Kimse dalga geçmedi yahu dert küçümsenmesi alışık olduğumuz bir durum. Alınmıyorum ben :) Halihazırda grup terapisine gidiyorum. Çok detaylı bahsetmedim gerçi ama daha da zorlanırsam bireysel yardım alırım. . push ; sirkencubin waiting for our

Bir şey okumuştum, şimdi tam hatırlamıyorum ama beynin bilgisayar gibi arka planda işlemlere devam etmesiyle ilgiliydi. Yani bir şeyi hatırlamaya çalışıp hatırlayamıyorsan, onu düşünmeyi bıraksan bile beynin arka planda o işleme devam ediyor, hatırlamaya çalışıyor. Ben bunu düşünerek rahatlatıyorum bazen kendimi. Bazen işe yarıyor, bazen yaramıyor ama bir deneyebilirsiniz. Benim isim hafızam da çok kötü. 10. da falan öğreniyorum insanların isimlerini. Mesela bir yüze ya da isme kafayı taktıysam o an "şu an buna ayıracak zamanın yok, işine bak. Beynin arıyor nasılsa, bulunca haber verir" diyerek telkinde bulunuyorum kendime. O an düşünmeyi bırakabilirsem 3-4 gün sonra tuvalette, banyoda, yemek yerken vs alakasız şekilde bir isim yankılanıyor beynimde. "Aa Selim'di o. İlkokuldaki Ayşe'nin amca oğluydu" diye her şey bir bir çözülüyor. Siz de bir deneyin. Belki işe yarar.

Yok yahu o kadar da korkunç değil. İnsanların yüzüne dikkatle bakmaz isem sonradan hatırlamam gerekmiyor :) bu şekilde çözüm buluyorum. Hani her market alışverişinde bir yüzü hatırlamaya çalışmıyorum ama bu gerçekleştiğinde evet korkunç olabiliyor :) Idrakyollariiltihabi

Onu bunu bilmem. Beynimizi çok zorlayınca, motor su kaynatmaya başlıyor. İlla hatırlamaya çalışmamak, üzerinde fazla durmamaya çalışıp, ilgi odağınızı başka şeye yönlendirmeye çalışarak, zaman içinde, size bu derece zorluk vermediğini gözlemlersiniz zaten. Netice olarak, sorun kafada başlayıp, kafada bitiyor.

Hakikaten sen söyleyince fark ettim. Kendimle ilgili açtığım tek konu sanırım :) ötekileri yana ittiğimden mi yoksa artık kendini önemsemeye başladığımdan mı bilmem artık :)

Ajsjsj var var ruh çağırıyorum arada ev temizliğine yardım ediyorlar sağolsunlar. Vallahi dert yahu. Bugüne dek çoğunluğa göre dert sayılmayacak mevzulardan konu açmadım ama artık zorlanmaya başladım bu konuda.

Hayatımda duyduğum en korkunç tehdit Benzer bir durum bende de var. Benimki yüz değil kıyafet. 20 yıl önce (ki 10 yaşımda idim) kim hangi düğünde, törende ne giymiş hepsini hatırlıyorum. Ailemdeki kadın nüfusu epey çok olduğundan "Ben bunu nerede giymiştim?" "Şu toplantıda ne giymiştim?" gibi olası soruları cevaplayana kadar dünya duruyor. Hiçbir şekilde o sorudan uzaklaşıyorum, nadir cevaplayamazsam da stresten elim ayağım titriyor. Psikolokiyle ilgilenen bir arkadaşım kıyafetlere fazlaca ilgim olduğu için beynin otomatik olarak onları kaydettiğini fakat bunu bulmaya çalışma kısmının benim kişiselleştirip bu hale geldiğimi söylemişti. Ve tabi ki bu cevap hiçbir işime yaramadı...

Çok düşünmeyince biraz daha hafifletirsiniz. Bakın ben yine yolda birini görmüştüm adam bana tanıdık geldi adam da bana baktı o da beni tanır gibi oldu. Sonra neyse ben o gün baya düşündüm o adam kimdi kimdi dedim bulamadım. Taa aylar geçti birden tanıyıverdim gittiğimiz restorandaki garsonmuş Demem o ki biraz unutmaya bakın valla beyin sonra birden hatırlayıveriyor :)

Allah yardımcımız olsun o zaman. Ters yöne gitmeyelim de

Ben solağım. Ama günlük hayatta çoğu şey sağ elini kullananlara yönelik tasarlandığı için mecburen sağ elimi de aktif kullanmak zorundayım. Mouse kullanmak, vites atmak.. gibi. Kargacık Burgacık da olsa sağ elimle yazabilirim, tercih etmem ama zorlasam sağ elimle yemek yiyebilirim. Bunun gibi şeylerden mi bahsediyorsunuz? Biraz açabilir misiniz ben böyle konularda meraklıyımdır da.

Iki tarafı da aktif kullandigim için sağımı solumu hep karıştırıyorum Sağıma soluma göre değil etraftaki objelere göre yönümü buluyorum.

Yön hafızası olarak aynı durumdayız maalesefbi yolunu bilenler el atsın sevabına diğer kısım obsesif kompulsif bozukluk gibi duruyor ve psikiyatriste gitmen şart. O gerekli görürse ilaç yazar ve psikoloğa yönlendirir canım ve evet bu ciddi bir dert . push ;

daha önceki konularınızdan birinde birisi bahsetmişti. ben de bu konuda okumam lazım diye düşünmüştüm. ilgimi çekmişti.. koku hassasiyeti gibi özellikleri olan insanlarla alakalı. bak unutmuşum ya.. empati yetenekleri abartılı olur gibi bir şeyler hatırlıyorum.. her insanın küçük takıntıları olabilir, bence ölçü günlük yaşamı etkileyip etkilemediğinde. sosyal hayatınızı, iletişiminizi etkilemiyorsa her şeyi sorun olarak görmemek lazım. ama dediğim gibi günlük yaşamı etkilemiyorsa..

