Çünkü o kadının da beklediği yorum bu çünkü öğrenilmiş çaresizlik. Kendilerini avutmak için çocuk yapıyorlar ve sonra çocuk için gitmiyoruz diyorlar. Aslında mesele çocuk yapayım da adam gidemesin. Kadınsan sabredeceksin kadın anadır, çicektir, böcektir, ezilendir bilmem ne bilmem ne. Biri de çıkıp bu yaptığın yanlış çocuğun başını yaktın deyince aaaooo ama analık kutsaldır kadının kalbini krmayın. Adam kafasını kırmış kadının annesiyle şiddetin en alasını uygulamış derdi hala o eve geri dönmenin yolunu bulmak. İnşallah canım kocan düzelir yaaa desek bizden iyisi olmaz.

Yorumlar ne kadar sert ve acımasız ya.. Sanki böyle ilk konu... Bu ne ya

Geç de olsa bunları ben de gördüm ve kabullendim. Fakat üslubunuz çok yaralayıcı.

Eşiniz suçlu, ana delisi belli hakkınızda hayirlisu olsun. Fakat şunu soylemeden gecemiycem."Sadece bir çeşit yemek yaptı, kahvaltıda yumurta ve çay yaptı "başka ne yapcktı ki arkadasim çoğu kaynana onu bile yapmyr

Unuttunuz galiba. Benim düşünceme verdiğiniz cevaptan geldik buralara. Neyse. nelluniverso Her birimiz kendimize ait bir Evrenin

İlk 20 gün annem kalınca, ondan her şeyi fazlasıyla görünce çıtam yükseldi sanırım. Ama problem bu değil ki. Problem, eşimin duruşu. Yanımda olmayışı. Annesi hiçbir şey yapmasaydı ama eşim yanımda olsaydı. Desteğini, sevgisini bizden esirgemeseydi keşke.

Sen bu hikayede anlattıklarının harici yoksa SONUNA KADAR HAKLISIN Sana kızdığım tek nokta ara babasını götürsünler dediğinde ailenle pilini pirtini alıp gitmeni beklerdim. O evde mutlu bir çocuk yetişmezdi doğru karar olmus boşanmak.. Artık anası alsin da koynunda yatırsın anasının dibinden ayrılmasın pislik..

Benim sana içim ısınmadı dediğinde bitmiş aslında. Senin ısrarla düzelir umudun yüzünden devam etmiş. Hayırlısı olsun. Neresinden dönsen kardır.

Yani kusura bakma haksızsın kendine bunları yaptığın için. Yani kendinden 11 yaş büyük olduğu halde ana kuzusu kalmış bir adamla nasıl evlenebildin? Yani bu kadar yaş farkını kompanse edecek neyi vardı bu adamın? Şiddet gördüğü ilişkiden niye çocuk yapar bir de insan? Adam varlıklı falan mıydı gerçekten bir neden arıyor insan yani. zbzbzbzb

Oh be yalnız düşünmediğime sevindim, onca şeye katlanıp, katlanılmayan duruma haksız mıyım diye sorulması bana çok garip geldi. Yukarıdakini yazsam linç edilirim diye de susmuştum

bakın aynı yaştayız. inanın çocuk sahibi olmaktan çok korkuyorum. niye? o çocuğa ben bakarım ama babası ne olacak, o adamdan baba olur mu, bu yuvada çocuk kendini güvende hisseder mi, ona her yaşta bilmesi gerekenleri öğretebilir miyim, uyurken huzurlu uyur mu, alması gereken eğitimleri, ilgiyi, ihtiyaçları karşılayabilir miyim, ben neleri yapmalıyım, babası neleri yapmalı?... bunları siz kendinize sordunuz mu? çocuk koca düzelsin, evlilik kurtulsun diye yapılmaz. bu yüzden neden çocuk yaptın diyorum. bu senden anne olmaz demek değildir, bu o adamdan baba olmaz, o adam baba olmayı haketmiyor ve umrunda da değil zaten, o evde çocuk diken üstünde olacak, travmalarla büyüyecek. e nerde kalacak annelik babalık? o çocuk keşke başka ailede doğsaydım dedikten sonra çektiğiniz çilelerin, yediğiniz dayakların, işittiğiniz hakaretlerin ne anlamı var. lütfen siz söyleyin. dövüyor seni boşan diyorum, yuvamı yıkacaksınız. ayrıl diyorum ben onu seviyorum ayrılmam. çocuk yapma diyorum kocam düzelsin, kucağım boş kalmasın, korunuyordum ama oldu artık. Allah aşkına ne duymak istiyorsunuz?

Bunların allah belasını versin inşallah benim başımdada bunun başka versiyonu var eksi bakiyelerde yüzüyorum adam 15000 tl maaş alıyor çocuğuna kreşin 750 tl parasını vermiyor zbzbzbzb

Tespitiniz, özetiniz harika. Yüzde yüz doğru. Tesadüfün böylesi ya boşanma için aynı avukata gitmişiz. Kendisi avukata eşimi evden ben kovdum dememiş. Evden gitti diye anlatmış. Beni evi terketti olarak göstermeye çalışıyor. Maddi manevi tazminat talebime karşılık kusurlu olan oydu süsü vermek için 3-4 saat sonra annesiyle eve dönmüş.

Kayınvalidemin gelişi 40. Gün değil 20. Gün oluyor yalnız Bebeğim çok az uyuyordu. Uyanıkken de onunla ben ilgileneyim istiyordum. Suyun süt yaptığını söylediğiniz iyi oldu. Ben bilmiyordum L

Kayınvalidenizin bebek için sizin eve gelmeden öncesini anlattığınız kısma kadar kesinlikle sizi haklı buldum. Bunlar boşanmak için ziyadesiyle yeterli nedenler. Fakat, bebeğiniz 20 günlük olduktan sonra, Kayınvalidenizin ile ilgili beklentileriniz ve söylemlerinizde sizi haksız buldum. Sonuçta 20 günlük olmuşsunuz. Özel bir durumunuz yoksa, hem bebeğinize hem de kendinize bakabilirdiniz. Bu gebelik, doğum olayları bu kadar dramatize edilmemeli. Ne gerek vardı kayınvalideye. Hadi diyelim ki geldi. Bir çeşit yemek yapması, 4 günde bir bebeğin çamaşırını yıkamasına kadar eleştirip, masayı silerken söylediğiniz şeyler son derece kaba ve saygısızca geldi. Üstelik bebeği sevdirmemişsiniz. Bunları yaparak haklı iken tamamen haksız duruma düşürmüşsünüz kendinizi. Ben de iki çocuk doğurdum. İlk bebeğimde düşük yaptım. Yanımda kimse yoktu. Kızım doğduğunda kayınvalidem yardıma diye geldiğinde 2 gün boyunca uyudu. O bahsettiğiniz 1 çeşit yemeği bile yapmadı. Bebeğimin çamaşırını hiç yıkamadı. Ben de sezeryan doğum yaptım. Mecbur kalınca her şeyle ilgilendim. Gene de saygıda kusur etmedim. 2 gün sonra da kayınvalidemi evine götürdüğümüzde, kendi evini eşime temizlettirdi. Oğlum da erken doğdu. 15 gün yoğun bakım kapılarında bekledim. Çıktığında yine 2 çocukla yalnızdım. Her şeye de yetiştim. Kimseden birşey beklemedim. Gelmediler diye kimseye kızmadım, kırılmadım. Eşimin başının etini yemedim. Aksine daha da güçlendim. Sağlımız yerinde olsun gerisi önemsizdi.

