Benim de çok güzel bir ilişkim vardı ve o tanıdığım en iyi erkekti. Kimseye güvenemeyen ben tanıstıktan altı ay sonra ona kendimden çok güvenirdim. Beni kırmamak icin bana bir kez olsun ters bir sey söylemezdi. Dört ay sonra okul için üç saat uzaklıktaki sehirde olacaktı. Bana devam ettiririz seni seviyorum iki haftada bir görüsürüz falan diyordu. Birkaç ay sonra mesafelerle yapamayız seni seviyorum ama yapamayız deyip bitirdi. Ben çok üzüldüm severek ayrılınır mı benim aklımdan ayrılık gecmiyordu diye içim içimi yiyordu. Ondan hic beklemezdim başkası olsa bu kadar şaşırmazsınmşok oldumSonra mantıklı düsünmeye çalıştım hatta bircok erkeğe danıştım hepsi bahane olduğunu söyledi. Sonuç olarak seven insan kendi isteği dısında ayrılamaz. Sen ayrılığı düsünmediysen sorun ondadır sonucta ilişki ikinizin

1. si severek asla iki insan birbirinden ayrılmaz yalnızca ayrı bırakılır başkaları tarafından ama bunun adı da ayrılmak değildir çünkü iki kişi birbirini seviyo düşünüyo sadece ayrı kalmak zorunda bırakılıyosa ortada ayrılıktan söz edileceğini sanmıyorum. Başlıktaki soruna cevap vermek gerekirse evet ben ailem yüzünden sevdiğim adamdan 10 gün ayrı kaldım. O ilk kez benim için ağlamış bu zaman içinde çevresindekiler ayrıldın diye bu kadar üzülme demiş cevap olarak ben ayrılmadım ki demiş sevgilim de. Ama çok savaştık şimdi hala çıkıyoruz 2 sene 1 ayı geçti. Senin konuna gelirsek eğer demişsin ya erkekler hep mi böyle anlamıyorum hiç mi üzülmüyorlar diye. İlişki bittiği zaman ilk dönemler kadınlar çok acı çekerler ve sonra unutmaya başlarlar. Erkekler ise ilişki bittikten sonra takmazlar umursamazdırlar başkalarına giderler vs.. vs.. ve onlarda sonra üzülmeye acı çekmeye başlarlar. Yani kadınlara göre tam tersi. Unutmak istiyorsan da düşündüğün ya da ağladığın zaman boşver deyip düşünmemeye çalışma ağlamak üzere olduğun zaman kendine engel olma tutma ağla. Düşün ağla ve hep en sonunda kendi kendine konuş içinden ayrıldık biz artık umrumda olmayacak ben hayatıma bakacağım kiminle olursa olsun beni ilgilendirmyor başkaları olabilr hayatında falan de kendine böylece alıştır kendini. Ve bu kendine söylediklerini kabullendiğin zaman onu unutmuşsun demektir. Ama sana tavsiyem eğer aileler yüzünden ayrı bırakıldıysan ve gerçekten çok seviyorsan unutmaya çalışma ve hatta vazgeçme. Son düzenleyen: Moderatör: 4 Eylül 2013 M

Ne kadar da çok aileler yüzünden ayrılan varmış. Bizim ilişkimizde öyle bitti maalesef, onun ailesi yüzünden. Ağlaya ağlaya bitirdik biz de. 2.5 hafta oldu hiç arayıp sormadı nasıl olduğumu bile merak etmedi. Acaba diyorum yalan mıydı her şey, gerçekten sevseydi böyle bitirebilir miydi, beni daha fazla üzmemek için mi ağladı üzülüyormuş gibi yaptı. Hiç ummadığım bir anda bittiği için çok etkilendim çok zor bir dönem geçiriyorum, atlatamıyorum, toparlanamıyorum, ilk ilişkimdi o yüzden mi böyle oldu bilmiyorum. Umarım hepimizin yardımcısı olur Allah

