Canım öncelikle üzüldüm çünkü zor bir durum olsa gerek sadece kendine zarar versen iyi sorumluluk alıp yerine getirmemen kötü canım bence sorunun ne biliyor musun 3,5 yıldır koşuşturdum yazmışsın asıl sorun işte bu beynin boşvermiş bence şuanda bunun çözümü sende diye düşünüyorum beyninle konuş ve kendine gelmesi gerektiğini söyle yoksa 3,5 yıldır verdiğin emekler boş olabilir cv ne yeni bilgiler eklemek varken hayatı dolu dolu yaşamak varken kpss için biraz ders çalışmak varken yatmakta niye de beynine canım kendine terapi yap ve motivasyonunu yükselt çalışmak için nedenler bul kendine ben vizelere çalışmadığım zaman diyorumki neden çalışmalısın vizelere sonra cevabı buluyorum okulda onur listesine girmek için burs alıp o para ile alışveriş yapmak için burs alanlara verilen yemege katılıp hava atmak için vs :) sende böyle sebebler bul kendine geçecek bence birazda havalar ısındı ya onunda etkisi var sanırım:) Carrie KK Cumhuriyeti

yanlış oldu pardon

Baharin gelisinden olabilir mi herkeste ayni reaksiyonu vermiyor bahar. Benim de yarin iki sinavim var son sinifim kpss gibi bir derdim var agustosta evleniyorum icim kipir kipir olmaliyke bezmis, bikmis bir ruh halim var. Sen bari gezip tozayim diyomussun ben de o da yok. Cok mutsuz um cok yenGEnC

ayy bnde yengecım.. kararsızlık duygusallık degısken ruh halı kıskanclık yengeclerden de nefret ederım.. ama senı sevdım ben ne guzel kac sehır gezdım dıyorsun arada calısıyomussun para kazanıyomussun.. hem okulda da aktıfsın.. derslerıne onem ver bıraz.. yengecler en basıt konuda bıle asırı detaycı ve mukemmelıyetcı oluyolar.. bu yuzden grup calısmalarında cok basarılılar.. sende oylesın bana kalırsa.. senin sadece enerjinin bir kısmını okula vermen gerekıyo.. mezun olayım yeter dıyosan fazla zorlama gezmekte gerek bu dünyada bu arada hangı bolumdesın merak ettım gercekten yenGEnC

Sosyoloji bölümündeyim gülçin, aslında zor değil, çok da eğlenceli dersler.. dün gece çalışmaya başladım bugünkü sınava, o kadar güzel bir makale vermiş ki hoca, normal zamanda da alıp roman niyetine okursun, o kadar akıcı bişeydi... Çok kızdım kendimde, eğer önceden okumuş olsaydım makalede bahseden ve fikrimin uyuştuğu "okulsuz toplum" kitabını kütüphaneden bulur okurdum-sınavda da daha net bilgilerle yazardım. Ama son saniyeye bıraktığım için acele acele not çıkarmakla yetindim :-/ İş derken öyle düzenli işler değil ya, günübirlik bulabildiğim işlerde çalışıyorum. Özel ders-palyaçoluk-satış falan... Bense tam tersi çok severim yengeçleri, bi insanın haziran sonun-temmuz başında doğduğunu öğrenirsem hemen kanım kaynar o insana =)) Bu arada yengeç dedik de, surrender abla, ne yaptın sen yaaa:)) Vasfiye teyzenin dediği gibi, ne çekmişsin sen yengeçlerden böyle Amy lee

kıskançlığı yazmayı unutmuşum daha unuttum çok şey vardır, eminim terazi burcuyum ben allah bilir, yarınların ne getireceği belli olmaz şimdilik düşünüyorum. değiştirmek yerıne olduğu gibi kabul etmeyı tercıh ettım; çünkü bende değişmem

yengeç im, seni bu durumunu aşırı enerjine veriyorum ben bir şeylerin farkında varman, sorumluluklarını düşünmen güzel. ama olayların sonunu hayal ederek güne başlarsan belki biraz daha önce adım atmanı kolaylaştırır bu durum ne dersin her şey daha güzel olabilir, sonra ki yaşamanı istemediğim pişmanlıkların olmazsa.. her şeye zaman ayır ama madem son sınıf oldun bir an önce çalışta kurtul şu derslerden.

