Yaa ne güzel şeyler bunlar. Inşallah bende birgün ikinci kez anne olurum çok üzülüyorum Hayirla gelsin bebeğiniz inşallah. nerisona

Evet canım eninde sonunda bir düzene oturur. Sen şimdi çocuğunla ilgilen, ona anlat kardeşi olacağını, birlikte bakacağız felan de alıştır onuda. Puxhu Sen önce kendine

büyük çocuğu ikinci plana atmayıp tüm ilgini küçük olana vermemen lazım. zor olacak ama çocuk ikinci plana atıldığını hissederse kıskanması çok normal olur

İnşallah ben de o düzeni oturtabilirim. Eninde sonunda bir düzen tutturacağımızı biliyorum ama bu süreçte olacakları kestiremiyorum:) yaşayıp göreceğim Esrin

Yani bu sordugunuz kisisine göre değişir Örneğin ben uykusuzluga dayanamayan biriyim uykusuzsam bütün günüm mahfolur Enerjisiz mutsuz olurum oglana da sabrim kalmaz Ama siz dayanikliysaniz altından kalkarsiniz bütün enerjinizi oğlunuza harcayın derim ben Esrin

6 aydır Gameking

Dayanıklılık meselesi değil bence

Büyük kızım 18 aylık küçük kızım 3 aylık. İlk 1 ay zor geçti. Sarılık, grip, kıskançlık ve uykusuzluk vs... Şimdi yine yorgunluk ve hafif uykusuzluk var ama ilk günlerdeki sabırsızlık, tahammülsüzlük yok Allah a şükür. Birbirimize alıştık. Her yere herşeye yetişmeye çalışmayın. Küçük kızı babasıyla yıkadıktan sonra ben kıyafetlerini giydirirken babası büyük kızı yıkardı. Zamanla kendi sisteminizi kurarsınız. İnşallah gazsız, uykuları düzenli bir bebek sizede bol süt nasip etsin Rabbim inşallah

Oglunuz kaç yaşında? Benim kız abla olduğunda 2.5 yaşındaydı. Pedagog tavsiyesi ile doğumdan önce kreşe başladı. Çok mutlu oldu. Ben de bebekle ilgilenebildim. En zoru günün %80ini uyuyarak geçiren bir bebeğin sürekli bagrış cagrisla uyandırılmasi oluyor maalesef. Bu yüzden yarım gün kres Esrin

Hamile kalma çabaları, ilk haftalar, mide bulantıları, cinsiyet öğrenme heyecanı, alışveriş çılgınlığı, herşey çabucak akıp gitti. Doğuma 1.5 ay kaldı. Minik kızım ne zaman bu kadar büyüdü anlayamadım. Şaka maka iki çocuklu hayata adım atmak üzereyim ve ben korkuyorum. Şimdi yapabildiğim birçok şeyi yapamayacağımı biliyorum. En basiti uykusuz bir gecenin ardından sabah uyuma lüksüm olmayacak, bebeğin yanına kıvrılıp uyumak, bu akşam da yemek yapmayıvereyim bir çorba kaynatayım diyecek rahatlığım olmayacak. Oğlumu ben uyutuyorum, kaldırıyorum, yıkıyorum, oynatıyorum. aynı düzeni devam ettirmek mümkün görünmüyor, çocuğum nasıl bir ruh haline girecek, iki kişilik dünyamıza katılıp, tüm rolleri çalıcak olan bu küçük üyeye ne tepki verecek hiç bilmiyorum. Onun için iyi bir şey yaptığımdan eminim. Ona ömür boyu yanyana yürüyeceği, başını omuzuna koyunca güç alacağı, hem dost hem arkadaş olacak bir yoldaş bırakacağım için çok mutluyum. Ama bunlar ileriki zamanlarda anlaşılacak şeyler. Şimdi ve daha sonraki zamanlarda durumu idare etme meselesi korkunç ve karmaşık geliyor. İki çocuklu annelerden cevap bekliyorum. Bu durumu en kolay nasıl atlatırız? O iki çocuğa yetme potansiyeli bebek gelince ortaya çıkıyor mu yoksa bir bocalama süreci yaşanıyor mu? İlk çocukla olan ritüellerinizi devam ettirebildiniz mi? Çocuğunuzun kardeşe tepkisi ne oldu? amazon