Yıllardır şunu gözlemledim; cocukluk, genclik caglarinda ilerlerken ailelerinden sürekli maddi manevi tam destek gören kisiler, kendi kendine hic bir problemini çözememis kisiler odtü bile bitirse, zorluk cekmislere göre daha basarisiz oluyor. Buna yemin edebilirim, ispatlayabilirim de :)) Cok yakindan tanidigim yiginla insan var böyle. Bu kadar tesadüf olamaz bence. Cikarimim şu ki ; insanlar zorda kalinca, tutunacak dallları olmayinca basarili olmaya ic güdüsel olarak mecbur hissedip zihinlerini bununla mesgul ediyorlar ve basarilari kacinilmaz oluyor.

Çok başarılı mıyım bilemiyorum ama en azından bir çok isteğimi gerçekleştirdim. Önce kendine inanmalısın. Nasıl bir kapasiten var, nelere yatkınlığın var? Asıl önemli olan ise ne istiyorsun? İstediklerine nasıl ulaşabilirsin? Bunları kavramalı ve ona göre davranmalısın. Biraz azim, biraz hırs, biraz şans...

Başarıdan kastınız ne? M

Başarının sırrı tek rakibinin kendin olmasıdır başkalarının yaptığını yapmaya çalışmadan kendini kendi geçmişinle kıyaslarsan ilerlediğin yolu görürsün. Toplumsal olarak üstün görülen. Bir meslekte çalışmıyorum. Ama mesleğimi çok iyi yapmaya çalışıyorum. Geriye dönüp baltığımda kendimi nasıl geliştirmişimmdiye hayret ediyorum. Bunu sağlamanın en iyi yolu kitap okumak

Pes etmeden calis elbet basarili olursun birde olumsuz dusunuyorsun bence basarili oldugun seyler vardir

Daha geçende bi yazı okudum, ünlülerin çocukları asla anne babalarındaki başarıyı elde edemiyorlar hep gölgelerinde kalıyorlar bunun sebebei ise yeterince zorluk çekmemiş bi şeyler için mücadele etmemiş olmaları anne babaları ise çeşitli zorluklarla mkarşılaşmışlar.

Olgunlasmanin en büyük belirtilerin bir tanesi kendini artik baskalari ile kiyaslamamak. Baskalari önemsiz. Sana göre basari ne?

Başarı kime göre neye göre mesela? Önemli olan çabalamak ve asla pes etmemek. Kişiliğimin özel olduğuna inanmadım hiç. Bazı şeyler kısmettir, benim yarım kadar çalışan bir başkası benden çok daha iyi yerlere gelebilir, nasibi vardır başarır. Bunun için dellenmem yani. Çok başarılı bir insan da değilimdir, kimler kimler vardır benden daha iyi durumda olan. Allah herkesin yolunu açık etsin, herkes mutlu olsun.

