ben olsam sadece "bir" günümü bu işe ayırıp, bütün gün otobüse bindiği durakta beklerdim. birine binmese diğerine muhakkak binecektir ama di mi =)

ben olsam kesınlıkle bunu yapardııımmm sonucu bos bos eve donmek olsa bıle mukemmel bı duygu olurduuu :):) A

seni çok iyi anlıyorum canım çünkü bende lise yıllarımda buna benzer birşey yaşamıştım emin ol mutlaka bi yerde karşına çıkacak o B

nerde biraktim kalbimi bilmem ah nerede vah nerede nerde unuttum kalbimi acaba ah nerede vah nerede bir bulabilsem ah nerede ne olurdu yerinde duraydi daha dun kalbim suradaydi ah nerede vah nerede nerde unuttum kalbimi acaba ah nerede vah nerede bir bulabilsem ah nerede bu sarkı sana gelsınnnn canımcııımmmm ayrıca yasadıklarndan cok etkılendm coookk romantıııkkk ayrıca bende kore dızılerıne bayılırm okurken gözmde canlandırdım wallaaa ne yalan sölıyımmm :) sans yanında olsun umarm bıdaha gorursunnnnn :86:

Bence fazla takılma, kısmetse olur zaten. Bir diğer tavsiyem de Kore dizi-filmlerine fazla takılma, kötü etki yapar, iyi bilirim.

Bu duygunun ne olduğunu tam olarak bilmiyorum, Aşıkmıyım, hoşlanıyormuyum, yoksa öylesine geçici bir hoşlantımı... Otübüslerde hep uyurum, Yine uyukladığım bir zaman gözümü açtığımda bana bakan iki çift göz görmüştüm, aldırış etmeden yine uykuma kaldığım yerden devam ettim. Belliki benden önce inmişti. Eminönünden vapura bindiğimde, yine onu gördüm, Gittim en arkaya oturdum, bu seferde kafasını çevirerek bir kaç defa baktı. İlk başlarda çok sinir olmuştum, Bu böyle devam etti, hep tesadüfen ya vapurda yada otobüste karşılaştık, en son otobüsün içinden yolda arkadaşlarıyla görmüştüm onu, gülmesi, doğallığıyla bu sefer gerçekten dikkatimi çekmeye başlamıştı... O an bana sevdiğim kore filmlerindeki herkesin hayran olduğu adamları hatırlatmıştı... Hep dua eder olmuştum aynı otobüsle aynı vapurla gitmek için... Sabah otobüse, vapura binme saatlerini artık biliyordum.. Ama artık karşılaşamıyordum, Hep son dakikada ya vapuru yada otobüsü kaçırıyordum. Onu beklememeye başladım. Bu sefer dönüşte aynı vapura bindik.. Otobüs sırasındada arkamdaydı, Tam otobüse binmek üzereyken telefon geldi... Otobüse binmekten vazgeçip gitti... O gün onu son görüşümdü, Gittiğim kurs başka yere taşınmıştı... Kaç zamandan beride göremedim... Her film izlediğimde esas oyuncuyu ona benzetirim.. bende esas oyuncuyu izleyen seyirciyim sanki. Her sevgili gördüğümde aklıma o gelir, her aşk yazısı okuduğumda ikimizi başkarakter yapıpta okurum... Rüyalarımda görürüm... Sanki beni kurtaran beyaz atlı prens gibi... Otobüse bindiği durak bizim eve çok yakın aynı yerde oturmamıza rağmen göremiyorum... Bazen özlüyorum hiç tanımadığım bir adamı... Kimbilir belki sevgilisi vardır, belkide nişanlıdır. Tanımadığım birine öylesine duyulan bir özlem sanki içimdeki... Bir türlü kurtulamıyorum... Benim gibi tanımadığı birini bekleyen varmıdır... bebishim kk'nın

hıc boyle durumlarla aklını mesgul etme canım hıc gerek yok kendını uzme, ısteyen erkek ne olursa olsun senı bulur zaten. youonlyliveonce