Bunlarin yaşanmasını hiç istemezdim. O kadar iyiydi ki abisiyle atamız anlatamam. ama ne zaman bizim isteme günü belli oldu adam değişti. Bana bağırmaya ses yükseltmeye basladi saçma sapan mevzularda. Saygısızlık etti. Ben kendimi ezdirmeyip cevabını verip heryerden silip aramıza kocaman bir mesafe koyunca ben abiyim yeri gelir severim yeri gelir kızar bağırırım nazımı çekeceksin dedi. Bende böyleyse sen benim abim değilsin evleneceğim adamın abisinin lütfen sende beni kardeşin gibi değil saygı duymayı unutmaman gereken bir kadın olarak gör dedim. Konu kapandı. Çok iyi davrandı sonraları ama ben heryerden sildim. Mesafeyi bozmadım. Evimize alacağımız küçük ev aletleri markasina kadar kiyasladi. Ama benim saf erkek arkadaşım görmek istemedi. En son ne oldu bilmiyorum onların nisanlari oldu. Ertesi gün yanıma geldi. Fotosentez ben herşeyi anladım dedi. Ama ne oldu nasıl değiştin dedim. Cevap yok. Anladım abim bizi kıskanıyor ve kiyasliyor dedi. Kıza üzülüyorum ben. Ben bana hiç kötü hareketini görmedim. Ama yazık. Yaşı küçük. Aralarında 10 yaş var. Kendine aşık olabilecek bir erkek bulabilir. Ama ne yapabilirim ki ben?

ya haklı buldum ben seni kendimce, gerçekten de aileler çok üzebiliyor insanı, kendi ailen veya karşındaki kişinin, hatta nasıl oluyorsa dıdısının dıdısı bile karışma hakkını kendinde görebiliyor. ama erkek arkadaşın çok olgun birine benziyor, yaşlarınız da uygunsa çok uzatmayın yine de. bu ailede yaşadığın bu sorunlar başka ailelerde de yaşabileceğin çok aşina olduğumuz sorunlar. umarım mutlu olursunuz...

Teşekkür ederim cevabiniza. Aslinda çoğumuzun tahmin ettigi gibi bir durum var ortada. Erkek arkadaşınız cok iyi bir insanmiş. Ama maalesef bir süre sonra o da değişecektir. Mesela siz asla yapmak istemeseniz bile içten içe daima ondan ve ailesinden üstün olduğunuzu hissettireceksiniz farkinda bile olmadan. O sürekli ailesiyle karşı karşıya gelecek bazı şeyler için. Bunlar yillar icinde farkinda bile olmadan evliligin altini kazacak. Evlendikten sonra çocuk beklenecek siz ona da hazır değilsiniz bence yapsaniz da ayri dert. Ben abisinin sizi kiskanmasini cok takmiyorum. Mesela her yaptigina seninki daha iyi olmuş demek bana koymaz. Hatta abi senin firinin daha iyiymis bak diyip gönlünü bile yapabilirim ama bunu o yapinca batar tabi. İşin içine cocuk kiyaslamasi girince sabirlar tukenebilir. Evlilik ömür boyu sürecek bir şey. Bu da bir birikimi doğurur. Sizin aileniz belki şimdi sorun çıkarmıyor ama ilerde onlar da bu aileyi begenmeyecektir. Aile kotu niyetli degil aslinda ama altta kalma kompleksi var gibi. E sizde de üstten bakma olacaktir En kestirmesi bunlarin hepsini acik acik arkadaşınıza söyleyin. Ama cidden acik acik. Simdi kaldiramiyorsa zaten ilerde hic kaldiramaz. Tamam derse bile nisani erteleyin biraz bence

