Evde program sunucuları gibi, haber spikerleri ve soru size sorulmuş gibi yorumlama yapın yüksek sesle, birileri varmışcasına. en güzeli yemek yaparken tarifini de yüksek sesle anlatın. yani bağırmayın sadece sesiniz üçüncü kkişiye de gitsin yeterli.

Of kendimi gördüm resmen... Öğretmenim sınıfında ogrencilerimle iletişimim süper... Ama velilerim öğretmen arkadaslarim ve cevremle sizin anlattiginiz gibiyim.. tam tersi eşimde 7-70 e herkesle konuşacak birşey bulur aşırı sosyal hemen de sevdirir kendini.. ama ben girdiğim ilk ortamda insanların arkamdan tepkileri -ne kadar kibirli hiç konuşmuyor soğuk bir insan... ... Ama beni zamanla tanıyanlar -aa aslında öyle degilmissin diyorlar zamanla aciliyorum.. ilk gördüğüm insanlarla ne konusabilirim ki... Atkadaslarin söylediği gibi belki kendimizi sınıfta gibi düşünürsek rahatlariz

Ayni sekilde hissediyorum ben de. Keske bu hissi defetmenin yolunu bulsak. azimli anne Aşkim, hayat ve ben... tek ayak

ay çok şekersın

çok iyi bi eğitim hayatınız var susması gereken çok insan konuşurken siz bence konuşmalısınz tulipa ΛŁŁ -SТΛЯ başlangıç 66; güncel 62; hedef

O nasil biri :) tulipa ΛŁŁ -SТΛЯ başlangıç 66; güncel 62; hedef

Bende de var aynı sorun o yüzden soğuk, gıcık vs bir sürü sıfatla tanımlanırım hep çözüm bulursanız bana da söyleyin lütfen in vino veritas in aqua

Valla bence aynı sizin gibi. Hatta tatile gidecek birilerini aramanız bile aynı.

Cocuklukla alakali malesef.. Cocukken ergenligimde cok agrima giden beni asagi ceken seylerle buyudum... En buyuk etki bir ablam ve birkac enistem.. Ben en kucuk :) Yani abi abla olamadilar. Simdi kendi cocuklarina yapsam izin vermezler. Hic ozguven tavan olamadim. Bosanmadan sonraysa iyice kabuguma cekildim. in vino veritas in aqua

Aynı şeyden ben de muzdaribim. seneye okul bitiyor avukatlık yapacağım bu tuhaf Hallerimi Nasıl atacağım üzerimden..

Benim de benzer problemim var. Avukatım ama bazı ortamlarda ben de geriliyorum ve konuşamıyorum. Sanırım çok alışık olmadığım ortamlarda böyle oluyor... Telefonla konuşmada da oluyor bazen. Mesela müşteri hizmetleri vs yerleri arayıp çatır çatır konuşurum dakikalarca ya da annemle eşimle 1 saat telefonda konuşabilirim. Ama uzun zamandır iletişim kurmadığım herhangi birini, bir akrabayı ya da arkadaşı arayacaksam aramadan önce konuşacaklarımı planlar, defalarca arayıp aramama konusuda gelgit yaşarım... İş konusunda böyle bir sorun yaşamıyorum ama özel hayatta ve ikili ilişkilerde ara ara oluyor işte. Bi çeşit özgüven eksikliği. Ve genelde çocukluktan kaynaklanan bir durum. Bu konuyla ve genel olarak kötü ruh halimle alakalı, bir psikoloğa da başvurdum. O da çocuklukta yaşadığım baskılar ve travmalar nedeniyle olduğunu söyledi. Bunu atlatmam için de çocukluğuma inmeyi sağlayacak bir yöntem uyguladı. Ama yaşadığım sıkıntılarla tekrar yüzleşmek iyi gelmedi bana. Yarıda kestim. Siz de bir psikoloğa başvurun çok dert ediyorsanız...

