Merhaba sevgili arkadaşlar, sosyal medyadan tanıştığım biri ile neredeyse 3 ay kadar konuştuk. Bir kez yüzyüze görüştük ve birbirimizden çok etkilendik. İşinde gücünde, ailesine değer veren temiz bir insan benden 2 yaş küçük olmasına rağmen çok olgun biriydi. Ben 30 o 28 yaşında. Bu yaş farkı ne onun ne de benim için sorun olmadı. Sadece ayrı şehirlerdeydik. 5 saat bir uzaklık diyebilirim. Bende farklı bir şehirde ailemden uzakta öğretmenliğini yapıyorum. Uzak mesafe ilişkisi adı altında başladık ilişkiye biz çok İyi anlaşıyorduk ama henüz ilişkinin adını koymamıştık. Herşey 2. görüşmede netleşicekti. 2 ay boyunca telefon görüşmelerimiz devam etti. Onunla iletişimdeyken kalbim öyle bir atıyordu ki ona zamanla bağlanmaya başladım. O da çok mutluydu resmen birbirimize aşık olmuş ama tam anlamıyla içimizdekileri birbirimize açamıyorduk. İlk zamanlar bir ara ufak bir konuda anlaşmazlığımız olmuştu ben de geçmişte yaşadıklarım ile alakalı erkeklere olan güvensizlik duygularımdan dolayı ona biraz fazla tepki göstermistim. O da şaşırıp haklı olarak pek anlayamamıştı. Yani ortada çok büyük bir sorun yoktu. Herşey güzel giderken sanki büyüyü ben bozmuş gibi oldum. Oda ister istemez çekmiş kendini. Ama olabilir sonuçta hepimiz geçmişte yara almıyor muyuz zamanla tekrar o güveni oturtabilirdim ilgiyle sevgiyle.. Sevgi herşeyin ilacı değil mi? Neyse ki biz konuşmalara devam ettik o da pes etmedi mesaj attı, aradı, ilgilendi, karşılıklı çabaladık. Ben de ona karşı daha sakin daha sabırlı bir tutum sergilemeye çalıştım. O beni mutlu ettikçe bende onu ediyordum. Büyük bir özlemle konuşuyoruz ama bizim artık görüşmemiz gerekiyordu. Çünkü gerçek duygularımı içimde tutmaktan kalbim öyle yoruluyordu ki bir kız olarak ben dökemiyordum içimi o da aynı duygular içindeydi zor tutuyordu kendini büyük ihtimal iyice emin olmak istiyordu ama ben sabredemiyordum artık insan sevdiğini nasıl uzun bir süre içinde tutabilir ki? Görüşmemizden 15 gun geçti birbirimize alışma evresiydi görüşmedik bir haftasonu planlamalara başlamıştık hatta tam planlayacagiz onun olduğu şehirde deprem haberiyle irkildik çok korktular psikolojik olarak bir kaç gun zor zamanlar geçirdi 2 hafta boyunca destek olup yanında oldum bir yandan onu özlemeye devam ediyordum 2 hafta geçti psikolojik olarak kendini toparlamisti artık bir görüşme planı düşünüyordur diye düşündüm bende beklerken okuldan dolayi benim 14 gün zorunlu karantinam devreye girdi o kadar sinir bozucu bir durum oldu ki araya engeller girmeye devam ediyordu. Bizim görüşme yine ertelendi. 14 gün boyunca konuştuk ben evde onunla görüşme hayalleri kurup hep onu düşünüyordum. Bunu onunla da paylaşıyordum. Herşey bitince görüşürüz diye ona internetten küçük bir hediye almıştım bile. O kadar sabırsızdım ki ben ona bağlanmıştım bu pandeminin verdiği fırsatlada bir yandan tamamen haftasonu yasakların gelmesinden de endişe duymuştum zaten onun haberlerini de duymaya başlamıştık. Karantinam sona ermeye yakın artık ondan bir plan yapmasını bekledim tekrar tekrar görüşme kelimesini ben açmak istemiyordum onu sırf sıkmamak için. Ama ortada bir plan yoktu belki son haftasonumuz olacaktı ben direnmekten beklemekten o kadar çok yorulmuştum ki.. Ona karşı sabırlı da olmaya calıştım ama hala bir plan yok ortada ben de doğal olarak istemsizce ona biraz sert davrandım görüşmek istemiyor musun hiç gibisinden kalbim dayanamadı artık beklemeye.. hatta bir süre konuşmayalım dedim çünkü kendimi çok yıpratmıştım onunla sağlıklı iletişim kuramıyordum artık. O da sabırsız davrandiğimi söyledi, bu konuda bencil olduğumu, patladigimi dile getirdi tekrar tartıştık ve aramıza soğukluk girmeye basladı, çözmeye çalıştık o mesajlar atmaya devam etti normal şekilde o da direndi ama hiç birsey eskisi gibi gitmiyordu içimde 'goruselim artık görüşmezsek hersey daha da karışık bir hale geleceği mesajını da belirtmiştim. Artık kalbim kırılıyordu ona rol yapıyordum ama herşey yolundaymış gibi davranamadım daha fazla.. zaten artık yasaklarda gelmişti çok geçti.. Ben de daha fazla kendimi hırpalamamak, üzülmemek onu da üzmemek için kendimi biraz geri çekip mesafe koymak istedim iletişimde kalmak koşuluyla sırf toparlanabilmek için zamana ihtiyacımız vardı sanki çünkü herşey sacmasapan bir hal alıyordu. Bu isteğimi de onunla paylaştım. O da bunu kabullenip sessiz kaldı bir müddet konuşmadık 1hafta ama bir yandan Instagramdan takipleşmeye stalklamaya devam ediyorduk birbirimizi. Kendimi biraz toparlamisti ondan mesaj bekliyordum ama hala atmıyordu. Ben attım nasılsın diye mutlu oldu sanki mesajıma gülümseyen birşekilde iyi olduğunu belirtti. Devamını bekledim daha sonra ama gene bir kaç gün hiç ses soluk yok.. Onu özlemeye başladım ama bende atmak istemedim ağırlığımı korumak istedim. Bir yandan sinirlerim bozuluyordu biz neden bu hale geldik diye hergün