Yaşayan bir ölüye dönüşünce

Depresyondan yeni kurtulmuş biri olarak yazıyorum :)) Allah düşmanımın başına vermesinlik bir durum bu. Spor yap, gez dolaş işe yaramıyor. Çünkü insanda tırnağını kesecek güç olmuyor. Ben de hafıza kaybına da sebep olmuştu. ama spor yapmak, ve kaliteli yaşam, hayatında sıkıntıya izin vermemek kurtulduktan sonra önleyici aktiviteler. Ve işe yarıyor. evet tekrar etme ihtimali var. Genetik geçişli bir durum. Eğer, genetiğinizde varsa, bir tetikleyici olduğunda travma kaynaklı, mevsimsel ya da sebepsiz çıkabiliyor. Bende tekrar eder mi bilmiyorum. Ama daha dikkatliyim. Strese pek yer vermiyorum. Olumsuz düşünceler geldiğinde düşünmeyi bırakıyorum direk. Biraz sonra, kahvemi içerken düşünürüm filan diyorum. Ya da fazla hassaslaştığımda hemen doktorla irtibata geçiyorum. İlaç dozajlarımı değiştiriyoruz. İlk seferinde hazırlıksız yakalanmıştım. Hormon ilaçları bende tetikleyici olmuştu, o sebeple aylarca kadındoğumda tedavi olmaya çalıştım. Psikiyatrik olduğunu bilmiyordum. Bundan sonra daha bilinçliyim. Bunun da etkili olacağını düşünüyorum. depresyonla beraber karamsarlık hissi de çöküyor. Dünyaya siyah gözlüklerle bakmak gibi. Gerçek değil aslında. Daha güçlüyüz bundan. ama bu da bir hastalık ve bu da bir belirtisi. o sebeple tekrar etme durumunu çok mesele etmiyorum. Tekrar ederse, o zaman ilgilenirim bununla ama şimdilik yeri yok hayatımda diyerek bakıyorum ben.

Depresyon yineler. Bazen depresyonla baska hastaliklar karistirilir. Genetik gecis vardir. Psikoloji ilaclari kendi kafaniza göre pat diye sakin birakmayin tehlikeli bisey.

Ben kendimi bildim bileli oyleyim zaten. dogustan depresyonik miyim yani

Şakacı insanları severim. Baş ağrısı da kendimi bildim bileli var diyorsanız burnunuzdan rahat nefes alabiliyor musunuz diye soracağım, merak ettim ABERK Canım

Bence depresyon hastası insan omur boyu ilaçlarını bırakmamalı

Yinele mi o kesin de bence tamamen hic gecmiyor pik yaptigi zaman yineledi zannediyo olabiliriz hic birsey çözüm değil ilactan başka

Evet yinelenen bir olay depresyon. Bunu bir anksiyete+panik atak+majör depresyon rahatsızlığı olan, ilaç alan biri olarak söylüyorum. Ki ilaç düşmanı gibi birseydim. Ama şöyle düşün, böyle böyle onunla nasıl yaşayacağını öğreniyorsun. Bir de bu yönden bak. Ve sonraki gelişlerinde o kadar yildiramiyor insanı. Ve evet doğru ilaç ve doğru doz kombinasyonu o depresyon halinden sonra yeniden doğmuş gibi hissettiriyor.

Ben de psikoterapi alıyorum başlarda iyi geliyordu 3 ayı geçiyor alalı ama bu aralar anksiyete yine arttı sürekli hayatım bununla mücadeleyle mi geçecek diyip pes ediyorum bıkkınlık geldi artık hangi ilacı alıyorsunuz 2.5 yıldır aynı ilacı kullanıyorum artık fayda etmemeye başladı başka ilaca geçmeye başladım

Sorularınıza cevap veriyorum Evet genetik gecişi vardır Evet büyük bir yüzdesi yineler. Ve sporla yürüyüşle geçebilen bir şey degil. Salt ilaca bağlı kalmayın iyi bir psikoterapi alin.

