Ben bu konuda yorum dahi yapamıyorum. Bir tane köpeğim var. Aşktan öte bişey. Kardeşim benim için ne kadar değerliyse köpeğimde o kadar değerli vallahi. Bu yüzden bende hep şaşırmışımdır nasıl yani hiç mi bağ kurmamış bu insan bu hayvancıkla diye. O kadar kesinki bu konudaki tutumum, ne sebeple olursa olsun kendi kedisinden köpeğinden kuşundan vazgeçen insanlar hakkında gram fikir yürütemiyorum zihniyetleri konusunda. Evde son dilim ekmek olsa köpeğime yedirir ben aç uyurum ayol. Evlattt resmennn evlattt:)))

Evde buyumus bir kedi ya da kopegi belli bir sure sonra sokaga birakmak yavas ve acili bir ölüme terketmekle ayni sey. Yemek bulamiyorlar, kendilerini temizleyemiyorlar, savunamiyorlar, diger hayvanlar ve insanlar tarafindan hirpalaniyorlar, sokakta yasamis bir hayvana gore hastaliklara cok daha açık oluyorlar, sonunda da korkunc sekilde can veriyorlar zaten... Sahiplendirme kismina hic girmiyorum. Benim gozumde cocugunu baskasina evlatlık vermekle ayni sey. Gercekten bakamayan versin, ama çocuğum olacak, koltugum yirtildi, tuy doktu, alerjim cikti diye sahiplendirmeye kalkanlarin ilanlarina yaziyorum zaten insallah seni de boyle bahanelerle terkederler bir gun diye..

Kediyi zaten iyice moda haline dondurduler. Onun bende farkındayım malesef. Cocuklugumdan beri sokak kedisi kopegiyle cok hasir nesir oldum. Çok oynardim ilgilenir beslerdik bitarafima tüy kacip hasta olmadım hiç bu yasima geldim. Ha tuyu rahatsiz eder evi yoluyormus bilmem neymis ev kucukmus zaten en ufak biseyde hayvani atacak yer ariyorsan alma daha iyi yazik ya. Benimde koltuklarim yeniydi... tüyde döktü nolur ki yani esya bu esya ve o da bi kedi aliyorsan ugrascaksin. Hem o kadar sevimliki tam bir sevgi yumagi masum pofuduk minik bisey insan kizamaz bile ona. Ev kucukse kedicikte kucuk zaten. -.-

Cidden anlamayanlar var. Ben ananemin elinde büyüdüm, dünyada annemden sonra sevdiğin tek kişidir. Kızımın ölümü yada kaybı ananemin ölümüyle aynı üzüntüydü. İki sene oldu hala aklıma geldikçe ağlarım. Kedi gibi değildi o. Evinde bir hayvanla yaşamayan anlamıyor. O canla hayatı paylaştığında o da ailenden biri oluyor, paylaşımın oluyor. Hani insan ölümü hayvan ölümü olmuyor. Kedi işte diyenler inanmıyor ama anemle tartıştığımızda aramıza girip anneme kabara kabara tıslamışlığı vardı beni korumak için mesela. Yada ayak parmağımı kırdığımda gelip alçılı ayağımı yalamış tüm gece ayağıma sarılıp uyumuştu. Şimdi bu kadar paylaşımın olduktan sonra onu kedi gibi görüp ölümünü insan ölmedi neticede diyemem. O da benim ailemin bir bireyiydi sadece kısa boylu, dört ayaklı ve tüylü bir üyesiydi çok insandan çok severdim.

benim de bir kedim var ve hicbir kosulda, hicbir durumda baskasina vermeyi dusunmem. onumuzdeki 15 sene icinde hamile kalirsam cocugumla beraber buyuturum, zira ben onu da cocugum olarak goruyorum. insanlarin hayvanlara oyuncak muamelesi yapmasini ben de hic anlayamiyorum, hic mi bag kurmuyorsun ki hayvanla kalkip baskasina verebiliyorsun hicbir sey yokmus gibi? bu arada bahsettiginiz gibi bundan yaklasik 2 ay oncesine kadar evde 6 kedi vardi, ev arkadasimla gecici olarak sahiplenmistik, onlara yuva bulana kadar. mamasini suyunu koyup kumunu temizlemek disinda hicbir masrafi, sikintisi olmayan varliklardan bahsediyoruz; "artik bakamiyorum" nasil bir bahane olabilir ki? biz ogrenci halimizle ne kadar uzun sure baktik o cocuklara. koskoca insanlarin "irtik bikimiyiriz" tavrini anlamam mumkun degil.

Bir Film vardı "Hachiko bir köpeğin Hikayesi"diye sahibi her sabah metroyla işe gidiyordu ve o köpek her sabah metroya bırakıp akşamda çıkış saatinde orada oluyordu. Sonra bir gün adam üniversitede kalp krizi geçirip öldü, gelmedi işten ve o köpek tam 9 yıl metroda bekledi. 11 yaşındada o istasyonda öldü. Japonyada heykeli var diye biliyorum Hachiko'nun. Hayvanlar sadıktır, ciddi anlamda bağlanıyorlar sahiplerine bu sebeple pet shoplardan bir anlık hevesle hayvan alınmasina karşiyım. Sonra o hayvana bakamamak, üşenmek, pisletti evimi vb bahanelerle sokağa terketmek, o hayvanı öldürmektir. Bakın şahsen arabamda her daim kuru mama bulundururum, plastik tabak, su ve sokaktaki hayvanlara veririm, yürüyüşte, parkta gezerken gördüğüm ama evde onun sorumluluğunu alamam, kendimi biliyorum, apartman dairesinde doğru gelmiyor bana. İlerde bahçeli bir evim olursa alabilirim köpek, güzel bir klübesi olur, gezebileceği bir bahçe ama bu şartlarda benim için imkansız. Keşke herkes kendinin bilincinde olsa, bir heves hayvan edinmese. Sonuçta onlarında duyguları var, onlarda sizi seviyorlar, size alışıyorlar, sonra sokağa salınca yada bir başkasina verince üzülüyorlar emin olun. Sahiplendirmek, sahiplendirmeye çalışmak sokağa atmaya nazaran daha düzgün bir davranış geliyor bana. En azından sokakta yaşamını sürdüremeyeceğinin bilincinde bu sebeple kızamıyorum fazla keyfi sebepler yoksa tabi.

Neyse konuya yazayim, gecen sene bir arkadas ortamindayim. Baska bir arkadasla sahiplenmek uzere oldugum kediyle ilgili konusurken kizin biri kulak misafiri olmus, geldi dedi ki ben de kedileri cok seviyorum kendim gibi birilerinin olmasina cok sevindim. Neyse bu kizin sikintilari varmis, evdeki kedisini annesi disari atmis, onu unutamiyormus. Nisanlisiyla konusmus daha istemeye gelmeden anlasma yapmis evlenir evlenmez bir kedimiz olacak yoksa bu evlilik olmaz demis nisanlisi da kabul etmis, zaten o da cok severmis hayvanlari. Evliligine az kala annesini razi edip bir kedi sahiplenmis nasil olsa fazla durmadan evlenecegim diye. Neyse dugune bir ay kala whatsapptan yaziyor, "biz kediyi sahiplendirmeye karar verdik" sen alir misin? Nasil yani hayirdir? Efendim dugune az kalmis ev tutmuslar, ev kucukmus 2+1'mis. Zaten esyalar yeni olacakmis, tirmalama huyu varmis ona demisler ki esyalarina yazik. Zaten de tuy dokuyormus gelen misafirlere ne dermis. Cok ilgi isteyen bir kediymis evlendikten sonra ona yetememekten korkuyormus ... Dedim ki nasil yani sen kedi icin delirmiyor muydun, annenle o kadar mucadele etmedin mi, daha once senelerce kedi bakmissin bu hayvanlarin tabiatlarini bilmiyor musun? Neyse aldim kediyi bir akrabama verdim ve agir bir hastaliktan olene kadar cok guzel baktilar. Hayir nasil da sakin tatli bir hayvan. En kucuk bir sikayet bile gelmedi dusunun. Zaten kendi bakamamis, akrabama verince kendine geldi hayvancagiz. Bundan bir kac ay once hani facebooktan herkese acik sayfalara yazdiginiz yorumlari arkadaslariniz da okuyabiliyor ya. Hayvan sahiplendirme sayfasina yazmis bizimki, bir yerde sokaga atilan scottishfold yavrulari varmis, bizimki onlara sahip cikmak istermis. Tabii onceki kedi yeni evinin dekoruna uymadi, bu kedi tam koltuklarin desenine gore sanirim. Cinsinden oturu hava da atabilecek. Ohh beles bilmem kac bin liralik kediye sahip olacak herkes satin aldi sanacak. Instagramda her anini paylasip #scottish #kediaski #kirikkulak diye taglayip bol bol begeni kasip popi olacak. Bunu gordum ya hayatimda kimseden bu kadar tiksindigimi hatirlamiyorum. Artik insanlar anlamalilar, sorunsuz sikintisiz hayvan istiyorlarsa eve oyuncak ayi alsinlar. Sahibiyle bu kadar kisa zamanda bag kurabilen canlilara bu haksizligi yapmayin. Inanin onlar o kadar duygusallar ki. Ben de hamile kaldiktan sonra "kediyi ne zaman veriyorsun, o kedi gidecek degil mi" laflari basladi. Iste klasikler cigere tuy kacarmis kist olurmus vs. cahil cahil laflar. Yahu cok degil en fazla iki uc kusak once buyukanneleriniz samanlikla gubre temizliyordu, koyunlarina sahip ciksin diye baktiklari kopeklerle hasir nesir oluyordu, disarida her turlu pislikte dolasan kedi aksam yanina yatiyordu. O zamanlar asi falan da yok tabii. Insanligin soyu nasil tukenmemis hayret. Sehirdeyiz ya artik seviye atladik, hepimiz ustun varliklar olduk.

Laf mı soktun şimdi cici kız cevabını bilmediğin sorular gelince böyle karşılık veriyoruz sanirim neyse mevcut seviyeden cevabımı almış kadar oldum.. choccywhoccydoodah

Her gün kaç ilan açıyorum, paylaşıyorum kaç kedi sahiplendim sahiplendirdim geçici yuva oldum yeri geldi biberonlarla besledim hatırlamıyorum. Sokakta kedi beslemekle hayvan sever olunmuyor kedi köpek çorba içer mi? Her gün o kaplardan yemek artıgı temizliyorum. Kemik artıkları kokmus dolmalar küflenmiş ekmekler Ben hergün bıkmadan usanmadan yapıyorum bu işi. Kısırlaştırmayın diyenleri anlamıyorum zaten sokaklarda hayvanlar güvende degil saglıklı degiller nesilleri tükenmez hasta anneden dogan 4 yavrudan sadece 1 i hayatta hergün klinige götürüp 3 iğne yapıldı 600 lira bir kedinin masrafı kimse sponsor olmuyor destek olmuyor ah canım demekten baska. Günde kaç yaralı, hasta, sakat hayvan klinige götürüyorum. Belediyeleri zaten Allah islah etsin hepsi ölüm kampı

marilyn monroe ömürlerinin uzamasından bahsetti arkadaşımız derdi uzun ömür değil özgür yaşam. baştan dikkatlice okumadan ithamda bulunmanız hoş değil. Sokaklarda arabaların arasında olması dediğiniz gibi hiç doğru değil ve bana göre kısırlaştırılması da. Her birey bi kedi alıp kısırlaştırsa o dediğiniz üreme son bulacak. Kedileri köylere götürsek onlara köylerde bakılsa mesela, o kazalardan korunup özgür hayatını yaşayabilirler. Eskiden nasıl üremeleri dengeleniyorsa o şekilde dengelenir. marilyn monroe

Aynı hayale sahibiz. On sene olsun geç olsun ama bahçeli bir evim olsun bakabildiğime bakayım istiyorum. Evinde değilim inanın ama üç kedim var üç de köpek bakabilsem, kurtarsam barınaktan ne güzel olur.

Cocuk hevesiyle asla olcak bisey degil birde bazi cocuklar bilmiyor ve hayvani peluş gibi hirpalayip rahat vermeyebiliyorlar sevicem derken. Kedi alerjisi icin biseyler okumustum bir forumda konu sahibinin esi alerjiliymis ilac mi igne mi birseyden sonra kediyle sorunsuz ayni evde yasamaya baslamis arastirmak gerek. Bakimi hic zor degil özellikle tuvalet konusu. Tuvaleti temiz oldugu surece NORMAL sartlarda hasta filanda degilse asla saga sola yapmiyirlar benimki yapmadi. Tuvaletide kapali tuvalet hergun temizliyorum ne koku ne pislik. Bentonit kum kullaniyorum. Beslenme icinde kuru mamaya alisik yaş mama arada veriyorum okadar gerisi sevgi ve oyun. :) . push ; M melo34 Duygularıma Esir Oluyorum Seni

Evet bana büyük ırk çok mutsuz oluyormuş gibi geliyor. Biz bizim bıcırığın keyfine bir oda bırakmıştık kafasına göre oynuyordu orada hızını alamayıp koridorda koltukların üzerinde falan tepiniyordu, günde 2 kez de yürüyüşe çıkardık, önümüz parklık, keyifi yerindeydi ama işte bir Golden'ı alıp eve kapatmak ne kadar insaflı bilmiyorum.

Tabii ki bakın bu kuzeninizin örneği ekstrem bir örnek. Örneğin benim arkadaşımın doğrudan kedi alerjisi var. İlaç kar etmiyor. Zaten söylenen şeyler ekstrem durumlar için değil. Sahiplendirme ve yuva arama sayfaları bu sebeple var. Ama insan olan evine yeni koltuk aldı diye kedi sahiplendirmez. Sahiplendirirse ben onun insanlığından şüphe duyarım.

Kırmızıyla boyadığım yerde sana ben de katılıyorum. O konuda sorun yok. Hayvan sevmeyen insan da sevemez. Etrafımda çokta kedi köpek besleyen arkadaşlarım var. Nasıl sevgi duyduklarnını görüyorum. Evlat gibi. Zaten bu konuda benim bi itirazım yok. Ben sadece konu sahibinin sahiplenmeyeceksen alma, evini yaşamını ona göre ayarla gibi düşüncelerine katılmadım. Çünkü gerçekten, hayat bazen seni istemediğin durumlara sokabiliyor.

Kızı ifşa etseydin keske o sitede

Ama konu sahibinin o lafalarına ben de katılıyorum. Alıştığı ailesi tarafından terk edilmiş bir can görmemiş olmanız çok muhtemel. Yeni ailesiyle iletişimi oturamadığı, enerjisi tutmadığı için intihar eden kedi köpek var, kuş bile var. Yemek yemiyorlar. O yüzden hastalık vs gibi çok ciddi bir durum olmadığı sürece, 15 yıl boyunca taşınabileceğiniz, çocuk sahibi olabileceğiniz gibi durumları da tartarak hayvan sahiplenmek lazım. Nasıl ki yeni eşiniz çocuğunuzu istemiyor diye çocuğunuzu bırakamayacaksınız, kedi köpek sevmeyen adama kadına da en başta mesafeli durmak lazım. Çünkü cidden depresyona giriyorlar, mutsuz oluyorlar. Ama evet, her koşulu, durumu kontrol edemeyiz ama taşınmak, çocuk sahibi olmak önceden düşünebileceğimiz şeyler.

Siz insan oldugunuza göre ben hayvanim zaten. :) Kiminle ne yazistiginizi okumak durumunda degilim. Ben bana yazdiginiza cevap verdim. Çocukla kiyaslanamaz'mış. Bana göre çocuktan bir farkı yoktur. Evine aldiğin hayvanin sagligi, bakimi ve sonraki bütun bir hayatı senin sorumlulugundadir artık oyuzden plan yapilir. Ben ilk problemde hayvanı atacak mıyım? diye bir sorulur.

Yazdıklarınızda haklısınız. @marilynmonroe ve size ve bütün arkadaşlara teşekkür ederim.

Peki geçtiğimiz günlerde fersah fersah yayınlanan Sarıyer RM' deki kafatası sopayla kırılan golden haberi de mi bu hayvansever kadınların ajitesiydi? Ya da barınaklarda döve döve felç bırakılan kediler?

Yoo hayır, ben sizi suçlar mahiyette yazmamıştım. Sadece kendi duygumu size anlatmaya çalışmıştım. Hani demişsiniz ya insan canını hiçbir şeyle kıyaslayamam, ben de diyorum ki, insan var insan var. Bana köpeğim kadar faydası dokunmayan, beni o kadar sevmeyen insanın ölümüne ben köpeğimin ölümü kadar üzülmem, üzülemem. Elbette evladınızın ölümüne, Allah göstermesin, hiç kimsenin ölümüne üzüldüğünüz gibi üzülemezsiniz. Zaten iç güdüsel olarak evladımızı sevmeye, onu korumaya gerekirse kendi canımızı onun için vermeye odaklanmışız, aksi mümkün değil. Ama evini hayvanla paylaşan insan için onlar da bir nevi evlat oluyorlar. Elbette çocuklarını kaybetseler üzülecekleri kadar üzülmüyorlardır, belki de üzülen vardır, bilemem. Ama hani diyorsunuz ya insan canı hiçbir şeyle kıyaslanmaz, şahsen canı bahçemdeki ottan daha değersiz insanlar tanıdım, hayatım boyunca ve o insanlardan çok daha değerli pek çok can, kedi-köpek gördüm, sevdim hayatım boyunca. Anlatmaya çalıştığım buydu. Ama elbette ki hepimiz aynı bakacağız diye bir kural yok hayata. Sizin görüşünüzdür, saygım var.

Güzelim bak, hayvan sevgisinden ziyade, önce karşındaki insanın ne demek istediğini anlaman gerekiyor. Uzun uzun yazmışsın. Saygı duyuyorum dedim ama sen otomatiğe bağlamışsın. Birşeyleri kanıtlamak zorunda değilsin. Ama şu yazdığın laf var ya "ÖLÜM ACILARINI YARIŞTIRIRSINIZ" çok çirkin, çok kötü esvetle karşılıyorum. İçinde canlı sevgisi olan hiç bir Allah ın kulunun böyle bir ithamda bulunmaması gerekir. Birşeyleri yarıştıran da ben değilim. Dünyaya kendi pencerenden bakma.

Bu kadar kediye bakabilecek misiniz? Kediler kisirlastirilmalidir cunku çok hizli ve kontrolsuz ureyen hayvanlar. Onlarin yeri sokaklar degil, sokaklar onlarin katili... her gun yuzlerce yavruyu kaybediyoruz, arabalarin altinda kaliyorlar, hastalaniyorlar, acliktan, susuzluktan, insan ya da diger hayvanlarin siddetinden can veriyorlar. Eger dunyaya gelecek olan her yavru hakettigi yasam hakkina sahip olabiliyor olsaydi elbette kisirlastirilmasinlar derdik. Ama oluyorlar, yuva bulamiyorlar vs vs. Ben erkek kedimi kisirlastirdigimda çok tepki aldim, efendim ciftlesmek onun da hakkiymis yavrulari olsunmus zaten cinsmis yavrulari dogmadan yuvalanirmis. Falan filan, yahu sokakta her gun binlerce kedi can veriyor, gitsin millet onlari sahiplensin, benimki gibi genetik hastaliklari olan ama sirf birilerine gore daha guzel olan kedilere yasam hakki taninip digerlerinin telef olmasina goz yumulmasin.

Morel degil moral öncelikle... Bu konuyla ilgili sinir olmadan once araştırma yapmaninizi tavsiye ederim

cok da saglikli buyuyorlar cocuklar.

Iki tane de benim kedim var biri tekir biri ıran kedisi ikisini de bakimsizliktan atacaklardi sahiplenmistim geldiklerinde bi deri bi kemiklerdi hele ıran kedisi tüyleri koyun yumagindan farksızdı şimdiki hallerini gördükçe iyi ki almışım yazık olacaktı hayvanlara diyorum hatta 3 tane olacaktı ama biri çok hırçın çıktı öyle böyle değil onu sahiplendirdik ve arada arayıp fotosunu alırım masallahi var bende 3 aylık evliyken başladım kedi bakmaya benimde esyalarim yeniydi ne yaptılar yediler mi sanki şimdi hamileyim arkadaşım ver kedileri zararlı dedi ben vermek için almadım cahil bi insan olsan bu dediğini anlarimda sen nasıl söylüyorsun böyle birşeyi dedim ve evet vermek falan aklımın ucundan geçmedi beraber büyüyünce insallah ☺

ben spiral diye duymustum. sogan sarimsak da olabilir tabi... marilyn monroe

rica ederim canım bende hiç bir hayvanın konforu bozulsun istemem ama işte küçükken aldım bize çok alışık yani evimizde beslediğimiz hayvan deilde o biizm aileden biri gbi artık mecburen böyle yapmak zorundaydık yoksa komşular kapı önünden erkek köpekler ayrılmıyor dye şikayet edyolar haklılar aradan gecmeye korkardık o yüzden böyle oldu (

"Ay bir bebek yapsam da coluk cocuga karissam, cocuk sevgisini tatsam" ya da "bu aksam soyle guzel bir sarman dusursem de sabahlara kadar cilginca sevissem" diye plan yapan bir hayvan gormedim acikcasi. Bu konuda tamamen icgiduleriyle hareket eden ve bu icguduleri onlara zarar veren canlilar zevk almaktan evlat hasretinden ne anlar? Kedi kisirlastirmakta onlara aci cektirmez. Narkozdan uyanir uyanmaz sinek kovalayan bir hayvandan bahsediyoruz. Rica ediyorum ozellikle hayvanlar hakkinda fikir sahibi olmadan zikir sahibi olmayin. Ne bileyim biraz nette falan gezin ogrenin az. Belki hayvanseverlere laf sokacak daha akillica birsey bulursunuz.

Benim kuzenim hayatımız boyunca babamı dolandırmaya çalıştı, her sözü, her lafı, her davranışı bizim için bir sorundu. Diyorum ya benim için hem ölen kızım, hem de şimdiki kızlarım çok daha değerli.

Çevremdeki herkes dükkanlara gidip hay an beğeniyo kimse yanaşmıyo sokaktakileri sahiplenmeye, bu da bir nevi ırkçılık Kısırlaştırma konusu bende hep ya nesilleri tükenirse korkusu yaratıyor, elimde bi iststistik bi veri falan mı var hayır, endişe benimki, belki de yaşadığım ilde adam akıllı kedi köpek görmediğimden öldürüyolar mı nedir anlamadım

Böyle bir sınıflandırmaya girersek, benim de hayvanlar kadar bile kıymet vermediğim kişiler olabilir. Ben genel anlamda konuşuyorum. marilyn monroe

Sorun şu ki her birey kedi alıp kısırlaştırmıyor. Tam tersine kışırlaşan kedi sayısı kısırlaşmayanın 1/10'i kadar. Kedileri köylere alıp götürelim, diyorum ya bir dişi kedi bir senede 20 yavru doğurabiliyor, hangi köye sığacak o kadar kedi. Üstelik sizin özgür yaşam dediğiniz o yaşam ne? Kediler doğal avcılardır ama biz habitatlarını bozduk yani artık daha az besin daha çok kedi var. Bir dişi kedi bir yılda 20 yavru doğuruyor ama yeterli yiyeceği yok. Bir deri bir kemik kalıyor ve sonunda yetersiz besinden dişleri ve tırnakları kırılıyor. Dişsiz ve tırnaksız bir kedi doğada yaşayamaz. Bu köydeki kedi için de geçerli, sokaktaki kedi için de. Kısırlaştırılmamış kediler çok çoğalır ve şehirdeki kedileri de köye götürürseniz bu sefer o köydeki kısırlaştırılmamış kedinin doğal yaşam alanını bozarsınız. O kedilere yeten kaynaklar yeni gelen kedilerle birlikte azalır ve aynı noktaya döneriz. Elbette türleri koruma altına alacak şekilde bir üreme planı yapılmalı. Ancak sokak kedisi de dediğimiz tekirin nesli tükenmekle karşı karşıya falan değil. olduğunda elbette hayvanseverler gerekli önlemi alacaktır, şüphesiz türün tükenmesine izin verilemez.

Aslinda kafasina gore hayvan uretip sahiplenmek yasaklanmali. Sahiplendirilen butun hayvanlar takip edilmeli. Hic kimse aldigi hayvani kafasina gore sokaga birakamamali...

kedi ve köpekler insanlar tarafından evcilleştirilen türlerdir bu durumda insanlardan ayrı yaşayamamaları çok normal domestiktirler yani sokak kedisi köpeği diye bir şey yok aslında kedimi sokaktan kurtardıktan 2 gün sonra 2 kardeşini sokakta araba ezdi ben almasam şu anda 1.5 yaşında olan sağlıklı yavrucuğum da hayatta olmayacaktı kuvvle muhtemel

kesinlikle... artık bu iş öyle bir sektöre dönüştü ki insanlar 1500 lira verip popüler bir ırktan kedi alıyor, ilanlarla çiftleştirip senede 15-20 yavru satıyorlar el altından, tabi bunlar hediyelik eşya gibi paketlenip veriliyor sonrası meçhul... velhasıl benim kedim de böyle bir üreticinin, tek ayağı aksak, dengesi sorunlu ve gözleri şaşı diye poşete koyup çöpe attığı bir yavruydu, şu an 11 yaşında ama bebekliğinde neler çekti...

Bir de şu cins kedi meraki... Tekir aileye ilan aciyorum, hepsi birbirinden guzel, bir kisi bile dönmüyor, ama yine bildigin sokak kedisinin duz beyazini ankara, grisini russian blue sanip telefonumu kitliyorlar, bi de ucretli mi diye soruyorlar yapmayin etmeyin, cins kedi aski devam ettikce ureticiler de o kedileri sagliksiz kosullarda zorla çiftleştirmeye, sagliksiz yavrulari çöpe atmaya devam edecek sokaklar bu mevsimde birbirinden guzel yavrularla dolu, zaten iyi bakilirsa bütün kediler birbirinden guzel Bu arada cins dusmani degilim, her ne kadar parayla satin almamis olsam da 11 yillik can dostum da su siralar cok populer olan cinslerden biri... sadece hayvanlarin mal gibi alinip satilmasina, zorla cogaltilmasina ve bu nedenle sokaktaki canlarin yuvalanma sansinin azalmasina karsiyim

Aşk bunlar ya hastayim boyle sevgi dolu canlara benimki anca bisey isteyecegi zaman sevdirir kendini, zaten korkak niyazi, eve biri geldi mi kacacak delik arar ben de bahcedekileri minciriyorum ne yapayim. Simdi bebis gelince baya bi merakli olacak ilk gunlerde, bebis hareketlenince de o kankaliklarina doyamayacaksin. Benimki kizim emeklemeye baslayinca korkmustu ilk gunler kacip yatagin altina saklaniyordu sonra kaderine razi oldu, bakiyorduk gitmis yatmis onune, teslim oldum ne yaparsan yap modunda :) WOLFROG Ekşiden aynı tadı

Planları olacak efendim. Çocuk dogurunca herhangi bir plan degisiminde, maddi durum degisikliginde cocuklari, ev dar geldiginde sokaklara mi atiyorsunuz veya atacaksiniz yok dunya yansa cocugundan vazgecmez. Hicbir bahane bunu hakli cikaramaz. Zaten kafadan sartlar ilk degistiginde hayvan evden atılacak ise hiç almayacaksiniz. Kimsenin hayati belirli bir plana göre ilerlemiyor zaten ilerleyecegininde bir garantisi yok. Vicdan rahatlatmasi yapmayin.

