En azından senin eşin sana destekçi ve ailesinin yaptıklarını savunmuyor bu çok güzel birşey biliyormusun cnm Benim kaynana kayınbabada hep öteki oğluna yardım ediyor ev vermişler kredi kartı vermişler ayrıca para yolluyorlar Ama bana bir iğne bile almadılar ve eşim bu konuda ailesini savunuyor çok üzülüyorum ama takmıyorum bu meseleyi Çünkü daha büyük sorunlarım var

zaten görüşmüyormuşsunuz yapacak başka ne varki görüşüp kavga etseniz içinideki herşeyi dökseniz ne olacak onlarda size birsürü şey söyleyecek iyice sinirleneceksiniz harap olacaksınız. boşverin eşiniz ne güzel doğruları görüyor ve doğru şekilde davranıyor gerisi boş. canınızı daha fazla sıkmayın rahat olun. eşinizle de tartışıp aranızı bozmayın. mehtap51

Görüşmüyorsanız görüşmeyin, niye bu kadar kafanıza takıp hayatınızın merkezine oturtuyorsunuz anlamıyorum. hayat7681 3 prensim

bu sorunlari yasarken yanliz olmadigimi bilmek beni birazda olsa rahatlatdi... hepimiz icin tabi ki üzgünüm... hic bir Allah'in kulu sebepsiz dislanmayi hak etmiyor. ben hep sorunu kendimde ariyorum.. gercekden bulamadim... daha esimin ailesi beni bi kez aramadi, bi kez evimize gelmedi... ben bi zamana kadar ariyordum... artik bende birakdim... artik esimde aramiyor... annesi babasi disliyordu.. simdi abiside dislamaya basladi... abisi telefonlarina bile cikmiyor... biz sirf benim ailemle görüsüyoruz... bazende esimin teyzleriyle... ne cins insanlar var... gerci onlar insans denirse.. Allah büyük... La havle vela kuvvete illa billahil aliyyil azim

gerçekten çok kötü bir deneyim Allah sabır versın böyle birşeyi kim olsa hazmedemez ben senın yerinde olsam bebek mevlüdüne çağrmazdım... gerçi şuda var gelince dışlanacağı için ona iyi birde ceza olmş olur... bilemiyorum okurken bile çok sinirlendim... Allah sabır versın sakin ol ve bebeğini düşün hayal kur bence O

evlat ayrımı yapan ailelerden nefret ediyorum. allahında cezalarını vereceğini düşünüyorum. sende eşini üzme. eşin gereken cevabı verir yeri geldikçe. senin yanında olmuş eşin. bu çok güzel. çünkü eşi yanında olmadığı için boşanan o kadar arkadaşımız var ki. sen onlara karşı o kadar öfkelinki eşin ne söylese öfken geçmez. aynı şeyleri bende yaşıyorum. onlara olan öfkemi anlatacak kelime bulamıyorum.

