bu kadar planlı yaşamk yerine akışına bırak

Teşekkürler arkadaşlar, Bebekleri seviyorum ama açıkçası hiç bir bebekle öyle uzun süre bir arada da bulunmadım kısa ziyaretler hariç. Birine bakmam falan gerekmedi. O yüzden çok da bilemiyorum. Kendim istiyorum bebek, hormonlardan mı bilmiyorum özellikle her ay regl olduğumda çok üzülüyorum. Hatta her ay ilk başlarken ya bu oturma kanamasıysa bak azıcık, belki hasta olmamışımdır da hamileyimdir diye umutlanıyorum. Ama açıkçası çok da stres yapmayayım diye biraz konuya objektif bakmaya çalışıyorum. Son zamanlarda hiç öyle hamilelik blogları falan okumuyorum özellikle. Yatak konusunda bebeği direk kendimizle aynı yatakta yatırmam ama yatağımızın hizasında bir beşikte durur ilk aylar sonra kendi odasına alırım diye düşünüyorum. O yüzden de hemen gerek olmayacak öyle odaya falan sanırım. Ama her halükarda eşyalarını koyacak bir dolabı falan olması gerekecek.

Beyni bu kadar detay düşünerek yoruyorsunuz bence. çok plan iyi değildir. bebegin ihtiyacı olan şeyler anne+bebek bezi +temizleme malzemeleri. Ekstradan eklediginiz şeylere ilk yıl pek ihtiyacı yok.

Teşekkür ederim cevabınız için. Evet belki çok planlı hareket edince de planları bozacak bir şey olduğunda çok bocalıyor insan daha da kötü oluyor her şey. Ama eve bir bebek gelmesi çok büyük bir değişiklik değil mi? İnsan cesaret edemiyor sanırım. Şimdi çok güzel bir ilişkimiz var mesela eşimle, ya bu bozulursa? Ya çocuğuma iyi bakamazsam? Ben sonuçta elindeki e-kitap okuyucudan kafasını kaldırmadan yaşayan bir insanım. Kendime çok güvenemiyorum. Ve gerçekten de iyi eğitemezsem o çocuğu bir tane daha sorunlu insan sokaklarda olacak ve sorumlusu ben ve eşim olacağız. Çocuğumuzun da hakkına gireceğiz.

Çünkü kabullenmeden bu neden benim başıma geldi diye başlıyorlar ön yargı çok fazla tüp bebeğe de sezeryan a da gerekli ise yapılır eb iyi merkezde elden gelen en iyi imkanlarla olursa olur olmazsa başka çözümler düşünürüz baştan karalar bağlayınca o süreç zor olabilir ama ben hiç o kan verme onun sonucunu bekleme aşamasında da çek heyecanlı değildim zira oldu ise olmuştur olmadı ise olmamıştır ben bunu 2 saat önce öğrensem de öğrenmesem de sonuç değişmez ki burada öğrendim insanlar transfer sonrası erken gebelik testlerinden alıp evde yapıyorlarmış falan hiç aklıma gelmemişti valla söylenen tarihten önce test yapmak hamilelik o tüp bebek sürecinden çok daha uzun ve herkesinki güllük gülistanlık değil o nedenle her anı bir aşama olarak görüp bitmesini beklemek en pratiği yazarhanim35 Yazar

Sen bu kadar ince eleyip sık dokuyan bir insan olarak tabi de cok iyi bakarsin cocuguna. Belki bir sure kitaplari daha yavas bitirirsin ama inan bu sana sorun gibi gelmeyecek. Çocuk eşinle iliskiniz iyiyse bozmaz daha da guzellestirir. Hayatiniz degisecek evet ama olumlu dusunurseniz cok olumlu bi sekilde degisecek. Tabi ki son karar yine sizin ama bence cocuk gercekten harika birşey.

