Merhaba Kadınlar Kulübü. İnsan ne yapsa bir şeyi uzun süre içinde tutarak yaşayamıyor. O şey zehirliyor insanı, dışarı atması gerekiyor. Ben de anlattıklarım anlamayacağından, başkalarına da anlatmaya cesaretim olmadığından, buraya geldim. Tek bir soru soracağım size. Sürekli kötü niyetleriniz olduğunu, insanların kuyusunu kazdığınızı savunan biriyle aynı evde yaşasaydınız, bu insan yaptığınız her şeyi, tabiri caizse attığınız adımı izleyip yanlış anlamlar çıkarsaydı, sürekli size iftira atsaydı ne hissedersiniz? Daha da önemlisi ne yapardınız, buna nasıl bir çözüm bulurdunuz? 16 yaşındayım. Tek çocuğum. Annemle babam iki ay önce boşanmaya karar verdiler. Annemle ben de ananemlere geldik. Zaten okullar da kapanıyordu, son haftalarda yaptığım devamsızlıklar pek problem çıkarmadı. Ben birkaç kez babamlara gidip gerekli eşyalarımızı aldım, buraya yerleştik. Ananem teyzemle birlikte yaşıyor. Teyzem de annem gibi, kocasından boşandı. 9-10 yaşlarında bir oğlu var ama velayeti babasında, sadece hafta sonları geliyor. Bu teyzemle aramız çocukluğumdan beri öyle çok iyi değildi. Ama annem, kardeşleriyle ve ananemle çok sık görüştüğünden, sürekli bir araya geliyorduk. O da sürekli bize kalmaya filan geliyordu. En son, kocasından ilk boşandığında bir yıla yakın bizde kaldı hatta. Bugüne kadar aramızda olanlar yüzünden hep beni suçladılar. Ergenlik çağında olduğum için agresif davrandığımı, saygısızlığım, terbiyesizliğim yüzünden sürekli kavga çıktığını savundular. Ben de dediklerine inandım. Ben sinirliyim diye böyle olduğunu düşündüm. Ta ki teyzemle yeniden aynı evde yaşamaya başlayana kadar. Bu siteye üye olanların çoğu yaşını başını almış, evli, çocuklu, tecrübeli kadınlar. Bu yüzden size soruyorum. Bir insanın aynı evde yaşadığı yeğeninin her hareketinden kötü bir anlam çıkarması, sürekli onu annesine şikayet etmesi normal mi? Bir kaç örnek vereyim: -Ananem beni bakkala yoğurt almaya gönderdi. "4 liraya kadar al" dedi. Ben de tam 4 lira tutan Danone yoğurtlardan aldım. Eve geldim. Teyzem poşeti açıp da bakınca kıyameti kopardı. "Danone'de salyangoz varmış. Bilmiyor sanki. Hepimizi günaha sokmak istiyor. Akşam misafir gelecek. Sen sanıyor musun ki onlara salyangoz yedirebileceksin? Bu evde ben varken zor canım o!" diye bağrındı çağrındı. Yeni yoğurt aldılar. -Teyzemin bir kedisi var. Biz de evde kedi besliyoruz. Onu buraya getirmiştik. Bir gece kedim, bahçede başka bir kediyle kavga ediyordu. Dışarı çıktım, kendi kedimi gördüm ama kavga ettiği kediyi göremedim. Ben de kedime bağrındım, kızdım, eve soktum, bir daha çıkamasın diye de kapıyı kapadım. Teyzem Kuran okuyordu. Beş dakika sonra tıkırtılar duydum, biri aniden ayağı kalktı, kapıyı açtı, "Anneem, dışarda mı kaldın oğluuum" diye konuşmalar geliyordu. Sabahleyin teyzemin bağırtısına uyandım. Beni anneme şikayet ediyordu. Kurduğu cümleler şunlardı: "Gitmiş kendi kedisini almış önce eve. Ondan sonra kapıyı da sıkı sıkı kapatmış. Benim kedimi dışarı kapatmış bilerek. Bi de kedisine bağırıyor ki ben ne yaptığını anlamayayım, şüphelenmeyeyim. O kız senin beynini yıkamış ama ben çok iyi biliyorum onu. Neyi ne amaçla yaptığını çok iyi biliyorum." -Bir gün giyiniyordum. Üzerimde sadece sütyenim vardı. Omurgamda bir tür eğrilik var, tedavi görüyorum. Ben de sırtımı döndüm aynada o eğriliği muayene ediyordum. Meğer teyzemin oğlu beni izliyormuş. Fark edince birden korkup çığlık attım. Teyzem uyuyordu, çocuk da koşa koşa gidip onun yanına yattı. Kahvaltıda teyzem beni şöyle şikayet ediyordu: "Benim çocuğumun psikolojisini bozmak için yapıyor. Benim çocuğum zaten korkak. Bi de çığlık atıyor bilerek. Benim oğlum bu kadar dengesizse onun yüzünden. Abla diyor, örnek alıyor, takip ediyor. Kendi nasılsa çocuğumu da öyle yapacak. Ben onun asıl amacını çok iyi biliyorum. Siz tanımıyorsunuz ama ben onu çok iyi tanıyorum. 17 yıllık yeğenimi tanımayacak mıyım?" Bir de öyle bir şey ki, ben itiraz edince, sesimi yükseltince şey diyor: "Annen burda diye itiraf edemiyorsun, ama neyi niye yaptığını sen de biliyorsun". Hatta annem de çoğu zaman teyzemden taraf çıkıyor "Sen gerçekten masum olsan, dedikleri amaçları gütmesen bu kadar sinirlenmezsin" diyor. Çıldıracak gibiyim. Her günüm böyle geçiyor. Yaptığım her şeye teyzem bir kılıf uyduruyor, bire bin katıp anneme anlatıyor. İşin tuhafı galiba anlattıklarına gerçekten inanıyor. Nolursunuz bana bir akıl verin, bir yol gösterin. En basitinden kendi çocuğunuzun başına böyle bir şey gelse ne yapardınız onu söyleyin. Çünkü annem benim haksız, teyzemin haklı olduğuna öylesine inandırmış ki kendini, bir türlü ona kendimi anlatamıyorum, "Anne bana iftira ediyorlar, teyzemin dediklerini yapmak benim aklımın köşesinden bile geçmiyor" diyemiyorum. Ne zaman kavga etsem kendi annem de bana tavır alıp kötü davranıyor. Babama gidemem, orası burdan da kötü. Ama bu şekilde, bu sorunu bi çözüme kavuşturmadan da hayatta yapamam. Her hareketimden yanlış bir anlam çıkartıyor diyorum size. Ben bunları yazarken bile komşunun çocukları ses yapıyor diye odaya geldi, "Napıyorsun öyle perdeye mi asılıyorsun? Ne sesi çıkartıyorsun çıt çıt?" diye azarladı. Ben de bağırarak "Teyze deli misin ses dışarıdan geliyor ne sesi çıkarabilirim ben!" diyince de "Bağırma bana be! Saygısız!" deyip çıktı. Yok ben gerçekten dayanamıyorum. Yardım edin, bana tavsiye verin nolur. E

