Simdi bile cok yardimci bir estir aslinda. O da istiyor cocuk. O hususlarda pek soru isaretim yok aslinda. Sadece iste bazi huylari degismiyor. Ben de cekemiyorum. Ama puruzsuz bir iliskiye sahip olmayi mi beklemek lazim illa onu olcemedim.. defne-28

haha canım çok iyi yapmışssın gerçektennn bende son geçirdiğim krizde ağlama krizine girmiştim sizin ilk gibi kendimden geçmiştim ağlamaktan ve 1.5 aylık hamileydm çok korktu eşim eli ayağına dolaştı tabi öncesinde tartıştık evde heryer heryere girdi onunda gözü dönmüştü ve annesi yüzünden. onuda aradı tabi baya bi kızdı mutlu musun artık falan demşti. sonra tabi herşey geçti ondan sonra hiç çok büyük bişi yaşamadık annesinin huylarını kabul etti hataalrını farkında eşim ve bende takmıorm takmamaya çalışıyorum daha doğrusu.. o günün ertesi günü annesi sabahın körü koşa koşa geldi bize şaşırdm tabi hatalı olunca koştu yanii.. bende hataalrını söyledim ama nerdee anlıcakk hala aynıı. hataalarını eşim geçenlerde ayrıca bensizken söyledi hemen bana tavır aldı annesi. e şimdi ameliyt oldu ben bakıorum akşamları gidiorm. Allaha havale ettim gerçekten artık ne diyim. ama gerçekten bazen insanın cinnete ihtiyacı oluyor haklısın bilinçli değilde bilinçsizce oluşuyor yani birike birikeee.. yaşamak istemiyorum tekrar aynısını ama tekrar yaşarsak sonuçlarını bende bilemiyorum artıkk gerçektenn herhalde bende yeterr diyenlerden olabilirim..

Hayır bence çok mantıklı düşünüyorsunuz. Size küçük bir örnek vereyim. Olayın gelişimini %100 desteklemiyorum ama hak veriyorum diyelim Arkadaşım 38 yaşında boşanmayı kafasına koyduktan sonra bilinçli bir şekilde hamile kaldı. Hamileyim ama ayrılmak istiyorum, senden bir beklentim, nafaka talebim yok dedi boşandı. Maddiyat sorunu yoktu bu arada. 4 yıl oldu. Kızı ile etkinlik peşinde koşmaktan kendini unuttu :) Halinden çok memnun Neden dedim bir gün? Nasıl aldın bu kararı? Biyolojik saatim ilerliyordu, boşanmam yaşımın 40 a gelmesi demek olacaktı. Tekrar güven evlen derken 6 yıldır tanıdığım adamdan olsun dedim diye cevap verdi. Düşündüm bencilce mi? Evet Ama kavga dövüş bir evde değil, harika bir ortamda büyüyor çocuk Karı koca kalamadılar ama mükemmel anne baba oldular. Tabi bu çok ama çok uç bir örnek Kararı kadın vermeli kısmı için sadece :)

Bunu da dusunuyorum tabi ki ama icimdeki hormon mudur ic gudu mudur nedir dur diyemiyorum..

İnşallah olmaz benimde ikinci cinnetimde annesini arayıp evde huzur bırakmadın ne yapmak istiyosun sen biz artık baska bi aileyiz farkına var kendi hayatımız var sana baglı değiliz vs vs diye konusmustu Sonucta cinnetler karsılıklı oluyor Bende tabi sinir falan kalmadı hatta şok olmuştum nasıl konusuyo öyle diye Hani bekliyodumda artık ısrar etme bize falan demesini bekliyodum evde huzur bırakmadın senin yüzünden evde mutsuzuz gibi cümleler agır oldu biraz Hoş annesi hala herşeyde ısrar etmeye devam ediyor sizde gelin sizde gidin yapmanız lazım vs tarzı yönetmeye de eşim artık benim gibi işine geleni yapıyor :)

Bizimde biraz naz niyaz isi... Yoruluyorum artik. Saldim bende.. Kendim geziyorum arkadaslarimla egleniyorum vs.. Nevvreste PATRON

eşinizi taktir ediyorum gerçekten doğru demişş. :)) canım ne dersen de değişmiyolar ya aynılar bizimkide öyle. herşeyi bizle yapcak daha doğrusu çoğu zaman tekil konuşur oğlum oğlum die gıcık olurum. hatta gidelim edelim die hep eşime diodu kızıodum tartışıyodk eşimle sonra baktı ben gitmiorm kv bu seferde bana dönüp sen gelir misin gelmez misin bilmemde oğlum götürsün getirsin diyodu. eşimde bensiz bişey yapmaz sormadan etmeden artık. bide kv nin suratı falan hemen düşer dilide sivridir katlanılmaz bazen. sanırım aynı şeyleri yaşamışız kader ortağımsınn

Eger ailesiyse tek mesele onu değiştiremezsin Bazı erkekler malesef evlenene kadar belki yüzüne bakmadıkları analarını evlenince yere göge sıgdıramıyor Benim eşimdede vardı ilk evlendigimizde bi cinnetime baktı herşey :)

Cogu insan icin bu bakis acisi yanlis olarak bile degerlendirilebilir. Ama ben olaya daha realistik yaklasmak istiyorum acikcasi. Illa hemen degil bu cocuk 10 yasindayken de evlilik bozulabilir mesela. Tabi ki hergun hergun bosancam diye dolasmiyorum ortalikta ama bu ihtimali de goz ardi edemiyorum. Kimin garantisi var sonucta degil mi? Olcup tarttigimda da maddi manevi her sekilde bir cocugun sorumlulugunu ustlenebilecek gucu hissediyorum kendimde. Illa evliligimin super puruzsuz olmasini mi beklemeliyim? Ya da olmuyorsa ayrilip, bana super puruzsuz bir evlilik sunacak baska bir adami mi beklemeliyim? Bana bu dusunce yanlis geliyor iste. Ama burdan da fikir almak istedim. Ben mi yanlis dusunuyorum diye. Boyle dusunen tek ben degilmisim demek ki...

Emin ol kimsenin ilişkisi yüzde yüz mükemmel değil hepimiz illaki bazen boğazlamak bazen icimize sokarcasına sevmek istiyoruz eşimizi Bide cocuk olayı cok farklı burdada sıkca okuyoruz cocuk olduktan sonra eşlerle ilişkisi cok cok değişen bir sürü kadın var ama iyi ama kötü Eşinizi seviyorsanız neden olmasın diyorum

Disari cikmak istememesi cok mu buyuk problem? Benim esimde utanmasa disardayatar, oyle sever surekli gezsin tozsun. Cocuklar yokken ayak uyduruyordum ama suan mumkun degil uyamam. Cadirda iki bebekle nasil yatayim ya da aksam9 dan sonra nasil disari cikayim? Her evde surtusme olur arada kusulur. Bence siz biraz durulun. Bunlar kafaya takilacak seyler degil

benimde evliligimde buyuk problemlerim hic bir zaman olmadi hatta soyle soyliyim ilk kavgamizi bile 4 sene sonra cocukla ilgili bir biberon meselesi yuzunden yasadik benim esimde 1 sene disari cikalim demesem disari cikmaz o derece evcimen yani ama sunu soylemeden edemeyecegim biz sizin gibi 4 sene flortlesmede sonra evlenmedik yaklasik sadece 5 ay gorustuk buna ragmen hic kavga etmedik ama cocuk her evliligi bir donem sarsiyor madden ayri manen ayri yeri geliyo dus alamiyorsunuz ben esime soyleyene kadar dus almadigimin farkinda bile olmuyor bu bile sizi yeteri kadar isinir etmeye bir sebep oluyor bir diger konuda esinizde baba olmaya hazirmi en onemlisi bu bence bayanlar hormonal olarak anne olarak doguyor evcilik oynarken bile bebeklerimizin altini degisip karnini doypuruyoruz ic gudusel sanirim ama top pesinde kosan ps2 oynayan cocugu baba olmaya hazirlamak alistirmak cok zor once esinizi tartin evet iyi bir insan iyi bir baba adayi olabilir ama babaligin verdigi manevi yuku kaldirabilirmi?