Düşünüyorum da benim aklıma gelen her türlü sorunun aslında bebek geldikten sonra bir çözümü var. Sizlerin dediği gibi hepsi halledilebilir. Bir arkadaşın tavsiye ettiği gibi iyi bir hastaneye randevu alayım eşimle ikimiz de gidelim iyice bir baksınlar sorun yok muymuş. Bebekten sonra hayatımız tamamen değişecek, bu beni korkutuyor. Ama inşallah iyi yönde bir değişme olacak. Eşimle başbaşa zaman geçirebilmemiz için de, sinemaya vs. her zaman ki gibi gidebilmemiz için de bakıcı bulabilirim. Kilo için de hamilelikte iyi beslenirsem daha iyiye bile gidebilir belki. Şu an da zaten almamak için hep dikkat etmem gerekiyor, yine öyle olacak. Hepinize teşekkür ederim cevaplarınız için.

ben maddi konuyu çok dert edinmeyin derim. zira 2 çalışan bir çocuğa elbette güzel güzel bakar. oda konusu da oğlum 37 aylık hala aynı odada bizle ve beşiğinde yatıyor tabi ben ayrı oda taraftarıydım ama boğulma tehlikesi falan atlatınca kuzucuğum o fikrim uçtu gitti. hadi temizliği de geçtim bir şekilde halledilir ama tempo çok hızlı oluyor. o biraz zorluyor. onun haricinde endişe etmenizi gerektirecek bir şey yok . push ;

Teşekkürler. Ama doktora gittik dediğim gibi görünürde tedavi edilecek bir şey yokmuş. Doktor bize sadece denemeye devam dedi. Onların testlerinde çıkmayan bir şey olabilir mi bilmiyorum. Dilber Hala Uyh uyh tansiyonum indi şekerim çıktı

Doktorlara da güven olmuyor Neyse ki istediğinize kavuşmuşsunuz sonunda. Ben de öyle bir şey yapayım. Burada var memorial. Belki bir şeyim vardır bilinmiyordur dediğiniz gibi. kahvetelvesi

Yaşınız 29, 2 senedir korunmuyorsunuz ama olmuyor, iyi bir doktora gitmeni ve tedaviyi otelememeniz sizin için daha iyi olur. İlk çocuğumu çok büyük sıkıntılarla büyüttüm. beşiği bile yoktu. Sonradan beşiğe ihtiyacı kalmAmis birileri verdi, beşiğe koydum. Çocuğun en güzel eşyalara değil, çok büyük bir şefkat ve ilgiye ihtiyacı var. Yoksa milyoner olup, her şeyin en güzeliyle çocuğun hayatını doldurup, sevgi vermezseniz, aşık o çocuğun çok büyük ihtiyacı olur. Ve hayatta her zaman eksikler olacaktır. Maddi durumunuz, eviniz elverişli. siz de hazırsaniz, doktora gidin. 30 üstü genç kabul edilmiyor tedaviler için.

Simdi hayal et bir bebegin var karni ac emzirilmesi gerekiyor altini yapti temizlenmesi gerekiyor gazi var gazimi cikarin diye ikiniyor simdi sen kenarda bekleyip amaaann useniyorum ugrasamiyacagim mi dersin geldim annem geldimmi dersin. Annelik mecburiyetten degil icten yapilir.

Evlat Candır. Ve madem maddi durumunuz iyi uzatmayın derim. Evet ülke şartları ama bu durum hepimiz için geçerli. Koca evde ufacık sıpayı nereye sığdıracaz diye düşünmeyin. Herşey zamanında güzel. Plan program derken yaş gider. Ben oğlumu 28 yaşımda doğurdum bana be kadar geç anne olmussun diyor. Varın gerisini siz düşünün. Sağlıcakla alın kucağınıza iyi günlerde inşallah:)

Bu arada kafaya çok takmazsan, tüp bebek gerçekten hiç zor bir şey değil. Ben de çok Plancıyımdır, Öncesindeki işlerimi devamlı sıraya koymaya çalışıyorum, yoksa bir başlasa, 1 ay içinde bitmiş oluyor.

Haklısınız. Belki değerler düzeldikten sonra tekrar gerilemiş de olabilir. Biz öylece bekliyoruz kendiliğinden olsun diye. Bir seneye yakın oldu ameliyat olalı. Çok zor muydu tüp bebek süreci? Sürekli doktora gidip gelmek, ilaçların dengenizi bozması vs. Belki aşılamayla bile tüp bebeğe gerek olmadan olur belki bilmiyorum ama o süreç de korkutuyor. Bebeğimi severim elbette, sevemeyeceğimi ilgilenmeyeceğimi düşünmüyorum. Ama hiç bebekli bir ortamda bulunmadım kısa ziyaretler dışında. Kardeşlerimde küçüktüm. Beceremezsem diye korkuyorum daha çok.

