İlgiden ziyade zor durumlarda yardıma ihtiyacım olduğunda kimse yok M meredithgrey 2013-2022'de vivelamour ve 2022'deki felidaee'yim. Üyelik

Bu denli kaygı/korku normal değil. Destek almanızı öneririm. Muhtemelen hayatınızda başka aksaklıklar da sebebiyet veriyordur.

Aman onların gevşekliği o, muhattap olmayın. Merkur Retrosu

Yaşadığım durumlar etkiledi beni, hayatta yapayalnız kalmak korkutuyor L

Neden korkuyorsunuz ki bende tek cocugum aynı durumdayız ama ben evliyim evli olmasam bile bu zamana kadar hic oyle bir dusuncem olmadı icinizi ferah tutun yalnızlıgı sevmiyorsanız hobi bulun kendinize dil kursu veya sanatsal kurslar cevreniz genisler daha guvende mutlu hissedersiniz belki diger konuya gelince evlilikten dem vuranlara takılmayın evlenmiyorsam kendi istegim böyle ailemden ayrilmak istemiyorum belki kimsenin sorgulamak haddi degil diye tepkinizi gosterin bence hadsiz insanlara..

Şu anki iş çevrem eski çalıştığım yerdeki çevre gibi değil samimi arkadaşlıklar yok malesef, eski işyerindekileri de her zaman görmüyorum bağ ne zaman kopar bilmiyorum S

Tek çocuğum, kalabalık olmayan bir ailemiz var ve değer verdiğim, başım sıkışınca gidebileceğim bir kaç kişiyi de kaybettim. Babamla görüşmüyorum, sadece annem ve eşim var ve 43 yaşımdayım yine de bu kadar karamsar değilim. Önünde sonunda yalnız kalacağız bu karamsarlık neden?

Evet malesef, aynı yaşta olduğum erkekler bile abla diyor neden diye sorunca da şaka yapıyoruz diyorlar, sürekli evlilik muhabbeti açılıyor işyerinde M meredithgrey 2013-2022'de vivelamour ve 2022'deki felidaee'yim. Üyelik

25 yaşında bir kız başladı ofise hepimiz kıza çocuk muamelesi yapiyoruz maalesef:) Firma yetkilileri dahil:) 26 yas nedir ki daha çok gencsiniz

Hayatınızdaki insan sayısına nicelik olarak degil de nitelik olarak bakın derim. Bizde akraba çok ama hiç kimsenin kimseye faydası yok. Aileniz yanınızda imiş zaten. Bı iş çevrenizde var e tamam daha ne? O geniş çevrelere aldanmayin pek çoğu fos çıkıyor.

Yok artık, banlanmak istemiyorum ama bunu diyenlerin herhangi bir zekaya sahip olmadıklarını düşünüyorum. İşten bulduğunuz boş vakitlerde sosyal kurslara, aktivitelere katılmaya çalışın elbet çıkar karşınıza istediğiniz gibi birisi. Ama yaşınızdan dolayı kendinizi hiç üzmeyin çok genç ve güzel bir yaştasınız.

Benim dediğim durum kötü bir durum yaşadığımda bana kim yardım edecek kaygısı, çoğu kişiye baktığımda çevrelerinde hep birileri var bende kimse yok eski çalıştığım şirketteki çalışanlar var sadece, kendi durumuma üzülüyorum L

Siz kendi kendinize kötü hissetiriyorsunuz. Ben 34 Yasındayım ailemden uzak tek yaşıyorum, tek cocuğum bekarım sevgilmde yok. Ben kendime evde kaldım demiyorum, siz de demeyin:)

25 yaşında bir bireysiniz niye biri seninle ilgilensin sen kendine yetersin Bu kadar aciz olmayın ya

Çok kalabalık bir aileniz olsa, evlenseniz de bir kazada herkesi kaybetmeyeceğinizin garantisi yok. Hepimizin başına gelebilir yalnızlık, dünyanın sonu değil.

26 yaşındaki biri için evde kaldı mı diyorlar gerçekten?

Bende sizinki gibi durumda yok ben tamamen yalnız kalacağım eskiden böyle bir kaygım yoktu yaşadıklarımın etkisi malesef böyle yaptı beni son zamanlarda L

Bu yalnızlık hissinden nasıl kurtulacağım bilmiyorum ama benimki yalnızlık hissi de değil gerçek bir yalnızlık

mesela nasıl bir yardıma ihtiyaç duyunca nasıl bir kimse olmalı? çünkü hani benim ailem çevrem kalabalıktır ama her işimi kendi yaparım herkesin işi var gücü var ayrıca ben de yoğun çalışıyorum genelde saatlerim uymaz. refekatçi filan kalırım doğumlarına giderim, büyük şeylere giderim, ama onun dışında günlük hayatta kimseyle görüşmek ya da yanında yakınında olmak mümkün değil. sizin etrafnızda herkes her işi birlikte mi yapıyor acaba öylesini mi normal sanıyorsunuz? zeynones

Asil evlenenler evde kaliyor, bekarlar geziyor

Ayni hissi ben de yaşıyorum.3 kardesim var görüsmüyoruz bazi durumlar oldu. Yapayalnizim eşim ve çocuğumla. Birkiki dost gorunen ama olmadıgıni cok iyi bildigim kisi var baska da kimse yok.

26 yaşındayım, bulunduğum şehirde ailemden başka kimsem yok, akrabalarım başka şehirde ama yakınlık yok bağ koptu zamanla, şu anda çalışıyorum, yakın zamanda akrabamı kaybettim bize karşı en iyi olanda oydu, onun vefatından sonra ister istemez kaygı başladı bende, annem ve babamda ölürse ben ne yaparım kimden yardım isterim diye, evli de değilim hayatımda kimse yok, tek çalışan benim babam dışında, eski işyerimden ve şu anki işyerinden konuştuklarım var ama onlarda nereye kadar benimle ilgilenir bilemiyorum, kendimi yalnız hissediyorum, bir yandan da insanların evde kalmışım gibi muhabbet yapması canımı sıkıyor, karşıma kimse çıkmadı bu benim elimde olan bir şey değil ki, diğer insanların çevresi geniş genelde ve kendime bakınca üzülüyorum, görüşlerinize ihtiyaç duydum teşekkür ederim.

Evliyim bir de çocuğum var ailemle aynı şehirdeyim inan ben de kendimi yapayalnız hissediyorum bu his insanlarla da geçmiyor öyle derindeki ona alışmaktan başka şansımız yok bence