bence evliliklerin bitmesinin en büyük nedeni insanların birbirlerini yeterince tanımadan evlenmesi ya da olduğu gibi kabul etmemesi. örneklemek gerekirse: ben tembel bir insanım, eşim benimle evlenince düzelir diye evlenseydi, evlendikten sonra sürekli tembelliğimle ilgili dırdır etseydi ya da bu huyumu düzeltmeye çalışsaydı şimdiye çoktan boşanmıştık. ama o bunu kabullenip eksiklerimi tamamlamayı tercih etti. burda tembelliğin yerine istediğiniz her şeyi koyabilirsiniz. bencillik, şımarıklık, sorumsuzluk, gevezelik, sessizlik... bunları değiştiremezsiniz, ya kabullenip evlenmeli, ya yolları ayırmalı.

haklısınız kimseye yaranılmıyor. evlilikte törpülenme karşılıklı olmalı ve belli oranda lazım. işte bende o eşikteyim. "amaaan rahvan gitsim" mi desem. "ben böyle başıboş bir hayat yürütemicem çocuk oyuncağı mı bu" desem T tugsem_10 Minik dünyam... tek ayak

Bunun yaşla çok ilgisi yok. Çoğu evlilik böyle bence. Gerçekten kaliteli zaman geçireceğin bir eşi bulmak kolay değil. Onu bulan azınlık zaten mutludur. Ama idare olayına gelince, bekar halin ile karşılaştığında bu ilişkinin yine de sana katıkları varsa , o zaman evet, yeri geldiğinde alttan almayı bilecek, idare edeceksin. Ama yok, sen sen olmaktan çıktıysan, hayatını hep erteliyorsan; sürekli kavga gürültü varsa; akşam eve gelmek bile istemiyorsan, hep tek taraflı kullanıldığını hissediyor, içten içe böyle bir birlikteliktense bekarlığım iyiydi diyorsan, çok da zorlamamalı bence.

T tugsem_10 farkındalık sahibi aklı başında insanlar daha zor mutlu oluyor, çevreden gözlemlerim bu yönde.

Valla tek diyeceğim evlilik SABIR işi, kaç yıllık evlisiniz? Bazı şeyleri görmezden gelmek tekrarı hatta tekrarları oluyorsa uyarmak yılmamak Baktın olmuyor biraz içinde muhasebe yapıp sonrası için doğru kararı vermek Samsonn

Bence sınır seni sen yapan özelliklerini kaybetmemektir. Kendine saygını, sevgini kaybettirmeyecek ölçüde ödün vermektir. Günün sonunda o ilk aşık olduğu kadından bambaşka ezik birine dönüşeceksen yanlış yoldasın demektir.

faturaları öder ama dediğim gibi benim annemde olmam işine gelir. eve yatıya gelir ancak birşey harcanmasın diye. ben kendi masrafımı kendim çıkarıyorum. The Calender

Ben 32 eşim 29 du evlendiğimizde. evlilik şans işi. %50 şansın var

Evlilik zor zanaat ve bence evlenmeye karar verip bu yola girmek istyenlere rahat batiyo ben artik benim mutlu evliligim var diyen hickimseye inanmıyorum biraz zorlayinca dokuluyor onlarinda sorunlari. taraflarin degismesi degil birbirlerni o huylariyla kabul etmesi gerekiyor. oncelikle erkekten beklentilerni sifira dusurmelisin bak azaltmalisin degil tamamen sifira dusmeli cunku erkek hesap vermeyi ve asiri sorumluluk almayi seven birey olmuyor rahat olacak bir elinde kumanda bir elinde telfn yaninda cerez karsisinda televizyon dir dir etmeyen kari ondan mutlusu olmaz. ayrica Cocuk evliligi kurtarmiyo cocuk dahada yıpratıyor bilhassa kadini 8 aylik bi prensesim var iyiki var ama yolunda gitmeyen evliligimize daha cok sorunlara bogdu ve kizim buyudukce cogaldkca cogaliyo sorunlar. Asksa sadece evlata duyulan bence digerlerin hicbiri ask degil. Erkeklerin bu kadar simarik olmasida tabiki anneleriyle alakali o kadar yuz verilerek buyutuluyorlar ki yedikleri onunde yemedkleri arkasinda masada 10 cesit yemek varsa sirf oglu seviyor diye 11. cesit yapiliyor sabah ise ugurlanip aksam camda bekleniyor hesap soran yok sonra annesi gibi olmamiz bekleniyor. erkegin iyisi kumar oynamayan icki icmeyen aldatmayan degilmis evlenince ilk bunu anladim. erkegin iyisi yok hepsi ayni

