Şimdi yazdı bana işle ilgli sorunları varmış... Birde şu var Birşey yapmak isteyince bana soruyor. Yap dediğimdede triplere giriyor.. butu n erkekler bölemi...

hımmm... önce ilgilenmiş, ama sonra geri çekmiş kendini. senin ilginden de haberdar. o halde yapacağın tek şey sessiz kalmaktır. eğer sen arar sorarsan sürekli o zaman itici görünebilirsin. henüz senin olamayan bir şeyi kaybetme korkun niye olsun ki hem? sakın yazma bişey. ondan gelsin bırak.

Ben 87 doğumluyum o ise 89... görünüş olarak ondan çok küçük duruyorum... üniversiteden bizim alt sınıfımızdandı... Üniversite boyunca hiç konuşmadık... Okul bittikten sonra 2 sene arkadas olarak konuştuk... arasıra takılıyordu bana sevgilim olsana felan diye.. Ben hep tersliyordum... Yaşından dolayı... daha sonra 1 haftaya kadar... Konuştuk.. o an ne oldu bilmiyorum ama yakınlık duymaya başladım... o günden sonra birşeyler başladı. Dün buluştuk.. Güzeldii... Çekingen olduğum için telefonda konuştuğum gibi konuşamadım... koluma girdiği zaman kalbimden bişeyler koptugunu hissettim sankii.. Şuan yazarken bile aynı durumdayımm.. onunla mesajlaşırken konuşurken... sanki kalbimde bişiler varmış gibi bunun korkumu yoksa sevgimi oldugunu anlayamıyorum... sabaha öğlene kadar mesajlştık.. Daha sonra ne aradı ne sordu... unuttun diye mesaj çektim... o ise iş ile ilgili sorunum var dedi... oandan sonra tek bir kelime söylemedi.. nede aradı... İçimde hep bir kaybetme korkusu var... uzun zaman sonra gördük birbirimizi... Belkide pek beğenmedi beni... Mesaj çekmek istiyorum ama o kahrolası gururum engel oluyor... Tek sorunumm içimdeki korkum... Hislerimin doğru çıkmasından sıkıldım artık... Ne bilimm artık bende birini sevmek istiyorum... Hep bir engel koydum kalbime.. tam birine açacakken... Yine bitecekmiş hissi.. keşke yazabilsem ona korkmasam gelecek cevaptan... sekerparee akışa bıraktım.. tek ayak

okadar üstüne düşmüyorum... Çok rahat çnkü bende sıkılmaya gelemem... Sanırsam bende olan tek şey sevdığım insaları kaybetme korkusu... Arkadasım olsada sevgılım olsada aynı...

haklı gururun bekle bakalım o yazmadan sen yazma P

Beklerken acı çekmektense, açık açık konuşmak en doğrusu olur.. Aklındaki soruların her birini ona sormalısın en azından onun vereceği cevaplar doğrultusunda yoluna belirlemelisin Ama birde beklediğini farzedelim, hergün kendini yer bitirirsin, mutsuz olursun atlatamazsın.. Diyelim ki olay sizin düşündüğünüz gibiymiş. Çocukta bunu siz sorunca açık açık dile getirdi diyelim O zaman da canınız yanacak ama nefretle yanacak. Bir süre sonra da ona olan duygularınız yok olup gidecek İşi uzatmaya lüzum yok