Eğer maddi olarak zorlamıyorsa kesinlikle dünyanın en güzel şeyi. Özelliklede benim gibi kendi dünyasında yaşayan insanlar için bulunmaz nimet :)

E olsun sonuç olarak çalışacaksın, maaşın olacak. Purpplee Süper women Anneler

Ama yalniziz aslinda, etrafimizda insanlar olsa da. Yalnizliga alismak zorundayiz. Insan hep yalnizdir. Simdi olmasa da ilerde yaslaninca mesela. Herkes her zaman yaninizda olamaz. Bence bu korkunuz icin bir psikolog ya da psikiyatristten yardim alin.

15 sene kadar yalnız yaşadım, gayet eğlenceliydi. Tercih edilen yalnızlık kadar güzel bir özgürlük hissi yok. Sonra evlendim. Besbeter bir yalnızlığa düştüm. Hem de bu kez iki kişiydik. Sevin yalnızlığı, gelip geçici. İnsan kendiyle olmaktan keyif alıyor. Aldığınız her karar, attığınız her adım kendi tercihiniz. Muazzam bir öğretici oluyor o hayat. Keyfini çıkarın derim sadece. Sosyal de olursunuz ayrıca. Hiçbir şey buna engel değil.

Hastayken kettle'a basacak biri, bir çorba yapacak biri dışında birini aramıyorum. Yalnız yaşamak bağımlılık yapacak kadar güzel bir şey bence.

İstanbula atanma ihtimalimiz var ondan dolayı son seçenek pek mümkün görünmüyor

Şekerim o bazı evlilerin evinde de öyle :) Yaşayacak kadar temizim artık :)

Arkadaşlarınız olacak mutlaka. Biz birbirimize bu konularda çok destek olduk. Ayni evi paylaşmadık ama birbirimizde çok kaldık, getirdik götürdük. Ailesi geldiğinde onlarla ilgilendik. Hastayken beni işyerindeki oda arkadaşım acile götürdü. Taşınırken birbirimize yardım ettik. Birbirimize yemek yapıp verdik. Memleketten gelenleri paylaştık. Parasız kalınca da kısa süreliğine alınır arkadaştan ne olacak. Üstelik avans hesabınız olur mutlaka, onu kullanırsınız zaten. Patidostu Çok pati az insan çok

10 sene yalnız yaşadım. Yahu yalnız yaşamak kadar güzel bir şey var mı? Özgürlük.. Canın neyi ne zaman isterse o zaman yaparsın. Kendine ait bir dunyan olacak. Hasta olunca evet zor ama arkadaşların olur yardimci olanin olur. Ya da hastaneye gidersin. Onun dışında süper bir olay. Alışınca özgürlüğün tadına başkasıyla yasamak bile istemezsin.

Küçükken yalnızlıktan çok korkardım, hala da arada korkum oluyor ama kötü insanları da görünce insanlara yaklaşmaktan korkar oldum sonanda

Umarım hem ben, hem de bizken çok mutlu olursunuz.

Ben tek çocuk olduğumdan herhalde bana ilaç gibi geliyor :) Tabi farklı bir şehre gittiğinde ister istemez korkuyorsun ama zamanla geçiyor keşke imkanlarımız kısıtlı olmasa da gideceğiniz şehirde sitede kalın derim. Birde kötü düşünmeyin hiç başıma bi şey gelir mi düşüncesini aklınızdan çıkarın o kötü enerjiyi çekmeyin. Ben iyi düşünürsem iyi bir gün geçiriyorum gerçekten. Zaten çevrede edinirseniz onlarda sıkılmayı ve korkmayı unutturuyor insana. Ben üniversiteye şehir dışına gittiğimde çok ağlamıştım Antalya'da gibi çok güzel bi yerdeyim manzara harika zengin ama mutsuz modunda ki şımarık çocuklar gibi ağlıyordum Çok kısa sürede zaten arkadaş çevrem oldu derken bu seferde ailemi aramayı unutur olmuştum o derece sevdim yaşadığım şehri, okulu, yalnızlığı :)

Bence bir uzmandan yardim isteyin. Kucuklukte bilincaltiniza yerlesmis birseyin yansimasi sanirim bu. Korkularin uzerine gittikce korkulacak birsey olmadigini goreceksiniz. L

