2 çocuk büyütmüş ve etrafımda ikiz büyütmüş anneleri de gördüğümden tecrübelerime dayanarak konuşuyorum. Çocuklu hayat eve bomba atmak gibi... Yetişemeyeceksiniz evinize, bebeklerinize, eşinize, temizliğe, alışverişe ve en önemlisi kendinize. Belki karamsar görünebilir söylediklerim ama gerçekçi olmanın psikolojik tramvaları azalttığını düşünüyorum. Erkenden tedbir alın. Ailenizden tecrübeli, bezerikli ve anlaşabildiğiniz kim varsa doğum öncesi ve sonrası için en az 6 ay en fazla 1 sene yanınızda kalması için çağırın. Doğum sonrası yorgunluk ve stresten eşinize karşı daha tahammülsüz olacaksınız. Eşiniz ağırda olsa fiziksel güçte gerekse çalışıyor mu çalışıyor. Bırakın o işi yapsın önce işe yaramayı sürdürsün zamanla bebekli evden kaçmak için dil kursu aşkıyla yanıp tutuşacaktır. Bol bol para biriktirin keza bebek masrafı ciddi bir birikim istiyor. Eviniz müsaitse bez, temizlik malzemeleri, bebek gereçleriyle doldurun. Dayanıklı uzun ömürlü gıdalar vs. Allah yar ve yardımcınız olsun inşallah sağ sağlim bebeklerinizi kucağınıza alın. İnşallah eşinizede iyi bir iş çıkar

Eşinin bu kadar kısa sürede meslek edinecek kadar dil öğrenmesi zor bence Yani daha basit sektörde restoran vs tarzı ortamlarda çalışabilir belki ama mesleğini yazmamışsınız da yetersiz dili olan bir mühendisi kimse işe almaz örneğin Olmuyorsa da gelin geri burada iş arasın zira düşük pozisyonda çalışmak da zor Eşinizin 4 kişilik aileye tek başına yabancı bir ülkede bakması bana çok zor geldi Aklıma doktor olmasına rağmen fabrikada kaçak çalıştırılan ve parlamada hayatını kaybeden Suriyeli çalışan geldi Şartları çok da zorlamamak lazım bir de sonuçta siz iş işin gitti iseniz o işin devamı yan sektörü vs referans olacak bir yönü vardır da eşinizin şu an işin iyi bir iş imkanı yok gibi

hamileyim calismiyorum demedim su an calisiyorum bir yandan da yeni is aramam lazim onu yapmiyorum sadece. cunku dogumdan sonra bir muddet calismak istemiyorum.

2 bebekle çalışman çok zor olur Eşin şimdi işi bırakıp kursa gitse?

Valla ikiniz de haklisiniz, ne denir bilemedim.

dun konusurken bizim de aklimiza boyle bir cozum geldi aslinda. imkansiz degil boyle birsey yapabiliriz gibi dusunduk. aklinza geldikce iyi dilek dua ne varsa gonderin Allah bebeklerin kismetine bize yardim etsin :)

haklisiniz belki ben cok sey bekliyorum, biraz daha girisken olsa sanki daha cabuk cozulecekmis gibi geliyor sadece. gercekten ben mi yukleniyorum sizce? cocuklara birlikte bakma fikri su anki durumda zaten durumumuza en cok uyan sey ancak bu gelisimizde dili halletseydi bir sonraki gelisimizde cok iyi bir is bulabilirdi ve ben calismak zorunda kalmazdim. sanirim bu kismina cok icerliyorum. bastan acikca demistim cunku hamile kaldiktan sonra bir muddet calismak istemiyorum diye. ancak dili halletmedigi icin mecburen boyle bir cozum olustu. L

