See You In Another Life, Brother Sen bunu kendine yapıyosan gene çare sende kendini iyi şeylere pozitif şeylere yönlendir negatife yönlendireceğine, ama zorlanıyorsan bi psikologtan filan yardım al.

Anneniz adına sevindim. Devlet destekli bir uzman mıydı yoksa bireysel çalışan biri mi? frychopper Captain

Ay ben büyüyünce kurtulurum, düşünmem sanıyordum. Evlenince bile kurtulamıyor muyuz Hehe kesinlikle halay iyi fikir

Durulduğu oluyor ama örneklendirdiğim olay bir yıldır süregeliyor. Psikolojik açıdan yorgun hissediyorum. Her daim kafama takacak şeylerim, halledilmeyi bekleyen sorunlarım var oluyor. therewillbeaday Alabora olmuş bir şeyin içinde bocalayıp

Babamla herhangi bir iletişim kurmuyorum. Yokmuşuz gibi davranıyoruz. Annem de arada egzantrikleşiyor ama babam kadar değil. İdare ediyoruz onunla düşe kalka. İlgilendiğiniz için çok teşekkür ederim

Senin derdini doktor çözer. kk kadınları değil..

Benim ergen yıllarım hep kilolu geçtiği için asla kilo almak istemiyorum Kafama taktığım konuları sıklığına göre sıralarsam en başta da kesinlikle kardeşim gelir. Az önce bile kardeşimin özel bir durumundan dolayı olmayan eşinin olmayan bir davranışından dolayı üzüldüm kendi kendime. Bazı şeylerin irademiz dışı olması beni çok çaresiz hissettiyor. El ele tutuşup halay çekelim mi A

Sanırım artık gerçekten zamanı geldi. İlaç kullanmadan, doğru düşünerek çözmem gerekiyor. Birkaç adım sonrası çok daha zor.

En huzurlu olmam gereken anda bile bu düşünceler yokluyor. Sürekli bir korku, tedirginlik, endişe hali. Sınavda bile aklıma gelen bir konuyu kalemi kağıdı bırakıp halletmeye çalıştığımı hatırlıyorum. A

İlaç kullandım. İyi gelmedi değil ama başa sardım 3.5 yıl sonrasında. Hatta daha ağır haliyle. Daha sıkı bir çözüm gerekiyor. Ama ilaç gerekliyse 'hayır' deme lüksüm yok. Kanser hastasının kemoterapi almam demesi gibi bir şey.

Obsesif yani takıntı rahatsızlığınız var mı? Bana o gibi geldi. Bir psikoloğa gitseniz çok iyi olur. Ben kendime hobi bulmakla aştım bu hastalığımı.

Benimki de aşağı yukarı bunlarla aynı. Mesela kyk alıyorum geri ödemeli 'iş bulamazsam, mezun olduğumda ödeyemezsem ne olacak?' gibi şeyler düşünüyorum. Buraya nazik yazıyorum ama aşırı telaşlı, oturduğum yerde terleyecek kadar sıkıntılı bir düşünce sistemim var. Bir buçuk ay kadar önce vajinamda kaşıntı benzeri bir his vardı. Uykularımdan uyanıp kanser olduğumu, hpv kaptığımı, aids olduğumu bile düşündüm. Sonuç idrar yolu enfeksiyonu. Kendimi çok yoruyorum. Ciddi manada. Kendimle yalnız kalmak istemiyorum

Telefonu kesinlikle bırakmalısın. Çünkü asıl zararı sana o veriyor. Mesela vajinada kaşıntı yazıyorsun: Rahim ağzı kanseri Yumurtalık kanseri Bilmemne kisti Falan çıkıyor, sen araştırdıkça o belirtileri psikolojik olarak daha fazla yaşıyorsun. Başka bir belirti de yine aynı şeyler.. Mesela bende maaşına takmıştı, ya düzgün yatmazsa ya çok borçlanıp evime haciz gelirse gibi gibi şeyler düşünüyordum. O yüzden telefonu bu tür zamanlarda bırakmak çok önemli. Seni çok iyi anlıyorum, psikolojik olarak çok yıpratıcı bir durum, hayat kaliten 0'a iniyor, hatta inmekle kalmıyor hayattan zevk bile alamıyorsun. En iyisi bir psikoloğa derim ben, başka türlü atlatılmıyor. Ben hobiyle atlattım ama senin hastalığının ne olduğu kesinleşmesi lazım, ona göre bir yol haritası çizmelisin. Allah yardımcın olsun, çok zor. Hemde çok..

kesinlikle bir uzmandan yardım alın annemde senelerce vardı bu takıntı hastalığı onun da uykuları kaçıyordu, durduk yere ağlıyordu vs şimdi çok daha iyi

Eğer tedavi olmazsan önüne geçemezsin. Temizlik hastaları çok zordur, hatta bu hastalığa yakalanan bir hanım vardı haberlerde, bastığı yerleri tekrar siliyormuş falan. Önce ufak ufak başlamış sonra iş çığırından çıkmış, heryerde mikrop gördüğümü söylüyordu. Pskilojik hastalıkların gücüne inanırım ben ve mutlaka tedavi edilmesi gerek diye biliyorum. Sende farkındasın zaten durumunun. Ben ne zaman kafama birşey takacak olsam ya da vücudumda bir hastalık belirtisi falan görsem hemen kalıp çıkartıp dikiş dikmeye başlıyorum, ben böyle aştım bu takıntı durumunu.

