Onca kabus ve kabusa sabretmemin sonucunda baba evinde olmam bu yuzden zaten. Olmadı olmuyor. Öldüm Öldüm dirildim yıllarca. Lafta değil gerçekten perişan oldum. Bu tabirler bile yetersiz geliyor anlatımıma o derece...

çok şükür bin şükür 1 seneyi geçtim bende arkasındayım kararımın ve hiç pişman olmadım acınacak halde değiliz ki bizim yaımızda konuyu değiştirsinler.. siz babanıza çocuğunuzun yanında baba diye hitap edemeyecekmisiniz mesela? bence sadece anneyle alakalı bir kalıp çizmeyin çocuğunuza bu şekilde yer ederse o da büyüynce bir aile kuracak ve baba modeli olacak zamanla bu duygularınız değişecek merak etmeyin hala çok taze..

Oğlum babasını görüyor. görüşüyorlar arada. Ama işte ben sadece şu zamanda üzülmesin diye böyle yapıyorum. Baban maça gitti, babaannenlere gitti gibi. Uzman öyle yapın dedi. boşanma ile ilgili net bir şey yok, o nedenle oyalayın şimdilik dedi. Boşanma olursa eğer zaten o zaman konuşuruz yapılması gerekeni dedi ama üzülüyorum yani yine bunu çocuğa yaşattığımız için. E EBRU 72

İnşallah, bende öyle ümit ediyorum. . push ;

Baba evi ikinci kez zor. Cok zor... hele çocukla... Ama bu zorluğu tercih ettirecek kadar zorunda zorluğa acıya sokan 'sözde adamlar' ... Allah bilsin... Belissima77 Amaca giden yolda herşey

Bunu şimdi gördüm. Çocuklarım ayrıldığımızda biri 1 yaşından biraz büyük diğeri 3,5 yaşındaydı. ATTRAENTE ACTA EST

Çok zor bir durum... Hele ki çocuk Eninde sonunda birşeylerin farkına varacak ve içi hep buruk olacak... Evliliklerde en çok canı yananlar ne yazık ki çocuklar...

Üzülmeniz normal tabiki kolaymı ama siz bunu hayatınıza yansıtmayın olabildiğince doğru olanı yapın şimdi üzülerek yaparsınız yarın mutlu olacaksınız hepsi geçecek emin olun BenveUtkum

çocuğunuz kaç yaşında bilmiyorum ama, küçücükken anne yada babasını kaybeden çocuklarda var.. ve bunun izahı tesellisi yok.. bu kadar kafanızda büyütmeyin, tabiki kolay değil ama inanaın yaşadığınız durumun daha acısı var.. Allah güç veriyor o yavrulara da.. hayat bu olmaz diye bişey yok...

Eşim evde yok ve eve gittiğimde çok huzurlu ve mutluyum bunu anladım. aynı iş yerinde çalışıyoruz sanırım işe gelmek istemiyorum şimdikte. Oğlumun evde beni beklediğini bilmek ve onunla oyunlar oynamak bişiyler yapmak çok eğlenceli:) BenveUtkum

Canım benim ya. ilk defa ne yazacağımı bilemedim. Çocuğunu bir uzmana götürmeyi düşündün mü. Dışardan bakınca sorun yok gibi gözükebilir ama iç dünyalarını bilemiyoruz ki.

ilk zaman bende sizin hissettiğiniz şeyleri hissettim ailemin yanında kalıyorum ve oğlumun yanında babama 'baba' diye hitap ediyorum belkide en çok canını ben yakıyorumdur onun yanında baba diyerek. ben bu duygusallıktan sıyrıldım pedagog lada görüştüm zamana bırakın zaten anlamış baba ile annenin ayurı evlerde yaşadığını dedi. ben baba yı yok saymıyorum zaten görüşüyorlarda.. annen baban babannen amca dayı sıralıyorum hepsi seni çok seviyor falan diye.. babasınında onu çok sevdiğini görüşme gününe parmak hesabı yaparak ne kadar gün kaldığını anlatıyorum.. babasına uğurlarken iyi vakit geçirin eğlen yavrum doya doya diye gönderiyorum.. babasının ona aldığı kıyafet oyuncak kötü olsada yada yaşına uygun birşey almamış olsada ayy babası almış oğlumu çok seviyor diye ekliyorum.. evde dedeyi rol model alıyor büyük oğlum küçük oğlum ise dayısına ayrı bir düşkün geldiği zaman gözüyle sürekli onu takip ediyor.. yok sayarak bir yere varamayız. pedagog bana dediki ; ilk boşanan ailenin çocuğu sizin çocuğunuz değil çocuğunuz babasız kalmadı babası ölen soma 'daki çocuklar ne yapsın dedi.. zamana bırakın insanlar nelere alışıyor dedi.. ayrıca avantajlarıda var boşanmanın dedi.. ilgisiz çocuğunun yüzüne bakmayan bir kere bile çocuğuyla oyun oynamayan babalar ayda iki kerede olsa çocuğuyla kaliteli vakit geçiriyor bu daha verimli oluyor dedi ki benim oğlumu babası hiç parka götüğrmemişti düşünün yani traşını yaptırmaya bile hevesi yoktu erkek berberine ben götürüyordum.. şimdi ise öyle kıymete bindiki çocuğuyla geçireceği yarım saatin hesabını yapıyor. BenveUtkum

