Konunuzda sevgisiz buyudum vs diye annenizi gömdünüz simdi arkadas gibiyiz diyorsunuz ben olayinizi anlamadim . push ; JES

3 yıldır Annemle arkadaş gibiyiz arada dışarı çıkıp beraber geziyor alışveriş yapıyoruz bazen kavga ederiz herkes gibi ama yine de bir eksiklik hissediyorum K Katina- Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Guzelim senin acilen uzman yardim alman gerekiyor. 26 yasindasin henuz gencsin fakat cokta kucuk degilsin. Ne okul ne is var. Cocukluk travmalarin cok cok agir olabilir. Ama artik sen yetiskin bir insansin kendi hayatina kendin sahip cikma zamanin gelmiste geciyor. Yasadiklarin cok zor olabilir. Benim ki kadar olmasa da ve daha nice zor cocukluk gecirmis insanlar vardirr. Psikiyatri yeterli olmaz senin icin ayrica terapi alman gerekiyor bu da gunumuz sartlarinda kolay degil. Bu yuzden once calisman lazim. Sonra hem terapi alman hem de kendini yetistirmen lazim. Bak ben hem annesiz hem babasiz buyudum bir akraba elinde. Yalniz bir kadinin elinde ve emin ol senin gorduklerinin Kat be katini gordum. Uzman yardimi almadan kendi hayatina sahip cikman cok zor senin. Yoksa surekli yanlis arkadasliklar yasayacaksin. Surekli husrana ugrayacaksin. Ya da en nihayetinde yanlis bir evlilik yapacaksin. Tecrubeyle sabittir. Farkina varmam uzun yillar aldi. Simdi 40yasina geldim. Ikinci evliligi yaptim cok sukur mutluyum. Kendime sahibim artik. Ama olan genclik yillarima oldu.

kabullendim sonuçta ben seçmedim annemi. şuan annemle aramız iyi arkadaş gibiyiz arada kavga ediyoruz ama olsun K Katina- Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Annenizle ilgilenmeyi bırakıp kendinizle ilgilenmeye baslayın o zaman. Mesela bir işe girin kafanız dolsun, yorulun.. hayat bi sekilde düzene giriyor. Etrafınız genişlesin degisiklik yapın yani hayatınızda.. anneniz kendisine bakabiliyodur herhalde siz ilgilenmesenizde..

Birilerine suç bulmak işin kolayı. Annenizde hayat mücadelesi içindeymiş ve sizi bırakmamış. Sevgi vermek illa baş okşamak öpmek sarılmak değil. Oda sevgisini sahip çıkarak göstermiş eksik olmasın. Bunları düşünerek bir adım dahi yol alamazsınız. Evet yaşandı o sizde yara bırakmış ama yarayı hatırlayarak değil tedavi olarak merhem sürerek iyileştirebilirsiniz. Yaşınız çok genç illa ki karşınıza güzel bir insan çıkar. Önce toparlanın herkes kendi kaderini kendisi belirler.

anlatamadığım çok özel şeyler var anlatsam bana hak vericeksiniz nasıl dayandın bunlara diye ben özet geçtim sadece. Okulu bitirmeye çalışıyorum şuan. Temizlik işini biraz saldım ki annem yapmaya başladı artık yardımcı oluyor daha önce neden yapmıyordu ona kızıyorum ona rağmen ağır olan işleri ben yapıyorum o hafifleri yapıyor. İlişkiler konusunda çok tecrübem olmadığı için hayal kırıklığına uğradım okuyup araştırıp görüp öğrendim bazı şeyleri. Ve 3 4 yıldır Annemle arkadaş gibiyiz arada dışarı çıkıp beraber geziyor alışveriş yapıyoruz bazen kavga ederiz herkes gibi ama yine de bir eksiklik hissediyorum

Çevrenizde destek alabileceğiniz birileri var mı? Bu durumu onlarla paylaşın. Ölmeyi düşündüğünüzü belirtmişsiniz. Böyle bir düşünceniz varsa hastanelerin psikiyatri servislerinden destek almanızı öneririm. Depresyon, anksiyete belirtileri gösterip göstermediğiniz testler aracılığıyla anlaşılır. Buna göre bir tedavi planı oluşturulur. Zaman kaybetmeden destek almanızı öneririm.

Anneniz çalışmış, elinden geleni yapmış sizi büyütmeye çalışmış. Güzel anneler gibi Size iyi de davranmış. Sevgisizlik çektim diyorsunuz ama neye göre sevgisizlik. Belki de o elinden geleni yapmıştır sevgi olarak, boyutunu farklı olduğu için size eksik gelmiştir. Okumamaniza sebep annenizi tutamazsiniz. Kolay yolu secmektir başkasını suclamak. Isteyen 9 10 kardeşle, Tek oda da lisans yapıyor, yapanlar çok. Engelleyen olmamış sizi. Yaşınız 26 temizlikte yapılır, yemekte yapılır, adını hizmetcilik bırakarak kendinizi boşuna demorilize ediyorsunuz. Ve kaçıncı sınıf terksiniz Bilmiyorum ancak isterseniz okulunuzu bitirebilrsiniz, yeter ki isteyin. Hayat yoldaşı seciminizi ise gözden geçirin. Demek ki bir yerde yanlış kararlar veriyorsunuz, o noktayı bulun. Doğru insan var bunu unutmayın. Kistasiniza uyan bir şekilde kendini belli ediyor. Mantıkla karar verin en çok. Mükemmel insanlar olup sonradan sıkıntı verenler de var elbet bunun da bir açıklaması yok benim yanımda. Insanoglu işte.

