Az kaldi 2 yil sonra hayat mucadelesi basliyor. Benim sorunum da bu. O zaman ne yapicam bakalim. Suan kaygi yaratiyor bana H Hyuga

Cok Haklisin bende biraz önce kitap okurken bi anda sukrrettim. Anneme de kiziyorum ama onunda elinden gelen bu sanirim kendime olan ofkemi onda gorunce sinirimi ondan çıkarıyorum. Benim ailemde seninki gibi. Ama cok şükür ya onlar olmasaydı. Ne yapacagimi bilmeyince böyle oldu. Bende ileride kaxanacagim statuyu bile yerine getiremem diye kaygılaniyorum. Önümde bi örnek yok yol. gosyeren yok. Sadece oku meslegini eline al diyorlar. Cok mu ilgi bekliyorum anlamiyorum ipeqbojuqu La

Ne intihari be cocuk!!! Boyle gucsuz insanlara hep kizmisimdir. hayirdir 10 cocukla ac sefilmi kaldin? Sevgilinden ayrilmissin ne o ilk ciktiginla evlenecekmiydin hayatina baska insanlar girecek yine asik olacaksin.. Annesiyle sorun yasamayanmi var? Ayni evd eyasayipta kardesiyle babasiyla atismayanmi var napalim toplu katliyammi? Anneye gore zaren buyumezssin hep cocuksun. send eanne olunca cocugunu hep cocuk goreceksin. Annem hakliymis yasina daha var. Otur dersine calis sacma sapan psikolojiden derhal cik. Her insan degerlidir sen de degerlisin kendini degersiz gorup degersizlestirme M

Haklisin teşekkür ederim ama bazi zamanlar ve evde sürekli bu dusuncelere yogunlasmak, cevremde hic anlasacagim kisilerin olmamasi beni biraz üzüyor ve bu yillar cok boş geciyor. Emekli gibiyim 20 yasimda T trustno_1 Tarot bakmıyorum. Üyelik

Şimdi ben çocukken çok hor görüldüm çevrem tarafından. Aile yapımız çok değişiktir biZim. Herkes ayrı telden çalar. Anne baba ömürlerini kavga ile geçirmiş insanlar. Bu kavgalar yüzünden ister istemez kendini kötü ve normal olmayan biri olarak hissettim ve öyle büyüdüm. Kendimi güzel görmedim. İnsanlarla iletişim kuramadım. Ne bileyim tabiri caizse hep bir eziklik hissetim. Taaaki işimi bulup ekmeğimi kazanana kadar. Mesleğe başlayıp statü sahibi olunca özgüven yerine geldi. Daha sosyal olabildim. Kendimi daha iyi hissedebildim. Ama içimden o eziklik hissini hiç atamadım. Misal eşimle tartışınca o kpmpleksli, özgüvensiz ezik halim geri dönüyor. Bazen sanki herşey çok kötüymüş gibi geliyor. Neden böyle ki diye düşünüyorum. Halbuki şükredeceğim çok şey varken ben hep kötüyü alıp çıkarıyorum. Anlayacağın geçmişte yaşananlar travmatik etki bırakıyor kişide. İnsanın içine işliyor bazı şeyler. Atamıyorsun onları. Bugün durup dururken geldi o "eziklik" hissi. Sonra kendi kendime "ey trust topla kendini. Çok şükür bir çok şey eskiye göre çok daha iyi. Elindekilerin kıymetini bil dedim." Geçiyor. Arada geliyor. Böyle yaşayıp gidiyorum. Şükür de önemli tabi. Elindekilerin değerini bilmek.

o görmeye sinirlendiğin anneni olmasa öyle bi ararsın ki kendi öz annemi yıkadım kefenledim üstüne de toprak attım. ölmeye yer aramayın. nasıl olsa ölüceksin git yaşamana bak. sevgilisinden ayrılmışmış.

Kendimi sürekli kötü hissettirecek şeyler dusunuyorum, ayrilmamiz baya etkiledi.. suan beni dusunmuyor ama ben deli gibi ona hala bagliyim onu dusunuyorum Hergun kendimi daha ileri tasiyacak seyleri dusunuyorum ama hep bi eksiklik oluyor icimde. Biri elestirecek diye korkuyoeum resmen ben kendimi acimasizca elestiriyorum. Dışarı cikip biraz insan icine karışmak ve insan iliskilerinde olgunlasmak istiyorum ama yapacagim bisey yok şuan hep evdeyim H Hyuga

Şöyle düşün, kimin hayatında sorun yok ki? Herkesin ya ailesiyle ya aşık olduğu kişiyle ya işiyle yada sağlığıyla ilgili problemi var. Demek ki senin ki de annen... Kişiliği öyleyse öyle kabul et onu bu yaştan sonra değiştiremezsin bunlar sana değer vermiyor anlamında değildir onun da kendine göre sorunları vardır belki hiç belli etmediği şeyler yatıyordue altında. İntihar çözüm değil bu anlarda hayatında mutlu olduğun anları düşün, gelecekte mutlu olabileceğini düşün. İdeallerin olsun güzel bir okul okumaya hayatını ele almaya bak.

Psikolojik destek alın, intihar çözüm değil!

Rahat batmis değil ama kendimi bi cikmazda ve yalniz hissettim uzun zamandir. Begenilmemek ve degersiz hissetmekde cok agir geldi. İleriyi gorememek vs. Ruhumu daralttı. H Hyuga

Intihari dusunecek kadar ciddiyse durum mutlaka uzman destek alin, bilirim bu degersizlik hissini bende yillarca boyle hissettim... ama sunu bil kim sana nasil hissettiriyor bilmiyorum ama gercekten kendin icin degerlisin, ozelsin... birilerinin senin icin ne dusundugunun onemi olmasin kimine gore iyisindir, kimine gore kotu... sen kendini nasil bilmek istiyorsan oyle olmaya calis... birilerinin sana bictigi degerle kendine degersizlik hissini yukleme. benden sana bir abla tavsiyesi hayatindaki en buyuk amacin kendi ayaklarinin uzerinde durabilmek olsun o zaman kimsenin sana verdigi deger yada degersizlikle ilgilenmiyeceksin, kendi kendine yettigin zaman bu cokda umrunda olmayacak

Bence hemen bir uzmandan destek almalisiniz annenizle ilgili konuya gelince belkide sizi dinliyor. ama icinde bulundugunuz durumdan dolayi kafanizda kuruyor olabilirsiniz kendinizi mutlu edecek seyler bulun kurslara yazilin mesela eger gecmise donme sansim olsaydi mutlaka ama mutlaka okurdum. bir seyler basarmis oldugunuzu gordugunuz zaman degersizlik hissindende kurtulursunuz

En son 6 mart 2020 de girmiş. Yani olaydan sonra kendini ziyan etmemiş.

Nerden başlasam bilmiyorum ama kendimi cok kötü hissediyorum.

Haklisin teşekkür ederim ama bazi zamanlar ve evde sürekli bu dusuncelere yogunlasmak, cevremde hic anlasacagim kisilerin olmamasi beni biraz üzüyor ve bu yillar cok boş geciyor