Hahaha işte aradığın arkadaş benim Şaka bir yana, abimin de eşi böyleydi. Yemek ye diceksin de anca öyle, bir tabak yemeği saatlerce yer ve zorla artık. Ama mesela onun gerekçeleri vardı, babasının küçükken onu yemek yemesi için zorlaması ve tabağın bitmeden masadan kalkmıcaksın zorlamaları vs. (bir keresinde 4 saat sofrada oturtmus) ablasının rejim takıntılarıi, aman kadında kilo çok önemlidir diye küçüklükten beri gelen konuşmaları. ne zamanki abim ve ailemiz ile tanıştı, çılgınca yemek yer oldu keyif alır oldu yemekten vs. bence bu tarz yemek seven bir arkadaş mutlaka bulursun. benim bir arkadaşım da bebe bisküvilerini, süt ile mama yapıp yedi 1-2 ay 5-6 kilo aldı. Ilık süt ile içine ceviz fındık badem vs. ekleyerek, deneyebilirsin. Huff keşke ben de senin gibi olsam şimdi konu açıcam bende iştahım içinn :18:

konu sahibi arkadasım gecmiş olsun kendini sartlamadan yemek yemeye calıs yemek sırasında su icmemeye gayret et su yerine meyve sularından bıle tuketsen kilo alabilirsin bence aaah aaah kızlar oyle güzel yemekler saydınızki hepsi gözümde canlandı :) konu sahibi arkadasım yavas yavas mideni genişlet sora bu güzel dünya nımetlerinin tadını cıkar :) yemek yemeyen ve yiyemeyen insanların daha mutsuz oldugunu düsünürüm hep sahsen ben ne zaman diyete girsem psikolojım cöker yani sözün özü yemek candır :)

teşekkür ederim. evet çok ciddi. ve ben gittikçe çöküyorum.30 küsürlü kilolara inmekten korkuyorum.. ailem hep baskı yaptı ye ye ye ama artık bi yaştan sonra kestiler. sonuçta ben de çocuk değilim. beni bana bıraktılar diyebilirim. sağlık açısından çok çok büyük şeyler atlatmadım çok şükür ama bundan sonrası için gerçekten çok korkuyorum. çünkü görünüş olarak hiç iyi değil hiç...

Canim sen kendini sonunda oldurmekmi istiyorsun? gercekden anorexia olduğunu düşünüyorsan, yardım alman gerekdiginide biliyor olmalısın. Bende bir ara kendimi kaptıracagimda, ne kadar aptal davrandığımı farkettim ve senin gibi giyim ile problemlerim oldugunda hemen bu saçmalığı bırakdım. Biraz kilo aldığımda kendimizi kilolu hissediyoruz, ama biliyorsunki beynimiz bizimle oyun oynuyor. Ben Zadece bir elma yerdim bütün gün, aksam yemegide tekrar girdiği yerden çıkardı. Suan kahfaltimi yaparim, 2 tabak yemek yiyorum, yiyorum, meyvemide yerim ve 34/36 beden giyorum. Kendimide cok seviyorum:) Şuan bir tanıdığım birininde anorexia olduğunu düşünüyorum, okadar halsizki okula bile gidemiyormuş. Kendisi ile cok uğraşıyor, ama yanlış sekilde uğraştığını farketmiyor. Annesi sürekli üzüldüğünü ve hiç yemek yemediğini söyledi. Okulda sende sorun yaşaya bilirsin canım. Yanlış davrandığının farkindasin, ozaman kendini kontrol altına almayı, ve vücudunu yavaş, yavaş alıştırmaya çalış yemeye. Allah korusun ılerde cocuğun bile olmaz. Geç olmadan kendini kabul edip bu davranışını duzelt canım. Ama psikolojik olarakda bunun doğru olmadığına inandır kendini. Bu arada söyle yapa bilirsin: istediğin bir kilo belirle, mesella 50 ile 55 ve bu kiloya kadar elinden geleni, ama sağlıklı bir sekilde yap, ve miydeni alıştıra, alıştıra:) senin icinde 34/36 cok guzel bir beden olabilir. Bu beden seni mutsuz etmeyecek, eminim:)

Sekerim anorexia psikolojik bir rahatsizliktir, psikologa gorun derim. 41 kilo gercekten cok az, sagligini kaybedersin. Hafiften spor yapmaya baslasan olur mu, kendini halsiz hissediyor musun? Soyle tempolu yarim saat bir yuruyus yaptiktan sonra karnin mutlaka kazinir. Her gun yaparsan hem kendini daha dinamik hissedersin, hem de istahin acilir. Yemek yemekten nefret etmeni de esefle kiniyorum, kebap, pide, lahmacun, tantuni, raki-balik, meze, zeytinyaglilar, yaprak sarmasi, icli kofte, cig kofte... insan bunlardan nefret eder mi kuzum :) L

