Sürekli evde dip dibeyseniz birbirinizden sıkılmış bunalmış olabilirsiniz. Bizim de böyle dönemlerimiz oldu eşimle, pandemi dönemi, işsizlik parasızlık hastalıklar stres... Ben de yalnız kalma ihtiyacı duyar başka odaya geçer kulaklık takardım. Aynı hareketi bana eşim yapardı. İnanın o an böyle şeylere hiç gerek yok. Durumu daha da içinden çıkılmaz hale sokmaktan başka faydası yok.. Birbirinize biraz alan ve zaman tanımalısınız.. Eşinizin size gösterdiği tutum kolay affedilecek bir şey değil. Ne olursa olsun saçınızı çekip kolunuzu sıkmamalıydı. Üstüne üstlük zerre pişmanlık belirtisi yok.. Patates sorarak ortamı kendince yumuşatmaya, nabız yoklamaya çalışıyor. Kuyruğu dikmiş eğmek istemiyor aklınca. Mümkünse bebeğinizi alıp evden uzaklaşın biraz.. Ve kesinlikle muhatap olmayın. Sessizlik en güzel cezalandırma yöntemidir. Ne düşündüğünüzü ne yapmak istediğinizi kestiremediği için içi içini yemeye başlayacaktır..

Valla ilk dokunan suçludur burda siz suçlusunuz

N neliel2odel yaa öncelikle benimle aynı deneyimi yaşadığınız için çok üzgünm. Geçmiş olsun. Detayları yorumunuz beni o kadar mutlu etti ki. Forumda ne kadar güzel kadınlar varmış dedim. Bu yorum ile hepinize çok teşekkür ediyorum güzel kadınlar desteğiniz için. Merak edenler için bir gelişme olmadı. Abimle konuştum. Çok üzüldü ve kızdı, çok şaşırdı. Tavrını koy, hangi kararı alırsan al yanındayım ama fevri davranma hemen dedi. Ben de eve gelip kızımı uyutup yattım. Tavrım net. Gerçekten hatasını anlayana kadar konuşmayacağım, normalleştirmeyeceğim. Sineye çekmeyeceğim. Sonrasında ne olacak bilmiyorum. Eğer hala hatasını anlamayıp umarsız davranırsa gerekirse evden uzaklaşacağım.

Okumadım, başlığa hitaben söylüyorum. Şiddet şiddettir, ittirmekte şiddettir vurmakta. Derecesi ve nedeni olamaz eşinizin size karşı. Bunu derecelendirme ye yada neden diye sorgulamayın.

Sanki hep şiddet görüyormuşsunuz da bundan öncekilerin derecesi az diye geçiştirmişsiniz gibi geldi Bir de adamın git günlüğüne yaz demesi Adam tepkinizin en fazla bu kadar olacağını kanıksamış da ondan böyle diyor gibi geldi.. Eğer böyleyse patates istemesi çok doğal

Şiddete karşıyım yanlış anlamadiysam size fiziksel ve psikolojik şiddet uygulanmış asla kabul görülmez birşey ama sizde eşinize psikolojik şiddet uygulamış ve ağır tahrik etmişsiniz. Ama asla böyle bir saldiri hiç kimseye yapılamaz. Darp raporu alın bence

Teşekkür ederim hepinize sizden duymak bir nebze rahatlattı. Çünkü beni hep sindirdi. Şimdi abimi çağırdım onunla konuşacağım. Duyunca çok şaşırdı hemen geliyorum dedi.

Ya bunu lutfen yapmayin. Esinizin yaptigi kabul edilir bisey degil. O kismi zaten herkes yazmis daha o konuya girmiycem. Ama o an tartismak istemeyip konuyu kapatmaya calisan insanin nolur ustune gitmeyin. Bunu bana esim yapiyo zaman zaman. Uzatma tamam su an konusmak istemiyorum dedigim noktada ustume geldikce ben 1 kez evden ciktim gittim. 1 kez de elimde ki tabagi kirdim. Yani sınırı var her bireyin. Evli olmak o sinirlari kosulsuz ihlal etme hakjini vermemeli kimseye. Konusmak istemiyosam karsimda ki saygi duymali ya. Delirtiyo bu his beni.

Konunuzu okumadım henüz. Fakat başlıkta yazdığınıza cevaben; şiddetin nedeni de olmaz, derecesi de olmaz... Her derecesi, her "neden"den kaynaklananı yanlıştır. Böyle bilelim nolur, hiçbir mazereti olmaz şiddetin. Olamaz.

