Cevabınız için teşekkür ederim. Ailelerden uzağız hamilelik hakkında konuşup endiselerimi söyleyeceğim birileri yok zaten çok dert de anlatamam ben kendi derdimi küçümser başkalarına odaklanirim. Elimden gelenin en iyisi yapmaya çalışacağım onun için. Belki bebeğim bana daha fazla enerji ve yaşama sevinci verir. Kimsenin garantisi yok hayatta elimde değil aklıma geliyor mlkctk

yeterli bir anne olamamak konusunda kendinizi sorguluyorsanız iyi bir anne olacağınıza ve çocuğunuza iyi bakacağınıza eminim. Çocuk gelişimci Winnicott'un bir sözü var "yeteri kadar iyi bir anne olmak" der ve mükemmel olmanın imkansızlığına vurgu yaptığı gibi herşeyin mükemmel olduğu ütopik bir dünyanın zaten çocuğun gelişimini ketleyeceğini savunur. Eşinizin sağlığı ile ilgili kaygılarınızı anlıyorum. Benim de oluyor arasıra. Allah korusun tabi ki yarın ne olacağımızın bir garantisi yok ama siz eşiniz sapasağlam, sağlıklı ve hayatta ve yanınızdayken sanki o ölmüş gibi depresyonda yaşıyorsunuz böyle düşündükçe. Onun şu an sağlıklı ve yanınızda olmasının mutluluğunu yaşayın. Allah sağlıklı ömürler versin ikinize de, çocuğunuzu güle güle sağlıkla büyütün.

Ilaç kullanmayı bende istemiyorum bu durumla daha az düşünmeye çalışıyorum kötü düşünce geldiğinde. Ama huzursuzluk kalıyor Carinanebulasi Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Yorumunuz için teşekkür ederim. Evet söylediğiniz gibi bir boşluk var da ben çözemiyorum. Belki bebeğim olunca daha iyi olurum. Psikoloğa gitmeyi bende düşündüm fakat ben zaten sessiz bir insanım normal doktorlara bile bir şeyi sormadan önce çok düşünürüm. Ya bandı bir insana kendini açmak bana zor geliyor

Anksiyete diyoruz buna. Bende de var. Kendini torpulemeyi ogreneceksin. Ben ilaç kullanmak istemedim bebek düşündüğüm için. Doktor verdi ama içmedim. Fakat sanırım gebelere uygun antidepresan da varmış. Doktora gidip bir danış istersen.

Aah bu anksiyete insanı yer yer durur. Ta ki siz bunla başedebileceğinizi öğrenene kadar. Şimdi bu zıkkımla yaşamak zordur ama imkansız değildir. Çocukluğumdan beri çekerim ben bu dertten. Bunu kolaylaştırabilmek için öncelikle düzenli bir hayat tarzınızın olması lazım düzenli yemek düzenli uyku ki uyku çok mühim gerçekten. Ondan sonra günde 10 dk bile olsa dışarı çıkmanız şart. Yürüyüş yapın havanızı değiştirmeniz lazım. Bir diğer nokta serhat yabancı kitaplarının hepsini alıp okuyun. Bir diğer yardımcı ve eeen önemli unsur meditasyon yapmak. Google playde meditasyon diye bir aplikasyon var onu indirin günlük düzenli meditasyon yapın inanılmaz fayda göreceksiniz. Hamile olduğunuz için psikiyatri ve ilaç kullanımı konusunu bilmiyorum ama ilaç kullanma imkanınız varsa doktor zaten size bunu verir. Hamileliğe engel değilse doktor da verdiyse lütfen istikrarla kullanın. İlaç kullanmakla ilgili hurafelere inanmayın yok bağımlılık yapıyor yok uyutuyor yok kilo aldırıyor gibi. Çünkü ilacın etkisini iki hafta içinde görürsünüz Öyle bir kere içtim bişey olmadı deyip bırakmayın. Bir diğer nokta temizlik yapmak. Gerçekten rahatlatır. Ferahlatır. Canınız mı sıkıldı gidin lavaboyu ovun banyoyu silin. Dalga geçmiyorum 32 yaşımın yarısını anksiyeteyle geçirdim daha da geçiriyorum. Beyninizi boş bırakınca düşünceler gelir olmamış şeylere üzülürsünüz doğmamış bebeğinize hala hayatta Olan eşinize üzülürsünüz. Boş durmak tu kaka bir şey bizler için. Ve iyi bir kaçış noktası daha vereyim kitap okumak. Günlük sıkıntılardan üzüntülerden sizi kaçırır alışkanlığınız yoksa edinin. Kitapçı gezmek bile beni rahatlatır. Ayda 100 tl lik kitap alma hakkım var her ay muhakkak alırım sürekli okuyacağım bir şey olur dolayısıyla gereksiz düşüncelerden kaçarım. Ben bunları yapıyorum son 1 yıldır artık ilaç kullanmıyorum ataklarımı hissediyorum ve bunlar geldiği zaman eşime de söylüyorum şu an bir anksiyete atağı geçiriyorum diye. Hemen anksiyete için rahatlatan bir müzik var 8 10 dklık bir şey onu açıyoruz eşime sarılıyorum ve bekliyorum. İnanılmaz ama geçiyor. Youtubedan parçayı arayıp bulabilirsiniz. Ben geçeceğini öğrendim ama hayat boyu böyle olacağını da öğrendim. Öldürmüyor onun için korkmuyorum sizde bunu farkedince her şey sizin için daha güzel olacak. Yukarıda saydıklarımı yaparsanız fayda görürsünüz siz onu paralayın o sizi mahvetmesin.