bence bilinç altı öğrencilikten sıkılmış canım :) . push ; Amy lee

tuttuğu kadar, tutmadığı kader aşırı insancıl aşırı alıngan, fazla detaycı, kararsız aileye fazla düşkün, her şeyini konuşarak halleden fazla şüpheci bir kere yalan söylendi mi, kolay kolay güvenmeyen ama bazı durumlarda etkı altında kalıp inanan gaza gelen fazla hassas ömür törpüsü sessız sakin fazla vicdanlı kolay sinirlenen, hemen sönen komık, sanatçı ruhlu asosyal, utangaç kalabalığı sevmeyen... şimdilik bu kadar kısacası; kararlı, karasız insanı deli edecek şekilde G

Herkese merhabalar... Girdiğim tuhaf ruh halinden belki beni kurtarabilirsiniz diye açtığım konuya hoşgeldiniz:) Son bikaç aydır aşırı umursamaz, herşeyi boşlayan bir insan olup çıkıverdim. Sanki dünya umrumda değil. Mesela salı günü son vizelerim başlıyor, iyi bir not almam şart çünkü artık 4. sınıfım, alttan alma gibi bir lüksüm yok... Finaller olsa bi şekilde kurtarılır ne bilim bütünleme olur, tek ders sınavı olur... Ama vizeyi telafi etmeme imkan yok o yüzden iyi çalışmalıyım... Ama günlerden pazar saatlerden 5 olmuş, ben hala notlarıma bakmadım bile tam mı diye Herşeyi öyle savsaklıyorum ki;alttan aldığım dersler vardı çarşamba günü,"gideyim de nelerden sorumluyuz öğreneyim" dedim,"alt sınıftan birilerinin numarasını alır sınavla ilgili sorum olursa sorarım" diye düşündüm.. peki ne yaptım? arkadaşım kahvaltıya çağırdı ona gittim!!! mezuniyetle ilgili bana da görev verildi, yapacağım 2 saatlik iş... Erteledikçe erteledim, son saniye hallettim.. Final yerine geçecek sunumumuz vardı, görev dağılımında bile yoktum grubumun yanında, slaytı yapan çocuk mesaj atıp durdu anlatacağım kısmı göndereyim diye, anlatımın olduğu gece anca toparlayıp gönderebildim... Mesaj geliyor telefonuma merak edip açmıyorum bile :-/ Bu seneki KPSS'de bizim grubun ataması olmuyor, sadece sözleşmeli alım yapılabiliyor. Ama yine de belli olmaz bizim hükümete, belki yerel seçimler öncesi birşeyler olabilir.. Bunu bilmeme rağmen elime bir test kitabı bile değidirmedim.. Staja başlayacaktım çok güzel bir yerde, yanında çalışacağım bayan beraber aldığımız bir eğitim sırasında beni tanıyıp, sevip daha ben teklif etmeden çağırmıştı staja. Gözünde çok iyi bir imajım vardı, ona bile "çarşamba ararım sizi" deyip daha geç arıyorum. İnanın elimde olan birşey değil, hiç böyle bir insan değildim :-/ Bu sorumsuz hallerim yüzünden gözünden düşmekten çok korkuyorum çünkü okuduğum bölümle ilgili ilk iş deneyimim, bana pekçok konuda referans olacak bir kişi, üstelik çok da saygı duyduğum bir