Of içim kıyuldı valla,,, hem üzüldüm, hemde kwndimdem bişiler buldum, ama anne konusuna gelince orda bir durmak gerekir, ,, anne konusunda çok şanslıyım, iki kızımdada hep yanımdaydı,,, yanımda olması bile yetti,,, arkadaş konusunda bende seninle aynıyım, asosyal yalnızım, çoçuklarım ve eşim ve tabiki annemdem oluşan dünyamda mutlu olmaya çalışıyorum,,, annem hep derki analıktan analığa fark var... Çok doğru söylemiş... hadi seni es gecti, torununa nasıl yapıyor... insanın annesi ya, herzaman yanında ister. diyecek bişi bulamıyorum... sende kendine eşinle ve çocuğunla bi dünya kur, içinde mutlu ol, Allah sağlık versin...

Karmaşık. Öncelikle aileler bakmak zorunda değil, ailelere güvenilerek çocuk yapılmaz. Sonrasında ben öyle anneye değil çocuk kedimi emanet etmem. Ne kadar üslupsuz. Siz bir annesiniz güçlü olmalısınız, ne kadar az geliyorlarsa evinize o kadar iyi. Kendinizi çocuğunuza adayın. Siz onu iyi yetiştirmeye çalışın. Yoksa ileride o da sizin yaşadıklarınızı yaşar ve güçsüz olur.

yani hayatımda hiç böyle bir bakış açısı görmedim.. aslınd abunu normal görenlerde sorunlu! bir anne evaladını sevmek zorunda.. sevmiyorsa psikolojisi bozuktur, kalbi karadır, insaniyetini kaybetmiştir. cennet anaların ayakları altındadır dendiyse sevecek fedakar olacak başka yolu yok.. eşin annem beni sevmedi çok normal sevmemekte seçeneği altı üstü annem diyor herhalde siz böyle düşündüğünüze göre.. umarım siz evlatlarınızı varsa seviyorsunuzdur.. hatta evladını sevemeyecek insanlar anne olmamalıdır..

Ben annelerin toruna bakmamasi gerektiğini düşünüyorum. Babaannem banada kuzenimede bakti. Kadin coktu ruhsal olarak. Evladini buyutmus artik birazda hayatini yasamasi gerek. Olene kadar cocuk mu bakacak kadinlar Allah aşkına

gezip tozuyor gezsin bir şey demiyorum ama hem gezıyor hem bana gelınce dert yanıyor ah baban çekilmıyor ah hep evde kapalıyım falan bana bır defa demedi kızım çıkalım senle çocukla gezelim, benle çocuguma pislik muamelesı yapıyor çıkalım dedıgımde o zaman eşin getırsın senle cocugu ordakı cafeye ama işte baban da gelır ben ayrı gelemem orda oturcak mıyız neyse bır gun ayarlıyalım ah bu adam çekilmıyor hıc bır yere onla gıdılmıyora getırıyor konuyu.. ben cocugum yokken onu süreklı gezdırıyordum kız arkadasım gıbı gezıyorduk ikimiz, sımdı kendısı arkadaslarıyla gezıyor bana da gezmıyorum dıyor babanı çekiyorum dıyor babamla da süper ılgılendıgını sanmıyorum, yazın da pazartesı gelıyordu sonra tamam bu hafta görustuk haftaya arar gelırsınız bıze dıyordu babamı da göstermıyordu baya süre, babam ayrı orda ben burda ayrı aglıyor özluyorduk rezalet yani, bana da gelıp sen şöylesin böylesin ezikliyor zaten ezmışsın yıllardır, araya set çektım wallaha ama işte yıne de konuşmuyor degılız konusurken de her şeyı gızlıyor gezmıyorum etmıyorum dert cekıyorum dıyor bana da zaten cevrem bıle yok kötuleyıp duruyor 2 saat gelmişsse2 saat hep dedıkodu içim kararıyor. kendımı tutamıyorum aglıyorum böyle aklıma geldıgınde. burbuk

