Bence eşinizle ayri olmaniza bir cozum bulmalisiniz, çoğu kisim bundan kaynakli gibi gorunuyor.

Teşekkür ederim tavsiyeleriniz için. Meryem suresini çok okudum ben de ama belki de hayırlısı böyleymiş benim için ne diyelim NDA

Ben çocuk için mücadele etmenizi isterim ama tüp bebek vs o süreçler kolay değil. Ama isteyen insanlarin çocuğu olmasını isterim. Kadınların yumurtaları vs herşeyi sınırlı o yüzden hala imkan varken deneseniz keske. Bir komşum pes etmedi 20 yıl sonra çocuk sahibi oldu. Mücadele güzel bir şey.

Çok üzüldüm, bende biraz sizin gibiyim Ailemden başka kimse yok. Ama etrafa yaydiğim aura olduğunu düşünüyorum. Çocuk konusunda büyük sorun olmadiğini yazmişsiniz. Tamamen başka yol deneseniz mesela bilinçalti temizliği gibi. Iyi bir uzman bulsaniz size engel olan travmalari cözmekte yardimci olan. En birincisi kendinizi sevin ve affettin. Kusurlarinizla kabul edin Ho oponopono tekniği, cekim yasasi, binaurale beats veya EFT gibi esoterik konularla ilgilenin. Sonra herşeyi birakin ne çocuk nede annenizi düşünün, beyin resetti gibi. Kusura bakmayin türkcem çok iyi değil inşallah anlatabildim. Ayrica mikromineral ve vitamin tedavisi uygulayin mesela vitamin d aşiri yükseltin. Malesef türkiyede değerleri çok düşük tutuyorlar, yabanci ülkelerde daha yüksek. Cinko, selen, alphalipon asid, L Arginin!!! Vitamin b, folik asid, gingseng, maca, Acetylcystein 2000mg, L argenin, cinko, selen ve maca erkekler içinde çok faydali. Biraz araştirin alternativ tedavileri. Hayata küsmeyin nolur❤

Amin çok teşekkür ederim. Bazen bazı şeyleri anlatamayız ya kimselere, işte burası benim için tam da öyle oldu, rahatlamadım değil sevgili meslektaşım, herkese hayat çok farklı sınavlar veriyor, benimki de bu. Beni geren bunları anlatamamak olmuş daha çok neyse her şeyin hayırlısı ne diyelim geçelim biz de o zaman

Yanlış anlamayın ama eğer eşiniz sıcak bakıyorsa İstanbul'da çocuk yuvalarını ziyaret edin ve görüşün derim. Özellikle küçük yaş çocukların anne baba diye gelen tüm yabancılara sarılması, üstlerindeki çiş kokusu, ceplerinize ellerini atmaları, sarılmaları bir görseniz. O kadar muhtaç çocuk var ki. Önceki

İletinizi okuyunca çok çok üzüldüm. yalnızlık, arkadaşsızlık, komşusuzluk kendimi gördüm. Ben de 40 küsür yaşında iki çocuk annesiyim. bir kamu kurumunda alışıyorum. iş yerimde 3 bayanız biri 40 yakın bekar çok fazla aile sorunları olan biri diğeri 40 yaşında bekar annesi babası rahmetli iletişimsiz biri iş yıllardır aynı kurumda çalışıyoruz iş dışında bir sohbet olmaz ben evli barklı kadınım ev yemek, çamaşır bulaşık vs derken konuşacak ortak nokta yok bazen bunalıyorum. Apartmanda dersen hepimiz çalışıyoruz herkesin boş vakti kendi aileleri kayınvalde tarafı ile geçiyor. ne kapımı çalan ne kahve içebileceiğim biri var çocukların okulu uzak bazen veleilerden bari arkadaşım vs olsa diye iç geçiriyorum. bazen bakıyorum ki samimi olan veliler var üzülüyorum benim vaktim de yok yakın bir ilçede çalışıyorum ev, yemek, çamaşır vs vaktim yok ama arkadaşım olsa vakit yaratırdım. hocam sizin adınıza ok üzüldüm yüce rabbimden umut kesilmez. inanın çocuğunuz olsaydı zaten bütün vaktinizi dolduracak çevrdeki herkesle ortak konuşma konunuz olacaktı. Bu mübarek cuma günü hürmetine bol bol dua edelim siizn için hepimiz için.

Ah keşke orda olsaydım, Konya dayım ben, sizinle kahve içmek güzel olurdu NDA

Ben ilçedeyim, merkeze pek yolum düşmüyor ama bir denk geldiğinde sizinle görüşmek isterim

Bence derdiniz tam olarak çocuk olmaması değil eşinizin eve az gelmesi. O olmayınca da kendinizi yalnız hissediyorsunuz ve içinizdeki sıkıntı ortaya çıkıyor. Belki eşiniz hep evde olsa onunla güzel zamanlar geçirseniz nadiren aklınıza gelecek mesele yalnızlık olunca ortaya çıkmış. Ama eşinizin iş durumu düzelmeyecekse kesinlikle kedi alın. Benim kedim yok ama biliyorum onlar çok iyi arkadaş. Eskiden vardı çocuğum gibiydi yaramazdı peşinden koşardım hep :) Ve kişisel fikrim çocuk hayatta olmazsa olmaz değil bence. 29 yaşındayım çocuk istemiyorum hiç. Kendinizi eksik hissetmeyin hiç. Bu arada çok naif ve tatlı birisiniz bence lütfen yaşamı sevin eşinizle az görüşseniz de yalnız aktiviteler yapmaktan kaçınmayın. Bi kafeye gidip kitap okuyun takın kulaklığı müzik dinleyin yürüyüş yapın. Ömür bu, yakalamazsak uçar gider.

Zaten 33 yaşında evlendik, çocuğumuz olur diye düşündük. Tüp bebek tedavisi ile hemen hemen bütün tanıdıklarım evlat sahibi oldular, biz de deneriz olur dedik, çünkü imkanszı ya da mucize olur demediler, çook büyük bir sorun da yoktu. Her tedavi bir umuttu bizim için o yüzden anca 4 yıllık evliyken her ihtimale karşı başvuralım diye başvurduk. 2,5-3 senede sıra gelir dediler ama pandemi döneminde nerdeyse ghiç bebek gelmedi. Bu arada daha önce de yalnız yaşadım ama hiç böyle olmamıştı. Teşekkür ederim güzel dilekleriniz için. NDA

Evlatlık için neden daha erken başvurmadınız? Çok iyi olurdu. 10 kez tüp bebek denemesi biraz fazla olmuş. Diğer yazdıklarınıza bir şey diyemem, bende yalnız yaşıyorum ama hiç böyle bir psikolojiye girmedim. Umarım zamanla iyi olursunuz

Yazarken bile ne kadar bunalmış olduğunuz belli. Bir köpek sahiplenseniz mesela, onunla beraber her gün yürüyüşe çıkarsınız, onu eğitirsiniz vakit geçer, size arkadaş olur. Sonra spora gidebilirsiniz, spor salonunda gerçekten çok arkadaş ediliniyor. Pilateste özellikle. Ve komşuların sizin kapınızı çalmasına gerek yok siz onların kapısını çalın, bir kek yapıp götürün mesela. Sohbeti ilerletin. Herşey karşı taraftan beklenmemeli.

Hanımefendi yazdım size cevap olarak, belli bir süre bakıldığı falan yok, 3 ay mı 3 yıl mı belli değil diye bir şey de yok. Size o bilgiyi kim verdi bilmiyorum ama yanlış biliyorsunuz. Devlet korumasındaki çocuklara 18 yaşına kadar koruyucu ailelik yapabilirsiniz. Okutursanız 25 yaşına kadar da devlet maddi imkan sağlıyor. Almak istemeyip öylesine başvurmuşsunuz gibi geldi bana.

Ne mutlu size, Allah ayırmasın sizi güzel evladınızdan. Bizim süreçlerimiz çok uzun ve külfetli belki bilirsiniz. Deneyebileceğimiz en müsait tarih de seneye yaz o zaman da 42 yaşında olacağım, yani doktorların demesine göre bu tedavilerde ay bile farkediyor, kısmet diyelim bakalım

Hem tedavi görüp hem başvuru yapsaymışsınız daha iyi olurmuş. Hatta evlatlık için değil, koruyucu aile başvurusu yapsaydınız 1 senede çıkardı bile. Hala şansınız var koruyucu ailelik için. Bence deneyin. Genelde 4-6 yaş grubu geliyor koruyucu ailelikte, çok iyi olur sizin için.

