sürekli baktirma taraftari degilim buna mecbur degiller ama haftada bir iki saat ilgilenebilirler onuda kendileri isterse. Önceki

Haftaya annem ve babam yaşadığım şehire geliyorlar bebeğime bakmak için. Haftaya çalışmaya başlayacağım ve sağolsun yanımda oldular. Bir yıl boyunca beraber yaşayacağız muhtemelen. Güvenip bırakabileceğim bir bakıcı şansım yok. Kayınvalidem ise daha evlenmeden eşime ben çocuğuna bakamam demiş peşin peşin. İkisine de saygı duyarım ama canım annem işte Asla zorunda değil ama seve seve koşa koşa yardımımıza geliyor.

Asla mecbur degiller. 31 yasinda anne oldum. Calisiyordum meslege ara verdim. Annem 1954 dogumlu. Diger kardesleri kendi torunlarina bakmaktan sefil oldular, hastalik sahibi oldular. Annem iclerinde ozgur olan tek kisi. 35 yil devlet hizmeti yapmis artik hayatini yasamak, kazanciyla keyif surmek onun hakki. Ciktigim her tatile annemi de gotururum. Orada ben gece cikarsam torun bakar iste ondan bekleyebilecegim tek sey bu. Bu yaklasimin Avrupai oldugunu dusunmuyorum acikcasi bence insanlik olarak goruyorum. Anneleri rahat birakalim ki bizimle olmaktan keyif alsinlar, zorunluluklari olmasin.

Ama bu kadar sene emek vermişler gezmek dinlenmek hakları. Kaç seneleri kaldı ki? On yirmi? Sağlıkla yürüyüp zevk alınacak yaşlar 75e kadar. Sonra ayağım bacağım ağrıyor diyecekler belki de. Ben bebeğim iki yaşındayken döndüm işe. Annem aynı mahalledeydi o sadece kreşten alırdı bazen. Hatta oğlum 2,5 yaşında, annem yurtdışındaki abime gitmiş yok, kocam iki gece yurtta belletmen kalacak, benim de iki gün öğlen ikiye kadar okulum var. Haftasonu kreşi de kapalı. Kayınvalidem de 2 saatlik mesafede bir ilçede. Rica ettim ömrümde ilk kez gelip kalmasını. Ramazandı. Ay kızım dedi kaynın oruç tutuyor haftasonu da mesaisi var, ben yokken sahura kalkmaz. Aç aç gitmezin yazık. Sen ablanlara sorsan dedi gelmedi. O zamana kadar hiç yardım da istememiştim. 35 yaşında koca kazık oğlunun yemek işini düşünmesini garipsemiştim başta, sonra takmamaya karar verdim. Bırakın düzenli gelip yardım etmesini 3 yılda bir kez iki gün kalamayanlae da var

Bakmak zorunda değiller bencede. Bu arada bakmak ayri, sevmek ayri ayni kefeye koymayin. Bir arkadasimin annesi 3. Torununa bakiyor. Annesinin bacagi agiriyor vs. Annesi icin üzülüyorum. 2 cocuk annesiyim bende. Kendim zor bakiyorum. 60 yasinda olsam bakamam sanirim. Ama arada destek olabilir anne veya kv. Mesela bakici tutucaksan, baslangicta bakiciya alismak icin bir süre yardimci olabilir. Yada tanimadiginiz bakici yerine guvenebileceginiz, daha genc tanidiklardan yardim isteyin. Ucretli baktirin.

Hayırdır canım benim kv ile bir akrabalığın mı var? Kiminle nereye gittiğini nerden biliyorsun da bunu yazabiliyorsun?

Bakmadiklari icin trip atiyorum, kv ile aylardir görüsmüyor cocuklarin tek bi fotosunu göndermiyorum Bazen haksizlik mi ediyorum diyorum ama cevreme bakinca kuzenlerimin, arkadaslarimin cocuklarini hep anneanne babaanne büyüttü, cocuklar bakici yüzü görmedi yaa. Ben en kücük kuzenim, gec anne oldum cevremde herkesin cocugu nasil büyüdü gördüm yani. Ama foruma girince bambaska bi dünya

Ben kendi annem adına mecbur değiller oyu verdim. Ablam ve eniştem kadının torununa sevgisini biliyorlar, sürekli gel diye çağırıp durdular. Zaten kalp hastası olan kadın şimdi daha da kötü ve zayıf. Onlar sağlığını bozuyorlar sonra ben eve döndüğünde doktorlara götürüp elini soğuk suya dahi sokturmayıp geri toparlamaya çalışıyorum. Ha öyle ekstra bir kötülük yaptıkları yok. Ama bir-iki yaşlarındaki çocuğun peşinde gezmek başlı başına yeterli. Anne hakkının zaten ödenmesi zor. Tam karşılığını verecegimiz ahir zamanlarında sonuna kadar kullanmak ne kadar doğru?

Oğlum 3 bucuk yaşında, 4 bucuk aylıkken anneme bıraktım işe başladım. Bakmasa çok üzülürdüm, kime emanet ederim derdim, belki işe bile geri dönmezdim. ama mecbur da edemezdim sanırım..

yok yanlış anlaşıldım galiba o mecburi görme sizinle ilgili değil konu ile ilgili başka arkadaşların yorumları ile ilgili siz zaten daha tazecik annesiniz gönüllü ise ok deniyor da işte bakmalı destek olmalı deyince o gönüllülük değil de bir nebze toplum baskısı oluyor annesi bakmam diyen kırılıyor kv si bakamam diyen alınıyor ben sizi anladım, bunalıyor insan, anneler destek olsun fikrini de anladım da işte asıl mesele destek olmuyorum denince kırılmamak

Benimkilerin ikisiyle de aynı şehirde yaşıyorum işim olmadan çok badir bırakmışımdır, zaten gençliklerindr yaşamışlar uğraşmışlar çalışmışlar ki bizim zamanımız gibi değilmiş bulaşık makinası çamaşır makinası süpürge falan filan tabi her dönemin zorluğu ayrı ama şimdi tam rahat etme dönemleriyken al çocuğumu büyüt demek bana vicdanlı gelmiyor. Siz çalışıyorsanız bakıcıya bırakmak yerine anneye baksın derseniz bakıcıya vereceğim parayı vermek isterim almazsa da alışveriş yaparım ihtiyaçlarını alırım dışarı çıkarırım falan çok zor durumdaysanız çalışmıyorsanız arada yardım isteyebilirsiniz ama sürekli değil tani müsait oldukları zmaanlarda yani öncelik kendi hayatları

Bekara karı boşamak cumlesini okumamış olmayı tercih ederdim... Neyse... Oy verdikten sonra anne olmayanların beylik laflar etmemeleri konusundaki uyarıyı gördüm. Kararsızım butonunu işaretlemiştim. Geri de alamadım. O seçimi yok sayabilirsiniz. Yine de annenizden bir beklenti içinde olabilmenin bile "bir şey" olduğunu bilin.

damdan valla o destek olmayı da suistimal edenler var, ben komşu versiyonunu yaşadım, doğup büyüdüğü şehirden İstanbul'a tam da benim oturduğum apartmana gelin gelen bir kız vardı, geldiğinde henüz 18 yaşındaydı, küçük dedim üzüldüm İstanbul'u hiç bilmiyor çoğu şeyde de tecrübesiz diyerek ablalık yapmak istedim, hamile kaldı doktor kontrollerine, sancısı başladı doğuma götürdüm, gece demedim 3 yaşında çocuğum var demedim, çocuğumu kucakladım onunla hastanede sabahladım, helali hoş olsun bak neler yaptım demek için anlatmıyorum, sonrasında nasıl suistimal edildim anlayın diye ön bilgi veriyorum, neyse doğumu oldu eve getirdik, İstanbul'da da kimsesi yok diye bebeğini arada alıyordum soluklansın işini gücünü yapsın ya da uyusun dinlensin diye ama kız benden uyanık çıktı:))) Bir gün eşim hasta onunla doktora gideceğiz diye bıraktı, bir gün alışveriş yapacağım diye, bir gün başka bir sebep derken a-aaaa baktım ki el kadar bebek her gün bende, ben evde ev işi, çocukların altı üstü, maması uykusu derken bir anda 2 çocuk annesi oluvermişim, iyi niyetli saftiriğim ya aylarca bebek baktım bakmayı bırakınca da kötü komşu oldum

Bunları diyeceğime emin olduğum için yapmıyorum zaten...

estağfirullah bana göre yüreğinde bir canın sevgisini hissedip bakımını üstlenen herkes annedir, babadır. tek ya da çok. insallah ömrümüz yeter de güzel günlerini görürürüz yavrularımızın. Allah herkese evinde huzur mutluluk versin.

Siz zaten almak istediğiniz cevabı almak ve vicdan rahatlatmak için buraya bu konuyu açmışsınız boşa koymuşsunuz o anketi oraya. Yok bekarlar yorum yapmasın yok avrupai doğurduysan bakacaksın diyenler yazmasın!! peki sizi destekleyecek olanlar mı yazsın üzgünüm anneyim hem de çalışıyorum ama sizi desteklemeyeceğim. Annesi olmayan vefat eden, çok uzakta olan eşinin de ona ihtiyacı olan insanlar ne yapsınlar? herşey şartlarla ilgili yani. Kusura bakmayın ama çocuk yapmadan önce bu planları yapmanız lazım nasılsa annem bakar kv bakar diye çocuk yapılmaz yarın hayatta olmasalar çocuğunuz herhalde dışarda kalmayacak bir çözüm bulacaksınız herkes nasıl bakıcı buluyor bulacaksınız kimsenin torun bakma zorunluluğu da yok o sorumluluğu almak istemiyor da olabilir. Oh size bakmış torun da baksın eve kapansın. Benim annem tek başına olmasına rağmen eşi yok kardeşim evli gel illa bak diyemiyorum bakıcımız var bu ara ailesel sağlık sorunları var gelemiyor geçici olarak gelecek kreşe vericez kimseye güvenip yapmadım çalışıyorum annem bakacak tabii eli mahkum demedim yaşı gelmiş 60 a onunda canı var çocuklarda kolay çocuklar değil artık

Benim annem gelme anne sen hayatına bak desem bile gelir. Zaten tek çocuğum. Anneme her zaman diyorum sakın kendini zorunlu hissetme diye. Demem o ki kimsenin hayatını engellemek benim hakkım değil annem olsa bile. Sonuçta beni bugünlere getirdi tekrar uğraşmak zorunda degil. Ama sağ olsun yanımda ve cok mutlu bebeği dört gözle bekliyor. Ve ben her seferinde ona istediği zaman hayatına bakabileceğini söylüyorum.

Benim bakıcımın bana dediklerini aynen aktarıyorum: "18 yaşında doğurdum büyük oğlumu. Hiçbir şey bilmiyordum. Hep annem baktı. Ne yer ne içer hiçbir şey bilmiyordum. Sen tek başına nerden öğrendin buna mama yapmayı..." yani büyükler bize baktı büyüttü de sanki hepsi saçını süpürge mi etti... kaç tanesi 7/24 başımızda durdu. Şu yaşlı güzellemelerinin gerçeklikle pek alakası yok yani ajitasyona girmeyelim

Başının çaresine baksın demek biraz ağır olmuş ama bakmak zorunda değil. Sonuçta kaç yaşında insanlar, bir sürü rahatsızlıkları oluyor. Yada kafaları kaldırmıyor. Kolay değil çocuk bakmak. Ben 33 yaşında dayanamıyorum bazen. İsterlerse ne ala ama istemezlerse asla ısrar edilmemeli.

Zaten bunu söyledim. Ben yetisemiyorum cocuklarima 60 yasindaki insanlardan yetismelerini beklemiyorum. Ama kücücük cocuklari da bakiciya birakip gidemiyorum. En azindan bakicinin basinda dursunlar istiyorum. Ama yok günler, akraba gezmeleri cok mühim..

Mune abla birde istersen 45 yaşında ol zaten belli bir yaştan sonra kafa kaldırmıyor işte ama fink fink gezmeye gelince geziyor toruna gelince bakmıyor. Bu cümle bana cidden itici geliyor mezara girince mi insan rahat edecek gezmekle çocuk bakmak aynı şey değil. Hem de gezerim tabi yanı buna evladım bıle olsa lafını yapmak haddı olamaz gezıp tozucam yanı artık rahata erıyorsun. Bir acılıyet olur işte karı koca başbaşa arada kalmak ister tabi bakılır. Ama onun dışında bence yük olur ben böyle düşünüyorum hemde sırf bakılmıyor diye gıcıklığına fotoğraf atmıyorum göstermiyorum demekte ayrı bir saçma geliyor. Büyükler bakmak için değil artık torun sevme yaşındalar ki torunlar aıle yanında o aılenın dınamığıne kurallarına göre yetişirken anneane dede babaanne yanına gidince şımartılır torun çünkü onların yanında şımarmak isterler. Benım eniştem çocuklarına o kadar despottu ki sevgisini belli etmezdi eski insanlardan yaşıda büyük ama şuan torunuyla evcilik oynuyor o adam torununun yanında bambaşka ama bakmak ayrı bir olay ya

İşte o tek kişi Dönüşümlü bakan anneanne babaanne teyze hala değil Düzenli teknik kişi bakıcı Evin içinde en iyi ben bakıyorum diye birbirine nispet yapan büyükler değil Çocuğun annesi a derken olmaz zinhar b diyen Kv değil Annem ben bebekken okuyormuş babala dönüşümlü halletmişler 3 yaşıma geldiğimde o işe ben okula ne bakıcım ne büyükler oldu başımda Benim oğluma 3,5 aylıktan itibaren şirketten bulduğum bakıcı baktı 25 Aydan itibaren okula Yukarıda da yazdım size de yazayım oğlum 10 yaşında karşı apartmanda oturan halasına geçen sene 3 saat bıraktım antrenmana götürdü çünkü hem benim hem eşimin sınavımız vardı Çalışıp da anne Kv bağımlısı olmadan çocuğu büyüyen milyonları ve bunu burada yazanları neden imkansızmış gibi gösteriyoruz ki Konu sahibi arkadaşım çocuklar ikiz de bunaldın diye düşünmüştüm desteksiz, iki çocuk kv nasıl baksın bakıcını bul yoluna bak

Biz ne dersek diyelim, onlar zaten keyiflerine gore davranacaklar.. Belirli bir yastan sonra zaten cocuk gibi oluyorlar, cocuk gurultusu kaldiramiyorlar, gelininin-kizinin evinde herseye karismak istiyorlar, hafta ici torun baktirdiniz diye her hafta sonu kari-koca gezmenize katilmak istiyorlar.. Annesi cok anlayisli, torunu icin canini verecek olanlar istisna elbette.. fikrimce onlara minnet edip, nazlarini cekmektense kendi basimin carsine bakarim, daha iyi

Çocuksuz bekarım, mecbur değiller ama yardımcı olsalar da fena olmaz. Ara sıra, bir nefes almak istediğimizde yardımcı olmaları iyi olur. Düzenli olarak bakmak, torun büyütmek isteyen de varsa, bakmak isteyeni geri çevirme lüksüne sahip değiliz. Kendi annem rahatsız, şu an zihinsel engeli var. Ondan öyle bir beklentim olamayacağı için kendim işten çıkıp bakamayacaksam mecbur bakıcı tutarım diye düşünüyordum. 5 yıldır birlikte olduğum, evlilik düşündüğüm sevgilim bakıcı istemiyor hiçbir şekilde. Annesi hevesliymiş baya, yaşı da oldukça genç. Biz evlenip çocuk yapana kadar hevesi geçmezse bakar artık

Böyleyse getırmesınler zaten kusura bakmasınlar Chelzy İkiz oğlan

Ölçülü olduğu sürece elbette destek olunmalı ama bunu abartanlar da var misal benim abim ve eşi çoçuklar 3-6 yaşındalar işlerimiz yoğun diye ramazanlık başında bıraktılar evler yakın bu arada Eylül başı aldılar çoçukları bir şey dediğinde mecbur bakacaklar diyip çıkıyorlar annemde bir şey diyemiyor alınırlar diye mahvoldu kadın

Millet ne yazmış be, uzun uzun döşemişler, bence ihtiyacımız olduğunda bakmalılar, sürekli değil ama destek çıkmalılar ara ara dönem dönem

Ay hiç sormayın. Şu an hayatı sorgulama evresindeyim. 36 yaşında doğurulan çocuk bu kadar zor olmamalıydı. Bu işte bir yanlışlık var ama çaktırmıyorum. Herkese üçüncüyü yapın diyorum. Biz yandık herkes yansın

Bunu bende gözlemliyorum. İş çocuğa iki sene bakmakla bitmiyor ki Bakıldığı için memnun olanda çok az. Ya gündüz uyutmayın dediğim halde yine uyutmuşlar. Ben hiç şeker vermiyordum dedesi yine bakkala götürmüş sinir krizi geçireceğim vallahi Duymadığım konuşmalar değil

Zaten bunu bende söylerim söyledimde hani karı koca baş başa kalmak ister ne biliyim kadın kuaföre gitmek ister tabi seve seve bakılır ama ben konu sahibinin eski yorumlarını gördüm kv bakmış ilk çocukta yardımcı olmuş ıkıncı çocuktan sonra istememiş diye konu sahibi gıcıklık kapmış yüzünü bile görmek istemiyor üstte bakıcı istemiyorum gelip baksınlar gıbı zorunluluk istiyor bu anlaşılıyor. Bakıcıda olsa başlarında olsun sürekli bekliyor. Hem sevmeyip nefret ettiği kadını işi düşünce mecbur bırakması ve bakmak istemedi dıye çocuğu göstermemesi bence absürt geliyor. Yurt ıcı dışı gezıyor dıye söyleniyor bu haddı değil bence bende istersem 45 olayım torunuma arada tabı gidip bakarım ama tüm yükü almam kalkıp bu yuzden gezıp tozmama vs söyleniyorsa kusura bakmasın haddı değil bu ebeveyn değilim sonuçta belli bir yaşta hayatımı yaşamak isterim. Torun severım ama yükünü alamam şey gıbı ölene kadar çocuk büyütüp ölünce rahata erermişim gibi oluyor

Aynen, insanlar çocukları küçükken zaten ona endeksli yaşıyor, büyüttükten sonra da kendi hayatlarına bakmak istiyorlar ki haklılar, bunun evladını veya torununu sevmeyle ilgisi yok, sevmek çoook başka bir şey kim torununu sevmez ki lakin bakmak gerçekten çok yorucu, üstelik bin kat da sorumluluk isteyen bir şey, kızınızın çocuğuna baksanız hasta olsa belki damadınız içinden annem olsa hasta etmezdi diyecek, oğlunuzun çocuğuna baksanız gelininiz çocuğumun huyu değişti diyecek, yani ne yaparsanız yapın hem memnun edemeyeceksiniz hem de o yaştan sonra keklik gibi sekip torun peşinde koşacaksınız. Sağlıklı da olsanız 20 yaşındaki gücününüzle 40-50 yaşından sonraki gücünüz aynı olmuyor, ki çocuk bu hem çok atik olmanız hem de her an gözünüzü üzerinden ayırmamanız lazım. Acil durumlar, özel günler müstesna, evladınızın doğum günüdür, evlilik yıldönümüdür veya hastalık durumu vardır, o zaman alır bakarsınız ama dediğim gibi imkanlar elveriyorsa maaşlı yardımcı bulmaları en makulü. Burada da komşum var, kadın yıllardır oğlunun çocuğuna bakmış, başka şehirde yaşıyorlardı, gelini izne çıkmadan buradaki evlerine gelemiyorlardı ki burada çok mutlular bahçeyle uğraşıyorlar, komşularıyla vakit geçiriyorlar, bu sene pandemiden dolayı gelini evden çalışmaya başlayınca daha ilkbahar gelmeden buraya kaçtılar, e artık kafa dinlemek istiyorlar.

Annem çalışan bir kadındı, bizi büyütürken anneannemden destek aldı. Ben de çalışan anne olacağım. Gönlüm ister tabi ki destek almayı ama onlar da istekli olursa. Çalışırken kimseye güvenerek yapmadık, ben bakamıyorum o nasıl baksın demek pek kolay olmuyor. Şu ortamda işi de bırakamazsınız, artık geçinmek de zor. Tabi en doğru seçenek bakıcı ama güvenilir, iyi bakıcı bulmak da kolay değil. Velhasıl her türlü zor, maddi kaygısı olmayan evladına evinde kendi bakabilen kadınlar çok şanslı.

Neden bu kadar ona ihtiyacınız olduğunu düşünüyorsunuz ki? Bakıcı tutuyorsunuz zaten anladığım kadarıyla. Zor zamanda sırt çevirmek ile neyi kast ediyorsunuz? Merak ettim de.

Hakikaten ben de hiç eskilerimizin annem kayınvalidem çocuğuma bakmadı dediğini bilmem. Yeni nesil anne kafası bu sanırım, umarım bizim çocuklarımızın zamanına biter.

Evet gezmesine karışamaz diyen arkadaş ben oluyorum. Yani gerçek bu karışamazsınız günlere giderse gider gezerse gezer çocuk sizin çocuğunuz farkında mısınız yok bakıcıyı ıstemıyorum yok bakmadıkları ıcın gıcıklığına göstermiyorum foto bıle atmıyorum cıdden komiksiniz. Eşinizde kalkıp size derse madem benım annem bakmıyor diye göstermiyorsun böyle bir eşe ben de senın aılen benım çocuğumu göremez derım derdımde. Kusura bakmayın aıleler surekli verıcı olucak sızın gözünüzde bu sizin ne kadar bencıl olduğunuzu gösterır. Oh be çocuk sizin çocuğunuz ama keyfı olarak yok bakıcı şu bu ıstemıyorum bakmak zorundalar deyıp bakmadıkları ıcınde cephe almanız kadar absurt bır durum yok. Kımse sıze zor durumda bakmasınlar demedı farkettıysenız. Ama bakıcı olarak kımseyı kullanamazsınız. Yıne söylüyorum sızın çocuğunuzun bakımı kımseyı bağlamaz. Sız çocuk yaparken herhalde kımseye sormuyorsunuz ve ya 2. yi yaparken sormadınız. Madem bakamıyorsun 2. yı nıye yaparsın? Hadı tamam kımse karışamaz buna ama sızde önceden şartlarınızı belirleyecektınız. Kımss sızın çocuğunuzun bakıcısı değil siz ebeveynsiniz sız karı koca sorumlunuz. Kı gecmış konuda çocuklarım yaramaz vs ev mahvoldu demedınız mı ve çocuklar 3 yaşında cıvarı daha neyıne yardım edıcekler nasıl yetışcekler. Gezmek ıle çocuk bakmak bır değil. Ilk çocuğunuza kv yardımcı olmuş yeterınce kımse sızın ıcın plsnlarını ısteklerını ertelemez. Gezerse gezer takmışsınız gezmeye yagu sızın haddınız değil kımse kımsenın hayatına karışamaz

Ayy unutmuslardır cocuklarını şapşikler Götürüp bıraksaydınız, tanıyabildiler mi bari canlarının içi yavrularını

İnsallah kuzum, daim olsun mutlulugunuz

T Teachergirl26 benimki bakıcının yanında bile durmaz. Bunu şöyle de deneyimledim yeni evliyken temizlikten çok anlamazdım eve temizlikçi gelecek başında dursun istedim bi kaç sefer hep kaytardı dürstçe de ben duramam demez yüzüstü bırakır insanı. Hep hasta oluverir. Çocuğa hal hatır sormaya bile yanaşmıyor halbuki ilk torunu. Nasıl bir psikolojide anlamak güç. Demogojiye gelince de ondan iyisi yok.

