Çok üzülüyorum küçücük kız çocuklarını kafalarında örtüyle görünce, kahroluyorum. Halbuki o kız çocuklarının hayallerinde upuzun saçlar, rengarenk tokalar, küpeler var. Ben bir kaç yıl önce saçımı pembeye, maviye falan boyardım. 9-10 yaşlarında 'kapatılmış' bir çocuğun saçlarıma attığı bakış gözlerimin önünden gitmiyor. Hemen o anda saçlarımı eski haline döndürmek istemiştim. Bence şu an karanızdan dönmediğinizi hissettirin ama hemen açmayın başınızı, üniye başlayana kadar. Şehir dışına gidin. Sonra mecburen saygı duymak zorunda kalacaklardır.

Önemli değil canım, Allah bahtını açık etsin.

ünievrsiteyi il dışında oku. o ara açılırsın. üzüldüm valla.

koca baskısı yüzünden kanser olan komşumuzdan bahsetmek istiyorum sana, bütün ailesine baskıyla başını örttürmüş bir adam, kızı büyüyünce hristiyan olacan diyerek geçirdi yıllarını benım okul arkadasımdı, kız liseyi bitirdiği yıl birini buldu evlendi ve almanyaya gelin gitti ve açıldı ama annesi halaa kapalı, ve birgun duydukki leman teyze kanser olmuş, çok üzüldük ama belliydi dedik, kızı annesini almanyaya tedavi amaçlı götürdü hastanede önce psikologla görüştürmüşler sanırım almanyada, o da başlamış anlatmaya, leman teyze orada açılmış ve inanırmısın ne kemotereapi nede başka birşey, hastalığı iyileşmeye başlamış gözlem altında tutmuşlar ve hiçbirşey yapmamışlar, sonra buraya geldi kocayı boşadı rahatladıı hee buarada kocası ne yaptı biliyormusun, kadın hkanser olunca üstüne kadın getirdi evin içine adi pislik, yani demem o ki gönlün ne istiyorsa onu yap, sözünün arkasında dur ve ailenın karşına çık artık ben böyle yaşıyacam de, bu senın hayatın, sevgili doktor hanım, keyfince yaşa

Şöyle başlıyorum; şu an 18 yaşındayım, 11 yaşındayken zorla kapatıldım. Hiçbir zaman istemedim ama kendimi bildim bileli baskı gördüm. 13 yaşına geldiğimde kapalı olmak istemediğimi kendime yakın bulduğum bir öğretmenimle konuştum. Bana kızdı ve "sakın öyle şeyler düşünme bir daha duymayacağım." dedi. Hep utangaç, kendine güvenmeyen uysal biriydim. Öğretmenim kızınca hemen sindim. O arada kendime ailemden gizli sosyal medya açmış açık resimlerimi koyuyordum zaten okula da açık gidiyordum kapalı almıyorlardı o zamanlar. Ailemin sosyal medya hesaplarından kendi resimlerimi siliyordum. Kendimden o kadar utanıyordum ki hiç arkadaşım olmadı. Zaten hep sınırlandığım için arkadaşım olduğu zamanlarda onlara gitmem ya da onlarla bir şeyler yapmam yasaktı. Her şey karşılıklı doğal olarak onlar da bize gelmedi. Hep yalnız kaldım. Sonra liseye geçtim ve bu hala devam ediyordu. Annemin bir akrabasından 3. Yabancı dilim için dersler almaya başladım ve bu öğretmenim sanki beni anlamış gibi "eğer kapalı olmak istemiyorsan ben senin yanındayım" dedi. O gün dönüşte annemle bunu konuştum. Bana kızdı ve "böyle daha güzelsin" dedi. İstediğim güzellik değildi. Yine sindim. Her zaman ailem için yapmaya devam etmeye çalıştım. Ama her gün nefret ede ede taktım. Başımda o varken boğuluyor gibi hissediyordum. Hep bir taraflardan gevşetmeye çalışıyordum. Bir zaman sonra bıraktım ve okul harici evden çıkmamaya başladım. Kendimden nefret ediyordum, kimsem yoktu. Sürekli ders çalıştım, dil öğrendim, okudum kendimi geliştirdim. Bu sene üniversite sınavında ilk 5 bine girdim. Tıp okumak istiyordum her zaman. İstediğim yeri de alıyorum şuan. Bu sene içinde annemle çok kez konuştum kapalı olmak istemediğimi hep geçiştirdi, heves geçer sandı. Sınav geçtikten sonra babamla konuştum. Babam çok farklı şeyler düşünerek siyasete bağladı. "Açılırsan solcular kazanacak" vb. Hiçbir zaman benim sağ - sol ayrımım olmadı ve her zaman herkese her seçime saygı duydum. Ama babam "sonuç olarak senin kararın" dedi ve kapattı konuyu. Sonra tekrar bekledim, düşündüm, araştırdım. Bu süreçte annem sürekli beni suçladı ve tehdit etti. "Senin yüzünden evde huzur kalmadı, senin yüzünden mutsuzuz, açılmayacaksın, seni okutmam, yollamam üniversiteye falan, dizimin dibinde oturursun..." Bağırdı bağırdı ve gitti. Bir kaç saat sonra geri gelip tehdit ettiği için özür diledi. "Ben yapmam ama baban yapar" dedi bu sefer. Bu son bir ayda sürekli sürekli ikisiyle de konuşmaya kendimi anlatmaya zorla bir şey olmayacağını söylemeye çalıştım. Dinlemediler. Babamla konuştum sonra. "Ben müsbet bir adamım" falan demeye başladı. "Annemi saygıyla dinlerim baba ama senin bu konuda söyleyeceğin şeyleri dinleyemem özür dilerim din dağıtmakla dinli olunmuyor" dedim. "Haklısın ben de namaza başlayacağım" dedi bir ay önce. Ve tabiki başlamadı ben başladım bu arada. En sonunda artık daha fazla erteleyemeyeceğimi farkettim ve anneme söyledim. Annem yavaş yavaş kabullenmeye başladı ama kızmaya devam etti doğal olarak. Ve babam "senin kararın, senin hayatın, sen bilirsin" diyen adam. "Ne dediysem vazgeçiremedim sen görürsün" dedi ve konuşmamaya başladı benimle. Şu an üniversiteye gidebilecek miyim bilmiyorum, evden çıktığım an geri geldiğimde dayak mı yiyeceğim bilmiyorum, babamın surat asmaları bütün aileyi etkiliyor ve annemin etkilenmesini istemiyorum, gördüğüm psikolojik şiddetin haddi hesabı yok. Ne yapacağım hiç bilmiyorum. Ne olacak hiç bilmiyorum. Çok fazla yoruldum. Ya bir şekilde kurtulacağım bu baskıdan ya da dünyayı kendimden kurtaracağım. Çok yoruldum.

