İnsanın aklı kemale 40 yaşında girer derler. Bir hikmeti olduğu söylenir. 40 Yasin, bebeğin 40 çıkması, Peygamberliklerin 40 yaşında müjdelendiği gibi daha bi çok örnek. Haklısın söylediklerinde.. O yüzden o zamana kadar hayat ile mücadelen başka oluyor. Öfkeler, sevinçler, sevgiler hep başka. Ama 40'dan sonra dediğin gibi hissizleşiyorsun. Bu iyi mi, kötü mü bilmiyorum ama dediğin gibi oluyor. Kabulleniyorsun, sorgulamıyorsun. Eyvallah diyorsun.

Allah rahmet eylesin, mekanı cennet olsun. Evet çok zor olmaması da var ama yok gibi olması da. Umarım bu hasretin ateşi bir an önce söner.

birak baba sevgisini 18 yasima kadar kendisiyle tanisamadim bile umrumdami degil. etrafimdaki insanlar baba dediklerinde bile ne hissettiklerini tahmin edemiyorum kiskanmiyorum da keske hic tanimasaymisim gormeseymisim daha iyiymis

Rahmetli olanların başı sağolsun, Allahım sabır versin inşallah... Varken yok olması da çok acı, Allahım kolaylık versin inşallah...

bende pek sevgi görmedim belki de görmemem daha güçlü yaptı beni.

Babamı tarif ettiniz.

Eksikliği gitmeyen nadir şeylerden biridir baba sevgisi. Öyle eksik, öyle yoksun bırakılıyoruz ki. Kim gelse onarmak yerine daha da bozuyor. Zaten tamiri mümkün de değil. O yarayı başkaları her zaman deşiyor.trombosit

Şükür ki kızım babası ile çok mutlu. Onunla avunuyorum. Ama şu bir gerçek küçüklük dönemimde yaşadıgım travmalarım evlenince bir bir ortaya çıktı. Tahammülsüz, sinirli bir insana dönüşmüşüm yıllar içinde.

Babamdan kaynaklı yaşamadım. Hep kavga ve şiddet vardı. Hiçbir şey olmadan vurduğu olurdu. Oturup konuşmaz ve hakaretlerle tüm özgüvenimi emerdi.

seninle benzer şeyler yaşamışız. ben de şuan 28 yaşındayım ve inan bana çocuklukta yaşananlar hiç de kolay kolay unutulmuyor. özgüvensiz biri oldum çıktım. ailede sevgi görmeyince seviyorum diyen herkese inanıyorsun zamanında. varken yokmuş gibi olması gerçekten çok acı.

Abartı sanmam çünkü ben de benzer şeyler yaşadım. Ve fiziksel, psikolojik şiddet gördüm. Babam eve para getirmezdi, bize harçlık vermezdi. Gördüğü bir çocuğa para verirdi. Babam beni bir yere göndermez eve hapsederdi. Kendisi gezmeye giderdi. Unutulmuyor ne yazık ki.

20 yildir gormuyorum umrumda da degil. bazen kizlarimi kiskaniyorum oda hemen yerini mutluluga birakiyor. o videolari asla izleyemiyorum nedense

Kesinlikle katılıyorum. Annemin maddi durumu iyi, devlette memur olarak çalışıyor fakat hep derdi ki, ben sizin için boşanmıyorum. Biz ne yaptık bizim ne suçumuz var derdim. Biz sana kötü bir şey mi yaptık da bize bunu çektiriyorsun derdik.trombosit

Öyle sevgisiz büyüdüm ki... Dayak hakaret küfür sindirme ne ararsan var. Jr çocuğa yapılacak tüm kötülükleri yaptı. essek gibi çalıştırdı çocukken yıllarca. Ne zaman üniversite kazandık adam olduk. hicbir şeyi unutmuyorum, keşke unutsam. gencligimde yaptığım her hatanın tek sebebidir. hep sevgi aradım şefkat sığınacak kapı, tutunacak dal. Allah a şükürler olsun eşim çıktı karşıma. kizim babasının prensesi. bakisi sevmesi her şeyi başka. Babamdan bana kalan şey stres depresif ruh hali sürekli gerginlik, kronik mutsuzluk. Ben unutmaya çalıştıkça o hatırlatıyor, bu bayramda bile eşime benim için çocukluğu çok zor geçti çok baskı altında büyüdü diyor. ne diyeyim ki, ha var ha yok işte öyle biri

