Boyle aile konularina yorum yapmam aslinda ama siz nasil ilk ve son defa oglunuzu bi sinirle hirpaladiysaniz farkinda olmadan, oglunuza tavrinizdan esiniz de size vurmus olmali. Onunda ilk ve son hareketidir umarim. Vurmanin affi olmaz tabiki ama bence bundan sonra uste cikmaya da calismayin ikinizinde tavri cok hatali oturun cocuguda alip karsilikli konusun. Bu zor gunlerde herkes bi sinirli bi gergin bunun acisini birbirinizden cocuklarinizdan cikarmayin.

Hepiniz suçlusunuz. Biri, birinden daha suçlu degil. Sen çoçuga vururken "ay ilk ve sonduuu, kötü his ediyorum" oluyor ama esin sana vurunca "aa nasii oluur, yapamaaazz" tavri niye? Cocuga siddet uygulanmis. Bunun bahanesi olamaz. Siddetin hiçbir zaman bahanesi olamaz. Esinde ayni sekilde sana vurmaya bahanesi olamaz. Ve çoçuklar yeri gelince evet aglamali. Anne babayi dinlemiyorsa, birak yerde yirtsin kedini. Halen niye tutturuyorsun beraber kitap okuyalim diye?

Sizin çok terlik yediğiniz o kadar belli ki. O yüzden böyle şiddeti normalleştiriyorsunuz. Keşke şöyle bir öz eleştiri yaparak yediğiniz terliklerin sonucunda ne olduğunu görebilseniz ama çok zor.

Bunlar sadece bdv deki konularınız. Bende bı üye daha yazmış eski konularınız var diye o şekilde baktım. Ve farkettiyseniz eşim şiddete meyilli mi diye konu açıp belli bir zaman sonra tokat attı konusu acmissiniz Evliliğiniz daha güzel de olsun kötü ya da iyi ikisinin de cefasini yahut sefasını süren ben değilim. Ama sizin 3 çocuğunuz var. Her şey çok mükemmel havasından çıkıp biraz yaşantınıza objektif gözle bakmalısınız. Az önceki mesajımda da belirttiğim gibi siz yetiskinsin kendi rizanizla bunları yaşıyorsunuz ama onlar çocuk ve yaşadıkları şeylere tepki gösteremezler alıp başlarını gidemezler. Sadece ileride bunlari hatırlayıp sonra aşmakta zorlanırlar. Eklentiler Screenshot_2020-05-04-01-18-00-247. jpeg 127,7 KB · Görüntüleme: 45

1- İlk iki hamileliğim böyle zor geçmedi 2- Bu yaşadığımız ilk olaydı. Çevremdeki herkes çok sabırlı ve sakin bir anne olduğumu söyler. Hatta eleştirirler fazla yumuşak olduğum için. 3- Kızıp küsmek söz konusu dahi olamaz yorumunuza saygı duyuyorum ama biraz daha empati yapabilmiş olmanızı isterdim. Teşekkürler

3 son olacak inşallah.

Ben konuyu da yorumları da okudum ama herkes yanlı mı yaklaşıyor bana mı öyle geliyor? Eşinizin size tokat atması ne kadar şiddetse sizin de çocuğu alıp koltuğa fırlatmanız o kadar şiddet. Popoya vurmalar falan... Anne doğurduğu için şiddet uygulayabilir ama koca uygulayamaz demek çifte standart değil mi? Bence konuda tek haklı olan çocuklar. Ben yanlış düşünüyorsam biri beni aydınlatsın. Şiddetin sadede kadına karşı değil her türlüsüne karşı olmamız gerekmiyor mu?

Sendrom diye birşey var ama bu abartıldığı gibi olduğunu düşünmüyorum bende Anne babalar çocuklarının her istediğini yaparak iyi ebeveyn olmuyorlar aksine bu çok olumsuz sonuçlar ortaya çıkarır Otorite dediğimiz şey ise eli sopalı anne baba değil Bir çocuk hayır anlamını bilir Çocuktur bilmez demeyin bilmiyorsa bu anne babayla alakalıdır Acıkan çocuğu daha çok yesin diye tv tablet telefon izlerken oynarken annenin ağzına yemek tıkıştırdığını görüyoruz Bu davranış yanlış ve siz bunu çocuğa öğretiyorsunuz yani bu çocuğun yapısında olan birşey değil bu sendromda değil Yeni alınmış bir kitabın yırtılması çocuğa hiçbir fayda sağlamayacağı gibi yanlışı öğretir Günümüz anne babaları çocukları üzerinden ego tatmini yaşamak istiyorlar 2 yaşındaki çocuğa kitaptan hevesini alsın demenin hiçbir elle tutulur yanı yoktur Çocuk O kitabı yırtarak kitap kurdu olmayacak aksine Eşyaya mala saygı duymamayı öğrenecek Yani çocukta olumsuz davranışların sorumlusu gene biziz

Ya çoçuk 2 yasinda "dedigim dedik" sendromunu yasiyor. O an sadece istedigi sey olmadigini görüyor ve çildiriyor. Cünkü çoçuklar o yasta her istediginin aninda olmasini istiyorlar. Ikna edilcek bir yas degil. Hali ile duygularin yatismasini beklersin ve açiklama yapacaksan, o zaman yapacaksin. Huyuna gitmeyeceksin yani. Yani çoçuk resmen sirf çoçuk oldugundan dolayi dayak yedi. Evet popoya vurmakta dayaktir. Biri gelip senin popuna vursa, buna taciz deriz. Ama bir anne çoçugun popusuna vurunca normal mi oluyor?

Konu sahibinin kocası da 2 kulağından tavana çivilememiş. Evire çevire dövmemiş, üstünde sigara falan söndürmemiş. Sadece 1 tokat. Darp raporu için hastaneye gitse, rapor alamaz çünkü iz yok. Çok da önemli değil.

Haldır huldur adliyeye gidip boşansın mı?

Ben anne değilim. Ama çocukların insanın sabrını bazen çok zorladığını biliyorum. Yeğenlerim var. Bi tanesi çok geçimsiz bir çocuktu. Kolay büyümedi. Annesi namaz kılıyor diye yanında avazı çıktığı kadar cırlıyor, kendini yerlere atıyor, topuklarını yere vuruyor. Gözleri kıpkırmızı soluksuz kalıyor. Komşular polisi arayacak diye endişe ediyordum. Yani ne oluyordu anlamıyordum. Alıp ilgisini dağıtmak filan kesinlikle mümkün değil. Çocuk kendisinden geçmiş bir durumda. Zaten ona doğru yaklaşınca hepten azgınlığı perde perde yükseliyor. Insan caresiz kalıyor. Tam da bu noktada zaten dağılmış olan bir sabırla anne öfkeli davranıyor. Bunda anlaşılmayacak Bi sey yok. Dövdüm deseniz haksiz olurdunuz. Zira 2 yaşında daha... ama dövmemissiniz. Sert davranmak dövmek değildir. Olabilir. Ben anne değilken anlıyorum sizi. Keske anneler de anlabilseydi. Ben anne ile çocuğu bir kefeye koymadığım için esinizin tavrini "siz de çocuğu hırpaladaniz, eşiniz de sizi. Tamam esitlendi" diyemeyeceğim. Uzun süre konusmamanizi barismamanizi öneririm. Madem çok darlaniyor cocuklari azarlamaniza çocuk kitap diye cırlarken yerinden zahmet edebilirdi... oturduğum yerden ben de çok şey istiyorum ama olmuyor. Bu konuda yapılacak baska bi sey de yok zaten. En fazla ciddi bir uzak durma cezasi verebiliyoruz. Zira boşanmam demişsiniz. Zateb boşanin da diyemem. Ama yanina da kalmasin yani

Eski konularını bilmiyorum ne demişler ne eleştirmişler bilmiyorum ama bu konuda Bu taraf yüzde yüz haklı gibi bi durum yok. Ayrıca siz her işi kendiniz yapıyorsunuz diye karşıdaki de yapacak değil bide doktor otur dese de oturmam dediğiniz şey cahil cesareti bence bunu yapmayın ağır sonuçlar olabilir Allah korusun. Artı sizin tek çocuğunuz var bayanın 2 çocuğuymuş gebelik haftası da önde 4,5 aylık da gebeliğin ağırlığı bile olmaz varsa mide bulantısı ve halsizlik falan olur en fazla o da o haftalar da geçmeye başlamıştır 8 ayşık hamilelikte ekstra bide vücut ağırlığı falan oluyor kıyaslamanız çok yanlış ve saçma görünüyor karşıdan bakınca herkesin yaşadığı kendine

Diyecek soz bulamadim.

Hanımefendi çocuklara bağırıp çağırmak da şiddet, onu korkutacak şekilde çileden çıkmak da şiddet. Kimse için kendim de dahil hayatında herşeyi dört dörtlük yapmış, hiç sinir krizi geçirmemiş, herşeyi doğru yapmış diyemem ama şiddet değil diye küçümsememek gerek, küçümsenen davranışlar daha büyük şeylerin habercisi olabiliyor bazen.

O kadar iyi ifade etmişsiniz ki anne olmamanıza rağmen iyi bir gözlemcisiniz anladığım kadarıyla... Umuyorum ve öyle hissediyorum iyi bir anne de olabilirsiniz. Güzel yorumunuz için teşekkür ederim

Tabiki insan psikolojisi derya deniz. Her olay herkesin üzerinde aynı etkiyi göstermez katılıyorum. Sendrom varsa eğer gerçekten, sanırım uygun ortam şart ortaya çıkması için Boleyn Kizi nın dediği gibi. Yoksa aynı yaştaki çocuğun insanına göre tavır sergilemesini başka türlü açıklayamıyorum ben. Bu konuda çocuk babasından yüz bulmasaydı ağlama nöbetini de bu kadar uzun tutmayacaktı eminim.

eşiniz haksız. bir de şu "neden ağlatıyorsun çocuğu" lafına bitiyorum. hangi insan çocuğunu bile isteye ağlatır. bu babalar güya ilgililer hiç mi okuyup öğrenmiyorlar çocuklarla ilgili birşey yahu.

erkeklerin kendilerink savunma mekanizmasi hrpsi ayni bkk

Yaptım buraya yansıyan halinizi yorumlayabiliyoruz detayını bilemeyiz maalesef. bende bir anneyim çocuk bakımı sabır ister kim ne derse desin anneler yoruluyor heleki üst üste hamilelik. 2 yaşındaki bebek doğal sürecini yaşıyor ama eşiniz sıkılmış sanırım neyseki eşitlenmişsiniz şu saatten sonra daha sabırlı olmaktan ve hareketlerinize dikkat etmekten başka çareniz yok 3 bebek ortayı tutturamayan baba bilemedim Allah kolaylık versin

Eskiden çoçugun psikolojisini önemsemedikleri iyi birsey mi? Cocuga iki tokat atarak, onun duygularini bastirmak iyi birsey mi? Simdiki topluma bak, her yerde siddet var. Evliliklerin çogu bosanmaya gidiyor. Niye? Hep bastirilmis duygular, siddet göstermeler, sevgi sevkat göstermemek. Cocuklari insan yerine koymamak, hep el ne der diye asiri disiplinli büyütmek,.. Türk toplumu 60 yildir nesilden nesile travma aktariyor. Cok büyük acilar var. En basiti annem mesela büyüklerin yaninda bizi kucagina alamazdi. Ve bu aliskanlik haline gelip, sonra hiç kucaklamazdi bizi. Bizde dayak ile büyüdük. Oysa bir sorsalar derdimiz ne? Ve bu 2 yas sendromu dedikleri sey, sendrom degil. Sadece o yaslardar çoçuklar daha bencil oluyor. Istedikleri aninda olsun istiyor. Bu 60 yil öncede böyleydi fakat çoçuk o zaman dayak yiyordu. Korkudan, sindirilmislikten asil gelisimin getirdigi duygulari disa vuramiyordu çoçuk.

Siz gucunuzun yettigi iki yasinda bebeye siddet uygulamissiniz Esiniz de size uygulamis, yok birbirinizden farkiniz Hic hamiley falan diye de aglamayin, iki yasinda zaten bebeginiz var korunsaydiniz madem, her yigidin harci degil arka arkaya cocuk yapip bakabilmek

Hamile olmanız ekstra bir ayrıcalık değil benim için hamile olsun olmasın kimse kimseye vurmamalı... Şiddetin kadını erkeği çocuğu da... Karantina dönemi sinirler hassaslaşmış Eşinizin yaptıgı çok yanlış asla vurmamalıydı sizde ona vurmuşsunuz keske sizde vurmasaymışsınız arada ki sevgi saygı zedeleniyor ve bugün bir tokat yarın hakaret ve daha büyük şiddet... Eşinizden de genel olarak memnunsunuz ve pişmansınız o zaman bir daha olayların bu seviyeye gelmemesi için dikkat edin ve eşinizle oturup konuşun karşılıklı özür dileyin

Şu an kimse bir yere kaçamadığı için devam ediyordur evlilikler bence Adliyeye gitmeleri lazım mal paylaşımı yapmaları gerekiyor. Üstüne bir diğerinin yeni ev bulup taşınması falan zor olur. Bu yüzden millet sinir krizi geçire geçire evde oturmaya devam ediyorlardı. Ayrıca ekonomi herkesi vurmaya başladı tek başına ev geçindirmek daha da zorlaştı. Kimsenin çok gözünü karartabileceğini sanmıyorum

Sizde çok şuurlu bir yorum yapmamışsınız kimse kimseyi katletmiyorda sarsılmış bebek sendromundan haberiniz var mı? Alıp sertçe koltuğa atmış kitap çocuğun kafasına gelmiş nefessiz kalmış diyor çocuk beyin sarsıntısından gidebilir ve bu tür sarsıcı hareketler fiziksel istismardır sonucu çok tehlikeli. Baba neden bu kadar sinirlendi birde o kısımı ona sormak lazım. Gerçi birazdan yumuşatmak için aldım koydum yazılabilirde neyse.

Çocuklar bunu gördüyse, çocuklarınıza şiddet kötü bir şey birbirinize / kimseye vurmayın diyemezsiniz.

Büyük zaten okula gidiyor. Yeni doğan da emzirilip uyutulduktan ve temizliği yapıldıktan sonra bir isteği kalmıyor. Bende bu süreçte küçük oğluma vakit ayırırım diye düşünüyorum. Etkinlik oyun vs. Tabi ki zor olacak. Bu hayatta hiçbir şey kolay değil ki... Çocuğum olmasaydı daha kolay bir hayatım olacağını sanmıyorum açıkçası. Bir insan yetiştiriyoruz ve zorlukları olacak. Her şeyi bir bir hesaplayarak yapmaya kalksak bir şey Sahibi olamayız diye düşünüyorum. Attığı her adımı ve sonunu hesaplamak fazla matematiksel geliyor ve faydalı olduğunu da düşünmüyorum. Gerektiğince hesabımı yaptığım kanaatindeyim. Tekrar söylüyorum hiçbir şey olmadığı gibi bu da kolay olmayacak ama iyi evlatlar yetiştirebilirsem tüm bu yaşanılan zorlukların karşılığını alacağımı düşünüyorum. Karşılık derken çocuklarımdan madden beklediğim bir şeyden bahsetmiyorum, taşa tutacaklar hazırda beklerken açıklayayım. Onların devletine milletine hayırlı insan olmaları bir katkılarının olduğunu görmek, iyi yerlere geldiğini görmek yeterli...

[QUOTE="ulasimiz, post: 63694321, member: Eşim ağlamayı abarttı diyorsunuz fakat önceki mesajlarda oğlum ağladı, kafasına vurdu diye yazmışsınız demek ki çocuk bayağı sinir krizi geçirmiş.. Hamilesiniz duygularınız karışıyor olabilir fakat Siz de Sakin olmaya çalışmalısınız. Karşınızda 2 yaşında bir bebek var. İyide bu söylediğim koltuğa koyladan önce olan. Ben daha keşke yapmasaydım dediğim şeyi yapmadan öncesi. M MelatoniN

Karsılıklı yorum yapıp fıkır alısverısınde bulunuyoruz ne munasebet tas?

Tüm ülkenin aile planlamasına ihtiyacı var.

Ben bu mantığa sahip değilim. Sadece kadına değil insana ve hayvana şiddete karşıyım.

Ucuncu cocuk dogunca ne yapacaksınız soruma boyle bir cevap verdi hanımefendi.

