30 yasindasin, maddi imkanin varsa cik o evden, yoksa "bu evde benim kurallarim gecerli" lafini daha cok duyarsin.

Yapman gerekeni yapmışsın. Artık akışına bırak. O da farkına varmıştır sanıyorum. Alttan alacaktır.

Şiddet görenlere göre fazla saçma gelebilir gibi bi cümle kullanmışsın ki babası tarafından saatlerce dövülen yerlerde sürüklenen bir olarak yazıyorum bunu her insanın bi sabır sınırı var ki baban bu kotayı sende doldurmuş babama küçükken karşı çıkmazdım büyüdükten sonra fiziksel olarak birşey yapamadı ama dili hiç susmadı hala devam yani kısacası onlar zoruna gitmesin ama hep AHLAKSIZ kalacaklar ama Rabbim var hiç üzülme

Yani bence iyi etmişsin.. Sen saygısızlık etmemişsin ki.. Sen küçük çocuk değilsin ki.. 30 yaşındasın.. Sana vuramaz ki çocukken de vurmamalıydı. Bu lafları demesi gereken bir durumda yok ortada. Kendini ezdirme diyeceğim bu.. Bundan sonrada böyle laflar etmez sanırım..

Benzer hayatlarımız var ama ben bu tavrı 1-2 sene önce koydum. Şuan bende 30 yaşındayım. İlginç olan şu ki, bağırıp tepki koymaya alışınca hep yapıyorsun. Bazen susuyum umursamayım desemde yılların birikimiyle her defasında daha büyük tepki koyuyorum. Bu evde benim kurallarım geçerli diyince de tepkim "ozaman ben ayrı eve çıkıyorum" oluyor. Bunu okadar istemiyor ki ortada buluşuyoruz. Sadece onun kuralları geçerli olamıyor...

Neyse ki burda daha önce başka konuda da yazmıştım. Bizim de babamız 3 kızınız dağ gibi arkasındadır. Yaşi kaç olursa olsun. Niye otoriter dedim die canavar canlanıyor gözünüzde bilmiyorum. Bana koni sahibinin babası da canavar gelmedi. Ben asıl çocukluğunu mahvettiğini düşündüğü biri ile bu yasa kadar aynı çatı altında olmayı özsaygisi düşüklük olarak görürüm. Ben olsam böyle düşümsem o evden çoktan giderdim. Üniversiteye gittiğim yıl yaz tatillerinden itibaren bir şekilde yapmaya çalışırdım hem de. Bana da garip gelen şey bu kadar mahalle kavgası edecek kadar bazen nefret ederken diğer türlü yapması. Niye herkese normal geliyor bilmiyorum. F FearEatsTheSoul Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Benim babam da otoriter birisidir. Sevgisini çok belli edemez ama her zaman dağ gibi arkamızda olduğunu biliriz. . Ama bana bir kez bile ne vurdu ne de gerizekalı dedi. Bu otorite değil istismardır. Bu bir. İkincisi 30 yaşında bir kadının kendisine gerizekalı hayvan diyen birisine saygı sınırlarını aşmadan "benimle böyle konuşamazsın" demesi abartılı bir tepki veya orantısız güç değildir, özsaygısı olan birisinin vermesi gereken normal tepkidir. Bir psikolog olarak sizi empati yeteneği düşük gördüm. Sizin veya çevrenizdekilerin otoriter babanızla aynı değil herkesin babası ne yazık ki. Ayrıca insan artık nerede tak edip patlayacağına kendisi karar veremez. Son olarak 30 yaşında hala aile ile yaşama kısmına dair söylediklerinize katılıyorum. 30 yaşında birisinin kendi hayatı ve düze olmalı

Normaldir 30 senenin birikimi illaki bir yerde patlayacaktın..

o kadar uzun yazmışım ki şimdiden hepsini okuyup yorum yazanlara teşekkür ederim, uzun bi iç döküş oldu..

