evet haklısınız bana sonucundan dolayı gereksiz geldiği için vermiyorum yoksa zamanında vermişliğim var bu ücretleri ama bana doktorun söylediği devamlı destek al yani ben her ay zorlanırım.. devletten araştırma yapacağım çok teşekkür ederim P

Öncelikle yazdıklarının bir kısmı bendede zaman zaman oluyor içim daralıyor işe kendimi veremiyorum fakat sihirli değnek yok bir anda herşeyin düzelmesini tabiki bekleme ama düzelmesi için tabiki çaba sarfetmek gerekli eminimki çaba veriyorsunuzdur kitap çok ama çok rahatlatıyor elbette ki çok zor sabah mutsuz uyanmak ansızın ağlamalar fakat yaşadığım dönemler oluyor bir düşünün bu sorunlardan başka insanlarda ne kadar büyük problemler var önce sağlık hiçbir sorun kalıcı değil sadece bunu düşün geçecektir.

mutlaka gidicem canım çok teşekkür ederim dediğin gibi önemli olan başetmeyi öğrenebilmek.. P

sanki kendimi okudum çoğu seylerim aynı diyebilirim hayatımı zehir ederek yaşıyorum yıllar önce bana yapılan yanlışları düşüne düşüne bu hale geldim aklımdan çıkmıyolar halbuki herkes unuttu ben hala ordayım bu düşüncelerden kurtulmalısın diye elestiriler alıyorum ama devam

Bunun burcla alakası yok- bende balik burcuyum ve düşünmesini severim ama asla negatif düşüncelerim olmaz. Aşırı spontane haraket ederim (mesela bu sabah 10a doğru uyandim, baktim hava yağmurlu 270km uzakliktaki arkadaşla buluşmaya karar verdim ve şimdi trendeyim) ve canim isterse ciplak elime cocktail alir yolda gezerim ve kimsenin ne dediği beni bağlamaz. Sizin kesinlikle terapiye ihtiyacınız var... psikolog ve uzun bir terapi yardım eder... bu yazdiklariniz gercekden cok üzücü... hayat böyle devam etmez. Curlly

Ya resmen beni anlatmissiniz. Ben de esim atandı bi ile, yerimizi yurdumuzu birakip buraya yerlestik. bebegimiz oldu burda cok yalnızım çalışmıyorum ben de eskinden cok neşeli, cevresi olan hep gulen ve mutlu biriydim. Issizlik, baska bir sehir, yalnizlik, bebekle tek basina kalmak, teror olaylarina bikac defa denk gelmis olmak, haberler, bebekler, ölümler beni artik o kadar değiştirdi ki her habere ağlıyorum, gunlerce aklimdan çıkmıyor, dusunmekten uyuyamıyorum. Aynen ben de kaynanam burnunu karistiyor mesela cildiriyorum, yavas hareket ediyor fesatlık dusunuyor, gitmeden kafamda sunu yaparsa bunu yaparsa ne derim vs diye kuruyorum da kuruyorum. Her seyi takinti yapar hale geldim. Bide artik o kadar cabuk sinirleniyorum ki kizima bazen bağırıyorum aninda da yumusayip saatlerce ağlıyorum. Psikologa gittim 4 seanstan sonra hemen ekstra para isteyen testlere vs girdiler isleri güçleri para gitmekten vazgeçtim. Ayni ben de kocama cok asigim, evlendim evlenirken neseli olan ben simdi sürekli sikayet eden, aglayan, her an duygu durumu değişen birine dönüştüm o da idare etmeye çalışıyor ama nereye kadar yani. Daha ne ornekler veririm aynı sizinki gibi cok caresiz hissediyorum P

teşekkür ederim canım ama çeşitli ilaçlar kullandım pek bir yarar göremedim doktorda kendinde bitiyor dedi isisxz

Çocukken çok daha mutlu biriydim yine takıntılarım vardı fakat bu kadar aşırı değildi ama yinede dediğinizde doğruluk payı olcağını düşünüyorum tavsiyenizide mutlaka dikkate alıcam

Acil yardim alın, hayat böyle geçmez P

fazlasıyla duygusalım herşeyin en ince ayrıntısını düşünürüm bi knuda hareket etmeden önce hep karşı tarafı düşünüp ona göre adımlar atarım ama karşıdan böyle görmeyince bunlarıda kendim üstleniyorum düşünerek şimdiden çözüm yolu bulmak ister gbi. hayatım boyunca her istediğim oldu çok şükür maddi manevi her konuda ailem hep destekçim babam en güzel şekilde büyüttü yetiştirdi ama işte engel olamadığım düşüncelerim var P

Birçok kez gittim canım ilaçların bi yararını görmedim normal pskolog tavsiye etti doktor düzenli ama onlarda aşırı pahalı P