Babaları çocuklarıyla konuşurken, onlarla oynarken, onlara içten bakarken ben çok kıskanıyorum. Aslında çok güzel bir şey ama içten içe keşke benim babam da böyle olsaydı diyorum. Kalbim sızlıyor. 24 yaşındayım ama hala video sitelerinden babaları ile oynayan kız çocuklarının videolarını izleyip mutlu oluyorum. Şunu merak ediyorum, aranızda baba sevgisi görmemiş olup, buna özlem duyan var mı?

Evet ayrı olsalardı benimde psikolojim duzelrdi belki böyle oldukça kimseye güvenmiyorum

öyle aman aman sevgi de görmedim ama umursamıyorum.

Şimdiden kabullenmenin bir yolu yok mu?

Bizim kadar sevselerdi bizleri. Arkalarında eksik evlatlar bırakıyorlar.

Sizi çok iyi anlıyorum Babam ben kendimi bildim bileli hep uzaktaydı sevgisini görmedim ama sevdiğini söyleyip benim sizden başka kimsem yok diyip yinede bizden ayrı yaşamayı tercih etti siz yine baba kız videosu izlediğinizde mutlu oluyorsunuz ben oturup ağlıyorum saatlerce onu çok seviyorum yanımda istiyorum ama babam istemiyor bizim kaldığımız şehiri sevmiyor hep kendi hayallerinin peşinde koşuyor bazen düşünüyorum acaba babam bizi çok sevdiğini söylüyor ama yanımızda olmuyor ya yaşlılığına hazırlık mı yapıyor diye saçma ama insan evladının yanında olmayı niye istemezki?

Annenin ne sucu varki eger bir meslegi ailesi yoksa arkasinda cekmistir kadin mecburen

Bu baba sevgisini neden yaşamadığına bağlı

Babanız sizi seviyormuş, aranız iyiymiş önemli olan da bu. En önemlisi sevgi. Aynı masada oturmasanız bile sevgisini hissettirmiş.

Bizde düzeltmeye çalıştık bı ara ama adam her lafimizda ona bir imada bulunduğumuzu sandı ama gerçekten hiç öyle birşey yapmadık. en son yine kafasında kurduğu şeylerden dolayı kardeşime telefonda "ben mükemmel bir babayim size baktım büyüttüm gibi şeyler söylemiş kısacası yine duzelmedi bilmem sizin durumunuz düzelir mi

Çocuğum için bosanmiyorum diyenlere duyurulur, gelip okusunlar burdaki hikayeleri.

Amin...

En çokta gurursuz oluşu, sürekli yalan söylemesi, inkar etmesi bıktırdı bizi

Babamla hiç bir zaman baba kız gibi olamadık. O kadar çok hataları olan bir insan ki artık hissizleştik ailece ona karşı. Kardeşlerim, annem kendisine dair artık saldık çayıra mevlam kayıra modundayız. Değişik bir adam, saçmalamak için dünyaya gelmiş, ALLAH anneme sabır versin.

Ben de kıskanıyorum baba kız videolarını ne yalan söyleyeyim Benim öz babam ben 6 aylıkken ölmüş Üvey babamı öz babam bildim 12 yasıma kadar Sağolsun hiç kendi evlatlarından ayırmadı hatta daha cok üstüme titrerdi Ama bilmiyorum ki yanlış anlaşılır diye mi, çekindiğinden mi öyle sarıp sarmalama durumlarımız olmadı hiç Yine de sevgisinden sevdiğinden süphem yok Biraz yüzümü asık görse gece uyuyamaz nesi var diye annemin basının etini yer, bana da soramaz Kurban olurum ben de babamı düşündükçe burnumun direği sızlar ağlarım hep. Sarılıp öpemese de uzaktan sevmesi de yeter. Sağlıklı, uzun ömürleri olsun babalarımızın.

