Agirim tas gibiyim. Gozlerim kapaniyor yuzum zor guluyor. Hic aliskin olmadigim seyler.. esim kendini sucluyor oyle iyiki, allahtan onunla derdim yok yoksa kendimi hic affetmezdim O

Vitamin eksikligi olabilir. Bir uzmana danissaniz? E Esila09

Evet bu fikirlerde cok hosuma gitti ve gercekten boyle seyler yaptigimda daha mutlu oluyorum. Yarindan itibaren boyle seyler icin firsat kollayacagim. Belki isle ilgilide olabilir belki birime gelen cocuklara bsyler olabilir otobuste yaslilara cocuklara yer vermek olabilir. Gormek istersem bulabilirim biliyorum. Sanirim hem insanlara ters davraniyorum hem de kendime kiziyorum kendime kizdikca her sey kotuye gitti. Simdi iyilikle kalbimi iyilestirmeye calisacagim. E Esila09

Bazen farkinda olmadan yasadigimiz kucuk kucuk seylwrin birikip çığ gibi buyumesi gibi bi durum bebce yasadiginiz sey Onceliginiz psikolojik destek oksun taniki ama bence hic tanimadiginiz insanlara kucuk iyiliklerle baslayabilirsiniz Mesela bi yere giderken kapiyi arkanizdan gelecek insan icin acik tutabilirsiniz Cantanizda kucuk paketlerde kedi mamasi tasiyip yoldaki kedilere verip baskarini oksayabilirsiniz Yolda oynayan kucuk cocuklarla konusup oynayabilirsiniz yol soran birine adres sorup hastanede okuma yazma bilmeyen birine yardimci olabilirsiniz bu ornekler cesitlendirilip cogaltilabilir ve aldiginiz tesekkurler tebessumler kalbinizi yumusatir diye dusunuyorum

Evet buda bir fikir hic aklima gelmemisti belkide fiziksel bir eksikligin belirtisidir cok tesekkur ederim en kisa zamanda bunuda arastiracagim

Ben evimde kalıyordum. Yalnız kalmaya alışığın zaten. Ama insan o duygusallıkla daha zayıf hale geliyor. Özlem özellikle çok yıpratıyor. Onun yanında da bu tür yetişmeye çalışmalar. Yıpranmanız çok normal. Bir gün eşim evdeydi ve ben işten gelip orda olan basit bir şey için saatlerce hıçkıra hıçkıra ağladığımı biliyorum. Susturamadı ve şok oldu adamcağız. Napacağını bilemedi. Ve benim dediğim tek şey " yeter artık ben dayanamıyorum"du. Ve malesef benim de işten ayrılıp onun yanına gitme şansım ya da onun gelme şansı yok. İmzaladığımız senetlerimiz var. İşten ayrıldığımız takdirde o senetleri ödememiz gerekecek. Bizimki 3 yıl sonra bitiyor. Onu bekliyoruz şuanda ama ben bununla başedebilmeyi öğrendim. Yani psikologların bunu çözmek için bi yöntemleri var mı bilmiyorum ama bu şartlar değişmediği sürece siz dik durmayı ayakta kalmayı öğrenmelisiniz. O dönemleri atlatmak adına ben fazla temizlik yapmayıp, haftada bir yardımcı almıştım. Yemek işini pratik şeylerle halletmiştim. İş yerinde elimden geldiğince yapıp, tartışmalardan polemiklerden uzak durmaya çalıştım. Kimseyi umursamadım. Benimle uğraşana açık açık derdin ne dediğim de oldu, O kişi hiç o ortamda yokmuş gibim sorularına bile cevap vermeden geçtiğim de oldu. Sonuç olarak ben normale dönmeye başladım. Hayattan zevk almaya başladım. insanları hoş görmek bile değil umursamamayı öğrendim. Bana iyi gelen şeylere zaman ayırabilmeye başladım. Size de tavsiyem. Öncelikle namazlarınızı aksatmamak hedefiniz olsun. Sonra her namazdan sonra ve her sıkıldığınızda inşirah süresini okuyun. Kalbi ferahlatır. Onun dışında rahatlamak için her akşam ve bunaldığınız vakitlerde olabilir, melisa ve papatya çayı için. Kafeinden uzak durun. Vitamin değerleri demiş bir arkadaş kesinlikle ona da baktırın ve vitamin kullanın bu tempoda vücudun en çok ihtiyacı olan şeyler. Ben sürekli hasta oluyodum. Kolumu kaldıracak enerji bulamıyordum. Vitamin kullanmaya başladığımdan beri çok daha enerjik hissediyorum. Allah kolaylık versin ve tez zamanda kavuştursun inş. E Esila09

