ben tabiiki çalışmayı düşünüyorum. bana benim için farketmez diyor ama konuşmalarından müdahaleci birii olduğunu anlıyorum. bunu açık açık söyleyincede hemen kendini geri çekiyor.. yok ben yanlış anlamışım.. kafam allak bullak

Senin ne hissettiğin burda önemli olan. Onu da biz bilemeyiz. Ancak sezebiliriz, benim sezdiğim de senin okul olayını kafana takıyor olduğun. Biz hatun kısmı anaç duygularla doğuyoruz, o yüzden duygularını birbirine karıştırman normal. Ama her aşkın içinde biraz anaçlık yok mudur? Ailen her türlü sorun çıkarabilir. Geçenlerde burda mimar mı mihendis mi ne bir kız vardı, erkek arkadaşı işletme mezunu olduğu için ailesi karşı çıkıyordu. Seninkiler de böyle tepki verebilir. Bana sorarsan evet birliktelik yaşayan iki insan denk olmalı. Ben yapamazdım mesela. Senin bir iş çevren, arkadaş çevren olacak. Bazen bu ortamlara eşinle girmen gerekecek. Orda kendini ezik hissetmeyen, ortama ayak uyduran biri olmalı yanında bence. Sen de eşim diye tanıtırken utanmamalısın ondan ya da mesleğinden. Şimdi herşey toz pembe ama ilerde böyle görecek misin? Bu en basiti örnek. Daha maaşı var, ailesi var, sosyal statüsü var, kariyeri var. Bunların altında ezilmeyecek Okumamış bir adamla olur. Ama sorun edecek bir adamla olmaz.

Sizin ve onun geleceği için en iyisi olur uzun uzun yorum yazıp sizi incitmek gercekten istemedim Allah sizin ve onun için en hayırlısı ne Olucaksa onu nasib etsin inşallah

benim mimarlıkta son dönemim. oda liseden sözel çıkışlı.. bilemiyorum inşaat teknikerliği seçebiliyorlarmı? . push ;

hele bir de böyle kompleks içine girecekse işin çok zor gerçekten. bu önemli bir şey. genelde erkekler kompleks yapıyor bunları. ilerde bu sorunlar 10 kat olara çıkacak karşına. pureperfection love forever love is

Birde hiç bir konuda konuşmana, sivrilmene müsaade etmeyecek hep onun dediğine hak vermek zorunda kalacaksın yada tartışma çıkartacak onu bu şekilde idare edebilirim diyorsan evlen bizim ülkenin erkekleri ataerkil yetiştirildikleri için acaip egolarına düşkünler o senden fazla kazanacak, o senden fazla söz sahibi olacak evlilikte bunları yapamadığı zaman zaten başlar seni ezmeye, aşağlamaya _AgLaTaN KaFe_ ONLAR İÇİN ALLAHTAN SADECE SAĞLIK

Hadi senin umurunda değil diyelim, erkek arkadaşın kompleks yapıyor gibi geldi bana. Bak şimdi benim eşim de lise mezunu, üniversite 3. sınıfta tarih bölümünü terk edip çalışmaya başlamış. Benim için sorun yok, eşim içinse hiç sorun olmadı bu. Hatta benle gurur duyuyor, beraber mesleğimle ilgili hayaller kuruyoruz. Karşı taraf kendini ezik görürse yürümez bence. Senden çok onun aşması gerek gibi geldi bana. Z

Kusura bakna ama denk değilsiniz evlendikten sonra onda kesin aşağlık problemleri başlayacak ve sen konuştuğunda hep açığını yakalıyacak sonra iş hayatında beraber eşinde davet edildiğinde mutlaka onunda etiketi sorulacak oda sohbete katılacak oraya kendisini uygun olmadığını görecek, kendiside sonra bu toplantılara katılmamanı isteyecek ayrıca o esnaf ise artık sen onun bağkurunu yatırırsın umarım ayrılırsın aşka kanıpta evlenmezsin, sen belki dünya'yı dolaşmak isteyeceksin o ise bayramlarda annesi ve babasını ziyaret etmekte ısrar edecek bunlar hep evlendikten sonra ortaya çıkacak illaki bunları yaşaman mı gerek? Evlilik sevgili olmaktan çok farklı benim kızım olsan asla kabul etmezdim ne yapar eder bu işi evlenmeden bozardım! Annenin haberi yok mu?

aslında bu okumuşluk okumamışlıktan kaynaklanmıyo. tamamen karakterle ilgili. ben sevgilimden hiç böyle sözler duymadım. hatta tam tersi üniversite okumamış olabilirim ama bi sürü okumuşu cebimden çıkarırım der. bende öyle olduğunu düşünüyorum tabi. belkide onun şartlarından dolayı var ama bu özgüveni. bence sende çok fazla sorun etmezdin bunu onun kompleksleri olmasaydı eğer. senden önce onun aşması gerek. üniversiteye başladığı zaman belki kurtulur bu kompleksten ama birazda geç kalmışsınız. yinede 1-2 sene şans verebilirsin. böyle sözler söylediğinde kompleksli olduğunu kendisini düzeltmesi gerektiğini de açıkca söyleyebilirsin bence. kendi işini yapmayı falan düşünmüyo mu. kafasında işle ilgili hedefleri yok mu. sadece okumamışlığını değil işinden dolayı da komplekse kapılıyo bence.

ben onun bu kompleksini nasıl aşabilirim? evlendekten sonra dahamı artar sürekli sevgimi kanıtlamak zorundaymışım gibi hissediyorum. buda çok kötü benim için.

cevabınız için teşekkür ederim. bahsedilen o istisnalardan olmazsam eğer, yaşadığım beraberliğin sonu ayrılık... sonanda

evet çalışkan biri seni asla kimseye muhtaç etmem diyor ama benim çalışacağımda bi gerçek tabii. ama bulunduğu çevrede iyi bi işe girmesi zaten imkansız gibi.. ilerde nasıl olur gerçekten başarırmı.. benim onu özünde asla küçümsemediğimi anlarmı bilmiyorum.. bikez tartıştığımızda artık aileene sana denk birini bulursun demişti... düşünsenize benim nu söze ne kadar üzüleceğimi... ardından binlerce özür affet demeler ve ben barıştım.. herzamanki gibi.

Ben de önceden bana denk olsun üniversite okumuş, kültürlü, bilgili biri olsun ilerideki eşim derdim. Sonra bu konudaki düşüncelerim doğru olmadığını etrafımdaki insanları gözlemleyerek fark ettim. Diplomalı cahil olacağına karakteri sağlam olsun diye düşünüyorum artık. Bir insan lise mezunu olup akademisyenlere taş çıkartacak kadar bilgili de olabilir. Hele ki erkek arkadaşın kendini senin yanında yetersiz hissedip okumaya karar vermiş, ne güzel başta kendi için sonrasında kariyeri için güzel bir adım atmış tebrik ediyorum onu. Sen de ne mutlu ki vesile oluyorsun. Şimdiki sistemi sormuşsun bizim zamanımızda öss vardı ama kardeşim başka bir sistemde en küçüğümüz de son sisteme göre sınava girdiğinden az çok bilgi sahibi olduk. İki aşamalı bir sınav ilkinden barajı geçerse ikincisine girme hakkı oluyor. Sınav Nisan gibi yanlış hatırlamıyorsam. Daha çok lise 1 konularından oluşur ilk sınav, diğer ise okumak istediği dala göre sınav seçeneklerinden oluşuyor. Yani sözel çıkışlı olup eksiklerini tamamlayıp kendini geliştirirse tıp da okuyabilir. Eskisi gibi sözel çıkışlısın illa sözel bölüme gidebilirsin olayı yok. Bir de dikkatimi çeken şey senin ona hislerin. Gerçekten ne hissediyorsun? Seviyor musun acıyor musun? Onunla ömrünün geri kalanını geçirme fikri sana nasıl geliyor? Anlaşmanız nasıl, ortak paydada buluşabiliyor musunuz? Dipnot : ilk mesajına bakarak yazdım diğer yorumları okumadım