Eklentiler F422B64C-F56A-4FBA-8594-7CCF304D3723. png 214,1 KB · Görüntüleme: 64 U

Yalnız bu bahsettiginiz tarz bir durumda olan çocuklar koruyucu aileye verilmiyor ztn bildiğim kadarıyla. Siz oz ailesi tarafından geri alınma ihtimali olmayan bir çocuğa koruyucu aile olabiliyorsunuz her halukarda. O da aynı sizin evladiniz gibi oluyor, sizle buyuyor. Evlat edinmeden tek farki nufusunuza almiyorsunuz. Bence evlat edinme, koruyucu aile olma durumlarini tekrar bir ciddi olarak arastirin

Çok teşekkürler ne de güzel yazmışsınız öyle, kedi kesinlikle çok aşırı istediğim bir şey ama şu an muhabbet kuşlarım var onlardan çekiniyorum açıkçası, ama fırsatını bulduğumda hiç beklemeden bir tane sahiplenmek isterim. Eşimin iş durumu maalesef en az bir sene daha böyle olmak zorunda, ama ekimden itibaren gitmeleri biraz daha azalacak, 3 gün gidip 4 gün evde olacak. Ama o evde olduğu zamanlarda da sürekli evde oturayım diyen biri olmadığı için yine akşama anca eve gelir O dediğiniz yürüyüşler, tek başına kafeye gitmeler, tek başına sinemaya gitmeler benim eskiden çok yaptığım şeylerdi, ama şimdi gittiğimde karşıdan gelen anne çocuklar -ki bu 1 değil 2 değil hemen herkes- beni daha çok özendiriyor sanki, kıskanmak değil bu kesinlikle sadece o an benim de çocuğum olsa nereye giderdim neler alırdım ona ne giydirirdim düşünceleri falan geçiyor, işte belki de bu yüzden çok kalabalık yerlere avm gibi gitmek istemiyorum. Ama dediğiniz gibi ömür akıp gidiyor, şu an hala 41 yaşında olduğuma inanamıyorum, sanki hala 20-30 lu yaşlardayım. Bir an önce toparlanmak lazım bir sonraki sıkıntıya kadar değil mi Sıkıntı bitmez ne de olsa

size kocaman sarılmak istedim ve bir köpek sahiplenmelisiniz diye geçirdim içimden :) inanın can yoldaşı 1 gram sıkılmazsınız :)

Ve evde bir kedinin dolanması yalnızlığı biraz alıyor o minik patileriyle orda burda yürüyorlar, sizinle kovalamaca oynuyorlar sizinle uyuyorlar. Kendi kendilerine deli gibi kosturuyorlar falan.. sevdiriyorlar mükemmel bı his

Ahhh kuzum inan hayat çok zor ve hiç keyifsiz

Merhaba oncelıkle esınızle oturup konusun bi, beraber bıseyler yapmayı deneyın, tek sıkılıyorum dedınız, calın komsuların kapını davet edın, dawetinize icabet eden olmassa bu sızlık bırsey degıldır komsuluk ölmüş cunku bazı sehırlerde, kendınıze hobı olusturabılırsınız, cocuk ıcınde ümidinizi kaybetmeyın annem 50 yasında bi kız kardes getırdı bana :) acın meryem suresını okuyun cocuk sahıbı olmak ısteyenlere bunu tavsiye ediyorlar hala sıkılıyorum dıyorsanız bana yazabilirsınız sohbet etmeyı severım :)

Umarim en kisa zamanda bu hislerden kurtulup cok mutlu olursunuz.

Ama hala bilmeden yargılıyorsunuz. Şimdi 2-3 yılım eşim ve ailesini ikna etmekle geçti desem de inanmayacaksınız biliyorum. Kulaktan dolma bilgi dediğiniz kurumda çalışan bir görevlinin bizi bilgilendirmesiydi, ama siz buna yine kulaktan dolma bilgi diyeceksiniz. Peki dediğiniz gibi olsun ben aslında içten bir şekilde çocuk falan istemedim, zaten geç de başvurdum keyfi olarak, zaten çocuk videolarına bakıp ağlamıyorum da, boşverin sizin dediğiniz gibi olsun. Siz daha uzmansınız bu konuda eyvallah. Tek bir tavsiyem size bir abla olarak lütfen yaşamadığınız hayatı yargılamayın, tekrar yazıp birbirimizi kırmayalım isterseniz, sevgiler size

Siz kimsiniz ki isteyemez diye kesin hüküm veriyorsunuz? Siz yetimhanede falan mı büyüdünüz? Bu kadar agresifliğin bir açıklaması olmalı

Çocuk isteği nasıl bi duygu bilmiyorum ama yine de anlayabiliyorum. Şöyle düşünün bazen videolara bakıp ağlıyorum demişsiniz ya, ağladığınızda oluyor mu çocuk? Hayır. O zaman üzmeyin kendinizi. Belki de çok kafaya takmamanız akışına bırakmanız lazım. Stres, üzüntü hafif şeyler değil zararlı vücut için. Olacağı varsa oluyor zaten isteseniz de istemeseniz de. Ben de başka sebeplerden bu düşüncedeyim artık. Önce kendimiz.. Aynen öyle bitmez dert sıkıntı bizlerde akışına bırakmak lazım sizde deneyin :)

Hayattan keyif alamıyorum.. ben de.. NDA

37 yaşındayım, hayatta sonucundan memnun olduğum nadir iyi kararlar verdim. bir çok pişmanlığım var ama bunların içindeki en büyük hata ve en büyük pişmanlığım çocuk sahibi olmaktır. sonsuz bir çileden başka bir şey değil. her zaman yetersiz ve çaresiz hissettiren haybeye bir uğraş. bomboş bir yatırım. annelik ayaklarda pranga. çocuksuz insanlara çok özeniyorum o yüzden ne kadar şanslı olduğunuzu söylesem belki size küfür gibi gelir. siz çok istediğiniz için umarım çocuğunuz olur ve ondan sonra bugünkü dingin hayatınızı nasıl hatırlayacağınızı çok merak ediyorum.

Çözülür tabi hayat arkadaşın o senin :)

Öyle düşünmeyin, çocukluklularla görüşüyorsunuz görüşüyorsunuz sıkıyor bir süre sonra sadece çocuklardan bahsediliyor. Mesela ben iki çocukluyum ve bekar arkadaşlarımla görüşmekten daha çok keyif alıyorum. Siz arkadaşlığı kurun, sonra o aramazsa siz arayın çok sık boğaz etmeden buluşma ayarlayın. Bence bu çocuk meselesi sizi çok yıpratmış, bununla ilgili psikolojik destek alsanız iyi olur bence.

2 ayda 23 günlük bebeği mi vermişler? Hanımefendi kesinlikle yalan. Çok net söylüyorum. . push ; NDA

Araştirin ama direk çocukla ilgili bilgi olmayabilir. Ama kan dolaşimi ve hücreleri canladiran faydali. Özellike vitamin d en az 50 i. u. olmali düşükse 10 gün 50.000i. u. , magnesium ve vitamin c ek olarak alin ve günlük 20.000iu düşürün. Belki yurtdişindan sipariş vermeniz gerek

Kendi çocuğunu doğurmak istemekte ne sorun var? Ben evlat edinmeye gelmeden önce kendi çocuğumu doğurmak için elimden geleni yaparım, bu sizi neden bu kadar ilgilendirdi ve sinirlendirdi acaba?

Gidebilirseniz direkt Ankara'ya gidip bakanlıkla görüşün. Koruyucu ailelik için ayrı birimleri var. İl müdürlüğündekiler veya yuvadaki görevliler bir şey bilmiyorlar. Gerçekten istiyorsanız, olur. Evlatlık için de, illa bulunduğunuz ilde çocuk almıyorsunuz. 81 ilden de çocuk alabilirsiniz. 0-1 yaş gelmez yaşınızdan dolayı, 4-6 yaş çıkma şansı daha fazla. Onu da seçmeyin bir zahmet, olur mu? Her şey gönlünüzce olsun.

İlerde büyük ihtimalle iyi ki olmamış diyebilirim, her hayırda şer, her şerde hayır olayı haklısınız. Biraz fazla gözlemci biriyim bu da bazı şeyleri daha derinden düşündürüyor beni, istemeyedebilirim doğru ama o kadar çok istiyorum ki anlatamam. Kabullendim de bir ara aslında ama bazı çok çok küçük bir şey içimdeki ateşi yakıp yıkıyor, durum tam olarak bu

Merhaba Benimde çevremde sadece bir arkadaşım var çay kahve içebileceğim. Onunla da her zaman denk gelmiyoruz. Fakat buradan özelden görüştüğüm arkadaşlarım var. Son bir haftadır cidden çok hastaydım ve resmen beni sürekli yokladılar sağolsunlar. Konuşmak, dertleşmek, kahve içmek için her Zaman buradayım

Teşekkür ederim araştırmanız için NDA

Size özel mesaj atmak istedim ama kapalı sanırım. Dasmeer

Ben de 31 olmuşum ama 17_18 hissediyorum benim de istediğim bir şey var olmadığı olamayacağı için ben de mutlu olamıyorum

Teşekkür ederim, dediklerinizi tedavim süresince de kullandırmıştı doktorlar, özellikle d vitamininin üzerinde duruyorlar dediğiniz gibi, detaylı araştırıcam ilk fırsatta P

Daha fazla vakit kaybetmeden koruyucu aile için başvuruda bulunun. Ben bu işi yapıyorum, zorlukları tabiki de var, bu konuda size destek oluyoruz, vakit kaybetmeden başvurun, süreciniz bir an önce başlasın.

