Kaç yaşındasın? Başka eve çıkman mümkün mü? Hayatta şöyle bir gerçek var ki sen ne kadar taviz verir hizmet edersen hep daha fazlasını beklerler, bu yaştan sonra sizi dovemez siz sesisinizi çıkarın, cevap verin kavga edilecekse edilecek başka yolu yok... çok üzgünüm bir anneye karşı bunu yazmak istemezdim ama bazı insanlar sessiz kalanın daha çok üstüne gidiyor

Annemden artık beklentim yok demişsiniz. Kendinizi kandırıyorsunuz. Aç kalan insan daha çok yemek arayışına girer, belki acizce dilenmeye başlar. Sözlerim yanlış anlaşılmasın. Şunu söylemeye çalışıyorum: siz annenizden ilgi görmek için daha çok temizlik yaptınız, daha çok üstüne düştünüz vs. Şimdi bunun yanlış olduğunu anlasaniz bile ara ara yine zayıf bir anda aç olduğunuzu hissedeceksiniz. Tıpkı bu iki sene gibi aynı kalacak her şey. Bence annenin psikiyatriste gitmesi, ilaçlı tedavi olması gerek. Annenin zayıf noktası babanız galiba. Babanız onu ikna etsin ve doktora götürsün. Bir ay ilaç kullandıktan sonra değişime inanamayacaksınız. Siz de bundan sonra anneniz memnun etmek için ya da sinir etmek için bir şey yapmayın. Tepkisiz kalın. Bu da onun değişimi için çok önemli bir adim

Uvey evlat olabilirsiniz veya muge anlida boyle bir konu vardi evdeki diger cocuklara nirmak dvaranilkrken boyle davranilan bir kizin kinusu. annesi bulasik yikamadi diyebkolunu falan cikarmisti olayin sonun kizin babasi evdeki baba degilmis babada bu durumu bildiginden ses cikarmiyormus kiza olan eziyetlere. Umarim o evden ve aileden kurtlursunuz.

Bana da kırmızı odada ki hediye'yi andirdi

benimde eşimin babası onu çok kıskanır. evini eşini yedigini giydigini. bir gün bana neden sen bu kadar çok iyi davranıyorsun eşine diye kızmıştı. Sırf adam mutlu olsun diye bir kaç kez yanında eşime kızmışlığım bile var. ama elimizden geldiği kadar uzak durmak tek çözüm. sizde mesafeleri uzatın imkanınız yoksa duygusal mesafenizi uzak tutun çok düşünmeyin üzülmeyin. üzülmek çözüm değil çünkü

Peki ne zamana kadar böyle yaşamaya devam etmeyi düşünüyorsun? 30 yaşındasın 2 sene geçmiş hiçbir şey değişmemiş kendi kendinin kurdu oluyorsun hayatında annen gibi biri varken bir de sen kendine zulüm ediyorsun.

Size sıkı sıkı sarıldım hissedin onu. Yaşadıklarınız çok üzücü ama siz degersiz değilsiniz bunu aşılamaya çalışın kendinize. Bazı anneler büyükler malesef böyle. Kısmanma kıyaslama düşüncesizlik. Bir de küçücük çocuga abla yükü. Anneniz hazır olmadan evlenmiş çocuk sahibi olmuş. Ama geleceege dair nasıl umutlar yeşertelim onlara bakın bence. Şimdi çalışıyor musunuz? Evde misiniz? Liseyi bitirdiniz mi hayallerniz var mı. Kendinizi keşfe çıkın hem yaraları sararak hem gelecekteki bahçenizi yeşerterek uzaktan söylemesi kolay gibi belki ama bambaşka süreçlerden geçen biri olarak yazıyorum

Daha önce okumamıştım konuyu yeni gördüm. Şu hayatta, değer verip, iyilik yaparsan değerin bilinmiyor bunu öğrendim. Anneni bir sal, seni hiçbir zaman anlamayacak, değerini bilmeyecek. O yüzden kendine değer ver, kendini sev, kimseyi memnun etmeye çalışma. Umarım yaralarını sarabilirsin, bundan sonra çok güzel bir hayatın olur.

