İşte böyle demeyi çok isterdim ama tabiat meselesi sanki bu

Herkese evet diyerek kimseye yaranmiyorsunuz. Insanlara on iyilik yaparsiniz, bir defa yardimci olamazsiniz, sizin o 10 iyiliginizi degil sadece yardim etmediginiz ani hatirlar. Sosyal cevreniz olsun istiyorsaniz sadece muhabetinizin iyi olmasi gerekiyor.

Çok zor bı sınavı kazandım suanda çalışıyorum maddı acıdan rahatım ıstedıgımı alabılıyorum ama hala geçmişten çocukluktan kalma degersızlık duygusunu atamıyorum

Kendine değer vermeyen birine kimse değer vermez. Ve bu değer yapmacık olamaz. Rol yaparak olmaz, hissetmeniz lazım. Benim özgüvenimi ne artırdı? Lisede çok güzel bir arkadaş çevrem vardı. Sosyal açıdan popüler olmak bana iyi hissettirdi. Sonra meslek sahibi olmak bir özgüven sebebidir. Kendi paranı kazanmak. Tek başıma toplam dört farklı şehirde hayata sıfırdan başladım. Hepsi de alakasız şehirler. Bambaşka. Ve tek başımaydım. Hepsinde de mutlu oldum, sosyal çevre yaptım, sevgilim oldu. Bir çanta alıp gidip hayata başladım. Ülkenin kalan 77 ilinde de bunu yapabilirim. O özgüven var bende. Yani başardıkça özgüven artıyor. Meslek olunca artıyor. Sıfırdan başladığım her şehirde, beni hiçbir şey yıkamaz dedim. Kimse arkadaş olmazsa olmasın sizinle. Cehennemin dibine kadar yolu var beğenmeyenin. Nazik olun, bencil olmayın, ama sınırlarınız olsun. Kendinize kıymet verin, kendinizi şımartın. Sanırım anlatılabilecek bir şey değil bu. Yaşayarak oluşan bir duygu

Valla hepimiz yalnızız aslında. Size özel bir şey değil. Yalnızlık bir yerde huzur da demek. İlişkilerin de yalnızlığın da hem iyi hem kötü tarafları var. Birini tercih etmeyeceğiz, ikisiyle de barışacağız. G Gamarcoba66 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Biraz kişisel gelişim kitabı oku. Ekonomik özgürsün eve de çıkacaksın gelirin iyi ama ozguvenin yok bu bir sorun. Nasıl ki kulağın ağrısı hastaneye gidiyorsun ; senin de ruhunda var bir hastalık aşabilirsin destek al

Yalnizlik tek basina olmak degil ki. Bir suru insan icinde olup yalniz hissetmek de yalnizlik. Yani aslinda simdi de sen ailenle yasasan da yine yalnizsin. Ben tek basima yasiyorum ama yalniz hissetmiyorum. Oysa evli iken kendimi o kadar yalniz hissediyordum ki. Ayni evin icinde yasamamiza ragmen beni gormeyen bir koca vardi. Bazen arkadas listesinden de temizlik yapmak gerekiyor. Sirtunda sana yük olan, sana birsry vermeyip hep senden alan insanlari da hayatindan cikarmak gerekiyor. Insan huzurlu olunca yalniz hissetmiyor. socialscientist Huysuz Şirin

Iste bunu hıcbır zaman yapamadım benı en cok korkutan yanlız kalma korkusu, tek basıma bıseyler yapmaktan mutlu olmuyorum kendımı tanımıyorum

Canım bol bol bu konuda kitaplar oku ve uygulamalı şekilde kendini değiştirmeye çalış.

