Çook detaylı bir cevabı var. Genel kültürü gelişmiş. Geleneksel düşünmeyen. Yeniliklere açık, ögrenmeyi seven biri olmak gerek.

Nerede nasıl konuşacağını bilen, açık fikirli, empati yapabilen, dinlemeyi bilen, önyargısız, hoşgörülü kişidir bana göre. Sürekli kitap okuyan, dünyanın kariyerini yapmış insanlar da gördük ama bir o kadar da bağnaz olan, benim dediğim en doğru deyip geri kalanı küçümseyen. Ben onlara kendini geliştirmiş diyemiyorum. Baktığın zaman 'cahil' dedikleri kişilerin yaptıklarının aslında benzerini de kendileri yapıyorlar ama bakınca kariyerli, kültürlü

Ben yazarken siz aynı şeyleri yazmışsınız bile. Ne güzel şey bunları yalnız düşünmemek.

Kültürel birikim elbette önemli, müzikten, sinemadan, edebiyattan anlayan bir insanjn sohbetine doyum olmaz. Ama tek başına yeterli değil. Kendini tanıyan, iyi olduğu alanları bilip o alanlarda kendini geliştiren insanları da takdir ederim, kalemi iyidir mesela o alanda geliştirmeye çalışır, müzikten zevk alır enstrüman çalmaya gayret eder. Bayıluyorum hobiler olan insanlara. Ama en çok kendini kontrol edebilen bu konuda çaba sarfeden insanları seviyorum. Yani çok engin kültürlü bir insanın aynı zamanda kibar kendini doğru ifade edebilen biri olmasını, sinirlenince taşkınlaşmamasını da bekliyorum. Kendini geliştiren insan bence sinirine hakim olan biri mesel. Kendini bu anlamda da terbiye etmiş biridir. Yani dışardan kültürünü beslerken içini de beslemeli. Tavrı davranışıyla bir bütün. Ha sen ne kadar böylesin dersen hala hamım olamadım. İnşallah bir gün becereceğim ama

Evet arkadaşlar Bu aralar sanırım virüs psikolpjimi de etkiledi. Ne bileyim sanki kendimle daha çok başbaşa kalınca sanki hep eksikmişim kendimi geliştirememişim gibi geliyor. kendini geliştirmiş insan sadece kitap okuup film dizi izleyip dünyayı gezen midir sizce de. Ya da nasıldır K Kuf Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Farkliliklara saygili, degisim ve gelisime acik, alcakgonullu kisiler. Bunun disinda sahip oldugu imkanlarin ustunde bir seyler yapanlar... Ailesi zengin olan bir gencin bir cok ulkeye gitmis olmasi belki görgüsünü ve kültürünü artirir ama kendini gelistirme midir? Degildir. Babasi parayi basmistir, cocuk gitmistir. Maddi olarak ailesi buna yetemeyecek bir gencin burslarla, mini islerle, cesitli organizasyonlarla kendine imkanlar yaratmasi bundan cok daha kiymetlidir.

Ben nerde susup nerde ne konuşacağını bilen, herşeyi bilmeyen ama kendini bilen, haklı olsa bile bunu karşısındakini ezmek için kullanmayan, düşünen ama her düşündüğünü söylemeyen, kisileri, olaylari değil fikirleri tartisabilen insanlara diyorum. Egitim, kitap okumak, film izlemek bana göre kişiyi kesin geliştirir diyemem, bunları özümsemek önemli olan. Okudugumuz kitaplar, izlediğimiz filmler hatta dinlediğimiz şarkılar bizi kendimizi geliştirme konusunda yardımcı öğelerdir, olmazsa olmazlarimizdir.

Bir insanda yok ise edep neylesin medrese, mektep. Okusa alim olsa ille edep ille edep... Cok severim bu sozu. Kendini gelistirmeden once insan once kisiligini gelistirmesi gerek. Edepli olmak gerek, yani nerde nasil konusmasini, nasil davranmasini bilmesi gerek. Alcak gonullu olmasi gerek, adaletli olmasi gerek. Empati sahibi olmak, usul erkan bilmek gerek. Kisacasi once karakterimizi sekillendirmemiz gerek, gerisi de kolaydir. Imkanlar elverdigince, kitaplarla, gezip gorerek, egitim alarak halledebilebilir.

Kitap okuyan, belirli izlemeleri, seminer konferans gibi şeyleri takip eden yine o çevre ile hemhal olan insanlar entelektüel birikimi olan insanlardır. Kendini geliştirmiş insan ise bulunduğu çevre nereden olursa olsun kendince bir hedef belirleyip ona tutunan ve başarıya ulaşan insandır. Olgunca düşünebilen insan kendini geliştirmiş insandır. İnsanın varlığı gereği tam bir tekamüle ermesi ise mümkün değildir. Sürekli olduğu yerden bir adım ileriye adım atabiliyorsa doğru yoldadır.