bayan... Aaa unutmadan, bir keresinde eski ev arkadaşımın ders kaydını ben yaparım demiştim, onu da unutmuştum. Neyse ki insaflı okul yönetimimiz, kurallara aşırı düşkün insanlar olsalardı kızın eğitimi yanabilebilirdi benim yüzümden.. Gerçi kendisinin şehre erken gelmesi gerekirdi, tüm sorumluluk da bende değil ama yine de hatam büyük, farkındayım :26: Bazen bahsediyordum forumda, harika bi proje ekibinin içindeyim, aylarca çok çabaladık gecemizi gündüzümüze kattık.. Tam projeyi hayata geçirmeye başladık, onu da savsaklamaya başladım :-/ "proje günlüğü tutun" diye bas bas bağırıyo hocamız, daha iki sayfa göndermedim adama. Kitap yazma görevini üstlendim; insanlık için küçük, benim için de kariyerim için büyük bir olay... CV'me altın harflerle işleyeceğim basılı bir kitabım olacak. Ama üçüncü sayfada bıraktım, hala yazmamı bekliyo bi köşede. Ekibim televizyona programa çıkıyor, sırf uyucam diye katılmıyorum.. Hani hevesle alır saklarsınız ya yerel gazetede çıkan resminizi. Ben o gazeteyi almıyorum bile, öyle düşünün... yurtdışıyla ilgili bi planım var, tam benlik bir projeyle Avrupa'ya gitmek için. Ona yazacağım mektup hazır, ingilizceye çevrilmesi ve gönderilmesi gerekiyor bir an önce, zerre çabam yok bu konuda da Dünya kadar tura yazıldım, para biriktirmem lazım.. Ama sadece birkaç günlük iş buldum. Eski çalıştığım organizatöre yeni numaramı vermedim bile, oysa arasam adamı bana mutlaka bikaç iş bulur... ona bile üşeniyorum "Gezi olsun da gezeyim, konser olsun gideyim" tek yaşam amacım bu sanki koynumda türkiye haritasıyla uyuyorum, rüyamda daha çok şehir gezdiğimi görüyorum:) Mezun olduğumda üniye başladığımdan beri kendi imkanlarımla 20 şehir gezmiş olucam, en büyük zevkim haritada gittiğim yerleri boyamak... Aklımda hala mezuniyetten sonra "ayşeyle fatma manisalı, cerenle celal izmirliydi.. Hee ben manisaya geçsem, ordan izmiree... dönüşte de aydına mı geçsem acaba, aydınlı kim vardı ki?" modundayım. Bugünlerde beni mutlu eden tek şey yeni yerler gezmek... Sizce bu moddan nasıl kurtulabilirim? Üniversitemin son aylarını geçen üçbuçuk senede olduğu gibi cıvıl cıvıl, koşuşturarak geçirmek istiyorum ama içimden birşey bana engel oluyor. şimdi böyleysem memlekete döndüğümde nasıl olurum bilemiyorum, bu halim beni korkutuyor.. Siz ne önerirsiniz? bir ara kedi arkadaşın paylaştığı spora başlayayım dedim ama devam ettiremedim, elbecerisi gerektiren bir kursa yazıldım, birkaç hafta sonra başlayacak... Başka ne gibi önerileriniz olabilir? merakla bekliyorum.. sevgiler Carrie KK Cumhuriyeti

