ne güzel yazmıssınız

Olyr sılede boyle seyler. Bence sız yorgunluktan bagırmıssınuz. Bu arada hoş geldın. Umarım çok mutlu olursun burada. Her sey gonlunce olur. Gezegen X

Konu sahibinin saçma sapan olaylarda bile sessiz kalıp anlayış gösteriyormuş gibi davranmasının sebebinin küçüklükten itibaren aşırı baskıya maruz kalıp boyuneğici davranış geliştirmiş olması olabilir mi? Çünkü anlayış göstermek istemiyor ve bundan rahatsız ama nasıl davranması gerektiğini bildiği halde yapamıyor Konu sahibinin önceki konusunda bahsettiği üzere sınır koymak, hayır demek, değişmek için özel çaba harcadığını gözardı etmemelisiniz. Psikolojik sorunlu diyen anne babanın o sorunların sebebi olabileceğini gözardı etmemek gerektiğine inanıyorum.

Olyr sılede boyle seyler. Bence sız yorgunluktan bagırmıssınuz. Bu arada hoş geldın. Umarım çok mutlu olursun burada. Her sey gonlunce olur

Hoşgeldin, burası senin gelişinle daha da güzelleşti Seni anlayabiliyorum, benzer şeyleri ben de çok yaşadım

muayyen gunumdeysem ben boyle ani patlamalar yapıyorum oyle bır gun muydu? aslında bu patlamanı da anladım konusma baslarken sonunun nasıl bıtecegını bılıyorsun gelıp gıdıp baskı ve manipüleyle zorla yerınden kaldırmaya calısmaları dıgerlerının anlamadan dınlemeden dırekt suclayıcı tavrı basına geleceklerı bılıyor olman daha konusmanın basında boyle havai fişek gosterılerıne neden oluyor :) gozu gormuyor ya baska ulkedeyken kendı hayatını ıdame ettırdıgını o yuzden anlayamıyorlar gozlerının onunde 10 sene dunyayı yerınden oynatırsan o zaman kendı basının caresıne bakabılecegıne ınanırlar cunku annen o kadar baskın kı senın onune gecıyor sozlerıyle yonlendırmelerıyle mesela sen sırf tatsızlık olmasın dıye sana aıt senınle alakalı bırseyde annenın verdıgı dırektıfe hemen uydugunda annen emınım ben soylemesem yapmayacaktı dıye bakıyordur olaya, halbukı zaten yapacaktın ama bılıyordun kı tacızcı bır ısrarla olay kotuye gıdecek dıye yapmak zorunda kalıyorsun aglaman da patladıgını ve bu konuda daha once de sınırını cok astıklarını gosterıyor aılen senın stres kaynagın aslında bu cok uzucu

bir anda değişemezsin ama bunun farkına varman değişimin başlamasına yardım eder.. kendine 1 ay gibi bi süre ver bu süre içinde kendinle biraz konuş nelere sinir olduğunu daha acık şekilde izah et kendine

Şu cümle beni de anlatıyor, başkalarına karşı çok daha sabirliyim, hele babama karşı inanılmaz sabirliyim. 30 yaşındayım daha bir kere sesimi yukseltmedim. Annem kendi kartıni uzatıp 'kizim online bilet alsana' desin, 'sen de her şeyi kendin yapıyorsun, nerede angarya var benden istiyorsun' diye söylene söylene, sekizinci isteyisinde yapıyorum. Ama babam ATM'den para çekemediği için yıllardır vakitli vakitsiz beni arayıp para cekmemi istiyor. İş yerlerimiz de yakın, molaya çıkar gibi çıkıp onun bankasından para çekip veriyorum, hiç de uyuz olmuyorum:) Ama mümkün değil, annemin bir işi için işten çıkacağım da yürüyüp halledip tekrar işe geleceğim yani yaparım ama öncesinde söylenip dururum. Ben de bazen düşünüyorum, neden normalde bende bolca olan sabri anneme gösteremiyorum diye... Cevap ; o da bana göstermiyor yani bir nevi karislikli... Babama carlamiyorum, özenli davranıyorum, çünkü o da bana özenli davranır, bir şey istersem yapmaya gayret eder. Ondan bunu öğrendim, çocukluğum boyunca. Ama annem hep ani tepkiler verir, çokça sesini yükseltir. Haliyle ondan da bunu öğrendim. Diğer insanlara karşı da saygılıyım, çünkü onlar da bana karşı saygılı. Bana saygısızlık yapanı, ya da sesini yükselteni vs zaten ben hayatımda tutmuyorum, haliyle kavga edecek, sesimi yükseltip carlayacak insan kalmıyor çevremde annemden başka Ama napayım, onla da ilişkimiz böyle. Zaten tüm astroloji haritasında ateş var. Biraz da kavgadan, gerginlikten, kaostan zevk alan bir kadın. Belki de çok mülayim olsam sıkılırdı. Babam çok mülayim mesela, annemin bazen sırf rahatlamak için öylesine kavga çıkardığı oluyor Konuya tekrar dönersek; benim annemde değil ama sevgililerimde çok işe yarayan bir yöntemim var. Yıllar önce yoga egitmenim öfke problemim icin göstermişti; Gerçekten sinirliysem ve kırıcı bir şeyler söyleyip-ya da ani bir harekette bulunup rahatlamak yerine sadece on saniye kadar gerçekten sakin kalıp içimden sayi sayıyorum, ve o sözü söylediğimi, o mesajı attığımi canlandırıyorum gözümde. Söylediğim anda zaten hemen pişman olacagim, Çok sevdiğim, yüzüne baktigim ve bakmaya devam edeceğim birine gerçekten öyle düşünmediğim kötü sözleri söylememe değer mi? Eğer zaten daha yüzüne bakmayacak kadar büyük bir bok yemişse, zaten allah ne verdiyse... biliyon Ama yarın unutacağım, ayrılmaya değmeyecek bir şeyse bu kendi kendime sayı sayip düşünmek bana iyi geliyor ve söylemiş kadar oluyorum, gereksiz-kirici cümleler kurmuyorum. Bir hafta ailenlesin zaten, bir sonraki dolup taştığında içinden sayi saymayı dene, belki iyi gelir Hoş, annen yarım saat sonra aynı konuyla tekrar gelirse, her seferinde sayı sayacak takatin kalmaz ama yine de dnee bence bi.

