yalnız olmadığımı bilmek ne güzelmiş... inanın bende hiç bu kadar kötü olacağıma ihtimal vermezdim ama şimdi zor tutuyorum kendimi.. bugün iş çıkışı otobüste bile gözlerim doldu devamlı bişiler geciyor aklımdan.. okul önlükleriyle yürüdüğüm yollar bile kötü yapıyor benii nissam hayat seninle gzel

Konu içeriği nedeniyle "İlişkler, duygular ve hayatın içinden"başlığına taşınmıştır.

ana gibi yar baba gibi diyar olmaz... zor olsada allahın bir lütfu evlilik alışıcaz bende 1 ay sonra ucuyorum yuvadan allah baska ayrılık göstermesın mutluluklar yarimelma ASK nerde BEN

Evden esyalarım cıkdıkdan sonra kendımı bı tuhaf hıssetmeye baslamısdım zaten kendımı mısafır gıbı hıssedıyordum zaten bıde gelınlıgımı gıyıp gelınce ah oo korna seslerı yokmu duyunca yaklasdıkca seslsr bende bı tuhaf oldum babamı ılk kez aglarken gordum koca adam okadr cocuk evlendırdı ablamda aglamayan adama bı bakdım aglıyor kıyamdım bende basladım aglamaya ama kendımı sıkdım aglamamk ıcın arabaya bınerkende bı bakdım son kez evıme o kadar ama ayrılırken hayallerım vardı kımseye aglamayın dıcekdım ama olmaıd dayanamdık

Valla mutlu bir evliliğim olmasına rağmen kafam heeeepppp geriye dönüüüüükkkkkk...

LÜTFEN o arkadasinla irtibata gec ve davet et dügününe. Demistim kaybedecek birseyin yok!!!

oyyy benım kuzum aglamsımı kıyamam ona

hep küçük bi kız gibi büyütüldüm evin tek kızıyım birde abicim var.. babamla annemin hakkını hiç ödeyemem.. babamın yeri ayrıdır hep el üstünde tutmuştur beniii annemin yeride ayrıdır o olmasaydı çoğu zor günümde ayağa kalkamazdır. arkadaşım gibidir.. abim ise kankam gibidir kavga bile etmeyeli 5 yıl oldu.. demekki büyümüşüz biz.. gel gelelim konuya ;baba evinden ayrılmak çok zordur sanırım. en yakınım olarak bi tek kız kuzenim evlendi şu ana kadar, memleketteydiler onlar gittik o telaş falan insan kendi evlenirken birşey anlamıyor stresden başka. kuaföre gittik 5 saat sürdü çıktık kına gecesine gittik sankihiç olmamış gibi eve döndük.. düğünde ise kuzenim evden çıkarken erkek kardeşi ağlamaktan kurdelayı bağlayamadı, babası katı biridir kuzenimin, biz gelin arabasına bindik arkamızı döndük eniştem ağlayarak arabaya elini uzatıyordu :2::2::2: ikimizde orda ağladık ki ben toplum içinde kolay kolay ağlayamamm... hala tüylerim dikenlenir eniştemi anınca... düğünde ise bayılmalar bile olmuştu teyzem hasta olduğu için ağlamaktan bayıldı sora kuzenim bayıldı... kendi düğünümde ise babacım çok ağlar biliyorum. annemin ağlamasına dayanırım ama babama dayanamam erkek daha bi başka oluyor. 3 yıl önce abim askere giderken babamı ilkkez ozaman ağlarken gördüm birde ben evlenince göreceğim sanırım..:2:: abimi hiç sorma zaten offf sevgilim bile yok ama yaş büyüdükçe baba evinden gitmeyi düşündüğümde ise fena oluyor içim...