Ya ikiz bebekle evde oturursan da yıpranırsın inan bana çocuk bakmak daha yorucu. Çalışırsınız ikiniz de. Ve bakıcı alma durumunuz olursa günlük en azından dinlenmek için zamanınız da kalır. Ben izindeyim ve 16 aydır gerçekten yıprandığımı ve köreldiğimi hissediyorum sanki artık iki lafı bir araya getiremiyorum sürekli akşama kadar sabaha kadar tek konum çocuk. Tabi ki kendim büyüttüğüm için onun adına çok mutluyum ama çalışmaya alışan bir insan için çok zor

offff şuan hayatını daha doğrusu özellikle iş hayatını kökten değştirme isteğinde olan biri olarak delicesine imrendim. . push ; D damdan

Ama bu durumu değiştirme şansı varken sızlanmayı tercih ediyor. Üstelik hamile eşine. Yani karşıdakini de düşünmeli biraz insan, sürekli karşımda ''işimden böyle nefret ediyorum, işe giderken şu kadar kötü hissediyorum'' diyen biri bir süre sonra beni boğardı. Kadın zaten hamile, daha doğurmadan nasıl çalışacağını düşünmeye başlamış. Biraz sızlansın tamam da biraz da şikayetçi olduğu durum için bir şeyler yapsın bari.

Bu konuda içerlemeniz doğal, çocuklarınızla birlikte bir süre geçirmeyi planlayıp gelmişsiniz ve şartlar değişmiş. Acaba dil öğrenmede zorluk çekiyor olabilir mi? Özellikle mesleki yabancı dilin öğrenilmesinden ziyade kullanımı zordur. Bunun için kaçınmış da olabilir. Yanlış anlamayın sizi haksız ilan etmek gibi bir derdim yok fakat az öncede belirttiğim gibi niteliklerinden çok çok düşük bir işte gocunmadan çalışabilen bir insanın çabasız görünmesi ilginç geliyor bana. Umuyorum en az hasarla ve mutlulukla atlatırsınız bu süreci.

Bakış açısına göre değişir tabi. Iki tarafın da kendince haklı olduğu durumlar vardır ya ben öyle hissettim. Sonuçta konu sahibinin eşi dil problemini halletse bile eski niteliklerinde bir iş bulamayacakmiş. Bu bile büyük bir ruhsal baskı. Şayet eşimin işi ve tabi ki geleceğimiz için kendi işimden çok daha düşük bir iş yapmak zorunda kalsam ne yalan söyleyeyim ben de çenemi tutamazdim.

kesinlikle uslubunuz icin tesekkur ederim, haklisin o da cabalasindan ziyade farkli bakis acisi ve fikirlere ihtiyacim var cunku. esimi cok seviyorum onun uzulmesini asla istemiyorum ama kendime de haksizlik ediyormusum hissinden kurtulamiyorum. kesinlikle cok caba sarfetti siz haklisiniz. yeteneklerinin altinda bir ise komik sayilabilecek rakamlara calisiyor su an ve ben bunu tum kalbimle takdir ediyorum. derdim bu donguden cikmak icin birseyler yapmiyor olusu aslinda. ve sanirim evet yabanci dil ogrenmek konusunda cok sikinti yasiyor galiba... acaba gercekten hala alisamadi mi? hala psikolojisi iyilesmedi mi? bir yil bunun icin cok uzun bir sure degil mi ama...

Eşinizin çalışma temposunu bilmiyorum ama eşiniz çalışma günlerini azaltıp düzgün bir kurs için de zaman ayırsa nasıl olur. Demek istediğim yarı zamanlı yani hafta içi 3 gün gündüz kursa gitse kalan 4 gün de gece işine devam etse. Biz de benzer aşamalardan geçtik diyebilirim. Eşim bu şekilde baya düzene koymuştu.

Aslinda evet bu sekilde hic dusunmemistim. Cok fazla seyi ayni anda yaptik ve sanirim karsilikli yiprandik. Biraz daha konusmaliyiz galiba...

