İşsiz yada mesleği gereği olabilir

Bunları ona söylediniz mi ne diyor biraz düzelmek için çaba harcamaya niyeti var mı.. siz biraz beklentiyi düşürün o biraz çabalasın orta yolu bulun, terapiste gitmek de bi seçenek

Kocanız ne iş yapıyor? Bu yaşam tarzı hep mi boyleydi? Kendinizi yiyip bitirmeyin bir uzman destegine gonullu degilse eger kendinizi siz kurtaracaksiniz bu hayattan.

Cok uzuldum yazina... gercekten zehir oluyor uyumsuz bir esle.. benim arkadaslariminda anneleri var 50 sinden sonra bosanip iyiki diyen ve keske daha once yapsaydim diyen.. yani bu hayat 1 kez verilmis bize.. baskalari icin ve mutsuz yasamak icin kisa ama mutsuz bir omur yasamak icin cok uzun

Devlet memurları 14.30'da eve mi dönüyor?

Zamanla biraz toparlar diye düşünuyorum. Sinir krizinde o da çok üzülmüş. Aile terapistinden destek alsanız, birazda birbirinizi farklılıklarınızla, huylarınızla sevseniz toparlarsıniz. U

Biz de eşimle aklınıza gelebilecek bir çok konuda çok farklıydık. Evlenmeden önce 2 sene birlikte yaşadık. Evlendik 1 senelik evliyiz. Çok ciddi problemler de yaşadık. Ama sonunda üstesinden geldik. Hobilerimiz, eğlencelerimiz, birlikte geçirilecek zaman konusunda ben biraz ona, o da biraz bana benzedi bu geçen sürede. Şimdi gayet uyumlu şekilde yaşayıp gidiyoruz. Anlaşamadığımız hiç mi bir şey yok, evet varrr ama gözardı edilebilecek düzeyde. Bir de eşime evlenmeden önce ben hep biz çok farklıyız yapamayız derdim. O da cevaben ikiz kardeşinle mi evlenmek istersin, çok sıkıcı olurdu, benden bir tane daha ne yapayım bana farklı bir şey lazım derdi. Haklıymış galiba. E tabi geçinmeye gönlü olması lazım iki tarafında. Herkes biraz taviz verecek kendisinden. Hatalarını görecek üzerine gidecek.

Gercekten cok farkliymissiniz. Anlasmaniz zor ama bu kadar uzulduyse uyum saglamak icin ugrasacaktir. Yapmiyorsa da siz karar verin, boyle yasamak mi yoksa ozgurlesmek mi?

Polis benimki. En erken 14.00 gidiyo. . push ; U

Hafta içi gene gece çok geç saatlere kadar oturuyor işe sabah gidiyor gelince saat 14:30 dan itibaren uyuyor. Hafta sonu zaten malum. Devlet memuru. merve consume obey

İnanın beklentim çok düşük. Evlendiğim yıl onun görev yeri köy diye köye gittim tek odalı eve. Onunla mutlu olmaya hazırdım. Dışarı kahvaltı hazırlardım offf evde yemek varken buraya mı kürdün diye sürat asardı. Dört duvar arasında bir dağ köyünde şu kadar mutluluğu çok görürdü. Şimdi beklentim yok hiçbir beklentim yok

aa ben... resmen ben yazmışım, hatta konum da var bakabilirsiniz... ki biz evlenmeden önce 6 yıl da beraberdik. evlilikle beraber saldı kendini benimki. evlenmeden önce de uyumsuzluklarımızın farkındaydım ama önemsemedim, o da bana ayak uydurmaya çalışıyordu şimdi umursamıyor. bir de evladımız var. zaten ondan sonra saldı kendini... çözüm var mı bilmiyorum. can çıkıyor huy çıkmıyor bildiğim... S

Adam resmen enerji emici. Hayat enerjisini... Bardağın hep boş tarafını görenlerden...

Evlilikte yalnızca cinsel çekim yetmiyor, eşinle arkadaşlık da yapabilmek, yüksek uyum gösterebilmek lazım. Hormonlar seni karşı tarafa koşturtuyor ama biriniz konuşkan biriniz sus pus, biriniz dışa dönük biriniz buzdolabı, biriniz gezmeyi seviyor biriniz olduğu yere kök salmış, ı- ıh olmaz.

Belki bir evlilik terapisti birçok şeyi halledebilir. Lakin 180 derece değişim beklemek de saflık olur. Kişilik özellikleri değişmez, sadece törpülenebilir. İşin sonunda eline geçen kadarı sana yetecekse uğraşmaya değer. Ama bu adamın kanı ağır, öyle gelmiş öyle gidecek. Kaybetme korkusuna kişiliğine ters gelen şeyler yapabilir ama herşey eninde sonunda aslına rücu eder.

Ben çalışmıyorum. Eşim de hiç işe öğleden önce gitmiyor.

Eşin ne iş yapıyor bilmiyorum ama çok az meslek için işe öğlen gitme lüksü var. Devlet memuruymuş konu sahibinin eşi.