Fast Food ile deneyebilirsin. Ben bir ara hergün McDonald's a gidiyordum en az 2 kilo aldım Orada yiyince en fazla 2 saat tok oluyorum, sonra yine gidip yiyesim geliyo. Geçen 1 gün içinde 3 defa gittik arkadaşlarla, napiim dayanamıyorum

bir doktorla kalma derim öyle şunun var denilip eve gönderilecek bir rahatsızlık değil Allah korusun çok kötü sonuçları var dünyada.. bir zamanlar seda sayana da bir kız çıkmıştı böyle netten bir araştır derim onun gittiği doktora git o kızı normal kiloya getirdiler 1 yıl sonra tekrar çıktı tv ye iyiydi iyileşmişti S

canım benım su dedıgın problemı lıse 1 ıle lıse 3 arası bende yasadım herkes nekadar zayıfsın, zayıflıktan oleceksın derdı kan surupları, balık hapları ılede bagırsaklarımı tembellestırdım sonra unıversıtede cıtı pıtı oldum yanı asırı zayıf halım gıttı tatlı zayıf oldum. sonra masabası calısmaya basladım evlendım derken sımdıde fazla kılolarımı vermeye calısıyorum ama sunu soyleyım tahın ve pekmezı hergun duzenlı olarak yersen muhakkak kılo alacagını dusunuyorum... I

tıka basa yemek yedikten sonra evet çikolataya hala yer var diyen midem hayretlerle okudu senin yazdıklarını :) şaka bir yana yemek senin için mecburiyet olmuş. Öncelikle psikoloğa danış.

Diyetisyene ve ic hastaliklari uzmanina gorunmeyi de unutma kuzum, saglikli kilo alman icin diyetisyen onerisine uyman dogru olacaktir. Asiri zayiflik midene ve yemek boruna zarar vermis olabilir, umarim vermemistir. Cok gec olmadan doktora kos derim :) Christian_Louboutin Tek askim ve iki

Canım hani çok sevdiğin hmm bayılırım dediğin bir yemek de mi yok? Şahsen ben boğazıma kadar tok olsam hamurişi görsem dayanamam :) yok mu sende öyle durum? Öğün atlaman çok yanlış bu durumu biraz da sen yaratmışsın. Yemeye yemeye miden küçülmüş, vücudun bu duruma alışmış. Mesela az da olsa her öğün yeseydin en azından bünyen buna alışırdı. Kimi insan kahvaltı yapmadan yola çıksa midesi bulanır, işe asla yemeden gidemez. Bunlar tamamen vücudu alıştırmakla ilgili. Bence artık belli saatlerin olsun ve sakın öğün atlama. Yemek yemek beni acayip mutlu eden bir eylemdir Kendini bu zevkten mahrum etme lütfen L

Canm allah sifa versin. kilo almaya calisirken cok strese girmeden yap. stres etkiler miden buyuzden akmayabilir. bence bol bol pekmez ic. hem enerji verir hemde kilo aldirir. bide aktarlarda macunlar var onlardan al. ekmek ye. ama birden cok yemeye calisma miden bulanir. mideni yavas yavas alistir yemege. yagli yeme ilk miden bulanmasin. aklima bunlar geldi. ama pekmezi mutlaka dene.. L

23 yaşımda birara bende anorexianın kıyısından geçmiş birisiyim.36 beden pantolon popomdan düşüp, elimle 2 bedene yakın şekilde büke büke çarşıda yürüyüp eve geldiğimde tartıda 46 kiloyu görünce aklım başıma gelmişti, üstelik yediğimide çıkartır hale gelmiştim. sonra verdim kendimi cips, çikolata, kolayaşaka bir yana yemek yemeye zorluyordum kendimi ve kan yapıcı şurup içmiştim o zaman, acayip iştah yapıyor tavsiye ederim. zaten birsüre sonra kilo alınca iştahında artıyor, sorunda ortadan kayboluyor, şimdi 33 yaşındayım ve 66 kiloyum, bu seferde fazla kilo derdim var, hayat böyle işte. sana tavsiyem bir diyetisyene gidip kilo almak istediğini söyleyerek başla işe, illa özel olmasına gerek yok devlet hastaneside olur, ve kan yapan şurupları sor doktoruna, zaten verir gibime geliyor, işte ne varsa o minik şişenin içinde gizli, bana 2 ayda 8 kilo aldırmıştı. TheBeyin Romeo kop gel ayrıl gel tek ayak

katılıyorum. onlar bile bile yemezler. bir tanıdığım öyleydi. çöp gibiymiş bacakları. ve hala aynanın karşna geçip bacaklarım ne kalın diyormuş. o rresimlerini göstermişti. sırf kemikti. ve bu resimlere bakıp hala ne kadar kiloluyum dermiş. tedavi olduktan sonra tanışmştım. kilosu normale dönmüştü.. sizin sorununuz farklı... anoreksiya değil.. bir psikiyatriste gitmelisiniz bir an evvel.

