Evet düşünüyorum gerçekten hayatım çok farklı olabilirdi, böyle bir evlilik yapmaktansa evlenmemek bile daha hayırlıydi bence Asamiyorum çünkü eşim bazen kafama kakiyo, cvp vermiyorum sorun çıkmasın diye. hala hayatımızın bir kısmı birlikte oluyo yakın olduğu için. İkinci çocuğuma ilk hamile kaldığımda ücretsiz izin kullanmazsin annem bakar demişti kabul etmeyince bir sürü laf söyledi ben beceremiyomusim bilmemne sonuç ben tabiki iznimi sonuna kadar kullancam ama onun salak zihniyetine sinir oluyorum bunu bana nasıl diyebilirdi ki

Cevap bulursanız ben de faydalanacagim

Ayni şeyi yaşıyorum şu an. Hatta boşanma davası açacağım Eylül gibi malum adli tatil. Yani şöyle ben gurbette doğum yaptım eşimin ailesi ile yaşıyorduk. Kadının her dediğine tamam diyordum ya da laf sokmalarina ses çıkaramıyordum. Doğum yaptıktan sonra da çok saçma davrandı dediğiniz gibi çocuğumu onlara doğurmuşum gibi bir tavır ama asla sorumluluğu tam olarak üstüne almıyor. Süslü bir kadın gezmeyi dolanmayi seviyor ve eşim tek çocuk kıskanıyor e birde çocuk olunca eşim bizimle ilgilendi kadın daha da beter bir hal aldı. Ama o bana bir yaptıysa ben 10 yaptım doğumdan sonra kendime geldim. Bdn huzursuzsam herkes huzursuz olsun dedim eşimde evdeki herkeste kan kustu. Her şeyin hesabınıda sordum sen bunu bunu neden yaptın diye. Şimdi ailesi ile iyiyiz yanlız ben aynı şeyleri yaşamaktan korkuyorum ve kadını sevmiyorum istemiyorum o yaptıkları aklıma geliyor. Eşime ayrı eve çıkalım o eve girmicem dedim eşim parayi bahsne ediyor ama istese olur insan isteyince her şey hallolur. Ki gurbette yaşamayı kabul ediyorum sadece ayrı ev yok diyor buraya gel çalışalım yok diyor kendine guvenmiyor. Lafa gelince ayrı eve çıkıcaz ama para laızm deyip gidip kredi çekip araba aldı. Şimdi asla ve asla taviz vermiyorum. Ömrümün sonuna kadar bu manyaklarla uğraşamam konuştuk boşanmaya kadar geldi. Adam beni ve çoğunu görmüyor kör oldu. Keşke sizde her şeyin hesabını sorsaydınız. Ama keşke dememek laızm artık her şey bitmiş yaşlı size muhtaç bir kadın var. İçinizde onu affedin ve kesinlikle psikolojik destek alın ama affedin kendinizi annesini eşinizi...

Benim de iki oğlum var Allah iki erkek evlat nasip etti eşim bazen şaka yapiyo kaynana olup gelinlerinin evine kariscaksin diye şakası bile öyle igrendiriyo ki beni acaip tepki gösteriyorum ona. Klasik olacak ama. aldigimiz. mobilyaya halıya kadar karıştı ya parasını fln da vermedi zaten istemem de banane herkes kendi hayatını yasasin. Kadının bir hayatı yok, sürekli bizim uzerimizden hayatını yaşıyor hep çok yorgun hep hasta hep mağdur ama hiç de bizden vazgecmiyo ben mi diyorum bize gel evi temizle çamaşırları yıka. Ama eşime şirin görünmek için kendisini hizmetçi bile yaptı. Normalde Kaynanalar evini temizletir benimki tam tersi :) yatak alezimi alıp atmıştı oğlum terliyo diye sanane ya

Cevaba bak, süper. Yanıtı buldum ama bir şey de ben sorayim: Tepki koymaya ragmen karşı taraf hala benzer eylemlere devam ediyorsa ne önerirsiniz?

Gecen gecmis giden gitmis dersinizi almissiniz eger geruye bakarsanuz hep geride takili kalir ilerideki güzellikleri kacirirsiniz.. bende sonradan akillananlardanim yasadikca deneyimledikce yeni bir ben olusuyor icinde ve eskisinden daha güclü bir kadin oluyorsun.. gecmisten ders alinirki ileriyi ona gore planlayalim.. anı yasa birak geride kalan orada paslansin.. hayat güzel degmez boyle gecmise takip güzellikleri kacirmak.. cocugunla güzel gunlere merhaba de bosver gerisini

Ben de aynı sizin durumunuzdayım. Ancak benimki kvalide değil. Aile bireyi yine. Şu an her şey yolunda gibi görünse de içim bir türlü soğumuyor. Bırakın kendisini görmeyi, sesini duysam bile kan beynime sıçrıyor, kalp atışım hızlanıyor. Sonuç olarak bu böyle devam edecek, ben de mesafemi koruyarak "sen benim için yoksun" şeklinde davranmaya devam edicem.

