Ya ama insan böyle çok yıpranır ki daha yolun başındasın nereye kadar böyle yaşar insan okurken ben bunaldım kendi içinde iki hayat yaşıyor gibisin insanı yormaya bir tanesi yeterken sen... bir yerde patlak vermez umarım

Dini açıdan sorunlar yaşıyorum derken? Dini yükümlülüklerini yerine getirememek mi sorun yoksa dini düşünüp içinden geçenleri yapamamak mı? Senin asıl sorunun başını birinin omzuna yaslayamamak değil. Kendin olamamak. İşe asıl sorununun ne olduğunu bulmakla başlayabilirsin. ipeqbojuqu La

daha 19'um ben bide :) dışarıda insanlar beni mükemmel olarak görsünler diye düşünüyorum sanırım.. ki dediğim gibi çocukluğumdaki sıkıntılar yüzünden galiba.. yoksa olduğum gibiyim ama işte eksik yanlarım hiç olmasın hiçkimse görmesin istiyorum.. inşallah patlak vermez..

önerini beğenmiyor değilim allah razı olsun burada yardım etmeye çalışıyorsun, ancak dediklerini ben de kendime sürekli söylüyorum ama nafile diyorum bende.. hayatta başardıklarımdan dolayı kendime aferin demem doğal değil mi, ki normalde ne başarsam kendimi alkışlamam hep yerin dibine gömerim.. çevrem ailem arkadaşlarım başardıklarımı söyleyince evet başarmışım diyorum yoksa kendimi ufacık değerli gördüğüm yok ki.. görmeyi çok isterdim ama malesef..

Psikoloğa gitmelisin bence. Ben bile okurken bunaldım, böyle yaşamak çok zor olmalı.

Nasıl arkadaşlarınız varmış sizin ya. Hepsi de sizi mi buldu. Duvara çarpanlar, iftira atanlar... Belki de mükemmel görünmeye çalıştığınız için insanlara itici geliyorsunuz? Bu mükemmel görünme çabalarınız belki de tam tersi etki yapıyor insanlar üzerinde hiç düşündünüz mü? Bizi de sevmeyen kişiler vs oldu ama kimse sevmiyor, herkes kuyumu kazıyor, beni kıskanıyorlar triplerine girmedik hiç...

Ee kolaysa demesi vazgeçme ne diyelim öneride bulunuyoruz beğenmiyorsun en iyi psikologla psikiyatristle görüşmen gerek o zaman yani ama baya takıntılısın sen belli tüm konularından anladım bir de bir cümlen vardı orda da kendini beğendiğin çok belli oluyordu üzgünüm ama ben acı konuşmayı severim kendine gel diye diyorum...

merhaba.. insanları umursamayan, kendi bildiğini okuyan insanlardan olmayı ne isterdim.. ama öyle değilim, elalem ne der diye kendimi paralar hale geldim resmen. düşünün serviste otobüste kulaklıkla istediğim müziği dinleyemiyorum.. kulaklıktan fazla ses çıkar da insanlar dinlediğim şarkıya bakıp "ayıp şu kız bu şarkıyı dinliyor oysa tipine bak" derler diye dinleyemiyorum.. tırnaklarımı yiyorum çocukluktan beri, ellerimi kollarımı saklıyorum millet görürse diye.. bu aralar biraz kilo aldım ama boyum çok uzun allahtan göstermiyorum, çevredede benden tonlarca kilolu insan var ama insanlar bana kilolu derse diye çekiniyorum.. oysa arkadaşlar gayet iyi bir kilom olduğunu söylüyor.. kendim olamıyorum.. mükemmelliyetçiyim, dışarıda kendime çizdiğim bir "ben" var ve bunun dışına çıkmak istemiyorum.. her daim dik durayım insanların yanında, en başarılı ben olayım, en dertsiz tasasız görünen mükemmel görünen ben olayım ki beni eleştiremesinler diye.. çünkü bütün ilkokul, ortaokul ve lisem hiçbir suçum yokken beni dışlayan, sevmeyen insanlarla geçti.. mobbingin alasını yaşadım.. çok acı çektim, bir çocuğun ne kadar acımasız olduğunu gördüm ben bana yapılanlar yüzünden... şimdi üniversitedeyim, şükür arkadaşlar edindim, beni çok seviyorlar, kimi hayran, hatta ingiltere kraliçesine bile benzetecek kadar hayran olan arkadaşım var.. onların yanında dahi rahat olamıyorum bazen.. onlar da beni "mükemmel" görsün ki kırmaya cesaret edemesinler diye düşünüyorum.. bilmiyorum... ama bir yandan da bütün açıklığıyla yanında durabileceğim başımı omzuna yaslayabileceğim derdimi paylaşabileceğim bir omuz arıyorum ancak.. o da dini sebeplerden mümkün değil... sabrım hiç yok.. motivasyonum sıfır.. kısa süreli motive oluyorum ama uzun vadede motivasyonum sıfır resmen.. kısa süreli motivasyonum sayesinde sınavlara çalışıp bölüm birincisi oldum ama bendeki bu tembellik, motivasyonsuzluk ve sabırsızlık yüzünden ales e çalışamam diye düşünüyorum.. bunu birine söylesem bölüm birincisisin hava atıyorsun sen çalışamazsan ben nasıl çalışayım der... ortada hiç bir şey yok gibi görünüyor, hiçbir derdim ama içimde fırtınalar kopuyor.. bana yardım eder misiniz ablalarım.. burcubahar0635 what u get is what u

