Gerçekten bazen kendimi çok değersiz hissediyorum aslında bu yaşıma kadar gayet pozitif ve güçlü olduğumu düşünürdüm ama bu sene o ruh halim gitti yerine kırılgan hassas her şeye oturup ağlayan mıy mıy biti oldum çıktım bu halden çıkmaya zorladıķça kendimi kara delik gibi daha da bilinmeze sürüklüyorum. enerjimi sınava vermeye çalışıyorum hayatıma birini almak konusunda istekli değilim zaten bu ruh hali ile anca sınava yetebilirim eminim psikolojik yardım alsam bilmediğim bir kavram ile tanı konulur çünkü bir şeylerim ruhen yolunda gitmediğini farkındayım. Aslında sizin yazınız bana bir bakıma ışık oldu yalnız olmadığını hissetmek istiyor insan bazen quzuu fortis

Yasiniz kac? quzuu fortis

Daha yaşın genç belki büyük hedefler koyduğun için bu kadar yorulmuşsundur daha minimalist yaşamayı dene misal kpssye hazırlan ama diğer yandan da yapabileceğin başka bir ek iş bul kafan dağılır oyalanırsın. Tek bir şeye odaklanınca ve olmayınca buhran yaşaman normal. özel hayatta ise özeleştiri yap ilişkiler neden yürümüyor benden kaynaklı mı çok mu baskıcıyım ya da gereksiz kıskancım vs vs bir dönem kendimle bu konuda cebelleşmiştim ve kendimi törpülemiştim sonra ortamım hayatım daha farklı ve güzel oldu bir arkadaşım orta halli kendi halinde adamları beğenmez nerde hovarda çapkın var kapılır sonra da şansım yok diye isyan eder mesela, hiç demez ben seçiyorum bunları hayatıma diye. Bu da bir örnek.

Öncelikle sakin olun KPSS süreci gerçekten çok yıpratıcı bir süreç. İsterseniz destek alabilirsiniz. Ama kendinizi ümitsiz vaka olarak görmeyin. Ve KPSS olmaZsa evlenmem başka bir iş yapmam demeyin. Kendinizi aşırı şartlandırmayın. Hakkınızda hayırlısı olsun

Anlatıp paylaşmadıgınız ya da belli etmediginiz için sizin için herşeyin yolunda oldugunu düşünüyorlardır, umursamıyor değillerdir. Nerden bilsinler içinizde yaşadıklarınızı. Size yardım etmelerine izin vermeniz lazım.

geçmiş olsun demek istiyorum çünkü geçecek, ama geçeceğine inanırsanız :) bunu bir hastalık gibi düşünün grip olmuş gibi.. biraz kötü gidişten sonra yavaş yavaş iyileşeceksiniz , bu durumda hastalar ne yaparsa onu yapmanızı tavsiye ederim, ruhunuzu iyileştirecek şeylere yönelin, ev durumunu kafaya takmayın, onu da öyle kabul edip geçin, bir de ben inst. dan mistikkocum' u takip ediyorum, elanur dadak sazak, beğeniyorum yazılarını tavsiye ederim, inş. güzel sıcak bir ışıkla ruhunuz aydınlanır ve iyileşir :)

Henüz hicbir seye gec kalmıs degilsiniz, destek görebilirsiniz.

Sizin yaslarinizda depresyon ve panik atak hastasiydim daha .. okulum da bitmiyordu.. yani affedersiniz gibi hissetmenin ve hayatin hic istediginiz gibi gitmediginin nasil birsey oldugunu yasamis biri olarak size tavsiyem: Destege ihtiyaciniz oldugunu hissediyorsaniz muhakkak alin. Fazla uzatmanin anlami yok. Ben herseyin yolda gitmediginde önce durup bir duruma bakilmasindan yanayim. Elimizde olan durumlar var ve olmayan durumlar var. Ilk olarak elinizde olanlara bakin. Enerjinizi dogru yerlere mi harciyorsunuz. Bazi sürecler gercekten de hic istemedigimiz gibi gecebiliyor, ama bu yüzden pes etmeyin. Sahsen kendi hayatimi sizin yaslarinizda döndürmeye basladim. Akademik kariyerim olsun. 30 yasimdan sonra da evlendim. Iki evladim var. Saglik sorunlarimi da sükür cogunlukla düzeltebildim.. gec kalmadiniz, sadece biraz yorgunsunuz.

