Ben de her nedense yaprak dökümünde huzur buluyorum. Sabah üstü porselen altı celik demlik takımından doldurulan cayla yapılan kahvaltıları ı seyrettik e dönemden soyutlanıyorum. O dönem iyiymişiz ve de özlem duyuyoruz o döneme.

Bende o dizide huzur buluyorum artik her bir karesini ezberlemiş olmama rağmen huzur buluyorum annemle izledik her hafta heyecanla. beklerdik yaprak dökümünü şimdi netten ard arda açık. bakabiliyorsun Şu an da hicbir şeyin kıymeti kalmadı sanki geçmişte elde edebilmek için hayal kurardık keşke suyum buyum olsaydı şimdi her istediğimizi de alabiliyoruz ama zevk vermiyor Ama eskiden oyle değil di en ufak bir şey bile sevindirici olabiliyordu Geçmiş te yaşananlar oldu bitti yaşandı ama zihnimde hepsi o anları düşünebiliyorum ama o anlara gidiş yok artık memur olarak atandığında annem öyle sevinmişti ki o sevinci hala gözlerimin önünde Algilayamiyorum yaa o anlar bitti artik çok farklı. bir hayatım var annemin yaptığı pocalar bir misafir geldiğinde aniden cikartigi kurabiyeler herşey herşey gözümün onun de son zamanları

Öncelikle başınız sağolsun.. Benimde vardır annem ve kardeşimle özel olan dizi ve filmlerimiz. Izlerken ailem gelir aklıma.. Filmleri izlerken onları arar keşke yanımda olsaydınız eskiden ne güzeldi derim.. Eskiden herşey cok güzeldi, dünya bu kadar kötü değildi, yaşadığım mahalleye girince huzur bulurdum. Bana burda birşey olmaz derdim. Biz büyüdükçe insanlarmı kötüleşti ne ara bu hale geldik anlamıyorum ama eski cok özlüyorum..

Yaş ilerledikçe geçmişe Özlem artıyor.

Bende sık sık geçmişi özlüyorum. Birçok şey yoktu ama huzur, mutluluk daha derindi, daha anlamlıydı. Bugün sahip olduğum çoğu şeyim ozaman hayaldi ama güzeldi. Ozamanki sokaklar, insanlar, evler herşey daha samimiydi.. bence sen extra anneni de o yıllarda biraktiğin için normal bukadar fazla geçmişe takılman.

Başınız sağolsun. Dizi bir sembol olmuş. Annenizle geçen güzel günler için bir anahtar gibi dizi. Anneniz vefat etmemiş olsaydı da aynı şey olacaktı. Eskiye özlem duyacaktınız. Çünkü eskiden dünyayı bu kadar tanımıyorduk. Şimdi büyüdük. Kirlenmemiş bildiğimiz zamanki dünyaya özlem duyuyoruz. Annenizle yaşarken hayatın başka zorlukları olsa da şimdi ki gibi riya dolu bir dünyada olduğunuzun farkında değildiniz muhtemelen. Size olan bana ingilizce müzik dinlediğimde oluyor. 14-15 yaşında dinlediğim parçalar beni o günlere götürüyor. O yıllarda dinlediğim parçalar gibisi sanki bu dönemde yok. O zamandan beri de ne kadar denesem de ingilizce pop şarkısı beğenemiyorum. Aslında o zamanda o şarkı güzeldi. Şimdi aynı atmosfer yok. Bazen düşünüyorum belki yarın da bugünden kötü olacak ya da daha iyi olmayacak ve bu günü özlemle anacağım. Günü kaçırmamaya çalışıyorum böyle olunca. Cicek

O dizi yayınlanırken ben üniversitedeydim, yurtta bir tane tv miz vardı, çarşamba akşamları yaprak dökümünü izlemek için tüm kızlar atıştırmalıklar hazırlar hep beraber izlerdik Ben de onlarca kez izledim o diziyi, beni de hep o günlere götürür her izlediğimde.

Hele o köşk içine bakmaya doyamiyorum

Ben her gün izliyorum yaprak dökümünü istisnasiz. Suanki dizileri begenemedim pek eski dizileri basa sarip sarip izliyorum. Yaprak dökümü, 7 numara, aski memnu, ikinci bahar... Keyif alıyorum her izledigimde farketmedigim bir detayi görüyorum hosuma gidiyor... JOYz

o diziyi bende çok izliyorum YouTube da ve izleyen çoğu kişiye yorumlarda tekrar tekrar izlediğini yazıyor. Bence onun sebebi Türk aile yapısına uygun hergün çevremizde duyduğumuz dinlediğimiz ama dile getirilmeyen olaylar insanlar bir şekilde kendini buluyor. Bir de şimdiki diziler genelde konuları daha dar ve oyuncuların çoğu ajanstan rol yeteneği olmayan sadece fiziksel olarak güzel / yakışıklı olduğu için dizilerde gördüğümüz Kişiler. Temelde insanlar yaprak dökümünde kendini buluyor diye düşünüyorum. Siz istisna olarak annenizle geçirdiğiniz günleri de özlüyorsunuz. Başınız sağolsun Pinkpotter