ya ben de böyleyim, insanlara karsı asırı toleranslı ve sakin davranıp aileme karsı barut gibi oluyorum. ama ben sizde suc bulmadım yani törpülemeniz gereken bir huyunuz yok ailenizin size davranıslarını duzeltmesi lazım. o kadar saat ucup eve gelip sabahında bavulunu bosalt diye darlamaması lazımdı kac kere soylemissiniz yarın yaparım diye sonucta. ya da babanızın gelip hemen iki saat normal duramıyorsun diye sizi suclaması falan. bence sorun sizde degil genel olarak türk aile yapısında. benim ailem de böyle. surekli bir ısrar soru o bu ay daralıyorum o yuzden patlıyorum yani. aglamanızda da bir sorun yok bence insanların siniri bozulabiliyor bunun icin size sıfat takılması cok acımasızca

Anne baba evinde normaldir onlar karışır, siz de onlara patlarsınız çünkü nazınız onlara geçiyor. Bu arada hoşgeldiniz. Antep güzel bir şehir, Afrika'dan sonra New York gibi gelir.

Ben de çok çabuk kızarım hemen ağlarım. sonra pişman olurum. Bu durumumu bir de görmesini istemediğim kişiler görüp şahit olmuyor mu senelerce içimden çıkmıyor ☹ AbsolutPromise perfectly

Haklisiniz ben disarda asiri gereksiz toleransli bir insanim. Inanin genelde anne babama karsi da asiri kibarimdir hatta "kizim ayip olmaz yuz kere ozur dileme" filan derler ama bazen bu sekilde patliyorum . Bunu yapmadan normal insan gibi iletisim kurmam lazim cunku sonrasinda da kendimi kotu hissediyorum. En buyuk kk

Bende bunu şalter olarak anlatmıştım. Bir olay var. O olay benzer şekilde gerçekleşiyor ve şalter tık edip atıyor. Sonra bilinç yok oluyor. Otomatik davranmaya başlıyorsun. Tıpkı bölüm sonu canavarını geçmek için random tuşlara basmak gibi.

Benim annem de öyle... İş dururken yorgunluktan ölse de o iş yapılır..

Yorgunluk, düzen değişikliği vs kontrolünü daha kolay yitirmene sebep olmuş. Senin hayır diyememe, sınır problemin galiba annenden kaynaklı. Normal zamanda bu bahsettiğin olayı daha iyi idare edebilirdin. Muhtemelen bu hafta irili ufaklı benzer baskılara maruz kalacaksın. Annen her ne konuda olursa olsun iyilik niyeti gütse bile istemiyorsan hayır de. Ben yaparım, ben, ben, ben diyerek sorumluluğunu aldığını papağan gibi tekrarla gerekirse. Söylediğinin arkasında durmakta önemli. Hayır dediğin halde kalkıp onun istediğini yaparsan dilinden dökülenin bir önemi kalmıyor. Zaten önerilmiş nefes egzersizleri işe yarıyor.