Hay Allah razı olsun. Bu yorumundan hareketle el arttırıyorum ve 'Analık hakkı' gibi gören arkadaşlara soruyorum. Bebeğinizi/çocuğunuzu emanet ettiğiniz bakıcınız; sinirlerine hakim olamadı ve çocuğunuzun poposuna vurdu ya da sertçe koltuğa oturttu, kimler bunu hoşgörecek? 'Ay kadın da tüm gün yoruluyor, bizim çocuğumuz da çok hareketli, arada olur böyle şeyler' diyecek? Ya da çocuğunuzu emanet ettiğiniz kv veya görümceniz yapsa aynı şeyi?

ögrenmek işlerine gelmiyor canım ne yazıkki

Adam da işkence etmemiş bu mantıkla. Alt tarafı bir tokat.

Evde genel olarak şiddete yatkınlık var demek ki, ya da yeni oluşmuş bilemedim. 2 yaşında çocuğun poposuna vurmak fazla gelmeyebilir size ya da birilerine ama çocuk kendince kriz geçirip kendini yerden yere atarken o anı yönetemeyip vurmak, itmek, bir yerden bir yere kaldırmak yangına körükle gitmekten başka birşey değil. Yani çocuğun sizden gördüğü de şiddet, bir kez ya da 10 kez olması gözümde birşey değiştirmiyor o eşiği aşmışsınız eşiniz de aşmış size karşı. Hayırlısı birbirinizi affedip devam edeceksiniz yola malum boşanmayı da düşünmediğinize göre.

Eskiden bazen çocuklar için "aaa nazar değdi çocuğa, hareketleri huyu değişti, teyzemin eltisinin yengesi kesin nazar verdi yavruma!" sözlerini çok duyardım mesela ben. Acaba o nazar değil de büyüme atağı olabilir mi?

Arkadaşımın eşi, arkadaşım hamileyken sinirlenip kızcağızın boğazını sıkmıs sonrada özür dilemiş.. Cocuk doğdu 2 yaşında ne mi oldu tokat yemiş daha sonra. Onu da affetmiş. Tokattan sonra adam her sinirlendiğinde kadına vurmaya kalkısıyormuş alışmış el bir kere.. En sonunda da tekme tokat dövmüş kızda ona karşılık vermiş vurmua ama erkekle kadın güç farkı diyeyim bence tokatı affetme süründür bir şekilde hemen yumusama zorlaaaa onu anlasın bir daha tekrarlamasın

Evet çünkü arkadaş okumamıştır bu yazdığımı siz bu ihtimale karşı attınız anlıyorum pardon ne münasebet taş felan...

Kesinlikle öyle. Buradaki bircok kişi iyi bir çocukluk geçirmemiş aslında hepimizde problemler vardı. Ama şuan buradakilere bakıyorum ve eline mesleğini almış güçlü olgun duyarlı kadınlar görüyorum. Demek ki sadece buyudugumuz ortamla ya da koşullarla alakalı değil. Düşüncelerinize gönülden katiliyorum

Ben o tarz bir yorum yapmadım ama şöyle bir versusu yazmadan edemeyeceğim. X'ler konu sahibin yaptıkları, Yler kocaayının yaptiklari Normalde iyi insan olmak X Y O gün aşırı stresli olmak X Y İlk kez şiddet göstermek X Y Abartıcak derecede canını yakmamak X Y Konu sahibi neyse eşi de o. Birinin yaptığını karalarken diğerini aklamak akıl karı mi? Ha diyeceksiniz ki erkeğin gücüyle kadının gücü bir mi. Ben de diyeceğim ki annenin gücüyle 2 yaşında bebenin gücü bir mi? Küçüklüğünden beri şiddetin içinde yasayan insanlar çocuk dövmeyi normalleştiriyor. Ama ben annemden de babamdan da öğretmenimden de dayak yemedim . Bana çok iğrenç geliyor kendini savunmayacak kadar küçük bir çocuğa vurmak. Hatta imkansız bir şey. Bir insan nasıl boyu 1 metre bile olmayan, size asla gücü yetmeyecek birine vurabilir? Bu nasıl normal karşılanabilir? Bu tarz konulara hep yazan insanlar vardır ya bir de 'biz de yedik ne oldu, iki Tokattan bir şey olmaz, biz neler yedik psikolojimiz bozulmadi'. On yıllık aktif kK kullanıcısıyim, çoğu kişiyi de tanıyorum. Bu tarz yorum atanları özellikle ilerleyen zamanlarda başka bir gözle izliyorum. Ve benim bile apaçık gördüğüm bir sürü sorunları oluyor. En basitinden güven sorunu yaşayıp kocasına sevgilisine dünyayı dar eden biri vardı, yine 'annem dövdü bize bir şey olmadi' tayfasindan. Nasıl bir şey olmamış. Bak, en güvendiğin ve muhtaç olduğun insanlardan şamar yiyip otura otura baglandigin insanlara güvensizlik hissetmissin. Ya da bir başkasınin başına gelmeyen kalmiyor evliliğinde, yine de pısıp kalıyor, kötü bir durumdan çıkacak cesareti bulamiyor. Bunların hepsi - ve daha yazılmayan bir sürü şey psikolojik temelli sorunlar bence. Çocuk kalbinin kırıklığı ileri yaşlarda da ortaya çıkar. Hiç de 'dövdüm bitti' lik bir durum yok. O zaman kocamiz da dövdü, bitti, tek seferlik. Gönlümüzü alsın barışalım..

Yalnız poposuna vururken asla canını acıtacak şekilde vurmadım. Yaptıklarımdan tek zarar verecek şey tepkili ve sinirli yaklaşımım diye düşünüyorum

Sanılanın aksine travma yeni çıkan bir kavram değil. Bizim ninelerimiz, annelerimiz zamanında da vardı. Ama o zaman çoğu aile 5 6 7 kardeş olduğu için umursanmiyordu veya fark edilmiyordu. Çağ değisti. Internette artık cok bilgi var. Anneler daha bilinçli. Ve şu an ailelerde çocuk sayısı nispeten az. O yüzden travma konusu gündeme geliyor artık. 0 -3 yaş Freud'a göre insan kişiliğinin belirlendiği yaştır. Yani çocukta bir hasar kalıyorsa bilinçaltına atılıyor. Ve yıllar yıllar sonra çıkabiliyor. O yüzden çok dikkatli olunmalı. Dayak asla olmamalı. Asla.. Tabi ki isteyerek çocuğunuzu itmediniz. Ama buradaki tüm sorunlar eşiniz ve sizin aşırı yorulmanızın ve sinir yıpranması olmanızın sonucu. Tabi ki eşiniz dayak atmamalıydı ve siz de çocuğunuza fiziksel sertlik uygulamamalıydınız. Bunun nedeni tükenmişlik hissi bence. Size tavsiyem artik çocuk yapmayı bırakmanız. Büyük çocuğunuz tahminen 4 5 yaşında. Ortanca 2 yaşında. Ve bir yeni doğan geliyor. Çok çocuklu ailelere baktığımda bu durumu çok görüyorum. Artık tükenmiş durumdalar. Çocuklarına ne verimli vakit ayırabiliyorlar ne tam anlayış gösterebiliyorlar. Çünkü ruhsal ve fiziksel olarak tükenmiş durumdalar. Evde 3 tane küçük cocuk.. Hatta biri bebek olacak. Bu durumu yaşayanlara sordum. Hep beraber büyüsün diyorlar. Peki tamam büyüsünler. Ama ruh sağlıkları iyi büyüsünler.. Böyle beraber büyümek çok da sağlıklı değil.. O yüzden bence 3ten sonra ya çocuk sahibi olmayı bırakın. Ya da 3 çocuğunuz büyüyene kadar ara verin. Bakın 3 çocuk için diyorum bunu. Daha sizi ve eşinizi olaya katamadım. Bence bir evlilikte eşler de birbirine kaliteli zaman ayırmalı. Siz onu bile şu an yapamıyorsunuzdur. Kolaylıklar diliyorum.

Bir tokattan bişi olmaz sen eşinin yapısına alışkın olmasan o kadar bebek yapmazdın. Özür dilemeyecek nasılsa, bari sen git özür dile. Bana vurduğun için özür dilerim de. Üstüne bu doğsun bir bebe daha yapalım evlilik perçinlensin de mesela.

Eşinizin yaptığı da en az sizinki kadar yanlış. Senin nedenin var hamile olmak, çocuğun daha geçerli bir nedeni var çocuk olmak..

Ben bir şey yapmadan önce zaten kitabı istediği için sinir krizi halindeydi. Benim yapmış olmam ağlamasından ziyade şaşırttı oğlumu bilmiyorum çok üzgünüm. Sağlıklı yönetemedim bu kriz halini...

Konuda haklı yok. Eşiniz de, siz de hatalısınız. İkiniz de istemediğiniz davranışları engellemek için tokat atma yöntemini kullanmışsınız. Yüze veya popoya sonuçta tokat. Gücü yeten yetene. Ayrıca 2 yaş gelişimsel açıdan zor bir dönem olmakla birlikte eşinizin tutarsız davranışları, çocuğunuzda inatlaşmayı besliyor olabilir. Evde üç küçük çocuk olacak yakında. Benzeri durumları tekrar yaşamamak adına aile terapisi almanızda ve eşinizle, çocuklara ortak yaklaşım belirlemek için çaba sarfetmenizde yarar var.

Tamam Amazing family Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir

Ya naapsın tokatını yesin otursun öyle mi?

Benim de 2,5 yaşında küçük oğlum birkaç aydır zorluyor bizi siz bir bebek daha bekliyoruz Allah yardımcınız olsun ne diyim çok zor bir yola girmişsiniz. Ben büyük çocuklara da üzülüyorum arkadan bir çocuk başka bir bebek daha geldi derken büyük çocuğa yazık oluyor umarım siz 3 çocuğa her anlamda yetebilirsiniz... Yasadiginiz gerginlikleri çok büyütmeyin zira okula giden bir çocuk 2 yaşında bir bebek ve yeni doğan bir bebekle uğraşırken fazlasıyla stresli zamanlariniz olacak stresinizi yönetmeyi öğrenin lütfen.

Okuyunca şoke oldum Onca çektiğin eziyete nasıl böyle bir şey yapar? Kesinlikle konuşma.

Çocuğu koltuğa firlatmissiniz, poposuna vurmussunuz ama çocuklara şiddet uygulamiyorsunuz asla öyle mi? Peki siz ogkunuzdan özür dilediniz mi? Çocuklari fiziksel, duygusal istismar ettiğimizi ne zaman farkedecegiz acaba? Ayrıca şunu da belirtmek isterim çocuklar niyetlerinin kölesidir. İçlerinden gelen dürtuye karşı koyamazlar. Onlar için tek önemli an "o an" , tek önemli şey "ben" dir.

Can yanmasa bile bence vurulmamalı. Şiddete özendirmek, şiddeti normalleştirmek oluyor. Umarım bu münferit bir olay olur. Benzerleri yaşanmaz, hem eşiniz hem de siz daha dikkatli olursunuz. Aile terapisi mutlaka alın. İki taraf da terapiye inanırsa güzel sonuçları oluyor.

Kimse kimseyi katletmemiş Burada hırpalanan bir bebek hırpalanan hamile bir kadın var Hiçbir taraf haklı değil En masumu küçük çocuk burada Aile yanlışların bedelini ödüyor Şunu şöyle düşün Bir kadın eşi tarafından sert bir şekilde kanepeye itilirse bu şiddet olmaz mı Hiç birşey şiddeti haklı kılmaz

Bu nasil bir bakis açisidir. Siddeti mesrulastiran. Bunun neresi komik? Babasinin yaninda ne yaptigini biliyormusun? Ve dahasi o baba korkusundan dolayi o kiz sevgiyi, sevkati sevgililerde ariyor, kürtajlar oluyor. Babasinin yaninda bile aglayamiyor. Bu mu gurur duyululasi çoçuk egitimi? O kadar çok sey yazabilirim ki fakat yazmiyorum. Sikayet ediyorum. Ben özgür konusmanin en büyük savunucusuyum fakat çoçuga karsi siddeti mesrulastirmayi, komik birseymis gibi anlatmasini asla savunamam.

Konuların tarihlerine de baksaydınız madem o kadar incelemişsiniz. Biz eşimle ciddi olan bir çok konuyu hallettik. Uzun zamandır gayet güllük gülistanlık bir evliliğimiz var ve çocuklarımızda çok mutlu binlerce kez şükürler olsun. 2 aydır evdeyiz ilk kavgamız diyebilirim. Ufak tefek olmuyor mu oluyor ama en fazla yarım saat süren lafta tartışmalar. Konuyu lütfen farklı yerlere çekmeyelim. Ben danışacağım anlatacağım bir çevrem olmadığı için buraya yazıyorum yaşadıklarımı. 8 yıldır evliyiz 50 küsür konu az bile ki o kadar olduğunu da sanmıyorum abartı olmuş biraz!

Şimarip kendini yerden yere atarsa onu da doverim.

Size sinirlendiğinde kendini odaya kilitliyor ama siz çocuğa sinirlendiğinizde dayak iyidir diyor Ben bu insanları anlamadan öleceğim

Sizin düşünceniz saygı duyuyorum. Ama işimize gelen şeyi şiddet işimize gelmeyeni başka bir şey olarak adlandıramayız.

Annemin bakışıyla ne demek istediğini anlayan, uslu, kurallara uyan, ciyak ciyak ağlamadığım tepinmediğim bir çocukluk geçirdim. Hiç de psikolojim sağlam değil. Anne olmama kararımın sebeplerinden biri de bu. Anneme duyduğum sevgi ile korkuyu karşılaştırsam korku ağır gelir. Buna ilaveten öğretmen, yaşlı vs her otorite figürünün dediğini mutlak doğru kabul ederek büyüdüm. Ama öyle değilmiş. Korkak, sinik, pısık bir yetişkinim. Yetişkin bile değilim aslında. Demek istediğimi bile net ifade edemiyorum. Her dönem, sendrom yaşanmalı. Her dönem sendrom zamanında yaşanmalı. Bir çocuk ergen saygı çerçevesinde kendini ifade etmeyi, hayır demeyi ancak bu dönemlerle oturtabilir sanıyorum. 29 yaşında bir insan "Hayır ben bu adamla evlenmek istemiyorum." derken acaba ne olacak diye strese girmemeli. 30 yaşından sonra 20li yaşlarını yaşamamalı.

Oğlum 3 yaşında ne krizler geçirdi kıçına terlik fln da yemedi, büyüdükçe uyarının dozu artıyor ve toleransimiz azalıyor sadece. 2 yaşındaki çocuk bazı seyleri anlamaz sadece şiddet gördüğünü anlar ve korkar dilerim sizin düşüncenizle çocuk yetiştiren fazla kalmamıştır artık

ne yorumlar gelmiş dehşetle okudum kimse her konuda hemfikir olmak zorunda değil olayı farklı yönlerinden bakabiliriz ancak; bir erkeğin kadına uyguladığı şiddetle, bir annenin çocuğunun poposuna vurmasına eşdeğer diyorlar aklım almıyor ya ve benim gibi bunu belirten kişilere de "evet ikisi de aynı şiddet" diye cevap verebiliyorlar ki konu sahibi demiş ki, "sert bir şekilde oturttum sadece" "çocuğumun nefesi kesilmedi, eşim biraz abarttı" buna rağmen yorumlarda "çocuğu öyle sert atmışsın boynu kırılabilirdi" yazan var inanamıyorum gerçekten gözünüzle mi okuyorsunuz? kendileri hiç annesinden tokat, terlik yememiş gibi, kendi çocuğunun poposuna bir tane şaplak atmamış gibi ben diyecek bir şey bulamıyorum

Katılıyorum Tam yeni nesil baba profili Çok nadir farklı profil baba görüyorum Sürekli höt zöt davranma arada vicdanı sızladığı için ne isterse verme Hiç bir şeye hayır dememe Aslında ilgiliymiş gibi davranıp ne bir kural ne bir saygı öğretme Anneye bilenip kavgaya yer aramış Hoş anne de farklı değil Çocuklara sabrı tükenmişken üst üste 3 çocuk

ay neye şaşırdınız acaba? kimse böyle bişey dememiş diyorum. çocuğunu dövsün dememişler diyorum ne yazdığımı okumamışsınız bide anlamadan yorum yazmışsınız bi daha okuyun bence laf anlatmak istemiyorum çünkü

İşte ben de onu diyorum. Benim annem ilkokul mezunu bir kadın. Bir gün yanımda oturup ödevimle ilgilendiğini bilmem. Karın tokluğu, koruması, ev geçindirmesi, ahlaki değerler için paraladı kendini kendince. Ama sizin dediğiniz gibi bunun en iyi yolu aslında bir bakışla akıl almak değildi. Yine de günümüz okumuş annelerindeki yetiştirmelere bakınca anneminkini tercih ederim gerçekten. Doyumsuzluğun, şımarıklığın önünü bu kadar açıp adına sendrom koymak yeterince zor olan hayatı daha da çıkmaza sokmaktan başka bir şey değil. Kendileri için de çocuklar için de, onların karıştığı toplum için de..

