Milletinden almayan illetinden ölür der anneannem. Yani kendi kulturune yakin almazsan basin agrir. Yada farkli bile olsaniz saygi duymayi bilmeleri gerek. Uzak kalma konusuna gelince bazen iyi olur ozlem girer araya ama bir yerden sonra gozden irak olan gönülden de irak oluyor. Yani elle tutulur bir yanini gorup savasmak istersen devam et. Ama sonunda çekeceğine basinda uzulmen daha iyi.

Bak burası herşeyi özetliyor. İstemiyorsan kimse seni zorlayamaz. O saydığın şeyler sorun olacak ilerde sen de anlamışsın zaten. Hayat senin hayatın. Kimseye kulak asma. İstemiyorsan ayrıl.

Annesini dinleyen bir nişanlı kendi fikrini aoyleyemedigin bir KV bu işin sonu 5 sonra biz ayrıldık diye konu açarak biter sanırım amazon

merhaba ben yaklaşık 10 aydır nişanlıyım. nişanlımla yaklaşık 3,5 yıldır birlikteyiz. ancak bu sürenin sadece 6 ayında bir arada vakit geçirebildik. geri kalan 3 yıldır ayrı şehirlerdeyiz ve bu sürede görüşmelerimiz 10u geçmemiştir. onda da onun ailesinde bir kaç gün kaldım, baş başa dahi kalmadık. nişanımızda şu şekilde oldu aileler birbiriyle tanışmadan, fazladan gidip yorulmasınlar dendi. bir akşam geldiler üç saat kaldılar kız isteyip gittiler. ve bir daha da aileme ziyarete gelmediler. annemi de beni de telefonla aramıyorlar. yanlarındayken iyiler sıcaklar ama sahiplenme hali yok kızımız gelinimiz diye. bu durumu kafama takmıyordum ama annem onları ilk defa görmüştü ve bana güvenerek ilk tanışmada isteme oldu. üzerine onlar tarafından bu ilgisizlik moralimi bozuyor. babam vefat etmişti, o izin vermezdi büyük ihtimal. abim sadece bir kez babasıyla tanışmıştı o kadar. yani ben seviyorum üzülmeyim diye, tanışma faslı bile olmadı. yine onlar yorulmasın dendi, kendi kıyafetimi yüzüğümü tek başıma aldım, ve evde akraba arasında nişan oldu. ailesi iyi insalar, kötülüklerini görmedim. ama dini ve siyasi konularda aşırı farklıyım onlardan. nişanlım bu sorun değil diyor. ama annesi gerçek düşüncelerimi bilse beni sevmeyeceğini adım gibi biliyorum. ve annesiyle aram kötü olursa nişanlım da aşırı duygusal bu duruma çok üzülür. annesinin yanına hep sessiz kaldım, o yüzden sorun yoktu ama ömür boyu hiçbir görüşümü söylemeden sessiz mi kalacağım mesela? ki çok otoriter evde son sözü söyleyen biri. nişanlımda 30 yaşında ve bir kez dahi onun yanından ayrılmadı, hala da aynı evdeler. nişanlımla en erken en iyi ihtimalle 1 yıl sonra aynı şehre gelebiliyoruz, ki düşük ihtimal. ikimizde eş durumu yapamayacağımız bir işteyiz, farkli şehirlere yerleşirsek bir 5 yıl daha ayrıyız. ve zaten 3 yıldır da ayrı şehirde olduğumuz için ben ondan çok soğudum. aynı şehre gelme umudum kalmadığı gibi bunun için çabalayacak gücümde kalmadı. ki zaten artık onu sevip sevmedğimden bile emin değilim. ve normalde göze batmayan şeyler, aşırı duygusallığı, 30 yaşında olup annesinin sözünden çıkmayışı, dış görünüşü, dini siyasi düşünceler, hepsi beni rahatsız etmeye başladı. ayrılık konusu gündeme geldi ama sorunum şu ki tüm bunlara rağmen çok iyi biri ve biz birkez olsun kavga etmedik, ama soğudum, evlenmek istemiyorum be yoruldum ama hem ondan hem annemden çok yoğun bir istek var devam etmemiz konusunda emekler verdiğim bi işim var ve annem istifa edip evlenmemi bile söylüyor sınavlarım var çalışamıt-yorum, stresten zona geçirdim, hani Allah korusun intihardan ama ölsem de kurtulsam der oldum, yurt dışı imkanım vardı oraya bile gitsemmi kaçıp diyorum, işin içinden çıkamıyorum ayrılık isteyen ben olunca, kavgamız yok iyi çocuk diye, herkes nerden çıktı bu ayrılık modunda, çok bunaldım NeverOne