Kesinlikle öyle yillarca yük olunmasindan, isci gibi calistirilmasindan bahsetmiyorum ben. Gerektiginde yapilacak destekten bahsetmistim.

Konu başında blokaj yemişim ama mecbur değiller. İçimde kalmasın.

Şu an bütün yorumlar bayanların yaşadıkları koşullara göre yapıyor bence çalışmak zorunda kalan bir kadın büyüklere güvenemiyorum bakıcıya baktırmak istiyorum de se ona bile ilginç yorumlar gelir eminim şartlar ve koşullar uygun olduğu sürece bir anne torununa seve seve bakar gerisi bencilliktir benim kayınvalidem bakamam dedi hastayım ben halim ortada dedi koşa koşa gider turlara gezmelere o ayrı ama eşim de bana babaannem baktı diyor her gün tost yapardı annem dedi bu bencillik değilde nedir biraz empati yapmak lazım sorunlar daha kolay çözülür bence

Benim kv 65 yaşında salça yapar bazlama yufka yapar tursu zeytın tarhana reçel aklına ne gelirse ama torun bakamaz görümcem okadar müşkül duruma düşmüştür sağlık çalışanı hemşire bir ihtiyacı olduğu zaman benden rica eder. Bakarım gerekirse 3 4gün kalıyorum. Kv ben bakiyim demez görümcemde teklif etmiyor yaşlandı artık diye kendını teselli eder garibim. Eşime ablası bakmış Büyütmüş kv her fırsatta böyle soyler sıyrılmak için güzel taktik diye düşünüyorum anlayacagın potansıyel olmayınca olmuyor ama torununu öv öv bitiremez bizdende torun bekliyor her fırsatta bebişle gelin diyor sağlığı yerinde olsun Allah güç kuvvet versin bir beklentım yok yaşanan şeyler... Ama kendi babama 1 2 saat bırak bakar bakamıyorum demez yalnız bana gelince anlaşamayız

2 çocuk annesiyim, evlendiğimden bu yana dönemsel olarak ara versem de iş hayatında olan bir kadınım. Ama kesinlikle kv yada annemden çocuklarımın sürekli bakımı konusunda beklenti içinde olmadım. Karı koca dışarı çıktığınızda, bakıcıyla problem yaşadığınızda, ufak kafa dinleme tatillerinde destek olmaları gerekir, ailesiniz sonuçta. Ama sürekli birebir bakımını üstlenmek karşı taraf için çok kısıtlayıcı bir hayat yaşamak demek. Gençliğinde çocuk, ev işleri, sorumluluklar vs. derken kendini ihmal eden ebeveynlerin yaşlanınca da torunlarına bakmalarını doğru bulmuyorum. Bırakın o yaşlarını da kendilerini dinleyerek, hobilerini yaşayarak sakin bir şekilde geçirsinler. Böyle düşünmek için empati kurmak yeterli, çocuklarım ergenlik yaşlarındalar. Üniversiteden mezun olup mesleklerini ellerine aldıklarında eşimle Ege'de küçük bir kasabada yaşamak, karı koca yurtdışı/yurtiçi bol bol tatil yapmak, sakin ve stressiz bir yaşam hayalimiz var. O yaşlardan sonra sil baştan sorumluluk almayı istemem. Aynı şeyin ebevenlerimiz içinde geçerli olduğunun farkındayım, o yüzden böyle bir beklentim olmadı.

Her ailenin dinamiği farklı bence. 2 kardeşiz biz. Kardeşim evlenip yurtdışına yerleşti. Babam 10 sene evvel vefat etti, öyle büyük bir ailemiz de yok. Kızım 3 aylıkken eşim güzel bir iş teklifi alınca taşındık yaklaşık 800km. Annem sağ olsun kalktı geldi. Elbette gelmeyebilirdi de ama gelmeyi tercih etti, aksi takdirde ücretsiz izin alacaktım. Aslında kendisine de değişiklik oldu çünkü tamamen yeni bir kültür, gezip görüp takılıyoruz beraber. Bir de ben branş öğretmeniyim, geçen yıl süt izniyle zaten günde birkaç saat gidiyordum, sonra okul kapandı. Bu sene açılır mı o da muallak derken çocukla tüm gün ilgilenmek durumunda kalmıyor. En büyük şansım ise eşim ve annemin son derece iyi geçinmeleri diyebilirim. Eşim benden daha çok ister annemin bizimle olmasını. Kendi ailesine de uzağız ama zaten gelip bakma durumları olmaz. Kızım şimdi 18 aylık, seneye kreşe başlayınca da annem gelir ama canı isteyince memlekete gider takılır, pandeminin durumuna göre kardeşimi ziyaret eder falan ama sonra geri gelir diye tahmin ediyorum zira onu memlekete bağlayan pek bir şey yok şu an. Keşke babam sağ olsaydı da kendi düzenleri olduğu için kızım bakıcıda büyüseydi.. Bu arada konu sabihi ben sizi talepkar ve üslupsuz buldum, kimin komşuluk ilişkisinin kimin aile ilişkisine denk olduğunu yorumlamak sizin haddiniz değil diye düşünüyorum. En başta da dedim, her ailenin dinamikleri farklıdır. İnsanlar fikir yazıyor, karşılığında üst perdeden ayar çekiyorsunuz. Bu tavrınız genele yayılıyorsa normal sizin çocuğunuza bakmak yerine gezmeye gitmek istemeleri.

Yardım etse güzel olur. Ama sağlığı el vermiyordur, kafası almıyordur, öyle bir sorumluluk istemiyordur. Yardımcı olmak zorunda asla değil. Zaten nasıl bir mecburiyeti olabilir ki bakmam derse koskoca kadını kolundan tutup bebek mi baktıracaksınız?

Anketin şıkları da garip yalnız. "İhtiyaçlarımız dahilinde destek olmalarını beklemek hakkımız" değil de en azından "karşı tarafın imkanları dahilinde destek olmalarını beklemek hakkımız" olsa idi daha empatik olurdu. Zira ihtiyaçlarımız dahilinde kimseden destek beklemek hakkımız değil, ancak karşı tarafın bize destek olma imkanı varsa böyle bir beklentiye girilebilir. İkinci olarak da, ben kayınvalidenize sinir olduğunuz için bu şekilde düşündüğünüzü düşünüyorum yani konunuzda bana yansıyan bu. Eğer anneniz söz konusu olsa idi asla böyle davranmazdınız. Çocuğuma bakmıyor o halde ben de onları göstermiyorum demezdiniz gönül bile koymazdınız, annem o benim canım yorulmasın derdiniz. Aslında vicdani olarak kayınvalidenizin sizin çocuğunuza bakma gerekliliği yok fakat asıl sizin bu sebeple yaşlı insanlardan torununu saklama hakkınız yok. Aranızda başka neler yaşanıyor bilemem fakat sadece buraya bakınca sizin yaptığınız vicdansızca görünüyor. Sürekli aile bağları diyorsunuz ama bu konuya gerçekten aile bağları sizin için çok önemli olduğu için mi böyle bakıyorsunuz yoksa kayınvalide rahatını tercih etti diye sinir olduğunuz için mi? Bence kendi içinizde bunu tartmalısınız. Son olarak bence kendi anne babanızla bunun pazarlığına oturuyor olsanız yine hadi neyse diyeceğim ama eşinizin anne babasına karışmaya hiç hakkınız yok. İlla bir şey söyleyecekseniz siz kendi anne babanıza söylemelisiniz eşiniz isterse kendi anne babasından talep eder istemezse etmez biz onların arasındaki ilişkiye müdahale edemeyiz. O zaman sizin mantığınızla kayınvalideniz de ben yaşlıyım ihtiyacım var ama gelin evime gelmiyor temizliğimi yapmıyor diyebilir. Ama öyle dese ne münasebet gitsin temizlikçi tutsun, ya da gitsin kendi kızından istesin dersiniz hatta belki öyle dedi diye kayınvalidenizle görüşmezsiniz. O halde siz de bir zahmet bakıcı tutacak ya da gidecek annenizden isteyeceksiniz. Bu kadar tek taraflı olmayın. Siz anket açmışsınız ama tarafsız bir anket açmamışsınız burada bir sürü yorum yazılmış siz sadece aileler yardım edecek diyen yorumları beğenmişsiniz, diğer yorumlar ne kadar mantıklı ya da size güzel güzel yazılmış olsa da hiçbir şekilde beğenmemişsiniz. O yüzden bu anket geçerlilik/güvenirlilik taşımıyor bence ne yazık ki.

Evet çok yakınında var. Kız kardeşi sahibi olduğu evi bırakıp kızının alt katına kiraya çıktı yıllarca torun baktı. Şimdi çocuk okul çağında anneannesi de tekrar evine geçti "geziyor ve günlere gidiyor" hayatı falan bitmedi yani, kimseye bi sey ipotek etmedi. Kimse kimsenin gezmesine karışamaz diyor ya bazı arkadaşlar mesele evladın ve torunun zor durumdayken senin önceliğin ne? Kvmin önceliği gezmekmiş. Kapıları kilitlemiyorum gidip geziyor zaten. Ama aile gibi hissetmiyorum artık ve mesafe koyuyorum. Konum da burdan çıktı zaten.

Çocuğu bırakıp, 2 saniyede başka yere ışınlabildiğin bir dünya muhteşemdir. Böyle cennet mi desem, rüya mı, tam arası bir durum. Çocukla 3 saat resmen akıp gitmez, çocuksuz tüm gün adeta 1 saat gibi geçer. Hiç unutmuyorum, kv memleketindeyiz, benim büyük zıpa canımı okumuş, bir de küçük var cıyak cıyak ağlayan. Büyük dediğim 18 aylık falan, ben insan değilim tabi 1 saatlik uykuyla 23 saat dayanıyorum, 4 buçukta uyuttuğum bebe 6 da uyandı. O an odamın kapısı açıldı, adeta beyaz bir cisim yaklaştı ve bana 'ver onu, sen küçükle uyu' dedi. Arkasından bakınca kv olduğunu gördüm ve başında bir melek haresi belirdi. Resmen rüyama girmiş ak sakallı dedenin kv versiyonu ama gerçekti. Kv deme ne zaman kızsam o an aklıma gelir. Allah her isteyene tez zamanda sağlıklı bebekler nasip etsin inşallah...

Koca koca insanlar hayatında önemli olan şeyler sıralamasını elbette kendileri yapacaklar sizin buna bu şekilde karışmanız bana bencilce geliyor. Siz bakıcının başında dursun diyorsunuz o da güne gitmek istiyor neden zorla burada duracaksın diyesiniz? İstemiyor diye de yargılıyorsunuz. Her gün her gün bakıcının başında durmasını istemek hayatını size ipotek etmesini istemek demek. Onlar gönüllüler deseydiniz yorumum başkaydı.

Valla kararsizim. Onu işaretledim. Benim kv gelince cocugu ona veriyorum emzirip,3 saat ya da 4 saat uyuyorum. Ya da Banyosunu yaptırıyor. Kayınvalide gitti gecen gün. Bugün 21 saat uykusuz kaldım ve en son esime gel artık camdan atliyacam dedim. O geldi cocugu o uyuttu. Ben de uyudum şükür Ama onlar da haklı kafaları kaldırmıyor ve ya bir sürü hastalıkları oluyor eskisi gibi değiller. dinç değiller. Yine de zaman ayırmaları lazim çocukların da nine dede sevgisine ihtiyacı var. Bu zor olmamalı.. Ama diyorlar ki. Biz böyle cocuk görmedik. Cok yaramaz durmuyor bilmemne. Bunu çok duydum çevreden.. bakayım bizimki icin ne diyecekler. Oyle olunca da insanın zoruna gider tabi

Her gün mü akraba oturması var? Haftada bir olur veya iki. Gelmesine mani olmaz bu. Gideceği yere gider, gün içinde birkaç saatliğine bile uğrayabilir isterse. Belli ki canları istemiyor. Yapacak bir şey yok. Üzüldüm böyle hissettiğiniz için. Hayırlısı olsun.

istedigin kadar daral.. kv evinde 1 ay kalsa mecbur muyum ben birazda diğerleri baksin dersin. annen evinde 1 ay kalsa eşin hic ozelimiz kalmadi annenin baska çocuğu yok mu diye geveler. kv ve annelerde çocuklarımıza bakmak degil sevmek ister.. mecburi gorevi gibi lanse etmek ne münasebet? bakmak isteseler dahi Allah razı olsun deyip onlarin ihtiyaclarini karsilamalisiniz.. Annem 6 çocuğu tek başına tek maas ile büyütmüş hiçte öyle anane babanne teyze hala eline düşmedik biz.. esas şimdikiler ben dışarıda calisayim nasilsa kv annem bakar diye cocuk yapıyor.. cocugun anne baba diye hitap ettigi kisiler dede kv anne..

19 aylık oğlum var, annem bakmak için deliriyor ama ben Doğumdan 5 gün sonra yalnız kalmak istedim. Kv ile aynı sokakta oturuyoruz, bir kere bırakmadım. İşle başlayacağım Mayıs'ta ve kreş istiyorum yarım gün. Öğle uykusunu evde yapsın istiyorum, eşim de 4'te Eve geliyor zaten. Annem olmasa tam gün kreşe gidecek. Şu an kurumum esnek çalışma yapmasına ve annem istemesine rağmen başlamıyorum işe. Çünkü çocuğumun sorumluluğu bize ait eşimle. Gerçekten anneleri bağlamak istemem.

Bu arada kuzenlerin çocuklarına aileler baktı vs boş ver Halam babaanneme bakıyordu eniştem de hastaydı Babaannem vefat etti eniştem de bir yıl kadar sonra Eşime dedim ki bak kuzenim X bebek yapar eşim bana kötüsün dedi hayır dedim X i tanıyorum Sonra haber geldi X bebek yaptı sonra anne gel bak dediler ülkenin öbür ucuna kadın tüm hayatını bırakıp gitti zamanında bakmam diyordu vs Biraz baktı sonra kız işten ayrıldı vs Şimdi arada çağırıyor takılıyorlar birlikte vs ama ikisi de hataydı diyor çocuk bakmak

Ben bakıcımı çok severdim. Orda olmak isteyen çocuğu anlayan bir bakıcı zorunluluktan gelmiş anneanne/babaanneden çok daha sevgi dolu olabilir bence genellememek daha doğru olur.

Çünkü eskiden kadınlar bu kadar iş hayatında yoktu. Çalışan kadın çok azdı.

İki küçük kızım var. Biraz büyüsünler başlayacağım kimsenin çocuğuna bakamam demeye. Şu yaşımda çok zorlanıyorum. Onları büyütüp bir zahmet keyfime bakmak istiyorum. Arada işi düşer o ayrı ama kimsenin çocuğunu büyütemem. Torunum dahi olsa. Annelerimiz bizi bakmış büyütmüş. Yaşayacakları bir kaç seneyi de ele geçirmesek ne güzel olur. Sağlıklı olsunlar gezsinler tozsunlar yesinler içsinler bunu isterim ben. Kızlarım da sırf çocuklarına bakmıyorum diye bana kinlenirlerse kendileri bilir. Benim annem çocuklarıma bakmaz. Ama ben annemi koşulsuz seviyorum. Umarım kızlarım da benimle aynı fikirde olur

3 senelik evliyim çocuğum olmuyor şu an için. Ama anne olmayı planlayan biri olarak yazmak istiyorum. Bence zorunda değiller onlar bu yaşa kadar üzerimize titrediler tam güne gitme gezme vakti gelmiş torunla uğraşmaya mecbur bırakmak annelerin hayatına müdehale etmek çok saygısızca geliyor bana. Kendi içinden gelip teklif ederse bu durum başka ancak yine de bakıcı şart. Babaannem çok erken ölmüş anneannem köyde ineklerini bırakamadığı için ikisinin de üzerimizde zerre emeği yoktur. Annem çalışan bir kadındı. Bizi evde bırakırdı giderdi. Babam arada kolacan ederdi evi o kadar. Bu da doğru değil ama imkansız kalınca insan mecbur yapıyor. Bakıcı tutacak para da yok. Kendim doğurunca da kayınvalidem hasta kadın yürüyemiyor doğru dürüst annem 1000 km uzakta hasta o yüzden asla beklenti içinde olmam olamam da zaten. İşe gireceğim yakın bi tarihte çocuğu mecburen bakıcıya bırakacağım. Uzun lafın kısası aileler sadece sevmeliler bence. Arada özel günler için falan tabiki bırakılabilir. Ama ilerisi olmamalı diye düşünüyorum.

Yani, süreklilik olduğu için istemeyebilirler. Ben yılda birkaç kereyi zor denk getiriyorum, düşünün Kamera koysanız eve, büyükler de işleri olmadığında gitse?

İnşallah ayol.

Sizin etrafınızda torun bakan aile coksa Kv Kp etrafındada eminim coktur. Bazıları bırakın gün içinde bakmayı zorda kalınca destek istediğinizde burun kıvıran bahane bulanlarıda gördük ozamanda ele muhtaç kalıyorsunuz benim gözümde ortada aile denen birşey olmaz, kimse mecburiyete girmek istemez bencilsede varsın olsun. İmkan varsada anne olarak sorumlulugu karşı tarafa verme taraftarı değilim ufak desteklerden bahsediyoruz dıyorumya bunuda yapmayan var işin özü istekle olacak şeyler, sevgi fedakarlık her ailede bulunmuyor malesef. Bende imrenirdim takdir ediyorum konu komşuyu, bütün gün fedakarlık ediyorlar. Sizinde Haliniz böyleyken Umarım karşı tarafta ilerde kendileri için bir beklenti içine girmez uygulamazsanız da nankörlükle şuclanırsınız bir kayınvalidesine bakamadı ilgilenmedi meselesi olabilir herkes için insallah emekçi anneler de bu duruma düşmez

Cehalete bende karşıyım öğrenmek ömür boyu sürüyor böylesi cahil olana çocuk bakıtılmaz!

Benim çocuklarıma kayınvalidem baktı bana da baktı Allah razı olsun isteyerek içinden gelerek dört tane çocuğa baktı en küçüğü yirmi aylık ama mecbur değil annem ben dokuz yaşında iken öldü Allah razı olsun kayınvalidem den

3 kucuk cocuk anasiyim, Cevap hakkım var sanirim. Kirk yilda bir ihtiyac duyulur, destek olmazlarsa ayıp ederler. Ama ben ise gideyim, sen cocuga bak demek, yuk. 50-60 yaşlarında insanlar cocuk pesinde zorlaniyor, enerjileri yetmiyor. Cikan sonuc, bakmalilar olursa ne yapacaksınız? Anneanne, babaanne su durumdan nasil etkilenecek

Ama benim fikrim degisti 2. cocukta. Herkes isine ara veremiyor. Düzgün bir bakici bulamiyor. İnsanlar aileleri icin fedakarlik yaparlar, aile olmak böyle bir sey. Ben de esim de cok fedakarlik yaptik ailelerimize. Bu yasimiza kadar asla yük olmadik maddi manevi. Evliligimizde her masrafimizi kendimiz ödedik bir kurus ödetmedik kimseye. Ama evet 35 yasinda ailemize ihtiyacimiz var ve simdi biz de fedakarlik bekliyoruz.

Büyük kızınız kaç yaşında sanırım süpürgenin yüksek sesinden korkuyor dimi E evinincicegi

Cocuklu ve calisan bir kadinim. Annem bakmak zorunda degil. Zaten bakmasini istemedim. 18 aylik krese verdim. 10 cocuk daha yapsam yine veririm ama anneme baktirmam. Ha annem bakar mi? Istesem bakar. Ama istememide istemedigini belli ediyor. Zorunda mi tabiki degil. Ben size baktim buyuttum evlendirdim artik kendime vakit ayırmak istiyorum 60 yasindan sonra cocuk kaldiramam diyor. Haklimi sonuna kadar.

2 aile büyüğüde hayatta olmasına rağmen tek çocuğumla mağduriyetin dibini yaşadım. Birisi mecburiyetten diğeri keyfini bozmak istemediğinden yardımcı olamadılar. İşi bırakmıştım o konuda sıkıntı yoktu ama sadece yarım saat uyuyabilmek için ağlayarak dua ettiğim zamanlarıda not ettim bir yere. Şimdi sorsalar 3 bebek mi1 tane kolik bebek mi diye hiç düşünmeden 3 bebek derim. Yeter ki kolik olmasın.

Ayrıca hangi komşu çocuk gbi büyük bir sorumluluğu acaba iki üç saat alır. Ben hiç bir komşumun çocuğunu almam. Sanmıyorum benimkiler de benim oğlumunkini alsınlar. Devir öyle bir devir değil. Ben küçük bebekler sanmıştım, biri 3 yaşındaymış. Kendi derdini anlatabileceği, sıkıntılı bir durum olursa size söyleyeceği bir yaşta. Ben yerinizde olsam milletle kıyaslamak yerine evin odalarına kamera koyardım mesela. Benim yakın bir arkadaşım bebeğini 6. Ayında verdi bakıcıya kamera sistemi kurdular. Öğlen aralarınsa açıp izliyordu, gün içinde de kayıtları hızlı sararak bakıyordu. Bir insanı bakıcı gözcüsü olarak atamaktan daha makul bir çözüm bence

En sevdiğim tarz çirkef stayl ben de bunu yapıyorum

anneyim 1 kızım var 3 yasında. ama şimdiden diyorum torun falan bakmam zorda kalırlar gezme tozma ihtiyaç halinde elbette ama kimseye hayatımı ipotek edemem. ben çocuğumu büyütmekle mükellefim çocuğum da kendi çocuğunu büyütmekle ve koşullarını ona göre ayarlayıp ona göre bir zahmet doğurmakla mükellef. benim annem de 3 çocuğu tek başına misler gibi büyüttü. bende ne kayınvalidemden ne de annemden böyle bir beklenti içine girmedim girmem de. yahu beni büyütmüş benim çocuğumu niye o büyütsün. ha gönüllü olur o ayrı mevzu ki o durumda bile baktıracağımı düşünmüyorum. gezmek tozmak daha önemli demişsiniz elbette öyle olacak. düşünüyorum da o yaşa gelicem zaten bu saçma ülkede o yaşa kadar eşşek gibi çalışmaktan başka bir şey yapamamış olucam. tam dinleneyim bari şu saatten sonra hayatımı yaşayayayım derken torun bakıcam ha bir de yapamam dersem trip yicem vay arkadaş. kimseden beklentiye girmeye hakkınız yok ki üstüne bir de trip atmaya hiç hakkınız yok.

