Hala geç değil. maddi durumunuz varsa yarın araştırın, bulun ve görüşün. Bu süreçte korunun, çocuk yapmayın. Önce kendinizi toparlayın, hayatınızı yoluna koyun.

tüm operatörlerde durum aynı, ölüm belgesi gerekiyor

Öncelikle basiniz sag olsun. Babanizin mekani cennet olsun insallah. Bende babami genc yasta kaybettim. Hislerinizi o kadar iyi anliyorum ki. Ben hüngür hüngür aglayamadim bile babam öldükten sonra, cünlü kücük kardeslerim vardi ve annem cöktü resmen. Bence insanlar acilarini istedikleri gibi yasiyamali. Beni bir kere babamin mezarindan cekip götürdüler resmen, halbuki birakin oturup duami ediyim, istiyorsam aglarim, topragini oksarim, konusurum biraz, ne diye bir yarali evladi cekip götürüyorsunuz diyemedim o zamanlar. Bence profesyonel destek alin. Disardan biri ile konusmak iyi gelecektir. Ben onu zamaninda akil edemedim. Bebek isini kesinlikle erzeleyin güclenene kadar. Hamilelik öyle cicek böcek gecen bir sürec her zaman degil. Hormonlar duygularinizi istemeden daha da tetikleyebilir. Hem hamileliginizi tadini daha güzel cinartirsiniz sonra. Bebek tabi büyük nese kaynagi ama büyük sorumluluk ayni zamanda, kendinizi hazir hissetmeniz önemli. Her psikolojik destekte ilac gerekmiyor, ama almaya da cekinmeyin. Bende bir süre aldim, ama sonra doktor kontrol altindada biraktim. Insallah sizde biraz ferahlarsiniz. Acinin hafiflemesi zaman aliyor

travma sonrası stres bozukluğu geçiriyor olabilirsiniz en iyisi profesyonel destek almak

Ölüm maalesef çok acı ama hayatın bir gerçeği. Yaşam da hayatın bir gerçeği. Kabullenmek noktasında zorluk çekiyorsanız terapi kesinlikle sizi rahatlatır.

Aslında şu süreçte annem ve kayınvalidem bir bebek size iyi gelir, hayatınızı neşelendirir dedi. Biz de eşimle zaten düşünüyorduk, oyüzden ilaç falan kullanmak istemediğim için gitmedim. Ama keşke gitseydim. En azından şuana kadar toparlanmış olurdum, kabullenip hayatıma kaldığım yerden devam edebilirdim. Yada bir psikologtan sadece terapi alabilirdim. Pişmanım

Başın sağolsun, babacığının mekanı cennet olsun sen de zor süreçlerden geçmişsin hem babanın kaybı hem de evlat sahibi olabilmek için verdiğin çabalar... Dediğin gibi, babasızlık hayatımda yaşadığım en kötü duygu. Ondan sonra hevesim kalmadı hiçbir şeye, hayat bir şekilde devam etse de, bazı şeylerin teselli olacağını düşünsek de bu acı hiç geçmiyor. Ona kavuşacağım günü bekliyorum.

Evet yazmıştım, dediğiniz gibi destek almalısın diyenler olmuştu. O süreçte psikolog bir arkadaşımla birkaç seans online görüşme yapmıştım, iyi gelmişti fakat sanırım arkadaşım olduğu için ben beni tanıyan birine herşeyimi anlatamadım. Bir yandan iyi gelirken bir yandan halı altına itilenler karşıma çıkmaya devam etti. Sonra da geçer belki, inanıyorum geçecek diye diye kendime daha çok zarar verdim

Senin de babanın mekanı cennet olsun gerçekten insan duygularını saklayınca kendine daha çok zarar veriyor. Ben anneme sarılıp hüngür hüngür ağlayamadım, hiç kimseye sarılamadım. Çünkü babam vefat ettiğinde ben coviddim ve hastaneden bir gün önce akşam taburcu olmuştum. Sadece mezarına sarılıp ağladım, ben hastaneden çıktım seni mezarda mı görmeye gelecektim diye diye üstümü başımı parçaladım. Çok zor süreçlerdi, hala zor... Bebek konusuna gelince, olmuyor zaten. Rabbim vereceği zamanı biliyor. Belki de ben düzelince gelecek