Keşke yardımcı olabilsem. Bende de durum tam tersi. Yüz hafızam hiç yok. Arkadaşım biriyle tanıştırır oturur konuşuruz biraz. Ertesi gün gelir naber der ben aval aval bakarım bu kim diye. Hatta bir keresinde bi kız geldi yanıma. Nasılsın dedi. İyiyim sen nasılsın dedim. Ayaküstü epey muhabbet ettik görüşürüz diyerek ayrıldık. Yanımdaki arkadaşım kimdi o diye sordu bilmiyorum dedim ayıp olmasın diye idare ettim. Çok zorluk yaşıyorum bende bu yüzden. Tanıştığım komşumun yanından ertesi gün geçip gidiyorum. Kim bilir neler diyorlardır. Ama senin hafızana nutkum tutuldu. Maşallah

Kendimi bildim bileli var. Destek vermiyorlar ki yahu. Psikolog bile bu ne çeşit bir manyak der gibi bakıyor. Idrakyollariiltihabi

Canım sıkkın olduğunda yada çok fazla aynı yerde kaldığım da yer de fayans varsa defalarca sayarım sayılabilecek ne varsa sayarım, plaka ezberlerim vee yanında şarkı çalsin bisey okunsun ezberlerim ama bunu bilerek yapmıyorum nasil oluyorsa kayıt cihazı gibi beynim kaydediyor başka bişeyle uğraşsam dahi sonuncu bazen iyi olabiliyor ama genelde boş ve gereksiz bilgiyide kaydediyor

Ay zihnimde canlandı resmen M

Bende oyle olmasını umuyorum aman saglıklı olsunlarda ıkı kız ıkı oglanda farketmez

bence çok düşünüyorsunuz biraz düşünmemeyi ve meditasyon yapmayı deneyin. madem içgörünüz var. bir dahaki sefere birini görüp hatırlamaya çalıştığınızda kendinize dur deyin ve meşgul edin kafanızı. bikaç kez kendinizi engelleyebilirseniz bu takıntıyı aşarsınız bence. bir de verimli hayat yaşamaya çalışın yahu. mesela karşınızdaki önemsiz tanımadığınız biriyse kasmayın da mesela iş arkadaşınızsa vs kasın hatırlamak için. ee yolda gördüğünğz kadını daha önce görnüştünüz be var bunda. ben her balkona çıktığımda gece gündüz tesadüf bi köpek gezdiren kadına denk geliyorum ilginç bi şekilde. eee? bu bilginin ne faydası var ki? sıradan bir insan. senin benim gibi. E

Ajsjsjsj dur sakin ol zararsızım ben. Dışarıya yansımıyor yahu. Sesli olarak dile getirmiyorum. Dışarıya yansıyan tek kısmı, o an başka bir işle meşgul olmak zorunda isem dikkatimi veremiyor, yanlış yapıyor olmam. Ya da en kötü ihtimalle kasiyerin söylediğini duymayıp "efendim" diyorum. Yoksa reyonların arasında "kim bu kim bu Allahım bu yüz bu bakış bu kim" diyerek titreyen ve nöbet geçiren biri değilim ahsjsjjs. Dışarıdan bakınca anlaşılmıyor :)

Bu takıntı ne kadar süredir var? Ya da sen ne kadar süredir farkındasın? Hani bi şey oldu da onun üstüne mi böyle hassasiyet başladı? Hayatını etkileyecek kadar olmuşsa ki anlattığına göre olmuş kesinlikle destek almalısın.

Yer yön bulma konusunda kaybola kaybola ilerliyor insan. Ben navigasyon kullanmayı bile yeni yeni öğreniyorum maalesef =(

Ben sinir oluyorum bu duruma. Zira sınavlarda hep yüksek notlar almama rağmen ne öğrendin desen verecek cevabım çok az. Bilgi var bir yerlerde ama ezber şeklinde kalıcı değil. Geçen bir bilgi yarışmasına denk geldim işte Türk edebiyatının yapı taşlarını soruyor. Dondum kaldım. Gelmedi aklıma çalıkuşu dışında bir şey ki neredeyse hepsini okudum. He kitapların kapaklarını gösterseler hepsini tanırım ama diğer türlü yok.

Dalgın olman ve başka bir şeye odaklanamaman büyük sorun aslında çünkü hatırlamaya çalışma nerede ne zaman gelecek belli olmuyor, belki araba kullanırken, belki aklını tümüyle vermen gereken dikkat isteyen bir iş anında olabilir ve dikkatsizliğin Allah göstermesin istenmeyen bir durum yaşamana neden olabilir, normalde insanlar aman ne önemsiz bir şey düşünmeyiver diyebilir ama psikoloji de tam olarak bir ismi cismi var mıdır ya da psikolojik bir sorun mudur bilmiyorum lakin kendinizi düşünmekten alıkoyamıyorsunuz, çözümsüz kalması hatırlama isteğinizi daha çok körüklüyor zira, normal değiliz kabul ama merak ediliyorsa benim bu takıntılarım bir travma, yaşadığım bir olay sebebiyle olmadı mesela, ezberimin kuvvetli olduğunu, ezberlediklerimi zamanla hafızamda koruyabildiğimi fark etmemle birlikte nasılsa ezberimde tutabiliyorum o zaman biri numarasını verdiğinde aklımda tutar sonra rehbere geçerim, sayılarla aram iyi madem plakaları da aklımda tutayım derken de gelişti ve tepemde gereksiz bilgilerle gezer oldum. Yani doğuştan gelen ve nimet mi eziyet mi desem bilmiyorum öyle bir şey işte, bazı dezavantajları da oluyordu, ilkokuldayken önemli gün ve haftalarda, müsamerelerde kaçışın olmuyordu, öğretmenler dayıyordu 11 kıta şiiri, insafsız hafızam okuma bayramında okuduğum şiir bile hafızamda, yaşlanınca herşeyi unutursam o da kötü, o yüzden nankörlük etmeyeyim, kirli mirli bilgileri hatırlıyor olabilmek güzel neticede.

Ikız galıba ya haftaya bellı olacakmıs tam olarak. Bıtane oglum var 5aylık. dertlerımı kapıstıralım sımdı

İnsanlar guluyor yorumlarda dalga geciyor saskinlikla okudum. Cahillik resmen. Yardim almaniz gereken bir durum sonucta hayatinizi zorlastiriyor. Herkesin dertleri kendine gore agirdir tartisilmaz bu. Mutlaka yardim alin. Psikologa gidin eger ileri boyutta oldugunu dusunurse zaten psikiyatriye yonlendirir.

Bu is doktorluk olmus

Konudan alakasız olacak ama görümce ne oldu

O da kötü ya, işte ben onu bir yere gitmeye çalışırken yaşıyorum. Tüm cadde ve sokaklar birbirine benziyor :) S Sismaniye

Ajsjsjsj aha bu ben. Bana da aman sen tarif etme diyorlar. Ben artık utanıyorum geç kalınca durumu söylemeye. Tuvalete gittim, şuraya uğradım falan diyorum. Halbuki yolu bulamadım.

