Yeni bir alana girdim iş hayatında ve o kadar pişmanım ki bunu kelimelerle anlatamam. Şimdiye kadar aldığım en yanlış kararı aldım ve meslekten soğudum. Her şeyi bırakmaya hiç bu kadar yakın olmadım.

Evet çok zor çok. Alıştım da galiba. 5 ay önce hayatın böyle olacak deselerdi inanmazdım. En dibi yaşıyorum cidden. Elimdeki sağlığıma şükrediyorum. Ama nefes alacak bir aralık olsun istiyorum artık witch hunt 1gunluk SucukluKuruFasulye tek ayak

Psikolojik olarak bitmis durumdayim Kuyrugu dik gostermeye calissam da etrafa icim kan agliyor. Sevdiklerim simdilik saglikli kendim de oyle ama bu kariyer olayi yedi bitirdi beni.. Kafami boynumdan koparip bi tekmede sallayasim var Bereket dualari falan aciyorum evde Eve kapattim kendimi Uykudan basimi kaldiramiyorum..

Ben yaşça çoğunuzdan büyüğüm. Bir yazmaya başlasam yaşadıklarımı.. Yok çok uzun olur kimse okumaz. Derler ya bir of desem dağlar yıkılır. Ama yine de elimdekileri düşünüp halime şükrediyorum. Bu hayat böyle. Hep Pollyanna olacaksın. Kimseye rahat yok.

Hepimizde var evet, dünyanın sonu sanırım ahir zaman mutlu olan yok her şeyi tam olan yok, huzur varsa para yok para varsa sağlık yok Allah yardimcimiz olsun.

Bir dönem çok dua ediyor insan. Sonra olmayınca ne kadar dua etsem de olmuyor dye düşünerek ümitsizliğe kapılıyoruz. Hep söylendiği gibi hayırlısı budur bunda da vardır bir hayır sonrasında görürüz ama şu aşamada bunlar teselli olmuyor insana biliyorum. Ben de aynı durumdayım çünkü uzun zamandır kendim için dua edemiyorum

Geçen sene bugünlerde herşeyim vardı dünyalar benimdi çok çok mutluydum. Bir sene sonra bugün hiç bir şeyim yok sanki. Yapayalnızım mutsuzum yaşıyorum sadece öyle günler geçsin dye ve etrafıma baktığımda birçok insan dertlerle boğuşuyor benim yerimde olmak isteyenler bile var. Bu senede bsy var bence. 2017 çoğu kişiye iyi gelmedi. En çok da bana. Sevmedim bu yılı ben..

Allah korusun aklınıza kötü şeyler getirmeyin. Annenşze uzun ömürler, babanıza da rahmet diliyorum

En iyisini yaptım evet ama şu an aşırı işe yaramaz hissediyorum kendimi. Tekrardan biyerlere gelmek için de sıfırdan başkicam. Herşey cok anlamsız şu an benim için ama size tavsiyem umutsuzsanız bırakın. Su an mutsuzum ama en azından kafam rahat. Feda edecegim bişe kalmadı artık

Bazen geldimi hersey ust uste gelir. Hic bu kadar ölüm olmadi ust uste yakin cevremden. Yerinizde olsam benimde ruh halim pek iyi olmazdi. Ölümlerden sonra benimde kafami toplamam biraz zaman alıyor. Disardan birsey yokmus gibi davranip, konusuyorum ama kafam daha farkli bir alemde geziyor.

