ben işimi çok sevmesemde iş arkadaşlarımı seviyorum. ve iş yerindeki huzur gerçekten önemli. tüm hayatımıza yansıyor çünkü vaktimizin çoğu burada geçiyor. az sabredin. düzelir umarım. U uzun

ben de ailemdn uzakta yaşıyorum.. ben de tayin bekliyorum. ama çok şükürki işimi çok seviyorum. hatta ailemin yanına tayin olunca işmi sevemeyebilirim diye korkuyorum bile. ya sevdiğin işi yapacaksın ya sevdiklerinle olacaksın işte Alys

çok mutlu 3 yıl geçirdim 2. işyerimde ama ordan ayrıldıktan sonrakı ıkı işimde de huzur yok diye istifa ettim işyerinde huzur cok onemlı Allah yardımcın olsun eğer çekilir gibi degilse cok zor bır sınav

Sanirim bunun icin once is bulmam gerekiyor

ban mı yedin, millete çemkirirsen fake e yazıyorlar diye :))

kızlar kusura bakmayın.. canım acayip sıkkınnn... çok mutsuzum.. sadece yazmak istedim.. ya çok mu zor karşındakine insan muamelesi yapmak... tatlı dille yaklaşmak... iyimser olmak.. dalga geçmemek.. neden bazı şeyler bizim elimizdeyken zorlaştırıyorlar yaaa... Allahım inşallah hayırlısıyla kadro gelirde memleketime dönerimm... ailemi çok özledimmm.. canım annemmm seni de çok özledimm. kendi memleketinde olanlar iş ortamı kötü olsalar bile benim gözümde şanslılar.. akşam eve gittiklerinde aileleri var yanlarında.. ya ben Yaa neyse Allah büyük.. Elbet geçer bu günler, gelir kadro.. ben de canım anama kavuşurum.. işte özlem insanı böyle bazen sadece yazdırıp rahatlatıyor.. Bugünden itibaren her gün bir kaç kelime de olsa yazacam.. ta ki özlem bitinceye kadar. memleketime tayin olana kadar... bana katılmak isteyen vbarsa buyursun.. birlikte alt edelim özlemi :) ve sinsi iş arkadaşlarımızı

Daha çok yenisin zamanla alışırsın. İnsan zamanla güçlü durmayı kendini savunmayı öğreniyor. Bunu öğrenemezsen ömür boyu mutsuz olursun iş hayatı acımasız çünkü. Bir de bazı şeyler sana öyle geliyordur. Yani sana özellikle senden tiksiniyorum dediler mi mesela? Zanlarından kurtulmaya ve takmamaya çalış. 1 sene sonunda alışamadıysan işi değiştirirsin. İş huzuru çok ama çok önemli insanın tüm gününü geçirdiği ekmeğini kazandığı yer. Binlerce kez şükürler olsun işimi ve ortamımı çok seviyorum her sabah severek gidiyorum. Allah herkese nasip etsin. Bu aşamaya gelene kadar ben de seninki gibi zorluklar yaşadım ama, sen de aşacaksın merak etme.

işyerinde yakın arkadaş olunmaz fesatlik sinsiler var çoğu... bişeyi sahip olunca içten dilek demiyorlar. en iyisini işini yapmak... başka bişey yok.

İş yerinde en iyi gözüken insanlar bile açıklarını kollayıp gün gelip kullanacakları zamanları bekliyorlar. Benim kimseye güvenim yok valla ama yine de çeneme hakim olamıyorum bazen. Benim en büyük sorunum yanımda bütün gün çene çalmaları telefonla konuşmaları ve tv izlemeleri. Bazen çıldırcak gibi oluyorum.

bu arada sırf kadrodur vs sebeplerinden memur olmak istemezdim, nerede yaşayacağıma karar verememek, nereye taşınacağıma karar verememek fikir olarak çok zor geliyor ama, ama alışılıyor herhalde.

15, 20 yıl önce böyle değildi. Benim çalıştığım yerlerde hemen arkadaş olur, akşamları da birbirimizi arardık. Tatillerden özledik diye dönerdik. Hayal oldu. İnşallah senin de böyle bir işyerin olur.

