Kırk yaşına geldiğinde de ahh keşke otuzumda şunları şunları yapsaydım diyeceksin adım gibi eminim. Atalet ruhuna işlemiş. Boştan geçiyor zamanın şükretmiyorsun çünkü. Seni az çok biliyorum. Elliye gelince yine keşke kırk olaydım şunları şunları muhabbetine gireceksin. Cesaretsizsin. Seni bağlayan neyin var dünyaya? En büyük bağ bir insanın evladıdır gözünü kırpmadan hayatını feda edeceği ve hayatını isteklerini erteleyebileceği. Senin evladın yok. E peki neyin uğruna feda ediyorsun hayatını, neyin uğruna erteliyorsun hayatını? Nomu dayaklıksın

Dertlerimden roman yapsam tutar mı acaba? Bu iç döküşler boşa harcanmasın birilerine ışık olur.

33 yasindayim. Bu sene yukseklisansa basvuracagim. Hicbir sey icin gec degil, yeter ki harekete gec ve iradeli ol... :)

Nomu ; Yapacağım şeyler bir işe yarasın, para getirsin, işime yardımcı olsun dersen hiç bir şey yapamayabilirsin. Her şeyi zevk için, hobi olsun diye öğrenmeli ve geçirdiğin zamanlardan zevk almalısın. En azından artık hayatını oturtmuş diyebileceğimiz biri için böyle olmalı. Bir süredir büyük şeylere adım atmaya çalışıyor ama cesaretini kaybediyorsun gibi görüyorum. Hayatında ciddi bir değişim istiyorsun ki belki bir şeyler düzelir. Bence büyük adımları bir kenara bırak küçük şeylerden başla. Şu an böyle yurt dışıydı, ev almaydı gibi büyük planlar için doğru zamanda değilsin. İşin var çevreni sevmiyorsun, yeteneğin var kullanmıyorsun, vaktin var değerlendirmiyorsun. Hayatında bir şeyler gerçekten hoşuna gitmiyor. Dünyada fark yaratabilecek bir mesleğe sahipsin, bunu kullan derim.

Teşekkür ederim... O günleri görürsem inşallah..

Ben simdi bu ignelemeyi hak edecek ne yaptim ya insan gibi bi cumle yazmistim, insallah hic cikamazsin hayatin hep 30 yas sendromu tadinda gecer ne diyim : ))))))))

Üç boyutlu binalar yapabilirsiniz sizin için keyifli olabilir, 3 dsmax kursu var bunun için:)

Ayy niye öyle düşündünüz ki ya tekrar okuyayım ben en iyisi

Ayy az önce okudum.. Sevgili @witch hunt un konusunda öyle yazmamışlar ama

Basladin yine. Sana kimse yardim edemez nomu. Sen kendini coktan birakmissin. 30 yas cok gec diyorsun ya bunun 40 i var 50 si var. O zaman ne yapacaksin.

Bence hic bisiye gec kalmadin diye dusunuyorum.. Esim özel de calisiyor ve bu sene disardan 4 senelik uni ye basladi.. Hata arada sirada kitap yazasim var der..

Masal ya da hikaye kitapları için seri şeklinde yazabilirsiniz. Dort, beş cilt. İlkokulda benim ki ve bu seriler şuan çok tutuyor ve çocuklar çok seviyor. Ben de çok heveslendim bir ara çocuk kitabı yazmayı dusundum. Ama nasip degilmis. Suanda da ugrasamayacak kadar çok yoğun ve yorgun kafam ve vucudum. Siz birakmayin sakin. Bu zamanlariniz en verimli zamanlar. Coluk çocuk olunca hicbirseye vakit kalmiyor cunku. Kitaplariniz basılırsa haber edersiniz destek oluruz. Emeğe saygimiz sonsuz.

Toplum da işliyor olabilir ben kendi kendimi işliyor da olabilirim Saçmaladığımın farkındayım çünkü. Yaa olacak o iş inşallah da devamlılığı nasıl olur, inşallah güzel olur bekliyorum.. :)

Yeni yeni geliyor başıma evet. O gün yediğim hurmalar şimdi tırmalıyor evet :) O zamanlar pek de umrumda değildi. Gençlik, gezme tozma merakı, yayıla yayıla okula gitmeler. Hadi sertifika alalım ilerde lazım olur deseler, hmmm nerde? Ayy çok uzakmış. Hmm saat kaçta ayy çok erkenmiş diyerek gitmedim.. Bazen o konferanslara gidelim diye çıktık yola arkadaşlarla yolda yaaa boşverin hadi sahil yapalım dedik onu da gezmelere çevirdik bir güzel :) Dil öğrenmek için kurslara giden arkadaşlarım oldu. Ben de gideyim demedim. Çok güzel çizimler yapardım, arkadaşlarım kızım manyak mısın şunun üzerine bir şey yap harcama kendini derlerdi, hiç dikkate almadım. Sende bu yetenekler varken devlete atanamasan bile korkma her özel kapar seni derlerdi. Yeteneklerimi nasıl değerlendirebilirim diye hiç düşünmemiştim.. Sadece okudum, mezun oldum. Son sene iyi gezeyim, bir daha bu zamanları bulamam diye kpss bile çalışmadım. Mezun olduktan bir sene sonra etüt merkezlerinde az maaşa sürününce aklım başıma geldi. Kapattım kendimi odalara, çok ciddi çalışıp atandım o sene. Herkesin devlete kapağı at yeter oh misss dedikleri durumun ortasına düştüm.. Başta her şey güzeldi aslında. Mutluydum, ailem çok mutluydu özellikle bu da bana yetiyordu. Atandığım şehir de ailemin dibiydi, sevdiklerim hep yanımdaydı, üstüne artık düzenli bir maaşım vardı. Yeme de yanında yat dimi? Sonra evlendim. Tayinle başladı içimdeki huzursuzluklar. Gittiğim yerlerde mutlu olamadım. İş ortamım, ilk başladığım yerdeki gibi olmadı hiç. Aklımı, gönlümü İstanbul'da bıraktım sanki. Şikayet, şikayet, şikayet.. Hep şikayet ettim. Sonra al sana o zaman dercesine evliliğimde gerçekten şikayet edecek nur topu gibi yeni bir derdim oluverdi. Şimdi daha rahat şikayet edebilirdim.. Sonra şikayetler bana yeni huzursuzluklar getirdi. Hep daha kötüsünü kucakladım.. Bugün durduğum yerde olmak istemediğimi farkettim. Bu bakanlıkta, bu ülkede, bu insanlıktan çıkmış insanlarla, herkesin içinde at koşturduğu bu saygınlığın s sinin kalmadığı meslekte mutsuzum.. Vaktinde aklımdan bile geçirmediğim yüksek lisansı yapmadığım için pişmanım. Artık onu yapabileceğim bir yerde yaşamıyorum.. Öğrenmediğim dil için pişmanım her yerde önüme engel olarak çıkıyor. Geliştirmediğim çizimlerim için pişmanım. Yazdığım öykülerin çizimlerini ben yapamayacağım. Bu konuda diretmem de anlamsız olacak, yazık olacak.. Almadığım her sertifika ve belge için pişmanım başvurduğum mülakatlarda dosyama koyacağım pek bir şey olmayacak.. Yeniden okumaya gücüm de yok, imkanım da yok. Kendimi geç kalmış hissediyorum. Tek ümidim şu yayınevi.. Yazmak, yazmak ve bu noktada bir kurtuluş yakalamak.. Ama ondan da çok ümidim yok. Ruh halim hep başka kurtuluş yolları arıyor kendine. Uzun zamandır yazmıyorum bile bu yüzden.. Benden bir köy, kasaba olur mu yaa? Neden böyle oldum? Tamam çok kafasızdım bu yüzden biliyorum