evet ortada maddiyattan kaynaklanan sorunlar da var hatta arada uçurum var. Biz standart bir aileyiz maddi anlamda, onlarsa çok varlıklı. Onun eğitimi çok iyi, ikimizde mühendisiz ama arada yaş farkı da var, onun fırsatı olmuş kendini her anlamda geliştirebilmiş ben henüz yeni mezun oldum üniversiteden ve eğitimime devam da edeceğim. Ayrıca bizi çok kapalı ve dindar bulmuş ailesi, öyle çok kapalı ve dindar olmamamıza rağmen . Ama asıl sorunun maddi anlamda denk olmamaktan kaynaklandığını düşünüyorum annesi çevrelerimiz yetişme tarzlarımız çok farklı kesinlikle olmaz demiş. Aradaki yaş farkının da (9 yaş) sorun olacağını düşünmüş. Biz bunları sorun etmeyip başladıysak onu ne ilgilendiriyor ki ilişkimizi o kadın bitirebiliyor aklım almıyor, çok sinirliyim

Beklemekten tükendim. Onu bekleyen hep ben oldum. Onun tarafından acı çeken de ben. Bazen düşünüyorum da naptım diye. Beni kaç kere terke etti. Ama hep geri döndü. Bu sefer ne olur bilemiyorum. Tek bildiğim şey yoruldum artık. Allah sizin de yardımcınz olsun. M

Bende severek ayrılanlar kervanına bir hafta önce girmiş oldum. Bu forumda benimle aynı durumda bulunmuş bir çok arkadaşın olduğunu görünce yalnız olmadığımı görüp biraz da olsa iyi hissettim kendimi. 5 sene önce başımdan başarısız bir evlilik geçti malesef, ailemin yanına döndükten sonra eğitim için ingiltereye gittiğim sıra orada yaşayan erkek arkadasımla tanıştım. Kısa bir süre içinde arkadaşlığımız aşka dönüştü. o zamandan bu zamana çok mutlu olduğumuz 3 sene geçti. Tarif edilemez bir bağ kuruldu aramızda. Aşk, arkadaşlık, dostuk... herşey vardı içinde. 1.5 sene önce annesi beni tanıyor ve seviyor olmasına rağmen aniden evlilik kararımıza karşı çıkmaya başladı. Karşı çıkışı o kadar şiddetliydi ki oğlunu reddetme aşamasına geldi durum. Annesinin karşı koyma sebebleri şöyle; evlenmiş boşanmış olmam, ingiltereden döndükten sonra tekrar işe giremem, benim küçük bir üniversiteden mezun olmam ve erkek arkadaşımın ingiltereden yüksek mühendis olması, benden bir yaş küçük olması ve onların alevi benimse sünni olmam . Bunları duyunca dünyam başıma yıkıldı. Gururum yıkıldı. Haftalarca ağladım. Ne ben ne de ailem bu tutumu hakedecek insanlar değiliz. Onlarla kendi ailemi karşılaştırsam bende onları beğenmeyip eleştirecek onlarca olumsuzluk çıkartabilirdim ama bunu yapmadım. Erkek arkadaşım muhteşem bir çaba gösterdi, uzun bir süre ailesiyle görüşmedi. birbirlerini reddettiklerini bile söylediler... bu süreç içinde bende sevgilimde çok yıprandık. birbirimizden vazgeçemiyorduk ama bir türlüde evlenemiyorduk. çok uzatıp okuyanı sıkmak istemiyorum o yüzden neticeye gelicem. Bir hafta önce en kıymetlim dediğim kişiyi bırakmak zorunda kaldım. onu küstürdüm kendime. İçim kan ağlıyor ama en doğru kararın bu olduğunu her geçen gün anlıyorum sanırım. bende diğer arkadaşların söylediği gibi bir daha böyle biriyle karşılaşamayacakmışım gibi hissedip üzülüyorum. kendisi hala İngilterede yaşıyor bense Türkiyede, onunla karşılaşma şansım neredeyse sıfır. onu göremeyecek olsamda Yüce Rabbimden dileğim hep sağlıklı ve mutlu kalması olacaktır. Yolun hep açık olsun benim canım sevdiğim.. yakın çevremde herkes duygusal yaklaştığı için ayrılmakla iyi yaptığımı söylüyorlar. Benim yerimde olupta farklı bir yol izlerdim diyen var mıdır merak ediyorum...

