ayni dertten muzdaribim yani sıkılma kısmından ailem yanimda değil malesef. Ama bunaldım ne olacak böyle

Aynen öyle, çünkü süreç gittikçe uzuyor herkes üstüne düşeni yapmalı.

Öyle yapıyorum zaten arada yürüyüşe çıkıyorum iyi geliyor ama normal hayat gündemine dönememek yordu biraz beni sanırım. Çünkü bizde istisnasız herkes evde, tam bir karantina havası var yani. A

Keske yanlis yere yazmasaydim konuyla biraz alakali biraz alakasiz olmus okuyanlarin gozlerinden ozur dilerim

Haklısın ben de çok bunaldım. Gayet normal, hayatın kısıtlanıyor çünkü özgürlük gibisi yok.

+1 Kulakları çınlasın sabahvesen e selamlar bu arada

Gecmis olsun Allah sifa versin. Konu sahibinin de bir sure sonra boyle hissetmesi normal.. herkes ayni sartta degil hastalansalar o da oyle der. Hastalanmasalardi sizde boyle derdiniz ilerde

Evinizde kavga gürültü yokmuş ne güzel, şu an herkesinki kadar canınız sıkılıyor ve bunalmışsınız işte. Bence ruh halinizi oradan çekmeye çalışın, kendi kendinizin modunu düşürürsünüz. Kıyaslamayı pek sevmem fakat bu dönemde evde kaldığı için eşiyle çocuğuyla annesiyle çok büyük sorunlar yaşayanlar var kavga hakaret dolu evler. Sizinki ufak bir bunalma, biraz zaman sonra eminim ki geçecektir

Gayet normal hissettiklerin. Evde dört kişiyiz iki öğrenci iki çalışan. Hepimiz evden çalışıyoruz ve kafayı yemek üzereyim. Sadece eşim ve ben olsam sıkıntı değil ama çocukları beni delirtme noktasına getirdi. Bir an önce biter inşallah bu süreçte sosyal hayatıma kavuşurum

Herkes aynı serbest olduğu saatlerde bol bol yürü bence. Ayrıca ailenle olduğun için şükretmelisin

bence yat kalk dua et ben ailemi 1 sene göremedim yazlıga gitmişlerdi sora corona patladi bidaha dönmediler.. marttan beri eşimle evden calısıyoruz.. ben agustosda hamile kaldim... zatn marttan beri kimseyle dogru düzgün görüşmemiştik arada bi iki kaynvalderi görmüştm hamile kalinca üc ay da düşük riskim olunca kimseyle görüşmedim 4 ay tuvalet dışında kalkmadim yerimden daha yeni ayaklandim ve geçen gün aylar sora kaynvaldeleri gördüm bir sene sora dışarida ailemle kapıdan görüştük 10 dk onlarda coronayi yeni atlatmişti.. eve okadr cok kapandimki yakında dışari cikma fobim oluşur diye korkuyorum o sebeple yürüyüşe baslamak istedim ama haftasonu yasaklari geldi.. hafta ici iş geç bitiyor sora yine yasaklar geliyor

keske bende sıkıla bılsem. cıttten. hıc vaktim yok benım sıkılmak için. ev iş cocuk. İhtiyaçlar dusuncelerde boguluyorum. markette gıtsem. 40defa elı yıkıyorum. oglum hastalanmasın. oglum kac kere agladı dısardakı cocuklar ıcın ama gene cıkmadık. ben ihtiyaçlar ıcın cıktım sadece zoeundaydım. benım ıyı olmam gerekiyor. oglumun benden baska kimsesi yok benım de ondan baska. şükür edın bence halinize