Yıllarca bizimle uğraşmış kaç yaşına gelmiş anneme bir de bir çocuğun sorumluluğunu yüklemek, onun tam rahat edeceği zamanda bnm çocuğuma göre yataktan erken çıkmasına neden olmak, hayatını kısıtlamak, doğru düzgün kahvaltı edememesine neden olmak anneme karşı bencillik. Ben anneme bu hayatı ve muameleyi layık görmüyorum. Çalışıyorsunuz diye bakmak zorunda da değil. Tabi Bn tam zamanlı bir bakmayı kastediyorum. Benim düşüncem bu. Anne olmakla hiçbir ilgisi yok. Karakter meselesi. Bunu annemi kullanmak olarak görüyorum. Eğer çocuğum olursa bir süre ücretsiz izin alırım. Sonra kreşe kadar çalışmam. Sonra eğer Bn işten dolayı yetişemezsem iyi bir bakıcı bulup annemi gözetmen yaparım. O gözkulak olur denetler sahip çıkar ama bakım sorumluluğunu üstlenmez

Umarım o yaşlara geldiğinizde sağlıklı olur ve dünyayı gezersiniz çünkü hakkınız Ben 2-3 çocuk büyütmedim tek bir çocuğum var, umarım anne sayılıyorumdur :))) tek çocuk çünkü ben daha fazlasını kafası kaldıran sabırlı biri değilim, Allah herkesin evladına sağlıklı ömürler versin, benimkine de inşaallah 25 yaşına getirdim, bu yaşına kadar ne iş yaptırdım ne de çarşı pazar gönderip 1 poşet bile taşıtmışlığım yok, kendi içinden gelirse iş yapar gelmezse niye yapmıyorsun diyen olmaz, babasıyla ben henüz sağlıklıyız, her işimizi kendimiz yapabiliyoruz, ondan tek beklentimiz kendi ayakları üzerinde durması, iyi bir hayat kurması, biz göçüp gittikten sonra kendi kendine yetebilmesi. Ben karşılık beklemeden büyüttüm onun için yaptıklarım helali hoş olsun, yaşlanınca bana bakması gibi bir beklentim de olmadı, ihtiyarlamak nasip olur da yalnız kalır işlerimi kendim yapamaz hale gelirsem huzur evine gideceğim, eşim de benim gibi düşünüyor, hayatım boyunca kimseye yük olmadım, evladım canımın içi, ileride çocukları olursa onlarda canımın canı olur, severim öper koklarım ihtiyaç halinde bakarım da ama daha fazlasını beklemesinler benden, 7/24 anneannelik yapmıyorum diye de kızımın gönül koyacağını sanmıyorum. Herkes evini eşini çocuklarını bilsin mutlu olsun, yaşlılıkta bizde huzuru bulalım isterim.

Umarım. Bir de önceden hayat daha zordu. Evlere bakıcı gelecek falan neredeyse imkansızdı. Çok çocuklu ailelerdik. Çocukların arasında da öyle çok yaş farkı olmazdı. Annem hepimizi doyurur, okula götürür, öğle arası eve getirir sonra bir daha götürürdü. Yine pazar günleri sırayla bizi yıkardı, her gün odun sobasını yakardı hem de günde en az 3 kez uğraşırdı sönmesin diye. Bulaşık makinesi falan da yoktu ben küçükken. Elleriyle yıkardı hepimizi uyuttuktan sonra. Şimdikilerde sıcak su, kalorifer, bulaşık makinesi üstelik bakıcı imkanı da var bir de hala annem bakmıyor diyorlar ya okudukça çıldırıyorum.

Doğum yapmadam önce destek olmak zorunda değiller diye düşünüyordum hala öyle düşünüyorum ama doğum yapınca ve bebek bakımının tek başına zorluğunu görünce kızına kıyamayıp bir yardıma gelse diye istiyor insan . push ; C

Benim annem ablamin çocuguna bakti ama yasi gençti Ben suan hamileyim naispse kasim sonu doğumum bekleniyor Simdi annem 65yasinda hali yok bacaklari zor gidiyor o yinede kiyamadan bakarim diyor Anne dedim ben sana kiyamam dedim Zaten halin yok dedim lohusalik geçene kadar annemle olacağım sonra kendim bakacagim ve ise baslayinca bakici tutacağım Gerçketen enerjileri yok annelerin Ama genç yasta bakan kadınlar da var enerjikler hastaliklari yok Duruma gore değerlendirilir

Bizimki de 3 yaşında yüksek sesten falan çok korkuyor çok üzülüyorum ne yapıcam bilmiyorum yuvarlanan asi bir panda

Yuhh ama ya cıdden yuhh bu bıldığın doğurup doğurup bırılerının başına atmak Çocukla annenize çok üzüldüm böyleleride anne baba oluyor ya pesss. Annenizin biraz sesi çıksın kendı için değil sadece çocuk içinde sağlıksız

Tabiki gönül ister baksınlar. Ama mecbur değiller. Bazen ben bile dayanamıyorum seslerine gürültüye yaşlı başlı insanlar nasıl dayansın? Ayrıca emanete bakmakta çok zor

Hamileyken calisiyordum yatarak devam etmek zorunda kaldigimdan 4. Ayda isten ciktim malesef e sonra da malum devam edemedim MrsDelfino

2 çocuğum var kayınvalıdem ıle aynı binada oturuyoruz ve işim oldukça bırakıyorum. Kendim çarşıya falan götürmek istesem götürme derlerdi rahmetli kayınpederımde öyle. Sonuçta torunları bakıyorlar. Üstelik kayınvalıdem 66 yaşında şeker hastası ama bakıyor sağolsun. Canını verir çocuklarım için. Benimde gözüm arkada kalmıyor. Ama bende onun ıhtıyaclarını karşılaşıyorum o yükde bende zaten kendı annemden ayırmam. Ha şöyle birseyde var evlenince de bır sene çalıştım kayınvalıdem Ilk oğluma yıne baktı ama sımdı çalışsam bakamaz halı yok kronik hasta ama çarşıya pazara gıttıkkçe bırakıyorum rahatlıkla.

Kamera koyduğunuzu ve kameranın kayıt aldığını bilirse o yüzle tanışma ihtimaliniz daha az. . push ; elektra

Bi kez işim çıktı bırakıp gittim aradım durmuyormuş annemleri yolladım dedim alın ben gelene kadar oyalayın kayınvalidem de ilk görüşümde suratımı çekti ne o dedim oyalayamamışsınız başka da bişey demedim annem de olsa çirkeflik yapıyorum hiç farketmez

Ekimde dogdu bebeklerim. Marta koronaya kadar donusumlu yardima geldiler annem ve kv. Marttan sonra esimle beraber baktik. Ekstra cok yoruldum ama kafam okadar rahatti ki. Kuş gibi hafiftim. Ama;iste isin aması var. Oyle durumlar oluyor ki onlarsiz olmuyor malesef. Gecen hafta oglanlardan biri duşmeyen ateşi oldu gunlerce. Hastaneye hepberaber gidiyoruz. Kardesi esimle arabada. Ben hasta olanla doktorun kapisinda. Cok zordu. Dünden beri ama esimle benim de uzaktan egitim derslerimiz başladi. Perişanız. Ben 8 bucukta derse giriyorum. Cocuklarin kahvaltilarini hazirliyorum. Esim yediriyor. Benim 3 ders bitiyor. Simdi o derste. Ben cocuklari uyuttum ve bir iki lokma bir sey yiyip cocuklarin yemeklerini hazirlicam. Ogleden sonra yine pc basinda derse dönüsümlü. Su zamanlar icin mutlaka destek, yardim gerekiyor.

Çocuk yaptılar diye ölene kadar size/bize yardım etmek zorunda değiller. Bakmışlar, büyütmüşler, okutmuşlar, evlendirmişler. Bütün gereklikleri yerine getirmişler. Ununu eleyip eleğini assınlar yaşlılıklarında rahat etsinler, bu onların hakkı. Haftada 1 gün belki ama fazlası o yaşlı insanları yorar.

Yaşlı güzellemesi değil bu, benim çevremde herkes doğurduğuna bakmış. Kayınvalidem de bakmış oğullarına annem de bizlere bakmış. Elbette arada vermişlerdir ama büyüten onlardı. Erken de evlenmediler onun da etkisidir bilemem. Herkes kendi çevresindeki annelere göre konuşuyor. Annem benim için işini bırakmış bakmış iki sene. Kayınvalidem de yılda bir kere fındık için bırakmış ufakken kalanında hep bakmış. Normal olan anne ve babanın bebeğini büyütmesidir.

Biyere kadar destek olunur tabi. Ben yarım gün ise basladım kızım 10 aylıktı. 2 tarafta yarım günde olsa pek istekli değil Kvdem aynı zmanda görümcemin cocuga da bakıyor. Onun günlerinde esimin vardıyası öglenden sonra. Annem aynı sekilde, bakamayan dogurmasın kafasında. 4 gözle 2 yası bekliyorm ins pandemi biterse yarım gün krese vermeyi düsünüyorz. Bilemiyorm ama ben olsam bakardım torunuma y

Annelik babalık ömür boyu olan bir durum. Büyüttüm bitti olmuyor. Evladı dara düştüğünde tabiki de yardımcı olacak. Ki normal her anne baba yardımcı olur. Olmayanlara da Allah merhamet versin. 30 küsür yaşındayım ama kendimi bu kadar anne babaya ihtiyaç duyduğumu hatırlamıyorum.

Zamanla geçer diye umuyorum.. banyoda kafasından su dökülmesinden de korktuğunu yazmışsınız, bikaç öy öncesine kadar benim kızımda da vardı o, şimdi hiç sorun kalmadı bizde o konuda. Umarım sizin de geçer en kısa sürede

Yok kuzum anne olmayan cidden bu büyük anne desteğinin kıymetini tam bilemiyor o açıdan söyledi bence. Çok klişe ama anne olunca anlarsın

Bunu bize ver bakalım, sen ikinciyi yap diyen herkes ikinci doğunca toz duman oluyor. Sizin bir de üç, helal olsun

O zaman neden açtınız konuyu anketi Hepimiz tabii bakmalı deseydik huzura mı ererdiniz Yine yorumum belli kimse kimsenin çocuğuna bakmak zorunda değil

Benim annem çalışıyordu ne anneannem ne babaannem baktı bana ve abime. Abim köy yerinde büyüdüğü için belli bir ücret karşılığında komşularına bırakırlarmış benim için de bakıcı tuttular. Tabii ki kolay değil yabancı birine güvenip çocuk emanet etmek. Ama kamera ile öncesinde tanıyarak belki bir gün hep beraber geçirerek belli bir güven ilişkisi kurulabilir. Onlar zaten çocuk bakacakları kadar bakıp büyütmüşler. Bir de zaten yaşlı insanlar kendi hayatları olması çok normal değil mi? Avrupai genç olduğum için oy veremedim ama yazmak istedim.

Annemle ve KV le cok anlasir severim sayarim. Ama ben eger cocuk yapiyorsam onlara güvenerek yapmiyorum. Cevremdekiler sürekli anneye birakir cikarlar. Ben suan hamileyim ve calisan bir bayanim. üniversitem bittikden sonra 3-4 sene calistim ayaklarim üzerinde durdum ve evlendim. Esimde sagolsun beni desteklemek icin senelik izinini alicak. ama aileden, bakicidan yardim almamaya karar verdik. 3 sene sonra krese giderse cocugum, ben tekrar is hayatina döncem. Bir cocugun kreste ve kayinvalidesinin yaninda büyümesi bence cok büyük fark var. Sosyallesme en azindan, bir cocuk kendi yasitlariyla oynasin, kurallar ögrensin. Bir annenin, kayinvalidenin yaninda verilen egitimi kurallari ögrenemez. Ben bu yoldan gitmeye karar verdim. Eger kayinvalideme güvenip cocuk yapcaksam eger,6 cocuk daha dogrurum. Ama biz sadece bir tane cocuga karar verdik.

Oy vermedim, üslubu beğenmedim çünkü. Benim annem oğlumu büyüttü hala da o bakıyor Annem bakmasaydı çalışmayı çok sevmeme rağmen ayrılırdım sanırım. Tanımadığın ya da yanına bıraktığım kişi hakkında tereddütte kalacağıma çalışmam daha iyi mantığındayım. Tabi yıllar bana büyük konuşmamayı öğretti Anneler baksa güzel olur ama kesinlikle mecburi değil.

kv "yaşlıyım bakamam" dedi, annem gezmeyi seviyor "size baktım yeter herkes kendi çocuğuna baksın" dedi. ben de anne bebek bağımız güçlü olsun dedim, kendime bakınca anneme çocuk bırakılmaz dedim, işe ara verip hep kendim baktım hiç bırakmadım onlara. bi tanıdığım da full büyüklere baktırdı, çocuk anne gibi görüyordu o derece. bazen kıskandım onları, benimkilere yine bırakılmaz da bırakılabilecek sevgi dolu, fedakar insanlar olmalarını isterdim

Peki bu yardım isteğinizi çocuk sahibi olmadan ilettiniz mi Yani nasılsa bakar hissi mi bu yoksa bakmalı fikri mi Bir de çocuklar diyordunuz ikizler mi iki ayrı mı bilemedim ama

Zannediyorum ki konu sahibinin ikizleri var ve zorlanıyor lakin anne babalar evlatlarının çocuklarına bakmak zorunda değiller. Ben de ikiz büyüttüm ve gerçekten çok zor bebeklikleri vardı. Allah için kayınvalidem ve görümcem bana çok fazla yardım ettiler. Ancak yardım etmek zorunda değillerdi. Şimdi tekrar hamileyim ve şuan maddi durumum nispeten ikizlere göre daha iyi oldugu için bir yardımcı tutacağım. Çünkü Ne annemin Ne kayinvalidemin yanıma gelip çocuk bakmasını istemiyorum çünkü yorgunlar. O kadar çocuk büyütmüşler. Zamanin yorgunluğu var üzerlerinde. Gercekten bebek onları çok yoruyor. Yine gelip bebegi sevmek istiyorlarsa gelirler aksi halde bu büyük sorumluluk altında kimsenin ezilmesini istemiyorum.

Özel olarak istememe hatta ortalıkta hastalık var gerek yok dememe rağmen annem ve babam hamileliğimin son safhasında gelip bebeğin doğumuna kadar kaldılar. Açıkçası önceden çok kolay gibi gözüken doğum ve lohusalık süreci ben de öyle geçmedi ve iyi ki beni dinlemeyip gelmişler dedim. Sonrasında da bebeğin bakımına seve seve yardım ettiler. Ben böyle bir istekte bulunmadım. Ama süreç böyle gelişti ve bebeğim anneanneli dedeli büyüyen bir bebek oldu. Beni çok rahatlattılar bir çok konuda. Ne kadar dua etsem az. Şimdi düşününce ilerde torunum olduğunda ben de ailemden gördüğüm şeyi yaparım diyorum. Benim hayatımı ailem nasıl kolaylaştırdıysa ben de evladımın hattını kolaylaştırmak isterim. Elimden ne geliyorsa o şekilde yardım ederim. Ha anneme kimse yardım etmemiş bize bakarken hem çalışıp hem bakmış. Ben yardım edecek birinin çok eksikliğini gördüm siz eksiklik hissetmeyin diyor. Kendi isteği bu yönde ki bence çok ciddi bir fedakarlık. Eğer öyle olmasaydı ne hissederdim bilmiyorum. Bildiğim tek şey onlara sahip olduğum icin çok şanslı olduğum. Konuya dönersek bence kimse mecbur degil. Gönül ile yapılacak bir şey uzun müddet bebek bakmak. Ama annelerde de o gönül olur

Gönül ister ki yardımcı olsunlar. Bu büyük bir şans ve ayrıcalık. Benim en yakın 3 arkadaşımın da annesi bakıyorlar torunlarına. Özeniyorum doğrusu. Çocuklarını bırakıp çalışıyorlar gözleri arkada kalmadan, ya da çocuksuz bir yere gidebiliyorlar. Ama bu bir tercih meselesi. Bakmak zorunda oldukları İçin değil, istedikleri için bakıyorlar. 11 senedir bir kere bile böyle bir rahatlık yaşamadım. Bir ricada da bulunmadım. Eğer onlar teklif etmiyorsa, beklenti içine girme ya da bu konuda tavır yapma Hakkımız yok. Sonuçta onlar çocuk büyütme kotalarını bizi büyütürken doldurdular. Tekrar başa dönme zorunlulukları yok. haftada bir bile Götürdüğünüzde ilgileniyorlarsa, ya da acil bir işiniz olduğunda bırakabiliyorsanız, bu da büyük bir şanstır.

Burada bakıcı sorunlarını okudukça ben de hak vermeye başladım açıkçası. Güvenilir işini iyi yapan bize uyacak insanı bulmak zor. En fazla cesaret edebileceğim şey benimkinin annesi evde bakıcının başında durursa olabilir. Bizim part time dönüşümlü çalışma imkanımız da var. Çocuk hiç yalnız kalmayacak şekilde. Belki öyle de yapabiliriz ileride. Bunlar için erken bizde. Artık ciddileşme olduğu için her durumla ilgili görüşlerimizi soruyoruz işte birbirimize çünkü uyumlu olmak ortak kararlar almak önemli bizim için. Annesiyle tanışmadım henüz, ama anime izleyip manga okuyor azıcık bir iyi geçinebileceğimize dair hissim var. Erkek arkadaşımla ikisinin arası aynı annemin hastalanmadan önce benimle olan ilişkisi gibi. Erkek arkadaşımın hayatını çok kurcalayan bir kadın değil. Aksine aileden laf söyleyenlere karşı onun düşüncelerini savunuyor. Biz asla düğün istemiyoruz mesela, babası altın gelir düğün yapalım demiş. Anne bizim seçimlerimize saygı duymasını söylemiş babaya. Falan filan işte. Adım attıktan sonraki süreçle ilgili konu açarım herhalde. Bu kadar önceden konuşuyoruz, konuştuklarımızla gerçekler ne kadar örtüştü onu yazarım. Ama umarım açtığım konular Bdv'de değil de başka bölümlerde olur

Genç değilim ama şahsen ben de evlenirken veya evlendikten sonra, çocuk doğurunca ailelerin destekte bulunmaya mecbur olmadıklarını düşünen kitledenim, anneler kayınvalideler gerçekten çok yıpranıyor çevremde çok örnek var. Benim bir akrabam var mesela, kadının 6 tane de torunu var, zaten yıllarca çocuklarını büyütmüş, kayınvalide, kayınpeder, görümce sıkıntısı çekmiş, tam çocukları evlendirdik rahat edeceğim dediği zaman evlatları 3-5 ay arayla peş peşe doğurdu, hepsi de kadına yakın oturuyor, birinin çocuğuyla 10 dakika fazla ilgilense, diğeri kadının nefes almasına izin vermeden kendi çocuğunu bırakıyor, hasta olsa bakanı yok, hatta bir sene çok kötü hasta olmuş evlatlarından bir tanesi bile acile götürmedi, neden? Çünkü çocuklarını bahane ettiler, oysa eşlerine bırakıp annelerini acile götürebilirlerdi, kadın tek başına taksiye atlayıp gitmiş, sonuç ertesi gün sen iyisin al çocuklara bak deyip 6 çocuğu birden başına bırakıp arkadaşlarıyla güne gitti hanımefendiler. Hasta olsa yalnız kalıyor, abisini ablasını ziyarete gitmek istese gidemiyor, varsa yoksa torunlara bakma. Çalışanlar elbette zorlanır, onlar için çok da bir şey diyemem ama ben bile henüz 48 yaşındayken çoluğu çocuğu büyütmüşken, torunuma sürekli bakmak istemiyorum, arada bir olur tamam ama devamlı bakım bana göre değil, maddi imkan elveriyorsa evlatlar lütfen bir yardımcıyla anlaşsınlar, zor da kalırlarsa anne ve kayınvalideyle konuşsunlar.

3,5 aylıkken işe döndüm haftada 6 gün çalışma saatleri nefes alma saati gibi olabilir ama o zaman da bebeğe ayrılacak saat kısıtlı olunca tuvalete gidilen zaman bile bebekten çalınmış hissi oluşuyor evet nefes alma ihtiyacı oluşuyor ama yaşam böyle alışmak gerekiyor yani sizinki henüz küçük, emin olun ki daha büyükken de oluşuyor o ah yalnız kalsam hissi ama bu ihtiyacın giderilmesi neden hemen büyüklerden bekleniyor yani ben bunaldım anam el atsın deniyor o kadınlar da bunalıyor ama hemen çocuklar el atsın demiyor ya da diyemiyor evet destek olunabilir ama bunu sanki görev gibi haftada bir baksın da ben de sokakta gezeyim demeye getirmek cidden fazla mesela Mart'tan beri evden çıktığım süre sınırlı çocuklar için sokağa çıkma yasağı varken bir kere dahi aparmanın önüne inmedim neden mi, ben dışarı çıkardım ama oğlum evde kalanın tek kendisi olduğunu hissederdi sırf bu hissi oluşmasın diye kapının önüne dahi inmedim bu çocuğu ben isteyerek yaptım, annem ya da kv dem istedi diye değil ki o nedenle konudaki ana fikire dönelim yapan bakacak diyeyim ben annem çocuğuma bakmadı, bana destek olmadı denmemeli

İçinden gelirse bakar. Çok da güzel olur. Ama bakmak istemezse de yapacak bir şey yok. Gerçekten zorunda değiller.

calısan kadın annem annane babane teyze elınde buyudum yemın ederım yalama oldum hepsının ev duzenı bır cesıtdı bırının kuralı baska otekının baska evdekı baskaydı kafam zevkım keyfım karman corman buyudum 13 yasına geldıgımde de baska sehırde bır okul kazandım gıttım kurtuldum sonra yatılı ozel lısede okudum sonra da unv aıleyle bag nasıl olmaz ıste boyle sızın aılenızı tebrık ederım ne guzel. sorumluluklarının arkalarında durmuslar

Görümceme annesi ve kv geldıgınde kaynana savası başlıyor cocuk üzerinden dışardan bir kişi gibi izliyorum evde yönlendirmeye çalışıyorlar çocugu bakalım kımın sözünü dinliyor kimi daha çok sevıyor diye... kendılerınce bır iç savaş başlatmışlar ama yeğenim benm yanımdan ayrılmaz onlarıma takmıyor ben gidince ağlar benle tuvalette girsem kapıda bekler bu benı mutlu edıyor. Çok şaşırıyorlar aslında bu onlara büyük bir mesaj kan bağı onemlı değil kabul etselerde etmeselerde sevgi ilgi ve alışkanlıklar kim fedakarlık ederse kazanır torun takmayıncada kızmak eleştirmek suçlamak ne kadarda gereksiz sonrada avutsun bahaneler Bakınız el kızı derler

Bizim ailelerden iki tarafta bakacak durumda değil hal böyleyken ileride çocuğum olsa bakacak durumda olsalar bile yine ben bakarım sorun şu ki insanız acil durumlar hastalık vs gibi etkenlerde aileden destek almayacaksınızda kimden alacaksınız hoş bunu yerine getirmeyenler de var ama benım çevremde torun bakan aile çok, torun torun diye ölüp bitiyorlarsa Sürekli görmek istiyorlarsa güzel anılar biriktirmek anlamında küçük destekler olması gerekır aile olmak bunu gerektirir, ben anketi ihtiyaçlar dahilinde oyladım öbür türlü okul çağına gelene kadar anne bağları güven ortamı oluşması açısından herkes kendi çocuğuna bakmalı

Bu arada bekarken de "mecbur değiller tabi ki" diye düşünüyordum, anne olup çocuk bakımının ne kadar zor olduğunu ve insanların desteğine ihtiyaç duyabileceğimi gördükten sonra da bu düşüncem değişmedi. Hala insanların hayatlarına ve önceliklerine saygı duymaya devam ediyorum. İnsanların hayatına saygılı biriyseniz anne olduktan sonra bu değişmiyor. Bu yüzden anne olmayan arkadaşların bu konu hakkındaki fikirlerinin dışlanmasına bence gerek yok.

