haklısınız eminim hatalarımın oda farkında ve benden adım bekliyordur. darlyda

Hay elinize sağlık. Hepimiz kadınız aynı süreçlerden geçtik, geçiyoruz. Hiç durmayan sürekli ağlayan bi bebekle nasıl duş alsın kadın? Yemin ediyorum tuvalete oğlumla girerdim ben o kadar mızmız bir bebekti. Halden anlamaz anlamaz yazmayın lütfen.

Inanın bunlar çoğu insanın doğumdan sonra yaşadığı şeyler. Gergin, huzursuz olmak, bakım yapamamak ve hatta kusmuk kokmak. Bebeğe ve anneye göre değişmekle beraber 6. aydan sonra biraz daha rahatlicaksiniz. Biraz daha sabırlı olmaya çalışın. Pratik olmak işinize yarar. Kolay yemekler. bebek uyurken detaya girmeden ortalığı toplamak. Ütü için bebeği babasına bırakın siz en önemlileri olacak şekilde utuyu yapin. Yardım istemekten çekinmeyin. Ne istediğinizi ima ederek değil acikca soyleyin

Eşim bebeğimize ilgili sever oynar ilgilenir ama en ufak ağlasan neden ağlatıyosun diye bağırdığım için kendin bak o zaman ben bu kadarını yapıyorum diyor. Temizliğide içinden gelerek yapıyor ama sonra iyi ki ben yaptım yoksa ne olur falan diyip gülüyor yani şaka yaptım diyor ama ben alınıyorum. darlyda

Aynı yollardan hemen hemen her kadın geçmiştir. Bende tıpkı aynı şeyleri yaşadım sizin gibi hayatınız çok fazla değişiyor adapte olmakta zorlanıyor insan. Özellikle uykusuzluk insanı alt üst eden bişey sinirleriniz bozuluyor bağışıklık sisteminiz çöküyor benden size tavsiye işe önce kendinizle başlayın siz kendinizi iyi hissederseniz herseyi yoluna koymak için büyük bi adım atmış olursunuz. Öncelikle durumunuz müsaitse eve yardımcı alın 15 günde bir temizliğe gelsin yemekleri eşiniz evde oldugunda bikaç çeşit yapıp atın dolaba. Kendinize krem maske vs alın bi rutuniniz olsun bebeğiniz uyuyunca alın elinize kahvenizi kendinize bakım yapın fazla kilonuz varsa dengeli beslenerek kilolarınızdan kurtulun. Uyku konusunda malesef çok yapabileceginiz bişi yok bikaç ay düzensiz oluyor ama hepsi geçiyor bebeğinize uyku eğitimi vereblirsiniz ben çok rahat etmiştim böylelikle hem eşinize hem kendinize zaman ayırabilirsiniz eşinizde iyi ya da kötü yardımcı oluyormuş işte bu süreçte yıpratmayın birbirinizi tadını çıkara çıkara büyütün bebeğinizi

Cocuk insanin tum enerjisini aliyor ama o masumiyete suc dahi bulamiyoruz. Ama elimizde zaten potansiyel bir suclu var :) o cocugun yapiminda fazlaca emegi gecen baba konu cocugun bakimina gelince hep bir adim geride duruyor. Ve bu anneyi daha da hirslandiriyor. Size en buyuk tavsiyem yataginizi odanizi asla ayirmayin. Uyaniyormus da uyuyamiyormus da esiniz de gorsun uykusuz kalmayi. O da gorsun bakalim tam ohh uyudu deyip de basini yastiga koydugun anda kopan yaygarayi. Valla biz esimle sadece 1 gece hastanede ayri yattik. Onun haricinde hep beraberdik. Hatta ilk dogum zamanlari odamiz soguk oluyor diye oturma odasindaki kanepeyi acip yatiyorduk bebegin ufak besigi vardi zaten onu da tasiyorduk oraya. Siz cocukla bir odada yatip esiniz ayri odada yatinca ayri bir dunya kurulur gibi geldi bana. Ayrica kapi carpmak falan cok yanlis o evde artik her ani hisseden bir bebek var ve siz madem anne baba olarak onu dunyaya getirdiniz onun mutlulugunu da dusunmek zorundasiniz. Daha en sikintili donemlerdesiniz zamanla yukunuz hafifleyecek ins ama esinizle zit kutuplara cekilmeyin artik daha fazla ortak noktaniz var hem de missler gibi. Alin bebisinizi yaniniza iki yandan koklayin. Onun sayesinde huzur bulun. Esinizden size bu zor zamanda daha anlayisli olmasini belediginizi soyleyin ve gercekten saka da yapsa suan ki yetememe hissiyle buna fazlasiyla alindiginizi dile getirin. Ozetle iletisim kurun. Oyle yok saymak falan cok yanlis. Net bir sekilde isteklerinizi beklentilerinizi idafe edin.

Öncelikle bebeğinizi sevgiyle ve sağlıkla büyütün. Hepimiz bu yollardan geçtik, benzer sıkıntıları dozu ve sıklığı farklı da olsa yaşadık. Geçmek bilmeyen mide ağrınızın psikolojik olduğunu düşünüyorum, siz de doktorların fiziksel bir bulgu bulamadığını yazmışsınız. Stres genelde mide-bağırsak sistemini etkiler. Hem bu durum için, hem genel ruh sağlığınız için mümkünse psikolojik destek alın. Mümkün değil derseniz, size başka tavsiyelerde bulunurum. Yapabileceklerinize gelirsek çevrenizden, yakınlarınızdan, annenizden, arkadaşlarınızdan yardım isteyin, bu ayıp bir şey değil. Hatta maddi imkanlarınız elveriyorsa, haftada 2-3 yarım gün de olsa, bir yardımcı hanım çağırın. Ev işlerini ve ütüyü ona devredin. Bebeğiniz gazlı ise ona başka bir şey tavsiye edeceğim. Evde yapılacaklar konusunda, önceliğiniz, kişisel bakımınız, sonra da eşiniz ve onunla geçireceğiniz duygusal-cinsel paylaşım olsun. Evliliğin temel dinamiği cinsellik. İlle gece mi birlikte olmanız gerekiyor? Eşiniz işten gelince, bebeğin uyuduğu her zaman dilimini değerlendirebilirsiniz. Bu konuyu es geçmeyin. Evde yemek olmasa dışardan söyler karnınızı doyurursunuz. Bununla birlikte cinsel tatmini dışardan birileriyle yaşayamazsınız öyle değil mi? Bunlardan sonra pratik, hafif yemekler hazırlayın. Evin temizliği biraz aksasın, çoçuğun odasını havalandırıp temiz tuttuktan sonra gerisini dert etmeyin, her şeyi ütülü giymeseniz de olur. Lütfen biraz sakinleşip, aklı selim düşünmeye çalışın. Unutmayın düşüncelerimiz duygularımızı, sonra da davranışlarımızı etkiler. Eşiniz ve evliliğinizle ilgili sürekli negatif şeyler düşünüp iletişim kurmak yerine küsüp içinize kapanmayı tercih ederseniz eşinizden duygusal olarak uzaklaşırsınız. Siz iletişim halinde olmalısınız çünkü birlikte bir evlat büyüteceksiniz. Haydi genç arkadaşım, toparlanın ve adım atın.

Eşiniz söylense de size yardımcı oluyor. Bana agresif taraf sizsiniz gibi geldi. Herşeye alınan, söylenen, hastalık hastası, nazlı, bakımsız, yatak ayıran ve eşini sürekli reddeden bir kadının karşısında melek de olsa bir yerden sonra sinirleri yıpranır diye düşünüyorum. Bir çok insan ilk aylarda zorlanır, bebekleri zordur falan filan ama annelik kadınlığınızın önüne geçmemeli. Bebek uyuyunca beş dakikalık bir duş ya da en azından eşin gelmesine yakın biraz temizlenip üst baş değiştirmek yapılmayacak şey değil. Ev işlerini de düzene koyun, yetişemediğiniz yerde eşinizden yardım isteyin ki ediyormuş zaten. Yani makinaya çamaşır atmak 5 sermek 10 dakika bişey. Elde yıkamıyorsunuz ya. Salmayın bu kadar kendinizi.