Bence bunlar depresyon belirtisi. Kendimden biliyorum. Eger farkli sosyal aktivitelere katilma imkanin varsa degerlendir bence. Alisveris yap kuafore falan git. Destek alana kadar kafani dagitmis olursun. Bir de sevdigin arkadaslarinla falan gorus bu aralar iyi gelir inanki

Bende öyleyim özellikle aileme karşı. Benim de hayatımdaki belirsizlikten kaynaklanıyor. Geçer inşallah O

valla al benden de okadar yasadıgım yerdekı ınsanlradan nefret edıyorum trafıkte hata yapana hemen sınırlenıyorum ters ters bakıyorum kızımın ogrt. sırf cocuğum ıcı. elınden gelen yardımı yapıyorum ama bakıyorum boşşşşş ne bıleyım daha cok var da yazmayım

Esiniz neden kendini sucluyor E Esila09

Kendinizi tanımaya odaklanın spor ruha ve bedene iyi gelir O

Insallah iyi gelir yoksa insan kalbinde kinle ofkeyle yasarsa bir agirlik hisseder gibi geliyor

Bazen insan kendini hic taniyamiyor ornek vereyim maddi sıkıntılarimi bi kenara birakirsam belkide hayatimin en duz oldugu donemlerden birini yasiyorun ama maneviyattan cok uzaklasmisim gibi hissediyirum kendimi oyle ruhduz bi varlik gibiyim mutluluguda uzuntuyude bi kac saniyeye sikistirabilen biri Birde hayatimda cok mutlu oldugumu dusundugum gayet rahat oldugumu dusundugum evrelerde ni bakardim kuytu koselerde coxuk gibi hickira hickira agliyorum benim iyiyimndiye dusundugum donemde aslinda depresyindaymisim megerse hem psikiyateinin hem psikologun dedigi depresyonda oldugum sizinkide boyle bisey olabilir bastirilmis duygularin gunyuzune fikmasi gibi bisey

Ben yasim ilerledikce sunu dusunuyorum insanin omrunun her evresinde farkli sorunlar dertler oluyor ve olacaktir Hani dunya imtihan dunyasi derler ya sahiden oyle galiba bi dert bitti mi naska bisey cikiyo illa bi sekilde ruhumuzu daraltip icimizi sıkacak birseyler oluyor

Ben aileme yapmiyorum ama cevreme hic acimiyorum dannn diye laf yapisiyo ben ardindan bakakaliyorum O

aynı ben de onu yapıorum ama bi taraftan çalıştığım için işime aklımı veremiyorum. kulaklık, düşünceler ve iş faciaya döndü artık

Ona uzuldugumu fakat soylemediimi mutlu olmadigimi dusunuyor. Ama onunla gecirdgm zamanlarda cok mutluyum. Sadece yasadigim seyler agirlikli olarak aklimaya gelmeye basladi. Bende panik oldum. Ztn sayili gorusuyoruz. Bide salak insanlari dusunup zehir ediyorum. ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

Cok tesekkur ederim. Sosyal aktivite imkanim yok, cunku hafta ici 1 saat yol gidip geliyorum. Zaman uymuyor. Esim varkende ayri vakit ayiramiyorum. Ozellikle iki kisi bu noktaya gelmemde cok etkili Vara yoga karismalari, mesafe koydukca satasmalari ve kiskancliklari ile basedemedim sustum simdide patlamak uzereyim onlarla tartismadan tamamen bagimi kopardim ama hala beni sucladiklarina eminim. Bu tavirlar beni zehirledi kin doldum insanlara sevgimi kaybettim. Keske bu kdr onemsemesem. E eldam

