huzursuz mutsuz korkak bir evlat yetistiriyosunuz. Tebrik ederim ve bunu bile bile yapiyorsunuz. Benim anne ve babamda sizin gibi biri yanimda bagirsin odum kopar kimseye kizamam bagiramam. Huzuru bulmak adina sacma sapan hareketler yaparim felan. Duzelmeye bakin G

gerçekten çok üzücü birbirinize saygınız kalmamış sevginiz yok olmaya devam ediyor birde bunlara şahit bir çocuk var eger agzınıza geleni söyleyince rahatlıyorsanız bunu kagıda yazarak yapın ama lütfen sesli okumadan eşinizin eline tutuşturmadan çöpe atarak imha edin. yazmak insanı rahatlatan bir terapi yöntemidir... eşinizle aranızda ki saygıyı korumaya özen gösterin sonra çocuklar bize bakıp bizi ornek alıp sonra da çocugum beni dinlemiyor saygısı yok diye dert yaşıyoruz

Biliyoum bizim tartışma adabımız yok farkındayım tahammül sınırımız çok düşük malesef saygı da bi kere gidince bi daha gelmiyor sanırım çünkü nasılsa söyleyince bişe olmuyor diye düşünüyor insan M

Eşimin tavrı çok değişti sabrı kalmamış artık en ufak bir şeyde hemen bağırıyor hafif bi sesimi yükseltsem hemen bağırmaaa diye bağırıyor çocuğun yanında bağırma diyorum senin davranışların yüzünden diyor ben öyle davranmasam o bağırmazmış ne saçma

Öfke kontrol problemi var o zaman sende canım. Çok zarar verir bu sana. Eşin gelmiyorsa bile, sen bu konuda bir uzmanla görüş. G

Evladınız herşeyin farkında ve hayır üzgünüm saygı yeniden gelmez.

bebeğin bilinç altına yerleşir o kötü kelimeler.. . push ; flowerdays

Geçmiş olsun Peki neden kacirildiniz?nasil kurtuldunuz merak ettim Çocuğunuz tabiki anlar ve daha cok hırçınlasir Kavga etmemeyi basaramiyorsaniz çocuğun olmadigi bi yerde edin M

Biz tartışırken kızım çığlık atıyor. Gayet iyi anlıyor. O kadar çığlık atıyor ki ağız tadıyla kavga edemeyip kesiyoruz. O uyuyana kadarda siniriniz geçiyor zaten. Yakın zamanda tepkilerini görecel ve bunu biz yaptık diyeceksiniz. M

Bileziğim vardı altın ben 2 yaşındayken bileğimde 2 tane. Bayram alışverişinde mağaza kalabalığında ben annemlerden kurtulup dışarı kaçmıştım. Vitrine bakarken bir adamla kadın geldi yanıma simit alalım sana dediler sevdiler beni. Bende annemden öğrenmiştim kimseden bişey almamayı istemedim. İçeri girmeye çalıştım adam kolumdan tutup çekmeye başladı beni. Ağlamaya başladım annem duymadı kimsede ilgilenmedi. Beni aldı kucağına koşmaya başladı. Sonra bi 10-15 dk sonra annem koşa koşa buldu beni adamı dövdü aldı beni. Adam kaçtı yakalayamadılar. Çingeneymiş adam şimdi görsem tanırım.

ona mutlu bir çocukluk borçlusunuz. sinirlendiginizde ortamı terk edin, sakinlesmeye çalışın. eşinizle konuşun birlikte aşmaya çalışın. bir çok çözüm bulunabilir ama kaybedilen zaman geri gelmez

Benim karnimda ki bebe bile ben azicik uzulunce belli ediyor uzuldugunu hareketiyle. O anlamaz mi hic...

Yani tabi ki de farkında Herşeyin farkında hem de bebekler anne karnında hissetmeye başlarlar. Geçineceksiniz geçinin olmuyorsa ayrılın ama bebek varken bu şekilde kavga da hiç hoş değil. KaPrisLiPazen