Bir de su var her doğuran süt için hormon üretiyorsa kiminin sütü geliyor kiminin bir kaç ay geliyor hiç gelmeyen bile var. İncelenmiş mi hiç sütü gelmeyen kadınların hormonları mı eksik ya da yokmuş. Ben suna inanıyorum ki hormonlar sonuç neden değil. Bizim düşünce yapınız beynimiz inançlarımız bilinçaltımız hatta hormonlarımızı yönetiyor. Buradan uzmanlara sesleniyorum. Hipotezime vi bakın isterseniz hehe M I N E R V A İzaha gerek yok, gördünüz yürüdüm çıktım. 🚶🏻♀ tek ayak cezası Anneler

Bilmez olur muyum? Oglum ilk 3 sene Allah saglik versin omrumu torpuledi. ilk 6 ay durmaksizin agladi, kolik bebekti. Dogumdan 1 ay sonra 50 kiloya dusmustum sarhos gibiydim. Annemde aynisi oglum icin derdi hala der, ben boyle cocuk gormedim, bu nasil sey boyle.. Beni taslayan olur ama emzik ver bebege, inan aglamalari azalacak, kendini avutmayi ogrenecek. Oglum almadi emzik ama kizim aldi, o kadar rahat etti ki cocuk, bende ayni sekilde. 6 aydan sonra emzigi sadece uyutma amacli verirsin ama suan aglamasini onleme amacli ver. Oyle bisey ki emzirdikce gazlaniyor, gazlandikca agliyor, tam bir kisir dongu. Emzir karninin doyduguna emin ol ve emzigini ver. Emme refleksleri cok guclu kucuklerin, kendilerini bu sekilde rahatlatiyorlar. M I N E R V A İzaha gerek yok, gördünüz yürüdüm çıktım. 🚶🏻♀ tek ayak cezası Anneler

Ben sana asla haklısın veya haksızsın demem. Ben de lohusa oldum çünkü halden anlarım. Yanlış anlama da yeni anne olduğum süreçteki eşimle kıyasladım ister istemez. Eşimi öpüp başıma koymalıymışım. İşten gelip mutfağa yemek hazırlamaya girerdi. Ardından kim müsaitse ortalığı toplardı. Eşim bebekle ilgilenirken ben uykusuz geceye hazırlanmak için dinlenirdim. Başka hiç bir şey umurumda değildi. Zira 5-10 dakika uyuyan bebekle akşamüstü kahvaltı yaptığımı bilirim. Bu süreç ancak yardımla aşılır. Onun annesinin gık dememesi daha becerikli olduğunu göstermez. Merak etme bu geçici bir durum. Zamanla biraz daha hafifleyip sosyal hayata karışacaksın. Eşinle sakince konuş. Susarak çözemezsiniz. Zorlandığını yardım beklediğini söyle. Ve nasıl yaparsan yap cinsel isteğini geri kazan. Zaten uykusuzsun haftada 1-2 defa 2 saat daha az uyursun en fazla. Emin ol sana da iyi gelecek :) Erkeklerin psikolojileri bununla paraleldir. Anlayışlı eşim bile ben ağırdan aldıkça trip atar olmuştu. Vitamin takviyesi al. Ben hamilelikte kullandığım vitamine devam etmiştim uzun süre..

Cocuk evlilik hayatini degistirebiliyor eski rahatlik yok buyudukce insan alisiyor duzen kuruluyor bende dogumdan sonra ilk zamalar bunalim halindeydim ama zamanla oturdu hatta oglum gunduz hep ayagimda uyur 2-3 saat bosa gider is yapamam yemek yapamam herseyi o uyandiginda yapiyorum hala insan birzaman sonra wonder womana donusuyor:) yeterki siz isteyin aynaya bakinca guclu hayattan zevk alan mutlu bir. kadinmi gormek istersiniz yoksa ustu basi batmis bakimsiz mutsuz surekli sikayet eden birimi kendi kendinizi motive edin yeri gelir yemek olmaz yeri gelir isler yarim kalir ama evde enerjiniz yuksek olursa cocugunuza ve esinizede yansir bebekle ilk zamanlar zordur buyudukce rahatliycaksiniz bence yataginizi ayirmayin 15 aylik oglum yanimiza gelir arada yatar ama biz yinede sıkıssakda ayirmadik yataklari

Anladım feministliğim tuttu yine heralde o zaman diğer yorumlara katılıyorum. Kendinizi olumlu yonde motıve edin lütfen. Güle güle büyütün yavrunuzu

Bir sirkelenin kendinize gelin. Çocuktan önce nasılsa şimdi de öyle giyinip süslenin. Çocuğunuzun uyuduğu ilk an duşa girin sonra makyaj yapın akşam siz kendinizi iyi hissettikten sonra eşiniz de iyi hissedecektir. Üzerinizden atın bu psikolojik bunalımı. Biraz ilham alacağınız kişiler ile görüşün mesela doğumdan hemen sonra normal hayata dönen. Unutmayın siz mutlu olmadıkça o çocuk da mutlu olamayacak Pinki

Öncelikle eğer maddi imkanınız varsa sallanan anakucağı alın ve sonra oturun izleyin. Okurken evde gerginlik yaşanması hariç kendimi okudum sandım. Ben bir seneyi aşkın neredeyse iki seneye yakın 2 saatlik uyku ile ayakta kalmış insanım. Sonra aşırı derecede kitap okumaya başladım. Dedim madem uyku haram. Uyuyunca daha beter oluyordum uyu uyan. İlk kızım uyku nedir bilmiyordu. Gündüzleri kucakta, gece ayakta sallamada. Bir bebek nasıl olur da gündüz yarım saat uyumaz diyordum. Sonra yüzüstü uyudu bir gün tam iki saat. Günde 4-5 defa bez patlatıyordu, öyle gazlı bir bebekti. Yüzüstü yatırdığımda bacaklarını kendine çekmeye çalışır gazını öyle çıkarırdı. Psikolojik midir nedir ilk 6 ay çocuğu sürekli uyutmak için efor harcıyordum. Çünkü uyumuyordu. Dışarı çıkar gezdirir -kış günü- bebek arabasında uyutur, eve çıkar girişe halının denk gelmediği yere gazete kağıdı sererdim bebek arabasını üstüne çekerdim çok güzel uyurdu. Eski evimin girişi çok büyüktü. Sonra sling aldım evi öyle süpürür, vileda ile silerdim. Öyle yemek yapardım. Bazen ana kucağına koyar şarkılar söyler, dans ede ede yapardım. Tabiri caizse mini mini bir kuş diye diye cik cik ötmeye başlayacaktım. Banyo meselesi ise onda hiç zorlanmadım ama ilk 2 ay iki hafta yıkanamadığımı bilirdim. Gelirde bir insana en beteri mi denk gelir? Geldi. Yıkandığım zaman emmiyordu. Başlarda anlamadım. Sonra hayat acı acı güldü yüzüme. Her şeyi denedim. Duş jeli kullanmadım, sabun kullandım olmadı. Sadece su ile yıkandım. Bana mısın demedi. Ancak saçımı yıkayıp, vücudumu siliyordum. Sonra beni kokum dışında tanımaya başladı. Kokum değişirse yüzüme bakıyordu bakıyordu sonra tamam bu benim hatun diyor gömüyordu kafayı. Daha sonra her gün bebeğimi ana kucağına koyup banyoya girmeye başladım. Kapıyı açıyordum ki içerisi buhar olmasın. Su sesini çok seviyordu hiç ağlamıyordu. İlk çocuk maceram çooooook uzun da ben daha uzatmayayım. İkincisi çok rahat. Gece uyuyor. Gazı yok. Koku moku fark etmiyor, emsin yeter. Şimdi 7 aylık oldu tam bugün. En başta yazdığım gibi sallanan ana kucağı o kadar büyük rahatlık ki... şimdi ki aklım olsa ilk kızımda alırdım. Çok büyük yardımcı ve kolaylık. İçinde kendi kendine uyuması da cabası. Bir de şu dönem bebeğinizin tam bir şeylere yavaş yavaş bağlanma dönemi. Bir uyku arkadaşı alın, gün boyu üzerinizde teninize değecek şekilde taşıyın ve kokunuz oyuncağa sinsin verin eline. Cinsellik ise İkea'dan bir beşik alın ikinci kademesi eğer yatak boyunuza uygunsa ikinci kademeye çıkarın, yan korkuluğu takmayın eğer yatağınız ile duvar arasında sıkışacak ve bebeğinizin düşme riski olmayacaksa. Eşiniz ile yatakları birleştirin kısacası. Ten tene değdikçe eski haline döner yavaş yavaş.