düşün düşün kendimi harap ettim. Bende mesaj atmaya direndim takı benim yanlış anlamamla Instagramdan beni kısıtladığını zannettim nereden böyle birşey düşündüysem çok endişelendim bunu bana nasıl yapar diye artık beni istemediğini düşündüm içimde onu kaybetme duygusu sarmıştı bunu ona sordum beni kısıtladın mı diye sormadan gereken bir şeydi kendimi bunu sorarak belki küçük düşürdüm ama sormam gerekiyordu kendimi kötü hissediyordum çünkü. O da bu mesaji hiç sıcak karşılamadı suçlandığını düşündü. İyi bir şekilde iletişim kurmadık bende uzatmamak için ona iyi hissettiren cümlelerle vedaya benzer bir mesaj attım ama tam bir veda hissi vermedim. O da bu mesajımı aynı tepkiyle karsiladi işte 'umarim bir gün güzel birşekilde karşılaşırız " gibisinden sizce siz bundan ne anlarsınız iyi zaman da karşılaşmadık güzel zaman ne zaman olacak şaka gibiydi.. bende onun artık benden vazgeçtiğini düşünüp onu Instagramdan Facebook'tan çıkardım engellemedim sadece. Onu artık orada görmeye dayanamazdim daha fazla acı cekmek istemiyordum ona hala değer verirken.. Buna 2gun sonra tepki gösteren bir mesaj attı" benden bu kadar nefret mi ediyordun" gibisinden bende nefret etmediğimi görüpte daha fazla acı çekmek istemedigimi, benden vazgeçip bana umut verip gittiğini vs. soyledim. Benim kalbim çok hassas olduğu için karakterim gereği de rahat davranıp bosveremiyorum böyle özel ilişkilerde. Tüm bu tepkilerim o tarafından değersiz ve kötü hissettirildigim icin. Daha sonra son uzun mesajlar ve bitiş... Meğersem emin olmadığı için görüşme planını hep ertelemiş engeller dışında. O benden ilk konuşmalarımızda eminmiş ben ise o zamanlar emin degilmişim tek farkımız buymuş. Bende zamanla güvenip inancaktim reelde insanlara güvenemezken sanal ortamda nasıl hemen birine güvenip inanıcaktım ki geçmişte aldığım bir yaram var. Güveneceğim elbette ama zamanla.. ben de kendimce haklıyım ama o empati kuramadı.. O zaman emin olmadığı an bana söyleyecekti bende bu kadar umutlanıp bağlanmıcaktım ona.. Emin değildi ama son ana kadar beni hep özlediğini söylüyordu neden.. Son mesajı ben ona geç gelmişim o bana erken... O kadar üzülmüştüm ki sonraki günlerde haftalarca ailemle olup kafamı dağıtmaya çalışsamda olmuyordu onu özlüyordum hala.. kendime de kızdım ona da kızdım.. Dedim hep acaba takipten çıkarmamalimiydim diye, benim ona sırtımı döndüğümü beni kötü bir insan olarak mı gördü ki diye düşündüm hep. Ama bunu ona yapmak zorundaydım zaten yeterince sınırlarını ihlal edip ona büyük tavizler vermiştim beni beklemeye hakkı yoktu susmaya kendimi cepte gösteremezdim onu orada göremezsin ki çıkardım. Bana karşı hiç bir saygısızlığı olmadı kötü bir niyet hiç bir zaman sezmedim. Çok ta duygusal bir insandı. O da zaman zaman çabaladı sabredip yanımda kalmaya çalıştı. Belki oda sessizliğinde unutmak isteyip acı çekti, içine atıyor herşeyi bilmiyorum. Güzel anları düşünür oldum hep. Çok karışık duygulardayım.. Şimdi en alıcı tarafına geleyim belki yapmamam gerekirdi ona son kez uzunca içimdekileri anlatan, onun hatasını benim hatamı anlatan ve ona hala değer verdiğimi gösteren iyi dileklerimle duygu dolu uzunca bir mektup yazıp ona önceden aldığım hediyemi kargolatıp işyeri adresine yolladım. Ve ondan gelecek cevabı bekledim günlerce.. hatta soğukkanlılıkla 2 hafta kadar uzun bir aradan sonra ona bir kargo yolladığımı eline ulasip ulaşmadığını sordum o da şehir dışında olduğunu henüz ulaşmadığını söyledi haber vermesini istedim sonuçta başka birinin eline de geçebilir özel birşey göndermiştim o da haber vereceğini söyledi. Ama aradan 3 hafta geçti hala haber yok şehir dışında olamaz bu vakte kadar gene eskisi gibi sessiz... Artık benimle iletişim kurmak istemediğini düşünüyorum. Ama günlerce kahroldum yemek yemedim, uyuyamadım, kabuslar gördüm ağladım günlerce kendimi namaza ve duaya verdim bu süreçte.. Annem de desteğini esirgemedi onu artik unutmamı istiyor. Sevseydi, isteseydi benim o gönderdiğim yazıma ve hediyeme sahip çıkar cevap verirdi değil mi? Şimdi ona son bir kez mesaj atmalı mıyım son bir veda mesajı hani sevdiğin için çabalamak gerek ya çabaladım daha da mı çabalamalıyım bilmiyorum? Ama biliyorum ki mesaj atarsam çok basit olacak kendimi daha da değersiz hissettireceğim.. Yada keşke hic birşey yollamasaydım cevap vermemesi o kadar koyuyor ki bana ne yapacağımı şaşırdım inanın... En azından bir teşekkür edebilirdi ve ya artık görüşmek istemediğini söyleyebilirdi. Hediyemi geri yollasın veya numaramı silsin hiç birşey yapmıyor ne düşündüğünü bilmiyorum.. Onu unutup yoluma devam etmem gerektiğini biliyorum ama gönül dinlemiyor.. O kadar zor ki sevipte ayrılmak en kötüsü de onu sevdiğimi bilmemesi.. Kusura bakmayın fazla uzun oldu ama okuyupta bana bir fikir bir moral verebilirsiniz çok memnun olurum.. therewillbeaday Alabora olmuş bir şeyin içinde bocalayıp