Ben eşime hep diyorum ben seni çok sevdiğim için evlendim yoksa evlilik hiç mantıklı bir şey değil diye. O da benimle aynı fikirde. Evliliğimizde çok mutluyuz ikimiz de. Çünkü birbirimizi çok seviyoruz ve birlikte yaşamayı istiyoruz. Ama bir kadın olarak özellikle eğer aşkından ölmüyorsan, hormonların çocuk çocuk diye tutturmadıysa henüz ne gerek var evlenmeye. Bir sürü dert. Ne kadar modern olursan ol ev işleri yine de kadının gibi görünüyor. Erkekler "yardım" ediyor ancak. Kayınvalide vs. derdi işin içine giriyor. Herkes bir ağızdan "hani çocuk, hani hani, yok mu daha, aa tüh tüh yoksa sizin çocuğunuz mu olmuyor" diye başlıyor baskıya. Düğün hazırlıkları aşaması zaten ayrı bir dert. Senede bir kere bile normalde görmediğim teyzem gelmiş "cık cık, altın az olmaz, senin değerini istediğin altın belirler" diyor garip garip böyle cümleler herkesten. İki taraftan da büyükler "kocana iyi bakman lazım" modunda. Evlendin ya sen onun annesisin artık. Mandalinasının ince kabuklarını da soyman lazım hoşuna gitmiyor çocuğun o beyaz kabuklar ağzına gelince. "Aa yoksa o kendi valizini kendi mi topluyor, yok artık. Sen niye yapmıyorsun onun yerine". Bir de tabi "ne demek dışarıdan yemek siparişi vermek, işin ne senin, işinden gelince yetişemiyorsan akşamdan yap yemeklerini". Bütün bu söylenmeler bitince başa dön tekrar "bu ay da mı çocuk yok, ee ne olacak böyle, çocuksuz ev nasıl oluyor". Sen doktora yapıyormuşsun, yurtdışında işlerin varmış, sempozyuma vs. ye gittiğinde o çocuğa kim bakacakmış kediye bakacak kimse bulunamazken, sen kadınların evdeki rolü hakkında ne düşünüyorsun hiiiç kimsenin umurunda değil. Eşim çok iyi bir insan, neredeyse hiç problemimiz yok. Evliliğimiz sevgiliyken ki gibi devam ediyor. Haftada bir iki kez dışarıdayız, sinemaya vs. gideriz. Benim işim nedeniyle yurtdışına veya yurtiçinde başka şehirlere gitmeme asla laf etmez. Biriktirdiğimiz parayı ben tek başıma harcasam bile oralarda önemli değil zaten neden biriktiriyoruz der. Annesiyle falan da önemli problemlerimiz yok zaten başka şehirlerdeyiz. Bu rahatsız olduğum ifadelerin yarısından fazlası zaten kendi ailemden kaynaklanıyor. Ama onlar da dahil zaten bir karar vereceğimizde kimseyi müdahale ettirmeyiz. Yani sorun belli kişilerin kötü olması vs. değil. Herkes iyi. Ama işte evlilik iyi bir şey değil. Evlilik olunca mesele herkes bir burnunu sokuyor, herkes bir yorum yapıyor. Kısacası evet evlilikten korkmakta haklısın. Çünkü evlilik ancak sevdiğin için katlanacağın bir şey. Sevdiğin kişi ile seni daha da yakınlaştırıyor, onunla birlikte yaşama imkanın oluyor bu toplumda. Hepsi bu.

Abiye çok çok güzel bir cevap vermişsin tebrik ederim. hiç çirkefleşmeden lafı güzel yerine yerleştirmişsin. Erkek arkadaşının durumu kendisinin anlaması çok iyi olmuş artık onun fikride senin gibi ve artık daha çok senin arkanda olur. Canım aynı şeyi yazdım az önce ben abinin nişanlısına üzüldüm garibim hiçbişeyden haberi yok belkide aşık bile ama abi sırf kardeşi ondan önce evlendi denmesin diye ilk karşısına çıkana atlamış. Evlendiklerinde en basit bir kavgada abi bunu kızın yüzüne söyler. Ben sana çok aşık olduğumdan evlenmedim diye. Aldatma, şiddet ben o evlilikten herşeyi beklerim ama inşallah güzel olur.

