evliliği hiç "düşünemediğim" bu dönemde böyle ısrarlar almaya başlayınca kafam karıştı. ve sonrasında da bildiğiniz gibi kendimi görücüye çıkabilecek şartlara sahip miyim ki şuan diye sorgularken buldum. evlilik benim için sığınma olmamalı, evet kesinlikle can yoldaşı olmalı ama tamamen de mantık evliliği yapabilecek yapıda bir insan değilim. aşk olur mu bilmem zaten aşk var mı bu devirde ondanda emin değilim ama sevgi kesinlikle olmalı yoksa ben sadece yaşadığım zorluklardan kurtulmak için bir liman aramış olmaz mıyım curiouss

Sen böyle bekleye bekleye 44 te olursun bekar bir şekilde. Arkadaşım insanların hayatında 3-4 kere fırsat çıkar. Bunları değerlendirdin değerlendirmedin. Sonra kafanı çoook taşlara vurursun. İş bulmadan evlenilmez diye bir kural mı var. Ne kadar saçma sapan düşünceler bunlar. Sen bu saçmalıklarla uğraşırken adam vazgeçer gider.

Belkı de adamı hıc begenmeyeceksın hıc bı sey acıklamak zorunda kalmayacaksın bence gıt bı tanıs derım :79: cuytherock

Canım annenin bir kardeşiyle falan oturma durumu olamaz mı acaba?Veya evlendikten sonra bu evde oturur siz ayrı eve çıkarsınız ama ona maddi yardımda bulunursunuz o da olabilir. Bizim şirkette bir kız var mesela annesi kocası ve kızıyla oturuyor kocası bunu baştan kabul etti aynı şirkette çalışıyorlar hem de kızın 6 kardeşi var ona rağmen annesi bu kızıyla kalıyor. T

aklıma bir sürü şey geliyor, ya şunu sorarsa ya bunu sorarsa diye kafamda kuruyorum, insan içini acıtan şeylerin sorulamsından çok rahatsız oluyor, yaşadıklarını tekrar hatırlamak demek çünkü verilen cevap. biz onca şeyi yaşarken taşınmak için dualar edip formüller ararken ne şanslı babası zengin, babası ev tahsis etti laflarını duyuyorum, keşke fakir olsaydı... buraya taşınmakla başladı zaten zulmü 12 yıldır da bitmedi... annem panik atak oldu, benim tansiyonum fırladı, çalışıp evi geçindirirken yaşadıklarımı saymıyorum bile. fakir olsaydı evladım keşke elimden gelen bişey olsa da yapabilsem demesine bile gerek olmazdı, yanımda olsaydı yeterdi... peki dışarıdan bakıp beni şanslı görenlere durumun aslını anlatsam ne işime yarayacak dersiniz, sadece dedikodu malzemesi olacak o kadar... karşımda bir aile var maddi durumları orta halli ama ailenin kızı beğenmiyor, hiçbirşeyden memnun olmuyor, halbuki anne baba, onuruyla canla başla sahip çıkıyor ona farkında değil... yanlış anlamayın tamam sağolsun evlerinden birinde oturuyorum, bu memlekette kirasını ödeyebilmek için canını dişine takan onca insan varken, bu da elbette bir nimet, fakat yaptıkları anlatılamaz... insanın gözü görmüyor. allah herşeyin hayırlısını versin ve hiç kimseyi kendinden başkasına muhtaç etmesin! onu da ıslah etsin inşallah! psikiyatrlara danışmaktan bi hal olmuştum bir dönem onlara göre hasta... allah şifasını versin bişey diyeceğim ama ayıplamayın lütfen, ben affede affede sağlığımı yitirdim, "gerçek anlamda" nedamet duyup da düzelse de bir daha yüzünü görmem... T

Dıyelımkı tanıstın adamda hem yakısıklı hem anlayıslı bak bakalım maddı durumu ıyımı senın arayacagın krıterlerden bırı bu cunku maddı durumu ıyıyse adam senı begenırse bak ben sımdı evlenemem borclarım var dersın oda hemen evlenelım borclarını ben oderım der haaa sımdı anlayıslı olma krıterıne gelelım anlayıslıysa annenıde yanında goturup evlenecegını soylersın

haklısın seloş, daha tanışmadım bile ama yaşadıklarımın etkisini atamadım üzerinden uzun sürünce böyle oluyor sanırım, silkinmem lazım. nazlıusta yazdıkların bana çok iyi geldi, demek ki maddi zorlukları görünce kaçmıyor her erkek, ama ben galiba yanlış çevredeyim allah mutluluğunu daim etsin yaşadığım bişeyi anlatayım; 2005 ya da 2006 yılında bir arkadaşımın yanında beni görüp beğenen çevremde prevane olan biri evi benim geçindirdiğimi öğrenince birden benden vazgeçti gene o dönem dinine son derece bağlı bir tanıdığım beni görücü usulü biriyle tanıştırıp evlendirmek istediğini söyledi, lafın arasında annemle yaşıyorum abla ben deyince annende mi sizle yaşayacak aaaa olmaz öyle demez mi başımdan aşağı kaynar sular döküldü yahu yaşayacak yaşamayacak demedim, kaldı ki sen dinine bağlı bir insansın ve biliyorsun ki ben bu kadıncağızın tek çocuğuyum. yani dinen zaten ona bakmakla yükümlüyüm ben hem kendi beni arıyor, hem ama öyle olmaz diye tepki veriyor, bu iki olay, bende maddi gücümü toplamadan özel hayatımda sıkıntı çekerim duygusu oluşturdu. içime yer etti, e kadınlarımızın çektiği çileler de malum insanlara zayıflıklarımı belli etmeyeceğim diye hep özel hayatımı erteledim durdum. şimdi başından açık net konuşacağım kişi de sorun olursa ya kendimi kötü hissedeceğim, ya da onları pataklamam lazım yaahuu bilmiyordunuz diye... anneciğimse garibim, neden bu kadar iyi yaaaa, sen beni düşünme diyor ne zaman evlilik lafı açılsa. ben insanlara olan inancımı kaybetmiştim, sizler bana ooo kadar iyi geliyorsunuz ki hepine tekrar tekrar teşekkür ederim T

allah razı olsun, duaya gerçekten çook ihtiyacım var. dediğiniz gibi insanlar var mıdır bir emin olsam. öyle insanlar tanıdım ki birinin en ufak açığını çok büyük bişeymiş gibi diline dolayan... anlattığıma pişman olmaktan korkuyorum. aile bireylerim hata yaptılar hem öfkeliyim hem de biri bir laf etse gene benim içim yanacak. Bazıları da "anlatma sakın sakın" diyo

