Başta bunların farkında olarak evlendiyseniz evet maalesef hata sizde ama bazen insan sevginin önüne geçemiyor mantıklı düşünemiyor denemek istiyor..

Konunuzda yazdığınız aşağıdaki cümleye istinaden belirttim zıt gitmemeniz lazım diye :) Birkaç defa elimi tut dediği halde elini tutmadığım İçin "adam olan bir kerede laftan anlar, sen adam değilsin" dediği ana kadar.. bilmiyordu ki tutmamamın sebebi vardı.. yine hissettirdiği bir duygu vardı.. Eşinizin hissettirdiği duyguları anlaması zordur siz bekledikçe daha çok üzülürsün. Ama içinizden gelmeyen bir şeyi de yapın diye zorlamak istemem. Sadece bazen bu gibi ayrıntılarda gizli oluyor kırgınlıklar ben de bulmaya çalıştım kendimce :)

İlla ki vardır her evlilikte sıkıntılar.. Ama belli başlı hatalar dışında insanlar konuşarak anlaşabilir değil mi.. Bizde o yok.. her tartışma sonrası şu şu sebepten sen haksızdın, ben bu sebeple şunu yaptım, dedim, veya orda ben hatalı davrandım gel konuşalım diye uzlaşma yoluna gitmeye çalışan ben oluyorum.. Ben bundan bıktım.. ben gidip konuşmak İçin uğraşmasam benimle konuşma gibi bir çabası yok, sorunları çözme gibi bir çabası yok.. Zaten bu evlilik biterse bir daha evlilik mi? Aman aman uzak dursun benden.. yalnız yaşlanır, yalnız ölürüm sanırım..

Haklısınız.. Beni çantada keklik sanıyor.. Allah kahretsin ki okuduğum bölümle ilgili iş bulamadım bir türlü. Geçersiz bir bölüm olmamasına rağmen.. Acaba maddi sıkıntılar mı bu boyuta taşıyor diye bile sorguluyorum.. ailem ellerinden gelen yardımda bulundular, ben masraflı bir insan değilim, halden anlayan, onu zora sokmayan biriyim.. hatam ne bilmiyorum.. G

Eşimle yemin ederim ki onun hakkına girdim diye evlendim.. onu çok üzdüm diye evlendim.. sevmediğimi bildiği halde beni bırakmadı.. 16 temmuz da oldu düğünümüz Yani darbeden 1 gün sonra.. Allah a öyle dua ettim ki, Allah ım ne olur bir şey olsun bu düğün iptal olsun diye, yemin ederim ertesi gece darbe oldu.. Tabi annem babam, düğün salonu kimse düğün iptal olsun demedi.. Öylelikle başladı her şey.. o kuaföre ağlaya ağlaya gittim.. herkes sanıyordu evlendiğim ailemden ayrılacağım İçin ağladığımı.. ben bugünlerime ağlamışım..

Amin inşallah.. çok teşekkür ederim..

mutlu degilsiniz bu yeterli bir sebep degil mi?

Nerdeyse aylardır açtığın konularda kocanın açtığı yaralar var Vu bu evlilik için üzülen kırılan düzeltmeye çalışan yalnızca sensin Kendin söyle deger mi Adam için sorun yok emek harcayacağı bir durum yok olaya kizi aldım is bitti gibi yaklaşıyor

O kadar üzülüyorum ki evliliğimden pişmanım diyenler adına... Emin olun tek sizin suçunuz yok. Keşke herkes hayata pozitif bakarak büyüse. Çocuk konusunda acele etmediğiniz için sizi kutlarım. Bence bu tür evliliklerde çocuk düzeltir düşüncesiyle yola çıkılan evlilik iki kat zor oluyor. Şöyle yapsanız olumlu ve olumsuz taraflarınızı liste yapsanız. Eşinizin de aynı şekilde olumlu olumsuz tavırlarını yazın. Bir karşılaştırın, kim nerede ne yapmalı, siz de mümkün olduğunca beklentiyi azaltın ama bu sırada da size haksızlık edip bencil davranışlara mahal vermeyin.

