Kocanız tam bir pislik. Madem çalışıyorsunuz beklemeyin açın davayı. O da gitsin erkekliğini yaşasın. domuz kendisi ayrıca

Bu çocuğun böyle bir ortamda büyümeye hakkı yok lütfen ona bunu daha fazla yapmayın annesini hergün üzgün ağlarken görmek istemez. Boşanın hala neyi bekliyorsunuz siz ve çocuğunuz zarar görebilir bir anlık cinnetle bunu kendinize yapmayın uzaklaştırma alın ailenizin yanına dönün çalışıyorsunuz hayatınızı yeniden kurabilirsiniz

Aynı böyle bir evlilik yaşadım ve bisanamiyordum da senin gibi diyordum ki ölsün de en azından öldü derim. En sonunda bosanabildim evliyken her gün ağlıyordum boşandım arkasından bir gün bile ağlamadım. Maddi açıdan tek maaşa düşmeme rağmen çok daha iyiyim sirtimda parazit beslemisim yıllarca. Birbirimize hiç sevgimiz yoktu ottan boktan saatlerce kavga ederdik hayatımda verdiğim en doğru karar onu bosamakti

Eger bosanmayacaksaniz erkeklikten girmeyin olaya. Uzgunum sizden bosanacak kadin enerjisi almadim ins yaniliyorumdur. Adam madem hasta derecede asabi, neden erkeklikten giriyorsunuz ne alaka? Bebegimiz uyusun yeriz yemek diyen adama, git kendin isit falan diyosunuz?Tmm de gec.

Konuyu iç dökmek amacıyla yazmış olabilirsiniz ama çok korkunç yaşadıklarınız. Ve gittikçe artacak dozu. Siz korktukça sindikçe artacak. Sözlü tartışmaya girmemeye çalışın öncelikle. Bu malaka heriflerin ne yapacağı belli değil bir de gücünün size yettiğini fark etmiş asla acımaz. Çocuk falanda umrunda olmaz bu tiplerin. Kendinizi toparlayın, yığılıp kalmayın.

Anlayamadım? Buradaki yorumlara ben mi kizmisim, dövme ile ne ilgisi var? . push ; E Esila09

Çok teşekkür ederim, iyi ki sizler gibi insanlar var bir nebze insan mutlu oluyor ve nefes alabiliyor. Evet kesinlikle öyle son durum evden kovdum defoldu gitti ama param hesabında, paramı istiyorum vermiyor, gel boşanalim diyorum yanaşmıyor şuan tabiri caizse yalvarıyor vs eve almadım almayı da düşünmüyorum bakalım nolacak param onda, kendi alın terimle biriktirip evlenmeden evvel ve evlendikten sonra kredi çekip araba aldığımız para onda şuan.

Konu sahibi özellikle bebisiniz için çok üzüldüm, o yavruyu oradan kurtarın ya lütfen, Allah yardımcınız olsun, inşallah bosanir ve çok mutlu olursunuz annenizle ve yavrunuzla...

Son durumunuz nedir?Çok üzüldüm size. Yazdiklarinizdan kendinize çok haksızlık ettiğinizi çıkardım. O adam ciddiye alınacak biri değil. Bence ciddi ciddi oturup konuşun ama herşeyiyle ifade edin kendinizi ve sonuca göre yollarınizi ayırın

Tabi ki asla çocuğum bu dünyada herşeyden önce geliyor. Ben evladı için yaşayan annelerdenim, ondan daha mühim hiçbisey yok gözümde ve şuan inliyor birkac gündür hasta gibiydi o yüzden mi yoksa korktu diye mi bilmiyorum, Allah onun cezasını versin ama benden ve cocugumdan uzakta. Olmuyor olmayacakta boşanmaktan başka çıkar yolum yok gerçekten onsuz daha daha iyiyim B

Beklemiyorum beklenecek birşey kalmadı çok haklısınız. O kadar üzgünüm ki herşeye, yaptığım en büyük hata onunla evlenmekti

Mutsuz iseniz boşanın fakat erkekliğin yok gibi konuşmaları yapmayın. O sinir anı ile olmadık işler yada durumlar yaşanır. Bir evladınız var ona bakmak zorundasınız. Bu konuda sakin olun. Boşlukta başlanılan yanlış ilişkiler mutlaka bitmeye mahkum... Sizinki de yanlışmış yazmışsınız zaten, bu süreci olabildiğince seviyeli bi şekilde yürütün.