Yani anlamıyorum evlenenlerin hepsi mükemmel mi? Mutlaka herkesin bir eksiği olacak, sen yeterki bunu karşı tarafa çok güvenmediğin müddetçe belli etme. Sen durumunu ne kadar büyütürsen karşı tarafa da öyle yansıtır öyle tepki alırsın. Bırak kasma, bi gidip görüşeceksin, ya olur ya olmaz, kısmet ama büyütme şekerim bu kadar. evlilik her kadın için zor, sana özel değil ki... curiouss

Canım benim ya kızcağızın ne yaşadığını o kadar iyi tahmin edebiliyorum ki, ben bu anlattığını babamla ööözz be özz babamla yaşadım... bir gün tamam artık dedim ben taşınıyorum ilk fırsatta, hemen özür diledi bana döndü ne dese beğenirsiniz ; haklısın çok ileri gittim ama herşeyi bitirmeden önce bir daha düşün sevgilisiyim sanki ama baktı ki kira verebilecek kadar toparlanamıyorum oooooooo zamanla hepten artırdı, yapıp edip savunuyor. yemin ederim bir mucize olsa gene ağlayıp özür dilemeye başlayacak bu yüzden daha şimdiden yemin ettim affetmeyeceğime Aynı şeyi eşimle de yaşamaktan, babamdan kurtulamadığım gibi sonra ondan da kurtulamamaktan korkuyorum O yüzden bu durumda evlenilir mi diye soruyorum, korkudan yani, hayat bana kadınların ayaklarının üzerinde sımmmmsıkı durması gerektiğini öğretti, şuanki ekonomik durumum risk benim için

bu örneklediğim insanlar bir de ailevi sorunlarımı bilseler neler olurdu acaba allah göstermesin T

haklısınız... farkediyorum aslında, kendime odaklanmış haldeyim, içinde bulunduğum şartlardan dolayı hep kendimi ifade etme zorluğuna takıldım

bana ilaç gibi geldiniz tekrar tekrar teşekkür ederim cahil insanlar böyle düşünmez tabii, maalesef herkes sizler gibi değil ki boşverebilmeyi bilmek, yok yok uygulayabilmek lazım. fazla duygusalım ben puccaandgaru

tuhaf insanlar karşıma çıkar korkusuyla yeni insanları tanıma şansını reddetmek doğru değil. tuhaf insanlar karşına çıkarsa boşverir yoluna devam edersin. benim karşıma da çok tuhaf insanlar çıktı. bak hala hayattayım. senin gibi güçlü bir kıza bişey olmaz. tanış o adamla. ya olur ya olmaz. ama kaçmak doğru değil. T

çocuk bunu ne yaparsa yapsın yanında olacağını ve ona mecburmuş gibi yane kendisini kız için bir kurtuluş yolu olduğunu düşünüyordu. Kız zorla uyandırdık. sen ayrılıcam etcem de bak kapında biter diye ki öylede oldu... Hiçbir erkek için senin ezik olman olmaman önemli değil. Önemli olan dürüstülüğün içtenliğin. ve sen tanıştın diye evlenmek zorunda değilsin bence tanış not:mesajların hepsini okumadım sadece ilk mesajı okudum.. eğer karışık gelirse açabilirimde bnm için sorun değil:80: asla kendini ezik hissetme Canım benim ya kızcağızın ne yaşadığını o kadar iyi tahmin edebiliyorum ki, ben bu anlattığını babamla ööözz be özz babamla yaşadım... bir gün tamam artık dedim ben taşınıyorum ilk fırsatta, hemen özür diledi bana döndü ne dese beğenirsiniz ; haklısın çok ileri gittim ama herşeyi bitirmeden önce bir daha düşün sevgilisiyim sanki ama baktı ki kira verebilecek kadar toparlanamıyorum oooooooo zamanla hepten artırdı, yapıp edip savunuyor. yemin ederim bir mucize olsa gene ağlayıp özür dilemeye başlayacak bu yüzden daha şimdiden yemin ettim affetmeyeceğime Aynı şeyi eşimle de yaşamaktan, babamdan kurtulamadığım gibi sonra ondan da kurtulamamaktan korkuyorum O yüzden bu durumda evlenilir mi diye soruyorum, korkudan yani, hayat bana kadınların ayaklarının üzerinde sımmmmsıkı durması gerektiğini öğretti, şuanki ekonomik durumum risk benim için T

ben sizden yaşca küçüğüm akıl vermek haddime değil fakat oldukça uzun cümlelerinizin arasına birşey sıkıştırmışsınız. - ben kadere inanırım.. demişsiniz. tabii kii müslümansak kadere inanmamız şarttır. inançlı oldugunuzuda belirtmişsiniz. öyleyse size hayrın ve şerrin Allah tan olduğunu söylemek isterim. sonrasında da bu kadar karamsar olmamanızı tavsiye edebilirim. bence sizinde artık kendi hayatınızı kurmanız gerekir. bunca zaman annenize bakmışsınız ileride sizinde ''sizin gibi'' hayırlı evlatları neden olmasın.? tanışacağınız ya da tanıştığınız kişi her kimse babanızdan ayrıntılarıyla bahsetmenize gerek yok bana kalırsa. neticede anneniz ve babanız siz çok küçükken ayrılmışlar. her ikisiylede görüştüğünüzü ama geçmişin izlerinin içinizi burktuğunu konuşmaktan hoşlanmadığınızı söyleyebilirsiniz. annenizde büyüdüğünüzü söylerseniz babanızla aranızda bi soğukluk oldugunu söylemenize gerek yok zaten. hiç girmeyin detaya. aynı şekilde diğer aile bireylerinizle olan ilişkilerinizden de ayrıntılı bahsetmeyin sadece sık görüşmüyoruz demeniz yeterli zaten maalesef günümüzde akrabalar arası problem olmasa bile ilişkiler son derece yapay hale geldi.