Durumu bu kadar iyi analiz eden biri bence bebekli durumları da çok güzel halleder:) Çalışan ve iyi geçinen birbirini seven bir ciftsiniz.. o ütü masası vs sorun değil.. çok güzel şeyler de alırsınız bebeginize.. o kaç bin liraya kurulan odalar bebeklerin umrunda değil zaten..

Sezaryen falan düşününce iyice korkuyorum :) Ücretsiz izin büyük ihtimal alamam ama hocalarım anlayışlı haftada iki gün falan işe gitmekle idare edebilirim herhalde. Ücretli izin bittikten sonra ya da gerekecekse eğer tedavi sırasında. D damdan

Siz çok rahatmışsınız :) Keşke ben de öyle olsam. Ben tüp falan yokken test yapıp duruyordum. Her ay ha şimdi oldu ha olacak diyerek. Eşim geçen dedi; senin o iki senedir yaptığın testler ne işe yaradı şimdi bir kaç gün beklesen zaten anlayacaksın hamile olmadığını diye. Son zamanlarda artık düşünmemeye çalışıyordum.

Hangi sehirdesiniz bilmiyorum ama Memorial gibi gebelik tedavisi üzerine yoğunlaşmış hastanelere gitmekte fayda var. Ben de 2. Çocugu 28 yaşımda istemiştim.1. Evliliğini 3. Ayında olmuştu hemen. 6 ay olmayınca ilk oglumdaki doktoruna gittim. Iki doktora giderek takip ettim.1 sene yumurta takibi, tahlil sorun yok, yumurtlama günleri vs. Oyladılar beni. En sonunda fsh ve amh ima bakmak aklına geldi ve erken menapoz dediler. Hemen tüp bebege başladık bir merkezde. O da kesin tutan bir şey değil. Yani her doktor tedavi için ehil olmayabiliyor, onlar sıradan kadın doğum sorunları ve gebelik takibi yapabiliyor. Memorial da anında okudukları ve sorun şurada diye gösterdikleri rahim filmini, eski doktorlarım Kendileri çektikleri halde okuyamamis mesela. Sorun yok deyip gondermislerdi.

Ben bebek sahibi olmayı gerçekten çok istedim ve çok isteyerek hamile kaldım. Ben de hiç bir zaman becerikli bir ev kadını olmadım. Kendimi bildim bileli çalışıyorum :) Ama şu an bebeğimin bisküvilerini de, lor peynirini de, yoğurdunu da kendim yapıyorum :) Az uykuya yaşamaya alıştım mesela.. Bebek geldiği zaman hayat bildiğiniz gibi olmuyor. Başlarda olumsuz gelse bile sonradan dönüp bakınca olumlu olarak değişiyor.. Haliyle siz de değişerek buna uyum gösteriyorsunuz. Çok da düşünmeyin, çocuk denen şey bütün planları alt üst ediyor :)

Ben de kesin annesine sen bilmiyorsun diyenlerden olacağım Geçen gelmiş bana ilaç kullanacağın zaman dikkat et günüm geçti mi geçmedi mi diye bir düşün dedi, öksürük için ilaç alıyordum. Deli oldum sanki bu kadar basit bir şeyi düşünemeyeceğim. Kaç ay ne olur ne olmaz diye hamilelik öncesi vitamini kullanmış insanım, ki zaten günüm bir gün geçse on kere test yaparım ilaç kullanmadan önce. Aslında kadının dediğinde de bir şey yok o nereden bilsin benim zaten dikkatli olduğumu ama bu konuda çok annemden falan gelen tavsiyelere de kapalıyım maalesef karakter olarak işte. İkinci çocuğu şu an hiç düşünemiyorum. Belki hiç olmaz belki birinci şöyle ilkokula falan başlayınca. Bu durumda da dediğiniz gibi şimdiden vakit kalmamış oluyor. Kadın vücudu çabuk çıkıyor anne olma aralığından sanırım. Halbuki hiç de geç de evlenmedim.

Bu biraz içimi rahatlattı. Umarım anne olmak beni de olumlu etkiler. Daha becerikli olurum.

