Kendi sınırlarınızı çizin. Bu çok önemli. Erkeklere evlendikten sonra kaybetme korkusu olmayınca bir rahatlama geliyor. Evlendiğimiz ilk aylarda eşim çok hafif bir ses yükseltmesi yapmıştı. ses yüksekliğine asla tahammülümün olmadığını bir daha yaparsa gözümü karartacağımı belirttim. Ama bunu söylerken kavga eder gibi söylemedim. O gün bugündür asla yapmıyor.

Bilemedim ancak şöyle bir gerçek var ki evliliğin ilk yılı gerçekten çok zordur. Öyle cicim günleri falan değildir. Birbirine alışma süreci, evli olmaya alışma, yeni düzen, aileler vs. İlk sene çok ama çok bunaltıcı ve streslidir. O ilk sene, evlilik kararını en çok sorguladığın senedir; "Ben ne yaptım böyle?" diye; sık sık boşanmak istiyorum dersin ama boşanmak da istemezsin gerçekten de. Yani zordur zor. İnsan asabi oluyor, geriliyor zaman zaman kavgalar da olabiliyor, tabi bu süreç kadında da erkekte de yaşanıyor belki öyle bir süreçtir onunkisi de. Feslegen Kokulu Nane Durmak, yıkılmaktan önceki son adımdır. Anneler

Aynı beni anlattın. Hep alttan aldım sustum, aman yine kızacak mı bağıracak mı, diye senelerce tedirgin yaşadım. Sonra ben de ona benzedim. Sürekli bağıran sinirli bir kadına dönüştüm. Bu sefer de zoruna gitmeye başladı beyefendinin. " sen önceden bu kadar merhametsiz değildin, saygısız değildin " Üzüm üzüme bama baka kararır dedim ben de. Sözün kısası tepki koymayarak ancak bir tarafını kaldırırsın. Psikolojik şiddet yüzünden özgüvenini kaybeder, kendi başına düşünemeyen aptal bir insana dönüşürsün.

Sürekli korkuyla yaşamak kötü ama sende bi kadınsın kendini ve çizgini belli et yoksa kendine olan saygın bile gider kendini ezdirmeyeceğini göstermen lazım U

Evlilik icinde alışma kabullenme süreçleri oluyor ilk 1 ile 3 yıl arası, şiddet olmadığı sürece tartışmalar küslükler normal benim evliligimde hiç olmadı bu durumlar diyen istisnadır hic bir evlilik su gibi dingin olmaz eger seviyorsan seviliyorsan bu normal bir süreç önemli olan durumu saygıyı bitirmeden atlatabilmek. Nasıl baslarsan oyle gider kısmına katılıyorum ama her asamada degil herkes hersey degisir. Önemli olan saygıdan ödün vermeden bu yola devam edebilmek... evlilik oturmadan bebek düsünme hersey düzene girecek... G

Üyelik oluşturmadan yıllarca takip ettiğim sevgili kadınlar merhaba, umarım hepiniz iyisinizdir. Ben artık ne yapacağımı kestiremediğim noktada bir de sizlere danışmak istedim. Daha yeni evli sayılırım, bugüne kadar ettiğimiz kavgaların haddi hesabı yok. Nikah masasından kalktığımız anda hayatımdaki insan değişti. Sevgiliyken bana bir kez olsun dişlerini sıkmayan, gözümün gördüğü acaba mı dediğim her şeyi imkan bulup yapmaya çalışan, herkesin güler yüzüne vurulduğu adam gitti yerine ne desem tersinden anlayan dişlerini sıkan trip atan bir adam geldi. İş ve ev işi beni yormuyor ama acaba şunu desem kızar mı diye ezik gibi düşünmekten çok yoruldum. Artık psikolojik olarak çok yıprandım. An geliyor öfkeleniyorum sonra köpek gibi pişman oluyorum ama elimde değil psikoloğa mı gitsem diye bana soruyor.. Tükeniyorum hissediyorum. Gece uyurken dişlerimi sıkmaktan her sabah diş ağrısıyla uyanıyorum. Ne yapacağımı bilmiyorum psikoloğa mı gitsem sorusuna bile cevap vermeyecek kadar konuşmuyorum dün akşamdan itibaren. Bir soru değil belki, ne diyebiliriz ki de diyebilirsiniz ama artık çok çaresizim.