Evde hayvan bakmaya karşıyım, hayvanın doğasına aykırı bir kere. amazon

Her hayvansever için öyle diyemeyiz tabiki ama heryerde olduğu gibi hayvanseverler arasındada sahtekarlar çıkıyormuş demek ki.. yalnız o kadın hayvansever falan değil olsa asla barınağa bırakmazdı, iğrenç yaratık

İmmünoterapi deniyor Elys, kişinin neye karşı alerjisi varsa tespit edilip duyarsızlaştırılıyor. Bunun için alerji polikliniğine gidip test yapılması gerekiyor, bunda göre terapi görülüyor ve evet işe yarıyor.

Bence asıl hayvan seven insan sevmez hayvanları tanıdıkça insanların art niyetleri yüzsüzlükleri sinsilikleri ve menfaatçilikleri daha çok göze batıyo

Benim eşimde hayvanları çok sevmez yani öyle mıç mıç değil aslada zarar vermez hatta sevgiliyken kızım yüzünden kavga ettik evlenince istemedi dedim o zaman bu iş yatar şimdiden ayrılalım ki kaç senelik sevgiliydik ne aradım ne sordum normalde küssek ayrılsak hemen arayan ben olurdum baktı ben çok ciddiyim 1 hafta sonra geldi şimdi mis gibi yaşayıp gidiyoruz evimiz bu kadar küçük olmasa kandırıp bi tane evlat daha alacağım ama üstelemiyorum eşimide zora sokmak istemiyorum Kızım sokak kedisi tabiki ama güzelliğini sorarsan piremses Bide kedi ırkının soyunun tükeneceğine inananlar varmış şaşkınım yahu hadi sokaktakiler tükendi cins olanlar tükenir mi adamlar ticaret yapıyor

Ee sonra ne yaptınız zavallı köpeği? Aldınız heralde barınaktan

aynı şeyleri yazmak için giriş yaptıydım tamamen aynı fikirdeyim. Ben de çok seviyorum bu mırmırları ama bu sebepten almıyorum. Bütün insanlar bir kedi alıp kısırlaştırsa kedi ırkı sona erer. Bir de nerden biliyorsunuz hisleri olmadığını.. Bütün canlıların üremesi, bunun bilinçsizce olmadığını gösteriyor. Bizimkilerin aşkları gibi değil belki ama bir iştiyak söz konusu. Bence her mahalleye bir kedi parkı oluşturulmalı. Ta Afrika'dan hayvan getirmeye lüzum yok yanımızdakine sahip çıkalım.

Bahçeli bir evde kedilerimiz, köpeğimiz ve balığımızla büyüdüm. Bir nebze insan sevgim ve merhametim varsa o günlere borçluyum.

Zayıf olanın ya babası ya da diğer kediler yaşamasına müsaade etmiyor diye biliyorum. Bu doğal bir dengeleme sağlamaz mı? Sadece bir köye yığmıyacağız bütün köylere paylaştırılacak. Dediğiniz gibi onların avcılık özeliğini öldürdük köylülerimiz besin olarak onlara sahip çıkarsa ama bunlar amatörce fikirler.. WOLFROG Ekşiden aynı tadı

Şu kedi, köpeğini sahiplendirenler! Ne efendim cocuk doguracakmişmiş.. Sen can sahipleniyorsun bir kedi alirken 15 seneyi dusuneceksin o 15 senede hamile kalmamayi mi planliyordun? Onuda gectim kedili, kopekli evlerde gayet cocukta buyur hatta iyi bile olur.. Neymis ev tasicakmismis. Kedi, köpek tasinmayacak bisey mi? Biz mi bilmiyoruz. Ev darmis efendim. 1 kedi 2 kedi eminim evi cok kalabalik yapiyordur! Yahu sahiplenin, sahiplenelim, sahiplendirelim. Ammaa kedi mumkun mertebe size, eve fazla alismadan halletmeye calisalim. Evinde 5-6 kedi olur mecburen almistir zorlaniyordur vs sahiplendirmek ister anlarim. Yada sokakta kalmislardir ölmesinler diye misafir alip yuva aramaya baslamistir anlarım yine. Bunlar iyi şeyler. Ama evinde onca zaman besledigin hayvani ev kucuk, cocuk yapcam, tasiniyoruz diye ilana koymaya ben anlam veremiyorum. Ben anlamıyorum bunu. Bu nasıl bir kafa. Bu tipler yuvada bulamayinca atcaklardir zaten sokağa oldu bitti.

hayvan bakmak güzel bi olay. kedi baktım kuş baktım. hayvan sevgisi başka bişey. hayvanları sevmeyenlerin merhametsiz olduğunu düşünüyorum. bide şu bebekle hayvan aynı yerde olmaz mantığına da ayrı tavım. yok tırmalarmış yok ısırırmış. o kediler misafirlerden daha mantıklı yaklaşıyorlar bebeklere. bdv de insanların bebeklere yaptıklarını da okuduk

Ne güzel söyledin Wolfrog

Onlar da çocuk gibi geliyor ama. Benim dünya şekeri bir kedim vardı mesela. Beş sene beraber yaşadık. Annem evimin ikinci kızı derdi ona bazen küçük kızımız da bu derdi. Karşı komşum olacak gerizekalı bir gün teyzemin dikkatsizliğiyle evimizin kapısında kalan kedimi sokak kedisi diye atmış geri dönemedi. Annem de ben de gece kışta karda titreye titreye sabahlara kadar aradık, dış kapıda üç gün sabahladık zatüre olduk düşünün. Annem alt tarafı kedi demedi ah evladım diye bekledi. Evin bir üyesi de o oluyor. En sevdiği arkadaşı kedi alerjisi vardı bizim eve gelip kalması gerekecekti kediyi bir süre uzaklaştır dedi sen git otelde kal dedi mesela. Ki o bir hafta da o kadar ağladık ki ben hastalandım falan. Ve o zamanlar da sevgilime hep derdim, kedimi evde istemeyenle asla ama asla olmaz diye. Evladım gibiydi o. Benim teyzemin kedisi kronik hasta geçen fenalaştı veterinere 2000 tl verdi. Ve şu an kullandığı bir ilaç var her gün yirmi tl o ilaca veriyor Amerikadan getiriyor. Aynı evladın hastalanmış gibi oluyorsun zaten yaşlı ölecek demiyor üç gün daha yaşasın diye çırpınıyor. Benim kuzenlerimin ikisinin de kedisi vardı evlendi vazgeçmedi ve çocukları olunca kayınvalideleri gaza getirse de vermediler yavrularını da çocuklarıyla büyüttüler kedilerini de. İnanılmaz bir bağ oluyor yaşamayan bilmez. Ben hala ağlarım aklıma geldikçe, her martın 16sında doğduğu gündü yaşasa şu yaştaydı diye annemle hala ağlaşırız. Kapıda beklemeleri, sinirlendiğinde çıkardığı sesi, uykudan uyanıp sevgi için gelmesi, oyun istediğinde faresini alıp bağıra bağıra gelmesi bizim önümüze koyması hala aklımızda. Keşke yaşasaydı ama yaşamayan bilmez. Evin en şeker üyesi olur o. Öyle de çok sevilirki alt tarağı kedi köpek denilmez yani.

ben de köpeğimi kanserden kaybettim, hiç dolmuyor yerleri... apartman dairesinde küçük ırk en iyisi, bizimki sadece son yıllarını benim üniversite yüzünden istanbulda apartman dairesinde geçirdi ama o dönem de hem yaşlandığından hem rahatsızlığından dolayı çok hareket edemiyordu, ama normalde 60-70 kiloluk bir hayvanın 30 m2 lik odalarda enerjisini atması pek mümkün değil. bu arada ben değiştirmiyorum bile, bi de ne akla hizmet ettiysem kenarı deri koltuk almıştım, o deri kolçaklar çok güzel tırmalama oyuncağı oldu bizimkine

Umarim bir gun hayallerimiz gercek olur. Onlarin bize verebildiklerinin yaninda bizim onlara verebildiklerimizin lafi bile olmaz ama iste imkanlar imkanlar...