Ben kimsenin ayrılmasını istemem. Biz de eşimle 4 sene flört ettikten sonra evlendik. Flört devri ile evlilik çok çok farklı. Boşanmak da inan hiç kolay değil. Flörtte ayrılmak istiyorum diyorsun ve bitiyor ama evliliklerde sadece iki kişi evlenmiyor. Her ne kadar imzayı atan iki kişi olsa da aslında iki aile evleniyor. Yuvanın yıkılmasının ne demek olduğunu iyi bilirim. Yuva yıkılırken yaşanan acıyı, travmayı tarif edecek kelime bile bulamıyorum. Ben yaşadım, sizin de bu acıyı yaşamanızı istemem. Toparlanması o kadar uzun zamana alıyor ki, hiç bir zaman da eskisi gibi olamıyorsunuz. Size tavsiyem bu kişiyle flörtünüzü devam ettirmek istiyorsanız devam ettirin ancak evlilik için epey bir düşünmenizi rica edeceğim. Çünkü flörtte geri dönüş kolay; ama evlendikten sonra boşanmak hiç de o kadar kolay değil. Kusura bakmayın, sadece size yardım etmek istemiştim. Haddimi aştıysam özür dilerim. Sadece iyi düşünmenizi rica edeceğim. lütfen sadece duygularınızla hareket etmeyin. Sevgiyle kalın... . push ; Z

oda evin enküçüğü ve ablaları çoktan evlenmiş birsürü yeğeni var.. Babası abisini okutmak istemiş dersaneye yollamış zamanında ama okumamış abisi. benim babamsa çocuklarının okumasını çok çok önemseyen bi insan.. kita_kitta ajıların gadını

bu uzun cevap için teşekkür ederim öncelikle... Evet bazen onda bu azmi isteği görüyorum ama bana sen olmadan yapamam diyor.. yanımda olursan eğer diyor.. çünkü uzun yıllardır ara vermiş.. ve yaş 25.. çok geç kaldığını düşünüyor bazende.. ona nasıl destek olurum diye düşünürken,,, kendimi bazen yapayalnız hissediyorum.

bu konuyla ilgili tereddütlerimi söylediğimde sorun olmaz deyip geçiştiriyor. seni severler gibi.. sözler. ama bunu yaşamadan anlayamam malesef.

Toplumum lafindan kaçsak bile kulak ardi ettiğimiz şeyler bilincaltimizda bize huzursuzluk veriyor. Bu soyut bir sorun.. Kesinlikle aşağılamak adına demiyorum. Düşünün ki evlisiniz. Aranızda problem olacak ve esinizin mahalle baakisindan arta kalan düşünceleriyle diyecek ki beni hep hor görüyorsun. Veya bu hissiyat birikip şiddete meyilli olacak. ailesine gideceksiniz hic alakasi olmayan bir sorunda bile okumuş gelin iste diye aşağılamaya maruz kalacaksiniz. Esiniz de sizin ailenizde tam tersine.. ola ki okulu bitirmedi vs.. aranizda kültür farkı ilk planda gorunmeyecek belki ama ilerleyen zamanlarda bu ortaya çıkacak. Sizin okumuş arkadas cevreniz olacak onunsa saha farkli.. kendini en geliştirmiş insan olsa dahi bazen bakış acilarindaki kalıplasmis düşüncelerde sıkısıp kalacaksiniz. Gerci ne bölümler okuyup kendini bir türlü asamamis insanlar var da.. denklik önemli bence.. ama denklik olarak nelere baktığımız cok önemli. insanlığınız vicdanıniz denk mi gibi.. Eğer oluru yoksa daha saplantılı bir hal almadan uzaklasmanızi tavsiye edebilirim. Ama her seye rağmen yan yana oluruz derseniz birlikte mücadele edin ve kimseyi duymayin.

annemin haberi yok. o hiç bi zaman benimle bu konuları konuşan biri olmadı. lise dersane yıllarımda bi erkekle konuşmam bile büyük bi hataydı benim için.. kaldıkii biriyle sevgili olmayı zaten istemiyordum. belkide bu baskıdan, olmayacak birine fazlasıyla bağlılık hissediyorum.

Bence sizin de kafanız karışık ve yürümeyeceğini düşünüyorsunuz. Kendinize yakıştıramayabilirdiiz ilerde. Ben akademisyenim eşim öğretmenlik mezunu ama polis olmuş. Tanıştığımızdan kısa süre sonra kabul aldım üni den bu işin geleceğini biliyor erkek arkadaşım asla ssorun edecek biri değil etmedi de. savcıyla, kendinden üst amiriyle, doktorla evli polis memuru olup güzel evlilikleri olan arkadaşları var. Ama buna rağmen 30 kere düşündüm acaba acaba diye. Eşim oturmasını kalkmasını bilen biri veailesindeki tek okumuş kişi. Hele ki bir mesleği bile olmayan erkekten bahsediyorsunuz bence yürümez yol yakınken vazgeçin... vazgeçin derim... Kajmery34 Arrivederci KK❤ tek ayak

Olmayacak diye bir şey yok, benim bir öğretmen arkadaşımın eşi de lise mezunu, yıllardır gül gibi geçinip gidiyorlar.

Merhaba canım, birebir kendimden canlı örneğini vereyim sana.. Ben üniversite mezunuyum, eşim ise lise mezunu.. Bence burdaki en önemli ve aşılması gereken nokta çevre baskısı değil aranızdaki durum.. Evet bu ilişkiye başlarken çevrenin üstesinden nasıl gelicem diye çok düşündüm ama çok şükür ki eşimle bu konu hakkında en ufak bir sorunu bırak lafı bile olmadı.. Hatta ilişkimizin üçüncü yılında ufak bir şaka yapmıştı bu konu hakkında ben de çok kızmıştım, bunu önemsesem bu kadar yıl seninle olmazdım diye.. Ve o son oldu.. Böyle bir ilişkinin geleceği olacaksa iki tarafın da bu onuda kompleksinin olmaması gerekiyor.. Mesela ileride senin maaşının daha yüksek olması muhakkak.. Benim de üç kat fazla eşimden.. Ama senin önemsediğin noktalar ne onun üzerinde durmalısın ilk önce.. Benim şu hayatta en çok önemsediğim şey HUZUR.. Bir kişinin yanında huzurluysam, kendimi onunlayken rahat ve iyi hissediyorsam gerisi boş.. Boş derken tabibirazcık gerçekçi de bakmak lazım.. Bu noktada eşinin maaşı önemli değil ama çalışan çabalayan evine ekmek getirmek için uğraşan yapıda bir insan olması önemli.. İnan benden daha az maaş almasına rağmen eşim benden kata kat fazla çalışıyor.. Onun çalışıp didindiğini, emeğini görürken niye gerisini önemseyeyim.. Eğer ki iki kişinin toplamı bir evi geçindirecek düzeydeyse bence sorun yok.. Aile olmak bu değil midir zaten, herkes kendi emeğini ortaya koyar ve bu şekilde çevirilir ev.. Senin benim yoktur yani, her şey ortaktır.. Benim sana diyeceğim öncelikle sen kendini tam anlamıyla bir ölç tart, geleceği düşün.. Bu durum sana dokunurmu, ağır gelir mi ona bak.. Sonuçta üniversiteyi bitirememe ihtimali de olabilir. Bu durum seni rahatsız eder mi onu düşün.. Ama öncelikle erkek arkadaşınla aranızdaki bu sorunu çözmelisin. Onun kompleksleri olduğu sürece bunun altındna kalakmazsın.. Çünkü eğer ki devamı olur da iş resmiyete dökülme aşamasına gelirse etraftan çok fazla tepki alacaksın.. Etrafa karşı güçlü olabilmen için de aranızda böyle bir sorun olmaması gerekir.. Yoksa üstesinden gelemezsin.. Ve kendin çevre baskısına da hazırlıklı ol :) Aslında kendinden ve karşı taraftan emin olduğun müddetçe zor bir durum yok ama aranızda böyle bir problem olduğu müddetçe geleceği zor gibi bence.. Çünkü bu durumda ikiniz de çok fazla yıpranırsınız, aradaki bu farkı önemsememenizi sağlayacak olan sevgi saygınızı yitirebilirsiniz.. Bayağı çok konuştum canım :) Özet olarak sana tavsiyem aranızdaki problemi çözüp, birbirinizden emin olmadan aileleri karıştırıp ciddi bir şeye başlamayın.. Allah yardımcınız olsun.. :) Bu arada eşim, benim de ciddi ciddi görüştüğüm ilk kişi diyebilirim.. Acaba bundan sebep mi bu denli bağlandım ben de kimbilir T