Anlayıp anlamadığınızdan bile emin olmadan her yoruma ''Beğenmedim. '' ifadesi bırakmanızdan belli aslında kendinizi ifade sorununuzun olduğu. :) Yine de bu yorumunuzda kendinizi gayet iyi ifade ettiğinizi düşünüyorum. Her otorite figürünü mutlak doğru kabul etmenizi, çocukluğunuza ve annenize bağlamayın sadece bence. Farklı etkenler olsa gerek. Yaş ve statü benim için bir hiçtir. Yanlışa yanlış demekten asla çekinmem. Allah'tan başka kimseden korkmam. Dediğiniz gibi büyüdüm, büyüdük. Edebimizi de bildik ama.. Kardeşlerim de ben de haksızlık karşısında asla susmayız kimseye karşı. Annemize, babamıza da yanlışsa yanlış, hayırsa hayır deriz. Bu sendrom dönemleri genelde saygı çerçevesinden uzak yaşanıyor, bu yüzden adına sendrom deniyor kulağa korkunç geliyor bir de bilginiz olsun. Zira el kadar çocuğun annesini yumruklayıp tekmelediği, kendisini herkesin içinde yerden yere attığı durumlar söz konusu..

Gerçekten özrü kabahatinden betermiş. İki çoçuğunuz var birisi "terrible two" dedikleri dönemde. Bir de bebek geliyor. Bebek gelince nasıl olacak? Bir plan yaptınız mı?

Şimdi buraya bir instagram linki bırakacağım. Bu link Attachment Parenting Türkiye-Instagram sayfasından. Biraz uzun bir yazı ama okumak isteyenler için aydınlatıcı diye düşünüyorum. Umarım okursunuz şu dayak güzellemesi yapan hanımlar. Yasak değildir diye umuyorum umarım yasak değildir ve link kaldırılmaz.

Her şeyi bir bir hesaplasak dedim. Tabi ki eksisini artısını düşünmeli ki ben gerektiği kadarını hesaplayıp düşündüğümü de yaZdım okumadınız sanırım. Mesela çok sabırlı bir insanımdır özellikle çocuklara karşı ama insanlık hali işte kimse herhangi bir konudan %100 emin olamaz. Hayatta yapmam dediğiniz şeyleri çocuklar yaptırabiliyor maalesef. Zamanla sinirler de yıpranabiliyor. Örneğin hamileliklerim kolay geçerken bu fazlasıyla zor oldu. Hiçbir şeyin garantisi yok biz hesap kitap yapalım duralım. Bu benim görüşüm tabii katılmayabilirsiniz bir bayan soru sordu bende cevap verdim kendimce. Alınan cevapta yargılanacaksa neden soruluyor? Siz sorun ben cevaplayayım ama size göre bir cevap olmaz ise yargılayın ne güzelmiş gerçekten. Madem alınan cevaptan memnun kalınmayacak soru sormayıp fikrinizi belirtin dimi ama.! Son yazdığım soruyu soran hanım efendiye

Ben mesrulastirmadim zaten hanimefendi. Okuduğunu anlamayanin alıntı yapmasıni istemediğimi de belirtmiştim. Engelinizi derhal koyuyorum. Lütfen siz de beni engelleyin.

Eleştiriye açık olmasam o kadar yazmazdım bile beğenmeye basar geçerdim. Doğru yapılan, isabetli eleştiriye açığım. Herkes kendi şartlarına göre eleştiri yaparsa bu adil olmaz. Sizin çocuğunuzla, eşinizle, riskli gebeliğinizle benimkini birmişçesine eleştirmenizden bahsediyorsak evet böyle adil olmayan bir eleştiriye açık değilim. İyi günler

[QUOTE="ulasimiz, post: 63694321, member: Eşim ağlamayı abarttı diyorsunuz fakat önceki mesajlarda oğlum ağladı, kafasına vurdu diye yazmışsınız demek ki çocuk bayağı sinir krizi geçirmiş.

Ortamda tek haklı kişi iki yaşındaki yavrucak. Yaşına yaraşır davranışı bir o sergilemiş.

Neden kötü anlamak için kendinizi odaklıyorsunuz?! Arada bir tokat yediğim yok bayan 8 yıldır ilk kez oldu böyle bir şey. Neyse ben ne desem boş siz kendinizi kötü konuşmaya kurmuşsunuz.

Annemin bana kitapla vurmasını kabullenebilirim belki . Ama babamın anneme tokat atmasını asla

Sonuna kadar siz haksız olsanız bile TOKAT ATMASI onu bitirir. Ve bir de hamilesiniz yazıklar olsun...

Karantina dönemi çok fırtınalı geçecek anlaşılan Sonunda boşananlar Birbirine tahammülü kalmamış evliler Üstüne sürekli kavgalı evliliklerin çocukla taçlandırılması Ben bu karantina en çok ekonomiyi vuracak dedim ama en çok aileleri vuracak sanırım

Bu kadar pes pese neden doguruosunuz cok mu mutluluk verio anlamiorum ya. 3 cocukla ve o adamla ne yapacaksın sen? Yani tokada gelene kadar hayatinda daha büyük eziyetler var.

Tamam iste okusun diye alıntıladım verdim

Hahahah çok yaşayın. Bu yoruma çok güldüm vallahi. Anamın bir numaralı bakışı vardı yeterdi yahu. Dayağa ne gerek. Konuşmadan anlaşırdık hey gidi canım anam! :) Annem gibi ana olsam yeter bana yemişim sendromunu valla benim kıza sesleniyorum: Minnoşşşşş, anam gibi ana olcam. Benim gibi evlat olmalısın haberin olsun.

Aynen Arya katılıyorum sana. Keşke ağlamasına izin verip ortamı terk etseydiniz en azından çocuğa şiddet göstermemiş olurdunuz, sakinleşmesini bekleseydiniz.

Erkeklerin de evde kalıp ev halini gözlemlemesi adına bu karantina iyi oldu aslında. Sabahtan akşama kadar evdesin oturuyorsun, ne yapıyorsun ki şeklindeki düşünceleri bir nebze olsa yok olmuştur diye düşünüyorum. Bunlardan birisi de benim eşimdi. Hafta sonu kısıtlamalarından sonra işyerinde bu kadar yorulmuyorum ben dedi Hatta sen uyu ben bakarım çocuklara diyor.

Sizin ironi dediginizi anlayabilirdim; şayet konu sahibi hanımın yada eşinin hakkında yorum yapmış olsaydım. Bu 'ezitet' ediyorsun diyen hanfendiye yanıttı. Önceki

Girizgahı yapma amacım gerçekten bu mu inanın bilmiyorum. Belki boşan diyenleri engelleme amacıdır. Çünkü boşanmayı düşünmüyorum. Ama bu yaptığı yanına kalmasın çok pişman olsun istiyorum. Ve yorum yazacak olanlardan eşimle ilgili gelecek soruları bir nebze önceden cevaplamış olma amacı güttüm açıklamayı yaparken

Konuyu farklı yerlere çekmek isteyen o kadar çok klavye delikanlısı var ki burada.. onlar kendilerini biliyorlar. Ben ne tokat yeyip susup oturdum ne de evladıma yaptığım şeyin doğruluğunu savundum. Bazıları böyle olacağına kendilerini öyle güzel odaklamış ki denilen hiç bir şey fayda etmiyor onlara. Umarım böyle bir olayı onlar da yaşamaz. Evliliğim boyunca haksızlığa susan, dayak yiyip, aldatılıp oturan bir kadın olmadım. Hakkımı savundum ve gerekeni aldım. Emek verdim, verdik. Boşanmak en kolayı ya sonra? Burada boş boş iki cümle üzerinden konuşanlar ben yarın boşanayım çocuklarıma bana ne yapabilirler? Tabi boşan derken veya onu kastederken en kötüye odaklı oldukları için çocuklarımın nasıl şartlarda yetiştiğini bilmiyorlar. Çocuklarının üzerine titreyen her imkanı onlara sunan ebeveynlerdeniz. 2 aydır evdeyiz, yapmadığımız etkinlik, aktivite kalmadı. Kendim ilk gebeliğimden itibaren çocuk gelişim kitaplarından fazlaca okudum ve uyguladım. Ama insanoğlu işte evde kalmak, sağlık sorunları derken kendime hakim olamadım ve çocuğumu bir anlık öfkeyle kanepeye sert bir şekilde koydum. Epey oldu burada popüler bir bayan konu açmıştı çocuğunun yaptığı azgınlıkları yazdığı, artık dayanamadığı özetli... Orada neredeyse %90 herkes biraz sesini yükseltmesi gerektiğini, o saçını çekip acıttıysa aynısını kendisine yaşatmalı ki bilmeli ne kadar acıttığını gibi yorumlar yapılmıştı. Oradaki de bir anneydi, sesinin yükseltilmesi sarsılması söylenilen de bir çocuk. Hatta konuyu açan bayan da yorumlara istinaden kısa çaplı bir kriz geçirip yazmıştı olanları. Çocuğu ilk etapta korkmuştu, ağlama krizine girmişti ama yola gelmişti anlattığına göre. Ve söylediğim gibi herkes de onu onaylamıştı. Belki bazıları hatırlamıştır konuyu. Söylemek istediğim çok şey var ama anlayacak yok onu anladım. Mune hanım bu konu yüzünden bir çok kişi ban yemiş veya her neyse rapor felan yazmışsınız. Konumu kapatabilirsiniz. Teşekkürler

Konu sahibi boşanmayı düşünmüyorsunuz ama bence bir avukatla konuşun. Boşanma dilekçesini alın bunları yaptığınızı da eşinize gösterin ki ne kadar ciddi olduğunuzu bir daha ki hareketinde o dilekçenin verilebileceğini anlasın bence

Ay bence siz tamamen haklısınız. Çocuğu sertçe bıraksan ne olacak ki yani sanki canını acıtmak için özellikle fiziksel şiddet uyguladınız. Eşiniz size kızıyor ama daha beterini o size yapmış. Asla affetmeyin. Affederseniz devamı gelir

Konu sahibi poposuna vurduğunu da söylüyor. O da şiddet değilse can yakmayan hiç birşey şiddet değildir diyebilir miyiz?

Canım benm kendini suçlaman gereken bir durum yok. İki yaş sendromu ne zordur biliriz ve o aşamada çok yüz bulursa ergenlikte başını alamazsınız hele de böyle bir devirde. Otorite şartt. Eşine de yuh demek istiyorum hem hamilesin hem iki evlat vermişsin haklı hiç bir yanı yok alttan alırsan devamı gelir demedi deme

Açıklamanız için teşekkürler. Ailede en ufak bir şiddet varsa önlem alınmadığı takdirde katlanarak büyür. Kişi şiddet gösterirse şiddet görmeye çanak tutmuş olur çünkü normalleştirmiştir. İronik olarak bunu kast etmiştim :)

Eşiniz tamamen haksız Rabbim size ferahlık versin Clarkkent Bir kedi annesi... Anneler

Pff ne abartilmis gene ya. Kadin ne yapmis cocuga alt tarafi kanepeye otutturmus. Biraz disiplin lazim cocugun biraz korkmasi lazim haddini hududunu bilsin azcik ne var bunda. Tutturmuşlar bi sendrom sendrom. Ortalik şımarık asalak z kusagiyla dolu hala ayni kafada devam. Bu konuda kavga edecek bisey de yok. Sorun sadece adamin karisina adil davranmayisi. Ayni hareketi kendisi fazlasiyla yapar ama kadın yapınca mesele oluo. Mesele bu. Kadin zaten bosanmak istemiyor. Ne vikvik affi yok tokat bile olsa saçmalıyorsunuz. Bogazini kesti sanki. 2 aydir evdeyiz diyor olur o kadar. Konu sahibi sen de bu son olsun bak artik dogurma olsun bitsin xD ya 3 cocuga bakacak parayi nerden buluosunuz. Ben 1 cocuga 1.5 milyon tl hazirlamadan asla girismem. Hic korkmuo musunuz?

Estağfirullah... Ben 2-7 yaş arası çocuklarla çalışan bir okul öncesi öğretmeni ve uzman psikolojik danışmanım ayrıca anneyim. Çocuklar benim hassas noktam. Burdaki bazı üyeler eminim ki çocuk ve şiddet hakkında biraz okuma/araştırma yapsalar konuya bakış açıları değişecek. Bir çocuğun kişilik gelişimi 7-8 yaşına kadar büyük oranda tamamlanıyor. Çocuğun duygu dünyası, hayatı, dünyayı algılaması da aynı şekilde bu dönemde şekilleniyor. Sevgiyle büyüyen çocuk sevilmeye değer olduğunu kodluyor beynine ve ruhuna. Şiddet gören, itilen, horlanan çocuk da ebeveynlerini suçlamıyor aksine 'ben değersizim, ben sevilmeye layık değilim, ben bunu hakediyorum'u kodluyor. Bir sevilen bir horlanan da yaşadıklarını, duygularını anlamlandıramıyor, aklı, ruhu karışıyor hatta bazen bölünüyor. Bu konu çok derin, çok sızılı. Benim okuduklarım, tecrübelerim, yaşadıklarım, çalıştığım bazı vakalar, aldığım süpervizör uygulamaları bana diyor ki: Çocuğa şiddetin azı, çoğu, iyisi, kötüsü, mazareti olmaz, olmamalı, bu konu benim açımdan tartışmaya kapalı. Yorumlarımı isteyen beğenir, isteyen beğenmez, kızan, laf sayan olur hiç dert değil. Ben 46 yaşında bir yetişkinim ve bunlarla başedebilirim. Yeter ki gördüğü kötü muameleyle başedemeyecek, kendisine kötü davranan ebeveynlerine bağımlı olan çocukların durumunu üç beş kişiye bile olsa anlatabileyim, bu bana yeter. Sürçi lisan ettiysem affola, geceniz hayrola.

Hayır can yakmayan şey şiddet değildir demiyorum. Çocuğun poposuna vurmak şiddet değildir diyorum. Her mevzunun suyunu çıkardığınız gibi bununda suyunu çıkardınız burada tebrikler... Clarkkent Bir kedi annesi... Anneler

İlk olarak sana önerim öfke nöbeti geçiren bir çocuğa nasıl yaklaşman gerektiğine dair yapılacakları araştırman. Çünkü çocuklar öfke nöbeti geçirirken bazı uğraşlar hem ise yaramıyor hem anneyi daha fazla yıpratıyor sizde olduğu gibi. Eşinizi hatalı buldum; iki çocuk babası birinin çocuk öfke nöbeti geçirirken ona birşey vermenin fayda etmediğini onunla uğraşan annenin ne kadar gerildiğini anlaması gerekir. Ilk başta sizi yada çocuğunuzu sakinleştirmeye çalışacağına olayı daha da körüklemiş en son yaptığı zaten hiç olmamış.

