Sanki bir negatif enerji var ortada ve aile içinde sürekli bunu paslaşıyormuşsunuz gibi geldi bir an yazınızı okuyunca River. Tükenmiş hissediyor olmalısın... Öncelikle sen, profesyonel destek almayı düşünmez misin?

Alys, cansıkıntısı ve doyumsuzluk, dünya çocuklarının ortak özelliği artık. Şehirdeki anne diyor ki, çocuğum çok sıkılıyor, belki şöyle çayır çimenlik bir bölgede olsaydık doyasıya oynardı, temiz havada içi açılırdı. Köydeki de diyor, daha gelişmiş bir bölgede olsaydık, çocuğum çeşitli faaliyetlere katılırdı, çok arkadaşı olurdu, canı sıkılmazdı. Ama unuttuğumuz bir şey var. Çocuklarımızda sabır yok. Annelerimiz sebze ekerdi bahçeye, bir kaç kökte olsa, ya da bir kaç saksı çiçek, ağır ağır büyürdü... Bir sebzenin bir kaç ayda yetiştiğine şahit olurduk. Şimdi benim çocuklarımda dahil, bilgisayar oyunlarında sebze yetiştiriyor, bir kaç saniyede ürün topluyorlar. Bir şeye sahip olmak için beklemeyi bilmiyorlar. Çünki buna fırsat vermiyoruz. Annem bize güzel kıyafetler aldığında, hatırlıyorum da, içimiz içimize sığmazdı. Şimdi hatırlatmasak aylarca paketinden çıkmayacak. Ne yapabiliriz bu durum için, onu bende bilmiyorum. El yordamıyla yapabildiğim, kendilerinden daha kısıtlı şartlarda yaşayanları farkettirebilmek, elindekine sahip olduğu için şükrü öğretmeye çalışmak... Senin oğluna gelirsek canım, oğlun henüz çok küçük... Çevresine ve arkadaşlarına alıştıkça işin daha kolaylaşacak diye düşünüyorum. Küçücük yüreğinde kim bilir neler yaşıyor, bilmiyoruz. Küçüğün de, biraz büyüyüp, abisiyle oynamaya başlayınca daha kolaylaşacak herşey. En yakın arkadaşlar olacaklar, oyunlarını izlerken kahveni içip, şöyle bir ooh, bugünler gelmeyecek sanmıştım diyeceksin.)

Bende var. Eşim çok daha iyi durumda, Desteği konuştum eşimle ama yabancı bir ülkedeyiz, kendimi ifade etmekte zorlanabilirim diye vazgeçtim. Eşim ne istiyorsan ben destek olacağım diyor benim için. Ama çocuk konusunda o da bazen umutsuz oluyor. Bir yerde yanlış mı var diye sorguluyoruz davranışlarımızı, ama bulamadık.

Bebek olmadan da böyle miydi?

Kardeş büyük oğlan kaç yaşında? Uzun uzun yazmak isterim aslında ben de ufaklık ona da müsaade etmiyor :) Benim küçük 14 aylık oldu. Büyük Haziran sonu 4 yaşında olacak. Dışarı çıktığımız zaman bebek arabasına binmek istiyordu. Kardeşini çıkarıp onu bindirmek zorunda kalıyorduk. Sürekli bi mızmızlık, huzursuzluk burundan getirme durumu vardı. Ben bir konuştum iki konuştum baktım olmuyor. Problem çıkardığı şeylere yasak getirdim. Oyuncakcida sorun mu cikariyor? "O zaman bir daha oyuncakciya gitmek yok" Bebek arabasına mi binmek istiyor? "O zaman bir daha dışarı çıkmak yok" dedim. Yiyebildiklerinin, giyebildiklerinin, evinin, bulunduğu ortamın değerini bilecek. Bilmezse öyle ya da böyle öğrenecek. Tepemize çıkmayacak. Kaşımı cattigim bile nadir olmuştur ama yasaklarım vardır. Özellikle şımarıklık ve sukursuzluk sözkonusuysa.. Bisiklet alındıysa zevk alarak binmeyi öğrenene kadar o bisikleti kullandirmazdim sanırım. Gerçekten çok korkunç bir nesil geliyor. Hiçbir şeyden memnun olmayan, binlerce nimetin bolluğun içinde memnuniyetsiz olan bir nesil. Sizde ülke değişikliği olmuş. Bizde de şehir değişikliği oldu. Büyük altına yapmaya başladı bu süreçte. Pedagog yardımı aldık. Kıskançlık olduğunu düşünmüştük. Ama anneanne, teyze, dayı, kuzen, arkadaş ozlemindenmis. Bilemiyorum bir danışın siz de isterseniz.

