deneyimim olmasına rağmen bende şuan işsizim o yüzden kendni geliştirmeye bak deneyimsiz de olsan elbet bir yerden başlayacaksın

aynı durumları şuan ben de yaşıyorum, iki yıllık bölümler de ciddi anlamda iş yok, iş başvurusunda bulunuyorum ama yok yani kimse çağırmıyor, Allah sonumuzu hayr etsin

Haklısınız, aslında neden ben tercih edilmedim hiç diye üzülüyorum, açıkçası şimdiye kadar evlilik düşüncem olmamıştı, kimi sevsem o da beni sevsin gezeyim güzel anılarım olsun istedim, ama hep başkalarını tercih ettiler sevgili oldular yada evlendiler, bende kendimi kötü hissettim ben de tercih edilebilirdim diye, psikologla da bu durumu konuştum birkaç gün önce ve onunla konuştuğum da eğer biriyle evlenirsem yada sevgili olursam bende tercih ediliyorum diye kendimi kendime kanıtlamaya çalışmış olacam galiba bunu fark ettim, iş konusunda akrabalarıma acayip kırgınım resmen yalvardım çünkü beni işe alın diye, şu anda yine mesleğim haricinde de birçok yere başvurdum dönüş yapmadılar ama umutsuz da olmak istemiyorum H helianth Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ben hayalimdeki işe 26 yaşında girdim O işe girene kadar da boş durmadım hertürlü şeyi yaptım, tezgahtarlık, garsonluk, ücretli öğretmenlik, ön muhasebe elemanlığı

Merhaba herkese, ben 25 yaşındayım ve 2 sene önce önlisans bir bölümden mezun oldum, kendi mesleğimin haricinde garsonluk, kasiyer gibi işlerde bulmaya çalıştım, benim bölümde deneyim istediler o yüzden iş bulamadım, ben de cafede iş bulup 1 hafta tezgahtarlık yaptım ama ilk iş tecrübemdi ve çok yoğun bir yer olduğu için uyum sağlayamadım ve patronumda sinirli biriydi anlaşamadım erken ayrıldım, diğer bulduğum tezgahtarlık işi de tek çalışan olup garsonluk temizlik yemek falan benden sorumlu olacağı için kabul etmedim, sonrada pandemi olunca işte bulamadım, ama iş bulmak için hep çabaladım hep iş ilanlarına başvurdum arkadaşlarıma öğretmenlerime bile söyledim ama olmadı onlarda yardımcı olmaya çalıştı açıkçası, benim en çok üzüldüğüm akrabalarımın şirketi var ve benim mesleğimle alakalı bana iş imkanı sağlayabilirler, 2 yıldır işsiz olduğumu biliyorlar ve 1 ay önce resmen yalvardım beni işe alın diye ama tamam deyip umursamadılar ve öğrendim ki yeni işyerine tanıdıkları başka birilerini alacaklarmış öyle zoruma gitti ki, aşk konusunda da kimi sevsem cinsellik anlamında kullanmaya çalıştı, yanlış insanları sevdim belkide, maddi durumum iyi olmadığı halde para için konuşmak isteyen bile oldu, başkalarıyla sevgili olup evlendiler bende aptal yerine konulduğumla kaldım şimdide mutlu fotoğraflar paylaşıyorlar onları görünce o mutlu fotoğrafın içinde ben olabilirdim diyorum, şu an görüştüğüm kimse yok, çevremdeki birçok arkadaşım evlendi ve iş buldu, onları görünce ve sosyal medya da tanımadığım düzenini kurmuş insanların mutlu fotoğraflarını da görünce kendimi o kadar kötü hissediyorum ki gerçekten mutlular mı acaba onu da bilmiyorum, ben böyle dünyadan dışlanmış gibi hissediyorum, onlar hayatını yaşıyor ben yalnız oturup onların hayatını izlemeye mahkum bırakılmış gibi hissediyorum, okul arkadaşlarım haricinde hiç çevrem de yok bazen gece uyuyamıyorum, korona var diye kursa da gidemiyorum, iş konusunda çabasız biri de değilim ama olmuyor, aşk konusunda da sevilmeyi hak etmediğimi bile düşünür oldum, ömür boyu evlenmesem mi diye bile düşünür oldum bu ara, insanlara güvenmekte kolay değil, psikologla da görüştüm ama sizin düşüncelerinize de ihtiyaç duydum açıkçası, çevremdeki arkadaşlarıma düşüncelerimi böyle açıkça anlatamıyorum, görüşlerinize ihtiyacım var teşekkür ederim.