Çok zor elbette ki.. Onlar hiç üzülmesin istiyoruz ama ne yazık ki her zaman ipler bizim elimizde değil.. Herşeyi yönetemiyoruz. Ben eğer konusu geçerse çok sıradan ya da çok normal bir durummuş gibi çocuklarımın yanında biz babasıyla ayrı evlerde yaşıyoruz diyebiliyorum. Zaten normal de. Siz ne kadar endişeli olursanız çocuğunuz o kadar endişeli olacak. Siz ne kadar kendinize güvenirseniz çocuğunuz o kadar huzurlu olacak. İş sizde bitiyor yani.

Allah bağışlasın.. Gençsiniz. Daha güçlü olacaksınız. Yaşananları sindirmek elbette ki zaman alacak. Ama inanın geçecek. Benimkiler minicikti boşandığımda.. Onların hayata acılarla başladığını düşünüyordum. Ne çok ayıp etmişim. Güçlü iki çocuğum var Allah bağışlarsa.. Bir iş geldi başımıza kendimize acıyacak halimiz yok ya.. Böyle de mutlu oluruz. Başka bir alternatif yok..

Belki küçük yaşlarda sorun olmazda bira büyüğünce sorunlar olulabilir. Bu yüzden bi uzmandan yardım almanı öneririm BenveUtkum

mutsuz anne = mutsuz çocuk demektir.. iyi ölçüp tartmalı ve ona göre karar vermeli.. stres baskı hakaret psikolojik- ekonomik -fiziksel şiddetin olduğu ortamda sağlıklı çocuk yetiştirmek bence mümkün değil. ben buna inandım ve bunu savunuyorum mutsuz anne = mutsuz çocuk bilinçaltı negatif yaşanmışlıklarla dolu tedirgin kaygılı içine kapanık özgüvensiz çocuk demektir.

Evet zordur tekrar bekar evi ama benim çok şükür kendi evim var ve duzenimi bozmayacagim. Rabbim görüyor hiç mutlu olmasınlar inşallah. ..

hayir canim tek yardimim Allah'a siginmak oldu. cok zor gunler gecirdim Allah'a sukurler olsun hepsini atlattim ama hayat bu hep musmutlu olamiyosun, simdi tekrar sorun yasamaya basliyoruz gibi babayla! BenveUtkum

Bu bambaşka bişey ama arkadaşınızın iyi niyetinden şüphe ettim ne kdr gereksiz bir ayrıntıyı örnek vermiş ne kdr özel birşeyden bahsetmiş. Bu yaşımda ben duysam hüzünlenirim mesele hüzünlenmek değil, tabiki eksik yanlarımın farkındayım ama avantaja güce çevirebilmek önemli. BenveUtkum

Eşinizle boşansanız da hep hayatınızda olacak. Nerde okuduğumu tam hatırlayamadım ama babadan uzak olan çocuklar için rolmodel olabilecek bir büyük olursa daha olumlu etkileri olrmuş. Dede, amca, dayı vb.

okurken ben bile üzüldüm ya. Şimdi çocuğu babadan soğutursun boyle yaparak diyenler olucak bende biraz hak verebilirim boyle yoruma. Her ne kadar babayla geçinememiş olsanızda belki çocuğuna zaman ayırıp yokluğunu hissettirmeyebilir boşandıktan sonra boyle yaparak çocuğa birazcık babasını unutturabilirsiniz. E EBRU 72

Ya, demekki böyle çözüm yol üretenlerde var. İşte bende o aşamaya gelince bunu yapacağım. Benimde şuanki tercihim baba olan eve çok sık gitmemek. E Esila09

Elbette ki üzülüyorum. Mesela en başlarda biz bu mutluluğu haketmemiş miydik. Kusurumuz neydi. Hele evlatlarımın. Onlar biz istediğimiz ve Allah lütfettiği için varlardı. Ama biz onlara düzen veremedik diye. Sonra çok önemsememeye kırılmamaya başladım. Arkadaşlarıma kızmıyorum. Çünkü ben boşandım diye hiç mi konuşamayacaklar. Normal gündelik konuşmalarını benim yüzümden kısıtlamaları gerekmiyor. Hem öyle yaparlarsa ben üzülürüm alınırım. Sanki acınacak haldeymişiz gibi. Sonuçta benim için önemli olan şu. Ben en doğru kararı verdim. Önce çocuklarım sonra kendim için. Şiddet görerek büyümelerindense, maddi manevi sıkıntı çekmelerindense babalarından ayrı olmaları çok büyük sorun değil.. Tercihimin sonuna kadar arkadasındayım. Evliliklerinden ve baba çocuk ilişkilerinden bahsetmeleri de artık eskisi kadar acıtmıyor

Evet, gerçekten de bunları yaşamak zor. Çocuklara anneleri olarak istemeden bu şeyleri yaşattığımız için çok üzülüyoruz ama ne yapalım, artık bir şekilde bu hayatı yaşamak zorundayız. Allah yardımcınız olsun sizinde. Bu arada Çocuğum 4 yaşını doldurdu.