depresyon siz izin verdiğiniz sürece kendini yeniler lütfen hayata bakış açınızı değiştirin sosyal hayatta daha aktif olun ve en önemlisi sorunlarınızı tek başınıza çözmeye çalışmayın. Yokuspokus

Ben depresyon geçirdim. Atlattıktan sonra yeme düzenime dikkat etmeye başladım. Kan testleri yaptırdım ve kanda eksik ne varsa tamamladım. Özellikle d vitamini ve magnezyum. Şeker, gluten tüketmemeye çalışıyorum. Kilo almamaya çalışıyorum. Kilo vücudun dengesini ritmini altüst ediyor. Şimdilik yaptıklarım bunlar.

merhaba dostlar, size günlük hayatımı oldukça etkileyen bir sıkıntıdan bahsetmek istiyorum. hayatımda bir kaç kere depresyon malesef ki geçirdim: bilenler bilir öyle illet birşeydir.. ağlayarak çikolata yemeye benzemez... insanın yataktan çıkmaya hali kalmaz vs vs.. neyse. şuanda bir ilaç kullanıyorum, yeterli olmamış olacak ki dr dozu arttırdı. benim bilgisi olanlara sorum: depresyon yineleyici bir olgu mu? neden bir türlü kurtulamıyorum. en hazırlıksız dönemlerimde pat diye yakalıyor. yürüyüş yap, spor vs diyeceksiniz ama malesef bazen kontrol edemeyeceğim boyuta geliyor. genetik bir şey mi anlayamıyorum. babamda da var. o kaç senedir kullanıyor ilaç. ama ben ilaç kullanmak hiç istemiyorum. ilacı bıraktığımda tekrar yakalanma riski beni korkutuyor..

Dalga bedir ya hu estagfurullah. yani ben sakavari yazsam da gercek dusuncem depresyonda oldugum. yogun stres altindayim malesef. her gun bas agrim eksik olmuyor. askitotomsu Yiğit Aras_SMA

bence araştırın dediğim gibi dönütleri çok iyi ve etkili bir yol, belki kafanıza yatar belki daha iyi gelir.

Aaa unutmak depresyon mu ben normaldd xin gibiyim ama isteksizlik yorgunluk unutmak bi dakika once soyledigini sonem donem oluyo bana. depresyonda miyim cidden ben ki askitotomsu Yiğit Aras_SMA

Sizin sadece depresyon değil sanırım. Panik atak ve stresten olan cilt hastalığı ile birlikte olmuş.

Dogustan depresyondaysam needen bileyim ki derim bence askitotomsu Yiğit Aras_SMA

Ben bir süre depresyon ve anksiyete tedavisi gördüm. İlaçda aldım ama çoğunluğunu almadan gecirdim. Bende iyileştikten sonra tekrarlamadi. Aradan 8 sene geçti şu anda fark ediyorum. :). Ilerde tekrar eder mi? Bilmiyorum olabilir, ama psikolojik sağlıgima dikkat ediyorum. Eski defterleri bir bir okuyup, anlayıp, hissettikten sonra da bırakarak kapatıyorum. İyileşmek aslında uzun bir sürec. bir taraftan eskiyi toparlıyorsunuz, bir yanda bugününüzü yaşıyorsunuz. Bunu da eklemek isterim: bazi hastalarda ilaç alma süreçleri uzar çünkü hastalığın belirtileri bunları gerektiriyor. Bu ama demek değildir ki ömür boyu almak zorunda kalırsınız. Ama vücuta en zor zamanda bir yardım olarak düşünün. En kötü zamanlarda ayakta kalmaya yardım etti. Şunu da ekleyelim: ben hayatımı ve kendi düşüncelerimi ve davranışlarımi degistirmeseydim asla o delikten geri cikamazdim. Allah herkese acil şifalar, güç kuvvet versin.

