başlığa itafen yazıyorum en doğru karar.. bekarlık sultanlık.. evlilik pehhhhh suan seni ayakta alkışlıyorum verdiğin en doğru karardan ötürü durusuuuu

cnm benim sana tavsiyem bl bol dua et ve istihare namazi kil.. bu tip hayirli islerde seytan vesvese vererek hayirli bi seyi engelliyo olabilir.. annemizle hep birlikte olmayacaz.. herkes birgun yuva kuracak Allah nasip ederse.. kayinvalideyle yasamak elbetteki cok cok zordur... ama o kadini birakmamakla mukafatin buyuk olur.. tabi aksi biriyse o zaman baska.. iyice dusun tasin bol bol dua et.. istesende istemesende ailenden birgun kopacaksin.. eski zamanlarda yasayanlar ne deseymis? simdilerde istedigin anda haberlerini alabiliyosun.. ya o zamanlarda? hayat zor.. P

bu konuda sonuna kadar haklısınız ama babası vefat ettiğinde sanırım o duygusallıkla büyük laflar ettim, ve zaten babası vefat ettiğinde o acısıyla bana bunu sormuştu kabul eder misin diye, ben de tamam demiştim.. şimdi nasıl öyle bişey derim hata bende

ah işte evlilik sözleşmeis fln yapmak gerek boyle durumlarda yanı bugun yasamıcam dıyen ınsan bır ay sonra annem bızımle de yasayacak dıyebılır can sıkıcı bı durum T

bende başka şehire gitmemek için sevdiğimden ayrılmak zorunda kaldım. çünkü aileme çok düşkünüm ve orada sırf onun ailesi etrafımızda olacaktı. hep onlara gidip gelecektik benim ailem uzakta ole buruk olucaktım. dediğiniz gibi belki 20 yaşında olsaydım gözümü karartırdım ama bende 27 yaşındayım vee ilerisini düşününce yapamıcagımı anladım (( çok seviyorum halada seviyorum ama ilerde şartlardan dolayı pişman olmakta varr. iyice düşünün siz bide aynı evi paylaşcaksınız. hayat sizin hayatınızz gözünüzü kapatın ve başka şehirde bi evin içinde üçünüzü hayal edin. karar sizin. hakkınızda hayırlısı olsun diyorum. çok zor bi karar yaşadım biliyorum sizi anlıyorum mors

canım nişanlınla konuşup anlaşmadan sakın evlenme otur konuş.. Sonra hiç içinden çıkamazsın... Bak benimde annem yanlız gidipte onla yaşamıyoruz onu sakın kabul etme düzenin oturtunca istediğinde gider gelirsin hayat bu canım çok zor kendi evinden düzeninden ayrılmak ama hayat...

canım nişanlını sevdiğinden emin misin? benim bir arkadaşımın da böyle hisleri vardı, sonra ayrıldılar ve bana şey demişti: hayatımda hiç bu kadar hafif hissetmemiştim kendimi... belki de evlenecek, hayatını birleştirecek kadar çok sevmiyorsndur nişanlını, olabilir mi? MonaPisa

Kayınvalideyle yaşama kararı falan külliyen yanlış, hadi onu geçiyorum da... Annenden ayrılma konusu herkes için geçerli olacak... eninde sonunda evlenince ayrılmak zorunda kalacaksın ondan. Ha şimdiki nişanlınla ha başkasıyla.. ee.. nolcak sen hiç evlenemeyecek misin? Bence asıl problem burada. Z

psikolojik olarak mahfolacağımı düşünüyorum... alışamayacağımdan korkuyorum. S

Canımcım Sen Nişanlını Birazda Olsa Mutlaka Seviyorsundur, Ama Bu Sende Alışkanlık Yapmış.. Yılların Alışkanlığı Olmuş Artık.. Eğer Çok Sevseydin, Gözün Hiç Bir Şeyi Görmezdi.. Ama Şöyle de Bir Durum Söz Konusu; Belki 20 Yaşında Olsaydın, Gözün Kapalı Evlenirdin.. Yaş İlerledikçe İnsan Daha Bir Seçici Oluyor.. Mantıklı Düşünüyor.. Hakkınızda Hayırlısı Neyse O Olsun.. sheaf35 aşk