ınsan her seye alısır canım cocukların olur sonra onlardan nasıl ayrılcan dersın ınsallah mutlu olursun Q Queen of the North Kuzeyin

cok zor geliyor cokkk... bunu anlatmak yetmez yasamak lazim.. ben birde babaevini turkiyede birakip yurtdisina gelin geldim, ya insanin kendi ailesi gibisi yok.. kendi anne ve babanda buldugun sicakligi rahatligi baska bir yerde yasamak zor.. evden ayrildigimda, havalaninda hungur hungur agliyorduk, her hatirlaayisimda gozlerim doluyor... ama insan zamanla herseye alisiyor. artik biliyorsunki sana en guvenilir ve sicak yer esinin yaniiiii... . push ; Susuz

insanın sevdiği ile kendi yuvasını kurması çok güzel şimdiden tebrik ederim seni canım.. ama anne babana düşkünsen de ayrılmak zor olur herhalde.. ben henüz evli değilim, ama düşününce benim de içim tuhaf oluyor.. yanlarındayken ne kadar anlaşamasak da, bizim kahrımızı koşulsuz çeken insanlar onlar.. umarım sen de bu dönemi çabuk atlatıp hemen yeni hayatına alışırsın..

Bendede aynı düşünceler var. 3 senelik ilişkim var ve inş yakın zamanda evlenicez de ama gelin görün ki evden nasıl ayrılıcam bilmiyorum. Şimdiden içim burkuluyor. Elimden gelse sevgilimi iç güveysi alıcam eve tabi işin şakası. Baba evinden ayrılmak çok zor. Heleki sizi el üstünde tutuyorsa anneniz babanız işiniz daha da zorlaşıyor işte. Ama hep kendi kendime derim. Sonuçta hayatın gerçeği bu evlenip yuvamızı kurucaz. Alışıcaz ve sonra baba evi bize yabancıymış gibi gelecek. Canım inş kısa zamanda alışırsın çok ama çok mutlu olursun

inşallah benimde öyle olur sinemha

ne kadar güzel olmuş.. kendimi şartlandırmak istemiyorum ama bende ağlayarak ne onları üzmek istiyorum nede makyajım aksın istiyorum çünkü kedimi biliyorum bir başladımmı ağlamaya iki gözüm iki çeşme zor durdururlar valla:)) Rabbim ne güzel o şekilde evden çıkmayı nasip etmiş sana.. inşallah bende cok güçlü olurum . push ;

benim babam ablamda cok ağlamıştı birde ben evin en küçük kızıyım bende nasıl olur bilmiyorum.. herkes kendini tutmaya çalışacak bundan eminim.. beni istemeye bile geldiklerinde annem ve ablam kendini zor tutmuştu.. babama bakamadım bile göz göze gelseydik biliyorum ipler kopacaktı..

Canim baslarda zordu, yani tuhaf biraz kendi evin oluyor, kendi düzenin ama Insallah coook cok mutlu olursun ve cabuk adapte olursun yeni hayatina. Hayirlisi olsun hakkinda

Haziran sonunda düğünüm var. Uzun soluklu bir ilişki bizimkisi de... Neler yaptım ettim de bu evlilik gerçekleşiyor. Resmen kendimi paraladım. Amaaaa... Koskoca bir AMA! Ama yeni ev bulununca, Eve mobilya, beyaz eşya, mutfak gereçleri, nevresim, perde, halı bakılınca, Eşyalarım bir bir evime teslim edildikçe, Evdeki eşyalarım yeni evime taşındıkça... İşte o zaman boğazımda birşeyler düğümleniyor ki sorma. Anneciğime sarılıp sarılıp duruyorum. Kardeşlerime sataşıyorum sanki bir daha asla onlarla şakalaşamayacakmışım gibi :26: Anılar... Ah anılar gitmiyor gözümden. Çocukluğum... Kardeşlerimin doğumu... Onlarla oyandığımız oyunlar... İlk gençliğim, ergenliğim... Anneciğim... Anneciğim... Anneciğim... Sanırım herkes yaşıyor böyle şeyler. Duyuyordum da kendimin yaşayacağına ihtimal vermiyordum. Öyle değilmiş meğer. İnsan ayrılığa gün sayınca içinde birşeyler acıyormuş. Rabbim hayalini kuran herkes bu mutlulukları yaşatsın. Bizleri de yeni yuvalarımızda utandırmasın inşallah.