Gerçekten mi soruyorsunuz, dalga mı geçiyorsunuz gerçekten anlamadım doğuştan depresyon ne demek? Depresyon, anksiyete, panik atak vs. bunları yoğun stres tetikler.

Bende genetiğin etkisi olduğunu düşünüyorum, günde en az bir kez annemizi taklit ediyoruz sonuçta isteyerek veya istemeyerek, nasıl desem yatış pozisyonumuz bile ebevynlere benziyor, eğer aile bireyleri evhamlıysa sorunları varsa hem yetiştirirlerken bize yansıyor hemde onlar gibi olabiliyoruz, nasıl desem herşeyi sorun eden vs gibi. Bedenimiz bunu kaldıramıyor. Bende bir uzun depresyon geçirdim, yaklaşık 3-4 yıl belki daha fazla sürdü, bu da o dönemden kalan alışkanlıklar gibi hayatımda yer etti, sonra hayatımı değiştirdim şehir falan değiştim, mutlu olduğum şeylere odaklandım, artık daha iyiyim şükür, tamamende kurtulamadım ama tekrar eder mi gibi kötü düşüncelerim yok.

Genetik yatkınlık olabilir ama bu yine de sizin psikolojik durumunuz ile alakalı Bazen aynı aylarda bazen aynı olaylarla bazen bir anda tekrar tekrar tekrarlayabilir Ilaç kullanmadan kurtulmak biraz zor ama ilacı da kendiniz desteklemelisiniz. Yürümek zor hareket etmek bile zor ama bir yakininizdan size telkinde bulunmasni ve sizle olmasini ilgilenmesini isteyebilirsiniz. Ve psikologa gidebilirsiniz.

kronikleşmiş vakalar için bence ömür boyu ilaç. ben 2 senedir falan kullanmamıştım gayet de iyiydim, uzun bi süre sonra yine hortladı

Ben de 2 kere depresyon geçirdim. Hala yinelemesinden korkuyorum.2si daha siddetli ve uzun sürdü. Her seferinde daha da yıpratıyor sanki. Gerçekten çıkması cok zor bu dönemden. Umarim atlatırsınız. Şahsen ben de genetik olduğunu düşünüyorum. Benim anne de bildim bileli depresif bi kac kere depresyona girmiş bi kadın. Beraber ilaç tedavisi gördük.

Tabi bir doktora sorsanız daha iyi ama. Psikolojik, psikiyatrik rahatsızlıklar kişini yatkınlığıyla ve genetiğiyle de alakalı diye biliyorum. Bunun cevabı herkes için aynı değil. Sizinki zaman zaman tekrarlıyor anladığım kadarıyla.

sanmam, depresyona girenler acaba depresyonda mıyım demez bence.

Tamam ben depresyondayim net. calisinca daha beter oluyor insan. beynim uctu gitti bugun resmen

Siz hafif ilaç kullanıyorsunuz ne güzel ben efexor ve lustral E

değerli yorumunuz ve güzel temennileriniz için çok teşekkür ederim.. 1 ayı geçti kullanıyorum, ama henüz olumlu etkisini pek hissedemedim.. doktorum yarım doz yükseltti. 2-3 gündür yükselttim ama hala bir değişiklik yok.. olumlu ve mutlu hissetmeyi özledim, umarım yakın zamanda bu güzel duyguları tekrar tadarım. her şey gönlünüzce olsun