Kelimesi kelimesine haklısın canım.. Sanırım geriye değil ileriye bakmak lazım geriye bakarak kendimizi mutsuz edip zamanı da geriye alamıyoruz... En iyisi anı yaşayıp tadını çıkarmak.. Kimseden birşey beklemeden kendini mutlu etmek için birşeyler yapmalısın..

Herkes hata yapar, anladığım kadarıyla düzeltmişlerde kendilerini... Daha olgun karşılamaya bak. aksi durumda kendini böyle yiyip durursun.

Okuduklarımdan anladığım kadarıyla eşiniz annesine kıyamadığından sizin evliliğinize kıymış. Şimdi de ne kadar sorunlar bitti gibi görünse de içinize attığınız için tam olarak iyi hissedemiyorsunuz. Kesinlikle psikolojik destek alın derim. Birde aslında yine sinir strese sahibi olmanızın sebebi kv nizin hayatınızdan tamamen çıkmamış olması. Mecbur kalmadıkça görüşmeyin mesafeli olun, hatta kalabildiğiniz kadar kaçın. Tabiki burda kv nizle tamamen görüşmemek mümkün olmadığından en azından minimum seviyede bir ilişki kurun. Ne kadar şimdi düzelmiş olsa da onu her gördüğünüzde size yaşattıkları aklınıza geldiği için sürekli geçmişe gidiyorsunuz. Eşinizin annesini yok gibi görün hayatınızda ve hiç bir paylaşımınız olmasın. Düğün, cenaze, bayram gibi günlerde görüşün yeterli. Çünkü size iyi gelmiyor bu belli zorlamanın anlamı yok. Eşinizle de konuşun, psikoloğum böyle dedi artık kendimi üzmeyeceğim de gerekirse. Zaten belki de psikolojik destek alsanız o da mesafe koy arana kv ile diyecektir. Konudaki asıl sorun eşiniz aslında ama boşanmayı düşünmediğiniz icin onu hayatınızdan çıkarmanız mümkün değil. Onunla da eskisi kadar olmasa da aranızdaki eş bağını daha yakın bir hale getirmeniz gerekiyor. Bunun kesin bir çözümünü bilmiyorum ancak en azından konuşup annesinin değil onun tutumu yüzünden bu hale geldiğinizi, ikimizin eş bağı kopsun istemiyorum artık sende dikkat et beni zorlama bak gittikçe başka birine dönüşüyorum artık ikimizde normal bir çift olalım diyebilirsin. Bunu da gerçekten yap, yani geçmişine sünger çekip eşinle birlikte vakit geçir paylaşımınızı arttır. Annesini katmadan plan yaptıkça çekirdek aile olduğunuzu hissettikçe belki biraz daha iyi hissedersin. Esinle de konustuktan sonra fazla üstüne gitme ki ters tepmesin. Bunu yapamıyorsan da destek al belki sana uygulayabileceğin daha rahat bir yol sunar psikoloğun.

Cogumuz boyle.. ilk zamanlarin atesli gunleri aman bana bulasmasinda su kosede dursuna evriliyor.. o ask yerini cocuk sevgisine birakiyor..

Bu tabi hoş bir tablo degil. Kaynanan resmen evliliğin en güzel zamanlarin icine etmiş... kocanda seyretmiş bi güzel... ama sen pes etmemiş sin, belliki seviyorsun, sessizdin felan ama sevgi olmaz cokdan kopardı. Simdi kendi içine dön ve sor kendine, seviyormusun bu adami, eksigile kabul ediyormusun? Ediyorsan devam... zaten bak kaynanan kendisini geriye çekmiş, 2 tane yavrun var, eger eşin derse, beni az seviyorsun, o an sende söyle, seni nekadar ihmal ettiğini ve gönlümü tekrar kazan de, bende ozmn tekrar seni daha cok severim, de çünkü hersey karşılıklı, sen kendi kendine duygu içine giremezsinki, önce eskiyi birlikte ortadan kaldıracağını ondan sonra tekrar yeniden birbirinize baglanacaksiniz, belki bi aile terapisti buna yardımcı olabilir :) umarım herşey daha güzel olur senin için bebeklinick Bu karanlığın sebebi

