Ben boğa burcuyum. Eşim başak burcu. Sözüm ona çok iyi anlaşmamız ve uyumlu olmamız lazım. Gel gelelim ki, öyle değil işte. Ben burçlara fazla inanmıyorum. Tabii ki karakteristik özellikleri taşıyorum bir boğa olarak, eşim de tam bir başak. Ama burada önemli olan kendi karakterlerimiz. Ben kafamdaki neyse gider onu yaparım. Ama eşim öyle değil, bir ufacık iğne alacak olsa onu kırk yıl araştırır. Ne gerek varsa? Gibi gibi bir sürü örnek verebilirim. Karakterlerimiz veya yapımız diyelim bir birimize her ne kadar uymasa da, eşimi deli gibi sevdim. Onun da beni sevdiğini biliyorum. Fakat nasıl bu noktalara geliyoruz onu anlamlandıramıyorum...

Sizi böyle düşünmeye iten söylediğiniz gibi iletişimsizlik ben sizin yerinizde olsam eşime içimde yaşadığım duyguları anlatan güzel bir mektup yazardım bu mektubu yazmamın sebebi olarak da benim konuşmamı dinlememen derdim içim deki herşeyi dökerdim kağıda özellikle soğuduğumu söylerdim. Bazen yazmanın daha etkili olduğunu bilen biri olarak size de tavsiye ederim umarım herşey gönlünüzce olur.

Ay sana baktim kendimi gordum Bir cocuk fark var aramizda Fikir veremicem uzgunum Kel ve merhem iliskisi...

Sizin burcunuz ne? Başak ömür torpusudur yaa.

Doğru hatırlıyorsun. O dönemi çok şükür geride bıraktık. Ama aklıma bu gelmemişti, kırılma noktası - belki de gerçekten bunu bulmam lazım. Ne zaman bu noktaya geldik? ne sebebiyet verdi. Onu bulmam gerekecek. Gerçi bulmam ne kadar neyi değiştirir onu da kestiremiyorum. Doğru, ben de hiç bir şeyin tek taraflı olduğuna inanmıyorum. Kırgınlıklar, üzüntüler, hatalar hiç birşey tek taraflı değil. Ben eminim benim üzüldüğüm kadar eşim de üzülüyor fakat benim sinir olduğum nokta değişime dair herhangi bir hamlede, bir harekette bulunmaması. Herşey kaldığı yerde kalıyor ve o hayatına devam ediyor, ben sesimi çıkartmayıp "hı hı" dedikçe aynı noktada devam ediyor. Değişimin gerçekleşmesini ne sağlayacak onu da bilmiyorum. Kocaman bir karmaşanın içindeyim kısaca...

Harika bir yorum ;yürekten tebrik ederim. ...

Başak erkeğiyse kaç kaç.

birden okurken kendimi buldum. bizim de iletişim ile ilgili sıkıntılarımız var, bazen dinlemeye çalışmaz, dinlese de anlayamaz. biz sorunlarımızı artık yazarak çözüyoruz. yani bir şey oldu diyelim o an konuşmuyoruz. kağıda dökerek anlatıyoruz birbirimize. bazılarınıza saçma gelebilir ama o an sinirden gözümüz görmüyorsa en azından kağıt faydalı oluyor :)

Benim için en önemlı nokta bu aslında hep uzeri kapatılan sorunlar beklenmeyen bi anda hortlayıveriyor. Ve bı bakıyosunuz kı zamanında halledebıleceğiniz sorunlar aşılması zor dağlar haline gelmiş. Bence iletişim sorununu aşarak kapadığınızı sanıp sadece üzerini örttüğünüz sorunları çözmelisiniz. Yoksa mazallah beklemediğiniz bi anda sizi üzecek hale gelir. Aşmanız dileğiyle...

erkekler malesef böyleler benim eşim de sorunları hiç konusmaz konusmadıkca da benim içimde daha cok büyür ona göre konusmak uzatmak anlamına geliyor, bana göre ise iletişim kurma ve çözümleme anlamına ama erkeklerin yüzdeye vuracak olursak neredeyse tamamı böyle siz iyi niyetle de konusmak ıstesenız o sorun cıkardıgınızı, dırdır ettiğinizi, uzattığınızı düşünür o konusmadıkca da siz size değer verilmediğini Bu durumdan ben de rahatsızım ama çözemiyorum malesef çevremdeki herkes de rahatsız eşlerinden ben çözümü biraz da erkeklerin doğası olduguna baglayarak kendı ıcımde rahatlama saglıyorum faydası olur mu bilmem ama deneyin dilerseniz.

Her sorunu yarım yamalak kapatmışsınız sanırım Bu saatten sonra 4 yılı temize çekmek imkansız Geçmişte olanları unutup bu dk dan sonra olan sorunlarınıza farklı yaklaşın onların geleceğe aktarılmaya gerek kalmasın Bir çift terapisine gidin Eşini ikna edemez isen en azından sen git Geçmişteki yüklerden kurtulma konusunda etkisi olacaktır eminim

Offff benimki de basak ve sana katiliyorum maalesef

Kaçmak için çok geç sanırım. 4 senelik evlilik + 2 çocuk...

geçmişe takılı kalmayan bence. erkekler çözülmemiş dahi ola eski meselelerin açılmasını sevmiyor, o zaman konuşulmayan konularda sanki konuşma hakkımız yanmış gibi oluyor. doğru bi yaklaşım değil ama malesef öyle. şu ana odaklanın. şimdiyi iyileştirmeye çalışın.

Evlilik ne zor bir kurum. Ömür boyu bekar da kalmak istemez insan. Evlenince de garip garip sorunlar. Hani Allahım saklasın geri dönüşü olmayan sorunlar da zaten direkt kestirip atılabiliyor da minik minik oluşumlar da insanın bünyesini sarsıyor. Bazen düşünüyorum. İlki çok büyük yanlışımdı benim. Hem de bile bile ateşe yürümüştüm. Cayır cayır yanacağımı gördüğüm, bildiğim halde kapadım gözlerimi. Noldu? Tahminimden daha da yandım. Şimdi şükürler olsun ki mutluyum, ama bu demek değil ki sonsuza kadar böyle sürecek. Her gün yeni bir güne uyanıyoruz, yepyeni anılar birikiyor zihnimizde iyi kötü. Önemli olan ne biliyor musun gergin olduğumuz anları minumuma düşürmek. Daha güler yüzlü, daha sıcacık olabilmek. Sen gülümsersen o da karşılık verir emin ol. Çünkü sevginiz duruyor çok şükür. Belki minik heyecanlara ihtiyacınız vardır. Hani küçük bir bayram tatili mesela. Denize bebenizi de alın, üçünüz beraber girin. Hani onu tutarken yakınlaşırsınız, oynaşırsınız, kahkahalar atarsınız. Biz ablamın kızlarını denizde çok oynatırız kendimiz de çok eğleniriz. Çok uzattım galiba... Neyse... Burada şu anda ezanlar okunuyor... Rabbim herkesin yuvasına sağlık ve huzur versin inşallah...

Denemeye değer bunu bir düşün derim

Yoo aslında yazılarım büyük öyle gözde hasar birakicak türden değil. Noktalama işaretlerinden bahsediyorsaniz çocuklardan ötürü aceleyle yazdım.

Benim de boşanıp kaçasım var... Ama işte "boşver"emiyorum... O yüzden böyleyim, bu durumdayım. Düşün düşün kendi beynimi yiyorum resmen. Dediğin gibi de denemeye çalıştım. Vurdum duymaz ve laylaylom takılmaya çalışıyorum, olmuyor. İlla bir hareketi, bir bakışı, bir lafı söyleyişi batıyor bana. Gereksiz büyütüyorum belki de kafamda ama affedemiyorum da. Yaşadıklarımı kaldıramıyorum sanırım, hak etmediklerimi kaldıramıyorum. Ortada diyorum ya kimine göre elle tutulur hiç birşey yok. Ama bana göre şahsıma yapılan saygısızlıklar, haksızlıklar hiç te hafife alınacak şeyler değiller. Bazen kendime zamana bırak diyorum, elbet bir şekilde birşey vesile olacak. Diğer yandan bebeğim yolda, onun sevincine odaklanmaya çalışıyorum. Belki diyorum bu bebek doğduğunda birşeyler farklılaşır. Hayat daha bir farklı olur bizim için. Ama tabii yaşayıp göreceğiz. Dediğin gibi seviyorum, sevmesem herhalde bu kadar kafa yormazdım diye düşünüyorum. Ama bu sevgi beni yoruyor dediğin gibi, yorgun seviyorum. Bir yandan kızıyorum kendime...

