Bence konunu kapattir, Zaten psikolojik olarak iyi degilsin simdi felaket ustune gelinecek, burda kurtaj linc sebebi... cunku dogursan onlar bakacakti...

Merhabalar, Öncelikle 2 yıl önce yaşadıklarımı diğer konularımda bulabilirsiniz. Özet geçmem gerekirse, erken yaşta evlilik geçirdim. Hamile olduğumu öğrenmenin 1 hafta ardından 14 aylık evliliğimde tamı tamına 7 ay aldatıldığımı öğrendim. Süreç bundan sonra başladı. Eski eşim pişman olması gereken zaman da pişkinlikle geldi kapıma. Yasal süre dolmak üzereydi, ne kadar eğitimli bir aileye sahip olsam da ailemden boşanmam takdirinde bebeğimi doğurmam için bir destek alamadım. Aksi için ısrar turlarına maruz kaldım ve evliliģimi devam ettirebileceğime en ufak inancım kalmadığı için yaşımın küçüklüğü maddi güvencem olmaması nedenleri ile 7. Haftasında gebeliğimi sonlandırıp evliliğimi de bitirdim. Arada 2 sene geçti, boşanmayı atlatmak zor olmadı. Kinci biriyim, unutamadım. Ama bebeğim, 2 yıl geçti ama her yıl bu günler yaklaştığında ölmekten beter oluyorum. Yaşadığım her an saniye saniye geçiyor bu günler yaşanırken. Boğuluyorum, sabah işe gideceğim, şu saatte göz yaşlarıma engel olamıyorum. Onu görmeden çok özlüyorum. Içim yanıyor. Nolur söyleyin, anlatın nasıl diniyor bu acı? Nasıl sönecek bu yangın? Kalbim sökülüyor, canım acıyor. Kürtaj günü duyduğum 5 saniyelik kalp atış sesi 2 yıldır hep kulağımda. Uzun olduğunun farkındayım, okuyan herkesten özür diliyorum. Lütfen yardım edin, nasıl dinecek bu acım?

allah sana sabır versın canım zor hersey. sen ıstemezmıydın adam gıbı adamdan cocuk yapmayı. ınsallah karsına degerını bılen bırı cıkar ve şeker mı şeker bebegın olur

Bol bol dua edin. İnşallah içiniz ferahlar

öncelikle zaman herşeyin ilacı en doğrusunu yapmışsınız bence insan acıları unutur yeri kalır ama unutursun yoksa kimse yaşayamazdı zaten... yalnız belirtmek isterim ki "nasıl kıydın canını aldın" gibi yorum sahipleri ne kadar kötü insanlarsınız ben okurken üzüldüm konu sahibi kim bilir nasıl kötü hissetmiştir kendini. kimseyi bu şekilde yargılamaya hakkınız yok bir konuda yorum yapmadan önce etraflıca düşünün "kabiliyetiniz varsa tabii" lütfen!!!

Iki hamileligimde kalpleri durdugu icin mecburi kurtaj oldum. Hala uzuluyorum. Sizinki daha zor belki mutlu bir evlilik yapip cocuk sahibi olursaniz, unutmazsiniz ama aciniz hafifler.

Ne yazacağımı bilemedim

O beş saniyelik kalp atışı yüreğimi yaktı :/ keşke bir şansı olabilseydi..

Sizin acınıza gerçekten çok üzüldüm. Sanırım dini içerikten ban yiyeceğim ama değer diye düşünüyorum. Eğer islam dini mensubu iseniz, Çaresizliğinize rağmen yaptığınızdan pişmansanız, Tövbe eder, aynı şey bir daha yapmazsınız, Allah inşallah affeder. Ama sanırım siz kendinizi yine de affetmeyeceksiniz. Çünkü hissettiğiniz işin gunah boyutunun vicdan azabından çok, Kendi parçanız olan evladınıza özlem, belki suretini, kokusunu merak. Tamamen koşulsuz sevgiye ihtiyaç. Ki bence kendi çocugunuz olduğunda bir nebze olsun azalacak hissettikleriniz. Umarım Doğru zamanda anneliği de tadarsınız.

senin değil anne babanın kabahati. Allah affetsin

artık ne desek boş ama senin yerinde olsam asla ama asla aldırmazdım bebeğimi. ben 11 ay önce kimyasal gebelik geçirdim yandım halada yanıyorum. senin acıdan çok vicdan azabın var ikisi çok ağır olsa gerek bol bol dua et sabır dile Allahtan. umarım bir gün yeniden tekrar hamile kalma şansını yakalarsın. çünkü o öyle herkese nasip olmayan bir şey.

