Borsanın yükselmesi bize bir fayda sağlamadı terste kaldık o para bizim cebimize girmedi Borsamız tarihinin yukarı doğru en uzun hareketini yaptığı noktaya yeniden ulaştığında (4 hafta öncesi gibi) küçük yatırımcı borsa artık düşer diyerek düşüş yönlü pozisyon aldı bu süreçte borsa düşmedi düşüş yönlü pozisyon alanlar terste kaldı. Soma faciası yaşandı çok ufak düşüşler oldu. Düşüş yönlü pozisyonda hisse alıp beklemek gibi değil bir noktada pozisyonun yanması söz konusu bu yatırımları yakana kadar alım yapacalar sanırım.

İnanmazsınız biliyorum ama hiçbir siyasi parti adına muhalefet etmedim, sadece HİSsettiklerimi yazdım. Bu cevabınızla beni anlamanızın mümkün olmadığını görmüş oldum. Ama bir gün umarım Nükleer santrallerin yarattığı faciaları bir nebze de olsa iliklerinizde hissedebilirsiniz. Fiziksel anlamda demiyorum olayın insani/manevi boyutundan bahsediyorum. Bu dediğimi beddua olarak algılamayın sakın. Sevgiler... ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

ekonomide mükemmel bir yükseliş var BİST 2 gündür değerlerniyor 2 gündür bence sen arada seyret ekonomi kanallarını

Turkiye'deyken ben de borsaya cok takilirdim, ama o gunden bu yana cok sey degisti, cok sirket de borsaya girdi, bir kac yeni yatirim enstrumani daha dahil oldu, artik bu konuda kendimi cok cahil hissediyorum. O gunlere gore borsa su an cok pahalli, kagitlar 4-5 mislinde idi en son baktigimda iki-uc sene once.. Birilerinin elinde patlamasa bari. Neyse, donunce gene oralarda oluruz, yenilikleri de ogreniriz diye dusunuyorum. Pepe

Nükleer santral diyince gözüm döndü bi anda. Nükleer santrallere hayır dediğim için ülkemin gelişmesini istememiş oluyorsam, olayım, bununla da gurur duyarım! NÜKLEER SANTRALLERİ HİÇBİR ŞEKİLDE HİÇBİR YERDE DESTEKLEMİYORUM! Destekleyen insanlar da bana göre ya kördür ya da gözlerini para hırsı bürümüştür. Nükleer santral ne demek biliyo musunuz, peki siz ideolojisini desteklediğiniz partinin bu diretmesini hiç sorguladınız mı? Nükleer santralleri desteklemeyen insanlar sırf muhalefet için desteklemiyorlar öyle mi? Peki neden hükümet ülkemizin gül gibi rüzgardan elde edebileceği enerji potansiyelini görmüyor da sonucu facia olabilecek Nükleer Santraller konusunda diretiyor? Cevabı benim için basit: KENDİ ÇIKARLARI.

Daha bugün haberlerde dinledim... irandan alınan doğalgaz 490 dolar... üstelik kullanmadığımız doğalgazı da almak zorundaymışız... oysa doğalgaz azerbaycanda 45 dolarmış... hangi birine muhalefet olacaksınız... sen istediğin kadar sinekten yağ çıkar... sanki memlekette dolar basıyoruz

Yani üretim artırılması gerek, elektrik aletleri kendimiz üretmemiz gerek sanayi üretimi az, nasıl olacak bu?

Ricaederim bende senden çıkışım için özür dilerim

Kanal İstanbul halkı mı doyuracak devleti mi? Üretim dediğiniz bir tek bu mudur? Benim üretim anlayışımda ilk aklıma gelen tarım ve sanayidir. Kanla İstanbul bunu verecek mi? Çiftçi zar zor üretim yapar oldu her şeyimiz ithal oldu ithal alınan ham madde ile üretim yaparak yerli mal mı elde etmiş oluruz?

Bu konuyu manga özetlemiş aslında, üretmeden tüketen bir milletiz. Her bakımdan. Şu durumda dolar aslında çok geç kalmıştı. Bunu ön görmek için ekonomist olmaya gerek yok. http://www.youtube.com/watch?v=VmWCKeYQDXM

Neler olmuyor ki, ekonomide neler oluyor demek daha doğru sanırım, BIST ve VİOB hep yukarı daima yukarı, seyredenlerin ağzı açık kalıyor. Neyse susayım, Türkiye çok güzel şiş kebap çok güzel yine gelecek ben Pepe

Müdürüm böyle olmuyor anlayabileceğim türden yaz... bu dolar niye düşmüş bunca borca rağmen... yoksa biryerlerden borç mu aldık yine Saraylim Vazgec gonul.. Vazgec sesini duyan

Bu konunun cevabı gerçekten yazmaya kalksan tablolarla sayılarla ifadesi anca 108 o bile özet aslında ama hoca son sözünde çok güzel ifade etmiş çok anlamlı bir son söz yazmış ; Son söz: sorunlar, sorunların kaynakları ve çözümleri bellidir. Ancak yol uzun, bedel ağırken insanlar iyi niyetli, dürüst, çalışkan olmaya yeterince hazır ve razı değildir. Bu nedenle hem yanlış yaptıklarımızın hem de yapmadıklarımızın sonuçlarından kaçmamız mümkün değildir.

