hayatım boyunca sessiz sakin silik insanlardan kaçtım. bana beni hatırlattılar.. kendim gibi birini istemedim. hareketli, deli dolu, eğlenceli insanlardan hoşlandım.3 hafta önce böyle biriyle de tanıştım.. ama bugün terkedildim.. eğer taş veya duvarla sohbet etse daha az sıkılırmış.. sessizliğim onu boğuyormuş.. ona kızamıyorum.. ama çok üzgünüm.. ben bile benim gibileri istemiyorum. o neden beni istesin... Son düzenleyen: Moderatör: 14 Şubat 2013 kadesa

Bende sessiz, sakin, ağırbaşlı insanlardan hoşlanırım Bende öyle olduğum için sanırım Ailem bile söyler küçükken bile büyük bi insan gibi davranırmışım Hiç kendine haksızlık etme o değerini bilememiştir Ayrıca çok sevdiğim bi söz vardır ''Söz gümüşse, sükut altındır'' diye Çok ve boş konuşsaydın daha mı iyiydi? francesca Hayat 1 gündür, o da bugündür.. tek ayak

bende tam tersi sessiz, sakin kişilerle yaşamaktan arkadaş olmaktan hoşlanırım.. bana huzur verir böyle insanlar. her konu hakkında bilgisiz bile olsa ahkam kesen, sürekli bıdır bıdır konuşan tipleri pek sevmem.. az ama öz konuşan, sakin ruhlu dingin insanlar iyidir.. kendinin değerini bil, karşıdaki bilemedi diye de üzülme.. sessizlik siliklik değildir :) Meleknaz Herşeyin