Kardeşim kullanıyor sağolsun beni çalıştırıyor arada özel derste aldım hoca da iyisin dedi ama ben sınavda heyecan yapıp üstüne dosyayı da yakınca çevremdekiler beni dahada çok demotive ettiler olmuyor demekki sakın trafiğe çıkma demekki yapamıyorsun trafiği de tehlikeye atarsın gibi şeyler söylerek iyice korkuttular. Halbuki sınavda öyle çok büyük hatalardan kalmamıştım ama devamını getirmedim işte...

anksiyetinizle alakalı

Bana böyle bir zamanımda kendimden neden kaçtığımı sormuştu psikolog bir arkadaşım. Kendimi işe ve ailem ve arkadaşlarımın sorunlarını çözmeye adamıştım. Sürekli bi koşturma halindeydim. Onun bu sorusu üstüne farkettim kendimden kaçtığımı. Kendim için bir şeyler yapmak isteyip o dönemde astroloji ve numeroloji eğitimi aldım. İyi geldi. zamanla kendimden kaçtığım sorunların sebebininde benden kaynaklandığını farkedip ekarte edip yeni bi düzen oluşturdum hayatımda. Psikolojik destek te aldım tabi. Yani insanız dönem dönem böyle süreçler geçirebiliriz. Siz kendinizi kapatmayın, hoşunuza gidecek bir şeylere yoğunlaşmaya çalışın hln09 Şeytanın

Derdimi sıkmadan doğru bir şekilde anlatmak istiyorum. 32 yaşındayım aslında genele bakarsanız insanlara göre iyi bir işim iyi bir ailem iyi bir nişanlım var çok ama çok şanslıyım birçok kişiye göre. Ama neden kendimi tam anlamıyla iyi hissetmediğimi bilmiyorum. Yakın arkadaşlarıma göre bunun sebebi mükemmelliyetçilik olabilirmiş. Örnek vermem gerekirse mesela yüzme bilmiyorum araba süremiyorum hiç uçağa binmedim hiç güzel bir tatil yapmadım şöyle canımdan öte diyebileceğim bir dostum olmadı becerebildiğim bir hobim yok mesela müzik aleti çalmayı denedim beceremedim, boyama elişi vs denedim onu da beceremedim yatkınlığım sıfır yaptığım şeyler asla güzel olmuyor. Mutfakta da aman aman iyi değilimdir tariflerden birkaç kez deneye deneye belki tuttururum ama mutfağa ilgim diğer alanlar kadar olmadı hiçbir zaman. Çok uzun yıllar obezite ile savaştım belki sebebi budur bilmiyorum. Umarım şımarıklık olarak algılanmıyorumdur. Anlatmak istediğim kendimi mutlu edecek küçük sebeplere ihtiyacım var ama ben bunları nasıl başarabilirim bilmiyorum. Mesela küçük bir sahil kasabasına atanmak istiyordum olmadı istanbulda kalmak zorunda kaldım. Atanınca arabayla yakın illere gidip gezmek gibi hayaller kuruyordum motivasyonum buydu sınava çalışırken. Kazandım atandım da şükür hatta arabamı da aldım ama bir dosya yaktım hala geçemedim ehliyet sınavından ve özgüvenim zedelendi. Tekrar girip denemedim bile. Yüzme kursuna başladım anksiyete sorunum yüzünden yapamadım. Spor salonuna yazıldım çalışma saatlerim yüzünden gidemiyorum. Kendime meşgale arıyorum ama hiçbirinde başarılı olamıyorum. Ne olacak benim bu halim? Bana önereceğiniz birşeyler olur mu? Sorunum gerçekten ne benim? Ne yapmalıyım. Hayatım iş ev arasından ibaret. Çok bunaldım. Neden bu kadar başarısızım bilmiyorum.. -adre- nosce te ipsum... Anneler

Şu anda ehliyet almak eskisine göre daha zor zaten. Pek çok insan bikac kez deniyor. Doktora yapan bir arkadaşım çok zor aldı ehliyeti kaç kez denedi hatta otomatik aldı en son ama yaptı mı yaptı şimdi baya iyi bir şoför oldu. Yani demem o ki deneyin başarısız olmaktan korkarsaniz başarısız olursunuz zaten. Yüzme konusunda da yüzme bilmeyen milyonlarca insan var emin olun. Benim eşim akademisyen mesela yüzme konusunda asamiyor bir şeyleri yani bu adama başarısız mı diyelim şimdi yoo bu da eksik kalsın diyoruz. Ya da başka bir spor hocası bulabilirsiniz size daha iyi hissettirecek biri mesela. Ben de 35 yaşındayım hala atanamadim size göre çok çok getiredeyim yani mesleki anlamda. Yaptığınız şeyleri küçümsemeyin derim.

