Konu anlatımından ziyade yasadigin durumu yorumlamıssın Hiçbişey anlamadım sandım ki sayfanın 2. kısmındayım. Allah kolaylık versin

Resmen bitti mi G

Benim icinde coktan bitti ama iste nedense yinede canim yaniyor ve tabi cocuklarin zorlugu var.. anne olarak depresyona girme lüksümüzde yok eh haliyle insan icine atiyor sürekli. Toxicant

Yanlız değilsin 3 çocuğun var elbet geçecek

Biliyorumda ve aslinda konuda acmicaktim ama ne bilim demekki duygular tasti bi an ;-)

Su an bende merak edip, senin eski konularini okuyordum ;-) Yasadiklarimiz ve duygularimiz cok benziyor, tabi kim bilir su an kac tane baska kadin ayni seyleri yasiyor :/ O tekrar ayrilip, salakca denemeleri bizde yasadik, aslinda olmiyacagini bile bile... zaten su an bende kendime o yüzden cok kizginim... ya niye hala takiyorsun, mutlu olmuyorsun diye. Ama tabi bunlar normal, farkindayim ama yinede isyanim ve kendime kizginligim bitmiyor. Ayrica bende senin gibi "aman cocuklar mutlu olsun" diye hep alttan almaya calisiyorum... aslinda onu ne görmek, nede duymak istiyorum, Mecburen katlaniyoruz iste. Bende terapi almayi düsünüyorum ama burda iyi bir terapist ́te randevu alabilmek yaklasik bir seneyi buluyor. Sen baya ask mesk majeralari yasamissin:)) Benim ex her ayrilikta beni "tehtit" etti, hayatina birini sokacak olursan ben giderim ve cocuklarida göremem, katlanamam cart curt diye... zayif noktami biliyor tabi uyanik. Neyse uzun oldu, tesekkür ederim yazdigin icin. Ben biraz daha senin eski konularini okumaya gidiyorum ;-) mizann16

Tabiki biraz özet gecebilirim cunku hikaye uzun. Aynen soyledigim durumun en acı tarafı kuzımın ciddi saglık sorunuydu. Artık caresizligin geline bilecek sonnoktasında bir arkadasıma sıgındım. O gece uyku yok sadece camdan dısarıyı izlerken goz yaslarıyla artık bittim. Allahım oyle zor durumdayım ve senden basla kimsem ve cıkıs yok diye gozyasşarına bogulmustum. Yani bir mucize olmalıydı. 2 gun sonra hic haberim olmadan hic tanımadıgım insanlar sefer ber olup bize sıfırdan bir ev kurmuslar. Toparlanıncaya kadar kira almayan, yatak koltuk hali perde tava tencere akla bir evde ne olması gereken ne varsa yani. Beni goturduklerinde o eve işte o mucize gerceklesmişti. İnanmak zor gelebilir. bu hayatta sunu ogrendim en yakının bile hali ni bilmeye gormeye bilir ama samimiyetle sen bittigim dediginde aşlah yettim kulum diyor. En zoru himaye olucak bir yuvaydı. O oldu ve gerisi yavas yavas geldi. Basınıza ne gelirse gelsin ümitsizlige dusmeyin. Sabır sukur herseyin anahtarı. Ve insanlar duseni sevmiyorlar bu yuzden insan ogluna guvenmek yanlıs insan bir tek kendine guvenip inanmalı.

Olsun aç yazmak rahatlatır

Ahh bu ayrılığı ben 2008 de yapacaktım sende 2010 da.. Harcanan yıllar oldu.. Ve bu hengamede sürüklenen çocuklar.. Hissetiğin huzursuzluk ayrılığın acısı felan değil bunu sen de bılıyorsun.. Yalnızlık.. Aşksızlık.. Ruhumuzun zaten yıllardır hasret duyduğu şeyler işte:))Yeni şeyler değil kafamız bulanıklığı.. Çok farkeden şey var mı sence?

Sagol arkadasim, evet sabir etmeliyim. Zaten bu kis aylari beni hep negatif etkiler, onunda etkisi var belki. O gec saatlere kadar yalniz kalmayi bende cok iyi taniyorum malesef. Bende onu sevdigim ve özledigim icin böyle hissetmiyorum, ne bilim insan kendisine kiziyor, gecen seneleri icin üzlüyor, hak etmedigi icin, cocuklar icin vs vs. Biliyorum gececek ama galiba su an ayni durumda olan biriyle dertlesmek iyi gelir diye düsündüm ;-) Toxicant

Ayaga kalkmak zorrundaydım evladım vardı yıkılmam onuda yıkacaktı bir domino tası gibi dusundum. Sihirli deynek yok elimizde birseyleri bir anda degiştirelim kucuk seylerle mutlu olmayı bilmek en buyuk enerji kaynagıdır.