Ben iienstitü'den 10'dan fazla sertifika aldım eğitimleri çok keyifli oluyor hem de yeni şeyler öğrenip vaktini iyi geçirmiş oluyorsun O arkadaşınız ne güzel yapmış öyle kendi eğitim platformunu açıp. Yolu açık olsun

Köprünün altından daha çok sular akacak üzülme.

Kariyer işin de evlilik işin de fazlasıyla gençsiniz. Ben sizin yaşınızdayken garsonluk anketörlük yapıp sevgili takılıyordum. Beni terkedip darma duman eden sevgililerim de oldu benim hoşlanıp benden hoşlanmayanlar da oldu ama hiçbirinin evlilik fotosuna bakıp iç geçirmedim. Size tavsiyem bu kadar arabesk olmayın. Hem mutsuz olursunuz hem de can sıkıcı birine dönüşürsünüz. Akrabalarınız da sizi işe alsa iyiymiş ama almamış yapacak arkasından takılacak bir durum yok. İşleyen Demir pas tutmaz diyorum ve hem para hem sosyallik hem de hayat deneyimi olarak garsonluk tezgahtarlık, esas mesleğinize geçene kadar idare edin.

Haklısınız aslında mutlu olabileceğim durumlarda var akrabalarım moralimi bozuyor her konuşmada görüşmede yüzüme vuruyorlar eksik hissediyorum kendimi üstüne arkadaşlarımı da görüyorum, kurs düşünüyorum ama gitmeyi çok istiyorum gerekirse online da olsa katılacam

Deneyimim olmadığı için sanki daha zor iş bulurmuşum gibi hissediyorum L

Hayat hep tek düze değil. inişler, çıkışlar ve engebelerle dolu bir yol diyebiliriz. Her zaman iyi gitmediği gibi her zaman kötü de gitmeyecek. O yüzden şu an yaşadığınız olumsuzlukların umudunuzu kırmasına izin vermemeye çalışın. İş konusundaki sıkıntılar şu an herkesin başında. Kimse destek olmuyor diye üzülmeyin. Annemin deyimiyle "tırnağın varsa kafanı kaşırsın". kimseden fayda yok. Aşk konusuna gelince de diğer başlıkları okursanız herkesin başına gelebilecek şeyler olduğunu görürsünüz. uzun lafın kısası geçecek bu kötü zamanlar..

Bence sosyal medya detoksu yapın. Uzun süre İnternete girmeyin ya da basaramiyorsaniz sosyal medya hesaplarınızı uzun bir süre dondurun. Surekli kendi hayatınızı başkalarının hayatıyla kiyaslarsaniz bugünü kaçırırsınız. O mutlu görünen insanların içinde ne fırtınalar kopuyordur bilemeyiz. Sizi ezmeye çalışan, aşağılayan, enerjinizi aşağı çeken insanlardan da hızla uzaklaşın. Onlardan ne dost olur ne de arkadaş. Mezun olduğunuz ama tecrübenizin olmadığı bir işte neden inat ediyorsunuz ki?Başka meslekler deneyin. Sizi mutlu edecek, yapmaktan keyif alacağınız, kabiliyetinizin olduğu başka işler de vardır elbet. Az eleman yetişen ama çok aranan meslekler gibi. Artik kadinlar da erkeklerin yaptığı bir çok isi yapabiliyor. Bunlarla ilgili kurslara da katılıp meslek öğrenebilirsiniz. Evlilik mevzusuna gelince;yanlış bir insanla bir ömrü tuketmektense doğru insanı beklemek daha mantıklı bence. Kader, kısmet bu işler. Bi bakmışsınız yarın karşınıza deli gibi aşık olacağınız insan çıkmıştır. Önce ne tür iş yapabilirim diye düşünün sonra o işle alakalı nasıl eğitim alırım. Zaten işiniz olduğunda çevrenizde genişleyecek belki o zaman kısmetiniz de çıkacak. Bol bol dua edin. Hayirlisini dileyin. Her şey gönlünüzce olsun.