Ya valla son günlerde bir duygusalım, hep aklıma ne çok çabaladığım ne yorulduğum ama ne güçlü olduğum kendimle gurur duyduğum geliyor kendi kendime üzülüyorum önce sonra böbürleniyorm içimden 'aferin aferin' buda iyi diye:) Hala istediğim yerde değildim, çok başarılı değilim, ama şuan bulunduğum yerede kolay gelmedim, o yüzden değerli. Şunu düşünüyordum; Bir kuzenim var, lisedeyken ODTÜ de bir bölümü hedefleri, pırtt ilk yıldan hemen oraya girdi, sonra ünideki son yılında 'ben şurada staj yapmak istiyorum' dedi, pırtt 1-2 aya oraya staja girdi. Mezun oldu 'ben şu şirkette şu pozisyonda çalışmak istiyorum' dedi. Pırtt mezuniyet törenininden 2 hafta sonra falan orda işe başladı. Geçen yıl konuşuyorduk, ben şirketin ABD ofisinde şu pozisyona geçiş yapmaya karar verdim, bir kaç sınava mülakata gireceğim dedi. Girdi ve ilk seferde kazandı 6 ay olmadan gitti ABD ye :) Hepte bunları yaparken çok stres olmadı, hedefledi ve aldı. Ve çoğuda üst hedefler, o şirketlere öyle herkes giremez. Hayır şans mııııı, zeka mıııııı, ne var yani ne. Nası böyle hedeflerini böyle hızlı hızlı elde etti, anlamıyorum. Ben iyi bir üniversite kazanabilmek için çok uğraştım, ek olsun diye dil öğrendim, mezun oldum, 3 dil ilk işimi bulabilmem 1 yılımı aldı. 3 yıl çalıştım sonra işi bırakıp biriktirdiğim parayla yurtdışında master a başladım. Master bitti, hedeflediğim bir yer vardı bir türlü oraya giremedim. Çok uzun süre işsiz kaldığımdan artık 'ne iş olursa' ya başvurmaya başladım, sabah 9da kalkıp akşam 6-7ye kadar internette şirket ve iş ilanları bakıyor, mülakatlara sınavlara gidiyor, başvurularım için yeni stratejiler planlıyorum falan olmuyo olmuyo... Kurdeşen döktüm resmen masterdan sonra 1 buçuk yıl boyunca bir iş bulana kadar. Şükür buldum sonunda ve çalışıyorum, hedeflediğim ve o kadar istediğim yerlerden biri değil ama yinede memnunum. Ne olduysa, kuzenime olan bana olmadı. Ama o kadar zorluktan sonra sanırım, şuanki işim bana resmen altın değerinde, öyle seviyorum. O yüzden benim tarafımdan olan tavsiye; Sen çalış çabala da, ne gelirse sana aslında birkaç yıl sonra ne de güzel gelmiş iyiki çabalamışım, o yollar beni buraya getirmiş diyeceksin bence:)

Hayatta başarmak istediği hemen hemen herşeyi başarmış bir insan olarak söylüyorum : Sabır+azim+ileri görüşlülük ve uzun vadeli planlar+ bütüne ulaşabilmek için kısa vadeli ve akılcı planlar+çalışmak+çalışmak+çalışmak.

Ben de buyum

Ben uzunca hayalini kurduğum herşeye eriştim şimdiye kadar. Sürekli plan yaparım yazarım. Ayrıntılandırırım. Çekim yasası mı dersiniz ne dersiniz bilmem. Ama hep böyle oldu. Öncesinde verdiğim doğru kararlar ve şansın getirisini de es geçemem. Ama asla pes etmem. Ulaşamayacağım hedeflerde de pek gözüm olmaz. Başkalarını başarılı görme konusunda da kişi kendiyle hayatıyla mutluysa kendine yetiyorsa başarılıdır bence. Bazıları için başarı kenarda binlerce liradır bazıları için iyi bir iş bazıları için 3 çocuk doğurmak bazıları için dünyayı gezmek yaşamak...

Neyi nasil yapacagini ve nerden baslayacagini bilmiyorsundur. Eger o seyi gercekten istesen mutlaka yaparsin. Bu hepimizin icinde var. Inanmak da cok onemli. Eger bunun dışında saglik problemin varsa, unutkanlik/dikkat daginikligi/kaygili olmak... bilemiyorum. O baska konu... ama hani derler ya, kimisi akıllıdır zekidir bir kere okur anlar, Kimisi azimli ve hirslidir 3 kere okur pes etmez ve yapar. Taşı delen suyun gücü değil, sürekliliğidir. Unutma!

Başarıdan kasıt ne? Okul başarısı mı? İş başarısı mı? Ya da insan ilişkilerinde oluşan başarı mı? öncelikle plan yapmalı ve sonrasında ise o plana sadık kalarak sonuna kadar çalışmalısınız. Bazı günler çalışmak istemezsiniz ama o zamanlarda bile kendinizi zorlamanız gerekir. Başarısız olursunuz elbette ki kimse hep hep hep başarılı olmaz ama başarısız olduğunda da pes etmez Çalışmaya devam eder ve sonunda başarır. Başarı biraz da vazgeçmemek demektir bana göre.

Başarılı olmanın temelinde sabırlı ve azimli olmak vardır bana göre. Bir de asla kendini başkalarıyla kıyaslama. Bu senin motivasyonunu düşürür. Ben kendi adıma şunu söyleyebilirim, yeri geldi iğneyle kuyu kazdım tabiri caizse. Ve asla kendimi başkalarıyla kıyaslamadım, kıyaslamalarına da izin vermedim.

Başarı biraz göreceli bir kavram bence ama ben istediğim şey olana kadar inat edip çabalayanlardanım. Bir de planlı giderim. A planı yanında B, C hatta D planı yaparım.