Arkadaşım sen git bir tanış önce. Daha tanışmamışsın bile. Belki adamı beğenmeyeceksin belki o seni beğenmeyecek. Tanıştıktan sonra 1 ay içinde evleneceksin diye bir kural mı var. Ben eşimle tanıştıktan 1,5 yıl sonra evlendim. Ki karşındaki insanı tanımak için şart zaten belli bir süre arkadaşlık etmek. Bu sürede de bir iş bulmayacağın ne malum?Ama adamla tanışmayı bile kabul etmezsen belki de mutlu bir yuva kurma şansını çöpe atmış olursun. N

annem zaten bizimle oturmaya karşı, utanıyor biz rahat edemeyiz diye... duruma bağlı ya bu evde oturur ve ben ona maddi destek veririm, ama babamla ilgili problemlerden dolayı acil önlem planı olarak olası bir durumda annemi yanıma alacağımı ve onunda bizimle yaşayacağını baştan belirtmem lazım. babamın yapısından dolayı ne yapacağı hiç belli olmaz çünkü... işte tüm bu detayları yani beni hayatımın zorluklarını SAYGIYLA kabul edecek bir eş bulamam lazım. benim maddi durumumu toparlamam lazım bir an önce verdiğim örneklerdeki insan karakterleri oooo kadar çok ki

Benim düşüncem bir yerden başlamalısınız artık... Elbet sizi de bir yerlerde bekleyen bir insan vardır kendinizi kapatmayın borcunuz olabilir ama zamanla eminimki herşey yoluna girer rayına oturur bu şekilde devam ederseniz daha çok karışıklığa sebep edebilirsiniz kendinizi... Umarım herşey gönlünüzce olur.

bence anlatmamak olmaz. yani ilk görür görmez anlatmayin tabii, olucak gibiyse biseyler anlatin, bi de az cok nasil biri oldugunu anlarsiniz belki gördügünüzde, cig süt emmis birine benzemiyorsa anlatin yani. ama eger olurda evlenirseniz, evlendikten sonra öyle yada böyle ögrenir, o zaman daha kötü olmaz mi... sizin saklayacak biseyiniz yok ki, siz ictenlikle tüm hayatinizi anlatin. ben buyum deyin, gerisi onun insanligina kalmis. sizi böyle kabul ediyorsa gelsin, yoksa daha iyileriyle karsilastirsin Allah sizi ins. T

bir tanıdığım detayları anlatmazsan seni geçimsiz sanır dedi... allah allah T

Kimseye karşı kendini ezik hissetme. Çünkü senin ezik olduğunu düşünen seni ezmeye kalkar. Kendine güvenli ol. İş arıyorum inşallah en kısa zamanda giricem de. Belki o insanlar sana yardımcı olur iş konusunda kimbilir. Ama kendine güvendiğini belli et. Güleryüzlü ol. Hayırlısıysa olsun inşallah:) N

Haklısınız yanlış ifade ettim... ben de fazla ayrıntıya girmem diye düşünüyorum ve ne demek istediğinizi çok iyi anlıyorum. ama didik didik eden "neden, neden" diye soran, akla hayale gelmeyecek detayları sırf meraklarını gidermek için soran insanlardan hazzetmediğim için, görücüye çıkarsam cevaplamak zorunda kalacakmışım gibi geliyor, hayır oraya gidip. çooook soru sorana sana ne de diyemem... ahhh sorun belli aslında ben özgüvenimi kaybettim . push ;

yaşadığın hayatın bir rövanşı olmalı değil mi? tanışman bence daha doğru olacak, bu kişi ile bir yola çıkmasan bile korkularını yeneceksin.. bence fazla detaylıca anlatma da, gün geliyor insanı ezim ezim eziyorlar.. herkesin başına gelebilir, anne-baba ayrılabilir, yani karşı tarafa fazla laf bırakmamalısın...

Ben 1 senelik evliyim, eşimde iyi şükür ama gel sende bana bi sor, eşim karşıma çıkana kadar neler çektim. Birinde ailesi geldi çocuğun, biz görüşeceğiz, arabaya bindik kaç lira maaş alıyosun dedi. Öküz işte. Oturduk daha nasılsın demeden atladı'' bak baştan söyleyim bende beş para yok, ailemden de bişey bekleme, ne yaparsak beraber yapacağız, senin maaş benden yüksek zaten, ailende köstek olmaz herhalde'' ne dersin sen bu adama. Şimdi kızıyorum ama öyle çok kırılmıştımki. Sonra peşimden ısrarla koşan biri vardı, her şeyi biliyor, annemin babamın durumunu, annesi geldi annemle konuştu, nişan söz evlilik bunları konuştu, anneme falan sarıldı dünürüm diye. Bir daha ses yok neymiş, annem babam ayrıymış... Ben mühendisim meslek icabı müteahhit olmak isteyen ne kadar insan varsa geldi. Hepsi menfaat, tek dertleri nemalanmaktı. Nasıl olsa ana baba yok ayrı, arkası yok, rahat rahat ezeriz... Ne saçma sapan insanlarla karşılaştım aklın almaz. Birde benden sana tavsiye öyle herşeyi baştan anlatma. Bende başlarda öyleydim, halimden utanırdım, işte benim ailem şöyle, ben şunları yapıyorum derdim. Dürüstüm ya.. Sen bide karşına çıkanlara bak onlar neler neler diyecek... T

desteğin için teşekkür ederim. beni ikna ettiler mbildiciğim. bayramdan önceki ki halimle şimdiki rasında ki fark beni şoke ediyor kendime inanamıyorum bindim bir alamete gidiyorum kıyamete inşallah pervasız bir insanla karşılıp sinirlerimi bozmam tek korkum bu tabii deyatları nasıl anlatacağımı hala bilmiyorum o ayrı :44: o da hanımların genelde ileride koz olarak kullanılıyor anlatma demesinden dolayı yoksa anlatırım çekinmem günümüz görücü usulü tanışmalar nasıl oluyor? soru cevap şeklinde, mülakata girmiş gibiyse eğer hiçç bana göre olmaz bu tanışıp birbirimizi tanıma safhasına geçeceksek o ok tanımadığım adama da herşeyi anlatamam yani bu konuda bi fikrin var mı? M mbildi

Yabancı dil bilgim çeviri yapabilecek kadar iyi değil ne yazık ki, keşke olsaydı, bu hep aklımda oldu aslında ama fırsat bulup yabancı dilimi geliştirmek için yatırım yapamadım bir türlü, açıköğretime kaydımı yaptırdım, utanarak söylüyorum geçen sene harcımı yatıramadığım için kaydım dondu işte içinde bulunduğum şartlar böyle olunca insan eş adayına karşı ezik hissedip, neme gerek benim şimdi diyor :44: bugüne kadar hep durumu toparlamaya odaklandım, şimdi evlenmek için şartların uygunluğunu bekleme diyenleri dinlemeli miyim... erkeklere karşı güvensizim, bunu bana koz olarak kullanan birine denk gelmekten de çok korkuyorum. T

