kendine yazık etme asla okulunu erkenden bitirmeye bak hem yüksek yaparsın hem bir yerde çalışırsın imkanın olursa okulda kalırsın araştırma görevlisi olarak

Evet zaten ilk etapta ev almamiz mumkun gorunmuyor kiraya gidecegiz sanirim. Ama sonuna kadar da kirada nasil duracagiz diye kaygilaniyor annem ve babam, boyle olunca uzuluyorum zaten yaşlari da ilerledi.. Öğrenim kredisi çıkmişti ama hem odeyemem diye hem de fazla bir harcamam olmaz idare edebilirim düşüncesiyle almamistim. KaPrisLiPazen

Aslinda ablanda kotu degil ama onada yük fazla gelmis belliki. Ustune birde Issiz kalmis, O da caresiz ne yapacagini bilemiyor şuan. Ben okulunuzu birakmayi tavsiye etmem yinede sonuna kadar zorlayin okul için. E

Öncelikle Allah yardımcınız olsun Ama sakın okulu bırakmak gibi bir hataya düşme Annen ve baban buna herşeyden çok üzülür eminim Senin onlar için uzun vadede yapacağın en iyi şey okulunu bitirmek

oncelıkle okuluuzdakı part ttıme ıslere oncelık vererek iş bakının, aynı anda hem okuyuphem çalışabılırsınız o kadarda zor degıl bırcok ınsan bunu yapıyor bende yaptım zamanında, kazandıgınız para ortalama 400 tl olsa onuda eve verırsınız yada kendı masrafınız ordan cıkar evden hıc para almamış olursunuz. ıkıncısı bu kadar ısteklı ve basarılı ısenız ustten ders alın okulu erken bıtırmeye bakın. ucuncusu unıv. teen mezun olan bır kısının artık part tıme ıslerde degıl maası az bıle olsa full tıme bır ıste calısması gerekır ablanız bencıl ve tembel bırı bence once onun kendıne cekı duzen vermesı gerekır. ne aılenızı ne baskalarını dınlemeyın en kotu akademık karıyer yaparsınız atanamazsanız bıle, bende öğretmenlık meslegının kotu bır tercıh oldugu kanısındayım ama bana gore bır meslek dalıda degıl sız heveslı ve ısteklısınız ve bu ulkenınde sızın gıbı ogretmenlere ıhtıyacı var.. bu dedıklerımı uygulayın son olarak evdekı durumların suclusu sız degılsınzı bellıkı bırı borc yapmıs odenmemıs ve ev elden gıdecek burda suclu anne ve babanızın plansız harcama yapması, ablanızda laf soylerseo zaman senı kım okuttu mezun oldun evde yatıyorsun donde kendıne bak deyın kale bıle almayın, umarım herseyın hayırlısı olur sızın ıcın.

Of saçmalama tabiki de okulunu bitir. Bu da soru mu? Bırak ablan kendi kendine delirsin, hiç muhatap olma.

Eviniz satildığında ev almak yerine kiraya ciksaniz. Bir de siz öğrenim kredisi alıyor musunuz,