Bos konusmayan, her konuda fikri ve bilgisi olmayan, surekli kendini anlatmayan ve evet kitap okuyan insan kendini gelistirmistir

Kibrini ve kabalığını törpüleyen insandır bana göre. Genellemeye göre akademisyenler asla değil mesela. Çoğunun kibrinden yanına varılmıyor. Nazik, kibar ve sıvı gibi bulunduğu her ortamın şeklini almayan, dik duran kim olursa olsun kendini geliştirmiştir benim gözümde

Gerçekten ne okumuşlar gördüm patavatsizlikla, had bilmezlikle, insanın canını yakma isteğiyle beslenen. Yazık.

İlk defa böyle bir istek oluştu içimde bilmiyordum teşekkür ederim

Herhangi bir konuda, bilmiyorum diyebilen insan kendini geliştirmiştir. Öğrenmenin, okumanın sonu yok, yıllardır okuyorum okuduklarım hala denizde kum tanesi gibi. Kendini geliştirmek birazda insanın yaşadığı hayata ve yaş almaya bağlı, yani 20 yaşındaysan ne kadar okursan oku yolun başındasın, hayat tecrübesi çok önemli bu konuda

Benim icin kendini geliştirmiş insan yok. Kendini geliştiren insan var. Kendini geliştiren insan bunun devamli bir süreç olduğunu biliyor. Dününü bugünden farklı. Yarının da bugünden farklı olacak. Şimdi kendimizi geliştirirken nasıl neyi geliştirdiğimiz önemli. Sadece okumakla bitmiyor. Meselan bir sürü diplomali insan var insanlığı olmayan. Sadece yüzeysel geliştirmişler kendilerini. Diplomalar "ben buyum, bunu başardım" demek sadece. Onun yanında aldığı eğitimin yanında, kendi kişiliğini ve insanlığın geliştirenler var. Biz aslında herseyiz, ama hiçis aynı zamanda. Sahsen kendimi geliştirirken bir cok eski yaralarımı iyileştirmek zorunda olduğumu fark ettim. Bana başkalar tarafından öğretilen "doğru/yanlışlardan" arınmam gerektiğini gördüm. Hani benliğimi sorguluyorum, çünkü bana hiç "sen kimsin" sorup ve bilmek isteyen olmadi. Bize zamanında itaat etmeyi öğrettiler, ama benliğimizi nasıl bulacağımizi anlatmadı kimse. Yani kendimi geliştirmek için, önce kendimi bir tanımak lazim. Ve başkasının gözünden kendinizi bakmak öyle kolay birşey degil. Yani öyle karışık birşey Aslında uzun sohbet edilebilecek bir konu bu

Yukarıdaki takip et butonunu kullanarak konuya gelen yorumlardan haberdar olabilirsiniz.

Kendini geliştiren insan ne istediğini ve ne istemediğini bilip ona göre yaşıyordur. Mesela sevmediği - basit bir çevresi varsa 'ama ne yapayım, en yakınındalar' demeden kendini çevreden soyutlayip kaliteli yeni çevrelere girebilme beverisine sahiptir en azından. Hayatından fazlalıkları çıkartmıştır, kendini iyice tanıyıp neyi sevip neyi sevnediğini bilip ona göre yaşıyordur. Sevmediği seyleri- yapmak istemediği durumları çevre baskısı, şu bu için yapmak zorunda kalmiyordur,'bunu istemiyorum ve yapmayacağım' demekten korkmuyordur. Başkalarının çizdiğini değil kendi istediği hayatı yaşıyordur. Bilmeidgi konularda 'fikrim yok' demeye cekinmiyordur, öğrenmek istediği şeyleri öğrenmeden bırakmıyordur. Yeni fikirlere açıktır. Bir fikri tartışırken sesi yüksek çıkan değil karşısındakini dinleyip mantıklı şekilde sorular soran kisidir. Düşünmeyi sever, kendine ait fikirleri-sosyolojik gözlemleri vardır. Klişelerle arasına mesafe koymuştur, genellemelerden hoşlanmaz. Benim 'kendini geliştiren insan' tanımım hemen hemen böyle. Okumak, gezmek vs vs bı yere kadar. Ben de gezmeyi çok severim. Yeni köy, şehir, ülke hepsine karsi içimde bir açlık var. Ama gezgin çevreden tanıştığım çoğu insan kendini geliştirmis insanlar değil. Hatta cogu boş, tenekeden insanlar. Aynı şekilde hukukla ilgili bir şirkette çalışıyorum. Çevremdeki neredeyse herkes hukuk mezunu, okumus etmiş. Ama gözlem yapıyorum, konuşuyorum. Gerçekten neredeyse hiçbirisi kendi hayatını yasamiyor. Öyle laf olsun diye yasiyorlar. Biri ne yapiyorsa onu yapmaya hazır insanlar. Boş yani bana göre. Ne kadar diplomasi-titri hoş olsa da çevremdeki insanların kendini geliştirdiğini düşünmüyorum. Çok kitap okuma meselesi de öyle. Çok okur ve okuduğu kendisine birşeyler katar. Böyleleri evet belki kendini gerçekleştirmiştir. Ama sadece Okuyan, her okuduguna inanan, en doğrusunu kendi bildigini zanneden de nice insan var. TV izleme alışkanlığım yok ama bazen Tv'de tartışmalara denk geliyorum. Koca koca profesörler, doçentler, aydınlar çıkıyor tartisma programına. Bağıra bağira ben haklıyım ben hakliyim diyor, başka birsey demiyorlar. Yani öyle insanların kendini geliştirdiğine inanmiyroum acikcasi

Benim bu yazımdan sonra gelenler beğenirse bende güzel yorumları okumak için gelebilirim

Buna ben kesinlikle katılıyorum ya. Öyle böyle değil hem de.