Yüz hafızası bende de var evet bu konuda takıntılıyım ama sizin kadar değil, mesela geçen gün hastanede hiç tanımadığım bir adam geçti önümden ve geçti gitti yani bu kadar, daha sonrasında 2 hafta kadar sonra kendi kendime çarşıda dolaşırken önümden birisi geçti ve dakikalarca bu kimdi nerde gördüm dedim durdum ve en sonunda hastanede önümden geçip giden o adam olduğunu hatırladım çok gereksiz birşey ama malesef bir gördüğüm yüzü bir daha unutamıyorum

hayatımda ilk kez gittiğim bir semtte hatta şehirde bile yer yön duygusuyla her yeri bulabiliyorum. ilk kez yurtdışına çıktığımda stuttgart'a gitmiştim ve yanımda "ştutkart merkez nire?" diye soran bir iş arkadaşım vardı. nasıl oldu bilmiyorum ama kimseye sormadan bir şekilde gideceğimiz yeri buldum. o zamanlar navigasyon da yoktu. Feslegen Kokulu Nane Durmak, yıkılmaktan önceki son adımdır. Anneler

Ben de benzer şeyleri yaşıyorum Gördüğüm bir yüz ya da dinleriyim bir şarkı vs vs.. Egee bulamazsam sıkıntıya girerim, bir sonraki yapmam gereken iş her neyse asla yapamam. Kaybettiğim eşyalar için de geçerli bu mesela. Eşya kaybetmek benim için kabus, basit bir toplu ıgneyi kaybetsem bulana kadar hayat bana zehroluyor. Varsa çaresi alırım bir dal tulipa ΛŁŁ -SТΛЯ başlangıç 66; güncel 62; hedef

Ben aldım arada kimlik isteyince cıkarıyorum show yapıyorum o kadar

Tam da bu yüzden ne ehliyet aldım ne araba kullanmaya meylettim :) oğlum olmasa yine denerdim ama o varken yapmam. Elbette güzel yanları vardır ama dediğin gibi abla, dalgınlık kısmı büyük sıkıntı. Genel olarak dikkat dağınıklığım yok hatta Türkçe paragraf sorularında epey iyiydim eskiden. Sadece bu hatırlama isteği ya da dürtüsü adı neyse, bu geldiğinde dünyanın en ebleh insanına dönüşüyorum. Şayet biri ile konuşuyor isem ne dediğini duymuyor ya da anlamıyorum. Kaynanam sağır olduğumu düşünüyor zaten ahsjsjs. Çoğu kişi kulaklarımın iyi duymadığını düşünüyor. Aslında duyuyorum bir sıkıntı yok ama işte o an anlamıyorum. Beynime gitmiyor söylenen her ne ise.

Bende de şarkı sözlerinde var o ezber. Bir bilemedin iki kez duymam yetiyor sözlerin aklımda kalması için. 12-13 dilde şarkı ezbere bilir mi bir insan ya? Neden yani? Yok o şarkıyı seviyorum ya, beyin ezberliyor. Üstelik uydurmasyon falan olarak değil. Bazen bir yerde şarkıya eşlik ediyorum ama şarkıyı bilmiyorum, "aa bunu ezberlemişim ne ki bu şarkı, Allah Allah ne de saçmaymış" diyorum. Beraber canlı müziğe falan gittiğim insanlar şok oluyor, iki saat üç saat her şarkıyı söylüyorum, yok artık bunu da mı biliyorsun diyorlar. Dinlemişsem biliyorum. Çok gereksiz, hafızamı çok boşa dolduruyor. Bazen aklıma bir-iki kelime geliyor bir şarkıdan, o şarkıyı bulana kadar rahat edemiyorum. Neydi bu neydi bu. Keşke format attırabilsek.

Testin geçerliliği nedir bilmiyorum ama 14/14 yaptım. Super recogniser tekliflerini nereden alıyoruz shsjsjsj.

Yön hafızası olarak aynıyız, 4 yıldır Anadolu yakasında oturuyorum defalarca Kadıköy'e gittim artık sayısını bilmiyorum bile o kadar. Ama ne hikmetse şu boğa heykeliyle bi anlasamiyoruz hala gittigimde simitcisinden Brosurcusune kadar soruyorum nasil gidebilirim diye. Asla yön hafızam yok yahu. Benimde sizinkisi kadar olmasa da görsel hafızam kuvvetlidir mesela ama hiç takmam kafama bu kadarı birazcık takintiya giriyor sanki gayet eğlenceli hayat dolu bir karakteriniz var bence yazım stilini bunu cagristirdi bana okurken bu kadar takinti sizi çok yorar gerek yok bir psikoloja başvurun kısa zamanda halolacagini düşünüyorum. Şimdiden önüne gecin halledip bitirin bu sorunu bendeuyeolcam

Yok aktif kullanamıyorum ikisini. Hani belli başlı işlerde evet kullanıyorum ama sağ elimi kullanırım çoğunlukla. İkinci çocuk mu? Ben yüz taramaya devam edeyim. Trump mı o balkonu yıkayan? Ajsjsj.

İşte keşke diğer hafıza kısımları da eşit olarak çalışsaydı da bu eksik kalsaydı. Sizin durumunuz da kötüymüş kesin o gudubet komşular dedikodu yapmışlardır ne kibirli diye :)

Anlamanıza sevindim :) Böyle bir sorun yaşamayan insanlar için olabildiğince saçma bir konu zaten ki ben konuyu açarken belki benzer bir durumu yaşayan olursa fikir verir diye açtım. Kastettiğiniz boyutta olduğunu sanmıyorum. Yani bunun bir testi var mı bilmem araştırmadım ama şimdiye kadar beni bu kadar yormuyordu, üzerinde durmadım pek. Artık yoruyor, niye bilmiyorum. Pink_Butterfly92 🐾🐣 Anneler

bendede yüz körlügü var esim yolda ummadigim anda yanimdan gecse parfümünden yada sesinden taniyorum. cok sacma yürüme sekli kiyafetler hersey ezberimde ama yüz yok. polise yüz cizdirmek zorunda kalsam zirt diye kalirim. milletin bizim is yerine basladiginda ilk gün giydi hatirliyorun ama yüz yok iste yok

Benim eşim de öyledir. Yolda gördüğü yüzleri unutmaz. Mesela otobuste gördüğü adamı yolda gorunce hatırlar aynı otobusteydık dıye. Ben de dıyorum bu bılgı ne işine yarayacak gereksiz ayrıntı. Yer yon kousunda benim de sorunum var. Bir yere farklı yoldan gideyim kaybolurum. 3 ay önce tasındım evime gecen otobus farklı yerde indirdi. Yolda gördüğüm birine evimin olduğu caddeyı sordum. M mel_dem

Heh benim de en büyük fobim yolu bilmeyen taksici. Hemen role girip gideceğim yere ilk kez gidiyormuş gibi davranıyorum. Evime, anneme ne bileyim kırk kere gittiğim yere gidiyorum desem rezillik :)

