ben de iibf mezunuyum 22 yasında mezun oldum,24 yaşında ilk işime uluslararsı bir şirkette iyi bir pozisyonda başladım öncesinde başvurularım çok fazla oldu ama olumlu istediğim şekilde dönüş alamadım. eğitiminin dışında vasat işlerde çalışıp vakit kaybetmeni önermem açıkcası. bölümün ile ilgili işlere gir, az maaşla çalış, işyerinin tozunu yut ama, gereksiz işlerde sana getirisi olmayan işlerde çalışarak kariyerinden çalma derim. telefonları da aç, seni arayan kişiler de sen ben gibi insanlar.

İK bence güzel bir alan. sertifika programları, iş hukuku eğitimleri araştırın bir bakalım.

Devleti genellikle kötülüyorlar ben de bunu anlamıyorum. Devlette körelmek diye bir klişe var kamu deyince insanların aklına solitaire oynayan hırkalı memurlar geliyor sanırım ama o devir çok geride kaldı. Düz memurlukta yatış yaptığın dolayısıyla köreldiğin yerler vardır ama çok kaliteli çalışanları olan kaliteli kamu kurumları var. Sanırım ben şanslı kesimdenim çoğu özel işyerinde rastlayamayacağım nitelikte insanlar tanıdım kamuda, iyi okullardan mezun dil bilen bir ayağı yurtdışında olan çok insan var. Hepsi bi kenara plaza dili ve edebiyatı iyi bir kamu kurumunda öğrendiğiniz protokol ve nezaket kültürünün yanından bile geçmez. İstanbul'da falan imkanları iyi gerçek anlamda kurumsal ya da yabancı bir şirkette çalışmıyorsanız asıl özel sektörde körelirsiniz. Deyim yerindeyse köle gibi çalışıp ortalama bi maaşa günde 10 saatinizi satarsınız ne sosyal hayat kalır ne kendinize ne çoluğa çocuğa vakit ayırabilirsiniz. İyi bir kamu kurumunda ise yıpranmadan nispeten nitelikli bir iş yaparsınız, iyi maaş alırsınız, izinlerinizi rahat kullanırsınız, sosyal hayatınız olur, yurtdışında araştırma eğitim imkanlarınız olur ve masraflarınızı devlet karşılar. İşbu yorum anadoludaki ortalama ünilerden mezun ortalama öğrenciler ve mezunlar için yazılmıştır. Ülkemizin ivy league okullarından mezunsanız zaten pek işsizlik kaygınız olmaz en iyi yerlerde çalışırsınız.

Olumsuz iş görüşmelerinin de size deneyim katacağını düşünmekle başlayın bence. Yedi-sekiz senelik iş hayatı deneyimime bakınca yaşadığım olumsuzlukların daha öğretici olduğunu görüyorum. Özgüvensizlik olarak adlandırdığınız durum; biraz da sorumluluk sahibi ve mükemmelliyetçi bir insan olmanızdan kaynaklanıyor olabilir mi? Eğer öyleyse düşündüğünüzün aksine başarısız olacağınızı zannetmiyorum. Bir de bu sürece eğlenceli bir pencereden bakabilmelisiniz. Yani çok istediğiniz bir işi edinemediğinizde alay edebilin, abartarak anlatabilin. O zaman etkisi kalmıyor üzerinizde. Tecrübe edilmistir

ben torpil de aradım, yoktu :) ama belki çıkar. torpil ne kadar da kurtlar sofrası lafına uygun bir olay, değil mi? hem haklı hem de haksız, etik anlamda sıkıntılı bir tarafı var. haklı tarafı şu; eğer ki o kişi o işi yapabilecekse işveren hiç tanımadığı, ne olduğunu bilmediği birini almak yerine o kişiyi tercih ediyor. rasyonal davrandığı için kendine göre haklı çünkü yapamayacak biriyle zaman kaybetmeye ve zarar etmeye gerek yok.. haksız tarafı ise o işi her ne kadar yapabilecek potansiyelde birine vermiş de olsa onun gibi o işi yapabilecek, belki de daha iyi yapabilecek, daha fazla ihtiyacı olan kişilerin hakkını yemiş oluyor. ve zarar etme, sorun yaşama ihtimali torpille aldığı kişide de var, hayat. doğru söylüyorsunuz, tavsiyenizi dikkate alacağım. W

zaten bu gidişle kpss 2018 ellerimden öpecek :) en yakın arkadaşım öyle yapacak. hevesim kırılıyor ya, geçenlerde babamla konuşuyoruz. büyük bir firma stajyer alacakmış iş başı eğitim programı ile. beğenirsek devam ederiz tarzında ilan vermişler, ona başvurdum. babam hemen dedi ki ayda 300 lira eline verip yollarlar. arabalı işlere başvuruyorum hani şu araç verip şehri turlatanlardan babam hemen diyor ki senin ehliyetin çok yeni, sana güvenip de vermezler. adam hayal kurmama, umutlanmama bile izin vermiyor. ne biliyorsun dedim, ben kimseye yalan söylemiyorum ki, almak istemezse saygı duyarım ama belki her şartı karşılayacağım ve beni sevecekler, sırf çiçeği burnunda sürücüyüm diye beni almamazlık ederse onun sorunu dedim. kpss'ye girip memur olucam ama nereye atanırım ya da atanır mıyım bilmiyorum diyeyim babama da sevinsin bari.

Ah ben zamanında mesleğimle alakasız ne komik ne absürt işlerde çalıştım bir bilsen Temsili örnek vereyim; Cerrah olup, son ütücülük yapmak gibi Hiç bilgimin olmadığı ama sırf işsiz kalmamak ve ekonomik olarak rahat olmak için o, bu demez, güvenilir bir yerse, haydii bismillah der atlardım işe Bi arkadaşım vardı benim gibi o da mesleğinden alakasız işlerde çalışıyordu boş durmamak için. Çalıştığı yere müşteri olarak bir hanım gelmişti. Bu kızın istediği sektörün üst düzey yöneticisi. Kızın aldığı eğitimi duyunca kendi mesleğini neden yapmıyorsun sorusuna iş bulamıyorumki yanıtını duyunca, kıza iş teklifinde bulunmuştu Benim içinse şans, sadece bir köpek isminden ibaret Bu arada iş hayatından öğrendiğim şu ki; Herşeyi bilmektense, herşeyi bilir özgüveninde olup da buna karşı tarafı inandıranlar çok daha iyi yerlere geliyorlar

kpss çalış :) bu aralar en moda cümle bu. kısmet ve şansa da bağlı bence, yani işin şans kısmı denk gelmesi ve gelmemesi olabilir yoksa öteki türlü değil yanlış anlaşılmasın. yetenekli ve başarılı biri bunu şansına borçlu demek olmaz. 10 yıl deneyim var, muhtemelen dili de unutmamışsındır, neyine almadılar ki? bak bazı şeyler hakikaten çok saçma.

yani o tip bir işi insan çok fazla mecbur kalırsa düşünebilir. zaten asgari veriyorlar, asgari ücrete kendi alanına daha yakın bir iş araştırmak daha iyi. kasiyer olmaktansa bir giyim mağazasına satış danışmanı ünvanıyla girip, müşteri ilişkilerinden falan dem vurup ve birşeyler öğrenip, yine bunda da asgari ücret alıp ama bu tecrübe ile şirketlerin satış departmanlarına girmek, oradan yürümek daha uyumlu görünüyor. hani bilmem nerde satış danışmanlığı yaptım, insanlarla iletişimim iyi, sıcak satış tecrübem var, müşteri ilişkisinden anlarım tarzında. yoksa mahalle arasındaki markette ürün barkodu okutmak, boş zamanlarda reyon dizmekten başlayıp de şirketlerin hangi pozisyonuna bunu yedirebiliriz? kıytırık dediğimiz, sırf para kazanmak için yaptığımız o iş deneyimlerini sonraki kariyere yedirebilmek de önemli. mesela öğrenciyken yapıldığı zaman her iş takdir edilir ama mezuniyetten sonra bu işler yapılırsa onların gözünde hedefsiz, yönünü şaşırmış, ilk bulduğu yere girmiş hatta zamanı boşa harcamış biri gibi de gösterebilir. sonuçta öğrencilik başka mezuniyet başka. . push ; W

Biraz garip olucak belki. Ama ben boyle durumlarda en en kotusunu dusunurum. Ne olabilir en kotu? Mesela basvuru yaptim, aradilar ve ben konusmaya gittim. Adam bana " ehliyet varmi" dese yok, "tecrube varmi' dese oda yok. Aradgimiz siz degilsiniz der belki ve kapiyi gosterir. Ve ben cikarim. Ya sonra... Cozum olrak ne yapilabilir, tekrar is ara, tekrar dene. Plan B hazir. Pekte buyuk bi deprem olmamasi gerek ise alinmamak.

tek söyleyebileceğim bu tedirginliğini iş görüşmelerine gide gide atacaksın ilk görüşmende elin ayağın dolanacak belki saçma cevaplar vereceksin ikincisinde ilkinde böyle yapmıştım aman dikkat diyeceksin daha sakin olmaya çalışacaksın ama bu sefer ilk görüşmenin heyecanından sorulara odaklanamadığın için gelen sorular karşısında afallayacak yine heyecan yapacaksın :) 3 4 derken artık hem giymen gerektiğini hem neyi ne zaman söylemen gerektiğini bilen profesyonele döneceksin sıkma canını hepimiz geçtik bu yollardan hakkında hayırlısı olsun inşallah

Dedikleri birsey vardi hep tecruben yokkkkk., siz bana firsat vermezseniz nasil tecrubem olacak? Diyordum hep

Süper meslek önermeye gelmiştim ama kamuyu beğenmiyormuşsun. Geri gidiyorum. S

Ay lutfen kpss falan calisma ya, nedir bu devlet meraki, heba etme kendini devlette allah askina gir bi kurumsal sirkete hem kariyer yap hem guzel para kazan hem de kendini gelistir

Bir de ehliyetinizi almak için paranızı denkleştirmek adına nacizhane bir fikir vereyim :) bayram üstü 1 haftalık mağzalar destek eleman arıyolar 500-600 civarı para veriyolar. O tür yerlerde çalışmam gibi takıntılarınız yoksa bir an önce ehliyetinizi alın bence, iş bulma aşamasında işinize yarayabilir.

Tabi ki zaten seçicilikten kastım maaş ve firmanın küçüklüğü-büyüklüğü konusu. Inşallah en kısa zamanda gönlünüze göre bir iş bulursunuz.

öncelikle sizi izlemeye aldım :) teşekkür ederim tavsiyeleriniz için, işime yarayacağından eminim. bunların tümünü aklımda tutacağım hatta şu an print screen + windows tuşu ile ekran görüntüsü de aldım, ara sıra açar bakarım diye. aslında çok telefon gelmedi, 2 ya da 3 ama açmadım :) bana da çok saçma geliyor ve pişmanım açmadığıma. neyse ki benim bayağı isteyerek başvurduğum yerden değilmiş en son gelen telefon. ingilizcem bir dönem gerçekten iyiydi, advanced'e yaklaşmıştım sonra vize final derken koptuk. aslında biraz tembel davranıyorum daha hızlı toparlayabilirdim. sanırım bununla alakalı en iyi avantajım listening'imin gelişmiş olması oldu. şu an online konu anlatımları izliyorum mesela, youtube'da bir sürü var, dünyanın her yerinden hocalar gramerinden tutun da phrasal'ına kadar, teknik terimlerden iş etiğine kadar her konuyu anlattıkları videolar hazırlamış. ben mesela en son HR ile alakalı bir video izlemiştim Amerikalı bir eğitim kanalından. İngilizce olarak anlatmaları daha çok işime yarıyor. yani ben hiçbir şekilde altyazı desteği olmadan bu insanları şakır şakır anlıyorsam neden onlar gibi konuşmayayım ya da yazmayayım? internet harika bir kaynak, geçenlerde tedarik zincirini anlatan videolar vardı mesela, yine ondan önce finansal piyasaları konu eden bir video serisi yüklediler. şimdilerde photoshop hakkında biraz kendimi geliştirmek istiyorum, bu da hobi olsun. onun da derslerini veren bi adam buldum youtube'da. teşekkür ederim tekrar :)

Hem kamuda hem özel sektörde torpil denen bir illet var ne yazık ki. Elhamdülillah çalıştığım yerlere hep torpilsiz girdim ama iş ararken ben de düşünmedim değil birilerini bulmak, bir yandan allahım böylesini nasip etme diye dua ettim şükür gerek kalmadı. Harıl harıl torpil arayanlara hem kızıyorum hem kızamıyorum, öyle bir ortamdayız ki insan yeri geliyor kendi hakkını yedirmemek için kendisi hakka girmek zorunda kalıyor. W

Merhabalar, Ben bir şirkette yöneticiyim biraz işe alım yapan tarafından nacizane tavsiyeler vereyim :). Birincisi iş görüşmesinde özgüvenli olmanız ama aynı zamanda da küçük dağları ben yarattım havasında olmamanız gerekir, yani heyecanlı olmak ve bunu göstermek sıkıntı değil hatta yeni başlayan biri için isteği gösterir. Ama bu kendinizi ifade etmenize engel olmamalı. Kendinizi iyi tanıyıp yaptığınız şeyleri çok güzel ifade etmeniz gerekiyor. Eğer görüşmelerden önce hazırlık yaparsanız kendinize özgüven gelecektir. Çok önemli bir konu, lütfen tüm iş görüşmelerine gidin, isteseniz de istemeseniz de. Bu görüşmeler inanılmaz iyi tecrübedir. Zamanla bunlar girdikçe, iş görüşmelerinde neler soruluyor nasıl davranılıyor, heyecanı atmakta çok faydası olur. Ayrıca başvuru yapıp sonra telefonu açmayarak, bir sürü yerdeki fırsatları öldürüyorsunuz. Gidin 5 tanesinde rezil rüsva olun 6. da iyi geçecektir. Ayrıca tanımadığınız insanlar en fazla red alırsınız kaybedecek ne var ki? Bu süreçte de kendinize biraz yatırım yapsanız faydası olur, mesela ilgilendiğiniz alanlarla ilgili araştırma yapın ve hangi bölümlerde neden çalışmak isterdiniz buna karar verin. Mesela Pazarlama departmanıyla görüşmeye giderseniz, sanki bunu hep istemişsiniz başka iş yapmazmışsınız gibi konuşmanız gerek, Pazarlama ban çok uygun çünkü... bunun cevabını çalışıp gidin. Ama tüm bölümlerle görüşün, hepsine böyle cevaplarınız olsun. Ne istediğinizi en başta bilmeniz mümkün değil, bir yerden başlayıp sonra daha rahat anlarsınız. İngilizce yetersizse kazandığınız parayla kursa gidin ya da online ücretsiz dersler bulun, hazır evdeyken ingilizce çalışın, daha fazla şey bilmek özgüveninize iyi gelir.

Ben de 2016 yılında mezun oldum. Kendimi profesyonel iş arayıcısı olarak tanımlıyorum. Yazdıklarınız o kadar tanıdık ki belki milyonlarca mezun bu dediğiniz sorunları yaşıyor. Siz yetersiz biri değilsiniz. Piyasada işleyen tek kural tanıdık ve torpil. Şansınız açık olsun umarım en yakın zamanda iş bulursunuz/buluruz NeverOne

Kendine güven. Kimse Expert olarak dünyaya geliyor. Ben mesela aslen avukatım... Avukatlık bunaltdi beni ve şuanda software development bölümde projesi yönetiyorum. Software nerde... hukuk nerde... Asla yapam demedim... millet yaparsa ben on katini yaparim dedim hep. Daha gençsin. Tecrüben olmamasi veya pratiğinin az olmasi normal. Bunu personel şefleri zaten biliyor. Cv var adamlarin elinde... ariyorsa demekki seni uygun görmüş.

haftada tek gün izin gerçekten zor, evlenip çoluk çocuğa karışınca daha zor muhtemelen. açıkçası bugüne kadar neyi gözümde büyüttüysem o kadar da büyük olmadığını anladım :) muhtemelen buna da aynı şey olacak ama şu psikolojiden çıkabilsem... . push ; W

staj meselesini anlatsam gülersiniz belki. ben maalesef okurken staj meselesini fazla düşünmediğim için son sınıfa bıraktım, arkadaş çevremde biraz boşverci tiplerdi bu konuda. son sene aradık ama bulamadık, neymiş sadece zorunlu stajı olanları alıyorlarmış, bizimki zorunlu değilmiş. birkaç yere başvurduk almadılar meğer tanıdıklarını almışlar. :) o iş maalesef olmayınca, şehir de ufaktı, staj işi kaldı. maaşı dert etmiyorum zaten asgari olması başlangıç için sorun değil. dış ticaret ilanları bu aralar çok azaldı ama uygun olduklarıma başvuruyorum elbette. teşekkür ederim yorumunuz için :)

evet o arabayla gezme olayı da var ama o bir arzu desem daha doğru olur :) öyle işler var mesela, arıyorlar, başvuruyorum da ama aksi gibi onlar aramıyor. işler de genelde şu şekilde; mesela bir firma, beni alacak, ben çalıştığı yerleri, iş yaptığı yerleri tek tek ziyaret edip gerekli evrakları falan toplayacağım ya da bunun raporlama yaptıran bi versiyonu da vardı farklı bi firmanın ama benzer iş, sabahtan akşama kadar bana verdikleri arabayla onları işte ziyaret edip bana verilen görevleri yapacağım, birime ileteceğim, gerekirse çevre illerdeki iş yaptıkları yerlere de gidip görevimi yapacağım falan bu tarzdaydı formatı. bir diğer arabalı iş tarzı da, en azından benim okulumla uyuşan, satış ve pazarlama konusu tabi. potansiyel müşterileri bana verilen araçla ziyaret edicem, yine görevleri yapıcam, bişeyler satıcam falan bunda da yine çevredeki diğer illere gitme durumu var. yine bir başka iş formatı, benim diplomamla uyumlu olan, bu araç veriyor mu bilmiyorum ama yeri gelecek başka illerdeki bağlantılarına gidip görüşme yapıcam, yeri gelecek yurt dışı falan, toplantı şu bu o... böyle ofise tıkılıp kalayım diye ölen biten biri değilim. bu bahsettiğim işler benim mezun olduğum bölümden alım yapıyor yani o yüzden "yaparım" diyebiliyorum. memurluk meselesi, ben de uzman olamam, b grubu olayım desem matematikte biraz cortluyorum. kendi başıma altından kalkamam dershaneye gitmem gerekir e masraf da etmek istemiyorum açıkçası. bir de hiç bilmediğim ufak illere atanınca tekrar nasıl buraya geleceğim, 4 sene okuduğum şehir küçük bir şehirdi ve ben bazen alışverişi bile izmirden yapma gereği duyardım yani. bulamazdım aradığımı. sevdiğim bi sanatçı konser verecek ya da sevdiğim birisi seminer verecek, oraya gelmez hep büyük şehirlere gider :) o yüzden o konuya biraz mesafeli yaklaşıyorum ama iş olarak özel sektörden çok daha avantajlı olduğunun farkındayım. W

Evde otura otura tembellesmissin sen. Genelde oyle olur eve alisilir hersey zor gelir sonr. Ozeti bu. Silkelen kendine gel bir yerden baslamak zorundasin

Ben iki yıllık işletmecilik okudum ve her yaz kendime bir iş buldum. Çok cüz i miktarda olsa önce sekreterlik yaptım büroyu temizler telefonlara bakardım 23 yaşında, sonra dgs sınavına girdim ve iibf işletme bölümünü kazandım bütün yaz bursa aradım ve buldum, okulun kantininde çaycılık, kasiyerlik yaptım, ailemden tek kuruş almadan okudum. evlendiğimde eşime çalışacağım dedim ve bir gazete ilanında iş buldum şirketin muhasebesini tutmak gibi, o işe başvurduğumda hiçbirşey bilmiyordum fakat hızlı öğrenen biri olduğumdan ben biliyorum dedim ve özgüvenimden dolayı bir de onların acil eleman ihtiyacından dolayı işe alındım. ordaki muhasebe sorumlusu 1 haftada bana işi öğretti ve ben çalışmaya başladım. iyi de maaşım vardı. Fakat haftada tek gün iznimin olması sıkıntı oluşturuyordu ordan ayrılıp tanıdık aracılığı ile kurumsal bir firmaya girdim 6 yıldır da burada çalışıyorum. En önemli şey şu ki''ben yapabilirim, herkes yapıyorsa ben de yaparım gibi '' cümlelerle kendimi motive ederdim. Emin ol hersabah kalktığımda bunu söylerdim bu bana özgüven kazandırdı

Bir kere görüşmeye gitseniz gerisi gelir cesaret edip bir kez açın telefonu her şey düzelecek ben özelde çalışmadım hiç ama işe başladığım ilk gün eve gelip ağlamıştım bu meslek bana göre değil diye. İlk 2 ay şoktaymışım öyle gidip geldim okula sonra alıştım. Mesleğimi çok seviyorum. Bir yerden başlamanız lazım. Ha bu arada öğrenciyken özel ders veriyordum ilan vermiştim internette ilk talepler gelemeye başlayınca ben de korkmuştum filan geri dönmesem mi mesajalara, ders vermesem mi filan diye para konuşmayı da beceremezdim hiç. Sonuç olarak ilk adımı atmak mesele sonra alışıyorsun :)

Özgüven kurusuna gittim. Orada ne insanlar vardı. Hayır diyemeyenler özgüvensiz tek kelime edemeyenler pısırık gençler her yaştan insan. Ve senin gibi problemi olanlar vardı. Ben aslında çok özgüvenliymişim onu gördüm. Diğerleri ise memnun bi şekilde bitirdiler

hahha aynı zamanda formasyonu öğretmenim ben ama mülakat çıktığından beri girmiyorum bile kpss ye :) şans evet, ben şansa gerçekten inanıyorum, tanıdık keza öyle, en son bir yere görüşmeye gittim, ik müdürü tanıdık çıktı, mülakat bile yapmadan gel başla dedi mesela, ama yeri tersti, bi de burası olunca kabul etmedim. eşim de öyle girmişti şu an çalıştığı yere, görüşmeye gitti, sınıf arkadaşı orda çalışıyormuş, etkisi olmuştur illa ki, eşmi aldılar 10. yılı burda.

İş görüşmesinde ret de edilirsin işe alınır kovulursun da bunları hepimiz yaşadık. Kişisel şeyler değil iş hayatının pis yüzü bu. İnsan bunları yaşamasan kendini psikolojik olarak hazırlayamıyor tekmeyi yiye yiye öğreniyorsun maalesef. O yüzden hazır olmayı beklemeden dal suya. Erteledikçe düşündükçe gerilirsin halbuki içine girince dalgasını geçip daha kolay sindirebiliyor iş hayatının zorluklarını insan. Ha belli de çok şahane pürüzsüz bir iş hayatın olur. Ben de home office çalışıyorum benimki ara doldurma değil kariyerim işimin şekli bu. Ama sen eni sonu ofise gidecek bi mesleğe sahipsen sürücü belgesi zaten alınır ingilizce zamanla gelişir. Zamanla benim gibi ofis fobin olur aman dikkat

Hiç kimsenin lafına aldırış etmeyin, gaz vermeye çalışıyorlar ama heves kırarak. Hiç birimiz okul biter bitmez iş bulmadık zaten. Bu güveninizi kırmasın. Ayrıca boş durmayıp evden çalışmanız bile yetenekli olduğunuzu gösterir. Biraz kendinize güvenin gerisi gelir.

Hakli yonun var.. ben is basvurularina basladigimda henuz ogrenciydim ve tek tecrubem alanimda stajlarimdi.. ama o zamana kadar ogrenciyken ve egitime 1 sene ara verdigimde mecburi olarak kasiyerlikte yaptim baska islerde.. ve inanir misin? Alindigim sirketteki en ust mudur cv me bakip tecrubemin olmadigini gormus.. lakin kisilik olarak bos durmayi sevmedigimi anlamis.. yani karakter analizi acisindan ise yaradi bende.. zamanla o gereksiz isleri yazmiyosun cv ne zaten..

Devlet kurumlariyla ilgili tecrubem var biliyorum ne demek istedigini :) ama senin o dedigin departmanlara giren insanlarin cok cok cok saglam torpili var maalesef bizde kisinin yeteneklerine, egitimine bakilarak eleman alimi yapilmiyor o yuzden dedim bosver devleti diye yoksa bir kamu yonetimi mezunu bir ulus. iliskiler mezunu zaten devlette calismali onun icin yetistiriliyor insanlar okullarda

sağolun dediklerinizi aklımda tutucam, teşekkür ederim :) haklısınız. W

Evde ne iş yaptın onu merak ettim bende yapmak isterim

bu hikaye bana azıcık tanıdık geldi :) ben de internetten bu harçlğımı çıkardığım işlere ilk başladığımda mesela ilan veriyordum ya da başvuruyordum, sipariş vermek istedikleri zaman bi tuhaf oluyordum. yapabilir miyim, yetişir mi, ödemeyi aksatır mı... sonra geçti.

İibf 2010 mezunuyum. Senin gibiydim. Ne ingilizce ne ehliyet hiç bir vasıf yok. Bankalara başvurdum. Mülakatları veremedim. Şirketlete başvurdum. Cevap gelmedi. Herkes tecrübe istiyor. Ya da boğaziçi mezunu olmanı. Öyle pislik düzen var iibf'de. Benden ancak memur olur dedim. Çünkü özel sektörün istedikleri bende yok. Prezantabl değilim. Aşırı uyanık değilim. İş bilmem. Okulu bile zorla bitirdim. 2012 kpss ye 3 ay sıkı çalıştım. B grubuna. Matematiğim iyi olduğu için zorlanmadım. Ve atandım. İyi ki de memur olmuşum diyorum. Bana göre en kötü memurluk özel sektörden kat be kat iyidir.

ben ilk işime stajyer olarak gidip kalmıştım, üniversitede devrimci, işyerinde plaza kızı olmuştum birdenbire, neden orda stajdan sonra aldılar beni bilmiyorum, çünkü tam bir şaşkındım, bütün gün eşek gibi çalışır ama hiçbir şey yappmamış gibi görünmeyi başarırdım, dil avantajım vardı, bi de kişilik olarak güleryüzlü ve konuşkan bir tipim, bizim meslekte önemli sonraki işim apayrı, maaşı falan daha güzel ama çok bayılıyordum orda da, yok böyle bir yoğunluk, cinnet geçiriyordum. 10 yılın deneyimi, 6 aydan fazla işsiz kaldım geçen yıl, olmayınca olmuyor, tam umudumu kestiğim anda buldum şu anki işimi, ama burdan da ayrılacak gibiyim, zira iş yok ve ben yaptığım işten para kazanıyorum, bu durumda kazandığım para bana yetmiyor. zaten hem parası, hem koşulları güzel iş ben görmedim :) umarım sen görürsün yakalarsın bırakmazsın :)

Tecrübesiz ama gelişime açık olduğunuzu karşı tarafa yansıtırsanız mutlaka biri size kapısını açacaktır. Ben de ilk defa geçen gün iş görüşmesine gittim daha lisans mezunu değilim 2 tane dersim kaldı, belki asgari ücretle çalışıtırabilecekleri için mi bilmiyorum ama hemen kabul ettiler. O odaya girdiğinizde hiç bişey planladığınız gibi olmuyor. Doğaçlama gelişiyor. O yüzden kendinizi kasmadan ve iş konusunda seçici davranmadan bir yerden başlayın bence.