Evet, yalnız olmadığımı görmek de iyi oldu benim için de :)

merhaba, öncelikle kendimle alakalı bilgi vereyim; konuyu değerlendirmenizde faydası olur sanırım. 33 yaşındayım. Doktora mezunuyum. Çok iyi derecede yabancı dil biliyorum, İngiltere'de bir süre yaşadım. 10 yıl boyunca üniversite'de derslere girdim. Kendi çapımda sevilen bir hocayım, öğrencilerimle gayet iyi ilişkilerim var. Çirkin değilim; güzel olduğumu bile söyleyebilirim. 7 yıllık evliyim. sorunum şu ki yeni tanıştığım insanlarla iletişim kurmakta zorlanıyorum fakat bu bir de yaşı benden biraz büyük insanlarla oluyorsa zirve yapıyor. bu sebeple eşimin iş yerinden abi dediği insanlar ve aileleriyle ev görüşmeleri falan olursa ben arada susup kalıyorum. konuşulan bütün konular hakkında tabi ki fikrim olmasına rağmen konuşmak bana zul geliyor. sesimi çıkarsam tiz bir ses çıkacak, kimse beni dikkate almayacak, ben rezil olacağım gibi bir his. yenemiyorum. ben zaten çok rahatsızım bu konudan ama eşim de rahatsız oluyor ve çok da haksız değil. bütün görüşme boyunca ağzımdan bir iki cümle zor çıkıyor. bunun çocukluğumla alakalı olduğuna inanıyorum açıkçası. bizim evde çocuklar konışamaz, fikir beyan edemezdi. oldu ki sesin çıktı ters bir bakışla sus pus olurdun. bunu nasıl yeneceğime dair fikir verebilirseniz çok sevinirim.

bende birlikte vakit geçirdikçe açılanlardanım. ilk aşamada çok soğuk havalı ve suskun olduğum söylenir hep. bilmiyorlar ki ben bu durumdan memnun değilim öyle kendime güvenmediğimden falan değil karşımdaki insanı tanımadan konuşmak zor geliyor bana.

Aaaa ben ben ben :) ben de böyleyim Sımıfta çok farklıyım. Dışarıda çok farklı:) Bana de ilk bakışta soğuk olduğu söylerler hatta pek yanıma yaklaşmaz kimsez. Ama tanıyınca öyle değilmişin derlee

O da besbekar mi:)Benim gibi yasi geckin mi:) . push ; E

Anliyorum sizi... O sirada dersteymissiniz gibi dusunun Karsinizdakiler de sizin fikir ve bilginize muhtac ogrenciler gibi mesela :) onlari engin bilgileriniz ve değerli düşünceleriniz ile aydınlatin Sonucta siz bir üniversite hocasisiniz.

Ben de öyleydim kendi kendime yendim. Önceleri hep susmayı ve dinlemeyi tercih ederdim. Sonra kendimi zorlayarak fikirlerimi söylemeye başladım. Şimdi hiç sorun yaşamıyorum.

Cok benzettim sizi kendime. Ben kucukken cok konusan bir cocukmusum ama biz bize olmayinca baskasinin yaninda misafirlikte hep annem tarafindan susturuldum bakislarla durtuslerle eve gelince azarlamalarla. "Buyuklerin yaninda konusulmaz"di hep benim icin. Saygi demek konusmamakti. Zamanla bizim aileye de girdi bu annem bakislarini atmaya basladi yavas yavas sessizlestim icime kapandim kucukken hatirliyorum sacma sapan seyleri aksam ailecek cay icerken saatlerce anlattigimi. Ergenlikten sonra hic konusmamaya basladim. Tanimadigim insanlarla ölsem konusamiyordum. Bir de telefonla konusma fobim vardi hala tam asabilmis degilim. Bir yeri arayip randevu alacagim mesela en az 15 dk elimde tuslanmis telefon numarasi kacis yolu ariyorum soyleyeceklerimi tekrar ediyorum kendimi sakinlestirmeye calisiyorum. 3 arkadas oturuyoruz mesela ve ben bir süre muhabbete girmedim. O ikisi konusur ben agzimi acip bir sey diyemem. Baska seyle ilgilenmeye calisirim onlar alinirlar bu sefer. Yeni birisiyle tanistim diyelim. Muhabbet kuramiyorum. Ozellikle birisi tanistirirsa yine 3 kisi oluyoruz ve ben giremiyorum konuya. Icimden dusunuyorum fikrimi cikmiyor agzimdan. Rezil olacakmisim gibi geliyor. Bana donup bakmalarindan korkuyorum. Benim de erkek arkadasim rrahatsiz. O sosyal kolay muhabbet kurabilen birisidir. Beni bir arkadasiyla tanistirdi. Sahsima gelen birkac soru benim sorularim genel hava su derken 2 dk surdu. Sonra onlar konusmaya basladi ben yine agzimi acamadim. Yanimda kitap vardi acip onu okudum utanarak. Ciktiktan sonra erkek arkadasim sordu neden boyle diye acikladim boyle olmaz degismen alisman lazim dedi ama nasil olacak hic bilmiyorum. Cozum bulursaniz bana da yardimci olun

