Kendime bugün itiraf ettiğim bir şey var. Ruhsal problemlerim kesinlikle var, psikolojik olarak hiç doğru düzgün bir insan değilim. Bugün kafede otururken arkadaşım fotoğrafımı çekmiş habersiz. Fotoğrafa bir baktım bu kadar mı kötü gözükür bir insan, göz altlarım sanki yeter diye bağırıyor hele bakışlarım. Çökmüş gibiyim, yüzüme yansımış. Oysa o kadar makyaj yapmıştım, hevesle süslenmiştim. Hayatımda ilk defa böyle düşündüm o kadar uzun baktım ki fotoğrafa. Şaşırdım.. insanın ruhu yüzüne yansıyor emin oldum. Bir sevgilim var, yakında nişanlım. Çok efendi, dürüst, merhametli. Öyle çok seviyorum ki. Ama ona yaptıklarım ızdırap. Çalıştığı yerden, gezdiği oturduğu mekandan, görüp görebileceği güzel kadınlardan: çok kıskanıyorum. Hele bugün o fotoğrafıma baktıktan sonra kendimi böcek gibi hissettim. Ki böcekler benden çok daha değerli, eminim. Sırf görünüş değil emin olun ruhen. Sevgilimi de kıskançlığımla bitirdim, sinemaya gidiyorum arkadaşlarımla dedi "niye gidiyorsun, gitme" dedim. "Biz arkadaşlarımla şuraya gidiyoruz" dedi. "otur evde zaten yorgunsun" dedim. İşten geldikten sonra aradım "kim bilir kaç kadınla muhattap oldun yine o kalabalıkta" dedim (çalıştığı yer %90 kadın);bir sürü tantana yaptım. Tüm kıskançlık türevlerini düşünün. Tüm kızlardan kıskanmak... aşamıyorum. Bıktı, bıktırdım. Canım çok sıkkındı. Aradım açmadı, yine ağladım durdum. Kavga ettiğimizde telefonu açmadı, otuz kere aradım. Gözlerim o kadar şişti ki sabah gözlerimi zerre kadar açamadım. Bu akşam tek başıma yürüdüm, bi banka oturdum. O kadar çok düşündüm ki, için için ağladım. Ben ne olmuşum? Ben hem kendimi hem sevdiğim insanı ne yapmışım? kendimi yedim. İlk defa itiraf ettim her şeyi kendime. Ben hiç iyi değilim... Bana bir yol gösterir misiniz? Belki bir kelime, belki buradan tanımadığım birinden aldığım sıcacık olumlu bir söz, belki de beni kendime getirecek kırıcı cümleler... bilemiyorum belki iyi gelir. Ahtapot Anne Feeling lonely nowadays.. Anneler

Zaman zaman insanın ruh hali değişebilir, her zaman iyi olmak zorunda değilsiniz. Kendinize güvenin, sorunlarınız varsa aşabileceğiniz yönünde telkinler verin kendinize. Her şeyden önce gerçekten iyi olmak istiyorsanız azim göstermelisiniz, yani lafta kalmamalı. Silkelenin bu ruhsuz moddan çıkın, hiçbir şey sizden kıymetli değil. Eğer yardım isterseniz ve reklam gibi yanlış anlaşılmaya sebep olmazsa özelden kitap önerisi de yapabilirim size, bende bir dönem psikolog yardımı ve onun önerdiği bir kitap sayesinde toparlanabilmiştim. A

Bence telefon kamerası iyi değildi. Her kadın güzeldir. Siz de çok GÜZELSİNİZ eminim ki.

Sen benim gecen sene ki halime benziyorsun. Bende nisanlimi ayni sebeplerle bezdirdim adam benden bikmisti. Sonra benimle uzun uzadiya konustu bir hedefim ve amacim yoktu. Kendimi sinavlara verdim. Calisiyorum is güc ve sinav derken ona saracak zamanim olmuyor. Ben psikologa da gitmedim ama simdi iyiyim. Ayni sizin gibi geceleri aglar sabah sis gözlerle kalkardim. Inan bunlar hep bosluktan :) Tavsiyem bir kac kitap al onlari oku kafani toparla film izle vs. Sonra kendine hedef belirle sinav falan inan ona saracak zaman bulamayacaksin birde bakmissin cok iyisin :)

Kendinizi guzel bulmuyorsunuz ama bakin nisanliniz sizi secmis. Emin olun en guzel kadinlar bile kendilerini begenmiyor insanoglu kendinde olmayani seviyor Bu psikolojinizi nisanliniza hissettirmeyin onu da kaybedersiniz ve sorun yasarsiniz.

Bir degil birkac sorunun var, tek degil. ic huzursuzlugunun bir sebebi olmali. O sebebi bulmalisin. Kiskancliginin bir sebebi olmali, sadece cevresindeki kadinlar degildir ki. ya onun davranislari, ya daha once yaptigi biseyler, ya sizin gecmiste yasadiginiz birseyler. sorunlarini tek tek analiz ettikten sonra teker teker hepsini cozmen gerek, cozemezsende basedebilmek icin teker teker bir yol bulman lazim. M magicat tam zamanlı

Bende gereğinden fazla kıskançtım. Allah'tan kısa sürdü, eşim dışarı çıkarken bile git bi sürü kız var dışarda bakarsın diyerek gönderiyordum, baktığını gördüğümden değil sadece başka kadınları görecek olmasından rahatsız oluyordum, kısa süre sonra bu yaptığımın yanlış olduğunu düşündüm ve vazgeçtim kendimi frenlemek için çok uğraştım konuşmadan önce iki kere düşündüm, kendime güveniyorum, eşim beni sevmiş beğenmiş ve yanında istemiş bu şekilde devam ediyorsa sıkıntı ne diye düşündüm.. Ayrıca yasaklar dikkat çeker bir süre sonra oda düşünmeye başlayacaktı dışarıdaki kadınlarda farklı ne var ki diye... Sana tavsiyem kendine engel ol, hem sevgilini / nişanlını hem de kendini yorarsın başka hiçbir şey geçmiyor eline bir sonu yok yani bunun...

kendinize olan biteni itiraf etmek de cok guzel bir adimdir. bizi en iyi yine biz biliriz. kendimize durust olmaliyiz kendini uzun uzun olcun tartin iyisiyle kötüsüyle.. olumsuz davranislarinizdan kurtulmak icin zaman kaybetmeden harekete gecin. nisanlinizdan da destek alabilirsiniz. acikca dusunduklerinizi paylasip daha hizli ilerleyebilirsiniz.

Böyle giderse kıskanacak bir erkek arkadaşın olmayacak dersem kendini frenler misin?