Isini bilen bir uzmandan destek alarak zamanla bu durumu asabilirsiniz. Bizim size aslansin kaplansin dememizle olmaz maalesef. Bir profesyonel gibi olmamiz mumkun degil. Imkaniniz varsa kesinlikle tavsiye ederim. sonanda

Bıktım artık, kendım olamıyorum cogu zaman

Şu an bir senedir gittiğim doktor hiçbir tavsiye vermiyor aslında, şunu yap bunu yap diye davranış ödevi de vermiyor, ama mesela bazen öyle tespitleri, sözleri oluyor ki bir şeyler kafamda oturuyor, rahatlıyorum. Bazen hiçbir şey demiyor, ben anlatıyorum sadece, ama o konuşmadan sonra davranışlarım değişiyor biraz, duygularım değişmiş oluyor. Nasıl yapıyor bilmiyorum ama. Geçmişte ödevler veren psikologlara da gitmiştim, onlar da mesela duygu-düşüncelerini yazma, her hafta bir saat kendin için güzel bir şey yapma, spor yapma... vb ödevler veriyorlardı, rol yaptırıyorlardı mesela sanki karşımda X kişisi varmış gibi, ona söylemek istediklerimi söyletiyorlardı. Davranış ödevleri ve tavsiyeler istiyorsanız Youtube'da Tülay Kök'ün videolarını öneririm çok basit tatlı anlatıyor, güzel anlatıyor. Ben şimdi tek tek özgüvensizlik nasıl aşılır gibi tavsiyeler yazarsam kendimi tam ifade edemeyebilirim... Bence imkanınız varsa psikologa gitmek için bütçe ayırmayı düşünebilirsiniz. Değilse Youtube'da Tülay Kök ve Beyhan Budak çok popüler... Ben ikisinin de ismini bu forumda duydum ve dinledim, hoşuma gitti. Kitap da okuyabilirsiniz, Nice Girl Syndrome diye bir kitap benim işime çok yaradı, tercümesi var mı bilmiyorum ama. Hayır diyememek öyle bir şey ki doğal olamıyoruz kendimiz olamıyoruz. Yalnız kalmak da çözüm değil bence, ben 6 senedir yalnızım, bir ara erkekler öcü gibi geliyordu. Veya sırf insanlar beni kullanabilir diye veya ilişkilerden yorulduğum için insanlardan kaçtığım bile oluyor bazen. Ama psikoloji/psikiyatri bence işe yarıyor. Birebir seanslar elbette daha etkili olur... Bende işe yaradı çok değiştirdi beni, duruşumu bile değiştirdi, depresyonumu azalttı. Eskiden asla yapamam dediğim şeyleri yapıyorum. Özgüvensizlik en kolay aşılacak şey bence.

Yalniz olmazsin merak etme. Komsun olur, arkadaslarin olur. Ayri duzenin olmasi yalniz kalmak istediginde kendi kabuguna cekilmen icin iyi bir firsat. Tek basina bir suru sey yapabilirsin. Hobin olur, kitap okursun, yuruyus yaparsin.. canin isterse yemek yaparsin, istemezse disaridan birseyler soylersin. Evini istersen temizlersin, istemezsen yapmazsin. Pandemi doneminde herkes kendi kabugunda olabilir ama bu hep boyle olacak degil. Illa ki bir kurstan, is yerinden ya da gittigin bir yerden edindigin arkadaslarin olur merak etme.

Iyi bir psikolog isinizi cozer. Kaybetme korkusu yasadiginiz icin kimseye hayir diyemiyorsunuz gibi. Arastirin hangi sehirdeyseniz iyi bir psikolog bulun.. En buyuk kk

Kaç yaşındasınız Üniversite için farklı bir şehre gittiniz mi mesela.

Bu öyle ha diyince silinecek birşey değil.. zaten hep kararları aileniz almış. dolayısı ile sonuç olumsuz olsa bile siz, bu kötü gidişatın yükü altında ezilmeyerek bir nebze içinizi rahatlatıyorsunuz. nasıl olsa sorumlu siz değilsiniz ama çalıştığınızı belirttiniz. iş hayatında elinizi taşın altına sokmanız lazım.. sorumluluktan kaçış yok. belki bir süre psikolojik destek alsanız iyi olur

Aslında hayır diyemememizin sebebi küçüklükten gelen, ayıp olur öğretisi.. bizler böyle büyüdük. yeni nesil biraz daha fazla hayır kelimesini kullanıyor gibi

Senin bu durumu farketmen bile bence çok güzel yolda olduğunu gösteriyor. Bazen düşünüyorum ne kadar enayi yerine koyulduğum zamanlar olmuş diye. O zamanlar onun farkında bile değildim ama farketmediğim için mutluydumda sorun yoktu. Ama iş hayatına girip, evlenip, çocuk sahibi olunca tecrübeler seni güzel yoğuruyor bir kere. Daha sonra enayi yerine konulduğunun farkına varınca ona göre gard alıyorsun ve insanlarda sana ona göre davranıyor. Bence sen herşeyin farkında olduğun için ne yapman gerektiğini iyi biliyorsun. Sadece yapman gereken istersen yalnız kal doğru bildiğin yoldan şaşma.

