yeşilim bende köşemde bahsetmiştim çocukken yaşadım bende ikilem daha aklımın ermediği zamanlarda... ya annem ya dedemler iyi ki annemi seçmişiz onsuz ne yapardık... yazıların çok güzel her okuduğumda ayrı bir lezzet ayrı bir tat alıyorum teşşekürler bizleride bu yazılardan mahrum etmiyorsun eline yüreğine sağlık Nixe

ceren teşekkür ederim. bu yazımın ilkide var. biliyorsun değilmi

Yeşilim ikilem yaşamadım ama ona yakın duygular yaşadım onun için az çok anlıyorum hissettiklerini ve yaşadıklarını. Babaanneciğin ve dedeciğin nur içinde yatsınlar. Halacığın onlardan sana yadigar.

canım benim duygularını bu kadar ii anlatabilmenin nedenleride duyguların kadar güzelmiş.. yazdıklarını zevkle okuyorum hep inan..

camdankalp, gülsibel, yağmur.. uğramışsınız, ne güzel aynı duyguları paylaşmak ve beni anlamanız. sağolun sizi seviyorum. chatlak

Yesilim yazdiklarini okurken sanki o yillarda bende senin yanindaymisimda yillar sonra bunlari hatirliyormusuz gibi geliyor, bilmem neden anilarini okumak beni cok etkiliyor, benim oglumda katolik okuluna gidiyor kiliseye gidiyor ama kucukten ogrendi kilisede Allahin evi, yabancilarin yaptigini yapmiyor bir musluman gibi yetisiyor ama dogrulari ogretmek benim gorevim, Allah ve ibadeti ogrendi dogruyu ve yanlisi ogretmeye calisiyorum,

Çan seslerini duyunca aklıma düştü. Bucada çok güzel bir evdi. Kocaman üç katlı bol odalı. Sürekli İtalyanca müzik çalardı. Hafiften, usulca.. Türkçe konuşmazlardı yanımızda. Onların lisanını çabuk öğrenelim diye. Geçen hafta verdikleri ödevler kontrol edilirdi hemen. Dersimiz bitince, kurallar... Akşam için yemek masasını bize kurdururlar. Sofra adabını öğretmek için. Tabak bardak, çatal, bıçak, kaşık nerelere yerleşecek. Ekmek nasıl kesilir, kumaş beyaz peçeteler. Herkesin adının baş harfi yazdığı.. Yuvarlanır peçeteliklere konur of ne sıkılırdık, kurması toplaması hep kurallı. Kardeşim sıkılır kaçardı çoğu kez. Öğlen mutlaka uykuya yollanır ama uyur taklidi yapardık. Gece radyo dinlenir, kitap okunurdu. Onlarca kitap seç seç oku. Bayılırdım. O senelerden kalmadır kitap sevişim. Hala gece okumadan uyuyamam.. Ve gittiğim her hafta yeni kitaplarla tanışırdım.. Ertesi gün pazar, onların kilise telaşları mutlaka gittikleri... Bizim eve dönüşümüz olurdu. Hep gitmek isterdim merakla, babamın tepki vermesinden çekinip, hiç götürmezlerdi.. Sık sık törenler olsa diye sızlanırdım. Düğünler, kuzenlerin kominyonları gibi dört gözle beklerdim... O zaman giderdim. Babamın çok bozulmasına rağmen... Gittimde ne oldu dinimi mi değiştirdim yoo! Babamın huysuzluğu idi. Kırılırdı çocucukken annem.. Sonraları dokundu onada. Değişik gelirdi bana. Herkes şıktı, ayakkabılarla girilen, kadınlı erkekli oturulan orgun, koronun sesi, buhurdanlıktan tüten dumanın kokusu. Benim haz duymama neden olurdu.. Tören bitiminde bahçedeki büyüklerin sohbetleri, çocukların koşuşturmaları, tül torbaların içinde dağıtılan badem şekerleri.. İyiki yaşamışım, ne güzel hatıralarımın köşesine yerleşmişler, çıkmamacasına. Ne zaman bir yere gitsem, karşıma çıkan kiliselere gitmeyi adet haline getirdim. Ama sanmayınki kendi dinimle çelişkilerim vardı. Asla.. O başka bir şey. Dinim en yücesiydi.. Yasak vardı ya, merakta fazlaydı. Yasaklardan kalma, yaşadığım anılarımın taa çinde. Zaten atmakta istemediğim. İyi geçiniyorum anılarımla, hayatıma katkı sağlayan her şeyden biraz biraz. Madam ve ailesinin öğrettikleri zor gelirdi ama şimdi anlıyorum ne kadar önemliymiş. İki tarafı idare etmek ağırdı o yıllarda. İşin içinden çıkamazdım hangisi doğru, hangisi daha doğru diye... Gel gitlerim olurdu. Sorunca hepsi kendine uygun olanı anlatırdı. Zamanla öğrenecektim. İzlemeğe karar verdim. Sorgulamadan, kırmadan, riyakarlık yapmadan... Saygıyla her iki tarafıda idare ederek. Hayatıma güzel bilgiler katarak... Ama.. ayaklarımın üstünde nasıl durmam gerektiği öğretilmemişti. En kötüsü buydu işte. Yaşayıp öğreneceksin der gibi giderlerken, kanatlar kırılmış yürü yürüyebilirsen... Yürüdüm, tökezlemeden yürüdüm Allaha şükür... Yeşilimin anılarından duyguları.. F ffcamdankalp

