Ben de bu konuda bir psikiyatra mı görünsem diyordum. Tek çözüm uygun birini bulmak, Allah şansımızı açsın...

uzun sayılabilecek zaman diliminde yalnız yaşamış biri olarak, evet, ben yalnız yaşamayı çok sevdim ama kısmi zorluklarını bilirim.. belki dostlarınızla daha fazla vakit geçirebilirsiniz bu aralar? ya da evde olmak yerine bu aralar alışveriş merkezleri gezebilir, vitrin bakabilir, aksesuarlar alabilirsiniz. benim kafam hep böyle dağılmıştır. sinema, tiyatroya da yalnız gitmeyi sevmişimdir. son yıllarda belki hiç yalnız kalmam mümkün olmadı, bakın ben de özledim şimdi o günleri..

O kadar uzun zaman oldu ki.. Hep yalnızım.. Gençliğimde tüm kardeşlerim benden çok erken evlendi, annem babam sürekli gezilere çıkar, aylarca gelmezlerdi, yalnızdım. Evliliğimde kocamın vardiyaları, mesaileri, toplantıları yüzünden yalnızdım. Boşandım, evimi terketmedim. 2 yılı geçti hayatıma birini almadım, yalnızım. Yalnızlık kaderim mi seçimim mi bilemiyorum bazen... Yapacak bir şey var mı onu da bilmiyorum, ama alıştım memnumum. Kendimi mutlu etmeyi, değiştiremeyeceklerimi kabullenmeyi öğreneli çok uzun zaman oldu...

yalnızlık beni çoğu zaman rahatsız etmez. severim yalnız kalmayı, dinlendiğimi, yenilendiğimi düşünüyorum yalnızken evde bile olsam o kadar çok şey bulabiliyorum ki yapabilecek. yaşadığınız yer hakkında net bir bilgim yok. fakat yalnız sinemaya gitmekten, alışveriş yapmaktan hoşlanmaz mısınız alışveriş merkezleri olsun, çarşı olsun insanı rahatlatan ve yalnızlığını unutturan şeyler. bunları deneseniz belki bir nebze rahatlarsınız.

yalnız yaşamak çok zor bilirim üstelik bilmediğim bi şehirde hiç tanıdığım olmayan bi şehirde öğrenmek zorunda kaldım bunu ama şuandan daha yalnız hissetmemiştim kendimi o zaman bile S

herkesi dinlersin herkese yeter aklın.. ama kendine bi dönüp baktıgında nice yıpranmış, yorulmuş ıssız kalmış oldugunu görürsün. hani bi sorun da yoktur ki ortada. iş-güç var aklın, fiziğin yerinde. belki gören imreniyordur. ama bi de içini sorsalar sana.. bazen kızarsın kendi kendine bunun zayıflık, çocukluk olduğunu düşünürsün. Halbuki değildir. bi kere şu devirde gerçekten yarenlik edilecek hayat paylaşılacak dert bölüşülecek birini bulmak öylesi zor ki. ara sıra sorgulayacaksın ara sıra yalnızlık tak edecek canına belki ama inan pek çok kadının başında var bu dert. yine çok öyle tek kalıp kendini dinleme ailenle-arkadaşlarınla mümkün oldugunca görüş çünkü bu düşünceler çok kolay depresyon kapısını açabiliyor hem de sen farkına bile varmadan. H hevuk

Evet evet klavye katılıyorum sana evlilikte b.. gibii Birsürü sorumluluk aagııııkkkkkk Bazılarının hobyysi demek kii... S sena01

M. F. Ö bile 3 kişiyken yanlızlık ömür boyu demiş Ha bu ne demek derseniz, aslında herkez yanlızdır. Bazen onca insanın içinde kendimi yanlız hissederım ben ailemle görüşmeye gıttığımde bile

Bu kadar yalnızlık hissetmek ne kadar saçma gelse de yaşıyorum işte. Oysa 2 gün öncesine dek iyiydim. Ablam ve ailesi geldi, çok güzel vakit geçirdik fakat gidince onlar.. xxx gibi hissettim kendimi. Oysa güçlüydüm, ya da öyle zannediyordum.29 yaşındayım, çocuk gibi davranıyorum bazen böyle. Oysa ben bir psikiyatristim, insanları dinliyorum ama sanırım sizden başka benim derdimi dinleyecek kimse yok. Soyut bir sorun en zoru işte, syan etmek istemiyorum elbette ama ağlamak, zayıflık.. bunlara katlanmak güç. kendi kendine yetemez bazen insan, işte ben o andayım.. Son düzenleyen: Moderatör: 23 Mayıs 2011

Bizim pozitif enerjimizi çalaşarak yaşadıkları içindir. Laale Aşikardır Zat-ı

oleyy sonunda ben, bir psikiyatristi terapi ediyorum, o beni değil

Ben yanlız olmayı seviyorum.. Palyanço hikayesi gibi oldu sizin durumunuz... Herkesi güldüren ama kendi üzgün bir palyaço.. Ablanız gelince bi anda alışmışsınız kalabalığa gezin, dolaşın.. Bence kısa bir süre sonra geçicektir yada 1 2 gün kalabalık bir ortamda yaşayın yine kendi evinizde değil sıkıldığınızı yanlız yaşamanın daha iyii olucagını anlarsınız...