Çocuğun olma sebebini açık bir şekilde yazdığımı düşünüyorum. Sayfalara bakarsanız o mesajımı okuyup göreceksiniz. Yine aynı şekilde okuduğunuzu tam anlayamadınız sanırım ben evden gitmiyorum sen git dediğim halde kendisi evden gitmedi. O kadar psikolojik baskı görüyordum ki annenin yanında rahat edemem, bu süreci kendi annemle geçirmek istiyorum dahi diyemediğim bir evlilikten bahsediyorum. Annem geliyor diye inadına benim annem de gelecek diyen bir adamdan bahsediyorum. Kimseye minnet etmediğim için bahsettiğim işleri yaptım zaten. Evde bir başkasına bakacaksam da gelmesin annesi bir zahmet. "Sen geçmişte antidepresan kullandın mı, oğluna "babanız sizin emziğiniz düşse bile vermezdi" gibi saçma sapan cümlelerini duyup canım sıkılmazdı en azından.

İlgilenmez zaten sanmıyorum. Onda o babalık sevgisi, sorumluluğu olsaydı kırkı çıkmamış bebeğini dışarı atmazdı.

Şu cümleye kadar zor okudum. Bunu okuyunca oh çok şükür dedim.

Herif fiziksel şiddet uygulamış ve ardından kayınvalidenin banyo temizlememesi anlatılmış. Okumadım dahasını. Boşanmanız en hayırlısı. Umarım bundan sonrası sizin için iyi olur. . push ; bezaaa

Neyi kastettiğimi çok iyi anladığınızı düşünüyorum. Kalanı manipülatif cümleler. Aile içindeki üslubunuz "kasap sevdiği deriyi yerden yere vurur" türünden olabilir, ya da gergin de olabilirsiniz Ama bırakın, boşanmış biri olarak, incitici bulduğum cümleyi söyleyim, çünkü orası benim alanıma giriyor. Şayet boşanmadıysanız, sizden daha fazla empati kurabilirim o konuda diye düşünüyorum. Yine de hararetinize devam edebilirsiniz tabi ki, tarz meselesi.

Böyle de söyleyince haklı olduğunu görüyorum. Ama biri "neden çocuk?!" dediğinde kalbim kırılıyor, çünkü bende her gün bunu kendime soruyorum

Gerçekten iyi dayanmissiniz maşallah sabrıniza.. Ben bile kv ile yaşamama rağmen ne o bana bu kadar karışır nede eşim böyle bişeye izin verir ki öyle olsaydi gecinemezdk heralde. Hemde şiddet gormussunuz gerçekten iyi kurtulmussunuz. Eşinize annesiyle mutluluklar siz bebeğinizle kendinize güzel bı yol çizin Allah'ın izniyle iyi niyetinizden dolayı iyi niyetli insanlar çıkar umarım Önceki

Biri de sabret demiş lafınız bana olmalı ama siz yanlış yorumlamışsınız. Hiçkimse aman herşeye sabredeyim diyip kendini mutsuz etmez, ediyorsa zaten normal değildir. Biz olayı tek taraflı dinliyoruz adama sorulsa o da başka anlatacak. lohusa psikolojisi bambaşkadır yaşadım da biliyorum. böyle evliliği bitirme gibi önemli kararlar böyle zamanlarda verilmez. insan gibi soruyorum öncesinde de bu adam böylemiydi?eğer böyleydiyse çocuk neden?yani buradaki sınırlı bilgiyle herkes ahkam kesmeyi iyi biliyor.

İcin rahatlayacakcaksa haklisin. Gec bile kalmissin. Okuyan herkese tavsiye, karsinizdakinden adim gelmiyorsa siz de adim atmayin. Bir adim sen atsiysan diger adim ondan gelmeli duruma göre. Cocugunuzla musmutlu olun. Kurtuldugunuz icin sadaka verin.

Ne yazık ki düzelir umudum vardı. Evet daha önce bitirmeliydim. Evet senelerce sustum annesinin yaptığı bütün patavatsızlıklara. En son eşimin annesine yapmacık davranışlara dayanamadım. Ve gerekeni yaptım. Hiç pişman değilim. Çelişki bunların neresinde onu anlamadım. L

Ben hiç fiziksel şiddet yaşamadım. Yaşayabilirdim, duvarlara kapılara vuran biriyle tabi ama sanırım ilk aşamada buna cesaret edemeden bitirmiş oldum. Açıkçası affedemem diye düşünüyorum bende o şekilde bir hoyratligi. Psikolojik ve ekonomik şiddet kısmında insan sürekli acaba mı diyor. Hele de ailede varsa işte o zaman kaniksaniyor. Benim babam anneme dokunmazdı ama psikolojik şiddet, ekonomik şiddet hep had safhadaydı. Böyle olunca kanıksamak da kolay oldu. Normalimiz bu oluyordu belkide.

Konu sahibi adına ben cevap vereyim acaba konu sahibine söz hakkı verdiler mi ki ben iki doğumda da kimseyi istemiyorum dedim ama beni takan olmadı hiçbir hacetimi gordurmedim üstüne birde ziyarete gelenlere hizmeti ikramı ben yaptım bebeği sadece sevmeleri için verdim ellerine 1er hafta kaldilar gittiler gerçi çok şükür ki ki doğumumda kolay oldu belki bunun etkisi ama demem o ki bizim eminim kayınvalide emrivaki ile gelmiştir konu sahibinin rızası olmadan emrivaki olunca pamuklar sarsa ne fayda ki

Kesinlikle katılıyorum. Her anne evladını sever, her evlat da annesini sever. Benim en çok eşimin ilgisine, desteğine ihtiyacım olduğu dönemde onun annesinin eteğinde gezmesini kabul edemiyorum. Bütün suç eşimde. Boşanırken haklarımı ona bırakmayacağım zaten.

bence üslubunda bir tuhaflık yok bu adamdan çocuk mu yaptınızda çirkin bir şey göremedim ben sizce hakediyor mu baba olmayı? Ya da o çocuk bir kadını döven babayı hak ediyor mu? Bu mesele bence herkesi tetiklemeli ya sizde tetiklenin gerekirse anne baba olabilmek için insanlar test yaptırsın geçemeyen çocuk sahibi olunca ağır tazminat ödesin. Kan gövdeyi götürüyor çünkü. Kadınlar kendilerini döven adama çocuk yapmıyacak belki şu konuda bi kadın okur da yapmaz o çocuğu.