Sosyoloji bölümündeyim gülçin, aslında zor değil, çok da eğlenceli dersler.. dün gece çalışmaya başladım bugünkü sınava, o kadar güzel bir makale vermiş ki hoca, normal zamanda da alıp roman niyetine okursun, o kadar akıcı bişeydi... Çok kızdım kendimde, eğer önceden okumuş olsaydım makalede bahseden ve fikrimin uyuştuğu "okulsuz toplum" kitabını kütüphaneden bulur okurdum-sınavda da daha net bilgilerle yazardım. Ama son saniyeye bıraktığım için acele acele not çıkarmakla yetindim :-/ İş derken öyle düzenli işler değil ya, günübirlik bulabildiğim işlerde çalışıyorum. Özel ders-palyaçoluk-satış falan... Bense tam tersi çok severim yengeçleri, bi insanın haziran sonun-temmuz başında doğduğunu öğrenirsem hemen kanım kaynar o insana =)) bende iyi anlasırım yengeclerle ama kendı huylarımdan hoslanmadıgımdan onlardanda hoslanmıyorım :) sosyolojı mezunları hangı alanlarda calısırlar? yenGEnC

Derslerini ihmal etme bunda hem fikiriz. Ama benim yapamadıklarımı sen yapmışsın keşke geri dönsemde bende şu an senin yaptıklarını yapsam. Şimdi pişmansın belki ama bir 10 yıl sonra iyiki gezmişim diyeceksin. Belki çok klasik olacak ama hayat çok ciddiye alınacak birşey değil. Okulu bitirde geri boş. Dert edilecek şeyler değil olması gerekeni yapıyorsun. T tunemi 2Kiz&1Erkek

kararsızlığın için sana söyleyebileceğim şey; kararlı bir insan olsun yanında değişken ruh halin, umutsuzluğun için olması gereken şey; derslerin, işin, aşk hayatın, aile yaşantının kusursuz olması lazım ( elbette hiçbir şey 4/4 lük değil, ama burcunun özllliği bu ) elini kolay kolay taşın altına sokmazsın, ama risk almadan da bişi olmuyor değil mi? aslında bişi söyleyeyim mi sana? bu söyledıklerım olsa bile, burcunun ve karakterının özelliklerinden dolayı asla bu ruh halinden kurtulamazsın, sen bu'sun

benim başımda da var bir yengeç kararsızlığı ile, değişken ruh hali ile, kıskançlığı ile canımdan bezdirdi beni. resusitasyon

Tahmin ettiginden fazla yuk almissin. Duygusal tarafin agir bastigi icin, mantik tarafini kullanamiyorsun. Boylece isleri erteleyip duruyorsun. Biraz dengelemen lazim kendini ve yaptigin islerini. latika_27

hmm aslında sevdim bu yaklaşımı sıramı savmış oluyorum ama şöyle de bir durum var sırayı bu konularda savsak da başka başka şeyler çıkıyor ya boşver gez sen derdin çok gezmek olsun iyi geleceğini düşünüyorsan oturman hata keşke benim de sıkıntılarımın dermanı olsaydı neyse dolunydı bahardı derken o bahanelerde bitiyor inşallah yakında daha moralli oluruz yenGEnC

Yok yok demem heralde =)) 10 sene sürmez ama finaller geldiğinde "ahh accık daha çalışsaydım vizelere" diye kafamı duvarlara vurabilirim :) Dediğin gibi geri düşmek de var di mi işin ucunda? püff ya... Bir yandan da şu belirsizlik beni öldürecek... ailemin yanına mı gidicem, başka bir şehre mi yerleşicem, iş bulabilecek miyim, işsiz işsiz mi gezicem, hangi alanda çalışıcam... kafamda deli sorular... Amy lee

hahaa=)) aşmışsın sen bu işi, tebrikler valla Hemen hemen hepsi tutuyor. kalabalığı severim aslında, çok mutlu olurum kalabalığın içinde... İçine biraz da özgürlük aşığı, ekonomik çıkar peşindeliği de eklersek ayynı ben :) Bu arada sen ne burcusun ve ömür törpüsü yengecinle bir ömür geçirmeyi düşünüyor musun? İnşallah yanlış anlamazsın, merak ettim de^^ Amy lee

say bakalım.. Ben de Yengeç ve balık burcu insanı kırk kilometre öteden tanırım; Neşeliyken bir anda, ufacık bir nedenden dolayı kırılıp pepee gibi küsmelerinden, içine kapanmalarından falan.. Hemen belli ederler kendilerini :) anlat bakalım merak ettim.. Yalnız yengecin zıttı bir yükselenim var, kova... Neyse ki o dengeliyo beni accık ^^ Amy lee

Burcun neydi yengec mi? Duygusal insanlar kendilerine fazla yuk almaktan kacinmali cunku bu yuk onlara agir gelebilir ve herseyi bosverebilirler.