evleneceğin insanla sorun yaşamamışsın. tamamen senin psikolojinle alakalı bi durum.. bnce mantıklı düşün.. annen ve babana torun sevgisi yaşatmıycakmısın. bnce onları bu kadar düşünüyorsan önce bu duygulardan mahrum bırakma. ayrıca evlilik, aşık olduğun insanla bir ömür geçirmek, kendi düzenini kurmak şahane bi duygu... doğru insanı bulduysan onu kaybetme helede bu devirde... I

kesinlikle aynı daire içinde annesiyle birlikte yaşama 1 ayda soğursun eşinden evlilikten herşeyden evlilik çok güzel muhteşem birşey ama evde anne baba kayınbirader görümce vs. varsa kabus olur sonra dersinki evlilik çok berbat birşeymiş evlilik 2 kişi ile olur karı ve koca eğer diretiyorsada kabul etme derim pişman olursun sonrada gelip buraya yazarsın pişman oldum rahat değilim evlilik hiç güzel ve eğlenceli değilmiş dersin diğer konuya gelince hiç ailemi nasıl bırakıcm gbi düşünme evlenmek istiyorsan bırakmak zorundasın aynı şekilde eşinde bırakmak zorunda Allah korusun senin babanada bişi olsa sendemi anneni eve alacaksn o zaman evliliğin ne anlamı var nişanlın kendi evinde annesine baksın sen kendi evinde ailenle ol o kadar çok sinir oluyorum ki şu anne babaları eve sokmaya çalışan erkeklere kadınlar dese benm annem babam bizimle yaşayacak ben senin annene babana bakmak zorundamıyım derler . push ; I

bence biraz abartıyosun tamam evlenecek herkeste duygu karmaşası yaşanır ama sen ailenle aynı şehirde yaşasan bile sürekli onlarla olamazsın evliliğin sorumlulukları var onlarada alışacaksın zamanla kendini çok kasma nişanlından ayrılıp başkasıyla evlensende ailenden ayrılacaksın akışına bırak bence

ahh ahh eşşek kafam... öyle bir ihtimal yok... evlenirsek mutlaka birlikte yaşıycaz ASIfirari RABBIM YAVRULARIMI

sanirim kafandaki sorulari yenmen icin eger imkanin varsa onlara yatmaya git.. bakalim nasil hissedeceksin.. belki bu durum korkularini yenmeni saglar I

Bu benim fikrim egerki dedigin gibi düsüncelerin degismesse yazik olur sana zoraki bi evlilik olur planlarin yarida kalir yine de karar senin tabiki eger cok seviyorum katlanirim herseye diyosan yolundan dönme ama su kadarini söylim ben kendimle cok savas yasadim ondan bunlari söylüyorum suan bende yurtdisindayim esim burda diye geldim ki sende sehur degistirceksin sanirim kolay olmuyor yani bilesin S

neden canım ne demek ihtimal yok sen istersen mecbur kabul etcek ya ben bu kızları anlamıyorum hele kız aşlelerini hiçç anlamıyorum ya

bende de evlilikle ilgili korkular olmustu, onun stresi bambaska bir duygu.. boyle olumsuz dusuncelerle kafani karistiriyormussun gibi geliyor, evlilikten tamamenn vazgecmen ise bende de, nisanlini yeteri kadar sevmedigini dusundurdu bir digeri de sanki yapmak istediklerin yarim ve icinde kalmis gibi konusmussun.. kpss gibi.. once duygularini olc tart, onunla mi mutlusun, onsuz mu mutlusun?yani sende eksik olan ne bunu dusun.. birde hep olumsuz dusunme evet dusun ama iyi yonlerine de bak.. eger annesini sorun ediyorsan acikca konus.. gerekirse size yakin yerde ev tutabilirsiniz.. herseyin bir cozumu vardir.. icine atip bu yuzden ayrilmaktansa, fikrini soyle.. sonucta o da seninle annesiyle birlikte yasayacaksin diye evlenmeyee kalkmamistir.. birlikte yasamak ozgurlugune duskun biriysen zor. bizde iki arkadas gibiyiz ailesinin yaninda kaldigimizda.. annenden uzak kalacagin icin uzuluyorsun en azindan sen ayni ulkedesin bense farkli bir ulkede istedigim zaman atlayip gitmem yada onun gelmesi zor.. ve eninde sonunda ailemizden ayrilacagiz bu kacinilmaz bir sonnun baslangici aslinda.. ilk basta parcalaniyorsun sonra o kadar alisiyorsun ki evine, kendi duzenine inan eskisi kadar aklina bile gelmiyor.. S