Kesinlikle yardım almanız gerek. Devlet hastanelerini araştırın, bir çoğunda psikolog oluyor. Bazen belediyelerde de oluyor. 500-600 çok uçuk rakamlar, 250 gibi rakamlara da bulabilirsiniz iyi bir psikolog. Bazı üniversiteler öğrencilerinin öğrenimleri için ücretsiz terapi hizmeti veriyor. Araştırın. Ömrünüzü böyle mi geçireceksiniz pahalı diye? Kanser olsanız mesela. Bi ilacı çok pahalı diye almayacak mıydınız? Tamam ölmeyeceksiniz ama aşırı mutsuz yaşamanın da pek farko yok, gerekirse borç alın, kredi çekin ama gidin. Çocuğunuzu da çok etkilersiniz. Anneleri psikolojik problemli olan çocukların da psikolojik sıkıntıları oluyor. Kesinlikle destek almalısınız. Kendinize yazık etmeyin. Sevgiler P

Ben de kısmen öyleyim. Birkaç takıntım var hayat kalitemi düşüren. Ama mesela fark ettim ki bazı arkadaşlarımın-ki çok azlar-yanında kendimi daha farklı ve iyi hissediyorum. Gözüme pembe bir gözlük takılmış gibi oluyo basın insanlarla birlikteyken. özel bi şey yapmadan sadece vakit gecirerek. Siz de çevrenizden bu tip bir sosyal yardım alabilirsiniz.

ne güzel söyledin canım çok şükür eşim bu knuda çok iyi bugün bile kötü olunca yazdım hemen bana sen annesin ondan fazla takıyosun çok narinsin dedi kurban olurum sana üzülme düzelicek birazdan dedi keşke daim olsa bu düzelmeler.. benim herşeyden önce herkesin ben kadar düşünceli olmayacağını kendime anlatmam lazım aynı özveriyi bekliyorum herkesten göremediğim içinde ters tepiyor bende

Benim eşimde ikizler düşünün artık ne kadar rahat biri olduğunu bende aksine

Çok iyi anlıyorum ben sizi( benim de çok mutlu bir evliliğim var bebek bekliyorum isim gücüm var rahatlık batıyor heralde. Mesela bir toplantı olsun 1 ay önceden takarim misafirim gelecek olsun ona keza ya da ben dışarı çıkacak olayım. Çarşamba günü rapor alacağım müdürüme eşim goturecek kendim gotururursem onu bile stres yaparim. Hamile kalmadan öncede evhamli bir yapim vardı zaten ama bu kadar değildi. Memlekete gitmeyi bekliyorum kısmetse cuma gunu gidecegiz hemen doktora başvurup artık ilacsa ilaç psikoterapiyse neyse alıcam. çünkü hayat çok kısa ve ben kendimi yeyip bitirmek istemiyorum. Öyle saçmaki mesela bir şey olduğu yok insan boşuna kendimı mahvediyor Ayeylul 13.11.2017 EYLÜL Anneler

ne iyi anladım seni.. binbir heycan ve emekle beklediğim şeyde bile saniyeler içinde heves gitmesi.. bak bir örnek vereyim benim eşim başka şehirdeydi sevgiliyken ve yanıma ayda bir falan geliyordu bazen daha uzun günü birlik gelir giderdi aylarca beklerdim ağlardım çok özlediğim için ama geldiği gün en ufak bir moral bozukluğumda tüm hevesim giderdi ve bütün gün yüzüm gülmezdi akşamına döneceğini bildiğim halde tutamazdım kendimi.. Roseaysea Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Biz kendimizden daha çok insanları kafamıza takıyoruz yaptıkları dedikleri duyduklarımız sanki hepsi bize söylenmiş gibi Üstümüze alıyoruz çok doğru bir şey değil çünkü her zaman bizi kast etmiyorlar Çoğunlukla bizi kast etmiyorlar kendini düşün kendine zaman ayır birisi demişti zaten burada kitap oku Dışarı git alışveriş yap kendine eşya al kendine zaman ayır

Off okurken yoruldum Bir ikizler burcu olarak:)Kafaya takmama ata sporum cunku benim. Allah yardımcınız olsun. Okuyun bol bol aklınıza böyle seyler gelince, ve tabi iyi bi tedaviye başlayın. P

Cok duygusalsın benim gibi bende biraz takıntılıyım ama sen daha coksun bişey olduğınunda neden baya önceden düşünmeye başlıyorsun ki Boşversene niye takıyosun ki bir şeyle mutsuzsun yani bir sorunun mu var böyle olmanın bir sebebi var yani bir şey seni mutsuz ediyor bir konu Her şeyi bir tek tek kafandan geçir ve düşün her şeyi ama eşini de çocuklarını da yaşadığın ev geçmişte yaşadığın ilişkiler ailen aynaya baktın kendini bile düşün ne seni mutsuz ediyor hoşuna gitmediğim ne var düşün yani ne var çünkü böyle olmanın bir sebebi var yani bir kökü var