Damdan düşenin halinden damdan düşen anlar. 3 doğum yaptım. Her doğumdan sonra 1 sene boyunca eşimden nefret ettim. Sabredin. Hepsi geçecek. Ancak eşiniz önceden anlayışlı biri olabilir. Şimdi 3-5 kat daha anlayışlı olmak zorunda. Bebekle akşamları o ilgilensin, yedirsin, uyutsun. İki günde bir gece bakımı onda olsun.

Bebeginiz hayirli olsun, saglikli mutlu yasayin hep beraber BIz de dogum sonrasinda cinsel sorunlar yasadik, ama kavgadir kapi carpmadir kusmektir falan olmadi. Birbirinize biraz zaman verirseniz ve sakince konusabilirseniz duzelir. Ama kapris ve naz kesinlikle bu donemde zaten cani burnunda olan insanlari birbirinden daha da uzaklastiriyor. Kolay degil eve yeni bir can katilmis, surekli agliyor ve ilgi istiyor. Ikinizin de bu hale gelmesi normal

merhaba, benim de bebeğim 3.5 aylık. sağlıkla buyusun tum bebekler :)) lohusalik cok zor, uykusuzluk ev isleri. yorgunluk vs vs 1. Maddi durum imkan veriyorsa kesinlikle yarim gunde olsa belirli günlerde yardimci alinacak. 2. hersey olduğu kadar, temizlik yemek vs 3. Bebek bakimi zor ama esler sorumluluğu bölüşmeli. cocuk babadayken anne bir cay molası vermeli. 4. tum aile ayni odada uyumalı.. 5. uzaklasmak degil konuşmak duyguları ifade etmek şart.. sessiz kalmak kalici daimi sorunlara neden olur 6. anne de arada sosyallesmeli ki ruhen çökmesin. eve yakin arkadas, aile vs gelirse kafasi dagilir. esi geldiginde bitmiş degil yuzu gulen enerjili karisini gorsun.. 7. bebekler herseyi hissediyorlar. tartışma oldugunda o gün daha cok aglarlar bilimsel gercek 8. isten gelip biraz dinlensin sonra, bebek doğru babaya.. 8. Herseyi asip bebeğinizin mutluluğunu yasamanızı dilerim...

Ben yazılanlara çok sasırdım. Adam bebeğe karsı ilgisizmiş. Evin sürekli derli toplu olmasını istiyormuş. Bunun için en ufak bir ev işini kendi halletse surat asıyormuş. Kadın bu yuzden bu hale gelmiş. Herkes kadına haksızsın yazmış ama ben mi yanlış anladım acaba yazılanları. Konu sahibi cevap verirmisiniz

annem yok kayinvalidem şuan hem calisiyor hemde grip olmuş yaklaşamıyor bebeğe. Malesef bana ne oldu anlayamıyorum bu kadar asabi ve sabırsız biri değildim oysa ki. esergry Nirvana Anneler

Bu yaşadıkların birçoğumuzun yaşadığı şeyler. Ben 1 sene beraber olmadım misal. Ama cinselliği reddetmem aranızı ciddi anlamda bozar. Tecrübeyle sabit bende aynını yaptım o yatak hiç birleşmedi birdaha. Çünkü kolayına gidiyor şuanda. Ama 6 aylık olunca yatağına dönmeni tavsiye ederim. Ayrıca erkekler komutla çalışan varlıklar o düşünemiyebilir sen yönlendir işten gelince şunu şunu sen yap bende o arada duşumu alıp şu işimi yapayım de misal. Programlarsan oda bu duruma alışır. Dışarda çalışmak bebek bakmaktan daha kolay sonuçta tabiki yükünü paylaşacaksın. Son olarak güle güle büyüt bebişini. Herşey normale döner merak etme. . push ;

Çok yorucu bir süreçtesiniz kızım büyürken inan hiç uyku uyumadım bir sene hemde hiç düzene gitmedi sabahlar kadar uyumazdı bebeğim ama eşimle yataklarımızı ayırmadık bebeğim uyuyana kadar salonda vakit geçirdm işe gitmesine 5dk da kalsa yanına yattım evet bakımsızdm rahatsızdm koktum ama eşimden hiç uzak olmayı tercih etmedm bnmde ütülerim çok bekledi eşimin kızdığı söylendiğide oldu ama inan geçiyor hepsi sıkma canını sakın

Bu hikayede baş karakter sizsiniz. Artık bir çoğunuz var ve hayatınızı ona göre düzenleyin. Kusmuklu geZmeyin, kendinize özen gösterin. Eğer mümkünse 1-2 aylığına aileden birinden yardım isteyin. Eşinizi bu kadar ihmal etmeyin derin ben. Çünkü erkekler birden baba olamıyor, babalık zamnla öğrenilen bir şey, annelik gibi değil. Eşiniz elbette ev işlerine yardım edecek, yaptığı şakaları da duymamazlıktan gelin.

Bence kendinizi cok birakmissiniz. Saçlarınızı boyatin evde giymek icin sık esofmanlar alın bebek uyuduğunda duş alın evdeki isler icin plan yapın. Mide ağrılarınız da stresli ruh halinizde azalacaktır. Gule gule büyütün bebeğinizi

Evet süt gelmemesi meselesinin de bilimsel açıklamaları var ama çoğunluğu az emzirmek, yeterli emzirme süresini sağlamamak, bebeğin memeyi kavrayamaması, ilk dönem sütü normal geldiği halde foşur foşur ineklerdeki gibi süt gelecek sanıp, az gelince mamaya yönelmek. Sonra sütüm gelmedi. Emecek ki gelecek. En az 15 dakika en az. Vücut kendini ona göre ayarlıyor çünkü.

Benimde bebegım 4.5 aylık oldu dogdugundan berı esımle ayrı yatıyoruz birde buyuk oglum var bız ucumuz yatak odasında esım ıcerdr yatıyo resmen adamı dısladık. Bebegın besıgını yatak odama koydurucam bu gece artık besıgınde yatar. Ilk ıkı ay hep ustum basım süttü hrr gun ıkı defa ustumu degıstırırdım artık kendı kokumdan tıksınıyordum. Hala sutyensız gezerım evde rahat oluyo boyle hemeb emzırıyorum. Ama bizim esımızde var onlarıda dusunmemız lazım. Bebek gece uyuyunca hemen banyoya gır dusunu al ve yatagını bırlestır esınle erkekler cınsellık olmayıncada sınırlenebılıyo. Ve cok alıngansın hersrye sinirlenme gül gec bu zorlu surecte gecıcek emın ol.

sizi okuyunca ilk oğlumda yaşadığım sıkıntılar aklıma geldi sanki beni anlatmışsınız gibi 1 seneye yakın böyle sürmüştü.. çocuktan sonra hayatlarımız değişiyor malesef.. bu konuda karamsar olmayın hayatı güzelleştirmeye bakın birkaç ay sonra dahada rahatlayacaksınız.. çocuğunuz gündüz uyurken dinlenin akşam eşiniz eve gelince bir duş alın hızlıca. artık tempoya alışın.. haftada 1-2 eşinize ayırın cinsel yönden gündüz gece farketmez... izinliyken yardımcı olması için konuşun. veya yakın bir akrabanızdan yardım alın.. bize eşimin yeğeni gelmişti 15 günlüğüne ama çok büyük rahatlık olmuştu benim için.. bizimde hayırlısıyla ikinci geliyor inşallah yine aynı hatalara düşmem barut gibi olmam.. kendimede pek güvenmiyorum ama hadi hayırlısı.. başa saracağız yani tam düzelmişken..

bebeginiz kolik sanirim dogumumdan sonra ilk 4.5 ay benimde boyle gecti cocouk sabahtan aksama kadar kucagimdaydi kucagimdaydi birakin dus almayi esimle ilgilenmeyi artik agridan uyuyamiyordum kol agrisindan benim esimde hergun gelir telefona sarilirdi ilk zamanlar baktim olmuyor verdim kucagina yeter artik dayanamiyorum diyip nobetlese baktik gece 12 i 1 e kadar sonra uyuyordu zaten bebek ama ben hic yatagimi ayirmadim ainirimi yorgunlugumu esimden hic cikarmadim cikarmadim sevismeye mecali olan adamin cocuk bakmayada mecali vardir verin aksam eline baksin biraz cocuguna sizde biraz dinlenmis sakinlemis olursunuz boylece