Tüm duygular aynı Yemek yesem ağzımdan burnumdan geliyor, babam da bunu çok severdi diyorum. Yağmur yağsa, kar yağsa babam üşüyordur diyip kendimi kahrediyorum. Biraz gülsem babam acaba "beni ne çabuk unuttu" der mi diye üzülüyorum. Hayata devam ederken içimde hep bi burukluk, acaba babam beni görüp kızıyor mudur üzülüyor mudur diyorum. Başım sürekli ağrıyor, başımın ağrısından yataktan kalkamıyorum. Sabır sabır sabır

Allah rahmet eylesin canım bu sabah felaket bir baş ağrısıyla uyandım, zaten babamdan sonra başım da sürekli feci bir şekilde ağrıyor

Merhaba KIR PAPATYASII Dediğin gibi ikisi bir araya gelince daha da stresli ve duygusal bir sürece girdim. Toparlandım derken, tüm duygular yoğunlaşıyor yeniden yeniden.. Güzel dileklerin için teşekkür ederim.

Sagol canim. Insan bazen cidden üstünü basini parcalamak istiyorki. Acisini yasayan bilir türden. Babam uzun süre hastaydi, yinede ölümü öyle sarsti ki. Bence biz aslinda bu duyguyla nasil baş edebilecegimizi bilemiyoruz. Canin gitmis iste, evlat olarak baban gitmis, ama etrafin icin güçlü durmaya calisiyorsun. Ben bunu 3 sene öyle sürdürdüm, herseyi icime attim herkesi ayakta tutmaya calistim. Sonucta ciddi bir sekilde hastalandim. O yüzden simdi acin tazeyken yardim alman önemli. Acina yer verebilmelisin. Aile icinde bu bazen cok zor oluyor, cünkü ailedekiler senin acinla baş edemiyorlar, o yüzden disardan biri ile konusmak önemli. Insallah zamani gelince bebeginiz de olur❤

babam gideli 8 ay bitti. O kadar iyi anlıyorum ki sizi. Babam mutluluğumu hayallerimi heveslerimi çocukluğumu her şeyimi götürdü. Yaşadığım her anda onun bir anısı var. Her gün tekrar uğurluyorum onu içimde. Bazen avazım çıktığı kadar bağırmak kırmak dökmek sesim soluğum kesilene kadar babamm babam demek geliyor içimden. Sanki içimin sesi var çığlık atıyor ve kimse duymuyor. Ama hiç geçmiyor acım hiç azalmıyor çaresizliğim. Kolum kanadımı kırdılar sanki uçamayan kuşlar gibi, onsuz nereye yaslanacağımı bilmiyorum.

Başın sağolsun, çok üzüldüm. Seninki eminim daha zor bir süreç olmuştur. Randevu aldım ben de, bakalım nasıl ilerleyecek.

Olabilecek en kötü öneriyi yapmışlar. Sizin hayatınızdan 1yilin üzüntü içinde geçmesine sebep olmuşlar ve bu ruh haliyle bebeğe sağlıkli bir annelik yapamazdiniz. Hala kabullenemediniz, duygusal olarak bu yeterince yorucuyken, hormonlar değiştiğinde ekstra yoğunlukla nasıl başa çıkacaksınız. Buraya yazdınız mı hiç? 1 yıl önce de mutlaka destek alin yazan olmuştur

sanki farklı bir isimle ben yazıyormuşum gibi. 2 tane çocuğum var biri 6 ya girecek. Sürekli yüzüme bakıyor eğilip eğilip. Babamın resmini kaldırıyor üstünü ortuyor görmeyeyim diye. Anasınıfında anlatmış öğretmene babamı. en iyi arkadaşı heryeyiydi kızımın. Babamın arabasına benzeyen arabalar geçince yönümü çeviriyor kızım yine ağlarsın şimdi diyor. Çok etkilendiler ama elimde değil. Yemek yiyorum ardından vicdan azabı, bazen kızımla oyun oynuyorum gülüyorum içim yanıyor, Diyorum bu kadar mıydı acın. Ne çabuk normalleştin diyorum. Bi yerlerden bana bakıp bak ben gittim ama 45 sene emek verdiğim evlatlarım unutmuş beni der üzülür diyorum. kaç gündür de kar yağıyor babam karlar altında yatıyor dizleri üşür diye kahroluyorum. Keşkeler keşkeler hiç susmuyor kulağımda... sen sabır ver yarabbim.

