Sen 10 dk da dogurdun. Derhal terket burayi

Kesinlikle öyle maalesef ki, bu huylar asla bitmiyor. Ayrıca rica ederim size yardımım dokunduysa ne mutlu. Kendinize zaman tanıyın ayrıca, bebeği direkt size ait hissedememek gibi durumlar yaşamak normal. Doğum sonrası depresyon diye bi rahatsızlık mevcut mesela, onu araştırın. Yalnız olmadığınızı bilmek iyi gelir. İnanın zamanla hepsi geçecek, annelik duygusunu da evladınızı da hissedeceksiniz, yardım almaktan da asla çekinmeyin. Psikologa gitmek ayıp değil, el alem ne derse desin. Benden tavsiye instagram veya tiktoktan anne olmus kisilerin komik videolarını ya d ahayatlarındna çektiği kesitleri izleyebilirsiniz, buna ek komedi filmleri gibi şeylere yönelmenizi öneririm. Bu bir süreç ve geçecek, emin olun. Şimdiden size mutlu bi yuva ve cocuğunuza hayırlı bi ömür diliyorum

Sizinle aynı şeyleri yaşadım. Ekstra olarak doğuramadım ve tüm bunların üzerine bir de sezaryen oldum. İki doğum yönteminin de en kötü yanlarını çektim. Sonuç olarak ben de bir süre bebeğime bağlanamadım. Sanki o bebek başkasınınmış gibi geliyordu. Hiç emziresim ilgilenesim yoktu. Bu zamanlarımda eşim ve annem destek oldu. Zaten 1 aya kalmadan nihayet manyak anne olabilmiştim Bu konuda asla kendinizi suçlamayın. Hisleriniz o kadar normal ki.

Ben ilk dogumumdan once kursa gittim.. nefes tekniklerini filn ogrendim birde mental olarak hazirlaniyorsun o sekilde... sonrakilerde gitmedim aslinda yogaya filan gitmek istedim ama Vaktim olmadi.. yani biz genel olarak toplumca dogum yapmayi bagirmak zannediyoruz. Halbuki bagirinca enerjin kalmiyor. Ben herseyi bilip 2 dogum yapmis olmama ragmen buyuk kizimda bagirmaya baslamisim istem disi.. sonra dusunuyorum o an.. bagirmanin bana faydasi yok enerjini kaybetme diye.. ama bunu ilk dogum yapan insan akil edemez. Zaten kafasina gore kesip bicemez dr. Yani insan bi kendini hazirlar lap diye igne sokulup haberin yokken cart diye kesilmeyi kimse istemez. Sirf cafcafli olsun diye ya da parasi iyi diye tip okursa insanlar sasirmamak gerek bir yerde.. Ataturkun emanet edilmek istedigi kesinlikle bu dr lar degil.

Keşke herkes gerçekleri paylassa ya da doğruları söylese. Keşke gitseydim gebe okuluna çok pişmanım dogadostupanda

Her bir satır tane tane okudum, üstüne düşündüm... benim doğumum da benzer şekilde oldu. Sıfır savcıyla gittim, bana verilen gün ve saatte tamamen suni savcıyla 4 saatte doğurdum. Bebek iri olduğu ve günü dolduğu, ben de sonuna kadar normal doğum istediğim için senide karar kaldık. Evet, sizdeki gibi 2 defa çubuk sokup idrar boşalttılar, suyum gelmedi yine onlar çubuk sokup patlattılar. Lavman yapıldı. Alttan muayene sık sık. Ve dayanılmaz sancılar. Beni öldürün ya da epidural yapın demelerimm... olmaz, bebek kanala girdi demeleri... nasıl başaracağım yook yok ven yapamayacağım, ya bebek ölecek ya ben öleceğim... diye düşüncelerim... sonrasında son ikinmalarda ebenin üstüme çıkıp var gücüyle abanmasi, bebeğin çıkışı... evet, sizdeki gibi bebeği bana tuttuklarında hala içimde bir şeyin olduğunu hissetmem... millet ağlıyor, öpüp kokluyor bebeği ilk verdiklerinde ben hala inanamıyorum ve çok acı hissediyorum. Sonrasında 30 dakika kadar kesik yerin dikisi, dikisin tutmaması ve tekrar dikilmem... üstünden 5 yıl geçti, doğum anını asla unutmadım ama tramvaya da sokmadim. Yine olsa yine normal yaparım çünkü sonrası büyük rahatlık, göbek kalmadı çok hızlı kilo verdim, eve geçtim tüm işimi yaptım. Bakıma muhtaç asla olmadım. Ve doğumdan önce yıllardır çektiğim bağırsak sorunum vardı, son buldu... üstelik bebeğim 4 kg 300 gr doğdu. Sizin de başınıza gelen benzer şeyler, çok da abartmamak lazim... adı üstünde normal doğum kim demiş ki çok kolay olacak diye... 30 saat sancı çekip sonrasında suni desteği alan arkadaşım var, daha mı iyi yani... güçten takarken düşüyorsun, ac susuz onca saat.. niye? İlla suni almayacağım diye... bana doktorun işine karışmak gibi geliyor... Ben suni aldığım için hiç pişman değilim... dedim ya yine olsa yine normal ve dr suni verelim dese tamam derim.

Ben Herkes aynı olmuyor kimi çok kolay doğum yapar kimi zor. Bunu kıyaslamak doru değil bir kere.

Sizin yaşadığınızın kat be kat fazlasını 12 sene önce yaşadım ilk kızımda ne olacağını bilmeden gittim ve 16 saat boyunca beni hastaneden çıkarmadılar hemde yattığım yerden hiç kaldırmadılar o şekilde sancı çektirdiler hem sürekli muayene yapıyorlardı hemde azarlıyorlardı bağırıyorum diye o gün öldüm ama ölmedim gibi birşey oldu ve zorla doğum yaptırdılar bana kızım doğuduğunda mosmordu ve hastane dosyamızda zor doğum yazıyor çok sağlık sıkıntıları çektik kızımla halada kadındoğuma gidip gidip gelirim yıllardır doktorların söylediği epizyotomi bile değil yaptıkları karnıyarık gibi yırtılmış her yanım ve 20 dikişim vardı rahim ağzın çok parçalanmış dedi doktor ve şuan hem vajina içinde fıtık gibi bir durumum var hemde basur kaldı aşırı ıkınmaktan ben hayatım boyunca böyle bir işkence yaşamadım ve 1 sene deli gibi gezdim ortalarda psikolojim bozuldu benim, 2 çocuğum daha var ama onları sezaryen ile doğum yaptım aynı şeyleri bir daha yaşarsam sonum ruh sağlığı hastanesi olurdu heralde herkesin psikolojisi ve bünyesi aynı değil kızkardeşimm aşırı kolay bir doğum yaptı mesela yine olsa yine normal yaparım diyor ben asla diyorum size de çok geçmiş olsun sizi o kadar iyi anlıyorum ki yalnız değilsiniz

3tane bebeğim var 3ude normal doğum. Yaşadıklarını okurken tebessümle okudum o yoldan geçmiş biri olarak. Çok haklısın çünkü. Bende sırf tek olmasın diye iki tane olsun dedm yaptık snra 3. y supriz hamile kaldm tam 7 ay ağladım kimseyle görüşmek istemedim kimseyle hamilelik konuşmak istemedim sırf doğum korkusu ve tabiki bakması falan :) smdi 6 aylık oldu çok şükür büyüyor. İlk doğumda malesef bebeğin ilerlemesi uzun surmemesi için suni veriyorlar bende aldm. Bende 3unu devlette doğurdum hastaneden doktorlardan çalışanlardan coook memnun kaldım çok yardımcı oldular ama tabiki normal doğum adı üstünde bütün herşeyi sen yapıyorsun aslında :) sıkma canını sakın kimseylede konuşma bence bu süreci. Kimisinin kolay olmuştur sana abartiyorsun der canını sıkar kimisi senle yarışır benm daha zordu der

Ben hala anne gibi hissetmiyorum. Bazen çiş bazen kaka temizleyici, bazen meme uyutma aracıyım. Annelik oyle birsey ki o hastayken gulebiliyor musun? O yemediginde üzülüyor musun? O sana sarilinca kalbin eriyor mu? Ve herseyden onemlisi senin kucagin ona sicak yuva mi? Gerisini sorgulama bile. Ben icindeki çocuğu da yavrusuyla büyütmeye çalışan bir anneyim de kendine. Hele bir büyüsün annem diye boynuna atlasin bak o hisler nasil yukleniyor bir bir.

cok tesekkurler bende gerçek bir travma birakti doktorlara gidemiyorum

Yasadiklarinizi basa sarıp sarip kendinizi dinlemeyin. Zor bir dogum hikayem vardi bebegime sarildim surekli ten temasi yaptik. Hatta dogumdan sonra yanimda bebegi gorunce bu kimin bebegi aceba demistim korkudan yorgunluktan hem sen en azindan hikayen normal. baslayip normal bitirmissin cogu kisi ben gibi bide sezeryana aliniyor o kadar sancidan sonra Önceki

Gerçekten çok korkutucu. Bebeğimin sağlığından endişe ettiğim günlerde bunlardan da korkmamayı öğrendim. Onların sağlığı her şeye değiyor. Ama olmaması gereken şeyleri yaşamanız da tabi ki rezalet. Her şeye katlanırız diye neden gerekli gereksiz acı çekelim. Çok geçmiş olsun. Umarım hepsini unutturacak bir doğum tecrübesi yaşarsınız yeniden gebelik düşünürseniz.

İlkinde suyum gelmiş, doğum başlamıştı. Aradan 12 saat geçmesine rağmen açılma olmayınca sezeryan oldum. 2. De de gün aldık. Bizim günümüzden 1 gün önce sıpam gelmeye karar verdi. Sancıların akabinde sezeryan oldum. Kendimi kıyaslamak için demiyorum ama tüm anne adaylarına fikir olsun. Sancı başlayınca normal doğuracaksın diye bişey yok.

ben herşeyi bilsem de o sancı o kadar korkutucuydu ki bana izinsiz bilgi vermeden dokunmalarına hazmım yoktu. istemeden bana o sancıyı verdiler başıma gelen herşeyden de onları sorumlu tuttum bana dokunmalarını bile istemiyordum yine zarar verecekler diye. Yaptıkları işlemler can acıtmasa da psikoloji bozuyordu. İki ya da üç kişi muayene etmedi beni. Stajyer etti hasta bakıcı etti ebe etti doktor etti bide hemşire etti sık sık gelip gidip yokluyorlardı. Her neyse Yorumlara detaylıca yazdım zaten. Sizin güçlü olmanıza sevindim ben güçlü olamadım sonundaoldu Nirvana Anneler

Ben genetik kan mutasyonundan dolayı genel anestezi ile sezaryen doğum yaptım üniversite hastanesinde. Ameliyata alırken her an bilgi verdiler. "Şimdi ilacı vereceğim, Batikon dökeceğiz soğuk gelebilir", "sonda takacağız, gerilme" gibisinden her anı söylediler bana. Hepsi aşırı sakindi, o yüzden ben de sakindim. Sonra uyumuşum zaten. Yoğun bakımda uyandım hemşire hemen yanıma geldi saçımı sevdi, üstümü örttü. Kendi çocuğu gibi ilgilendi benimle her an. Allah hepsinden razı olsun, ayaklarına taş değmesin. Ben normal doğum yapacağımı sandığım için baya bilgi edinmiştim, ama genel anestezili sezaryen hakkında pek bir bilgim yoktu son hafta öğrendim, yine de hiç korkutmadılar beni. Her doğum hikayesi okuduğumda aklıma gelirler tekrar tekrar dua ederim her birine. Demem o ki, hastane seçimi çok önemli, önceden bilgi edinmek çok önemli. Çok çok geçmiş olsun. Doğum gibi önemli bir olayı bu şekilde yaşamanız büyük talihsizlik olmuş. Aslında standart şeyleri yapmışlar ama bilginiz olmadığı için korku yaşamışsınız gibi duruyor. Keşke biraz daha empatik yaklaşsalardı. Psikolojik destek almanızı tavsiye ederim. Bir de unutuluyor galiba bu acılar çünkü kuzenimin doğumu çok feci geçti, asla ikinci olmaz diyordu. İkinci çocuğu da doğurdu birkaç yıl sonra.

Malesef bizim ulkemizde dogumlar ozelde olsa boyle kafalarina gore yapiyolar. Ama sizde biraz arastirabilirdiniz hicbisey bilmiyormussunuz internette hersey var dogum surecleri ikinma teknikleri dokoruda onceden konusup yonlendirebilirdiniz ayrica kucuk yasta cocuk sahibi olduysani bununda etkisi vardir paikolojik destek alin anne bebek arasindaki bag zamanla olusacaktir

burada yanlışsınız ama. doğum anında sezaryen istemeyen kadın yok ki. ben de kendimi yerlere attım beni bayıltın, sezaryen istiyorum diye. doktorum da dedi, çatala çıkıp sezaryen istemeyen yok diye. yani orada sizi dinleyecek değillerdi hayati tehlikesi olan bir şey olmadığı için. açılmanız tamam, sancılarınız tamam, e bebek de sağlıklı doğmuş. orada doktor siz istiyorsanız diye sezaryene almasını beklemeniz ütopik. özel doktorları da sizin emir eriniz değil ki. orada doğum şekline o an doktor karar verir, siz değil.

Okurken çok kötü oldum çok üzüldüm adınıza gerçekten. Sanki ben yaşadım. Çok kötü bir doğum geçirmişsiniz geçmiş olsun. Yaşadıklarınızı küçümsemeyin. Travmanızın, bebeğiniz dahil tüm duygusal ilişkilerinize etki etmesi çok normal lütfen kendinizi suçlu görmeyin. Ama zaten siz hiç ben bebeğimi görür görmez anne oldum diyenlere takılmayın, çünkü bilimsel araştırmalar anneliğin bebekle zaman geçirdikçe hissedildiğini söylüyor. Lütfen bebeğinize kendiniz bakın zamanla acaba yeterince sevmiyor muyum düşünceleriniz uçup gidecek. Birbirinizi çok seveceksiniz. Siz çok güçlü bir kadın ve endişelerinizden anladığım kadarıyla çok iyi bir annesiniz. Bebeğiniz sağlıkla büyüsün.

Canlı kanlı çektim hiç bir uygulama yapmadılar malesef dogadostupanda

Ben adet sancısı gibi bir sancıyla gittim gecenin 3 ünde. Öyle saçma bir ağrıydı ki doğumın başlamış olduğu, düzenli sancı olabileceği aklıma bile gelmedi. Bir sorun var diye gittim ve 3 cm açılmam varmış. Doktora haber verdik. 7de geldiğinde açılmam 7 cm olmuştu ama benim sancılar tavan. Eşime saydırıyorum, alın artık bunu diye diretiyorum. Sonra doktor bakto dayanamıyorum suni sancı ile devam etti, suyumu da patlattı. Doğumhanede nefesimi bir türlü düzenleyemedim, ıkınamadım çok paniktim, oksijen maskesiyle doğurmaya çalışıyordum. Saat 11 gibi de doğum bitmişti. Doğum sonrası plasentayı çıkaracağız dediğinde bir de onu mu doğuracağım diye bayağı ağlamıştım Kesiler, dikişler... Benim de fena geçmiş ama doğum sonrası çok daha kötü olduğu için bunları unutmuşum...

12 sene geçmesine rağmen hala etkisi var sizde de belli ki. Benim bir sene oldu hemen unutmam mümkün değil. Çok şükür ki benim yirtiklarim ve sağlık problemimiz olmadı. Bana sadece girdiğim şok zarar verdi hayatımda ilk defa şoka girdim tarif edemedim kimseye de bu duyguyu zaten. Yaşayan anlayabilir. Sancıdan şoka girdim elimde olmadan. Geçmiş olsun yerinizde olsaydım o acının üstüne bir de sağlık sorunu yaşasaydım daha büyük bir travma yaşıyor olabilirdim. Siz bu olaydan sonra çocuğunuza karşı hisleriniz nasıl oldu annelik duygus ne zaman geldi? M

Siz bence terapi alın gerçekten başa çıkmakta çok güçlük çekmişsiniz.

Bende konu açıp bizzat tecrübe ettim, buradaki hanımar eleştirmeyi baya seviyor. Ayrıca illa eleştiriye açık oacaksınız diyr bi durum yok, şuan hassas bi haldesinşz, insanlar size nazik olmalı.

Bence de siz başka çocuk düşünmeyin. ömür boyu sürecek ağır bir sorumluluk alıyorsunuz ve birkaç saatlik hastane macerasına katlanamıyorsunuz daha. millet neler neler yaşıyor, ne kadar nazlısınız. geçti gitti işte. abartmayin. bir dahaki doğuma 9 ay hamilelik desen en az 1 sene var. o zaman kadar tekrar birkaç saatlik acıya dayanacak seviyeye gelirsiniz merak etmeyin. zaten 5 tane doğuracak değilsiniz. millet savaş görüyor, vahşet görüyor, annesinin, babasının havaya uçtuğunu, insanların kollarının bacaklarının koptuğunu, açlıktan kardeşlerinin öldüğüne tanık oluyor, bizim buradakiler aman da suni sancı verdiler diye travmadan travmaya koşuyor. millet de ne edebiyat parçalamış, halden anlayan iyi insan olacağım diye. çok güldüm ya. Son düzenleyen: Moderatör: 2 Ocak 2023

Bende aynen böyleyim cocuguma aşırı bağlıyım o da aynı şekilde bana. Beni görünce sadece bana gelmek istemesi bile ikimizin birbirimize bağlı olduğunu yeterince gösteriyor bana olduğu kadar başkalarına da alışık aslında ama ben çok farkliyim onun için o da benim için öyle ama hamileyken anne hissini dogurdum hala hissedemiyorum. Yabancılaşma geçti ama o his hala gelmedi. Bunu hiç hissetmesem derim ki meltem demek ki annelik hissi diye birşey yok. Ama hamileyken çok yaşadım o hissi doğumdan sonra da gelmeyince içimde eksik kaldı birseyler. Bunun için de destek alsam işe yarar tabi ama aynı durumu yaşayan birinden duymak bana daha iyi gelirdi eminim ki ve iyi geldi de

Siz bence hicbisey yasamamissiniz bu lafları bir kadının başka bir kadına soylemesi gerçekten utanc verici. Benim yengem doğum sonrasi öldü bu hanimefendinin yazdıklarını birebir yaşadı ve vücudu buna dayanamadi. Allah sizi sınamaz umarım. Doğum şekli ne olursa olsun gelişen komplikasyonlar nedeniyle tabiki travmatik bir olaydır. Kiminin kolay gecer unutur gider kiminin de cehenneme döner doğum depresyonuyla sonrasinda gider kendini öldürür. Siz hayatta hicbisey görmemişsiniz. Umarım da allah ailenizi boyle seylerle sinamaz

Siz doğumu kolay mı sanmıştınız. Benimde ilk gebeligimdi ve anne karnında ölmüş kocaman bir bebeği suni sancı ile doğurdum. Beden olarak sizden kat kat acı çektim ama umrumda olmadı yürek acısından. En azından şöyle o kadar acıya rağmen kucağınıza sağ sağlim almışsınız şükür edin saçma sapan şeyleri düşünüp durmayın bence yolunuza bakın. Birde o kadar acıyı çektikten sonra eli boş yüreği boş kalanlar var.

Ya cok duygulandm.. Allah o saglik calisanlarini bildigi gibi yapsin... laflra bak aynen eskilerdeki gibi saapmayi biliyin dogurmayi bilmiyon mi.. yeminle cok kinlendin Allh boylelerinin eline dusurmesin zehri zikkim olsun aldiklari maaslar

Yok ben hala birakmiyorum

29 yaşındayım. 7 aylık doğmuşum annem sabahlara kadar şancı çekmiş sonra suni sşancı ayni sizinki gibi karna bastırma yaşamış. Sonra erken doğum olduğu için kuvezde kalmışım. aradan yıllar geçse de anlatır başkaları gider doğurur gelir benim doğum çok zeo oldu diye. B3n de doğum için son hafta sezaryen döndüm biraz da korkum vardı Sizi de çok etkilemiş belli.. her doğum farklı ama tekrar tekrar hatırlayıp üzülmeyin.. bebeğiniz sağlıklı siz sagliklisiniz dahası ne..

Ay ya canım benim zor bir doğum olmuş o çubuk dediğin şey sondaj benimde canım onda çok acımıştı ya annelik hakkı nasıl büyük demi. Bide benim çocuğumu doğum sonrasi alıp 42 gün kuvezde yatırdılar sadece doğarken gördüm yüzünü bende senin gibi dedim buneymis böyle simsiyahti ama şuan sarışın ve çok tatlı. Seni çok iyi anlıyorum biraz zamana ihtiyacın var

Bizim çalıştığımız bankadan geldiler geçende. Bankacı çocuk diyor ki abla kızım elime doğdu. Nasıl yani dedim. Karısının sancısı tutmuş hastaneye gitmek için 112 çağırmışlar onlar gelene kadar kadın doğum yapmış. Evde... Doğum... Yapmış

ya bu hemşirelerde klasik herhalde o kadar çok kişiden duydum ki "o... kocanın altına nasıl yattın, aç bacaklarını kocana nasıl açtın" gibi gibi laflar. ben doğum yapmadım ama rutin kontrole gittiğimde çatala çıkarken bile sevmediğim için geriliyorum ama benim şansıma hemşireler hep sempatikti doğumda insanın aklı zaten bir dünya olmuşken, yazık böyle laflar duyan kadınlara.

Sapık oluyolar heralde anlamadım. Sanane milletin orasını burasını nasıl açtığından. Bir bebegin dunyaya gelmesine yardimci olmaktan o kadar bunalmışlar ki psikolojileri bozulmuş bence artık. Saģlıklı bir beyinden çıkabilecek cumleler değil bunlar. Yazık küçüçük günahsız yavrular bunların insafında bakımında oluyor bir de. Baksana "anne ve bebegi burda ölsün, bırakın" fln demiş. O yoğun bakımda yatan yavrucaklara da aynı muameleri yapma ihtimalleri çok yüksek.

Millet üst üste doğum yapabiliyor diye ben kendimi neden onlarla bir tutayim. Ben farklı biriyim benim duygularım görüşlerim farklı olabilir biz insanlari hayvandan ayıran özellikte bu zaten. Herkesi bir tutmayın hanımefendi herkes aynı olmak zorunda değil. Suriyeliler her sene çocuk yapıyor diye psikolojisi bozulmuyor anlamina gelmiyor. Korunmuyorlar hamile kalıyorlar ve doğurmak zorunda kalıyorlar hiç suriyelilerle konuştunuz mu kolay olup olmadığını. Göründüğü gibi değildir hiç birşey. Kendi ağızlarından hiç duydunuz mu ki bunları bana söylüyorsunuz. Ben de gelip burda psikolojimi bozduğunu soylemesem kim bilecek. Tekrar hamile kalsam belki de korunmama rağmen dogurmak zorunda kalsam anlatmasam kim bilecek. Hiç kimse. Ben de o herkes gibi gozukucem kıza bak patır patir dogurmus hemde normal doğum yaparak oooo ne kadar kolay dimi. Bana genel laflarla gelmeyin. Yaşayın görün tadın sonra gelip yorumda bulunun anlaştık?

Keşke bana da destek olan insanlar yanımda olabilseydi. Kucağıma vermediler bile çocuğumu belki de ondan bir senedir anne olduğumu hissetmiyorum. Emzirmek için zorla getiriyorlardı yanıma hatta mama bile aldılar çocuk doymuyor bahanesiyle sütümü tamamen kesip kendileri ilgileneceklerdi ama asla izin vermedim. Doğduğundan itibaren 14 gün boyunca yatağa yatırmadilar çocuğu rahat rahat uyusun. Hep kucaklarindaydi iki büklüm. Bir gün değil iki gün değil canimdan can gidiyordu. En sonunda evi terketmistim. Geri geldim tabi salak gibi. Burda da kocam olacak adam sağolsun onların izinden gitti hep. Doğana kadar ben birtaneydim. Doğduktan sonra ailesine bıraktı çocuğumu resmen. Gece ben uyurken yanımdan almaya kalkacak kadar hadsizleştiler. Bunları her gün düşün düşün kafayı yiyorum zaten. Belki de çabuk toparlanacaktim bunlar yüzünden hala toparlanamadim. Neyse çok konuştum ben sakinleşeyim en iyisi

Aynen öyle Bizim ailede böyle annem ablam böyleymiş. O yüzden çok zorlanacağımı düşünmedim. ama kuzenin o kadar zorlandı ki 2. çocukta bile çok zorlamışlar. Kızın resmen kan damarı çıktı yüzünde. 3. çocuğunda direk sezaryen istedi. Bence çok zorlamamak lazım vücudu. Sezaryen da bir seçenek

Onu söylüyorum ya. Şimdi ikinciye hamileymiş eşi. İkisi de çok huzursuz. Kolay tamam da olmadık yerde sancısı tutarsa bu kadının. Allah korusun Konu sahibinin söylediği gibi sanki her şeyi biliyormuşuz gibi davranıyorlar doğum yaparken. Zaten sancı çekiyorsun ne olacağını bilmiyorsun seni bir oraya bir buraya sürüklüyorlar.