uzman yardımı al şu el alem derdi yüzünden herkesin hayatı geçip gidiyor artık el aleme kızdığımdan garipsenecek şeyler yapıyorum burada yazıyorum mesela genele aykırı görüşlerimi vs vs yani sonuçta o klasik el alem dışında da insanlar var senin gibi benim gibi herkes tek tip değil kategorize edilmemek lazım unut o el alemi olduğun gibi olmak için uzman desteği al

Yani ne desem bilemedim ilerde bunun sevgilisi var gerçi bilenedim:)eşi var kv si kp si var colugu çocuğu var var oğlu var yani içini karartmak istemem ama o zaman da böyle mi olacak M

Öyle düşünme muhakkak git. Söylediğin şeylerin birçoğu aslında hepimizde var. Mesela kilo takıntısı bende var. Kendimi bildim bileli kiloluyum bekarken hafif topluydum sonra evlenince kilo aldım ve insanlar gerçekten acımasız. Kilo aldığım gayet belli ve kim bundan memnun dur yada farkında değildir ki. Ama özellikle beğendiğim bir marka var giderdim ve denerdim. Görevli offff git ışte almayacaksan gibi davranırdı. Soyleme bile anlıyor insan. Şimdi mesela kilo verdim diyetisyen ile 1 çocuk annesiyim ama bekarlık halimden bile zayıfım. Şimdi o mağazaya gidiyorum 50 tane pantolon denesem görevli bu modeli de deneyin eminim yakışacak diyor. Kilo vermem yasak artık. Diyetisyen korumaya gecicez dedi. Ama dedim ben hala zayıf hissetmiyorum. Herkes yeter artık zayıfladıgın diyor ama kilolu iken yasadıklarim duyduklarım bu hale getirdi beni. 2 ayda 700 gr kilo almışım. Evet 700gr. Ve dünya başıma yıkılmış gibi hissettim. Dertli dertli yegene anlatıyordum bir kahkaha patlattı. O sıra kendime geldim. Yahu ben zayıf olup iki kilo fazlam var diye ağlayanlara sinir oluyordum onlara benzedim diye. Güzel görünmek, Sevilmek, güçlü görünmek, takdirleri toplamak her insanın istediği şeyler. Ama kimi insan bunları sadece ister. Kimisi de bunları elde etmek için çabalar. Siz hepsi için çabalarken yorgun dusmussunuz gibi geldi bana

ben de senin tam aksin bir insanm çok şükür. insanlara göre yaşamak çok sıkıcı ve zor olmalı. bundan kurtulmalısın ve bunu psikoloğa gidip yapabilirsin bence ama tedavi şart. rahat ol az :) D damdan

bu 'elalem ne der' derdi değil. özgüven eksikliği.. M

Ahhhh ahhh mobbingden neler gördüm neler yaşadım... hatirlamak bile istemiyorum Canım bencede destek almalısın. bende de kaygı vardı araştırdım belirtilerime bakarak gizli depresyon olabilecegini ögrendim. doktorumla konuştum işte sabirsizim tahammulsuzum hep en iyisini yapmaya calisiyorum aklimda bisey tutamiyorum vs Doktorumda depresyona gider bu yol kendine olan beklentileri en aza indir diye tavsiyede bulundu 1 ay boyunca bitkisel antidepresan ictim ve araniza dondum:) bloodstory Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Tırnak yemek psikolojik bir durum ve mukemmeliyetci kaygı bozukluğu olan kişilerde sık görülür.. kaygı bozukluğu vs durumlariniz için yardım alın.. geç kalmayın yetişkinlerde daha ağır seyrediyor çünkü..

bazı dini açıdan da sorunlar yaşıyordum, annemle konuştuğumda senin derdin yok batıyor dert arıyorsun dedi... bu yaşadıklarım bazen çok saçma geliyor, abartıyorum sanırım boşluktan diyorum ama bazen öyle bir patlak veriyor ki.. şimdi psikologa gitsem belki de yukarıda yazdıklarımı anlatırken bana da abartı gelecek, herkesin yaşadığı şeyleri abartıyorum diye düşüneceğim.. yalan yalan şeyler düşünüyorum diyeceğim o yüzden psikologa gitmiyorum..