Gercekten Burda yazma ve Düsünme seklinize Hayran kaldim. Tam olmasi gereken gibi Konustunuz. Umarim Zor Günlerinizi arkanizda birakmissiniz, tabiki Izi kalabiliyor. Bende Zor Günler yasadim. klavye degisik

Çocuk oyuncagina döndü iyice. Uzatan sizsiniz. Hem gelip benim yorumuma yorum yapıyorsunuz, sonra cevap verince uzatmış oluyorum. Madem rahatsizsiniz, beğenmediniz yazmayın. Çok mu zor. Hatta kolaylık olsun engelleyeyim.

derim, kaç kez dedim. yine derim. siz kendinizi bu durumlara düşürdünüz. siz kendinize bunları yaşamayı layık gördünüz. siz yakıştırdınız ama ben hala da bir kadına bunları yakıştıramıyorum. biz olmasak hiçbir işe yaramayan, anne eteğinde dolaşan biri için bunları yapmanızı yakıştıramıyorum. neyi vardı sevecek bu yaratıkların? herşey ortadayken niye kendinize reva gördünüz bunları. siz bunları haketmediniz. hiçbir kadın haketmez. ayrıca düşene tekme vurmak nasıl olur biliyor musunuz? size deseydim ki "ya canım boşanma, çocuğun babasız kalmasın, aman zaten bu şartlarda boşanamazsın, herkes çekiyor sen de çek nolacak ki, herkes çekiyor" deseydim bu en büyük kötülük olurdu. her gerçek lafı tekme olarak düşünmeyin. buraya çok çok daha önce yazsaydın da sana kaderin bu, sabret demezdim. o zaman da boşan derdim.

Hiç kalbin kırılmasın çocuğun dünyaya gelmek nasibi imiş diye bak

resmen göz göre göre kabul etmişsin herşeyi. size mi kaldı elin süt babasını adam etmeye çalışmak anasının eteğinin dibinde duracaktı o. gördüğün anladığın an boşasaydın ya bela geliyorum demiş her seferinde susup kabul etmişsiniz

olan durum aslinda su, konu sahibi de aciklamis, kadinin annesi eve yardima gelir, KV kiskanir oglusumu kendilerine baglayacaklar diye, o da gelir ama lohusa kadin kendini nazlasin ister, oglu bir esyayi terden kaldirinca ay guzuuuum moduna girer, oglu esine sevgi gosterince, wah benim basim babasi bi gun bile bunu yapmamisti deyip gelini kiskanir, gelin de irrite olur, genc oldugu icin politik davranmayi bilemez, laf sokar. buraya kadar klasik gelin kaynana meselesi ama konu sahibinin esinin git demesi konusmamasi vs bence olaylari bu raddeye getirmis. KV de oglani gazlamis ortayi yumusatacagi yerde. bu arada sen kusurlu gozuk diye eve gondermis olabilirler seni, keske o annesinin evine gitseymis. aslinda dogru olan sinir gecince adamin oturup konusmasi ama onu yapabilecek terbiyeye sahip degil gibi

bir insan bu kadar haklıyken haksız duruma düşebilir... her türlü şiddet var, çocuk neden? kayınvalideniz size hiçbir şey yapmak zorunda değil.. ne alaka? bebek sizin koca sizin bakacaksanız siz bakacaksınız. bakamıyorsanız eşinizle birlikte siz bir çözüm bulacaksınız. kadın niye ütünüzü, yemeğinizi yapsın? zaten sevmediğiniz ve herşeyinize karşışan saçma sapan bir kadına neden minnet ediyorsunuz? sevmediğiniz kadının yemeğini nasıl yiyorsunuz? el kadar çocuğu neden aranızdaki çekişmeye alet ediyorsunuz? size evden kovan adama demeniz gereken şey ya "bir dakika bile durmam" olmalı ve artık acaba filan da olmamalı kafanızda ya da "ne münasebet ben el kadar çocukle neden gidiyorum, buyur kapı orada gitmek erkeğe yaraşır" diyerek kapıyı göstermeniz lazım. gitmeye ve sonra da geri getirilmeye ikna edilerek evden gitmek nedir? kayınvalideniz arabanıza kadar karışıyorumuş ama görününen o ki gerçekten çocuk gibi birşeysiniz siz de yani... umarım boşanır çocuğunuzu doğru düzgün büyütürsünüz.

Allahtan eşiniz boşanmaya karar vermiş de sizi ve çocuğunuzu bu evlilikten kurtarıyor. Yoksa siz dayak yiyip oturmaya devam edecekmissiniz. Adam iyilik yapmış resmen.

Kocanız sizi sevmemiş bu yüzden herseyiniz batmış ve itici gelmiş. o ittikce siz yapismissiniz. ipler kopmuş burada suçlu aramayın yolunuza bakın bitti gitti deyin. L

Şiddete boyun eğdiğim, kendimi, onurumu, gururumu ayaklar altına aldırdığım için pişmanlığımı anlatacak kelimem yok. Kendime büyük bir özür borçluyum. Kendimi affedemiyorum. Bundan sonrası için önce bir destek almayı düşünüyorum. Sevgisiz büyümüş eşim. Bebeğimizin sevgisi ona iyi gelir, onu iyileştirir sanmıştım.

Hah işte, bunları kolundan sürüye sürüye mahkemeye götüreceksin! Bir an evvel götüreceksin, tez zamanda bulsunlar dengini. Bulsunlar ki kendileri gibisi ile yaşamak nasıl bir şey görsünler. Ama yoook, bizim kadınımız akıllanmaz, bu sümüklüleri bişey sanırlar, peşpeşe doğururlar çocuklarını. Sanırlar ki ne kadar çocuk yaparsam o kadar yerim sağlamlaşır, kıymetim bilinir. Adamların onları başından atacağı güne kadar beklerler.

Adamlar sizi gönderene kadar neden gitmiyorsunuz o evden madem gidebiliyorsunuz? Demek ki çaresiz değilsiniz. Keşke anlaşmalı boşanıp şöyle karaktersizlerin ekmeğine yağ sürmeseniz. Nafakalarınızı mutlaka alın.