Kıyamam Merak ettim o kadın arkanızdayken görüş alanına nasıl giriyodu? Bu bakış hani nerden geliyo bu ses bakışı mıydı yoksa uzun uzun tekrarlamalı mıydı? G

Mutlu insanların ortak özelliği onları mutsuz eden kişileri hayatlarından çıkarmaları. İster anne babaları, ister sevgilileri eşleri olsun. Hayatımızda sadece bizi mutlu eden insanlara yer vermek lazım.

Siz bencil olmadığınız için bu evliliği gerçekleştirmişsiniz yine bencil olmadığınız için devam ettiriyorsunuz içinize sinmese de.. Her ilişkide sorunlar var, birbirine sırılsıklam aşık evlenenler gördüm boşanma eşiğinde, intihar girişimlerinde... Demem o ki bir anda yıkmamak en iyisi. Bunların hepsi kafada bitiyor aslında. Çevrenizde belki mutlu evlilikler de görüyorsunuz inanın ben hiçbir evliliğin sorunsuz olduğunu düşünmüyorum. Değerlendirmeler yapın. İki taraf için eziyet geliyorsa ayrılık düşünebilirsiniz. Çünkü ömür o kişiyle geçecek. Göze alabiliyor muyum diye sorun kendinize. G

Siz çok duygusal bir kadınsınız ince düşüncelisiniz maalesef eşiniz ile anlaşamama nedeniniz onun hayata ve ilişkinize sizin yüklediğiniz anlamları yüklememesi ve saygı göstermemesi..

Huylarımız benziyor. Emin olun iyi yapıyorsunuz. İnsanlar empatisizleşti. Başkalarının kötülüğünden zevk alan, kendini üstün tutan çok insan var, ilahi adalet dediğimiz şey niyetlerini bir gün yaşatıyor. İnsanın huyu anne karnından başlar ben de bunu savunanlardanım. Anne karnından beri olan sıkıntılar yaşam boyu zihnin bir köşesinde, kalbi yormuş oluyor. Ben de çevreme baktığımda üniversite yaşamımda da aslında benden az başarılı olup olaylara çok daha fazla pozitif ve sıkılmadan dahil olan kişileri gördüm, ailelerine baktım anne baba uyumu olan, gereksiz kavga duymayan kişiler çıktı genelde... Erkekler kadınlar gibi duygusal olamaz. Belli ki daha çok ilgi sevgi bekleyen eşiniz olmuş. Kendinizi motive edecek şeylerle uğraşın. Eşinizi gözünüzde değerli kılmaya çalışın. Açıkçası ben ailemden gördüğüm olumsuzluğu ileride eşime yansıtırım ona tahammül edemem diye kafamı bir erkeğe eyvallah edene kadar evlilik düşünmüyorum. Ani sinirleriniz olabilir. Erkekler yalnızca mutlu, enerjik, bakımlı kadına bakar ama nedense aldıkları kadının bunları yapmaya teşvik edeceği ilgi, sevgiyi gösterip o benim helalim diyip gözlerini kapatamıyor Sizin tavrınızı iyi buldum ama ona kendisinin ne şekilde karşılayacağını sormanız iyi, kendine getirtir. Kaç yıllık evlisiniz? Çocuğunuz var mı?

Çok haklısınız.. kinalikadin Cahil kimsenin yanında, kitap gibi sessiz ol.. Anneler

Anladım şimdi.. Beklentiler hep üzüyor, haklısınız.. bu evliliğin devamını, yürüyeceğini hiç gözüm kesmiyor.. ama hala neden devam ettirmeye çalışıyorum, neyi bekliyorum, neden olsun diye uğraşıyorum hiç bilmiyorum.. . push ; G

Haklısınız.. ve bunları göz ardı ederek evlenmek en büyük hatam değil mi..

