Seni anlıyorum çünkü bir zamanlar bende aynı şeyleri yaşadım ama geçti tek yaptığımda sabretmek oldu 1 ay bile geçmemiş ayrılığın üzerinden böyle hissetmen o kadar normal ki önce bunu kabul et Zamanla alışıyor insan her şeye... Ailen ve arkadaşların hakkında yazdıkların büyük ihtimalle kötü bir dönemden geçtiğin için olan şeyler İnsan kendini herkese ve her şeye kapatmak yalnız kalmak istiyor bu dönemde Acını yaşa, ama sonra çık gez, arkadaşlarının arasına katıl Ailene zaman ayır Sonra geçip giden günlerin için çok pişman olursun Onu sakın arama tek tavsiyem bu!

aradim kizlar ama sadece nasl oldugunu bilmek icin iyi oldugunu sesini duymak istedim... bana geri don ck ozledim falan demek icin aramadim... sonra o gorusmek istedi gorustuk ama olan biteni konusmadk hic... kaldigimiz yerden devam ediyoruz ama sanki ikimizdede bisy var... benimkisi korku yada gelecegimzn olmamasini bile bile onla olmaktan mi kaynakli bilmiyorum.. umarim daha iyi olur hersey yasayip gorucem... canimi yaksa bile seviyorum guzel gozlumu... sanirim onu tamamen kaybetmeye hala hazir degilim... B

kendimi cok yalniz ve mutsuz hissediyorum... aslinda etrafimda arkadaslarim var ama mutsuzum. kendimi mutsuz hissetmemmin nedeni ise yalnizlik sanirim... gercekten beraber zmn gecirerek zevk aldigim hic kimse yok yanimda... biri vardi hayatimda onla son aylar zaten bi vardk bi yoktuk... istemeyen soguyan oydu aslinda hala sevdigini soluyordu ama nedense eskisi gibi degildi bana karsi... sonra ayrdildk 1 ay kdr oldu... daha onceleride ayrilip baristik... ama bu kesin galiba. ben dedim artk istemiyorum diye dunku cani isteyince beni aramasi cani isteyince bana gelmesi rahatsz etmeye basladi beni artk. hep onun planina programina uymak zor gelmeye basladi... kendimi sanki sevdigi biri degilde onun metrsiymisim gibi hissetmeye basladim... cvp vermez hemen vs vs... kiskandirmaya calismasi dayanamadim artk bitridim. ama cok ozluyorum onu. bitek onla gercekten mutluydum . ailem kardesim arkadaslarim akrabalarim hic biriyle ole mutlu olmadim..1 ay nasl onla hic konusmadan gecti bilmem. onun yoklugu aile sorunlari hayatin monotonlugu hersey mutsuz ediyor... yapayalniz kimsesiz hissediyorum kendimi. bazen keske sahidende ole olsaydi diyorum kimsem olmasin issiz bir adada tek basina gecmisim silinsiz kimseyi duusnmek istemiyorum.. off o kdr skldimki... sonra etrafimdkai insanlari kiskaniyorum mutlu olduklari icin o derece kotuyum... ozellikle sevgilisi olanlar sevilip sevilenleri ck kiskaniyorum(onu aramak istiyorum ama yaparsam eskisi gibi olcak diye korkuyorum. o ararsa belki biseyler degisir diye umut ediyorum... gercekten seven biri birakir mi kizlar?sevmiyor dimi beni?yoksa ilgisz olmazdi?kendimi hic degerli gormuyorum ne onun gozunde ne baskasinin gozunde. ole yasamak zorunda oldugum icin yasiyorum sanki... gercekten zevk alarak eglenerek gulerek degil... birgun bu kotu hikayenin sonu gelir mi acaba?bundan snra guzel olur mu hayatim?gulmek istiyorum ya kahkahaa atarak gulmek pozitif olmak hic biseyi kafama takmamak?bazen gercektende kader diye bisey var diye duusnuyorum. cunku ne kdr biseyleri degistirmek istesemde beceremedim. belkide yeterince cabalamadim... sizce arayayimmi onu kizlar. ama soguk davranirsa daha kotu olurum.. yada cvp vermezse... B