Lustrale yeni geçtik Pamukannesi83

Şu anda Hiç gelmeyecekmiş gibi görünse de gelecek o günler, emin ol. Yalnızca biraz zaman gerekiyor. O zamanlar ilaç tedavisinin yanında, Doktorum da bana içinden gelmese de, zorla olsa da işini yapmaya çalış, zamanla o kısır döngüyü yeneceksin diyordu. iki dakika önce söylediğimi unutur hale geldiğim sırada, zorla, hiç canım istemeyerek, yarım saatlik iş saatlerce sürse bile, kendi kendime "önce hareket, sonra istek" diye tekrarlayarak yapıyordum işleri. Çünkü insanın hiç yapacak takati olmuyor ama hareket ettikçe açılıyor yavaş yavaş. bir de benimkisi yineleyen bir durum, o zamanlar için yine doktorumun söylediği bir şey var çok hoşuma giden. tıpta "Depression About depression" diye bir kavram var demişti. Yani depresyona girdiğin için depresyona girmek. Neden böyleyim, beceriksizim, zayıfım diye kendinle kavga etmek, yine gelecek diye huzursuzlanmak ve bunun sonucunda daha da fazla depresyona girmek. Normalde 10 birim depresyonun varsa, bu yaklaşımla 5 le çarpıp, 50 birim depresyona giriyorsun diyordu. bu bir hastalık, benim kişiliğimle alakası yok. Yalnızca biyolojik bir şey diyerek kabullen. Getirdiği kötü hislerin yalnızca, bu hastalığın belirtileri olduğunu kabul et. Geldiği zaman, yine mi geldin, hoşgeldin, Sefa geldin Diyerek bir misafiri karşılar gibi karşıla, ve geldiği gibi zamanını doldurduğunda gideceğini bil diyordu doktorum. bu yaklaşımın da benim işime çok yaradığını söyleyebilirim.

Sizin sadece depresyon değil sanırım

ben de terapi görüyorum. 2 ay olmuştur terapiye başlayalı. bilişsel davranışçı terapisi ve emdr yapıyor dr. aşina olduğum bir antidepresan kullanıyorum. daha önceden de kullandığım için etki etmeme riski oldukça düşük. yani dozunu da tutturunca yaklaşık 1 ay önce falan ruh halimde düzelmeler oldu. anksiyete yine arka planda düşük dozda kendini hissettiriyor fakat eskisi kadar kesinlikle rahatsız etmiyor diyelim. nasıl baş edeceğimi biliyorum artık. bu da terapi sayesinde oldu. -onu devamlı reddederek ya da düşünmemeye çalışarak değil de ortama kendini vermeye çalışarak- vs bdt teknikleri öğrendim. ilacın verdiği serotonin fazlalığı da öğrendiklerimi uygulamamı kolaylaştırdı. ama tabii ki ikisini de uygulamam da sihirli değnek etkisi yaratmıyor. kendimizi asla salmamalıyız ve hislerimizin normal olduğunu kabul edersek daha kolay atlatırız diye düşünüyorum.

çok teşekkür ederim, evet çok zor bir durum. Allah kimseye yaşatmasın. sanırım genetik faktör oldukça etkili.. bir daha rastlamamamız için tedbirli olmalıyız bence. muz mesela çok potasyum içeren bir meyveymiş, mutluluk verici etmen barındırıyormuş. sağlıklı beslenmeliyiz, omega 3 aynı zamanda depresyona iyi gelen bir balık yağı. ama en organik olanından. onu da iyi seçmek gerek. adaçayı depresyona iyi gelirmiş. ceviz, badem yiyerek de takviye yapabiliriz. Allah yardımcımız olsun, umarım bir daha asla yaşamayız.

Şakacı insanları severim

Allah yardımcınız olsun. Yaşamayan bilmez, çok beter bişey.. acaba doğru tedaviyi mi tutturamadı doktor? Belki ilaç yetersiz geliyordur gerçekten de. Oldukça geniş kapsamlı bir konu bu. Uzun bir süre çöküş yaşamışsınız bir de. Umarım çok daha iyi olursunuz.

Evet tekrar ediyor.

çok üzüldüm yaşadıklarınıza. Allah sabır versin, hele hamilelikle ve lohusalıkta hiç çekilmemiştir eminim. çocuk olmayınca daha kolay atlatılır bir nebze en azından, bakmakla yükümlü oldugun bir sorumlulugun yokken. tedavinizi yarım bırakmak evet cok büyük bir hata olmuş.. belki o yüzden tekrarladı sürekli. benim de anksiyete kaynaklı idi en son olan, ama ben hep müdahale ettim hiç umursamazlık yapıp direnmedim.

