böyle zamanlarda en iyi bebekten yarım saat uzaklaşmak markete falan gitmen bile yetecektik... sakinleşince daha iyi olcak herşey emin ollll ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

dogru ya baya eskiymis... ama adam Allahdan sinirini kadindan degil tel. den cikarmis...:) P

bu arada bebişi emzirmeye devam et onun için hep dua et emzirirken onu sevdiğini söyle o daha çok küçük senin sevgine çok ihtiyacı var belki anlamayacak eminim hissedecek bence böylece sen de kendini daha iyi hissedeceksin Laale Aşikardır Zat-ı

3te eve geldi eşim. önce konuşmadım hiç akşam üzeri birşey olmamış gibi davranmaya, konuşmaya çalıştı. kısa cevaplar vererek konuşuyorum şimdilik. dışarı çıkartayım sizi hava alalım dedi. çıktık. oturup konuştuk yarım saat. bayramdan sonra doktora gidiyorum. önümüzdeki 1 hafta içinde günde 1, 2 günde 1, 3 günde 1 şeklinde emzirerek emzirme dönemini bitiriyorum. ilaçlarımı kullanıyorum. eşim 8 e kadar bebekle ilgilenince bana hak vermiş. bebek ağlarken, canım oğlum neyin var bebeğim diye sevip sakinleştirmeye çalışsa da onun bile sinirlerinin gerildiğini anlattı. bizim bebeğin rutininden az çok bahsedeyim size gece 3 kere uyanır normalde. 1-2 kere gider geliriz idare etmeye çalışırız. susmaz yatağa aramıza alırız. sabah 6-6,5 gibi uyanır. yarım saat debelenip mızmızlanıp durur. mecbur yataktan düşmesin diye sürekli tetikte kollarız. bazen önceki gün çok yorgun olunca sabah hiiiç dinlenememiş oluyorum. ha uyumuşum ha uyumamışım. güne 1-0 yenik başlıyorum. huysuz olunca mecbur kalkarız falan... onu bir odada bırakma şansım yok. bırakın arkamı dönmeyi, geri geri bile gitmeye çalışsam hemen basıyor yaygarayı. salonda oyuncaklarıyla oynasın diye bırakıyorum oyun parkına. ceeeee oynaya oynaya ancak bi koşu odasından emziğini alıp gelebiliyorum.5 sn... tuvalete gitmemden nefret ediyor. kucağımda gidiyorum mecbur. ya da taaaaa eşim gelene kadar gidemiyorum. yemek yapamıyorum. yerde durmaz. yürütecinde durmaz. kucakta, her şeye atlar. hiç birşey yaptırmaz. evi bile temizleyemiyorum. elektrik süpürgesi fön makinesi gibi seslerden korkar çünkü. bunlara ait korkulacak bir şey de yaşamadı aslında önceden :S akşam olmaya başlayınca daha bir huysuzlanır. zaten gün boyu mızmızlanmış olur. uykusu gelir ama uyumamak için herşeyi yapar. yatağına yatırırım taklalar atar yuvarlanır ağlar. ayağımda sallarım yana atar kendini. hamağına atarım aşağı sarkar (((( bazen düşünüyorum sağır olsaydım belki herşey çok daha kolay olurdu mızmızlanma duymayınca :S bunları eşime anlattığımda anlamıyor doğal olarak. sanki çoook basit bir şeymiş ama ben çok rahat adammışım da yapmıyormuşum gibi geliyor ona. çok birşey istemiyormuş kendisi... yemek kokusu gelen temiz düzenli bir ev. güleryüzlü bir eş. birşeyler vermeden almak Allaha mahsus... evde sigara içirtmiyorum. doğal olarak, bebek var. o da işyerinde çayla içiyo. sigara diye gitti saat 09:30da. saate bakın. hala yok. iş yerinde geyik yapıyor. şimdi hala kocama hak veriyormusunuz. bu durumda olmamdaki en büyük sorumlu aslında kocam sanırım. D dudi

yazını okurken gozlerım doldu bende beebgımle zor donemler yasadım 10 gun hastanede yattı fılan benım sınırlerımde cok yıprandı bende senın yaptıgın gıbı oglum ağlarken yatagında bırakıp baska odaya kacmıstım ağlaması umrumda bıle degıldı kulaklarımı tıkayıp beklemıstım sonra oglum orda kusmus aglıyor beklıyor garıbım onun gunahı ne dıye dusunmeye basladım cok kızdım kendıme ve cok agladım dr gıttım sebebı cok bellımıs aslında ben kendımı suclarken aslında benımde psıkolojımın bozuldugunu tek basıma oldugum ve tecrubem olmadıgı yapamadıjklarımdan dolayı bu kadar agresıf oluyormusum sımdı daha ıyıyım en azından okadar takmıyorum ınsan kendıne yetebılmelı bunu ogrendım bir bebek dogruyorsan tek sorumluluk senın aslında yanı annenın senın yazını okurken gozlerım doldu aglıyorum kendımı okumus gıbı oldum bıran Allah yardımcın olsun nopenoname

Canim benim ALLAH yardimcin olsun. Senin suan gecirdigin pis bir donem ama insaALLAH gececek butun bunlar. Bebekler cok hassas varliklar anneyle bebegin bagi inanilmaz kuvvetli, sen ne hissedersen hisset bebegine aninda yansiyor. Dogumdan sonra depresyon gibi birsey gecirdigin icin bebeginde iyi degil ve bunu maalesefki aglamakla mizmizlanarakla ifade ediyor baska secenegi yok ki garibimin. Kendini suclu hissetmen cok normal cunku ANASIN... daha otesi var mi? dedigim gibi kotu bir donemden geciyorsunuz ailecek bunu el el atlata bilirsiniz. Sana gerekli olan esinin seni anlamasi ve sen ne kadar cabalasanda seni anlamasi imkansiz erkeklerin fitrati hayata bakisi bizimkisi gibi degil maalesef. Sakin kafayla bir yolunu bulmalisin, belki bir aksam yemegine cikmak ve o sirada bunlari konusmak yararli olabilir . Sakin kalmak cok onemli ama hic bir zaman ofkenin kimseye yarari olmadi olmazda. Eger bir yere yemege gidemiyorsan evde organize et. Ona rahatsiz oldugun konulari anlat hosuna gitmedigi davranislari uygun bir dille anlat en onemlisi SAKIN AMA SAKIN elestirme herseyi uslubunda yapmaya ozen goster canim... Konusmakda kolay olmuyor bazen sonu kavgayla bitiyor, o durumdaysan mektup yazmayi dene. Hem icini dokersin hem rahatlarsin hemde faydasini gorursun diye umit ediyorum. Yazini okuyunca cok uzuldum gercekten ALLAH yardimcin olsun canim... mic13jasmin

