Siz bu ajanda işini fırlatıp atın böyle hayat yaşanmaz bu kendinizi gereksiz yormaktan başka bişey değil. Söyle olabilir toplantıdan toplantıya koşan bir işiniz olur o zaman okeyim ama sakin bir hayatınız varsa kendinizi yoruyorsunuz. Ajanda işini akşam günlük tarzina çevirebilirsiniz gün içinde yaptıklarınızı yazmak yapacaklarınızi yazmaktan daha mantıklı sanki

Çok sıkıcı ve bunaltıcı değil mi? :/ Bana okurken bile daral geldi. Ani plan değişikliği olmuyor mu hiç? Ne bileyim biri hadi kalk bi kahve içmeye gidelim demiyor mu? Veya eşin hadi hayatım birlikte şunu izleyelim veya şuraya gidelim, bunu yapalım gibi teklifler gelmiyor mu? Elbet geliyordur. Gelince ne yapıyorsunuz? Veya canınız o gün başka bir şey yemek istedi ama planda farklı şey var. Ne yapıyorsunuz? Haftalık genel olarak bu hafta bunu, bunu halledeyim diye genel bir plan yapıp akışına bırakın. Böyle yaşanmaz ki. Bence hayatını kolaylaştıracak şey tamamen eziyete dönmüş. Ben olsam o planı aksatsam moralim bozulur, hiç yoktan yere kendimi mutsuz etmiş, motivasyonumu kaybetmiş olurum. Bırakın plan yapmayı, anı yaşayın.

Yani usenmiyormusunuz ajandaya yazmaya hani onemli seyleri not edersin hastane randevusu gibi ama bir aylik plan ne yiyecegin hangi odayi temizleyecegin bunlri yazmak abarti ve sacma gereksiz yani aglamaniz falanda bunun yanli oldugunu gosteriyor zaten birakin yazmayin akisina birakin hepimiz oyle yasiyoruz sonucta :) A amourkenzo

Tam olarak ben de böyleyim, yaş 37. Ve hissettiklerim sizinkiyle aynı. Spontane yaşayamıyorum ama hayatıma dönüp bakınca başarmak istediklerimde harika yol katetmisligim de yok. Tam olarak bırakılabilir mi bırakırsam bu beni mutlu eder mi ya da ne derece mutlu eder bilemiyorum ama benim de bunaldigim, yetersiz hissine kapildigim apaçık bir gerçek. Açtığınız konu benim de kendimi gözden geçirmeme vesile oldu, olacak... Teşekkür ederim.

Evet yorucu ve sıkıcı, salabiliyorum hatta planladığım şeyleri yapamadığım da oluyor. Ama işte plana sadık kalamazsam sonrasında çok fena bir iç sıkıntısı yaşıyorum.

Yok eşime karışmıyorum o konularda, eşim yediğine içtiğine pek dikkat etmez ve hiç egzersiz yapmaz mesela ama ben ona karışmam.

Tam anlatamadım derdimi. Yaptığım bütün planlara listelere saati saatine uyabiliyorum diye bir şey yok. Tabii ki aksıyor, farklı şeyler çıkıyor o an planda değişiklik yapmak gerekiyor. Normalde bu çok dert edilecek bir şey değil, ötelenir sonra yapılır. Ama plana sadık kalamamak, bir şeylerin aksaması beni çok kötü bir ruh haline sokuyor. O günümden bir daha hayır gelmiyor yani. aydasu

Bende tam tersi plan yapar yaptığım planı unuturum asdfgg. Aslında iyi bi şey. Sadece aşırıya kaçmışsınız biraz buda sizi strese sokmuş. Anı yaşamakta çok güzeldir bazen kontrolsüz planlar yaşayacağın tesadüfen güzel anların önüne geçebiliyor. Ben kendim için çok isterdim planıma sadık kalmayı ama tembel olduğumdan yapamıyorum Uymamaya çalışın bi süre yapmayın '' ne zararı olacak ki yapmasam '' diyerek uzanın gitsin.

Ben bir de hafta sonları kendime izin veriyorum. Detaylı plan ve rutinleri sadece hafta içi için yapıyorum. Kendinize izin günleri de belirleyebilirsiniz.

Hiç duymamıştım bunu. Çok acayip gerçekten, çünkü ben de takık gibi Avrupa Yakasını ve Eternal Sunshine of The Spotless Mind filmini izliyorum. Kaç kez izlediğimi sayamadım. H

kikelomo ben de planlı ve organize yaşayan bir insanım. İş ve hayat şartlarım hayatı akışa bırakmama müsaade etmiyor. Ancak ben planlı olmanın aynı zamanda esnek olunduğunda hayatı kolaylaştırdığını düşünüyorum. Zaten planlama birebir uymak için değil, rota oluşturmak amacıyla yapılmalı. "Hayatın akışı içinde organize olabilmek" diye bir tabir vardır. Yani siz planınızı yaparsınız, bunlar, hayatın planları ile bazen örtüşür, bazen örtüşmez. Etki alanımız sınırlı. Bunu kabul ederek hareket etmemiz lazım. Mesela benim bugün yapılacaklar listeme yazdığım tonla şey vardı, ancak sabah hasta uyandım. Yapacak bir şey yok. Yarın bugünden kalan işleri tekrar planlarım, olur biter.

İnanılmaz bir baskı oluşturuyor katılıyorum. Ben bütün haftalık aylık çizelgelerimi kendim çiziyorum, bunu yapmak bile hem bedenen hem zihnen aşırı yoruyor. C

olabilir, mesela önceden izlenen dizi ve filmleri izlemek bile kaygı bozukluğu belirtisi olabiliyormuş. hepimizin hayatında irili ufaklı var bu kaygı bozukluğu.

Bu hangi psikolojik Problem olarak adlandiriliyor bilmiyorum ama hayat Boyle birsey degil ki! Bir uzmana gidin, biz Burda uzman olmayan kisiler olarak yuzlerce abuk sabuk yorum yazip, beyninizi daha da bulandiracagiz. wendy Nirvana Anneler

Ben planlı olmayı sevdiğim ve çok işe yarar bulduğum için üzülemedim size

önemli olan bunun sizi mutsuz etmesi.. defteri atsanız telefonunuzu kullanırsınız. ben de sürekli bir şeyler düşünmekten çok yoruluyorum. planlı olmayınca aksıyor ve ben bundan hiç mutlu değilim açıkçası. beni hep spontane şeyler mutlu ediyor oysa.. büyükşehirde yaşamak, trafik vs. zamanı hep yönetmek zorunda olmak.. zaruri olanlar dışında keyif aldığın şeylere zamanın daha az kalıyor.

Şu an evde olduğum için kolay oluyor, işe gittiğim zamanlarda da bir önceki gece hazırlayıp götürüyordum. Zaten yediğim şeyler genelde bellidir, dışarda yemeyi pek sevmem. izmirlibjkkartal Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Uzun vadeli planlara varimda böyle gün gün öğünlerine kadar yazman sıkıntı olabilir böyle hayat yasanmazki ben planla yemek yesem asla tutmaz işim çıkar o saate nasil denk getiriyorsunuz herseyi saati saatine cook zorr

İlginizi çeker mi bilemiyorum. Haftada 4 gün koşu yapıyorum, egzersizlerde karın ve bacak ağırlıklı, koşuya yardımcı olması açısından. Googleda bakabilirsiniz, calisthenics olarak geçiyor, sadece vücut ağırlığını kullanarak çalışıyorsunuz.

Evet planlı olmayınca aksıyor, planladıkça büyük küçük her şeyi planlamak istiyorum yoksa eksik kalıyor sanki. Çok boğucu. Ben de çok seviyorum spontane şeyleri, bıktım listelerden. Çevremde benim gibi ajanda tutan kimse yok, hayret ediyorum. Her şeye de yetişiyorlar... B Bihterinpekisi Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ay çok zor geldi bana. Gün içinde farklı şeyler yaşayabiliyor insan. Yani saat saat planlamak yediğinize kadar valla çok bunaltıcı. Aşırı mükemmelliyetçisiniz sanırım. En azından haftada bir gün planlamayarak başlayın. Birden topyekün bırakmak ters tepebilir. Profosyonel bir yardım alsanız iyi olur.

Olabilir bu kitap çok tavsiye ediliyor ben de şu an dinliyorum faydalı olması umuduyla Dr. David Burns - İyi Hissetmek | Sesli Kitap Arşivi | Kişisel Gelişim Türkiyenin Ücretsiz En Büyük Sesli Kitap Arşivi. Görme engellilerin aydınlanabilmesi için binlerce sesli kitap, radyo tiyatrosu ve sesli betimleme filmlerini bulabilirsiniz. www.seslikitaparsivi.com

Ben ne zaman plan yapsam o gün kesin bir şey olur. o yüzden plan yapmayı bıraktım. sabah kalkınca karar veriyorum. Rutin olmak çok sıkıcı ve yorucu. konu sahibi, kendini kendinin kölesi yapmış gibi geldi.