İşsiz adamın sgk primine mecbur edilmesini de eklemek gerekir

Bunuda mı Tayyip den bildiniz evet Tayyip suçlu başbakan olarak geçmişe dönüp bakıp düzeneği görüp bu kadar para girişine izin vermeyecekti Tayyipe en fazla söylenebilecek söz buda başaramadıdır ama gerçek suçluyu es geçip her kriz döneminde iktidarda günah keçileri ararsanız asla çözüme odaklanamayacağız ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

Türkiye de tasarruflardaki gerileme çok ciddi bir sorun haline gelmiştir. Tasarruf oranlarındaki düşüş cari açığı da beraberinde getirmiştir. Böylece hem iç tasarrufların azalması hem de dış tasarruflara bağımlılığın artması gibi oldukça tehlikeli bir sürece girilmiştir. Öyle ki cari açığın azaltılması için ekonominin düşük hızda büyümesi zorunluluğu doğmuştur. Diğer taraftan halihazırda; Vatandaşların 68 milyar TL si kredi kartları, 187 milyar TL si de diğer tüketici kredilerinde olmak üzere toplam 255 milyar TL borcu bulunmakta, Firmaların 460 milyar TL si ticari, 15 milyar TL si mali olmak üzere toplam 475 milyar TL yurtiçi kredi, 210 milyar dolar tutarında dış kredi borcu bulunmakta, Devletin 388 milyar TL iç, 90 milyar dolar dış borcu bulunmaktadır. Kısacası Türkiye de sadece tasarruflar azalmakla kalmamış, tüm ekonomik birimler borçlanarak adeta geleceklerini de ipotek altına almıştır. Dolayısıyla sorun sadece tasarrufların azalmasından ibaret olmayıp çok daha ciddi boyutlara gelmiştir. Bu nedenle de çözümü tek boyutlu, konjonktürel önlemlerde değil orta uzun vadeli yapısal ekonomik önlemler ile toplumsal yapının yenilenmesinde aramak gerekmektedir. Bu arayış sürecinde de 2000 sonrası dönemde reel yatırımların anlamını yitirmesine neden olan politikalar ile finansal rantları önplana çıkaran düzenlemelerin gözden geçirilmesi uygun olacaktır. Bu yapıldığında gelinen noktada finansal küreselleşme ve bunun Türkiye ye getirdiği sıcak para bağımlılığının yaşanan olumsuzlukların en temel sorumlusu olduğu görülecektir. Bu bağımlılık ciddi şekilde kırılganlıkları beraberinde getirmekte, geleceği ipotek altına alırken biriken bedel artmaktadır. Bu bedelde yanlış makro ekonomik politikalar öncelikle, bunun yarattığı cazip tüketim iklimine kapılan vatandaşlar ise ikinci derece de sorumludur. Bu; ortak yapım bir sorundur. Çözüm beklemektedir. Ancak, mevcut ekonomi yönetiminin henüz sıcak para serabından çıkamadığını görmek endişeleri artırmaktadır. Gelinen noktada Türkiye de iç tasarrufların artırılması ve dış tasarruflara bağımlılığın minimize edilmesi gerekmektedir. Bunun için de hem ekonomik hem de sosyo-kültürel koşulların oluşturulması zorunlu hale gelmiştir. Bu bağlamda; 1. Reel mevduat faizlerinin negatif düzeye inmesi engellenmelidir. Ancak bu faizlerin artırılması yoluyla değil, enflasyonun düşürülmesi yoluyla yapılmalıdır. 2. Enflasyon ise kurların düşük tutulması yoluyla yapay olarak değil, kurların gerçekçi değerlendirildiği bir ortamda enflasyonun yapısal nedenleri ortadan kaldırılarak sağlanmalıdır. 3. Tasarruf artışının en önemli kaynağı, istihdam, üretim ve gelir artışıdır. Bunun için üretim ikliminin yerli üreticiler açısından cazip hale getirilmesi, en azından yabancı rakipler karşısında haksız rekabete uğramalarının engellenmesi gerekmektedir. 4. Sanayileşme, özellikle Ar-Ge malları üreten sanayilere sahip olmak hem ithalata yaptığımız ödemeleri azaltacak hem de çalışanlara yüksek gelir imkanı sunarak tasarrufların artmasına katkı sağlayacaktır. 5. Bu noktada gerçekçi kur politikası ile rakipler düzeyinde enerji maliyetlerinin kilit öneme sahip olduğu unutulmalıdır. 6. Dövizin bir yatırım aracı olma işlevi zayıflatılmalı, bunun için de bir taraftan döviz mevduatlarından ayrılan zorunlu karşılıklar diğer taraftan da döviz mevduatından elde edilen faiz kazançları daha yüksek oranda vergilendirilmelidir. Böylece Merkez Bankasının, dolayısıyla Türkiye nin diğer ülkelere kaptırdığı senyoraj geliri büyük ölçüde engellenecektir. 7. Spekülatif amaçlı döviz alım satımlarını cazip olmaktan çıkarmak amacıyla bu işlemler üzerine makul bir vergi konulması tartışılmalıdır. 8. Büyük oranda ithal edilen elektronik ürünlerde KDV oranları artırılmalıdır. 9. Kredi kartlarında asgari ödeme oranı en az yüzde 50 olmalıdır. 10. Kamu her türlü harcamasında olabildiğince tasarruf yaparak topluma örnek olmalı, kendisinin yapmadığı tasarrufu vatandaşlardan beklememelidir. 11. Reklam gibi tüketimi özendirici uygulamalar yöntem, zamanlama ve görüntüler boyutuyla kontrol edilmelidir. 12. İlkokuldan başlayarak bireylere tasarruf bilinci kazandırılmalı, hak etmeden tüketmenin olası sonuçları iyi anlatılmalıdır. 13. Altının yatırım aracı olma özelliği zayıflatılmalı, bir taraftan yastık altına giden altınların ekonomiye kazandırılmasına, diğer taraftan da yenilerinin yastık altına gitmesinin önlenmesine çalışılmalıdır. 14. Türkiye nin en önemli toplumsal sorunlarının başında ahlaki çöküntü gelmekte, bu da dolaylı olarak tasarrufların azalmasına katkı sağlamaktadır. Bu açıdan gerek öğrenim sürecinde gerekse toplumsal ilişki ve etkileşim zeminlerinde ahlaki standartları yükseltecek önlemler alınmalıdır. Prof. Dr. Yaşar Uysal