Merak Etme Yalnız Değilsin.. Bende Ne Yemekten Anlardım Ne Temizlikten.. Evlendim.. Yemekten Hala Anlamıyorum, Ama Temizlikte Üstüme Yok.. Çamaşı Makinesi v. s Herşeyi Bende Bilmezdim.. Sağolsun Kayınvalıdem, Eşim Yardım Ediyorlar.. Gelsin Hayat Bildiği Gibi.. Son düzenleyen: Moderatör: 8 Mayıs 2011

Kızlar merhaba; Öncelikle umarım yanlış yere başlığı açmıyorumdur.. Ben temmuz ayında evleniyorum.. nerdeyse 5 seneye yakın ilişkimiz mutlu sonla bitecek inşallah.. biz birbirmizi ilk gördüğümüz andan itibaren evliliği hayal ettik hep.. şuan deli gibi mutlu olmam gereken bir dönemdeyken ben baba evinden ayrılmanın zorluğunu şimdiden yaşamaya başladım.. evlenenlere hep özenirdim.. ohh ne güzel sevdiğini almış bir ömür boyu onunla derdim. ama şimdi gelin görünkü anneme baktıkça ağlamak geliyor.. sık sık onlara sarılmak istiyorum.. daha cok vakit geçirmek istiyorum.. üniversiteyi dışarda okudum haftalarca görmediğim zamanlarda oldu.. ben başka bir sehre gelin gidiyorum ve bu sefer üniversite dönemindeki gibi güçlü hissetmiyorum kendimi.. sanki onlar olmasa benim bi yanım hep eksik kalacak gibi.. bu arada aramız 2 saatlik bir yol yanii hafta sonları görüşme ihtimalimiz çok yüksek. yinede bunu kendime anlatamıyorum.. dün iş yerindne bir arkadaşın nikahına gittim.. kızla çok bir samimiyetimiz yoktu.. kızın nikahında nasıl gözlerim doldu anlatamam.. bende vertigo hastalığı var strese bağlı baş dönmelerim oluyor.. başım öyle kötü oldukii. böyle oldukça kendimi daha da güçsüz hissettim.. ben düğünümde ne yapıcam ağlayıp ağlayıp başımımı döndürücem yada ne bilim günümümü zehir edicem.. nasıl atıcam bunu üzerimden bilmiyorum.. sevdiceğime kavuşacağım işte bundan güzel şeymi var diyip kendime kızıyorum.. ama lafta geciremiyorum.. sizler evlenirken nasıl olmuştunu?çok mu normal şu durumum biraz deneyimlerinizi dinlemek adına bu başlığı açtım.. şimdiden teşekkür ederimm yarimelma ASK nerde BEN

ben ilaç almayı bile düşünüyorum nerdeyse, dün komşumuz biz sana nasıl dayanıcaz dedi ağlamaya başladı beni görenler konu açılınca gözlerini kaçırıyo çooook zor benim canım yanıyor resmen

Ben Hiç Kötü Olmadım.. Sanki Akşam Gelecek Gibiydim.. Eğlence Çıkışında Ablamla Sürekli Göz Göze Geldik.. Ama Şu da Var; Ben Liseyi ve Üniversiteyi Ailemden Uzak Yerlerde Okudum.. Okulun Hemen Sonasında İşe Başladım Vardiyalı Olarak.. Ve Hala Öle Çalışıyorum.. Bu Sebepten Çok Sıkıntı Yaşamadım.. Mutluluklar..

baba evinden cikmak o evde nasil yasadigina ne gecirdigine bagli canim seninde icin acidigina gore guzel gunler yasamissin, bende oyle ayrilirken cok zorlandim son kez odalari tek tek gezdim annemin babamin yuzune uzun uzun baktim geri gelmeyecek cocuklugumun ve belkide en guzel yillarimin gectigi baba evi, kendi evinde o evde oldugu gibi ana kuzusu olamayacaksin sorumluluklarin olacak, hersey cok degisecek ama guzel yonleride cok var, insallah mutlu olursun

Allahim yar ve yardimcisi olsun yeni yuva kuran herkesin. Allahim en kötü günde bile gülücükleri eksik etmesin yuvasindan. yarimelma ASK nerde BEN

çok şükür evet şanslıyım istediğim zaman iki saat sonra ailemi görme şansım var cok şükür benim mutlu günümde başımda olacaklar inşallah.. ama dediğin gibi rotam belli ilk başta üzülüp ağlıyca belki kendimi yalnız hissedicem ama zamanla allahın izniyle alışıcam.. temmuzz babanın mezarı başına gelinliklerle gittiğini yazmışsın ya inan çok duygulandım.. ne kadar güsel bir evlat yetiştirmiş ki baban geliniklerinle onun mezarına koşmussun.. keşke sağ olsaydı o günü görseydi dicem ama olsun eminim ki senin mutluluğunu hissetmiştir..