Bende bu aralar bununla uğraşıyorum arkadaşım.. Ben de fazla boşladım her şeyi ve çözümünü bulamıyorum.. yenGEnC

Bilmem ki, olabilir aslında... Ufak çapta bir tramva yaşadım dört ay kadar önce Ama çok çabuk toparladım, hatta takdir gördüm etrafımdakilerden; "ben olsam atlatamazdım bu kadar çabuk" diye... Belki de atlatamamışımdır.. Ben küçükken de hiç belli etmezdim korktuğum şeyleri, şimşekten ödüm patlardı "ne korkucam, fotoğraf çekiliyo gibi, kihkihkih" derdim anneme, aşıcılar gelirdi ilk kolumu ben açardım... Belki de öyle bişeydir o zamanki neşeli hallerim, şimdi çıkıyodur yavaş yavaş... bu arada yeni bombam, projeyle ilgili aciliyeti olan bir iş çıktı, dün bütün gece onunla uğraştık, kitabımın kapağını açmadım bile Şimdi de gezimin kaporasını ödemek için çarşıya çıkmam gerekiyo, aslında dün vericem diye konuşmuştum ama unuttuğum için şimdi vermem gerekiyo. Çarşıya kadar çıkmışken eve ne zaman gelirim merak konusu... Yarın vize yüzüme tokat gibi inecek, o zaman akıllanırım belki

Ahh ah bizi bu havalar bu hale getirdi... Eve giresim yok, annem olsa "sokak çocuğu mu oldun başıma" diye azarlardı :)) ama sana hak verdim, mezun olmanın stresi yetmezmiş gibi bir de kazanman gereken sınavın stresi, nikah-düğün organizasyon stresi, biriyle hayatını birleştirme stresi, baba evinden kopma stresi... Hepsi birleşince bu ruh halinde olman o kadar doğal ki, seni anlayabiliyorum... on yllık stresi bu yaz ayına sığdırmışsın ya, helal olsun latikaa ama bir de şöyle düşün, sıranı savmış oluyosun =) bu günler geçtikten sonra ne sınavı düşüneceksin ne mezuniyeti, düğünün de yapılacak, kurulu düzenin de miss Hani ikiz çocuk doğuranlara derler ya "ikisini de aradan çıkarttın, aferin" diye, senin durumunu ona benzettim biraz :) bugünler geçsin rahata ereceksin, bunu sen de biliyosun ^^ bu arada kankam style, evet-kabuğuna kadar yengecim ne yazıkki

ciddiyim ama yahu umut verırsın, hemen umutlanır 2-3 gün sonra eskı halıne döner yengeç ne çektin be yengeç sayayım mı senin bütün özelliklerini?

olabilir aslında.. bi de içinde olduğum projeleri aşırı benimsiyorum, sadece iş gözüyle bakmayıp, didinip duruyorum... aslında iyi gibi gözüküyor dışarıdan ama çok kötü bir özellik. O kadar sahipleniyorum ki herşeyine ben koşturma ihtiyacı hissediyorum. Dün geceki iş mesela, herkes gibi "çok isterdim ama sınav var yaa" diye başımdan savmayı beceremiyorum, kimse yoksa ben varım diyorum ve her işe koşturmaya çalışıyorum. Tabii zor durumda kalıyorum. Yaşadığım şehirde palyaçoluk-hosteslik falan tamamen öğrencilerin tekelinde, profesyonel olarak çalışan kimse yok. Bu nedenle sınav zamanları iş yapacak kimse bulunmuyo. Böyle zamanlarda organizatör abi beni arıyo bazen son dakikada,"yarın sınavım var" diyorum ama adamın ihtiyacı olduğunu hissettiğimden hemen ikna oluverip gidiyorum işe.. Tabii o yorgunlukla akşam sınava patates olmuş şekilde çalışıyorum... sosyal hayatta hayır demeyi çok iyi beceriyorum, hatta bu konuda sosyolojik makale bile yazabilirim, ama bu konularda bi türlü beceremiyorum... Dediğin gibi kendimi biraz dengelemem şart... peki sen ne önerirsin bu durumum için? bu arada aminn latikacım

g_string cim posta kutun dolu konu sahibbesi arkadaşım acaba bir depresyonmu geçirdin sen Carrie KK Cumhuriyeti

Bu sene yengecler icin iyi gececekmis. Kafani takma, taktigin surece birsey yapamazsin. Birde gun, gun al. Bir gunluk program yap. Yapamadigin gunleri kaydir, yine yap. Asla bir onceki gunun cezasini cekme. Her yeni gune taze basla. G