Az önce babam eve geldi ve o kadar kötü bakıyor ki. Kaşlar çatık surat asık. Yemek yerken bile bu şekilde kendisini zorluyordu. Kardeşlerim de korktu. Annemle de her şeyi ince ince anlattım ve kabul etti. Şu an bütün aile babamdan uzak duruyor. Kimse yanına gitmek onunla aynı ortamda olmak istemiyor. Son bir kez konuşmak için cesaret arıyordum ama o bakışlar beni dünyanın en iğrenç insanıymığım gibi hissettirdi. Annem de yazı yaz konuşamıyorsan bana anlattığın gibi anlat dedi. Öyle mi yapmalıyım yoksa yüz yüze mü denemeliyim bakışlarına rağmen?

Örtünmenizi istemeleri sizin düşündükleri içindir herkes çocuklarının kendi doğrularına göre en iyi şekilde yetiştirmek ister tam tersi bir ailede olsaydınız kapanmanız Problem olacaktı

O zaman bir süre okulda başınızı açıp evde kapatacaksınız başka çareniz yok sırf bu yüzden üniversiteye hemde tıp gibi bir bölüme gitmekten sakın vazgeçmeyin. Çok pişman olursunuz.

Cabala ve ciddiyim dik dur çünkü önceki yazılarında babanın bahsettiğin özelliklerinden sonra dini sadece sizin sacinizdan ibaret anladığı ortada ki benim babam düzenli namazını kılar oruç kurban her daim ne olursa olsun hayatımızda vardır ama açığız ve kapanın denmedi denmez. Babanız kötü biri asla değildir eminim sizide çok seviyordur bunada eminim ama cehalet bazen en sevdikletimizin beyninde yer edebiliyor. bu cehalete boyun egmek zorunda hissetme kendini çok çabala çok. ama sonu senin mutlu olacağın şekilde olsun S

Sen anlaşmayı okula başladıktan sonra yaparsın, gerisini boşver. Bak ben üniversiteyi kazanalı 11 sene oldu. Yurttayken kapalı bir arkadaş vardı, biz onun kapalı olduğunu bilmiyorduk ama. Ailesinin yanına gittikçe kapanırdı, üniversite bitmeye yakın da tamamen açıldı. Görsen hayatta bu kız kapalı demezdin, hem çok açık giyinirdi hem de acayip makyaj yapardı vs, çok süslü bir şeydi. :) sen de sabret git okuluna, gerisini sonra düşün. İyi bir mesleğin olursa kendi kararlarını da alabilirsin çünkü. Ama olmaz da ailenin eline bakarsan hiçbir istediğini yapamazsın.

Küçükken sürekli rüyama girerdi açık gezdiğim, saçlarıma rüzgar değdiği, kollarımın güneş gördüğü. Hep rüyalarımda açık bir şekilde koşardım. Artık gerçekleştirmek istiyorum. Çok üzülüyorum.

Benimde lisede böyle bir arkadaşım vardı. Aile baskısıyla çocuk yaşta başörtü takıyordu ortaokul yaşlarındayken. Takmak istemezse dövüyordu ailesi, o da mecburen alıştı. Daha sonra senin gibi üniversiteye kadar kapalı kaldı, üniversite sınavında iyi bir puanlama yaptı ve ailesinin bulunduğu şehirden gitti. Sonra hem okuyup hem çalışmaya başladı, ailesiyle sık sık iletişim kurmayı kesti. Daha sonra başörtüsünü çıkarttı, şuan çok güzel bir kız ve mini etekler elbiseler şortlae istediğini giyiyor. Kısacası kurtuldu baskıdan. istediği gibi yaşıyor hayatını. Sende öyle yap, istemediğin bir kimliğe bürünüp hayatını mahfetme, dünyaya bir kere geliyorsun ister kapalı olursun ister açık, kime ne?

Anlattıklarınız, kanserinin mutlulukla iyileşmesi çok güzel bir şeymiş. Geçmiş olsun. Ve doktor hanım dediğiniz için çok mutlu oldum teşekkür ederim

Sehir disinda bir universiteye git. Orada basini acarsin. Yaz tatillerinde eve dondugunde kapatirsin. Yavas yavas alistirirsin. Bazi insanlarin fikrinin birden degistiremezsin.

