Bu erkekler de huzuru kendileri veremediginden olsa gerek hep kadınlardan beklenti içine giriyorlar. Eşin daha anlayışlı olmalı, işe gidip gelmekle iyi koca olunuyor sanmasın. Sen de sıkılmışsın belli ki mesleğine geri dön. Ver çocuğunu kreşe. Evine arada temizlikci al. Sonra kocanla istediği konularda yüzeysel değil derin derin sohbet edersin. Ama mutlaka işine dön.

yanina bi yardimci alsan haftada bi kac gun? en azindan is yukun azalir ve kendine ve esine vaktin kalir?

aAllah askina esinizi onemsemeyi bi kesin o ne dusunmus niye dusunmus bosverin bakmayin entel olduklarina 2+2=4 duz mantik bunlar cocugunuzla ilgilenin ama esinizle tartismayinnn gelsin verin yemegini otursun bi kenarda bakin o zaman ne kadar degerli ve ulasilmaz olcaksiniz kadinlik vazifeniz belli onu ihmal etmeyin

Cok haklisiniz onemseyip, kiymet verdikce kiymetsiz oluyor insan, tesekkurler..

Eşiniz çok anlayışsız siz hala onun haklı olduğunu savunur gibi yazmışsınız çocuk ev işi bu sorumluluklar anneyi yıpratıyor yoruyor ama iş tamamen eşinizde bitiyor huzur arıyorsa önce konuşmasını öğrenmeli söyledikleri çok kırıcı demek ki eğitimle olmuyor bu işler

çocuk yap evlilik düzelir fikrinin tam zıttı şekilde, çocuk karı koca ilişkisini "sınıyor". çocukla beraber herşey bambaşka bir şekle giriyor, erkekler loğusalık yaşıyor, kadın herşeye yetişmeye çalışırken, dönüp bakıyor ki, kendini yitirmiş.. ben de yaşadım benzer durumları.. eminim çoğu kadın yaşamıştır. silkelenip kendine gelmek gerek.. önce kendinizi toplayın.. kendinizle ilgilenin.. yapmaktan zevk aldığınız şeyler ufak ufak geri dönün, ya da yenilerini yaratın.. anne ne kadar mutlu çocuk o kadar mutlu.. aynı şekilde kadın ne akdar mutluysa eşini de o kadar mutlu eder. çocuğunuz için bir yardımcı bulun ve kendinize vakit ayırın.. böylece eşinize olan duygularınız canlanacaktır. o da bu değişimi farkeder emin olun.. temiz bir ev mis gibi yemeklerden ziyade, karşısında mutlu güleryüzlü bir kadın ve akşam kahvalatısını tercih eder çğu erkek

Yaaa Ben pek ağlamam ama gözlerim doldu inanın. Keşke biz de şöyle sırt sırta durabilsek hep sevdiğimiz adamlarla.

Esiniz bencil, odun ve duygusuz. Senin verdigin her seyi parayla alirim ne demek ya, anne sevgisi parayla alinir mi? Bana huzur vermiyorsun demis, o size huzur veriyor mu, evlilikte her sey karsilikli sonucta. Cocuk ikinizin, biraz da o sizin ve cocugunuz icin caba gostersin. Sizin kafaniz sistiginde o size huzur vermeye, mutlu etmeye calissin. Siz de ona soyleyin bunu, sen bana ne kadar hzuur verdin, ask gosterdin diyin? Kalir oracikta. Madem evlendi, sorumlulugu tasiyacak. Su adan o da hiperaktif cocuk sorumlulugu tasimaya zorlaniyor ama siz de insan evladisiniz, 50-50 her seyi paylasmalisiniz. Sinirleriniz cok yipranmis, bence bosanma gibi buyuk bir karari vermeyin. Bir yardimci tutun, ise donun, biraz yetiskinlerle vakit gecirip kafanizi dinleyin, bir kendinize gelin. Ondan sonra evliligimden, hayatimdan mutlu muyum diye dusunun. Hala cocuk icin ite kaka bir arada oldugunuzu dusunuyorsaniz, o zaman tekmeyi koyun. Ama simdi acele etmeyin, cocugunuzu dusunerek birazik daha sabirli olun derim. Cidden iliskinizden mutsuzsaniz, hala gencken onunuze bakarsiniz; lakin dedigim gibi sinirleriniz harap haldeyken saglikli dusunebileceginizi sanmiyorum. Bir de ufak tavsiye vermek isterim, bol B vitaminli gidalar tuketin, sinirlerinize iyi gelir.

Rica ederim, donanımlı olmanız en büyük avantajınız ve bu avantajları her zaman kullanın çünkü erkek milleti kendini koyveren kadına karşı her zaman üstünlük kurmak ister, bol şans

bilmiyorum tam olarak ilişkinizin boyutunu ama eşin mantıklı konuşuyor, çocuğun kadar eşin de önemli tüm enerjisini işine verip gergin gelen bir şeyler paylaşılamayan bir koca ne kadar soğuk geliyorsa sen de eşine o derece uzaksın şuan. dediği gibi işe girip bi bakıcı tutsan sanırım daha iyi olur

Okadar hatriniz vardir heralde hic olmazsa iki gün yapsin, mesela cumartesi pazar ama sizde gecekten onun is saatleri gibi evden yok olun, baksin bakalim basinin caresine nekadar positif enerjili oluyor, ama kimseden yardim almama sartiyla, son bi istegi yerine getirir heralde tabii o da aslinda ciddi degilse ayrilik konusunda...

Sanirim bebekle ilgilenirken ister istemez esimizi ihmal ediyoruz onlarda ii günde varlar kötü günde sabredemiyorlar en iyi çözüm bebeğiniz kreş e bırakıp çalışmanız psikoloji niz açısından daha iyi olacağını düşünüyorum boşanma konusunda Bişey diyemem eşiniz pes etmiş artık anladigim o

sağolun teşekkür ederim, çok şükür 4 yaşını bitirdi geçen ay.. herşey yolunda.. geçmiş bir şekilde unutluyor.. annecim annceim diye yanıma gelince bitiyor herşey.. ama karı koca ilişkisi için zorlu dönemler..:)

madem öyle düşünüyor beraberken yardımcı alın, zamanınızda size kalsın sorunlarınız ortadan kalksın.