Genelde hep hazır yemekler tercih ediyoruz ya da dışardan. Ben sakin alttan alan biriydim ama şuan eşime karşı niyeyse hep saldıracak gibiyim. Ben bu değilim. Böyle oldukça da daha çok üzülüyorum. Biliyorum gecicek ama ne kadar az yarayla kapatırsak o kadar iyi. Böyle giderse şayet belki toparlayamayız darlyda

Ben ikinizinde kötü ya da artniyetli olduğunuzu düşünmedim. Ya da suçlu.. Bence bebeğin verdiği yorgunluk seni, senin enerjisizliğinde eşini etkiliyor canım. Bence iyi de bir eşin var. Ama sende özeleştiri yapabilen sağlıklı görüde bir kadınsın. Sadece biraz nefes almaya ihtiyacınız var.. Toparlamak için senin kendine biraz gaz vermen ve kolları sıvaman lazım.. Ne bileyim kendine güzel elbiseler al, ev temizliğine ya da ütüye vs durumunuz var ise kısa süreli de olsa yardımcı alın.. Zaten sen biraz ışıldamaya başlasan kocacığın hemen sana geri döner.. Bir şekilde bir yerinden tutmazsanız sahiden kopabilirsiniz. O enerji içinde saklı lutfen sadece çıkarmasını bil.. Sevgiler:)

tabi ki duşa giriyorum pis gezmiyorum. Oğlumun fıtığı var doktorumuz ağlatmamızı istemiyor. Dün duşa girdim uyuyordu 10 dakika sürmedi ağlamaya başladı içeri geldiğimde kıpkırmızı olmuş ve içini çekiyordu. Bu durumu yaşamayan bilemiyor. Geceleri elbette duş alıyorum ama bu her gece değil 2 bazen 3 gün. Bebeğim zor diyorum belki inanmazsınız ama kv 5 çocuk büyütmüş allah sabır versin kızım çok zor bir bebek diyor. Kimse 2 dakikadan uzun kucağına alamıyor yokluğumu hissettiği an kızarıp bozarana kadar ağlıyor

İşlerin birikmesi çok normal ki çocuk durmuyor ağlıyor kucak istiyor gazı oluyor Yani sen haklısın da diyemeyiz o haklı da ikinizin de haklı yönleri var O sana yardım etse sen de ona vakit ayırabilirsin mesela akşam bir saat uyusan çocuğa o baksa çocuklu hayat çok zor ama büyüdükçe senden yükü azalacak . push ; B Began Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

6 aylık bebeğim var bende Doğumdan sonra eşime çok bağırıp çağırıyorum ama asla yatağı ayırmadık ve 40 çıktığından beri beraber oluyoruz bence sorunlar o şekilde daha iyi çözülüyor eşinden uzaklaşma

Klasik yeni anne sendromu. Hata yapıyorsunuz, hem de büyük hata. Öncelikle çalışmıyorsunuz, anlatımızdan bunu anladım. İlk adım olarak, aile büyüklerinden anneniz veya kayınvalideniz kim yakınınızda ve gelebilecek durumdaysa, arada bir onu çağırın size destek olması açısından. Sonra ufak ufak bebeğinizi bu aile büyüklerine alıştırın, aman evladımdır kimseciklere bırakamam kafası yaratmayın kendinizde. İnsanız nefes almaya ihtiyacımız var. Rutin oluşturun kendinize. Sabah kalkınca bebeğinizle ilgilendiğiniz vakitlerden ilk fırsat bulduğunuzda kendinize de bakın. Bırakmayın bıyıklarınızı kaşlarınızı kendi haline, ufak şeyler bunlar ama göz var nizam var, düzeni sever erkekler. Gündüz düzenini akşama taşıyın. Eşinizi alın karşınıza "hayatım gerginiz, bebek doğdu düzenimiz alt-üst oldu, nolur birbirimize tolerans gösterelim, ben seninle ilgilenmek istiyorum ancak görüyorsun tüm gün koşturmaktan bende helak oluyorum, arada çocuğu tutsan da rahat rahat banyomu yapsam" gibilerinden bir konuşma yapın, tatlı dille, güler yüzle, sizi anlamasını sağlayın. Dediğim gibi düzen şart, düzeninizi bulamadığınız için o ütüler birikiyor, o çamaşırlar dağ gibi oluyor. Benim 2 tane oğlum var. Benim de düzenim şaşıyor zaman zaman ama eşimi eskisi gibi boşlamıyorum. Erkek neticede, eşine ihtiyacı var her anlamda. Biz eşimle bir bardak kahveyi bile başbaşa içtiğimizde, eşim ile mutlu oluyoruz. Çocuklar uyuduktan sonra kendimize vakit ayırmanın, iki kelam etmenin de ayrı bir güzelliği var. Anneler farkında değiller, ancak emzirme döneminde özellikle kadınlar cinsel isteksizlikler yaşar. Emzirme dönemini atlattıktan bir süre sonra hormonlar eski haline dönebiliyor malesef ki. Bir çok kadında bunun farkında olmadığından, cinsel anlamda eşlerinden uzaklaşırlar. Halbu ki yapmayın bunu, sokmayın aranıza bu şekilde bir soğukluğu. Sonrasında olan aranızdaki ilişkiye oluyor. Benim diyen dayanamaz her gün eşinin gönlünü yapmaya. Ancak haftada 2-3 gün ayırmak zor olmasa gerek. Evde olduğunuz için kadın olarak biraz uykunuzdan feragat edebilirsiniz. Ancak bunlar karşılıklı, siz birşeylerden feragat ederken, eşinizde birşeylerden feragat etmeli. Atıyorum yıkanacakları makinaya atabilmeli, atla deve değil. Bir süpürge açabilir, zor birşey değil nihayetinde. Bir akşam sofrayı o kurabilir, maksat sizi bir nebze rahatlatmak olsun. Konuşun, herşeyin başı iletişim. Vurmayın kapıları, kırmayın kalplerinizi. Bu sizin yaşadığınız yeni hayatınıza adapte olma sancıları başka birşey değil aslında. Çocuklu hayat tabii ki kolay değil, eski rahatlık, eski düzen hiç bir zaman geri gelmeyecek. Artık hayatınız o minicik yavrunun etrafında dönecek. Kendinizi ona adapte edin, bebeğiniz size adapte olmayacak. Bütün bunları bir de 2 çocukla düşünün, ben de çok zorluklar yaşıyorum. Ama öğrendiğim birşey var, hiç bir zorluk aşılamaz değil. Yeterki eşler arasındaki o sihirli bağ ve sevgi ekilmesin...

Eee böyle saka olmaz çünkü bir insan o şakaya alınıyorsa 2. Kez ona o saka yapılmaz yapılıyorsa bence saka değil laf sokmadır.

hepimiz geçtik bu yollardan tabiki geçecek bu günler Allah ın izniyle yardımcı alabilmenize çok sevindim eşinizle en kısa sürede birlikte olma olayını da halletmeye bakın :) sevgiler

yemek derdim pek yok doğumdan once buzluğa stok yaptım. Konserveler hazırladın. Bazende dışardan bir şekilde idare ediyoeuz. Temizlikte iyi kötü idare edilebiliyor. Ama sorun benim kendimi iyi hissetmemem. B12 ve demir eksikliği var bir de sebepsiz geçmeyen mide ağrım. darlyda

öncelikle Allah analı babalı büyütsün. Alınmayın ancak ben sizi haksız buldum. Eşiniz çok anlayışlı davranıyor ancak siz her şeye alınıyorsunuz. Yani adam size çiçek alsa "ben inek miyim bana ot almış" diyecek trip yapacaksınız. Odaları ayırmanız çok yanlış bunu hiç yapmayın. İlk bebeğiniz anladığım kadarıyla bu yüzden bocalamış olabilirsiniz ancak öyle ekstra bir sıkıntısı yoksa çocuğun artık bir düzene oturtma zamanınız gelmiş.7/24 bebek başında beklemek doğru değil. sinirlerinizi kontrol altına alamadığınızın farkındasınız siz de. bir durun nefes alın 5'e kadar sayıp öyle konuşun. gülümseyin, buzu koyan sizsiniz kıran da siz olun. bebeği eşinize bırakın ya da koyun çocuk uyusun siz bir girin duş alın.6 çeşit yemek yerine pratik şeyler yapın. Ne güzel ev bile süpüren eşiniz var. Ki asla laf sokmamış siz alınmışsınız. Bence kendinizdeki hatanın farkındasınız ve bunu düzeltmek de sizin elinizde. Adamcağız siz kırılmayın ya da olay çıkartmayın diye artık muhatap olmuyor pek. Bence işe bu akşam eşiniz gelince gülüp sarılıp öperek hoşgeldin diyerek başlayın.