canim benim bu tur seyler herkezin basina gelebilir... uzulme!! kac annenin basina geldi.. inan! bebegin biraz huysuzda olabilir.. ben hergun boyle huysuz bebislerlede ugrasiyorum.. belki cocugun atesi vardir, dis cikariyordur. Hoslanmadigi bir sey yuzunden kezinlikle huysuzlaniyordur.. onu anlamayada calis.. ne konusa biliyor, ne derdini anlatiyor.. tabiki aglayarak ilgiyi uztune cekmeye calisiyor.. bagzen bebekler kendi aglayis seslerindende hoslanip bagira bilirler.. yada merakdan yapa bilirler.. Belki kucagada alisdirmis olabilirsin..? bu arada cocugu yemek masasinda kezinlikle yakin oturtma yoksa yine duser.. sandalye masadan baya bir mesafe olmazsi gerekiyor.. bacaklarini masaya yaklasdirdiginda ayaklari.. masaya deymemeli.. cunku bu yasdaki cocuklar artik cok guclu.. masaya ayaklarina destek verip itiyorlar kednilerini sandalyeyle bu durumda pattt yere yapisiyorlar.. bu bir cok kisinin basina geliyor. Ve cocugun ne kadar guclu, yada agir bilmiyorum ama belki artik sandalyeyi degisdirmen gereke bilir.. yada bebek salyesini artik hic kulanmamanda gereke bilir. Ayrica masada uzun bir sure cocugu oturtma.. sikilir ve bu yuzdende bagirir.. onun sabri 5 dakikada olabilir, 30 dakikada.. zaten 20/30 dakikadan fazlada bence cocuk zor artik dayanir.. cani cok sikilan cocukda olabilir.. sahsen oyleyse.. ozaman bol bol fakit ayiracaksin cocuguna. Unutma bu tur yasdaki cocuklar coooooook kiza herseyi yapmayi severler.. sen kitabi mesella acmadan onlar bir bakarsin bitirip kapatmis. Nerdeyse bukadar kiza. birde bahcen varsa.. gunluk temiz havada alsin.. Bir sene icinde inan cok rahatlarsin... size bvol bol sabir diliyorum.. ve anlayis:) Belki cocugunuzun davranisi siz hemen kendinizi toplayacaksinizdir insallah! Son düzenleyen: Moderatör: 29 Mayıs 2012 1Sen

Sanada yazık esinede.. Bebegini saglıgı icin onun iyiligi icin emziriyorsun ama emin ol senin ruh saglıgına kavusman sakin ve daha iyi bir anne olabilmen bebegin icin daha saglıklı olcaga benziyor.. mic13jasmin

Umarım tüm çabalarınızın olumlu sonucunu alırsınız. zaten bu bebişler yok mu. olsa bir dert olmasa başka dert mic13jasmin

bebekdir anlamaz deniliyor ama ileride evladınız da fevri olur iç dünyası etkilenir bağırışmalardan. yalnız kalıp düşmesi falan silinmez ki aklından. anneniz yardımcı olsa ya da durumunuz varsa birini tutsanız? eşinizin de işinin ortasında gelip ilginemesi zor, adamın çileden çıkması biraz haklı gibi. sabırlar dilerim.. katrem Guru Anneler

arkadasim inan seni cok cok iyi anliyorum. yasayan anlar zaten yasamayan anlamaz bu durumu. hic uzme kendini insallah o ilaclari alirsan duzelirsin. ben bugun basladim. kendimi daha mutlu daha aktif hissediyorum su an. dunya yikilsa umrumda degil yani. keske daha once gitseymisim bir doktora. sende mutlaka ilaclara basla emzirdigin icin almak istemiyorsun anliyorum ama bebegine karsi verimsiz olmaktansa bence ilaclarini al cunku bu durum ciddi. yadsinacak bir sey degil. doktorum her dogum yapan 5 kadindan 3unun bunu yasadigini soyluyor. kimi agir geciriyor belli olmuyormus benim gibi kimide hafif atlatabiliyormus. daha da ilerlememesi icin mutlaka doktor sart tedavi sart. senin icinde bebegin icinde cok onemli. benimde esimle sorunlarim var aslinda tum kilit nokta o. ister istemez tum olumsuzluklar anneye yansiyor annede elinde olmadan bebegine yansitiyor. burada bir cok yorum yazilcak goruceksin bazilari guzellikle yaklasirken bazilari cok cirkin ithamlarda yorumlarda bulunabilir sakin kafana takma seni ben ve benim gibiler anlar. konusmak istersen mesaj at. puccaandgaru

canım kendini bu kadar yıpratma olacağı varmış eşin de bunalmış demek ki ağır sözler söylemiş ama bazen insanın sabrının taştığı durumlar olabbiliyor malesef bak sizi düşünüp işini bırakıp bebekle ilgilenmeye gelmiş bebiş biraz daha büyüyünce rahatlayacaksın ama artık onlar bizim hep hayatımızda sıkıntıları dertleri ağlamaları sızlanmaları yaramazlıkları olacak ama sen onun annesinin ben sabrım kalmadığı zaman diyorum ki içimden ona ben sabır gösteremeyeceksem yani annesi olarak ben başka hiçkimse göstermez bu yüzden daha çok sarılıyorum ona şu an tecrübesizliklerin vermiş olduğu sıkıntılar var hiçbir işi doğru yapamıyormuş gibi hissediyor insan ama kendine anne müsveddesi deme bir bebeğe en iyi annesi bakar eminim sen de yavruna çok iyi bakacaksın