Bence de vicdan yapmalisin, bunca sene hak etmedigin bunca sacma sapan hakarete ve muameleye nasil sessiz kalip, kendine acimamissin,. zararin neresinden donersen kar

Geç bile kalınmış bir kırılma olmuş. Umarım idrak etmişlerdir yaptığınızın sersenişi.

iyi geceler herkese herkesin bi kırılma noktası var denir ya çok doğruymuş.. bugün benim için öyle bir gün oldu. aslınsa hem sanki günlüğüme yazar gibi içimi dökmek istiyorum hem de sizlerden doğruyu yanlışı ayırt etmeme yardım etmenizi istiyorum.. babamla yıllardır farklı bir ilişkimiz vardır. klasik baba kız görünümünde ama benim açımdan geçmişim izlerini hep taşıyan küçük bi kız.. ben küçükken ve lise çağlarımda sert ve otoriterdi. kolay kızan azarlayan biriydi. ve zaman zaman vurduğu olmuştu. en çok aklımda kalan 16 yaşındaydım çok saçma bi nedenden ötürü yerde otururken kafamın arkasına bikaç kez yumruk vurmuştu. bi yandan da gerizekalı demişti. inanın bunu hakedecek hiç bir şey yapmadım. iki abim var üçümüz de tek bir kere karşı çıkmadık, saygısızlık yapmadık. annemi üzdüğü zamanlar bile hep saygımızı korumaya çalıştık. annem hep aman babanızın ahını almayın o sizin babanız seslenmeyin dedi. yıllar içinde vurması ya da tokatı olmasa sa hep azarlayacağı bi konu buldu. bu sürekli yaşan bi durum değildi, öyle söylersem haksızlık ederim ama bazı konularda kolayca kızan ve gerizekalı salak mısın kızım diyebilen biriydi. belki şiddet gören ya da daha kötü şeyler yaşayan aileler için çok basitti yaşadıgım ama yıllar içinde beni bu durum çok etkiledi.. şimdi 30 yaşındayım, son yıllarda yaptıkları söyledikleri çok fazla gözüme batar olmuştu. yine hep sessizdim yine karşısında tek kelime etmiyodum ama sonrasında kendi içimde onunla tartışıyodum kavga ediyodum içimde kalan şeyleri ona söylüyodum.. son yıllarda daha çok değişti. daha sakin daha az kızan çoğu şeyi önemsemeyen biri haline geldi. ama ara ara yine otoritesini hatırlatma ihtiyacı hissediyodu. esas olay bugün patlak verdi, sanırım 30 yılın birikimi.. arkadaşımla buluşmak için aceleyle hazırlandım, babasıyla birlkte arabayla beni almaya gelmişti o da saolsun acele ettirdi beni, kapının orda bi yandan giyinirken bi yandan da odaya doğru ben çıkıyorum ayşeyle buluşcam dedim ikisi de duydu bundan eminim hatta nasıl gideceksiniz dedi ben de babası bırakacak araba var dedim ve hızlıca çıktım evden. akşam eve geldim, onların oturdugu odaya baktım geri dönüp kendi odama gidecektim birden bağırarak gel buraya dedi yerinden doğrularak. yüz ifadesini ve ses tonunu duyduktan sonra ben ven değildim sanki. içimde başka biri vardı. normalde kafamı eğip sessizce azarlamasını dinler sonra odama gider ağlardım. yerinden doğruldugunu görünce napcaksın vuracak mısın dedim, bu tepkime çokşaşırdı birden, ne vurması saçmalama dedi, bu ses tonuyla bu ifadeyle benimle konuşamazsın dedim, sen giderken lütfedip bize haber bile vermiyosun kendi kafana göre çıkıp gidiyosun dedi. ben giderken size söyledim siz de duydunuz dedim. neymiş çok aceleyle söylemişim güzelce