Geçmiş olsun umarım atlatırsınız. Yapacak başka bir şey yok. Belki benim ön yargım bu ama ben anksiyeteyi ciddiye alamıyorum etrafımdaki insanlar yüzünden belki. Bir şey için çabalamak istemeyen herkes benim anksiyetem var diye kenara çekiliyor çünkü o yüzden istemsizce anksiyetesi olanlardan direk uzaklaşmaya başlıyorum, bana bahane gibi geliyor. Bu konuda ciddi anlamda sağlık problemi yaşayan istisnai durumdaki arkadaşlar kusuruma bakmayın şimdiden Sözüm meclisten dışarı

Psikiyatri desteği sonrası bir işe girmek, spor, bakım, iş dolayısıyla gelen sosyallik sorunlarınızı çözebilir sanki.

Tesekkurler üzerine gitmem gerek evet ama bunu her denedigimde sonuç fiyasko bilmiyorum ne olcak. Tesekkurler

Benim iş yerinde bi abla var iş yerinde her başka ile tayinde psikiyatriye gidiyormuş anksiyeteden dolayı hatta gezmeye falan gidince bile her yer değişikliğinde sıkıntı yaşıyormuş ilaçlarla falan her değişiklikte alışana kadar idare ediyormuş öyle böyle 28 yılı devirmis B

Sizin yaşınızda ne var? Gayette insanlar o yaşlarda kurslara spor salonlarına hobi merkezlerine falan gidiyorlar. Ama bunlar için de bir kaynak olmalı. Çalışmasanız nasıl sosyalleşeceksiniz? O kaynak nereden gelecek?

Aynı beni anlatıyorsun. Yaşıtız, 93lüyüm. Bunalımdayım. İstanbulda yaşıyorum. Ben iş bir türlü bulamayanlardanım. Bir iki erkek arkadaşım oldu. Bana iyi geleceğine kötü geldi. Ne yapacağımı bilmyorum. Bir kursa falan gitsem para lazım. Belediyenin kursları heöen doluyor bulamıyorum. Artık evde youtubetan bir şeyler izlyorum

Tam beni anlattınız. Hatta sanki fake hesabımı acmislar gibi. Nisan attım demeyi unutmuşsunuz sadece T

Yıllardır kullanıyorum olmuyor

Calismiycam demissiniz ama calismaniz lazim sirf bu bunalimi yasamamak icin. Istedigim is olmadan calismam mantigi cok kati. Maddi gucunuz vardir bi sekilde ok ama sosyallik lazim sizin bunyeye

Herkese selam. Bunlar dert mi bilmiyorum ama herkesin ki kendine sonucta. Uzun zaman önce burda çok paylaştığım sebeplerden ötürü çalışmıyorum. Kafama göre bir iş bulmadan da calismayacagim. Bekarım erkeklerden nefret eder oldum artık çünkü uniden sonra sosyal hayatım olmadığı için internetten birileriyle tanıştım hepsi beni erkeklerden soğuttu resmen düzgün adam yok. Arkadas desen bir iki tane onlarla da ara sıra görüşüyoruz. Yas oldu 30 çok sıkılıyorum, kendimi yalnız hissediyorum ailemle yaşıyorum cok şükür ama ne yapsam bilmiyorum. Bizim yaşlarda insanların gittiği kurs falan da yok ki hep ya çoluk çocuk ya da yaşlılar. Ankarada yaşıyorum benjm gibi olan var mı? Sizler neler yapıyorsunuz? Ne önerirsiniz?

Yaşamayan bilmez dilerim başınıza gelmez tesekkurler E

Öncelikle geçmiş olsun, anksiyete tedavisi olmuştum bilirim. Benim psikiyatristim çalışmamı önerdi bana hep ama çocuğum cok küçüktü bırakacak yer olmadığı için çalışamadım. Siz çalışma kelimesinden bile irite oluyorsunuz gözlemledigim kadarıyla. Oysa çalışmanız ve bunun üzerine mutlaka gitmeniz lazım. Ailenizin maddi durumunun sizin ihtiyaçlarınızı karşılayacak kadar iyi olduğunu düşünüyorum yoksa imkan yok oturmazdiniz evde. Bir insanın türlü türlü ihtiyaçları var ve bunlar hep para. Erkekler de artık evde oturan kadın istemiyor. Sırf para yüzünden değil, özgüveni gelişmiş, farkındalığı yüksek, kendi ayakları üzerinde durabilen kadinlari seçiyorlar. Evde oturan kadın ne kadar olsa da pasif oluyor ve erkekler tanışmak istemiyor. Isteyen erkekler de çok gelenekselci ve ataerkil oluyor. Bence çalışmanın üzerine üzerine gidin. Yaş da çok önemli, belli yaş üzerinde hangi meslek olursa olsun tecrübesi olmayanları almıyorlar. Eger ailenizin durumu iyiyse kendinize iş yeri de açabilirsiniz. Bol şanslar

Canim anksiyete yuzunden se ilac kullaninca duzelir. Ilaclarini duzenli kullan. Alabiliyorsan terapi al. Pes etme.