eşimin ailesiyle 1 yıldır görüşmüyorum. eşimle 3 senelik evliyiz ve bu süre içinde bir çok ayrım gördük. eşimin erkek kardeşi ve karısına vede çocuğuna gerekn bütün özeni gösterip her şeyleriyle yanlarında olmaları maddi ve manevi, bizimde hiç bir şekilde zor günümüzde kendilerini kenara çekmeleri ve birşeyimize karışmamaları leri iyice kopardı. hadi saygısılık olmasın diye hep görmezden geldim ama kendi annemin bizim hep yanımızda olupta onların olmamalarını hazmedemiyorum. hiç bir şekilde ne tlfnda ne yüzyüze görüşmüyorum bayramda dahi gitmiyorum ama tabi değişen birşey yok... şu an 5 buçuk aylık hamileyim ve hiç bir şekilde bebeğimizi sormuyorlar bile varsa yoksa diğer torunları. bize yapılanlardan geçtim bebeğimi sormadıkları için iyice nefretim arttı tırnağım kadar değer vermiyorum. biz eşimle güzel şeylerimizide kötü şeylerimizide hep kendi ailemle paylaşıyoruz maddi zorluk oluncada onlar var ama sadece benim ailem yokki benim ki anne babaysa onlar nasıl anne baba nasıl vicdan nasıl bir aile?çok uğraştım ama değişmediler ne halleri varsa görsünler zaten. eşimlede tartışıyorum. zaten gitmiyorum diyor biliyorum herşeyi benim bebeğimi sormuyorlar diyor bayramda bebeği sormuş annesi eşim terslemiş cevap vermicem anca mı aklına geldi hiç içiniz sızlamıcak mı bebeği görünce nasıl ailesiniz size sadece günah olmasın diye geliyorum eşimin ailesi hep yanımızda gibi şeyler söylemiş. ama inanır mısınız o kadar nefret ediyorum ki yüzlerine konuşamadığım için eşim benim içimdeki herşeyi söylesin istiyorum bu sefer eşimle tartışıyoruz. zaten ayrım yapmaları, vede bebeğimiz sormamalrı bunlar çok kötü şeyler yani ailede olsa bunlar hazmedilemicek birşey. biz eşimin ailesinde kalırken eşimin kardeiyle konuşmuyorduk ve onlr gelemiyordu annesi bizim arkamızdan babasına söyle evlerine gitsinler kardeşi gelemiyor söyle gitsinler demiş ve babası bizi evden kovdu biz bunları hep yeni öğrendik eşim çok kızdı ve annesine bağırmaya gidicekti ne bayramda nede başka zaman gitmicem dedi zor sakinleştirdim. bizde anne baba olucaz korkarım eşim bağırsın değilde gerekli olduğu yerde lafını söyelsin ve tepkisini koysun isterim. ileriye dönük plan yapmak istemiyorum ama hiç bir şekilde çocuğumu göstermek istemiyorum onlara hak etmiyorlar benim çocuğumu sormayan benim çocuğumu hak etmiyor demektir. elimden gelse bebek mevlidin bile çağırmıcam ama ailem ayıp olur o kadar diyor. anlatamam onlara olan nefretimi. yolda görünce yan yana konuşmadan geçiyorum. ne kadar zor şeymiş bunlar. bebeğimede zarar vermek istemiyorum sinirlenerek. bayramda görüşümedim ama eşim konuştuklarını anlatırken bile ellerim titriyor sinirden. problem yaşayan var mı vede bu şekilde sorunlar yaşanınca erkek ve kadın nasıl davranmalıda aile bu tepkiyi anlasın... Elifcik35

kimseyi hayatımın merkezine koymuyorum. kafama takmamın sebebide eşimin nasıl davranması gerektiği ve nasıl sakinleşebilmem görüşüp görüşmemek değel benim meselem..

bence öyle insanları zaten kimse hayatının merkezine koymaz. bazen burda bayanlar birbirini anlamakta gerçekten zorlanıyo ve kırıcı usluplarda konuşuyo. böyle şeyler sadece insanda eksiklik duygusu yaşatır. kimse kimseye hayran değildir ama aile her zaman ailedir. eşiylede bu konuda problem yaşıyosa görüşüp görüşmemeside sorun olur tabiki. farklı taraftanda bakmayı dneyin bence sizde evlisiniz. biraz empati yapsanız hamile bir bayanın neler hissedebileceğini az çok anlarsınız..

Şuan bire bir aynılarını yaşıyorum cnm bende. Ben 5 yıllık evliyim eşyalarımız düğünümüz ne varsa eşimle ikimiz yaptık komşu gibi katıldılar eşimin ailesi. Ev aldık kredi ile hayırlı olsuna bile gelmediler. Şuan bende 7 aylık hamileyim hayırlı olsun demediler ve eminim oğlum doğdugundada gelmeyecekler. Eşimin erkek kardeşi daha bekar ona ev aldılar içini sıfır dayayıp döşediler. Düğün parası ve takıları hazırmış herkese öyle diyorlar şuan tek dertleri onu evlendirmekmiş. O oğulları ama eşim değil sanki öyle davranıyorlar. Eşim de bu duruma hiç sesini çıkarmıyor. Ne halleri varsa görsünler diyor. Ama onlarıda kırmamak için elinden geleni yapıyor annem babam sonuçta Allah rızası için diyor. Ben tepkisizim hiç bişey söylemiyorum da yapmıyorum da anne baba bile demiyorum kendilerine. Onlar nasıl düğünüme komşu gibi geldiler evimede aynen o şekilde komşu gibi gelirler ancak oğullarının evi gibi değil o rahatlığı onlar bana vermedi bende onlara vermem. Yaşlanıncada benden bişey bekleyemez ne yaptılarsa karşılığını görecekler. Eşimede dedim sakın sakın bişey olursa bizi aramayacaklar kardeşini arayacaklar öbür gelinlerini arayacaklar dedim. Yapmassa bekleyemezde boşver üzme sende kendini. O