öyle mi dersiniz? aslında bunu düşünüyorum, eğer dşüncelerim zamanla değişmezse kendimi alıştıramazsam mecbur öyle olucak... S

annesiyle yaşama derim canım altlı üstlü olsun ama kapın ayrı olsun S

o kadar zorki evlenmek. anneden ayrılmak özellikle çok çok zor. birde aynı eve gidecekmişsin ve başka bir şehire. işin çok zor gerçekten. eğer böyle düşünüyorsan çok aşırı bir sevgin yok sanırım nişanlına karşı. ben evlendiğim aileye bir bakıp birde annem aklıma gelince hep ağlarım. birde ilk gece akrabalarım beni bırakıp giderken çok ağlamıştım gelinliğim üstümdeydi o anı hatırlayııncada hala içim burkulur. maalesef insan kendini uzun bir süre kurbanlık koyun gibi hissediyor canım :/ herkes evlenmek zorunda değil evlenince pişman olacağını düşünüyorsan planını hayata geçir derim. S

yaa bencede mahfolman çok normal çünkü kayınvalideyle aynı evde yaşayacaksın üstelik yabancı bir şehire gideceksin. annenede çok düşkünsün sanırım. bende anneme aşırı düşkünüm seni anlayabiliyorum. psikolojin bozulur canım hiç girme bu işe. dediğin gibi güzelce hayatını kur eğer ilerde dilersende daha iyi şartlarda evlenirsin. P

evlilik öyle bende 19 yaşımda evlendim hala çok mutuluyum hergün iyiki evlenmişim diyorum ama kayınvalide yok evimizde başka kimse yok ikimiz yaşıyoruz istediğimiz zaman arkadaşlara gidiyoruz günlerce kalıyoruz istediğimz zaman onlar geliyor kalıyor annemler geliyor kalıyor gece sabahlara kada gülüp eğlenip film izliyoruz canımız istediğinde evde güzel bir masa kuruyoruz mum ışında sabah kadar yemek yiyoruz içioruz sohbet edioruz kalkıyoruz dans ediyoruz öpüşüyoruz sevişiyoruz rahat olmak asıl evlilik bu evde başka bir kadın varsa evliliği rolentide olacak eşi gelecek yemek yiecekler oturup tv izleyecekler sonra yatağa yataktada gürültü yapmamaya çalışacaklar banyo yapmaya çıkarken utanacaklar ayyh acaba uyudumu kayınvalidem die düşünecek arkadaşları evine geldiğinde gece 10da gitmek zorunda kalacakalr gürültü yapmamak içn onlar arkadaşalrına gidip istedikleri gbi kalamayacaklar evde kadın yalnız kalmasın die tatile başbaşa çıkamayacaklar benmde arkadaşım var yazın tatile çıktık geçen yıl annesi evde yalnız kalmasın die tutup getrdiler mecburen çok mahçup oldular bize affedin lütfende dediler ama kabus gibiydi yanımızda annesi arkadaşımın iki çift olarak doya doya tatil yapamadık şımaramadık kocalarımza yaşlı kadın var çok değil 50 yaşında ama saygıdan dolayı şımaramıosun mors

ooo tatlımm sen qec bu anne hıkayesınıı olay cok acık ortada sen sevmıyosun bu cocuqu nısanlandıqn zaman heves etmısn nısanlanmısn hayat toz pembe qelmıs sımdıı oda askerde qoremıyosnda ozluyosnda fln he baktın cocuk ortada yok ama hayatını qayet quzel qecrıblıyosun olmazsa olmazın deıll dıosun kendı kendne bak o olmadan qayet ıyı olması pekte bısı deıstırmıyo dıee sen coktan qemılerı yakmısnn sallla annesı fln muhabettıını sonucta hersey ıcınde olcak bısıı eqer delı qıbı sevıosan kımseyı hıc bısıyı dusunmezsn kıı hmn ewlneıym hep onun yannda olayım dersın annesı babası kım olursa olsun yeterkı aksam onun kollarnda yaataym dersn mıllet neler yapıyo sevdıqı ıcın sokaklarda yasıyo vs.. ıcınde bıttıyse bıtır ama acıdım cocuqa babasnı kaybtmıs zaten bıde senıde kaybtmek zor olack yazık allhm ıkınızde hayrlısını versın :S -lotus- Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

bazen dediğiniz gibi düşünüyorum, sonra eski halime dönüyorum :S ASIfirari RABBIM YAVRULARIMI

