Sizin morluklar nasıl nerde çıkıyor Z

Düşünmemekle geçiyor mu? Ben zaman zaman başka şeylere dalıyor tamamen unutacak seviyeye geliyorum. Hatta o dönemler iyileştim diyorum kendi kendime. Ama bir şekilde ufak bir tetiklenme anı ile her şey eskisinden de beter oluyor. Önceleri endişe ataklarım bu kadar güçlü değildi. Şimdi düzeldim dedikçe daha güçlü çekiyor sanki beni aşağıya. Hele ki sabahları uyandığım ilk an yok mu? O paniği titremeyi mide bulantısını anlatamam size.

Ben de tek başıma gidiyorum hastanelere. Kimse benle gelsin istemem hatta zorda kalmadıkça kimseye anlatmam. Dört senelik sevgilim hastalık hastası olduğumu bilmez. Annem ve ablam da evhamlı sanır ama bu düzeyde olduğumu bilmezler. Çünkü anlamayacaklar ya boşa kızacaklar ya da üzülecekler. Derdim dikkat çekmek olsa herkesi velveleye verirdim ama tek isteğim bu takıntılardan kurtulmak. 24 yaşındayım, 20 yaş üstü kadınların ayda bir düzenli meme muayenesi yapması gerekiyormuş ama ben dokunamıyorum vücuduma. Anlatsam daha neler çıkar da muhtemelen yazabileceğim her şeyi siz de biliyorsunuzdur.

Evet görmüyorum desem yalan olur ama her şeyden önce doktoruma ve tecrübesine çok güveniyorum. Daha iki seans aldım derine inerek korkumun kaynağını bulmaya çalışıyoruz. Her hastalık korkumda, atak anında kendisine yazıyorum ve rahatlıyorum. Telefonun bi ucunda olduğunu bilmek iyi hissettiriyor.

Rica ederim bunlar benim canımı sıkmaz ki birebir yaşadığım şeyler. Vücudumuzu dinlediğimiz sürece pek çok şey dikkatimi çeker ve çekmeye devam edecek çünkü vücut sürekli çalışma halinde ve ister istemez her gün değişiklikler oluyor. Bunlar normal biri için dikkat dahi çekmezken bizim için olay bambaşka olabiliyor. İnşallah en kısa zamanda anksiyetemiz geçer

Devamli mesguliyet, aktivite, kendini dinlememe bunlari uygulamaya calismak gerekiyor baska turlu zor

Nasıl

Merhaba sizi bu şikayetlerinizi neye yorumluyorsunuz damarlarım çok gözüküyor demeniz kilcar damar olmasın mı cnku bnmde o tür şikayetlerim vardi Z

. push ;

Aşkım sana yazacaktım ama senin de bebeğin var istemeden de olsa seni tetiklemek istemedim. Uzun zamandır bu kadar zorlamamıştı beni. Benim derdim geçeceğini bilmemek değil Allah'a şükürler olsun her seferinde toparlayabildim rabbim o gücü veriyor ama her atak bir öncekinden daha kuvvetli oluyor sanki. Ben iyiyim sanırken alttan alttan korkularımı besliyorum sanırım

Anlatın tabiki hepimiz benzer şeylerden muzdabiz. Nedir rahatsızlığınız tam olarak nasıl başladı tedavi görüyor musunuz

Dediğim gibi korkulacak bir şey yok düzgün sınırlı ve reaktif nodlar yani aktif değiller. Enfeksiyon geçiren kişilerde olur bu zaten bebeklerde bile oluyor. O nodlar bazen küçülüyor bazen de yıllarca kalabiliyor. İnanın çok araştırma yaptım. O yüzden içiniz rahat olsun Z

Vermedi ya zaten ondan korktum nedir dedim reaktif zaten lenfin git usg çek tekrar pazartesi cekecem Çarşamba günü göstercem inşallah herşey yolundadır Z

Ben kendimi bildim bileli hep çok evhamlıydım. Ama bu denli sıkıntılı boyuta bu sene ulaştı yılbaşından bir ay sonra falan. Ve katlanarak arttı. İlaç kullanımı ile bir sıkıntım yok fakat okulum başladığından beri iyiyim sanıyordum, tamamen geçmediğini bilsem de nispeten daha rahattım. Yakın çevremde tetikleyici bir unsur var maalesef ve ondan olduğunu tahmin ediyorum. Sabah o halde uyanmak beni anksiyetenin kendisinden ziyade " hep böyle mi olacak, her iyiyim dediğimde daha şiddetli mi gelecek" diye endişelendirdi. Her günüme şükrediyorum Rabbime hamdolsun maddi manevi bir derdim yok ama hastalık hastalığını çeken bilir

