Bende bu yuzden aynen sizin yaptiginiz gibi yapiyorum kac tane hat kirmisligim vardir kimseyle gorusmek istemedigim icin.. Biri kalbimi kirdigi zman uzaklasiyorum direk istemsiz.. Laf soyleyemiyorum ama bidaha degil gorusmek karsilasmak bile istemiyorm ve hep kaciyorum insanlardan artik.. G

Bende böyleyim ya. İlk duydugumda takmıyorum sonra günlerce oturup sinirleniyorum. Tek değilmişim demek ki.

Bence başkalarına karşı gülüp geçmeniz çok daha güzel bir huy. Insana verilen en güzel laf ve ceza ona gülüp geçmek, onu takmamamaktir. Bu sayede insan yerine konmadigini anlar insan ki bu da bayagi ağır bir cevaptir.

bence en doğrusu, boşver salla gitsin.. şu kısacık hayatta sırf laf sokmaları yüzünden canımızı sıkacak kadar ucuz değiliz.. salla gitsin...

Haklisiniz tesekkur ederim ilginiz icin

Bu durumda ilk duygun gerçektir. Sonra üzerine düşündükçe sınır oluyorsun. Gerçekten kızmış veya kırılmış olsaydın bu o sırada olurdu. düşündükçe değil..

herkesden olabilir ya. basiret baglanıyo susup kalıyorsun o ara. Sonra lan şuna lafını verseydim diyorsun.

aynı ben... laf sokmak doğamda yoktur, zaten beceremem de... karşımdaki beni kırıcı konuştuğunda en fazla suratım düşer... o gidince d günlerce takarım... en güzel karakterim de beni kırmayı göze almışsa biri ben mesafe koyuveryorum ohh kafam rahat oluyor... kaç tane arkadaşımla bağları kopardım bu yüzden... herkes haddini bilecek, ne demek laf sokmak, kırıcı laf söylemek... bile bile üzmeyi göze alıyorsa benden uzak kalsın ozaman... dostum dediklerime bazen sabrediyorum ama zaten bilinçli laf sokma olayına girmezler... en fazla düşünmeden konuşup kırdıkları oluyor bazen ama biraz hoşgörüp geçiyorum... takma derim ben... bilinçli yapıyorlarsa koy mesafeni... bak nasıl biliyor haddini..

eskiden öyleydim ama artık değilim kesinlikle, çünkü kendine ediyorsun ve karşındaki de hatasını anlamıyor, kızdığın zaman bunu karşındakine söyle duygularını içine atma