zaman ilerledikçe sorunlar dertler artıyor ınsan buyudukce masumıyette azalıyor belkı ondan mütevellit kavun kokusu Buraya reklam

Çağın hastalığı yalnızlıkmış... Herkes kalabalık içinde yalnız maalesef çünkü eski samimiyet yok, insanlar gittikçe kötüleşiyor, dünya kötüleşiyor en güvendiğin insanlardan bile kazık yiyorsun herkesin elinde bi telefon oraya gömülüyor çoğu insan eski komşu ilişkileri bile kaldı mı? Hayır. Bize 20 kişilik grup oturmaya gelir ayda yılda bir herkesin elinde telefon. Büyüdükçe acılar dertler sıkıntılar herşey büyüyor e bizlerde doğal olarak eski günleri çok ama çok özlüyoruz Şuan hayat gerçekten çok zor yaşam şartları çok zor yine de yaşıyoruz yaşamak zorundayız

O yılları değil, o yıllardaki, anlardaki hislerinizi özlediniz. Yani mutlu olmanızı ya da beğenilmiş olmanızı, sizinle sırını paylaştıysa birisi güvenilir olma hissini... vs. bunları özlediniz. En çok çocukluk özlenir çünkü en gamsız olunan yıllardır. Oyun oynarsın, koşarken düşer dizini kanatırsın ama oyunun verdiği hazla dizini üfler devam edersin. Fatura, yemek, sevgili, aldatılma, n'olacak bu ülkenin hali gibi dertlerin yoktur. Elbette çocukluk yaşayabilmiş bir çocuksan. Daha fazla yazıp melankolik bir hava oluşturmak istemiyorum. Sanırım özünü verdim.

Cocuk kalaydik iyiydi Kutsal

Geçmiş neden özlenir okul yılları çocukluk eski dostluklar vs neden hep hatırlanır? kubdef Defalarca yıpranırsın