Konu açıldığı zaman 28 yaşındaymisin şimdi 30 peki siz hayatınızı değiştirdiniz mi Anneniz belliki değişmemiş siz kendi hayatınızı değiştiricek ne yaptınız

İlk aklıma gelen babanı kıskandığı seni rakip olarak gördüğüydü, babanla aran iyiymiş sebep bu olabilir. Sevmediği birine benzetiyor olabilir doğum sonrası depresyon ya da zor günler geçirmiştir, seni gördükçe bilinçaltı o günlere gidiyor olabilir. Bir sürü sebebi olabilir. He bunlar Bi annenin böyle hissetmesi için mantıklı nedenler değil tabi ki ama annen normal sağlıklı Bi insan değil, psikolojisi bozuk malesef. Bence annene iyi davranmayı falan bırak. İstediklerini yapma. Ne yapsan yaranamamışsın. Kendi hayatını kurup Bi an önce çok güzel Bi hayat kur kendine. Sonra sil tamamen anneni Bi daha yüzüne bakma.

Cok tatlısınız tesekkurederim labellevie Guru Anneler

Merhaba; Kafamdakilere yanıt bulamadığım için size danışmak istedim. 28 yaşındayım. Benim dünyaya geliş amacım babam askere gidicek yalnız kalmiyim diye amaçlanan bir çocuk olmam. Doğduktan sonra verem gelişmiş zaten rutubetli sigara içilen 15 kişilik bi gecekondunun karanlık bi odasında ölmeyi bekleyen bi çocuk. Her zaman itilen arka planda tutulan biriydim. 2 kardeşim daha vardı okula götüren uğraşan bendim.7 yaşından beri ev temizlemek kardeşlerime bakmak zorundaydim. Annem hep uyurdu. Hiç bir zaman kahvaltı hazırlayıp saçlarımı tarayıp okula götürmedi beni. Eve geldiğimde uyuyor olurdu 2 saat kapıda aç bi aç oturup beklerdim kalkmasını.1 zayıfım gelse döverdi vururdu. Lisede çok başarılıydım ünv kazandım göndermediler maddi açıdan diye. Sonra kardeşimi özele yazdırdılar. Kız kardesim okumak istemedi okusun diye ugrastilar didindiler bende okumak için 3 ay ağladım.18 yasindan beri calistim. öyle boyle bi calismak degil sabah 8 gece 11 ordada zulmettiler anneme bigun bana destek olsaniza dedim parami istiyorsun dedi hayir dedim manevi destek yaparsin kizim diyin sadece asla görmedim cunku bunu yuksek notlarima ragmen bigun taktir edilmedim ben sopayla şiddet gördüm kolumu çıkardı saclarimi tutup duvarlara vurdu bayildim uysal bi cocuktum markete gec gittim diye bile bayiltana kadar döverdi 2 sene önceye kadar yine yeltendi ama karşı ciktim. Kiz kardeşim evli hala aman kizim iyi ol aman kizim sunu yapim soyle yapim der ona bense hic evden cikmam butun gun temizlik yaparim yine beni hor görür bağrır azarlar ikisininde arkasini toplarim hani şu külkedisi masalı var ya aklima hep o gelir arkadaslarimi goruyorum anneleriyle agladigim cok oldu annesi kahvalti hazirlamis cnm kizim diye karsiladi cok zoruma gitmisti hic gormemistim cunku oyle seler sevgilim olsa aglasam uzulup biseye yattinmi sen onla der asla yapmadigim ve yapmicagim seylerin hesabini sordu hep askili giysem senin utanma duygun yok der yerin dibine sokar beni bigün kendi arkadaşlarida farketmiş olacakki kizini kiskaniomusun cok kiyasliosun kendinle dediler ama ben hala neden boyle davrandigi konusunda anlam veremiyorum varligimdan rahatsiz oldugunu soyler biseyde basarisiz olsa suclusu sensin der ben hizmet etmekten baska napiyorum anneme dua et namaz kil diyen benim ben hic onun evladi gibi hissetmedim kendimi o bisey istese mutlu olsun diye yapiyorum basarabilirsin ben gösteririm diyorum ama o sadece beni ezmek hic bi konuda destek vermemekle yetiniyor kiz kardesimde asiri bencil ve simarik bana bakin beni toplayin der ben bise desem hakaretler havada ucusuyor ve annemde ona destek veriyor bazen nefes alamadigimi hissedoyorum böyle bi anne olmak istemiyorum evladimi hor gorup sevgisiz yetistirmek gelecegini kisitlamak istemiyorum onu hayasizca suclamak istemiyorum ne yapmaliyim hic bilmiyorum