karşılıklı uyum çok önemli evlilikte zıtlıklar olsa bile iki tarafın da yeri geldiğinde birbirine ayak uydurması önemli kırgınlıkları uzatmamak benim için kilit noktalardan biri budur. bir erkek nasıl bir baba gördüyse o şekilde evlilik yürütmuyor bence bu tamamen kendi kişiliği ile alakalı bnm kpederim kahve kültürü olan, evi hiç sevmeyen ve her gece alkol alan biri eşim ise tam aksine kahveye adım atmamıs, s, gara agzına sürmemiş, alkol de kullanmayan evinde mutlu olan bir adam. karsılıklı esler arası uyum oldukca evlılıkte huzur olur uyum yok ise, merhamet anlayıs yok ise evlilik yürümez benim fikrim bu yönde

1) İnsanlar değişmiyor ileride değiştiririmle olay yürümüyor, ya biraz törpülüyor kendini yada değişmiş gibi yapıyor. 2) Gözardı ettiğimiz aman nolcakki bundan dediğimiz her şey ileride daha büyük bir sorun olarak karşımıza çıkıyor. 3) Bir kere ipin ucunu kaçırırsak hakimiyetimizi kısıtlatırsak asla toplanmıyor. 4) bir kere sarsılınca en temel yerden yıkılıyor her şey. Geri düzeltme oldukça zaman ve meşakat gerekiyor. 5)Ne yaparsan yap bu hayatta kimseye yaranamıyorsun!

Sanki benim konuma yazmisiniz cok doğru değişmiyor asla.

o iş sonradan kazanılmıyor malesef. tabi bu benim düşüncem. baştan kesin ve net kararlarınız olduğunu bilse eşiniz ya da sevgiliniz ona göre hareket eder. eşim bilir beni, tahammülümün olmayacağı şeyleri tabi ben de onun sınırlarını bilirim. ona göre hareket ederiz, sinir harbinde dilimize gelse bile susarız. ha zaten kaybetmiş mi etmemiş mi umrunda olmayan insan düşünmeden söyler, yapar. onu malesef yola getirme işine ben inanmıyorum. ha annenize gitseniz bile velevki korktu geldi yalvardı yakardı ama geldikten kısa bir süre sonra aynı yola devam eder.

iki farklı insan bir araya gelince anlaşması da bi dert zaten. burada açılan kimi konularda "oha ben olsaydım çoktan boşanmıştım" diyebileceğimiz çok hikaye olduğu gibi. saçma sapan şeylerden de biten evlilik hikayelerini de okuduk. kimse dört dörtlük değil öyle de kimse idda edemez. uzun evliliklere baktığımızda da kavga dövüş mümkün insan kısa evlilikleri görünce ne bir arada tutuyor evlilikleri diye düşünüyorum. zaaflar mı? zayıflık mı? çocuk evliliği kurtarır diye kendini kandırmak mı? aşk meşk in ne kadar yalan olduğunu öğrenmek için evlenmek gerekiyor bazen. bazen sabit gelir, melek gibi kvalde kpeder, güzel bir ev, faturaların az gelmesi ve ödenmesi de huzur ve mutluluğa yetmiyor. zaten eksiklerinizi anlamayan biri ile dertleşmeye kalkınca "rahat mı battı" diyorlar dolaylı doğrudan. artık iyicene öğrendik( 30 yaş ve üstü aklı başında bayanlar için diyorum) adamı değiştirmek için evlenilmiyor. bunu başaran hanımların çoğuda başarılarının tadını bile çıkaramadan başka sorunlar çıkıyor. işte bu noktada şunu merak ediyorum. evlilik yürümesi için gamsız mı olmak lazım. evlilikte gamsızlıkla ilgilenmenin sınırı nedir? evliliği düzene sokmak için sınır nedir. benim gördüğüm bir erkek babası nasıl bi evlilik hayatı yaşıyorsa bilerek bilmeyerek onun gibi yapıyor. adamın ilgisini çekmek için kendini geri çekmek kaybetmeyi göze alıp sarsıp kendine getirmenin sınırı nedir?