La vie en Rosee Yesyess Açıkçası uzmanlık alanım olmadığı için, makale değerlendirebilecek potansiyele sahip değilim ama Tükçe kaynaklar konusunda haklısınız. Makalenin özeti şuydu, Scientists quash claims about single 'depression genes'

Terapi aldığım Dr a yeni başladım 1buçuk ay oluyor daha öncesinde çok Dr gezdim bir umut artık bu Dr umda hem ilaç tedavisi uyguluyor hem terapi

çok farklı yöntemler de var bu durum için. hipnoterapiler falan. sadece ilaca bağlı kalmayın. ilaçların yardımcı olduğunu düşünüyorum iyileştirdiğini değil. terapisiz ilaç kullanımında ilaç kesilince yenileme ihtimali kaçnılmaz. sadece psikolog değil zihin arındırma terapileri ile çözüme ulaşmış insanlar gördüm çevremde.

Benim için yineleyici oldu, belki de ilacı kestiğimde hep böyleydim ilaçlar bana iyi geliyordu bilmiyorum... 1.5-2 seneye yakındır kullanmıyorum antidepresanı bebek düşündüğümden dolayı kestim. Ama ortada hiçbirşey yokken kendimi inanılmaz depresif hissediyorum, zevk aldığm çok az şey var, başkaları için normal olabilecek en ufak şeyler bile büyüyor hayatımda, dünyanın sonu gibi büyütüyorum herşeyi.. içerken bir nebze daha iyiydim ama onlara da bağımlı yaşamak istemiyorum bir bakıma, mutluluk için onlara muhtaç olmamalıyız bana göre. Yani keşke elimizde olsa bu, olabilse... bizim ailede de depresyon genetik maalesef hem anne hem baba tarafı da. Geçmiş olsun.

Burada tedavi vs hic bir şey önermek istemiyorum ama şok tedavisini denediniz mi? Son çare olarak yapılıyor aslinda ama genelde dönüşler iyi. maydanozsuyu My little sunshine🌞 Anneler

ÖNCELİKLE HARİKA Bİ KONU AÇMIŞSIN. BENDE 2. TEDAVİMDEYİM.1. si 2 kez beyin amalıatı gecırdım aylarca hastanede kaldım ölücem zannediodum.2. side 4boşanma aşamasında başladım. tüm zor zamanları geçirdiğim kişi babasına kefil olmadım diye boşandık. Şu an 12. ayımdayım ilaçta en son 3 aylık verdi. Bazen içmeyı unutuyorum alt üst oluyorum. Geçene kadar içeceksın canım. Rabbım dermansız dert vermesın. Benım kalbım carpıodu en son vucudumda kucuk kucuk kırmızı seyler cıkıodu aklıma geldikçe. Rabbim yardımcımız olsun. Evet genlerdende geçio zaten çoğu hastalık genlerden geçiyor canım

Kesinlikle katılıyorum Niloyatospikk S❤Ş Pro Üye 23 Ocak 2016 28.160 43.138 18 Aralık 2019 Konu Sahibi La vie en Rosee #29 Benim de anksiyete kaynaklı depresyon anksiyete geçiyor ertesi gün depresyon devreye giriyor ilaç kullanıyorum ama sanırım artık ilacı değiştiricez hiç iyi gelmiyor çünkü terapi de alıyorum biraz ayakta durmama vesile oluyor bıktım diyebilirim 6 ay iyiysem 6 ay kötüyüm bir çıkış yol bulamadım artık güçlü de olamıyorum artık ben güçlüyüm diyemiyorum şuan hastayım iyileşince yine olucak korkusu beni mahvediyor