odaya girip anlatmam gerekirmiş. gündüz saatlerinde çıkıyorum evden ve 5te geliyorum. evden kaçmışım gibi konuşma dedim. sonra ara ara konuşmaları hatırlayamıyorum, bi ara gerizekalı hayvan dediğini duydum ve ben de kayış koptu, bi yandan istemsizce parmağımı sallayarak bana gerizekalı hayvan diyemezsin dedim, ben 30 yaşındayım sen benimle bu şekilde konuşamazsın dedim,16 yaşındayken de bana vururken gerizekalı demiştin hatırlıyo musun ben hiç unutmadım dedim. o kadar şaşırdı ki gözlerinde o şaşkınlığı net ni şekilde görebildim. annem şok içinde zaten, beni tanısanız asla ama asla böyle bi çıkış yapmayacağımı bilirdiniz. nasıl o sözleri söyledim nasıl öyle tepkiler verdim bilmiyorum, ayağa kalktı ben hala karşısında konuşuyorum, abilerim gerizekalı ben gerizekalı sen nasıl konuşuyosun bizimle yıllardır dedim, evlensem çocugum olsa sen yine bana gerizekalı diyeceksin dedim, evet diyecem dedi, diyemezsin diye inatla devam ederken annem beni odama götürmeye çalıştı bırak diye bağırdım, nasıl o hale geldim bilmiyorum, senin baban benim yaşımdayken sana gerizekalı hayvan dese ne hissederdin zoruna gitmez miydi dedim, ne biliyosun söylemediğini dedi, senin zoruna gittiyse neden bize aynısını yapıyosun dedikten sonra ağlamaya başladım ama hala parmağımı sallayark konuşuyodum, bana car car konuşma o parmağını sallama dedi, sen de bana hakaret etme dedim, benim evimde benim kurallarım geçerlidir dedi, ben de ben yanlış bişey yapmadım saat 5 eve geldim, siz olsanız da olmasanızda ben nasıl yaşayacağımı biliyorum ne size laf getirdim bugüne kadar ne de kendime dedim. bi yandan konuşup bi yandan koridorda yürüyorum annem yanımda babamda karşımda benimle yürüyo, ellerim titriyodu o da farketti. hala böyle bi tepki nasıl verdim bilmiyorum. dışardan bakınca çok küçük basit bi tepki gibi görünebilir ama benim bugüne kadar yaptıgım tek şey ağlamak olurdu. asla karşısından bi cevap bile vermezdim. ama kaç yaşına gelmişim hala o ses tonuyla gel buraya diye bağırması ve sonrasında gerizekalı hayvan demesi çok zoruma gitti. asla saygısız biri değilim her zaman güleryüzlü sevgiyle davranırım onlara, o hakaretleri işitmeyi haketmedim. bunu da söyledim ona zaten.. bir yandan vicdan yapıyorum, benden hiç beklemiyodur eminim, çok şaşırmış üzülmüştür belki de bilmiyorum. ama bir yandan da keşke şunu da söyleseydim diyorum. bu ikilem o kadar zor ki.. saatlerdir yemek yemedim odadan çıkmadım. ne düşüneceğimi nasıl hissedeceğimi bilmiyorum. bundan sonra nasıl olur ilişkimiz onu da bilmiyorum.. düzeltme: baştan sona okuyunca biraz farklı algılanmış olabilir, son zamanlarda aramız iyiydi, aslında sever çocuklarını sadece nasıl seveceğini bilemez, yeri geldiğinde güleriz şakalaşırkz ama yeri geldiğinde yine çocuk gibi azarlayacağını düşünür. belki bardak zaten doluydu olan son damlaya oldu. belki önceki azarlamalarına göre daha basitti ama ben artık dayanamadıım. son yıllarda eskisi gibi olmamasına rağmen ufacık bi şey beni sinir ediyodu, bu da geçmişten kaynaklanıyo sanırım..

