bir anne değilim ama tayinci bir ailenin yalnız başına büyümüş 22 yaşını bitirmiş bir kızıyım. çocuğunuz daha doğmadan okul için düşünmeyin bence :) çok erken :) yaşadığımız hiçbir şehirde akrabamız olmadı. komşularla da aramız iyi değildi. ama lojmandaydık güvendeydik yani... ilkokula başlayana kadar bakıcılarla büyüdüm. 7 yaşıma geldiğimde kovdum kendi başımın çaresine baktım. annemde babamda çalışıyordu evde benden 1.5 yaş küçük kardeşimin dışında kimse yoktu. gayette rahattım. mutluydum.

zor olduğuna değinenler oldu fekat bu durumu açıklamanız güzel olmuş.. teşekkürler.. bir de sanki anneanne yada babaannenin çocuğa sürekli bakması onlarda zamanla çocuk üzerinde sizden çok hakları varmış gibi bir psikoloji de oluşturabiliyor.. bu da bir anne için çok acıdır tahminimce.. inşallah aralarda sıkıştıkça gelip yardımcı olurlar, böylece torunlarıyla da özlem giderirler.. tavuklumakarna

Bence ailenin yanına taşınma, evlilikte2 tarafa da uzak olmak en iyisi. İnan annem bazen telefondan bile bunaltıyor:) Oraya gidince eşimin bana yaptığı bir şeye karşı bizim zamanımızda erkekler böyle yapmazdı, şimdi kadınlardan çok iş yapıyor falan diyor. Ne bileyim buraya geldiğinde evimin düzeninesöyleniyor:)Ben derli toplu biri değilim:)Giydiğimede hala karışır. Eşimin izin verdiği eteğe, annem kısa diyor:)) Cidden zorlanırsın. İki tarafa uzak olmak en iyisi. Ki 8 senedir ayrıymışsın daha zor gelir. Çocuğu da tek başına çok rahat büyütürsün takma hiç... kikirikli Canım

malesefkı aıle hersey demek degıldır hayatta ınsanların oncelıgı kendı evınden baslamalıdır suan nekadar guzel bır duzenın ısın gucun var aılenın yanına gıtsen nekadar karısmazlar desende herseye ılla kı bır yorum oluyor ınsanız yanı oyuzden bende uzak olması taraftarıyım tatıllerde cocuklar alır sevgıyı . push ; A

kolay gelsin cnm.. tabi bizlere de kolay gelsin.. çocuklarını arkadaşların gibi görüyorsundur herhalde artık.. hayırlı evlatlar olurlar inşallah.. tavuklumakarna

evet doğru erkekler taşın altına elini koyuyor gerçekten.. ben de bir dönem çalışmıyordum.. eşim sabah işe giderken çocukların bezlerini değiştirip biberonlarına süt koyup öyle gidiyordu, ben biraz daha dinlenebileyim diye... tavuklumakarna

ayy gerçekten mi çok teşekkür ederim.. ben de sizleri çok sevdim.. nickim de çok komik di mi, iştah açıcı tavuklumakarna

yaa tam üstüne bastınız.. Benm de bir akrabam var-kardeşim.. hem ben hem de eşim onunla hiç anlaşamıyoruz.. dediğiniz gibi orda olsak mecburen görüşeceğiz.. bir yandan da ablam var ciğerparem.. ama napalım hepsi bir arda olmuyor galiba.. tavuklumakarna