sana güzel bir haberim var. anoreksik değilsin çünkü anoreksikler ne kadar zayıf olsa da kendilerini kilolu görürler. senin derdin psikolojik değil daha çok üşengeçliğin var bence yemeğe karşı. nerde yaşıyorsun? yurtta fln mı? öğrenciysen maddi durumun da kısıtlıysa yurt-okul yemekleri hiç de iştah açıcı olmuyor bunu kabul edelim. doktora gitmişsin iyi güzel demir hapı zaten karnın kazınır gibi olur içince, istemesen de acıkırsın. demir ve b12 kullan allah korusun gerçekten ölümcül olabilecek şeylere sebep olabilir kansızlık hafife alma. onun dışında neden yemek yemeyi sevmiyorsun onu düşün? yapması mı zor geliyor, damak tadına mı uymuyor? vs vs elbet sevdiğin birkaç yiyecek vardır, şöyle aklına gelince canının çekeceği türden. arkadaşların var mı bilmiyorum ama bikaç erkek arkadaş edin akılları fikirleri yemek oluyor onların onlar iştahla yerken senin canının çekmemesi mümkün değil. dediğim gibi kendini zorlamadan hoşuna gidebilecek yiyecekler bulmaya çalış, bir de multivitamin al supradyne gibi yeme düzenin alışana kadar zaten bu da seni acıktıracak. hiç olmadı bir parça tavuk al at ocağa üstüne baharatlar yağlar salçalar ohh mis gibi olur yanına da ufak bir pilav yoğurt yani canının çekmemesi mümkün değil yemeği yaparken insanın canı çekiyor zaten. sütlü tatlılara da yönelebilirsin, hem tadları güzeldir. bir de tiroid hormonları, karaciğer fonksiyonları açısından dahiliye doktoruna başvur derim. eğer hiçbirşey çare olmazsa psikiyatri uzmanına danışabilirsin bu problemin ile ilgili belki ummadığın bir sebep çıkabilir altından, iştah açıcı hap yazabilir vs

Anorexia da olabilir! Birde bütün yediklerini kusup çıkartma alışkanlığa giderse kendini mahveder! Eyer yemek yemiyor, bunu alışkanlık haline getirmiş ve 1 kilo almakdan bile korkuyorsa anorextia olarak kabul edebiliriz. Bu arkadas ne yaptığının farkında ama bence kiloda almayı istemiyor. Anorexia olan biride farklı şekillerde tedavi değilde, terapi almaları mümkün. O okypete

