Evet dünya kötü.. İki kız çocuğu yetiştiriyorum, zaman zaman hatta sık sık endişe duyarak.. Ama hiç "keşke olmasalardı" demedim.. Biz 'iyi insanlar' üremeli, çoğalmalıyız. Dünyayı daha güzel kılmak için güzel nesiller yetiştirmek biz kadınlara düşüyor biraz da.. Ben böyle düşünüyorum

Ve hatta dünyaya çocuk getirmek istemiyorum diyenlerin bir sürü çocuğu olmalı... farkındalıkları yüksek, dünyayı güzelleştirme potansiyelleri olduğu için... dilerim senin de en kısa zamanda olur

Arkadaşa katılıyorum. Allah nasip ederse bir oğlum olacak. Onu en iyi şekilde yetiştirmeye çalışacağım. Vicdan merhamet sahibi bir yetişkin olsun isterim. Eğitimini de ona göre alsın. Vatana millete faydalı bir birey olsun. Ben doğmadan önce amcam askerlik yapıyormuş. Komandoymus dağda teröristlerle çatışmaya girmiş. Kaç ay haber alamamışlar. Babam birliğine sormak için oraya kadar gitmiş. Allahtan sağ salim evine döndü. Dünya hep kirliydi. Eskiden cephe savaşları vardı. Şimdi ise kuklalarla bölmeye çalışıyorlar.

Getirmeyin evet bi hiç uğruna çocuklar katlediliyor. Hain ilan ediliyor. Öldürülüyorlar! Yada katillerle yaşamak zorunda birakiliyorlar.

Asla çocuk yapmayacağım. Bir bomba saldırısında ölebilirim ya da öfkeli bir kalabalık Ramazanda oruç tutmadğım için linç edebilir. Aynı şey babası için de geçerli, çocuk ana babasız kalabilir. Kız olurse tecavüz tehlikesi büyük erkek olsa da var gerçi o kadar sapkınız ki... Yok yapıp hayatını karartmayacağım o masumun.

Ben bayanım kız çocuğu için bi felaket görmedim ülkede. Kötü olaylar yok mı var ama kız olmak felaket değil benim için. O zaman iyi insanlar çocuğumuz belki bi gün öşdürürlür diye çocuk yapmayalım bundan 100 yıl sonra heryer de kötüler olsun Arada tek yük iyler. Bitirtelim bitirelim iyilerin soyunu. Bitirilelim de kötülerin ekmeğine yağ süreliö kesinlikle. Beniö inancımda umutsuzluk yok çok şükür. Dünya üzerinde her zaman iyiler de oldu kötülerde bu döneme ait olan bişey yok. İçimizi karartmaktan zevk alıyoruz kesin

Bu konu akar :) yrn3

Bu soruyu oğlu askerde şehit olmuş bir anneye, ya da kızı tecavüze uğramış bir anneye sor bakalım ne cevap alacaksın?

Ben kimse şehit olmuyor kimse twcavüze uyğruyor demedim olayları ajite etmeyin benim üzerimden. Sokağa çıkan her erkle şehit her kız tecavüz mağduru mu

Cuma gecesi eşimin yaşadığı o korkuyu, o paniği, çocuklarım diye evden fırlayışını gördüğümde iyi ki çocuğum yok dedim kendi kendime, şahsen bu korkuyu kaldıramam sanırım, Allah dağına göre kar veriyor ki bana vermedi evlat. Şu an sanırım ben dahil tüm insanların psikolojisi bozuk o yüzden bu açılan konu normal geldi bana, Allah sonumuzu hayır etsin

Güçlü durmak zorundayız canım benim, hiç değilse akıl sağlığımızı korumak için. Ben de bu ülkede çocuk dünyaya getirmek istemiyorum hiç. Zaman gerekiyor toparlanabilmek, sindirebilmek için. Sindiremiyoruz, çünkü her gün başka bir şey canımızı sıkıyor İster dua et, ister alışverişe çık. Seni en rahatlatacak şeyleri yap..

Aynısını dün sabah eşime ben söyledim. Biraz da gücendi sanırım; "çocuk gibi konuşma" dedi... İnsanlığa inancımı yitiriyorum. Ne kadar yaşayacağıma ya da ne vakit düşüp öleceğime dair hiçbir bilgim yok. Ölüp gidip, arkamdan şu koskoca cehennem topunda bir masum bırakmaktan çok korkuyorum.

Keşke dün hiç facebooka girmeseydim. O ışid tipli insanlarla aynı ülkede yaşıyoruz, aynı caddelerden geçiyoruz. O asker çocukların yüzleri gözlerimin önünden gitmiyor...