amin canım bende ilk başlarda yalnızdım şurda 2 yıl oldu komşuluk ilişkisi kuralı kızımın biri 6.5 diğeri 4.5 yaşında hiç korkma annelik öyle güzel bir duygu ki kimseyi gözün görmez zaten onu gözünden bile sakınırsın ki sen şimdiden bu kadar düşünceliysen çocuğun olduğunda mükekmmel bir anne olacağını düşünüyorum okul içinde çok erken daha rabbim çok büyük bende çok düşünürdüm nasıl olacak paramızda yok özel okula göndersek diye allah yardım etti öyle iyi bir öğretmenimiz oldu ki devlet okulu olmasına rağman 24 saat arayabiliyoruz düşün yani sen içini ferah tut bol bol dua et ha birde bak okulun 3. günüydü toplantıdaydık kimin velisi olduğumu söylediğimde öğretmenin gözlerinin içi gülerek siz x in annesimisiniz dedi ve ekledi bu çocuğu nasıl yetiştirdiniz çok iyi bir aile terbiyesi almış dedi daha ben bişi demeden dedim bende onun için uğraştım dedim ama çok korkuyorum okulda bozulmasından dedim öğretmen merak etmeyin dedi öyle sağlam almış ki terbiyeyi asla bozulmaz dedi düşünsene bir anne için ne kadar büyük bir gurur inanın ağladım sevinçten ve o zaman iyiki tek başımaymışım dedim çünkü akraba yanında olan çocuk genel anlamıyla şımartılıyor ve sorumluluk sahibi olmuyor tavuklumakarna

Çok sağol canım.. senin gözünle görmek de ayrı bir iyi oldu.. Yaa okul olayına gelince yeni sistemle çocuklar 5 dedin mi okulaa.. dolayısıyla 4de anaokuluna.. o yüzden şimdiden düşünüyim dedim

İnşallah ev değiştirirken dikkat ederim canım, galiba 2 yaşından itibaren bu park olayı önem arz ediyor, yanılıyor muyum?Daha önce mi yoksa? kikirikli Canım

Evvela ilk cocugunuzu cok iyi yetistirirseniz diger cocuklarinizin karsisinda rehber oluyor ve siz anneleri olarak etki edemediginizde abla/abi etkeni olumluya ceviriyor. Benim cocuklarim hep birbirleriyle buyuduler. Ailemden uzaktaydim babaanne ve dedelerine yakindim hatta birlikte cok uzun yillar gecirdik. Allah var cok emekleri var evlatlarimda fakat eskiler demis ki "Bir cocugun cok ebesi olursa o cocuk ac kalir..."Yani sorumluluk paylasildikca karmasa cikar. Basit bir doyurma meselesinde bile anlasmazlik olur. Senin terbiye anlayisina hicbir kimse uymuyor. Cocuk gelisimi ve psikolojisi konusunda cok kitap karistirmisligim oldu fakat en iyi bilgi sogukkanli ve dogal akis... Cocuguna verebilecegin en iyi egitim bile mutsuz, kavgaci bir babanin tavirlari sonucunda tesirsiz kalabilir. Gecenlerde bir okudugum yazida Cocugunu seven baba onun annesine cok iyi davransin ayni sekilde anne de babaya. Lafin ozu esinle yuvani bahar bahcesine cevirirsen sevgiyle beslenen sefkatle yetisen cocuk her ortamda mutlu olur ama tatminsiz, kavgaci bir ortamdaki yavrucaklar hayati sadece savas zannederler. tavuklumakarna

Kızım 1,5 yaşında olacak. Kaynanamlarla aynı yerdeyiz yürüyerek yarım saat mesafedeler. Yaşlılar, pek gidip gelmiyoruz haftada 1. Annemler 15 saat uzaktalar:) Kameradan görüşüyoruz ve senede 2 kez gidiyorum. Ben de çocuğum olduktan sonra dışarı çıkmaya, arkadaş edinmeye başladım. Eskiden hiç dışarı çıkmazken şimdi kızım için hemen bakkala bile olsa gidiyorum, gezdiriyorum. Anne olduğu zaman insanın ortamı daha farklı oluyor evet. Tek başına çocuk büyütmek bazen zorlu geliyor, yanımda danışacağım kimse yok diye. Ama face te anne gruplarında arkadaşlar edindim onlar çok yardımcı sağolsunlar. Böylesi daha iyi sanırım. Kaynanama gidince kola falan vermek istiyor yok diyorum, düzenini herşeyini ben biliyorum. çocukların kurallara uyması daha kolay oluyor. Herşeyine kendi başına karar verebiliyorsun... Zor değil yani. Zamanla insan herşeye alışıyor... M