Peki o nişan ve nikahtan döndüğünüz ilişkinizde, ilk bu adımları atmaya karar verdiğiniz an içiniz rahatmiydi, Her zaman tereddut oluyor, insan davranislari onceden bilinemiyor, Acaba, ne olacak vs, diyorsun hep, Tereddut bu isdin olmazsa olmazi, Bir sure sonra allah ne nasip ederse diyorsun Fotosentez Guru Anneler

. Avantaj diyecektim :)))

tahsilli cahil de çok o yüzden tahsilin, diplomanın çok önemli olduğunu düşünmüyorum. biz evlenirken eşim ilkokul mezunu, ben ünv terk idim. fakat eşim imkanlar elvermediği için okuma imkanı bulamamış ve benim desteğimle, çalıştığı için aöf okuyor. ve yaşı yetene kadar pek çok ünv okumak istiyor. benden daha azimli çıktı adam :) abi ve kv konusu daha doğrusu sorunu tüm evliliklerin % 90 ında yaşanıyor. maalesef bundan kaçış yok gibi bir şey. sevdiğiniz insanın ailesine toz konduramaması bence gayet normal. sizinle geçmişi 2-3 sene iken, 20 yıllık doğru ve değerli bulduğu ailesini sizin için yanlış bulmaz. önce normal karşılar, sonra gariplik sezer ve ikna olacağı durumlara rastlayınca zor da olsa kabullenir. ben de eşimle evliliğin ilk ayında benzer şeyler yaşadım. ailesinin her yaptığı iyi niyettendi onun için. tabi bariz hatalar da vardı ama her aile içinde olan sıradan şeyler olduğunu düşünüyor/sanıyordu muhtemelen. ben onu suçlamadan önce karşıma aldım ve şöyle bir konuşma yaptım: "sen ve ben farklı ailelerde yetiştik ve 25 yıl sonra bir aile olmaya karar verdik. ne sen, ne ben, ne de ailelerimiz bir anda değişemeyiz, evliya değiliz ki 1 gecede. 1 haftada, 1 ayda her şeyimiz uyumlu olsun. zamanla hem karı koca olarak, hem aileler birbirimize alışacağız, herkes birbirinin huyunu suyunu anlayıp, ona göre davranmasını öğrenecek" eşim o zaman bana hak verdi ve ailesinin hatalı davranışlarını farketmeye başladı. yani evlilik korkutucu değil de zor demek daha doğru olabilir. ama siz hazır değilseniz, evlenmeyin, erteleyin.

Açıkçası ben bir sıkıntı göremedim Kv oğluma kız mı yok demiş demeyen Kv icat edilmedi daha 2500 lük altın yeter demiş tek kuruş olmasa da olur Abinin yaptığında da bir şey yok daha isteme olacakmış senin o nişan yapmış Kıyas vs çirkin tabii muhatap olma ama her yerden engellenecek bir şey göremedim Söz nişan düğün arası 2-3 ayı geçmesin huzursuzluğunuz artmasın Erken söz nişan karşılıklı muhatap olmayı artırır Mesafe iyidir her atılan adımı da üstünüze alınmayın

Evet bunlar bana olanlar. Ama arada bir aklıma gelen ve kızdığım şeyler bunlar dediğim gibi. Yoksa sürekli bir baskı altında değilim. Bir çok zaman da hiç takmıyorum. Çoğu zaman gayet mutluyum. O yüzden direk kötü düşünmeyin. Ama işte bunlar var ve olacak. Göze alarak evlenmek ve takmamayı öğrenmek lazım. Bunlar olmasa büyük ihtimalle bu sefer "evlen, evlensene artık, yoksa sana hiç bakan yok mu, evlenme programına mı çıksan acaba" absürtlükleriyle muhatap olacaktım. Toplum böyle. Yapacak bir şey yok. N noples

Sevdiğinize güveniyorsanız gönül rahatlığı ile evlilik için adım atın. Önünüzde uzun sayılabilecek söz ve nişan gibi bir dönem var. sözlenmenin, nişanlanmanın amacı da tarafların birbirini daha iyi tanıyıp ona göre karar vermesidir. Ailesine karşı olan mesafenizi sürdürdükçe ve sevdiğinizin sağlam duruşu oldukça oluşabilecek sorunlar minimum düzeyde kalır.