Ben bu yüzden evlenince nasil yapicam diye düşünüyorum çünkü yalnız kendimi özgür hissediyorum. erksk arkadaşım oldu, beraber kalmak güzeldi ama şimdi bu gitse, yarın gelse dediğim de oldu çünkü yalnizken kendimle başbaşa kalip uretebiliyorum. mesela birşeyler yazıp ciİyorum. muzikle ilgilenebiliuorim. beraber bunları yapmak da güzel, ama tek daha keyif verici. Sevgiliyle beraber yemek uapmak, film izlemek, sohbet etmek, herşey güzel ama yalnızlığın bana verdiği o üretkenliği sevdiğim insanın yaninda kaybediyorum.. Cidden yalnızligi sevince evliliğe nasıl alisiliyor, bir fikir verseniz

10 yıl civarı yalniz yaşadım son 3 aydırda annemlerin yanına döndüm İnsan bazen sıkılıyor doğrudur ama yalnız yaşamak dünyanın en konforlu şeyi

Ne güzel yazdıklariniz önce ben olmayı öğrenmem lazım, daha sonra gerçekten hayatta beraber yuruyebilevegim bir yol arkadaşım olursa o zaman evlenebilirim."biz " olmaya kesinlikle ihtiyacımiz var çok doğru teşekkürler

Siz yalnız yaşamanın tadını bir alsanız evlenmek bile istemezsiniz :) Kendinize ait bir ev, kendinize ait bir düzen. Ses yok, kalabalık yok. Tamamen size özel bir alan. Bunun keyfi bambaşka. Açıkçası ben evlenip çoluk çocukla kalabalıklaşınca o sessizliği, o özgürlüğü çok aradım. Yalnız kalmaktan da korkmanıza gerek kalmaz. Güvenilir bir apartmandan bir daire tutarsınız. Arkadaşlarınız gelir, siz gidersiniz. Vakit bir şekilde geçer.

Valla astımım var influenza geçirirken tıkandım bigün ama nefes alamıyorum öyle böyle degil. Atladım taksiye 3 km. ötede hastaneye gittim. Acilin kapısında yardım edin dedim hemen yatırıp müdahale ettiler. Tek başıma acilde 3 saat yattım. Tekrar taksiyle döndüm eve. Yani oğlum var 20 yaşında eşim var hiçbiri evde degildi o esnada. Kenarda paran başında aklın olsun sana hiç bişey olmaz.

Guvenli bir yerden ev tutun. Evdeyken kapiyi icerden kitleyin. Anahtar kapinin uzerinde dursun. Birsey olursa polisi ararsiniz. Korkulacak birsey yok aslinda. Yalnizlik ve ozgurlugun tadina bir varsaniz evlenmek bile istemezsiniz.

Yalnız kalmak öyle güzel ki 6 senedir yalnız yaşıyorum anne ve babam iki haftada bir bazen ayda bir yanıma geliyorlar, iki günden fazla kaldıklarında bunaliyorum, çünkü yalnız kalmak, kafana göre yasamak müthiş bir şey.. canım istedigimde arkadaşlarımı çağırıyorum, parti veriyorum evde, ağlamak istedigimde yalnız ağlayabiliyorum. ailemi ozledigimde çağıra biliyorum. ama bunun haricinde yalnız kalmak istediğimde kalabilmek bana müthiş iyi geliyor

Hasta düşerseniz, hastaneye gidebilirsiniz toplu taşıma yahut taksi ile. Daha ağır durumlarda ambulansı ararsınız çok çok. Yahu benim annem 80 yaşında köyde yalnız yaşıyor ve KOAH hastası. Kriz gelince o bile okuma yazma bilmediği halde telefonla köye ambulans çağırabiliyor. Biraz cesaret lütfen. Parasızlık konusunda da, memur olup gidecekmişsiniz büyük ihtimalle. Yani garanti ve sabit bir geliriniz olacak zaten. İşsiz kalma kaygınız yok. Ben ki özel sektörde kaç kez işsiz kaldım, başardım. Siz de ayağınızı yorganınıza göre uzatıp, giderlerinizi kontrol altında tutacaksınız. Kolay oturacak bir düzen bence. Tarih, cesaret edebilenleri yazıyor sadece. Bence kendinize inanın. Çok güzel bir şey o hayat. Vallahi yerinizde olmak isterdim.

ayy kesinlikle arkadaşlar 3 kız kalıyordu ohh negüzel geziyorlardı pijama partisi yapıyorlardı çok zevkli bence kafa dengi arkadaş bulduktan sonra

Öncelikle güvenlikli düzgün bir semtte bir ev tutun. Benim çantamda bir defter var oraya acil durumda aranacak kişiler listesi yaptım isim soy isim şeklinde. Çok güvendiğim bir arkadaşıma evimin yedek anahtarını verdim ne olur ne olmaz diye. Korkmayın düzgün bir semtte oturunca insan çok rahat ediyor cidden.