3 son olacak inşallah.. Kendi isteğimizle başka çocuk düşünmüyoruz eFuLim sürprizlerle dolu hayat... Anneler

Konuyu açıp açmamakta çok kararsız kaldım ama sonunda yazmaya ve fikir almaya karar verdim. Öncelikle bir iki ön bilgi geçmeliyim. Eşim ev işlerinde yardımcı çocuklarıyla ilgili bir baba. Benimle de ilgili diyebilirim. Son zamanda ev temizliği sorumluluğu eşimde. Ben yemek yapıyorum çocuklarla ilgileniyorum, kendimi iyi hissedersem bulaşıkları toparlıyorum. Düzenimiz değişti biraz riskli bir gebelik geçiriyorum. Eşim hep destekçi oldu bu süreçte hiç gocunmadı hakkını yiyemem. Ama içten içe evden de çıkmamanın verdiği stresle bunaldığını hissediyordum. Çocuklarına fazla otoriter davranır bazen. Bazen de çok yüz verir. Tam dengeyi tutturmuş değil bu konuda. Ben daha dengeli davrandığımı düşünüyorum. Konuya gelelim. Dün iftar sonrası küçük oğlumun elinde abisine yeni sipariş ettiğimiz kitap vardı. Benim gözetimimde biraz inceledi kitabı. Bu oğlum 2 yaşında. Sonra kitabı hırpalamaya başladı bende elinden alıp beraber bakmayı teklif ettim. Bu ara 2 yaş sendromu dönemi malum, fazla hırçınlaştı. Kendini yere attı, bağıra bağıra ağladı. Güç bela odasına götürüp sakinleştirmeye çalıştım. Kitaba beraber bakmaya ikna etmek istedim o sırada eşim niye ağlatıyorsun çocuğu diye seslendi varan 1 buydu. Sonra içeri geçtik eşimin yanına ve durumu anlattım. Ver ne olcak baksın yırtarsa da bir şey olmaz dedi. Bende o an daha fazla inatlaşmak ve uğraşmak istemedim. Çünkü oğlumun gözünde eşim sayesinde ben denileni yapmayan gaddar anne konumundaydım. Oğluma hadi otur koltuğa kitabı vereyim bak dedim ama iyice yüz aldığı için bunu söylediğimi bile anlamadı çıldırmış gibi kendini yerlere attı, kafasına vurdu kitap elinde olmasına rağmen. Bende eşimin bana müdahale ettiğinden kaynaklı böyle olduğunu düşündüğüm için iyice sinirlendim ve sinirle oğlumu yerden alıp kanepeye bıraktım. Biraz sert bıraktığım için elindeki kitap kafasına çarpmış o an ama ben fark etmedim. Aldım kitabı iki kere de poposuna vurup sana kitap felan yok dedim çıktım odadan. Arkamdan bağırdı eşim gittim ve ona bana karışmasaydın böyle olmayacaktı diye kızdım. O da bana çıkıştı çocuk nefesini alamıyor nasıl fırlattın koltuğa diye arkasına tokat attı ve bende o şokla kendisine tokat attım. Sonrada nefes alamıyor diyorsun alıp çocuğu sakinleştirmiyorsun bile diye diye aldım oğlumun elini yüzünü yıkadım, sakinleştirdim. Arkasına bir iki sözlü dalaşımız oldu. Çocuklar daha fazla etkilenmesin diye konuyu uzatmadık. Sonra ben ağrım olduğu ve hala tokat şokunu atlatamadığım için odaya gittim ve ağlarken uyumuşum biraz. Kalktığımda çocukları yatırmış içeride oturuyordu. Hiç yanına gitmedim. Gece yatmaya veya bir özür dilemeye hiç bir şey için gelmedi yanıma. Sabah oldu hala konuşmuyoruz. Çocuklarıma asla şiddetle yaklaşan bir anne olmadım hiç. Dün eşimin yaklaşımı ve hamileliğin de vermiş olduğu psikolojiyle böyle sert davrandım keşke hiç yaşanmasaydı böyle bir olay çok üzülüyorum dünden beri. Eşim daha sinirli ve serttir çocuklara karşı ama ben ağlatınca kıyamadı galiba anlam veremedim. Kendisine de hiç karıştırmaz bu arada. Kızar ceza verir ama beni asla karıştırmaz. Evet ne düşünüyorsunuz? Tavrım nasıl olmalı? Yavruma davranışımı lütfen yargılamayın ilk ve sondu. Eşimle olan mevzuya yorumunuz nedir?

Ya işin aslı sizin ordaki tepkinizi çocuktan çok babaya olması. Belki baba orda ortamı bulandirmasa orda o çizgiyi asmastiniz. Bazen dikkat etmesek stresimizi çocuklardan çıkarabiliriz. Sahsen bu konuda hep dikkat etmeye gayret ediyorum. Anladığım kadarıyla normalde gayet sabırlı davranıyorsunuz.

Erkekler tuhaf ve aciz yaratiklar bence. bir evde anne cocuklara sinirlenince ya anneyle bir olup cocugu hirpaliyorlar ya da anneyi hirpaliyorlar. aralarinda cocugu ve anneyi sakinlestiren, ortami yumuşatan hic görmedim. yani anne olarak bizim sinirlenmeye hakkımız yok galiba. Esiniz sinirlenip size vurmus sizde ona vurmussunuz. biraz süründürüp arada da yüzüne vurmak suretiyle gecistirebilirsiniz

Henuz bn hamile kalamadim kalayim o psikoloji yi anlayacak zaten kuzum hepsi duz mantik iste bilemiolar.

Eşimin söylemi bu yönde ama nefes alamama gibi bir durum söz konusu değil. Ağlamasını abarttı eşim. Yaptığım tek şey alıp sert bir şekilde koltuğa bırakmak oldu. Neyse daha fazla açıklama yapmayacağım size. Karşısındakini anlayacak birisi izlenimi almadım sizden.

Ortada gergin bir durumda yokmuş ki. Çocuk yüzünden olan tartismalar bunlar, nasil tokata gitti olay hayretle okudum. Demekki daha büyük tartışmalar yaşasaniz neler olacak

Allahım sabır ver bana yaa Arkadaşım ben neden kötü anlıyım olay başlı başına kötü zaten ne dememizi bekliyorsun ki kocandır yapar sabret falan denmesi için açtın konuyu o zaman herkes fikrini düşüncesini yazıyo ay yok ban yemek istemiyorum sizin yüzünüzden mutluluklar dilerim

Tamam Amazing family Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ne hakla sana vurur ya bir de hamilesin, o babaysa sen de annesin sen daha çok düşünecek değil cocukları. tokadın affı olmaz.

Bunu okuyunca ben de eşime sordum. Cocuk asiri simarik olsa kendini yerden yere atip aglarken cocugu dövsemm? "Döversen döv dayak bazen iyidir" dedi.

Sizin çocuğunuza vurmanizla esinizjn size vurması arasında hiç fark yok, ikiniz de kendinizden gucsuze şiddet uygulamissiniz. Şiddetin bahanesi olmaz

Niçin acaba bizler mesela en azından ben kendi adıma soruyorum size neden arka arkaya 5 çocuk yapmadım? Çok isterdim 5 çocuğum olsun gerçekten maddi imkanım da vardı aç kalmazlardı Neden biliyor musunuz ben baş edemem bakamam dedim bunu düşündüm her ağlayani atak geçireni kanepeye yapistiracaksam 17 yıllık evliyim 15 tane doğururdum bence Sizin nezdinde tüm hemcinslerime sesleniyorum lütfen bakmayacaksanız bebek yapmayın kimse bunun için size bir şey diyemez Ben hayatı seviyorum rahatıma düşkünüm gezmeyi seviyorum bebek sesine zorluğuna gelemem dersiniz kimseye burada laf düşmez Ama ben hem doğurur hem hırpalar hem yine doğurmaya devam ederim derseniz bu olmaz Bakın zibilyon tane korunma yöntemi var kaza vs bunları bırakın çok rica ediyorum çocuklarınıza iyi davranın ruhunda yaralar açmayın lütfen

sizin gibi söyleseler ne mutlu rastgele okuduğum sayfalarda birçok yorum gördüm "o da şiddet bu da şiddet, siz çocuğunuzu dövmüşsünüz adam da sizi dövmüş" diyen aynı şey mi ya bunu izah etmeye çalışıyorum aynı gücü uygulamıyorlar ki, anne çocuğuna vururken gücünü kullanmıyor ki ikisini birbiriyle kıyaslıyorlar nerdeyse adamı haklı çıkaracaklar benim anlatmaya çalıştığım bu benden hemen önce yorum yapmışsınız sizi de etiketliyeyim en azından kendi adıma ne demek istediğimi burda belirttim yenGEnC

tersfırlatma diye bişey yazmıyor ki? çocuğu koltuğa sertçe oturtmuş çocuğun elindeki kitap da kendi kafasına çarpmış yani bu

Aynen öyle her okumuş ve mesleğini elinde tutan, çocuk gelişimini iyi bilirim, söyle yap diyen anne en doğrusunu yapmıyor. Kendi anne babasının hatasını yapmasa bile başka hatalar yapıp bu sefer çocukerkil toplumun gelişmesine müsaade ediyor. Evde çocuk ne isterse o yapılıyor.

Çocuklarla olan mevzularda araya diğer ebeveyn girmemeli. İleride bunu kullanıp kendi işini yaptıracak. Hoşuna gitmeyen bir tutum olsa dahi sonrasında söylemeli. Eşiniz en başta araya girmekle zaten hata etmiş. Ama tokat atma ne demek? Ne kadar onur kırıcı. Çok büyük bir terbiyesizlik. Gönlünüz kırılmıştır. Boşanın boşanmayın sizin kararınız elbette ama bugün bir tokat ilerde artabilir. Bu işler büyüyerek gider. Ne yazık ki bu kötü bbir kapıyı aralamış olabilir. Dikkatli olun.

Ebeveynlerin cocugun yaninda birbirlerini elestirel hareketleri hic dogru degil. Esiniz burda hatali belki hamileligin verdigi o gerginlikle tahamulsuzlesmis olabilirsiniz esinizin sizi kenara cekip konusmasi gerekirken size tokat atmasi cok yanlis. Ayrica cocuk sirf aglamasin diye yapmamasi gereken bir seye goz yummakta dogru degil. Neden kitabi yirtsin ki. Nolursa olsun cocugun sakinlesmesini size destek olup saglamasi lazimdi. Ucuncu cocukta nolur bilmiyorum esinizin tavirlari yanlis. Ilerleyen zamanlarda Cocuklariniz babanin bu hareketlerinden dolayi surekli onun yaninda abarta abarta aglayarak dedigini yaptiracaktir.

Bu eşin içinde geçerli mi Öyleyse devamke

eşiniz tam bir eğitimsiz yaratık! çocuğu sakinleştirip, hamile halinizle sizi uğraştırmaması gerekirken üstüne bir de tokat atmış.

eh o zaman konu sahibesi de gerektiği için şaplak yemiş diyelim geçelim.. kaldı ki kadın sertçe oturttum yazmış. terlik yok şaplak yok. konu sahibesi sana gelince eşinin zaten öfke kontrol sorunu varmış sonunda dışa vurmuş. bil ki o el tekrar kalkacak. ne yapacağına ona göre karar ver.

Adamın eşine tokat atmasını kesinlikle mazur gormemekle beraber çocuğa şiddet uygulamayı "analık hakkı " gibi gören yorumculari görmek beni çok şaşırttı.. oysa aynı çocuğa aynı davranışı yapan çocuğun bakıcısı olsaydı asilsın diyecek arkadaşlar şimdi "aslında tüm gün çocukla uğraşmak da çok zor tatlım" edasındalar

bir kuzenim var ben 9 yasimda falandim oda maksimum 2.5 dayim bizi aldi bakkala goturdu kuzenim abur cubur bir sey istedi ama aksama kadae abur cubur yedigi icin dayimin hayir demesiyle kendini yere atmasi bir oldu. kafasini boyle betona betona vuruyor ozaman tabi nerde sendrom bilenler anlamaya calisanlar ozaman ki egitim sekli sen kal burda biz gidiyoruz seklinde. dayim cidden kizi orda birakti cikti bakkaldan bizimki kendini yere atan baskasiymis gibi guzel guzel geldi hemen. simdi dusununce sendrom atlatiyomus demek ki diyorum. kizimdada 2 yas sendromu var boyle kendini yere atarak aglama yok ama eminim biraz gevsek biraksam onuda yapar. dovmuyorum tabiki kisitlamiyorum oyun oynarken istedigi kadar ozgur disarda canina zarae gelmedigi her alanda istedigi kadar ozgur ama kurallar cocuklarda cok ise yariyor ona eminim. cocuguna soyle kaşıni bile catmamis her yaptigi seye gülen eğlenen bir iki tanidigimin cocuklari aynen bu sekilde kafasini duvarlara falan vuruyor basinda bekliyorlar siniri gecsin diye belki dogru belki yanlis kimin yaptigi dogru bilmem ama disiplinde şart bana göre

Ben anlamıyorum burda yok çocuğunu dovmussun yok eşin haklı diyen insanların hepsi, çığlık çığlığa yerlerde yuvarlanan çocuklarına "bu yaptığın hiç medenice değil çocuğum, şimdi git ve mola paspasinda ne kadar yanlış bişey yaptığını düşün" mu diyor? Çocuğunu dovmussun, çocuğu sertçe koltuğa koymak da şiddet, sen çocuğa vurmussun kocan da sana vurmuş. Gerçekten saçma sapan şeyler yani. Annelik, peygamber sabriyla birlikte mi geliyo nedir yani? Anne olunca insan olmaktan cikilmadigini unutmuş herkes galiba, insanlar anneyken de ofkelebilir, kadına çocuğun ağzını burnunu kanatmis gibi davranıp suçlu hissettiriyosunuz. Oldu olucak kocasına ben hakettim bana bı tane daha tokat at desin. Kendinize gelin ya

Bunu niye diyelim? Anne olmak istediğimizde çocuklarımızı dövme hakkı mı veriyor bize? Bir çocuğu doğurmuş ve büyütüyor olmak istediğinizde sevip, istediğinizde/kızdığınızda dövme/hırpalama hakkı vermiyor kimseye. Bunu nasıl yazabiliyorsunuz? Gerçekten anlayamıyorum. Şaşkınlık içersindeyim.

Bende çok şaşkınım N Nana Üyelik

Kaç yıldır sorunlu olan kocanızı iki aydır sorun çıkarmıyordu diye yerlere göklere sığdıramamışsınız, sanırım konuyu gazınızı alsınlar diye açtınız, sarılıp öpüşüp barışacağınız çok açık. Karşılıklı tokatlaşıp ödeşmişsiniz zaten kocaniz sizi tokatlayip bir köşeye atmamış ki. Iki aydır melaike ama öncesinde sinyalleri de veriyormuş zaten. Yani bu durumda yapılacak tek şey 4. yapmadan önce 3. nün iki yaş sendromunu atlatmasını beklemek

Aynen öyle. Ebeveynler çocuğa yaklaşırken tutarlı olmalı. Biri elinden kitabı alıyorsa, diğeri ne olacak canım al hadi yırt parçala derse bu sefer iyi polis, kötü polis oyunu oluyor. Çocuk iki tarafı da kendi işine geldiği gibi kullanmaya başlıyor. Sendromların yaşanma sebebi anne babalar değil ama şiddetlenmesinde, krizlerin uzamasında en büyük etken anne babanın davranışları oluyor.

Bizim zamanımızda sendrom yoktu diyenlere gülüyorum ben de. Elbette vardı ama adını bilmiyorduk, anne babalar bilinçsiz ilgisiz, geçer geçer diye diye atlatıyorduk işte. Geçmişte adını bile bilmediğimiz ama bizi öldüren zarar veren bir çok hastalık da vardı, adları kondu aşıları bulundu. Bizim zamanımızda kanser yoktu denilebilir mi? Konu sahibine eşi tokat atmış, hoş değil elbet. Ama eğer bu onu mutsuz ettiyse boşanabilir o ortamı terk edebilir. Konu sahibi de çocuğunun poposuna vurmuş, hadi hiçbir şey yapmamış olsun, itip kakmış en hafif tabirle. Ama o çocuğun gidecek yeri yok, yaşadığı şeyin ne olduğunu dahi bilmiyor sadece korkuyor. Bu konu sahibi hanımefendi her gün çocuğunu dövüyor bağırıyor demek değil elbette. Ama belli ki kriz anlarında elinin ayarı kaçabiliyor, 2 çocuk var 3. çocuk geliyor allah bağışlasın ama zorlaşacak durumlar. Hafife almak yerine arkadaşımızı uyarıp bir daha yapmaması için teşvik etmek daha sağlıklı geliyor bana.

İlgili baba böyle bir şey mi? Ev temizliğini de yapacak tabii ki. Benim atmış yaşında babam da annem ev hanımı ve sağlıklı olmasına rağmen evi temizler, sahurlari hazırlar. Adam hem karantina yüzünden çalışmıyor hem iki çocuğun var hem de üçüncüsüne riskli bir şekilde hamilesin. Böyle bir durumda bile adamın yaptığını 'lutuf' olarak görme. Evde iş birligi var, o da kendi gorevini yapıyor. Tutup da kendi yaşadığı evi temizledi diye ona minnet mi edeceksin? O evi dağıtan zaten o ve kendi kanından çocukları. Temizleyecek tabii ki İyi bir koca olmadığı gibi iyi bir baba asla değil. Bir sıcak su bir soğuk su döküp zature edecek çocukları. Böyle saçma ebeveynlik mi olur? Önce sert ol yasakla, sonra ağlasın kıyama izin ver. Bu cocuklarla baş da edilmez ileride çünkü onlara ne kadar ağlayıp sorun cikartirsa o kadar merhamet gösterileceği ogretilmis daha bebekken. Enerjilerinin son damlasına kadar kullanacaklardır. Ve son olarak hamile kadına tokat atmak... Nasıl bir vicdan bunu yapabilir? Kocan merhametsiz bir adam. Yazdıklarından anladım ki ayrilamayacaksin. Belki şartların uygun değil, belki hamilelik,3 çocuk... ama bu mecburiyetini ve ona muhtaç kaldığını bilmek kocanı daha zalim bir insan yapmaya itebilir. Neticede tokat attı ve tepkini gözlüyor. Eğer senin bir yere gidemeyecegine, 3 çocuğun ayağında pranga olduğuna ve onu asla terkedemeyecegine- haliyle yuvasının bozulmayacagina inanırsa kavgaları tokatla-dayakla bitirme huyu edinebilir. Nasılsa ağlayıp susuyorsun. Nasılsa bir yere gidemezsin. Bir kez elinin altında olduğunu anlayan zalim adam bundan sonra döver de aldatır da... çünkü elinin altındasın.. Çok üzücü ama durum bu. Acaba evden mi kovsaniz?

