Yani çocugu doguruyorsak layigiyla bakmak zorundayız. Bıkkınlık üsengeclik halsizlik tabiki olur ama gecici bi dönem bunlar. Eşle arayı bozmamak lazım o gecmez işte.. Limonsuzzcay Nirvana Anneler

Yaptığı şeyler çok güzel. Evet çok zorlanıyorsunuz ama yarım saat bile olsa birbirinize ayırmalısınız. Bu size de çok iyi gelir.

Evet oda olur neden olmasin. altini bile degisiyomjs bebegin, kahveyi hayde hayde yapar heralde

Eşiniz çok yorucu bir işte mi çalışıyor? Size ev ya da çocuklar konusunda elinden geldiği kadarıyla yardımcı oluyor mu? AfifEsila Bana bugün sabır düştü.. Üyelik

İmkanınız varsa yardımcı alın ya da 2 yaşında olanı yarım gün olsun kreşe verin, biraz alan yaratırsınız kendinize Pamukannesi83

Bir arkadaş "bunca zaman paramızla rezil olmuşuz" demişti evine yardımcı birini bulduğunda... Hiç olmazsa ufaklık 1yaşını tamamlayan kadar ev işlerine yardımcı tutun, paranızla mutluluğunuzu zamanınızı satın alın.

Ben evliliğe bile özgürlüğüm kisitlandi diye bakıyordum. Rahatlığımi özlüyordum ki eşim de öyle sıkan bir tip değildir arkadaşlarımla vs vakit geciriyordum. Şimdiyse tek çocuklu halimi özlüyorum. Ona bile razıydım özgürlük adına.

kucugu kac aylik uyku egitimi zamani geldiyse egitim verin aksamlari biraz rahatlarsiniz AfifEsila Bana bugün sabır düştü.. Üyelik

Merhaba. Benimde iki oğlum az farkla doğdu. Ilk senesi uykusuzluktan beter oluyor haliyle. Ben sizi çok iyi anlıyorum bu yüzden. İnsanın bazen başını kaşıyacak zamanı olmuyor. Ben eşimle bazen doğru dürüst zaman bile geçiremiyorum. Ama ilk oğlum doğduktan sonra bir kural koyduk. Her gün en az 10 dakika sadece birbirimize ayiricaz. Cocuklar da konuşulmayacak o 10 dakikada. Sadece biz varız. Eşimde yoğun çalışıyor. İş güç derken 10 dakika sohbet edip veya sadece sarılıp bir yerde sızıp kaldığımız oldu. Annelik ve babalık zordur, bu esnada eş olduğumuzu yinede göz önünde bulundurmamiz lazim. Evet zor bazen ama hem eşim için, hem benim icin cok önemli. Geçenlerde çocukları anneme bırakıp eşimle 2 seneden sonra ilk defa tek başımıza bir yere gittik. O kadar güzeldiki. Sanki tanıştıgimiz zamanlar gibi. Bazen sorumluklarimiz bizi bizden alıyor, ama birbirimizi bulmak bizim elimizde. Eşinizle bir oturup konusun. İkinizin yükünü nasıl hafifletebikeceginiz imkanlar neler bir düşünün. Ve imkanınız olduğu kadar tek birbirinize zaman ayırın. Bu sadece bir kahve zamanı kadar da olabilir, ama birbirinizin yüzüne bakın. Çocuklar biraz büyüsün daha rahat edersiniz bu konuda. İnsallah hersey çok güzel olur. Sağlıkla büyütün evlatlarınizi

Konu sahibi de evde yoruluyor. Kocasi cok ilgi bekliyor madem yapsın iki kahve, cok zor değil, alsin karısıyla bir güzel icsin o sirada da muhabbet etsin..

Ne yapıp edin ev işleri için haftada en az üç yarım gün yardımcı hanım tutun. Göreceksiniz rahatlayacaksınız. Büyük yavruyu kreşe verme durumunu, onun psikolojisi açısından tavsiye etmem. Kardeşim geldi annem beni evden gönderdi hissiyatı ile terkedilmişlik duygusu geliştirebilir. Kardeşine biraz alışsın, onu benimsesin kreş daha sonraki süreçte düşünülebilir. Sağlıkla ve sevgiyle büyütün evlatlarınızı.

Dediğim gibi zamanla geçecek. Ben de esimin burnundan getirmiştim o dönemler.

