Ya seni yerim :))) Kendimi okudum sanki. Demek ki kendimi de sempatik buluyorum. Ne yorum yapacaksan yap git arkadaşım deme çünkü yorumum bu kadardı. Sana verecek aklım yok olsa kafama sürerdim.

Oglum 11 aylikken tum gun bagirirdi cok iyi hatirliyorum, bu 13 aylik olana kadar surdu, iste o 2 ay icinde tam anlamiyla yurumeye hatta yalpalayarak kosmaya baslamisti. Belki buyume atagi yasiyordur. Sakin olun, daha 2 yas sendromu var 2-3 yas arasi can okuduklari donem genelde, 3 yas sonrasi baya kolayliyor ama Uykusunu aldigindan emin olun gun icinde, bazen bizim tahmin ettigimizden daha cabuk yoruluyorlar. Bnm esim kadar yogun calisanini gormedim inanin, bunu da yalniz olmadiginizi belirtmek icin yaziyorum. 3 aydir yok gorev nedeniyle ve bir 3 ay daha yalnizim, evde oldugu zamanlarda gunasiri nobette oluyor, yasadigim yerde es dost akraba kimse yok, bide 8 aylik kizim var, iki cocuk arasinda suan kimligim isteklerim onceliklerim kayip. Sakinlesin inanin bu mizildamalari gececek, bi 2 sene daha sabredin

Benimki de gün mü ayarlar, ben görüyorum onda o ışığı :) Bakıcı bulsam da eşime ihtiyacım azalmayacak ki. Beni asıl zorlayan onun çalışma şartları. İş değiştiremiyorsa birsüre ara versin dedim ben de. Kendi kendime dedim yani. Ona söyleyebilmek için prova yapmam lazım ki duyar duymaz reddetmesin. T

Kumandam, pijamalarim, adam al şu çocuğu başımdan, akşama kadar iş stresi yetti, birde cocuk sesi.. çay varni çay, be adam akşama kadar evde yattin yaptığın yemek bumu, ay soylemesi bile bir hoş oldu hatunlar

Calismaya alisiksan evde ve cocuktan bunalmissin bence... calismak insani yorsada belkibi duzen ve kendine guven veriyor... surekli evde olup yemek bulasik zor.. bence madem corba yapmissin stres yapmiycaktin.. yanina disardan pude lahmacun alicaktin.. yanina ayran salatasi zaten hazir olur.. birde kavun karpuz mis gibi aksam yemegi.. bosa telas ettin.. dert o degil anladim gerci., dedim ya calismaya basla bence..

Kotu bi fikir cunku zmnla esinde sklcak ve birbirinize saracaksiniz

Erkeklerin cogu boyle.. madem bu kdr arkadas duskunuydun onlarla evlenseydin beni niye harcadin? Onu bunu bilmem bizim kulturumuzde cogu anne yanlis yetistiriyor oglunu ceremesini karilari kizlari cekiyor

Aa, ne iyi ne iyi. Anneliğin pişme bölümü efem. Aklın varsa delireceksin yani. Hem olur öyle yav, aralarda, olur yani, niye olmasın? Düzelecek, düzelecek. İşten çıkmasa dahi izin alıp sizinle vakit geçirmesi şaaart.

Çoğumuz benzet durumdayız çünkü içinde bulunduğumuz çağ bizi mükemmel olmaya zorluyo, her anlamda, fiziksel olarak güzel ve fit görünmeliyiz işte başarılı olmaliyiz iyi yemek yapmalı süper anneler olmalıyız ha birde iyi seks var... Geçen parkta bi kadın diyo ki ay ben 4 tane büyüttüm gık demedim, ben rabi nasıl dolduysam küstüm resmen, sizin için tej kıstas çocuğun büyümesiydi çünkü dedim, sokağa salıyodunuz o arada işinizi yapıyordunuz ve tek iş mecranuz evdi, ama bizim hem is hayatimiz var hem ev, ustelik sokaklar güvenli değil bizsiz sokağa salamıyoruz çocukları, sizin zamanınızda amaaaan evlendim salayım vardı şimdi insanlar bilinçli spor yapiyo kendine bakıyo herşeye yetmeye çalışırken arada öf demek vok normal

Ne güzel bir dusunce ve keşke eşiniz uygulasa. Ben de çok bunaldim 8 aylık bebeğim ama kimse yok etrafımda çocukla dışarı çıkıyorum falan ama kesmiyo artık. Ben sizin önerinizi arttiriyorum ve Şöyle diyorum yaz bitmeden 2 ay bi yazlık kiralasak tatil yapsak uzun uzun sabahtan denize girsek kahvaltı sonra bi uyku sonra esim çocuğa baksa ben tekrar denize girsem sonra yemek hazırlasak falan yan komşumuz olsa bi çay içsek akşamüstü imkansız değil böyle şeyler ama bana ulaşılmaz geliyo iste. Yani eşimle birlikte şöyle kenarda para olsa da 2 ay offf off