Allah. m ne kadar şuursuz yorumlar var hayret ediyorum ya Çocuğu katletmişsin gibi bi algı yaratılsa da ben seni haklı buldum, çocuğa vurmamışsın ki, eşinde evde ya saracak yer arıyor sanırım baya saçmalıyor, ama eşinin tutumu zaten baştan yanlışşş, çocuklara davranışı dengesiz senin anlattıklarına göRe. Sana gelip tokat atması gerçekten büyük sıkıntı, bu olayı hemenn kapatma derim, sen hatalı olsan dahi yolu bu değil, tokat atmak değil. Gelen tokata karşılık tokat atman, bende olsam aynısını yapardım. Kendini bi halt sanmasın.

Aynen katiliyorum +1000000

Karsilikli tokat atma olmasa cok buyutulecek bir konu degilmis. Olabilir cocuk aglar, anne sinirlenir, baba stresli olabilir. Ama is vurmaya gelmemeli

Hayır adam gibi karşına geçip özür de dilememiş hayır başıma böyle bi şey geldi diye empati yapıyorum eşim tokatladı beni ben de ona çaktım bi tane güzelce. Aklımda boşanmak yok diyelim. anında köpek gibi yalvarmadığı özürler dilemediği yalvarıp yakarmadığı sürece atarım evden daha da giremez yanıma kimse kusura bakmasın. İyiliği de yerin dibine batsın. Herkes kendisini kontrol etmeyi öğrenecek. Benim de eşime çok sinirlendiğim adeta kan beynime çıktığı anlar oluyo ben neden yapıştırmıyorum bi tane o zaman? Siz bile bebeğinizin poposuna vurmaya kıyabilmişsiniz o sinirle bakın suratına vurmamış ya da canını yakmamışsınız o da yanlış ama bi yere kadar kendinizi kontol etmişsiniz anlatabiliyor muyum? Ha bi kere yolunu açmış şiddetin bu tokatın devamı gelecek buraya yazıyorum okursunuz.

O zamanlarda büyükler küçüklere bakıyor, geniş aile olarak yaşanıyordu. Bahçelerde, sokaklarda yuvarlana yuvarlana büyüyordu çocuklar. Şimdi apartman dairelerine tıkıldık. Anne baba çocuk baş başa kaldı. Babalar da nanay olunca iş anneye düştü. Anneler de kafayı yiyor işte. Hele 3 er 4 er çocuk yapınca annenin ruh sağlığını koruması zorlaşıyor.

Ben sizde bir kusur goremedim. Esiniz %100 hatali. Hem cocuga o anda duzgun sekilde mudahale edemediginden hem de hem suclu hem guclu size vurdugundan dolayi. İyi baba ve iyi bir es degil bu adam. Olsa vurmazdi, isterse ilk Ve son olsun onemli degil, vuramaz

Demekki bnmki antika dövmeye ve dövdurmeye karsiyim dio

Öncelikle geçmiş olsun. Tekrar söylüyorum %700 ölüm riski olan bir gebelik geçirmenize tüm kalbimle söylüyorum üzüldüm ama buna rağmen fazla rahat davrandığınızı söylemeden geçemeyeceğim. Hamilelik hastalık olmasa bile sorumluluk gerektiren bir durum. Canınızda can taşıyorsunuz. Hayati riskinizde varmış. Tekrar doktorların dediğine uymanızı tavsiye ederim. Hoşçakalın

Haklısınız Pamukannesi83

Aman hanımlar kurban olayım kavga etmeyin de şu topikle alakalı raporlar yağıp durmasın, bakınız konu sahibesi eşiyle çok mutlu bebecikler mutlu3. yoldaymış Allah tamamına erdirsin. Yani siz burada tartışıp banlandığınızla kalırsınız

Siz çocuğunuzdan özür dilediniz mi? Söz konusu tokatı yiyen bi yetişkin olunca herkes nasıl da aslan kesiliyor. Bana nasıl böyle bı şey yapabilir, gururum kırıldı vs diye. Ama iş çocuğa gelince tüh keşke yapmasaydin dan öteye gitmiyor bütün toplumun tepkisi. Gerçekten tiksiniyorum bu zihniyetten. Sırf kendini sizin kadar iyi ifade edemiyor, tam anlamıyla kendini kontrol edemiyor diye sizden daha az insan değil o. O da sizinle aynı saygıyı hak ediyor. Üzgünüm ama sizin yaptığınız eşinizinkinden daha kabul edilemez. En azından siz bir yetiskinsiniz ve bu durumdan kurtulmayı tercih etme lüksünuz var. Ama o çocuk ne yazık ki size mecbur. Yine gelip boynunuza sarılacak öpüp koklayacak. Çünkü ne yaparsanız yapın sizin sevginize muhtaç ve bi tercih hakkı yok. Stres topunuz değil o sizin. Lütfen sinirlerinizin el verdiği kadar çocuk sahibi olun.

Ben sizin üçüncü hamileliğinizin başından itibaren eşinizle ilgili olan konuları hatırlıyorum ve ben bile şaşırmadım eşinizin hareketine, siz niye şaşırdınız onu da anlamadım. Eşiniz bu durumun geleceğinin sinyallerini veriyordu davranışlarıyla. Ne yapacaksınız ben orasına yorum yapamam ama artık olayın şiddete varabileceğini gördünüz en azından daha kötü şeyler yaşanmaması için şiddet uygulanabilecek durumlar yaratmamaya çalışın. Bu tarz davranışların ilkini uygulamak çok zordur ama ilkinin sonrasında devam etmesi çok kolaydır. En azından kendinizi koruyun.

Erkekler her zaman birbirini tutar. Ve "kadin soyle yapmali, boyle yapmali" diye ahkam kesmeye bayilirlar. Kac kere hamile olmus da kadinin hamile bile olsa cocuguna kizamayacagini soyluyor?

Sendrom denilen şey büyüme atağıdır. Büyümek sancılı ve zor bir süreç takdir ederizki. Çevrenin daha çok farkına varırlar daha çok öğrenmek isterler ihtiyaçları değişir. bunu bazen iştansızlıkla bazen uykuya direnmeyle bazen amaçsızca ağlamakla gösterirler. Belli haftaları var atakların doğumdan başlar ve en sonuncusu 2. Yaş. Zaten iki yaşına kadar genel olarak diş ağrılarıda çekince huzursuz olabiliyorlar. Ama bu demek değilki doğru yetiştirmeyelim. İletişim önemli. Görünce yazayım dedim. Sadece eski zamanla kıyaslamayın demek istiyorum kuşak farkı var bizim çocukluklarımızla şimdikilerin.

Her şey bir yana, tokat bir yana. Şiddet şiddetle çözülmez. Kaldı ki ben konu sahibinin çocuğunun canını bilerek acıttığını düşünmüyorum. O tokat hiç olmamış...

Bu travma olayında da bir anım vardır benim Travma yaşayan! çocuklardan birinin annesi beni nasıl bir travmaya soktuysa halen daha unutmuyorum. Anne çalışıyor. Çocuğa anneanne bakıyor. Günlerden birgün anne sanırım işten erken çıkıyor ve anasınıfindan çocuğunu almaya gidiyor. haliyle anneanne de orda çocuğu bekliyor. Cocuk cikiyor. Birkikte yürürken anneanne tum saf niyetiyle torununa diyor ki "Çantan çok ağırmış ver ben taşıyayım. Sen yorulursun" Anne bu sözler üzerine şok. Öfke ile çıkışıyor annesine çocuğumda travma yarattin diye. Travma nerde diye uzun uzun aramama gerek kalmadı. Açıklamış çünkü Ağır ve yorucu olan çantayı normalde de annesi tasiyormus ama cocuga yorucu ve ağır oldugunu söylemiyormuş. Cocuk annesini yorduğu icin travma geçirebilirmiş. Ve geçirmiş de zaten. Çocuğa çantasının annesini yoracagini nasil söylermiş. Evet. Lütfen gülmeyin. Ben travma geçirdim bunu duyunca. Kendi imkanlarimla atlatmaya çalışıyorum.

Adam adil degil zaten sıkıntı orda sadece dominant bi insan. Bu daha sıkıntı bence tokattan. Yani tokada cok takilmam ben uyarıdır düzgün dur diye. Dövmek tokatla olmaz çünkü. Tabiki hakki yok o ayri.

Tam da böyle diğer yorumunuza da katılıyorum alıntı yapmamışım Dead Cell

Bu arada eşe haksız diyor arkadaşlar. Yalnız konu sahibinin eşi çocuk tokat yerken köşede çayını içen babalardan değil. Şiddete başvurmadan nasıl disiplin sağlayacaklarını düşünmeleri gerekiyor. Annenin canı olduğu gibi çocuğun da canı var. Oturup eşi iyi ki çocuğa vurdun biraz daha dayak at özür dilerim falan demeyecek. Konu sahibi çocuğa ağır dayak atarsa oturur boşanma dilekçesini çıkartır, çocuğun velayetini ister. Bu çözülebilecek bir mesele. Anne babaların disiplinde farklı davranması normal, uzmanla aşacaklar. Bir taraf dayanamadığında diğeri devralacak. Şu anda zor görünüyor olabilir, ortak kurallar konulduğunda ve biraz emek verildipinde gayet mümkün. Konu sahibini bir anlık gaza getirip bir ailenin parçalanması bana doğru gelmiyor.

En doğru yorum

Hem hamilesiniz hem de hırçınlık döneminde bir çocuk haklısınız. Tavrınız yanlış diye asla yargılayamam şuan. Ama tek dileğim o tokadın devamının gelmemesi. Allah yardımcınız olsun

İki yaş sendromu bilirim. sabırlı ben çıldırma noktasına gelmiştim. büyüzden kendine kızma. Eşini hakkı gösteremicem maaalesef. Senden binlerce kez özür dilemeli.

Eşiniz ile ilgili yorumum hamile karısına el kaldıracak kadar merhametsiz biri olduğu. Aslında daha farklı şeyler yazmak isterdim kendisi için, ceza yemek istemiyorum. Aklımda o yüzden. Anne olarak çocuğunuza yaklaşımınızı kimse eleştiremez, annelerde insandır. Şiddeti tabiki tasvip etmem ama birazdan buraya vayyyy 2 yaşındaki çocuğun poposunu vurup kitap kafasına nasıl çarparsın, ömür boyu atlatamacağı travma yaşattınız diye yazanlar gelecek. Onları umursamayın. Ama çocuğunuz bukadar küçükken 3ü niye düşündünüz hangi cesaretle ona inanamadım. Kocanızdan bir cacık olmaz. İlgili baba falan diye yumuşatmışsınız ama yok, olmamış yani.

Sasirmamak lazim erkek ne de olsa.. asla elini alistirmasina iizn verme devamı gelebilir. Önceki

Ya siz biraz şımarırsanız kapris falan yaparsanız

Tabi ki şımarıklık başka bir şey. Ama sendrom diye bir gerçek var. Üzerine kitaplar yazılmış, araştırmalar yapılmış. Görmezden gelemeyiz. Kimi çocuk hafif atlatırken kimi çocuk zangır zangır yaşıyor sendromlarını. Her ağlama krizi sendromdan kaynaklı değildir. Ama yaptığımız her hatalı davranış çocuklarda travmaya sebep olur, bilinçaltının karanlık dehlizlerinde saklanır. Bir gün ortaya çıkar veya hiç ortaya çıkmaz, bunu bilemeyiz. İnsan beyni çok karmaşık bir yapıdır. Bana annem vurdu ama bana bir şey olmadı ben sağlıkla büyüdüm, sağlıkla yaşadım diyebiliriz. Ama başkası öyle olmayabilir.

Üff abartın da abartın. Yapma etme demeyle çocuk büyütülmez bazen sesler yükselir hareketler fevrileşebilir hangimiz el bebek gül bebek büyüdük? Kadın robot mu? Kadın zaten sorunlu bir anne olsa gelip buraya konu açma zahmetinde bile bulunmaz

Eşinize bela okumaya geldim, yerime oturdum. Çocuğu ters fırlattığınızda boynunu çok rahat kırabilirdiniz biliyorsunuz değil mi? Eşiniz çocuğu savunduğunu düşündüğü için özür dilemiyor büyük ihtimalle. Biraz zaman verin, birbirinizden özür dilersiniz. Boşanmalık bir durum yok ortada. En kısa zamanda çocuk gelişim kitapları ve doktor desteği öneriyorum. İki tarafın da yaklaşımında sıkıntılar var. Minik notlarım: 1) Eşiniz bir yumuşak bir sert davranıyor, inat böyle gelişir, ortak kurallar koyup uzlaşma sağlanmalı 2) Eşiniz ile siz bir takımsınız, aynı taraftasınız. 3) Bu olayda kontrolü kaybetmeden önce keşke artık dayanamadığınızı söyleyip eşinizden yardım isteseydiniz. Eşiniz çocuğun dikkatini dağıtıp kitabı kurtarırdı. 4) Çocuk sadece iki yaşında, duygularına hakim olması zor. Siz sinirlenince o da krize girmiş, beraber okuyalımı bile anlamamıştır. 5) Kriz anında ne yapılacağını önceden planlayabilirsiniz. Bir odada yastığı 20 kere yumruklamak bile olabilir. Sonuç olarak yardım istemekten çekinmeyin lütfen. Herşeyi kendiniz yapmak zorunda değilsiniz. Ve asla ama asla o bebeğe vurmayın. Normaldir vurulur diye birşey yok, bakın evliliğinize bile zarar veriyor halbuki çok rahat çözülebilirdi.

Ben uzun zamandır merak ettiğim bir soruyu konunuz vasıtasıyla sormuş olacağım izninizle. Arkadaş 2 yaş sendromu 3 yaş sendromu 4 yaş sendromu. Mübarek her yaşın bir sendromu var. Hiç rahatlık yok o zaman öyle mi? Biz çocukken de var mıydı bu sendromlar, yoksa bizi totosuna takan olmadı mı? Annemin 6 çocukla sendrom mendrom uğraşacağını sanmıyorum da :)

Bu olayda tek haklı iki yaşındaki yavrucak. Yaşına yaraşır davranışı bir o sergilemiş. S

Gucu yeten yetene olmus biraz.

Komik gibi dursa da benim için içler acısı bir vaka. Oysa ki şöyle bir çıkış beklerdim genç anneden: ''Bırak anne kendi çantasını taşısın, zorlukla tanışsın ve bu zorluğu nasıl çözebilirim diye bir çözüm üretsin. Kolaya alışmasın. '' Gerçekten esas travma ne bilmiyorlar.. Kızmasınlar bana ne olur..

Siz hatalısınız. Gergin ortamı daha da germemeyi hayat tarzı olarak evliliğinize uygulasanız. Herkesin evinde gerginlik oluyor. Ben gergin ortamı daha germeyerek ortalığı yatıştırıyorum. Sonra konu neyse konunun neresi beni huzursuz ettiyse konuşuyorum. Yanlız çocuğunuza karşı lütfen hiddet davranışı yapmayın çocuğun nefesi kesilmiş, nasıl fırlattınız. Benimde 13 aylık oğlum var. 18 haftalık gebeyim. Benim hamileliğim yüksek riskli perinatoloji kontrolünde gebelik ve ben iş de yapıyorum yemekte yapıyorum yerde siliyorum. Oğluma hamileyken oturmustum sürekli doğumdan sonra neler çektim bı Allah bı ben biliyorum. Şu an doktor bana otur dese dahi oturmam ve yatmam. Benim ki de evi talan ediyor, arada huysuzluk huzursuzluk yapıyor. Ben bebeğimi rahat bırakarak onu yatıştırmayi tercih ediyorum. Babasının ders kitaplarını geçen gün almış eline oraya buraya koşuyor ağzına alıp eziyor. İnan hiç kızmadım kitaplar babasının babasının gözü önünde oldu olay e kizacaksa babası kızmalı. Benim okuduğum kitabı aldı geçen gün aldım elinden. Yani her olayda her durumda kendinizi yormayın. Vergi bilmemnesi kalın bı kitap şu an hala ortada hiç oralı dahi olmuyorum babasına lazım, demek eşim kızmıyor kitabı yirtarsa yenisini alacak o yüzden hiç karışmadım.

