Çok iyi olmak zorunda değil, seni anlayıp yardımcı olsun yeterli. senin rahatsızlığın öyle çok büyük bir şey değil

Ben de böyleyim çocuk düşünüyorum Üç günde bir almaya çalışıyorum alışıyım die Birden bırakma İlk iki ay bişey olmaz

Sakın sakın sakın... İyileşmeden asla bebek düşünme zira bebek sinirine sinir katıyor. Çok zorlu bi süreç hele uykusuz kalmak

Zevk alacigin seylerle ilgilen. Spor olabilir dans olabilir saci basi degistirmek olabilir. Elinin yatiin oldugu veya merak ettigin bi kursa gidebilirsin hem yeni insanlar tanirsin hem degisiklik olur. Degisiklik iyidir

Insanların sana çocuk yapma demelerinin sebebi" psikolojik problemlerim var ilaç kullanmak istemiyorum, bebek bana iyi gelecek benek istiyorum "dediğin için. Kimse zaten durduk yerde aman sakın çocuk yapma dememis ki. Çocuğu kendine ilaç olarak görme anlamında yazmış burda coğu kişi. Yoksa tabi ki herkes çocuğuna iyi annelik yapabilir. Sizde yaparsınız neden olmasın tek sorun bebeği ilaç olarak görmek :) C Childgirlss Sadece oğlunun

Anksiyete beyindeki nöron akışının bozulmasıyla ortaya çıkar her şey bir hormondur ayrıca vücutta şimdi sen hamile kalınca bu hormonlar daha bozulacak nöronların daha farklı gerilim yaratacak kısaca lohusa depresyonu vs görülecek ve belki de Nevroza kadar gideceksin yazık o bebeğe sonra bebeğe şiddete kadar gidiyor sakın bunu yapmayın önce düzeleceksiniz öyle herk sin başına da gelebilir tecrübeler çok çevremizde şakın işleme bu gğnahı o bebeğe T triskadan

Ne kullanıyorsunuz bi etkisini gördünüz

Hastalığınızın ilacı bebek değil. Gebelik hormonları lohusalık uykusuzluk stres derken çok daha kötü olursunuz. O bebeğe de yazık olur. Annenin yaşadığı en ufak stresi hissediyor bebekler. Önce tedavinizi olun ondan sonra doktor kontrolünde bırakırsınız ilacı. Bu tür ilaçlar kafadan bırakılınca daha kötü ataklara sebep olabiliyor.

Ya böyle şizofreni derecesinde bi sıkıntım yok. Demek istediğim sadece insanlara takılmak, kendime laf ettirmemek eleştirilere karşı olumsuz olmam. Bu da biraz mükemmelliyetçiliğimden kaynaklanıyor. Çünkü ben her işimi doğru yapmak için uğraşırım buna rağmen biri benim birşeyime muhalefet edince geriliyorum. Bu genelde çoğu insanda vardır. Ben bebeği kurtarıcı olsun diye düşünmüyorum bebek zaten istiyordum hep...

Şuanda bile kalkıp abdestinizi alıp namazınızı kılarsanız çok etkili olur

Geçmiş olsun. Bence iyileşmeden çocuk sahibi olma. "Çocuk bana iyi gelecek" diye de düşünme, çocukla ilgilenmek büyük sorumluluk.

Sayfana baktımda canım sanırım sen de bebek düşünüyorsun hayırlısı hakkında inşaAllah Allah en yakın zamanda nasip etsin

İnşallah canım

Estağfurullah =).. Fazla zeka ile şizofreni arasında ince bi çizgi varmış belki de bi dahisin=) kendine yuklenme... Bekliyorum canım

Boşver ol ya da olma eskiden çok takardım zerre umrumda diil

nereden biliyorsun. cocuk sevgidir ama aynı zmanda sabırsır ilacına devam et 6 ay kadar enaz sonra düaün cocugu

Terapi alabilirsin?

