Sınava ilk girişin mi?

Hala bi şansın var seninde bence açıköğretimden bi yandan çalışıp bi yandan okuyamaz mısın ki? sırf içinde kalmasın diye. evet bende pişman olmak istemiyorum ama her iki mesleğe de ilgim var. ikisini de istiyorum bu yüzden karmakarışığım. hangisinin daha ağır bastıgını nasıl anlayacagım bilmiyorum ikisi de benim olsun :)

onu söyleyenlere asla katılmıyorum kardeşimin hemşire olmasını bi tarafa atıyorum çok anlamlı bi meslek olduğunu düşünüyorum

Canım aileni düşünerek karar veremezsin bu senin hayatın sonuçta. Madem ekstrem bir olay oldu bir sene daha çalışırsam yaparım diyorsun, bir sene daha hazırlanmanın stresini kaldırabilirsin o zaman fizyoterapiye hazırlan bencede hemşirelikten daha iyi. Eğer sınava hazırlanmaktan bıktıysan da hemşirelik yaz olsun bitsin her mesleğin iyi kötü yanları var kendine gre. Hayat boyu o mesleği yapacak olan da ailen değil sensin o yüzden kendini düşün. derinss

canım benim kıyamam ben. bir öğretmen olarak öğrencilerimin çoğunda gözlemlediğim bir durumdur bu. eğer kendi isteklerini bi şekilde gölgeleyip ailenin isteklerine göre hareket edersen kendi kimliğini zedelersin. biz buna ipotekli kimlik diyoruz. lise sondasın yani yaşın gereği dünyaya bakış açın, ahlaki değerler, vicdan siztemin bu dönemlerde son şeklini alıyor. yani sen şimdi ailenin isteklerine göre hareket edersen bu senin bir karakteristik özelliğin olabilecek ve ilerde sorun yaşamana sebep olabilecek. sana tavsiyem ki bu sorunla karşılaşan öğrencilerime hep bunu öneriyorum. konsültasyon hizmetlerinden yararlanmandır. yani okulda rehber öğretmenine git, durumu anlat, beraber rehber öğretmen-aile-öğrenci bu iş beraber çözülmeli.

bende isterim fizyoterapist olmayı. ailem hep rahatımı düşünmüştür. o yüzden böyle olmasını istiyorlar. Hayatta ilk kez birşey istediler benden, belli etmiyorlar ama anlayabiliyorum. Onlar hep benimle iftihar etmeyi istemişlerdir. her zaman saygı duyarlar kararlarıma. ama ne bileyim işte vicdanım işe karışıncaa.. kaldırmaya kaldırırım stresi falan sonunda ailem mutlu olacaksa. Fakat sürekli değişen bir eğitim sistemimiz var malesef. yarın ne olacağı belli olmuyor. burslulara falan hiçbir şekilde yetmiyor puanım

Zamanında hem tekrar ders çalışmak istemediğimden hem de durumumuz olmadığından puanımın yettiği bölüme gittim. Sonuç, ha sevdim ha sevicem diye diye 3 sene okuyup okulu bıraktım. Özellerin burslularına falan baktın mı, belki onlara yeter puanın. Yetmese de bekle derim. AngelicaPickles

Ablalarım sizi bir kez daha rahatsız edeceğim. Bu sene ygs sınavına girdim. Fizyoterapi ve rehabilitasyon okumak istiyordum. Fakat başıma gelen çok kötü bi olay sonucu istediğim yer şu an imkansız ötesi. Lys'den hemşire olmayı düşündüm. Ailem de sen istersen olur, ama fizyoterapi okursan daha mutlu olurduk diyorlar. Onlar öyle dedikten sonra vicdanım el vermiyor hemşire olmaya. Ama 1 sene daha onlara dershane masrafı falan çektirmek de gücüme gidiyor. Bu hayatta tek emelim artık ailemi mutlu etmek. Sizce bir an önce hemşirelik okuyup aileme daha fazla yük olmamalı mıyım, yoksa 1 sene daha hazırlanıp herşeye rağmen ailemi mutlu mu etmeliyim bilemedim. Öğretmenlerime kalsa hemşirelik yaz seneye ne olur ne olmaz diyorlar. Kafam çok çok karışık yaa.