Aynen canım C Coconutoil lucky i like feeling shit, my stamina can take

Sizi o kadar iyi anlıyorum kiaynı durumdayım, herkes büyük kızımın bu durumunu kardeş kıskançlığı na bağlıyor ama kardeşi olmadan önce de böyleydi. Keşke bir çözüm yolu bulabilmiş olsaydım, sizinle seve seve paylaşırdim. Allah bolca sabır versin bize, küçükler de böyle olmasın inşallah

bütün bunların sebebi şımarıklık başa dönmek vs değil ki.. sen o da neymiş dediğin lohusa depresyonu yaşıyorken koskoca güçlü bir kadınken hemde, el kadar çocuk ne yapsın.. bütün hayatı, düzeni değişti.. yetmezmiş gibi üstünede bebe geldi..

Allah kolaylık verdin. Kesinlikle haklısın.

Ya o yüzden tutarsızız biz de noootion, hani çok yüklenmeyelim diye, yeter ki mutlu olsun diye, ana yine de mutlu olmuyor

hadi bakalım o zaman. bol şans :)

Ay ayni yegenim boyle bir cocuk hic bir seyden mutlu olmaz hep. mizmiz. dediginiz gibi kendini yere atar. Ablam okuldan almaya gidince ablama saldirir. psikiatriste goturuyor ablam butun degerleri cok dusuk cikmis bunlar cocukta sinir mutsuzluk yapar demis dr. ilac kulaniyor umarim duzelir cunku cok yorucu

zamanla duzelecekdir benim ortanca o yas araliginda her sabah aglardik sutu ilik koyarsin soguk ister, nesquik atarsin ben atacakdim diye aglar, baska gun bir haftdir giydigi panatlonu giymek içinn aglar, artik bende her sabah deliriyordum, bi yerden sonra insanin sabri kaldirmiyor lohusa falanda deildim ama dayancak gucum kalmiyordu aksama duzelirken ertesi sabaha basa sariyorduk :) simdi 7 yasinda sukur o gunlerden eser kalmadi bu sefrde baska sorunlar oluyor ama ota b.. aglamiyor bunada sukur :)) benimkide çabuk yorulurdu ama nedenini çozemedim, kaç kere dr a goturudm kan tahlili vs hersey yapildi, dr hiç biseyi yok kapris yapiyor demisti zamanla oda duzeldi benimki yururken yorulurdu ama bisiklet yapardi baya uzun yolda :) simdide laf soz dinlemiyor yolda yanimda tutamiyorum surekli kosmak istyiyor her gun bunun kavgasini yaoiyoruz zor is çcouk buyutlek çozumu sadece zaman ve sabir

Kocaelideyken tanışamamışız ki senle

Eskiler nasıl büyütmüş birer yaş ara ile 3 5 çocuğu anlayamıyorum biz mi sabırsızız zaman mı aceleci