İkilem yaşamak zordur, herkesi bilemem bana zordu.((1. VE 2. ELİFÇİĞİM BİRLEŞTİRDİ ALTTA ) Hafta sonları bir gün anne tarafında, bir gün baba tarafında kalırdık. İki farklı kültürün içindeydik. Şimdilerde değil de o zamanlar her şey başkaydı. Büyükbabam:Eve girer girmez, önce ona koşardık. Memur emeklisi orta halli savaşlar görmüş, savaşta ölen yakınlarının öksüzlerini büyütüyorlar. Beyaz baş örtülü canım babaannem ile... Oturma odasının mütevazi bir köşesinde daima okuduğu kuranı ile hatırlarım. İlk dini bilgileri ondan aldık. Öğrettikleri her zaman kulağımda hatta kulaklarımda küpedir. Yobazlığı yoktu Atatürkçü Milliyetçi idi. Bilirdim ama kızardı içiten içe babama gavurla evlendi diye Bir gün bile ağzından duymadık, aleni değilsede, dini öğütlerden anlar, kuzenlerle bakışır gülerdik sinsice... Halacığım: Genç ve güzel alımlı o yıllarda. Kaldığımız gecelerde daldıysak uykuya dürter, duaları bitirmeden rahat vermezdi bize. Fısır fısır kulağımıza tekrarlar gene dürterdi. Son kez okutup rahatlardı. Ertesi akşam anne tarafında kalacağız ya... Dinden döndürürler korkusu yaşarlardı. Öyle korkarlardı ki sonraki gidişimizde ilk sohbette kiliseye gittinizmi... Olurmu hiç büyükbaba annem bile gitmiyor... Peki istavroz çıkardınızmı göğsünüzde... Yok büyükbabacığım neden çıkaralım.. Ne dersek diyelim endişe duyardı bilirdim. Ne anneme ne babama söylemezdim. Savaştan döndüğünde titrermiş elleri savaş anılarını anlatırken daha da artarmış titremeler. Oda anlatmayı bırakmış ama titremeler geçmemiş. Baktığı yetimler evlenip gidince uzaklara, büyükbabam ve babaannem hergün postacı beklerlerdi... Boşuna... Ne kötülük yapmışlardıda, aramazlardı anlıyamazdım o zamanlar, bilemezdim vefasızlığı çözemezdim o yıllarda.. Çok sonraları bir kart... O kart sararırdı konsolun en önünde diğer kartlar gelene kadar, sapsarı olurdu, tozunu alıp öperlerdi... Safiyane... Evlenmemişti halam. Sırf onlar daha çok ızdırap çekmesinler diye. Öyle düşkündü anasına babasına. Önce babaannemi ardından büyükbabamı kaybettik. Gözleri yolda öyle beklediler, şikayet etmeden ah etmeden... Belki yarına diye yeni güne başlarlardı... Ölene dek... Ertesi gün anne tarafına, biraz istekli biraz ürkek. Çok protokol vardı orada. Of diye diye giderdik.. Ama birazda merakla.. Kardeşimi süreklerdim adeta, hiç istemezdi.. Hayatı boyuncada istemediği şeyleri yapmadı ama benim üstüme yapışıp kalmıştı tüm anılar...(1. VE 2. ELİFÇİĞİM BİRLEŞTİRDİ ALTTA ) Yeşilimin anılarından duyguları.

Canim ablam Allah babaanneni ve dedeni nur icinde yatirsin, hala"nada uzun ömürler versin, hayatimda senin yasadigin tarzda ikilemler yasamasamda, dönem dönem farkli acilardan yasadiklarim olmustur. Sevgilerle ablacigim...

canımsın gene duygularını dile getirmişin..

yeşilim akıp gittim okurken... allah nur içinde yatırsınnn... halanada uzun ve sağlıklı bir ömür diliyorummm... . push ;

Yesilim ablacim, inan okurken seninle o günleri yasadim. Burada cocuklarin okula basladiklari ilk gün kiliseye götürüyorlar, yollayip yollamamak ailenin karari, ben yolladim, seninde dedigin gibi kiliseye girince dinimizmi degisti, ben cocuklarima akli erdikten sonra ögrettiklerim vardi... onlar kendi dinlerini, ne olduklarini biliyorlardi kilise veya cami ikiside Allah"in kapisiydi... burada bazi sehirler vardir kiliseleriyle ünlü o sehirleri ziyarete gittigimizde esim, ben ve cocuklarim muhakkak kiliseleride görmeye gideriz. ayrica ben cocuklugumda da kiliseleri ziyaret etmistim,"cici annemiz" götürürdü... ve yasamimda, dinimde hic birsey degismedi, önemli olan yasaklari, önyargilari üstümüzden atmak...