İlk yazdıklarınızı okudum ve teşhisi koydum . Diğerlerini de okuyunca doğrulandı. Benzer süreçlerden geçtim Eşimle ayrı şehirlerde olma konusunda kadar ortak yanlarımız var. Ben son 5-6 aydır kendimi toparladım daha huzurluyum. Ama ondan önce çok zor bir yıl geçirdim ve o dönemleri şuan daha iyi analiz edebiliyorum. 1. Bugüne kadar tek başınıza dik durmaya çalıştınız. Yoruldunuz. 2 Evlenince hayatla 2 kişi mücadele edeceğiz sandınız ve gardınızı düşürdünüz ama eşiniz hayatınızın o kadar içinde olamadığı için daha fazla yükle daha zayıf bir Esila olarak savaşmaya çalıştınız ve sona geldiniz. 3. Hem iş, hem 2 ev arasında koşturmaktan herşeye yetememeye başladınız. Beyniniz yapılacaklar ve planlar listesiyle doldu. Hayatınızda hep bişeylere yetişmeye çalışır oldunuz oysa pembe masallardaki gibi bir evlilik bir hayat hayal etmiştiniz. Kısacası tükendiniz. Ve buna bir de özlem eklendi. Düzensiz bir hayatla beraber. Peki çözüm? Kafanızı dinleyin. Ailenizin yanına gitmeyin. Kendi evinizde kalın. Mümkünse 5 -6 gün bile olsa izin alın kafa dinleyin. İzin alma şansınız yoksa rapor alın. Eşiniz de alsın mümkünse. Sonra herşeye yetemeyeceğinizi kabullenin. İnsanlara karşı daha az hoşgörülü olabilirsiniz bunda bir sorun yok. Duygularınızı dışa vurun. Kendiniz için bişeyler yapın mesela her gün papatya çayı, melisa çayı için. Çayı kahveyi azaltın. Ruhunuzu dinlendirecek bişeyler yapın. Size ne iyi geliyorsa. Mükemmel çalışan, mükemmel eş, mükemmel evlat olmaya çalışmayın. Önce kendinize önem verin. Nasıl bir çözüm bulabilirsiniz bilmiyorum ama aynı şehirde olabilmek için elinizden geleni yapın. Buna işi bırakmak ve ya iş değiştirmek de dahil. Bunu kariyer ya da ihtiyaç gerekçeli olarak yapamıyorsunuz sanırım. Aksi takdirde bunu düşünmüşsünüzdür zaten. Ama hayatta hiçbirşey sizden önemli değil. Ve rızık her yerde sizi bekliyor. E Esila09

Aslinda cokta duzenli degil ama dile getirmek bile beni uzuyor ve daha cok buyutmek istemiyorum ama brz bahsedeyim. Esimle farkli sehirledeyiz haftada iki gun bir aradayiz ve ne zmn bir araya gelebiliriz ikimizde bilmiyoruz. Ilk on bes gun disinda pespese 4 aksam kalmadik. Oda mutlaka bir is icin Diger gunler ikimizde aile yanindayiz Son yedi ayin ozeti evi acip cikarken toplamak. Ve iki ev arasinda gidip geleceklere dikkat etmek. Fiziken cok yoruluyorum E Esila09

Yaa ben de aynı ruh halindeyim aslında tamamen boş değil geçmiş yaşanmışlıkların yansıması için açığa çıkması için bi olay olmuştur kesin, yani benim öle oldu, valla keşke toplu terapiste gidebilsek

Sagliklisiniz, iyi bir esiniz var ailelerlede durum iyi? belliki hersey cok düzeninde gidiyor degerini anlamiyorsunuz bu yüzden.. Teacher01 KarmaşıkBeyin tek ayak

Ben kedileri ve kuslari urkutmeden gecerim. Yolumu uzatirim, onlari korkutmaktan cok cekinirim. Evet fark ettimde beni mutlu eden kucuk anlarmis, goz temasinida deneyecegim. Salincak fikride guzel ama, bayramdan sonra artik :) aklimda olsun. Gercekten cok tesekkur ederim. Cok guzel fikirler geldi. Iyki konu acmisim.