Ay ben şuan psikolga gitsem bana şizofreni teşhisi koyar :)) Kişisel gelişim kitaplarını çok severim eskiden daha çok okuyordum. Suan evde değilim en son okuduğum kitabın ismini yazacağım sana. İlahi adalet /sorgulama ve beklentiler konularini kapsıyor

İyi olmayı istemen 1. adım onu atmışsın zaten inşallah gerisi gelir. Bence maneviyata yönel derim. Bana en iyi gelen şey O.. Değil insanları kırmak, Korkunç zararlı böcekleri bile öldürmeye kıyamıyorum nerden geliyor bu sevgi biliyor musun O'nu sevmekten. İstersen özel mesaj at birkaç tavsiye verebilirim :) Allah yardımcın olsun.

Aslında doğru fakat, ilaçta umduğum kadar iyi gelmedi ki.. Yani yılları alır vurdumduymaz bi insan olmam sanırım o ilaçla..

Yok canım benimde insanlara zararım yok en büyük zararım kendime=) Allah razı olsun çok teşekkür ederim

Hayatımda beni gercek huzura ve mutluluğa ulaştıran tek şey Allahı anmak. Allah razı olsun kardeşim . push ;

Merhabalar. Geçmiş olsun. Antidepresan ilacı doktor kontrolü olmadan başlanıp bırakılabilen bir tedavi türü değildir. İlaç kullanırken veya akabinde bitkisel ürün kullanımı için tedavi olduğunuz doktor ile görüşmenizi önerebilirim. Çocuk bana iyi gelecek diyerek, maddi manevi hazır olmadan bir canlının sorumluluğunu almak zor bir karar olmalıdır. Hekim değilim ancak bu tür konularla çok karşı karşı kaldım.

Çok doğru kitap okumak bana çok iyi geliyor=) çok sağol.

Amin yaaa inş senin kaş günün var adete benim 13

Ömrüm boyunca hiç boş durmadım okul kurslar, kitap okumaları vs... Ama evlendikten sonra bi anda kendimi tamamen boşluğa attım. Ondan zaten bu kadar bunaldım... İnanır mısım bazen örgü örüyorum o bile insanın kafasını okadar rahatlatıyor ki. Aslında herşey bende başlıyor ve bende bitiyor

Tabikide olabilir herşey insanlar için. Ama şu var bana doktorum dediki. Sizin çareniz ilaç değil siz bi boşluğa sıkıntıya düşmüşsünüz ailenizi sağlamlaştırın bunlar gecer. Ben doktorun lafından dışarı çıkıp bişey yapmadım ki... Sıkıntılar insanlara mahsus bişey hayatı boyunca sıkıntıda olan sıkıntılardan kurtulamayan insanlar var. Bu düşünce ile kimse çocuk yapmasa insan oğlu üremezdi...

Bencede canım, bu en çok da şundan dolayı oluyor, ben insanların hayatına karışan biri değilim ve kimseye karışmam. Ama haddi olan olmayan herkes bana karışınca ben artık kendimi tutamıyorum... Bu aslında gayet de normal bişey.. Bide takmasam kafaya.. Mesela ben 1 buçuk yıllık evliyim. Önüne gelen çocuj çocuk çocuk. Yahu kardeşim SANANE SANANE! Gelip benim çocuğuma sen mi bakacaksın senin mi derdin oldu yapmıyorsam var bi bildiğim.. İnsanlar bi acayip bu devirde. Bide bazılarıda sanki olmuyomuş gibi yaklaşıyor. Ya hu nerden çıkarıyorsun, korunma denen şeyi duymamışlar sanki

Geçmiş olsun ama bu sorunları aşmadan çocuk düşünmemenizi tavsiye ediyorum. Tedavi olup öyle düşünseniz daha iyi olmaz mı? Bebeğe çok büyük zararı olacaktır sizin sinirinizin ve aksiyete krizlerinin..

