Evlenmek için kırk takla atmak nedir allah aşkına yanılmıyorsam siz evlisiniz evlenirken heralde kırk takla attınız evlenmek istemenin nesi anormal anlamadım. Yalnız kalmadım hiç alışkın değilim bunun korkularıni yaşıyorum. Yemek dememim sebebi ben başka bir ortama girerken adapte olmaya çalışırken yani yemek yiyemiyorum çünkü midem bulanıyor o süreçte evet normal değil bu durum belki ama bende bu durumumdan memnun değilim olsam konu açmazdım

yemegı yapa yapa ogrenırsınız yazında hava guzel cıkar gezersınız yasınız kac?

Okudum ama ben ailemle daha mutluyum

Yalnızlik zaten en büyüğü o ben yalnız kalıncada ne yemek yiyesim gelir nede başka bir şey o yüzden öyle yazdim

Pişman olmazsınız. Gözünüzde büyüyen şeyleri yaptıkça cesaretiniz daha fazla gelir. Herkes ilk kez evden ayrıldığında bir parça buruk hisseder sonra alışır. Aileniz sizi çok mu nazlı yetiştirdi? Yani her işini onlar mı yaptı bugüne kadar? Sanki sorumluluk almadığınız için cesaretiniz yok gibi geliyor. Ya da size "yapamazsın" gibi şeyler çok söylendiği için doğal olarak özgüveninizi kaybettiniz.

Kac yasindasiniz? Ek: gozumden kacmis 33 mus yasiniz. Ay yok artik yapmayin ya. Bu yasta bir yetiskin agliyor yazin tek basima ne yapacagim diye bizim insanimiz ne zaman olgunlasmayi ogrenecek acaba?

Yalnızlık için tedirginliğinizi anlarım da bu yaşa geldim ve kendime bakamam mı diyorsunuz

ay koca kadınsınız yapmayın lütfen

Bulunduğunuz yerde bulamadıysanız, online seans alın, şimdi bir çok psikolog online seans yapıyor

Size uzulsem mi, toyluğunuza şaşırıp gülsem mi bilemedim. Bence de tayin isteyip gitmeniz isabetli olmuş, zira asla yaşınızın olgunluğunda değilsiniz.

30 yaşını aşmış bir kadının ailem olmadan yazı nasıl geçiririm, onlar olmadan ne yaparım demesi de abartı artık. Kışın bile tek kalabilirsiniz aslında. Bilmiyorum o yaşta anne baba yani değil kendi düzenimi isterdim yerinizde olsaydım. Ama sizin genel tavrıniz, sizlanma, memnuniyetsizlik ve kararsızlık üzerine kurulu.

Evet olaylara belki aşırı negatif bakıyorum ama oda benim yaşadıklarımdan pskolojikmen kendimi zaten sağlıklı bulmuyorum öyle bir iddiam yok zaten. Destek almayı çok istedim ama bulamadim doktor

Zaten kendi ayrı hayatınızı kurma yaşınız gelmiş. Ayrı yaşamak size iyi gelir sorumluluk almayı öğretir

Hayaller güzeldir genelde şimdi evlenenler eşlerinin ailesini ďüşman gibi gördükleri için benim öyle bir niyetim yok neyseki

Belkide alışmak zorunlu oldu gibi

Ya şimdi kırmak istemiyorum ama. Siz evlenmek için kırk takla atmıyor musunuz? Evlenince iki kişinin yemeği temizliği cartı curtu olacak zaten. Bu nasıl bir bağımlılıktır gerçekten kaç yaşında kadınsınız.

bence cevrenızdekı arkadaslarınızı degıstırın mesafe koyun belkıde bu durumda olmanıza sebep sızın enerjınızı dusuren o ınsanlardır

Valla bir arkadas bulurum hafta sonu gezerim tozarim yerim içerim olmadı bir sevgili bulurum öperim koklarim olmadı kendi başıma gezerim, tozarim, okurum, sınamaya giderim sosyal ortamlara girer sosyallesirim, aciktan başka bölüm okurum, doktora yaparım bu kadar yapacak şey varken ama ben yemek yapmayı bilmem demek biraz bakış açınız mi dar ufkunuz mu yok bilemedim

Ya mahalle teyzeleri gibi olacağım şimdi Erkekler de sürekli söylenen mızmız tipleri istemiyor anacım Hatta insan arkadaş olarak da istemiyor çoğu zaman

destek alıyor muydunuz sız?

