Çocuğun annesi var size anne demesi ve bunun hoş karşılanması şaşırttı beni. Arada kalmış sevgi ilgi görmemiş hıncını sizden alıyor gibi geldi. Bakımını yapmak zorunda değilsiniz bana göre 8 yaşındaki çocuğu sizin yıkamanız cok absürt babası yapsın. Siz ona abla olabilirsiniz üstünüze fazla yük yüklenmesine izin vermeyin. Keşke bebek yapmadan biraz bekleseydiniz siz mevcut cocuklarla bi düzen oturtamamışsınız ki henüz başka bi çocuk yapmak nasıl bi cesaret ben anlamıyorum

Daha kendi başına yemek bile yiyemeyen 8 yaşında bir çocuk, her dedigi yapılıyor ama hala ilgisizsin deniliyor Senin çocuklar hep ezilecek bu durumda ve iclerinde yara olarak kalacak

Fikir veremiyorum diyecek bişey bulamadım. Gerçekten yorucu ve üzücü bi durum. ALLAH yardımcınız olsun

Çocuk üzerinde söz hakkınız yoksa siz de çocukla ilgilenmeyi bırakın. Size anne diyebilir ama anne yerine koyan yok sanırım eşiniz de dahil.

Kendi odanızı kilitleyin. Çocuğun ihtiyaçlarını da babası karşılasın. Yemeğini önüne koyun, yiyebildiği kadar yesin. Banyoyu hazırlayın, yapabildiği kadar yapsın. 3.5 yaşındaki oğlum yemeğini kendi yiyor, banyoyu da kendi yapmaya alışsın diye her ben yıkamadan önce 10-15 dakika kendi yıkanıyor, sonra ben tamamlıyorum. Üstünü kendi giyiyor, ben düzeltiyorum Üvey anne de değilim. Bunlar çocuğun annesinin yapması gereken şeyler de degil. Çocuk 4-5 yaşında büyük ölçüde kendine bakım becerilerini kazanmış olmalı. Yapamadığı yerde anne kadar baba da devreye girebilir. Bu saatten sonra müdahil olmayın. Kendinizi paralamayın. Dinlenmenize bakın. Kendi oğlunuza yaptığınız kadarını yapın. Eşiniz söylenirse somut bir şey göstersin oğlunuza fazla ne yaptığınıza dair. Ayrıca çocuk annesiz falan degil. Annesi var. Böyle bir acındırmaya hiç ihtiyaç Yok

Hepinize ayrı ayrı teşekkürler toplu halde cevaplıyim çocukla aramız iyiydi taaa ki bu tür hakaretlere maruz kalana kadar istediğim kadar iyi olalım yine ayrimciyim doğacak bebeğime bişey alsam kıskanır ona neden besik alıyorşunuz neden sizinle uyucak bende uyurum o zaman kendi odası komple arabali takım bisiklet sikitur elektrikli bişey var çadırı oyuncakları rüya gibi tablet bilgisayar labtop playstation her şeyi var aklınıza gelebilecek her şey markete gider babannesiyle ki en çok şımartan o 200 liralik abur cubur alır gelir 2 güne bi giderler benle gidince ben almıyorum 1 tane bişey alıyorum çocuk da laf söylüyor annem almadı diye gezmeye gideriz ama bana sormadınız ben burayı istemem der sürekli problem babannesi laf kondyrmaz küçük çocuk dersiniz ama ben sizinle uyuyum arkamı dönerim sizee bakmam diyor bukadar zorlanacagimi tahmin etmedim başarırım sandım ama ya ben yetemiyorum bi yerlerde hata yapıyorum yada herkes demişti baskaşının çocuğuna bakmak zor diye

Madem yaptiklariniz görünmüyor, kıymet bilinmiyor yapmayiverin... Eşinizin ailesiyle yaşıyormuşsunuz zaten, Babaannesi yardımcı olsun torununun bakımına...

