Terapi alıyor musunuz?

Ilahiyatciymissin bizden daha iyi bilirsin kendinde soylemissin dunyaya cenneti yasamaya gelmedik. Bence kasinma dertten basini kaldiramazsin sekil a=ben Y

Geldik gidiyoruz şu dünyadan. Allah kaldıramayacağımiz derdi vermesin. cok da varoluşsal düşüncelere girmemek lazım. Sevdiklerinize sarılın... sevdiğiniz yemekleri yiyin... dua edin... Ölüm var madem yemeli badem. bu ne gam bu ne keder bu yaşta. evlatlarini kaybeden analar, sağlığıyla sevdikleriyle sinananlar ne yapsin? Genceciksiniz... hayatın zorlukları olabilir ama dünya o kadar da kötü değil. karartmayin içinizi bu kadar. efkar çöker bazen insanın içine. cok dinlemeyin kendinizi ve dikkatinizi dağıtacak farklı odaklar bulun. Allah içinize ferahlık versin

o zaman onları düşünme artık kendi yoluna bak evet psikolojik yormuş bu olaylar seni mlsf

Anladim zor seyler yasamissiniz Allah yureginize ferahlik versin. Ilahiyatciymissiniz maneviyata yonelebilirsiniz bu da size iyi gelecektir. Kendi adima zor bir donemden geciyorum ve boyle ayakta kaliyorum. Y

Bence yanlıs düsünüyorsunuz. Dine yönelip yönelmediğimi nerden biliyorsunuz? Bu mesajdan nasıl bunu çıkarabildiniz. İlahiyatcıyım yeterlidir bu sanırım.

Özür dilerim bilmediğim için öyle bir yorum yaptım zaten. Yanlış bişey söylemek istemedim. Bir seçenek sunmuştum sadece. ama zaten ilahiyatcıymışsınız, yorumumu geri aldığımı varsayın . push ; Y

Böyle bir insan değildim. Bu durumun babamın baska bir eşi olduğu ortaya çıkması ve onunla gelişen olaylarla basladığını düsünüyorum. Sinir krizleri, dayak yemem, babamın evi terk etmesi gibi şeyler. Kendi derdim de büyük demiyorum asla. Çok daha büyük sorunları olan insanlar var onlara da üzülüyorum. Ama bilmiyorum çok tükenmis hissediyorum. Ayrıca psikiyatrik bazı sorunlarım da vardı, uzun bi süre çorbayla ve sıvı beslendim, 45 kiloya düştüm vs. Bunların benim sabrımı arttırmasında katkısı çok. Ama beni yordu da sanırım. Yoruldum sadece Y

Kesinlikle yürüyüş çok iyi geliyor. Uzun zamandır yürümemiştim yarın yürüyeceğim inşallah özendirdiniz Temizlik yapmak da bana terapi gibi geliyor. Sanki ev ile birlikte benim de ruhum temizleniyor, arınıyor. Gerçekten başlayınca hiç de zor gelmiyor. Hemen bitiveriyor. Yarın da cam sileceğim mesela. Teşekkür ederim D dstn33 ALLAH VAR GAM YOK. Anneler

Ben şu anda çalışıyorum, bir şeyler hazırlamam gerekti iş için, bir kaç gündür böyle. Normalde bu saatlar benim için çok geç saatler. Kendi alıştığım saatte yatmazsam ve 8 saat uyumazsam kendimi iyi hissetmiyorum. Yaşım yaşınızın 2 katından fazla, bu yaşlarda böyle :) Ama yine de, zaten eksik uykumdan feragat edeceğim, yarın da en az 1 saat yürüyeceğim çok çok erken saatlerde. Çünkü yürümek hakikaten başka türlü bir terapi. Yürürken düşündüklerimi yürümeden düşünürsem, aklıma mukayet olamam gibi geliyor bana, çünkü evet, çok acı var, çok çok acı var. Yürürken, düşüncelerden canım yanmaya başladığında, daha da hızlanıyorum, bazen adımlarım sertleşiyor üstüne bastığım kurtulmak istediğim bir şeymiş gibi. Bazen kaşım çatık, bazen gözlerim dolu, ama hep yürüyorum... 8 km sonunda hem çok yorgun hem de çok güçlü hissediyorum - artan serotonin ve endorfinler malum-, sonra hayat başlıyor zaten. İçtenlikle düzenli ve tempolu yürüyüşü tavsiye ederim. Bu arada, ellerinize sağlık, ben de şu ayakkabılığı bir boşaltabilsem... Çok özendim. :)

Amin. Allah sizinde yüreğinize ferahlık versin. Bir an önce atlatırsınız insallaj zor dönemi

Hayatla barış kitap oku güzel şeyler düşünmeye çalış kendine amaç belirle. Boşluktan oluyor Y

Kendi dertlerimi büyük görmüyorum zaten söylediğim gibi. Çok büyük dertleri olan insanlar var gerçekten. Sadece benim ki işte anlık bir iç dökme. Hissettiklerim bu. subkortikal