Benim de tansiyonuma hiç bakilmadi bu da mı rutin acaba? Gerçekten ilacı atıp gittiler mi ya bu kadar da Kalpsiz olunur mu

Ben ölu dogumda cok istedim sezeryan ama kabul etmediler. tekrar hamile kalirmiyim n istermiyim bilmiyorm ama olsa bile bize birakmiyorlar malesef son anda mecbur kaldiklarinda sezeryan tercih ediyorlar. onceden sezeryandan korkmuyodum ama bu dogumdan sonra amaliyathaneye girme dusuncesi urpertiyor ilerleyen zamanda nas dusunurum bilmiyorum

Eksik ya da yanlış yaptığım birsey yok kendimi hirpalamadan yetebiliyorum. Herkeste gördüğüm anne sıcaklığını kendimde göremiyorum sanki çok soğuk gibiyim. Öpüyorum kokluyorum çok egleniyoruz benimleyken çok mutlu ve huzurlu ama sanki karşımda benim bebeğim yokmuşta kocaman insan varmış gibi geliyor. Herkes ay yavrum bebeğim minigim benim parçam gibi davranirken ben sanki onu minicik göremiyorum benim bebeğim mi gerçekten filan oluyorum böyle. Anlatamıyorum işte yaşayan anlar malesef. MeltemRuya

Suni sanci ile normal doguma girdim, uyusmadigim icin sanciya 8 saat dayanabildim. Sezaryene aldilar. Tutmayan kataterden yine anestezi verdiler, dogal olarak uyusmadim. En son Genel anestezi ile sezaryen oldum. Dogum zaten bence keyif alinan birsey degil. Mahremiyet algisi kayboluyor. Neden epidural taktirmadinjz? Eger uyussaydiniz daha kolay olurdu sizin icin.

Evet ilki çok travmatikti. Bebek yırttı ama hissetmedim 3 dikişim vardı. Çok güzeldi doğumum bütün kadınlara öyle kolay doğum nasip etsin Rabbim inş

Ben normal doğum yapmayı çok istedim ama sezaryen oldum, her şeyde bir hayırlısı vardır şikayetçi değilim. Ama sizin hikayenizi okuyunca gerçekten anneliğin ne kadar kutsal değerli ve zor olduğunu bir kez daha anladım. İşte bu yüzden cennet anaların ayakları altında. Sizi alkışlıyorum cesaretinizden ötürü. İnşallah şimdi kendinizi ana gibi hissediyorsunuzdur Önceki

Kaynana olayını çok iyi anlıyorum kaynanamla yaşayan biri olarak. Bu konu benim derin yaram. Hiç girmiyorum çıkamam

Aslında Türkiye'de bu mesele saçma değil sadece anne adayları biraz vurdumduymaz olabiliyor. Devler ve şehir hastanelerinde inanılmaz güzel, işlevsel, bilgilendirici gebe okulları var ve tamamen ücretsiz. Hatta gebe plates eğitimi var yine ücretsiz verilen. Yalvarıyorlar resmen katılım için, kadın kaç defa aradı beni gel katil diye ve her geceyi arıyorlar. Minnet rica 2 3 kişi anca katılıyor. Ben iki gebeliğimde de katıldım ve çok faydasını gördüm. . push ; minikoglan ❤ Anneler

Amin inşallah sizin konunuzu okumuştum sanırım hastaneden çıktı yazmistiniz allah size bagislasin yavrusunu. Anne olmak çok zor

Valla ben çocuk mocuk yapamam bir kez daha anladım bunu okurken...

Dogumda lavman ve sonda standart uygulamadir, ona birsy diyemiyorum. Ancak suni sancinin epiduralsiz verilmesi tuhafıma gitti birde ozel hastaneye gitmissiniz ustelik. Daha once dedigim gibi dogum zor bir surec, travma yaratmasi normal. Travmayi atlatmanın yolu yasanilanlari kabul etmekten geçiyor. Zor bir dogum olsa da gerceklesti ve bebeginizi saglikla kucaginiza aldiniz. Allah bebeginize ailesiyle beraber sagliklo uzun omurler nasip etsin

Aynı kaderi yaşıyoruz herhalde benim de kızım tek çocuk olarak kalacak. Yapacak birsey yok hayırlısı buymus. Zaten istemiyordum istememe de gerek kalmadı

Kısmetliymişsin işte baby herkes aynı değil cidden

Ay maşallah suphanallah küçücük yaştaki size hayran kaldım. Ne kadar guclusunuz allah yavrularinizi size bagislasin çocuklarınız çok şanslı. Ben neden böyle oldum hiç bilmiyorum neden korktum o kadar heyecanla beklediğim bebeğimden? Keşke geriye donebilsek daha güçlü olabilseydim. Ben hiç düşünmüyorum ikinci bebeği. Eşimle bugün doğum günümde barıştık. Kendi evimizde yaşayacağız inşallah. Aile huzurunu yaşarsam inşallah hersey daha da yoluna girer cocugumla daha iyi ilgilenebilirim.

Yaaa ben hamileyken hiç umursamadim doğumu eninde sonunda gelecek her türlü acıyı cekicem Candan can çıkıyor diye çok salladım. Çok kafam rahattı tabi doğumun gerçekliğiyle karşılaşınca hop noluyoruz bu ne lan dedim herkesin doğumu aynı değilmiş ama konuşmaları okuduysaniz eğer içinizi ferah tutun doktorunuzu güzel seçin tek bir doktora gitmeyin hastaneyi güzel araştırın. Ben 4 5 tane hastane gezdim demek ki azmış daha çok gezmem gerekiyormuş siz mutlaka gezin. Ben almadım salaklık ettim doğum eğitimi alın kesinlikle bir çok konuda bilgi sahibi olursunuz umarım. Inşallah iyi insanlarla karşılaşırsiniz ve cok kolay doğumunuz olur

Inanin böyle şeyler görmedim araştırdığımda da yoktu. Ebe Tülin bulur hanimefendiye bakar mısınız instagramdan. Doğum ekipleri var keşkesiz doğum diye sık sık paylaşır zaten. Doğum videoları da var ve hiç bir müdahale yok sadece sevgi şefkat var gerektiği yerde müdahale var. Bunun için ben de devleti değil özel hastaneyi seçtim ve doktorumla da konuştum şunu istemiyorum bunu istemiyorum diye tabi senin odan senin tercihin dedi bana anlaştık doğumumu orda yaptım ve benimle anlaşan doktor ilgilenmedi. Ebelere hemşirelere istemiyorum desem de ama şöyle böyle diyerek kabul ettirdiler. Doktorla anlaştıktan sonra diğer insanların bana herkese uyguladıkları işlemlerle gelmemeleri gerekiyordu ben boşuna şartlarımı sunmadım. Doktorumun hemsirelere benim sartlarimi söylemesi onların da gorevlerini yapmaları gerekiyor devlet hastanesine gitmedim adı üstünde. Bana stabil yaklasamazlardi. Kullanildim diyorum parayi verdim bitti doktor yok oldu dogadostupanda

Bilmiyordum hasta bakıcı olduğunu. Temizlikci mi onu da bilmiyorum hastaneden çıkacağım gün gelip odamı temizledi. Ve kıyafetleri Ebelerle aynı değildi.

Gerçekten öyle oldu hızlı hızlı beni elden çıkarma pesindelerdi resmen. Ben de öyle istedim evde gecirmek istiyorum dedim sanki kendileri doğuruyor bana fikrim sorulmadı bile direk suni sancı takiyorlardi ben anladım da hayır dedim tabi ısrar sonucu yine hallettiler ama asla bilgi vermek yok. N NauNau Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

işte en cahil cühela insan bile anne olabildiği için annelik hakkında akıl verebileceğini düşünüyor herkes. bu karışmalar da biraz ondan. ben hepsine lafımı söylüyorum valla. ben şu kadar büyüttüm diyene hemen cevabını veriyorum. kim olursa olsun. bir de bizde acı kültürü, çile kültürü var. çok çile çekmeyi güçlü olmakla karıştıyor bizim insanımız. kendine değer vermemeyi güçlülük zannediyor. şimdiki doğumumda ilk 1 ay prenses gibi davranmayı düşünüyorum valla. fazla cefa çekene madalya takıyorlar sanki.

Bana herkes kendini pit diye dogurmus bebeğini sarmış sarmalamis çok güzelmiş gibi anlattığı icin yaşayanın bir tek ben olduğunu

Şimdi okudum o konudaki yorumunuzu hakkımızda hayırlısı

Pıt diye doğurup tırt oluyoruz

Tamamen ağrı eşiği işte o olay. Bir arkadaşım 8 cm ile doktora gidip 2 saat sonra doğurdu tamamen evde yaşamış sakince. Benimde oğlumun kordonu olmasa evde olurdum kesin. Doktor epidural yapayom demişti istemedim sonra doktor iyiki yapmadım demişti Oda bir risk ya çünkü tutmazsa perişan olunuyor.

Keşke benim arkadaşlarım da öyle olsaydı iki arkadaşım da bir kaç ay arayla doğum yaptılar. Biri benden bir ay once yaptı ve suni sancı aldı bir santimken pes etmiş doktoru hemen sezaryene almış. Kendine geldikten sonra görüntülü konuştuk. O kadar aşk doluydu ki gel annem oy filan böyle sezaryenli haliyle bir öpüyor kokluyor. Hamileyken içim cosmustu bende dogursam da emzirsem yavrumu öpüp koklasam anne olsam diye. Doğum yaptım herkes bakıyordu seviyordu ben kalkıp elime bile almadım bana verdiler al emzir diye öyle baktım kaldım hiç his yok sadece vucudumda kasilmanin verdiği ağrı ve hala hayatı sorgulama var "Ben ne yaşadım öyle?". Diğer arkadaşım benden iki ay sonra yaptı ve suni sancıyla 6 saat sancı çekti 6 7 santimi gördü ama çocuğun nabzı yavaşladigi için onca sancinin üstüne sezaryen oldu. Bir hafta bebek Kakasini yapamadığı için Hastanede kaldılar onunla da hastanede görüntulu konuştum ve dedi ki çok bekledim (42 haftalikti gelmemisti hala) kanka bu nasıl birsey çok güzel bu benim yavrum mu diye nasıl sarılıyor bebeğine. Sordum bunları bunları yaşadın mi diye tabi ki yaşadım kanka normal şeyler bunlar dedi Candan can çıkıyor ama herseye bedel dedi. O kadar sakindi ki onca acıya rağmen. Gerçekten hasta olduğumu düşündüm delirdim dedim zamanla alıştım ama hala kimseden görmedim doğumdan sonra böyle birşey yaşayan. En son buraya yaziyim dedim neler neler yazan var benimki hafif kalır burda dedim o yüzden yazdim yoksa burdan da

Teşekkür ederim ama çok aradım ve özel hastanede yaptım Doğumumu. Doktorumu da çok severek. Herşey parayi koparana kadar. Kimse benimle gerçekleri paylasmadigi için zaten bu haldeyim ben. Her anımı şokla ve panikle geçirdim. Tadını çıkaramadım. Onların görmesi de daha fazla bilgili olmasını sağlayacaktır gebe okulunun aslında ne kadar önemli olduğunu ve gitmeleri gerektiğini bileceklerdir diye düşünüyorum. Her yaşanılan bir tecrübe. Benim içimde korkum kaldı ama onlar benim yazdıklarımdan Feyz alırlarsa bence az da olsa kazanan onlar

Bana da en yakinlarim yapti bunu. O lohusa depresyonunu atlatinca aslinda ne buyuk kotuluk yaptiklarini anladim. Hayatinda bir defa bebek emzirmemis insanin bebek emmezse senin anneligin olmaz demesini, sütüm şelale gibi diye bana tavsiye vereni, çocuklarına ucan tekme atanin annelik edebiyatini dinledim. O lohusa kafasiyla nasil baski uyguladilar. Allah islah etsin hepsini.

Ben doğuma girdiğimde çocuğuma kavuşacağımın sevincini duyarken ilerleyen saatlerde bitsin bu azap alın şunu yada beni öldürün moduna girdim ağlamaktan gözlerim şişmiş kapanmıştı, doğumun sabahı eve geldiğimde hissiz bir ölü gibiydim anne olmanın sevinci yoktu üzerimde ve o andan sonra 1 ay boyunca şiddetli depresyon yaşadım her gün ağlıyordum her Allahın günü istisnasız, bebek sanki bana yükmüş gibi geliyordu eski hayatımı istiyordum suçluluk duygusu çok kötüydü sanki bebek gelmişte hayatımızı alt üst etmiş gibi geliyordu bana zaten üzüle üzüle sütümde 1 ay içinde kesildi ve evladımı emziremedim malesef ama 1 ay sonrasında alıştım ve kafama dank etti annelik, sonrasında sıkı sıkıya bağlandım, o an insan hiç geçmeyecek sanıyor ama geçiyor çok şükür ki, birde dediğiniz gibi üzerinden 12 sene geçti ama bende izi büyük hala her dk sını yaşıyorum hatırıma gelince oradaki çalışanlara ve doktorada hakkımı helal etmiyorum bedenimi de psikolojimide mahvettiler benim

Ben de biliyordum herşeye hazirlikliydim doğum bu kolay değil herşeyle karsilasabilirsin diye ama öyle bir acıydı ki dokunsalar kafayı yiyecek dereceye gelmiştim. Neden sormadan dokunuyorsun? Çok korkuttu o sancı beni ve şoka girdim. Herşey tamam desem bile o sancı insana sen misin hazır olan diye yapıştırıyor. Her yanıma geldiklerinde Ne yapacaksınız bana diye korka korka bakıyordum. Canım yanmiyordu işlemlerinden ama çok korkuyordum

Ay gerçekten mi ya büyüsün de iki dedikodu yapalım diyorum ben de hayatımın merkezinde bir tek kızım var. Demek o hissi almak için daha erken. Bana ihtiyacı olduğunu biliyorum bu yüzden kendimi annesi gibi de görüyorum sanki ama kendimi kandırmak mi oluyor çünkü anne olduğumu ben şahsım olarak hissetmiyorum. Yaşım da küçük ya belki ondan olabilir hala çocuk

Ben de sezaryenle doğum yaptım. Gerçekten anamdan emdigim süt burnumdan geldi. Sezaryen olacağım belli iken gelip gidip açıklık var mı diye baktılar gerçekten çok berbat bir şey o. İlk cocugum da sezaryendi onda bakmadılar çünkü gerek yoktu zaten. İdrar deliğine soktukları hortumun adı Sonda. Onu takmak zorundalar zaten farkında olmadan idrarininizi yapabilirsiniz çünkü. Doğumdan sonra karnımın ağrısından bebegime bile bakamadım. Sonra gelip gidip karnıma bastırdılar içerideki kan çıksın diye. Zaten inanılmaz bir kesik acim vardi o kesige bastırıp durdular. Çocuğumu bile emziremedim. Tam ağrım geçecek gibi oluyor bastırmaya geldiklerinde geri iki büklüm oluyordum duzelemedim bir türlü ama bebeğimi sevmek konusunda hiç sıkıntım yok o benim her seyim. Sadece doğumu hatirlamak istemiyorum. Normal doğumdan sonrası kolay, sezaryende sonrası cok zor. Iyiki normal dogurmussunuz bence.

Yaşayan bilir diyorum başka da birsey demiyorum sagolun tavsiyeleriniz için ama yaşadığımın bilgili olmakla hiç alakası yok biliyor musunuz? Bir yandan sancı çekip bir yandan heyecanla bebeği beklerken seninle çok güzel ilgilenen doktorun birden tuzağına düşürmesi var işin aslında

Döllenmeden, erken çocukluğa kadar anne-çocuk sağlığını biliyorum aslında. FAKAT benim için çok çok korkutucu psikolojik olarak benim kadar korkunç bakan insanlarda normal doğum daha çok travma etkisi yaratabilir.

Öncelikle buraya yazmanızı doğru bulmadım okuyan gebeler çok urkebilirler... gerci sizide anliyorum paylaşmak rahatlamak istemissiniz... Çok çok geçmiş olsun sanırım devlet hastanesinde dogurdunuz ki bence devlet hastanesi tercih edilmemeli doğumda... illaki iyi drlar var ama staj yapan Dr çoğunlukta... hepsi gelip gidip bakacak öğrenecek sonuçta. Tabi imkanlar özele yetmeyebilir ama her imkanı zorlamali bence. Bu arada benimde ilk sezeryanim o kadar zor geçmiştiki doğum anı değil sonraki iki hafta yataktan kalkamadım bir daha doğurmam dedim. Ama daha sonra doktorumu iyi araştırdım ikinci bebeğimde sezeryan oldu ama ikinci gün ayaktayım hiçbir sıkıntı yaşamadım. Sizde atlatacaksiniz gün gelecek kardeşi olsun isteyeceksiniz... drunuzu iyi araştırın lütfen ve geçmişi unutun kucaginizdaki mucizeye odaklanin

Çok düşüncesizsiniz. Ne kadar kötü birsey ya. Karşınızdaki insanin yasadiklarini kucumsemek sizin haddinize mi? Ben sezaryen oldum en rahat normal dogumdan bile daha rahat gecirdim. Bu mu yani kıstas? Dünya sizin etrafınızda donmuyor. Keske sizin gibilerin eli dili baglansa da destek olamadiginiz konulara köstek de olmasaniz.

doğum yaparken kafamdan "bana yalan söylediler, bana yalan söylediler.." şarkısı çalıyordu valla. doğum sancısı zor ki benim ilk doğumum olmasına rağmen kolay geçmişti. yarım saatte doğurdum oğlumu. insan doğum anındaki rahatlığıyla gözü bebeği falan görmüyor. doğumdan korkmuyorum dersem yalan olur ama süreci bildiğim için daha iyi yönetebileceğimi düşünüyorum. doğum sezaryen ya da vajinal farketmez zor. her türlüsü zor. ayrıca "hamileler etkilenir, korkutmayın." vs bana safsata geliyor. neyse o, bazı insanların daha kolay tolere edebiliyor olması o anın zorluğunu değiştirmiyor. çünkü bana da normal doğum yapan herkes pıt diye doğurduğunu anlattığı için o acı dalgasını yiyince yediğim şoku anlatamam. eve geldik bebişle "allahım bu ne kadar zor bir süreçmiş" demiştim. bunu birçok kadının yapıyor olması kolay olduğu anlamına hiçbir şekilde gelmiyor. çoğu insan da bu konuda dürüst değil anlayamadığım bir şekilde. kendilerine itiraf mı edemiyorlar diye düşünüyorum.

Oğluma doğum yaptığımda bende böyle travma yaşadım. 12 saat boyunca çektiğim sancılarin haddi hesabı yoktu. Lavman yaptılar suyumu patlattılar doğum önlüğünü giydirdiler. İkidebir alttan muayene yapıyorlar sancın var ama acilman yok diye. Ben oluyordum artık 12 saat boyunca sancı çektim ama acilmam bir santimde kaldı. Yapılan muamelede cabası bir sürü kadın aynı yerde doğum sancısı çekiyor herkese senin dediğin gibi kurbanlık kasap muamelesi yapılıyor. Ağladım kendi doktoruma götürün beni dedim . Eşimi eve göndermisti kaynana olacak mahluk aradım ağlayarak ne olur gel götür beni burdan dayanamiyorum diye. Bağırdı üstüme babamı aramak zorunda kaldım. Babam geldi gerçi esimde dayanamayıp geldi ama ben o haldeyken bana bagirmasini ömrüm boyunca unutmayacagim. O sancılarin icinde doğum önlügumu çıkarıp üstümü giyindim hastanenin duvalarina turuna tutuna çıktım hastaneden özel hastaneye gittik. Ordaki ebede açılmamın 8 santim olduğunu soyledi ıkin dedi iki saat boyunca ıkindım ama yok oglum çıkamıyor bir türlü. O sırada kendi doktorum geldi ebe de doktora yeteri kadar ikinmiyor bebek bu yüzden cikmiyor dedi. Doktorum bağırdı ebeye bu kadın normal doğum yapamaz bebeğin kafası sıkışmış gormuyormusun dedi. Ben o sırada çığlık atıyorum öldürün beni dayanamıyorum artık diye. Apar topar sezeryana aldılar oğlum çok sukur sağlıklı doğdu ama doğum kafası doğum esnasında sıkıştıgi için iki ay boyunca kafatasinda yumurta büyüklüğünde şişlik vardı. Doğumumu mahvettiler halbuki daha önce yapılan muayenelerde normal doğum yapamazsın rahim agzin çok dar demislerdi. Doğumun ertesi günü doktorum yanıma geldiğinde normal doğuma devam etseydin senide bebeğinide yoğun bakıma almak zorunda kalırdık dedi. Beni en çok sinirlendiren özel hastaneye geldiğimizde ebe doğuma aldığında kaynanamın alttan eşimi yine tembihlemeye çalışmiş olması burdada normal doğum yapacaksa niye getirdik tekrar devlet Hastanesi'ne götürelim boşuna para verme demiş annemde ordaydi ve bağırmış üstüne sende kadınsın kadınlığindan utan demiş. Beni asil mahveden doğumdan sonra bana yasattiklari. Kocasıyla beraber kırk gün gelip evime coreklendiler eşimle beraber bir olup herşeyi burnumdan getirdiler. Özelde doğum yaptım diye kin beslediler bana söyledikleri sözlerin haddi hesabı yok. Bebeğimi emzirirken az ağlamadım basinda. Kafasindaki şişliği her gordugumde içim yaniyordu. Öbür dunyada iki elimde yakalarinda olacak. Sizin anınızı okuyunca yaşadıklarım geldi aklıma göz yaşlarıma hakim olamadım yine. Cahil ve cimri insanlarin içine düşmüş olmamin ceremesini en çok doğum ve sonrasında çektim.

Çok travmatik bir doğum yaşamışsınız, bunun üzerine böyle hissetmeniz çok normal. Bu kesinlikle kötü bir insan ya da anne olduğunuz anlamına gelmiyor. Pek çok insan benzer şeyler yaşıyor. Ben de yakın zamanda doğum yaptım, doğumdan on gün kadar önce ebe ile buluştum tek tek bana normal doğumda olabilecek ihtimalleri anlattı. Oğlum iri ve koca kafalı bir bebekti, o yüzden doğumum zor geçti, tam doğacağı sırada kakasını yaptı, çok dikişim oldu falan ama ne olacağını az çok bildiğim için sizin kadar çok korku yaşamadım. Doğumdan sonra çok iyi hissediyordum hatta. Ne zamanki hastaneden çıktım, ilaç olmadan o dikişlerin acısı vurdu o zaman zorlanmaya başladım. Sonra ilk bir kaç gün sütüm az geldi, oğlum bir türlü doymadı devamlı ağladı. Hemşireler mama takviyesi yapın dediler, ben çevremin gazı ile mama vermedim, sarılık oldu yavrum. Öyle olunca da ben kötü bir anneyim ilk günden hasta ettim bebeğimi ben nasıl bakacağım diye ağlamalara başladım, çok kötü günlerdi. Sonra bebeğim iki aylıkken bir gece ağladı diye kalktım yine. Gözlerini açtı, beni görünce ağlamayı bırakıp küçücük bir gülücük attı. İşte o an kabullendim ben çocuğumu tam anlamı ile. Benim onun için uğraştığımı, yanına gelince ona bakacağımı, güvende olduğunu öğrenmiş yavrum, öğrenmiş ki böyle gülüyor beni görünce susuyor düşüncesi kapladı beynimi. O düşünce ile ben bebeğimi kabullendim ve rahatladım. Bu arada fiziksel olarak da daha iyiydim, ağrılarım falan epey azalmıştı. Şimdi oğlum 3 aylık oldu, her geçen gün daha iyi hissediyorum kendimi. Bu süreç herkes için farklı, bende 2.5 ay sürdü, kiminde 40 gün sürer, kiminde altı ay bir sene. Eğer bu hisler sana çok ağır geliyorsa profesyonel yardım almakta da utanılacak hiç bir şey yok, önce sen iyi olacaksın ki bebişin de iyi olsun.