Mecbur değiller. 1 çocuklu çalışan, bakıcı tutacak durumu olmayıp anne/kayınvalideden destek alanı anlarım ama 2 /3 çocuk yapıpta baksınlar diyeni anlayamıyorum. Bakamayacağın çocuğu yapma derim yani net. Aile büyükleri arada tabi ki bakar işinizi halledersiniz vs amenna ama doğrurup doğurup tekrar tekrar o insanlara sorumluluk yüklemek hoş değil. Zaten yaşları itibariyle yeterli olamazlar, onlar açısından çok yorucu.

Bazı üyeler demiş ki; iyi o zaman torunlarınız olunca siz de onlara bakın, hayatınız bitsin, gezmeyin eve bağlanın vs. Evet bakarım, seve seve bakarım. Şu an ölüm döşeğinde olsam, hayatımın muhakemesini yapsam keşke ailemle daha çok vakit geçirseydim derdim. Zorlama yorum yapacak arkadaşlar için açıkliyim: hayatımdaki en kıymetli anlar ailemle olanlar. Çocuklarımın bana ihtiyacı varsa diğer her şeyden kıymetli ve önemlidir benim için.

cehennemin dibi?

girlinred yaşadığını bir erkek kardeşle yaşıyorum ne olsa ona yazık bana ne olsa ama sen de çok büyütüyorsun oluyor. Ve tabi bakıp bakmaması değil de gözden çıkarılmış, değer görmemiş olmak en üzücüsü. Ben değersizim çocuğum hayli hayli değersiz...

Oy verdim ne münasebet diye kusura bakmayın anne değilim. Bilemedim işlemediğimiz yerden gelen sorulara dair fikrimiz olmaması gerektiğini.

Bekarım ama söyleyeyım mecbur değiller. Sizin bile bakamadığınız zorlandığınız halde yaşlı başlı ınsanlar nasıl baksın nasıl kafaları kaldırsın? Diyemeden geçemeyeceğim bekara karı boşamak çok itici bir cümle ve klişe şu sığ düşüncelerden çıkın

bu arada yorumları okudum da en küçük çocuğum 20 yaşında olduğunda 55 olacağım. en büyük 30 yaşında olacak Allah ömür verirse. 55 yaşında sağlığım yerinde olursa sizin deyiminizle fink fink gezmek isterim tabi. hayatımın yaklasik 30 senesini --tabiki cani gönülden isteyerek-- çocuklarıma adadiktan sonra gezmek benim de hakkım değil mi? gelinim damadım ya da çocukların bu konuda beni yargılayacak olurlarsa da kirilirdim doğrusu. ya da ne kirilacagim amaaan çok da umrumda, herkes baksın çocuğuna. insallah imkanim olur da gezerimmm. simdi daha da kesinlikle böyle düşünüyorum.

Asla kimseyi zorlayamazsiniz..2 cocuk buyuttum.. es destegi ile.. bu gonul isidir.. yardimciniz yok mu tek cocuk yapin.. var mi 3 tane yap istersen..

Ya cidden merak ettiğim bir konu var.55 60 yaslarında gezmeyip evde gelin/damatla yasayıp onların cocuguna bakmayı kabul ediyormusunuz gerçekten? Şahsen ben 29 yasında kendi çocuklarımla delirmeye ramak kalmıs haldeyim 60 yasında hiç kendimi böyle düşünemiyorum. gezmek tozmak gec uyanmak istiyorum o yaslarda

Kızım iki yaşını geçti Ben değil annem babam büyütüyor desem yeridir Kv ise kızım doğduktan hemen sonra cehennemin dibine gittiği için iki senedir görmüyorum bile Şimdi ikinciye hamileyim Allah anneme babama sağlık sıhhat versin onların hakkını hiç ödeyemem

dengeli bir sekilde olabilir bence, yasa ve sagliga da bagli olarak, ornegin benim anneme 1 gunden fazla cocuklari birakmam, yorar annemi cok, ama babam daha basarili bu konuda. Duruma gore haftada bir gun destek istenebilir 60 yas ustunden, ama 2 gune ciktiginda bir ikinci kisi daha olmali, anne baba ikisi de hayatta ve saglikli ise mesela. ama haftada 2 gunden fazlasini cok zor durumda degilsek istemesek daha iyi olur.

Evrimsel olarak çocuk yetistirmek tek başına yapılacak bir iş değil. Hatta sapiens kitabında homo sapiens biraz da bu gerekceyle sosyallesip yavrularını yardım alarak buyutebildigi boylece yiyecek bulmaya daha çok vakit ayırıp familyayı buyuttugu anlatılır. O yüzden bence ailenin diğer üyeleri yardım etmeli. Etmiyorlarsa yaşlanınca kendileri de ilgi beklemeliler. Çünkü aile olmak zor günlerde ya da ihtiyaç halinde yardımlaşmayı gerektirir

E oldu olacak çocuğu kv yapsın zaten ona da yorulma :) Bakmadı diye triplenmek nedir ya.. Şu zihniyette insana 5 dk bile yardım etmem. Kadın iyi sıyrılmış kullanılmak artık yapılan.

Yardım etmeleri gerekir ama mecbur değiller. Ben bakmam derse alnına silah dayayacak halimiz yok ya. Benim annemde teyzem de torun bakar. Halam ben bakamam der kenara çekilir. Herkes sever torununu ama bakmak gerçekten zor. Allah kolaylık versin annelik her yaşta zor. Benim iyiki annem var, bakar sağ olsun.

Modern diyince benim üst komşum geldi aklıma.. kadın 60 yaşlarında Alman: kızı doğurduğu ilk günlerden beri sık sık annesine getiriyor bebeği, çocuk bir buçuk yaşında şimdi.. kadın uğurlarken kapıda yarım saat bye bye ediyor torununa, 2 yaşından sonra da kızı işe başlayınca torununa o bakacakmış. Bunu gayet sevinçle anlatıyor. Benim deli kayınvalideyi anlatmayım bunun üstüne neyse. Azcık halden anlayıp bizimkiler de bizi bi dinlendirseler nolur yani Walla benim gül gibi kızımın huyunu 360 derece değiştirdiği için kv yle 2 aydır telde görüştürmüyorum. İnsan gibi ilgilenme çocukla, sürekli azarla, anasına acıma.. sonra de telde öl, bit.. oldu canım

Benimkilere kv ilk 1.5 sene yardimci oldu gitti o olmasa ne yapardim 4 bebeyle bilmiyorum kendi annem babam da çalışıyorlardı bakici zaten durum yoktu e ben onlara guvenerek cocuk yapmadim zaten ama 1 beklerken 4 gelince ne yapsaydım.. hala yalnizim eşim de baska sehire calismaya gitti hepten yalniz kaldim.. bakılır bakılır 1 e de 4 e de tek bakılır ama bakanda hele de 2 den fazlaysa insanlik namina bir sey kalir mi kalmaz kendimden biliyorum psikoloji pert gözler çöktü alti mor ev isi couklar yalnizlik derken hayattan soğudum..

Güzel planlamışsınız da yaşarken görüceksiniz hayat bizim planladığımız gibi gitmiyor her zaman. Benim ihtiyacım olduğunda gezerim tozarım ne haddine diyen insan kim olursa olsun komşu teyze kadar değeri olmaz benim için. Siz insanlar zor zamanınızda sırt çevirdiğinde de onları sevgiyle kucaklamaya devam edin.

40 yaşındayım çocuğum var Genç ve avrupaiyim Herkes kendi çocuğuna bakmalı Kv ya da annem baksın mı sorularına çok net hayır derim Lakin siz cevabını sipariş ettiğiniz soruyu neden sordunuz onu bilemedim zira yapan bakar diyenleri etiketlediniz zaten avrupai diye

Bakamayacağı çocuğu neden yapar ki insan 6 yıllık evliyim hatta hiç çocuğum olmaması ihtimali var pko dan dolayı ama yine de hazır değilim korunuyorum ne zaman ki kendimi hazır hissederim o zaman yaparım iyi valla doğur doğur sonra bşkası baksın bende sürekli başkalarının çocuklarıyla uğraşmaktan çocuktan soğudum artık bakabilen yapar bakamayan yapmamalı doğurmak zorunluluk gibi hep yapıp hem başkasına yıkmak gerçekten büyük bencillik benim büyütüp terbiye vermediğim çocuğu sırf üremek için yapmak çocuğa da haksızlık

Sizi bunca yıl yedirip içirip giydirip okutup koruyup kollayıp bu yaşa getirerek dünyaları verseniz karşılığını ödeyemeyeceğiniz fedakarlıkları yaptı zaten ana babanız size merak etmeyin, bir de ben çok fedakarlık yaptım şimdi onlardan bekliyorum diyebiliyorsunuz pes ya bu ne nankörlük. İleride sizin gibi çocuğum olsa yazık emeklerime derdim, Allah evladın da hayırlısını versin. O kadar bencil ve memnuniyetsizsiniz ki ki bunca yıl size bakıp yaranamamışlar bundan sonra çocuğunuza baksalar da yaranamazlar zaten, o yüzden iyi yapıyor anneniz. Mis gibi hayatını yaşasınlar işte, size asla yaranılmaz çünkü. Ayrıca onlar gençliğinde baktı büyüttü yoruldu, şimdi de dinlenmek hakları. Her şeyin ve herkesin sırası var, artık bakma buyutme yorulma sırası sizde. Oldu yani koca koca insanlar gençken yorulsun, yaşlanınca yorulsun, ne yapacaklar mezarında mı dinlenmeyi bekleyecekler!

Bekarım konuyu görmeden oyladım. Çocuk bakmak mecburiyetinde değiller. Hele 2. 3. cocuğu onlara güvenerek mi yaptınız... Akrabalarimda da cok görüyorum herkes bırakıp gidiyor cocuğunu. Arada sırada her annenin hakkıdır dinlenmek bi nefes almak. Ama mecbur kesinlikle değiller. Annenizden bekleyeceğinize cocuğun yapımında payı olan eşinizden ilgilenmesini bekleyin. Hafta sonları o baksın isten çıkınca ilgilensin. Ayrıca madem bebek bu kadar gürültücü, kötü, yorucu neden anne olmak icin bu ısrar?

Bizim burda 3. kişiler olarak oy vermemizin bir anlamı yok ki. Anneanne/babaanne 'bakmıyorum, kafam almıyor' dedi bakmıyor diyelim. Burda verdiğimiz evet oyunun ne hükmü olacak yanikarar bakacak kişinin kararı, bizim değil ki yetmez ama evet hareketi mi başlatıyoruz burda

Bekarım konuyu okumadan anketi oyladım ama cevabım aynıydı ailemizden destek beklemek neden kötü bir şey olsun ki. Hasta olur başka şehirde olur bunlar farklı ama ailemiz hastayken zor durumdayken bizlerden onlara destek olmamız beklenir biz neden yardıma ihtiyacımız olduğunda desteği onlardan almayalım.

Annem 3 çocuklu çalışıyor her gun nöbete gitti ki evde olayım diye babamla ortaklaşa baktılar evımıze bize bakmak için büyükler gelmedi Zorunda da değiller sorumlulukları sizeydi

Mecbur değiller ama isteyerek içlerinden gelerek bakacaklarsa neden olmasın.

Zaten devlet tarafından teşvik var anneanneye babanneye destek parası veriliyor diye biliyorum. Haberlerde izlemiştim torununuz var mı? -evet Siz mi bakıyorsunuz? -Yok ben bakmıyorum peki devlet destek verse bakarmasınız? - tabiki neden bakmıyım. Sorulanların çoğu bu yanıtı vermişti. Belki kendi isteğiyle bakanların bile bu uygulamadan haberi yoktur. Ha şunuda biliyorum ailesi destek veripte yada vereceğine inanan birçok kişide bakmak zorunda değiller ki-

Annenizin durumunu bilmiyorum bnm annem emekli ve bu yaştan sonra bir sorumluluk almak ona bağlı kalmak sinirlerini bozuyor. Bakamam sürekli diyor. Ben anlıyorum. Arkadaşımınki de emekli olacaktı sırf bakmak istemediğimin emekli olmuyor Bn en iyi kreşe gönderirim parasını veririm ama bakamam diyor. Ben çok iyi anlıyorum. Anneniz de ne düşünüyor bilmiyorum ama böyle durumlar da var

Yaaaa peki uyuttu mu kucuugu noldu. onu da merak ettim. bebeklinick Bu karanlığın sebebi

Saglik sorunlati varsa bu psikolojik de olabilir calisam annenin bakici tutacak durumu varsa buna bende katiliyorum bakmasin zaten ama arada yardimci olabilir anneanna yada babaanne arada bakici kontrol edebilir ne bileyim arada 1 2 saatlik bakabilir saglik sorunlari varsa tabiki bakma zorunda degil.

O kadar abuk yorumlar gelmiş ki konuyu anladiginiz icin tesekkür etmek istedim

Bu durum Avrupa'da değişti, şuan orda da kendi ırkındaki ebeler dedeler bakıyor.. Geçen sene yazın oyun parklarında çok gördüm. Bu konusmalarida anneme çok dediler, ilk annemin torunu olduğu için bezdirdiler kadını. Şimdi torunu olan parklarda gezdiriyor. Şimdi de ben diyorum " aaaaa torunmu bakıyorsun diye" . Bu konular cidden çok karışık. Bide yigenlerim otistik, kreş ortamında nasıl olurlardı bilemem.

İnsanları da anlamak lazım ya. Çocuk bakmak çok zor. 60tan sonra başa dönüp tekrar çocuk büyütmek haksızlık bence. Ben şimdi dört yaşına getirdim ama sor nasıl getirdim. İleride gerçekten torun falan bakamam ben. Şimdiden pestile döndüm o yaşta gerçekten enerjim olmaz. Hayatın son zamanlarında dinlenmek isterim. Ha arada başbaşa kalmak isterler alır bir gece bakarım, hastane işleri olur bakarım göz kulak olurum. O tip nadir ihtiyaç anlarında anne olarak arkalarındayım ama işe başladık al anne diye bakıcılık yapamam yani. Tam zamanlı bakıcılık yaptırılması bana haksızlık geliyor

Evet 4uzler 4.5 yaşındalar ve 1.5 yasindan beri tekim.. o kadar zorluk cektim ki tek basima ama yine de gel demedim tek basima ustesinden gelmeye çalıştım.. zaten ilk zamanlar destek oldu ve ben aşırı minnet duyuyorum bu yüzden. Bakabiliyorsa calismak vs dışında herkes bakabilir ama çalışınca illaki insan guvenebilecegi birilerini istiyor kres yasina gelene kadar destek olabilir büyükler.

çalışmadığı halde annem baksın beni rahatlatsın diyen arkadaşlar cidden merak ettim siz bebeğiniz olmadan önce annenize her hafta gidip işini yapıp onu rahatlatıyor muydunuz ya da ne bileyim kv ye her hafta "aman bir işin, ihtiyacın vardır, sen yaşlısın, yoruluyorsundur" diye herhangi bir destek sunuluyor mu hemen bebek olunca, aileler destek olmalı, ne var canım iki üç saat baksa denmeye başlıyor tuzun kuru diyecek arkadaşlara da yazayım oğlum 10 yaşında, çalışıyorum bugüne kadar sadece geçen yıl 3 saatliğine karşı apartmanda oturan halasına bıraktım, o antremana götürdü, eşimin de benim de girmemiz gereken bir sınav olduğu için onun dışında bebekken bakıcısı vardı, 25 aylıktan beri de okula gidiyor

Ahhahhah laflara bakin laflara. O cehennemin dibine giden kv, size kavanozlarca sos, konserve, tursu yapsaydi, yapacagi gun de, kizim, sen de gel de bir cayimizi demlersin deseydi, derdiniz ki, yapiyorsa ogluna yapiyor, bir de cay mi yapacagim, mecburmuyum... Simdi de o; size yakin olmaktansa cehennemi yegleyen kv bakmadiysa oglunun cocuguna bakmamis, sizlik birsey goremiyorum

Çok zorunda olmadıkça ben bırakma taraftarı değilim zaten yaşları geçmiş 60 şı bir de şeker tansiyonları var. Çocuklar zaten ikisi de zor durmayan çocuk hastane ve mecburen çarşı, market olmadığı sürece baktırmayı düşünmüyorum. Şimdi önümüzde doğum var annem hastaneye gelmek isteyecek yanıma gelme diyemem alınır. Çocuklara da eşim ve kayınvalidem bir gece idare edecekler artık. Ben kayınvalide ya da annemdense eşime bırakmayı tercih ediyorum daha çok, bensiz çocukları idare etmeli çünkü bakmak zorunda olan kişi eşim kayınvalide ya da annem değil.

İnşAllah bizim de öyle olur çünkü çok üzülüyorum teşekkür ederim cevabınız için sağlıkla büyüsün yavrularımız isteyen herkese de nasip etsin Allah

Her bakıcının kültürü dili farklı olacağından Kızın annesi veya eşinin annesinin bakması daha hayırlıdır bence ilk 3 yıl çocuğun karekteri oluşuyor

Benim bir akrabamin 2 cocugu var. Ikiside yakin oturuyor. Once kucuk olan kiz evlendi. Bir kizi oldu. Cocuk cok problemliydi anneanne buyuttu besledi annesi evde yemek yapmayi bilmiyordu evde hala o cocuk istemezse koltuga bile oturamazsiniz cocugun annesi haftaici calisiyor aksamlari / haftasonuda birakiyor geziyor bu cok anormal degilmi anneanne hic mi nefes almasin o cocuga 1 saat bakabilmek ztn mucize Kadinin oglu evlendi gelin kendi cocugunuda birakti ona bakiyor bunada bakacak olan o bebege oldu buyuk cocuk hep ezdi cok mu zor guvenilir bir bakici bulup arada yoklamasini istemek? 1 cocuga bakti 2. Yede bakmak zorundami? Var olan bir duzen varken ilki buyurken 2. Bebegi o evde ne kdr saglikla buyutebilirsin Sadece cocukta bakmiyor yemeklerini yapiyor onlerine koyuyor yiyip icip gidiyorlar Bunlari gorunce yok ya ne gerek var kimse bakmasin diyorum Nasil olsa ne yapsa mecbur goruluyor ve memnun olunmuyor. Simdi kadin kimseye bakmicam dese binbir turlu olay olur Kapidan sokmasa hakki var Ayrica ne kizinin ne gelinin evinde 1 kere kahvalti yapmamis caya cagrilmamis yemege davet edilmemis ne simdi ne cocuklar yokken. Dogumgununde bir cicek alinmamis pasta alinmamis hediye yemek tabagi surahi getirilmis kendine bir corap alinmamis. Bu cok fazla bu resmen somurmek

Ama şunu da eklemeliyim çalışıyorsam bakmak zorunda değiller çünkü çocuklarını büyütmüşler bu yaşta dinlenip gezecekleri yerde bir de torun bakmak zorunda değiller

Pardon bir şey sorucam tabi herkesin yorumu farklıda sizin söyledikleriniz ile torun bakmak arasında bağlantı kuramadım. Anneanne babaanne torunlarının ebeveyni mi ki bakmalı? Evet bakmakla yükümlü evlat anne babasına onlar zaten kendi çocuklarını büyütüp ayaklarını uzatıp veya gezip hayatlarını yaşamalılar. Yaşlanınca bir de yine mi çocuk yükü çekmek zorundalar. Zaten çoğu kişi zor durumda vs gelip yardımcı oluyor ama kalkıp haftanın 5 gunu sabah akşam bakmak zorunda değil bakıcı tutulmalı

Vallahi bilemiyorum ki bıraksam bı surat yapsa öyle kinciyim ki ben bunu nasıl unutcam? Hem zaten kayınvalidecigim devlette personel ne ara gelip bakacak ve annem hasta... Ki annecigimde çok uzakta . push ; bebeklinick Bu karanlığın sebebi

Herkes öyle bir anlatmış ki sanki ailemin kucağından ben indim sonra benim çocuğumu kucaklarına attım. Ben çalışmaya başladıktan sonra yıllarca ailemin mutluluğu ve her üyenin diline pelesenk olmuş "gezmeler"i için elimden geleni yaptım. Tatillere gönderdim, sinema, tiyatro, yemeklerini karşıladım. Bu zamana kadar çalıştınız yoruldunuz hakkınız dedim. Bunun lafını edecek bir insan değilim asla, burda kimse kimseyi tanımıyor ve bazı yorumlara istinaden yazıyorum. Kaldı ki bir şeyin karşılığı olarak ya da ilerisi için yatırım da değildi. Ailemin mutluluğu için yaptım. "Aile" kavramından benim anladığım bu. Çocuklarım sadece bilinçlenene kadar yardım alırım zaten. Çünkü bakıcıya bırakmak istemiyorum bu kadar küçük çocukları. Bahsettiğim burda kastedildiği gibi insanların hayatını ipotek altına almak değil.