Elbette var. Zaten birikmiş çokça bunalmalarım mevcut.. İşimden bunaldığım şu dönem arkamı döner giderim diyeceğim işimi kolaylaştıracak yeterliliklerim yok. Onlar olsaydı daha ümitli olabilirdim. Sözleşme geçse elime okuyacağım da.. Sormadım tekrardan ilk konuşmamızda 5 yıl denmişti öyle kaldı.

İşte sonunda bir gün anlayacağımı biliyordum o yüzden biraz da verdiğim para çöpe gitmiş olacaktı heheh Sen de işte yap bunu diye örnek verdim tebrik ettin sağol cidden ama sen de yap:) Bence kendini tetikleyecek yollar keşfet Ne bileyim mesela resim yapacaksın belediyenin kursları var ücretsiz ya da az ücrrtli diye biliyorum git mesela vakit ayır buraya koy resimlerini biz de azıcık pohpohlayalım gaza getirelim:) Yani kendini gaza getirecek yolları kendin keşfedeceksin kimse seni ittirmez gaza getir kendini sürekli ki daima bi adım bi adım derken ilerlersin işte hayal ettiğin gibi:) inşallah.. kolay gelsin:)

Film önerisi iyi oldu canım. Teşekkür ederim. İzleyeyim onu akşam.. Valla ben de kendime kızıyorum ama bu bir şeyi değiştirmiyor. Şekil a çıkıyor ortaya

Melankoli satmiyor bu aralar diye duydum. Neseli bir seyler yazsan daha iyi. En azindan hayal et.

Şimdi onlar gibi olsaydım keşke demeni anlıyorum. Ama ilerde onlar sana bakıp keşke onun gibi yapsaydık diyecekler. Tıpkı benim gibi.. Sen geleceğin için kendine yatırım yapıyorsun şuan.. Elbette kendini çok boğma, sana iyi gelecek boş aktivitelere de vakit ayır. Hatta insan bazen boş boş mal gibi yatmak ister. Onu da yap.. Ama kendini ne kadar donatsan ilerisi için o kadar iyi.. En iyisini yapıyorsun. Başarılar dilerim.. Dil öğrenmeyi düşündüm İngilizce değil de Gürcüce öğrenip yurt dışı görevi için bir şansımı denesem diyorum. Bir süre buralardan uzaklaşmaya ihtiyacım var gibi geliyor. Ona da bir başladım ama çok zor görünüyor. Kendi kendime halledebilir miyim bilmiyorum. Bir an umut dolup başlıyorum. Sonra olmayacak deyip çabuk pes ediyorum. Bendeki durum bu.. Hiç çabalamıyorum değil yani. Sadece devamı gelmiyor..

Ben üzulürum gene :) Allah guldursun ne diyim. Olsun vakit geciriyorsun en azindn. Sen bi bebis yapsana belki hayata bakis acinj degistirir anne olmak.

Kitaplar çıkınca buradan reklam yaparım, alırsınız olmaz mı? Destek bekliyorum, tutun bu garibin elinden :)

Çok uzun konularım doğru söylüyorsunuz valla :) Ama ben bana yardımcı olmalarını şuna bağlıyorum. Ben de çok yardımseverim ya. Valla çok iyi bir insanım ben aslında. Kendimi unuturcasına iyi biriyim. Konu uzun okuyamam puff hiç demedim, diyenlere de kızıyorum. Bir insanın derdini kolay kolay hafife almam, komik bir durumsa cidden çok nadiren hafife almışımdır. Gerçekten yardımcı olmayacaksa yorumum, en basitinden kalp kırıp daha çok moral bozacaksa ben onu içimde tutarım yine de yazmam yani.. Günlük hayatımda da böyle biriyken aynı özeni göremediğimde fazlaca üzülüyorum. Sağolsunlar burada beni gerçekten anlamak ve yardımcı olmak için çabalayan insanlar yazıyor bana. Bazen yanlış değerlendirenler oluyor, düşünün ki benim hayatımda yeri ne bu insanın? Beni ne kadar tanıyor ki onun yorumunu bu derece dikkate alıyorum da üzülüyorum. Evet gerçekten herkesin yazdıklarını önemsiyorum ben. Bu aslında hiç iyi bir şey değil. Hayatımı zorlaştıran hep bu manyak huylarım..