Haklısınız elimden geleni kendim ve çocuğum için yapacağım

Lohusa depresyonu yaşamışsınız sanıyorum. 1 sene boyunca atlatılamayabilir. Bir uzmandan yardım almanızı öneririm. Bir de boyunuza göre kilonunuz çok aşırı düşük. Bununla ilgili diyetisyene gittiniz mi? Her ikisi de çok önemli şeyler.

Çektiğim sancı bana çok ağır geldi ve şoka girdim bazı işlemleri bilsem de psikolojimi bozdu kesiyi biliyordum birden yapılması beni korkuttu. Sancinin verdiği şok yüzünden psikolojim bozuldu yoksa tabi doğum süreci çok normal. Sadece tavırlar güzel değildi ve ordan oraya sürüklenip durmam. Dogumhanede tek başıma bırakıldım tutunacak yerim de yoktu milletin burun sumkurdugu lavabonun kenarlarına içine elimi sokmak zorunda kalarak asıldım. Sonra şans eseri hasta bakıcı geldi de napıyosun sen gel orası pis dedi. Ağladım beni kurtar nolur diye. Dogumhaneye götüren ebe başımda durması gerekirken ne yakınımı soktu içeriye ne de yanımda durdu. Gitti yan tarafta bir odaya arkadaşlarıyla kahkaha ata ata kahve molası yaptı. Serum askisinin ayaklarına tutundum caresizlikten kimse elimi tutmadı. Odamda eşim duruyordu en azından odama da gidemedim. Özel hizmet bu olmamalı ben boşuna oraya gitmedim. MeltemRuya

Araştırıp görmediğimi kim söyledi? Ben bebeği ittirme olarak biliyordum o işlemi diye yazdım zaten. Yapıldığını da biliyorum arkadaşım hemşire annem hemşire babam anestezi uzmanı. Bana söylemediler o işlemin nefes kestiğini kimse. Kadın birden çullandı üstüme. Bilseydim birden öyle yapacağını derin nefes alır tutardim kendimi. Nefessiz animda birden öyle çullaninca nefesim kesildi gözüm karardı neye uğradığımı şaşırdım nefes alamayınca. Ben oradaki her hasta gibi olmamak için zaten ne suni sancı istedim ne de bana ters davranilmasini. Kusura bakmayın siz böyle muameleyi normal görüyorsanız asıl bu ütopik. Olması gereken bunlar değil çünkü. Sizin gibiler yüzünden zaten bebek doğduktan sonra ne ten ten temas yapılıyor ne de gerektiği yer müdahale ediliyor. Adamlar da alışmış nasıl olsa yapıp gönderiyoruz birsey demiyorlar diye sizin gibiler yüzünden benim isteklerimi de he he diyip geçiştirdi. Bilin öğrenin öyleyse. Size yapılmasına izin vermeyin. Başka annelerin de sizler yüzünden psikolojisi bozulmasın. Normal olmayan bir durumu normalleştirmeyelim lütfen. Çok güzelmiş gibi anlatiyorsunuz ama olmasi gereken bu değil kesinlikle değil. Gittiğim yer ahır değil. Ben de hayvan değilim herkesin doğum şekli farklıdır buna ayak uydurması gereken özel hastanedeki saglikcilar. Bilip bilmeden suni sancı verilemez haber vermeden hiç bir işlem yapılamaz siz kendinizi değersiz görüyor olabilirsiniz ben görmüyorum ve bu benim psikolojimi bozacak yeterli bir sebep. Sağol yorumun için

Gebe okuluna gitmiş miydiniz?

ben de bana sormadan müdahale etmelerine kızıyorum. Adı üstünde normal doğum biraz akışına bırakmak gerekiyor gerektiği yerlerde müdahale etmek gerek diye biliyorum eğer edeceklerse de bana sebebiyle birlikte yapacaklarını bildirmeleri gerektiğini düşünüyorum. Sonuçta bu benim ilk doğumum ve belki de son olacak. Kasaba gitmedim ben. Mucizevi bir olayın başrol oyuncusu bendim mükemmel bir duygu tarif edilemez. İçine etttiler afedersiniz. Epidural aklıma gelmedi bilmeme rağmen L Luthientr Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Sondaj değil sonda. Bilmediklerinizi tek tek siz yazmışsınız ben de o yüzden doğum konusunda bilgisiz olduğunuzu düşündüm. Bana sormadan neden yapıyorsun diye doktora kızdığınızı yazmışsınız ilk mesajınızda ona istinaden söyledim. Doğum çok ekstrem bir an. O anın telaşında sizden izin isteyebileceklerini düşünmüyorum. Sizi doğurtmak için bedeninizi kullanmak zorundalar neticede. Şunu yapıyoruz bunu yapıyoruz diye bilgi verilmeliydi tabi orda haklısınız. Neticede iki kişinin canı söz konusu ve saniyeler dahi önemli. Çatala geçmenizin istenmesinin de elbet bir sebebi vardır, ben doktor değilim bilemem. Üslup yanlış olabilir ama uygulamanın yanlış olduğunu düşünmüyorum. Ikınamadığınız için karnınıza bastırmak ve o anlık nefesinizi kesmek zorundalar. Hafife almak amaçlı söylemiyorum, bu yaşadıklarınızı binlerce kadın yaşıyor. Doğum gerçekten zor bir olay. Şu an psikolojiniz iyi olmadığı için daha farklı bakıyorsunuz dışarıdan bir gözün yorumuyla sizin bizzat yaşadığınızın yorumu elbet bir olmuyor. Psikolojinizin bozulduğunun farkındasınız zaten ne yapmanız gerektiğini de biliyorsunuz K

Ne kadar zor doğum yapmak gerçekten anlatıldığı gibi değil. Unutucam inşallah teşekkür

Illa yaristiracaklar, tipik turk kadinlari diyorum..

Kiz sen miydin diyirum bu kelebek kim Sen normal mi dogurmustun? Ama o sancilarinda bi hafifi var bi daha agiri var.. en agiri dogum aninda olan sancilar tabiikk.. ben bir tanesinde suni sanci almak zorunda kaldim ki digerlerine bedeldi. Vucudun dogal olarak urettigi sanci daha iyi. Ben birde hepsinde yatarak dogum Pozisyonuna gectim.. yani aslinda yer cekimi diye birsey var... yatarak degilde oturma pozisyonu daha iyidir. Son dogumumda oturdum cunku sancilar agirlasinca biliyorsundur popoya vuruyo ve tuhaf ama oturdugunda daha kolaydi ve baskiya karsilik veriyor gibi oluyorsun.. yatarken sancilarimi gecistiremedim.

Ben doğumumu asla unutamam. Bir gün önceden sancı çekmeye başladım evde sabaha kadar uyuyamadım kasılmalar oluyordu ama adet sancısı gibi, çok şiddetli değil. Yalancı sancidir dedim tahmin etmedim doğum yapacağımı. Nişan geldi ben de acaba nişan mı yoksa kan mı kötü birsey olabilir diye hastaneye gittim özele. Direkt yatisimi yaptılar 3 cm aciklik var dediler. Çatı muayenesi filan yapmadılar hiç. Yatışimi yaptılar. Ben nasıl mutluyum ama doğum o kadar kolay ki Güle oynaya bebeğim doğacak sonunda kavusucam diye girdim odaya. Lavman yaptılar. Sonra suni sancı için geldiler ben de istemiyorum dedim. Hemşire ikna etti böyle günlerce sancı cekersin gel bir kaç saatte doğur dediler ben de kabul ettim ama hiç niyetim yoktu. Keşke dinlemeseydim. Taktilar. Yaklaşık yarım saat içinde bana bir sancılar girmeye başladı. Zaten çok zayıfım yaşım küçük diye basaramam kafasıyla girmiştim ama çocuk benim kararimi bekler mi geldi işte. Gelen muayene ediyor giden muayene ediyor alttan insan rahatsız oluyor ama inanır misiniz o kadar büyük bir sancı vardı ki hiç birşey hissetmiyordum. Idrarı bosalttilar bebeğin gelişini engellemesin diye ben böyle birşeyin yapıldığını bilmiyordum kimse de anlatmadı bana psikolojim bozulmuştu. Idrar deliğine cubuk gibi birsey sokuyorlar. Hala ne olduğunu bilmiyorum araştırmak bile istemiyorum. Üstümde önlük altımda yetişkin bezi kurbanlık koyun gibiyim. Bi odama bi dogumhaneye muayene için. Ben zannediyorum bebek suyla birlikte gelecek. Doktorum baktı sonra o da cubuk gibi birsey soktu benim suyu patlattı mı. Ben kızdım ona neden bana sormadan yapıyorsun diye. Bebek daha hızlı gelirmiş. Ama insan bi bilgilendirir zaten sancı yüzünden şok geçiriyordum. Sanci 30 saniye sürüyor. 50 saniye nefes alabiliyordum. Dakika bile değil dinlenme sürem. Ve 7 saat sürdü. Her bir dakikası benim için ölüm gibiydi kendimden geçmiştim gözlerim kayiyordu artık. Sezaryene alın diye yalvardim ama bebek geliyor az kaldı diye diye almadılar. En son dogumhaneye indim doktor geldi. Ikın diyor gözüm öyle korktu ki o sancidan ikinmaya cesaretim yok canım aciyacak diye daha fazlasını kaldiramazdim. Meğer hissetmiyormuşsun zaten bebeğin çıktığını. Sancı gelince Ikın dedi geliyordu yapamiyordum en sonunda ebeler bastırdı tepeden karnima allah nefessiz kaldım. Nefes alınca bebek geri kaciyormus. Ben de zannediyordum bebegi ittiriyorlar nerden bileyim nefesimin kesilecegini gozlerim portledi resmen nefessiz kalmaktan beynim patlayacak gibi oldu. Gözlerim karardı cekildiler derin nefes aldim ve en son dediğim nolur beni kurtarın oldu. Hayatimin en guzel gununde kabus yaşadım. Sonra doktor iğne yapmış vajinaya kesmek için. Igneyi hissetmedim bile zannettim beni canlı canlı kesti. Kesmesiyle bir daha bastırdılar tepeden dedim meltem tamam sonun geldi. Derken Kızım doğdu. Ben kaç ay heyecanla beklediğim Bebeğimi görünce korkudan tir tir titredim bana bu acıyı çektiren bu muydu diye. Lütfen yargılamayın kafayı yedim desem yeridir. Eminim sezaryen de çok zordur ama en azından insan kendi yavrusundan da Korkmaz yani. Öyle bir aciydi ki asla unutamam. Biraz unutmuş olabilirim şiddetini ama hatırlıyorum beni o hale soktuysa herkesi de sokmuştur. Doğum sonrası çok hızlı toparlandım ama dedigim gibi psikolojim bozuldu o olayda ve Karnımı da inik gördükçe çok ağladım Bebeğimi benden aldılar diye. Sanki yanimdaki bebek başkasının bebeği de alıp gidecekler ben de uykuma kaldığım yerden devam edecekmisim gibi geliyordu. Çok zor oldu alışmam. Evde cekseydim sancıyı daha kolay geçerdi eminim. Son raddede o suni yi almış olsaydım bu kadar kötü olmayacaktim. Kendimi çok geç anne gibi hissetmeye başladım. Hamileyken resmen anne olmuştum. Doğumdan sonra bütün hayallerim suya düştü. Kime sorsam kendini anne gibi hissediyor musun diye tabi ki öyle saçmalık mi olur diye tepki aldım kimseye anlatamadım ben çok abartiyorum Candan can çıkıyor tabi zor olacak diyorum ama yok bir yandan da unutamiyorum. Allahtan zamanla geçti ama ben o kafada kalsaydım belki hiç atlatamayacaktim. Kendi kendime toparlanmaya çalıştım kendimi dibe suruklemeyi sevmem. Aslinda hala aklima geldikce kotu oluyorum. Kızımın kardeşi olsun çok isterdim ama sanırım tek çocuk olarak kalacak. Ikinci üçüncü çocuğu yapabilenleri cesaretinden öpesim geliyor. Buraya yazmayı düşünmüyordum ama çok baktım benim gibi birsey yaşayan var mı diye de bulamadım yazmak istedim. Benim gibi doğumdan korkan ve kendini toparlayamayan oldu mu? Kendinizi nasıl toparladiniz ne kadar sürdü toparlanma süreciniz? Paylaşırsanız çok sevinirim❤

Benim de aynı şekilde başladı anlamadım bile bir haftadır zaten benzer sancılar çektiğim için o da öyle birşeydir dedim meğer acilmam başlamış bile. 7 santime kadar kendi sancinizi çektiniz dimi? Suni sancı mi daha kötüydü peki o sancı mi çok merak ediyorum. Beni bu hale getiren suni sanciydi diye düşünüyorum çünkü. Aynı sanci olduğunu bilirsem belki takmam o kadar. Bana sanki kendi sancım daha az geçecekti de o suni sancı yüzünden şiddetli geçti gibi geliyor ondan soruyorum. Doğum sonrası aileler yüzünden mi kötü

19 Haftalık hamileyim ve doğumdan o kadar korkuyorum ki hamileliğimi bile yaşayamaz oldum böyle yazılar görünce iyice elim ayağım dolaşıyo

doğumun ertesi günü manyak gibi ben de köfte pilav yapmıştım ama psikolojim gitmişti. normale dönme sancımdı o, kendime "bak iyiyim, toparladım kendimi" mesajı vermeye çalışıyordum aklımca.. şu an asla kimseye "ben doğumdan geldim, yemeğimi yaptım." diye saçma sapan güzellemem bu durumu. hormonlardan kafam gitmiş, geçtikten sonra anladım. çoğu kişi dürüst değil ya. doğumdan geldim, doğum yapan insanlarla konuşuyorum, hepsi mi farklı konuşmaya başlar. e bende de bu olmuştu, bende de şu vardı diye. herkesin kafasında hamileyi korkutmamak olabilir ama şok oluyor insan sürecin zorluğuyla karşılaştığında. kendini suçluyorsun "ben mi zayıfım, ben mi anormalim." vs diye.

Doktorun, hemşirelerin yaptığı çok çok çok yanlış. Çok geçmiş olsun. Böyle hikayeleri o kadar çok okudum ki doğumdan değil hastanelerden korkuyorum artık. Damızlık hayvanlar gibi davranıyorlar kadınlara sanki sizin duygularınız yok. Çok korkunç, umarım atlatır ve bir daha yaşamazsınız.

ben de anlamadım doğurdunuz mu doğurmadınız mı açıklık ilerlemediyse sezaryen mi oldunuz bende hoca gibi oldum şuan

Annen baban ya da cocuguna bakacak birisi varsa biraz ona birak tabsiye ederim.. biylece ozluyor musun neler hissediyorsun daha iyi tartarsin. Yani hislerimize mudahale edemeyiz.. kimisi daha soguk bir annedir kimisi daha yangin anne.. annelik hissetsek bile ayni degiliz

Izlediginiz video hayalleri iceriyor. 10 kisiden belki birinin videosudur. Hayatlar bambaşka. Keske gebe okuluna katilsaydiniz, bunlarin hepsi anlatiliyor. Dedigim gibi rutin uygulamalar. Ikinamiyorsaniz mecburen karniniza basilacak, bebek zarar gormesin diye. Baska bir hastaneye gitseniz onlarda suyu patlatip, sonda takip, karniniza bastıracak. Bende sezaryenli hanimefendilerin hastane çekimlerini gordum, makyajli şıkır şıkır olmuslar. Bense trafik kazasi gecirmis gibi cikmisim fotoğraflarda

Bizim ülkemizdeki en büyük sorun bilmemezlik aslında, hele de genç annesin keşke doğum hakkında biraz araştırma yapsaydın veya kontrole gittiğinde bilgilendirilseydin... kendin de bilinçli olduğun için sana öyle davranılmasına izin vermezdin.

Ben normal dogumla gidip sezaryene dönmüştüm. Doktoeum bana sezaryen istiyorsan simdi söyle 3 4cm acikligin olursa sezaryene alamam demisti. Tibbi bir sebebi olabilir

O acılar, çekilenler, unutulduğu için tekrar doğum yapabiliyorlar. çünkü doğum kolay değil herkesin doğumu hemen hemen aynıdır. Bana da annelik duygusu 6 aydan sonra geldi.

kız ben 5 gün sancı çektim bi türlü doğuramadım suni sancı bebeği strese sokuyormuşta vs vs uyuyamiyorum yatamiyorum alin dedim ya kurtarayim

Hiç geç değil mutlaka yardım alın yaşadıklarınız insani herkes yaşıyor ama hepimiz birbirimizden farklıyız kimisi daha iyi karşılar kimisi daha kötü sizin anormal olan bir durum yok ben yurtdışında yaşıyorum burada lohusa depresyonu her 10 kadından 7 si yaşıyor çünkü avrupada dogumdan sonra anne, kayınvalıde vs gibi yardıma gelmiyor öyle bir gelenek mi desem bişeyleri yok türkiyede lohusa depresyonu oranı daha az. Yani yalnız değilsiniz kolay bişey değil doğum bütün hormonlar alt üst oluyor

aslında siz de acıyı çektiniz ve bile bile yeniden anne olmak istediniz. Allah kucağınıza almayi nasip etsin. Ben de kendimi anne gibi hissetseydim ben de belki yaşadıklarımı unuturdum. Ama benim olayım doğumun şiddeti yüzünden bebeğimden uzaklaşmış olmam. Karnimdayken daha çok anneydim. Ikincide de aynısını hissedersem kaldıramam diye düşünüyorum hayırlısı olsun Allah isteyen herkese

Normalde sessiz biri değilim zaten ama öyle duygusal bosluktaydim ki hiç birşeye sesimi çıkaramadım sesimi çıkarmaya kalksam bastirdilar terslediler iftira attılar. Güçsüz olduğumu söylediler ben şu kadar çocuk baktım sen ne anlarsın dediler. Çocuğumun neden ağladığını anlıyordum hissediyorum diyordum. Hissetmemle alay ettiler resmen herşeyi elimden aldılar. Kendi aldıkları elbiseyi giydirip durdular arkadaşımın aldığı elbiseyi toz bezi yaptılar beni resmen evde çöp gibi gördüler. Kızım biraz büyüdü bana daha bağlı oldukça ben daha güçlü olmaya başladım. Şimdi sesini cikartamiyor kimse bana karşı. Annem babam saglikci ve ben de bilgiliyim bu tür konularda. Şimdi en ufak birseyde bana veriyorlar vermek zorundalar. Ama ilk zamanlardan dolayı mıdır nedendir hala annelik hissi oluşmadı. Hatta eşim bana kızımızın bebeklik resimlerini gösterdiği zaman kapat gösterme diyorum. Neden diyor. Baktıkça sizden nefret ediyorum diyorum. Gerçekten baktıkça içimde sevgi yerine nefret oluşuyor düşündükçe zaten gece uykularim kaçıyor.

Keşke bu süreci bu kadar olumsuz şekilde detay vererek yazmasaydınız. Bu şekilde normal doğum düşünen anne adaylarını da ürkütmüş olacaksınız. Evet doğum anı çok zor ve sancılı bir süreç ama emin ol 1 hafta sonra o acının şiddeti, dozu unutuluyor. Ben her şeyin zor olabileceği bilinciyle adım attığım için o süreçten psikolojik olarak etkilenmedim. Belli ki siz her şeyin daha kolay olabileceğini düşünmüzsünüz, hazırlıksız yakalanmışsınız. Zaten o sancı esnasında "beni sezaryene alın" demeyen bir anne adayı yoktur, zannetmiyorum. Ben de söylemiştim ama sizde olduğu gibi beni de ipleyen olmamıştı. 100 kiloluk hemşirenin göbegimin uzerine çıkması, doktorun cart diye alttan kesik atıp vakumu alttan sokup bebeği çıkartması... benzer süreçler Ikinci çocukların daha kolay ve daha kısa zaman icinde doğduklarını söylüyor doktorlar. Ikincide muhtemelen bu kadar zor bir süreç yaşamayacaksınızdır.

Off ben de bu haldeyim iyi ki yazmışım iyi ki yazdınız o kadar rahatliyorum ki anlatamam inşallah güzel günler bizim olur KelebekkB Kızım ; Kabul olmuş en güzel duam🌻 Anneler

Kimseyi dövmüyorıım kendi de zaten bahsetmiş gebelik okulu vs yok yani gitmemiş. Onun dışında doktoru iyiymiş tane tane anlatmış kendi yazmış ya yukarıda. Sizin durum doktor kolaya kaçmak istemiş işte sizin başınızada saatlerce beklemek gerekirse evden gelmek istememiş ucunda para da var tabiki maalesef ki. Ben öneride bulundum destek alsın yani başka çare yok. JES

Konu sahibi, keske sezeryan olsaydin ama nerden bilecektin ki sezeryanda olsaydin belki baska bir zorluk yasayacaktin... Kac kez normal dogumlu biri olarak sana sunlari soyleyebilirim.. hic bir dogum birbirine benzemez... her dogum kendine ozel cidden.. her cocuk kendine ozel.. ama ilk dogumlar genelde daha uzun suruyor, bu bir gercek. Ben de hemsirelerin hatali oldugunu dusunuyorum. Sen nerden bileceksin dogum Yapmayi ya da bir sonraki hamleyi adimi.. dr alt tarafini kesiyor ama haber vermiyor.. yani n'oluyorum diyorsun o panik halinde birde... igne vuruyor soylemiyor.. Evet mesanenin dolu olmamasi gerek ama bunun icin zaten ya senin wc ye gitmen gerekir ya da senin yattigin yerde ihtiyacini gidermeleri gerekirdi. Ayrica suyunu patlatirkende.. bu islem acili degil Ama sancilari sıklaştıran bir eylem sonucta... bunu yapmadan soylemeleri gerekirdi.. hayvanlara bile merhamet etmis yaradan bunlar dogum yapan kadina insan gibi davranmiyolar. Zaten ulkemizde ne zaman iyiydi? Bizim buyuklerimize zamanindaa, sex yapmayi biliyorsun dogurmayi mi bilmiyorsun diyen hemsireler varmis. Empati yapmayi bilmeyen kasap gibi davranan doktor ve hemsireler.. boyle yapanlar...

Evet ben de çok utandım önüme gelen elini sokuyordu. Kasildim çok. Hamileyken çok rahattım ciplakliktan utanacagimi hiç dusunmezdim o kadar agdaya epilasyona açıyorum kaldı ki bebiş dünyaya geliyor. Çıplaklık düşüneceğim en son şeydi ama o bile kastı beni istemedim kimse görsün dokunsun. Hazırlıklı olsam da çok farklı saçma şekilde şoka soktu o şiddetli sancı beni. Herkes bana bunu yapsaydin şunu yapsaydin diyor ama ben o sancidan sonra kendimi kaybettim anlatamıyorum derdimi. Haber verseler daha hazırlıklı olabilirdim en azından çektiğim sanciyla kalırdım kurbanlık koyun gibi hissetmezdim S

Okurken, canım acıdı, öyle hissettim ki acınızı içimde. Çok ama çok kotu bir deneyim yasamissiniz. Tabii ki her normal doğum böyle değil ama ben sırf böyle acılar, korkular yaşamamak adına iki çocuğumda da sezeryan oldum. Amacım kesinlikle özendirmek değil, normal doğum elbet en güzelidir ama çok guzel geçti doğumlarım, ikisinde de aksamina evdeydim. Sezeryan olup da çok pişman olanlar var bu arada. Sanırım ben bu konuda şanslıydım. Sizin adınıza çok üzüldüm.

R ruhuolmuskadin Burada bir üvey anne üvey kızını istemiyordu. Herkes neler neler yazmıştı. Ben yaşadığım tanık olduğum bir olayı anlatıp Empati yapmasını istedim ve o kadın hakkında dua ederek mesaj yazdım çekildim. Ama burda kadınınkine benzer birşey de yazmadım benim gibi kaldıramayan insanlardan akıl almak istedim. Bana burasının açık bir yer olduğunu eğer yazdiysam eleştiriyi de kaldırmam gerektiğini söylüyor birisi. Burası kadınlar kulübü mü yoksa hepimiz bir yarış atı mıyız anlamadım ben. Herkes birbiriyle yarışıyor herkes bi ayıklama tersleme peşinde. Allah akıl fikir versin

Belki de öyledir belki de kendi evime geçsem ikinci çocuğu da isticem belki annelik hissi gelecek bilemiyorum sadece hersey üst üste geldi ve ben toparlanamadim. MeltemRuya

bir arkadasta yazmis her dogum farkli aynilarini bende yasadim hic bilgisiz doguma girmistim mesela sanci cektigin zamanlarda sana yapman gerekeni anlatsalar en azindan son dakka bilgi alsan yine iyi olur 2. ve 3 dogumda komsumun ebe olmasindan dolayi ikinma mevzusunu asmistim artik ama her dogum ayni olmuyor mesela 3. dogum kolay derler ama benim en kolay dogumum ilki... en zoru da sonuncu dogumdu

Neden epidural almadınız diye sorabilir miyim İki doğum yaptım, ikisi de normal ve epiduralli. Hiç acı sancı çektim diyemem, çok rahat doğum yaptım. Bir gün ikinci düşünürseniz içinizi ferah tutun diye söylüyorum bunları. Benim sadece doğumlardan sonra dikiş acim olmuştu, oturup kalkmak da zorlanıyordum. O da belli süre sonra geçiyor zaten. Şuan için bebeğinizi sağlıkla büyütün, aranızdaki bağı güçlendirin, en büyük dileğimiz bu olur. Kötü anilari düşünmemeye çalışın, çok şükür ki bebeğiniz sağ salim kucağınızda

Yani birsuru dogum hikayesi var burdada okuyan korkan onlardanda korkar.. herkesin dogumu kendine ozel.. vet durust degil bazisi ovunmeyi seviyoruz milletce birde dogumdan sonra ertesi gun kek borek ikram edenler var ki mazallah

Ya çok teşekkür ederim inşallah kolay bir doğum olur dediğiniz gibi araştırıcam

Hiç doğum yapmamış evliliğe ve çocuğa karşı olan birinin fikrini kaile alamayacağım :) sen doğurursan bir gün her gün yaşadığın bir olaymış gibi öylesine yaşarsın doğumunu. Amma boş ahkam kesiyorsun

Çok teşekkür ederim o kadar mutlu oldum ki bakış açınız beni çok mutlu etti. Bu konuyu annemle paylaşmak istedim 12 saat suni sanci çekmiş olan bir kadınla. Anne olduğumu hissetmiyorum dediğimde bana saçmalama ne diyosun sen bu çocuğa birsey yaparsın diye tepkiyle geldi şaka şaka diye geçiştirdim. Ne demek zarar verirsin kılına zarar gelse dünyayı yakarım herkesten kiskaniyordum ama o annelik duygusunu kaybettiğim için çok agladim ben ya. Bebeğim yanımda, yüzüne bakıp bakıp ağladım ben sana anne olamadım diye. Çok zordu. Belki hala etkisindeyimdir aklıma geldikçe kötü oluyorum evet destek almalıyım sağolun

Aslında ne kadar önemli ve guzel zamanlar ama insan o zamanları hatırlasın istemiyor. En çok koyan da bu zaten hala yarası var geçmiyor. O kadar kafaya takmiyorum zaten ama bende bu kadar büyük yara bırakacağını hiç beklemezdim. Benim gibi hissetmeniz aslında çok kötü ama nedense mutlu ediyor ve bunların da geçeceğini umut ediyorum yazınız sayesinde. Allah hayırlı güzel sağlıklı huzurlu ömür nasip etsin size ve yavrulariniza

Doğum süreci normal. İlk defa yaşadığın için şaşırmışsın. Neyse ilk doğumum böyleydi 2. 2 saatte oldu. Bastırmaya gerek kalmadı. Anne tecrübeliyse kolay oluyor değilse maalesef travma olabiliyor. Hepsi de geçer sağlıkla büyüsün minik

Beterin beteri var. Bana da spinal sezaryen sonrası beynime pıhtı attı üstelik pıhtılaşma hastalığım yok. Artık sadece genel anestezi ile doğum yapabilirmişim 9 ay kan sulandırıcı vurularak. Şimdi kadın doğum hapı bile kullanmam yasak. Anormal kanamalarım için tek çözüm hormonlu spiral. O da adeti tamamen kesiyor. 1 yıldır adet olmuyorum. Çıkartmama da izin yok. Kanamalarım devam edermiş.

Travmatik doğumlar doğumdan hemen sonra anne bebek bağının kurulmasını zedeleyebiliyor. Emin olun pek çok kadın benzer deneyimler ve tecrübesizlikler yaşamıştır ama açıkçası ben uzman desteğine ihtiyacınız olduğunu düşündüm. Çünkü doğumdan bu yana ne kadar süre geçti bilmiyorum ama doğum yaptığınız anları bu kadar yoğun yaşamanız atlatamamanız konusunda kendinizi daha fazla yıpratmadan destek almanızı tavsiye ederim. İki normal doğum yaptım. İkisinin de bazı avantajları ve dezavantajları vardı. Ama kolay olmadı tabi ki. İlk doğumda tecrübesizlik, yaşayarak deneyimlemek ve sancının çaresiz bırakması, anlayışsız ötesi bir ebe, gece birde suyum geldiği için gittiğimiz hastanenin enfeksiyon riski sebebiyle eve geri göndermemesi ve doğum öncesi son gecemin kayınvalidem marifetiyle berbat ve uykusuz geçmesi... ilk tecrübem olmasına rağmen doğumun başladığını hissetmem ve o gerizekalı ebeye dil dökmem... dakikalarca tartışma sonucu bi zahmet kontrol edince gözlerinin ayrılması ve beni hemen doğumhaneye almaları. 2 ıkınma ile 5 dakikada kızımı doğurdum. Dikiş atılırken hissettiğim için sezaryenden hep korkmuştum ama yine dikiş yine uyuşmama 5.5 yıl sonra ikinci doğumumda dünya tatlısı bir doktor ve şefkatli bir ebeye denk geldim ancak başka aksilikler yaşadım. İnsan ne dilediğine de dikkat edecek. İlk doğumda suyumun gelmesi ama doğumun başlamaması yüzünden epey sıkıntı yaşayınca suyum gelmesin dedim hep ve nişanla gittim hastaneye. Ama sizde olduğu gibi suyu patlatmak durumunda kaldılar keşke gelmesin demeseydim de kendiliğinden gelseymiş. İlk doğumda olduğu gibi suni sancı verdiler ama ben ilk doğuma göre çok rahattım sancı çekerken. Doktorum bana "sancı çekerken kitap okuyan ilk ve tek hastam olabilirsin" dedi. Eşim NST cihazındaki sayıları takip edip "neden ilk doğumdaki gibi değilsin? İlkinde 120lerde ne haldeydin şimdi çok rahatsın" dedi. Sancı aynı sancıydı ama süreci bildiğim ve sonucu tecrübe ettiğim için o kadar zorlamadı beni. Gerçekten ilk tecrübede insan neye uğradığını şaşırıyor. Herşey güzel giderken doktor güle oynaya doğumhaneye aldı. Başladık ama yok bir tuhaflık var yapamıyorum. Doktor ve ebe o kadar tatlı o kadar yüreklendirici ki beceremiyorum diye onlardan utandım resmen ama kendimi sorguluyorum. Doğum 40 dakika sürdü ben ve doktorum şok. Çünkü kadın asla ihtimal vermiyor böyle uzayacağına. 2. doğum açılma tam. Ben beceremiyorum itemiyorum çocuğu. Bir ara bebeğin nabzı düştü bana oksijen verdiler. Yine olmuyor aklıma kötü şeyler gelmeye başladı. Bir ara ebe ve doktor bakıştılar doktor tam bişey derken "durun sancı geliyor" dedim. Ebe saçımı okşayıp "bak canım bu iş sende şimdi gücünü topla ve ıkın" dedi. O son ıkınmayı ben de unutamıyorum. Öyle zorladım ki şakağımdaki damarın şiştiğini hissediyorum. Gözümün önünden üçüncü sayfa haberleri geçiyor "doğum esnasında beynine pıhtı aran anne..." gibi. Bir çığlık attım dışardakilerin kanı donmuş annem çok korkmuş. Velhasıl o son hamlede çocuk doğdu ve zorluğun sebebi anlaşıldı. Bebeğin kordonu bacağına dört kez dolanmış. Ondan yoyo gibi kaçıp duruyomuş. Bi de beyefendi süpermen gibi kolu ilerde gelince omzu çıkmasın diye doktorum çok dikkatle hareket etmiş. Tabi o şekilde gelince kesik atılmamasına rağmen yine dikiş yine etki etmeyen anestezi ve canlı canlı dikilen ben Doğum sonrası kontrolde doktorum aslında çok zor bir doğum olduğunu ama beni daha fazla korkutmamak için o esnada çaba sarfettiğini söyledi. Son hamleden önce sezaryen için talimat verecekmiş sancı gelince susmuş. Benim de oğlumun da hiçbir komplikasyonu olmadı. Ablam sizinkine çok benzer ama sizinkinden daha beter bir doğum yaşadı ve bebeğine benzer bir yabancılaşma yaşadı ama geçti gitti şimdi bir problem yok. Fakat doğumdan itibaren 1 hafta on günde tamamen düzelmişti eğer sizde bu süreç uzadıysa lütfen kronikleştirmeden uzman yardımına başvurun. Evet talihsizlikler yaşamışsınız keşke daha anlayışlı ve ilgili insanlarla bu süreci yaşasaydınız. Demoralize olmuş iyice paniklemişsiniz keşke sizi sakinleştiren güven veren birileri olsaydı. Ama bebeğiniz ve siz sağlıklısınız geçti gitti kafanızda döndürüp durmayın kendinizi yıpratmayın.

Benim bile cevremden iki arkadasimin dogumunda ciddi sorun yasandi. Biri buyuk bir ameliyat olmak zorunda kaldi sonradan, digeri iki gun sanci cekti suyu geldigi halde bir gunden fazla bekletildi, acilma olmadigi icin doktorlara zorla israrla sezaryene ikna ettiler oyle olmeden kurtuldu. Dogum sanildigi gibi tospembe bir olay degil. Bence herkes bunlari konusmali ve genc kadinlar gercekleri ogrenmeli. Bir cocuk ayrica fazla bile, hala burda insanlar ikna etmeye calismislar daha fazla cocuk yapmasi icin. Kuresel isinmaya cevreye zararli cocuk yapmak, daha fazla cocuk yapmanin kimseye bir faydasi yok. Anneler icin de hic ama hic kolay degil 1den fazla cocuga bakmak. Lutfen bu hataya dusmeyin. Sevgiler...

Çok haklısınız ama benim yaşadıklarım karşıma hiç çıkmadı video olarak ve kimse de bana anlatmadi. Profesör doktorların yazdıkları ise. Gerektiğinde müdahale edilir gerektiğinde suni sancı verilir idi. Bunlar suni sanciyi kafalarına göre veriyorlar. Hayır baştan kabul etmeseydi doktor bey ben de beklentilerimi karşılayan bir hastaneye gitseydim bunları yasamayacaktim. Parayi ceplemek için değer mi ya gerçekten insanların bu kadar eline dusmemiz ne kadar acı verici bir durum Pinkflambe

Suni sancıdan sonra kafayı yedim o yüzden neden nasıl diye pek soramadim anladiklarimi reddettim veya kabul ettim anlamadiklarimi da aynen anlatmadan yaptılar. Karna bastırma olayında da ölücem zannettim. Doğumdan sonra hiç unutmam o göğsümdeki ağrıyı ve baskıyı içimden gectiler resmen

Çok düşündüm bu konuyu dava açsam kazanamam diye düşünüyorum. Suratsizlar desem memnun etmek zorunda değiliz işimizi yapıyoruz derler. Kafalarına göre suni sancı veriyorlar desem bu da işlemin bir parçası yine elde kalır bir yanı yok. He mahremiyet desem doğumda böyle birşey söz konusu bile olamaz. Ama bana istediğim herseyin olabileceğini söyleyip kandirdiklarini söyleyebilirim ama bunun için de kanıtım yok. Onların avukatiyla yarışamam bile zaten baştan elendim. . push ; MeltemRuya

Benim ilk doğumumun neredeyse aynısını yaşamışsınız ne yaşadığınızı da ne hissettiğinizi de çok iyi anlıyorumEn azından o kadar sancı çekip sonrasında sezaryene alınmamışsınız acı üstüne acı olacaktı, benimle birlikte doğum yapan bir kadın bunu yaşamıştı. Ben de ilk 2 sene falan bir daha asla doğurmam diyordum şimdi ikinciyi büyütüyorumHer acı unutuluyor, hem ikincide daha tecrübeli oluyorsun ben özellikle ıkınmada problem yaşadığım için onun tekniklerini öğrenmiştim, bir de sancı gelirken odamda sıcak suyu belime tutmuştum. Yine suni sancı almıştım ama bu sefer 20 dk çektim sancıyı hemen doğumum oldu. Ayrıca bebekle kurulamayan bağ bir müddet öyle gidiyor ama tabi ki sonrasında düzeliyor hiç kafanızı yormayın buna.

ya bence doğumun bana göre en travmatik yanı ben sezeryan oldum ameliyathanede 7 doktor vardı 3 kız 4 erkek üzerindeki kıyafeti tamamen alıyorlar ya ben o an çok utanmıştım adam ameliyathane kıyafetini çekiyo üstümden ben geri çekiyorum baya uğraştık o an sonra yat sen üzerini kapatıcam ben demişti hemşire kapatıcam dediği de görmiyim diye koyulan şey çok utanmıştım ya çırılçıplak kaldım ameliyathanede sonra doğum olunca benim bebeğim acayip ağlamıştı yıktı ortalığı resmen diğer ameliyathaneden gelen doktor benim doktoruma ben kontrol edemiyorum çok ağlıyor diye götürülmesini istemişti çok az bir ten teması yaşayabildim doktor gelince gitti mecburen doktor diyor rahatını bozduk paşanın nasıl ağlıyo

Manevranın ismi kristaller çok tercih edilmiyor. Devlette Kadındoğum hastanelerine çok fazla sayıda doğum için geliyor. Aslında kadınlar daha önce doğum yaptıysa ve iyi bir aile hekimleri varsa iyi ebeleri varsa evde de doğum yapabilmeli. Doğum öncesi ıkınma, pozisyon egzersizler emzirme her şey iyi öğretilmeli. Hastaneye gidenlere çok mekanik robot gibi yaklaşım var. Eğer siz açılmaya başladıysanız onlar için başka bir sorun yoksa bir an önce doğurtup göndermeye çalışıyorlar. Günde 20 sezeryan yapılan 5 asistan bir uzman olan bir yerde ne yazık ki olan da bu.

Yaşamadan anlayamam ben sezaryen istiyordum belki o zaman da pişman olacak şeyler yasabilirdim kader kısmet. Ama o sancı çok kötü normal sancıyı cekmedim ne kadar ağır ya da hafif bilmiyorum. Ama suni sancı beni şoka soktu. Kendimi nasıl ifade edebilirim bilmiyorum. Şoka girdim tarif edemiyorum çok zordu. Bebeğim doğunca bebeğimden korktum. Bana bunu yaşayacaksın deseler hayatta inanmazdim karnımda heyecanla bekliyordum çünkü. Cocugumdan korkacagimi hiç dusunmezdim. Burdaki çoğu insan da anlamıyor zaten beni. Umrumda da değiller açıkçası. Beni anlayanlar gayet net anladı. MeltemRuya

Beni tarlada doğuran köylü kadin doğallığında doğurttu ebeler bakın ebeler çünkü nöbetçi doktor oda kapısından bi kere bakıp uzaklaştı sadece onda da ben can çekişirken resmen aldığı crocs terliğin sahte geldiğinden ve ipotekli ev almanın mantığını konuşuyordu yandaki hasta bakıcıyla sonra ne bir tansiyonum ölçüldü gece boyu ne bir odaya gelip host kopek diyen oldu. Sabah sağolsunlar üzerime parol attılar kapıdan.

Yani sende hasar da bıraktı doğum şeklin Spinal doğuma sen mi karar verdin yoksa ısrar sonucu mu oldu? Insallah daha kötü etkilerle karsilasmazsin da bugünleri arayacak duruma gelmezsin allah yardimcin

Bende bunu yaşamak isterdim yeter ki ellerinde oyuncak etmesinler kendi evimde kafam rahat olur en azindan

Dogurdum ama suni sancı kesildi çünkü açıklığı ilerletmedi Bu ikinci hamilelik bunu da birkaç güne doguracagim insallah

Sabaha kadar mide yanması çektim ve inanin sabaha kadar telefon elimden düşmüyordu herseyi araştırdım aradım bilgi aldım ama kimse bana doğumda şöyle olur diye bilgi vermedi. Ben de bilmediğim bir konuyu açıp arastirmadim. Lavman yapıldığını biliyordum araştırdım öğrendim. Kesi atıldığını duydum onu da arastirdim ama suyun patlatilması vs bunları bilmiyordum ve araştırmadım doğal olarak. Benim kizginligim sadece keşke yapmadan önce ufacık bir bilgi verselerdi. Ben hem internetten araştırdım hem gittiğim yerlere sordum. Yabancı ülkede anne bebek dostu doğumlar devlette bile yapılırken bizim ülkemizde bir de ön görüşme yapılmasına rağmen özel olmasına rağmen hala yapmayanlar var benim yaşadıklarımın telafisi olmayacak. Bana öyle yapılmasına izin vermek zorunda değildim kısmında sadece suni sanciyi baz alıyorum. O an bebeğin geleceği heyecanıyla ben de oyalanmak istemedim her türlü sancı cekicem dedim tek seferde çek kurtul dedim ama o kadarla değilmiş. Diğer uygulamalarda benim hiç fikrim alınmadı zaten öyle bir acı vardı ki tamamen teslim olmuştum ne yaparsanız yapın yeter ki kurtarın gibi.

Evet gittim ama sonuç alamayınca genetik olduğunu söylediler metabolizmam hızlıymış. Küçüklüğümden beri çekerim bunu. Ne mamalar ne takviyeler hiç biri sonuç vermedi. En sonunda sağlığın yerinde yapacak birsey yok dediler. Özel diyetisyene hiç gitmedim gitmem gerekir mi?

Peki efendim. ben de böyleyim işte. herkes aynı şeyi düşünse dünyanın tadı olmaz. R Renklibulut Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Aynıdır derken kolay doğum mu var acı anlamında dedim

Ben hemsireyim ve çok fazla doğum görmeme ragmen kendi dogumumu özel hastanede yapmama rağmen süreç zordu. Travmatikti benim için herşeyi biliyordum. Doğum sonrası kanamam oldu doktor atoni olabilir dedi o an beynimden vuruldum çünkü atoninin nasıl bir süreç olduğunu biliyorum ve rahmin masajla ilaçlarla toplandı çok şükür ben toplamda dört saatte doğurdum ilk doğum için harika bir saat. Ve masada doğum animda çok kısa sürdü ama sonrası korkuydu bazı insanlar daha çok etkileniyor bence ben sezeryanda olsam eminim kendime bişey bulurdum ve bir daha asla doğurmam dedm dört sene sonra hamileyim şuan planlı şekilde hamile kaldm korkum hala çok

Hastaneden çıktı ama birdaha emmedi beni, huyu suyu değişti tamamen bağırsak florasını bozmuş verdikleri ilaçlar birde mama eklenince kabızlık gaz sorunu reflü. Gece gündüz basbas bağırıyor. Çok zor gerçekten anne olmak. Umarım ilerde bu günleri hatirlamayiz hiç

Çok üzüldüm adınıza. Kötü bir tecrübe olmuş. Duygularınız ile ilgili yardım alabilirsiniz belki. Okuyan hamile arkadaş varsa başka türlü doğumlar mümkün. Doğal doğum araştırması yapın ve doğuma hazırlık eğitimi alın. Nelerle karsilasabilirsiniz, doğumda kimler size destek olur öğrenin. Ve doğum ekibinizi oluşturun. Romantik ve kolay bir normal doğum kendi doğum hikayemi de bırakıyorum.

Sizin istemenize gerek yokki onlar takmak istemedi mi?. Devlet hastanesinde dogum yaptim kimse bana bisey sormadı. Epidural anestezi ve suni sanciyi yapacaklarini soylediler sadece. MeltemRuya

Evet herkeste tepki yagdirmaya gelmiş. Çok kötü oldum ve sezaryen istedim direttiler. Diretmelerini isteseydim devlete giderdim zaten. Ben kaldiramayacagimi ve istediğim zaman sezaryen olabileceğimi bildiğim için özele gittim. MeltemRuya

İstanbul Bağcılarda tanıdıkların tavsiyesiyle ve asla suni sancı vermeyen doğal doğum destekçisi olan bir hastanede Sade

Ayyy o kadar kızdım ki. Çok sinirlendim yemin ederim. Sizin canınızdan can gidiyor, eş ve kv yaptığına bak. Ne olursa olsun doktor ve hastane tercihi kadının hakkı olmalı. 9 ay kenara az biraz koysan bile doğum parası birikiyordur. Parasızlıktan değil, merhametsiz olduklarından böyle olmuştur adım gibi eminim. Bu zihniyetteki adamlardan nefret ediyorum.

Ben ilk doğumda acemilikten hastahanede 2gun sancı çektim aç susuz sefil perişan bir haldeydim. Sancı var açılma yoktu. Aynı şekil bende ıkınamadığım için kestiler ve o kesiği hissettim aklım gitti ve bende doğumdan sonra bebeğimle pek ilgilenemedim psikolojim bozulmuştu. 2. Doğumda daha tecrübeliyim sancımı evde çektim dayanılmaz olunca hastahaneye gittim 3saattr doğum oldu oda ebeler yüzünden travmatik oldu biraz. Ve asla ama asla çocuk düşünmüyodum birdaha ki sürpriz bir şekilde hamile kaldım öğrendiğimde ilk düşündüğüm şey "ben bu bebeği içimden nasıl çıkarcam?" Hamilelik süresi boyunca hep bunu düşündüm. Ama Rabbime şükürler olsun çok güzel bir doğumum oldu diğer doğumlarım unutturdu. Son 1saat çok zordu ondada çok güzel ikindim. Sancımı evde çektim sıcak suya oturdum hurma yedim hastahaneye gittiğimde 5santim açılmam vardı ama dayana biliyodum. 8santime kadar çok güzel kontrol edebildim. Doğru nefes alıp verme ve ıkınma ile Rahat bir doğum geçirdim. Tabi Rabbimin yardımıyla.

Herkesin ki aynı geçmiyor emin olun. Bazıları çok rahat atlatabiliyor. Ama oldu geçti dememiz lazım. Ben iğne yaptırmaktan kaçan bir insandum bu arada cidden korkarım. Artık bu konuyu düşünmemeye çalışın

Yani insan kendini bilerek talepte bulunuyor sonuçta bu şımarıklık değil kesinlikle. Gereksiz ısrar. Travma yaratmanın hiç bir geçerli sebebi yok. Sen benim istediklerimi yap eğer ona rağmen bende sorun yarattiysa o zaman sıkıntı bendedir diyebileyim.

Aynı şekilde düşünüyorum tabi ki onların işi de zor ama o an deli gibi sancı çeken birine ufacık bilgi vermek haberin olsun demek zor olmamalı. En azından o an için tamam hazırım sakin ol şimdi kesecek sakin ol bunu yapacak diyebilirdim kendi kendime.

Herkesin düşüncesi farklı olabiliyor dünyaya can getirmek gerçekten büyük sorumluluk istiyor ve dünyanın acı gerçeklerine onu da sırf kendine ait olsun diye veya severim için vs. dahil etmek çok bencilce derin düşünmek gerekirse. Başkalarının yapıp attığı çocuklara sahip çıkmak daha mantıklı. Hamileyken bunun için de çok düşündüm dünya kötü yere gidiyor ben bu acıların içine çocuğu bırakıp gidemem nasıl bencil olabildim diye ama allah başımdan eksik etmesin böyle düşünmeyi bıraktım sonuçta olan oldu yoksa paranoyak olurum. Demek istediğim size bi bakıma katılıyorum ama ben dahil diğer annelerin bu konu üzerinde durup kötü hissetmelerini istemiyorum çok hassas bir konu çünkü bu. Teşekkür ederim bilgileriniz için aslında haklısınız ne diyebilirim inkar edemem ama doğru soyleyeni dokuz köyden kovarlarmış. Dikkat edin E eminem-eminem Yeni

Öncelikle çok geçmiş olsun Allah analı babalı büyütsün. Benim oğlumun boynunda kordon vardı 2 gün boyunca 4 cm açılma ile sokakta gezdim sonra doktor artık seni böyle geziremem bebek mikrop kapar diye suni sancı verdi yatış yaptı. 09:00 da yatışım yapıldı 19:30 da doğum yaptım. Boynunda kordon olan bebek kendini aşağı itmekte zorlandığı için doğum zor oluyor. 6 cm de doktor suyumu patlattı büyük bir pilates topunun üzerinde 9, cm e kadar zıpladım ama hiç durmadım. Lavman yapıldı su patlatmak lavman karna bakmak hepsi normal şeyler. Doğum anında masada ıkınmadığınız için karnınıza basmışlar basmasa bebek kanalda sıkışıp nefessiz kalacaktı öyle bir anlatıyorsunuz ki sanki yanlış bir şey yapılmış gibi ifadeniz. Her önüne gelen muayene etmemiştir o an nöbetçi ebeler var beni 2 kişi muayene etmişti birde doktor 3 kişi hepsi normal uygulama sorun yok ki. Ağrı eşiğiniz düşükmüş zannediyorum ki herkesinki aynı olmuyor maalesef ki. Doğuma yakın artık tuvaletimi yapamadığım için bebeğe yer açılmıyordu doktor sonda takmıştı zaten ağrı ile hissetmedim bile. Kesi atma işi iyiki doktorunuz atmış eğer atmasa biçimsiz yırtılacaktınız sonrası daha fena cinsel açıdan bile etkilenecektiniz. Bana da doktor iğnesiz attı ama tutup canlı kanlı kesti diye asla düşünmedim. Doğum anımda bebek inmedi ebe karnıma bastı kadının kollarını sıkmışım morardı. Benimde parmaklarım morardı. Doğumdan sonra tuvalette bayıldım ama geçti bakın içselleştirmedim durup düşünmedim bebeğimle ilgilendim sağlıklı vitaminli beslendim. Kırmak istemiyorum ama sizi doğum konusunda bilinçsiz gördüm o yüzden böyle olmuşsunuz. Keşke gebe okuluna gitseydiniz okusaydınız biraz o zaman böyle olmazdı. Sezeryan olsanız sonrası zordu yani netice de doğum zor zaten yapacak bir şey yok ki. Siz biraz psikolojik destek alın yoksa devamı maalesef ki lohusa depresyonu gibime geldi.