Bunların hiçbirinin bir sınırı yok. Eğitim, yaş, aile, gelir düzeyi önemli değil. vicdan meselesi.

kalınlaştırdığım cümlelerle ilgili bir şeyler demek istiyorum. sen sen olmaktan çıktıysan- ben ben olmaktan çıkıyorum evliliğimi nasıl düzene sokacağım diye düşünmekten akşam eve gelmek bile istemiyorsan- evet evime gitmek istemiyorum evim kvaldemin yakınında kvalde kpeder sorunlu insanlar dahada ailece birbirimize girmemek için mesafe koymaya çalışıyorum. başka bir yerde olsa daha rahat giderdim. kira vermemek için mecbur kaldım fakat kira versem daha huzurlu olurdum. onu geçtim kocam eve yatmaya gelene kadar hep arkadaşları ile beraber yemek yediğimiz nadir. uyardım çok karşıma alıp konuştum bildiğini okuyor. hep tek taraflı kullanıldığını hissediyor, içten içe böyle bir birlikteliktense bekarlığım iyiydi diyorsan- ailesi gizli bir el gibi evliliğimizde söz sahibi olmak istiyor kimse bedavaya evde oturtmaz benim elde ettiğim kazanç ve ziynetlerde gözleri var bekarlığım iyi diyemem. annem de ayrı bir dert. boşansam çocuğum yok ama kafama kakar durur. hep beni suçlar suçlu hissettirir annemde yemek yemek gezmek tozmak mesele değil de yaşamak işkence. annemin bana hiç saygısı olmadığını hep beni aşağılayıp enerjimi yediğini düşünüyorum. o yüzden de bekarlığımı övemem. benim annem gibi yapanlar vardır. eminim ama evladını hatası ile sevabı ile bağrına basanlarda var. sanki bağrına basmış gibi görünüp içten içe kemirir beni. kocamın tarafı gibi o da benim elimde ne varsa onun peşinde artık iyicene anladım.

Evlilikte hiç bir zaman birbiriyle tam uyumlu çift görmedim. ama iletişimde kendilerini aşmış bireyler çok gördüm.. Çünkü evlilikte ideal bir eş değilde asıl olan iyi bir iletişim evliliği sürdürür. Bütün ilişkilerde dalgalanmalar olur ama siz o ince kısımda karşılıklı iletişimsiz kalıyorsanız bir süre sonrada duygusal bağlar kopacaktır. Aynı zamanda Olayın dışına çıkıp kendinizi de eleştirin... Bir şeylerin aşırı üstüne gitmek, her seferinde yanlışa odaklanmak zihin yorar, hayat törpüler... Kendinizi silkeleyin önce... Belki de sizin istikametiniz terstir.. C caninfistigi

Bence öncelikle kayınpedergilden uzaklaşın. Uzak bir semtte yeni bir düzen kurun. Ondan sonra eşinize bu yuvaya alışması için yeni bir şans verin. O ev masrafları için sizin kadar sorumluluk alıyor mu mesela? Baktınız aradan 6 ay geçti hiç düzelen bir şey yok; çıkarın hayatınızdan bence. Bekarlığı anne yanına dönmek olarak asla düşünmeyin zaten. Ben de bekarım, tek başıma gayet keyifli bir hayatım var.