Ne kadar da cokmus baskici, otoriter annenin etkisi altinda buyuyen, ruhu derin yaralar alan kadinlar... cogu belki farkinda bile degil bunun. Anneler hata yapmaz, ne yaparsa iyiligimiz icin yapar diye o kdr benimsemisiz ki. benim anneannem boyledir. Anneme cok cektirdi, hala da cektiriyor. Annem de ona kizsa da ayni onun gibi. Bu bir kisir dongu gibiydi bizde. Ama ben cok rahat hayir diyebilen, aileme karsi da olsa sinir cizebilen biriyim. bu yuzden annem kdr derin yaralar almadim. Bu nasil oldu bilemiyorum. Mizacim boyle diye dusunuyorum. Ofke patlamalari ergenligimde oluyordu ama cok uzun zamandir soz konusu degil. 22 yasindan beri onlardan uzakta yasamamin da etkisi buyuk tabii. 31 yasinda hala onlarla yasiyoe olsam bu kdr sogukkanli olmayabilirdim her zmn. Yalniz olmadiginizi, oyle yada boyle ailesinin emrivakileriyle yetisen cok kisi oldugunu bilin. Bu konuda psikoterapi iyi bir cozum olabilir. Sonuc almak vakit alabilir ama muhakkak alinir.

Ben de bir senedir böyleydim. Ama sakinleştikten sonra siz gibi pişman oluyordum. Daha sonra kendi kendime o an çok kötü göründüğümü bir şekilde düzeltmem gerektiğini fark ettim. Bir dahakine ne olursa olsun sakin olucam, ne de olsa bağırıp çağırınca da çözülmüyor diye kendimi şartlandırdım. Geçen gün abimle tartıştım ve sakin kaldım uzaklaştım. Sakin kaldıkça " aa evet sakin kalabiliyorum " deyip daha çok mutlu oldum. Ve artık tartışmıyorum konuyu tatlıya bağlıyorum. Benim de ailemle bağlarım sizin gibi, sadece böyle tartışmalarda sorun yaşıyordum. Böyle çözdüm

Ben de en cok anneme sinirleniyorum ama yazik kadin su an hic hak etmiyor aslinda. Saniyesinde pisman oluyorum cidden kendimi asiri kotu hissediyorum. Sayi sayma yontemini denicem kesinlikle. Ve sakin bir sekilde nasil formule edebilirim ona bakicam istegimi. Benim sorunum su: ben bir seyi istemedigimi veya bir seyden rahatsiz oldugumu ya hic soyleyemiyorum. Ya da boyle aglayip bir seyleri yere atarak filan soyluyorum. Tabi bu ikincisini yapmak aile disinda yemiyor. Disarda mesela bir sey istemiyorsam telefonlara cevap vermeme, o insandan kacma gibi pasif agresif tepkiler koyarim direkt. Sakin ol- nefes al- istemiyorum/ rahatsiz oluyorum canim lutfen sunu yapalim mi de. Formul bu olabilir. B

Iklim cok cok guzeldi yasadigim yerde ama isim cok bunalticiydi gecesi gunduzu yoktu izinlerim kullanamadan yandi bir de bazi imkanlar kisitliydi biraz tukenmislik yasiyordum. Bir de uzun suredir uyuyamiyorum tasinma ve is yetistirme stresinden uykusuzken uyuyamiyorum. Bu yuzden de hassastim.

