Dostluğa inanmıyorum maalesef. Herkes günü kurtarmalık gibi geliyor bana. Kahve içip keyifle sohbet edebildiğiniz birileri olursa bence öpün başınıza koyun. K

Umudunuzu kırmak gibi olmak istemem ama belli bir yaştan sonra çok yakın arkadaş, dost diye nitelendirebilecek bir samimiyete erişebilmek bile zorken siz sevgili, eş kadar değer verebileceğiniz dost arıyorsanız imkansız neredeyse.. K

Merhaba, ben kisisel gelisimle ilgilenen dinlemeyi de anlatmayi da esit seven biriyim. Biraz da marijinalim. Lisede ve universitede de guzel dostluklarim oldu ama hepsiyle koptuk. Biri kaldi canimdan can dedidim ama o da o kadar degisti ki artik o eski bagi aramizda goremiyorum. Harika giden bir iliskim var ama ben harika dostluklarimi ozledim. Hep eski dostlarima ulasmaya yeniden arkadas olmaya calistim ama olmadi. Cunku yeni arkadas edinmekte zorlaniyorum. bunun sebeplerinden biri cok arayip sormayan biri olmam. Eski arkadaslarim beni tanir ve buna kirilmayip onlar arardi hep. Simdi adim atamiyorum kimseye. Kimse de bana... Ayrica benimle ayni seylerle ilgilenen tarzda insanlar da bulamiyorum. Ve belli bir yasin ustundeki tum kizlar dostluktan ziyade sevgili ve eslerini 1. siraya koyuyorlar gibi, belli bir samimiyeti asmiyorlar. Veeee bu seyler uzerine bugun artik eski dostluklarimi birakmaya karar verdim. Yeni iliskilere acik olacagim ama korkuyorum, sanki boyle iyi dostluklar anca lisede universitede kurulur bir daha olmaz gibi. Nasil yapacagim? Boyle dostluklari nasil kuruyorsunuz? Universiteden sonra da sevgilin esin kadar deger verebildigin dostlar edinmek mumkun mu sizce? therewillbeaday Alabora olmuş bir şeyin içinde bocalayıp