Bunu hazmetmeyin ama klasik"kadina şiddet" değil bu olay. Siz onun özel alanına girmissiniz, kulaklığını kulağından çekip yere firlatmissiniz o da o alandan sizi fiziksel güçle kovmus. Asıl sorun süregelen psikolojik şiddet. Hakaret var, sürekli eleştiri var, karşılıklı bikilmis. En son bir adım yükselmiş fiziksel temasa dönmüş. Ben sizin yerinizde olsam o evde durmam. Maddi durumunuz varsa kızı alın 10 gün tatile çıkın. İletişim de kurmayın. Bakın bakalım ne yapıyor.

Şöyle düşünün insan sinirini fiziksel olarak ifade etme ihtiyacı duyduğunda genelde nesnelere zarar verir, siz de o anki öfkeyle kulaklığı yere atmışsınız eşinize saldırmamışsınız. Aranızdaki en temel fark bu. O ise çekinmeden size zarar verip üstüne bide küstahça ağlayarak günlüğüne yaz demiş. Pişmanlığı geçtim adam sizi dövüp dalga geçiyor ve üstüne sorunun sizde olduğunu, psikoloğa gitmeniz gerektiğini söylerek sizi manipüle etmeye çalışıyor. Şiddettin ne gereği ne affı olmamalı, siz ona mı saldırdınız ki o size saldırıyor? Çocuğu bahane etmeyin, günümüzde gayet de boşanmış olup ebeveynleriyle sağlıklı ilişkiler kurabilen çocuklar var. Boşandıktan sonra çocuk için çabalaması gereken kişiler anne ve babadır ama bu anne babanın birbirine karşı bir sorumluluğu olduğu anlamına gelmez. Çalışan ve ayakları üzerinde durabilen bir genç kadın olarak bu muameleyi kendinize reva görmeyin

Çok haklısın inan ben de sinirden güldüm ve üzerine ağladım. Aynaya baktım kendime dedim ki sen kendini ne hale düşürdün? Adam dün sana el kaldırdı, bugün patates soruyor. Ben patates oldum zaten? O an anladım aslında bu kadar salak yerine konulduğumu. Genelde böyle sözlü kavgalar ettiğimizde içeriğinde şiddet olmazdı ve ertesi gün sarılıp barışıp hiçbir şey yokmuş gibi devam ederdik. Üzerine az konuşulup sonra yine aynı şeyler olurdu. Ama bu kez son olmalı. Cesaretimi toplamalıyım gibi hissediyorum ama yeni bir hayat fikri korkutuyor. Aslında çakışıyorum mesleğim var. Feminist ruhluyum ama demek ki benim gibi bir insanın da başına gelebiliyormuş. :))) Yıllarca psikolojik kavgalarla birbirimizi tahrik ettik. Ama boşanmadık. Çünkü başka ne yapacağım? "Sırf böyle sebepten boşanmak olmaz" yaklaşımı var ya hani. Yukarıda bir arkadaş da bahsetmiş, ülkemizde şiddet alkol kumar olmadan boşanmak garipseniyor gibi. Aynen öyle bir durum var. Ama şuan bir şey yapmalıyım artık bu son nokta oldu. Patates mesajının bu kadar felsefik olabileceğini düşünmemiştim.

Sizin hatanız o tartışmadan sonra odaya gidip kulaklığı çekmek olmuş. Bıraksanıza kendi haline, ne hali varsa görsün. Sizin o hamlenizden sonra ne kadar sinirlenirse sinirlensin şiddete başvurmaması gerekirdi zaten adamlık da o noktada devreye giriyor. Ağlayarak günlüğüne yaz diyen adamın adamlığını da bilemedim. Zor bir durum, ne yaparsınız bilmem ama sevgi saygı kalmamış gibi.

Yorumları okumadan yazıyorum yine. Ben eşinizin sizi küçük düşürmeye çalıştığını sezdim. Saçınızdan ve kolunuzdan tutarak sizi çıkarması, ağlayarak günlüğüne yaz demesi. Bunlar anlık öfkeyle oluşan şiddetten çok, sizi hor görmekten çıkan davranışlar olduğunu düşünüyorum. Üzgünüm sizin durum bana çok sıkıntılı geldi.

Naslihan abla aldatma yok çok şükür esimle iyiyiz. Ama belki olursa susup oturamam. Diyorum.

Durusunu koymalisn ortaya al karsina konus biraz zaman gectikten sonra

Bence iz vs varsa git darp raporu al uzaklaştırma çıkar bilgisayarıyla baş başa dışarda kalsın O arada da aldığı patatesleri yesin Hiç olmazsa korkar Aa bu kadın günlüğe yazmaktan başka şeyşer de yapabiliryormuş desin Bir daha olursa ne olacağını bilsin