Ortada hiç bir sebep yok diyorsunuz ya;vardır ama ortada değil geçmişte, çocukluğunuzda. Zihin öyle bir mekanizmadır ki ne yarım kalırsa alt planda siz farketmesinizde onları tamamlamaya çalışır. Bilgisayardaki kullanmadığınız sekmelerin ekranda görünmese bile orada olması gibi. Ve bunlar zamanla çeşitli takıntılara, mutsuzluklara neden olabilir. İçinizdeki o günlerden kalan yanlarınız yaşamaya ve size kendisini ifade etmeye çalışıyor. Bir nevi zihniniz geçmişte, siz ise bugündesiniz. Bu elbette bir uyumsuzluk oluşturur. Zihindeki düşüncelerden kurtulmak ve takıntıları bırakmakla ilgili Youtube da İzzet Güllü adlı psikoloğun video ve makaleleleri çok kişiye umut veriyor. Tavsiye ederim. E

Okurken kendimi gördüm sanki mutsuzluk bizim kanımızda var bir türlü gitmiyor yapışmış gibi..

:) doğru diyosun canım o zaman hergün söyleyebilmek umuduyla :) P

tatlım ben çalışıyorum eve gelince zaten bir bebeğim var üstelik sık sık dşarı biyerlere gideriz eşim çok düşüncelidir boş vaktim bile olmuyor aslında ama diyorumya düşünmek için vaktim kalmasa dahi gece uyandığımda bile devam edebiliyorum beynim hep dolu.. Curlly

Kesinlikle öyle düşünüyorum ne dertleri olan insanlar var hatta en yakınlarımda dahi var bunları düşündüğümde biraz daha toparlıyorum ama malesef çok kısa sürüyor.. kendimi sürekli herşeyin iyi gideceğine dair telkin etmeliyim sanırım

Yazdıklarınızı okudum, biraz evet kaygı bozukluğu gibi sizdeki durum. Ancak öyle yolun başındasınız ki insanın dertleri ya da hayat telaşı fazlalaşınca inanın daha güçlü biri çıkıyor içinden. Bence şu an hayatınızda bir şeyler yerli yerinde bakın sizi seven bir eşiniz var, evladınız var, sağlıklısınız, rızkınız var yani çok çok daha olumsuz olaylar içinde olabilirdiniz onun için bu bana göre benim algıladığım içinde bulunduğunuz şartları görememek daha çok. Kendinize ve hayatınıza dışarıdan bakmayı deneyin. Eşi olmayan, evlenemeyen bir yuva kuramayanlar var. Evlat sahibi olamayanlar var. Sağlığı için çabalayanlar. İşi olmayanlar, evi olmayanlar ve dünya borcu olanlar var. Bence her gün yataktan kalkarken şükredin sahip olduklarınıza ve o düşünceler geldiğinde de yerlerini iyi şeylerle değiştirmeye çalışın derim. Tedavi lazım ancak ilaç tedavileri de biraz yorucu olabilir konuşarak terapi alabilirsiniz. Unutmayın ne dertler var ve insanlar çok güçlü duruyorlar Allah dert vermesin.