5 ay kısa bi süre baya. O vazgeçmiş ayrılmış gitmiş hemen pes etmiş bence beklememlisin unutmakla ilgili yazdığım tavsiyeleri yeniden yazdığımı farzet bu yorumuma.. sbry Defnem 💕 Anneler

aramaz mı hemde çok aradı bekleyelim ailen ikna olasıya kadar dedi ama bizimkiler ikna olucak gibi deildi hem durumu iyi deildi hem kökü doğuluydu annemin ağlamalarına baskılarına dayanamadım daha fazla çünkü annem bana öle yaptıkça ben gidiodum ona patlıodum kavga ediodum baktım artık onada zarar veriorum ağlaya ağlaya bitirdik kaçalım o zaman sen onların evladısın muhakkak ki affederler dedi ben ailemi bırakıp yine gidemedim sonradan da çok aradı hatta eşimle nişanlanma aşamasındayken falan onun olduğu şehre gitmiştim kuzenimin yanına tesadüf olucak ya denk geldik alıp götürmüştü beni geri bırakmıcaktı o sıralarda annem ameliyat olucaktı tlf konuşmalarımızdan onu duydu ben annemle konuşurken o yüzden dayanamadı yine kendi elleriyle otobüse bindirdi evlendiğim gün bile aradı gel yapma mutlu olamazsın ama yok nasip kısmet demek ki böleymiş hatta evlendiğim ilk yıllarda aradı ben istiorum seni nolursa olsun gel ya da geliyim alıyim dedi baktım bırakmıcak bi süre sonra hamileyim dedim deildim ama o zaman kendini geri çekti ben o bebeğin günahına giremem die o güne kadar beni bekledi hep 3-4sene boyunca geri dönücem die ben hamile olduğumu sölediğimin ertesi ayı gitti evlendi çocuğu bile oldu ama hala ortak tanıdıklara soruomuş beni 5senedir canlı olarak yüzünü bile görmedim onun olduğu şehirdeki akrabalarıma arkadaşlarıma bile gidemiorum karşılaşmamak için çünkü görürsek ne ben ne de o dayanabilir buna :2: M

Anlattıklarınızı okuyunca çok etkilendim, ayrıca üzüldüm de. Nasipten başkası olmuyor, ama insanın sevdiğiyle evlenmesi, mutlu olması bambaşka bir şey... Ben de sizin yaşadıklarınızı yaşarsam nasıl dayanırım bilmiyorum. Ben onu beklemeye razıydım, ama o bıraktı. Off kafam çok karışık. Sizi hala soruyormuş, evlenmenize rağmen. Aklı hala siz de. Ki o da evli. Biz de böle olursak çok üzülürüm çok... B Baharyagmuru35

sana cvp vermiosa sevmio demejtir Ceciliavenierbaffo

ewet canım en kötüsüde bu hala birbirimizi merak edioruz ortak arkadaşlara soruoruz bazen onun hakkında böle anlatılanları dinliyorum die eşimi aldatıomuşum gibi gelio kendimi çok kötü hissediorum ama onun şu an naptığını nasıl olduğunuda merak da ediyorum sbry Defnem 💕 Anneler

O severken ben bıraktım ben severken o bıraktı hiç adam gibi karşılıklı çok sevmişliğimiz olmadı. Unutmak değil unutmak zorunda olmak diye bir şey var bir de o daha kötü zaten. Seviyorsun ama asla geçmişteki gibi olmayacağını da bilip gururundan unutmaya, hatırlamamaya çalışıyorsun ağzın sevmiyorum diyor ama kalbin seviyorsun diyor ve en çok da bunu bilmen canını yakıyor zaten kendi kafamda severek ayrılmaya çalışıyorum zaten o da şu an başka birisine bana verip tutamadığı sözleri verip onları söyleyip onu seviyor...

anladım ben yanlış anlamşm pardon 4 sene baya uzun bi dönem cidden bence bu kadar zamanı çöpe atmamalısın ve onunla tekrar yüz yüze konuşmalısın. Son düzenleyen: Moderatör: 5 Eylül 2013 B Baharyagmuru35