Bir kere yapan hep yapar. Sonu gelmez. Benim eski eşim de psikolojik şiddet ile başlayıp fiziksel ve cinsel şiddet uyguladı. Bende ne yaparım diye korkuyordum. Çocuğumla ailemin yanına döndüm boşanma davası açtım. Güya çocuğuna düşkün olan baba 3 haftadır bir telefon araması dahi yapmadı ki çocuğum hastahanede yattı. Umrunda bile değiliz yani. Muhtemelen onun babalığı da rol. Gideme diye sırf. İyi baba olan insan çocuğunun olduğu evde şiddet uygulanmaz eşine. İyi koca olmayan iyi baba olamaz. Çocuğuna yapacağın en büyük iyilik böyle toksik bir ortamda büyümesine engel olmak. Mesleğin de var korkma. İz vs varsa darp raporu da al. Tazminat vs alırsın hak ediyor. Kadınlar bazen anlaşılmak ister, birşey anlatsa can kulağı ile dinlesin destek olsun ister ama bu sığırlar bundan anlamaz. Ben mesleğim olmadığı halde korkmadım. Cesur ol. Çocuğuna yazık böyle bir ortamda büyürse o da babası gibi olur bunun sonu yok. Not; benim çocuğum da iki yaşına girmek üzere. Şuan babasının adını bile anmıyor. Aramayan sormayan bakmayan baba olduğu için çocuk bana düşkün ona değil. Zamanla alışır. O ortamda büyümesindense ayrılan anne babanın çocuğu olsun daha büyük iyilik olur çocuğuna

Evliligimin basindan beri kendime kurallar koydum. Bunlardan biri de esim sinirli ise, ikincisi ikimizde birbirimize yükseliyor isek ya odadan çıkıyorum ya da susuyorum. Sakinleşince konuşmam gerekeni konuşuyorum. Eğer olayı uzatırsam, ya da odadan çıktı arkasından gidip konuşursam olay başka boyutlara gelecek Allahım emri çünkü o sinirle insan bişey görmez, ağzından çıkanı da kulağı duymaz. İyice sakınleşince oturup konuşun, bitirecek iseniz bişeyler bitti diyor isenizde gerginliği en az noktaya getirin, yüzyüze evladınız için bir araya geldiginizde pozitif olursunuz.

Sen varsin ya curuk patates derdim

Karısını dövüp 'aglayarak günlüğüne yaz' diyen adamdan da ne super baba olur ya, çocukla arası iyiymiş... hiç sanmıyorum

İnanın içimizde yaşıyorlar. Ben de sizin gibi düşünüyordum. Kadınlar nasıl şiddet görüyor, sen de vur bitane diyordum. Ama insan o an donakalıyor bir anda saldırdı. Devamında ne olacağını kestiremedim. İnan o noktada ben de vurabilirdim ama yapmadım. Korkudan değil nedenini bilmiyorum ben böyle birisi değilim. Bu sefer "kavga etmiş olacaktık" şimdi o suçlu. Bir de erkektir yapar diye düşünmüyorum. Hayatta en son böyle düşünecek kadınım. Diyorum ya size benim başıma nasıl geldi bu olay? Çocuk olduktan sonra değişti. Şiddet eğilimi asla yoktu. Bana karşı da başkalarına da yoktu. Ama zamanla içinden sinirli aksi biri çıktı. Bence erkekler gittikçe babalarına benziyor. Gençken her şey güzel ama baba olduktan sonra öğrendikleri figürü hayatına adapte ediyor.

Merhaba, partnerinden şiddet görmüş bir kadın olarak ben terapi alıyorum. Tam olarak benzer bir sebepten ötürü şiddet gördüm. "Konuyu uzatmak, tartışmayı devam ettirmek." Psikologum bu davranışın erkeklerde çok fazla görüldüğünü söyledi. Bu davranışının sebebi siz ya da sizin karakteriniz değil. Bizzat psikologumun sözleri, şu şekildeydi. Erkeklerin en küçük tartışmada şiddete başvurması, çocukluğunda erkeklerle oyun oynarken öğrendiği bir davranış. Ne kadar iyi bir aile yapısından da gelse, erkekler erkeklerin yanında sorun çözmeyi fiziksel tepki koyarak başarabiliyor. Erkekler en küçük tartışmaları şiddet ile çözmeyi birbirlerinden öğreniyor, ve bunu kafalarında "yapılabilir" bir şey olarak kodluyorlar. Maalesef partnerin yaptığı şeyden üzüntü duysa bile "çok da yanlış" bulmuyor, çünkü o büyürken erkeklerleydi ve ona bu gösterildi. Aranızda eşinizle bir iletişimsizlik olduğunu düşünüyorum. Konuşmamak çözüm değil. Ama sizin sorununuz belki de konuşmak olmuştur. Eşinizle farklı bir iletişim dili geliştirmeniz gerekiyor. İlişkide sorunlar olmayacak değil, yetişkin insanlarsınız, çocuğunuz var. Bence ona duygularınızı anlatan bir kağıt verip o gün evden çıkabilirsiniz. Bir kağıda yaşanan şeyin sizi ne kadar üzdüğünü, aslında bir şeyleri onunla paylaşmak ve çözümlemek için konuşmak istediğinizi yazmalısınız. Tekrar tartışmaktan ve şiddet görmekten korktuğunuz için de bu yolu tercih ettiğinizi söyleyin. Şiddet kabul edilebilir bir şey asla değil. Eğer evli olmasanız ayrılın derdim. Ben yaşadığım şeyden ötürü çok üzüldüm. Çok kalbim kırıldı. Kendimi onun gözünde içi boş bir et parçası gibi hissettim. Canımı acıtmayı umursamadı. Ama ben sevilmeyen de bir kadındım. Eşiniz sizi seviyorsa eğer, en doğrusu konuşmak ve bunun asla bir daha tekrarlanmasını istemediğinizi söylemek. Eğer ilişkiniz olur da düzelirse, evden daha çok cıkmanızı öneririm, öğle arasında yürüyüşe çıkın. Evde olmak bir insanla eve tıkılı kalmak sizi o insandan uzaklaştırır, bir o kadar da yakınlaşırsınız, aynılaşırsınız. Kendinize biraz alan yaratın

