Çok teişekkür ederim ne demeye çalıştığımı anlayan birilerini görünce mutlu oluyorum gerçekten. Öyle şeyler söylüyor ki arkadaşlar, yanlış anlaşılmamak adına kendimi açıklamaya çalışıyorum , bu defa da hıı tepki aldın kıvırdın deniyor falan cidden anlam veremedim, hatta şok oldum. O yüzden bence artık yorum yapmaya gerek yok. Konu nasıl kapanıyor bilmiyorum da:44:

Farkindamisin, herkese bir sey soyledin . Bana da muhalefet etmek icin mi yazdigimi sormussun. Cevap vereyim. Salakligimdan yaziyorum. Tek istedigim kinadigin seyin basina gelmemesiydi . Sana anlatmaya calistim gercekten de ne dusundugumu. Ve bir cok dedigimize bence icten ice hakversen de evet belki haklisiniz, bu kadar kizmayim demeyi kendine yediremiyorsun, bize turlu turlu ithamlarda bulunuyorsun. neyse amacim sana muhalefet deyil, seni uzmek te deyil. Ama artik salakligima son veriyorum, daha fazla anlatmiyacam ne dusundugumu cunku cok gereksiz oldugunu goruyorum. Hayirli geceler canim.

hımmmm anlıyorum

çok çok haklısın. eşimle kavga sebebi bile oluyor bu durum. eşime diyorum BEN ANNEYİM INAN SENDEN ÇOK EMEGİM VAR. BELKİDE SENDE ÇOK SEVİYORUMDUR. O HASTA OLUNCA ETİMDEN ET KOPARIYORLAR. AMA YARIN BİR GÜN TOPLUM İÇİNE ÇIKACAK VE DÜNYA ONUN ETRAFINDA DÖNMÜYORMUŞ ONU FARKEDECEK. BELKİDE HEP BANA HEP BANA DEDİĞİ İÇİN ARKADAŞLIKLARI OLMAYACAK. DÜŞÜNSENE OKULA GİDİNCE ARKADAŞIYLA SİLGİSİNİ BİLE PAYLAŞMAYAN ÇOCUK OLACAK... EEE SONRA?BELKİDE ARKADAŞLARI TARAFINDAN DİSLANACAK diyorum. ama nafile. eşimde aynı burda ki bazı arkadaşlar gibi O ÇOCUK BÜYÜYÜNCE ANLAR DOĞRUYU YANLISI diyor başka birşey demiyor. valla kızım 3 yaşında ama... bana göre çocuk değil... tabiki bazı şeyleri idrak edemiyor. mesela günahi-sevabi bilmiyor. ama öğretiyorum. hemen alışıyor. örneğin bur keresinde altını değiştim belden aşağı çıplak vaziyette salona kaçtı. eltimin 14 yaşında ki oğlu onu gördü. kızima bir kez günah ve ayıp olduğundan bahsettim. şimdi lazimligina çişini yaparken bana ANNECİM SEN GİT. BEN SENİ BİTİNCE ÇAĞIRIRIM. BURDA BEKLEME ÇOK AYIP diyor H

Oyle deme. Ben de cocugum olmadan once kolay konusuyordum, isin icine girdigimde isin hicte oyle kolay olmadigini anladim. Bazen oyle oluyor, ne yaptiginin farkinda bile olamayabiliyorsun, cocugunu yetistirirken. Oyle konusup yuksekten yuksekten, cocuk yetistirilmesi hakkinda bir ton kitap okuyup, bir ton da ahkam kesen iki ailenin cocuklari acayip agresifti, ve cocugu artik kontrol bile edemiyorlardi. Tahminime gore hem zor bir karekterde olan cocuklardi, hemde anne babalarinin kontrolunden, tipa tip kitaplara gore yetistirilmelerinden gina gelmisti onlara. Sen bence simdi bunlari dusunme, dua ette allah sana uysal, akilli uslu cocuklar versin. Allah oyle bir karakterde cocuk verebilir, ve sende iyi dusunup o cocugu oyle kotu yetistirebilirsin ki, ne yapsanda fayda etmeyebilir, o cocuk koca adam oluncaya kadar insan icine bile cikamayabilirsin.

Sıra arkadaşını beğenmiyor diye ağlayan, öğretmene söyle beni Tuğçe ile oturtsun diyen kızına saçmalama kızım öğretmen kiminle oturttuysa otur, sınıf senin evin değil, dersine bak sadece diyemeyen ve gerçekten öğretmenden Tuğçe ile oturmak istiyormuş oturtsanız diye rica eden anneler var yahu... Çocuktan ne bekleyelim? Biz komşuluğa gittiğimizde annemizin bakışlarıyla yerimizden kalkmaya onay beklerdik. Şimdi yan komşu dört çocuğunu eve bir salıyor, bir daha ardından bakıp şişşşttt demiyor. Küfür eden çocuğa kahkaha atıppp hahahahh bir daha de bakayım oğlum diyen ana gördüm! Çocuk bir hamur, şekil veren bizleriz. Kimse elimizde değil, falan demesin. Yukarıdakine benzer çokça örnek verebilirim. Gerçekten o çocuk için çaresizler madem, gerçekten ne yapsalar boş dinlemiyor. Ben o tiyatroda durmazdım valla alır çocuğu çıkardım. İnsanlara rahatsızlık vermeye utanırım.