Canim ne güzel içini dokmussun. Hepimizin sorunları var. bazıları ortak bazıları çok farklı İstersen şu çocuk öyküleri işi çok eğlenceli olabilir. yapabilirsin ama mesleği bırakma. Bi dönemden geçiyorsun zaman zaman hepimizin bırakıp bişeyleri yeni bi yere kaçma isteği gibi. Enerjin varsa bu zamana kadar ertelediğin her şeyi yap ve bırak bu 30 yaş sendromunu, hiç iyi örnek olmuyorsun :)

Mükemmeliyetçi bir yapınız var. En ufak bir düzensizlikten dertleniyorsunuz. Azcik takmasanız bence çok mutlu olacaksınız. Ben tum bunların iyi niyetli birisi olduğunuz için herşey rayında olsun istediğiniz için oldugunu dusunuyorum. Buyuk kucuk fark etmez herkesin kendine gore derdi var iste. Istiyorum ki herkes mutlu olsun. Ama bir liste yapsam kim mutlu olsun diye her zaman listemin zirvesinde olursunuz. Umarim sorunlariniz cozulur

olur olur neden olmasin :)

Öküz kadar oldum hala ne kadar öğrensem kar modundayım 27 yaşındayım mimarım mesleki olarak hiç ama hiç alakam yokken ama geçen sene kalktım java öğrenmek istedim ve kursa yazıldım şaka gibi ama ilk altı ay hiçvir şey anlamadım ama gitti geldim gittim geldim garip garip terimler cümleler vs derken derken başladım birşeyler anlamaya bi de utanıyorum soramıyorum da öyle herkes biliyor çünkü terimleri neyse anlamaya başladım derken bu sene artık o kurstaki arkadaşlarla beraber sonunda web sitesi yaptık:)bir sayfasını tamamıyla ben düzenledim:) Bence öğrenme hevesinizi kenara koymasanız Hala dil öğrenebilirsiniz, hala resim çizebilirsiniz ve hala kurslara gidip sertifika alabilirsiniz pes etmek yok.. benden çok fazla bi yaş da büyük oldupunu sanmıyorum yaşıt bile olabiliriz?

Ay sen de benim gibi efkarlanmaya yer arıyoruz iyi mi? :) Başıma ne geldiyse vaktinde akıl etmediklerimden geldi.. İlle ciddi zarar görüp sürüncem hep sonra dank ediyor asude_bahar

Pişmanlıklar ciddi depresyon sebebi olabiliyor bence. Bana geç değil diyorlar. Sizin için de geç değildir. Yurt dışında olmanız büyük avantaj bence. En azından ilerlemek isteyen insanın önünü kesen saçmasapan sınavlar, torpil kokan mülakatlar yoktur orda..

30 um ben :) 3 yaş bence hiç az değil yani artık öyle.. :) Web sitesi harika olmuş.. İnsanın böyle elle tutulur şeyler başarması motive eder. Ama ben muhtemelen 6 ay hiç bir şey anlamadığım kursa devam etmezdim. Hatta 3 ayda pes ederdim. Tebrik ediyorum valla :)

nomunomuchua her şeyi kafaya takıp, üzüldüğün icin içimden gecirdiklerimi yazamıyorum. Çünkü muhtemelen yazacaklarım üzecek seni. Allah yardımcın olsun diyip gideyim

Ozamanda mutlu olmayabilirdin çünkü daha büyük hedeflerin olurdu. En guzeli olmuyorsa hayatına bakmak ki şuan bicok insana göre daha çok başarı elde etmissin sukretmeliyiz

Ne işime yarayacak dediğin şeylerin aslında ne kadar da gerekli olduğunu çok acı şekilde öğreniyoruz. Konularında genelde bir şikayet memnun olmama durumu oluyor nomu. Gerçekten 30, yaş dil öğrenmek çizimini geliştirmek yada masal kitabi yazmak için geç bir yaş değil. En azından hali hazırda elinde meslegin var. Gerçekçi dusunup neyin yeterisi ilerde sana daha fazla olur ona doğru yonelmelisin. Ama önce kendine bu inanci sagla enerjini topla. . .

Denemelerinizi burayami yaziyorsunuz.

gençliğim de bende sizin gibi düşünemedim. o cafe sizin bu bar benim gezdim. İngilizcem iyiydi. ama yönlendirilemedim. Ortaokulda diploma notum çok iyiyken arkadaşlarım meslek lisesine gidiyor diye bende vasat bir liseye gittim. Ne annem ne babam karışmadı. Öğretmenler bu kadar ilgili değildi; biri çıkıp ta sen nabıyosun demedi. Önüme çıkan fırsatları bazen insan değerlendiremiyor. Sen atanmışın biraz şanslısın belki ben özelde çalışıyorum. Ama hep dil öğrenmek istedim. Yurt dışında geliştirmek olmadı. Olamıcak gibi de sanki

+1 Çok mükemmeliyetçi. Ben de öyleyim ama şunu bilmiyor ki bütün bu şikayete, melankoliye, mutsuzluğa harcadığı enerjisini iyi olmak, başaramadığı şeyleri başarmak için kullansa hiç sorun kalmayacak. Ama nedense mızmızlanmak hoşuna gidiyor kolaya kaçıyor. Nereden mi biliyorum? Kendimden :)

Her insanın bir geç kalınmışlığı, pişmanlıkları vardır mutlaka. Ama siz çok tatlı naif birisiniz, dertlenmeleriniz bile güzel :) İçinde bulunduğunuz ortamı bilemem tabii.. ama size bakan o minik gözlerdeki ışıltı Ve çocukların masum kalplerine hitap edebiliyor olmak mesleğinizin en güzel yanı bence. Velileri boşverin.. En yakın zamanda kitaplarınızı raflarda görür alırız umarım, siz buradan duyurun hepimiz sosyal hesaplarımızda paylaşalım, malum devir internet devri. Sosyal ağlarda popüler kim varsa bir anda kitap yazarı oldu. Siz onlardan kat kat donanımlısınızdır eminim.. Hayallerinizin gerçek olması ve sağlıklı huzurlu bir ömür geçirmeniz dileğiyle... :)

Bende mukemmeliyetciyim mesela bir is yapiyorum ve o isle ilgili işleyişteki yanlislari eksiklikleri goruyorum ve bunlar inanin psikolojimi bozuyor. Ama benim br farkim var ki isten eve geldigim zaman hersey iste kalir. Aksi olsa kafayi yerdim kesin

nomunomuchua hak etmediğini düşününce daha bir acı veriyor herşey. Yazım diline anlatımın güzelliğine bayılıyorum nomucum, akıcı bir film gibi... Hikaye tadında güzel paylaşımlarını duyacağım günleri bekliyorum. Gelecek o günler inşallah...

İnsan birazda bulunduğu şartlarda mutlu olmayı bilmeli, öğretmensin ve ataması yapılmayan binlerce öğretmen içinde atanan bir öğretmensin, her meslekte olduğu gibi mutlaka sıkıntıların var ama bak mesela sabah bişey okudum, bir anaokulu öğretmeni öğrencilerinden hayallerindeki oyuncağı çizmelerini istiyor sonrada o çizimleri bezden oyuncaklara çevirip öğrencilerine veriyor, güzel insan...