Çok çok iyi anlıyorum ben bu hastalıktan korktuğumda deli gibi kaşınıyordum 5 ay kaşındım tam. Alerji testleri yaptırdım bi şey çıkmadı. Doktor tamamen psikolojik dedi. Bu hastalık korkum bitip diğeri başlayınca kaşıntım da geçti sizin de öyle olacak eminim Z

Merhaba size destek olmak için yazıyorum bunları. Çok yakınımı bu hastalıktan kaybettim. Sonra başladı ben de korkular. Aynı hastalık belirtilerini kendimde bulmaya başladım. Önce internete girmek gibi hata yaptım vücudum deli gibi kaşınıyordu. Diğer belirtilere bakıyordum gece terlemesi ben gece terlemiyorum ki diyordum ertesi gün bi uyanıyordum her yerim ter içinde. Vücudumdaki her noktayı incelemeye başlamıştım. Her sabah panikle ve titremeyle uyanıyordum. Artık fena olmaların önünü alamadım acillere koştum bir sürü tahliller yaptırdım. Vücudumda bi morluk çıktığında gece 3 5 demeden koşarak acile gidip kan veriyordum. İnan doktorlar artık benden bıkmıştı. Bir şeyin yok gelme diyorlardı. Ama ben durmuyordum. Morluğu aşıyordum bakıyorum diş etim kanamış hop tekrar acillere. En son doktor dedi ki hiçbir şeyiniz yok lütfen uzun süre hastaneye gelmeyin dedi. Durmadım tabi vücuduma baktıkça bi şeyler buluyor bu defa başka hastanelere gidiyordum. O zamanlar ilaç da kullanıyordum ama fayda etmiyordu. Sonuçta kendim araştırmaya girdim bunun adı somatizasyon bozukluğu. Beyniniz bir hastalığa odaklandığında size onun belirtilerini yaşatıyor. Sonra gittiğim psikiyatrist de aynısını söyledi somatik belirtiler veriyorsun dedi. Hala evhamlıyım ama eskisi gibi değil o hastalığı düşünmediğiniz zaman belirtileriniz de kaybolacak inanın bana. Bu arada kaşıntı da tamamen stresle alakalı. Stres yaptıkça kaşınmaya karşı kocamıyorsunuz. Bunun için biraz zamana ihtiyacınız var inanın geçecek

Bunun çözümü yok arkadaşlar tek çare rabbim bu kulumun bu imtihanı yeter ona diyecek ancak o zaman geçecek olsa 14 yıldır benim ki geçerdi. Şu durumda yapacağınız tek şey dr kontrolünde ilerlemek

Bnde sizin gibiyim bıktım artık bıktım yoruldummm

Çok yorgunum lütfen bana yardımcı olun

Tabi siz korktukca vücudunuzu dinliyorsunuz, vücudunuzu dinledikçe her hissi yorumluyorsunuz. Acaba o anlarda dikkatinizi başka şeye yönlendirmek iyi gelir mi? Ben de metroya binmekten aşırı korkuyorum ama mecburen biniyorum biner binmez saçma bir oyun var sırf dikkatimi dağıtmak için onu oynuyorum. Bir de şöyle dusunun lütfen bütün hastalıkların çözümü var sağlıkla kalın çok sevgiler

Canım ben ne yapacam bilmiyorum gerçekten ya valla bugün gitim reaktif diyor kötü bir şey mi dedim hiç cevap almadim ne yapacam bilmiyorum Çarşamba günü gidecem çok korkuyorum

Ayy Allah razı olsun senden inşallah öyledir canım ya. Valla artık ne yapacağımı şaşırdım kızım benimle sürükleyerek götürüyorum. Hastaneye inşallah Çarşamba günü de son olur panik atak hastasıyım her daka internet bakiyom. ve eşimle de tartışmamiz oluyor hatta babamla bile kendime söz verdim bu sefer bakmayacam en son baktimda 2cm olunca lenfoma kanseri yazıyor ve ondan korku panik halindeyim teşekkür ederim yorumun için içim biraz rahat oldu Z