Öz anne bagirip cagirsa tartaklasa bile "cocugunun kötülüğünü istemez" denir, üvey anne yanlışını en tatli dille bile gösterse "kendi çocuğu değil diye yapıyor" olur bu zihniyete göre.. Eşin bu şekilde düşünüp davrandıktan sonra senin sınır çizip kurallar koyman cok zor.. Eşin ile halletmen lazim, çocukla değil.. S

Neden hep 2. ci evliliklerde problem hep çocuklar yüzünden oluyor? G gercekneydi Şüyuu, vukuundan

İş paylaşımı adı altında sofraya tabak koyma kaldırma gibi küçük görevlendirmeler yaparak sorumluluk duygusunu geliştirmeye başlayabilirsiniz. Duşa yalnız girebilir kapıyı kilitlememesini ve yardıma ihtiyaç duyarsa çağırabileceğini söyleyebilirsiniz. Karşınıza alıp konuşup senin hiç özel bir eşyan var mı? Senden izin istemeden birisi onu alsa, oynasa, dokunsa neler hissedersin diyerek empati çalışması yaptırıp eşyalarınızı karıştırmasını engelleyebilirsiniz. Eğer eşyaları ve odası için sahiplik algısı oluşturursanız, büyüdün diyerek öz bakımının sorumluluğunu ona verirseniz rahat edeceksiniz bence. O da çocuk evet :) Güzelce her şeyi öğretirseniz tahammülünüzü aşacak şeyler yapmasını engelleyebilirsiniz. Kolaylıklar diliyorum

şımarık yetiştirilmiş fazlasıyla

Bilerek gittim demissiniz ya yorum yapamiyorum yasadiklariniza gercekten ama cocuklarin ucune de cok uzuldum

8 yasindaki cocugunu atmis ve 1 hafta sonra evleniyor mu?O kadina pes.. Canimin parcasini kimseye emanet edemem yasadikca.. retro_hippo 🏅🏅 Anneler

8 yaşında mı dediniz? Ama sanki birileri çocuğa akıl vermiş gibi, anne de ama bütün yaramazlıkları da yap gibi.. Çünkü her yaptığı şeye rağmen baba çocuğunu savunuyor bak sana "anne" bile diyor diyerekten..

Eşiniz "sana anne diyor daha ne istiyorsun" demiş ya, o zaman annesiymişim gibi davran, bir anne çocuğunun her dediğine evet demek, her şımarıklığını görmezden gelmek zorunda değil, bunu yapmak çocuğun karakterini kötü yönde etkiler deyin. Sınırlar, kurallar olmalı bir evde. 8 yaşındaki çocuğa yemek yedirmek, banyosunu yaptırmak çok abes şeyler. Kendi işini kendi görmesi öğretilmeli bir an önce. Buna sevgisizlik değil, çocuk yetiştirmek denir, şuan bu çocuk insanlara bağımlı, kaprisli, benmerkezci, şımarık bir insan olma yolunda emin adımlarla ilerletiliyor. Bence eşinizle konuşun, olmadı pedagogla filan görüştürün eşinizi, nasıl yanlış bir yolda olunduğunu görmesi gerekiyor.