Bizim okuldaki etkinlikte bir ceo: "Siz yeni nesil girdiğiniz işlerde uzun süreli çalışmıyorsunuz. O yüzden başarılı olamıyorsunuz, bir hedefiniz yok çünkü" demişti. Ayrıca alandan alana atlama olayını da pek önermiyorlar, dediğiniz gibi. Cv'nize yazmak zorunda değilsiniz ama yine de kasiyerlik yapmayın bence ya. Hazır evdeyken istediğiniz alanda bir kursa gidip, sonrasında stajyer olarak bir yerlere başvursanız daha iyi olur gibi. Ben de hala alanlar arasında gidip geliyorum gerçi. Muhasebe olmasın da ne olursa olsun modundayım şimdilik. Deli gibi kurstan kursa koşturuyorum.

Onedio gibi bi yerde editorluk falan mi yapiyordunuz yoksa, aklima baska bidi gelmedi web diyince Beni de aldirin yaniniza diye yanci mod on olasin geldi. s Parasi iyi ise devam edin ya, is hayati kurtlar sofrasi -.-

Muhasebeyi şu aşamada dahi istemiyorsan işin içine girince hiç sevmezsin. Bence direkt onu en arka plana at. İlk işimi bulduğumda çok istekli ve hırslıydım. Bunu karşımdaki insanda anlamıştı sanırım. Üzerindeki ölü toprağı at. Çalışacağın iş yeri konusunda tabii ki seçiçi ol. Fakat cvinde stajyerlik dahi yoksa ilk işini ilk basamak olarak düşün kısa süreli dahi olsa ilerlemek istediğin işte asgari ücretli bir işi kabul et. 1 sene sık dişini ve o deneyimi cvine yaz. Zaten çalışacağın yer düzgün bir yerse ilk yılda sana daha iyi bir ücret vermeye çalışır. Aksi söz konusu ise zaten 1 yılın sonunda bir gün bekleme çık o işten. Bence ik ve dış ticaret güzel bölümler. Her iş yerinde büyük oranda satış el üstündedir bilgin olsun. İk eğlenceli bir iştir. İnsanlarla ilişkin iyi ise. İş görüşmelerinde sana bir şeyi bilip bilmediğini sorulduğunda bilmesen dahi kısa sürede o işi yapabileceğin sinyalini vermelisin. Güler yüzlü ve pozitif olmalısın. :) İş başı ile sonuçlanmamış görüşmeler seni korkutmasın. Herkesin başına geliyor. Bu bile tecrübedir.

teşekkür ederim hakkımda böyle düşündüğünüz için. yanlış anlaşılmasın ama ben de o bahsettiklerinizi gördüm hatta aynı sınıfta aynı dersleri aldım, hakikaten bir kıyaslamaya kalksam o kim ben kim diyebilirim. kendimi seviyorum ve elbette diğerlerinden farkım olduğunu düşünüyorum tıpkı benden de çok farklı, çok daha yetenekli insanların olduğunu bildiğim gibi. mesela geçenlerde sınıfımdan bir kızın instagramını buldum, profiline bir girdim, biyografi bölümüne "ekonomist" yazmış. bunu yapan birkaç tanıdık daha olmuştu. şimdi instagramı ne kadar ciddiye alabiliriz o ayrı konu ama... benim bildiğim 4 sene ekonomi okumakla ekonomist olunmaz ki. akademik anlamda ileri seviyede eğitim varsa ve çalışmalarınız varsa, bilimsel araştırmalarınız varsa ekonomist sıfatını hak eder ve sahip olursunuz. benim bildiğim ekonomist bayağı ekonomi ve ekonomik verileri bilimsel açıdan yorumlar, öngörüler yapar, neden sonuç ilişkileriyle birlikte analiz yaparlar ve alana son derece hakimdirler. ekonomist yazmışsın da nerde ekonomistlik yapıyorsun derler adama, öyle değil mi? 2 fed kararı yorumlayıp, döviz kurlarında artışın ülkedeki siyasi gerginliğe bakıldığı zaman sürebileceğini söyleyip, merkez bankası için 1-2 eleştiride bulunmakla olunmuyor ki ekonomist. bana göre en azından. W

Allah gönlüne göre versin canım, yeni mezunken hepimiz bu tedirginlikleri yaşadık bişeyler oluyor ama merak etme. Ama yorumuna dair şunu söylemeden edemeyeceğim aklının bi köşesinde bulunsun diye, olur da planların değişir kpss çalışırsan kendini 400bin iibfli ile karşılaştırma. Senin rakibin taş çatlasın 3bin kişi olur, onların 2bini guy hedefler kalan bin kişidir senin asıl rakibin. Ortalık iki kelimeyi bir araya getiremeyen okuduğunu anlamaktan aciz üni mezunları dolu, konuşmandan belli kapasiteli birisin kendini her iibfli ile kıyaslama.

matematik her kapıyı açıyor ama ben zorlaya zorlaya ancak okulu bitirebildim matematikle. eskiden beri hiç aram yok, hep mecbur olduğum için yaptım, genelde sınırda geçtim matematik derslerinden. işin ilginç tarafı lys matematikle aram ygs matematikten daha iyi. :) 2016 b kpss'ye girdim, aslında insan sıkı çalışsa yüksek bir puan alabilir. tabi matematiği katmadan söyledim bunu :) W

merhaba hanımlar... bugün özellikle iş hayatı tecrübesi olan hanımlardan akıl almak için konu açıyorum, aslında bir süredir bunu size danışmayı düşünüyordum ama hep erteliyordum, amaan deyip geçiyordum. şimdi sorun şu, ben 2016'da mezun oldum iibf'den. ilk birkaç ay deli gibi iş başvuruları yaptım, tanıdıklara haber saldım, ailemin tanıdıklarına falan hani bir şey çıkarsa ben çalışmak, işe girmek istiyorum diye. çok istiyordum bir an önce kariyerime başlamayı, paramı kazanmayı falan. ama ne yazık ki o işler öyle olmuyormuş, biliyordum zaten olmadığını. hiçbir yerden birşey çıkmadı, başvurulara dönüş olmadı, annem de bana "takma kafana, dinlen biraz, nasıl olsa çıkar" dedi. bir süre sonra tabi kış geldi, ben ehliyet kursuna yazıldım falan çünkü iş başvurularımda ya benim şansım ya da gerçekten öyle, bilmiyorum, genelde ehliyeti de olan kişileri istiyorlardı. ben ehliyetle uğraşırken bu arada web sektörüne girdim, home office para kazanmaya başladım, detay vermeyeyim. üç beş geldi işte, bilgisayar başında evimden çıkmadan kendi harçlığımı kazanmaya başladım. şu an o işe devam ediyorum ayrıca ama evdeyim yani ve o işte kariyer yapma imkanı falan yok. o genelde zamanı boş geçirmek istemeyenler için. tabi bu iş beni biraz asosyalleştirdi, zaten pek masraflı biri de değilim, aldığım parayı biriktirdim damlaya damlaya minik de olsa göl oldu. :) kazandım harcamadım yani. ama şu an teoride tam 1 senedir işsizim yani sigortam falan yatmıyor, tabi iş başvuruları yapmaya yine devam ediyorum. ancak asıl sorunum şu ki kendimde acayip bir özgüvensizlik olmaya başladı bu konuda. yani adamlar arıyor, ben telefonu açmıyorum. şimdi gel görüşelim deseler ne giyeceğim, buna uygun kıyafetim yok, hem ingilizcem'de bazı eksiklikler var hala tamamlamadım, ayrıca ehliyetimle alakalı maddi bir sıkıntı yüzünden hala "sürücü belge"mi alamadım, iş ve staj tecrübem de yok diğer binlerce işsiz gibi, şimdi gitsem çok heyecanlanırım, ben nasıl yapacağım soruları kafamda ışık hızında geçiyor. korkuyorum galiba ama ömür boyu bundan kaçamam ki. neden okudum? tamam kimilerine göre kıytırık bir eğitim alıyoruz yeni nesil gençleri olarak ama okudum sonuçta. arayan insan demek ki benim okulumu ve tecrübesiz olmamı kafasına takmamış ki aramış, aç işte o telefonu, di mi? ruh hastası gibi davranıyorum diye kendime kızıyorum. git, en fazla konuşur konuşur, kafasına uymazsa aramaz, çağırmaz yani kendimi mi keseyim? bütün bunları lafta kendime söylesem de pratikte çekiniyorum ve korkuyorum. yiyecekler sanki beni. öte yandan çok sorumluluk sahibi, titiz, ve düzenli biriyim, yaptığım şeyi en kaliteli, en iyi şekilde yapmaya çalışan bir insanım. yeni insanlar tanışıp kaynaşma, onlarla sohbet etme konusunda da sıkıntım yok. diksiyonum düzgün, nezaketten anlayan biriyim ne bileyim yani böyle bakınca neden korkuyorum anlamıyorum. hiç bilmediğim bir dünya, hiç bilmediğim bir ortama girme korkusu mu? yapamam korkusu mu? başkalarının da başına geliyor mu? bilmiyorum. hanımlar siz biraz kendinizden örnek verseniz, mesela iş hayatına ilk girişiniz nasıl oldu, ne hissettiniz, kaç yaşında başladınız (ben 24 yaşındayım), iş görüşmesinde reddedilmek nasıl bir duygu, hayal kırıklığına uğradınız mı ne yaptınız yani o ilk deneyim, ilk iş görüşmesi falan nasıl oldu? güzel bir hayata sahip olmak istiyorum, zaten teoride ve pratikte 1 senedir ailemden para pul almadan, benim de şuna ihtiyacım var demeden yaşıyorum, bir ihtiyacım çıksa çok şükür alabilecek param var acaba bu yüzden mi bir an önce işe çağırsınlar beni, hadi hemen çalışayım, ne istiyorsam alayım tutkum bitti? annem son zamanlarda gir çalış artık böyle olmaz demeye başladı ama bunu kötü bir üslupla söylediği için beni hayattan soğutuyor, babam son zamanlarda devamlı birkaç sene önce bir market zincirine kasiyer olarak girip şu an mağaza müdür yardımcısı olan arkadaşının kızını anlatıp duruyor, ben de mağaza müdürü olabilirmişim ama önce birkaç sene kasiyer olmam lazımmış, bu esnada bana hiç "sen mağazacılık sektöründe çalışmak ister misin" diye sormuyor. :) çok uzattım hanımlar, vallahi okuyup da yorum yapan herkese çok teşekkür ederim, sizin yazacaklarınızı merak ediyorum çünkü bunu çok dert etmeye başladım. özet olarak, iş arıyorum ama iş hayatına atılma konusunda biraz tırsıyorum, sanırım özgüven sorunu yaşıyorum bu konuda, iş hayatında olanlar bu durumla karşılaştı mı hiç ve bunu nasıl yendiniz?

Cok uzun yazmissin atlaya atlaya okudum ama konunun ozunu anladim 39 yasindayim is hayatinda 16. senemdeyim, hixbir zaman kendime guvenimi kaybetmedim Ilk zamanlar is gorusmelerine gittigimde heyecanlaniyordum ama kendime telkin ettigim bir cumle vardi : herkes yapabiliyorsa bende yapabilirim onlarin benden ustun hicbir yani yok Buna ikna olursan gorusmede heyecanlansan bile sorun olmuyor Bu platformda da defalarca yazdim sana da yaziyim ; bir kadinin en buyuk iki silahi vatdir, kendine guven ve guleryuz Kendine guvenin az bile olsa guveniyormus gibi dik durup gulumseyen bir ifade takindiginda ikna edemeyecehin insan, alamayacagin is yok Inan bana 16 yillim is 39 yillik hayat tecrubesiyle soyluyorum bunu

işte nasıl güveneceğim onu bilmiyorum türkiye şartlarını biliyoruz elbette, ekonomi okudum zaten ben. işsizliği en iyi ben biliyorum belki de, paramızın alım gücünün nasıl düştüğünü, maaşların insanlara yetmediğini, iş hayatında haksızlıkların döndüğünü vs daha bir sürü şey sayılabilir bu konuda. bizim bir hocamız vardı mesela, 3 sene işsiz kalın gerekirse ama düzgün bir işe girin derdi. ben mezun ettiğim öğrencimi markette ürün poşetlerken görünce üzülüyorum derdi. yoksa bir aciliyetiniz, düzgün bir yere girin en azından oradan çıktıktan sonra diğer işleriniz için iyi bir referans olur demişti. hiç unutmuyorum, burada birisi yazmıştı İK müdürüymüş sanırım, yine böyle iş konusuydu açılan konu. "cv'ye bakıyorum, daha önce yaptığı iş benim aradığım pozisyona uygun değilse onu eliyorum. x yerde alakasız bir iş yapmış, sektör farklı, pozisyon farklı ama gelmiş benim pozisyona başvurmuş. bu ne anlar bu işten diyorum ve elenip gidiyor" demişti. haklı değil mi? tamam, ülke şartları, paraya ihtiyaç var. ben 1 sene sigortalı olarak para kazanayım diye markette kasiyerlik yapsam, bunu da iş tecrübesi olarak cv'me yazsam sonra da bilmem nerenin muhasebe işi için başvurduğum işteki insan demez mi bana kasiyerlik ne alaka muhasebe ne alaka? diye. böyle işler beni İK'cıların gözünde düşürmez mi? bunu mesela babama anlatamıyorum. iş iştir diyor. anlatmakla da uğraşmıyorum artık.

Bos oturacagina kasiyer olarak calismak daha iyidir.. bos durmayi sevmedigin calismayi sevdigin imajini veriyo cv de.. Ayrica eskidenmis o bi sirkete ise girip 30 yil calismak, simdi oyle degilki.. genc yaslarda bi kac is degistirip tecrube kariyer yspmak dn iyisi.. yas buyudukce zorlasiyor..

