Önceki konularimdan hatırlayanlar olur belki. Evlendigimizden beri ani 5 yildir esimin ailesi yüzünden sıkıntılarımız oldu. Ama ne zaman tartissak ya da bir sikinti olsa hep cozme girisiminde bulunan ben oldum. Şimdi 1 kızımız var 3 yaşında. Ama ben bir süredir esime karşı hiç bir şey hissetmiyorum. Ne sevgi ne ofke. Tamamen bir yabancı gibi. Yoklugu nun dusuncesi bile önceden beni üzerken simdi o olmasa da hiç bir şey eksilmez hayatimdan diye düşünüyorum. Her şeyi kendim yapıyorum. Kızımla birlikte de gayet onsuz idare ederiz. Her söylediği batıyor. Onun için hiçbir şey yapmak gelmiyor içimden. Bugüne kadarki tavırları umursamazliklari birikti birikti hissizlestirdi beni. Böyle bir evlilik devam eder mi? Boşanma gerekçesi bu olabilir mi? Kızım için mi kendim için mi bitmeli ya da devam etmeli bu evlilik? Esime bakınca sürekli benim böyle bir insanla ne isim olabilir diye düşünüyorum. Tamamen ayrı dünyaların insanlariyiz...

Tam olarak ayniyiz... ben bosanmak yerine ikinciye hamile kaldim olumlu dusunmeye calisiyorum, kizimin bosansamda bi kardesi olur diyorum. Zaten bosanirsamda tekrar evlenmeyi dusunmuyorum.

Eşim iş gereği sehirdisina çıkıyor hatta şu anda da oyle. Hiç ozlemiyorum. Kizim da sormuyor bile alwaysnforever

Peki sizce sizi seviyormu?

Bazen seviyor gibi bazen de önemsemiyor gibi. Aslında beni sevip sevmemesi bile p3k umrumda değil. Eskiden bunu çok dert ederdim. Beni sevmiyorsun o yüzden böyle yapıyorsun vs diye hem kendimi hem onu yerdim. Şimdi sevmiyorum dese bile önemsemezmişim gibi geliyor F

Siz bu kadar mutsuzken. Evinizde var olan adamı, eşinizi bile demiyorum hayatınızda istemiyor iken önce kendi mutluluğunuz dolayısıyla kızınızın huzuru için bitmeli gibi görünüyor.

Inanın susunca erkek milleti anlamıyor, tartışınca da. Evet belki yıllardır anlatıyorsunuz ama aynı düzen devam ediyor belki ama bir kez daha konuşmayı deneyin. Böyle devam ederse artık ayrılığın aklınızın bir köşesinde olduğunu bilsin. Buna rağmen çaba sarf etmiyorsa uzatmaya gerek yok. Sizin dusuncelerinizdeydim. Tekrar konustuk, dikkat edecegini soyledi. 2 hafta dikkat edip yine eski duzene donecek. O zaman yine konusacagim. Boyle boyle devam edecek sanirim.

Boşanma sebebinin nasıl bir şey olmasını bekliyorsunuz? O sizin anne babanız değil zorunlu olarak akraba bağınizin bulunduğu biri değil tercih meselesiyle secilmis biri. O halde tercih degistiyse bu bir sebeptir. Bosanin yada bosanmayin demiyorum benim yorum yapabilcegim bir şey değil size kalmış. Boşanma sebebi mi kısmına takıldım sadece

Şuan aynı hislerdeyim biliyor musun? Bir gün bitecekmiş gibi geliyor. O gün ne zaman onu da bilemiyorum. Küçük kızım biraz daha büyüsün ise dönünce ayrılacağım diyorum asla diyor ama ben kendimi bu evlilikte çok yorulmuş hissediyorum...

Dimi tahmin edebiliyorum. Bence kendine güvenin var en azından, sal gitsin diyorum.

Yani en kötüsü bi his heralde. Ofkelendigim zamanlar bile daha anlamlıydı hislerim

Eski konularınza da baktım 2 yıldır sorunlarla alakalı konu açmıssınız. Bence ayrılın ya da ili aileden de uzak bir yere taşının

Bi süre ayrı yasama imkanınız var mı siz ya da o gitse evden. Ama bi kac gun degil sadece şöyle 1 ay falan. Belki hata yaptığınızı farkedersiniz belki pisman olursunuz. Ama bence dediginiz his cok kotu bisey. Insan hic bisey hissettmedigi biriyle nasıl bi hayatı paylaşır ki. Evli değilim henüz büyük konuşmayım ama bu benim için ayrılık sebebi olurdu