eşim annesine yaranmak için çok sırnaşıyor çok peşinde koşturduğu oldu.. onun gözünde annesi çok değerli, ama ben sevgi görmedim de diyor. bana gelince benim hissim çok farklı benim evladım benden ailemden eşimden çok öte çok değerli, varlığı kokusu konuşması gülmesi benim ömrüme ömür katıyor, ben evin en küçüğü, en şımarığı ve en sevileni olarak büyüdüm hala annemin dizine yatarım annem öper okşar, sevgi konusunda çok şükür ben eksik kalmadım. ama dediğim gibi hem eşimde hem çevremde farklı insanlarda gördüm, bazı insanlar ne yaparsa yapsın bazı çocuklarını sevmiyorlar. sevmek zorunda mı bunu bilemem çünkü bu evlat sevgisi öyle tatlı öyle güzel bir lezzet ki elini bir yere çarpsa benim içim acıyor, bakıyoruz çocuklarını öldürüyorlar çöpe atıyorlar, birkaç gün önce evladını mikrodalgada pişiren kadın haberini okuduk... Cennet Anaların ayağı altında evet kesinlikle, bak burda kendin de söylüyorsun doğuranın demiyor Annelerin diyor, yani doğurmak ile anne olmak arasında ki fark...

bu kısmı da var ama geneli benim ki de dahil ; ben kendi çocuğuma bakmadım, sevmedim, kucağıma almadım vs.. gibi sebeplerden dolayı bakmak istiyor, hatta bakacağım diye diretiyor

Bence sen annenden değil kendinden memnun değilsin. Sen de hayatı daha az ciddiye alıp, daha kuvvetli olsaydın annen sana daha az batardı. Yıkılmaya dündne razı bir profilin var, psikologla çözülmeyecek şey değil.

cocuguma baksın temızlıgımı yapsın falan ıstemıyorum ama her gun mısafır de cekılmıyor hem de gelıp asagılayıp bıdı bıdı eden üzüp aglatan, gelıp kavga edıyor aglatıyor gidiyor. düşmanım bıle bunu yapamaz galıba düşman oldugunu bilirsin en azından ben sevgı ıstıyorum nezaket ıstıyorum fedakarlıgı da gectım yapmasın artık bır şey beklemıyorum ondan ama işte.. . push ;

50 yaşında biri için yaşlı kadın demeni çok ayıpladım

Bütün anneler evlatlarına iyi olamıyor maalesef, üzülmen için söylemiyorum ama böyle. Sen takmaa bak evladın olmuş sen ona istediğin anneliği yap

Beklentiye girme kendi hayatını yaşa mutlu ol Maddi durumda sıkıntı yoksa al çocuğunu gez Kimseyi tanımasan da avm Cafe vs git bir çay iç gel

Ayni şeyleri yaşamişiz Doğumdan sonraya kadar:)cok az bir farkla. Ama hakinida yemeyim, kendini asla düşünmez. Ne varsa cpcuklari icin yapti Sadece benimde sizin gibi sinirlendiğim taraflar var okadar. Yapacak bir şey yok sadece kabuğumuzdan cikmaya calişacagiz ve hiç bir beklentimizde olmamali arkadaşim.. Çocuğun şimdi ne kadar?

ya kusura bakmayın yuvarladım sayıyı genç bir yaş söyledım aslında küsüratı da var ama sanrım menopoz oldu o yüzden yaşlı oldugunu düşünüp yaşlılığına vermek ıstıyorum bu davranışlarını. hani yaşlı o bakma sen diye düşünmek ıstıyorum ama benim de yaşım geçiyor 30 u coktan geçtim, sırf önemlı olan onun hayatı olmamalı artık çok didin ugras hep onları düşünüyorum saf gibi, sımdı cocugum olunca ve benı ve cocugumu onlar düşünmedıgı için daha da sinirlenıyorum, yani biraz bencilleşmem gerektiğini düşünüyorum artık evlendım onların mutlulugunu önemsemeye devam ettım, ama cocugum oldu benı düşünmedıklerı gıbı cocugumu da düşünmuyorlar ve daha uzmeye devam ettıklerınde.. işte. artık dur demek ıstıyorum bılmem anlatabıldım mı The