Hepimize geçmiş olsun bnde sabahlari uyandigimda yoğun korku kaygı nefes alamama hissi boğuluyor gibi olma 2 aydır bunu yaşıyorum ve Bi türlü düzelemiyorum ne yapacağız arkadaşlar böyle M MaviMabellee

Ben bir gun icinde duygudan duyguya surukleniyorum atak oldugu zaman gece yataktan firlamalar sıkışmışlık dunyam basima yikilmişlik hissi. Sonra geciyo, sonra ayni gun tekrar sariyo olmasi muhtemel ama olmamis hatta buyuk ihtimalle bir cogu olmayacak bin tane felaket senaryosu... beynimde sanki binlerce sekme acilmis ve her an cokebilecek hissi... Ama bunla yasamayi ogrenmek lazim en onemli seyde rutin aslinda, rutin hayatimiza devam etmeye calismaliyiz ancak bu sekilde normallesebiliyorum ben. Simdi Allah nasip ederse bebegim olacak ona dair endiseler korkular da eklendi ama sonra diyorum bugune kadar dusundugun kac kotu senaryo gercek oldu ki bunlar da olmayacak. Hayat devam ettikce her gun yeni ve guzel seyler katmali bizi tuketmemeli buna izin vermemeliyiz

Ben çok yorgunum çok gerçekten az önce acilden geldim son bı aydir sürekli olarak hastanedeyim şimdi de yeni geldim Allahım lütfen yardım et pazartesi gidecem Çarşamba gidecem gelecek hafta gidecem kendimi iyi hissetmiyorum ne yapacam bı kaç kişiye anlatım artık onlarda benimle bakiyom için konuşmak istemiyor artık bıktıklar vve artık bende bıktım lütfen biraz konuşalım burda icimi dökmek istiyorum Z

İç bı anason Birşeyin kalmaz

Nasıl bir yorgunluk?

Çok geçmiş olsun kolay şeyler yaşamamışsınız. Bütçemi ayarlayınca psikoterapi almayı çok istiyorum zaten fakat şu sıralar zor. Siz fayda görüyor musunuz psikoterapiden, seanslar nasıl ilerliyor?

En yakınlarınıza anlatabilirsiniz bence anlatmak en azından biraz da olsa rahatlatıyor insanı. Çok iyi anlayabiliyorum aynı korkuları ben de kaç defa yaşadım yaşıyorum. Yılda 3 defa meme ultrasonuna girdiğimi biliyorum. Profesöre bile çıktım muayene için. En son dr gelme dedi artık. Ben de küçüklükten beri hep evhamlıydım ama 19 yaşımda panik atağa ve anksiyete bozukluğuna yakalandım. Her şey yolundaydı ilacımı kullanıyordum. Bi ara final dönemimde kötü olmuştum. Sonra 8 yıl paxerayla güzel bi yolculuğum vardı çalışıyordum meşguldüm. Derken pandemi girdi başlarda her şey güzeldi. Sonra yakınımı kaybetmem evimizde yangın çıkması ve köpeğimi yangında kaybetmemle başladı her şey. Bütün dikkatimi vücuduma vermeye başladım. İlaç yetmiyordu hep korkular artık beraberinde depresyon da gelmişti. Zevk almıyordum hiçbir şeyden. Güneş doğuyor batıyor umrumda olmuyordu. Gelecek umutsuz, geçmiş güzel ama uzak gibi düşünceler. Doktor ve ilaç değiştirdim ama fayda etmedi. Şimdi yine dr değiştirdim aynı doktorumdan da psikoterapi alıyorum. Hastalık hastalığı ancak psikoterapiyle geçtiği yönünde çok şey okudum. Tek yolu psikoterapi ben bütçemi zorlayarak da olsa psikoterapi almaya başladım. Alabiliyorsanız psikiyatristten alın ama çok daha etkili oluyor ilaçla beraber ilerliyorsunuz. Z

Bende öyleyim ve şuan çok kötü durumdayım ne yapacam bilmiyorum sanki bende kotu bir şey varmış gibi hissediyorum Allahım yardım et Allahım Z

