nye kendini mutlu hissettiğin yerde değilde gözünde var sorun diye iş seçiyorsunki?bu sorun bile değil sana engel olabilecek.. bu kadar kendini huzursuz hissediyorsan bi süre evde kal sonra kısa süreden sonra kaldığın yerden doğru seçimle başla tekrar.. ağlayarak kendini sıkarak zorlama böle zarar verme kendini sıkıntıya sokarak.. biraz dinlen kafanı topla sen sonra başla.. ama başla:)o huyunu bırakmaya kurtulmaya çalış bide..

babanın ıs yerı varsa baska yerde ne ısın var canım?Benım de babamın ısyerı var ama orda bıle calısmam yanı gıderım oturur oturur gelırım... E EBRU 72

Canım işe yeni başlamak hep zordur, insanı uzun süre mutsuz edebilir ama zamanla alışırsın. Sen de bu süreçten geçiyorsun şu anda ama dışarda çalışmak gibi bi zorunluluğun yokken, babanın işi varken bence 3 haftadır ağladığına yazık olmuş derim. Aileyle çalışmak zor olsa da şu anda da sonuçta kuzeninin yerinde çalışıyormuşsun, kuzendense babanın yanında çalış bence. Hiç üstünde düşünmene gerek yok derim ben E

Sosyal fobi bende de var 3 kez staj yaptım 2'si burnumdan geldi. Çünkü memnun kaldığım stajda telefon bakmıyordum. Telefon bağlamayı hiç beceremedim. Elim ayağım birbirine karışıyor. Karşımdakinin söylediğini anlamıyorum. Hele açık ofisse bitti. Babanızın yanına geçeceksiniz iyi olmuş. Sizi tanıyan iyi bilen biri var ne de olsa. Güvendesiniz. :) _eftelya_

durmak yok yola devam

ya bu normal bi durum değil yani öyle bısey olsa zamanla alısırım mutlaka ama ıcınde bulundugum psikoljk durumu tarıf etmem mumkun deıl 3 haftadır calısıyorum hıc bı ılerleme yok hergun aglıyoru m hergun aglıyorum:S asude_bahar

tek neden gozumun protez olması değil ki diğer sebepleride anlattım yazımda farkettıysen. ayrıca böyle dalga gecer gıbı konusmak cok kolay ınsana hıc bı durum bu ıste calısmama drumumu bıle ysamayan bilemez.

Aslinda sosyalfobi ve bu tarz korkulari insan diger insanlarla icice oldukca ve aktif bi sekilde hayatina devam ettikce atabilir. Kacarak kendinizi hayatiniz boyunca insanlardan soyutlayacaksiniz. Burada insanlarla surekli muhattap olmak zorunda kaldiginizi bununda sol gozunuz sebebiyle size rahatsizlik verdigini soylemissiniz. Babanizin yaninda demekki insanlarla muhattap olan kisi siz olmayacaksiniz ve bu da sizin yine kendi dunyanizda insanlarla cok fazla karsilikli bir iliskisi olmadan yasayacaginiz anlamina gelir. Tabii ki benim kisisel onerim korkularinizin ustune gitmek ve yasayarak bugun yapamam dediginiz seyi yaptikca kendinize guveninizin geldigini gormeniz olur. Ama dayanilmayacak bir hale geldigini dusunuyorsaniz o halde sanirim en dogrusu isten ayrilip babanizla calismaniz ama bunun yaninda da psikolojik destek almaniz olur. Ve sanirim siz zaten kararinizi coktan vermissiniz. Umarim hayirlisi olur E

3 haftadır aglamamın sebebi insalara ne dıyecegım. bir sürü yorum yapacak hepsii en kucugunden tut en buygune kadar. ama sanırım en dogrusu babamın yanı

bi sosyal fobikte benm. insanlara alışmak insan içine çıkmak işin stresine girmek beni kasıyor. işe ihtiyacm var ama insanlara alışabilme ortam korkusu var napcaz bilmiyorum of of. kşke bnm babamnda tükkanı olsa bende yanında çalışsaydım bir yandan şanslısın yani sen ne güzell

psikolojik destek alman en iyi çözüm. kendi kendine bunalmazsın.

