Annemin hiç değişmeyeceğini evlendiğimde anladım. Görüşmeyi bıraktım. 20 yıldır değil yüzünü, sesini bile duymuyorum. Ölürse cenazesine de gitmeyeceğim. Vicdanen rahatım. Kendi kurduğum ailede olabileceğimin en iyisi olmaya çalışan 2 çocuklu bir anneyim. Çocuklarımın arkadaşları keşke annemiz sen olsaydın bile dediler. Sırtındaki yükten kurtul kuzum

Komple kessem en kötü evlat ilan edilirim, kız kardeşimde böyle atamıyoruz ikimizde. Ben peşlerinde kendimi heba ettiğimden kendimi böyle olaylarda daha dibe çekiyorum. Mesafe koymalıyım destek almalıyım kendim için öyle haklısınız ki

Çok teşekkür ederim inşallah yavrularımda böyle düşünür ömürleri boyunca amin hepimiz çok mutlu olalım

Bunu başarabilmeliyim, ben hakkıyla evlatlık yaptım herşeye rağmen bunu yapabilmeliyim çok sağolun

Herkes anne-baba olamıyor. Böylesine evlatlık yapmaya çalışmak da sizin gönlünüzün genişliği..

Sizi anlıyorum sonuçta anne babadır ama onların fikrini degiştiremezsinis memnunde edemezsiniz istediklerini desinler boşverin herşeyi Allaha havale edin ARAYA mesafe KOYUN VE SIZIN BIR SUÇUNUZ YOK UZULMEYINDE HAYATINIZA BAKIN

Cok cok guzel bir annesiniz konu sahibi. Cocuklarinizla he musmutlu olun insallah.

Birde ufak erkek kardeşim var ona yapılmadı şükrolsun bunlar. Ayrımcılık vardı zaten. Kendi aileme bakmalıyım haklısınız o kadar haklısınız ki gerçekten silkelenmeye birinin beni silkelemesine ihtiyacım var çok sağolun

Burayi okuyunca arkadaslarimiz, okurken tuylerimizi diken diken eden 'bir anne-baba bunu nasil yapabilir' dedigimiz konularda kendilerini yasiyorlar. Gecmise haps ettikleri kotu anilari da gun yuzune cikmis oluyor. Cok uzuldum konu sahibine. Insallah esi ve cocuklari ile mutlu olur. Hayir, dogurmak zorunda degiller ama yok ille doguruyor, iyi bir ebeveyn olduklarini ispat icin yarisacaklar ya arkadasim

Sağolun valla yazdıklarınız iyi geldi İyiyiz bu yetiştirilmeye rağmen hep sırt sırtayız çok şükür

Şu yaşadıklarının binde birini yaşadım belkide, bizdeki biraz daha psikolojik şiddetti. Şu an varlıklarıda yokluklarıda bir benim için, hiiç paralayamam kendimi onlar için, zaten herşeylerine koşsanda yapmasaydın derler, boşver.

Merhametimden hepsi nasıl bir duyguysa öyle nefret ettiriyor kendimden

Bende yediğim darbelere rağmen bi kabullenemedim en byük hatam bu. Bir yardım almalıyım belki de. Geleceğimiz için en doğrusu geçmişi kapatmaktan başlıyor çok sağolun

Yanımda olsan güzelce silkelerdim seni kardeşlerinle nasıl aranız peki

Kesinlikle hayıra geçmiyor zaten, kendimi paraladığıla, o boş, hissiz gibi ama öfke dolu bastırılmış hislerimin yerini hala doldurma peşinde olduğum için kendime ediyorum. Olduğu gibi kabullenip kendimi bu kaostan uzak tutmalıyım akıl sağlığım için farkındayım. Bugün kendimde buraya yazdığım için bir boşalmışlık hissi var. Bundan başka neler yaşadım pskologa gidip anlatsam eminim daha iyi gelecektir Yorumlarınız için ayrıca teşekkür ederim

İnşallah hep öyle olur çok sağolun

Içim acıdı yazdıklarınızı okuyunca.. bir anneyim ve evladımın kopan tırnagına kurban olurum ben.. bu nasıl bir ebevenyinlik anlamak mümkün degil... kendi kurduğunuz yuvanıza sarılın dört elle.. bundan sonraki yasamınız mutluluk dolsun...

Bugun noldu buraya?

Böyle insanlar anne baba olmamalı!!