Merak ettim, Eşiniz ve ailesi neden hemen kabul etmediler evlatlık çocuğa bakmayı? Bunun için eşinizi ikna etmek durumunda kalmanıza üzüldüm. Amacım sizi kırmak, üzmek değildi.

Anladım. Şöyle ki, bebekler için koruyucu ailelik zaten mantıklı değil. Koruyucu ailelik durumu 4 yaşından sonrası için daha uygun. 23 günlük bebeğin hemen koruyucu aileye verilmesi de düşük bir ihtimal gerçi, paylaşımın doğruluğuna da bakmak lazım. Koruyucu aileliğin de prosedürü var çünkü. NDA

Teşekkür ederim güzel fikirleriniz için, size katılıyorum ana sebep çocuk olayı, aslında geçen yazki en son tedavimden sonra kabullendiğimi düşündüm daha iyiydim ama ara ara hayat karşıma hep bu tür şeyler getiriyor, hep de öyle olmaz mı zaten Ufacık bir video bir şarkı bile aniden içte yatan kasveti gün yüzüne çıkarıyor. Kendimle ilgili meşgale bulmak en iyisi, iyi ki okullar açılıyor en azından çocuklar bana inanılmaz keyif veriyor, bakın işte yine çocuk, yani yaptığım iş bile benim ne kadar çok çocuk sevdiğimi ve özlemimi gösteriyor olmalı, ama dediğiniz gibi hakkımda hayırlısı buymuş demek ki, olması beni daha çok üzecekti belki, çünkü çok dua ettim bir ara dedim ki Allahım beni sevmiyor galiba, yoksa bu kadar yalvarmaya bir evlat nasip ederdi, ama belki de sevdiğinden nasip etmedi, yaş ilerledikçe daha farkına varıyor insan. Benim de sınavım buymuş demek geliyor bir tek içimden

Canım kovit belirtileri gösteren ama kovit olamayan birisi oldum. Herseyim tuhaf. 2 hafta sınavım vardı üst üste ama ne bende gidecek hal var. Nede eşimde götürecek durum.

İnsan sadece belli bir yaş grubunu evlat edinmek isteyebilir ne var bunda? Neden bu kadar saldırgan ve kabasınız?

Ablacım üzülmeyin aynı şehirde olsak inanın sizle komşuluk arkadaşlik etmek çok isterdim bazen böyle geçişler olabiliyor insanda bizlerde de oldu ara sıra bunalmalar. bende çocuk istiyorum bizimde halen olmadı hepimize en kısa zamanda hayırlı sağlıklı evlat nasip etsin Rabbim inşallah

Onlar biraz sığ düşünen insanlar, at gözlüğüyle bakarlar geniş açıdan değil, biraz da durumları iyi sanırım çok saçma ama mal mülkü düşündüler bölünmesin diye ama gerçekten çok uğraştık ve sonunda o şekilde başvuru yapabildik, yani keyfi değil bir çok sıkıntıdan kaynaklandı durumumuz. Facede bir grup var koruyucu ailelerle ilgili orda biraz araştırma yaptım ben de bu konuşmalar üzerine. Bilmiyorum gruba üye misiniz ama orda 5 temmuz tarihli bir gönderi dikkatimi çekti, ben de tam olarak bundan bahsediyordum. 23 günlük bebekken koruyucu aile olmuşlar 6 aylık olunca aileye geri verilmiş. Demek istediğim buydu benim de. Zaten orda birçok koruyucu aile tavsiyelerde bulunmuş hiç çocuğunuz yoksa evlat edinmeye başvurun diye. Ama yine de araştırıcam ben bu konuyu detaylı MorAnka

Onu da secmiyin bir zahmet ne demek? Bu kurallar koyulduysa bir nedeni vardır. Kadının üzüntüsünü ta buradan hissettim ki normlade çok duygusal birisi değilimdir. Ne kadar negatif ve saldirgansiniz.

Merhaba bende evden sınıfa sınıftan eve gidiyorum diğer bekar anasınıfı öğretmenleri erken gidiyor evde ne yapayım diye bir sürü arkadaşlari oldu fotokopi için gittim baktim muhabbet köyü fotokopi için geldim diye gidin oturun hergun zamanla Muhabbet olur U umran80

Gezmeyi denediniz mi turlara farklı şehirler görmeyi yurt dışına çıkmayı gezmeyi falan ya ne bileyim garip bu kadar yanlızlık farklı çevreler de edinebilirsiniz bu sayede sosyal medyaya ağırlık verebilirsiniz gezip gezdiğiniz şehirleri youtuba vidio çekip yükleyebilirsiniz instegramda çeşitli fotoğraflar çekip videolar yapabilirseniz bu da sizin için uğraş olur bu sayede bir çok insan sizi tanır ve kitleniz de büyür çok garip gelecek ama bende instegramda çok takipciye sahip biriydim biraz gizemli bir isim seçtim ve burdan başladım olaya çok büyüdü herşey artık o kadar çok insan iletişime geçmeye calisiyor sorular soruyordu ki yanlızlığı özledim kpss gerekçesi ile de kapatmak zorunda kaldım sabır ile ve ilgi çekecek videolar içerikler ile hesabınızı buyutebilirosniz illa gezmek ile değil yemek vidiolari farklı tarzda güzel içeriklerde var bence denemekten zarar gelmez ilk etapta çekinceleriniz varsa gerçek isminizle açıp yüzünüzü göstermeyin daha sonra emin olursanız sayfanız büyüdükçe kendinizi de paylaşırsınız Khomyuk

Çok teşekkür ederim güzel fikirleriniz için blink-182

1 yaş sırasından çıktık ama 2-3-4-5 yaşlarda çocuk fazla gelmediğinden ordan da çıkmış gibi olduk. Yani bizim için yaş farketmez tabi ki. Koruyucu ailelik de belli bir süre bakılıyor yani tam alışıp bırakmak zorunda kalmak daha zor olur benim için durum bu. Yaaa keşke siz de burda olsanız kocaman sarılsak geçerdi belki

Ne kibar bir yazım şekli. Okurken umarım aynı şehirdeyizdir diyordum. Ama değilmisiz. Size kocaman sarılmak isteyenlerden biri de benim. Kendinizi hiç üzmeyin lütfen. İstediğiniz zaman canınız sıkılırsa banada yazabilirsiniz. istediğiniz zaman size arkadaş olurum.

Instagram da döktor var Burda da sayfa açmışlar döktor mfk gebesi diye vitamin veriyor duydunuz mu sık ilişki sağlıklı beslenme kilo varsa vermek ve stresin olmaması da çok etkili benim öyle kendi oldu bebeğim aklımdan çıkardım bir tüp bebek sonrası çok zor geldi iştemiyorum tedavi dedim hamile kaldım

Öncelikle şunu söylemek istiyorum herşey çocuk değil, çocuğu olanların bir sürü derdi var, olmayanın bir derdi var olmaması. bazen birşeyleri artık kabullenmek gerekiyor olmuyorsa da zorlamanın bir anlamı yok o kadar ilaçlar tedaviler Allah korusun siz sağlığınızdan olabilirsiniz bunda da vardır bir hayır siz elinizden geleni yapmışsınız zaten yaş 41 çocuk olduğunu düşünelim çocuk 10 yaşında olunca siz 51 yaşında olacaksınız çocuğa gerçekten istediği şeyleri verebilecek misiniz ve bu durum onu da zorlayacak her şekilde bu devirde çocuk yetiştirmekte çok zor gercekten. En azından eşiniz yanında çekip gitmemiş birbirinizin kıymetini bilin, gezin tozun aktivitelere katılın hayatın tadını beraber çıkartın, siz de sosyal etkinliklere katılabilirsiniz doğa yürüyüşleri vs gibi ben öyle yapıyorum ve bir sürü kişiyle tanışıyorum sohbet ediyorum kafam dağılıyor başka türlü ömür geçmiyor benimde olmadı çocuğum yaşım 34 çok tedavi gördük, uğraştık ama artık ben kabullendim 10 yıllık beraberliğimizin sonucunda eşim bu durumlardan sıkıldı boşanmak istedi ve boşandık çok zor zamanlar geçirdim iki buçuk yıl geçti adam gitti başkasıyla evlendi. Sizi çok iyi anlıyorum, yaşayan anlar çünkü. kendinize değer verin hayat çok kısa

Biz sizinle neden böyle olduk anlamadım, üsluplarımız farklı ondan sanırım. Biz illa 0-1 yaş demedik zaten 4 de olur 6 da ama o yaşta çocuk çok az geldiği için olmaz zaten sıra gelmez dediler, yani seçmeyin bir zahmet falan gerçekten şaşırıyorum bazen bazı konuşmalara. Başka ilden istiyoruz diye de seçtik, yani ülkemizin herhangi bir yerinden herhangi yaşta, herhangi cinsiyette bir çocuk istedik biz siz yargılasanız da. Tamam teşekkür ederim yorumlarınız için sizin de her şey gönlünüze göre olur umarım

Ne oluyor hanımefendi, size mi sordum, sizinle mi muhatap oldum, nereden çıktınız siz de böyle konuşuyorsunuz? M mel_dem

Tüp bebek tedavisinden vazgeçmeyin bence bi tanıdığım 45 yaşında anne uzundenemeler sonrası Yıpratıcı ama allahtan Ümit kesilmez

Komşularınız çalıştığınız için sizden çekiniyor olabilirler genellikle çalışan bayanlar dışarıya vakit ayırmazya bence dışarda görünce selamlaştığınız elektrik aldığınız birini veya bir kaçını kahveye davet edin ve sıkıldığınızı dillendirin böyle böyle genişletirsiniz komşuluğunuzu T

Çok teşekkür ederim umarım siz de hep böyle güzel bakıp güzel görürsünüz

Biz gittiğimizde görevlimizle konuştuk bilmiyorum belki o yanlış bilgi verdi, bize söyledikleri bunlardı, ama sağolun tekrar araştırabilirim

Siz anlatınca zaten içimde olan sevgi daha da perçinlendi çok istiyorum sadece kuşlara zarar verir mi diye düşünüyorum, kuşlarımın da özellikle biri konuşuyor epey, omzuma konup annecim diyen bir kuş, veremem de onları, ama kediyi gerçekten çok canı gönülden istiyorum, kısmet artık, çok teşekkürler fikir için

Teşekkür ederim ama artık inanın hem maddi olarak hem manevi olarak yıprandık. Ne İstanbul'u kaldı tedavi için ne Ankara'sı. O verilen hormon ilaçlarının da umarım ilerde bir zararı çıkmaz. Nitekim elimizdeki tükettik 10 tedaviyle NDA

Size yazdıktan sonra yönetmeliğe tekrar baktım, acil korunma kararı alınmışsa GEÇİCİ KORUYUCU AİLE yanına yerleştirilebiliyor çocuk. 2 ay gibi kısa bir sürede muhtemelen böyle olmuştur. SÜREKLİ KORUYUCU AİLE olmak için aynı prosedür devam ediyor. İki durum arasında fark var yani.

Teşekkür ederim dediğiniz gibi çocuk meselesi beni çok yıprattı diğerlerinin nedeni bu gibi U

Konya merkezde misiniz? NDA

Kediyi şöyle mıncırarak sevmek var ya işte onu kuşta yapamıyoruz Daha fazla arkadaş olacağını düşünüyorum ben de ama kuşlardan dolayı şimdilik ertelenmiş bir dileğim olarak kalsın burda

İsteyemez. Onlar çocuk, kaç yaşında olursa olsun çocuk. Ve hepsinin aileye ihtiyacı var. Ben şunu isterim, bunu istemem diyecekse hiç evlatlık başvurusu yapmasın. Yukarıdaki üye de yazmış, manavdan karpuz mu alıyor?

Çok teşekkür ederim benim için üyeliğinize, keşke aynı yerde olsak ne güzel olurdu. Şöyle ki evlatlık için başvuru yaptık zaten tekrar yapamıyoruz, burda 40 yaş üzerine 0-1 yaş arası bebek verilmiyor, 40 yaş üstüne 2-3-4-5 verilebiliyor ama bu üst yaş gruplarında da çocuk çok az geldiği için bize sıra gelmiyor maalesef çünkü kuruma en çok gelen yaş 0-1. Eşimin de benim de ailelerimiz burda o da ben de taşınmak istemiyoruz, çünkü benim ailemle de ilgilenmem gerekiyor burda başka kardeşim yok maalesef. iş arkadaşları konusunda evet dediğiniz gibi olabilir ama okulda görüşemediğimiz için hep bir kopukluk oluyor. Güzel dilekleriniz için çoook teşekkürler umarım sizin de güzel gönlünüze göre olur her şey NDA

Çok teşekkür ederim, evet artık kabullendim gibi ben de maalesef, kendi içimdeki sıkıntılar açığa çıkıyor bazen böyle, sizin yaşınız daha genç, ben evlendiğimde 33 yaşındaydım, doğru insan bazen geç çıkıyor insanın karşısına, zor zamanlar geçirmişsiniz siz de, en önemli şey siz şimdi mutluysanız gerisi boş. Kendimize değer vermek lazım çok haklısınız ben bu ara bunu hep ihmal ettim, çok teşekkür ederim tekrar, sevgiler

Merhaba, sırf size yorum yazabilmek için üyelik açtım. İçinde bulunduğunuz durum o kadar etkiledi ki beni, keşke aynı şehirde olup buluşsak diye düşündüm. Tekrar evlatlık için başvurmayı düşünmez misiniz? Bundan 5 yıl sonra çıksa bile sizi mutlu eder inşallah. Eşinizin çalıştığı yere evinizi taşıma imkanınız varsa oraya da taşınabilirsiniz. İş arkadaşlarınızla bir şekilde sakimiyeti ilerletmeye çalışın, eve çays davet edebilirsiniz. Umarım gönlünüze göre olur her şey.

keşke sizinle aynı şehirde olsaydık ne güzel arkadaş, dost olurduk.

Yinede olmuyor diye üzülmeyin cocugu olanın bın olmayanın bir derdi var Allah kimini cocukla kimini cocuksuz sınar, bende 7 yıllık evlıyım cocugum olmuyor bana olmaz dedıler herseyı yaptım halbukı, olsun kısmet degılmıs, siz kendiniz icin yinede farklı seyler yapmayı deneyın sıkılmamak adına

Aynı şehirdeyiz ve meslektaşız. Çok üzüldüm yazdıklarınıza. Allah gönlünüze ferahlık versin.

Amin ::

Devlet korumasındaki çocuğun koruyucu aileliği devlet bitirene kadar devam eder. Düzenli kontrole geliyorlar zaten 6 ayda 1. Olumsuz bir durum olursa alıyorlar çocuğu. Çocuğun öz ailesinin durumuyla alakalı bir şey yok yani.

Yalnız olmadığımı bilmek güzel, ne güzel beni burda anlayabilen güzel insanların olması, dediğiniz gibi bir durumdayım aynen, geçici bir şeydir belki bilemiyorum ama koskoca evde tek başına kalmak cidden kötü bir duygu. Çok teşekkür ederim güzel dilekleriniz için Rabbim isteyen herkesin kucağını tez vakitte doldurur inşallah

Muğla NDA

Bence herseyi cocuk olmasina baglamissiniz. Yazdiklarinizdan nedense soyle bir hisse kapildim "cocuk bile o kadar denemeye ragmen olmadi, zaten herkeste cocuk var, batsin bu dunya" Burada bu konuya yuzlerce yorum gelecek, Ben de dahil olmak uzere Psikolog olmayanlardan cesitli yorumlar okuyacaksiniz. Size tek tavsiyem, gercekten profesyonel yardim alin. Zira sizin sorununuz burada yazilan "kayinvalidem onu dedi yapti vs" gibi durumdan cok farkli bir boyutta. Bissunicole