Ne çevremde birisi var nede psikolojik durumumu göre iş. Bazi arkadaşlar gibi laf sokmak yerine çok güzel bir dille destek olmaya çalışmışsıniz teşekkür ederim

Ben de bunları düşünüp üzülüyorum ama işte o paniği yaşamayan da bizi anlayamiyor maalesef. Evden çalışmalı bir iş simdilik çözüm E

Halk eğitimlerin kurs programlarını inceleyin. Cok güzel kurslar. Ben geçen yıl dramaya gitmiştim. Cok eğlenceliydi. Z

İş hayatı sadece para kazanmak için değil çevre genişletmek için de bir araç. Bir de üzgünüm ki bu yaşlarda biraz daha çalışmazsanız 5 sene sonra isteseniz de çalışamazsınız.

Acik havada yürüyüs/kitap okumak ile yavas yavas evden cikin derim. Dil ogrenmek cok güzel birsey. Dil kursuna baslayip ardindan yavas yavas is hayatina donus olur belki?

Evet bunun da farkındayım o da üzüyor zaten . push ; E

Tamam işsizlik kötü ama 30 yaş ve bekarlık harika bir şey olmalı.

Iste sorun orda sosyal fobi yada anksiyete yaşıyorum yeni işe başladığım an onu asamadım asicam diye uğraşmaktan yoruldum E

ben çalışmayan insanların bütün gün evde ne yaptıklarını çok merak ediyorum sözüm iş arama sürecinde olanlar ve sağlık sorunları yüzünden çalışamayanlara değil bu arada sevgili durumlarına hiç değinmiyorum, aklı başında hangi erkek kariyersiz bir kadına bakar bu devirde? biz nasıl ki çalışmıyor olanı geç, işi gücü düzgün olmayan adamları beğenmiyorsak onlar da aynı düşünebilir

Kötü zamanlarda sevgili edinmek malesef destek yerine köstek oluyor çoğu zaman, derdin birken bin oluyor. Nasıl bir iş arıyorsunuz mesleğiniz nedir?

Mecburum defalarca denedim yatak döşek oluyorum bilmiyorum niye böyle oluyor psikolojik sorun işte E

Aynen öyle iki disari cik youtube izle falan ama böyle de hayat geçmez bilmiyorum

Ne fark eder ki Yas farki? L Leopar Taytli Burhan Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Akıl ge mantik olarak evet katılıyorum ama bir de yaşanan gercekler var. Umarım ben de bir kariyer sahibi olurum. Yada beni böyle seven birni E

İşe girmeni, spor yapmanı ve kendine bakmanı tavsiye ediyorum.

Kendini toparlaman gerekiyor. Ben işveren olsam karşımda hiç çalışmamış birini istemem. Markette çalışsın benim işimi bilmesin ama diyeyim ki çalışkan biri belli işi öğrenir. İşveren böyle düşünür

Aynen işte çok iyi anlıyorum onu ne güzel en azından zorlayıp devam ediyor ben iyice geriledim adım bile atamıyorum oyle böyle ben de başarırım umarım E

Sen nasıl bir iş istiyorsun? mesleğin ne? Bu zamanda herkes istediği işi yapmıyor maalesef senin bence calismaya niyetin yok. Evde otur otur daha kötü olursun bide ben bu üniversite okuyup evde oturanları anlamiyorum o kadar okuyup emek ver ne için evde oturmak için mi?

Aayy ben calismazsam delirirdim herhalde, sirf para icin degil. Mesela: aksam basliyorsam oglene kadar oturunca hep biseyleri dusunuyorum kafamda kuruyorum filan saniyorumki butun gun oyle gecicek. Bir ise gidiyorum o konusu, bu anlatiyo, o saka bu laf derken birde bakiyorum aaaa tamamen farkli hissediyorum oyle eve geliyorum. Butun gun evde tek basina hic saglikli degil bende olsam kotu hissederim.

Sosyal fobi ankisiyetenin bir tık üstü. Üzerine gitmezsen artar.

Anksiyete sebebiyle çalışamıyorsanız bunun için tedavi alsanız? Sonuçta sosyal hayatta da zorluk çıkarır, anksiyete durduğu yerde bile insanı huzursuz eder. Herhangi bi şey yapmıyorsanız bence önce bunun çözümüne bakın. Kendinizi zorlayarak veya soyutlayarak, bekleyerek çözüleceğini düşünmüyorum. Terapi+gerekirse ilaç çok iyi geliyor. Onun dışında da, kurslar sadece çocuk ve yetişkinlere yönelik değil. Dans kursları, dil kursları, yazılım kursları vs, ilgi alanına göre genç yetişkinlere yönelik bi sürü kurs var. minerva1988

Ankisiyeteden dolayı çalışamıyorum demişsiniz de ankisiyete evde otururken daha da artabilen bir şey çünkü bir işin yok ve ankisiyeteyi düşünmen için bol zaman var. İş ortamına biraz alışsan kafan boşalır. Sosyallik iyi gelir aslında ankisiyeteye.