İnsan sevince kalbi onu kandırmaya çalışmak isteyebilir, acaba elimden geleni yapmadım mı, şöyle böyle vs bir sürü şey. Karşınızdaki sevginizi istese zaten anlardı. Kırmak amaçlı söylemiyorum ama unutmanın ilk yolu kabullenmektir. Belki bunu kabullenirseniz daha kolay olur sizin içinde sonrası.

Fazla hassas birisiniz. 3 ay boyunca sadece uzaktan konuşup, yalnızca 1 kez gördüğünüz birini seviyor olamazsınız. Güçlü bir etkilenme olabilir ama sevgi olmaz. Adamı daha tanımıyorsunuz bile, bu kadar kendinizi koyverecek ne var Allah aşkına? Uzaktan kimse kimseyi tanıyamaz. İnsan yıllarını verdiği insanı tanıyamıyor bazen. Bence biraz boşluktan duygusal olarak yalnız hissettiğiniz için fazla kapılmışsiniz bir süre sonra geçer merak etmeyin. Gönderdiğiniz kargonun ulaşıp ulaşmadığına takip kodundan bakmadiniz mi? Nerdeyse 1 ay olacak birinin teslim almaması imkansız. Şubede bekleme süresi maksimum 1 haftadir hadi 10 gün olsun, bir şekilde siz geri dönerdi. Bence teslim aldı ama ölü taklidi yapıyor. Bana sorumluluktan kaçan biri gibi geldi.