Aynen, icimi okudun resmen... türkcem cok iyi olmadigi icin duygularimi, düsüncelerimi kelimelere dökemiyorum. Hayir aslinda cokta fark eden bir sey yok, zaten kendime sürekli onu söylüyorum... zaten yalnizdin, zaten ilgi, sohbet, güven, ask, sevgi vs vs hic bir sey yoktu. Ev arkadasi desem oda degil, lakin ben onu "normalde" arkadas olarak bile kabul etmezdim. Yanlis secim kisacasi. Ama tüm bunlara ragmen icimdeki karisik duygular ve sorular. Kötü bir sürec ama umarim cabuk gecer. Sen ayrildin mi? inFlamess

Aynen bu yazdıkların birebir hissettiklerimdi.. Evet ayrıldık iki üç ayrılığın sonunda nıhayetinde boşandık. Tekrar denemeye çalıştık yani boşanmış olarak kısa bi süre flört şeklinde.. Nihayet anladım ki ne çok yazık ettmişim yıllarıma.. Ben de terapı alıyorum ex kocam için değil kendımle iç hesaplaşmalarımı tamamlayamıyorum. Kimsenin sucu yok en büyük suçlu kendim. İçimde ki öfke nöbetlerim çocuklarımı etkiliyor sonra bi de bunun için tekrar kendimle bi mücadele yaşıyorum kısır döngü işte. Küçüğüm 2 yaşına girecek çok küçük yani.. Üstümde ki sorumluluklar felan kolay seyler değil yaşadığım buhran ama onunla iken ki hayatımı elbette assla özlemiyorum. Klasik ;" benim neden huzurlu aşk dolu bi yuvam olmadı "isyanları felan filan var içimde :) . Çünkü o benim hiç birşeyimdi sadece evin ihtiyaçları ile ilgilenmesi için tutulmuş bir adam ile yaşıyordum sanki o kadar. Cinsellik mevzusuna zaten hiç girmiyorum :) Toxicant

Mesajiniz cok etkiledi beni. peki nasil ciktiniz isin icinden yani ayaga nasil kalktiniz parasiz evsiz esyasiz cocugunuzla birlikte?hem takdir ettim sizi hem de merak ettim. eger sakincasi yoksa biraz anlatir misiniz neler yaptiniz nasil yaptiniz? . push ; mizann16

Gececek yakıp gecer yıkıp gecer ama geçer. Küllerin den dogmak dedigimizde bu. Bende yasadım en agırını saglık sorunu olan evladımla tek basıma parası caresiz esyasız evsiz kaldım ortada. Ama yıkılmadım kızım için her acıya inat her zorluga inat herkeze inat. İşte sende ayaga kalkıcaksın gucunude cocuklarından alıcaksın. Pskolojik destek almalısın bu senin ve cocukların için cıktıgın yolda dimdik yuruye bilmen için...

Muhtemelen yakında bende katılıcam bu kervana okuyayım ama ben şimdiden kafamda kalbimde bitirdim onla çocuğumuz dışında bir bağım kalmayacağını bilmek dahi huzur veriyor unutma dünya onlardan ibaret değil...

Yaa biliyorum bu yasadigim duygular normal ve 3 cocukla yalniz kalmak kolay degil ve dolayisiyla gergin olmamda normal ama bu tuhaf duygular beni maf ediyor. Cok tahamülsüzüm ve bunu cocuklarimada yansitiyorum ister istemez... almanyada yasiyoruz ve burda 2 haftadir okullar tadildi ve havalarda soguk, mecburen cogu zaman evdeydik ve tabi cocuklar eglenmek, oyanlanmak istiyor. Belki onunda etkisi vardir böyle kötü hissetmeme ama icimde sürekli sorular... zaten hale ayriligi ben istesemde, niye bana bunu yapti, niye her sey böyle berbat oldu felan filan diye düsünüyorum.. tabi cok zoruma gidiyor. Biliyorum karisik oldu, zaten kafamin icide öyle... kusura bakmayin lütfen.. Sormak istedigim... bunu yada benzerini yasayanlar, salak bi soru, biliyorum herkese farkli atlatir ama ne kadar sürer bu durum yaa

Aynen anneyiz biz bak mesela bu saat oldu eşim yok yatmaya gelirse gelir evde çocuk mu var eş mi var onların gram umrunda değil kendimi böyle o kadar soğuttum ki diyorum insan bir kere ölmeli her gece her gün ölüceğine eminim seninde geçecek içinde ki sıkıntı arkadaşım sabret böyle zamanlarda neden bu duruma geldiğinizi düşün kurtulduğun için mutlu ol.