Kendinize bazı aktiviteler bulun kitap okumak bilgilendirici videolar izlemek, mesela psikoloğa gidemiyorsanız psikologların videolarını izlemek gibi. İnanın beni en kötü hissettiğim anlarda bile bir nebze olsun rahatlatıyor bence size de farkındalık kazandırır. Bazı meşguliyetleriniz olursa sevgilinizi bu kadar sık düşünmezsiniz gibi geliyor. İlk günlerde zorlanırsınız ama sonra alışırsınız. Sonuçta sevgili de olsanız ikinizin de farklı hayatları var. Sevgiliniz kendininkini yaşıyor, siz neden yaşamayasınız? Ayrıca kıskançlık konusuna gelince, yukarıda yazıldığı gibi özgüven eksikliğiniz var. Çözümünü ben de bilmiyorum ne yazık ki ama her şeyin temeli bu gibi görünüyor.

davranışçı bilişsel terapi diyorum. attachment disorder vakalarında genellikle ilaca gerek bile görülmez. üstelik burada kimse size bir uzmanın sunacağı desteği veremez.

Abla öyle burdan verilecek 3-5 tavsiyeyle çözülecek iş değil bu. Bayağı derin konu, uzman şart. Yoksa çözüm gecici olur kısır döngüye girersin

Cool olun

Dikkat dikkat kaygılı bağlanma stili sıkıntılıdır. Çünkü hep gider kaçıngan stiliyle eşleşir Çözüm önce altta yatan çocukluk tranvası bırakılma korkuları bandajlanmalı. Terapi almak iyi gelir. Güvenli bağlanma geliştirmiş bir azınlık bulunmalı:)

Gencken bende oyleydim yas 30a gelince gecti. Evlenince hepten gecti ay ne biliyim icim gecmis benim umarim senin gecmez

Çok özür dileyerek soruyorum, bu ikinci üyeliğiniz mi? Çok ama çok aşina olduğum bir üyeye benzettim de. Aylarca dil döktük ama kıskançlıktan vazgeçemedi kendisi. Konular çok benzeyince ister istemez bi sormak istedim. Özür dilerim eğer haksızsam

sizin hiç arkadaşınız yok mu? sevgiliniz başkalarıyla buluşurken siz evde mesai bitimi bekler gibi bekliyor musunuz? sorunun temel kaynağı bu bence. kendinize ait bir hayatınız yok.

Bağlanma: aşkı bulmanın ve korumanın yolları gibi bir adı olması lazım, kitabı okuyun. Dandirik aşk tavsiyesi kitabı gibi duruyor ismi ama bahsettiğiniz bağlanma kuramını ele alan ve güvenli bağlanmaya nasıl geçebileceğimizi anlatan bir kitap.

Farkında olmanız ciddi bir adım biliyorsunuz değil mi? Öyleyse duygularınızı kontrol edemeseniz de davranışlarınızı kontrol etmekle işe başlayın. Daha kontrollü davrandıkça duygularınızı izleyip değiştirebilirsiniz. Mesela sevgilinizin kisisel alanına saygi duyup onu bunaltmamaya çalışın. Siz de sevgilinizden bağımsız bir yaşam sürmeye çalışin. Dünyanız ondan ibaret olmasın. Tek başınıza çıkıp bir şeyler yapmaya çalışin.

Siz kendinizi az buçuk çözmüşsünüz aslında. Yapılacak şey belli, bir psikolog ile terapiye başlamak. Sorunlarınız çocukluktan geliyor ve öylesine geçmesini beklemek mantıksız olur.

Sizin özgüven eksikliğiniz var. Kendinizi aşağı çekiyor, yeriyorsunuz. Ve acı ki bunu kendiniz yapıyorsunuz.

Uzun zamandır kendime bile itiraf edemiyordum bunu ama gerçekten bağımlı olduğuma karar verdim. Araştırdığımda da bağlanma stillerinin olduğunu gördüm. Bana tamamen uyan "kaygılı bağlanma" stili. İnanılmaz aynı. Çocukluktan gelen, yeteri kadar güven ve sevgi verilmemiş bir ailede büyümek temel sebebiymiş. Örnek verecek olursam sevgilimle tartıştığımda tüm işlerim duruyor, odaklanmam imkansız. Barışana kadar inanılmaz mutsuzum. Kendisi sosyal, gezmeye bayılır. Arkadaşlarıyla geçirdiği vakti bile sanırım kıskanıyorum, 3-4 saat boyunca haberleşmezsek canım sıkılıyor. Bu sebeple de istemeden mutlaka bir arıza çıkarıyorum. Sürekli kandırılıyormuşum gibi hissediyorum, bu sebeple de sonu gelmeyen sorular soruyorum. Bu sadece bu kişiyle alakalı değil, daha önceki her ilişkimde de böyleydi. Aramız kötüyse veya o gün daha az ilgilendiyse yandık. Arkadaşlarıyla sürekli dışarı çıkıp benimle daha az çıkıyorsa problem ediyorum. Kısacası olumsuz her durumda dünya benim için duruyor. Mesela en son sevgilim erkek arkadaşları bir kafede buluştular. Bir arkadaşının sevgilisi de geçerken yanlarına uğramış, beraber oturmuşlar kızla. Kızı da tanıyorum çok tatlı çok naif birisi. Ve benden kat kat güzel. Sadece bunu düşünüp üzüldüm kendimi düşük gördüm. Kısacası kıskançlığım aldatır minvalinde değil de daha farklı. Arkadaşları beni görsün istemiyorum, güzel olsam hiç çekinmezdim diye düşünüyorum. Son olarak da sigara içtiğini ben kızarım diye bana söylememiş, içerken yakalayınca çok sinirlendim. Hala gördüğümde sinir oluyorum. Buna karışmaya hakkın yok diyor kendisi. Bana gerçekten akıl vermenizi istiyorum. Bir uzmana başvurmak elbette daha doğru fakat 'şimdilik' sizlerin tecrübelerinden dolayı yorumlarınızı almak istiyorum.

Özgüven probleminiz var. Tavsiyeyle çözülebilecek bişey olsa keşke.

Bağlanma problemi değil. Sorun kendinizde. Yani burada sevgiliniz değil mesele, kendinizsiniz.

Sizi guzel bulmasa sevgili olmazdiniz demekki guzel bukuyir. Ozguveninizi artırmaya calisin