Başınız sağolsun, kendinizi de bu kadar parçalamayın dayanamıyorum falan.

Başınız sağolsun

Allah rahmet eylesin

Yaşlı insanlarin ölümü bana o kadar beklenmedik gelmiyor. Buyuk ninem 90 kusur yaşindaydi öldüğünde, saglikli gorunuyordu ama yaşlıydı normal bir şey yani sadece özleyince goremeyecek olmak uzucu. Başiniz sağ olsun.

Böyle durumlarda "100 yıl sonra hiç birimiz olmayacağız." düşüncesi çok ferahlatıyor beni. Bir yakınımızı kaybettiğimizde, sanki o gitmiş ama biz asla ölmeyecekmişiz gibi hissediyoruz. Beynimiz "gitseydim, görseydim, sarılsaydım." diye suçlama ataklarına başlıyor. Halbuki zamanında kimbilir ne güzel anılar yaşadınız iyi anılarınızı düşünmeye çalışın. Kuzenimi kaybettiğimde 35 yaşındaydı, arkasında 2 çocuk... Ciğerim sökülmüştü ağlamaktan. Bu yıl ise halamı kaybettim, covidden dolayı en son düğünümde görmüştüm, bir buçuk yıldır yüzünü bile görmemiştim, içim sızlarken aklıma kuzenim geldi, ama halam çocuklarını büyütmüş meslek sahibi yapmış, hayatını bir şekilde tamamlamıştı. Acının kıyası olmaz ama en azından "gün gördü" diyebildim, acımı hafiflettim. Bir de çok şükür ki inancımız var. Ölümden sonra sonsuzlukta birlikte olma düşüncemiz var. Hayat acımasız, erken yaşta kaybettiklerimiz, küçücükken vefat eden bebekler... Yaşlı ölümleri bir nebze "yaşadı" tesellisi veriyor insana. Başınız sağolsun, rabbim öbür tarafta mutlulukla huzurla kavuşmayı nasip etsin tüm kaybettiğimiz sevdiklerimizle...

Allah rahmet eylesin.

Allah rahmet eylesin Farklı streslerin üzerine böyle kötü haber alınca daha fazla sarsılmışsınız ve gidemeyecek olmak da ekstra üzüyor sizi. Ama belli ki yurtdışında yeni bir hayata başlamak üzeresiniz kalacak yer araba falan yazmışsınız halletmeniz gereken çok iş var gibi o nedenle bir an önce toparlamaya bakın çünkü hayat devam ediyor acılarımızla devam etmek durumundayız.

Daha geleli bir kac gün oldu. Birtanecik anneannemi kaybettim kendisi covid gecirmisti eve çıkardık. Şuan her sey okadar zordu ki benim icin ne kalacak yer ne araba daha ne kadar kötü olabilir deyip dayanmaya çalışıyordum ki bu haberi aldım dünyam basima yıkıldı. Gelmeden gittimde iyiydi ellerimle yemek yaptım yedi konuştuk ettik. Dun haberi geldi òyle beklemiyordum ki gitsem birdaha ülkeye giremiyorum belgelerim 20 gün icinde gelecekti elim kolum bağlandı ağlıyorum neden neden ama şimdi son kez yüzune bakabileydim çok güzelmiş pamuk gibiymiş kalbim acıyor dayanamiyorum. Hic beklemiyorduk her sey düzelmişti nasıl oldu anlam veremiyoruz. Sizlerden dua istiyorum başka türlü içim soğumuyor ölmeden öncede bana yasin okuyun demiş hisseder gibi...