Bazen böyle durumlarda ne kadar doğru ne kadar yanlış bilmiyorum ama 3-4 gün okula göndermemek işe yarıyor. Benzer problemi çektiğimiz hatta üstüne birde sınıf içi uyumsuzluğu olan bir öğrencimi 1 hafta gönderme velisi okula. Bizi de bilgilendirdiler. Çocuk mum gibi olmuştu ertesi hafta döndüğünde. Bazen cidden ne telkinler ne yapılan rehberlik etkinlikleri işe yaramıyor.. Mahrum bırakmak bazı durumlarda etkili bir yöntem haline geliyor.

Merhaba arkadaşlar. Çaresiz kaldım o yüzden buraya yazmanın doğru olacağını düşündüm. Elbet farklı fikirler çıkacaktır. Kardeşim 10 yaşında 5. sınıfa gidiyor. Dersleri konusunda ne yapsak bilmiyoruz. Çalışmıyor ödevlerini yapmıyor. Ben çalıştırıyorum, babam çalıştırıyor, annem çalıştırıyor, küçük kız kardeşim var 16 yaşında o çalıştırıyor, yok. Anlamada sıkıntısı olduğunu düşünmüyorum. Bizi ciddiye almıyor pek. Babam özel ders aldırttı haftada 4 dün geldi öğretmen. Ağladı istemiyorum diye küstü yemek yemedi. O işte 2 ay sürdü. Okulda da çok utanıyormuş. Bizim yanımızda öyle değil. Bildiği soruya bile cevap vermiyormuş. Öğretmeniyle sürekli görüşüyoruz evimize bile gelir aşmaya çalışıyoruz ama olmuyor. Dedik belki tanıdık biri verse dersi açılır. Öğretmenlik okuyan bir akrabamız geldi 3 ay kadar onu da istemedi. Hadi ders çalışmıyor ödevlerini de yapmıyor. Öğretmeni özet çıkarması için kitap veriyor diyorum ne zaman verdi bugün haftaya özeti çıkaracağım. Tamam okumaya başla ablacım diyorum hep son güne bırakma. Yok. Kağıt verecekmiş öğretmeni onu bekliyor. Her gün ısrar ediyorum odasına giriyor 10 sayfa okumadan geliyor çok sıkıldım başım ağrıdı. Son gün geliyor ağlamaya başlıyor. Her seferinde diyorum bak geçen seferinde ki gibi olmasın, oluyor. Kızınca ağlamaya başlıyor 2 saat susmuyor. Ne yapsam bilmiyorum. Alıyorum kitapçılara götürüyorum hadi seç istediğin kitabı al diyorum alıyor hiçbirini okumuyor. 1. sınıf hikayeleri aldım resimli belki ilgisini çeker diye yok okumuyor. Bende alıyorum elime kitap beraber okuyalım diyorum azıcık okuyor bırakıyor hemen gel otur deyince ağlamaya başlıyor. Okuması çok zayıf. Dakika da 61 kelime okuyor. Tek başına ödev yapmıyor illa yanına oturup yaptırmak lazım. Yanına gelince de istemiyorum kendim yaparım diyor. Akşam 7-8 olunca ağlamaya başlıyoruz. Babam sabırlı bir insan değildir kardeşimle ilgilendiği kadar kimseyle ilgilenmedi biraz da şımarttı onu. Galiba bu yüzden. İnanın babam ona gösterdiği ilginin yarısını bile bana göstermedi. Neden böyle yapıyor anlamıyoruz. Ağlama krizleri tutuyor. Psikoloğa götürdük konuşmadı orada da. İlaç verdi içmedi onu da. Gelecek ay tekrar götürelim dedik gitmem dedi ağlamaya başladı. Ona da tamam dedik. Okulu sevsin diye renk renk okul çantaları aldım. Kitaplar aldım çeşit çeşit. Yok... Ne yapsak fikir verin lütfen. S

yalnız 5 yaşındaki çocuk gibi davranıyorsunuz bence kardeşinize. her çocuk okulla ilgili olacak diye bir şey yok başarısız da olabilir ama bu onun zekasının düşük olduğu anlamına gelmez. benim gözlemledğim kadarıyla bi insan okulla ilgili değilse hiç olmuyor Chelzy İkiz oğlan