Sizw de üzüldüm hatırlamak ne kadar koyuyor sizi çok iyi anlıyorum Nasıl asicaz peki Eşimle tartışma yaşadıgimizda benim kafasına kakmam gerekirken o kafama kakiyo ben çok serbest davraniyomusum o çok iyi bı kocaymis fln diye Bide kendi zevkin için evde kaliyosun diyo ücretsiz izne cikicam ya, ona kalsa annesi bakacak ben çalıscam. Hamile kaldığımda ben bakicam çocuğa yoksa aldiririm demiştim o da bu nedenle kabul etmek zorunda kalmıştı Böyle şeyler yapmazsa daha kolay asabilirdim

Geçmişi geçmişte bırakmak ve günün tadını çıkarmak çok önemli şeyler. Bileğinizin hakkıyla huzurunuzu elde etmişsiniz, herkesin ağzının payını da vermişsiniz, olanların üzerine perde çekmeli onları unutmalısınız. Her şey düzeldiği halde hala kötüleri anlatıp insanları kendinizden soğutmanız da kendinizi yıpratmanız da hata. Bence destek almalısınız. Yoksa hayatı kendinize de çevrenizdekilere de zehir edersiniz.

Diğer konudan geldim konu açtım deyince bakayım dedim beni anlatmışsın resmen.. Eskiden eşimle yanlız kalmak isterdim her yere maaile giderdik.. Elini tutmak isterdim tutamadım sarılmak isterdim müsait olmazdık. Şimdi de hiç içimden gelmiyor o Bi odada ben Bi oda eskiden ne aptalmışım diye kendime kızıyorum gerektiği yerlerde gereken cevabı tepkiyi koyamadım diye sindiremiyorum sindirilmiş olmayı. İlk başlarsak heves sonra kalmıyor ve sağolsun düşüncesiz eş aileleri bunu anlamıyor. İlk tatilimize kv kp gitmiştik ayağımı denize dahi sokmadım sinirden..

Sanki beni ve benim yaşadıklarımı anlamışsın birkaç detay eksiknsadece mesela annesi evinin işini yapıyorum çocuğuna bakıyorum diye para istememiş. Tek farkı ben affedemedim yaptıklarını kabullenemedim aynı senin gibi sessiz sakon bir insanken canavara dönüstum ve eşim alttan almadı. Bir süre sonra sevmemeye başladım soğudum. Aramızda cinsellik de dahil her şey koptu bir süre sonra da beni aldattı boşanıyoruz şu an. Sana söyleyeceğim tek şey affedeceksen tam affet şu an yasamaya ve mutlu olmaya bak. Konusu gelirse üç ve eşinin yanında sakince konuşup içini dökersin sanmıyorum ama özür silerseler belki için soğur biraz. Benim gibi içinden hiç çıkmazsa sonu boşanma

erkekler zaten bebekten önce bebekten sonra diye ikiye ayrılıyorlar. bende çok soğuğum aslında eşimden. bazen bişi yok gibi davranıyorum ama en ufak bir ima da bile nefretim depreşiyor sanki. o kadar hassasım yani. takılmayacak şeylere bile takabiliyorum bazen. bu dönemde tek yapabildiğim şey eskiyi düşünüp düşünüp bişi yokken bile kendimi gaza getirmemek. dediğim gibi hemen başka şeye yoğunlaşıyorum. unutulmuyor ama zaman diyorum. şimdi süre verdim ben kendimize. çocuk 3 yaşına gelsin diye bekliyorum. o süreçte bir falso görmezsem diyeceğim ki o da gergindi. istenmeyen sözler söylendi vs... ama hala bu tavrı yer yer tekrarlamaya devam ederse boşanacağım. bir ömür çekemem çünkü. zamana bıraktım. bu süreçte üstüme gelmezse zaten zamanla üzeri körelir. tamamen unutulmasa bile körelir. kendim de öfkeyi canlı tutmamaya çalışıyorum. bi de artık laf etmeye kalkarsa susmuyorum. o daha kötü içimde patlıyor bu sefer.. eskiden eşimden beklemediğim şeyleri gördüğüm için şaşırıp kalıyordum. nasıl böyle dedi? ne zaman böyle bir adam oldu? diye şaşkınlıktan ağzımı açamıyordum. şimdi akıllandım. asla kendimi de çocuğumu da ezdirmem. dişe diş gerekirse kavgayı göze aldım. o da belki bunun farkındaysa da ağzını açmaya kalktığında kapatıveriyorum sorun çözülüyor... şimdilik... başka yol bulamadım ben.