Deneyeceğim. Teşekkür ederim. Fakat benim kızdığım noktalar çok. Benim söylediklerim dırdır iken, konu kendi ailesi olduğu zaman farklı noktalara geliyor. Benim isteklerimin önemi yokken, ki bu güne kadar yapamayacağı hiç birşey istemedim eşimden, istemem de. Ailesinin tek birşeyi dile getirmesi yeterli oluyor, resmen ol diyorlar ve eşim olduruyor. Yani etken çok. Eskiden ailesine kızardım. Ama sonunda anladım ki sorun ailesi değil! Sorun eşimin ta kendisi, çünkü bunların olmasına o sebebiyet veriyor. Dur demesini, benim hayatım demesini, özelim demesini bilmiyor. Kendi ailesi söz konusuysa eğer, ne özel, ne bizim hayatımız önemli olmuyor. Benim ailem söz konusu olduğunda, ki ne annem herhangi bir şekilde bize karıştı bu güne kadar ne de babam, onlar için aynı şey söylenemez. Zaten benden bir beklentisi yok ailemin, beklentiden çok bize kattıkları oldu diyebilirim. Bu adaletsiz davranışları eşime söylediğimde "haklısın" diyor. Fakat yine bildiğini okuyor. Kızmam bu aslında... SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

okurken kör oldum be :)

Etkili bir davranış bence. Fakat karşınızda buna uyan bir eşinizin olması güzel birşey. Benim eşim buna uymaz ki, çocukça gelir ona kesin. Ya da 1-2 sefer yaptık diyelim, sonrasında uygulama devam etmez. Ama denemekte fayda var tabii ki. Sinirlenip bir birine kızıp kenara çekilmektense, böylesi daha iyi olacaktır eminim. Teşekkür ederim.

Bunu deneyeceğim muhakkak. Teşekkür ederim tavsiyeleriniz için. Umarım bir faydası olur... Umutlanmakta istemiyorum, sonrası daha acı oluyor çünkü... Belki de doğum günü için hediye aldığımda, hediyesi ile beraber veririm... Ama ne yazacağım gerçekten bilmiyorum, kafamı toplamam zaman alacak anlaşılan.

Dediğiniz gibi mesele burç değil aslında Ama. başak çok mıy mıydır hakikaten. Ince eler sık dokur. Hayatı zehir edebilir bu yönüyle.

Dümdüz öküz bence bunca düşünce koymaya değmez olduğu gibi kabullenin derim.

Mektup yazın. Karşılıklı konuşmalarınız madem işe yaramıyor, madem onu unutmadın mı bu konu kapanmadı mı diyor, mektup yazın. Ama buraya yazdığınız gibi olmasın, ben dilini kullanmayın. Karşılıklı hatalardan bahsedin; ben konuşuyorum sen konuşmuyorsun değil, karşılıklı konuşmuyoruz. Sen beni dinlemiyorsun değil, zaman zaman sesimi sana duyuramıyor gibi hissediyorum şeklinde yazın. İletişim çok önemli, doğru. Ama illa söz ile olacak değil. Bazı insanlar konuşamaz.

Şaka yapmıştım ya ama ömür törpüleri açıkçası kendileri bu yüzden dedim bir ömür geçirmek fikri bana çok korkunç geliyor da. Umarım güzel fikirler yardımlar alırsınız benim diyeceklerim şimdilik bu kadar

Kör olmanızı gerektirecek yazı boyutunda veya imlasında yazmamıştım ama? Laale Aşikardır Zat-ı

Ne güzel dile getirmişsin, doğru söylüyorsun. Rabbim herkese huzur, sağlık versin inşallah. Bu ikisi olmadımı malesef insan hiç birşeyin üstesinden gelemiyor. Ben de tavsiyelerinize uyacağım. İnşallah eşimi de ikna edebilirim ve bu bayram bir tatil yapabiliriz. Zaten bu sene bir tatil yapamadık, gerek maddi durumlardan gerekse farklı nedenlerden. Hayırlısı bakalım... Rabbim de bana hayırlısını versin. Sizin ikinci evliliğiniz mi?

