Kızlar öncelikle merhaba; ilk defa konu açıyorum ve sizden yardım bekliyorum. Benim babam çocukluğunda ve gencliğinde ailesinden baskı görmüş söyledikleri önemsenmemiş biri olarak büyütülmüş. Annemle evlendikten sonra biraz daha açılmış şuan daha iyi hatta çok çok iyi eskisine göre. şimdi benim asıl sorunuma gelelim. Çok çabuk sinrlenip nedenini anlamadığım bir şekilde olaya tahammülsüzce yaklaşıyor. hem annemi hem beni hem de kardeşim yıpratıyor. sinir kontrolü çok zayıf. Ayrıca düşünmeden çoğu kez bizi kırıyor. sonra pişman olup kendine kızdığını düşünüyorum. Özgüveni çok az. Ekmek alınacağı zaman bile defalarca soruyor. şu şöyle mi olsun böyle mi olsun diye. Bir konu üzerinde yoğunlaşıp sorduğu soruyu defalarca soruyor. Ben babamın özgüvenini kendisine güvenmesini nasıl sağlayabilirim. Onu çok seviyorum ama onu eleştirenler çok fazla. içine kapanıp bunalıma girmesinden korkuyorum. Sosyalleşmesi lazım. babam 47 yaşında ama o olgunlukta olmadığını düşünüyorum. bu durum beni çok yıpratıyor. ve çok fazla uyuyor. sizce psikologa götürmeli miyim? depresyonda olabilir mi?

hayır babamla iletişimim çok zayıf. bazen o kadar iyi konuşuyoruz ki sonra tekrar eski babam. keşke elimde sihirli bir değnek olsa. Bizde suçluyuz aslında o kadar çok laf söylüyoruz ki her yaptıpına. ama mantık arıyorum yok çok üzülüyorum kendimi tutamıyorum bizden de kaynaklı biraz da. Ama çoğu şey onda bitiyor.

düzeltmek de sizin elinizde öyleyse. ben derim ki bir şey yapmadan önce babanızın fikrini alın. çok basit şeylerde bile ona sorun bi süre. ne yemek yapalım mesela. kendinize bir şey alırken hangisini alayım diye sorun. akılınıza ne geliyorsa işte. tv izlerken ya da devamlı iletişim halinde olun. ancak böyle kendisini değerli hisseder gibime geliyor. doğum günü falan ne zaman mesela bir hediye alın

konuştunuz mu babanızla bu konuyu peki? o ne düşünüyor yani psikoloğa götürmek isteseniz gelir mi?

Bence de yaptıklarını övün, bol bol fikir alın ondan. Böylece özgüveni artar.