Bence şımarıklık değil geçmişte yaşadığın bir şeyler seni böyle tahammülsüz yapan. Yaşamayan kesinlikle 'evet şımarıksın' 'prenses sendromu yaşıyorsun' der. Ama ben bunun birikim ve zamanında verilmeyen tepkilerden, bastırılmış duygulardan kaynaklandığını düşünüyorum. Bir nevi psikolojimizin sessiz çığlığı. Bir profesyonele danışmakta fayda var. Burada yeterince anlaşılacağını sanmıyorum.

Evet ve su an hayatimin en kolay doneminde oldugumu dusunsemde en mutsuz ve gucsuz donemdeyim. Kan kusup gik demedigim gunler oldu, birebir ayni ortamda ayni insanlarlaydim. Ve en cok sasirdigim, o acili gunlerimdeki guzelliklerin sebebi, insanlarin benim acimdan beslenmesiymis. Insanlar egolarini oksamis, acimdan zevk almis, ben duzeldikce yukselen kiskanclik damarlari beni hale getirmis. Olumsuzluklar azaldikca olumsuzluklar ile bana gelmislerki yine kotu olayim yine bir bardak cay iki sohbetle teselli arayayim. Dusundukce ferahliyorum ve yeni sayfalar aciyorum. O

Tam olarak yasadigim bu Bilmiyorum sanirim 1- 2 aydir zirvere cikti E

Evet beynim gidecek coraplar gelecek dolaptaki yarim kutu peynir ve cikarken buzluga kaldirilmasi gereken meyveler ile dolu Malesef izin kullanma sansimiz yok. Bu en iyi sartlarimiz. Bu yil kardesim de evlenecek, iznimi ona gore ayarlamam gerek. Ailemin yaninda kaliyorum cunku evim giris kat, cesaret edip tek kalamam. Bir hafta gorumcem geldi, cok daha kolay ve hizli gecmisti. Evimi yuvami benimsedim ama uzagindayim. Inanin dogru duzgun temizlik yapmiyorum kirli sepetinde tek parca camasir bir ay kalabiliyor, yemekte pratigim. Esim cok yardimci, ev islerinde, yemekte, arkadaslikta. Ama uzagimda ve gidip gelen o oldugu icin bende onun hayatini kolaylastirmaya calisiyorum. Benim is degistirmem hayatimizi daha cok zorlastiracak. Esimde henuz karar vermis degil. Bekledigimiz bir yasa var. Sanirim agustosa kdr netlesir. Ondan sonra hareket etmek istiyoruz. Bana en iyi gelen sey namaz kilmak ve seccadem. Ama biraktim, toparlanamiyorum. Belki ramazan iyi gelir, ozellikle iftar vakitlerindeki huzur. Duygularimi disa vuramiyorum rahatsiz oldugum seyleri aninda soylesem zehirlenmeyecegim. Insanlara az hosgorulu olmam normal dediniz ya bu bile nasil iyi geldi, o kdr zedelendimki. Guvenim alt ust oldu ozguvenim yerlerde.

Iyki konu acmisim. Allah sizden razi olsun. Ben ilk msjinizda sizin de ayri oldugunuzu anlamadim. Simdi yuregim daha bir ferahladi sanki. Evet ne kdr benzer seyler yasiyoruz. Kahve tuketmiyorum ama cay gunde 5-8 bardak arasi degisiyor. Azaltmaliyim. Yardimci aliyorum, yardimciyi aksattigimiz zamanlarda esim denk geldi o temizledi. Inanin evimi ben daha 2. Kez temizledim, ilki gorumcemle kaldigim hafta ikincisi gecen pazar misafir agirladiktan sonra gun bana kalinca. Polemikten uzak duracagim Is yerini ben kurtaramam. Banane demeliyim. Zehirli insanlardan da uzak durmali umursamamaliyim. Aslinda her satirda haklisiniz. Bugun is degistirdigimizde ben cok daha fazla zorlanirim. Oda 50 bin lira tazminati birakip cikacak. Tazminat yasasindan brz umutluyuz en azindan biraz daha disimizi sıkmaliyiz diyoruz. Ama tabiki karar almak burda yazdigim iki satir kadar kisa bir olay degil. Rabbim ol dedimi olacak, sabir diyorum. Diyorum da canim yaniyor. Rabbim sizede sabir ve guc versin. Allah sizden razi olsun zor gunumde yol gosterdiniz. Kendime bu kdr yuklenmeyi birakmaliyim bunu anladim. Insallah basaracagim.