Her türlü şiddete şiddetle karşıyım. O an size onu yaptığı gibi çocuğu alıp neden gitmediniz. Hadi gitmediniz neden polis cagirmadiniz. Böyle bi hayvanla ayni evde nasil yaşanır. Biz de eşimle tartışıyoruz ama bunu evladımızın yanında bile yapmıyoruz. Bu adam sadece baba rolünde bi herif gerçek baba olsa evladının annesine saygısı olur. Ne sevgisi var bu adamın ne saygısı. Şimdi getirdiği patatesleri çiğ önüne koyun yesin öküz derim ama size yine bisey yapar korkusundan bisey yap diyemiyorum. Yine vurur sen kaşındın der bizde burda deliririz. Allah yardımcınız olsun

Geçmiş olsun, hep böyle şeyleri var mıydı ilk defa mı bu kadar abarttı

Evliliği boyunca şiddete maruz kaldım. İlk şiddeti böyle başladı sonra arttı. Tepkısız kalmayın. Iyı bışı yaptıgını sanıp her tartısmada şiddete başvuracaktır.

Eşin tartismamak için başka odaya gitmiş. Üzerine sen gitmişsin. Evet adamın yaptığı hareket asla doğru değil. Ama böyle durumlarda eşler birbirine bukadar yukselmisken yanlış davranmamak adına birbirinden uzaklasmali. Sakinken tekrar konuşabilirsiniz

Adam defol git konuşmak istemiyorum dedikçe yakasına yapışmışsınız. Sinirlendiğinde yapması gerekeni yapıp odaya gidip kulaklık takmış kendi halinde oturuyo daha ne uzatıp duruyosunuz bence birbirinizden farkınız yok. N

Ergenliğini dahi tamamlamayı beceremeyen evlenmiş birde.

Siddetin nedeni derecesi olamaz. Siddet siddettir. Ama siz de adama sidder uygulamıssınız. Adam tartısmak istemiyor, o durumda neyi cözebilirsiniz konusarak?

Fiziki siddetin nedeni de derecesi de olmaz. Kabul edilebilir bir durum degil. Anladigim kadariyla ilk kez yasanmis olmali ki konuyu uzatacagim diye bu kadar canhıraş savas vermissiniz. Aslinda tam dialoglari bilmediğimiz icin afaki bir yorum olacak ama esiniz fiziksel siddete kadar sanirim arada hakaret de etmis dogru mu anladim? Isin icine hakaret girene kadsr niye kendinizi durdurmadiniz ki? Sanirim sizde de bir ofke kontrol problemi mevcut, yaniliyor muyum?

Bence ikiniz de etraflıca hatalarınızı konuşmalısınız. Tabi ki size vurana siz de vuramıyorsunuz. Bazen kıyamamaktan, bazen çok üzülmekten, bazen "ben bu değilim" dediğinizden oluyor. Konuşmamak çözüm değil. Bence duygularınızı ona bir kağıda yazın. Ailenizden birisi varsa oraya taşının bir süre. Çocuğunuzu da alın. Bir süre birbirinizden uzak kalmalısınız. O çok hatalı, çok çok hatalı. Ama ben sizde seven bir kadın görüyorum. Sevdiğiniz için onunla konuşmak, tartışmak, anlaşmak istemişsiniz. Onun kendisini size kapatması sizin daha çok üzerine gitmenize sebep olmus. Eşiniz şu an hiçbir şeyin farkında değil. Fark etmeyecek de, maalesef ona nasıl hissettiğinizi yazmanız ve anlatmanız gerekiyor. En azından benim psikologum bana bu söylemişti. Hem içimde hissettiğin duygu ve düşüncelerle başbaşa kalmamak adına yapmak gerekiyor. Hem de bir insana yanlış yaptığını söylemek adına yapmanız gerekiyor. Ben de partnerime ayrılmadan önce her şeyi açıklamıştım. Öyle ayrıldım.

