dedikodu gıybet hoş şeyler değil. önce sevmediğin davranışla başlar sonra sırf zevkine dedikodu yapmaya başlarsın. sonra da arkasından kuyusunu kazarsın. hiç güzel değil. yapma böyle şeyler

Herşeyden önce gıybet etmemenin yolu; kendine güvenmen, ve kendine şöyle diceksin, onlar hakkında konuşunca, elime ne geçecek,. ben sadece düşünüp üzülücem, belki geceleri uykumu kaçıracak, günlerce piskolojim bozulacak, ve depresif bir moda geçeceğim, ben mesela öyle oluyorum. gerek yok aslında, yani onlar hakkında konuşmayınca, daha mutlu oluyoruz. çünkü bu düşünceler bizi, kötü bir insanmışız gibi, hissetmemizi sağlıyor. öz güvenimizi eksiltiyor. kendimize engel olmalıyız. çok zor gıybetten sakınmak, ama kendimiz için, yapabileceğimiz en güzel şey.

Evet özgüvensizim. Aşırı empati yapıyorum ve hep onlar haklı çıkıyo tartışma sırasında sonra ne için konuştuğumu bile unutup kendimi suçlu ve değersiz hissediyorum. Ve herkesi baştan böyle alıştırdığım için Hala ortaya koymuş olduğum bi tavrım kişiliğim karakterim yok. A

Ceneni tutacaksin cok basit. Annen bacin filan varsa anlat rahatla kimseye anlatmiycaklarsa.. haricinde.. verme sirrini dostuna, dostunda soyler dostuna!

Psikolog?

Yalnız kalmaktan mı korkuyorsunuz? Gerçekten çıkarsız sizi seven ve her şartta yanınızda olan arkadaşlarınız var mı? A

Sonradan dönüp sizi bulmasini istemiyorsanız konuşmayın. günlük tutun. ne kadar yakın olursa olsun ben anlatmaktan yana değilim. anlattıysam da bir gün bana karşı kullanılacağını hesap ederek konuşurum

Artık tövbe etmeye de utanır oldum bazen unutup yapıyorum

Kavga ediyoruz ve diğerleri soruyo saklamaya çalışıyorum sadece kavga ettik diyorum ama bi bakıyorum tüm kırgınlıklarımı dökmüşüm çünkü en çok üzüldüğüm kişi en yakın arkadaşım oluyo ruh halime konuşmama davranışlarıma yansıyor A

İhtiyacım olan şey tavsiye almak. Ve olayı diğerine anlatırken bile ne kadar çok sevdiğimden bahsediyorum diğer arkadaşımı. Çıkışı yolu bulamıyorum. Derdim kendimi aklamak değil. Bunu bile çirkin bulduğum için tavsiye istiyorum sizlerden. Danışmazsam kırgınlıklarım büyüyo. Alıngan bi insanım sanırım. Eğer direkt o kişiye anlatırsam ne kadar saçma düşündüğümden bahsedip beni kötü hissettiriyor. Gönül bağı kurduğum biri de yok anlatabileceğim. A

Kızlar benim sorunum bu. Dedikodu. Asla bilip bilmeden ya da hakaretvari konuşmam birinin arkasından. Konuştuğum kişiler genelde yakın çevrem olur. Çünkü onların hareketlerini umursar onlara kırılırım. Hal böyleyken dilimi tutamıyorum. Çünkü yüzüne söylemeye değmeyecek veya karşındakinin buna mı kırıldın düşündüğün şeye bak diye nitelendirebileceği şeyler Benim içimde şişiyor. Bir dostuma kırıldıysam bunu diğer dostuma anlatıyorum. Ya da bi arkadaşımın hareketinden rahatsızsam diğer arkadaşıma anlatıyorum. Uzun bi süre anlatmamayı denedim ama çıkış yolu bulamıyorum. Anlatınca da kendimi çok kötü suçlu sinsi hissediyorum. Çünkü ben o olayı aşmış oluyorum ama anlattığım kişi unutmuyor. Bi şekilde önüme çıkar diye korkuyorum. Siz bu durumu nasıl aşıyorsunuz ve sizce kötülük mü yapıyorum? Yorumları bekliyorum. Zemo Aktif

gıybet affedilmesi en zor günahtır kul hakkına girildiği için, gıybet edilen kişi hakkını helal etmedikçe kul affolmaz. helalleşmek şartı vardır.