Ay yalniz kalmak gibisi var midir yaa... Kendi kafaniza gore bir eviniz olur, kendinize göre eşyalarınız. Akşamları açar bir radyo, güzelce yemeğinizi yaparsınız. Ne bileyim mesela ben geceleri aspiratorun ışığında mutfakta oturmayı çok severim, radyo dinlerim, kitap okurum elime kahve alıp. Aman insanlar uyanır mı aman şu olur mu derdi yok, zaman da sana ait mekan da. Arkadas bulunur, sevgili bulunur demiş bir arkadaş. Çok doğru. Mesela arkadaşlarınız olur, size kalmaya gelirler. Keyif yaparsınız, sabahlara kadar sohbet muhabbet. Sevgiliniz olur özgürce gezersiniz el ele, dedikodu korkusu yok, o görür bu eder yok. Ne bileyim evinizi suslersiniz kafaniza gore. Belki bir evcil hayvaniniz olur. Boylesine bir ozgurlukten korkmak icin özgür olmayı bilmiyor olmanız gerekir. Onu da öğrenirsiniz. Zamanla olacak seyler. Toparlanin ve bu durumun tadini cikarin :)

Terapi gibi filmler, kitaplar okadar cok ki. You tube da bedava psikologluk yapan değerli uzmanlar başlı başına yeter. Hani ölüm, boşanma, hastalık gibi ciddi travma olmuş asamiyor desek, o da değil. Sanırım çok durağan bı hayatın içinde. Yapacağı şey belli aslında. Vücudu hergun dozunda yorsa hepsi geçecek

Çalışma hayatında olduğunuza göre yaşınızın 25'ten az olmadığını düşünüyorum. Yemek, temizlik vakit olduğu müddetçe yapılabilecek şeyler özellikle tek yaşanan evde çok daha kolay. Zira bir çocuk ateş ve elektrik güvenliğini sağlayabilecek yaşa geldikten sonra hepsini yapabilir. Maaşınız var iki haftaya bir yardımcı alırsınız. Yemek yapmaya vaktiniz kalmadığında da hazır alırsınız. Bu kadar.

Üniversite de okumadınız mı?

Camdaki kızdaki anne kız ilişkisi geldi aklıma yapmayın gözünüzü seviyim sizler birer bireysiniz ya.

yaş kaç ya yemekten bile anlamamak nedir

Ben anlıyorum sen aile seviyorsun. Fakat anlattığın şeylerde biraz uç noktalar var. Psikolog değilde terapi yapan psikiyatristler var ya kırmızı odadaki gibi öyle birini araştırıp gitsen sanırım daha faydalı olur gibi canım

33 yaşındayım ilçe 1 saat haftasonlarim boş gidip gelebilirm aslında ama bazen işte böyle bi daralıyorum naptim diye

Kadrosu ne ki biz atansak bari onun yerine

Bulmuş ama iyi bı psikolog arıyor. Genelde de böyle olur. En iyisini ararken hiç bulunamaz. Konu sahibi bı yerden başla bence. Bunca arkadaş hemfikir olmuşuz terapi konusunda. İyileşmeyen her yara daha da büyür. Çocukken kolumuz bacagimiz yaralansa hızla iyileştirdi. Büyüdük ve o yaralar kendiliğinden pek iyileşmiyor artık...