Ben 15 yasinda kendi istegimle kapandim ve su yasima kadar hic pisman olmadim ortunmenin gerekli oldugunu ve zannedildigi gibi ozgurlugun kisitlanmasindan ziyade beni ozgurlestirdigini dusunuyorum Ama biliyorum ki bu sadece beni baglar Anne-baba da olsa kimsenin bu konuda baski yapmasini hos goremiyorum Eger karsilarinda diklenmeden duygularinizi anlatabilirseniz konusmayi deneyin diyecegim ama intiharin acik olmaktan daha basit bir gunah oldugunu zanneden birine de ne anlatabilirsiniz ki Bence biraz daha sabredin hala sizinle ilgili karar verme yetkisine sahip olduklarini zannediyorlar

Ben de 12-13 yaşımdan beri kapalıyım, kendim istedim. Hiç pişman olmadım. Eğer ailem baskı yapsaydı inat eder kapanmazdım. Özellikle babanızın tavrı, kızım bana yalan söyle diyor. Kendisi dindar profil çizmezken, kızının başörtüsüne tutunup Cennet'e gideceğini sanıyorsa çok yanılıyor. Şehir dışına gidin ve kendi kararınızı kendiniz verin. Aileniz bilmese de olur.

Anlaşamayacağın bir ailen var anladığım kadarıyla. Maddi özgürlüğün varsa istediğini yapabiliyorsun bu dünyada maalesef. O nedenle ailenin suyuna gidip okuluna devam et. Onları ikna etmekle uğraşma. Farklı bir şehirde okursan başını kapatmayabilirsin, bunu ailenin bilmesine gerek yok. 18 yaşında reşit bir kızı baskıyla kapatmaya çalışmak çok yanlış.

Tabiki kızmıyorum, farkındayım. Kendimi yiyip bitirdim aylardır çok teşekkür ederim yorumlarınız için. Cesur olmak istiyorum.

Bir ay önce konuştuğumuzda söylemiştim tamam ben de kılıcam dedi ama kılmadı hiç

Canım benim işin gücün varsa kimse bişey yapamıyor. Nasıl istersen öyle yaşa. Ben açıldıktan sonra yaşamaya başladığımı hissediyorum. Saçlarıma rüzgar deyince anladım o mutluluğu. Ben de senin kadar küçükken zorla kapanmıştım

Adına çok üzüldüm tatlım. Küçücük savunmasız bir kız çocuğuna küsmek nasıl bir zalimliktir. Dondum kaldım valla. Huzursuzluk senin yüzünden değil ki babandan kaynaklanmış. Yazık sana ve ailenin diğer üyelerine.

Enteresan durum. Kapaliliginiza karsi babanizin da namaz kilmayisinizi ornekleyebilirsiniz. Sizi anlamasi kolaylasir. S

Bu kadar sene kendimi yedim ve mahvettim tıp gibi sürekli nöbetleri olduğu zor bir bölümde de bu şekilde okumaya dayanamam

Uffff çok fena bir aile... ama maalesef kazın ayağının öyle olmadığını anlamaları gerek. Kimse çocuğunun üstünde bu kadar zorlayıcı olamaz, olmamalı. Okuyup meslek sahibi olman şart. Yavaş yavaş uzaklaşırsın ailenden o zaman.

Böyle babam olacağına :) Kendi babama şükrettim sayende. Dediklerimi yap. Politik ol ve renk vermeden üniversitene kayıt yaptır. Gerisi çiçek böcek...

Babaniza hiselerinizi yazabilirsiniz. Bakislarin çok sertti yazmaya karar verdim diyerek. Iletisim kurun ve derdinizi anlatin. Elbet ortak paydada uzlasirsiniz. Babaniz O sizin :)

İki tane küçük erkek kardeşim var babam onlara da surat asıyormuş ve onlarda etkilenmişler huzursuz ortamdan. Keşke onları sevdiğimi ama beni evden gitmeye zorladıklarını anlatabilsem. Annem artık kabul etti kızıyor ama çok değil o kadar çok çabaladım ki anlatmak için anladı sanırım. Tek sorun babam tek...

Akıllı olacaksın. Dürüst olmak her zaman kazandırmaz. Kim dürüst olup da kazanmış? O ancak filmlerde olur. Ben dürüst siyasetçi, iş insanı görmedim. Sen gördün mü? Hepsi politik ve şartlar ne getiriyorsa ona göre oynarlar. Sen de buna mecbursun. Ben dürüst oynayacağım dersen sen daha çok kaybedeceksin. Sen istediğin şeyi nasıl elde edebileceksin ona bakacaksın. Eğer yolu buysa bunu yapacaksın. Yoksa şimdiden evinde otur ve çeyizini hazırla. Dayaklara ve baskılara da hazır ol. Sen bilirsin. O insanlar bundan anlıyorsa onların kurallarına göre oynayacaksın. Sen de madem istediğin hayatı yaşamak istiyorsun ve seni üniye göndermeme ihtimalleri var bunları riske atmaya değer mi? İleride takır takır paranı kazanan bir doktor olduğunda o paranın tadı onara o kadar tatlı gelecek ki. Sen de o güçle onlara istediğini yaptıracak ve yapacak duruma geleceksin. Gıkları dahi çıkmayacak. Yalanım varsa ne olayım. Akıllı ol. Akıllı ol. Akıllı ol.

yok kararını gittikten sonra bildir diyorum ben açıldım dersin.

Çevremde böyle çok fazla insan var ve seni çok iyi anlıyorum. Bu istediğini şu an gizli gizli yaşamak zorunda kalsanda sakın okulundan olma. Sen doktor olacaksın. Diplomanı eline alana kadar onlar görmediğinde istediğin gibi açık gez, sonra zaten hayatına müdahale etmelerine izin vermezsin. Kendin gibi bir hayat arkadaşı bulur yoluna bakarsın inşallah. Kuzenimin nişanlısı kapalıydı. hiç istemiyordu ama aile baskısı delirtmişti kızı. Okuldan almışlar. Evlendiler kız okulu bitirdi başını açtı huzura erdi..