Vuran el farkı işte. Çocuk "Aa annem vurdu çok da sorun değil" diye düşünüp yaralanmıyor sanıyorlar.

Bir kitaptan konu nerelre gelmis Hamile karısına vuran adama da 3. cocuk ne bilim Anneler de insan sinirleri yıpranıyor insanın. O koltuga atmanın, canını yakacak sekilde olmadıgına eminim. Ama esiniziin tavrı affedilemeZ.

Eşimin sözü geldi aklıma Sen çocuklardan bende senden güçlüyüm Bilemiyorum bu konuda hiç yorum yapasım yok

Başkalara "sacmalamayin" derken ancak bu kadar sacmalanir bravo.

İyide konuyu neresinden tutsan Elinde kalıyor madem sinirli ve yorgun bir hamilelik geçiriyorsunuz üçüncüyü niye yapıyorsunuz 2 yaşında daha bebek o bırakında bebekliğinide yaşayabilsinler tahammülünüz olsun ardı ardına sıralamayın ya sonrada yorulup birbirinize sataşırsınız böyle ister kızın küsün ama durum bu

Hiçbir ayrıntıyı atlamasın kimse aman yine benim dediğim yere geliyor işte taş atmaya müsait olan birinin eline malzeme vermek değil de ne bu yapılan? Size göre karşılıklı sohbet olsun sıkıntı değil

Kimse anneliğinizi yargılayacak pozisyonda değil. Hele şu eve kapandığımız zamanda olağanüstü durumlar olabiliyor. Hepimiz yeri geliyor kızıyoruz bağırıyoruz keşke olmasa ama yapıyoruz insansız. Fakat eşinizin hareketi tamamen yanlış. Ne demek ya hu karnında senin bebeğini taşıyan ağzı burnunda bir hanımefendiye el kaldırmak? Şimdi kesin tavır göstermez iseniz bu durum devam eder hatta Allah korusun ilerler. Şiddet şiddettir azı çoğu olmaz.

Siz saçma görebilirsiniz ben saçma görmüyorum. Tekrarlıyorum doktor otur dese dahi oturmam. Siz nasıl karşı tarafa yazdığım yorumu kıyaslamayin diyorsanız benim fikrimi de siz kıyaslamayın lütfen. Evet herkesin yaşadığı kendine de konu açılıyorsa her türlü yorum gelir. Sizlere göremi şekillenelim...

Evet kötü anne yapar. Sevgimiz değişmez. Ama şiddet uygulamak nasıl ki kocaları kötü koca yapar, anneleri de kötü anne yapar. Şiddet bize uygulanınca karşıyız, çocuklara uygulanınca aman canım ne olacak ki. Annelerin şiddet uyguladığını kabul edip, çocuğuna hem fiziksel, hem psikolojik zarar verdiğini, anne çocuk arasındaki güveni sarstığını fark etmesi lazım. Basitleştirilecek bir şey değil. Şiddet uygulayan annelerin eli alışıyor. Alışkanlık oluyor bir müddet sonra. Bu kadar tahammülsüzsek dünyaya çocuk getirmememiz lazım. Bazı konularda senin doğrun, benim doğrum diye bir şey yoktur. Toplumsal ahlak kuralları ve uzmanlar doğrunun ne olduğunu söyler biz de uygularız. O kadar uzman çocuklara şiddet uygulamayın diyorsa bir bildikleri var sanırım. Aynı terlikle aynı şekilde gelip komşu kadın vursun, öğretmen de vursun o zaman. 3. Bir kişi şiddet uygulayınca kabul etmiyorsanız, siz de uygulamayacaksınız.

Benim pek bir fikrim yok ama düşüncemi paylaşacağım. Sendrom, atak ergenlik vb dönemleri sadece imkanı olanlar yaşıyor. Ben mesela annemin ergenlik yaşadığını filan duymadım hiç. Ben de 2 yaş sendromu yaşamamıstim. Annem döverdi bizi. O ne derse oydu. Kendimi yere atıp ağlamam ya da dediğim dedik tavirlarim olamazdı. Çünkü sonu bana pahaliya patlayacakti. bunu biliyordum. Benim Üniversitede bir arakdasim vardi. Babasi çok sıkı tutucu bir adamdi. Kızın sevgilisi olmasini bile kabul etmiyordu. Kız da sanırım tam da bu sebeple okula gelince bağını koparmıştı. Sevgilisinin olduğu şehirlere gidiyordu sürekli. Kürtajla çocuk aldırmaya bile sevgilisinin şehrine gitmisti. Bugün kavga etmis sevgilisi ile. Yurtta sinjr krizleri. Bağırmak cagirmak. Aglamak. Sokaklarda caddelerde yankılanıyor sesi. Yan apartmandaki hem hocamız hem komşu olan adamcagiz don gömlek geldi yurda ne oluyor diye. Kizı kaptığı gibi hasteneye götürdü. Sonrasında tatilde memleketteyken yine ayrılmışlar... yani evinde babasının yanında. Var mı sinir krizi yok. Var mi cirlamak yok. Var mı bağırmak... yok. Neden.. Çünkü sıkar biraz. Şimdi artık cocuklar eskisi gibi değil. Korkmuyorlar. Biz onlardan korkuyoruz. Açıkçası ben çocuklardan cok korkuyorum. Bakin bende sendrom yok. Çünkü ortamim yok

Şiddetin affı olmaz bu bir son değil başlangıçtı biliyorsunuz değil mi?

Oğlunuzu çok şımarık buldum, eşinizi de hödük, size üzüldüm. hamile halinizle burda size laf sokulmasını da etik bulmadım tamam ben de 3 çocuk yapmam ama şuan bu eleştirilerin Bi faydası yok

Buarada bugun tokadı sindirirseniz yarın dayak gelir, önce tokat sonra saç çekme sonrası yumruk ve dayak genelde böyle gelişiyor

Eski nesil travma, sendrom yaşamıyordu belki ama onların da başka sorunları var. Onların sıkıntısı da büyüyünce ortaya çıkıyor. Eşiyle, kaynanasıyla, akrabasıyla, çocuğuyla doğru ilişki kurmayı bilmiyor. Kendini ifade edemiyor. Dediğim dedik çaldığım düdük geziyor. Kendini geliştirmiyor, yeniliklere kapalı. İki neslin yaklaşımı da yanlış. Otoriter anne baba olmak demek sert olmak, bir bakışınla çocuğun aklını almak değildir. Çocuğu anlamak demek ne dediyse yapmak; tabiri caizse çocuğa arkadaş olmak demek değildir. Dengeyi korumak uzman önerisi eşliğinde yaklaşmak lazım.

Konuyu neden esinizin ilgili vs olduğunu söyleyerek açtınız? Konulariniza baktım da sürekli eşinizden şikayet etmişsiniz. Bir çok defa sizi şiddetle de tehdit etmis. Hatta başkasını bulurum iması bile var. Bunların üstüne 3. Çocuğa hamile kalmissiniz. Evet iş işten geçmiş ve hamilesiniz ama çocuk doğurmak evliliği kurtaran bir durum değil. Sizin aranızdaki problem konuya yazdığınızda sınırlı değil. 3 çocuğunuz olacak yakında ve bu çocuklar ileride toplum içine girecek. Acilen aile terapisi almanız gerekiyor esinizle. Çünkü düşünme biçiminiz garip. Sonunu düşünen kahraman olamaz diyeceksiniz neredeyse. Ölmeyi bayilmak zannediyorsunuz. Çocuk yetiştiriyorsunuz ama evcilik oynamiyorsunuz. Siz size yapılan şeylere kendi rizanizla katlanıyor olabilirsiniz ama o çocukların seçim hakkı yok. O yüzden bir psikologla görüşüp bu durumu enikonu inceleyip bir sonuca varmanız lazım. Kk bdv de 50 kusur konunuz var sanirim. Demek ki problemleriniz buraya yazmakla tukenmiyor. Artık gerçekçi çözümlerle uğraşın lütfen.

benim izah ettiğim şeyi lastik gibi başka yerlere çekip, aksine savunmadığım bişey için dislike yağmuruna tuttukları için ben de dayanamadım bir yerde sonra şimdi geri dönüp bakınca ben de sert çıkıştığım için utandım siz de kusura bakmayın

Güzel davranış cidden bir olup taşa tutmaya davet de böyle olsa gerek...

Şiddet şiddettir. çocuklar malımız değildir.

Bence de. Aile çocuğun en güvenli yeri olmalı. Duygusal/fiziksel şiddetin normal görülmesine o kadar üzülüyorum ki

Şİmdi anladım. Anlam kayması olmuş cümlede. Daha önceki yorumunuzda da durumu normal karşıladığınızı düşünerek bunu da öyle algıladım, ben yanlış yorumlamışım kusura bakmayın. Ayrıca zaten yıl 2020, 'annedir sever de döver de' anlayışı çoktan tarih olmalı ve gündeme bile gelmemeli. Azarlamanıza da gerek yoktu ama canınız sağolsun.

Bunu diyen de sizsiniz belki de adam gerçekten sinirlendi çocuğa yaptığınız şeye. Ki benim eşim köpeğime bile sert davransa sinirlenip itiyorum savunmak için. Bana sadece kendinizi aklıyorsunuz gibi geliyor. Bahsettiğiniz adamın durduk yere size vurmadığı belli. Bir de kendiniz de vurup sadece ondan özür beklemeniz ve şiddete neyilli oluşunuz anında tokatla cevap verişinizden anlaşılıyor. Sizin gibileri çok iyi tanıyorum çevremden. Birbirimizi kandırmayalım. Çocuğunuza düzgün davranmayı öğrenin eşinize tepki vermeden önce. Siz en azından tokat attınız 2 yaşındaki bebe ne yapabildi ki hiçbir şey.

İyi de sizin durumunuzla benim ki hiç bir değil... Evet sakin kalabilmek konusundaki temennileriniz gayet güzel lakin çocuğunuz şu an 13 aylık, onu bir de 22 aylık olunca gözlemleyin sonra konuşalım bence. Benim oğlum çok sakin hiç ağlamayan, yatağında kendi başına yatan, her şeyini kendi yapan bir çocukken adeta evrim geçirdi 1 ay içinde. Küçük oğlumun elinde abisinin kitabı vardı ve abisi onu uyaracak veya düzgünce kitabı elinden alacak yaşta değil henüz. Kitap yırtılsa bırak yırtılsın yeaa diye rahat konuşan eşim, sonrasında siz kıymet bilmiyorsunuz deyip laflanacak olan da eşim... Bundan kaynaklı üsteledim. Bir sebebi de her istediğini ağlayarak elde etmesin diye. Çünkü bu süreç daha çok yeni, eğer şimdi alışırsa sonra önüne geçemeyebilirim. Nefes kesilme konusuna gelirsek, benim yaptığımla hiç alakası yok sadece fazlaca ağladı. Eşim de durumu abarttı. Bende riskim olduğunu bile bile hiç bir şey olmayacak gibi ev temizledim, her işimi yaptım ve sonra ne mi oldu? Şu virüslü günlerde, hastanede yatmak zorunda kaldım hem de 2 evladımı evde bırakarak Onun için memnun olsam da olmasam da doktor riskim olduğunu ve ağır iş yapmamamı söylüyorsa, buna harfiyen uymalıyım. Cahillik edip uymazsam ve bir sorun olursa bunun sorumluluğunu kaldıramam. Ya bebeğim sırf ben hareket etmek istiyorum diye erken doğsa ve ölse! Benim de size nacizane bir tavsiyem olsun. Doğum sonrasında hareketsiz kalmaktan kaynaklı veya daha ağır bir sorun dahi yaşamış olsanız bile eğer riskiniz var ve doktorlar bunu tasdik ediyorsa, söylenilenlere uyun lütfen. Sonra pişman olmaktansa önleminizi alın. Hayırlı doğumlar dilerim

İnsan ilişkilerinde anlaşmazlık olur canım doğru. Arada bi iki tokat da yerim ama otururum nolcak eşim iyi bi insan özünde olunlu yönleri Beni tokatlamasından daha fazla diyosunuz yani

Beğenmeme nedenim sizin "darısı size" demenize. Cünkü daha önceki cevabı yalnis anladınız. Kadının çocuğa karşı tavrını hafifletsek, erkeğin de kadına vuran tokatini "alt tarafı tokat" diye hafifletebiliriz demek istenmis orda. Bunun karşılığı "darısı size" mi? Konu sahibi de çocuğuna karşı yalnis davrandığını farkında. Evin içine şiddet girmiş. Durdurmak iki eşlerin elinde. Ortada çözülmeyecek birsey yoktu, ama iki taraf da bilinçsiz hareket etmiş. Bundan sonrasını düzeltmeleri lazim. Ama bunun için evdeki herkese aynı derecede saygı gösterip el kalkmalı.

Konuşmalarınız fazla yargılayıcıydı bundan kaynaklı öyle bir izlenim yarattınız. Daha çocuğuna bir tane yaklaşımından çocuğunu hırpalayan kötü davranan bir anneymişim tavrıyla sizin gibi yargılayıcı biçimde yol gösterecekse büyüklerim göstermesin ya zahmet olur. Yazmayın zaten memnun olurum

Bununla ilgili bir yazı ve bazı istatistikler okudum iki üç gün önce. Ülkemizde, son iki ayda yoğun değilmiş boşanma başvuruları. Sonrasında özellikle de normalleşme süreci başlayınca nolur bilemem tabii...

Bende ona tokat attım dedin ya içim rahatladı gelsin özür dilesin babada olsa anne kadar düşünemez çocuğunu, herkes evde benim eşimde evde iki aydır o bunu haklı yapmaz birde hamilesin nasıl kıydı

Yazdıklarınızda çok haklısınız. Ters fırlatmadım koltuğa sert bir şekilde yatırdım ama olsun yapmamalıydım. Söylediğiniz gibi bir çok yanlış var bu yaşanan olayda. Daha çok şey yazabilirim ama cümlelerimi toparlayamuyorum. Objektif ve yararlı yorumunuz için teşekkür ederim

Ben çantamın ağırlığından minicik halimle arkaya duserdim arkadaşım düştüğü yerden kalkamazmis. Biz güçlüklerle büyüdük ondan böyle olduk galiba

Eşim sürekli neden ağlıyor ağlatma dediği için fazla uğraştım sussun diye. Normal zamanda daha sakin yönetebiliyorum süreci ama bu sefer eşimin olumsuz katkısı buralara getirdi olayı. Çocuğum aman ağlamasın diyen annelerden değilim. Gereksiz yere ağlıyorsa buyursun ağlasın hiç de susturmaya çalışmam. Bilmiyorum ya sanki kimseye kendimi anlatamıyorum. Normal de kelimeleri çok doğru seçerim ama buraya bir konu açtığımda genelde ruh halim iyi olmuyor ve kendimi tam ifade edemiyorum.

Yav çocuğun her simarikligina sendrom deyip duruyorlar sinir oluyorum Ben gayet de usluymusum hiç sendromluk bir bebek oldugumu duymadım insan değil miyim ben. Tüh keşke bende azıcık şımarık travma filan olsaymisim hep boşa gitti fırsatlar degerlendiremedim

E oturmamış o da atmış zaten. Adamın yaptığı son derece yanlış fakat başka sorunları olmadığını söylüyor konu sahibi. Tek bir olay yüzünden klavye başında boşan et diyemeyiz

Buradaki taş atmaya müsait kişi ben miyim Bizler büyüklerimiz bize akıl verip yol gösterdiğinde hiç böyle demedik Taş atmak ne demek Ev sizin es sizin hayat sizin çocuk sizin Ben sadece ileriye dönük hesaplar yapıp öyle hareket etmeli insan dedim çocuk dogurmanin bir sınırı yok taş catlasın 10 ayda bir bebek doğurabilirsiniz ama aslolan bu değil dedim Neyse sözlerimi taş olarak niteleyecek birine yazmanın da pek mantığı yok

Ucuncu dogunca ne yapmayı dusunuyorsunuz?