Öfff ben de oyleyim ya. Bir de ben cocuklukta ya da ilk genclikte ornegin 1 kere duydugum melodiyi sözü ve muzigiyle unutmuyorum Gecen yil, ta cocukken okuldan ayrilan ve yolda rastlastigim bir kizin arkasindan adi ve soyadiyla seslendim Bir kac ay once de, kardesimin ilkokul yilliginda resmi olan bir kizi görür gormez tanidim ve sordum, tabii ki oydu. İsin garibi o kardesimi hatirlamadi, fakat hafizam zayif demiyor da, demekki hic degismemisim Bu yuzden hatirladiniz diyor, demedim tabii "kizim seni anan kaybetse hatirlamazdi, sorun benim keskin hafizamda" Fakat cok zihin yorucu, bunda haklisin, kafa surekli gecmisi tariyor:)

Buna obsesyon mu deniyormuş... İdraakk, ondan bende de var galiba konunu okuyunca dank etti. Bende de şey var. Birşeyi kaybettiğim zaman bulana kadar arıyorum ve bulamadıkça aşırı sinirleniyorum. Çok sinir bir his vazgeçemiyorum aramaktan ya. Özellikle o an ihtiyacım olan birşey kaybolmuşsa her odaya, çekmeceye, her deliğe, on defa hatta daha fazla bakabiliyorum ve bulamadıkça evde terör estiriyorum. Eşimin suçu yok mesela sırf umursamayıp kalkıp aramıyor diye bağırıyorum eşime cırtlak cırtlak. Bulamazsam sinirimden oturup ağlıyorum falan . Örn toka, kızım tokamı kim bilir hangi zıkkım deliğe soktu da bulabilicem. Yani tepkilerimin büyüklüğü biraz da eşyanın kıymetine göre değişiyor. Aslında düşününce farkettim de, sadece eşya kaybolmasında değil. Örn ben bir şarkı klibinde adını sanını bilmediğim bir manken oyuncu vs gördüm. Sonra bir sebepten adını bulmak istedim, bulana kadar saatlerce uğraşıyorum bulmadan rahat uyuyamıyorum. Yani bu bir sorun mu? Ben bunu pek psikolojik sorun olarak görmüyordum umursamıyordum. Takıntılı mıymışım yani ben. hiç bu açıdan bakmamıştım.

Geçen sene kafede otururken yan masada ünlü bir adam gördüm. Arkadaşlarıma dedim ki bu adam ünlü. Kim bu hiç tanımıyoruz dediler. Nerede gördüğümü ya da adını hatırlamıyorum. Allah Allah kim bu ya? İnternetten arayayım dedim ama "kafede gördüğüm ünlü kimdi" yazabilirim anca google'a. 5 ay boyunca düşündüm. Onu düşünmeden bir günüm bile geçmedi. Sonra hatırladım! Acemi cadıda Toygar'ı oynayan adamdı o! Hemen koşup arkadaşlarıma dedim ki "hatırladımmm Toygarmış". Onlar da dedi ki: Ne? Herkes onu unutmuştu. Ama ben seni unutmadım Toygar. Bul beni Bundan kurtulmanın yolunu bulamadım. Bazen kendimi o kişiyi daha önce görmediğime inandırıyorum kurtulmak için. Ama kendimi kandıramıyorum çünkü çok akıllıyım En azından yalnız değilsiniz

Ben de aynı kişiyle 3 kez tanışıyorum. Sizinki de dert, benimki de dert.

Bende ayni durumdayim birgun taksideydim adama evimin yolunu kendim uzatip getirdim ve adam bana donup abla niye dolastirdin dediginde yeni tasindim da yollari bilmiyorm dedim 9 yasindaki. kizimin bakisi cok komikti :))

Cok sekersin. Gulumsettin canim sıkkınken. Ben de senin gibi yol iz bulma konusunda duydugum seyleri hatirlama konusunda zayifim. Ama gorduklerimi daha iyi anlar daha iyi hatirlarim. Yuz konusunda boyle degilim pek nedense gorsel oldugum halde.. Olabilir seyler sen de biliyorsunki zorlayan kısmi obsesyon kismi. Acaba gorselim iyi nasil hatirlamam diye kendini kanitlamaya mi calisiyorsun kendine.. Baska konularda oluyor mu bazi takintilar. Olmuyorsa buyuzden olabilir. Olabiliyorsa da tipik obsesyondur.. Bir psikolog lazim sanki bunun nedenini ortaya cikaracak.. sevgiler.. denizbenimadim Üyelik İptali Anneler

Bence beynimizin bir kısmına yüklenince diğer yeteneklere yer kalmıyor. Ben de anlamlı anlamsız, işime yarayacak ya da yaramayacak bütün bilgileri sünger gibi çekiyorum maalesef. Öyle ki artık yer kalmadığı için gerekli şeyleri siliyorum sanki bazen. Seneler önce bir kere gördüğüm insanın ismini, yüzünü, yıllar önce olmuş bir olayı tüm ayrıntılarıyla, öylesine okuduğum bir yazıdaki dandik bir ayrıntıyı hatırlayabilirim. Repertuarım aşırı geniştir. Hatta artık insanların sadece kendi işine yarayacak bir ayrıntı vereceklerini anladığım zaman lafını kesip soruyorum bu benim bir işime yarayacak mı, yaramayacaksa söyleme çünkü unutamıyorum diye Ama gel gör ki asla yol bulamam, yol tarif edemem. Bir aşağı sokakta eviniz neresi diye sorsalar hebele hübele olurum, elim ayağıma karışır. Evin sağ tarafındaki yoldan döndüğümde evi bulamıyorum. O kadar kendime güvenmiyorum ki bildiğim yollara bile navigasyonla gidiyorum. Biri bana yol sorduğunda hemen role girip "ayyy ben de bilmiyorum ki yeni taşındık buraya " diyorum

Bu durumda benim de yüzlere ilgim olmalı ama çok da ilgili değilim aslında. Zaten şunu yap kurtul demiyor kimse, keşke deseler.

Haha aynen 6 yaşındaki kızım bile ne nereye göre sağ sol oluyor biliyor yaaa Önceki

Ne güzel, dünya nüfusunun yüzde birinden bile az olan bir özelliğe sahipsiniz. Sizin gibi olanlardan yurtdışında daha dogrusu bazı ülkelerde özel ekip felan olusturuyorlar sucluları tespit edebilsinler diye. Böylesi bir durumun sizi yorması da normal geldi bana. Ne diyim gülü seven dikenine katlanır:))Gerci bu söz pek olmadı farkındayım en güzeli allahta beni böyle yaratmış mı demek lazım bilemedim simdi:)Bu sorun bende de var bırakın dogrudan görmeyi bir vesikalığa bile saniyelik bakmam yeterli artık o insanı nerde görsem ben bunu biliyorum derim. Bazen sizde oldugu gibi işi gücü bırakıp nerde görmüştüm ben bu yüzü diye saplanır kalırım. Gerilirim bulamayınca. Sizi cok iyi anlıyorum ama bu özel bir durum üstesinden gelmek zor gibi.. Allah kolaylık versin size bana bizim gibi olanlara zor iş..

