Bitireceğim dersen bitirmeliyim öyle boşanacağım deyip boşanmazsan işler daha kötüye gidiyor. O yüzden teşekkür ederim açık sözlülüğünüz için.

Şükür beni anlayan biri var. Sevgiliyken nişanlıyken görüşme sıklığımız iyiydi ama birbirimize sormamız gereken soruları sormamışız. Eşimin çok iyi bir ailesi var, ben böyle sorunların olacağını düşünmemiştim. Eşimin tersine eşimin abisi eşine çok değer verir. Eşimin böyle olacağını hiç düşünmemiştim. Eşimle evliyken 3 ay ayrı kaldık, o zaman bir defa gelebildi.

Hiç de öyle değil. Hele çocuk bakımında sorumluluk almayan bir eşiniz varsa hayat çok zordur.

6 ay sevgili, 1 yıl da nişanlı kaldık ama farklı şehirlerdeydik. Ailemle birlikte kalıyordum ve çok mutsuzdum. Eşim de çok iyi bir insandı ve mutlu olacağımızı düşündüm. Hala iyi bir insan olduğunu düşünüyorum ama ayrı dünyanın insanlarıyız. Eşim kitap okumaz, film seyretmez. Birikim yapmayı, ailesi ve arkadaşlarıyla takılmayı sever. Bense gezmeyi çok seven, okuyan, filme, sinemaya meraklı biriyim. Onunla konuşacak hiçbir şey bulamıyorum. Hayattan beklentilerimiz çok farklı ve ben artık bunaldım.

Kesinlikle birbirimizi tanımadan, beklentilerimizin ne olduğunu bilmeden evlenmişiz. Daha doğrusu ben kendimi iyi tanımıyormuşum.

Çözüm? Allah bu bencil erkekleri bildiği gibi yapsın.

Çocuk sizdede olsa babasiyla da kalacak yeri geldiğinde. dolayısıyla uvey anne de kalmis olcak

Ben pek çoğunuzun ablası sayılırım galiba burada, sizlere zor yoldan öğrendiğim bir tavsiye vereyim. Eşinize arkadaş olun, köstek olmayın. Beklentilerinizi uygun bir şekilde ayarlayın ve beraber mutlu olmaya çalışın. Yeni gelinlerin en büyük problemi beklenti problemi bence. İçiyorsa nolmuş? Alkol başka sorunlar doğurmuyorsa sorun değildir. Ben eşimle haftada bir oturur rakı masası kurarım. Kendisine destek olup anlamaya çalışırım, evliliğimize çok faydası oldu inanın bu tutumun. Onları anlamaya çalışın kızlar erkekler çok zeki düşünemiyor bizim gibi zaten, mutlu olması biraz özveriyle mümkün. Eşiniz de buna uygun duruyor

Çocuğum bende kalır, kimseye vermem. Boşanırsak eşim evlenebilir, hayat devam ediyor sonuçta.

Eşim doktor. Alanı çok stresli bir alan değil. Ama sorumluluk almak istemeyip dışarıya kaçıyor.

Bence eşini ikna etmelisin terapist için aldatmıyorsa ve şiddet yoksa herşeye çözüm vardır..

hakaret var alkol var, evliliğin sorumluluğunu alamayıp gecenin bir yarısı eve dönmek var, ne demek sorun yok? siz zaten yalnızsınız üstüne şu an koca derdi çekip iyice sinir oluyorsunuz var mı yok mu belli olmayan enerjinizi sömüren bir kocaya ihtiyacınız yok. ayrılırsanız da ailenizle aynı evde oturmayın, aynı ilde olacaksanız da eviniz onlara uzak olsun bi de şunu merak ettim, uzak mesafe ilişkisi 1 defa geldi demişsiniz, sevgililik sürecinde toplamda 1 defa görüşüp mü evlenme kararı aldınız? 1 senelik nişan sürecinde görüşme sıklığınız nasıldı?

Birbirinizi tanımadanmı evlendiniz?

Kesinlikle. Eşim beni çok yalnız bıraktı ve kendimi değersiz hissettirdi. Onun önceliği hiçbir zaman ben ve oğlum olmadık. Bunun ezikliği var içimde.

Pek çözüm yolu bırakmamış galiba size, hakkınızda hayırlısı olsun

şiddet yok aldatma yok boşanılacak bir durum göremedim ben. Siz boşanmayı kafaya koymuşsunuz sanki ama tereddüttesiniz kendinizi doldurmuşsunuz gibi geldi bana. Boşanmak o kadar kolay değil bence hele de çocuğunuz varken. Ayda 1 kez gidebilir sitresli ve yoğun bi işi var. Malum Türkiyede yaşıyoruz çocuğun sorumluluğu daha çok annede oluyor. Arada parka vs götürüyormuş siz de biraz daha yapıcı bi dille ailecek planlarınızı çoğaltmaya çalışın. Blöf yaparak ya da ayrılmakla tehtid ederek sorunlar çözülmüyor ne yazık ki. Konuşarak çözülüyor en son çare boşanmak. Adam evine bakıyo aldatmıyo saygın bi mesleğe sahip getirdiği sorumluluk fazla bence eşinize de kulak verin belki de sinirlisiniz doldunuz ondan bu kadar batıyo gözünüze durun bi nefes alın derim anneye giderseniz adam arayıp sormazsa boşanmaktan başka çare kalmaz geri dönerseniz o gelmeden yaptığınızın anlamı kalmaz. Acele verilmiş kararlar bunlar bence sağlıklı düşünün çocuğunuz için

Eşimin beni mutlu etmeye dair hiçbir çabası yok. Eve gelir, hep yorgun olduğunu söyler. Arkadaşları arayınca uçar gider. K

Tüm yorumlari okudum... biraz düsündüm. Ve olayin özünü söyleyeyim mi? Siz cocugunuzun tüm sorumlugunu üstlendiginiz icin kendinize vakit ayiramiyorsunuz, esiniz gibi arkadaslarinizla doyasiya gezemiyorsunuz. Evet esinizle yapi olarak farklisiniz, siz gezmeyi severken, o oturmayi seviyor belki de. Avrupada anneler, her hafta olmasa bile 2 haftada 1 gün, cocuklari babaya birakip, o günü kendilerine ayirirlar. Madem arabaniz da varmis, durumunuz da iyi, neden hic olmazsa ayda 1 gün böyle yapmayi denemiyorsunuz? Illa esinizle mi gezmek zorundasiniz? Cözüm üretebilecekken, sirf "karakterim farkli, o da zaten gec geliyor, hersey benim üzerimde vs " deyip yuvayi yikmak ne kadar dogrudur oturup düsünmek gerek.

ben değer verdiğini düşünmüyorum. S

Hakaret ve alkol var.

Sevgililik nişanlılık döneminde insan birbirini tanıyor, hele düğün hazırlığında.. Ne bileyim aşktan gözün kör olmadıkça görüyorsun karşındakinin tutumunu bence, biraz zamana yaymak gerek şüpheler varsa evlilik öncesini bence. D

Herkesin sevgisini gösterme biçimi farklıdır. Herkes canımla cicimle gösteremez. Yaptıklarıyla anlatır söyleyemese bile. Ben seni sevdiğini ve değer verdiğini düşünüyorum. Sevmeseydi inan daha farklı olurdu. Ama sevgisini göstermekte başarısız oluyor. Bir kadın gerçekten aşk, sevgi ve ilgi ile beslenir o yüzden sana hak veriyorum. Bence ikna edip iyi bir çift terapistine gidin. Boşanmak kolay anlaşmalı ise 20 dakika da biter. Zor olan anlaşmak. İkna olmazsa bitireceğini söyle bu sefer kararlı ol. Eminim ikna olacaktır. Belkide kurtarabilirsiniz evliliğinizi. Hayırlısı olsun I

Adamın ayda bir dışarı çıkmasında bir sorun yok, gayet normal bence, bu kadar kuralcı olmayın. Boşanmak bence en son çözüm, sanıyorsunuz ki boşanınca her şey güzel olacak, mutlu olacaksınız. Daha da artacak sorumluluğunuz, daha çok zorlanacaksınız. İlla benim dediğim olacak, bunu yapacak şeklinde yaklaşmayın olaylara, ayda bir geç mi geliyor bırakın gelsin, sürtmeyin üstüne, inatlaşmak erkeğin yapısında var. Mesleğinin doktorluk olduğunu yazmışsınız yeterince stresi vardır, bırakın arada nefes alsın. Biz kadınlar bazen ilgiyi yanlış değerlendiriyoruz; aile için çalışmak, sorumluluklarını yerine getirmekte ilgidir aslında. Yazdıklarınızda çok vahim bir durum görmedim, bence biraz çabaya ihtiyaç var. Boşanmış ebeveynlerin çocuğu olarak hep yazıyorum forumda boşanmak öyle düşünüldüğü gibi değil, çocuk için her zaman ağır ve tüm yaşamı etkileyen bir olay. Çocuğunuz olmasa ayrılın madem soğudunuz derdim ama çocuklu insanlar için bu işler o kadar kolay değil

Eşim boşanmak istemiyor. Birkaç defa dile getirdim, benim abarttığımı düşünüyor. Çünkü bir elim yağda, bir elim balda ona göre. Bence haksız sayılmaz. Onun sayesinde güzel bir sitede oturuyorum, güzel bir arabam var. Ama sevgi yok bana göre. Ya da beni benim istediğim şekilde sevmiyor. Sevgisiz yaşamak istemiyorum.

Bence DEHB'niz fikirlerinizi etkiliyor, söylediğimi yanlış anlamayın ama 2 yaşında çocuğunuz da var lütfen bir psikayatri muayenesine müracaat edin. en azından emin olmak için

Buaralar ağır yaşamlara sardım tüm aşırı kilolu insanların aileleri boşanmış onu faekettim, tabi sevmiyosanız ayrılın ama gezmeyi sevmiyo diye bence boşanılmaz. Şimdi moda oldu kk da mutlu anne mutlu çocuk lafı ama işin iç yüzü o kadar dakolay değil galiba

Sanki bunları ben yazdım . push ; Pinki

Bir insan evliliğini cehennem olarak nitelendiriyorsa tüm şartları zorlayıp o evliliği bitirmeli.

Belki milyonlarca defa konuşmuşuzdur. Ama beni hiç ciddiye almadı. Yarın ailemin yanına gitmeyi düşünüyorum ama babam boşanmamızı hoş karşılamaz. Ben de öylesine geldim diyeceğim zaten. K

Oturup konuştunuzmu hiç peki, yani insanlar kolay kolay değişmez tabi ama sevgi varsa çocuk için falan filan ortak noktada buluşulabilir sanki.

Benim eşime benziyor Alkol kullanır arada arkadaslarıyla içer. Bazen geç gelir. Ama aldattıgını düşünmüyorum. Genel olarak iyi bir insan. Ben de biraz cilveliyim sarılırım öperim zıtlaşmam. Çünkü evlilik fedakarlık istiyor. Benimde farklı kötü huylarım var. Oda bunları tolere eder. Eşimin ikinci evliligi ilk evliliginden bir kızı var annede kalıyor. Kadınlar boşanınca öyle mutlu olmuyor. Eşimin eski eşide çok zıtlaşmış evlilikleri bitmiş. Sonra pişman olmuş çok kez dönmüş eşim istememiş..

Cocugunuzla ilgili hamilelik, dogum ve ilk 2 yil zor olan zamanlari geride birakmissiniz. Gordugum kadariyla genelde babalar cocuklara 2 yasindan sonra daha iyi alisiyorlar. Oyunlar, ilgilenmeler daha fazla oluyor. Belki su an hissettiginiz durum bebegin buyudugu ve sizin tamamen bebekle ilgilendiginiz donemlerin birikimidir. Cocukla oyunlar bulup hep beraber eglenip vakit gecireceginiz ortamlar olusturabiliyor musunuz? Belki size, ailenize iyi gelir.

Bunu konu açtığınızda yazsanız iyi olurdu. Zaten ben tahmin ettim. İçki , kumar, aldatma ve şiddet olmadan evlilik cehennem olmaz. Normal değil. Sevgisizlik, vurdumduymazlık sizi bu hale getirmiş. Bence öncelikle eşinizi bu kadar önemsemeyin. Kendinize odaklanın. Mutlu olacağınız şeyler yapın. Eşiniz haftada birden fazla içiyor ve geç geliyorsa bu duruma devam etmeyeceğinizi bildirin. Aynen devam ederse gerekli parayı biriktirip kapıya koyun.

Eve çok geç geliyor bazen, aldatıp aldatmadığından emin olamam.

Fikir ayriliklarindan ziyade sizin evliliginizde iletisimsizlik var, ilk konunuzu okudugumda biraz size rahat batmis gibi algiladim ama ama sonraki yorumlarinizda hakli oldugunuzu animsadim. Esiniz kendi capinda kucuk bir dunya kurmus, sizi cokda dahil etmeye niyeti yok sanirim. gorunene gore ya esiniz ciddi anlamda kendine ceki duzen verecek, ya sizde onu soksayarak yasamaya baslicaksiniz yada en son dediginiz gibi bosanicaksiniz... kesinlikle boyle evlilik yurumez sonuna kadar haklisiniz. B

Çocuğu ailenize bırakıp siz de onunla çıkın bence arasıra. Hem beraber vakit geçirmiş olursunuz hem de ortamını tanımış olursunuz. Keyif alıyor demekki o ortamdan, belki size de iyi gelir. S

Boşanacağım demeyeceğim ama resti de çekeceğim. Yeni bir şehre geldik, eğer kavgalar devam edecekse benim gücüm kalmadı. Ben kendime yeni bir düzen kurmak istiyorum.

Bu kadar kafaya koyduysanız ayrılın o halde. Eşiniz sizi sanırım cok yalnız bıraktı. Çocugunuz için biraz daha bir arada durursanız sonrasında ayrılmak güçleşir gibi. Aileden destek varsa durumu açıklayıp yolunuza bakın. Erkeklere göre zaten maddi destek verdi mi görevleri bitiyor. Bu şekilde ömür geçmez ama olan çocuklara oluyor. Çocuk için evlenilmiş olunuyor. Ayrıca erkekler boşanınca çocuktan da boşanmış oluyor. Nadir ilgilenen var. Tamamen sizin üstünüze kalabilir herşey

Aldatma yok yalan yok dolan yok sırf ılgısız dıye bosanmak yerıne ılgısını dıkkatını yenıden cekmeyı denesenız. Cocuk olunca erkekler daha fazla omuzlarında yük hissediyor bana göre nasıl ki anne olunca bızım ıcın hersey degısıyorsa onlar ıcınde degısıyor ben bosanma sebebı goremedım bu evlılıgın canlılıga ıhtıyacı var gıbı geldı o sıze ılgı gostermıyorsa sız gosterın gıdın sarılın ne bılım onu sasırtın onda bırseylerı uyandırın o zaten zamanla karsılık verecektır. 5 yıl dile kolay bence bu evlılıgı zıyan etmeyın o cocugada sızlere de yazık olur

Aynen. Eşim beni sevmiyor, sadece arkadaşlarının ve ailesinin içinde boşanmış olmak istemiyor.

Bence size rahat batıyor. Boşanmak için ciddi bir gerekçeniz yok. Memnuniyetsiz bir insan gibi duruyorsunuz buradan bakınca. Çocuğunuza üzüldüm, bencil bir annesi var.

Şu an tatildeyim. Biraz kafamı dinleyip gerekirse yeni ev tutmam lazım. Benim maaşım bu eve yetmez çünkü.

Bazı günler babasına bırakıp gitseniz zorunda kaldığı için bakmaz mı, belki öyle alışır

Redirecting to Google Groups groups. google.com Sanırım bu galiba B

Ne tetikledi bu mutsuzluğa dair duyguları, yani "cehennem evliliğin" ilk kıvılcımına sebep olan neydi? Buna karar vermek gerekiyor, hem sizin hem eşinizin gözünden... Yani evliliğinizdeki o ilk kritik travma... Keşke bunu başbaşa konuşabilseniz. Bence çözüm de bu noktadan çıkacak. Evliliğinizin kurtulabileceğini düşünüyorum, fakat ufak da olsa ikinizde de kımıldanış da olsa bir çaba olması lazım. Evlilik terapisti şart gibi.

Kesinlikle abartıyorsunuz evlilik hadi ben sinemayı seviyorum sende seveceksin hadi Benim sevdiğim filme gidelim ben şuraya gezmeye gideceğim beni gezdir değildir evet beklentiler böyledir ama bunlar bencilce eşim arkadaşlarıyla takılır bende gezmeyi çok sevdiğim halde tek başıma gezmek istemediğim için evde takılırım sorun mu evet sorun ama boşanılacak bir sorun değil bence o arkadaşlarıyla gezsin bende inşaalah çocumla gezeceğim hatta eşime bizde seni götürmeyeceğiz gezmelere diyorum hıh diyorum öylece bakakalıyor herkesin tercihi farklı yapacak birşey YOk iyi bir insansa senin çoçuğun ihtiyaçlarını karşılıyorsa birikim yapıyorsa daha ne bence sinemadan kitaptan konuşacağinıza mesela onun arkadaşlarından konuş yada ilgi alanı neyse sohbet aç ben öyle yapıyorum

Evliliği bir cehennem gibi görüyorsunuz tabiki de bir an önce boşanın Çünkü bencede evlilik insana huzur mutluluk ve güven vermeli bunlar yoksa ne anlamı var evli kalmanın Ayrıca herşey para demek de değil siz sarayda bile yaşasanız mutsuz olduktan sonra bir kıymeti yok Hem bir anne hemde bir terazi olarak sizi az çok anlayabiliyorum, bende 2. kez boşanma noktasındayım Siz mutlu değilseniz bu çocuğa da yansıyor malesef ( boşanınca çocuk için iyi bir nafaka ve tazminat talep edin Son olarak sizi aldatmadigina emin misiniz

İnsan gerçekten mutsuz olduğu yerde durmamalı. Ben mutsuz olunca çocuğumu da mutlu edemiyorum. Asıl sebep de bu zaten. Bir şeyi çözümlersem oğlumla daha huzurlu olacağız.

Öyle bir ortamı oluşturmayan eşim. Eşim kendisine hakim olamayan biri. Doğuda otururken komşularım hep bana üzülürlerdi, çünkü başkalarının yanında beni rencide edeceğini bilse de ağzına geleni söyleyen birisi. Şimdi yazınca anlıyorum ki ben eşimden çok soğumuşum, en ufak bi hareketine tahammülüm kalmamış.

Aslında psikiyatri muayesine çok ihtiyacım var. Psikiyatrdan ziyade terapiye. Konuşmaya, içimi dökmeye, gerçekten ne istediğimi bilmeye ihtiyacım var.

Zaten tek başıma büyüttüm gibi bi şey, ayrılınca daha çok ilgilenir belki. En azından saatli alır, saatli bırakır. Şimdi hep bana bırakmış durumda.

Hıım siz gayet kararlısınız aslında okey, sizde herşey bitmiş, mutsuz olduğu yerde kimse durmasın bence zaten. Bence oğlunuz büyümeden ayrılın.

Yazdiklarinizda kendimi buldum size ne yapacaginiz konusunda verebilecegim pek bir tavsiyem yok cunku bende cikmazdayim. Ortada cocuk olunca insan atacagi adimi 1 degil 10 defa dusunuyor. Esler biribirinden farkliysa farklidir beklentiler uzerinden konusulmaya calissada netice vermez cunku bu sefer karsidaki kisi sadece zoraki yapacak isteklerinizi buda sizi daha cok mutsuz edecek. Sizi o kadar iyi anliyorumki. Bizde esimle cok farkliyiz bunu ne yazikki evliligimin son yillarinda idrak edebildim. Oncesinde hep kavgalarimiz oluyordu beklentilerimi karsilamadigi beni tatmin etmedigi icin ama sonrasinda hep kendimi sucluyordum olaylari ben cikmaza sokuyorum diye. Simdi ise hic kavgalarimiz yok ama ben yinede dibine kadar mutsuz hissediyorum kendimi. Cunku beni mutlu eden beklentilerimi karsilayan yani beni tatmin eden bir esim yok. Ilgi alanlarimiz dusunce yapimiz dunyaya bakis acilarimiz o kadar farkliki. Ben bunu aile egitimine ve kultur yapisina bagliyorum. Evlenmeden once cok uyardilar beni sen yapamazsin aranizda inanilmaz kultur farki var duymazdan geldim. Cunku iyi bir insan diyordum bana asik beni seviyor diyordum. Bende ona bagliydim. Ama bunlar bir yere kadarmis. Onemli olan kafalarin uyusmasi imis. Ben cok gec anladim bunu ve son zamanlarda sizin gibi ne yapsam diye dusunuyorum. Sizin esiniz yine maddi isteklerinizi yerine getiiyor benimki onuda yapmiyor. Birseye heveslensem kendini sagirliga verir. Tatil planlarim once tamam der sonra iptal ettirir. Cocugun bezi disindaki ihtiyaclari ve kendi ihtiyaclarimin tamami neredeyse bende. Mutfak alisverisi disinda bir ihtiyacimiz yerine getirmez dogru durust. Bazen diyorum al cocugunu dogdugun buyudugun ulkeye git egitimin var orda kendine yeni bir duzen kur. Ikinci cocuguda orda dogur diye telkinde bulunuyorum kendi kendime. Orda mutluydun kendinle barisiktin guzel bir hayatin vardi yine mutlu olursun diyorum. Ama babasiz cocuk buyutme fikri beni uzaklastiriyor bu dusunceden. Simdi diyeceksiniz ki ikinci cocuk niye. Sirf cocuguma kardes olsun diye istedim ikinci cocugumu ama ne kadar iyi/kotu yaptim onuda bilmiyorum artik kafam karman corman Pinki

Sadece ilgisiz olsa ben de çabalarım. En büyük sorunum alkol alınca eve geç gelmesi. Ben arkadaşlarıyla buluşmasın demiyorum ki. İsterse her gün dışarı gitsin ama vaktinde gelsin. Oğlum doğmadan önce hiç böyle huyları yoktu. Oğlum doğduktan sonra böyle davranmaya başladı. Çok kavga ettik, başka bir yere geldik. Ama baktım değişen bi şey yok. Tekmeyi basacam artık.

görücü usulü mü evlendiniz? ne kadar sevgili kaldınız?

Her şeyi yaptık. Ona eve geç gelirsen benim için bu evlilik biter dedim ve umursamadı. Ben içki ve arkadaş olaylarından bıktım. Terapist çözüm bulabilir belki ama ben biraz ciddi olduğumu göstermek istiyorum.

