Bizimde sana '' Öylesine yorum yapmamız lazım''.

Nasıl olsa sabah uyanacaksın, uyuma. Nasıl olsa yine acıkacaksın, yeme. Nasıl olsa yine kirleneceksin, yıkanma. 22 yaşında hayattan seni soğutan şey ne olabilir? Tüm sevdiklerini bir depremde mi kaybettin? İlerlemiş ve artık tedavi edilemez bir hastalığın teşhisi mi koyuldu? Bir trafik kazasında uzuvlarını mı kaybettin? Ki... Bu insanlar da mutlu olmayı başarabilen insanlar, hayatın getirdiklerini kabul ederek nefes aldıkları her dakikanın hazzını yaşayabilen, önünde saygıyla el bağlanılası, güçlü insanlar. İntihar zayıflar içindir. Bu kadar nimetin içinde intiharı düşünüyorsan, burada bulunmazsın! Gitmiş işini görmüş olursun. Demek ki istemiyorsun için için. Kabullenmek istemiyorsun Kalkın gidin bi doktora görünün, depresyon mudur ne moktur bi baksın. D vitamini alın, yürüyüşlere çıkın Ters bi şeyler söyleyeceğim olmayacak...

Dine yönel namaz kıl dua et zekat ver seni yaratan 'Kalpler ancak Allah'ı anmakla huzur bulur' (Rad suresi 28. Ayet) diyor. yani senin kalbini yaratan diyoki o kalp beni anarsa huzur bulacak başka yerde huzuru arama bulamazsın diyo hadi eyvallah

Çok güzel bir cevaptı.. Yahu ben o 22 yaşıma dönmeyi ne kadar isterdim bu hanım bu güzel yasin kıymetini bilmiyor. En guzel yıllar halbuki.. annenin babanın dizinin dibinde. dert tasa ve sorumluluk daha az. Elindekilerin değerini keşke bilse..

Üniversite okuyorum ama öylesine. Ekim'de kpss var kitaplarımı aldım yüzlerce para verdim ama öylesine. 3 yıllık sevgilim var AMA evlenmeyi falan düşünmüyorum ÖYLESİNE... Hiç bir şey beni mutlu etmiyor sonsuza kadar dört duvar arasında yaşamak istiyorum. NASIL OLSA BİR GÜN ÖLECEĞİZ neden okuyasın, neden devlet memuru olasın, neden evlenesin düşüncesinden kurtulamıyorum. Ama neden? Hayattan zevk almaz oldum bunun sonu intihar mı? Galiba evet.

pki boyle dusunmene sebeb nedir. hayatinda olumsuz seylermi yasadin. seni depresiyona iten bir sey olmali muhtemelen.

Psikiyatriste gittim beni psikologa yönlendirdi, bir kaç seans görüşmeye gittim bi sonuç bulamadı o da, sonra tekrar psikiyatrist. Saçma sapan antidepresanlar..

Çok gençsin de geçmişinde seni etkikeyen ciddi bisey yaşamış olabilir misin? Bi de ailen huzurlu bi aile miydi? davetsizkullanici

Yaşıt sayılırız, 21 yaşındayım. 'Kendimce' kötü günlerde yaşadım. Üzüldüm, ağladım, zırladım. Ama sonra fark ettim ki ben bu dünyaya üzülmek, zamanımı ağlayarak geçirmek veya canımı sıkan insanları düşünmek için gelmedim. 20'li yaşlarımın bir daha gelmeyeceğini fark ettim (bunu okuyan çoğu insan eminim 20'li yaşlarının hasretini çekiyordur). 30'lu yaşlarıma geldiğimde, 20'li yaşlarımı mafetmenin acısını yaşamak istemiyorum. Ev geçindirme derdi yok, çoluk çocuk yetiştirme derdi yok, aile-eş arasında kalma derdi yok, koca nazı çekmek yok, kaynana-kayınpeder dırdırı yok. Bunlardan geriye mutlu olmam için birçok sebebim var. Ailem, sağlığım, arkadaşlarım, manevi değerlerim, yargılarım, içimdeki Allah aşkım. Sevgilim yoktu ama olsundu, yazar yine de mutluydu Kendi kendimin doktoru oldum, kendimi iyileştirdim. O günden beri sokakta bağıra bağıra kahkaha atmakta hiç bir sakınca görmüyorum. Dünyaya bir kere geliyorum ayol! Hangi şehirde yaşıyorsun bilmiyorum ama ben bugün İstanbul-Gülhane Parkına gittim, nefis bir yer. Dört duvar arasında kendini üzmekten başka hiç birşey yapamazsın. Silkelen.

Devam et gitmeye. . yada başka bir psikiyatrist bul. çaresi var bunun. depresyondasın sen.. Yokuspokus

doktora gittiniz mi?

Acilen bir uzmana danışmalisin.. sen bilmesende bu kadar mutsuz olmanın mutlaka bir nedeni vardır. .

sana sacma sapan gelen antidepressanlar düsünce bozuklugunu düzeltiyor.