Gerçekten delireceğim artık. Corona Türkiye'ye martta girdi şimdi aralıktayız ve biz hala karantinadayız ailecek. Üniversiteler online, bu durumdan çok memnunum ama ailem de evden çalışıyor. Onlar da işe gitmiyor yani. Sizin anlayacağınız herkes sürekli evde. Arada 1-2 saatlik kaçamaklar ve market hariç kimsenin dışarı çıktığı yok. Benim arkadaşlarım üniversite okuduğum şehirdeler burada değiller, yurt dışından da arkadaşlarım ve çevrem var. Yani arkadaşlarımla yüz yüze görüşemiyorum sürekli elimizde telefon mesajlaşma ve arama. Bir de ders çalışma, müzik dinleme, arada film izleme, kitap okuma. Günlük aktivitelerim bunlar. Bu şehirde 2-3 arkadaşım var sadece, onlar tekrar üniversite sınavına hazırlanıyorlar. Sürekli ders çalışıyorlar ve ben yazmasam hiç arayıp sormuyorlar yani onlarla da görüşemiyorum. Ailem de arkadaşlarıyla görüşmüyor coronadan dolayı sadece akrabalarla arada görüşüyorlar ki onlara da hep beraber gidiyoruz zaten. Normalde evde olmayı severim, rahatım eğleniyorum. Evde yaşarım yani bir ömür. Ama aile evi olunca çok bunalıyorum. Bu arada hiç ailemden ayrı yaşamadım, önceden tek yaşayıp buna alışıp sonra aile evine dönünce bunalanlardan değilim. Ama yine de ben karantinada sürekli aileyle bunaldım. Doğal mı bu durum sizce, rahat mı batıyor bana? Evde hep yalnız olsam da kimsenin sesini duymadığımdan hareket olmadığından dolayı sıkılırdım ama bu kadar değil. Bu arada ailemle aramız iyi evde kavga gürültü yok ama pek rahat konuşamayız yani gündemimi, sorunlarımı rahat anlatamam. Nasıl anlatıyım ki yani hoşlandığım çocuğu, flörtleştiğim kişiyi mi söyleyeyim arkadaşımın tanıştırdığı yabancı arkadaşımı mı söyleyeyim sopayla kovalarlar beni. O yüzden genelde içime kapanığımdır evde, odamdan pek çıkmam. Gerçekten doğal mı bu durum? Bende bir anormallik varsa nasıl çözmeliyim bunu? Ne yapabilirim? Benim gibi olan var mı?

Benim gibi olan var mı mı? HERKES. Yani burada farklı bir durum yaşayan yok ki sizinkisi bizden ekstra yıkıcı olsun. Şikayet hiçbir şeyi çözmüyor. Kendimizi yerlere atalım, bağırıp çağıralım bitmiyor. Evdekilerden şikayet edelim ama sağlıklarını kaybedince yine ağlayalım. Ben hastanede canı çıkana kadar çalışan eşimi görünce şikayet etmeye utanıyorum açıkçası, ya da işsizlikten evine ekmek götüremeyen insanları. Ben kendi adıma durumu kabullendim, üstüme düşeni yapıp pandemi kurallarına uyuyorum, evimden çıkmıyorum ve en kısa zamanda biteceğini umuyorum. Elimden gelen bunlar.

Herkes bunaldı. Kimi en yakını kaybetti, kimi işini kaybetti, kimi sağlığını kaybetti. Zorlu bir süreçten geçiyoruz ve herkes için çok zor geçiyor. Kendimiz ve sevdiklerimiz için biraz daha sabredelim. Bir an önce geçsin bu süreç tek temennimiz bu S

Artık herkes birbirinden bunaldı bıktı ama yapacak birşey yok...

Haklısınız, evet şükürler olsun ki ailemiz sevdiklerimiz iyi ve güvendeler. Bu en büyük şansımız ama nereden bakarsak bakalım zor işte şu kapalı kalma süreci. Rahatız evet ama bunalmak da gayet normal.