Evlenmeden kimseyi tanıyamiyo insan esinizin bir sikintisi olabilir mi size söyleyemediği?

Evet gitsin. Düğün süreciniz sıkıntılı mı geçti? Çok borc mu yapıldı?

Bence psikologa gitmesini destekleyin. Bunu demesi bile çok önemli aslında.. Umut var yani. Bi de bence evlenince değişen asıl erkekler, bir de kadınlar derler. Kadına çok yüz vermeyim, otorite ben olayım gibi bi tribe giriyorlar. Asla demek istediklerinizi içinizde tutmayın, yaşadığınız şeyi, bi şey dersem kavga mı eder stresini ben de uzunca bir süre yaşadım. Kendinizi yersiniz o da sizin susan halinize alışır. Konuşmaya karar verdiğinizde de daha büyük sıkıntılar yasarsınız. Içinizden gelen her şeyi söyleyin fakat kavgacı bir dille değil, kibarca.. Pasifleşmeyin, olduğunuz gibi olun.. Sonra pişman olursunuz onu iyice bu duruma iyice alıştırırsanız..

Bu soru mu bilmiyorum ama koskocaman bir sorun bu. Keske sevgılıyken Nısanlıyken bi sekilde farketseydınız hıc caktırmadı demıssınız ama ben caktırdıgına emınım. Ya yol yakınken döneceksiniz, ya da Bı uzmandan yardım alıp adam olacak. X

Hiç mi açık vermedi evlenmeden önce?

bu susmam istediğini söyle susması değil, tepkimi anlıyor Mesajlar pişmanlıklar sabahtan beri.. inanır mısınız hiç kusura bakmadım dün akşam ağlarken aynaya baktığımda o aptallaştırılmaya çalışan kadını gördüm. Belki de kırgınlığım en çokta bu yüzden yaptığı psikolojik şiddeti babam anneme çok yapardı aynılarını yaşıyor olmak insanın hem geçmişini önüne seriyor bir bir hem de hayallerin nasıl da bomboş olduğunu gösteriyor.

Eşinize "ne yaparsam yapayım benden ayrılamaz" imajı mı verdiniz acaba? Nikaha kadar rol yapıp, nikah sonrası değişmesi hiç normal değil. Açıkça konuşun ya normale dönersin ya da ben hayatında olmayacağım deyin. Bu adama mecbur değilsiniz.

ben asla susmam, bugün dışarıda birini görsem başka birine hakaret ederken ya da azarlarken onda bile susmam. Kendimde de susmadım, kavganın dozu arttı. 2 gün durulduk sakinledik bir hafta sonra yine aynı tas aynı hamam. Artık susmayı deniyorum tam anlamıyla susmak ama hiç konuşmamak. Ben ekonomik özgürlüğü elinde olan, eskiden neşeli bir kadındım. Şimdi sadece ekonomik özgürlüğü elinde olan, anı kurtarmak için yaşayan bir kadına dönüştüm. Alys

adım kadar eminim ki hiçbir sıkıntısı yok

siz kendiniz olun, size kizip bagirdiginda da, bir hooop deyin, bana bu sekilde davranamazsin deyin, hatta neden demediniz bugune kadar anlamadim. Ilkler onemlidir, nasil alisirsa oyle gider maalesef.

aslında ben o imajı vermedim ama verdiğim değerden belki de o bunu çıkardı ya da vermedim diyorum ama o öyle algılamak istedi.. sabahtan beri sanki buraya konu açmamı bekliyormuş gibi özürler diliyor ve artık düzeleceğini çabalayacağını söylüyor. Mecbur değilim belki de onun verdiği güvenden dolayı sabahtan beri kalbimde yumuşama yok, açıkçası 5 aylık evlilikte güzel giden tek şey balayıydı Sanırım arkadaşların da dediği gibi köprüyü geçti ve ben ayı oldum.

ama kavga etmeyin zaten, sadece orada dur deyin, bu siniri gecme deyin, gectiginde de yaninda olmayin.