Lutfennn lutfennn hemen cocugu krese gonderip ise basliyorsun. Benim yapmadigim ve pisman oldugum bir konu... eger bu sekilde devam ederse esin ile ipleriniz tamamen kopacak. Hergun biraz daha cok yorulacak ve kafani dagitamiycaksin ve esine patliycaksin. Cocuk buyumus lutfen kariyerini erteleme. Siz ise basladiginiz zaman hersey yoluna giricek buna inanin. 1Sen

öyle ama annelik de tamamen kendini çocuğa adamak değil bana göre. saatlerce kitap okuyamasanız da,15 dk okuyun.. çocuk uyurken evişini 15 dk yapamyın, birşey olmaz.. mesela ben, yaz tatilinde oğlum bir süre oyuncaklarıyla oynarken ya da tv izlerken, ocağa yemek koymuşken, hemen alıyodum elime kitabı 10 dk aralıklarla okuyodum.. zahmetli mi evet öyle ama bana verdiği hazza değiyor.. h. sonları 1-2 saat babaya bırakın, siz arkadaşlarınızla çıkın mesela. ya da gideceğiniz yerlere çocuğunuzu da götürün bazı zamanlarda.. çok yorgunluk oluyor çocukla çıkmak ama en azından hava almak insna iyi geliyor.. düşüncelerinizi eşşinizle de paylaşın bence.. sonrası için bunları yapmak istiyorum.. sen de haklısın, seni çok ihmal ettim vs gibi konuşşmalar eşinize de iyi gelecektir. ondan da destek isteyin. bakalım ne diyecek?

Son durumumuz esim sanki ortada birsey yokmus gibi, huzur kacmasin diye ruhsuz bir robot gibi davraniyor evde. Soyledigi seylerden dolayi benimde icimden hicbir sey yapmak gelmiyor. Konusmadan once bir sorun yokmus gibi davranip, dunku konusmadan sonra neleri icinde sakladigini gorunce, ona karsi zaten az olan guvenim yerle bir oldu. Ayni evin icinde mecburen beraber gibiyiz. Herkese yorumlarindan oturu cok tesekkur ederim. CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

Benim de 9 aylik kizim var. Ben de ucretsiz izindeyim Su an, dediginiz gibi insan bunaliyor.. hic birsey yapamamak, sabahtan aksama kadar bebek bakmak Cok yorucu.. yasayan anlar.. bence calismaya baslayin ve siz isteyken bakici baksin, en azindan yarim gun kafaniz dagilir. Ogretmenmissiniz. Ucretli ogretmenlige basvurun. Ben de rehber ogretmenim. Seneye eylulde, kizim birbucuk yasina gelince baslicam ise... kendiniz icin de birseyler yapmalisiniz yoksa boyle bunaliyor insan.

Öncelikle Allah yardimcin olsun Kolay değil gerçekten ama esin seçenek sunmuş evine yardimci alabilirsiniz en azindan ev isi yükünden kurtulup belki daha az yorulursun. sadece yemek ve eoglunuzla ilgilenin bence kreş için henüz küçük en az 2 yasinda verin ve ise başlayan kariyeriniz varmis. bide mümkünse ailemizin yanina gidin kafa dagitin biraz ayrilik fikrini dusunmeyin bile umarim herşey iyi olur

Evde tüm gun ev iisleri ve bir bebekle vakit geçirmek zaten cok yorucu ve yıpratıcıdir. Bunun ustune bir de cocugunuzun hiperaktivite sorunu varmış, psikolojinizin bu duruma gelmesi cok normal. Eşiniz eğer kendisine yansittiginiz gerginlikten çok rahatsizsa ev işlerine ve çocuk bakımına yardımcı olacak bir yardimci fikrini kabul etmeli. Bunu karısının ve ailesinin sağlığını düşünerek yapmalı. Ayrıca sanirim esiniz entelektüel olduğunu iddia ediyor ancak entellektüel bir insan ataerkil düşünceleri bir kenara bırakmalı. Gerçekten üzüldüm durumumuza sinir oluyorum bazi erkeklere. Eşinizi cocukla ve ev işleriyle başbaşa bırakıp üç gün dışarıdan izleyin bakalım, ne psikoloji kalir, ne entellektüellik. Dilerim huzura kavuşursunuz.

Yazik, belki bu soylediklerim sizi kiracak ama soylemeden gecemeyecegim, okumak cahilligi alır esseklik baki kalir demisler. Madem bu kadar sikayetci sizinle konusacak konulari da o belirlesin, cocuga bir gün o baksin. Hayir anlamiyorum acaba çalışıp eve para getirmiyorsunuz diye mi bunu yapıyor? Ne demek para vererek de bunlari yapabilirim? Para vererek temizlikci tutabilir, para vererek aşçı tutabilir, para vererek kadinlarla olabilir ama para vererek insanligi elde edebilir mi? Yaziklar olsun böyle kocaya, yaziklar olsun...

sana katılıyorum quarta, bence erkeklerin çocuktan sonra değişmesinde bizim de suçumuz var. anne olunca kadın olmayı ondan da önemlisi birey olarak sosyal olmayı unutmamak lazım.

Cok dogru hareket etmissiniz tebrikler, hiperaktif bir cocuk gercekten cok zor, birde suan epey kucuk. Ben sikayet edip, dert yanmamaliyim esime fakat esim tarafindan sorunun bu kadar kucuk oldugunu dusunmuyorum, tesekkurler.

Esinize ve kendi bize zaman verin. Siz kendinizi düzelmeye çalışın, oda pozifligi görür yine ortak noktayi bulursunuz diye dusunuyirum.