Aynen öyle eşim iyidir eşim çocuklarımla ilgilenirbugun ben çocuğumu dövdüm eşim bana Tokat attı ben ona Tokat attım. Çocuklara yazık sadece onlara üzüldüm bide 3. sü geliyor yazık

Haklısınız ne diyeyim çok üzgünüm

tabi öğrenirlerse sorumluluk alacaklar çünkü. mutlaka böyle babalar da var ama çevremde gördüklerimin hepsi çocukla sadece oyun oynayıp çocuk biraz mızıldayınca anneyle başbaşa bırakıp kaçıyor resmen. sonra da neden ağlattın. e sıkıysa sen uğraş onca saat, yok. hatırlıyorum, bir kere en yakın arkadaşıma gitmiştim doğumundan 6 ay sonra falandı. ve kız beni baya hazırlanıp beklemişti, onca zaman sonra ilk kez bir arkadaşıyla oturup 5 dakika kahve içicek diye. bir kahve içimlik çocuğu kucağında biraz tut dedi kocasına. yemin ederim 1 dakika sonra kolum ağırdı diye geldi adam. kıza bir kahve içirtmedi. şimdi çocuk büyüdü ay canım oğlum, oynayalım falan.

Yine söylüyorum, tekrar söylüyorum. Konu sahibinin eşinin yaptığını doğru bulan varsa onun zekasından şüphe ederim. Bir insan herhangi bir şekilde hamile kadının eşinden tokat yemesini normal karşılayabilir mi? Ama yine normal bir insan 2 yaşındaki bebeğin itip kakılmaması gerektiğini, ne poposuna ne suratına kızarak vurulmaması gerektiğini, çocuk sinir krizi geçiriyorsa gerekirse ortamı terk edip sakinleşmesini beklemesi gerektiğini bilir diye düşünüyorum. Bilmiyorsa da bilmeli, yani ben 3. Çocuğumu doğuracak olsam bilirdim muhtemelen. Bir evde ufak da olsa şiddet varsa, sinirlendiğinde anne baba birbirine ya da çocuğa el kaldırıyorsa bunun devamı gelir, geliyor. Hepsinden daha öte, bir çocuğa vurmak hakkı ne annede ne bir öğretmende olamaz. Başka biri çocuğumuza yüksek sesle bağırsa olay çıkartırız bir çoğumuz değil mi? Bazen çileden çıktığım oluyor, bazen sesimi yükselttiğim oluyor pişman oluyorum ve kendimi düzeltmeye çalışıyorum. Ama 2 yaşında bir bebeği itip kakmaktan utanırım anlatabiliyor muyum, utanırım yani. Konu sahibinin eşiyle ilgili birşey yazmamıştım daha önce, çünkü yine söylüyorum tokat atan eşinden uzaklaşmak onun elinde. Ama 2 yaşında bir bebek itilip kakılıyorsa o anneyi uyarmak benim görevim olarak düşünüyorum. Konu sahibi de hatasının farkında zaten, daha dikkatli olacağına eminim. Evet bu konuda belki büyük bir şiddet olayı yok bazı kimselere göre, ama şiddeti basitleştirmek, "aman canım, biz de çok dayak yedik" cümleleriyle dayak yeme güzellemeleri yapmak çok çirkin. Not:şu forumda ilk defa destan yazdırdınız bana da yahu

Konuyu okudukça çocuk sayısı artıyor

İyi ama şimdi de büyüklerin baktığı çocuklardaki davranış sorunlarına sebep olarak ''Anneannesi, dedesi şımartıyor. '' deniyor. Mantıken bakıldığında eskisinden çok daha iyi şartlar, çok daha bozuk davranışlar var. İsmi de sendrom, ahaaa bak sakin ol yoksa geliyor travma! Babalar neden nanay onu da anlamıyorum. Eskiler kahveden evin yolunu bulamazdı. Şimdikiler arada parka marka çıkarıyor hiç değilse.. Bir yerde ciddi anormallik var hiç ikna etmiyor beni bu açıklamalar..

İfade etmeye çalışmanın adına sendrom deyip geçmelerini anlamlandıramıyorum işte bu yüzden. Çünkü biz de büyüdük. Büyürken isteklerimiz elbet olmuştur. Kendimizi yerden yere atmayı bırakın, pek çoğunu anca içimize atmışızdır. Bir şey de olmadı Allah'a şükür taş gibi psikolojimiz var

Eve bak kimin gücü kime yeterse tokada şaplağa girişiyor.

Konu sahibi esim tokat atti diye konu actin sonraki yorumlarinda esini ove ove bitirememissin. Eski konularin da hep evliligindeki sorunlarla ilgili. Sinirliyken konu acip sinirin gecince evliliginin, esinin cok iyi olduguna inaniyorsan neden konu acip insanlari mesgul ediyorsun? Kangren olmus iliskilerinizi bitirmeye cesaretiniz yoksa acmayin konu. Sadece sizin icin degil, burada fikir sorup sonra hic dikkate almayan herkes icin diyorum

Eşinizi tokat attı attığı için savunmuyorum ama siz hatalisiniz. Siz bence eleştiriye de açık değilsiniz. Siz de hayırlı doğumlar.

Gebeliğin getirdiği psikoloji vs ne olursa olsun tokat atmak ne demek? Yerden göğe kadar da haklı olsa tokat olayı bitirmiştir. Gelsin özür dilesin. Herkes evde hapsolmuş sinirler harap durumda ancak kimse kimseye tokat atmıyor.

Adam fırlattığı için nefes alamadı demiş ağladığı için değil. Ayrıca sabredemeyip şiddete başvurulacaksa anne olmamayı tercih etsin herkes. Normal gibi görmenize şaşırıyorum.

Psikoloji çocuğa özel bir kavram değildir. İnsan psikolojisi benim için her yaşta önemlidir. Bir bütün olarak herkes birbirini önemsemelidir. Anlamak istersek eğer bu konudaki annenin psikolojisini de anlarız. 60 yıl önceki neslin yetişmesine bakarak pek çok yanlışı hoş görebiliriz de. Aşırı olan her şey yanlıştır. Doğru iletişimin yolu Clarkkent in de dediği gibi her şeye he demekten de geçmiyor, aşırı baskıdan da. Orta yolu bulabilmek önemli. Bunu da herkes beceremez zaten. Bir de keşke dediğiniz gibi bencillik sadece 2 yaşa ait bir özellik olarak kalsa. Maalesef günümüz çocuklarında bencillik çok ileri yaşlara taşıyor kendini. İşin ilginç yanı ise sözde artık daha bilinçliyiz... Bir yerde ciddi yanlışlar var göremiyoruz.

Çocuğunuz var mı?

vuran taraf her zaman haksiz. Aynisi senin icinde gecerli. Hamile esine nasil vurur bir adam? Bir anne evladina nasil vurur? Bu ne be! sen suan kendini nasil kötü hisediosan cocugunda aynen öyle kendini kötü hisediyor. Fark 0.

Konuya yeterince yorum yapılmış ben ne diyecegimi bilemedim de şu çocuklarda travmaya yer arıyor galiba. Bı onu anladım. Annesi bagirsa travma, kızsa travma, her istediğini yapmaz travma yapar oooo daha büyük travma Bu annelerin de canı var yav. Sabır taşı olsa çatlar Ki yumuşak huylu annelerin çocukları aşırı şımarık olabiliyor yeri gelince otoriteyi göstermek gerek. Ha otoriteyi gostercez diye alıp çamaşır ipine de asılmaz tabi Çocuk isteyesim varsa da soğuyorum. Konu sahibi çok ciddi bir tepki ve mesafe eşinize bunu tekrarlatmayabilir belki. Kendisini şuan haklı görüyorsa Allah korusun devamı gelebilir bunun.

Katılma nöbeti geçirmiş oğlunuz, istediği yapılmadığı zaman kendini yere atmaya alışmış şimdiden, umarım geçicidir. Eşiniz ise pişman bile değil ve eğer siz bu konuda gemileri yakarım tarzında bir tavır göstermezseniz, hiç bir şey yok gibi davranır iki lafa kanarsanız adamın her olayında kolayca şiddete dönebileceğini bilin. Sinirlenince gözü döndü diye bir durum yok.

Böyle devam etmeyin, ilişki ve aile terapisine gidin ikinizde yoksa eşiniz vurmaya alisirsa devamı gelir Clarkkent Bir kedi annesi... Anneler

Hehh işte bu durumda sendromu sendrom yapan koşullar ve yetişkinler.. Aslında aynı şeyden bahsediyoruz.. Sıradan bir gelişim dönemini krize çevirenler gerçek anlamda kimler? Aslında büyüklerin yaptığı yanlış; işin adına sendrom deyip tüm sorumluluğu çocuğa, yaş özelliklerine yıkmak.. Kendisine özeleştiri yapan kaç ebeveyn var merak ediyorum..

Yahu çocuğu alıp poposunun üstüne bırakmanın nesi şiddet. Dilerim 2 yaş sendromunu iliklerine kadar yaşayan bir evladınız olmaz. O zaman tükürdüğünüzü yalarsınız.

Allah bagislasin güle güle büyütün. Bosver alt al büyüklük sende kalsin hamilesin yok yere daha fazla gerilme.

Ya ben gerçekten buradaki insanları anlayamıyorum burada çocuk kendini yerlere atacak saçma sapan bağıracak allah aşkına kimse bir şey demeyecek mi kıçına terliği yemeyecek mi yaa Başlarım arkadaş 2 yaş sendromundan. Edepli olacak o çocuk Anneye sanki çocuğuna işkence etmiş gibi muamele etmeyin Gerekirse terlik de yer şaplak da yer sanki biz yemedik iyi ki de yedik iyiki de korktuk Saçmalamayın çocuk yetiştiriyorum diye. Çocuklar adamına göre muamele ediyor onu bilin.

siz cocuga siddet uygulamissiniz esinizde size guclu olan gucsuze... Umarim anlamissinizdir siddetin iyi bir sey olmadigini cozum olmadigini!!

Tam tersi en çok yaralayan da en sevdiklerimiz değil mi zaten? S Senbirsen Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Ben anlayamıyorum, şiddetin sadece fiziksel olmadığını neredeyse her karı koca sorununa yazan kk kadınlari söz konusu çocuklar bebekler oldu mu, bunu göremiyor. Duygusal istismarin alasini yaşıyor çocuklar. Parkta, bahçede,. komşu da heryerde görüyoruz, ki artık farkına dahi varamiyoruz. Bir de herşeye psikolojisi bozulur diye yaklaşıyor yeni nesil anneler diyen bir güruh var ki beni benden alıyor.

Eşim ağlamayı abarttı diyorsunuz fakat önceki mesajlarda oğlum ağladı, kafasına vurdu diye yazmışsınız demek ki çocuk bayağı sinir krizi geçirmiş.. Hamilesiniz duygularınız karışıyor olabilir fakat Siz de Sakin olmaya çalışmalısınız. Karşınızda 2 yaşında bir bebek var.

İyice eşiniz haklı olduğuna ve sizin eski konularınızı eleştiren üyelerinde çok çok haklı olduğuna kanaat ettim. Siz çok hırslı ve hırslı olunca gözü dönün bı yapınız var. Hanım efendi ben %700 ölüm riski ile gebelik geciriyorum. Size yaşadıklarımı yazmak istemiyorum. Dünya da tek riskli gebelik geçiren siz degilsiniz. Son da olmayacaksınız. Biraz ılımlı olmanızı tavsiye ederim.

Pamukannesi83 beğenmeme nedeninizi anlamadım, umarım bu begenmedim "alt tarafı bir tokat" diyen hanfendi icindir

Işkence ederken yakalandı. Bazı insanlar neden bu kadar çirkin ve kötü kalpli..

Öğretmenmişsiniz öğrencilerinize böyle mi davranıyorsunuz?

Anneliğimi kanıtlayacağım bir şey yapmadım aksine kötü davrandım. Sadece eşimin yanlış yönlendirmesi davranışımı etkiledi. Neden anlamak istemiyorsunuz gayet açık ne net anlatıyorum. Şiddetin normalleştirildiği bir ev ortamımız yok bir kere oldu diye hep olacak değil. Olmaması için gerekeni eşimle konuşup yaparız.

İşte klasik baba figürü. Bu ''kıyamam''cı babaların birçoğu anneyi çocuğun gözünde düşürüyor. Çocukta ''babam izin veriyor annem kızıyor'' kafası oluşuyor, halbuki anneye katılsa olay buralara gelmeyecek bile, çocuk babadan yüz bulmuş. Olay büyüyene kadar adamın umurunda değil, kadın hamile haliyle çocuğa laf anlatmaya çalışıyor. Neyse, siz de haksızsınız bu arada. Bırakın parçalasın işte ya da hiç karışmayın otursun ağlasın. Ne uğraşıyorsunuz çocukla? Herkes gücü yettiğine karışıyor sanırım. Siz çocuğunuzdan özür dileyin, eşiniz de sizden özür dilesin.

2 yaş sendromu çocuğun nefes alamıyor gibi ağlayıp morardığı tepindiği bir şey zaten. Oysaki hiç bir sorun yok. Gün içinde buna 3 kez maruz kalsanız 4. de ya kendinizi ya çocuğu tokatlama ihtimaliniz yüksek. Ortalama üstü bir sabır istiyor gerçekten.

Şu tarz konularin olmazsa olmazi kendinden süper ornekler verip kendilerine methiyeler düzenler.

Bastirilmis duygu kismi cok dogru. Annemden hic siddet gormedim ama ablalarimdan sozlu ve fiziksel siddet gordum bu sebepden kimsenin cocuguna kiyamiyorum kizamiyorumda cunku cocugun nasil bir psokolojide olabilecegini anliyorum. Cok isterdim annem benimle ilgilensin beni kucagindan indirmesin ama malesef benden sonra 2 kardesim oldugu icin benimle pek ilgilenemedi hep ablamlar vardi etrafimda anne sevgisini kucuk yasta hissetmedigim icin simdi annem gel bir sarilayim dediginde bir tutuluyorum cekiniyorum falan gercekten kucukken yasanilan bazi seyler insanda etki birakiyor. Vede bana siddet gosteren ablalarimin kendi cocuklarina git o tarafa dediklerini dahi gormedim 27yasindayim hala bana yapicam bu haksizligi sindiremedim icimde sizi anliyorum o yuzden

Evet adamına göre muamele edıyorlar. mesela senın gibi sevgısız annelerin yetiştirdiği cocuklar buyuyunce annelerine de ıcten ıce saygı duymuyor ve sıddete egılımlı sevgısızz oluyor. Bu forumdakı bir çok ogretmenin cahillik seviyesi nedir böyle ya? Asıl sen sacmalama. Edebi adabı kıcına terlık attırarak öğretemezsin vizyonsuz kadın!

2 yaşındaki çocuk edepli durmaktan ne anlar? Şimdi diyeceksiniz ki o lafın gelişi, söz dinlemeyi kastettim. 2 yaş çocuğu ondan da anlamaz. Söz dinlemek, kurallara uymak sosyal ve duygusal gelişimle, çocuğun, kendisinin ve başkalarının duygularını fark etmesiyle çok yakından ilgilidir. Söz dinleme/edepli olma beklentinizin gerçekleşmesi de bu nedenle o yaştaki bir çocuk için imkansız. Gelişim basamakları ve ilkeleri söylüyor bunu ben söylemiyorum. Aslında erken çocukluk uzmanı olarak ben de söylüyorum. Şu çocukların poposuna vurmakta, terlik yapıştırmakta, yatağa-koltuğa sertçe atmakta beis görmeyenler; bebeklerin-çocukların bu tip olumsuz deneyimleri bilinçaltına attığını ve bunun ileriki yaşlarda yansımaları olacağını keşke okuyup düşünseler. Eve yeni bir eşya alınca yetkili servis çağırıp eşyanın kullanma kılavuzunu okuruz, yemek yaparken lezzetli olsun diye açar tariflere bakarız ama ne hikmetse çocuk yetiştirken ne uzman dinleriz, ne de iki satır kitap okuruz. Evdeki eşya kadar ehemmiyeti yok sanırım çocukların, ne acı.

O zaman eşinin sana davranışını da yargılamayalim. Belki o da ilk ve sondur.

Üstteki yorumumla cevap vereceğim. :) Sıradan gelişim dönemlerini krize dönüştürüp sendrom yapan büyükler. Bu iş kolay demiyorum, son derece zor. Ama keşke sendrom deyip geçmek yerine herkes kendisini doğru değerlendirebilse sizin gibi. Kusursuz değiliz hepimiz birer kuluz. Ama yanlışlarımızı değerlendirip düzeltmezsek sendromların sonu bir ömür gelmez maalesef.

