Aklımı yitirdim sanıyordum. Herkes de bana deli muamelesi yapıyor artık bu yüzden... Yalnız değilmişim. Buna üzülmekten hiçbir şeye sevinemiyorum. Hayat enerjim kalmadı resmen

Sahiplenmiyorlar cins olmadıkça çok zor. İlk kedimizi sahiplendirilemediği için aldık, çok ürkek sokakta yapamazdı. İkincisini de sokaktan bulduk, çok küçüktü annesizdi aldı sahiplendirelim diye olmadı yine. Beyaz bir kedi bulmuştum ama bir gün hamileydi, o doğurdu mesela ilan açtım herkes yazıyor. Ben alırım ben bakarım diye. Tipine göre istiyorlar kedileri de. Biraz büyüsünler kendi imkanlarıyla öyle böyle bulurlar Gıda diye düşünüyorum. Ayrı zor hayatları gerçekten. Geçen de bir köpek çöpün kenarındaki boş kutuyu yalıyordu.. Böyle doyurmaya çalışıyorlar hayatlarını ama yine de şanslılar. Ormana atılmış açlıktan ölen, taş yiyen o kadar çok köpek var ki

İnsana insan olana çok iş düşüyor bu konularda. Önceden insanlar bu kadar yaygın besleme yapmazdı. Çok şükür durum giderek iyileşiyor sosyal medya sayesinde. Kimisi sadece story atmak için yaş mama alıp dokse de kedinin önüne ben hayvanın karnı doydu mu doymadı mı o noktaya odaklanıyorum.

Valla bana da dert oldu ama gerçekten yuvalandırmak çok zor. Kaç kedi var sahip bekleyen. Ki bu sene çok arttılar artık belediyeyi arayıp kısırlaştırma hakkında bilgi aldım yapmıyor musunuz çok arttı kediler diye yakalamak zor falan siz getirin ya da 5 tane yakalayın boxa koyun gelip alalım dediler. Köpekler için bu sene çalışmaları yoğunlaştırmışlar ama kediler inanın tahmininizden fazla. Ki bir kaç arkadaşıma da sordum öyle evi müsait olan istemediler ama keşke bırakmasaydım rüyama girdi dün gece. Gerçekten kalbim acıdı benim de sürekli bakıyorum etrafa yok. Belediye çalışanlarına sormuş annem görmemiş onlarda ne ölüsünü ne dirisini. Ay napacam bilmiyorum vicdanıma yük oldu valla benim de.. R

Sokaktaki bütün hayvanları koruyamayız maalesef, önce bunu kabullenin. Bakabildiğiniz kadarına mama su ve barınak sağlayın. Ve kurtardığınız hayvanlar için mutlu olun. Başka çare yok çünkü. Hepsini kurtaramıyorum diye üzülmenin sonu yok. Ne kadar fazlasına faydalı olabilirim onu düşünün.

HASSAS BİLGİLENDİRME HAYVANLARLA İLGİLİ OKUMAK İSTEMEYEN ALT PARAGRAFTAN BAŞLASIN. Bugun çok kötü görüntüler gördüm, semtimizde bir kedinin patileri kesilmiş ölmüş. Yani ön patiler hiç yok arka partisinin biri kesilmiş. Yine semtimizde bir kedi zehirlenmiş. Biri apartmanın alt katına götürüp zehirli mama vermiş. Nasıl baş edecez bu insanlarla ya Yani kışı düşünmek yetmiyor bir de acaba daha kaç kediye zarar verilecek diye düşünüyorum. Ya gerçekten bambaşka boyut bu vicdansızlık. Benim altta bahsettiğim yavru kedide aklım kaldı rüyalarıma giriyor ama insanlar hayvan katlediyor. Ne zararı var sana minicik yer kaplıyor zaten bu dünyada Caydırıcı cezalar gelmesi lazım... Çok üzgünüm uyku tutmuyor... Artık kendime engel olamıyorum, sürekli sokaktaki hayvanları düşünüyorum. En çok da kedileri, nedeni evde kedi beslemem olabilir ama yağmur yağıyor, ıslanıyorlar, mamaları ıslanıyor, perişan oluyorlar, hep tetikteler düzgün uyuyamıyorlar. Sürekli aklıma bunlar geliyor off Belediyeden kedi köpek evi koymasını istedim, kabul edilmedi. Hastalıkların bulaşma oranı artıyormuş, kat maliklerinden imza toplayıp kedi evini kendi sorumluluğuma alınca ancak bana kedi evi verebilirlermiş. Bir değil iki değil 4 5 tane bizim kapının önünde var, 10 tane karşımızdaki küçük arazide. Allahtan besleyenler var ama sürekli beslenemiyorlar, ben her aşağıya indiğimde mama bırakıyorum. Mamalar da çok pahalı zaten onu da ayrı dert ediyorumm Kimileri kemik bırakıyor, hayvanlar hasta olacak iyice. Benim kedim hastalandı ilaç kullanıyoruz, genelde erkek kedilerle kısırlaştırmadan sonra idrar yollarında sorun oluyormuş. Şimdi de sokaktaki kısır erkek kedilere üzülüyorum. Acı içinde ölecekler bu hastalığa sahip olanlar. Zaten ömürleri de çok kısa 3 yıl sanırım ortalaması. Sürekli bu döngü devam ediyor. Geçen gün yavru kedi aldık eve, fırtına dinsin sokağa koyarız dedik. Koyduk bahçeye, bakınıyorum kaç gündür ama yok. Öldü mü acaba dayanamadı bilmiyorum. Bu mesele beni çok mutsuz ediyor. İçimi dökmek istedim kısaca, hayat çok acımasız, yaşam inanılmaz zor... Yani durum için öneri almak için değil, şunu yap bunu yap kafanı dağıt meselesi değil açtığım konu zaten işlerim var gün içinde kafam dağılıyor ama geceleri yine düşünmeye başlıyorum. An an aklıma yine geliyor. Tabi ekstra mucizevi bir öneri varsa alırım Ya da hayvanlar hakkında mama su barınma ihtiyaçları hakkında fikriniz varsa.. Kısacası dertleşmek üzerine açtı konuyu...