... editttttttttttttt...

benim dünya kadar borcum da var... yaa ben bu işe kalışacak durumda değilim galiba kızlar, detayları düşündükçe moralim bozuluyor benim karşı tarafa da cevap vermedim daha sizlerin de dediği gibi git bi tanış ne olacak diyorum kendime, tam karar verip gaza geliyorum sonra anlattığım maddi manevi sıkıntılar önümde duvar gibi beliriyo :44: tanışsan da nasıl evleneceksin diye ayağım geri gidiyo sen de bir türlü karar veremedin diye kızacaksınız belki bana ama konu başlığımdaki gibi kafam karışık, doluya koyuyorum almıyo boşa koyuyorum dolmuyo T

canım bnce tanış ve annenide yanına alacağınıda açıkça belirt kabul ederse süper olur etmezsede defolup gider. bugüne kadar omu vardı sanki. düzelir canım benim herşey zaman herşeyin ilacı. belkide ilaç bu tanışacağın kişi olabilir. bide herşeyi anlat bugüne kadar başından gecen. T

:44: kimse yok muuu!!! :26: M mbildi

son durum ney acaba tanıştın mı T

kızlaar bana bir hal oldu, yüzüm gözlerim çöktü resmen, aniden ortaya atılan bu evlilik fikri ve benim "ben nasıl evlenirim ki" diye sorgulamaya başlamam hayatıma yeni bi sorun olarak girdi adeta görücü usulü tanışma olmasa belki daha özgüvenli olacağım tanımadığın birnin karşısına geçip kendini tanıtma çabasına girmiş olacaksın resmen. :44: e yaralı bir insansın haliyle, "babanla neden görüşmüyorsun dese" bilmeden yarama dokunmuş olacak, buna benzer bi sürü sor yağmuruna tutlacakmışım hayati bir sınava giriyormuşum gibi gerildim ben yaa bu konuda konuşmak istemediğimi belli etsem bu sefer eş adayım değil misin efendim deyip bozulacak gibi geliyo :44: ilk görüşmede neler konuşulurrr? ne olur yardım edin!!! bunun için ayrı bir konu açmaya kalksam bu sefer de içinde bulunduğum durumu yeniden anlatmak zorunda kalacağım forumda T

anlayışa ihtiyacım var... yaşadıklarım çok mu karışık anlayış beklemek hata mı olur bilmiyorum. mesela bir örnek vereyim borcum olduğunu öğrenen bir bana gelip e sana niye yardım etmediler ki deyiveriyor. cevaplıyorsun hala yetmiyor allahım ne dememi bekliyor bilmiyorum. babam beni zaten 19 yaşıma kadar hiç aramamış bir insan bunu anlatamıyor muyum ben acaba

evet şartların uygunluğunu beklersem sanırım bir başıma mücadele ederek ömrüm bitecek... ama bu görücü konusu o kadar ani oldu ki, kendimi sadece geçim derdi ve borç meselesine odaklamışım, karşımdaki insan bana e senin maddi manevi bir sürü problemin var madem ne diye geldin benimle tanışmaya diyecek gibi geliyor :44: akrabalarım konusunda da eskisi gibi olmamam, yani hayatın zorluklarını yaşadıkça tahammül gücümün azalması beni kendilerinden uzaklaşmak zorunda bıraktı, ama onlar sağolsunlar hayatımda iyi birşeyler olunca çeşitli bahanelerle tekrar iletişim kurmaya çalışıyorlar, işin kötüsü ben de bazen vicdanen dayanamayıp elimden geleni yapmaya başlıyorum, sonra gene aynı şeyi yaşıyoruz, sonuç hep aynı... evlenince eşime uzak durmak istediğimi çıtlatmak mecburiyetindeyim, aksi takdirde onların hatasından hayatım ektilenip duracak... ama anlatmayı da hazmedemiyorum T

mümkünse sevmediğim yerden sormasın cevap vermek zorunda hissetmemeliyim sanırım, herşeyin bir zamanı olduğunu bilmesi lazım. bu tür tanışmalarda bunu şu an konuşmak istemiyorum demenin bir mahzuru yoktur herhalde :44: bir erkekle tesadüfen tanışsam flörte başlasam o konuda sorun yok görücü usulü tanıştırılmada aynı şeyi hissedemiyorum :44: kendimi ooo kadar zekasız hissediyorum ki anlatamam neden insan kendi yaşadığı şeyleri bu kadar karışık görür, çözüm bulamaz sanki çoooook zormuş gibi. başkasına akıl vermeye gelince ulema kesiliyorum yok böyle bişey curiouss

canım benim artık kendi hayatını kurmalısın demek haykırmak istiyorum ama annenin sen gittikten sonra ona şiddet gösteren eski kocasının evinde kalacak olması beni düşündürdü. borçlar ödenir gider onca şeyin üstesinden gelmişsin borçları da halledersin. sebeplerin mantıklı zaten çocuğa anlatırsın bir kısmını işine gelmezse gider boşver. dene şansını.. T

cok zor bi hayat ben okurken üzüldüm sen yasarken neler cekmissindir kimbilir.. tanistirmak istedikleri insanla bi görüsün derim mutlaka, belki de o size bi cikis kapisidir. ayrica bi kadin yalniz basina ne kadar yasayabilir ki? bugün anneniz var, Allah korurun yarin öbür gün annenize birsey olsa, tek basiniza kalicaksiniz. ayrica ailenin yani babanin teyzenin vs. yaptiklarindan senin utanmani gerektiricek hicbisey yok, ben olsam evlenmeyi planladigim insana herseyi acikca anlatirdim en bastan. tanisin, eger olur gibi hissedersen anlat herseyi, senin sucun yok ki hicbirinde, sen kaderini yasamissin. ayrica baban dedigin gibi anneni taciz ediyorsa bi an önce evlenip o evden cikmaniz daha hayirli olur belkide. cok zor bi durum, Allah yardimciniz olsun. T

evet kesinlikle madiyata dayanıyor. insan eti ağırdır diye bir laf vardır... hayırlısıyla yeniden çalışmaya başlasam bir an önce. bazen başından anlatayım diyorum ben de sizin gibi, çünkü evlilik bu 2 -3 günlük bir iş değil ki önünde sonunda gerçekler çıkar ortaya... anlatmazsam duyduğunda kalkıp abuk sabuk bir laf ederse diye düşüneceğine, başından anlatayım diyorum :44: akrabalarımla evlenecek hali yok hoş beni olduğum gibi kabul etmeli elbette ama dediğim gibi çevremde gördüklerim kafamı karıştırıyor, ya insanlar birbirini ooo kadar yoruyor ki gereksiz yere, o kadar çiğ olabiliyorlar ki, allah herkesi aklı başında kullarıyla karşılaştırsın

bence bukadar derin düşünme sonuçta isteyen o ilk adımı o atacak ama bu işe görücü usulüyle evlilik gözüyle bakma bu iş görücü usulu tanışma belki sen onu beyenmeyeceksin belki o seni fikirleriniz uyuşacak yada uyuşmayacak zaten insan ilk görüşte birbirini tanıyamaz çokta fazla birşey konuşamaz ama konuşmasana bence verilen elektirk yeterlidir zaten senin kaderinde bu kişiyle evlilik varsa sen hiç konuşmadanda bu iş olur T

tabiki başımdan böyle bir olay geçmedi ama başından geçenleri biliyorum soru cevap şeklinde geçebilir ilk gün hatta ilk günler bu normal zaten o sırada yavaş yavaş anlamaya başlarsın uygun bir adaymı az çok belli eder sonra asıl flört dönemine geçtiğinde olay biraz daha ilerlemiş olur olayı akışına bırak bence sen iki arada bir derede kalmışsın bir yanın istiyor bir yanın istemiyor gibi ya olursa yada olmazsa diyorsun olacağı varsa olur olmazsada olmaz kimsenin seni zorla evlendirdiğide yok kafana takma derim anladığım kadarıyla sanki bir mecburiyelik hissediyor gibisin şey yönünde daha ilk tanışmada normal flört edenler gibi olmak gibi ama bunu şuna benzet bence birbirini tanımayan kızlar bile bir ortamda bir araya geldikleri zaman onlarında tanışması soru cevap şeklinde geçer ama sonra içlerinden biriyle bi bakmışsın kanka olmuşsun bu olayı bence evlilik fikriyle tanışma gözüyle bakma derim sadece tanışma olarak düşün çüğnkü sen çok derin düşünüyorsun T

canım öncelikle Allah yardımcın olsun, çok zorluk çekmişsin ama hep dik durmuşsun, helal olsun diyorum sadece, ama artık kendine şans vermelisin bence... çocukla tanışmayı kabul et ve sadece annenle babanın anlaşamadıklarından dolayı sen küçükken boşandığını, babanla çok samimi olmadığını söyle, çocuğun kafası bunlarla şekillenicektir... daha fazla ayrıntıya girmezsin, onun ailesi yüzde yüz kurcalicaktır merak edicektir, ama şimdilik bukadarını bilmeleri yeterli... ilişki ilerleyip çocuğu sevip güvenirsen, ve anlatma gereği duyarsan yüzeysel anlatırsın ayrıntıya girmene gerek yok bu senin özelin... Allah yardımcın olsun cnm mutluluklar, inşallah hakıında hayırlısı olur N

"ilk görüşmede neler konuşur" diye bir konu mu açsam acaba :44: T

Sonuç olarak iş bulmadan tanışmayacak mısın çocukla onu mu söylüyorsun? T

işte buna kara veremiyorum, şartlar böyleken tanışmak doğru mu? N

bu arada 1 günüm daha işsiz geçti maalesef allah iş arayan herkese yardım etsin, ya benim iş bulmam lazım, işte durum böyleyken ne evliliği diyor insan N

Seninle çok benzer bir hayat yaşamışız. O yüzden sana kendimden örnek vereceğim. Bababmla annem ayrılar ve 4 kardeşiz, ben en büyüğüm. Hiçbir zaman günün birinde sende evleneceksin denmedi bana, erkek gibi yetiştirildim. Tek yaptığım para kazanmaktı, başka hayatım yoktu, anneme ve kardeşlerime bakacaktım. Hayatımın anlamı ve görevi buydu. Annemin kocasıydım ben, evinin direğiydim.. İsteyenimde çoktu, eş dost sürekli birileriyle tanıştırmak isterdi, ne zaman iş ilerlese annem bi şekilde engel olurdu... Şuan da 1 yıllık evliyim, eşimden de evliliğimden de şükürki çok mutluyum. evlenirkende borç içindeydim, ailemden tek bir destek almadım, eşimle yaptık herşeyi. Nikahımın akşamı annemle babam kavga etmişler, ben neden evlendim diye.. Şimdi düşününce annemin ve babamın ne kadar bencilce davrandığını düşünüyorum. Kendi mutluluğu ve iyiliği için beni yalnızlığa itmesini, daha küçük yaşta hayatın yükünü üstüme yıkmasını kabullenemiyorum. Zamanında evlenseydim hem ben bu kadar zorluk çekmezdim, hem annem ve kardeşlerimde rahat ederdi çünki her damat kötü olmuyor, benim eşim kardeşlerime karşı çok iyidir, onların eşleride keza öyle. Kısmet bu işler tabi... Şunu bilki kimsenin kaderini değiştiremezsin, kendin hariç... Sen mutlu olki annen de mutlu olsun. Hiçbirzaman unutma mutluluk ve huzur insanı çeker, eğer çekmiyorsa sorun o kişidedir. Sen de rotanı mutluluk ve huzura çevir artık... allah yardımcın olsun. T

herşeyden önce böyle güçlü bir kız olduğun için seni tebrik etmek istiyorum. Rabbim seni çeşitli şekillerde imtihan etmiş hala da ediyor. benim düşüncem bu tanışma senin için güzel günlerin başlangıcı olabilir. belki sevecen ve temiz bir insanla karşılaşacaksın. bunun böyle olup olmadığını denemeden bilemezsin. işsiz olman tanışmana engel değil. güzelce gidersin görüşmeye zaten daha ilk görüşmede bütün hayatını anlatacak değilsin. ilk görüşmeden çıkan sonuca göre ilerleyen günlerde ailevi durumlarını da anlatırsın. ama işsizim, borcum var, ailevi sorunum var diyerek tanışmaktan vazgeçmemelisin. birgün senin de yüzün gülecek Allahın izniyle belki ogün yaklaşmıştır. net bir rakam vermediğin için borcunun ne kadar sürede ödenebileceğini kestiremiyorum ve nasıl bir iş aradığını bilmediğim için iş konusunda da bir yorum yapamıyorum ama bu kişiyle tanışmaya gitmelisin şansını denemelisin. seni herkesten çok seven bir rabbin var ve sen çok değerli bir insansın, böyle hayırlı bir evlat olman bile ne kadar değerli bir insan olduğunun göstergesi. sen de mutluluğu hakediyorsun, öyleyse mutluluğu ara ve inşallah çok mutlu olursun. T

msj lar çok uzundu hepsini okuyamadım:44: cnmm annen 65 yaşüstü ise eğer köy ünvanlı yerlerde oturduğunda ücret alıyorlarMIŞ bilgin olsun cnmm hayatın ne getireceğini bilemezsin ama. Yaşamadan bilemezsin. sen evliliği hiç düşünmediğin için bocalıyorsun. kul sıkışmayınca hızır yetişmez derler tanışşş bence T