Kapanmadan mı almıştınız? Ben de ölüm belgesini alıp gideyim, belki üstüme alabilirim. Allah rahmet eylesin pamuk musun nesin Şimdiden başka zaman

Merhaba kızlar... Bu gece çok doldum yine, zaten babamı kaybettiğimden beridir hiç iyi olmadım ki. Babamın bir sabah bizi sessiz sedasız bırakıp gidişinden bu yana 1 sene geçti. Babacım hiçbir şey demeden yatağında kalp krizi geçirerek bu dünyadan göç etti. Bu 1 sene de onsuzluğa alışmaya çalışsam da acısı hiç geçmedi, her sabah üzgün uyanır mı insan? Her sabah fotoğraflara bakıp, anıların olduğu yerlere gidip hüngür hüngür ağlar mı insan? Bu ruh halim hem beni hem de çevremdekileri çok yordu, ne kadar belli etmemeye çalışsam da özellikle annem hep anladı. Son zamanlarda "sen böyle yaptıkça ben de çok üzülüyorum yavrum, bak sen böyle yapmaya devam edersen ben de ölürüm tek kalırsın" demeye başladı, sanırım bu üzüntüm onu da yıpratıyor. Annem de 60'lı yaşlarda, çok korkuyorum ona da birşey olacak diye... Sanırım ben anksiyete bozukluğu yaşıyorum. Telefonla haber almıştım babamın ölüm haberini, her telefonum çaldığında özellikle sabahları veya akşam kalp atışlarım hızlanıyor. Dışarıdan buz gibi durmaya çalışmaktan, sıkıntılarımı halı altına itip durmadan gün yüzüne çıkmasından yoruldum. Nefes alamadığımı hissediyorum çoğu zaman, kendimi buz gibi havada dışarıya atıyorum. Babamın numarasını da silmemiştim rehberimden, bu akşam aradım numarasını, aradığınız numara kullanılmamaktadır dedi. Sanırım kapanmış, türk telekomdu hattı. Geri almak istiyorum o numarayı, nasıl alabilirim fikriniz var mı? Yada daha önce alan var mı?

Üst mesajda randevu aldiginizi okudum inanin sizin adiniza sevindim. Gece uyku düzeni kacinca gundüze de enerji kalmiyor tabi ki. Yasın evrelerinden birine takılmıs olmanız da mumkündür. Tabi bunu en iyi isin uzmani bilir. H Hafsa

Başınız sağolsun. Bende 2 sene önce kaybettim babamı. Şu an 8.5 aylık hamileyim. 5 ameliyat ve 5 tüp bebek tedavisi ile hamile kaldım. Babamın acısı bir gün bile azalmadı, babamı özlemediğim 1 gün bile olmadı. Şimdi evlat sahibi olmak babamın kaybına teselli olmuyor. Elimde olsaydı Allah benim ömrümden alıp, babama verseydi. Babasızlık hayatımda yaşadığım en kötü duygu. Elimden çocukluğum alınmış gibi. Mesela bir şey alacağım zaman babama sorardım. Onun onayını beklerdim. Şimdi hiçbir şey için kimsenin onayına ihtiyacım yok ama gel gör ki hiç bir şey alasım yok. Hayat maalesef böyle bir şey. Babamı toprağa verdiğimizde benim hayatımın dönüm noktasıydı. Allah bize bir ömür vermiş. Ben daha ne kadar yaşayacağım bilmiyorum. Geri kalan ömrümde herkes gibi oyalanacağım. Ama en sonunda canım babama yeniden kavuşacağım. Yine onun biricik kızı olacağım. Rabbim ölmüşlerimizin mekanını cennet eylesin. Bizlere de sabır versin.

Ben de alti ay once kaybettim babami. Sizden yaşça epey büyügüm. Alti ay bir sene arasi normal yas süresini gecirip ihtiyac duyarsam yardim alacaktim. Ama bu sürede kendimi biraz daha toparladim acikcasi verilen sürenin mantigini anladim. Günluk hayatimi daha kolay idame ettirebiliyorum. Ama sizin yardim almak en dogal hakkiniz. Hem cok gencsiniz hem de onunüzde uzun bir yol var. Hamilelik sonraki planiniz olmali. Gittigim kuaför anneannesinin ölümunün ardindan dedesiyle terapiste gitmeye basladi dün ogrendim. Bence arastırın.

