Arkadaslarla hergun gorusmek ilkokulda kaldi zaten kimse hergun arkadasiyla gorusmez ve gorusmek istemez. Evde bos oturma hobi edin yeniden kurslara katil.

Eşimin ne güzel gidecek işi var herkesin okulu iiişi var benimki okulum işim yok evde bomboş oturuyorum hergün çok can sıkıcı PabucumunNicki

Aynen, çoğunlukla evdeyim, bebeklerim var onlarla ilgileniyorum, ara ara bana da bir bunalım geliyor ama sonra arkadaş edinirsem yaşayabileceklerimi düşünüp amann boşver diyorum. B Baharyagmuru35

Iyi geceler.. Bu benim kararım mı kişiliğim mi yoksa sorunlu muyum anormal miyim objektif bakış açısı duymak istiyorum. Konuyu o yüzden açıyorum. 23 yaşındayım 3 yıllık evliyim. Çalışmıyorum. Iş aradım baya süre bulamadım bi ara halk eğitimin kursuna gttim orada çok sevdiğim bi teyzeyle halk görüşüyorum o bana geldi ben ona gttim kafede oturuyoruz bazen 60 yaşnda çok tatlı biri. Sonra bi abla var avon satıyo yıllardr onn yanına uğrarım saatlerce otururuz. Sonra evlnmeddn önce yaşadğm annemin evinin ords biraz uzak ilçe olarak bana arkdaşlarım var whtsaptan görüşüyorum gdncede görüşüyorum bazen. Insanlarla kolay arkdaş olurum çok sıcak kanlıyım herkes sever beni. Sorun şu çalışmıyorum arkadsşım var ama nadir görüşüyorum hepsyle öle sürekli gezdiğim samimi olduğum hiçkimse yok istesem olur ama nedense biriyle samimi olursam sürekli benimle görüşmek isteyecek benimle rahstsz edecekmiş gibi geliyor arkadsşlık tmm ama sürekli çok samimi arkadsşlık bana göreymş gbi gelmiyor. Öyle oluncads bütün gün boş boş tek başıma evde oturarak geçiriyorum.. PabucumunNicki

Bende w. appdan veya burdan her gun her dakka görüşebilirim ama yüzyüze görüşmelerde bana göre değil ha buluşsam hiç sorun yaşamam ne sıkılırım ne de benden sıkılırlar çok sevilirim ama bende evde olmayı seviyorum ve çalışmıyorum

öyle deme yav, insanların düşüncesizliği hayret ettiriyor bana, izmirli bir tanışım vardı, hiç çocuk falan dinlemiyor, şehirlerimiz bile ayrı teee oralardan arayıp iki saat abartmıyorum gerçekten iki saat konuşmak istiyor. İnsan düşünür bu çocuklar ne yapacak diye ama umursamıyorlar maalesef. Ben yıldım açıkçası, böyle kafam rahat pek umursamıyorum bu durumu.

Bütün gün tek başına bnm gbi evdemi oturuyorsun sende vlla yakında bunalıma greceğim hçbişiye yaramadığımı düşünmeye başladım. Sıkıntıdan bir sürü keçe alıp çanta yaptım çok güzel oldular ama kmseye satamadım. Şmdi de evle bozdum kafayı eve sürekli yeni bişeyler alıyorum almak istiyorum perdeleri halıları filan değştrmk istiyorum eşimi batırcam bu gdişle

Allah bağışlasın bebek yok bnde uğraşacak hçbşym yok daha kötü aslında bikaç tane çok samimi olmadan görüşeblrsnz bnce

teşekkür ederim. Haklısınız aslında görüşebilirim ama işin kötüsü bir de yüzüm yumuşak, eğer öyle bir başlangıç yaparsam işin ucunu kaçırmaktan korkuyorum, kimseyi kırmayayım diye yine kırılan ve hayatı alt üst olan muhtemelen ben olurum.

Calis o zaman is bulamadim bahane olmasin sakin.

Aynen ben de böyleyim. Rahatsız edilmekten korkuyorum, bazı dönemlerim oluyor ki kimseyle görüşmek, konuşmak, merhabalaşmak bile istemiyorum. Eğer arkadaş edinirsem bunlarden feragat etmem gerekecek, çat kapı gelmelere, telefon aramalarına falan maruz kalacağım, olmadı saçma sapan kırgınlıklar, yanlış anlamalar filan girecek hayatıma. En iyisi böyle takılmak diyorum genellikle. Ama insanın da bazen bir yere oturup çay içeceği kişilere ihtiyacı oluyor, ama hem o hem bu olmadığı için tercih yaptım.

Hayatının en güzel çağında evde oturursan körelirsin. Toplumdan soyutlama kendini. İş bulunur niye bulunmasın, vardır sana göre de bir iş. Kurslara devam... bir de kitap oku, film izle. Aman diyim kadın programlarına filan sarma yazık etme kendine. 23 yaş pırıl pırıl bir yaş. Elisi yap üretken ol Nastasya

Zaten her zmn kmse gelemez ki herkesin işi gücü olur szinde bebekler varmış çok yakın böle altlı üstlü komşularla samimi olmazsan böle bi sorun çıkmaz diye düşünüyorum içiniz rahat olsun :) Nastasya