Herkese uzun bir aradan sonra merhaba. Bilen bilir, 5 ay önce herşeye rağmen cok sevdigim işimden psikolojik baskılara artık dayanamadım ve istifa ettim. Uzmanlığımın 4. Senesinde herşeyi bıraktım ve inzivaya çekildim. Bir bavulla cıktım o cok sevdigim evimden ve annemin babamın yanına memleketime geldim. Alışmaya çalışma evresindeyim hala. Çünkü 7 sene tek başıma yasadım. Evim, arabam, maaşım, özgürce yaşadığım hayatından anne babasıyla yaşayan birinin hayatına dönüş yaptım. Bu bir geçiş evresi evet. Kafamı toparlayıp sıfırdan bir iş kurmayı düşünüyorum. O kadar eğitimden, çalışma hayatından sonra ev hayatına alışmayı kendime yediremiyorum açıkçası. Evde oturmak için miydi o kadar emek diyorum. Ama sonra şükredecek duruma geçiyorum. Çünkü etrafımda tanıdığım istisnasız her ailede bir dert var. Sağlık, ölüm, işsizlik... Allahım diyorum bu nasıl bir dönem böyle! 1ayda kanserden vefat eden, annesi vefat eden, kalp ameliyatı olurken vefat eden... en acısı da geçen hafta bugün trafik kazası ile hayatını kaybeden 28 yaşındaki aile dostumuzun yiğeni oldu. Kendisinin 2 hafta sonra düğünü vardı. 2 gün önce kuzenim doğum yaptı. Yüzümüzü tek güldüren olayda bile yüreğimiz hop etti. 1 gün boyunca suni sancı verildi, bebek doğmayıp kalp atışları yavaşlayınca apar topar ameliyata alındı. Annenin kendine gelmesi saatler sürdü. Diyeceğim o ki bu yaşımda hayata bu kadar pesimist bakar duruma geldim. Hayatımda, çevremde nefes alacagım bir alan yok. Dertleşmeye korkuyorum artık çünkü bir dokunup bin ah işitiyorum. Siizn de böyle bir gözleminiz var mı yoksa sadece ben ve çevremde mi var bu kara bulutlar? Allah hepimizin bu zor dönemde yardımcısı olsun. İyi akşamlar diliyorum

Çok sağolun. Allah razı olsun Truman Show Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

31e gircem çok da küçük değilim:) Hayatımı sıfırlayıp 30 umdan sonra resmen yeniden başlicam. Millet evlenip barklandı bile. Ben elimdeki işten oldum. Kıyaslamak doğru değil evet ama ben neden bu durumdayım bilmiyorum witch hunt 1gunluk SucukluKuruFasulye tek ayak

Umutsuzum baskalarinin egolarini tatmin etmek icin ugrasmak istemiyorum, ben kadar emek etmeyen kisilerin birilerinin bilmem nesi diye bir yerlere gelmesini seyretmek istemiyorum, baskalarinin calismalari ustune konup kendine pay cikaranlarla calismak istemiyorum. Daha dusuk statude daha dusuk maasla calisayim ama kafam rahat olsun. Sizin icin de olan olmus artik hic ise yaramaz hissetmeyin kendinizi yeni bir is kurmak gibi hevesiniz varmis bence yeni bir baslangic yapip duzen oturtunca her sey daha iyi olacak. Belirsizlik kadar zoru yok.

Ay ayy bu konu yerime mıhladı beni saniyelik... Bence de dert bitmiyor ama şu lafı söylerken bile korkuyorum beteri gelmesin diye. Aman ne bileyim dışarısı b. ktan, daha sabah düşündüm harbiden ne can ne mal güvenliğimiz var farkında mıyız? Sonra kişisel hayatımızda kaçımız ''istediğim yerdeyim'' diyebiliyor? Hayat böyle sanırım, o fare biz kedi habire peşinde habire koşturmaca habire uğraşı... Hepimize kolay gelsin

Aynı hisler bende de var. Dısardan bakınca bu halimde bile çoğu insanın isteyeceği bir hayatım var ama içimde kopanları kimseye anltamıyırum. Ben bu yollardan çoktan geçmiş olmalıydım dedigim yollardan tekrar geçicem. Sınavlara hirmem lazım uzmanlık bitirmek içinz içimde hiç enerji yok witch hunt 1gunluk SucukluKuruFasulye tek ayak

Benim tek bir mottom var, sağlık olsun gerisi her türlü hallolur. Ben de ailemden bir seferde toplu ölümler yaşadım. Allah kimsenin başına vermesin ama hepimizin başına gelecek şey bu maalesef. Bu gerçeğe alışmaktan başka çare yok.

