Çok güzel söz, bunu uygulamaya geçirdiğim gün hayatımdaki en güzel devrimi yapmış olacağım

Ben de öyleydim 20li yaşlara kadar. Sonra bir yerde anlamadığım bir şekilde bir kayış koptu ve dilimin yayları fazla gevşedi. İçimde kalıp canımı sikacagina dışıma çıkıp onların canını sıksın diyorum. Öncelikle istemediğiniz şeylere hayır demekle başlayın bence. Kesin herşeye tamam diyorsunuzdur. Hayır diyebilmek önemli. Bir deneyin bakın nasıl iyi geliyor o hayır. Sonrası gelir herhalde. Kavga çıkacaksa da çıksın canım, kavgayı çıkarani çıkardığına pişman edin nolacak. Tartışma olup biraz sesler yükselince dizlerimin bağı çözülür gibi olurdu benim. Hep o bol tartışmalı, yüksek sesli, korku fırtınaları estirilen aile evi yüzünden. Sen kocaman bir kadınsın ve kendinin farkındasın. Sana haksızlıkla bağıran birine daha yüksek sesle bağırabilirsin. İstemediğin herşeye hayır diyebilirsin. Kırılan kırılır, üzülen üzülür, senin tatlı canın sağolsun.

Bende biraz öyleyim zaman içerisinde iyiye gidiyorum ama önüme biri geçerse cevabını veriyorum hatta bu huyumdan dolayı daha çok cevap veresim geliyor bu sorunun üstüne gitmek açısından

Üslubunuz saygılı olduğu müddetçe size yapılan saygısızlıklara dur demeniz gerekir. Bu herşeyden önce kendinize olan sevginiz ve özsaygınızı kazanmanız ile ilgili bir durum. Psikolojik destek alabilirsiniz ama öncesinde Tülay kok, fatih reşit civelekoğlu gibi psikologların videolarını dinleyebilirsiniz.

Hastalık değil de yaşadığınız travmalara bağlı bilinçdışı bir önlem bence. EMDR yi araştırmanızı tavsiye ederim. İmkanım yok gidemem derseniz de benzer bir yöntem kullanıyor kendi kendinize yapabileceğiniz Barış Muslu'nun hesaplarını instagramdan takip edin. Gece canlı yayınlar yapıyor kitapları var. Yöntemi öğrenip kendi kendinize uygulayabilirsiniz. M

Nermin Yıldırım - Dokunmadan kitabını okumanızı öneririm. Neden bunu dediğimi okuduktan sonra anlayacaksınız.

Hersey aileden de degil. Ben siddet gormedim ama ben de oyleydim birkac seneye kadar. Hayatta hayir demeyi ogrenmek buyuk bir sey bence.. hatta bu konuda nette cok arastirma yapip artik markette sirami alanlara saygili sekilde uyariyorum. Eskiden onu da yapamiyordum. Netten arastirin bu konuyu ve kitaplari var epey okuyun.. G GrapeLady Biz büyüdük ve kirlendi dünya... Üyelik

Merhaba kızlar.26 yaşındayım. 19 yaşımdan beri yalnız yaşıyordum ailemle aynı şehirdeyiz ama ben ailevi sorunlardan dolayı ayrı eve çıktım. Annemle hep görüştüm babamla bazen görüşürdük. 13 ay önce evlendim. Özel sektörde satış pazarlama işinde çalışıyorum. Once biraz kendimi anlatmak istedim. Benim gerçekten artık dert olarak gördüğüm bir sorunum var. Çok çekingenim. Her konuda. Hakkımı arayamıyorum. Insanlardan çekiniyorum. Güzel bi şey yaptığımda övüldüğümde çok utaniyorum. Kı çok çalışkanımdır ççevreden de çok sık duyarım. En basitinden market sırasında birisi önüme geçse gerçekten çok kızıyorum içimden ama ağzımı açıp bir şey diyemiyorum sanki bi kavga çıkacakmış gibi yüreğim ağzıma geliyor. Ailevi hayatta bu kadar çekingen değilim. Hatta eşime karşı çok sıcakkanlı ve samimiyim istediğim her şeyi dile getiriyorum. Artık bunun bi hastalık olduğunu düşünmeye başladım. Ya da bir travma mı acaba. Küçükken çok dayak yerdim ailemden, insanlar içinde ağzımı açamazdım buyuklerin lafina karışmamak için. Acaba bunlardan mı diyorum. Nasıl bi yol izlemeliyim eğer böyleyse? Gerçekten benim gibi olan birileri var mı? Nasıl aştınız? Hayat bazında çok olgun bi bireyim buna eminim ama psikoloji olarak kendimi 26 değil de 6 yaşında gibi hissediyorum.