Evet 1 defa görüştük. Ama ben de o da birbirimizden çok etkilenmiştim. Uzaktan bile inanılmaz duygularla hislerle birbirimizi hissediyorduk. Nasıl bir enerji anlatamam kalbim yerinden çıkacak diyordum. Oyuzden sanırım bu güce inanıp ona bu kadar çabuk bağlandım. Çok mutluydum onunla konuşurken.. Geçmişte bende ağır yara aldım toparlamam uzun sürmüştü ve uzun süre hayatıma kimseyi anlamamıştım. Karşıma böyle bir insan çıkınca birde bu duygu yoğunluğunu yaşayınca çabuk kapıldım sevmeyi sevilmeyi ilgiyi açmışım belki de ihtiyacım varmış. Ama sonu gene hüsran gene hayal kırıklığı...

1 defa yüz yüze görüşmüşsünüz doğru mu anlamışım? Yani bu aşırı duygu yoğunluğu çok fazla değil mi? Hani yıllarca evli kalmış, şimdi istemeden de olsa boşanmak üzere olan bir kadının duygu yoğunluğu düzeyinde nerdeyse okurken ruhum sıkıldı. Kendinize neden bu kadar büyük bir baskı kurdunuz böyle.

Evet belki küçük kız çocuğundan farkım yok şuan da ama geçmişte aldığım yaradan dolayı hayatıma uzunca sene hiç kimseyi alamadım. Karşıma da ona karsi böyle yoğun duygular yasayabildigim, uzaklığa rağmen onu kalben hissedebildigim biri çıkınca bu duygularıma inanıp çabuk bağlanabildim. Sevmeyi sevilmeyi çok özlemişim belki.. ona mesaj atmam en doğrusu zaten ama ortada bir emek güzel duygularla gönderilmiş bir hatıra vardi buna bile cevapsız kalması beni çok daha yaralıyor bunu kaldırmak çok zor oldu benim için.. S seahorse88

Sözlerimden kırılmayın ama sanki 17 yaşındasınız. Belli ki ya birini bulmuş, ya sizden sıkılmış. Ay hazır olmanı bekledim, ay güvenmiyorsun hepsi boş, yalan. Sadece erkeklerin tipik davranışı kendini masum göstermeye çalışıyor. Ne yazın ne arayın, engelleyin. Keşke hediyye de göndermeseydiniz kendini bir şey zann edecek. O sizi gerçekten özleseydi görüşmeye can atardı. 5 saatlik yol ne ki? Unutun gitsin

Böyle kızlar yıuzunden erkeklerin g. ötü gökyuzunde. Kadna deger veren, kaybetme korkusı yasayan adam kalmadı. Hepsi ingiltere prensi zannedıyo kendini. İçini açıp baksan ne cıkacak belli degil. Uzaktan davulun sesi hos gelmesin. O kada buyutme göznde. Artık ben ne dıyım sana 4 mesaj attm. Beni dinle cok yanlış hisler içindesin. Ajahaha

Değmezmiş demek ki... En azından böyle biri olduğunu erkenden anlamış oldunuz. Bundan sonra karşınıza hayırlı biri çıkar umarım. Böyle insanlar için kendinizi yıpratmamaya çalışın, bırakın geride kalsın.