Bilmez miyim, işte iş arkadaşın yok, evde ev arkadaşın yok, kahvaltılar tek başına, öğlen yemeklerinde gazete okursun ki bi taraftan, sıkılmayasın, akşam eve gidip de yemek yapasın ve yiyesin olmaz, cumalar herkesi mutlu ederken insana yalnızlığını daha da beter hatırlatır. Çünkü hafta içi ne de olsa iş vardır ama haftasonu dışarı çıksan yalnızlığın gözüne gözüne batar... KK ve bezeri "sosyallikler" de çoğumuzun yalnızlığının bir sonucu değil mi aslında? Hayatta mutlu olmanın şartı iyi insan ilişkileri ve iç enerji, ben bu yaşımda bunu anladım. Ne yapılan sınav dereceleriiii, ne okunan tıplar, mühendislikler, ne de çalışan bi kafayla birçok şeyi en düzgününden yapabilen bir insan olmak.. medet Kış bitecek, bahar

yalnızlık bazen iyi gelir honeysuckle istanbul

o kadar güzel anlatmışsınki.. hele o hafta sonu gezmelerini hiç sevmiyorum.. biri bana gel diyecek diye ödüm kopuyor zevk vermiyor kimse.. Camelwhite

en büyük hayalim yalnız yaşamak, kendi evimin olması, güzelce döşemem... ama arkadaşlarımın gelmesini, onlarla vakit geçirmeyi de çok isterim arkadaşınız yok mu, ailenizden çok mu uzaksınız, onlar gelip gidince birden böyle mutsuz hissediniz belki de, onları özlediğiniz için

ben de anlıyorum ve hak veriyorum.. bunun tek çözümü iyi bir dost eedinmek ve onunla zaman geçirmek yalnız kalmak istemediğiniz zamanlarda. ben de 4 senedir tamamen yalnız yaşıyorum, dhaa önceki iki sene de ablamla kalıyorduk ama onun nnişanlısı vardı o dönem ve evdeki tüm zamanını odaya kapanıp telefonla konuşarak geçirirdi. ben daha sonra kendi kendime yaşamayı öğrendim tamamen. yalnızlığı çok severim hatta vazgeçilmezimdir; ama sıkıldığım zamanlar da olur, her insan sıkılır, sıkılmalıdır da zaten normal olan bu bence :) o zamanlar da dostlarımla dışarı çıkıyorum ben işte. büyükşehirde mi yaşıyorsunuz? o zaman yapılacak çok eşy olabilir diye düşünüyorum.

Amin birtanem amin hepimizin karşısına düzgün ve dürüst insanlar çıksın inşallah! Ahh o yoğurdu bir yiyebilsem üflerim sen meraklanma! F farahnihal pamuk kızımm tek ayak

Terapiye gelen hastalardan yakın gördüğünüzle ben sizi çok dinledim şimdi sizde beni dinleyin diyin dertleşin... Bende 4 gün önce gittim bana öyle deseydi keşke sohbet ederdik... Bayılırım tanımadığım insanlarla sohbet etmeye... Ama oo görür görmez depresyondasın dedi ve ilaç verdi H hevuk

"Yalnızlığın en kötüsü, seni anlamayanların arasında kalmaktır". .

Söylediklerinin bir çoğunda haklısın... Yalnız yaşamak güzel, kendisiyle mutluysa başkasını mutlu edebilir bunlara tamam!:13: Amaaaa erkeksiz yaşam pek de iç açıcı değil! En azından kendi adıma ben erkeksiz yapamıyorum, yapamazmışım! honeysuckle istanbul