Canım ilk zamanlar olur böyle, hemen kendini bırakma. Ben de ilk başladığım zaman herkes herşeyi biliyormuş, ben hiçbir şey bilmiyormuşum ve asla öğrenemeyecekmişim gibi hissetmiştim. Bir de herkes arkadaştı, beni aralarına almazlar gibi düşüncelere kapılmıştım. Azıcık sabredersen bu duygundan kurtulursun. Babanın yanında çalışmayı tavsiye etmem. Babamın yanında acemiliğimi atayım, alışınca başka işe girerim diyorsan sen bilirsin. Ama o zaman da baban bırakmayabilir. Ne sıkıntın var, burası da iş neden başka yere gidiyosun der yani. Alışacak kızının dizinin dibinde olmasına, bırakmaz bence. B Bana bir is

sanırım en doğrusu bu yoksa burda kafayı yiyip istemedıgım seyler yapıcam benı anladıgınız ııcn tsk ederm

bende öyle dusunuyorum babamın yanına gıtme kararı aldım bu sabah bu bıle benı rahatlattı su anda hala eskı ıs yerımde olsamda. paylasımın ıcın cok tsk ederım. mayiscadisi Born This

Ben de ilk işe başladığımda böyle düşünüyordum. Üstelik eşim ne gerek var istiyorsan çalışma diyordu ama ben baya sabrettim. Allaha şükür iyi insanlar karşıma çıktı bunu kısa sürede atlattım. Çalışma arkadaşların nasıl eğer onlardan yana bir sıkıntınız yoksa zamanla alışırsınız. E

işinden mutlu değilsen ayrıl ama gerçekten mutlu olabileceğin bir iş edin kendine. bunun daha ilerisi var. evleneceksin yuva kuracaksın. hep babanın desteği olmayacak yanında. ekonomik özgürlüğü elinde olmalı her zaman bir kadının. . push ;

Sıkıntını anlıyorum ama şunu unutma; bu işleri yapanlar senden iyi değil. Babanın yanında rahat edebilirsin ama bu sorundan kaçmak olur bence. Biraz daha alışmayı dene olmazsa psikolojik yardım al. Maddi durumunun iyi olduğundan bahsetmişsin ama hayat insana ne getirir belli olmaz. Birgün gerçekten çalışmaya ihtiyacın olabilir ve o zaman bu sorunla savaşmak daha zor olacaktır. Henüz çok gençsin bir sıkıntı varsa yolun başında çözmen gerek. Belki bu iş sana uygun değildir başka bir yerde başarılı olabilirsin. Ama babanın yanında saklanırsan ilerde çok daha fazla zorlanırsın. Biraz gyret et bakalım ne olacak. Hiç birşey çözümsüz değildir, üzme kendini

istemediğin bir yerde çalışma canım, yoksa işteki saatler sana gün, ay, yıl gibi gelir, sabah ayakların geri geri gider, yaptıgın işten bile keyif almazsın. bence oradan ayrıl ve babanın yanına geç bakalım bir de orayı dene bu arada sosyal fobıyı de yenmen ıcın haftasonlarını dısarıya ayırmaya çalıs, arkadaslarınla kafeye git, sinemaya git ne bileyim kalabalık olan yerleri seç ki ne kadar bir şeyin üstüne gidersen o kadar faydalı olcagını dusunuyorum ben E

bu iş için yetersizim ve bu nasıl bi illettir bilmiyorum ama burda durmak ıstemıyorum. hersey ustume gellıyor sanki babamın yanında kendımı daha guvende hıssdıcem belki de bılmıyorum ama kafayı yicem E

bir tane de burda var :) kendini aşmak istiyosan devam et ilk zaman insan gerçekten çok bunalıyo ama sonra sana bişeyler kattığını görüyosun ama madem babanın yanında çalışma imkanın var oraya geçebilirsin sadece para için çalışmayız zaten LimonluBahce Kader Gayret'i

Vazgeçmek çok kolay tabi.. Ama kendinize saygınız ne olacak. Başarmanın mutluluğu. Üç haftada ne bekliyordunuz ki herşeyi hemen öğrenmeyi mi. 18 sene önce başladım işe. Hala takıldığım, halledemediğim konular çıkıyor. Bilenlere sorup öğreniyorum. Öğrendikçe de keyifleniyorum. Huzur veriyor bana. Kendime güvenim artıyor. Babanızın yanında huzurlu olacaksınız ama ne kadar yeterli olduğunuzu hissedeceksiniz. Kendinize güvenin. Sol gözünüzün protez olduğunu yazmanıza gerek yoktu. Bunun konuyla alakası yok. Bu gayet normal bişey bence. Beyni eksik, vicdanı eksik insanlar çalışıyorlar. Varsın sol gözünüz protez olsun. Bu bir eksiklik midir.. Suç mudur. Bence değil E