Benim sanırım, sabahtan akşama ense:))) catterflym

üzüldüm ama iş hayatı mükemmel olan yok tabi sadece takmayanlar var :) gün içinde amirimden de laf duyuyorum bazen arkadaşlarımın da canımı sıkan davranışları oluyor ama takmıyorum napiyim

ah kadro gelse de biz de gitsek burdan çok özledim memleketimi ailemi çokk işyerimden insanlardan bu şehirden gerçekten nefret ediyorum 26merve2626 Kalbim Acıyor Sandım. Sütyen Teliymiş. tek ayak

Memurun sikayet etme

Ben çok memnunum işimden arkadaşlarımdan seve gidiyorum her gün.

15 yıldır iş hayatının içindeyim. En başından beri özel sektördeydim. Bu işin ciğerini sökmüş biri olarak sana diyebilirim ki iyi yer yok. Dünyanın bu kadar bozulduğu bir zamanda insanların normal kalmasını neden beklersin ki? Ha görüntüde sorun yok gibi olabilir ama emin ol bundan sen çıkarsın dedikodun başlar. Bunu hiç olmaması gereken yerlerde gördüm. İş hayatının acımasızlığı. O yüzden zaman sana tecrübe kazandırıyor, kendi kuralların oluyor. Herkese nasıl davranacağını, kendini nereye koyacağını öğreniyorsun. İşini yap çık, paranı al. Gerisini takmaya değmeyecek kadar değersiz gör.

Yani örnek vermek lazım gerçi daha iyi anlaşılması için. Toplantı tartışmaları falan zaten kişisel mevzudan çok iş kaynaklı olduğundan dolayı uzamaz. Ama bazı insanlar çok pişkin olabiliyor. Benim iş ortamımda var mesela. adama bir şey söylüyorsun o an çok önemsemiyor. Sonra diyelim patron o olayı ona sorunca "haberim yok" diyor. Gözünün içine baka baka inkar. Yani o kadar çok çeşitli insan var ki. Hepsine iş hayatı gereği ayrı şerbeti basıp dediğin gibi kişisel tartışma noktasına gelmeyeceksin. Ama rengini belli edeceksin. Ben eşimle konuşmalarımı bile masamda yapmıyorum, ortamdan uzaklaşıyorum gibi..

ben de iş ortamımdan hiç memnun değilim ama işim iyi napayım takmamaya çalışıyorum artık C captain price erkek

aynen patronlarin hepsi öküz maaşlari bile maaş günü gecikir 1-2 hafta sora yatarlar. sinir oluyorum bu patronlari hiç tınlamiyor.. milletin borcu var faiz gecikiyo düşün... hiç sevmiyorum patronlari. tam öküz!!

çok önemli iş yerindeki huzur. ben o kadar çok seviyorum ki iş arkadaşlarımı 34 saat derse ve 3 gün nöbete rağmen seve seve gidiyorum. iş çıkışı internette yazışmaya devam ediyoruz doyamıyoruz muhabbet etmeye.. ama geçen sene bir kaç ruh hastası öğretmen vardı beni insanlığımdan çıkarmışlardı. böyle durumlarda önemseme, kendini sadece işe ver, mesafeli dur..

Hayatla yüzleşmeye başlamışsınız zamanla bu karakterinize çok katkı sağlayacak akışına bırakın mutlu olmaya bakın. Bugünden itibaren her gün bir kaç kelime de olsa yazacam.. ta ki özlem bitinceye kadar. Umarım kendinize bir günlük almışınızdır bugun yoksa her gun buraya mı yazacaksınız bunu D doakolik

Güzel bir yaklaşım ancak hayat rasyonel değil bence. En azından şöyle: ilk mezun olduğum zaman 20 li yaşların başında boş teneke gibiydim. İş hayatının kanunlarını bilmediğim için ve insanların avına düşmeye çok açık olduğum için çok üzülüyordum ve bunu yansıtıyordum hayatıma. Ancak aradan geçen 15 yıl sonunda artık bakışlarından çözer oldum. Öyle olaylar yaşıyorsun ki bir sonraki gün hiçbir şey olmamış gibi insanların davranması benim karakterime ters geliyor. O yüzden iş sınırları dahilinde gerektiği kadar muhatap olup fazlasını vermemek lazım. Yani gerçekten işini yapıp akşam 18:00 olduğu zaman arkanda bırakıp çıkacaksın. Evdekilerin de suçu yok ki burada yaşananlardan.