Aynılarını yaşamışız, aynı şekilde davranırdı bizlere. Ben daha hayatıma girecek insanı seçmedim ama umarım çocuklarına çok bağlı bir baba olur. Belki bu silmese de azaltır diyorum.trombosit

Asamiyorsun bunu. Ben her yolu denedim

bende bvayılıyorum bu videoları izlemeye.

Bende babamı çok özlüyorum babanın yeri başka babam hayatta olsaydı herşey daha farklı olurdu ama herkesin kaderi ayrı. canım kiminin babası var ama yok gibi kimisi çok düşkün evladina imreniyo insan evet ama daha kötü durumda olanları da düşünmek lazım çok üzülme canım

Polisler umursamiyolar bulsalarda

Tüm amazonlara selam olsun. Türk kadını aslında birer amazondur. Yaşamları boyunca çektikleri dertleri sineye çekip, tek başlarına mücadele verdikleri için. Ayakta durmasına engel olanlara karşı, yeniden ayağa kalktığı için. Erkeklerden güçlü olduğunu emeği ile gösterdikleri için. Ve gerçekten de erkeklerden güçlü oldukları için. İşte erkekler de bunu bildikleri için, yeni amazonların yetişmesini istemezler. Buna rağmen yeni amazonlar, bu erkeklerin ürünüdür. Bu sadece ülkemizdeki kadınlar için geçerli değil tabi. Tüm ezilen, yıpratılan, elinden özgürlüğü alınmaya çalışılan kadınlar için geçerli. Unutulmamalıdır ki özgürlük bizim elimizde tuttuğumuzdan çok daha fazlasıdır. Onlar sadece yapraklarını koparırlar, köklerini sökemezler.

Babasından sevgi görmeden kendini yetiştirebilen her kız çocuğu Amazon gibidir.. Onlar öyle olur olmaz şımarıklık yapamazlar. İstediklerini yere tepine tepine elde edemeyeceklerini bilirler. Onlar bilirler ki istediklerini ancak kendileri tırnaklarını kazıya kazıya elde edeceklerdir. Başına kötü bişey gelse arkadalarında dağ gibi duran babalarını hissetmezler. Bilirler ki ben o duruma düşersem kendi kendime bu durumdan çıkabilirim, çıkamayacağını düşündüğü yerlerde ağlamak yerine akıllarını kullanır girmezler. Bu hayata 1-0 yenik başlasalar da giderek daha güçlü olurlar. Hayatla mücadele etmeyi öğrenirler. Kötüyle tek başına mücadele etmeyi öğrenirler. Tek başına ayakta durmayı hatta yetmedi annesini ailesini ayakta tutmayı da öğrenirler. Küçük şeylerle mutlu olmayı bilirler. İleride sorumluluk sahibi evine düşkün bir adamla evlendiklerinde o adamın değerini de bilirler.

Babamla tanışmadım, yaşıyor hala. Hiç de özlem vs duymadım. O kadar matah olsaydı boşanmazlardı, Ben kendimi daha iyi yetiştirdiğime inanıyorum.

Hiçte takmıyorum banane elalemin videosundan! Ayrıca zaman kaybı bence bakıyorsan bak ama sorun var demektir herhalde sende yoksa dert diye yazmazdın.

Tabi daha kötü olanlar var. Ben sadece babanın yerini düşündüğümde hep eksiklikle karşılaşıyorum.

Ben bebekken yasamisim. Kardesimi uc gunlukken yanindan kovmus Hatirlamiyorum ama bence karakterime olumlu etkisi olmus Kardesim daha farkli ve icten ice yaralidir Cok anlami yok o baba kizlarin Bilmedigim bsy, su an anne sutunu de hatirlamiyorum ama faydasi olmus su an geregi yok oyle bsy benim icin Rabbim bana dunyada cenneti gonderdi esim var artik..