Merhaba arkadaşlar. Uzun bir süredir hiçbir şeyden keyif alamıyorum. 7 yıllık evliyim çocuğumuz olmadı yaşım 41 şu an. 10 kez tüp bebek tedavisi denedik iyi doktorlarda olmadı maalesef. Kader dedik. 3 yıl önce çocuk esirgeme kurumuna başvurduk, sıramız gelmeden sıradan çıktık maalesef. 40 yaş üstüne 0-1 yaş verilmiyor bulunduğum şehirde. Diğer yaş grupları da zaten çok az geldiğinden bu maceramız da sona erdi. Eşim şehir dışında çalışıyor, haftanın yarısı orda yarısı burda gibi. Hatta bazen sadece haftasonu burda kalıyor. Belli bir düzenimiz yok. Bu düzensizlik benim canımı çok sıkıyor. Kendimi hala bekar gibi hissediyorum. Eşim yok diye doğru dürüst yemek yapmıyorum geçiştiriyorum. Hoş, olduğunda da tencere yemekleri pek sevmez, hazır şeyleri daha çok seviyor. Ailem bana yakın arada o yapar yemeklerimi. Yani sorun yemek değil tabi ki ama evde ne tencere kaynıyor ne de bir ses, eğlence var. Yaşıtlarımın hepsinin çocuğu var, bizim olmadığı için görüştüğümüz kişiler de azaldı hatta hiç kalmadı desem yeridir. Çalışıyorum öğretmenim, okulda da hiç arkadaşım yok gibi. Arkadaşlarımla konuşacak vaktim de olmuyor okulda sorun bu sanırım. konuşabileceğimiz dertleşebileceğim, akıl alabileceğim bir kişi bile yok. 7 yıldır aynı apartmanda oturuyorum kimse kapımı çalmaz. Görünüş olarak sevecen, yardımsever, mütevazı, özümde iyi bir insan olduğumu düşünüyorum ve tanıyanlar da öyle söylerler. Ama bundan mıdır bilmiyorum unutulan, akıla gelmeyen, tercih edilmeyen biri oldum sanki. Çevreme bakıyorum insanlar birbirleriyle nasıl samimiler yakınlar, imreniyorum. Dertleşecek arkadaşım yok, beni sadece dinleyip beni ben olduğum için seven arayan soran hiçkimse yok ailem dışında. Ailemle de her şeyi konuşamıyorum, annem özelllikle üzülünce hemen kafaya takıp dertleniyor. Eşim zaten kendi havasında geldiği günler telefondan kaldırmaz başını. İçimden hiçbir şey yapmak gelmiyor. Evde çocuk odamızla ilgili hayallerim vardı, ama çocuk olmayınca o odayı resmen çöp odaya çevirdim. Elime geçeni oraya koyuyorum, ve toplamak da gelmiyor içimden. Evde ses olsun diye muhabbet kuşları aldık, onlar bile ev sessizken, tv kapalıyken ötmüyorlar sessiz sessiz duruyorlar. Bütün gün evde tek başıma sessizlikten deliriyorum. Dışarlardan, diğer katlardan konuşma sesleri çocuk sesleri geliyor ama bizim ev o kadar sessiz ki. Bazen dışarı çıkayım diyorum ama yek başıma sıkılıyorum. Eskiden kendi kendime yeterdim sıkılmazdım yalnızlıktan ama bu sıralar yalnızlık beni boğuyor. Arada ailem eşim dışında telefonum çalsın birileri halimi sordun gel kahve içelim ya da geliyorum sana desin istiyorum ama maalesef koca bir hüsran. Her şey benden kaynaklı farkındayım ama 41 yaşında bu iletişimsizlik, sevgisizlik, düşüncesizlik çok daha fazla sinirimi bozuyor. Bazen annem ve babamla dışarıya çıkıyorum, onda da sadece tek bir gayem var, özellikle annem mutlu olsun diye. İnsanlar kendilerini çocuklarına adarlar onları gezdirirler ya, ben de aynısını annem için yapıyorum. Ablam başka şehirde olduğu için onlarla yakından ilgilenmek benim görevim, seve seve de yapıyorum ama benim tek derdim bu olmuş bakıyorum da. Hayatımda eksikler var. Manevi olarak elimden geldiğince ibadetlerimi yapmaya çalışırım, ama beni anlayan birilerine acil ihtiyacım var sanırım. Çok uzun oldu umarım sonuna kadar okuyanlar olur aranızda, lütfen bana bir şeyler yazın..

Ben de

Nacizane tavsiyem, bu kadar hassas bir konuyu sadece ama sadece bir uzmanla konusmaniz.

Çok doğru dedikleriniz, akışına bırakıp takmamak en iyisi aslında, her zaman bir sıkıntı olacaktır dünya hayatında, ama işte bazen üstüste gelince bunalır ya insan bende de öyle oldu sanırım, çok tşkler güzel tavsiyeleriniz için

Zaten tedavi görürken başvuru yaptık, 37 yaşımdaydım ve tedavinin olmaması için imkansız bir durum yoktu. Koruyucu ailelik de düşündük ama sonradan çok alıştığımız bir yavrunun yanımızdan ayrılması fikri beni daha çok üzer diye düşündüm. Çünkü koruyucu ailelikte çocuğun ailesinde belli bir sıkıntı bitene kadar bakıyorsunuz çocuğa, yani bu 3 ay da olabilir, 3 yıl da, yine de teşekkürler fikirleriniz için

Herkesin hayatı farklı elbette böyle de hissedenler vardır, umuyorum çocuklarınız biraz daha büyüyünce size arkadaş olur ve sizi biraz olsun rahatlatırlar. O zaman daha keyif alacağınızı düşünüyorum. Benim işim gereği hep çocuklarla olmam da benim isteğimi artırıyor açıkçası. Hep çocuklarlayım, küçüklükten beri aram hep çok iyiydi. Bazı imsanlar küçükkenden beri anaç olurlar işte ben onlardanım sanırımBu dediklerinizi diyen kişiler oldu bana da, ama yine de her şeye rağmen onun size gülümsemesi, anne diye sarılması tüm zorlukları siliyor olmalı. İlerle çocuklarınızla birlikte çok daha güzel günlere kavuşmanız dileğiyle, içten yorumunun için de çok teşekkür ederim

Sorun eşiniz gibi. Zaten uzun süre ayrıyken bir de geldiğinde telden başını kaldırmaması sizde tüm bu duyguları kamçılamış. Konuşmayı denediniz mi, yalnız hissettiğinizi söylediniz mi? Öğretmenler odasında çok muhabbet döner aslında. Teneffüssüz okul nasıl olur onu çok anlamayamadım ama illaki girer çıkarken muhabbet döner, arkadaş bulabilirsiniz diye düşünüyorum. Son olarak eklemek istediğim bir şey daha var. Hayat herkes için zor, özellikle şu zamanlar somut bir derdi olmasa bile insanların ülkenin durumundan çoğu insan üzgün. Sizi tanımıyorum sadece farklı bir bakış açısı yakalarsanız diye söylüyorum belki de öyle değilsinizdir ama dışarıdan mutsuz görünüyorsanız insanlar sizden uzaklaşıyor olabilir. İşe arabayla gidiyorsanız yüksek ses hareketli bir müzik açın söyleye söyleye gidin. Bana çok iyi gelir hep bu, kısa zamanda modumu yükseltir.

Eşim ocaktan beri şehir dışı çalışıyor. Daha öncesinde iş sıkıntıları olmuştu hep, şu an işi gayet iyi. Sorun benimle ilgili sanırım NDA

sizin yerinize o kadar içten hissederek empati yaptımki benimde üç yıl çocuğum olmadı o kadar üzülüdürdümki şükür rabbime şimdi 3 yaşında bi kızım var keşke tanışıp dertleşsek bazen kan bağından öte dostluklar kuruluyor öyle değerli dostlarım varki kardeşimden bile bazen daha çok seviyorum

Çok teşekkürler evet beyin reseti şart bence de dediğiniz takviyeleri de araştıracağım sağolun, kendimi sevmeye yeniden başlamam gerek farkındayım

Merhaba. Hangi sehirde oturuyorsunuz? Bursa da iseniz bir kahve icelim sizinle

Hanımefendi doğrudur belki dedikleriniz, bunlar görevlinin bize söyledikleri şeylerdi, benim bilmeden yaptığım konuşmalar değil yani, başka bir arkadaş da yazmış eksik biliyor olabilirsiniz diye tamam tekrar bakarım çok sağolun dedim. Ama siz her konuşmanızın altını suçlayıcı bir cümleyle bitiriyorsunuz. Şimdi de gerçekten istemediğimi söylüyorsunuz. Bakın biz evlat edinme için gittik başvurduk, koruyucu ailelik için de buna benzer şeyler söylenince evlat edinmede karar kıldık, normalde 2,5-3 senede sıra gelir dediler tamam dedik ama gelmedi maalesef, sonrasında da baştan o şekilde bilgi aldığımız için tekrar koruyucu ailelik araştırmadık. Bu gayet normal bence. Şimdi ben içten bir şekilde istememiş mi oluyorum cidden

merhaba, sadece ilk yazınızı okuyarak cevaplıyorum. hayattan keyif alamamanız psikolojik durumunuz açısından tehlike çanlarının çalmaya başladığını gösteriyor. öncelikle bir destek almayı düşünebilirsiniz çünkü bu keyifsizlik gerçekten önemli bir konu geçiştirmeyin. ana probleminizin çocuk sahibi olamamak olduğunu düşünüyorum bu durum sizde depresyon oluşturmuş olabilir ve bunun devamında kendinizi tüm dünyaya kapatmışsınız. ilk adımı ana probleminizi bulmakla atabilirsiniz çünkü diğer problemler ona eklenerek peşinden geliyor çorap söküğü gibi. uzun yıllar tüp bebekte başarısız olup 40lı yaşlarda kendi kendine hamile kalanlar gördüm. yani hiçbir şey imkansız değil ve bu insanların elinde olan bir şey de değil. bu dünyaya gelmesi gereken biri varsa o şartlar ne olursa olsun orada oluşacak, ama yoksa malesef oluşmayacak ve eminim ki sonuç sizin için en hayırlısı olacak. bazen evlatların varlığı imtihan oluyor bazen de yokluğu. hangisi daha zor tartışılır. şu an yaşadığınız hayat sizin için en hayırlısı inanın. bu gibi düşünceleri kabullendikten sonra yalnızlığınız için küçük adımlar atmak için zorlayın kendinizi. komşularınıza kısa ziyaretler yapmakla başlayabilirsiniz eminim ki geri dönüşler çok güzel olacak

Bakın bilginiz eksik. Ben bekarım, tek başımayım ve sizden daha çok bilgim var bu konuda. Ve açıkçası bu konuda biraz hassas olduğum için de böyle kestirip attığınızı görünce öyle düşündüm. Sizin örnek verdiğiniz durum tedbir kararı alınan çocuk, bu çocuklar zaten koruyucu aileye verilmiyor. Devlet koruyucu aileye verilecek çocuğu seçiyor yani. Hatta çocuğu aile teslim ediyorsa ailenin onayı da alınıyor en baştan, eğer aile izin vermezse yine koruyucu aileye verilmiyor çocuk. Mahkeme kararıyla devlet korumasına alınanlar evlatlık ve koruyucu aileye dahil. Eğer gerçekten, içten bir şekilde isteseydiniz kesinlikle alırdınız yani. Ve öyle kısa süreli de olmazdı.