Benim gibi bir melankolik daha buldum :) Ama fark var tabi. ben atama bekliyorum. 4 yıldır inek gibi ders çalıştım. kitaplar ben ve dört duvar. Asosyalliğin dibini gördüm İyi bir ortalama ile okulu bitirdim. İlk kpss maceramda ilk 250 ye girdim. bölüm kadro açmadı Şimdi iyi bir bölümden öabt ye grdim. bazı sebeplerden tercih yapamadım Bir Bş daha atama olur mu Mülakatta kaç alırım belirsiz Ayrıca yüksek lisansa kabul edilmedim puanım yetmedi yani Bulunduğum şehirde hatta normalde de arkadaşım yok Ales çalışmam lazım. silkelenemiyorum Of içimi döktüm. Bana bu temiz sayfayı ayırdığın için teşekkür ederim

Testere filminde jigsaw'ın bir tezi vardı. İnsanlar ölümle karşılaşmadan hayatlarınin ne kadar kıymetli olduğunu anlamazlar diyordu. Sizinde eşiniz var, işiniz var bildigim kadarıyla bir sağlık probleminiz de yok. Bence sahip olduklarinızın farkına varın biraz daha :)

Senin konularin bitmez burada. Cok depresifsin nomu ve daha kotusu halinden de memnunsun. Bir insan hic mi cabalamaz. Kiziyorum artik. 30 yasindan sonra universite okumayi birak. Ortalik uni mezunu genc dolu. Eee haliyle onlar tercih ediliyor. Yeni bir dil ogrenebilirsin, mevcut dilini gelistirebilirsin. Cizime agirlik verebilirsin. Yeni bir hobiye baslayabilirsin. Ben mesela seramik kursuna baslamayi dusunuyorum. Ne yaparsan yap gercekci amaclarin olsun. O olmadi bir kere daha yap. Olmadi yine. Ahlayip vahlamanin yarari olmuyor. Olsaydi bana olurdu. Bir de film onereyim sana waffle street.

Spoiler vermeyeyim de bence tam senlik film suan. Nomu ben de isterdim fizik alaninda nobel odulu kazanayim Uzaya da gitmek isterdim mesela. Insanlik adina ciddi hastaliklara care bulayim. Bir makine icat edeyim. Ciddiyim bak gulme. Oyle siradan hayallerim yoktu benim ama olmadi ne yapayim. Neyse hadi kolay gelsin.

Nomucuuum mesele senin şikayetlendiğin şeylere çözüm bulmak isteyip istememende.. harekete geçmek olay.. her zaman her durumda bi çıkış kapısı vardır görmek isteyene

İngilizce iş güç için öğrenilmez. Dünyaya yetişmek, 2017'yi yakalamak için öğrenilir. Çağın gerisinde kalmış gibi hissetmez mi insan onu bilmeyince? Herkes mükemmel konuşmuyor zaten ama en azından yabancı kaynakları takip edebilecek, birşeyler okuyup öğrenebilecek seviyede bilin İngilizceyi.

Müzmin melankolik diye değiştirsen nickini Günlük hayattaki halini merak ediyorum eğlendiğin bişeyler var mı eşinle neler yaparsın... Konuların hep seninle, pişmanlıklarınla, gerçekleşmeyen hayallerinle ilgili, şunu yapayım... amaaaan boşver ikilemi arasında sıkışıp kalmışsın

Deneme yazmıyorum :) Çocuk öyküleri yazıyorum ama buraya değil :) Buraya bol miktarda dert yazıyorum maalesef

Dil için online derser alabilirsiniz. Yabancı arkadaşlar edinip skype üzerinde vs konusmanizi gelistirebilirsiniz. 30 yaşında çocuk öyküleri yazan biri için çok içiniz geçmiş gibi duruyor :) Biraz kendinize seveceginiz şeylere vakit ayırıp toparlamaya bakın. Eğer yapabiliyorsaniz bir kaç hafta sonu yakin yerlere gezmeye gidin yada doğa yuruyusu yapabilirsiniz Hikayelerinize malzeme aramak için dışarı ciktiginizi düşünüp gezin.

2.5 saatte ne var.6o yaşında olsan neyse. Yaşın daha 30. Yüksek Lisans yapmak hem sosyalleşmene iyi gelecek hem bir hedefini gerçekleştirmiş olacaksın. Kuru kuru ah vah ederek hayat geçmez. Gerçekten yaşlı nineler gibisin Nomu. Ben akşam otobüse atlar 10 saat yol gider ertesi gün dersime girerdim. İşim bitince aynı otobüsle geri dönerdim. Arkadaşlarım keza yüksek lisans için, doktora için İstanbuldan Tekirdağa gittiler geldiler. Biraz harekete geçmen lazım artık. Oflamayı puflamayı bırakmalısın.

Ay seni kendime çok benzetiyorum. Üşenmesem kendimden ve geçmişteki hatalarımdan şikayet eden bin tane konu açabilirim ama tembelim biliyorsun ayrıca ben 36' yım durumum daha vahim Ben de yapmadıklarımdan öyle mutsuzum ki anlatamam. Hep gezmek, eğlenmek, giyinmek cazip geldi mesela demedim ki İngilizce tamam bi de Almanca kursuna gideyim ya da başka eğitimler alayım. Belki şu an iş arama sıkıntım olmazdı. Öf bak efkarlandım

Aynı derdi paylaşıyoruz desene... Son zamanlarda o kadar cok depresıfımkı dusunuyorum problemim ne dıye aslında kucuk mevzular ama problemin ana kökeni pısmanlıklarımda saklıymıs... Eğitimimi tamamlayamadım dıye cok pfkelıyım kendıme yurt dısında yasıyorum dogru duzgun su dili öğrenemedim... Türkiye'de liseyi bitirdim hoppp kendımı yurt dısında 18 de evli buldum yırmısonde cocuk yasım 26 gecen sekiz koca sene... Benimle birlikte gelen bır kız vardı turkıeyeden, kız liseyi bıle türkiye'de bıtırememosken burda biyoloji üzerine doktora yapıyor, oda evlıydı, onında yemek camasır bulaşık derdi vardı ama onun kocası çok destek oldu benimki köstek aramizdaki fark buydu... Ben aslında cok hırslı, hayata karsı amaçlari olan, prensıblı, calısma asıgı bır kızdım okumazsam calısmazsam ölürüm derdim, koca merakımda yoktu. Ne ara evlendim çocuklarım oldu ben bıle anlamadım. suc benım ama isteseydim herseyı basarabılıcek yapıdaydım ama istemedim, yas olmus 26 ımkanım olsada yaparmıyım bilemem... Parada pulda gozum yok ama keske ayaklarımın üzerinde durmayı basarabılseydım...

