Sitede oturmama rağmen Burada da öyle daha Mayıs nisan ayında aşağıya masa kurarlar geleni geçeni gözetler ler. Yani komşuluk etmeyi sevmiyorum kardeşim hoşlanmadığım insanlarla bir arada oturmaktan mutlu olmuyorum. Kaldı ki Çayı çorbayı seven bir insan da değilim sürekli kapıma çay yap diye doluşan bu insanlara bu yüzü nereden verdiğimi de hatırlamıyorum Gamzeeli sueño de una mariposa tek ayak

Tamamen şans işi komsuculuk. Ben 4 yıl kiracı olduğum evi komşuların iyi diye aldım. Ve 4 komşum 1 sene sonra 4 u de birlikte taşınmak zorunda kaldılar. Yerine gelenler tamamen kendi dhnyalarjnda konuştuğum bir kişi bile yok.

Aynı durumdayım bebeğim var 1 yaşlındayız ama komşular çok git gel seven kişiler her gün abartmıyorum birbirindeler hele yaz olsun aşağıda kahvaltı sofrası 5 çayı kuruyolar her gün ben de çok gitgel sevmem kolay kolay da kımseye gıtmem çat kapı Bir kaç kez geldiler ben gitmeyınce ayakları kesildi çocugum hasta oldu kış bebeği herkes grip niye görüşeyim zorunda mıyım bebekten önce de çalışıyordum zaten evde durunca şimdi ne kadar iç içe olmayı sevdiklerini bir kez daha gördüm Bir komşumu ses yüzünden uyardım utana çekine yemin ederim o kadar nazik davrandım ki kadın çemkirdi resmen şok oldum bu tip insanlar kendinde suç bırakmıyolar Allah hayırlıKomsu versin kira da olsa.. Ve ben de evimi satmayı düşünüyorum müstakil istıyorum ama yine de şans komşuluk.. Allahın kolaylık versin bir sıkıntı varsa yöneticiyi ısrarla ara söyle bu onun işi

Tünaydın hanımlar.. Şu evi aldığımıza o kadar pişmanız ki Ev alma komşu al lafının önemini çok iyi anlıyorum artık. Büyük kalabalık bir apartmanda oturuyoruz, kendi evimiz. Ama gelin görün ki çok mutsuzum. Geçen gün gecenin 2 sinde camımı kırdılar 4. katta olmama rağmen, şikayetçi olduk ama birşey çıkmafı güvenlik olmasına rağmen. Anladım ki evde bike can güvenliği yok insanın. Diğer yandan komşular. Ben oturmayı kalkmayı seven bir insan değilim, komşuluğu sevmiyorum yani. Fakat günde on kere kapıma çay yap diye toplanıp gelen insanlar var. Sıkıntımı dile getirip " kızlar çocuk küçük, hamileyim halim vaktim olmuyor " dedim. Bilenler bilir kızım kolik bir bebek, yani bir düzen söz konusu değil. Kızım belki bütün gece uyumuyor ne zaman uyursa bende o zaman diliminde işimi gücümü bırakıp dinlenmeye çalışıyorum. Fakat güzel güzel aynı ortamda hepsine insanı bir şekilde dile getirmeme rağmen anlamıyorlar. En son artık dişimi gösterdim biraz çünkü beni sallayan yok. " Aman yemeyiz evini " diyerek el kol sallayarak üstüme doğru konuşmaya başladı teki. Sabır son nokta artık bende. Bunu diyen insan iki zıpır çocuk annesi. Yani aralarında beni anlar diye beklediğim tek insan. Kendimi tutmaya çalışıyorum ama nerdrn tutsam elimde kalıyor Kapıcısı ayrı dertti O bitti derken komşular Ve yaklaşık iki aydır sol tarafımdaki daire Kapıları bozulmuş vurarak çekip açıyorlar Kimse ses çıkartmayınca bu kadar uzun zaman dedim heralde ben abartıyorum Eşimde sabah kahvaltıda" konuşucam şunlarla buda kafa be " dedi sinirlenerek Çıkarken vs. öyle bir vurarak çekiyorlar ki benim kapım duvarlarım sallanıyor Bi tamir, kilit değişimi bu kadar zor olmamalı diye düşünüyorum. Evin hanımı çalışıyor sabahları bozuk oldugu ıcın gerektıgınce kobar sessız olmaya caşısıyor farkındayım Fakat babasıyka oglu tam bır ayı Pat kut merdıven cıkmalar Koridorda tuhaf tuhaf orangutan gibi ses cıkarması Bu kadar insan nasıl yaşıyor bu seslerle ben anlamıyorum Ya çok içli dışlılar Ya da hepsi alenen terbiyesiz olup aynı şeyleri yaptığından ve gürültücü olduklarından birbirlerine ses çıkarmıyorlar Bır bucuk yıldır burdayım Ama evı satmayı dusunuyoruz Cok yoruldum ve tukendim B benyoruldum. Üyelik