Tabiki sen haklısın o kadar sinir oluyorum ki bu duruma sen yeni anne olmuşsun ya cahillik bu cidden kesinlikle sonuna kadar vicdanın fakat olmalı cocugu da gösterme cok görmek isterse Dogduktan snra nerdeydn de gösterme yavrunu Allah yardımcın olsun canım hic sıkma darlama kendini L

bu adamdan bi de çocuk mu yaptınız yav kardeşim düzelmiyor düzelmiyor düzelmiyor. nedir bu inadınız düzelmediler düzelmeyecekler bırak boşan bu ne ya

Eğer o evde otursaydım sonum seninki gibi olurdu bir farkla, bebeğimi vermezlerdi. Seninle aynı kaderi paylaşıyorum sayılır güzel anne, bende hamileyken geldim. E o zaman anladım geç olsun güç olmasın diyebiliyorum. Şimdi doğumuma çok az var, boşanma davam devam ediyor vs. Esaretin her türlüsü kötü. Bebeğine daha mutlu olacaksın. Bende böyle dua ediyorum ☺ Bir çocuk herşeyden önce güçlü bir anne ister. Çelik gibi ol. Şuan bende kendimde bu gücü bulamıyorum ama zamanla herşey yerli yerine oturacak

Pişman olma zaten devam et yoluna da Adam dövmüş sövmüş aşağılamış bosanmamışsinız da Neymiş eşinin annesine yapmacık davranışlarına dayanamamışsınız Olan olmuş Allah evladınıza baba yokluğu hissettirmesin Ha kayınvalidenizin oğlunu oyuncak etmesi ha sizinn bile bile bu evliliğe çocuk yapmanız

sabret nedir? bu kadın şizofren mi burda kafasına göre bana bunları yaptılar diyecek. lohusa haliyle kocası dövünce aman kocamdır bende lohusayım diyip susacak mı? erkeğin lohusa eşine daha yumuşak, daha anlayışlı davranması gerekmiyor mu? o kadın elalemin çocuğunu doğurmadı, o kadın o adamın çocuğunu doğurdu. acaba bana şiddet uyguladı mı, yoksa uygulamadı mı, uygulamış olabilir, uygulamamış olabilir, belki de uygulamadı mı gibi birşey. hangi koca ben karımı dövdüm diyor. ayrıca konu sahibinin tek sorunu şiddet değil, her türlü şiddet görüyor. ve çocuğu da dayanak olsun, yuvadır çocuk eksik olmasın diye yapıyorlar. bu bilmem kaçıncı konu. ayrıca evlilik kadının herşeye rağmen ayakta tutmak zorunda olduğu kurum değildir. kadın hepsine göz yummak, sineye çekmek zorunda değildir. siz belki şiddet görseniz boşanmazsınız o sizin tercihiniz, saygı duyarım. ama bir başkası anlatıyorsa, soruyorsa tabi ki boşan derim. çünkü evlilik kadının herşeye katlanmak zorunda olduğu bir kurum değil. ayrıca okuyun. konu sahibinin yazısı... Sorunsuz gözüken bir evliliğimiz olsa da işin aslı öyle değildi maalesef. Eşimin annesi evliliğimizi yönetiyordu. Sorun şu ki eşim de buna izin veriyordu. Oturacağımız ev, alacağımız araba, benim araba kullanıp kullanamayacağım, kullanacaksam hangi model arabayı kullanıp kullanamayacağıma kadar karışan bir kadındı. Eşim de bunları bir güzel dinler, benden de buna uymamı beklerdi. Eşime uyum sağladığım, o her ne derse yaptığım sürece iyi geçiniyorduk. Buna rağmen mutlu olmuyordu. Sürekli "Benim sana içim ısınmadı. Bizim seninle doku uyuşmazlığımız var."gibi cümleler kuruyordu. Boşan o zaman kapı orada dediğimde ise adım atmıyordu. Benim ailemin yanında yüzü gülmemesine rağmen ailesine güler yüzü eksik etmezdim. Bir gün dank eder, bir gün insanlık öğrenir dedim ama nafile... Bir kere bile kayınvalidemle tartışmamız olmamıştır. Eşim için, yuvamızın huzuru için duymazlıktan gelirdim densiz, patavatsız cümlelerini. Eşim bana evliliğimiz süresince fiziksel, psikolojik, ekonomik şiddet uyguladı. Hepsini yuttum. İçime attım. O kadar pişmanım ki darp raporu almadığıma... Evliliğim yürütmek adına yapılacak her şeyi yaptım.

Kayınvalidenizin anneniz 20 gün size baktıktan sonra gelip, siz dururken neden banyo tuvalet temizlemesi, yemek yapması, kahvaltı hazirlamasi gerektiğini anlamadım. Yanlış mı okudum yoksa? Sezeryan demişsiniz de, ben sezeryani sabah oldum, öğleden sonra da ayagi kalktim ve iki aydır kalkış o kalkış bir daha da oturamadim. Malum, iki çocuk, kosusturma. Annem yok. Kayınvalide de el gibi iki saat oturup, takisini taktı gitti. Kesin yanlış okudum ben.

Psikolojik ve fiziksel şiddet gördüğü evliliği tabiki bitirsin ama bu kadar öfkeyle yorum yapmasanızda anlar sanırım konu sahibi. Sınanmadığımız bir konuda yorum yapmak kolay geliyor hepimize.

Maalesef bizim toplumda bebeklere böyle mucizeli görevler yükleniyor. Anne/babayi iyilestirecek, yuva kurtaracak felan. Halbuki bebek bembeyaz tertemiz bir sayfayla dünyaya geliyor. Yalnis anlamayin. Esiniz sevgisiz büyümüs olabilir, ama annesinin sevgisini ve onayini kazanmak icin sizin sevginizi kolayca harcamiş. Sorun orda. Ne siz nede bebeginiz esinizi iyilestirirdiniz. O konuda maalesef yanilmissiniz. Ben genel olarak herkesin evlenmeden önce kendini sorgulamasini gerektigini düsünüyorum. Ne travmalarim var, hangi sorunlarim var gibi. Onlari düzelttikten sonra aslinda bir iliskiye baslamali. Yoksa sonuclar iste böyle oluyor. Kendinize olan kizginliginizi da anliyorum.. ama sunu da göz önünde bulundurun: bizim toplumda kizlara hep bazi düsünceler empoze edilir: sakin ol, altdan al, yuvayi disi kusu yapar, o ates olsa sen su olacaksin, erkek evin diregi karsi gelinmez felan. Kendi ihtiyaclarinizi gerekirse arka plana atmayi ögretiyorlar kisacasi. Bunlardanda arinmak lazim. Emin olun yine birileri cikip sirf kadin oldugunuz icin evliligin bitmesinden sorumlu tutacak. Cünkü israrla "adam dövdüyse kadinin bir kusuru vardir" diyen kitle ölmüyor. Onun icin ilk önce kendinizu affedin, ama bundan sonra kimsenin size zarar vermesine de izin vermeyin. Kimse sizden üstün degil. Bebeginizi saglikla huzurlu bir ortamda büyütün insallah.