Her şey gönlünüzce olsun inşallah ne güzel anlatmışsınız kendinizi yalnızlığını herkes uzaklardan dahi hissetti...

Öylesind başvurmak ne demek, biz evlat edinmeye başvurduk zaten koruyucu aileliğe değil ki. Nasıl böyle konuşabiliyorsunuz. Koruyucu ailelikte evet genelde 18 yaş oluyor ama mesela baba hapse girdi 2 yıl, anne bakamıuor, devlet alıyor ve koruyucu aileye veriyor. Baba hapisten çıkıp düzeni tutturursa yine ailesine verilir. Almak istememek değil, benim 2 aylık alıştığım kuşum öldüğünde bile günlerce ağladım, yani bu konuda hassasım demek ki, alıştığım bir çocuk kısa bir süre sonra alınıp ailesine verilirse tabi ki çok üzülürüm. Kendimi bilip tanıdığım için böyle düşündük, almak istememekle ilgisi yok ki

Sizi anliyorum. Bir ara benzer bunalımlar yaşiyordum Aslında çevrem çok geniştir, çocuklarımda var. Ama kendimi yalnız hissediyordum, sanki dünyada beni anlayan kimse yok gibi. Eşim o süre çok fazla yurtdışındayı işi gereği, bir giidp haftalarca gelmiyordu. Ozamanlar öyle hissediyordum. Dediğim gibi çocuklarım var ama onların varlığı bile bana yetmiyordu. Arasam 10 dk içinde kahveye gidebileceğim yada bana gelebilecek en az 5 kişi bulurdum ama yok yok yok hiç biri beni mutlu etmeye yetmiyordu. Eşim olmadan kendimi çok yalnız hissediyordum o yokken sanki herşey eksik geliyordu. Çocukların tüm sorumlukları omuzumdaydı, bana birşey olsa çocuklarım napar diye düşünmekten boğuluyordum. O zamanlar geçti, artık bu şekilde hissetmiyorum. Eşim varken hep dip dibe değiliz, heran el ele yeni aşıklar gibi geçirmiyoruz günlerimizi. Yeri geliyor kavgalarımızda oluyor tabiki. 17 senedir evliyiz zaten ilk sevgililik dönemlerindeki gibi olamayız ama varlığı yetiyor, hayatda tek başına olmadığımı biliyorum. Bence sizinkide böyle birşey olabilir. Yaşınız için üzülmeyin, nice kadınlar daha o yaşta yeni evlenip anne oluyor. Hiç birşey için geç değil. Allah kucağınızı doldursun. Rabbim ol desin, olsun inşallah.

Eğer hala denemek istiyorsanız çocuk için instagramda docdrmfk sayfasını inceleyin. Doktora yazın. İmkansız gibi görünen birçok kişi bebek sahibi oluyor. Yalnızlık kısmına gelince. Belki sizin kadar değil ama benim de yalnız kaldığım dönemler oldu. Anlıyorum. Belki en zor imtihan. Fırsatınız varsa akşam yüzme gibi kurslara, spor salonuna gidebilirsiniz. Yardım derneklerinde küçük zamanlarda gönüllü çalışabilirsiniz. Çıkın yürüyün en kötü. Evde kalmak insanı delirtebiliyor. İnşallah kafanıza göre güzel bie arkadaş grubu çılar karşınıza en kısa zamanda.

Eğer evlat edinmekten siz vazgeçmişseniz tekrar başvuru yapabilirsiniz. Ama kurum sizi uygun görmediyse yapamazsınız. 40 yaş üstü kişilere 0 yaş bebek verilmez. Ebeveynle arasında en fazla 40 yaş olması gerekir. Yani siz 41 iseniz 1 yaşında bebek alabilirsiniz. Yerinizde olsam tekrar başvuru yapar, bebeğin yaşına bakmadan alırdım. Hem ona yuva olur hemde yuvamı şenlendirirdim.

Bakın bende benzer bir tecrübe yaşadım, bugün diyorum ki iyi ki olmamış her işte bir hayır vardır ilaveten istemeyebilirsiniz de, cesaretiniz de olmayabilir, kimseye açıklama yapmak zorunda değilsiniz üzmeyin lütfen kendinizi

Ben uzun süredir üyeyim ama burda bulunma sayım çok azdır, inanın kapattığım bir msj butonu yok ama tarif ederseniz açarım, otomatik olmalı, biraz acemiyim yani bu konuda Z

Hanımefendi siz şaka mısınız?Tabi ki pekala kendi doğurmak isteyebilir, bunun İçin bekleyebilir.. Defalarca dener ha olmuyorsa, canı da istiyorsa maddi manevi kendini hazır hissediyorsa evlatlık İçin başvuru yapar.. Ne demek geç kalmışsınız diye sorgulamak?İnsanların bi şeyler için zamana ihtiyacı oluyor?Manavdan karpuz mu alınıyor?

Şimdiki gençler ne diyor gözyaşım pıt, ne tatlı bir söylem. İnanın okurken gözlerim doldu, ah keşke bunları düşünen kişiler yakınlarımızda olsa. Çok teşekkür ederim beni duygulandırdınız, çok iyi geldi

Kendinizi bu kadar tek bir şeye odaklayıp yaşamınızı zorlaştırmayın. Teyzemin çocuğu olmadı. Bu sene emekli de oldu. Ama inanın hayatını güzel yaşıyor. Kısmet değilmiş dedi kendi hayatını farklı bir şekilde ve güzel yaşıyor. Kedisi var, arkadaşlarıyla tatillere gidiyor. Koroya gidiyor. Resim ve seramik kursuna gidiyor. Akşamları da genelde evinde kitap okuyor yada eşiyle kampa gidiyorlar. Bazen yağlı boyalar yapıyor hepimize hediye ediyor. Bir dönem pastacılık kursuna gitti. Hala yeğenlerine doğumgünü pastalarını o yapar. Hatta yaşıtlarım torun bakıyor benim keyfim yerinde de der. O evlatlık almayı düşündü eşi istemedi. Pişmanlığı da yok. Sizin ikinizin de isteği bir çocuk büyütmekse inanın illa bebek olmasına da gerek yok. 2-4 hatta beş yaş çocuğunu da büyütebilirsiniz. Ama istemiyorsanız da kendinize hobiler bulmayı deneyin. Çocuğu olan da bir yerden sonra kendi kalıyor. Annemin arkadaşlarına bakıyorum. Çocuğu olan olmayan herkes kendi evinde kendi başına yada eşiyle. Hepsinin çpcupu evlendi kendi hayatını kurdu. Kimininki yurtdışında senede bir kere belki on gün görüyor. Çocuk hayattaki tek keyif veren şey değil. Pek çok mutluluk kaynağı var

rica ederim, bu bölümde cevapladığım konu sayısı çok az sizin ifade şekliniz beni çok etkiledi ve birkaç kelime söylemeden geçemedim. Lütfen Allah beni sevmiyor diye düşünmeyin. Bundan sonra benim her zaman dualarımda olacaksınız, Allah sizi sevmese bir başkasına dua ettirir mi ve belki kaç kişinin daha duasında olacaksınız ama bilmiyorsunuz. hepimiz en hassas noktalarımızdan imtihan oluyoruz. Siz sadece kendinize iyi bakın gerisi gelecek, bu durumdan kurtulmak kolay olmayabiliyor çünkü bi dönem ben de yaşadım. benim sebebim farklıydı ama o keyifsizliği o kadar iyi anlıyorum ki. ama geçiyor, geçecek, siz yeter ki üstüne gidin. güzel kalbinizin musmutlu olması dileğiyle

Dediğiniz gibi her şeyi çocuk olmasına bağladım sanırım ama belli bir süre sonra evdeki o sessizlik, ve çok nadir oturulan arkadaş ortamlarında hep çocuktan bahsedilip sizin sus pus olmanız gerçekten çok üzüyor insanı. Evde izlemediğim halde tv açıyorum sırf ses olsun diye, batsın bu dünya olayını yalnız kendim yaşayıp kimselere belli etmiyorum, aileme sorsanız beni onları neşelendiren güldüren eğlendiren sevimli biri olarak tarif ederler. Onlara öyle olmak zorundayım çünkü. Uzman yardım konusunda da haklısınız ama gittiğimde az çok ne diyeceklerini tahmin ediyorum, yıllardır psikolojiye çok özel bir ilgim var, sınıfımda bazı sorun yaşayan çocukların ailelerine genel bilgi ve gözlemlerimden bahsedip uzmanlara yönlendiriyorum ve dediklerimin aynısını dediklerini söylüyor velilerim. Hobi bul dikkatini başka sevdiğin şeylere yönelt ilk alacağım cevap ama yine hepimizin bilmedikleri var gitmek en doğrusu olmalı. Çok tşkler yorumunuz için

Golden yavru köpek sahiplenmenizi öneririm bıcır bıcır muhteşem bir şey. Her gün yürüyüşe çıkarmanız ve oyun oynatmanız lazım ama çünkü çok enerjikler. Bir de yemek veya örgü kursuna gidebilirsiniz veya başka bir hobi. İnsanlarla da sosyalleşirsiniz böylece.

