Beni de bu duruma sokan üni yılllarındaki anılar oldu. Pcde o dönemde çok dinlediğim bir şarkı çaldı o şarkı popülerken günlerim çok güzeldi. Etrafımdaki insanlar vs simdi arkana baktıgın zamam sanki Allah demiş ki " ben sana harika anılar vereceğim ama o anıları yaşadıgın insanları senden tekrar alacağım"

Ne güzel anılar biriktirmişsiniz. Tabii devam etse güzel olurdu ama etmiyor işte. Herkes hayatın derdine düşüyor. Dogru. insan yanlış insan kavramları kaybedince yerini alıyor Üzülmeyin daha kaç arkadaş dostunuz olacak eylulcmre

Az önce eski sevgilimle fotoğraflarımıza bakiyordum, dün gibi rüya gibi. Bakarken o anlara gidiyorum yeniden yaşıyorum günümüze geri dönünce de sanki hiç yaşanmamış gibi oluyor. Ben uygun bir zamanda kendimi hazır hissettiğimde sileceğim. Bunun sadece erkek arkadaş olması gerekmez kim olursa olsun silin fotoğrafları. Veya onları fotoğraftan kirpin. Hayatınızdan giden bir insan arsivinizde kalmasın

Bana vefa etmeyene ben hiç vefa etmem. Resim bile saklamam. Çünkü görmesem de olur. Bence siz de öyle yapın.

Her şey mevsimler gibi. Dönemi var ve sonra bitiyor. Bambaşka bir mevsimde bambaşka bir çiçek olup açmak için. Ama onun da solacağı bir gün var. Her şey batıyor. Bu yüzden Hz. İbrahim'in "ben batanları sevmem"sözü çok dokunur bana. Bu dünya sevilmeye değmiyor. Bu sebepten eski resimleri, anıları pek saklamam ben. Ayrıldığım zaman yırtar atarım. Çünkü sonrasında çok acı veriyor o fanilikle, anlamsızlıkla yüzleşmek... H

gidecek olan siz birşey yapmış olmasanız da gider, ama kalacak olan da şartlar ne olursa olsun kalır. onun için çok da üstünde durmayın. hayat böyle, insanlar gelir ve gider. "allah der ki; kimi benden çok seversen onu senden alırım. ve ekler; onsuz yaşayamam deme, seni onsuz da yaşatırım. ve mevsim geçer, gölge veren ağaçların dalları kurur, sabır taşar, canından saydığın yar bile bir gün el olur. aklın şaşar, dostun düşmana dönüşür. düşman kalkar dostun olur. öyle garip bir dünya, olmaz dediğin ne varsa olur. düşmem dersin düşersin. şaşmam dersin şaşarsın. en garibi de budur ya; öldüm der durur yine de yaşarsın."

He çok bilir arkadaşım Lavertini gördüm Yıldım zaten vasıfsız İnsafsız Varlıklardan Hiç yokmuş gibi devam et Ama engeli de esirgeme

Geçmişde yaşamamak lazım. Hiç bir sorun olmasa bile bazen ilişkiler ömrünü tamamlıyor. Bir de aman ne fedakarliklar yaptım oysa ben muhabbetini çok anlamıyorum. Kimse tamamen karşılıksız bişey yapmıyor. Bizim de bu insanlardan aldığımız bişey vardi ki hayatımızdalardi. Zaten gerçekten karışıklıksiz olsa, beni hayatından çıkaramaz gibi bir beklenti içine girmez insan.

Gerçek olmayanlar çıkarları bitince giderler...

Ne güzel ne dokunaklı yazmışsınız öyle... ben de birkaç yıl öncesinde çok değer verdiğim, dostum dediğim 2 kişiyle yaşadım bu durumu. Sanırım çok değer verdim, gözümde yücelttim... bazen özlüyorum, fotoğraflara bakıp üzülüyorum, rüyamda görüyorum. Bu yaşadığım üzüntü sonrası anladımki galiba ben şimdi büyüyorum!! Çok uzattım farkındayım, söylemeden geçmek istemiyorum. Beni en çok üzen neydi biliyor musun? Dostum dediğim o insana "sanırım bu bizim son konuşmamız, kendine iyi bak." yazdığımda bana sadece "sanırım öyle" demesiydi.!

Süpersiniz. Hep yapmak istedğim ama yapamadığım şey bu. Edene ederi kadar değer vermek. Vefasızlıklardan dolayı üzülmemek. Ben tam tersiyim ne yazık ki. Konu sahibi arkadaşım bende aynen senin gibiyim. Gidenler suçlu bile olsa arkalarından üzülüp kendimi sorguluyorum. Keşke insanlar onlara verilen değerin kıymetini bilebilse.

maalesef bende.. kimler geldi kimler geçti... ama hepsi giden oldu.. arkalarında kalan hep ben oldum.. nedensiz sebepsiz gittiler. en azından ben bilemedim.. hakkaten çok acı.. dün benimdin bugün elin misali.. şuna inanmak lazım.. belki ufacık bir teselli.. düşün bak hak vereceksin.. her insan, insanın hayatına görev amaçlı girer.. görevi bitince de bir şekilde hayatımızdan çıkar. bu dünya böle herkesin bir görevi var.. birbirimize karşı. ne için? hayatı öğrenmek, idrak etmek, farkında olmak, gelişmek belki hatadan dönmek belki iyileşmek adına ne derseniz... siz de hayatta ki diğer insanlar için bir görevdesiniz. bu böle.. o yüzden hepsine yanında olan olmayan herkese teşekkür etmek lazım. kimi akıllandırıyor, kimi kin tutmamayı öğretiyor, kimi herkese güvenmemek gerektiğini, kimi sevgiyi, kimi dostluğu, kimi kıymet bilmeyi, kimi sabretmeyi... vs.. vs. yani hepsi bir görev amaçlı hareket ediyorlar bilmeden.

O yüzden mümkün olduğu kadar az insanı hayatına dahil etmeli. Gerçekten hakedene yakınlık göstermeli. Ben bu konuda çok seçiciyim tam içime sinmeyen insanlarla samimi olamıyorum. Hep mesafeliyim. Samimi olduklarimla kardes gibiyiz.

Önceden muhteşem anılarının olduğu insanlarla sonradan yabancı olmak ne garip. Bir de o zamanki fotoğraf veya videolarınıza baktığınız zaman içinizde oluşan boşluk çok kötü. Az önce arşivime bakınayım derken bunu hissettim bu saatte de yazacak kimse yok diye buraya yazdım. Göğsümün orta yerine kocaman bir şey oturdu resmen. Keşke hiç böyle olmasa, insanlar verilen değer karsısında kıymet bilir olsa ama olmuyor maalesef...

Ben de bugün üniversite yıllarında dinlediğim bir şarkıyı dinlerken bunu hissettim. İçim burkuldu. Çoğu zaman verdiğim değerin onda birini görmedim kimseden. Eşimden bile. Keşke bu hayata tekrar gelmek gibi bir şansım olsaydı, hayatıma bu insanların hiçbirini almasaydım derim hep prenses006

Bana değer verene ben bin kat değer veririm aksi halde hiç işim olmaz Ayrıca vefasız ve çıkarcı insanları hiç sevmem