Dünyanın en haklı, bir o kadar da acımasız yorumu. Lütfen boşanmış birine bunu demeyin. En azından dışınızdan. Düşene tekme vurmak bunun adı.

Böyle bir adamdan keşke çocuk yapmasaydınız. Olan olmuş artık. Çocuğunuz mantıklı düşünebileceği yaşa geldiğinde tabii ki size hak verir. Kim bilir kaç defa şiddet gördünüz. Adam sizi düşünmüyor zaten de bir aylık bebeği de umursamıyor. Onu bile dövebilir. Lütfen barışmayı aklınızdan bile geçirmeyin. Umarım bundan sonra çok güzel bir hayatınız olur.

Yok eşiniz haklı geldi bana ayrılmak istediği için. Gidin yalvarın o kadar şiddete, dayağa, eziyete rağmen ayak diretmişsiniz evden çıkmamışsınız. Çocuk yapıp onunda başını yakmışsınız. Eşiniz ve kayınvalideye dua edeceksiniz sizi bıraktıkları için. Sizde daha kovulduğunuz eve geri dönme potansiyeli var dayakla kaçmamanıza rağmen bence bi uzmana görünün normal değilsiniz.

Kendine bu soruları sormayan kadından ve adamdan anne, baba olmaz. Benim idealimde. Elaemi Sağlık

Aynen öyle olmayınca olmuyor. Zorla güzellik olmuyor. Ben de anlattığınız gibi kendimden verdikçe verdim. Ama sonuç ne? Koca bir hüsran. Kimse için değişmeye gerek yok. Seni seven her türlü sever, sevmeyen de her türlü bahaneyi bulur. Yine sevmez yine sevmez. Allah bundan sonrası için bizi olduğumuz gibi sevecek insanlarla karşılaştırsın.

yemin ederim elim ayağım titriyor. biri sabret yazmış ya. yuvayı korumak kadının boynunun borcu mu? ölene dek beklemesi mi gerekiyordu? çocuğuna analık yapamıyor, izin vermiyorlar, hala orda dur sabret nasıl derler aklım almıyor. haklısın yazanlara ayrı kızıyorum. haklı değil işte haksız. niye tepki göstermiyorlar. niye bu kadın ben susarak yanlış mı yapıyorum acaba diye düşünmesin istiyorlar.

Anlamıyorum ki ne değişti önceden de aynıymış çocuk olunca mı boşanmak geldi aklınıza Şiddetin affı yok tabi Ama nasıl yıllarca susan bir kadın tuvalet temizlemedi, komposto, ütü yapmadı... ben annemle daha rahattım deyip çocuğu kucağına vermiyor bir çelişki var

Arkadaşım ben başka açıdan bakıyorum şu an olaya. doğum yapmış biri olarak size söyleyeceğim şu ki bebek olmasaydı hamilelik yaşanmamış olsaydı siz genede boşanırmıydınız? Yoksa bebekten sonra daha mı sarpasardı?çünkü ben lohusayken eşimle boşanmanın eşiğinden döndük, psikolojim alt üst olmuştu. ona ve olaylara bakışım bambaşkaydı. çok depresiftim, yani sizinde böyle bir durumunuz varsa bebek için biraz beklesenizmi? Baştan beri herşey sizin anlattığınız gibiyse kararınızda haklısınız tabiki. şiddet affedilemez.

Sevilmemek zaten çok yaralayıcı direk söylediğim için belkide acitmistir canınızı keşke o da düzgün bir şekilde ifade etseydi canınız acır ama kabullenir ve bu kadar psikolojik şiddete maruz kalmazdınız. Kendimden biliyorum sevmeyince sevmiyor tek siz değil bende yaşadım daha iyi olursam, daha güzel olursam, daha basarili olursam vb. diye diye sevgi dilendim ama sevmeyince afedersin bir yerini de yirtsan sevmiyor.. O sevmedikçe daha çok yapisiyorsun takıntı yapiyorsun. tek sevsin diye karakterinden benliğinden veriyorsun. Sizi resmen başından atmak icin türlü türlü şeyler yapmış siz bunları görmüş ama kabullenememissinjz. kabul etmek zor ama annesi felan bahane adam istemiyor. oooo ben ne bahaneler buldum kendimi kandırdım. sizi yaralamak için değil anladigim için yazdım direk tokat gibi olduysa kusuruma bakmayın ama gerekiyor bazen bu uykudan. Gencsiniz sizi sevecek milyon tane erkek var. yavrunuz var Sİz sevilmeye layiksiniz ve hakediyorsunuz.. O simfi anasiyla otursun akşama kadar anasının ağzına baksın. siz mutlu olun güzel bir işte çalışın hayatınızı kazanın çocuğunuzu büyütün gerçekten sizi seven birini bulun o zaman bu günlere aciyacaksinix.

Yani simdi niye söylüyorsun diyecekler olacak ama böyle bir adamin iyi bir baba olacagini nerden cikardiniz? Size her türlü siddet uygulayan bir insan. Esinizin ve annesinin serefsiz olduguna hepimiz hemfikiriz de, ama siz de kendinizi sorgulayon bundan sonrasi icin. Cünkü bir insan siddete boyun egiyorsa bunun da sebepleri var. Bunu kesinlikle kücümseyerek söylemiyorum. Sadece bundan sonra saglikli cizgiler cizmek istiyorsaniz bunlari sorgulamaniz gerekecek. Cok gecmis olsun. Hic bir kadin böyle bir muameleyi hak etmiyor

Allah belalarını versin. Anlaşmalı falan boşanma bu itten. Söke söke al hakkını. Bu bebeği tek başına yapmadın. Hayvan herif. Beş para etmez kart öküz. Of daha sövesim var!

Keşke dayak yeyip de oturmasaydiniz o evde Hata sizde

Bu ne bicim insan aklım almadı. Sonuna kadar haklısınız. Esim dediğiniz şahıs 50 yaşına gelmiş ama hala sütten kesilememis belli.

Nazar hanim güzel düşünceleriniz için teşekkür ederim. gerçekten zor şartlarda büyüdüm, iyi bir aileye ve eve sahip olmanın ne demek olduğunu çok iyi biliyorum. Bu yüzden çocuğum olacaksa ya düzgün bir şekilde büyütecem yada çocuk yapmayacam. Anne olmam da șart değil.