Çok zayıf karaktere sahibim, bunu bilen herkes de ona gore davranıyor bana saygıları fıkırlerımi dıkkate aldıklarını düşünmüyorum. Kendimi çok degersiz görüyorum iradelı bırı degılım aynı hataları defalarca yapabılıyorum sadece anı kurtarmak ıcın kımse laf etmesın dıye cogu zaman yanlısa dusuyorum. Insanlara hayır dıyemedıgım için cogu zaman zor durumda kalan ben oluyorum. Zor bı olayda durumda guclu mantıklı bı sekılde olayın cozumu ıcın mantık yurutemıyorum herseyı salıyorum psıkolojık olarak cokuyorum. Nasıl kendıme deger verıp sonra da baskalarından saygı bekleyebılırım. Hep karsı cınsten ılgı beklıyorum bırı olmadı mı yanlız gucsuz hıcbırseyı halledemem hıcbırseyı hak etmıyo gıbı düşünüyorum. Var mı benım gıbı olup bu durumu aşabilen

Çocukluk ergenlikten kalma yerleşik bir durum ise gerçekleştirmek cok zor. Ben de hassas, duygusal, her şeyi aşırı dramatize yaşayan, herkes beni sevsin kafasındayım çoğu zaman. Bunu biraz aşmanın yolu tek başına kalmak, mücadele vermek. Yani ayrı eve çıkmak, kendi paranı kendin kazanıp harcamak, ne bileyim bişeyler ögrenmek korktuğun kaçtığın durumların içine sokmak kendini. Yaş kaç bilmiyorum ama özellikle ergenlik vs bttiyse insanın biraz da tabiatı oluyor sonradan çok değişmiyor.

Çevrenizde kimse olmasada tek başınıza herşeyi yapabileceğinize olan inancınızın yüksek olması gerekir bence birşeylerin altından tek başına kalkmak ve kimseye tamah etmemek bence insanı çok güçlü hale getiriyor. Ben varım ve değerliyim her zorluğun altından kalkabilirim diyorum ben kendime bu yüzden de genellikle çevremde çok güçlü bi İnsan olduğumu söylüyor insanlar. ve şunu bilin kimse sizden değerli değil yazdığınızdan anladığım kadarıyla kendinizi değersiz hissediyorsunuz çevrenizdeki insanlara değer vermeyi seviyorsunuz ama sizin değerinizi kimse belirleyemez siz belirlersiniz ben güçlüyüm değerliyim dedikçe kendi kedinize İnanın etrafınızdaki insanlarda daha çok önemseyip değer verecek size

Ailenden arkadaslarindan sevgililerinden kazık yiye yiye dimdik durmayı öğreniyorsun her hata seni daha güçlü yapar ve unutma insanlara yaranmanin yolu yoktur güler yüzlü olursun pasif derler gülmezsin asık suratlı memnuniyetsiz olursun vs..

Ne gıbı tavsıyeleri oldu ne sekılde bır tedavı surecınız oluyor bende baslamıstm ama devam edemedım