Geçen gün bir yazı okudum o kadar hoşuma gitti ki. Diyor ki, hayatım monoton diye dertlenmeyin o bile bir lüx. Bir gün hayatınıza çok kötü bir şekilde bir şeyler olur ve o monotonluğu özlersiniz diyordu. Gerçekten öyle bazen hamd etmeyip çok şeyler istiyoruz. Olanlarla mutlu olmayı bir türlü beceremiyoruz.

Bence çevrenizdekilere söylemeyin. Onların sizin üzerinizdeki kehanetleri kendinize satın almayın neden yapıyorsunuz bunu kendinize? Herkes tek de geçecek diye bir kaide mi var isterseniz 15 olsun devlet size bu hakkı vermiş. Bence siz gayet beceriklisiniz ama çevrenizin fikirleri sizde anksiyetik bir durum meydana getirmiş araba kullanmaya karşı. Kimseye söylemeden hazırlanın. Siz yaparsınız

Süpersiniz 4 kez kalmıs bir dosya yakmıs oluyorum yani. Bu sebeple hep sen sakın bi daha deneme demekki kabiliyetin yok dediler korkuttular. Öyle çok özeniyorum ki kadın sürücülerimize bu konudan aldığım destekle terkar denemeye karar verdim bugün. Sınava kadar alabildiğim kadar özel ders alayım. Abiyle ablayla nişanlıyla falan öğrenilmiyor onu çok iyi anladım kızmıyorlar ama o gerginliği hissedip rahat olamıyorsun. Bana da dua eder misiniz

Çok teşekkür ederim güzel yorumunuz ve desteğiniz için. Bende kendimi sorunumu biliyorum ama nasıl çözeceğimi bilmiyorum galiba bu noktada benimde destek almam gerekiyor. Çünkü tüm bunlar nişanlımla aramdaki ilişkiye de yansıyor sürekli kavga ediyoruz hatta bazen çoğu şeyden onu suçluyorum

Devamını getirmeye çalışıyorum inanın. 4 kez girmiş oldum mesela zaten ehliyete ama çevrem demekki sende o beceri yok bir daha girme gibi söylemlerle güvenimi kırdı şimdi tekrar girsem yine kalırsam daha çok üzülürüm diye denemiyorum bile. online eğitimler olabilir çok güzel bir fikir mutlaka araştıracağım

Aslında birer örnekti hepsi yani insanların belki hayatlarında önemsedikleri şeyleri ben çabalasamda yapamıyorum hiç mi birşeye yeteneğim olmaz

Biliyor musunuz zaten çok kötü şeyler yaşadığım için hayatın bir ucundan tutma çabasındayım suan. Yoksa normal insanlar işinden evine geldiğince acaba ne yapsamda düşüncelerimden kurtulsam diye plan yapmaz oturup dinlenir. Kendimle baş başa kalmak istemiyorum..

Ayy o çevredeki enerji emicileri dikkate almayın siz. Yeniden deneyin muhtemelen sınav anında ekstra stres yapıyosunuz.

Herkes her konuda yetenekli olmayabilir. Bizde evden işe işten eve. Çoğu çalışanda böyle zaten. Eğer başarılı ve yetenekli olmasaydın sınavıda kazanamazdın. Bence sizinki kendini sevme ile ilgili. Önce kendini sev kendine inan. Zaten gerisi gelecektir.

Evet hata yapmamak için dikkat edeyim derken heyecan yapıyorum

Bunlar düzelebilir mi gerçekten? Tekrar tekrar denemeli miyim bu beni daha çok üzmez mi peki? Denenmişi denemek olmaz derler ya hep

Dünyada milyonlarca insan yeteneklerini açığa çıkaramadan/keşfedemeden yaşlanıyor ve maalesef ölüyor. Evden işe işten eve şeklinde yaşamak için doğmadık zaten. Oysa bilsek ki birçok yetenekle doğduk, yer yerinden oynar ve dünya mükemmel bir yer haline gelirdi. . push ;

Evet anksiyete hastasıyım zaten haklısınız hln09 Şeytanın

Anhedoni yaşıyor olabilirsin. Bu biraz genetik aslında. Serotonin salgılama düzeyin düşük olabilir. Doğru motivasyon kaynağı ile biraz bu durumları asabilirsin. Mesela arabayla farklı illere gezi yapacağım motivasyonu ile sınava hazırlanıp kazanmışsin demek ki istersen basarabiliyormussun. O kadar da başarısız değilmişsin. Ve benim fikrim nişanlın var ama aşık değilsin. Öyle olsan duramazdın yerinde. Ona karşı cinsel çekim hissetmiyor olabilirsin.