Genetik yatkınlık oluyor ve evet, depresyon kronikleşebilen bir şey. Ben bazı bazı bi arkadaşa bakar çıkarım ya da teğet geçerim, eskiden daha ağır geçirirdim. :) Evet, depresyon zaten "Hayattan hiçbir şekilde haz alamama-her şeyin önemini yitirmesi" hali diye tanımlanabilir. 21-22 yaşlarında, ağır bir depresyonu tecrübe ettim. Dayak yemiş gibi ağrımayan yerim yoktu, annem zorla, kolumdan sürükleyip yıkamaya götürürdü ve belki 20 gün kadar yıkanmadığımı, olduğum yerde üzerime toprak atılmış gibi hissettiğimi hatırlıyorum. İştahım kapalıydı, hiçbir şeyin hiçbir lezzeti yoktu, sürekli uyuduğum bir hali tecrübe ettiğim gibi, uykumun da elden gittiği depresyonları da gördüm. İlaçlarını alacaksın elbette ve fakat kendini zorlayacaksın da. Bunu bana dediklerinde "Peeehh" derdim ama böyle, görüştüğüm her doktordan bu tavsiyeyi aldım: SADECE İLAÇLA OLMAZ. Ayakların geri geri bassa da kafanda bir tuş var, "Yıkanacağım" diye zorlayacaksın, su iyi gelir; kolunu kaldırıp köpüklenemesen bile, biri seni yıkasın, hiç olmadı sadece aç suyu, küvetse gir, duşsa altına otur, aksın dursun üzerinden. Ceset gibi yığ kendini banyoya gerekirse, aç suyu aksın kafana yüzüne... Su iyi gelir. Evet, spor iyi gelir/korur. Depresyonun en ağır anlarında bunu yapamazsın zaten tır çarpmış gibi olduğun için ama hafifleyince alışkanlık haline getirmek için bir miktar kolları sıva; kendini korumaya al. Salonda daral gelir zaten mümkün değil boşa kürek çekmek gibi hissettirir, yollarda yürümek gözünde büyüyebilir, bir "Hedef" koyup çıkaracaksın kendini evden. O depresyon dönemlerinde, iyice artmadan, burger king dondurma hedefi koyardım kafama , oraya kadar güneşi göre göre yürürdüm. Kollarına girecek, seni dışarı çekecek insanların olsun yanında. "Hayır"larını duymasınlar bir müddet. "Kendini tamamen bırak-kaç" diyor ruhun sana için için, bunu bir miktar dizginlemeyi öğrenmen, içgörü edinmen gerekiyor. Ölüye mezardan kalk diyor gibiyim biliyorum ama öyle. Kalkacaksın, ilaçlar + kendi yollarını keşfedip.

Depresyonu o kadar ayaga dusurduler ki depresyona giren insan pofidik battaniyesini ustune ceker onune aburcubur yigar film izler diye dusunuyor insanlar. Bu yuzden gelen tavsiyeler yuruyus yap spor yap oluyor. Depresyon zaten bunlari yapmak istememe hali. ilac kullanacaksiniz baska caresi yok. Karnimiz agriyinca nasil agri kesici iciyorsak psikolojik sorunlarda da ilacimizi kullanicaz. antidepresanlari öcü gosterenlerle depresyonu cikolata yemek sanan insanlar ayni örgütten.

Ilaclarin etkisini gormek icin biraz sabretmen gerekiyor. En az 3 ay malesef. Vucutta belli bir zoza ulasana kadar birikmesi gerekiyor cunku. Merak etmeyin gececek.