Bende saskinlik icindeyim, her ailede oldugu kadar sorunlarimiz oluyordu ancak icinde bu denli seyler biriktirdigini hic farketmemistim.. Duyduklarima ne diyecegimi bile bilemedim. Safransari

Annelikle ilgili yazdiklarinizi okuyunca tebessum ettim :) cunku ayni donemde ayni seyleri hissettim, sonra duzenim yavad tavad oturdu emin olun sizinde oyle olacak Butun gununuzu cocuk yada eve ayirarak gecirmeyin onemli olan uzun degil kaliti zama gecirmek Mesela birgun cocugunuz icin parka oyun grubuna vs. gidiyorsan birgun arkadaslarinla bulus, esinin izinli oldugu gun cocugunu birak magazalara bakinmaya kuafore vs. git Imkanin varsa birkac saat cocugunu guvendigin birine birak esinle sinemaya yada tiyatroya falan gidin Yada cocugunla ikiniz birkac gun ailenin yanina gidin bu sana cok iyi gelecek dondugunde daha guvenli daha sakin biri olursun bence

esiniz haksiz degil aslinda yani negatif elektrik sactiginizdan o da bunalmis belli, ama cok hafife aldigida belli... Söyledikleri agir olmus ve sizi duygusuzlukla suclarken kendisi duygusuzca bi cözüm sunmus... Bence ona iyi bi ders verin... Söyleki, belli sen bu evliligi daha yürütmek istemiyorsun, benimle olmak istemeyini zorla tutamam ama cocugumuzun ve bunca senenin hatrina senden bir sey istiyorum, bir hafta sadece bir hafta isten izin al, bu sürecte benim ilgilendigim tüm seylerle sen ilgilen ve bende senin ise gittigin saatte evden cikayim eve geldigin saattede geleyim, aslinda 3-4 gün bile yeterli bu hafta sonu rica ediyorum yapalim, sonra herkes kedi yoluna diyin... o zaman görsün anyayi konyayi...

Bunalmaniz normal Bebeginiz henüz çok küçük kreş için Ama seneye esinizin de dediği gibi ise baslayip çocuğu krese verebilirsiniz Orada kendi yasitlariyla hergun yeni bir oyunla paylasimla daha mutlu olacaktır Siz ise iste kafa dagitir evde daha mutlu olursunuz Allah yardimciniz olsun

Bencede bu dönem çok zor bir dönem çok yeni bir düzen yeni bir hayat başlıyor düzen oturtmak oldukça zor kreş için erken ama bencede eve bir yardımcı alabilrsin en azından yarım gün haftanın hergünü olmasına da gerek yok 3 günü bile size yeterli olacaktır.

Çok üzüldüm. Umarım geçici bir süreçtir.

Cok tesekkur ederim yorumunuza. CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

Annenin kimseden destek alamadan hareketli bir bebek buyutmesi cok zor. Benimde 3 tane var neler gecti basimdan cocuklar olduktan sonra. Halada ugrasiyorum 3 uyle evin duzeni yemek bulasik camasir okul getir gotur hepsi bende. Esim tek ise gider gelir arada belki bi supurge tutar okadar. Benimde yardimcim yada bakicim olmadi. Ama cocuklar 3 olunca krese verdim haftada 2 gun onlar yasitlariyla oynuyor bende dinleniyorum ogun ya arkadasimla disarda biseyler yiyoruz. Ben kuafor agda manikur pedikur valla hep o gunler yapiyorum kendimle ilgilenmeye calisiyorum cunku bebeklerken cok biraktigim oldu kendimi O bile bir rahatlik veriyor insana hep evde 7/24 cocuk bak insan kafayi yer. Bide yaptiklarini vazife olarak goren huzur arayan sikayetlenemene gelemeyen kocan varsa. Bak ben kendimi saldim bi donem tamamen cocuk ev ugrastim esimde senin esin gibi hic yuzun gulmuyo derdi kendini disari atti arkadaslariyla takilmaya basladi cok. Sonrada aldatti. Cok olaylat atlattik ilk ve son bir sans verdim 3 cocugum parcalanmis aile cocugu olup surunmesin diye dahasi yok. Sana tavsiyem simdilik bir yardimci tut agla sizla yetisemiyorum de. Cocugunla kendinle ilgilen eve gelince de ona aradiklari neyse sunmaya calis cenesi kapansin yani bu erkek milleti cok anlayissiz ve doyumsuz oluyo ya off