Soz, nisan iliski icin bir level atlama herkesin foyasi dugun tarihi yasklastikca cikar, Rahat rahat yapin ama dugun tarihinizi kesinlestirmeyin, iyice emin olunca bikac oncecen hazirlanirsin, İyi gozlemleyin herkesi, Ucunda olum yok, bir kere nikahtan bir kere nisandan dondum, ucuncude evlendim, hayirlisi olsun

Ben 4 yıldır evliyim, hala korkuyorum Demem o ki korkunun ecele faydası yok. Hiç ailelerle ilgili sıkıntı da yaşamadım, en başından konuştum, o da saygı duyuyor çok şükür.

Ben seni ne kadar aşık olursan ol seversen sev, cümlelerinden dolayı bu evliliğe hazır görmüyorum. Hiç bi şekilde evlenmek içinden gelen biri gibi hissedemedim. Her ne kadar mesafe de koysan eşin de desteklese bu yapılan kıskanma ve zulümler zaten evlilikten uzak olan kafanı iyice bu konudan çekip almış. Bu şekilde evlenen kim vardıysa ileride hep kocasına karısına zulüm etti başına kaktı. "Ben zaten evlenmeyi düşünmüyordum beni zorla ikna ettin şu yaşattıklarına bak" diye en ufak problemde. Eşin her zaman sana bu kadar anlayışlı, sen de her zaman bu kadar toleranslı olmayacaksın çünkü. Hakkında hayırlısı olur umarım.

Siz evliliğe hazır değilsiniz bence ve evlenmedende bir kac yıl daha geçirebilirsiniz.

Endiseniz, kayginiz normal fakat benim sahsi fikrimce cogu aileyle bu tarz seyler yasayabilme ihtimaliniz var. Baska bir aile hic farkli olmayacak belki de. Aileyle goruseceksiniz bu kesin ama o kocamsn mesafe degismezse basedebileceginizi dusunuyorum ben. Ayrica erkek arkadasinizin olgun ve yaninizda olmasida cok buyuk dezavantaj. Erkekler ne olursa olsun ailelerinden once karsidindakine laf soyler sob care aileyle paylasir. Sizde durumlar farkliymis. Arkadasinizin degismeyecegini dusunuyorsaniz hic korkmayin derim. Muhim olan sizin sevginiz ve hayatiniz. Parazitleri yok edersiniz zamanla :)

Bende onu diyebilsem rahatlayacagim. Ama diyemiyorum uykularım kaçıyor. Zaman iyi gelir dicem, geçen sene de aynı duygularım vardı. Zaman birseyi geçirmiyor.

Sanırım içimin huzursuz oluşu yapmak istememe sebep oluyor. Yani ayrılmayı göze alamıyorum. Ama ciddi bir adım da atmak istemiyorum. Geçen sene nisan ayında söz yapalım dedik. Öyle böyle erteledim. Şimdi nisan geldi. Bahanem kalmadı artık. Adam haklı olarak beni sevmiyor musun diyor. Yemin ederim seviyorum. Ama aile farklılıkları, burda okuduğum kocam değişti durumları, çocukluğum beni korkutuyor.

Bende onu diyebilsem rahatlayacagim. Ama diyemiyorum uykularım kaçıyor. Zaman iyi gelir dicem, geçen sene de aynı duygularım vardı. Zaman birseyi geçirmiyor. Belki de sizin ki bir cesit fobiye donusmustur, Bazen kafamiz karisip kendi sesimizi duyamayinca, hersey karisinca bir uzmandan destek almak lazim, O hektif biriyle konusmak iyi gelebilir

Nikaha daha cok varmis o zamana kadar karar verirsin D damdan

KV klasik de abiye ayrıca gıcık oldum.