Arkadaşlar uzun zamandır gözlemlediğim bir şey var, bugün de canlı örneğini gördüm dayanamayıp buraya yazmak istedim. Bazı aileler çocuklarına gerçekten de toplum içinde nasıl davranılması gerektiğini öğretmiyor. Tiyatroya gitmiştik bugün kuzenimle. Neyse yanımıza da bir aile oturdu anne baba çocuk şeklinde. Çocuk da 10 yaş civarı. Herkesin bileceği üzre tiyatroda sessiz olunur. Ve on yaşına gelmiş bir çocuğun bunu bilmesi gerekir. Çocuk bir buçuk saat boyunca yanımızda tepindi gerçekten. Bir şeyler istiyor annesi babası tepki vermedikçe bağırıyor ve kendini yere falan atıyor. Ve ailesi kızı uyarmıyor bile. Sanki dünya o 10 yaşındaki şımarık çocuğun etrafında dönüyor. Aynı şekilde dolmuşta, sinemada veya bu gibi toplumsal alanlarda nasıl davranılması gerektiğini hiç bilmiyorlar. Ben henüz üniversitede okuyorum fakat böyle çocukları gördükçe korkuyorum çocuğum olunca nasıl bir eğitim vermem gerektiği konusunda, yanılıyor muyum? Ve kendimi çok zor tutuyorum açıkçası bu tarz çocukları aileleri hiç uyarmazken dönüp uyarmamak için. Ama bi gün fena patlıycam birine bence

evet.. anne olunca yeri gelir etraftan çocuğunu yeri gelir etrafı çocuğundan korumak zorunda kalırsın.. rahatsızlığın gayet doğal.. anne baba uyarmalı ve o salondaki insanlara saygı göstermeliydi.. ben çocuğumu "ne o üzsün birini ne onu üzsün biri" şeklinde yetiştirmeye çalışıyorum.. yani ona bağırılmasını istemediğim gibi onun da insanlara bağırmasını onaylamıyorum gibi.. tabi her zaman istediğimiz doğruları veremeyeceğiz ama yanlışlarına da sessiz kalamayız.. onun iyiliği için.. sevgiler

Bugün arkadaşım evime geldi, yanında 6 yaşında kızıyla. Yeni tv aldık. Zamanında kendisi tv aldığında, görümcesi kumandayı eline almış ve elinden yanlışlıkla düşürmüş. Kadına çok kızmıştı arkasından, işte ne demeye kumandayı eline alıyormuş falan, başkasının kumandası ele alınmazmış v. s. Bügün bana geldiğinde, akıllı kumanda çocuğun dikkatini çekti ve başladı kumandayla oynamaya. Bir oynadı iki oynadı ses etmedim, sonra dedim ki ececiğim sen kumandayı bana ver istersen, ben istediğin kanalı açayım dedim. Yok ben kanalları değiştiriyorum, oynuyorum bununla dedi. Biraz daha zaman geçti, bak x abin gelirse bize kızar, sen kumandayı bana ver istersen dedim. Annesi de diyor ki mouse gibi ya, ondan hoşuna gitti. Kızım kumandayla oynanmaz, yapma etme hiç bir şey dediği yok. Yav hani sen görümcene saydırıyordun nasıl kumandayı eline alır diye. Kendi malına gelince kıymetli de, benim malıma gelince mi, oynasın çocuk. Çok sinirlendim. Hani çocuğa bi dur bi sus dese, ben belki boşver oynasın diyeceğim. Sen çocuğuna bi sus de bi dur de, durmazsa ben anlayışla karşılayayım gene ama nerdee

Yerim onu :) İşte aslında çok kolay öğreniyorlar. Öğrenmeye o kadar açıklar ki bu yaşta.. Tam da üstüne yazdınız, anlattığınız durumla ilgili bahsetmek istiyorum.. Ben öğretmenim. 1. sınıftan itibaren iki yıl okutup bu yıl bıraktım öğrencilerimi. Bir kız öğrencim vardı. Anne baba çalışıyor, babaanne büyütüyor. İnanılmaz Nazlı, huysuz, bir o kadar tatlı ama hep bana hep bana diyen bir çocuk. 40 kişilik sınıfta bile hep öncelik istiyor, bekliyor yapmayınca küsüyor. İstediği hele bir olmasın. Hırçınlaşıyor hatta karşı gelip saygısızlık yapıyordu. Ben her çocuğun dili farklı diyerek çoğu zaman sabırla, anlayışla, sevgiyle yaklaşarak idare ediyordum. Benim sevgimi kaybetmemek için kızdığımda kendini düzeltiyordu. Bu yıl gelen öğretmen daha tahammülsüz, tutumu değişti diye çocuk o bağı kuramadı ve çok daha beter olmuş. Bugün velilerim aradı öğretmen bıktım terbiyesizliğinden diyormuş. Çünkü arkadaşlarını küçük görme, tehdit etme. Parmak kaldırıp soruyu ondan önce cevaplayan arkadaşına yumruk gösterme... Harçlıklarını ellerinden alma gibi davranışlar başlamış.. Daha 3. sınıf. Bakar mısınız? Yine duruma el atma gereği duydum hala görüşüyorum, bağımı koparamadım. Aradım bu kızımla eskisi gibi yarım saat konuştum, babaannesi ile ayrı.. Söz verdi özür diledi yapmayacağım bir daha diye ama göreceğiz... Çok önemli çocuk yetiştirmek çokkk...

Sevgili cowgirll. Seni sinirlendirmeye calismiyorum, ama sanirim duzgun ifade edememis olmamdan dolayi sinirleniyorsun. Benim soylemeye calistigim seyi seni elestiriyorum gibi algiladin saniyorum. Benim demek istedigiklerim ozetle su. 1) Ailesi ve cocuk yanlis yapmis 2) yapabilecegin bir sey yok, ne yapicaksin ki kavga mi ediceksin tiyatro salonunda? 3) Cocuk yetistirmek basina gelmeden bilinmez, ben de cok kizardim bir cok seye cocugum olmadan once, o yuzden diyorum su an bunlari. 4) bazi cocuklar vardir ki ne yaparsan yap, nasil yetistirirsen yetistir, bu yaptigi hareketleri engeleyyemeyebilirsin, hersey senin iyi yetistirmene iyi bir anne baba olmana bakmaz. 5) Cok uzuldum tiyatronun yada baska bir seyin sana zehir olmasina. 6) ben o anne olsaydim, alirdim cocugu disari cikardim, uzgunum ki o anne yapmamis.

Haklisin ama kinadigin burnunda bitermis, bunu unutma.