Benimde canım acıyor. Gerçekten çocuklar söz konusu olunca elim ayağım bağlanıyor. bende babamı kaybettim ama o Allahtan gelen bir şey. Pikniğe ailece gidenleri görünce üzülürdüm, babasının elini tutup gezmeye giden çocuğu görünce üzülürdüm. Zor bir şey. Allah herkesin yardımcısı olsun ya.

Aynı meslekteniz, boşanınca başka ilçeye gidecek inşallah o. Oğluşum da 4 yaşında. Bende 27. . push ;

Benim için şuanda sıkıntı, hemen lafın değişmesini istiyorum. Kıskanmıyorum kimseyi, çok mutlu olmalarını istiyorum kesinlikle, ama niye biz böyle olamadık diyorum. Oğlun var ondan utan bari be adam diyorum. üzülüyorum. İnsandan insana bu süreç değişir ama sizin atlatmanız ne kadar zaman aldı? E EBRU 72

ayni seyi yasiyorum! kizim bebekti ayrildim simdi 6yasinda. oda aklinca anliyo bazi seyleri. cok yakin akrabam cocuguna cok duskun asiri derecede ustune duser sanki gozume sokarcasina yaptigi icin gorusmuyorum ve babali ortamlara girmiyoruz. eski esimin tamamen bir cahil odun kafa olmasina ragmen cocugu hep ona dogru yittim ama son zamanlar iyice abartti maalesef cocuga denmeyecek seyler soyluyo! yok ben evlenip baska cocuk yapicam yok soyle boyle bu cok canimi skmaya basladi biraz daha sabredip sonra bi karar alicam. cunku cocugu cok etkiliyo kac kez uyarmis olmama ragmen bildiginden geri kalmiyo. artik kizim alisti herseye ragmen mutlu cocuk cunku onunla cok ilgileniyorum sende oyle yap canim BenveUtkum

Akşam babam nerede hani neden gelmedi diye sordu. Dedim ki işi uzamış oğlum, gelecek gezdirecek seni , Off gitmesin işe dedi. Sonra çok üzüldüm, içim parçalandı. Bir kez daha kocama lanet okudum. Ama geçiştirdim oğlumun sorusunu. E EBRU 72

Çok yetkin değilim bu konuda ama yanlış bir tutum gibi geldi bana. Çocuğun kabullenme sürecini uzatır bu yaptıklarınız sanki.

Bende böyle şeyler yaşadığımda evet kötü niyetle dememiştir diyorum ama malesef insanlar yaparken konuşurken düşünürken bu kdr iyi niyetli değil olmuyor biraz tepkinizi belli etmenizi öneririm yoksa çok yorulursunuz

bende ebru abla inşallah gelir de bu konuya yazar diyordum sizin yorumlarınıza ihtiyacı var bence ebru abla..

böyle durumlarda en iyisi düzenli pedagogla görüşmek Allah yardımcınız olsun MissPoine

Konumu bilirsiniz, eşimle boşanmaya doğru yol aldık. Ara verdik, belki düzelir diye evi ayırdık ama ben şimdi daha rahatım Allahım'a şükürler olsun ama konum şu. Akşam kitap okurken oğluma, kitabın giriş kısmı şöyleydi " küçük bir kulübede anne ve babası ile yaşayan küçük bir çocuk vardı" . Ben bunu bu şekilde değil de" küçük bir kulübüde annesi ile yaşayan küçük bir çocuk vardı" şeklinde okuyorum. Baba ve anne birlikteliği ile ilgili bir şey deiyorum ki üzülmesin diye. Bunun gibi başka örneklerde var. Her şeyde sadece annesi ile bir şeyler yapan çocuk örnekleri veriyorum. Oğlumla babası evde olan birinin evine bile gitmek istemiyorum ki üzülmesin. Bu beni şimdiden çok üzüyor. Gerçekten içim acıyor. O kocamdan daha nefret ediyorum. Benim durumumda olan anneler sizler neler yapıyorsunuz. BenveUtkum

Bizimki de oğluna çok düşkün. Ama ben bunların düşkünlüklerine bile inanmıyorum. Düşkün olan düşenen seven bunları yapmaz ki. Madem düşünüyor, çocuklarının hayatlarını değiştirecek aile kavramından uzaklaştırcak şeylerden uzak kalmaları lazım. Ben inanmıyorum böylelerinin evlat sevgisine.

pedagog şu aşamada çocuk ile ilgili bir şey yapılmasına gerek yok dedi. bu süreçten sonra karar verdikten sonra dedi onu konuşuruz dedi. Önceki

Evde çok durmuyoruz hep geziyoruz. Apartman içinde de hep arkadaşlarının yanına gidiyoruz. Haftasonları biryerlere gidiyoruz. Etkinlikler yapıyoruz. Mutluyuz. AMa tam o mutlulukta babam!!! diyince kopuyorum. ama belli etmiyorum tabiki. Yine de baban aradı sen seviyor, seni özlemiş, marketten alıyorum baban gelemedi ama sana bunu gönderdi diyorum... BenveUtkum