Merhaba Eşim de ben de fevri insanlarız sabırlı değiliz ve kavga anında toz duman oluyor ortalık bağırış çağırış Ama şimdi bebeğimiz var 14 aylık herşeye şahit oluyor utanarak yazıyorım bunları Unutuyor mudur bilmiyorum sanki çok da farkında değil gibi ama Cümleleriniz belki beni silkeler Bugün ilk kez bu kadar büyük kavga çıktı yorgunluk mu uykusuzluk mu bilmiyorum tahammülüm az eşim de sinirlenince gözü kimseyi görmüyor Aramızda saygı kalmadı ben ona aptal salak o bana gerizekalı çocuk da suratımıza bakıyor öyle o anda gözüm görmüyor sonra çok üzülüyorum Elle tutulur bir neden de yok iki haftada bir böyleyiz Bazen tartışırken rahatladığımı hissediyorum ağzıma geleni söylüyorum sinirden terlik fırlattım yüzünd geldi eşim dişlerinin arasında s ile başlayan bi küfür etti bana evden gidecektim çocuğu bırakmıyo çekiştiriyoruz aramızda rezillik Sizce geri dönüşü var mı saygı tekrar oluşturulur mu ve Bebeğim farkında mı herşeyin

Yanlış ni hareket olduğunu biliyorum ama sinirden ölüyorum sanki yapmazsam patlarım öyle bir duygu oluşuyor içimde Eşim de hiç alttan almayınca birbirimize giriyoruz işte G

Bebeğin farkında her şeyin.. Sen kendini frenlemeyi denesen? Mesela ben bağırıyorum diyosun sen de hakaret ediyosun falan.. Hani tek taraflı eşin yapsa belki düzeltemezsin ama o senin sözlerinden kışkırıyor olabilir. Çocuğun için sinirlerini dizginle biraz. M

Bebeğiniz 14 aylık büyüyünce tabiki şu an olanları hatırlamayacak ama illa ki etkileniyordur korkuyordur Benim de 14 aylık bebeğim var üffff desem ağlıyor anlıyor yani kızdığımı Y

. push ; M

Bebeğin yükü ona nasıl ağır gelecek ki çoğu yük bende zaten KaPrisLiPazen

Bebeginiz tabiki farkında. Bukadar farkindayken fevri oldugunuzun biraz daha sakin olun. Esininde kendini toparlar. B

Çok üzücü ve yaşanmış bir ders aslında benim için. Dikkat etmek istiyorum ama huy mu bilmiyorum geçmiyor geçmiyor

Estağfurullah evet 1 ay konuşmamışım ve sonra bir daha hiç annemin elini bırakmadım

Sizinkiyle yaşıt olan çocuğuma bir şeyi bir kere gösteriyorum, ilgilenmiyor oralı olmuyor, beni görmemiş hatta duymamış gibi davranıyor, sonra aradan günler bazen haftalar geçiyor o gün beni dinlediğini ve hatta anladığını kanıtlar nitelikte bir hareket yapıyor. Yani diyeceğim o ki, çocuğun "etkilenmiyor" görünümü sizi kandırmasın, şahit olduğu her şey onda yer ediyor. Buna emin olabilirsiniz.

Rabbim korumuş sizi Annenizde sizde ne kadar korkmussunuzdur( Tekrar geçmiş olsun sorarak sizi üzdüysem afdedin G

Kaybedilen saygının geri gelmesi çok zor. İçinizden geleni söyleyip O an belki rahatlıyorsunuz ama bebeğinizin bilinçaltına yerleşiyor bu olaylar. Anlık rahatlama için bebeğinize kötü örnek olmayın ikinizde

benim anne babam da sizin gibiydi. cok ufak sebeplerle kavgaya başlar birbirlerine çirkin şeyler söyler belki bir yarım saat sonra hicbirsey yok gibi davranıp kuslugu sürdürmemeyi marifet sayarlardı. hiç mutlu hissettiğimi hatırlamıyorum onlarla. Yani ikisiyle tek tek vakit geçirirken değil de ikisi bir aradayken hep huzursuzdum sıradan bir sohbet çirkin bi kavgaya dönüşebilirdi. liseyi dışarda okudum tatilleri dedem ve buyukannemle geçirdim kardeşim de tum tatillerini benim yanımda geçirdi.

Bayaa bilerek yapıyosan bu normal değil canım. Hiç psikoloğa gitmeyi düşündün mü? Sinirlerimi kontrol edemiyorum diye gidip konuşma terapisi alabilirsin. Psikiyatri uzmanına git demiyorum ama Psikolog'a gitmelisin.

İşte engel olamıyorum büyük bi sorun da yok sadece bebeğim az uyuyor uykusuzum eşime çatıyorum o da alttan hiç almaz direkt bağırır hemen nefret ediyorım bu huyundan Sonra diyorum bebeğimin suçu ne maruz kalıyor Normalde gezip tozuyoruz oynuyoruz hiç sorun yok bazen böyle oluyor işte mor delisi

Biraz özeleştiri yapın belki önceden gerçekten bağırıyordunuz bu yüzden bıktı belki bebeğin yükü ağır geliyor? Sesinizi yükseltmeyiverin. Siniriniz bebeğinizden daha mı önemli? M

Uykusuz kaldığım için agresifsin geçer iş bölümü yapın uykunu tam al geçer.