canım ne diyeceğimi bilemedim inan ki. ne teyze varmış sende yahu. annene de kızık ama ben şimdi. madem boşanıyor annen bu hayatta senden ötesi yalan olması lazım. senin üstüne 1 düşüyorsa şu durumda 100 düşmesi lazım. yani ben evliyim ama çocuğum yok. ama olmasa da çocuğumu asla o duruma düşmesine izin vermem. etyzen boşanmadan önce sizde 1 sene kalmış senin annen onun çocuğuna böyle şeyler yapmamıştır diye düşünüyorum. bi de anlamadın sürekli senin yaptıklarının asıl niyetinin ne olduğunu söylüyormuş ya. ben bundan bu kadının ruh sağlığının bozuk olduğunu çıkarıyorum. aklınca kendi çocuğu iyi ablasının ki kötü. işin kötüsü buna kendini gerçekten inandırması. bence yalnız bir zamanda teyzen yokken yada sırf bunun için annenle kalkıp dışarı çıkın yalnız kalmak için yürüyüşü falan bahane edin teyzene karşı annene de daha önce söyle benim seninle özel birşeyler konuşmam lazım de. sakin bir şikilde annene sinirlenmeden anlat herşeyi. olgun bir şekilde çocukluk yapmadan annenene teyzenin bu tavırlarından rahatsız olduğunu söyle. sen bebk değilsin ki 16 yaşındasın sonuçta seni dinleyecektir. böyle giderse psikolojinin bozulacağını bunalıma gireceğini falan anlat. sana kız kardeşinin yanında bir şey olursa destek çıksın. seni ezdirmesin. yeri geldiğinde ablacım ama sen de fazla üstüne gidiyorsun fazla uzatıyorsun diyebilsin. valla canım kardeşim aklıma bunlar geldi. allah kolaylık versin. benim sana tavsiyem hayatında bundan sonra bir amacım olsun. derslerine iyi çalış iyi bir okul kazan iyi bir işin olsun ve annenle o evden ayrıl. yapabiliyosanız annen bir iş bulsun sen da tatillerdeyken ufak tefek bi işe girersiniz babanında yardımıyla kız kardeşla kalmak zorunda kalmassınız 1 oda bir yeriniz olsun ama huzurlu olun dimi?