Ne alakası var canım progesteron hormonu yeterince fazla salgılanamadığı için oluşur düşük. Böyle şeylere bağlama bağtıl inançlar gibi. Hem senin suçun yok ki bi yerde aileyi dinlememek de günah. Sen onları çok sevdiğin için kıyamamış dinlemişsin belki pişmansın bundan şimdi ama sonuçta olan olmuş, demekki kaderin böleymiş artık çok sevdiğin bir eşin de var bence eskileri düşünüpdaha fazla kendini üzme. Umarım bebeğiniz de olur. Mutlu olmanız dileğiyle..

sbry ile konuşmalarınızı da okudum gerçekten bi yorum daha yazmadan duramayacağım. Kendi hikayemi de size anlatmak istiyorum biraz uzun olacak ama. Benim de sevdiğim adamla çok zorluklarım oldu hala daha çekiyoruz ve çekeceğimiz birsürü zorluk var. uzn dönem askerdi izne gelmişti o zaman çıkmaya başladık sadece o gün gördüm ve 5 ay yüzünü hiç görmedim bekledim onu. geldiğinde sadece 1-2 ay bahanelerle çıktım hep dışarı ve sonunda aileme yakalandım. Sonra ailem onu istemedi beni başka bi şehire götürdüler ona günlerce ulaşamadım 1 haftada 4 kilo verdim. hiç yemiyodum yemek. bütün gün ruh gibi dolaşıyodum. bütün gün pcden başka brilerinden internete bağlanıp ona ulaşmaya çalışıyodum ağlaya ağlaya fotoğraflarımıza bakıyordum. Sonra okul başladıda bana telefon getirdi 3-4 ay boyunca gizli telefon kullanmak zorunda kaldım. ne konuşabiliyoduk ne görüşebiliyoduk sabah 7 de kalkıp okula gidecek olmama rağmen sırf sesini duyabilmek için gece 3lere kadar bekliyodum. yalnızca lavaboya giiirdiğimde mesajlaşabilyodum sonra bigün annem bu telefonu da yakaladı onunla görüşmek istedi. ikisi görüşmüşler annem bana iftira atmş aldatıyo seni diye benimki tabi inanmamış. Annem benimkini baya tahrik etmişti resmen demediğini bırakmamış sözleriyle. sinrlendirmişti baya. ailem hep ondan nefret etti hiçbişiy yapmadığı halde çocuk. ve sonunda artık o da bu laflara karşılık hiç bi söz demediği halde artık o da sevmiyo bizimkileri. ama biz birbirimizi çok seviyoruz. sonra bizimkiler telefonumu geri verdiler ayrıldık diyerek sürdürdüm. Bi gün o ablam geldi bize facebook'u açık unutmuşum bilgiayarda yeniden hala çıktğıımızı öğrendi orda gidip direk anneme yetiştirmiş yine telefonumu aldılar yine aynı dertler.. Şimdi de zor dışarı çıkıyorum ve sevgilim önceden karıştığı bi kavga yüzünden cezaevine girecek ve evlenmek içinde 2 senemiz falan var nasipse tabi. Nasıl olacağını ben de bilmiyorum. Annem eğer evlenirsen düğününe gelmem seni asla affetmem eğer gidersen seni silerim diyo. Her konu açıldığında tartışıyoruz. Sokaklarda babamla kavgalar etmeler mi dersin. Ambulanslık oldum onları mı dersin ohoo neler neler geldi daha başıma benim. Ama biz hiç vazgeçmedik. Evet aramızda konuştuk ayrılsak mı dedik olmuyo galiba dedik. Bazı zamanlarda ona saçmalama beni yarı yolda nasıl bırakırsın deyip ağladığım oldu. Ya ben ya da o fark etmez ama ne olursa olsun 2 senedir biz hiç vazgeçmedik. Eğer vazgeçseydim hayatımın sonuna kadar onu unutmazdım unutamazdım. Şimdi ise o zamana göre daha da çok şey paylaştık çoğu şeyde ilkim o benim. o zaman asla unutamazdım diyosam şimdi kat kat daha fazla unutamam. Zaten ben bu ihtimali aklıma hiç koymadım hiç bi zaman istemedim. Ailem akrabalarım herkes hatta bazen öğretmenlerim bile hatta arkadaşlarım aklıma gelebilecek herkes ondan vazgeç bırak unut dediler ama bi kere bile onu unutmam gerek demedim kendime. sbry'nin yazdıklarını okuyunca çok üzüldüm gerçekten Allah'm kimsenin başına vermesin. Ama eğer vazgeçseydim bunlar benim de başıma gelirdi. Onu hiç unutmazdım hep aklımda olurdu. Aklımda ondan ayrılmanın pişmanlığı gönlümde ise yarası kalırdı. Bence sen de vazgeçme sevdiğinden. 4 sene sevmeyen biri asla durmaz demekki seni seviyo gerçekten. Bence sen de vazgeçme çok terk etti demişsin alışkanlık olmş onda ama 4 sene cidden uzun ve seni sevidği ortada pişman olma sonradan başkalarının istekleri yüzünden. Ailen başkaları değil çok önemli ama sonuçta onlar evleneceğin kişi seçme lüksüne sahip değiller bu senin hayatın onun doğru kişi olduğuna gerçekten inanıyosan vazgeçme M