Allah bağışlasın tatlı çocuğunuzu, ne güzeldir o şimdi keşke tanışıp dertleşebilsek, bazen öyle güzel cümleler yazılıyor ki burda, insanın içi çok ısınıyor burdaki dostlara, benzer duyguları yaşayanlar anlar ancak, çok teşekkür ederim güzel cümleleriniz için

Çok şükür çok daha iyiyim. İnşallah bende çok isterim. Görüşmek üzere

Rica ederim umarım denk geliriz bir gün. D Dusuncelibirksi Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Demeyin öyle belki de olur bilemezsiniz, en bunaldığımız anda geliyor bazen mucizeler, kimbilir belki de... . push ;

Merhaba öncelikle çok çok geçmiş olsun size, umarım şimdi eskisinden daha iyisinizdir, ben de o arkadaşlardan biri olabilirsem ne mutlu bana, birbirimize faydamız dokunsa, gönüllerimizi alsak ne güzel olur, çok eski üyeyim ama sık sık giremedim hiç, bundan sonra buralardayım inşallah, görüşmek üzere

Peki dediğiniz gibi olsun. Sizin süreciniz nasıl oldu? U

31 yaşındayım ben de önceden tek başıma vakit geçirebiliyordum rahatça ama son aylarim öyle değil maalesef.. dediginiz gibi bı kişi de olsa insan bı dost arıyor ama evlenince herkes uzaklara düşüyor vs. Çocuk konusunda herkesin çocuğu olması gerektiğine inanmıyorum. Benim olmadı, tüp bebek hiç düşünmedim son yıllarda da hiç istemiyorum diye düşünüyorum. Sanki kendi yasayamadigim bı hayat var ve öyle de kalacak gibi :) Bir kedim var çalışmıyorum da. Benim hayatımda istediğim şey başıma gelmediği için ne olursa olsun mutlu olacağımı düşünmüyorum. Annem de mutlu olmami çok ister ama keşke eski halim kadar kalabilseydim... antidprsan takıntı varsa iyi geliyor ama.. bazen içip bazen bırakıyorum :) İstediğimiz bazı şeyler olmuyor olanla yetinmeye çalışıyoruz. Buraları okumasam tek mutsuz da benim derdim herhalde:) Konuşmak isterseniz buralarda olmaya çalışırım:)

Fikir ve yargı değil bunlar, benim yazdıklarım olması gerekenler ve gerçeklik. Üslubu eleştirebilirsiniz, ama yazdıklarımda yanlış bir şey yok.

Eveeett kedi o kadar çok istiyorum ki anlatamam, maalesef şu an kuşlarım olduğu için sahiplenemiyorum ama fırsatını yakalarsam ciddi anlamda düşünüyorum çok tşkler

Ben de diyorum bi tandık geldi B

Çok teşekkür ederim keşke aynı şehirde olsaydık..

Çok teşekkür ederim güzel kardeşim, keşke tanışıp görüşebilsek ne güzel olurdu. Ama burdan da duygularımızı paylaşabilmek hiç tanışmamaktan iyidir. Allah senin de herkesin de o güzel gönlüne göre hayırlı sağlıklı evlatlar nasip etsin inşallah NDA

Teşekkür ederim ama artık inanın hem maddi olarak hem manevi olarak yıprandık. Ne İstanbul'u kaldı tedavi için ne Ankara'sı. O verilen hormon ilaçlarının da umarım ilerde bir zararı çıkmaz. Nitekim elimizdeki tükettik 10 tedaviyle, Rabbim isteyen herkese ve size de hayırlısıysa versin inşallah perdono pero no olvido forgive but don't forget Anneler

Teşekkürler aynen öyle kadın için yaş sınırı var bu konularda, gittikçe azalıyor rezervler, hayırlısı bakalım inşallah tekrar deneme cesareti ve imkanı bulabilirim kendimde

Kuşlarım var dediniz ama ben size Kedi sahiplenmenizi tavsiye ederim Özellikle yavru kedi, o büyüdükçe aranızdaki bağ güçlenecek. Kucağınıza gelip uyuması bile sakinleştiriyor. Bazen evin içinde deli gibi ordan oraya koşuyor, güya sinek kovaliyor İnanın izlemeye doyamiyor insan. Benim eşim asla kedi eve almam derdi, şimdi bakıyorumda masaya bir tabak daha koyuyor kahvaltı hazırlarken. Kedimize özel salam falan alıyor. O gelmeden masaya oturmuyor. İnsanı değiştiriyor gerçekten kedi sevgisi.

Amin. Allah sizede versin insallah hayirlisiyla. Benim anneannem son cocugunu 47 yasinda dogurmuş. Umudunuzu yitirmeyin.

Ne kadar kabasiniz yaCidden ben burdan sinir oldum yorumlariniza. Cidden bazi yorumcular had hudud bilmiyor, dumduk daliyor

ahha bu konuda da varmış

Öncelikle ilk yanlışınız dogru bir eş seçimi olmamış iki eş demek sohbet muhabbet demektir..! Ve fazla kafanıza takmayın yanlızlık mevzusunu çagımız, ın insanı zaten yanlız keyf almaya bakın.

İç sıkıntını burdan bile hissettim abla ya. Eşin bari geldiğinde kafasını telefondan kaldırsa senle ilgilense bukadar bunalmazsın gibi geldi bana.

Teşekkür ederim Allah isteyen herkese nasip etsin inşallah size de. Hayırlı değilse de olmasın zaten tek duamız bu, bazen her şeyi yapmak da yetmiyor, hakkımızda hayırlısı olsun

Ben de.

Teşekkür ederim haklısınız Atart Kurgu bunlar! Biz değiliz bu uyduruk tarif. Anneler

Merhaba eşiniz yanınızda aynı şehirde çalışma imkanı yok mu? Sanki o sizin yanınızda olsa biraz daha rahatlayacak gibisiniz. Arkadaş konusuna gelince ise o biraz şans, çevre gibi faktörler var. Belli bir yaştan sonra kalıcı arkadaşlar edinilemiyor. Çocuklu arkadaşlarınızla neden görüşmüyorsunuz onu anlamadım görüşmek için çocuk şart mı. Gerçekten bilmediğimden soruyorum. Eşinizin işi şehir dışında kesinlikle gelemezse bi hayvan sahiplenseniz yoldaş arkadas olur size. Evlat edinme yada çocuk konusunda bir şey diyemeyeceğim ben çocuk istemiyorum çünkü bi fikrim yok U umran80

Siz bu kurumun içinde mi çalışıyorsunuz acaba merak ettim, kesin konuşuyorsunuz da genelde konuyla ilgili. Şimdi profile de baktım fake bir hesap değil bir insan neden böyle bir yalan söyler ki inanın anlayamadım

Gercekten sizi anlıyorum insaAllah Allah size de herseyin güzelini hayırlısını ziyadesiyle verir. Sadece pes etmeyin hicbirsey için. Maddi manevi sorunlar ilerde yok olacak. Hiçbir dert daimi degildir. Güçlü olun keşke insan olarak elimizden daha fazlası gelse. Hayata, evliliginize, kendinize sımsıkı sarılın. O zaman hersey cok daha iyi olacak.

Kesin konuşuyorum çünkü biliyorum. Neden böyle bir yalan söyler bende bilmiyorum ama, yalan olduğuna eminim. Koruyucu aile olmak için başvurup 1 yıldır bekleyen tanıdığım var mesela, 3 ayda bir evlerine gelip psikologla denetim yapıyorlar. Mümkün değil 2 ayda koruyucu aile olunması. Hele ki 23 günlük bebeğin verilmesi falan. Yalan olduğu o kadar belli ki. perdono pero no olvido forgive but don't forget Anneler

Kuşlar varken tavsiye etmem benim de vardı kuşlarım kedim daha yavruyken kafese atlamaya çalışıyordu.. kuşları sahiplendirdim... Kedi kuştan daha fazla arkadaş oluyor bence ama ikisinin bir arada olması çok risk. Duvara falan asılmasının da yeterli olmayacağını düşünürüm ben...