Şuan konusabilecegim hiç kimse yok, annem hep destek ama onu çok üzdüm iyice üzmek istemiyorum üzmem başkalarına inanıp onun "gitme kızım o yoldan, bak bu insanı iyi hissetmiyorum "dediği için. Çok pişmanım öncesinde bunu söylemek istiyorum, zorlu bir aşktan çıkmıştım zamanında ama asla incinmemis asla kırılmamıştim, bana şaka yollu bile aptal demeyen bir adamdan, ana avrat dümdüz küfreden bir insana nasıl aşık oldum inanın bende bilmiyorum şuurum yok olmuscasina. 10 sene oldu eşimle birlikte olalı, bir çocuğumuz var. Şimdi diyeceksiniz niçin çocuk, gerçekten düzelsin diye filan yapmadım eğer ayrılırsam bir daha evlenmeyecegimi evlilik denen şeyi red edeceğim için hatta evlilik sadece demeyelimde asla bir başkasını sevme veya ilgilenme durumum yok boşandıktan sonra, bir çocuğum bir ben yaşar gideriz. Tek istediğim evladımin mutluluğu. Bir insan nasıl genç yaşta kendine ait bütün umutları hayalleri yok olur, işte onun örneğiyim. Evet gerçekten boşanmak istiyorum, bu evlilikte asla bir ışık görmüyorum çünkü düzelmiyor. Adamın bana zerre değer verdiği yok bunu eskiden nasıl kendi içimde yaptığı psikolojik ve fiziksel şiddeti susturuyordum bilmiyorum demek ki aptal bir bagliligim kendimi alamamam varmış. Ön giriş iç dökmemdi. Çocuğum henüz çok küçük 8 aylık, bugün bütündür huzursuz uyumuyor ve eşim işten geldiğinden beri yemek yiyeceksen hazirlayayim diye sordum, canı sıkkndi maddi olarak yetersiz bir donemdeyiz borclarimiz var vs. Gün boyu ne çaba sarf ettigimi goruyor ve halen saat 23.00 da kalkmış,"bebeğimiz uyusun sen hazirlarsin sofrayı " dedi. Bende güzellikle bak saatler önce sordum bir kaç kere yok dedin, şimdi çocuk durmuyo uyumuyo yemeğini de kalk kendin ısıt ve yemek masamıza koy ye, bunu da benden bekleme! Adam ever yoruluyor ancak bende calisanim yani boş değilim ki, kaç parçaya bir insan bölünür hayır sanki eli ayağı felç olmuş. Neyse ben sırf bunu dedim diye bana, "seni uyarıyorum huyunu iyi et, düzelt " dedi. Bende pardon sen ne diyorsun, huyumda suyumda ne var. Edepsizlik etmişim. cahil cuhelaya ekmeğimi aşımı o veriyor, yıllardır evi benim maasimla, benim alttan almalarimla çocuğumun doğumundan beri herşeyiyle ben ilgileniyorum bir kuruş para harcamadi sadece evin kirası ve elektrik su faturası ona ait ama diğer kalan, kredi, çocuğumun herşeyi, evin yiyecek içeceği bana ait. Neyse zitlastik, ben ona benim onun kölesi olmadığımı bir daha beni o şekilde uyarmamasini söyledim. Ancak üstüme çocuğum kucağımda iken yürüdü ve cocum korktu çok ağladı çok çok üzgünüm bu yüzden, şuan bile dua ediyorum Allah'a nolur Rabbim evladım bugün bu korkuyu asla hatırlamasin ve kötü etki etmesin diye. Üstüme yürüdü ve koluma defalarca vurdu kolum şuan kıpkırmızı, kendisini senin ne olduğunu oturduğumuz apartmanda biliyo o anda korkumla bağırıp seni rezil ederim diye korkutmaya