Severek ayrılanlar bilirler ayrılığı Severek Ayrılanlar - YouTube E

Ben de ondan korkuyorum işte, onu hiç unutamamaktan... Hayatıma kaldığım yerden devam edemiyorum. Peki hiç aradı mı sizi? Geri döndü mü? M

analatacağım hikaye çok uzun olduğu için ve anlatmak istemediğim için de detay vermeden anlatmaya çalışacağım. eski sevgilimle 3 kez ayrılmıştık kesin bir şekilde. ilk o ayrıldı. telefonlarıma cevap vermedi, bakmadı. yüzüme kapattı. en son dayanamadım buraya yazdım. kızlar ona kesinlikle bir şey yazmamamı söyledi. öyle yaptım. sanırım dördüncü gün dayanamayıp mesaj attım. açıklama yapmasını uzun şekilde izah etmiştim. o gün işte ayrıldık... iki hafta sonra bana tekrar döndü. ikinci ayrılışımız ise, o bir gece arkadaşlarıyla bir yere eğlenmeye gidiyordu. arabadaydılar. birden bire arabanın içinden bir kız sesi geldi. ben de kıskandım. sonra ona gece mesaj attım. cevap yazmadı. bende bunun üzerine ben seni kimseyle paylaşmam öyle bir şey olursa seni affetmem dedim. bana sen kimsin demişti, başka şeylerde demişti... bende sakın arama demiştim bağırmıştım. sonra bir hafta kadar sonra dayanamayıp konuştuk yine.. üçüncü ayrılışımızda ise, bana telefon numarasını sileceğini, tayinini başka bir yere aldıracağını falan demişti. bende beni hayatından çıkaracak mısın demiştim. evet demişti. ciddi misin şaka mi yapıyorsun demiştim. hayır dedi. ciddiymiş... ben de bağırdım çağırdım ve artık her şeyin çok geç olduğunu düşünerek onu kafamdan bitirmeye çalıştım... ilk üç gün azap gibiydi. ağlıyorum. birde mülakatlar icin başka şehirdeydim bu süreçte. aldim elime kalem kağıdı, başladım hislerimi anlatmaya, gördüğüm rüyalarımı yazmaya. bu süreçte beni hiç aramadı, sormadı, mesaj atmadı. iki haftanın dolmasını bekliyorum. iki hafta sonra beni arayacak diyorum içimden. nasıl olursa kaçan kovalanır düşüncesi var bende. onu takmayarak bana döneceğini kendime nasıl inandırmışsam, iki hafta dolduğunda mahvoldum. beni bitirdiğine inandım. bu sırada yere düştüm. mahvoldum. çene eklemim kırıldı. o yanımda bile yoktu... onu aramayı o kadar düşündüm ki. ama benim duygu sömürüsü yaptığımı düşünerek benimle ilgilenmeyeceğini, belki de hayatına birini aldığını düşünerek aramadım. güçlü durmaya çalıştım... bu hastalık süreci beni yedi bitirdi. ama bu arada mülakatları da kazandım... onunla hep hayal kurardık. ben kazanınca o da istanbula gelecekti. orada yeni bir hayat kuracaktık. birlikte aynı güne uyanacaktık... beni terk etmeyecekti... bunları düşüne düşüne artık o gözümde düştü, yalancı konumuna geldi. tam iki ay sonra bir mesaj geldi. özledim diyordu. ama artık ona inanmıyordum. yine aynı şeyler... kararlı duracak ama en sonunda yine duygularımı kullanıp beni acımadan atacaktı. çok ısrar etti. ben de biriyle görüştüğümü dedim. gerçekten de görüşüyordum. gidenin acısını yeni gelen biri geçirir. yeni gelen kişiye aşık olmanız şartıyla... ben de yeni gelen kişiyi gerçekten sevdim. onun bana veremediği bir çok şeyi yeni gelen kişi veriyordu. ben çok bağlı bir insanım. ama beni hayatından çıkarmak istemesi, bunu acımadan dile getirmesi, en zor zamanımda bile yanımda olmaması, yani kısacası ölsem haberinin olmaması durumu beni mahvetti. ona bağlılığım bitti. en güzeli de, benim onsuz da yaşadığımı biliyor ya... not: iyi huylu olmak kadar güzeli yok. bazıları iş işten geçtikten sonra anlar sizin iyi huyunuzu. bazısı ise sizinle yaşadığı müddetçe anlar kıymetinizi. o benim kıymetimi bilmezdi. bana çok kötü davrandı. seni seviyorum dediğimde nasıl acı çekerdim bilemezsiniz. bu sözü duymaya tahammülü yoktu... fakat hayatıma yeni gelen kişiye öyle bağlıyım ki. hatta diyorum. gerçekten eski sevgilimi hayatımdan tamamen çıkardıysam, hayatıma yeni gelen sevgilim bana bağlı kalıp ihanet etmediği sürece gözüm ondan başkasını görmez. tüm samimiyetim ve sadakatimle ona bağlanırım.