evet bu ilişkide önceliğim çoğu zaman onu mutlu etmek ve sahip olduğu kötü çevreden kurtarmak. yardımcı olmak. sanki ondan ayrılırsam başına kötü bişey gelecekmiş gibi.. bu kadar masumca.

Sanırım bu sizin direk asabileceginiz bir sey degil. Beyler bizden daha değişik bir yapiyla büyütülüyorlar. Eslerinden daha iyi maas almali daha yüksek fakülteleri bitirmeliler gibi.. daha küçükken bunu asiliyorlar erkeklere.. bu açıdan bakış acısını degistirmesine direk bir etkiniz varsa çözebilirsiniz sorunu ama yoksa..

Bazen bazıları için şartlar zordur.. Herkes sizin gibi şanslı değil. Biz 6 kardeşiz. Tek lisans mezunu benim. Benden önce ilk iki ablam maddi yetersizlik yüzünden çalışmaya başlamış. Sonraki liseyi bitirdi, üniversiteyi kazanamadı. Babam iki yıllık üni. bitirsen ne olur hepsi işsiz dedi Benim küçüğüm okumaya karşı çok soğuktu, artık maddi sıkıntımız olmasa da isteksiz olduğu için okumadı, kimse de zorlamadı o zaman. Zorla olan işten ne hayır gelir diye düşünüldü. Maddi sıkıntımız olmasa da ancak geçiniyorduk, zengin değildik. Çünkü kalabalık bir aileydik. Annem babam ilkokul mezunu.. Durum ortada. Bir cesaret babama dershaneye gitmek istiyorum dedim. Benim için verilecek o dershane parası bizim için büyük bir paraydı aslında. Kazanamazsam diye içim içimi yerdi. Kendimi eve kapattım, yemek dışında yüzümü görmedi ailem bile. Ben kazandıktan sonra ailem demek oluyormuş dedi. Okumaya daha çok önem verdiler. Yoktan para var ettiler. Kardeşimi dershaneye zorla verdiler okusun diye. Kazanamadı 2 yıllık oldu, babam gönderdi yine de çünkü bakışı değişti. Ne oldu 2 yıllık mezun aöften de dört yıllık başka bölüm okuyor ama işsiz. Olsun annem vazgeçmedi formasyon alması için Türkiye'nin öbür ucuna git diyor. Benden önce bu kadar zorlamazlardı ama olmuyorsa olmuyor derlerdi. Demişsin ya onun ailesi okumaya önem vermiyor diye.. Bu bakış değişir. Ama değiştirecek bir yakın örnek lazım.. O da sevgilin olabilir. Tek derdin mezuniyetiyse eğer, başka sorununuz yoksa azmetsin başarsın. Ailenin de sana iş anlamında denk birini istemesi doğal aslında. Kızamam onlara.. Sen de bugün mutlusun, yarın edilen bir laf huzursuz eder. Başka bir sıkıntı olur aranız da zaten işi de iyi değildi niye evlendim ki dersin.. Bu sebeple ayrıl da diyemem ama çok toz pembe bak da diyemem..

Abartmaya lüzum yok matemm, eğer sevdiğin birini mesleği yüzünden terkedebiliyorsan gerçekten sevmiyorsundur bence. ben üniversitede çalışıyorum. iyi bir üniversiteden mezunum. mezun olduğum gibi çalışmaya başladım. şu an yüksek lisanstayım. doktora da yapacağım işim gereği. eşim düz lise mezunu. uzun zamandır da çalışmıyor. çalıştığı dönemlerde de inşaatta çalışıyordu. ailem çok karşı çıktı ama ben eşime aşığım ve ona güveniyorum diye evlendim. biraz geçim sıkıntısı yaşıyoruz tek maaş olduğu için. eşim de kurslara gidiyor şu an. kendi işini kurabilmek için uğraşıyor. ben ona maddi manevi elimden gelen tüm desteği vereceğim. soranlara da açıkça eşim lise mezunu, elektrikçi diye söylüyorum. ki çevremdekilerin eşleri mühendis, akademisyen vs. ama umrumda da değil. utanacak bir şey değil çünkü. kimseye laf söyletmiyorum ailemden. bana statüden önce huzur gerek.. inşallah doğru kararı verirsin.. ama karşında senin için çabalayan biri var bunu görmezden gelme..

yolyakınken ayrılmalımıyım? zaten çoğu kere aramıza soğukluk giriyor ve onun özür dilemeleriyle devam ediyorum. birde tartışarak ayrıldığımız bi zamanda bana -artık kendi ailene yakışan birini bulursun demişti... ardından binlerce özür.. ben gerçekten çok saf olduğumu düşünüyorum. ne oluyosa birden bire bi umut.. evet herşey düzelicek diyor. ne saçma.

neden doktoranızı yarım bıraktınızzz? keşke bırakmasaymışsınız. ya da keşke eşiniz bırakmanıza izin vermeseymiş. yaşadıklarımızın başı aynı gibi de o yüzden kendime benzettim sizi. ama benim araştırma görevlisi olarak bu işe başlamamda eşim destekçim oldu. yoksa ben öğretmenlik yapıyordum. üniversiteye atandığıma da benden çok o sevindi. 3 senelik evliyiz inşallah sonradan değişmez. siz de huzuru bulmuşsunuzdur inşallah...

Gerçekten üstünlük taslamaya çalışan insanlar olacaktır, var böyle insanlar biliyoruz. Ama farkında olmadan yapanlar da olacaktır, bu da bir gerçek. İkisi arasındaki farkı anlamak zorunda kalacak olan o, her durumda açıklama yükü olacak ikinizde de. Aşılabilir mi? Evet. Zor olur mu? Duruma bağlı. İki örneğimle sonlandırayım, yıllarca ailesinin mesleklerine denk bir damat adayını ailesine söyleyen bir arkadaşım, asla olmaz, bir daha bu konuyu açma tepkisiyle karşılaştı. Ailenizin tepkisini tahmin edebilirsiniz ama gerçekten öğrenmek için o günün gelmesi lazım. İkinci örneğim aralarında eğitim farkı olan başka bir yakın arkadaşım çok mutlu, kendinde eksik gördüğü yerleri rahatlıkla söyleyebilen ve bu eksikliklerini başka özellikleriyle kat kat kapatabilen bir insan eşi. İlk tanıştıklarında bizim arkadaş olarak iyi düşün, bunlar sorun olabilir dediğimiz şeylerde, onlar için o kadar yanıldık ki bir daha ağzımızı açamadık :) Sorunları da oldu ama halletmenin bir yolunu buldular. Benim için ayrılma sebepleri olurdu o sorunlar, kendimi biliyorum.

acıma tarafını anlamadım.. çalışıp kendi parasını kazanan bi insana acımak neden.. neyse... okumaya başlamış ya yapamazsa ya devamını getiremezse... hadi onu geç ailesi neolacak herkes kalkıp okuyacak değil sanırım... davul bile dengi dengine...