o kadar güzel demişsiniz ki... aynen bizde de durum öyle.. babaannesi çocuklara kola ve cips vermiş evlerine gittiğimizde! ben çıldırdım tabi! bizimkiler pekmez suyunu kola sanıyorlardı.. hayatlarında hiç cips yememişlerdi.. daha neler neler.. aklıma gelmiyor şimdi hepsi çok zaman oldu... ama şunu çok iyi hatırlıyorum, sonra toparlamam çok zor oldu.. alt tarafı 2 gün kaldık.. ama ben 2 ay uğraştım.. alınıyorlar diye de birşey dememiştim. şimdi artık kuralları baştan söylüyorum.. onlar da uyuyorlar mecburen. huyumu da biliyorlar.. uymazlarsa valla götürmem bir daha.. buyursunlar bizim eve.. kapım açık.. ayrıca akrabalardan uzak olmanın bir artısını daha söyliyim.. eşimin ağabeyinin aynı yaşlarda çocukları var.. özellikle bir tanesi çok şımarık ve çocuk nereden öğrenmişse, bayaaaa küfür ediyor.. neyse ki uzaktayız da çocuklar birbirlerini hatırlamıyorlar bile:))) yakında olsak mecburen görüşülecek.. şimdi görüşeceğim kişileri kendim seçiyorum.. ama akrabalarını kendin seçemiyorsun maalesef ve hepsiyle görüşmek zorunda kalıyorsun..

canım internet bağımlılığı başta çok kısıtlamaktan ve çocukla oynamamaktan kaynaklanıyor bizim çocuklar doğduğundan beri açık pc ama kızlarımın ilgisini hiç çekmiyor bir kere oturup oynayalım demiyorlar ne zaman birileri gelirde oynarsa o zaman başına oturuyorlar park önemli evde çocukla oynamak önemli yetemediğin yerde sırf oyun oynatan yerler var oralara verirsin ya da bir kreşe yani çok seçenek var ama birebir annenin ilgilenmesi lazım mesela biz düzenli aile toplantıları yaparız orda onlara kararlar aldırırız çok severler 1 saat sohbet ederiz ama benim tek şikayetim kızlarım çok dağınık aman oynasınlar zaten apartmandayız evdede kısıtlarsak nolacak dedim dedim hep dağıttılar şimdi de evleri toparlayamıyorum bunun da sınırını bilmek lazımmış tavuklumakarna

merak etme canım gayet mutluyuz bende ailemden ve eşimin ailesinden uzaktayım ama çok memnunum çocuklara istediğim terbiyeyi verdim istediğimi yedirdim istemediğimi yedirmedim kızlarım kola ve cipsin tadını bilmezler herşeyi evde yaptım ama akraba olsaydı inan şımarır ve olmadık şekilde beslenirlerdi örnek 1 yaşındaki kızıma dedesini kola içirmeye çalışırken yakaladım çay içirdi yapma dememe rağmen sonra çocuk sevecez bahanesiyle hergün gelip aile huzurunu da bozarlar benim ve babasının sevgisi yetiyor da artıyor bile hiç öyle ekstra sevgiye sevilmeye ihtiyaç duymuyoruz çocuklarımız bize bizde çocuklarımıza aşığız sadece benim özel durumlarım olduğu zaman çocuklarımızı bırakacak yerim yoktu artık onu da komşularım sağolsunlar darda bırakmıyorlar kendim kadar güveniyorum onlara yani şimdiden bunları düşünüpte üzülme tavuklumakarna

Sağol cnm bana da öyle geliyor.. bizim de mesela şöyle birşey oldu.. Eşim babamın yanında bana sevmek amaçlı yüzüme yavaşça vurur gibi dokundu.. Babam bunu dert etti bana sordu yalnızken vs.. Ayrıca eşim arabaya pek düşkün değil bizimkiler de pek düşkün.. kardeşim bir yandan babam bir yandan "arabayı neden yıkatmıyorsun.. anteni değiştirmiyorsun.. silecekleri değiştirmiyorsun.." gibi konuşuyorlar.. o da birşey söylemese de bundan hiç hoşlanmıyor.. sonradan bana şikayetleniyor.. ona da hak veriyorum.. çünkü ben de bana karışılmasından hoşlanmıyorum.. Meleknaz Herşeyin

Benim oğlum daha 4 aylık, her gün parka gideriz hava güzelse. Evde sıcaktan uyuyamaz ama parkta 4 saat dursak arabasının içinde temiz havada uyur zorul zorul. Ben de kitabimi gazetemi okurum, konu komşuyla sohbet ederim falan. tavuklumakarna

Zamanında biz çocukken her haftada 3 gün bi gezmeye giderdik annemlerle, gittiğimiz yerdeki çocuklarla oynardık.. Ancak büyük şehir şartları buna imkan vermiyor.. Ancak haftasonu görüşebiliyoruz arkadaşlarımızla..

ben de titiz bir tip değilim.. herhalde o günler gelirse inşallah sizi hatırlayacağım benzerliklerimle... sohbetiniz bol olsun ben memnun oluyorum bilakis.. A

merhaba canım... çocuklarımın arasında 1 yaş var.. ikisini de ailelerimizden uzakta yalnız büyüttüm.. çok da memnunum böyle olmasından.. istediğim bir şeydi zaten. böylece kimse karışmadan tamamen kendi istediğim şekilde yaptım herşeyi.. tabii bu biraz da yapı meselesi.. ben bana karışılmasından pek hoşlanmam.. zaten kendim bakamayacaksam çocuk da yapmazdım..14 yaşımdayım ki bir çocuğa bakamiyim?biraz ayıp kaçacak ama lütfen hoş gör tabirimi.. yapmasını bilen bakmasını da biliyor demektir:))) zor mu dersen! evet 2 çocuk olduğu için çok ama çok zorlandım.. sonradan bakıcı filan aldım ama onlar da çözüm olmadı... benimkilerin yaşları çok yakın olduğu için bir de eşim çok fazla iş seyahatine gittiği için zordu.. tavuklumakarna

yorumunuz için teşekkürler.. öncelikle sizi tebrik ederim.. aslında sizin gibi bri arkadaşım da var.. çocukları arasında bir yaş var ve doğumundan beri neredeyse yalnız.. çocuk olunca onlar da insana arkadaş oluyor galiba değil mi? A

çocuk olunca o kadar sosyalleşiyorsun ki...:))) en basiti evin yakınındaki parka gitsen günde en az 3 anneyle tanışırsın emin ol:))) benim çooook arkadaşım oldu bu sayede... çoğuyla da hala görüşüyorum.. ben onlara yardım ediyorum, onlar bana ediyor.. A

Çok teşekkürler.. İçimi rahatlattınız.. Ancak benim komşu açısından çok şansım yok galiba.. Herkes iyi ama çok resmi.. İnşallah o zamana kadar Allah güvenebileceğim güzel komşular da verir.. tavuklumakarna

estagfirullah konuyu istediğiniz kadar dağıtabilirsiniz.. hem bize de tecrübe olur.. aynı şeyleri yaşayan kişileri bulmuşken sohbet edin bol bol.. tavuklumakarna

Mesela bir arkadaşım, çocuğu sevecek kimse yok etrafımda bir gelen olunca kocağına atıyorum alın sevin diye diyordu, çok üzülmüştüm.. tavuklumakarna

Sağol cnm zaten akrabalar da gelir gider.. A

Kızım dediğim gibi 1,5 yaşında şimdiden park için merkeze gitmeye başladık. Bulunduğumuz yerde park yok, küçük bir kasaba burası zaten. Park önemli onun için de senin içinde:) tavuklumakarna

Anladım cnm.. Ben de istiyorum ki anlaştığım komşularım olsa parka birlikte gitsek vs.. evimizden çok memnunuz ama sırf bu yüzden çocuk olursa taşınmayı düşünüyoruz.. apartmanda 5-6 çocuk var.. Ancak çocukları abartmıyorum hiççç görmüyorum.. Çoğunun yüzünü 2 senedir 1 kere gördüm..2 tanesini hiç görmedim.. Yani ne parka götürüyorlar ne birşey.. çocuklar internet başında.. çok üzücü.. ama bu ailenin seçimi kesinlikle.. tavuklumakarna

çok haklısın arkadaşım huyları baya değişiyor ve biliyormusun bizimkilerde suyla karıştırdığım pekmazi çay sanıyorlar şimdi büyüdüler ve hala anne bize pekmez çayı ver derler ama geçen gün kaynanam büyük kıza çay içirmiş ve o da beğenmiş anne bana da çay verirmisin diyor ama benden olumsuz cevabı alınca üsteleyemiyor bu akraba çocukları hakkaten tehlikeli ama şükür bizde o şekilde konuşan çocuk yok görümcemin kardeşimin çocukları da gayet terbiyeli :)) . push ; tavuklumakarna

Doğru diyorsun cnm.. Tek başına büyütmüyorsun yani sonuç olarak gelen giden park arkadaşları vs değil mi?Ailemin yanına gitme durumu var yazmıştım: Bazen annemin dedikleri bana dokunmayabilir gibi geliyor.. Ama genel olarak bana birşey yapmamın ısrarla söylenmesinden hoşlanmıyan bir karakterim.. üstelik 8 senedir ailemden ayrıyım.. Herhalde zor gelecektir.. tavuklumakarna

İnşallah dediğiniz gibi iyi bir anne olurum, komşu konusunda da baktım olmadı arkadaşlardan birilerine yakına taşınırız diye düşünüyorum..

bende çocuğumu yanlız büyütüyorum herşeyi yanlız yapıyorum aslında, ne kendi ailemden nede eşimin ailesinden kimse yok yanımızda, aşısınada doktorunada alışverişinede hep yanlız giderim eşimde sadece pazarları yanımızda olabiliyor akşamları hariç tabi;insan geleceğini göremiyor yani bende evlenmeden önce hep kendi yaşadığım şehirde kalacağım diye düşünürken çok alakasız biyerdeyim şu anda ama hayat insana herşeyi öğretiyor yanlız çocuk büyütmeyi en başta

çocuğu yalnız büyütmenin artıları da var eksileri de olumlu yönlerinden bir çok arkadaş bahsetmiş, istediğiniz düzende yetiştiriyorsunuz, karışanınız yok, şımarma, asileşme çok fazla yok... ama eksiler de var, özellikle çalışan bayanlar için.. her şey rayında giderken iyi de herhangi bir aksilik, rutini bozan bir durum fena can sıkıyor ve bazen insana çaresiz hissettiriyor... mesela bebeğin rahatsızlanması, gece boyu uykusuz kalmak ve sabah işe gittikten sonra, dönüşte ah annem olsaydı da bir saat uyusaydım temennileri ansızın çıkan bir toplantı, çocuğu bırakacak yerin olmaması en önemlisi gül gibi sakındığınız çocuğunuzu yabancıya bırakmak zorunda kalışınız ve hep aklınızda kalan şüpheler... ama yine de güzel, insanın özgüveni gelişiyor, eşler birbirine daha çok yakınlaşıyor, özellikle erkek elini taşın altına daha çok koyuyor... mesela benim eşim kızımıza benden daha iyi kahvaltı yaptırır ve hafta sonları sürekli bana takılır, beceremiyormuşum da...