Zaten bırakalı 2 aydan fazla oldu canım. Ben soruyu aslında yanlış sordum benim çok büyük problemlerim yok ki. Bi arkadaş çocuğa şiddet uygularsın falan yazmış. Yahu 5 dkka da kendimden iğrendirdiniz. Ne çocuğa şiddeti... Kardeşim ben kendi çocuğuma şiddet uygulayacak kadar da berbat bi durumda değilim. Dediğim şey insanların laflarına takılmak, takılmak istemiyorum boşvermiş biri olmak istiyorum... Ama bu konuyu açmam iyi oldu. İnsanlar tanımasa bile acayip yorumlar yapabiliyor demekki... Bebeğe şiddet nedir ya cani miyim ben? O bebeğe fiske vurma düşüncem olsa o kadar ister miyim?

Dinle aram çok iyiydi zaten yoğun bi dini yaşamım vardı. Ama evlendikten sonra o yaşantımı da boşladım Allahım affetsin. O da beni en çok bunaltan şey zaten... Dualarınızı esirgemeyin

Eyvallah kardeşim =)))

Antidepresanların en az 6 ay kullanım sartı vardır tedavi için. sadece bebek olarak düşünmeyin hamilelik süresince tedavinizi tamamladan çok zorluk yaşarsınız. ben de anksiyete için yıllarca direnip antidepresan baslayanlardanım.

Çocuk sinir stresi sahada artırır çünkü vücut iki kattı daha yorgun olur önce iyileş sonra çocuk yap bence bununla beraber çocuktan hemen sonra tekrar ilacada başlayabilirsiniz bu duygu durumunu düzelticek ilaç dışında düzeltebilecek hiç bir şey yok . push ; D

Öyle olmuyor canim maalesef kaygilarin vecsinirin kat kat artar. Burda sana dogum yapmis tecrube etmis anneler olarak soyluyoruz. Lohusalik saglam bir psikoloji istiyor tartismasiz

Merhaba bebek sahibi olmak dunyanin en guzel duygusu orasi tartisilmaz. Ama hamilelik ve lohusalik surecinde hormonlarimiz yuzunden duygu durumlarimizda degisiyor bilindigi gibi.. Doktorum lohusalik depresyonu daha cok hamilelik oncesinde psikolojik rahatsizlik gecirenlerde daha sık gorulur demisti. Bence psikolojiniz duzelmeden cocuk yspmayin zira yipratici bi süreç, bebegi de dusunmek lazim. Allah yardimciniz olsun

O zaman bir uğraş bulun önce. Hayvan hakları, kadın ve çocuk hakları için derneklere üye olun. Hem yararlı bir şey yaparsınız hem de bağırıp çağırdığınız için çok rahatlarsınız :) Ne diyim :) Çalışmıyorsanız yapacağınız çok şey var.

Sosyalleşmeye çalışsan, hobiler edinip işe ya da kursa başlasan? İlaçlar son çare olsun. Öncelikle seni mutlu eden şeyleri yapmaya çalış

Şimdi bi saniye bebeğe şiddet falan okadar da değil... Ya ben sorumu değiştiremiyor muyum? Sorum bebek yapıp yapmamak değil ki.

Sorunuz o olmasa bile en önemli madde o. anksiyete ve depresyondan şikayet edip ilaç kullanıyorsunuz. Bu normal. Normal olmayan ise eğer bebek doğduktan sonra da bu atakları geçirirseniz iş şiddete gider, kendinizi bunun ortasında bulup pişman olursunuz diyorum. Size yapmam gibi geliyor ama emin olun lohusa depresyonu geçirirseniz bebeğinizi bile reddedebilirsiniz. Etrafımda sizin gibi sorunları olmayan ama doğum sonrası depresyon yüzünden bebeğini reddeden, kocasını reddeden o kadar insan oldu ki. Başıma gelmez demeyin. Büyük bir olasılık bu.

