Kadın bir süreliğine oraya gelmiş biraz gezidirip, gönlünü alıp, ilgilenseniz ne olacak ki? hayır yani öyle bir yazmışsınız ki gören de ömrünüzün yarısını istiyorlar falan sanır.. yaşlı insan sıkılmış.. sizin için basit gibi görünen imalar büyükleri kırar genelde.. izlediği programlara laf etmeyin, yanında telefonla ilgilenmek yerine konuşun, alıp dışarı çıkarıp biraz yürüyüş yapın.. zaten geri dönecek en fazla bir kaç ay.. in vino veritas in aqua

anneanneni 1 gün dışarı çıkarak kendinden ödün versen.. Allah'ın verdiği ömürde kalan tüm günler senin zaten. ister tek çıkarsın, ister arkadaşlarınla. bazen insan "sevdikleri" için, "ailesi" için, "büyükleri" için, basit şeylerden feragat edebilmeli.

Bence her reddedeceğiniz şey için "benim karakterim bu!" ya sığınıyorsunuz. Ve bence de anneanneyle biraz daha ilgilenebilirsiniz. Ben olsam götürürdüm yani...

Biz annemle yurtdışında yaşıyoruz. Anaannem bir süreliğine buraya gelmiş. Fakat anaannem burda kalmak istemiyor ve aşırı duygusallık yapıyor. Ben bazen konuştuğum zaman biraz kaba olabiliyorum, yani bu benim kişiliğim böyle herkes için geçerli bu. Yani mesela canım cicim filan sözlerini falan fazla kullanmam. Fakat anaannem çok aşırı duygusallık yapıyor ve bunun için sürekli beni bahane mi ediyor desem bilemedim. Mesela gün içinde bir kaç program izliyor, sürekli birileri kavga ediyor barıştırıyorlar yada ne biliyim biri kimsesini kaybetmiş buluyorlar falan filan gibi programlar. Bir tanesi var nerdese sürekli ağlıyorlar. Bende geçen "ay sizde bayılıyorsunuz ya böyle ağlamaklı programlara ya" dedim. Anaannem hemen kızdı "Ne biçim konuşuyorsun sen ya? Sen biliyor musun benim ne kadar senin söylediklerini içime attığımı, yeter artık ya sürekli bir laf atma çabasındasın" dedi bana. Sonra geçen televizyonun sesini kısmış annem de diyorki biraz sesini yükselt duyalım, oda anneme ay ben yükseltirsem sen şimdi beni birşey bulup azarlarsın diyor. Annem de nerden çıkarıyorsun bunları ya dedi. Geçen gün akşam kuzenim geldi, biraz keyifsizdi oturmuş telefonuyla filan oyalanmış. Anaannem de "ay bana dikkat göstermedi, artık çocuklara dayanamıyorum gitmek istiyorum evime " falan filan demiş anneme. Kaç gündür sınavım vardı evde çalışıyordum dışarı çıkmıyordum, dün artık bugün tek başıma dışarı filan çıkarım diye planlamıştım. Dün gece annem bana diğer odadan "yarın evdemisin anaanneyi de al bilmem hangi mağazaya git" aynı soruyu bir kaç kere sordu bende "hayır ya ben o mağazaya gitmek istemiyorum, kaç gündür evde yalnızım biraz çıkıp yalnız başıma gezmek istiyorum" dedim. Annem de kafana taş düşmesin dedi. Sonra anaannem duymuş kızmış hemen "Bana biletimi alın, hemen gitmek istiyorum artık dayanamıyorum" demiş anneme. Annemde ben uyumaya giderken "Anaannenle arayı yarım hemen düzeltmessen seninle bir daha konuşmam dedi, o çok kırıldı sana" dedi. Ben de " Ne dedim ben ya, kaç gündür evdeyim yalnız dışarı çıkmak eğlenmek istiyorum bu benim hakkım değil mi" dedim. Annem de kızdı "Lanet olsun sizin gibi çocuklara" dedi yani hepimizi kastetti. Kendimi kötü hissettim, dışarı çıkma isteğimde içim de kaldı. Sanki bana beddua etmişler gibi kötü hissetim. Anaannemi severim ama o da benim karakterimi bildiği halde sürekli ön sırada beni bahane etmesi duygu sömrüsü yapmasına dayanamıyorum bazen ya. Her söylediğime kızıyor kırılıyor. Böyle de aşırı duygusallık da fazla yani. Artık bende öyle arayı düzeltmekte içimden gelmiyor. iyotsuztuz Eski slimsigara : tek ayak

gün gelir devran döner kuzularında sana napim yea benim karekterim bu der AngelicaPickles