ben anlatmadan duramıyorum :1no2: anlatmak, paylaşmak, birinin benimle ilgilenmesi elbette hoşuma gider çünkü o zaman yalnız olmadığımı anlarım... anlatmazsak olmazki zaten anlattığın zaman karşındaki çare olamasa bile içindekini paylaşıp hafiflemiş oluyosun... kabullenmeye gelince bence kabullenememek yaşananlardan daha zor... kabullenmek hepsinden zor... iki sene oldu kabullenemedim Angjel

gerçektende öyle inanın bende burada paylaşınca anlatınca rahatlıyorum benimle aynı durumda olan inları gördükçe yazılanları okudukça farklı düşünüyorum birde tecrübeli arkadaşlar var burada onlarında hayat birikimiyle söyledikleri şeyler daha farklı yol almama sebep oluyor.. bu heryerde böyledir insan paylaştıkça açılır rahatlar içine attıkça birikiyor ve hastalık olarak geri dönüyor. sıkıntı insanı yoruyor gerçektende. insan hiçbişey yapmasa otursa akşama kadar depresif bir halde ise o sıkınmtı o moral sanki akşama kadar çalışmış ölmüş bitymiş havası veriyor beyin yoruluyor düşünmekten artık.. böyleyiz işte anlatma ihtiyacı doğamızda var A Ally

Neden paylaşım? hımm ınsan sadece kendi yaşadıklarıyla sınırlıdır, yani Dünya ona göre bu yaşantıdan ibarettir ama biliyoruz hayat sadece insanın kendi yaşantısıyla sınırlı değildir bunuda paylaşımlar sayesinde anlamıyormuyuz. Paylaşım paylaşmak iste bu nedenle gerektir... O ozde-01 Popüler

evet bence ilgileniyoruz yani biz kadınlar zaten ilgiyi çok fazla gösteren ve ilginin ne demek olduğunu en iyi bilen varlıklarız bana kalırsa ilgi görmeyide göstermeyide seviyoruz ve biliyoruzki ilgi göstermezsek ilgide göremeyiz verdiğin kadar alırsın derlerya hani. yani tabi kendimiz hakkında konuşmakta hoşumuza gidiyor karşımızdakinin sorununu dinlemektte güzel bana göre. A Ally

son zamanlar da okudukça aklımdan geçiyor,, okuyorum mesala,, doğum günü başlıkları.. çok mutluyum evleniyorum paylaşımları,.. bitti. boşanıyoruz iç acısı.. evladım oldu pırpırlığının paylaşılması ve devamları.. anlatma ihtiyacı, isteği, dürtüsü yada.. niçin kendimizi paylaşmak istiyoruz, niçin ilgi görmek hoşumuza gidiyor bizi bu paylaşıma iten dürtünün kaynağı hangi his.. paylaşmazsak neden paylaşma ihtiyacı hissediyor içimiz.. &#8230; kaplumbağalar kolay canlılardır.. yani bana öyle gelir.. zorlandığı an vakit kaybetmeksizin kendine çekilebilen özgür mü özgür olmayan mı karar veremediğim.. yorulduklarını hissettikleri an ellerini ve ayaklarını büzerek kendileri ile kalabilmeye özgür canlılar.. bizi esasen yoran yaşananları olduğu gibi kabul etmemek/edememek mi.. edemediğimiz zaman yersiz harcanan enerjinin yorgunluğu mu.. kabul ettiğimizi zannettiğimizi aslında içten içe kabul edememek mi yada.. kontrolsüz gelişen içsel isyana dur diyememek mi.. kabul edememeyi kabul edip, boyun büküp devam mı edeceğiz içsel gelgitlere.. mücadeleci bir yapıya sahip olanlar şanslılar galiba bu nokta da.. çünkü bazı insan bir müddet sonra duruyor.. mücadeleci yapının şansı durmadan devam edebilmesi.. o andan sonra da -durmayı seçtikten sonra- hayat birbirine yönelen ok işaretleri gibi, hep tekrarlardan ibaret... çözüm yoksa yapılabilecek bir adım da yok.. tükeniş değil, başlangıç olması lazım belki de.. ... hiçbirşey herşeydir.. Fried N. arzuco Biri Beni Durdursun

öze dönebilmek için, acımak gerekmesi.. ne acı değil mi.. ... &#8220;ve sen de bir şey değişmedikçe dışarı da hiçbir şey değişmez&#8221; söz, çok su kaldırır elfida.. biraz ağır.. yürek istiyor.. acıya, deneye, öğrene, yanıla yük edinmeye adayız.. öğretiliyoruz.. ... konunun dışı hiç olmaz elfida.. çok genişler ama dışlanmaz.. hissetmişsen söylersin.. budur ben de.. be_reN I'm takin back my

ego.. "ben burdayım".. ya da.."ben de varııımm" deme ihtiyacı..

kendını ıfade etmenın en guzel seyıdır paylasmak anlatmak.. karsındakını hıssetmek hıssedılmek.. kk da bunun en guzel ornegı.. opuyorumnanaktan her duyguyu sevıncı uzuntu kederı acı her ne olursa olsun burda belkı de kımselere soylenmıyen anlatılmayan dertlerımızı sevınclerımızı paylasıyoruz ortak oluyoruz.. bırbırımızı anlamayı dınlemeyı karsımızdakının yerıne kendımızı koymayı ogrenıyoruz.. kaplumbaga ornegıne ben soyle yaklasıcam dogadakı dıger canlılardan bızı ayıran en buyuk ve en onemlı ozellıgımız dıye dusunuyorum konusmayı paylasmayı.. her canlının kendıne gore bı savunma mekanızması var.. karsındakıne kendını anlatabıldıgın surece anlasılırsın.. a. s ınsan kendını ıfade edebılgıgı surece vardır var olur dıyenlerdenım.. her an her zaman ınsanın ınsana ıhtıyacı var.. gercekten dınlenıldıgı surece... :1hug: recepivedik kökleri içimde bir