Esimle sevgiliyken birgun hediye kedi aldi bana. yavru daha 1 haftalik. ben hayatimda ne kedi sevmistim nede kendi beslemistim. Hep irkerdim o yaslarda. Tabi ogrenciyim ve yurtta kaliyorum. Yurt yonetimi izin verdi beslemeye basladim. iste asilarini yaptim. tuvalet egitimi yenesi icmesi. daha cok ufak oldugu icin siringa ile sut veriyodum.2 ay kadar odamda kaldi. cok seviyordum. oda bana cok baglanmisti. Ama memleketime donmeme az kalmisti ve okula gidip geliyordum. birde sosyal hayatim vardi yurda gec giriyodum kimi zaman. bu defa bana kusup sifonyerin altina saklanip cikmazdi:) en sonunda esimin ailesine verdim kediyi. sik sik ziyaret ettim.3 yil yasadi. cok iyi imkanlarla 3 yil dolu dolu baktilar sagolsunlar. bazen cok ozluyorum onu. suan yazarlen bile hissettim ozlemini. Ben cok duygusalim. bir kedi sahiplenmek bence buyuk sorumluluk. herseyine yetmek istedikce bu defa kendi hayatimdan odun vermeye baslarim. bu yuzden beslemiyorum. ama ilerde dusunuyorum:) Bence kedi sahiplenenlerin cogu anlik heveslerle aliyorlar. enine boyuna dusunmeliler. yazik o hayvanlara. Gecenlerde esim sokakta bir siyam kedisi buldu. bildigin o cins hayvani sokaga atmislar. getirdik 3 gun baktik. cok haber saldik ilan verdik ama sahibi cikmadi. en son temiz bir aile sahiplendi verdik. ama o kedi oyle urkektiki. surekli icli icli miyavliyordu. sahiplerini ozledgini ben bile hissettim. yazik gunah yahu

Hastalığı anlayabilirim belki bir nebze ancak benim bir kopegim olsaydi eger zaten kimse hasta olmasa bile evlendigimde onu babamin evinde birakip evlenip gitmeyi dusunemezdim ve bastan esime kopegimide soylerdim. Ces eminim yeterli caba ve zamanla esinle anlasabilirdi. Asla esim istemiyor diye barinaga birakilmasina gonlum razi olmaz barinaklarin hali ortada. Esimde evde hayvan beslemeyi sevmez hatta zor ikna ettim diyeyim ölcekler diye diye basini yedim ogün icinde. Banada der sen olmasan hayatta eve kedi filan almazdim zaten bakamazdim diye. Kaldiki esimden once bir kedim, kopegim olsa onu esim istemiyor diye terk edemezdim baskasina veremezdim. Bunu benden isteyemezdi. O yüzden ces adına çok üzüldüm.

Evet canım malesef var öyle tipler. Allah hayvanlarında karşısına merhametli insanlar çıkarsın

Acaba ben mi idrak edemiyorum. Söz konusu can olunca benim için bir kedi bir bebek ya da bir köpek fark etmiyor. "CAN" ise söz konusu olan benim için bir kediyi sokağa atmakla çocuğu atmak arasında zerre fark yok. Hele de evinize aldığınız size alışmış, güvenmiş bir canlıyı sokağa atmanın hiç farkı yok.

Bende bir hayvanseverim, çocukluğumdan bu yaşıma kadar birçok hayvana ya kalıcı yuva ya da kışı geçirecekleri bir sığınak oldum, bacaya düşen yarasaları da kurtardık, demir parmaklıklara sıkışan kirpileri de. Kimi evde bir evcil bakılmasını onaylamayabilir, herkesin kendi görüşüdür anlarım ama sokaklarda güvenli değil, 2 yıl evvel daha göbek bağı üstünde birkaç günlük bir kedi yavrusunu çöpten aldık, evet yavru çöp konteynerine atılmıştı birileri tarafından, civarda oynayan çocuklar başka kardeşleri olduğunu da söyledi, onları da bulmaya çalışırken birkaç çocuğun kardeşlerini alıp gittiğini öğrendik ama benim minik çöpün içinde ölüme terk edilmişti, 1 aya yakın biberonla besledik, annesi gibi koynuma aldım, rahat ve konforlu yatsın diye minderler diktim ellerimle, evin neşesi oldu, veteriner anne sütü alamadığı için yaşamaz dedi ve maalesef dediği gibi oldu kaybettik, son nefesini eşimin kucağında verdi gözyaşlarına boğulduk, günlerce kendimize gelemedik, yine daha birkaç ay evvel sopa ya da onun kadar hasar verecek bir cisimle yüzüne vurulup alt ve üst çenesi parçalanmış zavallı bir sokak kedisini barınak veterinerine götürdük, 2 gün uğraşılmasına rağmen kurtulamadı yavrucak Keşke doğal ortamlarında olabilseler ama olamıyorlar maalesef. Evimizde 1,5 yaşında bir pekinezim var, cins diye sahiplenmedik, yüzünü görünce aşık olduğumuz için sahiplendik, aşkım o benim, evimizin 2. kızı gibi, hasta olduğunda başında sabahladığımız, uykusu gelince kucağımızda unuttuğumuz büyümeyen bebeğimiz. Zorlukları olmuyor mu elbette oluyor ama biz bunu bilerek, inşallah sağlıklı yaşamaya devam ederse 15 yıl birlikte olacağımızı kabullenerek ailemize kattık onu, üstelik asla sokakta yapamaz, büyük ırk köpekler tarafından parçalanır veya bir arabanın altında can verir Bir evcille yaşamak sorumluluk demektir, bazen çevremde benim şirineyi görüp yavrusu olursa bize verin diyenler oluyor, onlara köpeğin her zorluğunu kabullenecekseniz, yarın öbürgün tuvalet eğitiminde, mevsimsel tüy dökme sorunlarında, çıkabilecek herhangi bir sıkıntı da köpeği bir başkasına vermeyecekseniz sahiplenin diyorum, zira bazen görüyorum yavru köpekleri alıp tuvalet eğitiminin zorluğunu görünce sokağa atıyor veya bir başkasına veriyorlar, 3-5 tane ev değiştirmiş hayvanlar oluyor, onlarında bir psikolojisi var. Bir takım işlerimi halletmek için miniğimi eşime ve kızıma bırakıp şehir dışına gittiğimde 2 gün kapı önünden ayrılmamış Papiş, eşim anne nerede diye sorduğunda tüm odaları aramış bir umutla. İşte bize bu kadar bağlanıyorlar, sonsuz bir sevgi ve güvenle. Bir canlıyı sevmek dünyanın en huzur verici duygusu olsa gerek, sokaklardaki su kaplarına su doldurarak gitmek, onları doyurmak.

Konumdan uzaklaş bence ne hayvaniymiş ne insanligiymis burada fasulyenin faydalarini tartisiyorduk sanki. . push ;

Sen evine aldigin cana bu kadar sorumsuz olacaksan zaten o cocugum degil atarim diyorsan alma ne zorun var? Zorla eline mi tutusturuyorlar hayvani. Evet biraz vicdan, merhamet ve insanlik varsa sıkılırsam, birsey olursa atarim diyerek o hayvani almassiniz. M ManzaramDeniz

merak kediyi oldururmus bilmiyor musun?

hı bir de kediler kendi üreme içgüdüsü olduğunda kendi yavrusuyla da ciftlesiyor Ve de senede en az 2 kere kızgınlıga giriyorlar ortalama 4 yavrudan 10 senede 80 yavru eder

zaten asla çocuklarım istiyor diye bu eziyeti yapmam hayvancığa.. ben kendimde o cesareti bulamıyorum

Önce insan olmayı öğrenmek gerek, sonra hayvan sevgisinden bahsetmek gerek. Sen önce oku öğren seviyeni koru. Burda hayvan Sevgisinden ölüpte insanları anlamadan dinleemden kendi yazdığın konuya verilen cevabı idrak edemeden bana ahkam okuma. Daha da alıntılayıp kendince yazdığın konun içine çekme beni. bAK DİĞER İNSANLARLA DA YAZIŞMIŞIZ BİZ. Ayrı fikirlerde de olsak, seviyeli istişare yapmışız. Hayvanını sokağa at, merhamet v, cdan... NERDEEEN NEREYE TAŞIDIN KONUYU. eTRAFINDA TARTIŞTIĞIN İNSANLARA VERDİĞİN KALIP CEVAPLARINI KENDİNE SAKLA. sen ne anlatıyorsun ne duyuorsun belli değil. Makine gibi ezberlemişsin.

Evet bana ugur getirdi. Psikolojimi duzeltti, hayatima anlam katti. 2 senedir hamile kalmaya calisiyordum kediden sonra bebekte geldi. Rabbim nasip ederse iki oglum beraber buyuyecek. Esim diyor ki ben kucukken eve hayvan almak icin bin turlu dil dokerdim. Bizim bebegimiz daha dogdugunda evde kedi var dusunsene Haklisin dedim :)

Acayip guzel oluyorlar zaten :) ve hayvanlarla ic ice buyuyen çocuklar cok sakin, uyumlu, merhametli cocuklar oluyorlar. Hep derim kizim beni hic yormaz, kardesiyle guzel guzel oynarlar, huysuz oglum da sadece kizima karsi inanilmaz sabırlı ve sevgi dolu, biz kuyruguna dokunsak tokadi basar, kizim kovalar yakalar bana misin demez :)

Haklısınız.. Taşınma, doğum vs dostlarımızdan ayrılmaya sebep değil. Annemin 3 kedisi var. Kızımın 40 ı çıkana kadar birarada kaldık. Yeri geldi beraber uyudular aynı odada... Eğer aşıları düzenli yapılıyorsa tüylerinin kazak tüyümüzden farkı yokmuş.. Burdan doğum yapacak ama evcil hayvanını uzaklaştıracak insanlara yazmış olayım..

doğum yapacağım diye kedisini bırakanlar 2. çocuğu yaptığında ilk çocuğunu bırakacak mı? Nasıl sığacaklar yoksa.

