bazen konuşmamak, düşünmemek daha iyi geliyor füsüm.. sanki dile gelirse önüne geçilemez şekilde şiddetlenicek acı.. düşünmeye başlarsan daha da dibe batıcakmışsın gibi olur benneyaptımki herşey insanlar için derler ya.. allah sabırını veriyor sanırım.. fxuxsfxuxs yanılsamalar

amiiinn canım amiinn. haklısın, hayatta babasızlığımın acısını yaşasamda mutluluğum çocuklarım oldu. şimdi de torunumun büyümesini seyredim, sevinecem. allah herkeze nasip etsin. bir bulut olsam. canım ben sana yorum yazamadım kusura bakma tatlım. senin yaşadıklarında yenilir, yutulur cinsinden değil tatlım. ama bu hayat o kadar acımasızki bir tokatta kulu atıyor malesef. herşeye rağmen ayakta kalabilmek kazanılan en büyük savaştır. allahtan rahmet diler nur içinde yatsın. sanada sabırlar versin rabbim.

evet canım keske yakın olsaydık cok ortak yasadıklarımız var.. ahh canım ya ne kadar zorluklar yasamışsınız senağlama kredi kartından para cekip nasıl harcamaya vicdanları razı oldu yarabbim hiç mi Allah korkusu yok bu insanlarda.. seytanın aklına gelmeyecek kadar kötü düsüncede canım işte bazı insalar.. Allahım böylelerinden korusun herkesi.. babaları öldü sahip cıkalım destek verelim diyecekleri yerde akıla gelmeyecek kötülük yapıyorlar. düsmandan beterler.. halamıda aynen böyle para hırsı bürümüstü. simdi ne durumda bilmiyorum ama ona hakkım asla helal degil.. maddi ve manevi cok hakkımız yendi ama haram ediyorum.. cimcime eses

canım gercekten insana bazen kendi akrabalarından fayda gelmiyor. Allah razı olsun sizin lojmanda oturmanızı saglayan kişiye.. cok imrenirim birbirine baglı akrabalara ama bize manevi destek olmayıp evimizden cıkarmaya calısan insanların akrabalıklarına lanet olsun.. canım Allah o kadar büyükki benim dedem bizim oturdugumuz evi satıyordu ve satmasına 1 gün kala dedemde öldü. eger dedem evi satmıs olsaydı bizim gidecek yerimizde yoktu.. cok maddi sıkıntılar cektik ama annem öyle bir kadınki öyle mükemmel bir anneki kanatlarının altında büyüttü beni.. annem bana istersen halanla görüsebilirsin dedi ama ben asla istemiyorum. halamda dedem öldükten sonra bela oldu ve evden cıkarmak için yıllarca ugrastı. mahkemelik olduk ve ev bize verildi mahkeme kararıyla. halam o kadar kötülük yaptı ve gecen yıl özledim diye aradı beni.. yıllardır neredeydin?tam 12 sene görmedim ve gecen yıl özledim diye aradı.. pes... ahh canım ahh sana sımsıkı sarılıp aglayasım geldisenağlama

canım bide ben böyle sorunlar yasarken üzüntüden derslerim cok kötüye gitmeye baslamıstı. ders calısamıyordum, okula gitmek istemiyordum.. sonra düsündüm eger sınıfta kalırsam bu okulda daha fazla vakit gecirmek zorunda kalacagım, öyle bi ders calısmaya baslamıstımki.. ögretmenlerim yüzünden okumaktan sogumustum ama okul bitsin bi an önce diye ders calısıyordum. derslerimde cok basarılıydım.. tesekkürden taktirden asagı bisey almadım okul hayatım boyunca.. ögretmenlerin olumsuz davranısı okulu bitirme hırsına bürümüştü beni.. D demircool

babamla ilgili pek birşey konuşmam annemle onuda incitmek istemiyorum çünkü babam öldüğünde 30 annemse 28 yaşındaydı.. annem için herşey daha zordu ama hiç bize yansıtmadı.. babamın bana aldığı şeyleri kimseye elletmiyorum. babamın mezar taşını her seferinde yeşile boyayan akrabamızdan ve yeşil renginden orya lila rengi suluk bırakandan lila renginden nefret ediyorum. ohh bee içimde biriken sinirlendiğim ne varsa söyledim inan ki iyi geldi.. heele ki düğünüme az bir zaman kaldı. ki düğünümden bir hafta sonra ki pazar babalar günü olmasından her babalar gününün öss ye denk gelmesinden nefret ediyorum. insanlar üzerime geldikçe ne kadar kırılgan ne kadar takıntılı olmuşum. yaralarımı örtmek için hep hırçınlaştım.. Allah herkese sabır versin güç versin canım. inan ki anlattıkça anlatırım çok doluyum... fxuxsfxuxs yanılsamalar