Benim anne daha ağır bi doz dominant-obsesif Ben hastalanana kadar, iyilik yapıyorum diye elinden geleni yaptı. O kadar çok müdahale etti ki iyiliğime , çoğu cümlenin benim için otomatik savunma mekanizmamı tetikleyip, annem karşısında beni 5-6 yaş çocuğuna dönüştürdüğünü 30lu yaşlarımda keşfetmeye başladım. Sinirlerime, karşısında hakim olamadığım ve büyük tepkiler gösterdiğim tek kişinin annem ve anneme benzeyen/benzettiğim kişiler olduğunu fark ettim. Birinin yemeğime karışmasından tutun da içeceğim ilaca kadar söylemesi, "Hava soğuk, üzerini kalın giy" demesi bile beni acayip geriyor, basit örnek olarak. Bunu bir süre eşim de yaptı ve ben onunla da bu konuda kavgalar ettim. En son gittiğim psikiyatr, hastalığım konusunda ilaca gösterdiğim direncin anneme gösterdiğim reaksiyon gibi olduğunu, bunun üzerine çalışmamız gerektiğini söyledi. Annem iyi kadındır, sizin yerinize her şeyi yapabilir, kol kanat gerer, sizin yerinize karar verir-plan yapar, yönetir, en doğrusunu o bilir, söz hakkı tanımaz, tanıdığı söz hakkını/size bıraktığı kararı burnunuzdan getirene kadar, yanlış mı yapıyorum diye kendinizden şüphe edene kadar eleştirir-küçümser, ufacık bir "Bugünlerde halsizim" deseniz "Berbat besleniyorsun ondan" diye kırk şey sayar teşhisi koyar vücudunuzu sizden daha iyi bildiğini iddia eder bla bla bla... Ömrüm, müdahalenin her çeşidini en sıkı ve iyiliğime yaptığı için suçluluk-yetersizlik duygumu derin işleyen diktatör bir annenin elinde yaşayarak geçti 21ime kadar. Sonradan fark etti o da, baya değişti ama bende izleri kaldı, hastalık haline/bazı cümle ve davranışlara aşırı tepkilere dönüştü. Dediğim gibi 5-6 yaşındaki çocuğa dönüşüp bağırıp elimdekini yere atmalar, kapı çarpmalar, sinirden ağlamalar, çabuk tırmanan öfke ve söylenenin tersine davranma halindeydi. Şimdi yapmıyorum, fark ettim. 5-6 yaşında değilim, yakışmıyor; koca insanım evim ayrı düzenim ayrı, iki söylensin ne yapayım kadına huy olmuş diyorum sallamıyorum ve psikoterapiye de devam ediyorum, bu tuşları ayıklamaya devam, sanki kafamın bazı yerlerinde düğmeler var ve o düğmelere basılınca kontrol benden çıkıyor, bu düğmeleri kaldırmam lazım çünkü fark edip bile bile basanın eline oyuncak olurum. Bunu kendime yaptırmamalıyım. Böyle düşünün siz de, yaşınızı, başardıklarınızı, düzeninizi hatırlayın, ağırlığınızı koruyun.

Normalde haklı sayılırsınız ama diğer konularınızdan normal olmayan davranışlara bile tolerans gösterdiğinizi okuduğumdan en çok toleransı gösteren insanlara karşı niye böyle olduğunuzu çözemedim. Ya eşit davranın ya ailenize de böyle yapmayın. Benim bir tanıdığım var aynen böyle onu benzetiyorum size. Nasıl olunur ben de bilmiyorum ama 35 yasimdayim halen annem bazı şeylere karışır mesela ev alın diyip durur. Mantığa bak:) ama o an nefes alıyorum düşünüp cevap veriyorum. Ne olur ne olmaz diye düşünüyorum. Hayat bu yani. Ben bu şekilde dizginliyorum biraz. Çünkü ergenken aşırı asilik yaptığım zamanlar oluyordu. Sanırım fark etmeden böyle torpuledim.

Cogu seyimi calistigim yere bagisladim ama bazi ilaclarin gecmisti tarihi farkinda olmadan onu takip edememisim

Cogu seyimi calistigim yere bagisladim ama bazi ilaclarin gecmisti tarihi farkinda olmadan onu takip edememisim. B

Çok toleranslı olmaya da gerek yok bence. Kendimiz de onemliyiz. Gerektiği yerde gerektiği şekilde söylemeliyiz. Bu konuda bence temelde haklisiniz ama dediginiz gibi tavrınız biraz aşırı olmuş. Aile dışı hariç tolerans gösterince insanlar kibar olduğumuzu değil ezebilecegini düşünüyor. Ne acı ama böyle

Diğer konularda saçma sapan olaylara sessiz kalıp, anlayış göstermenizden sonra bu konuya şaşırdım. Anne baba sonuçta başka sorun yoksa bukadarcık şey için olayı buhale getimeye ne gerek vardı? Tamam yolculuk yapılmış valiz taşınmış ama fazla abartılmış. Hele çocuk gibi ağlamak olmamış. Eğer her konuda böyle birden patlayıp, bağırıp ağlıyorsanız, etrafın psikolojik sorunlu biri olarak görmesi normal. Biraz olgun davranmaya, kırmadan ama kararlı bir şekilde tepki göstermeğe çalışın.

Benim annem de kv da öyle. Bir işleri varsa hemen Hall etmek istiyorlar yoksa rahat oturamıyorlar. Siz de sanki bir az çocukca davranmışsınız. Ağlamak filan yani. Ciddi bir şekilde deyin bundan sonra geçiştirir gibi değil. Ama ağlamak hiç bir şeyi düzeltmez aksine sizin büyümediğiniz fikrini onların beyninde pekiştiriyor bu. çocuk gibi yanaşıyorlar. Bir de sizi özlemişler elleri ayakları dolaşmış bir birine, aşırı enerjilidir aileniz bu heyecanla.