Hangibuzmanliga dayanarak bir meslek grubunu icine katip biyle bir genllemede bulunuyorsunuz. Ben de bir psikoligun taraflar gorulmeden kisilerin ozellikleri. durumlari. anlasilmadan sadece bir denkleme bakarak. hic bir terapist boyle bir yonlendirme yapmaz. Her insan farkli oldugu gibi her cift ve iliskinin dinamigi farklidir sunlarda. boyle. olur digerlerin boyle denmez. Konuyu acan arkadasa diyebilecegim ise herkesden salt olarak konuyu kensi icinde dusunme. Gercekten ustesinden gelip gelemediginizi gormen lazim. Belki de sadece ustunu kapatiyorsunuz. E

Sevgilim orta okul mezunu. Ben üniversite. O benden çalışkan, benden daha pratik zekalı, benden daha güzel espri yapan bir adamdır. Sevgilimin ailesi başta okumamış biriyle olmamı garipsedi, kültürel olarak da aşırı farklıyız. Bana bir şey demediler ama pek anlam veremediklerini hissettim. Benim için sorun değildi. Onlar da etmedi Allah razı olsun. Benim annemle babam ayrı, babam kesinlikle olmaz dedi. Annem X iyi çocuk, sevildiğin değer gördüğün mutlu olduğun ortada, sen bilirsin dedi. Babama göre okumamıştı, aylık 15000 geliri yoktu, istanbul türkçesiyle konuşmuyordu, cahildi. Sevgilim de babamın tutumunu biliyordu, ondan hiç saklamadım. O da "okula mı yazılsam?" noktasına gelmişti. Dedim kendin istiyorsan yazıl, ama babam yüzündense gerek yok. Senin mesleğin var elinde, 28 yaşındasın bu yaştan sonra diplomaymıs okulmuş falan uğraşma. Ben böyle bir şeyi sorun etmiyorum, umrumda da değil. Sonuç olarak; haftasonu sözümüz var. Babam olmayacak. Madem sevgilimi damat olarak kabul etmedi, benim seçimlerime saygı duymadı, ben seçtiğimin gene arkasında durucam. Ay o ne der, ay bu ne der diye ortada yanardönerlik yapmıcam. sonanda

Ben aslında problem etmezdim, etmemde.. Ama bı arkadaşım bu sebeple evlılıklerı tukendı.. Bir dönem ayrdıldılar sonra tekrar bırlestıler ama guc bela ılerlıyor ılıskılerı.. Arkadasın şimdiden kompleks halıne gelmıs bu tutumu var.. İleride daha buyuk sorun olabilir.. Eger okumasını sağlarsanız bellı bı nebze telafı edılebılır belkı durum.. Arkadasınıza başarılar..

teşekkür ederim. hayırlısı olur umarım.

yok kızmıyorum estafurullah ta sadece kendimde olmayacağına inandıramıyorum

bence bu işin sonu evliliğe gitmeyecek... gitse de yakın zamanda boşanma olur.. sonanda

İşte o sorun olabilir. Benim eşim okumuş ama ailesinde başka okuyan yok ve kafa yapasi olarak da eğitimsizlik değil de cahillikleri beni ve evliliğimizi çok yipratti. Benimkardeslerim ben hatta kuzenlerin filan tüm sülale okumuştur. Birde bazi insanlarda kompleks oluyor bu durum ben görümcelerimle bu kompleksleri yüzünden anlasamadim. İyi düşün canim insan bir kisiyle evlenmiyor çünkü bütün aileyle evleniyorsun.

Birbuçuk yıldır görüştüğüm bi erkek arkadaşım var. ikimizde 25 yaşındayız ve o benim ilk defa böylesine sevdiğim, ilk görüştüğüm insan. lise, dersane, üniversite ve yoğun bi ders çalışma derken... amann sevmekte neymiş.. ben kimseyi sevemem. derslerim daha önemli diye kimseyi yıllarca kabul etmezken, evliliğin e'sini düşünmezken öyle bişey yaşadımki bu benmiyim diye soruyorum kendime? Psikolojim fena halde bozuk. ayrılmalı barışmalı.. güvendim güvenmedim derken geçti zaman.. Bu yıl mimarlık bölümünden mezun oldum ve özelde işmi kpssmi diye birsürü sorumluluğum var. Asıl sorunumda burda başlıyor. erkek arkadaşımla hiç olmadık bi zamanda karşılaştık.. imkansızlığını başından beri kabul eder gibi olsamda neden mücadele etmeyelim diye düşünüyorum bazen.. Çünkü erkek arkadaşım maddi sıkıntılar ve ailesinde çokta okuyan insan olmamasının etkisiyle bence küçük yaşta çalışmaya başlamış.. dinlenme tesisleri.. maden ocakları.. gibi yerlerde.. Bunu bile bile sevdim çünkü mesafelerin... onun okumamış olmasını problem etmenin vicdanıma dokunduğunu hissediyorum. Merhamet... Şevkat... onun hayatta yaşadığı zorluklara oturup ağlayacak kadar duygusallık... kendime olan şaşkınlığım... Ailemde olan herkesin okumuş olması avukat mühendis hakim vs.. bunların ne önemi var. Önemli olan insanlık değilmi?diye düşünürken. erkek arkadaşım başlarda bi kaç kez ben sana denk değilim.. yarın öbür gün istesek ailen vermez.. o zaman ikimizde çok üzülürüz. hakkına girmicem derdi. Ama ayrılmak öyle söylendiği gibi kolay olmuyormuş. Helede hayatında ilk defa biriyle görüşüyorsan... saplantılı bi şekilde yürüyor ve ne yapacağımı bilmiyorum... iki yakın arkadaşım dışında kimse bilmiyor bu durumu. Son bi kaç aydır erkek arkadaşım artık bende okumaya karar verdim zor olsada başlıcam buna.. seninle olmak için bu sorun edilecekse ikimiz için bunu yapmam lazım diyor. tabii bunda benim konuşmalarımın etkisi büyük.. En başlarda aşktan o kadar körelmişimki o olsun, beni sevdiğini bileyim yeter bana derdim.. sonra bi arkadaşım bana.. -matemm toplumm ne der? -ailen kabul etmeyebilir... kızlarını okutmuşlar istemezler öyle birini.. -ilerde pişman olursun gibi sözler söylediğinde... toplumdan banane deyip sahipleniyorum sevgimi.. bu şimdide böyle.. Bazen ona çok kırıldığımda oluyor.. banatabii sen okumuşsun bizim gibi değilsin... sözler söylediği olur. Ama bu sözleri asla benden kaynaklı değildir. Haytta insanlar tarafından çok ezildiğini, okumamış olmanın eksikliğini yaşadığını söylerken, onun bazı komplekslerinin olduğunu farkettim. Bu noktada hiçbi şekilde kendimle övünmeyerek, bunun sadece bi gereklilik olduğunu, sevgimi ona hissettirdiğimde ancak kurtulabiliyoruz o duygudan.. ve bugün bana derse başladığını söyledi.. bu arada maden ocağında çalışmaya devam ediyor. şartları kötü ve ben büyük bi vicdani yük altında hissediyorum.. O sırf bu sebeple okuduğunda bile ailemin okumuş olsun kızımızı veririz duygusu yok. ya ilerde herşeye rağmen olumsuz bakarlarsa diye düşünüyorum.. sonuçta bende henüz ailesini tanımıyorum. Ailem için çok iyi kariyer sahibi biri olsada bakacakları özellik okumuş veya zengin olması değil, karakteri ve kimseye muhtaç etmeden yaşatacak kadar kazanması... Çok karışık yazdım kızlar, farkındayım çünkü düşüncelerim darmaduman.. fikirlerinize ihtiyacım var.. erkek arkadaşım düzlise mezunu sözel çıkışlı. benim girdiğim yıllarda öss sınavıydı. şuan sistem nasıldır? meslekler hakkında,2 yıllık ama çalışma imkanı olan bölümler hakkında bilgiyede ihtiyacım var. Bana sen yanımda olursan herşeyi aşarız diyor... onu yanlış yönlendirmek istemiyorum. İlerde ailem ona karşı çıksa bile, okumuş olmasına kendi hayatını kurtarmasına yardımcı olmak bile beni mutlu edecek. İçimde ona sürekli yardım etme acıma duygusu var. Bazen acaba acıdığım içinmi seviyorum diye kendime soruyorum? kafam çok karışık. ayrıldığımda onsuz bi hayatıda istemiyorum. o olmadığında bana teklif eden, görüşmek isteyen bütün erkeklerden nefret ediyorum. ağlama krizlerine giriyorum olmadık zamanlarda... Lütfen yardımcı olun. bana bi yol gösterin.