Eşimde sizin gibi ama tam günü gününe mutlak olacak şekilde katı kuralları yoktur. O gün yapamadıysa başka gün o eksiği telafi eder. Ama planı vs hep olsun ister. Hatta bana da çizdi. Elimden geldiğince yapıyorum ama yapıcam diye hayatı kendime zehir etmiyorum. Birazcık rahat takılın bence. Atıyorum bu haftaki yeme içme saatinizi yazmayın. Yazdıysanızda atın çöpe. Böyle deneyin. Yaptığımızda sürekli olarak dürtülenme oluyorsa. Bir destek almanızı öneririm.

Konunun hepsini okumamıştım. Şimdi okudum ve fikrimi değiştirdim. Sizin planınız hobiye dönüşmüş bir amaç taşımıyor. Örneğin bir sınavda başarılı olmak bir konuda şu kadar çalışmak böyle bir amacınız yok. Yani sizi bir noktadan başka bir noktaya taşımıyor. Bu yüzden gereksiz buldum

Spor planınızı bizimlede paylaşabilir misiniz M makewayforthebadguy Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

plan yapmama durumuna uyabilir misiniz peki? mesela bugünden itibaren plan yapmayın ajandaya not etmeyin desek mümkün mü? tenesemisir Her şey insanlar

Hani kadınlar vardır ya eşinin yediği içtiğine karışır, çocukların her işi saatlidir falan gözümde onlar canlandı. Öyle ilişkilerinizi etkilemediğine sevindim. Siz memnunsanız devam edin ama değilseniz deneyin rutin bozmayı, olmazsa uzmana danışırsınız

Tek kelime mükemmeliyetçilik. Sırayı veya düzeni bozan herhangi bir şey olduğunda huzursuz hissetmek. Mükemmeliyetçiliğin altında da hep hata yapma, başarısız olma korkusu vardır. Siz de hayattaki stresinizi bu şekilde öngörerek, planlayarak yenmeye çalışıyorsunuz. Ama kontrolümüz altında olmayan şeyler de var. Beni de bilmediğim şeyler hep korkutur. Bazı şeylerin kontrolümüz dışında olduğunu kabul etmemiz ve ona göre yaşamamız lazım sanırım. Tam anlatamıyorum aslında ama anlıyorum ne demek istediğinizi.

Üşenmiyorum. Ritüel gibi oldu, her hafta ve her ay başında oturup haftalık aylık planları yaparım. Burda bir sorun yok bence, tek sorun büyük küçük demeden her şeyi en ince ayrıntısına kadar planlayıp bunlara uyamayınca kontrolü kaybetmiş gibi hissetmek. H

Etkiliyordu, yani huzurla oturamıyordum mesela, sürekli kafamda işleri kontrol ediyordum eksik bir şey var mı diye vesaire... Üstüne gide gide azaldı ama hala o his var tabi, terapi almadan geçer mi bilmiyorum. H

en sonunda sizi hasta eder bu durum. Ben maalesef sizin gibiyim hatta saatlere takılıyım. Yapacağım herseyin saati belli eger o saat diliminin dışına taşarsa rahatsız oluyorum. Buda bende epey stres yaratıyor. Stres yaptıkça da vücudumu yaralar sarıyor.

Okb falan bilmem yanlış konuşmayayım ama bana normal gelmedi. Bu nereye kadar gidecek böyle... yarın birgün evlenip çoluk çocuğa karışırsanız yeni ailenizi de böyle kontrol altında tutmaya çalışacak mısınız

İkinize de katılıyorum, esneklik olmaması beni zorlayan şey. Yoksa planlı olmak gerçekten çok iyi hissettiriyor. Ama bir şeylerin benim kontrolüm dışında gelişebileceğini anlamam gerek. Üstteki yorumda da yazdım, günlük şeklinde ilerlemeyi düşünüyorum. Sürekli saatli ve tik atılacak şekilde plan yapmak üzerimde çok baskı yaratıyor sanırım.

Teşekkürler, bu kitabı okudum, tekrar gözden geçireceğim Eckhart tolle - şimdinin gücü de tavsiye edildi başka bir platformda. Bugün ona başladım.

