hahahah ay çok güldüm düşündüm bi an. ama ay yok yine soğumadım ben.

başka kişilerlede görüş bu arada

aynen öyle. sanırım bende de durum tam olarak bu oldu; irrite ettim adamı. aslında çok fazla birşey de yapmadım, ilgimi belli ettim sadece ama yapmamak gerekiyormuş demekki. bu yaştan sonra taktik uygulamakta garip geliyor. en iyisi dediğiniz gibi zamana bırakmak sanırım. elbet biter. samantha

1) Onu tuvalette mıçarken düşünmek 2) Onu tuvalette mıçarken düşünmek 3) Onu tuvalette mıçarken düşünmek

Takintilik bir durumun yok ki, asik olmussun iste. Askla ilgili bilimsel yazilari okursan, asik insan beyninin takinti hastasi insan beyni kimyasina sahip oldugunu gorursun. Asik olmanin bir parcasi da takintidir zaten, sevdiginden baskasini dusunememektir. Takintili degil, karsiliksiz asiksin. Karsiliksiz olmasi ortada bir ask oldugu gercegini degistirmez. Her ask karsilik bulamiyor ne yazik ki. Zaten askin cogu karsindaki insanla degil kendinle ilgili, kendi beyninde olup bitiyor. Neyse sonuca geleyim, caresi ortam degistirmek, yeni dostluklar kurmak, seni heyecanlandiran yeni hobi veya insanlarla tanismak yani kafani ve odagini bambaska bir noktaya cekmek. Odak degistirmek yani :)

bence denir psikoloğa gitmek için mutlaka hastalık boyutunda birşey olması gerekmiyor davranışsal olarak ne yapmamız gerektiğini bilemediğimiz zamanlarda da gidip yardım isteyebiliriz evet zamanla geçebilir ama onca zamanı sıkıntılı, acı çekerek geçirirsin sırf unutmak için hayatına yeni birini de alma, başkasını unutmak için başkasıyla ilişki yaşanmaz psikoloğu bir deneyebilirsin, bu sana hiçbir şey kaybettirmez, belki kazandırır

Hanımlar öncelikle hepinize iyi geceler. Başlıkta bahsettiğim takıntılı aşık malesef benim. Erkek tarafı olmasını isterdim ama adam beni bildiğiniz istemiyor ne yazık ki. Uzun bir zaman sonucunda bunu idrak edebildim. Ama ben aklımdan çıkartamıyorum bir türlü. Başlarda dikkate almadım aslında, nasılsa geçer diye düşünüyordum. 24 yaşındayım ve geçmişte ilişkilerim oldu. Fakat bu aşk denen şeyi ilk defa yaşıyorum. gerçi takıntı halini aldı sanırım bende. aşk mı, takıntı mı idrak bile edemiyorum. Sadece bu yaştan sonra böyle bir durum içinde olmam beni yoruyor. Aramızda bir ilişki olması için uğraştım fakat sanırım ilk defa aşık olmanın verdiği garip ruh haliyle fazla üzerine düştüm. Ters tepti. Bana karşı bir hissi yok malesef. Ben de mesaj atmayı kestim son 1 aydır ama aklımdan çıkmıyor. Daha dün bütün gece rüyamda gördüm. Her anımda onu düşünüyorum. Bana öyle mükemmel geliyor ki.. Gözümde öyle bir büyüttüm ki, üstesinden gelemiyorum. Üstelik artık birinin onunla konuşmasını dahi kaldıramayacak pozisyona geldim. Onunla ilgili bir konu olduğunda elim ayağım titriyor. Bazen tekrar mesaj atayım, 40 yılda bir aşık oldum biraz daha uğraşayım diyorum ama artık adı gurursuzluk olacak. Kendimi daha fazla küçük düşürmekte istemiyorum. Zaten onu gördüğümde de 2 kelimeyi bi araya getiremiyorum. Beynim uçuyor sanki. Var mıdır bundan kurtulmanın yolu? Zamanla geçer mi? Yoksa hayatıma yeni birini mi almalıyım? Yada bir psikoloğa mı gitmeliyim? bir öneriniz var mı acaba? 8

Yakından tanımak tamamen unutturur. Ona değil hayallerinize aşıksınız.

Zamanla unutursun. neleri unutturuyor zaman biliyorsun. onsuz nefes alacagim onsuz ölürüm dediğim adamı on senedir yüzünü sesini bile unuttum. şimdi başka biriyle evliyım ve hiç aklıma gelmiyor. o yüzden arama ve zamana bırak

bende de benzer bir durum vardı yaklaşık 2 sene önce... olumlama yaparak kurtuldum... bunuda bana falcı bir abla önermişti.. şöyle yapıyorsun... sevgili " " , seni seviyorum senden özür diliyorum seni sürekli takıntı haline getirdiğim için lütfen beni affet şuan hayatıma yeni bir sayfa açıyorum teşekkür ediyorum... 21 gün bunu günde 100 kere söylüyorsun canım... ben 3 günde etkisini görmeye başlamıştım... çok işe yarıyor

Daha önceki ilişkilerimde hep adım atmayan, nemrut taraf oldum. Hatalı olduğumda dahi adım atmaz, adamların burnundan getirirdim, öyle lanettim ilişkilerimde. Onlarda aksine alttan alır, çabalarlardı. Bu sefer böyle yoğun duygular yaşayınca ben de adım atayım, ilgimi belli edeyim dedim. Bu yaştan sonra kapris yapmak istemedim ve o ne yaparsa kızmayıp, güleryüzlü davrandım. ama yapmamak lazımmış demekki. Durum onu gösteriyor. Tecrübe oldu. Erkekler ne garip varlıklar yahu. Başta ilgileniyordu aslında yani ben adım atmadan önce. Adım attıktan sonrada bir süre hoşuna gitti sanırım, sürekli iltifatlar beni beğendiğini dile getirmeler vs. Sonra birden soğuk konuşmalar başladı. Ters tepti heralde. Kısmet belkide. Bazen üzüldüğüm zamanlarda "Allah daha iyisini karşına çıkaracak thecigarette, Allah'ın gücüne gidecek böyle ille de o olsun diye diretme" diyorum. 5dk sonra yine aynı moda geri dönüyorum.

zamana ve psikoloğa ihtiyacın var..

gerçekten mi ilk defa duydum böyle birşeyi. bunu söyleye söyleye iyice takıntılı oluyormuşum bide deneyeceğim :)

kendin de takıntı olduğunun farkındasın zaten sakın arama. boşu boşuna kendini küçük düşürürsün. zamanla geçer...

Oncelikle adami daha fazla darlama. Erkekler isrardan irrite olur. Onlarin basit kafa yapilari icin bu yogun israr rahatsiz edicidir. Sevmiyosa sevmiyo gurursuzlugun manasi yok. Ikinci olarak 1 ay cok uzun zaman degil. Bayagi yogun duygularin var kendine zaman ver. 6 ay 1 sene vs normaldir yani. Ha 2-3 sene olur hala her gun dusunursun e o zaman psikiyatr kapisi calarsin. Ucuncu olarak da kendini baska seylere ver. Farkli sosyal ortamlara gir yeni insanlar tani hobiler edin gez toz keyfine bak yani. Odak noktalarini degistirmek iyi gelir. Zamana birak kisacasi