Eşinle baş başa zaman geçirmek zor. Bir kaç kez dışarıya gittik. Sinema vs. Eve bi geldim bebiş küstü bana. Bu sefer benim içime sinmiyor çıkmak. Yinede arada kaçamak yapıyoruz.

Bu konumda bana cevap vermiş, ilgilenmiş olan arkadaşlara bir güncelleme yapayım dedim. Ben genelde sonucu çok merak ederim çünkü. :) Bir arkadaşın da tavsiye ettiği gibi bu yazı geçirip sonrasında artık tedavi mi gerekiyor ne lazımsa başlamaya karar verdim. Bu yazı geçireceğim, çünkü bebekten önce yurtdışına bir üç aylığına gidip gelmem gerekiyor bir araştırmam için onu yapacağım. Ayrıca ehliyet alacağım. Hem maddi olarak da daha hazır olabiliriz, vücutlarımıza da kendiliğinden birşeyler yapması için yeterince süre vermiş oluruz diye düşünüyorum. Son kararım bu :)

Bebegimin iki besigi var odasi da var ama yattigi yer annesinin koynu.

Teşekkürler, şanslıymışsınız gerçekten hemen olmuş. İlaç konusunda falan sıkıntım yok doktor diyorsa kullanmakta herhalde sakınca yoktur. Mesajınız biraz rahatlattı beni genelde duygusal açıdan çok zor olduğunu, hormonlardan dolayı çok zorluk çektiklerini söylüyorlar insanlar malum. D damdan

İnşallah öyle olur. Ama o aşılama vs. şeyleri yapmak da çok stresli ve uğraştırıcı oluyormuş sanırım. Onlar da gözümü korkutuyor çocuktan önce. D damdan

Gerçekten istiyorsanız eşinizle birlikte detaylı doktor kontrolünden geçtikten sonra akışına bırakın derim. Sadece yumurtlama günlerinize dikkat ederek salın gitsin :) Çok plan yapmayın, bebek gelince herşey ona göre şekilleniyor :) evde değişiyor, kütüphane daha küçük bir odaya yapılıp büyük oda ona ayrılıyor vs vs :)

İnşallah çocuğunuz olursa çok gereksiz şeylere takıldığınızı anlayacaksınız. Çocuktan önce kafaya taktığımız birçok şey zaten ya kendiliğinden halloluyor veya basit bir şey haline dönüyor.

Fazla uzun süre dışarıda durduğumuzda bizim kedi bile küsüyor :) Ama bebek bir iki kez küser sonra alışır herhalde. Çünkü eşimle başbaşa zaman geçiremediğimizi düşünemiyorum. Tabi sabahtan akşama falan değil ama bir kaç saat falan belki...

Teşekkür ederim. Zaten şimdi bu dediğinizi yapıyoruz sanırım. Doktor kontrolünden geçtik. Ama ne kadar detaylıydı bilemiyorum. Sanırım bana yapmadıkları bazı testler olabilir. İlk doktor bir testten bahsetmişti ama ona gerek yok o konuda bir sıkıntı olsa belirtisi olurdu demişti. İkinci doktor ekstra bir şey daha yapmıştı belki o oydu bilemiyorum.