Ben arastırdım üşüyorlarmıs. Aslında bunlar sokakta yasayamaz dıyorlar cok uzuldum

Kanayan yaramız Kış mevsimini çok sevmeme rağmen hiç kış gelsin istemiyorum.. bazi iyi insanlar dışında sokaktaki canlıları düşünen yok. O kadar fazlalar ki hangi birine nasıl yardım edecegimizi şaşırdık. Mamalar çok pahalı, köpekler artık açlıktan kuru ekmek yemeye razı. Kediler görünce koşa koşa yanımıza geliyorlar açlar çünkü Biraz önce sahiplendirme sayfalarına göz gezdirdim yine durumlar içler acısı, çok fazla evden atılmış çocuk var perperişan. Nasıl olacak böyle -Geçen gün belediyeyle mama yardımı için iletişime geçtim söylediğim bölgede köpek göremedikleri için geri dönüp gitmişler halbuki o kadar çoklardı ki.

Yalnız değilmişim. Sürekli düşünüyorum, dışardaki düzene bakıyorum oyuncak gibi geliyor. Her şey saçma, herkes bir yerlere gitmek zorunda ama elde var sıfır. Huzur yok, mutluluk yok, merhamet de azaldı.

Of bizim de burada bir cani kedi kafalarını kesip etrafa atmıştı birkaç ay önce. Medyada ses bulmadı burada yürüyüş falan düzenlendi ama sonra ne oldu bilmiyorum. Böyle caniler bir yandan, hayvanların yaşama tutunmaya çalışarak bile eziyet görmesi bir yandan yüreğim sağlanıyor vallahi. Ben de öyle, artık keşke olmasalardı diye düşünüyorum üzüntüden. Bir hayvanı anlamaya çalışmak bile insanda derin üzüntü yaratıyor hepsinin yaşam koşulları çok kötü

Benim de her yağmurda, karda, soğukta, sıcakta aklıma geliyorlar. O kadar yalnızlar ve muhtaçlar ki.

Sizi çok iyi anlıyorum az önce ben de çok ıslanmış bir kediyi aldım getirdim arabalardan kaçmıyordu ıpslanmış patileri kuyruğu yetişemiyorum ben de üzülüyorum bir kap artık yemek yok sokaklarda bu hayvanlar ne yiyecek hepsi çok açlar Eklentiler IMG-20231123-WA0005. jpg 99 KB · Görüntüleme: 21 IMG_20231123_102321. jpg 152,4 KB · Görüntüleme: 20 IMG_20231123_101355. jpg 265,4 KB · Görüntüleme: 24

Her gün önüme gelen her hayvanda vicdan yükü hissediyorum. İş yerimin bahçesinde 8 yavru 2 anne kedi besliyordum. Tüm yavrular kayboldu birden düşünmeden edemiyorum. Tüm hayvanlara yetemiyorum onları gördükçe de dilleri yok dertlerini anlatsınlar diye üzülüyorum. Bilmiyorum ben işin içinden çıkamadım bu konuda, burdaki köpekleri besleyen bir abla var sağolsun en azından onları düşünmek durumunda kalmıyorum. Ama kediler. Kaybolan yavrular çok üzdü beni. Bir de yabaniler benim yanıma bile sadece mama verirken geliyolardı. Sahiplendiremedim de. 5inin annesinin memesi rahatsızdı tutamadım ki tedavi ettireyim, uzun süre beslememe rağmen yaklaşmadı bana. Yavrukar gidince anneyi de daha az görür oldum. Sokak hayvanları konusunda ben çaresiz hissediyorum kendimi, kendilerin de belediye tarafından peyderpey kısırlaştırılması gerek diye düşünüyorum çünkü kışın doğan bi çok yavru yaşam şansı bulamıyor.

Ben de ayni sekildeyim hep huzursuzum ozellikle kış geldigin de.