Bana şimdi mesaj atmış; PATATESİMİZ VAR MI? Yazmış. Arkadaşlar ben kafayı yemek üzereyim herhalde dünkü olayları atlatmadan bana bunu sorabilme genişliğine sahip. Sorun bende mi? Ne yapmam lazım şuan? Tekrar gelince kavga etmek istemiyorum ama şaka gibi! Bu arada arkadaşlar objektif yorumlarınız için teşekkür ederim. Benim kulaklığı almam çok yanlış bir hareket Bunun farkındayım tekrar teşekkürler. Fakat attığı mesajdan ne kadar umursamaz ruhsuz bir insan olduğunu anlıyorsunuzdur. Ben hiçbir şeye bu kadar sinirden gülmedim. Dün şiddetle kavga ettiğimiz adam bana patates soruyor. Ben bu kadar önemsizim demek ki ya. Ben gerçekten ne yapacağım? Şimdi oturup tekrar konuşsam amma uzattın diyecek şaka gibi ya gerçekten. sterilsizpamuk

Aldatma isine tahammulum yok durumun varsa cik git yada esini kov kendi duzeninden cikma ama isin yerin varsa git once ayaklarının uzerinde dur calis sonra yerini yap git

Uzaklaştırma al öyle rahat rahat oturamasın bilgisayar başında

Kaç gündür yazicam yazicam yeni bir konumu açsam diye diye dusundum. Buraya yaziyim bari. Güzel kadinlar siz nasil guzel yetistirilmişsiniz. Burda okuyorum konulari siddet. Aldatma vs konulari anne baba sahip çikmiyor diye sizin yorumlarinizi okuyorum. Ne güzel modern düşünceli kadinlar diyorum evlendin artik ayrilma demezsiniz. Çocuklariniz eşleriniz çok şansli. Aslinda bende oyle dusunuyorum benim çocugum mutlu olmadigi bir yerde elalem ne Der dusuncesinden dolayi bosanma demem. Bilmiyorum şuanlik oyle dusunuyorum insallah hep boyle kalirim. Etrafimizda ki toplum çogu boyle elalem ne Der korkusuyla mutsuz evlilikte kaliyorlar. Aldatma da olsa şiddette olsa. Bu dusuncenin çoguda aileden geliyor anne babadan. Mesela benim kaynanam çok eski kafali insan. Benide kendine benzetmeye çalişiyor. Kocalar aldatsada kadin evinde oturmali ben oyle yaptim. Çok kotu siddete maruz kalmis sokakta surukluyormus o derece. Banad islemeye calisiyor bende dedim. Ben yapsam tmm karicim dermi dedim. Ben niye diyeyim aldatma benim kirmizi çizgimdr. Erkekler yaptiginda kadinlar çekmeli. Kadinlar yaptiginda erkekler çekermi hangi erkek çeker. Eeee biz niye çekicez. Aldatsa s. ktrsn gitsin. Ne kadar seversem seviyim. N NASLIHAN

Bu tarz konuları tam okumuyorum bile. Geçmişler olsun öncelikle inşallah iyisinizdir. El bir defa kalktıysa inmese bile benim için iş bitmelidir. Evlilik bile demiyorum farkındaysanız...

Belli ki boşanmayacaksınız. O yüzden size başka tavsiye vericem. Sizinle konuşmak istemiyorsa siz hiç konuşmayın. şuan eşinizin yaptığı siz halen erişim kurmaya çalıştığınız için oda suçunu bastırma çabasına girmiş. Aynı evde de yaşarsanız ne yaparsa yapsın onunla kavga etmeden yok sayın.

Siz resmen sizi görsün, duysun diye çırpınmışsınız. Dünkü olaylarla ilgisi yok bence, genel anlamda ilgisine sevgisine o kadar muhtaç hale getirmiş ki sizi siz de hırçınlaşmışsınız. Keşke işler bu raddeye gelmeden konuşabilsrydiniz.