Mecbur değiller Onların da dinlenme yaşı Zaten bence büyükler çocuk bakmamalı Yeni yeni rahata geçmiş oluyorlar. Bir de üstüne çocuk sorumluluğu. Zor iş

Ben size has değil zaten genel olarak düşüncelerimi söyledim ki bu tarz konularda da hep aynı şeyleri yazarım. Size has bır durum değil. Sizin eski yorumlarınızda yüzünü bile görmek istemiyorum vs bulunuyor. Tavırlarını bilemem ancak en üst yorumlarınızda bakmadığı için gıcık olduğunuzu göstermediğinizi resim bile atmadığınızı yazmışsınız. Sizin çocuğunuz ancak karşıda ki eşinizin annesi çocuğunuzun babaannesi var. Ebeveyn değil ki bu insanlar ki söylerim karı koca baş başa kalmak isterler ve ya gelinip anne ben saldım boyam geldi ve ya bakıma gidicem desın en önde ben derim kızım torunumla ben baş başa vakit geçireyim semde özel ihtiyaçlarını hallet kesin derim. Zira bende bakıma önem veririm anneme ve ya sağlığı yerındeyse kayınvalideme bir kaç saatliğine anne bakar mısın diye rica ederim. Ama gel bakıcının başında dur ve ya sen bak diyemem demem bakıcı bulurum. Sizin bakın geçen konunuz vardı yorum yapıcaktım evle ilgiliydi şimdi o yaşta çocukların peşinden koşturamazlar seslerini kaldıramazlar. Yerı geliyor ben bıle teyzemın çocukları eve gelince tuhaf oluyorum kaldıramıyorum ufakta değiller. Bu ınsanlar artık buyukmuş okutmuş evlendırmışler tekrar çocuk yükü bana saçma geliyor. Ben de 45 yaşında bıle olsam torunu severım sımartırım ama annenın görevlerını yerıne getıremem. Gezıp tozucam siz yurt ıcı dışı gezmeyı bılıyor dıyorsunuz. Gezıcek tabı kı uzgunum ama buna sız karışamazsınız haddınız değil gezer tozar dünya turuna çıkar çünkü o anne değil büyükanne bana sen gezmeyı bılıyorsun dıyen bırıne ılla gelin değil arkadaşta olsa senın ne haddıne derım ki bu bir sıze eleştırı değil görüşüm bu Ben bekar olabılırım ama bılıyorum benım annem 3 çocuk buyuttu tek başına anneannem başka şehırde babannem zaten evlendığınde 70 yaşındaydı ve kardeşim engelli düşünün zorluğunu ama altından kalktı. Ben bıle küçük yaşta şu yaşıma geldım engelli erkek kardeşimi yedirir içirir yerı gelir banyosunu yaptırır ozel traşını yaparım anneme kıyamıyorum kı kardeşim bıle abla benı bugun sen yıkar mısın der kadın sabah akşam hala koşturuyor sırtında taşıyor 25 yaşında çocuğu her yerı fıtık beli dız kapakları kötu durumda ılerde ben bu kadına nasıl çocuk baktırayım sağlığı ısterse yerınde olsun verırım parasını ıyı bır bakıcı bulurum

Kv ve ana da kk üyesiysee Konu sahibi de bakın görün anket koyucam bizim kızlar ne diyecek dediyseee

Arada olabilir ama sürekli bakmaya asla mecbur degiller bakici gibi. Eger cok genclerse ananelik, babannelik yasi icin, örnegin 40 li yaslarda torunu olan var, onlar icin bi nebze. Ama 60 yas civari insanlara gercekten yazik. zaten cesitli saglik sorunlari olabiliyor. olmasa bile en azindan tahammul gucu kalmiyor. Ayrica gün gün gezebilirler, akraba ziyareti de yaparlar bunu cocuk bakmakla kiyaslamayin lutfen. naapsinlar bu insanlar,60 yasina geldiyse cocuk bakamiyorsa, eve mi hapsolsunlar? Empati lutfen

Bu mesajınızı çıktı alıp saklayın. İlerde okursunuz.

Sizde baba varmış ilgilenen, ben de o da yok. Babam için torun 2 mıncırmak bitti gitti. Annem çok sever eminim ama uzaktan sever Yani gittiğimizde canını dişine takar bakar, kendini paralar ve sanki hep annem bakmışcasına bana hep ültimatom verir, şöyle yap bunu yapma vs. Hiçbir yaptığımı beğenmez, her şeye kulp bulur. Ömründe baktığı atıyorum 30 günü 'bak sen yedirtmiyorsun ben yediriyorum, bak böyle yaparsan olur işte' gibi şeylerle cinnet geçirtir bana. İnanın gittiğimde tüm işleri yaparım yorulmasın diye, kendi evini temizlemeyen ben anneminkini temizlerim beli ağrıyor diye. Ardımızda 1 oyuncak yerde kalmaz, tek tabak bırakmam, isterim ki görsün çocukları oynasın. Ama yaranamıyorum, ne yaparsam yapayım olmuyor. Karışmaya akıl vermeye var, icraata gelinde yok. 5 dakikamda olması daha da sinir bozucu, keşke uzak olsaydım. Hiç unutmam 2 sene önce çocuklar kalsın akşam, biz de karı koca güzel bir eğlenelim dedik. Akşam 8 de bıraktık, evde ablam babam annem var, bende yatılı bakıcı da var, onu da bıraktım, yardımcı olsun diye. İnanır mısınız saat 10 telefonum zırıl zırıl, ağlıyorlar durmuyorlar vs, inat ettim gitmedimZ Yahu uyku saati zaten 4 kişi iki çocuğa bakamıyorsanız ben daha ne yapayım? Sabah kahvaltıda alacağım zaten. 2 saat oyalayıp uyutamadınız mı, o kadar mı yabancısınız torunlara? İnsan 2 senedir eşiyle baş başa bir şey yapmaz mı ya, ben yapmadım. El insaf, hastaneye acile bile gittiğimde kucağımda çocuğumla serum alıyorum ben. Bu kadarı da artık ne bileyim ya... Bugün çok doluyum, akşam üzeri yine bu meseleden kavga ettik de.

Bende kimseye güvenmedim tabiki ama bizi de annem doğuda çalışırken bakıcı kreş olmayan ortamda çok zor büyütmüş ertesi gün kime bırakacağımı bilmediğim çok günler oldu diyor hep onunla çevresinde anne/kv uzakta olunca yokmuş O zorluğu bildiğinden en azından ilk 6 ay destek annemden bekliyorum kardeşimi anneannem büyüttü tamamen Destek beklemek çocuğu ona atıp gitmek değil ki tamamen Bir süre sonra başımın çaresine bakmam gerektiğinin farkındayım Bende anne/kv den uzakta yaşıyorum yakın olsam kv görümcemin 3 çocuğunu büyüttü görümcem annesini 1 saat bile salmaz bi yere gitçek olsa kıyameti koparır neyse kv benimkine de deli gibi bakar eminim Sadece bu tamamen onların sorumluluğu olan birşeymiş gibi bırakılması yanlış bana göre kendi hayatları olduğunu unutmadan/unutturmadan tabiki bi süre destek bekliyorum aile olmak bunu gerektiriyor

Ihtiyaç halinde ne kadar evlatlık ediyorsak o kadar beklemek hakkımız bence. Bencilin teki olup zorunda mıyım diyen bir tip mümkünse kimseden bir şey beklemesin.

Arada sırada ihtiyaç dahilinde tabii ki yardım beklenir edilmesi gerekir aile sonuçta. Ama çalışan kadınların tüm gün babanne_anneanne baktirmasina karşıyım. Tam rahata erdikleri zamanlar bırakın rahat etsinler. bazilari çok hevesli oluyor onlar istisna 24 saat birakabilirsiniz genel olarak arada bı kaç saat bırakılabilir dusuncesindeym Önceki

Mahallemde çok yaygın bu durum. Ama bakıcıya güvenemeyen ben, komşuya da bırakamıyorum tabi. Sadece 2 kez mecbur kaldım ve kızımda orda kalmak için ısrar ettiği için bıraktım. Onda da komşum huyumu bildiği için sürekli görüntülü aradı Sıkıntılı bir durum olduktan, çocuğumda travma yarattıktan sonra ben öğrenmişim, bakıcıyı göndermişim ne kadar kıymeti var? Bu çocuklarımı sürekli pamuklara saracağım demek değil ama 3 yaşındaki çocuk da hayatın çirkin yüzünü bilmesin ya gerek yok. Khomyuk

8.5 yillik anneyim ve çalışıyorum, Tabi ki annelerimiz cocuklarimiza bakmak zorunda degiller, "zorunda" ne cirkin bir ifade zaten. Yaz tatillerinde, sömestr ya da bakicinin izin donemlerinde gönüllü olarak bakabilirler elbette ama 50+ insanlari tam gezip tozup rahat edecekleri yaşta cocukla eve tikmak, minicik cocugun sorumluluğunu ustune yikmak hic adil gelmiyor bana. Kendi adıma ben de simdiden cocugumu buyutup rahat edecegim gunleri bekliyorum, tam da o gun geldiginde bizi al bebek bak dese cinnet gecirebilirim, zira yeniden bir cocuk bakmak istesem kendim dogururdum.

Arada sırada bunaldığında çocuğu 2 saatliğine bırakmaya bir şey demezler diye düşünüyorum. Ama yaşlı bir insanı da 5 gün 8-17 çalıştırmak da eziyet. Bunu kendi annenize cidden yapmak istiyor musunuz?

Anne babalar çocukları için güzel garanti bir gelecek sunacak o zaman mecbur değiller tamam da karı koca ev bark Sahibi olalım diye çırpınırken destek olmalılar o bakmayan insanlarda zamanında illaki demiştir kaynanam annem baksaydı da sigortam olsaydı emekli olurdum diyen çok kadın var sağlığı yerindeyse baksınlar

Anne çalışacak, çocuğa da anneanne/babaanne bakacaksa mecbur değiller diyorum. Belli bir yaştan sonra kaldıramayabilirler tam zamanlı bir çalışma gibi çocuk bakmayı. Bakmayanı yadırgamam kesinlikle. Ama ihtiyaç dahilinde "haydi ben çocuklara bakarım siz gidin sinemanıza, gidin kahve için, çıkın bir gezin" gibi güzel teklifler yapmalılar. Hastaneye markete alışverişe veya keyfi gezmeye giderken bakabilirler, bakmalılar. Nitekim anneannemiz böyle biri.

[ Büyük konuşmamakta fayda var çaresiz olunca baktıran çok var

Çalışmayan kesimden olarak cevap verme ihtiyacı hissettim. Bebeğiniz ne kadarlıkken çalışmaya başladınız? O ilk zamanları az çok hatırlamaya çalışın insan bi nefes almak istiyor, bebekten önceki hayatını hatırlamak, devam ettirmek istiyor. Siz zaten çalışarak o hayatı devam ettirmişsiniz bir şekilde. İş yeri bir bakıma sizin bebeksiz hava sahanız olmuş, anne kimliğini üstünüzden çıkarıp siz olmuşsunuz sadece. Ama mesela ben öyle değilim şu an. Bebeğim 4 aylık. Doğumumu annemin yanında yaptım, 2 ay annemin yanında kalmam gerekti bazı sebeplerden ötürü. 2 aydır bebeğime tek başıma bakıyorum. Ailem ve eşimin ailesinden uzaktayız. Onun dışında zaten bebeğimi bırakacağım bir yakınım da yok etrafımda. İnsan arada sırada bir hava almak istiyor, çıkıp boş boş dolanmak istiyor, çişli bez, emzirme saati, uyku saati vs düşünmeden bir yerde oturup bir arkadaşıyla sohbet etmek istiyor, eşiyle bir yemeğe gitmek, alışverişe çıkmak istiyor. Bu saydıklarım demek değil ki bebeği yaptım sorumluluğunu başkasına atayım. Ama insan bazen bebeğine bile sabredemiyor, tahammülsüz oluyor. O noktada en azından biraz deşarj olması için haftada bir gün bir kaç saatin lafı olmamalı bence. Bu arada eşin neden yardım etmiyor diyebilirsiniz. Sağolsun elinden geldiğince yardım eder, haftasonu sabah bebeği alıp salona geçer mesela 1 gün de olsa uyuyabileyim diye. Ya da yanımızda olduğu zamanlarda alt değiştirme, kıyafet giydirme çıkarma vs. konularını halleder hemen. Ama çalışıyor ve yoğun bir işi var o sebeple o da elinden geleni yapsa da bazı noktalarda yetersiz olabiliyor benim için.

Çocuğunuz olunca bu yorumunuzu unutmazsınız inşallah. Gecelerdir uyumuyorum biri olsa bir saat baksa da yatsam biraz demeyin o zaman, ya da restoranda yemeyi unuttum, bıyıklı sakallı oldum diye kaçmayın aynalardan...

60 yaşındaki kadının kafası çocuk gürültüsünü, koşuşturmasını almaz

Çocuğum yok. Anneme güvenerek çocuk yapmam. Anne olursam calismama gibi bir rahatliga sahip oldugum icin çocuğuma bakmasi icin zorlamam. Ara sira yıldönümlerinde vs birakabilirim. Hastane isim olursa devlet dairesinde isim olursa birakabilirim. Bu sekilde bir dusunce ile ilk seçeneği seçtim.

Mecbur elbette değiller. Bu yaşımda ben çocuklarıma dayanamıyorum, onlarınki imkansız. Ama kısa süreli, 1 2 gece kaçamak, tatil, haftada 1 gün anne baba günü olarak bakabilirler diye düşünüyorum. Diğer türlü çalışırken baktıracaksınız, yanına bakıcı ya da yardımcı ile baktırılması gerek.

Ben kayınvalideme yazın sıcak çarpmıştı, bayılacak gibi oldum.. dayanamadım, dedim ki Allah rızası için yarım saat çocuklara bi bak ta yarım saat kendime geleyim.. içeri geçtim, 5 dk sonra elektrikli süpürgeyi açmış , küçük bebeğim ablasının bağırtısından korkmuş o da bağır çağır... o gün bebeğimi kanepeden düşürdüm o halsizlikle.. hiç unutamayacağım bir gün oldu benim için.. kayınvalideyi de kafamda insan sınıfından çıkarmıştım.. buraya not etmek istedim:/

Yedirdim içirdim demenize gerek yok, eğer çocuğunuz nankör değilse bunun bilincinde olur. Ana babanız sizi dünyaya getirirken sormamış evet ama sizi aç açık da bırakmamış, bakmış büyütmüş ve bu yaşa getirip misyonlarını tamamlamış. Siz de çocuğunuzu ona sormadan kendi isteğinizle dünyaya getirdiniz ve ona bakıp büyütmek sadece ve sadece sizin sorumluluğunuz, ana babanızın ya da kaynananızın değil, siz neden bundan gocunuyorsunuz? Arada yardım ve destek istemek başka bir şey ama haftanın 5-6 günü sabahtan akşama kadar çocuğuna baktırmaya çalışmak ve bakmaya halleri yok diye ana babasının gelmiş geçmiş bütün fedakarlıklarını, alın terlerini yok saymak çok merhametsizce, bu kadar merhametsiz olmayı kendinize yakıştırmayın.. Sizin de evladınız var, yarın birgün bunca emeğinizin karşılığında kalkıp bana ne yaptın ki düğünümü bile kendim yaptım asıl ben size fedakarlık yaptım derse ne hissedeceksiniz?

Bu insanlar bizi, kardeslerimizi, eslerimizi dogurup buyutmusler. Artik onlarin rahat etme zamanlari. Haftanin en az 5 gunu saatlerce cocuk bakmayi kafalari kaldirmaz. Kendilerini surekli olarak baglamak istememekte sonuna kadar haklilar. Evet anne babanin acil bir isi ciktiginda, arada bir soluklanmak istediklerinde geri cevirmemeleri gerek. Ama surekli bakim beklemek bana bencillik gibi geliyor. Ne kameralar var. Hem istediginizde sizin sesiniz eve gidiyor, hem de evdeki ortam seslerini dinleyebiliyorsunuz. Alip evin her yerine yerlestireceksiniz. Ve isteyken dinleyip, izlediginizi soyleyeceksiniz. Bunu bilen bir bakici cocuga kotu davranamaz. Burada da bakiciya karsi olan guven problemi buyuk oranda ortadan kalkiyor bence.

Anketinizin seçeneklerini okuyunca da anlaşılıyor sizin A seçeneğinden yana olduğunuz. Evet mecbur değiller. Zaten yaşlanmışlar. Tekrar aynı şeyleri yaşamak istememeleri normal.

Ben bu isteği çok makul karşılıyorum ya. Benden dolayı gitmek istedikleri bir yere gidemeseler burulurum. Sosyalleşmek en çok onların hakkı.

Öyle melek kv tüm annelere Amin

11 aylık bir kızım var. İlk 40 günun yarısinda kv yanımdaydı. Cocugumu yanında uyutmak dahil sahiplenmisti. Bunlar bana çok büyük ders oldu. Ayni şehirlerde değiliz ama olsak iki saat bile bırakmak istemem. Benim doğrularım ve onunkiler asla örtüşmüyor. Kendi annem yaş itibariyle bakamaz ama sağolsun varligi yeter. Cocugumu bakıcı dahil kimseye bırakmayacağım. Cok erken yasta kresle tanışmış olacak seneye ama hiç değilse " ben büyüttüm" tribini cekmeyecegim. Ben anneanne olsam kızım benden bunu istese suanki aklımla seve seve kabul ederim. Sagligim da elveriyorsa ama sınırlarimi bilerek. Bakmak zorunda değiller bence işin özü.

Tabiki bakmak zorunda değiller ama destek olmaları gerekir. Bunu da yapmıyorlarsa torunumu özledim diyerek haftanın üç günü görüşme talebinde bulunmasınlar, sürekli görüşülmüyor diye sitem etmesinler bir zahmet.

Baskalari baksin diye cocuk dogurmayin kimse sizin cocugunuza bakmak zorunda degil sizi buyutmus bide cocugunuzu buyutmek zorunda degiller

Ben çevremde yalnızım Yani arkadaşlarıma, aile dostlarımıza, annemin arkadaşlarına bakıyorum ve çok kötü hissediyorum kendimi. Çalışmayıp her gün orada yatıran mı ararsın, her haftasonu bırakıp şehir dışına giden mi, annesi evinde aylarca kalan mı neler neler... Bu baktı bakmadıdan çok öte bir şey bizlerin yaşadığı, hani insan büyümez, hep annesinin küçüğü kalırdı? Biz çoktan büyümüş ve gözden çıkarılmış hissediyoruz. Öyle bir anneannem vardı ki benim, nurlar içinde yatsın, ablama 3 sene annelik etmiş. Annem hastaymış, resmen anne baba bilmiş ablam, dedemleri. Hiç unutmam ziyarete gittiğimizde oluşan bayram coşkusunu, varı yoğu bizlere sermelerini, yaşlı başlı insanların çocuk gibi yerlerde sürünerek oynamalarını. Çocuklarım için çok üzülüyorum, böyle bir şeyi yaşamadıkları, böyle değer görmedikleri için. Yük olduğunu bilmek zor şey...

Bakmak zorunda değiller. Zaten zorunlulukla yapılacak iş değil. Ama bizim aile için böyle durumda bu bir zorunluluktur. İki erkek kardeşim var. İkisinin çocuğuna da annem baktı zamanında. Bizde böyle şeyler önem sırasına girecekse eğer en başta oluyor. Sonuçta bir insan yetişiyor. Onun önceliği bizim için günden gezmekten önce gelir. Abimler gurbetteyken bebekleri oldu. Rica ettiler ve biz evi kapatıp başka şehirde üç yıl kaldık. Zor muydu evet zordu ama anne babasının içi rahattı. İkinci çocukta bakıcı tuttular ama sık sık gittik. Bakıcı bir hafta yokum derdi ben giderdim bakmaya. Annem veya yengemin annesi giderdi. Diğer kardeşimin bebeğine anneannesi bakıyor. İhtiyaç oldu annem babam bir ay kaldı bakmak için. Ben çalışmıyorum ama annem beni dinlendirmek için iki ayda falan gelirdi pandemiden önce. Bir cümle duymuştum "bir bebeği büyütmek için bir köy gerekir" diye. Ben buna inanıyorum. Ama eğer aile bakıyorsa da maddi manevi rahat ettirilmeliler. Bakıcı parası bize kaldı demeyip arada harçlık verilir, ihtiyaçları karşılanabilir, markete gidilir. Arabayla alınıp bırakılır veya toplu ulaşım ücreti ödenir. Parayla bakmak değil de nasıl desem hoşluk yapılmalı. Ama iş değil de arada dinlendirmek için soruyorsanız bence bakmak zorundalar. O kadar da değil yani. İhtiyaç anımızda da anne baba diyemeyeceksek ne yapacağız. Aile kavramının içi bu kadar boş olmamalı.

Ben çocuklarıma bakıyorum sorun yok. İşe başladığımda gelmedinyazdım kaçırmışsınız. Ben burda önceliklerimden bahsediyorum. Elbette sağlıklı olursam ve gücüm yeterse, elimden geldiğince yanlarında olurum her konuda diyorum. D damdan

Bakın hala sipariş yorum istiyorsunuz ama Aile olmak birbirine destek olmak değil mi diyorsunuz Biz de diyoruz ki destek küçük olur azıcık ucundan olur Çocuğun sorumluluğu anneanne ve babaanneye ait değil Destek de zorunlu istenmez isteyen destek olur Yolda araba kaldı abi el atıver derler bir iki kişi koşar iter işte bu destek Ama yolda gideni durdurup ille de bu arabayı it diyemezsin ya da itemem belim ağrıyor ya da hastayım diyene ille de it diyemezsin

Evet ben de öyle yapiyorum paylasmiyorum hicbir seylerini. Özleyen gelsin, benim burda canim cikiyor cocuklarima yetisicem diye bir de video vs bekliyorlar.

Bu ülkede zaten insanlar gençliklerini doğru düzgün yaşamıyor birde bu insanlara tam rahat ederiz dedikleri dönemde al çocuk bak diyoruz herkes çocuk yaparken nasıl bakacağını düşünsün. Müge anlı 'nın bir lafı var yaşlı kadınlar çocuk bakacak durumda olsa Allah zaten doğurganlığı almaz diye. Kimse kimsenin çocuğuna bakmak zorunda değil gece gündüz ama arada işiniz olduğunda zaten bir kaç saat idare ederler.

evet annem, demek ki bakılabiliyor ama kişisine göre

Oğluma dönüşümlü olarak annem kaynanam bakıyor ama bakmazlarsa da sorun etmem. Mecbur değiller çünkü.