Annemin muhalefet sistemi nedir bilmiyorum da... akp gelir gelmez kalan üretim kalemlerini de durdurdu... biri bana açıklasın niye saman üretmiyoruz niye buğdayı dışardan alıyoruz niye aşı fabrikaları kapatılmış niye ilaçları şirketlerden toptan almaktan vazgeçtik... veeee niye nükleer santral ısrarla türkiyenin en verimli toprakları üzerinde... annemi bilmiyorumda son 11 senedir hiçbirşey üretmiyoruz

Döviz kurları aldı başını gidiyor. Türkiye'nin 420 milyar dolar döviz pozisyonu açığı var. Peki ne demek bu döviz pozisyonu açığı? En sade haliyle diğer ülkelerinden alacaklarımız ile borçlarımız arasındaki fark. Bu farkın tamamı 2014 yılında ödenmeyecek. Ancak bu yılda borç ve ticari kredi olarak ödenmesi gereken tutar yaklaşık 200 milyar dolar. 2013 Ocak ayı ile 2014 yılı Ocak ayı arasındaki dönemde dolar artışı ise yaklaşık yüzde 30. Bu durumda döviz kuru bu düzeyde kalırsa 200 milyar doları ödemek için borçluların kabaca 60 milyar TL daha fazla koyması gerekecek. Dolayısıyla birileri borçlarını ödeyemeyerek iflas edecek. İşsiz sayısı artacak. Bu arada bugün yarın akaryakıta zam gelecek. Bu nedenle ulaşım ücretleri artacak. Elektrik ve doğal gaz için şanslıyız. Mart seçimlerinden sonra gelecekler. Artan ve daha da artması kaçınılmaz görünen faizler nedeniyle birçok şirketin kredi maliyetleri de artacak. İthal ürünler ile içerdeki üretim için ithal girdi kullanılan ürünlerin fiyatları döviz kurlarındaki artış nedeniyle yükselecek. Vatandaşın bir kısmına Temmuz ayına, bir kısmına ise gelecek yılın Ocak ayına kadar ücret zammı olmayacak. Yani talep azalacak. Böylece hem enflasyon artacak hem de işsizlik. Stagflasyon diyorlar böyle durumlara. En kötüsü, enflasyonu bile aratır. Tamam da hocam; bu ülkenin ekonomisi güçlü değil miydi? Sayın Babacan'ın deyimiyle Türkiye'ye güvendikleri için oluk oluk sıcak para getirmiyorlar mıydı? Biz krizdeki Avrupa'nın, bitemeyen savaşların içindeki Ortadoğu'nun ortasında parlayan bir yıldız değil miydik? Ne oluyor? Neden oluyor? Kısaca şöyle söyleyelim; 2002 seçimlerinden sonra mevcut Hükümetimiz ekonomiyi dipte iken devralmıştı. Yani başlamak için olabilecek en iyi noktadan. Sadece politik istikrarın sağlanması bile daha iyi bir ekonomi için yeterliydi. Bu arada petrol fiyatları yükseldiği için petrol ihraç eden ülkelerde gidecek yer arayan çuvalla dolar vardı. ABD'de açık vermeye, dünyaya dolar pompalamaya devam ediyordu. Küresel para bolluğu, teknik deyimiyle likidite bolluğu vardı. Bu paranın bir yerlere gitmesi, daha çok kazanması gerekiyordu. İşte bu bol para döneminde, yani 2002-2013 döneminde, gelişmiş ülkelerden kat kat fazla faiz veren bir ülke vardı; Türkiye. Yüksek faizi gören, bozdurduğu dövizi vade sonunda daha ucuza geri alacağını bilen küresel spekülatörler Türkiye'ye akmaya başladılar. Öyle geldiler ki, 2002 yılında getirdikleri para 9 milyar dolar iken 2012 yılı sonunda bunu 155 milyar dolara yükselttiler. Mayıs 2013'te ise rekorlarının rekorlarını kırarak 170 milyar dolara ulaştılar. Böylece döviz bollaştı. Elin paraları Merkez Bankasına gittikçe bazıları şu kadar rezervimiz var, rezervimiz bu kadar arttı diye televizyonlarda, gazetelerde büyük gururla anlattılar. Ancak 2002 yılı baz alındığında teknik gereklilikler çerçevesinde 2012 yılı sonunda 2,9 TL olması gereken doların 1,8 TL'de kalmasının yarattığı yan etkiler gözardı edildi. Nitekim, iktisat yasalarına göre "bir şey bol ise ucuz, kıt ise pahalıdır." Bollaşan döviz nedeniyle döviz ucuzladı. Böylece yerlisi yerine ithal ürün ve girdi kullanmak cazip hale geldi. Dış ticaret açığımız, cari açık arttı. "Sorun değil", dediler. Haklıydılar!. Sıcak para artarak girdikçe sorun yoktu. Bu süreçte hepimiz otomobilleri, telefonları, televizyonları, mobilyaları, bilgisayarları daha çok ithal olanlarla yeniledik. Üretmeden, el parasıyla bol bol tükettik. Vatandaşların 2002 yılında bankalara olan borcu sadece 2 milyar TL iken 2013 yılı sonunda 330 milyar TL'ye çıktı. Özel sektörün dış borçları ise 43 milyar dolardan 255 milyar dolara yükseldi. Herkes, hepimiz daha, daha çok tükettik. Ancak bu düzeyde tüketimi hak edecek üretim yapmıyorduk. Gelecekte elde edeceğimiz gelirleri bugünden tükettik. Bu devri saadet, bu tüketim çılgınlığı, bu yarınsız iklim devam edemezdi. Yol yanlış, yolun sonu uçurumdu. Ekonominin kendi dinamikleri Türkiye'yi uçuruma doğru götürürken, birden gidiş hızı arttı. Önce gezi, sonra 17 Aralık yani sosyo-politik ve siyasi gelişmelerin yarattığı rüzgar uçuruma giden arabayı daha da hızlandırdı. Hukuk devletine ve onun gidişatına ilişkin endişeler ise Türkiye'den çok yabancıları ürküttü!. Merak etmeyin henüz düşmedik. Düşmemek mümkün mü? Evet. Her derdin çaresi var. Yeter ki usta, gerçek usta olsun. Gelelim bugüne. Dolar, döviz bugüne kadar neden düşüyordu ise, olanların tam tersi olduğu için yükseliyor. Yabancı spekülatörler Türkiye'den çıkıyor. Döviz borcu olan yerliler daha fazla artmadan döviz almak istiyor. Sonuç; düne kadar arz artışı, bugün ise talep artışı belirleyici oluyor. İktisat bilimi fizik kurallarından beslenir. Düne kadar var olan etkiler ülkede hak edilmemiş tüketim ve bolluk yaratmıştı. Bugün olanlar o hak edilmemiş tüketimin bedelinin zamanının geldiğini ortaya koyuyor. Yani gün geldi, devran döndü. Ve masum değiliz hiçbirimiz... Bu arada belki herkes ayakkabı kutularına koyduğu dövizleri ortaya çıkarırsa döviz düşebilir. Bu kardeşiniz katkı yapamayacağı için şimdiden özür diler. Bu arada "demokratik, laik, sosyal hukuk devleti" ne sahip ülkemin güzel insanları; günaydın... Ve de çok geçmiş olsun... Prof. Dr. Yaşar Uysal http://milliirade.org/index. php/tem.../dovizde-neler-oluyor-sicak-paranin-mumu.html