Evet, hayatıma muhalefet olacak öyle çok insan var ki.. Ben işte bu tarz yaklaşımlara genelde sert tepki veririm. Yada içime atarım. Çünkü ben insanlara karışmam ama insanlar maşallah herşeye maydanoz=)

Bende senin gibi sayılırım. Birisi bir şey dese günlerce kafamda düşünür kendimi yer bitiririm. Şuanda bir yaşında kızım var inanki annem olmasaydı bu işin altından kalkamazdım. Lohusalık dönemi, sütü uykusu.. Sana tavsiyem kendine bir uğraşı edin, severek yapacağın ve sürekli meşgul olacağın şeyler. Çünkü kişilik yapın bu şekilde ise bir anda vurdumduymaz bir insan olamazsın bence bu doğuştan gelen bir özellik diye düşünüyorum.

Doğrudur ama sorun da tam burada başlıyor zaten. Çünkü evde olunca her şey "sonra yaparım" diyerek erteleniyor

Nedense ben öyle düşünemiyorum bilmiyorum yanlış mı düşünüyorum, tüm zahmetlere rağmen canımdan bi parçayı sarıp sarmalıycam onunla bende yeniden büyüycem... Annelik insana bence daha büyük bi merhamet veriyo... Uykuya gelince zaten eşimin işinden dolayı sabaha kadar yatmayan bi insanım. Uyku muyku palavra bi buçuk yıldır =)

Bebek sadece bir bebektir. Ağlar, kriz geçirir, yemek ister, hastalanır, uykusuz bırakır. Bebek sizin ilacınız değil. Sizin ilacınız psikolojik danışman. Rahatsızlığınızı çözmeden sakın anne olmayın. Çünkü bebek anksiyete ve depresyon riskinizi daha da arttırır. Kendinizi daha da çaresiz ve dibe vurmuş hatta çocuğunuza şiddet uygularken bulabilirsiniz. ilaçsız atlatmak istiyorsanız psikolojik danışmanlarla çalışın. bebeğe yazık etmeyin.

Sağol =) Smile_s

Gercekten zor bir durum. Sinir, stres, gerginlik, uzuntu, aglama durumlari vs zaman zaman bende de oluyor. Papatya cayi, karanfil cayi Modern dans Folklor Yoga vs bunlari deneyebilirsin. Stressiz mutlu gunler dilerim hepimize

Aynen çok doğru bi uğraş bulmak şart..

Hadi bakalım yaa

Biz eşimle beraber aile danışmanına gitmiştik. Adamın tek dediği siz ne hissediyorsunuz siz ne hissediyorsunuz. Eşimle o an iyi olduğum halde ordan çıkarken eşimle tartışarak çıkmıştım... Adam hayatımda gördüğüm en mimiksiz ruhsuz insandı... Bu işi yapanda biraz insancıl ve kabiliyetli olmalı bence mor delisi

Evde olmadığın için öyle konuşuyorsun. Bende hep öyle derdim. Bu kadınlar evde boş boş oturuyorlar ben onların yerinde olsam ahh derdim =) ama sürekli evde olmak insanı tembelliğe sevk ediyor. Bataklık gibi bişey çektikçe çekiyor=) ehliyet kursuna gitmeyi düşünüyorum bakalım o da bana iyi gelecek =)

Şimdi bebek yapınca ruh halinizin daha beter olma olasılığı var, isteyerek hamile kalınsa dahi postpartum yani doğum sonrası depresyon görülebiliyor çoğu yeni annede. Hadi olmasa dahi hamilelikte hormon dengeleri değişiyor, iyice duygusallaşılıyor, alınganlıklar, sinir krizleri baş gösteriyor, bünye alt üst oluyor. Bu kadar duygu dengesizliklerine hazır olduğunuzu düşünmüyorum. Daha kötü olabilirsiniz. Çocuk da etkilenebilir zira mutlu anne mutlu bebek demek. O yüzden bence acele etmeyip ruh haliniz biraz toparlandıktan sonra hamilelik düşünmelisiniz. İlaç kullanmak o kadar kötü bir şey değil, sadece alışma süresi biraz zor. Tavsiyem ilaç + psikoterapi ile ruh halinizi iyileştirip bebeği ondan sonra düşünmeniz olur. Sadece ilaca kıyasla aynı anda psikoterapi de almak süreci hızlandırır. Geçmiş olsun. B