Bende bir çok yere başvurdum ama iş bulamadım deneyimim de yok açıkçası sadece mesleğim olsun gözüyle de bakmıyorum, ikimizin hayatı da dilediğimiz gibi olur umarım

Haklısınız hayatımda iyi olan durumlarda oldu ama son zamanlarda olumsuz durumlar üst üste geldi, iş konusunda çabalayacağım ama bana yardım edilmemesi de üzdü beni gerçekten, aşk konusunda gerçekten bilmiyorum yalnızlık acaba daha mı güzel hep bekar mı kalsam diye bile düşünüyorum kafam karmakarışık J janemarple

her bölüm için olur, iki yıllık bitirdiyseniz iki yıl sağlık bitirenler bile katip olmaya çalışıyor, eylülde bir alım daha olacak diyorlar o zamana göre MEB onaylı bilgisayar sertifikası alın

Haklısınız aslında hem çevremdekileri görünce hemde akrabalarımın laflarını duyunca kendimi kötü hissettim ister istemez, akrabalarımdan bazıları çevremiz yok işim evliliğim yok diye beni ezmeye çalışıyor her konuştuğumda görüştüğümde yapıyorlar bunu bazen cidden gücüme gidiyor, sanki benim elimde bunlar çabasız biri değilim ki onlar da biliyor, kendilerini anlatırken de sanki dünya turu yapmış gibi anlatıyorlar gittikleri doğru düzgün bir yer yok oysa sürekli çevrelerindeki insanların dedikodusunu yapıp imrenen tipler L

Aynı durumu yaşıyor gibiyiz bende sizin konunuzu okurken öyle hissettim

25 yasindaysaniz iş konusunda umudu kesmemeniz gerektiğini düşünüyorum. Çevrede 4 yıllık mezunlar bile ekstra workshoplara katılıp öne çıkmaya çalışıyor elbette mezun oldum hadi nerde iş diye beklerseniz iş bulunmaz. Gerekirse parasız stajlar yapicaksiniz projeler biriktiriceksiniz işte o zaman az maaşlı bile olsa sektöre atılıp sonrasında deneyiminizi katlayabilirsiniz. Bir arkadasim var aynı okuldan mezunuz meslektaşız. İki yıldır iş arıyor onun için çok üzülüyorum ama ne okurken ne de mezuniyet sonrası kendini gelistirmedi hem üzülüyor hem de hala rakiplerinin önüne çıkmak için kılını kipirdatmiyor. Kendi emeklerimi düşündüğümde benle aynı yerde niye olsun ki diye düşünüyorum. Ki benim de bulunduğum yer öyle yukarlarda değil.

Çok güzel gerçekten yazarhanim35 Yazar

Sosyal medyadaki hayatlara inanma demeye geldim Tanıdığım çok insan var; aslında aşırı mutsuzken sosyal medyada çok mutlu görünen ha da beş parasızken kendini multimilyoner gibi göstermeye çalışan... O dünya çok yalan bir dünya. İş konusunda ise çok şanssız bir dönem ne yazık ki. Ama eninde sonunda bulacaksın bir iş, pes etme. Aşk da gelebilir bir gün, daha yaşın genç. Yanlış tercihlerinden ders çıkar, sıradakini akıllıca seç

Birçok işe başvurdum dönüş yapmalarını bekliyorum, 25 yaşındayken günlerim hep evde geçiyor anılarım geçmişe dair insan üzülüyor ister istemez hayatım daha farklı olabilirdi diye, çok teşekkür ederim umudumu kaybetmek istemiyorum, sosyal medya beni etkiliyor eskisi gibi bakmamaya çalışıyorum, kursa da korona azalınca gidebilirim anca Belkibirgun3 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ben bilmiyordum araştırayım, teşekkür ederim

Konunuzu 1 sene önce okusam aynı ben derdim. Ben sizden birkaç yaş daha büyüğüm ve iyi bir eğitim hayatım olmasına rağmen ben de iş bulamadım. Benden daha kalifiye olmadıklarına inandığım okul arkadaşlarım lise arkadaşlarım çevremdeki insanlar hep iş bulup hayata atılırken ben yerimde saymışım gibi geldi. Bu eksiğimi kaoatmak için hep daha çok eğitim aldım. İlk başvuruşumda kabul edilmediğim okullar oldu iş geri aranmadığım iş görüşmeleri oldu. Pandemi başlangıcında dünyada yapacak hiç bir işim yoktu gittiğim bir okulum yoktu. Sevgilim yoktu. Arkadaşlarım hep uzak yerlere dağılmışlardı. O evde kalmaktan imtina eden sıkılan şikayet eden insanlara bakıp hepiniz şimdi benim her gün yaşadığım hayatı yaşıyorsunuz derdim. Çok kötü bir hayatım olduğuna yalnız ve işe yaramaz bir biçimde evde yaşlanıp gideceğime inandırmıştım kendimi. Uyku uyumuyordum. Güneş batarken yatıp 4 saat sonra kalkıyordum. Mutsuzdum. Hayattan ümidi kesmiştim. Son bir enerjiyle iyi bir üniversiteye doktora başvurusu yaptım. Kabul edildim. Kabul alışımdan bir kaç hafta sonra filmlerdeki gibi bir hikayeyle sevdiğim insanla tanıştım. Hayatım sanki 2-3 haftada değişti. Hala bir işim yok çünkü işsizlik korkunç boyutlarda 3 gençten biri işsiz. Kadınlarda bu rakamlar daha da korkunç.10 kadından 2 si çalışabiliyor sadece. Kendime yüklenmemeye çalışıyorum. Kaderci değilim ama hayat zor günler verdiği gibi güzel günler de veriyor. Yokuş verdiği gibi düzlük de veriyor. Açık olduğunuzda yeni olasılıklar olanaklar da veriyor. Sabretmeniz kendi moralinizi korumanız gerekiyor. Dilerim istediğiniz her şeye kavuşursunuz.

Çünkü onlar için çevrenin ne düşündüğü çok önemli, bunun işin yaşıyorlar. Benim de eşimin de sosyal medyasında fotoğrafımız yoktur mesela, ama mutsuz bir çift de değiliz. Sadece mutluluğumuz bizi ilgilendirir deyip paylaşım yapmak istemiyoruz. Ama herkes böyle değil, takılma gül geç.

Daha yaşın genç. Kariyerine odaklan. Ne iş olursa olsun küçük görme. Kimse başarıya ulaşırken merdivenleri 5'er 10'ar çıkmıyor. Ben otelde çalışıyorum. Mesai arkadaşlarımdan garson olan komilikten gelmiş. Kahvaltıcımız bulaşıkçılık yapmış. Resepsiyon bellboyluk yapmış. Yani herkes en alttan başlayıp yükselmiş. evrene negatif enerji yayarsan evrende sana negatif olarak geri döner. Pozitif düşün, mücadeleci ol. aşk meşk işi sonradan seni bulur. hakkında hayırlısını dilerim

Haklısınız teşekkür ederim, akrabalarımın iş verme imkanı vardı açıkçası durumumu biliyorlar iş vermedikleri için üzüldüm açıkçası, üstüne bir de bazı akrabalarım da çevrem yok iş evlilik yok diye küçümsüyorlar, kendilerini de öyle anlatıyorlar ki öyle olmadıklarını da biliyorum açıkçası, kuzenlerimden bazıları kıskanç ve sürekli açık arama peşinde bu yüzden zoruma gidiyor onların ağzına laf vermek, iş için çabalayacam zaten sadece kendi bölümüm olsun diye de düşünmüyorum

o benim bölüm için olmuyor diye biliyorum K

Dediğiniz gibi belki yaşımızın da etkisi vardır böyle hissetmemizde ben çevremin laflarından etkilendim açıkçası, ikimizin de dilediği gibi hayatı olur umarım

Yaşlarımız bile aynı belki de bu yaşın vermiş olduğu bunalım duygu durumudur bütün bunlar. En kısa zamanda geçmesini diliyorum

Rica ederim, 3 dakikada 90 kelime yazmak gerekiyor o zamana kadar günde yarım saat klavye çalışırsanız bile sizin için yeterli olur

Benzer icerikli bir konunuz vardi neden ayni icerikle. ikincisini acma ihtiyaci duydunuz bilmiyorum ama yazdiklariniza bakinca hep aynı yerde dönüp durduğunuzu görüyorum 25 yasindasiniz 45 degil Ben de 22 yasinda okula gidip 24umde mezun oldum 27de atandim ki o yasa kadar kursa da gittim. bir suru basvuru da yaptim sinava 26da girdim yerlesemedim ilk atamada ama yine özelde basvurularima devam ediyordum. Simdi imkaniniz daha fazla online kurslar/sertifika programlari var, ucretsiz olanlar da var. iienstitu gibi sitelere goz atin, maliye bakanliginin da online yazilim kurslari var, araştırın öğrenin basvurulara da devam edin. Ilk yazdığım siteden birkac sertifika alip şimdi kendi eğitim platformunu kuran bir genc arkadas taniyorum, o da mesleginde ilerlemek icin dersler alıyordu. Kardesim mühendis + aoften iki yillik okuyor 2. uni. olarak + 3. bir alan olarak da iienstituden pazarlama-satış konusunda egitimlere katılıyor. Yani kendinizi olumsuzluk girdabina sokmak yerine, çözüm arayin. Evlilik iliski vs biraz zor bu donemde bakin 35 yaşındayım 1 senem evde gecti olmayinca olmuyor. Sosyal medyadaki mutlu insanlara bakmayin kendinize bakin, oyle bakarsak bugun bayram herkes ailesi ve sevdikleriyle icli dışlı ben yalnizim ama yine de hayattayim, nefes alıyorum, saglikliyim diye şükrediyorum. Hayatta yok yok derseniz var olanı da goremezsiniz, sahip. olduklariniz da yok olur gider. Çünkü siz negatif enerji yayiyorsunuzdur. Önce sahip olduklariniza sukretmekle baslayin, olmayanlar da vakti geldiğinde hayatınıza girer ve ne diye bos yere uzulmusum diye kendinize kizarsiniz :)

-merhaba. is konusunda sanssizlik yasamissiniz bunu herkes yasayabilir ki bunun size özel oldugunu düşünmeniz yersiz. umarım iyi bi is bulursunuz. -evlilik de tamamen toplum dayatması. bekarlar mutsuz diye bi şey mi var. en yakin arkadaşım bi doktor 43 yaşında ve evlenmek aklımda degil ben boyle iyiyim diyo. ne zaman kafama gore biri denk gelir o zaman bakarım bu konuya diyor. herkes evleniyor ben niye evlenmiyorum bakış acisinda degil. olması gereken de bu degil mi? -sosyal medya kullanmıyorum, çünkü esim çocuğumla foto koymak şahsen benlik degil, haa kullanana saygım var orası ayrı. ayrıca gencken insan şöyle düşünüyor: herkesin hayati iyi bi benim kotu. o kadar gencsiniz ki. yas aldıkça gorursunuz ki herkesin kendine gore bi suru problemi var. bi de olaya şöyle bakin nasıl ki bi foto albüm oluşturacaksak gözümüz kapalı sac bas darmaduman degil iyileri ayıklar cikti aliriz. kimse oralarda darmaduman halini aglarken mutsuzken bakimsizken koymaz.. hayatinizi baskalarinin mevcut durumuna gore degil tamamen kendi isteklerinize gore yasarsanız mutlu olursunuz..

Geçecek, yeni mezunsunuz. Herkes yeni mezunken hayatına yön verirken böyle hisseder. 5-10 sene geçince evlenip, işi gücü oturtunca neden böyle hayıflanmışım diye üzüleceksiniz. Aslında şimdi farkında değilsiniz, çok güzel bir dönemdesiniz. Herşey olabilir. Bütün mümkünlerin kıyısındasınız. İstediğiniz herşey olabilir. 10 sene sonra bu böyle olmayacak. En azından bu kadar olmayacak.

Haklısınız, iş konusunda umutsuz olmak istemiyorum çabalayacağım yine de, ama aşk konusunda umudum pek yok diyebilirim güvenmek çok zor, bir yandan hep bekar mı kalsam bir yandan birine güvenip sevsem mi diyorum kendime, galiba kendimi hayatın akışına bırakmam lazım, hayal kırıklığına uğramaktan da korkuyorum, korona olmasaydı kursa gidip kendimi geliştirmeyi düşünüyordum hem çevre de edinirdim maalesef kursa da gidemiyorum, sizin için de sevindim hayatınız hep dilediğiniz gibi olsun

Akrabalar öyledir merak etmeyin ben de atanmadan önce sırf calisiyor diye kuzenlerimle kiyaslanirdim simdi de onlar işsiz ve yillardir da evdeler ustelik is arama gayretinde de değiller benim icin de memur ya tuzu kuru diye arkamdan atıp tutuyorlar. O yuzden kendinizi başkalarıyla kıyaslamayin siz kendi yolunuzu çizip o yolda ilerlemeye çalışın. Sizi aşağı ceken o akrabalar ileride başarılı olduğunuzda da çekemeyip elestirecek baska seyler bulacaklar ama o zaman ozguveniniz yükseleceği icin simdiki kadar takmayacaksiniz