Hayatın kötü yönlerine bakarsanız mutsuz olmanız doğal, durduk yere milyon tane dert çıkarabilirim bende şuan kendime, ne gerek? Yarına çıkacağımı bilmezken yaşadığım şuanı zehir etmeyi neden istiyim ki, ben hayatın iyi yanlarından bakıp daha çok mutlu hissediyorum kendimi, zaten sorunlarımız olacak hastalıklarımız ölümlerimiz vs hepsi olacak şimdi üzülürsen onlar olduğunda yıkılırsın, yapma

Bunun bir sebebi var mi? Yani hastaliklar, olum gibi seyler yasadiniz mi? Y

Terapi daha önce aldım ama çok fazla para gerekiyordu. Bir süre sonra başa çıkamadım bıraktım. Psikiyatr gidiyorum

Bence bir çok kişi dönem dönem böyle şeyler yasıyor mutkunolacağınız bir şeyler bulun

24 yaşındayım ama çok yorgun hissediyorum hayata karşı. Heveslerim yok, tükenmis gibi hissediyorum. Bir olay olsa bile ağlayamıyorum, ağlamıyorum. Kullandığım antidepresanların etkisi mi bilmiyorum. Antidepresan kullanınca mutlu hissetmek gerekmiyor muydu. Genellikle bir problemle karşılaştığımda kendimi temizliğe veriyorum. Hatta biraz önce ayakkabılığı boşalttım sildim. Dünya gercekten korkunç bir yer. Buraya mutlu olmak için gönderilmediğimiz de bariz. Kendi dertlerimi pek umursamıyorum ama dünyada da o kadar cok acı var ki.. Varoluşsal düşünceler içerisindeyim sürekli. Gerçek hayata dönemiyorum. Kendi içimde bir dünyam var ve ben sürekli kendimleyim. Bazen vücudum bile bana yabancı geliyor. Böyle hisseden var mı? Merak ediyorum

İnsanız hepimizin zaman zaman modu düşüyor kendi adıma tüm olumsuzluklara ragmen murlu olmayı hakettiğimi düşünüyorum Küçük şeyler beni mutlu ediyor başkalarının mutluluğu da, negatif alanlar ve insanlardan uzak duruyorum.

Geçmişe takılıp kalmak depresyonu beraberinde getiriyor maalesef. Ben en büyük rahatlamayı ne zaman yaşadım biliyor musunuz? Geçmişimde sorun yaşadığım insanlarla kendi içimde hesaplaşmayı bırakarak. Sizin babanızmış ondan daha zor tabii. Umarım kendi içinizde bu sorunu halledebilirsiniz. Aslında kendiniz de yazmışsınız kendinizi meşgul tutmak bir şeylerle uğraşmak iyi geliyor. İnsanın kendi gözünde değeri artıyor. Hayatın anlamını bulmak, varoluşsal sorunlara vs ise hiç girmemenizi öneririm.

Haklısınız. Amin teşekkür ederim

Yıllardır profilimde yazar:Allah var gam yok

Ölüm yaşamadım ama yukarıda da bahsettim aslında. İki eşli bir baba, huzursuzluklar, şiddet, psikiyatrik sıkıntılar, babam da evi terk etti. Yani bunlar yordu beni sanırım. Daha büyük dertler var tabiki onlara da üzülüyorum. Kendime üzülmüyorum, üzüldüğüm konulat değil. Yorgun hissediyorum sadece. Yaşım 24 değil sanki 64

Dönemsel demek ki bu da sevindirici geneliniz öyle olsaydı hayat çekilmez olurdu çünkü, umarım kısa zamanda atlatırsınız bu durumu

Ya müstean okuyun.

Yani öyle sürekli sonsuz mutluluk diye bir şey yok zaten. Anlık yaşanan kısa mutluluklar var. Önemli olan huzurlu olmak diye düşünüyorum. Sizi rahatsız eden bir olay olması lazım hiç düşündünüz mü? Ne oldu mesela kırılma noktanız ne? Ne zamandır böyle hissediyorsunuz? İlaç tedavisinin yararlı olduğuna inananlardanım. Ancak seçtiğiniz psikiyatr sizi hiç dinlemeden sürekli ilaçlara devam diyorsa bir düşünün.

Arayış içindesiniz bence dinimize yönelin. Okuyun bilgilenin. Bir çok taş yerine oturacaktır emin olun.

Allah var gam yok Onun varlığına inanmak bile huzur kaplarken, sor bi kendine büyük bir derdin mi var yoksa derdinden büyük Allah'ın mı? Ona yönel, maneviyatını güçlendir.. Bir zamanlar bende senin gibiydim. Çok şükür artık içine düşüp sesimi duyuramadigimi sandigim kocaman bir çukurdan onun ışığı ile kurtuldum. Inşallah Rabbim sanada nasip eder..