Masraf olmasin diye vaktini disarda mi geciriyor yanlis mi anladim? S

Aynen ya biz de eşimle zıt iki kutubuz resmen. Bazen diyorum ya biz böyleyken nasıl anlaştık da nasıl evlendik, zıt kutuplar birbirini çeker ya ondan diyor çok gıcık da oluyorum ama seviyorum da keratayı buarada konu ile alakalı da evet kabullenmekle yürüyor, değiştirmeye çalışmamak vs. Değişmiyorlar, değişmiyoruz..

evet. kocam benden ufak ben 32 o 27yaşında. gelirimiz normal. T tugsem_10 Minik dünyam... tek ayak

Evlendiğin insanı değiştirmemelisin zaten, ben bu adamı bütün kusurlarıyla sevebilir miyim diye düşünmelisin. T tugsem_10 Minik dünyam... tek ayak

kendımden ornek vereyım esımle severek ısteyerek bır donem tum cevremın ve aılemın karsı cıkmasına ragmen dıreterek evlendım , onaylamadıgım davranısları yok mu var , ama bende kendı adıma mukemmel oldugumu dusunmuyorum arada sorunlar yasıyormuyuz tabıkı de yasıyoruz ve bazen bosanmayı bıle dusundugum oluyor kızgınlık ve öfke esnasında... Ama sonra dusunuyorum bu adam bana karısmaz ne gıyımıme-ne gezmeme-ne evde yaptıgım yemege ıse, en sevmedıgım ev ısı utudur onu hep kendısı yapar, yemek seçer pek yemek yemez ama yemekte aramaz benden olursa yer olmazsa yapar bır sandvıc yer, aileme karsı saygılı, benı aılesıne asla ezdırmez kı onlarda her konuda benım tarafımda olan anlayıslı modern goruslu ınsanlardır , ıyı bır baba ılgılı sevecen cocukla cocuk olabılen bır tıp, bılıyorumkı parası olsa benı yasatır eee dıyorum o zaman otur oturdugun yerde... Yanı şiddet-aldatma-cok buyuk yalanlar yoksa ısın ıcınde sizi duygusal ve cınsel anlamda tatmın edıyorsa, sızın ozelınıze saygılı ıse ve sızı degıstırmeye calısmıyorsa ve kısıtlamaya evlılık yurur... Hata mı yaptı yanlısı mı var tartısmadan konusmayı deneyın, gerekırse restı cekın donun arkanızı gıdın yada gıdecegınıze onu ınandırın, sizi değiştirmesine izin vermeyin ve asla aıdıyet duygusunu tavan yaptırmayın erkeklere işin özü bu...!!!

off Allah yardımcın olsun çok zor bi durum T tugsem_10 Minik dünyam... tek ayak

3 yillik evliyim cok eski sayilmaz ama birseyleri anlamak icin de baya zaman gecti. Evlilikte her iki tarafin da birbirini oldugu gibi kabul etmesi lazim diye dusunuyorum degismesini beklemek hayal olur. Ayrica evlenince yapisik ikiz moduna girmeye gerek yok benim esim oldu diye birey oldugu gercegi degismiyor. Benden farkli dusunebilir yalniz kalmak isteyebilir arkadaslariyla plan yapabilir sehir disi seyahatlerine cikabilir. Ama bence birey olma meselesinde is erkekte degil kadinda bitiyor. Evlenince kendimizi evimize esimize adayip kendimizden vazgeciyoruz ne kadar az is yaparsan kendine ne kadar deger verirsen ve kendi isteklerinden ne kadar az vazgecersen o kdar degerli oldugunu dusunuyorum. Erkekler, esim ne kadar fedakar, benim icin ne kadar ugrasiyo diye dusunmuyo hic. Cok mu gaddar gozuktum bilmiyorum ama cok sukur mutlu bi evliligim var. Birde birseye kizinca, kendime benim de cok mukemmel olmadigimi hatirlatiyorum surekli. Yapmasini istedgm biseyi erteleyince benim de evdeki cogu isi yapmayi erteledigimi cogu zaman yapmadigimi dusunuyorum. Ben cok fevri ve asiri sinirliyim kendime surekli boyle telkin vermesem her dakika kavga ederiz heralde.

artık kısır döngüye girdiğim için şansım ne şuan bilmiyorum. T tugsem_10 Minik dünyam... tek ayak

3 yıllık evliyiz 10 yıldır birlikteyiz eşimle toplamda, benim ak dediğime o kara der ama biz nasıl oluyorsa çok iyi anlaşıyoruz ufak sürtüşmeler hariç nerdeyse hiç kavga etmeyiz huzurluyuz birbirimize saygımız var değiştirmeye çalışmıyoruz değiştiremeyiz de zaten çok zıt karakterleriz benim eşim de benden 5 yaş küçük bence bazı şeyleri olduğu gibi kabul etmeliyiz