Önemli değil :) aynı ünivdeyiz ben yüksek lisans yapıyorum. O da son sınıfa geçti. Tek umudum onunla ünivde karşılaşmak. M

Merhaba Kübra, mücadele etmeye kalkıştığın kişi erkek arkadaşının ailesi olunca zaten 1-0 yenik başlıyoruz mücadeleye. Senin erkek arkadaşın maddi olarak ailesinden beklenti içerisindeyse zaten çok uzun süre de direnemezdi ailesinin baskısına. Maddi anlamda kendine güvenmiyordu belkide. Seni seviyordur ve göz yaşlarıda gerçektir mutlaka ama kendisini bu işin sonunun olamayacağına inandırmışsa seni arayarak durumu zorlaştırmak istemiyor olabilir. Ben erkek arkadasımın annesiyle mücadele edemeyeceğimi anladım ve inandım bu evliliğin olmayacağına. Durum da bir değişiklik olmadığı içinde aramadım onu tekrar ama bu onu düşünmediğim ve sevmediğim anlamına gelmiyor. Senin erkek arkadasının ailesinin ciddi sebebleri var mıydı ayrılmanızı isterken bilmiyorum ama erkek arkadaşın uğraşmıyorsa çözüm üretmek için sen hiç uğraşma derim ben. İnan boşa kürek sallamış olursun. Çok canının acıdığını biliyorum ama inşallah şiddeti azalacak zamanla. Ben sevdiğim kişiden ayrı olma fikrine hala alışmaya çalışıyorum, çok zor ama alışıcaz buna elbet... çok yıpratma kendini.. -scarlet- Guru Anneler

en kötüsü bizimki sanırım ağlaya ağlaya ayrıldık ikimizde ailem yüzünden üstünden ne kadar zaman geçerse geçsin insan ne aklından ne kalbinden atabilio hep bi köşede duruo B Baharyagmuru35