üzülmeyin onlardan değişmelerini beklemeyin belki buda sizin bu dünyadaki imtihanınız onlarla tamamen ilişkinizi kesin bence onların ne yüzünü ne sesini duymamak daha iyi gelecek size ONLARIN DEGIŞMELERINI UMUT ETMEK ANCAK VAKIT KAYBI OLUR SIZE

Ne güzel Kız kardeşler zorluklarda hep kenetlenir zaten ne güzel sizin şansınız da kız kardeşinizin olması keza onunda öyle sarılın birbirinize

Aileniz düzelmez ama siz düzelebilirsiniz. Yani ailenizi sadece anne baba olarak görün azami olan hizmetlerini görün ve ek olatak bir sey yapmayın. Hastalar mi arayın bir şeye ihtiyaçları var mı öğrenin. Dahasini yapmayın. Haftada bir nasılsınız diye arayın yeter...

Kız kardeşimle aramızda 3 yaş var. Rahat bir çocukluk geçirdik maddi açıdan, ama manevi açıdan merhametsizdi ailemiz. Kavga ettiysek tuvalete kitlerdi, ışığı söndürür bekletirdi bizi, 2 kuzu sarılır birbirimize ağlarken az önce ne için kavga ettiğimizi unuturduk. Çocukluk işte salak, gerizekalı gibi konuşurduk birbirimize sonra bir kaşık biber dökerdi ağızlarımıza lavaboya koşmak yok bekleyeceksin için yana yana. Genç kızdım tartışırdık annemle arada, babama biraz daha ekler akşamına burnumdan kan getiresiye dövülürdüm babam tarafından. Babamın attığı tekmeyle sırtımdan yatamadığım zaman oldu kabuk bağlamıştı sırtım. Bayram sabahı yediğim dayağın sebebini unuttum şimdi, binanın içine kaçmıştım ve altıma kaçırmıştım, sonra eve soktular beni yüzünü yıka komşulara bayram ziyaretine gidilcek diye. genç kızdım çok ağır gelmişti herkes duydu gitmeyeyim dedim daha çok tepki görünce tıpış tıpış gitmiştim. Bunlar aklıma şimdi yazarken gelenler ki yazsam sayfalar sürer. Bunca yaşananlara pskolojim normal değil sinir anında bayılıyorum ama bin şükür ki 2 evladım benim herşeyim annem gibi olmamak için hepsi. 28 yaşındayım 2 evladım var. Arada inişli çıkışlı giden de bir evliliğim. Bu anne bu aile yine benim diye her işlerine koştum benimde evlatlarım var dedim. Maddi manevi herşeyde yanındaydım. Bir kere olsun beni savunduğunu görmedim, bir kere de neler ettik ama bu evlat yanımızda dediklerini. Şimdi derdim yine haklı olduğumu herkesin söylediği bir konuda beni savunmaması, sildirin dedim beni kütüğünüzden evlat değeri görmedim ki bunca sene zaten... İçimdekiler alev oldu gözümden akıyor yaşlar. Bağırın arkadaşlar bu anne düzelmez bu aile dediğin aile değil kendine gel deyin, boşuna kendimi hırpalıyorum ne bekliyorsun ki diyorum. Ama insan o boşluğu dolduramıyor işte, telafi etsinler bir yerden tutsunlar diyorum. En zor zamanımda sırtımdan hançerlediklerini bile bile bana bir tokat lazım kendime getirecek...

Demi bugun 2 post okudum, ikiside aile sevgisi görmemiş insanlardan.

Okurken içim yandı Ne yorum yapacağımı bilemedim

Kendine gel silkelen analık babalık hakkı o görevi hakkıyla yaptıysa vardır, burada onların değil senin hakkın daha çok onlar seni ve kız kardeşinin evlatlık hakkını vermemiş ki sen onlara ebeveynlik hakkını veresin kendi çekirdek ailenle ilgilen sinirlerim bozuldu benim burda ben olsam evlendikten sonra bayramdan bayrama giderdim kocamla sorunum varsa bile kendim hallederdim birde kız kardeşin varmış zaten sarılın birbirinize

Keşke sana düzeleceğini soyleyebilseydik. DÜZELMEYECEKLER. Düzelmiyorlar. Ben bunu x milyon kere uğradığım hayalkirikligindan sonra kabul ettim. Hayatını kendine işkence haline dönüştürme. Bazen ne kadar kabul etmek istemesekte yola devam etmeyi, ardımızda bırakmayı bilmemiz gerekiyor. Kendi kurduğumuz ailenin bir şansı olsun diye yapmak zorundayız.