olumsuz hiçbirsey yok kendı hayatınızda bence düşünebılırsınız

Merhaba arkadaşlar, Bebek için uzun süredir akışına bırakıyorduk, olmuyor. Aşılama vs. gibi yöntemlere mi başvursak diyorum, ama bir yandan da şimdilik olmaması belki daha iyidir, o kadar agresif bir şekilde üstüne giderek istersem sonra olduğunda acele etmişim diye pişman olur muyum diyorum. Bu soru için tavsiyelerinize ihtiyacım var, aşağıda şartlarımızı anlattım: Ben 29 yaşındayım, 4,5 yıldır evliyiz. Ama eşimle 15 yıldır tanışıyoruz, liseye başladığımdan beri. Evliliğimizde çok şükür neredeyse hiç sorun yok. İnsanlar evlilikten sonra değişir derler, benim eşim daha da iyi oldu evlendikten sonra. Yani ilişkimiz konusunda kafamsa soru işareti oluşturabilecek bir şey yok. Biz ilk yıl zaten çocuk istemiyorduk, dokuz ay ben korundum hapla, sonrasında da bir yıla yakın eşim korundu. Çünkü haplar bana kilo aldırmıştı çok korkmuştum. Sonrasında çocuk için olur aslında demeye başladık ama çok kararlı falan da değildik, sadece korunmayı bıraktık. Geçen sene eşimde varikosel olduğunu öğrendik, bu sperm kalitesini, hızını vs. etkilemiş, bu yüzden ameliyat oldu. Bir süre sonra tekrar test yaptırdı ve bütün değerleri ideal seviyeye gelmişti. Ben farklı zamanlarda iki kez doktora gittim ikisi de sorun yok dedi. Sanırım iki yıldır korunmuyoruz ve hala ortada bir şey yok. Aileden falan da iki taraftan da sürekli söylüyorlar çocuk konusunda bir şeyler ama açıkçası bu şekilde baskıları ben hiç önemsemem. Bu bizi etkilemiyor. Ben akademisyenim, maaşım ülke şartlarında iyi sayılır, eşim önceden evde çalışıyordu, ama geliri azalınca devlete girdi yeni, onunki de benimle aynı. Para konusunda şu an sıkıntımız yok. Ama bu günlerde ortalık da çok karışık kime ne olacağı belli olmuyor açıkçası ülkenin durumundan dolayı da korkuyorum. Acil zamanlar için köşede biraz paramız var ama çocuk düşününce böyle güzel döşenmiş bir oda, bir sürü çeşit çeşit kıyafetler, en güzel oyuncaklar falan hayal ediyorum. Maddi sıkıntı içinde olursak ama bu ihtiyaçlar tospembe bir hayalden sadece çok zorunlu şeylerin alındığı sıkıntılı bir duruma dönüşür diye kokuyorum. Ama inşallah kötü bir durum zaten çocuk olmasa da olmaz. Evimiz üç artı bir, daha taşınalı bir yıl olmadı . Yatak odası küçük diye dolabımızı küçük odaya yerleştirdik, orası öyle ütünün falan yapıldığı bir giyinme odası halini aldı. Dolabı koyunca çok dar oldu zaten. Diğer oda da çalışma odamız. Daha çok eşim kullanıyor. Ve ikimizin de kitaplarıyla dolu. 500 civarı kitabımız var sanırım. Sonradan ben e-kitaplara geçtim ama biraz geç olmuştu sanırım :) Yani çocuğa yer ayarlama konusu biraz sıkıntılı olacak ama ayarlanamaz durumda da değil. Biraz büyüdüğünde tekrar da taşınabiliriz. Eşim her şeyi bana bırakıyor. Çocuğumuz olursa sevinirim, ama hemen olmadı diye de üzülmem nasılsa olur diye düşünürüm acelem yok, doktor gidelim uğraşalım dersen de senin yanındayım dedi. Yani durum benim ne kadar istediğime kalmış durumda. Ben ilk korunmayı bıraktığımızda aylarca bebeğin ihtiyaçları için listeler vs. yaptım, hamilelik çocuk blogları okudum. Çok istiyordum ama sonra her ay hasta olmaya devam ettikçe açıkçası psikolojim de bozulmasın diye kendimi biraz geri çektim. Şimdi öyle şeyler okusam yine çok isterim biliyorum ama kendimi özellikle uzak tutuyorum stres olmasın diye. Çok öyle ev hanımı ruhu da yok bende. Evi hayatta temizleyemem mesela. Eve temizliğe gelen kadın perdeleri falan yıkayalım diyor, yıkayacak olan o ama ben üşeniyorum. Bir tek yemek yapmayı severim o kadar. Çocuğa da nasıl bakarım diye korkuyorum açıkçası. Ya iyi bir anne olmazsam? Şimdi düşününce her türlü işi için hevesleniyorum, altını temizleyemem falan diye düşünmüyorum ama artık sürekli o işleri yapmam gerektiğinde belki böyle hevesli olmam diyorum. Bilemiyorum yani... Bu konudaki güncellemem şu şekildedir: (5. sayfada mevcut) Bu konumda bana cevap vermiş, ilgilenmiş olan arkadaşlara bir güncelleme yapayım dedim. Ben genelde sonucu çok merak ederim çünkü. :) Bir arkadaşın da tavsiye ettiği gibi bu yazı geçirip sonrasında artık tedavi mi gerekiyor ne lazımsa başlamaya karar verdim. Bu yazı geçireceğim, çünkü bebekten önce yurt dışına bir üç aylığına gidip gelmem gerekiyor bir araştırmam için onu yapacağım. Ayrıca ehliyet alacağım. Hem maddi olarak da daha hazır olabiliriz, vücutlarımıza da kendiliğinden birşeyler yapması için yeterince süre vermiş oluruz diye düşünüyorum. Son kararım bu :)