Mesaj atmamam olacaktı therewillbeaday Alabora olmuş bir şeyin içinde bocalayıp

ay saçmalama sakın öyle bir mesaj atma kalıbımı basarım adam şuan başkasıyla yazışıp oynaşıyordur asla kendini küçük düşürme yazarsa da cevap verme senin bir hatan asla yok isteyen erkek neleri neleri aşıyor bir bilsen.

Kimse kimsenin umrunda değil isteyen adam istediğini yapardı yok şöyle olmuş da gelmemişi yok ben ne ettim de gittileri bosverin oyalanack çok şeyi vardır onun sende kendni buralarda hirpala yazık et vaktine kafana yok öyle bı dünya Bacı kendne gel sen bunca şey düşünebiliyorsun da o mu dusunemiyor? Hani çok ince çok delikanlı adamdı he heeee? Klavye delikanlısı hep. seni sen edecek tek şey o dönse bile senin ona dönmemen olur yoksa ömür boyu alttan almaya mecbur kalrsin. hadi hayırlısı. tek kelime bile yazarsan yine yazdığınla kalıp pişman olacaksın demedi deme Allah akıl fikir versin inşallah bebeklinick Bu karanlığın sebebi

Evet fazlasıyla hassas ve duygusal biriyim günlerce bu kadar acı çekmemi sevgiye veya aşka yoruyorum bilmiyorum çok güzel giden bir ilişki bir anda son buldu boşluğa ve yalnızlığıma terkedildim. Dediğim gibi çok uzun yıllar böyle duygular yaşamamıştım buyuzden çok fazla etkilenip kaptırmış olabilirim kendimi. Benim de kalbimle mantığım uyuşmuyor ya bu yüzden kalbim ağır bastığı için mantıklı düşünemiyorum. Buarada kargo işyerinden başka birinin eline geçmiş kargo sorgulamada teslim alanın ismi farklıydı bunu ona söyledim son mesajımda zaten o da iş nedeniyle şehir dışında olduğu icin eline henüz ulaşmadığı ve kimin teslim aldığını sordu bende söyledim tamam ulaştığına dair haber vereceğini söylemişti ama üzerinden 3hafta geçti hala şehir dışında olamaz iş adamı değil bu sonuçta haftalarca şehir dışında olacak. Eline ulaştığını düşünüyorum bende ama cevap vermemesi çok büyük bir terbiyesizlik en azından bir teşekkür edip artık görüşmek istemediğini söyleyebilirdi anlardım ben bende onu unutmaya çalışırdım böyle merak ta bırakıp sanki beni hiç yerine koyması beni yaralıyor. İlk defa böyle birşey yapıyorum. Sanki onun peşinden koştuğumu hissettim. Gönderdiğim pişmanım. Ama ne olursa olsun benim bu yaptığım güzel birşey ve bu beni küçültmek aksine yücelttiğini düşünüyorum. Şimdi bu devirde nerede ona tüm samimi duygularıyla uzun bir mektup yazıp yollayacak kız? O beni kaybetti ben değil. Onu beklemiyorum artık... Yani ona buyuzden son kez sert bir dille mesaj atmalıyımıyım 'sana gönderdiğimin artik eline ulastigini düşünüyorum haber vermedin en azından sadece tesekkur etme tenezzülünde bulunabilirdin... Yolun açık olsun ' .. gibi bir mesaj atarsam kendimi basit gosterirmiyim böyle bekliyor gibiyim onun gözünde sanki bilmiyorum ne yapacağımı.. Neyapsamkisimdi Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bana bu konuda başka tavsiye verecek arkadaşım yok mu en azından gönderdiğim hediye ve içimi anlatan mektubum eline ulaşmışmıdır ki ulaşmıştır üzerinden 3 hafta kadar bir zaman geçti ve haber vereceğini söylemesine rağmen hala geri dönüş yapmadı en azından arkadaşlığımız hatrina bir teşekkür etme tenezzülünde bulunabilirdi hala daha şaşkınım ve öfkeliyim bu konuda konuşmak istemiyorsa bile bunu mesajla dile getirebilir böyle sessiz kalması beni daha da üzüyor.. E