Çok ince düşünüyorsun. Madem kararını vermişsin sürekli sorarak olmaz o iş Baban senin hayatın dediğinde uygulamaya geçicektin. Herkesin keyfini yapmaya çalışırsan kendi ömründen yersin. Zeki bir kızsın ilk 5 bine girmek gurur kaynağı olmalı ailen için okutmam demek tam Okumaktan sakın vazgeçme

Namaz zaten kılıyorum. Ve evdekileri de namaza çağıran hep ben olmuşumdur. Eğer babam namaz kılın diye zorlarsa kendisi de kılması gerekeceğini için yapmaz ama kapanmaya zorlayabilir çünkü kendisi kapanmayacak

Merak ettigim bi konu var. Aileniz size sadece kapanma konusunda mi baskı yapıyor? Namaz konusunda falan da var mı? Egitiminizi hayirlisiyla alirsiniz inşallah sakın bu fırsatı kaçırmayın. Size kapan demeleri bile sogutmus olabilir. Yasaklari abartarak caziplestiren yapimiz var. Siz şu an egitiminize odaklanin ve uzaklasin ailenizden. Mesafe iliskileri olumlu etkileyebiliyor. Hayat sizin hayatiniz ama su an egitim çıkış kapınız.

Keşke biraz anlayışlı bir ailem olsaydı diyorum bazen. Üniversiteye başka şehire gidip orda da yapabilirim. Ama bana güvenmelerini istediğim için bu kadar kendimi anlatmaya çalışıyorum. Gizli iş çevirmek istemiyorum. Anlaşmak istiyorum ama o kadar zor ki ailemle anlaşabilmek.

Kızma ama bazı insanlar dar görüşte basma kalıpta yaşayabiliyorlar, babanda onlardan biri sanırım. Kapalı olman gerektiğini düşünüyor, bu yüzden baskı yapıyor. Bence annende babanla yüz göz olup tartışmamak için göz yumuyor. Olabilir yani. Ama yine de cesur olman gerekiyor, bu hayat senin. Hayata bir defa geliyorsun, istemediğin biri olma. Sen bir kere karşı gelip fikirlerini beyat et, başını aç, gerisi gelir zaten.

Polemiğe girmek istemem. Bana göre başörtüsü saygı değer bir şeydir. Ama rızası olmayan küçüğün buna zorlanması istismardır. Nokta.

Kandırılmayı istiyorlar ama! Ayrıca bu, kandırmak değil. Anlamsız müdahalelerine izin vermemek! Aileniz de olsa izin vermeyin lütfen!

Sana bişey diyim mi. Yüzmüş yüzmüş kuyruğuna gelmişsin. Akıllı ol. Sakın açılma. Açılmamaya karar verdiğini onlara hak verdiğini söyle. Seni üniversiteye göndemelerini bekle. Yavaş yavaş açıl. Sen başarılı oldukca, para kazandıkca ayağın yere basacak ve yumruğunu masaya vurduğunda kimsenin sesi çıkmayacak. Gücünü topladıktan sonra kimse sana bulaşamaz. Unutma her zaman çare vardır. Sen derece yapmışsın, burs alabilirsin, devlet yurdunda kalabilirsin. Şimdi sadece akıllı olmak kalıyor sana. İstersen açılır istersen kapanırsın. Bu dünya üzerinde hiçkimsenin senin bedeninin üstünde söz hakkı yoktur. Anne-baba-koca hiç kimse. Başarından ötürü kutlarım seni. Asla sinme gücünü topla. Üniversite çok ayrı bir yerdir. Orada daha da özgüvenin gelecek ne yapmak istediğine dair bir çok yol bulacaksın. Sakın mücadeleni bırakma!

Ailen kandirilmayi istiyor sen de kandiricaksin mecbur. Bu kadar baskicisini da ilk kez gördüm allah Ailene akıl fikir versin, açıkları öcü gibi mi goruyolar nedir pess. ..

Senin kapanmanı isteyen ve bunu dini açıdan doğru bulduğu için isteyen ailen ilginçtirki dinde zorlama olmadığını ve intiharın dinen çok büyük bir günah olduğunu bilmiyor yada bilmek islerine gelmiyor.. Kuzum annen babanda olsa seni bu kadar üzen yetişkin bir insanın üstünde bu derece baskı kuran insanlara karşı vicdan yapma. Sende bir bireysin onların kuklası değil. Sana bu şekilde baskı kuramazlar asla hakları yok. Şu dönemde inatlaşma okuluna git. Bence farklı bir sehir tercih et. biraz onlardan uzaklasınca kendi güvenin gelir ve kararların konusunda böyle bir etki altında kalmadan daha kolay savaşırsın. Senin adına çok üzüldüm inan bana

Bence bir süre bu konuyu kapatın üniversiteye başlayın. Fikirleri değişmezse mesleğinizi elinize alana kadar sabredin. Israrcı olmaya devam ederseniz üniversiteye de göndermezler ömür boyu baskı altında yaşarsınız. Çok gençsiniz geleceğinizi mahvetmeyin sonra daha çok üzülürsünüz. Başarılarınız daim olsun bol şans diliyorum. Acquaa Y❀ Anneler

ayy hormonların etkisi midir ağlayarak okudum. üniversiteye yerleşene kadar ses etme evden çıkma alttan al. şehir dışı bir üniversiteye git. orada karar verirsin. ne zamana kadar baskı uygulayabilirler ki... hayat senin. 20lerinden sonra daha da rahatlarsın. ya çok özür dilerim ama köprüyü geçene kadar ayıya dayı diyeceksin.