Anlattıklarınızdan çok fazla üstüne gittiğiniz çıkarımını yapıyorum ki bu durumda çocuğun olaya bir korku hissiyle yaklaşması çok normal. Öncelikle ona, her yaptığı ya da yapmak istemediği karşılığında ağlamasını öğretmişsiniz. Körelteceğinize de, körüklemişsiniz. Bu birinci yanlış. İkinci yanlışta, ailelerin bir şeyleri baskı sonucu yaptırabileceklerini sanmasıdır. Siz iyi niyetli olsa da, bunu yapıyorsunuz. Küçükken çocukları, "uyumazsan öcü gelip seni alacak" demekle bir bu durum. Çocuk için de korku figürü; okul, dersler, kitaplar ve o aldığınız renk renk çantalar ne yazık ki. Özellikle bir psikoloğa gitmenize gerek yok. Okuldaki danışman ile görüşmeniz ve çocukla onun bir kaç günde bir görüşmesi, okulu farklı boyutuyla anlatması, göstermesi lazım. Danışmanlar eğitimlerinde bunun birçok metodunu öğreniyorlar. Benim naçizane önerilerim, bir süre üzerine çok gitmemeniz. Farklı yollarla da olsa dersi okulu sevdirmeye çalışmamanız. Bunu bırakın okuldaki psikolojik danışman yapsın. Çünkü sizinle bu konuda yapacağı her konuşma, aynı sendromu yineleyecektir. Ders yapmıyorsa, üstelemeyin bir süre. Elbet bir yerden sonra ders yapması gerektiğinin farkına varacaktır. Baskı ile çözüm değil, daha büyük sarmal düğümlere sahip olunur. Çocuğu bu konuda daha fazla kaybetmeyin. Babanız, anneniz, siz ya da akrabalarınız bu yöndeki baskıları sonlandırsın. Eminim gelişme gösterecektir. Bir de en başta da belirttim ya, bu ağlayarak her şeyi elde etmeye çalışmak hissi. Bu çok tehlikeli, bunu yenmeye çalışın asıl. Bunun için teknikler geliştirin ve bir psikolog gerekiyorsa, bunun için gerekiyor unutmayın. O ağlama büyüyünce, başka metotlara dönüşebilir ve bunu kimse istemez. Sevgilerimle.. Meleknaz Herşeyin

Benim kardeşimde 5. sınıfa gidiyor ve durum neredeyse sizinkiyle aynı Kardeşim de ödev yap dediğimizde ağlamaya başlıyor. Son zamanlarda da oram ağrıyor buram ağrıyor deyip okula gitmek istemiyor. Biz de ne yapacağımızı şaşırdık. C cilvenaz07

bence hiçbiriniz bir süre dersten, kitaptan, ödevden bahsetmesin. zaten ters tepiyor üstüne düşmeniz kendi haline bırakın. ama manevi yönden daha ço üstüne düşün. beraber sevdiği şeyleri yapın. hafta sonları sinemaya gidin ya da erkekse oyun salonlarında çok eğlenir, beraber top oynayın, paten kayın, yemeğe gidin. kız ise o hala evcilik çağında sevdiği bir oyunu oynayın, puzzle yapın, tiyatro sergi aklınıza ne gelirse. evde yastık savaşı yapın birbirinizi gıdıkklayın vs vs uzarrr gider. bu süreçte ailenizin tüm bireyleri size destek olsun. akşamları kitap okuma saati yapın ailecek ilk süreçte bu saate onu dahil etmeyin. zamanla kendisi de katılacaktır. o ders çalışırken yanlız bırakmayın. aile tv izlerken o ders çalışşamaz aklı sizde kalır. tv yi kapatın ders saatinde. bu arada başta saydığım şeyleri yaparen herşeyi siz üstlenmeyin. mesela sinemaya sizle gittiyse alışverişe anneniz götürsün. baba maç yapamaya oyun salonlarına götürebilir. vs vs umarım anlatabilmişimdir fbuket

Özele götürdük canım. Doktorda öyle iyi bir bayan ki. M moonlight_mj4ewr Evlad-ı

haftada 4 gün özel ders aldırdık istemedi yazmışsınız, biraz fazla değilmi? bu kadar üstüne gitmek ters tepmiş olabilir. her çocuk derslerine düşkün olucak diye bi kural yok ayrıca. evet okul önemli ama bu yaştaki kaç çocuk yazdıklarınızdan farklıki? biraz rahat bırakın derim ben...

Ustune biraz fazla dusmussunuz ama beklemekle de olmuyor okul dedigin, ipin ucu kacinca geri gelmiyor. Her sorunda aglamasi da sanki gecmiste de ustune fazla dusmussunuz izlenimi verdi bana. Biraz ders muhabbetini azaltip baska aktivitelere yonelmek guzel olabilir. Onun disinda, psikolojik ya da zekasinda bir sorun yoksa her cocuk caliskan olacak diye birsey yok. Yaptiginiz hicbirsey etki etmediyse demek ki cocugun okumaya niyeti yok, malesef. 5. sinifa kadar gemis ogrencinin okumasinin zayif olmasi da normal degil cunku. Ustune dus veya dusme... Bazi seyleri de fazla zorlamamak, kabul etmek lazim.

Kardeşiniz 5 yaşında mı başladı okula?