İçinize sinmeyen bir evlilik yapmışsınız çok üzüldüm bu yaşadıklarınıza. Sizin en temel sıkıntınız bu, eşinizi hayat ortağı görmemek. Yıpratıcı hareketler yapmışsınızdır Evlilik/Aile terapisi alabilme imkanı bulabilir misiniz? Sizin şuan en büyük artınız çocuk olmaması. Sizin kesinlikle asi davranmayıp zıt gitmemeniz lazım eşinize karşı. Bana öyle geldi ki hala kabul etmemişsiniz bir eşiniz olduğunu, evli olmasam da sizi ciddi anlamda anlayabiliyorum ben de birisine acıyarak evlenmekten sıyrıldım çünkü... G

İnan'ın başta o kadar farklı bir insandı ki.. ben kendisini severek evlenmedim, bizim durumlar çok karışık bu konumda önceki sayfalara bakarsanız daha iyi anlarsınız.. başta böyle umursamaz, ilgisiz olsaydı ben bu yola girmezdim kendisiyle.. bir insan ne derece değişebilirse o kadar değişti kendisi..

Insallah düzelirsiniz demeye geldim.. Bilemedim nasil olur ama cok yipranmis bir iliski gibi duruyor burdan.

Denizde iken benim arkama onun ise göz hizasına düşüyordu.. Arkamızda kocası çocuğu ile oynayan bikinili bir bayan vardı, kıyafeti fosforlu bir pembe idi.. o mu dikkatini çekti de baktı diye avuttum kendimi düşün.. dikkat çekici bir renkti çünkü.. eşimin gözleri uzağı iyi görmez, gözlerini kısarak bakar, ve o yöne de öyle bakıyordu.. Ne diyeyim, Allah sorsun, bana neler hissettirdiğini umarım o da anlar, Yaşar.. taylor

Ya sonradan neden zamaninda ayrilmadim diye pisman olursaniz. Bu dusuncenin sonu yok.

Evet çok şükür ki çocuk yok.. Bu konuya o kadar dikkat ettim ki zaten.. Hani toplumumuzda hep içkisi yok, kumarı yok, dövmesi sövmesi ihaneti yok, ayrılıp ne yapacaksın diye bir algı var ya, ondan dolayı ben de şımarıklık mı yapıyorum diye düşünüyorum hep.. sonrasında pişman olur muyum diye çok düşünüyorum ve bu düşünceler elimi kolumu bağlıyor benim.. K