Bu da başka manyak deli mi bunlar ya. Gençler yasasinlar demiyorlar terbiyesizler. Bana da yabancı ülkede beni kahve içmeye çıkarmış diye sana baktım dedi. Ben bir kere bile çıkalım dememe rağmen Allah bunların eline düşürmesin ya

Eski şartlarınız devam etseydi bahsettiginiz duygular hala diri kalırdı ama herşey degişmiş onlar yaptıkları düşündükleri şeylerden vazgeçmiş Artık anı yaşayın evet geçmişimiz degişmez ama geçmişi yaşadıgınız insanlardan vazgeçmediyseniz onların degişimine sizde karşılık verin

Bu kayınvalideler neden üzerine kuma gelmiş gibi davranıyor? Oğlun o senin ya oğlum git eşinle ilgilen be kadın.

Almayı düşünüyorum O

Çocuğuma o baktı. Aslında 1 yaşındayken büyük bir kavga çıktı ben o sinirle bakıcı tuttum eşim bişey diyemedi ama geldi bakıcıya da çok karıştı neyse bı sure sonra birbirlerine alıştılar ama 2 yaşındayken bakıcım ailesel nedenlerle ayrıldı ona da çok kızdım yarı yolda bıraktı beni diye ama yapacak bişey yok. Eşim de küskün şekilde benim dediğim olmuyo kafana göre yapıyosun fln diye konuştu bende tmm dedim madem 1 yıl kaldı kreşe babannesi baksın yeni bakıcı aramakla uğraşmayalim. Sevgi olarak güzel seviyor ama yemek disiplin konusu asla beni dinlemedi ve hala sürekli görmek zorundayim. İkinci çocuğuma. kesin bakıcı tutucam kimseyi dinlemicem. Çok güzel tavsiyelerde bulunmuşsunuz teşekkür ederim dikkate alicam

Canım sakın taviz verme bugün yaşadık benzer şeyleri ben çocuklara kızıyormuşum ona göre kızmak bana göre disiplinli olmaları için bazı yerlerde net tepkiler koymam lazım istersen kafan dağılsın biraz annenlere git çocuklara da bakamıyorsun annem bakar dedi ben de gidecek biri varsa sensin kapı orda anahtarı da bırak gidereken dedim kuzu gibi oldu şimdi. Aman sorun olmasın aman sessiz kalayım dedikçe kendilerini haklı oldukları için sustuğumuzu sanıyorlar..

Kız ikinci bir hesap mı açmışım napmışım ben ☻ çocuğum yok gerçi ama kayınvalide ve eş çok benziyor annesinden sevgi görmeyip sevgiye muhtaç olması, benim evim burdan daha güzel deyip dışarıya para harcamaması kayınvalidenle evlenmiş gibi hissetmen ve yaşadığın tüm haksızlıkları tekrar tekrar açıp saatlerce konuşmak istemen... Seni çok iyi anlıyorum Allah yardımcın olsun. Ben eşimi sevdiğim için susuyorum ve iyi olmaya çalışıyorum karşı taraf da yavaş yavaş iyi olmaya başladı. Gerçi en ufak bişeyde satılan gene ben oluyorum, sevmedikleri oğulları kıymetli oluyo ama neyse el kızıyız işte napcan sözde öz gerçekte el. Eğer sevgim bir gün biterse o zaman benden çekecekleri var kara defteri o zaman açacam yapılan ayıpları asla unutmam.

kaç senlik evlisin bilmiyorum ama ben 15 sene oldu ne kv nin nede eşimin abisinin yaptıklarını unutmadım unutmuyorum, bazen kalbim yoruluyor onlara nefretimden, kv o eski hali gitti şimdi bana hayran hayran bakıyor beni izliyor dakikalarca sevgiyle bakıyor hissediyorum ama eskiden nefretle bakardı aradaki farkı çok iyi anlayabiliyorum, eşimde unut artık sana ne güzel davranıyor annem diyor eve eskiden nefretle davranıyordu diyorum, benim kocam benle kavgada etmez ancak ben bagırırım ama elime birşey geçmezde çünkü çok eskide kaldı,

Aynı sizin gibi olduk o bir odada ben bir odada. Demek ki böyle şeyleri yaşayanlar az kişi değiliz. Eskiden eşimle bişey yapmak için can atardım şimdi bir yere gitse bir süre dönmezse ozlemem bile ki bana hep iyi davranmıştır ne para ne cinsellik ne ev işi ve diğer konularda asla baskısı vs olmadı ama bu aile konusu beni bitirdi psikolojik olarak. Siz yazınca hatirladim 15 günlük evliyken üçümüz beraber denize gitmiştik artık mecbur kalmıştım eşim annemi sevmiyosun fln diye kavga çıkarınca. Gittik kayınvalidm bizi oxel havuza soktu tanıdık vardı, döndük eşim bana dedi ki bak ne güzel oldu dimi hep beraber gittik... Hep böyle şeyleri istememi istedi hep baskı yaptı. 30 yaşında evlendim kayınvalidm olmadan dışarı çıksam akşam sorun oluyodu evde ya böyle rezil bir durum neymiş ben başka şehirde yabancılık cekermisim bana yardımcı oluyomus

