Ya hanımlar ben çok tedirginim çok uzun yıllar evlenme hayali kurduk şimdi durumlar ciddiye bindi aileler tanışacak ama bana bir şeyler oldu ben bu evden nasıl ayrılcam annemler olmadan yapamazsam ne olacak ya mutsuz olursam hazır degilim herhalde diye korkular sarmaya başladı. Bir de gurbet olacak. Ya benim günlerim ziyan üzüntü ve gözyaşı ile geçiyor işin saçma yanı iki taraftanda ayrılmak istemiyorum. Bana bi yol gösterin bu gecici bi durum mudur zamanla insan kendi evine ailesinden uzakta olmaya alışır mı yoksa bu mutsuzluk devam mı eder? Aynı evde değilim bir şey olsa müdahale edemem annemi babamı bırakıp nasıl evlenirim arkamdan cok üzülürler, nasıl onlarsız yaşayacam yoksa evlenmesem mi vs diye kafamda o kadar deli sorular sorunlar dönüyor ki artık kafayı yemek üzereyim... amazon

yaş kaç, mesleğin var mı, ailesiyle aynı yerde yaşayacak mısınız

Bendede öyle oldu ve bende gurbetteyim çok. üzücü bir durum bu.. Kv ile aran iyiyse çok aramazsin yalnızlığı ama kotuyse bilemem... Benim kötü kv ile aram ve çok yalnızlık çekiyorum anne hasreti artıyor... Umarım. herşey güzel olur...

Napıcaksın kuzum her kız gibi ; hem ağlarım hem giderim diyeceksin... D damdan

yasin ve nereye gideceksin

Bunlar geçici düşünceler. 3-5 ay sonra alışılıyo. T triskadan

Çok mu küçüksünüz yoksa daha önce hiç mi ayrılmadınız Tek çocuğum 8 saat uzaktayım bir gün de ah ailemden uzağım demedim Zaten teknoloji gelişmiş aç tel ile konuş görüntülü konuş vs vs Kendine gideceğin yerde aktivite ayarla meşgul ol ailene değil geleceğe odaklan

çok normal duygular ben nerdeyse 2 sokak var aramızda tabiri caizse ağlamaktan ölmüştüm. geçici duygular tabiki. sevdiğin adamla evleniyorsun sevdiğin bir yerde de yaşacaksan geçer. he benim hala burnumun direği sızlar hiç bir yer anne baba evine benzemiyor çünkü. A