ev küçük de bir kişi ne kadar yer kaplayabilir ki? gerçi hem çocuğa kendi evladı gibi bakacak hem kayınbaba ile aynı evde yaşamayı kabul edecek iyi biri bulunur mu... eyvahedigeldismile E

ilk defa konu açıyorum. kardeşime nasıl yardımcı olabileceğimi danışmak, önerilerinizi almak istedim. baştan herşeyi yazmak istiyorum. uzun olacak ama tek tek cevaplamaktan daha iyi olur diye düşünüyorum. şimdi herşey aslında annemin 1997 yılında vefatıyla başladı. babam yeniden evlenmek istedi. ben evlendim kız kardeşim yanıma geldi. erkek kardeşim babamla kaldı. daha sonra babamın evlendiği kadının kızıylada erkek kardeşim evlendiler. bir oğulları oldu. fakat kadın babamın herşeyini alarak evden kayboldu. tabi olan kardeşimle karısına oldu. çok geçmeden onlarda ayrıldı. meğer kadın herkesi bu şekilde dolandırıyormuş. kardeşim oğlunu vermedi zaten gelinimizin de alacak hali yoktu. şu anda yiğenim ilkokul 1'e gidiyor. kardeşimin düzenli bir işi olamadı, çocuk bizde kalmıyordu sürekli baba baba diye. benim babamda erkek kardeşime sen çık işten çocukla ilgilen bi müddet dedi. beş yıldır kardeşim hem anne hem baba olarak oğluyla ilgileniyor. fakat zaman kendinden çok şey götürdü. tüm evin sorumluluğu falan ev kadını gibi. depresyona girdi ilaç tedavisi gördü. fakat şimdide ilaçlara bağımlı oldu. ilaçlar kalp, tansiyon, kilo.. bugün babam aradı kardeşinizle ilgilenin bu ilaçlar onu götürecek diye kızdı bana. fakat elimden ne geliyosa yapıyorum. kızım olmadan haftada iki gün gidip yemek temizlik yapıyodum. şimdi iki yaşında kızım var. onunla gidip bişeyler yapmak öyle zorki... ne yapsam bilmiyorum. kadın tutalım diyorum olmuyo. kardeşim evlense ev küçük babam var çocuk var nasıl olacak. ne yapabiliriz... kızım uyandı yazamıyorum şimdi. gerisini akşam kızım uyuyunca yazıcam. şimdiden teşekkürler

çocuğa sen baksan kardeşin çalışsa bi müddet idare edemez misin. eşin sorun yaratmasa yiğenine bakamaz mısın ki DUYGUCIKMAZI maskeli balo ve shte

çocuk 1'e gidiyormuş, çok bakılacak bir yanı yok gibi. babanızın sağlık durumu nasıl? o bakamaz mı torununa? siz de arada gidip işleri hallediyormuşsunuz zaten... bunun çözümü kardeşiniz iş bulacak, sosyalleşip tekrar insan olduğunu hatırlayacak. böyle evde çocuk bakarak kardeşinizin psikolojisi düzelmez kolay kolay... A aySinim

Baban neden yalnız yaşamıyor yani o kadar saçma ki. Hem çocuğa bakmıyor hem yalnız yaşamam diyor onun yüzünden kardeşin çalışmıyor sigortası bile yok babandan sonra ne olacak hiç düşünmüyor mu? Bence çare babanın ayrı eve çıkması. Kardeşinin de işe girip evlenmesi. ışe girmeden evlenecek hali yok heralde bu çok saçma olur. Evleninceye kadar da çocuğa sen bakıver. Yoksa kardeşinin başını yakarsınız bana söylemesi. . push ; yasnur herşeye rağmen

çok zor bir durum cidden ama kabul edecek iyi birileri vardır diye düşünüyorum tabi kardeşiniz sever sayarsa. çocuğuna üzüldüm ben en çok.. of ya... Allah yardım etsin A aySinim

ilk önce kardeşinizi iyi bir iş bulması gerekiyor... biraz çaba harcaması lazım kimse işsize gelmez... sonra kardeşinizin yeniden bir düzen kurması lazım bu konuda onun yanında olup yardımcı olmanız lazım güvenilir lardeşinizi o çocugu kabul edicek saglam birini bulup yeniden yuva kurmasını saglamalısınız... olan olmuş hatalar onda bunda deyip birbirinizi suçlamak yerine hem hala olarak yigenize sahip çıkmalısınız tek siz degil bütün kardeşler olarak hem o kardeşinize hem sevabada girersiniz... dedigim gibi herşey den önce kardeşinizi saglam bir iş bulmalı

Evet babanda hata elbette, bu çok bariz. Hadi baban hata yaptı, keşke kardeşiniz de iyice tanımadan etmeden evlat sahibi olmayı planlamasaydı. Ama olan olmuş artık keşke demek için çok geç. Ortada bir yavru var, onun istikbali var. Bunları düşünmek ona göre hareket etmek gerek. Baban çalışmıyorsa çocuğa gündüzleri baban baksın, kardeşin işe girsin. Olmaz mı öyle? A aySinim

allah yardımcınız olsun kardeşinizin karşısına inşiyibiri çıkar. tek çözüm kardeşinizin evlenmesi olur bence.