bir hemşire olarak kesinlikle cok cok güzel bir meslek diyebilirim iş imkanı falanda oldukca fazla.. sonucta 2 bölümde sağlık sektöründe değişen bir şey yok esasen ama bu önemli bir karar ve sevdiğin işi yapmalısın

ama istemediğin mesleği yaparakta sen mutsuz olucaksın, hemşirelikte çok iyi bir meslek, sonuçta ne güzel bir meslek sahibi olucaksın ailen niye mutsuz olsunki iyotsuztuz Eski slimsigara : tek ayak

evet bunu bende düşündüm herşeyimle çok rahat olurum seneye. okul derdi kalkar özellikle senin de dediğin gibi. ama bi yandan da 1 yıl bekleme git diyor etraftakiler. . push ; Caulfield-

bu konuda hiç kimseyi dinleme aileni bile sonuçta sen mesleğinle yıllarını geçireceksin ailenle beraberliğinden çok mesleğinde vakit harcayacaksın hangisini istiyorsan hangisinde başarılı olacağını düşünüyorsan onu seç iç sesini dinle...

Canım ya... Çoğumuz yaşadık bu durumları ve senin için ne zor olduğunu tahmin ediyorum. Benim de ilk yıl başıma bir talihsizlik geldi ve istediğim puanı alamadım. Ailemin umutlarını boşa çıkarmamak için bir yıl daha hazırlandım ama aynı senin gibi tamamen ne istediğimi bilmiyordum, kararsızdım. Bu çok kötü işte. Hedefin olmadan yürüme. Şaşıyorsun o zaman. Bir arkadaşımız çok güzel bir öneride bulunmuş, kapat gözlerini ve on yıl sonra kendini nerede görmek istediğine odaklan tamamen. Benim sonum gibi olma sonra. Tüm kararsızlıklar, stres, psikolojik bunalım, beklentileri karşılayamama korkusu sınav günü hastalık olarak yapıştı hep yakama. Grup terapilerine bile gittim sınav endişesini yenmek için ama yok olmadı. Dershanenin ilk üçü oldum hep ama ösym sınavları hala daha kasıyor, geriyor beni. Tüm bunların nedeni hedefimi o dönem belirlememiş olmak. O belirsizliğin rüzgarı nereye savurduysa oraya gittim ve maalesef işimi yapamıyorum. Bir de şu var, zaten mühim ve öğrenciyi derinden etkileyen bir sınav bu. Maalesef deneme tahtası haline getirildi iyice. Sürekli sistem değişiyor. Puanlar değişiyor. İçerik değişiyor. Ben takip etmeyi bıraktım. kimseye puan sormuyorum. Anlamıyorum ki çünkü ne neye yetecek. Ayrıca kararsız kaldığın iki meslek de KPSS ile yerleşme açısından çok avantajlı. Ben annemin mesleği ve annem pek istemiyor diye hemşirelik yazmadım. Ama benden daha düşük puan alan bir yakınım yazdı. Mezun olduğu yıl birlikte KPSS ye yine birlkte girdik ve yine benden düşük aldığı halde atandı. Ben hala sürünmekteyim O emekli olacak, ben hala KPSS ye hazırlanıyorum sürmenaj oldum zaten Artık tüm dualarım sizler için. Bizim nesli maahvettiler el birliği ile ama umarım sizler istihdam sorunu olmayan yarınlarda mutlu olursunuz... EsRa1982 Güzel Günler Bizi

meslek secımın de kesınlıkle kımseyı dınleme, bu aılen olsa bıle.. sen ömur boyunca hangı meslegı yapmak ıstıyorsan eger, hıc tereddut etmeden o tercıhını yonel derım. benım agzım yandı bu konu da. ben de hep cocuk gelısımı okumak ısterdım ama, aılem cocuklarla ugrasmaktan kafayı yersın. cızımın cok guzel tasarım gucun var tekstıle yonel dedıler. hem aılem hem ogretmenlerım basımın etını yedı. tekstıle yoneldım. evet cızım yapmayı tasarım yapmayı cok sevıyorum ama gel gor kı sektorden nefret edıyorum. tekstıl alanın da calısmak hıc ıstemıyorum. hala ıcımde cocuk gelısımı uktedır. o yuzden canım sen ne yapmak ıstıyorsan onu sec. sonra pısman olma benım gıbı

