Merhaba Can Yoldaşlarım Ne zaman canım sıkılsa değerli fikirlerinizle aydınlanıyorum. Bir nevi Göz açma operasyonlarında yardımcı melekleri oluyoruz birbirimizin. Gelelim konuya. 32 yaşındayım ve çok aşık olmama yada öyle sanmamıza rağmen 7 yıllık berbat bir evlilik yaşamış bitirmiş, Okyanusların en dibine çakılmış gibi çakılan aynı hızlada tekrar ivmeye ulaşmış bi kadın. Öyle yaşanan şeyler varki biriktirdiğim, dilim anlatamıyor kalbim kaldırmıyor bile. O evlilikten tek güzel şey kızımdı. Melisim. Oda doğumda melek oldu gitti.32 yıllık ömrümün en güzel şeyi hala. 2,5 Yıl oldu biteli. Çevremde sevilen biriyim ve beni arkadaşlarım hep birileriyle tanıştırmak istedi. Bazen istemedim, bazen istedim ama olmadı. Kan tutmadı. olmadı. Bigün geldi bundan 5 ay önceydi. Bir merhabayla değişti herşey. Cok güzel bi ilişkimiz başladı. Oda evlenmiş ve cok sorunlu ayrılmıştı. bir Kızı var adı Erva. Melek gibi bi kız. henüz 3 yaşında.:)Çok kısa zamanda aile olduk biz sanki. Evliliğimde eşimin göstermediği aşkı ilgiyi korumayı o gösterdi bana. Hep gelecek planları yaparken biranda ben evlilikten çok korkuyorum galiba yapamıcam dedi. Ayrılmadık ve bana hala sevgisini hissettiriyor ama ne yapacağımı bilmiyorum. Bıraksam seviyorum, Sevgisini hissediyorum. Tek dediği iyi hissetmiyorum, bu sorumlulugu alabilecekmiyim, kızım ezilirse vs.. o kadar düşkün bi baba ve düşkün bi sevgiliki. bende haklıyım aile kurmak hakkım değilmi?ben onun kızına çocuğum olmasa bile kol kanat germeye hazırdım hatta. çok kırıldım sanki... Bir gecede ne değişti.. lütfen yardım edin.

Kendinizi biraz geri çekin derim. Siz de istemiyor gibi davranın. Suan degerinizi bilmiyor gibi geldi bana. Taktikler her zaman işe yarar. sevmiyorum diyen adamlar bile kacani kovalar.