ben 18 yaşındaydım kendimi koruyabilecek ifade edebilecek yaştaydım, sizin kadar zorluk çekmedim sayılır üniversiteye başlamama 2 gün kalmıştı, biletlerimiz babamın cüzdanında, yola çıkmayı bekliyordduk ama olmadı ölümünden 1 hafta sonra okulum açıldığı için mecburen annemle gittik ankaraya ama zordu hala zor, biz babamla ilgili hiç konuşmadık, o günle ilgili hiç konuşmadık, hiçbir şey olmadı sanki, hep içimizde yaşadık, bu da bir sorun belki bilmiyorum ama üzerinde düşünmek istemiyorum gerçekten D'arbanwille geliyorlar

canım bana milletin içinde degilde, yanına cagırıp yalnızken sorsa bunları bir nevi anlayacagım.. ama milletin içinde kücük düsürülürmüş gibi oluyor. heleki daha 10-11 yasındaysan kücücük kalbinde ne yaralar acılıyorsenağlama kelebek088 Dokunmasınlar

off ne kadar degisik bu insanlar yarabbim klava: milletin gözüne soka soka yardım edecegine hiç etme. etmedigi daha iyi canım ilerde basınada kalkardı ettigi yardımı.. canım aklıma bişey geldi onu anlatmak istiyorum; 11 yasındaydım.. sınıf arkadasımın evine gitmiştim. annesi baklava yapıyordu.. canım nasıl cekti anlatamam.. öyle böyle bi can cekmesi degil ama acayip cekmişti.. o zamanda maddi durumumuz kötüydü anneme söylemedim üzülmesin diye.. aradan bir gün gecti.. kapı caldı.. babamın kan kardesi dedigi canından cok sevdigi arkadası.. elinde 3 tane kutu var.. baklava getirmiş bize.. ben dedimki nereden bildin canımın baklava cektigini dedim.. gece rüyamda babanı gördüm, senin canının baklava cektigini söyledi, kızıma baklava al götür dedi dedi.. annem nasıl aglamaya basladı bi görsen. bana neden söylemedin canının cektigini dedi annem.. üzülme diye söylemedim dedim. hiç unutmam bu olayı..

canım basın sagolsun.. babaların görmeyen kişileri, cennete babaları cennet kapısında karsılarmıs.. dini bir kitapta okumustum.. canım cok zor bi durum acınını inan derinden hissediyorum..

canım arkadaslarımın hepinizin yazısını tek tek okudum. hepiniz benimle aynı seyleri yasamıssınız. meger ne kadar cok kader arkadasım varmıs. benim babam kanserden vefat etti..15 ay hastalıgını cekti, ama hiç acı cekmedigini söyledi.. zaten acı cekmeyisi bana bir teselli.. Allahım hepimize bol sabır versin.. Annelerimize ömür versin.. Babalarımızın mekanı cennet olsun...

canım benim babam çalışıyordu ve haliyle oranın lojmanındaydık tabiki baba tarafından dede oda öldü arkasından konuşmuş olmayayım ve amcalar bizi ordan çıkarmaları için müdüre gelip gidiyorlarmış çıkarın bunları buradan diye halen şu gün ollmuş oranın müdürü ALLAH razı olsun kendisinden derim :Saruboceq: söyledi aneme sizden kişiler geliyor bunları çıkarın diye zaten tayin ve ölüm olunca süresi 3 ay filanmış lojmanlarda oturmanın adam yabancımızdı o geldi ev yaptırıyorduk zaten o sırada içiniz rahat olsun size kimse burdan çıkın diyemez onların gelip gitmesiyle sizi çıkaracak değiliz hem eviniz bitene kadar otura bilirsiniz dedi babamdan sonra yine 1 sene kadar lojmanda oturduk sonra evde bitmişti çıktık ordan yabancımız olan insan bizi orada idare ettide kendi yakınlarımız çekemedi orda oturmamızı devletin evi üstelik kendi mülkleride değil di yani demek istediğimki kendi akrabalarımız bize kol kanat gereceği yerde nerden zarar verirsek kar dediler rabbimin mahkemesine havale ediyorum hepsini şimdi okadar sene konuşmamışlar bizimle 13 yıl boyunca yurt yuva sahibi olmuşum bana amca nene olmuşlar ben bu saatten sonra ne amca ne babaanne nede hala isterim zor günümüzde yanımızda yoklardı çünkü şimdi hiç olmasınlar. gelip gidiyorlar ama benim için bir yabancıdan farkları yok içimden sevmek gelmiyor sevemiyorum