+1 hiçbirşey unutulmuyor aksine yaş ilerledikçe içinde birikip büyüyor, terapi bende işe yaramadı, aksine terapistim farkında olmadığım veya unuttuğum kırgınlıkları haksızlıkları da hatırlamamı sağladı, boşanmaya niyetiniz yoksa hiç deşmeyin daha iyi

Bu içinizden geçenleri daha önce eşinize hiç söylediniz mi? Söylediniz ama o öfke geçmiyorsa veya artık söylenecek bir durum yok ama siz hala öfkeyi içinizde taşıyorsanız, yazı terapisi yapın. O düşünceler ve duygular geldiğinde yazın. Bu yazdıklarınızı ister çöpe atın, isterseniz yakın ama her ikisinde de bu eylemleri gerçekleştirirken hissettikleriniz ve düşündüklerinizin, öfkeniz, kızgınlığınz, kırgınlığınza sebep olan herneyse o duygular, onları dile getirin ve sizden uzaklaşıp gittiğini söyleyin. Ve bunu oldukça tekrarlayın.

sorununuzu okurken yer yer kendim anlatıyorum gibi hissettim. ben de benzer şeyler yaşadım. eğer şuanda süren bir problem yoksa unutmaya çalışın. terapi de alabilirsiniz ama en güzel yöntem aklınıza o anlar geldikçe düşünmemek. başka şeye yönlenin mesela. güzel anıları hatırlayın. yada başka bir hobi edinip ona yönelin. bunun başka yolu yok. terapist size bunu nasıl aşacağınızı anlatır. ama daha ötesi yok. sonuçta geçmişe gidip silemezsiniz. yaşandı o olaylar. dersler çıkarıldı.. kabullenip yolunuza devam etmelisiniz. ancak öyle yaparsanız mutlu olursunuz. sizi çok iyi anlıyorum. bende kabus gibi bir hamilelik süreci ve doğum süresi geçirdim. hamileliğim zordu. düşük erken doğum vs bir sürü sorunum oldu. nerdeyse 3te ikisini yatarak geçirdim. bu bile benim elimde değilken başıma kakıldı. sanki ben isteyerek problem çıkarıyormuşum gibi... bazen internette okuduğum haberler hatta sizin yazınızı bile okumak benim içimi cız etti. hatırladım. yani hiçbir zaman tam anlamıyla unutamıyorsun.

Unutamıyorsunuz çünkü eşiniz hala aynı, ne demek keyfin için evde kalıyorsun. Siz çalışmak zorunda mısınız ki, çocuğunuzu istediğiniz şekilde büyütürsünüz. Bu hisler çok tehlikeli sabahları Beni uykumdan uyandırıyor eşimin yaptıkları o kadar beynimi rahatsız ediyor. Bizim 3. Kişiler yok derdim eşimin yaptıkları. Düşünmekten hasta olmaktan korkuyorum. Çözüm bulursanız öğrenmek isterim

Seni Anlıyorum sırf onun oğlu diye tiksinir insan bazen benim eşim annesinin 6 ayda yüzünü görmesine beni savunmasına rağmen boşanmayı düşündüm belki hamile olup kızım doğmasaydı boşanırdım bende kv görümce hepsi var Hayatım çok farklı olabilirdi bazen diyorum düşündükçe içinden çıkamıyorum Ama eşim iyi bir insan bizi seviyor şuan kv ile de konuşmuyorum hiç baskısı yok o yüzden olanları düşünüp sadece kendimi sinirlendirip yıpratöajtam vaz geçtim Sizde bir çok şeyi aşmışsınız bence geçmişe takılmaktan zavgeçin

herhangi bir konuda konuşmaya başladığımda konu çok farklı yerlere gidiyor kendisi aşırı demagoji yapar ve her konuda haklı çıkar onunla bu konuları açmamak ruh sağlığım açısından daha iyi, önceleri konuştuk elbette saatlerce sabahlara kadar, o kadar farklı yerlere getirirdi ki misilleme olarak hatalarımı sürekli söyler sende söylesin böylesin, veya ailemi öne çıkarır işte bende onları çekiyorum bilmemne. Çekiyorum dediği farklı sehirdeler ve 2 3 ayda bir anca gorusuriz asla aynı şey değil sorunlu insan da değiller. Haklı çıkmak için saatlerce konuşur ya haklısın derim ya da demem ama sabahlarız. ve konuştuğumdan hicbisey anlamam basım ağrır sinirlerim bozulur o yüzden artık ağır konulara girmiyorum francesca Hayat 1 gündür, o da bugündür.. tek ayak