Öncelikle başınız sağolsun. Ben de annemi 29 yaşımda kaybettim.11 yıl oldu hala Özlem'i acısı bitmiyor. Ne yazıkki zor benim de hayatımdan çok evreler geçti bu 11 yıl içinde. Hayatı insanları daha iyi tanıdım. Zaten eskiden bu kadar kötülük vs yoktu. Şu an insanlar birbirleriyle yarış içinde. Sanki Allah'ta alın size der gibi bir taraftan küçük görünmez bir virüsle bütün dünya baş edemiyor. Hiç bir şeyin tadı yok. İnsan zaten en sevdiğini toprağa verince öylesine yaşıyor işte. Sizi çok iyi anlıyorum. O anılarınız anneniz aklınıza geldikçe ister istemez geçmişe bir Özlem duyuyorsunuz. İnşallah eşinizle ilişkiniz ve iş hayatınızda başarıyı yakalarsınız. Öyle böyle hayat devam ediyor. Mücadele etmek lazım.

Öncelikle başınız sağolsun, eski zamanları hatırlamak bana iyi gelir.. Nostalji insanıyımdır biraz da mizacımızla alakalı bir durum bu.. Eski fincanlara eski tabaklara eski örtülere bayılırım mesela.. Moda trend olan şeyler itici gelir bana.. Diziler içinde geçerli, eski dizileri izlerim.. Sizin durumda böyle sanırım.

Ben de senede bir Harry Potter serisini baştan izlerim. Eski oynadigim oyunlari oynarim. Hatta okudugum kitaplari bile okuyabilirim. Bunlari yapmak bana cok normal geliyor. Kotu birsey yaşamakta eskiye özlem herkeste olan bisey gibi geliyor bana. Sadece bunlari yaparken gunumuzden ve yeni seylerden kopmamak lazim. Oldugum zamandan da keyif almaya ve yeni sevecegim seyler bulmaya calisirim.

Mrb. lar farklı bir konuyla bu sefer karşınıza çıkmak istedim ama paylaşmak istedim tabi daha çok burada en azından hiç tanımadığın kişilerden yazılan yorumlar da insana terapi gibi gelebilir. Şöyle ki; ben evliyim 4 senedir eşim ben memuruz ise gidip geliyoruz neyse şu an hayatımız böyle. Ama benim hayatımda resmen bir devir kapandı bir devir açıldı hayatım ikiye bölündü resmen Ben 15 yaşında babamı kaybettim 34 yaşında da annemi eşimle o zamanlarda görüşüyorduk annem de bilirdi ama bir ayrıl bir barış düzensiz bir ilişkiydi ve hiç sanmazdim evlenecegimizi neyse annem. vefat etmeden evvel ailesi falan yemeğe gelmişlerdi ama o yaz aramızda resmi birşey olmamıştı ama aileler tanışmıştı Neyse Ben yine hiç evlenicemi sanmiyordum eşimle annem hatta bana demişti hiç unutmam sen onunla evlenicen bak demişti dersin demişti bana ben tabi hiç inanmamistim yani böyle. bir küs bir barışık bir ilişkiydi Neyse annem vefat etti şimdiki eşimde öğrenince ayni gün 8 saatlik yolu 5 saatte gelerek son gaz yanımda olmuştu sonra da evlendik iste eşim seni istemeye gelelim falan dedi neyse oldu annenim gorememesine çok üzülmüştüm ama annemin sözü hep aklımda halen daha o söylemişti bana evlenicen bak onunla demisti dersin diye Yani hayatım annemle olan evimdeki yaşantım ve evlendikten sorması diye ikiye bölündü resmen iki devre ayrıldı Eskiden annemle dizileri izlerdik falan hele yaprak dokumu dizisi var ya onu kim bilir kaç kez baştan geçip izledim hala youtube de acar acar izlerim öyle seviyorum ki o diziyi hatta o köşk ılıca köşkü eşimle oraya bilr gittik kapısının onun de gezdik dolandık foto çekildik durduk beylerbeyi çok güzel hala bayılarak izlerim o ev bahçe çok güzel Eskiden annemle izlerdik ali rizaya bakıcaz ali rizaya derdi annem ablam kanal değiştirince neyse annemle olan o günler mi yoksa annemle birlikte izlemem mi O dizi yi 100. kere izlesem bile bilmiyorum ıçimden o diziyi izlemek istiyorum Kendi kendime diyorum ki o zamanda o günkü şeyleri izledim şimdi 2021 de yaşıyoruz neden bulunduğum cağdaki şeyleri izlemiyorum o günlerde o günün gerektirdiği şeyleri yaptim simdi niye sürekli sürekli geriye gidiyorum bilemiyorum Geçmişe özlem mi yoksa annemle geçirdiğim o güzel zamanlar mi O zamanlarım içindeyken sıkılırdık bunalırdık şimdi evimiz kendi düzenimiz oldu iş hayatı yaşanan şeyler iş yerindeki alengirli şeyler kötü insanlar vs vs beni bu bulunduğum cağdan mi soğuttu bu ani yaşamalıyım bu anda olmaliyim ama sürekli geçmişe özlem duyuyorum o dizi hele yaprak dokumu aynı şey sabaha kadar oynasa bakarım öyle bir dizi Yada bilinçaltımda o diziyle birselesen annemle geçirdiğim vakitler çok özlüyorum geçmişimi annemi huzuru Nedendir bu kadar geçmişte yasamak