İstanbul'da devlet hastanesinde psikolog var mı kızlar? İnternetten araştırdım, biri var biri yok diyor. Bazıları da önce psikiyatra gidiyorsun, o uygun görürse psikologa yönlendiriyor diyor. Bir bilgisi olan var mı?

İki antidepresanlık neyin varmış ki senin? Gerçi direk psikiyatr ile görüştüysen o direk ilaç veriyor zaten. Önümüzdeki hafta için bir randevu alacağım. Resmen heyecanlandım. :)

Var canım devlet hastanesinde psikolog. En azından Bakırköyde var ama önce psikiyatra gidiyosun o seni yönlendiriyor...

Tam benim 22 senedir yaptığım şey :) Hiç ama hiç doğru değil malesef

Aynen öyle. Bak bilincindesin aslında hayatta ki önemli şeylerin. Büyüyorsun, büyüyoruz. Ben çok daraldığımda, kendimi mutsuz hissettiğimde şükrederim. Şükretmek o kadar iyi geliyor ki insana. Elim, kolum, sağlığım olduğu için, beni ben yapan şeyler olduğu için şükrederim. Başımı yastığa koyduğumda, Allah'ım şu an kimbilir kimler ne dertlerle ne sorunlarla ne hastlalıklarla uğraşıyordur. Huzurla başımı yastığa koyabildiğim için şükürler olsun derim. Geri kalan dertlerinde üstesinden gelirim derim. Hayatta dert olmasa, olgunlaşamayız, tecrübe edinemeyiz. Kimsenin, ama inan şu dünya da kimsenin hayatı güllük gülistanlık değil. Bazen bir avuç ilacın yapamadığını, bir dua yapar.

Ben yatmaya gideyim artık. Yarın yeni bir gün, yeni umutlar ve azıcık daha huzurla gelsin hepimiz için. Sevgiler.

Boga... fazla sabır yapıp patlıyormuşsunuz gibi geliyor sanki daha fazla kaldıramıyormuşsunuz gibi -yetheeeeeeeeeeer- mesela

Aynen öyle... :/ Profesyonel tavsiyeler uzun vadede beni kendime getirir diye düşünüyorum.. Psikiyatrinin yönlendirmesini bekleyeceğim artık. Herkes olumsuz yorumluyor onları, psikiyatride kalmak istemem.

Bunun farkına zor varıyor insan, tükenmeye başlıyorsun yavaşça bu ben değilim diyorsun... İnşallah istediğin gibi olur kısa bi zamanda.

... Son düzenleyen: Moderatör: 15 Şubat 2014 K

+1 Psikolog. Yazdıklarına klasik cevaplar verebilirim ama yüz yüze görüş işin uzmanıyla :).

Canım ben evrenden torpilim var ve iyi hissetmet diye kitaplar var. Onları okumuştum. Çok şey buldum kendimden. İstersen sen de dene. Ama bir destek alman şart. Heleki dönemsel değilse durum mutlaka sana yol gösterecek birine ihtiyacın var. Hiçte ilaç kullanmana gerek yok. İnsan herşeyi aklına yatarsa kendi çözebiliyo. Aklına yatacak yolu bulman önemli sadece onun içinde bi uzmana başvurursun.

Ben zaten üniversite düzeyinde psikoloji, sosyoloji ve felsefe eğitimi alıyorum. Ayrıca da psikoloji ile akademik çapta ilgilenen biriyim. Kendime bir sürü teşhis koyabilirim. O yüzden ben de "psikolojiden anlarım, doktor bana klişe konuşur yada direk ilaç dayarsa sinirlenirim o yüzden profesyonel bir psikolog tavsiyesi olan var mı?" yazmıştım. Bakalım deneyeceğim, psikiyatra gittiğim gibi psikolog terapisi istediğimi söyleyeceğim zaten. Bana hiçbir doktor ilaç kullandırtamaz asla istemiyorum. Bakalım... Son düzenleyen: Moderatör: 7 Ekim 2013

İlk gidiş çok zor gelebilir sana, kendini gerçekten kötü hissediyosan git mutlaka dönme yolundan.