Öyle evet ama imkansız olmamasına rağmen bizim olabilecek zamanlarımızda bile olmadı. Tüp bebek tedavisi için aylar süren hazırlıklar gerekiyor, tedavi son aşamasında 10-15 gün tedavi olan şehirde bulunmamız gerekiyor şu an için ne ikimizin de izin alacak durumu var ne de maddi durumumuz, geçen yaz en son tedavimizi olup sonlandırmak zorunda kaldık maalesef

Bence eşiniz biraz kendisini değiştirmeli yanınızda olduğu zamanlarda size daha ilgili davranmalı. 1 yaş çocuk vermeseler ne olacak ki 2-3-4 gelsin hepsi sevgiye muhtaç. Sizdeki sevgiyi görünce yine çok severler sizi Yada koruyucu aile olabilirsiniz. Birbirinize yoldaş olursunuz. Nerede yaşıyorsunuz bilmiyorum ama sarılasım geldi size keşke yakınımda olsanız.

Konyadayım ben. Siz?

Kim o aç köpekler dışarda ki hayatı kastediyorsaniz evden iyidir bence

Kopek sahiplenmek muhtesem bir fikir. Ama ev icinde bakacaksaniz daha ufak boyutlarda bir kopek daha kolay olur. Onun sorumlulugu sizi oyalar. Onun bahanesiyle her gun yuruyuse cikmis olursunuz ve hayvanlar gercekten cok iyi dost oluyor. Ben de hep yalnizim evde 2 kedim var onlar sayesinde hic yalniz hissetmiyorum. Eminim cocuk ozleminize bile iyi gelecek.

Tekrar tekrar deneyin. Çok yakın bir tanıdığımız bilmem kaçıncı denemesinde 47 yasinda üçüz bebekleri oldu. Ama iste insanın içinde bir ışık vardır ya o ışığı söndürüp kendimizi karanlıklara bırakmamaliyiz. Rabbim isteyen herkese hayırlı evlatlar nasip etsin sizde kendinizi hirpalamayin. Esinizle tatiller ayarlayın, tatillere çıkın. Değişik şeyler yapın. Sonucta çocukta çok önemli bir deneyim, önemli bir bağ ama eğer yoksa olmuyorsa da şuan hayatınızı mahvetmeyin. Çok üzgünsünüz anlayabiliyorum inanın herkesin bir derdi var. Çocuk sahibi olmak isteyenlerdenim ama bizimde başka sıkıntılardan olmuyor ama buna kapılıp huzurumu bozamam. Lütfen kendinize işkence etmeyi bırakın ve uzaklık sorununa çözüm bulun. NDA

Ay bi susmadın sana ne sana ne sana mı anlatacak ruh emici

İnanın köpek hariç dediklerinizi de yaptım. Komşularımız buranın yerlileri ben yabancı olduğum için, çalıştığım için sanırım beni kendilerinden farklı görüyorlar. Spora gittim ama orda da edindiğim arkadaşlar çocuklu ve çocuklular da çocuklularla daha çok görüşüyorlar sanki bilemiyorum. Öyle her şeyi karşıdan bekleyen biri değilim aslında ama ilk adımı atsam bile sonu gelmiyor, bir yerde tıkanıyor anlamadım. Halbuki gerçekten birinin yardıma ihtiyacı olsa ilk koşanlardanım, ama bilemedim işte ben de

Birşeyi isteyip istemeyeceğimizi size soracaktı konu sahibi zaten. Tüh, sizi nasıl es geçti ya yazık oldu. Bukadar hassas konuda bu şekilde kaba yorumlar yapmak için ne yaşadınız merak etmiyor değilim. Haddinizi ve yerinizi bilin, bildiklerinizi yazdınız tamam. Fikirleriniz ve yargılarınız size kalsın.

Neden böyle olduk izah edeyim. Evlatlık için başvurmuşsunuz evlendikten 4 yıl sonra, zaten işlemlerin bitmesi 3 yıldan az sürmüyor, e kafadan şansınız çok düştü zaten. Yani birincisi, çok geç kalmışsınız. Mutlaka ben doğurmalıyım diye mi bu kadar geç başvurdunuz, bilmiyorum. Biraz öyle hissettim ben ve önyargılı yaklaşmış oldum size. İkincisi, koruyucu ailelik hakkında kulaktan dolma bilgi edinip "yanımdan her an ayrılabilir" diye istememişsiniz, detaylı bilgi almak için de çabalamamışsınız, ondan dolayı.

Canım geçmiş olsun neyin vardı ☹

Eger yurt disinda olmasaydim yemin ederim atlar gelirdim yaniniza. Yalnizliginizi o kadar yogun hissettim ki. Sizi nasil teselli edebilecegimi de biledim. Sadece sunu bilin orda olsaydim size sikica sarilirdim ki yalniz oldugunuzu bir süre icin unutun diye.

Hanımlar lütfen sakin olun ve üsluplara dikkat edin rica ediyorum. U

Ah canım benim sağolasın, kafasını kaldırsa telefondan sorun çözülür mü inan hiç bilmiyorum eisvogel

Çalışan bayansaniz kendi paranız var. Çocukta yok adama sizi bağlayan ne tam olarak

Bebek icin denemekten vazgecmeyin ustelik tam anlamiyla bir sorun yokken. Bir tanidigim 10. tup bebek denemesinde üçüz dogurdu ve arkasindan kendi kendine hamile kalarak bir tane daha dogurdu. Pes etmeyin 41 yaş geç bir yaş degil. Bende 40 yasinda dogurdum anne oldum.

Vay be ben de çocuk konusunda böyle düşünürdüm ama bir annenin böyle dusunebilcegini tahmin etmesem de yine de Merak ederdim. Durağan bir hayatım var ama yine de emin olamıyordum. Bir anneden böyle bir pismanlik duymak içimi rahatlatmadi değil karar vermemi kolaylastirna acisindan yine de Rabbim sizlere hayırlı uzun sağlıklı ömürler versin

Hangi şehirdesiniz. ben de bu aralar bu tip duygular içerisindeyim. asiri bir yalnızlık hissi. arada bir komsularimla gelir gideriz, sağ olsunlar arar sorarlar ama yakın bir arkadaşım kalmadı, fazla samimiyet tez ayrılık getirir derler ama ben de aynı sizin gibi ozenmeden edemiyorum birbirleriyle sürekli görüşen arkadaşlık kuran insanlara

Her zaman beklerim ben de çok isterim NDA

40 yaş üstüne zor veriliyor ise bunun İçin konu sahibini suçlayamazsınız, evlilikti, evliliğin oturmasıydı, çocuk denemeleriydi, olmadığını kabullenmek, kendini ikna etmek, evlatlık fikrinin oluşması sonra bunu içinde benimsemek kendini hazır hissetmek derken yaş zaten 40 ı geçiyor. Ne yapacaktı kendi çocuğunu doğurmak isteyen kadın daha evlenir evlenmez, evliliğinden bile belki daha emin olamadan koştur koştur evlatlık başvurusu mu yapacaktı.. Tüm bunlar bir süreç tabi ki zamana yayılan bi süreç bunun sonucunda yaşın geçmesi evlat edinme konusundaki yasanın açıkığının sonucudur geç kalmışlığın değil

Çocuk konusuna fazla takılmayın, 45 yaşındayım, neredeyse on yıl olacak evliliğim, benimde çocuğum yok. Ama çocuklu arkadaşlarımızla görüşüyoruz bu bir sorun değil ki. Zaten çalışınca çokta vakit olmuyor sosyalliğe, sizin sorununuz eşle bağınızın kopmuş olması, biraz evliliği hareketlendirmek lazım. Bir de kedim var beniiimmm, en iyi arkadaşım o, köpek bakmak için olduğunuz ortam uygun mu bilmiyorum ama kedi her türlü bakılır, inanılmaz iyileştirici varlıklar kediler, deneyebilirsiniz bence, umutsuzluğa kapılmayın

Çok teşekkür ederim güzel dilekleriniz için, böyle güzel insanların yazdığı güzel cümleleri okuyunca kendimi daha da iyi hissettim. Hepimiz için güzel günler yıllar olsun inşallah NDA

Yaaa nasıl duygulandım çok teşekkür ederim, dualarınızds yer almak en güzel hediyem oldu çok çok sağolun, siz de gönlü ferah olmayan herkes de benim dualarımda bundan sonra, imtihanlarımızda böyle yardımlar dualar almak en önemli şey bence, size de güzel mutlu bir hayat diliyorum, her şey güzel gönlünüzce güzel olsun inşallah NDA