İşte araştırdim ilde yoktu hatta farklı bir doktorla konuşurken muhabbet oldu oda dedi burda yok dedi imkanin olursa büyük illere git demişti online araştıracağım artık teşekkür ederim nazik yorumunuz içi n

33 yaşında bir kadının ailem olmadan nasıl yaşarım, nasıl kendime bakarım diye konu açması en hafif tabiriyle çok garip bir durum. Kimse anne karnında öğrenerek doğmadı ama insan yiyerek beslendiğine göre artık öğrenmiş olmanız lazım. 18 yaşında insanlar bir başlarına ülkenin öbür ucuna gidiyor okumak için. Sizin yaşınız 33 aynı ilde farklı ilçelerde nasıl yaşayacağınızı dert etmeniz gerçekten normal değil. Bu kafa yapısıyla evlenmeniz zaten düşük ihtimal ama o evliliğe yürütmeniz çok daha düşük ihtimal. İstifa edin bence bir ömür ailenizin evinden de dizinin dibinden de ayrılmayın

Damadi içgüvey alicak

Yok yanliş anlamıyorum bu konudaki huyumu bende sevmiyorum zaten yaşım 33 belkide yıllardır aliştiğim rahatliği birakmak istemiyorum ve çocuk gibi davranıyorum farkındayım

Çalışacak yaşa gelip kendi evinin sorumluluğunu alamayan kadın ya da erkekleri anlamıyorum. Yok Ailemi özlerim, yok yemek yapamam, yok sıkılırım. Biraz özgüven diyorum Susuyorum.

Bu artık bağlılık değil bağımlılık. Psikoloji okuyan arkadaşım aile bağımlılığına örnek olarak bir vaka anlatmıştı hala etkisinden çıkamadım. Kahramanmaraşta yaşayan 5 kişilik bir aile var, babalarıyla anneleri küçükken boşanmış, annelerine hastalık derecesinde bağımlılar. Dışarıdan kimseyle görüşmüyorlar konuşmuyorlar hep kendi içlerinde birlikteler. Garip tarafı 4 kardeşte üniversite mezunu eğitimli insanlar, anne heykeltraş, baba avukat. Anneleri öldükten sonra biz annemiz olmadan yaşayamayız diye 4 kardeş aynı evde intihar ediyor. Allah korusun gerçekten konu sahibini tenzih ederek söylüyorum ama bu aileye bağımlı olma halinin sonu hiç iyi bitmiyor. Bu da bir hastalık ve tedavi edilmeli

O yalnızlığa alıştığınız zaman kışın gelen aileniz bile bazen göze batacaktir kendi düzenin kendi evin kendi eşyaların daha güzeli var mı yemek sorun değil öğrenirsin annen evine gitmeden doldurur gerekirse buzluğu çıkarır yersiniz ve teksiniz zaten günde 10 çeşit yemezsiniz makarna çorba ile başla gerisi gelir zaten su salcaya ne katsaniz yemek olur sıkıntı yapma ınternetten bak dene boza boza yaka yaka öğrenirsin ailene takılı kalma keyfini çıkar zaten gelip gideceksin kendini alıştır küçük değilsin

ben tavsıye verdım de ıyı bır psıkolog arayısındaymıs gıtmeden ıyısını bulabılmek gıbı yetenegı varsa bılemem tabı ben de tavsıyemın daha ıyısını sundum sen ıyı kotu bırınden basla da dedım :)

Sıyırma alışırsın hatta iyi olmuş bi yerden başlarsın hayata atılmaya iyi değerlendir kendini geliştir işte ne güzel

