Öncelikle herkese merhaba, Allah hepimize tez zamanda şifa versin. Henüz 20 yasındayim ve ben de 1 yıla yakındır bu hastalığı çekiyorum, fakat sizi biraz olsun umutlandirsin diye hem kendime hem size destek ve moral olmasi adina bir seyler yazmak istiyorum. Her seyin beynimizde bittigini biliyoruz. Bu hastaligi nasil cagirabiliyorsak ayni zamanda da kovabiliriz. Biliyorum bunu size diyen cok kisi oluyor ve hepsine gulup geciyorsunuz cunku olmuyor degil mi? Kesinlikle bende oyle diyordum, ara sira hala boyle dusunup umutsuzluga kapiliyorum geçmeyecek hicbir zaman omur boyu oyle olacak diye Peki neden kendimizi buna bu kadar inandirip beynimizi bu yonde sartliyoruz? Kendimi biraktigimiz an her sey bitiyor. Gecen sene temmuz ayinda bu durumu yasadim ilk kez ve günlerim aylarım mahvoldu daha sonra yaşam koçlarini sosyal medyadan takip etmeye basladim ve yaziklari pozitif yazilari okudum. Pozitif enerjiyi ne kadar cagirirsaniz o kadar mutlu olursunuz. Ama biz devamli negatife kitlenmis durumdayiz surekli bu atak gelecek kotu olcagiz diye hissediyoruz ve buna bazen yeniliyoruz Halbuki geleceğini hissetigimiz noktada pozitif dusunceleri araya sokarak pozitifligi kendimize cekebiliriz Enerjiye inanin. Çektiğiniz enerji sizinle kalacaktir unutmayin. Negatife odaklandikca negatiflikten baska bir sey yasamayacagiz. Oysa sabaha pozitif uyanmayi deneyin, geceleri bu hastaligin nasil beynimizi yedigini biliyorum bu yuzden sabah igrenc bir sekilde uyaniyoruz Ama uyandigimiz her gune umutla baksak, cami açıp doğanın guzelligi ve bize getirdiği pozitiflik icin sukretsek mesela ve Allaha ellerimizi acip bugun her sey guzel olacak, evren bizim için akışta neyi cagirirsak gun boyu bizimle olacak diyip derin nefes alarak pozitif enerji dolsak ya.. Cok iyi anliyorum, bu dediklerimi bazen ben de yapamiyorum ama inanir misiniz bir kac ay bu sekilde yaptim ve inanilmaz rahatladim. Fakat daha sonrasinda enerji işinden uzaklastigimdan dolayi yeniden yenildim bu hastaliga. Hıh bu arada bir nokta daha var, hastalık olarak beynimize şartlamak. Bunu beynimize hastalık olarak degil de gelip gecici ruhani bir bunalim olarak kabul ettirsek her sey daha kolay olacak. Allah korusun psikolojik degil de normal kotu bir hastaliginiz oldugunu ve bunun icin ilaclar kullanip tedavi olmaniz gerektiğini dusunun beynimizi bu hastaliga sartladigimiz icin devamli olarak ilaclara ve tedaviye bagli yasamak, ve bunlari yapmadigimiz takdirde kurtulamayacagimizi dusunuruz. Oysa bir de yasadiginiz bir ask acisini dusunun, gunler haftalarca bunalimda oldugunuzu ama zamani geldiginde kurtuldugunuzu dusunun cunku unutacaksiniz ve gececek. Cunku bu beyninizde olan bir durum yani psikolojik. Ona kendinizi bagladiginiz icin bu kadar uzuldunuz fakat unutmaya sartlandiginizda artik kendimize gelmis olacagiz. Bu rahatsizligimizi da bunun gibi düşünmeliyiz, tabii ki tedavi ve ilacla desteklenebilir. Ama bunu sadece ilaclara tedaviye teslim olmakla yenemeyiz tamamen. Enerjimizi guzel yone akitalim, pozitif olalim. Zor biliyorum. Ama yapmamız lazim cunku zamaninda sonuc aldim yeniden bu enerjiye girmem lazim, girmemiz lazim. Her sey daha kolay olacaktır insallah. Bir seyi beynimizde ne kadar buyutursek o kadar yer eder. Beynimizi bu hastalığa endekslemeyelim. Umarım okuyan kişilere umut olur, güzel bir enerji olur. Hepinizi öpüyorum.