Elbetteki üşüyorlar. Özellikle de kediler. 18 derecenin altına düştüğünde sıcaklık üşüyorlar. Köpekler kedilere göre daha dayanıklı. Evcilleştirme işini çok önceden yaptık zaten. Günümüzden on bin yıl önce önce köpekleri, sonra da kedileri evcilleştirdik. Doğal ortam bırakmadığınız için de avlanma iç güdülerini unuttular. Yani biz insanlara muhtaçlar. Biz onları evcillestirdigimiz için oldu tüm bunlar. Onların kürkü var, dışarısı Onların dogal ortamı, usumuyorlar zaten diye kendimizi avutmayalim. Ne yazık ki açken daha çok üşüyorlar. ısınmak ve hayatta kalmak için daha çok besin almak zorundalar.

Keşke yavru kediyi birakmasaydiniz. Yaşadığınız yer belki küçüktür bilmiyorum ama ben yıllardır yuvalandima yapıyorum. Özellikle sarı sayfaları olan platform var hani ev ilanları verilen. O siteden bir sürü kediye yuva buldum. Şu anda da evimde yavru kedi var. Onu da yuvalandiracagim Kış mevsiminde yavru kedi sayısı az olduğu için yuvalandirmak çok kolay. Yavru kediye çok üzüldüm şimdi. Kalbime dert olacak onu tekrar bırakmanız. İnşallah bulursunuz ve yuvalandirirsiniz.

Al benden de o kadar En kötüsü de elden bişey gelmemesi S

Benim de evde iki kedim var. Geçenlerde tatile giderken benzinlikte arabamızin altına çok küçük bir yavru kedi girmiş. Yani halı öyle perisandi ki dayanamadım aldım arabaya tatile götürdük onu da. Apartta 2 gün baktık kendine geldi hemen. Sonra çok güvenilir yorumları iyi bir bakim evi bulduk Muğla da dönüşte oraya bıraktık. Ama bırakırken çok ağladım. Eşim kabul etse üçüncü kedi olarak alacaktım eve. Ama eşim de haklı ona da bir şey diyemiyorum bir sonu yok malesef. Sokakta gecen hafta gene perişan bir yavru kedi gördüm. Belediyeyi aradım gelip aldilar. Onun dışında da ucuz yaş mama yapımı var YouTube da ordan bakıp mama yapıp dağıtıyorum elimden geldiğince. Ama evet aklım hep onlarda sanki dünya sadece bize aitmiş gibi davranıyoruz insanlar olarak. Halbuki bu dünya hepimizin.

Artık mama koymalarını da istemiyorum sürekli paylaşım yapıyorum artık yemek bir kase artık yemek koysalar yine razıyım çok açlar bu soğukta yemezlerse ısınamazlar çevremde duyarlılık oluşturmaya çalışıyorum kışın 1 kase artık yemek diye paylaşım yapıyorum çok üzülüyorum sokak hayvanları çok açlar

Evet, önceden kış mevsimlerini çok severdim. Yazları hep kışın gelmesini beklerdim ama artık nefret ediyorum kıştan..

Bugünlerde bunları düşünürken yalnız hissettirmedigin için beni teşekkürler. Yalnız değilmişim. Kaç gündür yavru köpekler var burda 1 aylık bizde gideceğiz yakında kırsal alandayız ne olacak diye düşünüyorum herkese diyorum biseyler koyun yesinler ne olacak diye sürekli perişan haldeyim. Belediyeye haber versen mama bırakın vs diye alır götürür kimbilir nereye hiç güvenmiyorum. Aklım hep hayvanlar da sürekli vicdan azabı içindeyim gidince ne olacak vs kafasına giriyorum neden böyleyim bilmiyorum. Ölürler diye korkuyorum. Kış ayından nefret ediyorum malesef hep bu yüzden. Allah yardım etsin insanlara merhamet versin ki acısınlar ve baksınlar tamamen bize bağlı türler bunlar kedi ve köpek. Elimizden geldiğince yardım etmeliyiz. Çok üzgünüm.

Hazır mama verme konusunda bize bir veteriner hekim dedi ki hayvanlari o kadar evcimen yaptik ki saldirma yakalama duygulari bastirildi hazır mamalara alısıldı besleme yapacaksaniz önce gıda sonra mama seklinde yapin demisti fakat biz kapimizin önü disina yemek nasil tasiyabiliriz ki herkesin yapmasi lazim millet küflü ekmek koyuyo şaka gibi. S Shalini

Bizimde sitemizin önünde besledigimiz bir köpek var, ben köpeklerden inanilmaz korkarim asla yaklaşamam köpek saldirmisti o zamandir cok korku kaldi icimde. Yemek koyacagim zaman heyecanla kosmaya başlamisti tabi ben kaciyorum o geliyo hoşt falan diye diye koyuyodum 3-4 gün sonra elimde yemek oldugu halde ondan korktugumu anladi ve asla yanima gelmedi resmen gelip 1-2 metre ötemde duruyor benim birakmami bekliyor gidince yemege gidiyo nasil bir iç güdü o kadar masum ve sevgi dolular ki. Komsularimizda veriyor kimsede öyle kuru ekmek vermez yazin suyu aksatilmaz. Bizde en azindan bir cana yardim ediyoruz diye teselli oluyoruz keske imkanimiz cok olsa.. Arabamiza mama koyuyoruz toptancidan plastik kaplar aldim bir suru parklara çöp kenarlarina birakiyoruz elimizden gelen bu bir kap mama bir kap su.

