Çok ayrıntılı düşünüyorsunuz.. . bu kadar ayrıntıya gerek yok ama siz istemediğiniz için kendinizce bahaneler uretiyorsunuz.. istemiyorsanız ve böyle mutluysanız aynen devam edin.. V

Biraz fazla kasıyorsunuz gibi geldi. Kişisel özgürlükler ve çocuk sonrası eş ilişkileri konusunda haklısınız ama diğer kısım biraz fazla değil mi?

Bir arkadaşım da sizin kadar pimpirikliydi. Çocuk olduktan sonra çocuğu korumak adına pek kimseyle görüşmedi. Markete bile çıkmazdı, sürekli çocuğun başında beklerdi. Halbuki elinden tutup beraber gidebilir, çocuk da biraz dış dünyayı görmüş olurdu. Son 1 yıldır Çocuk kreşe gidiyor ve ciddi bir adaptasyon sorunu yaşıyor. Arkadaşlarını dövüyormuş, kimse onunla oturmak, oynamak istemiyormuş. Annesi ise hala çevreyi suçluyor. Öğretmeni, velileri vs. Biraz doğal akışına bırakmak lazım bence. Çoğumuz sokaklarda oynayarak büyüdük, nice şiddete tanık olduk, belki maruz da kaldık. Simdi bizim nesil hastalıklı mi? O kadar abartmamak lazım.

Sanırım yiğenimin de anne ve babasından kötü özellikleri alıp bu şekilde gözümün önünde büyümesi etkili oldu. Çok akıllı ve zeki bir çocuk ama bu özellikleri almasa neler olabilirdi diye düşünüyorum

Evet etkiliyorlar, karışıyorlar. Aman buda böyle mi olur aman bizim zamanimizda boylemiydi. Aman şımartma bukadar. Daha en baştan sütün yoksa başlıyorlar gelirde gelir veya yokta yok vah vah tüh tüh . He birde rahatınız tabiki bozulacak. İstediğiniz kadar çocuk bize uyucak diyin hiçte o şekilde olmuyor ve hayatınız ister istemez çocuğun refahı ve istekleri yönünde şekil alıyor. Bunları göze almanız lazım

Bu dünya kurulduğundan beri insanlar çocuk yapıyor bu kadar düşünmeye lüzum yok. Allahtan hayırlı evlat dileyin üzerinize düşeni yapın gerisini ona bırakın. Kimin ne olacağını bilemeyiz

Birkaç aydır bebek düşünüyoruz eşimle ve hala fikre tam alışmış değiliz. İkimizde yaşını almış eğitimli kişileriz. Bende geçen gün senin gibi düşüncelere dalıp yazdım buraya ve arkadaşlar şöyle dediler. "Bu büyük sorumluluğu alırken korkmamak tuhaf olur aslında " ne kadar doğru bir söz. ayrıca bana göre biz çocukları değil çocuklar bizi yetiştiriyorlar. Kimden saklarsaniz saklayın nasıl eğitim verirseniz verin. Çocuklar kendileri bir birey olduklarının farkına vardıklarında ve çevre faktörü devreye girdiğinde elimizden pek birşey geleceğini sanmam. Sadece aldıkları kararlarda doğru veya yanlış konusunda fikrimizi söyleyip destek olacak ebeveyn adını taşıyan kişiler olacağız onlar için

Cocuk.. Tek cocukla şunu net anladım ki çocuk gerçekten tam olarak istendiğinde yapılmalı. Ya işte yaparım herkes çocuk büyütüyor vs. gibi soyleyip cocuk yapınca bu seferde cocuk doğduktan sonra anne de lohusa depresyonuna kaygilara sebebiyet veriyor bence. O yüzden sabırlı olduğunuzu düşünüyorsanız ve gerçekten karakteriniz sağlamsa üşengeçliği özgürlüğü aşarım diyorsaniz yapin. Hicbisey tozpembe olmuyor. Sadece kişi karakterine göre kolaylıkla basa cikiyor veya zorlanıyor. Ben cocugumu isteyerek yaptığım halde bunları söylüyorum birde.

