Kendime olan saygımı korumak için o fedakarlık sınırını vb şeyleri ayarlıyorum çoğunlukla-en azından bir süredir- fakat sizin önceki yorumunuzda belirtiğiniz gibi bazı şeyleri çok uçta yaşamak çok yoruyor. Çok düşünmek çok yoruyor. Şu cümleleri yazarken bile şöyle olsun, düzgün olsun diye fazladan iki kez düşünmek çok yorucu. . push ; therewillbeaday Alabora olmuş bir şeyin içinde bocalayıp

Insanlardan affedersin kazik yedigin zaman gider bence bu baglanmalarin Cok ta sey yapma yani

Bu bir sorun mu bilmiyorum ama bende de var fazla bağlanma olayı. Ben duygularımı uç noktalarda yaşamama bagliyorum bunu Sevgi, nefret, kıskançlık Yaşadığım zamanda ayarını bulamıyorum.

Onu elbette işin ehli psikologlar bilir. Affetmek olabilir mi acaba... bilseydi yapmazdı gibi düşünmek beni çokça rahatlatır.

Psikolog falan değilim yanlış anlaşılmasın, yanlışım varsa da düzeltilsin. Okuduğum kitaplarda görsüm ki yetişkinlikte yaşanan duygusal problemlerin temelinde anneyle kurulan ilişkiler varmış. Aklıma ilk gelen şey güvenli bağlanma sıkıntısı oldu yani onu kaybetme korkusu

Tek başıma değiştirmek zor olacak gibi. Umarım değişiriz

İyi geceler hanımlar. Konuyu açıp açmamak konusunda kararsız kaldım. Kafam şuan çok karışık, cümlelerim de bir o kadar karışık olabilir. Aslında neyi nereden başlayıp yazacağımı da bilmiyorum, konu uzun olabilir, anlamsız da olabilir. Biraz konuşmaya ihtiyacım var, bodoslama dalacağım. Bağımlı kişilikten nasıl kurtulabiliriz? Hani bir şeylerin neden olduğu kaynağı bulursak çözüme daha kolay ulaşırız ya işte ben o kaynağı da bulamadım. Daha çocuk yaşımda mesela hatırlıyorum bir dönem halamla yaşamıştık, çok uzun bir dönem değildi ama o çocuk halimle çok alışmıştım kendisine. Evden gittikten sonra oturup ağlamıştım. Bu bir süre devam etti, nereye baksam onu görüyorum, çok özledim diyordum, beni çok etkilemişti. Ailem bile endişe etmişti bu kadar etkilenmemden. Çok sevdiğim kişilere çok bağlanıyorum. Bu aşık olunca da böyle oluyor. Özellikle ayrılık esnasında çok zorlanıyorum -evet çoğu kişi zorlanır- ama ben daha çok zorlanıyorum gibi. Bu bağımlı insan özelliği midir? Böyle olupta kendi çabasıyla sorunun kaynağını bulan ve çözümü bulan var mı? Bu konudan bağımsız başka bir şey daha var Hani hayatınızın dönüm noktaları olur ya, üst üste birikmiş sorunları çözmeniz gerekir, kendinizi güçsüz, yalnız hissedersiniz. Huzursuzluğunuzun günden güne arttığı ve hayatınızla alakalı bazı endişelerinizin olduğu durumları nasıl atlattınız? Uzman desteği almam yönünde öneriler gelmeden belirteyim, daha önceden bazı konularda almıştım fakat şuan böyle bir imkanım yok bir süreliğine. Bu yüzden hem biraz konuşmak hem de ben de böyle durumdaydım ama değiştim dediğiniz hikayelerinizi okumak istedim.

yasadigim sorunlarin kaynagini hep bulmusumdur ama 40 yasini gectim aa hala kimisiyle mücadele ediyorum, reset atma hakkimiz olsaydi keske, benimkiler cok derin

Küçükken annenize karşı güvenli bağlanma olmamış. Güvenli bağlamadığınız için güvenli bir şekilde de ayrılamıyorsunuz. Size biraz ilgi gösteren kişilere bağımlı oluyorsunuz. Bu konuda deneyimli çocukluğunuza inecek bir psikiyatristten destek öneririm ama şu an durumunuz yoksa güvenli bağlanmayla ilgili bebek gelişim kitapları var onları akıp okumanızı öneririm size de faydası olacaktır

Bilirim o hali bir zaman sonra rüyalara da yansıyor sanırım 1 seneye yakın depresyon diye tanımladığım bu haldeydim beynim susmuyor ve gece kabuslar insanlara kendimi kapattım aşırı yalnızlık hissi vardı. Sonra beynimde dönen ne varsa anlattım rahatladım doldukca anlattım yeri geldi yoruldum yeri geldi ağladım o susmayan düşünceler yüzünden ama atlattım o süreci Bir süre sonra içimde konuşan sesi umursamadim düşünmeye başladığım an düşünme düşünme diye telkin verdim En büyük faydayı da uygulamalı meditasyondan aldım lütfen bu gece bir uygulamali meditasyon dene öyle uyuakalinca beynin rahatlayacak Youtube de var video istersen atarım sana link.

Anneyle güvenli bağlanma diye birşey var. Bebekliğinde güvenli bağlanamayanlar bu tip sıkıntılar çekiyor diye biliyorum. Sadece anneyim, okuduğum kitaplardan öğrendiğim kadarıyla böyle diye biliyorum

O rüyalar kısmı zaten ayrı bir olay. Rüyada da haliyle etkisi sürüyor. O yalnızlık hissi ara ara çok oluyor. Ben atlatamadım, o iç sesin sesini kısmaya çalışmak oldukça yorucu. Ben de umursamamaya çalışıyorum, o anlarda yüksek sesli müzik açmaya çalışıyor ya da iç sesimi engelleyecek şekilde bir işle meşgul olmaya çalışıyorum ama bir yere kadar. Evet atmanı isterim.

Nasıl desem affetmek olarak bile bakmıyorum olaya. Kendi imkanları ölçüsünde yapabileceği şeyleri yapıyordu. Yani bir kırgınlığım, kızgınlığım yok içimde.

Annenizle nasıl bir ilişkiniz vardı küçükken? Çalışıyor muydu? Oynar mıydı sizinle?gülümser miydi? Ya da babanız? Otoriter miydi? Şakalaşır moydınız? Çekinir miydiniz ondan?

O zaman neden evet doğru dediniz yorumuma? Yani annemle tatmin edici bir iletişimim olmadı ve bu beni üzmedi anlamında mı? Eğer öyleyse zaten çok derinden yaralanmamışsınız demek ki... bu durumda hayat tecrübesi eksiğiniz olduğunu düşünüyorum. Düşe kalka öğreneceksiniz

Bende de bağımlı kişilik bozukluğu var. Konunuzu takipteyim.

Evet güvenli bağlanma olmamış gibi. Bu konuyla ilgili içerikteki videolara ve kitaplara bakmaya başladım. Umarım faydası olur bana da. therewillbeaday Alabora olmuş bir şeyin içinde bocalayıp

Ben istersem oynardık ama şimdiki zaman ebeveynleri gibi etkinlik yapma, verimli vakit geçirmek gibi durumlar yoktu. Yani bu sık olmazdı. Gülümser miydi, hatırlamıyorum. Güldüğü olmuştur illaki ama içten içe huzursuz olduğunu biliyor ve görüyordum. M

Teşekkür ederim ❤

Evet bazı sorunlarımın temeli çocukluk döneminden kaynaklı. Bu konu içinde buradaki gelen yorumlarla bu konudaki yazılara da bakındım. Kendi başıma, çocukluktan gelen durumların bende bıraktığı etkiyi nasıl gidereceğimi bilmiyorum maalesef.

Ben çok faydasını gördüm beynimi susturmamda en büyük sebep bu olumlamalar ve nefes egzersizleri Umarim sana da iyi gelir ❤

Şundan dolayı evet dedim; imkan vardır, şartlar vardır, o bilinç vardır ama çocuktan esirgenirse evet bir kızgınlık oluşabilir, kırgınlık oluşabilir. Fakat kendince yapabileceği en iyi şekil oysa ve bunu yapmışsa bir kızgınlık, affetmeme gibi bir durum oluşmaz demek istedim.

Sırf bu yüzden düz mantık yaşayan insanlara imrenirim bazen bilemiyorum yani çok derin konular çoğu zaman beynimiz alıştığı düzeyde devam etmek için fazla ısrar ediyor Onu fazlasıyla meşgul etmek lazım düşünme eylemini en aza indirmek için farklı şekillerde ugrasmak gerekiyor. Bazı geceler beynimin uyumadigini hissediyorum biliyorum sürekli birseyler düşünüyor kendi kendine konuşuyor ve bu elimde olmuyor sabah nasılsa gece öyle devam ediyor bu nasıl aşılır bende bilemiyorum. Terapistim bana demişti ki biraz düz yaşa o an saçma birsey mi oluyor sende gül ve su gibi ol oldugun yerin şeklini al. Biraz da kendini dünyadan soyutlamaya varıyor bu çok düşünmek düz ve zaman ne getiriyorsa onu yaşamak lazım Beynim yandı karışık oldu

En güzel bağlılık, inşallah yapabilirim. Konuda karışık ve eksik yazdım ama tek konu bu da değil aslında. Bazı şeyleri çok detaylı düşünmek, kendimi yıpratmak, huzursuz olmak da var. girlinred

Allaha bağlılığınızı artırın

Yıprandığını fark etmen bu bağlanma olayını aşman için ilk adım bence Fazla fedakarlık ve fazla değer vermek gerçekten sonunda üzüntü getiriyor Ben bu sorunumla yaşamaya alıştım yeri geldiği zaman bırak diyorum kendime herkesi herseyi bukadar düşünüp sevemezsin Bir süre sonra benim kadar bağlı olmadıklarını gördüğümde kırılıyorum ve bu dengelememi sağlıyor. Sanırım tamamen sizin elinizde

Bende sizin gibiyim.. Mesela çok sevmediğim rahat etmediğim bi ortam bile olsa 1-2 gün kalmışsam Orada, giderken bi boşluk oluyor burukluk hissediyorum.. Anneyle aram hep kötüydü, hep otoriter asker gibi yetiştirdi bizi, asla sevgi görmedik şimdi iyi ama önemli olan çocukluğumda yaşadıklarım tabi.. konuyu takipteyim, umarım değişiriz

Nefret konusunda ya da kıskançlık konusunda değil ama sevgi konusuna ciddi sorun en azından benim hayatımda sorun oluşturuyor.. bağlanmak güzel ama kendimi yıpratır şekilde üzmek istemiyorum. Ya da bir şeyleri çok detaylı düşünmek çok yıpratıyor beni. therewillbeaday Alabora olmuş bir şeyin içinde bocalayıp

Karışık mı oldu bilmiyorum ama anladım ben :) Gerçekten benim de öyle sürekli arka planda düşünen bir zihnim var. Hani bu düşünceler bana fayda sağlasa tamam diyeceğim fakat zarar veriyor. Bazen başımın ağrıdığı oluyor bundan dolayı. İç huzursuzluğumu arttırıyor bu durum.

Evet doğru. Ama çözümünü bilmiyorum. Bunu nasıl çözeceğim? therewillbeaday Alabora olmuş bir şeyin içinde bocalayıp