O gece fake uye vardi, herkes ona yazdi. 40 kusur hesabi olan. Asil dert benimki milletin yazdigi konuya bak dedim, sinirlendim. Uzun uzun yazdigim konuyu degistirip tek cumle ile ozetledim durumu. Forum kurallarina aykiriymis. Icerikle alakali degildi yani MissCherryBlossom

Benzer bir konu acip ban yiyen uye olarak yaziyorum. Is yerini onemsemeyip, isini sevmek herseyi kolaylastiriyor :)

Ay biraz sinirlenmistim

ben uzun yıllardır aynı kurumdayım, eskilerden olduğum için, genelde bu tarz bir sorun olsa bile sözü kıymetli olan ben olabiliyorum, biraz da çekinirler benden :) iyi polis kötü polisde hep kötü polis olurum çünkü. ama dediğin gibi bazı kişiler ayrıca kötü niyetli olabiliyor. onları da köşede sıkıştırmak gerekir düşüncesindeyim. biri sorarsa da "haberim yok" deriz.

ben iş hayatını oyun gibi görüyorum. farklı kuralları olan bir oyun. iş için biriyle kavga etmem, iş için birine sert çıktıysam bunun günlük hayatta karşıma çıkmasını pek normal karşılamam. sonuçta iş yerinize gittiğinizde uzmanlık şapkanızı takıyorsunuz ve ondan sonra o kimlikle takılıyorsunuz. her şey iş için :) iş ilişkilerini ve insan ilişkilerini ayırırım. normalde kişi öküzse arkadaşlık etmem, iş hayatında kişi öküzse -öküz iş arkadaşı ile ilişkiler- kurallarını uygularım, hiç bir şeyi kişisel algılamam.

Başka yerlerde daha iyi maaş alabilecekken sırf ortamı ve rahatlığı için şuanki işyerimdeyim. Şimdiye kadar o kadar çok şey yaşadım ki iş ortamlarında. Huzuru buldum sonunda.

Öğretmen misiniz? Öğretmenlikte iş arkadaşlığı çok önemli midir? Dersini anlayıp çıkmak çok mümkün değil mi? Öğretmenler odasında cepheleşme mi oluyor? . push ; Mihail Zoscenko

insan ömrünün ortalama 70 yıl olduğunu düşünürsek, açıkcası 1 yıl gördüğüm biri ömrümün %1-2 sini kaplayacak. Hatta günde birkaç saat gördüğümü düşünürsek %1 bile kaplamayacak. kimseye hele de elin kızına oğluna hiiiç öyle bir değer veremem. umrumda olmaz. bozum bozum bozarım. onlar kim ki...

Eski patronum olan sonradan görme ayıya sinir olurdum. Göç etmeden önce Türkiye'de bu hanzonun şirketinde çalıştım. Para genelde böyle öküzlerde oluyor. Bir gün iş görüşmesi yapacaktık, benim yönettiğim gruba başka bir mühendis alıcaktık. Görüşmeyi ayı, diğer 2 ortak ve ben yapıyoruz. Bir aday iyi, akıllıydı iyi de bir mühendisti yurtdışından çok iyi bir okuldan da mezundu ama eğitimli olduğu alanla benim işe alacağım alan birbirine uymuyor, bir eşleşme yoktu yani. Neyse görüşme bitti, adamı kapıdan geçirmek için aşağı indim bir de bakayım bu ayı el sıkmadan bir şey demeden merdivenden yukarı çıkıyor!?! Öküz gibi tek çift laf etmeden sırtını döndü çıktı gitti. !!? Neyse vaziyeti kurtarayım adama ayıp olmasın diye ben kapıya kadar geçirdim sonra kapıda patron çok salak bir adam para için katlanıyorum işte dedim. Eleman koptu :))) Amma sinir olduysam kaç yıl önceki olay lan içimde kalmış. Patronların hepsi mi öküz arkadaş ben anlayamadım.