Evet bu konudaki konfor alanımdan çıktığım için garip geliyor bir şeyler eksik gibi bu yüzden istemsizce bu eksikliği başka konfor alanı yaratarak doldurma çabasındayım normale kıyasla daha az evden dışarı çıkmaya başladım, tek başıma bir şeyler yapabilen biriyken şu ara yapasım gelmiyor markete bile gidesim olmuyor. Çoğu şeyi sildim fotodur mesajlardır hemde bir çırpıda gitti hepsi bi numarasını unutmuşum onuda halledicem. hiç stalk yapasım gelmiyor merak etmiyorum görmekte istemiyorum onu görmek bana iyi gelmiyor

Tamamını okumadım ama şu an bu hisleriniz çok normal ve insani. Öncelikle sakin olun konfor alanınızdan çıktığınız için aramak ve her an iletişimde olmamanız sizi şaşırtıyor. Ama kafanızda tamamen bittiyse bu sürecin geçici olduğuna emin olun. Onun ne yapıp ettiğini stalklamayın hatta numarasını vs her yerden silin unutma ve iyileşme süreciniz hızlanır. Ve ona bakmaya devam ederseniz bağınız kopmaz eğer bağınız tamamen kopsun istiyorsanız onunla ilgili hiçbir şeyi ortak arkadaşlarınızla dahi adını geçirmeyin iyileşme süreniz kısalır normal hayatınıza daha kısa sürede dönersiniz

hanımlar bazılarınız konularımı biliyor. bi süre önce sevgilimden ayrıldım mutsuz olduğum bi ilişkiydi ve bıraktığı hasarları onarmaya çalışıyorum iyileşme sürecindeyim. zaman zaman kendimi onu düşünürken buluyorum fakat yazma ulaşma veya dönmesini bekleme gibi bir isteğim yok. kabullendim bittiğimizi bitmemiz gerektiğini, yaptığı onca şeye razı geldim ama tek cümlesi yetti sağolsun kafamda bitirmeme yol açtı, söylerken ciddi olsun veya olmasın umurumda değil, bana karşı son cümlesi oldu. iyikide o cümleyi kurmuş diyorum. her ne kadar kafamda bitirsemde o varken yaptığım şeyleri arıyorum bir eksiklikmiş gibi, mesela aradığımda hemen açması, ben yalnızken bir anda çıkıp gelmesi, ona yemek yapmayı vs... sorarsanız ne kadar keyif alıyordun bunları yaparken diye, son zamanlarda hak etmediğini düşündüğüm için keyif almıyordum sadece her şeyi çabası içinde olduğum için rutinin dışına çıkmamaya çalışıyordum. şimdi şu an burada olsa bu saydığım şeyleri yapmak içimden gelmez bunuda biliyorum. fotoğrafları silerken bi onu ilk tanıdığım zamanlardaki halini, bir de şu anki halini ayırdım. kıyaslama yaptım. güncel haline baktığımda tiksinti duyuyorum, o ilk zamanlarımızda mutlu olduğumuz dönemdeki çocukla alakası yok. tip olarak çok değiştiği için demiyorum bunu. ben onunla ilişki içindeyken bile onun o ilk zamanlardaki halini talep ediyor ve arzuluyordum ve o tanıdığım gibi kalsaydı çok mutlu olabilirdik. fakat malesef tanıdığım gibi kalmadı veya gerçek yüzü hep buydu bilmiyorum. kendimi kandırılmış hissediyorum sadece. bir de beni suçladığı her şeyin aslında kendisinde mevcut olduğunu fark ettim soğuduktan sonra daha net şekilde düşününce her şeyi. fakat artık bu kişi, benim bildiğim aşık olduğum sevdiğim mutlu olduğum o kişi değil. ben onun değiştiğini kabul edemediğim için hep o eski halinin hatrına yapmışım her şeyi gittiği yerden dönsün diye. her şey geçmişte kaldı hatta onu affettim bile fakat kendimi affetmem biraz zaman alacak. benimde hatam çok en basitinden hayalimdeki erkeğin o olduğuna ve hep o olacağına inandırmışım kendimi. bu yüzden seneler önceki haline bakarken hislerim canlanır gibi olurken, güncel haline baktığımda tiksinti duyuyorum. tek sevindiğim şey artık canım yanmıyor, acı çekmiyorum. tüm bağımı kopardım ve serbest bırakıyorum onla ilgili ne varsa. tek isteğim kalan alışkanlık kırıntılarından arınmak. eğer bunuda aşarsam aklıma bu kadar sık gelmeyeceğini ve bir süre sonra hiç gelmeyeceğini biliyorum. bir çocukla tanıştım ve bana bebek gibi davrandı tam istediğim gibiydi hissetmeyi özlediğim her şeyi sundu bana. halbuki çok basit şeylerdi ama ben hep başkasından değil ondan talep ediyordum. çocukla sadece arkadaş olarak konuşuyorum çünkü kimseyi üzmek istemiyorum kimseyi yara bandı yapmak istemiyorum. fakat bir yandanda aşık olmak istiyorum, mutlu olmak, mutlu etmek istiyorum. sağlıksız olacağını bildiğim için kendime izin vermiyorum. kaybolan bir şeylerin yerine bir şeyler koyulabilir pek tabii fakat bu insan ilişkilerinde güzel sonuçlar vermiyor. neyseki canlanıyorum, flört etmek artık problem değil, istediğim yere istediğim zaman gidebilmek, anı yaşayarak eğlenebilmek, aklında onun ne düşüneceği yada ne yapacağı olmadan hareket edebilmek. gerçekten çok güzel şeylermiş. dahası gelir diye umuyorum. içimi dökmek istedim, tavsiyelerinize açığım, sevgiyle ve ışıkla kalın... yosunlukek

Zaman her şeyin ilacı Zamanla geçmeyen hiç bir şey yok inanın. Bu da geçecek Hatta günün birinde yeniden seveceksiniz bile Bol şans

Kesinlikle zatem gördükçe bağınız inanın kopmuyor yeni bir hayata adım attıysanız bir süre bu hayata alışma süreciniz elbette olur umarım böyle çok mutlu olursunuz ve doğru zamanda doğru kişi tekrar hayatınıza girip bahar bahçe gibi açarsınız

evet doğru söylüyorsunuz zaman her şeyin ilacı ve bu ilacın bana iyi gelmeside benim elimde zamanımı güzel değerlendirmek için elimden geleni yapacağım. aşkada küsmedim onun gibi birini bile sevebildiysem ben herkesi sevebilmeye açığım ama artık değiştim sevmeye olduğum kadar sevilmeyede açığım. sevilmeye açık olduğum için bu enerjiye sahip olduğum için frekansımız uyuşmadı ve beni sevmek üzere gelecek kişinin gelebilmesi için hayatımdan çıktı. ben böyle düşünüyorum

Doğru düşünüyorsunuz Her şey geçecek Yaşadığınız ilişkinin muhasebesini yapın Nerede hata yaptığınızı bulun tekrar aynı seçimleri yapmamak adına

kesinlikle asla aşka küsmedimmm geçmiş geçmişte kaldı bütün sakladığım onunla alakalı anı değerindeki eşyalarımızı attım gitti, eskiyi atmak lazımki yenilerine yer açılsın. onun icin önem arz edecek her şeyinide arkadaş vasıtası ile ulaştıracağım, ne göreyim, ne duyayım kendisini benden uzak mutluluğa yakın olsun ben çok yakınım çünkü