Yok neden kızayım :) Sonuçta beni tanımıyorsunuz bile. Hem buraya konu açıyoruz ki kim nasıl düşünüyor diye. Konusunda taraftar toplayamayıp, pohpohlanmayınca da sinirlenenlerden değilim :) teşekkür ederim yazdıklarınız için.

Hepimiz haklıyız. Peki kim haklı? Hepimiz aynı şeyden şikayet ediyoruz, karşımızdakiler bizim gibi değil diyoruz. Peki biz ne kadar onlar gibiyiz?

valla canım hayat şartları bunu gerektiyor demekki. çok takılma boşver. dediklerine katılıyorum bu arada herkesin ve herşeyin içi boş.

Canim oyle deme tamam is yerindeki insanlarin cogu oyle olabilir ama gormedigin derininde icinde duzgun dusuncelerle yasayan bi insan en azindan vardir belki sen gorememissindir. Bir de biraz herkesi idare etmek durumundayiz yani evet herkesin milyon arkadasi yok ama olanlar da oyle oluyor ki bi iki davranisini gormezden gelmeye alismak onu da oyle kabul etmek gerekiyor bazen.. insanlarla iliskiler ancak boyle yurur yoksa ona bakarsan kimse ksursuz degil ki..

Artik gercekten hersey cok basit. Dostluklar cabuk bozuluyor, insanlar bir lafina gücenip, bir davranisina bütün irtibati kesip atiyor. Tahammülsüzlük bizleri bu hale getiren.. karsimizdaki insanin da Insan oldugunu unutup, ondan süper ötesi güc beklemek. Onun da bir karakteri varmi, bunu yaparmi edermi tartmak yok. O kadar istiyoruz ki, vermeye elimiz gitmiyor. Ne olur insanlar hosgörülü olsa, biraz kusur aramasak, karsimizdakini hatasiyla sevabiyla sevebilsek. Hepimiz ayniyiz, daha yeni 10 Yillik dostumla irtibatimi kesip attim, canimi yakti. Ondan böyle intikam almis oldum, agir söze gelemem, ve bunu arkasim önceden de yapiyordu ama önceden kaldiriyordum... Yinede sana tavsiyem, herkesle arkadas dost olma. Birak seni kötü bilsinler, o balon gibi sisirilmis dostluklar tek sezonluk. kalbini sirrini herkese acarsan zarari yine sana olur.

Bence de uğraşma, içi boş tangur tungur eden insanlarla muhatap olacağına gel burada bizimle takıl, en azından bu sitede biri bir derdini paylaştığında kimse bir çıkarı olmaksızın ona destek oluyor

aynı şeyleri ben de yaşadım, yaşıyor-dum, artık bıraktım neyi bıraktın dersen, insanları olduğu yerde olduğu şekilde kalmaya bıraktım ben yaşını merak ettim bu arada

bu da donusmeye basladiginiz siz icin bi bahane demek ki bana kizmayin ama sizde biseyler degismis ve bunun icin baskalarini sucluyorsunuz. kendiniz de bu durumdan memnun degilsiniz ki rahatsiz olmussunuz.. Acikcasi biraz aynayi kendinize tutun lutfen.. etraftaki herkes berbat herkes kotu dost olamaz iyiler mutlaka bi yerlerde gizli ya siz gormeyi basaramiyorsunuz ya da sizde bi dostluk icin gerekli ozveriyi gosterecek cesaret yok..

yaşın daha gençmiş.. ama bir yaştan sonra dost edinmek gerçekten imkansızlaşıyor, istisnalar hariç tabi. neyse ki eskiler varmış, onlar da olmasaydı hiç çekilmezdi..

Yok. "İşime gelirse" diyorum artık ben de. M

Aynen öyle maalesef. . garrulous Koca göbeğinin sevgilisi <3 Taze gelincik :) tek ayak

Bende bunu anlayamıyorum herkes aynı şeyden şikayetçi. çok iyi anlaşıyor gözüken arkadaşlarına da sorsan onlarda aynı şeyden şikayetçi olurlar. Arkadaşlık diye birşey kalmadığını söylerler. Sorun şu ki artık herkes egosu için yaşıyor. İnsanlar birbirleri üzerinde egolarını tatmin etmek için yarışıyorlar. Ve herkeste anlamsız bir gurur. Kimisi, aman neden görüşmek isteyen ben oluyorum diye, düşünüp, kibrinden arkadaşlarıyla görüşme teklif etmezken, kimisi de sürekli arayıp sorup gorusmekten çekinir. Karşı tarafın sıkılacağıni ve değer gormeyeceğini düşünür. Nitekim öyle de. Kime biraz ilgi alaka göstersen, kendini birşey sanıp bir yerleri kalkıyor. İnsanların değer yargıları çok değişti. Onlara ayak uydurmayinca da dislaniyorsun ister istemez. Medyanın bize getirdikleri. İnsanların hayatları bile sahte. Birçok insan sosyal medya üzerinden yaşıyor. Sanırım bunu, en iyi Yasar Kemal'in o sözü ifade ediyor. ''O İYİ İNSANLAR, O GÜZEL ATLARA BİNİP ÇEKİP GİTTİLER. DEMİRİN TUNCUNA, İNSANIN PİÇİNE KALDIK.''