Ben genelde yüzüne söylerim. İçimde saklayamam. Yalnız kirilacagina inaniyorsam ve kendim de kirilmissam o zaman başka bir arkadaşımla paylaşırım. İnsanlari samimi bulmuyorum. Bugün dostun olan yarın düşmanın olabiliyor. O yüzden yüzeysel takılmak en iyisi.

Ohoo sen daha olmadan olacaga yanarsan hayati zehir edersin kendine tatlim millet neler yapiyoda kilifi elinde hazir geziyo senin yaptigin kötü bisey yok kirildigin ya da ne bilim yadirgadiğin bi durumu bi dostunla paylasmissin o da bunu anlatirsa senin savunma yapmana gerek yok demekki onlarda senin dedikodunu yapmis Çok ince düşünürsen cok incinirsin demisler biraz kafani rahatlat

Aynen öyle 1 yıl sonra olma ihtimali olan bişeye bile uykusuz kaldığım oldu ya başıma gelirse naparım diye... insanları kırmaktan onlara hayır demekten çok korkuyorum çinkü dedikten sonra çok üzülüyorum çok A

Benim genel olarak özelim yok galiba. Sürekli başkalarının aklıyla yaşıyorum. En ufak yaşadığım şeyi bile en az 5 kişiye anlatıyorum. Eskiden çok ketum sert mesafeli bi insandım. Şimdi insanların ağzına bakıyorum ne söyleyecekler acaba diye. Kaybolmuş durumdayım. T tuuba 89 yarım gönülle bir

Anlatma.. illa anlatmsk zorundamisin?

Çok guvendiginiz 1 ya da 2 dostunuza anlatın. O kadar. Başka kimseye anlatmayin. Yani ayşeye kirginliginizi fatmaya Fatmaya kirginliginizi ayseye anlatmayin. Ikisiyle ilgili de konuşacağıniz tek insan hatice olsun :) sadece ona her şeyi anlatin. Dertlesmek ve akıl istemek hakkınız.

Eğer çok önemli değilse ve sonradan gerçekten geçiyorsa önemli ilişkilerde sorunları dile getirmeyin. Ama önemliyse de alttan almayın lütfen. Her alanda ezilirsiniz böyle. İki gün sonra evlenirseniz ve eşinizde aynısını yaparsa ne olacak? Evliliğim bozulmasın diyio hayatı zindan edeceksiniz kendize. Belki bi psikolog yardımcı olur. Hem sorunlarınız hallolur hemde kimseye koz vermemiş olursunuz.

Dümdüz söylüyorum. Aa bu muydu diyecekse bile o desin. Dedikodunun sebebi, içiniz içinizi yer. Ama anlatmaya cesaret edemezsiniz. Yani sebep bu muydu denmesi değil. Biraz özgüvensizlik aslında kaynağı. P

Psikoloğa gidiyorum ama o bunun normal olduğunu düşünüyor insan anlatırken kendinden çözümlenmiş oluyor mesele diyor. Eskiden daha az anlatıyordum gitmeden önce.

Aynen sence abartıyor muyum normal mi diye soruyorum normalse uzatmıyorum konuyu diğer türlüyse tepkimi koyuyorum çübkü artık karar veremez oldum herkes doğru ben yanlışmışım benim duygularım tepkilerim yanlışmış gibi A

Var. Ama diğerleri de önemli benim için onlar kadar olmasa da. Aslında şunu farkettim yüz yüze bakmak zorunda kaldığım insanlarla bozuşmaktan korkuyorum örneğin ev arkadaşlarım. Ya aramız bozulur da ev dağılırsa ne güzel giden bi arkadaşlığımız var huzursuzluk çıkmasın diye diye her şeye göz yumdum. . push ; A

Samimiyetine inandığınız bi dostluksa, neden açıkca söylemekten kaçıyorsunuz. Yaptığınız tabiki de hoş değil. lou