Komsu konusundan biz de cok muzdaribiz. Bizimkiler yaz günü tüm camlar acikken, beyaz camasirlar yeni yikanip asilmisken iki apartman arasinda mangal yakmislardi. Bahce yok, mahalle ici ve mangal yakilabilecek yere cok yakiniz. Insanlar dusuncesiz fazlasiyla.

şu an iş gereği şehir dışında dağ başında müstakil 1950lilerin başında yapılmış o zamandan bu zamana bir çivi dahi çakılmamış telefonun internetin çekmediği bazı akşamlar sokak lambalarının hiç yanmadığı bir yerde yaşıyorum. apartmanlarda çocukluğunu gençliğini geçirmiş bir hanım olarak söylüyorum ki, bu ortamda ürkekliğimi attıktan ve toplu ulaşım ve iletişim imkansızlıklarına alıştıktan sonra sanırım hayatımın en iyi dönemindeyim. varsa imkanınız gerekirse biraz daha şehir dışı veya az daha pahalı... müstakil ev candır... :)))

Düşünmüyorum da değil artık Hamileyim, küçük kızın var diye erteledim taşınmayı. Burayı kiraya vermeyi düşünüyorduk ama fiziksel olarak kendimi iyi hissetmiyorum bu ara taşınma vesaire derken Eşimin de işleri oluyor adam asker Çünkü sürekli gelgit yapıp yapması gerekir eve sormayın o kadar sıkıcı bir durumdayım ki Safransari

Eşim askeri personel canım Krşke öyle bir imkan olsa Buram buram bunaldım valla M Minel_ask Previously

Bizim de banyolarımız bitişik. Her sabah namazda adamın sumkurme midir bogazini temizle midir bilmediğim iğrenç bir sesiyle uyanıyorum. Banyo kapım açık hayatta evde durulmuyor. Ya anası kızına küfreder, ya adam garip sesler çıkarır. Ya oğlu yan taraftan seke seke gelip kapımın önündeki keratayla ayakkabısını giyer, ya anası kapıma dayanıp garip garip şeyler ister. Ay bizimkiler de yeni taşındılar. Böyle devam ederse ben de çıkacağım evden evi çok sevmeme ragmen

Lojmanda oturmak en iyisi o zaman. Gene bir sınır oluyor

Bu sorun her yerde var. Evlerin değil, insanların değişmesi lazım. İnsanlar neden bu kadar saygısız, terbiyesiz, umursamaz oldu en büyük sorun bu bence. Bende gürültünün çok olduğu bir sitede yaşıyorum. Evi değiştiricem düzgün ev bulamıyorum. Ordada aynı sorunlar olacak muhtemelen. Annemler müstakil bi evde oturuyor yan komşuları yaşlı huysuz küfürbaz bi adam. Yani nereye gidersek gidelim insanlar değişmedikten sonra bi çözümü yok.