Annen biraz bencil ve bu huyunu değiştiremezsin. Kaç yaşına gelmiş artık. Üzülmene de gerek yok eşin var, çocuğun var. Belki çevren kalabalık olsa annenin yokluğunu hissetmeyeceksin bu kadar fazla. Konu komşu yok mu onlarla gidip gel. Biraz sosyalleşmek iyi gelir bence.

anlat anlat bitmez inanın ki, ben yeni doğum yaptım doğumumdan beri annem çocuğa da bakmamak içn 40 takla attı oyunlar çevirdi, zaten ben çok sosyal bir insan değilim öyle ne bir arkadaşım vardır ne de bir eşim dostum komşumla da biraz samimiydim annem biraz kötü davranınca tek kalan komşumda kaçtı gitti tekrar da kadına iyi davranamıyorum soğuk biriyim, hayatımda hep ezilerek ezik büzük yetiştirildim kendimi sevmem beğenmem, ne konuşsam doğru bulmam hep elestırılmeye alışığım, kendime güvenmeye çalışa çalışa geldik bu günlere, ailem beni sevmez hep iter kakar salak kızım aptal kızım saftirik kızım gerizekalı kızım diye diye, okulumu okudum işimde çalıştım aslında güçlü olmaya çalışan herkes gibi biriyim belki de. şu ara en zayıf dönemimdeyim belki yine, neyse konuya gireyim artık, ne annem ne kv ne tanıdıklarım falan çocugumdan sonra öyle gelip yavrum sana bi yemek yapalım bi yardım edelim çocuguna bakalım dediler hep derler de sözde isteyınce çil yavrusu gibi kaçıyorlar, iki üç ayda bir oturmaya gelırler benım aılem de oturmaya gelır hem de sıkca gelıp fitne fücür sokar gıder gunde 2 saat geluırler mısafır gıbı, ne bır yemegımı yapar ne evımı temızlemeye yardımcı olur derken cocugum büyüyor, sımdı de mesela gelıyor dıyor kı teyzenle bulusucaz cagarıcaklar bızı, evel gun gıtmısler benden saklamaya calısıyorlar, ve dıyor ki hep evdeyım cok sıkılıyorum, babam da hasta ona bakıyor annem sözde, ama ne zaman arasam hep arkadasında ama gızlemeye çalışıyor, bu hafta cocugu eşime bırakıp iki arada bır derede doktora gıttım kontrole, o arada çarşıda annemı gördum arkadasıyla uzaktan görüp üzüldüm halime bana kırk yalan atıp iyiliği dokunacak ya aman dokunmasın kaçar hep ancak arar sorar msj atar dedıkodu yapmaya dert yanmaya bayılır. şöyle çelik gibi kalbım olsun ıstıyorum ki hıc etkılenmeyeyım ama bunlarla süreklı sarsılıp aglıyorum neden bazılarının fedakar annelerı olurken benımkı benle sadece dalga gecmeye ezmeye gelır ki, evlenesıye kadar da hep çalıştım hep onların borclarını ödedım evlenınce kesıldı mecburen, sımdı cocugum olunca daha ıhtıyaclı duruma gectım ama ne sevgı ne ılgı ne maddı bır yardımları zaten yok. bu kadar mı gaddar olmak zorundalar ben hep saf hep ınanıyorum hep ay dıyorum annem dısarı cıkamıyor cocugum olana kadar her hafta sonu onu arabayla alıp gezdırırdım guzellık salonlarına havuzlara saunalara hamamlara eglenmeye sınemalara genc kız arkadasım gıbı gıderdık ama yaslı kadın zaten cok genclık yasayamamıs (50yaşında bu arada) ben gezdıreyım dıye genc kızken de pek arkadasım yok hep onla gezerdım, zaten arkadaslarımı kötuleyıp gerekırse kötu davranıp benı evden salmayıp da küstürürdü oyle oyle yapa yalnız kaldım, onlar bana sırtını dönünceye kadar farkına bıle varmadım yalnızlığımı, sımdı cocugum olunca bize pislık gıbı davranıyorlar hıç bır yere gıdemeyız ıkımız cıkamayız gıbı, onun hep arkadasları vardır da hep yok der görusur de aman yıne görüştüm mecburen falan der wallaha bır düşünce oluşturuyorum kafamda ta ki onun yeni bir yere gıdıp benden sakladıgını duyana kadar ki bu da bir iki günü veya haftayı gecmıyor. bu sıtede annesınden darbe yıyen cok kişiyı göruyor okuyorum ama yıne de destek olamıyor sankı, sanki benım annem farklı olmalı benı sevmelıymiş gıbı. allah dert vermesin hamdolsun tabiki saglıklıyım yuvam var hep bunları düşünüp bu konuyu itmeye çalışıyorum ama bazen içimde patlamalar yaratıyor bu kalbim acıyor.