Ben şuraya takıldım. K. valideniz 20 gün evde durmuş akşam yemeği ve kahvaltı hazırlamış, olmadı ütüleri yapmış ama siz beğenmemişsiniz. Tek çeşit yapması, ütüyü geç yapması sorun olmuş. Genelde gelinler hizmet eder k. valide beğenmez biz de kizariz. Neden beğenmedi kusur buldu diye. Demem o ki bu şekilde yardımcı olmuş size bence bu noktada haksizsiniz. Elinden o kadarı gelmiş. İnanın 2 doğum yaptım en ufak yardım görmedim.

Haksızsınız Baştan sona haksızsınız

40 yaşında uydum akıllı pislik herif. Boşayın atın bunu.

Alkisliyorum öyle güzel Yazdiniz ki. Katiliyorum. 3 defa okudum Klavye degisik.

Gitmesı gereken bırı varsa anası ve ogluydu. Sız yenı dogum yapmışıbız lohusasınız. Koyardım esyasını polıse uzaklaatırma kararı aldırırdım. Defolup onlar gıtselerdı. Hep aynıymış çocuga uzuldum ben. Çocuk olmadan boşanmalıydın

bazıları evlilikte şiddeti es geçebiliyor bir daha yapmaz düzelir diye bekliyor ama düzeleni çok az. Binde bir. O yüzden şiddeti önemsiz görüp sorunsuz sanmış evliliği.

eminim çok zordur ama birinin bu tepkileri göreceğini bilerek gerçeği, başka yollar olduğunu söylemesi lazım. sen söyleme, ben söylemeyim, o söylemesin, kim söyleyecek? kim bu böyle olmaz, bunlar yanlış diyecek? şahsen burda yada dışarda gördüğüm ilk tepki değildi. son da olmayacak. boş boş, işe yaramaz sözlerle seveceklerine gerçeği söyledim diye nefret etsinler. belki ona eziyet edene göstermediği, gösteremediği tepkiyi, hisleri bana karşı gösterir de farkına varır. lan susarak gerçekten yanlış mı yapıyorum acaba, gidip birilerine daha sorayım, yada psikoloğa gideyim yada anneme anlatayım. ben gerçekten bunları mı yaşıyorum der belki.

Kusura bakmayın ama konuda bir evde kafam gözüm dağılıyor bu adamın merhametsiz olduğunu bile bile baba yapmam. Annelik zaten içgüdüsel olarak çocuk korumak için yok mu? Evden kovulmuş resmen konu sahibi ailesi alsın demişler gitmemiş zorla kendisi yollamış adam. Şu an barışıyorum dese barışacak bir kapasite var. Bu evlerde çocuklar büyüyor sonra başkasınının çocuğunun başını yakıyorlar. Bundan dolayı sakin kalamıyorum ben. Ona olmuş banane olmuyor bu ailede yetişen çocuk millete rahat vermiyor. Başıma gelirse iki elim kanda olsa yine kaçarım merak etmeyin 21. yüzyıldayız ya hani. Kötü iyi artık kimsen yoksa kadın sığınma evi var. Bu arada bu hanım çocuğum beni haklı bulur mu derken şey demek istiyor çocuğum için geri dönmeli miyim?Kendimi yakmaya devam ederim sorun yok bir çocuğu da bu adamın yanında yetiştireyim mi?

Şu cümlenizden sonrasının bir önemi yok malesef... Keşkelerin bir anlamı yok artık, bundan sonrasında ileriyi düşünün. Güçlü olun ve sadece kendinizi ve evladınızı düşünerek yeni bir sayfa açın hayatınızda.

İçi ısınmadıysa niye evlenmiş şaşkın herif evlenene kadar aklı nerdeymiş? Çabuk ara babasını gelip alsınlar ne demek ya dış kapının dış mandalına bile laf düşüyor. Buna sebep olan da eşiniz. Hatasını anlayıp özür dileyeceği yerde avukata bende boşanmak istiyorum demiş. Bu durumda verdiğiniz kararın doğruluğunu sorgulamaya gerek yok. Hakkınızda hayırlısı olsun.

Şimdi daha sakin kafa ile eşiniz size şiddet uygulasa normal mi göreceksiniz, lohusa iken mi dayanılmaz olacak?

Bitmiş bişeyin goygoyunu yapmıycam. Çünkü boşanma kararı kesinse artık bitmiştir. Ama sizin uzuuunca anlatma isteğiniz beni tereddütte bıraktı. Çünkü ben evliliği kafamda bitirdiğim an ilişkiye dair tüm konuşma isteğim kaçmıştı. Hala da konuşmam onla ilgili, benle gelsin mezara ne yaşadıysak inşallah... O nedenle iyi düşünün. Bittiyse gerçekten defnedin, salıverin yaşanılan herşeyi. Ve kendi kaderinizin yolunu tutun. Şayet bitmediyse de burda zaman kaybetmeyin, acil uzman bulun. Dipnot: 9 yılın ardına bir kaç ay önce boşandım.

Bütün bir paragrafta en çok kv suçlanmış ama suçlu olan kv değil eş olmayan eş!! Her insanı bir ana doğurdu bu nasıl bir buldumculuk.. Anlaşmalı da boşansanız dilekçeye nafaka ve taleplerinizi avukatınıza yazdırın paşa paşa imzalasın.. İlla anlaşmalı olunca talebim yok denilmiyor.. Siz isteklerinizi yazıyorsunuz o da altını imzalıyor bu da anlaşmalı boşanma oluyor..

Farklı bir ruh hali içindesiniz sağlıklı düşünemiyorsunuz am emin olun siz haklısınız. Tereddüte düşmeyin ve evet ileride çocuğunuz sizi haklı bulacak. Kazık kadar herif olmuş ama annesinin eteğinde geziniyor bu adam. Böyle adamdan da evlilikten de hayır gelmez artık.

karışınızda daha bebeğinin 40 ı çıkmamış yeni doğum yapmış bir kadın var lütfen dikkat edin üslubunuza ZmraKs Ya ümitsizsiniz, ya da ümit sizsiniz Anneler

uslubumu beğenmeyen engelleyebilir, görmeyebilir, cevap vermeyebilir. sonuçta halka hitap etmiyorum. biri inatla kendini savunmazsa, sürekli kendini haksız görüp herşeye rağmen dayağa, küçük düşmeye hakarete rağmen duruyorsa bu beni üzdüğü kadar sinirlendiriyor. okurken aklıma kardeşim, annem, arkadaşım geliyor. yabancı bir kadın aman banane diyip "ayyy canım ya haklsıın sen de " diyip boşvermeyi de biliyorum. yada okusun da onu gerçekten düşünen biri ne der, ne düşünür bunu görsün istiyorum. benim yorumumu beğenmemiş olabilirsiniz tabiki. başka biri güzel güzel sabret belki geçer yazmış. onun uslubu daha güzel

Aplacııııımmmm ne diyosunuzzzzzz sinirden kahveyi püskürttüm peder yan yan bakıyooooooo Ne beklemesiiii elim ayagım titriyooo