Benim de lohusalığım çok kötü geçti.. ve ben 3 ay hastanede yattım hiç kalkmadan. kayınvalidem çok kötü şeyler yaptı eşim beni anlamadı çok üzüldüm boşanalım bile dedim eşim annesinin tarafında oldu çünkü bir süre.. beni aldattığını düşündüm yumruk attım yüzüne, saldırgandım sürekli ağlıyordum falan... bitebilirdi her şey ama sonra ben bu değilim dedim. ben her şeyi konuşma taraftarıyım sakince sinirlenmeden derdinizi anlatın hatta buraya yazdığınız gibi bir kağıda yazın zamanınız yoksa ona da yazarak cevaplamasını isteyin. geçmiş güzel günlerinizden çocuğunuzun ikinizin bir parçası olduğundan evişlerinin çocuğunuzdan daha önemli olmadığından bahsedin. Ben bu şekilde çözmüştüm sonra eşim anlamıştı beni. Bunu da aştıysak bizi hiçbir şey yıkamaz artık diyoruz. Bu arada cinselliğe ara vermeyin derim. Emziriyorsanız bile bebeği emzirdikten sonra gerekeni yapın ve hemen duşa girin o ara eşiniz bebeğinizle ilgilensin. Bi de yoksa kanguru alın işe yarıyor.

Uyumayan bebekse ben anlarım. Yardım etmeyen bir baba varsa daha iyi anlarım. Eskiler 5,6 çocuğu tabi büyütür. Koy yatağa uyusun sabaha kadar kalkmasın bebeleriydi hepsi. Öyle cocuk olsun 8 bebeye de bakılır. Ama gece saat başı, yarım saatliğine kalk bakalım. Psikoloji mi kalıyor, yaşama isteği mi kalıyor? Damdan düşenin halini yine damdan düşen anlar. Simdiki çocuklar cok zor. Uyumuyor gerçekten. Haliyle anne de dinlenemiyor. Enerjisi kalmıyor. Her önüne gelen suçlusun demiş. Ama ben seni anlıyorum. Sarkan meme de olunca tadından yenmiyor annelik. Cok kutsal, cok degerli. Rabbim elimizden almasin. Fakat coooook cooook yorucu, yıpratıcı L

Bebekten sonra hiç bişey eskisi gibi olmuyor maalesef önce bunu kabullenmeniz gerek Eşinle gezip tozma sinema keyfi ve benzeri şeyler hatta kişisel bakım bile zor hale gelebiliyor kendimden biliyorum Benimde 14 aylık bi kızım var tabii olarak ona uymak zorunda kalıyorum Ayrıca okula giden bir kızım daha var onun ödevleri ev işi yemek çamaşır bulaşık derken günün bittiğini anlamıyorum çoğu zaman Yapamadığın yerde yetiştircem diye kendini paralama bırak olduğu kadar olsun benimde birikmiş ütüm var elbet yaparım bi ara Eşin çok rahatsızsa bu durumdan sana bir yardımcı tutsun en azından haftada iki gün sende rahatlarsın ayrıca Bebekli olan her kadın aynı durumlardan geçiyor önemli olan eşinin tutumu Onlar herşey eskisi gibi kaldığı yerden devam etsinler istiyorlar ama olmuyo öyle Bende bebeğim uyusada uyusam diye bakıyorum Kendine biraz zaman ver düzelecektir eşinlede ağız dalaşına girme Çok biliyosa konuşmak yerine sana yardımcı olsun lafla baba olunmuyor öyle

Bu konuda suçlu yok. İki taraf da birbiriyle ilişkisini düzeltmek adına emek verecek. Sadece anne gibi davranıp devam ederseniz her şey daha kötü olur. Eşinize eş olmayı da ihmal etmemeniz gerekiyor.. Yardım isteyin. Nefes almak için kısa aralıklarla eşiniz ilgilenebilir bebekle. İnşallah düzelirsiniz.

Hayat musterek. Cocuk sadece sizin degil, dolayisiyla dertleri de sadece siz cekmek zorunda degilsiniz. Erkekler de utu yapabilir, camasir yikayabilir, yemek yapabilir. Bunlari guzelce esinize anlatin. Uslup cok onemli. Uslup iyiyse her zaman kazanan taraf siz olursunuz. Sadece sakin olun ve derdinizi guzelce anlatin. Cocuk bakmak kolay degil, o aylarda hemen hemen tum cocuklar huysuz olur, gazi olur vs vs dunyaya alisma cabasi icerisinde. Normaldir. Kapi carpinca veya kusunce bu sorunlar cozulmez. Bunu guzelce anlatin esinize

Eşinizle konuşup uzlaşabilmenize çok sevindim. Ne güzel, burdaki yorumlardan yararlanıp, çözüm arayışına geçtiniz. Sizin adınıza çok mutlu oldum, inanın.

Eşiniz hatali. Lohusa ve stresli bir insanı biraz daha anlayışla karşılayabilir. Ütü yapıyor diye surat asmasi bana çok çok acayip geldi.

eşimde kokmuyor diyor ama ben kendimi leş gibi hissediyorum. en geç 2 3 günde bie banyo yaparım. Kış olduğu için yazın daha sıktı günde 2 yada 3 kez bilemiyorum. Sanırım bunalımdayım.

İki doğum yapmış biri olarak tavsiyem size bebek başka eşiniz başka siz bambaşka birisiniz. Gün içinde ne yasarsaniz yaşayın eşiniz gelince kendinize bir çeki düzen verin. Önce kendi özsayginiz için. Kendini bıraktıkca bırakmak istersiniz. İkinci doğumumda kızım 2ay yoğun bakımda kaldı günde üç kez hastaneye gidiyordum. Ama oraya bile makyajimi yapıp gittim. Çünkü ben önce kadınım. Herşey mükemmel olamaz. Bazı şeyleri erteleyin. Bazılarına öncelik verin. Arkadaşlarınız varsa destek isteyin asla asla ayıp değil. Kimse sizi yargılamaz. Günde beş dj bile olsa çocuğunuz uyuyunca bı kahve için müzik dinleyin. Ne sizi rahatlatırsa. Eşiniz size ters bile davransa siz gülümseyin. Ve en önemli konu eşinizi geri çevirmeyin. Seks erkekler için herşey. O konuyu halledince kocanız pamuk gibi yumuşar darlyda

Hepimiz gectik bu evrelerden.. azala azala duzelecek. Ben de kac konu actim bunla ilgili.. kendini suclu hissetme sakin. Erkekler boyle. Bence zaman ilerledikce nazlanmayi bi kenara biraktihini goreceksin. Artik cocuksuz halimiz gibi olamiyoruz bizden sorumluluk bekleyen bi bebek olunca kendimiz bebeklesemiyoruz cunku.. Ben esimle 1yil sonra anca belki birlikte olmaya basladim dogru durust. Prolaktin yuzunden bi de adapte surecinden dolayi.. kadinda isteksizlik oluyor normal. Bi de kocalarimiz anlayissiz olunca.. olacagi varsa da olmuyor bisey. Kizim 2yasinda hala cinsel hayatimizla ilgili sorunlarimiz var sen dusun.. bence kendine sure ver. Benim kadar surecek degil senin surecin ama, bence en az 6 ay idare et hersey duzelir.. E

merhaba, bu forumu yıllardır okurum. bugün arkadaşım kurduğu güzel dostluklardan bahsedince, meden kendimi mahrum ediyorum dedim. ve gezinirken, sizin sorunuz dikkatimi çekti. inanın bana, eşiniz ne dedi, siz ne yaptınız, vs. değil mesele. bu iş tamamen, sizin dişil enerjiniz ile ilgili. bunun zayıflamış olmasının köklerine inmek gerekir. bu şekilde geçici cevaplar bulursunuz. ve lütfem unutmayın. siz anne oldunuz diye değil, kadın olmayı ihmal ettiniz diye sorunlar oluyor. ne şanslısınız ki, erkenden bu konuda yüzleşmişsiniz kendinizle. size daha detaylı önerilerim olabilir. buna benzer bir yoldan ben de geçtim. sevgiyle

