Geçmiş olsun annenize. Annemde de parkinson vardı. Maalesef bu tür hastalıkların henüz çaresi yok Z

Neden bilmiyorum ama okurken ağladım. Kadınlarımızın bu toplumsal baskı yüzünden yaşdıklarına çok üzülüyorum. Allah şifasını verir inşallah.

Teşekkürler elif. İnşallah çaresini bulurlar bu nörolojik hastalıkların.. ARZELYAA

allah şifasını versin inşallah annenin, yaşadıkları zor üzücü sıkıntılı maalesef bazı hastalıklar dertlerden oluyor umarım mucize olur da allah evlatlarına bağışlar Z

Amin inşallah biblodeniz. çocukken büyüyünce mutlu olurum demiş, evlenince olurum demiş, emekli olunca olurum demiş.. ama ertelememek lazım işte hayatı...

Merhaba herkese. Annemin yaşadıklarını bildiğim kadarıyla yazmak istedim... Neden yazdığımı ben de bilmiyorum, sanırım sadece paylaşmak istiyorum. Annem 54 yaşında, çok duygusal, evcimen ve çok iyi niyetli bir kadın. 3 kardeşler. Babası şoför, annesi evde dikiş dikip parasını kazanan bir terzi. Maddi durumları o zamana göre ortanın altındaymış. Annem evin en büyük çocuğu. Dedem kışın başka şehirde çalışır, bir çiftlik ağasının şoförlüğünü yaparmış. Annem, annesi ve 2 kardeşi, babaanne, dede, amca, yenge, 3 kuzeniyle aynı evde yaşıyorlarmış. Yazın tarlada tütün ekerlermiş, yazları tarlada yaşarlarmış yani. Annesi tarlada çalışırken, 8 yaşındaki annem 3 yaşındaki kardeşine bakarmış. Yemeğini bile yaparmış. Ama kardeşi ağlasa anneme kızarlarmış. Sonra annem ortaokul zamanında birini sevmiş. Sanırım 17-18 yaşlarında nişanlanmışlar. Ama aileler anlaşamamış ve annem aileler uyum sağlayamayacak diye kendi aşkından vazgeçip nişanı bozmuş. Sanırım kayınvalidesi benim annemi istememiş. Ardından annemi biri istemiş başka şehirden. Dedem de vermiş. 20 yaşındaymış annem. Evlenmişler. Ama düğün fotoğraflarında bile o kadar üzgün ki.. Hiç istememiş ama yine karşı gelmemiş. Kaderine razı olmuş. 3 ay sonra annem geri dönmüş. Üstelik hamileymiş. Eski nişanlısı gelmiş, yalvarmış. Ben ne olursa olsun evlenmek istiyorum kızınızla diye. Çocuğunu da kabul ediyorum demiş. Ama dedemler o çocuğu kovmuşlar, istememişler. Annem de o kadar yumuşak başlıdır ki karşı gelmemiş. Kabullenmiş. Sonra duyduğuma göre o bebek doğmuş ama bir süre sonra ölmüş. Aradan 8 sene geçmiş. Babamla görücü usulü tanışmışlar. Neredeyse 20 yaş büyük babam annemden. Babam da evlenmiş boşanmış ama çocuğu yok. 3-4 ay içinde hemen evlenmişler. 1 sene sonra ben, sonra kardeşim doğmuş. Annem bence babama saygı duydu. Sevmiştir de belki. Ama asla aşık değildi. Babam da öyle. Babam kendi ailesini her zaman annemden önde tutmuştu. Annem eve eşya ister alınmazdı. Üstüne başına bişey alınmazdı. Ama babaannemlere, amcamın çocuklarına bile annemden daha çok önem vermişti. Anneciğimin malesef hiç yüzü gülmedi. O da hep çocuklarına sığındı. Hep içine attı, attı, attı. Ben eşimle evlenmek istediğim zaman, ailem izin vermemişti. Ben de anneme "aşktan anlasan böyle yapmazdın" dediğimde, annem eski nişanlısı için ağlaya ağlaya "ben hala onu seviyorum" dedi ve bir daha bu meseleyi hiç açmadık. Ben de "anne ben senin gibi hayalimden vazgeçemem" dedim ve evlendim eşimle.. Ve geçen sene... Annem bir hastalığa yakalandı. Motor nöron hastalığı.. Her geçen gün yatağa bağımlı eden bir hastalık. Çaresi olmayan bir hastalık... Annemin yaşama isteğini bitiren bir hastalık. doktorların bir kaç sene ömür verdiği bir hastalık. her gün ölmek istediğini söylüyor.. elimizden bir şey gelmiyor. annemi yıllarca umursamayan babam şimdi etrafında pervane.. ama ne çare artık... gözümüzün önünde eriyip gidiyor. Keşke, keşke annem hayata karşı daha dik durabilseydi zamanında. Biraz daha bencil olabilseydi. Yok annem, yok babam, yok kardeşim diyeceğine biraz daha kendini düşünebilseydi.