Ah be kuzum zaten kim ömrünü biliyo. Bız de yarina cikmayabiliriz. Hep kotulere odaklanarak yasamiyoruz sadece. Hayal kuruyoz gorevlerimizi yapiyoruz yasam surdurmeye çalışıyoruz herkesin basina gelebilir ama buna odakli yasamiyoruz. Zaten melankolik ya da depresif gibiymissin bi de ustune hamilelik hormonlari eklenince combo olmus. Sinav dunyasi kotu de yasiyacaz iyi de. Ama bence bi psikologa git ha ne dersin:) bisiyler duzelir belki. Ya da yeni arkadas edin hayatina renk katacak seyler yap.. El isi bisiyle ugras. Bu dusune dusune guzel bi here varmaz. Rabbim hayirlisiyla dogurmayi nasip etsin o yavrunun da sinir sistemini etkiler senin bu dusuncelerin hormonlarin. Allah muhfaza logusalik daha da agir bi surec. Bnce bunu kontrol altina al en kiaa surede. Hayatin aslinda bi ceza gibi olmadigini herkesin hayatinin da dort dortluk olmadigini bilsen. Hic ummayacagin insanlar kim bilir ne dertlerle sinaniyor. Rahat birak su zihnini. Dua et hayatinda bi bosluk var tahmini onu doldurmani istiyorum... İnsallah cabucak gecer. bebegine odaklan esine.. guzel seyler dusun. Kotuyu cekmek diye bisey var. ki inanirim. Yapma... K Kuf Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Devlet hastanelerinde de pskologlar var artık gidip görüşebilirsin.

Merhaba hanımlar. Buraya yeni üye oldum. Benimde anlatmak istediğim bazı şeyler var. Sizlerin gözünde belki dert sayilmayabilir ama benim En mutlu huzurlu olacağım zamanları rahat geçirmek istiyorum. Şöyle yaşım 25 çocukluğumdan beri kendimi tam mutlu hissetmiyorum. En ufak sorunda var olmamam gerektiğini düşünüyor ve ölmeyi istiyorum. Evlendim eşimle birbirimize sevgimiz saygımız sonsuz maddiyat dışında bir sorun yok. Hamile olduğumu öğrendiğimden beri çocuk ile ilgili kötü düşüncelerim vardı yeterli anne olamamak gibi iyi bakmamak gibi. Üç ay geçince şimdi eşime baktığımda onun her an olebilecegini düşünüyorum üzülüyorum. Her akşam her sabah bu düşünceler geçiyor aklımdan hiçbir şeyden tat alamaz oldum. Onun yokluğunu düşünmek beni kahrediyor. Aranızda var mi benim gibi düşüncelere sahip birileri ne yapabilirim..