Evliliği mükemmel olarak tanimlayabilecek birini tanımadım henüz. boğucu tarafları evet çok fazla. hatta bazen hangi kafayla evlendiğimi anlayamıyorum. ama diğer yandan eşimin olumlu yanları da çok ve bugün bir başkası ile evlensem daha iyisi olmayacak. hiç evlenmeseydim ya da şimdi bosansam bu sefer de hayatımda hep bir eksiklik hissedeceğim. evlilik garip bir şey. olsa bir dert olmasa bir dert. belki de gamsız olmak en iyisi

işte sanki bende böyle birilerinden bağımsız yaşayamama hali var. bir türlü kendime yettiğim halde, yetmiyormuş gibi hissetmek. söyle tek başıma huzurum mutluluğumu sağlayıp kahvemi yudumlayamıyorum. sebebini de bilmiyorum belki kimseye ihtiyaç hissetmesem daha huzurlu olacağım. bu sebepten de kendimi silkeleyemiyorum. yanlış olsa da sürekli beni tüketen bireylerle bağlarım oluyor ve artık bu canımı sıkıyor. tükenmek istemiyorum. annem, kocam, kocamın tarafı beni tüketmek için hazırda bekliyorlar. onlara sorsan sen kendin yapıyorsun diyip çamur atıyorlar. artık buna dur demek istiyorum. kızlar bağlantı kötü o yüzden aynı mesajım bi kaç kez yollamış oluyorum. Samsonn

Allah razıolsun teşekkür ederim yorumunuz için insallah bu her şeyin düzelmesi için bir dönüm noktası olur.

Evlilik zor zanaat ve bence evlenmeye karar verip bu yola girmek istyenlere rahat batiyo ben artik benim mutlu evliligim var diyen hickimseye inanmıyorum biraz zorlayinca dokuluyor onlarinda sorunlari. taraflarin degismesi degil birbirlerni o huylariyla kabul etmesi gerekiyor. oncelikle erkekten beklentilerni sifira dusurmelisin bak azaltmalisin degil tamamen sifira dusmeli cunku erkek hesap vermeyi ve asiri sorumluluk almayi seven birey olmuyor rahat olacak bir elinde kumanda bir elinde telfn yaninda cerez karsisinda televizyon dir dir etmeyen kari ondan mutlusu olmaz. ayrica Cocuk evliligi kurtarmiyo cocuk dahada yıpratıyor bilhassa kadini 8 aylik bi prensesim var iyiki var ama yolunda gitmeyen evliligimize daha cok sorunlara bogdu ve kizim buyudukce cogaldkca cogaliyo sorunlar. Asksa sadece evlata duyulan bence digerlerin hicbiri ask degil. Erkeklerin bu kadar simarik olmasida tabiki anneleriyle alakali o kadar yuz verilerek buyutuluyorlar ki yedikleri onunde yemedkleri arkasinda masada 10 cesit yemek varsa sirf oglu seviyor diye 11. cesit yapiliyor sabah ise ugurlanip aksam camda bekleniyor hesap soran yok sonra annesi gibi olmamiz bekleniyor. erkegin iyisi kumar oynamayan icki icmeyen aldatmayan degilmis evlenince ilk bunu anladim. erkegin iyisi yok hepsi ayni çok doğru tespitler. hani sosyal medyada hesaplarımzda hemenhergün o gördüğümüz musmutlu haraika çiftler varya ben onlara veya işyerlerinde anlatılan ''mükemmel fedakar kocalar''a da çok inanmıyorum hatta hiç inanamıyorum.. herkesin sorunları mutlak var amma maddi amma manevi. ki kadınların çok büyük oranı manevi sorunlardan şikayetçi gibi. tabi o ''harikalar diyarından yeryüzüne inmiş aşırı vicdanlı ve düşünceli eşdost-arkadaş-akraba kocaları'' hariç.. ve evet bence kafalarında edinilmiş tek bilgi o anneleri gibi şımarta şımarta kocaman adam olduklarını koskoca birey olduklarını unutan hala bekarmış gibi yaşamalarına razı olacak olan kadınlara dönüştürene kadar bence onlarda yılmıyorlar.. bence de harika koca modeli hiç inandırıcı değil

Çağımızın hastalığı depresyon, huzursuzluk ve mutsuzluk... tahammülsüzlük. Herşey yolunda olunca da insan mutsuz oluyor bende cok mutsuzum ama su olsa cok Mutlu olacağıma eminim; evimin isini yemeğini yapacak bi yardımcı.. iste o zaman deymeyin keyfime. Gamsız olmak lazım cok haklısınız insanları kendi haline bırakmak lazım ozgur bırakıp ozgur olmak, bırakılmak. İste mutluluğun sırrı bu benim icin.

evet alıntı yapıcaktım amaacele yazınca işyerindeyim kaarıştı epey... vee zaten tastamam katılyorum her cümlesine

Ne kadarlık evlisiniz ki? Temel sorun ilgisizlik mi? T tugsem_10 Minik dünyam... tek ayak

sınır aramamın sebebi eksik yada fazla yaptığım bir şey varsa doğrusunu yapmak. ben 32 eşim 27 yaşında gelirimiz normal. sonundaoldu Nirvana Anneler

evlilik iki kişinin birbirini idare edebilme sanatıdır. geri kalan herşey hikaye. bigün deli gibi severken öbür gün sık gırtlağını diyebiliyor insan.

Ne demiş büyükler varsa Şansın felek olur melek... yoksa Şansın melek olur felek... insanın davranışlarıyla... egitimle... maddiyatla yada yetiştirilme tarzıyla hiç alakası yok... bende bakıyorum çok mutlu evlilikler var hatta soruyorum ne yapiyonuz da bu adamlar böyle aldığım tek cevap... şans canım...

Ne kadar güzel ifade etmişsin, ve her şeyin farkındasın, çok benzer bir bakış açımız var, anne ise aynı zaten sanırım kardeşiz:))))Tespitlerin seni şu an huzursuz etmesin, ama emin ol huzuru yakalaman an meselesi, ben evlilikte erkeklerle kavganın hiç yakışık almadığını ve sonuçlarını, zararlarını hep düşünmüşümdür ama bazı erkekler cidden kavgadan besleniyor ancak kavga yoluyla anlatabiliyorsun bir şeyleri... Ama olduğu gibi kabul edip, tahammülü üst seviyede tutup arada vur kaç işe yarıyor gördüğüm kadarıyla, bence huzur sana da yakın, evliliğimin ilk 3 yılında ki hislerimi anlatıyorsun şimdi herşey güzel, senin içinde olacak! T tugsem_10 Minik dünyam... tek ayak

ben 7 yillik evliyim, zor bi insanla evliyim. kalbi iyidir, kimseye kotulugu dokunmaz, evine bakar, sagolsun biseyimizi eksik etmez ama inattir ki inat.. kontrolcu, calisma saatleri uzun ve sinirlendiginde ne dedigini bilmeyen.. cogu arkadasim cilek cok iyi idare ediyorsun der, kendi arkadaslari da buna dahil.. ben cozumu cok yuz goz olmamakta buldum. kuplere bindigim zaman bi odanin kapisini kapatip kendi kendime bagirip cagirip agzima geleni yastiga yorgana soyluyorum. tlfda kavga edersek kesinlikle kapattiktan sonra birdaha aramiyorum, ararsa da acmiyorum. kendime gore hobilerim var, o calisma odasinda takilirken bende kendi islerimle ugraslarimla ilgileniyorum. buna rahvan gitsin mi dersiniz ese gobekten bagli olmamak mi dersiniz bilmiyorum ama surekli micik micik olmayi ne ben ne esim sevmiyoruz. beraber yaptigimiz seylerde var, film izlemek, bisiklet surmek vs.. ama bence insanin kendi arka bahcesi olmali yani ozel alani, ondan sonrasi kolaylasiyor, insanlar birbirini bogmadigi icin evlilikte ilerliyor.

