21 yasindayim. Yanımda arkadaslarim yada sevgilim varken Dünya'da benden mutlusu yok. Ama ne zaman tek kalsam içim sıkılıyor. Canımdan can gidiyor sanki. Karalar bağlıyorum. Sevgilim elinden geldiği kadar beni yalnız bırakmıyor. Yanımda sürekli bazen haftanın 7 günü sabahtan Akşama kadar benimle. Ama herkesin işi gücü var sürekli beni avutamaz ki bu insanlar o da sıkılmış durumda artık. Kendini düzelt deyip duruyo. 30 yasinda adamım Hayatım boyunca senin arkani toplayamam diyor. Işe giriyorum ordan da çıkıyorum hemen. Bir dala tutunmadım. Çoğu zaman mutsuzum hep asude_bahar

@pira sen misin?

Bir kişisel gelişim kitabında okumuştum. Kitabı "Sen kimsin ülen?" edasında okusam da arada bir epey güzel tespitler vardı. "Önce siz yalnız kalınca mutlu olmayı öğrenin, sonra başkalarıyla mutlu olursunuz." gibi bir ana fikri vardı bir bölümün. Kitabı tavsiye ederim. Aykut Oğut, Aynalı Kitap NilCeren

bu bazen bende de oluyor, sebebini bilmiyorum. arkadaşlarımla, sevgilimleyken çok mutluyum ama ne zaman eve girsem anında başlıyor mutsuzluk, iç bunaltısı. artık evde mi bişey var diye düşünmeye başladım. kendimi oyalayamıyorum evde resmen. P

Aynen öyle evde bi mutsuzluk çöküyor E