Madem bu kadar calısmak ıstemıyorsun calısma Ayrıca bu isyerinde sizi bu kadar mutsuz eden nedir diger mesajlara fazla bakmadım Senin ne istedigin belli calısma bence. psikolojini bozucak yerde ne isin var? E EBRU 72

ben sizi çok iyi anladım sağolun:) inşAllah hakkımda en hayırlısını yapıcam ama şu an için bu kaosdan cıkmam lazım burası kesinlkle benım sorunumu gecırebılecegm bı yer deıl emınım buna. E EBRU 72

Arkadaşlar merhaba. ben 23 yaşındaym lise mezunuyum. dışardan üni okuyorum. 3 hafta once bi işe girdim ama çok mutsuzum calısmak ıstemıyorum. maddi durumumuzda gayet iyi calısmamı gerektırıcek bısey yok calısmak tabikii sadece para değil ama burda cok mutsuzum hergunum aglamakla gecıyor yemek yıyemez, uyku uyuyamaz hale geldim. babam istemiyorsan calısma gel benım yanımda calıs dıyor annem oldugun yerde devam et cabala sabret dıyor. ama sabredebılecegım bı duru değil sosyal fobi diye bi rahatsızlık varmıs duyduysanız o hastalıktan bende de var sanırım. bide soyle bı durumum var benım sol gozum protez ve buludgum ıste sureklı ınsanlarla muhattap olmak zorunda kalıyorum babamın yanında calısırsam belkı bunu dha ıyı yenebılırım. sizce oldugum ıste devammı etmelıyım, yoksa babamın yanındamı calısmalıyım? nolur bi fikir söyleyin akıl vern dusunmekten yoruldum durumu benım gıbı olanlar varsa paylaşssın lütfen. damlaarı.:2:

tatlım kendini ne diye zorluyosun? hem mutlu değilsin, hem ihtiyacın yok orada kalmaya.. ee? bak babanın yanında çalışma şansın var ne güzel, geç babanın yanına, hem daha rahat edersin, hem babacığına katkın olur.. dagci bal

yok benım babam dünya iyisidir yani su durumda baska bırı olsa essek gıbı calısıcaksın der ama o benı anlıyo Allaha sukur. onun yanında bu durumu sanırım daha rahat aşıcam yoksa burda kafayı yemem an meselesi. paylastıgın ıcın tsk ederım E

Sosyal Fobik bir arkadaş buldum desene kendime :)) Seni çok çok çok iyi anlıyorum. En son çalıştığım yerde 1,5 ay sabredebildim. Aslında çok rahat bir işti, birçok kişi için. Ama insanın yapısıyla alakalı. Ben hep tektim işyerinde, sabah gelirdi patron,1 saat durur yada durmaz çıkardı, öğleden sonra gelirdi birde, biraz durur, gelen giden olmazsa çıkar giderdi yine. Eee, sorun nerde diyeceksiniz. Dedim ya, birçok kişi için oldukça ideal bir iş. Ama patronumuz biraz sabırsız ve bazen asabi biriydi. Bununla alakalı olarak bende karşısında bildiğim herşeyi unutuyordum bir anda birşey sorsa, söylese. Birde emir kipiyle konuşması soğuttu beni birazda. İsteyerek başladım ama ilk haftadan itibaren nasıl çıkabilirim bu işten diye düşünmeye başladım. Ailemde halimden anlamıyordu tabii, işi iyi... 1,5 ayda insan hiç mi işine konsantre olamaz, ne bileyim alışmaz biraz olsun. Hergün stres, korku, huzursuzluk, evde sinir, gelir gelmez uyumak isteme, hiç bir yere gitmek istememe, uyumak istiyordum ama geceleri de uyuyamıyordum ki... Sonunda bir bahaneyle çıktım, birkaç kez çağırdı yardım için, yeni sekreterden memnun değilmiş, tekrar istedi beni ama yok dedim :)) O gün bugündür de hiç bir işe gidemedim. Şimdi psikoloğa gidiyorum, sosyal fobim mi var acaba diyerek başladım,6 ay oldu. Çok fazla bu konuyla ilgili konuşamadık ama en son gittiğimde iş bak demişti, şimdi onun bile stresini yaşıyorum. Bilmiyorum nasıl geçecek... Sen şanslısın ama bak, bende derim hep keşke babamın dükkanı falan olsaydı da ailece orda çalışsaydık diye...