Kısmet olur da ilerde anne olursan sen seninkinin çarparsın ağzına. Artık o şekilde terbiye mi olur daha mı çok ağlar orasını bilemem. Hoş olmamış bence bu konu. Sürekli 10 yaşındaki çocuk tiyatroda nasıl durulacağını bilmez mi diyorsun. Belki çocuk zihinsel engelli, laftan anlamıyor. Nereden bilebilirsin ki? Ayrıca şuraya yazıyorum aynı şey muhakkak başına gelecek. Çünkü her ne kadar inkar etsen de basbaya kınadın ailesini de çocuğu da. Kınamak tam da bu yaptığın şeyin adı çünkü. Halam bekarken sürekli senin kullandığın cümleyi kullanırdı, nerede şımarık çocuk görse "bu benim çocuğum olsa ağzına bi tane çarpar sustururdum." derdi. Şimdi sahip olabileceği en şımarık, en sorunlu ve laftan anlamaz çocuğun annesi. Öyle ki çocuk dayaktan falan etkilenmiyor. Ağlamıyor bile. Yani ağzına çarpmayı da denedi ama dayakla terbiye olmuyor çocuk. Herkes de milleti çok kınadı ondan böyle oldu diyor. Bence de öyle. . push ; H

çocuğm var 3 buçuk yaşında ama durmuyorsa uyarırdım dinlemiyorsa çıkardım salondan insan utanır, ama günümüzde çocuk yetiştirmek çok zor, eskiden 3,4 çocuğu sert davranarak idare ediyorlarmış.. şu an bence iki çocuğa bile insan yardımcısız zor bakar.. tahammüllü olmak zorundayız, tabii bu şımartmak olmamalı.. Son düzenleyen: Moderatör: 17 Nisan 2014

tamam bu ülkeye senin gibi düşünenlerin çocukları lazım çok biliyosan yap yetiştir bakalım ama o zaman bu sayfayı açıp okumayı unutma

Cok haklisiniz 10 yasinda bir cocuk nerde ne yapacagini bilir, bilmiyorsa da suc ailesindedir. Ailenin cocugu uyarmasi gerekirdi, susmuyorsa da alip disari cikarmaliydilar.

Çocuk bu.. Apırsan da köpürsen de yapacağını yapıyor ki.. Engellemek çok güç.. Kardeşime spor ayakkabı alınacak, 13-14 sene önce, Mahmutpaşadayız.. İstanbulda olan arkadaşlarım bilir, acayip kalabalık bi yer.. Kardeşim bir ayakkabı beğendi, babam sadece; 'biraz daha bakalım hemen karar verme' dedi diye, kardeşim öfke krizine girdi.. Ayakkabılarını fırlattı caddede, ağladı.. Bizde dövmedik, sövmedik haliyle.. Buna göre biz de terbiyesiz aile mi olduk şimdi? Bence çok yanlış düşünüyorsunuz... Çocuklara söz geçirmek zor, ki adı üstünde çocuk, aklı erseydi çoğu şeye çocuk değil yetişkin derdik..

Benim bir kizim var. Calistigim icin malesef hep fakli kisiler tarafindan bakildi. Cevre faktoru cok ideal deyilde yani. Elimden geleni yaptim evde oldugum zamanlar. Kizim bana elhamdulillah bugune kadar hic bir zorluk cikarmadi. Kolay bir cocuk oldu. Ben bunu allahin lutfuna, cocugumun karakterine, hamileligimin stressiz olmasina, ve kitaba gore deyil, ama cocugun ihtiyacina gore davranmama bagliyorum. Ama baska cocuklara bakiyorum, hele erkek cocuklari, anneleri yetistirmis hep evde ama cocuklar tutsan tutulmuyor, kapsan kapilmiyor. Asiri hareketli , devamli vurdulu kirdili oynayan, karsindakini incitmek istememesine ragmen, kendini kaybedip genelde kardesinin canini acitan cocuklar filan. napicaksin simdi, benim kizimla o cocuk bir deyil. Annesinin de egitim vermedigi icin o cocuga oyle oldugunu sanmioyorum. O cocukla tiyatroya gidilmez mesela, ama al benim kzimi heryere git. Bence bbazi seyler cocuktan cocuga da deyisiyor. herseyi dogru yapsan bile cocugun istedigin gibi olamayabiliyor.

Ben de sinir oluyorum. Her istediği olsun, aman biz yapamadık o yapsın diye diye şımarık terbiyesiz çocuk doldu ortalık. Ama evladım yok diyemiyorlar ya küçücük çocuğa. Baştan ağlayarak her istediklerini yaptırmışlar serçe parmaklarında oynatıyorlar sonra. Ama ağlıyorrrrr diyorlar bir de açıklama olarak.. Aman o hiç ağlamasın siz çok ağlarsınız. Evet bu durumu kınıyorum doğrusu. Anne değilim ama çocuk elinde oyuncak olan anne olmaya hiç niyetim yok. Şımarıklık sebebiyle ağlayan çocuğum içimi şu kadarcık acıtmaz. Gösteremedim ama siz anladınız.

Hicbirimiz o anneye hakli demiyoruz. Anne hatali, muhakkak ki o da rahatsiz olmustur cocugunun davranisindan . Ama sizi rahatsiz etmemek adina cikmaliydi ordan. Buna evet. Ama sen konuya direk cocuk hakkinda konusarak basladin, anneden cok cocuktan bahsettin, bizim cevaplarimiz da buna yonelik oldu. Ne dersen de, canim istemeden de olsa kinadin, ben de sadece sana kinama bak basina gelebilir dedim, onda da bana kizdin. Sanki cocuk bir sirk hayvaniymis gibi egitilimez ki demeye calisiyordum ben sadece. Simdi de tepkilerden dolayi isi anneye ceviriyorsun.

Bizde çocuk yetiştirdik. Terbiye denilen şeyi vermeyi beceremezseniz suçlu ya zamandadr ya da çevrededir. Tabii hamileliğim çok sorunlu geçti ayrı bir kılıf. Biz sorunsuz geçirdik pamuklara sardılar, sağ elim balda sol elim yağdaydı... Stres denilen şey ise 9 ay boyunca hiçbirinde kapımızı tıklatmadı.

Evet hem bize kiziyor, isine gelmeyen yorumculara da size laf anlatamiyacagim diyor. Bir cocugun burdaki kac yorumcuya bedel oldugunu bile daha bilmiyor. Umarim zor bir cocugu olmaz.

