ama bu şekilde içine ata ata sinir ola ola olan sana olur arkadaşım inan bana, ben de zamanında yaşadığım için böyle konuşuyorum. yıllar geçmez bu şekilde, anında cevabını çekinmeden verip, olayı da orada bırakman gerekiyor kendi psikolojin açısından

her kurum aynı hatta daha da beter inanın bana kendinizi yıpratmamayı öğrenin

Dağın başına kurulup unutulan bu kuruma başladığımda sıcakkanlı ve sevecen bi insandım, zamanla ketum olmak zorunda bırakıldığımı hissettim tabii. Ve maalesef bunu geç farkettiğim için kendime kızıyorum hala. Kendime yapılan türlü saygısızlıklara müsaade ettiğimi, gereken yerde gerekli şekilde karşılık veremeyip kendimle ilgili çoğu şeye göz yumarak kendi kul hakkıma girdiğimi idrak ettiğimde her şey için çok geçti. Bir de değinmeden geçemeyeceğim burası çok garip bir yer, bir müdürle aran bozulsa diğerleriyle de bozuluyor. Senin hakkında anlatılan her şeye inanıyorlar hemen. Arkanda idarenin sevdiği biri olur seni överse 2-0 oluyorsun. Ama kimse yoksa kesinlikle arkanda durulmuyor ve o güne kadar yaptığın hataları en ufak bir olayda göz önüne seriyorlar. Az önce müdür beyin odasındaydım ve bağlı olduğum muhterem müdüre hanım beni hedef göstererek o yanlışları Reine yapıyor dedi. Geçen haftalarda yaşanan izin konusuyla alakalı bana cephe aldığı için aramız iyi değil ve orda bunu direk söyleyiverdi. Ben gelmeden evvel bayağı bir şeyler konuşulmuş gibi geldi bana. Yapılan yanlışlar da harf hataları bu arada. Bildikleri büyük yanlışların, kurumda dönen şeylerin yanında kesinlikle dikkate alınmayacak bir şey tabi. Dikkat edeceğim vs. desem de tavırlarımdan çok belliydi orada o şekilde bulunmaktan ve ithamlarından rahatsız olduğum. Duruşumla tepki verdim. Kesinlikle olmadığım bir moda giremiyorum ben. Defalarca suistimal edildiğimi bilerek hiçbir şey olmamış gibi içtenlikle gülüp söyleyeceklerimi alttan alttan söyleyemiyorum. Politik davranmak benim yapamadığım bu davranışlarsa burada kesinlikle olmaz çünkü adım çıktı 9'a ve ineceğini sanmıyorum. Kendilerinden olanlara toz kondurmayıp arkasında kimse olmayan personellere bu tarz davranmalarını da asla kaldıramıyorum. Burdan giderken bundan sonraki hayatımda nasıl biri olmamam gerektiğini bana gösterdikleri için her birine imalı teşekkür edeceğim. gerçekten kamu/özel her yer böyle mi? benim gibi düşünen, daha ağırını yaşayanlar var mı? ben nerede yanlış düşünüyorum? burası için geç gibi de bundan sonraki işyerlerimde nasıl bir politika izlemeliyim? Son düzenleyen: Moderatör: 13 Mayıs 2019

aynısı buradada var. ama gülerek dönüyor burada işler. tersi olursa aksilenıyorum tabiki. gülen soytarı suratlara kanıyorum yumuşak kalbim yüzünden. keşke patavatsız gamsız ve arsız olsaydım. çok daha mutlu olurdum.

işte bunu öğrenemiyorum. ya da anlık öğreniyorum. sonra uçup gidiyor