Var sevdiğim arkadaşlarım. Fakat ben iyice bunalmış bir vaziyette olduğum için muhabbet etmek de istemiyorum. Muhabbet konuları da boş geliyor, çok fena Zorunlu hzimetim 5 yıl O

Ben de istemiyorum aslında ama aklıma geliyor. Özellikle de yarın o ortama tekrar girme düşüncesi

Fen ve teknoloji. Okulumda laboratuvarım yok ve hiçbir malzemem yok. Herşeyi kendi imkanlarımla temin edip yapıyorum ama yok, yaranılmıyor.

Ben ailemden uzak bir memlekette tek başıma yaşıyorum, öğretmenim. Okulumda mutsuzum, okula gittiğim saatler içimde huzursuzluk oluyor. İdareciler ve bazı erkek öğretmenler kaba bana göre. Öğrencilerin davranışları da çok fena. Hiç çocuk gibi değiller, oyunları bile şiddet içerikli. Bu ortamda boğuluyorum gına geliyor. Sadece yazıp paylaşmak istedim. Burada ailem de olsa belki pek takmazdım ama akşamları aklıma okul yaşantılarım geliyor. Çok saygısız insanlar. Sadece yazmak istedim. Okuyanlara teşekkürler

çok güzel bı mesleğin var şimdi durumdan sıkılmış olsnda en çok saygıyı hakeden mesleklerden çocuklar zordur mutlaka ama onları bildiğin gıbı eğitmeye çalışsan hem onları bu gidişattan kurtarırsın anladıkları kadar anlatmaya çalışsan burdan konuşmak kolay tabı farkındayım bır çocukla bıle baş edemıyoruz bazen amamesleğini ıyısıyle kötüsüyle sevmeye çalış daha çok bunalmazsın N

Belki okul dışında hiçbir sosyal hayatın olmadığı içindir, yani var mı yok mu onu da bilmiyorum gerçi ama sanki bana yokmuş gibi geldi. Hayatını renklendir biraz gezilere katıl, ne bileyim organizasyonlara git, iyi anlaştığın arkadaşlarınla okul dışında sürekli görüş. mesela ben yeni arkadaşlar edinmeyi severim, gittiğim gezilerde edindiğim arkadaşlarım olur. iki tane dostum vardır iki günde bir muhakkak görüşürüz evde oturur saatlerce sohbet ederiz o bile o kadar iyi geliyor ki. yarın işe gideceğini unutuyorsun. akandeniz herşey güzel

Yo üçüncü yılım. Ne güzel sevindim senin adına, ilgili idarecilerin var. Bizim müdür de arada " bir sıkıntın var mı?" diye sorar " biz bir aileyiz" gibi laflar eder ama aslında bunları öylesine söyler ve herkes aslında bunların öylesine edilmiş laflar olduğunu bilir. Sonucu gelmez yani. En siniri de "biz bir aileyiz". Öyle demesi hepsinden çok gıcığıma gidiyor tam sebebini anlayabilmiş değilim

Pilatese gidiyorum, gittiğimin akşamları daha rahat geçiyor. Arkadaşlarım var ama evli barklı olunca okul dışında aramaya çekiniyorum açıkçası. Okuldaki bayanlarla gidilirse gidiyorum veya görüşüyorum, diğer türlü pek arayamıyorum kimseyi Gezilere katılmak hoş aslında, üç yıldır buralardayım hiç gezmedim doğu anadoluyu B

bende aynı durumları yaşadım yalnızlık, gurbet çok zordur her şey gözüne batar yaşadığın şehir kendi memleketine göre gelişmiş olsa da illaki kusur bulursun.. ben memleketime döneedim tayin durumları buna izin vermedi.. ama kendime burda bi aile kurdum yani evlendim.. evlenince okulu takmıyorsun yani okul okulda kalıyor evin ve eşin ön sıraya geçiyor..

üzüldüm durumuna, bana senin yaşlarındaki halimi hatırlattı. şimdi o yüzden sana bu yılları deneyimlemiş, bire bir aynısını yaşamış bir öğretmen arkadaşın, ablan, annen vs artık ne addedersen beni... tavsiye vereceğim. ama 4 yaşındaki kızımı uyutmam gerek ki, senle dertleşelim rahat rahat. ok. sevgilerimle... Bitttter