Galiba evin olduğu ortam çok önemli.. parkta tanıştığınız annenin profili okuldaki çocukların profili buna göre değişecektir eminim.. A

aman canım sıkıntın o olsun.. böyle evde bi sürü oyuncak filan olunca ortalıkta hoşuma bile gidiyor bazen benim, tabi oyuncakların renkleri de önemli.. S svc

süpersiniz yaa bunu söylemeniz çok iyi oldu hakikaten benziyormuşuz fikre bayıldım çok can sıkıcı yarın ilk işim bu olacak tabloyu hazırlayıp kızlara sunacağım bayılacaklar buna:))))ben de dediğiniz gibi çocuklar tanıyorum hatta o çok düzenli çocuklar benim eve gelmeye bayılırlar evlerinde yapamadıkları herşeyi yapabiliyorlar çünkü o nedenle evim hep kreş gibidir ama ben nedense bu durumdan şikayetçi değilim çünkü çocukları mutlu etmeye bayılıyorum:)))konu sahibi arkadaştan bende özür diliyorum... tavuklumakarna

Başlığı görünce, eşinden ayrısın sandım bir an. Büyükannelerden uzaksınız diye, çocuğun yalnız veya sevgisiz kalacağını düşünmüyorum. Arkadaşların keza öyle. Yani aa çok tatlı, çok büyümüş demenin dışında, öyle fazla ilgilenmiyor arkadaşlar. Bebekken en çok senin sevgine-ilgine ihtiyacı var ve tabii babasının. Biraz büyüyünce parka, yuvaya vs gider ve yaşıtlarıyla zaman geçirir. Diğer arkadaşların dediği gibi, diğer velilerle arkadaşlık kurarsın. Aynı yaşta çocuğu olanlar, birbirlerinin ve çocukların dilinden daha iyi anlıyor. Yuva ve okul zamanı, okul toplantılarına ve doğumgünlerine katılırsan, daha kolay kaynaşırsın. M

Merhaba arkadaşlar, Ben 2 yıllık evliyim. Henüz çocuğum yok. İstanbulda oturuyoruz. Oturduğumuz yer güzel bir muhiti İstanbulun. Bu aralar içinden çıkamadığım bir soru var aklımda. Çocuğumuz olursa yalnız başına büyütmek ona haksızlık olur mu? Yani, anneannesi babaannesi gelip kalırlar 1 ay filan en fazla, biz de gideriz, 6-7 saat mesafedeler. Ancak, haftada 1 kez arkadaşlarımıza gidersek orada oynayacak arkadaşları olacak kreşe vs başlayana kadar.. bir de okul seçimi İstanbulda çok zor gibi görünüyor.. devlet okullarından memnun olan var mı? Bu ara ailemin yanına gitme ihitmali oldu ancak eşim kendisine karışılmasından çok hoşlanmıyor. Bu yüzden bende gitme konusunda bir tereddüt oluştu. Çünkü gidersek ister istemez ufak tefek şeyler de olsa yorum yapar bizimkiler ve huzurum gider mi diye korkuyorum.. İstanbulda yada diğer şehirlerde, yakında bir akrabası olmadan kendisi çocuklarını büyüten ablalarımdan kardeşlerimden yardım istiyorum, nasıl oldu, mutlular mı? bu arada en önemlisi ailemin yanına gidersem şuanki çok güzel işimden ayrılmam gerekecek ve sıfırdan iş arayacağım tavuklumakarna

O arkadaşın çocuğu alıp bir parka götürseydi inan gelen misafirin çocuğu sevmesinden daha faydalı bir iş yapmış olurdu. Sana tek tavsiyem evini yeşillikli bir parkın yakınına taşıman. Böylece sen ya da bakıcısı günün 3-4 saatini parkta geçirmeleri için onları götürebilir ve düzenli arkadaşlıkları kurmasını sağlayabilirsin. tavuklumakarna