Bunları araştırayım öyleyse, çok teşekkür ederim

Konuşmadım, bugün konuşayım öyleyse

İnşallah ben de sizin gibi kendimi toparlayabilirim

Demek ki sizin farklı ilerlemiş. Arkadaşlık sevgililik yoksunluğnu biraz aileye yansıtıyor olabilir misiniz? Demek ki huylari bu çünkü kimi insan sarılmayı sevmez misal ama sizin şuan agir basmış alisamadiniz belki

Şu anlık böyle bir imkanım yok.

Sonra ne oldu peki?hayatınızı toparlayabildiniz mi?

Terapiye gitme şansınız var mı? Çünkü en işlevsel çözüm bu.

Evet ben mezun olunca ailemin ayak diremelerine annemin beddualarina rağmen başka bir ilde iş buldum ve ev kurdum dedim biraz zorlanayim maddi anlamda 3 birikmez 1 birikir ama huzur geldi hayatıma tat geldi renk geldi saçımda gencecik yaşta beliren beyazlar gitti.. annem ve babama da iyi geldi ayrılık daha kıymetli oldum şimdi daha iyi aramız ve ben 25 yaşıma dek sabrettim bir erkek almadım hayatıma çünkü yaraliydim psikolojim hastaydı önce kendimi iyilestirdim kendinin değerinin farkına vardım sonra bir başkasına değer vermeyi seçtim ve doğru bir seçim yaparak çok şükür şu an 1,5 yıllık mutlu bir evliliğin icindeyim

Videolar var bununla ilgili inceleyin belki yardimi olur

Bizi de babam terk etmişti. Annem ilgili olmasına rağmen baba eksikliğinden ben de sevilmeye açım. Bu yüzden ve başka başka nedenlerden olmak üzere bir hatalı evlilik ve bir hatalı nişanlılık yaptım. Delirmedim şükür, hatta hiç olmadığım kadar akıllandım :) İnşallah benim yaşadıklarımı yaşamazsınız. Ben kendime dersler çıkardım. Acı oldu ama çıkardım :) Bir kere bizi terk edenler yüzünden biz değersiz olmuyoruz. Evet onlar değer vermemiş olabilir. Ama değerimizi de onlar belirleyemez. Kaç erkek terk ederse etsin. Umursama. Giden olursa gelişine tekme çakmayı öğrendim ben daha hızlı gitsin diye. Sonuçta bir insan bir insanı severse gitmesi o kadar kolay olmaz. Bir de ufak tefek sevgi gösterilerine ben çok değer veriyordum. Biri yüzümü sevsin, bir tatlı kelime duyayım hemen köpek oluyordum. Biraz sevgi uğruna çok yanlışları kabullendim. Sonunda hepsi elimde patladı. İyi yönleri varsa kötü yönlerini örtmek gerekiyor karşıdakinin diyordum ama öyle değilmiş. Kötü huy az olmalıymış. Ve hayatını etkileyecek zindana çevirecek kadar kötü şeyler olmamalıymış. Bunlara dikkat etmeni önerebilirim. Bir de yaşadıklarını dalgalı bir deniz olarak düşünebilirsin. Boğuladabilirsin, dalgaların üstünde sörf yapmayı da öğrenebilirsin. Avantaja çevirmeye çalış. Bak ben defalarca dibi gördüm. Hiç dibi görmemiş insanlardan daha avantajlı olduğumu düşünüyorum. Babasız büyüdüm. Hayatımda düzgün bir insan da olmamıştı. Erkeksiz nasıl yaşanır biliyorum. Kavanoz da açıyorum, çivi de çakıyorum, boya badana bile yapmışlığım var. Allah bundan sonrasını iyi etsin inşallah :)

Çok çok mutlu oldum adınızaçok iyi yapmışsınız.

Güçlü duruşumuz beni çok etkiledi, umarım ben de dalgaların üzerinde sörf yapanlardan olurum Bu yaşadıklarımdan ben de ders çıkarıp yoluma öyle devam edeceğim.

Üniversitede o kadar ortamım yok, arkadaşlarım daha çok derslerle ilgili tipler.2 yakın arkadaşım var, biri pek dışarı çıkmaz zaten, birinin de annesi çalıştığı için yemek, ev işleri ile uğraşıyor.

Ben de terapiye gitmenizi önerecektim. Belediyelerin ücretsiz hizmetleri var; belki faydalanmak istersiniz, araştırın.

Oturup annenle konuştun mu hiç bu düşüncelerinden bahsettin mi? Bahsetmediysen oturup annenle konuşma vakti gelmiş. Yanlış olanı hepimiz yapıyoruz ama bilmeden ama bilerek, önemli olan yanlış olduğunu bile bile yapmamak sen bunun farkindasin en azindan.

Çok şeker bir hatunsun. Bak hayatta çok güzel şeyler var. Bende bir dönem çok sevgisizlik çektim, çok göz yaşları döktüm, çok kez ölmek istedim. Ama sonra ne oldu? Kendime döndüm. Kendimi başka şeylerle meşgul ettim. Kendini üzüp, kurmak yerine annen ile güzelce konuş.

Aynı ben duyguların.. ben ailemle defalarca konuştum da ne oldu asla sevgisiz kalmadım onlara göre saçını süpürge etti annem babamda çalışıp didindi bunlar yeterliydi onlara göre.. annemde saçını süpürge etmesi ben herşeyi yaparimci olmasıydı bize hiç fırsat vermedi ben mükemmel anneyim sandı buyuyemedik de.. benim annem babam benim hayatımın katili oluyordu az kalsın ama onlara sorsan hiç hata yapmadilar

sımsıkı sarılasım geldı etrafından guzel ınsanlar hıc eksık olmasın sımdıden ıyı bayramlar

Çok teşekkür ederim, bakacağım mutlaka N nscckts Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Ben işte bu internetten tanıştığınız ve bir türlü vazgeçemediğiniz genç için de saplantı oluşturduğunuzu dile getirmeye çalışmıştım. Sevgi açlığı çekiyorsunuz bariz ortada ama bunun için sevginizi böyle aptal saptal tiplere harcayacağınıza, gidip yetim hanelerde ki çocukları mı sevseniz? Eminim bu size iyi gelecektir. Ayrıca annenizi karşınıza alın ve bir güzel konuşun. Hem bakın üniversitede bitiyormuş. Ondan sonra eminim hayatınız çok daha güzel olacak.

Çok teşekkür ederim, iyi bayramlar

Bu durum genelde daha küçük yaşta yaşayıp atlatiliyor. Blue çağında yani ama sizinki uzun sürmüş bir uzmana gidebilirsiniz.

Başka arkadaşlarım da var, onlarla geziyorum ama sanırım ben de bağımlı kişilik var. Tekte gezebilirim ama bu hiç hoşuma gitmiyor. Hep yanımda birileri olsun, sevileyim istiyorum.

İnşallah çok güzel olurYetimhanede ki çocukları sevme fikri çok güzel, inşallah gerçekleştiririm.

Sevgili KK kadınları, umarım her şey gönlünüzce oluyordur ya da olur. Ben 21 yaşında bir üniversite öğrencisiyim. Seneye son sınıf olacağım. Ben büyük bir sevgi açlığı çekiyorum. Bu açlığı nasıl kapatacağım hiç bilmiyorum, en kötüsü ilerde bu açlık hatalar yapmama neden olacak, belki de delirmeme neden olacak diye korkuyorum. Babamdan pek sevgi görmedim, görmüyorum. Küçükken bizi bırakıp gittiği bir dönem oldu, sonra tekrar geldi. O dönemde sanırım bende değersizlik duygusu oluştu. İçten içe bırakılma korkusunun temelleri atıldı bende. Sonra geri geldi ama yine sevgi göstermedi.3 yıldır üniversite okuyorum, hala hangi bölümü okuduğumu bilmez. Hiç sormadı üniversiten nasıl, neler yapıyorsun, ne yiyorsun okulda falan. Annem desem sürekli temizlik, ev işleri derdinde. Bugün sarılmak istedim, ellerim ıslak dedi, geri çevirdi. Diyemedim ellerin ıslaksa nolmuş diye, sarılalım yeter ki. Korkuyorum hayatın beni savurmasından, sevgisizlik yüzünden yanlış kişilere tutunmaktan, en sonunda yaşadığım hayatı kabullenemeyip delirmekten. Sanaldan tanışıp beni hiç bırakmayacağına inandığım çocuğunda beni bırakmasıyla bu duygularım daha da depreşti. Onun beni hiç bırakmayacağına inanmıştım, bana çok bağlıydı, ben bırakmak istediğimde ağlaması, şans istemesi hiç bırakmayacağına inanmama neden oldu ama o orada sevgili yapınca beni bıraktı. Onun gidişiyle de kendimi daha da sevgisiz bırakılmış hissettim. Siz siz olun çocuklarınızı sevgisiz bırakmayın, sımsıkı sarılın ve onun önce ruhunu doyurun. İnanın sevgi açlığı çok zor.