Benim 2 cocugum var büyüdüklerinde ben sizi yedirdim icirdim okuttum diyemem. Ya ne yapacaktim sokaga mi atacaktim? Dünyaya cocuk getirirken soruyor muyuz sen gelmek istiyor musun diye? Bakima muhtac olarak kendi irademizle dünyaya getirdigimiz cocuga ana babalik yapmak bizim görevimiz, lütfumuz degil. Ha ondan sonrasi, yani bu konuda sordugum sey evet görev degil. Bu bir fedakarlik. İste aile olmak da burda ortaya cikiyor.

Anneyim çalışıyorum. Avrupai değilim ama evet zorunda değiller klasik ama doğru onlara güvenerek yapmadık bu çocukları. Bebeğime hem annem hem bakıcı bakıyor bunun sebebi de annemin işi olabilir hastalık olabilir kafası bozulabilir o da insan onu eve bağlamamak adına bakıcı da tuttum. Zaten buna hakkım da yok. Annem 3 çocuğa kimseden yardım almadan bakmış kv ile çok yakın olmasına rağmen. eskiler öyle büyümedi kadınların çoğu çalışmadığı için zaten evde çocuğuna kendi bakıyordu. Bakmak istiyorsa bakabilir yardım alınabilir ama mecbur değiller.

Tabi ki bakmak mecburiyetinde değiller ama arada destek vermeleri de gerekebilir.. Çocuk büyütmek kolay bir mevzu değil ne bileyim arada sırada göz kulak olabilirler sizi biraz rahatlatabilirler kendinize zaman ayırmanız için size imkan sağlayabilirler ama onun haricinde yaşlı insanlardan çok da fazlabir beklenti içine girmemeliyiz.. Tam evlatlarını evlendiriyorlar biraz kafa dinleyecekler kendilerince biraz zaman geçirecekler maddi manevi yükleri hafiflemişken torun bakmak sürekli ilgilenmek falan bunları ben beklemem ailelerden fakat dediğim gibi evlatları söz konusu olduğunda onların bunalmışlıpını hafifletmek adına arada sırada küçük boşluklar bırakabilirler size ki ben bu kadarını sanırım beklerim.. Yani sizde çok bunalmış olduğunuzu söylemişsiniz arada kv arada kendi anneniz size destek atabilirler Yani bence bunu da yapmaları gerekli.. Ya da onlar yapmıyorsa siz gidin annecim bu hafta sonu da böyle bir olan yaptık torunların seni özlemiş hem onlar sizle özlem gidersin hem de biz biraz nefes alalım derdim yani bu arsızlığı ben yapardım ama tabi siz yapar mısınız bilemem.. Yani bazı şeyleri de onlar söylesin diye beklememeliyiz onlar demiyorsa siz deyin..

işin komik yanı annem ikizler burcu, bi bakarım dedi bi bakmam dedi, bakmayacağından emindim istemedim de zaten. şimdi ikinciyi doğur, büyüğe bakarız diyor, inanmıyorum tabi

genelde bu konularda hep annem baktı yoruldu kv de gelsin baksın onun da torunu ya da hep gelinin annesi bakıyor benim de toruna bakmak hakkım diyen kv ler var da onun için yazdım genelde çevremden gördüğüm dedikodular da bakan da bakmayan da o neden bakıyor ya da bakmıyor diye konuşuyor kanun tabii ki yok ama dedikodu çok

Oğlumu büyütürken mümkün olduğu kadar özenli olmaya çalışıyorum, okuyorum, bilinçleniyorum, en iyisini yedirmeye çalışıyorum, en doğru şekilde davranmaya çalışıyorum, yeterli miktarda oyun oynamaya çalışıyorum, gece defalarca uyanıyorum vs. vs. Yoruluyor muyum evet, sonuna kadar, hakkını vere vere yoruluyorum. Neden seve seve yapıyorum bunu? Çünkü kendi çocuğum. Aynı zamanda ilerisi için de daha refah bir hayat oluşturmaya çalışıyoruz eşimle beraber, gelecek planları yapıyoruz, dünyayı gezmek ve yaşlılığımızı dilediğimiz gibi geçirmek için şu an vaktimizden feragat ederek daha fazla para kazanmaya çalışıyoruz. Ben şu an böyle yorulacak çaba harcayacağım sırf ileride rahat edeyim diye, tam rahat edeceğim derken çocuğum birkaç sene fedakarlık yap ve torununa bak derse bakar mıyım? Hayır. Çünkü giden candan gidiyor. Vakitten gidiyor. Çünkü böyle büyük bir fedakarlığı ancak kendi çocuğum için yapabilirim. Gelinim kendi rahatımı öncelediğim için bana gönül koyacak olursa, "çünkü gün gün gezmek daha mühim" falan diye surat yaparsa ben de ona "hadi ordan" derim ancak. Büyükanne isem torunumla büyükanne bağı kurarım, yani onu severim, oynarım, ziyaret eder ziyaret beklerim, güzel vakit geçiririm, fakat tam zamanlı bakıcılık yapmam, büyükanne görevleri arasında böyle bir şey yok çünkü. Ara sıra yardımlar olur, acil bir iş çıkar emanet çocuğa bakılır birkaç saat, fakat sizin istediğiniz bu değil. Siz bakıcı gibi, ya da onunla beraber mesaili bir şekilde her gün dursun istiyorsunuz. Kendisi istese tamam. Fakat istemediği halde böyle bir şeyi kabul etmediği için gönül koymak olmaz. Eğer eskisi gibi olsun, çocukları büyükler büyütsün istiyorsanız, eski usul kayınvalidenizle birlikte yaşayacaksınız, siz ev işlerini ve hizmetlerini göreceksiniz, onlar da çocuğu büyütecek. Tabi bunu kabul etmezsiniz. O halde kayınvalidenin var olan düzenini evini barkını bırakıp sizin çocuğunuz için gelmesini de isteyemezsiniz. Siz hem pastam dursun hem karnım doysun istiyorsunuz. Bir çocuğu büyütmek için bir köy gerekir, doğru bir söz, fakat ben artık bu sözün annelere bakıcılık yaptırmak için kullanıldığını düşünüyorum. Hem kayınvalidenize rahatını düşündüğü için kızıyorsunuz hem de aslında siz de rahatınızı düşündüğünüz için kayınvalidenizden yardım istiyorsunuz, zira yardımlık bir durumunuz yok herkes gibi siz de bakıcı tutmalısınız ve bu sebeple insanlara gönül koymamalı, torununu düşünmemekle yaftalamamalısınız.

Bakmak zorunda değiller herkesin kendi işi gücü var, bakmak isterlerse maddi anlamda katkıda bulunurum çünkü ona emek ve zaman verecek. Yani çocuk bakımına destek olacaklarsa bu kendileri istedigi icin olur maddi destek de veririm ayrıca gözüm arkada kalmaz bir yabancıya emanet etmekten iyidir. Bunu tamamen anne ve kayinvalidenin arzusuna bırakıyorum bakamam derlerse gücenmem

Öncelikle sizi bağlamıyor lafımla siz ya da başka bir kadını kırdıysam içtenlikle özür diliyorum. Yalnız kvden nefret ettiğimi ne zaman söyledim? Onunla aramızı açan, ondan uzaklaşmama sevep olan şeyler hep 7 kat yabancı gibi sorunlarımıza duyarsız kalması. Ben ilk çocuğumu çok istedim, 3 yıl sonra hamile kalabildim. Ücretli ücretsiz izinlerim vardı ve nihayetinde tek çocuk bakmak kolay. Normal doğumdu hemen de toparlandım. Kimseye ihtiyacım yoktu. Bir talebim beklentim yoktu. Yine de geldi baktı 1 ay sağ olsun. Yalnız asıl ihtiyacım olduğunda, fiziksel, ruhsal sorunlar yaşadığım ve aniden işe başlamak zorunda olduğum dönemdeki tavırları nedeniyle kızgınım. Anne, baba, kardeş, evlat, dost dediğiniz kara günde belli olur. Kara gününüzde size sırt çevirenleri sevgiyle kucaklıyor musunuz siz? K

Bu arada konu sahibi siz kayınvalidenizi sevmiyordunuz, ondan rahatsız oluyordunuz diye hatırlıyorum buna rağmen çocuğunuza bakmasını talep etmek ve bakmadı diye triplenmek çelişkili değil mi? Hem sevmiyorsunuz hem gelsin 7-24 çocuk baksın istiyorsunuz? Baksa bu sefer bakma şekline mana bulacaksınız. Ben şöyle yapsın istiyorum o böyle yapıyor diye konu açacaksınız. Gene beğendiremeyecek kendisini size üstelik siz de mutsuz olacaksınız. O yüzden hiç neden bakmadı diye kendinizi doldurmayın derim sizin durumunuzda bakmaması daha iyi.

Tabii canım. 60 yaşına gelmiş hayatını yaşayacak annem otursun çocuk baksın. Valla önceden de böyle büyütülmüş diye genel geçer bir şey söylemek yanlış olur. Bizimkiler ailelrinden kilometrelerce uzaktaymış mesela. Isterse bakar ama istemedi diye trip atmak acımasız olur. Üzülür insan ailesine. Kolay iş değil çünkü. Insan vücudu o yaşta çocuğu kaldırabilecek olsa menapoza girmezdi :)) Ha tabii birkaç gün veya bir etkinlik için birkaç saat yardim etmeye birakmaya pozitif yaklasmalılar. Ben bunlari sürekli bakım icin söyledim.

Mecbur degiller. 2 cocugum var. en buyugu 8yasinda. 2gun birkac saat bakti. Ama Bende ordayim. Cok kotu bogaz iltihabi gecirmistim.

annemin ya da kv min kültürü aynı mı yani benim annem bana yakın da kv dem örneğin okuma yazması dahi olmayan ömrünün ilk 22 yılı yaşadığı köyden çıkmamış bir kadıncağız annem de aynı şartlarda olabilir şimdi bu kişilerin kültürü dili bana benzer mi diyeceğim mesela annem de kv dem sobalı evlerde çocuklarının üstüne kat kat giydirerek büyütmüşler iki çorap giymezse çocuk üşür onlara göre ama şimdi evde çocuk yalınayak geziyor ya da ne bileyim herkesin annesi, kv desi çok mu düzgün şiveler kullanıyor örneğin bakıcım lise mezunu, yıllarca okullarda vs çalışmış bir kişi idi şivesini, oturup kalkmasını uygun bulmadığım kişilere bu sorumluluğu vermeme şansım oldu dünya görüşü, giyimi kuşamı bana benzerdi hatta tipi bile benzerdi diyeyim evdeki sorumluluğu belirli idi ama kv ya da annem baksa evin her işini de yapmaya kalkar çocuğu da kendi kuralları ile kendi çocukları gibi yetiştirirlerdi ama bakıcım benim kurallarım ile bakmaya çalıştı tabii ki onun da uymadığı şeyler olmuştur ama en azından kat kat giydirme dendiğinde çocuğu kat kat giydirmedi ya da çocuğa bal reçel çikolata yedirmedi bir de ben cidden bu anne ve kv leri merak ediyorum kaç yaşlarındalar yani benim annem oğlum doğduğunda 54 kv 65 yaşındaydı ikisi de en son 30 yıl önce çocuk bakmışlardı hazır bez de bilmez biberondan da anlamazlardı örneğin kv emzik vermezsen olmaz annesi olmayan bebeğe emziksiz kimse bakmaz dedi ama oğlumun hiç emziği olmadı eğer o baksaydı bu bebek ağlıyor deyip mutlaka zorla da olsa emziği tıkardı çocuğun ağzına ama bakıcı evde bebek doğmadan ne olur ne olmaz diye alınmış emziği dahi vermedi paketi ile aylarca kaldı

Zorunda değiller ama gönül istiyor ki bir nefes aldıran olsun, sen çık biraz kafanı dağıt biz ilgileniriz diyen aileyi arıyor insan. Benim eşimin tarafı gerek doğumdan önce gerek doğum zamanı gerekse sonrasında çok yardımcı oldular, hiç yalnızlık çekmedim hep elleri üzerimdeydi, eşimle çıkar sinemaya giderdik, yemek yerdik, arkadaşlarla buluşurduk. Her zaman seve seve destek oldular Allah razı olsun. Şimdi tekim mesela onlar farklı şehire taşındılar, acayip yokluğunu hissediyorum. Bebekli hayatı biz istedik evet ama neden destek olan birileri varken hayatımız kolaylaşmasın ki. Yapmayana da tabi neden yapmıyorsun denmez. Tamamen gönüllü olup olmama meselesi bu.

İki küçücük k çoçuğu olan ve iliklerine kadar zorlanan bir anne olarak ben kendim annem be kayınvalidem den onları köle yapmıyvak ama bana nefes aldıracak yardımları üsterdi ikiside uzak sayılmaz ama uzaktalar ve kendi hayatlarını yaşıyorlar bi işim dişse bıraksam bakarlar annem bi tık fazla bakar gönnüllüdür. Anneme bakıyorum gelini benim çoçuklara baktığını idda ediyor bende kayınvalidemin kozının evladına daha çok bakıyor şuna kaannat verdim en iyisi kimseden bi şey beklememk kafam rahat beklentiler yoruyor Birde onlarında hayatı var bizi büyütrken çekmişler kayınvalideleride varmış isterşerse yardım edeler diyorum

Bakıcının başını beklemek için gezmesinler, güne gitmesinler otursunlar evde demek sizin kulağınıza bencilce gelmiyor mu gerçekten? Bu insanlar sizin yaşınızdayken bebek büyüttü baktı, zorlandı, sizin geçtiğini yolları zaten geçti. Sonra yetişkin hale geldiniz oh çekti, biraz kendi başına kalıp hayatını yaşayacak. Hop çocuğu doğurdum anne gel bakıcımın başında dur diyecek, adil mi sizce? Bana çok bencilce geliyor. Artık emekli olan insanı benek nöbetine tam mesai başlatıyorsunuz.

Yakında bir camiden ezan sesi yüksek sesle geldiği zaman korkuyor havai fişek patlıyor birden çok korkuyor dışarıda motosiklet geçse hızlıca korkuyor çok üzülüyorum ayrıca duş yapmaktan başından aşağı su dökülmesinden de duşa zorla giriyoruz ama havuzda babasıyla çok seviyor suyu anlamadım ne yapmam gerekiyor anne olarak geçer inşallah diye teselli ediyorum elektra

4 aylık bebeğim var. Sorunuzun cevabı duruma göre değişiyor. Ben zaten çalışmadığım için en azından haftada bir gün bir kaç saatliğine nefes almak adına destek beklerdim. Ki zaten annem de kayınvalidem de bunu seve seve yapardı. Eğer çalışsaydım -hem annem hem kayınvalidem bir bebeğin tüm gün bakımını yapacak kadar dinç değiller artık yaşları gereği- bir bakıcı tutar ama bakıcının yanında mutlaka ikisinden birinin olmasını isterdim şu aşamada. 4 aylık bebeği bakıcıyla yalnız bırakmaya gönlüm el vermezdi. Eğer çalışsaydım ve bebeğim kreş/anaokulu döneminde olsaydı ikisine de okul çıkışı ben işten çıkana kadar bakıp bakamayacaklarını sorardım. Kabul ederlerse ne ala yok yapamayız derlerse yine bakıcı+ anne/kayınvalide şeklinde giderdim. Biraz daha büyümüş, okula giden, kendi yemeğini yiyebilen, tuvaletine gidebilen, yanında duracağı büyüğünü çok yormayan bir çocuksa okuldan sonra bakıcısız olarak anneanne veya babannede kalmasını isterdim

Ona göre kinlenecek

Annem iki yeğenime 3 aylıktan itibaren yaklaşık 15 yıl baktı. aralarında 1.5 yaş olan iki bebek. Ablam polisti gece görevleri oluyordu onda bile bakardı. Bir kere gık demedi. Hakkı ödenmez annemin. Evet zorunda değiller kesinlikle ama bu da anneanne babaanne, yardımcı olmalılar. Ne demişler torun baldan tatlıdır. Sabah yer içirir okullarına gönderir, akşam okuldan gelince yemeklerini yedirir ablama teslim ederdi ah anam ahh

Uzaktan uzağa bizimki de seviyor canım, çok düşünüyor, dualar ediyor, arayıp soruyor. ama kalmaya gitmeyegörelim 2. Gün başlıyor bağırma, onu oraya koyma... çocuk bu yani. Beni de geriyor ve ben de istemsiz kızıyorum devamlı çocuğa. Aynı şekilde akıl verme on numara icraat yok. Bir kere yapıver de ben de hazıra konayım... başkalarını görünce canım sıkılıyor. Yalnız değilmişim meğer...

Benim iki cocugum var. Acil durumlar haric cocuklarimi nadir baskalarina baktiririm kimseye yük olmayayim diye. Ne annem nede kayinvalidem genc degil. Fazla zorlamamak lazim. Sükür simdiye kadar kücük olduklari zaman ele teslim etmek zorunda kalmadim. Cogu yere yanimda götürdüm. Ama bazen insan cok bunalsa yanina gidebilecegi veya gelebileceginin olmasi insana cok yardimci oluyor. Bencede bakmak zorunda degil kimse ama yanimizda hissetmek de güzel. Cocuklarim da aile büyüklerini cok seviyor. Baglari kuvetli. Allah basimizdan eksik etmesin

Ben de bir mecburiyet olduğunu düşünmüyorum. Çok hadsizce zaten mecbursun demek. Çocuğu doğuran kimse anne ve baba olarak bakmak da onun zorunluluğu oluyor. Arada birkaç saat işin düşünce karşı tarafa sorar bırakırsın ancak bu olur. Rızası varsa birkaç gün tatile çıkarsın vs. Benim eşimin tarafı kendileri diyorlar bakarız diye hatta doğur bakma kafalarındalar ama ben çok rahatsız oluyorum bu söylemlerinden. Lohusalıkta 40 gün nasıl çekeceğim onları bunu düşünüyorum. Bebeği yıkarken çıplak görsünler istemiyorum. Altını filan açsınlar istemiyorum ben sadece anne ve baba yapmalı diye düşünüyorum bunları. Onlar da bebeğin bokunu temizleme hayali kuruyorlar. Ben mi manyağım onlar mı emin değilim.

Ya da ilk şık da ikinci şıkka benzer doğrultuda "ne münasebet tabi ki bakacaklar" olacaktı hiç kimse oy vermezdi o zaman.

Insan cok zorda kalinca destek olucak bi el ariyor acikcasi destek olmak zorunda degiller ancak destek olsalar o kadar iyi olur ki

Aynı öfkeden sizin aileniz de nasibini alıyor mu? Tek fotoya hasret kalıyorlar mı? Niye bakmadıkları belli ayrıca. Önce bakıcı başı beklemekle başlayacak, sonra bir bakmışlar kendileri tam zamanlı bakıcı olmuşlar. Kollarını kaptırmamak için ellerini vermiyorlar demek ki.

Sesi çıktığı zaman iyi bir daha getirmeyiz deyip gidiyorlar elektra

Ben "ne münasebet herkes başının çaresine baksın "i işaretledim ama o üslupta söylemiyorum Bakıcı tuttuğun zaman senin istediğin şekilde yetiştirecek senin istediğini yedirip oyun oynatacak ama annelerin böyle olacağını düşünmüyorum. Bazen çocuğu alıp misafirliğe gider veya misafiri gelir. Bakıcı da bu sorunlar olmaz. Aklına yatmazsa başkasını bulursun. Ilk kızımı bakıcıyla büyüttük şimdi oğlum var onun için de bakıcı buldum ailelere söylemedim.

Herkes kendi başının çaresine baksın seçeneğini işaretledim. Anne kayınvalide istiyorsa bakar ama istemiyorlarsa kimse zorlayamaz.

Benimkine baktı ben çok rahat ettim, gönüllüyse alın desteğini hiç reddetmeyin. Nispet gibi olmasın sen sordun ben yazdım

Biz bakmalalilar desek ne olacak bakmamalilar desek ne olacak? İstemiyorlarrmis sizinkiler zorla mı baktiracaksiniz? Arada sırada yardım yada çocukları 2-3 saat bırakma durumu hariç tam zamanlı bakmaya zorlanmalarini doğru bulmuyorum ben. Kendi isteyip bakıyorsa ne ala. Yoksa çocuklarıma bakmadılar diye kinlenmenin bir anlamı yok.

İki cocuk annesiyim, hicbir zaman annemin cocuguma bakmak zorunda olsugunu düşünmedim, iki cocuguma da bakici bakti, sadece ogluma kisa bir donem annem bakti ki bakmak zorunda degildi, benim ihtiyacim vardi sagolsun o da kisa bir sureligine bakarim dedi Ben insanlarin cocuklarini buyutup emekli olduktan sonra hayatlarini yasamalari gerektigini düşünüyorum, benim de tonla hayalim var cocuklar buyuyunce yapacagim, cocuklarima hayat boyu maddi manevi elimden gelen destegi veririm evladım onlar benim ama bana guvenerek cocuk yapmalarini istemem, cok istisnai durum harici asla bakmam torun falan

Gönülden bakanlar vardır belki ama azdır. Haftada 1 kez 7-8 saat çok isteyerek bakıp size nefes aldırırsa çok iyi ebeveyn kategorisine girmeliler. Fazlasını beklemek bencillik bence. Bir yakınım ilk torununa gözü gibi baktı. 5 yaşına gelince Gelin bir daha hamile kaldı ve gizliden ağladı kadın ben yeni tamamlamıştım görevimi. Şimdi kıramam onları diye

Devamlı bakmaya, bakıcı gibi beraber olmaya bir şey diyemem bu fazla gelebilir büyüklere. Teyzemin vaktinde dediği gibi "annem nine olduğunda 45 yaşındaydı baktı torununa, ben 60 yaşında nine oldum nasıl bakayım..." gücü yetmeyene gözü almayana ne diyelim... ama arasıra bırakınca ya da yardıma çağırınca gelsinler bir zahmet. Bu mecburiyet değil insaniyettir. Yoksa elalemden ne farkları kalıyor...

Herkes gönülden mecburlar tabii dese ne olacak. Polis zoruyla mi baktıracaksınız. Yoksa küsmek için kendinizi haklı mi hissedeceksiniz.

Benzer bir şekilde ailemden destek beklediğimi söylediğimde biri bana hayırsız evlat demişti aman dikkat Bence destek olabilirler özellikle şu dönemde

İşte bunu diyorum ya herkesin annesi Kv si profesör mü Bakıcının kültürü dili farklı diye kategorize ediyorsunuz

İlla cevap vereceksiniz yani.. Bari cevap vermeden konuyu anlasaydiniz, birakip gidelim onlar baksin diyen yok. Neyse konu sizi baglamiyor zaten.