ayyyyyy dicek kelime bulamadım:84::84::84:keşke aşkından vazgeçmeseymş(((((((((((((belki de bunlar bu hastalık hiçbirini yaşamazdı(((her hastalığın başı stres

duyduğumuz, araştırdığımız, doktoruna da danışarak kullandığımız hiçbir gıda takviyesi işe yaramıyor polen, arı sütü, bal, bıldırcın yumurtası, zerdeçal özü, susam yağı gibi ürünler kullanıyoruz.. yurtdışından ilaç de getirttik ama fayda etmedi... G

çok çok üzüldüm, rabbim şifa versin annenize.. Safir Taht "Bizden hüznü gideren Allah'a hamd olsun" Fatır

Gözlerim doldu okurken. Hepimizin annesi biraz böyle değil mi zaten? Fedakar, ailesi uğruna kendinden vazgeçen, babalarımızın değer verip baş üstünde tutmadığı.. Allah şifasını versin, size de evliliğinizde mutluluklar dilerim.

Peki hastalığını ilerlemesini durduracak ilaç, bitkisel bişiler varmı? Denizliche

En kısa zaman da Allah şifa versin. Bundan sonra yüzü gülsün inşallah. . push ; A

bir çırpıda okudum sanki roman gibi... acısı içime oturdu resmen... M meredithgrey 2013-2022'de vivelamour ve 2022'deki felidaee'yim. Üyelik

Amin inşallah biblodeniz. çocukken büyüyünce mutlu olurum demiş, evlenince olurum demiş, emekli olunca olurum demiş.. ama ertelememek lazım işte hayatı... evet doğru söylüyorsun ertelememek... face kullanıyormusun bilmiyorum orada öğrenciler için bir karikatür vardı yazını okuyunca o aklıma geldisınavlar bitsin askerlik bitsin kpss çocuklar büyüsün falan filan insan kendini unutuyor bazen özellikle hayat şartları zor ise ne diyeyim bilmiyorum rabbim yanınızda olsun.. Z

annenin zor hayatında iki evladının olması tek mutluluğu belkide kimisinin imtihanı zor oluyor Allahın taktiri bizim aklımız ermiyor magic girl simdi diyet zamani tek ayak

Annenize allah acil şifalar versin inş. zor zamanlar geçirmiş kendinden ödün vermenin sonucu böyle kötü oluyor malesef ama eski zamanlarda kadınlarda özgüven şimdiki kadar yoktu bu sebepten karşı çıkmak zordu şimdi kadınlar özgüvenleri var kariyerleri oldumu kimseyi tınlamıyorlar bir yönden tabiki iyi yapıyorlar her platformda her zaman hep ezilen mağdur olan kadın oluyor malesef üzüldüm anneciğinize Denizliche

Merhaba. Neredeyse 1 sene olmuş ama merak ettim şimdi nasıl anneniz. Allah şifa versin umudunuzu yitirmeyin. Çok üzücü yaşadıkları B