Insanlarla bir araya gelmeden once havadan sudan konusabilecek konulari soyle bir düşünun. Nasil gidiyor isler nasil gibi konular. Onlar size soru sorunca siz de onlara benzer sorular sorun. Galiba o kisilerin sizi elestireceginden cekiniyorsunuz. Kimse kimseden ustun degildir.

feministic 10 yıl üniversite de ders vermişsiniz binlerce öğrenci sizi dikkate almıştır eminim:) Doktora yapmanız mülakat, tez, doktora yeterlilik vb bir sürü aşama atlattınız demek. Peki ortamlarda neden konuştuğunuzda sesiniz tiz çıkacak veya dikkate alınmayacak gibi hissediyorsunuz tam olarak bunu nasıl ifade edersiniz. Olumsuz bir olay oldu mu bununla ilgili Ben özgüveninizin eksik olduğunu düşünmüyorum. Ortamlarda konular sizi sarmıyor olabilir. Biz öğretmenler biraz daha ağır takılabiliyoruz. Not: Ben de öğretmenim

ben normalde susmam ama arkadas ailesi vs yanında konuşamam, gerilirim, sıkılırım. büyüklere karsı saygı olayını battıgımdan kaynaklı duşunuyorum. sizinde sadece büyükle karşıysa bundan olabilir mi? Xeroderma_pig Mükemmellik mii? Tükenmişlik mi? tek ayak

eşinizi çok iyi anlıyorum cunku benım eşimde yeni yada çok sık görüşmediği bir ortam olursa saatlercede otursak ağzını açmaz millet yıkılır gulmekten tebessum bile etmediği zaman olmuştur. yeni bir siteye taşındık bizim bina tamamen dr ve ben sadece ben konuşacagım için bir araya gelemiyorum bile çünkü konuşmaktan yoruluyorum eşimin yerine bile konuştugum oluyor bazen, 1,5 yıl oldu hiç kimsenın ne evine gittik nede gelen oldu bundan önce ki evde de aynı sorun oldugu için insanları evime çağıramıyorum bile çunku kocalarıylada ben sohbet ediyorum, ve benımkı kesinlikle kabul etmıyor ne yazıkkı E

Psikolog sanki cok yardimci olamayacak gibi. Dinliyorlar. Birkac tavsiye icin bir ton para.. EMDR ymis suymus buymus teknik uyguladiklari yok.. Para tuzagi. Coookk agirdan aliyorlar... Kk bile daha etkili... Alisveris, gezi daha etkili... Bir ton da para... Onlara verecegim parayi yurtdisi tura harcayim diyorumBirlikte gidecek adam bulamiyorum. uc yil once gittigim gezide arkadasi da bir gezi sitesinden buldum. Cok iyi gelmisti bana. Kendi basima yol iz buldum. Ozguvenim artmisti. Yine istiyorum cok ama kimseyi bulamiyorum.. Para bazen nasil da halletmiyor bazi seyleri.. Bu arada hipnozu denemek isterdim ama o da cok para; etkili olduguna dair hicbir yorum okumadim. Etkisiz denmis. Etkili oldigunu bilsem gidecem. Seansi 300tl... Insanin eli kolu baglaniyor ya tip caresiz. Para caresiz..