Mesele evlat yetiştirmek; Hep başa dönmek, artık bazı şeyleri aştık derken meğer hiç yol katetmemiş olmak... Bir de lohusa depresyonu neymiş diyen bir ben, ama doğumdan 5 ay geçmesine rağmen depresyon belirtileri devam eden. Oğlum uslu bir çocuk, ama ciddi anlamda mızmız. Ve ilgi manyağı mı diyim ne diyim, siz karar verin. Sabah babası okula götürüyor, okulun kapısında bir inatlaşma, bir şekilde bırakıyor. Öğle ben alıyorum sınıfın kapısından, kapıya gelene kadar yüzü gülüyor, kapıda atıyor sırtındaki çantayı yere, yok acıkmış, yok şöyleymiş. Eve yürüyerek geliyoruz, önce bir mola verip bir şeyler yiyor, sonra eve gelene kadar yüz metrede bir dinleniyor, bazen yere oturuyor bazen yatıyor... Akşam yemeği zamanı, özellikle aç bırakıyorum ki yemek yesin, ve sevdiği yemek sofrada, o açlığını giderecek kadar bir kaç kaşık yiyor, sonra ben yemicem yüzü düşüyor. İyi tamam yeme diyip kaç kez aç gitti yatağa saymadım. Hani brokoli yedirmeye çalışmıyorum da, ya dün akşam makarna vardı düşünün en sevdiği, yine aç yattı. Sabah deli gibi aç kalktı, bir bardak süt o kadar, ki sevmediği hiç bir şey yok tabağında. Hep inatlaşma. Bugün dışarı çıkacaktık, iptal ettik, çünkü bu şekilde dışarıda da mızmızlanıyor, aç olunca hemen yoruluyor zaten, yine yere yatmalar falan... Geçen ay bisiklet aldık, aylardır istiyor, inanın sanki biz zorla almışız. Ya bunları atlatmıştık, geçmişti, yeniden. Ve daha öncesinde de atlatmıştık... Gelelim bana... Bende olmayan bir şey var, her gün kendime moral aşılayarak başlıyorum güne, çoğu akşam da ağlayarak uyuyorum. Bazı günler çok mu yoruluyorum da böyleyim acaba diyorum, hiç iş yapmıyorum mesela, değişmiyor. Bazen eşime çocukları bırakıp dışarı çıkıyorum , o da işe yaramıyor. Kitap okuyamıyorum, doğumdan beridir odaklanma problemi yaşıyorum okurken. Film izlersem eşime sarıyorum, adam kadını aldatmış neden aldatmış. Daha çok var da, haftasonu yeni başlıyor. Herkese iyi tatiller

Büyük 3,5. Küçük 5 aylık. Zaten bebek ilgisiz kalıyor ki, hep ilgi büyükte.

Çocuk yetiştirmek zor. . Siz sanırım büyük çocuktan bahsediyorsunuz. . Kaç yaşında? Erkek mi? Yeni bebeği kıskanıyor olabilir mi?

Başka bir sorun yoksa Neden böyle yapıyor? Okulda mutluysa evde neden böyle?

Muhtemelen kardeşini kıskanıyor. . İlerde düzelir, üzülmeyin. .

O da küçükmüş daha Kolaylıklar dilerim Kreşe gidiyor mu?

onun bebek olmadığını bilmesi gerekiyor. bebek yürüyemediği için kucağımda taşımak zorundayım, henüz ellerini kullanamıyor, ben onu doyurmak zorundayım. büyüyüp senin gibi harika bir çocuk olduğunda hep beraber yürüyeceğiz ve beraber yiyeceğiz oğlum gibisinden konuşmalar yapmalısınız bence. mesela bazı ebeveynler büyük kıskanmasın diye, onun yanında küçüğü ihmal eder, ilgilenmez, hatta abartıp seni daha çok seviyorum, onu az seviyorum der. işte bu tavır, küçüğü düşman olarak algılamasını güçlendiriyor. ben ilk başta benzer hatalar yapınca sistemi değiştirmeye karar verdim. büyüğün yanında küçüğü sevdim de şımarttım da her şeyi yaptım. kızım başta öfkelendi ama ben devam ettim ve bu kez benimle arasını iyi tutmak için kardeşlerini benden çok sever oldu, benden daha çok öper oldu. şimdi onların avukatlığını yapıyor bana karşı. ben az sinirlensem anne kızma diyor.

çocuk yalnız kaldı goha. ne kadar kalabalıktan geldi.. sen ilgilenemesen ilgilenenler vardı.. şimdi sadece sen varsın ki senide paylaşmak zorunda olduğunu kalabalıktan çıkınca farketti..

Kardeşini kıskanıyor olabilir.

Annem yolda yururken ben mizmizlanip yere otursam, yere yatsam annem sanirim kolumdan ceker yerde sururdu beni. Cocuk ne yapsa yanina kaliyor. O da yapmaya devam ediyor. Biraz sizden korkusu cekinmesi olsun. Paikolojikeri bozulmasin diye simarik cocuklar buyutur olduk.

IcimdekiSonsuzDeniz Yoruldum canım, sanırım kendime ne iyi gelecek onu arıyorum, yoksa çocukta problem yok, o çocuk ve çocukluğunu yapıyor.

Lütfen bir pegagog ya da çocuk psikologuna gidin. Oldu ki faydasını görmediniz, zararını hiç görmezsiniz. Denemekte fayda var.

Yok bize yapıyor, gerçi ona sınır koyan da bir biz varız, ananesi babaannesi istese bir kavanoz nutella yedirir, o zaman inat falan kalmaz. Okulda mesela inatlaşmıyor hiç, hatta arkadaşları ile kıyaslarsak daha uyumlu diyor öğretmenleri. Hatta son bir haftadır öğretmeni iyice farkında, her gün konuşuyoruz, okulda hiç böyle değil size yapıyor diyor. Alys

Ya onun yorulması da nazından, biliyorum da yine nazlıyorum. Aa yoruldun mu oturalım dinlenelim. Kardeşini hep kanguruda taşıyorum, çok merdivenli yolumuz, rampa yok. Özeniyordur diye, evde de onu taşıyorum mesela. Ya aslında işte ne gerekiyorsa yapıcaz da yeter ki mutlu olsun. Ama olmuyor ya...

Teşekkürler, aynı şeyler doğru diyorsunuz. Aslında sizin gibi davranmaya çalışıyorum ama tutarlı olamadığım zamanlar da oluyor, o yüzden daha mı kötü etkiliyorum acaba

İstikrarlı olmak lazım. Aslında durumunuzu çok iyi anlıyorum. Küçük bebekle ilgilenirken büyüğün aniden bazı istekleri cikiveriyor. Emzirirken, altını değişirken bazen uyutmaya çalışırken aman sesler yükselmesin diye tavizler veriyoruz. Normalde yapmasını istemediğimiz şeyleri yapmasına izin veriyoruz. Zor is yani kararlı olmak.. Bir de netten mutluluk hormonlarının yani serotonin salgılanmasına yardımcı olacak gıdaları inceleyin. Gün içerisinde mutlaka birkaçını tüketin.

Buyuk 4 kucuk 2 Buyuk otizm Kucuk 2 yas sendromu. Beterin beteri var, haline sukret dostum.

valla bir fikrim yok.. zor bir süreç. okulda danışman var mı? durumunuzu anlatıp destek alsanız..

Genelde mızmız, oyun oynarken bile mızıkçılık yapıyor, diyorum evin kuralı bu mızıkçılık yapanla oynanmaz, biraz düzeliyor. Sonra babası eve geliyor, ve baştan başlıyor. Hep sınırlarımızda zorluyor.

Allah senin bu sıkıntından bana da versin. Bende böyle evlatlarımla uğraşayım artık :)

aşırı ilgiyi kesin ve normal ilgiye dönün. kardeşine ve ona eşit mesafede durun.

belki de tersini yapmalısınız. bazı çocuklar ilgi çekmek için bir şeyler yapar ve siz bu tuzağa düşerseniz aynı mızmızlığı artırarak devam eder. ben büyük kızımla öyle başa çıktım. yani kardeşiyle de onunla da mümkün olduğunca eşit ilgilendim. mesela küçüğün ihtiyacı varken, büyüğün mızmızlığını dikkate almadım. önce güzelce şu an müsait değilim. kardeşini emzirmem lazım, altını değiştirmem lazım. daha sonra senin istediğini yapacağım vb konuştum. eğer inatlaşmaya devam ettiyse dikkate almadım, duymazdan geldim. uğraştırdı ama işe yaradı. şimdi en azından 3 kızıma da vakit yetirebiliyorum. maalesef bence en büyük hata, büyük kıskanmasın diye küçüğü ihmal etmek ve büyüğün üstüne çok düşmek. ilgi çekecek davranışlarına prim vermeyin bundan sonra. aç olduğu halde yemiyor mu, sen bilirsin yavrum deyin. sabah aç mı gidiyor, peki canım deyin, beslenmesine yeterli yemeği koyun gönderin. gibi gibi. küçüğün günahı ne de ilgisiz kalsın yavrucak. büyük tepkiler veremese de onlar da hissediyor ki.

Ben de bilmiyorum canım. Alys

Çocuğunu bir pedegoga götürseniz belki orda kendisini ifade edebilir. Ufacık bişey bile onu etkiliyor olabilir.

Evet, benim annem ve babam inanılmaz sabırlı, ben öyle değilim

Peki canım ne yapalım. Yani sen biliyorsun, okula gidene kadar parklara oyun gruplarına götürdüm. Bisiklet çok istedi alındı. Birlikte film saati yapıyoruz. İngilizce çalışıyoruz. Elbette ben anlıyorum onu ama ne yapmalı artık bilemiyorum.

Dönem dönem böyle oluyor, geçiyor, sonra yine devam. Öncesinde de vardı.

Bunu çok isterdim canım, kahve içip fikir alışverişi yapılabilecek tatlı birisin, arkadaşlığın çok değerli olurdu benim için.. Ama buradan da olsa seni arkadaşım olarak yerini ayrı tutuyorum, umarım hissediyorsundur

Kreşe kardeşten sonra gönderdiyseniz kendini dışlanmış hissedebilir.. Alın kreşten ya da bir kaç gün yollamayın öyle gözlemleyin bir de.. Kardeşim doğduktan sonra annem beni istemiyor neden istemiyor annem beni sevmiyor mu diye düşüncelere dalıp ilgi çekmek için böyle hareketler sergiliyor olabilir..

Okulda allahtan onun gibi dil bilmeyen çocuklar var, çok uluslu bir de, bir çok çocuk farklı dilde konuşuyor, eğitmenler buna alışık. Ama ilk gün şöyle oldu mesela, suluğu dolu, neden içmedin hiç dedim, açamamış, öğretmenden de istememiş. Dedim gösterseydin açardı öğretmenin anlardı diye. Çocuklarla iletişiminde sorun yok, ama öğretmenden çekiniyor, Türkiye de de öyleydi, yetişkinlerle iletişimi sevmiyor, aslında biz hariç başka birinin ilgi odağı olmayı da sevmiyor.

Hepiniz için zor bir süreç canım, her şey zamanla daha iyi olur inşallah, dediğin gibi sen iyi olmalısın ki ailen de iyi olsun.. Orada arkadaşlıklar kurabileceğin türk yada başka ulustan, kafa dengi aileler var mı?Sana çok güzel dostluklar ve gönül huzuru diliyorum@river song

Testleri psikiyatrist mi istemiş? Bir yaş, iki yaş kontrollerinde sınurdaydı değerler hep, acaba düşmüş olabilir mi diye düşündüm ben de şuan. ipeqbojuqu La

Bence şu anki ruh halinle ilgili henüz 5 ay önce doğum yapmış olmanı yabana atmayalım. İki çocuklu yeni düzene adapte olabilmek için başta sen olmak üzere tüm hane halkının biraz daha zamana ihtiyacı olabilir. 8 ay oldu anne olalı. İlk çocuğum. Hala kendime gelebilmiş değilim. Tek amacım günü kurtarmak. Yalnız değilsin:)

Kreşte ne yapıyor peki oğlun Yabancı ülke yabancı dil Bak sen kendini ifade edemem diyorsun o ne yapsın Onu anlayan nazı geçen sen varsın ve senden ilgi dileniyor mesela ye demeni istiyor Az onun dediği gibi davran bence yani o inatlaşmak istiyor ki yaşı uygun ve bunu sadece sen ya da babası ile yapabiliyor zira muhtemelen arkadaşları onu anlamıyor bile Oğlumun okulunda Alman çocuk vardı 3,5 yaşında çok konuşkandı ama diğer çocuklar onu anlamadığı için küstü Türk çocukları günaydın deyince cevap vermezdi ama ona Almanca günaydın deyince o nasılsınız diye cevap verirdi Almanca Benzer sıkıntı sizde de olabilir Az daha sabret Evde iki çocukla yabancı ülke seni de bunaltmış burada daha fazla takıl mesela Farklı insanları gör dertlerini düşün vs vs

Ben de değilim çocuğuma karşı hemen olsun vs.

yeni nesil çocuklarında, memnuyetsizlik hat safada.. herşeye kolayca ulaşabiliyorlar. istedikleri anda ebeveynler olarak, herşeyi tedarik ediyoruz. belkide bu yüzden kaybediyoruz.. belki hayır demeyi öğrenmeliyiz. anne terliği denen bir obje var arada kullansakmı ne anne terliği menzili 5 metre isabet oranı %95 belirtiler, kızarıklık morluk şaka bir yana, mutsuz, doyumsuz bir nesil yetişiyor, allah bizlere sabır versin..

Teşekkürler arkadaşlar, sabaha kötü başladık ama sabah dopingimi sizden aldım, daha iyiyim :) B Began o kadar kötü değiliz ama o yoldayız, o yüzden kesinlikle daha tutarlı olacağım. Loch Ness Canavari takviye almak çok iyi fikir haydo önce okulla konuşayım belki onlar destek olurlar.

taviz vermeyeceksiniz. bu yenecek ise bu yuenecek. bekleeyecek mi bekleyecek. yerlere mi yattı. yat ben gidiyorum kal. orada. ve gideceksin. ebevy olmak cok zor. cocuk üzülmesin diye yaptıgın herşey senin kafanı agrıtır. ebevynlik azıcık kararlı ve gaddar olmayı gerektirir.

Evet testleri psikiyatrist istedi. demir b12 kan defrleri cok dusuk cikti. ilac kulanigor su an bir ay sonra tekrar gelin muhtemelen normale donmus olir geldiginizde demis

Annelik çok zor bu devirde çocuk yetiştirmek çok zor... Büyük oğlunuz da henüz kucukmus 3.5 yaş zor bir dönem... İstahsizliktan değil De inatlasmaktan ötürü yememesi kötü o yüzden çocuk psikiyatrisi ne danışın derim yada babaannesi anneannesi teyzesi halası birine bırakın işte bakalım ona da aynı şeyi yapıyor mı... Yapıyorsa psikiyatrise götürün. Bence size yapıyor çünkü nazi size geçiyor. Umarım düzelir zor bir çocuğunuz var Allah yardımcınız olsun...

Ama canım, annen seni sürüseydi, bunu üzülerek hatırlardın değil mi? Doğrusu bu değil, bunu sende biliyorsun. Ama doğrusu nedir dersen, biz anneler de bunu arıyoruz. Çünki bu, geri dönüşü olmayan bir yol ve kendi tecrübesizliğimizin izlerini yarın çocuklarımızda üzülerek görmek istemiyoruz.

Biz de ilkokula başladık bu sene evde 2 yaş erkek bebek büyükte erkek şuan da evi başıma ufaktan da olsa geçiriyorlar. Hafta içi okul a gidip gelirken çok yavaş yürüyor deli ediyor beni bütün gün beslenme yemiyor eve aç kurt gibi düşüyor dersini 3 saat e yayıyor :) Bebek'te bütün kitapları karalama derdin de ne yalan söyleyim bende bunalımlardayım Tatil modu on istiyorum ama ona da bu çocuklarla nasıl baş ederim düşüncesiyle çokta heveslenmiyorum Sizin çocuğa gelirsek bence yapısı bu çok değişeceğini sanmıyorum nedense bazı çocuklar a ne yapsan boş bizim ki de bazen böyle sonra saçma sapan bişeye mutlu oluyor

işte bu da yanlış bence ben uzman değilim çocuğum da yok ama siz biraz daha kuralcı olmanız lazım herkes yaşına göre yapabildiklerine göre muamele görmeli

'Lohusa depresyonu ne be ' diyem birde ben vardım 2 yıla yakın sürdü. Öğrendim neymiş. Hala o günleri düşündükçe gerim gerim geriliyorum.

Bu konuda tutarlı davranmıyorum kabul ediyorum. Ama paşa gibi de büyümüyor.

onlar da sadece fiziki olarak büyütmüş sımdiki sorunlu evliliklerden anlaşılıyor

Yarım gün gidiyor. Okulda keyfi çok yerindeymiş, öğretmeni de durumun farkında. Tamam ilgi istiyor da zaten hep ilgi onda. Artık bende de ne yapsak işe yaramıyor diye düşünüyorum