İnsanların en yakınlarından zor zamanlarda yardım beklemesi gayet normaldir. Siz kendinizi bu şekilde avutuyor olabilirsiniz ancak insanlara kızmak gücenmek, yardım beklemek sizin de hakkınız. her zaman mükemmel olmak zorunda değilsiniz. kusura bakmayın ama 15 gün yoğun bakımda bekledikten sonra sizin yanınıza gelinmemesine gücenmemek mümkün olabilir mi? lütfn önce kendinize kıymet verin. kendinize kızmayı bile hak görmüyorsunuz unutmayın ki siz de insansınız, onlar sizi kırabiliyorsa siz de kırabilirsiniz.. siz onları affedebiliyorsanız siz hata yaptığınızda da onlar affeder. tabiki kendi başınıza halettiniz çok güçlüsünüz belki ama yalnız bırakılmaya gücenmemek de çok sağlıklı değil.. bu kadar kuyruğu dik tutmaya çalişmak en çok sizi yorar, sağlığınızdan eder.

Haklı bir yanınızı göremedim ben. Cünkü kendinize asla saygınız yok, kendinizi böyle yaratıklar yüzünden degersizlestirmissiniz. Öz degerinizi göz göre göre zedelemissiniz o yüzden haksızsınız.

canim boyleleri ile ugrasmak icin seytan gibi olmak gerekir. insallah hakettikleri gibi birileriyle karsilasirlar.

günde göstermedi ama bir seferinde vurdu yani senin canını bilerek acıttı bu noktadan sonrasını aklım almıyor kanıksayamıyorum anlayamıyorum.

Aslında tam olarak öyle değil, 6 seneden bahsediyor konu sahibi. Öyle yada böyle bu insanlar 1 günde bu muameleyi göstermediler. Insan yaşarken gerçekten görmüyor, yani bir şeylerin yolunda gitmediginin farkında oluyor tabi ama şu olsun düzelir bu olsun geçer derken insanların tavırları kemiklesiyor yaşayan kişi de kaniksiyor. Bu sebepten çok sert olmayın lütfen. Ben şahsen her aşamasını yaşadım. 8 aydır her gün kendime bunları nasıl yaptığımı soruyorum. Cevapları beni tatmin etmediği için düşünmüyorum bile. Hala işime gelmiyor. Bu da böyle gelgitli bir süreç

Neden siz kalkıp ütülemiyorsunuz?İlk 20 günde anneniz varmıs, dogumdan 40 gün sonra kvde gelip niye ütü yapsın yani?

Merhabalar herkese. Biraz uzun olacak kusura bakmayın. 6 yıllık evliyim. Evliliğimin son demlerini yaşıyorum. Ben 29, eşim 40 yaşında. Sorunsuz gözüken bir evliliğimiz olsa da işin aslı öyle değildi maalesef. Eşimin annesi evliliğimizi yönetiyordu. Sorun şu ki eşim de buna izin veriyordu. Oturacağımız ev, alacağımız araba, benim araba kullanıp kullanamayacağım, kullanacaksam hangi model arabayı kullanıp kullanamayacağıma kadar karışan bir kadındı. Eşim de bunları bir güzel dinler, benden de buna uymamı beklerdi. Eşime uyum sağladığım, o her ne derse yaptığım sürece iyi geçiniyorduk. Buna rağmen mutlu olmuyordu. Sürekli "Benim sana içim ısınmadı. Bizim seninle doku uyuşmazlığımız var."gibi cümleler kuruyordu. Boşan o zaman kapı orada dediğimde ise adım atmıyordu. Benim ailemin yanında yüzü gülmemesine rağmen ailesine güler yüzü eksik etmezdim. Bir gün dank eder, bir gün insanlık öğrenir dedim ama nafile... Bir kere bile kayınvalidemle tartışmamız olmamıştır. Eşim için, yuvamızın huzuru için duymazlıktan gelirdim densiz, patavatsız cümlelerini. Eşim bana evliliğimiz süresince fiziksel, psikolojik, ekonomik şiddet uyguladı. Hepsini yuttum. İçime attım. O kadar pişmanım ki darp raporu almadığıma... Evliliğim yürütmek adına yapılacak her şeyi yaptım. Peki eşim ne yaptı? O da boşanma için her şeyi yaptı. Zor anımda, en çok ilgi desteğe ihtiyacım olduğu anda yanımda olmadı. Doğum yaptım. İlk 20 gün annem kaldı. Kadıncağız eve, bana, bebeğe harikulade baktı. Sonraki 20 gün annesi geldi. Hijyene en çok dikkat edilmesi, bağışıklığımın en düşük olduğu zamanda ne tuvalet, banyo temizliği yaptı. Sezaryen ile doğum yapmama rağmen birçok işi kendim yapıyordum. Ne çorbamı, kompostomu pişirdi. Akşamları sadece bir çeşit yemek yapıyordu. Sabahları ise yumurta haşlayıp, çay demliyordu. Çöpü bile anne oğul yemek yerken ben atıyordum. Bebeğimin kıyafetleri dört gün boyunca çamaşırlıkta kalıyor, tozlanıyor. Son raddede ütü yapıyordu. Bunları görmeyen eşim bir de annesine "canını sıkan bir şey var mı anne, başının ağrısı geçti mi anne, musluğu yeni taktım nasıl olmuş anne"gibi sanki lohusa olan oymuş gibi davranıyordu. Bana nasılsın diyen yoktu. Eşimi uyarmama rağmen dozunu arttırarak devam etti. Bunları gören ben doldukça doldum, çocuğu eşimin annesine doğru düzgün vermedim. Sevdirmedim. Eşim de bu yüzden bana tavır aldı. Bebeği sevmemeye, bebekle benim yanımıza gelmemeye, ilgilenmemeye başladı. En son olayda eşim annesi yorulmasın diye masa silerken napıyorsun, sen masamı silerdin hayret dediğim için sürükleyip ittirerek salona götürdü beni. Annesi oradaydı bebeğin yanında. Onun yanında dövmeye kalktı beni. Güya aramıza girdi annesi ama bir anda bağırmaya başladı. Ben sana ne yaptım diye. "Ben de sorun zaten bir şey yapmıyor olman. Ben annemin yanında daha rahattım, mutluydum. Senin yanında rahat edemiyorum."dedim diye kayınvalidem çabuk ara babasını gelip alsınlar dedi. Oğlu da talimatı alıp hemen aradı. İkisi gittiler. Ondan sonra ailem geldi. Ben bütün düzenimin burada olduğunu gitmeyeceğimi söyledim. Sonrasında eşim ve annesi geri geldiler ne düşündülerse. Eşim beni evden göndermek için 5-10 gün git, kafayı dinle, ben seni almaya gelirim deyince gitmeye ikna oldum. Evden gittiğimde kırkımız çıkmamıştı. Üzerinden bir buçuk ay geçti. Ne kendi ne de ailesinden biri ne beni ne de bebeği sormak için aramadı. Bebeği özlemedi bile. Ben de boşanma davası açtım. Avukat aradığında o da boşanmak istediğini söylemiş. Büyük ihtimalle anlaşmalı boşanacağız. İçim, vicdanım rahat ama bir de sizlere sormak istiyorum: Bu hikayede ben haklı mıyım? Bebeğime ilerde bunu açıklarken beni haklı bulur mu? Okuyan, yorum yapan herkese teşekkür ederim.