Becerirsiniz beceremeyecek bir şey yok bence tüp bebek zor değildi ama ben oturup kafamda kurmadım çok yoğun çalışıyordum ve biz birden öğrendik sıfır sperm sonucunu öğrenmemiz ile bebeğin kıcağımızda olması arasındaki süre bir yıl bile değildi eşim sıkıntı bende psikolojisinde idi ama ben kabullenip çıktım yola doktor testlere baktı ve annede sıkıntı olmaması iyi zira bebek onda büyüyecek dedi eşimde hiç sperm olmadığı için ameliyatla testiste sperm arayacağız vs dediler tedavi süresi öyle aylarca vs sürmüyor beklenen adetten bir hafta önce ilaçlara başladım biraz adetim gecikti sonra adet oldum takip eden süreçte 2-3 günde bir hastaneye gidip kan verip ultrason sonra büyümüş yumurtalar dediler iğne oldum bir pazartesi yumurtalar toplandı öğleden sonra izin aldım Salı sabah işe gittim perşembe öğleden sonra transfer oldu Cuma Cumartesi izin aldım Pazartesi son hız yaşama devam ben izin almak için bahane bulamıyordum ama sizin izin almanız sıkıntı olmayacaksa çok yıpratıcı bir süreç değil yani ilaçların etkisi de en fazla o regl gerginliği vs modunda olabilir biraz şişiyor karnınız falan ama onlar çok da önemli olmuyor çok da ay ilaç vay tedavi diye takmamak lazım mesela görümcem biraz takıntılıdır aman fazla ilaç almayayım ay şöyle mi olur böyle mi olur diye pimpirikli çok strese giriyor ben rahatım doktor beni bir türlü çözememişti ne kadar sorgulamasızsın diye evet güvendim ve geldim ben tüp bebek uzmanı değilim doktor uzman, o zaman onun dediğini yapmak lazım o zaman çok stres de olmayınca başarı şansı artıyor üç embriyo transfer ettiler sadece biri bebek oldu zira spermlerimiz kalitesizdi kötüye de hazırlıklı olmak lazım

Malesef benim tedaviler henüz sonuç vermedi henüz. 30 yaşındayım ben de. bu bu kadın doğum işeri karışık, karmaşık ilk çocuğunun gayet doğal ve hemen olması, 2. Çocuğunun da olacağını göstermiyor, ben de olduğu gibi. Bazen de gerçekten hiç sebepsiz olmuyor. Nasipte varsa, insan istesemese de geliyor, yoksa da ne yaparsa yapsın olmuyor. Bu konuda istek, çaba ve sonra tevekkül gerekiyor.

28 gunluk bir anneyim. Esim icin hamile kaldim diyebilirim o cok istiyordu ve hatta 40in dolsun ben bu cocuga bakarim hemen birtane daha yapalim dior:) esimde akademisyen ayni evde gorusemedigimiz zamanlar oldu diye cok tartismisizdir:)velhasıl kelam bende planciyimdir ama sizin anlattiginiz kadar degil. bende bakamam edemem diyordum bilmiyorum diyordum. simdi 2 bebek buyutmus anneme sen bilmiyorsun diyorum cok biliyor musum gibi:) gece bilmem kac defa kalkiyorum azcik sesi ciksin koşakoşa yanina gidiyorum. tuvalete hemen gidip geliyorum acele ile. Ama yorulmuyorum allah veriyor sabrini, cok beceriksizimdir omrumdede hic bir cocuga bakmadim ama o bebek senin olunca bakiyorsun en guzel sekilde:)130 m2 evde oturuyorum ben bile oda almadim biraz buyuyunce akli kesince alirim diye dusundum. simdilik sadece yatak odama besik aldim birde esyalarini koymak icin sifonyer. cocuk odasi hala bizimde kiler/ütu odasi gibi kullaniliyor. bence tedavizini olun 2. Cocuk icin vaktiniz olur:) sonundaoldu Nirvana Anneler