Sanki coktan bitmis bu evlilik. Aslinda hic de olmamis gibi. Paylasim yok. C

Açıkçası artik ailesinin davranışlarını da takmıyorum. Eşimden iyice koptum

Ne yaşadığını en iyi sen bilirsin tabiki ama benim fikrimce zulum siddet aldatma yoksa biraz cabalayin. Esinize acikca duzelmezsen bosanmaya gider deyin. Ha baktiniz hic duzelmez o zaman hareket edersiniz. Ama yarin cocugunuz annesiz babasiz beya duzensiz bir hayat yasadigi zaman ben cabaladim onun hatirina ama olmadi diyebilin. Burda farkli dusunenler olabilir ama bence annelik fedakarliktir. Ben demiyorum ki siddete de aldatmayada susun. Ama biraz oluru varsa cabalayin. Yarin bu adam baskasiyla evlenirse ne hissederim deyin kendinize. Butun sorulari sorun arti eksisini siz gorun vicdaniniz size ne diyecek dinleyin sonra karar verin

Eger aldatma siddet zulum yoksa duzeltmeye calisin bence. Bi cocugu anne ayri baba ayri buyutmek cok zor. Bunun tramvasi yalniz hayat yada yeniden evlenmek cok zor. Tabi ki ne yasadigini en iyi sen bilirsin. Zarari iyiliginden cok mu onu sen tartarsin. Bu adam bana ne etti bundan sonra ne eder ne yapar diye icinde iyice düşün taşın. Evet bosanmak cok zor ama kotu evliligi surdurmekte oyle. Ailesinden uzaklasabiliyorsaniz uzaklasin farkli bir sehre mesela. Yada esinizle acik acik konusun daha fazla kaldiramadiginizi acikca söyleyin. Allah huzur mutluluk versin insallah. Hakkinizda hayorlisi olsun

Soğumuşsunuz artık, nötrsünüz. Kolay kolay geçmez bence bu his.

Ayrılmak için aldatma ya da şiddet olması gerekmez. Mutsuz olduğunuz bir evliliği sürdürmek sizin için de çocuğunuz için de kötü. Ama her yolun denendiğinden emin olun. Kastettiğim şey tek başına çabalamak değil tabii ki. Karşıdaki insanın tutumu da önemli. Bu geçici bir durum olabilir mi, gerçekten aşılamayacak şeyler mi yaşandı, hislerinizi eşinizle paylaştınız mı, beraber terapiste gitmek bir şeyleri kurtarır mı vs bu soruların cevapları önemli.

Hanim efendi yasalar gereği boşanmak için illa iki kişinin istemesi gerekmiyor. Bir kişiyle nasıl birliktelik için kendiniz karar verdiniz sonra onaylattiniz bosanmak içinde sozunuz yeterli he is biraz uzar belki o ayrı. Beyazolsun Gamzeli 🙃 tek ayak

Ayni durumdayim... Esinizle aranizda yas farki varmi? Ailesiyle ne gibi sorunlar yasadiniz?

Ben de ikinciye hamile olabilirdim şu an. Eşim ikinci çocuğu çok istiyor. Zaman zaman beni de bu fikre yakinlastiriyor ama sonra hızla uzaklaşıyorum

Mutsuz bir anne baba mutsuz bir evlilik... yavrunuzu böyle bir ortamda yetiştirmenin bir maanası yok bence, siz iyi ve mutlu olamazsanız o da olmamaz zaten.. daha fazla zarar verirsiniz.. oturun konuşun anlaşmalı boşanın yavrunuzu düşünerek ayrı ayrı adımlar atın..

Yani sorun aslında birikenler neticesinde gelişen hissizlik duygusu. Bu nasıl düzeltilir bilmiyorum. C

Işte onlar anlayana kadar biz vazgecmis oluyoruz. Ama hepsi oyle degil bence. Ya da evlenince mi böyle oluyorlar bilemedim

Bikac gün annenizde kalsaniz o sürede onu ozluyormusunuz yada onsuz yapabiliyormsnz cocugunuz nasıl davraniyor bunu gozlemlersiniz. Böylece net bi karara varirsiniz

Mutlu anne = mutlu çocuk. Bu denklem hiç şaşmaz. Bence buna bakarak bu işi uzatmayın derim.

Eşimle yasitiz. Ailesiyle bir sürü sorun oldu. Hepsi de kültür ve anlayış farkından kaynaklı şeyler. Şimdi bi sorunumuz yok. Mesafeleyiz ama onlar bana iyi davranıyorlar fikirlerime saygı duyuyorlar falan. Yani ettigimiz kavgalar bir iş yaradı ailesiyle. Eşimle ise aramiz gunden güne acildi. Çünkü eşim bir sorun olunca konuşmak istemez. Üstünden atlar unutulsun diye bekler. Belki de bu yüzden bu hale geldim bilmiyorum