Herkese merhabalar, uzun süredir burada aktif degildim ve girip konu açmamak için çok direndim diyebilirim. Ama artik kafamin içindeki karmaşa beni çözüm bulmaya zorluyor ve ani/sagliksiz bir karar vermenin endişesini taşiyorum. Özet geçmeye çalişacağim.. 19 yaşindayim, üniversite ikinci sınıfa başladim. Çevrem ve ailem sicak bakmasa dahi, çok çalisip mucadele etmeyi goze alarak küçüklügumden beri hayalim olan sevdigim bir bolumu yazmış, öğretmenlikten vazgecmek istememiştim. Gelelim benim için en önemli unsur olan aileme.. Annem babam ve ablamla yaşiyorum. Aslinda uc kardesiz fakat abim farkli bir şehirde çalisiyor. Maddi olarak sıkışık bir duruma geldik, evimizin bir mahkeme durumu var ve kelepire gidecegi söyleniyor. Mahkemece belirlenen fiyata goreyse bu şehirde başka bir ev almak imkansiz. Sonuc olarak bizi bir borç bekliyor sanirim. Babam zaten işinden fazla bir para kazanamiyor ve yaşi da ilerledi. Abimse kendisini çevirebilecek kadar kazansa dahi bu işini döndürmesine bile yetmiyormuş. Ablam da universiteden sonra ara ara çalişarak destek oluyordu babama. Yalniz sorun şu ki ablamin çözemedigim halleri var, calistigi donemde eve biraz destek olacak olsa hemen bana "sen ne işe yariyorsun, ben olmasam okuyamazsin zaten atanacak da degilsin neden okuyorsun" tarzinda sayamayacagim kadar incitici şeyler soyluyor, her firsatta eziyor beni. Ama dedigi gibi bir durum yok cunku zaten devlet universitesinde okuyorum ve her turlu masraftan kacinmaya çalisiyorum. Yine de agirima gidiyor, cokca kez okulu birakmayi dusundum sirf bu ezici laflarina son verir dusuncesiyle.. Yani anlatamayacagim kadar çok hakaret yedim ama hep sustum. Birkaç hafta once işinden ayrildi ve bundan sonra daha çok değişti, vurup kiriyor etrafi, anneme bagiriyor ustume gelme vs diyor. Kaç yaşinda kadin, annemi aglarken gormekten içim eridi artik.. Annem guzellikle anlatiyor senin parani istemiyorum sana çalismak zorundasin demiyorum neden boyle yapiyorsun diye ama dinlemiyor bizi. Annemi babami çok üzüyor, çaresiz kaldim ve artik kendimi bencil ve sorumluluk ustlenmesi gereken biri olarak goruyorum. Bu nedenle de okulu birakmayi düşündüm, çok hayallerim vardi sinava hazirlanacaktim dil ogreniyordum, bölumumde birinciydim gecen sene, hatta hocalarim yuksek yapabilecegimi benim icin çok iyi olacagini soyluyorlardi hep. Yanliş anlaşilmak istemem kendimi yuceltmiyorum, sadece bolumumu severek okuyordum ve bu imkanlarla ilgili hayallerim vardi, bunu anlatmak istedim. Ama şu an her şeyi bırakip bir işte çalişmayi ve aileme destek olmayi istiyorum, evet belki uzulecegim ama boyle de kendimi hiç iyi hissetmiyorum. Part time calismayi dusundum ama okulum biraz uzak, yol biraz fazla zaman aliyor. Hem ayni zamanda bir işte çalisabilecek bir bunyeye sahip degilim.. Okulu birakmak istemiyorum ama bazen de sanki mezun olunca atanabilecek miyim diyorum kendime. Hem ablamin baskilari hem annemin uzuntusu aklimdan gitmiyor. Çalişayim, annem babam da rahat etsin ben de uzerimde abla baskisi hissetmeyeyim diye dusunuyorum.. Çevremdeki insanlar zaten "öğretmenligi neden okuyorsun" demeyi hobi edinmiş durumda, sonra bizimkilerin bu durumu ve benim hayalim olan meslek... Tum bunlar beni çıkmaza sokuyor. Eger okulu birakirsam onceden kimseye soylemek istemiyorum, ozellikle arkadaşlarima/hocalarima vs. Ama gönlüm de hiç elvermiyor, kendime yazik etmekten, sonra pişmanlik duymaktan çok korkuyorum. Sizce ne yapmaliyim? Önceden planladigim gibi erkenden sinavlara hazirlanip derslerime odaklanarak mezun olmayi ve meslegime ulaşmayi mi beklemeliyim yoksa her şeyi birakip çalişmali miyim? Inanin normalde böyle bir şey düşunmezdim ama artik düzgün akil yurutemiyorum. Hep ağlamak geliyor içimden tutamiyorum.. Uzun oldu lütfen kusura bakmayin. Düşünceleriniz benim için çok önemli... VuslataDair evli ve 3

Arkadaşlar hepinize çok teşekkur ederim tek tek okudum ve dikkate aldim. Şu an için birakma düşuncesini kaldirdim diyebilirim. Kendimi derslere odakliyorum, ve cevremdekileri duymamaya çalişacagim. Yari zamanli iş için araştirmalar yaptim henuz bulamasam da zaman ne gösterir bilemiyorum. Tekrar çok teşekkur ederim

Sakin ama sakin okulunuzu birakmayin! Ablanizi omuzlarindan tutup sarsmak istiyorum bu nasil bir kotuluk! Tekrar soyliycem, lutfen okulunuzu birakmayin. Hayaliniz, idealiniz olan bolumu okuyorsunuz. Sizin gibi ogretmenlere ihtiyaci var cocuklarin. Ablanizin dediklerini umursamayin, duymayin. Birkac sene idare edin. Bu surecte ogrenci bulabilirseniz ozel ders verirsiniz hatta.

Kulaklarını tıka ve yoluna devam et Konuşsun dursun ablan