Nisan atmadım ama ayrılık yaşadım ben de E

Terapi aldınız mı hiç yavaş yavaş çaba göstermeniz lazım, anksiyete ile savaşmanız yoksa evden çıkamazsınız. Sadece ilaç işe yaramaz ki emek gerekiyor, anksiyete ile savaşmanız lazim

en azından evde dil öğrenin madem çalışınca yatak döşek oluyorsunuz yani ihtiyacınıda karşılayamaz insan aileden de hep istenmez Home office işlere bakın biraz açın kendinizi dünyaya

Dil kursu mantıklı aslında da işte cok çoluk çocuk oluyor yaşıma göre bulsam iyi gelebilir evet

şuan ne durumdasınız bilmiyorum, ama nacizane birşey demek isterim. ben de 29,5 yaşındayım. senden tek farkım şuan nispeten işimi kurmuş olmak, aşk olarak ben de tekim, 10 yıl önce bir ilişkim oldu sonra da başlamadan bitti falan, aşkı kafaya takıyorum takmak istemesem de takıyorum. Ama iş için bana kalırsa neresi olursa başla, memnun olmasan da başka bir iş bulmadan çıkmamaya çalış, bak hayalindeki gibi bir iş olmasa bile birşeyle meşgul olmak seni zihin cehenneminden kurtarır

ihtiyaçlarınızı aileniz mi karşılıyor? Bundan rahatsız olmuyor musunuz? Gerçi bundan rahatsız olsanız çalışabilmek için anksiyetenizi tedavi edeceğiniz bi sürece girerdiniz. Çalışmayan insan bu hayatta sosyalleşebilmek ve özgüvenini yükseltmek adına çok şey kaçırır. Anksiyeteniz var diye işe başlamak istemiyosanız birileriyle nasıl flört edip randevulaşmaktan çekinmediniz? Yine de hiçbirini yapmam diyosanız kamp, gezi etkinlikleri ve workshoplar var. Buralara yaşıtlarınız çok katılıyor. Ama böyle etkinliklere giden erkekler de kariyeri olmayan kadınlarla pek ilgilenmezler. Bu devirde sadece aşırı geleneksel hizmet bekleyen erkekler çalışmayan kadınlarla evlenmek istiyor. Sizin gibi başka nedenlerle çalışamayan bir arkadaşıma görücüler çıkıyormuş kızın evde oturduğunu öğrenince geri adım atıyorlarmış diye çok üzülüyodu.

Ben su calismiycam kafasindaki insanları anlamıyorum ben su an kamuda öğretmenim olaki atanamasaydim markette kasiyerlikte yapardim cafede garsonlukta yapardim ki yaptım da daha önceden.

Sana şöyle söyleyeyim Ankara gibi bir yerde yaşıyormuşsun iş imkanları elbet vardır niye çalışmayacağım diyip kestirip atıyorsun? Bende üni mezunuyum yurtdışında büyüdüm okudum iş beğenmemezlik yapmam her işi yaparım yaptım da. Yaşlarımız yakın bende şuan iş arama sürecindeyim başvurular yapıyorum Allaha herkese bi kısmet kapısı açar sana da bana da açacak elbet niye kendini kapatıyorsun? İnan sana en iyi gelecek şu düşüncelerden kurtaracak tek şey iş, meşgale yoksa bunalımlardan bunalımlara girersin. Lütfen iş başvuruları yapmaya devam et çevrene de bildir birileri yardımcı olur aracı olur güzel bi iş bulur çalışırsın. Hayat gerçekten bu kadar kendini yıpratmaya değmez. Hayatında illa bi erkek olmak zorunda değil. Sen kendini geliştirmeye odaklansan kendine yatırım yapsan. Geç olsun güç olmasın. Evlilik için gerçekten sağlam bi psikoloji gerekiyor biliyor musun? Aynı evde doğup büyüdüğümüz ailemizle kardeşlerimizle yaşamak bile zaman zaman zor olabilirken elin adamıyla geçim etmek bin kat daha zor. Kendini evliliğe hazırlaman gerekiyor. Boşanma aşamasında olan biri olarak söylüyorum bunu sana. Bu arada lütfen sosyal medyada tanışıp da instagram üzerinden sanal bi ilişki yaşamaya falan kalkışma. İnan boşa vakit kaydı. Sosyalleşmen lazım. Yakınlarında çevrende biriyle ilişki yaşa. Ama dediğim gibi yaşın çok genç merak etme evde kalmadın hatta evlendikten sonra bu özgürlüğünü bile arayacaksın lütfen tadını çıkar. Ne yapabilirsin ona bak ve yap güzel değerlendir zamanını.

30 yaş bekarlık harikaaa ile odaklan oldu bitti Paticikk Şışt Alerjim

İş bulana kadar sevdiğin bir hobi edinebilirsin kendine. Hoş o da para. Çalışmayan için hobi edinmek bile lüks.