Merhaba arkadaslar, cok merak ettigim bir soru var: Ailevi sorunlarinizi esinizle paylasirmisiniz? Kendimden bahs edeyim birazcik. Kendimi bildim bileli ortanca ablamla aramizda anlam veremedigim sorunlar var, daha dogrusu onun benimle var. Bazen onunla dertlesmek isterim, "bayma insani, beni ilgilendirmiyor" gibi kirici cümleler kurar. Onun derdi oldugunda ise ben herseyi bir kenara birakir ve sirf onunla ilgilenrim. Ben onu sürekli överim, ablam ise sürekli beni elistirecek birseyler bulur. Cogunlukla esimin yaninda bile beni sürekli kücük düsürür, dalga gecer, acimasizca elestirir. Sözüm ona espiri yapar. Ben ise tek bir laf etsem beni kardeslikten siler. Aninda annem ve babam onun tarafini tutar ve hep ayni cümleyi kurarlar "O senin ablan, o senden büyük, o diyebilir sen diyemezsin". Yanimda degilken bana seni seviyorum canim kardesim diye mesaj atar, bir araya gelincede beni aglatir. Bu tutarsiz davranislarini icime ata ata sistim taaaa cocuklugumdan beri. Aileme derdimi anlatamiyorum, esime anlatmak istiyorum, onunla dertlesmek istiyorum, bu seferde annem "sen sen ol asla ailevi seyleri esine anlatma" diye beni uyarir. Kiminle dertlesecegim ben ozaman? Esim kendi ailevi sorunlarini, kirginliklarini bana hep anlatir, bazen saatlerce dertlesiriz, ama iste sadece onun dertlerini. Tam dilimin ucuna geliyor bende derdimi paylasmak istiyorum, bu sefer annemin dedikleri aklima gelyor, yine icime atiyorum. Sizce ablama olan kirginligimi esime anlatsam, evde hickira hickira aglasam yalnismi yapmis olurum? Gercekten anlatilmazmi böyle seyler hayat arkadasina? balperisi

Cevaplariniz icin cok tesekkür ederim arkadaslar. Ailevi sorunlar olarak kast ettigim baskalarinin sirlari degil elbetteki, yalnis anlasilmasin lütfen. Benim kast ettigim kendi dertlerim, beni üzen seyler. Evliligimin ilk aylarinda esimle cok gecimsizlikler yasadim, bu dogru. Ama simdilerde , cok iyi geciniyoruz. Bazi seylerde sadece esime kabahat bulmaktan vaz gectim artik. Bir arkadasim bana önerilerde bulundu , bende onlari aynen uyguluyorum ve gercektende cok ise yariyor. Size dürüst olcam, nezaman ablamlarla bir gecimsizlik yasasam, fare gibi köseye cekilip hic sesimi cikaramam, anca aglarim. Ve sonradan dikkatimi cekti, tekrardan kendi evime döndügümde istemeden esime karsi ayni davranislari sergiledigimi fark ettim. Ona karsi cok kirici oldugumu fark ettim, sanki tüm hincimi ondan cikarircasina. Esimde tabi bunlarin altinda kalan bir tip degil, oda bana karsi aynisini yapiyordu bu sefer. Ben kendime Dur dedim, ne yapiyorsun sen dedim ve fark ettimki esim beni ogünden beri hic kirmadi, tam tersine cok sevecen biri oldu cikti ve umarim öyle devam eder. B

evlilik salt aşk üzerine kurulu olmamalı... bence eş en az bir arkadaş kadar yakın olmalı insana... hata mı ediyorum bilmiyorum ama nışanlıma anlatmadığım tek bişey yok.. onlada paylaşamassam kime anlatacağım ki... çok şükür anlattıklarım bizi birbirimize daha cok bağlıyo bana daha şefkatle yaklaşıyo.. M

bence de anlatılabilmeli; ama sınırı olmalı. bir kere ailenizin eşinizle ilgili söylediklerini kesinlikle söylemeyin eşinize. size koz olarak kullanılabilecek hiçbir şeyi söylemeyin hatta; ama canınız sıkıldığında anlatabilmelisiniz bence. BriLLianT87

katılıyorum aynen

ben anlatılabilmesi gerekir diye düşünüyorum. sonuçta o senin hayat arkadaşın ve seni üzen her sorunda destek olması gereken kişi o. ama çoğu evlilikte durum böyle olmuyo malesef eşin zamanla bunları sana karşı koz olarak kullanıyorsa anlatmamalısın. ben eşimin öyle bi huyunu görmedim, onun için kendi ailemle ilgili bişey olursa anlatırım. ama onun ailesiyle ilgili bişey olursa anlatmam. . push ; P pembe tokam

bence anlatabilmek lazım.. ama tabi bu her türlü detayla, her türlü sıkıntıyla, habire adamın içini şişirmek demek değil.. ama kesinlikle paylaşabilmek lazım... başkalarına ait çok özel sırları kasdetmiyorum tabi.. sırlar saklanmak içindir.. ama diğer şeyler paylaşılabilir.. sonuçta eşin=hayat arkadaşın... kahvetelvesi

duygulu merhaba En ufak tartismada esim hemen hakarete basvuruyor, onunla paylastigim sirlari veya sorunlari bana koz olarak kullaniyor ve yüzüme vuruyor Bu cumleler senin, bir onceki konunda dikkatimi cekmisti. Bende anlatilmasi taraftari degilim, kismen bahsedilebilir yani anlasamadiginiz gibi. Ama ayrintilarla anlatmamani oneririm.

eşin anlattıklarını sonra başına kalkmayacaksa ailene cephe almayacaksa anlatabilirsin. gerçek hayat arkadaşı böyle olmalı zaten. insan eşine her sıkıntısını anlatabilmeli ama şu da var her ufacık mevzuyuda anlatmaya gerek yok bence S sena01

ben anlatılmaması taraftarıyım prometheus

Bence asıl sorgulanması gereken, anlattıklarınızı size karşı koz olarak kullanan biri "eşiniz" olmalı mı? Eş dediğimiz de ailemiz değil mi? Sıkıntılarımızı elbette paylaşacağız onunla, daha doğal ne olabilir. Ben böyle düşünüyorum.

Canım bence bu durum "kocasına" göre değişir. Eğer bunları kullanacak, sonradan pişman ettirecek bir tipse, derdini hafifleteceğine derdine dert katar ki hiç anlatma daha iyi.. Ama bir de hayatta gerçek hayat arkadaşları vardır ki onlarla herşey paylaşılır, dertleşilir, ağlaşılır.. Bu gibi eşlere herşey anlatılır kanımca.. Eşinin huyunu, suyunu sen biliyorsun, sen tanıyorsun, sonradan aleyhinde kullanılır mı sen bilebilirsin.. Bu durumda eşine güvenirsen anlat derim canım..

Kesinlikle anlatılmaz diyorum bak kesinlikle.

Aynen size katılıyorum. Boş bulunup anlatmıştım. Her tartışmada baş konuda anlattımlarını öne sürüyor. Ondan sonra da tövbe dedim. Anlatılmaması taraftarıyım.

bunlar cok derin konular.. ister esiniz olsun ister en iyi kiz arkadasiniz yada kim olursa olsun, herzaman kücük bi mesafe ve saygi gereklidir, hersey de anlatilmaz.. SenEsittirBen Limon

anlatılıcak konu var anlatılmıycak konu var G GeReNk_YoK

Bence de anlatabilmek lazım. Ailenizin çok özeline girmedikten sonra sıkıntılarınızı eşinizle paylaşmayacaksınız da kiminle paylaşacaksınız? Tabii ki eşinizin tutumuna da bağlı. Yapıcı davranmayacaksa, anlamayacaksa, sinirle karşılayacaksa, ailenize karşı kötü tutum geliştirecekse yine siz üzülürsünüz... M

aynen canım katılıyorum. ne aileni eşine anlat ne de eşini ailene... ben bunu bir kez yaptım. aslında ailemle tartışmamıştım bile arada bir soğukluk olmuştu sadece. kendi kendime alındığım şeyleri eşime söylemiştim. sonra ben iyi oldum ailemle baktım eşim benden çok cephe almış. sinirlenmiş, hatta beni dolduruyor her hareketlerini yanlış anlıyor, eşime batıyor resmen. ben ne yapıyorum deyip eşimi tekrar sakinleştirmeye çalıştım. zor ve zaman alan bir süreçti gerçekten. o yüzden sakın yapma anlatma!