Sevgisini insanların içinde yaşamayı ayıp kabul eden tiplerden.

Hiç baş başa kaldınız mı? İnsanların arasında değilken nasıl davranıyor merak ettim.

Benim 3 yıldır görüştüğüm birisi var hayatımda. Uzak şehirlerde yaşıyoruz. Aramızda 21 saat süren yollar var. Görüşme sayımız çok az oldu. Benim merak ettiğim bir şey var. Sevdiğim insan görüştüğümüzde dışarıda benden uzak duruyor yani demek istediğim mesafeyi koruyor. Elimi tutmayı geçtim koluna girsem çaktırmadan kendini uzaklaştırıyor, anlıyorum ve bırakıyorum koluna girmeyi. Sebebinin böyle şeyleri yapamadığını, dışarıda anlam veremediği bir şekilde çekindiği için olduğunu söyledi. Ben sebebini sormadım. Ama benim bu durumu yanlış anlayıp üzüldüğümü düşündüğü için açıklama gereği duydu. Bana beni böyle kabul et, biliyorum normal değil ben de böyle garip bir insanım diyor. Benim için sorun değil ama merak ettiğim için burda sormak istedim. Bu durumu yaşayan var mı ya da neden olabilir altında başka bir şey mi vardır ki? Onu gerçekten çok seviyorum ama bazen beni sevmiyormuş gibi hissediyorum kendi kendime triplere giriyorum. İkimizin şehrinde de aynı şekilde davranıyor.

Dışarıda kol kola girmeseniz de olur. Ama seni özlediğini hissetmıyor musun? Başbaşa kaldınız mı hiç?O kadar mesafe var aranızda görüşünce ilgisini sevgisini hissetmıyorsanız ayrılın derim.

Benm esim oyledr ama sevgiliyken her firsatta elimi tutardi ama kendi evlerinn cevresinde tutmazdi hala oyle tanidiklarin yaninda cekinir ama farkli ortamda tutar ben sorun etmiyorum zira ben de ailemin yaninda el ele duramam Loreth