Oha Ay insan kendi kendine neler yapıyor.. Hislerimiz, düşünce şeklimiz ve psikolojik durumumuz aslında kendi eserimiz. İnsan nasıl bu hale geliyor anlamıyorum.

Bir de benim neyim var, neden böyleyim diye sormak seni dibe sürükler daha da. Bir laf var çok severim ; "kendini fazla ciddiye alma." Çünkü birtakım huyların çok üstünde durunca sapıtıyor insan. Ben de yaşamıştım. Bunun için belirtmek istedim.

Birincisi hayatın dolu geçmesi çok fark ettiriyor gerçekten. İnsan boşlukta normalde aklının ucuna bile gelmeyecek şeyleri düşünmeye başlıyor; bu da bir çok sorunu kendi kafasında kurmasına sebep oluyor. Aslında belki de ortada gerçekten ciddi bir sorun falan yok, kurgu var. İkincisi yaşadıklarını samimi bir arkadaşınla paylaşmak seni güçsüz göstermez. Gerçekten samimi olduğun ve seni anlayabileceğini düşündüğün dostlarından korkma. Sonuçta bunların herkesin başına gelebilen klasik sorunlar olduğu bir gerçek.

Uf ozaman psikiyatri psikologa nasıl yönlendirecek ki değil mi? Ne saçma iş.. Ben kendimi bildim bileli böyleyim canım. 12 - 13 yaşlarımda başladı. Hele bir ara o kadar takıntılı manyaktım ki anlatamam. Silgimin jelatini söküldü diye içim içimi yerdi bütün gün... Düşün öyle gariptim, bir sürü psikolojik tanıya uyuyordum. Yenebildiklerimi yendim bu yaşa kadar ama gerisi gelmiyor. Kendimi çok güçlü sanıyorum ama aslında bahane.. . push ;

Belki ilerleyen zamanlarda bunun beni rahatlatacağına içten içe inanmaya başlarsam öyle yaparım. Fakat şuan için pek de faydalı olmayacaktır bana.

Kesinlikle bunu yapmam gerek, fakat sabırlı olamıyorum. Psikolog en doğru yol sanırım. Yılların birikimi var sonuçta.. E

Bir psikologa gitmenizi tavsiye ederim. Psikiyatriklik bir durum gormedim.

Bir iki saat önce amcam ve ailesi bize geldi. Ben de bir değişiklik yapıp onlarla oturdum ve yiğenlerimle ilgilendim. Eskiden olsa odamın kapısını kapar, içeride takılırdım. Yavaş yavaş düzeliriz herhalde.

İç dökmek biraz rahatlatıyor zaten, kendime dönüp bakmak vs. Psikolog konusunu iyice düşüneceğim, ekonomik açıdan pek uygun değilim. Devlet hastanelerinde de psikolog yok.

Aslında her şey sende bitiyor bu arada alakasız ama mükemmelikten merak ettim burcunuz aslan mı?

Kesinlikle haklısın, ben düşünce yapımı değiştirerek uzun vadede bu psikolojiden kurtulacağıma inanıyorum. İlaç istemiyorum. Evrenden Torpilim Var kitabını biliyorum, o tarz kitapları okumayı çok da severim. Liseden beri okumuyordum o türden, müsait olunca idefixten sipariş etmeyi düşündüğüm kitaplar arasında.. E

O siteye girdim açılmıyor, yoksa online randevu alacaktım zaten ama.. Bir daha deneyeyim. O kadar erken olursa çok iyi olur aslında ya.:44:

