ben de öyleyim hayat şartları, seni anlamayan bir koca, maddi sıkıntılar, manevileri haaaa birde çocuklar, onların okul ve şahsi stresleri annelik görevi derken boğulduğumu hissediyorum bazen bir arabaya binip o gitse ben gitsem diyorum yani doktora gittim dayadı ilaçları kullanmadım korktum çünkü en önemli şeyi biliyorum bana geçici bir mutluluk verecek ilaçlar bitince kaldığım yerden devam . push ; biyen boncuğum tek ayak

aynen öyle.. orta halli bi psikolog 200 den başlıyor kendi kendimize bulucaz bi hal çaresini..

2013 de aktif olmuş en son Edelstein Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

çok önemli bir rahatsızlık bu. ilaç kullanmak önemli. Belki uzun süreler. çevrenizdeki herkesi kaybedersiniz. Gücünüzü, işinizi. benim eşim panik atak hastası. yani öfke kontrolsüzlüğüde vardı. yıllardır ilaç kullanıyor. ve iyi geliyor çok. yoksa inan işi, ilşkisi herşeyi elinden gidecekti. Beyinde iyi çalışmayan o şey, sağlıklı düşünmeyi engelliyor. sonra yanlış kararlar, yanlış tepkiler... çok duygusal olmak, mükemmeliyetçi olmak, başkalarını suçlayıp sıyrılmak, hayır diyemediklerine bir süre sonra büyük öfke duymak, uzun süreli depresyon çünkü aynı şeye takılıp kalmak beyin kimyasını bozabilir. Nurseli idizi dinledim. Bu hastalıktan çok çekmiş. geçmiş olsun.

Hangi ilacı kullanmıştınız özel Msj atarak paylaşırmısınız

aynen böyleyim işte, geçmişte yaşadığım kötü şeyleri, en dost bildiğim insanların bile kazıkları aklıma geliyor ve deliriyorum..

sanki bu msajı ben yazmışım gibi... melisa çayı denemeye değer.. ama ben psikoloğa gitmek istiyorum, ne zaman eşime söylesem, saçmalama diyo..

cevap veren herkese çok teşekkür ederim, melisa çayını denedim.. bir hafta sonunda o da fayda etmemeye başladı.. mizacım da böyle değildir halbuki, ama çok küçük bi kıvılcım patlamam için yeterli.. geçsin artık bu diye düşünürken bile çok büyük sinir patlamaları yaşayabiliyorum.. bi arkadaşım yazmak faydalı demiş, bunu mutlaka denicem.. bi arkadaşımdan daha duymuştum çünkü.. umarım faydalı olur..

bir profesyonele gitmek en iyisi bence cnm.. ben de adet olmadan önce çok sinirli olurum ama o durumun bir de sürekli olması eminim dayanılmazdır...

devlet doktorlarının nesi varki. Ben vajinusmus gibi zor bir hastalığı yıllarca çekip, devlet doktorunda yendim. canım doktorum benim. eşim panik atak erenköye gidiyo. yıllardır. K kumral- Aktif

Ben de psikolog onerisiyle birlikte hergun bitki caylari icmeni, arada sirada kendine vakit ayirip, cok sevdigin seylerle keyif yapmani tavsiye ediyorum. Biraz acilirsin, sinirini atabildigin kadar atarsin. Mesela ben cok sinirli oldugum zamanlarda eski Turk sinemasini izlerim, ozellikle komik olanlari, Kemal Sunal filan. Bana da bu iyi geliyor, biraz olsun icim aciliyor en azindan. aysee35.5 Aktif