Amaç sadece uğranılan haksızlığı anlatıp tavsiye istemekse bile konuşulacak kişiye çok çokkk dikkat edilmeli. Millet kuyruksuz yılan gb hata kusur peşinde Bu arada mutlaka karşınıza çıkar

1/2 dostum bu bahsettiğim zaten. Ama aramız düzelince kendimi suçlu hissediyorum kötü bişey söylemeden anlattığım halde. A

Dedikoduya giriyor maalesef bir cogumuz da yapiyor bu da bir kul hakki oldugu halde A

Giybeti cok severim. En sevdigim şeylerden biridir ama asla bir yakin arkadasimin arkasindan baska bir yakin arkadasima konusmam. Genel olarak yakin arkadasimin arkasindan konusmam zaten. Derdimi soylerim, beni kirdin diye. Ama oldu ki soyleyemedim, icimi boşaltmak icin kullandigim tek kisi eşimdir. Mutlaka karşınıza gelir. Bir de diger arkadasiniza cizdiginiz imaj da cok kötü. Arkasından atıp tutup yüzüne gulen insan konumuna düşüyorsunuz. Biri gelip bana birinin arkasindan konusup sonra bir sey olmamis gibi devam edince soguyorum valla o kisiden. Ikiyuzlu gibi ne o oyle.

En çok korktuğum şeyse yarın bir gün bunların ortaya çıkması ve benim hangi cümlelerle hangi tavırla söylediğim anlaşılmadan benim kötü ve sinsi bi insan olduğumu düşünmelerinden korkmam. Onlar kadar umursamaz olamadığım için bi çok şeyi es geçemiyorum.

Sorsan kimse dedikodunun d yapmaz Yapmıyormuyuz? Bilemiyeceğin vala ben asla dedikodu yapmam yapanıda sevmem

Gidiyorum. Ama kalıcı bi çözüm bulamadık henüz.

bir yerde okumuştum sizin gıybetini yaptığınız kişi o kötü davranıştan sözden vazgeçer tövbe eder haberiniz olmaz ama siz üstünüze aldığınız kul hakkıyla kalırsınız.. bunu hatırlayın hep.. bi göz atın derim.. http://dergi.altinoluk.com/index. php?sayfa=yillar&MakaleNo=d275s044m1 hatta söz yangını diye bir kitap var onu da tavsiye ederim.

Yani ben bunu dedikodu olarak görmüyorum bu kadarinida konusmazsak yanimizdaki insanlarla paylasmazsak cat diye catlariz valla Ama insanin yüzüne soyleyemeyecegin seyi arkasindan hic soylemiyceksin bu isin raconu bu bide hersey herkesle konusulmaz bi tane dostun olsun sadece onla konus bu tarz ic dokme bilgi paylaşımı olaylarini onu ona öbürünü digerine kesme olmaz yani

Seni kiran, uzen kisilerle konusmazsan onlar bunu ogrenemez ve ayni sekilde davranip seni uzmeye devam eder. Baskalarina anlatman dedikodu otesine gecmez. Ama kimseye anlatamam dersen benim yontemimi kullan. Bir cesit gunluk tutuyorum. Sadece olumsuzluklari yaziyorum. Kisiler, olaylar yasandigi sekliyle hepsini. Sonra defteri kapatıyorum. Bir sonraki soruna kadar inan aklima gelmiyor ne yasanan ne de defter. Ve gecmis sorunlara bakip okumuyorum hic. Defterimle dedikodu yapiyorum ben :))) Ben içimi dokmus oluyorum bir sekilde. Defterim simdilik ele vermedi beni :) Neredeyse 1 senedir boyle yapiyorum. Iyi oluyor. Olmeden once kesinlikle ortadan kaldirmam lazim :))

Aynen böyle olur. Kimse de anlamaz senin asıl niyetini, hiç kötü bir şey söylemediğini. Sinsi arkadaş olursun. Psikoloğa gidebilirsin. Devlet hastanelerinde ulaşabiliyorsun. Direk randevu yok ama psikiyatri yönlendirebilir. Bir not kağıdı tut. Çevrenle ilgili tüm sıkıntıları yaz unutmamak adına ve psikoloğa gittikçe anlat. En azından adli bir vaka olmadıkça kimseye anlatmayacağından emin olursun. A