Şuan ne okula ne de işe gidiyorum. Sanırım bu yüzden durumumu fark etme imkanı buldum. Çünkü öncesinde çok yoğun bir şekilde çalışıp, sınav zamanları da okula gidiyorum. 2 - 3 yıldır tatil bile yapmamıştım. Bir anda boşluğa düşünce düşünme fırsatım oldu. 15 Ekim gibi İngilizce, Web & Grafik tasarım ve olursa tiyatro kurslarına başlayacağım. Meşgul olmak çok iyi geliyor. Arkadaşlarımla paylaşıyorum ama ucundan ucundan. Ben derdimi anlatmaya utanıyorum. Herkes beni çok güçlü bilir, takıntılı ve zayıf görünmek istemiyorum. Ne olursa olsun kendimi böyle kabul edemiyorum zaten de. Böyle bir acayip insanım.:26: E

Özel hastanelerde psikolog da çok pahalı yahu...:26:

Boğa canım.. Ne dersin bu burç ile neler yapabilirim? B BenPucca

Canim 1#2 vee 5. sik bendede mevcut malesef suan biraz daha iyim dr gorun bence ben 2tane deprasan ilac kullaniyorum onoarin etkisimi okul acildi benim pskolji birazda olsa duzeldi kendimizi kaptirmayalim iyi olmaya calismamiz lazim ama uzman b7rinden yardim almani tavsiye ederim:)

Aaa süper çok sevindim. O halde hemen yarın arayacağım. Hemen randevu vermezler herhalde ama olsun. Yeter ki profesyonel destek gelsin de..

Devlet hastanesinde psikiyatristler 5 dakika seni dinlerler ve hafif bir antidepresan verip 6 ay sonra gel diyip yollarlar. Mecburen böyle yapıyorlar çünkü hasta çok, doktor az. Psikoloğa yönlendirme olasılığı da çok düşük ki yine devlet hastanelerinde psikolog kıtlığı var. Özele durumun olmadığı için psikiyatristle bir konuş bakalım; antidepresan tedavisinden çok psikolog desteğine ihtiyaç duyduğunu söyle. K

Psikolog yardımcı olabilir mi dersiniz? İlaç vs. kullanmak istemiyorum doğrusu.

Hayır değilim, sanırım burç özelliklerinden yola çıkarak böyle düşündün. B BenPucca

Problemlerinle yüzleşmen bile bu konuda 1-0 önde olduğunun göstergesi. Gerisi işin uzmanına kalıyor ki ben ciddi boyutta problemlerin olduğunu sanmıyorum.

Intiharin esiginden dondum kac kere ilaci inatla istedim

Ben terapiye hiç gitmedim. Derdimi anlattığım gün ilaç yazdı. Zaten hep öyle oluyor. İlaç yazdı, sonra da terapi tavsiye etti. Aslında senin işin ilaçlık değil diye ekledi, ama yine de kullansan iyi olur dedi. Ben kullanmadım. Kendi kendime aşma gücüne sahiptim. Ve öyle hallettim. Eğer gücüm olmasaydı ilaç kullanırdım belki de. Bilemiyorum. Çok gerekirse kullanılabilir yani.

Abartıyor da olabilirim haklısın. Sanırım bu durumu psikiyatr çözecek. Dostlarımı dinlemeyi çok seviyorum, aslında bakarsan samimiyetlerine de çok güveniyorum. Ama anlatmak beni gerçekten kötü hissettiriyor. Mesela burada yazmak iyi hissettiriyor ama arkadaşlarıma anlatsam gün boyu modum -100'lerde dolaşırım. Bu çok garip bir şey. Hadi diyelim utancımı yendim anlattım, bu sefer de çok kötü hissediyorum. Neden bilmiyorum.:44: E

Umarım canım... Teşekkür ederim iyi dileklerin için. Kutudakalansonuykuhapi shakespeare

Çok teşekkür ederim hemen bakıyorum

Özelden yazdım canım.

Çok yardımcı oldun, teşekkür ederim. Artık tükenmişlik mi hiçlik mi nedir bu bilmiyorum ama içimi kemiriyor. Yıllardır böyle geçti ömrüm bu yaşıma kadar. Fakat artık değişmek istiyorum..