Dikkati baska yone vermek bence agriyi azaltiyor birde hareket ediyorsun, harekette bereket vardir

Herkesin dogumu Ayni degildir asla.. her kadinin dogumu.. ayni kadinin tum dogumlari bile farklidir. Dogum Kolay degil bunda hemfikiriz.. ama Birazcik insanca muameleyi Hak ediyor kadinlar diye dusunuyorum. Sorun bu zaten.. fiziksel zorluk yasiyorsun o Allahin emri.. birde fiziksel ve ruhsal seni anlamayan empatiden uzak maganda dr ve hemsirelerin elindesin.

Yaaa şubatta doğumum var dehşet içinde okudum yazdıklarınızı ne biçim insanlarmış Siz çalışıyor musunuz

yine diyorum kendime sen yine sağ salim kucağına aldın ya ikincide bundan daha kötü olursa diye bu sefer beynimin içinden çıkamıyorum. Spiral taktırdım ama korkuyorum hamile kalicam diye. Rahmimi aldirmakta istemiyorum pişman olurum daha yaşım çok genç 30 umda bile allah izin verirse olabilirim takma diyorum ama bazen bir ağlama krizleri geliyor ben bunu haketmedim diye evet gerçekten benim destek almam lazım şimdi farkettim

Çok teşekkürler. Hayır. Gebelik tansiyonum vardı. MeltemRuya

Her şeyi bilip gördüyseniz neyin şokuna girdiniz böyle? O işlem nefes kesmek zorunda çünkü nefes alırsanız bebek içeri girer. Doğum anı kaostur. Annesi babası sağlıkçı olan birinin de sonda ne bilmemesi... İlk mesajınızda habire onu bilmiyorum, şunu ilk kez gördüm yazıp durmuşsunuz. Şimdi maşallah her şeyi biliyor olduğunuz çıktı ortaya. Az daha zorlasanız ben kendi kendimi doğurtacak bilgiye sahibim yazacaksınız. İlk mesajınızda suni sancıyı kabul ettiğinizi yazmışsınız şimdi bilip bilmeden suni sancı verilemez diyorsunuz. Mesajlar ilerledikçe konu şekil değiştiriyor. Öncelikle üslubunuza özen gösterin. Okuduğunuzu anlama konusunda belli ki problemleriniz var. Sizden mi öğrenicem ayrıca? Bu nasıl bir üslup? Bu enerjinizi doktorunuza gidin harcayın Doğum nasıl yapıtırılır ona öğretin belli ki daha iyi bildiğinizi düşünüyorsunuz. Tekrar yazayım bu sefer anlayacağınızı umuyorum üslup yanlış olabilir ama size yapılan işlemler doğru. Psikolojiniz bozulduysa tedavi olun, ben sizin kum torbanız değilim.

ay gerçekten duygularımın tercümanı sizsiniz ben anlatamıyorum derdimi

Keşke ben o kadar cekseydim bu suni sanciya izin vermeseydim. Insanoglu işte

Amin inşallah cümlemizin

Döven siz degil benim yahu yani bu sureci rahat atlatani, konu sahibi gibi hissetmeyeni dovmuyoruz demek istedim.

Annelik duygusunu yaşayamadım ondan bu kadar içerliyorum bu durumu. Teşekkür ederim inşallah

Sen onlara bakma onların ne olduğunu bilemezsin Kafa gidiyor. Ben ondan diyorum destek alsın diye Önceki

Dimi ya gerçekten karnındaki çok sevdiğin aşk dolu bebişini senden koparmislar da elin çocuğunu gelip koymuşlar gibi dimi vallahi ben de öyle hissettim. Bir sene olacak 15 gün kaldı ve ben çok sevsem de anne olduğumu hissetmiyorum karnımdan çıktığı an bebeğim gitti gibi geliyor kendimi kötü hissediyorum bu yüzden anneligin hakkını vermediğimi düşünüyorum. Oysa ki annem ne güzel hissettirmisti anneligini bana. Ben hissettiremeyecegim için korkuyorum

Neresi mucizevi. hergün kaç milyon kişi doğum yapıyor bir bilsen? Hergün milyonlarca gerçekleşen mucize mi olurmuş. Biz kendimiz yaşadığımız zaman bize özel geliyor ama değil yani. bu ülkenin insanı neden kendini bu kadar önemli ve yüksek görür hiç anlamam. suriyeliler her sene doğuruyor. kimse de travma, mıravma yaşamıyor. kendimizi bu kadar abartmasak sorun kalmayacak bence. insanlardan bir insaniz işte. hiç de mahremiyet falan filan takilmam öyle şeylere. işim gorülsün yeter.

Kesin topa tutulurum biliyorum ama doğru doktoru ve hastaneyi bulduğunu düşündüğü anda her kadın sezeryan olmalı bence. 2 gün oturup kalkarken acı çekicem diye 12-13 saat sancı çekmek bana hiç mantıklı gelmiyor. 2 sezeryan oldum. 2sinde de 4. Gün itibariyle normal hayatıma tam anlamıyla dönmüştüm. Her işimi kendim yaptım, kimseye mahçup olmadım triplerini de anlamıyorum. Ne güzel işte biraz hizmet ettirin kendinize, şımartın kendinizi.

Arkadaşlar normal doğuma giderken yanınızda büyük pilates topu götürün ve yatmak yürümek yerine ona oturup zıplayın eğer öyle yapmadaydım ben normal doğum yapamaz sezeryana giderdim JES

Ikınmaktan korktum. Hamileyken nefes tekniği yoga hepsini yaptım zaten. Bebeğin kanala girişini kolaylaştırma hareketleri akupunktur meryemana filan hepsini biliyordum ama bir iki tane bilmediğim birseyle karşılaştım araştırmak yetmiyor bazen. Siz görmüş olabilirsiniz ama ben görmedim. Canlı doğum izledim hiç müdahale yoktu. İşin gerçeklik kısmını da kimse anlatmadi. Gebe okuluna gitmedigime pişmanım onun haricinde araştırma konusunda elimden bu kadarı geldi. Doktorumla iyi anlaşıyorduk zaten ve sezaryen planladığım için hazırlıksız yakalandım doktorum da gerçek yüzünü gösterdi zaten. Sağolsun doğum zamanında hiç görmedim sıfatını desem yeridir

Buraya kamu spotu olarak mutlaka doğum eğitimi alınmalı demeye geldim. Ben İstanbul akademinin keşkesiz doğum programını izledim netten. Kuzenim canlı katılmıştı ve izle dedi ki hekimim ve sayısız normal doğuma girdim. Ama maalesef ne devlette ne özelde doğumda yapılacaklar hiç anlatılmıyor. Sancının geliş zamanı, aralıkları belki anlatılıyor ama o sırada ne yapılmalı? Neler oluyor hiç yok. Sancıyla nefes egzersizlerine başlanması, geçtiğinde dinlenme, isterseniz duşa girme hiç bu bilgiler yok. Açılma tamamlandıktan sonra sancıyla ıkınmak da çok çok önemli. Ikınmamış hatta bacaklarını açmamış ve bu yüzden bebeğin doğumu gecikip oksijensiz kalmış anne hikayeleri var. Ikınma egzersizleri de öncesinde mutlaka yapılmalı ki ne yapılacak bilinsin. Ben normal doğuma hazırlandım ama sezaryen oldu. O da hiç kolay değil karnınızı yarıp ameliyat ediyorlar sonuçta. Bir sorun yoksa iyi hazırlanmayla normal doğum çok daha iyi. Mutlaka psikolojik destek alın. Zaten çok gençsiniz hemen 2. çocuk düşünülmez. İleride iyileştiğinizde hazır olduğunuzda tekrar düşünürsünüz. Bir de annelik hissi bende de geç geldi hatta geldi mi bilmiyorum anneler böyle olgun, bilgiç tipler gibi geliyordu ama ben hala aynı benim :) öyle doğumda yeni güncelleme gelmedi bana da ama çok sevdiğin biri oluyor tabi ve hayatın tamamen elbette değişiyor.

Seni çok iyi anlıyorum inan aynı şeyi 3 kez yaşadım ama suni sancı vermeselerdi de aynı sancıyı çekicektin belki bi tık daha az olacaktı sadece ama olcaktı. Adet sancısı gibi olan sancıda hiçbir şey yok ki keşke doğum sonuna kadar öyle kalsa ama kalmıyor. Ayrıca sezaryen çok mu kolay sanki doğum her türlüsü zor malesef ama hepsi geçiyor.

Ama benim sancılarım rahatsız edici değildi ki yavaş yavaş alışa alışa artıyordu işte. Adet sancisiydi ne kadar zor olabilir ki. Suni sancı yavaş yavaş değil birden girdi. Iste ben bunu kaldiramadim feleğim şaştı ben zannediyorum sadece aynı sancıyı yavaş yavaş yukseltip siklastiriyor. Birden öyle girince ve saatler sürünce ölücem zannettim. Benim çektiğim sancı onun yanında halt yemiş keşke o sancıyla kalsaydim keşke bana şiddetini az da olsa anlatsalardi etrafım hemşire herkes. Keşke ben pes ettiğimde beni sezaryene alsalardi. Keşke o şokun etkisindeyken bana bilgi verilerek müdahale yapilsaydi. Teşekkür

Dogum travması yasamissiniz bence Ben de 3 cm aciklikla gitmistim hastaneye ki hiç ağrım yok gibiydi hafif sizlama ben de çok sevinmistim oo 3cmde böyleyse falan diye suyum geldiği için de dogumunu hizlandirmamiz lazim dediler verdiler suni sanciyi dediğiniz gibi acikliga bakiyorlar bakiyorlar 3 cm ben diyorum ki geldiğimde 3cmdi neden hala 3 cm sonra doktoru aradilar kesildi sancı rahme bir sey yerlestirildi ben de 6 saat falan sancı çektim Ama ebeler falan çok iyiydi haklarını yiyemem Yalnız ikinmayi emzirmeyi sancı gelince ne yapacağımı asla bilmiyormusum doğumda fark ettim Bu arada doğum için de eğitim sordum hemşire kac defa eğitim hazırladık çerezler bile paketledik dağıtmak için gelen olmadı artık yapmıyoruz falan dedi Ve ikinciye hamileyim her an dogurabilirim suni sancı ise yaramadı deyince doktor ise yaramasa doguramazdin diyor kac saat çektim açıklık ilerlemedi diyorum ise yaramasa dogurmazdin diyor hala anlasilamadim

Benim de ilk üç saat çok zorlayıcı değildi yani şiddet aynıydı ama o kadar surseydi daha iyi olurdum. Yedi saat beni çok yordu pes etmiştim artık çok korkmaya başlamıştım bitmeyecek ölücem diye. 28 saat çeken varmış durumlarını tahmin bile

Bende 1. Bebeğimi Erken doğumla kaybettm 4 saat sancı çektim Tabii ki de Suni sancı da verdiler 4. Saat sonunda doğdu ve götürdüler. O benim için çok büyük bir travmaydı ama atlattım şimdi hamileyim tekrar ve anılarımı pozitife çevirmek için normal doğum yapmak istiyorum. Tüm yorumları okudum ve aşırı korktum ta ki sizin yoruma denk gelene kadar sizin yorum beni biraz yüreklendirdi ve korkumu azalttı Sanırım ben de son aylarında gebe Okuluna gidip tüm ıkınma tekliklerini öğreneceğim bilinçli bir şekilde normal doğum yapmak istiyorum. Siz de kötü şeyler yaşamışsınız Sonuçta normal doğum çok da kolay bir şey değil ama bu duruma bakış açınız beni yüreklendirdi Umarım hep böyle pozitif yorumlar görürüz

hasta değil, herkeste o durumun zorluğu farklı bir etki bırakıyor. ben epizyoma 2-3 hafta bakamadım bile mesela. bir daha asla normale dönemem zannediyordum o zaman. ama bu hislerim için kendimi suçlamadım, sıkmadım. zorlandığım zamanlar için yine kendimi suçlamadım. etrafımda benimle aynı anda anne olan 3-4 arkadaşım vardı ve hepimiz de benzer süreç yaşadığımızdan çok destek olduk birbirimize psikolojik açıdan. hissettiğin her şeyin normal olduğunu bilmelisin. Önceki

Ben kuaföre gitsem bile özlüyorum herseyim oldu benim. Arkadaşım gibi geliyor gerçekten herseyi onunla öğreniyorum. Ama annemin bana verdiği o annelik sıcaklığını ben verebildigimi düşünmüyorum çünkü kendimi aşırı derece anne gibi hissetmiyorum bu zoruma gidiyor işte . push ; MeltemRuya

Medical Park ta yaptım doğumu biogay relactaz nurse harveys zeytinyağ denemediğim şey kalmadı

Yani içimi dökmek için yazdım ve duygularımla içimden geldiği gibi döküldü her kelime. Eleştiriye açığım sonuçta burası herkesin erisebilecegi bir yer fakat insan aci çekerek yüreğindeki yarım kalmış hisle gelip buraya yazıyor. Ben öyle hissettim. Tüp bebek yazılarını da sanki kendim yaşamış gibi okudum hep ve dua ettim hepsi için. Kendim için de sadece umut bekledim benim gibi birini görmek istedim. Gerçekten anlamayanlarin yorum yapmasını doğru bulmuyorum. Ben zaten belirttim benim gibi olan var mı diye fazlasına ihtiyacım yoktu yine de sagolsunlar. Size de teşekkür ederim savunmamı yaptığınız için. Sizin gibi kadınlar hep çoğalsın❤ MeltemRuya

En basiti ebenin karna bastırması çok uygulanan bir işlem, nasıl araştırdınız ve görmediniz? Kusura bakmayın ama yorumunuz çok ütopik. Keşke her şey instagramda gördüğümüz gibi olsa ama gerçek hayat daha farklı. Gerçketem anlamadığım için soruyorum ne sundunuz da kabul edildi sonra yapılmadı? Siz de oradaki her hasta gibisiniz. Ne ayrıcalığınız var da size herkese yapılan işlem yapılmasın? Kimsenin kafasına göre suni sancı verdiğini düşünmüyorum. Bir doğumda ne yapılması gerekiyorsa size o yapılmış bence sayıp döktüğünüz işlemlerin hepsi doğumda olan standart işlemler. Tekrar yazayım üslup yanlış olabilir ama işlemlerde hata yok. Neticede sağlıkla bebeğinizi kucağınıza almışsınız, doğum ekibinin görevi de bunu sağlamak

Merak etme asla yalniz degilsin. Hepimiz bu yollardan gectik. Haaa var kimisi ne dogurdugu ne lohusaligi zor gecmemistir. Ben ne bebegimi kabul edebildim ne travmayi atlatabildim. Bebegim 1 aylik oldu hala yabanciliyordum. Cok cok zor zamanlardan gectim. Hala bile bocaliyorum acaba iyi annelik yapiyor muyum bilmem ne diye kafami patlatıyorum. 1 sene gecti ustunden hala doktorun yaptiklarini dogumun oldugu gunu unutamiyorum. Ayni sahneyi 50 defa canlandiriyorum gozumde. Acaba soyle mi olsaydi acaba boyle mi olsaydı. Yalnız degilsin ve geçecek merak etme.

Tecrubenizin sizin icin travmatik oldugu tartisilmaz. Ben iyi bir anne oldugunuzu da dusunuyorum. Annenizde gordugunuz o sicakligi cocugunuza veremediginiz duygusu bence guclu hissetmemenizden kaynaklaniyor. Gercek oldugunu dusunmuyorum. Muhtemelen dogum aninda yasadiklariniz size kendinizi yenik, iyi anne olamayacak bir gibi hissettirdi ve cocugunuzun arkasinda dag gibi durdugunuz duygusunu hissedemiyorsunuz. Anne gibi hissetmiyorum dedikten sonra anlattiklarinizdan ben bunu cikardim. Psikolojik destek alirsaniz dogum ani ile annelik arasinda kurdugunuz bu sagliksiz bagin kirilacagina inaniyorum. Dogumunuz sizin anneliginizi tanimlayan, belirleyen bir sey degil. Bunun disinda, dogumunuz asla kolay gecmemis, ama bunda sizin cok da gercekci olmayan beklentilerinizin de etkisi var. O kadar sanci cekerken epidural istemeyi akil edemeyecek kadar bile dogumda yasayabileceginiz zorluklardan habersizmissiniz. Bunun tabii ki size onerilmesi gerekirdi, o kismina hic girmiyorum. Ama okudugunuz romantik dogumlar kesinlikle azinlikta olan bir sey. Boyle olmasini umarak, ama kendinizi beklentiye sokmadan gitmeniz gerekirdi. Keske boyle bir tecrube yasamasaydiniz, ama sonucta gecmis gitmis ve bebeginizi saglikla kucaginiza almissiniz. Dogum soyle olmaliydi, ben boyle hissetmeliydim gibi kosullanmalari atin kafanizdan. Dogum belirsizlik ve bilinmezliklerle dolu bir sey, bunu en basta kabul etmek gerekiyor. Bence psikolojik destek alarak bu tarz kosullanmalari kafanizdan atarsaniz dogumun anneligin cok ufak bir parcasi oldugunu, sizin hakkinizda hicbir sey soylemedigini fark edeceksiniz. O zaman cocugunuzla kurdugunuz bagda bir etkisi kalmayacagina inaniyorum.

Birsure sonra bebeginiz sizinle iletisim kurmaya baslayacak. 2. ayda siz ona gulumsediginizde oda size gulumseyecek. Eger çıngırak cevirmeyi gösterirseniz 3. ayda siz cingiragi tutarken o cevirmeye calisacak. Iletisim kurdukca annelik hissiniz kuvvetlenecektir. Bebeginizle bol bol konusup, oyuncak gosterin

Canım senin doğumda yaşadıkların değil şu an yazdıkların seni mahvetmiş. Allah'ta onları mahfetsn bin beter etsin inşallah

Allahıma binlerce kez şükürler olsun zaten onu çok seviyorum pişman da değilim sadece ilk zamanlar çok kötü oldum yabanciladim. Şimdi de beni üzen nokta o kadar sevmeme rağmen herkeste gördüğüm anneliği kendimde görememem ne yazık ki Önceki

üniversite hastanesinde yaptım doğumumu şikayet ettim ama hiçbir etkisi olmadı hala orda çalışıyorlar

Aynen benim de bezimi açık birakiyorlardi ve cok sık muayene ediyorlardı her defasında da geri kapatmiyorlardi. Sonda filan da takmadilar bana. Çubuk sokup durdular. Zaten uzun çubuğu sokacagini görmem beni korkuttu. Rahatsız oldum ama engel olmadım sordum bu ne diye. Idrarini bosalticam dedi. Ben kendim yapabilirim dedim yapıyordum da zaten. Sen yaptığını zannetsen de tamamen bosaltamazsin dedi Tamam dedim epey bi ileri soktu sonra çıkarttı. Hissetmedim birsey ama bilmemek kötü birseymis. Gerçi öğrendim kadın söyledi sorunca ama onu yaşamak bile insanı rahatsız ediyor. Aklımdan çıkmadı o işlem. Neyse ki acemi birisi değildi. Lavman yapılırken stajyere yapmasını söylediler. Ben de asla stajyerlere karşı değilim kendim de stajyerlik yaptım terslenmenin nasıl kötü olduğunu bilirim. Stajyer kız getirdi şırıngayı anala sokmaya çalıştı ama ortaya bastırıyor. Ucu da biraz dikenli gibi plastigin parçası sivri batiyordu. Bastirdikca bastiriyor dedim orası değil daha aşağıda. Tersledi beni neresi olduğunu görüyorum ben zaten dedi. Bir daha bastırdı bu sefer daha sert. Terslemek istemedim tuttum elini götürdüm oraya al dedim buraya sokacaksin. Soktu yaptı gitti. Aşırı ters muamele gördüm ya dedim ki stajyer bile bunu yapıyorsa diğerlerinden ne beklemeliyim ki. Bu stajyer bana damar yolu açmak istedi ve beceremedi kanım yerlere fışkırdı Üstüm kan oldu çıkarıp pamuğu koyamadi panik yaptı o an suni sancı verilmediği için rahattım ve güldüm sakin ol birsey olmadı panik yapma dedim. Buna bile birsey demedim lavmanı yanlış yaptı birsey demedim suni sancı yokken açıklığı kontrol etmek istedi iki saat kurcalayip durdu birsey demedim. O suni sancı beni mahvetti şoka soktu. Işte tam bu noktada bana sert davranilmasini kabullenemedim nazik davransalardi olmezlerdi ve durduk yere insanları elden çıkarmak için suni sancı vermelerini doğru bulmadim. Özel hastaneye gittim özellikle gördüğüm muameleye

Geçmiş olsun. Destek alın muhakkak. Doğum mahremiyettir. Mahremiyet rahatlık, rahatlık da kolay doğumun yolunu açar. Çocuk doğarken yapılan çatı muayenesinin ne kadar saçma olduğuna dair bir çok doktor görüşü dinledim, yanlış uygulamalar, hastaya saygısız tutum, psikolojiyi geri plana atan kaba davranışlar malesef çok yaygın. İmkanı olan özel ebelerle bu süreci rahatlatıyor, doğuma dair plan yapabiliyor. Yapmayanları da sürpriz doğumlar bekliyor

Öncelikle bebeğinizi ne güzel sağlıkla kucağınıza almışsınız. Doğum süreci kolay bir süreç değil ancak gebelik boyunca doğum ile ilgili süreci öğrenmek artık çok zor değil. Hem devlet hastanelerinde hem özel hastanelerde hem de online olarak ulaşabileceğimiz pek çok gebe okulu projesi oluyor. Sizin yaşadığınız tramva biraz bilgisizlikten kaynaklanmış ancak ne yapalım nihayetinde kolay da olsa zor da olsa kucağınızda. En güzel şekilde yetiştirmenizi diliyorum. Ben de normal doğumla ilgili bir çok bilgiyi öğrendikten sonra aniden erken doğuma alındım. En büyük artım o gün nöbetçi olan hemşirenin sakin sakin süreci anlatmasıydı. Doktoruma da güveniyordum. Açıkçası karna bastırma, acı çekme bir şekilde her doğum şeklinde oluyor. Ki ben de doğum öncesi ve sonra bambaşka sınavlar yaşadım. Her ikimizin canı da tehlikede idi. Çok şükür hem kendi canım hem kızımın canını Allah bağışladı. Evet o günlere bakınca çok zordu ama geçti. Hepimiz için bilinçli anneler olup evlatlarımızı güzel şekilde yetiştirmeyi diliyorum.

Öyle istediğimi dile getirdim zaten ama onlar normal yapmakta ısrarcıydı yine de kabul ettirdim. Minik biraz aceleci davrandı ben de zaten az da olsa sancıyı çekmek istemiştim kendi hazir olup gelsin sonra sezaryen olurum dedim. Hastaneye gittim doktorum yoktu zaten hemşireler dene kötü olursan alırız dediler. Tamam dedim suni sancı verdiler sonra yalvardim sezaryen olsun diye ama yok kabul etmediler başladı zaten herkes normal yapmak ister dayan diye diye dogurttular. Onların ellerine bakıyordum ve onlar da benim isteklerimi hem hiçe saydılar hem de bilgi vermeden harekete

Hahahaha dimi benim bebe boynuna kordon dolamasaydı daha kolay doğardı. Bende göbek fıtığı oldum sayesinde bu sene ameliyat

Allah razı olsun ben gerçekten öyle sitelere baktım ki aşk dolu doğumlara şahit oldum hep. Düşündüğüm gibi olmadı hiç. Teşekkür ederim ❤ MeltemRuya

Keşke o kadar sıkıntıyı acıyı çekeceğinize sezeryan olsaymışsınız. Benim çatım dardı, kordonlar da dolanmıştı katkat. Epidural doğurdum, cok da konforluydu.

