Katekate sana katılıyorum. Bende boşandığım gün pasta kesip kutlamıştım. Ben asıl şimdi doğdum diye. Dava bitsin diye bütün eşyalarımı karşı tarafta bıraktım istemedim ne para ne pul nede bişi. Aslında süründürmek lazım ama neyse. Allahdan bulsunlar . push ; marmellata Che sarà,

evet kesinlikle yardıma ihtiyacım var haklısınız...

bilmiyorum canım hayatta hiç büyük konuşmayı sevmem konusmam da, ama ben bu adamı da doğru sanmıstım. yani tekrar karsıma dogru biri cıksa bile, cesaret edemem... neyse bunları konusmak bos simdi konusmayalım erkekleri... kuzucuklarımıza bakalım biz B

Karakate, senin konunu biliyorum yorum da yazıyordum. O kadar bıkmışsın ki herşeyden vazgeçiyorsun, halbuki senin ve oğlunun da hakkı var. Ama kendine gelmen, silkelenmen çok güzel. Bundan sonrası senin için daha kolay olucak. Kendine ah etme bence, senin suçun yok. Güzel şeyler düşün. Dua et. marmellata Che sarà,

Allah herkese güç versin... Okudukça gurur duyuyorum sizinle ve kadın olmakla çünkü diyorum işte, bunu ancak kadın yapabilir. Çok düşündüm ben de ayrılsam nasıl olur diye, zaman zaman problemlerimiz oldu bizim de. Hep şunu bildim ki, ben de burada okuduğum kadınlar gibi güçlü olur, ayakta dururdum. Çünkü biz, evliliğimiz süresince bunların kat be katını yaşamışız zaten, yaşıyoruz. Zaman öyle bir ilaç ki, ölümün acısı bile geçiyorsa, bu zaten geçecektir. Sabır sadece, biraz sabır, kafa dağıtma bu süreçte. Sonra herşey sessiz ve huzurlu... K KuzeyEge

ahh be tatlımmmm canım benimmmm... dedimya sinirlerim boşaldı birden diye... okadar aynıki yaşadıklarımız okadar benziyorki birbirine artık okudukça kendimi görüyorumki... sanırım yanlış ifade ettim kendimi inan özür dilerim kesinlikle tepki değildi... öpüyorum seni kızma bana marmellata Che sarà,

onlar bizi avutuyor sevgileriyle gülen gözleriyle.. sadece acını bellietmemek ve açık olmak onlara akrşı

katekate senin durumunu da biliyorum Allah sabır versin. hepimizi de kurtarsın bu durumdan... sanki beni benden aldı kendimi ben bile tanıyamıyorum. bir an önce bitsin de kurtulayım su içimdeki acıdan... bu gelgitler öldürecek beni. artık onu düsünmek istemiyorum dediğin gibi soyadını tasımak bile acı veriyor. etrafımda anne baba çocuk parktaki insanları görünce yüreğim sızlıyor hem benim hem kendinin hemde en önemlisi yavrumun bu sansını elinden aldı diye lanet ediyorum ona... ama aynı zamanda gözlerimin dolmasını engelleyemiyorum... bunun için de en cok kendime kızıyorum...:84: K KuzeyEge

öncelikle üzüldüm ve büyük geçmiş olsun diyorum sana böyle olayları yaşamış arkadaşlar zaten tecrübelerini anlatmışlar hayatta o kadar çok şey yaşıyoruzki artık herşeyi normal karşılar oldum ben her işte vardır bir hayır deyip teselli ediyoruz kendimizi napalım tek başımıza da kalsak hayatımıza devam etmeliyiz herşeyden önce anneysek bu süreci kolay atlatmanı dilerim canım kolay değil elbette biz küçücük sorunlarla uğraşırken boşanma sürci elbette zordur mutlaka destek al ve hayattan kopma daha iyi tutun kolaylıklar dilerim canım böyle sorunları yaşayan arkadaşlar varsa küçük bir rica; küçük bebek varken ayrılanlar çocukları babasız nasıl avutuyorsunuz beni en çok bu düşündürüyor K KuzeyEge

acı cekiyorum suan ama gececek biliyorum. zaten büyük konusmayayım ama kızımın babası bile olmadıktan sonra hiç kimse olamaz. biliyorum o hemen evlenecek... zaten bi kavgamızda da söylemişti bunu. onu hala maalesef cok seviyorum ama... gecmeli...