Aynen öyle, evet sevdiklerimizin yanımızda olması en büyük şans ama şu kapalı kalma durumu da insanı bunaltıyor. Rahatız ama bir yerden sonra sıkıyor. Keşke bitse gitse şu hastalık, herkes normal hayatına dönse

Bence de, ama yine de dayanmamız lazım kendimiz için sevdiklerimiz için ve diğer insanlar için. S sirinsh Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Okul, arkadaşlar, sorunlarınızı paylaşıp stres atabileceğimiz ortamlar.. Hiçbir zaman öyle kop kop bir hayatım olmadı evet ama özgürlük gerçekten önemli bence. Ha, sağlık kadar değil orası ayrı. O yüzden çıkmıyoruz bir yere. Zaten dediğim gibi bu şehirde pek ortamım yok. Bu arada, ben bu yıl yeni girdim üniversiteye. Yani coronadan önce de karantinada gibiydim sürekli ders çalış ders çalış arkadaşlarla ilişkileri sınırla vs zor ve stresli bir yıl oldu. Şimdi de okula gidemiyoruz, memnunum aslında bu durumdan ama aile de işe gitmeyince evde tam karantina havası esiyor özel alanın kalmıyor evde de herkes birbirine bulaşınca yoruluyorsun. Büyük dertler asla değil bunlar ama yoruyor işte T

Geçmiş olsun, biliyorum sizinki daha zor

Sheldon İnan ülkece hepimiz sıkıldık ama senin konularına bazen denk geliyorum hep bi buhrandasın. Acaba bi destek mi alsan napsan?

Delirmediğimiz kabahat

Bunalıp sokaklara atlayıp virüsü kapıp aileye ve kendimize bulastırıp ki ağır mı atlatırız hafifmi oda mechul? Bu sekilde ilaclarla devam edecegimize saglıgımız yerinde ailemizle birlikteyiz en kısa sürede kurtulma duası ederek evimizde sabırla devam etmek en iyisi bence.. filmdelisi

Yaa öyle demeyin evet sevdiklerimiz yanımızda ve sağlıklı bu en büyük şansımız ama cidden karantina süreci her şekilde zor. Yoksa haklısınız rahatız. Korona dolayısıyla gelen büyük bir derdimiz yok.

" Ailem de arkadaşlarıyla görüşmüyor coronadan dolayı sadece akrabalarla arada görüşüyorlar ki onlara da hep beraber gidiyoruz zaten " başlığınız karantina... ama en yapılmaması gereken şeyi yapıyorsunuz. Hergün 1 saat kimsenin olmadığı bir parkta yürüyüş yapabilirsiniz akrabalarınızın evine gitmek yerine

Karantina yokken sosyal hayatınızda ne vardı?

Evet rahat batıyor. Herkesin gerçeği bu artık. Bu süreçte bir de işinden olup geçim derdiyle eve tıkılanlar var. Sizin tek sorumluluğunuz şu an okul, o da online önünüzde. Sıkılabilirsiniz, elinizin altında fırın, market, önünüzde internet; ailenize akşam yemeği/tatlısı hazırlama görevini alın, yapın. Hobi gibi, beğenildikçe de hoşunuza gider, tarif deneyin. Sağlığınız yerinde, saçlarınıza, tırnaklarınıza bakım yapın artan vakitte, nail art öğrenin mesela nolacak? Çekin fotolarını koyun sosyal medyanıza eğlenin. Bir şeyler boyayın, online resim dersi bakın yetenek varsa parlatın. Okunacak çok kitap, izlenecek çok dizi var; bu dönemi dinlence, bilgi depolama dönemi olarak yaşayın. Serbest saatlerde maskenizi takın, yürüyüş yapın müzikle, telde arkadaşınızla sohbet ederek. Ne bileyim evde çocuk mu eğliyorsunuz zapt etmeye çalışıyorsunuz, geçim derdinde misiniz aile mi geçindiriyorsunuz? Nedir yani?

Ben once kendi sagligimi sonra da insani duygularla diger insanlarin sagligini dusunup disari cok zorunlu kalmadikca cikmiyorum hatta haftada sadece 1 kere disari cikiyorum onda da ise gidip alisverisimi yapip eve donuyorum. Calisanlar malesef disari cikmak zorunda kaliyorlar. Ama insanlar binbir bahane uydurup sokaklardalar... Ha birde sen dikkat ediyorsun diye laf yiyorsun, suclu oluyorsu, dalga geciliyor. Ozellikle "O kadar korkma canim" diyenlerin akil tutulmasi yasadiklarini dusunuyorum. Nasil gecirecegimi bilsem korkmam ama malesef bilmiyorum... ister ciksinlar ister cikmasinlar. Vicdanlari rahatsa sorun yok herkes kendinden sorumludur. Ozgurluk benim ozgurlugu ihlal etmedigin kadar senin de ozgurlugundur. Tedbirli olursalar, salgini yaymazlarsa istedikleri yerde gezsinler. Yeter ki benim disari cikma ozgurlugumu daha da uzun sure engellemesinler ve bir an once ozgurce sokaklarda eskisi gibi dolasayim.

Annem babam korona tedavisinden hastanese konuyu okuyunca yüreğim cız etti keşke yanımda olsalar da evde olsak

İlk defa bukadar evde kalıp ailecek vakit geçirebildik.. güzel yönleriyle bakmaya çalışın, evdeki vakitlerinizi daha eğlenceli hale getirmeye çalışın..

Yanlizligi aşiri seven bende bunaldim cocugum 2 senedir okula gidemiyor oda bunaldi oynayacak kimsesi yok 2 yasindaki kizim korona devri ile buyudu parka dahi gidemiyoruz korkumuzdan Esim desen hep evde dibimde Dersler ve odevlerle ciddi ciddi kafayi yiyorum hic ama hic kendimde degilim Bulundugumuz apt. da koronaya yakalananlar olenler ve karantinada olanlarda var D

Evet doğru ama insan okuluna gitmeyi arkadaşlarıyla bir şeyler paylaşmayı hep aynı ortamdan uzaklaşmayı da istiyor. Biliyorum bizimki asla o saydığınız sorunlar kadar büyük değil tabii.

Haklısınız. Zor işte, sana da zor bana da zor, ona da zor. Ama şuna daha zor demenin kime ne faydası var. Ben çocuklarımla dipdibe olmaktan sıkıldım ve hiç vicdan yapmıyorum. Siz de ailenizle dipdibe olmaktan sıkılmışsınız. Çocukluğumdan beri severim ben yalnızlığı, anlıyorum sizi.

Peki bu surecte surekli calisanlar ne yapsin? Zaten derslerin vardir online, ders calis, kitap oku, kendini gelistir, dil ogren filmler izle, yuruyuse cik arkadaslarinla online gorusmeler yapin yani vs vs... Emin ol gunler su gibi akip gecer. Ama bunaldim dememelisin bence cunku calisanlara ozellikle saglik calisanlarina ayip olur. Sen guvenli bolgedesin oyle dusun. Rahatina bak uzme bunaltma kendini zor bir surecten geciyoruz sen de kendine daha da zorlastirma

Çok rahatsın valla bak. Geçindirmek zorunda olduğun yavruların yok, çıkarıldığın bir işin yok, ödemen gereken krediler ya da tonla borcun yok, sorumlu olduğun kimse yok. Ve diyorsun ki karantina, yahu kime karantina, kusura bakma ama sana da iki çocuklu bana da karantina tatildir, gerisinin Allah yardımcısı olsun...

Batmış, en rahatından batmış hem de... Yan gel yat osman tadında hayatınız var, daha ne istiyorsunuz...

Sizin yerinizde olmak isteyen milyonlar var su an. Bunalmak bikmak elbette normal ama en azindan istediginiz gibi kitap okuyabiliyorsunuz, film izleyebiliyorsunuz, yuruyuse cikabiliyorsunuz.

İnanin yanlız kalsanız hic çekilmez . En azından kavga gürültü evde yokmuş. Çıkabildiğiniz kadar çıkın doğaya, bisiklet sürün veya yürüyüş yapın