Biz siteden izin falan almadık kendi apartman grubumuzda konuştuk ev koyduk siteye ama sonra o evler siteden kaldırıldı çünkü kedi ve köpeklerin yemeyeceği kokan şeyler koydular oralar çöplüğe döndü. Maalesef insanlarımız çok bilinçsiz iyilik yapmak isterken bile yapamıyorlar. Bu konu hepimizin kanayan yarası

Aynı şekildeyim. İnsanlardan daha çok hayvanlara üzülüyorum. Minicik hayvanlar bir rüzgar esse savrulup gidecek. Köpekler de büyük olduğu için bir yere siginamiyorlar betonda yatıyorlar. Elimizden geldiğinde bakıyoruz mahallemizdekilere napalim ama sürekli aklımdalar ve içim huzursuz.

Ben dönem dönem bakabildim. Bakmaya başladıktan sonra hiçbir yağmuru keyifle izleyemedim. Kar yağdığında dertlenirim hatta. Geçen kış merkezde yaşıyorduk şimdi başka bir ilçeye taşındık burası daha çok köy gibi kontrolsüz üreme gözlemlemedim gelen hayvan sayısı merkezdeki kadar çok değil özellikle köpek yok sayılacak kadar az kediler ise insana yanaşmıyor sadece yemek yiyip gidiyorlar kaç kedi gördünüz deseniz 5/6 ayda 10 u zor geçer. Merkezdeki oturduğumuz sitemizde insanlar sorun yapmıyordu. Yöneticimiz sağlık sorunları olduğunda bizzat belediye ile irtibattaydı. Ama site dışına çıktığınızda özellikle kar yağdığında yavrularım sığınacak yerler arıyordu. İmkan yettiğince birşeyleri bizzat yardımcı olmaya çalışıyorum. Önümüzdeki yaz nasipse bahçedeki işler tamamlanınca büyük bir kedi evi ve iki köpek kulübesi planımız var. Sonrasında ise kismetlerimiz gelecek şimdilik kendimi bunlarla avutuyorum.

Filistin meselesinden sonra X'i kapattım. Görmek ciddi anlamında psikolojimi bozdu, onlara da çok üzülüyorum ama bencillik mi olur bilmem haberleri takip etmediğimde içim daha rahat. Görünce çok üzülüyorum. Ay bunun için psikiyatriste bile başladım, sokakta böyle biraz yoksul bir insan göreyim yüzündeki çizgilerine bakıyorum, yüzünü yaşlandırlan yıllar kim bilir nasıl bir hayat sundu bu insana da bu kadar perişan şimdi diye. Anlaşılıyor yani mazlum insanın yüzünden ya da ben öyle anlıyorum bilmiyorum ama herkes ve her şeye üzülmek ciddi anlamda psikolojiyi yoran bir şey. Keşke biraz vurdumduymaz biri olabilseydim

Ben eskiden çok besledim hatta şırınga ile büyüttüm bazılarını ama kötülük etmişim farketmeden o yüzden artık görürsem mama veriyorum yanımda varsa yoksa vermiyorum. daha önce beslediğim bazı kedileri boğarak öldürmüştü çocuklar siz iyi niyetle alıştırıyorsunuz insanlara ondan sonra kötü niyetli insanlara karşı savunmasız kalıyorlar. bu olaydan sonra sokak hayvanlarıyla arama mesafe koydum artık maalesef içim kaldırmıyor. ben zaten insanlara hiç üzülmüyorum kendi seçimlerini yaşıyor çoğu.

Kısırlaştırma için köpekleri kolay yakalayabildiklerini keçilerde zorlandıklarını söylemişlerdi ve genellikle dişi kedi kısırlaştırması yapıyorlardı bir dobem erkek kedilere yapmıyorlardı sanırım sebebi idrar yollarında sorun oluyormuş siz de yazmışsınız popülasyon bu nedenle çok fazla kedilerde. Annemlerin mahallesinin kedileri yıllardır sabitti düzenli besleme olduğu için gitmiyorlar ve yerleri var hepsinin maksimum 10 taneydi bu yıl gelen bir kediden dolayı sayı 15 e çıktı çünkü yavruladı. Anne kediyi kısırlaştıracaklar yavrular çok küçük biraz büyümesini bekliyorlar halam köpekler saldırmasın diye eve aldı hem anne kediyi hem 4 yavruyu. 4 yavruyu da direkt sahiplendirmeyi düşünüyoruz ama ne yazık ki cins/şekilci hayvanseverler de var tekirler diye istemeyen çok insan gördüm nasıl olacak bilmiyorum inşallah nasiplenirler yada mahallede kalıp büyürler. Bu arada annemin mahallesinde benim küçüklüğünden beri aşık olduğum pofidik isimli bir kedi var. Kendisine cidden deli divane aşığım sahiplenmeyi çok istedim ama iki adım atsam tıslayarak kaçıyor hiç kimseye yaklaşmıyor hep öyleydi defalarca besledim lakin olumlu sonuç olamadım tecrübesi olanlar aşkıma nasıl karşılık bulabilirim? R