Evet zormuş gerçektende ama bizimkiler ne ilk ne de son. Bunları aşarız inşallah ki aşarız da inanıyorum. Allahım verir bir kolayligini inanıyorum. Son

canım ne güzel anlatmışsın bu tavsiyeni bana pedagog da söylemişti siz kendinizi iyi hisseder normal davranırsanız o da uyum sağlamakta zorlanmayacaktır dedi. boşanmayı anormal karşılayıp ekstra tavizler vermeyin.. normalde hayır diyeceğiniz şey boşandıktan sonrada hayır olsun dedi birde.. BenveUtkum

bosanmamis olsaniz da goturmelisin bi pedagoga.. ayrica sukredecegi yonleri bilmeli, mesela hayatta olmaniz ona verilen bi nimet.. BenveUtkum

Yok canım ne güvenmesi. Nerde güven olayı bizim için gitti, bitti kül oldu. Ağzı ile kuş tutsa daha güvenmem. güvenemem. Evlilik olayı bitmiştir bizim için.

Ben zaten oğlumu her yere götürüyorum, eve kapatmıyorum, ama gittiğimde üzülüyorum. Çocuklar babalarının kucağına atlayınca, eğlenince üzülüyorum işte. Ben daha yolun başında olduğum için böyleyim. Ama inanıyorum bu işin üstesinden geleceğiz oğlumla birlikte.

kelimesine kadar aynıyiz. oyleki ben yazmisim sanki bu konuyu. Ben de senin yaptiklarindan farkli bir sey yapamiyor ve düşünemiyorum

Öyleyse sorun yok tabi ki, ben baba kavramını tamamen çıkarmaya çalışıyorsunuz gibi düşündüm. Sanırım sizin demek istediğiniz anne-baba ve çocuğun beraber aynı evde yaşama fikri.. Hakkınızda hayırlısı olur inşallah.. BenveUtkum

Çok küçükmüş çocuklarında. Ama anneleri de onlara çok iyi bakıyor, seviyor. Çok şanslılar bence:) BenveUtkum

Siz de.. sandriyon Nirvana Anneler

Ilk babasız kalan yavru o değilki canım, çocuklar sandığımızdan daha çoook sabırlı ve anlayışlı, bence sakince anlat ve olduğunuz duruma alıştırmaya bak, geleceginiz için böyle daha kolay olur canım. Allah yardımcınız olsun BenveUtkum

Ebeveyn kaybı söz konusu olsaydı yani eşiniz hayatta olmasaydı hikayeyi anlatış tarzınız bi yere kadar kabul edilebilirdi; ancak şu durumda babasını yok saymanız uzun vadeli bi kolaylık sağlamayacaktır. Hikayelerinizi, küçük bi kulübede annesi ve babasıyla yaşayan bir çocuk varmış... olarak değil de "çok güzel bi şehirde yaşayan çok mutlu bir çocuk varmış..." şeklinde başlatabilirsiniz bi süre. Mutluluğun kaynağını yanında olan anneye ve babaya bağlama mesajını en az şekilde vermiş olursunuz. Allah kolaylık versin Evladı için anlattığı masaldaki cümleleri bile özenle seçen siz gibi annelere hayranım.. İnşallah her şey sizin ve evladınız için çok güzel olsun

Düşünün ki babası öldü. Ne olacak. Yine tüm yükü sırtlanıp mutsuzluğunuzu yaşamadan çocuğunuza annelik edecektiniz. Burdaki tek sıkıntı bazen babaların yaptıklarına müdahale edememek. O zamanlarda da sakın müdahale etmeyin. Babayla ilgili yorum yapmayın. İyi ya da kötü.. Çok mecbur kalırsanız paniklemeyin. Üzülüp ağlarsa baba diye teselli etmeyin sakın onu.. Sadece onun seveceği, mutlu eden bir aktivite bulun hemen.. Zamanla hem siz hem çocuğunuz alışacaktır emin olun..

Elbette uzman görüşü değil benimki ama baba figürünü çocuğun hayatından çıkarmak bana doğru gelmedi. En iyisi bir pedegoğa danışmak sanırım.

Çok güzel anlattınız. İnşallah bunları bende yapacağım ve artık kendimde o gücü buluyorum zaten. Oğluma da en güzel, en iyi şekilde yaşayacağım. Tabiki babasıda olacak ama yine ben yokluğunu hissetrimyeceğim.

sanirim bu soyledigin dogru benim kizim dayisini cooookkk severdi bebekliginde simdide seviyor ama daha cok dedeye dustu bu aralar!