Ben biraz gerçekçi bir yorum yapacam, geçecek diyemeyecegim, boşanma meselesi geçer ama canına kiydigin çocuğun sana yaşattığı vicdan azabı geçmez. Allahın verdiği canın arkasında duracaktın her şeye rağmen allah sana hayırlı bir kapı açacaktı zaten.

Yaşamadım ama böyle bi karar vermek çok güçlü olmayı gerektirir. O gücü kendinizde bulabildiğinize göre korkmayın, sakin olun. Şartları düşünün, o zamanki şartları. Neden mecbur kaldığınızı. Keşke burada teselli aramasaydınız, burası size kendinizi iyi hissettirmez. Yapmasaydın etmeseydinler dolacak birazdan. Geçmişi geri getiremeyeceğinizi, neden zorunda olduğunuzu anlamayacaklar. Vakit varken uzaklaşın buradan.

Her sey zamaninda guzel. Demek ki zamani degilmis. Dogru zamanda dogru kisiyle cocuk sahibi olacaksiniz elbet. O zaman aciniz gececek. Dogurmayi secseydiniz, belki bakamayacaktiniz, belki her sey daha kotu olacakti. Su halinizde bosanmayi bile unutamamisken bir de cocuk baksaniz daha guzel olmayacakti hayatiniz bence. Sadece zaman.

Geçmiyor o acı benim 3 yıl oldu ama geçmiyor üstüne birde kızım oldu ama yine geçmiyor benim kalbi durduğu için kürtaj olmuştum

Ben o 5 saniyelik kalp atışını duyali 7 sene oldu. Geçecek. İnan ki en doğru karardı. En güçlü halindi. Eğer aksi olsaydı şuanki hissedecegin pişmanlık geri dönüşü de olamayacak bir hal alacaktı. Geçmişi bırak. Özlediğin şey doğmamış bebeğin değil. İleride sahip olacağın Sadık bir eş ve kalbi elinde atacak olan çocuğun olsun.

Ilgilenen herkese yazan herkese teşekkür ediyorum. Beni anlayan ve yardımcı sözleriniz için çok teşekkür ederim. Arkadaşlar kimse evladına kıymak istemez, ben bebeğimi aldırana kadar haftalarca elim karnimda yürürdüm. Gecelerce rüyamda 15 dakikalık süren operasyonu tekrar tekrar görerek uyandım aylarca uyumadım. Zannettiginiz gibi ne vicdansız ne umursamazım. Mecburiyet yasatmasin allah hele 21 yaşındaki bir çocuğa.

Arkadaşım, hayat herkese eşit şanslar sunmuyor. Mecburiyetini ve çaresizliğini yazından okadar iyi anladım ki... Sen bir katil değilsin! Sıcak yuvasında, kocası başında, etrafında anne, kayınvalide fır dönüyorken diğer taraftan lohusa şerbetini koyacağı bilmem ne renk bardakları paketleyip, doğumda giyeceği geceliğin rengini seçerken oturduğu yerden ahkam kesenleri takma kafana... Hayatta hepimizin sınavı başka, kucağına aldığın yavru ile karnında 7 haftalık görmediğin bir yavrunun acısı aynı olamaz. Biliyorum çünkü çok çok yakınımın acısına şahitim ve aynı zamanda bir anneyim. Lütfen takma bu tür yorumları. Kendini affet, bununla hayat geçmez... Seni yargılamak kimseye düşmez, izin verme. Hepimiz günün birinde Rabbimin terazisinde sevabımızla günahımızla tartılacağız. Allah lık oynayan ve seni yargılayanlara kulaklarını kapa. Sana ancak kulun sorabileceği soruları sorabilir insanlar... Yargılayacak ve hüküm verecek yalnızca ALLAH tir. Allah kalbine ferahlık versin, yolun açık olsun.

Kimciyim demişsin. Ailenin doğurman için arkanda durmadığını yazmışsın. Ama asıl sorun çocuğun babası olacak şahıs. Onun acısını bu şekilde kendini strese sokarak yaşama. Aslında hayatın için en iyisini yapmışlar. Yaşın da küçükmüş. Tek başına yapmadın tek başına yıpratma

Hamileyken ayrılıp, doğuran, o çocuğu yalnız büyüten çok kadın var. Tabi ki kolay bir iş değil ama ömür boyu vicdan azabı duymak da kolay olmasa gerek. Ne desem bilemedim.

