Çok gereksiz bir misyon üstleniyorsunuz. Eşiniz bir yetişkin, sizin onun ailesiyle ilişkisine karışmamanız lazım. Ayrıca eşinizin annesi değilsiniz, bu tavır bir süre sonra itici gelecektir. Şahsen ben acıdığım insana tutkulu bir aşk hissedemem, içim ezilir bir süre sonra

Esiniz gorusmeye zorlamiyorsa gorusmeyin. Neden boyle bir durumla mucadele etme yolunu seciyorsunuz ki? Ne yapsaniz degistiremezsiniz boyle insanlari. En mantiklisi uzak durmak.

Kimseyi kendinizden fazla düşünmeyin. Fazla merhametten maraz doğuyor çünkü. Eşiniz giderse gitsin, siz gitmeyin.

Sende gitme görüşme boyutunda karışmak doğru mu sizce? N nevriye

Herkese merhaba, 1 senedir evliyim

uzak kalmak en iyisi farkındayım ama eşimin bu duruma aşırı üzüleceğini düşündüğüm için bu güne kadar eyleme dökemedim. N nevriye

Yorumunuz için çok teşekkür ederim. Eşimin anlam veremediğim bir duygusal bağı olduğunu düşünüyorum. Az gidelim, biraz uzak kalalım dediğimde de beni sürekli götürüyor ve açıklama olarakta sen sıkılıyorsun biraz kafan dağılsın felan diyor. Bu açıklama saçma gelse de kendisinin ailesini görmek istediğini düşünerek fazlasını söyleyemiyorum. B Began Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Kendisi küsken, üstelik siz istemezken niye götürüyor ki? Bunu konuşun ve gitmek istemediğinizi ve istemeyiş sebebinizi açıklayın. Bu görüşmeler sizi rahatsız ediyorsa, mecburi bir durum olmadıkça gitmeyin. gecenin_resmi BU' DA GEÇER!! Anneler

Var benim çevremde de sorunlu birbirine düşman hep bir huzursuzluk olan aileler. Hepsinde de genelde anne baba faktörü rol oynuyor. Kendilerini geliştirmeden sırf çocuğum olsun diye çocuk yapmış ama becerememişler. Ve aile birbirleriyle düşman. Eşinize durumu anlatın görüşmek istemiyorum. Sana olan saygımı yitirmek üzereyim. Çocuğum da büyüyünce sana saygı duymayacak sende gitme görüşme diye kafasını açarım.

Başta eşiniz görüşmenizi istememiş zaten, siz ısrar etmişsiniz.. Şimdi de kendi görüşemese de sizin görüşmeniz vicdanen onu rahatlatıodur.. Yapılacak şey belli, eşinizle kpnuşacaksınız." Sürekli snn hakkında negatif ithamlar duymak beni üzüyor, onlardan da soğutuyor ama soğumak istemiyorum. Daha seyrek gidelim hayatım, yoksa bu durum bizim ilişkmizi de etkileyecek" tarzında söylemek istediklerinizi söyleyebilirsiniz. İletişim kurmadan sorunlarınızı çözemezsiniz, konuşmalısınız. Ayrıca eşle ilgili yapılabilecek en büyük hatalardan birini yapıyorsunız.. Kendinizi onun annesi yerine koymak yani... İlişki anında üstünü örtmeyi düşünmek falan ne ekstrem bir örnek.. Biz kadınlar anacızdır ama bunu abartmayın.. Eşinizin istediği yanında destek olan, çekici bir eştir muhakkak. Anne rolüne gircem die bunu atlarsanız ya da fazla anne rolüne girdiğinizden eşiniz çekici yönünüzü görememeye başlarsa kendisine dışardan eş arar, aldatılırsınız.. Siz sadece eşsiniz, konumunuzun dışına çıkmaya çalışmayın.

