Merhaba herkese. Ben Aydın'liyim. 5 yıl önce evlenip Istanbul'a geldim. Eşim doğma büyüme burali. Kendi işini yapıyo. O kadar yoğun çalışıyo ki yüzünü görmüyorum desem yeridir. 3 yaşında bir oğlum var ve uyku saatleri yüzünden o babasını hiç göremiyo. Akraba ve arkadaş çevresi de yok çok fazla. Oturdugumuz apartmandaki komsularla sadece merhaba deyip geçiyoruz. Her gördüğümde çay kahve içmeye davet ediyorum ama gelmiyolar da. Sıcak kanlı biriyim sohbet muhabbeti çok severim ama etrafimdakiler soğuk olunca komşuluk da gelismiyo. Ne bir arkadaş edinebildim ne bir komşu. Benimle aynı dertten şikayet eden var mı aranızda. Istediğim sadece herseyi konusup paylasabilecegim oturup çay kahve icebilecegim bir arkadaş. Çok mu şey istiyorum :-(

klavyede yanlis harfe saldirmisim,.. okunus olacakti

İstanbulda siz nasıl yaşıyorsanız herkes aynı. Kalan azıcık vaktinide kendi çekirdek ailesiyle harcamak istiyor. İstanbul sadece zenginlere güzel. duammm

Aslında var iki tane komşu. Benden büyükler ama sohbet edilebiliyo. Bi tanesi karşı apartmanin bahçe katında oturuyo. Bakkaldan marketten her dönüşte oğlum o bahçeye girmeden eve girmiyo. En son 3 gün önce ugradik gene. Oturmaya da gel dedi ev sahibi ama bendeher seferinde davet edip bi kere bile gelmedikleri için utanıyorum artık gitmeye. Balkondan görüp de çok gel çay içelim dediğim oldu ama saçlarından sürüye sürüye de getiremem ki. kelebekleagac

İçinizden geldiği gibi davranın, olursa olur olmazsa da bu durumda da varmış bir hayır dersiniz. Ben öyle yapıyorum. Parcali Bulutlu Buluta yükü

Bir müddet bende öyleydim, son dönemlerde aile ortamini pek tadamadigimdan da en azindan annemin yanimda ve birbirimize destek olmasi cok önemliydi. Simdi ise de arkadas cevresinden cok kendi ailem ve beraber edindigimiz cevre ile alakadar oluruz. Sen demek ki böyle rahatsin, önemli olan zaten insanin kendisini nasil iyi hissedebilmesi. Kuzenim de iste illa bir konusabilecek vakit gecirebilecek birine ihtiyac duyar. Bana benim sevgili ve ailemiz yetiyor. Yeri gelir 100 arkadasdan sadece 2 kisi ile yazisirim. Yani birde hep duruma bagli..

beni anlatmışsın

Ben de yalnızım hem de çok eşimin işinden dolayi farklı bir şehirde yaşıyoruz bir kahve içiçek arkadaşım bile yok. herkes kendi akrabalariyla görüşüyor.2 çocuğum var çalışıyorum boş vakitlerimde de burdayim:) C

Kuzeniniz benden daha şanslı sanırım kendinehas Kadrolu

Bende yalnızlığı seviyorum normalde. Benim de bir sürü arkadaşım dostum var ama hepsi de Aydın ve İzmirde. Burda olmadıkları için bana da pek bi faydası olmuyo. miladre

Tarz bu işte, höt diye olduğu gibi. Bi de regl Kaba bir okunuz derken, anlamadı ben onu Kaba üslup mu? . push ; Keti34 Sağ Tarafa Herkes Sen Soluma

Al bende de o kadar cok yanliz hissediyorum kendimi, izmirdeyim bende C

Babasizligi iyi anlariz, zaten o nedenle de bir kivamda "kanli bag" dan bile mesafeli durmuslugumuz olur. Simdi oturdugumuz Apartmanda mesela cevremde insanlarla alakam yoktur, annem icin iyi olsun dememizle buraya tasindik zaten. Annemin yaptigini ben yapamam, ve halende yapamiyorum. Cünkü aliskin degiliz artik kalabaliga. O yüzden senin durumuda anlayacak durumdayiz. Fakat ilk yazina bakarsak "kaba bir okunuz" sergilediginden, insan aklina bin bir türlü düsünceler ucusabiliyor ve cogumuz genellde pozitif nedenlerden cok negatifine yönelir.