Offf ama ya ama Neyse güldüm en azından iyi geldi :)

Eşimin elinden pek iş gelmez ama beni bırakıp bırakıp gitmez sanmıyorum. Ama nolur, o cidden depresyona girebilir mazallah onunki hiç çekilmez işte. İki anlamda da ihtiyacım var eşime ama ayıracak vakit bulamıyor. En son ramazan bayramının birinci günü izin kullandı, kurban bayramının birinci günü kullanacak tekrar. Onlar da başbaşa geçmiyor zaten. Çocuk bakımına birini bulayım da duygusal ihtiyaç ne olacak. Birkaç ay en azından bize vakit ayırsa her şey daha güzel olacak sanki. Veya ben öyle sanıyorum.

Gercekten bazi cocuklar bit kadar halleriyle annelrinin psikolojilerini bozabiliyorlar su konuda yanlis buldum anneniz babaniz evde misafirken cocuga bagirmayin kendinize tokat atin ama bagirmayin ustlerine aliniyorlar ben de sizinle atni durumdayim farki esim bana yardin etmez pskolaga gitmeyin uyutucu ilaclardan veriyolar o cocukla uyuyamazsiniz daha da delirirsiniz isi birakmak yerine yaniniza yardinca alin gecinebiliyorsanz annen ya da kayinvalideniz olabilir hic degilse evin is yukunu biri alirsa cocuga daha tahammullu olursunuz

Neden bunun ne kadar cazip olduğunu anlayamıyorlar?

Çok acil bir şey varsa eşime söylüyorum da standart alışverişi ben yapmaya çalışıyorum. Geç geliyor, daha yemek yenecek oluyor, çocuğun uykusu geliyor, geldiği saatte 15 dakika bile kıymetli oluyor. Bahane sıralar gibi oldu :) bendeuyeolcam

Çok tatlı anlatmışsınız. Çalışan bir insan olarak evde olduğumda sizin gibi oluyorum. Çünkü evin işi bitmiyor ve hayatta sürekli bir düzensizlik oluyor. Yavrununda en hareketli dönemi. Üst üste gelmiş. Eşiniz işten çıkar mı bilemem ama güvenin bu dönem geçecek. Şimdilik siz sakinliğinizi korumaya çalışın. Birde 1 çeşit yemek neyimize yetmiyor. Zaten herkesin kilo problemi var deyin geçin. Çok bunaltmayın kendinizi. Sağlıkla büyüsün yavrunuz inşallah.

biraz çocuktan bunalmışsınız gibi geldi bana ama destek alın mümkünse.

Esiniz calismaya devam etsin siz de bi yardimci tutsaniz? Haftada 3 gun yada hafta ixi yarim gun gelse ve coxukla ilgilense siz de kafa dinleseniz? Ben sizin kadar bunalmis olsam boyle yapardim

İşlerine gelmiyor böyle iyiler çünkü. Adam akşam işten çıkınca arkadaşlarıyla buluşuyormuş haberim yok. Dün tesadüf eseri öğrendim kızdım haliyle. Eve gelince bana diyor ki sabahtan akşama kadar sıcakta çalışıyormuş ne varmış arkadaşlarıyla buluşmasında. Benim omzum tutulmuş, çocuk ağlıyor öğlenden beri bir şey yememişim, yemek yapmaya çalışıyorum beyefendi beni her gün huzursuzluk çıkarmakla suçladı. Şimdi sen olsan böyle geniş ferah rahatken kendini çocukla eve kapatır mısın?

Inanin bunlarin hepsini carpi iki yasiyorum ilk oglum 19 ikincisi 4 aylik bazen birakiyorum bagirsin aglasin diye nasil bizim ihtiyacimiz oluyorsa onlarinda aglamaya ihtiyaci oluyordur diye dusunuyorum bazen benimde boyle bunaldig im anlar oluyo ve birini babalarina birakip digerie parka falan gidiyorum 1 cocuk hic cocuk diye evime geri donuyorum ve sanirim soylenecek tek sey zaman sadece birazcik zaman gecici bu ofke bu hirs bu ihtiras :)))

Benzer bi surecten ben de gecmistim :) Oglum ilk dogdugunda bayram oncesine denk gelmisti, esim de izin almisti. 2 hafta beraberdik ve ben dunyanin en mutlu insaniydim. Sonra o ise basladi ve ben iki ay boyunca o evden cikinca aglamaya baslayip o gelene kadar aglamaya basladim. Bizim evde benim gelirim daha yuksek ve kendi ofisim oldugu icin ise donmem elzemdi. Esime isten ayril cocuga sen bak demistim :))) bana uzayli gormus gibi bakmisti.. ne gunlerdi.. Senin tek ihtiyacin olan bir mola. Cunku annelik bitmek bilmeyen bir mesai. Bir yardimci tutmak inan sana cok iyi gelecek :)