Merhaba herkese. Başlıktan anlaşılacağı üzere ajanda tutmayı, planlama yapmayı çok seven biriyim. Üniversitedeyken sınavlarımı, ders saatlerimi planlamakla başlamıştım bu işe. Sonrasında da devam ettim, çünkü bütün haftanın, ayın planını önümde görmek beni aşırı rahatlatan bir şey-di. Örnek vermem gerekirse temizlik planları, egzersiz planları, öğün planları... Gün gün, hafta hafta, ay ay, hangi gün ne yapacağım, nereyi temizleyeceğim bellidir. Hangi kitabı okuyacağım, hangi filme hangi tarihte gideceğim hepsi belli. Mutlaka bir sonraki günün öğün planı aklımdadır. Bu gibi şeyler. Belki şu an okurken o kadar kötü bir şey gibi gelmiyor kulağa ama aşırı bunaldım. Mesela aralıklı oruç yapıyorum bu sefer de yediğim saatleri planlıyorum. Aslında sağlığım için yaptığım bir şey bile gözüme batmaya başladı. Çünkü sürekli bir plana sadık kalmaya çalışmaktan yoruldum. Sanki hayatımı kontrol altına almaya çalıştıkça yine de yakalamıyorum. Bu sefer daha da hırslanıp daha iyi planlamaya çalışıyorum. Bugün yine nasıl daha efektif bir şekilde ajanda tutabilirim diye youtubedan bir şeyler izlerken birden ağlamaya başladım. Deliriyor muyum? Artık spontane bir şeyler yapmak istiyorum, anı yaşamak istiyorum. Ama aklım hep o günün planı, yapılacaklar listeleri ile dolu oluyor. Sanki planlamazsam bir şeyleri kaçıracakmışım gibi hissediyorum. Kontrol delisi olabilir miyim ya da bu okb mi? Belki aynı durumu yaşayan birileri vardır.

Yüzde yüz katılıyorum yazdıklarınıza. Çoğu zaman yapmak istediğim şeylere başlayamıyorum, sanki her şeyin mükemmel ve optimum olacağı o an gelecek ve o zaman o işe başlayacağım. Eğer bir şey bile ters giderse müthiş bir hayal kırıklığı. Kesinlikle altında yetersizlik hissi yatıyor.

Her an'ı planlamak cok yorucu ve sıkıcı değil mi ya. Hani spor ve yemek planı mantıklı. Hergün ne pişircem diye düşünmektense haftalık planlama iyi ama okunacak, izlenecek filme kadar planlamak aşırı sanki. Bi süre salsan öyle denesen nasıl hisseceksin belki daha iyi gelecek.

Yaşınız kaç bilmiyorum ama sonra bu bir aliskanliga dönüşüyor. Ben kağıda kaleme dokmesem bile zihnimde hep döner durur. Arkadaşlarım farketmisti ilk. Sonra ben de hak verdim. Bana o kadar çok zihninde dusunuyorsun ki ondan useniuorsun dediler. Hakikaten zamanla bu bende usengeclik yaptı. Çünkü yapmadan yoruluyorum. Su an 37 yaşındayım. Plan yapmadan yasamayi öğrenmeye çalışıyorum. Kabaca hayatla ilgili planlarim da ters yüz oldu mesela. Önce daha geniş ve site içinde bir eve taşınıp sonra araba alacaktım bir kaç yıl çocuklarla anı biriktirecektim borç harç düşünmeden. kendi evim vardı ama küçük ve kotu muhitteydi. Ben taşındım iki hafta sonra pandemi oldu. Araba fiyatları uçtu. Altın ve dolarla borclandim uzun vadede rahatça ödemek için. Altın dolar uçtu. Kiralar uçtu. Su an evim satılıyor tekrar bu muhitten ev kiralayamayacagim o derece uçtu. Ve ben çok odaklanmistim bu plana. simdi ne yapacağım onu da bilmiyorum ama plansız yasamayi öğrenmeye çalışıyorum. Sadece bir iki hedefim var kariyerler ilgili. Net zaman vs düşünmüyorum ama. Plan yapmak bana hiç iyi gelmedi bunu hayatimda net olarak gördüm . push ; yinandyang

Millet planlayamamaktan şikayet eder sen de... Planlılık güzeldir çok dert etme

O listelere uyabiliyorsaniz o da iyi birşey aslında. Ben liste yapsam kesin aksar, birgün çocuk hastalanır, birgün işyerinde anı girev çıkar, birgün çocuk evde defterini unutur. yazarhanim35 Yazar

sadece acıktığında yemek ye, canın istediğinde dışarıya çık, keyif aldığın kadar kitap oku. vb. vb. bir süre yapmak zorundayım düşüncesinden kurtulman gerekiyor. P

Teşekkürler. Tüm yorumların sonucunda aralıklı oruca, öğün ve temizlik planlarına bir süre ara vermeye karar verdim. Şu an egzersiz ve dil öğrenimiyle ilgili planlamaya devam edeceğim yalnızca.