Ben de aynen sizin gibiydim. Küfürün benim hayatımda yeri asla yoktu. Elbette sinirlenirdim ama sinirimi bağırıp çağırarak değil de, sessizce ağlayarak kendi kendime hayıflanarak geçirirdim. Sonra bir şey oldu.. Onca yıl bastırdıklarımdan olsa gerek, içimden bir canavar çıktı :))) Bunu kendi kendime fark edip psikiyatriste gittim.. İlaçlar beni tam bi asalak yaptı.. Düşünün annem ameliyat oluyor tekerlekli sandalyede kalma ihtimali söz konusuydu.. ben gülümsüyordum. Sonra yine kendim bir anormallik var diye farkedip 3 ay kullandığım ilaçları bıraktım bir anda... o ilaçları bırakma aşamasında yaşadığım sıkıntıyı bir ben bir Allah biliyor... Demek istediğim çooooook ihtiyaç olmadıkça ilaç kullanmanızı önermiyorum. Gerçek duygularınızı bastırıyor ilaçlar . Ve duygular ne kadar bastırırsanız bastırın, mutlaka bir gün çıkıyor ortaya... Ve psikiyatriste giden hiç bir tanıdığım yoktur ki "teşhis" koyulmadan çıksın o odadan... Yaşadıklarınıza bir isim takmanıza gerek yok.. Her ne yaşıyorsanız yaşayın, "eğer etrafınıza ve kendinize zarar verecek durumda değilseniz" rahat bırakın.. Bu dönem böyle geçecek deyin ve bunun bir sonu olduğunu bilin... Bir gün geriye dönüp baktığınızda bu yaşadıklarınızı sadece "bir dönem" ait sıkıntı olarak göreceksiniz. İçinizde biriktirdiklerinizi, öfkenizi nefretinizi yazmayı deneyin.. Yazmak çok faydalı... Deneyin bir hafta ve görün... Neşe, huzur, mutluluk kadar öfke, sinir, mutsuzluk da olağan şeyler... Böyle kabul edin.. Prangalardan kurtulun.. etiketlemelerden uzak durun... Kısaca, o anda ne hissediyorsanız yaşayın.. İçinizde biriktirdiklerinizin bir gün dışa çıkacağını bilerek, ufak ufak boşalmasına müsaade edin ki volkan olup etrafı yerle yeksan etmesin... Ayrıca psikolog bu dönemi atlatmanızda çok faydalı olacaktır bence gidin.. Umarım "doğru kapıyı" çalarsınız... Melisa çayı gerçekten çok faydalı, doğal sakinleştirici.. Bir de sarı kantaron tabletler satılıyor eczanelerde ya da aktarlarda.. Psikoloğumun önerisiydi bana çok faydası olmuştu.. S

Benim genel ruh halim bu. Tahammül edemiyorum. Sanırım daha önce çok fazla tahammül ettim bişeylere buda onun patlaması. İlaçla falanda geçicek gibi değil. :26:

ben de inanılmaz sinirliyim.. olduk olmadık çevremdekileri kırar dururum.. bitki çayları önerisi mantıklıymış gerçekten.. papatya çayı melisa çayı iyi gelebilir diye düşünüyorum.. benim sinirlenince yaptığımsa dışarı çıkıp hava almak... çarşıda kafam boşalasıya dolaşmak.. alışveriş yapmaksa kesinlikle bir terapi, ama her zaman alışveriş yapılmıyor tabi durumlar el verdiğince.. dışarı da çıkmamışsam sağlam bir çığlık atarım ne yazık ki :)) beni inanılmaz rahatlatır, tabi komşular ne düşünüyor bilemem :))) neyse ki çok seyrek oluyor

Hayat sartlari hic yapmiycamiz seyleri yaptirip hic soylemiyecegimiz seyleri soyletebiliyor. Senide zamanla sinirli yapmis olabilr. İnsanin en iyi ilaci kendindedir bence. Sureklinkendini telkin et ve oku derim ben. Hem kitaplar oku hem dualar oku. Evrende bnu senden once yasamis bir cok kisi vardir elbet. Cozumunude bulmuslardir.