Herkese merhaba.. yine iş yerimde oturmuş, saçma bir pskolojiye girmiş, işlerini bile yapamaz halde yazıyorum sizlere. sürekli mutsuzum! sabah güzel uyanıp sebepsizce aniden gelen ve değişen bir ruh halim var. sebepse yok sebebi inanın yok.. herşeyi kafama takıyorum, herşeyin en ilerisini düşünerek yaşıyorum.. doğuma giderken bile lohusa iken yaşayacaklarımı düşünmekten doğumun o tatlı heyecanını bile yaşayamamıştım.. düğünümde düğünle ilgili herşeyi o kadar düşünüp takmışım ki gelinliğime aynadan hiç baktımmı hatırlayamıyorum.. takıntılı bir kişiliğe sahibim o niye öyle demiş, bu neden böyle bakmış, şu evime gelmiş acaba bir eksiğimi görmüş mü vs.. pikniğe dahi spontene gidemem haftalar öncesinden evime misafir gelcekse bilmem lazım.. şuan durduk yere ağlamak istiyorum tartışmak istiyorum.. eşim.. ahh sevdiğim adam.. senelerce ayrı şehirlerde sevdim ben onu ve kavuştum bebeğim var ama şimdi o adamıda sürekli mutsuz ediyorum.. o kadar kötüym ki aradım iyi değilim ben yine dedim ve takıyor kafasına biliyorum ama engel olamıyorum. sosyal medyada kişilerin paylaşımlarını dahi görüp kendi üstüne alan kendini kahreden biriyim halbuki kişilerin haberi bile yok ne yapıcam bilmiyorum defalarca pskyatriye gittim okb ye yatkınmışım çeşitli takıntılarımda var.. fazlasıyla yoruluyorum ben düşünmek yoruyor beni gece insan uyandığında bile düşünür mü... ne yapmalıyım bir çözüm yolu istiyorum. diyelim ki istemediğim bişey olcak o güne daha çok var belki 1 ay belki 2 ay o süre içinde yaşadığım hiçbir güzel şeyi gözüm görmüyor o güne odaklanıp o gün gelip bitene kadar kendime zehir ediyorum hayatı. eşim hiç beklemediğim anda çiçek alıyor o an deli gibi mutlu oluyorum çok kolayda mutlu olurum bir şeker bile mutlu eder beni ama çok kısa sürüyor hemen sonra çiçekle ilgili olumsuz şeyler düşünüyorum. benim kayınvalidem kızımın mahrem yerlerini görünce... yerim şeklinde seviyor bu benim en sevmediğim şeydir sırf bu yüzden oraya gittiğimde kızımı günlerce yıkamak bile istemiyorum ve bunu daha gitmeden kendimi kahredecek kadar düşünüyorum evet bunu düşünmem normal olabilir kmsenin hoşuna gtmez ama normal olmayan benim daha gtmeden kendimi yeyip bitirmem. mesela aile büyükleri bir düğüne gidicek diyelim ben aylar öncesinden benide götürmek isticekler diye düşünmekten yoruluyorum halbu ki niye düşünüyosun gel derler sende gitmek istemiyorum der geçersin ama yok bunu bile ne düşünürler acaba diye takıyorum. örneklerim o kadar çok ki anlatsam sayfalar yetmez. okuduğunuz için teşekkür ederim kalp kırmadan yardımcı olursanız çok sevinirim..

Bazen diyorum ki düşünme istediğin şekilde yaşa bırak kim takarsa taksın ama en fazla bir gün sürüyor

Mutsuzluk... Ah mutsuzluk. Ayni senin gibi gecici mutluluklar yasiyorum. Artik kabullendim kendimi. Artik cogu zaman gezmeye gitmek bile istemiyorum. Bastan heyecan duyup sonra bir huzun kapliyor beni hersey mahvoluyor gibi oluyor. Benimde senden cok baska baska takıntılarim var. Manik depresyon ve anksiyete hastasiyim. Birde buna asiri asabiyet, sinir eklendi. Sinirden kendimi parcalamak istedigim zamanları biliyorum. Boyle yasamak oyle zor ki, hayattan hiç zevk almamak. Mesela eşimle ne zaman kavga etsem dünyanın sonunda yasiyormuşum tek kalmisim gibi. Ölümü bekler gibi oyle mutsuz oluyorum. Çektiğim acıyı anlatamam. Halbuki ne gerek var kendimi boylesine yipratmaya? Ama yok elimde degilki... P

Bu kadar yipratma kendini hayat cok kisa ve destek al ama gecici degil kalici destek al surekli bir pskolokla gorus cesitli kitaplar var onlari oku seni rahatlatacakdir emnm ve bakis acini degstrmeye calis ama en onemlisi kesin destek al madem esinde sana yardimci oluyr bunu frsata cevr

sanırım bunu hayatta yapamazdım.. çok üzücü evet beni artık yoruyor terapi ücretleri çok fazla her görüşme 500-600 P

Hep gitmenize gerek yok tabi ki. İşinin ehli bir terapiste gittiğinizde örneğin en fazla 2 yıl içerisinde (ama en fazla! 1 de olabilir bu) duygularınızı tanımayı, duygularınızla başetmeyi, sağlıklı davranış ve iletişim biçimlerini öğreneceksiniz. Bunları öğrendikten sonra kendiniz uygulamaya başlayacaksınız ve artık mutsuzluğu yönetebiliyor olacaksınız. Ömür boyu gidenler de var tabi ama onlar daha maddi imkanı olanlar. Benim de imkanım olsa ben de ömür boyu giderdim, büyük

Anlıyorum ben seni cok iyi sakın hap kullanma hap daha daha kötü ediyor ben kullandım ama o düşünceleri atmalısın diyelimki aklına geldi başka bişey düşün düşünceleri bastır yani kocandan destek al sana yardım etsin onunla konuş böyle böyle anlat ona bişey olduğunda ona git konuş piskolok iyi evet ama dk da bir yanında değil kocandan yardım iste bende aynısnı yaşadım ve şuan farklı oldum bazen takıyorum hala ama fazla değil bunu kendin yene bilirsin tabiki istemen lazım de kendine başkaların işini yapmicam düşünmesi gerekeni ben DÜŞÜNMİCEM kendin kendinin en iyi doktoru olabilirsin ciddiyim P