Ahshjs bu yalanı tek söyleyen ben değilmişim çok mutlu oldum. Ödüm patlıyor biri adres soracak diye. Sorduğu an ben de yeni taşındım, ben de yabancıyım burada diyorum. Bir gün bşrç evime girerken görüp hani yabancıydın diyecek diye korkuyorum. Taksi mesela. Allahım ne olur bilsin gideceğimiz yeri diye dua ediyorum. "abla ben bilmiyorum sen tarif et" dediği anda ne yapacağımı şaşırıyorum. Özürlüyüm ben edemem de Diyemez ki insan. Ya tanıdık gelen bir yerde erkenden iniyorum ya da navigasyon açmasını söylüyorum. Minibüs ya da otobüste gidiyorsam önceden kaydettiğim görsellere bakıp, gördüğüm anda iniyorum. Zira yanlış yerde inersem mıçtım, bulamam yolu.

Ayy sanki beni anlattiniz Benim yer-yon duygum disleksiyim ondan yok. Kesinlikle bulamıyorum mesela arkadaşlarımla mi buluscam beni biri merkezi bi yerden alır yoksa çok kayboldum Ben de aynı sınavlarda yazının stiline kadar hatırlayıp cevaplardim. Sayfadaki yerine kadar da hatirlardim. Gordugun yüzü unutamamak ismini surekli hatırlamaya calismak işin obsesyon boyutu Allahtan bende ciddi boyutta değil ama kısmen var. Konu sahibine tavsiyem bilişsel davranışçı terapi alması, gerekirse ilaç kullanması anlattığına gore obsesyonla kalmamış kompulsif davranışlar da gostermis. Hayatını daha da zorlastirmadan iyi bi psikiyatr bul:)

Dur o kadar şaapma ruh hastalığımızı. Valla atarlar buradan hepimizi ahsjsjs. Bilmiyorum belki de dediğin gibi içten içe oyun haline getirmişimdir ama Rahatsız oluyorum bu durumdan. Benim hafızam senin gibi zehir kıvamında değil aslında. Sadece görsel olarak iyiyim. Diğer kısımlar çöp. Bir de numaralar, numaraları unutmam. Ancak al bu şiiri ezberle desen beynim çalışmıyor o noktada. Evet ben de bedenimi zihnimi yoruyorum sürekli, takılmayayım diye. Ama lanet ya alışverişte ya da önemli bir görüşmede gelip buluyor beni. Hatta eşimle ilk cicim aylarında "ne bokoyon arka mosoyo" diye kıskançlık yapmıştı bir Kez. Dur allasen zaten hafızam karışık diyemedim.

Psikolog hiç bir öneride bulunmadı mı? Psikiyatr ile görüştün mü peki?

Ahahs bazen böyle oluyor zaten. Vazgeçince kendiliğinden geliyor. Vazgeçmeyi başarıyorum bir noktada neyse ki.

Derhal kasidim malum yeri :) bundan boyle ne yapiyoruz bol bol balık yiyoruz. Adayız kabul edelim :) Yokuspokus

Bendeki obsesyon şarkılarla oluyor. Aklıma gelen bir melodinin hangi şarkı olduğunu saatlerce, günlerce hatta haftalarca düşünüyorum. Ama seninki gibi kendimi soyutlayıp değil, işleri yaparken beynim sürekli onu arıyor hissediyorum. Arada bu şarkı mı? diye soruyor araştırıyoruz değilse tekrar devam. Geçen ay çocuklukta dinlediğim bi şarkı takıldı aklıma here comes the hotsteppermış. 15 gün sonra ismini bulabildim. Ama arama geçmişim rezalet içinde kaldı. Staperlar, striptizciler her şeyi yazdığım için.. Burada konu açılıyor ya eşim bunları aramış diye aklıma da geldi, dedim benim kocam da konu açacak, karım ne işler peşinde diye.. Bende rahatsız oluyorum bu olaydan ama buluncaki mutluluğum için aynen devam ediyorum. Bulduğumda her yerden weee are the champiions my frieeeeend dıı dııt diye baslar çalıyor beynimde

Aaa benim annem olabilir misin acaba anneme hiç benzemiyorum zaten sjsks. Sorma abla, babamın çalıştığı ilk hastanenin telefon numarası ki o zaman beş yaşındaydım. İlk telefon numaramız, tüm tanıdıklarımın bilmem kaç yıl önceki telefon numaraları hepsi aklımda. Lüzumsuz saçma sapan bir depolama alanım var. Bu alfabetik sıraya göre isim sayma işini benden başka yapanlar da varmış çok sevindim ahsjsjs. Bir kez takıldım mı, tüm harflerle tüm kombinasyonları deniyorum. Şanslı isem ilk harfi hatırlıyor isem yanına tüm sesli harfleri koyar sırayla denerim. Bulunca da afedersin büyük tuvaletinde pırlanta bulmuş çocuk gibi seviniyorum. Deli diyorlar bana desinler sevişemem ahsjsjs.

Yavrumu buldum çok mutluyumsinir bozucu bir şey aslında ama öyle yaşamaya alışıyorsun mecburen, ayaklı fihrist, yürüyen plaka tescilcisi:))) sokakta arabalara bakmamaya çalışırım çünkü plakası aklımda kalıyor, annem bir ara uzaylı doğurduğunu düşünüyordu:)) geçmişten bahsederiz baban falanca gece bizi şuraya götürdüğünde ne olmuştu hatırlıyor musun dediğinde heee evet bizim lacivert x araba vardı plakası 34 xxxx olan hani, annem sonradan alıştı en azından gereksiz bilgilerim onun işine yarıyor, veri bankamdan çıkarıp hizmetine sunuyorum, ismini hatırlayamadıkları yabancı aktörleri bile bana soruyorlar :))) ama sorun şu ki onlarda hafıza benimki gibi değil, aktörü tarif ederken sakalı olmayana sakallı, sarışına esmer, ispanyol olana Amerikalı diyorlar, olan benim aklıma oluyor :))) Senin problemin bir yüzü düşünürken başka işlere odaklanma sorunu sanırım, belki görsel hafızaya dayalı bir takıntı olduğundandır bu problem, çünkü ben isim aradığımdan o arama işlemi sistemin arka planında çalışırken markette salçamı yağımı alıp kasiyere para üstünü fazla verdin diyebiliyorum, bunu ciddi ciddi bir uzmana sorsana, yani yüzü düşünürken diğer işlerine odaklanman için bir metod vardır illa ki.

