Çocuğum 7aylık şu anda işyerindeyim, uykusuzluk ve yorgunluk had sayfada ama mecburen saat16ya kadar burduayım. Eve gidincede dinlenmek yok, bakıcıyı pöhpöhlemek, çocuğu emzirmek, sofra kurup toplamak, yarının yemeğini ayarlamak, vs. vs... gece yarımı bulucuk yatışım, gece bebek en az 4kere uyanıp emmek istiycek ben sabah yini 06:30da uyanıcam... karar senin A

çalışmalısın mutlaka yani bir gün çocuğun elbet büyüyecek sen de kaçırdığın şansına yanarsın o zaman da ya çocuğun banane bırakmasaydın işini deseydi bak mesaini de düzenleyebiliyormuşsun ne güzel..

sana canı gönülden katılıyorum arkadaşım... ben çalışan bilinçli bir annenin çalışmayan evde oturan ama çocuğuyla sadece zaman geçiren bir anneden daha faydalı olacağını düşünüyorum... ve bence çalışan annelerin çocukları daha bağımsız olup hayata daha iyi hazırlanıyorlar... kadının hayattaki tek görevi çocukları kocası ve evi olmamalı diye düşünüyorum... ve ben çocuğuma örnek olmak adına sonuna kadar çalışmaktan yanayım, kendime güveniyorum hem çalışıp hem layığıyla çocuğuma bakabilirim bence de çalışmalısın

Bir annenin ne olursa olsun en az 3 yaşına kadar çocuğunun yanında olmasından yanayım O anlar bir daha geri gelmeyecek ve çocuğun gelişimi kişiliği içinde bu gerekli.

bence karar vermek icin erken. kendimden biliyorum cünkü. ben hic ama hic anac biri degildim cocuklari falanda öyle cok sevmezdim ruhum daralirdi kipir kipir. amaaaaaaaaa kendi cocugum olana kadar. hamileyken ben evde yapamam diyodum. bebegin 6 aylik olmasini beklemeden okula dönerim diyodum. cocuk bambaska biseymis onu anladim kizim gelince dünyam degisti. ne kadar bos yasamisim onu anladim. simdi Allaha hergün sükrediyorum maddi acidan calismak zorunda olmadigim icin. kizimla heran beraber olabildigim icin. o benim herseyim. onun icin kariyerimi bile bi cirpida silebilirim. kisacasi kendini sartlandirma. bekle ve gör. bu arada herkes benim gibi olacak diye biseyde yok. calisan anneler cocugunu daha az seviyo diyede bise yok ama yapi meselesi. ben birakamazdim sahsen... S sebul43

ben bebek aşkıyla yanıp tutuşan ama eli hala boş kalan bir kadın olarak, büyün bu duygusallığımla yazacağım.. eğer rabbim bana da birgün anne olmayı nasip ederse hep kendim bakmayı düşündüm, hala da bunu düşünüyorum. çalışan ve anne olan çok arkadaşımdan gördüğüm kadarıyla hepsi çocuklarının yanında kalmayı tercih ettikleri halde madden buna zorunlu olduğu için çalışıyor. karar tabi ki sizin, ama ben bebeğimle kalırdım... benden olan bir parçaya kendim yön vermek ve kendim eğitmek için.. bernysita

arkadaşlar güzel yorumlarınız için hepinize çok ama çok teşekkür ederim. adeta beynimin içindeki farklı kadınlar konuşuoyr gibi hissettim. tüm yazdıklarınız benim için çok değerli. yazılanları tekrar tekrar okuyup en doğru kararı vermeye çalışacağım. bu arada ağrılarım arttı, dua edin her an doğuma gidebilirim...

sana bi çocuk gözüyle söyliyimmi.. bn doğduğumda annem çalışıyodu ve kardeşim olana kdr yani bn 8 yaşına gelene kdr da çalıştı.. bn kreşte büyüdüm.. en özel ve en güzel anlarımda en sevdiğim kişi yanımda olması gerekirken hep başkaları vardı.. öğretmenler ve daha sonra bakıcı, anane, babanne vs. ya bi anne canından bi parça dünyaya getirmiş ve büyürken her dksında onun yanında olması gerekirken nasıl çalışmayı tercih eder anlayamıyorum.. yanlış anlamayın sitemim aslında anneme sizin kararınızda kendinize.. bn yaşıt ark. larıma bkrdm anneleri hep yanlarında günün en güzel vaktlerinde.. bnde çok istedim annemi yanımda ama en tatlı zmnımda annem bnm değil başkalarının yanındaydı ve onu sadece akşamları görebiliyodum.. oda ztn erkn yatan bi çocuktum.. ilkokula başladım milletin annesi beslenmesini hazırlayıp okula gönderirdi.. öperlerdi okula giderken bn bakıcıyı mı öpcektim.. eve gelirdim daha 1. snfta kndm çalışırdım sınavlarıma.. neyse kısacası o günleri htrlayınca içimde kocamaaaaan bi ukte var.. hala içim ezilir düşününce.. bebeğinizin anne kokusuna ve şefkatine ihtiyacı olduğu en güzel zamanlarında yanında olun.. belki siz 2. 3. çocuk yapar tekrar aynı duyguları tadarsınız ama o çocuk büyüdükten sonra tekrar bebekliğine dönemez.. anne kucağında büyüsün anne kokusuyla.. annelik bu ya annelik.. tarifi olmayan bişey.. bırakın o pozisyonu başkaları alsın bırakın başkaları müdür olsun.. sizi evde anne hasretiyle bekleyen minik bir kalp bırakmayın.. acıtasyon gibi mi geldi bilmiyorum ama bn yaşayan biri olrak size tavsiyemi sundum.. bi çocuk için anne kokusu çok önemli gündüzleri ona sarılıp öğlen uykuları ve oyunları fln filan.. bu zmnlar bidaha ele geçmiyoki bebeğinizin tadını çıkarın