bunu sordum kendisine, ailen ablaların için okumuş olmak iyimidir kötümüdür diye? çünkü bazı insan sırf sindiremediği için küçümser. bazısıda takdir eder. benim durumumu yaşayan bi arkadaşım daha var. sanırım çocukta asgari ücretle çalışıyormuş. ailecek tanışıyor onlar bigün akşam yemeğine misafirken çocuğun ablası kıza -amann sizde sanki çokmu kazanıyosunuz alacağınız maaş 4bin diye küçümsemiş... düşünün kendi erkek kardeşinin durumunu bildiği halde bunu söyleyen bi abla var ortada. Benim erkek arkadaşımsa sorun olmaz aksine gurur duyarlar seni takdir ederler diyor ama zaten aksini söyleyeceğini sanmıyorum. insan evlenmeden, onlarla yaşamadan bilemez. safkelebek perfectus

Aynen öyle insan içine girmeden bilemiyor. Ahh ahh ben o kompleksli görümcelerden neler çektim. Evliliğim bitiyor bu insanlar yüzünden. Dediğin gibi bazi insan vardir gurur duyay gıpta eder bazisi da kiskanir. Ben mesela eğitimli insanlara hep saygiyla bakarim, ben öğretmenim ama böyle senin gibi bir mimar bir doktor bir avukat kadinlari görünce nasıl hoşuma gidiyor. Eşimin ailesi içinse kadin evlenir 1 ay sonra hamile kalir 5 senede 3 tane çocuk doğurur. Ne kadar doğurursan o kadar iyi kadinsin. Bana hep burun kivirdilar. Kendilerinden farkli olana hep böyleler. in vino veritas in aqua

Kompleksli bir insan belli ki. Sen küçümsemediğin halde bunu yapıyorsa durum vahim. Çalışmayı düşünüyorsan büyük sorun olur. Sen işi de yükseldikçe evde psikolojik şiddete maruz kalacaksın muhtemelen. Çalışmayı düşünmüyorsan sorun olmaz. Ama düşünmediğini sanmıyorum. Böyle evliliklerin mutlu olanlarında kadın genelde çalışmıyordur. Evdeki mutluluğu tercih eder. Sen ne istiyorsun?

Once kendin netlesmelisin. Senin icin gercekten sorun mu degil mi? Bir de çok fena bir cümle kurmussun icinden cikmasi zor. Sevdigin icin mi aciyorsun acidigin icin mi seviyorsun? Bunlarda bir sekilde netles sonra ilişkine odaklan. Ordaki sorunlari coz. Cunku anladigima gore bunlar disinda da sorunlu bir ilişki. Ayrilmalar barismalar ve guven problemlerinden bahsetmissin. O problemler bunlardan daha onemli cunku anladigim kadariyla erkek arkadasin senin icin okuyup bir meslek sahibi olmayi düşünüyor. Ki bu da aradaki o denklik farkini ortadan kaldirir. Geriye kaldi diger problemleri çözmek. Çünkü asil onlar kalici olabilir. Derin içeriği bilmiyorum ama bu guven konulari falan cok ciddi problemler yaratabilir. . push ;

Aslinda ailenin ne diyeceginden cok kendi düsüncelerin önemli. Sanki icten ice bu durum seni rahatsiz etmis gibi.. Önemli olan tabikide ilk basta insanligi, karakteri, huyu suyu.. Ama yinede iyi düsünmek lazim. Ben nisan attim. Eski nisanlim okumamisdi ve hic sorun etmedim. Hepimiz insaniz sonucta kimse kimseden üstün degil diye düsünüyorum. Gel görelimki o icinden bu durumu dert etmis, kendini ezik hissetmis. Sen okumussun ben okumadim denk degiliz tabi derdi.. Son zamanlar benim kazanacagim paranin hesabini yapiyor senin ayri hesabin olamaz diyordu. Yani kendi kendini kücümsedigi icin sorun oluyordu ve beni daha cok ezmeye calisiyordu. Bu durumu dert etmeyecek bir erkek bulmak zor sanirim, tabi istisnalar elbette vardir.. Yasadiklarimdan sonra bende biraz bu denklik konusuna takildim acikcasi. Denk olsun diyorum. Dert etmedim önemsemedimde noldu diyorum. Etrafimdada hep bu yönden ayni fikirleri duyuyorum. Denk olmak lazim davul bile dengi dengine diyorlar.. Siz yinede iyi düsünün. Uyumluysaniz ve anlasiyorsaniz herseyin üstesinden beraber gelebilirsiniz. Üstelik okumayada istekliymis. Tabi bunu önce kendisi icin yapmali...

Bana düşmez akıl vermek, haddime de değil biliyorum ama bir abla olarak şunu söylemek istedim. Evet şu an mutlusunuz, çünkü tek maaşla yani senin maaşınla geçiniyorsunuz ve onun işi yok. İnan bir işi olduğunda böyle olmayacak. çünkü biz evlendiğimizde de eşimin işi yoktu ve biz de benim maaşımla geçiniyorduk, çok da mutluydum. ama ne zaman işe girdi hele ki hasbelkader çalıştığı şirkette şirket müdürü oldu, sorunlar başladı. Beni beğenmemeye, aşağılamaya... kadar devam etti. lütfen dikkat ol. üzdüysem özür dilerim ama biz kadınlar ben de dahil olmak üzere aşık olunca ayaklarımızı yerden kesiyoruz. Seni üzdüysem özür dilerim. bir abla olarak uyarmak istedim sadece. S