Sizi o kadar iyi anlıyorum ki sokaktaki kedilere olan üzüntüm asla geçmiyor. Mama koyup eve çıksam acaba biri aldı mı üzerine çöp attı mı apartmandaki manyaklar kedileri tekmeledi mi düşünmekten obsesif olmuştum. Bir şey yerken bile aklıma kediler geliyor. Kendime bir şey alacaksam buna 15 kg mama alınır diyorum. Belki bu da biraz fazla ama terapistim vicdan/merhamet diyor. Keşke herkeste azıcık olsa da biz bu kadar yüklenmesek...

Lütfen yuvalandirma yapın. Bol bol ilan verin güzel fotoğraflar çekin. İlana öyle koyun. Bu bir ay içinde beş yavru yuvalandirdim. Evett yuvalandirmalar azaldı ama yine de ısrarlı ve kararlı olursanız, bol bol ilan verirseniz yuva bulunuyor. En fazla iki hafta sürer. Belediyeyi aramak çözüm değil. Oraya bırakılan yavru kediler kısa sürede hastalıktan ölüyor. Lütfen belediyeleri aramayın. Barınakların durumu felaket.

Keşke ben de belediyeyi arasaydım gelip alırlardı belki. Belediye veterinerlerine de çok güvenmiyorum, yaralı kedi vermiştim belki 5 kilo zayıflatıp geri verdiler 2 günde. Ama keşke de arasaydım şu an bunu okuyunca ancak aklıma böyle çözüm geldi. Ama akşamında çıkıp baktım kediye yok yok yok. Olsa zaten tekrar eve alacaktım birkaç günlüğüne daha. Hey Allahm valla insan düşünmekten aklını kaçırır. Benim de 2 kedim var üçüncüye yer yok. En fazla elimizden bu geliyor R

Bir an konuyu ben mi açtım zannettim o kadar bensiniz ki hassas kalbiniz üzülmesin hiç inşallah. Ben de sokak kedilerine bakıyorum geçen sene hepsine yetebildim hastasını, kısır olmayanını veterinere götürdüm baktım ama bu sene halen işsizim ve sıfırı tükettim. Beslemeye devam ediyorum ama hasta kedi görücem diye ödüm kopuyor. Sabit kuru mama istasyonu yaptım, kuru mamama ilaveten tavuk, ciğer falan alıyorum günde bir kez azar azar da olsa protein alsınlar diye ama aklım hep onlarda Allah herkese vicdan ve merhamet versin.

bilgilendirme için teşekkür ederim Prenses

Sizde kendimi gördüm. Benim sadece sokak hayvanları ile de sınırlı değil, sokakta gördüğüm çocuklar, filistindeki çocuklar. Sürekli üzülüyorum. Kış gelince özellikle sokak hayvanlarına ve sokakta yaşayan insanlara ayrı üzülüyorum. İnsanlar kar yağınca sevinir ben sokaktaki canlıları düşünüp üzülüyorum. Hep dua ediyorum. Bunun çözümü var mı bilmiyorum ben de böyleyim yapacak bir şey yok sanırım. Ben hayvanlar için mama alıyorum ve dua ederek rahatlamaya çalışıyorum.

Ya ben de önceden hesaplarımı sigara üzerinden yapardım artık mamaya doğru evrilmeye başladı. Az önce üstte bebek ağlıyormuş bende de video açık, sesi tam net duyamadım direkt aklıma kedi geldi. Acaba köpekler mi sıkıştırdı diye. Kalbim çarpmaya başladı, o manzaraları asla görmek istemiyorum Gerçekten bir yerden sonrası insan sağlığına zarar veriyor ya, keşke dediğiniz gibi olsa. Bu yük her geçen gün daha fazla ağır olmaya başlıyor R

Ben genelde evdeyimdir, artık camdan bakmak istemiyorum cidden bir hayvanların kedilerin hali bir çöpten bir şeyler toplayan çocuklar. çok kötü ya en azından elinizden geldiği kadarını yaptığınız için biraz rahatlayabilirsiniz, elimizden gelen bu çok iyi anladım demek istediğinizi biliyorum.

benim de aklima geliyordu ama dun elektrik olmadigi icin kuvezde oylece kalakalmis kaderine terk edilmis bebekleri gordum Gazze'de. hepsi ölümü bekliyor. masum binlerce bebek, cocuk, ve anne babalarinin kucaklarinda kefenlenmis can vermis cocuklar... bunlari gordukten beridir psikolojim iyi degil uykularim kaciyor o cocuklar icin masum insanlar icin

Oy Allahm nasıl perişan duruyor hayvancağız ya, kıyamam. Kendilerini koruyabilecek alanları bile yok... Allah razı olsun sizden Keşke herkes bir miktar duyarlı olsa, sadece bir miktar. Belki o zaman sokaktaki hayvanların en azından gıdaya ulaşımı daha kolay olur... Ama artık öyle bir noktadayız ki, mama verirken inşallah kimse karışmaz laf etmez diyorum. Bencil insanlar, bu hayatta sadece kendileri var sanki.