Hahhh işte ben hepsini tuvalete kadar bile taşıyorum :) Varın siz düşünün. Ben yine iyi yaşıyorum odamdan, evden dışarı çıkmaktan hiç vazgeçmedim valla :)

Ee ne guzel deneme yazıyorsunuz bu da bir yetenek herkes yazamaz. Ben oldum olası acılarımı dalgaya vurup komiklikler cikarip gunluk tutarim. 15-16 yaslarindayken gunlugumu kitaplastirmak isterdim de suan yazdiklarimi gorunce tum pisliklerimi kahkahalarla yazdigim bi gunluk olmus. Rahib Teresalıktan Şehvet Ablanın şehvetli gunlukleri gibi biseye donusmus Ailem okursa kesin kalpten gider o yuzden bu da bende pismanlik ve gerceklestirilemeyecek hayal olarak kalsin. Siz yazin yine de ne olur bilemeyiz ama acilari pismanliklari onemsemeyip dalgaya vurmadan atlatamiyorsunuz

Nomu regresyon tedavisi var bilinçaltına inerek bütün bu geçmişle olan hesapları, pişmanlıkları temizliyormuş. Ne dersin denesek mi?

Çizim konusunda taaa ben burdan üzüldüm yalnız. Yetenek kolay bulunan bir şey değil. Varsa değerlendirilmeli. Keşkemmm bende de olaydı

Bi arkadas vardi Yayınevi 5 yillik sozlesmr vs demisti o siz miydiniz acaba? Ne oldu ki sonuç

Bazen tanimadığim insanların aciları dertleri tasaları canimı kendi sorunlarımdan daha cok acitiyor. Nomu da onlardan birisi. Nomu mutlu olsa bayram edicem :))

Hmm hiç böyle bir şey yapmadım. Denenebilir hiç yoktan rahatlarım

Alintilayamadim mesajima yazdiginizi ama evet var kotu seyleri takmayip dalgaya vurmakla ilgili onerim. Yazin, sadece yazin. Ben hep gunluk tutarim mesela siz de tutun. Geçen okuyorum gunluklerimi aldatildigimda dunyada tek erkek o gibi aci cekiyorum agliyorum sayfalar islaniyor Allah Belani versin muptezel kopek sürün yazip diger sayfaya da ay nereye sensin dunyadaki tek erkek varos. Ikimiz issiz adaya dussek adadaki yerli yamyamlarla cilvelesir etini hindistan cevizine dolma doldurur, kopek baliklarina yedirirdim yazmisim. Cok buyuk acilarimi hikaye anlatir gibi dalgasini gecip gamsizlastim onceden ben de takardim deneyin bunu

Gonlunde ne varsa o olsun ins. Bence siz konu acmaya devam edin. Ay ne cok konu actim deyip frenlemeyin kendinizi. Birde buraya yazmasaniz daha fena olur bence

30 yas sendromu bu nerde gorsem tanirim cunku aynisi bende de var

Bu ara çok istek geldi yapasım var bir ikiz :) Şaka bir yana hayırlısı, olursa onu da paylaşırım. Gerçi muhtemelen çok süper evliliğin vardı çocukla taçlandırdın demek diyenler olur. Sonra onu da takar takar gezerim ben.

O zaman Funda Arar'dan Benim için Üzülme gelsin hepimiz için Ben de burada dert okuyup kendi dertlerimi unutan biriyim. Çok az derdim var bir de buradan çıkmıyorum ne kadar mantıklı dimi

Ama utanıyorum. Gene mi sen diyorlar.

Bana şimdiki aklım birde eski günlerim lazım, :) aynı yaşlardayız ve şuan olduğun noktaya ben daha yeni varabildim :) geç ve zor elde edince musmutlu oluyor insan :) bu yaştan sonra diye bir şey yok benim hayatımda. henüz 21 yaşındayken bile bölümü bırakmaya karar verdim ay çok geç yeniden sınav ve dört sene olmaz dediler. Bu yaş dan sonra olmazı biraz toplumumuz bilincimize işliyor mu ne yoksa niye olmasın? Gülten Dayıoğlu aktif yazmaya sanırım 30 larda başladı hala yazıyor.

Cidden yavaş ilerliyormus. Kac yillik simdi sozlesme? Okuduklarimdan ben tatminsiz algiladim. Yani is es bunalmalariniz sanki temelde baska bi sebep var?

Bu aralar çok fazla seyin içine girdim. Pat diye çıkamayacagım şeyler. Sıkıştım biraz o yüzden :) Benim su an için en büyük hayalim kendi evim olsun tek başına yaşayabilecegim. Kitaplarim olsun okuyayim. Az biraz vaktim olsun dizi film izleyeyim. Kendime yetecek param olsun ayni zamanda. Kafam rahat olsun kısacası. Hepsi ise sizde var. İmrendim açıkçası. Bence pişman olacak hiçbir şeyiniz yok. Rahatınıza bakın. Umarim ben de bir gun sizin gibi bagimsiz bir kadin olabilirim :)

Dün bir üyeye mesajda yazmıştım size de yazayım. Joseph Conrad 1880lerde ingilizceyi 20 yaşında ögrenip birçok kitaba imza atan, dünya edebiyatında önemli biridir. Lütfen şu çat-pat dil ögrendim, ögrenecegim belirsizlikleri üzerine kurulu kendinizi işlevsizleştirecek düşüncelerden uzaklasın. Ayrıca resim diyorsunuz... Şehir, arkadaşlar, iş yerinizdeki ilişkiler hepsi sizin için dayanılmaz hale gelse bile tek başınıza da bunu geliştrebilirsiniz. İhtiyacınız olan bir kagıt ve kuru kalem. Sanatın gereksizligini savunan biriyle ne kadar tartıştıgımı hatırlamıyorum bile. O kişi şimdi iç sıkıntılarından uzaklaşmak için karakalem resim yapıyor ve oldukça yetenekli. Tek yapmanız gereken o kalemi oynatmak. Söylenmeyi bırakın harekete gecin bence. Belki sizi mutlu eden seyleri yaptıkca hayatınızda sizi mutsuz eden seyleri ayıklamak, etiketini degistirmek ya da hayalinizdeki hayata adım atmak için aradıgınız o cesareti de kendinizde bulmanız da kolaylaşır...