Bebek için hazır olsaydınız bu zikrettiklerinizi engel olarak görmezdiniz. Engel olarak gördüklerinizi bir türlü çözüme kavuşturur ya da ortadan kaldırırdınız. Biraz daha beklemilisiniz gibi gözüküyor.

sorma, bu konusunu da kitler yoksa diğer 146416. konusu gibi... H Hello

Hazır olup olmamak gerçekten kişisel bir durum Ama yetişme konusunda bu çocugun yanında onu konusurlarsa psikolojisi bozulur gibi gibi türlü konularda takıntı yaparsanız çok zorlanırsınız bence ya bu çocuk belirli yasa geldiğinde okula başlayacak sonuçta. Bence hayattan bu kadar ayrı çocuk yetiştirirseniz çok zorlanmaz mi

Her bireyin içinde kötülük ve iyilik mevcuttur bize düşen görev çocuklarımızı yetiştirirken iyiliği ortaya çıkarmaktır. Bir çocuğun ilk öğretmeni, eğitmeni anne ve babadır. geriye kalan insanlar sizden sonra gelecektir. O yüzden siz ilk neyi işlerseniz her zaman baskın olan yönü öyle olacaktır. Evet çevre önemli ama siz sağlam temellerle sevgiyle büyütürseniz çevresinden minimum etkilenecek ve biraz daha aklı başına geldiğinde iyiyi kötüyü ayırt edebilecektir. Siz de sizi yetiştiren ailenin için kendi anlatımınıza göre daha farklı yetişebilmişsiniz.. Etkili

Ben konu sahibinin korkularını haklı buldum çünkü kendim de aynı durumdayım. Ben ne yapacağıma karar veremediğimden tavsiyem de yok maalesef

Deme öyle yaaa.

E yapma . push ; ZmraKs Ya ümitsizsiniz, ya da ümit sizsiniz Anneler

Bebek fikri önceki hallerime göre daha cazip gelmeye başladı ama korkularım da fazla. Önceleri aklımı özgürlüğe düşkünlüğüm, çabuk yorulmam, tembellik gibi sebepler karıştırıyordu. Tamam ben bunları aşabilirim dedim. Eşimle de uzun zamandır alıştık kafamıza göre takılmaya, eşimle iyiyiz dediğim zaman çocuk olunca görürüz diyenler var yani o zaman eşlerin birbirine davranışı değişebiliyormuş, stres, tartışma artabiliyormuş böyle mi gerçekten? Eşim de rahatlık açısından bana benzer çünkü. Bir de çocuk yetiştirme konusundaki takıntım. Şimdiye kadar eğitim, yetiştirme hakkında çok fazla şey okudum, nerde nasıl davranılması gerektiğine kadar. Ama beni çevremdeki insanlar etkiliyor. Ben istediğim kadar güzel yetiştirmeye çalışıyım diyorum, malesef çevre buna etki edecek. Ablam var mesela aşırı tartışmacı bir tip ağzına geleni konuşur fazla görüşmek istemem ama arada emri vaki gelip seviyesizce konuşup gider, yiğenim de ķüçük daha ama aynı şekilde her istediğini zorla yaptırır, bağırır, kötü laflar konuşur. narsist özellikler gibi ikisi de. Her iki taraftan büyükanneler ve büyükbabalar daha iyidir ama onlarda yeni nesil nasıl yetiştirileceğinden pek anlamazlar her şeyi çocuğun yanında konuşulmayacak şeyleri konuşabilirler. Yani diyorum insanın en yakın çevresi böyle olduktan sonra nasıl olacak gerçekten kestiremiyorum. Herşey elimizde değil gibi. Tabi ki yanlış anlaşılmasın çocuğun kendi karakteri olacak ben o konuda zorla birşey yapamam yani yetiştirmekten kastım mümkün olduğunca çocuğuma doğru davranmayı istemek