Bence bi sakinleşip tekrar düşün bunyazdıklarını unut sen hatta. Durumun vehameti beni strese soktu şuan, lütfen sakinleş

Eşin işi bırakmasın sen işe dön Evde bunalmışsın huzursuz anne huzursuz çocuk demektir

Çalışmaya alisan bir insanın ev ile çocuk ile uyumsuzlugunu, sabirsizligini gördüm ben.. Bebeğinizin size iş yaptırmamasi filan hepsi normal. sizin bu durumlara alışmanız lazım. kendinize telkin edin. buyutulecek hicbisey yok. cok cici anlatmissiniz. Sanki bir yazar havasında çok beğendim yazim tarzınızı. İnanın Instagram da paylaşımlar yapsaniz çok tutar. saka değil bunu size söylemek istedim. cok akıcı, okuyana o anı yasatiyorsunuz.

Benim hassas noktamda ev işi ve yemek. Nefretlik işler bencede cidden. Ütüyü söylemiyorum bile. Ama burda elektiriğiniz çok tatlı gözüküyor:)

Benim de tahammülüm yok. Hayır, kendi de diyor ben işte bu kadar yorulmuyorum diye. Madem öyle gel yardım et. Zaten sabahtan akşama dışarıdasın. Güneş var diye evde kapalı kalıyoruz akşama kadar. Çocuktan önce zaten ağzımı açıp tek laf etmiyordum. Demek ki benim derdim senin arkadaşlarınla görüşmen değil. Ama bunu anlamıyor neyse ben şu an sessiz ve sakin bekliyorum. Nasıl olsa kasım gelecek tercihler başlayacak.

Eşinin işi bırakması yerine eve bi yardımcı almak daha mantıklı değil mi?

helal yürü seni kim tutar güzel fikir

Bu stres sanki her hücreme işledi. Yarın güne sakin başlayabileceğimi düşünmüyorum Noluyor bana ya.

İflahını keserim adamın. Kahvem nerde benim ulennn diye bağırmak istiyorum :)

Tatlim alisverisi esin yapsin ya da ikiniz.. marketler 5 te kapanmioki.. hersey gececek zaman lazim

Esiniz isten cikmasin, bir daha ayni konumda ayni maasta is bulabilcek mi? Bunalmissiniz bence guzell bir tatile ihtiyaciniz var kafa dinlemek icin...

Yarım gün kreşi tavsiye ederim

Ama esiniz sizin yaptiklarinizi yapmayacak ki Erkeklerde bizdeki icgudu yok maalesef emin olun 2 gun sonra kendini disari atar Esime ihtiyacim var demissiniz de hangi bakimdan var ihtiyac? Cocuk bakimiysa dedigim gibi esinize degil bir yardimxi kadina ihtiyaciniz var Sizin kendi kisisel ihtiyaciniz varsa berabee vakit gecirmek, konusmak, dertlesmek vb bunun cozumu de adamin isi birakmasi degil, alin karsinoza oturtup konusun ve anlatin ihtiyaclarinizi o da size vakit ayirsin Yani hepsinin cozumu baska seyler ama esin isi birakmasi degil

Ahh evde olunca ne olacak saniyosunuz ki izne ciktim dinlenmek istiyorum deyip ya tv karsisinda yada elinde telefonla yatacaklar cunku onlar calisiyor biz evde oynuyoruz hemde 2 bebeyle :))))

Olumlama ve telkinlerde bulunsan kendine, bir de şu var ki; annenin ruh hali çocuğa da sirayet eder, sen mutlu, sakin, huzurlu ol ki bebeğin de sakimleşsin. Gez hava al biraz oksijen iyi gelir

Ya çocuk elbette bunaltıyor da eskisi gibi değil. Destek almak için çocuğu bir yere bırakmak lazım o da yakın zamanda mümkün değil. Yoksa ihtiyaç hissediyorum sanırım da pek çaktırmıyorum kendime.

Sonra ben calismayip evde bunalan bir annenin bu bunalimi cocuklarina sa yansittigi icin faydali degil zararli oldugunu soyleyince nankor kiymet bilmez sahip oldugum cocugu haketmeyen insan muamelesi goruyorum. Konu sahibi bu yorumum size degil siz bir sure ucretsiz izne ayrilmissiniz. Ama defalarca konusu oldu. Her seferinde cocugum icin isten ciktim diyip cildirma esiginde kadinlar. Bakici baksa cok daha iyi bakar eminim.

Bakıcı bulup çaluşmaya erken başlama şansınız yok mu? Belki öyle daha mutlu olursunuz? Ev işlerine yardımcı olan bakıcılardan, en azından eve gelince sadece çocukla ilgilenirsiniz hem görmediğiniz için özlem de fazla olur daha iyi olur gibi geldi..

