Allah sabır versin sizlere bu kadar uzgunken zaten çocuk bakilamaz işte nasıl çalışıyorsunuz ona hayret ettim kreşe verin çocuğu biraz olsun kafanız rahatlar

Basiniz saolsun, cocugunuz icin esiniz icin hayatiniza devam etmelisiniz

Amin çok teşekkür ederim eşim elinden geleni yapıyor aslında ama oğlum şu süreçte benden ve annemden başkasına gitmiyor sürekli ben yapıyım ben yediriyim ben bakıyım istiyor Herdaimgunes

Çok teşekkür ederim beni iyi anlamışsınız anneme küsmüyorum darılmıyorum tabi umarım onunda yüreği zaman geçtikçe ferahlar. Bencillik yaptığımın farkındayım sanırım bende dediğiniz gibi sığınacak liman olarak gördüğüm için annemi, bu kadar kırılıyorum ona. Herdaimgunes

Insan Arapça "nisyan" kelimesinden türemiştir. Ve nisyan "unutan" demektir. Ablanizi ve babanizi değil tabiki ama acınızı unutacaksınız. Insan böyle yaratılmış çünkü. Kayıplarınız insan hayatının önemli dönüm noktalarını oluşturuyor. Anne baba kardes eş ve evlat kaybı insanin en ağır kayiplaridir. Ama ıçlerinde en ağır olani evlat kaybıdır. Annenize zaman tanimanizi öneririm. Tabii kendinize de. Eşinizin destek kavramında değişikliğe ihtiyaç olduğunu düşünüyorum. Mesela çocukla ilgilense ve siz uykunuzu alsanız psikolojik olarak size çok iyi gelir. sizin uyuyarak düşüncelerden uzaklaşmaya ihtiyaciniz var. Insan neye tahammül etmiyor ki, diyor reşat nuri güntekin. Siz zannettiginizden daha güçlüsünüz. Kaybettiklerinize rahmet ve size sabır diliyorum. Başınız sağ olsun. Allah bunu unutturacak bir acı ile imtihan etmesin.

Allah sabırlar versin, çok üzücü. Ferahlıklar dilerim. Ama henüz acılarınız çok taze. Bu düzen böyle gitmeyecek koyvermeyin kendinizi. Maalesef hayat devam ediyor. Siz de yeniden toparlanacak normalleşeceksiniz. Düzen böyle... Sabredin, dua edin ya da nasıl rahatlıyorsanız onu yapın.

Basiniz sagolsun ne desek boş zamanla alisacaksiniz Oğlunuz da hissediyor belki oyun grubu kreş iyi gelebilir kafasi dağılır

Basi sagolsun arkadaşım ALLAH başka acı göstermesin inşallah.. cok acı şey yasamissin ama herseyden önce bir evladın var onun için güçlü durmak zorundasın. Anneni düşün evladını kaybetti hayattaki en kötü şey bence. Su durumda evladına bakması bana pek doğru gelmedi.. tamam annen oyalanir ama çocuk çok etkilenir annenin psikolojisinden... Her daim ağlayan biri çok zor Yaşıda gelmiş zaten. Önce birkaç saatle başlayıp en azından yarım gün bile olsa kreşe vermelisin. Hem davranışları ozellikle yeme problemi vs varsa düzeliyor kreste..

Okurken yutkunamadım. Ne yazık ki bazı acıların tesellisi yok. Babanız ve ablanız nurlar içinde uyusun Rabbim yüreğinize ferahlık versin.

Başınız sağ olsun. Allah rahmet eylesin. Allah anneniz ve size sabır versin.

Öncelikle başınız sağ olsun. Sadece şunu söylemek istiyorum ki geçecek çünkü alışacaksınız. İnsanoğlu ne olursa olsun zamanla alışıyor.

Başınız sağolsun. Gerçekten ağır kayıplar yaşamışsınız. Hem kendinize hem annenize biraz zaman verin. Özellikle anneniz evladını kaybettiği için süreci sizden ağır geçiriyordur. Hiç gereksiz kırgınlık yaşatmayın kadıncağıza. Mümkünse 3 yaşındaki oğlunuzu artık anaokulu, kreş ya da bakıcıya verin. Uyku sorunuyla da bir zahmet eşiniz ilgilensin artık. Sorumluluklarınızı biraz azaltın, hem anneniz hem de siz.