Ben cok asiri birsey göremedim. Klasik anne-baba-cocuk atismalari gibi. Senin yerinde olsam özellikle annene bende cok sinir olurdum ve patlardim muhtemelen. Yorgunsam yorgunumdur o bavul ertesi gün de bosaltilir hatta iki gün sonra da :)

Evet yardım amaçlı çalışıyordu ama kendi çektiği sıkıntıları da sürekli dile getiriyordu ve yaptığı paylaşımlara onun adına üzülüyordum. Kendisi insani şartlarda yaşayamıyordu nerdeyse. O yüzden kurtuldun dedim.

Herzaman mı boylesiniz ben biraz yol yorgunluğunuza verdim.. açıkçası fiziksel olarak çok yorulmussunuz ve bu ruhsal olarakta etkilemiş.. yolculuk ve taşınma okadar valiz, ne bileyim bir sürü yük. o an hicbirsey yapmak istemiyor olabilirsiniz. belki uykusuzlukta çabası.. birşey diyemiyorum. sağlıklı dusunemediniz belkide geçmiş olsun:)

Konu sahibi insani yardim kurulusu gibi bir kurumda insani yardim amacli bu is yapmiyor mu? Yanlis mi biliyorum? Nihayet kurtuldun o koyden ne demek?

Ergenlik cağı geçtiysen ergenlik yapmanın alemi yok.. yardım etmeyi karışmak olarak algılama.. kadin senin istediğin birseye olumsuz yaklaşsa tamam karisiyo olur ama o da yardım etmek istemiş tek başına zorlanma diye T TheKnack Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Anneniz sizin sınırlarınıza saygı duymuyor bunu da fedakar turk anası kılıfıyla yapıyor. Sınırlarınızı sakince çizemezseniz böyle dolup patlarsınız. Sizi öyle bastırmışlar ki annenizin yaptığı yanlış şeylere laf bile söyleyemiyorsunuz.

Annem de bana bunu dedi. Bana net olmuyorsun ondan ben anlamiyorum israr ediyorum istemiyorum desen etmezdim dedi. Ben farkinda olmadan net hayir demiyor olabilirim dediginiz gibi.

Benim annem de öyle... İş dururken yorgunluktan ölse de o iş yapılır... Şikayetçi miyim? Eskiden evet şikayetçiydim ama şimdi değilim. Ben biraz ağırkanlıyım, annem iş bitirici bence dengeleniyoruz. Çok bir mesele yok bence aranızda ya, şimdi corona falan da olduğu için bir an önce yıkanmasını istemesi de normal. Annenizin sizden özür dilemesi ve babanıza sen karışma falan demesi de aşırı queen bir hareket ya, çok tatlı. Sizde de bir sıkıntı yok bence, bu kadar kafaya takmayın. Gayet normal gündelik ailevi meseleler. girlinred

Ya ama bazi insanlar var bakiyorum istemedikleri hicbir seyi yapmiyorlar ve yine de son derece sakin ve nazikler ve herkes onlara saygi duyuyor. Onlara da israr ediyorlardir. Ben ya tamam diyip kuzu kuzu istenileni yapiyorum ya da bu sekilde aglama zirlama suclama bagirma. Ben de her kosulda sakin ama kararli ve kendinden emin olmak istiyorum. Boyle durabilsem bence bana daha cok saygi duyacaklar. Bu sekilde ozguvenim dusuyor.

Sizin adiniz cikmis ama annenizin sorunu var sanirim. O yorgunlukta kim geldigi gun bu islere girisir. Ben bir hafta kalkmazdim yerimden. Anlik ofkelenmenize cozum bulun. O an sakince anne cok yorgunum iki gun yattigim yerden kalkamayacagim deseydiniz kararli sekilde kavga cikmazdi. Esimin de kararli durmayan bir durusu vardir basta ben de israr ederdim bir konu icin. Kolayca kavga cikardi. Anladim ki o net sekilde ne istedigini soylemedigi icin ben daha israr edebilme payim var saniyorum. bu arada afrikadasiniz ilaclarin tarihi gecmeden insanlara dagitsaydiniz keske. Eve gelen yardimciniza verseydiniz ne ise yaradigini uzerine yazip.

Guldurdunuz beni. Cunku aklima ben geldim. Bir gun annemle tartisiyoruz. Durdum ve sayi saymaya basladim. Bu da memoli dizisinde koylu kizindan aklimda kalmis belki dedim ise yarar. Annem bakti bana tuhaf tuhaf napiosun dedi. Bende gayet sinirli sayi sayiyorum delirttin beni dedim. Yani ise yaramadi bende. Nefes de yramiyor. Eger agir ruh hastasi degilsem