Evlenmeden önce nasıl öfke kontrolu yapıyomıuş, sinirlenince iş yerinde müdürüne de bağırıyor muymuş? Böyle erkeklerin gücü anca evdeki kadına yeter evlenmiş kaybetme korkusu bitince gercek yüzünü göstermiş. Hep böyle olsaydı tedavi olsun öfke kontrolü yok derdim ama imza atana kadar kendini farklı gösterdiğine göre psikolojik değil sinsilikten. Boşanmıcaksanız sesini yükselttiği an bulunduğu yeri terkedin

ne mutlu size maşallah, ben her türlüsünü denedim olmuyor. Bir tek tamamen susmayı hiç konuşmamayı ve bulunduğu ortamı terketmeyi denememiştim şimdi ilkini deniyorum. Umarım kendine gelir kırıldığımı bu kez anlar ve artık normal insanlar gibi bir yaşantımız olur.

Karşınıza alın ve sorun; Evlendikten sonra neden bu kadar değiştin? Bir nevi beni kandırdın mı yani? Yaptığı resmen ahlaksızlık ve şeref yoksunluğu. İşte bu erkek milletinin karaktersizine rastladın mı yandın.. Seni öyle bir kandırıyorlarki ruhun duymuyor... Sinir oldum...

bağırdığını hiç sanmıyorum, bağırmasında kimseye zaten ama bana da bağırmasın. Dediğiniz gibi kaybetme korkusu bittiği an ortaya çıktı her şey zaten.

inanır mısınız hiç, gerçekten kopuk bir ilişkimizde yoktu. Ben ona da diyorum o nikah masasından kalktık ve senin başka bir yüzün ortaya çıktı diye. Bambaşka biri oluverdi ve gerçekten hiçbir sıkıntısı da yok. Beni sevmiyorsan söyleyebilirsin çünkü ben artık anlam veremiyorum dediğimde de küçük bir çocuk oluyor adeta.

çok doğru söylüyorsunuz, zaten şu an yaşadığım bu susma durumu bile benim zoruma gidiyor ama anlaması için bir de bu yolu deniyorum. Konuşmaya başladığımda kırıldığım her şeyi dile getireceğim daha önce de denediğim gibi.. Teşekkür ederim yorumunuz için.

İnsan sürekli gördüğü tabiri caize elinin altında bulunan kişilere karşı öfkesini esirgemiyor. mesala bizde öyleyiz eşimle. ama işe gidince özler hatasını anlar. bu gibi kişilerde öfke kontrolü yok. saman alevi gibi bi anda oluo bitiyor her sey W White

Evliljk olunca erkek kadini artık benim diye sifatlandiriyor. Köprüyü geçene kadar ayıya dayı misali. Sonrası ben böyleyim işine gelirse mecbur kabul edecek egosu ile böyle mutsuzluklar yaşanıyor işte.. bence bi psikologa yada aile terapisine gidin B Began Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Geçtiğimiz haziran ayında evlendik. O zaman yaşandı anlattığım olay. Ondan sonra hiç yaşamadık. Ayaklarımın yere bastığını ve dik duruşumu gösterdim. Dik durmasaydım söylediğim şeyler bir şey ifade etmezdi.

Özür dilemesi yetmez. Derdi her neyse çare bulsun. Doktorsa doktora gitsin. Derdi sizleyse söylesin, çözün. Sadece özür dileyip çözüm üretmiyorsa, hiç boşa yormayın kendinizi. Belli ki köprüyü geçene kadar kendisini gizlemiş ki bu kandırıldınız demektir. Böyle güvenilmez birine ömür adamak ne kadar doğru sizce?

Canım kaybetme korkusunu iliklerine kadar hissettir, taktik sana kalmış

yanında olmamayı deneyeceğim, bunu da denemedim hiç. A

Allah bozmasın değişmez inşallah hiç. Ne kadar süredir sesini yükseltmiyor acaba