O zaman masalları okurken babayı çıkarmayın. Boşanırsanız da çıkarmayın. İnşallah çocuğunuz için hangisi hayırlı olacaksa o yönde olsun kararınız.. Elbette ki üzülürsünüz.. Ben çocuklarıma baktığımda burnumun direği sızlardı.. Anneli babalı büyümeyi hakederken bu şekilde yaşamaları canımı çok acıtırdı. Ama onlar huzurlu ve mutlu ortamda büyümelilerdi..

daha kesin karar vermediniz yani boşanmaya önceki konunuzda da çok üzülmüştüm ben eşinize güvenebilecek misiniz tekrardan.. bilemiyorum Allah yardımcınız olsun.. en doğru kararı inşallah verirsiniz.. E EBRU 72

Ben 22 yaşında anne oldum. Anne olmak çok güzel bir şey. Her şeye rağmen şükürler olsun, onlar sağlıklı olsun

Babayı gizlemiyorum ki. Zaten babası ile görüşüyor. ondan bir sıkıntı yok. Babası ile ilgili güzel şeylerde diyorum veya bir şey alıp yanına gidip bunu baban senin için aldı diyorum. Bunları belirtmiştim önceki sayfalarda. Benim sıkıntım farklı arkadaşım. Dediğim gibi şuanda net bir boşanma olayı olmadığı için böyle davranıyoruz. Yoksa boşandığımızda elbette ki öyle yapmayacağım. Bunu da uzman ile birlikte hareket ederek yapıyoruz.

Evet zaman alacak, geçecek inşallah. Siz neden boşanmıştınız? Eşiniz şiddet mi uyguluyordu. Sordum kusura bakmayın, tekrar yaralarınızı deşmeyi istemedim ama merak ettim. E EBRU 72

Çok teşekkür ederim.. Yaşım 43. Evet çocuklarımın babası evli. Ben kesinlikle düşünmüyorum bir kez daha evlenmeyi.. Çocuklarım çok küçük. İnsanlara artık güvenim yok derecede az. Üstelik kız çocuğu annesiyim. Çalışıyorum ve geri kalan zamanım çocuklarıma anca yetiyor zaten. Herhangi bir şey ya da herhangi birisi için ayıracak fazladan bir dakikam bile yok.. Allah beni ve tüm anneleri evlatlarımızla sınamasın inşallah. İyi bir anne olayım yeter.. sandriyon Nirvana Anneler

Şuanda yardım alıyoruz, ama sürecimiz farklı. Tam boşanma sürecine girince de tekrar bu konuda yardım alacağız. Şimdiden önlemini alırsak belki büyüyünce çok zorlanmam. E EBRU 72

Çok zaman almadı. Çünkü benim evliliği kabusa dönmüştü hepimiz için. Şiddet en kötüsü. Hatta ihanetten bile.. Çocuklarıma yapacağım en büyük kötülüktü anne babalı bu şekilde evde büyümeleri.. O yüzden sadece biz mutlu olamadık dedim. En iyisi buydu diyerek teselli ettim kendimi.. Bir de benim mutsuz olma, üzülme gibi bir lüksüm yoktu. İki küçük yürek ben ne yaşarsam onu yaşacaktı. Ben üzülürsem üzülecek, ben mutlu olursam mutlu olacaklardı.. Zamanla da alıştık zaten. 4 sene olacak işte.. Sadece çok yoruluyorum. Ama kendimle de gurur duyuyorum. Üstesinden gelebildiğim ve Allah nazarlardan saklasın pırıl pırıl gözlerinin içi gülen iki evlat yetiştirebildiğim için..

Kaçırmış olabilirim çocuğunuz kaç yaşında? Eşinizle mecbur musunuz aynı işyerinde çalışmaya? Nakil ya da başka bir işyeri şansınız yok mu? BenveUtkum

Evet gereksizdi. Hemde durumumu biliyor, ama onu isteyerek dediğini sanmıyorum. Ama yine de bazı lafları söylerken gerçekten dikkat etmek gereklidir. Derler ya ki bir 40 düşünüp bir konuşacaksın diye. Ama maalesef işte bir şey de diyemiyorsun. E Esila09

Çok tatlısınızÇok iyi bir annesiniz. İnşallah evlatlarınız da ileride sizi hep mutlu ederler. Kusura bakmayın ama yaşınız kaçtı? Eşiniz evlendi mi tekrar veya sizin öyle bir niyetiniz var mı? Y

Bizim evde aslında fiziksel şiddet falan yok. Hatta evde gürültü, ses bile olmaz. Sesimizi yükseltmeyiz birbirimize. işte acaba oğlum büyüyünce dicek mi ki acaba kendini düşündün ayrıldın diye? E Esila09

Ben de eminim en iyisi yapacağınızdan. Zaten çocuğunuza masal bile okurken yaptığınız da bu. Aman evladım üzülmesin. Babasının yokluğunu dolduramazsınız belki ama, onun zamanını öyle bir doldurursunuz ki eksik var mı diye düşünmez. Amaç çocukları mutlu etmek değil. Bunun sınırı da yok zaten. Amaç çocukların huzurlu ve güven içinde yaşamalarını sağlamak. Başarılı olabilmenin, güzel yaşayabilmenin yolunu göstermek. BenveUtkum

doldurmadan ziyade sacma sapan konularla cocuga konusuyo bi keresinden be olecem demis cocuk gece yatakda agliyodu ben evlenicem yeni cocuk yapicam gibi seyler almasi gereken zamanlarda almiyo anlastigimiz tarihte 2ay oncesine anlasmis olsakda yok sayiyo vs vs hep iyi oldum onun icin degil cocugum icin aman sus aman cocugun mutlu olsun sen anne olarak fedakarlik yap ama artik bir seyi bekliyorum eger bekledigim cevabi almazsam mahkemeye cikicam BenveUtkum

sende benim abla :) konu sahibi arkadaşım eşiniz evliliği sürdürmek istiyor mu peki pişman mı yaptıklarından yoksa kesin boşanacak mısınız? eğer öyleyse çocuk alışmalı yavaş yavaş..