Evet öyle oldu sanırım. Duygusuz hissiz dolaşıyorum evde. Ne bir yemek yapmak geliyor içimden, ne de başka birşey. Çocuk ile oyalıyorum kendimi, bir tane oğlum var 2,5 yaşında. Onunla yatıp uyuyorum çoğu zaman, uyuyakaldım hesabı, odasında yatıyorum çocuğun... Hamilelikten rahatsız olabiliyorum bazen çocukla, o zaman kalkıp yatakodasına geçiyorum. Gecenin bir vakti... Hamilelik evet insanı sorgulatıyor, ilkinde bunu daha çok yaşamıştım. Ama bu öyle birşey değil, sorgulamıyorum. Kafamda netim aslında sadece ne yapacağım onu bilmiyorum. Netliğim = Mutsuzum! Huzursuzum! Memnuniyetsizim! Sorun = Boşanmayı düşündüm, çocuklarıma yazık! İlgili bir babaları var, (doğacağı da 4 gözle bekliyor aslında), adam çalışıyor vurdusu kırdısı aldatması yok... Ama bu kıstas mı? Aldatmıyor, çalışıyor, vurmuyor, saçma sapan huyları yok diye gider mi bir evlilik? Sorun = Yaşadığımız son 6 aylık hadiselerde öğrendiğim, işine geldiği gibi davranması. Bana yalnızca işine geldiği zaman gerçek anlamda değer vermesi. Yeri geldi mi hiç acıması yok. Ne duygusal ne fiziksel . Ben de kafamı toparlayamıyorum işte. Herkesin yükü kendine ağır hesabı, bana ağır geliyor bütün bunlar. Benim gibi bir insana... diye başlamasına engel olamıyorum cümlelerimin... SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

Teşekkür ederim . push ; lou

Belki de yapmamız gereken bu, bilemiyorum. Eşimi ikna ederim etmesine, o kadar dar fikirli, gözü kapalı bir adam değil. Bizim için iyi olacağına inandığı taktirde gelir benimle. -Mavi Güzel kalın.. Birde trombosit bağışı yapın Anneler

Bir kırılma noktası vardır. Bence onu bulmalısın. Ne zaman, ne oldu da böyle oldu. Yanlışım varsa affet sanki bir dönem senin anne ile aynı evde yaşama durumu vardı hani bebe bakımı için yardımcı oluyordu diye hatırladım sanki. Bence o dönem birbirinizden uzaklaşmış olabilirsiniz. Biraz düşün bakalım. Muhakkak hatalar karşılıklıdır.

buraya boşan deyıp kacasım var souv :) şaka şaka :) esımle benım ıletısım seklımız de bu aslında... senı cok ıyı anlıyorum ben cozumu kafaya takmamakta buldum mesela eskıden ben; bu soyle olsa daha ıyı degıl mı neden boyle oldu dıye konusurdum... karsımda susardı o mesele hallolmazdı kalırdı oyle. ha olurdu bısekılde ama sinirim bozuk kalırdı sonra nıye boyle oldu neden boyle yapıyorsun derdım sen unutmadın mı hala derdı sımdı hıc bısey soylemıyorum :) sadece sohbet muhabbet eglence gırgır samata ciddi seyler yok bız laylaylom takılıyoruz ozaman hayat guzellestı erkekler bızım gıbı degıl bızler fazla hassas ve ayrıntılı dusunuyoruz demıssın ya eskıden olsa dogum gunune ne alım dıye dusunurdum... sımdıde dusunuyorsun aslında :) bu konuyu acmandakı sebep gıbı 2 hafta dogum gunune 3 hafta evlılık yıldonumunuze yaklasan tarıhı beklemen gıbı :) sevıyorsun bu adamı ama yorgun sevıyorsun bence en guzel hedıye tatıl tatıle cıkın bırlıkte :) cok dolmussun cok yorulmussun ıcını temızlemen gerek dusuncelerınden arın bu senı dibe ceker en kotu halınız bu olsun en guzel gunler sızın olsun :)

kova yada oğlak mı eşiniz ikiside ömür törpüsü :)

Monotona bağlamış bence evliliğiniz şöle bi baktım da herkes aldatmis yine bdv de bugün eğer böyle bi probleminiz yoksa bişeyleri zamana bırakın derim hamilelik daha çok sorgulatiyor yaşadığımız hayatı.