Başarı çok göreceli bir kavram. Benim için çok büyük olan bir zafer başkasına son derece anlamsız gelebilir. Kasıt hedefe varmaksa, bence bunun yolu doğru soruları sormaktan, akılcı ve kendini bilen bir planlama yapmaktan geçer. Misal, sınava hazırlanacağım. Günde 10 saat çalışamam, akılcı değil. Kaç saat çalışabilirim? 3 saat Bu 3 saati en verimli nasıl değerlendirebillirim? Şu şekilde, bu şekilde. Oluyor mu? Evet/Hayır Evetse devam, hayırsa yeni planlama. Herşeyin en kötü gittiği yerde oturup kendime sorarım: elimden gelen herşeyi yaptım mı? Evetse kabullenirim. Hayırsa başka strateji geliştirmeye devam. Benim için hedefe varmak böyle bir yolculuk. gibigibiyim

Planladıklarınıza ve hedeflerinize nasıl ulaşıyorsunuz? Sizin yaptıklarınızı başka birisi yapsa aynı derecede başarılı olacağını düşünüyor musunuz? Yoksa sizin kişiliğinizin mi üstün olduğuna inanıyorsunuz? Ben hayatta ne kadar çabalarsam çabalayayım vasatı aşamıyorum, hiç aşamadım, hiç de aşamayacağım gibi... Sizce bir noktadan sonra pes edip kabullenmek mi gerekir her şeyi?

Çok başarılıdan kasıt nedir bilmiyorum ama ben hep istediğim okul, eğitim, hedeflediğim şirket gibi konularda 12 den hedefi vurmuşumdur. Üstün bir kişiliğim falan yok önce onu söyleyeyim dldjdkd. Ama kişiliğin hiç payı yok da diyemem. Başarı; zeka, yetenek ve çabanın ürünüdür. Eğer ortada bir başarısızlık varsa önce neyi yanlış yaptığınızı çözmeniz gerekiyor. Açıkçası ben doktor olmaya çalışsaydım belki ben de başarısız olurdum, kendini de iyi analiz etmek gerekir. Yeteneklerin farkında olmak çok önemli çünkü her sektör veya her eğitim dalı kendine has yetenekleri gerektirir. Bir de en önemli şey bence çabayı hedef gelince vermek değil hedeften önce de vermiş olmaktır. Mesela ben üniversite snavına hazırlanırken aşırı çalışmadım zaten o dönem çok kötü şeyler yaşamıştım peş peşe odaklanamadım bile ama tüm lise boyunca derslerime çok özenmişimdir çalışkandım zaten bir altyapım vardı. Hiçbir şey yapmayıp snava 1 sene kala yapmaya karar verenlerin gerçekten büyük çoğu başarısız oluyordu mesela. Eğitimi, kişisel gelişimi hayatının parçası yapanlar birinde başarısız olsa diğer kapı açılıyor. Böyle insanlar için seçenek çoktur

Bence basarinin sirri herseyi vaktinde ve sirasi gelince yapmak. Lisede sevgili pesinde kosarsan uniye giremiyorsun. Unide egitim ve kariyere odaklanamiyorsan is bulamiyorsun. Is bulmadan evlenirsen kariyerini ilerletemiyorsun Bunun gibi aslinda herseyin bir vakti sirasi ve yeterli cabasi vardir. Bence hayatta basarinin sirri surdurulebilir cabadir.

hayatta herşeyi ben yapamam edemem diyerek başarmış biriyim. Tabi yapamam derken mücadeleyi de asla bırakmadım. Şuan doktora yapıyorum biri bana bunu dese inanmazdım doktorayı kazanana kadar da inanmadım. Püf nokta bazen inancın kırılsa da bırakmamak

Çok başarılı değilim ama azimliyim Şansım pek yolunda gitmez Ama benim hayat tecrübem Çalışkan azimli ve pes etmeyen insanların başqrılı olduğu yönünde Örneğin Çalışkan milletler başarılıdır Sanki birazda işinin yolunda gitmesi lazım Buna şans mı kısmet mi dersiniz artık bilemem Sen çalış uğraş emek ver hiç birşey olmazsa bile boş bir hayat yamamış olacaksın derim