Kesinlikle kardeşine sahip çık ilerde vicdan azabı çekersin ailenede pes doğrusu

arkadaşlar öncelikle herkese meraba diyorum aranıza yeni katıldım. şimdi durum şöyle.. kardeşim var 2000 doğumlu ve 5e geçti. yeni doğduğunda kafa yapısının normalden biraz küçük olması nedeniyle bi çok testten geçti normalmi diye. doktorlar herangi bi zeka problemi olmadığını lakin ilerde yaşıtlarına bakarak 1-2yıl geriden gelebileceğini söylediler. ama durum hiç de öyle değil.. çarpım tablosunu doğru düzgün bilmiyo. ödevlerini kesinlikle tek başına yapamıyo. daha geçen seneye kadar yemeği annem yediriyordu kendi yemiycem diye sofradan kaçıyo şimdi bile yeri gelir annem zorla yedirir. dışarıya çıkıp yaşıtlarıyla oynamıyo onlar benimle oynamaz diyo beni istemezler diyo ki öyle.. hiç bir oyunu bilmiyo göstersek anlatsak da anlamıyo.1yıldır bu oturduğumuz sitedeyiz hiç aşşağıya yaşıtlarıyla oynamaya ikna edemedik. istiyo aslında ve evde bunalıyo misafir gelse diye dua ediyo. dün zorladık in oyna felan indi. çocuklar seksek oynuyorlarmış. aa neden bilmiyosun felan demişler. aralarında sınıfından bi arkadaşı varmış o da demişki çünkü o özürlü demiş. ağlayarak eve geldi.. annem babam kesinlikle durumu kabbullenmiyolar.. gayet normal diyolar. biz onu şımarık yetiştirdik büyüyünce düzene girer felan diyolar. ama durumun ciddiyetinin farkında değiller. örneğin çarşıya giderken anne gitmek istemiyorum çünkü çişim gelir diye korkuyorum diyen biri.. ve annem onu psikolojikman rahatlatmak için bebe aspirini veriyor içince gelmediğine inanıyor. bugün annemle konuştum. dedimki psikologla görüştürsek yardım alsak dedim. annemin verdiği tepki şu : benim kızımın neyi var durumu o kadar kötü mü? bunu dedi annem bi eğitimci olarak bunu dediyse artık.. ben de dedim ki anne ruh hastalıkları üzerine gitsin yatsın demiyorum gayet normal bi şekilde bi psikologla konuşsun diyorum dedim annem hayır dedi kestirdi attı.. babama desem kıyamet kopar.. ilerde çok pişman olacaklar.. ama benim elimden gelen de bu.. galiba üzülerek seyirci kalmak düşüyo bana

bence bir doktor ayarla imkanın varsa. ve anneni yanınıza almadan beraber gezmeye diye çıkın. sonrada onu oraya götür arkadaşıma uğrayacağız diye. evde gelip anlattığında da arkadaşıma uğradık dersin. göz göre göre buna müsade etme. L Li-moon

bence sen çok iyi bir ablasın. tebrik ediyorum seni canım. aileni ikna etmek zor gibi görünüyor. kardeşinin öğretmeniyle konuşup öğretmenin ailenle konuşmasını sağlarsan belki ciddiye alırlar. Z

Siz yapabilecekleriniz hakkında bir psikoloğa danışabilirsiniz. Hatta bence bu konuyu "Psikoloji - Ruh Sağlığı ve Hastalıkları" bölümündeki psikoloğa sorarsanız, yardımcı olabilecek cevaplar alabilirsiniz. Kardeşinizle beraber anneniz ve babanızında bu durumu kabullenmesi için psikoloğa ihtiyaç olduğunu düşünüyorum. Umarım kardeşiniz tez zamanda iyileşir.