Bunu ben mi yazdım dedim bir an.. Yorum atmadan geçemedim bil ki yalnız değilsin arkadaşım

25 yaşındayım. 16-17 yaşımdan beri hep çalıştım ama. Çok kişi tanıdım. Aslında her şey güzeldi başlarda ama durumun gittikçe kötüleştiğini görüyorum. Ben de konuşmak isteyenle sonuna kadar desteğim, arkadaşça yaklaşana da, yanimda olan arkadaşlarıma da, hepsine kapım açık. Bir gelene ben de giderim mantığı var artık. Yeni ortamlara da giriyorum ama tek bir gerçek arkadaş dahi edinemedim. Olan arkadaslarım eski, onlar da yetiyor bana. sekerparee akışa bıraktım.. tek ayak

Ben diğerlerine bakarak onlara benzemeye başladım diyebilirim. Değer vermemek adına. Birbirimize bakarak birbirimize dönüşüyoruz. garrulous Koca göbeğinin sevgilisi <3 Taze gelincik :) tek ayak

Şöyle, hiçbir hata yapmadığım halde sanki kendi kendilerini öğütüyorlar hayatımdaki insanlar, arkadaşlarım. . Çok eski iki arkadaşım var. Ama onlar da uzaklaştılar. Birisi özel hayatımdaki bir tercihim yüzünden uzaklaştı benden, hem de kendisi beni yargılayabilecek pozisyonda dahi degilken. Bir yazdim, iki yazdım, aradım, baktım soğuk, onu da kendini imha edenler sınıfına koydum. Üniversiteden ev arkadaşlarım var. Onlar var görüştüğüm. Ben de artık insanları hayatımın bir köşesinde de olsa tutmak istemekten vazgeçtim. Gelene burdayım her zaman, diye bakıyorum artık olaya. garrulous Koca göbeğinin sevgilisi <3 Taze gelincik :) tek ayak

Evet arkadaşlar derdim bu. Çevreme bakıyorum, ne değer verdiğim doğru düzgün birileri var ne de ben değer görüyorum. Efendilik, saygılı olmak dışlanmayı gerektiriyor sanki. Bilmiyorum belki ben yeni anlıyorum, belki hep böyleydi. Anlamıyorum şu işi. Çalıştığım yerde herkes seviyesiz. Ağızlarına geldiğince konuşurlar birbirleriyle. Bayan erkek fark etmeden. Ben son zamanlarda özellikle dışlanan kişi oldum. Çünkü onlar kendi içlerinde çok iyiler, süper anlaşıyorlar. Ciddiyetli kişiyi kim ne yapsın. Kendimi kötü ve değersiz hissediyorum. Benim onların içinde kendimi koruyor olabilmem sadece dışlanmama neden oluyor. Yine arkadaşlarıma bakıyorum. Uzun arkadaşlıklar, dostluklar yok. Bir şekilde aynı yerde bulunup, çok iyi anlaşıp arkadaş, dost olduğunuz kişiler, sadece o ortam için varlar. Sonra? Sonra aynı ortam paylaşımı sona erdikten sonra yeni insanlar, irtibat kurmak için çaba sarf etmeye gerek duyulmayacak kadar yakın kişiler giriyor 'dost' rolüne. Biz sokuyoruz onu rolüne. Görevi tamamlanıncaya kadar elbet. Etrafımda kimsenin kalmadığını hissediyorum. Çabalamak için de artık benim ne takatim var ne de isteğim. .

Arkadaşlıklar uzun sürmüyor sizin de söylediğiniz gibi. O zaman dert etmeyin. Kalitesiz bir kalabalığınız olmaması iyi. Eski arkadaşlarınızdan da mı yok görüştüğünüz hiç kimse? U uzakmawi. tek ayak

Ne kadar değer verdiysem o kadar değer gördüm. Arada bir kazık da yedim elbette ama olsun. Dostluk sabir ve özveri istiyor. Bir insanı gerçekten seviyorsanız olduğu gibi kabul edin, eleştirmenin, yargılamayın o zaman dostluklar uzun süreli oluyor.

Katiliyorum tum yazdiklarina Ozellikle isyerlerinde cok karsilastigimiz bir durum ;dun can ciger kanki olanlar bugun dusman oluyo birbirinin arkasindan konusuyo falan filan, ... Tum hareketler abartili sekilde yapiliyo, coookkk samimi, cookkk komik, cookkk konuskan,,... Daha sonra da isine gelmeyince abartili dusmanlik, ... O isten ayrilinca da bi daha asla gorusmeme...

Aynen karşılaştığım tablo bu maalesef. Teşekkür ederim. . T