Herzaman mı boylesiniz ben biraz yol yorgunluğunuza verdim.. açıkçası fiziksel olarak çok yorulmussunuz ve bu ruhsal olarakta etkilemiş.. yolculuk ve taşınma okadar valiz, ne bileyim bir sürü yük. o an hicbirsey yapmak istemiyor olabilirsiniz. belki uykusuzlukta çabası.. birşey diyemiyorum. sağlıklı dusunemediniz belkide geçmiş olsun:) TheQueeninthenorth

Ayyy annemden bahsediyorsun annemde o iş o gün yapılsın sabaha kalmasin diye diye evlenene kadar iligimi kuruttu dedimki kendi evimde asla boyle olmicam rahat yasayamadigim hayati yasicam derken bende annem gibi oldum ya alışmışım farkinda olmadan. Annene karsi tavrin beni hatirlatti ben annem o kadar israrciydiki kavga etmeye tartışmaya mecalim olmazdi kalkar yapardim çünkü bilirdim o çene o iş yapılmadan durmicak kizim iyiligin için senin icin ailemiz icin olurda cat kapi misafir gelir onun için ebem icin hee off hatirladim da sinirlendim ama gerçekten bir gercek varki o yastaki insan huyunu degistirmiyor ne kadar kavga et anlat kagitlara yaz duvara as ben pes etmistim he anne yapacam su çayı zikkimlanim vallaha yapacam anneler iste...

Detaylara bir şey diyemeyeceğim de, dönmüşsün ya Türkiyeye çok sevindim. Nihayet kurtuldun o köyden. Hoş geldin sefa getirdin, çok mutlu ol inşallah.

annen durmuyor ama sen de net değilsin yani demek ki annenin geçmiş deneyimleri seni söylenince o işlere yönlendirmiş zira şimdi de alıp boşaltmaya başlamışsın yapmayacağım deyince yapmam dünya yıkılsa yapmam hiç unutmam üniversiteye yeni başladığımız yıl galiba kuzenim dolaptan bir yumurta aldı onu atıyor tutuyor vs bana atma tutmam dedim tutarsın dedi diğer kuzenim damdan tutmaz dedi tutar tutar dedi ve attı çiğ yumurtayı hatta yumurta gelip kafama çarptı yere düştü ve kırıldı kılım kımıldamadı hatta refleksle tutayım diye kafama attı ama kafama çarptı yine de tutmadım bunu neden anlattım bilmiyorum ama özetle sözünle özün aynı olsun

Ağlayana kadar hak vermiştim ama ağlamayla birlikte sarfedilen cümleler seni haksız duruma düşürmüş bence. Nasılı yok bu işin, kendini kontrol edeceksin. Çocuk değilsin ki çocukluk yapasın. Kocaman kadınsın.

En son Afrikada mıydınız? O nemli rutubetli koku insanı çok gergin huzursuz yapıyor, heleki çiyanlar vs bilmiyorum belki orda dolmuşsunuzdur, burda daha sakin kalırsınız sanırım P

öfke kontrolü var, nazınız geçiyor, kaç yaşında olursanız olun çocuksunuz onların gözünde. ama törpülemek iyi olur tabii. ağlamak vs çok çocukça. normal sinirlenmeyi anlarım da bu tepkiler aşırı. mesela ben de işle alakalı bir sorun olduğunda falan çalışırken bir anda sinirleniyorum, nabzım falan yükseliyor delirecek gibi oluyorum. evden çalışıyoruz, ofiste yüz yüze bakıyor olsak böyle olur muydum bilmiyorum ama bende de böyle bir durum var. ekip arkadaşım bir şeyi yanlış vs yaptığında falan değil de müşteriden kaynaklı saçma sapan şeyler, istekler, yetişmeyecek işler falan olunca deliriyorum. daha dün oldu işte yine bir saçmalık, whatsapp grubunda 3 kişiyiz ekip arkadaşlarımla. biri müşteri temsilcisi, ben ve diğer arkadaşım teknik. diğer arkadaş daha kıdemli ama. neyse bir takım talepleri iletti arkadaşım ama saçma sapan ve mesai bitmek üzere yani. imkanı yok yetişmez. ve şey yazdım o sinirle, saçmalıyor bunlar, saat kaç olmuş, sabahtan beri uğraşıyoruz, nasıl olacakmış o, bu iş onun dediği şekilde olmuyor vs döşendim yani grupta belki de biz bizeyiz diye, bilemiyorum. ama daha kıdemli arkadaş sakin sakin yazdı ve o işin neden olmayacağını gayet mantıklı, sakince ifade etti mesela diğer arkadaş müşteriye böyle söylesin diye. her gün olan bişey değil ama bu insanlar kesin diyorlardır arkamdan wurstria çabuk harlıyor falan diye ben de bunu törpülemek istiyorum. bundan sonra bu tarz saçmalıklara hemen yanıt vermicem, 5 dk beklicem sinirim geçsin diye. ama gerçekten salak saçma şeyler olunca sinirleniyorum. sadece o durumlara yani. F flamefire Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bende bazen bu yaşadıklarınızı hissediyorum, dışarıda birçok işimi hallediyorum ama eve gelince kolumu kaldıracak halim olmuyor ve de işime karışılmasından nefret ediyorum. Sanırım sizinde öyle olmuş. Birincisi annem birçok işi kendisi yapar, benim yaptığımı beğenmezdi. Önceleri bende sinirleniyordum ama yapmayı bıraktım :) o yüzden evde tembelleşiyor olabilirim diye düşünüyorum. İkincisi de benim kendi işime, sorumluluklarıma müdahale edilmesin, emrivaki verilmesin. Sınırlandırılmış hissediyorum sanırım. Sizinde böyle olabilir. Haksızsınız diyemem:)

hem yorgunluk hem uykusuzluk hem iklim degisikligi bilmiyorum perioda ola bilirmi hepsi normal benin insan oldugunu gösterir annen cok seker... türkiyede insanlarin özelikle kadinlari kafalari duvardan duvara carpildigi icin cok tatli geldi bu hikaye

Bakın siz o kadar çıldırmışsanız onlar da kesin bağırıp çağırıp bir sürü şey söylemiştir. Zaten akıllı olgun bir insan bir şeyi bir kere söyler, karşıdaki hayır diyorsa o noktada durur. Ama ısrarcı ebeveynler öyle değil, işi ego savaşına döküyor. Aynı şeyi burada kayınvalide kayınpeder yapsa herkes saydırırdı. Anne babalar da evlatlarının alanına saygı duymalı. Ayrıca ailenizin sizi psikolojik olarak sorunlu görmesi üzücü. Hele bunu diğer insanların yanında dile getirmek daha üzücü. Aileye sınır koymak zor, bence terapi almak gerekiyor böyle durumlar için

bu bavul konusunda da ben 45 dk lık ucustan da gelsem 12 saatlik ucustan da gelsem geliş saatim fark etmez eve gelir gelmez bavulu acar esyalarımı ayırırım annem de ıkı gun dursun sonra acarız yat dinlen modunda lila6 13.07.2020 Kayıtlı Üye 16 Nisan 2020 2.464 5.227 10 Mart 2021 Konu Sahibi En buyuk kk #52 Biraz duyarsız olun