Nomuu bu havalar mı depreştirdi senin bu karamsarlığını Sendrom mendrom anlamadığım şeyler ama insanda bazen bir geç kalmışlık hissi bir geriye baktığında pişman olma korkusu oluyor. Hatta bende "gelecekte geçmişe baktığımda pişmanlıkla iç geçirme fobisi" var düşündüm adını böyle koydum tedavisini de bişeyler üreterek buldum o zaman fobi gidiyor. Dil öğrenmek belki hemen şu an gözünün basmayacağı bişey ama küçük küçük şeyler yapmak lazım. Açık öğretime yazıldım mesela yakında sınavlar var onlar oyalar beni. Yeni yemek tarifleri öğrenip yapmak, şu an tam mevsimi evde zeytin kurmak, turşu yapmak, evi temizleyip mis gibi kokutmak, varsa bi hobin onla uğraşmak, bi derneğe takılmak. Bunlar iyi geliyor insana, bulunduğun yerde hepsini de yapabilirsin. Ya da kararlılığın varsa daha radikal kararlar alabilirsin hayatın adına. Ama ne yaparsan yap şikayet etmeeee kendini şikayet etmeye dertlenmeye alıştırma nomu yoksa tüm hayatın böyle geçer, böyle de hayat geçer mi beh

Sevgili hocam; akıl yaşta değil baştadır derler ama, aklı da başa getiren yaştır, önce bunu bir söyleyeyim. Benim hayattaki mottom "Ya bir yol bul, ya bir yol aç, ya da yoldan çekil"dir normal şartlarda. Kafama koyduğum işi bir şekilde yaparım. Ama bazı şeyler bizim dışımızda, bizden bağımsız ilerliyor bunu kabul etmek lazım. Lazlar diyor ya; baktın olmuyor, bakmayacaksın! Süs bitkisi gibiyiz biraz. Onlar bile yerini beğenmeyince küsüyor, siz de sevmediniz işte Hopa'yı, yapacak bir şey yok. İnsan bir yere gıcık olunca, aldığı nefes bile batar yeri gelince bilirim; zira sizin orada yaşadığınızın aynısını, ben burada yaşıyorum. Olmadı, tutturamadık o kimyayı, şehir resmen kustu benim üstüme, ben de kestim iletişimi. Evime gelip kapımı kapatınca nereyi hayal ediyorsam orada oluyorum çünkü fark ettim ki her gün şehrine ayrı, insanına ayrı söylenmenin bana hiçbir faydası olmuyor. Benim de olası ensest faili veya mağduru, zorba, köyün zengini olunca adam olduğunu sanan her türde acaip velim var, - sizdekilerin laciverdi diyeyim anlayın işte - var yani değiştiremiyoruz. Sistemi söylemiyorum bile, saçma sapan bir çark. Ama kurallar... Sizi oraya, beni de buraya çakan kurallar. Bitecek gideceğiz diye düşünün, bakın ben bir şekilde 3. yılıma girdim, sizinkisi de geçecek. Konularınızı okuyorum, sürekli yeni fikirler, farklı girişimlerle geliyorsunuz. Acaba biraz geri mi çekilmek lazım bazen? Tırmalıyorsunuz farkındayım, maddi-manevi çaresizlikler sağa sola saldırmanızı söylüyor size ama yıpranıyorsunuz böyle. İki adım geri çekilin, bir süre her şeyi askıya alın ve kendinizle barışın öncelikle. Geçmişte yaptığınız doğru ve yanlış tercihlerin sizi getirdiği yer burası. Bunu kabullenin, hatalar da sizin biricik hatalarınız. Belki onu değil de bunu yapsaydınız böyle değil de şöyle olacaktı ama bunları düşünmek sizi yormaktan başka bir işe yaramaz ki? Hopa'yı öven ilk mesajımda da demiştim, kendinizi doğaya vurun. Yürüyün dağlarda, nefesinizi duyun dinleyin, kafanızı kaldırıp yamaçları izleyin, ne kadar küçük ve kırılgan olduğumuzu fark edin insan olarak. Umarım iç huzuru yakalarsınız en kısa sürede. Yolunuz benim tarafa düşerse bir kahve de borcum olsun size. Sevgiler.

Haha sonunu okuyunca nedense bende öyle düşündümm :)

Çıkış yolu bulamamak kötüdür. Bilirim

Daha zor durumlar var inanın. Benim de pişmanlıklarım, keşkelerim çok. ama kendimi yiyip bitirmemeye ne yapabilirime yönelmeye başladım.

İstediğin herşeyi şimdi pekala yapabilirsin nomu, sadece gerçekten ne istediğine bak, bul ve bütün ilgini ona yönelt. hayatından hemen hemen hiçbir konuda memnun değilsin ama böyle yaşayıp gidiyorsun. hepsini değiştirmek aslında sadece senin elinde. bak yüksek işini yapabilirsin hem de okula devam ederek. derslerini 3 güne toparlasan 2 günde trabzona yüksek için gidip gelebilirsin. Derslerini 3 güne toplaman mümkün olmayan branşta isenyine trabzonda, hafta sonları için falan kursa gidebilir sertifikanı alabilirsin. Evet yorucu olur ama olur. Hepimizin hayatında geçmişte değiştirmek istediğimiz şeyler var ama o zaman öyle olması gerekiyormuş öyle olmuş, bunları yaşamamız gerekiyormuş yaşamışız, bundan sonrasında neler yapabiliriz bunlara bakmalıyız.. Kararını ver ve bütün şartları zorlayarak başla istediğini yapmaya..

Bütün yorumları okumadım, yaşınız kaç bilmiyorum fakat bildiğim bir şey var ki o da hiçbir şey için geç olmadığıdır. Ben de 28 yaşındayım ve bu yıl yüksek lisansımı yapıyorum. Bulunduğum sınıfta 40 yaşında olan bile var. Hayallerinizin peşinden gidin, başarısız olsanız bile en azından "denedim" dersiniz..