Bende severek ayrılanlar kervanına bir hafta önce girmiş oldum. Bu forumda benimle aynı durumda bulunmuş bir çok arkadaşın olduğunu görünce yalnız olmadığımı görüp biraz da olsa iyi hissettim kendimi. 5 sene önce başımdan başarısız bir evlilik geçti malesef, ailemin yanına döndükten sonra eğitim için ingiltereye gittiğim sıra orada yaşayan erkek arkadasımla tanıştım. Kısa bir süre içinde arkadaşlığımız aşka dönüştü. o zamandan bu zamana çok mutlu olduğumuz 3 sene geçti. Tarif edilemez bir bağ kuruldu aramızda. Aşk, arkadaşlık, dostuk... herşey vardı içinde. 1.5 sene önce annesi beni tanıyor ve seviyor olmasına rağmen aniden evlilik kararımıza karşı çıkmaya başladı. Karşı çıkışı o kadar şiddetliydi ki oğlunu reddetme aşamasına geldi durum. Annesinin karşı koyma sebebleri şöyle; evlenmiş boşanmış olmam, ingiltereden döndükten sonra tekrar işe giremem, benim küçük bir üniversiteden mezun olmam ve erkek arkadaşımın ingiltereden yüksek mühendis olması, benden bir yaş küçük olması ve onların alevi benimse sünni olmam . Bunları duyunca dünyam başıma yıkıldı. Gururum yıkıldı. Haftalarca ağladım. Ne ben ne de ailem bu tutumu hakedecek insanlar değiliz. Onlarla kendi ailemi karşılaştırsam bende onları beğenmeyip eleştirecek onlarca olumsuzluk çıkartabilirdim ama bunu yapmadım. Erkek arkadaşım muhteşem bir çaba gösterdi, uzun bir süre ailesiyle görüşmedi. birbirlerini reddettiklerini bile söylediler... bu süreç içinde bende sevgilimde çok yıprandık. birbirimizden vazgeçemiyorduk ama bir türlüde evlenemiyorduk. çok uzatıp okuyanı sıkmak istemiyorum o yüzden neticeye gelicem. Bir hafta önce en kıymetlim dediğim kişiyi bırakmak zorunda kaldım. onu küstürdüm kendime. İçim kan ağlıyor ama en doğru kararın bu olduğunu her geçen gün anlıyorum sanırım. bende diğer arkadaşların söylediği gibi bir daha böyle biriyle karşılaşamayacakmışım gibi hissedip üzülüyorum. kendisi hala İngilterede yaşıyor bense Türkiyede, onunla karşılaşma şansım neredeyse sıfır. onu göremeyecek olsamda Yüce Rabbimden dileğim hep sağlıklı ve mutlu kalması olacaktır. Yolun hep açık olsun benim canım sevdiğim.. yakın çevremde herkes duygusal yaklaştığı için ayrılmakla iyi yaptığımı söylüyorlar. Benim yerimde olupta farklı bir yol izlerdim diyen var mıdır merak ediyorum... -scarlet- Guru Anneler

Seviyorken terk ettirmek zorunda bıraktı kendini. Oturup kaç kere konuşalım dememe rağmen yanaşmadı. Sonunda da mesajla bitirmek zorunda kaldım ve cevap bile vermedi. Kendi kazdığım kuyuya kendim düştüm kısacası. Onların umurunda bile değil. Ya da belli etmiyorlar bizim gibi. Kadınlar herkese anlatyor onlar sus pus içine atıyorlar. Beklemekten başka çare yok işte. Zaman tek ilaç sbry Defnem 💕 Anneler

inşallah canım. Ama bence o aramazsa sen ara. Bu sitede evlenenlerin sohbetlerini falan görüyorum bakıyorum bazen cidden çok özeniyorum onlara. Hergün dışarda gelinle damat görüyorum. Bugün de buluşmuştuk benimkiyle bugünde gördüm gelinle damat. Sonra her gece ben yatağımda uzun zamandır kurdğum hala daha olmayan ve benim hala daha kurmaktan vazgeçmediğim hayalleri sürdürürken bizim eve yakın bir semtte düğün salonları var dolu baya 40-50 tane hep oradan müzik sesleri düğün sesleri falan geliyo çok huzursuz oluyorum. Bi de şimdi sevdiğim kişiden ayrı olsam ve o şekilde dinlesem şu müzikleri heralde daha berbat olurdu. Sadece paylaşmak istedim :) Umarım yeniden bir araya gelirsiniz. . push ; D U R U Elif Duru 🌼 Ayça 🌜 Anneler

Üzülmeyin artık. Geçmiş, bitmiş, aradan uzun yıllar geçmiş. İnşallah bebeğiniz de olun. Mutlu olursunuz. Nasipten başkası olmuyo işte bu bir gerçek. Naparsak yapalım hayatımıza istediğimiz gibi yön veremiyoruz malesef. M