Ben de çok zayıf biriydim. Çocukluğumuz annemin bize yemek yemeyi hatırlatması ile geçti hep. Yemek seçmezdim ama asla büyük aşkla yemek yemezdim. Bana göre çok yesem de kilo almazdım. Hatta senin aksine annemin bitmez tükenmez çabalarıyla biz düzenli de beslenirdik. Ama iştah denen şeye dair bir emare yoktu. Halk arasında iştah açıcı diye nitelenen her şey üzerimizde denendi ve sonuç hep fiyasko oldu. Hatta o dönemin anısı olarak pekmezden, kokusundan hiç mi hiç hazzetmem ben. Özellikle lise yıllarım ki ergenliğin ve beğenilme arzusunun doruğu olan yıllardır, hep ağlayarak geçti. Dışarı çıkmaktan bile kaçar olmuştum, karşılaştığım biri 'zayıf' kelimesini cümle içinde kullanır diye. Sonra okuduğum bazı kitapların da yardımıyla yendim bu psikolojiyi. O kısmı takmamayı öğrendim ama içten içe kilo alabilme baskısını yine yapıyordum kendime. Ne yapsam olmuyordu, nafile kürek çekmekti resmen benimki. Üniversiteye ilk gittiğim yıl yurttaydım ve yemekleri kaçırınca yemeden yattığım bile oldu. Sonra saç dökülmeleri, yorgunluk vb gibi durumlar yaşamaya başlayınca durum görüntüden çıkıp benim çok önem verdiğim bir konuya 'sağlığa' dönmeye başladı. Burada artık iştahsızlığı kendime mazeret olmaktan çıkarttım. Kusana kadar zorladığım oldu kendimi. Mesela balığı severim ben, önce ton balığını aldım sade yedim. Zamanla o ekmek arası ton balığına, sonra da ton balıklı soğuk sandviçe döndü. Giderek dozunu arttırdım. Sonra yemek yemeyi sevmeye adadım zamanımı. Mesela yemeğin ilk lokmasını ağzıma atıp içeriği tahmin etmeye, her lezzeti ayrı ayrı almaya çalıştım. Böyle yaparak sevdiğim tatları keşfettim. Sonra sevdiğim tatları biraraya getirip yedim. Böylece iştah denen şey oluştu bende. Bir de ben çok yavaş yerdim yemeğimi. Bu nedenle beyin tokluk sinyallerini yollardı bir süre sonra mideme ve yemek bitmeden doymuş olurdum. arkadaşlarımın etkisi ile biraz daha hızlı yemeye başlayınca iyi oldu. Bir de içecekleri yemekle birlikte değil, yemekten sonra içmeye başladım. Hem yemeğin lezzetini daha iyi alıyorum hem de midemi doldurmuyorum. Üniversite biterken artık bildiğin ayva göbek sahibi biri olmuştum. Şimdi hala öyleyim. Hatta artık yediklerime bile dikkat ediyorum kilo almamak adına. Unuttuğum bir şey daha var, ben asla tatlı yemezdim. Yani bırak tatlı olarak geçen şeyleri, çikolata, dondurma bile kırk yıl yemesem aklıma gelmezdi. Şekerli sakız bile çiğnemezdim. Şimdi dozunda olmak kaydıyla sütlü tatlı yiyorum. Mesela tiramisu gibi. 2 haftada bir ancak yiyorum ama olsun. L

geçmiş olsun inşallah iyi olursun kilo almak için en güzeli nutella kaşık kaşık ye gerçekten kilo aldırıyor

slm canım çok üzüldüm ama düzelmiycek bir problemin olduğunu düşünmüyorum elbet vardır bir çaresi hemen internetten araştırma yap yatmadan önce kesinlikle birşeyler yemeye çalış aktara git ve iştah açıcı otlar iste sakın kendini yapamayacağına inandırma kuracağını bilsen de yemeyi bırakma. elbette ki kendini yıpratmadan ama biraz zorlaman gerekiyor bünyeni. eğer durumunda değişiklik olursa burdan bildir olur mu?kendine iyi bak bir an önce iyileş daha çok gençsin başa çıkabilirsin bunu sakın unutma.. mnbskn

Bebek bisküvisinin kilo aldirdigi cok doğru! Ben 1 ay yaklaşık sıcak sütun icine ezip yiyordum ve aşırı, hızlı bir şekilde kilo almaya başlamışdim. Birde Rus salatasını, ama oda cok iyirenç oluyor belirli bir süreden sonra:) bebek bisküvisi cok harika ama nezaman bırakman gerektiğini iyi bilmen gerekiyor yoksa, bu severde aşırı kilolardan şikayetçi olabilirsiniz:d

merhaba öncelikle geçmiş olsun, herkesin derdi bir başka bende 10 kilo falan vermek istiyorum sende tam tersi :) ben evlendikten sonra kilo adım bir çok kişi gib, hormonların da kilo aldırmada çok önemli bir rolü var bunu söylemek isterim öncelikle, hormonların düzgün çalışması içinde vücut yağa ihtiyac duyar simdi sana yağlı kuruyemişler çok faydalı olur bence, badem ceviz fıstık fındık gibi hem çok besleyici hemde yağlı yiyecekler kilo almanda ve hormonlarının düzgün çalışmasında çok önemli, vücutta yağ depolamak için östrojen hormonuna östrojen hormonu yapabilmek içinse temel yağ asitlerine ihtiyaç duyarız bunları bu saydığım yemişlerden alabilirsin veya balık yağı takviyeside alanlar oluyor ama balık yağının hepsini direkt olarak kullanamaz vücut, besinlerden azar azar almak daha faydalı, sağlıksız besleniyorum derken ne yiyorsun mesela? tatlıya ve ağır yemeklere iştahın yoksa bile kuruyemişleri aksatma derim yanınada kuş üzümü kesinlikle enerji verir ve eminim iştahınıda açar, kus üzümlü kokteyl paketi var tadımın icinde çok hoş karısık kuruyemisler var, su içme konusunda şunu diyebilirim yemeklerin yanında ayran veya meyve suyu falan içmeye çalış hangisini seviyorsan ben mesela şalgamı çok severim acılısı iştah açar mesela, su da iç fakat yemeklerde değil, ayran şalgam meyve suyu gibi içecekler iştahını açar su iştahını kapatır yemekle birlikte, umarım yardımcı olmusumdur

