bunun farkındayım peki ya nasıl

Siz hep böyle büyütüp lafınızı esirgerseniz İnsanlar ufacık çıkışınızda sizi iteler Bunu halletmelisiniz

Aa tesekkur ederim. Akliniza gelmek mutlu etti Bugun makyaj yapip guzelce hazırlanıp gittim ise Ve sizin soylediklerinize arti olaraj bunu yapinca inanin bi guven geldi bana Arkadaşım bile bugun sende bisey var ama hadi bakalim hayirlisi dedi Etraftan da farkedildi sanırım

Ben de yapı olarak sizin gibiyim. Aman kimseyi kırmayayım, herkese nazik olayım diye davrandıkça pasif, saf, salak yerine konuluyorum gibime gelmeye başladı. Diğer insanlara bakıyorum çok doğallar. Ayrıca kendilerini saydırmayı becererek konuşuyorlar. Yeri geliyor dedikodu, yeri geliyor inceden laf sokma, işine gelen kimse onunla iyi, sonrasında kötü falan. Aslında benim becerebileceğim şeyler değil bunlar. Ama karar aldım ben de herkese hak ettiği kadar nezaket göstermeye. Sürekli iyi niyet ve nezaket bazılarına sökmüyor çünkü. Yeri gelince lafı söylemek lazım. Kimsenin kimseden üstünlüğü yok aslında. Biz kendimizi küçük gördükçe diğerlerine de bu hakkı veriyoruz. İş kendimizde bitiyor.

Muhtemelen özgüven eksikliği nedeniyle sorun yaşıyorsunuz. Başkaları tarafından sürekli onaylanmak istemek mükemmelliyetçi kişilik yapısı ile bağlantılı olabileceği gibi bebeklik ve erken çocukluk dönemindeki ebeveyn tutumları ve karşılanmayan ihtiyaçlarınız ile de ilgili olabilir. Bunun kararını vermek için sizi en az 3 seans yüzyüze iletişimle dinlemek gerekir. Yukardaki yorumlardan birinde iki farklı kitap tavsiye edilmiş kişilikle ilgili olanı duymamıştım ben de araştıracağım. Nevzat Tarhan'ın kitaplarının çoğunu okudum, güzeldir. Psikolojik yardım almanızda fayda var. Bunun yanında ben de size şu kitapları tavsiye ederim. Üçü de danışanlarımıza önerdiğimiz, alanında uzman kişilerce yazılmış ve güvenilir kaynaklardır. Eklentiler IMG_0462. jpg 67,1 KB · Görüntüleme: 14 IMG_0463. jpg 87,1 KB · Görüntüleme: 19 IMG_0465. jpg 71,8 KB · Görüntüleme: 23

Emin misin öyle mutlu olacağına? :) Bende baskınlık var. Ama mesela normalde insanları kırmaktan çekinirim. Düşmanıma karşı bile adil olmam gerekir falan. Yorucu özelliklerim var. Haksızlığa uğramışsam çirkefleşebilirim. Ama sonrasına ne gerek vardı da bunu yaşadık diye kafama takıp üzülürüm. Neden öyle söyledim diye değil yalnız :) Niye kaşındı da o insan bunu yaşadık diye üzülürüm. Yoksa birini kırmışsam eğer yüzde yüz haketmiştir yine başa dönsek aynı tepkiyi veririm. Bunu da söyleyebiliyorum. Kendimden bu kadar eminken bile üzülüyorum düşün.. :) Yani boşa kendini yorma bu düşüncelerle. Doğanda hassasiyet var. Ne kadar çirkefleşsen, baskın olsan da üzüleceksin. A sebep olmaz da b olur :) Roseaysea Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bence bu devirde herkes psikologa gitmeli. Ben kendimi mutlu etmek için hobilerime yöneliyorum. Kitap okuyorum, oyun oynuyorum, dizi izliyorum, ders çalışıyorum, araştırma yapıyorum gibi. Kitap okumak ne söyleyeceğinizi bilmenize yarar sağlayabilir. Bir de burayı okuyorum, müthiş motivasyon ve fikir veren kadınlar var :)

Şu anda okuduğum kitap Nevzat Tarhan/Kendinle Barışık Olmak. Bu kitapta okuduğum bir bölümde kişiliğin bir binaya benzediği anlatılıyor. Bu binanın kolonları ve kirişlerine, taşıyıcı sistemlerine dokunulursa bina çöker.%40'lık bölüm bu şekilde dokunulamaz bölümdür. Genetik yapı, çevre, ilk çocukluk yıllarının oluşturduğu bölüm.%60'lık bölüm ise duvarlar ve tesisattır ve bunlar değiştirilebilir. Siz kendinizi iyi tanırsanız ve bu bölümlemeyi yapabilirseniz kendinizi de değiştirebilirsiniz. Ama bu tabii ki uzun zamana yayılan bir süreç. Zaten hızlı olan şey genelde geçici olur. Kişiliğinizi tanımanız için "Florence Littauer"'in "Kişiliğinizi Tanıyın"kitabını tavsiye ederim.

Bende boyleydim, ama bunun en yakin arkadasimin katkisi vardi cok baskin bir tipti. Hic yetinemezdim bir arkadas olarak. Hep gezmek hep tozmak pesindeydi. Evde kalmak istedigimde veya yalniz kalmak istedigimde beni sevmiyormusun derdi arkadasligimdan vururdu koz olarak kullanirdi. Herseyi o bilir herseyi anlatmam gerekirdi ayni okulda okurduk. Zaman gectikce dahada sogudum ondan ama arkadasligimizi bitiremedim bana kotu etkisi olmasina ragmen korkuyordum belkide ondan beni hep yargilamasindan. Neyse sonunda birsey oldu resti o cekti o ilk adimi o atti ve onun sayesinde bu baskindan kurtuldum. Tekrar barismak istedi ama asla, beni huzursuz edenler allaha yakin bana uzak olsunlar.

Sizi anlıyorum Karakteriniz böyle anladığım kadarıyla... Bunu zamanla değiştirebilirsiniz zor da olsa... İlk başta insanlara "hayır" demeyi öğrenin hanmadi Love

Git destek al filanda gecmiside birakmayi bil. Sana fayda saglamiycak cunku