7 senede 4 kez depresyon geçirdşm. Anksiyete kaynaklıydı. Bekarken 3 kere evlendim 1 kere. 3 ünde ilaç kullandım. 4. Evlendikten 5 ay sonra başladı ve direndim. Eşim birlikte alalım doktor terapi vs dedi yok dedim. Hamile kaldım berbat bir gebelik geçirdim ağlamaklı depresif. Doğurdum ilk 3 ayım leş gibisi. Şu an 4.5 ay oldu doğum yapalı. Şu sıra duruldu ruh halim ama tahammülsüzleştim. En ufak bir pürüzlü kaldıramıyorum artık 3 Tedavim de yarım bıraktım bu arada. Yaptığım en büyük hata da bu oldu zaten.

yorumunuz için çok teşekkürler, b12'm genelde tavandır hep arada çok az kansızlıgım cıkıyor ama o da normal.. sanırım benim şanssızlıgım bir kac kere bu hastalıga tutulmam. ilaçtan medet umuyorum suan tabi kendim de cabalıyorum ve dua en önemlisi..

Evet genetik Anne tarafı komple anksiyetik.

Depresyon salt degil bütün psikolojik rahatsızlıklarda genetiğin rolü vardır. Bu büyük ölçüde kanıtlanan bir şey. Sağlık konusunda sadece ve sadece yabancı makale okumanızı tavsiye ederim. Türkçe hic bir kaynağa guvenmeyin maydanozsuyu My little sunshine🌞 Anneler

Kesinlikle öyle... aslında temel nokta nasıl başa çıkacağını bilmek. O nalet yataktan kalkana kadarki süreç.. asla çıkmak istemiyorum, tüm gün boş boş yatacağım düşüncesine teslim olmak ya da olmamak.. olursan -ki genelde oluyordum- uyusam en azından geçişirdi, uyumak yok, boşboş tavana bakmak.. depresyonun azması. Yavaş yavaş, adım adım çok zor da olsa yataktan kalkmak. Salonda hiçbir şey yapmasan da, sadece oturmak bile bir adım. Ve evet, bir gün gidecek umudu bile çoğu zaman büyük bir yaşam sevinci.

Deprwsyonda oldugunuzu nasil anliyorsunuz D

Öncelikle geçmiş olsun. Kısa süreli çözüm odaklı terapi dersimizde hocamiz agir depresyonu olan kişilere b12 vitamin duzeyini tahlil yaprtmalarni ilk seansta mutlaka isteyn demişti aklıma geldi. Sağlık ocaklarinl bile yapıyor bildgm kadaryla. Birde hangi sehirdesnz bilmiyorum ama bir çok şehirde var "Othmer metodlu Neurofeedback" tedavisi var depresyon anksyte de iyi geliyordu 40 seans uygldgm bir erkek danışanmda gözle görülür düzelme olmstu. Bir arastrn iyice.

Ben 2 kere ilaç bıraktım. Bir süre sonra eski depresyon haline geri döndüm ne yazık ki. Hatta sinirli bi insan olmuştum. Çevredekileri kırmaya başlamıştım. O yüzden ilaca geri başladım. Ne zaman bırakmaya çalışsam olmadi... tekrar depresyona yakalanmak istemiyorum. O yuzden ilaca devam.

Bipolar bozukluk olup olmadığına baktı mı doktor. Ara ara çok enerjik hayat dolu yerinde duramayıp bir ara da kendine zarar verecek kadar bunalıma giriyor musun? E

Bu arada su gunumuz kosullarinda depresyon gecirmeyen hemen hemen yok gibi. Uzulmeyin. Gunluk rutin hayatta bile helimizin bir sakinlestiriciye ihtiyaci oldugunu dusunuyorum bazen cunku artik gercekten hayat hic de kolay degil. Tekrar gecmis olsun.