eğer çalışırsan çocugunu emanet edebileceğin güvenilir biri varmı? eyay eylül mucizen

arkadaşım bende hamile ve çalışan bi anneyim. Benimde doğumdan sonra 6 aylık bi iznim var ve daha sonrasında çalışıcam. Bence sende çalışmalısın terfi etsende etmesende ilk ve tek çalışan anneler biz değiliz ki ilk kelimesini ilk gülüşünü nie sen duymayasın çalışacaksın die kendini suçlu hissetme. Sen sonuçta okumuş kariyeri olan bi insansın büyüdüğünde çocuğun seninle gurur duyucaktır eminim.

bence bebeğin olduktan sonra karar vermelisin bende senin gibi düşünüyordum kendi m bakacam bir yıl ücretsiz iznimi kullanacam ondan sonrada kreşe verecem diyordum ama bebişim oldu beş ay yıllık izindi rapordu idare ettim sonra ücretsiz izin aldım ama çok sıkıldım evde oluncada tamamen onunla ilgilemiyorsun ki yemek yapıyorsun temizlik yapıyorsun evde olunca temizlik işi hiç bitmiyor sanki herşey gözüne batıyor çalışırken nasıl olsa çalışıyorum diye pek önemsemiyorsun heralde tabi yardımcı falanda tutamıyorsun temizlik için çalışmıyorum ben yapıyım diye bunun için çocuğunada çok vakit ayıramadım kendi adıma konuşayım bir ay sonra sıkıldım evde durmaktan çünkü arkadaşlarımda hep çalıştığı için kimseyle görüşemiyordum memleketim den ayrı kimse yok bir ay sonra güvenilir bir bakıcı bulup işe başladım benim hikayem bu doğum yapınca daha netleşir biraz evde kalınca çalışan insan sıkılmaya başlıyor zaten tabi en iyi sini yine sen kendin bilirsin. . push ;

insan hamılelık dönemınde ve doğumdan hemen sonra bebeğine karşı olan hıslerın yoğunluğundan dolayı ne olursa olsun işi bırakmayı, bebeğinin güzel gunlerını ve onun yanından hıç ayrılmamayı düşünüyor... bu çok normal ve guzel bi şey ama şuda varkı hayatın bı gerçeği bı anne bı kadın nekadar zengın olsa bıle her zaman çalışmlı... bebeğin doğacak 6 aylık olacak sen işe başlayacaksın ilk zamanlar helede ilk gun kabus gıbı geçecek ama zamanla buna alışacaksın iyiki devam etmişim diyeceksin... ayrıca bebeğinin yürüdüğünü gülüşünü falanda neden göremeyesınkı çokta guzel göreceksın... N nurcan3368

Çocuğuyla daha iyi ilgilenmek için işini bırakan bir kadın tembelliğe kılıf mılıf uydurmaz. Evlat için insan canını bile vermeyi göze alıyor da işini bırakmış ya da ara vermiş çok mu? iti kopuğu sapığı pedofili bol bir ülkede yaşıyoruz haberlerde nelere şahit oluyoruz. Bunların etkisinde kalarak işini bırakan kariyerine ara veren çok anne var. Zaten çocuk için tepilen fırsata da ah vah edilmemeli. Ama çalışır mutludur çocuğunu ihmal ettiği düşüncesi yoktur içi rahattır bunu tercih eder. Aslında tamamen nasıl hissettiğinizle alakalı bir durum... Bu konu da keskin ayrımlar yapılmamalı, herkesin şartları gerekçeleri farklıdır, kendine göre haklıdır. Annesi çalıştığı için büyüdüğünde memnun olmayan da var, annesi çalıştığı için memnun olan da var. Çalışıp çocuğuyla kaliteli vakit geçiren de var. Çalıştığından ötürü çocuğuna vakit ayıramayan da var. Var oğlu var. Bunlara örnekler de çoktur. Konuyu açan arkadaşım kariyerin için iyi bir fırsat gibi görünüyor, önünde 6 ay gibi bir zaman dilimin var, iyice düşünüp karar verirsin. İşinin yoğunluğu çok önemli, Çocuğunu emanet edebileceğin annen yada k. valide şansın olsaydı senin yerinde olsam gözüm kapalı atlardım. Ama bakıcı fikri bana da cazip gelmiyor. Mesela 0-3 yaşa bakım hizmeti veren MEB e bağlı, iyi bir kreş bulursan, bakıcıdan daha iyi gibi geliyor bana. O zamana gelince çocuğunun durumuna bakarak, kendi annelik dürtülerinle iyi bir karara varırsın. Hakkında hayırlı olsun. F fffiliz cennet