Bu konuyu açalı epey zaman geçmiş ama hayatımda hic bir degisiklik olmadı. Nefes alamıyor gibi hissediyorum hala. Evimize gelen insanlar bile bana olan davranışlarına anlam veremiyor. Her istediğini yaptırıyor ben taragi verir misin desem kalk kendin al diyor bakısları düşmaniymisim gibi babamla aram bozulsun istiyor ve bunun icin caba sarfediyor. Anne olmaya hazır hissetmiyorsanız gercekten cocuk yapmayın o cocuk için sadece yıkımdan ibaret. Rabbim herkesin yardimcisi olsun.

Çocuk yaşta yaşadığın psikolojik şiddeti anlayabilirim, üzüldüm de adına. Ama artık bir yetişkinsin ve yetişkin biri olarak hala aynı nakaratı tekrarlıyo olman çok saçma. Yaşayan her insanın hayat hikayesinde irili ufaklı ama mutlaka bir travması olduğunu düşünüyorum. Sürekli bunların arkasına saklanmakta belki sana acımasızca gelebilir ama bana acizce geliyo. Annen ve kız kardeşinin tavırları değişmediyse sen kendini ve onlara karşı tavrını değiştir. Hayal ettiğin hayat kabuklarını kırıp atma becerinde saklı. Prenses olma potansiyelin varken külkedisi olmaya devam etme ısrarın kader değil senin seçimin kusura bakma lütfen. ayshem789 Pimpirikli

Anneniz hem psikolojik olarak sıkıntılı hem de kötü biriymiş. yazdıklarınızı üzülerek okudum. iki seçenek geldi aklıma. biri bir işte çalışıp biraz birikim yaptıktan sonra kendi evinize çıkmak. diğeri ise severseniz birini evlenmek. bana kalırsa ilki çok daha iyi belki sonradan üniversiteye falan da gidersiniz. onun dışında bence psikolojik destek alın ve çok iyi bir anne olup o zinciri kırın. ben size inanıyorum. ne zaman dertleşmek isterseniz yazabilirsiniz.

Teşekkür ederim. İşe başlıyorum Allahın izniyle. Ayrı eve çıkmak gibi bir luksum yok söylediğimde cok büyük tepki aldim evdekilerden ama sonuc ne olursa olsun gücüm yettiğinde bunu deniycem. Babamla muthis bi uyumumuz var asiri duskunuz birbirimize onuda yıkmak için yalan söylemeye basladigimi ima ediyor yanında bense yalan söyleme konusunda aşırı başarısızım hep bana herkes seni neden seviyor bu kadar gicik oldugun halde anlam veremiyorum der bende onun bana karsi bu tavirlarina anlam veremiyorum oturup anlatmak istedim kendimi bagirdi cagirdi konusamadik anne kız gibi. Sadece senin bana hiç ihtiyacin olmadi hep kendin hallettin biseye tutmadin der ben senden daha güzelim vs vs diye bana karşi konuşan bi anneye asagilayan bi anneye her defasinda tersleyen bi anneye ne kadar ihtiyacim olabilirdiki zaten. Geç oldu ama inanıyorum bundan sonra güzel olucak herşey. Sadece eğer anneyseniz nolur çocugunuzu yalnızlastirmayin. Kendim için annemden artık bi beklentim yok ama hic bi çocugun annesi hayattayken annesizligi hissetmesini istemiyorum yazdigim seyler sadece farkindalik yaratir belki cocugunuza her zaman özel ve onemli oldugunu hissettirin ben her gece yaradanla konuştum yalnizligimdan çocuklariniz sizinlede konuşabilsin o sıcakligi hissettirmeyi asla ihmal etmeyin herkese cok cok tesekkurederim