Evet bu da iyi bir yöntem olabilir. Yani evet böyle anlattım ama ezik bir görüntüm yok aslında ve aynen dediğiniz gibi kibirli, havalı yakıştırmaları yapılıyor maalesef. Bilmiyorlar ki benim içimde ne sıkıntılar, ne sıkıntılar :)

Benim de derdim is yerim:) E

İsterseniz özel bir terapi görebilirsiniz bu konu ile ilgili. Yok kendim yenerim diyorsanız bir iki deneyin konuşmayı kıyamet kopmaz, siz de devam edersiniz konuşmaya. Sevgiler.

Kendimizden yasca buyuk, tecrubeli ve itibarli insanlarin karsisinda hepimiz tedirgin oluruz. Bunu yenmek icin profesyonel olarak yardimin yaninda bence en buyuk is sizde bitiyor, dedigim gibi onlarin icine karisma cesaretinde bulunmak zorundasiniz, eger yenmek istiyorsaniz onlarla iletisime kucuk kucuk adimlarla gecebilirsiniz, bir konu hakkinda konusuyorsaniz onlarin fikirlerini sorabilirsiniz, ya da "Hayatinizda bunun gibi birseyle karsilastiniz mi, deneyimlediniz mi?" diye onlarla konusmayi daha cok uzatacak sorular sorabilirsiniz. Hem bu onlarla ilgilendiginizi gosterir bence onlarinda hosuna gider, baya uzar gider bu muhabbet :)

gerçekten çok benziyormuşuz... H

Merhaba, bence kendinize guvenmelisiniz, bana bunu gelip yuz yuze soyleseydiniz burada degil yuzunuze de "Acaba bir ozguven probleminiz mi var?" derdim. Cok iyi derecede dil bilip, bir muddet yurtdisi deneyimi olan biri elbette yeterli bilgi birikimine ve kulture sahiptir. Cok konusun, geveze olun demiyorum, cok dinleyin az konusun, bu hic konusmamaktan iyidir

Konuyu okuyunca kendimi gördüm:)yalnız değilmişiz demek. yüksek lisansımı bitirdim, çeşitli ülkeleri gezdim konuşacak anlatacak çok şeyim var belki ama toplum içinde hep dinleyici konumda oluyorum, bakıyorum çok konuşanların benden bir üstünlüğü yok hatta sahip oldukları şey özgüvenleri mi diyim hata yapmaktan korkmamak mı diyim... Ben de çok muzdaribim ikili ilişkilerde daha iyiyim ama toplulukta karışamıyorum sohbete, sessiz olduğumu söyledikleride daha da geri çekiliyorum off aşmalıyım biliyorum

Ya iste bizim isyeri goturmuyor mesafeyi. Micmiclar. Brn mesafeli olunca dislaniyorum. Slm bile vermiyor, yuzume bakmiyor saygi duymuyor birkismi. Cogunun umrunda degilim. Hep bu mesafeli olmaktan.. Is arkadasla mic mic olmak ters geliyor bana. Ya o isigi goremiyorum sonucta. Buna ragmen mic mic olmak bana zul geliyor yaa.. Ya saygi duysunlar kendimi kotu hissettirmesinler bana; mesafeli olsam da.. Cok mu zor bu.. Hem ozaman ben de kaynasirim belki... Illa kendileri gibi micmic istiyorlar saygi duymak icin... Ay bu dert beni oldurecek..

Böyle düşündükçe daha çok geriliyorsunuz. İyice strese giriyorsunuz. Aslında belki sandığınız gibi değildir. Konuştuğunuzda küçük düşmeyeceksinizdir. Zaten kime göre neye göre küçük? Bazen o kadae boş muhabbetler dönüyorki Küçüklükten bahsettiğiniz olayın etkisi var ama kackaloribu

İsterseniz aşarsınız ama. Tek başınıza olmuyorsa yardımla.