Vicdansız artvinde mutsuz olunur mu kuymağını ye otur aşağı :)

Ben hamile halimle hem okuyup hem çalıştıysam şehirler değiştirip kmler katettiysem hem kayınvalideyi, kocayı idare edip hem evime baktıysam Nomu bu haliyle neler yapmaz. Önünde sadece maddi engelleri var. Gerçekten istese bu dediklerini çok rahat yapar. Hırs, azim ve çaba gerekiyor. penceremden

Bence siz durup durup kendinize dert arayan dert edinen birisiniz ben de bunu anladım Zaman geriye alınmıyor bildiğiniz üzere öyle yaşamak zorundaydınız öyle yaşadınız. Biliyorum insanın kaderi kendi ellerindedir ama demek ki siz size çizilen kadere boyun eğdiniz yoksa o zamandan bir değişim yapardınız değil mi? :) Hayat şartları işte hayat herkese gülüyor mu? :)

benim şahsi görüşüm bu ve canım editörlük yapan biri olarak masal kitapları için bayağı uğraşmalısın. maalesef artık masal kitapları pek satılmıyor ülkemizde. yayınevleri de romanlara yöneldi fazlasıyla. kitap bastırmak için zaten parayı basanın kitabı basıldığı bir ülkeye dönüştük

hiç birşey için geç değil açıkçası 40'ından sonra üni bitirip yüksek yapanlar bile var. sadece olumlu düşün geç değil

30a ramak kala mezun olucam ben ve tam olarak kariyerimin ne olacagi da 32den sonra belli olacak. bunlar en iyi ihtimal olarak düşündüğüm yaslar Kendini bıraktıysan eger sikayet etme, ot gibi yasa ve ölümü bekle. küçük prensin filmi çıkmıştı ya; ordaki o yetiskinlerin yasadigi siyah beyaz şehirdeki insanlardan biri olduğunu gör. Elbette stressiz ve üzüntüsüz yaşayamayacağımız zamanlara geldik. psikopat insan sayısı arttı. ve üstelik artik yeni bir akım başladı "stressiz yaşayamama", insanlar stres duymadan yasadıklarını anlayamadıkları kıvama geldi. Kısacası ya soğuk iklim kuşağındski ülkelere yerlesicez ya da etrafımızdan zevk almaya baslıycaz.. Bir haber vardı genc bir ögretmen sınıfını düzenlemisti agaclar kuslar... eger sınıf ogretmeniyseniz bu işe kalkışın bence baya bi oyalar sizi ve sınıfıniza girdikce sizin de öğrencilerinizinde ici açılır. cizim yeteneginizi evde video seyrederek çalışma yaparak gelistirin bence, bir yandan da cocuklara çizim dersi de verebilirsiniz haftasonları 1 saat falan. sizi daha üretken daha ise yarar hissettirir. ve aklınız dağılır. Bir de güneydoguda bir öğretmen sanırım yıllar önce atandigi bir köyde cilek yetistirmeye baslamisti ve her eve göndermisti fidanlari herkes yetistirsin diye. oncesinde de araştırmis burada ne yetisir diye tabi.. simdi o köy cilek üretiminde ön sıralardaymıs türkiyede. siz de biliyorsunuzdur bu olayı bir öğretmen olarak elbette.. bence etrafınızda düşünce olarak olmasa bile -garip insanlar oldugunu söylüyordunuz- hareket ve is güç anlaminda farkındalık olusturabilirsiniz. dertlenmeye degil de bu tarz farklı fikirlere yönlendirin bence düşüncelerinizi. buradaki meyve çilek de olmayabilir yanlış hatırlıyor olabilirim.

çocuklar için yazilarini bana gondersene çocuklarimi okuyyaim :)

Nomu, bende hiç gezmedim evden çıkmadım sadece ders çalıştım üstelik sosyal faaliyetlerede katılmadım. Şu an şaka maka depresyondayım ve önüme dünyaları sersen ı-ıh olmuyor... Bu genç arkadaşa var mı bir tavsiyen.. :)

O yıllarda bir nedenle yapmadınız, yapamadınız. Şimdi neden adım atmaktan çekiniyor, bahanelerin arkasına sıgınıyorsunuz? 10 yıl sonra bugunlerinize bakıp tekrar "keşke..." demek için mi? Dil, çizim kursu vs bulundugunuz yerde imkanların olmamasının bahane oldugunun siz de farkındasınızdır. Çogu yerde halkeğitim merkezleri gayet aktif. Hem ögretmensiniz, okuldaki resim öğretmeninden dahi yardım isteyebilir beraber atolye açabilirsiniz mesela. Zamanın geçip gittigi dogru ancak bu yazdıklarınız -50 yaşında olsanız bile- istedikten ve emek verdikten sonra yapılamayacak şeyler değil.

+1 Şu forumda öyle bir dilek kutusu olsa zirveye yazarım nomuyu gerçekten istiyorum çünkü, ve de gerçekten hak ediyor. Şu şeytanları onu bir rahat bıraksa olacak da yok şimdilik olmuyor işte :) Takma diyeceğim sana nomu ama önce kendime demem lazım bunu ben de bişeye taktım mı uykularım kaçar, ama senin hayatı algılama şeklin de zorluyor seni mükemmel olsun istiyorsun herşey. Mükemmel değilse olmasın istemiyorum diyorsun, kindarsın da unutmuyorsun bunlar ağır duygusal yükler kurtul gitsin. Mesela önceden eşinin ailesine idi öfken şimdi onu başka şeye yöneltmişsin. Sen de ben de şeyimden aşağı kasımpaşa diyen gamsızlardan değiliz ama senin biraz kendini oyalaman dinlememen lazım, bir de herşeyi mükemmel yapmaya çalışmaktan vazgeçmen gerek.

Dert etme, dua et. Senin lafını sana satayım.

Wuhhuuuu 30 yaş sendromu, alırım Bi dal. Aynı durumda aynı kafadayım yardım yok takip var bakalım ne fikirler gelecek

Ayyy dur, hemen kızma :) Normalde hep öyle döverek yazıyorsun hatta seninle ciddi bir tartışmam da olmuştu. Kusura bakma yani.. Ondan öyle dedim. Ama bu yorumunu sevdim diye belirttim. Kötü bir şey demedim yani. Ne hemen beddua ediyorsun yaa

Ben Bilgisayar öğretmeniyim özel bir kursta. Geçtiğimiz senelerde bir öğrencim olmuştu. Kendisi 50 küsürlü yaşlarında devletten emekli, emekliliğinin sonrasında kamu yönetimi bölümünü bitirdi. Bilgisayarın b sinden anlamazdı kursu bitirdi ve peşine kendine bir bilgisayar aldı. Şuan kim bilir hangi eğitimlerde devam ediyor. Kıssadan hisse, hiç birşey için geç değil

Mutluluğu neyin getireceği belli mi ki? Bu aralar sabah - aksam ders calisiyorum mesela. Bir yandan ingilizce kursuna gidiyorum. Bir yandan sertifika alabilecegim programlarin icindeyim. Not ortalamam da iyi. Ama mutsuzum. Buna ragmen kendimi yeterli hissetmiyorum çünkü. Problemli bir aile de buyudum. Onlarin yardimi bana çok az oldu. Genelde her seyi kendim elde ettim ve bunlari kaybetmekten çok korkuyorum. Yasitlarim gezip tozarken veya benim geldigim yerlere rahatlikla gelmisken ben tirnaklarimla geliyorum. Ve bu beni çok yoruyor... Keske onlar gibi gezip tozabilsem ama yapamam iste... Evden ise gel, filmini izle, kitaplarini oku. O çocuk kitabini yaz. En onemlisi ise o ingilizce kursuna git. Ingilizceyi ana dilin gibi ogren. Ileride özelde kariyer yaparsin belki isine yarar. Şu an sadece sen kotu durumda degilsin, sadece Turkiye kotu durumda degil. Tum Dunya ve tum insanlar bu durumda. Yasamaya devam...