8 aylık hamileyim ve iki gündür tırmanan olaylarla birlikte, korku-endişe-üzüntü halini çok daha yoğun ve şiddetli yaşamaktayım. Kendim için olsa, umursamam ama savunmasız bir canlı, benim aracılığımla dünyaya gelecek ve ben onu ne kadar mutlu, huzurlu ve güvenle yaşatabilirim diye düşünüyorum korku içinde işte. Bir erkek evladım olacak; bakıyorum ülkemin haline ve kendi kendime soruyorum kimlerin elinde okuyacak? Kimler beynine girecek? Kimler dokunacak? Kimler için askere alınacak? vs... Ama yer yer sakinleşiyorum da... Diyorum; ben her şartı hesaplamaya çalıştım ve gerisini Allah'a bıraktım. Dünyaya, vatana millete, anasına babasına komşusuna, insanlara bir umut olsun diye istedim çocuğumu. Eh kalu bela inancım da var "Olacaktı bu çocuk, yaratılmışlar içindeydi" diyorum. "Belki dokunuşuyla dünyayı iyileştirecek bir çocuk olur" diyorum. "Belki seneler sonra, bir tecavüzcüye en ağır cezayı verebilecek hakimlerden biri olur" "Belki yaşama ümidi olmayan hastasının hayatını kurtarmaya vesile bir doktor olur" "Belki dürüst bir siyaset adamı olur, ülkeye yön verenlerin arasında" "Belki yangından çocukları kurtaran kahraman bir itfaiye eri olur" "Sokakta köpeğe kediye tekme atan birine tepki gösterir, masumları, mazlumları korur" "Yerlere çöp atmaz, yerde gördüğü ve kendisine ait olmayan bir çöpü alıp çöpe atabilecek biri olur" "Belki hiçbir iyilikte bulunamasa bile, kötülük de yapmayan kendi halinde bir insan olur" Vs... Belki bir kötünün kötülüklerine siper, iyi bir insan olacaktır çocuğum, çocuğun, çocuklarımız... Ümit her zaman için var. Hakkımızda hayırlısı olsun.

Bu da yeni moda oldu M meredithgrey 2013-2022'de vivelamour ve 2022'deki felidaee'yim. Üyelik

Allah istiyorsa ürememizi vardır bi bildiği elbet. Akışına bırakırsanız hamile kalacağınızı düşünüyorum

Bence cok dogru Hele türkiyede kiz cocuk sahibi olmak o kizcagiz için felaket kendinizden biliyorsunuzdur iste. Bu sebeple ben isler böyle oldugu sürece çocuk sahibi olmayacagim.

Kziima bakinca ve karnimdakini dusununce simdi boyleyse bunlar buyunce ne olacak diyorum inanin cok korkuyorum dunya o kadar kotu ki? Ulke kotu demissiniz ben yurtdisindayim inanin burasida cok fena insanlar cok acayip insanlarin icine sanki seytan kacmis gibi. Allahim cocuklarimiza dogru yolu gostermemizi nasip etsin. Cok fazla dusunmeyin olur bizim 2.5 sene olmadi sonra dusunmeyi biraktigim noktada hamile oldugumu ogrendim

Bizim doğduğumuz zamanlar çok mu iyiydi veya anne babalarımızın doğduğu zamanlar.

Allah çocuklarınızın karşısına hep iyi insanlar çıkarsın.. hepimizin inş

Allah aşkına ger ASkere giden ölüp her kız çocuğu tecavüze uğruyor gibi konuşmak size ne kazandırıyor bilmiyorum ki

Önceki konulardan beni bilenler bilir, 1 yıllık evliyim çocuğum hala olmadı çok istiyordum, her ay bir umut bekliyordum ama olmadı, neyse sonra doktora gittim hormon testleri yaptırdım.. Sonuçları bu pazartesi doktora götüreceğim.. Ama inanır mısınız artık doktora falan gidesim yok şu son olaylar beni baya derinden sarstı.. Bugün eşime de diyorum ben çocuk falan istemiyorum iki kişi yaşlanıp gidelim bu dünyadan diyorum.. Hiç istemiyorum bir anda kaçtı o istek benden.. Bu dünyanın artık düzeleceğine inanamıyorum her geçen gün her şey daha kötüye gidiyor, kıyamet yaklaşıyor sanırım.. Allah sonumuzu hayır etsin.. Öyle dertleşmek istedim arkadaşlar..