canım 11 yıllık evliyim senin yaşadıklarını anlıyorum inan fazlasını ben çektim ailesinden en kötü günümüzde hep ailem vardı yanımda maddi manevi eşimin annesi babası ne aradı ne sordu, eşim babasına kefil oldu babası ödemedi benim ailem ödedi hemde öyle küçük mebla değil, ooo hangini sayayım ki ama maddi olarak düzeldi eşimin işleri çocuğum oldu kimse aramadı kimse sormadı yani onlara maddi manevi ihtiyacımız kalmadı herşey yoluna girdi sonra çıktı annesi karşımıza hiç birşey olmamış gibi,, eşim herşeyin farkında bende ama yinede anne ne yaparsın, aramız düzeldi belki ama geçmişi unutamıyorum,, üzme kendini ben çok üzdüm çok ağladım ama ne oldu bak 11 yıl geçti hala unutamıyor insan yıpranıyor, demek istediğim boşver,,, karşılaştığında konuşki onlara malzeme verme.. ben annesiyle konuşuyorum belki ama eşim annesiyle bir araya gelmemizde annesiyle tartışmaya giriyor çok fazla öfkeli ona karşı sürekli kavga ediyorlar ve benim annem yok senin annen benim annem diyor benim aileme çok fazla düşkün eşim,, O

tek benim eşimin ailesi evlat ayırt eder zannederdim, anladım ki yalnız değiliz bizde de varsa yoksa kızı ve onun çocuklrı biz zaten yokuz doğu görevindeyiz, aramasak ne yaptınız diyen olmaz sizin yapacağınız asla ama asla tartışma ortamı açmayın evlat ayrımı yapıyorsunuz demeyin çünkü biz dedik, yok diye inkar ettiler sorun çıkartan, alınganlık yapan biz olduk siz mesafenizi koyun, yılda bi iki kere görüşün sonuçta anne babadır, fazla yanlarında durmazsınız, bi çay içimlik oturup Allah rızası için görevinizi yaparsınız kesinlikle sırrınızı anlatmayın, ne hastalığınızı, ne başka bi şeyinizi ser verin sır vermeyin kısacası benim kayınvalidelerin dünyası kızı ve torunlarıdır durmadan anlatır, biz de tepkisiz kalıyoruz,2 yıldır da bayağı söndürdük bu davranışlarını ama gerçekten 1 gram üzülmenize değmez, hayatınızı yaşayın zira onlar öyle yapıyor eyyam Derdim sensin derdim, derdimi diyebilseydim. tek ayak

ne olursa olsun siz küçüksünüz bence bayramda gitmeliydiniz.. tamam kırlımşsınız vs vs bazı olaylar olmuş ama arada eşiniz var buna benzer olaylar hepimizde oluyor sonuçta eşimizin ailesi karşı taraf sırf bu yüzden 3 maymunu oynuyoruz.. yolda görünce slm vermiyorum demişsiniz bu kadar olmamalı bence araya kin nefret dahada çok girer siz bence geçmişi unutun bakın bakalım ne değişecek, belkide kayınvalideniz sizden bir adım bekliyor olabilir mevlüdede tabiki çağırın sonuçta babaanne, hem bir adım atarsanız görün bak eşinizin tavrı nasıl olumluı değişecek size karşı...

mesaj tekrari olmus

eşin yanında mı arkadaşım? evet. ailesinin naptığını farkında mı? evet. onlara karşı çıkıp senin ve ailenin yanında duruyor mu? evet. kıymetini bil. bebeğin de olacak Allah bağışlasın. kendini yıpratma böyle şeyler için. olmazlarsa olmasınlar. daha kötüleri de var. eşin ailesiyle bir olup seni ezseydi ya? napacaktın o zaman? valla öyle şeyler yaşadım ki, sizin şikayet ettiğiniz şeylere özeniyorum.