Maddi olarak hazırsanız manevi hazırlığı çokta beklemeyin derim. Çocuğu olunca bütün ezberleri şaşıyor insanın. Şahsi fikrim kitap okumayla öğrenilebilecek bir şey değil annelik. En hazırdım diyenimiz bile bebek doğunca damdan düşmüş gibi hissetmedim diyemez. Eş ile olan ilişkiyide etkiliyor, sosyal hayat zaten baştan yazılacak kaçış yok. Akışına bırakın biraz. Çok kasıp düşüncelerde boğulmayın

Yani bunun 2 yaş sendromu var 3 yaş sendromu var herşeyi atma sendromu var Bunlar çoğu çocuğun doğasında olan şeyler büyüdükçe düzeliyorlar İlk 3 4 sene kitaplardaki gibi şöyle davranınlarla olmayacak Sabrınızı zorlayabilir sinirinizi bozabilir 3 yaştan sonra evet doğru sonuç alırsınız fakat 3 yaşa kadar gerekli sabrı ve özeni gösterebilecekmisiniz Eşinizle kafanıza göre takılamayacaksınız Bazen cinsel hayat olmayacak Kıskanç bir çocuksa konuşmanıza dahi müsade etmeyebilir Benimkiler küçükken öyleydi Gerçekler kitaplardaki gibi olmuyor sabır gerekiyor en başta Annelerin en çok ihtiyacı olan şey

Hiç takıntı yapma ben 5 sene olsun diye bekledim sonra oldu acaba dedim şimdi koynumda uyutuyorum... Herkes herşeyi der sen annesin son söz senin ağızlarını öyle bir kapatırsın ki biri bişey dediğinde ben annesiyim ben biliyorum diyorum

Yiğenimin gözümün önünde büyümesi etkili oldu diye düşünüyorum bu kadar akıllı, zeki ve herşeyden mutlu olabilen çocuk anne ve babasından bu öfke dolu halleri almamış olmasa, büyüklerde her istediğini yapıp şımartmasa neler olurdu yani yetiştirme o kadar önemli kii Calcifer Ay Çiçekleri Arasında Gonca

Endiseleriniz o kadar normal ki bu düşüncelere kapılmadan evliliği kurtarmak adına cocuk yapan bir suru insan varken. Eminim çok iyi bir anne olacaksınız

Araştırmalara göre boşanmalar çocuk olduktan sonraki 1,5 yıl içinde en fazla oluyormuş. Benim de deneyimlediğim şeyler ve gözlemlediklerim de çocuktan sonra evliliğin ve ilişkinin boyut değiştirdiği.. Ama bu boyut atlama da olabilir, kopma da olabilir tamamen iki kişinin elinde olan bi durum.. Çocuk yetiştirme konusunda da bu kadar kuralcı ve katı olmamanızı öneriyorum .. Biraz akışına bırakmak ve rahat olmak gerekiyor..

Çocuktan önceki halim geldi gözüme güldüm Ah ben de neler okudum neler araştırdım. Çocuğu emzirip uyutmak tembel işiydi. Uyutup yatağına koyacaktım kendi kendine uyuyacaktı kayınvalidem e uyursa napcaksın demişti. Ayağını fln öperek uyandırırım demiştim uyuyan çocuk uyandırılır mı demişti bi de dudak bükmüştüm İlkokula kadar tv tablet çikolata vermeyecektim. İki yaşına kadar başardım da. Blw yapacağım diyip yapmıştım. Yemek seçemeyecekti artı yemek yapmayacaktım mesela. Sonra ne oldu derseniz çocukların dünyaya gelirken bir karakteri huyu suyu olduğunu gördüm. Yani biz elbette elimizden geleni yapıyoruz ama onun da bir yolu tercihleri olacak. Hele okula başladıktan sonra arkadaşlıklardan gelen kötü huylar başlıyor. Üç yaşından sonra yemek seçmeye başladı mesel. Blw ile iki yaşına kadar yiyen çocuk sen yedir yoruldum demeye başladı. Kilosu iyice düşünce yeterki yesin diye sürekli mantı pilav köfte döngüsünde pişirmeye başladım mesela Özetle içime girmeden yaşananla hayal edilen çok farklı. Uzaktan bakınca yapmam diyip yapılanları kınadıklarınızı yaşıyorsunuz sokakta ağlayan bebeklere tiksinerek bakan oflayan bendim. Şimdi oğlum bazen ciddi anlamda gittiğimiz yerde terör estiriyor ve ben sakin kalmaya çalışıyorum artık ağlama sesine bağışıklık kazandım anne olma hevesiyle araştırmalarla anne olduktan sonra yaşananlar çok farklı.