Aynen öyle valla bize gelince ego tavan. Lisansımı Türkiye'de iyi bir üniversitede, yüksek lisansı başka iyi bir üniversitede tamamladım. İkisinde de ruhum çürüdü, içim ezildi, hayat rengim soldu Anadolu şehirlerinde daha fena, Anadolu'da birkaç yerde de yüksek lisansa başladım onlardaki ego büyük üniversite hocalarında yok. Sanırsın atomu parçalamışlar, üniversiteleri aile şirketine çevirmişler, karı-koca, baba-kız, ana-oğul hepsi doluşmuş fakültelere. Kitaptan okumayı ders anlatmak sanıyorlar, kendilerine bakmadan bir de bizi beğenmezler. Onlara göre danışmanlık mutlaka ama mutlaka hata, eksik bulmak ama asla yardımcı olmamak. Allah bunların eline düşürmesin, zarar ziyan çoğu devlete yük, fuzuli masraf.

Deneyimlediği her şeyden bir şey öğrenebilen insandır bence. Bu kitap okumak da olur, seyahat etmek de olur, araştırma yapmak da olur, hobi edinmek de olur. Yani öğrenmeyi bir sonuç değil bir süreç olarak gören insan kendini geliştirebilir.

Türk akademisyenlerinin çoğunu varoş buluyorum Öyle ahım şahım başarıları yok, bastıkları makaleler hepsi birbirine benziyor, basıldıkları journaller de vasat yani öyle dünyaca ünlü veya girmesi çok zor yayınlar değiller. Ama öğrenciye gelince ego milyonnnnnnnnn, 193834734743734 haspaların. Uluslararası konferansta görün bunları ne tanıyan var ne sallayan ezik takılıyorlar genelde Cidden çok çok başarılı 2 tane tanıyorum 2si de Princetondan gelme insanlar. Biri ziyarete gittiğimde çay yapıp elime verdi o derece. Cidden başarılı olanlar zaten alöakgönüllü oluyorlar siz denk gelmemişsiniz, yani gelmemniz normal az sayıda var onları da ben tanıyorum zaten

her insanın bilmediği birşey vardır ve her insan bilmediğinin cahilidir. biri ben çok iyiyim her şey bilirim her şeyden anlarım kendimi çok geliştirdim diyorsa o kişide vardır bir sorun.. çünkü insan hergün yeni birşey öğreniyor ve öğrendikçe şaşırıyor..

Bu cok onemli bence. Teyzem kotu niyetli biri degil mesela, okur eder de ama cok patavatsiz uluorta sacma sapan konusur bazen.

Benim için net bir cümle, karşısındakinin inançlarına, tercihlerine saygı duyan insandır. Burada çok görüyorum. Cinsellik kısmında biri soru sormuş, "evli değil misin? yanacaksınnnnm cehennem ateşinde cayıır cayııırrr" diyenler, karşısındaki insanı direkt müslüman var sayıp dinini sorgulamaya çalışanlar. Siyasi görüşten dolayı karşısındaki ateist/yobaz diye yargılayanlar, cinsel tercihleri farklı diye aşağılayanlar, giydiğin kıyafete göre açık/kapalı olması üzerinden yargılayanlar... Bu insanlar okumuş, eğitimli de olabiliyor ama benim gözümde kendini geliştirmemiştir. Türkiye'nin en büyük problemi; kendi kapısının önüne bakmayıp karşının kapı önüne bakması. :)

Nerede ne demesi gerektiğini yani haddini bilen, Soran sorgulayan ve araştıran, Toplumsal ve güncel olaylar hakkında neden sonuc ilişkisini objektif yapmaya çalışan, başkasının fikrini kendine ilke edinmeyen, Karşısındaki insanla empati yapabilen, Her şeyi ben biliyorum demeyen ve eğitimi ne olursa olsun herkesten bir şeyler öğrenmeye çalışan, Dinlemesini bilen veya dinlemeden ortalığı ateşe vermeyen, Egosunu törpülemeyi bilen, Daha uzar bu liste bana göre bunlardan sonra kitap okumak, okul bitirmek vs. gelir. Gelişebilenlerden olmak dileğiyle...

Valla ne kadar okursan okumadığın çok olacak, ne kadar gezersen gezmediğin, ne kadar bilirsen bilmediğin hep daha çok olacak. Başkasının hayatına saygı gösteriyorsan, eleştiriye ve farklı fikirlere açıksan tamamdır. Kariyer olarak soruyorsan yine ilk cümlem geçerli ne yaparsan yap yapmadığın hep daha çoktur. Kendine yetebilen insan gelişmiş insandır