Benim eşim de gezmeyi keyif yapmayı vs sevmez bilmez Maddi destek ve plan organizasyonu nu ben yaptıkça biraz biraz alıştı geZmeye vs Ama bazen tepem atıyor bi kere de kendi istedim diyorum plan yapsın hatta sürpriz yapsın ama cıkssss yok Bu boşanma sebebi değil bence Siz plan ve maddi bütçe sunduktan sonra da mı gezmez Naz'la tozla sitemle geziyoruz biz de maalesef

Ilk olacak bu insallah. Sanirim o bilinmezliginde korkusu var icimde.

Bizde cozumu soyle bulduk: Ben hicbir sekilde gorusmuyorum. O da zamaninda etti kavgasini tribini simdi normal seyreden bir iliskileri var. Kimse kimseye baski yapmiyor karismiyor yani. Genel anlamda sorguladigim bazi seyler var. Bir anda iyi ki bu adam derken bir anda biz cok ayri dunyalardayiz neden bu adam diyorum. Bunlari yasarken cocuk istemek haksizlik mi yoksa bunlari herkes mi yasiyor?. H honey bunch Guru Anneler

Kimse mükemmel değil gercekten Özeleştiri yap arada belki oda sende begenmedigi seyler nefret ettigi seyler buluyodur sinirliyken Lakin katlanabilirlik diye bişey var huylarının kacta kacı hosuna gidiyor sana davranısı vs sevdigin 9sa sevmedigin 1se sadece bosuna süreci uzatma derim zaten he diyince bebekte hemen olmayabiliyor

Çocuğun büyüyeceği aile ortamı huzursuz olursa yazık değil mi ona? Sırf istiyorsunuz diye sizin bile tereddütte kaldığınız bir evliliğe bir de çocuk dünyaya getirmek bence bencillik olur. Emin olana kadar bekleyin ama tek başıma da büyütürüm mantığında o çocuğa yazık etmiş olacaksınız çünkü bile bile lades...

Çok teşekkür ederim.. Senınde çok az kalmışşşş Allahım sağlıkla sıhhatle kucagına almayı nasip etsın Kolay doğumun olsun inşallah

Sanki biraz daha zaman gecmesi gerekiyor evlilikte. En azindan sorunlarinizi cozebilirsiniz. Bebek hamilelikten itibaren zorlu bi surec ve bence evliligi sorunsuz olan insanlar cocuk sahibi olmaya karar vermeli. Cok buyuk bi sorun deil ama bence orta yollari bulabilirsiniz

Hiç görüşmüyorsan eşinle ailesi yüzünden yaşadığın sorun ne?

En saglam ilişkileri bile temelinden sarsabilir cocuk. Eger esine tamamen guvenmiyorsan ve sana hamileliğinde ve sonrasinda yardimci olabilecegine inanmiyorsan cocuk fikrini ertele derim. En basitinden bir lafimi iki etmeyen esim hamileligimin basindan beri lekelenme problemi yasadigim icin is yapamadigim ve işler ona kaldigi icin cok rahat söylenir oldu. Bir suru seyi de yapmiyor, yaparsa bana iyilikte bulunurmus gibi yapiyor. Ki 7 yillik sevgililik 3 yillik. evlilik surecimizde bir kere bile kendisu veya ailesi tarafindan kirilmisligim yok dusun.

Yani oyle ay biz öldük bittik derecesinde sorunlarimiz yok. Hep kinardim ama cocugumuz olunca bu cocukca fikirlerden de siyriliriz daha iyiye gider hersey dusuncesi de aklimin ucundan gecmiyor desem yalan olur. Tabi ki bunun icin degil ama gercekten anne olmak istedigim icin yapmak istiyorum.