çok teşekkür ederim. O kadar güzel yazmıssınız ki... Kendimi toparlayacağım allahın izniylr.

aslında sizde yanlışınızın farkındasınız... öfkenizi biraz kontrol altına alsanız, konuşmadan önce bir nefes alıp yatıştırın kendinizi.

bebegim henuz 3 bucuk aylık. Evet yayakları birleştirmek gerek çok zor oluyor böyle

Esim bana yardimci oldugu zamanlarda ona firsat birakmaz, sagol hayatim sen olmasan ben ne yaparim derim:)) Siz den taktir bekliyor. duymak istediklerini söylüyor Hepsi geçecek. saglikla büyütün bebeginizi O

haklısınız kolları sıvamam gerek. Yoksa dediğiniz gibi geri dönüşü olmayan kırgınlıklara doğru gidiyor

Odanızı ayırmanız büyük hata olmuş ve bebeginizz 14 aylık ben ilk kızımı 14 aylıkken ayrı oda yaptim İsler yetiştiği kadar yapın kendinizi yıpratmayın evliliginizide Giyinin suslenin eşinizle ilgilenin onu yeniden çok kolay kazanirsiniz ve bu hataları tekrarlamayın Ayrıca esiniz elinden geleni yapıyor adam eve kadar süpürüyor sadece sizden güler yuz ilgi bekliyor paprika

Herkese teşekkür ederim. Tüm yorumları okudum aksam eşimle oturup konuştuk daha doğrusu gece çocuk anca uyudu. Anlattım zorlandığımı, alındığımı ondan destek beklediğimi. Çünki annem yok kayınvalidem şuan grip ayni zamanda diğer torunlara bakıyor arada ve kendide çalışıyor onun da durumları karışık. Ne kadar zorlandığımı yetişemedikçe hırsımı ondan çıkardığımı anlattım. Sanırım işe yaradı sabahtan beri daha güler yüzlüyüm. Birçok üye yataklari birleştir demiş bizde bu karari aldık. Eşim benden birşey beklemediğini gerekirse ev batsın ben hallederim sadece surat yapma venimde zoruma gidiyor dedi. Haftada 2 gün bir abla gelicek temizlik ve utü için gerisi yavaş yavaş eşmle bende olucak herkesten allah razı olsun.

Baş başa konuşmaya ihtiyacımız var ama bebegim gerçekten çok huysuz. Ne yapacağımı şasırdım o da bende bu durumdan mutsuzuz darlyda

Normal şartlarda evde olan işin büyük çoğunluğunu yapmalı. İlk aylarda işleri yetiştirmeniz çok zor. Eşinizin hatasıda bunu bi tek sizin görevinizmiş gibi görüp yaptıklarını kafanıza kakması. Şu aydan sonra toparlanırsınız yavaş yavaş, eski düzene döner ama bu aya kadar alttan alması gerekirdi.

Lopusalık depresyonu ahhhh ahhh ilk 2 evladımda girmeye vaktimin kalmadığı depresyon ki bundada kalmayacak biliyorum Eşin iyi kötü çabalamış benimki de anca o kadar fazlasını yapmak istesede elinden gelmez ama sen biraz nazlısın galiba Birde inan bu loğusalıkda bebek ağlıyo ev iş yemek herşey inan her evde oluyo o kavgalar çocuklu yaşama alışana kadar alıştıkdan sonra tamam bidaki çocukda hoppp yine aynı Hamilelik çok zor omurganı bozuyo vücudundaki çok şey değişiyo sebepsiz ağrılar normal ben de yaşadım

Lohusalık depresyonu diye bir durum var belki biliyorsunuzdur ama hatırlatmak istedim.. Bence sizin durmunizd eşinize yansımış... Bende doğum yapalı 7 ay oldu, bir türlü kendime gelememiştim... öfke nöbetleri yoğun bir şekilde...3 aylık lohusa iken çamaşır makinasi servisinin gelip yerinden söktüğü dolap kapağını "neden geri taktirmadin" diye eşime firlattim ve eşim elini tuttu kendine gelmesin diye ama eli incindi... ve o gun bana depresyonda oldugum dank etti, koşa koşa psikiyatriye gittim ve ilaç başlandı, şu an gayet iyiyim... Size de psikiyatriye gitmenizi öneriyorum, emzirdiğiniz için en hafif grup ilaç ile tedavi verirler... darlyda

Erkekler gazla çalışır.. Ben eşimin başımda durup eleştirdiği veya karıştığı her işi ona devrediyorum.. Sizin demeniz gereken "eline sağlık canım sağol" deyip o işte iyi olduğunu bilinçaltına işlemek.. Biraz taktikle bu süreci en az hasarla atlatabilirsiniz..

Eşinizin size yardım edip anlayis göstermesi gereken bir dönemdesiniz evet ama olaya kendi acınızdan bakarsanız, hatalarınızın farkındasınız, yani bir duş alacak kadar da mı vaktiniz olmuyor tüm gün, yada üzerinizi neden değiştirimiyorsunuz, isterseniz vakit bulabilirsiniz, bebeğiniz olmasi bunlara engel değil o zamanları bizzat yasayan biri olarak söylüyorum. Evet gereksiz yakınma ve dırdır insanı en yakınlarından birle soğutur. Ve cinsellik evliligin olmazsa olmazıdır onu sürekli ertelemeniz aranizdaki uçurumu daha da açar. Bence biraz toparlanıp kendinize gelin :) güzel bir duş alın, güler yüzle, en az dırdırla yaklasın esinize..

Ben de 2 ay önce doğum yaptım Eşimi tersleyip duruyorum. Ne söylese batıyor ya. Ben çok hastayım diyip salonda yatıyor diye aşırı sinirleniyordum. Üstelik hastalık bahane gibi geliyordu. Adamcağız zatürre başlangıcı olmuş meğer. Çocuktan sonra biz bittik, 14 senelik aşkımızın ateşi kızımın çişiyle söndü galiba Yalnız bizde sizden farklı olarak kaçan kişi eşim A

aslında yardımcı oluyor ama şaka yollu ben yaptım ben yapıyorum diyor. Bu da zoruma gidiyor yetişebilsem ben yaparım zaten diyorum. Ben yaparım ne olcak diyor beş dakika sonra iyi ki ben yapıyorum yoksa evin hali ne olur diyip gulüyor. Alindığımı anlayınca şaka yapıyorum diyor. Ama benim zoruma gidiyor bu durum bende ofkeme yenik düşüyorum. darlyda

annem yok. Kayinvalidem tek yaşıyor ve şuanda ağır grip geciriyor. Genelde hafta içi çalışıyor haftasonu diğer 3 torunu daha var onlar oluyor. Kendi teklif etmedi bende açıkcası korkuyorum da bırakamiyorum. . push ; darlyda

Hepsini okumadım.. Ama Eşiniz omuzlarınızın üstündeki yükü hafifletmediği için bütün yükü omuzlarınıza yüklediği için gerçekten yorulmuş olabilirmisiniz.. Benimde doğumdan sonra birçok sorunum oldu.. Ama eşim ben işten gelince yemek yaparsın ben çoçuğa bakarım diyor gece o uyutuyor kendime ayıracak vaktim oluyor izinli günlerinde o çocukla ilgilenirken ben temizlik yapıyorum. Bence herşeyi sizden bekliyor sizde hem lohusalık hemde ekstra çocuğa alışma süreci derken bubalmışsınız..

O minicik bebege yazik degil mi? Aranizdaki iletisimi onun hatrina bari duzeltin. Kisisel bakima eskisi gibi saatler ayiramiyoruz ama bir dus almak o kadar sorun degil. Banyo isini evde tekken bile halledebilirsin. Ben oglumu ana kucaginda dus kabinin yanina koyup onunla muhabbet ede ede yikanirdim, aglasa da bi sac yikama bi liflenme surse surse 10 dk suruyor hizli olunca. O kadarcik aglasa bisey olmaz, en azindan anne mutlu olur temiz olur. Yemek icin en iyisi buzlukta haslanmis nohut, kuru fasulye borulce, kasap kofte vs bulundurup iki dk da cozdurup sipsak yemekler uretmek, yanina da bir corba bitti gitti. Ev temizligine esin yardim etsin, icin rahat etmiyorsa bi sling al, koy bebegi icine, supurup silmek o zaman cok kolay, hemen bebekte o gurultude mis gibi uyur. Sikayet konusuna gelince.. Kimse kimsenin stres topu degil, birbirinizde toksik etki birakmaya hakkiniz yok, bence sikayet etmeyi azalt, midenin agrisina esinin yapabilecegi ne var mesela? En fazla agri kesici icersen suyunu getirir o kadar.