Malesef annesine ve ailesine karşı sessiz kalman onların gözünde taktir toplamaz bende bir buçuk senedir tek laf etmedim tabi tavrım değişti onları davranışlarından dolayı ama ne bir tartışma yaşadım ne kavga gittiğim zamanlarda hal hatırdan ötesi olmuyordu onun dışında telefonumla ilgileniyordum hiçbirşey olmamış gibi davranmak gerçekten içimden gelmedi eşimse artık gidip gitmememe seçimini bana bırakmış durumda ve en son ramazan bayramında gördüm örf adet görüş yaşayış çok farklıyız memleketlerinde arasında 18-20 saat kadar fark var şükür ki eşim bizim gibi oda öyle olmasa ailem zaten düğünün olmasına izin vermezdi ailesi eşime çok düşkün gibi gözükmek isteselerde öyle değiller eşim zaten hiç değil yol yakınken dön hayırlıdır belkide.

Mutlu olamazsın. Ayrılın, hayatı kendine daha fazla zindan etme. sitesakini Lakin biraz sakin.. tek ayak

Ayrılın. Böyle evlenilmez. Tereddütünüz çok, uzaksınız, az görüşüyorsunuz ve bana sorarsanız sevmiyorsunuz.

herkesten çok en iyi sen bilirsin. bıktım diyorsan bıkmışsındır. yurtdışı imkanın varmış. git derim

Ne istediğinizin farkındasınız. Olmayacağını biliyorsunuz. Bence boşuna oldurmaya çalışmayın

Asla işini bırakma. Yurtdışı imkanın varsa git bence. Birlikte olmanızı gerektirecek birşey yok gibi görünüyor. Zorlamayın kendinizi. İyi çocuk diyorsunuz ama o kadar tanıdığınızı sanmıyorum. kavga etmek için ortamınız, bi paylaşımınız olmamış. Başka iyi çocuklarla daha büyük mutluluklar yakalayabilirsiniz G

Acimayacaksin. Acinacak duruma dusersin. Benim annem babamin hatrina 20 sene zindan hayati çekmiş. 20 sene sonra bana geldi yapamiyorum dedi ve bitti. Babam cok pisman ama annem yeter dedi. Sende agladi, uzuldu diye duygusal dusunursen ilerde kayinvalide probleminde yine aglar üzülür ikna eder. Dik durmak onemli. Ben bunlari dusunuyorum olirsa olur eger yapamazsak riske atamam hayatimi de o dusunsun. banabenigeriver Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Çoğunlukla farklı sehirlerdeymissiniz bence aslında siz de çok iyi tanımıyor olabilirsiniz. Hani telefonda iyi anlaşıyor gelir ama yan yana olunca daha farklı. Görüşleriniz ters, dış görünüşü artık sizin için yeterli değil, annesine çok bağımlı, farklı sehirlerdesiniz biraraya gelmek için birimizin fedakarlık yapması gerekiyor.. Böyle bir ilişki neden devam etsin ki.

okuyup cevap verdiğiniz için hepinize çok teşekkür ederim. o da tamam ayrılalım dese şuan bu belirsizlik bittiği için rahatlardım açıkçası. ama öyle demiyor. aksine bu yüzüğü taktık birbirimize söz vermedik mi, nasıl ayrılırsın, insanlar ne çabalar harcıyor, sen pes ediyorsun diyor. aşırı duygusal her gece ağlıyormuş. yüzüklerimizin olduğu fotoğrafı öpüp uyuyorum diyor. hani ben de balık burcuyum çok duygusalım falan ama 30 yaşında insanlarız evlilikte mantıksal düşünmem de lazım. ama onun üzülmesi, ağlaması, bana mükemmel giden bir ilişkiyi bitiriyormuşum tavrı elimi kolumu bağlıyor. ayrı olduğumuz üç yıl bana bir kez geldi, geri kalan günler ben gittim onda da baş başa oturmadık, annesiyle tv çekirdek meyve modunda oturup, geri memlekete döndüm. evlilik teklifi bile edemedi nişandan önce, baş başa kalamıyoruz diye. halbuki maddi sorunumuz yoktu, en basitinden bir hafta bi tatile bile gitmedik baş başa. annesi izin vermez diye. off yazdıkça yazasım geliyor. ama o, ailesi, benim ailem hepsi mükemmel bişeyi bozmuşum tavrındalar R

Net bir sekilde soyluyorum ayrilin boyle evlilik asla yürümez madem kariyer imkanın da var gerekirse çek git yurtdışına hayatına bak derim ben G