yatmadan önce güzel geldi bana bu ablacım yüreğine kalemine sağlık yine beni alıp çocukluğuma senin çocukluğuna alsancak sokaklarına götürdün tşkler ii geceler

canım yüreğine, eline sağlık senle yine kısa bir yolculuk yaptım anılarında

ikilemde kaldım 1ve2... ve.. diğerleri hepsine cevaplarında yorum katman çok hoşuma gidiyor lente ve... gözüm seni arıyor. teşekkürler canım

geçmiş günleri andımda ben gördüm eski gri bahçemi kuşlar susmuş, güller solmuştu yaşlı gözlerle terk edecekken baktım komşularım gelmiş güzelleştirmiş her yeri iyiki varsınız:çiçek:

Tatlıcadım.. hoş geldin.. yolculuklar keyiflidir umarım:) seyran

aaa yeşil annem şimdi anladım halanın güzelliğini canım benim ya. büyükbaban ve büyükannene alllahtan rahmet diliyorum annecim. çok sürükledin beni bu hikayende canım benim... chatlak

Yeşilim senin gibi annem babam ayrıydı ama o ikilemi ben yaşamadım. Çünkü babam aramadı bizi alıp babaannem dedem ve halalarıma götürrmedi. Ama keşke o ikilemde kalsaydım nedenmi en azından babaannemi dedemi tanırdım. Nasıl insanlardı iyimiydiler kötümüydüler bilmiyorum. Baba aramayınca aileside aramıyor. dedene babaannene allahtan rahmet diliyorum. kismetsiz kedi 15senedirseviyorum

ne diyim yeşilim gene döktürmüşsün. zor hayatımızda bir taze nefes oluyor yazdıkların... dedene babaannene allahtan rahmet diliyorum. nur içinde yatsınlar...

Yeşilim, deden ve babannen nur içinde yatsın. halana hayırlı ve sağlıklı ömür sanada sabır diliyorum. ikilem yaşamadım ama hayat ne gösterir bilemeyiz.

Mihrace, nixe Ben Teşekkür Ediyorum... Her Yazimi Yorumluyorsunuz.. Iyiki Varsini Iyiki.. T tatlicadiarzu O Bir

öncelikle allah halanı sana bağışlasın, ömrü uzun olsun halacığının. bende ikilem yaşamadım hayatımda ama tabıkı bu yaşamıcam anlamına gelmez... yaşadıklarını biizmle paylaştığın için teşekkür ederim kendi adıma. büyük annen ve büyükbabana allahtan rahmet diliyorum. . push ;

ikilemde kalmak zordur!!!13senedir bu ikilemlerle yaşıorumm göçebe gibiym bana ait bir yer yok hayatımda bu 13 sene zarfında olmadıda kendimi hiç bir yere yada hiç bir şeye ait hissedemedim hissedemiorum

Yesilim halacigin bir melek, buyukbabana ve buyukannene Allah rahmet eylesin, nur icinde yatsinlar, ikilimde yasamak nedir yasamadanda anlasiliyor, bazen bu ikilemler yasatilmasin diye bazi seyler erteleniyor iste; sevgilerimle F ffcamdankalp

her zaman buradayım ben.. senin yazılarınıda zevkle okuyorum canım...

sevgiyle yadediyoruz ne güzel rahmetle anıyoruz mekanları cennet olsun, halacığına güzel ömürler nasip eylesin, biraz bende halacığın gibi yapıyorum sanki ben mutlu etmeliymişim gibi geliyor annemi babamı, umarım benimd senin gibi güzel gönüllü bir yiğenim olur ömrümün son günlerinde gölgesinde dinleneceğim. yeşilim iyiki varsın ve iyiki bizlesin sen benim için büyük nimetsin.. sevgiler...

yeşilim, bende bir ilki buradan sizinle paylaşıyorum. Gizli değil ama hiç konu olmadı şuana kadar. belki oyüzden kimseye anlatmadım. Benim çocukluğum hollanda'da geçti ve bende kısa süre bilmeden katolik okuluna ve kiliseye gittim. benimde dinimde hiç birşey değişmedi. arkadaşlarım öğretmenlerim. hepsi gözümde canlandı. daha sonra babam okulumu değiştirdi ama arkadaşlarım yine aynı idi. aynı havayı teneffüs ediyorduk, onların bize bizim onlara hiç bir saygısızlığımız olmadı. paylaştığın için bende teşekkür ediyorumyeşilim.

sağol hatişim sende duygularını paylaşmışsın ne güzel birbirimizi daha iyi anlıyoruz her zaman beklerim.