kader derler ya... Allah yardımcınız olun, izin içinde güzel umutlar olsun inşallah... kocanızdan gülmemiş kaderiniz inşallah yavrularınızdan güler size dunedain dandini

Neden her konuyu iki kez açıyorsunuz? Hem Bir Derdim Var'a hem de Eş ve Eşin Ailesi kategorisine açmışsınız. İkisini birleştirmelisiniz.

canım sakın ölümü düşünme, aklına bile getirme.. eğer sana bişey olursa asıl o zaman hırpalanır yavruların.. onları sakin annesiz bırakma! evliliğin için ne diyeceğimi bilemedim, okudukça içim burkuldu. yanında olup geçer, Allah büyük demeyi çok istedim.. çocukların kaç yaşında, sen kaç yaşındasın? ailenle aran nasıl? çalışıyor musun? belki burada birlikte bir çözüm yolu buluruz.. evinde şidet gören bir kadına sadece geçmiş olsun demeye varmıyor dilim. elbette yapılacak bişeylar olmalı.. K

pişmanım çok pişmanım ta en başından bırakıp gitmediğim için bu evliliği sürdürdüğüm için çok pişmanım artık geri dönüşü yok bir kişi değilim artık 3 kişiyim zamanı geri alınsaydı ta en başa dönseydim keşke gittikçe çıkılmaz bir yola girdim dikenli yol dikenler gün geçtikçe arttı ben affettikçe dahada arttı tikenler daha çok canımı acıttı ama battım bir kere o dikene çıkış yolu bulamadım çıkamadım bir türlü.. affettikçe tekrar yaşadım ne sonu oldu ne huzur buldum hergün kendime kızıyorum onların suçu ne o günahsız yavrulara böyle şiddet dolu bir ailede yetiştirmenin vebalini soruyorum kendime neden yaptım neden bu kadar şiddet gördüğüm bu adama bu çocukları nasıl layık gördüm çok mu haketti 1 değil 3 tane yaptım salaklığıkmı yaptığım cahillikmi artık çözemiyorum bu adamın bütün işkencelerine rağmen bu evliliği devam ettirdim ne yaptım ben şimdi mi kafam yerine geldi hayır ama her defasında denedim bırakıp gitmeyi ama yapamadım o kadar cesur yürekli çıkamadım her defasında kandım affettikçe yanıldım. o hiç değişmedi değişmeyecekte biliyorum ben kendi hayatımdan vazgeçtim ama bu 3 masum çocuğa böyle aile revamı onların günahı ne böyle geçimsiz ailelerin kurbanı hep onlar oluyor... kaç defa canıma kıydım ama başaramadım tıpkı terkedip gitmeyi başaramadığım gibi her defasında bu son dedim ama ne son oldu ne de son olacak inanmıyorum ama inanmış gibi yapıyorum belki bir umut diyorum yine yanılıyorum... yoruldum artık çok yoruldum bedenim ruhum tüm benliğim çok yoruldu dayanamıyorum artık daha çok çıkmaz bir kuyuya düştüm şimdi ne yardan nede candan vazgeçebiliyorum ne yapayım ben Allahım sığınacak tek sen varsın bana sadece sen yardım edersin kurtar bu azaptan bu huzursuzluktan huzursuz yaşamaktan... yoruldum bittim tükendim artık ne kötü hakarete nede şiddete katlanamıyorum... gençliğim gitti güzelliğim gitti en güzel yıllarım gitti şiddetle dayakla geçip gitti. hangisine yanayım bu düzelmeyen kocayamı düzeleceğini bekliye bekliye bekliye çocuk yaparak dahada çıkmaza sokan kendimemi yoksa bu 3 masum yavruyamı. herşeye ben koşuşturmaktan çocukların tüm sorunlarıyla başbaşa kalmaktan maddi manevi sorunları kafaya takmaktan hala düzelmeyen sağlığımdan düzelmeyen kocayı kafaya takmaktan çok yoruldum kaldıramıyorum. tükendim cümlein bittiği yerdeyim hiçbir şey kaldıramıyorum hiç kimseyi kafama takmak istemiyorum yuvam yıkılmasın diyerek çocuklarım babasız büyümesin diyerek düşünmekten kafayı yedim. ölüm bile kurtuluş değil artık benim için neden diyorum neden bu seviyeye kadar getirdim en başından bitmeliydi bu evlilik neden bu kadar çıkmaza soktum kendimi şimdi çok çaresizim ne ölmek ne yaşamak istiyorum ikisi arasında pişmanlıklarımla yüzleşiyorum. neden her yeni güneş benim gönlümede doğmuyor. neden hep ışıksız karanlıkta kalıyorum... mutsuz olmaktan hergün huzursuz yaşamaktan bıktım... P

eşin olacak adam seni çok yıpratmış, bir psikiatriste görünsen, belki olumsuzlukların altında ezilmekten kurtulursun. kendini daha güçl hissedersin. K

aynı başlıkta 2 tane konu açmışsın, bunları birleştirmen gerekir. Yuva yıkılıdı kötü kişi ben oldum diye bir konun daha var, eltinin 3 çocuğu vardı. Sorunu yaşayan sen misin, yoksa eltin adına mı konuyu açtın? M

işte bi şiddet daha, bi hayalkırıklığı daha, bi pişmanlık daha...

çok mutsuzsun be canım ve çok umutsuz... Mutsuzluk birşey değilde umutsuzluk insanı bitirir. Artık kendine yüklenme, o zaman böyle düşünememişsin,3 tane çocuğun olmuş. Birazda kader diye bak, bazen insanın basireti bağlanır. Senin sağlam durman gerekir. Bizlerin daha doğru yorum yapabilmesi için biraz daha açıklayıcı olmaya çalış. Kaç yıllık evlisin, çocukların kaç yaşında, ailen sana destek olabilir mi? Boşanmak istediğinde gidebileceğin bir yerin var mı? Kadın sığınma evlerinden destek alabilirsin, hem psikolojik hemde kalacak yerin yoksa... Eğer bu gune kadar dayak için rapor almadıysan ve çocuklarının yaşları biraz büyükse veya komşularından biri şahitlik yaparsa kısa sürede boşanabilirsin. Kaç yaşındasın bilmiyorum ama gençliğim güzelliğim gitti demişsin. Böyle birşey yok, zaten yıllar akıp gidiyor. Bunun için yapabileceğimiz birşey yok ve güzel bir kadın olduğuna eminim. Sen kendine olan güvenini kaybetmişsin ve çocuklarını o adama bırakmamak için güçlü durman gerekiyor. İşte güçlü durmazsan o zaman acı çocuklarına, şimdi acıma.. Dağ gibi anneleri var arkalarında, eşinin düzeleceğiniz tahmin etmiyorum. Karar verirsen başarırsın... kadesa