Sağol canım, kızınla yardım almışmıydınız? Bende yaşıyorum onları, ama alışmamız lazım mecburen. Hayırlısı olsun hakkımızda... BenveUtkum

Bir şey sormak istedim size. Peki siz evli ve eşi ile ilgili konuşan kadınların, arkadaşlarınızın yanında sıkıntı ediyor musunuz? Üzülüyor musunuz? Yani ne bilim uzaklaşmak istiyor musunuz? . push ; E Esila09

Ben de boşanan bir anneyim. Hiç sizin yaptığınız gibi yapmadım. Çok sakin bir şekilde biz boşandık ve artık ayrı evlerde yaşayacağız dedim. Ne yazık ki siz şimdilik çocuğnuzu koruyorsunuz ama ileride bu hep karşısına çıkacak. Okula gittiğinde çocuklarını almaya gelen babaları görecek. Derslerinde verilen örneklerde anneli babalı evler olacak. O zaman annem bana böyle anlatmamıştı diyebilecek. Sorgulamaya başlayacak. Siz önce boşanmanın normal olduğunu kabul ederseniz çocuğunuzun kabullenmesi daha kolay olacaktır..

canım konunla alakalı değil ama aklıma geldi: Amcam çok genç yaşta en küçük çocuğu 5 günlükken iş kazası nedeniyle vefat etti.3 kızı var, yengem lohusaydı halamlar, babaannem herkes etrafında pervane oldu kızlarında yengeminde. Biz çocuktuk çok gitmezdik cenaze evine. Halamla babaannem tartışmış hem acaip şekilde. Annem çekmiş halamı sormuş annenle derdin ne ayıp yaptığın diye halamın açıklaması'' benim abim öldü, çocuklarım babalarına hasret kaldı''meğer babaannem halamın çocukları ''baba babam geldi, babam gitti'' vs. dedikçe babaannem hem halamın çocuklarını hem halamı sıkıştırırmış baba demeyin onların yanında diye. Demem o ki aklı başında kadınsın oğlunu baba kavramından ve dışardaki hayattan soyutlayamazsın. açıklayamadığın şeylerde'' baban anlatsın oğlum onu da'' dehiç birşeyi geçiştirme ertelem en önemlisi mutlaka bi yardım al BenveUtkum

aşarsın çok mantıklı birisin ya da bana öyle geldi. sadece oğlun için değil kendin de yardım al psikoloğa git anlat rahatla. ne kadar berbat bi durum olduğunu tahmin edebiliyorum Allah yardımcın olsun

canım ben yeni evliyim rabbim o duyguyu yaşatmasın kimseye benim çok sevdiğim bir ablam var oda kızıyla yaşıyor. o çareyi kızına bunu aşılayarak buldu. kızı babasıyla annesinin bir araya gelemeyeceklerini öğrendi. babası evde olanların evlerine gitmiyorlar. genelde samimi yakın kız arkadaşlarını eve yatılı kabul ediyor. ablam kızı ablamın arkadaşı ve çocuğu gibi. böylelikle kızı babası olmadanda bir faaliyet yapılacağına inandı. bu öneriyide pedagog vermiş BenveUtkum

Ben yaptığınızı hiç anlamlı bulmadım, bence iyilikten çok kötülük ediyorsunuz o çocuğa.. Hayatından baba kavramını çıkartacağınıza uzman eşliğinde gerçeği benimsetmeniz gerek. Şimdi baba sözcüğünü gizleseniz de yarın öbür gün bilmeyecek mi? BenveUtkum

benim tersi çocuğuna cok hevesli ama bana zindan hem ne zindan BenveUtkum

konunu okurken kötü hessettim kendimi, duygulandım aslında.. benim de annem ile anılarım var hep, babam hayatta ayrı falan da değiller ama babam işine aşık ailesini de işinden sonra gören bir insan olduğu için o hikayelerde ki sadece annesi ile mutlu yaşayan çocuk kısmını çok iyi anlıyorum.. elbette baba kavramını hayatından çıkaramazsın eski konunu bilmiyorum neden ayrılıyorsunuz fikrim yok ama babası ile de iletişim kurması şart. birşeyleri saklayarak yok farz ederek ona iyilik değil kötülük yaparsın. tabii babası görüşmek istiyor mu onu bilemiyorum. ama çiftler boşanma aşamasındayken çocuklar mutlaka bir uzmana götürülmeli onun yardımı alınmalı. inan bu süreci daha kolay atlatırsın.