10 yaşında çocuk küçük değil bebekmiki bu laf dinlemesin bende katlanamazdım o tiyatroda H

Aslında ikisi hemen hemen aynı şey.. Ben bir çocuğa ısrarla verilmek istenen şeyin çocuk tarafından 10 yaşına kadar alınabileceğine inanıyorum. Ama kararlılık çok önemli... Anneler, babalar çabuk pes ediyor maalesef.. Bir davranış çocukta hemen oturmuyor diye aman sussun yeter ki ver ver mantığı var genel olarak. Kulakları çınlasın üniversite hocamız vardı pdrci, çocuk ruh sağlığı dersinde bir örnek vermişti. Ağlayarak yemek yemek istemiyorum diyen çocuğa 1 saat yalvarmak yerine, Üstüne gitmeyin ama yemek yerine abur cubur istiyorum açım diyorsa da yemeden vermeyin asla. O çocuk acıkınca dayanamaz paşa paşa gelir acıktım der ve yemeğini yer, emin olun demişti. Okula her gün evden beslenme artı para ile gelen çocuklar var. Annesi, diyor ki beslenmesini yemiyor kantinden alıyor, ne yapsam vazgeçiremedim. Para vermeyeceksin o zaman acıkan çocuk mecbur yiyecek beslenmesinde ne varsa. Ama para varsa direk kantinin yolunu alıyor işte bunu düşünmek çok mu zor? Para vermeyince ağlıyor, yerlere yatıyor diyorlar. Bu kadarı normal değil ama yaa.. Yatarsa yatsın. Kararlılıkla verilmeyecek o çocuk da ağlayarak isteklerini elde edemeyeceğini öğrenip duruma uyum sağlayacak er ya da geç.. Çocuğunuzun uyumlu bir çocuk olmasında emin olun sizin de katkınız vardır.. Belissa ♡ Бизимки Масалди ♡ tek ayak

Siz ne kadar soylersenız soyleyın cocuklar laftan anlamayabiliyor. Burada olması gereken ailenin çocuğun ılgısını cekmeyecek olan tıyatro oyununa onu getırmesı bence. Aile düşünmeliydi bu cocuk orada gurultu yapar ınsanları rahatsız eder dıye, yoksa çocuk bu naz da yapar şımarıklık da daha küçük 10 yaşında cocuk laftan anlamaz kı, dediğiniz kadar büyük değil söz dinleyecek kadar bence.

Bu güzel yazıda ipuçları gizli saygı konusunda. Evet "AĞAÇ YAŞ İKEN EĞİLİR" Ama herkesin çocuğu aynı ne yapalm yeni nesil yapacak birşey yok. Hayrı! bu sadece çabuk pes ediş ve geleceğinizi ve bir geleceği karartarak yanlışlarla dolu bir dünyaya giden yolu açmaktır. Herkesle aynı olmak zorunda değiliz, edeb her zaman bir şereftir insan için. Çok edebli diyerek süt çocuğu densin ama yaka silkinecek ve yüzünüzü kızartacak evlatlarımız olmasın.

bir öğretmen olarak fikrinize şiddetle destek veriyorum. bu tür anne babalar yüzünden sınıfta da huzur kalmadı.

Ben çocukları kınamadım. Çocuk dediğiniz yaş ağaç gibi, nasıl şekillendireceğiniz size bağlı. Açıkçası hiç sanmıyorum böyle bir anne olacağımı, en azından uyarmak gerekir bi ne bileyim... Ama yine de yeni nesil çocuklar böyle oldukça birbirlerini de etkilerler herhalde şımarıklık konusunda. Bilmiyorum ya o kadar çocuk seven ben "bi tane çarpsam ağzına" diye düşünüyorum böyle durumlarda

bunu kimse demiyor. Denen su, annesi babasi naparsa yapsin orda o cocuk sumayabilirdi, hatta belki daha cok bagirabilirdi. Demek ki cocuk boyle ortamlara cok yabanci. belki kucuklugunde girip ciksaydi boyle sessiz olmasi gereken yerleri, orda oturmasini bilicekti, bilemiyorum. Sadece sunu soylemek istiyorum, bazen naparsan yap cocuk agresif ise yapabilecegin hic bir sey olmaz. Bu genetik te olabilir, cevresel faktorler de olabilir, annenin hamileligini hangi sartlarda gecirdigi, stres durumuyla, hatta cocugun bebeklik doneminde ki evde stres durumuyla da alakali olabilir. Biz Turk toplumuyuz, fanus icinde yetismiyor bir cok aile. Bir cok ailenin isinin icinde, kayinvalide kayinpeder giriyor, ailelerin bir kismi zaten hep hir gur, devamli bir kargasa, karmasa, buyk sehirleri zaten biliyorsunuz, vizir vizir trafik egzos kokusu, devamli eve tikilip kalan cocuk, boyle havasi bile temiz olmayan yerde buyuyen bir cocuk, ne bekliyorsunuz ki o zaman? Bu cocuk gunluk olarak parka bile gidemeyebiliyor muhtemelen, devamli evde, muhtemelen bilgisayarin yada televizyonun basinda kontrolsuzce vakit geciriyor. Kisacasi, cevrenin deyisecegi de yok kolayina, o zaman napicaz, cok fazla cevremizdekiler hakkinda kotu dusunmeyecegiz, cunku muhtemelen butun bunlarin farkinda olmadan yetistirmeye calistilar, bildikleri en guzel sekilde. Ama biz biliyoruz, biz daha iyi bir sekilde daha saglikli kosullarda yetistirebiliriz cocuklarimizi. Neyse cok uzun oldu, ama cocuk konusunda ozellikle cocugu olmayan arkadaslara tavsiyem, lutfen koseli cumleler kurmayin, cunku boyle bir cocukjla imtihan olabilirsiniz. Bu arada demissiniz ya beni rahatsiz etmeye ne haklari var, burda size katiliyorum. ben olsam ya oyle yere gitmem yada alirim disari cikarim.

Ben evli değilim, çocuğum da yok ama büyük konuşmuyorum sizin gibi. İyi madem, daha iyisini sen yap yetiştir.

lütfen samimiyetle cevap verin anne ya da baba o çocuğa hiç dur demedi mi? el hareketiyle bile sus falan yapmadı mı? gerçeken merak ediyorum ama doğruyu söyleyin. H

Lafın gelişi söylediğim şeyden de dayağa falan getirdiniz lafı, şimdi ben size burda ne anlatsam boş valla belli ki anlaşılmayacak. İyi akşamlar:) H

aynen bende size katılıyorum, çocuğunuz eğer bulunduğunuz ortamın düzenini bozacak kadar aşırı hareketli ise ortamdakileri rahatsız ediyorsa oradan ayrılırsınız, kimse siszin çocuğunuzun gürültüsünü çekemez, oraya insanlar belkide sınırlı vakitlerini ayırıp gelmişler.