Bende diyorum kim soracak bunları, çok doğru sorular olmuş. Sebebinin bunlar olduğunu da düşünüyorum. Hemen anlatayım. 1= ben bir üniversite bir yüksek lisans mezunuyum. Şu an bir üniversite daha okuyorum. Hukuk. Eğer çalışırsam ilerde ondan fazla kazanabilirim. O 4 bin civarında maaş alıyor şu an. 2=abisiyle aynı işi yapıyorlar ortalama aynı maaşları var diyebiliriz. Ama o üniversite mezunu abisi lise terk. 3= evet düşük. Erkek arkadaşım açık öğretim, abisi dediğim gibi lise terk. Evleneceği kızda lise mezunu. Şu an açıktan işletme okuyor. Zaten abisi en büyük problemi bu yaptı bence. Yorumlarınızı bekliyorum :)

Abi kendi egosunu tatmin etmek için evleniyor. Kendinede kızada yazık ediyor. Mutsuz bir evlilik daha geliyor desene

Bence esas problem burada. AÖF de lise gibi bir şey artık. Kendinize yakıştırıyorsanız tamam ancak ciddi bir eğitim farkı da var. Abisiyle aranızda olan eğitim farkını önemsemezdim ancak sevgilinizle de uçurum var. İçten içe sorun ediyor musunuz? Yaşınız kaç?

Bende evlilikten korkuyorum. Ufacık sorunda insan korkuyor. Nişanlım iyi ama korkuyorum işte. :)

+1 deepsimply Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bir sürü soru geldi aklıma. 1- Erkek arkadaşınızın kendi geliri sizinkinden düşük mü aynı mı? Ya da gelecekteki size göre nasıl olacak? 2- Abisinin geliri nasıl? 3- Eğitim düzeyleri sizinkinden düşük mü? Cevaplara göre milyon tane farklı fikrim var.