Ne güzel yazmışsınız.. Konu sahibi Allah güzel kapılar açsın inşallah. Çok Doğru insanlarla tanışıp hayatın çok güzelleşir umarım.. Bazı şeyleri kabullen, kendini de affet.. Her şey daha kolay olur inşallah..

kendin için vicdan azabı duyuyorsun. burda yazanlarda kendileri için diyor aslında bakma sen o çocuk doğmayı kendi istemedi. baba işe yaramaz bir baba, anne hep hayatla savaş halinde. ee bu çocuk nolacaktı. evet kendi başına çocuklarına bakan anneler var. ama mecburlar. kendileri yaptı. ama o çocuk istemedi gelmeyi. o hayatta yaşayacağı zorlukları kendi vicdanınızı susturmak için o çocuga yaşatamazsınız. kadın evli barklı kocasından çocugu olmuş ve adam şerefsizin teki çıkmış. nasıl yorumlar bunlar ya. kadının derdine bak. ahkam kesenlere bak. siz kendiniz çocugunuzu büyütün. olmadı bir tane daha yapın ama insanların acıları üstünden klavye başında ahkam kesmeyin bir zahmet!

sana hak verdiğim tek konu ailenin en büyük kazığı atmış olması. kocan adi insanmış, o tartışma götürmez. ancak en zor günümde beni ortada bırakan ailemi de affedemezdim herhalde. sana ve evladına sebep olan yine eşin ve ailen. sen iki yıldır bu travmayı atlatamazken, onlar gündelik sıkıntılarla meşgul belki. 21 yaşında ve sudan çıkmış balık gibi çırpınıyordun belki, anlattıklarına bakılırsa. yine de vicdan azabı çekiyor olman ya da mutsuz olmanın temel nedeni ne sence? kürtaj mı, ailenin seni mecbur etmesi mi, hayal kırıklıkları mı? hepsi mi? her şey geçiyor zamanla. bu da geçecek ama öyle ama böyle. Allah içine ferahlık versin.

işte sorun bu. ihtimal hesabı yapmak. evliliği mutlu olmak için yaptın ama berbattı ve bitti. ailen canındı ama en zor kararında seni yalnız hissettirdiler. sen onların evladı olduğun halde, senin evladını istemediler, baskı yaptılar. belki aldırmasaydın bekar bir anne olsan da evladın senin hayatının mutluluk kaynağı olacaktı. bilemezsin, bilemezdin. belki bunun gibi çok şeyler düşünüyorsun. annem 40 yıl önce fakirliği bahane edip aldırdığı bebeği unutmuş değil. kardeşimi de ilaçla vs öldürmek için çok uğraşmış ama şimdi en kıymetlisi o. ben 17 yaşındayken annem düşük yaptı ve kardeşimi hala hatırlarım, içten içe anneme kızarım. yani zamanla hafifler elbette. ama tamamen unutulmuyor.

Allah yardımcınız olsun. Ne yazacağımı bilemedim. Güzel gunleriniz olur insallah B Began Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Anneniz bu kadar büyük vicdan azabı yaşarken lütfen ona yaşadıklarımı 21 yaşımı, o zaman maddi hiçbir gücüm olmadığını. Ailemin sırt çevirdiğini. Eski eşimin anlaşmalı boşanmamızda takılar için yazdığımız tazminatı bile 2 yıldır ödemediğini anlatın. Sonra gelip bana da anlatın evladımı aldirmaktan başka hangi çarem kaldığını. O çocuğun doğum masrafları, kıyafetleri, maması bezinin nasıl karşılanacağını. Kaç gece gecenin bir yarısı hastalandığında taksiyle hastaneye götürecek paramın cebinde olacağını hesaplarını siz anlatın bana. Başınızda babanız, kafanızı sokacak bir eviniz varken annenizin yaptığını yapmadım ben mecbur kaldım. Yaşamadan yargılamayın. Bu kararı ben kendi keyfim için almadım. Zaten öyle olsa, şuan iyi bir mesleğim, kazandığım paralar ve gezip tozduğum ile mutlu olur, bu kadar acıyı yaşamazdım.