bu bi bende var sanıyordum anlattığın kadar değil ama bende çok sinirliyim ama ben hep böyleydim ya soradan olmadım yanı aklına gelmiştir ama bide ben hatırlatayım psikatri yerine psikoloğa gitsen hem ilaç vermez heme sohbet terapileriyle seni rahatlatır bilirim aşırı sinir hayatı zorlaştırıyor Caulfield-

arkadaşlar, aranızda benim gibi olan var mı çok merak ediyorum.. beş sene öncesine kadar aşırı sakin, sessiz, biri küfür etse oturup ağlayan biriydim.. sonra yaşadığım kötü olaylardan dolayı yavaş yavaş tahammülsüz biri olmaya başladım. önceleri ağlamakta buldum çareyi, psikiyatra gittim, ilaç verdi iki sene kullandım.. bi polar bozukluk teşhisi kondu.. ama son 2 senedir ilaç kullanamıyorum, kilo verdim, ağır geliyor ve titremeye başlıyorum ilaç alınca.. ilaçları bıraktıktan bi süre sonra her şeye sinirlenen, öfke kontrolunu tamamen yitirmiş biri oldum. sinirlenince sanki içimden başka biri çıkıyor ve sinirlendiğim şeyler de o kadar büyütülecek şeyler değil, bunu ataklar geçince anlıyorum.. psikiyatr a gitmek istemiyorum tekrar ilaç vericek biliyorum ve hiç bir işe yaramıyorlar.. ne yapacağımı şaşırmış bi haldeyim

ben sadece nişanlıyım ve bu kadar doluyum.. sizin streslerinizi düşünemiyorum.. Allah yardımcınız olsun gerçekten.. ama çocuklarınızın sevgisi sizi bi yerde frenliyordur, ve yaşama gücü veriyordur.. Allah bağışlasın.. B

bu yazılanlarda kendimi okuyomuş gibi oldum. birikimler, baskılar, sorumluluklar, beklentiler vs. vs vs. o kadar yıpranmış hissediyorumki kendimi tarif edemem. öfke kusuyorum herkese ve herşeye. psikoloğa gitmek en mantıklısı tabi ama her seans 100 TL. den başlıyor bi de iyi bir doktor olsun dersem daha da fazla. kimbilir kaç seans gitmek gerekicek. böyle bi bütçe ayıramayacağım için kendimi yiyip bitiriyorum ne yazıkki

ayy bende tek ben boyleym sanardm. bende cok sinirliym kalabalk bi ortama girersem hele varya canavara donusuyorum. Bana sen kendi dugununde napcaksn dyolar. Nefret ederim kalabalktan cok sesten ve ole ortamlarda deliriyorum resmen. Ama bence bu tur seyler pskologla fln duzelmez insan kendi yenebilir bunu dye dusunuyorum... cunku hc gormedm piskyatriste gidipte saglam doneni

Seni çok iyi anlıyorum bende anksiyete hastasıyım bunlar hem aile çevre insanlar yüzünden 23 yaşındayım en az yedi yıldır psikoloklardayım. eskiden ilaçlar bir işe yarardı şimdi işe yaramıyor kendi beynimi zor olsada kendi elime geçirmeye çalışıyorum ve en önemli etken sabır mesela tiyatrocuyum oysa küçüklüğümden beri bağır çağır öfke sesimede zarar vermiş çatalaşma olmuş sabret tedaviler ilaççlar ilk zamanlar daha kötü yapacaktır doktoruna bunu söyle daha hafif ilaçllarlla yada bitkisel ilaçlarla çözüm bulmaya çalışsın birde herşeye olumlu bakmaya çalış tavuklumakarna

aman olmasın, çok fena bişey

Bende çok sinirliyimdir genel olarak ama sevdiğim insanların yanında gayet güleç bi tipimdir Sen sürekli mi sinirlisin yoksa sinirlendiğin zamanlarda çok mu sinirleniyorsun? Beni bu kadar sinirli ve suratsız hale getiren olayı biliyorum, atlattım ama etkisi sürüyor tabi Sen bi takım şeyler yaşadın sanırım Bence uzman birinden yardım alman en sağlıklısı, biz burda ne desek yanlış olur EsRa1982 Güzel Günler Bizi