Kk'nin değerli bayanları merhaba :) Uzun zamandır üyeyim, hayatımın her aşamasındaki sorunlari buraya yazdım. Çoğunuzdan çok güzel tavsiyeler aldım. Yine bir sıkıntım var size danışmak istedim. Ben aşık olmayı çok isteyen bir insandım. Birlikteliklerim hep mantık arkadaşlık üzerine oldu. Herseyim çok güzeldi. Ama bir türlü evlenmedim. Çünkü hep bir eksiklik olduğunu hissettim. Tam ümidimi kesmişKen biriyle tanıştım. Çok tesadufı oldu. Hiç beklemezken. Ve daha da enteresan olanı, hani türk filmlerinde olur ya kız erkek bakışır gözleri değer değmez aşık olur, hah işte bende aynen öyle oldu. Gözlerini gördüğüm anda aşık oldum. Uzatmayayım, 1.5 yıl kadardır birlikteyiz. İlk 6 ayımız zor geçti. İlk kız arkadaşıyım. Kendine göre güzel bir hayatı var. Hissiyatı olsa da hayatına almakta zorlandı beni. Emin olmadan arkadaşlarıyla tanistiramadi, uyum sorunları yaşadık çünkü farkliydik. Ama sonraki 1 sene çok çok güzel. Daha ortada hicbirsey yokken evimizi aldı. Ben nasıl istersem öyle yaptırdı. Oldukça saygılı, aşık. Daha 1 gece küs uyumadık. Aileme benden daha çok saygılı. Hani hepinizin ne efendi adam diye tarif edeceği biri. Buraya kadar mukemmel bir hikaye benim için. Fakat işte 1.5 senede bazı sorunlarımız oldu. Ve ben evlenmekten deli gibi korkuyorum. Peki neden? Öncelikli sebep annem ve babam. Birbirlerinı çok seven ancak anlaşamayan bir çift. Kendi ailelerini savunan anne baba yaninda hep arada kalan bir çocukluk geçirdim. Erkek arkadaşımla tanıştığımda evliliğe çok uzak olduğumu bu sebeplerden biliyordu. Yukarıda Allah var çok uğraştı beni ikna etmek için. Etti de. Ancak bu dönemden sonra annesiyle ciddi problemlerim oldu. Nasıl problemler? Kendilerinden kültürel anlamda daha yüksek olduğumu düşünüp maddi anlamda onları çok zorlayacagimi düşündü. Ve bana çok seviyesiz cümleler kurdu. Ben bir çok defa hicbirsey istemem sevgi saygı yeterli dememe rağmen. Ne gibi diyeceksiniz? Mesela sana 2500 tlik altın yeter, benim oğluma kız mı yok o gider bu gelir vs vs gibi detaya girmek istemiyorum her aşırı doz kayinvalide nin yapacağı şeyleri yaptı. Ama hakkını yememek lazım erkek arkadaşım başta şok olup tepki veremese de sonradan çok çok arkamda durdu. Çok razıyım ondan. Ve kadın sanırım pişman oldu yaptiklarından. Şu an aramız inanılmaz iyi. Ama elbette bunun sebebi benim koyduğum kocaman bir mesafede olabilir. Bilemiyorum.. iyiyiz anlayacağınız. Sonra abisi sorun oldu, darlamayayim sizi tek tek yazıp özet olarak kardeşinin kendisinden önce evlenecek olmasına kafayı taktı. 2 ay içinde birini buldu benim isteme günüm 2 ay önceden belli olmasına rağmen benı istemeye gelmelerinden bir gün önce nişan yaptı :) nisanlisinin ona yaptığı kahveye tuz koymasına ama benim erkek arkadaşımın kahvesine bal koymama kadar kiyasladi, yer yer saygısını bozdu. Erkek arkadaşım bunları annesinin yaptıklarından daha zor kabullendi. Ama yine gerekeni yaptı. Muhatap etmedi, abisini heryerden sildim engelledim. Ki düşünün bu çoğu insanın tepki vereceği birşey dır belki ama o vermedi. Sen haklısın nasıl istiyorsan biz mutlu olalım yeter dedi. Artık abisiyle nasıl konuştu ne konuştu bilemiyorum ama ne yaptıysa ise yaradı. Abisi inanılmaz güzel davranıyor bana. E şimdi diyeceksiniz seni ne dürttü? Allahtan belanı mı arıyorsun? Neden huzursuzum? Gelecek ay söz yapılacak. Eylül de nişan. Bir sonraki sene düğün. Tarihlere kadar belli. Ama ben deli gibi huzursuzum. Tek sebep çocukluğum mu? Acaba abartıyor muyum? Ama huzursuzum. Abisini görmekten, sürekli herseyini bizle kiyaslamasindan, annesinin beni diğer gelin adayı ile yaristirmasindan, ama bunu göstermeden alttan alttan yapmasından bıktım sanırım. 2 ay sonra düğünleri var. Biliyorum herseylerini kiyaslayasaklar. Ve ben bu insanlarla ömür boyu görüşmek zorundayım. Şimdi diyeceksiniz adam gereğini yapmış evet yaptı. Ama ne bileyim sanırım bu aileyi yakistirmiyorum kendime. Kızlar hani olur ya bir insanın çok çirkin bir yüzünü görüp korkarsınız ama o ertesi gün melek olur hissettiklerinizden utanırsınız. Öyle hissediyorum. Hala çok aşığım. 2 seneye yakın olacak, hala ama hala ona aynı aşkla bakıyorum. Ama neden böyle hissediyorum? Ne yapabilirim? Bende mi problem? Ne önerirsiniz? Sürekli ertelemek istiyorum sözü. Düğün tarihi aynı kalsın ama söz nisan ertelensin istiyorum. Emin olmak istiyorum belki ama zaten 2 sene oldu neyin eminligi bu? Kendime sinir oldum. Alys

Çok teşekkür ederim yorumunuz için. Ama benim sıkıntım şu ki evlilik düşünen bir insan degim ben. Çok güzel bir mesleğim olacak kısa zaman sonra. Dünyayı geziyorum. Çok güzel bir ailem var. Yani gerek var mı? Evde bir bulaşık yıkayan insan değilim. İlla evleneyim derdim yok ki. Kafam çok karışık.

Valla kimse kimseye bagıramaz. Abiyle benim abim degil kaldı ki benim abim olsa dahi bağıramaz. Ailede sorun var belli Müstakbel nişanlınızla aranızda eğitim farkı cok mu?