Size bir soru sorduğunda evet, hayır veya bilmiyorum de geç. Çok kısa cevap verip yanımdan ayrılın direk

Kardeş af buyur ama çok güldüm ya ahahahahahaa patatesimiz var mı yazmış gerizekalı adam ya ahaahahhaa trajikomik aslında. dalga geçmiyorum yanlış anlama ne olur sadece adam, adam değil adam musveddesi. bir kadına el kaldırıp sonra da hicbirsey olmamış gibi "patatesimiz var mı "yazacak kadar da futursuz

Terapoye gidelim aksi halde evden git bir sure deyin. Az akillanir belki. Siz de ona psikolojik siddet uygulamossıniz ama birikmislik ofkenizi kesinlikle anlıyorum. Siddetin gerekcesi olmaz oküz. Bir de pismanim da demiyor sizi sucluyor. Net bir ultimatom. verin boşanmayacaksanız. Yoksa ger firsatta kalkar o el

Şiddet de aldatma gibidir. Bir kez affedilirse devamı da gelir. Kimse "aman beni alttan aldı, ne iyi bir eşim var. Ben kendime çeki düzen vereyim." demiyor. Bilakis "zaten alttan alıyor, bir daha yapsam yine affeder." diyor. O yüzden bu durumu asla kabullenmeyin. Affetmeyin

Bence eşinin fiziksel şiddeti kesinlikle kabul edilemez. Başta kendisinin bu konuda tedavi olması gerekiyor. Sanırım sizde içinizde biriktirdiginiz için durduramamissiniz kendinizi. Bazen tartışmalarda kendinize biraz müsade edin. Dinlenin sakinleşin öyle konuşun. Allah yardımcınız olsun. Bu siralar veba gibi böyle ilişkilerde sorunlar çıkıyor. Aile terapisti denenebilir.

İkinizde birbirinize şiddet uygulamışsınız. Şiddet sadece fiziksel ve psikolojik zarar verme değildir. Birbirinizin özel alanına saygı duymamak da bir şiddettir. Sizin kulaklığı alıp yere atmışsınız bana kalırsa bu da bir şiddet. Konuşmak istemeyen ve sinirli bir insanla zaten ne kadar sağlıklı iletişim kurabilecektiniz ki? Kaldı ki eşinizin yaptığı ve söylediği söz 15 yaşında ergen bir erkeğin kardeşine davranışı gibi geldi bana. Eşiniz başlı başına zaten hatalı ama sizin de kendinizi eleştirmeniz gereken konular var bence.

Şiddettin seviyesi olmaz her türlüsü zarar. Siz de karşı tarafa psikolojik şiddet yapmışsınız mesela tartışmamak için odaya geçmiş o sıra biraz birbirinize zaman tanıyıp sakinleşince tekrar konuşabilirdiniz odaya gidip kulaklığı atman da yanlış karşılıklı yanlış yapmışsınız

Siz kendinizi umursamıyorken onun umursamaması mı garip? Sizi insan yerine koymadığı, he he diye lafı geçiştimrsinden belli zaten. Olayı idrak etmek yerine adamın yanına gidip içindeki ayıyı iyice uyandırmışsınız. Tüm bunları kendinize yaşatmak yerine sizi bu raddeye getiren adamla niye evli kalmayı tercih ediyorsunuz. Çocuğum babasına düşkün cümleniz zaten BEN BOŞANMAM havasında. 2 yaşındaki çocuk ne kadar düşkün olacak Allah aşkına. Sizin yediğiniz dayaktan daha mı önceki bu ilişki?

Şiddetin nedeni olmaz. Insanlar neden bir seyleri bu kadar zorlar onu da anlamam. Adam zaten tersleyip bir ton hakaret etmiş, sizi dinlemek istemedigini de söylemiş hala başına gidip önerim yok mu diyorsunuz. Öneminiz olsa öyle mi. davranir? Niye cevabını bildiğiniz şeyleri zorluyorsunuz ki? Keşke ülkede insanlar birbirinden sıkılınca ayrılabilse ama bizde şiddet, kumar, alkol, aldatma yoksa hiç bir şey boşanmaya değer görülmüyor özellikle çocuk varsa yukarıdaki saydiklarim bile boşanmaya gitmiyor. Evde birbirine zorla tahammul eden insanlar da eninde sonunda böyle birbirini yiyor. Mutlu olacağınızı sanmam özellikle şu yaşananlar sonra.

Haklı da olsanız. Birkere sizde de hata var. Sonra konuşalım demiş. Kulakligi yere firlatmalar bunlar zaten kavga başlangıcı ki. Esinizin dayagini savunmuyorum ama oda durduk yere sizinle kavga etmemiş.

Birbirinize tahammülünüz bitmiş ve sizde ateşe korla gidiyorsunuz. Ben arada bir sevgi kırıntısı göremedim. Boşanmak her ikiniz içinde daha hayırlı. Aksi takirde birbirinize büyük zararlar verebilirsiniz.

Bir kere yapan birdaha yapar birdaha yapar. Neden polisi aramadın? Neden ortalığı koparıp evden kovmadın? Şaka gibi ya bunu yutmak nedir?