Ben hayati hicbi zaman bu kadar planli yasayip hesaplar yapamadigim icin bana garip geliyo malesef. Ben evlenince hemen hamile kaldim tam korunmayi bilmedigim icin. Sonra tabi iş basvuru yapacaktim vazgectim bi eşim calisti ve bi tane ufacik oda vardi cocuk odasi. Bebek zaten hemen odasinda yatirilmiyo bi besik aldik yatak odamiza bir yil idare ettik. Sonra baska eve gectik baktik oglum buyudu simdi cocuk odasi almayi dusunuyoruz karar veremedik. Ve ben yine hamileyim. İkinci de tüpleri baglatmayi dusunuyorum. Ama dedigim gibi ben odasi olsun oyle olsun boyle olsun gibi hevesler yasamadim. Ayrica hazirliksizdim evet ama anne olmaya hazirlikli olunacagini sanmiyorum. Bilmedigin bir hayata insan nasil hazirlikli olabilir ki? Zor evet ama dunyadaki en guzel seylerden biri annelik. Evlat sevgisi bambaska asla anne olmadan anlatilamaz. Demek istedigim karar senin fakat cok hesap yapiyorsun bence. Biraz akisina birak. Savas ülke durumu diyoruz bunu kimse bilemez. Ben cocukken de savas cikacak Türkiye yok olacak derlerdi. Oyle bisey yasamadik cok sukur. O durumlarin hicbir zaman garantisi olamaz.

Yaklaşık benzer şeyler. Ben 33 yaşıma gireceğim bebeğim tüp bebek. Aşılama vs düşünmedik. 7. Yılımız da doğdu bebiş. Bir süre saldık. 3 yıl salık vaziyette geçti. Çok iş yapabilen biri değilim. Astımım var zaten yasak. Yemek yapıyorum sizin gibi. Temizlik aynen biri gelip yapıyor. Annem sağolsun yardımcı. İlk başta korkuyordum. Tek bebiş bakamam diye yok öyle değilmiş, alt alma kusunca temizleme o kadar da mide bulandırıcı birşey değilmiş. Ki ben daha önce bebek kucağıma almadım. Sevmek için bile... Oda için vs derseniz az birikmiş para yeter. Zaten başta sizin odanızda olacak. Emzirmek daha rahat. Yaşınız çok geç değil. Nasılsa tedaviyle olacak. 1 sene daha bekleyebilirsiniz. Ama farklı güzel bir duygu. Bu yazı geçirin tatilinizi yapın. Kışa doğru başlayın tedaviye. Anneniz yanınızda ise rahat olur dert etmeyin. Bebehinuzu Siz de çok seveceksiniz.

bunlar önemsiz şeyler aç değil açık değilsiniz 3+1 eve her halde sığar 3 kg 50 cm bebek hiçbirimiz hanlarda oturmuyoruz gereksiz eşyaları atarsın temizliğe yardımcı zaten varmış bebeğin altını temizlemek vs iş bile değil oyuncağı cicili odası vs de geçin olmasa da hayat akar amaaa sevgi ilgi lazım ay pişman olur muyum hissiniz devam ettiği sürece yapmayın bu arada varikosel sonrası bir ameliyatla her değer hemen düzelmiyor pek alanında uzman bir klinikte tekrar sperm testi öneririm tüp bebek uzmanlığı olanlarda sıfır sperm ileri varikosel teşhisi ile tüp bebek ile çocuk sahibi oldum odası yatağı cicisi bicisi her şeyi de vardı ama gerek esasen yoktu onu çok isteyen anne ve babası vardı çünkü 3+1 evimiz de onun yaşamına uygun şekilde dizayn edilmiş durumda son 6-7 yıldır onun odası da var bizim çalışma odamız da kafanızı netleştirip sonra da uzman hekimler ile görüşün evet yaşınız çok geç değil ama tüp bebek vs de yaş ilerledikçe ihtimaller zorlaşıyor zira ben 30 idim ilk denemede oldu ama olmazsa daha önünde deneyebileceğin yıllar var diye teselli ederdi doktor