çalıştım, iyice çıldırdı ve küfürler tehditler havada uçuştu. Evden kovdum, gidip davayı açmasını söyledim artık onu sevmediğimi bana hayatımın en kötü günlerini yasattiktan sonra sevgimin asla kalmadığını ilettim üstünü başını giyindi hatta kapının kapanma sesi geldi ben çocuğumun yanında başka odada iken, evde tekiz sandım hem ağladım hem gidip mama yaptım ama söz saydim ama kötü şeyler ben ağzıma almam, pislik Allah sorsun vs gibi. duymuş meğer bukez yine üstüme geldi hakaretler etmeye başladı, kadinligimdan tütün herşey. Bir önceki konumda da yazmıştım ama okuyun diye diyorum cinsel ilişki yok denecek kadar az, bana tipsiz domuz deyince bende ona erkekliğin bile yok dedim ve bana dediği şey, erkekligim sana yok... Üzülmüyorum inanın şuan çok çok güçlüyüm, ben eski ben değilim gerçekten sadece bu pisliğin hayatımı göz göre göre nasıl mahvetti nasıl o kadar sene izin verdim buna, asla ayrılmaktan korkmuyorum calisanim çalışır paramı kazanır ve evladimla yaşarım. Üstümde tek üzüntün ne var derseniz, ben kötü bir anne değilim ama kendimi böyle bir adama asla değmeyecek bir adama çocuk hediye ettim diye üzülüyorum, anneme üzülüyorum. Eskiden derdim emeklerime üzülüyorum artık emeklerim, hayallerim hiçbiseye üzülmüyorum kendim ettim olacağı buydu çok aptalım başka bişey diyemiyorum, defolup gitmedi evimden gitmesini istiyorum odada kapıyı kapatmış gebersin yastıksiz örtüsüz uyuyor inşallah geberir de hiç olmazsa derim öldü. Çünkü çok çok yıprandım, bilmiyorsunuz nereden bileceksiniz ki çok çok fedakarlıklar yaptım o ise beni hep asagiladi, benim gorselligimle dalga geçiyor ama beni yıllarca severek istedi öyle evlendik. Umrumda mı? inanın ki değil eskiden olsa hüngür hüngür ağlardım gururumu incitti diye şimdi ona bile tepkim yok, sizce artık bende herşey bittiği için mi? Bunları yazdım akıl almak olsun, içimi ferahlatan birşeyler duymak ama evliliğin devam etmesine dair değil aksine bitmesi için bana destekleyici şeyler yazabilir misiniz? Psikolojik olarak bir çöküntü yaşamaktan korkuyorum sadece yoksa onu sevdiğimi artık düşünmüyorum, sevgi denen şey neydi ben onu unuttum. Ne gönlümü hoş tuttu ne de başka biseyi. bunları yazıyorum anneler, ablalar ve siz tüm hanımlar çevrenizde annenizin veya dış bir gözün içine sinmedigi bir adam varsa o kardeşinizi o canınızı uzak tutun, çünkü kadınlar böyle böyle hayat denen şeyde sevgisizlikten üzülüyor kahroluyorlar. Bir şeye üzülüyorum, keşke asla evlenmeseydim, keşke icimde geçmişte onu sevmeseydim mutluluk denen şeyi bilmemek ve beklenti içinde olmak cokk zor, insanlara ozenmek, sevilmek nedir asla madden değil soyut olarak çok zor inanın. İçimi döktüm bir nebze kendi kendimle konuştum size bunları yazarken güçlüyüm gerçekten ve daha çok güçlü olmam için sizleri de dinlemek isterim. Hepinize yazacağınız her cümle için teşekkür ederim

Lutfen cocugunuz icin ayrilin. Bebegimi sallarken eger esim ya da ben gerginsek bunu hissediyor ve ciglik cigliga agliyor. Sakin olan kisi gelip sallamaya basladiginda uyuyor. Gercekten inanilmaz hisleri var ve yuksek sesten cok korkuyorlar. Yuksek sesli hapşırık sesi bile bebegimi korkutuyor. Cocugunuza icim parcalandi kendi bebegim gozumun onune geldi. Bunu o cocuga yapmayin. Su an anlamadigini dusunebilirsiniz ama anne/babanin stresini alan bebek ne uyuyor ne yemek yiyor. Bunu tecrübe etmeseydim aman bebek ne anlar der geçerdim. Hatta mumkunse bu adamla anlasmali olarak bosanin. Adam zaten kendine yetemiyor, alacak bir seyi yoktur. Cekismeli davada iyice dellenip size ve bebeginize zarar vermesinden endise ettim. Bebek kucaginizdayken bile size vurabilecek kadar gozu kararmis

Kaç yaşındasın? Bissunicole

Benim rahmetli babam bipolardı. Şu an ağlayarak yazıyorum, ben 34 yaşındayım ama aynı zamanda kucağınızdaki bebeklerden biriyim. Ne söyleyeceğimi bilemiyorum ama sizi en iyi anlayanlardan biriyim. Hepimiz bu hastalıktan payımızı aldık, eve ekmek alamadığımız günler, her gün korku, şiddet, çaresizlik... Artık bir yetiskinim, elhamdülillah bir yerlere geldim maddi manevi, ama çocukluktan gelen travmalara bağlı olarak asla iyileşemedim, zaten yaşamıyorum da, hepsi çocukluğumda yaşadığım şeyler yüzünden. Babam çok iyi bir babaydı, bana vurmadı bile, ama yaşadıklarım yüzünden korkudan mezarına dahi gidemiyorum. O yüzden boşanmayın asla diyemem. Benim naçizane tavsiyem 1. İlk adım olarak, nolur, kritik durumlarda, çocuğunuzu gözü kapalı emanet edebileceğiniz yakınınızın olduğundan emin olun . 2. Biliyorum çok zor ama eşinizin sağlık durumunu kabullenin; bu Allah'tan geldi, kimsenin suçu yok, onun da... Önce evliliginizdeki sorunun kökenine inmek lazım ve altında bu hastalık var. Hastalığıyla bizzat aktif olarak ilgilenin süreci sıkı takip edin, bunu dememin sebebi ilaçlarını içmez, aksatır, ataklar iyice kötüleşir. Canınızı sıkmayın, bipolar 'eskiden' çözümsüz gibiydi, ama artık tedavi olarak iyice ilerledi, başa çıkılamaz değil artık. Bir kere şunu deneyin, biliyorum zor olacak, belki içinizden gelmeyecek ama, eşinizin gözlerine bakarak, onun ne kadar zorlandığını anladığınızı, bu süreçte yanında olacağınızı, birlikte aşacaginizi söyleyin. Eşinizin rahatsızlığını kontrol altına alınca emin olun maddi manevi ilerleyeceksiniz. Siz de gerekirse bu süreçte psikolojik destek alın, emzirmeyi bırakınca, çok hafif bir ilaçla inanılmaz toparlarsiniz, bu süreçte insan-üstü güçlü olmanız gerekiyor çünkü. İmkanınız varsa aile terapisi alın lütfen. Ama yoksa da dediğim gibi çözümsüz değilsiniz. Ekonomik olarak ayaklarınızın üstünde durabildiginize çok sevindim. 3. Yine de olmuyorsa öyle düşünün ayrılmayı, en azından içiniz rahat olur elimden geleni yaptım olmadı dersiniz. Allah'a emanet, hakkınızda hayırlısı olsun.

Ozaman dediğim gibi nasıl kendini iyi hissediyorsan onu yap canım..

Tasvir ettiğiniz olay anını okuyunca benim bile içimi bir korku kapladı, şiddetin olduğu hiçbir yerde durmayın, darp raporu alın ve hemen boşanmaya bakin bu pislikten, size de çocuğunuza da yazık, bir an önce harekete geçin, bosaninca yaşayacağınız hayat, emin olun simdikinden daha kötü olmayacak inşallah.

İnşallah ben belki kendi haramla hak ettim ama çocuğumun hiçbir suçu yok, teşekkür ederim dogadostupanda

Ne desem bilemedim arkadaşım kendini nasıl iyi hissediyorsan öyle yap.. otur düşün onsuz nasılım onunla nasılım ölç tart karar ver hakkınızda hayırlısı olsun inşallah..

Ay pardon şimdi fark ettim ben konuyu kaydırıp sizin sayfaya gelmişim Konuuzu okumadım bile 3 yaşında çocuğunu dövüp vicdan tatmini yapan bir üye var. Gece gece asabımı bozdu

Olan olmus artik. Gecmise bakip pisman olmaktansa gelecek icin bir adım atin derim. Bebeginiz büyüdükçe ayni siddeti onada gostermeye baslayacaktir. Bugun esinizden bosanmayarak buna siz izin vermis olacaksiniz. Cocugunuzun siddet gormesine ve siddete tanik olup psikolojisinin bozulmasina izin vermek istemezsiniz degil mi? Her hatanin bir telafisi vardir.

Size diyeceğim tek şey "bebeğim babasıyla bağını koparmasın, babasız büyümesin" düşüncesine girip babasıyla görüştürmeyi devam ettirmeyin lütfen. Etrafınızda böyle diyen çok olacaktır ama dinlemeyin. Ben de böyle bir babanın kızıyım. Annem bizim için boşanmamış ve ben haplarla ayakta kalıyorum. Keşke boşansaymış keşke hiç görüştürmeseymiş diyorum her gün. Başka ülkeye veya şehire gidin eğer gidebiliyorsanız. Teşekkürler.