Bence bu problemleriniz bebişler doğduktan sonra çözülür. Çünki eşiniz bebeklere bakamıyacağını anlayınca size çalış diyemez ve mecbur daha iyisi için daha çok çabalar. Ona her şey kolay geliyor şu an ama hayat onu daha çok çabalamaya zorlıcak zaten

Ben eşinizi çok çabasız olarak göremedim. Özellikle niteliklerinin çok altında bir işte mecburiyetten çalışmanın ruhsal olarak çok yorucu olduğunu düşünüyorum. Yaşamınızı bilmediğim için çocuklara vardiyalı bakıp birlikte çalışa fikri bile çok uçarı değil bana göre. Kendisi kısıtlı imkanlar dahilinde deniyor gibi görünüyor. Sonuçta sizin işiniz sebebiyle ordasınız değil mi? Siz biraz daha hırslı ya da atak olmasını mı istiyorsunuz?

Çevremden gördüğüm kadarıyla ikiz bebeklere çalışmayan bir anne bile yetemiyor, genelde ailelerden destek alıyorlar. Siz hem çalışıp hem de ikiz büyütmeyi düşünüyorsunuz. Yani siz işteyken bebeklere eşiniz bakacak... bana biraz ütopik geldi bu durum. İnşallah bir çözüm bulursunuz

konuyu kafamda tam oturtamadım o yuzden yorum yapamayacagım kusura bakmayın minnakmimar Real eyes, Realise, Real lies.. Anneler

Eşiniz eminim farkındadır o da rahatsızlık duyuyor ama bazen elimizden bişey gelmez. Rabbim meleklerinizi saglikla sıhhatle kucağınıza almayı nasip etsin Ayrıca kıt kanaat geçim çaba oldukça ömür boyu sürmüyor. Başka bir yere gidince dibe vurmaniz da normal çünkü yeni bir hayat kurmak isteyen insanların çoğu sıfırdan başlar. Bir süre birikiminiz varsa oradan idare edersiniz. Bizde eşimle zora düştük ben ona bileziklerimi bozdurmayi teklif ettim yeterki sikilmayalim borçların altında ezilmeyiz husursuz olma dedim. hic bi şey söylemedi bu eşimin dilinde duruma göre bakarız o zaman demek. Çünkü bunu kabul etmek onun için zor olurdu. Şükür atlattık o günleri bize kalan birbirimize destek olduğumuz hissi kaldı

aslinda hep konustuk bunlari bilmedigi seyler degil. ben artik tikandigim noktaya geldigimi ona soylemekten cekiniyorum sadece. bunun onu kotu etkileyip daha yeni toparlanmisken hepten alasagi etmesinden cekiniyorum. cunku zor bir 1 sene gecirdi, benden bu kadar direksiyona sen gec demek onu nasil etkileyecek emin olamiyorum hepten panik yapmasindan tedirginim. bencillik edip etmedigimden emin olmak istiyorum. bebeklerime bakmak istemek cok mu bencilce gercekten S Spizella

Benim de başımdan hem. sizin durumunuz hem de eşinizin durumu gecti. Eşim işsiz kaldığında hiç sormami bile istemiyodu. Ben onun çaba harcamadigini düşünüyordum. Ama adam sonunda illa her hareketimi anlatmami istiyosun gururum var. Bende üzülüyorum basarisiZligimi söylemek istemiyorum diye konuşunca bıraktım. Belki esinizdeoyledir. Eşim gayet güzel bir iş buldu sonunda çok şükür. Darısı başınıza :) Dil konusunda da şöyle yurtdışına ciktik. Bana da iş verebileceklerini söylediler ama bende bir tutukluk. Gramerini su gibi bildiğim dili konuşamıyorum. Hatta denemiyorum bile düşünün. Markette bile hebele hubele. Belki esinizde uyum sağlamaya çalışıyordur bocaliyodur. Çalıştığı ortamda konuşarak dilini geliştirebilir mi? O geldi aklıma. Bol bol konuşarak belki ilerleyebilir. İnşallah herşey gönlünüzce olur