Memur olmazsam tanıdık birinin şirketinde çalışma durumum olabilir o da özel sektör Clemencia

yurt dışında ki yalnızlık versiyonu. Sadece eşim var oda işteyken tele bakmaktan aciz. Ölüm tehlikem olsa kurtulmam imkansız. Allaha emanetiz. Hafaza meleklerimden baska kimsem yok. Korkuyor muyum hayır. Rabbim bir bela yazdıysa kalabalıkkende gelir.

ay yok ya gelmesinler yani benim ailem baskıcı ve geri kafalıydı benim tek gitme lüksüm olmadı sizinkiler değillerse belki çekilebilinir

Bende önümüzdeki aylarda atanacağım Allah nasip ederse ailem bizde seninle gelip yerleşelim diyorlar bu mesajınız beni korkuttu

Yanınızda insan eksikliği hissettiniz mi peki bunu nasıl aştınız T

Neden parasız kalasın ki zaten atanıp gideceksin. Önce evinin kirasını ayır bir köşeye, sonra kendine biraz harçlık ayır. Kalan parayıda at bir köşeye elleme, biriksin. Eline ayırdığın paranın yetmediği ya da ekstradan bir durum çıkarsa onu kullanırsın. Ben hep öyle yapardım çok şükür parasız kalmadım. Zamanla paranı idare etmeyide öğrenirsin.

Çok tatlisinizgüzel dileğiniz için tesekkurler. Hayatımda bu yönde bir değişiklik olursa buradan sizinle paylaşacağım

Ben 8 sene yalnız yaşadım. Evliyken de durum pek değişmedi. Eşim de ben de sık sık şehir dışına çıkmak zorundayız. Aylarca birbirimizden ayrı ve yalnız kalıyoruz. Koşturmaca içindeyken sıkılmaya vaktim olmuyor. Korkunun zerresi yok, kapı kilitleme ihtiyacı bile hissetmiyorum, ama tedbiri elden bırakmamak lazım. Evde yalnız olduğum zamanlar elbette sıkılıyorum. Bazen ses olsun diye tv açıyorum, spor yapıyorum, kitap okuyorum, film izliyorum, yürüyüşe çıkıyorum, ev işleriyle oyalanıyorum. El işlerini seviyorum, foto çekiyorum, ayrıca çekim için gezmiş oluyorum. Siz de kurslara gidebilirsiniz. Hayvan sahiplenmek bence çok iyi fikir. Kedi köpek sorumluluğu fazla, belki kuş besleyebilirsiniz. Ama onun da yalnız kalmamasına dikkat etmeniz lazım, o da bir canlı ve yalnız kalmak istemiyor. Ben uzun yıllar papağan besledim, çocuğum gibi seviyordum ve yalnızlık çekmiyordum. Tabi onlar zamanla çoğaldı, tepemden inmiyorlardı. Yani bişeylerle meşgul olmazsan zaman geçmez, sıkılırsın. L

Ya kimseye karşı sorumluluğun olmaması çok güzel bence

Kesinlikle öyle. Ben hala bocalıyorum hayatımı eşim ve çocuklarıma uydururken. Bekarlığın bu konudaki özgürlüğü bambaşka. Tadını çıkar arkadaşım :)

Yazıları okudum. Bende hepsinden biraz var. Hem bıktım aile evinden yalnız kalmak istiyorum hem korkuyorum. Hem tek başıma evde sıkılırım diyorum hem baba baskısındansa yalnızlık güzeldir diyorum. Atananları kıskanıyorum ama atanmaktan korkuyorum başvuru yapmıyorum. Hırsızlık taciz vs onlardan insanlardan korkuyorum. Ama sonra diyorum yaşayanlar nasıl yaşıyor? Yalnız yaşayan bir sürü kadın var. G

Ben 26 yaşındayım ve evde yapayalnız yaşamaktan korkuyorum, sınavlara girdim ve ileride kendi alanımda atanma durumum olursa ya da şehir dışında uygun bir iş bulursam yalnız yaşayacağım, evlilik durumum da yok ailemde yalnızlar, başıma bir şey gelse kimi arayacağım diye korkuyorum, insan sohbet edecek insanda arıyor, bu durumun üstesinden nasıl geliyorsunuz bana tavsiye verebilir misiniz?