Merhaba arkadaşlar. Lütfen bana yol gösterin hiçkimseye bu derdimi söyleyemiyorum. Ben 2 yıldır nişanlıyım. Nişanlımla aramız iyi.8 yıldır birlikteyiz. Fakat şöyle bir durum var. O şuan askerde.5 ayımız kaldı. Ben nişanlanırken ailem ''kızım askerden gelsin sonra nişanlanın'' dedi dinlemedim. Nişanlandık... Onun babası vefat ettiği için annesiyle birlikte yaşıycaz. Olay bu da değil. Ama benim o askerdeyken düşünme şansım mı oldu, aklım başıma mı geldi yoksa evlilik psikolojisi mi bilmiyorum... Evlenmekten vazgeçtim. Onunla telefonda konuştuğumda seviyorum ayrılmak istemiyorum tabiki ama planlarım değişti. Ben ailemi bırakıp onunla başka bir ilde yaşayacağım. Seneye haziran gibi düşünüyoruz düğünü. Sabah uyandığımda aklıma şu geliyor, uyandığımda hep annemi ya lavaboya girerken görüyorum, ka Kur'an okurken, ve şöyle düşünüyorum: sabah uyandığımda kendi evimde olmıycam, yanımda annem olmıycak, annemi artık uyandığımda göremiycem onun annesini görücem, istesem de yakın olamadığım için her istediğimde göremiycem. diye düşünüyorum ve içime bişey oluyo. sanki o an beni kaçırıyolarmış gibi ya da çok büyük bi tehlikedeymişim gibi geliyor, boğulacak gibi oluyorum. akşam işten çıkıyorum diyorum ki kendi kendime ; düşünsene şimdi baba evine değil artık evlisin eşinin evine gidiyosun kapıyı annem açmıycak annemi göremiycem onun annesini görücem, diyorum yine boğulacak gibi oluyorum ağlama krizine giriyorum. ya da ben anneme babama sitem edebiliyorum, nazım geçiyo bazı ufak işlerimi anneme yaptırabiliyorum, bazen sesimi yükseltebiliyorum. onun annesi için mecbur geçimli omak zorunda olucam bu zorunluluk beni çıldırtıyo, kendi kendime ''anneme davrandığımdan farklı asla davranamam, ona ayrıcalık tanıyamam''diye kendimi şartlandırıyorum ve nişanlıma da bunu söyledim. durup dururken ben hizmetçi değilim herşeyi bana yaptırmaya çalışırsa çok büyük sorun olur dedim, bana nasıl davranıcak bilmiyorum dedim, o çok emin annesinin bana çok iyi davranacağından, kendisi çok sıcak sevecen ama aynı evde olmadan da bilinmez. şimdi ben bunları düşündükçe boğazımı biri sıkıyomuş gibi oluyorum sürekli ağlıyorum. ayrıca kpss sınavına hazırlanıyorum, memur olup başka bir ilde yalnız yaşamak istiyorum sadece annemle. evlilikten vazgeçtim bu sebepler beni bunaltıyo... acaba abartıyo muyum, durumum nedir? teşekkürler

cevap yazan herkese çok çok teşekkürler. çalıştığım için tel tek cevap yazamıyorum ama ben 28 yaşımı doldurdum 29 dan gün alıyorum yani nerdeyse 30 uma geldim, o da benden 2 yaş büyük. öyle küçük bir yaşta da değiliz babası varken zaten sorun değildi, ama o vefat edince böyle bir durum oldu ve bana demedi ki,''evlendiğimizde annemle yaşıycz'' demedi... annemle yaşamayı kabul eder misin dedi... yani bana sordu, emrivaki yapmadı şart koşmadı. ama ben o zaman diyorum ya o duygusallıkla düşünmeden tamam dedim. şimdi nasıl derim olmaz diye? bazen bu yüzden sorun çıkarıyorum mesela, evde rahat olamıycaz diyorum, veya ben işten gelince hiçbi işe bakmam, yoruluyorum annen bütün gün evde o yapar diyorum, senin aklını dolduranlar var, benim annem zaten yapar sana bırakmaz falan diyo, bunu da niye diyorum bakalım tepkisi ne olucak diye... ona karşı duyduğum his sevgi mi, alışkanlık mı bilmiyorum.8 yıldır birlikteyz. birsürü sorun yaşadık... ama şu bir gerçek beni çok sevdiğine eminim ve çok çok iyi bir insan. yani tam bir aile babası, aile erkeği olabilecek biri. ben bile kendi anneme babama annecim babacım demedim, o benim anneme babama annecim babacım der. çok saygılı, çok iyi yürekli, temiz kalpli, düşünceli biri. ondan ayrılırsam onun gibi birini bulmak hayal gibi geliyor... bu düşünceler kafamı karıştırıyor aradığında konuştuğumuzda ayrılmak düşüncesini asla düşünmüyorum, hele yanımda olduğunda asla. ama benim bazı ailevi sebeplerden dolayı eğitimim yarım kaldı, önlisans mezunuyum. şuan iyi bir işim var sayılır. ama ben istiyorum ki bundan sonra kpss ye eşşek gibi çalışayım, biyere atanayım hayatımı kurtarayım. gerekirse şehir dışında ve herkesten uzak yaşamak istiyorum. sadece annem olsun yanımda. evlilik ne onunla ne başkasıyla asla düşünmüyorum, aklımdan tamamen çıktı ve kpss ye odaklanmış durumdayım. mesela nişanlımın annesi de kayınvalidesine ölene kadar bakmış, şimdi kendi annesne de evli olan erkek kardeşi bakıyo, yani annelere bakılıyo galiba onlarda böle bişey var demek ki... acaba bir terapiste mi gitsem...