örneklendirme için teşekkür ederim. bazen tamda böyle şeyleri duymak umutlandırıyor beni. in vino veritas in aqua

benim sevgilimde lise mezunu. önceden kriter olarak düşünürdüm aslında üniversite mezunu olmasını. ama tabi bana öyle doğru yaklaştı ki.. hayır diyemedim sırf bu yüzden. okuldan da etkilenip iletişime geçenler oluyodu sonuçta. bunlar mühendis, psikolog, öğretmen, avukat adayı insanlar. hatta okul dışından memur olanlar, benden hoşlanmayıp tanıdığım meslek sahibi insanlar. kimi çocuk kimi ukala kimi gerizekalı... hepsine söyliycek bi lafım oldu karakterlerinden dolayı. gerçekten okumakla adam olmuyo. bu benim kriterim olamaz diyorum artık. ailem öğrenince bu çocuk doktor mu avukat mı mühendis mi kızım dediler. bu olayların ardından ben mühendisliği bıraktım özel sektörde çalışmak istemediğim ve zorlandığım için. şuan muallaktayım, tam olarak ne yapıcağımı bilmiyorum. buna rağmen ailem hala meslek konusunda aynı düşüncedeler. ki aramızda maddi açıdan da fark yok. geliri gayet iyi. mühendis olsam onun kadar kazanamazdım ben. benim doğru mu yanlış mı diye bi düşüncem yok aslında. ama çevre ne der korkusu yiyip bitiriyo beni. daha önce mühendis ablamda lise mezunu biriyle evlendi. ne görüntü ne maddi ne mesleki ne de aile olarak bize uygun değildi. onunda etkisiyle herkes benim gözüme bakar durumda iyi bi evlilik yapmam için. nasıl karşılarlar diye çok korkuyorum bu yüzden. sizin durumunuz içinde ben olabilir diye düşünüyorum. zaten kendisi de bişeyler için çabalıycakmış. eğer 4 yıllık bi bölüm olmazsa 2 yıllık bi bölüm okuyup dgs ile mühendisliğe geçiş yapmayı düşünsün başarabilirse. sözelde pek bi olanak yok çünkü. tabi kompleksini hesaba katmazsak. benim kafamı karaştıran tek şey ben kimimki gibi sözleri. ben sevgilimden hiç böyle bi söz duymadım şimdiye kadar. güvenli kendisine. ben lise mezunuyum ama şimdiye kadar çevreminde aileminde bana yakıştırdığı hemen hemen bütün kızlar üniversite mezunu demişti bi kere. eski ilişkiye doğru giden iletişimlerini de bildiğim için gerçekten öyle. çünkü kendisini üniversite mezunu birinden farklı görmüyo. belki üniversiteye başladığında kompleksinden kurtulabilir. önce bi sınava girip üniversiteye başlasın. ilişkinizin devamı yada bitmesi konusunda düşünmek için 1-2 yıl var bana göre. hakkınızda hayırlısı olsun.

denklik önemli bence.. sevgiliniz yarın bigün evlendiğinizde aşağılık kompleksine girip sürekli sizi bu konuda yıpratabilir.. ailenizede sızlanamazsınız senin seçimindi der.. ilk defa böyle bişey yaşadığınızdan kopamam sanışınız.. sonanda

bilemiyorum bence acıyor gibisin, erkek arkadaşın çalışkan sorumluluk sahibi işsiz kalmayacak kapasitede biriyse olabilir ama yok ben bu işte çalışamam, yok emir altında duramam, yok bu maaş çok düşük vs diyen bi tipse kesinlikle evlenme. he bir de aşağılık kompleksi var mı ona dikkat et varsa sana hayatı zindan eder.

bu ilerde sorun olur mutlaka.. sedulu Hey seksi

Ayrica ne okumus adamlar gordum ben neler yapiyolar eslerine sevgililerine... zebekine

tembel biri değil çok zor işlerde çalışmış biri.. sosyal ve iletişime çabuk geçen biri aslında... hatta kendi çevresinde özgüven sahibi olduğunu söyleyebilirm. ama konu bize gelince, okumuş okumamış durumuna gelince malesef kompleksi var.. Kedili0983 su yolunu

ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

Çok kısa ve net yazıcam lütfen bana kızma : dengini bul

benim sorunum güven konusunda yaşadığım tereddütler.. kendi aileme laf söyletmeme gibi durumumun olmaması.. çünkü evin küçüğüyüm ve malesef herkes söz hakkına sahipmiş gibi davranıyor. bu benim bile aşamadığım bi sorun..

Aileyi, toplumu bir kenara birakip siz kendi duygularinizi cozmelisiniz once, ne zaman onun sartlarindan bahsetseniz vicdan ve acima kelimeleri girmis araya, Sefkat kotu birsey degil ancak bunu hissetmenize iten nedenler onemli, ben sevdigme gosteririm... sevmem icin de en basta iyi ve durust bir insan olma sarti koyarim herkes icin, karakterinin diger ozellikleri de benim daha cok isinmami veya onunla extra gurur duymami saglayan seyler olur... bu arada ilkokul mezunu bir muteahhit olsaydi aile veya toplum kismina ne derece takilirdik...? o yuzden onun karakteri, anlasabildigniz konular ve kendi duygulariniza dair dusuncelerinizi netlestirin ve ona gore davranin.

Bu bir aile danışmanının yaptığı genelleme idi ki toplumda da bunun bir sürü örneği var zaten . Mesela adam doktor olmuş ve karısı ilkokul mezunu olan ama evlilikleri yürüyen ya da benim gibi üniversitede öğretim üyesi olup eşi ilkokul mezunu olup evliliği biten... bir sürü örnek verebilirim. Etrafına bakarsan bir sürü örnek görebilirsin. Masallarda bile örneklerini bulabilirsin:)) Psikolog olmana sevindim ama uzmanlık alanını merak ettim doğrusu... T

bilgi için sağolun.. sözel çıkışlı olup istediği mesleğe göre çalışma yapabilmesi çok iyiymiş.. şimdi onu doğru meslek konusunda yönlendirmeliyim.. hata yapma gibi şansımızda yok. Benim duygularıma gelince.. karmakarışık.. mesela o benim ilk erkek arkadaşım son olsun istediğim.. ama o öncesinde enaz 4-5 kızla çıkmıştır.. sanki çok kötü bi geçmiş yaşamış gibi üstünü kapat hiç açma diyor bana. ama tedirginim aslına bakarsanız. birde zaman zaman kurduğu kompleksli cümleler... ben kimimki.. yada ailene denk olma durumları.. o bu eksikliği hiç hissetmesin diye destek olmaya çalıştığım halde bunları söylemesi... nasıl aşacağımı bilmiyorum. sonanda

Benim bir arkadasimda lise yillarinda tanistigi bir erkek arkadasi vardi. Arkadasim okudu öğretmen oldu ama sevgilisi lise mezunu. Çocuk sonradan okudu, arkadasimda onun okulu bitirmesini bekledi ona destek oldu hatta para gonderdigi bile oldu. Şimdi evliler ve bir de çocuklari var çok mutlular. Her ikiside fedakarlik yapti. Ama onlarda şöyle birsey var, aileler denk. Sanirim senin durumda ailelerde farkli ki bu çok büyük sorun ben bunu kendi evliligimden biliyorum

Bence sendw bu durumdan rahatsizsin.. benim doktor olan arkadasim lise mezunu sevgilisiyle nisanlandi. oda bayan buarada.. hic o bu ne der demedi.. ailesinede kabul ettirdi.. senin icine sinmedigi icin birazda o bu ne der diye dusunuyorsun.. Z

evet ona zaman tanımak istiyorum bi yandan.. belki herşey bigün düzelir diye ama yaş 25 küçük değiliz.. ya olmazsa diye korkularımda yıpratıyor beni. ve malesef ondan bazen çok kırıcı cümleler duyuyorum bu konuda.. ayrıldığımız bi zamanda artık kendine göre okumuş birini bulursun. ne yapacaksın benim gibi birini.. ailene denk biri yakışır biri olsun demeler... sırf canımı acıtmak için.. ve ben böyle bişeyi ona hiç söylemediğim halde.. tabii ardından özür dilemeler, affet demeler ve barışma.. Bilmiyorum. ben bu duyguyu nasıl aşarım onunla? zeynones

bu düşüncen aslında senin tüm sorularının cevabı. destek ol ilişkinizi de akışına bırak. içinde geldiği gibi yaşa. ileride bir gün herhangi bir sebepten ayrılsanız bile en azından ona bir şekilde destek olmuş olursun. seninki kadar olmasa da benzer bir durum yaşadım. ilk erkek arkadaşımdı. o önlisans ben lisans okuyordum. bu konunun onu rahatsız ettiğini söylerdi. her ne kadar ben umursamıyorum desem de. tekrar hazırlandı bu sırada ayrıldık fakat şu an lisans okuyor. her ne olursa olsun şu an onun adına mutluyum. . push ; A

Benimde farkettiğim kötü özelliklerinden biri bu. malesef onunda kendini öyle ortamlarda eksik hissedeceğini düşünüyorum. normalde çok sosyaldir çevresiyle ilişkileri gayet iyidir. ama konu okumaya gelince ona üstünlük taslamaya çalışanlara gayet tepkili. ve bu bencede normal. bazen bi konuyu tartışırken -Ben kimimki.. haklısın falan der. oysaki ben küçümsemediğim halde bunu söylüyor düşünün. bende -Sen benim sevdiğim insansın. bundan daha önemli bişey yok diyorum. bu şekilde aşıyoruz durumu. İlerde bu durum artarmı onu bilemiyorum..