Onu da denedim. Hemen beni telefonla tacize başlar neredesin diye. A

Tam olarak kafamdaki düşünce buydu uzun zamandır. Asla ama asla tekrar evlenmek gibi niyetim yok. Üç maymunu oynasam diye çok düşündüm ama inanın olmuyor. Ayrı kaldığımız dönemlerde ne kadar mutluymuşum. Bunun tadını aldım artık geri adım atmam.

Sizin ve esinizin burcu ne? B Began Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

1) Çocuk sahibi olacak mıyız? Olacaksak ne zaman olacağız ve çocuğun bakımını nasıl paylaşacağız? 2) Birbirimizin maddi yükümlülükleri ve hedeflerini biliyor muyuz? Para nasıl harcanmalı ve biriktirilmeli konusunda fikirlerimiz uyuşuyor mu? 3) Ev işleri nasıl bölüşülecek anlaştık mı, ev düzeni hakkında beklentilerimiz aynı mı? 4) Hem fiziksel, hem de akli sağlık geçmişimizi birbirimize eksiksiz anlattık mı? 5) Eşim bana karşı beklediğim kadar ilgi ve sevgi gösteriyor mu? 6) Birbirimizle cinsel ihtiyaçlarımızı, tercihlerimizi ve korkularımızı rahatça konuşabiliyor muyuz? 7) Yatak odamızda bir televizyon olacak mı? 8) Birbirimizi gerçekten dinliyor muyuz ve birbirimizin fikirlerini ve şikayetlerini adil bir biçimde değerlendiriyor muyuz? 9) Birbirimizin manevi inançları ve ihtiyaçlarını açık olarak anlıyor muyuz ve çocuklarımıza ne zaman ve nasıl bir dini/ahlaki eğitim vereceğimizi konuştuk mu? 10) Birbirimizin arkadaşlarını seviyor ve onlara saygı duyuyor muyuz? 11) Birbirimizin anne-babalarına değer veriyor ve saygı duyuyor muyuz? İkimizden biri diğerinin anne-babasının ilişkimize karışmasından endişe duyuyor mu? 12) Ailemin yaptığı ne gibi şeyler seni rahatsız ediyor? 13) Senin ve benim evlenince vazgeçmek istemediğimiz şeyler var mı? 14) Eğer birimize diğerinin ailesinden uzak bir şehir/ülkede bir kariyer fırsatı doğarsa, taşınmaya hazır mıyız? 15) Her ikimiz de birbirimizin bu evliliğe tam anlamıyla bağlı olduğundan emin miyiz ve aramızdaki bağın önümüze çıkacak zorluklar karşısında yok olmayacağına inanıyor muyuz? Kaynak: Aysuda Kölemen Ben ettim, siz etmeyin.

Bir insani nasil taniyabiliriz acaba bende evliligimi bitirme asamasindayim tanımadığımi anladim evlenmeyi de istiyorum ilerde biri çıkarsa karsima nasil taniycam onu

Önce biraz birikim yap Sonra vur tekmeyi gitsin

Benim eşim artık iyi bir dersi hak etti. En azından ciddi olduğumu görsün istiyorum. Sizinki benim eşimden de beter galiba. Ne diyeyim, Allah sabır versin. Burada evlenemediği için üzülenler o kadar tuhafıma gidiyor ki, bizim gibi yanlış karar vereceklerine hiç evlenmesinler.

farklı şehirlerdeydik demişsiniz, yanınıza ne sıklıkla gelirdi? bu süreçte size nasıl davranırdı?

Çocuğun bence en zor dönemi o yüzden çok bunalmışsınız bence çocuga acilen tuvalet eğitimi verip kreşe yazdırın. Sizi bunaltan tek başınıza bu kadar sorumluluk almak.. 2 yaşındaydı sanırım ergenlikte çocuk anneye bağımlı duygularınız iyice açığa çıkıyor. Boşanmak kesinlikle çözüm değil bence. Benim eşim de dr 1 gün nöbet 1 gün uyuma 3 gün de 1 gün görüyorum ama o da mayışmış bir halde napalım bizim de kaderimiz böyle... ama vazgeçmeyin sizin hayatınızı yaşamanıza ihtiyacınız var

Babaevine gitmek nedir? Kadınlar genelde yapıyor bunu. Çok yanlış ve çocukça bir hareket. O ev ikinizin ortak evi. Sorunlarınızı konuşarak çözmeyi deneyin ki çözemiyorsanoz da konuşarak boşanın.

İçki ve arkadaş konusunda ikna edemedim. Bazen eve gelmediği de oldu. Yalvardım, yakardım, komşulara rezil oldum. Ama değişmemiş. Değişmeyecekse burada bi çevre oluşturmadan ayrılmak istiyorum.

Boşansanız bu sefer de ben bunu kaldıramayacakmışım diyeceksiniz. Şiddet hakaret alkol aldatma yok gibi. Aileniz köstek. Maddi sorununuz yok. Ya böyle idare edin ya da çocuğa her istediğini alamam diyerek boşanmayı ertelemeyin. Ben sizin evliliğinzi çözümsüz bulmadım.

Mesela bu haftayı özetleyeyim ben mi abartıyorum siz bana fikir verin. Pazartesi işten geldi oğlumu parka götürdü. Salı nöbetçi. Çarşamba iş çıkışı yine parka götürdüler. Perşembe hastayım dedi tüm gün uyudu. Bugün de arkadaşlarıyla dışarı çıktı gece ilişe geldi. Yani oğlum iki gündür babasını görmüyor. Hafta sonu da beraber düğüne gidecektik ben bu eve geç gelme meselesini artık halletmek için baba evine gideceğim.

birbirinize sormanız gereken ama soramadığınız sorular nelerdi peki sizce ) çevresinden gelen bir egosu olabilir mi eşinizin paşa gönlün bilir vs diyip gece dönmesi çevresindeki arkadaşları tetikliyor olabilir maalesef ev araba karın doyurmuyor, kadınlar duygusal varlıklar sevgi istiyor sevgi olmayınca boşa kürek çekip ekstra don yıkmaya gerek olduğunu düşünmüyorum, burdaki kadınlara bakmayın aldatılsa bile boşamamak için debelenen üyeler var ne yaşadığınızı en iyi siz bilirsiniz

Yerinizde olsam boşanmazdım bebeğiniz çok küçük daha bebekli bir hayata alıştığınızıda sanmıyorum hem iş hem çocuk sizi bunaltmış olabilir en hareketli ve kaprisli olduğu dönemler. Büyüdükçe stresiniz hafifler olaylara biraz daha ılımlı bakarsıız eşinizle olan ilişkiniz başka bir boyuta nasıl taşınır diye düşünüyorum çift terapisi şart gibi. Kaybedeceklerini birinin eşinize dan dan söylemesi gerekir. arkadaşlarıyla sürtmek için yuva dağıtılırmı o zaman karar versin

Merhaba arkadaşlar, konuyu sadece dertleşmek için açıyorum. 5 yıllık evliyim ve gerçekten mutsuzum. Eşimle çok farklı karakterlerimiz var ve anlaşamıyoruz. Eşim özünde iyi bir insandır ama hayattan beklentilerimiz çok farklı. İkimiz de mutlu değiliz. Çocuk olmadan önce bir şekilde idare ediyorduk ama çocuk olduktan sonra her şey daha da çıkmaza girdi. Çocuğun tüm sorumluluğu bana ait, eşim de öyle arada eve uğruyor gibi bir hali var. Çok yoğun bir işi var, nöbet tutuyor. Nöbetlerden geri kalan zamanını da arkadaşlarıyla geçiriyor. Canı isterse de oğlum ve benimle ilgileniyor. Maddi olarak evle ilgilenir, oğlumun her şeyini karşılar, ben de ne istersem alır. Ama manevi olarak birbirimizi tüketiyoruz. Bazen boşanmak istiyorum ama emin olup öyle adım atmak istiyorum. Öncelikle beni en çok oğlum düşündürüyor. Acaba biraz daha babasıyla beraber yaşasam da baba kavramı daha mı iyi otursa beyninde. Daha 2 yaşında ama babasına çok düşkün. Ona haksızlık mı olur? İkincisi maddiyat. Şu anda oğluma ne isterse alabilirim acaba oğlumu bu hayattan mahrum mu bırakacağım? Üçüncüsü ailemden desteğim yok, tam tersi köstek olurlar. Onlara muhtaç olmak istemiyorum. Ne dersiniz üç maymunu oğlum hatrına oynayayım mı, yoksa ayrılmak için bir adım atayım mı? Bunu da tek başıma nasıl yapacağım bilmiyorum. Sizce abartıyor muyum? Mesajlarınız için teşekkür ederim, fikirleriniz benim için çok önemli.

Peki o da istiyor mu boşanmak? Eğer o da sen de eminseniz maddi olarak oğluna destek olur boşansanız bile o hala eşinizin oğlu kalacak. Sen de çalışıyormuşsun zaten Manevi kısma gelirsek sevgisiz bir ortamda büyümesi onu sevgiden mahrum bırakır ancak boşansanız baba olgusundan mahrum bırakmaz. Görüşürler zaten. Erken yaşta olduğu içinde psikolojik olarak çok fazla yıkım yaşamaz. Boşanmış bir ailenin çocuğu olarak söylüyorum. Yine de evlilikte kurtulabilir bir yanını görmek ve çabalamak istiyorsan çabala. Tamamen bitmişse ve eminsen ayrıl

Siz annesi olduğunuz kadar o da babası ve belli bir yaştan sonra velayeti bile alabilir. Kimse dediğiniz o çocuğun babası birde gezmeyi kitap okumayı sevmiyor diye babasız bırakmayı düşündüğünüz de çocuk. Elbet boşanınca yeni bir hayat kuracak evlenecek ve çocuğunu da o evde yaşatacak, haftasonu, bayram, yaz tatili vs. Ne bekliyorsunuz bu konuda merak ettim doğrusu. Şu ismi lazım değil ünlüler gibi çocukla boşanıp çocuğumu da yanıma alayım, tazminatı nafakası gezip tozayim falan mı. Bir çocuğun öncelikle düzenli sağlıklı bir aile de yaşamaya hakkı vardır. Anne olmak bu yüzden kutsaldır. Biz çocuklarımıza herşeyin en kalitelisi markası vs alınca iyi ebeveyn olmuyoruz. Evet boşanma dinimizde ve hukuken bazı şartlarda olması gereken birşey. Bazı problemler de bitmesi gerekiyor evlilikler, ama benimle gezmiyor kitap okumuyor gibi sebepler değil. Cinsel problem var mı, sapıklık var mı, alkol, uyuşturucu, aile müdahalesi, şiddet, psikolojik baskı, cimrilik veya evlilik birliğini yokedecek yüz kızartıcı bir şey?

İncinmeyin lütfen ama moda oldu çocuk doğduktan sonra boşanmak. Çocuksuz hayat rahattı, güzeldi, sorumluluk azdı, haftasonu istediğiniz zamab kalkabiliyordunuz, akşam istediğinizde kanepede devrilip uzanabiliyordunuz. Şimdi bunların hiçbirini yapamıyorsunuz. Birkaç senenin ardından çocuğun doğumuyla birlikte boşanma kararı alınmasının sebebi bence evlilikteki mutsuzluk değil ebeveyn olmaya hazır olmamak ya da buna hiç uygun olmamak. Üzülüyorum gerçekten bu çocuklara. Eşinizle evliliğinizi düzeltmek ve aile olmak konusunda çaba gösterin lütfen.

o kadar nokta atışı sorular ki ben bile kendimi sorguluyorum şu an B

Bunlari karsilikli oturup konustunuz mu? Cift terapisi alabilirsiniz belki. Yapilacak hic bir sey kalmadi ve gercekten basliktaki gibi hissediyorsaniz hayat sizin hayatiniz onunuze bakmalisiniz.

Bosanirsaniz esiniz evlendiginde çocuğunuz üvey anne elinde ne olur hiç dusundumuzmu C

Arkadaşlar eşimin alkol alıp gece geç saatlerde gelmesi ya da hiç gelmemesi normal mi? Ben çevremde sorumsuz, eşlerini aldatan adamlardan başka kimsede böyle hareketler görmüyorum ki bunun o kadar çok kavgası oldu ki.. Ama adam ben erkeğim yaparım, çekersen çek çekmezsen güle güle diyor. Benim kişiliğim bunu kaldırmaya müsait değil.

alkol varsa eve geç gelmeler arkadaşlarıyla fazla muhabbet bunları kimse kaldıramaz eşin alkol bağımlısı olabilir arkadaşlar işin bahanesi yada seni aldatıyor da olabilir arkadaşlar arıyor buluşacağız ayağına sen bunu bilemezsin bence bekle kokusu çıkar elbet tavsiyem uyanık ol takip et S

Buradaki bazı hanımları anlamıyorum alkol hakaret var ama sorun göremiyorum diyorlar. Eşe çocuğa gelince yorgunum, arkadaş arayınca uçarak gitmek... Ayrıca konu sahibi geç geldiği hatta hiç gelmediği oluyor aldatmadğından emin olamam demiş. Ama tom_ellis sen eşine ders vermek için gideceksin de bakalım eşin peşinden gelecek mi? Burası"Baba evine döndüm günler geçti eşim beni de çocuğunuda aramadı, çok pişmanım." konularıyla dolu.

Durum buysa işler kötü. Yalnız sorun babalığı değil kocalığıyla ilgili gibi. Bu hafta işten gelip 2 defa parka götürdü yazmışsınız. 2 yaşındaki bir çocukla bir haftada bunu iki kez yapması bence gayet güzel bir durum. Sizin eşinizle aranızdaki bağ kopmuş daha çok. Adam çekiyorsan böyle çekemiyorsan yallah diyorsa zaten zorlayacak bir durum yoktur bence. . push ; T Tabaktaki 3

Ama bu bahsettiklerin iyi insan özellikleri değil ki. Sen iyi biri dediğin için ben çok iyi düşün diye yorum yapmıştım. Eve gelmemek ne demek. Nerde olduğunu biliyor musunuz? Yoksa ondan da mı haberiniz yok? D

Ne tetikledi biliyor musunuz... Sevgisizlik... Ben bu evlilikte sevgi emektir sözünün ne kadar doğru olduğunu gördüm. Eşim güya beni çok sever ama hiçbir şey de yapmaz. Gece gelince ben yarın gidiyorum dedim, paşa gönlün bilir dedi. Şimdi de horul horul uyuyor. O da ayrılmak istiyor belki.

Alkol benim kırmızı çizgim o konuda bende asla anlayış göstermem. Geç gelme durumu sürekli oluyorsa bunu da hoş görmem ama ayda bir iki nerde olduğunu bildiğim sürece sorun olmaz.

Nasıl ilgilenmiyor mesela? Neler yapıyor neler yapmıyor?

Ben teraziyim o da Aslan.

Her cümlesine katılıyorum ve söylediğiniz kitabı okudum ben, harika bir kitap. Her konuda yazıyorum buraya da yazmıyım dedim

Şu an eve geç geliyor ya da gelmiyor, boşanırsanız hiç gelmeyecek... Çocuğun bakımında sorumluluk almıyor, ama bazen parka götürüyor, boşanırsanız sorumluluk yine sizde olacak. Yani boşanıp yeni mutlu bir evlilik kurma niyetiniz yoksa yakın zamanda, o yokmuş gibi düşünürseniz zaten boşandığınızda oğlunuzla başka bir evde yaşayacağınız hayatı yaşayacaksınız bu evde. Çocuğunuz 4 yaşına geldiğinde size bağımlılığı ciddi şekilde azalacak, daha rahat edeceksiniz. O zaman eşinizden çocukla ilgili beklentileriniz de azalacak muhtemelen. Sabrınızı böyle artırabilirsiniz belki diye yazdım. Zor...

Ben de hemen boşanmaktan yana değilim, zaten kararlı olsam konu açmam. Ama artık neyi isteyip neyi istemediğimi bilsin istiyorum ve kararlı olduğumu. Beni gerçekten sevip sevmediğine emin olamıyorum. Kaybetme korkusu var mı göreceğiz. minnie

Cehennemlik ne var? Aşk bitmiş gibi geldi bana. İçki, kumar, şiddet, aldatma yoksa cehennem kelimesi çok ağır olmuş. Boşanmak hakkınız ama konuyu biraz daha açın bence. Sorun ne? Beklentileriniz ne?

Çok güzel 15 soru gerçekten insan kendini sorguluyor

O zaman is degisir. Deger verdigini dusunmuyorsaniz hissetmiyorsaniz ayni evde yasayan iki yabancisiniz. Ya cesaret edip kendi hayatinizi kuracaksiniz, ya da duzenim bozulmasin diyip boyle gecireceksiniz omrunuzu. Baska secenek bulamadim.

Başlığı "Evlilik cehennemi" olarak yazmışsınız. Evliliğinizi cehenneme döndüren her ne ise bunları eşinizle konuştunuz mu. Ondan beklentilerinizin farkında mı? Yapılabilecek herşey yapıldı mı sizce? Herşeyi yaptım sonuç aynı cehennemde gibiyim diyorsanız en güzeli tadında bırakmak bence. Yine de kurtarılabilecek bir ilişki olduğuna inancınız varsa ayrılığı seçmeden önce üzerine gidin gerekirse çift terapisine gidin

Konuştum, 3 ay işi nedeniyle ayrı kaldık. Hep değişeceğine söz verdi ama ben artık inanmıyorum. Onsuz daha mutluyum.

Eşinizin arkadaşları ile ayda bir falan görüşüyorsa sorun yok. Ben ciddi bir sorun göremedim. Genel olarak evlilikte olan sorunlar bunlar. Çocuk bakımı vs daha çok kadın yapıyor ki sizin zamanınız daha fazla. Adam nöbet tutuyor yorgun olabilir. Uyuyabilir. Bence terapiye gidin. Boşanınca da çocuk büyütmek kolay olmayacak. Her evlilikte sorunlar vardır. Önemli olan artıların eksilerden fazlalığıdır.

Ayda en az bir kere yapıyor ve bunun çok kavgasını yaptık, daha da yapacak gücüm kalmadı.

Bence olaylar çocuk doğduktan sonra değiştiğine göre, onun da problem olarak gördüğü şeyler var. Muhtemel senaryo, siz doğum sonrası çocuk bakma sorumluluğu altında tek başına yardımsız kalınca eşinize öfkelendiniz, bir süre sizi anlamasını beklediniz, anlayışsız olduğunu düşündükçe daha da öfkelendiniz, doğum sonrası duygusal durumlarda eklenince eşinizi öfkeyle eleştirmeye başladınız, eşiniz de sizin derdinizi ne olduğunu anlayamadığı için sizin " dırdırınızdan" kurtulmanın yolunu sizden ve evden uzaklaşmada buldu. Sizin şikayeti bırakıp, anlayış beklemek yerine kendinizi anlaşılır eylemeniz, onun da kaçmak yerine sizin ondan onun da sizden ne beklediğinizi anlama gayreti göstermesi gerekli. Gary chapmen sevginin 5 dili kitabını okumanızı tavsiye ediyorum. Belki her ikiniz de birbirinizi seviyorsunuz fakat karşınızdakinin anlayacağı dilde bunu anlatamıyorsun.

Ben de evli ve zaman zaman kendimi cok yalniz hisseden biri olarak duygularini cok iyi hissettim. Bizim de nispeten gecim derdimiz yok gibi, aslinda borcumuz var baya ama esim bana yansitmiyor, zaten ticaretle ugrastigi icin aliyor veriyor vs ben bilmiyorum onun hesap kitabini. Evleneli daha bir sene dolmadi, kucuk bir yerde yasadigimiz icin sosyal hayatimiz cok kisitli. En buyuk aktivitemiz aksam tv de film izlemekti artik o da yok cunku isleri yogunlasti ve gec geliyor. Genelde tek basimayim diyebilirim. cogu zaman aksamustu esimin yanina gidiyorum. Orda da yalnizim:) kayinvalidem cok yakinda bazen ona ugruyorum sohbet ediyoruz ama kimse insanin annesi gibi degil, o yuzden yine yalnizim:) Bu evlilikte basindan beri hissettigin en yogun duygu nedir deseler yalnizlik derim. Evlenmeden once bunu biliyor muydum? Acikcasi bu kadar tahmin etmiyordum. Bunun icin bosanir misin deseler, henuz tahammul gucum dolmamis demek ki. Ama bosanma dusunceleri birkaz kez ciddi olarak aklimdan gecmedi degil. Iyi zaman gecirdigimiz anlarda ben mutluyum evliligimiz guzel diyorum, sonra bisey oluyo ve boyle hayat nasil gececek diyorum. Duygularim hala oturmadi. Acaba herkes yasiyor mudur bu durumu. Sizin de boyle bir durum olabilir mi diye dusundum ama 5 yildan sonra sanmiyorum degisecegini. Ben sunu merak ettim esiniz sizinle zaman gecirmekten memnun olan biri mi? Ya da sizi dusundugunu belli eden seyler yapar mi? Yani bana deger veriyor diyebiliyor musunuz?

Hiçbir şeyini toplamaz, ev dağınıksa söylenir. Ama kendisi hiç yardımcı olmaz. Yemek konusunda rahatımdır ama. Bir yere gitmek istiyorsam beni yalvartır ancak öyle götürür. Bir de oğlum ve benle bir yere girmek istemiyor gibi hali var. Haydi şunu yapalım demez, benim yalvarmam gerekir onun bizi bir yerlere götürmesi için.

Bence sizi çıkmaza sokan çocuğunuzun bakımını tek başına üstlenmeniz. Benim de iki tane var eşim yardımcı olur. Ama benim omdan çok çok yorulmama o rahatça uyurken benim geceleri nöbet tutmam istemesem de beni dolduruşa getiriyor. Çocuğunuz biraz daha büyüsün bence siz de psikolojik olarak rahatlarsınız. Siz piknik planları yaparsınız mesela. İyi biri demişsiniz ya ondan bence enine boyuna düşünün.

Yanıma bir kere geldi, daha fazla gelme imkanı da yoktu. Aramız gayet iyiydi. Biraraya geldik, sorunlar yine başladı. Arkadaşlarıyla içmeye çıkmış, az önce geldi. Bir daha eve bu kadar geç gelirsen ayrılırım demiştim, yarın ailemin yanına gideceğim ama onlara ayrılmak için geldiğimi söylemeyeceğim.

Birikimim var sayılır. Ailemin yanına gidiyorum.