dünyada kötü insanlar hep vardı ama internet diye bişey olmadığından diğer insanlar bizim kadar hızlı haberdar olmuyordu ya da hiç olmuyordu, belki de yapılan kötülükleri normal de buluyor olabilirler başka dünyaları bilemedikleri ulaşamadıkları için... Bence sorun insanların kötülüğünden ziyade dünyanın kirlenmesi, hava kirliliği, gıda kirliliği, antibiyotik dirençleri, gıda sanayinin para hırsı için yaptıkları vs... yani şimdi çocuğum benim çocukken yediğim domatesi yiyemiyor ve o domatesi bulması imkansız, çünkü tohumlar değişti, herşey gdo lu bi çocuğu sağlıkla büyütebilmek gittikçe zorlaşıyor, eğitimde çok büyük sorun, ay düşündükçe yazasım geldi yaz yaz bitmez ama insanoğlu herşeye adapte oluyor...

Bırak ya 17-18 yaşında derdi sevgili olsun, ders olsun. Aklı biraz karışık olsun. Dindar ve kindar olmasından katbekat iyidir.

Herkes tecavüze mi uğruyor denmiş. Herkes tecavüze ugramasa bile yoldan farklı yaş grubu 100 kadın çevirsek yarısından fazlası hayatında sözle, bakışla hatta bir dokunuşla tacize uğramıştır. Çünkü dünya git gide pislesiyor...

var olan çocuğa keşke doğurmasaydım denmez ki, ne bileyim insan ona onca güzellik mutluluk yaşatan bir varlık için nasıl böyle bişey düşünür insan hayatındaki başka seçeneklerin farkına varmalı, aynı şey çocuklarımız içinde geçerli, bu jenarasyon farklı, onlar bizim görmediğimiz fırsatları seçenekleri görüp değerlendirecek belki, belki çok güzel bir hayatları olacak, onlar adına herşeye karar veremeyiz bilmiyorum çok mu optimistik takılıyorum

Arkadaşalr anlıyorum ki bu konuda yalnız değilmişim, ama ben sadece derdimi paylaşmak, sizlerden motive edici şeyler duymak için açtım.. Lütfen maksadımı yanlış anlamayın, yani kimseyi umutsuzluğa düşürmek gibi bir niyetim yok.. aslında annelik duygusunu tatmak en büyük hayalim ama inanın kendi hayatımızdan bile endişe ettiğim şu son günlerde o bebeğin hali ne olur diye insan düşünmeden edemiyor.. bilmiyorum artık ölüm çok yakın geliyor bana..

Her zaman savaslar, dogal afetler vb seyler olmustur. Kurtulus savasinda analar sirtlarinda evlatlariyla cepheye gitmistir. Sizin kendi bileceginiz is tabiki ama savas olmasa bile cocuk getirdiginizde trafik kazasinda olebilir, balkondan düşebilir, ayagi kayip yere düşüp olebilir. Yani eceli geldigi zaman her sekilde olebilir.. Ben bu mantikla dusunmuyorum. Çocuk getirmek istiyorum ve siz de getirin ki hainlik bilmeyen, düzgün nesli biz yetistirelim Allahin izniyle. Benim amcam 80 olaylarinda yakalanip hapiste bos yere iskencelere maruz kalmistir. Su dokulup elektrik verilmis hapisten çıkarken ölü gibi cikmis ama sonra toplanip evlenip cocuk yapmis.. Cocuk neslin devamidir. Kendi neslimin devam etmesini isterim. Tek başıma yaşlanmayı istemem. Rabbim her seyin hayirlisini versin.. Boyle dua edin. Veren de O, Alan da...

Maalesef çoğumuz ayni durumdayiz, bu ulkenin gelecegine dair son umutlarimi kaybedeli çok olmustu ama insanlarin birbirlerini bu sekilde katledebileceklerini ben bile dusunemezdim. Hayatini kaybedenler birileri icin sadece istatistiki veri, ama git bir de o ailelere sor. Hicbir seyden habersiz evladinin korku dolu gozlerle etrafinda olup biteni anlamaya calisirken linc edilisini tv den izemek... bir anne icin daha korkunc ne olabilir ki.

Ayni sebeplerle 6 yil cocuk yapmadım, sonrasinda biraz da plansiz oldu, simdi kafayi yiyorum onu nasil koruyacagimi dusunmekten. 2 gundur ise iyice sarsildim, katiller aramizda, gunluk hayatimizda bakkal, şoför, ogretmen vs gezen tipler hadi meydanlara diyince karpuz keser gibi insan kesebiliyormus bir kez daha gorduk. Bu dunyaya cocuk getirilmez, bu ulkeye hic getirilmez.