cok iyi anlıyorum canım. bende içime kapanmıstım soru soranlar yüzünden. herkes cok acımasız gelmeye baslamıstı. herkese karsı güvenim bitmişti. sadece anneme güvendim, simdi oldugu gibi.. acısı dinmiyor canım.. babam öldügü günden beri atletini koklayarak uyuyorum.. aradan uzun yıllar gecmesine ragmen o atlet hala babam kokuyor.. yada bana öyle geliyor..

canım cok iyi anlıyorum seni. babam ölmeden önce halamla aramız zaten bozuktu, babam öldükten sonra halam fırsat bildi ve yüklendikce yüklendi üstümüze.. oturdugumuz ev dedemin üzerineydi ve halam dedemi kendi tarafına cekip bizi evden cıkarmak istemişlerdi senağlama cok zor günler gecirdik.. dedigin gibi yazmaya cümleler yetmez canım.. yazsam roman olur... evet canım cektiklerimiz geride kaldı ama acısı hep içimizde.. hemde öyle bir acıki insanın her aklına geldiginde yüregini yakıyor..

okulda müdür falan sormuyorduki hiç bisey.. ögretmen sormustu. üzerine vazife olmadan karıstı iste. anneme asla anlatmadım okulda yasadıgım sıkıntıları üzülmesin diye.. annem sık sık geldi okul toplantılarına ama asla anneme bisey sormadılar. kelebek088 Dokunmasınlar

canım insana ne kötülük gelirse kendi akrabasından geliyor.. benim teyzemde var.. sözde anne yarısı.. görüsürüz ama samimi degiliz.. annemle ben bayramlarla evde tek kalırdık teyzem bırak gelmeyi bi ayarıp yalnız kalmayın bize gelin demezdi.. ben gecen yıl teyzemin yüzüne söyledim bu düsüncemi.. simdi her bayram arar gelin hadi diye ama nafile.. benim dememle arasa ne aramasa ne.. insan en cok manevi destek bekliyor yakınlarından.. amcan zenginmiş ama gönlü fakir.. öteki dünyada parayı pulu sormayacaklar bize.. yetimi öksüzü kollamak öyle sevapki.. ama işte aklı sadece paraya calısanlar bunu bilemiyor.. canım en önemlisi vicdan rahatlıgı.. seninde, benimde ve diger böyle olaylar yasayan arkadaslarımızın vicdanı rahat ve ufacık bi gühanımız yok bu yapılanlarda.. para hırsına kapılıp öteki dünyayı bosverenlerin vay haline.. cimcime eses

bende babamı 14 haziran karne günü ilk okul 5 teyken kaybettim, bu acinin tarifini yapabilen varsa bende burdayım işte. gençliğimde neden olmadın baba, birini sevdim sana diyemedim evleneceğim yine yoksun gerçekten kimsesiz büyüdüm sensiz halada öyle...

cok sukur yasamadim bu aciyi yuce rabbim yasatmasinda :Saruboceq: inan su an agliyorum bende cok icimi acitti yazdiklarin senağlama uzakdayim onlardan kimsem yok burda ama inan varliklarini bilmek bile cok iyi:çok üzgünüm: uzuluyorum onlarla biseyler paylasamamakdan her bayramda sevindigimde usandigimda yanlarina gidememekden... bunada sukur deyip oturuyorum... uzun zaman oldu gormeyeli dokundu iste dediklerin allah sabir versin canim mekani cennet olsun...