Çocuk yokken hep derdim bu kadınların hali ne çocuk olunca dağıtıyorlar kendilerini... Varsa yoksa çocukları. Bir insan kendisine bakmadığı zmn kendine olan özgüveni bile elinden uçup gidiyor. Bu yüzden kızıyordum. Birine söylemiştim hatta kendine çeki düzen ver diye. "Ben anneyim geçti o işler bizden" demişti. Suan bende o noktadayım. Ama bu bulunduğum nokta beni Fazlasıyla mutsuz ediyor. Ben böyle biri olmak istemiyorum. S

Ne güzel eşiniz size karşı sorununuzu dile getirmiş, bazıları var karşı tarafa derdini anlatmadan, bundan olmaz diyip başka kadınlara koşuyor. Sizi anlayabiliyorum benim bebeğim tek ve akıllı olmasına rağmen ben yetiştiremiyorum, iki yaşındaki bir bebekle daha zor olur. Ama ben kendime her hafta program yapıyorum. Gece ne kadae zor geçse de sabah hep aynı saatte kalkmaya devam edin, gün içinde eğer fırsat bulabilirseniz tekrar uyumaya çalışın, sabah kendinizi iyi hissetmek için önce yeni güne şükredin sonra gidin üstünüze evde rahat edeceğiniz ama güzel bir kıyafet giyin, saçlarınızı güzelce şekillendirip veya toplayıp bi nemlendirici bi dudak kremi sürün, bunlar kendinizi iyi hissetmenizi sağlar, her hafta başı o hafta yapmanız gerekenleri yazın ona uygun hareket edin, planınız olsun, temizlik günleriniz diğer aktiviteler bakım zamanı vs, tabi bunları çocuklarınızı gözlemleyerek yapın onların düzenlerine göre kendizi şekillendirin, yemeğinizi erkenden yapın, eşiniz işten geleceği zaman siz ya dinleniyor ya da çocuklarla ilgileniyor olursunuz onu daha güzel karşılar daha güzel ilgilenirsinşz, ben hep bu şekilde devam ediyorum ve şimdilik her şey yolunda çok şükür. Bakım konusunda vs hiç salmadım kendimi, ne olursa olsun saçlarım fönlü yüzümde hafif te olsa bir makyajla vakit geçiririm evde, bu kendimi daha iyi hissetmemi sağlıyor, eminim dünya tatlısıdır çocuklarınız, eşiniz de size karşı boş değilki ilginizi bekliyor, o halde sevinin kalkın şıkır şıkır dolaşın etrafta :).

Bu yükün Altında ezildigim zamanlar eşime ofkeleniyorum... Sonra dediğiniz gibi bakiyorum oda bizim için çalışıp çabalıyor.. Fazlasıyla yorgunum, inşaAllah bu günlerde sorunsuz geçer...

ay yavrum daha cok kucukmus gerci lohusayim demistiniz kac aylik sorusu sacma olmus cidden biz esimle zaman geciremiyoruz diye bazen ayagimizda sallardik cok nadir sallarkende sarilir dedikodu yapardik deneyin guzel oluyo umutluanne83 Baslangic 98, guncel 83.☺hedef 80 Anneler

Benim çocukların arasında da 1 yaş var ve ikisi de henüz bebek. Aynılarını yakın zamanlarda ben de yaşadım. Eşim diken gibi gözüme batardı ne yapsa kavga çıkarırdım evde. Yanıma yaklaştırmazdım sanki düşmanımdı benim Birkaç ay sonra geçti, bu bir süreç üzülmeyin. Hayatınız düzene binip rutine girince herşey düzeliyor.

Türk kadınlarının genelinde çocuk olduğu an eşini unutma diye bir şey var. Anne olunca eş kimliğini kaybediyorlar. En korktuğum şeylerden biri bu.. Neyse ki siz durumun farkındasınız. Ben burada eşi birlikte olmak istediği için ve kendi serzeniş ederken " Ben anneyim sonuçta bir de onunla ilgilenemem" diyen kadınlar gördüm. Pes.. . push ; AfifEsila Bana bugün sabır düştü.. Üyelik

İnşaAllah çabucak geçer bu süreç. Mesela onun çevresi haber vermeden bebeğimi görmeye geliyorlar. Ev dağınık oluyor ve ikramlik olmuyor vs. Bunu bile eşimden biliyorum. Iste senin çevren bu kadar insan bi haber verir falan. Tüm stresimi yine eşim çekiyor.

