Nasıl istersek, neye karar verirsek hayat orada var. Güneş her sabah günü ve bizi aydınlatmaya devam ediyor, ve umut veriyor her gün bize. Yeterki biz gözümüzü açtığımızda, düşmüş olsakta yere, en büyük dertler bizi sıkıştırmışken bile köşeye; ''bugün benim günüm'' diyebilelim. aslında hayat felsefemiz bu yorumda olduğu gibi olursa, belki yaşamayı daha çok severiz... insanları daha çok severiz diye düşünüyorum... sevgiler... DUYGUCIKMAZI maskeli balo ve shte

çok şükür çok tökezledim ama düşmedim galiba songülcüm... ama her tökezlediğimde daha sağlam bastım yere... inancımla... sevdiklerimle... ne tökezlemelerimiz ne ayağa kalkmalarımız bitmez bu hayatta... galiba bu da güzel tarafı yaşamanın... güzel bir alıntıydı teşekkürler...

emegıne saglık canım.. her kelımesı dogru... bende cok duşuşler yasamadım... ama hayat ne gosterır yada ne hazırlıyor bılemem ama buyukerımden duydugum yada ogrendıgım şu ki... her duşüş... ınsanı olgunlaştırdıgı gıbı ayaklarını dahada saglamlaştırıyor... her duşüş... hayatın zorlugunu ve caba harcanması gerektıgını gosterıyor... cunku hayat kımseye kolay degıl ve hıc kımseye altın tepsılerde sunulmuyor... her düşüş... hem hayata baglıyor hem azmı artırıp hırslandırıyor... her düşüş... allaha ınancı kendımıze guvenı ve ne kadar guclu oldugumuzu gosterıyor... her düşüş... dosttunu düşmanını bılmenı saglıyor... canım... her düştugumuzde ayaga kalkarsak yukardaı yazım gıbı hayata yenıden sarılıyoruz... ama dustuk deyıpte kendımızı bırakırsak... ne hayat nede kımse elımızden tutar.. hanı düşenın dostu olmaz derler... ıste oyle... her düşüş bızı olgunlastırıyor ve o her sabah dogan gunese gulerek bakmamızı saglıyor... a. s. a. s.