Bizde bazen birbirimize giriyoruz eşimle sinirler geriliyor.. benimde bebeğim açtı uykusuzdu gazdı derken çok ağlıyordu bugün dr a götürdüm kakasını farkedip parazit çıktı, şükür ilaçlık bişey.. kendine gel arkadaşım her evde oluyor bu dönemlerde.. benimde eşim aynen çyle işine düşkün bende en çok buna bozuluyorum ve tartışmalar bundan dolayı oluyor.. ama bebeğin sağlığı herşeyden önemli.. önceliğimiz hep o olmalı.. H hazal_diren lafa bakarım laf mı

arkadaşlar hepinize olumlu/olumsuz yorumlarınız ve ilginiz için teşekkür ederim. Allah hepimize sağlık, huzur ve mutluluk versin Bu arada Bayramınız Kutlu olsun. Sevgilerle,

bunu paylastiginiz icin tesekkurler bende bugun doktora gittim maalesef agir bir depresyon geciriyormusum. bende depresyonda oldugumu dusunmuyordum ama dusuncelerim bana gore dogruymus. psikolog 3 ayri ilac yazdi ne yapicam bilemiyorum ilaclardan 1 tanesi uyku yapar dedi 10 aylikda oglum var.

öncelikle Allah çok sabır versin diyorum.. benim. çocuğum yok ama kardeşimin çocuğuda aynı senin anlatıkların gibi. . yeğenimde doğduğundan beri problemlerle uğraşıyorlar.. ilk önce anne sütünü ememedi sürekli kendini boğduruyoru ve ağladı zaman morarıp kas katı kesiliyordu.. hergünleri böyle geçiyordu.. anne sütü ancak 3 ay verebildi ve oda sadece geceleri uykusunda alıyordu. gündüzleri ne mümkün almıyordu. birde çok gazı vardı oda ayrı bir dert. denemediğimiz yönten kalmamıştı. sürekli kusmasından dolayı doktora görtürdüler ve reflü çıktı. onun için bir sürü ilaçlar kullandı. şu an 10 aylık ama kilo desen 7 kilo civarında. birde çok harketli. durduğu yerde durmuyor.. biz hatta hiperaktif olabileceğinden şüpelendik.. oda 4 yaşında sonra anlaşılıyormuş.. doğru düzgün uyku desen yok. çocuk yarım saat uyor. kendini kurmuş gibi yarım saat sonra kalkıyo.. uyku problemi hala var. bizim gelin bu çocuğu uyutacağım zaman strese giriyorum diyor.. zekasında bir problem yok. hatta onun için ayrıyeten çocuk nöroloji doktoruna görtürdüler. herşeyi çabuk kavrıyo.. ama gel ne anne nede baba dinlenemiyor.. kaç kere bizim gelin ağlamaktan sinir krizlerine girdi. şöyle bir durum var kardeşim eşine yardım. abla inan gece kaç defa kalkıyorum mama hazırlıyorum diyor. annesi çocuğu sallarken oda mama hazırlıyormuş. başka türlü durmuyo diyo.. düşünsene kardeşin birde sabah işe gidiyor. abla 1-2 saatlik ukkuyla işe gidiyorum diyor.. çookkk sabır işteyen birşey. kardeşime ve geline diyorum. Allah geri dönüşü olmayan başka dertler vermesin genede buna şükredin diyorum.. evde ben, annem, babam, kardeşim hepimiz bu çocuğa bakmaya çalışıyoruz.. bizm gelin diyo zaten siz olmasanız ben kafayı yiyeceğim diyor.. başka yapabileceğiniz birşey yok çünkü. iananırmısın ben şu an çocuk olsun diye bir sürü para döküyorum.. daha da olup olmayacağı belli değil.. mic13jasmin

Devamlı ağlayan bir bebekle ilgilenmek gerçekten zor, sinirlerinizin bozulması gayet doğal. Ama bu durum artık bebeğinize zarar vermeye başlamış. Hem siz iyi değilsiniz hem de bebeğiniz, bu durumda emzirmekten daha önemli şeyler var demektir. Eşiniz de kendince haklı, siz de haklısınız, ama olan çocuğa oluyor. Bu arada doktora gittiniz mi, inş ciddi bir durum yoktur. Biz 40 günlük bebeğimizi düşürdük 2 hafta önce bebek arabasından kafasını vurdu, doktora nasıl gittiğimizi bilmiyoruz, 1 gece de hastanede kaldık, kafasında ki şişlikler için hala beyin cerrahine kontrole gidiyoruz. 40 dan önce benim bebeğimde çok ağlıyordu ve bazen sinirlerim dayanmıyordu, bu düşme olayından sonra bende de o kadar çok şey değişti ki, isterse akşama kadar ağlasın yeter ki sağlıkları yerinde olsun, Allah yokluklarıyla, sağlıklarıyla sınamasın inş. Ve ben kendi bebeğimde şunu gördüm, sizin psikolojinizden çok etkileniyorlar, siz sinirliyseniz onlar da o kadar huzursuz oluyorlar, ben artık daha sakinim, ağlarsa hemen alıp kucaklayıp sevip, konuşuyorum, susuyor, eskisi kadar da ağlamıyor şükür. Bir yardım almanızda fayda var gibi görünüyor. acemicadi

Arkadaşım keşke senin bebeğin benim olsaydı da varsın hep ağlasaydı ben çocukluğumdan beri hep bir bebeğe hasretimdir kardeş istedim kısmet olmadı annem düşürdü bidahada olmadı, çocuk istedim 2 senedir bişey yok, bayramdan sonra hsg, aşılama bir sürü sıkıntı, acı, masraf, stres bizi bekliyo kimbilir daha ne kadar süre çekeceğim bu acıları... Keşke rabbim banada bi an önce verse inanki en yaramazına razıyım yeterki sağlıklı olsun. Sende bebeğinin kıymetini bil canım sıkılsanda bunalsanda şükret ya hiç olmasaydı? Hemde allah sana bir erkek evlat vermiş hala dünyanın birçok yerinde erkek bebeği olmadığı için itilip kakılan, bilmem kaçıncı doğumunda ölen insanlar var bide bu yönden düşün... KapicininBitliKizi

sizi çok iyi anlıyorum. benimde ikiz bebeklerim var. biri aynı sizin bebeğiniz gibi durmadan ağlardı, hiç susmazdı.. hele ilk 3 ay kolik denen durumu yaşadı ve günde 10 saat ağladığı ouyordu. o ağlayınca kardeşinide uyandırıyordu. yemin ederim tuvalete gidemediğim, yemek yiyemediğim günler oluyordu. çok bunalmıştım, çok.. yazınızı okuyunca geçen sene aklıma geldi. eğer durumunuz varsa bir yardımcı tutabilirsiniz ya da anne-kayınvalideden birini çağırabilirsiniz. Allah kolaylık versin.