Ay çok teşekkür ederim :) Ben lisede kompozisyondan hep 60 alan insanım, güzel olsun diye bir şey yaparsam elime yüzüme bulaşır o Beceriksizim biraz. Moral için teşekkürler :)

Öyle gelişine yazmak istiyorum. Daldan dala atlayabilirim, uzun yazabilirim. Hiç düşünemeyeceğim, sadece biraz rahatlamaya ihtiyacım var. Annemler geldiler sabah, bizim tarafta işleri vardı. Çok yoğunlar bugünlerde, üstüste gelen işler. "Yemeği de burda yesek." dedi annem, atladım tabii kaç gündür dinlenmediler, bizde dinlenirler diye. Uğraşma beraber yaparız dedi, çıktılar işlerini halletmek için. Onlar yokken bi çorba yapabildim(3 saatte), bu bile başarı benim için. Oğlum 11 aylık. Özellikle bu aralar sabahtan akşama kadar bağırıyor. Annemler geldi, otursunlar istedim ama ne mümkün. Babam çocuğa baktı, ben bi yemek bi çocuk koşturdum, annem de öyle yaptı bir şeyler işte. Kimse dinlenemedi, kimse oturamadı. Bütün gün ne kucakta oturdu, ne kucakta gezdi, ne yürütülmek istedi, ne oturup oynamak istedi, uykudan bahsetmiyorum bile onu genelde reddeder. E ne istedi bu bebe? Dayanamadım, oğlum ne istiyorsun sen diye yükseldi sesim, yüzüme baktı "nennennennenneeee lüllüllüüü dıgım dıgım" diye daha yüksek bi sesle cevap verdi, küfretmemiştir inşallah. Duyarlı anne kasmayacağım, zaten el kadar bebe daha ne kadar vakit geçirdik ama hiç bağırmadım bugüne kadar. Ki hep zor bi bebekti, en rahat günlerim aslında, gittikçe düzelen bir grafik çiziyoruz her anlamda. Ama bugün elim ayağım dolaştı, hiçbir şeye yetişemedim, sanki evdeki her eşya da benim ayağıma dolaşmaya yeminliydi. Bu çocuk bugün sinirimi bozuyor dedim en sonunda, her zamanki haliydi aslında. Bir de noldu, babam dışarı çıktı, markete uğramasını istedim. Bi rahatladım markete gitmekten kurtulduğum için, çünkü çocuğu da uyutmam lazım bir şekilde. Babam elleri boş geldi cüzdanı unutmuş. Babam ya anahtarını unutur, ya telefonunu, ya cüzdanını veya şarjı biter, kaybettiği gözlük ve şemsiye sayısı iki basamaklı. Dağınıktır çok eskiden beri. Babamı göndermedim tekrar çok sıcak diye, ben çıktım ama nasıl ağlıyorum. Tamam size basit geliyor ama benim için Afrikada susuzluk çözülecekmiş de biri taş koymuş son anda olmamış gibi bir şeydi. Eşimi aradım ağlaya ağlaya, ona döktüm içimi neden bi işim rast gitmez diye. Dünyanın bütün yükünü omuzlarında taşıyan İsmail Abi gibi söylendim. Durumun ciddiyetsizliğinin farkındayım yani. Sıkılan varsa daha devam edicem sanırım bi bu kadar daha. Şimdi önce bu çocuk neden bu kadar çok bağırıyor bilmiyorum, her konuda kendimi o kadar çok sorguladım ki bir de bu konuda sorgulayamayacağım. Sıcak ve diş birleşince çocuğun ayarları bir tık daha bozuldu, farkındayım. Çocuğu karşıma alıp "oğlum sana sıcaksa bana da sıcak, dünya senin etrafında dönmüyor" demem saçmaydı, dünya onun etrafında dönüyor elbette. Benim neyim var derdim bu. Dudaklarım yara oldu bugün ısırmaktan. Şu ana kadar 3-5 defa bu hale gelmişimdir. Marketten dönüşte poşetler sinirimi bozduğu için yere atıp üzerinde tepinmek istedim, mutfakta tabakları yere atmak istedim, daha vahimi araba kullanırken bildiğin duvara toslamak istedim. Ben çocuğumla sakin bi paylaşım yapmak için ücretsiz izne ayrıldım, oldu da, hiçbir yere yetişmeye çalışmadığımız için strese girmedik, evden çıkmak bazen 2 saatimizi aldı ama problem olmadı. Ama bugün korkunç bir ruh halindey im. 3-5 defa bu hale geldim ama ben ev işi az yaparım, genelde özene bezene yemek yapmak istediğimde böyle oluyorum, bilirsiniz pilavın altını bile kırk kez kapatmak gerekir bazen. Yani bir de adam gibi iş yapsam infilak mı edeceğim? Sorun ne? Gerçekten hiç iyi değilim. Berbat hissediyorum. Psikoloğa mı ihtiyacım var? Olmasın, çünkü öyle bir vaktim yok, gidemem. Normalim bence ama birkaç ay önce gecenin bir yarısı elimdeki bardağı yere fırlatıp eşime görmüyor musun hastayım ben hasta deyip durmuştum defalarca. Eşimi ağlarken en fazla 3 kez görmüşümdür, biri o geceydi. O gün de iyiydim ama gece noldu bilmiyorum. Gün içinde gülüşmeler, oynaşmalar, depresif değilim hiç. Sorunumu çözemesem de kendimce bir önerim var. Eşimle konuşmayı düşünüyorum. Bu konuşmadan sonra beni muhtemelen direkt hastaneye yatırmaya götürür :) Eşime işten ayrılmasını söyleyeceğim. 3 ay 5 ay, baktık her şey yolunda 9 ay en fazla, büyük ihtimalle aynı yere döner sonra. Eşim evde olduğunda daha iyiyim, çocuğun yükünü de beraber paylaşınca hiç sıkıntım kalmıyor. Yani bunu kısa süreli tecrübe ettik sadece ama bana iyi gelecek sanki. Ev kredimiz var. İki arabamız var, birini satarız, çocuğun altınlarını benim üç beş altınımı bozarız, krediyi kapatırsak benim maaşım yeter. Bu arada çalışmaya başlayacağım yakında. Bu ara tek hayalim bu. Bence o kadar saçma değil ya. Hem çocuğa o bakar bu sene. Keşke kabul etse. Hiç oluru yok mu bu düşüncenin sizce?

