bizim evde şöyle bişi var. eşimin aileme laf söylemesine müsade etmem, aileminde eşime laf söylemesine. eşimde aynı şekildedir, aliesine en ufak laf ettirmez, ben de etmem zaten. ortadaki sağlam direkler biziz. yıllarca bana bakmış insanlara eşimin yada ailesinin laf etmesini istemem, aileminde eşime laf etmesini. bunu sağlayanda bizleriz. sağlam bi duruşunuz olmazsa, en ufacık şeyde birbirlerine girer aileler. kimse evladının kötülüğünü istemez sonuçta. sorunları kapının dışında bırak, daha evlilikte çok yenisiniz. eşini tanımaya çalış, huyunu suyunu öğren, neye kızar neye sevinir bil. bilki kendini daha kolay koru. boşarız, boşanırız laflarınada çok takılma, sindirmeye çalışıyorlardır seni. ne boşanması de, nikahımı vermem o iş o kadar kolay değil falan de. onlar korksun senden. ebrutolga

O zaman ben söylemen de bir sakınca görmüyorum tatlım.. P PinkySky Guru Anneler

bu geçmişte yaşanılanları tekrar yaşamayacagınıza inanıyorsanız bence gitme, sonuçta sorunları halletmişssin, aranızda iyi eşinle, hem kayınvalidenlede aran kısmen iyi olmuş. eşine ben psikolga gittim desen oda senin kendi kendine düzelmedigine kanaat getirecek, bence bu zaman kadar saklamıssın gittigini. sakla yine, ayrıca kv. lenlerin yaptıgını unutamıyorum diyorsun ama aynı şey bendede var, ömür boyuda unutamam biliyorum, kinci bir insan değilim ama canımı yakan kişi babam olsa affetmem, benimkilerin yaptıkları öyle şeyler olduki, onlarla yasadıgım konustugum herşeyi silmek istiyorum zihnimden. kaç aydır attım dedim zihnimden ama kendimi kandırmışım, yine birden bire hortladı. cok huzursuzum çoookkk. psikolojiim berbat, nasıl unutacam bana yaptıkları düşmanlıkları, ilişkim koptu bitti ama ben hazmedemiyorum, bende hiç altta kalmam ama hala arada bir soldan soldan geliyoooo BlackCat

bence arkadaşım eqer durumun varsa git eşinle aranı düzeltmiş olabilirsin ama asla olanları unutmıcaksın bizde benim ailemden ötürü eşimle çok kavga ettik ayrılma noktasına kaçkere geldik şimdi ben hiçbirini unutmuyorum o zamanlar psikoloqa gitseydim içimi dökebilseydim çok farklı olurdu çünkü insan ailesinde yaşadıqışeyleri kimseyle paylaşamıyor annesine babasınada anlatamıyor biz 4 senedir evliyiz daha yeni yeni huzura kavuştum diyebilrim sana çünkü insan bazı şeleri unutamıyor aranız iise eşinle söle deki ben psikoloqa gidiyorum ve psikoloq bana böyle söledi ve ben devam etmek istiyorum evliliqimiz için eqer sende destekliyorsan ben gidicem ne dersin? diye sor sonuçta evlilik vardır bide kalitesi önemlidir deqilmi bence git abarttıqın bişeyde yok ortada eqer bastırırsan duygularını sonradan seni çok huzursuz edicek bunu unutma

Selam arkadaslar Baslikta okundugu gibi sorunum yine esim, bi de piskologum cikti simdi :44: Bazilariniz bilir konumu, 6 ay önce evlenmistik, hemen sonra bir sürü sorunlar yasamistik, hala atlatamadik. Esimin ailesi benim ailemle konusmuyor, esimde ailemle annesinin tehdidi üzerine konusmuyor korkusundan. Bu durumdan cok sikildigimi dile getirdigimde kiyamet kopmustu ve bosanma konusu acilmisti, bu da beni cok korkutmustu. 1 aydir piskologa gidiyorum, ve dün bana 10 aylik terapist teklifi geldi. Piskologum bana kaybetme korkusunda calisacagimizi, ve kendimi bu kadar yalniz ve gücsüz hissetme konusunda caliscagimizi söyledi, haftaya kadar kabul etme sürem var. Esim hic bilmiyor piskologa gittigimi cünkü gizli gizli gittim hep. 2-3 aydir esimle aramdan su sizmiyor, hic olmadigimiz kadar mutluyuz, ama icimde hala bi burukluk var. Her ne kadar gülüp eglensekte aklima o kötü günler geliyor, kayinvalidemin yaptiklari aklima geliyor ve esime yansitmasam bile icim icimi yiyor. Kayinvalidemlede arami düzelttim, bunuda kaybetme korkusuna bagliyorum. Normalde bana öyle davranan birisini asla affetmezdim. Cok üzdü, cok kirdi, cok aglatti. Ama ben yinede esimin annesi oldugu icin afettim. Benim sizlere sorum su: Zamaninda piskologa gitmemin nedeni, acaba sorun bendemi diyeydi. Eger terapiye evet dersem, esime anlatmak zorunda kalicam. Bi yandan cok abartiyorum diye düsünüyorum, "böyleyse böyledir, yapilcak birsey yok demektir, demekki kismet böyleymis esim ailemle görüsmeyecek" diyorum, diger yandanda yediremiyorum kendime hicbirseyi ve bana yasattiklarini, herseyin düzelmesi icin direnmek istiyorum. Esimi o kadar cok sevdigim icin kaybetmekten korkmayi bu kadar istemiyorum, "giderse gider, kaybeden o olur" demek istiyorum. Bir baska yandanda söyle düsünüyorum, eger tedaviyi kabul edip esime anlatirsam, iliskimizin iyi olmasi icin ne kadar ciddi oldugumun sinyalini veririm, ve kendimle savastigimi gösteririm, bu esimin belki yardim etmesini saglar. Sizlere sormamin nedeni, kimsem yok malesef. Anneme bile anlatmadim üzülmesin diye, "onlarin yüzünden piskologa gidiyo kizim" diye düsünmesin diye. Ayrica sizlerden o kadar iyi fikirler geliyo ki, size sormamak aptallik olur S