Arkadaslar yine kucuk bir mesele ama her konuda olgun fikirleriniz var bu konuda da bana baska baska bakis acilari kazandirabilirsiniz. Dun gece saat 2:00da ucaga binip bu sabah turkiye'ye inmek suretiyle ulkeye kesin donus yaptim. Bir hafta aile evinde kalip haftaya yeni isyerimin oldugu sehre tasiniyorum. Ve ulkeye adimimi attiktan maksimum 6 saat sonra ailemle kavga ederek hayin evlatlik rekorumu kirmis bulunmaktayim. Gerci su an baristik tatliya baglandi ama hep ayni sey oluyor ve ben kavga cikarip sonra acayip pisman oluyorum bu konuya ilerde daha olgun yaklasmak istiyorum kavga edip barismak yerine hic kavga etmeyelim artik istiyorum. Simdi kizlar benim annem asiri iyi ve tatli bir insan ama dunyanin en enerjik ve en israrci insani. Biraz obsesif bi sekilde israrci. Ve surekli iyilik yapmak istiyor. Mesela ben baska bir kitada yasarken evimi nasil olduysa ecza deposuna donusmus buldum cunku her gidisimde ilac koydu bavuluma tasinirken cogunun son kullanma tarihi gecmis attim icim gitti. Bugun bana israr kiyamet yeni telefon aldi. Bugun ben havaalanina iner inmez konuyu acti, x sehrine benim evimi tasimaya yardima gelecekmis. Klasik fedakar israrci turk annesi ozellikleri. Bense annemin aksine asiri usengec ve agir kanliyim beni koy kanepenin ustune 3 gun kalkmam. Aslinda evden uzakta boyle degilim mesela kendi hayatinda islerimi halleden biriyimdir patronum bile veda konusmasinda "en buyuk kk bir gunde bir haftalik is yapar hepsi de guzel olur" gibi bir laf etti ama eve gelince bana kal geliyor useniyorum bana biri is buyurunca daha da useniyorum. Karakterim degisiyor. Bir de bizim ailede surekli beni bir psikolojik sorunlu gosterme huyu var. Komsular bile benim psikologa gittigimi bilir hep boyle beni bir olgunlasmamis psikolojik sorunlu gosterme huyu var. Oysaki normalde oyle degilim. Bu on bilgileri verdikten sonra gelelim konuya. Ben malum gece uctum ve eve bu sabah geldim cok uykusuzum. Onceki geceler de uyuyamadim zaten. Son bir aydir inanilmaz bir tempoyla calistim ve uc senedir yasadigim evi tasidim. Dort adet kocaman valizim vardi. Eve geldik kahvalti yaptik annem dedi ki hadi valizlerini bosaltalim kiyafetlerini yika, x sehrine haftaya gotureceklerini ayir, sonra gotureceklerini bir valize koy biz getirelim, kislik ayakkabilarini ayir, hadi bankaya gidelim, hadi sana sim kart alalim. Dedim ki annecim cok yorgun ve uykusuzum kafam yerinde diil yarin basliim bu islere daha bir haftam var. Tamam diyor 10 dakika sonra tekrar gelip hadi valizlerini bosaltalim en azindan diyor. En son kardesimle odada meghan markle konusmasi haberlerini dinleyip guluyoruz kikirdiyoruz geldi dedi ki en buyuk kk hangi valizin oncelikli onu odana goturucem. Ben de o an icime cin girdi yemin ederim kalktim valizleri carpa carpa bosaltmaya ve soylenmeye basladim. Ama kimse duymuyor zannediyorum. Neyse duydular. Annem geldi dedi aaaa ne oldu. Ben de aglamaya basladim. Ya sen benim orda ne bicim bi hayat yasadigimi bilmiyor musun neden ilk gunden ustume geliyorsun ya diye cocuk gibi bagirmaya basladim. Annem de uzuldu ozur dilerim haklisin dedi. Bu arada babam geldi hemen o da bana bagirmaya basladi "iki saat normal duzgun duramadin degil mi hemen cocuk gibi agliyorsun her seye kizim sen normal degilsin" filan diyor. Ben de ona bagirdim. Hem de bagirirken dedim ki yav sizden kaciyorum kaciyorum gene ustume geliyorsunuz filan dedim. Buna da pisman oldum sonra. Annem de babama "sen karisma" diye bagirdi. O an ev timarhaneye dondu. Sonra ben ikisinden de ozur diledim. Derdimi boyle anlatmamam lazimdi ama anne sen de yorgunum dedigim halde ustume geliyorsun ben daha once sensiz kac kere ev tasidim ne var karismasan ne var yarin yapsam dedim haklisin dedi. Babama da sen de benim damarima basiyorsun asagiliyorsun farkinda olmadan dedim o da haklisin dedi. Tatliya baglandi olay aksam dizi seyrettik cekirdek yedik filan gulduk eglendik her zamanki gibi. Zaten aramizda buyuk bi sorun yok genelde. Bu kavgalar cok nadir oluyor sonra hemen barisiriz. Ama yine de 32 yasinda bu sekilde kavga etmekten cok utaniyorum ve bu huyumu duzeltmek istiyorum. Baskalarina karsi asiri sakin bi insanim ama annemle babamin bazi davranislari asiri sinirime dokunuyor. Sanki bir turlu sinirlarimi koruyamiyormusum gibi geliyor. Ya ben uc fransada iki ankarada iki dogu afrika ulkesinde olmak uzere kac ev tasidim. Ve acliktan pislikten olmedim. Mesela su an benim ev tasimam neden aile meselesi oluyor. Herkes yardim edeyim derken isime karisiyor. Sanki kendimi tekrar 12 yasinda gibi hissediyorum. Hem olgun ve yetiskin gibi sinirlarini koruyan, hem de hic kavga etmeyen ergen gibi bagirmayan bir insan nasil oldunuz sizden birkac tuyo istiyorum.

Öyle sizin gibi ülke ülke ev taşımadım. İlk evime 26 yaşında çıktım hem de ailemin yardımıyla, kirayı onlar ödüyor. Ama çektim çizgimi sınırımı. İsterlerse maddi olarak her şeyi ödeyebilirler ama hiçbir şekilde söz hakkı vermedim. Benim evim benim yaşantım. Sınır çizmek çok güzel bir şey deneyin valla. Böyle kolay konuşuyormuşum gibi geliyor ama ben çok çabaladım o basit sınırı çizmek için. Şimdi halihazırda başka birine daha sınır çizmem gerektiğini hissediyorum mesela henüz çizemediğim için içimde patlamalar yaşıyorum ama yorucu. Sınırı bir defa çiziyorsun bitti gitti. D damdan

Hoşgeldin demeye geldim. Antep seni hep mutlu etsin

Benim annem de yapar bunu

Anneniz çok müdahalede bulunmuş siz de hassasmışsınız bu dönem Ama birbirini kırmak istemeyen bir aile, herşekilde halledersiniz bu durumu Ayrıca hoşgeldiniz

Klasik anne yalniz