Shahahaha Bunlar jenerasyon farkı. 2015 sonrası bir eşik gerçekten. Benim iki afacan var, ikisi de birbirine bu kadar zıt ve böyle zor nasıl olabiliyor, aklım almadı. Hadi birini yapamadım, öbürünü niye yapamadım, yanarım ona yanarım Ben de onu ikinci çocukla söylüyorum, hele yaşlar yakın olursa tadından yenmez diye Kanıp yapan da var snshsjsksk

Al benden de o kadar. Tam şu kadar gün yanında durdum doğumdan sonra nankörlük etme diyor benimki de. Doğumdan sonra durduğu süre 1 hafta Annemin evi de bana 5 dk bu arada. Bakıcı bulana kadar 3 4 ay kadar süre haftada 1 gün gitti. Onu bana 'çocuğu ben büyüttüm, anneye hasret kaldı' olarak kullandı. Sonraları ise senede birkaç deda birkaç saat gittiler. Yani çocuğum 4 yaşını geçti, 1500 günde varsın olsun taş çatlasın 30 gün etsin, nankör oluyorum. Herkese 'torun bakıyorum' diyor ama görüntülü aramadan bakıyor Beklentim zaten yok, bakmasın istemem de insan annesinden bir zor anında, özel gününde de ağız burun kıvırmadan 'tabii ki özledim hem' demesini bekliyor.

Annem yok, tüp bebekle hamile kaldım ilk aylar çok dikkat etmem gerekti başına gelen bilir. Kv sözde torunu için canını verirmiş, benim ufacık bi işime yardımı dokunmadı, her işimi tek başıma hallettim, ama her konuşmada benim bebeğime benim oğlum, benim yavrum, bebeğim deyip duruyor. Daha hamile halimi bile görmüş değil ama dinlesen bebeğim, oğluşum diyor torunum demiyor. Doğumdan sonra aynı şekilde devam ederse papaz oluruz. Zor zamanlarda kılını kıpırdatmadı, bi kaç ay önceden hastanede ben kalamam edemem dedi ''zaten yanımda eşimi istiyorum öyle bi talebim hiç olmadı'' Hiç bi zaman gel bana şunu yap bunu yap demedim demem, ama bana hiç yardımı olmayan insana paket servis bebek verecek değilim. Sizden çıkmam diyor mesela hiç kusura bakmasın, zor zamanlarda olmayan bebek sevmeyede seyrek gelsin bi zahmet.

Müge Anlı, Kayıp torununa ana babalık yapan bi kadının olayında " bakamayacağınız çocuğu annelerinizin, kaynanalarınızın başına atmayın, bakabilicek durumda olsa Mevla o yaştaki kadınlara doğurma kabiliyeti verirdi" demişti. Duyduğum en haklı sözlerden biriydi. 30 'larımdayım ama benim bile tahammülüm yok, yaşlı kadınlar nasıl sabretsin.

Herkese merhaba. Bu anket konusu benim icin önemli hanimlar. Yalniz lütfen sadece anneler oylasin zira bekara kari boşanak kolay derler. Diger genc avrupai arkadaslarimizin yorumlarini zaten biliyorum"ona güvenerek mi yaptiniz? Sizi büyütmüs cocugunuzu da mi büyütecek? Mecbur degil vs vs" Ama calisan anneler, ikiz, ücüz anneleri bilir destek gerekiyor, bakicilara güvenilmiyor, bakici kolay bulunmuyor. Zaten annelerimiz de bizi böyle büyütmüs zamaninda. Hep yakin oturulmus, hatta belki birlikte ve bizlerin bakiminda da anneanne babaanne emegi büyük. Ama simdi mecbur degil laflari havalarda ucusuyor. Ben de tam triplere girecekken ya acaba gercekten mecbur degiller mi oluyorum ama cok daraldim artik yaa.

Yani neden vakitlerini daha iyi bir şey için harcamak varken iyiden kastım daha zevk aldıkları bakıcı başında dursun ki Bir insanın ömrü ne kadar?

Mecbur değiller elbet abartmamak şartıyla destek bekledik bizde olmadı maalesef üstelik gayette müsaitlerdi çok yaşlı veya sağlık sorunlarıda yoktu kendileri zamanında bizleri annaneye bırakıp çalıştılar emekli oldular ama biz bir çağ değişikliğine denk geldik herhalde Mecburiyetten bile bıraksak suratlar asılıyor bizde çok zorda kalırsak bırakıyoruz o kadar kimseyi zorlamak istemem

Anne değilim ama benim annem de beni ve ablamı annesiyle kaynanasiyla buyutmemis. hastaligi döneminde bile komşuya bırakıp gidip gelmiş, karıkoca Elele verip bir şekilde halletmisler. Anne değilim ama ablam var. Sezeryan doğurdu. Ama hastane odasında da kırk gün başında da durmamızı istemedi, kocasıyla bir duzen kurdu, bakıyor. Kuzenim var mesela, annesi genç kadin olmasına rağmen daha rahat ederiz diye bakıcı aldı, sonra ikinciyi ve üçüncüyü doğurdu, yatılı bakıcı aldı. Ki annesi de kaynanası da aynı ilçede oturuyor. Yani bu devirde çoğu insan kendi doğurduğu bebeğe kendi bakıyor. Benim annem mesela, torun bakmayarak geçirdiği ellili yaşlarında açıktan liseyi bitirdi, üni okuyacak. Ellili yaşlarınin sonlarında on yıllık pasaport çıkarttı, yurt dışına çıktı, virüs bitince için planları var. Saçma bir satış ağına üye oldu, para kazanmaya çalışıyor, dikiş makinası aldı, çeşit çeşit kıyafetler dikiyor . Bana araba alma baskısı yapıyor, rahat rahat gezebilmek için... Kadın bir şekilde ömrünün baharını - elden ayaktan dusmedigi yıllarını yaşamaya çalışıyor. Bir de annemin çocuk bakan arkadaşlarına bakıyorum, sorumluluk, yeniden bebek gürültüsü, çocuğuyla/geliniyle bebek bakımında çatışma, gönül koyma, davet edildigin yere gidememe, evden çıkarken on kililuk çocuğu, on kiloluk bebek arabasını taşımaktan belin bükülmesi, hele kendine ait arabanin olduğu zengin kesimden değilsen minibüslerde heder olma bebekle... Yani Allah bilmiş ki belli yasa menapoz vermiş. Bence annelere yüklenmeyin ya. Yapmak isteyen zaten yapsın, yapmak istemeyen de gönül koymayın. Birakin yasliliktan, hastalıktan önce son yillarini gönüllerince yasasinlar

Hamileyim, kimseye güvenmedim hamile kalırken. hep su akar yolunu bulur dedim, detayını düşünseydim anne olamazdım. Çalışıyorum ve yasal izin haklarımdan fazlasını kullanacak durumda değilim. Kv yaşlı, bakarım dese de benim vicdanım elvermez, baktıramam. iki bekar ve çalışmayan görümcem var, bize yakın oturuyorlar, onlar daha evlenirken "çocuğunuza bakmayız" dediler ama 1,5 yıl boyunca yeğen yeğen diye başımızın etini yemekten de geri durmadılar. o yüzden bu konuda gıcık oluyorum kendilerine. gelelim annem ve babama; farklı şehirlerde yaşıyoruz, babam çalışıyor, annem ev hanımı. çok isterim bakıcı olsa bile çocuğumun başında annem dursun, çünkü bu dünyada çocuğumu bırakmak için güvenebileceğim tek insan annemdir. ama annemden böyle bir şey isteyemem, babamın yalnız kalmasını istemem. can atıyor annem torunu için, bakmak için, kimselere bırakmam bakarım diyor ama nasıl olacak bilmiyorum, babam orda annem burda... belki 1,5-2 yaşına kadar bakar, sonra da kreş yolları.. bakalım kısmet... Arrietty_

Valla benim kaynanam daha bebek doğmadan herkes kendi bebeğinin banyosunu kendisi yaptırsın diyerek resti çekti. Ki banyo da her aceminin üstesinden geleceği bir konu değil gerçekten de. Kızı da bebeği doğunca hiç annesinden yardım almadan halletti tüm işini ama ikiz olsaydı veya 3-4 çocuk olsaydı bir yerde yardım beklenirdi. Cüzi miktarda yardım da etsinler bence ama kimisi zaten babaanne-anane bakacak mantığıyla bebek yapıyor. Bunu da doğru bulmuyorum. İsteyen anne- kv her türlü bakar zaten de istemezsen asla mecbur olduklarını düşünmüyorum. Dediğim gibi cüzi miktarlar ve acil, önemli durumlar haricinde

İlk cümleden laf sokup uzun uzun yazan üyeler boşuna zahmet etmeyin okumuyorum çünkü.

Daha çocukken çocuk bana baktırmak isteyen annelere sinir olurdum. karakterimde yok çocuk bakımı. Çocuğum yokken düşünürdüm anneler yıllarca çocuğunu bakıyor büyütüyor birde torun bakıyor diye. 2 çcouğum oldu insan kendi evladına myle olmuyor canı gönülden bakıyor büyütüyor elhamdülillah... Kendim büyüttüm Ve hala aynı düşünüyorum anneler kayınvalideler torun bakmak zorunda değil

Kimse kimseyi mecbur etmemeli, fakat yardımlaşmak güzeldir.

Kapışmak için açılmış bı başlık. Birileri bakmak zorunda değildir derse ikna mi olucaksiniz? Sizin dünya gorusunuze göre bakmalilar bana göre değiller. Benim çocuğum olsa ucundan heves isterim yardım için ama mecbur olmadıkları da bı gercek

Bende İkiz benek bekliyorum ama destek vermek zorunda olduklarını düşünmüyorum. Dışarda halledilecek arada işlerimiz olduğunda eğer uygunlarsa bırakılabilir ama sürekli bir bakım desteği istemek biraz haksızlık gibi geliyor tabi kendi isteğiyle bakan anneanne ve babaanneler harici bunu söylüyorum

Çocuğuna her kv ye baktıranda ızdırap çektirecek diye birşey yok benim anladığım konu sahibi başkalarına mecbur kaldığı için sitemde bulunmus zorlugu gören bilen insanlar kolay kolay yük olmaz olmakta istemez. mahcubıyetle bıle baktıran evine 1 alıyorsa kv evine 5 alanda biliyorum işten erken çıkıp koştur koştur gidenler bunlar hep insan profillerinden örnekler. Güllük gülüstanlık bir ailede büyüyen ve aileye gelin olan bir arkadaşımla Geçen diaologta ağır nankörlük sezmiştim. çok şanslısın eve geçte gitseniz Gık demıyorlar niye kızıyorsun bende bunu bildiğim için sordum. -Bakıyorlar ya kendılerı çok istedi napalım Efeye çok düşkünler. Eeee -Amannnn Baktıda noldu Zaten çocuğun huyunu değiştirdiler çocuk bizi dinlemez oldu. Eeeeeeeeeeeeeeeeeeeee -Bakmak zorunda da değiller ki 4 yaşında kreşe gider artık. Ben Buda bir insan profili Allah herkesin gönlüne göre versin pepperony

Bence yanlış anlamışsınız kadın sürekli olarak başkasına atmaktan bahsetmiş. Bir kuzenim böyleydi kendi 2 saat süslenir, kahvaltı yapar 1.5 saat, sinema, tiyatro, avm gezer vs. Çocuk 1.5 yaşındayken ağlayınca anneanne, teyze diye ağlıyordu çünkü anneye karşı soğuktu. Altını annesi açsın, karnını annesi doyursun diye beklerdi. Arada bir yardım etmek tabii ki güzel bir şey anneye yoksa niye edilmesin ki. Sabah 8 akşam 6 gel bak, olmadı bakıcıyı kontrol et demek abartı geliyor bana.

Neyse ki sizin çocuklarınız cok şanslı böyle düşündüğünüz için. onlar da 3 er çocuk yaptığında emekli olan anneleri toplam 9 toruna bakmaya mecbur olduğundan gözleri arkada kalmaz. Siz de 3 çocuğu doğurdum elbette ki onların dogurduklarina da bakmaya mecburum, aile olmak sonuçta bunu gerektirir dersiniz? Neyinize gezmek tozmak o yaştan sonra.

Ever kesinlikle mecbur değiller bunun farkında olunmalı ama bostan korkuluğu gibi olacaklarsa da bu defa torunları için günde 50 video 10 görüntülü görüşme de beklemesinler

Zaten hepsi değil diye belirtmiştim. Siz şanslıymışsınız. A

Mecbur degiller ama kv ozellikle sen bana yakin ev tut ki hasta oldugunda sana bakim dedi, ameliyat oldum kadin gezmeye gitti dogum yaptim geldi kaldi bebegim yogunbakimdaydi asiri bakim gerekiyodu evde kaynanam var yardimci olur rahatlarim dedim ama malesef kadin yatti uzandi baska bi halta yaramadigi gibi istekleri oglunuda bunaltti en sonunda sen evine git anne dedi esim ha bu arada kadin yuzume ben bebek sevmiyorum buyuyunce tatli oluyolar dedi yaziklar olsun bebegimin nefes sorunu vardi hanim koltukta uzanmis yavrumun sapkasi yuzunu kapatmis zor nefes aliyo ben mutfakta yemek yapiyorum anne sen bakarsin dedim cocuk az daha boguluyomus zor yetistim afedersiniz balak gibi yatiyoda bi cocugun yuzunden sapkayi cekmemis bu konuda ona hakkimi helal etmem ve ona cocuk degil corabimi emanet etmem Hamangiom El üstünde tutulmak için illa tabutamı girmek

Anne babanin isi oldugunda seve seve bakacaklarini dusunuyorum. Torun sevgisi baska. Ben uzaktayim malesef birakamiyorum Önceki

ben de işe başladım artık. anneanne babaanne şimdilik dönüşümlü gelecek diye konuştuk. bakmak zorunda tabi ki değiller ama korona varken bakıcıya emanet etmek veya bu kadar küçük bebeği kreşe bırakmak da zor geliyor. tabi diğer yandan ananeler de yaşlı insanlar. oldu hastalandılar gelemezler. çocuğu alıp işe gelemeyeceğim için bakıcı bulmam lazım. araştırıyorum istanbulda kurtköy civarında. yakın olsun ki toplu taşıma da kullanmasın istiyorum. malum korona. aylardır koruyoruz kendimizi her zaman risk var ama minimize etmek lazım. inşallah iyi bir insan çıkar karşıma diye dua edip duruyorum.

Ben öyle düşünmüyorum, aynı insan kardeşimin çocuğu olursa mecbur bakacağını söylüyor çünkü. Yani gerek de yok herkes bir şekilde yolunu buluyor ama mesele cidden zor durumdaki çocuğuna yardım etmek veya etmeme kararı; torun bakmaktan ziyade. Yoksa ücretsiz izin alabilecek durumda çocuk yapmalı bence herkes. Toparlayınca da kreşe.

Diğer şık da manipülatif zaten. "Ne münasebet, herkes başının çaresine baksın" yerine "bakmak zorunda değiller, bu yaştan sonra zamanlarını gezmeye ve dinlemeye ayırmak hakları" yazsaydı bu da manipülatif olurdu ve daha fazla oy alırdı. Sadece "bakmak zorunda değiller" yazsa bile daha fazla oy alırdı. Neyse, zaten yorumları da siparişle istemiş.

Benim de aralari yakin. Özellikle ilk zamanlar cok zor Allah yardimciniz olsun. Sizinkiler istiyor ama gelemiyor anladigim kadariyla. Bizde öyle bir durum yok, sadece bahaneler var. Allah uzun saglikli ömür versin, gayet tas gibiler masallah. Yurtici yurtdisi tatiller bitmez. Simdi pandemi var konusuyor olsaydim da baska bahane bulurlardi eminim. HanimKelesimiGetir

Burada konu açıyorsanız, isteyen yorum yapar. Laf sokarak konu açamazsınız. Bekar insanlar yorum yapmasın deme gibi bir hakkınız yok. Evet doğuruyorsanız kendiniz bakmak zorundasınız. Annem 4 çocuk büyüttü tek başına, bir gün bile "annem bakmalıydı" demedi. Bir gün şayet çocuk doğurursam da asla anneme baktırmam. Sürekli annem çocuğuma bakmıyor konuları açılıyor. "Çocuğumu büyüttüm, evlendirdim artık rahat rahat dinlenirim" diye düşünmeye kalmıyor, bir de torun bakılması bekleniyor annelerden. Azıcık insaflı olun.

avrupai değilim ama herkes kendi çocuğuna bakmakla mükelleftir sırf bakıcıya para vermemek için istiyor insanlar para yoksa çocuk da yok mantık bu kadar

Biz parasızlıktan süründük, bakıcı bulamadık, hala da öyle ama ne benim annem ne eşimin annesi bakmayı teklif dahi etmedi. Sürekli bakmayı geçtim, güvenilir bakıcı bulana kadar bile gelmediler. Teklifleri getir bize bıraktı. Biri 1000 km ötede biri 200km. 2.5 aylıktı bakıcıya bırakıp işe başlamak zorunda olduğumda. Kamera sistemi vardı evde sürekli denetliyordum. Şu an 21 aylık, kreşte ve hem ben hem oğlum daha rahatız. Zorunda değiller kesinlikle ama zor durumlarda da destek olmak zor olmasa gerek. Ben arkadaşlarıma falan rica minnet baktırarak, eşim geç gidip fazla mesaiye kalarak idare etmeye çalıştık. Bunları da bile bile şu an ikisine de yakın olamıyorum istemsiz olarak. Açıkçası o kadar zor zamanımda yanımda olmayan anneleri ne yapayım diyorum, küçücük çocuk perişan oldu arada.

Annem uzak, kvdem çocuk bakmaya hevesli değil. Zaten ben de baktırıp minnet duymak istemem. O halde başımın çaresine bakıyorum. Çok mecburi bir durum olunca bir kaç saatliğine bakar. O da senede 2-3 kereyi geçmez. Bazen bir hevesle torun bakan kaynanalara özenmiyor değilim. Bir kaç saat de olsa insan kendine vakit ayırmak ister. Evinin işini 10 kere bölünmeden yapmak ister. Ama kadın 3 çocuk + başka torunlar büyütmüş. Daha da uğraşmak istememesi gayet doğal ve saygıyla karşılıyorum. Herkes annesini, kvdesini tanır. Çocuk yaparken de ona göre yapar. . push ; nedemistimkibenn bahar bulutuyum

2 çocuğum var, Avrupai anne değilim, cevap hakkım doğdu sanırım. Bu üstte yazdığınız şey annelerimizin tercihi. Çünkü hayat onların hayatı. Ne yapmak istediklerine kendileri karar veriyorlar, normali bu. İster gezip tozar, ister kendini evine kapatır. Hatta ve hatta "sen doğur, ben bakarım" demiş olabilir, ama sonradan KARAR DEĞİŞTİRME hakkını da kullanmış olabilir. Bakıcıya güvenemiyorum yazmışsınız, oraya takıldım ben. Ben kendimi bakıcılık yaparken düşünüyorum mesela. Kendi çocuğuma baktığımdan daha iyi bakarım, emanet çünkü. Evet görüyoruz tv de, gazetelerde, ama her mesleğin yüz karasını görmüyor muyuz zaten oralarda? Küçük çocuğa sarkıntılık eden bakkal haberini okuyunca bakkala markete gitmeyi bırakıyor muyız? Müvekkilini dolandıran avukat haberini izleyince adli tüm işlerimizi kendimiz mi halletmeye çalışıyoruz. Ebeveynlik çocuğuna bakıcı bulurken "amaaann karnını doyursun baksın" da demek değil ki. Ben bakıcımın birinin çocuklarıma yalan söylediğini keşfettiğimde hemen işten çıkardım. Yalan da şu; kadın uzakta oturuyor aslında, ama pencereden bir apartmanı gösterip benim evim bu demişti. Bana yetti bu kadının karakterini anlamam için. Sonraki bulduğum bakıcı işitme engelliler dilini öğretti kızıma mesela. Ne yalan ne başka bir arıza. Neden siz de kendinizin de bakıcılık yapmak durumunda olduğunu ve aslında ne kadar iyi bakacağınızı düşünerek bakıcı aramıyorsunuz? Kişi kendinden bilir işi diye bir söz var. Yoksa siz "başkasının çocuğu" diye kötü mü davranacaksınız çocuğa? Anne ve kv ye olan bu sitemli/öfkeli düşünceleriniz sadece size zarar verir. Zaten farkındaysanız onlar gezme tozmasına devam ediyor. Biraz düşüncelerinizde esnemeyi deneyin. Bir de bakıcılara olan ön yargınızı kırmayı...

Hiç bir yaptığı doğumdan sonra yine ne annesi ne kv si geldi normal doğumdu hop ayağa kalktı hani Hamilelik kk da genelde hastalık gibi de şaşırıyorum

bizi hep dışlıyola

Tabi ki mecbur degiller. Kendi istekleriyle yardim ediyorlarsa ne mutlu, ne guzel. Ama istemiyorlarsa zorlamak bildigin zorbaliga giriyor.

tabıkı mecbur degıller ama anne baba olmanın gorevı cocugunun ıhtıyacı oldugunda destek olmaktır. yalnııızzzz! nasılsa bakan var deyıp rahat kaygısız olanların gamsızlıgına da sasırıyorum dogruya dogru oylesı de var anne gelmıs 55-60 yasına kızı ısten gelecek dıye yemek hazır cocuklara da bakıyor valla cok cok zor ıs 33 yasındayım ben yoruluyorum 50 yas nasıl yıpranmasın ama ıkız ucuz gıbı durumlarda, cocugun veya torunun hastalık durumlarında, egıtım ıs gezısı gıbı ozel durumlarda dadı bulunana kadar ne bıleyım gerektıgınde bakar tabı... yalnız ben sunu gozlemledım cogu annane babane cocugun sınırlarını annenın sınırlarını suıstımal edıyor ama dadı oyle degıl yanı dadı evın kuralına uymak zorunda o yuzden dadının daha dogru oldugunu dusunuyorum oyle yapılmasını ıstemıyorum dıyebılıyorsunuz ama annenıze kayınvalıdenıze soylesenızde umursamıyorlar mesela ben cocuguma seker cıkolata asla yedırmem ama kayınvalıdem ve annem poset poset alır tehlıkelı hareketlerde onlar gulerek karsılar veya bagırarak karsılar ben cocuga duzgun konusulması ve acıklayıcı anlatılması taraftarıyım bunun gıbı... yanı gelısım cagında cocuk kımın duzenıne gore buyuyecek sahsen annemın veya kayınvalıdemın yanlıslarına gore buyumesını ıstemezdım

Çocuk kısmına gelene kadar Yedirdim gezdirdim demenizi de garipsiyorum mesela. Çocukken de onlar sizi gezdirdiler, onlar bunu karşılık bekleyerek yapmamıştır, siz de karşılık beklemediyseniz dile getirmemelisiniz. Bilmiyorum bana çok ilginç geliyor bu beklenti. Şu an eşimle online derslere giriyoruz mesela anneme babama yollayalım rahat çalışalım demiyorum. Onlar teklif etse sevinirim elbette ama akıllarına gelmedğine göre yorgunlar, o gücü kendilerinde bulamıyorlar. Emekli olma yaşında tam mesai beklemek bana çok tuhaf geliyor. Neden hayatının son demlerinde iki sene daha bir görev sırtlansınlar? Sizin gibi küçük bebek büyüttü bu insanlar. Zaten size emek verdiler, kalkıp 60tan sonra hala beklenti güdüp olmayınca hırslanmanız çirkin. Gerçekten çirkin. Ben oğlum büyüdüğünde size göre komşu teyze kıvamında kalacağım demek ki. Arada başbaşa kalmaları için alırım, acil durumlarda alırım, bazen rica ederlerse alırım. Ama görev gibi her gün gitmem. Gidemem. Benim enerjim yetmez. Gönül koyacaklarsa da kendileri bilir. Ama ben üstüme düşeni o yaşa kadar yapmışım, şimdi sıra onlarda olarak bakıyorum.