Canim benim, cok zor bir durum haklisin. Ama buyukluk sende kalsin, Kusmenin hic kimseye faydasi yok. Sen yinede guleryuzunu kimseden eksik etme, sinirlenmenede gerek yok. Herkes seni sevmek zorunda degil, kendi ailende seni sevmek zorunda degil. Herkes farkli sever, bazilari cikarlari icin sever, bazilari kalpleri olduklari icin sever. Esinin ailesinde maalesef bazi seyler noksan diye, sen neden sinir olup kendini harap ediyorsunki, DEGMEZ! Kendine gel. Dusunme, dert etme. Sen esinle mutlu olmaya bak, onemli olan bu. Ailesinin senin mutlulugun uzerinde etkisi olmasin. Tebessum etmek sadakadir, Kasinin gozunun sadakasi olsun onlara bile ettigin tebessum.

aynen bende öyle kenarda otusun görsün isterim zaten. gerçekten insan kendine yapılanları geçiyorda bebek olunca konu iyice değişiyor herşey. benim ailem deli divane olurken bebek için onların sormamalrı bile ya nasıl bişey anlamıyorum insan samimi olmadığı bir arkadına bile bebeği sorar nasıl şey anlmadım.. HepBaharOlsa

Allah biliyor görüyor herşeyi unutmayın Allahın ilahi adaleti var... sabır... kırgınlıklar kor ateş gibidir içten içe yanmaya devam eder ama siz yinede içinizi ferahlatmaya çalışın eşiniz yanınızda inşallah yakında bebeğinizide kucağınıza alacaksınız Allahım size güç, kıuvvet, sabır, sağlık, sıhhat, huzur ve güzellikler versin... inşallah içinizeki kor söner en kısa zamanda.. eşinizin ailesini Allahım ıslah etsin... eşinizlede çok tartışmaya girmeyin bu konuda o sizden daha çok yanıyor, daha çok mahçup ve çıkılmaz durumda.. iyice bunalıma depresyona girmemeniz için hem kendi hemde eşinizin ruh sağlığı için tartışmaları yapmayın ve eşinizin annesidir babaasıdır bu konuda birşey yapamazsınız ama eşinizin ailesi hakkında hiçbirşeyi duymayarak görmeyerek bilmeyerek kendinizi iyi hissedebilirsiniz... sizin içinizdekileri eşiniz istediği kadar ailesine anlatmaya çalışsın bugüne kadar anlamayan insanlar anlatımla anlamazlar, bazı şeyleri yaşamaları gerekir ondan sonra anlarlar ama zamanla.. sabır sabır... . push ;

Duygularıma tercüman oldunuz bu yazınızdan dolayı sizi tebrik ediyorum B

Siz onları mevlüde çağırsanızda gelmezler deneyin görün.. Bende böyle bir şey yaşadım 1 yıl olucak bayramda seyranda telefonda dahi görüşmüyorum kaynanamlarla eşim görüşüyoo.. ama hiç şömle bi talebe şahit olmadım getirde torunumu görim! yok kardeşim yokkkk insanlık yok.. Diyelim kii ben dünya kötüsüyümm diyelimkii beni sevmiyorsun istemiyorsun tamam görüşmüyoruz benim çocuğumun suçu ne ilk zamanlar takıyordumm bir insanla küs ölüceğimi düşünmek zoruma gidiyordu.. Hanii ne kadar kötüde olsa karşımdaki keşke böyle olmasaydı diyodum.. Ama karşındaki seni düşünmüyorsa sen düşünsen kaç yazar.. o bana orda beddua ediyo ben yinede keşke böyle olmasaydı diyorum.. Yinede kötü düşünmee eğer sana zeytin dalı uzatırlarsa bence istemesende Öte dünya için yap bunu..

kötü yorumcu demedim ki sadece hamile bir bayana 2 kere düşünüp yazmk gerektiğini düşünüyorum o kadr. genel düşünceler aynı zaten. sadece üslup farklı. ayrıca farklı fikirler elde etmek için buraya insanlar dertlerini yazıyor. herkes yuvasında mutlu olur inş...