canım ya valla üzüldüm. anneannen ne diyor bu duruma o sessiz mi senle arası nasıl onla bi konuşsan. nasıl teyze o ya bide anne yarısı olur teyze bak karşıma alıp konuşasm geldi valla

Yorum yapan, tavsiye veren herkese çok teşekkür ederim. Hiç değilse biraz içim ferahladı, tek suçlunun ben olmadığımı başkaları da gördü. Arkadaşlar anneannem daha da beter. Eskiden beri aksi, huysuz bir kadındı. Ama şimdi iyice yaşlandı, daha da huysuzlaştı. Annem daha önceleri, biz burada yaşamaya başlamadan önce bana hak veriyordu. Ama sürekli "Sen küçüksün alttan al, o senin büyüğün idare et" diyip duruyordu. Şimdi buraya geldik, annem de değişti. Ben bir şey yapınca teyzemden taraf oluyor, "O insanların ekmeğini yiyoruz, ne yaparsa yapsın ses etmeyeceksin" diyor. Ben teyzemle ne zaman küssem annem de evde benimle pek konuşmuyor. Odada yalnız başıma oturuyorum, arada mutfağa, tuvalete giderken görüyor ama yanıma gelmiyor, bir şey demiyor. Zaten akşamdan akşama görebiliyorum. Denerim, işe yarayacaksa sakin kalmayı da denerim ama bir faydası olmayacağını hissediyorum. Çünkü teyzemin bir huyu var, kavga ederken, karşısındaki kişi susarsa "Ben haklıyım o yüzden susuyor" sanıp daha da üstüne varıyor o kişinin. Hepten yüksek perdeden konuşuyor, hakaretler yağdırıyor. Annem teyzem onu azarlayınca susuyor mesela, bakıyorum teyzem tartışma bitsin diye aynı şekilde susacağı yerde hepten söylenmeye başlamış. Ben annem gibi olabilir miyim, bana hakaret edince susup ses etmeden oturabilir miyim bilmiyorum. Tahammül edemiyorum çoğu zaman. Gerçi değişen bir şey olmuyor ki. Sussam "Suçunu biliyor ondan susuyor" diyorlar, teyzem ne iftira ederse üzerime kalıyor. Konuşsam, sesimi çıkarsam, kendimi savunsam "Hem suçlu hem güçlü. Bir de büyüğüne saygısızlık ediyor" diyorlar. Çocukken mutluyduk biz babam, annem, ben. İşlerimiz bozuldu, babam içkiye başladı, güzel evimizden gecekonduya taşındık. Baba evde, anne işte yaşamaya başladık. Sonra da boşanma oldu işte. Bazen o günlerimi çok özlüyorum. Çok paramız olması şart değil, okuldan gelince evde bana güzel yemekler yapmış annemi bulmak istiyorum. Akşam eve babam gelsin istiyorum. Başımda bir anneanne bir de teyze var. Biri ne yapsam laf ediyor, bilgisayar başında otursam elektrik gidiyor diye şikayet ediyor, dışarı çıksam sokaklarda sürtüyor diye söyleniyor. Teyzem deseniz zaten malum, her yaptığıma kafasından bir senaryo yazıp anneme şikayet etmeye fırsat kolluyor. Kadının Kuran okurken bile kafası bende, ne çamur atsam diye bekliyor. Neyse, çok yazdım, çok şişirdim kafanızı. Benim için dua eden herkese teşekkürler. Tek ricam, n'olursunuz geleceğini garanti altına almadan çocuk yapmayın. Şimdi öyle tuhaf bir hayat yaşıyorum ki, 16 yaşında sepet gibi taşınıyorum annemin elinde. Arkadaşlarım diğer gençler gibi gezip eğlenip tozarken ben böyle dert yanıyorum. Ben yandım siz yakmayın. E

Teyzen rahatsiz biraz sanirim. Bol dua et rabbim tez zamanda kurtarsin sizi o evden