Negatif insan aşırı fazla çevremde oda etkili tabi

yalnız bırsey dıkkatımı cok acayıp cekıyor konu sahıbı buna sız de dahılsınız sızın gıbı olanlar ısrarla konu acıyor ısrarla herkes aynı seyı yazıyor ısrarla uzmana gıtmıyorsunuz sadece sıkayet edıp mutsuz mutsuz yasamaya devam edıyorsunuz neden? soyleyın gercekten yardım edıcem sıze mesela ne yapmamız gerek sızın ayaga kalkabılmenız ve mutlu olmanız ıcın en onemlısı bunu sızınde ıstemenız ıcın mesela destek almanız gerek dedım bana bende ıstıyorum kendımde o gucu bıle bulamıyorum deseydınız bu bıle mantıklıydı derdım kı kadın depresyonda tutup dedınız kı ıyı psıkolog arayısındayım ya hele bı gıdın de begenmezsenız baskasına yıne gıdersınız hastane mı yok doktor mu yok sankı bazıları acıdan beslenır sız arabesk yasamayı sevıyorsunuz bence

Yaşamak diye bir kavram var evet bende isterdim içimden gele gele yaşamak ama sevmiyorum hayatı sevmediğim bir iş zaten hayatimda yaptiğim herşey mecburi

Yaşadığım şeyler oldu tabiki detay vermek istemedim bende bu ruh halimi hiç hoş bulmuyorum. Saydığınız şeyler dışardan güzel mantıklı yapmadımda değil ki bu arada kitap okumayı çok severim. Pskolog konusunda hiç adım atmadım değil gittim tabiki ama verimli olmadı zaten bana senin gelmen gerelecek bir durumun yok dedi ama bence var. online araştıracağim artik

sız ıyı kotu bırınden baslayında...

Konu başlıkların: çok kararsızım, çok mutsuzum, çok pişmanım Şeklinde gidiyor. Yeni bı ortam, ev, iş, mekan... bak bunlar sıfır enerjili geliyor sana. Dusuncelerinle, heryeri negatif enerjiyle doldurup, yine olmadı diyeceksin. Bı mutlu olmaya çalış, bı gayret et. Belli ki elinden gelmiyor. Psikologa git. Umut dolu kitaplar, filmler var. Bunların arasında biraz kaybol. Kimse tam anlamıyla istediği hayatı yaşamıyor ama mutlu olmak için biseyler yapıyor. Şikayet, şikayeti getirir birde...

Konunun sonunu okuyana kadar kışın ailemle nasıl yaşayacağım diyeceksiniz zannettim vallahi. Çünkü belli bir yaştan sonra insanların kendi düzenleri oluyor evli bekar farketmiyor bunun için. Mesela 22 yaşında kız kardeşimin okulu bitti. Annemler arada nerede iş bulursan oraya peşine geleceğiz yalnız ne yapalım dediklerinde delleniyor kız ablam abim bekar hayatını yaşadı onlarla gitmediniz benle de gelmeyin diyor

Evlenirkende napcam yemek utu temizlik vs vs annenizi mi arayacaksınız tuhaf düşünceler bunlar...

Tamam inşallah :))

33 yaşındaymışsınız. Neredeyse sizin yarı yaşınızda çocuklar başka ile okumaya gidiyorlar bu kadar çaresiz hissetmek garip gelmiyor mu size? Zaten 1 saat mesafe varmış ailenizin evine. Bence artık kendi sorumluluğunuzu alma yaşınız gelmiş

Yav niye psikolog bulamasın ki insan? Aramıyordur bence.

25 yasindayim annem ve babam hasta evin a dan z ye tum sorumlulugu bende konuyu okuyunca cok sasirdim keske benimde boyle tatli dertlerim olsaydi gercekten cok isterdim...

hayatı yasamak dıye bır kavram var bılmem hıc duydunuz mu acaba dıyorum kendınıze once bır hobı edınsenız evınızde guzel guzel keyıflı bır hayat sursenız surada kendı evınde kafasını dınleyerek yasamak ıcın cıldıran bır suru ınsan varken tadını cıkarsanız elınızde sahıp oldugunuz seylere bır sukretsenız bır mutlu olsanız hanı yuzunıuzde bır gulumseme falan gorsek? hı?

Herkese meraba, kendi memleketimde çalışıyorum ilçedeyim ne dedikodusu bitti ne başka birşeyi hergün bi sıkıntı olmaya başladı bende kendi hayatımda birsey yapmadım dememek için il merkezine tayin istedim bi haftaya gideceğim muhtemelen ailemde benle kışın kalacak yazin gelecekler ilçeye gelin görünki ben çok mutsuzum ailemle ayrı yazın napacağım diyorum yıllarca sorumluluk almadim yemekten haberim olmadı işten haberim olmadi hemde onlarsız napacağim diyorum geri dönüşüde yok sizler alışabildinizmi yalnızliğa ya alişamazsam diyorum ne yani istifa felanmi ederim o derece sıyırdım :)

Almak istedim çok araştırdım ama bulamadım ki iyi bir pskolog

İyde ben gitmedim demiyorumki gittim pskiyatriye de gittim pskoloğada gittim. Pskiyatriye gittiğim dönem aşırı kötüydüm ilaç şarttı iyide geldi memnundum doktorumdan. Ben ayrıca pskolojim iyi demiyorumki bozuk zaten pskologda buldum özelde gittim oda hiçbir faydası olmadıki sonradanda çok araştırdim şansıma bi tane buldum oda aradım doktoru ben kapattım dedi başka ile gidiyorum sonrada kaldı he online de denemedim ama bakıcam

Kendi kuracağınız aile aynı şeyleri hissetiremeyebilir kendi ailenizdeki gibi o zaman da çok bunalımlara girebilirsiniz.

Bakin beni yanlis anlamayin ama sizin konulariniz hep bir sikayet, hep bir sizlanma. Hic sukrettiginiz bir durum yok mu hayatinizda? Surekli bir seylerden sikayet ederek olumlu seyler yasamaniz cok zor. Sizin evlenmek istediginize dair konulariniz da var. Evlendiginizde ne yapacaksiniz? O zaman da mi yemek, ailem diye aglayacaksiniz? Yasiniz cok kucuk degil diye tahmin ediyorum. Biraz daha olumlu yonlerden hayata bakmanizi tavsiye ederim.

Ben o yüzden evlenirsem eşimin ailesinide çok sevmek istiyorum çünkü aile kavrami benim için önemli benim evime istedikleri gibi gelip gitmelerini isterim

Güçsüzlük değil alışkanlıklardan kopamama Tüm yükün sende olması ve ağır gelmesi oluyor bunlar zorlukları Tabii bir noktada insan insana muhtaç ama disarda aktif bir sosyal hayatın olursa yalnız yaşamaktan sıkılmazsin

Abartma ya amaaan sanki bebeksiniz

Hatırlıyorum o olayı, korkunçtu aynı zamanda üzücü. Konu sahibi belki o derece olmasa bile yaşadığı durumun normal olmadığının farkında değil sanırım

Evet banada garip geliyor bu ruh halimden çıkamıyorum

Yemeği dışardan yersiniz, temizliğe de yardımcı çağırırsınız. Sıkıntınız mi oldu psikologa görünürsünüz. Yok her şeye şikayetlenirim huyum böyle diyorsanız kimse size yardımcı olamaz

Bir psikolog öyle birşey demez.

Offf annesinin eteğinin altından çıkamayan erkeklerin kadın modelisiniz resmen. Evlenipte kimsenin başını yakmayın bari. Yaş olmuş 33 sızlandığınız konulara bakın

Aynen öyle. Hele ki şu devirde bulamayacak ne var ki. Hadi ilçede küçük yerde desek bile teknoloji çağı.

Yalnızlığı sevmiyorum bu kararı alırkende artik cesaret et dedim kendi kendime sonuçta ömrü billah ailem başımı bekleyemez dedim ve bu karari aldım anlayacağınız benim karakterimdeki biri için zorlayici sancılı bir süreç ama alişmaktan başka çarem yok

Ben de bunu yazacaktım valla Konu sahibi genel olarak pireyi deve yapıp sürekli mutsuz Ailenizle tüm yıl kalsanız da söyleneceksiniz yazları ayrı kalsanız da söyleneceksiniz Sonuç olarak söyleneceksiniz Bunu artık hepimiz biliyoruz

33 yaşında, ailesizlige alisamadigi için istifa etmeyi düşünmek

O zaman asla evlenmeyin.

