Aynı bizim ev.. ablam ve annem. Farkli olarak benimle kavga ediyorlar, gidin birbirinizi yiyin. Yook olurmu illa benide dahil edecekler. Evlensem biran önce

Off bıktım ya bıktım

O kadar iy geldiki yazdıkların cok saol. Aynen bende öyle düşünüyorum ailem imtihanım oldu malesef. Dayanacak güc kalmıyor yalnız bazen. Üni bitti benim de eve döndüğimde hersey aynı kavga gürültü olunca tekrar istanvula geldim benimde ailem izmirde. Kac kavgada bende balkonlarda ağladım. Sınıfta hiç ders dinleyenezdim kederden lise yıllarında.. Diyorum ya bi ailem orda uzakta özleyesim geliyor ama hemen vazgeciyorum özleyemiyorum. O günler o sıkıntılar hiç gitmiyor aklımdan. Çocukluğum ağlayarak gecti, bir güzel aile muhabbetim olmadı ailede.. Erken yasta göctüm. Stresten kac ay adet olmuyordum kimseye diyemiyordum. Ne gecti elime bunca yıl gam keder dolu bir ailede sevgiye hasret büyüdüm. Biraz huzur için cırpındım. sarı kantoran ve papatya içiyorum coğu zaman. İlac kullanıyorum 3-4 yıldır. Kacsam kacılmaz, evlensem yine aynılar biliyorum ama en azından yanımda bir dost eşim olur diyorum. Duanı bekliyorum.

Esim cok sakindir, ara ara manyak siniri tutmaz ki tutar Annesi ve babasi biz evlendigimizden beridir kavga edip bize sariyorlardi, esimle zaten aralari yillardir kotuydu ama ogullarinin evlendigi bahanesiyle sanki hic birsey olmamis gibi gelip gitmelere baslamislardi, bizim ne zaman onemli bir gunumuz olsa kavga ediyorlar ve esime alo diyorlardi, yani bir tek iyi gunde aradiklari yok hep felaket haberi alo biz kavga ettik bosancaz. Ne oldu benim canima bir gun tak etti ayrilmaya karar verdim sonra esim ailesine dur dedi O gun bu gundur rahatim

Nerdesiniz gııı

neden acaba ya özel mesajlarım açık halbuki

Hadi ya var yani böyle ev başka.. Aynen bende o yüzden evlenip huzurlu bi yuva kurmak muhabbet içinde olmak istiyorum inşallah sanada banada hayırlı bi kısmet olur biran önce . push ; lavantamisgibidir

Çok haklısın. Hiç bir çocuk bunları yaşamamalı. Kimi insanın ayarı yok. Yaşamayın bari birlikte. Birde bu kavgacı insanlarda ne enerji var şaşıyorum. Ben bir gün kavga etsem 10 gün hasta yatarım. Tedaviye ihtiyaçları var kesin. Bir gün onları kaydedin kavga ederlerken ve izletin.

Sizin en kucuk kardesiniz yerinde benim esim olmus etkilenmis ailesinden simdi evliyiz miraslari var malesef

iyi geldiğine sevindim. eş konusunda ben de öyle düşünüyorum. dost yoldaş arkadaş olmak önemli. bu yaşadıklarımız hep akıl parası, büyük bir deneyim. inşallah yuvalarımızda huzurlu oluruz. Allah herkesin yardımcısı

İyi olmaya calisiyor ama anne vekizkardeslerinden dolayi kadinlara dusman persephone zamanı tanrı yaşar, insanoğlu hep ölmek için

Huzursuz ortamda olmak nasıldır bilmiyorum ama eskiler allah önce sağlık sonra huzur versin diye boşa dememis.

Canim apartman inliyor demişsin ya, bir gün yine böyle canına tak ettiği anda ara polisi gelsin. Mahalleden şikayet var derler. Sizinkiler de bir kendilerine gelsinler. Bizim üst katimizda ki kadında yine ağlıyordu sesini duyduk. Kadin problemli sürekli çocuklarla kavga çıkarıyor. Bunlarin sesini duyunca geriliyorum, üzülüyorum. Yani kadin bir gün iyicene zivanadan çıkıp kendine veya çocuklara birsey yapar diye korkuyorum bir yandan. Ayy ben de ne yapacağımı şaşırdım. Sadece sizin değil komşuların da psikolojisini bozuyor bu tür insanlar. Tabi her aksam evde kavgayı hayal bile edemiyorum. İmkanınız varsa evi terk edin, kardeşinizi de yanınıza alın. Aileniz sizi ve kardeşinizi düşünmüyor siz neden onları dusuneceksiniz ki?