Bir arkadaşımın arkadaşı yurt dışında normal düzende çalışırken bunalıyor ve kafasını dağıtmak İçin internetten satış yapmaya başlıyor. Zaman içinde o kadar çok para kazanıyor ki. Maaşının onlarca katı. Bulunduğu ülkeyi terkedip denizi kumu muhteşem bir adaya yerleşiyor. Hatta fotoğrafını gördüm. Deniz kenarına masa atmış, masada laptop yanında kahve, şortuyla poz vermiş altına da "ofisim" yazmış. O kadar özendim ki anlatamam. Yaptığı da hiç ürün vs almadan, Çin'deki bir mağaza ile anlaşıyor ebay da satıyor. Yani ürünü alıp depolamıyor bile. Bence muhteşem bir hayat.

Merhaba hanimlar, Kisaca anlatmaya calisacagim. 3 yillik evliyiz ve su an ikizlere hamileyim. Isim dolayisiyla kisa sureligine yurtdisinda yasiyoruz. Buraya gelmeden yaklasik 6 ay once esim yonetici olarak calistigi bir sirketten, artik anlasmazliktan da ziyade ozel hayata mudahale ve tersine terfi gibi bircok durumla karsilastigi icin istifa etmisti. Bir muddet is aradi ancak genelde buldugu yerlerde maas acisindan kimseyi sikistirmamasina ragmen pozisyon icin fazla kalifiye bulundugu gerekcesi ile hep olumsuz donusler aldi. Bir de referans olaylari vesaire, malum... Sonra buraya gelecegimiz kesinlesince is aramayi da birakti haliyle. Bizim niyetimiz buraya gelip ikimiz icin de uygun is imkanlari olusturup burada kalici olmaya calismakti. Ancak... Ilk olarak ben hem hamile olmus olmanin hem de Turkiyede fazlasiyla psikolojik olarak yipratilmis olmanin verdigi psikolojik yorgunluk sebebiyle acikcasi hic bir arayisa girmedim. Yeni yeni bir kac yere cv mi gonderdim ancak henuz geri donus alamadim. Esim ilk bir kac ay cok kotu durumdaydi tam olarak yikikti. Hic bunaltmadim onu iyi olmasini cok istiyorum cunku. Burasi ona iyi geldi. Toparlanir toparlanmaz bir is buldu ancak cok cok cooookkkkk basit bir is yapiyor su an. Lise talebeleri ve ya egitimsiz insanlarla birlikte bedenen ve gece vardiyasinda calisiyor. Eskisi kadar kotu degil ancak son donemlerde kendini kotu hssetmeye ve bunu haketmedigini soylemeye basladi. Esimin burada is bulabilmesi icin oncelikle yabanci dile hakim olmasi lazim, dili var ancak bir is yakalayabilecek kadar degil. Uygun oldugu bir pozisyon bulsa dahi asla bu sekilde ise alinmaz. Bunu defalarca konustuk, uzuluyor ama hic birsey de yapmiyor. Kendisine buraya gelmeden once buradan bir dil kursu bulmasini ve gelir gelmez baslamasini soylemistim bulmadi. Geldigimizde bizdeki halk egitim merkezlerine benzer yerlere gitti ama pek ise yaramadi. Evet daha iyi ama hala yetersiz. Simdi de zaten calisiyor gidemiyor ve zaten bir kac ay sonra ulkemize geri donecegiz bu sansini kacirdi. Benim meslegim dolayisiyla burada is bulabilmem ona gore cok cok daha kolay. Ve su an tum planlarimizi bu ihtimal uzerinden yapiyoruz. Ancak problem su ki ben ikiz bebeklere hamileyim ve bir muddet is guc dusunmek istemiyorum. Esim ise sen gunduz calisirsin ben gece bebekleri beraber buyuturuz diyerek konuyu genelde kapatiyor. Ya da ciddi olarak konustugumda ben yetersiz bir adamim deyip cok ciddi uzuluyor. Ne yapacaksin hedefin ne dedigimde ise bir plani yok, bir hedefi yok, meslegiyle ilgili yapmak istedigi seyler biraz hayali. Sadece insanlarin basarilarina bakip hayiflaniyor. Sonuc olarak hayatim boyunca esimle vardiyali ve kit kanaat gecinecegim bir duzene mahkum kalmak istemiyorum. Turkiyede yasama secenegi maalesef bizim icin imkansiza yakin mecburen yeni bir hayat kurmamiz gerekiyor. Ancak burada ya da Turkiyede kalsak bile her durumda en cok yipranan kisi ben olacagim. Guya kisa anlatacaktim, hala okuyan var mi bilmiyorum ama, Iyilikle anlatmaya calistim olmadi, baski yapmaya calistim olmadi. Gercekten yoruldum ve tikandim. Esime bu durumun ciddiyetini baska nasil anlatabilirim bilmiyorum. Bana fikir verin lutfen.

