Anasinin lafiyla hareket eden biri bence henüz evlilige hazir degildir.

Para yenip yememe meselesi farklı bir konu ama evlenmek için bende acele etmeyin derim. İnsanları tanımaya calişin. Ailesine dikkat edin. Annenizin tavrı yanlış ama unutmayın annelerimizde bir pedagog gibi yetişmiyor. Onlarında hataları oluyor. İsterseniz birgün annenizle oturup konuşun ama direk onu eleştirerek değil. Önce onun sevdiğiniz özelliklerini söyleyerek. O yumuşayınca ama ile başlayan cümleleri kurun. yani sizin ona kirildiginiz şeyleri. Bütün bu konuşmaları yaparken çok sakin olun.

Ne yapabilirim ki aile sonuçta Dinlemezsem de olmuyor sadece canini acitmasalar o bile yeter söylerken T Tabaktaki 3

Anneniz sağlıklı bir birey değil Ona göre hareket edin

Çok sinirliler. Ben de sessiz kaldim o yizden G

paranı biraz biz yiyelim mi dedi annene kızıp da sakın yanlış bir evlilik yapma

Evet. Ya çok basit bir örnek. Yaz in 400 liralık kapalı mağazasından kıyafetler aldım anneme. Ne gerek vardı dedi. Git değiştir begenmedim kendine al dedi. Gittim aldım kendime ben de sadec e tunik kaldı onda. Ona da dedi ki ben onu hayatta giyemem bir fakire vericem

25 Yaşında kendi hayatını kazanan ayakları yere basan bir insansınız. Evlilik nasip kısmet meselesi karşınıza biri çıkar evlenirsiniz, bu işler belli olmaz. Belki de annenizin bu tavırlarından dolayı, kendinizi değersiz hissedip, sizi üzecek insanları kendinize çekiyorsunuz. Anne olduğunuz zaman ileride kendi çocuğunuz aynı şeyleri yaşamasın diye elinizden geleni yapacağınıza eminim.

Kendi parasini kazanan ayri uasayan koca kadinsiniz. ezen aileniz bile olsa kwrsi koymayi dik durmayi kendinizi ezdirmemeyi ogrenmeniz lazim.

Siz annenize karsi yeteri kadar iyi ve ilgili bir evlat oldugunuzu dusunuyor musunuz?

Annenin biraz problemleri var gibi geldi bana açıkçası başkalarına da böyleyse ciddi problem vardır. Birde demiş ya biz yiyelim paranı sen ye diye bence sizi kaybetmek istemiyor hemen tek çocuksanız.

Kızlar yazın biriyle görüştüm ailemin haberi vardi. Arkadas ortamında tanismitik tanımak istedik görüştük. Ailem çok aceleci 3. bulusmada eve cagir biz tanicaz dediler cagirdim çocuğu sevmediler. Bir gun komsular geldi eve oturuyoruz. Annem cocugu hic sevmedigini, cok sessiz oldugunu ailesine duskun oldugunu soyledi. Ben de zamana bırakalım nereden biliyorsunuz bir görmeyle dedim, daha ben tanımıyorum dedim. Annem de böyle konuşacaksan defol git dedi herkesin icin de. Odama gittim ağladım kızlar çok kötü oldum. Üzeri den 2 ay geçti halen unutamıyorum. Kötü bir şey demedim yapmadım da. Çocukla da yollarımızı ayirdik ailem istemeyince. Halen düşündükçe ağlıyorum. Annem bana karşı çok sinirli her zaman. Hep hor görüyor. 93 doğumluyum kendimi evliliğe hazır hissediyorum. Yalniz başıma bir şehirde yaşıyorum Bu sene atandım.5 -6 senem daha var. Annem diyor ki 30 una kadar bekle acele etme. Paranı bi önce kendin ye bi biz yiyelim diyor. Hic anlamıyor beni yalnız da olmuyor burada. Hele ki annemin o tavrından sonra karşıma biri çıksa da söyleyemem heralde, Hep kafamda donuyor sanki o an kendimi komşulara karşı da rezil olmus hissettim, annemden de istemsizce sogudum, telefonda bile konusurken kısa kesiyorum elimde değil istemiyorum sevmiyorum artık onu G

Zaten cok değersiz hissettim o olaydan sonra. H

Annen çok memnuniyetsiz ve mutsuz bir kadın.. Onun için yapılabilecek birşey kalmamış uğraşma.

Bakın hasta bir anne. Bu konu için diyorum hayatınızla ilgili kararlarda ailenize bırakmayın çünkü sağlıklı karar veremeyecekler, gerekirse dik başlı olun karşı çıkın ama kendi hayatınıza sahip çıkın. Yerine göre hı hı deyip idare edin geçin karıştırtmayin.

Sadece bu konu degil annem hep böyle bana karşı kızlar. Her hareketime bir laf söyler. Her yaptığım işi beğenmez sürekli kızar bagirir goooody

Bazen dayanamayacak gibi oluyorum. Sinir hastası kendi de kabul ediyor ama psikolog vs. Git desem gitmez de. Kabul etmez yani biliyorum

Aynen bunu söyleyecektim.. Katılıyorum. Sen kendi mutluluğuna bak

Annene neden dolayı kırıldığını söylemelisin. Eminim ve umuyorum ki hatasını anlayacaktır. Başkalarının yanında sana karşı tavırlı konuşması yanlış olmuş. Evlilik konusuna gelince, acele etme derim. Ailene bir anlık kızıpta evleneyim diye düşünme. Ömrümün sonuna kadar yaşacaksın kısmet olduğunda bu sorumluluğu. İş arkadaşımın sözü geldi aklıma; "evliliğin evvela kocanın donlarını Yıkayıp, arkasını toplamaktan ibaret olduğunu söyleseler bu kadar acele etmezdim" demişti. Bekardım bende anlamamıştım isyanını. Çocuklar, çamaşır, temizlik, iş, yemek, bulaşık, ev alışverişi, misafir bla, bla... yorgunluktan erkenden uyuyordum, izin günlerimiz ayrıydı. Bekarken daha çok görüyordum yüzünü. iyi ki çok erken evlenmemişim dedim ilk senemde. Birde evli, çocuklu ve çalışan anneler içinde kolaylık dilemişimdir Allah'tan çok kez. Acele etme ve evet katılıyorum paranı 'kendin' için harca biraz. Pazara, markete, okula, kiraya, eve yapılan harcamalardan kendime birşeyler alabilirsem mutlu oluyorum.