Kaç yıllık evlisiniz peki? Tartışmayan yoktur ki zaten her evlilikte pürüzler olur önemli olan aşılmayacak sorununuz var mı kısmı bence

6 yıllık evliyim. Çok küçük evlendıgım ve zor bır evliliğim oldugu için 6 yıl boyunca aklımın ucundan dahı geçmedi. Ama bu sene 6 yıla girerken çocuk aşığı olup çıktım. Normalde çocuk gördum mu hayatta gülümsemeyen ben agucuk magucuk falan yapmaya başladım E baktım yaşım olmuş 24, 6 yıldırda evliyiz. Kv sıkıntısını halletmısım. Eşimle çook tartışırız ama gün sonu illa barışırız. Büyük tartışmalar değildir. Gittim doktora ben 3 aya çocuk dusunuyorum tahlılerımı yapın bır sıkıntı varsa bu sureçte tedavı olayım dedım. Bakıldı çok şükür bişeyım yoktu folik asite başladım. Benım bebek aşkımla eşiminkide depreşti neden 3 ay beklıyoruz kı zaten hemen olmazmıs bence bu ay başlayalım dedi. Ve sonuc aşağıda Her evlilikte sürtüşmeler olur bunlar aşırı kaçmadıgı sürece evliliğin tadı tuzudur. Saygızlık, ahlaksızlık, sevgisizlik yoksa düşünebilirsin. Hakkında hayırlısı inşallah

Iyi oldugum zaman atlarim zaten kucagina bacim. Hop bi bakmissin hamileyim

Ben buyutulecek problem gormedim acikcasi. Bir kere hemen her seyi ayni dusunen, dileyen, isteyen çift neredeyse hic yok. Senin istedigin yonde mukemmel olan adamin da baska yerden defosu oluyor. Oyuzden cok da mukemmeli istememek lazim. Sahsen bebek fikrini haketmeyen bir evlilik goremedim. Sadece küsme olayini bitirmeye calisin. O cok yipratiyor.

Cok hakli bir bakis acisi. Tesekkur ederim.

Sanirim her iliskideki kadar var problemimiz ama bizde o probleme dayali cikan kavgalar cetin olabiliyor. Bilemiyorum ki :-/

Benim cevremde ki cevremin hatrı sayılırdır baz alırsam hatta burayıda baz alırsam herkes mutlaka iyi gün kötü gün yasıyor Dedim ya ben mesela bazen bogazına sarılasım geliyor bazende sevgimle öldüresim Önemli olan sevdigin zamanlarmı cok yoksa nefret ettigin mi Suanda belliki limoni aranız birde iyi oldugunuz zamanda düşün bunları

bence erken.

Boşanma düşüncesi aklında varken çocuğun günahına girme

Ben bu işe biraz farklı açıdan bakıyorum. beni eleştirenler olabilir belki ama çocuk kararı %90 kadına ait olmalı. 18 yıllık evliyim. Bir dediğimi iki etmeyen eşim, iki oğlum var. Yaşlar 17 ve 7 :) Benim k kadar az pürüzsüz evlilik nadirdir. Ve siz yukarıda bir cümle kurmuşsunuz. "Yalniz basima kalsam bile buyutebilecegimi dusunuyorum." Bence evet siz anne olmalısınız. Benim kıstasım budur. Bugün harika giden bir evlilik hamilelikte, lohusalıkta, 3 yıl-5 yıl sonra bozulabilir. Rüya gibi yaşadığın hayat kabusun olabilir. Ama ben tek başıma bakarım, ister baba olarak yardım etsin ister etmesin, ben severim, ben büyütürüm. Hem iş hem ev, hem basket ya da bale yada her ne ise koşarım peşinden diyorsan, hazırsan yap... Küçük oğlumla aramda 28 yaş var bana fazla geliyor bu yaş farkı Hakkınızda hayırlısı olsun. Ama bence bu cümleyi kuran kadından "iyi bir anne" olur...