Çok uzun zamandır hep iş eş vs gibi konularda kendimi geç kalmış hissediyorum her ikisi içinde çabalamama rağmen istediğim gibi gitmiyor hiç bir şey olmuyor. o kadar bunaldım ki imdat diyip avazım çıktığı kadar bağırmak istiyorum. Bu sene sınava tekrar hazırlayacağım kpssye ama o kadar yorgun hissediyorum ki mental olarak anlatamam ne yapmamı önerirsiniz psikolojik yardım almak da aklımdan geçmiyor değil çünkü hayatımın hiç bir döneminde bu kadar çöktüğümü hatırlamıyorum resmen her gün ağlama krizine giriyorum

Bende paylaşmadığim için böyle davranıyorlar zannediyorumdum ki bugün anneme anlattım son zamanlarda kendimi psikolojik olarak hiç iyi hissetmediğimi ve ister istemez ağlama krizine girdim ama pek ilgili davranmadı yeğenimle ilgilenmesi gerekiyordu sonra da odasında uyumuş kalkıp ilgilenme ihtiyacı hissetmedi zaten klasik anne kızdan ziyade mesafeli bir ilişkimiz var

Psikolojik destek alın. Fiziksel de destek alın. Mükemmeliyetçi misiniz? Herşeyi kendiniz ve en iyisini yapmaya çalışıyor olabilirsiniz, belki bu yüzden istediginiz gibi olmuyordur. Biraz akışına bırakabilirsiniz oldugu kadar olsun.

Kesinlikle araştırıp yardim almayı düşünüyorum bazen çünkü insan içinde bulunduğu şeylerden neyi nasıl görmesi gerektiğini yok sayılıyor belki de ihtiyacım olan şey bakış açımı değiştirip mutluluk kavramını yeniden gözden geçirmektir

Ayrıca çok huzurlu ve mutlu bir aile ortamında büyümediğim için küçükken ilişki ve aile eşittir mutsuzluk olarak kodladım büyük ihtimal o yüzden ilişkiler konusunda başarılı olamadığımı düşünüyorum bu konuda ileride profesyonel yardım almak istiyorum açıkçası 4_yaprakliyonca

Evet ben bu ikisine daha çok endeklediğim için mutsuz hissettim kendimi belki de zaman ve olaylar herkes için aynı şekilde akıp ilerleyecek gibi bir algı oluşuyor nedense belki toplumun dayattığı bir şey belki de bunu aşmam lazım.

Mutlu olmak icin ne guzel bir ise ne de iliskiye ihtiyaciniz var.. Oncelikle mutlulugun bunlarla gelecegine olan inancinizi yok edin sonra keyif almay baslarsiniz hayattan..

Kismen Mükemmeliyetçi bir yapıya sahibim istediğim şeyler olmayınca depresyon moduna giriyorum direkt ve genelde her şeyi kendi içimde yaşarım bu da beni extra yoruyor aileme vs anlatma paylaşma konusunda iyi değilim zaten onlar da çok umursamazlar maalesef bu da beni extra üzüyor

Çok teşekkür ederim güzel tavsiyeleriniz için zamanla neyle nasıl başa çıkacağımı öğretiyor hayat yine de her gün yeni bir umut çok yıprandım ama yenilenmem gerekiyor kim bilir

28 Pamukannesi83

İlişki konusunda aslında birine güvenmek o kadar zor geliyor ki ister istemez en ufak bir hayal kırıklığı yaşadığımda koşarak uzaklaşıyorum toxic geçmiş ilişkilerimi karşı tarafa kolay yansıtıyorum biraz zor biriyim ilişki içerisinde. asıl kafama takılan hep iş kısmı olduğu için kendi hayatımı ve düzenimi kurmadan birine bağlanırsam sanki kendimi güvende hissedemezmişim ve mutsuz olurmuşum gibi geliyor hep. Dediğiniz gibi beni oyalayacak ufak tefek iş ve uğraşlarla birlikte sınava da odaklanmaya çalışırsam belli daha farklı olur her şey