Allah yardımcın olsun, o daha da zor. Y

konu üzücü ama yalnız olmamak da güzelmiş:) bizde de öyle aramaz derler arar ama konuşurken mırın kırın ettiler ben daha ne yapayım? ailem onlar onlarında kötü görünmesini istemiyorum ben de daha onu zorlamıyorum. artık kendi isteğimzle karşı tarafı arıyorz:) A

Merhaba:) amacım eşimi övmek değildi, hatasız kul olmaz ben de hatalar yaptım. Demek istediğim ailesi ile bir olup benim arkamdan iş çevirmedi. Acı da olsa aklındakileri bana söyledi. Kendi ailesine de benim aileme de fikrini söyledi. Tribünlere oynamadı. Bu nedenle de onun objektif olduğuna kani oldum. Yorumunuz için hepnize teşekkürler

bizimkilerde birbiriyle konuşmuyor çocuk doğduğunda kv çocuk sadece onunmuşta diğerleri fasafiso gibi davrandı işin kötü tarafı benim kocam da öle sağlam karakterli dik duruşlu biri değil hadi ailer konuşmuyo biz kendimize bakalım diycem o da yok peki ben ne ypayım?

Arkadaşlar merhaba benim de sevgili kk arkadaşlara bir faydam bir yardımım bulunsan istedim ben kkya 2011 de üye oldum veya 2010 şuan 2 yıllık evli 27 yaşında çalışan bir kadınım. düğün hazırlığı için üye olmuştum. düğün hazırlığı, düğün ve düğün sonrası çok zor zamanlar geçirdim. aileler anlaşamadı herşey berbattı. herkes öfkesini bizden çıkardı. eşimle beni öne sürerek kavga ettiler yani doğrudan değil. eşimle ben çok zor zamanlar geçirdik. ilk yılım kabus gibiydi. ailelerimiz bize küstü vs vs. her telefon her ziyaret fiaskoyla bitiyordu. tartışma sebepleri o iki kere aradım o bir kere, şu gelmedi bu geldi, o niye öyle baktı vs vs. kv bana çocuk yapın dedi kp ailene niye gidiyorsun gitme dedi eşim şuraya tek gidemezsin dedi vs ailem de benim arkamda durmuyordu zaten kaldım mı yapyalnız? Ben de Allaha yöneldim, kuran okudum namaz kıldım. kuranı okudukça aslında ne kadar yanlış yaşıyormuşuz onu anladım. herkes lafını sokup evine yuvasına geçiyordu. ben de gizli gizli ağlıyordum baktım ki bunların hepsi imtihan, kötü sözle de bir yere varamıycam ben de tam tersi herkese iyi davrandım. beni aramyanı aradım sordum, hediye aldım, güleryüz göstersim sabrettim ve dua ettim eşime şikayet etmedim bu böyle gitmeyecek ya dedim içimden, millet neler yaşıyor. bana kötü bir şeyler diyince susardım, hı dı derdim kapatırdım konuyu. annem bana telefonda evde söylenince susardım, sonra konuyu değiştirdiridm. sustum eşime de bir şey demedim. sustum sabrettim hatta bazen aa bunu kk'dakiler duysa neler derdiler derdim:)Allaha şükürler olsun ki herşey iyiye döndü. üstelik benim kötü bir lafım olmadığı için vicdanım da rahat, günah da işlemedim. eşim, ailem onun ailesi herkes çark etti. ha herkes herkesle hala küs. ama artık benim umrumda değil ben öz hayatımla ilgilenirim kimsede sorumlu değilim. ben herkesle konuşuyorum anlaşaıyorum vs vs. ilk zamanlar yeni gelinken ne evime ne üstüme birşey almazdım çünkü mursuzdum artık mutluyum, hala birşey almıyorum çünkü ihtiyacım yok artık:) gezip tozuyoruz. neyse önemli olan eşimin sağlam karakterli olması yani doğru insan, doğru evlat, doğru arkadaş, doğru işçi olması. lafından dönmeyen sinsilik etmemesi. ne düşünüyorsa söylerdi ve kavga ettiğmzde de ne bağırdık, ne hakaret ettik, ne boşanmayla, evi terketmeyle tehdit ettik ne de yatağı ayırdık hemen barıştık küsmedik. gerisi fasa fiso. tabii şiddet gibi uç şeylri katmıyorum. acaba biz herşey fazlasıyla dert edip üzülüyormuyz? acaba bazen sade ve yalın şeyleri gözardı edip güzelliği başka şeylerde i arıyoruz? varsın benim kıymetimi kv bilmesin Allah bilsn bana yeter. durduklarımı duymamazlıktan geliyorum bol bol dua ediyorum ve çok güzel bir evlilik yaşıyorum. kimsenin huzurumu bozmasına izin vermiyorum artık Allahın dediğine kulak veriyorum o da bana sabret diyor. biz ailemizle her zaman iyi mi geçindik de aynısını eşimzn ailesinden bekliyoruz? insanlarla mutlu olamayız ya da her insanı mutlu edemeyiz. herkes istediğimz gibi olmaz. onlar da hatalarıyla günahlarıyla insan ne yapacaksın 50 sindeki adamı mı değiştireym. bu dünya da herkes kendisini düşünür. ben de artık kendimi düşünüyorum huzuru allahta bulup insanlarla iyi geçiniyorum çünkü kimseye fazla değer vermiyorum. ne gerek var. bunlar benim düşüncelerim, haklı bulursunuz bulmazsnz ama ben de huzuru böyle oldum selametle

demek ki ben ilk yazımda hiç bir şey yazmadım. bak en kısası aileler ilk günden beri birbirlerini sevmemş ama bizim haberimiz yok ısınamamışlar onu anlamıştık ama birbirlerine zıt gitmiş annem aramış o cvp vermemiş o aramış birşeyler atmış ortaya vs. ailem ne evlenme dediler ne de evlilik hazırlığında destek vermediler neyse düğün ve kına zamanı sürekli didiştiler ve düğün anında patladı. biz elalemi oynamaya zorladık neyse. komik değil mi? komik trajikomik. sonra da bu böyle devam etti. bizimkileri bi kere ziyaret ettik niye 2 kere değil dediler eşimn ailesinden bizimkilere geçerken ne gerek var dediler. ben merhaba dedim beğenmedi eşim b dedi beğenmediler ve beğenmiyorlar. şuıan hayatımda eşim yokmuş gibi konuşuyorum ailemle biz değil ben diyorum. ne yapim ama üzülmüyorum bu da benim çilemmiş. sizin bana ısrarla tamam çilekeşsin, garibansın demenizi istediğimden değil ancak pimpirikli veya abartıan bir insan değilim. annem evime misafir olarak gelip düğün günü yaşananları anlatıp ağlıyor. ağlaması gerekn benim ama? sanki ben onu seçerek hata yapmışım gibi. demek istediğim o ama yinede basit şeyler mi evet çok basit aşırı basit. annem de olsa ablam da olsa artık maalesef sözlerine önem vermiyorum kvleri hiç katmıyorum çünkü onlar sonuç olarak öz ailem değil niye dediklerine üzüleyim? bunları öğrendim demek. istediğim buydu Allah rızası gözetmek. bu arada benimle de uğraştığınz için teşekküler:))) N