Hanimlar merhaba. Esim genel itibariyle sakin huylu saygin sevecen iyi bir insan. Buyuk bir problemimizde yok aslinda. Ama bazen ozellikle de aileler hususunda ufacik birsey buyuyor ve 2 3 gün küs kaliyoruz. Hatasini anladiginda affettirmek icin cabaliyor ama gonlumu kirmis oluyor bir sekilde. Iliskimiz bu duzende ilerlerken bazen iyi ki bu adamla evlenmisim diyor, bazen de nerden aldim basima bu derdi diyorum. Ekleme yapayim: Mesela o cok sakin evde oturalim cayimizi icelim tarzi bir insan. Ben kipir kipirim. Gezmek gormek isterim. Yurtici yurtdisi surekli seyahat eder im. Hep bir enerjim vardir. Esimi zorlaya zorlaya disari cikarabiliyorum. Artik ondan vazgectim. Kendim cikiyorum. Ve hayattan beklentilerimiz ortak degil mi yanlis kisiyle mi evliyim diyorum bazen. Onun haricinde sevgi saygi var aramizda. Cogu kisiye gore elle tutulur ciddi bir problem yok gibi ama verdigim ornek bence ciddi bir problem mesela... Yasim 27. Artik anne olmak istedigimi cok net hissediyorum. Vitamin folik asit vs basladim. Maddi manevi olarak kendi adima bir cocuga bakabilecegimi dusunuyorum. Yalniz hala birseylerden emin degilken cocuk sahibi olmak yanlis bir karar mi bilemiyorum... Bencillik edipte dogmamis cocugumun hakkina girmek istemiyorum ama anne olma istegi tavan yapti bende. Yalniz basima kalsam bile buyutebilecegimi dusunuyorum. Her iliskide var puruzler. Cok mu kafa yoruyorum? Yoksa icimdeki bu seslere ragmen biraz daha beklemeli miyim? Yorumlarinizi esirgemeyin lutfen..

Birde bence bu konu hakkında kafa yoran bir insan ilerde iyi bir anne olur. Etrafımızda görüyoruz ne kadar bilinçsizce anne-baba oluyorlar sonra sıkıntısını en çok çocukları çekiyor. Sizin birşeyleri sorgulamanız acaba yapabilir miyim demeniz bile bilinçli olduğunuzun kanıtıdır bana göre. Rabbim gönlünüze göre versin inşallah.

elmalikurabiyee Canım çocuk için eşinin. Çok güzel özelliği var. Evcimen olması. Bunu kesinlikle ileride çok begeneceksin. Gezmeyi seven erkek çocuğuyla ilgilenmek yerine kadına yardım etmek yerine kendisini hep dışarı atıp karısını ve çocuğunu çok mahrum ediyor. Sonu ayrılmaya kadar varıyor eve girmeyen erkekler yüzünden. Şu an tabi birlikte gezmek eğlenmek hakkınız ileri de sen bile çocuk olduktan sonra ister istemez eskisi kadar gezmek istemeyecek bebeginle evde vakit geçirmek isteyeceksin. Bunu iyi değerlendir derim ben. Ileride eşin için daha da çok iyi ki diyeceksin. Inşallah çocuk seven biridir çok ilgili ve sevgi dolu bir baba olur

Hiç görüşmüyorum demişsiniz eşinizin ailesiyle, bir kere bu değişecek. Uzaklar yakın olacak. Görmeyenlerin göresi gelecek. E bi torun var çünkü. Herkes muhakkak yorum yapacak, akıl verecek, trip atacak. Çocuk şu hayatta gerçekten çok aşıksanız ve güveniyorsanız yapılmalı. Eşinizle aranızda asla koparamayacağınız bir bağ olacak çünkü. Eşle değil, ailelerle de. Siz kime küserseniz küsün, mutlaka çocukla iletişimleri devam edecek. Çocuk mükemmel, annelik daha da mükemmel. Ama şuan içinde bulunduğunuz durum sizi tatmin ediyorsa bu kararı verin.