Bebeğiniz 14 aylık olmuş artık toparlanmanız gerekir. Doğumdan sonra hormonlar yüzünden olur böyle. Oturup sohbet edecek vakit bile bulamamanız normal ama sizinki çekişmeye dönüşmüş artık surat yapmayın yatakları birleştirin. Düzenli yaşamaya çalışın sizdeki isteksizlik normal olabilir hala emziriyor ve adet görmediyseniz bunu eşinizle konuşun. Zeynolin44 🌼🌼🌼 Anneler

Alınmayın. İyi ki yapıyorsun sağol hayatım. Diye diye tüm işler için yardım isteyin.

Depresyonda mısınız? Eşinizi geçtim kendiniz için temiz durmanız gerekir. Sürekli hastalık psikolojisindesiniz sanırım. Cinsel ilişki de yok. Bence iyi bir psikologa gidin ve yardım alın.

Bu harika bir yontem Pazara cok guzel gidiyorsun sen gitsene hep gibi. Yoksa o is de uzerime kalir. Kumas pantolonlari cok guzel utuluyorsun hadi sen yap S Spizella

İkinizde haklısınız ama erkekler babalığı hemen idrak edemiyorlar. Bu durumlarda kadınlar kendilerini toplamazlarsa erkekler fedakarlık yapmıyor.

kendinize çeki düzen verin.. sorun sizsiniz.. bir an evvel toparlanın.. eşiniz anlatımlarınızla naif birine benziyor.. aralarda iki latife yapmış çok mu? siz kendiniz diyorsunuz sürekli bir şikayet halindeymişsiniz.. o kadar sizi alttan almış.. sizi şaka yaptım diye düzelttiği halde kendisini memnun değilsiniz.. herkes çocuk doğuruyor herkesin çocuğu huysuz olabilir amam bunların altına sığınmayın.. sonra evlilikte cinsellik olmazsa olmaz bir kavram.. özellikle erkekler için.. ne var canım bir iki gece de aralıklı olarak uykusuz kalın ne olacak.. günler geçer.. bebeğiniz büyür hepsi geçer gider.. ama aranıza bir soğukluk girdi mi onun geçmesi o sıcaklığı tekrar yakalamak işte o imkansız gerçekten.. yapmayın silkelenin ve eşinize ve kendinize daha çok vakit ayırın.. bebeğinizden sonra en azından.. saat gece 12 den sabaha kadar çook zaman var.. neler neler yapmaz insan.. her gün olmasa da hafta da en azından bir iki kez kendinize zaman ayırın lütfen.

Niye herkes erkekler doğurmadığı için hormonları olmadığı için babalığı sonradan öğreniyor diye bir erkeklerin avukatlığını yapma serdinde anlamadım. Bu nedir hepimiz kadınız yahu lohusalığı yasayanlarız halden anlamamız lazım değil mi. Doğurmayıp evlat edindiği bebeği emziren anneler var. Eşini doğumda kaybedip yavrusuna bakan babalar var. Hormonlar incelwnmiş mi erkeklerde babalık hormonu mu varmış neymiş ne değilmiş. Babalığı tam tekmil yapanlar annelik hormonumu üretmiş vücudu. Ya da doğurup anneliği yasayamayanlar hatta çocuklarına işkence esen anneler var. Çok abartıyorsunuz şu hormonları. İş kafa yapısında hayat görüşünde karakterde bitiyor. Bir zahmet erkekler de bir kadının dört dörtlük bebek bakıcılığı hizmetçilik artı ahçılık yapamayacağını yağsa dahi kocasına eskisi gibi vakit ayıramayacağını bilsin.

amin inşallah bunun için adım atmam gerek

Lohusalık diyelim ona, bende aynen öyleydim canim. Sürekli kendimi kokarca gibi hissederdim hergün duş almama rağmen. Birkaç aya düzelirsin. Ama eşinle aranı bu kadar soğutma. Ben bebeğin uykusu düzene girince beşiğini yatak odama aldim. Gece uyandığında alıp bebeğin odasında sakinleştirip geri eşimin yanına döndüm. Başlarda bu kendimi beğenmeme yüzünden bende 2 ay ayrı yattım eşimden, sonra hersey düzeldi. İnşallah seninki de düzelecek.

Dır dır, vır vır herkesi yorar. Hatta kusmuktan daha çok tiksindirir.. Üzgünüm ama doğurmayı siz seçtiniz. Doğum yapınca bütün hayat böyle kayıyorsa çok fena ya

Öncelikle evladınızı güzel günlerde ve birlikte büyütün inşallah. Beni yanlış anlayıp darılmayın ama ben sizi haksız buldum. Eşiniz yine sizi kırmamaya çabalıyor. Adam konuşamıyor çünkü siz genelde barut gibi oluyorsunuz. Konuşsak kavga olabilir ihtimali ile susuyordur. Acaba bebeğe sizden başka bakabilecek bir anneniz yada kayınvalideniz yok mu? En azından 1-2 saat baş başa kalırsınız.

yardımcı oluyor sag olsun. Ama hep şaka yaptım diyerek benim yapmadiğımı hep kendinin yaptığını söylüyir bu da beni çok üzüyor. darlyda

Haftada 1-2 gün yardım edecek birini ayarlasanız aslında ütü icin cok cok kolaylık olur.. temizlik zor ama toparlamak bebeklede kısa sürer.. ailenizden yakında oturan biri varsa yemek yapacağiniz zaman gelse en azından koşturmak zorunda kalmazsınız.. 5 dk duşa girer cıkar temiz temiz giyinirsiniz.. kendinizi sevmeniz sizide olumlu etkiler ama cok normal seyler yasadıklarınız.. tartısma esnasında bunlarin gececegini düsünün

Hamileliğimin basindan beri cinsel ilişkiye girmedik, başta korktuk sonra da erken doğum riski oldu. Neyse bizim aramız normaldi ben hep yatmak zorundaydım hiçbir iş yapmadım evi hep eşim temizledi kahvaltıyı hep o hazırladı. 34. haftada sahte bir hesaptan birkaç kızla konuşmasını yakaladim, cinsel içerik yoktu ama beni çok yaraladı, normal bir sohbeti bile yapamıyor muyuz diye ağladım günlerce, hala içimde acıdır. Neyse 36. haftada doğum oldu. Lohusayken eşime hep sarilmaya çalıştım, öptüm. Bazen de o gelip öptü. Bence evlilikte cinsellik çok önemli bunu şimdi daha iyi anlıyorum. Bu arada doğumdan beri ben hala evi temizlemiyorum, çamaşır bulaşık aksıyor maalesef tabi eşim destekliyor. Lohusalık bitince korkuyla da olsa hemen birlikte olduk. Ve cidden eşimi daha ılımlı hissettim. Belki her şey cinsellik değil, ama en azından eşinizi de anlamaya çalışın derim. Ayrıca yıllarca mide sorunları yaşayan biri olarak benim de aşırı mide ağrılarım oldu düzensiz yemek, düzensiz uyku, bebek bakım stresi ev işleri düşün düşün derken mide ağrıyor maalesef. Ama eşinize ne kadar sarılırsanız o kadar çabuk geçecek bence. İnşallah bebeğiniz de sakin olacaktır zamanla. Ve bence eşinize ilk adımı siz atın derim. CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

