Benm eski kv de böyleydi. Yeter kes artık diyesim gelirdi. O zamanda zırlardı yaa yine çekemem

İkizler burcu konuşkan olur da, sizinki fazla abartılıymış. Kolaylıklar dilerim

Şu konuşan papağanlardan alın onu eğiticem diye habire konuşup enerjisini onunla atsın enerjisini yöneltecek farklı bi uğraş bulmalı durulması için Kadın için konuşmak bi ihtiyaç demek ki Allah yardımcınz olsun zor iş

Kendinize ait odanız var mı? G

ya benim halam bu resmen. bir de elini yumruk yapıp işaret parmağını biraz çıkartıp bacağımıza, omzumuza dokundururdu dinlemezsek eğer. yani dokundururdu diyorum ama deşerdi resmen valla ben bildim bileli hep aynı. son yıllarda pek görüşemiyoruz ama eminim hala aynı olduğuna çözümü olduğunu sanmıyoruum

Çok zor bir insan Allah yardımcınız olsun ben olsam sinir krizlerine girerdim

Ay çok zor. Benim rahmetli anacım öyleydi. Ama benim annemin gözleri görmediği için çok konuşurdu. Herşeyi sorardı, herşeyi ama. Amaaan geldi geçti işte. O zamanlar bende içimden kızardım şimdi o sorularını bile özledim.

Şimdilik yok ama başka odalara geçiş yapalım inşallah susar tabi

Psikoloğa kaç kere götürdük, saçma sapan bir ailede büyümüş ama zinciri de kırmamış tabi kendi de, en iyisi olduğu ortamları mümkün mertebe terketmek

Sizi anlıyorum ama başlığa farklı bir şey yazabilirsiniz bence ya geveze anne yerine... Her neyse benim de anneannem böyledir gençliğinden beri herkes uyarıyormuş biraz biz de konuşalım sen susta diye. Ama yaşlandı iyice çoğaldı bu durum yapacağınız şey o konuştukça siz konuşmamak biz öyle baş edebiliyoruz çünkü bir sorusuna cevap versek ardından ikinci soru geliyor her şeye yorumu dedikodusu var. Kendi kendine konuşsun başka yere geçin bir süre sonra beyin de kendini kapatıyor duymuyorsun sanırım ben öyleyim en azından kahvetelvesi

Benim yakın çevremde de var ondan. Bir doktor demişti ki, çok fazla konuşan insanın yanında saatler geçirince beyinde bir takım olumsuz değişiklikler oluyormuş. Gerçekten ben o kişiyle beraberken beynimde karıncalanmalar oluyordu. Şimdi artık yanında durmuyorum. Çözümü olduğunu düşünmüyorum ama çocukken kendisi yeteri kadar dinlemek istemeyen insanlarla büyüdüklerini düşünüyorum. Travma yani.

Hiç tahammül edemem geveze insanlara. bizim akraba var öyle çok konuşan. eskiden büyüğüm diye hürmet ederdim ama artık bozuyorum. bazı insanlar gerçekten saygıyı hak etmiyor.

yaaa sorma inan biz de gülmemek için zor tutardık kendimizi bir de çemberini bir eliyle ağzına tutar konuşurdu neden bilmem. bi de aşırı hızlı konuşur ne dediğini hayatta anlamazdık hem hızlı konuştuğu hem çemberini ağzına tuttuğu için

Mecburen onun olduğu odadan çıkacaksınız böyle yapınca. Sizden cevap alamasa bile devam ediyor sanırım. Cevap vermenizle bir alakası yok yani. Bozsanız bile yarın yine devam edecek başka bir konu bulup. Kalıcı çözüm değil ve kendinizi kötü hissersiniz mecburen kırdığınız için. En iyisi uzaklaşmak.

Benim kayınvalidem de böyle. Gerçekten çok rahatsız edici bir durum, çözüm gelirse diye bekleyeyim burada.

Aynen dediğiniz gibi kırınca da üzülüyoruz

benim is arkadasim olan kadinda cok konususuyor cogu zamanda bos konusuyor kafam allak bullak oluyor haftada 1 gün denk geliyoruz birklikte calismak icin ama sanki 1 haftaya esitmis gibim oluyor cok fena huy iste huyundan vazgecmiyor choccywhoccydoodah

Kulaklık takmak müzik dinlemek. Bir şey deyince duymuyorum seni diye devam etmek. Kalıcı çözüm ise psikoloğa götürmek.

İnşallah. Yoksa kulaklığı takın uzanın. Zaten işiniz var diye biliyorum. Gündüz evde olmuyorsunuzdur. Allah kolaylık versin.

Mesafe koyamazsınız ki, anne yani. Çok zor bilemedim.

Ben de çocukken çok konuşurdum, soru sorardım ha bire. Okul öncesi ve ilk çocukluk dönemimde meraklıydım, herkesle konuşacak bir şey bulurdum. Ama annem hiç hoşlanmazdı. Sürekli sustururdu kızarak. Ben de yavaş yavaş konuşmamaya başladım. Şimdi de konuşturmaya çalışıyor. Belki anneniz de benim gibi çocukluk döneminde konuşturulmadıysa ters tepmiştir. Ben konuşmayarak tepki verdim, annenizse susmayarak.

Ayy konuyu okurken aklıma sadece şu geldi. Allah korusun anneniz vefat edince keşke yasasa da konuşsa diyebilirsiniz. En azindan sağlıklı hayatta. Bu açıdan bakınca birakin konuşsun.

Anneniz tek mi, ne bileyim siz calışırken tek mi kalıyor evde? Arkadaşları, sosyalleşeceği ortamı var mı? Sanki bütün gün sıkılıyor, konuşacak birilerini bulunca da susmuyor gibi geldi bana. Bir nevi sosyalleşiyor. Öte yandan sizi de anlıyorum. Hak veriyorum. Ben çok konuşan birine denk gelirsem ve artık dinlemek istemiyorsam o ortamdan ayrılıyorum bir bahane ile. Ayrılamayacaksam telefonu alıyorum elime, kitap okuyorum bir şekilde anlayıp susuyorlar. Ha çocuklara işlemiyor bunlar ama yetişkinlerde işe yarıyor. M

Yüzüne açıkca söyleyin konuşun belki kendine çeki düzen verir

Kızlar benim anne çok konuşuyor aşırı geveze herkes ilallah ediyor susmuyor, çocukluğumda da böyleydi. Çocukluğumda tamam tamam diyordum 7 yaşında bile sussun diye ona bile laf ediyordu Halalarım babaannem de sussun diye gözünün içine bakarlardı. Biz de suskunuz. Bazen bozuyoruz annemi rahat ediyoruz bi kaç saat susuyor en azından. Sanki dünyadaki tüm cümleleri o söylemeye yemin etmiş gibi, sırf dedikodu yapıyor. Kavga ediyor asla susmuyor. Önerebileceğiniz bir şey var mı?

Ay gözümün önüne getirdimde çok güldüm ya. Tövbe yarabbi

Benim annemde böyleydi beni hayattan bezdirdi sonunda evlendim biraz olsun kurtuldum. Üstelik benim annem her konu hep haklı hep kendini üstün görür çok zor başa çıkmak...