İki buçuk sene tanımadğım bilmediğim şehirde yaşadım tek başına 1+1 evde. Arkadaşım da yoktu 1-2 tane vardı onlar da 1 sene sonra başka şehre gitti ve yalnızdım. Sevdiğim insan şimdiki kocam yani o zaman başka şehirdeydi arada gelip gidiyordu o gidince 2 gün ağlardım sonra adapte olurdum işime gücüme bakardım evden okula okuldan eve böyle bir hayat yaşadım okulum da sorunluydu zordu çalışma ortamı.. ve düşünün batıdan doğuya gelmiştim aileme 15 saat uzaktaydım kültürü çevresi insanları değişik ayak uydurmakta öyle zorlandım ki.. ne yaşadığını anlıyorum arkadaşım yalnızlık çok kötü.. hele bir gün öyle bir hasta oldum ki ayağa kalkıp bir bardaka su bile alacak dermanım yoktu zor zor telefona uzanıp başka sehirdeki sevdiğimi aradım.. o bana teselli vererek sabahı ettim bir tane dostum yoktu arayıp sorsun sonra eşimin bir arkadaşı yaşıyordu şehirde eşim aramış onu sağolsun o geldi beni acile götürdü düşünün.. seni öyle iyi anlıyorum ki.. bunaldığım zamanlarda alışveriş yaparak rahatlıyordum bence sen de öyle yap eğer imkanın varsa.. şimdi de o b.. ktan dediğğim şehirde eşimle beraber yaşıyoruz o zaman yalnızken sevmediğim şehri şimdi seviyorum hoş yine de hala yalnızım arkadaş çevrem az insanlara güvenemiyorum sanırım sorun bu ama yine de mutluyum çok şükür allaha.. küçük bir dünya yarattık kendimize. evimizi güzel bir semtten aldık sıkıldıkça balkonuna oturup vakit geçiriyorum haftasonları genelde şehirdışındayız... ama yineede ailemi özlüyorum onlar olmayına yalnızım.. ilerde birgün oraya dönmeyi hayal ediyorum eşimle.. sana tavsiyem kendine uğraş bul.. hayat böyle malesef sevdiklerimizden uzakta ekmek derdine düşüyoruz.. geçicii bir durum mutlaka birgün bitiyor hayatına yön veriyorsun... sadece sen yaşamıyorsun bunu emin ol bir arkadaşım var 12 yıldır yalnız yaşıyor hemde ne kköyü kaldı ne beldesi... Laale Aşikardır Zat-ı

Sayın psikiyatrist arkadaşım, benötesi psikolojisiyle ilgilenmeni, Tasavvuf felsefesiyle benötesi psikolojisini birleştiren Mustafa Merter'in "Dokuzyüz katlı insan" kitabını okumanı tavsiye ediyorum. Ve bu psikolojiyle ilgilenen psikayatristlerin artması için çaba göstermeni diliyorum. Zira nefs-i emmarenin karanlık katlarında bir çıkış arayan ve de nefsi azdırmaktan ileriye gidemeyen batı psikolojisinin yanında, benötesi psikolojisi bizim Yunuslarımızdan, Mevlanamızdan, halk şairlerimizden, atalarımızdan ve de bizden izler taşıyor. honeysuckle istanbul

yalnızlık.. son zamanlarda benimde çok fazla hissettiğim bir duygu.. ama bu insanın içindeki duyguyla alakalı.. çevrende ne kadar insan olursa olsun içindeki yalnızlık gitmiyor.. belkide insanların seni anlamadığını düşünüyorsun yada tat vermiyor onlara olmak.. arkadaslarım var bi ara sevmeyi denemiştim yok olmadı bir türlü içimdeki yalnızlık susmadı.. bunun çaresi varmı bilmiyorum en azından ben bulamadım sadece kendimi teselli ediyorum yalnız değilim rabbim var o benim için en iyisini bilir diye dua ediyorum

Aslında hayatımda en istediğim şeylerden biri yanlız yaşamak asla bir erkek düşünmeden yaşamak, erkeksiz hijenık bir ortamda yaşamak çok samimiyim erkek olmadan hayatımda ben daha mutluyum tüm enerjımı pozatifliğimi dengesızlıklerıyle, sorumsuzluklarıyla çalıyor. Ve bu insanlar kendilerıyle nasıl mutlu barısıklar anlamıyorum. İnsan kendiyle mutluysa zaten bir başkasınıda mutlu edebılır dıye düşünüyorum.

Çok çok teşekkür ederim.. Güçlü olmak zorundayım be arkadaşım... Ne zaman yolun düşerse beklerim, bak havalar acayip güzel, gelirsen Kordon'a gideriz!!!

dilerim düzgün insanlar çıkar karsına Lalem.. ama sütten ağzı yanan yoğrudu üfleyerek yer biliyorsun..