Benzer durum benim kardeşimde oldu gerçi o 17yaşında iken oldu Çalışkan bir çocuktu birden çalışmamaya başladı çalışmadıkça iyice koptu 2senemiz zehir gibi geçti Herkes kendi haline bırakın düzelir dedi tabi bize boş laf gibi geldi, sürekli derse dönsün diye çabaladık durduk Şimdi o dönem atlatıldı yeniden üniversiteye hazırlanıyor ve eskisi gibi güzel çalışıyor herşeyin bilincinde farkında Ve biz o kadar çektiğimiz sıkıntıya, ona yaşattıklarımıza üzülüyoruz Kardeşinin yaşı daha da küçük... Stres, ailenin bu çabalarının onda yarattıkları, hissettikleri daha büyük tepki vermesine neden olmuş olabilir... Bence gerçekten kendi haline bırakılmalı O baskının gittiğini hissettiğinde kendini toparlayacaktır Sabırlı olun, yaşını yaşamasına izin verin, bu günleriniz geri gelmeyecek :) Kolay gelsin 1

benzer bi modelde bende var 6. sınıfa gidiyor zorla ödev yapar zorla ders çalışır hatta çalışmaz ezberlemez susar kimseyle konuşmaz tv izler küçük çocuk gibi oyun oynar annem zaten hasta ilgilenemiyor ben evliyim zaten herzaman çocukla gidip ilgilenemiyorum kendi halinde bu sene bakalım napacak sizde kendi haline bırakın ama bizimki aglamaz oram agrıyor demez desede ben bagırınca geçer

bence kardeşinizin üstüne çok gidiyorsunuz haklı olarak ta kötülüğünü istemiyorsunuz ama biraz rahat verin, okumak isteyen adam her türlü okur zaten bu içten gelen bir şey, bende ilkokul ve ortaokulda nefret ederdim okuldan derslerim berbattı babamız üzerimize çok gelirdi sonra rahat bıraktı lisede derslerim çok iyi oldu. tabi sizin durumunuzda zor anlıyorum, insanın sinirleri yıpranıyor böyle bir durumda Allah yardımcınız olsun :)birde çocuklar için kişisel gelişim kitapları var al bir oku sen belki faydası olur. KİGEM. COM adresine gir kişisel gelişimi için bir şeyler bulabilirsin.. hawana

GÜnaydın kardeşinizi spora yazdırmayı denediniz mi belki ilgisini çeker utangaç oldugunu söylemişsiniz bunu spor sayesinde yenebilir hem dersleride düzelebilir tabi sporun güzel yanlarını anlatacaksınız ileride sporda yükselme şansın olur milli takıma girersin diye hangi çeşit spor oldugu fark etmez bence bir şansınızı deneyin.

Grup terapilerine katilabilir. Tek basina uzerine geliniyormus gibi hissedebilir. E

okulda arkadaşlarıyla bir sıkıntısı mı var acaba?belki arkadaşlarıyla bir şey yaşadı ve okuldan tamamen soğudu :26: WOLFROG Ekşiden aynı tadı

Canim ben de hep sorunlu bi cocuk oldum, okula 2. siniftan basladim ve kendimden 1 yas buyuklerle okudum, 3. sinifta okula gitmek istemedigim icin okulumu degistirdi ailem. Psikologlarda gecti ilkokul donemim. Ama ailem hic baski yapmadi ve aglamaktan catlasam da zorla okula gonderdiler, arkadaslarimla vakit gecire gecire okulu sevmeye basladim ve toparlandim. Su an yuksek lisans yapiyorum, muhendisim ve okumayi hic sevemedim hayatim boyunca zorla gittim okula :) diyecegim odur ki her aglamasinda bebek gibi ilgilenmeyin birakin aglasin. Odev yapmiyor mu, yapmasin ve sonuclarina katlansin. Aksi takdirde kendi ayaklari ustunde duramayan ve sorumluluk bilinci gelişmemiş bi birey haline gelmesi kaçınılmaz olur. burbuk

Süper dadı'ya katılın. Trt 1de. Öyle azgın çocukları dize getiriyor ki :) kardeşin 10 yaşında biraz büyük gibi ama belki burdakileri yazıp başvurursan kabul edilir. Şansını dene bence :) Sadece bir tavsiye tabii ki bu.

sanırım fazla şımarıklık var kardeşinde. tavsiyem zorlayarak olmaz. benim çocukluğum ders çalışmakla geçti ona dersi sevdirmelisiniz. sevmeden yapılan her iş işkencedir. matematikte problem çözme çok keyiflidir mesela. çalıştırırken siz de keyif alın, arada "matematik sorusu çözesim geldi" diyin, kitaplardan örnek verin hikaye anlatın mesela keyifli olsun. onun dışında bir doktora götürüp kan değerlerine baktırın, demir eksikliği anemisi vs gibi bir problemi varsa anlaması güçleşmiş olabilir bu da onu sıkıyor olabilir. doğumda vs bir problem olmuş muydu acaba kardeşinizin? o da öğrenme güçlüğü yapabiliyor yıllar sonra. bir de hedef belirletin ona, yetişkinlerle görüştürün öğretmen doktor iş adamı avukat vs, bürolarına iş ortamlarına götürün, özensin biraz. eğer özenirse oralara gelmek için çalışması gerektiğini güzelce anlatırsanız hırslanıcaktır. S

Benim kardesimde ders calismiyor hic.. Git test coz diyorum aliyo eline soyle bi 10 dk felan bakiyo calistim ben diyo geciyo kenara..

Bilgisayara 2-3 haftada belki bakar belki bakmaz. Hiç alakası yok diyebilirim.