Kalma onlarla bırak insan erken ölür onlarla

Sevgisizlik her kötülüğün başı her derdin temelinde sevgisizlik.. Huzursuz yuvada büyüyen biri olarak nasıl yuva kurucam merak içindeyim. Konuşmam tavrım bakış acım oluşmadı hala sanki.. Kendimi bildim bileli kavga içinde büyüdüm şimdi kavgasız bir yuva kurmak benim için en büyük hayal.. Başarısız bir hayattı benimki olmadı huzuru yakalayamadım. Sevgiyle büyütün cocuklarınızı, başını okşayın. Annemin eli en son sacıma ne zaman değdi hatırlamam imkansız. Bulaşık çamaşır temizlikti tek derdi. Eşyalara hizmet etti yıllarca şimdi bizden medet umuyor.. of sıkıldım be bdv

Ben böyle yabancıymış gibi dışardan izliyorum sadece. Sonra başka odaya geçiyorum kafamı boşaltıp tekrar gelıyorum falan :) Allahtan suan onlarla konuşmuyorum ben gelmıyolar evıme

Kavga edenlere anti depresan verin rahatlasinlar. Şaka bir yana, aile terapisti bulun anneniz ve ablanıza soyleyin doktora gideceğim benimle gelin deyin. Gelsinler dertleri neyse aile terapisinde cozsunler

İlk evlendığımde eşim ve ailesi sürekli kavga ederlerdi. Bende odaya geçip ağlardım. Çünkü öyle büyümemiştim. Şuan ayrıyız. Bir araya geldiklerinde yıne aynı durmadan kavga ederler.., Nasıl ilişkileri var anlamıyorum..

ben bu yazdıklarınızı bütün çocukluğumda yaşadım azalmış da olsa hala devam ediyor. ben balkonlara kaçardım bağıra bağıra ağlardım, kavgalarından yanlarında olsam bile beni duymazlardı. yeter derdim yeter. bir yanda herşeye bahane bulan ve yıllardır bir gıdım değişmeyen biri ve buna bir çare bulamayan diğeri. sürekli kavga. hala aynı sadece sesler kısık ama uyuşmazlık aynen devam. çılgın gibi ağlıyordum ne kötüydü. üniversiteye gittiğimde herşey güzeldi uzaktım şimdi evdeyim ve stres tavan yapmış durumda. ha şimdi kavga çıktı ha şimdi çıkacak psikolojisi. ama hep yaptığım bir tek şey oldu. Rabbime yalvarmak. çünkü biliyorum dünya imtihan dünyası ve herkesin bir imtihanı var benmki de ailem. ortalık sakinleşince herşeyi baştan analiz ediyorum onlara bir bir anlatıyorum. beni de üzdüklerinin farkına varmaları için uğraşıyorum. evet imtihan zor. konu aile... hani derler ya atsan atılmaz satsan satılmaz... sabır ve dua tek dayanak. şunu bil ki yalnız değilsin ben önceleri bi tek benim ailem böyle sanıyordum, böyle düşünerek kendimi çok yormuşum. sonra yakın dostlarla muhabbet ilerledikçe gördüm ki ben tek değilim, bu beni oldukça rahatlattı. bir ara obsesifliğin eşiğinden bunları düşünerek döndüm. elhamdülillah... bir de eğer çok bunalırsam limon melisa, sarı kantaron ya da papatya ıhlamur falan içiyorum. bu ara bir de lavanta çayı içiyorum o da iyi geldi. eğer bu çayları içmeye bir engeliniz yoksa tavsiye ederim. içinize atmayın gerçekten sizi en çok anlayan kardeşinizdir. konuşun birbirinize destek olun. sizi anlayan birileri mutlaka var bunu unutmayın. sorun ne bilmiyorum ama ablanız ve annenizi de anlamaya çalışın onların da size ihtiyacı var sizin de onlara. bunu anlatmaya çalışın. uzun oldu biliyorum hakkınızı helal edin. şükredin ve gülümseyin hala bunları okumaya yarayan gözleriniz, anlamaya yarayan sağlıklı bir beyniniz var. onları değiştiremeyiz ama kontrolü kısmen de olsa sağlayabiliriz.

İnsan o an cok caresiz hissediyor kendini, Yer yarılsa içine girsem keşke diyorsun. Bu yaşıma geldim hala cözebilmiş değilim kavgayı. Konuşsam olmuyor ağlasam olmuyor. için yanıyor kacsam da kurtulamam ki ailem benim.