Az önce ekonomik göstergelere toptan bir kez daha baktım. CDS'leri en fazla artan ülke olmanın dayanılmaz kriz hissiyatını yaşadım bir an. üçüncü sayfa haberlerinde bebek gelinleri, onlarla evlenmeyi düşünebilen insanımsıları, müsteşarla savcının telefon konuşması tutanağını okudum. Ayrıca bu tutanak haberinin altındaki yorumları ilgiyle ve hayretle okudum. Tutanağın içeriğiyle değil Kılıçdaroğlu ve CHP'nin dününe (ki ben dahil nüfusun yüzde 80'i chp'nin tek başına iktidar olduğunu görmedik) ilişkin yorumlardan oldukça bilgilendim. ssk'ya genel müdür olmanın aşağılanması gereken bir şey olması nedeniyle mevcut başkan adına oldukça üzüldüm. belge konusundaki yorumların eksikliğini-yandaşlığını tutunacak başka dalı olmamaya mı bağlayayım diye düşündüm. bu belgeyi yazan savcı ile 96 savcının daha görev yerinin değiştiğini öğrendim. sayın başbakanımızın brüksel'de güçlü hukuk devleti olduğumuz vurgusundan oldukça mutlu oldum. Suriye'nin iç işlerine karışmamız mı karışamamamız mı anlamına gelen tır'latma gelişmelerine göz gezdirdim. Sabah da sokağımızda çöpten geçinen güleryüzlü adamla selamlaşmıştım. Aklıma şu hikaye geldi bunlardan sonra. "Bir şarap yarışması yapılıyormuş. Ancak bu farklı şarap yarışmasında en iyi değil en kötü şarap belirlenecekmiş. 15 kadeh masada duruyormuş. bütün uzmanlar tadımlarını yapmış. en son işin piri gelmiş. ilk bardağı almış, koklamış, tatmış vs. ve hemen en kötüsü bu demiş. organizatörler ve diğer uzmanlar "ama üstat daha 14 kadeh var, onları tatmadın demişler. üstat ise kardeşim bundan daha kötüsü olamaz ki demiş". herkese selam ve sevgilerle; lütfen bugün yurdumuz ve yoksul insanlar için en az bir şey yapalım. unutmayın selam vermek de bunlara ve insanlığa dahil. Prof. Dr. Yaşar Uysal

Çözüm olarak sundukları hocamın: 1)Yeni bir ekonomi modeli geliştirmeli çünkü eskisi tıkandı. bunun içinde politik düzenlemelerin yapılması ve gerçekten demokratik bir ülke olmamız gerektiği 2)İthal ettiğimiz ürünleri kendimiz üretmemiz gerektiği özellikle de inovatif ürünlerde. Devletin ar-ge ye, teknolojiye yönelmesi, ithal ikamesi yapılmalı 3)Türkiye sanayisizleştiği için sanayiye teşvikin artması gerektiği 4)Türkiye marka oluşturmalı 5)1300 tane bitki türümüz olup bunların 3300 tane endemik bitki türü bunlar ilerde ilaç sanayisinin, kozmetik sanayisinin ham maddesi olacağı için bu alan geliştirilmeli 6)Tohum alanına girmemiz gerekiyor. 1 kg domates tohumu 1 kilo altından daha pahalıymış. 7)Yenilenebilir enerji 8)Boru işleyecek teknolojiyi geliştirmeli, kendimiz işlemeliyiz. Hafif dayanaklı malzeme üretmeliyiz 9)Zeki çocukların iülkelenin her bölgesine inovasyon liseleri açıp orda ücretsiz okumalarını sağlayıp yine üniversite de inovasyon bölümlerine devam etmeleri sağlanmalı diyor. Daha sayacaktı galiba da program bitti bir de öncelikle bireyi düzeltmemiz gerektiği kişiden bireye geçmemiz gerektiğini söylüyor:ssz Youtube açılırsa mutlaka izle bence