Evde doğuracaktım az daha bekleseydim

dogadostupanda

Emin olun evde sürekli hareket ettim yoga yaptım hamilelik boyunca köpeğim var her gün iki defa tuvalete cikariyorum bir saat yürüyüş yapıyorum onunla birlikte. Normal doğuma zaten cesaretim yoktu yapmak istemiyordum da söylemiştim doktoruma da ama uygulamadı. Doğum sancisinda da rahattim gece boyunca dinlendim hareket etmedim iki tane yastığı üst üste koydum yüz üstü oturur şekilde uzandım yani birinin omzuna kafanı koyar gibi. Bacaklarimi da iyice açtım comelme pozisyonunda. Bu şekilde ağrılarım azken dinlendim. Kan gelince hastaneye gittim. Suni sancı verdiler yerimde asla durmadım uzanmadim bile. Bebeğin kanala inmesine yardimci olacak bütün hareketleri yaptım 7 saat hiç durmadan. Acı konusunda da tahmin ediyordum bu yüzden sezaryen istiyordum gözüme korkunç geliyordu. Ama suni sancı denilen şey görünenden bin kat daha betermiş ister hazır ol ister olma ben kaldiramadim. Doğum kolay birsey demiyorum hafife de almadım zaten. Kaldiramadigim için bu haldeyim. Kristialia Her dileyen alır, arayan bulur, kapı çalana

Yoksa da artık eminim olmuştur tüm detaylarıyla yorum katarak anlattığınız için. Tüm doğumlar kendine özeldir herkesin acı eşiği, psikolojisi farklıdır öncellikle ve de daha doğum yapalı çok az bir süre olmuş zamanla unutacaksınız.

Bilemiyorum gerçekten ben hasta olduğumu düşünmüştüm. Keşke bana anlatsalarmış dedim ama geçti artık. MeltemRuya

Hiç korkma bak korkacak hiç bir şey yok

Herkes hazırlıklı olsun işte kimse benim gibi düşünmesin bana kimse anlatmadı ben anlattım iyi oldu. Gebe okulunu da herkes alsın kimse benim gibi olmasın. Inşallah unuturum..

ben korkudan sezeryan istedim. şimdi 20 aylık bir oğlum var inanır mısın hala benim oğlum değilde arkadaşım minik bir arkadaşım gibi hissediyorum acayip çok seviyorum ama daha çok minik arkadaşım gibi hissediyorum :) oyunlar oynadığım beraber uyuduğum beraber gezmelere gittiğim beraber yemekler yediğim minik bir arkadaş anne olduğumu şurdan anlıyorum iş yerindeyken acayip özlüyorum aklımda sürekli düşünüyorum akşama sarılacak olmanın mutluluğu ile çalışıyorum maaşımın 3/2 sini oğlum yiyor maaşımın ortağı kendisi iyiki var

Evet bence de zamanla öğreniliyor. Allah bağışlasın iki yavrunuzu da. Ben de ikinci olursa çok sevemem diye düşünüyordum ama böyle bir düşünceye girmeme gerek kalmadı. Eşimle dün gece ayrıldık ve ailemin evine geldim. Kızımla başbaşa kaldık. Benden başka kimsesi yok bu saatten sonra kendimi anne olarak hissetmesemde mükemmel bir anne olmaya çalışacağım bu benim görevim. Şuan çok kötüyüm ne yapıcam hiç bilmiyorum dua edin bizim için.

Keşke bana tabi istediğinizi yapabilirsiniz diye değil de bizim şartlarımız bunlar begenmediyseniz Güle güle diyen bir yer olsaydı. Çoğu yer de öyle yaptı zaten biz öyle yapmıyoruz dediler ben de gitmedim oralara. Burası da gelme diyebilirdi ben yine araştırır bulurdum düzgün bir yer. Dokuz ay boyunca illa ki istediğim gibi

Belki ben abartiyorumdur dedim zaten öyle de düşündüğümü. Ama o an beni ordan oraya götürüp durmalari sürekli ellerini sokmaları acımı hafife almaları beni asla insan yerine koymamalari normal değil. Hiç birşey yapilmasin demiyorum ben zaten ama yapmadan önce biraz bilgilendirme yapıp hani haberin olsun belki biliyosundur bilmiyorsundur biz yine de insan yerine koyup söyleyelim sana demelerini bekledim. O sancıyla teslim oldum ve bana en ufak acı vermeleri korkmama sebep oluyordu. Biraz bilgi verseler panik olmayacaktım belki de. Ben kendimi çok kötü hissettim istemiyorum da zaten bir daha. Benim gibi hissetmemenize sevindim allah bagislasin O

Üslubuma ben gayet dikkat ediyorum. Yazdıklarımız arasında dağlar kadar fark var. Eleştiriye gelemiyorsanız konu açmasaydınız. Eksik olduğunuz konuları, yanlış yaptığınız söylenenleri asla kabul etmiyorsunuz, bu tavrınız sadece bana değil herkese karşı böyle. Velev ki ben size yanlış üslupta konuşuyorum aynısını yaptığınızda ne farkınız kalıyor yanlış bulduğunuz benden? Doktorlara da her şeyin ben doğrusunu biliyorum tavrınızla yaklaşmanız muhtemel geliyor bana. Eğer sizin istediğiniz an sezaryene alsalardı işleri hem daha kolaydı hem daha pahalı bir işlem olduğu için daha çok para alırlardı. Doktor parasını aldı işine baktı söyleminize istinaden yazıyorum bunu. İstediğim an hop beni sezaryene alın diye bir şey yok ayrıca. Anne babası sağlıkçı olan insansınız üstelik. Siz her şeyi biliyorsunuz madem artık ikinciye kendi kendinizi doğurtursunuz. Neyse ya duvara konuşuyorum gibi hissediyorum kendimi. İyi günler size P

Evet çok haklısınız. Benim beklentilerim normal değilmiş. Ama kimse bana işin gerçeklik kısmını anlatmadi izlediğim doğumlar da tamamen doğaldı. Suni sancı açılma olmayınca verilmesi gerekmiyor mu ya da açılma ilerlemiyorsa? Benim böyle bir problemim de yoktu. Ben de dogumlari akışına bırakarak gözlemlenerek oluyor zannediyordum. Ben zaten kötüyle karsilasmamak için hastane seçimi yapıyordum. Izledigim videolardaki gibi olmayacağını bilseydim buraya gelmezdim, öyle olan bir yere giderdim. Biliyorum çünkü kaldiramayacagimi. Ama beni kandırdılar resmen. Önceki

Canım sezaryenle dogurursun bişey olmaz Yap bı kardeş Benimde suni sancı bitirdi nevrim döndü

Hayır özel

Çocuğumla bağımı etkilemedi benim.. Kadınlar aslında böyle durumda kocadan çıkarır. Sizde niye çocukta oldu anlamadım.

Bir deneyin isterseniz. Kilo vermek kadar kolay olmadığını biliyorum ama denemekten bir sey kaybetmezsiniz.

Bebeğin geleceğini hissettirmesi ufak sancılar cektirmesi ve sonrasında doğumun sezaryen olmasında bence de sakinca yok çünkü bebekte zaten hazır olmuş oluyor. Durduk yere sezaryen olmasını istemem ama ben de sancilarin gelmesiyle yine sezaryen fikrinden vazgeçmedim. Doğumum başladı diye illa normal olsun diye diretmeleri de çok saçma boşuna mi özele gittim şaka

Amin çok teşekkür ederim kabullenmek zaman aldı içimde hala geçmeyen travma kaldı sadece umarım o da

Evet aynen.. ya zaten insan yapbiliyorsa yavas yavas yapmasi gerekiyor ev isi vs. Yat yat kan dolasimi Icin iyi birsey degil. Tabiiki 5-10 kiloluk agir isler yapmayacaksin cok yormayacaksin kendini ama tabiiki is yapabilirsin. Sadece kiyas eder gibi soylemeyi dogru bulmuyorum.. amma mizmizsin ben kek borek yaptim misafirlerime diye kaldiki dogumdan hemen sonra millet neden damlar onuda anlamam

Birdahaki gebeliginde dogurmaya karar verirsen lutfen tecrübelerini yaz. Dogum dedigin sey hem fiziksel hem ruhsal olarak travmadan ibaret. Suriyeli ornegin dogru. Cunku ne kadar fazla dogum yaparsan sonraki doğumların daha kolay oluyor. Ilk dogum her zaman en uzun surem dogumdur, sonrakilerde rahmin acilmasi ve bebegin dogmasi daha kisa sürer. Yorumlarina cok denk geliyorum. Henuz yasamadigin bisey hakkinda ust perdeden konusma. Ignelemek icin soylemiyorum, sahsen şu yasima kadar neyi kinadiysam onunla sinandim.

Valla bende çok korkuyorum. Aşırı korkunç geliyor normal doğum olayı. Travma gibi. Hiç gebelik tecrübem olmamasına rağmen böyle hissediyorum, hep böyle bir bakış açısına sahip oldum. Neden bilmiyorum. Doğumun her türlüsü zordur, bebek ve anne için sorun teşkil etmeyecekse normal doğum her zaman daha iyidir diye kamu spotu düşeyim de linç gelmesin

sorunuza yorum yapamayacağım bir an önce toparlanmanızı dilerim yalnız eğer profildeki çocuk sizinse fotoğrafını herkese açık bir platformda paylaşmanızı önermem her niyette insan var sonuçta neler duyuyoruz.

Canım ben çok güzel bir doğum gerçekleştirdim, çünkü her şeyiyle hazırdım doğuma. Normal doğumun çok doğal olduğunu tüm hücrelerimle kabullenmiştim nitekim çok kolay geçti suni sancı almama rağmen. Tüm bunların sonucunda bebeğim ilk doğduğunda ben de çok tuhaf hissettim hatta ilk birkaç ay gerçekten Allah affetsin çok isyan ettim, sevemeyecek diye çok korktum, yargılanma korkusundan bir kişiyle bile paylaşamadım. Bebeğime bile isteye zarar getiririm korkusuyla onunla yalnız kalmaya bile korkuyordum. Ama geçiyor :) hem de öyle bir geçiyor ki dünyada ondan daha fazla sahiplenip sevebileceğin bir şey yok gibi hissediyorsun. Şimdi 2. Oğluma hamileyim son günlerim, acaba diyorum bu bebeği de ilk oğlum kadar sevebilir miyim? Bence sevemem, bir insanı o kadar fazla sevebilmek bir nereye has bir şeymiş gibi hissediyorum. Ama 2. Yi doğuran herkes sevecegımı söylüyor :) eminim seveceğim. Sen de zamanla bu durumu kabullenip kendine inanamayacaksın. Annelik ille içgüdüsel diye bir şey yok. Zamanla öğreniyorsun.

Hayır gitmedim. Emzirme danışmanlığı aldım bir tek. Tek hayalimdi çünkü anne olmak emzirmek. Bunları yaşayacağımı tahmin edemedim çok hazırdım her konuya hakim olduğumu zannediyordum keşke alsaydim KelebekkB Kızım ; Kabul olmuş en güzel duam🌻 Anneler

Benim dogumumda cok zordu, suyum gelmisti sancım yoktu acilmam yoktu bu yuzden suni sancı vermek zorunda kaldılar 28 saat sürdü terapi aldim dogumdan 3 Haffa sonra emdr yöntemi ile travmaya karşı seni hissizlestiriyo eger imkanınız varsa mutlaka iyi bir profesyonelden parasına bakmadan bunu yaptırmanız. Doğumumu hatırlıyorum halen ama o korkuyu unuttum şükürler olsun. Korkudan dogumdan sonra 1 hafta uyuyamamistim sizi çok iyi anlıyorum

Yaşadığınız duruma üzüldüm, size önerim psikolojik destek almanız yönünde. Keşke gebe okuluna gitseydiniz siz de maalesef çok bilgisiz gitmişsiniz. Tabi herkesin yapısı bir değil ama siz normal yapılan şeylere bile takılmış, rahatsız olmuşsunuz. Bu da süreci ekstra sıkıntılı yaşamınıza sebep olmuş. Gelen muayene ediyor giden muayene ediyor rahatsız oldum demişsiniz ama bu çok normal. Doğumda mahremiyet beklememek gerek. Çubuk dediğiniz şey sonda idrarı boşaltmak için o da takılmak zorunda. Hiç mi hasta ziyaretinde, ameliyat olmuş kişilerde vs görmediniz? Su kesesinin patlatılmasını bana sormadı demişsiniz ama neden sorsun ki? Hangi bilgi birikiminizle hayır patlatmayın diye cevap verebilirsiniz? Tabi bilgilendirse daha iyi olurmuş. Ben de normal doğum yaptım, 12 saat ağrı çektikten sonra kızımı kucağıma alabildim. Yaşadıklarınızı hafife almak için söylemiyorum ama doğum kolay bir süreç değil. Doktor arkadaşım bile öğrenciyken ilk doğum gördüğünde günlerce kendine gelememişti çok etkilenmişti. Bence siz vakit kaybetmeden psikolojik destek almalısınız. Evladınızla mutlu bir hayatınız olur umarım

Benim sancıyı yavas yavas vermişlerdi 9 da taktılar 5te doğuma girdim. Size neden birden verdiler ya. Epidural alsaydınız keşke

Kocamla yalnız yasamadigim için. Ondan da koptum zaten. Çocuğumla bir tek ben ilgilenebilseydim durumlar daha farklı olacaktı. A Scandal in Belgravia

Bence gercekten cok kafaya takiyorsunuz. Lutfen daha fazla hırpalamayin kendinizi. Daha once soylemistim galiba, benim dogumum seytan cikarma ayinlerinden halliceydi. Anestezi verilmeden once bogazimi sıktılar bebege daha az anestezi gitsin diye. Gecmisi degistiremiyoruz maalesef ve sosyal medyada herkes hayatin guzel tarafini gösteriyor

Zorlamsz olur mu hiç. Kendi doğum sancım hiç bir şeymiş suni sancının yanında. Ben çstı musyenesinin birinden sonra şoka girdim. Doğurana kafar en az 15 kez çatı muayenrsi olduğum için

4 online gebe okulunda egitim gordum, 2 kitap okudum surekli arastirdim. Egitimimi tahsilimi filan yazmiyorum. Beni kesti adi kadın allah ondan cikarsin bana kurbanlık koyun muamelesi yapti diye aylarca agladim. Hani o kafa varya o lohusa kafasi allah yasatmasin insan yasayinca anliyor. Ve yurekten soyluyorum bunun bilincle alakası yok. Köydeki kadinlar cok bilincli degildi ki cat cat doguruyordu. Ne oldugunu bile bilmezlerdi.

Ben suni sancısız tamamen doğal ve keşkesiz doğum videoları izledim kesinlikle böyle müdahaleler yoktu. Beni elden çıkarmaya calismasinlar hersey akışına bırakılsın bebeğin kalp atışı düzgün olduğu sürece müdahale etmesinler arada muayene etsinler istedim hiç istemedim demiyorum. WOLFROG Ekşiden aynı tadı

Neden kabul etmediler? dogadostupanda

Doğumu devlette mi yapmıştınız? Benim kuzenime de hemşire size soylenen benzer şeylerin yanı sıra "susss o.. pu, bağırma bana mı sordun şey ederken" demiş. Terbiyesizler, ehleksizler... şikayet edilemiyor mu bunlar?

Hasta bakıcı ne alaka yani sizde neden orada sustunuz ki? MeltemRuya

Malesef ust duzey bir doktor ve hizmet almiyorsaniz dogumlar bu sekilde oluyor ve aonucta normal dogum yapabilecekken sizi sezeryana yonlendirmis buda cok yanlis. En guzeli ozel dogal dogum mudahalesiz. Benimde ilk dogumum sizinki gibi tramvatik oldu bir ozel hastanede ama ikincide ozel doktor dogal dogumcu cok iyi bir doktr buldum hic mudahalesiz suni sancisiz dogum yaptim allaha sukur keske her kadin o sekilde dogum yapabilse doktorlarda bizi basindan bir an once atmaya calismayip hakkini verse dogumlarin

Evet annem 25 yaşında ablamı 29 yaşında beni dogurmuş çok daha olgun yaşlarda. Bence de olurum eminim çok seviyorum çünkü.

Benim psikolojimi bozdu çocuğumun bebeklik zamanından hiç birşey anlamadım bile rahat olsam kaç yazar

Doğru söylüyorsunuz bunu düşüneceğim Sağolun

Bir de şu var: 3 cm açıklık olduğunda hemen hastanehe yatırıp suni sancı verdirten doktorlar çok. Ben 3 cm açıklıkla 1 hafta gezdim sancısız. Doktorum düzenli sancın gelirse gelirsin, sancıyı evde geçirmen senin için daha iyi olur demişti. Evde 7 saat sancı cektikten sonra hemşireye haber verip hastaneye gittim. Hastanede 5 cm acilmam vardi ve sancilar 3 dk da bir geliyordu. Hemşire ona rağmen suyunu patlatalım süreci hızlandırılalım dedi. Sizde de oldugu gibi uzunca bir cubukla suyu patlattı zaten ne olduysa o saatten sonra oldu. Epidural istedim fakat kan sonuçlarım epidural için el verişsiz çıkınca sezaryene alın beni artık dedim. Siz yine araladarda 50 sn de olsa dinlenebilmissiniz ben de hiç es yoktu hem de hiç. Ağzım kupkuru oldu su içicem ama sancıdan içemiyorum. Doktor nerde? Yolda geliyor. Ikınmam geldi diyorum hemşire müsveddesi ıkınma hazır değilsin diyor. 6cm de kaldı açılmam. Doktor geldi açılma aynı. Dedim doktor bey benim ıkınmam var. Ee ıkın tabi dedi. Ama bebek strese girdi bi kere. Düşünsene rahim bebegi ittirmek için sana ıkın talimatı veriyor ama sen hemşire yüzünden o sancıyla ıkınmana bin bir gayretle engel oluyosun. Sonrası da zaten travmatikti. Vakum yapıcam gelmezse ameliyat... ameliyathane şuan senin için hazırlanıyor... hadi hemşire hanım bastır karına, vajinayı k. çına kadar kes, vakumu sok... bebegin nasil ciktigini ben de anlamadım dedigin gibi. Ama bende anlıktı her şey bebegimle birlikte odaya cikinca hepsi geride kaldı. Sizin yaklaşık bir yıla yakın süre geçmiş üzerinden hala korkunuz ilk günkü tazeliğini koruyor. Bence de destek almadan ikiciyi planlamamanız daha doğru olur. Normal doğumda mücbir sebepler dışında su patlatma, suni sancı verme olayı olmamalı diye düşünüyorum. Çünkü bebek strese girince kanalda kaldı, kafasını çevirdi, zart oldu zurt oldu, içeriye sıçtı... durumları çok oluyor. Bu arada idrar boşaltmayı bana da yaptılar o ağrılı bir işlem değil ama muhtemelen siz o yapılma anına şahit olduğunuz için korkmuşsunuz. Ben de vakumu doktorun elinde görmeseydim belki o an o kadar zorlanmazdım. Ben çıglığı bastıkça doktorum "bunda bir şey yoook bunda bir şey yoook, hayır frappee, hemşire bastırrrrr bastırrrrr..." belki hakketten bir şey yoktu o esnada demir vakum korkusuyla kendimi kastigim icin ekstra acı cektim bilemiyorum Bu arada size neden epidural yapılmadı?

Sizinle benzer bir dogum yaşamışız bende öğleden akşama kadar evde sancı çekip sonra hastaneye gittim gece 12 den saat sabah 9 buçuğa kadar sancı cektim o an ölmek istiyorum diye bağırıyordum çok kötüydü gelen giden alttan elini sokup muayene ediyordu canım o kadar yanıyordu ki sancim popoma vuruyordu uzanamiyordum oturamiyordum popomun üstüne en son zor bi doğum yaptım dikiş attıklarını hep hissettim dogumdan sonra ayağa kalkamadım günlerce asla yerimden kimildayamiyordum bebeğimi kendim emziremiyodum sonra dikislerim enfeksiyon kaptı hastaneye yatirdilar beni dikislerim hep açıldı bi daha dikmediler covid oldum kizim da sarılık oldu başka hastaneye yatisini verdiler oda kovid oldu çok zor şeyler yaşadık aylarca zorluk cektim oturup kalkamadım bacaklarimi açamadım psikoloji alt üst hergun ağlıyordum dogumda o kadar ikinmisim ki makatim da çatlak oluştu onun ağrısı tarif edilemez daha yazacak çok şey var kısa kesiyorum bi daha asla normal dogum yapmam diye düşünüyorum şimdi kizim 1 bucuk yaşında o günler zamanla unutuyormus kizim için hersey değer sizde unutacaksınız buna emin olun fazla takilmayin

Siz hariç kimseye ters tepki vermedim. Siz üslubunuza dikkat etseydiniz ben de ederdim. Sizinkinden farkı yok konuşma şeklimin merak etmeyin ben kime nasıl cevap verdiğimin farkındayım. dogadostupanda

Bu hanımefendinin kaldirabilmis olmasi olayın ağırlık seviyesini değiştirmez. Siz de benim gibi kaldiramayabilirsiniz güçlü olamayabilirsiniz. Pozitif yazmis çünkü etkilenmemis ama ben çok etkilendim. Size tavsiyem yorumlardan da gördüğüm üzre sancılarınızı evde geçirin hastane seçiminizi doğru yapın. Ben paranın tuzağına düştüm siz düşmeyin. Sonra doğum psikolojinizi bozar mazallah herkes güçlü değil anlatabiliyor muyum :) MeltemRuya

Ben de 3 gün dığum sancılarımı evde çektim 3gün boyunca açılmam 3cmden ileri gitmedi. Perşembe akşamı suyum geldi 11 de hastahaneye yattım sancım bitti. Sabah suni sancı verdiler komple bitti serum. Açılmam olmadı pilates topunda felan zıpladım anca akşamüstü 5 gibi doğuma girebildim. Doğumum kolay oldu. 14 dakikada doğurdum ama ben de çok çektim ya. Yazdıklarınızı okuyunca sanki kendi doğum anım gözlerimin önünden geçti. O çatı muayeneleri, o ebelerin bastırması. Ama bebeğimi kucağıma alınca her şey geçti. Kesinlikle kardeşsiz bırakmam diyorum Rabbim nasip ederse. Çünkü her acı unutuluyor.

sizin hamileyken kendinizi doğuma hazırlamanız gerekiyordu.. sonuçta candan can çıkıyor ne kadar kolay olabilir? bence yaşadıklarınızda hiç tuhaf bişey yok, sadece siz psikolojik olarak hazırlanmamışsınız. benim doğumum çok güzel geçtiği halde 1 yılda ancak anladım anne olduğumu, kızıma annem bakıyor, işten çıkıp eve gitmek istemiyordum.. şimdi her şey daha güzel.. geçiyor unutuluyor her şey, ama 2. çocuğu istemiyorum, bi bu kadar strese daha dayanamam.

çok geçmiş olsun, okuyunca çok üzüldüm ve de şaşırdım. ben de hamileyim, henüz doğumun gerçekleşmesinde neler oluyor araştırmaya başlamamıştım. direk bir online gebe okulu buldum, ciddi bir şekilde araştırıcam, normal doğumu hep çok sancı, o an için çok acı ama en kolayı diye biliyoruz aslında hep. oysa ne çok kişi travmatik olarak geçiriyor, bana hep uç olasılıklar gibi geliyordu.. teyzeminde bir doğumu çok sıkıntılı geçmişti, 15-16 sene geçti, hala aşırı gerginlikle bahseder konusu geçerse. destek alın bence, ara ara hep aklınıza gelecek bu ve hep aynı şekilde üzülmenizin gerilmenizin hiç faydası yok.