Sevgili konu sahibesi bebegi kurtarici olarak gormeyin bence. Eger bebek cozum olsaydi sizin aile bireyleriniz takinti hastaligindan kurtulurlardi. Nacizane tavsiyem iyice iyilesmeden cocuk isine girmeyin, aglamasiydi uykusuzluguydu derken daha beter olabilirsiniz. Bence is bulun, insan icine karisin. Bir de sevdiginiz bir spor yapin. Spor ruh sagligina genel olarak cok iyi geliyor.

öncelikle tedavınızı tamamlayın...!! egerkı hayat boyu ilaç kullanman gereken bir durumsa doktoruna danışarak ilaçlarını azalt yada bırak, hamileliği sonra düşün bence çünkü gebeyken hormonal değişiklikler insanın psikolojisini de etkiliyor ve loğusalık doğum bir bebeğin sorumluluğu falan buna eklenince bence sizin dertler birken bin olur demedi demeyin... yani depresyondan çıkmayı geçin yeni yeni depresyon sebepleriniz olur heleki psikolojik olarak sağlıklı bir birey değilseniz çocuk işini muhakkak ötleyin derim.

Dinle aranız varsa bol bol Allah ın isimlerini zikredip duaya namaza kur anı Kerim e yönelmenizi tavsiye ederim. Değilse de bitki çayları spor salonu yürüyüş ve dramatik olmayan kitaplar okumanızı tavsiye ederim...

Bebek demek daha çok stres demek. Benc e iyileşmeden çocuk düşünme. Sağlıkla bakabilecegine emin mısın? Bana iyi gelecek diye çocuguda ateşe atma. Ya iyi gelmezse?

Öncelikle duş alıp güzel bir makyaj yap ve güzel kıyafetler giy bence Sonra sevdiğin arkadaşlarınla, kuzeninle yada ailenle görüş ve gidip kendine güzel kitaplar al. Polisiye, Aşk, Fantastik... Hangisi seni cezbediyorsa... Hatta seri olanlardan bulursan onlardan almanı öneririm. Merakla hepsini bitiriyorsun ve kafan başka şeylerle meşgul olmuyor. Bu arada güzel yabancı filmler, yabancı diziler bulup onlara başlayabilirsin. Farklı yemekler deneyip bilmediğin bir dil öğremeye başlayabilirsin İnternetten herhangi bir dilin bazı kelimelerini ezberleyebilirsin... Günde 5 kelime mesela...

Ama bişey sormak istiyorum, diyelim ki tedavimi tamamladım. Kendimi artık biraz daha iyi hissediyorum. Peki bunun bi garantisi var mı. Belki yeniden sıkıntılı şeyler yaşıycam bu yeniden patlak verecek... Dediklerinize harfiyen katılıyorum ama şuanki ruh halim son bir bucuk yıla göre çok çok daha iyi bi durumda... Zaten bi bucuk yıldır evliliğimin oturamayışından bebeğe cesaret edemedim. Ama şuan kendimi daha iyi ve rahat hissediyorum. Büyük bi depresyon yaşadım eşimin iş hayatından ve eve gec gelmesinden her hangi bi tatil yapamayışından dolayı.. Ama şuan eskisi kadar takılmıyorum bile. yani çok şeyi tevekkülüm ile atlattım. O dediğim takıntı insanların laflarına takılma huyumda bende çocukluğumdan beri var, o da ince ruhumdan kaynaklanıyor, çok kırılgan bir insanım. Ne zaman gecer nasıl gecer. Bunun uzerine düşüp baya bi caba sarfetmem lazım... Yani öyle patalojik bi halde olduğumu sanmıyorum. Eğer bu yuzden çocuğu ertelersem hiç çocuk yapamam ki bu düşünce ile.. İsterseniz öleyim bari=) yaşamıyım =) =) Not=son cümlem şakaydı=) Alys