Canım o yaşlarda insan bir bocalama dönemş yaşıyor. Heleki canını sıkan bazı olaylar üstüste geldiyse insan çözüm aramak yerine kendini salıyor. Ben de 25 yaşımdayım. O dönemleri zar zor atlattım. Ama psikolok işini sakın boşlama. Kendini yiyip bitirirsin. Bence seni tanımayan ön yargısız olacak birinden görüş ve öneri al derim. Hiç zaman aybetmene güzel günlerini heba etmene gerek yok. Psikiyatriye gidersen ilacı dayar. Bikere gittim ben de. Tamam 30dk fln dinledi ama hiç yorum yapmadı ve iaç yazı verdi. Almadım bile

Şu anda boş musun? Yani çalışma eğitim v. b sebeplerle günün dolu mu geçiyor yoksa çoğu zamanın evde ve boş mu geçiyor? Genellikle insan boşluktan ve yalnızlıktan kime çatacağını şaşırabiliyor :). Farklı uğraşlar edinmeni ve sana kafaca uyan arkadaşlar edinmeni öneririm. Hayatını paylaşacağın birisine ihtiyacın var ama en azından arkadaşlarınla bazı şeyleri paylaşabilirsin.

Aramana gerek yok mhrs den alabilirsin şimdi hemen. Pazartesiye bile bulabilirsin psikiyatr için randevu ama psikologa gitmen 1 ayı bulabilir:/ . push ; Kutudakalansonuykuhapi shakespeare

Bu çevrene karşı gösterdiğin güçlü kişi imajından kaynaklanıyor. Burada seni kimse tanımıyor, rahatça içini dökebiliyorsun. Uzmanların işe yaramasındaki en büyük sebep te bu zaten; seni tanımıyorlar ve işin bittiğinde belki bir daha hiç görmeyeceksin :). Çevrene kendini olduğun gibi göstermen biraz zor gibi ama hayatın boyunca da güçlü ve hiçbir sorunu olmayan bir kadın olma ihtimalin yok biliyorsun. Yani hem sen hem de çevren gerçeklerle yavaş yavaş yüzleşsinler bence.

Bu senin elinde, ben haziran ayından beri devam ediyorum bakırköye. Çok iyisiyle de karşılaştım kötüsüyle de. Kötü olana denk geldiğinde senin inancını kaybettirmesine izin verme. Psikiyatr en fazla 10 dk dinliyo zaten seni. İlaç yazmaya odaklı o daha çok seni yönlendirmiyo hayatını nasıl düzene sokabileceğinle ilgili. Psikolog çok yardımcı olabilir ve umarım doğru doktora düşersin.

Haklısın canım. Ben meditasyona başlamayı düşünüyorum, yoga kursuna gideceğim. Yavaş yavaş daha doyumlu bir hayata kavuşmayı hedefliyorum. Psikolog terapisi, doğru düşünme, yoga, dua vb. ile..

Haklısın belki de canım ama insanı mutsuz ediyor bu sorunlar. Hayal kurmak mutlu ediyor insanı, bu yüzden de bağımlılık yaratıyor. Hayallerde yaşıyorum sürekli bu çok kasvet veriyor... Aileme ve arkadaşlarımı sürekli öfkeli ve sert yaklaşıyorum. Sanırım öfke kontrolü ile doğru orantılı bir sorun bu..

Anlayabilsek zaten bu durumlari yasayamayiz ki bazi durumlar kendi kendine halledilebilecek yada cevreyle derlesip ic dokup gecebilecek durumlar degil malesef konusuluyor 1 saat sonra unutuluyor ve yine ayni sendrom bazende kafayi yasama ihtiyaci duyuluyor onun icin en iyisi dr