Allahim yuz hafizam sifir dir asla kolay kolay hatirlamam. Bir kac kez konusursam yada absurt bir durum olursa hatirlarim. Bendede eger bir seyi kaybedersem bulamazsam resmen cildiriyordum bulana kadar hayat bana zehir oluyordu. Simdi cok onemsemiyorum amannnn cikar bi yerden deyip kendimi uzmemeye calisiyorum. Misal gecen gun cocugumun emzigini kaybettik evde bulamiyoruz normalde kriz gecirirdim cok takmadim ertesi gun emzigi buzdolabinin icinde buldum resmen sok oldum. Babam hep insan hep kendi kendinin doktoru olmali derdi. Aman hatirlamiyplorsam bi yerde gormusumdur de gec E

Nebileyim oldu da bir sekilde yine yuzu tanidin ama nerede hatirladigini o gün bulamadin bu döngü uzarsa? Yani kısa hali bile çok kötü. Ve devamli insanlarla karsilasiyoruz sonuçta veya kisa sohbetler edebiliyoruz bazen. O insani nerede gordugunu hatirlasan veya hatirlamasan ne olur ki yani? Çok ilginç. Bence olayin icinde olup yaşadigin için sana çok korkunç degilmiş gibi geliyor ama disardan bakinca korkunç duruyor. Eşim boyle durup durup "ben bunu biyerde gormustum" diyip insanlara takip saatlerce dusunse korkarim adamdan kesinlikle normal degildir.

Aslında bir kere sormuştum ama yeterince uzman değilmiş ki pek önemsemedi. Üç günlük dünya boşver diyecekti neredeyse ahshjs. . Evet işte ben arka plana atamıyorum o anda aşırı dalgın oluyorum ve bu sıkıntı. . push ; sirkencubin waiting for our

Anneminde takintisi plakalar :)) gördüğü plakayı hafizaya aliyor hatta anneme demistim yahu noter misin ve ya galerici misin nedir srnin bu plaka takintin diye gülmuştük.. Annemin olurda benim olmaz mi tabiki var aynı sizinki gibi taniyorum birini ama çıkartamiyorum di mi tamam gün boyu alfabe basliyor bende bulana kadar.. bulunca rahatla uyuyorum.. egerki bulamazsam yattiğimda bile uyuyamam öyle de manyağımdir.. hatta bir gece annemi aramiştım buldum diye kafamıza takılmiştı ahahahah saat sabahın 3 uydü

Bende unutmuyorum, hatta 1 hafta önce parkta selamlaştıgım tanıdık gelen kadın kimdi, hala ara ara aklıma gelmiyor desem yalan olmaz ama seninki kadar ileri boyutta değil benimki. Geçen gün mucize doktor'daki başrol oyuncusunun daha önce hangi dizide oynadığını araştırdım zira çok tanıdık geliyordu. Medcezirde oynadığını buldum da rahatladım aaa bu çocuk o çocukmuş diyerek. Yön bulma konusu bende de sıkınti ki 10 seneden fazla oldu araba kullanmaya başlayalı, hala bildiğim yoldan giderim, neyse ki navigasyon var da artık eskisi kadar kaybolmuyorum. Eskiden az kaybolmadim arabayla ben. Eşim hala dalga geçer benimle, bir gün yön bilmeyen ben, yol bilmeyen taksici ile yola çıkıp baya kaybolmuştum, eşimde beni bekliyordu, arıyor nerdesin ben ve taksiciden cevap bilmiyorum, sonra taksi değiştirdim, yolu bilen bir taksiye bindim, o taksici nasıl geri döndü hala aklıma gelir bazen, yolu bulamamıştır diye şaka gibi. Seni anlayabiliyorum yani. Seninki kadar ileri düzeyde değilse de bende de var bu sorunlar.

Yalnız değilsinn.. Sende yüz ben de isim takıntısı var.. Kaç yıl önce olursa olsun aklıma bi anda bi konuşma gelir, bi yüz gelir en alakasız zamanlar da olur tabi bu ondan sonra düşün dur kimdi bu ya diye hayır bulmadan da asla bırakmam Bizdeki de böyle bi dert amaaan iyi yönünden bak kız nasıl zekiyiz taş gibi hafızamız var

Yürüyerek bulma konusunda yine fena sayılmam ama Allah esirgesin arabada, otobüste isem dünyam kayıyor. Asla tarif edemiyorum. Idrakyollariiltihabi

Dini acıdan sağ el kullanmak caiz olduğu için ona yöneliyoruz ama bir iki gün dene sol elini. Mesela ben farkında olmadan solla yemek yediğim oluyor ama sol el ile kaşık dahi tutmayanlar var.

Çözüm olmayacak ama yazayım dedim aynı durum bende de var. Uzunca süre hatırlamaya çalışırım gördüğüm yüzü. Bir de bende böyle eşleşme gibi oluyor o yüzü baya beynimde tarıyorum ediyorum hani filmlerde yüz tarama gibi düşünün beynimde hayal ediyorum gözümün önüne getiriyorum filan çok fena :) Büyük takıntı haline getirmedikten sonra sorun olmaması lazım bence hatta bir yerde iyi bile. Yapar mıydınız bilmem ama polislik mesleğinde bir nimet olurdu bu özelliğimiz :) ama işte siz rahatsız olmuşsunuz artık nasıl aşabilirsiniz buna verebilecek cevabım yok :/ Bende bir de daha acayip bir durum var konudan bağımsız ama yaşayanlar varsa en azından tek kişi olmadığımı anlarım diye yazıyorum: Diyelim ki yolda yürüyorum karşıdan biri geldi ilk başta uzaktan görünce tanıdığım birine benzetiyorum. O kişi yakınlaşınca aslında çok alakasız, tanımadığım biri olduğunu anlıyorum. Aradan beş on dakika geçiyor bir bakıyorum az önceki kişiye benzettiğim tanıdık kişi yanımdan geçip gidiveriyor. Bu benim başıma çok geldi eğer bunu yaşayan varsa yazabilir mi? :)

Oh sevindim ya, bi ben değilmişim manyak Benim de deli bi hafızam var İdrak ve bununla "Oynamayı" takıntı yapmamak gerektiğini kendine öğretmen zor oluyor. Oynamayı diyorum çünkü sen muhtemelen bu oyunu için için istiyorsun, yeteneğini geliştirmeye çalışan çocuk gibi. :) Bende de rüya hatırlayıp sayma hastalığı vardı, bazen yoklar hala ama eskiden daha sık yaşardım. Uykudan önce, önceden gördüğüm en az 30 rüyayı hatıralar geçidi yapmadan uykuya dalmazdım. . Kafamda belirlediğim hedef sayıyı, o gece sayarken geçmezsem zaten, rüyayı hatırlamak için kendimi zorlardım. Bu rüyalar, muhtemelen 6-7 yaşlarımı da kapsıyor. Tuvaletteki turuncu balık rüyası Yıkılan köprü ve kovalayan inek rüyası Kaybolma rüyası Tünel kazıp çıkma rüyası Vs vs... Gidiyor böyle. :) Görsel hafızam zehirdir, resim çizerken bir yere bakma ihtiyacı duymam. İşitsel hafızam teyp gibi alır, bazen bilerek unutmuş taklidi yapmak zorunda kalıyorum filan. Sen bunu oyun etmişsin İdrakçığım, bağımlılık gibi. Ben nasıl azalttım kendi huyumu; kendimi deli gibi yorup gözümden yaşlar gelene kadar başka şeylerle uğraşıp yatağa öyle girip, sayarken uyuyakaldım filan... Seninkine çözüm ne olur bilmiyorum.