Kızlar merhaba nasılsınız? Bir gün buraya böyle bir konuda yazacağım aklımın ucundan geçmezdi. Dün ilk kez eşim dediğim kişiden fiziksel şisdet gördüm! Ne yapmalıyım o kadar kırgınım ki... Olayın başını anlatıyorum: bir konu konuşuyorduk tamam tamam anladım daha fazla anlatma tarzında ters bir tepki verdi. Dedim ki sürekli aynı şeyi sorduğun için tane tane anlatıyorum niye lafınımı ağzıma tıkıyorsun. Seninle bişey konuşamayacak mıyım? Tamam anladım diyorum ne uzatıyorsun detayları vs diyerek benim canımı sıktı. Ben de kızdım. Belki canım konuşmak istiyor, belki anlatmak istiyorum ne diye benim sözümü kesip lafı bitirmeme izin vermiyorsun? Vs diye tartışmaya başladık. Konu o kadar uzadı ki artık bana hakaretler etmeye başladı. Sen beni hiç dinlemiyorsun, anca başkalarına kibarsın. Ama bana gelince böyle abuk sabuk kaba tavırların var dedim. Böyle uzadı muhabbet. Of puf diye çekti gitti. Ben bu durumu yediremedim. Çünkü benim anlatacaklarıma bu kadar mı sabrı yok? Bu kadar mı önemim yok? O kadar kırıldım ki. Çalışma odasına gittim, bilgisayarda oturuyor. Ben geldim konuşabilir miyiz dedim. Hayır dedi kulaklığını taktı. Ya dedim çıkar şunu sadece bir şey sorucam sen bana hiç mi önem vermiyorsun dedim. Git başımdan defol konuşmak istemiyorum, şuan konuşmayacağım vs gibi yine ters ters tavırlar aldı. Ben de o kadar sinirlendim ki bir anda kulağındaki kulaklığı aldım yere attım. Bunun üzerine bir hışımla kalktı saçımdan tuttu kolumu sıktı ve beni odadan dışarıya fırlattı. Arkadaşlar inanamıyorum ya yazarken benim bu salak durumu yaşadğıma inanamıyorum. Ben kendimi hangi ara bu duruma düşürdüm? Gerçekten kulağından kulaklığı çıkarıp atmam buna sebep olur mu? Sonra da ağlayarak günlüğüne yaz dedi. Sen başlattın dedi. O kadar pisleşti ki nefret ediyorum kendisinden. Sıfır sevgi sıfır merhamet sıfır ilgi. Siz olsanız ne yaparsınız? Şuanda bütün bu yaşananlardan beni suçluyor, utanmadan da psikoloğa gitmen lazım diyor. Bunu bir hakaret olarak görüyor. Yani gerçekten nutkum tutuldu. Senden boşanıcam dedim. Önce psikolojik sonra fiziksel şiddet uyguladın dedim. Şu durumu siz nasıl değerlendiriyorsunuz? Ne yapılır? Kendimi tanıtayım: Ben 5 yıllık evliyim 2 yaşında kızım var. Eşimle Home office çalışıyoruz. Ben günlük işlerin yükü altında ezilmişken o da bütün gün bilgisayarda çalışıyor. Akşam da yemek yiyoruz 3-4 saat takılıyoruz sonra yine bilgisayara geçiyor. İkimizin arasındaki ilişki artık o kadar sıkıcı ve durağan ki artık sadece zaman geçiriyoruz gibi hissediyorum. Bir de bu anlayışsızlık ve bana olan sürekli bıkmış tavrından çok sıkıldım. Çocuğumu da alıp gitmek istiyorum. Ama çocuğum da onayı bağlı o da çocuğuna bağlı. Sırf çocuk için idare ediyorum diyelim...

Kulaklığı atman Bi sebep olamaz sen ona dokunmamışsın. Bence kadın vursa bile erkek karşılık vermemeli. Pozitif ayrımcılıksa ayrımcılık farketmez güç olarak denk değiliz aynı karşılığı veremez vermemeliler. Adam olan vermez.

Canim her evlilikte olur bazen keske isin siddet boyutuna gitmeseydi bu durum erkekler bazen o kadar cekilmwz oluyor ki anlatamam sana da tek tavsiyem kacan kovalanir keske pesinden calisma odasina gitmeseydin sakin ol zamana bırak 2 yasinda kucuk bir çocuğun var bekle biraz hic bisy deme ona

Bugün saçınızdan tutan kolunuzu sıkan yaron döver de söver de ondan sonra da kızınızı dövmeye başlar. Anlamıyorum böyle insanları nereden buluyorsunuz, evlenmeden önce hiç mi karşınızdakini tanımıyorsunuz. Empati yapmak istiyorum ama hiçbir normal insan eşine vurmaz şiddet uygulamaz belli ki sorunlu biri öfke problemleri var tanıştıktan sonra hiç mi farke etmediniz yoksa erkektir diye görmezden mi geldiniz? Kızım için dayanıyorum diyorsunuz ama kızınız için kaçmalısınız. Bir an önce boşanın

Patatesi abinle soyar artık terbiyesiz adam.