Zaten en çok da huzurlu, mutlu zamanlarda arkadan sinsi sinsi belirmiyor mu? Ben evlenirken ailemden uzağa taşındım. Balayında her gece eşimden gizli gizli ağladım. Keşke özlem için olsaydı. Aklınıza gelebilecek türlü türlü senaryoyla başlarına bir şey gelir de ben yetişemezsem diye.

Yorumları okumaya geldim. Zaman zaman aynı durumları ben de yaşıyorum. En basiti annemin önümüzdeki bir zamanda uzun bir otobüs yolculuğu yapacağı belli oldu birkaç ay önce. O zamandan beri ya otobüs kaza yaparsa diye kendimi darlıyorum. Geçen senelerde biyopsi için kendisinden parça alındı, tahliller çıkana kadar gecelerce ağladım sanki sonuç kötü gelmiş gibi. Eğer arabayla bir yere gideceksem evden çıkmadan önce bütün yolu baştan aşağı kafamda haritalandırırım şu kavşakta başıma bu gelirse böyle yaparım, başka bir ışıkta arabayı kaldıramazsam şöyle yaparım diye. Eşimin mesai saatleri çok uzun gece geç saatte aradığımda meşgule değil de cevapsıza düşerse aklıma asla duymamış olabileceği gelmiyor. Bana göre kesinlikle başına bir iş geldi. Şu an hamile değilim, çocuk düşünmüyorum henüz. Ama ilerde çocuğum olursa da başına aklınıza gelebilecek herhangi kötü bir şey olursa farklı şekillerde nasıl çözümlerim diye kurgularken buluyorum kendimi. Bunlar boş zamanı olan kişinin davranışları mıdır bilemiyorum ama işim gücüm dururken özellikle bunları düşünmeye vakit ayırdığım bile oluyor. Çok yoruldum.

Siz bir uzmandan yardım aldınız mı peki?

evet devlete gitmiştik doktor ilaç vermişti annem onu 2 sene kullandı

O böyle bir şey değil. Lütfen buradan hastalık ismi vererek kimseyi yönlendirmeyin. Konu sahibi, kendinizi meşgul edecek şeyler bulun; hobilerinize ağırlık verin, biraz sosyalleşin. Faydası olacaktır. Kendinizi rahatlatmaya çalışın: olan olmuştur, olacak olan da olmuştur. :) Eğer evhamlı ve tedirgin ruh haliniz devam ederse bir uzmandan yardım almayı düşünebilirsiniz. Yaşadığınız şey çok normal, hangimiz felaket senaryoları üretip tedirgin olmuyoruz ki? Sadece süreğen bir hale gelmesi sakıncalı. C -Cheryl

Yanlış anladıysam üzgünüm, ben de kendimi anlatamadım, zaten iyi niyetinizden ya da yardımcı olmaya çalıştığınızdan şüphem yok. Konuyu meşgul etmeyelim, iyi akşamlar size.

Uzulerek soruyorum ailenle nasilsin bi tık duzeldi mi durumlar? A

Terapi aldınız mı bu tanıdan sonra? C -Cheryl

İnanır mısınız? Benim de zayıflıkla ilgili takıntılarım var. Ya iyice zayıflarsam, ya anoreksiya gibi bir hastalıkla karşılaşırsam diye düşünmeden edemiyorum. Diğer insanlar bazı şeyleri nasıl takmadan yaşıyor, nasıl bu kadar relax yaşıyorlar şaşıyorum. Kardeşim bu yıl ilkolula başlayacak. Akran zorbalığı, öğretmenin sorumsuz olması ya da bilinçsiz bir yaklaşımı onu öğretim hayatından uzaklaştırır mı diye gece gündüz düşünüyorum. Bazı şeylerin tamamı keşke benim elimde olsaydı. Kusursuz olabilirdi. A

Yep o üyeyim. Begonfil, evet takıntılarım arasında en büyüklerinden biri o diyebilirim. En kolay onu dışa yansıtıyorum biraz da somut olduğundan sanırım. Yoksa sadece bu değil.