Ben rahmetli babamın numarasını üstüme almıştım, başka bir operatördü. ölüm belgesi ile gittim, halletmişlerdi. Her operatör başka mı bilmiyorum ama.. Allah babanızın mekanını cennet eylesin. Bir gün hepimiz gideceğiz.

Allah rahmet eylesin, sanırım ben yas sürecini tam olarak atlatamadım. Çünkü bir gün çok iyiyken, bir gün çok kötü oluyorum. Mesela dün gece 4'te uyudum, bugün 11 de uyandım. Şuan canım ne kahvaltı yapmak istiyor, ne de kalkıp evi toparlayıp bir aktivite yapmak... Elim kolum tutmuyor birşey yapmaya, öylece uzanmış buluyorum kendimi yatakta. Saatler geçiyor, koca bir gün bitiyor. benibosver Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Allah rahmet eylesin canım bu sabah felaket bir baş ağrısıyla uyandım, zaten babamdan sonra başım da sürekli feci bir şekilde ağrıyor. Ne yapacağım, nasıl atlatacağım bilmiyorum. Sanki kolum kanadım kırılmış gibi, içimden hiçbir şey yapmak gelmiyor çoğu zaman KIR PAPATYASII

Babanıza Allah rahmet eylesin. Mekanı cennet olsun inşallah doktora gidin mutlaka. annenize üzüldüm. üzmeyin anneciğinizi de. elinizde değil biliyorum. doktora gidin

Bence size neyin iyi gelecegini kaynananiz anneniz degil bir uzman soylemeli. Hicbir sey icin geç kalınmış degil. Başlayabilirsiniz hemen.

Yorumlar da gözüme çarpıyorsun hep.. Rabbim gönlünü yatıştırsın demek istedim canım.. Rabbim mekanını cennet eylesin, merhamet etsin babacığına Destek almalısın. Çok zor bir süreçten geçiyorsun bence bu şekilde hamile kalmak seni daha fazla yıpratabilir.. Asla unutmicaksın ama bu büyük acı yerini sadece derin Bi özleme bırakıyor zamanla emin ol özlem hiç bitmicek bunu cok iyi biliyorum.. Rabbim bundan sonraki yasamında gönlünde ki tüm güzellikleri nasip etsin

Bence şahsi fikrim kendinizi toparlamadan bir bebek olayına girmeyin eşimde babasını yakın zamanda kaybetti tam bebeğimiz doğmadan 1,5 ay önce o zamandan beri ha var ha yok kendini hala toparlayamadı

Başınız sağolsun her kayıp zordur ama ani gelen ölümler daha zor olabiliyor malesef ki. İşin uzmanı değilim ama uzamış yas süreci yaşıyor olabilirsiniz belki imkanınız varsa lütfen profesyonel destek alın, çocuk öncesi bu durumu halletmek çok daha iyi olabilir. Ölümün olduğu yerde daha ciddi bi şey olmuyor çok zor bir süreç. Gönlünüze ferahlık diliyorum

travma sonrası stres bozukluğu geçiriyor olabilirsiniz en iyisi profesyonel destek almak. başınız sağolsun H a s s a Aslan anası ' 🏻 Anneler

Terapi için geç kalmış değilsiniz.

Annem, babam, anneannem, kedim... Çok sevdiğim şeyler gitti hayatımdan. Hepsi üst üste gelince yardım aldım ve inanın iyi geldi. Durumu bu kadar dramatize etmek yani görüyor mu, üşüyor mu, üzülür mü şeklinde düşünmek ölümü kabullenememekten oluyormuş, isyan sürecini bitirip yas sürecine geçemiyorsun demişti doktor. İlaçtan ziyade terapi daha iyi geliyor, bir deneyin derim. Acı geçti mi hayır, asla unutmak mümkün değil ama onunla yaşamayı öğrendim, yasımı tutup bitirdim, sizde destek almalısınız

Allah yardımcın olsun canım benim, sana güç ve metanet versin. Sabırla yatışsın yüreğin... diğer arkadasların yazdığı gibi geçirdiğin süreç çok zorlu bir yol, psikologların iyisine denk gelmek zor bu zamanda bence bir psikiyatr görmelisin. Bu süreci en azından bir nebze daha iyi atlatmana yardımcı olucaktır..

