biz kadınlar kalbimizle düşünüyoruz ama karşımızdaki adamlar gayet akıllarıyla düşünebiliyor.. malesef bende aynı durumdayım. ben kalben düşündüm ama o aklen düşündüğü için bitti. senin kalbin onun aklına üstün gelmeyecek hiç bi zaman, onun aklı ne istiyorsa o kadar olabileceksiniz zaten. hakkında hayırlısı olsun.

Konu, içeriği nedeniyle ilgili başlığa taşımıştır.

evet hiç bir zaman olacak gibi bir laf duymadım ama ne zaman beni görse benden uzak duramadığını/kalamadığını da söyleyen biri. bana olmayacak dediği için ben kendimi hep geri çektim ama bu sefer de sen sıcak davranmıyorsun sen çabalamıyorsun gibi laflarla gelen biri.

Sorunlu ilişkileri bitirmiş insanların toparlanması zaman alabiliyor, nitekim sana dürüst davranmış, durumunu anlatmış Sana karşı boş olmadığı açık ama o durumda bir insanı bir ilişkinin içine çekmeye çalışmak, eski sevgilisiyle aynı hissi yaratır, kendini sıkıştırılmış hisseder. Duyguları karışık insandan biraz uzak durmakta fayda var, çünkü yaşadığı sıkıntılar sana da aksediyor. Bir müddet çek kendini, görüşme. Arkadaşlık falanda hikaye, açık açık söyle kendimize biraz zaman verelim de. Zaten aranızda bir yaşanmışlık var, arkadaşça görüşmek hikaye, bir şey o olur ya olmaz. Biraz toplasın kafasını, gelirse senindir kararını vermiştir zaten.

merhaba arkadaşlar, açıkçası farklı yorumlara fikirlere çok ihtiyacım var bu konuda. çünkü aklım kandırıldığımı, oyalandığımı söylerken, kalbim öyle bir şeyin olmadığını söylüyor ve ben hep arada kalıyorum. olayımız şöyle, ona karşı bir şeyler hissetmeye başladığımı fark ettiğim an vakit kaybetmedim ve direk gidip söyledim ama bir beklentim olmadığını sadece aramızdaki iletişimin samimiyetine güvenerek bunu söylediğimi söyledim. çünkü kısa bir süre önce kız arkadaşından ayrılmıştı biliyordum. o da zaten biliyorsun durumları şuan da böyle bir şeyin içine ne seni ne de kendimi çekemem dedi çünkü eski kız arkadaşı biraz sorunlu bir tipti. ben de anladığımı söyledim burada kapandı. ama sonrasında daha sık görüşmeye, bazen baş başa görüşmeye başladık ve o da bana karşı bir şeyler hissettiğini fakat bazı sorunlar yüzünden birlikte olamayacağımızı söyledi. bu beni üzdü tabi ki çünkü ben onu sevgilim olarak yanımda görmek istiyordum. oysa, hem beni yanında istiyor hem de bir ilişki adımından korkuyordu. bu böyle bir süre devam etti görüştük konuştuk ama hep aynı sonuçla aynı tartışmayla ayrıldık. yaklaşık 2 ay oldu durum hala böyle. ama artık son zamanlarda ben arayıp sormasam o da aramıyor. ortamımız aynı onu görüyorum. gördükçe bu konular tekrardan gün yüzüne çıkıyor. aklımdan çıkaramıyorum tabi ki olsaydı nasıl olurdu düşüncesini ama daha ne yapabilirim onu da bilmiyorum. gittim duygularımı söyledim o da karşılık verince beklentimi söyledim ama beklentime karşılık veremeyeceğini söyledi. ama benden uzaklaşmak istemediğini de söylüyor. aklım diyor ki seni oyalıyor ne hissettiğinden emin değil 2 ayına ve daha geçireceğin o kadar vakite yazık çek git ama kalbim diyor ki o da hissettiğini söyledi hissetmese neden söylesin elinden geleni yap diyor. ama elimden gelen de bir yere kadar. aradım sordum görüşmek istediğinde görüştüm. anlamıyorum ne istediğini hem sevgilisi olmayayım hem de yanında mı olayım istiyor. siz olsanız nasıl davranırdınız?

Bence sizin kadar yoğun şeyler hissetmemiş olabilir size karşı. Yalnızca hoşlanmıştır ama eski ilişkisi sorunlu oldu demişsiniz hani bir ilişki yaşayacak kadar çok sevememiştir sizi. Oyalama kandırma falan sezmedim nedense çünkü pek de umut vermemiş, olmayacağını söylemiş hep. ATTRAENTE ACTA EST