Esin sevgiye muhtac mı, yo annesi onu cok sevmis hatta oyle bır sevmis kı sen sogumussun sacma ılıskılerı yuzunden kendisinden. Bosver sen Esını, kendine odaklan bebegınle. Kendi ıyılıgın ıcın bir uzmanla gorus derım ben

Düşündükleri şeyden vazgecmediler annesi hala aynı mutsuz insan. Söylenecek şikayet edecek şey illa ki bulur beni de şikayet ediyo hala ama benim umurumda degil eşim bişey dese ağzına tikiyorim lafı. O da bundan rahatsız çünkü evlendiği insan ben değilim ben gerçekten çok sessiz mulaim biriydim kavga nedir bilmezdim, ayrıca onu çok seve üstüne duserdim şimdi çocuklarımla mutluyum onu görmesem de rahatsız olmuyorum açıkçası ama iyi davranıyoruz birbirimize öyle anlasamama durumu yok Bende eskisi kadar agresif değilim tabiki annesini takmıyorum ama dediği hicbi şeyi de yapmıyorum o da artık akıl vermekten vazgeçti, o anlamda değişime karşılık verdim olumlu bir havamız var. Sadece içim sogumuyo..

Daha geçen gün evde kavga çıktı. Ben çok sessiz sakin bir insanım. En son bebeğime verdiğim mama şişesini yere fırlattım ve minderleri yerlere attım avaz avaz bağırdım kayınvalidme. Eşim de ordaydi sinir krizi geçirdim. Ertesi gün de gelip özür diledi ağladı çünkü o bana bağırıp hakaret etmeye başlamıştı ondan başladı bende kendimi kaybettim. Bende birşey demedim şuan çok iyi davranıyor bende birşey demiyorum ama içini ruhunu biliyorum Allah'a havale ediyorum artık lanet olsun. Özür dilemesinin sebebi Corona sebebi ile kimseyle görüşmüyor ve eşim de tepki gösterince yalnız kalacağı için alttan aldı mecburen bunu da biliyorum ama koskoca insan ağlayınca yapamadım daha fazla devam ettiremedim

Aslında çok mutlu ve pozitif bı insanim. Ama geceleri bebek uyandığında aklıma eski şeyler geliyor ve sinirimden uyuyamıyorum. Bir de eşim benim annem melek tadinda konuşup bazen laf sokuyor sinir oluyorum ben kötü gelinim de ikisini de sindirmisim gibi. İlk evlendigimdeki eşim yok sen beni kandırdın fln diyo. Çünkü eskisi kadar sevgi dolu davranamiyorum ona da, bana hicbi zaman kötü ve baskıcı tavrı olmadı. Tek baskısı annesiydi Pinkflambe

Rica ederim umarım faydası olur. Evet bakıcıdansa aile büyüklerinin çocuklara bakması daha güvenilir duruyor ancak sizin de ruh sağlınız önemli. O yüzden iyi bir bakıcı bulursanız 2. cocukta kimseyi dinlemeyip bakıcıyla devam edin. Hem o zaman çocuğunuzu da istediğiniz gibi yetiştirmiş olursunuz. Eşiniz denge kuramadığı ve annesine sınır çizemedigi için bu duruma gelmişsiniz. Sizi gerçekten seviyorsa sizi kaybetmemek için o da artık daha dikkatli olur diye düşünüyorum.

Herkes değişiyor zamanla. Ama sorun senin bunları kafana takman bak hayatın çok güzel artık sen kazanmışsın boşversene ya S Senbirsen Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Olan olmuş artık önünüze bakın. Bunu başaramazsanız hep mutsuz olursunuz. Psikolojik destek almanızı öneririm

Ben sizi hatirliyorum, artik sessiz sedasiz askitotomsu yok karsilarinda, en son bu bahcenize yapilan ev konusunda da sessiz kalmadiniz, sinmediniz. Kafalarina estigi gibi her istediklerini yapmaya devam edebildiklerini sanmiyorum. Esiniz hala yapiyorsa da hem korkuyor, hem yapiyor demektir. Korkunun, huzursuzluk vermenin dozunu arttirin :) ama bunu yaparken kendinizi yipratmayin. Hayat cok kisa. En kotusu ne olur, bosarsiniz adami kurtulursunuz. Ama dertlene dertlene sagligimizdan olursak o bir daha elimize gelmez. Insanoglu cok nankordur, kendinizi dusunmekten hasta ederseniz sizi topraga verip bahcedeki evde cay sefasi surerler, kimse de aaaa bir askitotomsu vardi demez. Kendi sagligimizi korumakla yukumluyuz, bunun icin de cok fazla dusunmemek, cok icimize atmamak lazim.