Evet öyle ama ülkemizde işler bu sekilde yüryor malesef Benim dediğim bundan 15 yıl evveli Şimdi daha zordur

iibf'lilerin girebileceği a grubu memurluklar bence gayet güzel meslekler. ama ben kim olsa dürüstçe söylüyorum ben oralara girebileceğimi sanmıyorum. ne sınavını ne de mülakatlarını gözüm yiyor açıkçası. iibf için alımlar da bayağı az yani benim deliler gibi a grubu kpss çalışan arkadaşlarım şu an inanılmaz büyük bir hayal kırıklığı içindeler. çünkü 400 bin iibf'li atama bekliyormuş galiba, e kurum ilan açıyor, sınav duruyor 50 kişi alacağım diyor. bir de mesela 20 tane iktisat, 10 tane işletme, 20 tane çeko falan filan gibi. e referans meselesi de maalesef önemli. o yüzden kesinlikle gözüm yemiyor, ne aylarca oturup sınavına çalışmayı, ne 1 senede çok az kurumun açtığı sınavı, ne puanım geçerliliğini kaybedip de emeklerim çöpe gidince tekrar sınavına girmeyi, hiçbirini yemiyor. halk genellikle bilgisayarda kağıt oynayan memur tipiyle daha çok muhatap olduğu için aklına onlar geliyor bence çünkü mesela vergi müfettişiyle, gelir uzmanıyla karşılıklı gelebilmek zor, kim muhatap olacak bunlarla, mehmet emmi mi? vatandaşın işi genelde nüfusa, sigortaya, ptt'ye falan düştüğü için o dediklerimle karşılaşma ihtimali çok az. o nedenle bilmiyor. ha şimdi diyeceksiniz ki emek olmadan yemek olmaz. ama ben, nasıl desem, o kadar fazla emek harcayacak kadar güven duymuyorum bu devlete... onun karşılığını alamamak özel sektördeki iş görüşmesinde reddedilmek gibi birşey değil çünkü bana göre. ben yüzüp de kuyruğuna gelirsem, benim yerime sırf referansı var diye başkasını alırlarsa ben onun sarstığı özgüven ve psikolojim ile ne yaparım? fikrim yok. o nedenle mecburen ilk etapta kurumsal olmayan ya da yarı kurumsal yerlerde sürünüp daha sonra kurumsal bir yere girebilmek için kendimizi göstereceğiz.

İlk önce ne yapmak istediğine karar ver. Bütün yaptıkların bu amaca hizmet eder şekilde olsun. Başvurduğun her ilanı ciddiye al. Bu beni amacıma yakinlastiracak mi diye düşün ve buna göre hareket et. Görüşmelere gittiğinde de aynı kararlılığı koru. Bunu pek göremedikleri için çok değer veriyorlar. Kararlı olman, bir hayalinin olması ve bu yönde çalışman çok etkileyici geliyor genelde. Özellikle yeni mezunlar icin. İşin seviyesi önemli değil. Seni su anki konumundan azcık da olsa ileri götürecekse o is icin uğraş ver. Baktın internetten olmuyor, Başvurduğun yer biraz eski kafalı. Al eline cvni git şahsen basvur. En önemli şeylerden biri networking. Etkinliklere git birileriyle tanış x firmasına girmek istiyorsun mesela ordan bir kişinin mail adresine tanıdık vs ile ulaşan ordan ik sorumlusuna ulaşıp bizzat derdini anlatabilirsin. Bu seni one geçirir. İki kişi başvurdu diyelim biri internetten iki tık yapıp başvurmuş, biri aramış bulmuş mail adresini ordan güzel bir yazıyla bizzat başvurmuş. Bu ne kadar istekli olduğunu gösterir.

öğrenci değil ki o ama öğrenci olsa yapsın. Mezun olmuş kasiyerlik yapıyor, e hani en vizyonlu bizdik? Çalışmak zorundaysa da kendi alanında yapabileceği bir sürü basit iş var, ücretsiz staj yapması bile yararına olur kasiyerliktense. Para kazanacağım diye zaman kaybetmekten başka bir şey değil bu. Hocalarımız da genelde böyle söyler zaten. o sözü de ben demedim, bayağı büyük bir şirketin ceo'su dedi onu aktardım sadece

Rahat olmak senin elinde, bunu yapabilecek bilinc ve kapasitdesin buradaki mesajlarindan oyle gozukuyorsun :) Ben seviyorum seenin gibi gencleri, emin ol is gorusmesinde karsina cikacak tipler de sevecek seni, rahat ol Kimler ne isler yapiyor bi bilsen, gorsen bosuna endiselenmisim dersin

ben de öyle düşünüyorum, mış gibi yapmak lazım. bozuntuya vermemek lazım :) şanslıymış gerçekten ya belki bize de öyle bir şans uğrar bir gün. çok sağolun :)

Ben 2006 de iibf mezun oldum. Yilllar yillllarrrr once tabisi banka bizim icin en kolay kacis noktasidir. Bankaya kactim babam tutturdu kpss ye hazırlan kaymakam ol uzan ol diye. Ben memur olamam berbat bir hayat dedim. Ben sikir sikir giyinicem fikir fikir takilicam dedim. Ailem ist oturmuyor ben ist calisiyordum. bu da cazip geldi. Dil kursuna gittim ehliyetim vardi vs. Ama gun geldi ki o gun hemen geldi : ) bunaldim totom bu savasi yemedi baktim herkes cakal kurt is hayatinda baska meziyetlerde gerekiyor. Onlar bende yok. Ya benim memur olmam lazim dedim. basa dondum kpss girdim ama basarili olamadim yeterince sonra evlendim yine kpss sevdasi devam etti. Ve nihayet okulu bitirdikten 7 sene sonra atandim. tabii uzman olarak degil : ) benimki berbat bir hikaye farkindayim. Ama anlatmaya calistigim su ki hizli ve net kararlar vermelisin. Gorusmelerij %80 bosa cikacak bu bilincle gitmen gerek hepsi deneyim olacak. Sen baska bir is yapacaktin araba kullanacaktin sehir sehir gezecektin yanlis mi hatirliyorum? Iibf icin bence deneyim cok önemli cunku rakip cok. Kafan calisiyorsa bilisim sektorune yonelebilirisn erp sap vs uzerine. birikmisinle bunlari yapabilirsin Ya ellerini kafanin arasina al dusun ve insn hayat su an ki hayatinda ibaret degil. Yani yas ilerliyor hayata dair beklentiler degisiyor. W

evet uzun oldu, iç dökmesi de denebilir. :) doğru söylüyorsunuz, güvenmesek bile güveniyor gibi davranmalıyız. yani benim cv'mde yalan yazan birşey de yok, tek derdim biraz rahat olmak aslında. rahat olsam, aslında bir konuşmaya başlasam gerisi gelecek diye düşünüyorum. W

Cok dusunuyorsun. Biraz ani yasamak lazim. Telefon geldiginde tak diye cikacaksin. Korkulara dusuncelere takilmayacaksin. Dusunr dusune kendine engel oluyorsun. Ben oyle kasiyer olarak ise girmeyeyim de cv me kotu yansimasin diyenlerden degilim. Emekte olmak lazim. Bakarsin kasiyerlik yaparken bir sirket sahibi ile konusmaya dalmissin ordan oraya derken o seni kendi sirketine ise almis gibisinden birseyler gelisir vs.. Veya ordaki is arkadaslarinin tanidiklari olur vs..