Herkese günaydın Eşimin ve benim 2. Evliliğimiz ikimizin de 8 yaşında oğlu var benim ki hem baba da hem bende kalıyor yakınız diye. Şuanda hamileyim. Eşimin ilk eşi evleniyor 1 hafta sonra. Çocuğu tatillerde alır 1 ay falan arada sırada arar. eşimin ailesiyle altli üstlü oturuyoruz yeme içme bir. Ben bunları bilerek geldim. Sorun şu çocuk bana anne diyor ve kimse zorlamadi kendisi demek istiyorum olur mu dedi babasına oda nasıl istersen dedi ilk zamanlar çok iyi anlaşırdik ben çok alttan aldım eşimin ailesini çocuğunu. Cocuk her odayı karıştırır benim odamı dahil dağıtır yatakları açar yerlere atar örtüleri yemeğini hala biz yediririz kendi yemek istemiyor gece sizinle uyucam diye tutturur babası yatagına yatirmaya gider burda yat der oda yatar. Tek evlat tan tek torun çorabını bile giymez daha bir çok şey şimdi hamileyim ve hormonlar da yükseldi tahammül seviyem azaldı çok yoruluyorum çocuk sürekli mutsuz her dediğini yapıyoruz her şeyden sorun çıkartıyor banyosunu yaptıriyordum hamile kaldığımdan beri ilgilenemiyorum eşimle sürekli atisiyoruz bu yüzden ilgisizmisim hamile kalınca böyle olmuşum ayrım yapıyormuşum kendi çocuğuma almadığımi alıyorum uvey anne olmuyum diye Allahtan korkuyorum benim evlatlarimdan çıkar annesi dolduruyor çocuğu çok mutsuzum surekli ağlıyorum eşimi çok seviyorum ne yapmam lazım nasıl yol izlemeliyim çocukla aramı iyi tutmak istiyorum adı üstünde oda çocuk kendi çocuğum tam tersi yatağı ni toplar her işini kendi halleder ondan görmedim böyle şeyler Belki o yüzden böyle düşünüyorum esimin cocuguna tek bi laf soyleme hakkim yok hemen esimle kavga ediyoruz cocuk surekli yalan yanlis sikayet eder beni esim de sana anne diyor daha ne istiyosun der durur şimdi çocuk olucak kıskançlığı önlemek için ne yapmam lazım çocukla aram iyi olsun istoyosun neticede oda annesiz bir çocuk neler yapmam lazım? C captain price erkek

Harika tavsiyeler vermişsiniz. Konu sahibi bunları uygulayın lütfen. Siz istediğinizi yapsanız da kıymetiniz bilinmeyecek. Eşiniz de suçlu zaten. Ve yorumu yazan arkadaş haklı. O çocuk annesiz değil ki. Onu dolduran bir annesi varmış zaten

Sanırım anlamıyor sunuz. Çocuğun zaten bir şeye ihtiyacı yok. Sevgiye ihtiyacı var. Şimdi siz kocaman bir aile olacaksınız ve o dış kapının dış mandalı olacak. Pedagoga gitmelisiniz. Sizde biraz ona sağlanan fırsatlaı kıskanıyorsunuz gibi geldi üzgünüm

Sizin cocugunuz da ayni imkanlara sahip mi? Onunda arabali yatagi elektrikli scooteri falan var mi?

Yetistirilmemis her istediği olmuş çocuk için üzüldüm dogrusu. 3 yaşında kızım kendi yer banyoda baştan ben yıkarım bırakırım kendi tamamlar. Temizlik yaparsam ona da bir görev veririm mesela oda birşey yapsın diye. Kendi odasıni bilir yeri gelir dagitirsa tek tek toplattiririm. Üvey annelik söz konusu değil 3 yaşında bile olsa küçük sorumluluk veririm. Çocuk bile olsa her istediği olsun kanısında değilim ve eşime sürekli bunu söylüyorum her istediğini yapma ki azicikta hayır demeye alissin. Başta eşiniz ile iyice konuşun ha derse ki karışma diye yerinizde olsam hicbirseyine karışmam daha fazla. Sana anne diyor daha ne istiyorsun deyip kendisini çekmesine izin vermeyin. Şimdi taviz verirseniz ileride büyük bir sorun sizi bekliyor olacak.

Onun da var o konu da ayrım yapmaz ona da alır ama kendi babası ve baba tarafı da eksik etmez bişeyini allah var eşim de ayrim yapmaz benim çocuğuma da alır ama babasıgile giderken asla aldıklarını yollamaz değişik bi huyu var burda kullansın der duru