Anladim. Bence bir müddet daha sabret, eger birsey degismezse babanin yaninda calisirsin. ATTRAENTE ACTA EST

eeee yani gözün protez insanlarla muhatap oluyosun dıye mı işten cıkıcaksın aaaaaaa çıldırmışsın sen arkadasım otur oturdugun yerde E

Yeni bir işe başlamak herkeste aynı etkiyi yaratır, kimse birşeyleri doğuştan bilmiyor, hepsinizi zamanla öğrenirsiniz, kimler ne işler yapıyor zamanla farkedeceksiniz ki, bir işte her konuya hakim olmak mümkün değil, zamanla kendimizi geliştiriyoruz, bence kendinize bir şans verin, ben yetersizim ifadesini asla kullanmayın bütün kadınlar güçlüdür, önce kendi gücünüzün farkına varmalı ve içinizdeki potansiyeli ortaya çıkarmalısınız. Kendinizi dış dünyaya kapatarak sosyal fobinizi yenmeniz mümkün değil, hatta daha da kötüye gidersiniz, mutlaka profesyonel destek almanızı ve kendinizi toplumdan soyutlamadan mümkün olduğunca sosyalleşmenizi öneririm, hiç bir korku üzerine gidilmeden yenilemez, emin olun ilk etapta zorlanacak ama kısa sürede rahatlayacaksınız, pes etmek için henüz çok erken... E

ben bnu bı eksıklık veya suc olarak gormuyorum ki cunku ben kendıı bıldım bılelı böyleyim. ben sadece bu durmda yasadıgım zorlugun bı nedenıde bu belkide bu yuzden sosyal fobi denen hastalıga yakalandım dıyorum sadece. bunun bı suc veya bahane olmadıgını benden ıyı bılemezsınız emın olun. yaşayan benım cunku. ayrıca ogrenmeyle zamanla alakalı seyler deıl tabıkıda ogrenebılırım ama su anda yasadıgım kabusu sıze ne ben anlatabılırım ne de sız benım yerıme gecmeden benı anlayabılırsınız. dedıklerıne harfiyen katılıyorum ama bu öyle bısey deıl. E EBRU 72

şunu biliyorum ki insan asla sevmdiği işte mutlu olamaz bu her anına yansır eğer devam etmeyeceğin bi işse bırak zorlama kendi okulun bitince o işte mutlu olacaksan ihtiyacın da yokmuş hiç gerek yok ama bi de hiç çalışmamış olmanın getirdiği zorluksa yenersin mesela ben başkasının işinde asla çalışamam diyordum hiç çalışmamıştım sürünerek gittim işe ve 9 yıldır çalıştığım işe hala alışamadım hala sevmiyorum yani öle sonradan sevmek falan olmuyor ama sadece protezinle ilgili bi durumsa mutşlaka yardım al bu durumda her zaman daha kötüleri düşünmek rahatlatır insanı ben şanslıyım demek allah yardımcın olsun _eftelya_

ya çalışmak zorunda olsaydın bir de bunu düşün.. ailemin durumu ii çalışmasam da olur demişsin çünkü.. sakın ayrılma ordn ve korkularınla yüzleş.. ordan ayrılırsan bir kaç gün oh kurtuldm dersin sonra da ne kadar güçsüzüm dersin!

canım hemen bırak o işi senden daha değerli birşey yok babanın yanında çalış onuda istemiyorsan hiç çalışma her bayan çalışmak zorundamı kendin nasıl mutluysan öyle yap stres her hastalığın başı lütfen kendini üzme değmiyor. . push ; turuncu_girl Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

eğer tepkılı konustuysam ozur dılerım ama hasssasiyetimi yasadıgım gunlere verin:) dedıklerınııze aynen katılıyorum umrım kısa zamanda tedavye cvp verip bu stresten kurtulurum.

1. alinganlik yok 2. Bence siz calismak istemiyorsunuz 3. babaniz sizi hos görücegi icin size bir isveren gibi davranmicagini bildiginizden size orasi cazip gelio 4. Madem calismak istemiyorsunuz neden üniversiteye gidiyorsunuz?Herkez üniversiteli olcak diye kural yokki 5. Maddi durumunuz iyi olsa bile calismanin bir cok güzel yani var mesela yeni arkadaslariniz olur, kendinize güveniniz daha bi artar, tecrübeler edinirsiniz, yardima ihtiyaci olan insanlara daha bi yardimci olabilme olanaginiz artar 6. Eger calisir sigortanizi öderseniz bugün sizin primlerinizle Babanizin Dedenizin emekli maasi yarin cocuklarinizin primleriyle sizin emeklilik maasiniz sykintisiz ödenir... yani nerden bakarsaniz bakin calismak iyi birsey arada bir uzun tatiller iyi gelir ama bi süre sonra anlamini yitirir... Hem bu devirde calismayanlar tuhaf karsilaniyor... en önemliside siz bir kadinsiniz ve sizin calismaniz cok önemli yarin evlenince esinizden para istemek zorunda kalmazsiniz dolorincold 19 mayısta 63 kg

buna da katılıyorum... en azından sorunu aşana kadar kendinizi daha rahat ve mutlu hissettiğiniz yerde çalışın... sorunu kökten halledince zaten başka yerlerde çalışmak ya da çalışmak zorunda kalmakta şu an olduğu gibi hissettirmeyecektir...