Ozguvenını hıc kaybetme tatlım senın ne sucun var annenın ne sucu var su yasadıgın olaylarda. Gıt oraya o kadar cok soru soranada acıklamak ıstemıyorum bı sakıncasımı var daha ılk gunden ne olacagımız bellı dııl sız bana neler soruyorsunuz de kestır at ben ce... eger oyle tersleyemem dıorsan gecıstırmeye bak kısa cumleler kur evet, hayır, bılmıyorum, tabı, haklısınız vs cok detaya inip sıkıstırırlarsa sende o konuya cavap verme soruya soruyla karsılık ver. Cevap vermek ıstemedıgın bı konu oldumu hemen ona konuyla alakasız onunla ılgılı bı soru sor kurtul tamam tatlım

Kabul ederse eder etmesse bak yıne maddıyata gelıyor konu annene bı ev tutarsın senın yakınlarında kırasını pazarını marketını sen yaparsın esın kbul ederse dedıgım gıbı anlayıs,, maddıyat,,, allah korkusu,, bunlar varsa herseyını bastan anlat ve senı kbul eden bole etsın etmeyen bu gunekadar yanındamıydı sankı gıtsın ukalady

ne kadar zor bi hayat ama aile ilişkilerinizin kötü olmasını kullanıp saçma sapan şeyler yapmamışsınız. yanlış insanların peşinde koşmamışsınız başınız dik durmuşsunuz tebrik ederim. aşk kapınızı çalmak üzere madem olumsuz düşünmeyin bu olaylarda sizin suçunuz yok ki mutlu olmaya bakın artık şans sizden yana olur umarım T

Bende yazdıklarını okudum canım ve yazma geregi duydum her serde bi hayır vardr diyenlerdenim bunca zamn cok üzülmüşsün sıkılmıssın ne yasadıgını senden ve ailenden baska kimse en iyi bilemez cevrendeki insanlar da az cok ne yasadıgını görüp tanık oluyorlar sana uyum saglamayacagı düşünseler üzülecegini bile bile böyle birseye girişmezler diye düşünüyorum bence gidip tanısmalısın ilk bulusmada rahat ol bence hiç bişiyi saklama acık ol ki yarın birgün karsı cıkacaksada bastan bilirsin ve ona göre kararını verirsin benim düşüncemde böyle umarım yardımcı olmusumdur... T

tam öküzmüşş beni ne kadar iyi anlıyorsun şuan zaten hiç gücüm yok, işte bu tipler beni daha çok yoruyor, benim derdim bana yetiyor zaten, bahsettiğin tarzda insanlarla daha fazla karşılaşmaya takatim kalmadı nazlıusta... bu tip insanlara denk gelirsem " hmmm bunlarda iş yok" deyip burun kıvıracak takatim yok. kendimi daha kötü hissedeceğim. gibi geliyor "neden kendimi kötü hissedecekmişim" diyemiyorum çünkü şuan hayatımı berbat hissediyorum, çok mutsuzum galiba çok fazla acı ve ailevi problem insana kendini değersiz hissettiriyor + işsizlik psikolojisi + borç psikolojisi de cabası