Allah sana sabır versin. Maalesef biraz sabır gerekecek. Annen belki senin haklı olduğunu biliyor ama onlarla yaşamaya mahkum olduğu için ses çıkaramıyor, seni bastırmak yoluna gidiyor. Veya kendisi de söylemiş zaten, öyle yetişmişler. Büyükler haksız da olsa hep sus, sesini yükseltme şeklinde. Teyzenin psikolojisi bozuk bence. Bak ne var biliyor musun, aramızda kalsın :) bazı kadınlar, gençkızları kıskanırlar. Teyzen bilinçaltında seni kıskanıyor olabilir. Sen daha yolun başındasın, önünde şekillendirebileceğin inşallah uzun bir hayatın var. Teyzeninse geldiği yer belli, geleceği ise kısıtlı bir yolda ilerleyecek görünüyor. Anlatabiliyor muyum. Ama sakın teyzene "beni kıskanıyorsun" deme :) Demek ki ne yapıyoruz, geleceğimize odaklanıyoruz. Derslerimize asılıyoruz, teyzeye kulak tıkıyoruz. İyi bir eğitim, iyi bir iş, belki evden uzakta okuma şansı, anneyle ayrı eve çıkma imkanı... Bunlar seni ayakta tutacaktır. Bugünler gelip geçici. İnan ki hesaplarsan, tüm hayatının çok çok küçük bir kısmını bu şekilde geçireceksin. GazozGofret Moonlight Sonata... tek ayak

kendinde suç araman saçma. o teyzen hasta bence şartelleri yakmış. tek çaren üniversiteyi kazanıp gitmek. :26: salyangoz yedirtmezmiş te Allahım sen bak şu manyaga ya Z zsnn

tatlım yeni gördüm mesajını. o zaman geriye tek seçenek kalıyor, annenin dediğini uygulamak. burada sana büyük bir görev düşüyor bol bol sabretmelisin. daha 16 yaşındasın tepkilerini kontrol edemiyor olabilirsin herşey üstüne geliyor evet ama sakin ol, bir de böyle dene bakalım ama sakın pes etme. hala aynı olursa bilemem. teyzenle kavga etmeden onla iyi anlaşmayı kendine görev edin şimdilik. ben senin için dua edicem umarım herşey yoluna girer

canım benim yaşına göre o kadar olgunsun ki, annenin yerine seninle gurur duydum yazdıklarını okuyunca. sen benim olmayan kız kardeşim sayılırsın hep kız kardeşim olsun isterdim iki tane zebbelah gibi abim var ama duvardan farkları yoktur inanki neyse. annenle babnın artık geri dönüşü olamaz galiba baban çalışmıyormuş çünkü annen dönmek istemez sanırım. ama sen bundan sonraki hayatına bakmalısın. inan ki gün geliyor annen babanda yardımcı olamıyorlar bazı konularda. onlarda hata yapabiliyorlar. hele de kız çocukarı evlenene kadar ailesinin biricik kızı oluyor, el evine gidince ister istemez değişiyor hayatlar. senin bundan sonra sıkı ama çok sıkı ders çalışıp, iyi bir okul kazanman lazım. eline geçen her fırsatta bu hayata kendini hazırlamak için geliştirmen lazım. en az bir dil öğren ama iyi öğren, yapabilirsen imkan olursa 2 dil öğren. iyi bir bilgisayar kullanıcısı ol. ve en önemlisi teyzeni idare et annen için huzurunuz için ammmaaaa hayatta hiç kimseye karşı kendini ezdirme! başın her zaman dik olsun. aklın başında olsun. önüne hedefler koy ve uğruna çabala. teyzeni de boşver onun cezasını yukardaki verir sen merak etme. sen köprüyü geçene kadar a... d... diyeceksin ne yapalım? nabza göre şerbet vermeyide erkenden öğrensen iyi edersin canım... bir sıkıntın olursa gene yaz. allah kolaylık versin SizBiz Maşaallah

şuanda sahip olduğunuz agresifliğiniz hem yaşadıklarınızla hemde şuan bulunduğunuz yaşınızla alalakı.. aslında anneniz yapılanların, sizin haklı olduğunuz noktaların farkında.. ama şuan mecbur teyzenize, sessizliği bu yüzden.. annenize gücenmek, kırılmak yerine dişinizi sıkıp annenize destek olmanız hem sizi hemde annenizi rahatlatacaktır. unutmayın özür dilemek sizden değer kaybettirmez, aksine birçok olumlu olaya kapı açar.. tez zamanda kendinize ait eve çıkarsınız inşallah.. Meleknaz Herşeyin