Aslında yuvalandirmak lazım oda ilanlar vermek gerekli malesef insanlar duyarsız vermek de zor iyi bakcak mı etcek mi diyerek. Köpeklerin barınakları var burda şükür samanliklari kullanıyorlar ama işte gıda. Birkaç insan var onlara dua ediyorum ki içlerinde merhamet eksilmesin. Sonu yok kısır döngü kısırlaştırma yapılmıyo pek sürekli aynı döngü.

İnsan evcil hayvan besleyince daha bir yatkın olabiliyor empati konusunda. İkinci bir köpeğe bakabilecek maddi durumum olmadığı için kışları geçici yuva olabiliyorum köpeklere sadece +1 kota ile o da kendi çalışma odamda benim köpeğimle beraber kalabiliyorlar ve kendi köpeğim asla erkek köpek kabul etmiyor eve kendisi de erkek olduğu icin. Ailem ile yaşıyorum musaitlik durumumuz kısıtlı. Ailemin bakış açısı köpeğimiz geldikten sonra bir hayli değişti hep hayvanları severler ama evde istemezlerdi. Şimdi ise evde tavuk bonfile haşlansa mahalledeki kedilere de veriliyor. Geçtiğimiz nisan ayında annem bir gün görüntülü aradı dışarıda iken 2.5 karış köpek güneşe yatmış uyuyor dedim kız bu neeee neredeeee hemen söyle X marketin orada dedi koşa koşa terlikle gittim sevmeye kucakladım hop eve biraz yemek yesin ısınsın diye getirdim. Eve soktum biraz oynarken kulaklarda kene gördüm. İlk defa kene görmüştüm cımbızla parçalanmadan on tane çıkarttım vücudundan direkt banyoya aldım yıkadım sonra petek altına örtü attım bütün gece uyudu güzel çocuk yavru haliyle wc bile kalkmadı. Endişelendim annem ve babam yorgundur bırak uyusun dediler. Ertesi gün bir şeyler yedi ama bir gariplik vardı her halinden belli arka ayaklar onu tartmıyordu pat diye kendini yere atıyordu böyle olmayacak yarın veteriner hekime götüreyim dedim ki o gece ishali başladı. Dışkıda da kurtlar vardı. Ertesi gün gittik gençlik hastalığına yakalanmış güzel kızım açık açık ölür kurtulamaz dediler iç dış parazit ve bir aşı yaptı yolladı yarın gelin bir de şu içsin bol bol kussa da beslenin dediler zorla yedirecekmişiz eve geldim yatırdım ama hayvan saat başı kusuyor. O kusuyor ben ağlıyorum benim kendi köpeğim ikimizi izliyor onunda psikolojisi gitti. Ertesi gün gittik bir doz vitamin bir doz başka bir iğne yaptı farklı bir hekimdi yine ölür dedi ben yine ağlaya ağlaya eve bu arada bir reçete verdi ilacı yarın sabah alıp gelin dedi. Eve geldik hayvan sadece su içiyor ve saklanıyor uyuyor. Reçeteye baktık annemle insanda kullanılan mide bulantısı hapının ignesi yazılmış sadece anneme bizde bunun hapı var mı dedim var dedi ikiye böldüm zor bela yutturdum hayvana. Kusmaları saat başı kusan hayvan 3-4 saat aralıksız uyudu ve biraz da olsa tavuk göğsü yedi. Derken ertesi gün veterinere gitmedik yine yarım ilaç besleme devam derken dışkı toparlandı. Enerji yerine geldi bir haftanın sonunda yaşam alanına geri döndü. Zor bir süreçti çünkü bulaş riski çok yüksek olan bir hastalık ve bağışıklık sağlam değilse kendi köpeğime de bulaşabilirdi. Bu benim dokunabildiğim bir hastalıklı candı sadece nicesi var ama sadece bunu yapabilmiştim küçük kız koymuştum adını küçük kız yaşamak için direndi hekimlere inat yaşadı. Karda donmak uzere olan Miniş isimli köpeği kurtarma anımız var. Ormana atılan Gece'nin hikayesi var. İzlediğim videolarda ağlasam da gelmiyor elimden bir şey etrafımdakilere sevdirmekle uğraşıyorum biraz sempati duyulunca sanki herşey kendiliğinden akıyor bu işlerde. İlk başlarda köpeğimin üstüne zıplamamasını isteyen amcam gönder keratayı gezmeye götüreyim diyor. Diğer amcam köpek eve alamam inancıma aykırı dedi ama öyle bir hayvan sevgisi oluştu ki içinde kedi kendisine uygun olduğu için kedi sahiplendi 50 yaşına kadar yapmadığı bir şeyi yaptı. Ben böyle böyle güzel hikayelerin artacağına inanıyorum.