Zaten cesaretimi toparlar denersem hiçkimseye söylemem işe gidiyorum der öyle girerim çevredekilerin beklentisi olunca daha kötü çünkü yine mi yapamadın demeleri çok üzmüştü o dönem

Burda kendimi tanıtmam mümkün değil ama çevremde özellikle iş hayatında çok sevilirim :) olumsuz hislerimi pek kimseye anlatmam ailem dışında . push ;

Bir fetret dönemi şart :)

Ay nalaka ya. Bi kere tanıdıkla o iş yürümez. Ben araba aldım İstanbul'da yaşıyordum o dönem. Düşün istanbul trafiğini. Eşim bana kullandırmaya çalışıyordu. Sözde öğretecek. Kızmıyordu ama hissettiriyordu sanki hiç kullanamayacakmışım gibi sanki hiç park edemeyecekmişim gibi. Zaten e5 sahil yolu yasaktı. Tin tin semt içinde geziyordum. En son bi taksiciye denk geldim. O gün de arabam site içine sığmadı, taksiyle geçerken adama gösterdim bu benim arabam diye. Adam gül gül öldü bana inanmadı. Bi umut yanımda anahtarını taşıyordum gösterdim felan. O taksici bana öğretti. Mesela battı çıktıdan çıkarken sağdaki yol önüme birleşince panik olurdum ben eşim görmen gerek gelenleri felan derdi. Adam bana şey dedi sizin sırtınızda gözünüz mü var? 300metre ilerlemeden nasıl görebilirsiniz sağ yukardan birleşenleri. Onlar dikkat edip ona göre katılacak trafiğe. Ya da sol ikinci şeride yerleşmemi tavsiye etti. İstanbul'da en sol çok hızlı. Sağ şeritler de büyüyüp küçülebiliyor katılanlar oluyor felan. Neyse uzatmayayım ben bi cesaret kullanmaya başladım. Seneler oldu. Tavsiyem tekrar hoca tut kendine güven ve hiç vazgeçme. Her gün kullan alanını genişlet her gün iki sokak öteye git. Ehliyetin yok sanırım ehliyet sınavının olduğu alana kadar hocayla gidersiniz anlaşmanı ona göre yaparsın. Orda sen kullanırsın mesela.

Sınavda heyecan yapıyorsan düşük dozda sakinleştirici almayı düşündünüz mü hiç. Benim bir tanıdığım öyle geçti. O da sizin gibi dosya yakmışti

Ne kadar güzel umarım birgün bende kendimi sevip, affedip, barışırım.. o kadar üzüp kırıyorum ki kendi kendimi. İnsan kendine kırılır mı? Oysa ne büyük nimet alıp kahveni balkonun köşesinde oturup dinlenmek. Ben kendimle yalnız kaldığım an kendimi üzmekten başka birşey yapmıyorum. Yapamadıklarımı yüzüme vurup duruyorum

Neden bir özel hoca tutmuyorsunuz. İşini çok güzel yapan profesyonel kadın hocalar dolu instagramda. Kadın olması şart değil tabi.

Ben de yüzme bilmiyorum denizi de severim, makarnamı alıp kıyıdan çok uzaklaşmadan yüzüyorum yetiyor bana hiç yüzme öğreneceğim diye kasmıyorum. Ehliyetim yok en ufak bir arzum da yok sizin gene isteğiniz var illa alırsınız ehliyet ne salak erkekler alıp kullanıyor hiç mesele etmeyin bunu. Önemli olan gerçekten istediğiniz şey için ısrarlı olmak tekrar tekrar girin ehliyet sınavına böyle bir sürü insan var. Kendinize hobi konusunda aşırı hedefler koyuyorsunuz müzik aleti resim filan ciddi yetenek işleri. Bende de yok mesela, mandala boyuyorum fotoğraf resim kumaş filan karışık kolajlar yapıyorum çiçek büyütüyorum. Ben de deniz kenarında yaşamak isterdim ama mümkün değil o yüzden yazları Datça'da bir ay mütevazi bir ev tutuyorum en azından yılın en güzel zamanlarını orada çay bahçelerinde sahilde pazarda geçiriyorum. Ya hep ya hiç ya tümü ya da asla insanı olmayım. Ne kadarcığına imkanınız varsa o kadarıyla mutlu olmaya bakın. Bu arada mutfakta değişik tarifler insanı olmasanız da kene yiyeceklerinizi sağlıklı ve basit bit şekilde pişirmey öğrenin hele de obezite geçmişiniz varsa