Yok tepkili konuştuğunuzdan değil, anlaşılmadığımı düşünerek yazdım. Yalnız konuşmalarınızdan sizin çok hassas olduğunuzu anlıyorum. Eskiden ben öyleydim. Birine birşey söylediğimde haklı da olsam haksız da olsam içim içimi yerdi, sabahlara kadar uyuyamazdım acaba kırdım mı kalbini, yanlış mı anlaşıldım diye. Oysa o kişi söylediğim lafı bile unutmuş olurdu. Sabah arardım aslında ben böyle demek istemedim diye. En büyük korkularımdan biriydi birinin kalbini kırmak. Ama kırıla kırıla lafımın sözümün arkasında durmayı öğrendim. Eğer öyle düşünüyorsam, belli saygı ve nezaket ölçülerinde sözümü söylemem gerektiğini öğrendim. Ama elbette ki karşı tarafı rencide etmemeye özen göstererek. İşyerinde biraz daha dik durmak gerekiyor. Çok yenisiniz. Hayat o kadar zor ki. Babanızın işyerinde çalışmak bir kaçış gibi. Orda daha güvende olacaksınız ama hayatta hep sorunlarla mücadele etmek zorundayız. her zaman ailemiz arkamızda olmayacak. Onu anlatmak istedim E

Ah o telefonlar zateeeeennn! İğrenç ve berbat bir duygu... goqce enes

Canım ben senin yerinde olsam hemen işten ayrılırdım. Biraz evde vakit geçir gez dolaş kafanı topla sonra nerde çalışacağına karar ver

Sizi suçlamak için yazmadım. Öyle kötü, merhametsiz insanlar var ki. Komplekslerinden dolayı insanların bazı durumlarını kulanarak onların canını acıtan. Sebebi bu mu çalışmak istememinizin diye bunu önemsemeniz için yazdım. Ve sizin yerinize koyduğumda kendimi bunun benim de canımı acıtabileceğini düşündüm. İnanın çok şeyler yaşışoruz iş hayatımızda. Kaç kere kaçmak istedim ama yenilmemeyi öğrendim. Eğer sosyal fobi olduğunu düşünyorsanız bir an önce yardım alın. ne güzel ki bir rahatsızlığınızın olduğunu biliyorsunuz. Ve bu çok önemli bir adım. En kısa zamanda bunu yeneceğinize inanıyorum

Evet en azından şu sorununuz çözülünceye kadar huzurlu bir yerde olun öyleyse. Önce kaygılarınızdan ve korkularınızdan kurtulun. Ama sonra mücadeleye devam... Camelwhite

Güzelim insanlar her zaman söylenecek bir durum bulurlar merak etme, senin bu konun ne ilk ne son olur dırdır etmek isteyen insanlar için. Ben de bunu düşünmüşümdür çoğu kez akrabalarım için. Ailem hiç bana bu hissi yaşatmamıştır ama akrabalarım saolsunlar yeter de artarlar bile. Ama sonra baktım ki olan şeyleri benden başka yaşayan var mı yok? Benim hayatımdaki şeyler için benden başka mücadele eden var mı yok? E sıkıntısını ya da mutluluğunu benden başka çeken de yok. Bi gün tak etti canıma dedim ne yapıyorsam kendime yapıyorum, bunu bilerek aldım kararlarımı ve şu anda Allah'a çok şükür çok mutluyum. Sen de babanla çalışabileceğine gerçekten kanaat getirdiysen, bu işin sana birşeyler katacağından eminsen, baban da seni destekliyorsa hiiiiiçç kimseyi takma derim. Biliyorum demesi kolay ama inan bi an gelecek sen de eeeh diyeceksin Belki yaşın olgunlaştıkça belki mutsuz oldukça belki de mutlu oldukça Bence en doğru kararı verdin canım onun dışında kafanı meşgul eden şeyleri de at gitsin bi kenara E

Canim sorunlardan bahsediyorsunda sikintin tam olarak nedir, yorumu ona göre yapalim. Is arkadaslarindan yanami mutlu degilsin yoksa kendini o is icin yetersizmi görüyorsun? E

beni o kdar iyi anlamışınız kii yazdıgınızı okudugum anda rahatladım:) huzurumn kactıgı bı ıste calısmak banada hıc cazip gelmıyo bunlar son gunlerım snırım kurtulucam az kaldı. lütfen dua edin