Bende de tam tersi var. Yüz hafızam berbattır. Lise yıllarında okulda bayağı muhabbet ettiğimiz bir kız var. Ben bu kızla aynı serviste olduğumu 2 ay sonra kendisi gelip konuyu açtığında anladım. Çünkü serviste örtündüğü için tanıyamamışım kızı. Kızcağız da başörtüsüne karşı radikal bir karşıtlığım filan var zannetmiş. Benzer şekilde kursta 2 saat boyunca partner olduğum kızı ertesi gün görünce emin olamadım o mu değil mi diye, bi elinde alyans olduğu aklımda kalmış o da çok genç durduğu için dikkatimi çekmişti. Karşıdan gülümsüyor, gülümsüyorum bir yandan da çaktırmadan elini kontrol etmeye çalışıyorum alyansı var mı yok mu diye kendimce o yanıma gelene kadar ordan anlayacağım aynı kız mı değil mi? He yüz konusunda durum böyleyken işitselde ve yer-yön bulmada iyiyimdir. Kolay kolay kaybolmam. Bir duyduğumu kolay kolay unutmam. Sırf bu yüzden beynime kazılı çok saçma genişlikte, arabesk, fantazi, pop çeşit çeşit türde bir şarkı repertuvarım var. Hatta ev arkadaşım oyuna çevirmişti birara iyice. Tribute bir albümden ard arda şarkı açıp hangi cover kimin sesten bulabilecek miyim ya da ilk bir iki notadan şarkıyı çıkarabilecek miyim diye deniyordu onda da hiç fena değildim.

Valla gayette dert bu yani. Bendede var.. bende tanidiklara da var. Ornek kiz benim arkadasim okuldan... Ama hangi okuldan liseden mi ilkokuldan mi? Düsun düsun kafayi yiyorum sonuc yok. Iyi siz bulabiliyormussunuz ben bulamiyorumda.

Süpermis ya bu

Bunun çaresi üstünde durmamak. Her seferinde hatırlamaya çalışırsanız, her hatirlamadiginizda daha da rahatsız olacaksınız çünkü. Bir şekilde önemsememeniz gerekiyor. Aman ne yapayım nerede gördüysem gördüm demezseniz kurtulamazsiniz bence. Yer yön konusunda da, benim yer yön duygum çok iyidir. Ama bunu şuna bağlıyorum yürürken ve ya otobusteyken hep etrafa bakarim. Mesela bu marketten sağa döndük, surdaki okuldan sonra düz devam ettik, diğer sokak da şuraya çıkıyor gibi. Bunu farkında olmadan yapıyorum. Küçükken çok kayboldum ondan bu özellik gelişti heralde

Ben hatırlama çabasında iken hasıl olan dalgınlık, dikkat eksikliğinden rahatsızım. Tek başına elbette rahatsız edecek bir durum değil. Ya takıntı kısmına çözüm bulacağım ya da bunu nasıl bilmiyorum ama dikkatimi çok da dağıtmadan yapmaya çalışacağım.

2 sene önce markette alışveriş yapan kadını mı tanıdın eh hadi gözün bir yerden ısırdı oturdun kendine eziyet ettin hatırladın sonuçta, ee ne geçti eline ne kazandırdı hatırlamış olmak, bu bilgi ne işine yaradı? bir daha ki sefere bu soruları düşün. harcadığın yarım saat sonunda elinde hiç işe yaramayacak bir bilgiyle ne yapacağını düşün. bende yüzleri anımsarım tabi markette ki kadını değil:)) sohbet ettiğim hatta aynı masada oturup yiyip içtiğim yüzler ama isim hafızam yok yolda mı karşılaştık ayak üstü merhaba vs ben gerisinde yokum zira o esnada neydi bunun ismi diye düşünüyor olurum. ama bu kadar geçip gitti mi bitti. hatırlayana kadar kendimi yemem sende yeme.

Ben ehliyet almaya bile kalkışmadım :) o kadar güvenmiyorum bu konuda kendime.

Allah yardımcın olsun bacım aynı konudan senin kadar olmasa da bende muzdaribim Amaaaaann boşverrr sanki kim olduğunu hatırlayınca madalya mı verecekler de geç ben öyle yapıyorum ilk 20 saniyede bulamadıysam

Ahshjs Allah'tan geçmişten tanıdığım kişilerle fazla karşılaşmıyorum sapık olduğumu düşünsünler istemem :) Aslında ben bu dalgınlıktan, ebleh gibi dalmaktan, sık sık kaybolmaktan muzdarip haldeyim. Bir de eşimin bu konuda dalga geçmesi sıkıntı. Otobüse binince haber ver, inince haber ver diyor uyuz. Bunda da gayet ciddi. Idrakyollariiltihabi

"Ben bunu nerde gördüm" olayı bende de var. Eskiden daha rahat hatırlardım hafızam iyiydi ama cocuklardan sonra ben de hafıza falan kalmadı Zaten çocuklara bakmaktan etrafa da bakmaya vaktim olmuyor. Bunun çaresi ikinci çocuk idrak Yön bulmaya gelince eğer hem sağını hem solunu aktif olarak kullanıyorsan yön bulmada çok sorun yaşarsın. Bu da genetik bir özellik. Çaresi yok yani.