Herkese hayırlı günler dilerim. Nerde başlasam bilmiyorum ama bu bir iç dökme. Elbette tavsiyelerinize açığım benim de hatalarım varsa görmek isterim. 3 buçuk ay önce doğum yaptım. 2 yıllık evliyim. Doğuma kadar eşimle ufak tefek sorunlarımız olurdu ama hep konuşarak ve tatlıya bağlayarak çözerdik şiddetli kavgalarımız neredeyse olmadı. Ne zamanki doğum yaptım eşimde de bende de tahammül kalmadı birbirimize karşı. O kadar uzağız ki aynı evde yaşayan iki yabancı gibiyiz. Konuşarak halledemiyoruz direk ya kapılar çarpılıp odalar terk ediliyor ya da karşı taraf duymamazlıktan geliniyor. Ikimizde böyleyiz. Birkaç örnek vereyim. Loğusalığı zor atlattım ya da henüz hala atlatamadım. Kaprisim hiç bitmedi eşime karşı. Sürekli herşeyden memnun olmayan biri haline dönüştüm. Sürekli eşime yakınıyorum midem ağrıyor diye. (3 aydır geçmek bilmeyen mide ağrım var. ) Doktor doktor geziyoruz ne hikmetse bir sorun bulamıyorlar. Psikologa gittim sorun sarınım benim. Çok nazlıyım. Oğlum çok zor sürekli ağlayan kucakta sakinleşen benden başkasında durmayan bir bebek. Çok yoruldum arkadaşlar tükendim resmen elim kolum kalkmıyor artık. Bende öfkemi eşimden çıkarmaya başladım. Yemek yetişmiyor, kıyafetler ya geç yıkanıyor ya da günlerce ütü bekliyor dayanamayıp eşim yapıyor. Ama öyle bir suratı var ki anlatamam size. Sanki ben zorla yap diyorum. Bir iş yapar kendi isteyerek sonra da başa kalkıyor. Evi süpürür şaka yaptığını sanarak ahh ahh ben de olmasan kim yapacak ki falan der. Veya alttan alttan annem 5 çocuğu ne güzel büyütmüş der. Oysa ben ondan iş beklemiyorum. Belki 4 4 lük değil ama herşeye yetişmeye çalışıyorum. Herkesin kapasiteside bebeğide bir degil ki. Ben de sinirlenip söyleniyorum. O da şaka yapıyorum der güler pişkin pişkin. Zoruma gidiyor sanki keyfimden işler birikiyor gibi davranıyor. Birbirimizi bir kaşık suda boğacak gibiyiz. Konuşmaya çalıştım ama sonu hep git odana istemiyorsan evden gidebilirsin ben buyum diyerek bitirdim. Artık sabredemiyorum. Sürekli eleştiriyor. Eskiden böylr değildi gerçekten ne oldu anlam veremiyorum. Siz eğer anladıysanız açıklar mısınız? Dediğim gibi son zamanlar da iyice uzaklaştık. Eve gelir ya tv izler ya telefon oynar asla laf atmaz konuşmaz suratı beş karış bende laf atmam o yok gibi davranırım. Bazen ayna da kendime bakıyorum her yerim kusmuk, kokuyor bazen saçlarım yağlanmış ve birbirine girmiş oluyor. Oturup ağlıyorum geceleri ben eskiden bu değildim. Eşim eve gelir gelmez sarılır iltifatlar ederdi. Sürekli benimle ilgilenirdi. Ben daha bakımlıydım. Şimdi mecburiyetten yüzüme bakıyor sanki. Acaba artık beni sevmiyor mu diyorum. Dırdırlarım, gereksiz yakınmalarım, sürekli hastayım deyişlerim onu da mi yordu ondan mı uzak davranıyor bana diyorum. Sürekli bi soğuk savaş halindeyiz. Birbirimizle pek konuşmayız konuşursak da tersleyerek soğuk bir şekilde. Evde herkes sessiz sedasız kendi görevini yapıyor. Yataklarıda ayırdık ben daha sıcak olduğu için ve oğlum her saat uyandığı için oğlumun odasında yatıyorum. Eşimin uykusu hassas uyanırsa da uyuyamaz sabah işe gidecek diye doğumdan beri ayrı yatıyoruz. Burda mı hata yaptım acaba? Bi de utanarak söylüyorum birliktede olmuyoruz. Ben genelde hep bir bahane halindeyim. Aslında bahane değil ama o öyle sanıyor. Tüm gün yoruluyorum. Akşam olunca tek istediğim uyumak oluyor. Oğlum gece 12 buçuktan önce uyumuyor beş dakika da bir uyanır uyusada, 12 buçuktan sonra düzenli uyuyor. Eşim de o saatten sonra hiç olmazsa 1 saatimi ayırmamı istiyor yani benim uyumam 2 yi buluyor bu da beni yoruyor ve malesef reddediyorum. Şimdi çok pişmanım artik eşimde iyice soğudu belki de bundan kaynaklı. Çok karışık yazmış olabilirim bebeğimle ilgileniyorum bir yandan. Bir de kafamı toplayamiyorum. 4 kez yazıp yazıp sildim bundan öncesi destan gibiydi kimseyi yormak istemiyorum en kısa hali bu. Ayrıntıya pek girmedim aslında. Not. Bebeğimle ilgilendiğim için geç yazabilirim. Yine de tüm yorumları okuyacağım. Herkese teşekkür eder ve önerileriniz beklerim. Benim gibi zor bebeği olanlar nasıl yetişiyorsunuz herşey lütfen yol gösterin. güncelleme sayfa 9 da

okuyamadım ya hepsini. ama ne bilim çok basit şeylerden büyüyen olaylar. kırılmalar nazlanmalar falan oyyy

ben seçtim evet ama bir türlü doğumdan sonra kendime gelemedim.

teşekkürler daha önce psikologa başvurdum özellikle hiçbir sonuç bulunamayan mide ağrılarım psikolojimin bozuk olduğu gerçeğini yüzüme vurdu. Dün gece biraz daha konuşma fırsatı bulduk eşim içindekileri daha da döktü. Istemsiz olarak aslında herkese kötü davrandığımı farkında olmadığımı böyle olmayacağını söyledi. Tabi ki herşey ev işi değil... En kısa zamanda psikiyatriste randevu aldım ve gidicem inşallah. Evlenmeden önce çok uzun yıllar depresyon ilaçları kullandım. Stresten kafamda yaralar çıkıyor doğumdan sonra tekrar başladı. Evlenince doktor kontrolünde bırakmış ve gayette güzel idare etmiştim. Lakin doğumla birlikte eski öfke nöbetleri çevremde ki eşyalara ve kendime zarar vermeler başladı. Evladımı, eşimi çok seviyorum ama korkuyorum. Şimdi ilk adımımı atıyorum yarın öğleden sonra psikiyatriste gidiyorum ve bir süre ilaç falan kullanmam gerekse kullanacagım. Böyle ne evime, ne eşime, ne evladıma, ne de kendime faydam yok. Inşallah rabbim kimseyi şifasız derde düşürmesin. Sizden ve yorum yazan bana yol gösteren herkesten allah razı olsun.

Seni okdr iyi anlıyorumki canm hepsni yasadım yasıyorum ailemden destek alıyorum ben ona ragmen hala bi tuhafım sıfır makyaj sac besgune bir yıkanır kokuyorum kendşmden tiksindim ama bebegim icin herseye deger zor bir gebelk gecirdim esim anlayıslı hergun bana igne yapıp canımın nasıl yandıgını gordu cnku senn gebeliğin nasıldı ilgilimydi sana karsı mesela? Erkek ihtiyacı konusunda cok hassas bende hala o aşamaya gecemedm :) hem canım acıycak dye cok korkuyorm dokuz aydır bsey yasamadık ıkı aylıgız su an aklım cıkıyor valla allah sabır versn olmadı b destek al bizimde odalar ayrı su an ama en kısa surede brlestrcem bebegi odamıza getrcem oda bende ortak bakıcaz sende brlestrmeye bak odaları Z

çok haklı ve çok güzel şeyler yazmışsınız tesekkür ederim. malesef annem yok kv haftaiçi ful çalışıyor 1 aydır yaklaşık grip bebegi bile göremiyor malesef.

Hatalarınızın farkındasınız, psikolojik olarak çöktüğünüzün farkındasınız, çok kaprisli sürekli şikayet eden alıngan taraf olduğunuzunda farkındasınız, cinsel olarak reddettiğinizin de farkındasınız... vs vs Ama sadece farkındasınız. Birşeyler yapıp kendinize gelmeyi düşünmüyor musunuz artık? Eşinizin suçu ne onu anlamadım. Adam sadece surat yapıyormuş, haklı da.. Diğer ev işleri, erkeğin adapte olmaması gibi sorunlar; zaten hamilelikte ve lohusalıkta herkesde oluyor. Doktorum bana şunu söylemişti, erkekler bebeğe ve artık baba olduğuna 3 şekilde adapte olur; 1- bazıları annenin karnı büyüyüp, tekmelerini hissedince, 2- bazıları kucağına alır almaz, 3- bazıları da çocuk büyüyüp baba deyip, para isteyince demişti. :) Oysa biz kadınlar hamile olduğumuzu öğrenir öğrenmez anne oluyoruz.