ben bu kızdan bir kötülük görmedim kalbini kırmakta istemem onun telefonları açmamamdan birşeyler anlaması gerekirdi bence mesajda ne yazayım. belki de yalnızlığından beni arıyor ama dediğim gibi güvenemiyorum.

Daha ne kadar kacicaksin ki. Telefonda konusurkende diyemem diyorsun. Seni aradigi zaman yine mesgule at. Hemen ardindan Acik bir sekilde mesaj at o zaman K

Bu kıza karşı biraz fazla ön yargılı değil misiniz? :26:

Kızdan bi kötülük görüp görmemenize değil de onun da sizin evinizde kalmayı -üstelik ne koşulda olursa olsun evi- bu kadar rahat söyleyebilmesi garip geldi. Ne bileyim, bi arkadaşım evimin halini bilse de bana bende kal diye ısrar etse bile rahatsız etmiyim diye kalamam sanki. Arada muhabbet etmek için falan olur o ayrı. Telde söyleyemiyorsanız eşinizi bahane ederek incitmeden bi msj atabilirsiniz. K

merhaba hanımlar. yaşadığım ile geleli 3 yıl oldu. daha öncesinde başka bir şehirde memurdum hayatım ve çevrem gayet güzeldi. sonra kurumlarası geçişle şuanki ile geldim. herşey karışık geldi bana önce kalacak yer bulamadım. öğretmenevinde aylarca süründüm. gerçekten bu şehirde adam gibi güvenli ve makul fiyatlı ev bulamıyordum. birgün kırtasiyeye gidecektim yolu şaşırdım yoldan geçen genç bir hanıma sordum oda ben de yürüyüş yapıyorum seni oraya götüreyim dedi. birlikte yürümeye başladık sohbet etik durumumu anlattım oda bana bende ev arkadaşı arıyorum gel evime bak istersen yalnızım dedi. iyi dedim kırtasiyede işim bitince evine gittim üst katta bir hemşire birde öğretmen arkadaşlarım var 3 kız iyi anlaşıyoruz benim kardeşim yanımdaydı ama işten çıktı gitti dedi. kendisininde yeni işten çıktığını iş aradığını belirtti. korka korka ve mecburiyetten evine gittim normal bir ev dayalı döşeliydi derken hemşire arkadaş geldi tanıştık çok iyi anlaşan bir arkadaş grubu olduğunu gördüm. içime tam olarak sinemese de bu bayanla aynı evde kalmaya başladım. çok yardımsever biriydi. ben işten gelince yemeği hazırlar herşeyime koşardı. baktım eli dar bende maddi anlamda elimde ne varsa eve harcadım ortak harcamalarımızı sadece kendim yapar bile oldum ama karşımdaki insandan 5 kuruş istemedim. birkaç ay sonra ortam değişmeye başladı bu üç kız sürekli gece yarılarına kadar oturu sigara içerler bas bas bağırarak konuşurlar benimde onlara ayak uydurmamı isterlerdi. ama bu mümkün değildi çünkü ben sabahçıyım gece geç saate kadar oturmam imkansızdı ayrıca gece gündüz tanımadıüım kişilerin arabasına binip cafeye falan da gidemem. bu benim yapımdı. ve bu yapı onlara ters gelmeye başladı. başta eve erkek girmeyecek dedik sonra eve her önüne gelen erkek girmeye başladı. hatta kızın istanbuldaki erkek arkadaşı geldi ben kışın ev aramaya çıktım gizlice yok abi evi bulamadım. bu duruma tepkimi ses çıkartmayıp yüzümü asarak gösterdim evi b. k götürür oldu bulaşık temizlik hak getire. kızlarda bana tavır yapıp laf sokmaya başladılar bende eve yaptığım harcamaları kıstım buda oların işine gelmemeye başladı. çünkü diğer iki kızda süreki bizim evde yemek yer vakit geçirirlerdi. maddi anlamda hiçbir katkıları yokken benim cebimden herkes keyif sürmeye başladı bende buna dur dedim. sonra benim pahalı eşofmanım ayakkabım yok oldu. daha önce eski erkek arkadaşlarından birininde eşyaarını alıp nasıl yırttıkları anlattıkları için bu eşyaların başına gelenleri tahmin ettim. ve haram ettim hakkımı onlara en sonun da ev bulup bu kızlardan kaçtım. sorun şu ki. benin esas e arkadaşımın daha önceki çalıştığı yerden bir mühendis kız arkadaşı vardı. bu kızda bize gelip gittikçe tanıştık bana çok hanımefendi birisin bu kızlar maalesef aile terbiyesi görmemiş diye açık açık konuştu. ben o evden kaçıncada bu kız beni arayım gel beraber elbise alalım dedi. gittim alışveriş yaptık evde annem vardı evime geldi yemek yedik evin çok güzel ve sıcak benim evim soğuk sürekli hastalnıyorum zaman zaman burada kalabilir miyim dedi. şuan annem yanımda klacak giderse haber veririm diye geçiştirdim. kız gidince annem sakın evine alma ne olur e olmaz diğer kızlara yerini söyler başına bela olurlar dedi bende bu kız faceden engelledim. tf larını çamadım aradan 2 yıl geçti ben evlendim bebeğim olacak Allahıma çok şükür çok mutluyuum ama bu arkadaş zaman zaman beni arıyor ben açmıyorum yine aradı açmadım. bu kızdan nasıl kurtulurum bilemedim. telefon açsam görüşmek istemiyorum diyecek bir yapımda yok. çekinirim. sürekli aramasına da üzülüyorum bu şehirde yalnız bir kadın belki bir arkadaş arıyordur ama ben artık insanlara güvenemiyorum ne yapayım hanımlar. romeom Mutlu günler