Ev küçük babanız var diye kardeşiniz evlenmeyecek mi hiç bundan sonra. Kendi hayatı olmayacak mı, o çocuğu işe girmeyip hep kendi mi bakacak. Böyle yıpranmasındansa bir işe girip hiç değilse kafasını dağıtsın. Uygun biriyle tanıştığı anda evlensin yuvasını kursun tekrar. Yada evliliği hiç düşünmüyorsa babanız baksın çocuğa, kardeşiniz de işe girsin. Sürekli evde tabi bozulur adamcağızın ruh hali. Babanıza da yazık ne diyim. Böyle kadınlar çok sırf altınları paraları alabilmek için evlenip adamları dolandırıyorlar. Sonra insanız diye ortalıkta dolaşıyorlar işte.

Sürekli yanınıza almak gibi değil de gündüz siz yeğeninize baksanız, akşam işten çıkınca alsa babası. Çalışırsa hem psikolojisi de iyiye gider. Hem kadın filan da tutulur eve.

arkadaşlar aynı sizin yazdıklarınızı düşünüyorum bende. şu anda tedavi görüyor ama evdeki şartlar değişmeden düzelmesi imkansız geliyor bana da. Eşim tarafından bi sorun yok çok şükür. yiğenim okula başlamadan bi dönem bizde de kaldı ama hergün babam ne zaman alıcak beni?gelmicek mi?buraya bırakıcak beni diyerek kendini bitiriyor. kardeşim dayanamayıp tekrar aldı yanına. burada onu mutlu etmeye çalışıyorum ama olmuyor. Bende evlenip yuva kurmasını çok istiyorum. tabi kim kabul edebilir hem çocuk, hem kayınpeder ne bilim bu devirde zor diye düşünüyorum. hatta bi kere birisiyle tanıştırıldık, görüştü kardeşim ama tanıştıran kişiler sadece çocuktan bahsetmişler. babamı da duyunca istememişler. böyle işte. buraya yazıp biraz deşarj oldum aslında. beynimde sürekli ailem var. ne yapsam diye?okuyan herkese teşekkürler...

babam çocuğa bakamıyor. sinirli biri. hele şimdi okula götürcek, alıcak ders yaptırması gerekicek. yapamıyacağı için ben çalışayım diyor zaten. bugün kardeşimi çağırdım, konuştuk. çözüm yolu olmuyor. okullar tatil olunca yeğenimi ben alayım sen biraz kendine gel, bişeyler yap dedim. başka bi dr. a git falan. sana da teşekkür ederim en azından okuduğun için MonaPisa

kızım uyudu ancak girebildim. yorum yapan arkadaşlara teşekkürler:işte bizde kimseye güvenemiyoruz. iyi biri olacak, yiğenime bakacak, babamla aynı evde yaşamayı kabul edecek vs.. bu saatten sonra babam ben evlenemem artık diyor. kardeşinize bakın hayatını kursun yarın birgün ben ölünca ne yapacak sigorta yok iş yok diyor. tabi bi yandan da kendini suçluyor araştırmadan evlendim, çocuğun başı yandı falan falan.. bütün gün aklımda düşündüm durdum... haftada 1 gün gideyim işleri yapayım diyorum eşim 6 gün çalışıyor sadece pazar günü evde onda da kızı bırakıp bazen gidiyorum. eşimde kızı çıkaralım, dolaşalım istiyor. şimdilik iki haftada birgün gidiyorum. tabi evde 3 erkek heryer batık canım çıkıp eve geliyorum. tabi iki haftada yapılan iş yetmiyor doğal olarak.. bugün babam bana çıkışınca sustum kaldım. yaptığımda gözüne görünmüyor. aslında biraz içimi dökmek gibi oldu ama 13 senedir de hep ailem yüzünden hırpalanıyorum. çok üzülüyorum kardeşime ama ne yapabilirim ki... işte böyle...

Canım öncelikle geçmiş olsun.. Benzer bir durumu bende dayımda yaşadım, hala da devam ediyor, işsizlik depresyon uzayıp boşa giden yılla, psikolojik sıkıntılar... o kadar zor ki anlayabiliyorum. Öncelikle psikolojik tedavi herşeyden önemlisi bu, kabullenmesi ve tedavisini olması gerekiyor, ruh halini düzeltmeden ne bir iş te verimli olabilir nede şartları üzerinde mantıklı düşünüp hareket edebilir... Ruh sağlığı yerine geldiği zaman emin ol herşeyi kendisi kontrol edebilecek ve üstesinden gelecektir.. Sakın vazgeçmeyin :1no2: SEHER YILDIZI