Cnm yazini okurken esimde merak etti ve sesli okudum oda kndince yorumladi ona gore esin hakliymis bna gorede sen bildigin kucuk capli bi tartisma yasadik. Bn senin hamileligin ve stresli bi donem yuzunden bole oldugunu bunaldigini dusundugun icin bole tepki verdigini dusunuorum aslinda cok buyuk degil tepkin ama daha temkinli olmalisin 2 yasinda minnak bisi sonucda esim ise senin esin icin hakli oldugunu soluo nedeni ise şu iş stresi gecim stresi vs belki basit gorunebilir ama bizleri cok yipratio dio ve ekledi hamilelik durumu bile olsa cocuguna bu sekilde tepki vermemeli dio yani bizim cocugumuz olurda bn de bole tepki versek buyuk bi tartismamiz olacak onu anladim su an. Sanirim tum erkekler ayni seyi dusunuo sadece tokat atman bn dedi yani bunalmis oldugu icinmi bole buyuk tepki verdi esin bilmiorum ama sakin kal ikinizde hatalisiniz. Sen git bu sefer yanina ve sorununu anlat ancak birlikde konusarak cözebilirsiniz. Ha bu arada esi tokat atmis iyi bisey degil dedim ve esim dediki oda esine vurmus onuda dusunsun dedi. Cok garip. Rabbim yardimcin olsun cnm ve ilerde banada yardimci olsun cunku ayni seyi yasama ihtimalim yuksek.

Siz çocuğunuza vurmuşsunuz, esiniz de sinirlenip size vurmuş. Sizde ona karşılık verdiniz. Şiddeti iki taraf da kullanıyor. Bu böyle olmaz. Bence aile terapiye de ihtiyaç var çünkü çocuklarda dengeyi ebeveyn olarak da tutturamiyorsunuz

O zaman darısı başınıza diyeyim, birşey diyemedim

Valla o 2 yaşındaki dediğiniz gün içinde benim canıma okuyor bir bilseniz büyümüş de küçülmüş dersiniz. Bunun dışında söyleyeceğim tek şey size katılmıyorum

Bana da ilginc geldi herseyi hesaplasak birsey sahibi olamayiz demiş. Hadi ilk cocuğa birsey demiyorum insan üreme ic gudusune karsi koyamiyormuş duşunmeden üreyebilir neyse de 2.-3. cocugu bari insan bir dusunur hesaplar yani, ne zorunlulugu var o kadar cocugun, hadi 2. Olan 1. ye kardeş... 3? "Size ne istersem 10 tane dogururum" da diyebilirsiniz konu sahibi, tabi biz size sinir koyamayiz biz sizin bileceginiz iş sadece mantik yurutmeye calisiyordum.

Şuradaki en güzel yorum. Öte yandan annemiz bize terlik ile sayisiz vurmustur. Bu anneleri kotu mu yapar? Hayır. Cunku kosulsuz sevgisini biliyorduk cocuk da olsak. Niyeti can acıtmak değildi. Ama tokat atan eş ile anneyi aynı kefeye koyan olmuş. Şaşkınım. Dilerim yarın bir gün çocuğunuz sınırları zorlandığında ve tepki verdiğinizde kocanızın size şiddet uygulamasını normal görmezsiniz. Hamileyken tahammül sınırları zorlanıyor kaldı ki riskli gebelik yaşıyorsunuz, eşiniz ilgileneydi o zaman çocukla madem bu kadar beğenmiyor tavrınızı.

Bence de kesinlikle eşdeğer değil ikisi Malum hamile olunca zihinsel engelli olmuyoruz. Hamile kalabilen insan şiddet gördüğü yerden uzaklaşma becerisine sahip, o zekaya sahip olmalı en azından yaş itibariyle. Ama 2 yaşında bebek şiddet gördüğü yerden uzaklaşamaz hanımefendi. O yüzden ikisinin kıyaslanması saçmalığın daniskası. Konu sahibi evire çevire dövdü demiyor kimse, dikkatli ol diyoruz, sabırlı ol elini alıştırma 3. çocuk yolda diyoruz. Şiddetin büyüğü küçüğü olmaz.

Senin yaşadığın gerilimi eşimle defalarca yaşadık çocuk ağlayınca hemen gelir müdahale eder bende sinirlenirim. Seni anlıyorum ama sonradan sinirlerine hakim olamayıp çocuktan cikarmissin o da senden çıkarmış ikiniz de aynı hatayı yapmışsınız yani ikinizinki de şiddet. Daha sakin bı zamanda sen ilgilenirken karismamasini söyle. Tokat mevzuau çok kötü olmuş kabul edilebilir bişey değil Bu arada 2 yaş sinirini çok yaşadım çocuk nefes alamiyo fln olayı hikaye onlar ağlamak için sebep ariyo bazen her istediğini yapsak da sinir krizi geçirmek için sebep bulurdu oğlum sakinlestiremezdik. Konuşmaya başlayıp kendini ifade edince duzeliyor

Özrü kabahatinden büyük bende ona tokat atmışım. Çünkü o vuracak ben öylece bakacaktım, çünkü elim armut topluyordu

Çocuğa karşı her türlü şiddete karşıyım. Ses yükseltme dahil. Bunu meşrulaştırmaya çalışmayın. okuduğunu anlamayan biri daha. Yani ben

Yazmayım dedim ama duramadım Daha 2 yaşında bebe var onun da abisi var E 3. Cocuk? Sürekli hamilelik sürekli bebek bakımı sinirlerinizi yipratmis Ben aile planlaması tavsiye edeceğim

Yorumum ben şokta değilim. Bugün bolca vaktim vardı. eşinizle ilgili tüm konularınızı özetle okudum. zaten tehditler, kavgalar, çocuklarla ilgili de yaşanan sorunlar varmış ben şok geçirmedim. Sizin çocuğa karşı tavrinizi da yanlış buldum. Esinizin size karşı tavrını da yanlış buldum.

2 yaşındaki çocuğu itip kakıp hamileyim diye masum olmuyorsunuz. Ne yaptıysanız artık nefes alamamış. Eşiniz de size vurmuş siz ona vurmuşsunuz. Niyeyse yine özür bekleyen hamileyim diye kapris yapan sizsiniz. Hamileliği kaldıramıyorsanız evdeki çocuğa eziyet edecekseniz kalmayın mümkünse.

Bu kadar girizgahı güzellemeyi boşuna yapmadığınızı düşünüyorum. Duymak istediğiniz sizin de çok üzerinize gelmeden, karantinayı bahane ederek hak ettiniz ve erkekler bu dönemde sapıttı karışımı bir yorum ve tavır yapmayın bir tokattan ne olacak çocuklarınızın babası o, yorumu herhalde.

esiniz haksiz tabi. tokadi refleks gibi attigini, dusunmeden hareket ettigini dusunmek istiyorum. her kosulda haksiz. ne desem baska bilemedim.

Niye sınırları zorlayan çocuk olunca terlik geliyor da eşten gelen tokat büyük olay oluyor. Kimi aldatan kadını sınırı zorlamak olarak tanımlar, kimi tuzsuz yemek yapanı. Çocuğa şiddet kadına şiddetten çok daha korkunçtur. Çünkü çocuk gidemez, kadınlar kulübünde ne kadar gururunun kırıldığını anlatamaz.

Geçmiş olsun. İnşallah bu tokat şiddetin kapısını aralamaz. İlk de olsa attığı tokat için uzun süre süründürün ki bir daha cesaret edemesin.

Size Tokat mı attı ben başlıktan bunu anlamadım ama bu cümlelerde biraz kayboldjm açıkçası.. öyle ise tabiki hatalı.. sizde kendinizi suçlamayın hamilelik yorucu bi psikoloji.. Amazing family Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bu olayda tek haklı iki yaşındaki yavrucak

Sanırım sizde yanlış anlamışsınız, benim ilk yorumum çocuğuna eziyet ediyor diyen hanfendiyeydi. Konu sahibinin tutumunu doğru bulduğum bir yorum yok yada tokati hafif gösterecek. Benim o yorumumdan bunu çıkaran hanfendiye bu doğru geldiyse darısı başınıza mı diyeyim birşey diyemedim yorumunu yapmam gayet normal

Kesinlikle katılmıyorum

Bu 2inci çoçugun, ne demek neden agliyor? Cocuk bir kitap için agliyor, istedigi sey olsun diye agliyor. Cocugun poposuna vurmanin yerine, esine bunlari anlatamiyormuydun? Anneliginimi kanitlamaya çalisiyorsun esine karsi? Yaptigin çok yanlis ve umarim esin ile bunlari konusursunuz. Evin içinde siddetin normallesmesi ne kadar kötü oldugunu konusursunuz.

Ah bu çocuklar evin hem tadı hem tuzu. O yaş donemleri zordur. Ben hala cok kizarsam poposuna vururum acıtmadan.. Bu bence dovmek değil ki. Mesela ben çok terlik te atarım. . terliği kaldırınca bizim ki pııŕ kaçar. Zaten bilerek isabetli atmam az büyüsün belki ozaman sinirlenirsem isabetli de atabilirim. Yani size esinizin mudahele etmesi çok yanlış. Yanlış dahi davransaniz o an birlikte hareket edip sonra bu konuyu aranızda halletmeniz lazım. Yoksa çok kavga edersiniz. Çünkü adı üstünde çocuk ve belli dönemler zor ayrıca bu durumlardan çok yüz bulabiliyorlar. Ben sizin yerinizde olsam sonradan da o kitabı vermezdim. zaten incelemesine bakmasınà izin vermiş hirpalayinca uyarmış akabinde almişsiniz. Ben olsam bende sonrasında alırdım. Eşiniz çok çok çok ayıp etmiş öyle bi tavır alınki görsün gününü. Haklısınız birde üstune tokat yemek nedemek. Hamile ya da değil tepki çok yanlış. Evde elbette size yardimci olucak zaten şu ara çalışmıyorlar. Üstüne zor geçen hamilelik ise zaten yapması lazım. Kavga çıkarmadan burnunu sürtmenizi tafsiye ederim..

burada erkeğin kadına uyguladığı şiddetle, bir annenin çocuğunun poposuna vurması aynı şey değil diyip yırtınsak da, "çocuğunu dövmek analık hakkı değildir"ci tayfa yok mu... kimse demiyor ki o annedir istediği zaman döver de sever de evet şiddete karşıtısınız, keza ben de. ama buradaki kimse eziyet çektirsin her şımardığında dövsün demedi. konu sahibi de ben çocuğumu eşşek sudan gelene kadar dövdüm demedi. sanki annesi çocuğun 2 kulağından tavana çivilemiş gibi cevaplar vermeniz sadece duyar kasmanızdan bana göre eleştirirsiniz zaten forumun amacı bu ama çocuğu hortumla dövüp ayaklarından bağlamış tavana asmış gibi de yorumlar yapmayın bari şimdi bu yorumuma da sayısız dislike atacaksınız ama annenin popoya attığı acıtmayan bir tokatıyla hamile bi kadına atılan, belki de yere devirecek kadar sert bir tokatla eşdeğer olmadığının bence siz de farkındasınız

Eşiniz hatalı sizden özür dilemeli ve bir daha el kaldırmayacağına sizi ikna etmeli ondan sonra bu olayı unutup yolunuza bakın derim. Çünkü eşinizi seviyorsunuz eşinizden memnunmuşsunuz boşanmak gibi bir fikir de yok bu durumda eşiniz gönül alırsa herseyi unutup yola devam etmek gerekir.

Sadece sertce kanepeye koydum demissiniz ya o sertligin derecesi ne? Kocaniza karsiligini vermissiniz eliniz armut toplamiyor. Ya kucucuk cocuk nasil karsilik verecek?

Cocuktaki dayak olayi yetişkinler arasinda olana benzemiyor bence cunku. Cocukken kendisi de en azindan popoya terlik yedigi için normal goruyor olabilir ki ben de cocukken popoma tokat ve terlik yedim yani O yuzden asiri korkunç bir olay gibi gorunmuyor heralde.

Valla yeni nesil uydurması geliyor bana da bu sendromlar neden bilmem. Her zorluk, darlık bizdeydi. Ablalarımızın, komşularımızın eskisiyle büyüdük. Analarımızın başında büyükler, bin bir dert, maddi kaygılar. Naz, kapris, şımarıklık çekeceklerdi öyle mi? İnadına kendimi hep olgun bir çocuk olarak hatırlıyorum. Minik yaramazlıklarımız olmuştur elbet. Abuk sabuk sebeplerle kendini yerden yere atmalar falan günümüz çocuklarında gördüğüm şeyler.. Bizimki psikoloji değil miydi diye sorarken buluyorum kendimi elimde değil.

Söyle birseyde var. Yeni nesil anneler kendini bilinçli sanip, bilinçli degiller. Bu isi paraya çeviren pedagoglari dinleyip, yarim yamalak bilgi alip, ona göre çoçuk yetistirmek istiyorlar. Bir çoçuk 3 yasina kadar anne baba odasinda yatmali diyen sözde pedagoglar ve bunu dinleyen milyonlarca insan var. Ki hiç öyle bir durum yok. Buda geçmis nesiller çoçuklarini yanlis büyüttüler diye, simdiki annelerde diger ucuna gidiyor isin. 'helicopter parenting' olayin dibine vuruyorlar. Cocugu travma olacak diye hayir diyemeyen kadinlar var. Yada sesini yükseltmeyen, ceza vermeyen,.. Ortasi kesinlikle bulunmali. Bu sendromlar, travmalar kesinlikle var. Belirli yas esiklerine, gelisimlerine göre egitim stilini degistirmen gerek. Ancak isin ucunu kaçirtmamak gerek. Saplantili olmamak gerek. Ve bu ne yazik ki çok zor birsey. Klavuz diye birseyimiz yok anne baba olarak. Bende bazen önümü göremiyorum, acaba dogrumu yapiyorum, yanlismi yapiyorum bilmiyorum her zaman. Ancak asla cocuguma siddet uygulamam, babasi birsey derken ben farkli birsey demem.

Bu da bir diğer yazı. Herkese iyi akşamlar

İnsan ilişkilerinde anlaşmazlıklar olabilir, küslükler, kırgınlıklar olabilir. Bu evliliklerde de aynı şekilde. Ben mükemmel bir evliliğim var demedim sadece günümüzde yaşanılan sorunlara baktığım zaman olumlu yönleri benim açımdan daha fazla. Evliliğimi bitireceğim bir konu yok ortada, kaldı ki boşanmalı mıyım başlıklı bir konuda açmadım. Fikir almak istedim. İnsanları meşgul etmeyin demişsiniz Milyonlarca saçma konu varken benim ki yanlarında gayet anlaşılır hayata dair yaşanılan bir olay. Meşgul edilmek istemeyen kişiler de bir zahmet yazmayıversin kimseyi yoruma zorlayan yok. Bu konuda hangi yorumumda eşimi övmüşüm söyler misiniz? Buraya yazanlar nasıl yorumlarında özgürse, bende o yorumlardan bana uygun olanı olmayanı ayırt etmekte özgürüm ki kırıcı bir tavrım olmadığını düşünüyorum yorum yazanlara karşı. Genelde yorum yazanlar fazla kırıcılar! Sanal bir platformda kendi kusurunu yazan az insan olur. Genelde herkes iyi eş, herkes iyi anne, herkes iyi evlat... Ben bu kadar acımasız yorum alacağımı bile bile açtım bu konuyu. Yorumlar karşısında emin olun sandığınız kadar umursamaz değilim. Bir çok kişiye de haklı olduklarını yazdım. Kırmadan olumlu ve doğru yorum yapanlara mesela. Konuyu nereden nerelere bağlıyorsunuz vallahi bravo

5 bucuk yillik evliyiz. Bana karşi aşırı sinirlendigini 2 defa gordum eşimin, onda da kendini başka odaya kapatmisti.

öncelikle cnm çocuğunla bu şekilde bi durum yaşamanı kimse yargılayamaz çocukları için ne kadar sevgi dolu ve fedakar bi anne olduğuna eminim Herkes ne yaşadığını kendi bilir ayrıca o yaş sendromları o kadar ağırki seni çok iyi anlıyorum o yollardan geçen bi anne olarak ama işte eşinin sana böyle bi durumda bu şekilde davranması çok haksızlık kesinlikle kendini haksıZ konuma düşürmüş tokat atarak böyle olmaz seninle düzgün bi şekilde konuşmalıydı Yaşanan durumla ilgili ayrıca benimde anlattığın bazı durumlara benzer bi eşim var o yüzden seni çok iyi anlıyorum bencillik yapıyorlar diye düşünüyorum kendilerinde herşeyi hak görüyorlar ama bize hiç bişe için anlayış hak göstermiyorlar bu tarz karakterde eş ile hayat çok zor oluyor gerçekten tabiki nasıl seni davranışınla ilgili yargılayıp böyle yaptıysa oda kendinide yargılayıp tokat attığının hata olduğunu anlayıp senden özür dilemeli kendini affettirmeli çok kırgın ve paramparça olduğuna eminim bide hamilesin bu dahada katlar kırgınlığını üzüldüm çok cnm zor böyle eşlerle hayat allah kolaylık versin inşallah