Evlenince hayat tarzı değişebiliyor. Bende sizin gibiydim, sağlıklı beslenme, spor konusunda çok dikkat ederdim fakat evlenince eşim bayağı bozdu düzenimi. Bende uydum ikimizde kilo aldık en son ortak biseyler yapmaya işi götürdüm. Yani o etsiz yemek yemez ben etten fazla hoşlanmam artık eti ayrı sebzeyi ayrı pişirip onda birlestiriyorum. Yani işi günde 2 yemek yapıp o yemeği 2 gün yemek şeklinde ayarladım. Beslenme değişince kilo veriliyor. Spor içinde kulüplere devam edin bence, bizim görev yaptığımız yerde yürüyüş yapma imkanı bile yok olsa bende öyle yapardım.

Ben evli değilim ama benim de hantallaşıp kendime uzun süredir bakmadığım zamanlarım oldu şuanda da halen daha öyle, düzenli spor yapmıyorum, işin yoğunluğunu bahane ederek yoruluyorum bir de sporda yorulamam mantığını kırmam lazım. Öncesindeyse pilates fitness gibi sporları çalışırken de yapmıştım halbuki. İş olarak boşsanız öncelikle şekeri ve karbonhidratı beslenme düzeninizden çıkarmayı deneyin. Ben 2 aydır şekersiz besleniyorum. Ekmek, pasta, börek, poğaça vb gibi gıdalar yok beslenmemde. Spor yapamıyorum bari beslenmemi düzeltiyim diyip böyle bir adım attım. Aynı zamanda if diyeti de yapıyorum. Karın bölgem inceldi epey. Evlenince nasıl olur allah bilir. Ancak insan tek olsa da birlikte olsa da motivasyona ihtiyacı oluyor. Bazen birinin hadi kak demesi gerekiyor. Size de belki öyle bir itici güç gereklidir. Eşinizden gelmiyorsa bu itici gücü kendiniz oluşturacaksınız gibi.

Evlenince kesinlikle beslenme alışkanlıkları çok değişiyor. Kırmızı et senelerde yemedim evlendim 3 senedir haftada 3 4kez yiyorum. Akşam yemek yemedim yulaf yerdim. Şu an öğlen bile tencere yemeği yiyorum. Valla afedersiniz 1 sene Kabiz yaşadım. Zavalla bedenim şok geçirdi. Ben artık kendime sebze de yapıyorum. Esim de yiyor gerçi artık. Yoksa mümkün değil benim bedenim bu kadar b12 yi proteini kaldıramıyor

Sevgili dostlar. Ben menopoza girdim. Dün doktorum tarafından bu tescillendi. Son adetimi bir yıl önce oldum. Sanırım pek çok kadının aksine bu beni çok mutlu etti hatta bir menopoz partisi bile düzenlemeyi hayal ediyorum :) Şimdi sorunuma geleyim. Ben geç evlenenlerdenim, eşimle tanışalı 5 yıl, evleneli 4 yıl oldu . Ne var ki eşimden sonra benim hayat tarzım çok değişti. Uzun süre bekar yaşamak sanırım beni bencil bir hale getirdi ve kolay adapte olamadım. Eskiden çalışıyordum. Şu an ise "serbest" çalışıyorum ama doğrusu şu aralar pek bir iş yaptığım da yok. Daha önceki bir konumda anlatmıştım kayın ailem ile uzak şehirlerde yaşıyoruz. Senede 2 bazen 3 kez bir araya geliyoruz o süreçte ya onlar bizde ya biz onlarda, en az bir ay beraber kalıyoruz. İyi geçiniyoruz ama o dönem benim hayatım felç oluyor, tüm düzenim bozuluyor, dolayısıyla iş ile ilgili girişimde bulunma motivasyonum da yok. Eskiden çok fit ve sağlıklıydım. Çok sağlıklı besleniyordum, doğa sporları ile ilgileniyordum. Eşiminse çok sağlıksız beslenme alışkanlıkları var. Sadece makarna ve börek yiyor. Et, tavuk ve bazı sebzelerden aşırı tiksindiği için ancak o evde yok ise kendime pişirebiliyorum. Çoğunlukla pişirmiyorum. Onunla makarna, börek yiyorum. Kayınvalidem de çok yağlı yemekler yapar ve illa yedirmek ister. Hep kilo alıyorum ve aldığım kiloları veremiyorum. Eşimin topuk dikeni var ve pek yürümez, spor yapmaz. Bana engel olmaz ama ben de tembelliğe alıştım. İyice hamlaştım. Artık doğa spor kulübünün yürüyüşlerine de katılamıyorum çünkü yürüyemiyorum, tıkanıyorum. Eşimden sonra sigaraya da alıştım ve kesinlikle bırakamıyorum. Dün kemik ölçümü yapıldı kemik erimesi başlamış, geri dönüşü de yok. Diz eklemlerimde de ağrı var. Aslında kendimi toparlamak için neler yapmam gerektiğini biliyorum. Ama nereden ve nasıl başlayacağımı bilmiyorum. Yapmak istediğim çok şey var ama motivasyonum yok. Çok hamlaştım, kilo sorunum olmaya başladı, kendimi sürekli halsiz ve yorgun hissediyorum. Depresyonda gibiyim. Freud depresyon için "içe yöneltilen öfke" tanımlamasını yapar, bu bana çok aşına geliyor ama neyin öfkesi onu da bilemedim? Eşimle birbirimizi deli gibi sevmesek boşanırdım ama o da çözüm değil. Çünkü evlilik sebep olmuş olabilir ama engel değil, sadece kendimi toparlamak için nasıl ve nereden başlayacağımı bilemiyorum. Sizlerin de desteği ile motviasyonum geri gelse de bir anda eski halime geri dönmem mümkün değil, dolayısıyla nasıl başlamalıyım? Onun cevabına ihtiyacım var. Okuduğunuz için teşekkür ederim.

Şekeri hayatınızdan çıkarmakla başlayın heleki yağlı yemekler bunları azaltın herşeyi azalta azalta bırakın ve sabahları uyanınca 2 bardak su ile başlayın metebolizmaya katkı sağlar hızlandırır kötü alışkanlıkları da bitirmeye çalışın ama tabi insan yanındakilerden kolay etkilendiği için adapte olamıyor boşveriyor ama iyiliğiniz için spora ve iyi beslenmeye başlayın yoksa ilerde daha ağır sağlık sorunları yaşayacaksınız