Çocukları uyarmak gerekiyor bence. Gerçekten bu başıma gelen kaçıncı bilmiyorum. Tiyatro, bale, sinema vs hep bi kriz geçiren çocukla ve onun yanında hiçbir şey yok gibi gösteriyi izlemeye devam eden ailesiyle karşılaşıyorum yani H

Arkadaşım çocuk bu. İstediğin eğitimi ver yeri gelir kendi bildiğini okur. Bunun terbiyesizlikle ne alakası var

Türk aile tatile gider, ailece açık büfenin önünde dikilir. Çocuğun yiyeceklerini babası alır, annesi yedirir, halası ağzını siler. Bireysellik sıfır. Bu durumda agresif, laftan anlamayan, sosyal zekası kıt çocuklar yetişiyor.

Kesinlikle katılıyorum. Bu çocuklar her istediklerini tepinerek, ortalığı birbirine katarak sürekli elde ettikleri için oluyor bunlar. Üstelik çocuk biliyor ki ne isterse yapabilir, çünkü ailesi sanki dünyadaki tek şey oymuş gibi yetiştiriyor. O yüzden önceden uyarılsa bile biliyor ki sessiz olması gereken bir yerde ortalığı birbirine bile katsa zaten ailesi kızmayacak bile, aksine istediğini elde ediyor bu şekilde.

Ben de bunu demek istedim.

Of of of ciidden laf anlatmak ne zor konu açtığıma bile pişman oldum. Ciiddi anlamda yazılanları okuyor musunuz yoksa muhalefet olma fırsatı olmuşken değerlendirelim mi diyorsunuz? Benim de zor bi çocuğum olabilir elbette olamaz mı dedim? Hayır sanki buradaki herkes çocuk gelişimi uzmanı falan. Diyelim ki çocuğumla ben aynı şeyi yaşadık. Ben alırım çocuğumu çıkarım dışarı. Anlatabiliyor muyum? Bence siz de bu düşünce yapınızdan vazgeçip insanlara saygı gösterin, sizin veya benim çocuğumun şımarıklığını kimse çekmek zorunda değil. Belissa ♡ Бизимки Масалди ♡ tek ayak

Prof. Dr. Üstün Dökmen, Yere düsen ekmeğin üstüne basan insan görmedim; ama yere düsen insani tekmeleyen çok kişi gördüm diyor. Saygılı olmaktaki kusurlarımızı şöyle anlatıyor: - Birbirimize saygılı olma konusunda 3 tip temel hatamız var Avrupa da yaşayan vatandaşımız, orada yerlere çöp atmıyor; ama Kapıkule den girer girmez yerlere tükürmeye, çöp atmaya başlıyor. Niye burada böyle yapıyorsun diye sorulduğunda, herkes böyle yapıyor diyor. Kendi fikri olmayan insanin duruma göre hareket etmesidir bu. İkinci hatamız, adama göre davranmamız. Karşımızdaki adam iri yarıysa, Buyur Abi, diyoruz, ufak tefekse, Ne var lan! diyoruz. Oysa ki, insanların onuru birbirine eşittir. Üçüncü hata, keyfimize göre davranmak. Keyfimiz yerindeyse eve girerken Merhaba Millet diyoruz, değilse surat asıyoruz. Oysa keyfimiz yerinde olsun olmasın insanlara saygılı davranmak zorundayız. Diyorum ki, yerdeki ekmeğe saygılı olma konusunda ülkemde mutabakat var, kimse basamaz, ayağıyla dürtüklemez ya da öper, koyar bir kenara. Ekmek nimettir kabul, peki insan nimet değil mi? -Güvenmediğin kimseye aleyhine kullanabilecek hiçbir koz verme. -İnsanlara doğru değer ver, hak etmeyenleri sil. -Kimseye yalvarma. -Asla dönüp arkana bakma. -Sır tutmasını bil. -Dostlarının yeri ayrı, sevgilinin yeri ayrı. Sevgilin için dostlarını, dostların için sevgilini satma. -Kimsenin lafıyla dolduruşa gelme, ama aklının bir köşesinde de tut. -Bir ilişkiyi kafanda bitirdikten sonra iki çift tatlı söz, iki damla gözyaşı için asla yumuşama. -Seni sevenlerle kullananları iyi ayırt et. -Seni dinleyip anlamaya niyetli olmayanlarla tartışma. -Emrivaki oluşturulan dostlukları kabul etme. -Eğer verdiğin o kişide kalmıyorsa ikinci bir sır şansı verme. -Karşındakinin doğruyu söylediğini varsayma. -Kendine saygını yitirmene neden olacak hiçbir şey yapma. -Sorunun olduğunda insanlar zaman ayırıp seni dinliyorsa onların öğütleri göz ardı etme. -Göz göre göre su birikintilerine taş atma, mutlaka üzerine sıçrar. -Gözyaşlarının değerini bil. Onları hak etmeyenler için harcama. -Senin zekana inanan insanları hayal kırıklığına uğratma. -Kendini sev. -Dışarıdaki güneşe bakıp gülümse ve önünde koskocaman bir gelecek olduğunu unutma. -Dostluğunla yetinmeyenler için hiçbir fedakarlık yapma. -İnsanları kaybediyorsun diye ağlayıp sızlama, ama kazandığın insanların değerini bil. -Kimseye taşıyabileceğinden fazla değer verip bununla övünmesine fırsat verme. -İstediğini almak için asla duygu sömürüsü yapma. -Sana duyulan sevgiyi ve güveni istismar etme. Üstün Dökmen

10 yaşında çocuk tiyatro salonunda susması gerektiğini bilmiyorsa anormallik yok mu sizce? Üstelik tiyatro burası, herkes sus pus oyun izliyor. Çocuk problem çıkarıyorsa ailenin çocuklraber çıkması veya her ne istiyorsa vermesi gerekmez mi? Bu derece umursamaz davranmak terbiyesizlik elbette. Farkındaysanız çocuğa değil ailesine söylüyorum ben. Sonuçta bana ve oradaki seyircilere ve hatta oyunculara yapılan şey saygısızlık. :Çığlıklar atıyor çocuk ve ailesi hiç sesini çıkarmadan oyunu izlemeye devam ediyor. Valla siz fazla sakinmişsiniz ben baya sinirlendim.

