Sebepsiz ağrılar fibromiyalji olabilir mi? Fistiklicikileta Guru Anneler

bende böyleyim maalesefher gün sanki kanser olmuşum gibi yaşıyorum öldüm, ölücem felaket seneryoları ama benim bir takım rahatsızlıklarım var, oturup semptom uydurmuyorum ama var olanların da hep en kötüsünü düşünüyorum yakın zamanda endoskopi yaptırdım çok ciddi bir şey çıkmadı ama alkalen reflü gastriti internette arattım tedavisi yok, safra kaçağının ve direk mide kanseri sebebiymiş zaman içinde hadi buyurun cenaze namazına panik atağım tuttu resmen. ++ tiroid nodüllerim var onlar zaten patlamaya hazır bomba gibi bekliyorlar Nerelere gideyim ben, düşünmeden nasıl durayım! gidip antidepresan alsam bozulmuş midemi iyice bozup aşındıracak En kötüsü ruhen aşırı yoran, yaşamdan tat almamızı engelleyen çok çok kötü bir hastalık insanlar evham diyip geçiyor ama çeken bilir bir gün değil her gün ölmek umarım iyileşiriz

Asla bakmayın. Mikropmuş gibi kaçmanız lazım o konulardan, ortamlardan. Girersek avlanırız. Çünkü bu bizim zaafımız.

Geçmiş olsun hanfendi ankastreniz bozulmuş.

Her ağrı sızıda google'a bakmayı bırakmak bile iyileşmenize yardımcı olur. Hastaneye gitmek yerine park bahçe dolaşın, gökyüzünü seyredin. Ve Allah'tan şifa isteyin

Başınız sağolsun aynen bende o kadar çok fiziksel rahatsızlıklar duyuyorum ki gözlerim çok az gördüğü zamanlar oldu hiçbir problem olmamasına rağmen. Çünkü bi yerde insan beyni kendini kör edebilirmis diye okudum ve onu gördüğümden beri herşey bulaniklasti keşke hiç okumasaydim diyorum

Ben de böyleyim. Fibromilyaji ve ibs var bende. dışkıda kan gören arkadaş ibs kaynaklı olabilir. Allahın cezası hastalıklar hepsi de stres ve üzüntü, çok düşünme kaynaklı ve hayatımı çok etkiliyor. Her gün bir yerim ağrıyor. Acaba kötü bir hastalık mı var diye kafayı yiyorum bazen. Bi grup kursak da dertleşsek anca biz anlarız halimizden

Evet maalesef zaten ortada fiziksel olarak bi belirti olmasa bende kafa yormam bu kadar. I

Tamamen aynıyız bulunduğum ortamda değilim hiçbir şeyden zevk almıyorum mutlu değilim hep bi bulantım var midemi rahatsız ettim düşünmekten ve artık çok yoruldum M

Benim de esim oyleydi, ben cok rahattim. Esimle konusa konusa onu normallestirdim. Sonra ailemde rahatsizlikliklar cikti falan derken. Bir bakmisim ben oyleyim. Hep stres kafama takiyorum. Senin kadar cok dr a gitmiyorum tabi. Cunku kendime de destek olup engel oluyorum. Sadaka koyuyorum kenara. Sadaka hastaliklari uzaklastirir. Gercekten cok zor bir durum. Yukarida arkadasin yazdiklarini dikkate alin. Destek almanin yaninda siz de kendinize ugras bulun. Akliniza gelmesin.

İlaçsız iyileşmeniz zor Ufka Yolculuk Guru Anneler

Kendimi burada buldum. Bende sürekli her gün kendime ağrıyacak bir yer buluyorum. İşin tuhafı üstüne düşününce gerçekten ciddi biçimde ağrıyor. Sürekli internette hastalık aratıyorum. Yapmıycam desem de elimde değil. 4 ay içinde 3. kez doktora gidicem yarın. Hepsi bambaşka bölümler ve sanki onların bilmediği testlerde gözükmeyen birşey olduğuna inanıyor beynim. İnsanın kendi aklına hükmetmeye çalışması ve kalbinin çarpıntısını dindirmesi o kadar zor ki. Çevremden 'takma ya' cümleleri duysam da gerçekten bizi biz gibi olanlar anlıyor. Galiba bu durum panik ataklara doğru gidiyor. Gitmeden terapiyle çözülür mü emin değilim. Bu şekilde kurtulan var mı? gizemligunler

eşimi kanserden kaybettikten birkaç yıl sonra bende de başladı bu hastalık. Geçen yıla kadar da bu durumdaydım. En son kulağımın duymadığını iddia ederek doktor doktor gezdim. En son çok iyi bir prof buldum ve ben nazofarenks kanseriyim diyerek gittim. Muayene etti, hiç öyle bir durum yok dedi. emara bile gerek duymadı. Ama kulağım duymuyor dedim ısrarla, işitme testine gönderdi, orada testi yapan doktor, kulağınızın duymadığı sonucuna nasıl vardınız, diğer kulağınızdan daha iyi duyuyor kulağınız dedi. Ama cidden öyle kapatmışım ki kendimi, sağ kulağımla hiçbir şeyi duyamıyordum. Son noktada psikiyatriye gittim ve doktora durumu anlatırken utandığımı ve komik bulduğumu fark ettim. Kendi kendime artık hastalık araştırmayacağıma, görürsem okumayacağıma, bir sorunum olursa en basit şekliyle ele alacağıma söz verdim. Kendime telkinde bulundum. Geçen yıldan beri ara ara yoklasa bile o sese kulak tıkamaya çalışıyorum ve büyük oranda başardım diyebilirim. Bugün yine faranjittim bir haftadır, öksürükten falan boğazım tahriş oldu muhtemelen ve kendimi acaba yemek borusu kanseri miyim diye düşünürken buldum ve hemen toparladım, faranjitim ve boğaz tahrişi sadece işime odaklanmalıyım diyerek telkin ettim. Siz de kendinizi en basiti düşüneceğim diyerek telkin etmeye çalışın. Belki bir nebze işe yarar.

Çok dua ediyorum çok

Ben de sizin gibiyim delireceğim artık Khomyuk

Aynı şekilde eşimle sürekli bunun yuzunden tartışıyoruz yakında beni bosayacak diye korkuyorum ama kendime engel olamıyorum

Siz aynı bensiniz ya hergğnğm zehir gibi geçiyor çok bıktım göğsüme iğneler batıyor 1 aydır. Testler temiz bugün Bi doktora gittim kas romatizması olabilir dedi kan verdim yarın çıkcak artık bıktım ansiyeteyi atlatmıştım ben ilaçlarla 1 ay önce nüksetti uyuyamıyorum heryerim ağrıyor uykusuzluktan zaten başım çatlayacak gibi çok zor zamanlar

Çok teşekkür ederim bende şimdilik internetten bakma konusunda kendimi sınırlıyorum ama Instagram'da gezerken bile önüme hep hastalıklar çıkıyor. Sanırım orayı da kapatmam lazım artik

Bütün yazdıklarınızı okudum. Tamamen aynı düşüncelere sahibiz. Birinin bana sen hasta değilsin gayet sağlıklısı demesini bekliyorum hep duymadığımda çıldıracak gibi oluyorum gerçekten çok zor bı durum Allah çekene yardım etsin umarım bende kurtulurum bundan bir an önce Fistiklicikileta Guru Anneler

Panikatak anksiyete okb depresyon yaşayanlar... Güncelleme 18 Mayıs 2021: Doktorumu çok ama çok seviyorum iyi ki sen varsın Okan Ufuk İpek iyi ki Allahım seni karşıma çıkarmış; derdimle dertlenen, doktordan çok bir arkadaşça yaklaşan sanki aileden biriymiş gibi davranan kimi zaman keyifle sohbet ettiğim benim bugünlere gelmeme yardımcı olan... www.kadinlarkulubu.com Tıklayın bakın neler yaşamışım yalnız değilsiniz geçer korkmayın Nastasya

Grup fikri çok mantıklı ya kurarsanız beni de alın lütfen E

Halam akciğer kanserinden vefat ettiğinde ben de her sırt ağrısında kanserim diyordum. Sonra nefes eğitimine gittim. Orada eğitmen bu tip düşüncelerin olumsuzu çağırdığını anlattı. Yani evrene söylediğimiz, söylemediğimiz sadece düşündüğümüz, korktuğumuz şeyleri çekiyoruz hayatımıza. Hani korktuğum başıma geldi deriz ya aslında işte bu çağırma çekme nedeniyle dedi eğitmen. Artık kendimi telkin ediyorum. Güzel şeyler çağırıyorum. Hastalık düşünmüyorum. En azından kafam da daha rahat. Siz de telkin edebilirsiniz. Çünkü gerçekten çekiyoruz bence kötü enerjiyle kötü şeyleri. Mesela eğitmen yola çıktığınızda bile kazasız belasız gidin demeyin. Dilekleri de olumlu şekilde ifade edin, iyi yolculuklar diyin, hayırlı yolculuklar diyin ama olumsuzu çağırmayın düşünmeyin yor. Bana doğru geldi en azından bu

Kullandım bana iyi gelmiyor . push ; M

O öyle olmuyor işte bedenınızde çeşitli agrılar olunca oturup bı bahcede havaya bakayım dıyemıyorsunuz bunlar sonrası.. mesela gecen ay gogsumde bırden kıtle cıktı hadı bakalım cık bahcede dolaş gecsın. Gıttım psıkolojık olabılır bırden korktun yada uzuldunmu dedıler. Sımdıde dıskıda kan goruyorum hersey temız cıkıyor. Hadi bakalım nasıl park bahcede gececek bu. Bence bizim yaşadıgımızı bizden başkası anlamıyor Karsıdan hersey cok basıt gorunuyor

Maalesef çok stresli bi hayatım var zaten birde üstüne bu yaşamaktan bile usandım artik

Terapi alabilirsiniz M

Alıyorum yıllarca da aldım biraz kafam rahatlıyor sonra yine aynı yere dönüyorum M

Haklısınız doğru olan zaten de bu. Bende annemi kanserden kaybettigimden beri böyleyim aslında ta küçük yaşlarımda başladı annem gittikten sonra tamamen kendimi hastaliklara verdim hayatım bitti resmen Allah kimseyi annesiz bırakmasın

Annemden bana geçti bu illet. Babam annemden bıktı kocam da benden bıktı bu illet yüzünden. Geçmiyor.