Babamin zoruyla degil, kendi irademle kucuk yasta kapandim.. evet nasil acik olma iradesi varsa, kapanma iradesi de vardir o yasta.. Öncelikle ailenin tavrini cok yanlis buluyorum, bunu soyleyeyim... Ama muhafazakar bir ailede yasadigina gore ve masallah cok da zeki bir kiz olduguna gore neden kapanmamiz gerektigini, tesetturun neden onemli oldugunu arastirmissindir... bunu arastirip ikna olmadiysan ve kapanmayi bu kadar eziyet olarak goruyorsan kapanma zaten... Ama tesetturu dogru arastirip, sadece basortusunden ibaret olmadigini, tesetturun bir yasam tarzi oldugunu anlaman lazim...

Tıp okumak istemiyor musun? Bu da mı ailenin zorlaması yoksa?

Su an dahada çok uzuldum yazdıklarına. Ama böyle bir babaya bence konuşup cabalayarak kendini ifade edebilirsin yumuşar bence eğitimli algısı yüksek bir insanmis ne güzel. en çok üzüldugum şey iletişimi bilen eğitimler veren birinin surat asıp evde iletişimi koparması. şaşırdım aslında ama baban çabaya iletisime kalben inanmasada eğitim duzeyiyle inaniyordur kapıları zorla :)

bence fazla üsteleme şimdilik, bi okula başla düzenini kur ondan sonra tekrar düşün. çok iyi bir fırsat var elinde o psikopatlar yüzünden kaybetme lütfen ben de lise 1 de kapandım, hem de kendi isteğimle ama elbette çok zorlandım yaşıtlarım gibi giyinemedim, erkek arkadaş vs edinemedim, özgüvenim sıfırdı. hep imtihan vs diye kendimi durdurdum ama bi süre sonra bu hislerim de geçince tam 10 yıl sonra açıldım kocam inanılmaz karşıydı ama vazgeçmedim şu an çok mutlu ve huzurluyum ama senin şartların hala olgunlaşmamış, az daha sabret, okul zamanı açık olursun ama ailene pek karşı gelip geleceğini yakma

Üniversiteyi bulunduğunuz il dışında okuyun... Bir de öyle deneyin kendinizi, ne istediğinizi bu konuda, belki de gönüllü devam edeceksiniz, şuan baskıdan dolayı belki rahatsızsınız

İnşallah düzelir babam annemi üzmez daha fazla Loreth

Bak sana kendimi anlatayım. Hatta buraya ilk açtığım konu babamdan nefret ediyorumdu. İkinci konum açılmak istiyorum konusuydu. Üniversite yıllarında ağzımı asla açmadım hep babamın suyuna gittim asla zıtlaşmadım. Ama işimi elime alana kadar. Kendi mesleğim oldu çok şükür ve sonra ikinci isteğimi yaptım ve açıldım. Üstelik iş sahibi iken ve oturduğum yerdeki herkes beni böyle tanıyorken. Başta çok konuşan oldu dinlemedin. Akrabalarım çıldırdı dinlemedim benim param var işim var kimseye muhtaç değilim dedim. 1 yıldan fazladır açığım ve inanılmaz mutluyum. İbadet ediyorum Yani bu durum bende bir değişiklik yapmadı. İnsanlar bana Açılırsam ahlakın da bozulur gittikçe değişirsin vs diyordu ama etrafımdan iyi ki yapmışsın böyle daha mutlu görünüyorsun laflarını duydukça da hiç pişman olmadım. Bana kötü gözle bakanların da hayatlarını bi duysan görsen benim kat be kat altımda kalırlar. Asla vazgeçme. Nasıl mutlu olacaksan öyle yaşa ama üniversiteyi şehir dışında oku ve orda açıl. Sonra bunu yapmak daha zor oluyor

Ailen yobaz Solcular kazanacak nedir biri açılırsa kazandığımı kaybettiğimi düşünmüyırum Cahiller Sende git başka yere kafana göre takıl Sonrada atanır gidersin İşte üni de abartı yapa lar hep aileden böyle baskı gören kişiler

Güzel kardeşim ailendem daha olgun birisin belli ki. Veya yasadıkların aenı olgunlaştırmış. Ben kapalıyım. Ama bu işler zorla olmaz. Sana tavsiyem ailenın fikrin değiştirmeye calısma. İşin içinde olduğun için goremıyorsın. Ailen aeni artık sindiremez. O yuzden sen bilirsin deyip sonra kızıyorlar. Yani bu su demek. Bu yastan sonra zorlauamam kızımı ama ne vardı sankı kapansaydı gibi. Bence su an acılma. Dayak yeme ve tartısmalara girerek kendını daha da yıpratma. Uniye. Git. Hem uni gitmwme durumun olmasın zorluk çıkarmasnlar. Uni de acıl derim. Sonra yavas yavas kabullenirler.

Annem "açılırsan senin yüzünden intihar edeceğim" demeye başladı şimdi de. Ben ne yapacağım böyle S Spizella

Ortam iyice gerilmiş. Ne zamandır bu konu sizin evde konuşulmaya başlandı? Belki zamanla alışırlar. Bu süreçte konuyu kapatman senin için daha sağlıklı olacak gibi görünüyor. Annenler kozlarını oynuyorlar, seni tartıyorlar. Şu an onlara bağımlı olduğun için konuyu daha fazla inatlaşma haline getirme derim. Kararını vermişsin, zor olan kısmı yapmışsın. Üniversitede açarsın başını kimse de artık karışamaz sana. Evlatsın sonuçta, kestirip atamazlar. Diğer arkadaşlar da yazmış ama mutlaka başka bir şehre git okumak için.