Makat çatlağını kafaya takmayın bende de olmuştu kan görünce öyle korkmuştum ki dr bi krem vermişti sürmedim bile. Çevremde hemen herkeste var. Ama sizi anlıyorum duşa bile korkarak giriyordum ben vücuduma ellerim de bi şişlik gelir mi diye. İlk zamanlar korkular çok yoğun oluyor ve emin oluyorsunuz okuduğunuz o hastalığın sizde olduğuna. Doktorlara bile inanmıyorsunuz ben bi iki doktora daha gösteriyordum nasıl bir ruh haliyse artık. En sonunda bi Harvard mezunu bi doktora demiştim siz nasıl rahatsınız böyle diye. Bana sor ben 6 yıldır kan tahlili bile vermedim demişti:) Etrafıma bakardım insanlar nasıl korkmaz böyle şeylerden ne rahatlar diye keşke öyle olsam derdim. hala da bakıyorum :) Bi sivilceyi bile hala büyütürüm mesela kötü bi şey varsa diye. İlk zamanlardaki gibi değilim ama dediğim gibi alışıyorsunuz bence ilacı zaman. Kendinizi toparladıktan sonra da meşguliyet. Şu an demiyorum çünkü meşgulken bile beynini kemiriyor insanın bu hastalık hastalığı. İnsanlarla konuşuyorsunuz ama aklınız hep hastalıkta oluyor. Bu bir takıntı haline geliyor çünkü vücudunuzu inceliyorsunuz görev gibi. Belki de hayatımızdaki başka problemleri bu şekilde atmaya çalışıyoruz bilemiyorum. Dikkat çekmek asla değil ama ben yalnız başıma giderdim hastanelere kimselere demezdim. Bütün algımız bedenimizde oluyor bir de siz şu an vücudunuzda bir yere odaklanın beyin hemen oraya sinyaller gönderiyor ve ağrı hissediyoruz. Kısacası ağrı algımız bozuluyor. En güzeli bunların somatik belirtiler olduğunu kabul etmek ve geçeceğine inanmak :)

Allah bağışlasın bebeğinizi. İnşallah atlatır ve bebeğizle güzel günler geçirirsiniz

Bi kaç adet Yağlı hiluslu düzgün sınırlı lenf nodlari mevcuttur yazıyor ve 2cm diyor özelde çektim ceken doktora bi şey varmı dedim 4 defa adam sinirlendi hiç bir şey yok dedi lenf büyümüş odaa KBB bakacak yine de korkuyorum pisiklojik olarak geçen yıl bu senede oldu senesi geldi yine ben yine ben.

Evet kötü bir şey mi Z

İnşallah canım inşallah bakalım ne oluyor bazen öyle ağrıyor ki. Nasıl geçecek zaman bilmiyorum kulağıma vuruyor ağrı yorumun için teşekkürler canım P Panikli

Ben de kaygı bozukluğu hastasiyim, hepinizi cok iyi anlıyorum, size ne iyi geliyorsa onlari yapmaya calisin, yürüyüş, sıcak duş, dinlendirici müzik, ibadet... Ne iyi geliyorsa. Cok zor, o hisle yasama devam etmek cok cok zor. Papatya melisa cayi da cok iyi geliyor.

Çok güzel yazmissiniz aynı dediğiniz gibi beyin kanaması geçirdim onun atakları bitti tiroitde nodül çıktı onun taktım 1 yıl kötüyse diye kafaları yedim o bitti makat çatlağı çıktı kanadikca aklım çıkıyor resmen Allah'ım dermansız dert versin artık kimse beni dinlemiyor panik atak geciriyorum bazen kalbim sıkışıyor kalp krizi geçiriyorum sanıyorum hep atak hep atak hiç mutlu değilim hiç

Benim sadece boğazım ağrıyor du doktor sıkıntı yok dedi ben çok sıkıntı yaptım damarlarım gözüküyor du damar cerrahisi gitim damarlar gözüküyor dedi bı sıkıntı yok stresten dedi şimdi de dilim altı bi şey çıkmış ağrıyor

Çocukluğumdan beri hastalık hastasıyım uyandım titriyorum yardım edin bana geçmiyor geçmiyorrrrr