çok geçmiş olsun arkadaşım belli ki dinlenmen lazım kırgınlığını anlıyorum ama 5 senedir hiç bu kadar ciddi trtışmamışsanız eminim kendii affettirecek bişiler yapar. bebişine geçmiş olsun ilaçlarını ihmal etme, kendini değersiz görme sen bebeğin için en değerlisisin bu dünyada... nurnurzinha OL IZ VEL OL IZ

okurken sanki ben yasadım çok zordur eminim yaa.. Allah tüm annelere güç versin.. hamile kalması bi sroun, olunca onun sorumlulugu ayrı... Allah hepimizin yardımcısı olsun... kardeşimde lohusalık sendromu yaşamıştı aşırı sinirlenip aglıyodu herkese kızıyodu.. normalde de biraz sinirli bi yapısı var ama lohusayken onu tanıyamıyorduk üzülüyodum hep agladıgı için.. uyku uyuyamıyodu falan çok zor ya. Bir_kadin

Tskler, seninde bayramin mubarek olsun . push ; DerinSu

arkadasim allah yardimcin olsun. bencede aksatma durumun var ise hemen doktora git. bende depresyondaymisim hatta oyle boyle degil bayaga agir bir depresyon geciriyormusum. yasadiklarinin bircogunu yasiyorum yasadim. cocuguma karsi hic verimli olamiyorum. psikologla tam 3 saat oturup konustuk bircok seyden anlattim anlattim dinledi cok iyi geldi. sakin ihmal etme ben 2 ay depresyonda olmadigimi dusunerek gecti. sonra buraya bir konu actim bazi arkadaslarin tavsiyesiyle psikologdan randevu almistim bugun gittim psikolog tam 3 tane ilac yazdi. eylul166

Canım sakın ol bebegınle konusurken guzel guzel konus sakın sakın davran bebekler annelerının ne durumda olduklarını hıssedermıs o yuzden onunla ıletısımde ıken butun kafandakı olumsuzlukları yok et kısa bı surelıgınede olsa bebegıne bebek cayı kullan o onu rahatlatır dusunu aldır sonra ılık bı rezene cayı yada gece cayı al ver ıcsın sakınlesır erkek bebekler kız bebeklere bakarak daha huysuz oluyor oda gaz problemlerındne dolayı derdı doktorumuz belkı gaz sıkıntısı vardır altını acın hava alsın olmadı havalar guzel arabası varsa koyun arabasına dısarı en ufagından ekmek almaya cıkın degısıklık sakınlestırı bebegı parka goturun anlamaz 10 aylık bebek parkatn ama ordakı cocukları gorunce rahatlar heyecan yapar sıze tavsıyem yıne bıtkısel caylar kullanın kendınızede bebegınızede ben kızımda kendıme papatya cayı rezene cayı kullanırdım rahatlatıcı ozellıgı olan caylrı kullanın kızımada gece cayı kulanırdım rezene cayı kulanırdım ardada bı dıs donemımızde anason cayı kulanırdımkı rahatlatır bebegı N

İstese gelir diyosunuz ama geldiğinde bile sürekli telefonu çaldığına göre istese gelemezmiş. Siz iş durumundan pek haberdar değilsiniz sanırım. 10 aylık bi bebek çok hareketli olur ve mama sandalyeleri gerçekten çok kıytırık şeyler. Bunalmanızı anlarım ama bebeğinize bağırmanızı anlayamam. İnsan istediği kadar sinirli olsun yüzüne baktığında kıyamıyo. Bişeyleri yeni kavradığı, farkettiği zamanlarda sürekli bağırma ve ağlama onda farklı davranışlara sebebiyet verebilir. Açıkcası eşinizin sinirini cinnet seviyesinde görmedim anlattıklarınıza bakılırsa. Evet öfkelenmiş ve hiddetlenmiş. Ben de çok sinirlendiğimde telefonumu fırlatmıştım. Yaparız bazen böyle şeyler. Çocuğunuzun o şekilde düşmesi eminim onu çok sinirlendirmiştir ve ilgili bi baba görüyorum ben. Gelmiş yıkamış, ilgilenmiş. Ek olarak çocuğunuz düştüğünde tedbir olarak doktora götürmenizde fayda var. Belirti veya kan olmasada sorunlar olabiliyor. Geçmiş olsun.. Bundan sonra tekrarlanmaz inşAllah.

oğlum 20 kızım 16 yaşında 2 çocuğumuda tek başıma ve bunalımdaydım büyütürken eşim sürekli işdeydi o günlerim hiç geçmiyecek sanıyordum ama şimdi ogünlerin bir daha geri gelmeyeceğini düşünüp üzülüyorum çünkü çok gözümde büyütüyordum o sorumluluk ağır geliyordu zevk alamıyordum yaşamdan her anlarından tat al evlatlarının çünkü çok çabuk büyüyorlar heleki sakın şiddet uygulama sesini yükseltme yavruna anne sütünden daha önemli sevgi ilaca başlaman gerekli sanırım ben ilaçlara başladıktan sonra çocuklarıma faydalı anne olabilmiştim N

konu sahibi doğum sonrası depresyon geçiriyor. onun elinde olan birşey değil yani... normal psikolojide olan birisinden bahsetmiyoruz. psikiyatristten profosyonel bir yardım alması lazım. ayrıca herkesin durumu, ailevi ilişkileri de bir değildir. kendinizle bir tutmayın mic13jasmin