sen üniversiteye gidersen okursan haberim olmasada bende mutlu olurum, lütfen okulu bırakma ve kararının arkasında dur, sende yüzün yumuşak diye üzerine gidiyorlar vazgeçiyorsun, sağlıkla kal güzel kız

buyursun etsin, tamamen duygu sömürüsü yapıyor. hepsi seni vazgeçirmek için yumuşak karnını bulmuşlar kimse sana bu şekilde baskı kuramaz yaz şehir dışı üniversiteyi zaten tıp kazanırsan burs imkanın falan fazla olur. ailene ekonomik olarak bağlı olmamaya çalış. güzellikle söylemişsin anlamamışlar. artık kendi kararını verecek yaştasın, onların zorlamasıyla kabul etmişsin, şimdi de onlar senin kararlarını kabul edecekler.

lutfen o çocuklara acıyan gözlerle bakmayın. aynı sizin gibi bana da acıyan gözlerle bakan, hatta cik cik bu yaşta başını örtmüş diyen bir çok insan oldu. bu tepkiler insanları ben ve ötekiler diyerek ayirmama sebep oldu. oysaki ben isteyerek başımı örtüyordum. hatta ablalarım örtme çok sıcak deseler bile örteceğim diye ağlıyordum. rol model olarak aldigim ablalarim ve annelerim vardi çünkü. bu annesi gibi mini etek, sort giymek isteyen çocuklar kadar normal bir durum. hayat sizin yaşadığınızdan ibaret değil, kuş yuvada ne görürse onu işlermiş. bu yüzden hakkında en ufak bir fikriniz olmayan küçük çocukları üstenci ve ötekilestiren tavirlanizla yaralamayin. konu sahibi istemediğiniz bir şeyi yapmayın, aileniz de belli ki çok sekilci, umarım mutlu olacağınız şekilde yaşarsınız

Arada kaldım. Onlar ne yaparsa yapsın ben yine de dürüst olmak istiyordum. İzin vermiyorlar buna

Okula başlayana kadar he he deyin, birkaç vakit sonra da zaten eve çok uğrayamazsınız şehir dışında okursanız tabii, büyüdüğünü ve mesleğini ciddiye alırlarsa onlar da pes eder. Şu an küçük olduğun için normal ama inşallah üni okumaya başlayınca saygınlık kazanırsın gözlerinde daha rahat edersin. Kötü şeyler düşünme. Maşallah tebrik ederim dereceniz için de ayrıca. Biraz daha dişini sık ama kendine güvenerek. Kendinle barış açık ya da kapalı ol. Fark etmz, bu durum onların suçu.

Merhabalar, öncelikle başarından dolayı seni kutlarım. Gönül isterdi ki bu Sevinç'in önüne bu tartışmalar girmesin ama vardır bunda da bir hayır. Bak güzel kardeşim bende 11 yaşında kapandım. Hiç kimse bana baskı yapmadı zaten açık saçık şeyler giymeyi küçükken de sevmezdim. Çirkin bakışlara maruz kalmak, göz hapsine alınmak beni çok endişelendirirdi. Tesettür bana özgürlük verdi. Nasıl ki değerli mücevherler gizlenir örtülür, saklanır; inan kendimi nadide bir elmastan değerli hissediyordum hala öyle. Ailen sana örtünmenin gereğini, güzelliğini, seni nadide kılışını anlatmadan zorla baskıyla yapmaya çalışmış. Tabiiki hoş değil ama sana iyilik yapmak için bunu yapmışlar. En kıymetli mücevherler saklanır korunur çünkü. Bence neden örtündüğünü bilmiyorsun sen. Sorun orada. O yüzden manasız geliyor. Videolar izle. Dinle. Sonra yine dilediğini yap. İnşaallah bu güzel halin olur devamı da. Çok kıymetlisin bunu hiç unutma. Allah'a emanet ol.

O zamanda onları kandırmış olacağım ve güvenmeyecekler bana. Ama diğer türlüsünü de anlamıyorlar başka yol bırakmıyorlar S Spizella

Seni o kadar çok iyi anlıyorum ki bnde 19 yaşındayım, benimde ailemde özellikle babamda psikolojik baskı var aynı seninki gibi sadece bana kizsa anlayacağım ama o benimle birlikte evdeki herkesi huzursuz ediyor, hep onun dediği olacakmış gibi davranıyor ama başkalarının yanindada demokratik olduğunu fln söylüyor. Düşün bu hesabı bile arkadasima aç dedim yaşımı fln büyük gösterdim belki bulurlar beni diye, anlatacak benimde kimsem yok buradakiler çok yardımcı oluyor her konuda. Bence okulun için bile olsa 3 4 ay daha sabret okadar emeğin çöp olmasın sonra yine bakarsın duruma göre...

RABBIM kolaylik versin sie.. lutfen Okulumuzdan vazgeçmeyin Tıp kazanmissiniz lütfen okuyun ve üniversiteye kapalı gidin buzamana kadar yapmışsınız bari egitiminizden olmayın bu açılma mevzusu icin..

Benim icin ortunmek Allahla senin aranda olan bisey psikolojik baski yapmalarina izin verme. Simdilik bu konuyu rafa kaldir. Baska sehirde oku. Sen onlarini kandirmiyorsun soylemissin 7 seneden beri universitede okuldan alma gibi luksleride yok. Sen burs vs. Alirsin. Ailene yuk olmazsin zamanla aradaki buzlar erir.

Söylüyorum sen baba görmemişsin herkes beni isterdi baba olarak diyor ya

Teşekkür ederim. Keşke ben de daha büyük olsaydım. Ama 7 yılımı harcadım daha fazla uzasın istemiyorum.