Benim babam bizi küçüklüğümüzde hep dövdü, psikolojik şiddet de uyguladı. Nerede görse azarladı. Bunu abartı sanarsınız ama değil. Şimdi bile beni görmesin diye odamdan çıkmıyorum. Gördüğünde hemen azarlamaya başlar kızacak bir şey bulur. O kadar ezdi ki bu yaşıma kadar. Bahane değil ama hiç kendime güvenim olamadı bu yüzden. Hep ezik hissettim. Başkalarının çocuklarıyla öyle güzel konuşur espiriler yapar sohbet eder ki onlarla. Benimle bir kere oturup sohbet etmemiştir. Babamın olduğu bir ortamda konuşurken öyle kasılıyorum ki. İsteyerek olmuyor. Kendimi aptal gibi hissediyorum ezik gibi.. Ailece bir yere gittiğimizde ya da biri geldiğinde en özgüvensiz benim. Çevremizdeki herkesin babası kızlarıyla o kadar ilgili ki... Evlatlarını dinliyor herkes değer veriyor. Bizim evimizde biz hep aşağılandık. Fiziksel psikolojik şiddet gördük sürekli ve benim babam çok eğitimli bir insan. Dışarda herkes kibar Ne kadar iyi der. Halbuki evin içinde neler yaşadık biz, küçükken moraran yerlerimiz mi olmadı, yolun ortasında herkesin içinde yanlış yoldan yürüdüğüm için bağırıp azarlayıp rezil etmediği mi... Bir kere markette beni göremedi diye herkesin içinde tokatlamıştı beni. Bunları unutamıyorum, aşamıyorum, belki bir başkası aşabilir ama ben aşamıyorum. Daha neler yaşadım yazsam sayfalar yetmez. Şu an bunları hıçkırıklara boğulmuş bir halde yazıyorum. Kendimi öyle değersiz hissediyorum ki, arkamda bir baba desteği hissedemedim hiç. Bir hata yapsam beni savunmayı bırak adam yerine koyacak bir babam olmadı. Ben bunlarla yaşayamıyorum, aşamıyorum da bunları...

Bazı babalar babalık sorumluluğuna hazır olmuyor. Hatta çoğu baba. Geleceğe yatırım yapıyor demişsiniz. Belki de geleceğe yatırım yapıyordur seviyorum diyerek. Sizin ondan vazgeçmeyeceğinizi biliyor. S

Öyle çok kızıyorum ki bu babalara. Belki baba demek yanlış olur. Hayata gelmemize sebep olmuş olan insanlara... Neden toplumumuzda ki baba figürü bu şekilde? Yani neden çoğu kız evladı aynı şeyleri yaşıyor?Yetiştirme tarzı mı? Kadınların erkeğe çok değer yüklemesi mi? Belki de bu soruların cevabıdır tüm olan biten.trombosit

Ben de görmemek isterdim. Görmesem daha huzurlu olurdum. Anneme hep dedim işkence çektirmeye hakkın yoktu bana diye.

Ben de babam bizden ayrı olsaydı kendimi daha iyi yetiştirebilirdim diyorum.

Doğru Babam o kadar şey yaptı hep affettim ondan vazgeçmiyeceğimi iyi biliyo

Ben de babam olduğu halde baba sevgisi görmedim bunun lise yıllarımda çok zorluğunu çektim ama şu an biraz daha iyiyim

Başınız sağolsun Allah rahmet eylesin.

Annemin çok iyi bir mesleği var, devlette çalışıyor. Fakat çocuklarım için tahammül ediyorum modunda oldu her zaman. Oysa ben de istemedim babamın kavgasını gürültüsünü. Uzakta olsaydı en azından uzakta fakat sevemiyor derdim.trombosit

Şimdi yaşın çok genç o yüzden üzülebiliyorsun 30 lu yaşlarda öfkeden özlemeye fırsat kalmıyor 40 a gelince hissizleşiyorsun, ne hataları, ne sevgisi sana bir şey hissettirmiyor Ben babamdan ne duygusal ne fiziksel şiddet görmedim, bırakıp gitti, yok oldu öylece Yıllar sonra ölümüyle buldum onu, şimdi mezarında ziyaret ediyorum, konuşuyorum, anlatıyorum, yanına yatıyorum bazen ama eskisi gibi düşüncelerimi işgal etmiyor

babama dair hatırladığım bir tane güzel anım yok. bir kare fotografimiz yok. babam hayatta ama varken yoktu. ona dair ne kötü ne iyi hislerim var. en çok evlendikten sonra ihtiyaç duydum. arkamda dağ gibi duran bir babam olsaydı. bir ihtiyacın varmı deseydi? torunlarimi özledim deyip bir gün çıkıp gelseydi? eşime o benim gözümün bebeği diyen bir babam olsaydı çok isterdim.. ama yok. yapacak bişey yok. Allah sağlık versin. evladının eşinin başından eksik etmesin. benide evlatlarimdan eşimden ayırmasin. huzurumuzu daim etsin ve "babam" dahil kimseye muhtaç etmesin. amin

Aminn. En zoru o zaten varken yok olması.