Eger ramazan ayinda kendimi toparlayamazsam bayram sonrasi terapiye baslamam sart. Boyle patlamaya hazir bomba gibi yasayamam. Benimki birikim, patlamak uzereyim. Cok fazla sey ustuste. Tek basima nedenleri bulamasamda gelen guzel fikirler ile brz daha iyi olacagim. Inaniyorum.

Saçma gelebilir ama hayvanlarla konuşmayı göz teması kurmayı denediniz mi Ben evimde beslemiyorum hatta ten teması da kuramıyorum ama sokak köpekleriyle aramda bi yakınlık var :) Yanından geçerken naber lan napıyon burda diyorum nasılsın aslanım diyorum Yemek artığı veriyorum zaman zaman Gözlerine bakınca çok mutlu oluyorum Birde ağaçlara sarılın Haftasonu eşinizle salıncağa binin Ormanlık alan göl deniz kenarı vs gidin Yürüyüş yapın

Ben kedileri ve kuslari urkutmeden gecerim. Yolumu uzatirim, onlari korkutmaktan cok cekinirim. Evet fark ettimde beni mutlu eden kucuk anlarmis, goz temasinida deneyecegim. Salincak fikride guzel ama, bayramdan sonra artik :) aklimda olsun. Gercekten cok tesekkur ederim. Cok guzel fikirler geldi. Iyki konu acmisim. E Esila09

Yalnız konuyla nick altında ki yazınız baya zıt olmuş Tatile çıkın bence iyi gelir

Bana de ki. 'Mine kulakliklarla beraber aksama kadar yuru.' Hiç itiraze etmem o sekil. Sadece bu iyi geliyor bana.

En azindan tek olmadigimi ve cokta umutsuz vaka olmadigimi gordum Ben sadece seccademi, tesbihimi istiyorum Bir kac saatlik bos zaman cok iyi gelecek ama inanirmisiniz yok Yok yok. Herseyim planli sirali ve dar zamanlarda. Elbet gecer diyorum ama..

Bende kimseyi istemiyorum suan. Nefes alsalar batiyor bana. Bunu yaptigimda bana is konusunda cok yardimi dokunan, herzaman meslegimde yanimda olan abim gibi gordugum insan. Esniyor mesela sesli. O kadar huzursuz oluyorumki basim agriyor. Sonra utaniyorum yaptigimdan. Ama boyle zor ugrasacak bir mesgalem hedefim oldugunda hersey gulluk gulistanlik. Ne zamandir boylesiniz?

Bu aralar cok mutsuzum, sinirliyim ufacik olumsuzluga karsi cok sinirleniyorum. Cok basit bir olumsuzluk beni hayata karşı nefretle dolduruyor. Sabahlari mutsuz uyaniyorum, ztn hep gerginim. Sevdiklerime cok satasmiyorum, ama yabanci birine mutlaka tepki veriyorum. Bosvermek, hosgormek su an benim icin imkansiz Yasadigim sehirde psikolojik destek almam mumkun degil, yakin bir sehir icinde karar almak icin gec kaldim ancak bayram sonrasi baslayabilirim. Bu arada bana tavsiyeleriniz olabilirmi? Kendimi daha iyi hissetmemi saglayacak biseyler olmali. Bu kdr kin dolu nefret dolu olmak istemiyorum Benim icin ipler ne zmn koptu bilmiyorum, hangi olaydi neydi? 7 ay once evlendim, cok iyi bir esim var ve oda cok uzuluyor. Dugun surecinde bsy yasamadik, ailesi ile bir sorunum yok. Tamamen simariklik sanirim, lutfen beni kendime getirecek bsyler soyleyin MeryL

Aynen boyle sanirim. Ruhum ciglik cigliga bagiriyor sesimi duy benimle ilgilen beni doyur diyor. Cok daha zor gunlerde basarmistim simdi eksik yaptigim ne bulamiyorum. Yasadiklarimdan diger msjlarimda brz bahsettim ayrintiya girdim. En buyuk etkenlerden biri hayatimdaki belirsizlik melinda- Keep it simple Anneler