Şehir merkezinde yeni arkadaşlıkların olur takılacağın yerler olur alışırsın. Hem kışın yemek yapmayı annenden öğrenirsin. Yazında haftasonları ilçeye gelip gittikçe annen yapar birkaç günlük yemek taşırsın. Ben çok taşıdım börek çörek. Yemekten anlarım ama çalışınca elinin altında hazır birşeylerin olması güzel oluyor. Bazen geçiştirirsin. Merak etme yalnızlıkta bazen konforlu oluyor.

Karakter meselesi veya yetiştirilme tarzımi desem bilmiyorum. Ama herkes için daha kısa süren geçisler beni kat kat etkiliyor kesin

33 yaşında, çalışan ama kendi hayatını idame ettirip sorumluluk alamayan bir insan. Çizdiğiniz profil bu.

Teyzesiiiii sen ne tatlısın ya Yüzümü güldürdün sağol arkadaşım

Hayaller hayatlar işte

Evet gerçekten resmen hayattan tat alamıyorum tek istediğim uyumak. Bende istemezdim böyle olmasını ama yaşadıklarim buna itti beni artik toparlayamiyorum sanki ölü gibiyim sadece bir insanin yapmasi gereken şeyleri yapan bir robot nebileyim işte zor pskolijik hastalıklar

Ben aile seviyorum kendimi tam ifade edemedim sanırım

Diğer mesajlarda psikolog arayıp bulamadığınızı söylemişsiniz. İnternette online terapi alabileceğiniz pek çok kişi bulabilirsiniz. Terapi alamazsanız bile kendini gerçekleştirmeniz için atölyeler var, soru cevaplar var eminim kendiniz için iyi bir yatırım olur. Fatih reşit civelekoğluna bakmanızı tavsiye ederim.

Ayrılmasın da işte ecel var. Ben çok duygusuzum galiba. Geçenlerde arkadaşımin babasinda hastalık tespit edildi, Allah sirali ölüm verirse hepimiz ailemizden böyle kötü haberler duyacağız dedim. Kendimi çok alistirdim böyle şeylere. konu sahibini bu durumda hayal bile edemiyorum

Baslangıcta alıskanlıktan dolayı duygusallık çöker ama tadına varınca dersiniz ki insanın kendi düzeni kendi evi ayrıcalıkmıs.. Karamsar bakmayin.

33 yaş için artık normal kabul edilemeyecek dertler bunlar

Evet zor gerçekten çevremde arkadaşlarımdan biliyorum memnun olanı görmedim. Yani 20 li yaşlarda olsam tamam olabilir güzel belkide nebielyim 33 yaşina gelmişim sanki heyecan aradım :)) bilmiyorum ya herkes kendi yaşadiğini kendi bilir burda eleştirenler, durumu anormal görenler varda he haklı olduklari şeyler var elbet ama bende güçsüzüm artık böyle sadece uyumak istiyorum başkada birsey istemiyorum

ya tamam aile yanında yaşamaya alışkınsınız filan eyvallah da 33 yaşında bir kadının annemler olmadan yazı nasıl geçireceğim diye mızmızlanması çok küçük düşürücü bir şey.

Teşekkür ederim tavsiyeleriniz için

Niye odası mı kırmızı değilmiş? Töbeee. Bi de insan neye göre memnun olmaz ki. Nedir yani bunun ölçütü. Zaten fiziksel bir rahatsızlık değil bu somut somut ilerlensin. 6 ay 1 sene neyse sürmesi gerekmez mi en az? Şurda 2 senelik üye değilim henüz, her konu bu tarz hepsine hakimim.

Tek başınasın zaten. Yap her gün makarna ye Temizlik için robot al her gün silsin süpürsün. Sonra at kendini koltuğa, aç bir dizi Of ne çok özledim o günleri yaw.

33 yaşındasınız, size çok mu küçük geliyor anlamadım. yani böyle şeylere mızmızlanmak, yemek ve aileden 1 saat uzaklıkta olmayı dert edinmek bu yaşta çok tuhaf değil mi? üniversiteye giden çocuklar bile koşa koşa gidiyor. madem hayatı sevmiyorsunuz gidin psikologa. bulamadım doktor ne demek.. siz yardım almak isteyin yeter ki doktordan bol ne var.

Yalnız yaşamak zor ama guzeldir

Çok çok büyük bi hayal

Açlıktan kimse ölmez merak etmeyin. Ay şaka gibisiniz.

Pardon ama oha artık ya. İlk okuduğumda 20 lerin başında üniversiteyi de ailesinin yanında okumuş herhalde ilk kez ev idare edecek, geç kalmış ama öğrenir gencecik kız yazııık dedim sonra bı baktım 34 yaşında kadınmış terapi ve tedavi tavsiye eden oldu mu? Olmadıysa acil tavsiye ederim

Konu sahibinde bende aynı tehlikeyi gördüm ama abartıyor olabiliriz. Kendisi için bir uzmanla gorusmeli. Belki de yalnız yaşamanın keyfini alınca bütün kuruntulari biter.

Olabilir tabi ama iyi araştırmak gerek hiç öyle araştırmadim.

Aile balımlılığının kimi zaman çok kötü neticedelenebileceğini anlatmak için o üzücü olayı örnek verdim aslında. Beni çok etkilemişti. Konu sahibi bence bir şeylerin farkında ama bu noktada bir çabası yok, adım atmıyor. Bir mesajında psikolog aradığını ama bulaşmadığını yazmış. Nasıl bulamadı orası çok aklıma yatmadı gerçi

33'mü 31 yasina yeni girdim ve 3. cocuk yolda. Temizlik, yemek, odev zor bi gebelik gecirme vs vs helal olsun bana

Ne istediğini ne yaptığını sen bile bilmiyorsun artık bence

Ay kuzucuk ya

Paranız varsa temizlikte yaptırılır yemek de

Sorunlu musunuz siz ya 33 yaşında koskoca insan bir karnınızı doyuramayacak mısınız Geçen gün hastaydım yatıyordum 7 yaşında oğlum annecim kalkma sen dedi kendine de bana da birer sandviç yaptı birer bardak ayran koydu yedik dökülen kırıkları da süpürdü bulaşıkları lavaboya koydu yıkayayım dedi bırak oğlum dersini yap dedim Şu çocuk kadar olamayacak mısınız Birileri ağzınıza beslemese evinizi süpürüp çamaşırınızı yıkamasa acınızdan olmadı pislikten ölecek misiniz Ayıp ya valla ayıp bu kadar da olmaz Yaw ben 19 yaşında hem okuyup hem alzheimer hastası babaanneme bakıp hem üç ev çekip çeviriyordum İnsan açlıktan pislikten ölecem diye konu açar mı ya

anladım... umarım hal yoluna koyulur cunku boyle yasamak zor hayatdan tat almıyorsunuz resmen bır bılsenız suan ne sanslı oldugunuzu bu gunlerınızın kıymetını bılmenız gerek saglık sıhhat yerınde ıs guc var kendı evınızdesınız aılenız saglıklı ve gorusuyorsunuz bunlar yanı sahıp oldugunuz seyler buyuk seyler kendı kendınıze cesıt cesıt yemek deneyın kendınıze harıka sofralar kurun arkadas edınır davet edersınız sınemaya gıdersınız evde fılm keyfı yaparsınız evde ıstedıgınız gıbı hobıler yaparsınız ben olsam hafta ıcı calısıyorum dıye haftasonu yakın yerlere gezmeye gıderım cevre ılk ılcelere... etkınlıkler oluyordur katılırım...