ikiz annesiyim maddi ve manevi olarak çok zordur ikiz büyütmek. sana en çok lazım olan şey yardımcı birileri olacaktır. bence yurtdışında bakıcı gibi birşey tutamazsanız işiniz çok zor. benim annem ve kayınvalidem destekledi onlar olmasa düşünemiyorum nasıl büyütürdüm. sadece çocuklarınızı düşünün derim. ve maddi olarak da rahat olmanız gerekir öyle ihtimallerler iki bebek zor çok zor. millet ayda 1 paket bez bitirirken siz haftada 1 paket bitireceksiniz paket dediğim kutu olanlardan en büyüklerinden

Bu yazdığınızı print edip ona okutsanız, "sana eşim gibi değil de arkadaşım gibi danışmak istediğim bir konu var" deyip kağıdı verseniz?

Hayır tabii ki değil. En baştan böyle söylemişsiniz zaten. Yeni öğrendiği bir bilgi olmayacak. Şu an bu kadar içerliyorsunuz, sonra kimbilir nasıl hissedeceksiniz. Siz nasıl o düşmesin diye düşünüyorsanız, onun da sizi düşünmesi, baştan verdiği sözü tutması gerekiyor. L

O bebeklere bakmak cok kolay gozukuyordur ona ama dogunca anlar, benim anlayamadigim sey su, isim dolayisiyla yurtdisina ciktik diyorsunuz ama hamileyim calismiyorum demissiniz sonra da, ben mevzuyu anlayamadim cidden

Aslında hiç bişi yapmayıp bebeklerin doğmasını beklemeniz bile yeterli hani bakarmışya başına kalınca İKi bebek nasıl koşa koşa işe gidecek socialscientist Huysuz Şirin

Hangi yabanci dil bu? Ingilizce mi? Ingilizce 1 yilda pekala ileri duzeyde ogrenilecek bir dil. Ama baska bir dil daha zorlayici olabilir. Almanca, Fransizca gibi. L

Konustuk esimle. Bazi arkadaslarin dedigi gibi oldukca fazla caba harcadigini anladim. Sadece ben bazi seyleri biraz gormezden gelmisim. Aslinda bir yandan tr deki ekibi ile kontak icindeymis ve ben hamile oldugum icin pek anlatmamis bunlari. Kafana taktigini bilsem anlatirdim dedi. Birseylerle ugrasiyorlarmis hep beraber, dinleyince kendimden utandim biraz. Ama anlayisli davrandi sagolsun. Yaptigimi planla ilgili degisiklik olmasi gerektigini soyleyen arkadaslar olmus ama maalesef o gundemimizde yok. Cok sikisirsam Turkiye'den annemi getirmeyi teklif etti. Bir nebze icim rahatladi. Ben oldukca olumlu ve anlayisli konusmaya calistim, o i se anlayisli oldugum icin tesekkur etti. Olumlu ya da olumsuZ tum yorumlariniz icin tesekkur ederim, hepiniz cok yardimci oldunuz. Nelere dikkat etmem gerektigi konusinda benim icin onemli ipuclari oldu. Iyi ki varsiniz.