Doktorum kesinlikle ilaç kullanamazsın dedi. Zaten doktorum bana kendi dedi sen hayatında güzel şeyleri harekete gecirmeden ilaç çok fayda etmez... Hamilelik konusundada çocuk düşünme falan demedi. Yani doktorumun haberi var Den

Evet canım bi evlat sahibi olmak çok istiyorum. Allahın izni ile iyi bi anne olabileceğime de inanıyorum, çünkü bilinçli bi insanım daha bekarken bile çocuk yetiştirme ile alakalı kitap okurdum... İllaki dört dörtlük olurum demiyorum ama anksiyeteyim diyede bütün hayatımı erteleyemem. Bebek Allahtan gelen bi rahmet ne durumlarda insanların çocukları oluyor ve onlara büyük bi umut oluyor. Bu durumum gecmezse ömür boyu çocuk mu yapmıycam... Zaten sorum cocuk yapmamla alakalı değildi... Belki insanı rahatlatan bi kişisel gelişim kitabı okumuştur birisi onunla alakalı tavsiye almak için açtım bu konuyu... insanlar da tavsiye sunuyor illaki... Ama bu takıntı anksiyete benim çocukluğumdan beri var, o da herşeyi en ince ayrıntısına kadar düşünmemden kaynaklı... Bu da insanın beynini kalbini yoruyor... Çok berbat bi durumda çocuk sahibi olmayı erteliyecek kadar kötü bi durumda olduğumu düşünmüyorum =)

Bebek daha Beter depresyona sokuyor yalnız özellikle uykusuzluk 1 yıldır uykuya hasretim Uykusuzluk ta sinir yapıyor bence önce durumunuzu atlatın derim.

Arkadaşlar. Çoğu arkadaş sorumu tamamen tersten okudu. O yuzden değiştiriyorum... Bana yalnızca okuduğunuz bi kitap varsa eğer, hayata olumlu bakmayı öğretecek... Ha işte o kitabın adını söyler misiniz?

Lavanta çayı iç. Bi de el işi falan yapmaya çalış çok rahatlatıyor. Örgü olur dantel olur aç bak pinterestten bi şeyler dene

Eyvallah =) . push ; Smile_s

yani insanların sıkıntıları olabiliyor, ama psikopatda değilim şükür =)

Aynen çok doğru okula giderken bütün sınavlarım ve sorumluluğuma rağmen haftada bi kitap okurdum... Ama şuan evdeyim boşum ve okuduğum kitaplar hep yarım... Gaflete sarıyo insan kendini çok acayip bi durum =(

2-3 ay dediniz, gerisini düzgün okumadım çünkü cevap burada. 2-3 aylık bir depresyona direnme tecrübesi ile çocuk gibi bir sorumluluğun altına girmeyin. En az 2 sene verin kendinize. 2 sene kendinizi takip edin. Sonra girin o işlere.

Hayırlısı Allahtan

Aynı bende öyleyim sabaha kadar uyumam bu alışkanlık oldu ama bebegim gece uyuyup sabah kalkıyor sabah uykusuz oluyorum inanın öyle olmuyır tahammülsüz oluyorsnz. Ben çok ceremesini çektim siz bilirsiniz ama saglıjlı anne mutlu anne mutlu bebek H

Immmm benimde en sevdiğim

siz önce ruh saglıgınızı dinlendirin üzüntü/stres içinizde birikenleri tüketin kocaman bir rahatlamayı yaşayın sonra bebek ruhunuz bebege yansıyacak yenemediginiz duygular hamilelik sürecinde sizinle birlikte var olacak. lütfen bebegi beklet yada doktorunla görüş bu süreci ilaçla geçirende var

Hayırlısı

Çok doğru canım bu bi boşluk dönemi. Ve yeni bi hayata adım attım. Evlilik dışardan çocuk oyuncağı gibi görünse de cidden zor. Çünkü yanındaki yeni bi insan ve bi uyum süreci tanıma süreci. Dışarda ne kadar tanırsan tanı. Aynu evde çok farklı oluyo. Belki onların sıkıntısını yaşadım... İnşaAllah gececek