Ben de özellikle bugün çok mutsuzum. Canım babamı kaybettiğimden beri ara ara bu mutsuz anları yaşıyorum. Herşey rutin ilerlerken bir anda gözlerimin dolması, mutsuz bir ruh haline bürünmem an meselesi oluyor. Sonra annem geliyor aklıma ya ona da birşey olursa...

Benim de yok.. Oyle bosluktayim iste.. . push ; Truman Show Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Sormayın ben de aynı durumdayım. Ama garip bi şekilde içimden dua etmek gelmiyor neden anlamıyorum. Kariyerim için verdigim emeklerşme acıyorum. Elimden bir şey gelmiyor. Sınavlarımı güncellemek şimdilik hedefim en azından bana da uğraş olur

Akademik çevreden illallah etmiş biriyim. Aklınız varsa uzak durun yoksa uzmanlık aşamasında terkedersiniz benim gibi. Hele böyle bir dönemde, dr ar gör ler atılacak, yar doç olmical... kaçar gibi bıraktım

Aynı şekilde düşünüyorum. İlerde dualarımda bşr hedefim vardı. Allahım illa şu olsun derdim. Evet o da yanlış ama artık su olsun diyecegim bir hedefim bile yok. Ben neden o kadar okudum, neden evlenmedim. Bilsem böyle olacagımı seneler önce bakardım başımın çaresine. Herşey koca bir hiç içinmiş

Bende tiyatroya falan sarmıştım:) Teşekkür ederim umarım seninde herşey istediğin gibi olur

Vallahi ben de akademik kariyer icin maddi manevi bir şeylerden fedakarlik yaptim. Henuz yuksek lisans asamasindayim. Ama bu cevrede olanlari ne kafam ne midem kaldiriyor artik. Tezimi verip ise girip calismak istiyorum hicbir sey umrumda degil artik. Sadece huzur istiyorum akademik dunyalari onlarin olsun.

Imkanin varsa spor salonuna falan git bir tane de olsa ugrasin olsun ders calismanin yaninda, yoksa cok bunaliyor insan. S

Dershaneye gidiyorum, bi de yürüyüş pilatesle falan uğraşıyorum evde, bu yine iyi halim. Geçen sene hiç yataktan çıkmadım:) Koca seneyi yatakta ağlayarak geçirmiştim.

Amin. Bu dünya böyle, en önemli olan olaylara nasıl bakabildiğimiz. Mutluluklarımızla da hüzünlerimizle de her türlü sürekli sınavdayız. Allah hepimizin yardımcısı olsun. cenera allahım ailemi koru.. tek ayak

Ben de bir yildir sizin durumunuza benzer bir durum yasiyorum. Universite bitti ailemin bulundugu ilde yuksege basladim bu ilde anne babadan baska tanidigimda yok. Sosyal hayatim ister istemez tersine döndü. Odamda ders calisiyorum tipki ilkokul yillarim gibi bir hayat :) Universitedeki gibi saat 9'da bunaldim diyip caddeye cikamiyorum, eskiden bir günün 24 saat olmasi bana az gelirdi. Simdiyse ders calismaktan baska gayem yok. Ben de bu hayati sevmedim. Sirf basladim diye bitirmek istiyorum. Sizin de bocalamaniz cok normal ama avantajiniz su ki isiniz var mesleginizde birikiminiz var. Bu kısır döngüden ciktiginizda daha cok rahatlayacaksiniz.

Zor olan tempolu hayatınızın sıfıra inmesi. Daha 5 ay önce hiçbir masrafı düşğnmeyip özgürce para harcarken, alışveriş yaparken, gezerken su an evde anne babayla oturuyorum:) evde tek kalmayı özler mi insan ya evet ben özlüyorum. Bir süre aradan sonra tekrardan daha düşük statüde kariyer yapmadan çalışcam en kötü. Ama şimdilik buna erken çünkü hiç hazır hissetmiyorum kendimi. Özgüvenim de pek kalmadı:)

Bu yorumda kendimi gördüm aynı ben. Okulu bitirip geldim, hic sosyal çevrem yok ve aksine hevesim de hiç yok yani istek kalmadı. Eskisi kadar heyecanlı hevesli hissetmiyorum:) Ayni şekilde sadece sınava çalışıyorum kpssye. Her insanin hayatında böyle durağan dönemler oluyor galiba, konu sahibininki de bizimki de böyle geçici bir süreçtir umarım.

Öncelikle sanırım herkes bir şekilde sıkıntı çekiyor. Dertsiz insan yok gibi. Ben de sizin gibiyim işyerimde yoğun mobbing yaşıyorum dayanmaya çalışıyorum. Babam kanser maalesef ve tedaviyi reddediyor. İkisi de yaşlı bir ben varım yanlarında. Dost lazım adama o da yok. Dünyada rahatlık diye bir şey yok sanırım. Bu sıkıntılar bitince yenileri başlayacak. Böyle böyle yaşayıp gideceğiz. Sağlam durmak zorundayız.

Ayni ben Sabah olunca bana fenalik basiyordu sonra baktim boyle olmayacak kurslara falan yazildim Insallah sinavi kazanir kendi hayatini kurarsin bu kısır döngü biter

herkesin derdi var canım ancak hayatın kısa olduğunu bilip güne bakmak gerek S

Hayat nedense boyle. Hep guzel ve ayni duzeyde gitmiyor. Bir konferansta soyle denmisti: Hayati bir asansor gibi dusunun. Hep ayni katta kalamazsiniz. Bazen asagi inersiniz bazen de yukari cikarsiniz ama onemli olan dengeye gelebilmek. Simdi de cok cok mukemmel herseyin super gittigi bir donem yasamiyorum ama bundan 5 yil onceki halimi hatirlayinca sukrediyorum. Olmeden once olmeyi yasadim o zamanlar. Nedense kotu gidince birseyler sanki hic gunes dogmayacak gibi gelir ve hersey kotu gitmeye baslar. O gunlerde de sirada ne var deyip duruyordum. Hic bitmeyecek gibiydi. Tam da sabrimin bittigi zaman gunes yeniden dogmustu. Ve ben yeni hayat kurmustum. Mutlu huzurlu... ancak hep oyle devam edemezmis hayat. Bu sefer de is yerindeki birisi yuzunden mutlulugum bozuldu. Bu da gecer baskasi baslar biliyorum. Hayat hep boyle. Boyle boyle 45 yasina geldim. Ben hic mutlak mutluluk diye bir sey gormedim. Hep bir sorun cikiyor. Sukrediyorum hep. Bir de basima gelen her neyse, o gunlerde beni uzse de, aslinda benim icin hayirlisi imis onu gordum. Sanci olmadan dogum olmaz ya... Sanirim hayatin kurali bu. Ille bir sanci cektirip sonra guzel yuzunu gosteriyor. Bu uzuntulu gunler bir seylere hep vesile oluyor. Uzulmeyin.

Ben bıraktım. Bırakmak da bişe değiştirmiyormuş... S

Bende bilemiyorum Lanetlenmis gibiyim.. Uzgunum, yorgunum..

Evet sıkıntı herkeste var. Şükür yakın ailemden sağlık sorunu olan yok. Allah babanıza şifa versin

Yasin gencse ne ala. Ben 32 ye giricem. Sinav minav kaldircak saglam kafa yok bende. Ne yapacagimi bende bilmiyorum.

Ablacım artık polyanna da olamıyorum sıkıntım bu galiba...

İnsanın neresi acıyorsa canı orda olduğu gibi ; herkesinde derdi kendine büyük iste. ALLAH yardımcınız olsun.. yazarhanim35 Yazar