emin ol her annenin aklında aynı sorunlar oluyor, ama sorunlar senden cıkıp cocugunu bile etkileyecek raddeye gelince karar veriyorsun ayrılmaya ve bu karar seni mahvediyor için kazınıyor, canın cok yanıyor ama emisen dönmüyorsun dönemiyorsun. benim esimin bana saygısı bitmişti, toplum içinde bile terslemeye baslamıstı beni, konusmaya calısınca ben böyleyim işine gelirse diyordu, aglayınca arkasını dönüp uyuyordu... ve daha neler neler... evdeki bi hizmetciydim sadece... ayrıcada bir anne, bir kız annesi... kızım böyle bir ortamda büyüyünce ne olacaktı annesine böyle davranıldığını görecekti, ben kızım huzursuz olmasın yuvam bozulmasın diye susacaktım. Kızımda kadınlara böyle davranılması normal diye düsünecekti, ileride karsısına cıkan %kac beyaz atlı prens olabilir ki... arastırmalar diyor ki kız evlatlar babalarına benzeyen insanları seciyorlarmıs evlenmek için alenen olmasa da bilinçaltı böyleymiş. kızıma nasıl bi hayat sunacaktı bu... yada ben o kadar yıl dayanabilirsem nasıl bir kişilik kalacaktı benden geriye... simdi bile cok sey götürdü benden... ne yazarsam yazayım sevmiyorum onu diyemiyorum kendime... bu bile acı verici kazınmıs kalbime ama dedimya ellerimle kazımam gerekse bile SÖKÜP ATACAĞIM ONU... marmellata Che sarà,

insallah dediğin gibi olur bebişim gelecek simdi 4 dak. kaldı o yanımda degilken daha da bi sacmalıyorum. neyse kusura bakmayın cok dengesiz bi görüntü çizdim. yarın toparlanırım inşallah... hepimiz için çok güzel bi gün olur. marmellata Che sarà,

labellevie Guru Anneler

maalesef siddet gördüm eşimden sadece üzmekle kalmadı tüm insanlara olan güvenimi aldı benden hamde ailesi sayesinde en cok canımı yakan da bu...

arkadaşım seni çok iyi anlıyorum şu an belki de acıların dinmeyecekmiş gibi geliyor bir başkası asla hayatına giremez diye düşünüyorsun ama senin de dediğin gibi geçecek sebepler farklı da olsa seninle aynı durumdayım çalışmayan bir anneyim ve 4 aydır ayrı olmamıza rağmen 1 yaşındaki oğlumun bezi maması varmı umurunda değil kendine sevgili bulmuş her fırsatta bana anlatıp sabrımı deniyor sanki ama 1 aydır ona karşı herşeyi tükettim ve kıskanmadığımı hatta umurumda olmadığını farkettim inşallah en kısa zamanda boşanma gerçekleşir de evlenmeden önceki özgüvenime kısa zamanda kavuşurum çünkü bana muhtaç oğlan küçücük bir paşam var hakkımızda hayırlısı olsun K KuzeyEge

Kendimize ah etmek yok!!! Dayak mı yemek istiyorsun benden sen? marmellata Che sarà,

K KuzeyEge

içindeki olumsuz duyguları bir an önce atabilmen adına cok ii olacaktır G

neyse bugünü de böyle atlattık diyelim... insallah onsuz uyandıgım bir günde içim hiç acımadan uyanıp neseyle devam edebilirim yasantıma, belki de ileride bir daha hiç ıslanmaz yastığım sadece umut etmeyedevam ediyorum... eger bu gel gitlerden kurtulabilirsem onuda söküp atarım içimden... bir umut işte.. K KuzeyEge

bu mesajınızı şimdi okudum. yaşadığınız duygu karmaşasında kırgınlık da var bu durumda. çok normal değil mi tüm bunları hissetmeniz? gerekirse psikolojik destek alın ve hayata güvenle bakın... Laale Aşikardır Zat-ı

kaç senelik evli olduğunuz ya da bu kararı alma sebebiniz hakkında bir fikrim olmadığı için genel bir yorum yapabileceğim şimdilik. her ne olursa olsun ortada biten bir evlilik, bozulan bir düzen ve kaybedilen bir alışkanlık var. mutlaka ki kolay bir süreç olmayacak. anladığım kadarı ile hala sevgi de bitmemiş. Allah yardımcınız olsun. Hakkınızda hayırlısı... A

burada yorum yapan sıkıntımı paylaşan tüm arkadaşlara çok teşekkür ederim. benim için bi kaçış yolu oldu bu. gerçekten terapi gibi geliyor bu günler inşallah geçecek mi?

çok canım yanıyor beraberken arabayı degiştirecektik cok istedim su hafif ticari araclardan geniş cocuklu aile arabası diye... ama sedan gayet lüks bir araba aldık. ayrılınca mal kacırmak için o arabayı sattı ve su an benim aile arabası dediğim arabadan kullanıyor... ailemiz dagılınca... aile arabası... Allah kahretsin beni nasıl bir insanı sevmişim ben... bu kadar mı bıkkınlık vermişim ona... biliyorum sacma sapan bi konu diyeceksiniz ama kızımla ikisi binip giderlerken arkalarından bakmak cok acı... birinin dediği gibi kim oldugunu hatırlamıyorum... KİBRİT ÇÖPÜNDENMİŞ BİZİM YUVAMIZ... isyan etmek istiyorum ama kime?

allah yardımcın olsun canım severken bitmesi çok zordur. sebebi neydi. kafan karısık hala marmellata Che sarà,