imkanın varsa doktora devam et. eşine söyle elbet gittiğini ama annesine ve ailesine söyleme. doktorun faydası oluyor ama bir süre sonra doktorda bunaltabiliyor insanı 10 ay çok uzun bence. süre koymaması lazım dı sana. ve arkadaşım olay hususunda sonuna kadar haklısın. sen iyi görüşüyon kayınvalide ile. şayet benim eşim ailemle görüşmesin ben de onun ailesi ile görüşmezdim. hiç kusura bakmasın. ne yaptı senin ailende bu kadar kin bileniyor anlamadım P pembekrizantem

Bence psikoloğa gitmeye devam etmelisin. Eşine de anlat bunu ondan gizlemen için bir sebep yok. Eşinin senin ailenle görüşmemesi ama senin esas sorun çıkaran onun ailesi olduğu halde görüşmen nedeniyle şu anda sorunlarınızın üstü örtülmüş gibi duruyor. Ama aklına geldikçe üzüldüğünü söylüyorsun. Bu şekilde sorunsuz devam etseniz bile bence ileride bu daha büyük bir sorun olarak karşınıza çıkabilir. Sen kendinin fedakarlıklarda bulunup eşinin hiçbirşey yapmadığını eşinin başına bile kakabilirsin ileride. Yani sorunun üstünü örtmek yerine çözülmesi gerektiğini ve eşinin de hatasının farkına varması gerektiğini düşünüyorum. Bir de bu şekilde devam etmek konusunda psikoloğun ne diyor merak ettim. Eşinin ailenle görüşmeyip sadece senin fedakarlık yapmanı olumlu buluyor mu? minikdepresif Vazgeçtim

Canım bence terapiye gitmelisin. Nedeni de; eşinin senin birşeylerle savaştığını görmesi gerektiği bence. Ha sonra " sen delimisin nie psikologa gidiyorsun, bizim bir sorunumuz yok" diye carlayıp annesine anlatırsa o zaman kötü olur. İyice olan ilişkilerde biter eğer eşinin böyle birşey yapmayacağını düşünüyorsan söyle. Ayrıca sen, onun ailesiyle görüşüyorsun ama o sırf annesi kızacak diye senin ailenle görüşmüyor ve sen sırf onun için annesine iyi davranıyorsun. Ben senin yerinde olsam kendimi kullanılmış hissederdim. O senin ailenle konuşmuyorsa kendi annesi yüzünden ben neden onun annesiyle konuşayım. Senin annenin üzülmeye hakkı varmı kaynanan yüzünden bence sen ilk önce bunu düşün canım..

Çok uzun bir süre, bence psikolog araştırın. Benim 4 seans sürdü, şimdi seminerlerle devam edicez :)) bi psikologun süre vermesi bana çok çok garip geliyor.

Dedigin gibi sorunlarimizi ört pas ettik biraz. Herkes hic birsey olmamis gibi davraniyor, banada öyle davranmak düsüyor. Annemde sikistiriyor gibi diger yandan, yaza kadar aramiz düzelsede size kolaylik olsa diye. Iki arada bi derede oluyorum bazen. Hemen simdi olsun bitsin ne olucaksa diyorum, öbür yandanda sabir herseyin ilacidir diyorum, kafayi yemek üzereyim bazen. Piskologa benden cok onlarin ihtiyaci oldugunu bildigim icin kiziyorum kendime, niye gidip kendimi degersiz gücsüz biri gibi hissettiriyorum diye, bazende iyi geldigini fark ediyorum, kendim hakkinda bilmedigim seyleri ögreniyorum.. Piskologum kesinlikle yorum yapmiyor onlarin hakkinda, sadece beni konusuyoruz. Zaten yurt disinda oldugumuz icin türk kültürünü bilmiyor, anlatmaya calistim ama pek anlamiyor sanirim. Piskologumun bana tavsiyesi tedaviye devam etmek, kendimden sürekli ödün vermemeyi ögretmek. Kabul etmeyi düsünüyorum, esimede söylemeyi düsünüyorum.. Arkadaslar, 10 aylik süreci okul piskologu oldugu icin. Yani ücretsiz piskolog, ama belli bi sürecte gitmek zorundayim ebrutolga