20 yıl oldu demişsiniz. Bunca yıl sonra adamın içinden sosyal, arkadaş canlısı biri çıkmaz. Ha, bu sebeple depresyona girilir mi evet girilir. Ama orta yolu bulmaya çalışın. Siz zaten kendi çevrenizle takılıyorsunuz zaman geçiriyorsunuz, eşiniz de gelmeyiversin. Zaten tüm çevreniz eşinizi böyle kabul etmiştir. Gelse surat assa, abuk subuk konuşup sizi rencide etse daha mı iyi.. Demek adam sizle başbaşa mutlu.

Çalışıyor musunuz bilmiyorum ama kendi basiniza sosyallesseniz. Eşinizin şu saatten sonra değişeceğini sanmiyorum. Kendi ortamınızı oluşturun. Derneklere üye olun. Atölyelere katılın. Kendi hayatınızı yaşayın. Eşiniz de eşlik etmek isterse etsin. Kendinizi ona endekslemeyin. Beden olarak yorulmanin yaninda zihin olarak da yorulmak gerekiyor mutlu ve huzurlu olmak için. Yoksa gece de uyku tutmaz kaygılar artar. Kırk tilki döner kafada selinay2002 Boy:1.65Başlangıç78güncel72.1hedef

Çalışmıyorum ama arkadaş çevrem çok zaten her gün nerdeyse arkadaşlarımla görüşüyoruz, ama onlar grup halinde birşey yaptığında ben mahrum kalıyorum canımı bu sıkıyo. selinay2002 Boy:1.65Başlangıç78güncel72.1hedef

Depresyona girme sebebiniz sadece bu değildir. Başka problemleriniz vardır muhtemelen eşinizle. Doğru iletişimi sağlayamıyorsanız destek alın.

Tam olarak ne için bunalima giriyorsunuz anlayamadım? Evden hiç çıkarmıyor mu eşiniz hiç kimse ile konuşmaniza m izin vermiyor S subjektif

Iyi geceler kaç gündür geceleri uyuyamiyorum, eşimle hiç ortak arkadaşımız yok her yere birlikte gidiyoruz, artık zevk almıyorum, birkaç arkadaşım ve eşleriyle görüşelim diyorum kavga cikariyo, çok bunalıyorum, insan eşiyle bir toplum içine girmek istemezmi?Benim için önemli eşli sosyalleşmek 20 yıl oldu çocuklar küçükken anlamıyordum, çocuklar büyüdü bunalıma girdim, pazar günleri kabusum herkez kalabalık gezerken biz sap gibi yalnız, canim artık hiç bir şey yapmak istemiyo, yoruldum ve çok bunaldim, uyuyamiyorum, heryerim uyuşup agriyo sanirim depresyona giriyorum zeynones