Kaç yaşında insansınız tamam ezik yetiştirilmişsiniz ama niye hala ezik davranıyorsunuz. Biraz kendinize gelin, gezin, arkadaşlık edinin, komşularınıza gidin. Annenize niye bu kadar bağlı kalıyorsunuz. Her şey siz de bitiyor. Bi güzel çay koyup bi komşunuzu da mı çağıramıyorsunuz.

cocuğunuza kimse bakmak zorunda değil yemek yapmak temizlik yapmak zorundada değilki görevleri değil yani yaparlarsa Allah razı olsun yapmazlarsada bukadar takmayın bu sizinve eşinizin görevi.

Canım benim sen anneni daha fazla düşünüp üzülme. Annen seni zaten sevgisiz, özgüvensiz yetistirmis. Bebeği de yetistirse öyle yetistirecek. Zaten 2 yıl oldu demişsin. Sen su anda gercek olmayan, hayel ettigin anneni istiyor ve özlemini cekiyorsun muhtemelen. Annen değişmez ama sen ona karşı hislerini anlar ve onu kabullenebilirsin belki. Bir psikoloğa, terapiste başlasan çok iyi olur. Hem kendini iyilestirirsin. Annen ile ilişkin bu kadar bozukken gelecekte yavruların ile ilişkin de bozuk olabilir. Yavrunun gelişimi ve onunla doyurucu bir ilişki için psikolojik destek şart diye düşünüyorum.

Unutun gıtsın.. Siz kimseye muhtac olmadan evladınızı bellı bır yasa getırdınız.. Bundan sonrasınıda goturursunuz emnı olun...

49 yaşında biri olarak bende ayıpladım. :))

annenin seni sevmediğini düşünmüyorum ben. sadece bencil olarak tanımlanabilir.. zira evde babanız bakıma muhtaçken bile gezip tozuyor. hadi gezsin tozsun hakkıdır ama sanırım ipin ucunu kaçırmış.. siteminde haklısın ama elden bir şey gelmiyorsa sen de bir şey beklemeyeceksin. annen bile olsa set çekeceksin araya ki seni aşağılayamasın yerini bilsin..

Aman boşver anneni. sende evlenmişsin, yuvanı kurmuşsun. sende bir aile olmuşsun.. Çocuğun büyüdü ise, havanın güneşli olduğu öğlen saatlerin de dışarı çık çocuğun ile. Parka gidin.. Oralarda mutlaka hep size, hem de yavrunuza arkadaş bulursunuz.. Komşularınızla tekrardan görüşmeye, arkadaş olmaya çalışın.. Bu devir de ne kadar annen, baban, ailende olsa; kimseden kimseye fayda yok.. herkes kendi derdin de.. O yüzden ailenden beklenti içerisin de olma..