Valla bende annem yemeğe kalmaya falan gelecekse böyle oluyorum. Millete içli köfteler yapan kaç aileyi ağırlayan ben şapşal, kendimi öğrenci evinde yaşayan 20 lik kızdan hallice hissediyorum. E tabi böyle olunca herşey birbirine giriyo hiç yetiştiremiyorum. Günlük normal gelen herşey sinirimi bozuyo bi wc ye bile vakit bulamıyorum sanki. Bide annem beğenmeyecek yada layıkıyla ağırlayamayacağım korkusu tabii ki... ve saçma sapan herşeye ağlama duygusu... Annem biraz eleştirmeyi ve herşeyi dört dörtlük görmek ister. Güzel bi sofra Temiz ev Edepli terbiyeli döküp saçmayan çocuklar Dıdısının dıdısına kadar soracak bir eş... vs işte Haliyle ben açık vermeyeyim derken, herşeyi beğensin düşüncesinden hiç birşeyi tam yapamıyorum. Yapamıyordum aslında, bu sene amaaan dedim beğenmezse beğenmesin millet neler yaşıyo otursun şükretsin mutlu bi hayatı var kızımın diye dedim, bu sefer herşey tam yolunda gitti inanmazsın Umarım eski manyak hallerime dönmem :)

Bence yorgunluktan kafayı yiyoruz

Bence sana bu çocuk bakma işi fazla ağır gelmiş çok bağırmasının nedeni diş sıcak artı senin ona bağırman olabilir. Taklit yeteneğinin geliştiği aylar bu sıralar. Kınamıyorum hepimizin başına geldi. Tavsiyem işe başla, bebişi de bebek kreşine verin.

Çok mantıklı ama istediğim eşimin desteği aslında tam olarak.

Eşin işten ayrılırsa yeniden is bulması zor olmayacak mı? Bir iki aylık izin alsa aslında daha iyi olabilir. Ama ben olsam yardimci düşünürdüm eşimin işi bırakmasıni göze alamazdim sanırım.

Bulur muhtemelen ama ben aynı konumda iş bulmasını da istemiyorum açıkçası. Daha az çalışsın, daha az kazansın. Harcayacak vaktimiz yok, ne yapayım öyle parayı. Yatırım için çalışmak hiç bana göre değil :)

Çorbayı yapmışsınız ne güzel. Arasaydın pideciyi sen 5 tane kuşbaşı kaşarlı yap acil deseydin:) madem annen yorgun senin bebe huysuz yemek yapmakla ne uğraşıyosunuz? Tencerede pişmese olmuyor mu yani? Geçecek zor günler sabret ama sende hayatını basitleştirmenin yollarını bul

Yemin ederim evlenince aynı sizin gibi olacağıma eminim. Kesinlikle sizinle aynı şeyleri yaşayacağım Tecrübesiz olduğum için bir şey diyemiyorum ama geçici bir dönemdir sanırım.

Bir bakıcı tut ve işe geri dön

Ama eşime ihtiyacım var, çok hem de. Söylediğiniz kesinlikle değerlendirebileceğim bir fikir, eşim de teklif edip duruyor ama eşime ihtiyacım var benim gerçekten. F

Eşinizi hayatınıza bu şekilde dahil etmeniz biraz zor görünüyor :) Türk toplumu henüz buna hazır değil :) eşim şu an çalışmıyor olmama rağmen evin yükünün de yarısı sırtlanan, mümkün olduğu kadar benim konforumu önde tutan biri olmasına rağmen ona da sen biraz evde kal ben çalışayım desem epey eğlenir :) Bazen çocukla dipdibe 24 saat zorluyor ve çocuktan kaçası geliyor insanın. Ama 2-3 saat birine bırakma şansınız olsa döndüğünüzde hem kafanız rahatlamış oluyor hem özlemiş oluyorsunuz. Çocukla vakti daha mutlu geçirirsiniz. Bizde bu bırakacağım kişi babası. Siz de başka şansınız yoksa yardımcı birini işe alacaksınız. Kendinize vakit ayırdıkça mutlu olursunuz. O eve hapsolmuşluk hissi gider en azından. Hatta çocugu özlediğiniz için daha eğlenceli vakit geçirir daha rahat bir anne olursunuz..

EşiniZin size iyi gelen yanı dışarıdan gelip sizdeki havayı dağıtması. Taze bir nefes gibi. O da aynı evin içinde aynı şeyleri yaşasa ve devamlı dipdibe olsanız, artık ikiniz de sıkılırsınız hem hayatınızdan hem birbirinizden. Çocuğun en zor zamanları. Bunalmanız normal. İşlerin birbirine karışması da. Benim de yapım biraz sizin gibi. Kafam karıştığında bütün işleri topluca karıştırırım birbirine :) ve bir gün yüzünden bir haftam gider. Benim çocuğum büyük, kurulu bir düzenim var ama eşimin ailesi çok anlayışsız ve çok yakınımda oturuyor maalesef. Benim en meşgul zamanlarımda habersiz yatıya gelmeler filan. Sıyırıyorum yani. Eşim de nasibini alıyor. Benim haklı olduğumu da biliyor ama bunun için benim çözümüm elim ayağım yardımcım. Geliyor, beraber toparlıyoruz, artık evin düzenini bildiği için bana sormadan Yapıyor. İşimi çok kolaylaştırıyor. Başka bir arkadaşımın da iki küçük çocuğu var. Çocuğu bırakacağı kimse yok. Düzenli YARDIMCISI var onun da. Ev hanımı olmasına rağmen haftada 3 gün geliyor. Bebek Ona alıştı. Alışverişe gideceğinde bırakıp gidebiliyor. tek başına dışarı çıkıp biraz kafa dinlemek bile çok iyi geliyor. Bir misafiri geldiğinde hiç panik Yok. Direk organize edebiliyor. İki kadın hallediyorlar her şeyi. Eşinizin işi bırakmasındansa bu çok daha mantıklı bir çözüm bence. Eşinize sarmış olabilirsiniz. İkiniz beraber kafayı yemektense, ikiniz beraber rahat edin. En azından çocuk biraz rahatlayıncaya kadar yapın bence bunu. Küçük çocuk zor. Geçen bir arkadaş bana 1,5 yaşındaki oğlu yüzünden gelmedi. Çok hareketli, onunla geldiğimde dur yapma demekten oturduğumdan anlamıyorum, çocuğumu anneme bıraktığım bir zaman geleyim dedi. Tek değilsiniz emin olun.

Bunalmışsınız biraz, eşinizin de yoğunluğu araya girince öfkenizi ona yönlendirmişsiniz de bunu kibarca patlatacaksınız gibi bir ruh haliniz var. Çocuğunuzun zor bir çocuk olması sizin olmadığı gibi eßinizin de suçu değil. Eşinizi eve sokarak fıtratına aykırı davranmaya zorlayacaksınız. Ya sürekli tv karşısında oturuyor diye şikayetçi olacaksınız yada bi ise yara be adam, gir bi işe çalış ne bu rehavet diye ilerde konu açacaksınız. Yaz günü gezin tozun, hatta seyehat edin. Insanlar 15 günlük bebekleriyle neler yapıyor. Bence siz çocuk olunca biraz bocalamışsınız ve bu konuda ozguveniniz de kırılmış gibi. Lütfen içinizdeki güçlü ve huzurlu kadını bularak harekete geçin.

Eşimin işi bırakmasını istediğimi sık sık dile getiriyorum. Kv "öyle şey olur mu, çalışmayan adamı ne yapacaksın" diye şok olmuştu kendisine ilk söylediğimde, ama yani bence çok mantıklı. Benim iş saatlerim daha iyi, tatilim daha fazla, neden yorulsun? Haftanın 6 günü neredeyse 10 saat mesai. Evet gelir azalacak ama keyif artacak, kaliteli zaman artacak, her türlü değer bence. Ki çocuğumuz falan da yok, daha rahat gezebilmek için istiyorum bunu. Sizi son derece haklı buldum, bayramdan bayrama bir gün evde gördüğüm birisi benim için hayat arkadaşından ziyade sponsor gibi bir şey gibi olurdu. Adamın gölgesi var kendisi yok. Cinnetinizi, evde kapana kısılıp da hayatın siz olmadan akışını seyretme, buna rağmen yetememe hissini de derinden hissettim. Bahsettiğiniz şartlarda eşinizin işi bırakmasından da sizin işe başlamanız daha iyi bir fikir gibi geldi bana. Kolaylıklar dilerim.

Uzundu sonunu okudum. Ben dedim eşime sonuçta çocuk sadece benim mi işten ayrıl bir sene ben bakayım size... Sonuç olumsuz inşallah sen kabul ettirirsin.

Sen dul şaban vardı hami kadın çalışıyordu kemal şuna evde iş yapıp çocuklara bakıyordu günlere gidiyordu falan yani şu an ki ruh halini anlıyorum benim. kizim da inan ki aynı 13 aylık o da. Ama gerçekten kocanın işten ayılmasinı istemen biraz saçma Olmus ona gelene kadar madem durumunuz var gıbı görünüyor bi bakıcı ayarlayın.

Çoğu kadının dile bile getiremediği en güzel hayallerden biridir; "Kocacim sen işi bırak, evinin erkeği, çocuklarimin babasi ol, ben size çalışır bakarım Sizi bu konuda cesaretinizden dolayı tebrik etmekten öteye gidemiyciğim

Benimki eve 8-9 gibi geliyor, bir de arkadaşlarla buluşucam dese hiç zahmet etme eve kadar derim. Sakin değilim bu konuda. Oğlunu da alsın istediği yere gitsin :) Sanki konuşma/farklı yüzler görme ihtiyaçları işte karşılanmıyor. Benimkinin karşılanıyor en azından. kahvetelvesi

Eeşin işten ayrılacağına size bi yardımcı tutsun. yeMEk çocuk evişi hepsine yardımeder

Bnm oglumda cigirtkandi o ayri, kolikti, disi cikarken uyurken surekli bagirirdi sanirim yapi meselesi. Degistiremeyecegim seyi kabullendim ben, yoksa aklimi kacirir yada antidepresanlik olurdum, esimin isi tempolu ve yeri gelince tehlikeli, suan savas bolgesinde baska ulkede mesela. Cok cok duygusal biri degilim, babamla esim ayni meslegi yapiyor belkide oyuzden bu calisma kosullarini garipsemedim. Ilk cocugumda bnde depresyona girdim ama ikincide oyle olmuyor, biliyorsun seni ne bekliyor ve beni en cok rahatlatan sey 8 aylik cadi kizimin abisiyle oynamaya calismasi, bu anlamda evde iki cocuk olmasi annenin uzerinden su aralar moda olan etkinlik uretme yukunu aliyor acikcasi. Onlar oynarken pratik bi yemek hazirliyorum mesela, balik yapmak bi corek yapmak veya bi corba maksimum 20 dk aliyor, o sure bnm icin cocuklari boslamak degil onlari beslemek icin efor sarfetmek oyuzden yemek yaparken acil bisey yoksa kizim aglasa da avutmak icin ugrasmiyorum. her aksam ikisini de banyo yaptiriyorum bu is oyle oldu ki rutin halinde, artik kizim dahi biliyor banyoya gidince sonrasinda yataga girecegini. Gunduz uykusunda acikcasi uyutmaya ugrasmiyorum, bazen direniyor mesela, agzina emzik verip koyuyorum yatagina, aglasa da bakmiyorum, uyku arkadasiyla oynarken uyuyor, bazende kucagimda dalip gidiyor. Uykuyu bnm oglumda sevmezdi ama uyansa da bn uykumu alana kadar almazdim onu yataktan. Biraz bencil olarak kotardim sanirim bu isi, cunku beni benden baska kimse dusunmedi. Alisverisi de internetten yapin, bn yetisemedigim zaman oyle yapiyorum, ayagima geliyor hersey. Sakin olun, esiniz isten cikmasin ama siz ise baslayin. Erkegin calisani iyidir.

Aaa ben bunlari yasadim ya hepde birkac katini ama geçti tabii gercekten yaşlandigimi hissediyorum bu surecte bende ucretsiz izin aldim 27 ay surdu. Ise basladim cocuk buyudu hersey yoluna girdi. Bu surecte az insan az sorun tavsiye ederim. Cocuga göstereceginiz emegi ve sabri baskalarina harcayarak çalmayin.

Orda sorun yetiştirememek değil de uğraşıyorum uğraşıyorum iş ilerlemiyor, ona daraldım. Aynı yere çıkıyor tabii. Ama temelde sorun bu değil. Kolaylaştırmak lazım, büyük oranda kolaylaştırdım hayatımı ama eş sürekli işte olunca evin alışverişi ıvırı zıvırı bana bakıyor. Onu da arkadaşın dediği gibi internetten halledebilirim.

Canınıza yazık değil mi ya? Ben böyle bebekli olsam sağ lobumdan sol lobuma kıpırdamam. Çorba falan hiç uğraşmam, söylerim dışarıdan bir yemek, yer geçeriz. Ev işini de şöyle yalandan yapar ince iş için ayda 1-2 yardımcı çağırırım. Çocuğu da arada bir kaç saatliğine eşime bırakır bir masaja, saunaya ne bileyim en kötü bir ağaç altına kitap okumaya giderim.

Çaresi çözümü olan biri varsa benide etiketlesin yorumA. Rahatsızlığımız şu 2 yaşında bi kız bebek bide 23 günlük kız bebek. Ağlayan bir anne ağlayan 2 bebek tuvalete pusetle gidiyoruz biz

Kahvecik selam opmeye geldim seni Seninle benzer durumdayiz. Ben misafir cagirmayarak hayatimi rolantide devam ettirmeye ya da hayatta kalmaya calisiyorum. Oglan 22 aylik olacak haftaya, esime keske sen buna baksan da ben calissam diyorum o da kahraman ya ne olacak ben herseyi yaparim diyor hölölölö icimden diyorum ulan yap da gorelim diye iki saate oglani birakip kacmazsa ben de dark degilim Sakin ol, psikologa falan ihtiyacin yok, hos olsa da psikologlar bir naneye yaramiyor bence. Bana psikolog degil, guvenilir bir bakici ve ev isi yapan lazim, para lazim araba lazim, bunlar olsun sen gor bendeki gulucukleri aha bak oglan hasta 16 saattir nobetteyim, bu dediklerim olsun su yokustan asagi lilililililiili diye kosacam yeminle ha Sevgiler opucukler Allah kolaylik versin sana canim

27 ay evde kızıma baktım. 2 yaşına geldiği zaman doktorumuza ya kreşe başlatsak diye sorduğumda ocak ayı olmaz nisana kadar bekleyin dedi, oturup ağlayacaktım... Şimdiki aklım olsa 1.5 yaşında başlatırdım... Evde oturmak çıldırtıcı olabiliyor çocukla. Bir de bakıcı yerine kreş düşünün, kreşler çocuk için daha faydalı. Anneniz varsa yarım gün kreş+ yarım gün anne seçeneğini düşünebilirsiniz. Hatta şimdiden başlatın haftada 3 gün yarım günden...

Ben yazdim yukarida esinizin isi birakmasi cok mantikli degil

Ben de dun boyle buhran gecirdim biryerde bayilip kalacam sandim vucudum yorgun beynim yorgun.

Biraz da derdim şu, adam bana cinnet geçirtecek kadar çok çalışıyor, her sene bir öncekinden daha fazla çalışıyor. Ve ben bununbiraz da eşimin işgüzarlığı olduğunu düşünüyorum, tahammülüm azalıyor. Bu sene ücretsiz izindeyim ne gezeriz be dedim, adam haftalık izin bile arada kullandı. Bu sene de o evde dursun da çocukla görsün gününü istiyorum :)

Bence biri çocuğa bakıp diğeri çalışacaksa bu sen olmalısın. Otur dur sakinles. Sen sakın olursan bebekte sakin olur. Bilmiyorum aslında çok var onerim ama her şeyi yasiyarak öğrenirsin bir anda değil. Bebeğinle öğrenirsin fakat herseyden önce sakin ol ve neden diye sorgulama. Bu sıcak havalarda bol bol duş alın. Oda sakinler sizde

Yok yok sakinim ben genelde. Ama çocuk değil :) Geziyoruz da yarım saatte evdeyiz, en fazla bir saat, yetmiyor. Sıkılgan çocuğum. Eşimin işi bırakması çok mu kötü fikirdi ya ona değinen yok. Bana neden aşırı mantıklı geliyor.

Ben istiyorum bunu ya çok istiyorum :) 9 ay olmayacaksa da 3 ay istiyorum en azından. Yemek makarnadan başka bir şey olmaz da el atarım ben de ya.

Öncelikle şunu belirteyim; vallahi çok tatlısın. İnan ki yirim. Beycağzınla bi konuş bakalım. Neden olmasin ki? Bence guzel fikir. İnşallah onca da güzeldir.

Bir an ben yazdim sandim Geçen sene bu zamanlar ben boyleydim. Su an yuzde 90 hersey rayında. Inanin calismak cok iyi geliyor. Ise geri donmenizi oneririm, beni bunalim ucurumunun kenarından aldi ✌ Bebeğim 2 yaşında ve artik bağırmayan, aglamayan, kendi derdini anlatabilen biri oldu. Oysa 18 ay bagirdi ve agladi.. ve mujdemi isterim, 6 aydir uyuyor Bence desteksiz de atlatabilecek kadar kendi icinize inebilen kuvvetli bir kadinsiniz. Ihtiyaciniz esinizin yaninda olmasi ise cekinmeden dile getirin. Erkekler düz varlıklardır ima degil direkt konusmak bire bir cozecektir. Güneşli günler yakin