Ağzı olan konuşur iyi bilirim. Bende bu sene sınava girdim. Geçen sene istediğim puanı alamadım benimle beraber 2 kuzenim daha girdi biri benden 100 puan düşük aldı diğeride benden 20 puan düşük aldı ikiside şimdi üniversitede, annesini veya kendilerini ne zaman görsemm ''eeee eda bu sene 2. senen mecburen nere gelirse gidersin artık, sende keşke ünili olabilseydin ortamı çok güzel, sen hala dersmi çalışıyorsun biz hergün geziyoruz film izliyoruz vs vs.'' bu türden lafları kaldırabilirim diyorsan kal sonuçta o meslek senin hayatını, kimliğini belirleyecek. 2. senenin tek zorluğu bu bence çevrende üniye gidenler konuştukkça kendini çok kötü hissedersin!! EsRa1982 Güzel Günler Bizi

Evet bencede çok güzel bi meslek. Kendimi bi sorguladığım zaman biraz da etiket olayı varya insanlarımızda. o da çok etkiliyor beni. Hemşire olmayı falan düşünüğümü söylediğim zaman 4 sene Anadolu lisesi okudun dershaneye gittin. şimdi gidip hemşire mi olacaksın madem öyle sağlık mesleğe gitseydin diyorlar. çok sinirim bozuluyor. ulaşamadıkları ya da eğitim sistemini bilmedikleri halde ne zorluklar çekerek okuyoruz bilmedikleri halde bu eleştiriler konuşmalar neden anlamıyorum. Resmen küçümsüyorlar ya. EsRa1982 Güzel Günler Bizi

Evet daha ilk girişim lise sondayım.

Arkadaşım ailen senin için yapabileceğin en üst noktayı isterler. Olan olmuş puanın yetmiyor olabilir hemşirelik günümüzde oldukça geçer bir meslek işsiz kalman imkansız. Kpss ye azbuçuk çalışsan işin hazır, kendini geliştirebilirsin. Bence bu kadar detaya girme puanını al ikinci sınavda anne babanıda karşına al ben hemşire olmak istiyorum ama sizi de üzmek istemiyorum de. Onlar zaten sana evet diyecektir, bu kadar detay düşünme, babana asıl ne olmamı istersin diye sor doktor der Yani bunun sonu yok

Canım niye vicdan yapıyorsun ki sonuçta onlar senin ailen senin mutluluğunla mutlu olucaklar, sırf onlar istedi diye birşeyler yapsan sonra daha mutsuz olsan onlarda emin ol çok daha fazla üzülürler. Madem vicdan yapıyorsun sana şunu söylüyeyim sorumluluk bir insanın alabileceği en büyük yüktür. Artık kendi sorumluluğunu kendin almaya başla, aileni o yükten kurtar. Böylelikle istemediğin birşeyler olduğunda bunu ben seçtim kendi kararımı yaşıyorum diyebil.

Sınava ilk girişin, hiçbirşey kaybetmezsin birdaha hazırlanmakla Benim 2. girişim istediğim yer benimde olmayacak, cesaretim olsa birdaha denerdim Temelin az çok varsa evde sıkı çalışmayla başarabilirsin Q Queen of the North Kuzeyin

Senin de için baya doluymuş demek bu konu yüzünden :) Hedef var hemde 2 tane :) En büyük sorun da bu ya işte. Hangisi? İkisine de ilgim çok. İkisini de çok seviyorum :) Artık gözümü kapatıp yazıcam gibi sanki :)

Şahsi fikrim aileni bir kenara koy kendin karar ver, açıkçası bana da sen fizyoterapistliği istiyormuşsun ama tekrar hazırlanmaya cesaret edemiyormuşsun gibi geldi. eğer öyleyse hiç korkma derim ben de 2. girişimde kazandım. Hem de 2. hazırlanma sürecinde çok güzel arkadaşlar edindim hala görüşüyoruz. Hem okul da olmadığı için çok daha rahat hazırlandım, hem de kafa olarak daha hazır hissettim kendimi. Sen bilirsin yine de..

canım benim hepimizin başına geldi bu zamanla acele etmeden iyi düşünerek karar ver mutlaka aileler evlatları için en iyi olanı ister her zaman ancak senin isteğinde çok önemli benim kız kardeşim hemşire çok güzel bi meslek ama aklın fizyoterapide kalacaksa bir seneni feda edeceksin mecburen hakkında hayırlısı olsun

kesinlikle katılıyorum sana. ama insanlar işte. bilip bilmeden konuşmakta üstlerine yok. insanın moralini bozmaktan başka bir işe yaramıyorlar.