Kuzumm ahh yine atak dönemi olduğunu ve geçeceğini unutma lütfen, daha öncekiler gibi korkularının hangisi oldu? Öyle düşünmeye çalış en azından biraz rahatlatır. Banada geliyorlar arada dün gece mesela yine o nefes kesilmesi durumunu yaşadım uzun zamandır olmuyor du ama üstünde durmamaya çalıştım yoksa çekilecek gibi değil maalesef.. üstelik gerçekten hastayım son zamanlarda bir toplayamadım. Daha öncekileri hatırlayıp rahatlamaya çalışıyorum yine böyle olmuştun ne oldu diye iyi geliyor . push ;

Öncelikle çok geçmiş olsun inanın sizi benden iyi kimse anlayamaz. Ve bakın ben çocukluğumdan beri böyleyim diyorum. Tabi benim durumum özellikle bu sene ciddi boyutlara ulaştı ama hep evhamlıydım. Doktorlara inanmamak, her an içinde bir sıkıntı ve şüphe taşımak, o korkularla yemek yemeye uyumaya çalışmak, kendinle beraber çevrendekileri de yıpratmak nedir çok iyi bilirim. Öncelikle ve en en en önemlisi internetten araştırma yapmayı acilen bırakmanız gerekiyor. Çözüm yolunun en büyük adımı bu. Senelerce internetlerde gezdim, en ufak şeyler için bile neler neler yazdığını çok iyi biliyorum. Birkaç ay önce internetten hastalık aramayı kesin olarak bıraktım ama hala sıkıntısını çekiyorum neden biliyor musunuz? Zamanında okuduğum her şey mıh gibi aklıma kazınmış. Kafamın içinde o kadar bilgi kirliliği var ki araştırmayı bıraksam dahi zamanında okuyup beynime yerleştirdiklerim beni çıldırtmaya yetiyor. İnternette yüzünüzdeki sivilceye dahi yazacak yanıt belli. Buna devam etmek sizi daha da yıpratmaktan başka hiçbir işe yaramaz. Eşinize de kızmayın çünkü bu durumu yaşamayan hiç kimse bizi tam olarak anlayamaz. Ben dahi kendime kızıyorum bazen, şükret diyorum insanlar neler neler yaşıyor ama bu durumun şükretmekle ilgisi yok aslında, sadece beden hasta olmaz psikoloji de hasta olur ve bizim yaşadığımız da gerçek bir hastalık. Ama ben dahi kendime kızarken başkası beni nasıl anlasın üstelik yaşamayan biri? Derdi çeken bilir en nihayetinde. Mide gazına gelince stres mide ve bağırsaklara vuruyor direkt ben de hemen ya ishal olurum ya reflüm azar. Doktorlar çok şükür sağlıklısınız demiş bunu hatırlatın kendinize yılmadan. Ve en en en acilinden bir psikiyatri randevusu alın. Ben haftaiçi kesinlikle gidicem çünkü normal biri gibi yönetemiyorum o stresi. Kabullenmek, tevekkül etmek iyileşmenin en önemli adımı. Z

Esasında dediklerinizi yapıyordum okula gidiyorum zaten. gayet iyiydim elhamdülillah ama bu sabah uyandığımda neye uğradığımı şaşırdım. Bendeki yaygın anksiyete bozukluğundan ziyade hastalık hastalığı. Tetikleyici bir unsur olduğu an mahvoluyorum ve nasıl geçecek bilmiyorum

Merhaba damarlarım çok gözüküyor du halen devam etmektedir bazen gözüküyor doktor bi sorun yok dediler ama boğaz şişlik var ve dilim çok

Her zaman yazabilirsin kuzum zaten her defasında öyle oluyor, ben yanındayım bunlar da geçecek inşallah

Ne demek kuzum herkeste olabiliyor reaktif lenf nodları onlar için de genelde antibiyotik veriyorlar. Hiç canını sıkma bir şeyin maşallah hastalık hastası olduğun için normal böyle hissetmen.