8aylik bir oglum var. Yasananlardan sonra bir kez daha keske. bu ulkeye cocuk dogurmasaydim dedim. Ilerde bize bin kez sovse hakli cunku... Cok ama cok zor. Hele en son olaydan sonra ilk once anne olarak sonra erkek annesi olarak darmadumanim... Geceni gunduzune katarak gocunmadan sevgiyle bir birey buyutuyorsun sonuc ortada ne yazik ki... Allah bahtlarini guzel eylesin diyebiliyorum sadece.

5 dil biliyorum. Yabanci birine asik oldum evlendim. Esim de 3 dil biliyor, son derece donanimli bir insan. O da bana asik oldugu icin Turkiye'de yasiyor. Bir gun isterse, burada kendini rahat hissetmezse farkli bir ulkede yasama istegine saygim var ama ben Turkiye'den gitmeyi dusunmuyorum. Bakabilecegim, egitimini karsilayabilecegim ve sevgi gosterebilecegim kadar cocuk yapmayi dusunuyorum. Gerisini kotuler dusunsun.

Ne kadar karamsar bir milletiz. Şuan darbe sabahına uyanmadık. Evet hepimizi derinden etkileyen kotu bir durum yaşadık, korktuk, şehitlerimiz oldu ama zafer kazanıldı. Bu şehitlerden iki kişide benim ailemden. Inanın böyle bir konu şuan için çok erken ve başkaları için umutsuzluk dağıtıyor. Gerek yok. Dün girdim buraya, hala saçı başı, evini konu eden üyelerimiz var. Demek ki dünya dönüyor. Eğer nasip olursa yavrunuz olacaksa olur. Hiçte o zaman " yalnız yaşlanmak istiyorum" demezsiniz. Bu süreçtir.

Haberlerde ne kötü seyler görüyoruz.. insanın yakın çevresine olunca ancak anlayabiliyor insan.. sonuçta güvende değiliz işte gerçek bu.. bombalar, tecavüzler, yok bilmem neler.. Bizler anneyiz ve endişe içindeyiz. . Büyükşehirlerde inanin çocukları koruması daha zor.. sonuçta acı her ananin yüreğinde aynı. . Allah çocuklarının başına kötü şeyler gelen şehit olan yada o güzel masum dürüst yetistirdikleri yavruları bir şekilde ölen memleketin seven tüm analara sabır versin.. acılar ülkemizden gitsin artık. . düşmanliklar olmasın.

Cok haklisin. Bizde bebek istiyoruz daha olmadi ama geçen gun bende esime aynisini dedim. Ben bebek falan istemiyorum. Baksana dunyanin haline diye... Insan gercektende boyle kotu bir dunyaya cocuk getirip getirmemekte terettut ediyor.

Herkes kendi kaderini yaşar. ... sizin evladınız da olsa... Belki de dünyayı değiştirecek birini doğuracaksınız... bunu bilemezsiniz... Doğurdum bir kızım var dünyaya, etrafına değer katacak bir birey olarak yetiştirmeye çalışıyorum, şimdi 6 haftalık hamileyim kardeşini de öyle yetiştireceğim ve bunun benim sorumluluğum olduğunu düşünüyorum... Dünyanın varolduğundan beri pis bir yer olduğunu ve bunu kimsenin değiştiremediğini anladığım gün idealistliği bırakıp hayatımı daralttım... kendi küçük dünyamda dürüst, ahlaklı, insan kalmaya çalışıyorum...

off hanimlar ne ic karartici bi durum olmus sakin olun. benimde kizim var. elimden geldigi kadar onu iyi yetistirecegim. hayirli iyi evlat vatanina milletine iyi insan olsun diye dua ediyorum hep. ve boyle Allahin izniyle iyi insan birakacagim icin mutlu bile oluyorum. insan evlat yetistirmek en buyuk sanat.. iyiyi ve kotuyu ogretelim. oda ogrendikleriyle tercihini yapacaktir. kotuluklerden Rabbim korusun evlatlarimizi da.. burasi imtihan dunyasi malesef hep mutlu huzurlu isler yolunda gitmiyor. sinavlardan zorluklardan geciyoruz hepimiz. onemli olan iyi yetistirmeye calisalim. benim uzuldugum bos amacsiz gezen hatta kendine cok kucuk yaslarda sevgili edinip hayatini bi hedefe oturtmayan ben bu dunyayi guzellestirmek icin napabilirim diye dusunmeyen cocuklarimiz genclerimiz.. bu evlatlari da biz yetistiriyoruz..