Hanımefendi yazdıklarımı gerçekten anlayamıyorsunuz, size teker teker kelime anlamlarını mı açıklayayım? Ben dedim ki böyle bir "bakış açıları" var. Bakış açısı ne demek biliyor musunuz? Yazılanlardan çıkardığım şey sizin böyle düşündüğünüz demek. Yani bana kelimesi kelimesine böyle yazıldı demek değil. Çok rica ediyorum şu gereksiz tartışmayı uzatmayın, ben size cevap vermiyorum fakat siz sürekli bir şeyler yazıyorsunuz ve çok açık yazdığım şeyleri falan açıklatmaya çalışıyorsunuz. Rica ediyorum akşam akşam kırmayalım birbirimizi de siz artık benimle ilgili bir şey yazmayın şuraya. Zaten iyi akşamlar da dilemiştiniz?

kızlar bence 10 yaşında ki bir çocuk. çocuk değildir. yani aklı ermeyecek kadar küçük değil. ben burda terbiyesiz diye bir konu acmistim. bahsettiğim çocuk 14 yaşında ve ilginçtir ki. onun bile çocuk olduğundan bahsedenler oldu. bir takvim dalında okumuştum terbiye beşik te başlar diye... bence çocuklar anne babalarının aynasıdır. 14 yaşında ergenlik çağına giren birisi yaptığı her iğrenç konuşmalara gülen bir anne... varın gerisini siz düşünün.

Evet yapmadı. Çocuğu susturmaya çalışsalar herhalde eğlence olsun diye "susturmaya çalışmadılar" diyecek halim yoktu. Fakat buradaki bayanlar gerçekten tüm anneler harikadır, onlar ne yapsa doğrudur, sen anne olmadığın için bilmezsin gibi bir bakış açısındalar. Haliyle çok sıkıldım ve konuya bakmayacağım artık insanlar takılsınlar bence. Hala anlayamadığımsa bu eleştiren insanların tiyatro gibi bir ortamda bu ailenin çocuğuna en ufak bir uyarıda dahi bulunmamasını bu kadar doğal karşılıyor oluşu. Bir kısmı da sen çocuktan rahatsız olmuşsun diye sinirleniyor. Evet çocuk bağırıyordu tabii ki çocuktan rahatsız oldum? Bunun suçlusu da ailesidir diyorum, çünkü çocuğu uyarmadılar veya dışarı çıkarmadılar. Bu kadar.

Saygıdan bahseden sizin benle 10 yıllık ahbapmışız gibi laubali bir üslupla "çok biliyosan" demeniz de sözlerinizin ne kadar ciddiye alınması gerektiğinin kanıtı olmuş. Bence artık yazmayın, başka bir yerde muhalefet olup eğlenin derim ben. sourapple Mustafa Kemal

Lafı dolandırma, ağzına çarparım deyince sen çok mu terbiyeli oluyorsun. Tepkiler artınca yan çizmeye başladın.

Ben de uyaracaktım, ama böyle bir aileyi uyarmaya kalksam muhtemelen benimle de tartışmaya girecekler ve gürültü ikiye katlanacaktı, saygısızlık yapmak istemedim. Bu arada benim de demeye çalıştığım buydu. Benim de kuzenim de var hiperaktivite bozukluğu tedavi falan görğyor, normalde yerinde duramaz falan ama nerede ne yapması gerektiğini bilir, teyzemler bunu öğrettiler yani. Otizmli bir kızımız var bir de annemin arkadaşının kızı, o da normalde çok hareketlidir ve sinirlenince sıkılınca deli gibi bağırır. O bile yapmıyor böyle ortamlarda. Haliyle bana "O daha 10 yaşında o çocuk" gibi söylemler saçma geliyor... H

Yerim ben o kucuk prensesi :)

Geleneksel yöntemleri bırakıp modern yöntemlere ve kitaba göre eğitmeye kalkışma. Sevgi ve saygı, ezilmemek ama ezmemek herkesin bir onur taşıdığına ve her sınıf, her tip, her karakter hatta karaktersizlerin bile onurda eşit olduğuna dair eğit... İnsanlıktan ayrılmadıkça adaletten kopmadıkça ve yaratanın sevgisi ile beraber çocuklar terbiyeyi yudum yudum sindirerek alır ve utandırmaz sizleri. Unutmadan küfür! bundan uzak tutun asla hoş görmeyin ve gülmeyin aman çocuktur demeyin kimseye yanında ettirmeyin o sözleri sizde ve o da...

konu sahibi arkadaşım lafın gelişi de olsa "ağzına çarparım" demeseydin iyiydi.. hoş olmamış.. ama 10 yaşında çocuğunu tiyatro gibi bir ortama getirip sonra çocuğun sıkıntısını görmezden gelmek de hoş değil. bu açıdan haklısın. çocuğu etrafı rahatsız ederken elinden geleni yapıp çocuğunu durduramayan anneyi anlarım.. 6 aylık bebeği ağlıyor diye bir adam tarafından "sustur şu çocuğunu" diye azar işiten bir anne gördüm.. bu saçmalık tabiki.. ama.. belli yaşa gelmiş, neyin ne olduğunu bilen, normal gelişim gösteren çocuğu birilerini rahatsız ederken hiçbirşey yokmuş gibi davranan anneler bence yanlış yapıyorlar.. etrafı geçtim çocuklarına kötülük yapıyorlar.. çocuklar tüm hayatları boyunca yaptıkları herşeyin "anneleri tarzında" onay göreceğine inanıyor ve böyle olmadığını anladıklarında hüsrana uğruyorlar.. bugün 2 yaşındaki kızıma etmediğini bırakmayan 4-5 yaşındaki kızını uyarmayan bi de pispis gülümseyen anne gördüm.. aklı sıra ne yapmaya çalışıyordu allah bilir.. bunu anlayamam işte.. konu çocuk olunca "büyük" konuşmamak lazım evet.. ama konu "anne" olunca büyük konuşmalı, büyük düşünmeli, büyük anlamalıyız.. dünyada sadece "ben anneyim benim çocuğum" diye dolaşarak anne olunmuyor.. toplum içinde yaşayacak birey yetiştiriyoruz, evimizin kulesi var da orada yapayalnız oturacak prens ve prensesler değil..