Belkide kendinizle barışık değilsiniz. Eğer öyleyse kendini sev ki özgüvenin yükselsin. Saçma da olsa konuş sonra rayına oturur konu buldukça muhabbet hoş olur benkahvecanavari ne kedisiz ne

terapi almak şu anda zor. teşekkür ederim

nasıl canım anlamadım tulipa ΛŁŁ -SТΛЯ başlangıç 66; güncel 62; hedef

Konunun sarmadığı çok Zaman oluyor evet, ama onu kendi içimde eritebiliyorum açıkçası. Ama ilgimi çeken konular olduğunda bile sesimi çıkaramıyorum. Yani Nasıl söylesem, sanki orada ağzımı açmak benim hakkım değilmiş, konuşmak beni küçük düşürecekmiş gibi. İçimde beni durduran bir şey var. Yenemiyorum bir türlü

Özgüven sorununun eğitimle çok ilgisi yok işte görüldüğü gibi. Keşke yardım alma imkanınız olsa. Belli ki çocukluktan gelen, atlatamadığınız durumlar var.

Kalabalık bir ortam da kimseyi değil sadece kendinizi düşünüp benim gibi konuya botozlama girip konu hakkında sahip olduğunuz tüm fikirlerinizi gelin çeyizi gibi tek tek sıralayın Ancak böyle böyle kendinizi aşarsınız. Ben 7 den 77 e her yaştan kişiyle hatta deliyle deli çocukla çocuk olur anlaşırım ve konuşurum. Amaaaa ÖZGÜVEN şart

öncelikle büyüklerin yanında konuşma korkunuzu yenmeniz lazım, bunun için komşu teyzelerle hoş beş bence bire bir gelir size. samimi muhabbetler ilk etapta çekingenliğinizi atmanıza faydalı olur diye düşünüyorum. büyüklerin yanında daha rahat hissetmeye başladıktan sonra kim olsa konuşursunuz. F flower world

çok konuşan ve her konuda bır bılgısı olan bırı olarak, çok okuyp çok gezınce insan bir sürü şey biriktiriyor, susmanında güzel yanları var, bence hiçççç şıkayet etmeyın sorun değil, mesele ben işyerımde akşama kadar tel hariç kımseyle konuşmuyıorum, tlde sadece iş konuşuyorum, özel hayatımda böle biriyim, konuşan, zaten iş hayatında çok konuşulmaması daha hayırlı, bınadada öle, ama alışveriş yaptığım esnafla kankiyim, çok iyi karşılanırım, kasabım yağmur yağıyor çıkma, sana şemsiye getirisn çocuklar der, fırınım, uzun zamandır nerdeydın dıye sorar, su aldığım yer yıne öle, terzim asla bırakmaz laflamadan, bal aldığım yer, ıkı kelam etmeen balımı tartmaz bıle, peynırcım desen benı en arkaday atar, iki sohbet için, dostlar sağolsun, ama iş hayatı öle dğeil canım benım,

kız yaşı geçkin ne ayol, o nasıl bir tabır öle,

Ahaha ya baska laf bulamadim:) tulipa ΛŁŁ -SТΛЯ başlangıç 66; güncel 62; hedef

Keşke imkan olsa da ablamla tanistirsam sizi. Çok benzettim yazınızı okuyunca.