Allah razı olsun beni anladigın için. Insanlar istiyor ki CV' mi yazayım. Ben kısaca yaşadığım şoktan ve psikolojiden bahsetmeye çalıştım yaşayanlar zaten beni anladı. Ama yasamayanlarin herseye burnunu sokması yok mu? Yok çelişkili konuşuyorsun yok hani hiç birşey bilmiyordun. Yahu ben buraya zaten birilerinin gözüne girmek için yazmadım ya da begeni almak için. Ne yazdığımı bile hatırlamıyorum. Kelimeleri nasıl kullandığımı kendimi nasıl ifade ettiğimi. O an o cümlelerle içimi döktüm ben. Bir insan içini dökerken herseye dikkat mi etmesi gerekiyor. Gelmiş kelimelerimi ayikliyor içinden. Gerçekten yaşayanlar ama hiç sorgulamadi farkettiniz mi? Bana beni anlayan yeter. Ben başka yere de gitsem böyle insanlar bitmez bitmeyecek.

ya işte benim çevremde hep pırtlattı ben de bu hayallerle hamilelik geçirdim internetten baktım sıcak suyun altında gevşeyerek sakin sakin kocama sarılarak doğum yapıcam dedim doktorumla konuştum tabi tabi istediğini yapabilirsin odan sana ait dedi. Suni sancı istemiyorum dedim tabi senin kararın istemezsen yapmayız dedi. Hastaneye öğlen saatlerinde gittim oradaydı kendisi ve orada bulunmasına rağmen ilgilenmedi. Hemşireler serum takacaktı suni sancı olduğunu biliyorum istemiyorum doktorumla da görüştüm dedim. Şimdi çekeceğin sancıyı beklersen kaç saat çekeceksin değer mi aç kalmana uykusuz kalmana filan dedi ikna etti beni. Meğer kışkışlıyormuş beni de haberim yokmuş. Bebeğini yorma belki günler sürecek dedi ben de yedim ne kadar güzel ikna edildim anlatamam. O acıdan sonra da aklıma gelmedi bile romantik dakikalar geçirmeyi gördüğüm her yere yumruk atıyordum hep. Araştırmanın sonucu güzel hayaller kurup kurbanlık koyun vasfına geçmek. kimse bana böyle olduğunu anlatmadı aynı sizinki gibi anlattı maaalesef Sade

Ay ben de son dakikalar öldürün beni nolur diyodum gülüyorum şimdi daha dün psikolojim bozuktu şimdi kendime güldüm

Suni sancı verip olmazsa sezaryene alırız denmezki sizi bence doktorun işi vardı ve normal doğuma zorladılar. Bebek normal akışında doğuma hazır olduğunu belirtmiş zaten sancılarınız başlamış ekstra sunide verelim sonra sezaryene alırız denmez. ki normal doğum başladığına dair işaret geldikten sonra doktorlar sezaryen düşünüyorsa bebeğin kanala girme ihtimaline karşılık uzun süre beklemezler yanlışım vardır belki bilmiyorum ama benim bildiğim bu şekilde. Sizin doktorunuzun işi varmış ve ameliyata girmek istememiş işi ebelere bırakmış ben böyle düşündüm ama devlette olsa özelde olsa bir insana 5saatten fazla sancı dayatılması saçma arkadaşıma 48 saat verdiler olmadı sezaryene girdi ve bebeği yorgun bebek olarak doğdu ememedi baygın gibiydi. Bu kadarı saçma oluyor.

Buda yanlis bir yaklasim ben herseyi bilerek gittiğim halde beni katakulliye getirip sezeryana zorlamasini atlatamiyorum. Ve dunyanin en rahat dogum sonrasini geciren biri olmama rağmen. Zaten yaşı 21. Arastirdim baktim diyor ki en bilen insana bile o an her aşama tane tane anlatilmali. Sureci rahat atlatabilmesi icin. Benim doktorun geldigini bile gormedim. Selam bile vermedi. Korkuyla nerde diye sorunca burdayım dedi. Siz icsellestirmediniz demek ki siz böyle birisiniz. Bunu baskasi icsellestirebilir tabi ki. Yasadigi zor surecler de bilincsizlikten degil de anneligin duygu yogunlugundan. Onu sadece onun gibi hissedenler anlar. Ama hissetmeyeni de dovmuyoruz, sadece böyle kişiye has yorumlar ve yasantilarla karsidaki insana kendini kotu hissettirmemek daha dogru bence.

herşeyim oldu benim ama evet böyle anne olanları görüyorum kendi annem gibi mesela. Annem benim gözümde kusursuz bir insan. İnsanlık olarak elbette kusurları vardı ama annelik konusunda asla bize birşey hissettirmezdi bütün yükü sırtlanırdı bizi ezdirmezdi. Dağ gibi babam değil annem oldu hep arkamda. O anne sıcaklığını bu kadar düşünceli olmayı ben başarabilir miyim bilmiyorum. Ben anne gibi olamicam sanırım kanka gibi mi olucam onu da bilmiyorum. Tek hayalimdi annem gibi anne olabilmek ama ne zaman ya da hiç olmayacak mıyım acaba?

Umarım suan boşanmış o insan demeye dilimin varmadigi mahluk ve annesinden kurtulmussundur.

Aynen öyle bunu normalleştirmeye çalışan da bizim insanlarimiz zaten. Doktorlar da bizi inek gibi görüyorlar bu sebeple. D dgdln

Iyi halt ediyorlar.

Yeni doğum yapmışsınız, psikolojiniz de ister istemez değişti. Bebeğinizi yabancı görmeniz, anne hissetmemeniz normal, isterseniz bi psikologla görüsün, yeni doğum yapmış sizin gibi insanlarla beraber olabileceğiniz sitelere vs üye olun. Konunun altına her türlü insan geliyor, boş yere can sıkmayın, zaten şuan hassassınızdır. Herkese cevap vermek zorunda hissetmeyin. Başa gelmeyen bilinmez, hakkınızda atıp tutanlar eminim bunu yaşasa dava ederdi çalışanları. Ayrıca doğumda anneye insan gibi davranmayan çok personel, dr var maalesef ki

İlk doğum hep zor olur. Benimde öyleydi ama mükemmel bir doktorum vardı. Suni sancının lafını bile geçirmedi. İkincide de tabiri caizse pırtlattım. Hemşireler alkışladı

Yaşadığım ülkede doğuma önem verilir, doğum bölümlerinde ebeler, hemşireler doktorlar hepsi birbirinden güler yüzlü, sıcakkanlı ve yardımseverdir. Burda sezaryen bir doğum şekli değil cerrahi müdahale olarak görülür, doğum öncesinde çatı kontrolü vs yapılmaz. 3 kez suni sancıyla normal doğum yaptım ve her biri birbirinden apayrıydı. İlk doğumda ölüyorum zannedip kelimeyi şehadet getirmiştim. İkinci doğumda sancılarım daha kötüydü kemiklerimin ayrıldığını hissettim ama biliyordum ki geçecekti daha kontrollüydüm, nefeslerim ıkınmam çok daha başarılıydı. Üçüncü doğumumda epidural yaptırdım gerçekten prenses doğummuş ağrısız sancısız tertemiz bir doğumdu. Bir kadının birden fazla doğumları bile birbirinden farklıyken başka kadınların doğum deneyimleriyle kıyaslamak çok mantıksız. O yüzden izlediğiniz videoları unutun derim boşuna kıyas sizi daha da mutsuz eder. Aslında suni sancıyı boşuna almışsınız ama bunun dışında yaşadıklarınız çok normal. Doğum sonrası yaşadıklarınız ise depresyon için başlı başına sebep.

Ben epidural yaptım. Çok kolay doğumdu. Neden düşünmüyorsun

Evet öyle oldu gerçekten abartmadim aslında ama abarttim olarak gözüküyor. O an duygusal boşluk icindeydim destek aradım teşekkür ederim iyi ki yazdınız allah bağışlasın yavrularınızı. Insan daha kötü şeylerle karşılaşınca ben buna mi üzüldüm geçen gün oturdum ağladım diyor. Ben de suan o noktadayim. Doğumum benim psikolojimi bozdu ama insanlar daha çok.. R Renklibulut Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Evet suni sanci ile ölü dogum yapmis biri olarak bu travmayi asla unutmayacagim. Hamilelik isteyip istememekten bile korkuyorum bu sebepten Hic cocugum yokken. bebegim olsun cok istiyorum kaybım var yerine bi tane olsada sevsem hem acimi dindirsem ama is dogurmya gelince dusuncesi bile korkutuyor. birdaha doguramam o cesaret gelmez gozum korktu benimde ne dusucgmi bilmiyorum.

Tek bilmediğim şey sondajdı. Ben bana sormasindan ziyade haber vermesini bekledim çünkü ne yaptıklarını anlamiyordum kendi aralarında beni ordan oraya götürüp duruyorlardı. Sancı vurdukça ikinma hissi geliyordu söyledim ve yere comeldim öyle daha kuvvetliydim. Illa catala geçmem gerektiğini söylediler. Nedir bu diretme catala geçince ikinma gelmiyordu işte ben de kasıtlı ikinamiyordum korktuğum için. Onlar akışına bırakmadı ki benim araştırdigim ve bilerek gittigim hastane bu değildi. Sürekli dayatma diretme vardı izinsiz bedenimi kullanmalarından rahatsız oldum. Size normal gelebilir ama benim psikolojimi bözü bu normal birsey değil destek almalıyım kesinlikle sağolun

Çok geçmiş olsun normal doğum yaşamadım ama empati yaptığım kadarıyla çok zordur.. anneliğin kutsal olmasının en büyük sebeplerinden Doktor çok önemli gerçekten.. Sevecen şefkatli olmalı doktorlar doğumda.. bebek planlıyorum doktor seçimi icin gidip gidip geliyor aklım.. Zaten panik biriyim diye Geçmiş olsun tekrar şükür ki ikiniz de iyisiniz Kime sorsam normal icin öldüm dirildim diyor ama sonrası cennet diyor 1-2 güne rahatsın diyor

27 haftalik ölü dogum yaptim cok kucuk sezeryan icin dediler bosuna kesilme birdaha hamilelikler icin sezeryan siniri var normal yap kurtul dediler ben bidaha istemiyorum bu aciyi istemiyorum desemde olmadi aradgm ozel dahil hic bir hastane kabul etmedi sezeryani bu sekilde suni sanci ile yapacaksim baska yol yok dendi

ben doğumumu yazıyorum 5 gün sürdü sancılarım. hastaneye gittiğimde nst sancılarım çıkmıyordu sancılarım var dediğimde bana inanmadılar 5 cm açıklıkla hastaneye gittim geldim en sonunda suyum patladı hala sancim cikmiyor neyse altima bir bez takildi dogum haneye goturuldum bebek kanala inmemis ay gelen alttan muane giden alttan muane sonra siyirma diye birsey yaptilar kadin elini bir cıkardı elleri kan çok korktum bir anda agrilarim asiri derecede artti erkekler geliyor bir suru stajer hepsi elini sokuyor bebek asagi insin diye neyse beni bir sure rahat biraktilar 4 saat sicak suyun bak kaynar kaynar akiyor altinda bekledim sonra bir ebe geldi yat nst bakacaz yatamadim. asiri kotuyum kadin bir anda bana bagirmaya basladi cocugu oldurecen sen kendine annemi diyorsun kocanin altina yatarken bizemi sordunda doguruyorsun. bana epidural takin diye yalvardim. epidural sanciyi gonderiyormusda sanci cekmezmisim vermedi inadina yapmadilar. cocugu strese sokuyormusum hangi kafayla cocuk yapmaya kalkmisim normal dogum b3nim neyime falan. yanima kimseyi koymadilar sonra ben ayaga firladim yalvardim nolur yardim edin diye hepsi karsima gecip benimle alay etti. daha sonra bebek dogum kanalina inmedigi icin oksijensiz kalmis stresten kalbi yavaslamis sezeryana alin diye aglamaya basladim. yok illa almiyorlar benim bagrislarim baska anneleri etkiliyormus falan ciglik atiyorum ya yardim edin diye sonra pretisyen hekim demesinmi bunuda birakin burda cocuguyla ölsün. agliyorum falan en sonunda sezeryana alin diye bagirdim zorla sezeryana girdim bana anesesi vermiyorlar basimda iki stajer gulusuyor nolur yardim edin diye kizlara yalvardim sonra uyandim bebek yanimda suratina bakmak istemedim o bana laf sayan kadin hocayla geldi iste obozite bu kiz dedi hocada azarladi sen obozite gormemissin kizin ödemi var. cocuguma baktikca ben bunun icinmi bu kadar ugrastim dedim anne oldugumu hissetmedim sanki baskasinin cocuguymusta ben baskasinin cocuguna bakiyormusum gibi aradan 1 yil gecti hala anne oldugumu hissetmiyorum. banyoda soguk suyla yikaniyorum sicak olunca o gun aklima geliyor doktor fobim basladi hastaneye gidemiyorum yani sizi cok net anliyorum umarim yardimci olabilmisimdir

Biz travmatiklere hic iyi gelmiyorsun

Merhaba öncelikle geçmiş olsun çok travmatik bir doğum olmuş. umarim en kısa sürede toparlarsınız. bazılari güle oynaya çıkarken bazıları da üzücü bir şekilde çıkıyor. her kadın bence her doğuma Uygun değil bütün ihtimallerin iyi bir sekilde anlatılması lazım iki nefes bir ıkın? Olay bundan ibaret değil kimilerine bu şımarıklik bile gelebilir. sizin anlattığınızın aynısını kız kardeşim yaşadı ve ben buna tanık oldum kesinlikle normal doğum istemedim hatta lokal de istemedim direk bayıltın dedim düşünün ben panik atak raporu ile sezeryan istemedim o bile kabul olunmadi bir şekilde sezeryan olacaktım ama yatış günü bana belden uyuşmalı istedi doktor ve ekibi. ben kendimi bildiğim için yok dedim ama merak etme hiç bişey olmaz bebeğini göreceksin diye diye ikna ettiler sonuç korkudan bayılmışım çıktığımda hiç ummadığım bir psikoloji içine girdim hatta bir iki gün bebeğimle anne ilişkisi kuramadım neden öle oldu hala anlamadim

Kanka gibi olmak da kötü değil bence dozunda olursa. Siz çok gençsiniz daha 21 yaşında olgun anne olmanız çok zor. Annenizden daha iyi anne olacaksınız bence. Bu kadar dert etmezdiniz olamayacak olsanız hiç merak etmeyin :)

Sancılarınız sizi de zorladı mı? Ben şoka girmiştim çok saçma şekilde

Benimde ilki oyle kordonu dolanmisti.. dogum muazzam birsey gercekten ama cok zor. Ne oluyor gobek fitiginda? Nerden anlasiliyor fitik ne gibi sikayetler oluyor? serentyy Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Ben sezeryan doğum yaptım.. Şu çektiklerinizin yüzde 1 'ini çekmişimdir fiziksel acı olarak.. Hatta acı çekmişimdir dediğim için utanıyorum şuan... Ama sizin ki gibi bir normal doğum hikayesi duymadım.. Hissettikleriniz için kendinizi suçlamayın.. Kolay şeyler değil bu yaşadıklarınız.. Siz gerçekten çok güçlü bir annesiniz.. Hem ruhen, hem de fiziken... Kendinizi her fırsatta övün, sevin ve ben nelerin üstesinden geldim deyin.. Hakediyorsunuz.. Psikolojinizin bozulması normal çünkü bu çok çok zor bir süreç olmuş okurken şok geçirdim... Kesinlikle destek almalısınız bir psikolog, psikiyatri bir şekilde destek alın..

Demek her türlü o şoku yiyecektim. Doğum her türlü zormuş bunu anlamış oldum en azından. Sebebi suni sancı değilmiş. Insanin kendini anne gibi hissetmemesi zaten üzüyor. Ben de bunun sebebi doğum diye düşünüyordum LADY VEGA İnan yok kimseye savaş

Ay oha

Siz hiç doğum yaptınız mı? Yapınca görüşürüz olur mu

Yanlış yere yazdım galiba aşdlaşsşsş minikoglan ❤ Anneler

Sancı başladıktan sonra da ameliyata alabilirler. Açılma olmasına rağmen kordona dolanan bebek gelmeyince bile sezaryen yapabiliyorlar ben de bu şekilde biliyorum. Bence doktor parasini alıp kaçtı keyfine baktı. MeltemRuya

Valla benim kızım pamuk gibi bembeyaz ve çok güzel doğdu aşırı ödemi de yoktu oyuncak gibiydi hatta dedim benden mi çıktı bu keşke o anlar ben de güzel bakabilseydim o günleri hatırladıkça üzülüyorum. Sizin kadar kötü durumlardan geçmedim çok şükür allah başımdan da eksik etmesin. Kimsenin etmesin

İdrar için sonda takıyorlar.. Birebir olmasa da birçok şeyi aynıydı benim doğumun da fazlası olarak 13 saatte doğum gerçekleşti. Düşünün artık halimi.. Doğumdan sonra uyudum kaldım yorgunluktan annem çocuğu emzirmeme yardım etmiş onu bile yorgunluktan hatırlamayacak durumdaydım. Jübileyi orda yaptım

Ben yüksek riskli gebelik sınıfında olduğum için doğumlarım sizin tecrübenize yakın oldu. 37. Haftada yatışım yapıldı gece balon yerleştirilip sabaha kadar bekledi 2 cm açılma sağlanması için sabah suni sancıya başlandı bi süre sonra müdahale ile su patlatıldı akşamına doğum oldu. Aslına bakarsanız uygulanan işlemlerde çok bi sıkıntı yok sizde de tek olay gereksiz suni sancı almanız onu da doğumu hızlandırmak için yapmışlar diğer türlü 3 cmden 10cme ulaşmanız ne kadar sürcekti bilinmez bu 2-3 gün de sürebilirdi. Çocuğunuzu sağlıkla kucağınıza almışsınız gerisini daha fazla düşünmeyin ancak işin içinden çıkamıyorsanız mutlaka yardım alın. Lohusa depresyonu çok zordur.

Size doğumdan bağımsız olarak sonrasında yaşattıkları bebekle bağ kurulamaması için başlı başına sebep zaten. Bir lohusaya yapılmaması gereken ne varsa yapmışlar. Biraz da sizin toyluğunuz yüzünden meydanı boş bulmuşlar. Bundan sonrası için kendi kurallarınız olsun, gerekirse bi cinnet herşeyi çözer. Bebeğin şuan ihtiyacı olan tek kişisiniz unutmayın.

Aslında doktorum çok tatlı bir adamdı beni çok güzel bilgilendirdi hep sakin kaldım onun sayesinde. Doğum olduğu gün gelmedi bile benimle full Ebeler ilgilendi. Doğum esnasında kesmek için geldi bide suyumu patlattı, o kadar suratsiz yaklaştı ki anlayamadım sanki ben bir suç işlemişim gibi ters ters bakarak cevap vermeler beni daha kötü hissettirdi. Ertesi gun ben hastane koridorunda yuruyus yaparken bana sezaryen mi olmustun sen dedi. Hayır normal dedim. Düzgün yurusene dedi geçti gitti yanımdan

Bunun için devlete gitmedim zaten diyorum. Devlete giden arkadaşım da vardı özele giden. Yazdım zaten özele giden arkadaşım bir saat duramamiş dayanamam ben alın beni demiş almışlar. Bunun rahatlığını bildiğim için özele gittim doktoruma direk sezaryen istiyorum dedim. Sonra doğumum başladı. Devam edebilirim dedim ağrım azdı. Suni sancı konusunda ısrar ettiler. Arkadaşımda olduğu gibi ben de suni sancıyı alınca çok kötü oldum ve bu şekilde dayanamam dedim illa ölmem mi lazım öyle değil mi? Dayan dayan diyip durdular. Psikolojimi bozdu gerek var mıydı böyle birşeye. Sen kaldırdın ben kaldıramadım. Doktoruma da söyledim sezaryen diye dedi ki biz bebeğin gelmesini bekliyoruz daha sağlıklı bebeğin hazır olması lazım filan dedi. Ben de dedim ki biliyorum o zaman sancım başladığı zaman dayanamazsam sezaryene alın çünkü çok korkutucu geliyor dedim kaldiramam dedim tabi tabi o an seni zorlayacak değiliz zaten dedi. Çok uyumlu biriydi tam benim kafama göreydi. Olmadı. Benim gibi düşünmüyor olabilirsiniz saygı duyarım zaten etrafımda beni anlamayan o kadar çok insan vardı ki. Burası hafif bile kalıyor yine de Sağol paylaştığın için :) P

Ben sizin adınıza gerçekten çok üzüldüm. Lütfen kendinizi daha fazla yipratmayin ve psikolojik yardım alın, şuan oldukça normal bir donemden geçiyorsunuz. Umarım bir an önce toparlarsiniz

Bilmiyordum teşekkür ederim mutlaka

Yaw ne kadar hazirlikli Olsanda bilmiyorsun nasil gececginj.. yani bi daha dogum yapsan kafanda ayni deli sorular. Ben zaten sana bi sonraki islemi soylememelerine cok kizdim

Keşke ben de evde durabilseydim ama dedim ki doktorlarin gözetimi altında olursam direk müdahale ederler. Özel de olduğu için rahat olabilecegimi düşündüm. Sıcak suyun altında açılmam da vardı çok rahat doğum yaparım dedim. Beni elden çıkarmak için suni sancıyı kusursuzmuş gibi anlattılar böyle bir hainliği isteyecek olsam zaten o kadar para dökmez devlete giderdim. Gördüğüm muamele de

Profesyonel bir yardım almadan aşamazsınız gibi görünüyor. Devlette bununla ilgilenmezler maadi durumunuz el veriyorsa özele gidin. allah yardımcınız olsun ğsikolojik şeyleri atlatmak çok zor

Hangi şehirdeydiniz? Ben de doğum yaptığım sıralarda duymuştum, plesanta ayrılması oldu bende, aynı zamanlarda bu durumda olan birisi üni Hastanesi'nde doktor gelmediği için bebeğini kaybetmiş sezeryana almamislar doğru mu bilmiyorum ama, ben acil sezeryana alındım özelde. Üni hastanesinin yenidoğan yoğun bakımi tecrübe ettik biz de maalesef oradaki bazı hemşireler vicdansız

28 saat gerçekten çok uzun her dakika o acıyı çekmek ve saatlerce. Ben de bir kaç gün doğum anını hatırladıkça nefesim daraldı gece uykum kaciyordu. Uyudum rüyamda görüyordum. Keşke en başından yardım alsaydim ama ben herkes yaşıyor zannediyordum meğer benden başka kimse yaşamıyormuş . yine çok geç değil tabi yine alabilirim evet teşekkür ederim

Bende Sezeryan oldum çok zordu tabi sizinki kadar değildir günlerce rüyalarıma girdi Ameliyat masasında yatıyorum sürekli aynı rüyalar sonrasındaki ağrılar vs Ama bebeğime karşı hiç böyle hissetmedim bir kere daha aynı acıları yaşayabilirim bebeğim için değer Bence bi tedavi görün lohusa depresyonunda olabilirsiniz

A süpermiş. Bebek yırtmadan mı çıktı oranızı ilkinde atılmıştı ama di mi?

Yatisim yapıldı ben hala sezaryen bekledim. Sonra adet sancısı gibi olduğu için rahat olduğumu söyledim devam edebilirim dedim. Edemezsem sezaryene alınmak istedim. Suni sancı verdiler biraz daha dayan diye diye dogurttular. Kaç defa yalvardim alın beni diye ama almadılar. Yaptıkları iyi birsey olabilir belki ama o sancinin her elli saniyede bir geleceğini bildiğim için sakin olamadım her sancinin gelisinde duvarlari yumrukladim, eşimin elleri mosmor olmuştu hep benim elimin izi vardı nasıl sıktıysam artık. . push ; MeltemRuya

Valla hic yoktan cimere yazın. Siz suni sanci istemiyorum dediktem sonra vermeleri yasal degildir

Ama ben boyle yaptim sancilari evde cektim az daha yolda doguruyodum

Merhaba, size ikincide de kesik atıldı mı peki? Bnm kesigimin iyilesmesi uzun surmustu biraz. Şuan doğuma gidiyor olsam tek korkum kesik atılacak olması Sade

Merhaba benim bir ablam var, annem onu çok rahat doğurmuş. Ben ise 60 cm 4.5 kg bir bebek olduğum için 15 saat sürmüş doğumum. Annem hala bahsederken bile ürperir.. nitekim benden sonra bir daha çocuk yapmadılar, belki benim zor doğumum yüzünden belki de ekonomik sebeplerle vs ama şimdi 24 yaşındayım annem hep keşke üçüncüyü hatta dördüncüyü yapsaydım diyip duruyor. Travmalar zordur fakat buna saplanıp kalarak geçirilen zamanın ve kaçan fırsatların telafisi olmuyor. Ben bile düşünüyorum acaba bir kardeşim olsa nasıl olurdu diye. Ki çok şükür ablam var. Eğer zaten tek çocuk istiyorsanız mesele yok ama birden çok çocuk isteyip de bu sebeple geri duruyorsunuz psikoloğa gitmenizi öneririm

Buda bi nebze travmatik sayilir

Evet google a yazmıştım doğum sonrası diye zaten direkt depresyon çıkıyor ve kadınlar kulübü. O vesileyle buraya girdim sonra konudan konuya girdim durdum ne için girdiğimi de unuttum o sırada. Sonra kayıt oldum ve tekrar buradaki arama kısmına yazdım yok benim gibisi çıkmadı ben de kendim yazdım. Neye niyet neye kısmet. Tekrar girip bakacağım internete. Unutmustum hatırlamış oldum nokta atışınızla. Şu sıra aşı zamanımız yaklaştı. Kızımın kontrolleri bitsin kendim için gerekenleri yapacagim. Film konusunda da tavsiyenizi uygulayacağım. Kısaca kendini mutlu et diyosunuz sanırım ben de o yolda ilerleyecegim sağolun ❤❤

bu devirde nasıl hala böyle şeyler yaşanabiliyor şaka gibi. öyle bir zamandayız ki doğru düzgün bir "normal" doğum için çok çaba harcamamız gerekiyor, yaşadıklarınızı yaşamamak için. anormal olan normalleşmiş durumda malesef..