O kadar benzer şeyler yaşıyoruz ki açtığın konuları okuyunca farkında olmadan ben mi açtım bu hesabı ben mi yazdım bunları diyorum Allah ikimize de bir ferahlık versin bir çıkış kapısı göstersin gerçekten canı gönülden istiyorum bunu

amin, kesinlikle öyle K

Sosyal medyaya hiçbirimiz ağlarken story atmıyoruz yani nadir olarak üzgün olduğumuzu da belli ettiğimiz olur tabi ama genel olarak insanlar orayı mutlu anlarını hatırlamak için güzel şeylerini paylaşmak için kullanıyor. Ben yakın çevremde çok alakasız ve istemediği bir yere gitmesine rağmen eşiyle kaçamak yapmaya gidiyor gibi gösterenini gördüm. Okumadığı kitabı okumuş gibi story çekeni, arkadaşının storysini kendisinin gibi paylaşanını, başkasının yaptığı tabloyu kendi yapmış gibi milleti kandırmaya çalışanı... Bunlara bizzat şahit oldum ben. O yüzden kimsenin mutluluğuna hatta paylaşımlarına bile inanıp kendinize hayatı zindan etmeyin. Birisi evcil hayvanını paylaşırken arkada çok büyük bir problem yaşadığı için ağladığını bilemezsiniz. Bunlar gerçekten yaşanıyor emin olun. İş ve aşk konusuna gelirsem de gerçekten şuan birçok kişi sizin durumunuzda. Yalnız değilsiniz. Hayatta bazen ciddi batışlar olabiliyor ama emin olun bunun çıkışı da oluyor. Üzülmeyin diyemem ama kendinizi yıpratmayın en azından. Bol bol dua edin. Keyif aldığınız şeyler yapmaya çalışın.

öyle düşünme canım bende 2018de öyle düşünüyordum ama buldum

3 dakika da yazabilirim umarım

Ben 2017de uye oldum 20den fazla sertifika almisimdir mesela Almanca konusunda kelime ve telaffuz bilgim vardi biraz ama iienstituden aldim 2018de ve sıfırdan baslamak bana cok sey katti pandemide pek bakasim gelmedi ama kardesim pandemiyi fırsata çevirip baya eğitim aldi

katip olmayı denediniz mi? ben şimdi onu deniyorum o da olmazsa pes artık

Elimden geleni yapacam iş bulmak için kursa gitmek istiyorum açıkçası L

Rica ederim. Şuan herkesin öyle evde geçiyor. İnsallah başvurduğunuz yerlerden haber gelir. Bu sürede kitap okuyun, film izleyin, yabanci dil öğrenmeye çalışın ya da bir bilgisayar programı öğrenin. Hem kafanız dağılır geçmişe takılmazsınız hem de iş hayatınız için bir artı olur. Umutsuzluk yok. Henuz gencecik insansınız. Daha göreceğiniz çoook güzel günler var.

Haklısınız aslında özellikle mutsuzken bakmamak lazım sosyal medyaya galiba, ben çok etkilendiğimi fark ettim sanki tek derdi olan benim gibi hissettim herkes çok mutlu görünüyor orada

Haklısınız, umudumu kesmemem lazım, çabalayacağım iş için L

Sosyal medyada milleti görünce kendimi gerçekten çok kötü hissettim son zamanlarda, yaşadığım olumsuz durumlar üstüne görünce birde kötü hissettim kendimi, ben mutsuzken fotoğraf paylaşamıyorum açıkçası içimden gelmiyor, bazı insanlar mutlu olmadıkları halde neden mutlu gözükmek istiyorlar bunu hiç anlamıyorum L

Evlilik olsun diyerek peşinde koşarak olacak birşey değil, nasip Evlilik sorumluluk, bu sorumlulukla iş/eğitim daha zor. Ben olsam yerinizde önlisansı lisansa tamamlarım bu dönem. İş bulursam hem çalışır hem okurum. Hatta bugün burada okuduğum bir konu yüzünden kanada ya bile göçebilirim. Bekarsınız, gençsiniz. Kapılar bir değil, bin. Birinden biri açılır. Ama evlilik mesela kapıları 500 e düşürür. Bu kadar özgürken bir kapıdan girin bence.