Düşündükçe deliriyor insan, o çocuklara çok içim acıdı, her şeyden habersiz, korkmuş, izlerken dizlerimin bağı çözüldü, o anneyi düşünemiyorum, Rabbim sabrını bol etsin

Aynı şey benimde aklımdan geçti nasıl bi dünyaya çocuk getiricez. ona kötülük mü yapmış olcaz. ama sonra düşündüm ben evlat sahibi olcam ve onu dünyaya en iyi şekilde hazırlıcam ve iyi bir insan olmasını sağlıcam. herkes böle yaparsa sorun kalmaz ama işte...

Dünyanın kötü olduğuna kanaat getirip iyi ki anne ve babam beni, dedelerim/ninelerim de onları dünyaya getirmekten korkmamış. Bende evladım için korkmuyorum. İyi ile kötünün mücadelesi dün başlamadı ki bugün pes edelim. Habille Kabile kadar gidelim mi? Dünya insanların kötülükleri olduğu için doğulmayacak bir yer değil, dünya bu kötülükler içinde iyi ve doğru kalabilme sınavı. Güllük gülistanlık dünya vaadi verilmedi kimseye. Yaşadığımız hayat başka etkenlerle ne kadar boka sarmış olsa da, benim inancıma göre "o son gün" gelene kadar bildiğim inandığım doğruda yaşamaya, savaşmaya, vakti gelince de ölmeye programlıyım ben. Çocuğumu da böyle büyütüyorum.

Kotu dusunmemek lazim arkadasim. Bir çok kötü sey yaşıyoruz, inancimiza gore sinaniyor oluyoruz da. Ozaman dünyada insanların hepsi senin gibi düşünse "aman be ne ilgilenecegim banane hastaysa, dünya zaten kötü diyen doktorlar gibi:) Ne düşünürsen olay öyle şekillenir. )

Ayni diygulari paylasiyoruz sasirirdim istemem diyenlere ama gunahina girmek istemiyorum Ausencia _Alcatraz Kaçkını_ tek ayak

Dun evli olan bir kuzenim ile ayni seyi konustuk. "Simdiki aklim olsa kesinlikle cocuk sahibi olmazdim." dedi. Ben de ayni seyi dusunuyorum. Hele ki son 2 gundur yasanan olaylardan sonra her seye olan inancimi yitirdim.

Dünya dönmeye devam ettikce bu durum degismeyecek. Malesef bu konuda tek yapmamiz gereken sey dogrudan sasmamak iyi evlatlar yetistirmek. Belki simdi karnimda olan bebegim ileride bir muhtaca su verecek. Benim görevim iyi insan yetistirmek. Yoksa dünya toptan kansizlarin eline kalir. Cocugum benim herseyim olmasina ragmen insanliga da bir hediyedir ve bana emanettir. Güzel seylere odaklanin. Benim kaygim onu iyi yetistirebilmek. Ktülüklerden korunma kismini da Rabbime havale ediyorum. Cünkü baska koruyucu yok. Umudum onlarin daima iyi bir insan olmasi. Inanan insanlar icin yeniden baslayacak hayat. Ben bana düseni yapiyorum. Hayirli evlat yetistirmek istiyorum.

Aynı cümleyi dün bende kurdum hayat zaten zor işsizlik, aileler, zamlar, tecavüzler, kadın katilleri... üstüne bir de ne olduğu bile belli olmayan, kime hizmet ettiği belli olmayan olaylar insanı kırk kere düşündürüyor

18 aylık kızım var. Yanlış mı yaptım diye düşünmeye başladım. Hatta eşime yurtdışına mı kaçsak dedim bile. Halkın bir kısmı ışid gibi yaşamak istiyor. Hele o boğaz köprüsünde askerin başına gelenleri gördüm ya ne uyku ne bir şey... benim de kızım kardeşsiz kalacak...

benim gözumun onune hala tekbir getirerek askerleri linc eden yobazlar geliyor. 160 kişinin öldüğü bir günü demokrasi bayramı ilan eden kanlı canavarlar. o askerlerden biri benim kardesim de olabilirdi. cumlenin gerisini getirmeyecegim yoksa banlanırım. valla ben su an tr de degilim. cok seviyorum ulkemi, ama baska bir ulkede yasamımı surdurmek benim icin daha cazip geliyor, daha saglıklı ve huzurlu olurum en azından.

Benim 2 çocuğum var.. nasıl koruyacağım diye düşünüyorum ve korkuyorum.. oğlumu askere nasıl göndereceğim? Yada kızım tecavüz falan edilmeden nasıl okutacağım? Oğlan içinde aynı. . korku içindeyiz. . insanın değeri yok bizim ülkemizde. . allah ülkemizi evlatlarimizi korusun..