Metzamor Nükleer Santrali nin bütün risklerine ortağız ama gelirine ortak değiliz altını çizdiğim konu sizin gibi benim gibi 3 5 kişi gerçekten her nükleer projeyi protesto eder çıkar sahipleri işine gelene destek olur işine gelmeyene olmaz hadi çıkıp sinop yerine metzamoru protesto edelim bakalım sinopa karşı çıkan kaç dernek destek olacak... 16 km dibimizde deprem görmüş bir santral 2023 yılına kadar aktif kalacak ığdır sinoptan çokmu değersiz? niye dile getirilmiyor? Hani nerde bu marjinal gruplar nerde protestocular bunlar gerçek protestocu olsalardı yabancı sermayeyeyle bağımızı koparacak projeler yerine hepsinde destek olmazlarmıydı? yoksa Nükleer santral konusundaki kaygılar bendede var sinopa nükleer santral projesi hayata geçerse muhtemel protestoculardan biri benim ama bu ayrı bir konu bu konunun başlığı dövizde neler oluyor sıcak paranın mumu elbette alternatif gelir kaynaklarını dile getiricez ve ben neden bu alternatif gelir kaynaklarının hayata geçemediğiyle alakalı düşüncelerimi ifade ediyorum ama gelen cevaplar nükleer santral üzerine

en basitinden kanalistanbul u ele alalım ; boğazlardan Montrö gereği istedği gibi geçip giden ve bir kuruş dahi ödemeyen o koskoca tankerler yapılacak kanaldan geçerek tomarla para ödeyecekler ve boğaz ı mız tehlikesiz ve tertemiz bir yere dönüşecek hemde devletin kesesi dolacak aynen Panama kanalında olduğu gibi. ecnebi yapınca modern gelişmiş ülke derler bizimkiler yapınca ne gerek vardı. alın size işte üretim en kısa yoldan . push ; sedulu Hey seksi

Sata sata kalmadı diyordum çokaz kalmış, yakında donumuza kadar satacaklar. Enson Yatağan, Yeniköy ve Kemerköy Termik Santralleri ile kömür ocakları ve milli piyango idaresinin bile özelleştirileceği söylendi. 10 yıldır yok İMF borcu bitti, yok bu bitti diye türkü çığırıp duruyorlar tepemizde. Bu parayı sattıklarından elde ettiklerini, bundan sonra devletin nerden gelir elde edeceğini düşünen yoktu. Arjantin in özelliştirme politikasının ülkeyi çöekrttiğini göre göre aynı politikayı izlemelerinin sebebi nedir acaba? Amerikayla işbirliği yapıyor olmasınlar?Nasılsa kendi ceplerini doldurmuşlar, çeker giderler başka ülkede yaşarlar. Türkiye batmış, savaşa sürüklenmiş, Doğuda kürdistan kurulmuş, kimin umrunda? Bugün geldiğimiz nokta daha iyi günlerimiz. Önümüzdeki 10 yıl AKP, CHP veya MHP kim gelirse gelsin ekonomiyi düzeltme olasılığı yok. Türkiyeyi çok büyük bir ekonomik kriz ve beraberinde kargaşa bekliyor. Ülkenin içine ettiler, şimdi gitseler ne, kalsalar ne

BIST yükselir ama BIST'in yükselmesi herşey mükemmel manasına gelmez, Borsa'nın lokomotif kağıtları denen bir iki hisseye yüklü alım yapabilen herkes borsayı uçurur, alımları hızlandırır sende borsa gidiyor dersin bir hisseye girersin hoop adamlar bir satış yapar sen elin böğründe kalırsın, yani öyle Borsa'ya bakıp ekonomi şahane diyemezsiniz, başka ekonomik göstergelere de bakmanız gerekiyor, misal cari açık bizim yumuşak karnımız, ayrıca unutmadan yazayım, ekonomimizde hep ötelenen bir kalem var, özel tasarruf seviyesi 1980'den bu yana en düşük seviyelerde ve kesinlikle önlem alınması gerekiyor, çünkü Türkiye'deki yatırım seviyeleri ve büyüme performansı üzerinde kritik rolü vardır tasarrufun. Henüz bunla ilgili bir adım atılmadı, yakın gelecekteki ekonomi planları arasında da gözükmüyor. BIST yükseldi evet ama faiz oranı olması gerektiğinden fazla ve gecikmeli arttırıldı, dolar geçen seneki seviyelerin üstünde, başka bir topikte yazdıklarımın benzerini yazacağım, faiz oranı yüksek, dolar kuru geçen seneki fiyatlar baz alındığında %27 yükseldi, BIST yükseldi, bu üçünü bir matematik denklemi gibi görün BIST yukarı-Faiz oranları yukarı-Döviz kuru yukarı ne güzel gözüküyor değil mi ama bu denklem yanlış, BIST yukarıysa döviz kuru aşağı düşmeli, hepsi yukarı olmaz olursa ortada bir sorun vardır. Ayrıca döviz kuru sizin TL. niz karşısında 1 senede %25'ten fazla artmışsa yani diğer bir şekliyle sizin paranız bir senede döviz kuru karşısında %25'ten fazla değer kaybettiyse döviz krizi olabilir öngörüsünde bulunabilirsiniz, bakınız bizde %27'lik bir artış olmuştur. Dışa kırılganlığımız arttı, not düşüşü olabilir sebebiyle 10 banka gözlem altında Moody's tarafından, işsizlik oranı arttı, ihracat seviyemiz düştü. Biz hala ekonomiyi her kapıda iki araba sanıyoruz, refah seviyesi artmadı, emekli maaşının sosyal güvenlik reformuyla birlikte her yıl kademe kademe düşerek 403 liraya düştüğü bir ülkede insanlar zenginleşiyor diyemezsiniz, bankalar tüketicilere kredi imkanı sağladığı için herşeyi krediyle alıyorsunuz. Maaşı al krediye ver, maaşı al kredi kartıyla bilmem kaç taksitle aldığın eşyanın parasını öde. Nakit, sıcak canlı para var mı cebinizde?

bu ülkede hiç bir şey üretilmiyor diyenlere söylüyorum nasıl bir perde indi gözünüze. pess

Teşekkür ederim Mune benim gibi bir çok bekleyen varmış Tükettiğimiz çoğu şeyi üretmiyoruz biz en büyük sorunlardan biri bu zaten, enflasyon yüksek, cari açık ve dış borç fazlayken zaten ekonomimiz süper falan demek ütopik bir düşünce :44: Yukarda hocamın bir videosunu paylaştım o da gayet anlaşır bi şekilde özetlemiş durumu çözüm önerileri de çok mantıklı geldi bana