Herkesin, hepimizin zaman zaman yaşadığı olayları yaşıyosun bence ve her şey üst üste geldiği için kendini üzüyosun arkadaşların ve annenle olan sorunlarında sen üzerine düşeni yap eğer hatalıysan özür dileme erdemini vs. göster daha sonrası onlara kalmış bir şey ve o yükü üzerinden at öfke kontrolü için zaman ve durumun varsa bi psikolog yardımı alabilirsin geri kalan maddelere gelirse herkes hayal kurar tabi ki gerçekçi hayaller kurup onun peşinden gidiceksin ama bence gerçek dışı hayaller kurmakta çok güzel insan bu her şeyi hayal edebilir hayallerimize de sınır yok ya insanı mutlu eden şey hayaldir :) Ama bazen hayal olduğunu bilmek gerekir üzülmemek gerekir bende hayal kırıklığı yaşıyorum herkes yaşıyo yazmakla olmuyo işte insan kendini inandırıyo hayallerine :))

Aynen öyle! Dertleşemiyorum zaten ben bu konularda utanıyorum. İnsanların beni zayıf görmesini de istemiyorum. Öyle yıllardır iç dünyamda manyak gibi yaşıyorum..

evet burçlara baya takıgım ve yazdıkların cogu bendede var burcun ne pekiiig

Herkes psikolog deyince bir garip hissettim kendimi. Ne kadar boşlamışım meğerse... E

Çok haklısınız aslında ben de bir durup kötü, beğenmediğim davranışlarımı yazmayı planlıyordum. En azından kendime dışardan bakıp sağlıklı düşünebilmek adına.. Ama işte hayatın koşuşturmacasında insan bunları düşünemeyebiliyor. Oysaki en önemlisi maneviyat değil mi?

Psikiyatrist ilaç yazma yetkisinin dışında terapi de verir. Psikologlar gibi terapi veriyorlar yani. Bu yüzden sen derdini psikiyatriste anlatacaksın ve o seni yönlendirir gerekirse git terapi al diye. Yani kendi de veriyorsa, o konuda da bilgilendirir. Ya da ilaç da uygun görebilir. Bana ilaç yazmıştı dr. ama ben almadım mesela. :S Kendim iyileştim. En iyisi en başta psikiyatristtir her zaman. Ben terapiye gidecek olsam psikolog değil psikiyatrist seçerdim mesela. Tercih meselesi. . push ;

Zaman yine aktı, geçti ve ben yine aynı yerdeyim, belki daha da gerideyim. Bu yeni ayda yeni alışkanlıklar edinmeyi umut ediyorum. Yine umut var ama inanç nerede bilmiyorum...:26: B BenPucca

ne psikologluk, ne de psikayatrilik bir durumun yok canım. Sadece yaşının verdiği olağan tavırlar. Kimi kolay atlatır, kimi daha zor. Biraz bünyeyla alakalı, duygusal boşlukla alakalı. Beyin olarak kendimizi her duruma her şarta hazırlamalıyız. Kendinle başbaşa kalıp, davranışlarını sorgulayarak başlayabilirsin. İyi bir dost edin ve hayatta hiç kimsenin mükemmel olmadığına inandır kendini.

Psikologa geçiş yapabildin mi canım sen? Hangi doktoru önerirsin? Belki randevu için onu seçebilirim ben de.. Çünkü benim de geniş bir psikoloji bilgim vardır. Yani yeterli bulmazsam hem çok hayal kırıklığına uğrarım hem de sinir olurum. Öyle ilaç dayayıp yollamasın ben ilaç istemiyorum, konuşmak istiyorum.:26:

ilaç istemiyosan psikologa git ama o yaşta bende oyleydım ne yapacağımı bilmiyodum amaç edinmek sanırım en önemlisi bi amaç bulmak ve sorunları tek tek çözmek çok sorunum var deyip kaçınıyosun haliyle problemler artıyor tek tek sakin sakin ilerle

Anladım canım. Ben de kullanmayacağım ilaç, mutluluğumu bir maddeye bağlamak istemiyorum. Terapiye giderim iyi gelir umarım. Teşekkürler. fbuket

"Hayır, daha sabah kahvemi içmedim!" Bu sabah aynı böyleyim. Anneme saçma sapan nedenlerle çıkıştım yine. E

Ya ben aslında gidince daha kötü olmaktan korkuyorum. Yani hastalık hastası tribine sokabiliyor bazı doktorlar.