İçim acıdı okurken, Allah yardımcınız olsun Ben 6-14 yaş arasını babası, 14 - 29 yaş arasını annesi ile geçirmiş bir çocuğum İkisinin yokluğunu da ayrı ayrı tattım Psikolojik terimlerle bunu ifade edemem, ancak şunu hiç unutmayın Rabbim kimseyi anasız bırakmasın, babasızlık o kadar yormuyor insanı. Şimdilerde çocuk psikolojisinde babanın yeri anlatılıyor uzun uzun, haklılar belki de ancak şunu söyleyebilirim ki en iyi baba bile çocuğa annesinin verdiği duygunun onda birini veremez. O yüzden kendinizi çok hırpalamamaya gayret edin, endişelerinizi bir yana bırakın. Benim yaşıma geldiğinde oğlunuz iyi ki annem varmış diyecek...

Geçiştirmeyin. Bişeyleri ertelemeyin. Siz de benim gibi yapabilirsiniz. Neden gelmedi ki diye.. Bırakın o versin cevabını.. Şu anda yaşadığınız duyguyu öyle iyi anlayabiliyorum ki.. Kızgınlıklarınızı da.. Ama üzülmek değil, suçlamak değil güçlü olmak zorundayız. Onun sevdiği bir oyunu oynayın. Birlikte kitap okuyun. Kalkın kurabiyeler pişirin.. Tekrar olacak belki ama mutlu olmak zorundasınız. Güçlü olmak zorundasınız. Nasıl ki uçakta oksijen maskesini önce ebeveynlere taktırıyorlar önce siz kendinizi toparlayacaksınız.. E EBRU 72

Çocuklarınız kaç yaşında?

Evet, pedagog ile görüşüyoruz. Şu anda ayrılmadığımız için eşile çocuğu şimdilik oyalıyoruz.

İç çektim okuyunca.. ben bilirim bunun acısını Daha yeni ayrıldınız canım, ilerde tv de anneli babalı dizileri, programları hemen değiştireceksin.. Okuduğun hikayeleri, anlattığın olayları hep böyle babayı atarak anlatacaksın.. Bir pikniğe doğaya çıktığınız zaman babayla oynayan bir çocuk gördüğünde hemen o ortamı değiştireceksin.. Alışveriş merkezlerinde gezerken kaçınılmaz oralar.. hep göreceksin.. bir çok örnek verebilirim. Hele de ilgisiz bir babası varsa bu seni dahada yaralayacak.. Güçlü olacaksın belli etmemeye çalışacaksın, işte annelik bu yüzden zor BenveUtkum

Boşanmayı düşünüyoruz, aslında boşanacaktık ama uzman arkadaşlarımız bize bir yol sundu. Onu da denemeye karar verdik. Ama benim kafamda kesin boşanma olayı, ama yine de diyorum ki belli olmaz, boşanmayız Allah bilir, o nedenle şimdilik oğlanı geçiştiriyoruz. Yani öyle öneride bulundular. İnşallah hayırlısı olsun... Brave Capricorn Şöyle yapsaydım böyle olmayacaktı diye bir şey

Babasını unutturmak doğru değil ama.. Ölmüş bile olsa herkesin bir babası vardır. Kötü de olsa, ilgilenmese görmese de herkesin bir babası vardır. Bunu unutturmaya çalışmanın çocuğa fayda getirmeyeceğini düşünüyorum. Babası hakkında çok da fazla yorum yapmamak da gerekiyor tabi..

Çok sevindim, hep mutlu olun inşallah

Yaptığı hatanın farkında eşim ama hala daha bana suç atıyor. Hatalara benim onu ittiğimi söylüyor. Neyse bunlar önemli değil artık ama ben karar verdim boşanmaya. Şuanki de zaten bunun bir provası gibi bir şey:)

Evet, çok iyi olacağız inşallah E EBRU 72

Sizler ne kadar mutlu olursanız çocuklarınız o kadar mutlu olacak. Ve bu travmayı çok kolay atlatabilecek.. Rol yapmanız gerekiyorsa rol yapın. Çok çok mutlu görünün. Sonra gece onlar uyuduktan sonra ağlarsınız... Bu bir süreç. Sonrasında alışacaksınız emin olun.. Sadece kendinize güvenin.. Eğer evliliğiniz adına herşeyi yaptığınıza ve gerçekten boşanmanızın hem kendiniz hem çocuklarınız için en iyisi olduğuna inanıyorsanız vicdanınız da rahat olacaktır. Asla ve asla ne kendinize ne çocuğunuza acımayın.. Dik durun.. Hiçkimsenin ve hiçbirşeyin sizi üzmesine izin vermeyin.. Zaman herşeyi çözecek..

Baba çocuğu mu dolduruyor? BenveUtkum

Evet çok zor. Ama ben şimdilik öyleyim. Kesin boşanınca daha farklı olacak tabiki. Ben her ne kadar boşanacam, desemde Allah bilir ya belki başka bir şey olur boşanmayız. O nedenle olmamış bir şey için şuanda bir şey demiyorum ve yapmıyorum. Son

Artık yara falan kalmadı bende :) Şiddet vardı evet. Başka kadınlarla konuşmalarına şahit oldum. Maddi olarak da çok büyük sıkıntılar vardı.