bende ayrı şehirdeyim ilk 6 ay çok zorlandım çok ağladım şimdi alıştım annem yeni evliyiz die 6-7 ay hiç gelmedi şimdi gelio kalıolar 1 hafta ben istiorum gelmelerini ama o 1 hafta içinde karı koca gbi değiliz yani eşim gelio birlkte yemek yioruz annem eşim ben sonra tv izlioruz sonra geç oluo yatıyoruz ve yatarken hep utanıorum rahat olamıorum annem yan odada bişey yapmıyoruz ama muhabbet edioruz falan bişi yapıoruz sanacak die korkuorm banyo yaparken utanıyorum yani ben çok gördüme vde kayınvalidesini bakan ama hepsi pişman çoluk çocuk olduuundan vazgeçemiyorlar en basitinden dayımın eşi anneannemi bakıo kadın ağzı var dili yok ama yengemin herzman söylediği bakarım bakmaya devam ederim yük olmuyor ama evliliğin güzel birşey olup olmadığını anlayamadım evde yaşlı bir kadın istediğin gbi arkadşlarını çağıramıosun eşinle eğlenceli zaman geçiremiorsun ev içinde şımarıp oynaşamıyorsun herşey rolentide saygıdan dolayı evde herkes birbirine uzak duruyor öpüp sarışamıyoruz sadece haftada bir iki gün en fazla yatak odada aman ses çıkmasın duymasın ayıp olur demekten artık sıkıldım diyor

Evlenmekten Vazgeçebilirsin Ama, Bu Anlattıkların Bana Göre Geçerli Bir Sebep Değil.. Neden Dersen; Mutlaka İlerde Bir Gün Anne ve Babanın Kanatlarının Altından Çıkacak Allah'ın İzni İle Mutlu, Huzurlu Bir Yuva Kuracaksın.. Yani Demek İstediğim Şu ki; Mutlaka Bir Gün Evleneceksin.. Hee Uzaklık Senin İçin Problemdir, Hak Veririm.. Ama Annemi Göremeyeceğim, Kapıyı Annem Açmayacak, Gibi Düşünceleri Bırak Bence.. Kendini Asla Hiç Bir Şey İçin Şartlandırma, İçinden Ne Geliyorsa Onu Yap.. Bu Arada Yazdığın İbret Olsun Okuyanlara, Bende Annenle Aynı Düşüncedeyim.. Askerden Önce Söz, Nişan, Evlilik Yapılmamalı.. Zamanın Neyi Göstereceği Belli Olmuyor.. Canım Benim İnşallah Hakkında Hayırlısı Olur.. Dilerim Herşey Gönlünce Olur..

Ne zor sey yaa.. bende bu düsüncelere cok kapiliyorum.. hayatimda kimse yok ama evliligi düsününce diyorumki nasil zorlanmiyorlar annesiz babasiz.. baska bir ev.. bir adamla bir ömür boyu.. cok korkutucu geliyor ama cogu arkadaslarin dedigi gibi, nisanlinla olmayacak ama belki baskasi girince hayatina onunlada eninde sonunda evleneceksin.. ? baska nasil olacak ki? lagrima Emanetine bin