41 kilodasin sence bu normalmi? Ha 30 ha 41. İkiside aynı şey. Yaşın için çook zayifsin. Ama seninki bencedediğin o psikolojik rahatsızlık değil çünkü sen memnun değilsin zaten halinden. Eğer o hastalık olsaydı kendini o kiloda bile kilolu hisseder kilo vermeye calisirdin. Bak bu sadece dış görünüşten ibaret kalmaz. Kemik erimesi kansızlık vitaminsizlik çabuk hastalanma herşey yapar. Sen küçük değilsin. Kendini zorlayabilirsin. Tavsiyem balık yağı icmen. İştah açıp kilo aldırır. Rabbim yardımcın olsun. I

bende balık hapı ıctım ama etkısını enaz 2sene sonra gosterıyor umutsuzluga kapılma canım Allah yardımcın olsun hy_patia

madem dr. bisey dememis ozaman eczanede satilan cocuklar icin istah suruplari var, icinde vitaminlerde var. onu deneyin zarari olmaz. ve diger konuda bayanlarin aksam yatmadan sütün icine bebe bisküvileri atip kilo aldigini okudum. biri bu sekilde 1 ay icinde 3 kilo almis. bebe bisküvileri gercekten kilo aldiriyor ve tadida kötü degil. yamukprenses

hepinizin yazdığı yorumları tek tek okudum kızlar. ayrı ayrı teşekkür ediyorum ve toplu bi şekilde ortak olarak bahsettiğiniz şeylere cevap vermek istiyorum. bana yemekler konusunda tavsiye veren arkadaşların belli şeyleri not aldım, teşekkür ediyorum. en kısa zamanda kendimi sadece kilo almaya adadığımda bunları bir bir yapıcam. niye sadece kilo almaya adadığımda onu da açıklıycam:) ilk konu anorexia olup olmadığım. ilk msjımda da belirttim arkadaşlar. bunun psikolojik boyutu olduğunu biliyorum. ben sadece fiziksel anlamda anorexic belirtiler taşıyorum. yani ciddi anlamda kemiklerim falan sayılma derecesinde şuan. sabah tartıldım ve 40 çıktım((boyumu da hemen söyliym 168. aradaki farka bakar mısnız ama psikolojik açıdan da sağlam olmadğımı söyleyebilirim. yazdıklarınızdan sonra düşündüm de ciddi anlamda beslenme bozukluğum var benim. şöyle ki yemek yemek benim için tam bir işkence evet. bi arkadaşım kilo almak istemiyorsun bence yazmış. sanki davranışlarım da bunu doğruluyor. aslında hep zayıflığımdan yakınıyorum ama kilo almak için uzun süreli bi çaba gösteremiyorum. ben mutlu olduğumda stresli olduğumda, mutsuz olduğumda vs vs değişik ruh hallerine büründüğümde asla yemek yiyemem mesela. hele ki heycanlıysam hiç. ya da bir yere mi yetişicem ı ıh yemek kalsın daha önemli işlerim var derim. ya da bir misafir mi geldi, nee bir de yatılı mı, plaaa 2 kilo birden verebilir o gün sonunda... hani diyorum ya sadece kilo almaya adadığımda. ben bu huylarım yüzünden sanki hiçbir işim olmayp da sadece kilo almak için odaklanırsam ve tek gayem kilo almak olursa bu işi başarabilceğimi düşünyorum. çünkü en ufak bir dış etkende ben aynı ben. bunu bu zamana kadar yapabildim mi hayır tabi ki hani sadece bu olaya odaklanmak da tabii ki mümkün olmuyor.. bu bir önyargı mı yoksa fobi mi anlamış değilim. ama kesinlikle psikolojik boyutu vardır... ben bu huylarımla ne evlndiğim zaman ne de belli bi yaşı geçtiğimde kilo alabilceğmi düşünüyorum. çünkü sanki bu huylarım aşılmaz gibi geliyr. bilmiyorum belki bu zamana kadar bir psikoloğa gitmememin sebebi budur. ya kızlar artık herkesin beni böyle kabullenmiş olmasından o kadar mutsuzum ki. beni tarif ederken hani şu çok zayıf olan kız gibi sözler bile duydum. herkesi şaşırtmak istiyorum. öncelikle kendimi. yaşımı göstermek istiyorum. çünkü böyle giderse ilerde daha büyük sorunlara yol açıcak bu durum. ki ben bu halde evlenemem bile.. öğrenci olduğum için psikolog veya diyetisyene uzun süreli gidemiyorum. devlette ise psikoloğa uzuun zamn sonra randevu veriyorlar. ne yapıcağımı şaşırdım. bi check up bana ne kadra mal olur mesela... L