cok zor bir durum gercekten.. benzer problemler bizde de var .. evlendik.. annesiyle kaldik 1 ay kadar o 1 ay benim hayatimi karartti.. sabahtan aksama kadar odamdan cikmiyordum onlari gormiyeyim diye.. yemek yok is yok para yok, camasir yikamak yok yikanmak yok.. nasil cektim bunlari bilmiyorum.. bir keresinde kapidan ittirerek cikardi sabah gece oglumun yanindasin cik diye.. sonra ayni apartmanda olan dedesine tasindik sonra da yurtdisina ciktik.. esim 4 sene gitmedi evine.. baristilar sonra ben ise 6 bucuk senedir yuzunu gormuyorum.. izine gidiyoruz.. torunlarini gormedi bile.. fotolarini gormeye tahamulu yok.. kizim kapidan girdi o ise kalkti gitti.. bazen soruyor bana babamin annesi nerde diye yok diyorum.. cocuk babasinin agzindan bile benim annem kelimesini duymamis.. benim esim gorusur turkiyeye gidince ama hic anlatmaz.. sizin de esiniz anlatmasin size.. yapilan kotuluk varsa ogluna yapilmistir bana degil diyorum ben.. varsin sormasinlar.. benim 1.5 aylik bebegim var kimse tebrik etmedi.. etmesin de boyle mutluyum.. huzurunuzu bozmayin.. ayni seyi yasamis biri olarak soyluyorum.. zamaninda kendimizi cok hirpaladik degmezmis

canım, aynı drumu ben de yaşıyorum. hem de aynı binada oturarak. kızı ve damadına onların çocuğuna her zaman en iyiisini yapıp bizi dışlayan bir kaynanam var. evlendiğim günden beri kızıyla birlikte bizimle uğraşıyor. ilk yıllar her zaman eşimi çağırır, ben gittiğimde de suratı asılırdı. istenmeyen gelindim yani. hala dka öyleyim galiba. çoooook uzun süre görüşmedim hiçbiriyle. barışınca çok iyi oldukları süre çok kısa. yine eskisi gibi olup bana karşı tavır alıyorlar bazen. ben de ya tam iyi olunsun ya da hiç görüşülmesin diyerek ve de yıpranmamak niyetiyle resmi olarak görüşüyorum kaynanayla. görümcelerle görüşmüyorum. bakalım zaman ne göstereck. zaman gelip geçiyor. abuk subuk işlerle kendimizi yıpratmayalım bence. hayat çok kısa. bugün ölsek yarın toprağa verileceğiz. kimseyi takmaya değmez. çocuklarımız ve eşimizle huzurluysak gerisi boş. kapı kapanır, gerisi dışarıda kalır. mutluluğumuzu bozmalarına asla fırsat vermemek de lazım tabii. bu yüzden "merhaba merhaba" dan öteye ancak bizievlatları gibi görürlerse biz de onları ailemiz biliriz. bizim gibi dış faktörlerle uğraşan çok aile var. eşlerin tavrı çok önemli bu konuda. eş ve çocuğunu kimseye ezdirmeyecek ve tepkisini verecek bir kötülük yaparlarsa. Allah mutlu yuvalar nasip etsin cümlemize ... saft

iyiy kide bayramda gitmemişim umurlarında bile değil zaten evde durmuyorlar. eşim gittiğinde babası evde yoktu eşim ikinciye gitmeye kalktı tlf etti annesine ama babası hala yoktu adam evde durmuyor oğluna bu kadar değere veriyor işte eşimde kızdı bir tlf etti aynı memelekette haklı olunca kim olursa olsun alttan alamam ben görmezden gelemem çocuğumu bir kere bile sormamış bişeyimize karışmamış insanların nelerini alttan alayım ki?eşimin tavırları bana karşı zaten olumlu ve hep sen haklısın diyor ve ailesine soğuk ve benim ailemle daha huzurlu çok şükür hep benim ailemde ama tartışmalar benim aşırı sinirim ve eşim ne derse desin sinirimin geçmemesi ve eşimle tartışmam oluyor..

psikolog gb konuşmuşsun arkadaşm da keşke herkez insan olsa, benimde buna benzer bi durumum var ama inan ki ne yaparsan yap yaranamıyorsun, hatta büyüklük yaptıkça seni hepten aptal yerine koyuyorlar, bence Allah hayırlı insanlarla karşılaştırsın herkezi. Bence şansım buymuş diyip kabullenmek ve hayatından çıkarmak en mantıklı seçim olacaktır