ben 25 esim 27.5 yasında bazen cok sürtüsme yasıyoruz ha bende diyorum bumudur diye ama sonra düaünüyorum iki insanın tamamen birbirine adapte olmaları söz konusu 3 yıla yaklasıyor evlilk baktıgımda aslında cok problemler halletmişiz ama hala var. eskiden çok esip gürlerdim simdilerde sıklıgı azalttım biraz sakinleşip sonra konusuyorum. bazı özelliklerinide kabul ediyorum mesela kıskanc fazlasıyla bu yönü hem ben kabul ettim hem o törpüledi. ama zamana ve cabaya baglı. birde benim gördüğüm erkekler kadınlara göre gec olgunlasıyor tabi siz daha iyi bilirsiniz ama sizin evliliktede sizin olaylara bakıs acınız ondan olgunca olabilir

keşke başarsam şu gamsızlığı bulunmaz hint kumaşı olurum eminim. işte özverili dikkatli olunca "rahat battı","hassas, sinirli, dırdırcı" konumda oluyoruz erkekler hep düşünmeden etiketi yapıştırıyorlar. onların tam anlamında kafalarına dank etmesi zor. . push ;

Sadece evlenirken duygulara kapilmayip agzimi acacagima gözümü acarak doğru kisiyi sectigimi düşünüyorum. cok şükür bir sürü derde ragmen evliligimizden memnunuz. yani mevzu dogru kisiyi secmekte

kalınlaştırdığım cümlelerle ilgili bir şeyler demek istiyorum. sen sen olmaktan çıktıysan- ben ben olmaktan çıkıyorum evliliğimi nasıl düzene sokacağım diye düşünmekten akşam eve gelmek bile istemiyorsan- evet evime gitmek istemiyorum evim kvaldemin yakınında kvalde kpeder sorunlu insanlar dahada ailece birbirimize girmemek için mesafe koymaya çalışıyorum. başka bir yerde olsa daha rahat giderdim. kira vermemek için mecbur kaldım fakat kira versem daha huzurlu olurdum. onu geçtim kocam eve yatmaya gelene kadar hep arkadaşları ile beraber yemek yediğimiz nadir. uyardım çok karşıma alıp konuştum bildiğini okuyor. hep tek taraflı kullanıldığını hissediyor, içten içe böyle bir birlikteliktense bekarlığım iyiydi diyorsan- ailesi gizli bir el gibi evliliğimizde söz sahibi olmak istiyor kimse bedavaya evde oturtmaz benim elde ettiğim kazanç ve ziynetlerde gözleri var bekarlığım iyi diyemem. annem de ayrı bir dert. boşansam çocuğum yok ama kafama kakar durur. hep beni suçlar suçlu hissettirir annemde yemek yemek gezmek tozmak mesele değil de yaşamak işkence. annemin bana hiç saygısı olmadığını hep beni aşağılayıp enerjimi yediğini düşünüyorum. o yüzden de bekarlığımı övemem. benim annem gibi yapanlar vardır. eminim ama evladını hatası ile sevabı ile bağrına basanlarda var. sanki bağrına basmış gibi görünüp içten içe kemirir beni. kocamın tarafı gibi o da benim elimde ne varsa onun peşinde artık iyicene anladım. T tugsem_10 Minik dünyam... tek ayak

Bu yorumu üstte başka bi üye yazmadı mı ya, dejavu mu oldum aynı fikirdeyim mi demek istediniz Edit: tamamdır anladım :))

Erkeklerin bizim yapamadığımız şeyi yapıyor. gamsız olabiliyorlar. biz onlar gibi olamadığımız için dirdirci oluyoruz ya da içimize atıp ruhsuzlasiyoruz. buna yine bir çözümleri var. evde rahat edemiyorum. surat asiyorsun. çeşitli şekillerde normalmiş gibi bir konuyu bomba gibi kucağımıza bırakıyorlar. Sonra biz bu durumdan nasıl kurtulacağız diye binbir türlü denklemler kurarken adam gayet rahat takilabiliyor. işte bu noktada biz de durduk yerde niye bekarlık keyfimi bozdum diye sorgulamaya başlıyoruz. evet adamlar haklı. Bize rahat batmış Meteorid Believe in