Eşim esnaf. Sabah erken açıyor dukkanı akşamda geç kapıyor. İnsanlarla uğraşmak kolay değil, kafası dolu geliyor eve. Çocuklara da altlarıni vs değişmeye kadar yardım ediyor sağolsun. Bazı geceler ben uyanamıyorum o kalkip küçüğün altını değişiyor büyüğün sütünu isitip veriyor. Biz iyi birer anne baba olmuşuz ama eş kavramı şuanlik rafta.

Kızlar ben şuan lohusayım. 2 bebeğim var büyük 2 yaşında. Plansız oldu 2. Yani bu sorumluluğun altında omuzlarımın çöktüğünü hissediyorum... Eşim işten geç geliyor. Pek muhabbet edemiyoruz o gelince ben çocukları ona atıyorum rahatlamaya çalışıyorum oda uyumak istiyor hemen gidip yatıyor. Bakım vs zaten hak getire.. Karnımı zor doyurdugum günler oluyor. Bu şekilde giderse evliligimizin yerinde yeller esecek.. Bu geçici bir dönem mi Sanki eşimi eskisi gibi sevemiyorum. Sevgim 3 e bölünmüş gibi. Oda aynı şekilde. Çocuklardan evvel eve gelirken bir an önce akşam olsun eve geleyim diye bekliyorum derdi. Şimdi eve gelesi yok resmen.. Kalkıp birşeyler yapayım diyorum ama içimden gelmiyor. Bugun işten gelince benimle hiç ilgilenmiyorsun yüzüme bakmıyorsun vs diye biraz serzenişte bulundu.. Nerem ilgilensin çocuklar bütün enerjimi emiyor zaten

Aslında Türk erkeklerinde çocuk sahibi olduktan sonra da hayatının çocuksuz olduğu dönemde ki gibi devam edeceğini sanma eğilimi var. Bak kadın daha lohusa ama adam yüzüme bakmıyorsun demiş Bismillah yani Aileye yeni bir üye gelmiş Doğal olarak heran herşeyiyle anneye bağımlı Tabiki kadının hayatı altüst olur, eskisi gibi eşine zamanı ve enerjisi kalmaz Bizimle aynı oranda yorulması aynı değişimi yaşaması zaten imkansız

Lohusalik, birde 2 yasindaki bebegin, yorulmussun canim anliyorum ama eşinde sizin icin calisiyor. biraz gayret et. yumusak davranmaya calis. emin ol oda senin yorgun oldugunu anliyordur. gec olsa bile birlikte 1 kahve bile icmek icin zaman ayirin birbirinize. tebessum et eminim esi n ona bile mutlu olabilir

Ne güzel konuşmuşsunuz aranızda. Biz eşimle birbirimize itiraf edemedik hala bu aramızda esen yelleri. Yani Aslında ben itiraf edemedim eskisi gibi hisseddmedigimi. Belkide dediğiniz gibi birbirmize zzman ayirsak bunlara çare olabilir.

Yine de olabildiğince ilgilenmeye çalışıp daha fazla boşlukta bırakmayın kocanızı da, hem siz de rahatsızsınız ki buraya konusunu bile açmışsınız söylemiş üstelik şanslısınız

Özgür nir hayattan cocuklu hayata gecmek zor. Bende eşimde özgür karakterleriz. Arada ayrı ayrı arkadaslarla çıktıgımız zamanlar olurdu. İkimizinde belli özgürlük alanları vardı. Ama cocuklar olunca benım hayatım iş evde cocuklar oldu. Kendıme ayrıdıgım zamanım yok. çocuklar ikiz bazen biri uyurken dıgerı saatlerce uyumaz gündüz. Tatilde oldugumdan tek bakıyorum. Ben calışırken annem ve babam bakıyor. Geceleri eşime devrediyorm bellı gunler uykusuzluk fena. Eşimde anlayışlı. İki tane olunca mecbur yardım ediyor. Seni cok iyi anlıyorum ama bugunlerde gecer sanırım

Esin senden çocuklardan onceki ilgiyi ve guleryuzu bekliyor, seninse dogal olarak pertin çıktığı için eşinle ilgilenemiyorsun.. Beni anlamiyor, bunca zorluğu cekiyorum bi de ilgi mi gosterecegim diye kurulma sakın.. Esinle bunlari konuşup bi yol bulabilirsiniz diye dusunuyorum.. Yabanelma Bir sabah gelecek kardan aydınlık... Üyelik