Herkese merhaba, 1 senedir evliyim. Eşimle evlenmeden önce 2 sene flört etmiştik. İlişkimiz ciddileştiğinde beni ailesi ile tanıştırmak istemediğini söylemişti. Açıklama olarak ailesinin normal olmadığını, onları tanırsam kendisiyle evlenmek istemeyeceğimi söylemişti. Her şeye rağmen tanışma konusunda ısrar ettiğim için, ailesi ile tanıştık. Başlarda her şey normaldi, ailesi beni bende onları çok sevmiştim. Genel olarak gergin, agresif ve stresli insanlar olduğu belliydi. Evlerinde sürekli bir tartışma vardı. 3 kardeş arasında, kardeşlerle ebeveynler arasında yada anne baba arasında. Kayınvalidem hayata olumsuz bakıyor ve sürekli gelmişten geçmişten kötü anılardan bahsediyor, dedikodu yapıyordu. Eşimle araları hep gergindi ( eşim aile şirketlerinde çalışmış ama biz tanışmadan 3 sene önce yolunu ayırmıştı, babası şirketi batırmış ve bir sürü borçları vardı bu sebeple aile içinde sürekli insanlar birbirlerini suçluyor bir tartışma çıkıyordu). Eşimin annesi beni tek yakaladığı her ortamda eşimin hakkında geçmiş ilişkileri hakkında suçlamalarda bulunuyordu. Oğlunu baba laik görmediğini benim çok iyi olduğumu söylüyordu. Bu durumu yavaş yavaş garipsemeye başlamıştım. Artık saçma sapan Eşimin kardeşinin hastalığından, kayınbabamın kayınvalidemi aldatmasından bile eşim suçlanıyordu, benimde bulunduğum ortamlarda hiç çekinmeden eşime hakaret ediliyor evden kovuluyordu. Gel zaman git zaman evlenmeye karar verdik. Bu süreçte eşimin ailesi bize maddi yada manevi bir destekte bulunmadı. Aksine düğün yapmamamız için bize çok ısrar ettiler. Benim ailem birşeyleri farkediyor ama görmezden gelmeye çalışıyordu. Onları öyle kabul etmeye çalışıyordum ama artık göz göre göre eşime haksızlık yapılmasına katlanamıyordum. Eşimin annesine bu durumdan rahatsız olduğumu tanık olmak istemediğimi, eşimle ilgili olumsuz konuşmalar yapmaması gerektiğini söyledim. Bana küstü. Aranızdan bir çoğunun anne evladı için kötü düşünemez, kötüsünü isteyemez diyeceğini biliyorum, buna bende katılıyorum. Ancak kendi gözümle görüp kulağımla işittiğim olayları bile 2 gün sonra biz öyle yapmadık öyle demedik Siz yanlış hatırlıyorsunuz diye inkar eden insanlar var karşımda. Dolayısıyla eşimi suçladıkları ithamlar da gerçeği yansıtmıyor. Eşim kendi küs olduğu zamanlarda bile beni onların evine götürüyordu. Başlarda aradaki köprüyü kurmamı istediğini sandım hiç bir zaman gitmek istemiyorum denedim ancak ben bu durumu kaldıramıyorum. Sürekli sinirlerim bozuluyor söylenen şeyleri kafama takıyorum geceleri uyuyamıyorum! Ben kendi ailemi korumam gerektiğine inanıyorum; ben öncelikli olarak eş görevimi üstlenemiyorum eşime üzülüp acıyarak ona annesi gibi davranmaya, annesinin eksikliğini hissettirmemeye çalışıyorum! İlişkiye girerken bile üşür mü üzerini örtsem mi Diye düşünüyorum! Bu yaşananlardan dolayı ben eşime olan saygımı yitirirsen evliliğimi sürdüremem! İleride çocuğum aile reisi olan babasının bu saygısızlığa maruz kaldığını görürse oda babasına saygı duyamaz. İnsanların kafalarındaki senaryo'ya inanmaları gibi bir psikolojik rahatsızlık var mı? Aranızda eşini kayınvalidesine karşı savunmak zorunda olan, bu durumla mücadele etmeye çalışan var mı? Bana tavsiyeleriniz nelerdir?

Eşin daha flört aşamasında bile onların sıkıntılı insanlar olduğunu söylemiş yani durumun farkında kendisi ama evlendikten sonra küs dahi olsa seni alıp oraya götürüyormuş. Tanıyı koyuyorum Eşin kafadan kontak... 3 Hayırla eşini uğurluyoruz...

evet bu açıdan pek düşünmemiştim. Teşekkürler.

Bende aralarında bir köprü olmak istemiyorum, öyle bir hevesim yok kesinlikle. Bir şekilde konuların içine çekiliyorum. Görüşmezsem bile telefonla aradığı 3-5 dakikanın içerisinde bile mutlaka serzenişte bulunuyor. Eşime beni onlarla tek başıma bırakmamasını, durumdan rahatsız olduğumu söyledim ne yapmam gerektiğini sordum. Telefonlarını açma, gitme vs diyor ama aile sonuçta ömür boyu böyle kaçarak, bir arada bulunduğumuz ortamlarda acaba yine ne söyleyecek diye diken üzerinde oturarak hayat geçmez ki. N nevriye

Eşime ailesi ile olan ilişkisi hakkında herhangi bir şey söylemiyorum. Tabi ki onun ailesi ile olan ilişkisi beni ilgilendirmez. Ben maruz kaldığım olumsuz ve negatif ortamdan nasıl kurtulmam gerektiğini bilemiyorum. Yaşanan olumsuzlukların benim sevgime ve saygıma zarar vermesinden çekiniyorum. N nevriye

O adam Çocuğumun babası olacak. Evladımı güçlü sağlıklı biri birey yetiştirmesi için önce kendi güçlü olmalı. Aile adama kötü değersiz davranıyor. Ezik olan adam nasıl çocuk yetiştirecek daha kendi hakkını bile savunmuyor N nevriye

En son üstleneceğim görevlerden biri eşim ve ailesi arasındaki mücadeleye dahil olmak. Eşiniz yetişkin bir adam, ailesi olan ilişkisi onu ilgilendirir. Siz bu durumdan rahatsız oluyorsanız eşinize bu şartlarda ailesi ile görüşmeyeceğinizi kesin ve net bir dil ile belirtir ve görüşmezsiniz. Rolleri karıştırmanın anlamı yok siz eşinizin annesi değilsiniz, eşisiniz, ne yaparsanız yapın annesinin yerini dolduramazsınız ki zaten doldurmamalısınız çünkü sizin eşinizin hayatındaki rolünüz farklı, böyle de olmalı.