Evet çok haklısınız bu insanlar asla sözlü tartışmaya girmemek en büyük rahatlık ama içime attiklarim ya da bastimaya çalıştığı şeyler artık patlak veriyor fakat cocugum var bu yüzden o tartışma yaratsa bile benim uzak durmam lazım

Bir avukatla görüştüm para onun hesabında olduğu için onun biliniyor verilmez dedi, hatta bir baskasinin zimmetine bile gecirmis olabilir çünkü tek istediğim şeyin param olduğu. Ya hani saf salak değilde iyi niyetimin kurbaniyim

Çocuk sonradan oldu flört + evlilik bu kadar sene yoksa 4 senelik evliyiz. B

Polisi ararsam öldürür gerçekten diyorum daha fazlası olur şiddetin ve cocugumdan bile korkuyorum, çocuğunu seviyor sözde ama dafalarca dedim ki olur da bir tartışma vs olunca sakın sakın çocuğun yanında yapmayalim, kaldı ki tartışma ve üstüme gelme esnasında da dedim git bak çok korktu bebeğim diye. Adamın gözü o anda hicbisey görmüyor sonra da odaya tekrar girdi en son üstüme yurumesinden sonra bebekten özür diliyor filan. O anda yapamam onu ve kolum şuanda geçmiş gibi yarın bugün yani gitsem anlamazlarki hani saplatiriz ya izin kalır o anda ama sonra Soner geçer bu da onun gibi oldu, daha kötü darp olsaydı bugün gunduzleyin giderdim karakola

Onsuz nasilimlara girersek ben çıkamam işin içinden ben tamamen birden kestirip atmayı istiyorum asla düşünmek istemiyorum çok çok yoruldum çok fazla tukendim

Yok diyorum zaten kavga anı veya sonrası hep söylüyorum çocuk doğduktan sonra çünkü çocuktan sonra evet evvelden de sıkıntılı bir tipti ama bu kadar değildi çocuktan sonra çok daha kötü hale geldi, çok sorunlar yaşadım bu yüzden sürekliliğinin farkında bu cümleleri öylesine etmediğimi anlıyor ama yanaşmıyor ben çekişmeli nasıl acacam bilmiyorum

Boşanmak istiyorum deseniz kavga mi çıkarır yine bundan korkuyor musunuz.

polisi arasın darp tan şikayetçi olsun uzaklaştırma da aldırsın. böylece hem delili olur boşanma için eli güçlü olur hem de aynı evde yaşamak zorunda kalmaz. eğer kararlıysa şu saat polisi aramalı geç olmadan.

Tabii çocuğunu çok seviyor. Sizin kucağında iken üstünüze yürüyor sonra gelip yavrudan özür diliyor falan. Kimse de size neden çocuk dememiş bu adamdan başta anlatmışsınız ya! Ben boşanınca evlenmem bir çocuğum olsun istedim diye. Daha bir yaşına basmadan bunları yaşayacağına emin olacağınız bebek için. Çünkü hep böyleydi biliyordum olacakları diyorsunuz resmen. Hemen boşanırsınız umarım ve destek de alırsınız. Umarım anlattığınız gibi çok çok kötü adam olmasına rağmen iyi babadır yokluğunu hissettirmez babası varken çocuğa. Ben pek inanmıyorum en fazla bir sene ilgilenir sonra ayda yılda bir gelir sanırım. B

Kesinlikle inşallah bende biranda tek celsede bitiririm B

Evet, kesinlikle girmeyin. Ama bu heriflede evli kalmayın lütfen.

Adamın gözü o anda hiçbisey görmüyor, yani tanı olarak adlandirip söyleyip demek iştemiyorum illa bu adam budur diye ama geçmişte psikolojik olarak bipolar olarak tedavi görmüş belki şuan bile görüyor ben bilmiyorum çünkü e nabız i istedim biseye bakmak için, kullanmıyorum sildim dedi ama silmemis şifreyi bilmediğimden giremiyorum. Çok üzgünüm inanın çok bebeğim için çok üzgünüm benim tek varlığımın adı bebeğim ben kötü bir anneyim keşke hiç bu çocuğu isteyip yapmasaydım onun hiçbir günahı yok

En kötüsü de konu sahibinin kızdıkca daha çok dövecek olması. Buradaki yorumlara kızdığı gibi... Bu hastalık değil saf kötülük

İlişkiniz çok uzun çocuk sonradan olmuş. çocuğunuz isteyerek mi oldu

Bende sizin ne sordugunuzu anlayamadım Konu sahibi sinir katsayısı arttıkça çocuğu daha çok dövecek diyorum

Dava açarsanız alırsınız belki paranizi B

Zaten o düşüncede değilim. Göstermeyo yahut gorusturmeyi düşünen insanlardan değilim, çünkü üzerinde spermden başka birseyi yok emek yok... Bir sürü şey varda detay vermek istemiyorum o yüzden o bu çocuğu bu güzelliği hak etmedi. Sizin içinde üzüldüm, anneniz için... Teşekkür ederim B