Simdiye kadar ibsanlari mutlu ediyim diye kendin mutsuz etmissin. Hayir diyemediginden sadece angaryasi oldugunda insanlarin arayip sordugu kisilerden olmusdun. Artik baskalarini degil kendini mutlu et. Tersini hic yaptin mi? Simdiye kadar yaptiklarin mutlu etmemisse, yapamadiklarini yapmayi dene bir de. Ne kaybedersin ki? Kendini tanirsin, kendini bulirsun. Sorsam sen neyi seviyorsun diye eminim bilmem dersin. Ya da seninle temek yiyelim ne yersin desem sen bilirsin dersin, eminim. Sen neyi seviyorsun? Nelerden hoslanmazsin? Bunlari bilmen icin kendi istedikletini yaomalisin, baskalarinin isteklerini degil. Hata yapmaktan da korkma. Hatalar bizi buyutur. Her hata yaptiginda dunyanin sonu olmadigini bilmelisin. Kalkip yeniden baslamayi da ogrenmelisin. Yalnizliktan da korkma. Ölmezsin yalniz olunca merak etme. Yalnizligin icinde guzellikler de var. Kendini en iyi tanidigin zamanlar yalniz oldugun, kendinle vakit gecirdugin zamanlardir. Azicik da simart kendini. Ben ara ara yapiyorum. Yogun bir gun gecirmissem mesela kahve icip keyif yapiyorum. Ya da sicak bir banyo, sacima fön, makyaj, yuruyus... canim o an ne isterse... Kimse senden ustun degil. Herkes de senin gibi aslinda. Sen sadece kendini unutmusdun o kadar... Bu arada imkanin varsa ayri bir eve çık... kendine bir duzen kur tek basina...

Tesekkur ederım youtube den bakacagım dedıgınız vıdeolara, sızın adınıza sevındım boyle hayat gecıyo ama ıstemedıgım sekılde gecıyor anı yaşayamıyorum

Kendiniz olun öncelikle. Kendi doğrunuz neyse öyle davranın. Kararlarınızın arkasında durun taviz vermeyin. Başta bozulan olursa da sizi öyle kabul edecekler zamanla. Başkası için eğildiniz büküldünüz yarandınız mı sanki.

Ben de oyleyim. Insanlara surekli para veriyorum sacma sapan angarya islerini yapiyorum sirf hayir diyemedigim icin. En ufak zorlukta cokuyorum ben de uyku duzenim alt ust oluyor. Ama bunlari epeyce astim. Ben psikiyatrist ile terapiye devam ettim. Hala da devam ediyorum.

Senin gibiyim ve hala aşamadım yardim almadigim için. Herkesle iyi gecinmek zorundaymışım herkes beni sevmeli hissi beni çok yoruyor

Yenı bır ev bakıyorum duZenımı kuracagım yanlızlık en büyük korkum ama asacagım tek basına

Yalnız kalın, yalnızlığı da sevin, alışın

Bu zamana kadar sizin yerinize hep aileniz mi karar aldı?

Maalesef, kendım verdıgım kararları da hep elestırdılet bende hep yanlıs yaptım

Tek cevabı var çalışmak, paranızı kazanmak, hayatınızın dümenini elinize almak. Çok klasik gibi görünen ama kişiye müthiş özgüven ve konfor alanı sağlayan bir durum bu. Eşinizin maddi gücüne, babanızdan kalacak mirasa güvenmeden hayatınızı sürdürmek. Pandemi yüzünden işsiz kaldığım günlerde bunun önemini bir kez daha anlıyorum. Paranız varsa her şeyiniz değil belki ama pek çok şeyiniz var demektir.

Günümüzün "normal" bir insani nasıl düşünüyor? Bunun kendine faydası yok ki, bana mi fikir verecek, teeeh. Bu kendisi daha kendi isteklerini talep edemiyor ki, bana mi öğretecek dogruyu yanlısı. Insanlar ne zaman böyle düşünmez ve saygı duyar? Fikirlerinizin saçma da olsa, arkasında durun. Hayatiniz da nasıl mutlusunuz? Öyle yaşayın. Prensip, kurallarınız, hayat görüsünüz, mentaliteniz saglam olsun, herkese karşı savunacak kadar. Kendinizi sevin, sayın ki, başkaları da yapsın bunu. Ve en önemlisi, milleti sallamayın, herkes her seye bir kulp takar.

Ne güzel para kazanıyor olmanız. Kökleri çocukluğa dayanıyor belli ki. Psikoterapi yardımcı olabilir

Ben kazık yiye yiye öğrendim valla. Sen yemeden öğrenirsin inşallah. B