Ben babamın yaşarken hic ayrını görmedim. Hep üzdü kirdi gecirdi. Onun yüzünden sürekli yanlış insana meylettim. Hani belki yanımda olsaydı arkamda olsaydı. Birinin destegine ihtiyaç duymazdım. Beni en çok bu yaraladı. En sonunda bu dünyadan kendisi ayrılmayı tercih etti. Hala sorguluyorum. Beni hic mi sevmedi hic mi gözü görmedi diye. O yüzden hep birilerine bağlanıyorum. Ama onlarda gidiyor. Sanırım bu da benim hayalkirikligim

Baba sevgisi görmediğim gibi bol bol şiddet ve küfür, hakaret gördüm sevgisini falanda istemem bu saatten sonra. hayatimda olmaması en büyük mutluluk.

Şükürler olsun Allah'ıma dualarımı kabul etti, babamla benim aramı bozmaya çalışan kalleş kardeşi gününü gördü, üzülenin ahı çıkıyor yeter ki sabır... binlerce kez şükür rabbime

Babam yaşayan bi ölü gibi hayatımda. Gece geliyor eve. Onun dışında öyle iletişim kurma olayı yok zaten gelir gelmez siyaset programı açıyor. Verdiği sözlerin hiçbirini tutmuyor. İlgisiz biri. Anlat anlat bitmez

Ben babasi olup babasiz buyuyenlerdenim. Annem bana hamileyken dedemin evine gelmis ben dogduktan sonra bosanmis simdi 24 yasindayim babamin kac yasinda oldugunu bile bilmiyorum hayatimda hic baba demedim

Keşke böyle insanlar evlenip baba olmasalar.

Benı anlatmışsın bızde cok soguk bır aileyiz bayram dan bayrama oper sarılırız kucukken dayımlarla ıcıce buyuduk onun cocuklarıyla arası cok iyiydi cok kıskanırdım sımdı bıle arkadaslarım babamı cok severım oda benı sever dediklerinde bile cok kıskanırım

Ben de hissizleşmek istiyorum. Bir gün hissizleşeceğimi bilmek istiyorum. kendinehas Kadrolu

Ben nefret ediyorum ben suan 22 yasindayim ve ozamanlar 7-8 yasinda falandim benim babam kumar oynardi calismazdi evde asla 1 gram ekmek yemek olmazdi buz dolap bile yoktu ben geceleri pazarlarda yere atilanlari toplardim annem sevinsin diye evimizde sadece bi yatak bide soba vardi ama odun yoktu arka sokakta firin vardi odun kirarlardi bende tozlarini toplardim amcalarimdan ekmek parasi isterdim ozamanlar 10 krs tu ekmek surekli sizle mi ugrascaz diyip yuzume kapatiyolardi evde elektrik su hic bisey yok mum bile yok annemle korkmamak icin camdan bakar sarki soylerdik annemi hergun doverdi gece uykudan kaldirip bile doverdi ve sonra ben 9 yasina geldim anneme artik dayanamiyorm ayril dedom ayrildi hayatimoz biraz olsun duzeldi ve suanda kardesim 16 yasinda kiz evden gitti ve gelmiyo esrar bagimlisi oldu o bize sahip ciksaydo boyle mi olirdu onu asla affetmicem insallah döner diye hergun dua wdiyorum ama bosuna cok ozledim kardesimi aglamaktan goz yaslarim bile kurudu

Babam yaşamasına ve benim kendisine defalarca baba bana sevgini göstermiyorsun dememe ragmen göstermez. Savunmadı biz görmedik gösteremiyoruz. Yani bu eksiklik hasır altı edilir ama tamamen geçmez bence. Yapılacak çok da bir şey yok