Tamamen unutmuyorsunuz ama o eski paniği korkuyu yaratmıyor sizde. Mesela o hastalıkla ilgili korkunuz bitiyor başka bir şey buluyorsunuz kendinizde, bu defa onun korkusu sarıyor. O yeni korktuğunuz hastalıkla ilgili belirtileri yaşamaya başlıyorsunuz. Allah kimseye yaşatmasın adeta bir girdap gibi. Biri bitiyor biri başlıyor. Acillere hastanelere binlerce lira döktüm bu yüzden. Artık kan tahlillerini yorumlamayı hangi hastalık hangi belirtileri verir bunları bile öğrendim ve çok kızıyorum kendime. Sonunda param kalmadı ve gitmiyorum. Şikayetlerimi çok yakınımdakilere söylüyorum onlar da bıktı benden ama anlatmak rahatlatıyor açıkçası. Meşguliyet çok önemli evet ama insan o anda hangi işi yaparsa yapsın aklı hep hastalıkta oluyor. Niye gülüyorum ki ben diyosun hastayım vsvs. En kötü yanı ilaçlar iyi gelmiyor somatizasyon bozukluğuna. İyi gelen tek şey zaman şu an geçmedi benim de tam anlamıyla ama eskisi gibi de değilim. Sizin gibi sabahları hep korkuyla titreyerek uyanırdım onlar geçti mesela zamanla. Beyin uykuda resetleniyor ve sabah olduğunda dünden kalan bütün endişeler korkular, vücudunuzda yolunda gitmediğini düşündüğüz her şey yüzünüze çarpıyor. Bir de sabahları stres hormonu olan kortizol en yüksek seviyelerde salgılanıyor sonrası atak ve anksiyete zaten. Allah hepimizin yardımcısı olsun. Sormak istediğiniz bir soru varsa yazabilirsiniz.

Canım benim rahatsızligim geçen yıl oldu göğüsüm ortası ağrıdı kalp krizi geçiriyom sandim ve o gun başladı doktora gitmem her hafta acile gittim ve bana hiç bir şeyin yok beynim hissetmiyordum en sonunda pisiklojik destek aldım ilaç kulandim ve bıraktım 5aydir bıraktım 2 Ekim'de. başladı bu sefer boğaz ağrısı oldu ben grip oldum sandım yok geçmek bilmiyor internet girdim karsima lenf kanseri çıktı ve çok korktum acile gittim acil bi sıkıntı yok dedi eve geldim koltuk altim şişmiş gormedim agrim vardı ama umursamadim ertesinde sağlık ocağına gitimde bana yardımcı olun böyle böyle bana elime hafif bir şey geliyor genel cerrahi git. Uzun oldu kusura bakmayın lütfen bana dedi ki meme usg troid usg çek çektim gösterdim bana fibro kist önemli bir şey değil dedi troid için de senin lenfin 2cm şişmiş dedi yine de internet girdim lenfoma yazıyor ben de panik oldu dahilye gittim kanlara baktı ve iyi dedi bi sıkıntı yok dedi KBB git randevum 9da gidecem ve endişe verici haldeyim karnim sırtım kasiklarim ağrıyor acile bugun onun için gitim mide gazin çok var dedi ben ikk defa birşeye emin oldum pazartesi başka doktora gidecem genel cerrahi Çarşamba da iç hastalıkları ve en sonunda KBB ne yapacam bilmiyorum kolum kan alimi oldu morarma olmus diyor eşim ama kolum bı kaç yerde morluk var damarlarım çok gözüküyor ben çok korkuyorum. gercekten eşim de çok yoruldu kızımada doğru düzgün bakamıyorum kimseye artık diyemiyorum ne yapacam bilmiyorum internet girdim den beri uyuyamiyorm ne yapacam ben bilmiyorum. Radyoloji uzmanı çeken doktora bı sıkıntı varmı dedim 4 defa adam hiç bir sıkıntı yok herşey gayet iyi dedi ama ben emin olamıyorum ne yapacam lütfen bana yardımcı olun lütfen şuan da pisiklojik olarak kasintim var sanki o hastalık var gibi ne yapacam Allahım inşallah şifa versin inşallah teşekkür ederim gerçekten çok uzun kusura bakmayın. M Mom10 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Bende bilmiyorum bende o şikayetlerle hemotoloji ye gittim doktor birsey yok dedi sizi yaşlardaki gençlerde normal dedi deriniz ince ve kilcar damarlar çatladığı için morarma yapıyor bide bnde bademcik var boğazım bazen ağrıyor ama inanki bende bilmiyorum hep tedirginlik war bnde kötü düşünmek istemiyorum ama elimde değil panik atak var daha kötü

Şehir Hastanesi'nde psikolog var mı? Ay nolur olsun benim terapiye çok ihtiyacım var. Mental ve fiziksel bir yorgunluk, yaşadığım yoğun stres ve kaygı kendini pek çok şekilde belli ediyor işte M Mom10 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler