Biraz gelişim kitapları senin çevrene bakışını düzenleyebilir. İhtiyacın olan birazcık özgüven ve samimiyet duygusu. Şimdi ailenden nefret ederek birşeylere başlayamazsın, ilk önce her ne olursa olsun sevmeyi öğren.. Üzülme ve özel olduğunu unutma

Dislamiyorlar. Kendi ic huzursuzluklarini disa vuruyorlar.

Psikolojik yardım hatta ilaç tedavisi alıp en az bir sene düzenli kullanmanı tavsiye ederim. Çocukluğundan süregelen bir sıkıntı anladığım kadarıyla ama artık yolunu çizip sıyrılmalı ve hayatın tadının bambaşka olduğunu anlamalısın. Senin de arkadaşların dostların ailen eşin çocuğun olabilir kendi ellerinle dünyanı yaratabilirsin. Sen iyi düşünmezsen kimse pozitif yaklaşıp senin hakkında bişi düşünmez ve yargılarlar. Kirpicik sarkastik kirpi

Inan okadar kolay degil keske olsa ama degil

Tsk ederim..

Bi yerden başlamak lazım bunu da doktora giderek göstermelisin. P Prometteur Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

İlaç tedavisi terapiye yanıt vermeyenler içindir diye düşünüyorum oysa konu sahibi kendini çok güzel ifade ediyor. Ve ilaç tedavisi öyle hemen başlanıp aniden bırakılacak bir şey değil. Bayanhazine "Onu" ihtiyaç haline getirme.. tek ayak

Ben 22 yasindayim. kendi icimde zor bir cocukluk gecirdim. Hep ozguven eksikligi. Yasadim. Hep ezildin arkadaslarimin yaninda. Hep dislandim. Ve bunu hep icimde yasadim hic ailemem anneme soylemedim. Buyudum zamanla ve yavas yavas kendi kabuguma cekilmeye basladik. Bir bakmisim kendimi. İnsanlardan toplumdan soyutlamisim. Bunu ise basladigmda ve universiteye basladigimda fazlasiyla hissettim. hep derler ya calisinca yada yeni ortama girince ister istenez arkadas oluyosun kaynasiyorsun diye. Iste o bnde olmuyor. beceremiyorum. her gittigin ortamda sifir sonuc elde ediyorum. Arkadasim yok. ise giricem ama korkuyorum. insanlar beni sevmicek. dislicaklar diye. kendimdeb de nefret eder oldum. Hicbirseyimi sevmiyorum. insablari hayati hicbirseyi. Sevmek istiyorum ama inanin yapamiyorum. Aile ortamimiz biraz karisik. annem ben 2 yasibdaykeb calismaya vasladi 21 yasina kdr calisti. Babam ilgisiz biriydi zaten annemle surekli kavga ederdi. Neyse bu aralar benim her hareketimi elestiriyorlar. cok soguksun konusmuyorediyorum yapma vs diye gercekten sikildim. arkamdan dolap cevriliyomus gibi geliyor. Hepsinden nefret ediyorum P Prometteur Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Terapi alıyorum bende. Söylemek istediğinizi anladım ama devlet hastanesindeki psikolog bölümüne giderseniz ilaç verip yolluyor hemen. Pek yardımcı olamıyorlar. Psikolog için özele yönlendiriyorlar, bana da aynısını yaptılar. Çok düşük bir doz ilaç verip yolladı benim gittiğim doktor. Şimdi konu sahibi devlete gidip böyle bir yönlendirmeyle karşılaşırsa "en azından ilacı kullanayım" demesin diye diyorum. Bir faydası olmayacak boşu boşuna ilaç kullanmış olacak. Bir noktada haklısınız ama gerçekten ilgilenmiyorlar devlettekiler. Özelde psikiyatr a gideceğine psikologa gider zaten maddi gücü varsa bu da faydalı olur. cayimin

Tahmin edebiliyorum seni anlıyorum. Konunu kirletmeyeyim ne zaman konuşmak istersen özel mesaj atabilirsin. Bir şey aklına takılırsa buradayım. P Prometteur Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik