siz zaten kendinizi fark ederek yardım almışsınız, bu bilinçte olmanız bile yeter. başınız sağolsun, acınız zamanla azaldıkça kendinizi bulma yolunda bir deneyim olacaktır belki sizin için. yapabilecek güçte olduğunuz isteklerinizi yapmaktan çekinmeyin, hayat sizin, ö nünüzdeki engel kendiniz olmayın. her şey sizin için güzel olur umarım.

5 kasımda 28 olacağım. Tabii ki rakamı belirtmek için demedim ama kendimi çok bahtsız hissediyorum duygusal manada. Şuan iyi işim var maaşım var ama duygusal manada dalgalanmalar yaşıyorum ve kendimi bulamıyorum. Ne istediğimi bilmiyorum. Bi garip hissediyorum. 1 ay önce babamı kaybettim kanser yüzünden onun acısı ayrı, kendimle catismalar yaşamam ayrı ve sanki varlığımı yaşayamıyor gibiyim. Merak etmeyin psikolojik destek alıyorum ve almaya devam edeceğim. Belki okuyanlar olur. Teşekkürler

Allah rahmet eylesin. Bazen ruhumuzu doyurmaya ihtiyacımız oluyor. Eğer anneniz hayattaysa ona sıkı sıkı sarılın. Benim de annem vefat etti 12 yıl önce. sarılanileceğim bir babam da yoktu. Vardı ama yoktu. Ruhumu doyurmam anne olunca başladı.