Anoreksiya değilsiniz öncelikle burda netleşin kendinizle çünkü anoreksiyalı kişiler kendilerini kilolu olarak görürüler ve sürekli zayıflama çabaları vardır yemek yemezler. Sizdeki durum tam tersi kilo almak istiyor ama alamıyorsunuz. Pisikolog yardımı almanızda fayda var.

canım ben seni çok iyi anlıyorum. çünkü aynı şeyleri ben de yaşıyorum. öncelikle anoreksia değilsin büyük ihtimalle çünkü sen de kendini zayıf buluyorsun yani durumun farkındasın. anoreksikler bunu algılayamaz. öncelikle ben şu anda 1.53 boyunda ve 39 kiloyum. yani zayıfım. ama bundan iki yıl önce 35 kiloydum. hem de liseye gidiyordum.. düşün ilkokul çocuğu gibiydim. daha sonra bi sevgilim oldu. ve ona yakışmadığımı düşünerek kilo almam gerektiğini düşündüm. daha önce hiç kilo almaya çalışmak gibi bi düşünce yoktu kafamda çünkü asla başaramayacağımı düşünüyordum. ben de yemek yemeyi olabildiğinde erteliyordum. mecbur olmasam yemek yemek aklıma bile gelmiyordu. ama annem üzülmesin diye yemeye çalışıyordum, tabi tabaktakileri bitiremiyordum bile. nefret ediyordum yemek yemekten. neyse, 35 kiloyken bi ara doktora gitmiştim, hiçbir sorunum yoktu. kansızlık bile yoktu. diyetisyen bana bi liste verdi. iki hafta kadar uyguladım bıraktım. 1 kilo almıştım. neyse aylar sonra sevgilim oldu. onun için kendimi zorlamaya başladım. midem ağrıyana kadar ne bulursam yiyordum. canım hiç istemiyordu ama yiyordum zorla. sabahları kahvaltımı yapıyordum. kahvaltıdan sonra kuru yemiş, cips, kek vesaire yiyordum. öğle yemeklerinde mutlaka 3 dilim ekmek, sulu yemek ya da çorba ve pilav ya da makarna + meyve suyu şeklinde yemeye başladım. yemeğin hemen ardından da bir tane muz yiyordum ara vermeden. daha sonra fındık, ceviz, ya da o an elimin altında ne varsa onu yiyordum. akşam yemeğinde de öğle yemeğindeki aynı şeyleri tüketiyordum. ve kısa süre içinde midem çok genişledi. artık yemekleri saldırır gibi yemeye başlamıştım. annem çok şaşırıyor ve seviniyordu. gören herkes kilo almışsın diyordu, 25 gün gibi bir süre içinde. o zamanlar tartılmadım ama 40 kilo olmuşumdur. kilo alınca yüzüm doldu, normalde yanaklarım çok çöküktü.. daha güzel oldum. normalde oturunca bacaklarıma baktığımda ne kadar az yer kaplıyorum diye düşünürdüm ama kilo alınca sanki yer yüzündeki varlığım da arttı :) sırtım genişledi, omuzlarım.. bacaklarım kalınlaştı. popom büyüdü. biraz bol olan kıyafetler tam, tam olanlar dar geldi. :) herkes çok şaşırdı beni görünce, çok sevdi yeni halimi. kışın sömestr tatilinde almıştım kiloyu. okul zamanında da devam ettirmeye çalıştım.. yazın da aldım birkaç kilo daha. 42'ye kadar geldim. ama ne zamanki dershane başladı.. yavaş yavaş vermeye başladım.. ygs/lys zamanı yine 38 kilolardaydım. üniversiteye 39 kiloyla başladım. ama yurt ortamında ne himetse kilo alamadım.. 1.5 hafta önce buraya döndüğümde 37.4 kiloydum. geldiğimden beri kilo almaya çabalıyorum. şu 1-2 gündür moralim bozuk o yüzden dikkat edemiyorum ama 39.7 kiloya çıktım 1.5 haftada aynı zorlama yöntemleriyle. aynı zamanda bir de bebe bisküvisi yiyorum. gece 10-15 bisküviyi süte banıp yiyorum ardından sütü içip yatıyorum. yavaş yavaş bacaklarımın arası kapanmaya, yüzüm dolmaya başladı. tabi hala memnun değilim tam :) kısa zamanda hemen değişelim istiyoruz, istediğimiz olmayınca da olmuyor deyip bırakıyoruz. ama sabır etmek gerekiyor.. şimdi eski 35 kilo olduğum fotoğraflarıma bakıyorum, bakamıyorum bile o kadar kötü bir görüntü ki.. resmen ölüden farkım yokmuş. gözerimin, cildimin, saçlarımın hiç ışıltısı yok.. yüzüm çökmüş, çenem sipsivri.. burnum kocaman. kemikler fırlamış.. bakıyorum o fotoğrafa.. insanların bana tepki göstermesinin, acımasının, dalga geçmesinin, ciddiye almamasının tek sebebim BENİM. ben kendim kendimi bu hale getirdim, kendim bu kötülüğü kendime yaptım diyorum. zayıfken insanlar sizi ciddiye almıyor, genç bi kız olarak görünmüyosunuz.. giydikleriniz yakışmıyor. çok kötü bi durum. mesela ben dersaneye aynada baktığımda zayıflığımdan dolayı çok kötü göründüğüm için gitmediğim zamanlar oldu. neden gelmiyosun diyen arkadaşlarıma yanıt veremedim. zayıfken hayatı erteliyorum.. dışarı çıkmıyorum, okula gitmek istemiyorum, arkadaşlarımla olmak istemiyorum, sevdiğim insanla olmak istemiyorum.. hayatımı hep kilo aldıktan sonraya erteliyorum... bu sene okulumu bazı sebeplerden dolayı yarı dönem dondurdum.. ve bu 9 ayı iyi değerlendirmem gerekiyor eylüle kadar.. 55 kilo olmam gerekiyor.. başka şansım yok.. daha fazla hayatımı ertelemek, mutluluğu ertelemek istemiyorum. yazım biraz uzun oldu kusura bakma canım ama sana demek istediğim, KENDİNİ ZORLA. miden ağrıyana kadar, patlayana kadar ye.. MissCherryBlossom