Evet olmayan kocası yerine koymuş onu şimdi bile hizmetçi gibi davranır çayını meyvesini öyle bir hazırlar ki eşim de ona kötü davraniyo aslında çünkü yıllardır onu bogmasi nedeni ile kendisi de annesine tepkili ama vazgecemiyo da. Asıl psikologluk olan kendisi aslında ama bunu kabul etmez ben görüşmeyi düşünüyorum aslında ama. ucrersiz izne cikicam maddi olarak zorlar diye.

Krizi cok guzel yönetmissin, cok akillica davranmissin. Ancak simdi okyanusu gecip derede bogulmak uzeresin. Birak Allah askina kac sene oncesinin cetelesini tutmayi. Zaten haklarindan gelmissin. Icin sogumayacak ne var. Hala sessiz, savunmasiz olsaydin tamam diyecektim ama asil onlarin ici sogumasin:) tozu dumana katmissin hakkini almissin rahatla artik.

Geriye. doğru yaşamak sana ve hayatına hiçbirşey katmaz. yalnzca geçmişi sürekli zihninde tutarak huzurunu ve mutluluğunu bozarsn.. evet zor günler geçirdn ama artk düzeldiğini söylüyorsun o yüzden sil geçmişi.. geçmişi geçmiş bırakmayı öğrenmelisin.. hayat geçmişten değil gelecekten ibarettir

Bizimkinin bahanesi de annesi çok çekmiş gün yüzü görmemiş ama kadın 81 ilin rahat 30 unu gezmiş ben sadece 3-4 şehir gördüm nasıl çekmekse artık hiç inanmıyorum kayınpeder kahvaltı hazırlar uyandırır falan ben öyle rahatlık görmedim ama bizimkine göre sıkılıyordur evde yalnız ailece gitmek daha iyi VS. Tek biz değiliz biliyorum ama çok üzülüyorum bu durumlara Türk milletinde ki aile baskısını anlayamıyorum. Bi salın gençleri demi yani. Şimdi de dediğin gibi eve gelmiş gelmemiş umrumda olmuyor eskiden gelmesini beklerdim zaman geçmez bütün hevesim kaçtı şimdi de o çıkalım dışarı diyor iki çocuk var napcaz diyorum ben çıkmıyorum anlamıyor hala aslında mutluluğumu o bitirdi aile düşkünlüğüyle...

Zaten çocuklarımız olduktan sonra o mutluluğu onlarla yaşıyoruz sende öylesin galiba o yüzden eski beklentilerimiz de kalmiyo bana dokunmasın naparsa yapsın kafasına geldik :) Bir de şunu anlamıyorum eskiden çok çekmiş bilmemne, çektiyse biz mi çektirdik neden bize ceza kesiyorlar ki. Bnm eşimin annesi de tek başına büyütmüş zorluklar yaşamış ama burnundan fitil fitil getirmiş sürekli ne kadar fedakar olduğunu kafasına kakar. Halbuki annenin görevi o. Babası yoksa da bakacak varsa da bakacak o çocuk dünyaya gelirken ona sormadın ki seçim şansı yoktu madem dogurdun bakacaksın sokağa mi atacaktin anlamıyorum

Allah bagislasin 2 cocugunuz var ama siz es ve kayinvalide ile birlikte 4 cocuk yetistirmissiniz. Duygulariniz cok normal. Kim olsa sogur.