5. Kez girmeye utanıyorum çevremdekiler yüzünden yapabilseydin çoktan yapardın hadi en fazla üçte alsaydın sen trafiğe çıkma fren yerine gaza basarsın onu bunu ezersin gibi gibi sözlerle korkuttular beni. Aslında öyle çok üzülüyorum ki imkanım var ama kullanamıyorum. Sınav anı çok farklı normalde gayet rahat sürüyordum derslerde falan. Ne bileyim kendimi en çok kendim gömüyorum. Kardeşim ilk sınavda aldı mesela kaç yaş küçük çocuk yaptı sen yapamadın diye günlerce kendime acıdım J janemarple

Araba satın aldınız kullanamıyorsunuz ancak evin önünde mi duruyor araba?

Çok şey yapmak isteyip hiçbir şey yapamamışsınız gibi hissettim. Her zaman her şey planlandığı gibi gitmez ya da illa bir şey yapmak zorunda değiliz. Hatta hepsinde başarılı olacağız diye bir şey de yok. Bence sakin kalıp gerekirse hiçbir şey yapmayın. Canınız istediğinde kendiliğinden bir hobi sahibi olabilirsiniz. Sizi anlıyorum benzer süreçlerden geçtim :) Kendinizi salın :)

Yani hayatımızda hep bir eksik olacak. Bir yer iyi giderken bir yerden eksik kalıcaz bunu kabul etmek gerekiyor. Karalar bağlayıp ben bir işe yaramıyorum demeyin. Araba kullanmak zorunda değilsiniz ya da yüzmek belki başka bir şeye ilginiz vardır. Sıkmayın kendinizi zamana bırakın

Hiç bir zaman hiçbir şeye geç kalmış sayilmassin nereden başlasam kardasın derler hep

Doğru olabilir genetik kısmı ailemde genelde depresyon hakimdir. İlişkim konusunda gerçek hislerimi hiç gösteremiyorum bende bir sıkıntı var ama ne bende bilmiyorum hep kendi mutluluğumu birşeylere bağlıyorum olmadığı zamanda yıkılıyorum

Genelde herkes böyle söylüyor aksi olsa okulu da kpssyi de kazanamazdın sınav kültürüyle sosyal kültür biraz farklı tabi sosyal anksiyete yaşıyorum sanırım

size çok benzeyen bir arkadaşım var vardı diyelim. hayat enerjisi o kadar düşüktü ki aynı zamanda bizim de enerjimizi sömürüyordu

Öyle belkide her yeni gün sıfırdan başlayıp yeni bir başlangıç yapmak

başlayıp devam etmediğiniz şeylerden bahsetmişsiniz. mesela bir kere yaktığınız ehliyet sınavına tekrar girmediğinizden. Acaba çabuk vazgeçiyor olabilir misiniz? Müzik aleti çalmak ciddi emek ister ben kursa bi kaç ay gittim başaramıyorum denilecek bir şey değil. 3 yıl emek verdim küçükken yinede istediğim düzeye gelememiştim.. daha basite indirgeyip mandala boyamak, puzzle yapmak gibi etkinlikler yapabilirsiniz evde. spora saatler dolayısıyla gidemediğinizi yazmışsınız. Bende spor salonlarından ziyade bir kulaklık takıp, yürüyüş yapınca daha iyi hissederim kendimi. Denediniz mi? Birde online eğitimler almak en iyi gelenlerdendi sanırım. ilgi alanlarınıza göre online eğitimler alıp, üzerine yoğunlaşabilirsiniz.

Negatif düsüncelerini cok yogun odaklanirsan böyle atak durumlari yasatabiliyor ya. Negatif düsüncelerini pozitiflige cevir o zaman fark yaratacak hayatin. Sonucta motiveyi bulupta kazanmissin. Bu demek oluyor ki hedeflerini belirlersen yaparsin özgüvenin hic düsük olmasina gerek yok böyle bisey düsünme.