Sizi o kadar iyi anlıyorum ki. Kızkardeşimi kaybettim 1yil 4 ay oluyor. Öyle zordur ki kardeş acısı. Hala kendimizi toparlayamadik tam olarak. Her sohbetimiz, her konuşmamız kardeşimle ilgili. Ancak ilk günlerde olduğu kadar yüreğimiz sızlamiyor. Sizin de zamana ihtiyacınız var. Benim eşim de aynı şekilde kendi hayatına baktı. Çünkü ateş düştüğü yeri yakıyor. Özelden de konuşabiliriz istediğiniz zaman. Çok sabır diliyorum annenize ve size.

Ücretsiz izin hakkım maalesef yok ama yıllık izinlerimi kullanmayı düşünüyorum bende. Herdaimgunes

Sizinde başınız sağolsun Allah razı olsun hemen bakacağım inceleyeceğim teşekkür ederim

Başınız sağ olsun. Nurlar içinde yatsınlar, mekanları cennet olsun inşallah. Allahım büyük sabırlar versin inşallah.

Çok sağolun annemin kardeşleri mi? Onlar hep il dışında ama sürekli konuşuyorlar iletişimleri iyi. Birkaç ayda bir geliyorlar annemde oğlumla kafamı dağıtıyorum diyor aslında ama çocuk etkileniyor Rockeropt

33 yaşındaydı kronik hiçbir hastalığı da yoktu üç dört gün içinde herşey oldu bitti bizi yıkanda bu oldu sağlıklıydı

Allah yardimcıniz olsun. Acınız büyük. Annenizle oglunuzun kalmasi ikisi acısından da iyi gorünmuyor burdan bakınca. Annenize anlayiş göstermeye calısin. İnanın bilerek sizi sormamazlik etmiyordur. Kimbilir nasil acıli bir ruh halindeUmarim cocugunuzdan yana işler biraz yoluna girer. Eşler hayata devam ediyor evet biraz daha destek olmayı denese keşke. Allah sevgisi kadar sabrinı versin.

acınızı deşmek gibi hissederseniz cevaplamayabilirsiniz ablanız kaç yaşındaydı aşısı yokmuydu bu lanet hastalık evlere ateş düşürdü hep mekanı cennet olsun

aşısıdamı yoktu benibosver Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bencillik değil aslında tam olarak. Seninde kaybın var. Ailenden bir tek o kalmış, ona sığınmak istiyorsun. Kendini suçlama yinede. Ama annen şu anda senin çağrılarına cevap verebilecek durumda değil sadece. Böyle bir şeyin acısı hiç bir zaman geçmez ama alışılır elbet. Allah yardımcınız olsun. En doğru tavsiyeleri doktorun verir diye düşünüyorum zaten. Herdaimgunes

Aah canım Allah sana ve annene sabırlar versin, mekanları cennet olsun. Şu an sende içinde bulunduğun psikolojiden dolayı sığınacak bir liman arıyorsun, annene sığınmak istiyorsun ama onun için daha zor. Acı yarıştırdığım ya da senin acını küçümsediğim falan yok asla, sakın yanlış anlama. Ama annen hem hayat arkadaşını hemde evladını kaybetmiş. Evlat acısı eminim çok daha başkadır, halamdan biliyorum az çok. Ancak tahmin edebilirim ama o gördüklerim bile yetti. Allah kimseye evlat acısı vermesin. Sanırım psikolojik yardım alıyorsun, öyle anladım mesajından. Çok iyi yapmışsın. Hazır olduğu zaman annende bu teklifine olumlu dönecektir bence. İçinize atmayın hiç bir şeyi, hep konuşun, rahatlayın. Oyalayın kendinizi, zihninizi başka şeylerle meşgul etmeye çalışın. Biliyorum bana demesi kolay ama sende bir annesin evladını ihmal edemezsin. Onun için ayakta kalmalısın. Annende yakında geride bir evladı daha olduğunu hatırlayıp sana dönecektir emin ol. Sibel 1923 KAR LEOPARI DAĞCI tek ayak

Başınız sağolsun hep üst üste gelir zaten Allah sabır dayanma gücü versin hepsinin geçecek olduğunu düşünün sonuçta kabul etmesi zor ama hepimiz bir gün gidicez o yüzden gücünüzü toplamaya çalışın çocukla oyalanmak kafanızı dağıtmanıza yardımcı olur

O kadar çok istiyorum ki kreşe vermeyi ilaç gibi olurdu kesin ama oğlumda immün sorun var kreş vs kesinlikle yasakladı doktorumuz inanın hem evimin hem iş yerimin yan binasında var o kadar rahatlardık ki. Bakıcı kısmını düşünüyoruz araştırıyoruz güvenilir birini buluruz inşallah . push ; Clemencia

Başınız sağolsun, inanın çok üzüldüm yaşadıklarınıza, Allah kalbinize ferahlık verir umarım.

1.5 yıl önce babamı kalp krizi nedeniyle kaybettim. 1 ay öncede ablamı covidden dolayı kaybettim. İkiside benim en yakın arkadaşımdı. Ne babamla baba kız gibiydik ne ablamla kardeş gibi. Gün içinde elli kez mesajlaşır birbirimizi arardık. Babam gidince yıkıldım toparlanmam çok zor oldu psikolojik olarak kendimi yemek yemeye verdim yeme bozukluğu oluştu biraz toparladım derken şimdi de ablam gitti. Onun ölümü tokat gibiydi üç dört gün içinde oldu bitti ne olduğunu bile anlamadık. Çok zorlanıyorum kabullenmekte sanki ablam gidince hayattaki en çok güvendiğim tutunduğum dalım kırıldı... geçmişimiz anılarımız hayallerimiz hepsi yok oldu sanki. Nasıl alışırım bilmiyorum alışılır mı? O da meçhul. Eşim destek olmaya çalışıyor ama doğal olarak benim kadar üzülemiyor hayatına devam ediyor. 3 yaşına girecek bir oğlum var. O da sendromdan sendroma giriyor doğduğundan beri yeme ve uyku sorunu olan bir çocuk. Şuan bile zorla uyutmama rağmen uyandı ve ağlıyor. Doktora da gittik tamamen huy diyorlar şükür hiçbir sağlık sorunu yok ama ben artık tükendiğimi hissediyorum hayta direk tükendim diyeyim sabırın s si kalmadı beni çok zorluyor en ufak bir istediği olmasın kendini yerlere atıyor ağlıyor. Uyku sorunu çok zor oluyor kendi kendine belki uyur diye bekledim birkaç gece resmen sabaha kadar oturdu ve uyumadı. Ona yetemediğimi iyi bir anne olamadığımı düşünüyorum. Çalışan bir anneyim. Uykusuz ve zaten zor günler geçirmem sebebiyle iş yerinde de çok zorlanmaya başladım. Annem bakıyor aslında oğluma ama oda sürekli ağladığı için oğlum etkileniyor onun stresini de yaşıyor aslında çocuk. Ama bırakabilecek başka kimsem yok. Annemi de kendi doktoruma götürmeyi teklif ettim ama acımı yaşamak istiyorum diyerek reddetti. Bilmiyorum belki bencilce olacak ama bende evladıyım beni görmezden gelmeside kalbimi kırıyor. Gün içinde arayıp bir nasılsın demiyor ben arasam ya açıyor ya açmıyor. Kısacası çok yıprandım psikolojim darma duman. Neye üzüleceğimi neye yetişeceğimi bilemez oldum. İlaçlarımı değiştirecek büyük ihtimalle doktorum çünkü yetmediğini anlıyorum. Hayatımın eskisi gibi olmayacağını bilmek canımı çok yakıyor. Asla isyan etmiyorum bunları neden ben yaşıyorum diye sorgulamıyorum biliyorum sabır sınavındayım sadece çok zorlanıyorum. Biraz yazıp rahatlamak istedim. Kafam çok karışık ve dolu umarım doğru düzgün yazmışımdır

başınız sağolsun mekanları cennet olsun Allah sabırlar versin

Yanımda olsanız sıkı sıkı sarılırdım size Eşiniz çocuğunuz ve anneniz için ayakta kalmaya çalışın. Oğlunuz daha çok küçükmüş zamanla bakımı daha kolaylaşacaktır. Annenizin de acısı taze, evlat acısı en kötüsü... Ama o da sizde ve torununda teselli bulacaktır. Kardeşleri var mıydı belki onlarla görüşse bir değişiklik olmuş olur