Ben ablayim kardeşlerim üzerinde çok emeklerim var bir gün olur böyle bir şey deseler çok kötü olurum Bazen olur 10 yaşından çocuk olurum bazen olur 60 yaşında teyze olurum Insanın ruh haliyle ilgili Abla ne demek diye netten bakın Abla anne yarısı der... aynen öyle bir gün anlarsın inşallah

Konuşma ya. Kan bağı birini sevmek saymak icin yeterli bi unsur degil. Asgaride tut iliskini özelini anlatma herkese bosver de.

Bazen ablam gelir aklıma.. Keske yine kavga etsem eftenpüften seylere takılsam. Keske yine muhabbeti sarmasa yas farkından dolayı kafalarimiz uyusmasa beni anlamasa bile arasa bi sesini duysam derim. Keske ellerimle yikayip onu defnetmeseydim derim. Zaman cok zalim pisman olacaginiz ne söz ne hissi taşıyın umarim fikirleriniz degisir ablaniza karsi.

Yazsın dursun bosver. Sessize al. İsim vardı yazamadım dersin sonra.

Buraya yazana kadar abla ben seninle artık görüşmek istemiyorum deyin. Size zararı yoksa ne bu tavır anlayamadım. Yetişkin bir birey istediğini yapar.

Niye kendinizi eksik bir yönden farklılaştırıyorsunuz? Herkesin olgun ve akıl veren ablası yok ki. Herkes tek bu hayatta emin olun çok iyi gibi gözüken ilişkilerin bile sorunları oluyor. Öncelikle bunu kabul edin. Daha sonrasında da herkesin kendi aklı ve fikri var herkes kendi doğrusunu yaşar. Size yanlış gelen başkasına doğru gelebilir. Eğer bu düşünceler sizi ve çevrenizi sıkça etkiliyorsa bir uzman yardımı faydalı olacaktır.

Yoo herkesin olgun ve akıl veren bi ablası yok ablaların böyle bir misyonu da yok zaten.

Kusura bakmayın ama ben tamamen görüşme diyenleri anlamıyorum. Size bir zararı yoksa abla, kardeş görüşmeli. Hiç kimse dört dörtlük değil. Evet ablanın yaptığı bana göre de yanlış ama ona göre sakıncası yok. O zaman ablanı karşına alıp onun özel hayatı ile ilgili konusmak istemediğini anlatabilirsin. Görüşmemek küsmek en kolayı ama böyle yapa yapa insanlar tek kalıyor. Bence bu korkutucu. Bir de hastalık var, sağlık var o yüzden aile bize lazım da olabilir. samimi

Bana kardeşim boyle yapsa cok cok uzulurum

. push ; N Nfrtettti

Yat kalk seninki sadece enerjini alıyor. Bende bir abla var, tam bir ruh hastası. 1 sene önce Babamızı, atamızı kaybettik. Normal şartlarda kardeşler böyle durumda nolur? Birbirine kenetlenir. Benimki mal, mülk kavgasına düştü, kafamda cep telefonu parçaladı. Yerde buldum kendimi. Gözümü açtığımda kanlar içimdeydim. 3 dikiş atıldı kafama, 1 hafta öyle dolaştım. Kafa bu. Allah korusun daha kötü bir şey olabilirdi, beyin kanaması filan geçirebilirdim. Dostoyevski ne doğru demiş. "Akrabalar arasında zorunlu bir sevgi bağı vardır. Oysa ki sevgi öncelikle hak edilmesi gereken bir şeydir. İşte bu yüzden akrabalar arasındaki sevgi samimiyetsiz ve iğrençtir." Aynı anadan doğmamız birbirimizi sevmek için yeterli sebep değil. Bambaşka kişilikte, hayat görüşünde 2 ayrı bireyiz. Babamdan sonra zaten ortak bir noktamızda kalmadı. Bir daha konuşmayı düşünmüyorum.

Ben konuşmuyorum ben kendimim kızımla bir gün burnum kanadı kronik hastayım kan birturlu durmadı kan degerlerim çok düşük abimi aradım oflayarak geldi neyse başında durdu yine geçmedi yalvardım hastaneme goturmediler ayağa kalkamadım bana inanmadılar kafamı kalkamadım kulaklarım duymamaya başladı kan kustum bise olmaz dediler goturmediler beni yararlarından çok zararlarin olfu ateslenmeye başladım kendim aradım artık ambulansı gelip goturduler hiçbirisi gelmedi kanım 2 ye düşmüş ne bir su be bir terlik getirenin oldu insan bir meraklanmazmi acil gitmişim hastaneye gecesinde evime gelip yiyip içip gittiler tabi yiyeceğiz bakıyoruz dediler sanki alttan aldılar bir çay verenin olmadı hepsi ölsun mezarlarına tüküreceğim umrumda değiller

Ablan kan bağın. Enerjini alıyorsa daha kisa konusursun ama yine de irtibatini kesme. 19 yasinda konusmasiyla ilgili de ona bunun mantiksizligini anlatabilirsin. Herkesin zeka seviyesi eşit değil

ileride anlarsın kıymetini bence. kan bağı var aranızda sonuçta

Doğru abla diye olgun olacak dğel benimki de farklı kafalarda seviyorum V