Artı olarak veterinerimin verdiği bilgiyi paylaşayım sizinle. Çiftleşme döneminde hiç kedi köpek gördünüz mü bilmiyorum ama hayvanı çok yorar. Ben kedimi bir buçuk yaşında kısırlaştırmıştım onda da doktorum daha da uzatmayın hayvan yoruluyor demişti Bir senede de iki kere girdi o döneme onbeş gün sürdü çocuğum perişan oldu. O kızgınlık dönemi hayvanı çok yoran bir şey. Sesi bağırmaktan kısılır en basiti. Ömrünü kısaltan bir etkende o dönemin hayvanı yormasıdır. Hadi ben çiftleştirsem en az dört bazen altı yavru olacak yılda iki kere doğurur ben o kadar kediyi nasıl sahiplendireyim sokağa atsam ölür.. Benim kızım sokak kedisiydi. Veterinerim annesinin ölüsünü görüyor avlanayım derken bir çöpte ölmüş. Üç bebek yirmi günlük kalmışlar. Hangi doğal ortam? Köy fikriniz de çok ütopik üzgünüm ama. Köylüler bir süre sonra civcilerini tavuklarını aç kalıp yemek isteyen bir sürü kediyi istemez. Bir köyde sahipsiz kaç kedi barınabilir ki? Ayrıca kedilerde aile kavramı yoktur kendi yavrusuyla veya kardeşiyle de çiftleşirler, bir zevk almadıkları yada yavruları kendilerinden ayrıldıktan sonra onlara bir bağ kurmadıkları da gerçek. Kendi insani duygularınızdan arınarak bakmalısınız. Bir haber vardı geçenlerde bir adam bir çift tavşanı beslemek için alıyor ve bir yılın sonunda 300 küsur tavşanı oluyor. Hayvanlar bizim gibi üremiyorlar netice de. Bir önlem alınmazsa onlar sefil oluyorlar yazık günah

Yok, bizim bir Terrierimiz vardı, Leydi, ismini ben koymuştum. 20 yıl yaşadı. 5 yıl önce artık son safha kanser yüzünden uyutmak zorunda kalmıştık. Ondan köpeğe çok alışkınım, o benim ilk oyun arkadaşımdı. Bir de küçük ırk bakmaya alışkınım ya ondan da biraz küçük ırk istiyorum, büyük ırkla başa çıkabilir miyim, bilemedim. Kemirsin ya kedi köpek. Benim için kedi köpek de çocuk gibi, insan çocuğu koltuğu kırdı döktü diye öfkelenir mi, eşya bu, yenisi alınır. Tamam ben mutlaka sana yazarım sahiplenmeye hazır olduğumda. Sağol.

Üç kedi sahiplendim bir ay önce taşındım. Gayet de taşındım ve insanların alttan alta " yeni mis gibi eve götürmesen mi onları" imasına aldırmadan gayet güzel taşındım, taşındık. Geçen hafta küçük oğlan ishal olmuş evin ortasına yaptı kakasını, eşimle sildik iğrenmeden temizledik. Oğlumuzun da poposunu ılık sularla yıkadık. Ne eşim iğrendi ne ben, ve ben eşime bu sevgisi yüzünden bir kere daha aşık oldum. Şimdilik bebek düşünmüyorum ama düşünürsem birinden bile vazgeçmem ne demek evleniyorum eşim istemiyor ya da bebeğim olacak kedime / köpeğime bakamam! Sen çocuğunu verebiliyor musun kardeş yapıcam bakamam diye? E kedi de aynı şey o da çocuk! İnsanlar olarak onların yaşam alanlarını yok ettik, cins cins kedileri aldık sıkılıp sokağa attık biz sebep olduk buna. Kedi karnını doyurur diyorlar nah doyurur afedersiniz zil aç sokaktakiler. Kedi başının çaresine bakar diyerek salıyorlar sokağa ya ifrit oluyorum! O kediler eziliyor, eziyete uğruyor, hastalanıp ölüyor.

Ayy benim kedim üstünde kahverengi lekekeri olan siyah bir kedi :) A

Benimkide yavruyken her gün gelip oynardı şimdi yapmıyor bide o olaydan sonra kinlenmiş olabilir kıskanmışta olabilir az kincdir herifim aman zarar vermesin banada karışmadında sevmek zorunda değil

siyahlar bombay, üç renkliler calico, uzun tüylü tekirler norveç orman kırması, beyazlar ankara, griler russian blue, damağı lekeliler kutsal napalım alengirli bir isim koyunca daha kolay yuvalanıyorlar hoş yuvalanıyorlar da ne oluyor, o bebek sevimlilikleri gidip sorumluluk kısmı başlayınca halıya kaka yaptı, tüy döktü, koku bıraktı hep var bahaneleri... benim besleme alanıma 1500 tl lik chincilla bırakan da oldu siyam bırakan da. neyse ki 5 yaşında olanı bile iyi ailelere sahiplendirdik. köpeklerde olay daha da korkunç, çekmeköy ve beykoz orman besleme ekiplerine katılıyorum, her hafta yeni birkaç golden ya da labrador petshoplardan karne hediyesi olarak alınıp biraz büyüyünce ormana salıveriliyorlar. hayvanlar zaten alışık değil, bünyesi hassas, psikolojisi hassas, çoğu zaman bulunana kadar ya intihara başlamış ya araba altında kalmış ya da diğer hayvanlarca katledilmiş oluyorlar. yıllardır mücadele ediyoruz ama boş, ne merdiven altı üretim durduruluyor ne hayvan satışı yasaklanıyor ne de sahiplenmenin bir takibi var. hal böyleyken olan sadece masumlara oluyor.

Kedilerin kısırlaştırılması hayvanların sağlıklarını uzatan bir şeydir. Bununla ilgili bir sürü araştırma yazı vs vardır. Şimdi paylaşıp hayallerinizi yıkmak istemiyorum. A adiyok gidin bu çekincenizi bir veterinere anlatın. Ve size kedinizi niçin kısırlaştırmanız gerektiğini anlatsın. Hayvanların üremesi elbette bilinçsiz değil. İçgüdüsel. Bilinç farklı bir şeydir. Soyu sürdürme güdüsü en temel güdülerimizden biridir. Bir kedi bir batında 5-6 yavru doğurdu diyelim. Bu 6 yavrunun da 6 yavrusu olsa, o altı yavrunun da 6 yavrusu olsa, sadece sizin mahalle sizin mahallenin kedilerine yetmez ve bu sadece 2 yıllık bir rakam. Bir dişi kedi yılda 20 yavruya kadar doğurabilir. Kısırlaştırılmamış kedi daha az yaşar, özellikle de dişiyse. Öyle 5 yıl falan daha az yaşamaktan bahsetmiyorum. Bugün sokakta olan bir yavru kediyi kışın ortasında yetişkin bir kedi olarak göremezsiniz çünkü ölür. Kedilerin anne baba aile gibi kavramları yoktur. Yavrularıyla çok iyi ilgilenirler ama sütten keser kesmez mama için kendi yavrularıyla kavga etmekten çekinmezler. Sütten kesilen yavrularıyla ilgilenmezler. Kedilerin doğal ortamı diye bir şey yoktur. Yıllar önce onları haşerattan korunmak için evcilleştirip, onların doğal yaşam alanlarına evler, binalar avmler dikerek o ortamı onların elinden aldık. Yılda 15-20 yavru doğuran bir dişi kedi 3. yılını görmez. Doğal ömrü min. 10 yıl olan bir türden bahsediyoruz. Geçen sene yeni doğmuş, annesi "doğal ortamında" araba tarafından ezilmiş bir kediyi sahiplendirene kadar canım çıktı. Üstelik yeni doğan aşıları yapılmıştı. Neredeyse 2 hafta sürdü. Bebek bir kedi bile sahiplendirilemezken yılda sadece 1 kediden doğan 20 yavruya kim nasıl bakacak? Bu bebeklerin tamamının yaşayabileceğini mi sanıyorsunuz? Bunların çoğu trafikte ölüyor. Kedilerin doğal ortamında araba yoktur. Ama artık sokaklar araba dolu. Tecavüz edilen, "cins" köpeklere parçalattırılan yavrulardan bahsetmedim bile. Lütfen, zerre bilginiz olmayan konularda insanlara ahkam kesmeyin.