Coook cok istemeden asla cocuk yapilmamali gecenin_resmi BU' DA GEÇER!! Anneler

Bu kadar takıntıyla ilk önce tedavi olmalısınız

Bir çocuk büyütecek kadar kendimden ödün vermem, istesem de veremem, kendime ait zamani, yasami cok seviyorum. Eger bunlari astiysan, yapabilirik diyorsan, suan kafana takilan egitim kismi hicbir sey degil. Cevreyi bosver, annesi babasi siz olacaksiniz.

Üşengeç, yorgun bir insanım. Düşündük olabilir dedi çok şükür Allah nasip etti. Beklediğimden daha iyi bir annelik yapıyorum. Çünkü o güç geliyor. Çok zor imtihanlardan geçtik ama. Her şeyden önce çok zor bir gebelik geçirdim. Kapalı bir kutu... Üzerine başka sağlık sorunları. 6. aylık oldu bebeğim daha yeni toparladım. Hepimiz evlatlarımızı güzel yetiştirmek istiyoruz ama dışarıdaki insanlara gelip geçici diye bakmak lazım. Eşim ve ben iyi örnek olduktan sonra diğerleri olarak kalacak herkes.

Mükemmel bir çocuk yetiştiremezsiniz elbet hataları olacak öncelikle. Çocuk özgürlüğü kısıtla diye düşünüyorum yani tamamiyle özgür olmayı beklemeyin. Hazır olduğunuz zamanı bekleyin.

Ben sizi kusurlu ya da takıntılı bulmadım. Bebek olduktan sonra evet tartışmalar artıyor. Uykusuzluk, yorgunluk, bissürü iş, maddiyat vs derken eşlerden biri az anlayışlı bile olsa roller değişiyor. Bunları dizginlemek sizin elinizde. Eşinizde sizin gibiyse çocuk yetiştirme konusunda şanslınız bunlar aşılıyor büyüdükçe bazı şeylerde rahatlama oluyor. Akrabalar ile ilgili de düzgün bir dille uyarmanız gerekecek, böyle davranılmamalı diye anlatınca zamanla alışıyor onlar da. Zararlı kim varsa görüşmelerinizi sınırlandırdığınız takdirde çok zararı olamayacaktır. Ancak; çalışıyorsanız bakım yardımı için biraz riskli oluyor çocuğu bırakmak. Çocuk en verimli döneminde anneden uzak anane babane ile kaldığında çok eksiklik hissediyor bu durumlarda. Eğitimli anane babane bulamıyorsanız, kreş yaşına gelene kadar eğitimli bakıcı bulmanız gerekebilir...

Cocuk ıyı mutlu evlılıklerı daha ıyı daha mutlu yapar. wassermeloneblume Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Belki yastik gibi bebegin olacak iyi uyuyacak vs. Kocanla hic bisey olmayacak.. bizlerde sorun ilk bebek acemilik oldugu icin, krizi yonetemiyoruz. Ayrica 1 cocuk Nedir ki bana suan 1 cocukla soylenmek Cok sacma Geliyor halbuki ilk cocugumda bende hep Soylenirdm ne kadar zor oldugunu filan soylerdm.. Allah dagina gore kar verir.. dogursan ona gore davranirsin zaten S Seul098 Az insan,

Ablani savunuyordun önceki konunda ne oldu?

çocugu yapacagın adamın genleri köküde önemli

6-7 yaşındaki çocuğu da narsist yapmış kafasında, yazık oluyor cidden, o annenin elinde nasil olması bekleniyorsa artık.