Dünya ve Türkiye ekonomisinde 2013'de ne oldu, 2014'de neler olabilir? http://kisi.deu.edu.tr/yasar. uysal/site/sonYaptiklarim/ekonomikrapor2013-bensel. pdf

Ekonomi ne durumda? İzlemelisiniz bence https://www.youtube.com/watch?v=3pDRfDFHAm4&feature=share&list=PL5p4GwJ_ciAs2tcDi9Yr29W5cEzmftseh&index=27

Bu bilgilerden tek anladığım, Türk ekonomisinin ayvayı yediği ve daha da yiyeceği

Milli İrade Tüketim Tutsağı Mı Oldu? Türkiye'de gerek ekonomik gerekse sosyal ve politik boyutta önemli gelişmeler/dönüşümler yaşanmaktadır. Toplumun ise bu dönüşümü destekleyenler ve endişe duyanlar olmak üzere neredeyse ortadan ayrıldığı görülmektedir. Bu ayrışma öylesi bir boyuta gelmiştir ki, yaşanan gelişmelere bakarken kullanılan gözler nerdeyse körleşmiş, ekonomik, politik, sosyal veya kültürel nitelikte olup olmadığına bakılmaksızın gelişmelerin herbiri siyasi referanslarla değerlendirilir olmuştur. Doğal olarak böylesi bir durum toplumsal yaşamda ortak değerleri/paydaları değil ayrıştırıcı olanlarını önplana çıkararak nereden ve nasıl olumsuzluk yaratacağı belli olmayan iklime girilmesine neden olmuştur. Bu süreçte ayrıca birçok kavramın içi boşalmış, güzel değerler ve erdemler zayıflamış, küresel dünya düzeninin ihtiyaçlarına cevap verecek şekilde tamamen ekonomik referanslarla hareket eden, tüketimi ideallerinin önüne koyan bir sosyal yapı oluşmuştur. Toplumsal konumlanmada ise; bilgi, yetenek, insaniyet, dürüstlük, hakkaniyet değil sahip olunan para ve tüketim standartları belirleyici olmaya başlamıştır. 59 yaşında kanserden vefat eden ve ömrünün 50 yılını kahvecilik yaparak geçirmek zorunda kalan Babamın deyişiyle; "önceleri öğretmenlerdi köyde en saygı duyulan, sonra karakol komutanları oldu. Şimdi ise parası olan en fazla saygı duyulanlar. Bu memlekette her şey para, herkes paracı oldu. Rabbim sonumuzu hayır etsin". İlkokul mezunu Babam kahvecilik yıllarına istinaden algıladığı değişimi kısa ve yalın olarak böyle özetlemişti. Bilmem bu özeti anlamlı bulur musunuz? Bu ilk yazıda, yukarıda ifade edilen değişimlerin turbo hıza ulaştığı, ideallerin ve geleceğin bugünün tüketimine feda edildiği 2000 sonrası dönemde yaşanan ekonomik ve toplumsal değişime dair bazı değerlendirmelerimi sizlerle paylaşmak istiyorum. 1. 2000 SONRASI DÖNEMDE EKONOMİ 1990 lı yıllarda yaşanan ekonomik ve politik sorunlar ve Türkiye nin küresel spekülatörler için uygun bir kazanç bölgesi haline getirilmesi talebinin kesişmesi sonucunda IMF kontrolünde bir ekonomik program 2000 yılında uygulamaya konuldu. Bu 36 aylık program önce 2000 yılı Kasım ayında yaşanan likidite krizi, ardından da 2011 yılı Şubat ayında ortaya çıkan ekonomik/siyasi kriz sonucunda henüz 14. ayını doldurmadan çöktü. Krizin ardından Kemal Derviş ekonominin başına getirildi ve Güçlü Ekonomiye Geçiş Programı adı altında yeni bir ekonomik program hayata geçirildi. Bu program IMF nin desteği ve baskısı sonucu eksiksiz uygulanmış, zaten dibe vurmuş durumda olan ekonomi biraz programın etkisi biraz da ekonominin kendi yasaları gereği yavaş yavaş toparlanmaya başlamıştı. Bu yeni programın uygulanması sırasında Koalisyon ortakları arasında yaşanan ilave yeni sorunlara bağlı olarak erken seçim kararı alınmış ve 2002 Kasım ında yapılan seçimler sonucunda AKP hükümeti güçlü bir çoğunlukla iktidara gelmişti. 2002 sonrası dönemde Türkiye ekonomisinde yaşanan gelişmelerin gerisinde; siyasi istikrar, IMF ve AB çıpası ile 2001 krizi sonrası kesintisiz uygulanan ekonomi politikaları yanında küresel likidite bolluğu da büyük rol oynamıştı Politik istikrarın sağlanmasından sonra, borç stokunun çok büyük boyutlara ulaşması nedeniyle yüksek reel faiz ödeyen kamunun ülkeye sıcak çekmesi sözkonusu olmuştu. Bu arada ülke içinde yüksek olan reel faizler nedeniyle dışarıdan borçlanmaya yönelen özel sektör de Türkiye de bir döviz bolluğuna katkıda bulunmuştu. Böylece reel kurlarda yaşanan gerileme sonucunda ithal mal ve ithal girdi kullanmak cazip hale gelmişti. Bu şekilde dış ticaret açığı rekor düzeylere ulaşmış, büyüme ithalata dayalı olarak gerçekleşmişti. İthalata dayalı büyüme yeterince yeni istihdam imkanları yaratmada başarısız kalmış, yaşanan büyüme halka istihdam boyutundan yansımamış, işsizlik ve göreli yoksulluk artmıştır. Ekonomi bu şekilde dış kaynak girişine bağlı olarak büyürken, dış borçlarda büyük sıçrama yaşanmış, dış girdi ve kaynak bağımlılığı daha da artmıştır. Artan dışa bağımlılık sonucunda sıcak para kaçarsa, kriz olur şeklindeki söylem ve beklentiler ülkemiz çıkarları yerine küresel sermaye ve spekülatörlerin çıkarlarını önplana çıkaran ekonomi politikalarının devamına neden olmuştur. Böylece kriz gölgesi altında yaşayan bir ülke olarak Türkiye uzun süre yüksek faiz-düşük kur politikalarına mahkum edilmişti. 2. 