Gecmis olsun ama sanki doğumdan bir gun önce hamile oldugunuzu oğrenmiş gibisiniz normal dogumu hic mi arastirmadınız suni sanci kesiye bile saşırmışsınız. Dogumda hanginihtimal de ne secenek sunarlar onceden dusunmeliydiniz. Garip geldi bana

Neyi eksik yada yanlış yaptığınızı düşünüyorsunuz. Herkes de görüp sizde olmadığını düşündüğünüz nedir?

Benimde idrarım boşatıldı boşaltılırken söyledi ebeler idrarını boşaltıcaz şimdi diyip başladılar. Suyumuda ebeler patlattı hatta baya uğraştılar. Bende bunların yapılacağını bilmiyordum. Hatta plasentamı baya zor cıkardılar ilk kez bu kadar zor çıkartıyoruz gelmiyor dediler uğraştılar. Kesi yapıldı lavman yapmadılar. Sizin sancınız çok uzun sürdüğü için yorulmuşsunuz artık yoksa bu saydığım yapılanların hiç birisi can yakmıyor ama siz o anki sancı ve yorgunluğu yaşarken bunlardanda rahatsız olmuşsunuz. Çok yorulduğunuz için artık gücünüz kalmamış müdahale etmek zorunda kalmışlar bebeğin gelmesi için onlarda can emanet alıyorlar zamanla yarışıyorlar ıkınma aşamasında 3 hakkın var dedi bana doğum öncesi ebe sonrasında bebek hayati tehlikeye girer dedi o yüzden nefesinizi kesmek zorunda kalmışlar bebeğiniz için. Keşke öncesinde epidural veya sezaryenle anlaşsaydınız nede olsa özelde doğurmuşsunuz seçim şansınız varmış.

Hayır atılmadı. Muayene edecekler sandım yattım çatala kalkıyordum nereye bebek geliyor dediler

Yazdığım mesajları okursanız çok mutlu olurum. MeltemRuya

Suni sancılı ama epiduralli mis gibi bi doğum yaptım. Bunu gebeler için yazıyorum çünkü okuyup korkabilirler. Herkesin doğum hikayesi farklıdır. Maalesef sizinki kötü olmuş. Umarım atlatırsınız

hiç öldüm dirildim değil inanın.. ben 3,5 cm açıklıkla 4-5 gün gezdim, hastayım sanıp evde yatıp dinlendiğim gün bu kadar açılmışım.. sonra suyum geldi ama sancım başlamadı, 8-9 saat suni sancı verdiler yine sancım başlamadı, en son artık doktorum keseyi patlattı, sancılar öyle geldi ve 3 saat içinde doğum gerçekleşti.. o 3 saat evet zordu ama yanınızda eşiniz ya da bi yakınınız varsa nispeten kolay geçiyor, destek lazım, tek başına çok zor olabilir. yine hamile kalsam yine normal doğurmak isterim. adet sancısının bi kaç basamak üstü diyelim.

Sanırım benim problemim başka. Doğum psikolojimi bozdu bu inkar etmem edemem. Ama sonrasinda toparlanamamamın sebebi etrafımdaki gereksiz insanlardı. Kaynanamla beraber yaşıyordum ve herseyi kendisi biliyordu ben hiç birşey bilmiyordum anlamıyordum ona göre. Herşeye müdahale etti izinsiz istediği herseyi yapmaya çalıştı çocuğum karşı. Benden habersiz ben lavaboda veya odadayken çocuğumu alır dışarı çıkardı hiç haber vermeden birsey demeden tenezzül bile etmezdi haber vermeye. Ben cikamazdim bile haber vermeden bir yere. Çıkarsam geldiğimde burnumdan getiriyordu. Bunlar karşısında hiç birşey yapmayan ve çocuk doğduğu andan itibaren benden uzaklaşan, çocuğu anasına devreden üstüne kimseden hincini cikaramayip benden çıkaran eşim vardı. Neyse ki hepsinden kurtuldum dün gece. Bu saatten sonra çok güçlü olucam biliyorum. Yaşayamadığım ne varsa hepsini yaşicam kızımla. Hayat bu sefer yüzümüze gülecek inanıyorum ben. Daha iyi olucaz daha güçlü olucaz

Yeni nesil doktorlar vicdansız olmaz umarım. bellovito

Merak etme, bir süre sonra hepsi geçecek, sadece dünyalar tatlısı bebeğin kalacak. Allah onu sana, seni ona bağışlasın.

Sizin yaşadığınız travma ve korkunun sebebi doğum yapan kadının psikolojisini hiçe sayan, mahremiyete ve kişisel haklara karşı saygısız sağlık çalışanları maalesef. Ekseriyetle de böyle artık çoğu, işleri hızlı hızlı olup bitsin diye kurbanlık koyun gibi hissiz duygusuz yaklaşıyorlar doğum gibi mucizevi bir olaya. Başlangıçta suni sancı vermeselerdi herşey yolundaysa evinizde sancılarınız sıklaşana kadar rahat bir psikolojide bekleseydiniz çok daha rahat olabilirdi belki herşey. Lohusalık tüm duyguları x1000 hissetmek demek, endişelenmeyin bu süreçte geçecek. Zamanı gelince daha bilinçli olacak ve bu bilinçle belki de tekrar bir bebek düşünebileceksiniz. Şuan bu hissiyatta olmanız çok normal elbet bu da geçecek size bir tecrübe olarak kalacaktır

bebeği ben de acayip kıskanmıştım biri kucağına alınca filan şimdi de evde sen al ben al kavgası yaşanıyor

Başınız sağolsun. Ben de öleceğimi zannetmistim artık hiç gücüm kalmamıştı çok zorlandım çok yoruldum çok şükür sağ salim çocuğumu kucağıma aldım. Insan unutamiyor yine de yaşadıklarını hayatımda hiç canımla cebelleşmedim ki

ozellerde genelde sizin tercihiniz oluyor, devlet evet son dk ya kadar bekliyo. hakkinizda hayirlisi neyse o olsun

Takmamak istiyorum ben de tabi ki. Ne diyebilirim bilmiyorum çok şaşırdım yaşadığınız olaya öldüresim geliyor böyle davrananlari. Unutmuş olmanıza sevindim inşallah ben de unutabilirim ama tekrar tekrar aynı acıyı çekmek istemedigimden son derece eminim. Benim derdim annelik hissiydi bunu da bir kaç kişiden duydum zaten bazılarına sonradan gelmiş. Ben de destek alsam ve Evimi ayirsam toparlanabilirim diye

Doğumunuz nerede oldu acaba B bengumm 🌟 Üyelik İptali Anneler

Bedeninize izinsiz dokunulmus gibi hissetmeyin. Ameliyat olurken de sizi kesip, organlariniza müdahale ediyorlar. Dogumda ayni sey. Yapilmasi zorunlu rutin isler var, onlari yapiyorlar. Bu sekilde dusunurseniz daha kolay atlatirsiniz. Sonda takilmak zorunda, acilmanizi kontrol etmek zorundalar, bebek kanalda kalmasin diye karniniza bastirmak zorundalar

Çok geçmiş olsun ilk doğum zor oluyor bende kimsesiz çok çektim kendi sancomri ama çok şiddetliydi kaynanam sancı cektigime doğum olduğuna inanmadi gazdır dedi 39 haftadayim en son üç dakika da bir vurunca götürün beni dayanamıyorum dedim hala bosuna gidiyoruz diyormuş gittim hemen doğdu 9 cm olmuş ona rahmen devletto kestiler sonra 45 dakika diktiler bir ay kendime gelemedim oyilesemedim emzirmedim otursaydim tuvalete ayakta girdim acılar unutuluyor ikinci oldu özele gittim suni olmadan açıldı 7 olunca suni verdiler hiç hissetmedim bile sancı hiç olmadı afet sancısı hini hafif vurdu ikindim bitti sadece iki dikiş muhteşem bir doğum ve doğum sonrası çok kolay iyileşme yaşadım iki doğumda benim ikinci kolay oluyor istemem dersen sezeryanla yaparsın düşünme şimdi bunları elindeki büyüsün hayırlı olsun inşallah

İnanılmaz üzüldüm.. o kadınında ona uyanlarıda Allah bildiği gibi yapsın.

Şu kendinizle kıyaslama kafanızdan çıkın artık ya türk kadınları bunu nerden öğrendi? Birbirmize ne kadar zarar veriyoruz farkında bile değiliz. Herkes FARKLII herkesin yaşadığı ev büydüğü aile travmaları tetiklenmeleri farklı farklı farklı aynı sancıları yaşamış olabilirsiniz ama o içselleştirebilir bebeğine odaklanamaya bilir vüxüdumuzda ki vitaminlerin değerleri bile önemli bu noktada sizin değerlerle onunki aynı mı mesela? Kansızlık insanı depresyona sokar misal bunu biliyor musunuz? Avrupada yaşıyorum burada yabancılar birbirlerine asla bunu yapmıyor.

Meltem hanım sezaryan olmadım diye üzülmeyin. Sezaryan sırasında tüm işlemi hissettim. Sonrasında da narkoz vurdu iki hafta hiç ayağa kalkamadım tuvalete giderken titriyordum beynime sanki biri balyoz indiriyordu

Doğum esnasında hemşire karnıma bastırmıştı "Ne yapıyorsun" diye bir bağırdım. Nefesim kesildi resmen. Bana trip atıyor bir de "alla alla senin iyiliğin için yapıyorum" diyor. Dedim benim ilk doğumum ne bileyim. Söylesenize canımı yaktınız dedim. Doktorum sakinleştirdi beni. Sonra yapılan her şeyi adım adım anlattı ve öyle devam ettik. Lavman olayını duyduğum için sancım gelince hiç bir şey yememiştim yapmasınlar diye ki yapmadılar. Suni sancıyı da istemedim onu da veremediler

Beyinsel bi hasar yok çok şükür. Ama tabi ki hayatım alt üst oldu. 4 yıl geçti. Doktor ısrarıyla oldum. Yüksek tansiyonum vardı gebelikte. Teşekkür ederim. İnşallah.

İlk doğumum aynı anlattığınız gibi oldu. Üniversite hastenesinde doğum yaptım. Ebeler gelip gidiyor kendi aralarında konuşuyorlar bir şeyler yapıyorlar ama hiç açıklama yok bilgilendirme yok şunu şu sebeple yapıyoruz demek yok. Mahremiyet sıfır zaten. Gelip açıklık kontrolü yapıyorlar sonra öylece bırakıp gidiyorlar, bezimi kendim kapatıp toparlanmaya çalışıyordum. 13 saat sancı çektim, artık baygınlık geçiriyordum, ıkınma hissi hiç gelmedi zaten. Üç kez idrarımı boşalttılar, bana göre aşırı can yakıcı bir durumdu. Doktor uzun çubukla suyumu açtı yine aynı acıyı yaşadım. Ebe hiçbir şey söylemeden pat diye karnıma çöktü nolduğumu anlamadım can havliyle ebeye vurdum o da bana bağırdı "ne vuruyorsun be ben çok mu meraklıyım seni burda bu kokular içinde doğurtmaya" dedi. Lavman yapılmadığı için ıkınırken tuvaletimi yapmışım, doğum sürecinde olabilecek bir şey aslında.. baktılar ben hala doğuramıyorum bu kez bir doktor bir ebe ikisi birlikte bastırdılar karnıma. Hep söylerim, ben doğurmadım, zorla doğurtuldum. Doğumdan sonra da resmen canlı canlı bir saat diktiler, ben bağırdıkça da abartma ne bağırıyorsun dediler. Popoma kadar dikişim vardı, ebe Doğumdan iki saat sonra geldi, tamam artık abartma normal insanlar gibi davranabilirisn dedi Doğumum aklıma geldikçe ağlıyordum, bir daha asla doğurmam dedim. Ama 15 ay sonra kendi isteğimle hamile kaldım ikinci doğumum şehir hastanesinde oldu, çok güzeldi. Her şeyi fakrında olarak yaşadım, daha bilinçliydim. Her anın keyfini çıkardım. 12 saat sürdü ama ilki gibi sarsmadı, öyle kaba muamele de görmedim. Çok keyifli bir doğum oldu. Korkmayın siz de unutacaksınız hepsini. Hikayenizde şaşırdığım tek nokta özel hastanenin böyle olması. Evet yapılan işlemler normal ama en azından şimdi bunu yapıyoruz şu sebeple şunu yapacağız vs demeleri iyi hissettirirdi size.

Ağrı oluyor sıkışma hissi baskı dışardan bakınca bile hemen

aynı şekilde hissediyorum hala. ben annemiyim bu çocuk benimmi. annem gelip annesii diye bana verince garibime gidiyor falan. annem kendisininde ayni sekilde hissettigini ikinci cocukta duzeldigini soyledi. ama kimseye annesi gibi hissetmiyorum diyemiyorum laf ederler diy3

valla ne yalan söyleyeyim türkiyede en saçma bulduğum olaylardan birisi bu gebelik /doğum meselesi kadınların ne doğum hakkında ne doğum eylemi hakkında hiçbir fikri yok ıkınmayı bilmiyor çoğu kadın... sağlık personelinin tutumları korkunç genel olarak. ebeleri tamamen işlevsizleştirmiş gibiyiz. konuşsam sabaha kadar konuşurum bu konuda. ama size katılmadığım nokta, bence o ilk şokla 1. yi yapabildikten sonra 2., 3. yü hayli hayli yapar ama zor doğumu olanların allah yardımcısı olsun, zor doğum gerçekten ölmek ama ölememek gibi bir şey. aslında yalnız değilsiniz. ne yazık ki annelik kutsal diye konuşulamayan şeylerden birisi de bu ve pek çok kadın yaşıyor maalesef bunları.

Doğum zaten başlı başına zor, siz bir de neler olacağını tam olarak bilmediğiniz için travmatik olmuş. Keşke gebe okuluna gitseydiniz inanın çok daha farklı olurdu. Bir sonraki gebeliğinizde lütfen gidin doğru nefes alma tekniklerini ağrıyı karşılamayı, ıkınmayı bilmeden tekrar doğum yapmayın yine travmatik olur. Siz ıkınmadığınız için gebeler üstten basmak zorunda kalmış bebek doğum kanalında sizin doğru ıkınmanızı bekleyemez malesef, strese girer biran önce çıkması lazım :)

Almanyada dogum hazirlik kurslari var. Sizi ne bekiyor nasil ikinmalisiniz felan hepsini anlatiyolar. Belki öyle bir kursa katilma imkaninih olur yine cocuk isterseniz:) Ve dogum yapacaginiz hastane ile dogum kaydina gidince konusma yapilmadimi? Neleri isterim neleri red ediyorum felan diye? Ama bazende gercekten sans isi iyi bir doktora ve hemsireye denk gelebilmek.

Sizinkisi tam kabus gibi geçmış gercekten. Cok gecmis olsun. Ikiniz de burda ölün fln ne demek ya. Insan değiller...

Çok geçmiş olsun özel hastanede mi yaptınız doğumu? Bağırsak florası için prebiyotik kullanabilirsiniz, o aylarda biogaia kullanıyordum ben, iyi geliyordu antibiyotik florayi bozuyor maalesef

Sizin durumunuz daha zor ne diyeceğimi bilemiyorum bir kez daha o acıyı çekmeye değer ama daha iyi yerlerde ve şartlarda tabi ki. Epidural öneriyorlar. Kendim için düşünmüyorum da sizin için hala umut var bence

Aynen benimde bu doğumum şehir hastahanesinde oldu ebeler mükemmeldi asla unutamam onları. Dedikleri şey merhameti olmayan bu işi yapmasın. Bana çok güzel bir doğum süreci yaşattılar. Ama diğer iki doğumumda ki ebeler tıpkı sizin anlattığınız gibiydi çok kötülerdi

İlk bir sene doğum anini düşününce bile aynı hisleri yaşıyordum tüylerim urperiyordu hemen dusunmedm yeniden gebeliği zaman geçtikçe ve bebekleri çok sevyrm oğlumda kardeşi olmasını istyr göze aldm ama deli gibi korkuyorm hala anlatamam

Aynen ben de suni sancinin beni birden delirtecegini hiç beklemiyordum yavaş yavaş gelir zannediyordum. Alışa alışa. Birden olunca şoka girdim. Bebeğimi kucağıma almanın hayalini kurarken o an bebeğimi asla kucağıma almak istememem beni uzuyor gerçekten vicdan azabı çekiyorum o an için. Tek hayalim vardı o da beklediğim gibi olmadı. Annelik hissi desen hala yok. Içimde kaldı o duyguyu yaşamak uzun süre heyecanla beklenen zamanin tadını doyarak çıkaramadım. Sağlık olsun diyorum allah bana bağışladı diyorum da insan o hissi alamayınca yarım kalıyor sanki

Kendi sancımdı ama çok kötüydü. Suni sancıdan sonra belirgin bir fark görmedim açıkçası neden verildiğini bile anlamadım. Doğum sonrası bir türlü kabullenememiştim anne olduğumu o sebeple kötü geçti cidden.

Takip ettiğim bir ebe hanim vardı çok tatlı bir insan. Diyordu ki " doğum öyle zor bir an ki bunun tadını çıkarmak çok zor ama işin ucunda yavrunuzu dünyaya getirmek var. Psikolojiye etki etmesini daha aza indirmek için sizin yerinize, terbiyesiz davrananlara tepki verecek, sadece bir kişi muayene edecek özel ebeye kesinlikle ihtiyaç vardır" demişti. Çok haklıymış. O an sancının verdiği teslim ve şokla insan sus pus oluyor kullanılıyor zeynones

Ikınma tekniklerini nasıl öğrendiniz? Benim de şubatta doğumum öğrenebileceğim kaynakları önerir misiniz serentyy Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Bence de netice de her şekilde kişi anne oluyor arada fark yok

Allah cahil bencil insanlardan korusun. Kendileri için herseyin güzelini yaparlar bize gelince ne gerek var bencil işte ne diyebilirsin ki. Inşallah cümlemize çok

İşte doktor farkı orda zaten kendini gösteriyo. Ama ilk doğum zor yaa. Kesin beni kesin. Aşağı atıcam kendimi yoksa diyodum. offf ne acılar ne acılar

Dava açın bence sikayet edin az iciniz sogur hem hem de baska birine yapmazlar bunu sorusturma gecirirlerse

Off çok kötü çok tahmin bile edemiyorum. Acınızı yaşamış kadar hissettim. Sanırım benim sorunum bu konuları içselleştirmem. Hamile olan ve doğum yapan herkese karşı çok hassasim. Herkes yerine ben daha çok üzülüyorum sanki benim gibi herkes travma yaşıyor gibi. Aslında doğum çok doğal ve olağan bir durum. Soğukkanlı olmak gerekiyor bu durumlarda. Ama benim en hassas noktam oldu.

Bana sonda takmadilar ama cubuk sokup çıkardılar o da mı sonda oluyor? Bilmiyorum. 13 saat düşünmek bile istemiyorum gerçekten ben kafayı yerdim hiç güzel değilmiş yav doğum yapmak bir daha yok hayalini bile kurmam artık ciddiyim. Aşırı korkutucu. O kadar yorgunluktan sonra tabi haliyle iyi yapmışsınız. Peki sonra aranızdaki bağ nasıl oldu ya da olabildi mi

Bu konuyu okuduktan sonra normal doğumdan tırstım ve sezeryanla doğum yaptım neyse şaka bir yana sizin durumunuz iş bilmez sağlık çalışanları ve sistemin kötülüğü. Bence çok iyi bir doktorla 2. Çocuğu düşünebilirsiniz. Ben benim doktorumla ikinciyi dusunebilirim ama sıkıntılı bir evliliğim olduğu için çocuğum tek kalacak

Yorumunuzu okudum evet çok zorlanmışsınız ikinciyi kolay getirirsiniz emin olun ben aile zoruyla 16 yaşında evlendim 16 yaşımı bitirmeden doğum yaptım benim ki sezaryan oldu hiç sancı görmedim yaşım küçük olduğu için özel hastane de doğuma alındım bebeğim ters olduğu için direk sezeryanla alındı idar hortumu takıldı damar yolu açıldı beni sedyeyle ameliyat haneye götürdüler ama nasıl bir korku anlatamam sırtıma bir iğne batırdılar hemen uzan dediler saate baktık solumda 08 sabah başımda bir erkek hemşire bekledi benimle konuşmaya çalışıyordu hep soru sordu neden küçük yaşta evlilik yaptın ailem evlendirdi dedim eşini seviyor musun dedi evet dedim anne olmaya hazırmısın dedi hazır olmasam dünyaya gelmiyecekmi dedim erkek heşireye bana baktı gözleri doldu bir an uykuya dalmak istiyordum okadar biden bulanıyordu ki narkoz etkisi sonra saate baktım 08 15 geçe bebeğim doğdu ilk sesini duydum sonra yanıma getirdiler bak dediler baktım yaşım küçük olmasına rağmen nasıl güzel bir histi allahım nasıl güzel bir mucize dedim içimden sen daha 2 saat önce karnımdaydın dedim sonra bebeği eşime götürdüler beni de dikmeye başladılar sonra odaya aldılar ameliyat öncesi 24 açtım ameliyat sonrası da 6 saat aç ve benimki şimdi başlıyor hemşire gidip gelip dikişli karnıma basıyor kananama bakıyor 15 dj bir ameliyat dikişkeriyle yürüyüş yapmak zorundasınız resmen 1 hafta işkenceydi gündüzleri ayrı geceleri ayrı ama hepsi unutuluyor ben ikinciyi de getirdim şimdi biri 7 yaşında biri 5 yaşın çok güzel oynuyorlar geçiniyorlar ikinciyi getirmekten korkuyorsanız özelden ameliyat olun

Okumak, araştırmak bilgi herşeydir inan! Tabi ki doğum kolay değil ama asıl zorlastiran bilmemezlik, hastanelerde gebe okulları var çok güzel bilgiler anlatıyorlar, bir gün gebe kalırsanız mutlaka araştırın öğrenin, tabi ben çok arastirdim gebe okuluna da gittim aşırı cesaretim vardı ama normal doguramadim orası ayrı 3 gün suni sancı ile doğumu başlatmaya çalıştık ama sancım olmadı, doğum da olmadı herkesin doğum hikayesi farklı,

Okumadım ama doğumdan sonra psikolojisi bozulmayan mı var ki

Bilemiyorum herkes bana yalan soyleyecekmis gibi hissediyorum kendimi ellerine teslim edemem bir daha. Evet bir kızım daha olsun çok isterdim arkadaş gibi buyumelerini ama cesaretim hiç yok eğer bu kafayla yaparsam deliririm ne zaman atlatirim bilmiyorum. Lohusa depresyonu bir sene bile surebiliyormus ama benimki sanırım farklı boyut psikiyatristle gorusmemde fayda var

Yok ya kiminin cidden travma olusturacak derecede oluyor kiminde oyle olmuyor. Aci esigiylede ilgisi var bence. Ya da bazisi aaa cok kolay dogurdum diye yalan soyluyor

Keşke bana da yavaş yavaş verselerdi ama çok hızlı akıyordu serum. Birden girdi felegim şaştı. Bir saat iki saat üç saat derken artık olucem zannettim. Epidural istemek aklıma hiç gelmedi kendimi

Çok geçmiş olsun... biz bebeğim yenidoganken kaldık ordaki bebekler gittiğimde hep ağlardı bazi hemşireler bakmaz sohbet ederdi kötü günlerdi... çok iyi olan da var çok kötü vicdansız kaba olan da var Allah kimseyi düşürmesin yoğun bakima