Öncelikle o kuzucuğunu çok öperim. Malesef ki anlamıyor diye hataya düşüyorsun. O kadar iyi anlıyor ki şaşarsın. Ne olduğuna anlam veremese de huzursuzluğun farkında yavrun ve duydukları bilinç altına işleniyor. Yanında daha dikkatli olmanız lazım. İkinize gelince, saygı bitmiş evet. Yüzgöz olmuşsunuz. Bunun tamiri olur mu bilemem ama birlikte yardım almanız doğru olur. Ve son olarak eşine terlik fırlatman.. Kadına yapıldığında ne kadar karşıysam aynı şekilde kadın yaptığında da karşıyım bu tür şeylere. Yapma, yakışmaz sana. Bu evliliğin sürmesini istiyorsan hem kendiniz hem de bebeğiniz için sakin kalmalı, çözüme odaklanmalısınız. Bunun yolu kavga değil, verimli iletişimdir.

Okulda nerede sorunlu olmayacak şeyler byapan küfürler eden çocuk varsa anne babası birikte olup kavga eden çocuklar oluyor Kendinize set çekmeyi öğrenmelisiniz sadece sen değil esinde

Bilerek başka odaya gidiyorum ama koşarak gelip izliyor bizi ya da dinliyor kapıyı kapatsak ağlıyor En iyisi etmemek tabi ki de işte Özellikle uyuduktan sonra o masum yüzüne bakarken çok üzülüyorum

Ne söylediğinizin farkında değil ama sizin davranışlarınızdan oluşan huzursuzluğun farkında üstelik bebekler anne karnında bile hisseder. Eşinizle iyi olduğunuz bir gün bunun böyle olmayacağını çocuğunuz ve kendiniz için artık buna bir son vermeniz gerektiğini söyleyin. Şuan boş bir kaset gibi herşeyi kaydediyor emin olun siz ne yaparsanız büyüdüğünde aynısını yapacaktır. Çünkü onun doğrusu o olacaktır.

biz de kızımın yanında çooookkk kavga ettik, ben sakinimdir ama eşim aşırı aşırı yüksek seslidir. ve kızım kısa süreli de olsa kekeme oldu. eşimin anasından emdiği sütü burnundan getirdim. çok şükür düzeldi kekemeliği ama şimdi biraz hararetli bir konuşma olsa "durun, sakin olun, sessiz konuşun, tartışmayın" diye araya girmeye çalışıyor yavrum.

Travmatik şeyler unutulmuyor. Bende 2 yaşımda kaçırıldığımı adamın yüzünü dahi hatırlıyorum. Yapmayın saygı kazanılır tekrar ama çocuğun psikolojisi çok zor düzelir

Evet bilerek kışkırtıyorum hatta çünkü sinirimi alamıyorum itişip kakışınca daha rahatlıyorım hatta o anlık.. Sonra durulunca niye yaptım diyorum N

Bu psikopat çocuklar nasıl ortaya çıkıyor sanıyorsunuz? Birbirini çok seven ve saygı duyan ailelerden mi? Biran önce huyunuzu değiştirin iş bölümü yapın sabah bebek uyandığında eşiniz baksın bir iki saat uyuyun sizi kendinize getirir ne bileyim sütlü kahve için ayık ve zinde olmaya çalışın. Ben lohusayken kahve bağımlısı olmuştum Bebek taklit ede ede büyür, 2 yaş sendromunda siZin gibi etrafı toz duman ettğinde anlarsınız ne halt yemişiz biz diye.

Evet bir an önce son vermeliyiz zaten bir saat geçmeden diyorum ki ben neden böyle yaptım ne kadar abarttım M

Nasıl oluyorsa eşim benden yorgun evde olduğunda oynatıyor gezdiriyor ama o kadar. Emerek uyuduğu için sürekli bende pepperony

Rabbim korumuş gerçekten bi daha böyle bir şey yasamayon inşallah tosba Kırdınbenigaddemit Anneler

O cocugun bi sey anlamadigini dusunuyosaniz cok ama cok yaniliyorsunuz. Ben 2 yasindayken babam anneme tokat atmisti, annem hatirladigimi duyunca sok oldu. Oyle cok net degil silik silik ama hatirliyorum. Hatirlamasa bile onlar her seyi anliyorlar, lutfen cocuklarinizin yaninda tartismayin. Boyle kavgalar yuzunden o cocugun psikolojisi bozulur