Rica ederim, ne demek :) Güzel bilgisayar ya da varsa PS4 oyunları alabilirsin mesela... Kitapçıya gitmişken mandala alıp onları boyayabilirsin sevdiğin bir müziği dinlerken O kadar çok şey var ki yapabileceğin... Evde olsam hiç boş durmazdım herhalde

Benim iki hamileliğimde de adet gecikmem olduğu andan itibaren müthiş bir sinirlilik geldi yerleşti, ilk aylar öyle geçti vücut alışasıya. O yüzden bebek iyi gelse bile hamilelik süreci hastalığınızı nüksettirebilir. Ben bitter çikolata yiyorum adet günlerimde, sinirime iyi geliyor

işte bu kişilik yapısında bebek sizi daha da yıpratır ay sütün gelmiyor mu dese biri mazallah çok bunalırsınız ya da çocuk bu bir düşse dünyanız yıkılır oğlum hep zayıf bir çocuktur yer ama zayıftır ama siz bunu gelin çevreye anlatın ben kendim yiyorum da ona vermiyorum o nednele kilo aldım dahi diyorum bu sıralar yani özetle takıntılı, mükemmeliyetçi ve özellikle diğer insanları kafaya takan birisi için bebek büyütmek bu elalem yüzünden zor bir de pimpiriklilik eklenirse hayatınız daha zor olur önce bir tedavi olun az relaks yaşayın sonra güzel güzel bebeğinizi kucağınıza alın

Çok tatlısın teşekkür ederim

Çoğu kişi bebek düşünme demiş ama bu kadar isterken erteleme ama çok da üstüne düşerek değil. Rezene, papatya çayları icebilirsin. Ben kendime zaman ayirdikca mutlu olmaya başladım. Mesela canım kısır istiyor kalkıp yapmam ama biri gelsin o seviyor diye yaparım bu gibi çok şey. Sonra farkettim ki hep başkaları seviyor diye yapıyorum başkaları istiyor diye onların yanına gidiyorum. Sonra canım ne isterse yapmaya başladım sırf kendimi daha mutlu etmek için yaparken de kendimi mutlu etmek için diye içimden geçirip mutlu olmaya başladım. Sonra yağmur yagdikca kahvemi alip camı açıp yağmur sesini dinlemeye ve bu anı tekrar yasamayacagimi ve çok güzel hissetmem gerektiğini düşünüp mutlu oldum. Çalışırken ben de çok gergindim insanları kırmaya başlamıştım ki isi biraktim. Mükemmeliyetçi bir ailede büyüyünce daha doğrusu babam öyleydi ve patronum insan çok yipraniyor.

böyle seylerin hapla tedavisi zaten cözüm degil. önce konusa bilceniz ii bir piskolog. Bana bilincli nefes alma verme olaylari yaradi. Ve sizi motive edicek söz secin onu hergün sinirlendiginizde tekrarlayin. TEMIZ havada yürüyüs her derdi cözmeye yetiyor bana. cikin tek basiniza bi yarim saat gezin. dünyayi bam baska görüceksiniz ama gercekten yalniz yapin.

Zamanında böyle şeyler yapmış olman bile çok güzel. Bence çok kısa sürede toparlayacaksın kendini. Yeter ki iste ve mutlu olduğun şeyleri yap

Haklısın valla çhatta dikkatimi çekti biri de yazmış önce kendini düzelt çocuk sora hesabı aman da aman asıl piskolojik bozukluğunu farketmeyen ve kabuşlenmeyenden kork

Hamilelikten anksiyetiye artıyor. Aşırı duygusal bir dönem olunca takıntılar da artıyor. Hamileliğim de girdiğim bunalımlar lohusa depresyonları çok zor geçti. Doğum acısı bile o kadar zorlamadı inan bana. Bu sefer bunalım devamlı ağlama hali yorgunluk gerginlik bebeğinin tadını çıkaramazsın söyliyim