Ben de o gunleri iple cekiyorum. Millet bebeginin ilk konusmasini ilk yurumesini hayal eder, ben kediyle oynayacagi gunleri hayal ediyorum

Benim koltuklarim da suni deri. Benim delinin tirnagi kasinmis, koltugun birinin kenari pert. Gorunce en ufak bir kizginlik dahi yasamadim. O onun tabiati cunku. Hatta tirnaklarini kesmeyi geciktirmekle hata bizde zaten. Esime de gosterdim aman ne olacak degistirtiriz kilifini dedi. Onemli olan neyi sahiplendigini kabullenebilmek.

Uremelerini nasıl kontrol ediyorlar allahaskina bi anlatsana çok merak ettim

Sizin için öyle. Bunu ilk oyun arkadaşını kendi elleriyle veterinere götürüp uyutmak zorunda kalmış ve bir yıl boyunca ne bir kediye ne bir köpeğe el sürememiş, bir yılda 15 kilo zayıflamış, aylarca yemek yiyememiş bana anlatmanız mümkün değil. Sizin için bir evlat değil. Bizim için evlat. Siz nasıl ki hasta olduğunda evladınızın gözünün içine bakıyorsanız, ben de bütün vücudunu urlar sardığında gecelerce kızımın başında bekledim. Yattığı yeri pisletti, çünkü artık kalkamıyordu, yattığı yeri en ufak bir iğrenme hissetmeden temizledim. Yaralarını tırmalamasın diye, saatlerce patileri avucumda, o kucağımda olduğum yerde oturdum, ilacı gelene kadar bekledim. Onu nasıl sevdiğimi anlamanız mümkün değil. O benim hem ilk oyun arkadaşımdı, hem de çocuğumdu. kızımın ölümü kadar üzülmediğim akrabam var, o kadar söyleyeyim.

Hayvanlarda insanlardaki gibi ureme disinda bir sevisme istegi duygusal bir boyut yok. Bunu insandaki duygularla kiyaslayamassiniz. Siz her sevistiginizde doguruyor musunuz? Ayriyetten eve hapis diye bisey yok yine cikabilir benim gozetimimde basina bisey gelmemesi adina oyle cikiyor. Sokaklar hayvanlarin mutlu, mesut ozgurce yasadigi yerler degil. Nerde goruyorsunuz o ruyayi? Kimisinin kuyrugu kopmus, kimi topal, kimi uyuz, kimi hastalikli çöpleri yemekten, kimileri eziyet goruyor. Bir lokma yemek yiyecegim diye kavga dogus rekabet var sokakta. Eminim mutluluk duyuyorlardir bundan. Siz hangi dısaridan bahsediyorsunuz ozgur, mutlu olduklari? Ben goremedimde... Bigun insanlar sokaklara onlar icin yemekler birakmayi aliskanlik edinirse, dovmek kovalamak yerine yarali gordugunde tedavi ettirirse, hayvanlara iyi davranirsa, sogukta siginacak siginak yaparsa evet ozaman bu dedigine gerek kalmaz ve disarisi onlar icin mukemmel olur. Ama ben, o, onlar, 3-5 kisinin cabalamasiyla bu dediklerim gerceklesmiyor malesef. Gerek eve alip, yetemedigimize sokaklarda yardim etmek gerek. Sürekli üremesini saglayarak o yavrulari sokaklarda perişan etmek mi hak.. :))

Yuzsuzun teki ikidebir face hesabi acip kapatan tiplerden. Yalniz o yorumunu begendim gordugumu anlasin diye. Hemen arkadan mesaj yazdi kedisini unutamamis acaba yine denesemiymis. Agzima geleni saydim. Bundan sikilinca be yapmayi dusunuyorsun onu da planla oyle al kediyi dedim. Senin hayvan sevdigin falan yok paylasim yapmak icin kedi bakiyorsun dedim.

benim kedim tüm gün cama takılan hamağında yatıyor. ben onu dışarı salsam mı özgür olacak? emin ol 2 dk ayrılmaz hamağından. dışardaki hayvanlara mama bırakıyorum akşamları. saat 8 e doğru beni orda bekliyorlar benim de işim gereği nöbetim oluyor. bu işi kesin birine emanet edip çıkıyorum. o saatte arayıp sormasam içim rahat etmiyor. hayvanlar dışarıda açlar maalesef. su bile artık bir yerde birikmiyor ki gidip içsinler. bizim şehirleşmemizin suçu onların değil. asıl bunun hesabını sorarlar bize.

İçgüdüsel olarak kontrol ediyorlar derkn erkek kedilerin prezervatif kullandgni yada disilerin doğum kontrl hapı kullandığıni sanmıyorum

evde hayvan beslemiyorum ama hayvanlari kisirlastirma mantigini anlamiyorum ben de. sirf kendi konforu icin hayvanin dogasinda var olan uremesini neden elinden aliyorsun neymis efendim 10 15 sene daha uzun yasiyormus kendinden dusun 5 sene ozgur yasamk mi 15 sene hapis yatmak mi cevap yok. yada 5 sene sevismek mi 15 sene sevismeden durmak mi cinsiyetsi yasamak mi? arkadasim ariyor moreli bozukmus neden kedisi ameliyat olmus ay aklim cikti neden ne oldu araba mi carpti biyerden mi dustu evde bisey mi yuttu vs vs yok kisirlastirdik yahu hayvani kesmeye sen kendi ellerinle yollamissin bi de morelim bozuk ben hayvanseverim hadi canim sen anca hayvan oksayicisi hayvani oyuncak olan goren bi insansin. eskiden kullndigimiz sanal bebekler gibi besle kakasini temizle uyut. ben bu sahiplendirme kadar aci verici buluyorum hayvan kisirlastirmayi... ay cok doluymusum. :)

Hem cool hem sevgi dolu. Isine gelmedigi zaman hayatta sevdirmez. Ama sabaha kadar elli kere uyandirir beni sev diye Biraz ruh hastasidir kendisi. Eskiden kucagima alirdim sevmeye calisirdim o da kacmaya calisirdi. Simdi karnim sistiginden beri karnimdan inmiyor. Ustune cikip mirlamaya basliyor, bunu hisseden bebegim tepinmeye baslayinca kalkip bakiyor altta neler oluyor diye. Yahu senin yuzunden kipirdiyor o Oyle de sapsik biseydir kendisi.

Çocuk olayı tamamen bahane, bize gelen misafir cocukları benim kediyi görunce ölüp bitiyorlar çocuklar hayvan delisi, nasıl sevmek istiyorlar annesi getirde sevsinler diyo bende inadına sevdirmiyorum, al bir tane besle sende diyorum, ne hastalagı ne mikrobu hepsi bahane, benim şimdiye ölmüş olmalıydım, çocukluktan beri kedi köpekle oynardım hatta ben bebekken annemın varmış kedi gelip benim beşigimde yatarmış annem kediyi alınca aglarmışım, çocukluktan beri agızlarını öperim severim hiçte bişey olmadı, sorsan sanki şimdi hastalanmıyor çocukları, benım kuzenım çocugu oldu diye muhabbet kuşunu istemedi ya, neymiş çocugun agzına tüyleri girermiş, tüy koyveriyormuş kuş, sanki şimdi çok saglıklı çocugu var her devasında ya grip oluyo ya ateşi çıkıyo cocugun tamamen gerizekalılar.

bir kedimiz olsun çok istiyoruz kızım ve oğlumla ama benim alerjim var onuda geçtim ben kendimden korkuyorum bakamam o sorumluluğu alamam diye yavrucağı perişan ve mutsuz etmekten korkuyorum benim ve çocukların heveslenmesiyle eve kedi almak aşırı bencilce geliyor sorumluluğu alamayan bakmasın kardeşim çocuğun olur büyür elden avuçtan çıkar ama eve alınan hayvanı kendine güveniyorsan alacaksın yazık günah

Benim kuzenim deli gibi kedi sever. Şu iran kedilerinden vardı onda. Evlendi. Eşini de kediye alıştırdı. Uyuşuk miskin bir kedi. Ama nasıl tatlı. Hepimiz deli oluyoruz kediye. Çok seviyoruz. Kuzenim hamile kaldı. Dedi ki çocuğum da alıştıracağım. Neyse çocuk doğdu.1,5 yıl beraber yaşadılar. Çocukta 1,5 yaşında bir hastalık çıktı. Tedavisi şu su bu su çok yıprandı. Gözü değil kedi, ne eşini ne anne baba kimseyi görmüyordu. Bakamayacağım dedi, kediyede yazık. Çok araştırdı ve emin olduğu bir aileye verdi. Buan benzer bir sürü örnek var. Kimisi çocuğun alerjisi vardır verir. Kimisi çocuğu sürekli hayvana zarar veriyordur verir. Kimsi taşınmak aklında yoktur, tayini çıkar, iş değişikliği olur, aileden biri hasta olur onun yakınına gitmek zorunda kalır, kendi hasta olur. Yani demem o ki, hayatta herşey olabilir. Kimseyi bakmayacaksan almayacaksın diye yargılayamayız. Vermek zorunda kalan insanlardan biri bile o cümleyi okusa, yaralı kalbinde derin yaralar daha açılır. marilyn monroe