Seni çok iyi anlıyorum.3 yıl önce bende boşandım. Sancılı bi dönemdir iyi bilirim. Ama hergün ölmektense 3 gün yasını tutarsın. Emin ol unutuyor insan. Allah yardımcın olsun... marmellata Che sarà,

bişi sorucam şimdi sen gel imi yaşıyorsun git imi? kızma nolursun sinirlerim bozuldu çok marmellata Che sarà,

keske yasadıgım yerde psikolog olsaydı da yardım alabilseydim kapana kısılmıs gibiyim.. insallah bu yıl tayin hakkım olurda gidebilirim buradan. burada onun memleketinde yalnız kalmak cok cok kötü . push ; asude_bahar

Aslında senin korkun bence mahkeme değil onunla karşılaşmak. Korkucak çekinecek bişeyy yok. Çocuğunuz var arada illaki görüşmek zorunda kalacaksın.

kavga sırasında söylenen hiçbir sözün hükmü yok canım bende tartışırken eğer ortada bırakırsan bizi evlenirim demiştim oda evlende bak sana çocuğu bırakyormuyum falan bi sürü tartışmıştık yine.. ama bunu o sinirle söylemiştim ben.. geçmeli deyince geçmeyeceğini sende biliyorsun sevmek kötü bişeymi? asıl sevmeyipte seviyor gözükmek kötü olan.. bence şunu yapmamalıyım bunu yapmalıyım diye geçirme Patafix her zaman dediği bana o an neyi yapman gerekiyosa onu yap düşünme diye ben bunu uyguladım inan çok rahat ediyorsun kafanda kurma

inşallah dediğiniz gibi olur ve kızımla çok mutlu olacağı bir hayat yaşarız. ileride kızımda eksiklik duymaz hiç bir konuda... . push ; marmellata Che sarà,

benim için her seyin bittiği an evde yüksek sesle esimin beni çağırıp kavga etmezken kızımın aglamaya basladıgı anda kızım16 aylıktı bir sonraki kavgamızda bana yine vurunca bitti evladım bunları yasamamalı dedim. ileride belki kızacak bana ayrıldık diye ama beraber olsaydık her gün neden bosanmadılar diyecekti benim kızım cıkardıgı ilk kelimeleri bile yutmustu. simdi her seyi söylüyor konusmaya basladı. bu bile ne kadar doğru oldugunu gösteriyor. du ama insan kızının ağzından baba kelimesini duymaya yine de dayanamıyor of ne kadar sacmaladım... beynim karman corman duygularım allak bullak ben paramparca hem de ne için beni bu hale getiren bir insan için... offffffff marmellata Che sarà,

Allah yardımcınız olsun çok üzüldüm..((( A

boşandım, gayet iyiyim... o hiç geçmeyecek gibi gelen günler geçti... mutluyum, huzurluyum. :)

gerci Allaha sükür su an daha rahatım önceden cocugu aldıgında geri getirecek mi acaba diye düsünüyordum. simdi o korkum bitmese bile bir nebze azaldı.

Canım çok normal şeyler yaşıyorsun, ben boşanmadım belki boşanmış arkadaşlar daha iyi fikir verebilir ama hepimiz insanız aşağı yukarı aynı şeyleri hissediyoruz böyle birşeyle karşılaştığımızda. Şiddet affedilemez bir hata evlilikte, eşin pişmansa bir psikologdan yardım alsın. Hepimiz ne fedakarlıklar yapıyoruz onlar da yapsınlar. Elinden geleni yaptığına inanıyorsan, düzelmeyeceğini biliyorsan daha fazla uzatmanın faydası yok, çünkü senden kaynaklanan bir nedenle bitmiyor. Sen ne yaparsan yap düzelmicek. Mutlaka üzüleceksin, sorgulayacaksın ama birgün acın bitecek, mutlu olacaksın. Laale Aşikardır Zat-ı

başlıktanda anlaşılacağı üzere boşanma sürecindeyim. sanki bütün dünya başıma yıkılmış gibi. çünkü bir insanla boşanacağım diye evlenmiyorsunuz. onu bütün dünyanız yapıyorsunuz o olmayınca dünyanızda gitmiş oluyor hele bir de ondan dünyalar güzeli bir yavrunuz varsa daha da karışık... bu günlerde kafam çok dağınık boşanmak için sebebim çok belirgin ve geri dönüşü yok bazen en iyisini yaptım diyorum ama çoğunlukla şöyle olmasaydı böyle olmasaydı. bi zaman makinesi olsa şöyle yapardım diye düsünürken yakalıyorum kendimi.. bazen onu cok sevdiğimi ve bunun asla bitmeyecegini düsünüyorum bazen de ne olursa olsun geri dönüş yok deyip kendime kızıyorum. kimseye de bir sey anlatamıorum sanki anlatmaya baslarsam etrafıma ördüğüm koza dağılacak ve paramparca olacagım gibi geliyor.. ve sürekli sunu soruyorum neden? acaba herkes mi böyle EftelyaSanem