Ilaclari pat diye birakamazsin. Tavsiyem doktorun verdigi sekilde kullan, kafana gore birakma. Depresyon ilaclari agri kesici gibi her depresyona girdiginde kullanilip iyilesince hemen pat diye birakilmaz. Once etki etmesi icin vucutta akumule olmasi gerekir. Belli bir doza ulasana kadar sadece yan etkilerini gorursun. Minimum 3 ayda vucutta etki etmeye baslar. Sonra da en az 6 ay kullanilir ki genelde daha uzun kullanilmasi tavsiye edilir. Ilaci birakirken de doz yavas yavas azaltilarak biraktirilir. Yani en az 1 sene kullanmaniz gerekir. Tamamen birakmak bile doz azaltimiyla bir kac ay suruyor. Sorunuza gelince bir kez depresyon geciren bir insanin tekrar depresyon gecirme ihtimali daha yuksek. Cunku depresyon gecirmis bir insan hassastir. Muhtemelen yine sizi uzecek bir travma ya da kaldiramayacaginiz bir olay uzuntu falan yasadiniz ki depresyon tekrsr nuksetti. Sancisiz dogum olmaz. Depresyondan ciktiginizda da sizi cok mutlu bir hayat bekliyor merak etmeyin. Gecmis olsun.

Geçmiş olsun öncelikle evet bu hastalıkta genetik faktör oldukça önemli ve evet nüksetme olasılığı da var ama daha da önemlisi ilaçlarınızı aksatmadan kullanmanız buna emin olabilirsiniz düzenli kullanım sonucunda bizzat değişimi hastalarda da gözlemledim. Elinizden geldiğince pozitif olmaya çalışın sizi en çok rahatlatan ve mutlu eden şeylere yönelin eminim atlatacaksınız bunu ve terapistinizle sürekli iletişim içinde olun tekrardan geçmiş olsun.

Bi seyi de paylasayim. belki depresyondakilere de iyi gelir bilemiyorum. ben bi baslik acmistim konuyu hatirlamiyorum. bir seyin sacma sapan abidik gubidik nedenlerle cok emek vermeme mesai harcamama ragmen olmamasi ile ilgiliydi. bugun uyi ki dedim ya iyi ki olmamis. Allahim sen korumussun kime ne iyilik yapmistim da boyle oldu dedim ya. gercekten. cok emek vermenize ragmen eften puften bisiyden olmayan seyler olursa hayatinizda uzulmeden once 2 defa dusunun. elde degil farkindayim

Ankarada bi psikiyatr önermişti ama yaptırmadım. Başka bi psikiyatra gittim böyle ünlü de biri. Onla iyi ilerlemitik ama araya türlü şey girdi gidemedi bir süre sonra

Tek kelimeyle bu yazınız öyle motive edici ve muhteşem ki, sizi kendime çok yakın hissettim, yaşadıklarınızı, umutlarınızı.. Ruhum öyle çocuk ki, yakıştıramıyorum kendime depresyonu. Öyle illet bişeyki; bazen hiç sebep yokken insana kendini sorgulattırır. Suçlu hissettirir. Onca şey varken... diye düşünür insan kendi kendine. Onca zulüm, açlık varken, edindiğim bir dertten mi bu kadar güçsüz düştüm?.. Çok şükür ki en ağır zamanı atlattım, o kadar zor oldu ama gerek ilaçla gerek ise kendi çabamla yattığım yerden kalktım. Allah düşmanıma bile vermesin derler ya, insanın ruhi yorgunluğu belki de onca beden hastalığına öyle baskın gelir ki... Allah her daim önce ruh sağlığımızı korusun. Her daim yanımızda düştüğümüzde kalkmamıza yardım eden, umutlu insanları barındırsın. Muhteşem hayallerimize her daim yürüyelim. Yeter ki o güç ışığı elimizde bulunsun. Korkarak yaşamayacağım, evet haklısınız. Sadece ilaçla olmaz: kaldı ki halı altına süpürüyor sorunları. Gerçekten çözmekse amaç, belki tümden olmasa da, çözmeye yakınlaşmalıyız. Sorunun en dibine inip, onunla savaşmalıyız. Ve en ama en önemlisi, bize sadece kendimiz lazımız. Başka kimse bizi kurtarmayacak... Çok ama çok teşekkür ederim. Sevgi ve umutla...