Bazı durumlarda aile bir yere kadar etkili olabiliyor... kimi boşvermişlikten böyle, kimi çocukta hiperaktiviteden... İnan ailelerin çoğununda bu konudan mutlu olduklarını sanmıyorum. belki çoğu neyi nasıl yapacağını sorunu nasıl düzelteceğini bile bilmiyorlar...

bu konuda ben de sıkıntılıyım.5 yaşında kuzenim var, inanılmaz kedi hastası, biraz da benim yüzümden hayvanlarla çok içli dışlı. ama tam bir canavar kedimin canını çıkarıyor, kedim kaçtıkça sıkıca tutup kucağına bastırıyo, bigün delirdi kedim ısırdı ve yüzünü tırmaladı ki asla böyle davranışları olmazdı kedimin. hayvanın da psikolojisi bozuldu eve boyu 1.50 altı biri geldiğinde çıldırıyor saklanıyor bugün komşu kızı geldi mesela 3 yaşında, o kadar güzel eğitmişler ki, önce kedimi uzun uzun inceledi, kedim kaçtığında sadece yanına gidip izledi, kedim ondan zarar gelmeyeceğini anlayınca kıza yaklaştı ve kız hiç kucağına almadan eliyle sevdi. bu noktada anladım ki aile eğitimiyle ilgili bir durum. bu bahsettiğim kuzenle 4 yaşındaki başka bir kuzenimle birgün yemek yiyorduk,5 yaşındaki canavar kuzenim pilavı eliyle yiyip heryere dökerken,4 yaşındaki kuzenim kafasını tabağa doğru getirip kaşıklayıp tabağın dışına dökülenleri topluyordu çok şaşırdım. aradaki fark ise şu,4 yaşındaki kuzenimin annesi çok disiplinli, çocuğu yanlış bir şey yapıyorsa şiddet dışında her yöntemi dener, cezalandırır bağırır kızar küser vs. 5 yaşındaki canavar kuzenim yanlış bişey yaptığında teyzem kızar, çocuk ağlamaya başlar, annesi onu alır sever özür falan diler. bu noktada ben de açıkçası bu tür konularda çocuğuma acımamayı öğrendim. kardeşimle aramda çok yaş farkı var, mesela küfür etmişti bi kere kardeşim küçükken, pul biber yedirmiştim sinirden. bir daha da yapmadı. ben mesela küçükken küstüğümde annem asla gelip yalvarmazdı ne halin varsa gör derdi, biraz ağlayıp eski halime dönerdim ki misafirlikte falan mum gibi oturan çocuktum. şımartılarak büyümedim ve şımartılarak büyüyen bütün çocuklarda aynı sorunu ben de görüyorum. bir de şöyle bir şey var, karşındakine çocuk muamelesi yapmaman gerek, ben mesela kardeşlerime hep yetişkin gibi davrandım, fikirlerini aldım, doğru davranışları için teşekkür ettim yanlışlar için ne kadar üzüldüğümü anlattım, ısrarla bir oyuncak satın almak isteyip ağladığında mesela 'param yok ama eve gidince sana pasta yapsam olur mu?oyuncağı sonra alırız' falan şeklinde yaklaştım, yani ne başımdan def ettim ne ağlaması kesilsin diye gidip oyuncağı aldım. şimdi düşünüyorum mesela kardeşim sinemada sıkılırdı haklı olarak, ben de oyalanması için 'sana filmle ilgili sorular sorucam her bildiğin soru için dondurma alıcam' vs derdim ilgiyle sessizce izlerdi. ben burdaki bi çok üyenin aksine bunun çocukla değil anne babayla ilgili olduğunu düşünüyorum çünkü bu bir çocukta olmuyor, çok çocuklu ailelerde ya hepsi uslu ya hepsi yaramaz oluyor tecrübe ettiğim kadarıyla.

Yok hayır ben oturup "Şu an bu tepinen benim çocuğum olsa ne yapardım" diye düşününce aklıma ilk olarak gelen şeyi yazmıştım, yanlış anlaşılmış sanırım O da lafın gelişiydi. Zaten benim sinirlendiğim nokta koca çocuğun uyarılmaması bile. Buna anlam veremiyorum. Hayır o çocuğun özelliği ne ki bu aileye göre yani hepimiz bunu çekmek zorunda mıyız? Hayır bi yavrum sus bile dese uğraştı diyeceğim o derece umursamaz. Yoksa bir ay önceki otobüs yolculuğumda gece bir türlü uyuyamayıp sürekli ağlayan minik bebeğin annesine "Öf yeter bi uyutmadı" diiyen teyzeyi paylayan da benim. Olayı farklı yerlere getirmeye çalıştı bi iki arkadaş yine ama benim kastettiğim buydu, çocuklarla ilgili değildi lafım.

Valla ne okuyorsun bilmiyorum ama ben eğitimciyim ve malesef çocuklara lafın da dur demenin de kar etmediğini en iyi bilenlerdenim.

Bu kadar ilimli, bu kadar yapici ve yerinde bir mesajdan sonra daha neyin gerginligi oluyor, zerre anlamadim... Konuya gelince cocuk evet egitimle sekillenir ama hem karakteri, hem genler, hem cevre, hem anne babanin yanlis ya da dogru yaklasimi cocugun huyunu, suyunu belirler, yani ben harika egittim, biblo gibi evladim var kimse diyemez... Tabi ki bu insanlarin tiyatro keyfini kacirma hakkin oldugunu da gostermez, o cocugun anne, babasi isen ve o cocuk insanlari rahatsiz ediyorsa uyarirsin, yok olmadi pardon der, cocugu alir cikarsin... Sanirim o anne babada bunu dusunebilir ama galiba belli bir zaman sonra cocugun gurultusu, kendini yerden yere atmasi anne baba gozunde normallesiyor, doktorun bana bak olursun 1 aya demesi gibi, farketmiyorlar bile bence... Bence her iki tarafta hakli, kimse o gurultuyu cekmek zorunda da degil ama cocuk sahibi olmak evde oturmak da degil... Yani goruldugu gibi isler o kadar dumduz dusunme ile cozulmuyor...