Pelin konusu değil ama bir şey soracağım. Ben yakın zamanda bir köpek sahiplenmek istiyorum iş durumu sakat şu ara hayvana bakamam diye endişeleniyorum, işimi yoluna koyunca sahipleneceğim ama altıncı katta yaşıyorum, etraf parklık bahçelik, çıkmak gezmek sorun olmaz da büyük hayvanı evin içinde depresyona sokarım diye korkuyorum. barınakta küçük türler de bulabilir miyim? WOLFROG Ekşiden aynı tadı

Posete koyup cope mi atmislar Benim kedim de bir petshoptaydi, diger kardesleri satilmis ama benimki siyah oldugu icin "ellerinde kalmis"! Malum kara kedi ya zaten insanlarin her isi mukemmel ya kara kedi alirlarsa ugursuz gelecek. Petshop sahibi elden cikarmak icin ya sahiplendirecek ya da uretim ciftligine gonderilecek. Uretim ciftligi denen yer de masraf olmasin diye en uyduruk mamalarin hayvanlara azar azar olmeyecek kadar verilip ciftlestirilip yavru alindigi yer. Zaten temizlik falan hak getire... Damizlik kediler genelde yeteri kadar besin alamadigi icin genelde dogumdan sonra oluyor veya hastalaniyor . Neyse bir hayvansever bu kediyi farkedip bir arkadasim vasitasiyla bana ulasti ve kediyi alip alamayacagimi sordu basina geleceklerden oturu. Ben de zaten kedi sahiplenmek istiyordum uzerine iyi oldu. Eger sahiplenmese oglumun basina neler gelirdi Allah bilir. Boyle yerler kapatilmali artik. marilyn monroe

Saygı duyarm

Benim kedim siyah, bombay mi bu diyorlar Senelerin kara kedisi...

Bence artik hayvanlara nufus cuzdani ve bakim sertifikasi sistemi getirilmeli. Hayvan haklarinin hice sayildigi bir devirde yasiyoruz. Yinemipilav goo. gl/WzqFMX tek ayak

Ah keske simdi de bahceli evlerde yasayabilsek, en buyuk hayalim kocaman bir bahcem olsa ihtiyaci olanlarin hepsine yardim edebilsem... cok sansli cocuklarmisiz biz, ben de kedisiz kopeksiz bir evde yasamadim hiç, universiteyi kazandim ev tuttum kopegimi yanimda getirdim, onsuz 4 yil dusunemezdim. Cocuklarimiz da cok sansli olacaklar bu duygudan, cikarsiz sevgiden mahrum kalmadiklari icin.

Yaaa nasil sirnasiktir nasil guzeldir o simdi gorumcemin iki bidigi da lekeli siyahlardan bunlar kediyse benimki ne diye sorguluyorum WOLFROG Ekşiden aynı tadı

Bu arada hayvanlar kısırlaştırılmasın demişken şimdi gördüğüm bir postu ekliyorum. Belki biraz uyandırır tatlı uykunuzdan.

Ben alt tarafı kedi köpk demedim. Hayvan sevgisi olanlara da saygım var. Ben de her insan kadar hayvanları seviyorum. Evimde beslemem. Benim tercihim bu. Ben evde böcek bulsam, peçeteyle incitmeden dışarı atan biriyim. Menekşemin dalı kırlsa içim cızlar. Yeryüzünde yaşayan her canlıya hürmetim var. Ama insan farklı. İnsan kaybı farklı evlat farklı. Yaşamayan bilemez dediğin cümlede, herkesin yaşadıkları farklı. Hayatın neler getireceğini bilemeyiz. O yüzden herkes bazen istemeden de bazı şeylere razı gelmek zorunda kalabilir. marilyn monroe

Ben de kuzenimi kedilerim kadar sevmiyorum. Bana gram huzur vermeyen insanlar var ailemde, ki kedimin tırnağı olamazlar.

bulursun tabi, hem de her cinsten, müthiş şeyler :) ama ufak ırklar çabuk sahiplendiriliyor o yüzden sayfaları çok iyi takip etmen lazım. yedikule hayvan barınağında sirkülasyon çok orayı, pet arkadaş, minik pati, instagramda sahipsiz_patilerr, facede orman meleği hayvan sahiplendirme platformu gibi sayfaları sürekli takip etmen lazım. bi de daha önce bakmadıysan köpek kedi gibi değildir, tuvaleti sorun olur, yavruyken çok havlar, sağı solu kemirir evde uzun süre yalnız kalamaz vs vs ama sevgisi de hiçbir şeye benzemez. hem maddi hem manevi olarak hazır olduğunda sahiplen. karar verdiğinde bana da mesaj atarsan takip ederim ufak ırk pek denk gelmiyor buralarda sağ kalmıyorlar maalesef ama yine de olursa haber veririm. bizde de kızım çok istiyor ama karmenin sağlık sorunları var ve çok kıskanç şu an eve 2. bir hayvan getirirsem sonu olur, kısa süreli eve alıp gizli saklı tedavi ettiklerimi bile farkedince günlerce yemiyor...

evde hayvan bakmak hayvanın doğasına aykırı diyen arkadaşlar, hayvanların yerini işgal ettiğimiz için onlara bir yaşam alanı mı kaldı? her iki adım başı ev, dükkan.. biz insanlara nefes alacak bir alan bırakmadılar değil ki hayvanlar.. hiçbir hayvanın yeri sokak değil, şu sokak hayvanı kavramı kadar gıcık olduğum başka bir şey yok.. arabanın altında kalıyorlar, dövülüyorlar, öldürülüyorlar, tecavüze uğruyorlar.. bunlardan hangisi hayvanın doğasına uygun? seversiniz-sevmezsiniz hiç karışmam, ama iş hayvanların doğasına gelirse bir zahmet insanlar her gördükleri düdük kadar toprağa rezidans dikmesinler.. bu arada sokak hayvanı sadece hayvanlar için değil insanlar için de tehlikeli.. sabah saatlerinde çeteleşmiş köpek sürülerinin korkusundan sokağa çıkamıyoruz.. daha 1 ay olmadı bir kadını parçalıyorlardı.. belediyenin baktığı, aşılattığı falanda yok..

Aynen, ben kuzenlerimi köpeğimi ve şimdi kedilerimi sevdiğim kadar sevmiyorum. Yapacak bir şey yok. Hem ilk kızım hem de şimdiki kızım da beni kuzenlerimden daha çok düşünüyor. Ben hasta olduğumda oturup başımda ağlıyorlar, gelip benim yanımda uyumak istiyorlar. Beni uzun süre görmediler mi şebeklik yapıyorlar. Beni gerçekten seviyorlar, çıkarsızca. Onlara para verebileceğim için değil, gerçekten. O sevginin ne kadar derin olduğunu yalnızca ben bilebilirim. Bakmayan, aynı evi paylaşmayan sadece tahmin yürütür.

Benim esim mıc mıc oldu bildiğin. Kediler gırlar ya severken benim esim o gırlamayı duyunca kedinin sinirlendiğini sanıyordu başta sonra anlattım hoşuna gittiğini okadar uzaktı kedilere. şimdi onunla oyunlar oynuyor, kucaginda uyutuyor, sevip, öpüyor. Tabi bakımıyla ilgilenmiyor ama onu ben büyük bir zevkle yapıyorum zaten zor birşey değil. ^^

Bu duruma ben de karşıyım koltuk nedir ki. Koltuğun parçalansa ne olur. Her hayvan besleyen gerçekten hayvansever değildir düşünceme çok iyi örnek bu. Bazısı sırf heves, bazısı görüntü, bazısı moda diye besliyor. Sıkılıyor sonrasında.

Pardon Hayat, sen planlar yaparken, başına gelen şeylerdir. Çocukla hayvan aynı kategoride aynı kıyaslamada yer alamaz bile.

Ben anlamıyorum konu buraya nasıl geldi. Saygı duyuyorum diyorum sizin için öyle benim için böyle. Niye seviyorsun mu diyorum aaa sevemezsin mi diyorum. Hiç kimse kusura bakmasın, insan canını hiç birşeyle kıyaslayamam ben. Ömrünü geçirdiğin, beraber ağladığın beraber güldüğün, beraber dertleştiğin, hastalansan sana bakan, hastalansa koştuğun, aynı acılarda aynı acıyı çektiğin, aynı mutluluklarda kalbin birlikte attığı, kardeşin anan baban, EVLADIN dan daha acı daha büyük hiçbirşey ama hiçbirşey olamaz. Hayvanlarla insanlar bu şekilde kıyas edilemez. Ama ben kimsenin acısına senin ki de acımı, bana anlatamazsın demiyorum. Bu arada kimseye birşey anlatma derdim yok. Saygı duyuyorum. Allah kimseye evlat kardeş acısı yaşatmasın. O zaman değil kedi köpek, kendi canının bile kıymeti kalmıyor. Dünya yıkılsa kılın kıpırdamaz.

Hayvan sevmeyen insan sevmez.. Biz ancak kuş besleyebiliyoruz.. Dısarıda dogal yasamda denge kuramayacak kadar kucuk.. evimizin nesesi.. Hem cocuklar ıcın hayvan sevgisi daha cok sakinlestiriyor... WOLFROG Ekşiden aynı tadı