Bu dünya hassas kalplere çok ağır bir imtihan. Bende sokak hayvanlarını sever beslerim. Ama bı ara işin tadı kaçtı. Yani sonu yok bunun. Çocuklarım olduktan sonra daha çok bebeklere sokakta yatan çocuklara ağlar oldum. Keşke hiç acı görmeden büyüseler ama imkanı yok. Malesef bu imkansız. O yüzden elinizden geleni yapıp gerisini düşünmemek mental sağlığımız için en iyisi.

Kışın sevmediğim tek yanı. Eskiden kar yağınca izlemeyi çok severdim. Şimdi aklıma ilk sokaktaki kediler geliyor. Gün aşırı besliyorum. Şükürler olsun oturduğum çevrede de bu konuda duyarlı insanlar var. Hayvanlar aç kalmıyor. Bi tane kedi evi yaptım. Sevdiler birisi sürekli orda. Birkaç tane daha yapmayı düşünüyorum. Belediyeye sorsam mı bilemedim. Yani elimizden gelen bu oluyor. İşin maddi yükünden dolayı. Maalesef her yere yetişemiyoruz.

arkadaşım bu hayvanlar doğada yaşamak için yaratılmış onları evcilleştirmeye çalışan bizleriz. bu soyledigim yanlış anlaşılmasın benimde bir kedim var ancak sokaktaki hayvanların zaten normal yaşam döngülerı bu ona göre yaratılmışlar. mama konusunda evet yardimcı olunabilir ama soğukta üşürlermi emin değilim. irem4006

artık sahipli cins kediler de sokağa bırakılıyor çok üzülüyorum sosyal medyada karşıma çıktıkça. bi sayfa var sürekli yuvalandırma reklamları verip duruyor sayfayı engelledim artık görüp üzülmemek için elimden bişi gelmiyorsa sadece seyirci kalmak beni çok üzüyor bu sebeple kendi psikolojim için artık bakmıyorum bile çünkü bu hayvanların sokaklarda kontrolsüzce çoğalmasının önüne geçmeden çözülmez bu konu yuvalandırma ilanları da pek ilgi görmüyor bu ekonomide kedi köpek demek masraf demek belki insanlar asgari ücretle kendi karınlarını zor doyuruyorlar bişey de diyemiyorum bu yüzden kimseye benim bi kedim var ama ikincisine asla maddi gücüm yetmez mesela mamasını bile almak için indirim kovalıyorum iyi bi marka mama veriyorum kendimden kısıp alıyorum sahiplendirmek için evine aldığı kediler elinde kalıyor artık insanların bi öncelik sıralaması yapmak zorunda kalınıyor ve öncelik engelli hayvanlara veriliyor şuan bi kedi sahiplenecek olsam sakatlığı olan bi kedi tercih ederdim çünkü sokakta işleri daha zor hayvanların genel durumu benide çok üzüyor

Evet ya bahçeye indiğim an geliyorlar koşarak biliyorlar mama vereceğim. Markete gittim bugün kendime aburcubur bir şeyler alayım dedim ama giderken kedileri gördüm baktım açlar, onlara yaş mama alıp döndüm ama sonu yok bunun. Biri yiyemedi mesela o yaş mamadan çok üzüldüm... Ben de belediyeden besleme noktaları arttırılsın istedim incelenek dendi ama öneri geldikçe ciddiye alıyorlar sanırım. Zaten besleme noktalarına kaç tanesi ulaşacak ki... Her yerdeler, her binanın yanında kedi var. Kocaman yerde 1 besleme alanı var. Üzülüyorum gerçekten çok üzülüyorum ama elden de bir şey gelmiyor...

Ay hiç sormayın ya bır haftadır sitede gezınen ıkı kucuk kedı yavrusu var Artık gece mıyavlama seslerıne dayanamadım Inıp mama fılan alıyorum verıyorum Yaş mama alıyordum cok pahalılar hatta kuru mamada pahalı Evde kedı besleyenleri tebrik ediyorum zor iş Ben zaten cocukluktan korkarım elleyemem yaklaşamam Sıtede cocuklar kucaklarından ındırmıyorlar Gece cok soguktu aldım bır kutunun ıcınde kapımın onune koydum ustlerını havluyla orttum ama bereye kadar Sabah yıne bıraktım bahceye.. mama aldım geldım Sımdı kafam hala onlarda her gecede getıremem Sosyal medyada paylaştım kımse sahıp cıkmadı Dunden berı kendımı yıyorum nasıl yasıyor bunlar sokakta Cok soğuk Barınak dusundum herkes sokakta kalsın daha ıyı orda ölüyorlar diyor Şasırdım kaldım

Evet erkek değildi dişilere yapılması gerek. Biz de bizimkini yaptırdık idrar yolları sorunu çıktı ortaya Ya hiç sormayın, beyaz olsun istiyorlar, cins istiyorlar, benim kedimin biri siyah ve o kadar güzel ki. Bakmaya doyamıyorum maşallah. Evde beslenşnce her kedi gerçekten çok güzelleşiyor ama göremiyorlar Yaa inşallah yardım fikri gelir de kediye ulaşabilirsiniz