ben de böyleydim. sindirilmiş bir çocuk olmaktan kaynaklandığını düşünüyorum. Bir iki kez annemden dayak yemişliğim de var travmatikti benim için hala unutamam. Boşanmış bir ailenin çocuğuyum, babamdan da fiziksel olmasa da manevi şiddet gördüm. Okudum ettim, kendimi çok geliştirdim, önemli pozisyonlarda bulundum ama mesela yaşı benden büyük insanlara karşı hala çekingenim, hala eleştirileceğim diye ödüm kopuyor. Müdürümle çok basit bir konuda konuşmam gerekse bile anlamsız geriliyorum ama sonra geçiyor. Yıllar içinde bu panik anının kısa sürmesi dışında pek bir problemim kalmadı. Ben herhangi bir yardım almadım ama bol bol okudum. Faydasını gördüm.

Evett o kadar yoruyor ki anlatamam. O özgürlüğü tatmaya çok ihtiyacım var. Çünkü bu şekilde çok boş hissediyorum kendimi. Aslinda geçmiş senelerde bi kaç kez hayır demeyi denemiştim özellikle kendi ailemde. Babam bu konuda daha çok etkiliyor beni. Çünkü bana kusebiliyor, arkasını dönüp tavır yapabiliyor. Ve bu yaşımda evli olmama rağmen. Neyse O konuyu da halledeceğim. Şu kayışı kopartma konusunda iyi cesaret aldım sizden ve diğer destekleyen arkadaşlardan

Bu benim... Amirim aradığında elim ayağım birbirine dolanıyor, ya dediğini anlamazsam, ya bişey derse, ya beceremezsem! Ses çıkaramam, hakkımı arayamam, gerilsek biraz kalbim deli gibi çarpmaya başlar, dizlerimin bağı çözülür. Nasıl aşıcam bilmiyorum. Hayatımı çok etkiliyor.

Ben de ailevi travmaların sebep olduğunu düşünüyorum. Yardim almaktan ziyade ben de kendi kendimi çözme peşindeyim aslında. Galiba biraz daha kendimize öncelik tanımalıyız...

Bir gün bi kitabın hayatıma etki edeceğini hissediyordum, belki de zamanı gelmiştir. Iş çıkışı soluğu kitapçıda alacağım. Çok teşekkür ederim

Yaa mesajı okurken çok rahatladım neden bilmiyorum. Çok haklısınız. Evet her şeye tamam diyorum ve istemediğim sonuçlar doğurabiliyor bazen bu evet ve tamamlar. Ya şuan beni çok gaza getirdiniz cevap verebileceğim bi kaos ortamı oluşsun istiyorum çok yaşayın emi

O evet ve tamamlar sizi yorar sadece. Sizi gerçekten seven insanlar hayır dediniz diye sizden uzaklaşmaz, kızmaz, küsmez. Sevmeyenlerin de hayatınızda işi olmasın zaten. Benim farkında olmadan kopardigim o kayışı koparın. Asıl özgürlük onu kopardiktan sonrasında.

Kendinizi geri plana atmayın. Kendi istek ve düşünceleriniz doğrultusunda hareket edin. Yapmak istemediğiniz hiçbir şeyi yapmayın. Yani kısaca, içime atıp dert olacağına dışıma vurup mert olurum deyin valla hiçte birşey olmuyor.

Hemen bakıyorum, psikolojik destek yerine kendi kendime halletmek istiyorum, yapabilecek gücüm var biliyorum sadece biraz cesaret takviyesine ihtiyacım var sanırım

Evet, bir yerden başlamam lazım. Çünkü vermediğim her cevap sonra benim içimi yiyip bitiriyor neden ağzını açamıyorsun salak diye kızıyorum kendime..

Kesinlikle