ehliyet almaya hak kazandım ama denkleştirdiğimiz parayı annem çaldırınca yeniden denkleştirmeye çalışıyoruz :) onun bi masrafı var ya hani, evrak, harç vs. ben iyi araba kullandığımı düşünüyorum ama bunu geliştirebilmem için bir araca ihtiyaç var, o da bizde yok. dedim en azından arabalı bir iş olursa kendi aracımı alana kadar geliştiririm. yoksa nasıl geliştireceğim yani? ama adamlar derse ki biz yeni ehliyet almış birine araç emanet etmeyiz, yapacak birşey kalmaz o zaman. dediğiniz gibi yapabilecek çok iş olması benim de zaten kafa karışıklığı yaşamama neden oluyor. muhasebe satış, pazarlama İK dış ticaret finans sektörü başka idari işler bunların içinde en az istediğim alan muhasebe açıkçası. İK'ya kayar gibiyim ama biraz sıkıcı gibi. dış ticaret için 2 dil daha bilmek lazım ve o sektör bu aralar çok durgun galiba, çok az ilan var. öte yandan her şirketin finansal işleri yürüttüğü, raporlama falan yaptığı departmanı var olmak zorunda. satış ve pazarlamada çok ilan var. sonra başka idari işler de var ama muhtemelen hepsi asgari ücret. ingilizcem bi aralar daily speak olarak çok iyiydi ama o dönem hep yabancıları takip ettiğim için sonra business'a geçeyim dedim, vizeydi finaldi derken koptum. şimdi işte terimleri öğrenmeye çalışıyorum, genelde önüme ne gelirse... internette kaynak bol yani, en son HR ile alakalı vocabulary'e bakmışım mesela. SSiyah

onun rahat geldiği kesin :) birlikte çalıştığım çok sen daha fazla iş alsan, beraber yürütsek paraya para demeyiz diyor ama ben kendime zaman ayırmayı da çok sevdiğim için altından kalkamam diyorum.

o devlet merakını ben de çok eleştiriyorum. ama boş tiplerin devlete kapak atmak kafasını eleştiriyorum. devlet memurluğu çok yönlü, biz vatandaş olarak genelde belli bir kesimle muhatap olduğumuz için aslında tüm memurları vatandaş azarlayan, nezaketten bihaber ve uyuşuk sanıyoruz. oysa bizim hiç işimizin düşmediği yerde ne güzel işleri olan memurlar var, müfettişler mesela, uzmanlar... sayılır, örnekler çoğalır... yalnız memur kafası diye birşey olduğuna ben bu aralar daha fazla inanmaya başladım... lütfen buradaki memur hanımlar üstüne alınmasın, sözüm meclisten dışarı ama, türkiye'nin en iyi kurumlarının birinde, spesifik bir mesleğe sahip yani öyle herkesin giremeyeceği, çalışamayacağı, devletin üst kademesindeki insanlar ile defalarca birebir muhatap olmuş, çevresi çok geniş ve saygın, kendisi aynı zamanda alanında eğitimler de veren biriyle tanıştım ben geçenlerde. sordu işte ne iş yapıyorsun falan, dedim şimdilik home office çalışıyorum, web sektöründeyim dedim ama detay vermedim. neden normal bir iş yapmıyorsun dedi. arıyorum ama bu aralar bulamıyorum dedim ama şu anki işimi de seviyorum. tabi bu kişiye aldığım paranın az olduğunu, bunu boş kalmamak için yaptığımı söylemedim. nasıl bulamıyorsun falan dedi, dedim hep tecrübe istiyorlar o da yeni mezunlar için sorun oluyor, genelde iş öğretme maliyetinden kaçıyorlar dedim. olur mu öyle şey, çok saçma dedi. güldüm. bir yerden başlaman lazım ama, dedi, haklısınız dedim. sonra bana ne dedi biliyor musunuz? şu anki işinden iyi para kazanıyor musun? inanılmaz bir özgüven ile "tabi kazanıyorum" dedim, konu kapandı. ben gerçekten merak ediyorum mesela, ya çok iyi niyetle sordu bütün bunları çünkü kalbi çok güzel bir insandır. ya da ilginç bir bakış açısı var, kendisi devlette çalışmanın düzenine, birşeylerine alışmış ve diğerlerini garip karşılıyor. belki de ben yanlış anladım ama bu bana biraz memur kafası gibi geldi. sözüm meclisten dışarı, tekrar ediyorum. onu ben yanlış anlamış da olabilirim. W

üniversite öğrencisi olmak üniversite mezunu olmaktan daha havalı :) merak etmeyin. bunları hemen herkes yaşıyor. iibf mezunu olarak, kendinize bir yön çizmeye çalışın. yapabileceğiniz pek çok iş var ama seveceğiniz, ilgi duyduğunuz ve gelişebileceğiniz bir alana yönelmeye çalışın. ingilizcenizi mutlaka geliştirin ve iyi araba kullanın. bunlar size kapı açar. satış departmanları için olmazsa olmaz bunlar. nerede yaşıyorsunuz, nasıl bir çevreniz var bilemem ama, üniversiteden hocalarınızla bağlantınız varsa koparmayın. çevrenizi akademik olarak geliştirmeye çalışın. ilgi duyduğunuz alanın dernekleri vs olabilir. yeter ki bir şeye gönül verin. kendini iyi ifade eden bir genç kızsınız. konularınız biraz can sıkıntısıyla açılmış olsa da... bu konuda daha önceki bir yorumumdan dolayı bana kızdınız ama, bu deneyimi sevgiyle kucaklıyorum :))

Evden iş yapmak daha rahat gelmiş olabilir mi? Su an 10 saat mesai yapan bi insan olarak en cok ihtiyacim olan sey bu sanirim. Ofis ortami cok ic bayiltici bence. Dedikodusu, prenzetebılll giyinmesi, evrak islero falan feci angarya. s Oncelikle o telefonu acmakla baslayin Gerisi gelir

rica ederim ne demek :). ingilizce konuşma için, izlediğin filmleri ingilizce alt yazılı izleyip durdurup söylediklerini tekrar etmeye çalış, çok işe yarıyor, bir de ingilizce kitap okumak. ücretsiz ingilizce uygulamaları var, duolingo, voscreen falan onlara bir göz at. vakit varken bunlarla ilgilenmek mantıklı :). dediğim gibi bundan sonra iyisiyle kötüsüyle görüşmelere gidersin. ne giydiğin çok da önemli değil, temiz olsun bir gömlek bir pantalon / etek yeter. daha yeni başladığını herkes biliyor kimse jilet gibi olmanı beklemez :). ayrıca şu an yaptığın işi de biraz ballandırıp süsleyerek anlat yani boş durmadığını belli et. bir de gideceğin şirketle ilgili araştırma yap gitmeden, sektörle ilgili vs. daha spesifik tekrar görüşmeye çağırma durumu falan olursa mesaj atabilirsin yardımcı olmaya çalışırım. İyi şanslar :)

çok teşekkür ederim, sağolun :) W

haklısınız. deprem ne ki, o da gelip geçiyor. yaksa da yıksa da geçiyor, hayat devam ediyor. Allah göstermesin tabi. J janemarple