Oy valla çok üzgünüm, o bakışlarını unutamıyorum zaten. Keşke de alsaydım ya of, bu bana bir yük olarak uzun süre kalacak . push ; P

Ay valla dayanmak çok zor. Herkesin her canlının hikayesi bambaşka zor

Allah razı olsun, cevap veremediklerim de var bu dua hepimiz için. Mama isteyemezler, yardım istemeyenler. Onları düşünen birkaç insan olmasa hepsi açlıktan ölecek. Gerçekten Allah razı olsun besleme yapanlardan, düşünenlerdne, yardım etmeye çalışan herkesten

Köydekiler de enazindan insan yaşıyor. Ormandaki ve yoldaki çocukları Allah'tan duyarlı hayvanseverler besleme yapiyo sevpati ekibini takip ediyorum biraz rahatlıyorum. Allah hepsine yardım etsin ya bizim insanımız şekilci tipci olduğu için asla samimi bulmuyorum istisnaları ayırıyorum ama öyle. İki yüzlüler. Nereleri hayvansever bunların. Asıl özellikle engelli hayvanlara öncelik verilmesi daha doğru buluyorum cins renk derdinde hepsi sokak canlıları gerçek hayvanseverlere emanet maalesef.

Hangi birine üzülelim sokaklarda kaderine terk edilen canlar mı parklarda kaldırımlarda uyuyan çocuklar mı. Sadece kışın değil hergün üzülüyorum.

Ben de aynıyım. Sürekli hayvanlar aklımda. Linç yer miyim bilmiyorum ama Filistindeki hayvanlar da sürekli aklımda. Bir felaket olduğunda deprem savaş sel vs hep aklıma hayvanlar geliyor. Çok üzülüyorum

Ay gerçekten bir de o durum var, ben de çok korkuyorum hasta hayvan görmekten. Hele ki büyükse, veterineri arasam gelmesi uzun sürüyor, eve alsam balkona kapatıyorum ya da huysuzsa boxa kapatıyorum. Hem kendisi hem ben aşırı stres oluyorum. Belediye de çok ısrar ettim ama hayvan sağlığı açısından kedi kopek evi koyamıyoruz, bulaşıcı hastalıklar kendi aralarında artıyor dendi. Onlar da haklı Bari akım gücümüz yüksek olsaydı ya da mamalar ucuz olsaydı yani ne diyeyim hayvanların satın anlamayacakları şeyleri bu kadar pahalıya satılmasının mantıklı açıklaması yok yaa. Allah sizden de razı olsun valla en azından burada yazılanları gördüm, rahatladım tek ben değilim başkaları da düşünüyor diye

Ben de gördüm ne kadar görmemek için sosyal medyaya çok az girsem de. Onlar da ayrıca belalarını bulsunlar. Tarih boyunca başka toplumlarda sığıntı gibi yaşayıp ilk fırsatta baş kaldıran nankörlük yapan bir millet. İğreniyorum bu vahşilik karşısında. Medeni batı der dudurlardı, gerçekten çok medeni, kitabını yazıyorlar şu an medeniyetin.

Konteynerin önünde her gün 10-15 kedi var. Biri oğlumuz gibi oldu eve giriyor yatıyor falan. Mama veriyorum ama hangisine? Ne kadar süre? Bilmiyorum. Gücümün yettiği yere kadar sanırım. Elimden fazlası gelmiyor. Halbuki herkes elini taşın altına koysa, yük birkaç kişiye binmese rahatça yaşarlar. En çok üzüldüğüm de geceleri. Konteynerda kedi tuvaleti koyacak yer yok ki geceleri de alsam. Oğlumun lazimligi zor sığıyor zaten. Hastalanmis bu ara hapsiriyor, ishal olmuş. Çaresizlik çok kötü. Keşke belediye kısırlaştırıp geri bıraksa da bu eziyeti yavrular cekmese bari.

Bu benim hayatımı cehenneme çeviriyor. Sürekli kalbimde yara. Bir de ben veganım koyunlar inekler tavuklar hepsi her saniye aklımda. Yolda giderken kamyon kasasında kesime giden o hallerini görünce benim günlerim mahvoluyor. Öyle masumlar ki ve birazdan kafaları kesilecek. Keşke hayvan diye bir canlı hiç varolmasaydı o zaman mutlu olabilirdim. Yemin ederek söylüyorum aklımdan çıktıkları tek bir gün yok. Bu sabah da uyanıp Twitter'a bakar bakmaz 10 yaşındaki çocukların kedi kesme yarışını gördüm. Çocuklar gözaltı sonrası serbest tabiki. Görmediğimiz kim bilir neler var. Çok kötü bir dünya burası

Ben de çocuklara ve sokak hayvanlarına üzülüyorum yetişkinlere maalesef üzülmüyorum artık

Evet savaş altında onlar da yaralanıyor neler oluyor onlara da çok acı onlar da can taşıyor