ben de babama cocukluk zamanımdaki bagirma vurma vs. leri şaka yollu yuzune vurdum bikackez. bozuldu. üzüldü. yok mok oyle degildi dedi. bence pisman oldu. sen evlen evden git acin icine oturacak daha sakin biri olcak gorursun lou

Hic uzulmeyin babaniz haketmis bunlari duymayi. istedigini soyleyen istemedigini işitir. artik o da otursun bi dusunsun ben ne yapmisim diye.

30 yaşındasın, 5 yaşındaki çocuk değilsin kaldıki 5 yaşındaki çocuğa dahi bu şekilde davranılmaz. Baban diye de haketmediğin muameleyi görüp susamazdın değil mi? Üstelik bu yaşta. geç kalınmış bir tavır..

Yılların birikimi patlamış sonunda. Tamam babanız kızabilir ama hakaret hic hoş değil. Bence anlamıştır ne kadar kırılıp, üzülüp, bunaldiğınızı. Değişir mi bilemem bu yaştan sonra ama bir anlamda iyi olmuş, ne hissettiğinizi anlamıştır. . push ; B

Babanızın küçüklükten itibaren yaptığına çocuk istismarı, annenizin aman ağzımızın tadı kaçmasın tavrı ise istismara göz yummaktır. Öyle bir istismar edilmişsin ki sadece kendini korumak istediğin için vicdan azabı çekiyorsun bunun sorumlusu da annen. Çünkü sana bunu öğrettiler. 30 yaşına kadar sabretmen beni şoka soktu resmen. Zararın neresinden dönersen kar. Bundan sonra tavrından geri dönme. O evden ayrıl.

Harika bence. Umarım anlamıştır.

Tavrini koru 30 yasina gelmissin gec bile kalmışsın yaninda olsaydim alnindan operdim muhtemelen ama keske kendi eviniz olsaydi neden hala ailenizle yasiyorsunuz ki? Evlilik vs sebepler disinda da insan belli bir yaştan sonra kendi evinde yasamalı. Ayrica baba hatri falan yalan dolan hep. Sizi dunyaya getirirken size sorulmadi elbette yiyip icircek giydircek basinizi oksuyacak ve bunlari yapti diye aman babanizdir ses etmeyin baba hakkidir falan laflari geleneksel sacma düşünceler. Bunlarla empoze edilmeye izin verneyin. Elbette anne babaya saygi olmali ama hakkedene ve hakketitigi kadarıyla. Sevgiyi cok goren insanlara hakkettiginden fazlasini vermeyeceksin. Sınırını cizeceksin.

Çocuk gibi azarlamak doğru bir şey değil ki İnsan asıl çocuğuna böyle şeyleri yakıştırmaz, ona böyle davranmaz. Bence sonunda patlamanız iyi olmuş. Herkes haddini bilsin Ebeveyn diye onun malı değilsiniz. Boyunduruğunda da değilsiniz. Dünyaya getirdilerse de siz o evden ayrılmaya hazır olana kadar size hem bakacak hem saygı gösterecek sınırlarınıza. Çünkü siz gayet iyi evlatlık yapıyorsunuz. Karşısında 30 yaşında bir kadın olduğunun farkında olsun. Sizi çok sevdiğine eminim ama bu hareketlerinin doğru olduğu anlamına gelmiyor

Babanızın tavrı bu asla değişmeyecek. Gündüz vakti sokağa çıkan ve 5 te gelen 30 yaşındaki kadına tavrı çok kötü. Neden ayrı eve çıkmıyorsunuz? Nefes alamaz insan...

Biz insaniz, iyileri olduğu kadar kötü anıları da biriktiriyoruz. Bunun bir dışavurumu illaki olacaktı ve bugün olmuş. Bence kendinizi suçlamayın. Siz zaten geçmişte yaşadıklarınizi ölene kadar içinizde taşıyacaksınız. Belki sizde çocuklarınıza yansıtacak ya da yansitmayacaksiniz. Ama 16 yasindaki o kız çocuğu babasına bugün büyüdüğünü göstermiş bence iyi de yapmış.