Ben ilk ya da son kavgası yapmıyorum burda. Fikrimle ilgilenmediğinizi söylediniz, ama ilgilenmeseydiniz böyle uzamazdı bu diyalog. İlginç bi şekilde manipüle ediyorsunuz konuşmaları. Gerçekten tuhaf. nelluniverso Her birimiz kendimize ait bir Evrenin

Allahın cezası 34 yaşına kadar evlenmemesinden belliymiş anacı olduğu.. Alsın oğlunun konservesini yapsın pis kadın.. Ama kabahat o kadından çok eşiniz olacak dangalakta... birkaç yıl sonra çocuğunu görmek isteyecektir büyüyünce yani hatta götürüp annesinede gösterecektir.. klasik durumlar... Asıl o zaman için hazırlıklı olun

Yani neden siz utule miyorsunuz? Sizin için önemliyse sizin utulemeniz lazım. K. valideniz geldi diye hizmet etmek zorunda değil bence ayrıca yapıyormuş da daha ne yapsın. Ama tabi eşinizin tutumları çok kötü o da ayrı bir mesele.

40 yaşındaki adamın annesinin kuklası olmasına da ifrit oluyorum. Ne size, ne çocuğuna sevgi besliyor. Annesiyle mutluluklar diyeyin.

Bazen birinin niyeti çok iyi olabilir. Ama üslubu o kadar hararetli ve öfkeli olur ki, çirkinleşir. Benim durumum konu sahibinden farklı ve sizin benimkine dair en ufak fikriniz yok. Buna rağmen hiddetle bana da reaksiyon gösteriyorsunuz. Muhtemelen sizi tetikleyen bir mesele bu ve sanırım burada açılan konularla o açığa çıkıyor. Ama neden ne olursa olsun, kendi iç dünyanızla açılan konuyu birbirinden ayrıştırırsanız daha işlevsel bir üsluba sahip olursunuz.

Cocuk için tabiki pişman olma ama şu bir gerçek çocuk aile ister senin kocan sana ne sevgisi ne saygısı yok çocuğa sevgisi yok her çocuğun hakkı iyi anne babaya sahip olmak sen şimdi bu herifi bosasan eminim her türlü evladına kol kanat gerersin ama çocuk büyürken rol model baba görmeli bu herifi bosamayacaksan kendi başının çaresine bakana kadar he de :)son olarak Tam tahmin ettiğim gibi kayınvalide gelirken sizden destur almadı emrivaki yaptı türk toplumunun klasiği maalesef V

Hepinizin yorumu benim için değerli. Olumlu/olumsuz yorum yapan herkese tekrar teşekkür ederim. Bebeğim çok küçük olduğu için tek tek cevaplayamadım kusura bakmayın. Böyle berbat bir evlilikte neden çocuk yaptım biliyor musunuz? Çünkü sağlık problemim vardı. Çocuğum gelecekte olmayabilirdi. Ben de erkeklerden ve evlilikten ölesiye soğuduğum için ve bir daha evlenmeyi bilincimi kaybetmediğim, ben ben olmaktan çıkmadığım sürece düşünmediğim için hayatta tutunacak bir dalım olsun istedim. Yavrumu güzel yetiştirebileceğime inandım. Hala inanıyorum. Yani çocuğumu evliliğimi kurtarsın amacıyla yapmadım. Ama şunu umuyordum eşimden. Benim eşim anne babası ayrılınca babasız büyümüş. Baba sevgisi görmemiş. Aramamış sormamış babası. Şimdi aynısını kendi yavrusuna yaşatıyor. Ben zannettim ki ayrı da birlikte de olsak baba sevgisi görmediği için çocuğunu çok sever, ona sarılır. Ama ne büyük yanılgıymış. Görmediği, bilmediği bir şeyi uygulayamadı. Veremediği sevgisini çocuğuna. Burada bir arkadaş şey yazmış: Ben her işimi kendim yaptım neden kayınvalideniz iş yapsın onu anlamadım. Herkes sizin kadar güçlü olmak zorunda değil. Siz aynı gün ayaklandınız diye bütün doğum yapan kadınlar ayaklanmak, işlerini kendi yapmak zorunda değil. Kayınvalidem bana, eve, bebeğe bakmayacaksa neden evime 20 gün boyunca kalmaya geldi pardon? Tatile mi geldi acaba? Yardımcı olmayacaksa misafir gibi gelip gidebilirdi. Buna hiç bozulmazdım. Çünkü kendisinden gelip kalmasını isteyen, yardımını isteyen ben değildim. Son olarak şunu söylemeliyim ki şiddet gören kadınlarımız kesinlikle darp raporlarını alsınlar. Ben çok çok çoookkkk pişmanım.

Boşanın. Evlilik bitmiş. Çocuğu da bu mutsuz ortamda büyütmeyin

Sizin bebeğiniz ben olsaydım büyüyünce size kızmak yerine annecim o kadar şiddete neden katlandın yazık değil miydi canına diye üstüne bir de teselli ederdim.

Ortada fiziksel ve psikolojik şiddet uygulayan, annesinin çocuğu değil köpeği olmuş, ama kendi çocuğuyla gram ilgisi alakası olmayan bir mahluk var ortada. Ama konu sahibi sorunsuz görünen evliliğimiz var yazmış, bir evlilik daha ne kadar sorunlu görünebilirdi acaba.

Değer görmediğiniz, itilip kakıldığınız ve şiddet gördüğünüz bir evlilikte ısrarcı olup bir de her şey yolunda gibi çocuk yapıldığında sonuç bu oluyor ne yazık ki. Yeni hayatınız güzellikler getirsin bezaaa

Dogum yaptınız ilk 20 gün anneniz geldi, sonra 20 gün kvde niye geliyor?ortalama 2,5 kg insan dogurduk diye 6 ay yatıyor muyuz?Dogumdan 40 sonra ne kompostosu yahu?1 haftada ayaklanıyoruz sezeryande bile. Size siddet uyguluyormus ne pismanlıgı yahu?Nesine pisman olacakmıssınız.

O kadar ben ki