Dışarıdan ne güzel konuşmuş herkes artık 30 yaşındasın sen değiştin mi filan? Gerçekten nasıl bu kadar empatiden yoksun olmuşsunuz nasıl göremiyorsunuz ruhunun hala orada çocuklukta kaldığını, büyüyemediğini, yaşayamadığını? Sana gelince arkadaşım keşke terapi alabilsen hem sen hem annen keşke çocukluğunu yaşayabilsen. Annen belli ki normal değil bu konuda baban nasıl? Belki anneni alıp götürebilir terapiste ya da sizin konuşmanızı en azından senin biriktirdiklerini söylemene fırsat tanır? İnan birşey değiştirmeyecek ama anlıl bir rahatlık olacaktır. Ayrıca okumak için geç değil bence okuyabilirsin. En azından bir içinde kalmışlık aydınlığa ulaşır. Bunu kendin için yapmalısın. Ne olmak isterdin okuyup? Ve emin ol sen çoooook güzel ve hayırlı çocuksun onaylanmak sevilmek değer görmek bir çocuk için çok önemli sen bunun farkında ol. Ve affet annene git de ki ben seni affettim artık yüreğimde bir ağrı bir ağırlık değilsin özgürleştim, içinde ki prangalanmış çocuğu bıraktım. Evden ayrılamıyorsun belki maddi belki manevi ama kendin içinde bir alan aç hayatında yapmaktan zevk alacak şeyler bul. Ama şu yanlışı sakın yapma kimseden sevgi dilenme o zaman yanlışa sürüklenirsin. Sen sev kendini yatırımın kendine olsun sevilmek için sevme kimseyi sonra bağımlılık olur kendine bunu yapma. Umarım kanatlanırsın bir gün ve mutluluğa huzura uçarsın ve bu yaştan sonraki yaşamın sana hep iyi ki dedirtir. Çok mutlu ol, çok sağlıklı ol, çok yaşa .

Pandemi dolayısiyla suan is durumu sıkıntılı home ofis çalışıyorum sabah temizlik akşam iş ama hep bi eksikliğim vardı beni dövdügünde babam kizinca kocamla aramı bozdun derdi çocuk olmak nasıl birşey gerçekten L

çemberi kırın, annenizinde bir fırsatı olsa yazsa yaşadıklarını annesiyle olab ilişkisini. anneniz o hale zevk sefa içinde gelmemiştir. ilk başta bunu kabul edin. Sonrada kendinizi kurtarın, ayrı eve çıkın. kendi yaşamınızı kendiniz planlayın kimsenin külkedisi olmayın.

Niye hala aynı durumdasın, 30 yaşına gelmissin bütün hayatını bu şekilde mi gecireceksin, 1 kerecik geliyorsun bu dünyaya. Senin yerinde olsam gerekirse gece gündüz çalışır ayrı eve çıkar kendimi kurtarır ve onlarla da bir daha iletisime gecmezdim. 30 yaşındasın 30, kendi hayatını kurmalisin artık, sen kendini kurtarmadigin surece kimse seni oradan kurtarmayacak. Gencligine yazık. Biraz cabala kendin için, artık küçük bir kiz çocuğu değilsin.

Üzülerek okudum aklıma kırmızı odadaki Alya geldi. Bazı anneler evlat ayırır derler demek ki doğruymuş. Geçmiş icin değil ama gelecek icin neler yapablrz onu konuşmak ister msnz? Bir ıste calsyr msnz

30 yaşındasın evde ev işleri ve anneyi memnun etmek için halen uğraşıyorsun ve değişmeyen annen var Iyide senin annenden ne farkın var sen neden değişmiyorsun bırak anneni gir üniversite sınavına çik o evden bir iş bul Annen sana ne yaparsa kabullenmişin Sineye çekmişin annen de nasilsa yapıyor diye sana yüklemiş herşeyi Annene karşı gel anne baba herkesin de bir sınırı bir haddi olmamalı bu kadar müdahale doğru değil sense bunları kabullenmişin O evden çik arkadaş edin çalışma ortamına gir karşına iyi biri çıkar ve kendi yuvan olur..

Peki siz kendinize bir hayat hala kurmadınız mı? G

Benim de aklıma Masumlar apartmanı ve Safiye geldi.. Bir annenin kişinin psikolojisi üzerinde ki etkileri ne kadar acı olabiliyor maalesef..