Akşama kadar dört duvarla konusuyosan ve bunu sürekli yapiyosan gerek oluyo :-l

Her insanı evinize davet etmeyin, devir okadar kötüki maalesef sizinle aynı duyguları bende bazen yaşıyorum.

2 gün önceden tüm komşularınızı evinize davet edin, öğleden sonra oturması olsun. Hem önceden haberli olunca gelirler size. F

benim öyle ihtiyaçlarım olmadığından olsa gerek. çocukluğumdan beri sevmedim arkadaşlık misafirlik vs. var arkadaşlarım ama olmadığında hiç de sorun değil. arayıp da sormam bile kolay kolay, hastalıkları olur vs o ayrı tabi. hala diyorum, yalnızlığımı seviyorum, yalnızlık candır.

Ne gerek var, Başına dert mi lazım. Mis gibi yaşa işte. Yalnızlık candır.

Çok doğru tespitler. Benim kafa yapım sanırım fazlaca farklı, içinde olduğum toplumdan. Yaratık görmüş gibi bakıyorlar bazı konulardaki fikrimi söylediğimde Sivri köşelerim var, herkesle kolay anlaşamam bu yüzden. Bir de ben babasız büyüdüm, bu ne demek annem hep çalışıyordu demek, yalnızdım yani çocukken bile evde tek başınaydım. Ablam vardı ama o da kendi arkadaşlarıyla kendi alemindeydi hep. Daha da bi sürü olumsuz tecrübe... Fazla alıştım buna, kendime yetebilmeye.

Bunun icin üzülme bence nerde cokluk orda b kluk demişler, bende senin gibiyim ne bir arkadasim ne bir dostum hiç birşey yok inan. Eşim bu aralar mali müşavirlik için ağır bir tempoda sinavlarina çalisiyor, eve geliyor sadece yemek yerken görüyorum, gece geç saatlere kadar çalisiyor, gün içinde koca evde tek başina deli gibi dönüyorum önceden bebeğim kolikti sabahtan akşama kadar onunla uğrasiyordum şimdi o da düzene girdi uyku düzeni herseyi oturdu yanliz kaldim diyebilirim, ailem amasya'ya taşindi ablam var ama çalişiyor :) Bende arkadaslik olayini buldum cok cici insanlar var oturup kahve içemesemde icmiş kadar oluyorum miladre

İstanbulda herkes işinde gücünde birde insanlarda güvensizlik var. Bundan kaynaklı olabilir C

İzmir'de 3 yıldan fazla yaşadım tek başıma. İstanbul gibi değil kii. Komsularim vardı iş arkadaşlarım akrabalar vardı. Biri olmasa biriyle görüşüyoduk. Bakkalı manaviyla bile bi süre sonra sohbet edilebiliyo. Nerde Aydinli Izmirlinin sıcaklığı istanbulda C

en azından eşiniz ve çocuğunuz var zaman geçirecek. ben 1.5sene evvel boşandım. şuan ne arkadaşım ne de işim var. yalnızlıktan geberiyorum. evde dört duvar içinde ümitsiz ve kafayı yemeye 2 kala yaşıyorum. tutunacak bişey yok yani.

Bana yazabilirsin.

Aydın ne güzeldir insanıda öyle sıkma canını bu şehri bende sevmiyorum insanlık anlamında herkes yabancı!! Sen aydın ı çok ararsın burada ama çocuğunu kreşe verdiğin zaman eminim bir sürü arkadaşın olacaktır az daha sabret canım... Gezegen X

Yalnizligin neresi candir? Hadi es cocuk yeter denilse anlarim Yalnizlik insani bitirir. Annem misal tek basina arkadas edinecek kimsesi olmasa su gurbet ellerde, inan simdiye kadar aklini da sagligini kayip etmis olurdu. Insanin en azindan bir arkadasi olmasi sart. Kuzenim Memleket'den Belcika'ya göc etti. Esinin akrabalari ile alakadar fakat kendileri soguk kanli olduklari icin bir kac günlügüne yanina gittigimde ona tatil gibi geliyor. 2 yil evvelsi yeni bir komsu yerlesti onlarin yanina ve iyikide tasinmis. Alisveris olsun cocuklarla ilgilenmek olsun, pek vakit ayirmasi mümkün olamasa da 5 dk beraber bir cay icmek olsun.. böyle seylere insanin ihtiyaci vardir.

Eşim bile sadece işini dusunuyoken diğer insanların işinde gücünde olması gayet normal bu saçma sehirde