Lütfen benide alın lütfen

Bana dediler de ne oldu ben inanmadım ki kesin bir şey var bulamıyorlar diyordum ailem bıkmıştı her sabah doktora gitmemden psikiyatriye başvurun ilaç da iyi gelmiyor olabilir imkanınız var ise terapi alın yoksa kendi kendine geçmiyor

Merhaba, sanki beni anlatmışsınız. Bende 1 sene önce dış gebelik geçirdim o günden beri hastalık hastasıyım. Önceden doktora gitmeyen ilaç bile içmeyen ben defalarca doktora gittim kan verdim. Geçen seneye göre bir tık daha iyi olsamda bazen yokluyor tam geçmedi. İlk kalp çarpıntısı ve kafamın uyuşmasıyla başladı. Kaç kez Ekg çektirdim, efor testine girdim kan verdim bilmiyorum. Sonra akciğerime taktım, ayda 2 kere ciğerlerime baktırdım röntgenle. Sonra ayda 2 kere regl olsun heme kadın doğumcuya gittim. Sonra koltuk altımda sertlik vardı onun için gittim genel cerraha ultrasonla bakıldı ter bezi iltihabı dedi. Şuanda da mideme taktım. Bazen ishal bazen kabız oluyorum. Bazen midem yanıyor, bazen karnım şişiyor ama kendimi tutup doktora gitmiyorum, boğazıma bakıyorum hep şişlik var mı diye eşim sürekli çek elini diyor bana kızıyor ama üzüldüğü için birşey demiyor yinede Tuvaletten çıkınca sürekli seninde öyle oluyor mu diye soruyorum eğer bende de oluyor diyorsa rahatlıyorum. Kaç doktor dedi İnternete bakma kendini inceleme diye ama bir olumsuz haber alayım yada bir yerim ağrısın bütün enerjim gidiyor sanki bulunduğum ortamda yokum, rüyalarımda bile hastane, kan vs görüyorum Kafamı başka şeye yoğunlaştırmaya çalışıyorum ama hala çarpıntım ve iç sıkıntım geçmiş değil M

Zihniniz çok konuşuyor. Onu susturmanın 50 bin tane yolu ve tekniği var. M

Merhabalar iyi akşamlar sizden bir konuda yardım isticem kendimi sürekli hasta gibi hissediyorum sanki bu yerlerimde hep bi şey var gibi. En ufak bi belirti benim bütün gününü mahvediyor hicbisey yapasim gelmiyor kafayı yedim artık. En ufak şeyde hastaneye gidiyorum ama şu an ufak yazdığıma bakmayın o benim kafamda inanılmaz kötü ölümcül çaresi olmayan bu hastalik oluveriyor. Ama ne yazık ki hastaneye gittiğimde bile kendimi tatmin edemiyorum doktor yanıldı diyorum kesin bişey vardir diyorum doktorun dedigine asla inanmıyorum. Yillardir bu durum böyle artık kendi hayatım adına biseyim kalmadı çok yoruldum bunaldım. Fiziksel olarak geçmeyen ağrıların yaralarım var ama bi tanısı yok kimse bulamadı. Hastaneye gitmekten bile bıktım artık yüzünü görmek istemiyorum. Psikologlar ilaçlar ise yaramıyor yaramadı umarım bu hikayenin sonunda delirmem. Siz yaşadınız mı? Nasıl atlattıniz?

Şükür atlattım diyebilirim. Hastalık araştırmayı bıraktım. Karşıma çıkınca böyle yazılar, bakmayıp geçtim. Doktor ne dediyse ona nokta koyup başka şeye yönelmedim ve illaki çok sağlıklı olmaya da kafamı takmadım. Ölüm zamanı değişmez. Hayatıma başka uğraşlar aldım. Hedefler belirledim. Vücudumdaki belirtileri de önemsemedim çünkü zaten bir şey olsaydı tahlillerde çıkardı. Ve vesveseler her aklıma geldiğinde Allah'a sığındım. İnsan sandığımızdan daha güçlü, dayanıklı bir varlık. O kadar da çıtkırıldım değiliz. Allahın izniyle bizi koruyan inanılmaz sistemlerimiz var. Aksi halde insan nesli tükenirdi. Çok geçmiş olsun.