Severken kimse ayrılmaz. Ayrılmayı isteyen, terk eden insan sevgisi tükenince bazen kırıcı olmak istemediğinden bazen sadece nezaket icabı bahaneler bulur ve gider. Acı ama kabullenmek gerekiyor. sekerparee akışa bıraktım.. tek ayak

Ayrılmak için daha iyi bir bahane olamazdıı Şu erkekler şu işi iyi biliyorlar aferim onlara. Sİzde artık duygusal düşünmeyi bir kenara bırakıp braz olsun mantıklı düşünsek inan bizde üzülmeyiz.. Adam istemiyo iştee napcan yalvarcan mı? Bırak gitsin seni istemeyeni sen napcan? Başka erkek mi kalmadı dünyada canımm sbry Defnem 💕 Anneler

Kızlar çok canım yanıyor. Unutamıyorum... Bizim ilişkimiz bi anda bitti, daha doğrusu iş yüzünden. Ama çok zormuş bu şekilde ayrılmak. Keşke kavga etseydik, aldatsaydı beni. Dayanamıyorum. İçimdeki hafifletmek için ne yapmam lazım? Ben zor nefes alıyorken, o nasıl hayatına kaldığı yerden devam edebiliyor? Erkekler hep mi böle anlamıyorum. Hiç mi üzülmüyorlar? Ayrılırken tek acı çeken neden kızlar oluyor? Akıl verin lütfen... UNUTMAK İSTİYORUM

Biz de aileler yüzünden ayrıldık. Sizin de dediğiniz gibi ben hiç vazgeçmedim ki aslında. Çünkü onu gerçekten çok seviyorum. Tüm hayallerimi onun üstüne kurdum. Bir de hayatıma giren ilk erkekti. Dayanamayan, beni bırakan o oldu. Bu sene de işim olur diye bekledi. Bana iş bulmaya çalıştı. Çok uğraştı benim için. 5 ay filan görüştük. İş olmayınca da artık görüşmeyelim dedi. Seninle görüştükçe sana kötülük ediyorum dedi. Bana umut bağlama dedi. Şİmdi ne yapıyım peki? Hala bekliyim mi? B Baharyagmuru35

4 yıl birlikteydik. Bi ara yine bu sebepten dolayı terk etmişti beni. Sonra geri döndü. O süre için demiştim, 5 ay görüştük diye. Yorumlarınızı dikkate alcam M

severek ayrilmak diye birsey yok.. hevesi gitmistir ve isine gucune bakiyordur .. gecmis olsun canim.. . push ; D

Siz de ne zorluklar yaşamışsınz. İnanın çok üzüldüm. İlerde sevdiğinde çok mutlu olursun inşallah. Çünkü, kadın bir kere seviyo, unutamıyor... Ben vazgeçmedim ki. Ben hep onu ikna etmeye çalıştım. Ailem razıydı evlenmemize, tek koşul iş, meslek olmasıydı. O da oyalaıyorlar, bi yüzük bile takmıyorlar filan dedi. Bizim sonumuz yok filan dedi. Beni yarı yolda bırakan o oldu. Ben mücadele ettikçe, o pes ediyordu. Şimdi onun aramasını bekliyorum... Elimden başka bir şey gelmiyor. Evleneceğim insan oydu. Kendimi de biliyorum başka bir erkekle evlenemem. Aklıma hep o gelir... Şimdi arasa beni keşke... Umarım her şey gönlümüzce olur.. Sevenler buluşur B Baharyagmuru35

değmez arkadaşım.. ne gerekçeyle bırakırsa bıraksın değmez. arkana bile bakma. o sana dönse bile sen dönme sakın bu adama. bir insan bir kere elini bırakıyorsa, o insanla yol yürünmez. unutmak için kendini hırpalama. ben neler denedim de unutamadım. topik bile açmıştım, eski sevgiliyi unutmak isteyenler diye sadece hayatına devam etmeye çalış. ayrıca severek ayrılan sensin, o seviyor olsaydı bırakmazdı. sevmediğini kabullendiğin an hayatına devam edecek gücü bulabiliyor insan biraz olsun. ben şimdi o sürece girdim. bir buçuk yıl sonra M