:)))ben de kınıyorum kendimi ama öyle malesef. kendimi halsiz hissediyorum evet. yani benzinsiz bi araba ne kadar giderse ben de o kadar dayanabiliyorum. ama enerjimin olmadığını fazlasıyla hissedebiliyorum. sporu şu sıralar çok düşündüm. bi salona gidip birilerinden yardım istemeliyim sanırım. biri beni dürtmedikçe, disiplinli bi iş olmadıkça ben eriyip gidicem... ama daha da zayflarsam diye de korkuyorum. çünkü ben yorgun olduğumda direkt uyumak isterim. uyku benim tek vazgeçilmez besin kaynağım:)

Anorexic olmayabilirsin, yemek yemeği sevmiyorsun sen, derdin zayıflamak değil yanlış anlamadıysam. Benimde 1.50 boyum, 34 kiloydum en son dr. gittiğimde. 1 gr. daha ver yoğun bakıma alıcaz seni dedi. Sonra psikiyatriste gittim. Meğer sorunum bambaşkaymış, ağır bir depresyon yaşıyormuşum. Depresyon ilaçları kullanmaya başladığım anda iştahım açıldı ve 2 ay kadar bir sürede normal kiloma ulaştım. Sizin rahatsızlığınız da buna benzer birşey olabilir. Ama bu hastalığa yakalandığını düşünüyorsan da acilen bir doktora görünmelisin. Anorexia tedavisi güç bir psikolojik rahatsızlıktır. Fakat henüz şansın var ki durumunu, bunun normal olmadığını kabul ediyorsun. Bir çok anorexia hastası bunu kabul etmez. Öncelikle kabul ettirmek için uzun tedaviler görürler ki asıl tedaviye sonra başlanır.

Canım öncelikle geçmiş olsun. Çok ciddi bir durum anlattığın.. Çözümü psikolojik yollarda bir tek. Kendini zorlayıp yemek yemelisin artık. En azından az az yemek yiyerek kendini alıştır. Eğer yardımı olacağına inanıyorsan psikologa da gidebilirsin. Ailen bu durumu fark etmedi mi peki? :26: L