Bekarken 10 yıl yalnız yaşadım, alışınca harika bir şey, sonra zaten biriyle yaşamak zor geliyor. Onleminizi aldıktan sonra başınıza bir şey gelmez. Ben İstanbul'da da yaşadım 5.5 yılını.. Evi cadde üstünde tuttum, kapıyı her taraftan kilitledim hırsızlık, taciz vs bişey yaşamadım.

Ben önceden evde tek başıma bile durmaya korkardım. Önceden dediğimde küçükken falan. Sonra üniversitede eve çıktım önce ev arkadaşım vardı. 2 kişiydik. İlk zamanları evde tek kalmaktan deli gibi korkardım. Sonra kendi başıma çıktım eve. 20 ya da 21 yaşında falandım. Sonra okul bitti okuduğum şehirde kaldım, işe girdim çalıştım falan. O zamandan beri tek yaşıyorum yani. Kendi başıma ev de taşıdım, evin elektriğini suyunuda açtırdım, ev sahibiylede uğraştım, beyaz eşyam bozuldu mesela tek başıma onu tamir ettirmeklede uğrşatım, işten gecenin bir yarısıda döndüm, hastada oldum falan filan daha bir çok şey. Bunları yazıyorum çünkü çok basit görünen bu şeyler daha önce ailesinden hiç ayrı kalmamış biri için ilk etapta çok zormuş gibi gözüküyor, gözün korkuyor ama zamanla hepsine alışıyorsun. Hiç dert etme. İnsan yaşadıkça öğreniyor ve alışıyor her şeye.

Gelsinler ama yerleşmesinler bence. Tek başına hayatını idame ettirmeyi, sorunları çözmeyi tecrübe edersiniz. Özgüveniniz artar böylece. Farklı bir problemle karşılaştığınız zaman afallamak yerine çözümün nasıl olabileceğiyle ilgili fikirleriniz olur. Hangi sorun için hangi kuruma gidilir, hangi birim ilgilenir, dışarıda nasıl iş yaptırılır bilginiz olur. Kendi ayakları üzerinde durmak sadece para kazanmak değil bence. Bir de tavsiyem mümkünse ev arkadaşı edinmeyin. Masraflı olacaktır ama huzurlu olur.

zaten atanınca ya da çalışmak için başka şehire gidince iş arkadaşlarınız olur, ev arkadaşı bulabilirsiniz sizin gibi yeni atananlar olur çok eğlenceli ve gğzel olur bence ben atanınca ailemde geldi benimle çok kötüydü hiçbi şey yapamadım gençliğim geçti gitti

26 yaş küçük bir yaş değil insanlar 18 yaşında ayrı eve çıkıyor artık. Zaten ortada bir şey yok. Artık her evde kamera var apartmanlar da güvenli. Telefon elinizde bir sıkıntı olsa polis kapıda. Olacaj şey varsa aile evinde de oluyor haberlerde görüyoruz. Bu hayatınızın yeni bir bölümü. çok korkarım diyorsanız güvenlikli bir apart bulur alışırsınız. İnsanın ayrı evde yaşamayı deneyimlemesi gerektiğini düşünüyorum

Merhaba, teyzem daha 7 ay önce boşandı ve tercihen ailesinin yanına dönmedi. Şimdi kendine 1+1 eşyalı ev kiraladı. Açıkcası bende tek yaşayacak cesaret yok, eşim vardiyalı çalıştığında bile sıkıntılar yaşayabiliyorum. Ama teyzeme geçen muhabbetini açtım, korkup korkmadığını sordum. Çünkü muhit olarak da bizden epey uzakta, etrafta eş dost da yok. Ama bana dediği şeyler açıkcası iç ferahlatıcı. hayvan sahiplendi, 2 tane kedisi var. Zaten onlarla ilgilenmekten korkmaya da abuk subuk şeyler düşünmeye de vaktim olmuyor dedi gayet mantıklı. ikinci olarak da komşuculuk yapmaya başlamış, apartmandaki herkesle istisnasız gelip gitmelere başlamış. Bu da onu bayağı bi rahatlatmış sonanda

4 yıl yalnız yaşadım, çok keyifliydi. Gittiğiniz yerde kafa dengi arkadaşlar oluyor onlarla takılıp takılıp eve kafa dinlemeye geliyorsunuz. Çok güzeldi o günler çoookkk