Annemle 3 yıl önce konuştum. Ama özellikle bu sene başından beri daha sık ve ciddi olduğumu belirtiyorum. Babamla bir ayı geçti konuşalı. Annemle bu sabah tekrar konuştum ağladı. Nihat hatipoğlunun konuşmalarını falan gösterdi. Burda yaxılanlar gibi kendimi duygularımı anlattım. Bu sefer anladı gibi o sadece babamın surat asmasından bıktığını ve babamla konuşup anlaşmamı söyledi. Ama babamla da lise hayatım boyunca 3 yıl neredeyse konuşmadık. Çünkü babam değişik bir insan. İlkokuldan beri ne zaman hata yapsam "seni okuldan alacağım" tehditini kullandı ve aylarca konuşmadı. Başlarda ben gönlünü almaya çalıştım, her istediğini yaptım konuşsun barışsın diye. Sevgi göstermeye çalıştım. Ama sonra baktım ki sürekli bunu yapıyor. Sürekli hatalarımda konuşmayı kesiyor ve ben de bu kolaysa onun için benim için de kolay olmalı dedim. Konuyu anlattığım yazıda belirttiğim sosyal medya hesabımı bulduğunda, sınavdan düşük aldığımda, dershanenin iftar yemeğine gidip saat onda döndüğümde, denemelerde düşük yaptığımda her hatamda beni silip suratını asarak ailemizi de huzursuz etti ve bunların benim yüzümden olduğunu düşünüp durdum. Ailemi çok seviyorum, onlara vefasızlık yapmak istemiyorum, evden kaçıp gitmek istemiyorum ama başka çarem kalmıyor.

Bu şekilde cesur olmak isterdim. Ama ne olursa olsun ailemi de çok seviyorum. Annemi diyeyim ya da. Olmazsa olmazım. 7 yıl hep o üzülmesin diye dayandım. Ama artık kendimi de düşünmem gerekiyor biraz. Keşke anlaşabilsem onunla.

Annen baban çok hatalı. İnsan manevi inançlarından ötürü herhangi bir şey yapacaksa bunu kendi isteğiyle yaparsa kıymetlidir. Birilerinin baskısıyla yapılan hiçbir şey zaten amacına uygun değildir. Bunun farkına varamayan insana yobaz deniyor işte. Yap da nasıl yaparsan yap değil, kendi seçiminle yap ya da yapma demeleri gerekirdi halbuki. O bilince sahip değiller. Seninse şu bilince sahip olman gerekiyor; annenin&babanın malı değilsin, bir bireysin, kendi hayatın, geleceğin olacak ve bugün yaptığın seçimler geleceğini etkileyecek. Bazen sesini çıkarmak zor gelecek, korkacaksın, aileye karşı durmak dünyaya karşı durmaktan zordur. Ama korkmana rağmen yapmalısın, aksi takdirde sana ait olmayan, başkalarının seçimleriyle dolu bir hayatı yaşarsın ve yaşın geçtikçe bu seni daha mutsuz eder, daha dibe çeker. Asıl bundan kork, ailenden değil. Üniversiteye gideceksin, başka şansın yok. Üniversiteye göndermemek gibi bir lüksleri yok, eğitim haktır, elinden alamazlar. Bunun için gerekirse polise, mahkemeye başvurmaktan çekinmeyeceksin. Burslara başvurdun mu, ne zaman başvuruluyor bilmiyorum. Başını açarsan solcular kazanır ne kadar yazık, ne talihsiz bir cümle. Başörtüsüne gerçekten değer veren insan zaten en başta bunun siyasi bir malzeme olarak kullanılmasına karşı çıkmalı, değil mi? Baban da bilmiyor kızına neden kapan diye baskı yaptığını. İşte buna deniyor yobazlık. Benim sülalem de böyle. Babam okumamı isterdi, düşüncelerime kilit vurmadan yetiştirdi beni. Ama 16 yaşımda anne ve babam öldü. Kaldım o yobaz sülalenin eline. Zorla kapatmak, üniversiteye göndermemek, zorla evlendirmek istediler. Reşit değildim üniversiteyi kazandığımda. Vasim olarak atanan akrabamı mahkemeye verip, hepsine meydan okuyarak gittim okula. Bu arada dayak da yedim, psikolojik şiddet de gördüm. Ama şuan diyorum ki, iyi ki pes etmemişim. Deli gibi zor, yalnız, sancılı günler yaşadım ama değdi. Şimdi kendime ait hayatımı, kendi seçimlerimle yaşıyorum, kendi seçtiğim adamla evlendim ve bir zamanlar üstüme yobazlık kusan sülalem şimdi bana karşı utanç içindeler. Lütfen pes etme. Okul senin kurtuluşun olacak. Saçını açmak istiyorsan aç. Ama bunu ailenden gizli yapma. Dürüst bir savaş vererek yap. Bu ileride senin çok daha temiz bir vicdanla yaşamanı sağlayacak.

Tövbe Allah' ım ya. O da evlat görmemiş ne evlatlar var ailelerini perişan ediyor Güçlü olun ve uzaklasin sürekli bu sinir harbi ile yasanmaz insallah egitiminiz hayirlar getirir hayatiniza.

Bu sizin kozunuz olsun. Babalar ve anneler çocuklarına rol - model oluyor. Babaniz da biliyordur. Çok baskının iticiligini de söyleyin her firsatta. Allah kolaylık versin. S

Acilmazsamda ben intihara surukleniyorum boguluyorum de ciddi bir şekilde tepkisi ne olacak acaba. Açılmakta kapanmakta insanın Allahla nefsi arasında bir şey böyle psikolojine yazık

Kapanmak senin özgür iraden olduğu gibi açılmakta öyle. belliki geleceğin Hekimleri arasında olacaksın eğitimli olgun bir kızsın benim ailem kapanma konusunda değil ama genel hayat görüşünde baskı çok yaparlar elalem falan filan işte çok normal onların tepkileri de öyle görmüşler çünkü. ama sana tek tavsiyem dik dur annen baban 2 gün belki 2 ay surat ascak ama sora kabullencekler merak etme ve annen intihar yada başka bişey yapmaz korkma ama onlara çok mutsuz olduğunu üstüne basa basa belirt ve kararlı olduğunu belirt kabullencekler emin ol. hayat senin bikere yaşanıyor tekrarı yok. sadece nacizane tavsiyem tercihler bittikten sonra acilman yönünde belki tercihlerinde sorun cikarirlarsa diye söylüyorum. ama benim. İçimdeki ses ailenin sen açılma diye blöf yaptığı yönünde çünkü böyle başarılı bir evladı hiçbir aile eğitimden uzak bırakmaz. umarım yolun açık olur :))

Nacizhane fikrim dürüst olmayin. Kapali gidin unide acilin. Döndükce kapanin. Okul bitip kendi ayakalrinizin üzerinde durana kadar. Sonrada hic sormayip acildiginizi sadece haber edin. Allahim sabir versin cok üzüldüm sizin adiniza...

