Yok çoğu insan böyle ki kaçan kovalanır diye bir söz var. Belki de herşeyi doğal akışında yavaş seviyorsunuzdur. Sevdiğim insanların ilgi ve sevgisini severim ama yabancıların ilgisi rahatsız eder. Temas ederek iletişim kuran insanlara gıcık olurum. Herkes yaptığında rahatsız oluyorsanız ve bu hayatınız etkiliyorsa bir uzmanla görüşürsünüz. Siz öğretmenin tavrından hoşlanmamışsınız gibi geldi.

Aynı durumu kardeşim yaşıyor. Kendisi insanlarla çok iyi anlaşır eder fakat bir türlü aşkta istediği olmuyor. İnternetten tanışıp konuşiyim görmeyince soğumuyorum diyor. Resmen platonik seviyor. Sevdiği ya da cidden aşık olduğu bir çocuk onu sevdiğini söyleyince anında soğuyabiliyor. Annemle bu konu hakkında endişelenmeye başladık vallahi . push ; lou

Haha evet baya antipatik bi durumum var farkındayım

Yay burcu musun

Merhaba arkadaşlar Benim derdim kendimle. Sizde de oluyor mu merak ediyorum. Ben genel olarak insanlarla iyi anlaşan, muhabbet kurabilen biriyim. Birinden kötülük görsem bile bi süre sonra unutup kin tutamıyorum. Seven hatta bazen çok seven biriyim ama ibre kendime döndüğünde iş değişiyor. Kesinlikle birinin beni sevmesini, beğenmesini istemiyorum. Birinin beni çok sevdiğini hissettiğimde aşırı rahatsızlık duyuyorum, o insandan kaçıyorum adeta. Ve bunu neden yapıyorum bilmiyorum gerçekten hayatımı da etkiliyor. Normal olmadığını düşünüyorum. Çocukken de bu vardı, benimle çok ilgilenen çok seven kişilerle asla konuşmazdım, kendimi rahat hissetmezdim. Bu duygularım normal mi sizlerde de oluyor mu sizce psikoloğa gitsem faydası olur mu

Ben sizi hiç sevmedim gıcık oldum :)

Bağlanma kuramlarını okuyun. Bebeklik döneminde bir sorun yaşamışsınız. Hastalıklı bir bağlanma biçiminiz var muhtemelen

Forumca ailecek sizi beğeniyoruz takip ediyoruz :)

Teşekkür ederim. Utangaç yapım var evet biraz. Çok değil. Kalabalık değil de mesela bana bu konuyu açtıran durumu anlatayım. Çocuğumu okula kendim getirip götürüyorum. Öğretmeni çok güzelsiniz maşallah dedi. Yüzünüz ışıl ışıl vs bir sürü iltifat sıraladı. Tabi çok mutlu oldum bende kendisini çok sevdim zaten ama böyle ilgi göstermesi beni çok huzursuz etti, akşam çocugu nasıl görünmeden alabilirim diye düşünürken buldum kendimi. : ( Ve neden böyleyim diye kendimden de nefret ediyorum

Kaçıngan bağlanma sendromunu araştır bence

kaygı bozukluğu olabilir, utangaç insanlar olarak çok hassasız. Kimbilir o güzel söz üzerine neler kurdunuz kafanızda anlıyorum sizi. Kaygı durumunuz için bir uzmana gidebilirsiniz...

Yaylar ilgiyi sevmez ondan böylesiniz diye tahmin ettim ama tutmadı:) Bende öyleyim ilgiyi sevmem biri ilgi gösterse ondan kaçarım. Yalnız değilsiniz yani:)

Ne güzel birşey ya o, ben de tam tersi tam bir sevgi delisiyim. Sevmeyi/sevilmeyi öyle çok seviyorum ki. Ama buna rağmen ben de kimseyle çok yakın ilişki kuramıyorum. Sevgimi gösteremiyorum, çok sevsemde çabuk uzaklaşabiliyorum. Değişik duygular. Ailenize karşı nasılsınız peki?

Süpersiniz. Nokta atışı oldu.

Ya işte pek güzel bişey değil, çünkü uzaklaşa uzaklaşa bi süre sonra ot gibi kalıyorsunuz : / Zaten aileden kaynaklı sanırım bendeki bu durum. Annem aşırı soğuk bir kadın, sevgisini gösteremez. Yukarıda bir arkadaş yazmış tam bana uyuyor kaçıngan bağlanma sendromu benimki.

Ben de çocukluğumdan beri çok yakın davranan insanları sevemedim. Beğendiğim biri olsa da o değil ben yaklaşayım diyorum. Utangaç bir yapınız olabilir korkmayın samimiyet değerli insanlarla güzel. Az öz insan olsun yanınızda kalabalıklara gerek yok Kendinize kendinize sendrom bulmayın :) samimiyet kurabiliyorsanız ilişkileriniz çok da sağlıksız değildir

Bende boğayım sanki aşırı olmasada biraz bende de var bu durum. mesela birortama girdim benimle yaşıt yeni tanıştığım biri guzelligimle ilgili herkesin içinde aşırı iltifat etti. baglantiyi koparmayalim dedi telefonumu aldı. bende böyle bı garip oldum. utandim ve yakınlık kuramadım. bende yeni tanıştığım kişilere karşı oluyor eskilere olmuyor.