Onun evinde yasaman onun psikolojik siddet uygulamasini gerektirmez. Hatta su an basja bir eve de cikabilirsin ama sen saygini hala gosteriyorsun. Onun da saygi gostermesi lazim. Baba olmak ya da otoriter olmak karsindaki kisiye bagirmak cagirmak degildir. Yeri geldiginde iyi davranmasi onun iyi oldugunu gostermez. Psikolojik siddet yavas yavas yikar insani, ki bu gun de oyle olmus. Biriken seyler bir anda patlamis. Bence artik onun oturup dusunmesi gerekiyor. 30 yasina gelmis bir insana yapilmaz bu, ki cocuga da yapilmaz. Konusarak halledemedigi seyleri bagirip cagirarak ya da siddetle cozmeye calismak sadece acziyet belirtisidir. Gucu ancak siddete yetiyor. Adam olsaydi da adamca cozme yoluna gitseydi. Bu hale getirmeseydi.

Doldugun o kadar belliki keske daha erken baslasaydin bu tepkileri vermeye. Zira bunun yaşı başı yok. Herkes birbirine saygili olmali

Anladım:) işte ayrılmadığı için oluyor bunlar hep. Ben de madem o kadar kötü anlatıyorsun niye hala ordasın demek için yazmıştım. Onun için de mesela 22 yaşında falan olsan mantıklı da yapılan demiştim. Herkes bir beğenmedim atmaya başladı. Bence evde bastirilarak hakaret edilerek yaşayan bir kadın evleyse evi terk etsin baba evindeyse baba evini. Bekar biri için daha da kolay nu.

Artık olması gereken olmuş.

Mantık süzgecim durmuyor... Hepiniz babalarınız ile mükemmel ilişkiye mı sahiptiniz. Benim. babam da otoriterdi. Onun babası daha da otoriter. Arkadaşlarımın babaları da genelde öyleydi. Yani eski babalar bana hep sevgisini yeterince göstermeyen ama çocuklarını seven ve kollayan kişiler olarka gelir. Geneli yani. Vurmasi olmamis ama çok da kötü anınız olmayan babanıza sen bana 16 yaşında gerizeklai demistin demek de ne bileyim. Böyle çetele tutulacaksa sanırım yüzde 70i anne baba ile konuşmaz 30lu yaşların.. Bir de ben büyüdüm artık vs deyip o yaşta aile evinde yaşamanız da garip. Gidin ev tutun tek başınıza yaşayın kimse karışmaz. Tepki göstermişsiniz iyi hoş da bence abartı olmuş. Biriktirip bir tepkiyi olması gereken yerde göstermek varken orantısız güç olmuş. Ne bileyim. Sanki 22 yaşında ailesiyle yaşayan biri yazsa anlayacağım da ben kocaman oldum karışma deyip o yaşta orda olmak.

Şunu düşün, babanın öyle 'dayanamayip vurdu' dediği anı birisi kameraya çekip internete atsa infial çıkar. İzleyen pek çok kişi gece aklına getirip ağlar, Twitter sallanır, akşam haberlerine düşer ve devlet el atmak zorunda kalır. Ki benzeri çokça yaşandı. Ama aynı evde olunca ve konu sahibinde olduğu gibi, en sizi koruması gereken anne bile bunu nornal karşılayıp çoğu zaman 'o senin baban, özür dile' modunda olunca bu çaresizlikle insan içselleştiriyor bu şiddet döngüsünü. Siz de icsellestirmissiniz. Çok üzücü gerçekten. Bir insan, kendisine karşılık veremeyecek kimseye 'bir anlık sinirle' vuramaz. Aynı Baba, madem bu kadar otoriter, bu kadar güçlü, aslan, kaplan. . Sokakta birine saldırmış mi? Ya da onu ezen patronuna-is ortağına 'geri zekali' diyip vurabilmis mi? Hiç sanmıyorum. Yaptıysa da zaten karşılığını almıştır. Benim bir tanıdığım iş yapıp parasını alamadığı adama küfür etti diye kaç maaslik para cezası ödedi. İki yıl kendine gelemedi Öyle kolay değil insanlara bağırıp vurmak. Ama çocuk söz konusu olunca ne hikmetse kendine hakim olamıyor. Gülüyorum açıkçası bu saçma savunmaya ben. Kendine hakim olamayan adam kimseye karşı olamaz, sizin babalarınizin yaptığı sadece 'gucunun yettiği, ona asla karşılık veremeyecek, gidecek başka kimsesi olmayan, küçücük bir cocuga' zarar vermek. Benim babam da eşini, çocuklarını döven bir babayla büyümüş, ama bunun insana hissettirdiği duyguyu hiç unutmamış ve kendi babası gibi olmamak için 32 yıldır çabalar, ağzına geleni bile tutar, eğer kırıcı olacaksa. Değil ki vurmak.. Annem de dovmez etmez ama psikolojik şiddeti vardı, konu sahibinin yaşadığı kirilmayi biz de beş sene önce yaşadık, ve ara ara tekrarladık. Ona iyi bir anne olmadığını hatirlattim, beni uzdugu ve farketmedigi her anı artık biliyor. Ve iliskimiz eskisinden çok daha iyi Böyle kırılmalar şart, Keşke siz de bu yaşadıklarınizin igrencligini farkedip babanizla yuzleşseniz.