şuan hiçte mantıklı düşünemiyorum. bazen karakterlerimizin ne kadar farklı olduğunu anlayıp bunu ona söylediğimde, bişey olmaz zıt karakterler evlenince daha iyi anlaşır diye teselli veriyor bana. onun kötü bana uymayan huylarını değiştirebileceğimi düşünüyorum bu yüzden. bazende anlaşamayız biz deyip ayrılıyorum ama herdefasında yeniden barışıyoruz. Bunun sebebide hayatıma giren ilk insan olması sanırım.

Kusura bakna ama denk değilsiniz evlendikten sonra onda kesin aşağlık problemleri başlayacak ve sen konuştuğunda hep açığını yakalıyacak sonra iş hayatında beraber eşinde davet edildiğinde mutlaka onunda etiketi sorulacak oda sohbete katılacak oraya kendisini uygun olmadığını görecek, kendiside sonra bu toplantılara katılmamanı isteyecek ayrıca o esnaf ise artık sen onun bağkurunu yatırırsın umarım ayrılırsın aşka kanıpta evlenmezsin, sen belki dünya'yı dolaşmak isteyeceksin o ise bayramlarda annesi ve babasını ziyaret etmekte ısrar edecek bunlar hep evlendikten sonra ortaya çıkacak illaki bunları yaşaman mı gerek? Evlilik sevgili olmaktan çok farklı benim kızım olsan asla kabul etmezdim ne yapar eder bu işi evlenmeden bozardım! Annenin haberi yok mu? ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

Senin ne hissettigin ve dusundugun onemli ama bence denklik onemli, bunu insan asikken anlamiyor, hayat gercekten toz pembe geliyor ama evlenince sorunlar ortaya cikiyor. Ben de kendimden ornek vereyim, Ben cok zengin olmamakla beraber baba evinde her dedigi alinmis, Hic yokluk gormemis, zorluk cekmemis biriyim. Esim de hayati boyunca fakirlik yasamis, cocuk yaslarda hem calisip, hem okumus, okurken ordan burdan burs almis biri. Ikimiz de univ mezunuyuz, esim benden 2-3 Kat fazla Maas aliyor ama o fakirlikten, yokluk zihniyetinden kurtulamadi 2 yildir. Her harcadigim Olay oluyor, her kurus batiyor ona. Daha az once kavga ettik, manti satan birinden manti satin aldim, onun yerine bilmem kac kilo sebze alinirmis, bilmem kac gun yemek yenirmis vs vs. bagristik yine. kahvalti hazirlarim, niye 3 cesit peynir, bilmem kac cesit yemek varmis, anasinin evinde bir cesit yemek yer kalkarlarmis, parayi cok bulunca gormemis gibi herseyi Bol Bol almak mi lazimmis Hic bitmedi bu sorunlarimiz. Ailede gormemis, bendekini asiri saniyor. Oysa gercekten asiri da degilim. Zaten nisan surecimiz cok zordu yine parasizliktan. Kv-kp desen ayri bir olay. Cevremde de Ben gibi bu denklik kavgasini yapan arkadaslar var, dusun yani iyi ki okumus esim, okumamis olsa daha buyuk sorunlar olurdu bizim icin. Yani evlilik gercekten Simdiki hislere bakilarak yapilacak birsey degil, tabi kendin bilirsin, tabi her sorunu asacagini dusunuyorsan, zor ama. E

evet bağlılığın sebebi birazda bu... gönül işleriden anlamaz biriyken bu hale gelebiliyor insan... benim sorunumda önce kendi sorunlarımızı halletmemiz, yoksa aileme bahsetme durumum akıl karı değil... sanırım hepsi benim aklını kullanamayan, o kadar iyi talibi reddetmiş bi aptal gibi görücek... ama bunun karşısında benim sonuna kadar savunabileceğim biri yok.. üzüntümün sebebi bu..

2 yillik tip alanlarina gitsin att labovatuar vs. Iş bulmasi rahat.. simdiki sistem ygs lys en az 3 sinava girecek ama ygs den baraji gecmesi yeterli sanirim

evet aynen öyle düşünüyorum fakat onu nasıl yönlendirmem gerektiğini bilmiyorum.. dediğim gibi sözel çıkışlı yeni yeni ders çalışıyor ve 2 yıllık yada 4 yıllık nasıl bi bölüm olmalı sizce

sözel çıkışlı olmadığım için alanlarını pek bilmiyorum ama açıktan bile okuyabilir. açık öğretim bile olsa elinde bir diploması olması bence iyi bir şey onun adına.

Farkında olmadan okumamışlığını takıyorsun kafana. Ama evet denklik önemli. Bazen sadece iyi olmak yetmiyor. Kafa yapısı, çevresi, hayata bakışı, hal ve hareketleri de önemli. Senin sevgline karşı nedne bu kadar vicdan yaptığını da anlamış değilim. Acıdığım adamla da bir hayat kuramam şahsen.

ne muhendısıysınız? 2 yıllık ınsaat teknıkerlıgı okuyabılır bence sımdı santıyelerde 2000-2500un altında almıyorlar ıyıde bır maas

Bana sorun olur gibi geliyor. Bu benim hayata bakış açımın verdiği bir ön görüş de olabilir ama ekolojik denge diye bir şey gerçekten var. Kim ne derse desin. ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

Erkek arkadaşın azmederse mesleki yönden seni bile geçebilir, ona bağlı bu. Benim teyzem avukattır, eşi lise mezunuydu bankada çalışıyordu, eniştem çok çalıştı Ankara Hukuk Fakültesini kazandı, bitirdi, daha sonra sınavlara girdi tekrar hakim oldu, şu an Yargıtay'da hakimlik yapıyor. Tabi bu sadece kişinin içerisinde ki azme bağlı. Eşler arasında sadece okulda alınan eğitimin değil, aileden gelen kültürel eğitimin de aynı ya da benzer olması gerektiğine inanıyorum ben. Acaba değişir mi, acaba okur mu, acaba ailesiyle anlaşabilir miyim, kompleks yapıp beni ezmeye çalışır mı gibi soruların çözümlerini gör ondan sonra karar ver derim ben. A

Eşimle flört ederek evlendik. O ilkokul mezunuydu, bense çok iyi bir üniversiteyi iyi derecelerle bitirip master yapıyordum, araştırma görevlisiydim. Flört ederken denklik farkını göremiyorsunuz, problem olmuyor. Benim de sizin gibi kafam karışıktı. Ailemin kabul etmeyeceğini düşünerek aradaki farkı daha fazla açmamak için akademik hayatıma son verip doktoramı yarıda bıraktım. Ailemin istememesine rağmen, sırf ben istediğim için evlendik. Annemin şu sözü hep aklıma geliyor: İnsan çekeceği çileye aşık olurmuş. Ben de çok aşık olmuştum ve gözüm hiç bir şeyi görmüyordu. Ondan başkasını sevemem diyordum. Fedakarlık yapıp akademisyenliği ve eğitimi bıraktım ve özel sektörde işe girdim. Başlarda aradaki fark çok problem değildi ancak giderek evde bana tavırları değişmeye, beni ezmeye başladı. Sanki ben onun karısı değil de iş yerindeki personeli idim. Aşağılamalar, küfürler, kavgalar, psikolojik şiddet, aldatılma... ve boşandık. Ben flört ederken şöyle düşünüp evlenmiştim: Denemeden pişman olmaktansa deneyip pişman olmayı yeğlerim. Denedim ve şimdi keşke anne ve babamın sözünü dinleseydim diyorum çünkü böyle biri beni de aşağı çekti. En başta arkadaş çevreniz bile değişiyor. Zamanla kendi çevrenizden uzaklaşıp onun çevresine giriyorsunuz. Evlilik çok farklı, flörte benzemiyor. Size tavsiyem flört edin bu kişiyle istiyorsanız ama evliliği düşünmeyin, ya da en azından emin oluncaya kadar erteleyin.