Ay evlerden ırak. Benim de vardı bir erkek arkadaşım, ilkgenclik yıllarında. Homur homur, homur homur tam bir memnuniyetsizlik abidesiydi. Hayattan zevk almayi bilmezdi. Balkonda yemek yemek bile onun için gerekirsiz bir gösterişti. Çile çeken - kötü Koca sahibi olduğu halde ısrarla ureyip bir sürü cocuk doğurmuş bir annesi vardı, çilekeş. Bütün ömrü boyunca adamdan çocuk doğurup dogurduklarina 'ben bunca çileyi sizin için cekiyorum' diye zehir etmiş hayatı. Benim gözlemim şuydu ki, mutlu olmayı kendine yakıştıramiyordu. Sonuçta geride bıraktığı ailesi o kadar mutsuzken. Ve küçüklükten beri duyduğu şey buyken... Sonuç olarak memnuniyetsiz bir insana evrilmiş işte. Neyse ki ben yol yakınken ayrıldım. Konunuzu okuyunca o günleri hatırladim da... cidden çok zor ya böyle biriyle yaşamak. İnşallah birbirinizin frekansına uymanın bir formülünü bulabilirsiniz

Artık evlenince insanların değişeceğini düşünmeyin.

Okurken gözümde annemle babamın anıları geçti annem hep senin gibi biridir babamda aynı eşin gibi hala anlasamiyorlar bide yılların verdiği kavgaların verdiği o saygısızlık başladı önümüzde birbirlerine ettikleri hakaretler kavgalar sonuç 4 psikolojisi bozuk çocuk. Evde hala hep kavga vardır. Ben evlendim eşimin ailesini öyle birbirine saygılı sevgili görünce aileme çok üzüldüm öyle olmamasını çok isterdim. Keşke bosansaydinizda biz böyle yetismeseydik dedim defalarca ama olan oldu geçen geçti artik

Evlilikte en önemli kriter kafa uyumu. Birlikte eğlenebildiğin, yanında sıkılmadığın ve tabi biraz da elektrik aldığın kişiyle evlenmek lazım. Genç kızlara tavsiye olsun. Siz en önemli şeyi atlamışsınız eş seçerken.

Eşimle ortak noktamız az ama bunu hiç dert etmiyoruz, ikimizde farklı bi rengiz diye düşünüyoruz. Fakat ben buyum böyleyim deyip kenara da çekilmiyoruz birbirimizin sevdiği şeylere eşlik ediyoruz. Bi süre sonra zaten o ritim bi şekilde yakalanıyor.

Bence bir evlilik terapistine danışın. Eşiniz depresyonda olabilir mi? Bu kadar negatif olması normal gelmedi.

merhaba size sımsıkı sarılıyorum. bizde aynı şekilde 2 kardeş büyüdük. hırın gürün içinde. bende eşimin ailesinin birbirlerine saygısını sevgisini görünce üzülüyorum. keşke annemle babam zamanın da boşansalardı. yada şimdi boşansalar keşke ayrı ayrı iki mutlu birey olarak yaşasalar çok isterim. ama sanırım onların yaşam şekli halini aldı artık düzelmezler ayrılmazlarda S

Sorunlarınızı nasıl çözersiniz bilmem de benim anlamadığım bu insanlar nasıl sabaha kadar oturup öğlene kadar uyuyor? İş güç yok mu? Nasıl para kazanılıyor?

Hep derim. Beraber yatmadığım, aynı evde bir süre yaşamadığım, tatile çıkmadığım bir herifle asla evlenmem. Adamın mizacı, karakteri değişmez ki bu saatten sonra. Evlilikten önce bazı evreler bu yüzden var, karşımızdaki insanı tanımak, evliliğimizin nasıl yürüyebileceği hakkında fikir edinmek, bazı şeyleri deneyimlemek için.

Aradaki bu kadar farklılığı sevgiliyken nişanlıyken nasıl fark edemediniz. Belki de bir derdi var bazen hiçbir şey yok gibi davranırsın ama içinde fırtınalar kopar ve karşındaki hep pozitif olunca sen tükenirsin. Biraz da eşinin penceresinden bakmaya çalışsan belki sorunu bulursun

Hayatta en tahammül edemediğim insan süs bitkisi gibi yaşayan insandır kızım bile her gün dışarı çıkmak istiyor. Daha el kadar bebe. Böyle kişiler gelişime çok kapalı. Bence son bir şans verin ama ben değişeceğini sanmıyorum. Keşke evlenirken görüpte görmezden gelmeseydiniz.

O kadar farklıyız ki hala nasıl evlendik sorusuna cevap bulamıyorum. Ben sabah neşeli uyanırım o öğle 1e kadar uyur sonra da 2 saat suratı asık oturur. Ben saat 12:00de uyurum o tüm gece oturur. Ben gezmeyi severim o asla sevmez. Ben en ufak şeyden mutlu olmak isterim eşimin bir kez "şunu yaptık ne iyi oldu" gibi içinde bulunduğumuz durumdan bir keyif alma cümlesi ya da hareketi sarf ettiğini görmedim. Ben tartışınca çözmek isterim o hep susar bir kez dahi konuştuguna şahit olmadım. Yani en ufak bir mesele bile olsa çözüm üretmek gereken en basit durumda dahi susar. Ben konuşurum susarım sesim yankilanır bana geri döner. Cevap asla alamam. Ne mi hissediyorum. Yapayalnız. Geçen gün ilk defa sinir krizi geçirdim kurtarın beni diye ağladım. Şoka girdi o da çok üzüldü. Ağladı anladım seni dedi. Beni bırakma dedi. Ama ben 3 yıl sonunda inancımı kaybettim hevesini kaybettim. Nişanlıyken dışarıda buluşmak zorundaydık ve öyle böyle bana ayak uyduruyordu belki de ben göz yumdum. Hata benim dahi olsa gücüm kalmadı.