herkesin herkesten farkı yok bir kralla bir kölenin aynı oldugu herkesin aynı mezara girecegi gercegi var. ve kaybetmekten korkma herkesin kusuru var

Sadece sana mahsus değil eksiklikler herkesde hepimizde var. Eksik yönlerini saklamak yerine geliştirmeyi denemelisin bence. Seni sen olduğun için sevenlere şaşırdığına göre sen kendini sevmiyorsun. Önce kendini svmsyi öğrenmelisin. Ortaokul yaşları çok farklı yetişkin olmak çok farklı. M

Bence 2 ihtimal var. Biri Ergenlik yüzünden yaşadığın benmerkezcilik diğeri ise sürekli etraftaki insanları eleştiren ve mükemmeliyetçi bir aile ortamında yetişmiş olman. Umarım ilk ihtimaldir en azından birkaç seneye kendine gelirsin. İkinci ihtimal ise psikolojik tedavi sürecine başlamanda fayda var yoksa bu durum gelecekte kötü tercihler yapmana ve pişmanlıklara neden olacaktır.

Mükemmel insan yoktur, her birimizin bir sürü kusurunu sıralayabiliriz bir çırpıda, misal ben acayip derecede çok konuşurum çenem düşünce, her konuda bilgili değilimdir, yaşım 44 ama nerede hareketli kan kaynatan müzik var onu dinlerim, bir su birikintisi gördüysem ayakkabılarımı çıkarır üstünde hoplar zıplarım, çıplak ayak gezmeye bayılırım bazen olmadık şeylere gülerim, ağzım durmaz pot kırdığım olur, çok rahatımdır söylenenlere kulak asmam, burnumun dikine giderim, keçi gibi inatçıyımdır vs vs Beni tanıyan herkes sevmez umursamam bunu, ben mükemmel değilim, olmak gibi bir gayretimde yok, insanım ben, hatalarımda olacak elbet, sizde mükemmel olmak için çabalamayı bırakın, olduğunuz gibi görsünler, el alem diye diye karakterimizden benliğimizden vazgeçiyoruz, ilişkilerimiz, evliliklerimiz bile onlara göre şekillenir oldu, halbuki bizi her daim eleştiren, kusur bulan, ayıplayan, parmak sallayan el alemde kusursuz değil, bizle yaşamıyorlar hayatımızı, zehir etmeye de hakları yok bu sebeple

Kaygıli yapınız doğuştan da olabilir.. Bu kadar ne derler demenizin sebebi de çocukluk kaynaklı olabilir.. 32 yaşındayım ve vücut odaklı bir davranış bozukluğum var düşününce kucuklukten başlamış aslında.. Doktorum çok geç kalmissin keşke çok önceden terapiye başlasaydin demişti.. çok gencsin farkindasin önlem al canım.. Aşırı mukemmeliyetci anne olmak çok zor çocuk için de kötü.. ileriye yönelik düşün.. illa görünür de dert olmasına gerek yok.. kendinle sorunlu olmak da var..

Aşırı derece özgüven eksikliği. Ha bir de kimse sana bakmıyor. Kimse senin ne dinlediğine kulak vermiyor. Kimsenin umurunda değilsin. Herkes kendi derdinde. Bi rahat ol

Ingiltere kralicesine benzemek seni sen yapmiyor birine benzeme kendine benze. Insanlarin ne dusunecegine de bu kadar takilma isteyen istedigini dusunsun.

yok ne yaptın demem :) milletin beni öyle yok saymasına alışmışım ki, mesela bi erkek arkadaş, sınıftan çoğu kez, bakıyorum davranışlarına kimseye yapmadığı iyiliği, davranışı vs. bana yapıyor.. bi anda tribe giriyorum, ki kendime de diyorum abartma herkese yapıyordur onun için doğaldır diye ama nafile.. benim birinden hoşlanma anlayışım, karşımdaki insanın başkasına yapmadığı bir iyiliği-güleryüzü-davranışı bana yapmasıyla dikkatimi çekmesinden ibaret..

İnsanlar da emin ol sana takıyordu zaten şuna bak ne dinliyor şuna bak şöyle yapıyor böyle yapıyor Kendini önemsemekten ve de insanların da senin hakkında ne düşündüklerini önemsemekten vazgeç Çünkü emin ol mükemmel de olsan çoğu hakkında kötü düşünecek...

Hmm doğru mu anladım karşı cins insanda iyilik ve güler yüze önem veriyorsun? M

küçüklen sana söyle yapma söyle derler diye cok söylendiyse ondandır banada söylenirdi hatta insanlardanda cok elestiri aldım ama boldu sonucta kabugu kırdım sükür kimseyi hafdinden fazla takmıyorum böylece rahat nefes alabiliyorum . push ; sonanda