büyütülecek travmatik bir olay değil. ikinizin de sinirleri yıpranmış sadece. bir bebek bakıcısı + bir de psikologdan yardım alın. kadesa

bunları okuyunca ablam geldi aklıma... o da öyleydi, doğurduğu ilk oğlundan sonra feci depresyona girmişti, zaten çok aşırı sinirli bir yapısı vardı, Allahtan bizde kalıyordu... çocuk ilk üç ayda sürekli ağlıyordu gazdan, ağladığında ablamın sinirleri altüst oluyordu bağırıyordu, bir hışımla odaya girerdi bebeği bize bırakır giderdi yatmaya, bizde artık sabahlara kadar vardiyalı çalışırdık sallardık yeğenimi annemle kendisi de anti-depresan aldı sonradan... şimdi durumu iyi çok şükür... bu olaylar nadir değil kesinlikle... sadece icabına bakmak lazım...

Tamam anne sütü çok önemli anlıyorum ama evliliğiniz çatırdıyor, eşinizin de sizin de psikolojiniz de iyice bozulmuş, o kendini işe vermiş, siz tek başınıza bebe mücadelesi veriyorsunuz. Antidepresan kullanmanız gerek ama emzirdiğiniz için bir şey yapamıyorsunuz öyle mi? Bilmiyorum gerçekten bilmiyorum. Bebeniz anne sütü aldığı için sağlıklı olacak ama ruh durumu nasıl olacak hiç mi düşünmezsiniz? S

Evime en fazla 2 dakika uzaklıkta ablamın evi var ve 2 çocuk biri 2 yaşında diğeri 1. Şimdi ablamı çok çok tebrik ediyorum. Çocuklar düşebilir falanda böyle yalnız bırakmak hiç iyi olmamış. Başına bir şey gelseydi kendinizi hiç affetmezdiniz. Ablam onları parka götürüyor, gezdiriyor. Onlar da gayet ağırlar yani. Neyse ben en iyisi susayım. Umarım biraz büyüyene kadar sabırlı olabilirsiniz. Gerçekten kolay değil

bebek doktora gittimi?!

offff ya okurken yüreğim cızzz etti. Ne sana ne eşine üzüldüm. tek üzüldüğüm o masum bebeğin oldu. Yazık çocuğa ya. Sen ağlıyor diye tek bırakıyorsun, allah yine korumuş. Ama olan bebeğe olmuş. Ne çok canı acımıştır. Ama senin yapacağın ilk şey alıp taksiye atlayıp doktora götürmekti. Onun daha kafası ne ki. Eşin gelmiş. Oda iş yüzünden çocuğu çıplacık kaç dakika tutmuş köpüklü köpüklü. Üşümüştür. Diyorum ya dikkatimi çeken şey sadece bebeğine olanlar oldu. Cidden halen içim sızlıyor. kızım 1,5 yaşına geldi. Ağladığında onu bırakıp diğer odaya geçecem o orda yırtacak kendini. Dayanamam valla. Ağlasa alırım koynuma koyar susturmaya çalışırdım. İş yemek yapmayı bırak. Tuvalete gidemez, akşam eşim gelene kadar yemek yiyemezdim. Ama çocuğumu bile bile ağlatmazdım. Onun gözünden yaş aksa benim ciğerim dağlanırdı. Düşün birde benim eşim devamlı şehir dışında, ben tek bakıp büyüttüm diyebilirim. Akşam 11 e kadar. 11 de yattı mı mesaim bitiyordu diyebilirim. Eşimin işini bildiğimden herşeyini ayarlamaya gayret ettim. uykusunu yemesini vs. Herşeyi saatlidir. O yüzden şimdi, o öğlen uykusunda yemeğini yapar, temizliğimi yaparım. Sende saatli yapmaya alıştır. Uykusunu ayarla ki yemek saati de düzene giriyor böylece. Bırak işi falan, yemeği falan. Bebeğinle ilgilen. O yatınca vur kafayı sende yat dinlen. Madem sinirlerin bu kadar yıprandı, 10 ay emzirmişsin. Yoksa ilaç kullanmazsan kendinede bebeğinede zarar vereceksin. Bırak emzirmeyi al ilaçlarını. Bugün çocuk düşer kafasını masaya çarpar, yarın Allah'ım korusun daha beter şeyler olur. Sen iyi olmalısın ki bebeğine iyi bir anne olasın, ona güzelce bakasın. Ama bence zaman geçmeden şu çocuğu al götür hemen hastaneye. Bişeyi yok gibi gelir sana ama daha o çok ufak. Senin kafanı vurmanla onun vurması bir değil. Ama nolur şu ufaklığa sinirlerini yansıtma. Bu günleri de geçecek. anneliğin en önemli özelliği sabırdır.

Konu çok eski konu.. Belki konu sahibi yok aramızda ama yazmadan durumadım. Eşinizin tlf. da öyle davranmasının nedeni sizin çocuğu o şekilde bırakmanız ve 10 aydır geçirdiğiniz sinir krizleri. Tepkisini ve sinirini karşıdaki adamdan ve tlf. dan çıkarmış, patlama noktası yaşamış. Yoksa sinirli olduğundan değil belli ki.

Allah yardımcınız olsun öncelikle. Eşiniz haklı değil ama 10 aydır sabretmiş bir yerden patlak vereceği belliydi zaten bu şekilde olmasa daha iyiolurdu ama.. Benim kızım 10 ay boyunca asla gece uyumadı asla!!! Ve uyumadığı gibi sabaha kadar ağlıyordu hiç durmadan akşam 7 oldumu başlıyordu bas bas bağırmaya kolikti yani. Gündüzde sürekli bir mızmızlık hali vardı. Hiç durmazdı. Zaten doğduğundan beri hastalıklarımız bitmedi ki, ilk 17 gün o dikişlerimle günde 2 kez sarılık diye kan değerlerine baktırmak için hastahaneye gidiyordum. Sezeryanlıydım ama yatak yüzü görmedim. O bitti hastanede üşüttüler 8 gece broanşitten hastanede yattık. O da bitti ameliyat oldu. Sürekli ağlıyordu hiç susmuyordu her gittiğim ortamda herkes yüzüme karşı bana acıdığını söylüyordu. Sonra bir gün kadın doğuma kontrole gitmiştim doktorumuz aa bu benim kızımmı dedi kucağına aldı o kadar sakinleşti ki birden ben hayret ettim. Ne olursa olsun sakin ol o senin negatif enerjini hissediyor o yüzden sürekli böyle dedi. Çok zor ama sakin olmayı başarınca kızımda sakinleşiyor. Şimdi kızım 18 aylık bazen oyuna öyle bir dalıyor ki 1 saat çıtı çıkmıyor ama hala bazen arada eskigünlere dönüyoruz. Sizde sakin olmaya çalışın anne karnında bile bebekler annenin stresini hisseder birde ben stresli bir gebelik yaşadım stres altına geçirilen gebeliklerde bebekler doğunca daha huysuz daha sinirli oluyormuş. Doğruymuş! burbuk

Lütfen bir daha cocugunuzu yanliz birakmayin. Ister depresyon olsun, ne olursa olsun o bir bebek, sizde annesi... Bebegin sansi varmiski beyinde hasari olmamis veya baska kötü birsey. Allah korumus. melniz Hoşgeldin

bebeğinizi doktora neden götürmediniz? mama sandalyesinden düşmüş, kafasını masaya çarpmış üstelik de kafası morarmış. ya beyninde bir kanama olursa allah korusun. ihmal etmeyin ne olur. siz de doğum sonrası depresyona girmişsiniz belli. sürekli evde durmak zorunda sdeğilsin bebeğini de al dışarı çık. parka git. hem bebeğin için değişiklik olur hem de sen temiz hava alıp biraz dinlenirsin. emin ol dışardaki hareketi incelerken susacaktır. doğum sonrası depresyonla ilgili biryazı paylaşayım seninle: Doğum yapan her on kadından biri doğum sonrası depresyona giriyor. Yepyeni bir hastalık daha mı demeyin, hele depresyona giren anneyi hiç yargılamayın, çünkü bu onun kötü bir anne olduğu anlamına gelmiyor. Üstelik bu durumun üstesinden gelmesi için çevresindekilerin sevgi ve anlayışına da en çok ihtiyaç duyduğu zaman &#8230; Çocuğunuz doğmuş, herkes sizi ziyaret ediyor. insanların yüzlerinden mutluluk akıyor. ama nedense siz kendinizi hiç de o kadar mutlu hissetmiyorsunuz. Birden bundan sonra hayatınızın ne kadar değişeceği kafanıza dank etmiş, bebeğinizi ise henüz tanımıyorsunuz bile! Sonra da ani bir suçluluk duygusu: Neler düşünüyorum ben böyle diye kendinizi suçlamaya başlıyorsunuz ve gülümsemeye çalışıyorsunuz: &#8220;Yarın eve gideceğiz ve tüm duygularım değişecek &#8230; &#8221; Eve geldiniz ama hala daha bir şeylerin yolunda gitmediğinin farkındasınız. Yeni rolünüz &#8220;anneliğe&#8221; alışabilmiş değilsiniz. Yeni bebekle sürekli ilgilenmek ve tüm ihtiyaçlarını karşılamak çok zor geliyor, üstelik dinlenmek için hiç fırsatınız yok ve her gün aynı yoğunlukla devam ediyor. Bağımsızlığınıza ne kadar düşkündünüz, halbuki şimdi küçücük bir bebeğin hizmetindesiniz. Keşke en azından bu kadar yorgun, bu kadar uykusuz olmasaydınız, belki o zaman olaylara farklı bakmayı başarabilirdiniz, Oysa artık arkadaşlarınızla bile doğru dürüst görüşemiyorsunuz, sizi tebrik için aramışlardı, ama şimdi hepsi nereye kayboldu, bilmiyorsunuz, kim bilir belki de fazla hassas davranıyorsunuz. Zaten şu sıralar her kötü giden şeyin sorumlusunun siz olduğundan da eminsiniz! Bu halinizle kimsenin sizinle görüşmek istemediğini anlamayacak ne var, böylece gitgide daha çok içinize kapandınız. O zaman durun ve küçük bir mola verin, çünkü doğum sonrası depresyonu geçiriyor olabilirsiniz. Doğum sonrası depresyonu çok yaygın bir olgu ve doğum yapan her yüz kadından onu bu depresyonla karşı karşıya kalmakta; Anneliğin çok kutsal sayılması ve bu konuda kadınların tüm suçu kendilerinde bulmaları nedeniyle kadın bu konudaki duygu ve düşüncelerini başkaları ile paylaşmadığından, gerçek rakam aslında bundan daha fazla da olabilir. Öncelikle içiniz rahat olsun. Doğum sonrası depresyonu geçiren bir anne kendisini çevresindeki herkesten soyutlasa, hatta bebeğinden bile uzak dursa da bu, sadece rahatsızlığının belirtilerindendir. Kadının &#8220;kötü bir anne&#8221; olduğuna delalet etmez. Her ne kadar anne ile çocuk arasındaki duygusal bağın doğumdan hemen sonra oluşması gerektiğini, yoksa bir daha hiç oluşmayacağını iddia edenler olsa da, bu kesinlikle doğru değildir. Anne ile çocuk arasındaki duygusal bağ devam eden bir süreçtir. Depresyon ortadan kalktığında annelik duyguları yaşanır ve anne çocuğuna bağlanır. Bu süreçte anne, ailesinin ve arkadaşlarının yardımına ihtiyaç duyacaktır, ancak bu şekilde bu dönemi daha çabuk ve kolay atlatabilir. Özellikle ele eşin anlayışlı ve paylaşımcı olması, durumun daha hafif geçmesini sağlar. Profesyonel yardıma ya da hekim kontrolünde antidepresan ilaçlara ihtiyaç da duyulabilir. Doğum sonrası depresyonu yaşayan bir annenin bunu anlaması ve yardım istemesi zor olabilir. Ne de olsa hayatlarında çok fazla şey değişmiştir ve anne neyin normal olduğunu, neyin olmadığını anlamakta güçlük çekebilir. Tersliklerin kendi yetersizliklerinden kaynaklandığını düşünme eğilimi gösterir. Gazeteler, dergiler, televizyon ve yakın çevre anne olmayı harika bir şey gibi gösterir, ancak zorluklarından pek bahsetmez. Bunun sonucunda kadınlar anneliğin &#8220;harika&#8221; bir zaman olduğunu, herkesin hemencecik ve kolaylıkla anneye dönüştüğünü düşünürler. Bu da yardım istemeyi zorlaştırır. Ne var ki, doğum yapmak çok stresi i olabilir ve anne olmak da, hayattaki her yeni rol gibi, öğrenmemiz gereken bir roldür. Doğum sonrası depresyon ne kadar erken anlaşılırsa o kadar iyi olur, çünkü tedavi yöntemleri genellikle olumlu sonuç verir. Kendi kendinize nasıl yardımcı olabilirsiniz? Bunun özel bir zaman olduğunu ve sonsuza kadar bu tempoda gitmeyeceğini kendinize hatırlatın. Duygularınız hakkında konuşun, özellikle eşinizi kendinizden soyutlamayın, duygularınızdan haberdar olmasını sağlayın. Eşinizin desteğinin diğer pek çok kişinin desteğinden daha iyi gelebileceğini göz ardı etmeyin. Her gün, bütün gün boyunca yalnız kalmamaya çalışın. Arkadaşlarınızı ve başka anneleri görmeye özen gösterin. Aynı süreçleri yaşamış ve atlatmış annelerin tecrübelerinden yararlanın. Size teklif edilen her türlü pratik yardımı kabul edin. Yardım isterken utanmayın veya kabul ederken suçluluk hissetmeyin. Mükemmel ev kadını olmaya çalışmayın. Evin mükemmel şekilde derli toplu olup olmadığı önemli değildir. Yapmanız gereken işleri en aza indirmeye çalışın. Mümkün olduğunca çok dinlenin. iyi beslenin. Kendinize ayırabileceğiniz zamanı asla kaçırmayın, değerlendirmeye bakın. Egzersiz yapmaya çalışın. Doğum sonrası depresyonunun belirtileri nelerdir? Aşağıdakiler, doğum sonrası depresyonu geçirdiğiniz zaman ortaya çıkabilecek belirtilerden sadece bazılarıdır. &#8226; Karışık, net olmayan duygu ve düşünceler &#8226; Konsantrasyon bozukluğu &#8226; Karar verememek &#8226; Üzgün hissetme, mutsuzluk, çaresizlik &#8226; Fazlaca ağlamak veya hiç ağlayamamak &#8226; Kendini değersiz hissetme &#8226; Ruh halinin sıkça değişmesi &#8226; Suçluluk hissetmek Doğum sonrası depresyonu konusunda en fazla riske kimler maruz kalır? Doğum yapan herkes doğum sonrası depresyonu yaşayabilir. Ancak, bazı durumlarda daha fazla riske maruz kalabilirsiniz: &#8226; Daha önce depresyon yaşadıysanız, &#8226; Doğum yapmak size çok zor geldiyse veya sizin için çok travmatik ve acılı geçtiyse, &#8226; İlişkinizde sorun yaşıyorsanız, &#8226; Hayatınızda daha başka zorluklar varsa, &#8226; Size yardım edecek aile ve arkadaşlardan ayrı kalmışsanız veya çevrenizden izole edilmişseniz, &#8226; Kendi anneniz size yardım etmek üzere yanınızda değilse. Ancak, bu sorunlarla karşılaşan herkes doğum sonrası depresyonu yaşayacaktır demek değild ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

10 aylık bir bebeğim var ve doğduğundan bu yana hep çok zor bir bebek oldu. doğum sonrası depresyona girdim ve emzirdiğim için ilaç kullanmadım. bu, işleri daha da içinden çıkılmaz hale getirdi. eşim kendi işini yapıyor. yiyecek içeçek üzerine işletmeci. sabah gün doğmadan çıkıyor ve istese 3-4 gibi gelebiliyor. ama o kadar çok çalışma delisi ki 6-7 hatta 8 e kadar çalıştığı oluyor. sonuçta dünyayı kurtarmayacak. onu günde 1-2 saat ya görüyorum ya görmüyorum. bu bebek olduktan sonra bile değişmedi. çok istedi ama dedim ya dünyayı kurtaracak!!!!! öyle gergin ve sinirli biri oldum ki ben bile kendime çok kızıyorum. bebeğime iyi bir anne olamıyorum. küçücük yavruma bağırıyorum. sonra oturup ağlıyorum. bunları yansıtmamaya çalışsam da eşim de bebeğimize karşı davranışlarımı ve sinir düzeyimi görüyor. neyse çok uzatmadan bugün yaşadığımı anlatmak istiyorum. bebeğimin yine huysuz günü. uyandığı ilk dakikadan beri ağlıyor. kahvaltısını yemedi. eşim aradı ne var ne yok diye. çok huysuz olduğunu cidden çok bunaldığımı söyledim. ne kadar sakin olmaya çalışsam da dayanamadım sonunda ve onu mama sandalyesinde bırakıp başka odaya gittim. sinirlerim yatışsın diye bekliyordum. ben gidince odadan ağlaması son noktaya ulaştı. artık susturabilene helal olsun kendi kendimi telkin ederken birden düşme sesi duydum. koşarak gittim yanına mama sandalyesinin bacağını tam açamamışım ve içinde çok debelenince bacakları birleşmiş ve sandalyesi dengeyi kaybetmiş o da kafasını masaya vurup yere düşmüş. kan beynime sıçradı. onu kaptığım gibi buzdolabından buz almaya gittim. kafası morarmıştı bile. sinirlerim iyice altüst oldu. ağlamaya başladım. benim gibi berbat bir anne müsveddesinin eline düştüğü için çocuğuma çok acıdım. millet ikiz- üçüz bakıyo ben tek çocuğa bile mukayyet olamıyorum diye kendimden nefret ettim. eşimi aradım ve söyledim. hiçbişi demeden telefonu suratıma kapattı. birkaç dakika sonra evdeydi. iş eve çok yakın zaten. bana söylendi biraz. sonra bebeği aldı kucağına, yatağına götürdü oynamak için.5 dk içinde telefon geldi iş yerinden, bir şeyin nasıl yapılacağı hakkında. anlattı ve kapattı. yavrum suyu çok sevdiğinden babası, hadi bıcıbıcı yapalım dedi. keyfi yerine gelsin diye. tam bebeği köpüklemiş telefon yine çaldı ve işte burda olay koptu. küfürler etmeye bağırmaya başladı. bebeği köpüklü gene banyodan çıkardı telefonuna bakmaya gitti. ama birden daha da hiddetlenip telefonu duvara atıp bin parçaya böldü nasıl bağırıp söyleniyor bir bilseniz. hayatta ne kadar şansızmış, biri küçücük bebeğe bakmaktan aciz , diğeri bir siparişi anlamaktanmış, kimseye güvenemeyecekmiymiş, etrafı bu kadar mı beyinsiz insanlarla doluymuş ve bunların arasına sıkıştırlan bir sürü küfür bu arada bebeğimi de inanılmaz korkuttu bağırmasıyla. al bebeğini diye kucağıma verdi bir hışım. aldım yatak odasına girdim. üşümesin diye nevresime doladım. bu arada tekmelenip kırılan tabure, ıvır zıvır sesleri de geliyo. birkaç dakika sonra geldi bebeği aldı yıkadı ve geri verdi. ben bebeği giydirirken, etraftaki kırıkları toplayıp gitti. 5 yıldır birlikteyiz bebekten önce hiç tartışmamız bile olmamıştı. mükemmel bir koca ve baba aslında. öyle kolay da sinirlenmez, ama beni anlamıyor. artık benim bu durumuma sabrı kalmamış. emzirmeyi bırakıp bir an önce ilaç almam gerekiyormuş. buna bir şey demiyorum doğru, da emziriyorum işte ben 10 aydır sürekli gergin ve sinirliyim bu kadar tepki göstermedim onun yaptığına bak. belki de daha önce hiç böyle bir olay geçmediği için aramızda, bana çok dokundu. uzun süre konuşacağımı sanmıyorum. sinirle söylenmiş olsa da o sözler, gururum kırıldı. katrem Guru Anneler

Bebeğinizi yanlız başınıza bırakmanıza kimse hak vermez tabi ki ama sizi o kadar iyi anlıyorum ki. İnsan gün boyunca ağlayan bir bebekle yaşayınca, gece gündüz uyumayınca artık sinirleri dayanmıyor, neden ağladığını bilmemek ve çare olamamak, ne yapsan susmaması çok zor bir durum. İnsan bazen bırakıp kaçası geliyor, ama kimse olmuyor yanında, şöyle 5 dakika tut diyecek. Ben yaklaşık 2 hafta yaşadım sizin yaşadıklarınızı, sinirlerim öyle geriliyordu ki. hele de dinlenemeyince. Bırakıp tuvalete gidemiyorsun, tuvalete gidip gelene kadr katıla katıla ağlıyor, yemek yiyemiyorsun yine aynı şekilde. Hayatın tamamen bitmiş durumda. Siz aylarca yaşamışsınız bunu, Allah güç ve sabır versin. Sizin sakin ve dinlenmiş olmanız lazım ki bebeğinize bakabileseniz, onu sakinleştirebilesiniz. Bu durumda eşinze çok iş düşüyor, eşiniz şöyle birkaç saat bakabilse ve siz dinlenseniz, insan güç topluyor o zaman. Allahım bebeğinize sakinlik versin, siz iyi olunca o da daha iyi olacaktır inş. Bu arada bebeğiniz pek uyumuyor sanırım, benim ki de o huysuz zamanlarında çok az uyuyordu, sanırım uykusuzluktan da bu kadar huysuzlanıyordu, şimdi gündüz uykusuda uyuyor ve daha sakin şükür. DerinSu

geçmiş olsun. bazen ağlamalarının nedenini anlayamayabiliyoruz. sonra, aslında rahatsız olduklarını görmek çok kötü...

çok teşekkür ederim. tabi ki birbirine zıt birçok yorum olacaktır. ama nasrettin hocanın olayı gibi. çatıdan düştüğünde, doktordan önce ' bana damdan düşen birini getirin' demiş. halden ancak o anlar diye :))) mic13jasmin

Herkesin sınavı farkLı işte.. HerŞeyin hayırLısını istiCeksin die bOşuna dememişLer.. ßazısının çocuğu oLmaz.. bazısınında oLur adama cinnet geÇirttirir işte.. Oyüzden diLekLerimizin sonuna her zaMAn '' hayırLısı ise! '' sözünü getirMeyi unutMayaLım.. GüzeLim senin tek iLacın ßoL boL kuran okucaksın dua ediceksin.. ßiLmiorum hamiLeyken okudunmu ama bebek ana rahmine düştüğü andan itibaren seninLe yaşio ne kadar Çok kuran okursan ne kadar çok ALLah keLamı ediLen yerLerde buLunursan ne kadar sakin huzurLu ortamLarda olursan çocukda okadar ahLakLı oLuor.. ne kadar stresLi agresif oLursanda bu ona geÇior.. Ama eĞer bunLArı yapMAdıysan şu andan itibarende de yapabiLirsin.. Çocuğuna nazar duaLArı faLan okuyup üfLE.. Sıkıntı gideriCi ewe ferahLık veren bir sürü sure var.. MeseLa bi ewde her gün bi yasin okunması Lazım faziLetLeri Çoktur.. Sonra yanında sesLi kuran oku o da dinLesin onLArda feyz aLır çünkü.. ßoL boL dua et! Her konuda.. ßi de içinde NaMaz ve Kuran oLan evde Şüphesiz Huzur daha Çok oLur!.. ßir sıkıntın oLduğu zaMan çaresini sıKıntıyı verenden istiCeksin.. ALLah yardımCn oLsun..