bebeğimi merak eden arkadaşlar olmuş, henüz doğum yapmadım. annem geldiği için yazamıyorum buraya. vakit olmuyo. bu arada özelden atılan mesajlara cevap veremıyorum 100 mesaj atmadığım için. arkadaşlara duyrulur:)

abartmışsınız bence bıraz 6 ay bebeginize alışmanız ve her seyi rütin bır düzene oturtmanız ıcın yeterlı bır zaman bence 6 aydan sonra sureklı calısan bı bayan ıcın evde oturmanın cok zevk verıcı bır sey oldugunu düşünmuyorum açıkcası bebek nasılsa buyur güldüğünü konustugunu yurudugunu nasılsa görürsünüz ama bu iş fırsatı her zaman elınıze gecmez bence A

bende çok kararsız kalmıştım doğumdan sonra, baya bi mücadele ettim kendimel ama dediğin gibi ben de pek evcimen değilim, tekrar başladım işe. avantajların oldukça fazla, mesai saatlerin v. s. bebeğine bakacak güvenilir birini bulrsan çalış derim.

esas büyük sorun da bu zaten... annem yahut kayınvalidemle aynı şehirde olsam hiç düşünmez çalışayım derdim. fakat henüz bir bakıcımız yok. güvenilir birini de bulur muyum hiç bilmiyorum kristinnn

merhaba arkadaşlar; yorumlarınız benim için gerçekten çok önemli, çünkü şu an çok kararsızım ve fazla zamanım da yok... ben 39 haftalık hamileyim doğal olarak doğum iznine ayrıldım. Rabbim hayırlıca bebeğimi kucağıma almayı nasip ederse bebeğim 6 aylık oluncaya kadar çalışmayacağım inşallah. sonrasına gelince... işte sorun da burada başlıyor. ben esasında sonrasında çalışmayı düşünmüyordum. yani planım doğumla birlikte işi bırakmaktı. hatta ortalarda ahkam kesip başkası büyütsün diye mi çocuk doğuruyorum kendim bakarım evelallah diyerek geziyordum. fakat izne ayrılmadan önce önemli bir gelişme oldu. müdürümün de işten ayrılacağını öğrendim. bana işi bırakıp bırakmayacağımı sordu ve kendisinin en fazla bir yıl dahda çalışaağını sonrasında ise kesinlikle işi bırakacağını söyledi. anlayacağınız terfi edeceğim. şimdi diyeceksiniz ki terfi için çocuğuna bakmaktan mı vazgeçiyorsun? durum şöyle ki yıllardır emek verdiğim işte hayal ettiğim bir konumda olmak beni kararsız bıraktı açıkçası. çünkü ben çalışmaya ara versem dahi 2-3 yıl sonra yeniden başlamayı planlıyordum zaten. fakat şimdi ara verirsem tekrar döndüğümde başa sarmam gerekecek. yani bana teklif edilen konum dolmuş olacak. bir de şöyle bir durum var ki eğer bu teklifi kabul eder ve çalışmaya ara vermezsem müdür olduktan sonra mesailerim esnek olacak. yani çocuğuma bi 7-8 ay bakıcı bakacak ve ben sabah 9 akşam 6 ondan ayrı kalacağım fakat terfi ettikten sonra işe 11de gidip 4te çıkmak gibi de bir lüksüm olacak. yani mesaimi ben belirleyeceğim. ayrıca şunu da belirteyim ki maddi olarak bu işe ihtiyacım yok fakat fıtraten çok evcimen değilim:) şimdi sorum şu; sizce ne olursa olsun işe ara verip çocuğumla birlikte mi olmalıyım ki onun ilk yürüyüşünü, ilk kelimesini duymak her şeyden güzeldir eminim. yoksa bir kaç ay çocuğumu az görmeyi göze alıp terfiyi mi seçmeliyim? cevaplarınızı bekliyorum. şimdiden teşekkürler... T tenniterenne