Saklamama gerek yok fikrim neyse zikrim odur

Kardeş bakmayı geçtim sevmeye bile gelmiyor kadın . Bakmak zorunda değil ama insan kedisine verdiği emeği torununa da vermezse torunluk da beklemesin hiç. Çocuğum olunca muhtaç görüldüm oldum demiyorum görüldüm. İş görmeyecek işine muhtaç olunacak olunca da ne aranır ne sorulur oldum. Bakmasın bakmak ona çok fazla zaten. Sevse kafi...

Çocuğum olana kadar kv nin tüm sinsirellalıklarına rağmen saygı duyar arar sorar gider gelirdim. Çocuğum oldu eleştirmek dılında bir desteğini görmedim. doğumuma kardeşini kocasını damafını kızını torununu getirdi yatılı halde yine sesimi çıkarmadım. ne zamanki işe başlicam kaçtı dili lal oldu bildiği tek şey yakında olsanız bakardım falan filan hikayeleri başladı (4saat mesafede oturuyor yaşadığım şehirde akrabam ailem yok)kızını tercih rtti torununa bakacak bir sürü kişi varken ona hizmet etmeyi tercih etti. bende uzaklaştım keyfi bilir. en nihayetinde bakmak zorunda değil ama bir destek arada sırada hal hatır sormak çok zor olmasa gerek

+1+1 Avrupalila torunlarina bakmiyor dogru Cocuklari 18 yasimi doldurmu evden gitmelerini istiyor dogru AMA yaslininca elden ayaktan düsünce couklarina bana bakmaya mecbursunuz demiyor ya huzur evine kaydini yaptiriyor yada bir sekilde baslarinin caresine bakiyorlar Ha bide simdi birileri diyicek size bakmis buyutmus anne baba cocuklarinq 18 yasina bakmakla yükümlüdür dunyaya getirirken onlara sormadi okutmakta buna dahil yesilkalp Hayatın başında... Üyelik

Benim oğlumda çok korkardı bacaklarıma yapışırdı korkudan, oda suyu çok severdi ama başından aşağı su dökülmesinden çok korkardı ağlardı... zamanla geçti ama çok şükür, doktorunuza ister bir danışın yine ama Edindiğim tecrübeye dayanarak korkulacak birşey yok, büyüdükce akılları erdikce düzeliyor.

3 çocukluyum. Yaşları 1, 6 ve 11. Hafta içi 8-5 gelen bakıcımız, haftada bir temizlik için gelen yardımcımız var lakin benim bebeğe hakkıyla bakabilmem için üç bakıcı çalıştırmam lazım zira kendisi 'zor bebek' kavramının sözlük karşılığı. Annem ve babam bebekten sonra bir kez geldiler. Daha önce de çok zorlanıyorum dememe rağmen yeterince ikna olmamış olacaklar ki bebişin sabahtan akşama 15'er dakika arayla gelen susturulamaz çığlıklarını görünce baya korktular ama ertesi gün hiçbir şey olmamış gibi evlerine döndüler. Gönül isterdi ki 'Kızım zaten sürekli ağlıyor. Sende de ağlıyor bende de git yarım saat bir kahve iç de gel' ama maalesef annem yine babamı bahane edip kaçmayı tercih etti. Yine de mecbur değil tabi ki ama gönül istiyor.

Ben annemden beklerim, cunku o kendisi bunun icin gonullu oldugunu her firsatta soyler. Ama kayinvalidemden kesinlikle beklemem. Lafini bile yapmam. Istemem de zaten.

Bence talep edilmeli çağımız da artık annesiz babasız olmaz çünkü komşuluk bitti, Kalıcı olan da anne baba gerisi boş

Şıklar konu sahibinin almak istedigi yorumlara gore.

Insan eti ağır derler. Neden yaşlı bakmak zor bebek bakmak kolay olsun ki? Ikiside tercih. Tabii gelip arada ilgilseler güzel olur. Ama her gun gorev olur.

Keske dünya benimde çevremde dönse

Peki siz calisiyor musunuz? elektra

Sizinkiler çalışmıyormuş demek ki. Benim annem ve teyzem çalıştığı için bizi büyükler büyütmüş. Hem normal olan ne demek pardon? Güvenli bağlanmaya göre annesi çalışan bebeklerin bir başka kişiyle bağ kurması diye bir şey var. Normale de kendinize göre karar vermeyin bir zahmet.

Ayni insan dediginiz kendi annenizse ve kardesinizin daha dogmamis cocuguna bakacagini taahhüt ediyorsa, o zaman yerden göge haklısınız. Bu evlat ayirimciligina girer ve hoş degil hic.

Bilmiyorumki, kendimden misal verecek olursam kv hergün düzenli bakamaz diye düsünüyorum 60 yasin üzerinde, kafasi cekmezki kadinin yeri geliyor ben tahammül edemiyorum 3 oglan... Yakinimda hic kimsem yok, ailelerimiz uzak, baska sehirlerde oturuyorlar, üc cocugumuda kendi basima büyüttüm, ne hastalandigimda nede dar günümde hic kimsem yoktu yanimda. O yüzden cok iyi bilirim yanliz cocuk büyütmenin ne kadar zor oldugunu, helede gurbette yabanci bir ülkede ahhh yaram debresti

2 çocugum var 15 yıllık evliyim Dogum da, temizlikte, acil hastaneye gitmem gerektigin de, düşük yaptigim da, çocuğum gün boyu ağladigin da, aç kaldıgım günler de, günlerce duş alamadigim da, uykusuzluktan yürürken duvara çarptigim da , boyun fıtıgı geçirip resmen kilitlendigim de vs vs... Yarım saat bile bakmadılar Gezmek ayda bir eşle kaçamak yapmak falan çooookk lüks bu durum da tabi Tabi bakmak zorunda degiller diye düşünenlerdenim bende Ama bu kadar zor günler geçirirken yarım saatcik uyku istiyor insan

İste aslında konunun özü bu, evladına yardımcı olmak. Aile olmak bu değil mi, birbirine destek olmak değil mi? Bazıları gerçekten konuyu anlamamakta ısrar ediyor. Herkes çok güçlü, herkes kendi ayakları üstünde duruyor, asla kimseye ihtiyaçları yok bravo Bakıcıya güvenip çocuğumu bırakamam dediğimde kişi kendinden bilir işi diyen oldu Saldıran yorumları genelde cevaplamadım ama ister istemez insanın canı sıkılıyor.

Bekara karı bosamak kolay geliyorsa, torunsuza da torun bakmak kolay gelir Bekar degilim, anneyim, evet bakmayacagım ben de. Ayrıca iyi ya,70inde torun bakacak kadar enerjikseniz şimdi cocuklarınıza bakın, sorun ne ki:)

Ona neymis ayol? Ya ben bi burda duydum valla erkeklerin bakici isine karistigini, cidden soruyorum kuzum ona neymis? Bakalim sen annesiyle anladabilecek misin cocuk konusunda?

Evlatlarımız bize ihtiyaç duyuyorlarsa bir zahmet bizde elimizden gelen desteği yapalım. 7/24 bakmak elbette zordur, minnak bir çocuğun peşinden koşmak bizide yorar ama onların o sevgisi o yorgunluğu alıp götürür elbette. Dip not:Torun bizden uzak bir ilde, yakınımızda olsaydı kesin ben bakardım hemde seve seve.

Valla sayın konu sahıbı sıze kötü bir haberım var. Sizin çocukların bakımıda büyükleri bağlamıyor

Ya bu durumu ben de yaşıyorum. Senede birkaç kere giderim memlekete, ailem de gelir evime. Annem istisnasız her seferinde büyük kızıma her gün kızar. Küçük zaten çok küçük olduğundan kızamıyor, yoksa onu da rahat bırakmaz eminim. Milletin anası nerelere gelip torun bakıyor yıllarca diye düşünüp üzülüyorum sonra. Sonra iyi ki memlekette yaşamıyprum, annemden fayda göremeyecektim hiç, ne yapardım o zaman, en azından burda kendime bir düzen kurdum mecburen diyorum. Sonra böyle düşündüğüm için vicdan azabı duyuyorum. Memlekette arkadaşları görmeye gittiğimde de hep babam bakar evde çocuklarıma. Annemde sabır tahammül yok çünkü. Kendi torunlarıma ben de böyle mi olacağım diye korkuyorum bazen...

Alıntıladığım üye eski mesajlarımı bularak kvden "nefret ettiğimi" iddia etti. Ben de neden onunla aramın açıldığını yazdım. Bazı sebeplerden 1 hafta içinde işe başlamak zorunda kaldım. Bakıcı bulamadım. Sadece 1-2 ay annemle dönüşümlü idare etmesini istemiştik. Günüm var, akraba buluşması var vs vs sebeplerle hep zor durumda bıraktı bizi. İşe yeni başladığım için izin de alamadım.

Calisan kadinlar neden anneye kayinvalideye birakiyor? Kreşe vermek en uygunu sosyalesme acisindan, cocugun cocuklarla olmasi farkli bir anneanne babaannenin yarim gün olmasi cok farkli. Onlar olmasaydi ne yapcakdiniz? Cocuk yapmicakmiydiniz? Onlarami güvenip cocuk yapiliyor ben anlam veremiyorum bu cocuklari anneye Kvye birakilma olayini kusufa bakmayin bende calisiyorum ve 3 sene sonra krese vercez cocugumuzu ven ben normam calisms hayatima tekrar döncem.

Gönüllü olsalardi zaten böyle bir konu olmazdi. Bir mesajimda söyledim. Cevremde arkadaslarimin kuzenlerimin tüm cocuklari anneanne babaanne tarafindan büyütüldüler, bakici görmediler. Bense bakici tutayim sadece basinda dursunlar diyorum. Nerede o insanlar acaba, foruma girmiyorlar belli.. Öncelik siralamasi zaten insana dokunuyor. Cocugun ve torunun sana ihtiyac duyarken akraba oturmasini seciyorsun.. insanlar hayatlarini ipotek etsin basimizdan ayrilmasin demiyorum. Ama kimilerinin gezmesi tozmasindan evladina hic sira gelmiyor.

Demek ki aile anlayışımız farklı hanımefendi. Yoldan geçenden değil, ailemden bahsediyorum. Sizin bahsettiğiniz 2 saat ilgilenme kuaföre gitme mevzusunu benim mahallemde komşu komşuya yapıyor. Bazı arkadaşların aile ilişkisi bazılarının sıradan arkadaşlık ilişkisine eş değer demek ki..

İkizlerim var 24 ay ücretsiz izin aldım kariyerim çöp oldu ama bunlar benim cocuklarım fedakarlık yapılcaksa da ben yapacağım ailem değil

Mecbur gibi görülüyor sanki anne baba onlar da mecburlar ee bakamıyorsan niye 2. 3. yü yaparsın

benimkilere kimse bakmadı. bakiciyla büyüdüler. bu arada 3. bebeğimi büyütuyorum. zor mu zor. ama kimseye de minnetim yok, hele bu minnak da yapayalnız kaldik pandemi yüzünden. o sebepten bakmak zorunda değiller diye oyluyorum. torunlarım olduğunda emekli olursam da uzaktan tatlı tatlı sevmek istiyorum. çünkü bebek çocuk bakımı gerçekten çok zor. torunların çok sevilmesinin sebebi de zahmetsiz olması diye düşünüyorum. torunlarımın ikinci annesi olmak istemem doğrusu.

Oyum ilkinden yana destek olmalılar severken iyi de 2 3 saat oyalamaya gelince mi zor hayır efendim bizlerin de aktiviteye sosyalleşmeye hakkı var ve çocukla bu kolay olmuyor kime bırakacağız elbette ki anneanne ve babaanne şayet kayınvalidem 1 2 saat oyalamak için bıraktığımda bakmazsa alacağı tepki bellidir benden keza annem de öyle

asla mecbur değiller ama benim babam ve annem aşırı fedakar üstüne titrioyorlar adeta kızımın bnden daha iyi bakıp tahammül gösteriyorlar diyebilirm annem hep işe başlayana kadar destek oldu geceleri sağdığım sütü kalkıp kendi verdi deliksiz uyuyp dinleneyim berbaer yattılar kızımla bazı geceler.. doğumdan sonra 3 ay hiç gitmedi zaten yakın oturuyoruz sonra da hep gelmeye devam etti. . lohusayken olsun sonrasında olsun eşimle başbaşa yemekler sinemalar kuaföre gidebildim nefes aldırdılar yani sağolsunlar..13 aylıkken işe başladım annem tamamen devraldı bakım işini bu yaz da bodrum, Marmaris ve kaş olmak üzere 3 kez başbaşa tatil yapabildik sayelerinde annem babamın.. eşim bu kadar fedakarlığın farkında çünkü kendi anne babası pasif kalıyor bnde beklemiyorum zaten ama anne ve babamın hakkını nasıl öderim gerçekten bilemiyorum çocuk bakımında yakın olmanın ve desteğin aşırı önemi var ama bu bizimkilerin içinden gelen bişey yoksa kimse mecbur değil

İşte bu yuzden çocuk istediğimde hazır olmam imkanlarımı şartlarımı buna göre ayarlayacağım ki çalışan biri olarak bakıcı olucak. Anne baba olarak biz bunlarla mükellefiz başkaları değil. Ki haddı olmayan işlere laf edende benim için değersiz olur yapcak bir şey yok. Sevgiylede kucaklarım benim çocuğuma bakmadı diye benim üstümde ki emeklerini silmek akıldışılık olur herkesin görüşü farklı ama zorlanıyorsam da 2. 3. çocuğuda yapmam bakamadığım çocuğu neden yapayım orda burda mekik mi dokusun ki bu çocuklar içinde sağlıklı ve uygun değil

Çocuk bakmak gerçekten çok çok zor, biz aynı şehirdeyiz kayınvalidem hasta diyalize gidiyor haftanın 3 günü, annemde çalışıyor ayrıca evde felçli ananem var ona bakıyor. İşk bebekten sonra ücretsiz izin aldım 2 yaşa kadar bakarım sonra kreşe başlar diyordum bu süreçte yine hamile kaldım ve bebek 1 aylık ve çok zorlanıyorum 2 yaşında bir bebek ve 1 aylık bebekle. Kayınvalidem işiniz olursa bırakın, gezmek için bırakın derdi hep ama çok yoruyor kadını biliyorum, zaptedemiyor. Çok acil işimiz olduğunda kısa süreli bıraktık. Yeni bebekte oldukça zorlandığımı gören annem gel kızım bana ben bakarım bebeğe diyor, Pandemiden dolayı izinli evde, ananem evde olduğu için bize gelip kalamıyor 2 saatliğine gelip bebeği yıkayıp gidiyor. Sen doğurdun sen bakacaksın gibi tavırları hiç olmadı, insan evladının zorlanmasını istemez hiç bir evlat da o yaştaki insanlara bu ağır sorumluluğu yükleyemez, kendileri isterse ne ala, en güzeli bakıcı yanında durmaları hem bakıcıyı kontrol edip hem o sevgi ortamını oluşturmaları, zorunlu olmadıkları için arada kendi plan programlarını yapıp sıkılmamaları. Ben de tekrar ücretsiz izin alıp huniyle dolaşmaya başlıcam

Aynı evde yaşanmıyorsa insanların hayrına 8-5 mesai yaptırılması doğru değil bence. Ama anne veya kv ailelerinin yedi yabancı gibi durmasına da karşıyım. Yok ben kimseye güvenmeden yaptım ettim bana çok ütopik geliyor. İnsanız, her zaman birbirimize ihtiyacımız olur. Bu bakımı konusunda birine güvenmekten ziyade gerekli durumlarda destek almaktır.

E işte sonra da neden her şeyi en son biz öğreniyoruz, arkadaşların bile biliyordu demek, bu çocuklarda hiç sohbet yok... neden acaba... valla yıllar önce kardeşimi üniye babamla beraber ben götürmüştüm, yurda da yerleştirip dönmüştük. Babam orda müdireye "ablasını yurda bırakıp dönerken hiç böyle endişeli değildim, o kendini idare eder diye düşünüyorduk, hep dişliydi, gözümüz arkada olmadı" demişti. Herhalde o bir çare bulur zaten yorulmuyordur yıpranmıyordur diye düşündüğü için bi dinlendirmiyor beni. Böyle düşünüp teskin ediyorum kendimi. Neyse bu konu çok su götürür içimi döktüm gece gece valla sabaha kadar yazsam bitmez

Oğlum 29 aylık 24 aylığa kadar kimseye bırakmadım kendim baktım bakıyorum ama evdeyim diye böyle, 24 aylıktan sonra yavaş yavaş kayınvalidem bana yardım etti sağolsun aynı apartmandayız yakında üniversitem, kpss ve ehliyet derslerim var yine yardımını istedim. Birden çok şeye atıldım ama evde olmaktan koca eline bakmaktan patladım ki 15 yaşımdan beri kendim çalışıp kazanan kendi parasını harcayan insandım ben şimdi daha iyi şartlarda o günlere dönmek istiyorum oğluma çok daha iyi bir gelecek için. Kayınvalidem de başta gönüllü olmasa da ne kadar çırpındığımı gördükçe reddetmek istemedi sağolsun hafta sonu da annem destekleyecek inşallah Biraz hiç baktırmamamın faydası da oldu şimdi kabul etmelerine çünkü bıkmadılar. Oğlumu halen emzirdiğim için mecbur bir kaç saatte bir yine gelicekler oğlumla yada ben almaya gidicem yenGEnC

Annem çalışıyordu, iki sene çalışmadı dedim farkındaysanız, ben de çalışıyorum. Bu demek değil ki büyükannelere gereğinden fazla yük bindirmeyi kendimize hak görelim. İsteyen büyükanneler bakar zaten böyle bir isteği yoksa zorlamaya hakkımız yok. Bizi doğurdukar diye mezara gidene kadar her an yanımızda her yükü sırtlamak zorunda değiller. Benim de niyetim yaşlanınca yazlığımda eşimle sakin dingin bir yaşlılık. On kilo torunu tüm gün taşımak, iki büklüm gezmek gezmek gibi hayallerim yok. Çocuklarım da bir anne baba olmak istiyorlaraa uygun şartlarını kendiler kursunlar. Ben tüm ömrümü harcayamam. Benim görevim meslek edindirme ve ayakları üstünde durmasını sağlamak. Kötü günlerdeki desteğim hastalık gibi bir durum yoksa çocuk bakıcısı bekçiliği yada çocuk bakıcılığı olamaz. Bunu görev değil arada ve acil durumlarda destek için yaparım. 30 sene bir çocuk büyüttükten sonra 60 yaşımda kendime dönmek hakkım.

Mecbur değiller elbet. Çocuğu dünyaya getiren kişilerin sorunu bu diye düşünüyorum. Ha kendi isteği ile bakarım diyen anneler kayınvalideler için de Allah razı olsun derim.

Benim cocugumda cok korkuyordu, bu yol tamir araclarinin gürültüsü olsun, süpürge sesi olsun, dısarda el kurutma makinaları olsun buna benzer her türlü sesten cok korkardi, simdi aklıma geldi -dus yapmaktanda cok korkardı... Bende sizin gibi cok korkuyordum, özel kulak dr v. s. götürdük ama cok sükür bisey cikmadi. Suan 6 yasinda hic bir korkusu kalmadi cok sükür. Zamanla sizinde gecer InsAllah

Konu sahibi zaten bakıcı yanında bile durmuyor diyor. Mesele iş yükü değil, zaman.

Niye anne ve kv yarışacak diye bir kanun mu var. Bir tanesi seçilemiyor mu, gönüllü olması birinin ya da ben müsaitim bakarım demesi yasaklandı mı? D damdan

Bir de yaşlı insanlar çocuk bakarsa ne zaman rahat edecekler konusu var. Almanın Japonun emeklisi yok mısır piramidi yok eyfel kulesi geziyor. Bizimkiler 3 kuruş emekli maaşıyla en az 2 torun bakmaya zorlanıyorlar. Ben buna karşıyım. Hadi gezmeyip evde oturuyorsada bakmak zorunda değil belki evinde ayaklarını uzatıp rahat rahat örgü örüp çekirdek çitlemek istiyor. Bu insanlar yaşlı bel fıtığı mı var? Boyun fıtığı mı var? 2-3 yaşında bebeklerin arkasından koşmak kolay bir şey değil ki

Avrupai degilim, ailelerin bakması taraftarı da değilim. Ama isterlermis bakarlarmis o ayrı. Ben kimseyi istemedim memnunum çalışmadığım için sorun olmadı çalışsam da sanırım bir çaresine bakardım kreş vs. Annemler sık sık gelip seviyorlar bebekleri onlara bırakıp birkaç saat iş yaparım arada o kadar.

Aynen gezmeye gelince fellik fellik geziyorlar kayınvalidem 70 küsür yaşında güneydoğu turuna gitti annem pandemide Ayasofyanın açılışına gitti gezsinler iyi olsunlar gezsinler ama 2 3 saatcik bıraktığımda durmuyor demesinler

Ben geç anne oldum. Evlendiğimden itibaren ailem ve eşimin ailesi hep torun istedi. Biz dönüşümlü bakarız dediler. Benim bir beklentim ya da talebim olmadı, onlar kendileri dedi. Ben önce bakıcı sonra kreş diye düşünürdüm hep. Ama anne olunca çok farklı hissettim. 3 yaşındaki kızım bi çocuktan beklenmeyecek derecede duygusal ve hassas. Bilmiyorum belki her çocuk için normaldir bu ama kızımın incinmesi ihtimali bile beni çok üzüyor. Diğeri zaten kendini ifade edebilecek yaşta değil. Şu anda benim beklentim var, çok da ihtiyacım olduğu dönem de oldu ama eş ailesi oralı değil. Benim 2 çocuğum var ikiz değiller ama ikisi de küçük. Ailelerimizin başka torunları da yok.