Yani bende çok yalnız yaşadım. Ama evliyken eşim asker yılın 8-9 ayı yalnız kalırdım. Ama sadece sıkılıyordum. korku. olmuyodu. Herşeyi öğrenmiştim tesisat doğalgaz gaz tamir hatta severim yalnızlığı. Bence güvenilir bir ev mahalle olduktan sonra sıkıntı yok

En güzeli dubleks bir evde oturmak :) Ayrı katlarda takılmak bana çok iyi geliyor. Eğlenmek, birlikte bir şeyler yapmak çok güzel ama insan kendiyle de yalnız kalmak istiyor. Sürekli dip dibe gına geliyor. Eşim ailesinin yanına bile yalnız gitmek istemeyen bir insan. Ben iznimi alır giderim mesela ailemin yanına. Evden, ondan uzaklaşmak iyi gelir. O da gitse birkaç ayda 3, 5 gün süper olacak :) Haftasonları da gitsin eşiniz mümkünse birkaç saatliğine. Halı sahaya mı gider, arkadaşlarıyla yemeğe mi çıkar artık ne yaparsa. Ama bebek olursa biraz sıkıntı işte. Onu gönderemiyorsunuz :) Ben annelikten de az bunalmadım maalesef. Babalarıyla parka yolladım, alışverişe yolladım biraz büyüyünce. Yalnız ben hala evliliğe uygun bir insan olmadığımı düşünüyorum. Evime, aileme çok düşkünüm. Ama sürekli onları düşünmek, onlara bağlı yaşamak, yaptığım bir planı bozmak zorunda kalmak, sorumluluk almak can sıkıcı oluyor, istediğim saatte uyuma uyanma özgürlüğüm bile kalmıyor. Arabada keyfe gelip şarkı dinlemek istersin, arkadan kızın Ayşe Hümanın beslenme saatinde ne yediğini anlatır çok umurundaymış gibi :) Kendimi "ben" gibi hissetmiyorum ne yazık ki. Daima bizin bir parçası olmak zorunda kalıyorum. Çocuklarım büyüyünce, bana bağımlılıkları azaldıkça belki geçecek bu duygular ama asla bekarlıktaki gibi olmayacak. Bir yandan da birilerinin daima senin yanında olduğunu bilmek çok güzel bir şey. Evde her an seni dinlemeye hazır bir dostun olur. Canını dışarıda biri yaktıysa hemen topluca kızıp rahatlarsın :) Gazını alır insanın. Hadi dediğinde evden palaspandıras çıkıp kafa boşaltacağın bir ekibin olur :) Hastaysan bez ıslatıp başına koyan bir çocuğun olur. Işıl ışıl gözler sana güç verir. Arada senin de naz, kapris yapabileceğin birileri olur :) Mesajım uzun ve biraz dağınık olmuş ama samimiyetle hissettiklerim ve yaşadıklarım bunlar. "Biz" olmak güzel ama "ben" kalabilmek de öyle. "Ben" olmak da güzel ama insanın "biz"e de ihtiyacı var sanırım. Kafanızı karıştırıp gidebilirim sanırım :)

Ya ben biraz garip bir insanım ya. Bazen isterim ki yanımda birileri olsun bazen de isterim ki tek başıma kalayım, kimse olmasın Küçüklüğümden beri kendime ait bir alanım olmasını sevmişimdir. Annem kedi gibisin evde varlığın, yokluğun bir derdi :) Geçerdim odama kendi başıma takılırdım. Özellikle işten dönünce evde kendi başıma takılmayı dizi izlemeyi, oyun oynamayı, kahve içmeyi falan çok severim. Kafam dinleniyor huzur buluyordum adeta Tabiki arada sıkıldığım zamanlar oluyodu. E o zamanda arıyordum arkadaşlarımı dışarı çıkıyordum. Yalnız yaşamak aslında güzel bir şey sadece sorumluluğu biraz fazla. Ama iyiki de yapmışım.

Yalnız yaşamak kadar güzel bir şey var mı? Evi b.. götürüyor mesela şu an ama ben kk de konulara yorum yapıyorum özgürsün hangi saatte ne istersen onu yapıyorsun. Bilmiyorum benim olumsuz yasantilsrimdan mi ama aile evinde canın uyanmak istemese bile belirli saatte uyanmak zorundasın belirli saatte sofraya oturmak zorundasın canın istemese bile yemek zorundasın her şeyi başkasının kurallarına göre yaşamak zorundasın.