Teşekkür ederim, cümlemize. Atak geldiğinde benim ayağa kalkmam mümkün değil o yüzden yatakta bir şeye sıkı sıkı sarılıyordum geçene kadar. Siz de deneyin hiç olmazsa titreme duruyor/

Bursada olanlar için Cem Türkeş i öneririm arkadaşım gitti son 1 yıldır çok şükür panik atak geçirmiyor. Geçmiş olsun

Bende kendimi panik atak sanıyordum geçen gün başka sebepten dolayı göğüs cerrahisine gtmiştim doktor bana ilerlemiş astımım olduğunu söyledi. Nereden nereye hiç aklıma gelmemişti. Doktora görünün

Panik atak rahatsızlığı olan var mı? Sizinkini ne tetikliyor, atak sırasında neler yaşıyorsunuz? İki gündür üst üste sürekli atak geçiriyorum. Kalbimin durmasından korkuyorum, tüm ataklarda olduğu gibi. Göğsümde feci bir ağrı var ve midem acıyor. Sürekli bulanık görüyorum ve başım çatlayacak... Bende hep böyle oluyor. Ama sürekli böyle hiç olmamıştım. Yarın psikiyatriye gideceğim ilaç için. Ama ilaç da kar etmiyor bazen. Panik atağı olanlarla konuşup, nasıl aşmaya çalıştığımızı paylaşırsak faydalı olur. Sağlıklı günler.

Mrblar ayni sorun bendede var 5 yildir panik atakla ugrasiyorum. Hayatimi zindana cevirdi. Uykuda bile panik atak yasiyorum. Cikolata dan ve kafeinli içeceklerden uzak durun. Bol bol yurutus yapin diyo dr. Birde sevdiginiz el isi yada baska birseylerle ugrasin. ADAY

çok teşekkürler

konu hakkımda bilgim yok ama çok geçmiş olsun Allah şifa versin inşallah

Atak geldiğinde derin derin nefes al Bunun kalp krizi olmadığını tekrarla kendine Kalbin durmayacak kalp krizi geçirmiyorsun ölmeyeceksin sen korktukça kalbin dağa çok hızlı çarpmaya başlayacak ama bişey olmayacak o esnada başka şeylere yönel hemen dışarı çık yada temiz havaya

Atak geldiği zamanlar ayağa kalkıyordum, yürüyordum. Bir ara çok güzel kontrol edebiliyordum. Ama çok şiddetli geldiğinde kalkamıyorum ayağa. Bir de şiddetli olunca elimde olmadan ağlıyorum. Umarım yaşamazsınız. Allah hayırlı uzun ömür versin evladınıza. Sevgiler. hazanyeli_28

Merhaba, hamilelikten önce benim de vardı. Ben çözümü bu hastalıkla çabalayarak buldum. Yani ilaç kullanınca herkes kendini harika hisseder ama ilacı bırakınca yine aynı sorunlar başlar böylece kendi kendimizi tedavi etmemiz çok daha zorlaşır. Bir kaç kere gözümü acilde açtım ama ondan sonra hastaneye gitmeyeceğim dedim çünkü biliyordum panik atak beni öldürmeyecek, çıldırmayacağım. Ve atak geldiği an yine öleceğimi düşünüyordum ama sonra hayır ölmeyeceğimi biliyorum, beynimin bana bu oyunu oynamasına izin vermeyeceğim diyerek farklı şeyler düşünmeye çalıştım, bir yastığa sarıldım, eşime sarıldım çünkü biliyordum ki yarım saat sonra geçecek ve ben ölmeyeceğim çünkü beynimin bana oynadığı bir oyun bu. Böyle yapa yapa çok şükür yendim. Gebe kaldım zaten çok şükür hiç yaşamadım 7,5 aylık hamileyim. İnşallah bir daha da yaşamam. Ama yaşarsam da yine aynı tepkiyi vereceğim. Çünkü biliyorum ki panik atak beni öldürmeyecek ama ben onunla savaşırsam ben kazanacağım.

Ilac kullanmiyorum nefesimde daralsa kalbimde carpsa o an kendimi baska biseye odakliyorum elimi yuzumu yikayip balkòna cikiyorum cunku biliyorum gececek Allaha cok sukur azaldi eskiden acillik olurdum

dün ilk defa arabada yere yığıldım, biraz hava alıyım diye dışarıya çıktım daha sonra yürüdüm baya tabi işsizlik bi sürü sıkıntılar vs moralim de pek iyi değildi. sonra gözlerim karardı, beynim karıncalandı, nefes alamadım, ölücekmiş gibi hissettim bi baktım yere yığılmışım anlık. insanlarda korktu tabi ne oldu diyerek. ilk defa başıma geldi bu yere yığılma durumu. panik atak var ama bu kadar değildi sanırım iyi değilim B