Psikolojik destek alın derim. Çocuğunuz olunca da böyle programlı zor olacak çünkü. Çocuğum şu saatte uyuyacak şu saatte mama yiyecek olmuyor çünkü.

Bir süre size iyi gelen, tutunacak dal olan birsey artik sizi sıkmaya baslamis. Bu size birakmanizin gerektiğini gösterir. Planlamayi azaltin. Gercekten ihtiyac olmayanlari planlamayin artik. Yavas yavas azaltin. Baktiniz olmuyor profesyonel. destek alin

Profesyonel destek almalısın bence. Kesinlikle anda kalamıyorsun ve kontrol isteğin var. Böyle olmaz.

En sevdigiiimmm:) bende böyleyim düzenli olarak herşeyi öğün öğün yazarım ve bu bana inanılmaz bir rahatlık hissi verir, fakat olası plan degisikligine de acigimdir eve gittiğimde ajandama yazdığım dışında birşey yaptıysam üstünü çizer yaptığım şeyi yazarım, bu kafa yapısı olarka bı tık rahatlatıyor esneklik veriyor ve beni zorlamıyor, sizi anlıyorum sadece biraz esneklik sizi rahatlatır aslında..

Evliyim, henüz çocuğum yok. Eşimle bu konuda problem yaşamıyorum, benim sorunum kendi hayatımın kontrolüyle. Normal olmadığına katılıyorum. Eşimi ve ileride çocuklarımı etkileyecek bir şeye evrilmesini istemem tabii ki.

Ben uçuk bir durum görmedim. Ne yiyeceğini bir gün düşünmezsin, iki gün düşünmezsin, 3. Gün artık önden planlama yapman gerekir. tiyatroya gitmek istiyorsan 1 ay önceden biletini alman gerekir çünkü biletler bitiyor. işe giderken kıyafetini akşamdan hazırlarsan sabah daha hızlı hazırlanırsın. bu kış yapmak istediklerini düşünürsen ona göre kurslara yazılırsın böylece kışın boş geçmemiş olur. hele ki çocuk sahibi olunca bu planlari daha katmerli bir şekilde yapman gerekecek çünkü okulların kontenjanı da çabuk doluyor. H

Kaygı bozukluğum var bu sebeple de olabilir. Çok stres yapan biriyim, sanırım bu yüzden daha planlı olmaya çalışıyorum. Düzenli yürüyüş yapıyorum ama o zamanlarda bile anda kalamıyorum hep aklımda bir şeyler var. Doğanın tadını çıkaramıyorum sanki.

Ben de plan yapmayı çok severim. Onumu görmeye bayiliyorum. Hoşuma gidiyor bir de zaman yinetimi yapmak. Orta 3 de başlamıştım buna. Ve çok başarılı olmuştum o yıl. Ama zaman içinde bunun benim için kotu olduguna karar verdim. hem ustumde baskı olusturuyordu, hem zihnim yoruldugu için bir işi yapmadan bile yoruluyordum hem de sanki o işleri yapmış gibi bir rehavet de geliyordu. beni gittikçe daha mutsuzlastirdigini farkettim artık yapmıyorum. Son 3-4 yıldır bıraktım. Eski defterlerimin arasından hala o planları görmek vs gulumsetiyor ama o kadar.

Çok zor ve yorucu bir hayat değil mi? Bazen yemeğe çıkarken bile nereye gittiğim belli olmaz benim

Yaşadıklarınız çok üzücü gerçekten. Günlük hayatınızı çok etkiliyor mu bu bir şeyler yapmam gerek hissi? . push ; elecda

Plan yapmaya bir hafta ara verin, o haftadan sonra ne istediğinizi tekrar düşünün bence.

Ben de huzurla oturamıyorum, aklım hep şu saatte şu iş var diye plana takılı kalıyor. Ajandayı fırlatıp atamadım ama üstlerdeki bir yorumu dikkate alarak gün içindeki planımı günlük gibi yazdım, saat vermedim. Sadece spor aktivitelerine saat verdim bir de sinema hastane gibi saati belli olanlara. Biraz rahatladım galiba. Yine günün planını görmüş oldum ama saat baskısı gitti en azından.