Kayınvalidem de çok uğraştı o ara annem de uğraştı olan bana oldu, ama geçti her şey geçmesi gerekir ama annem hala bir varıp yani hep düşman gibi davranıyor o yüzden uzak durmaya çalışıyorum.. R

Ben baktirmak da istemedim aslında, şu an bile gelince bazen bezini baglamak istiyir bi bakiyorum cocuk basbas bagriyor farkediyorum ki bezi acayip sıkmış bantlarini ne gozu goruyor ne artik bisey yapabiliyor dogadostupanda zeytinse ama hep ben bakarim dedi o kısım da karisik ben bakarim ama para isterim çocuk için biriktiririm her ay dedi dedim ki esim boyle duruma iyi bakmaz ama ev yemeklik getiririm zaten ayni paraya gelir sen eve harcama yapmazsin denk olur ama para olarak veremem soyleyemem de dedim. Bir de çocuk doğunca bakmamak için elinden ne gelirse yaptı gün boyu bidi bidi ben baktım şimdi sana KV baksın 20 gün bitince gidicem kimse bu kadar durmaz vs ama gün boyu bana da bakmadı bebeğe de hep ortalıkta vıdı vıdı kulis zaten lohusayim gerginim.. Öyle işte. Ve bu bitmedi 85ophelia85 bebe 2 yaşına geliyor hala devam ediyor hala beni üzüyordu şimdi uzak tutmaya çalışıyorum.

bir kere gitmiştim, de ben duvara anlatır gibi anlatmıştım sonrada boşver demişti, tamam etkili bir boşver lafıydı aama boşver demeleri için mi gidicem başka bir şey demiyorlar galiba fikir üretebilecekler mi bilmiyorum, ilaç falan veriyorlar muhtemelen.. işe yarıycaksa giderim de tabi.. sen bana msj yazmak için mi kayıt oldun bu arada dediğin doğru ama istediğim özlediğim anneyi görmek istiyorum göremediğime üzülüyorum.

İyi de bu dediklerinizi benim annem de yapmıyor.. Doğduğunfan beri kızıma sadece 2 saat bakmıştır o da bizim tapu işimiz için. Bebeğime 2 ay baktı kv. Annem bakmam ben dedi. Evime gelip yemek temizlik de yapmaz... Ki bunların hiçbirini yapmak zorunda değil... Ablamın çocuğuna bakar bu arada ablam arada dışarı çıkar.. Onun evi bana yakın der ondan bakabiliyorum der.. Ama ben hiç alınmam yok niye benimkine bakmıyorsun demem çünkü bakmak zorunda değil yapmak zoruhnda değil.. Bizi bu yaşa getirdiler zaten daha ne yapsınlar.. Ben sizin gibi düşünmüyorum.. Annemi çoook seviyorum.. Allah eksikliğini göstermesin..

Evet anneniz ayıp etmiş, yapmak zorunda değil tabiki buna birşey diyemem, Ama bunu yalan söyleyerek yapmakta hoş değil, Ki bana göre ANNE demek şefkat demek, her an yanında olmak demek oyüzden haklısınız bence, Benimde minnoşlarım var evet bende birgün yaşlanıcam anneanne, babaanne olacağım, Ama doğurduğum kuzularımdan ayrı kalamam, ihtiyaçalarında kapılarında olurum, Annelik hakkı ile yapılmalı sonuna kadar, elinden geldiğince yetebilmeli, Birşey yapamıyorsada manen yanında olmalı, Eşiniz ile mutlu iseniz hiç beklentiye girmeyin derim, bununla daha çok üzülürsünüz, yıpratırsınız kendinizi, Rabbim yardımcınız olsun...

bazı insanlar doğuruyor evet ama kendi çıkarları için, kendi isteklerini tatmin etsin diye, mesela sırf kendi sevmiyor diye eşime bezelye yedirmeyen bi kv eşim ilk ben yapıca yemiş, bezelyenin tadını bilmem dedi yiyince sordun e tadı nasıl diye güzel dedi, dalga geçiyor sandım ama ciddi ciddi yememiş. sürekli istekleri bitmeyen hep talep eden bir insan, belki içinde seviyordur belli etmiyordur diyorum, eh müslüman kimden neyi saklıyorsun kendi çocuğundan sevgini neden esirgiyorsun... açıklaması yok... kendi doğurduğu, babası olduğu çocuğu sadece geleceğinin garantisi, ona bakacak hizmet edecek olarak gören cahil (eğitim almış ama ahlaktan yoksun, hele birde bu insanın öğretmen olduğunu ve 30 yıl görev yaptığını, 30 yıl insan yetiştirdiğini de düşünürsem) insan... evlatlara da yazık

Benim de annem iter kakardı ama dünyam bu kadardı, şimdi itip kakması daha arttı düşman gibi ve sırtını da döndü iyice dışladı yani yakınımda ama sürekli yalan fitne fucur ve kötülüğümü ister tavır dediğim gibi.. asosyallik de kalıcı sanki yapıştı bana da, samimi olsam bile yapamıyorum ya, isterdim öyle evime gelip giden çılgın deli dolu bir arkadas, birlikte yeyip içelim lisedeki ortaokuldaki arkadaşlıklar gibi samimi, nerde şimdi öyle biri olsa da ben aynı olamam yıllar insanı değiştiriyor sanırım. R

Ya tabi kisiden kisiye degisir ama bana haksızlık gibi geliyor. Kendi cocugun oluyor 2 tane yedie icir buyut tam ayak uzatip dinleneceksin, gezeceksin eline torunu versinler bak diye. Gönüllü olanlara kesinlikle bisey demiyorum ama istemeyenede neden istemiyor denmemeli

Valla anlamadım anneni, ama sonuçta annen, dokuz ay karnında taşıdı sen Allah rızası için kırma onu... annenin yapmadıklarını sen cocuklarına yap

zeytinse Dogru söylüyorsun ben bu forumda gördüm kendi annesinden yeteri sevgiyi görememiş diye bilemediğinden çocuğuna da sevgi veremeyen annelerin çocuklarını, senin eşin de öyleymiş muhtemelen benimki de aynı cinsten, senin için saçımı süpürge ettim senin uğruna şöyle böyle yaptım diye başlayan cümleler ardı kesilmeyen kelimeler... sanki hep fedakarlık silsilesi içinde yaşamış gibi anlatır durur.. aynı hesap işte.

şimdi bu sözüm sana çok ters gelebilir ama her anne çocuğunu sevmek zorunda değil maalesef... aslında çevremde çok gördüm kendi evladına çok zarar veren, kulağımla da duydum çocuğunu sevmeyip sürekli kötüleyen. Benim eşim de öyle maalesef, anne sözüm ona çok düşkün ama sözde icratte farklı, evden kovmuşlar, evlada ilgi sevgi yok, sığıntı gibi büyümüş, ama iş kendini övmeye gelince ooo oğlunun ayağının altına dünyalar sermiş yememiş yemiş, giymemiş giydirmiş vs... eşim bir okumak için şehir dışına çıkmış senin yüzünden şeker hastası oldum der durur eşime, tabi böyle sert bi şekilde değil de" ahh oğlum sen gittin üzüntüme şeker hastası oldum " o engin büyük kocaman sevgiyi ben görmedim hadi ben görmemişimdir de eşim de görmemiş, ben sevgi görmedim hayatımda der... bu yüzden annen bile olsa, seni doğurup bu yaşa getirmiş bile olsa sevmek zorunda değil, belki sevmeyi bile bilmiyor. belki bu bir hastalık bilemeyiz. sen kendi çocuğuna duyduğun sevgi ile karşılaştırma annenin sevgisini, sen eksikliğini duyduğun sevgiyi ilgili çocuğuna göster. sıkıldın mı evde al kızını bir dolaş gel. birşey yapacaksan all kızını ikiniz yapın. eşinle aranda sorun yoksa, kızın da sağlıklı bi şekilde kucağında ise bırak annen de eksik olsun. o onun ayıbı...