Yaa çok sevindim senin adına tebrikler :) Konu sahibi arkadaşım, eşin de istiyorsa neden olmasın? Öyle ayrılmayı düşünecek kadar sorununuz yok gibi geldi anlattıklarından

nasıl bi cinnet geçirdiniz özel değilse söyler msnz :) bende krize girdim en sonundada. bu cinnet ne tür bişey

Yok yok olmazsiniz insallah onlar cok uc noktalardaydi. Sizinki daha basit ve daha kabul edilebilir degistirilebilir davranislar

Çocuk olunca ilgi ona kayiyor ve ozellikle ilk sene zorlu bi süreç bebeklk hayata adapte olma dönemi geliyor ve cifler arasinda sorun varsa sorunlar dahada buyuyebiliyor. Ama tabi guzellikleri ayri bi kulvarda. Bunuda düsunun... Fazla bi sorununuz yoksa anne olmayi ertelemeyin derim..

Esimle cok buyuk problemimiz yok. Sadece belli basli konularda kavgalar uzayabiliyor. O daha sakin bir insan evde oturalim cayimizi icelim kafasindayken ben kipir kipir gezmeyi kesfetmeyi yeni birseyler denemeyi seven birisiyim. Mesela bu hususu dusunup biz uyusmuyor muyuz, bir omur boyle mi gececek diye sorgularken buluyorum kendimi. Yoksa sevgisizlik saygisizlik vs yok cok sukur. Bu sartlar altinda da orta noktada bulusmayi beklerken omur geciyor. Ben de bu arkadasiniz gibi olacagim diye dusunuyorum :))

elmalikurabiyee 'sevgi anlaşmak değildir, nedensiz de sevilir' diyor şarkı. Eşim aynı eşiniz gibi evimizi pek sever çay, çekirdek, film üçlüsü eşliğinde evde otursun ondan mutlusu yok, ben gezeyim, göreyim modundayım. Eşim çok düşünüp az konuşur, ben çok konuşurum ve tezcanlıyım. Eşim tutumlu, ben rahat harcarım. Eşim birden parlar, kin tutmaz, ben intikam soğuk yenen yemektir derim çünkü akrebim. Eşim insanlara kolay güvenmez, temkin ve tedbirin ağababasıdır, ben iflah olmaz iyimser. Eşim içe dönük, sakin ben dışa dönük, sosyalim. Anneciğim sağolsun onun yüzünden az kavgalar etmedik eşimle. Eşimin kıskançlıkları beni kimi zaman canımdan bezdirdi Allahtan zamanla azaldı. Bir defasında haftalarca küs kaldık aynı evde. Demem o ki bunlar evliliği sürdürmeye ve çocuk sahibi engel değil, yeter ki karşılıklı sevgi ve saygı bir de geçinmeye gönlünüz olsun. 25 yıllık evliyiz,18 yaşında oğlumuz var. Umarım verdiğim örnekler fazla ve yersiz olmamıştır. Yaşanmışlıkların size fikir verebileceğini düşündüm. Başınızı ağrıtıp konuyu fazla meşgul ettiysem kusuruma bakmayın lütfen.

iyi ki bu adamla evlenmişim demeleriniz çoğunluktaysa çok da düşünmeyin. her ilişkide sorunlar tartışmalar oluyor bunlardan korkup çocuk yapmaya çekinmek bana mantıklı gelmiyor. ben de 28 yaşına girdim hala hazır hissetmiyordum bebeğe ama hiçbir zaman yeterince hazır hissetmeyeceğimi anlayıp korunmayı bıraktım. daha yeni hamileyim eşimle aramdaki bağın çok fazla kuvvetlendiğini iliklerime kadar hissediyorum. çok düşünmeyin bunun sonu yok :)

Anlayabiliyorsanız, maddi manevi sorun yoksa bence tam zamanı.

eee demisler zit kutuolar birbirini ceker birde bebis geldimi tamamdir bal kaymak olursun sadece sunu diyeyim esinin kiymetini bil anlattgin kadariyla iyi biriyle evlisin.