Merhaba arkadaşlar Benim gibi olanlariniz var mı bilmiyorum, ben eskiden yaşadığım sorunları çok kafama takıyorum İlk evlendigimde sadece eşim değil kayınvalidmle de evlenmistim adeta. Sinemaya bile ikimiz gidemezdik eşim illa onu da çağırdı o da sağolsun hiç hayır demez giyinip gelirdi. Yeni evli çiftler gibi gezip tozmak isterdim, eşim pek gezmeyi sevmez çıktığımızda da söylenirdi benim evim daha güzel burda niye para verip kahve içiyorum bilmemne. Kahvaltıya gideriz annem de gelseydi. Hamile kalınca düzeldi annesinin garip davranışları ona da battı çocuğumu kiskaniyodu resmen eşimin hamileyken üstüme düşmesine gıcık oluodu hamilelik hastalık değil ne var da sanki gibi şeyler söylerdi benim üç ay midem bulandı onun da her gün bı hastalığı çıktı, mide bulantım geçti o da iyileşti. Çocuk oldu bu sefer ona annelik yapmaya kalktı beni taşıyıcı anne olarak gördü, tabi benim huyum baya değişmişti artık ilk evlendigimdeki sessiz herşeyi içine atan kız yerine artık benim alanıma saygı duymadığında hir çıkaran kavga çıkmasından çekinmeyen biri oldum, eşimle. aramiza mesafe girdi çünkü annesinin böyle olmasından onu suçluyordum. Çocuk bir şekilde büyüdü biz annesinden yavaş yavaş koptuk kendimiz çekirdek aile olarak dışarı çıkmaya alıştık, annesi bana karismamaya başladı baya sindi açıkçası, bunda benim bir gün ortalığı ayağa kaldırıp ailemi de katmam da etkili oldu, eskiden kendisini bize lütuf olarak gören kadın gitti, yalnız kalmamak için bize muhtaç olduğunun farkında olan yaşlı bir kadın geldi. İki senedir aramız iyi bana iyi davranıyor zaten en ufak bir gereksiz karışmasında ben çok tepki gösteriyorum onun dışında bende iyi davranıyorum. İkinci çocuğum oldu onun bakimina kendi isteği ile yardımcı oldu, ilk çocuğum kadar dediğim dediklik yapmadı şöyle yapalım vs diye sadece fikir verdi ki benim ihtiyacım olan oydu dominantlik taslamasi değil. Eşimle de aram iyi ama içim sogumuyo o zamanlardaki yaşadıklarım bana yaptıkları resmen psikolojik şiddet, sürekli dibimde olup ona muhtaç misim gibi davranması. İlk zamanlarda gelip temizliği fln yapar ortalığı çekip çevirdi sonra eşime şikayet ederdi çok dağınık vs diye ben çalışıyorum bu arada. Ben hicbi zaman istemedim evime gelip hizmetci gibi davranmasını çamaşırlarımı yıkanmasını ama böyle söyleyince bile eşim sen annemi ailen olarak goremiyosun vs diye psikolojik baskı yaptı. Hem iş yapiyo yerlerde sürünüyor hemde şikayet ediyo esimi dolduruşa getiriyo neyse ondan da vazgeçti artık evime gelmez o kadar, ben kendi işlerimi hallediyorum Ama bu normal olan haklarımı kazanmak için çok yıprandım şimdiki aklım olsa böyle gerzekce bir evliliği devam ettirmezdim. O zaman çok çekingen ve salaktim diyelim şimdi eşim bile diyo sen beni eskisi kadar sevmiyosun :) sebebi de eskiden hep susardim şimdi kabul etmiyorum dediğimi yaptırıyorum. Ve en ufak biseyde gideceğimi biliyor. Bazen geceleri uyuyamıyorum sinirimden bu kobulari açmak istiyorum ama açsam saatlerce tartışma olacak ve ben sinir oldugumla kalicam çünkü ona da laf yetistiremezsin acaip laf cambazı birisi. Yeri geldi mi annesini de gömer beni pohpohlar bu da onun taktiği artık anlıyorum sırf bana sus payı vermek için Halbuki ben kimse için kötü bişey söylemek istemiyorum sadece hayatıma karisilmasin ve insan yerine konayim. Eskisi gibi gezmek tozmak da istemiyorum birlikte. İlk evlendigimde çevrem yoktu yeni bı şehirde çok yalnızdım şimdi arkadaşlar edindim onlarla program yapıyorum - yapıyordum yani coronadan dolayı 5 aydır evdeyim. Esimle gezme hevesim bitti gezsemde çocuğun oynayacağı yerlere gidiyoruz oğlum için eğleniyorum çoğu zaman. Eşim de sevgiye muhtaç bir insan annesinden sevgi görememiş sadece kafasına herşey kakilmis yıllarca. Benim gibi içi soğuyan ve başka bir insana dönüşen var mı Bazen psikologa gitsem diyorum faydası olur mu ki

Zamaninda soylenmesi gerekenleri soyleyemeyip en guzel zamanlarda sikinti yasadiginiz icin icinizde kalmis Biriyle konusmak iyi gelir belki terapiyi dusunebilirsiniz Zaten iliskiler bu atlatilamayan icte kalan seyler yuzunden kopuyor zamaninda konusulup haksiz taraf haklinin gonlunu aninda alsa ozrunu dilese herkes onune bakacak bir taraf aman susla aman huzursuzluk cikmasinla, aman agzimizin tadi kacmasinla idare edicem diye ice ata ata bir noktada duygusuzlasip hislerini kaybediyor yada saldirganlasiyor Simdi bir sikintiniz yok kv duzelmis es toparlamis iki cocuk olmus duzeninizide olusturmussunuz ofkenizi yenemedikleriniz yiprandiklariniz icin destek alin isterseniz yada unutup yolunuza bakin Surekli geriye bakar eselerseniz mutsuz olup mutsuz edersiniz

İyi yapmışsın hak etmiş boşver