Oh iyi yapmışsın Bundan sonra aynen böyle devam. Anneni de hiç dinleme. Ezik bir kadın, belli ki. Kendi ezilmiş, yetmemiş çocuklarının dayak yemesine göz yummuş, sizi koruyamadigi gibi 'bibini siygisizlik yipmi' En sinir olduğum ikinci anne Tipi. Madem kocandan bile koruyamayacaksin, neden 3 çocuk yapıyorsun? Sevgili konu sahibi, aynen böyle devam edin. Size hakaret etmesine asla izin vermeyin. 'benim evim, benim kuralım' derse de 'burasinin benim evim olmadığıni söylüyorsan kendi evime de çıkabilirim seve seve, yeter ki insan yerine koyulayim' diyebilirsin.

yaşadığınız şeylere benzer aynı şeyleri bende yaşadım, şuan 21 yaşındayım 16 yaşına kadar babam sert ve otoriteir biriydi, sonra bir gün anneme vurmaya başladı ben odamdaydım hemen salona koşup ittirdim bana da vurmaya başladı ama o gün babam çok ağladı, aama anneme vurduğu için değil bana vurduğu için ama o günden sonra babam yumuşak neşeli biri oldu, kendini dine adadı, ama hala yaptıklarını unutamıyorum benim de sinirlerim bozuldu, bir anda durup ağlayan biri oldum anneme anlattığımda geçti gitti diyor olan çocuklara oluyor

geç kalınmış bir kırılma olmuş. darısı bu kırılmayı bekleyenlerin başına.

Duyar kasıyor vs laflarına aldırmadan, babanız size sevgisini gösteren ama azarlayan bir baba. Sevgisini gösterdiğinde çok defa belirtmissiniz, babamın yaşarken sevmediğim huyları vardı sinir olurdum hatta ben 30 o 55 yaşında ayrıldık, şimdi düşünüyorum o sinir olduğum huylarını yaşasaydı her gün azarlasaydi dursaydi sevgisini gostermeseydi. İnanın mezarına gidemiyorsunuz, daha iki kere gidebildim 4 ay oldu gideli babam. Kaybedince bugün söylediğiniz her şey ok gibi saplanacak yüreğine keşke diyeceksiniz, yapmayın gerizeklai diyince gerizekalı olmayacaksınız. Babam derin yaram geçmiyor acısı dinmiyor. sonanda

Çok iyi yapmısşınız. Yaşınız küçük değil. Dilediğiniz an çıkar gelirsiniz. Baba diye büyük diye koşulsuz sevgi saygı görmek istiyorlar ama bilmiyorlar ki cocuğun da olsa küçüğün de olsa karşındakinin de saygı görmeye ihtiyacı var. Umarım rahatlamışsınızdır. yenGEnC