Merhabalar, kısa tutmaya çalışacağım. Kendime sürekli aşmam gereken sorunlar yarattığımı düşünüyorum. Bu sorunlar hayatımda olamayacak şeyler değil. Şöyle ki 'aa büyük ikramiye bana çıkarsa ne yaparım, nasıl değerlendiririm o kadar parayı' diye oturup kendime dert edinmiyorum. Hayatımda olabilitesi olan ve beni gerçekten zorlayacak şeyleri en kötü haliyle planlayıp içinden çıkılması en zor haline getiriyorum, itinayla. Örnek verecek olursam, suratımda hafif bir kızarıklık var. Bunun içinden çıkılmaz bir cilt hastalığına dönüşeceğini düşündüğümden 'deri nakli var mı?' araştırmalarında buldum kendimi, bir de pms dönemindeyim iyice paranoya yapıyorum sanırsam. Belki aynı sorunu yaşayıp aşan birilerinden yardım alabilirim diye burada aldım soluğu. Bu yaşadıklarım çeşitlendirilebilir aynı zamanda. Yalnızca bedenimle ilgili şeyler olmadığını da söylemek isterim.

Hayır almadım. Sadece psikologa konuşuyordum, herhangi bir ilaç kullanmadım. Benim ki çok aşırıydı. Dilimde yara çıksa dil kanseri olduğumu düşünüp ağladığım zamanlar olmuştu. Hatta mesela kardeşime bir yere giderken para verdiğimde ya parası yetmezse ye sokakta kalır da eve dönemezse kaçırılırsa gibi gibi değişik düşünceler oluşurdu kafamda. Ben şöyle yendim: düşünceler aklıma geldiği anda içimden 10a kadar sayıp telefonu bırakıyordum. Daha sonra birşeyler dikmeye, kalıp çıkarmaya falan başlıyordum. Böyle böyle derken azalarak bitirdim kafamdaki o takıntıyı. Yoksa çok zor, onunla yaşamak saplantılı bir şekilde hayata devam etmek beraber birşey. therewillbeaday Alabora olmuş bir şeyin içinde bocalayıp

Kesinlikle insanı çok yıpratan bir şey :/

Yardım almazsan hayır. Üstüne üstlük nur topu gibi bir takıntın daha oluyor Ben kafama takacağım kişi sayısı artmasın diye çocuğa bile aşırı mesafeliyim.

Ben bir psikologum, obsesif kompulsif bozukluk ne demek tabiki de biliyorum. Sizin iyi niyetinizi anlıyorum; ancak durumu zaten anksiyete yaşayan bir bireye sen de obesesiflik var bak bence demek, en kısa tabirle yanlıştır. Ki psikolojik rahatsızlıklar internetten okuduğunuz ya da eş dost meclislerinde konuştuğunuz şeylerden çok daha fazlasıdır. Sizin yaptığınız karşınızdaki bireyi kötü bir şekilde etkileyebilir, onu demeye çalışıyorum. C -Cheryl

Burada milyon tane insan zibilyon tane hastalık, ilaç ismi paylaşıyor. Kaldı ki durumu obsesife çok benziyor. Ben kesinlikle bu hastalığın hastasısın demedim. Buna benziyor dedim. Bir zamanlar bende bu konudan muzdarip olduğum için bana koyulan tanıyı söyledim. Ayrıca.. Buyurun obsesif'in tanımı: Obsesif Kompulsif Bozukluk; obsesyon adı verilen takıntılı düşünce, fikir ve dürtüler ile kompulsiyon adı verilen yineleyici davranışlar ve zihinsel eylemlerden oluşan, takıntılı düşüncelerin günlük yaşamı etkileyecek, günlük aktiviteleri kısıtlayacak düzeye gelmesidir. Obsesif-kompülsif bozukluğu olan kişiler, kontrol edemedikleri yinelenen ve stres yaratan düşünceler, korkular veya görüntüler nedeniyle huzursuz olurlar. Bu düşüncelerin yarattığı anksiyete bazı hareketleri ya da rutinleri acil olarak gerçekleştirme ihtiyacına neden olur. Ritüeller takıntılı düşünceleri önleme veya akıldan uzaklaştırma girişimiyle yapılır. Tekrarlanan hareketler gerginliği geçici olarak durdurur, obsesif düşünceler tekrar oluştuğunda kişinin bu hareketleri hemen tekrar etmesi gerekir. Obsesif-kompülsif bozukluğu olan kişiler saplantılarının ve takıntılarının gerçek dışı veya manasız olduğunun farkında olabilirler, fakat kendilerini durduramazlar.

psikolojik yardim almaniz sart ayrica size 4 haftalik internet yasagi cok iyi gelecektir.

Ilaclar on yargili olma. Ben cok zor gunlerden geciyorum. Biraz toparladim gibi. ama ic sikintim devam ederse gidince paşa paşa yaz doktor dicem

Ya senin cildindeki lekeye dair bi foto paylastigin konun vardi dimi? Sanirim senin ki takınti artik ya . push ; A