Merhaba, uzun süredir takip ettiğim bu foruma paylaşma cesareti kazanarak yeni üye oldum. Birbirinize destek oluşunuzu, fikir paylaşımlarınızı uzun zamandır beğenerek izliyorum. Fakat dediğim gibi ben yazmaya ancak bugün cesaret edebildim. Cidden paylaşmaya ihtiyacım var. Aklınızı karıştırmadan nasıl özetlesem diye düşünüyorum, o kadar uzun ki, sorunum ailevi... Yalnız başına ev geçindimeye çalışan yaşlı bir kızım... Annem babam 1 yaşındayken boşanmışlar, annem beni alıp baba evine dönmüş. Ve baba evine çocukla dönmenin bedelini ne yazık ki diğer kardeşlerin çılgınlılarını, sorumsuzluklarını, kendi hayatlarını yaşama adına çevrelerine verdikleri zararları sineye çekerek ödedi. Özünde iyi ama menfaat noktasında bencilleşen yapıları bana yaprak dökümünü hatırlatıyor. Anneciğim ben 11 yaşındayken beni yurtdışında okutabilmek için görücü usulü bir evlilik daha yaptı, dediğim gibi 11 yaşındaydım ve annemi paylaşma fikri bana ölüm gibi geldi, belki evlilik fikrine alıştırılsaydım böyle olmazdı ama o kadar ani oldu ki istemedim. Annem eş adayına açık açık ben evlenmeyi düşünmüyorum eğer evlenirsem bu sadece çocuğumu orada okutabilmek için olacak diye söyleyince adam annemin dürüstlüğünü beğenmişti zaten. Görücü usulü pat diye bir evlilik sonra yurt dışına gittik, bir süre sonra yabancı bir memleket tanımadığın biriyle aynı evde yaşamak bana o kadar ağır geldi ki annem hastalanacağımdan korkup beni türkiyeye getirdi. Adamcağız orada olduğu için de evlilikleri bir süre sonra bitti. Benim yüzümden yani... bu bana ağır gelir mesela benim için yapılan bir evlilik ve benim için yıkılan yuva.. fedakarlık yapılması kişiyi eziyor... bu arada anne tarafında cehalete ve egoya dayalı sorunlu bireylerin maceraları devam etti... yıllar geçti ve benim öz babama olan merakım giderek arttı, annem hep iyilerdi babamı aksiliklerinin kötü yanlarının olduğunu söylerken bile başka bir yanını öne sürerek tolore ederdi, içimde baba sevgisi vardı yani.. Ve karar verdik, onu arayıp buldum. Babamı ilk gördüğümde 19 yaşındaydım.. Ama şimdi ki aklım olsaydı inanın bulmaz öyle bırakırdım. Eğer çevrenizde annesini ya da babasını hiç görmemiş birileri varsa hiç arayıp bulmasın, çünkü babalık yapacak biri olsa zaten beni yıllardır aramadan durmazdı yı ben o kadar geç farkettim ki... Çocukluğunda menenjit geçirmiş, "bunu bahane ederek" ve "bu yüzden" tarif edilemeyecek ölçüde kırıcı. Bu konudaki tek tesellimse diğer evliliklerinden olan çocuklarını da terk etmiş olması. İnanın yaptıklarını başkalarına da yaptığını bilmesem intihar ederdim. Bu süreçte çok zorlandım, inançlı bir insan olduğum için dinen baban idare edeceksin anneye babaya of bile denmez mantığından dolayı susmaktan 27 yaşındayken bir sabah tansiyonum fırladı... sağlığımı kaybettim, sonra babamla görüşmeme kararı aldım. bu arad anne tarafımda yaşananlar, onların dededen kalma evin satılmasına sebep olmaları, anneannemin annemi düşünmeyip diğer kızını durdurmaması neticesinde şimdi biz babamın sahip olduğu dairelerden birine taşındık, taşınmaz olsaydık, babasız büyümüş bir insanın babasından gel burada otur lafını duyması o kadar büyük mutluluk ki. Ama biz bu eve taşınınca evin sahibi o olduğu için gelip annemi taciz etmeye, şiddet uygulamaya başladı... Anneme sorsanız kızım eskiden baban böyle değildi delirmiş adeta diyor, ama ben buna inanmıyorum, bence annem babamı tanımayı başaramadı. zaten babamla ilk başbaşa sohbetimizde annemin anlattıklarından çok farklı olduğunu anlamıştım... ayrı oldukları için buraya taşınınca annem muatap olmak zorunda kaldı... size evladım deyip sahip çıkmayan birine muhtaç olmak o kadar acı veriyor ki. Kira vermeye gücüm yetmediği için hala bu evde oturmak zorundayım... 34 yaşındayım ve annemle yaşıyorum, evi ben geçindirmek zorundayım, işsizim ve işsizlik sürecinde epey borçlandım. Bu arada öfkem o kadar çoğaldı ki annemin kardeşlerinin yaptılarını artık idare edemez oldum. O evi satarken annemi göz göre göre eski kocasına muhtaç ettiler, ben üniversite öğrencisiydim, okulumu bitiremedim 3 sınıfta terk ettim ve 12 yıldır ev geçindirmek için uğraşıyorum, kendimi çok yorgun hissediyorum.. ve kadere çoook inanıyorum, aklımızın ucundan geçmeyen şeyler yaşayarak bu noktaya gelişimizi keşke görseydiniz ne demek istediğimi daha iyi anlardınız. birileri bişey yapıyor ve sen iradenden alınmışçasına bazı şeyleri yaşıyorsun... bunu anlatmakta zorlanıyorum ama yemin ederim başkaları senin hayatına şekil verebiliyor bazen... tüm bunları yaşarken burada anlatamadığım detaylar içimi öyle çok acıttı ki... geçim derdi, kariyerimi nasıl oluşturacağım deyip çabalamalarla 12 yılım geçti... bekar bir kızın ev geçindirmesi çoook zor...12 yıldır savaşıyorum bazı cepheleri kazanarak iyi bir cv oluşturmayı başardım allaha şükür ama şuan işsiz kaldım... mücadele, mücadele, mücadele hayatım bundan ibaret oldu... derken... beni seven bir tanıdığım tarafından evlenmem için teşvik etme çabasına girdi... tüm bayram tatili boyunca beni tanıştırmak için ikna turları devam etti ama ben o kadar sıkıntıları olan bir insanım ki, görücüye çıkmak için sahip olduğum şartlar hiç uygun değil gibi geliyor bana, çevremdekilerse beni böyle olmadığına ikna etmeye çalışıyor. erkek tarafı sürekli beni soruyormuş, babası nereli ne iş yapıyor falan sorularını duyunca tuhaf bi eziklik hissettim, ne diyeceğim babamla 19 yaşına kadar görüşmemiştim, sonra görüştüm sonra böyle böyle oldu mu? ... yoksa beni teyzem özel hayatında bir hata yapıp taşınmak için evi sattırdı şehir değiştirdi bu yüzden onunla dargınız mı? off kafam o kadar karışık ki umarım sizin de aklınızı karıştırmamışımdır... kol kırılır yen içinde kalır diye biriktirdiklerim kimseye anlatamadıklarım benim bunlar... Çünkü ben kızarım, öfkem içimde kasırgalar koparır ama, aile bireylerime laf söyletmem, ben söylerim ama kimseye söyletmem!... hata yaptılar ama bana ve anneme karşı, kimseye değil.. çevremdeki insanların dedikodu merakı ve gözlemlerim beni korkuttu... insanlar birbirinin açığını arıyor adeta... o yüzden ketumlaşa ketumlaşa, kızılcık şerbeti içtim diye diye, gerçekleri söylediğim zaman kırılıp incinmekten korkuyorum... zaten bazılarını ailevi sırlar olduğu için hayatım boyunca söylemeyeceğim o a ayrı... rica ediyorum bana akıl verin... 1. sorum : çalışıp annesine bakmakla yükümlü ve epey borcu olan bir kız evliliği düşünmek için borçlarının bitmesini mi beklemeli? yani tanış dedikleri kişiyle tanışmaya bile çekiniyorum... ev geçindirme derdinden özel hayatımı hiç yaşayamadım ki...2. sorumda evleneceğim kişiye babam ve bazı akrabalarımla görüşmeme nedenlerimi nasıl anlatacağım, bilmiyorum...34 yılı özetlemeye kalkınca karman çorman oldu galiba kusura bakmayın... çok karışık olduysa açıklamaya çalışırım.