canım ben suan 22 yasındayım babamı 1 yıl once o nalet hastalık olan kanserden dolayı kaybettimsenağlamakardeşimde 16 yasında ve okulda oda bu problemlerı bazen yasıyor şükür bizim durumumuz iyi ama hersey durumda değil tabikisenağlama örnkulda gerçi tüm öğretmenleri biliyor ama işte baban ne iş yapıyr dedğinde bile ağlıyormus. hele o rüyalar elını elımde hisetmler neler neler ağlamalar kardesim rüyasında görüyor ağlayarak kalkıoyr babanı hayattayken onun kıymetini bilin derim çok zor çünkü. senağlama neolursa olsun neyasarsanız yaşayın kıymetini bilin onlar çıok değerli çünkü BolSekerli

evet çocukken annemsiz savunmasız olduğum zaman beni yalnız denk getiren sordu yaraladı hep bu konuda.. biraz büyüyp kırılganlığımın farkına varınca bu konuda saldırganlaştım. soranı sorduğuna pişman ediyorum. gerçekten bilmeden soran biriyse kibarca bu konuları konuşmayı sevmiyorum diyorum. düşünmek bile bu yaşanılanları ben çok asabileştiriyor. ben çok uzun yıllar depresyon anksiyete tedavisi gördüm ama etken yani bu soruyu soran insanlar ortadan kalkmadan birşey olmuyor.1992 de vefat etmişti babam.. çok yıllar oldu.. ama ne acısı ne sancısı hiç dinmedi.. boşluğu hep daha da büyüdü... ama annem gerçekten hiç hissettirmedi. ne yanımızda ağladı ne kötü bir söz söyledi. biz babannemle altlı üstlü oturuyoruz. babannemde hiç hissettirmedi. sanki o seyehate çıktı birgün gelicek gbiii. kelebek088 Dokunmasınlar

En iyisini yapmışsın canım. Bazen idareci ve öğretmenler de böyle şeyleri göz ardı edebiliyor. Her zaman sınıfta konuşurken, isteklerde bulunurken çocukları düşünmek lazım. Mesela anneler gününü babalar gününü sınıfta ebeveynini kaybeden öğrenciler varsa konuşurken çok özenli olmak lazım. En basitinden o gün resim dersinde bu konu işlenecekse bile "hayalinizdeki anne" denmeli, veya "farzedinki ben de sizin annenizim. Bana bir mektup yazın denmeli..." Bunlar çok çok önemli şeyler. Siz böyle konular açınca şimdi daha net görülüyor. Benim için de bazı noktalar ışık oldu... kelebek088 Dokunmasınlar

Bende babamı kaybettim malesef. 9 yıl oldu ama acısı hala içimde 14 yaşımda kaybettim babamı tamda lise dönemlerindeydim. Tam delilik çağlarımız o zaman paranoyak olmuştum. Aniden kaybetmiş olmanında ayrı bir üzüntüsü var içimde. O hayat dolu insan nasıl yıkıldı diye soruyorum kendime ama takdiri ilahi diyip ikna olmaya çalışıyorum. Hiç unutmam birgün arkadaşlarla gülüyorduk sınıfta. Bir çocuk gelip dediki "Babası ölmüş bu hala gülüyor" inanın 9 yıl boyunca o tavır o söyleyiş hep aklımda kaldı. Babam olmadığı için herkes kendisine boyun eğmemizi istiyor. Neden böyle diye soruyorum kendime neden? Acıyarak bakmalarına alıştım ama bunun yanında hep ezik olmamızı istiyorlar. Ben bu yaşıma geldim babamı kaybettiğimi hala açıklayamadığım insanlar var, üniv.'tede bile arkadaşlarım yaklaşık 1 sene bilmediler babamın olmadığını... Söyleyemedim ne zaman baba şarkısını duysam hep ağlarım babalar günü hiç gelmesin isterim. Bir arkadaşım vardı okulda annesini kaybetmiş hep onunla dertleşirdim çünkü birbirimizi çok ii anlıyorduk. Çocuk sonunda intihar etti ve onuda kaybettiğime hala inanamıyorum. Beni ezmek isteyenlere inat her zaman ayaktayım hiçbir zaman güçsüz olduğumu belli etmedim söyledikleri laflar kalbimi parçlasada hiçbir zaman belli etmedim. ınşallah böyle devam edecek.

canım tsk ederim destegin için.. cok zordu o yasta bunları yasamak. bayram geldiginde evden adımımı atmam hala.. cocukken babasız kalıp, bide ögretmenlerden böyle seyler görünce psikolojim altüst olmustu.. canım sanada Allah sabır versin.. babalarımızın mekanı cennet olsun kelebek088 Dokunmasınlar