Bir suredir bu hisleri yasiyorum. Konuyu bugun acmam butunuyle rastlanti.

Saglikli olmam minnettarlik sebebim ancak tatsiz, tuzsuz, yavan mi yavan bir hayatim var. Calismiyorum, tezimi yaziyorum evde. Sabah uygun bir saatte kalkma, kahvalti, ders-tez, kitap okuma, spor, aksam yemegi ve uyuma seklinde ozetlenebilecek gunlerim var birbirinin aynisi olan. Gunduzlerim renksiz oldugu gibi, gecelerim de kabus dolu. Bazi sabahlar oluyor ki tum gece beden gucuyle calismiscasina yorgun uyaniyorum. Kitaplara asigim. Bu renksiz dunyamin disinda cok renkli hayatlarin oldugunu bilmek ve gunun hic degilse kucuk bir bolumunu bu diyarlarda gecirmek tam bir terapi benim icin. Imreniyorum da bazen. Okudugum kitaplardaki o ask hikayeleri yok mu, bana nispet yaparcasina yazilmis gibi. Yas 35 ve hayat artik agir geliyor. Agirdan ziyade sanki hayatin tum formlarini bir basina yasayip gormus de artik duzgun bir adamla hayati paylasma asamasina gecmeyi istiyor gibiyim. Guzel bir duzenimin, belki de ailemin olmasini istiyorum. Bilemiyorum, degisik bir his gercekten. Evlilik fikri su ana kadar bana cok uzakken ne oldu da birden yamacimda bitiverdi anlamis degilim. Bu satirlari yazdigim icin de saskinim ayrica. Ne oluyor bana? Yas ile ilgili bir durum mu bu hissettiklerim? Normal mi her sey? Boleyn Kizi

Her yaşın bir ihtiyacı var. İşi olmayan birinde iş ihtiyacı ağır basar. Hayatını bütünüyle düzene koymuş biri ise gönlüne göre aşk ihtiyacıyla yanıp tutuşur. Onu bulup kavuşan kişi bir süre sonra çocuk arayışına girer gibi gibi.. Yani çok doğal. İhtiyacınız bu..

biyolojik saat olabilir. kader kısmet belki biri çıkar seneye bu zaman evli olursunuz. belli olmuyor ki bu işler.

Yalnizlik güzel ama bi yerden sonra sıkıcı olabiliyor. Normal bir durum. Allah karşınıza sevdiğiniz birini çıkarsın.

Kadın olarak hep üreten bir yapımız olduğundan böyle oluyor. Hayatınızda çok iyi bir düzen kurmuşsunuz ama yetmiyor üretme güdüsü işte.

Var ama kafa dengi pek olmuyor

Unumu eledim eleğimi astım taliplerimi bekliyorum gibi olmuş biraz :))

Çok normal hisler içindesiniz. Kapatmayın kendinizi Dışarıya dönün sosyal olun insanlarla kaynaşın inş istediğiniz gibi kafa dengi Gönül dengi biri çıkar Karşınıza.

Bir süre sonra yalnızlığımıza yabancı oluyoruz galiba. Ben de bir daha asla diyordum ama kader meselesi dedikleri bu olsa gerek. Yeniden bir yola girdim. Rabbim herkesin karşısına tez zamanda hayırlı olanı çıkartsın. Aile kurmak ve iyi bir eş bulmak dünyada ki en güzel şey bence.

Hic sosyal ortamlariniz yok mu? Bar, cafe, konser, aksam yemegine gidecek arkadaslar? Onlarin cevresinde olur belki kafaniza uyan bir erkek.

Saglikli olmam minnettarlik sebebim ancak tatsiz, tuzsuz, yavan mi yavan bir hayatim var

Var ama kafa dengi pek olmuyor. Alys

35 yasindaki bir kadinin duygusal, sosyal, cinsel ihtiyaclari olmasindan daha dogal ne olabilir? Ben sasirmaniza sasirdim. :) Hayati yasamak icin tezinizin bitmesini beklemeyin. Bana da bu sene yeni dank etti bu, hem yazip hem yasayabiliriz.

Bu durumunuzu tetikleyen 14 Şubat'ta olabilir mi acaba?