ilk ögretmenim sendin.. En ön sırada oturup seni hayranlıkla izlerdim.. Hiç unutmam defterime resim yapmıstın.. Büyüyünce senn gibi ögretmen olmayı düşlerdim ama olamadı anne.. Ne ogretmen olabildim ne de iyi bir asker olabildim.. Yıllardır o okula girip bu okula cıkmıs olmamdan hakkmda alınan kararlardan degistirdigim 3. üniversiteden tek yorulan sen degilsin anne.. Her yuzune baktıgımda bana yalnızlıklarımı hatırlattıgın için hep sana kötü davrandım anne.. aslında hep sana yakın olmayı istedim cok ıstedım sorunlarımı paylaşmanı isterdim ama unutmadım.. Beni elinle ittiğin günü.. Çardakta düşüp kolumu kırdığım gün ağlama diyerek attığın tokatları unutamadım.. Kucucukken kardesıme sarılıp onunla uyumanı ve aynı odada uyuyor olmamıza ragmen beni yanına almayışını hiç unutmadım.. Belkı 5 yasındaydım ama unutamadım.. Seni hiç affetmeyecegim anne.. Daha 11 yaşında benı yatılı okula gonderip başından attığın için.. Geçirdiğim yaralı çocukluk için.. Benden sadece bir yaş küçük olan erkek kardesime sarılıp.. Beni yalnız bıraktığın için.. Korktugum gecelerde yanına gidip anne korkuyorum üşüyorum dediğimde ''yatagına git!'' dediğin için.. Sevgisizliğini yıllarca içimde taşıdım.. Sen, öz annemin dahi beni sevmezse kim severdi buna emindim.. sevgiyi hep tanimadiğim insanlarda aradım.. bulamadim.. ve hayatım boyunca da kimsenin benı sevdıgıne gercekten inanamadim anne.. Bu yuzden ilişkilerim hiç yürümedi anne.. Ve bende kimseyi gercekten yüreğimle sevemedim anne.. Sadece sarılıp uyumayı benden esirgediğin için.. Seni hiç affetmeyeceğim anne.. hemde hiç.. şimdi, yıllar sonra, seninle bunları konusabiliyorum ve sen; kendi annen de sana böyle davrandığı için beni böyle itelediğini söylüyorsun.. Peki benim suçum neydi anne!.. Neden esirgedin benden sevgini.. Belki bu yüzden hiç birzaman bi ailem olmayacak.. Neden ruhumda bukadar büyük yaralar açtın anne.. Kabuk bağladıkça benim tekrar bilerek kanattığım yaralar.. kendi kendime kanatıyorum yaralarımı.. çünkü beni kimsenin sevmesi mümkün değil.. bunu unutturmamalıyım kendime.. bu aklıma kazınmış artık.. ve bu gerçeği unutursam yine düşmekten yine tokat yemekten korkuyorum anne.. Simdi buradaki bütün annelere ve anne adaylarına söylüyorum;lütfen çocuğunuzdan sevgiyi, ilgiyi esirgemeyin.. cocuktur unutur derler ya.. öyle değilmiş işte... aysegul

okadar yalnız kaldım ki bi aile kurmak için önce bırını sevmem gerekıyo olmuyo sevemiyorum ben. karsımdakının de benı gercekten sevdığıne ınanamıyorum bi türlü :S anne ne dmek bılmedıgım ıcın kendımı anne olarak hayal bıle edemıyorum :S kuzeyyy kaan'ım diğer

evet belki insan kendi kendine toparlayabilir ama hep içinde bişeyin eksikliğini hissederek.. güçlü olmaya calısabılır ama zamanla bu daha da zorlasıyor.. yani hiç birşey yaşamamışken güçlü olmak kolaydı..

haklısın diyecek bir şey bulamıyorum çok farklı bir durum neden böyle acaba üzme kendini lütfen güçlü olmaya çalış konuşmak istediğin her an bana msj atabilirsin elimden geldiği kadar yardımcı olmak isterim

canım yaaa çok üzüldüm bu haline. bu senin geleceğinide etkilemiş. ama hayat dair umutlarını kaybetme. inş bir yuva sahibi olcaksın ve sende eksik olan şeyleri zamanla dolduracaksın her ne kadar annenin yerini dolduramasanda. dilerim karşına seni çooook seven bir insan çıkar ve mutlu olrsun... W Winston EGE &

Ben buraya takildim asker derken cinsiyetiniz nedir allam nolur erkek olsun:Saruboceq:-tatlicadiarzu- kuzeyyy kaan'ım diğer

kuzeycimm ben illaki davranıs ıstemıyorum kı gelsin öpsün demiyorum kı ya en azından dogum gunumde bile arasın hiç mi merak etmiyo bide egitimci olacak cok ılgısız ben okul durumundan dolayı baska sehırde okuyorum yurtta kalıyorum ama sadece babam arar sorar annem cok ılgısızz bende alıstım artık buı duruma soru dahi sormuyorum neden boylesın demıyorum bıkac kere evı aradım teli actı noldu dedi sesını duymak ıstedım dedım. baska dıyecegın bısey yoksa kapat işim var dedı... yerimde olsan nasıl hissederdin.. ben o an anlatamam bittim öldüm öldüm dirildim :S T tatlicadiarzu O Bir