Bu zamana kadar delirmemiş olmanız bile bir şans. Benim kızım da uykusuz ve zor bir çocuktu. Ben her an çocuğumla ilgileneyim çabasında bir anneydim. İşimi bırakmıştım ve ilk çcocuğum, ailemden kimse yok yakınımda, öylece kalakalmıştım çocukla. Anne olmak bir kadın için çok güzel ama bir o kadar da sancılı. İnsan sanki şok oluyor, bir anda tüm hayatı değişiveriyor. Anneliğin verdiği sorumluluk kadına hem fiziksel hem de psikolojik inanılmaz bir yük bindiriyor ki bunu bir erkeğin anlaması imkansız. Ben kızım birbuçuk aylıkken tam gün yardımcı almaya başladım her gün. Evin tüm işini o yapardı, ben sadece yemek yapardım ve kızımla ilgilenirdim. Bir yaşını geçtikten sonra haftada birkaç defa evin alışverişi, arkadaşları la vakit geçirmek vs için birkaç saatliğine kızımı bırakır çıkardım çünkü yardımcım tanıdık ve çok güvenilir biriydi. Dışarıdan bakıldığında hayatım çok kolay gibi görünürdü ama o kadar zorlanıyordum ki bu durumda bile ki gayet dirençli, çalışkan, yorulmak bilmeyen biriyimdir. İlk üç yıl kesintisiz üç saat uyku uyuyamadım, gecede beş saati bulan toplam uykum olmadı. Eşimin bol seyahatli yoğun iş hayatı vardı, evdeki her türlü sorumluluk, mali işler vs bana aitti. Kızım iki yaşına gelince yardımcıyı haftada üç güne indirdim. üç yaşına gelince de sadece haftada bir temizliğe yardımcı almaya başladım. Bunları size yazdım ki kendinizi suçlamayın, yüzde yüz haklısınız. Ben, yukarıda yazdığım şartlarda dahi gergin, yorgun ve negatif oluyordum sık sık. Eşim de aynı sizin eşiniz gibi şikayet ediyordu. Bulunduğunuz durumda psikolojiniz allak bullaktır sizin. Eşiniz son derece kaba ve düşüncesizce konuşmuş, aşırı benmerkezli davranmış. Bu kadar zorluk çekip bir de eşinizden destek görmek yerine bu kırıcı sözleri duymak sizi ne kadar da derinden yaralamıştır. Acilen yardımcı alma konusunda eşinizle konuşun. Tecrübelerime dayanarak en ideal yardımcının haftada dört beş yarım gün geleni olduğunu söyleyebilirim. Zira, benim iki yıl boyunca haftada beş tam gün yardımcı almam, tanıdık olmasına rağmen beni farklı yönlerden yıpratmış ve sıkmıştı. Çalışıp evin dışında yaşamaya alışmış bir kadının başka bir kadınla evde her gün dipdibe olması da insanı çok geriyor ki normalde gayet ılımlı ve sakin biriyimdir. Bu defa da yardımcının yaptıkları size batıyor ve iş yoğunluğu yerine bunlardan şikayet ediyorsunuz eşinize ve adınız yine negatif ve dırdırcı oluyor. Burada yapılan bazı empatiden yoksun yorumları de es geçin. Nedense kadınlar bazen böyle konulara yorum yazarken kendi becerikliliklerini ispat etme yarışına giriyorlar ya da bak benim halim daha kötü ama başarıyorum havasına bürünüyorlar. Çocuğunuz varsa en kötü durum önceden çalışıp evde olduğunuz, tüm gün çocuğunuzla olduğunuz bir hayattır, tabii çocuğunuza hakkıyla ilgi gösteriyorsanız. Bir de çocuktan çocuğa öyle fark vardır ki bazı çocukları büyütmek ikiz üçüz büyütmek gibidir aynı anda. Benim her iki kızım da çok zor büyüdü. Bazı çocuk koyarsın durur, saatlerce uyur, kendini oyalar vs. Bu sebeple şartları kıyaslamak çok anlamsızdr. Ben kızımı büyütürken, daha bir aylıkken en fazla öğlen uykusu yarım saat, toplam gece uykusu altı yedi saatti ama arkadaşlarımın bebekleri onaltı saat uyurdu. Anakucağına koyarlardı dururlardı, benimki tüm gün kucağımda bile ağlardı, anakucağı, puset vs kullanamadık zaten. Bu sebeple, gülüp geçiyorum bazı yorumlara.

eşiniz çok mantık çerçevesinde bakmış olaya duygu sıfır.

Kreşe verebilirsiniz gerçekten çocuğunuzu hem kendinize ve eşinize vakit ayırsınız hem çocuğunuz sosyalleşir ve ilgilenecek başka şeyler bulabilirler orada.

Kırıcı olmuş evet ama ciddi söylediğini sanmıyorum muhtemelen eski hallerinizi özlüyor olmalı. cocuktan sonra ister istemez başka şeylere ayırdigin vakit azalıyor. ama sen de insansın desteğe ihtiyacın var. esin ne kadar çocukla ilgilense de gün boyu başbaşa olan sensin. Yorgun ve gergin olman çok normal. işine geri donmelisin bebeğin ve senin için uygun olan e kısa sürede. .. kreş enerjisini atıp oynayacağı bir ortam sunar ona da iyi gelir diye düşünüyorum. .. is de sosyal olarak sana iyi gelecek. .. ve ev dışında kafan dagildigi için evde kaliteli zaman gecirirsin diye umuyorum. .. kısa sürede düzelir inşallah tüm sıkıntıların

Erkekler kadinlarin polyannacilik oynamasini istiyor. Ayni fedakarliklari kendileri ne yazikki gostermiyorlar..

Herkes ayniseyleri yasamiyor malesef. Mesela ben asla cocugumun yaninda yemek yapamiyorum cunku asla ayagimin dibinde oyuncaklariyla oynamaz. Masalarin uzerine cikip asagiya sarkar, koltuklarin uzerinden atlar, oyuncaklarin uzerine basip vitrin vs yerlere indirir. Ciglik cigliga aglar baska is yapmayayim diye, balkonun kapisini acip oyuncaklari ya da eline ne geciyorsa asagi atar. Pacamdan cekistirip uzerimdeki pantalon vs asagi indirir, dahada devam etmek istersem oyuncaklari firlatir vs vs. Hiperaktif bir cocugun ne demek oldugunu bilmiyorsunuz belkide halinize sukretmelisiniz. Ben tum gun onunla ilgilenip, bir saatlik oglen uykusundada yemek, utu vs yapiyorum. Sizin gibi is yerinde ogle yemegi molam bile yok suan, saglikla buyutun cocugunuzu..

Ne yap et 3 gün bile olsa tatile çıkın eşinle..

Özür dilerim yanlis anlamisim orda kabalik etmiş biseyi unutuyo bu erkekler ev kadinlari bi çok şeyi bir arada yürütmeye calisirken onlar sadece ise git gel evde huzur olsun tamam kadinin annenin huzuru nerde. madem hizmetliye vericek parasi var versinde sizde ona huzur verin

size seçenekler sunmuş, ya çocuğu annesiz babasız bırakmayalım, ya çalış çocuğu kreşe ver yada ayrılalım demiş, belki ciddi değildir eften püften şeylere tartışma çıkarıyorum diyorsunuz blöf yapmış olamazmı, ama lütfen en ufak şeyden kavga etmeyin insan sonradan çok pişman oluyor, eşinizinde bu kavgalara tahammülü kalmamış olabilir ben senin yerinde olsam oturur konuşurum, ne istediğini karşılıklı neler yapabileceğimizi sorarım, konuşunki sonuca varın, uzlaşın eğer eşiniz konuşmadan anlıyorsa tabi

Tesekkur ederim. Esim eve yardimci alma secenegini sunmadi yanlis anlamissiniz malesef, senin yaptigin herseyi bir yardimci yapar ve basimida sisirmez, yani sana ihtiyac yok dedi. pamukcukk ìki kız

Cok tesekkur ederim cevabiniza, tespitleriniz kesinlikle dogru.

Esin ise gittigi icin senin ne kadar cabaladigini unutuyor veya gormuyor.. Erkekler isten gelip, cocugu sevip uyuduklarini gordukleri icin sadece bukadar kolay saniyorlar.. Esin cok kolaya kacmis secenekte qyrilik mevzusunu acmasi, kabalik olmus.. Ama madem herseye yetisemiyosun, bence bir yardimci almalisin, bu gayet normal birsey...

hepsi geçecek merak etmeyin. şimdi yazdıklarınızı hem için sıkılarak hem de gülümseyerek okudum:) oğlum da kolikti ve uykuyu asla sevmedi. en fazla 40 dk kesintisiz uyurdu ki bu da hergün değil..3 saat uyutmaya çalışıp 10 dk sonra uyanınca ben de ağlardım inanın.. loğusayken meme absesi oldum, operasyon geçirdim, zona çıkardım sıkıntıdan.. hepsi gelip geçiyor, bu bir süreç, yakında rahata ereceksiniz inanın bana.. kararlarınızdan dolayı da çok sevindim.. eşiniz de ne kadar odun görünse de, içindeki duyguları ortaya çıkarmış, ona da tebrik.. bundan sonra daha mutlu huzurlu olursunuz umarım..

sanırım adamın demek istediği şey, evde manevi oalrak birşey yaşamadıkları.. kadın bakıcı ya da evdeki çalışan gibi sadece ev yemek temizlik çocuk bakımıyla meşgul demek istemiş.. yani anneliğine laf söylemek değil amaç.. konu sahibi yanlış anladıysam düzeltir misin? adam haklı değil bana göre de, ama erkekler öküz olduklarından, entellektüel öküz cinsi bu da;anca bu kadarına aklı yetmiş..

Herkese merhabalar, Ben 27 yasindayim, 18 aylik bir bebegim var ve 5 yillik evliyim. Universiteden mezun olunca dogum yapana kadar ozel bir okulda ogretmenlik yaptim. Ancak dogumdan sonra ise baslamadim yeniden. Bosanmis bir ailenin cocuguyum, hayatimin buyuk cogunlugu bir seyleri icime atarak gecti. Esimle tanistim, kendisi surekli okuyan, iyi bir meslegi olan, cok iyi bir universiteden mezun olmus, duzenli sporunu yapan, yediklerine kadar dikkat eden, kendine ozguveni sonsuz olan birisi. Evliligin ilk yillarinda bazi sorunlar yasasakta kimileri kendiliginden, kimileri de bizim adim atmamizla cozuldu. Sonra bebegimiz dogdu cok sukur ama hayat bizim icin epey zorlasti. Yardim edecek kimsem yok, kaldi ki artik herkes hemen hemen ayni kosullarda. Oglum reflu rahatsizligi cekti cok uzun sure, aglama krizleri, uykusuz geceler, idare edilmesi gereken bir ev, hic susmadan aglayan bir bebek.. Calisip isten yorgun gelen bir es. Her turlu evin ic islerine ve bebege yetismeye calisan, sinirleri alt ust olmus, gergin bir ben. Boyle boyle derken esimle hic vakit geciremez, basbasa hicbir sey yapamaz, sadece cocugumuzla ilgilenip, o uyudugunda yorgunluktan uyuyakaldigimiz birer es halini aldik Birde uzerine 1 yas kontrolunde oglumuzda buyuk olasilikla hiperaktivite sorunu oldugunu doktorumuzdan ogrendik ve 1 sn bile yerinde duramayan, sabahtan aksama kadar surekli kosan, evin altini ustune getiren bir bidikla mucadeleye kollari sivadik. Zamanla hicbir seye tahammul gosterememeye basladim. Uykusuzluktan her sabah hemen hemen gergin uyaniyorum. Aksam esim isten gelene kadar oglum beni milyon kere yipratmis oluyor. Ailemden cok uzaktayim, arkadaslarim var ancak kimseye dert yanmak istemiyorum. Hal boyle olunca hep esime karsi gergin, zaman zaman olanlardan sikayetci, cabuk ofkelenen biri olup cikiyorum. Esimde evde sukunet ve huzur istegini devamli dile getiriyor. Ancak ne yaparsam yapayim bu gergin halimden kurtulamiyorum. En son 2 gun once eften puften bir sebepten tartistik. Ve tartismanin ardindan konusmaya calistigimizda esim ona devamli negatif enerji verdigimi, birlikte ortak yapacak bir seyimizin olmadigini, beni kirmamak icin bu dusuncelerini yansitmadigini ancak cocugumuz olmasa birbirimize uygun esler olmadigimiz icin bu evliligin surmeyecegini, benimle sadece yuzeysel konulari konusabildigini asla derinlere inemedigini soyledi. Benim ona ve cocuguma verdigim her seyi parasini verip satin alabilecegini soyledi. Ya cocugumuz icin, o anne babasiz buyumesin diye birbirimize sIkIntI vermeden devam ettirelim, ya da cocuk bakmak seni geriyorsa ise girip cocugu krese birak, ya da ayrilmak istiyorsanda ayrilalim dedi. Hicbir sey diyemedim... Evet dogumdan beri cok zorlaniyorum, evet sinirlerim helak oldu, evet her gece uykusuzum, evet hiperaktif bir cocugum var, evet kariyerim icin bir yol katedemedim, evet konusacagim kimse yok, evet cok uzun zamandir hic kitap okuyamadim, internette saatlerce takilip bir seyler arastiramadim, evet uzun sure vaktimi alacak yemekler yapamiyorum, evet artik camasirlarimi cok duzenli utuleyemiyorum... Ama hergun cocuguma bakiyorum, onun icin oyun gunlerine katiliyorum, hergun evime taze yemekler hazirliyorum, evimi duzenli tutmaya cabaliyorum, temizliyorum fakat entellektuel bir es olamiyorum. Yaptigim her seyi bir yardimci ya da utucude yapabilir, cocugumunda bana ihtiyaci yok. O zaman insanlar neden evlenir ki, huzur hep kadinin erkege vermesi gereken bir sey mi? Eskiden ne cesurdum yahu her dusundugumu yapardim, cocuktan sonra mi boyle zayif oldum? Bosanmis aileyi en iyi ben biliyorum arada kalan hep ben oldum. Bu durumda ne yapilir? Tavsiyeleriniz icin, okudugunuz icin simdiden tesekkur ederim.. H

Calisan bir bayanin ev islerine yetisemeyip bir yardimci almasi normal esimin dusuncesine gore ancak ev hanimi cocuguna bakip, evinin isinide yapamiyorsa ne ise yariyor diyor. Esim ataerkil bir aile kulturune sahip, ailesindeki bayanlarin buyuk kismi ev hanimi ve hic biri yardimci almis bayanlar degiller, onlarla kiyasliyor ve onlar anne ya da es degil miydi diyor?

Yasadiginiz seyler cok normal. Bence kisa zamanli birini tutun size yardimci. Rahatlarsinoz be bir cok sorunuz da cozulur.

Tamda benim yasadiklarimi yasamissiniz, Allah yardimciniz olsun, onceden yasanan kotu seyler tekrarlanmasin dilerim.. D dayanamicam

Farkindaysaniz bahsettiginiz seyler cocuktan sikayet ustelik calismiyorsunuz cocugum benimde var calisiyorum sabah cok erken kalkiyorum ortalama bir cocuk ama bana cok duskun meswla suanda ben mutfakta yeme yapiyorum oda ayagimin dibinde oyucaklariyla oynuyor ve bende ona katiliyorum boyle isyedigi icin evin her isni kendim yapiyorum cocuk uyuduktan sonra kimi zaman kendimle kimi zaman esimle kimi zaman cocugu uyuturken uyuya kalıyorum sizin yerinizde olup butun gun cocugumlailgilenip daha poziyif olmak isterdm

Cok tesekkur ederim ictenlikle uzun uzun yazmissiniz.. Erkekler her seyi kendilerine bekliyorlar. Suan okul donemi icin gec kaldim ya ikinci donem icin ya da seneye ise donebilirim. Tekrar tesekkurler.

Valla eşiniz çocuk sahibi olmayı istediyse kusura bakmasın bu duruma katlanacak. Sizin bütün gün nelerle uğraştığınız görmüyor mu? Kolay mı sizin hayatınız. O işini bitirip eve gelince sizin ona ilgi göstermenizi, rahatlatmanızı bekliyor ama asıl rahatlatılmaya ihtiyacı olan sizsiniz bu durumda. Anlayışsızlık eşiniz açıkça. Her ne kadar kendisi bütün gün çalışsa onun da çocuğun bakımına eve geldiği zaman ya da hafta sonları yardımcı olması lazım. Sonuçta çocuk ikinizin de çocuğu. Siz onunla oturun konuşun, durumunuzu, hissettiklerinizi anlatın. Belki sizi ve anlar ve tavrı değişir. Umarım...

Bence çok alıngan davranıyosunuz eşiniz son derece mantıklı konuşmuş biz kadınlar mutlu evliliği temiz ev lezzetli yemek ve sağlıklı çocuk olduğunu sanıyoruz ama bunları parasıyla da elde edilebilir. Kocanız sizi ve eski günlerinizi özlemiş. En iyi çözüm işe başlayıp çocuğu kreşe vermek çünkü çocuğunuzun profosyonel desteğe ihtiyacı var. Ben çocuğuma bakarım deyip kestirip atmayın eğer eşinizle evli kalmak istiyorsanız tabi seçim sizin. Diğer ihtimalde de Allah korusun boşansanız yine işe girip çocuğu kreşe vereceksiniz ama yuvanız yıkılmış olacak

aynı yollardan geçiyoruz her kadın gibi bence eşine çocuğunuzun ve evin sorumluluğunu paylaşırken hep kendin fazlasını alıp onun çalışıp yorgun gelmesinden dolayı hoş görmüşsün ama yok öyle bir dünya akşam işten gelince gerekirse yemeği o yapsın bazı günlerr çocuğunuza o baksın sen spoara git 3 gün mesela kendin için bir şeyler yapmalısınki kafan rahatlasın. bence eşine çocuk ve ev ile ilgili sorumluluğunu paylaşmalısınki kendini toparlaya bil eğer mümkünse yarım gün kreşe gönderip hem çocuğunun gelişimi hemde kendini rahatlatmak adına bir şeyler yapabilrisn.

Tesekkur ederim tum yorumlara ve tavsiyelere. Oglumuzun kendi kendine uyuyamamasi sorunundan oturu profesyonel bir yardim almaya karar verdik. Sonrasinda da utu ve temizlik icin yardim almayi planliyoruz. Iki gecedir oglum hic uyumuyor desem yeridir, dis huzursuzlugumuzda var. Ve artik dayanamayacak bir haldeydim esim sabah 4:30a kadar kendisi ilgilendi oglumuzla ve ben uyudum cok sukur. Gunduzde yarim gun izin kullandi ilkkez boyle bir yardimda bulundu ama ilac gibi geldi.

Buarada hersekilde degil yani uc seyler dışında evlilige çocuğum icn devam ederim

Annemle babam geldi aklıma. Bundan 50 yıl öncesi falan yeni evliler köyde yaşıyorlar. Babam köyün en fakir çocuklarından biri. Sabah beşte namaza kalkınca bir daha uyumazlarmış. İki çocuk bir kayınvalide. Babam erkenden madene çalışmaya gidermiş. Annem dağdan odun taşırmış soba için tek başına. Sonra hayvanlarla ilgilenirmiş. Çocuklarıyla falan derken evde su olmadığı için kovalarla çeşmeden eve su taşırmış tabi yemekte bulaşıkta çamaşırda o suyla yıkanıyor günde kaç kere taşıyorsa anacığım. Yemeğini yaparmış. Sonra halı dokuma tezgahının başına geçermiş boş kalınca o zamanın parasıyla babam madende 1000 kazanıyorsa annem dokumayla 2000 kazanırmış bir ayda. Anneme hep saygı duymuşumdur bu yüzden. Sonra babam gecenin bir vakti madenden gelirmiş yüzü gözü belli olmazmış kömür karasından. Yemeklerini yerlermiş babamda annemin halı dokuması için gerekli artık ipmi herneyse onları ayırıp anneme yardım edermiş yorgun düşüp birlikte uyurlarmış. Sonra sonra babam Almanya furyasıyla maddi durumunu epey iyileştirmiş. Biz sonradan doğduk ablamla rahatın içinde büyüdük. Annem ne zaman anlatsa hem yaşadıkları masal gibi gelir hemde hayatımda ki en güzel aşk hikayesi gibi gelir bana. Babam rahmetli oldu. Öldüğü güne kadar maddi durumumuz çok iyi olsa da hep sırt sırta çalıştılar. Annem asık suratlı bir kadındır ben babamın şikayet ettiğini hiç duymazdım aksine onu güldürmek için türlü şaklabanlık yapardı. Birbirlerinden şahsi hiçbir beklentileri yoktu. Hayatı geldiği gibi hiç kavga etmeden yaşarlardı. Öyle kenetlilerdi ki birbirlerine hayran kalırdım. Yine sabah namazında kalkar uyumazlardı. Annem tarhana çorbası kaynatırken babam evi süpürürdü sabah saat altı biz horul horul uyuyoruz tabi. Alışmışlar birlikte mücadeleye çalışmaya emekli olmasına rağmen babam hiç durmazdı durduramazdık. Düşünsenize 50 yıllık bir evlilik fakirlik görmüşler hastalık ölüm görmüşler ya neler yaşamışlar yazsam roman olur bir kere boşanmayı akıllarından bile geçirmemişler. Hep sırt sırta hayatın zorluklarını al aşağı etmişler. Bizler çok şanssızız. Böyle gerçek ilişkileri yaşamamız imkansız nerdeyse. Ben hiçbir ilişkimde anne babamın o gerçek bağlılığının tadını alamadım. En ufak bir sorunda ya ben arıza çıkardım ya karşımda ki. Niye yazdım bunları bilmiyorum konuyu okuyunca bunları yazmak geldi içimden.

Bende universite mezunuyum, ogretmenim. 6-17 yas arasi yuzme sporuyla aktif olarak ilgilendim, yarismalara katildim. Karakaleme yillardir ilgim var arada firsat bulursam kara kalem calismalari yaparim. Ingilizceyi toefl ve gre sinavlarini gecmis birisi olarak cok iyi derecede biliyorum. Ancak suan kitap bile okumaya firsat bulamiyorum, tavsiyelerinizi dikkate alicam tesekkurler.

Eşinizin dediği gibi herşey parayla olmuyor hanımefendi. Biz anneyiz ama herşeyden önce kadınız. Entellektüel eşinize 1 hafta çocuğu bırakın ve hiç karışmayın bakalım entellektüelin E si kalıyor mu?

Bence adam haklı. Kocanız size bunları söylemeseydi siz mutlu muydunuz? Değildiniz kievliliğiniz mutlu olsun. Sadece anne oluyor kadınlar çocuğu olunca kendini unutuyor. şimdi annelik fadakarlık v. s diyeceksiniz de. Annelik sadece bu değil bence mutlu bir birey olan anne çocuğuna da iyi gelir eşine de. Birşeyleri değiştirme vakti gelmiş siz hayat arkadaşısınız onun hizmetçisi değil. Oğlunuzu kreşe ya da bakıcıya eve bir yardımcı siz de çok yorulmayacağımız part time bir öğretmenliğe bence. Haftada 1 gece başbaşa akşam yemeği ayrıca

sorumlulukları paylaşırsanız zaten sizde bu kadar yorulmayıp kendisiylede ilgileneceksiniz bunu farketmiş olmalı.

Her erkek ilgi bekler canım çocuk akşama kadar öldürüyor beni buna rağmen evlerimi temizler yemeği hazırlar akşam çayında yanında oturur sohbet ederim ama ben ev hanımıyım çalışan bayan için bu zor canım bence yardımcı tut bu senin için iyi olur bu yüzden boşanılamaz ben bile çok nadirde olsa dip köşe temizlik yapıyorken çağırıyorum yardım için kadın

Bence eşin de çok haklı sen de haklısın, bu bir süreç beraber atlatacaksınız, çocuğunuz oldu diye eşinizin sizden ilgi görememesi onu yıpratıyordur eve gelince huzur istiyor bu da çok normal sizi yoran oğlunuz bunun acısını eşinizden çıkarmanızda gereksiz ve bence yanlış nir hareket eşiniz daha anlayışlı olabilir bence siz kendi adınıza bazı kararlar alın benimde 22 aylık bir kızım var 8 ay uykusuz işe gittim nebyaşadığınızı çok çok iyi anlıyorum uykusuzluktan gergin mutsuz bir insan olmuştum ama bunun geçici bir dönem olduğunu ve bebeğimin getirdiği mutluluk yanında bunun bir sorun olmadığını düşündüm şikayet etsem eşim benden uzaklaşır diye korktum çünkü erkekler kaos ortamından kaçar, kimseye şikayet etmeyince hem eşim hem ailem o kadar yardımcı oldu ki hele eşim uykusuz işe gidiyor ev ile ilgileniyorsun dedi ve hayatında olmadığı kadar bana yardımcı oldu yeri geldi çocuğa akşamları o baktı ben 1-2 saat uyudum, öncelikle kötüyüm derseniz kötü olursunuz, iyisiniz daha da iyi olucaksınız bakın güzel sağlıklı bir bebişiniz var Allah bağışlasın hiperaktivitenin dereceleri var gözünüz korkmasın bende hiperaktif bir çocuktum şimdi kuzenim ve kızımda hiperaktif kızımda çok sorun yok fakat kuzenim ilaç kullanıyor sakin olun büyüdükçe doktor sizi yönlendirecektir iyi düşünün iyi olun lütfen siz bir annesiniz

Eğer maddi durumunuz varsa yardımcı olacak bir bayan tutun. Evet annelik büyük sorumluluk istiyor, önceliğiniz kendiniz iken doğum sonrası çocuğunuz oluyor. Eşiniz sizin yaptıklarınıza iki gün katlansın, dediği herşeyi yapın. Erkek adı üstünde, öncelik hep kendilerinde olsun derler. parayla baba veya eş olunmuyor malesef.

Yalnız ağır şeyler söylemiş eşiniz, buna hiç takılmayışınız onu içten içe haklı görüyorsunuz izlenimi verdi. Fakat haklı değil, gerçekten şımarıkça bir talepte bulunmuş. Yaptığını bakıcı da yapar ne demektir, yapmayın alla aşkına, çok ağır konuşmuş. Bunu hak etmiyorsunuz yav. Anlattıklarınızın hepsi yalnız başına bebeği olan her çiftin başına geliyor, burada eşinizin yapması gereken şımarık şımarık sizden insanüstü performans beklemek yerine size destek olmaktır. O ne öyle yani.

Haftada 2-3kez size yardim edecek birini tutun. Cocugunuzdan biran olsun ayri kalip desarj olacak bisey yapin bu hayat rutuni size monoton gelmeye baslayabilir.

Yardimci almayi siz teklif edin o zaman. Ev islarinin yukunu uzerinizden biri alirsa, hem cocuga hem ese vakit ayurabilirsiniz. cocuk biraz daha buyuyunce krese baslatip is hayatina da donebilirsiniz.

nerdeyse bütün yorumları okudum. öncelikle anen olarak yaşadıklarınız çok normal. çoğumuz bu zamanlardan geçtik. eşinizin tepkisini fazla abartılı buldum. bence eşinizi entellektüel falan diye çok gözünüzde büyütmeyin. sizinde ondan aşağı kalır aynınız yok. hatta siz annesiniz daha üstünsünüz kariyerinizi çocuğunuz için bırakmışsınız. eşinizin size destek olması gerekirdi. çok entellektüel çok bilen biriyse anlayışlı olacak sizin psikolojinizden anlayacaktı. böyle kestirip atmayı herkes bilir. bence eşiniz için bile olsa bebğinizi bırakıp bi süre daha işe dönmeyin. ben o kadar pişmanımki... sizinle olabildiği kadar evinizde kalın. sonra o okula siz işe... bu güzel günler bi daha gelmezki... ben sizin yaşadıklarınızla birlikte birde işe gidiyorum. eşlerimizinde tavrı aynı. e be adam çok bilmiş konuşacağına ne olduda bu kadın böyle oldu diye düşünsene yokkk önce bencillik. her işi yap yorgunluktan öl ama mutlu ol gülümse. uykusuz kal ama mutlu ol.. oldu başkaaa... bu arada bakıcıyla siz aynımısınız? ben burda patlardım işte...

eşiniz çok çabuk pes etmiş, evlilik bekarlığa benzemez hele hele çocukluysan herkes yaşıyor bunları, her daim her işe kimse yetişemez çocuk olunca bizde birbirimize vakit ayıramaz olduk eskiden yaptığımız şeyleri, şu anda yapamıyoruz öncelikle bunun farkına varmalı, bazı erkekler rahatına düşkün, ve sorumluluk almak istemiyor maalesef herşeyi kadından bekliyor, bu da kadın için yıpratıcı oluyor hayır neden boşanalım demiş, yani cidden bu kadar kolaymı, çok şaşırdım buna.

Aslinda konuyu acarken esimin soylediklerine cok kirilmis ancak yinede empati yapmaya calisarak neyi yanlis yapiyorumu dusunmustum. Burada herkes tarafsiz ve farkli acilardan bakabiliyor olaylara. Ortak yorumlardan anladim ki anneler yoruldugunda gergin ve mutsuz olabiliyor. Boyle durumlarda eslerin destegine ihtiyac duyabiliyorlar. Ancak eger es bende yorgunum evde huzur ariyorum diyorsa evlilik orada patlak veriyor. Ne kadar uzaklasilirsa o kadar sogunuyor demek ki.. Yorumlariniz isik oldu, hepsinden istifade ettim. Ise donmeyi de bir yardimci almayida dusunuyor ve kendimi hakli buluyorum artik. Tum kadinlarin hakettikleri degeri gordukleri guzel gunlere, sevgilerimle..

Eeee adam nefes almaksızın kendini geliştirmiş şimdi sizi sürekli kendisiyle kıyaslıyordur artık çocuğunuzu bir kreşe filan yazdırıp sizin de biraz olsun kendinize yönelme vaktiniz gelmiş, tarzını değiştir, bir hobi edin açık öğretimden bir bölüm okuyun, en olmadı yabancı bir dil öğrenin, iş hayatına atılın eşim şöyle ben böyle demeyi bir kenara bırakın

Kendisinin herhangi bir kocadan ne gibi farklılıkları var peki?