Yaşınız gayet müsait, bakabileceğinize inanıyorsunuz, ee eşinizle de pek bir sıkıntı yok anladığım kadarıyla. İnanın her evlilikte var bu tarz sıkıntılar. Bende eşime göre daha sosyalim, gezmeyi severim, çok daha fazla konuşurum, detaycıyımdır ama bir şekilde anlaşıyoruz işte. Ayrıca yukarıda bir arkadaş da yazmış. Evcimen, eşine düşkün erkekler baba olunca daha çok yardımcı oluyorlar. Eşimden de biliyorum. Tek sıkıntı zaten normalde pek gezmeyi sevmediği için çocuktan sonra daha cesaretsiz oldu eşim. Çocuk durmazsa, gittiğimiz yerde burnumuzdan getirirse vs. Ama zamanla aştık, çocuklu yaşama alıştık.

Ya her kadinin yasadigi soru isaretleri sanirim benimki. Yoksa zaten kimse 4 4 luk uyusmuyor nihayetinde.. H E

Bekarken kendi anne ve babamızla bile sürtüşmelerimiz tartışmalarımız oluyor. İlla ki evliliklerde de olur. Hayattan beklentileriniz de farklı olabilir hayatlarınızı birleştirmiş olabilirsiniz ama hala 2 ayrı insansınız. Bi ortak hayat bi de kendi hayatınız var şuan. Bilmiyorum ben çocuk sahibi olunmayacak kadar bi problem göremedim ortada.

Çocuk olunca illa ailelerle içli dışlı olunucak diye birsey yok. Kendimden örnek vereyim Bebegım evliliğimin 3. Yılında oldu ozamana kadar kv ile neredeyse hiç problem yaşamadık farklı sehirlerdeyiz yılda iki kez gelir 20 gün kadar kalır hemen hemen hergün telefonla konuşur hal hatır sorardık. Neyse kadın doğuma geldiğinde içinden canavar çıktı yıllardır biriktirdiği tüm nefretini kustu toplamda 40 gün kadar kaldı ve psikolojik şiddetin alasını yaşattı. Şuan görüşmüyoruz neredeyse 1 sene oldu evime hiç gelemedi bir defa biz gittik eşimle 2 gün kaldık birde bayramlarda arayıp kutladım okadar Çocuktan önce o samimiyetten Doğumdan sonra bu duruma kadar geldik Burda önemli olan karakterler benim kvnin burnu düşse yere eğilip almaz, kibirlidir o zaten aramaz bende aramayınca böyle oldu. Sizinkinin karakteride böyleyse tekrar samimi olmazsınız

Torunlari olunca daha cok iç içe olacaksiniz, ozledik diyecekler, mukemmel bir gorusme bahanesi olarak. Sevecektik niye uyuyor diyecekler vs vs. Ailesinin sebep oldugu problemler artacak yani...

Varmi baska fikri olan? Kendi yasadiklarindan ornek verecek olan?

Aslında iki kere gecirdim :) Birinde aglama krizi gibi bişey oldu sinirlerim bozulunca zaten kendiliğinden aglarım bi anda tabi fazla fazla oldu Diğerinde de eh yeter be seni mi annenimi çekicem hadi herkes kendi annesine diyip arabadan inmeye calısmaca terk etmeye calısmaca vs seklinde oldu gözüm dönmüştü ve gercekten herşey bitmişti izin verseydi gitmeme :) Herkesin tepkileri farklı kimi kendine zarar veriyor kimi bardak canak indiriyor cesitli cinnet gecirme yöntemleri var yani

Ayrılmayı gerektirecek kadar büyük bir sorun değil. Tamamen aynı kafadan birini bulmak çok çok zor bence Olan vardır tabi ama sorduğunda herkes eşinin bir iki kötü huyunu sayar. Ne kadar sevsen de aşkından ölsen de ilk çocuğu yaparken bi korku oluyor yani bende olmuştu bence siz onu yaşıyorsunuz. Yaşın 27'ymiş bir sene daha bekleyebilirsin çok emin değilsen.