Daha simdiden cocugun egitimine vs bu kadar kafayi takarsaniz özgürlüğünüzu tabi ki kaybedersiniz Hatirliyorum, her hafta 1 kitap okuyorduk arkadaslarla birinin cocugu var, biri de bebek istiyordu, cocuk egitimiyle alakali bir kitap okuyalim mi dediler. Bir anda çıkıştim, hayir ben bebek bile düşünmüyorum su an, simdiden o gerceklikten cok uzak, insana mukemmel ebeveyn portreleri cizen kitaplara kendimi bogup da uzerime psikolojik yukler yukleyemem dedim. Ben cocuklarin hayatin ve doganin icinde ozgurce egitilip buyumesi taraftariyim. Oncelikle yapmaniz gereken bence sureci akışına birakmak, cocuk egitimi ve bakimi konusunda daha esnek ve rajat vir anne olmaya calismak bence bu isin ilacı. Simdiden bunlari dusunmeyin derim

Ben çocuk istemiyorum. ha kocam yıllarca bakıcı tutabilecek, çocuğu daha bebeklikten dil öğrenme imkanı sunabilecek, çocuğa kaliteli bi hayat kaliteli gir eğitim hayatı sınabilecek seviyede zengin olursa yaparım diğer türlü no çünkü ben sabit gelirli bir insanım bu gelirle çocuk ancak makarna yiyerek büyür

Narsist özellikler dedim narsist değil, kişilik gelişimi bu yaşlarda tabi ki devam ediyor ama bazı özellikler gelecekte bunun işareti oluyor

Çocuktan sonra %100 bir bebeğe bağımlı oluyorsunuz kocanız 2. planda kalıyor. Uzunca bir sürede bu böyle devam ediyor, siz diye birşey kalmıyor. Bunların hepsini düşünün. Fakat kafanızda soru işaretleri varsa onları cevaplamadan çocuk yapmayın lohusalık vb durumlar çok zorlayıcı olabilir

Zaten önemli olan da ne biliyorum musunuz? Çocuğunuza dışardan ne görürse görsün, ne yaşarsa yaşasın asıl dogrularinin aileniz içinde. olan ve kendi doğrulari olduğunuzu asilayabilmek. He yok yapamam derseniz fanus ta buyutmeniz gerekecek, çünkü asla başka türlü uzak tutamazsiniz.

Ben 5 senedir dusunuyorum.. Tabi bunun icin oncelikle huyu suyu duzgun bir koca gerek.. :) Bebekleri cok seviyorum ben.. Bu nedenle bu konuya tarafsiz kalamiyorum... Yapin kuzum.. :)

İşte takıntılısınız gidin tedavi olun PsikolojisiBozukPsikolog dost olarak

mükemmeliyetçi olmak anksiyeteye sebep olur, bu da çok illet bir rahatsızlıktır. aynı bu şekilde insanın içini kemirir. diğer konularda da böyleyseniz destek alın.

Çok mükemmeliyetçi olmayın, siz elinizden geleni yapın. Çocuk bu, narsistle de manyakla da karşılaşacak. Biz nasıl yaşayarak öğrendiysek o da öğrenecek. Önemli olan sizin bu kişilere koyduğunuz sınır. Çocuk bunu sizden doğru şekilde öğrenirse ileride böyle manyaklara taviz vermemeyi öğrenmiş olur. M Mutlak Butlan İnanmak istemiyorum, bilmek istiyorum.- Carl

Gerçekten bu saç çekme atma. donemi ne zaman bitecek Kafamda sac kalmayacak yakında.

Öyle hayatta her şey sizin istediğiniz gibi olmaz. Seneye çocuk yapalım, sınava hazırlanayım, çocuğum xx özelliklere sahip olurken yy ile hiç karşılaşmasın, eşimle aram bal börek yaşayalım... hayat biz plan yaparken akıp gidenlerdir. Öncelikle bunları bilin. kendinizi planlarınıza çok kaptırıp da olmadığı takdirde bıcalamayın. Akışa uymak diye bir şey var...

Eviniz ayrı yolunuz ayrı... Şöyle düşünün ananız babanız sizi fanusun içinde büyütmedi ya illa her ortama girecek... Yeğeniniz için bu kadar ağır konuşmayın kınamayın başınıza gelir B bendekidurumlar Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik