Akademisyenlik hedefim var mi bilmiyorum artik. Zaten akademik is bulmak cok zor. Bizim evin esas calisani kocam. Cok iyi ve kadrolu bir is olmazsa onu yerinden oynatmak istemiyorum. Doktora sektorde de cok ise yariyor. Ondan da ote basladigim bir isi bitirmek istiyorum ya. Yapabildim demek istiyorum. Ama is yazmaya gelince fos cikiyorum.

Bence gozunuzun onu e hepsini birden getirdiginiz icin olabilir. Calismanizi parcalara bolun. Bu hafta suraya kadar oln kismini calisacagim arastiracagim deyin. Gerisi icin ksygilanmayin. Bir sekilde biter.

Evet... guzel sorular. :) Yapi disaridan gelince daha kolay calisiyorum. Birilerinin beni ittirmesi lazim sanki. Halbuki artik her is bana bakiyor. Ben ve bilgisayar bas basa... Datayi topladim, analizin bir kismini yaptim, oturup yazmasi kaldi. S

Cok tesekkur ederim. Destege ihtiyacim varmis, bu cok iyi geldi. Interneti ve telefonu kesmeyi deneyecegim yarin..

Yuksek lisanstan atilma suremin son doneminde tezimi yazdim. cok zor surecti. illa o yumurtanin kapiya sıkısmasi lazim:) ders doneminde isten izin alarak farkli sehire gittim. bu emeklerim bosa gitmemeliydi. calisiyorum yuksegin bana maddi anlamda bana hic bir getirisi yok, akademi de dusunmuyorum. ama basladigim icin bitirmek zorunda hissettim kendime gurur meselesi yaptim. birisi sordugunda bitti mi diye hayir biraktim demek istemedim hic. nihayetinde mezun oldum.

mukemmelliyetcilik gobek adim Evet, ben de epeydir terapi, meditasyon, vs cozmeye calisiyorum. Kolay degil. Bir suru mantram var bilgisayarimin her yerine yapistirilmis: Hafife al; oldugu kadar; ver kurtul... vs. Pomodoro basimda biri beklerse isime yariyor, ama bir sure sonra yapmiyorum. Su anda 3 arkadasla pomodoro savasi yapiyoruz. Her gun icin pomodoro hedefimiz var. Hedefin altinda kalan digerlerine gun basina $1 veriyor. Faydasi oldu mu? Iiiih.

Ben su anda uc tane motivasyon grubuna uyeyim ya!

Neden peki yazmıyorsunuz? Kendinizi bu konuda sorguladınız mı

Motivasyonunu şu kıran şey nedir? Bu yola baş koyarken olan ama şimdi olmayan şey nedir? Ya da bitirdiğinde bununla birlikte neyin biteceğini düşünüyorsunuz? Ya da eskisi kadar önemli olmayan şey ne?

Hepimiz aynıyız cunku

Ben ama kötü örneğim. Cünkü doktora tezimi yazamadım. Yazmıyorum. Bıraktım da artık. Olan 3 yıl verdiğim emeğe oldu. Isin garibi hic alanım olmadigi halde sırf bu tez için sıfırdan programlama falan da öğrendim. Oyle bir askla basladim. Ama simdi birinin sormasina bile tahammulum yok

Döngü süper, çoğumuz aynıyız sanırım, özellikle merak edilecek bişey çıkma kısmı :))

Yazık oluyor emeğinize. İnternetsiz bir alanda çalışın, gerekirse telefonu da dışarı da bırakın. Sıkılınca, başınız ağrıyınca bir çikolata eşliğinde çıtır çerez bir romandan 20 sayfa okuyun. Tekrar devam edin. Motivasyon ancak dikkati dağılmadığı sürece oluyor. Kendinize süre verin, futbol kampı, TUS kampı izci kampı gibi düşünün. İnternet gerçekten bir çukur. O kadar verimli zamanımızı çalıyor ki. Bilgi kaynağı diye kendimizi kandırıyoruz. Günde beş saat iletişimsiz kalırsanız o odada bu iş kotarılır. Ve yapadabilirsiniz. Bu aşamaya gelene kadar yaptıklarınızı düşünün. Bundan daha kolay değiller. Kendinize haksızlık etmeyin, tamamlayın. Başarılar

Sevgili kadinlar, Epeydir bu konuyu size acasim var, ama bir yandan da oteliyorum, cunku buradan ne bekledigimi bilmiyorum. Sanirim bu konuda bir tavsiye alip onu uygulayacagima dair umudum bile yok. Oyle bir durumdayim. Doktoramin besinci yilindayim. Ilk uc yil cok guzeldi. Ders aldim, asistanlik yaptim. Konferanslara gittim. Sanki o dersler hayatima bir sekil veriyordu. Vaktimi neye harcayacagim belliydi. Dersin islerini yapmak yetiyordu. Dersler bitip yeterliligi gecince bir bosluga dustum. Gunlerim dizi izleyip anca asistanlik islerini yaparak gecmeye basladi. Yine yilda 3-4 konferansa gidiyordum, onlarin sunumlarini hazirliyordum. Bir tane de yayin yaptim. Bunlar fena degil, ama tezimi yazmayi asla istemiyorum. Bu donem artik son dedim. Asistanlik yapmiyorum. Butun enerjimi yazmaya verecegim. Evde yazamiyorum diye ortak calisilan bir yerde epey dise dokunur bi para verip masa tuttuk. Sabah gelip aksam eve gidecektim. 9-5 calisacaktim. Hem doktora gittim, antidepresan kullanmaya basladim, cicek gibi oldum. Kaygi, depresyon falan gayet kontrol altinda. Ve fakat calisamiyorum calisamiyorum calisamiyorum. Geliyorum ofise, aciyorum bilgisayari... kadinlar kulubu, gazete, google haberleri, oradan illa merak edecek bir sey cikiyor, reddit, meddit, email, instagram, tekrar kadinlar kulubu... sirf bugun bile 5 saattir bu dongunun icindeyim. Ogleden sonra basim agrimaya basliyor, kalkip eve gidiyorum. Bu isin sonu nereye varacak? Bir yandan silkelenip kurtulmak istiyorum, bir yandan asla ugrasamiyorum... Oyle iste. Benzer seyler yasayan, yasamayan, fikri olanlarla konusmak isterim. Fakat otur yaz iste demeyin, o zaman icimden canavar cikiyor

Sikici bulmuyorum ya, kaygi ve mukemmelliyetcilikle ilgili bir durumlar var. Yoksa oturup bir konuyu derinlemesine ogrenmekten daha cok sevdigim bir sey yok. Ogrencilerle ic ice olmayi da seviyorum.

Mükemmeliyetçi biri misiniz? Ben bu aralar genel anlamda erteleme hastalığına çözüm bulmaya çalışıyorum ve araştırıyorum bu konuyu. Mükemmeliyetçi insanlar, genellikle alışık olmadığı ya da başarısız olma ihtimali olan bir işi yapması gerektiğinde erteleme davranışı sergilemeye başlıyormuş. Sizin yapmanız gereken şey dururken farklı noktalarda vakit harcamanız bana erteleme davranışını hatırlattı. Belki bu konunun üzerine giderseniz çözüm bulabilirsiniz diye belirtmek istedim. Bir de belki denemişsinizdir, pomodoro tekniği diye birşey okumuştum. Sınav dönemlerinde ya da çalışmakta zorluk çekenlerin faydalandığı bir yöntem. 25 dakika çalışma 5 dakika mola şeklinde. Belki sizin modunuzu yükseltir bu çalışma stili. Başarılar dilerim size.

Benim de aynı ya geçmem gereken önemli 1 sınav var çalışamıyorummm kocaman kadın oldum hala aksatıyorum bir motivasyon grubu mu kursak ya

Akademisyenlik hedefiniz yoksa bırakın. Isinize gücünüze bakın. Aksi durumda eliniz mahkum, dişinizi sıkın, herkes işine bayılarak gidip işini yapmıyor diye düşünün, Bu da sizin işiniz. Ama ben ümidi kesince hafifledim :))

Sizi ittiren kimse yok mu şuan?

İnternetin fişini cekseniz?

Spor gibi bu aslında. Hiç yapasınız gelmez, gelmez, ancak bir başladığınızda devamı gelir. Spor yapınca/yaptıkça spor yapma isteği veren bir hormon salgılanıyor. Aynı şey çalışma için de geçerli sanki. Bir tek başlama kısmı sıkıntılı.

Gecen bir yerde "hayatinizda verdiginiz en iyi karar neydi?" diye bir soru gordum ve kafamdan bi ses sanki benden habersiz "doktorayi birakmak" dedi. Neeeey?!

Bu mesaj niye bana bu kadar tatli geldi ya! Beni cok iyi taniyan eski bi dost gibi :)

Bence yanlış tercih içindesiniz. Kimi insanlar yüksek lisans, doktora için can atar bunun için çaba gösterir. Ben üniversiteden mezun olduğumda hocam sağolsun bu yönde bana teklifi olmuştu. Ama ben makale incele, tez yaz bunları yapabilecek biri değilim. Gerçekten çok sıkıcı buluyorum. Ama yapabileni takdir ediyorum. Demek ki sizde sıkıcı bulanlardansınız. İnsanın istemediği bir şeyi yapması çok çok zor. Kendinize başka yön çizseniz?

Bakma öyle mecbursun

Ben de yükseklisans tezimde aynı böyleydim. Sonuç atıldım ama memurum zaten bana çok bir katkısı olmayacaktı. Eger kariyer planınızda bitirmek zorundaysanız ya da ı kadar emek vermişsiniz boşa gitmesin diyorsanız; her gün küçük hedefler koyun. Büyük planlarda boguluyorsunuz. Ilk basta gunde 1 saat çalışacak şekilde baslayin o 1 saat dolmadan kadınlar klübüne girmeyin mesela

Otur yaz demicem ama doktora max 6 sene dicem sadece. Gerisini sen getir