Canım benım okuyunca ınan ıcım burkuldu cok uzucu seyler yazdıkların ama uzulme bu gune kadar yasadıkların yeterı kadar uzmus senı yeter artık de ve sende hayatını yasamaya basla bence

hah işte anlmasını sağlamak için ne kadarlık kımını anlatmam lazım onu bilemiyorum... kafamda bu meseleri halletmem lazım... şuan beni tanıştırmaya çalıştıkları kişi için değil, çünkü belki ben onu beğenmeyeceğim belki o beni beğenmeyecek ama bu komleksleri yenmezsem ileride önüme çıkacak adaylarda da aynı sorulara cevap arayacağım nasılsa

Ilk once ilk soruna cevap vermek ısterım bence herkesın dedıgı gıbı gıt bı tanıs bakalım belkı adamın yasadıgı daha kotu seyler vardır ve senınkılerı umursamaz bıle

evliliği düşünmek için tüm şartların uygunluğunu beklerseniz hata edersiniz. siz< adayınızls görüşün ve kısmetse iyisi için dua edip adım atın. belki hayatınız da buna göre bir nebze hafifler, sıkıntılarınız azalır... evlenmeyi düşündüğünüz kişiye hayatınızdaki herşeyi ayrıntıları ile anlatmak zorunda değilsiniz. babanız ile anneninizin küçükken ayrıldığını ve bu yüzden babanızla pek görüşmediğinizi söylerseniz, olur biter. akrabalarınızla olan özel ilişkileriniz ise sizi ilgilendirir. bunları anlatmak zorunda değilsiniz, ya da anlatmıyorsunuz diye sorumluluk duymanıza da gerek yok. zamanla şartlar olgunlaşınca yavaş yavaş belki söz edebilirsiniz. durumu açıklarsanız o da buna göre anlayışi gösterir. ama sormazsa da konuyu açıp anlatmanın pek mantığı yoktur sanırım.

çook teşekkür ederim desteğiniz güzel dilekleriniz için... iyi ki bu foruma yazmaya başlamışım yıllardır anlatmadıkça taşlaşmış sanki bazı düşünceler, sizler cesaretlendirdikçe güçlü hissetmeye başlıyorum çaresizlik hissi vardı ilk zamanlar. şimdi arada gidip gelmeye başladı nazlıustanın ve benim verdiğimiz örneklerdeki gibilerle karşılaşma korkumu yenemedim o ayrı aman allah değil dertli kulunun hiiiiçbiiiir kulunun karşısına çıkarmasın öylelerini. ama çook da fazla bunların sayısı . push ;

insanlar o kadar maddiyatçı olmuşlar ki, beni beklemeyip gitmesinden değil, benim yaşamımın zorluklarını görüp gitmesinden, bunun da bana kendimi kötü hissettirmesinden korkuyorum özgüveni toparlayamadık bi türlü . push ; T

ailemizi biz seçmedik yaşam tarzları yaşadıkları olaylarda elimizde değil malesef düzgün cümlelerle detaylara girmeden anlatmanın sorun olduğunu sanmıyorum siz durum böyle böyle ne ben annemsiz ne annem bensiz olamaz senin annende senin için öyledir gerekirse sende ona bakmazmısın deyin gerisini ona bırakın azcık eğriyi doğruyu ayırmayı biliyosa zaten yok demez bence dersede zaten bırakın koca olmayı evlat olmaz ondan yanlış anlamazsanız bişey daha belirtmek istiyorum affınıza sığınarak görücü usulü bi evlilik olcak olgun insanlarsanız desekki senelerin birlikteliği aşk evliliği olcak derim istemeyebilir aşkını başbaşa yaşamayı terch edeblr ama szin istediğiniz anladığım kdryla hayat arkdşı can yoldaşı bence kabul eder azcık aklı varsa T

kurcalayacaktır... bana da fenalık gelecektir... insanları yargılamam ben, hayatta herşey insanlar için bunu bilecek olgunluktayım. karşımdakinin de benimle ilglenmeyip dikikleyenlerden olması beni korkutuyor ve maalesef bu tv programlarından, magazin adı altında seyrettiklerimizden mi sirayet etti nedir toplumda didikleme hastalığı var galiba çok didikleyen birileri karşıma çıkarsa susturmayı öğrenmem lazım :44:

bu örneklediğim insanlar bir de ailevi sorunlarımı bilseler neler olurdu acaba allah göstermesin

ben tanışmanı öneririm ve en baştan şartlarını koymalısın sorulan soruların tüm cevaplarını olduğu gibi vermelisin cevap ne olursa olsun sonuçta sen istemedin böyle hayatın olmasını değilmi hatta herşeyi o sormadan sen anlatmalısın bu bu diye ev geçindirmek annene bakmak konusuna gelince evlilik olursa ozamanda yapabilirsin ister anneni yanına alırsın ister maddi olarak yardım edersin vs ama bunları en başta konuşmalısın M mbildi

Siz Almanya'da yaşamıştınız bir dönem değil mi? Üniversite 3'ten terksiniz... Öncelikle tez elden lisans tamamlama için açıköğretime kaydolun. Ve iş için de şunu tavsiye ederim. Almanca biliyorsunuzdur mutlaka, çeviri yapmayı deneyin, çok büyük paralar getirmez ancak hem evden çalışırsınız yemek ve yol masrafınız olmaz, hem para kazanırsınız hem de kitap okuyarak dilinizi geliştirdiğiniz gibi rehabilite de olursunuz.

evet iştee... gün ne güzel anlatmışsınız. gün gelip ne olacağı belli olmaz... evlilik nedir? savaş mıdır dedirtiyor bazen gördüklerim ve bu bana göre değil bunu iyi bildiğim için şimdden bu konuyu açtım. T

tüm bu korkularım size saçma mı geliyor bilmiyorum, bunu tetikleyen şeylerden biri de görücü usulü evlilik fikri sanırım, hani bir yerde tesadüfen tanışsam çok doğal olacağım, şimdi gel tanış baskısı yaparken bile bana hakkımda merak edilen onca soruyu sorabiliyorlar aniden :44: gitsem küçük çaplı bi prezantasyon gerekecek sanki insan kendini mülakatta gibi hissediyo AMAAA gaza geldim ve karar verdim tanışacağım KIZLAAR umarım aldığım karar doğrudur. bu arada ne olur görücü usulü tanışma tecrübesi olanlar bana biraz tiyo versin lütfeeeeen!!!

çok doğru söylüyorsunuz, ama garip bir psikoloji bu anlatmakta zorlanıyorum. kendimi o kadar yorgun hissediyorum ki senelerdir ailevi sıkıntılar, maddi zorluklar, iş hayatını zorlukları, kısacası hayat beni çok yordu. içinde bulunduğum durumu yadırgarsa kendimi kötü hissederim. itiraf etmek gerekirse ben bu durumda olmaktan utanıyorum, kendimi eksik hissediyorum. başkasına gelince eğriyi doğruyu çok güzel ayırt eder, mantıklı fikirler veririm, kendime gelince kuyunun içinde hapsolmuş gibi sanki beynim T