Ben babamı 2 bucuk yasımdayken kaybetmişim ona dair hic bir sey hatırlayamıyorum o kadar canımı yakıyor ki baba kelimesini hic kullanmıyorum kullanamıyorum çünkü kendimi sadece hayatta olupta bunları yasayamasaydım diye teselli ediyorum ama cok zor cok iyi anlıyorum seni

Annemle babam boşanmadılar. Bu yaşıma kadar hep birlikte yaşadık. Babamı sadece akşamları eve girerken görüyordum. Direk odasına girerdi. Yaşının da verdiği artık bitmişlik var. Ee onca yaştan sonra son beşik olarak doğunca çokta bir şey görmedim. Ama hiç yadırgamadım da. Sevgisiz de değilim. Özlemini de çekmiyorum. Sadece baba evlat ilişkisi ile ilgili pek bilgili değilim o kadar.

Bende oleydı sımdı bıle ozguvensız im

babam bir gün ; biz hiç baba sevgisi görmedikkki sevgi göstemeyi bilellım, o yüzden çok sevsemde göstermeyi bilmiyorum demişti... bu saatten sonra da göremeyiz zaten, buz gibi mezar taşları, mekanları cennet olsun

Amin canım bütün anneleremize

Evet bu gerçekten doğru. Bize neden bunu yapıyorlar hiç anlamıyorum. Ne yazık ki artık kurtulmak istiyorum.trombosit

Ne kadar güzel. Allah o babadan da razı olsun.trombosit

babam öldüğünde kardeşim 10 yaşında idi. pek te aramadı babamı. benim çocuğum benim kadar yaşamaz ona eminim

Babalar böyle olunca insan evliliğinde de acaba diyor. Acaba bu insan doğru kişi mi? Acaba aynılarını çocuğum yaşar mı?

Özgüvenimi yeni yeni kazanıyorum. Babama karşı gelmeye başladım ve bu da babamdaki özgüveni almaya başladı. Benden besleniyormuş.

Ben görmedim. O zamanlar herkesin babası öyle sanirdim. Büyüyünce biraz canım acıdı. Ama evlenip çocuklarım olunca unuttum. Tek korkum ben de çocuklarıma sevgimi veremezsem diyeydi. Ama görmeyince daha çok sevgimi verdim önümde kötü örnek olduğu için o kötüyü yapmamaya gayret ediyorum. Kendi çocukluğumu hatırlayıp ona göre empati yapıyorum.

Bende baba sevgisi görmedim.. Zaten kendisiyle görüşmüyoruz. Çalışmadı bize bakmadı üstüne başka bir kadın buldu ondan çocuk yaptı ve bunu yaparken hala annemle evliydi vs. Küfürler ederdi herşeyimize karışırdı neyseki annem sonunda boşadı bizde kurtulduk annemde.. o yüzden baba sevgisine bende çok hasretim çok özeniyorum baba kız ilişkilerine Canım kızım diye hiç sevilmedim bende Haklısınız sizin kadar bende kıskanıyorum onları

Annem babam ben 3 yaşındayken beri ayrılar. 3-5 senedir babamla her şeyimi konuşuyorum, küçükken kola al bile diyemezdim. Babam her zaman arkamda, yanımda, bana destek olur ama babanın her akşam ailce sofraya oturması başka. Kim ne derse desin yanınfaki gibi olmuyor. Allah'ım bizi annemle babamı ayıranlara sabrettim ve cezalarını verdiler, ahım tuttu.

benimkiler de boşandılar yıllar önce ve evde bir baba figürünün olmamasına o kadar alıştım ki evlenince ne yapacağım, nasıl olur acaba diye düşünmeden edemiyorum.

Aynı şekilde bunları ben de yaşadım. Şuan düzeltmeye çalışıyor fakat başaramıyor. Belki de benden kurtulmak istediği için iyi davranıyor bilemeyeceğim. Varken yok gibi olması çok acı.

benmki de manen yoktu millet babasınla nasıl anlaşır mutlu olur küçük bir kızken ben öyle uzaktan baktım onlara hep.

Keşke ben de aramasaydım.

canim