Kuzum ben boşanma davalarına bakan avukatım. Bu tür davalar okadar varki. İnan bana düzelmiyor. Bir kere yüz göz olup o saygı gidince maalesef dozu gittikçe artıyor. Artık seni duymuyor bile arsız yüzsüz olmuş. Bi an önce silkelen kendine gel. Tek olmak böyle bi yaratıkla olmaktan iyidir. Nafakanı al, işine bak. Bi şekilde başının çaresine bakarsın.

fiziksel şiddet sözlü şiddet hepsi var ay Allahım ya nefret ediyorum böyle adamlardan bende evliyken maruz kaldım ve sonunda aldatıldım en son boşadım

Niye abinizi cagirdiniz? Can guvenliginiz mi yok? Ne yapacak abiniz? Ne çocukça hareketler bunlar. Kocanizin kulağını mi çekecek?

Siz fiziksel olarak esinize saldirmamissiniz. Olayi yanlis yorumluyosunuz. Adama saldirirsiniz, adamda kendini korumak icin kolunuzu tutarsa bu etki-tepki olur, belki kendi aranizda tolere edersiniz. kulaklığı cikartinca karsiligi saçınızdan tutmak olmamali. Bu noktada esiniz haksız. Sizinde haksiz oldugunuz bir nokta var. Bir insan konusmak istemiyosa zorlamayin. Hele ki oda degistiriyosa bunun meali şudur "sakinlesmeye ihtiyacim var, konusursam kalp kirarim". Yinede bunun karsiligi fiziksel siddet degil. Esiniz yaptigindan pismanlik duysaydi iletisim sorunlariniz icin terapi secenegini degerlendirin derdim. Yinede teklif edin isterseniz

Keşke o an kadese basıp polisler gelince şimdi de sen bunu ağlayarak günlüğüne yaz diyebilseydiniz. Ahh ahh nolur çocuğu bahane edip sineye çekmeyin. Çocuğunuzun annesine psikolojik-fiziksel şiddet uygulayan babayla büyümesinden daha kötü ne olabilir bunu bi düşünün

Siddetin bahanesi olamaz, o ayri olay da. Sizin davranışlarınız tam cinnet geçirtmelik. Yani ben rahat ciglik atmaya baslardim. Cok koseye sıkıştırmışsiniz.

Karşılıklı hatalar zincirinde boğulmuşsunuz... En başta "Tamam anladım" dediği anda hayatta devam etmezdim konuşmaya. Benim iki kelimeme değer vermeyen adama ne anlatıcam? Kalkar giderdim başka odaya... Fakat sakinleşmek için oda değiştirmiş, üzerine gitmişsiniz, gitmekle kalmamış kulağından kulaklığı falan yere atmalar.. Haklıyken haksız konuma düşmek böyle oluyor maalesef. İlk fiziksel temasta bulunan sizsiniz, keşke yapmasaydınız. Verdiği tepkide tabi ki haklı değil şiddetin haklısı olmaz. Karşılıklı fazla yükselmişsiniz, siz de dahil. Mesajınızın sonunda "sırf çocuk için idare ediyorum" diyorsunuz.. Bence çocuğunuzun ayrı bile olsa mutlu olan anne-babayla büyümeye hakkı var.

Iki taraf da birbirini tahrik etmis. Esiniz de kontrolu kaybetmis. Evlilik danismanina gidin madem ayrilmaya niyet yok. Bana bir kere vuran ele bana bir daha dokunmasina müsade etmem. Kirmizi cizgimlerden biridir. Heleki ondan sonra söyledikleri de fiasko. Ama devam edecekseniz evlilik terapisi sart

Şiddetin aması olmaz. Gerekçesi olmaz. Saçtan tutup atacağına kaşığı çarpıp evden gitseydi. Bunu sineye çekerseniz fiziksel şiddet dozunu arttırabilir. Risk almayın.

Bugün saçınızdan tutan yarın saçınızı tutup sizi duvara da çarpar, tokat da atar. Üstelik pişman da değilmiş. Yarın bi gün tokat atar sen başlattındl der, yumruk atar sen beni sinirlendirmesen böyle yapmazdım der. Şimdi olay sicakken hemen harekete geçmezseniz yarın bigun siz de bunu normallestireceksiniz. Çocuğunuzu bahane etmeyin çocuk daha küçük, hangi ortama alisirsa o ortama uyum sağlar zaten.

Siz ne söylemiş ne yapmış olursanız olun şiddet uygulayamaz buna hakkı yok. Sizinde çocuğunuzu fiziksel ve psikolojik şiddet olan ortamda büyütmeye hakkınız yok.