konuya çok değişik bir yorum yapıp çocukları çifte vatandaş yapmadan dönmeyin diye ekleyeyim

Açıkçası bana planlarınızın pek oluru var gibi gelmedi. Gündüz işe gidip akşam ikiz bebeklere bakmak ve tam tersi olacak iş değil. Evde oturan kadınlar bile tek başına ikizlere bakamıyor. Ne ara bir kap yemek pişirip, duş alacak, uyuyacaksınız? Ben fazla vakit kaybetmeden daha makul planlar yapmanızı öneririm.

Türkiye'de başka iş bulmadan işten çıkmak hata... Özellikle deneyimli iseniz Türkiye'de iş bulmak çok zor ama keşke biraz daha deneseydi bir tanıdık vasıtası ile falan bunlara yoğunlaşıp sağdan soldan referans bulamaz mıydı? 3nity

Siz gündüz calisacaksiniz o gece çalışacak... bebek bakmayı çok kolay mı zannediyor eşiniz? O gece çalışıp gündüz bebek bakacak siz gündüz çalışıp gece... Hem de ikiz bebek... doğumdan ne kadar sonra çalışmaya baslayacaksiniz? Anneniz ve kv nizin ikisi birden yanınızda ve destek olmali. yoksa çok zor hali hazırda süper işiniz olsa bile zor çalışma + ikiz bebek.

Bir yıl içine sığdırdıklarınıza bakınca çok da uzun bir zaman değil aslında :) Ülke değişimi, iki bebek , iş şartları... Hani en zor zamanlar birbirimize en çok ihtiyaç duyduğumuz fakat ruhsal olarak en çok hırpaladığımız zamanlardır ya işte muhtemelem öyle bir zamandan geçiyorsunuz. Siz hamilesiniz, bebeklerin geleceği, onlarla birlikte hayata adapte olma evresini atlatamadan bir de üzerine çalışma stresi eklenmiş. E eşiniz de babalık telaşı, istemediği işte çalışma, dil zorluğuyla sizin çalışmama hakkınızı gözardı etmiş. Nacizhane tavsiyem ona yetersiz hissettirmeden, onunla gurur duyduğunuzu, çocuklara çok iyi bakacağına emin olduğunuzu fakat bebeklerin ilk dönemlerinde yanlarında olmanız gerektiğini gerçekçi bir şekilde anlatmanız. Bu duruma başka bir çözüm yolu bulmanız gerektiğine ikna olunca belki daha fazla çabalar.

bana biraz gerçek dışı geldi istekleriniz. adam fiziksel olarak efor gerektiren bir işte calısıp, o yorgunlukla akşam da hadi bakalım kursa gideyim gibi bir şey yapamaz. eğer sizin evi geçindirecek kazancınız varsa, işi bırakıp dil konusuna eğilebilir ancak. yapabiliyorsanız bunu yapın. zaten o eğitiminin çok altında, bedenen yorulduğu işe eyvallah ederek fedakarlık yapmış. eve gönül ister ki bebeklerinize bir süre siz bakın ama her zaman olmuyor bu anlamda çocuklara vardiyalı bakmak çok mantıksız degil üstelik zor olan kısımda eşiniz olacak, gece çalışacağı için ama siz hala kendinizin daha çok yorulacağını dusunuyorsunuz. bence eşinize karşı pek anlayışlı değilsiniz.

Türkiyeye dönün. İkiz bebekle çok ütopik planlarınız. Böyle bir durumda çocuk sahibi olmayı erteleseydiniz keşke.