2000 SONRASI DÖNEMDE VATANDAŞLAR Yaşadığımız dönem küresel boyutlu tüketim toplumu özellikleri göstermektedir. Bunun anlamı sistemin ana motorunun talep ve tüketim olmasıdır. Nitekim bugün vatandaşların tüketim desenleri incelendiğinde daha çok küresel tekellerin ürünleri olan iletişim ve medya araçları talebinde çok hızlı gelişmeler yaşandığı görülmektedir. Ürün yenilenme sürelerinin 2 yıldan 3 aya kadar düştüğü bu alanda daha çok arz talebi yaratmakta, genç ve gösteriş merakı yüksek nüfusa sahip Türkiye de bu ürünlere yönelik talep hızla artmaktadır. Halkının yüzde 20 sinin yoksulluk sınırının altında gelire sahip olduğu bir ülkede bir yıl içinde 2 milyar dolara yaklaşan tutarda cep telefonu ithal edilmesi, teknoloji ve bilişim marketlerindeki kuyruklar, her yıl değiştirilmeye başlanan televizyonlar ve 6 ay sonrasına teslim günü verilmesine rağmen talebi gerilemeyen bazı otomobil markaları ile karşılaşmak olağan hale gelmiştir. Bu tür ürünleri ve teknolojisini üreten herhangi bir Türk markasının olmaması ise ayrıca değerlendirilmesi gereken bir konudur. Bu arada 2002-2012 döneminde tüketici kredilerinde adeta bir patlama yaşanmıştır. Nitekim mevduatların sadece 5 kat arttığı bu dönemde tüketici kredileri 86 kat, kredi kartlarından kullanılan kredi miktarı ise 17 kat artış göstermiştir. Böylece 2002 yılında sadece 6,3 milyar TL olan 2012 yılı sonunda tüketici kredileri toplamda 265 milyar TL ye yükselmiştir. Kısaca ifade etmek gerekirse makro boyutta dış kaynak girişiyle büyüyen Türkiye ekonomisinde vatandaşın bu sürece verdiği tepki borçlanarak tüketim patlaması yapmak olmuştur. Dolayısıyla hem ülkemiz hem de vatandaşlar ciddi bir borç yükü altındadır ve gelirlerinin cari olarak en az ödenen faiz oranı düzeyinde artmaması halinde reel iç talepte yavaşlama kaçınılmaz görünmektedir. SONUÇ YERİNE Yukarıda yapılan değerlendirmeler çerçevesinde şu gerçeklerin dile getirilmesi gerekmektedir; Türkiye 10 yıl öncesine göre daha fazla dış girdi ve kaynak bağımlısıdır. Türkiye, küresel ekonomik dengesizliklerin getireceği fırtınalara her zamankinden daha açık bir ekonomiye sahiptir. Türkiye; dünya pazarlarına yönelirken, pazar ararken arz fazlası ülkeler için iyi bir pazar haline gelmiştir. 2002 sonrası yaşanan olumlu ekonomik gelişmeler pahalı ve kısa vadeli dış kaynaklar sayesinde mümkün olabilmiştir. Buradaki esas sorun ise dış kaynak kullanmaktan çok bu kaynakların üretim yerine tüketime yönelmesiyle ilgilidir. Bu düzeyde iç ve dış borç stokuyla ekonomik ve siyasi bağlamda küresel aktör olmak sanıldığı kadar kolay ve mümkün değildir. Servet stokunu neredeyse eriten devletin 2012 yılı sonu itibariyle 386 milyar TL iç, 103 milyar dolar dış borcu bulunmaktadır. Özel sektörün ise 481 milyar TL iç ticari kredi borcu, 226 milyar dolar dış borcu vardır. Vatandaşın kredi borcu ise 265 milyar TL düzeyindedir. Yani herkes ve her kesim ciddi oranda borçludur. Dolayısıyla hak edilmemiş, üretimle temellendirilmemiş bir tüketim ve refah artışı yaşanmıştır. Bu anlamda her kesim ciddi riskler taşımaktadır. Ancak, ödenmesi gereken bir bedel birikmiştir. Sözkonusu bedeli mevcut veya gelecek kuşaklar er yada geç ödeyecektir. Bu bedeli ödemenin en doğru ve en az maliyetli yolu bir taraftan üretim altyapısını güçlendirmek diğer taraftan da tasarrufları yeniden artırmaktır. Aksi halde bu bedeller krizler yoluyla ödenmek durumunda kalabilecektir. Geldiğimiz noktada ekonomi-politik perspektifli bir değerlendirme yaparak zihinlerde bazı soru işaretleri ve düşünme alanları yaratmak uygun olacaktır; 1984-91 dönemi Hükümetleri ile 2002 sonrası Hükümetleri arasında oldukça ilginç paralellikler bulunmaktadır. Bu paralelliği iki kavram oldukça iyi özetlemektedir; tüketim patlaması ve muhafazakarlaşma . Bilindiği gibi gerek bireysel gerekse toplumsal düzeyde ekonomik faaliyetlerin nihai amacı refah artışıdır. Refah artışı ise tüketim artışı ile mümkündür. Bu bağlamda Türkiye dışarıdan elde ettiği kaynaklarla, geleceği ipotek altına alma pahasına, tüketimi artırmıştır. Herkesin evinde LCD televizyon, nitelikli buzdolabı bulunmakta, son model cep telefonları kullanılmakta, iyi kötü bir arabaya binilmektedir. Yani 2002 sonrası Hükümetler, tıpkı 1984-1991 döneminde olduğu gibi, halka istediğini, yani tüketim imkanını, borçlanarak da olsa, vermiştir. Halk ise bunun karşılığını oy olarak geri ödemiştir. Alan da, veren de memnundur. Mevcut Hükümetin sürekli oy artırması, artan tüketim ve refah ile yakından ilgilidir. Kuşkusuz din, dindarlık ve muhafazakarlaşma söylemleri ve uygulamaları da bu süreçte katalizör olmuştur. Ancak bu, mevcut Hükümetin oylarını artırarak iktidarda kalma başarısını tek başına açıklamaya yetmemektedir. Tüketimde ortaya çıkacak tıkanıklıklar ve artacak işsizlik, tıpkı konjonktürel olarak iktidara gelen DSP, MHP, ANAP Koalisyon Hükümetinin 2001 krizi sonrası yıkılması ve bu partilerin baraj altında kalması sürecinde görüldüğü gibi, mevcut Hükümeti de etkileyebilecektir. Kuşkusuz bu etkilenmenin düzeyi muhalefet partilerinin başarı ya da başarısızlıklarıyla olduğu kadar küresel senaristlerin tercihleriyle de ilgili olacaktır. Diğer taraftan bu süreçte popülizm ekonomik zeminden siyasi zemine kaymış, siyaset projeler üzerinden değil daha çok değerler üzerinden yapılır hale gelmiştir. Bir taraf laiklik, bir taraf dindarlık söylemine sarılmış, ülke bu kez de bu bağlamda ayrışmıştır. Oy oranı yeterince yüksek olan mevcut iktidar partisi bu iklimde safları sıklaştırmak amacıyla değerler üzerinde siyaset yapmayı daha da derinleştirmiştir. Kanımızca bu, oldukça tehlikeli ve kontrol edilemez sonuçlar üretmesi muhtemel bir durumdur. Zira mevcut hükümet bu tür siyasi popülizm ile safları güçlendirerek iktidarını sağlamlaştırmaya çalışırken, sosyal boyutta geleceğin altına tehlikeli patlayıcılar yerleştiriyor olma ihtimalini görmezden geliyor olabilir. İdeolojik, etnik, mezhepsel boyutlarda oldukça karmaşık ve kaygan bir zemine sahip olan Türkiye de böylesi bir siyaset tarzının insanlarımıza ve ülkemize ağır toplumsal bedeller ödetmek durumunda kalmaması ise en büyük temennimizdir. Son söz: ürettiği ile değil de tükettiği ile övünen birey ve toplumlar tükenmeye, barış ve kardeşlik değil de çatışmadan beslenen iktidarlar ise çatırdamaya mahkumdur. Yaşar UYSAL 4 Eylül 2013 http://www.milliiradebildirisi.org/... üketim-tutsağı-mı-oldu-yaşar-uysal&Itemid=113

her şeyi özelleştirip satarsan, ekonomiyi sadece sıcak paraya endekslersen, ülkedeki en ufak karışıklıkta sıcak para uçar gider, dımdızlak kalırsın böyle. faiz lobilerini, ekonominin direği yaparsan, faiz lobileri paralarını çektiğinde "vay bunların hepsi faiz lobilerinin işi" diye ağlamayacaksın.

Diyorum ya, kriz kapıda, savaş kapıda, ölüm ve açlık kapıda.. Ben görücem bugün göbek atanları o gün geldiğinde.

İspanya'ya da da her yer inşaat ve yeni binalar yapğıldı AVM 'ler açıldı oda yurtdışındaki markaların satışı için ispanyanın kendiside üretmiyor, üretmeyince satamıyor, gençlerde işsiz ve mesleksiz, bir bölge gösterdiker ispanyada sıfır a?rtmanlar villalar sahipleri yok binalar boş ödeyemeyince sahipleri kovulmuş bankalara satılmış önemli sebep işsizlik, üretim yok, yer gök yeni bina olsa ne yazar, üretim çarkları çalıştırmak lazım, en büyük eksiklik bu yoksa sonumuz ispanya gibi olacak

Evet, aynen onu da ekleyin, zorunlu tutulduğu için başvurun başvurmayın fark etmez, 18 yaşını doldurmuş herkes eğer devlet sigortası yoksa re'sen gss'li yapıldı. Daha hala gss'li olduğunu bilmeyenler var ama borçları borç hanelerine işliyor

Başta da belirttiğim gibi, nükleer santral sözünüzü duyunca sadece o konuya odaklandım. Konu dışına bir nebze çıktığımın zaten en başından beri farkındaydım. Söylediklerinizden Nükleer santrallere destek olduğunuzu çıkardım, ama bu mesajınızdan konuyla ilgili zaten bir hassasiyetiniz olduğunu anladım. Yanlış anlama için özür dilerim. Pepe

Annemizin muhalefet sistemini kullanmaktan sıyrılıp nükleer santrale uluslararası hava yollarına vs. getiri sağlayacak girişimlere kolları sıvayan hükumetlere- sırf ideolojimize uymayan parti diye muhalefet edenlere sorgulamadan koşulsuz destek olmaktan sıyrılacağız, hükumet bazında da hizmetlerin yanında sokuşturdukları seçim kaygılarıyla gerçekleştirilen destekçi kayırmasından seçmen memnun edecek girişimlerden sıyrılacağız o zaman olacak Ulusal bilinçle, bilinçli gerçekleştirilen siyasi reformla olacak şeyler bunlar Türkiyeyi düşününce pek mümkün gibi gözükmüyor Daha başındayız önümüzde müteahhit batışları ve emlak balonunun patlaması var borsada otuzbinlere kadar düşüş ve iç savaş tehlikesi izlemede kalacaklar iç savaş çıkarsa karşıt gruplara silah para desteği ile karnımızı doyuramaz can mal güvenliğimizi savlayamaz hale getirecekler bakacaklar iç savaş çıkmıyor rapel dozu verip düşen borsadan çok düşük fiyattan geri alınan hisselerle borsada yükseliş, dövizi bize aşırı pahalı bir fiyattan geri satma klasik gelişmekte olan ülkelerin başına gelenler.