Valla ben böreğe, pastaya, baklavaya her daim midemde yer bulurum :) Dediğim gibi senin elinde diye düşünüyorum. Kesinlikle kendini alıştırabilirsin. Senin ben gibi iştahlı biriyle sofraya oturman gerek. Kendine yemeyi seven bir arkadaş edin acilen LimonluBahce Kader Gayret'i

yok canım sigaram falan yok Son düzenleyen: Moderatör: 10 Ocak 2013

Çok geçmiş olsun Bu boyutta olmasa da bende de zaman zaman iştahsızlık oluyo Ama ben kendimi zorluyorum Sağlığın ne derece önemli olduğunu yaşayarak öğrenenlerdenim çünkü Sende çok geç olmadan, sevdiğin tatlardan yemeye bak Önce azar azar yersin git gide alıştıkça çoğaltırsın Mesela patates kızartması sevmeyen yoktur herhalde Bir de kuruyemiş geldi aklıma ; fındık, fıstık, badem, ceviz ye iyi gelir TheBeyin Romeo kop gel ayrıl gel tek ayak

bende 1 yıl öncesine kadar 39 kiloydum hiç kilo alamayacağımı düşünüp çok üzülürdüm ta ki bu siteyi görünceye kadar. sana çok yardımcı olacağını düşünüyorum buraya bir uğra istersen http://www.kadinlarkulubu.com/kilo-almak-isteyenler/439382-1-ayda-4-kg-test-edildi-onaylandi.html ben burada yazan yöntemle 7 kilo aldım eskiden hayata küsmüştüm şimdi çok mutluyum :) ssercecik

merhaba kızlar çok büyük bir derdim var. burda sizlerle paylaşıp akıl almak istiyorum. çünkü yaşam kalitem çok düşüyorve en önemlisi sağlığım... bu hastalığın fiziksel olduğu kadar psikolojik boyutu olduğunu biliyorum. kişi ne kadar kilo verse de tatmin olamıyor ve gittikçe zayıflıyor. ama bende durum sadece fiziksel açıdan benzer. gerçekten anorexic bir görüntüm var ben 23 yaşındayım öğrenciyim. yemek yemekten nefret ettiğimi belirtmek isterim. karnım sırtıma yapışsa da, midemden sesler artık ortalığı inletse de kimi zaman oldu ben yemek yemeyi hep erteledim. öğünlerimi atladım... yemesem de olur yani benim için. iştahım hiç yok ve kendimi zorlayınca midem bulanıyor. ben kişilik olarak zaten zorlamalara asla gelemem. şunu da söylemek istiyorum çok sinirli ve stresli bi yapım vardır.. çünkü zayıf kişilerin karakteristik özelliklerinden bazılarının bunlar olduğunu düşünüyorum gözlemlediğim kadarıyla... öğrenci olduğum için hep kahvaltıları atladım şu yaşıma kadar. kahvaltıdan nefret ediyorum. sabah kalktığımda en ufak bi açlık hissetmiyorum vs vs ne kadar yediğimi tahmin edebiliyosunuzdur. ama benim asıl bahsetmek istediğim nokta şu. zaten çok zayıf olduğum için -41 kiloyum- kıyafet konusunda çok dertliydim bütün hayatım boyunca. içini doldurmak için kat kat taytlar giydim yazz kış. yine de hep aynı lafları duydum.'çok zayıfsın' bu beden şu hayattaki bütün özgüvenimi aldı götürdü. ikili ilişkilerde, sosyal hayatta, günlük hayatta hep hep hep! bu sabah kendime acıdım kızlar. aynaya bir baktım. gerçekten gördüklerim karşısında ben bile şok oldum. insanları taytla şunla bunla bi nevi kandırıyorum peki ya kendimi. ben kendimi de kandırmışım. elimi nereye atsam resmen kemik, kalça denen bişey yok sırf kemik diyebilirim. yüzüm çökmüş durumda. bileklerimde, omuzlarımda kemiklerim belli oluyo hep. ben kendimi de kandırmışım aslında bunca sene o taytları, kat kat şeyleri giyerek. ama durum o kadar vahim ki. zaten hep kilo almak istedim ama artık isyan ediyorum. dayanamıyorum böyle sağlıksız zayıf çirkin görünmeye... doktora gittim elbette. demir ve b 12 eksikliğinden başka bir şey göstermediler bana. ama iştahım yok yiyemiyorum ki ben. ve bu bedenin kalınlaşabilceğine inanmıyorum asla. mümkün değil gibi geliyo. görmeniz lazım başka bişey diyemiyorum.. bu benim en büyük derdim. ben de sanırım bunla sınanıyorum. komik gelir belki ama beni her türlü çok çok negatif yönde etkiliyo. yoğun bi hayatım var. ne yapmalıyım. gerçekten artık düşünemiyorum farklı fikirlere ihtiyacım var...

Kendi anlatımına göre anaroksiya olması mümkün değil çünkü bu kişi kendisini kilolu olarak görmüyor bunu kendiside belirtmiş bir yeme bozukluğu var bu kişide. Ayrıca söylemiştim pisikolog yardımı almalı diye.

Çok geçmiş olsun... WOLFROG Ekşiden aynı tadı