Aynen bende öyle cnm ya.. yemeği üniversitede tek kaldığım için öğrendim hanii çok cesit bilmem ama açta bırakmam :)ama temizlikmiş ütüymüş.. hiç anlamıyorum.. çamaşır makinesini kullanmayı bile bilmiyorum.. yandım valla görümcelere şimdiden dedikodu çıktı :)) KapicininBitliKizi

kızlar yanımda olup destek verdiğiniz için çok teşekkür ediyorum.. temmuzz

o gün geldiğinde benim için büyük bi kurtuluş olucağı için. bu konuda bile kendini şanslı hissedebilirsin..

İnşallah canım.. Sana tavsiyem o günü gelin olduğunu unutmadan çık babanın evinden. Keşke bende heyecana kapılıp donmasaydımda baba evinden ayrılmanın farkına varabilseydim. Ağlamak istersen ağla sakın sıkma kendini. O günler bir daha gelmiyor.. inan ki baba evinden çıkarken ağlamanın tadı bile bi başka güzeldir sanıyorum:)

Sanki sihirlenmiş gibiydim.. Oysa ne hayaller kurmuştum evden çıkarken. Malesef arkama bakmadan çıktım evimden.. Ya telaş, ya heyecan bir şekilde çok donuk çıktım evden.. Ben iki gözü iki çeşme olacağımı zannediyordum. Çok güçlü ayrıldım baba evinden aslında..

inşallah cnm iyi dileklerin için tşekkür ederim.. hala karar veremedim düşünüyorum teli elime alıp alıp bırakıyorum

çok teşekkür edeirm kızlar inanın böyle bile gözlerim doluyor.. ya ben bir an önce evleneyim o kadar istedimki okul bitsin zor bekledik.. okul bitti askere gitti hemen gelince bir mucizeyle hemen işe girdi ardından nişan... hersey o kadar hızlı geliştiki bizde.. çünkü çok kararlıydık çok istekliydik.. şimdi böyle hissettiğim için kendime kızıyorum nişanlımda üzülmesin diye ona söylemiyorum.. radyolog umarım sende cok mutlu olursun sneinde bişi kalmamış..

ben evin en küçüğü şımarık aile fertlerinin ayrı ayrı üzerine titrediği, annemin tek bir yemek bile yaptırmadığı, yorulmıyım diye elimden bezi alıp asla temizliğee bile sokmadığı, ne bilşm en ufak bi gripte bile annesinin yanında yatan evin küçüğü bebeği.. böyle büyüdüm.. şimdi kendime ait evim olacak sorumluluklar artacak vs.. zor geliyor düşündükçe tabii ama evden ayrılmak en zoru işte.. babam hala der kızım bir alo de hemen yanındayım bir alona bakar kendini yalnız hissetme der. KapicininBitliKizi

düğünüme davet edicem bunu kafama koydum belki ilk konuşmam davetiyemi verirken olur yada öncesinde mesaj atarım şuan için kararsızım.. ama düğüne davet edicem gelir yada gelmez kendisi bilir

Allah hepinizede mutlu bi yuva nasip eder insallah... bende kisaca anlatim.. nisanimda yüzükler takildigindiktan sonra babamin elini öpmek icin yanina gitmek istedim, baktimki hickira hickira agliyo anlatirken bile gözlerim doldu simdi... sarildim babama öyle bi agladimki, zor ayirdilar. dügünüm yaklastikca, babamin gözlerine bakamaz oldum, düsündügümde gözlerim doluyodu.. hep annemin etrafinda gezindim durdum cocuk gibi. cok zordu gercekten. babamin hüznü, annemin telasi.. ve ben uzaga bile gitmedim. evimle annemlerin arasi arabayla 5 dakika.. ama dügünümde evimden ayrilirken fazla aglamadim, günün stresinden olsa gerek insan fazla anlamiyor bide bakiyosunki salondasin göbek atiyosun :)

baba evınden çıkarken, senelerce kafeste kalmiş bır kuşun özgurluge uçusu gıbıydı... ve o gunden içimde çok net hıssettıgım tatlı bır huzur vardı... ve his hala ilk gunku gıbı canlı ve guzel