Soru sorarak dahil olabilirsin ilk zamanlar. Sorup karşıdakini konuşturmak. Öyle biraz daha rahat edeceğini düşünüyorum topu karşıya atarak. Sonra o da sana soracak, kısa da olsa cevaplarla yavaş yavaş açılırsin. Bence etrafta boş boş konuşan onca insana göre senin konuşman gerekir. Güven kendine. Bence sen konuşmadıgında doktora yapıyor ya, havalı şey, bizimle muhattap olmuyor diye düşünüyorlardir azçık da cool bir duruşunuz varsa :)

Bence ufak ufak fikirlerinizi söyleyin sohbetlere dahil olmaya çalışın. Belkide korktuğunuz gibi olmayacak ve karsılıklı çok keyifli zamanlar geçireceksiniz. Ayrıca korkmayın kendini bu kadar güzel ifade edebilen bir insan rezil olmaz, komik duruma düşmez. Hem diyelimki öyle oldu ne kaybedersiniz soğuk, kendini beğenmiş sorunlu bir insan gibi görmelerinden iyidir. Korkularınızın üstüne gidin.

Gözlemlediğim yabancı ülkede büyümüş olanlar geneli çok iyi dinleyici olmaları sanırım bu kültürle alakalı bilmedikleri konuyla alakalı konuşmazlar birde acaip soğuk olurlar bu sakinlik bizim insanımızda yok, bence gayet normalsin minerva1988

Benin esimin istedigi huy sizde var :) bende cok konusmayi ortam yapmayi cok iyi bilirim esimde cok kizar kadin kismi cok konusmaz gulmez der oyle yetismisler ama ben onu dinlemiyorum tabi. San nasil akil vereym bilemedim canim ama rezil olcam korkusunu yenmen lazim siz zaten neti nerde konusmasi gerektigini bilen birisine benziyorsunuz ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

Çok tatlı söylemişsiniz :) özgüven şart ama Nasıl?

Ayyy sal gitsin, bi konu mu konuşuluyor, hemen dal içine, hiççç çekinmem kimseden, etrafımda oldukça sevilirim, sadece kim ne diyecek diye düşünme, kimin ne düşündüğü umrunda olmasın, yanlış bişey mi söyledin, önce kendin gül, ayy pardon de, sadece samimi, içten olmak gerekiyor, koskoca hoca olmuşsun, halledersin sen -ebi- Popüler

74'lü. Evlendi ayrıldı besbekar su an. Çevresinde ayak uyduracak kimse yok ışte onun da.

Isyerimde bu mesele var. Konu sahibinin meselesiyle akran:) in vino veritas in aqua

Ama çok güzel ifade etmişşiniz kendinizi. Demek ki yazarken bir probleminiz yok. Herkes farklı alanlarda iyidir. Kimi konuşmada, kimi yazmada, kimi şarkı söylemede, kimi resim yapmada... Herkes bi şekilde kendini ifade eder. Konuşmak zorunda değilsiniz. Rahat olmayla başlayarak huyunuzu bastırabilirsiniz. Belki içinizdeki bastırılmış çocuk fırsat bulsa o çekindiğiniz kişiler karşınızda cümle bile kuramayacaktır.

Merhaba.. Derslere girdiginizi soyluyorsunuz, insan icinde konusabilmekte bir beceridir. Birden degil de yavas yavas konusulanlara dahil olsaniz sonra devami gelir. Kendinize guvenin.

bızımde çocukluğumuz öle idi, ama ben susmazdım, pat pat hemde, doğrucu davut derlerdi, keskın sırke, zaman içinde daha konrtollu olup cümleleri ağdalandırıp sölemey başladım, bazen bende konuştuğum için pişman oluyorum, şimdi daha azalttım, daha kalıteli insanlarla ve anlatacağı benım için önemli ise, ve benımde anlatacağımı anlayan insanlarla konuşuyorum, bence sende bılgı donanım çok var, ondan zul geliyordur, bazılarının sevıyesıne ınemezsın canım beım, ama bak bir arkadaşım var eğitimi sıfır, oda ağzını açmazdı, sordum bır gün ıtıraf etti, cahıllığım çıkar rezil olurum dıye dedi, yanı normalsın, bence sevıyene göre aşağıda kaldıkları için böle olmuşsun, bızım komşu var o kadar kendını yetiştirmemişki, bize geldiğinde ben onla ne konuşayım, yada neden dınlıyeıım, zaman kaybı, ama sen bence çokda kıbarsın, dinliyorsun