son durum nedir atlatabildin mi

okudum tamamen yazdıklarınızı. belli ki duygusal birisiniz. ben de duygusal biriyim empati yapabiliyorum. yalnız bu kişi sanki biraz korkmuş yani sizin duygusallığınızdan da çekinmiş olabilir zamanla gözlemlerin insanların bir şeylere çok fazla anlam vermediği ve duygusal da bakmadığı yönünde hele ki erkeklerde duygu oluşumu çok daha geç. bu kişi de sizin biraz ısrarınız ve ciddiyetiniz karşısında belli ki geri adım attı ve uzak durmak istedi. zor anlıyorum kafanızda belki aklıyorsunuz acabalarınız var ama şu da bir gerçek ki seven ya da önemseyen birisi asla karşıdaki insanın ısrarlı isteğine kayıtsız kalamaz. bence" son mesajı yazmayın. onu da aklınızdan uzaklaştırmaya çalışın. zor olacaktır eminim ki ama sizin ona adımınız da bir şeyi değiştiremeyecek belli ki. bu durumda unutmaya çalışmak ve aklınızı meşgul etmemesini sağlamanız en doğrusu belli ki.

Amin inşallah, Allah hepimizin gönlüne göre versin..

Bana bu konuda başka tavsiye verecek arkadaşım yok mu en azından gönderdiğim hediye ve içimi anlatan mektubum eline ulaşmışmıdır ki ulaşmıştır üzerinden 3 hafta kadar bir zaman geçti ve haber vereceğini söylemesine rağmen hala geri dönüş yapmadı en azından arkadaşlığımız hatrina bir teşekkür etme tenezzülünde bulunabilirdi hala daha şaşkınım ve öfkeliyim bu konuda konuşmak istemiyorsa bile bunu mesajla dile getirebilir böyle sessiz kalması beni daha da üzüyor.. . push ; S seahorse88

Birbirimize çok candan kelimeler, cümleler kuruyorduk bir sevdigimizi söylemek kalmıştı herhalde. Onu ikimiz de söyleyemedik birbirimize ama şimdi söylemeye gerek var mı ki? benim ona yaptığım son şey ona olan sevgimi gösteriyor zaten ki bunu anlıyordur diye düşünüyorum. Ki yazdığım mektupta herşeyi dile getirdim ona karşı hala hislerimin hala ne kadar kuvvetli olduğunu, ona çok değer verdiğimi, takipten arkadaştan çıkarsam bile aklımdan kalbimden çıkaramadığımı, kolay kolay unutamayacağımı.. S seahorse88

Niye saplantılı asikoldunuz böyle anlamadım Adamın salladigi yok vaad verdiği yok. M

Sizce gerçekten onu sevdiğinizi bilmiyor mu? WunderLost Yaprak döker bir yanımız, bir yanımız bahar

Canım etkilenen sadece sensin. onda sana karsı, sendekı duygular yok. Bunu gör artık. Adamın tek yaptıgı sana etkileyici sözler söylemek. Ama icraat sıfır. Sendekı duyguların yarısı onda olsa siz simdiye 10 kez görüşmüstünüz. Bende yıllar önce yasadım buna benzer bişey aç gözünü aç. Ben de safın önde gidenıydım. Simdi olacaktı da bak gör

Doğru diyorsunuz kabullenmek en doğrusu şuanda bunun mücadelesini veriyorum içim acıya acıya herşey unutuluyor zamanla ama tekrar böyle birşey yaşamak, kendini terkedilmenin için de bulmak insana koyuyor tam da bu sefer olacak, bu sefer karşıma güvenilir bir erkek çıkabildi derken gene gene hayal kırıklığı.. Sabredeceğim ve zamanla çabuk unutacağım umarım.. S seahorse88

Varmı bir gelişme acaba?