Evet valla oyle Dizginleyebilmek onemli, benim annem de bazen kantarin topuzunu kacirir insanlari kirar rencide eder ama iste idare etmek lazim

var kocamla benim aramda

Kardeşimi alıp cıksam neye yarar döndüğüm yer aynı

Canimm tartisma olunca al kardesini dışarı cik dolan bir hava al. Başka ne denir bilemedim.

bu arada ben de evlenmek istiyorum sanırım genel bi kaçış düşüncesi bu. ama burda konu açan ve tam da bizim gibi düşünüp evlenmiş sonra da mutsuz olan çok insan var. düşünmeden sırf kaçış düşüncesiyle evlenmemek lazımmış onu öğrendim :) hayırlı kısmetler hepimize

Kavganında hayırlısu gercekten.. Evinde sürekli bitmeyen tartışmalara şahit olan varmı? Anne ile evladı arasında, baba ile anne arasında bazen arkadaş arasında oluyordur elbette. Ama sürekli hemen hemen her gün bu kavgaların tam ortadında kaldığınızı düşünün. Sürekli herşeyde yanlış anlama, sen öyle dedin ben bunu dedimler.. hayır sen böyle dedinler, hayır sen onu kastetmedin, sen yalancısın, sen cok fenamışsın, gerikafalılar, aptal, ben senden ne gördüm kiler... karşılıklı yalanlamalar, sonra dönüp birde evdeki diğerlerine sorarlar,"ben bunu mu dedim söylesene", öteki der "hayır öyle demedi doğruyu söyle ne dedi", ağlamaya başlar bi taraf diğer tarafta bunaldım yeter, bıktım... devam eder. Evet hergün her Allahın günü bu kavgaya şahit olan varmı? Yemin ederim booşaldı beynim, içim kurudu, stresten başım ağrıyor, yasama hevesim söndü. Bitmiyor bitmiyor, Hergün illa bişey çıkıyor kavgaya sebep. Sonra günlerce küslük ve tartışmaya devam.. En kötüsü birde akşam gelen babaya anne anlatır ablam bağırır ağlar hayır öyle değil diye.. Babam annem ablam başlar tartışmaya.. Tüm apartman inler gürültüyle. Bu yaşımda ben siniyırum bi köşeye bi çıcuk gibi ağlayıyorum. Birde 11 yaşımda kardeşim var. Oda cok etkileniyor. İkimizde bıktık bu kavgalardan. O kavga sırasında Allahım diyorum al canımı bıktım. bitmiyor bitmiyor insanın içi kuruyor yaşlanıyor. O gece küs ve ağlar annem ablam. Ertesi gün ikisinin de gözü şiş, küs, hasta gibi ikiside ruh gibiler.. Kahvaltıya gelmez ablam. Annem yemez pek. Tüm gün diğer küçük kardeşimle stres içinde bunalır ağlamaklı oluruz. bi yerlere giderim ben miniğim gelmek istemez anneme düşkün cok. Yaşım 29. ben küçükten beri hep böyleydi hiç değişmedi. Şimdi istanbulda yaşıyorum bi başıma evime gitmek istemiyorum. Hiç özleyemiyorum. Ağlıyorum keşke mutlu bi ailem olsa.. bende anneme babama aileme gitsem mutlu gülsek bişeyler yapsak.. İşte böyle hiç bitmeyen kavgalar hayatımı söndürdü, özgüven sıfır, yuvam huzursuz, adım atmak istemiyorum. Onlarda diyor gel niye gelmiyorsun diye, içim bitti kurudu artık psikoloijk tedavi görüyorum. Canım kardeşim o daha beter. İçine kapanık cok. Dertleşmek istedim var mı böyle hayata çözüm?bunları yaşayıp yolunu bulan huzuru bulsn varmı?yuva özlemim dinmiyor?bu yüzden hep evlilik konusu acan benim galiba...

Bizimde aynıydı hala aynı ben univ de de çıktım sonra dönmedim ikisini de çok seviyorum ama birbirini sevmeyen iki insanın yaşadığı herseyi biliyoruz kardeşlerimle k bakmayın özel olacak ama yatak odalarına kadar... en zoru buydu çocuk aklı her şeylerini duydum gördüm malesef. hala aynılar madem geçmemiyorsunuz ikinize de bakarız dedik yok... böyle giderler

Bu kadar siddetli anne abla dovusude neymis! Ablaniz calismiyor mu? Tum gun evde mi? Paylasamadiklari sey ne? Babaniz bu duruma mudahale etmiyor mu? Sadece kardesinize ve size uzuldum. Ananizla ablaniz yesin birbirini ne degisik insanlarmis. Babada bi agzini acip yeter huzursuzluk istemiyorum desin yani.

Ya inan anlayamıyorum diyorum ya en küçük şeyden cıkıyor kavga. Annem sürekli söylenir ablam da dayanmaz asla sabretmez sürekli bağırır. Babam bağırsada cağırsada fayda etmiyor. Bu böyle gitti yıllarca. İki zıt ve bızuk karakter yıllarca birbirini yedi bizide mahvetti