Ben mutluluğu hak etmiyor muyum diyorum kendime.. kendime dönüp bakıyorum tanımadığım insanlar İçin bile iyilik düşünen, asla haksızlığa tahammül edemeyen, ve ucu bana dokunacak olsa da doğru ne ise onu savunan, pembesi de dahil hiçbir şekilde yalan söylemeyen biriyim.. Birinin hastalığı, acısıyla üzülen, Sevinç'iyle sevinen biriyim.. kendimi övmüyorum, yorum yapabilin diye yazıyorum.. ama benim zıttım olan insanlar var çevremde ve çok mutlular.. Ben nerde yapıyorum yanlışı, ben kimin hakkına girdim bu kadar.. Ta anne karnında iken babamın anneme ihanetleri ile tanışmışım, annemin üzüntüsünü, acısını, içinde yaşadığı sıkıntıları hissetmişim, çok huysuz, mutsuz bir bebek olarak dünyaya gelmişim.. Bu aldatılmalar o zamanla kalmadı.. aklımı erdiğim sürelerde de ara ara oldu,5-10 yıl öncesine kadar.. Ne bebekliğime, ne çocukluğuma geri dönmek istemedim hiç.. çocukların uyuması gereken saatlerde biz annemle camda titreyerek babamı beklerdik gece yarıları kara kış günleri.. Böyle bir çocukluk yaşadım, babama hakkım hiçbir zaman helal değildir.. şimdi iyi olsa neye fayda giden gitti.. Hep dua ettim, Allah ım ilerde çok mutlu bir evliliğim olsun, çocukluğumda yaşadığım hiçbir duyguyu hissetmeyeceğim, beni çok sevecek biriyle olsun diye.. Eski konularımda var, eşimi zamanında üzdüm kırdım, beni şuan bile yargılayanlar olacak bu konuda ben pişmanım, tövbe ettim ve hiçbirini tekrarlamıyorum.. Ama yine mutlu değiliz, demek ki sadece bende değilmişti her şey.. Eski hatalarımı tekrarlamıyorum. Ona ilgili, sevgili, hoş, güzel yaklaşıp gün içinde arayıp soruyorum, mesaj atıyorum.. Üzerime düşen görevleri yerine getirmeye çalışıyorum.. İşten gelip yemek yenir, ve en ufak sohbet yok.. Defalarca dedim, seninle muhabbet halinde olmak, bir şeyler paylaşmak birlikte vakit geçirmek istiyorum diye.. her defasında çok şey yapıyormuşsun gibi bana öyle diyorsun diye cevap aldım.. söylemeyeceğim bir daha halden anlayan bir insan değil dedimse de, isteklerim uçuk şeyler değil ya, bir iki kelime sohbet ve ben buna muhtacım diye yine yineledim.. ve her defasında yukarıda söylediğim cevap.. bunun İçin sen ne yapıyorsun ki oldu.. anlamıyor.. bunu söylemek bile bir şey aslında.. o bana deseydi seninle bir şeyler ne olursa olsun, birlikte vakit geçirelim diye ben mutlu olurdum.. Eski konularımda var kıyafet mevzusu vs. çok büyük problemdi aramızda.. annem kendisiyle konuştu bu konuyu ve artık o baskıyı uygulamıyor bana.. olması gerektiği gibi davranıyor şimdilik, ama yine huzur yok.. problem kimde bilmiyorum.. Küçük şeylerle mutlu olabilen bir insanım, bayram sonu annesi babasıyla 2 günlüğüne şehir dışı Deniz olan bir ile gittik, ona bile nasıl sevindim.. o kadar bunalmıştım ki.. Ta ki yukarıda bahsettiğim çocukluğuma dair hiçbir şeyi hatırlamayacak bir hayatım olsun diye dua ettiğim anı hatırlatana kadar.. birlikte denizde iken arkamızda bikini ile çocuğuyla oynayan bir bayana birkaç defa bakışını yakaladığım ana kadar.. kendisine söylediğimde "görüş alanıma giriyor, ben kimsenin orasına burasına bakmıyorum" gibi klişe yalanını duyana kadar.. öyle olsun dedim.. "ben bir erkeğe öyle bakarsam ne hissedersen aynısını hissediyorum" dedim ve kapattım konuyu.. Birkaç defa elimi tut dediği halde elini tutmadığım İçin "adam olan bir kerede laftan anlar, sen adam değilsin" dediği ana kadar.. bilmiyordu ki tutmamamın sebebi vardı.. yine hissettirdiği bir duygu vardı.. Yazacak, çizecek anlatacak hiç kimsem yok.. günlük gibi buraya yazmak istedim.. Öneri, yorum, fikir verecek olursa hepsine açığım..

Haklısınız söylediklerinizde.. ben de evlendiğine çok pişmanım.. çokkk.. 2 yıl daha yeni doldu.. bu evliliğe çocuğu hiç düşünmedim, yok Yani.. G

Haklısınız.. Ben neyi bekliyorum hala bilmiyorum..

Haklısınız iletişim çok önemli. Devamlı sizin çaba göstermeniz de sizi yorar. Hakkınızda eenn hayırlısını diliyorum.

Cocuk yok anladigim kadari ile ailenin karsi cikmasi gibi bjr durum da olmaz. Hayatinizin bundan sorasini mutlu gecirmek icin aklinizdan geceni nedem yaomiyorsunuz. Bir kerede bencil olun.