çok istiyorum bende artık bıktım kendi hayatımı yaşayamıyorum sığıntı gibiyim. 3 yıldır Annemle arkadaş gibiyiz arada dışarı çıkıp beraber geziyor alışveriş yapıyoruz bazen kavga ederiz herkes gibi ama yine de bir eksiklik hissediyorum K Katina- Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Valla annenizi eleştireyim dedim tutarsız yorum gördüm sustum. Anneniz de zor bir hayat mücadelesi vermiş belli ki. Ben annemden ne sevgi ne ilgi görmesem sesim çıkmazdı ama öyle kötü şeyler yaşattı ki şiddetin her türlüsüne maruz kaldım, yine de okudum ayaklarımın üzerinde durdum öyle kendi kendime yettim ki o kadar şey yaşatan annem bir yeri sıkışınca ben güçlüyüm diye bana koşuyor. Hayatta milyon zorluk çıkar karşımıza ama böyle birşey yapmadan yanlış tercihlerle hayat zehir edilmemeli 26 yaş küçük değil ki. Bende 27 yaşındayım

o kadar yalnız ve sevgisiz büyüdüm ki hele ergenken daha kötüydüm. Babasız büyüdüm, kardeşim yok, babam aramaz sormaz. Annem ayrı bir travma yaşattı bana hiç annelik yapmadı, destek vermedi neyin var kızım demedi sevmedi, ilgilenmedi. Maddi yönden her istediğimi yaptı ona lafım yok kötü bir anne değil dövmedi de sövmedi de ama hiç sevgi vermedi. Bana hiç yol göstermedi nasihat vermedi. Sorumluluk sahibi bir kadın değil hala çocuk gibi ben onun annesi gibiyim. o kadar rahat ki benim geleceğimi bile düşünmüyor. sadece kendini düşünüyor ben ise onun hizmetçisi gibiyim. küçük yaştan beri yemek temizlik bu işler hep benden sorulurdu hala daha ben yaparım. yaşıtlarım gibi okula gideyim yok süsleneyim gezeyim yapamadım okulumu okuyamadım çünkü bu yaşadıklarım ağır geldi saldım. Hiç geleceğimi göremiyorum cidden kendimi çok saldım eskisi gibi değilim. Evlenmeyi düşünmüyorum adam gibi sevecek güvenilecek erkek yok gibi. psikolojim çok bozuldu nereden başlayacağımı bilmiyorum. Kendi ayaklarım üstünde durmak ayrı yaşamak istiyorum ama mesleğimde yok. yaşayan ölü gibiyim

Annenizi böyle kabullenin ve beklenti içine girmeyin.. bi iş bulup kendi hayatınıza odaklanın

Öncelikle kendinize bir iş bularak başlayın. Ev işlerinden, annenize annelik yapmaktan filan bi azat edin kendinizi. İşe giderken ister istemez hazırlanacaksınız, kendinize bi çeki-düzen vereceksiniz. Gerekirse psikolojiniz için yardım alın. Gencecik insansınız geçmişinizin hayatınızı mahvetmesine izin vermeyin.

Gencliginin en güzel yillarina adim atmis bulunuyorsun daha yeni bence. Bakis acini degistir. Olmus olanlari da fazla düsünme. Olmus bitmis. Gecmise ancak ders almak icin bakilmali. Annen calisan bir kadinmis. Belki kendisi sevgi görmemistir veya maddiyatla göstermek istemistir sana olan sevgisini. Bildigi ve elinden geldigi okadar dir. Bu seni sevmiyor anlamina gelmez kendini öyle hissetme bence. is hayatina atilmaya bak biran önce biryerden basla gerisi gelir

Anneniz de eşinden ayrılmış annesini kaybetmiş. Onunda hayatında baya birşeyler olmuş. Buna rağmen çalışmış size bakmış. Artısı eksisi tartışılır. Sanmayın ki herkes mutlu. Hem istediği alınıyo yapılıyo hemde prensesler gibi davranılıyo. Kusura bakmayın ama annenizi çocuk gibi diyosunuz ben öğretiyorum diyosunuz da eve maaşı o getiriyo. Nolmuş yemeğini hazırlasanız. İlişki diyosunuz birini bulup evlenirseniz de hayatınız bundan çok farklı olmaz. Eşiniz maaş getirir siz yine yemek çamaşır işleri. Bence olumlu düşünün. Okulı bitiirip işe girmeye çalışın.

Yedirmek icirmek, yemek yapmak, bulasigini yikamak yada para kazanip ihtiyaclarini karsilamak, bunlar anne baba olmanin en kolay yani. Basini oksamiyorsan,"iyi misin" diye sormuyorsan, destegini hissettirmiyosan uzgunum anne/baba degilsin. Maddi olarak ihtiyaclarini karsilamis eyvallah ama varligiyla, anneligiyle yaninda olsaydi, dustugun yerden kalkardin. Sana tavsiyem kendini yetistirmeye, kendini iyilestirmeye bak, yapamiyorsan uzmandan destek al.

Bir uzmandan yardım al. Tek başına bunları çözemezsin. Yaşadıkların o kadar apırki böyle olman normal. Bn ir an önce bir psikolog bul ondan yardım al zamanla kendini toparlarsın inş Allah yardımcın olsun.