Kesinlikle pedagog la görüşün E

"çocuk" diye bahsetmekten vazgeçseniz önce? petrapuella Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Hediyeler alın kardesinden diyerek. Çocuk için travmatik süreç ama maalesef nazi size geçiyor bence. Ofkesini sizden çıkarması kötü ama digerlerinden yakın buluyor ve samimiyetinizin farkında. Esinize hamile olduğunuzu hatirlatin sizi uzmesin şu an yeterince sorununuz var esiniz yetişkin. Nefes olması lazım size. Çocuğunuz ile sosyallesin sartlariniz uyar mi bilmem ama cocuklar sosyallesme iyi oluyor ve göz teması içten bi dokunus inanin zamanla etki edecektir. Bu yaslarda boyleler bazıları. Benim yeğen de annesine çektirdi. Ergenlik öncesi bi afra tafralar aile ile bir yere gitmek istememeler falan. Sorun aramayin kendinizde sadece sevin ve her istediğini vermeyin. Kavramlarin değerini öğrenmeli. Yetişkin gibi konuşun ve kendi çocuğunuz gibi davranin iki çocuk arasinda fark olmasin. Dagittigini toplamayi öğretin. Allah sabır ve kolaylık versin. Daydream_ Guru Anneler

Çocuğu terbiye etmek için bazen hayır demeyi bazen kızmanıza laf ediyorlarsa nasıl anne olacaksınız? Ben eşinizi hatalı buldum.. bana anne diyorsa bende onun annesi gibi davranmalıyım.. evi dağıtıyorsa kızıp uyaracaksınız. Yemek yemiyorsa yemesin acıkınca mutlaka yer neden sen yediresin ki.. ben kendi çocuğuma da yedirmiyorum. Asıl o çocuğa ayrımcılık değil mi? Sakın fazlasınu yapmayıb çünkü yaranamazsınız.. sadece yapılması gerekeni yapın.. işine karışırsa ben onun annesiyim yeri gelir severim yeri gelir azarlarım sen karışma şeklinde konuşun..

Sizin cocukla arası nasıl peki

kendi çocuğuma vermediğim tavizi başkasının evladına vermem, anne demesi sizi annesi yerine koyduğu anlamına gelmez öyle olsa herşeyinizi şikayet etmezdi, nedense erkekler de çocukları söz konusu olunca aslan kesiliyor, eşinizle konuşun ilgilenmeniz gereken bir evladınız ve karnınızda doğacak olan bir bebeğiniz var, kendi oğlunun ihtiyaçları ile o ilgilensin siz müdahil olmayın annesi ile de konuşulsun çocukla daha fazla ilgilensin siz çocuk bakıcısı yada hizmetçi değilsiniz o evin hanımısınız, çocuklarda sizin kurallarınız ile o evde yaşamını sürdürmeli. o yaşta çocuk ayrıca kendisi yıkanabilir ve yemek yiyebilir siz neden bebek gibi davranıyorsunuz ki?

sizde hata göremedim ben, sadece ikinci çocuk için acele etmişsiniz sanki elinizden geleni yapıyorsunuz ama anlayissiz bir es ve şımarık yetiştiren bir babaanne ile işiniz zor, önce onların eğitilmesi gerek. benim esimin de ilk evliliğinden 8 yaşında bir kızı var, annesi var beni anne gibi görmüyor ama abla gibiyim arkadaş gibiyim. her isini kendi görür ve babası ilgilenir bana çok sorumluluk yüklemez. bence doğrusu da bu zaten. bu yüzden çok zor olduğunu düşünmüyorum. bunları eşinizle konusun uygun bir zamanda, sorumluluklarinin bilincinde olsun o da. ayrica siz terbiye verirken babaanne çocuğu şımartırsa çocuğun da dengesi bozulur kurallara uymaz hayır denmemis her istediği alinmiş haliyle doyumsuz olmuş bir çocuk, gerekirse pedagog desteği alın P

sorun burdan kaynaklıyor. şımarmış resmen.

Bana da böyle geldi. Allah yardımcınız olsun, ama sağlıklı bir yetiştirme tarzı değil. 8 yaşındaki çocuk bırak tek başına yemek yemeyi, tek başına bakkala gidip ekmek alması gerekir. Bugün belki size eziyet olsun mantığı, ama geleceğini mahvediyorlar çocuğun. Kendine yetemeyen özgüvensiz bir birey yetişiyor halbuki. Yazık, acıdım o çocuğa da... Sizi tenzih ederek, bilinçsiz anne-baba kurbanı bir çocuk görüyorum ortada.