Ayrıca evlilikte zıt fikirler iyi olmaz evlilik kabusa döner mesleğinde mutlu ve doyumu yaşarken onunla epey sorunlar baş gösterecektir, özel hayatında kendi elinle mutsuzluğa doğru gidiyorsun, adamın ağzıda iyi laf yapıyordur seni kandırmak için, mutlu ve huzurlu olmayacaksın sevgili seçimin yanlış akandeniz herşey güzel

evet o azimle çalışacak biri aslında ama uzun yıllar geçtiği için benim desteğime çok ihtiyacı olduğunu vurguluyor. dediğim gibi sözel çıkışlı ve ben onu hangi meslek konusunda yönlendirmeliyim... hangi fikirleri sunmalıyım. onu bile bilmiyorum..

yani benmi ona haksızlık ediyorum? beni kırdığı tüm konularda onu affedip yola devam ederek. lily86

Eğer ortada sevgi varsa kimin ne mezunu olduğu önemli değil ama sevgilinin davranışlarına bakarak çok mutlu olamayacağını düşünüyorum. Eğer o kendine güvenseydi, bunu sorun etmeseydi zaten ortada sorun kalmazdı. Ama emin ol evlenirseniz falan bu hayatınızın her anında sorun olacak. Şimdi söylediği 'tabi sen okumuşsun, bizim gibi değilsin' lafından belli. Bu ezikliği hep yaşayacak ve cezasını da kesinlikle bir süre sonra sana kesecek. Daha önce de böyle çok örnek gördüm. Yani iş senin sevgilinde bitiyor.

Uzmanlik alanim cinsellik ve cinsel islev bozukluklari ayni zamamda ciftler ve aileler. Bir iliskinin bitimini bu sekilde genelleyen bir uzmanin da ben etik ve profesyonellik anlayisini merak ettim. Hic bir psikolog ciftlerin dinamigini gozardi edip kisisel ozelliklerini bakmaksizin noyle birbgenellemede bulunmaz. Kaldi ki sizin o verdiginiz doktor es orneginde adam da okumamis etmemis bir kadini tanistirmaktan utanabilir ya da evliligi bu sebeplerden bitirebilir. Kisiler arasi egitim denkligi onemli bulunuyor olsada tek ele alinacak bu degildir. Lise mezunu olup kulturel acidan kendini cok gelistirip iyi bir iste iyi bir maasla calisabilen cok insan var. Egitim denkliginden ziyade ciftlerin hayata bakis acilarinda ki uyum daha onemli. Universite mezunu ciftler bile farkli kulturlerden dolayi ayrilirken.

Bu sorun okula yazıldı tamam demekle çözülemez. Sevgili iken hayat çok başkadır. Zıt olmak güzel bir şey değil ki evlenince zıtlık değil birlik önemli olur. Kültür sorunu ortaya çıkabilir. Ailesi sizi kibirli olarak görebilir vs. Bir çok sorun baş gösterir. Şu an ilk sevgiliniz olması nedeniyle her engeli aşabilirim diyorsunuz. Ama yanılma ihtimaliniz de büyük.

Bununla ilgili yapılmış bir sürü araştırmalar var. İlginizi çekerse bir kaç tane aşağıda gönderiyorum. Her ne kadar siz konusunda uzman bu insanların böyle genellemeler yapmasını doğru bulmasanız da araştırmalar da aynı genellemelere dayanıyor. İstisnalar olabilir tabi, ama bu kaideyi bozmuyor. Bir de erkeklerin yapı olarak megaloman oldukları düşünülürse flört ederken problem olmayan eğitim farkı evlendikten sonra aşağılık kompleksi olarak geri dönüyor. Eğitim farkı, yaşadığım için biliyorum, kadını da yavaş yavaş sosyal çevresinden koparıyor. Bir süre sonra erkek kadını aşağı doğru çekmeye başlıyor. Diyeceksiniz ki bunlar sizin yaşadıklarınız. Evet bunlar benim yaşadıklarım ama benim gibi bir sürü bu durumu yaşayan örnekler de mevcut. Amacım sadece konu sahibine yardımcı olmaktı, atışmak değil. Eğer vaktiniz varsa aşağıdaki makaleleri incelemenizi öneririm. Bunun gibi yüzlerce makale olduğunu da unutmayın. Bu konuda yazılmış kitaplar da mevcut. Differentials in marital instability: 1970; LL Bumpass, JA Sweet - American Sociological Review, 1972 - JSTOR The effects of socioeconomic heterogamy and changes on marital dissolution for firstmarriages; MS Tzeng - Journal of Marriage and the Family, 1992 - JSTOR Does marriage make people happy, or do happy people get married? A Stutzer, BS Frey - The Journal of Socio-Economics, 2006 - Elsevier pureperfection love forever love is

Ben hikayemin hepsini konu sahibi olmadığım için paylaşmak istemedim. Sonradan yani evlendikten 5 sene sonra, tabi ki doktoraya tekrar başvurdum; onun tüm engellemelerine rağmen. Ailemin desteği ile. Ancak akademisyenlik yapamadım. Hem çalışıp hem doktoramı bitirdim. Boşandıktan sonra akademisyenliğe başladım. Şimdi bir üniversitede öğretim üyesiyim. Çok uzun hikaye... Burda sadece konu sahibinin bazı şeyleri görmesi için kendi hayatımdan örnek vermek istedim sadece.

sevgimi önplana çıkararak, diğer hiçbişeyin önemli olmadığını söyleyerek aşıyorum. ama ya evlenince artık sevgide ikna etmezse... Ben sürekli ona açıklama yapan, ikna etmeye rahatlatmaya çalışan ödün veren biri haline gelicem.. işte bundan korkuyorum. keşke o duyguyu aşabilse 2 yıllıkta olsa düzgün bi bölümde okusa kendine güveni gelecek belki ama ben nasıl yönlendirmem gerektiğini bilmiyorum. Kedili0983 su yolunu

sana tavsiyem karşındaki insanın önceki maddi durumuna değil, çalışkanlığına bakman... inan çalışmadan gocunmayan zaten hertürlü mutlu eder... benim eşimle evlendiğimde iğnesi yoktu benim ailem varlıklı olmasına rağmen hiç gocunmadım... ben gereksiz harcama yapmadım elele verip bu günlere geldik şükür... hiçbir sıkıntımız yok... başında bu durumu kabullenip güçlü olursan herşeyin üstesinden gelirsin...

Kendin çok önemlisin. Denkliği fazla kafana takma. Sen seviyorsan gerisi boş. Benim teyzem üniversite mezunu eniştem ilkokul hemde çok küçük yaştan beri çalışıyor arada ucurum var ama gel gör ki 20 yıldır tek kavgaları olmamıştır. Ben ve oğlumun babası da dengiz güya her yönden:). Kültürümüz düşünce yapımız, aklına gelecek herşeyle. Ama biz boşanıyoruz:). Sen kendine de sevgiline de güveniyorsan aşılmayacak engel yok