Utkuyu bnce bi uzmana götür ( BenveUtkum

Biz daha boşanmadık ki. Sadece şuanda ayrıyız. Boşanma olayı yok. Boşanırsak zaten o zaman tekrar uzman görüşü ile bir eyler yapacağım. Belki daha net olurum. Ama yinede üzülüyorum. in vino veritas in aqua

Bende boşanmıs bir aile çocuğuyum ve annem asla böyle yapmadı. Bu bir eksiklik değil hayatta binbir türlü hal var her hali kabullenmeli şükretmeliyiz her zmn daha kötüsü daha iyisi olacaktır. Ama böyle yaparak en çok siz zarar verirsiniz ailenize oğlunuza. Her zmn aranızda olmuş olur. Annem tam tersi her yere gitti hep cesaretli oldu bizi bastırsaydı şimdi bu kdr sağlıklı bireyler olamazdık. Hatta tam tersi hayran kalırlar bu konu bana çok artı getirmiştir, nasıl ayakta kalmış nasıl olmuş diye şaşırırlar. Oğlunuz bu duruma annem beni düşünmüş üzülmemem için kollamış demez, annem bu konuyu aşmamış üzülmüş atlatamamış diye size üzülür

yaşadıklarından dolayı bence sağlıklı düşünemiyosun, tabiki herkesin acısı kendine ağır.. Ama baba ölse, sen evlenebilirsin üvey baba, üvey kardeş yine olabilir. yaşayacaklarımızın önüne geçemeyiz. bu bi imtihan dünyası. sen öyle ben başka sınavdan geçerim.. Sen sadece güçlü ol.. en çok buna ihtiyacı var yavrunun.. BenveUtkum

Canımsın sen benimm..

Hepinize ilgi ve alakaniz için çok teşekkür ederim. Çok sağolun. BenveUtkum

Babacım vefat etti. bir tane dayısı da uzakta. yakına gelirlerse olur ama yakına gelene kadar ben evin herifi de olurum kadını da:)))

Bizim çocuklarımızın baba faktörünün eksik olduğu tarafı kapatırız, çünkü gerçekten hepiniz dedikleri, yaşadıkları güçlülüğünüz takdire şayan. Bende öyle olacağım BenveUtkum

çaresi alışmak acıya acıya kanaya kanıya alışıyor insan BenveUtkum

Teşekkür ederim. Biz de destek alıyoruz. Gittiği okullarla da mutlaka irtibat halindeyim. Benim çocuklarım da mesela babam neden bizi aramıyor, ya da almaya gelmiyor diye sorduklarında aynı soruyu ben onlara sordum. Neden gelmiyor ki, neden aramıyor ki diyerek. Kendi cevaplarını kendileri verdiler. Onları kandırmak doğru değil.. Ya da babalarını kötülemek ya da unutturmaya çalışmak. Zamanla kendileri de tanıyacaklar zaten babalarını. Eğer biz doğruyu söylemezsek bu kez bize olan güvenlerini kaybedecekler. En tehlikeli durum da bu..

Iste ister istemez yapıyorum onu. Elimde değil bu bir süreç ve zamanla asacagiz. Bu akşamdan örnek vereyim mesela " arkadaşlarım geldi, bir tanesi babası ile kızının yatma şeklini, kokusunu içine çekerek yattığını, hatta sabahtan aksama. kadar babasını ozlediği için ağladığını" anlattı. Ister istemez evladım gözümün önüne geldi. Belli etmedim ama yuregim parçalandı. Yani cidden çok zormuş. Evlat varken boşanmak cidden kötü bu duyguları aşmak zor. Ama inanıyorum oğluma ben, kendime de biz bunu asacagiz.

Amin Allah razı olsun... bazen baba ile ilgili şeylerin bile anlatilmasini istemiyorum. Ama zamanla bunu ikimiz asacagiz oğlumla. birkibirki

bi yakınımın çocuğu da babasız büyüyor ama psikiyatrist o boşluğu birinin doldurması gerektiğini söyledi dayı, dede yakındaki bi erkek baba figürü olarak örnek olacak gerektiğinde sohbet edecek, ben buna katılıyorum hayatın bir parçası yok saymak çocuk için daha kötü bence çocuk da oyunlarında sadece anneli aile oyunu kuruyor büyüdüğünde ne olacak beynine yerleşen aile imajıyla gerçek hayat çok farklı en azından zihninde o boşluk doldurulmalı bence, etrafındaki çocukların kendisinden farklı olduğunu hissedecek ama sorunun ne olduğunu anlayamayacak sadece ben farklıyım, sorun bende heralde diye düşünecek bence bi uzmana danışmakta fayda var. aklı yetmeyen küçük çocuklar senin baban nerde dediğinde ordaki büyükler çok ayıp bişeymiş gibi susturuyor çocuk da bunun utanılacak bişey olduğunu düşünüp içine kapanıyor