Her yaşadıklarımız bir tecrübe... Yanmaya hazır olan yanacaktır,, SIK CANINI HİÇ BİR ŞEY DÜZELMEYECEK,, Tepki verebiliyorsan yaşıyorsun demektir, yaşıyorsan geçmişi bırak ve önüne bak demeyeceğim, dibe bata bata çıkacaksın. Tamamen geçmeyecek ama azalacak, bunları yaşaman gerekiyordu demek ki.. ; Kendini suçlama, katletmeye azmettirildin öyle düşün

@Mune galiba konunun kapanması hayra olacak, sizden ricam. BadeAk34

Benim yaşadığım vicdan azabı mı bilmiyorum. Ben onun için en iyisini yapmış olduğumu düşünüyorum. Hayatında hep bir baba özlemi ile yaşayacaktı. Belki bütün çocukluğu benim ekonomik sıkıntılarımı yüklenerek geçecekti. Belki ilerde ona mutsuz olacağı bir gelecek sunacaktım. Mantığım kesinlikle onun için doğru olanın bu olduğunu gösteriyor. Ama canım acıyor, onu özlüyorum. Bu bambaşka bir acı. Tarifi mümkün değil. Düşmanım dahi yaşamasın. . push ; B Began Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

yasadıkların kolay değil, belki bir uzaman desteği işe yarar. keşke böyle olmasaydı diyeceğim ama artık hersey için çok geç. inşallah birgün iyi bir eşin ve çocukların olur ve telafi edersin hatanı.

Bıraz vicdansız bir yorum yapıcam ama bence en doğrusunu yapmıssın. O yavrunun bir sucu yok tabiki ama böyle bir adam baba yapılmazdı. Yarın öbür gün çocuk ıcın hep bir araya gelmek zorunda kalacaktınız böyle kurtulamayacaktın

vicdan azabı geçmez.

uyutulmamışmıydın, keşke o kalp sesini duymasaydın, o yüzden unutamıyorsun, zaman herşeyin ilacı

gercekten nekadar cahil yorumlar varya... dogursaydin nasil kiydin bilmemne... bende kurtaja cinayet gozuyle bakanlardanim. ama burda cocugunu tek basina buyutecek bi kadin var. o cocugada yazik bir babasi olmayacak. kadin cocukla kalacak bir basina... kolaymi bunu yasamak... konu sahibi uzulmeyin artik haketmeyen adama baba vasfini yuklemediginiz icin sevinin... onunuze bakin... unutmaya calisin... ama bir daha lutfen kimseden emin olmadan korunmasiz iliski yasamayin

içim yandı okurken... Allah yardımcın olsun B Began Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Ne yani sağlıklı bebeğini sadece boşanacağın için mi aldırdın? Şimdi nerde ne yapıyorsun peki? Buraya gelip boşanıyorum bir aylık bebeğim var onu da boşanacağım için oldurecegim diye bir konu açılsa ne tepki veririz acaba? Kusura bakma benim. için farkı yok Belki de ben abartiyorum bilmiyorum... Kendim bebeciğimin kalbi durduğu için mecburen kürtaj oldum onu bile atlatamadim

İyiki o ş... siz adamın çocuğunu doğurmamışsınız yoksa en büyük kötülüğü yapardınız ona

Kürtaja ben de karşıyım ama gerçekçi olmak lazım. O çocuk doğsa babaya ihtiyacı olacak. Baba ortada yok. Daha zor olacak. Ancak tekrar evlenirseniz belki bir nebze ama kime güveneceksiniz? Evlendiğiniz kişi diyelim ki babalık yaptı yarın öbür gün çocuğa gerçeği nasıl anlatacaktınız? O yüzden bunun sorumlusu siz değil babasıdır.

'Kimse sınanmadığı gunahın masumu değildir' Bir başkasının kararlarının yada düşüncelerinin altında ezdirmeyin bence kendinizi ve konunuzu kapattırın.

Icim yandi okurken.. Vicdan azabinizi dunyanin obur tarafina kadar duyurabildiniz. Rabbimde mutlaka en az bizim kadar sahittir. Rahatlatirmi bilmem ama yerinizde olsam zaman zaman kimsesiz cocuklar yurtlarina gidip ordaki cocuklarin mutlulugu icin cabarlardim galiba. Veya en azindan bir cocugun velayetini alip okul masraflarini ustlenin. Belki o cocuklarin dualari, mutluluklari gunahiniza kefaret olur.

Karı koca arasındaki sıkıntının çocuklara yansıması ne acı. Keşke doğursaydınız ancak yaşadıklarınızı ancak siz bilebilirsiniz. Yapacak bir şey yok olan olmuş. Uzman desteği işe yarar bence.

Olan olmuş, artık üzülme. Allah affetsin deyip kendine temiz bir sayfa aç.. inşallah mutlu olursun. İnsan hata yapabilir, Allah affedicidir biz kalkıp yargılayamayız zaten pişman olmuşsunuz yeterince.