3 yıllık öğretmenim ve çocuk yetiştirmek çok zor bi durum. yakın bi arkadaşım psikolog eşi anasınıfı öğretmeni ama kızını herhangi bir şekilde durdurmak mümkün olmuyor. bazen yapacak bişi olmayabiliyor. belki ailesi evde konuşacak başkalarının ynında rencide etmek istemedi ya da kendi hatasını kavraması içn görmezden gelmiş de olabilirler ChopSuey... tek ayak

Bdv'nin vazgeçilmezidir iyi yoruma nevriye kötü yoruma cevriye olmak

Heee öyledir muhakkak.

Başkasının anneliği, terbiyesine not verdin bir de bravo. Bekara karı boşamak kolay dedikleri bu olsa gerek.

bir öğretmen olarak davranış bozukluğu olan çocukların öyle olma sebebi kesinlikle anne baba tutumlarıdır diyorum. çocuğuna bu yaramaz laftan anlamaz damgası vuran anne babalar kendilerine göre kusursuzlar!

Tam olarak nereyi anlatamadım bilmiyorum. Ne alaka imtihan falan? Ben en başından beri ailenin saygısızlığından bahsediyorum. O yaştaki çocuk nasıl oluyorsa hiperaktivite bozukluğu olan kuzenim, otizmli annemin arkadaşının kızı falan öğrenmişken öğrenemedi diyelim bunu. O zaman aile orda keyif yapmayacak, onun çocuğunun şımarma özgürlüğü benim tiyatro izleme özgürlüğümü engellediği an biter. Benim özgürlüğümü kısıtlıyorsa biz ona normal bir şey diyemeyiz. Çocuk büyütmek zordur şüphem yok saygı da duyuyorum ama ben aynı durumda olsam çocuğu alır çıkarım diyorum, bu noktada birleşiyoruz zaten. Fakat sürekli laf çocuklara gelmesin, ben çocuklara laf etmedim. Ve sanki çocukların o yaşlarda bir yetişkinin sahip olduğu gibi bir mentaliteye sahip olduğunu düşünmeyin. Çocuğum olmayabilir de cahil de değilim hani, üstelik bir sürü kzuenim var küçük, hepsini de gördüm büyürken. 10 aylık çocuğun davranışları elbette sizden bağımsızdır ama 10 yaşındaki çocuk sizin neye nasıl tepki vereceğinizi, istediği şeyleri nasıl elde edeceğini, veya sess, z olunması gereken bir tiyatro salonunda yerlerde yuvarlanırsa ailesinden nasıl bir tepki alacağını gayet iyi bilir. Haliyle suçlu ailedir evet.

seni ayakta alkışlıyorum. benim kızım bazen beni aglamakla yola getireceğini sanıyor. ağlıyor ağlıyor ağlıyoreşim hemen kükrüyor"çocuğu neden aglatiyorsun. ne istiyorsa versene bla bla bla" bırak ağlar ağlar usanir diyorum. sonuçta dovmedim etmedim. eşime engel oluyorsam kızım süt dokmus kediye dönüp yanıma geliyor. ama kucağına alıp simartirsa istediğini de yapsa ağlıyor. tabi ben i zaman deli oluyorum

Aynı düşünceleri savunurken bile birbirimizle sayfalarca kavga edebilen bir tür olmak sadece biz kadınlara özgü mu acaba merak ettim şu an Hanımlar sakin olun biraz cowgirll kötü bir şey söylememiş ki sadece bir sus dememekten ya da susmayacağı bilinen bir çocuğu dışarıya çıkarmamaktan bahsetmiş ve bu durumdan duyduğu rahatsızlıktan. Eminim ki çocuk yetiştirmenin zorluğundan kendisi de haberdar. Bu kadar uzatmaya ne gerek var ben anlamadım :26:

Çocuk söz konusu olduğunda herzaman verilen eğitim işlemiyor. Eminim o anne baba pes etmiştir artık. Belli ki çocuk zor bir çocuk. Bebeğim olmadan önce tam disipline inanırken, bebekten sonra bu inancım yerle bir oldu. Daha 10 aylık ve istemediği birşeyi asla yaptıramıyorum. Belki o çocuk orada olmaktan mutsuz, zorla getirildi. Bilemezsiniz. iPhone 'den Kadınlar Kulübü aracılığı ile gönderildi

Kesinlikle katılıyorum konu sahibine. Ailesinin umursamazlıgından bahsetmiş yapılan yorumlar ''cocuk o ne olacak'' böyle mantık var mı allah askına. 10 yasında gayet orta seviyede bir cocuk sınıfında. Anne baba bir sus bi otur diyememiş mi? Keşke uyarsaydınız. 5 yasında kardesim var yerine göre yaramaz yerine göre söz dinleyen bir cocuk. Fakat toplum icinde nasıl davranacagını gayet iyi bilir. Verilen egitim ile alakalı. Ben hiperaktif bir cocukluk gecirdim, hastanelerin psikiyatri bölumlerini gezmedik yer bırakmamıs ailem. Fakat bu umursamazlık değildir. belki de o cocugun kat be katını yaptım 5-6 yaslarımdayken. Ben öyle oldugum icin ailem de nereye gidip gitmeyeceklerini gayet bilirlerdi. 10 yasındaki cocuga terbiye ögretememişler yazık..

Valla etrafımda bir sürü anne var. Ben çocukların ailelerinden çok büyük bir şey beklemiyorum farkındaysanız. Tiyatroya geldiysem sizin çocuğunuz kendini yerlere atıyorsa beni rahatsız etmeye hakkınız yok. 10 yaşındaki çocuk 4. sınıfa falan gidiyordur herhalde, bu yaşta toplum kurallarından bi haberse bi zahmet siz de çocuğunuzu toplum içine çıkarmayın. Böyle saçmalık olur mu ya etrafımda bir sürü çocuk var ve hiperaktivite bozukluğu sebebiyle tedavi gören 11 yaşındaki kuzenim bile bugün o aynı oyunda bir defa sesini çıkarmadı, gelmeden önce konuştuk uyardık. Milleti rahatsız etseydi de saygılı davranıp kuzenimle beraber çıkardım oyundan. Bu kadar basit. . push ; H