Çok teşekkür ederim. Çok güzel yazmışsınız. Ne kadar tehdit ederlerse etsinler üniversitesiye gideceğim. Burslar daha başlamadı, bugün tercihler başladı. Babam ne düşündüğünü kendisi de bilmiyor hem "çok şey araştırıyorum, ben dinsiz olurum yakında" diyor gülüyor hem de "ben imanlıyım" diyor. Ama sanıyor ki iman karısına kızını başını kapat demkele oluyor. Ne namazını gördüm ne de diğer ibadetlerini. Sadece oruç tutuyor alışkanlıktan belki de. Kurban bile kesmek istemiyor durumumuz iyi olmasına rağmen bana kurban düşmez diyor. Bunları gördükçe çok daha fazla soğuyorum. Sanki din sadece kadınlara gelmiş gibi davranınca. Gizli yapmak istemiyorum hiç onun için çabalıyorum ama çabaladıkça daha kötü oluyor çok kötü hissetmeye başlıyorum. Güç toplamaya çalışıyorum. F flower world

Arkadaşların hepsi yazmış politik davranman gerekli. Şuan konuyu açma. Okulunu, geleceğini düşün. Tıp okursan iyi burs imkanları var. Ailenden uzakta okumayı tercih et bence. Okulda boş zamanlarında çalışabiliyorsun, rektörlükte, kütüphanede falan burs veriyorlar karşılığında. Maddi anlamda ne kadar bağlı olursan o kadar söz hakkı olur ailenin. Gittiğinde yavaş yavaş açıklarsın ailene durumu. Kendimi çok kötü hissediyorum, özgüvenim yok böyle derslerimi etkiledi falan dersin birşeyler. Ama şimdi asla inatlaşma. Senin anlattığın kadarıyla asıl baskıyı yapan annen. Onu kırmaktan korkuyorsun ama o seni üzmekten, kırmaktan çekinmiyor. Onu ez geç demiyorum tabi bazen biraz bencil olmak mutluluk için gerekli oluyor. Geleceğinden, kendinden vazgeçme fevri davranma ailene şu durumda.

anlıyorum sizi 19 yaşında kendi isteğimle başörtüsü taktım çok şükür benim ailemde kapanmamı istedi ama zorlamadı sadece 1 teyzem alttan alta baskı yapardı 2 teyzemin de üzerimde emeği büyüktür.. o dedikçe inadına ters geldi beni kendi halime bıraktıklarında kendiliğimden örtündüm aslında serbest bıraksalar belki sen isteğinle sonra tekrar örteceksin bide ailen kesin elalem ne derden korkuyor.. aslında çok gereksiz yrinde olsam okula kaydolup düzen kurana kadar ailemin suyundan giderim.. Allah yardımcın olsun

Evet ben de daha mutlu olacağımı biliyorum ve ahlaki açıdan değişmeyeceğimi de biliyorum. Çünkü hep bu kişilikteydim ben. Annem açılırsan çok kötü olacaksın mutlu olmayacaksın seni rahat bırakmayacağız diyor R

Tıp okumayı çok istiyorum nörolojiye yönelmek istiyorum okuyacağım bölüm konusunda zorlamadılar hiç

Aslında cahil değildir. Kocaman kütüphanesi var evde. Sürekli okur. Psikolojik danışmanlık yapıyor. Aynı zamanda kişisel gelişim kitapları yazıyor. Seminerlere çağrılıyor sürekli. Ama neden ailesine gelince bütün bunları siliyor, neden yazdığı söylediği şeylere bize uygulamıyor anlamıyorum. Ona göre çok şanslıymışız ona sahip olduğumuz için, bütün Türkiye onu çağırıyormuş seminere onu istiyorlarmış konuşmak için çok mükemmelmiş kendisi vb. Ama annem de ben de ne kadar şanssız olduğumuzu konuşup duruyoruz sürekli. Çünkü o kadar egosu yüksek ki kendisinin hataları olabileceğini asla düşünmüyor hep bizi suçlu görüyor.

Ben de bunu anlamıyorum. Kuzenlerim açık ya da kendi açık arkadaşları var gayet sevdikleri sonradan açılmış arkadaşları da var ama bana karşı farklı

Oku lütfen oku ve üniversitene git. Kendin dimdik ayaklarinin üstünde dur ve yazdiklarindan anladigim kadariyla sen zaten bunu yapabilcek basarabilcek bir kizsin ustelikte cok akillisin. Kararinin ve fikirlerinin arkasinda dur ve bunu ayni güzel dille anlatmaya devam et eminimin hersey sonunda istedigin gibi olucaktir ve senin fikrini istemeye istemeye de olsa anlamasalar bile kabulleneceklerdir yeter ki sen kararinin dusuncelerinin arkasindan git :)

tabi önce kendini garantiye al üniversiteyi kazan bi yurda yerleş sonra açarsın başını. ailenle aynı şehirdeyken şu aşamada yapma bence.