Öncelikle başın sağolsun, babanın mekanı cennet olsun. Kolay değil tabi insanın babasını kaybetmesi ama kabullenmek ve toparlanmak zorundasın. Annen seni böyle gördükçe çok daha üzülüyordur. Emin ol baban da seni görseydi kendini bu kadar kahretmeni istemezdi. Mesela bana bir sey olsa benden sonra çocuğumun psikolojisinin bu kadar bozulmasını istemem. Hayatina devam etmesini kendi ailesini kurmasını ve mutlu olmasını isterim. Bebek için tedavi görüyorsan kullandığın ilaclar hormonal dengeyu bozduğu icin o yüzdende bu kadar kendini dipte hissediyor olabilirsin. Cunku benim kullandiğım bazı ilaclarda hormonal dengemi bozdugu icin cok duygusal dalgalanma yasamistim. Kafamda kurup kurup ağlıyordum. Sana tavsiyem spor yap. Bana spor yapmak cok iyi geldi, kafamda sürekli kurup ağlamayı bıraktım, stesim azaldı. Ayrıca kendini dinleme. Dinledikce kafanda kurup ağlarsın. Çık dısarı kafani dağitacak aktivite yap. Bu arada kendimde yaşamiş bir insan olarak söyluyorum kendini toparlamazsan kalp carpintılarin artar. Bana psikolog, psikolojik sorunlarin kalp sağliğina çok etkisi vardır demisti. Allah babana rahmet eylesin. Sana da hayırlı sağlıklı evlatlar nasip etsin.

Ücret karşılığı tekrar çıkartılabiliyor. Psikolojik destek almayi düşünüyor musunuz?

Başınız sağolsun.. Bu durumda nasıl kelimeler kullanabilirim bilmiyorum ama kendinize bu kadar yüklenmeyin.. Ne yazık ki ölüm hepimizin kapısını çalan acı bir gerçek ve en çok geride kalanları yıkıyor.. Belki babanız adına bir şeyler yaparak aşabilirsiniz bu süreci.. Ne bileyim babanız adına ağaç dikerek, çocuklara kitap, mont vs. dağıtarak.. Yardım kampanyalarına katılarak onun için bir şeyler yaptığınızın farkında olmak belki güç verir size.. Böylece bu acı kaybınız size bir takım güzel işlerin kapısını aralamış, size bir amaç vermiş olur.. Bol bol inşirah suresi okuyun kendinize, içinize ferahlık verir. Boş kalmamaya düşünmemeye çalışın.. Birde babanız kimseye muhtaç olmadan, elden ayaktan düşmeden, çekmeden ayrılmış aranızdan belki bunu da düşünüp bir parça teselli bulabilirsiniz. Rabbim geride kalanlara sağlık güzellik versin, ALLAH yardımcınız olsun.

merhaba Arya aramız pek iyi değil ama yazmak istedim; Eminim ki çok zor bir süreç geçiriyorsun bir de gördüm ki bebek için uğraşıyorsun bende aynı şekilde iğneleri kullandığım için biliyorum bu zaten çok stresli duygusal olarak da yoran bir süreç üstüne eminim ki acın da ekleniyor. Aslında ikisinin stresi üzüntüsü bir araya geliyor iğne kullanınca bende de çok büyük duygusallık olmuştu belki bu kadar tekrar yoğun yaşamanın sebebi bu olabilir. Lütfen kendini toplamaya çalış zor ama eşini sevdiğini söylemiştin annen de destek olur belki psikolojik destek de alırsın. Umarım yaralarını bir an önce sarar sağlıklı ve huzurla bir çocuk sahibi olursun

Yapmayın lütfen bunu kendinize, anlıyorum evet çok üzücü tabi ki babanızı hiç unutmucaksiniz, ama hayat devam ediyor, psikolojik destek almalısınız. Allah rahmet eylesin mekanı cennet olsun inşallah babanızın