Sevdiğiniz insanlarla bir süre vakit geçirip sonra onlar gidince haliyle ev boşalmış gibi gelmiştir. Eğer onlar gelmeden önce bu yoğunlukta bir yalnızlık hissi yaşamıyorduysanız, bir süre sonra eski halinize dönersiniz diye düşünüyorum. Benim ablam uzak bir yere gelin gitmişti, onlar bize gelip, geri döndüğünde, ya da biz onlara gidip geldiğimizde bir süre deli gibi özlerdim ablamı. Sonra özlem yoğunluğum azalırdı. . push ;

meslegın geregı sana arkadas lazım canım yoksa bu manevı yukun altından kalkman zor bu zmanda zaten ınsanın kendı sorunları yetıyor ınsan kendı sorunlarına cevap olabılmeyı yenı yenı ogrenırken bırde meslek geregı sayısız dert dınemek hele bırde koly etkılenebılen bırıyse cok zor bır durum ınsallah ıyı bır es bulursun hayat arkadası lazım. sofia. Yeni

nescafe bile üçü birarada ama ben hala yalnızım:) MaviNAZLI çünkü aşk senin

bşr psikiatristin sorunu varsa oda başka bir psikiatriste görünse hallolur sanırım üzülmeyin en azından gerçekten yalnızsınız bir de kalablık içinde yalnız olanlar var . push ;

yalnızlık paylaşılabilir siz kapılarınızı açtığınızda, eğer hayvanları seviyorsanız bir kaç hayvan besleyebilirsiniz. kuş, balık ve köpek gibi... benim 3 tane köpeğim var. 1 i annemde kalıyor. 2 si benimle.. inan ki kuçularımla başbaşayken daha da mutluyum. çünkü onlarla beraber vakit geçirmek müthiş keyif veriyor. tuvaleti için gezdiriyorum sonra tarıyorum mamalarını sularını koyuyorum ve başlıyoruz oynamaya.. sonra işe gidiyorum. işten geldiğimde beni çok özlemiş bir çift göz. ve koca patiler o ıslak ağız her yere saçılmış tüyler :) evde yaşam var. işim hiç bitmiyor ama enerjim de bitmiyor. ve bir insana ne versen bazen alamıyorsun karşılığını ama bir köpeğe ne versen fazlasıyla görüyorsun karşılığını. bu arada evliyim. ama önceden de köpeğimle vakit geçirmeyi çok severdim. şimdide... eşimle yapacağımız planlarımızda onlarda oluyor. beraber piknikden başka birşey yapamasak da mutluyuz :)) psikiyatrist de olsanız netice de bayansınız. ilgiye, sevgiye, beğenilmeye, sevilmeye, çokçası şımartılmaya okşanmaya ihtiyacımız var. :) P

lale, sen çok güçlü bir kadınsın yorumlarını beğenerek okuyorum.. şanslısın çok güzel bir şehirde yaşıyorsun ah ah özledim oraları

Ben bugünlerde bunu o kadar çok düşünüyorum ki konunuzu görünce bi an duraksadım Şu sıralar mezun oluyorum ve içinde bulunduğum ortamdan o kadar bunaldım ki Hiç alakasız bi şehirde işimi ayarladım Bi kaç haftaya kadar evimi de tutup yerleşmiş olcam Yani tamamen çevremden uzaklaşmış olcam Kendimi uzun zamandır tartıyorum bunu istediğime eminim ihtiyacım olan şey bu Ama yazdıklarınızı okuyunca tuhaf hissettim Yalnızlık garip bişe Tercihli yalnızlıkla bu rutin yalnızlık bambaşka bişe sizi çok iyi anlıyorum H hevuk

arkadaşa katılıyorum... evlenmesenizde sevmeyi deneyin birini.

İnsanın çevresi kalabalık oluyor ama kapısını kapattıgı an kendını çok yalnız hıssedıyor.. en azından ben öyle hissediyorum.. kimsesiz gibi..

Terzi kendi söküğünü dikemez. Yalnızlığa aşık biri olarak diyorum şuan yalnızım bende ama çevrem rahat bırakmıyor. Yinede çok şükür güzel bir şey aslında. Ama sizin elinizde değil mi yalnızlığınızı biraz olsun hafifletmek? Çıkın gezin kimse yok mu kendi kendinize yetmeyi öğrenin en güzeli de bu olur zaten arkadaşlarınızla gezin dolaşın davet edin evinize aklıma başka bir şey gelmiyor ama yalnızlık güzeldir... Laale Aşikardır Zat-ı

canım onlarda ınsan duyguları bızım gıbı sadece couzmu aslında bızım elımızde oldugunu bıze gosterıyorlar bır nebzeyonunu sasırmıs navıgasyonumuzu yonlendırıyorlar 3 32-26 Aktif

niye evleneneler kendilerini bok gibi hissetmıyormu Amman derım iki tokat atın kendinize, kendine gel derım can sıkıntısından evlenılmez, evlilik hoby değil ki