Ilerdeki halm:)

Ben de hep mimar olmak isterim , nereye gitsem binaları incelerim. Okulunu okuyamam da, haftasonu kurs murs yok mudur ki çizim yapsam gidip

Canım seviyorum seni ya.. Çok tatlısın. Gamsız insan tipi en özendiğim.. Ben de g si yok aman, ömrüm çürüdü! :)

Nomu valla dilim de varmıyor söylemeye ama senin tüm bu mutsuzluğun nedeni evliliğinse ve de bunu hayatındaki başka şeylere yansıtıyorsan bitir gitsin evliliğini madem. Belki o zaman şehir de mutsuz etmez seni mesleğin de. Ya da hayata bakış açını değiştirmen lazım, 4 sene öncesine gidelim istanbulda değil ankaradayım diye mutsuzdun şimdi artvinde mutsuzsun yani hayat şartları seni istanbuldan başka yere götürüyorsa orada mutlu olmayı öğrenmek lazım. Mesela evliliğini kötü şeyler yaşamana rağmen bitirmiyorsun çünkü iyi tarafları da var eşinin, e o zaman bitirmiyorsan o iyilere yoğunlaş. Huzur mutluluk hayatı algılama şeklinle çok çok ilgili nomum. Sen çok temiz bir insansın mutlu olduğunu görsem kendi kardeşim gibi çok sevineceğim ama karakterindeki sivri köşeler katılıklar senin hayatını zorlaştırıyor. Böyle ikircikli hislerle nasıl yorulmadan yaşıyorsun şaşıyorum. Ya öyle yap ya böyle

Seninki kadarını tembellik etmeyip aklı havada olmayıp ben yapsaydım şimdiye göbek atıyordum, ben okulumu bile yarım bıraktım gezdim tozdum cok deli yaşadım... şehir şehir bırak ulke ülke gezdim ama noldu şimdi meslek yok bisey yok öz güven yok benim yerimde olsan kafayı yerdin daha cok. Belki su an hic maddi dedim yok ama manevi olarak cok eksik hissediyorum. Demekki insan hep birseylere pişman olup hep haytinda bir eksik bulabiliyor kendine.

Allah nasip ederse daha önünde 50 yıl var maddi zorlu anlarım ama diğerlerini anlamam ben benim belgeler evde yatıyor vereyim bir ikisini kullan nomu hala geç değil. inan ki benden geçti gibi laflarıda kabul edemiyorum. RTE üni sinin puanları düşük genelde 1. likle girmeyi başarırsan 600 tl bursun oluyor idare eder seni 4 yıl veya 2 yıl zorlanırsın ama mutsuz bir 5 yıldan iyidir...

Kesin nomu yazmıştır dedim yazıyı okuduktan sonra.. evet ayne dert var

Vur vur bir de sen vur. Aslında aşağı yukarı tahmin ediyorum yazacaklarını :) Teşekkür ederim.. Amin..

Seni severim Nomu ama şunu demedende geçemeyeceğim. Herşeye birden atlıyorsun daha doğrusu atlama isteği var bir çeşit maymun iştahlılık. Bir yandan Gürcüce öğreneceğim diyorsun. Gürcistana gideceğim diyorsun yok olmadı yüksek lisans yapacağım diyorsun, yazarlık yapacağım diyorsun, şimdide çizimlerden bahsediyorsun, İstanbuldan bahsediyorsun, devlette çalışmayı sevmediğinden bahsediyorsun. Gerçekte ne istiyorsun Nomu? Hepsi birbirinden zıt konular Tek birşeye odaklanmalısın bence. Gerçek ve tek bir hedefin olmalı. O amacı gerçekleştirmek içinde ne gerekiyorsa onu yapmalısın. Tıpkı öğretmenlik için odana kapanıp kendini sınavı kazanmaya odaklanman gibi. Öyle yapınca başardın.

Geç niye kalasınız ben anlamadım. Ayrıca dil için çizim için ille de bir yere gitmenize gerek yok bence. Kendi çabalarınızla da bir şeyler yapabilirsiniz. Belki biraz daha uzun sürer ama sonuçta kendinize bir şeyler katarsınız.

Me da shen diyorsun yani :) Kim mızmızlanıyor sadece bak Gürcüce öğrendim Şimdi 3 kelimeden ibaret olabilir. 3 ay sonra 100 kelime yaparım onu ben bu beni nereye taşır bilmesem de

Mutluluğu hep elde edemediklerimizde arıyoruz. Kendi hatalarımızı kabullenip, göğüslemiyoruz. Hal böyle olunca da yeni pişmanlıklar, yeni huzursuzluklar silsilesi alıp gidiyor. Ama gerçekten şu saydıklarınızı nimet sayanlar var. Hiç atanamamış, atanma umudu kalmamış meslektaşlarınız var. Evlenemeyen, yalnız başına olan insanlarda var. Ne bileyim hayatta sıkıntılar hep var, olacakta. Biz ne kadar hedef koyarsak koyalım gerçekleştirdiğimizde hayat önümüze yeni sorunları koymaya devam edecek. Şuan mesleğe başlamış ve gezme planları yapıyor olmak isterdim. Ama ben oturdum inek gibi farmakoloji kasıyorum notlardan kaybolabilirim her an. Kahvemi alıp öylece mal gibi oturasım var :)

Sizde degisik bir durum var nasil desem gizemli gibi. Sık sık konu açıp uzun uzun yazsanizda konulariniz ilgi goruyor ve herkes yardima kosuyor. Azcik gayret etseniz belki psikolojik bir tedavi yasam kalitenizi bir kac vites arttiracak. Öf ne cok konustum. Demesi kolay demi yapmak zor inan cok iyi anliyorum sizi