Benimde yer yön hafızam sıfır gittiğim yere her gün gitsemde tekrar tekrar sormak zorunda kalıyorum. Kesin gözüme kestirdiğim bir yer olmadan bulamıyorum bir süre gitmesem yine kaybolabiliyorum ama buna çevrem alıştı artık. Bir telefonla yer bildirimi alıyorum ya da sora sora Bağdat bulunur mottosunda yaşıyorum. Benimde koku takıntım var. Sanırım beyin bi eksiği bir başka şeyle dolduruyor. Yüzleri unutsam da kokuyu unutamıyorum o kisiyle konusurken kokunun adını hatirlamaya çalışıyorum bazen yanıma oturan birine 'ya kusura bakmayın parfümün adı neydi diye pat diye soruyorum. Kendime engel olamıyorum çünkü ogrenmezsem sürekli düşünürüm. Bulamadığım ve hala aklıma gelen kokular var misal. Alacağım diye değil daha önce o kokuyu duydum ama adını unuttum diye oluyor bu. Yeni kokularda olmuyor. Ama ben kendimi kötü hissetmiyorum bunu yaşarken herkesin kendine göre bir özelliği var, kalıcı hafızası var böyle bakmak lazım. Sadece yer yön bulamadığımda azıcık üzülüyorum yine mi ya diye

Ben de duymadığım bir şeye evet veya hayır gibi yanıtlar veriyorum. Karşımdaki insan tuhaf tuhaf bakıyor ise verdiğim cevapların yersiz olduğunu anlıyorum ajsjsj. KBB uzmanına bile gittim. Gayet iyi durumda bir sorun yok dedi. Ama bildiğin duymuyor anlamıyorum. Ulaşmıyor beynime sesler. Ya da aynı anda birden fazla ses veya konuşma varsa tamam idrak iptal. Hiçbir şey anlamıyorum.

Bu anlattigin şeyler cok korkunç geldi bana ve tavsiyelik degil doktorluk gibi sanki...

Seni çok iyi anlıyorum, benzer sorunu yaşadığımdan o anki durumunu hafızamda canlandırabiliyorum, beynin bildiğin bütün yüzleri taramaya başlıyor o anda ve bulamadıkça kendini daha çok zorluyorsun, dediğim gibi senin görsel hafızaya bağlı olduğundan kal gelmesine bir çözüm var mıdır bilmiyorum ama başka bir uzmana da danışmanda fayda var, burada esprili yazıyoruz ama aslında rahatsız edici bir durum.

Görüşmüyoruz kendisiyle o günden beri. Ne ölüme ne dirime dedi ve geri çekildi hanımağa ahsjsjs. Valla iyi böyle benim için sıkıntı yok. Kapıma bir gün ipe ile geleceksin adlı nadide parçayı gönderiyorum kendisine ahsjsjke. Allah kahretmesin bu şarkı niye aklıma geldi ki şimdi. Feslegen Kokulu Nane Durmak, yıkılmaktan önceki son adımdır. Anneler

Hayırlısı ile sağ salim inşallah İşiniz zor Allah sabır versin. Biri kızdır umarım.

Rabbim hakkında hayırlısını nasip etsin. Ben çok severim ikiz bebekleri. Hele ki tek yumurta ikizi kızlarsa bayılırım

Yon bulma benimde kotu. İsim hafızam yok. biri bana ben Sevda dediyse benim beyin onu gizem algılıyomus gibi asla sevda diyemiyorum. hep gizem diyesim geliyor bu cok garip bişey Unutkan ve dagınık olsamda birşeyi koyduğum yeri asla unutmam Bişeyi bulamadıysam eğer yandım demektir yorulana kadar arar dokerim her yeri Buda benim takıntım bulamadığım zaman gunlerce ahhh nerede diye kukumav kuşu gibi düşünebiliyorum

Reyonlarin arasini okurken sesli güldüm bildigin hayalimde canlandi Ya zarar verirsin diye degil ama nebileyim sonuçta o kişiler bir işine yaramayacksa bu kadar takıp dunyadan kopmak sıkıntı yahu. Bikac saatte hatirliyorsun ama bu surec uzamaya baslarsa mesela? Dalginligin da daha farkedilir olur ve sana da zarari olabilir.

yon bulmada zorluk bende de var. sag solu da zor ogrendim. diskalkuli ye benzetiyorum biraz durumumu yuz tanima hakkinda ise super recogniser diye yuz unutmayan insanlari tanimlamis bilim adamlari https://greenwichuniversity.eu. qualtrics.com/jfe/form/SV_e3xDuCccGAdgbfT soyle bi test var. 8/14 yapabildim. 10 ve uzeri alanlarin super recogniser olma ihtimali varmis

Beni de koy bir şehrin göbeğine, ayak kısmından çıkar burası başı mı kıçı mı diye sorarım ahsjsjs. O kadar feci durumdayım. Kimse de demedi ki şöyle yap da işe yarasın. Çözümü yok sanki. Idrakyollariiltihabi

Evet Mesela ben de sağlağım ama solla çok rahat yemek yerim. Yazı yazabilirim. Bıçak, makas vb kullanabilirim. cilek. yagmuru

Hay geberme e mi ee bizdede var bu:)) yani her zaman farkli yollari kullanmak bu konuda gelistiriyormus insani, lakin bazen bende 10 kez gittigim yere zorlaniyorum. Ya dikkatsizim ya da baska bisey var. Neyseki navigasyonlar ciktida hayat kurtuldu. O yuz olayida var ve bulana kadar dusunurum bende.. tabii sen kadar takintili degilde

Kafamız dolu ondan hayatcım :) Alıntıdır; zeka geriliği olarak düşündüğüm 23 yıl kadar sakladığım durumdur. bir gün arkadaş ortamında ilkokulda yapılan saçmalıklardan söz ediyorduk. ben de harfleri hatta kelimeleri sürekli ters yazdığımdan bahsettim. ve böylece bilinçli arkadaş benim disleksi olabileceğimden bahsetti. neyse ben araştırmalarla testlerle sahiden de eskiden zeka geriliği olarak gördüğüm bir çok şeyin bu nörolojik durumdan kaynaklandığını gördüm. hemen bu durumdan müzdarip ebeveynlerimi de anne ben salak değil hastaymışım diye aradım. çünkü ilkokul 3 sınıfta hala yazarken numaraları, harfleri ters yazıyordum. öğretmenin sınıf içersinde yüksek sesle oku dediği bi parçada bazı kelimeleri aslında alakası olmayan kelimelerde değiştirip okuyordum. yani örnekğin havlu- avlu gibi birbirine yakın gelen kelimeleri götümden atmak suretiyle söylerdim. velasıl beni rehber öğretmene yönlendirdiler, annemi okula çağırdılar. çok bilinçli rehber öğretmen bu durumu zeka geriliği gibi salakça bir neden öne sürdü. ileriki yıllarda sorunlar küçük ama sinir bozucu olarak devam etti. çarpım tablosunu hala öğrenememiş olmam, sağımı solumu karıştırmam, analog saatte saati söyleyememem, yol tarif edememe üzerine bulamama, toplum içerisinde sesli okuyamama, isim hafızası vs. sayısal zekamda yok hani o yönden de yırtamıyorum. ama başka duyularda bi kıpraşma olduğunu biliyorum. mesela görsel hafızam daha iyi en azından gözümle fotokopi çekme özelliğimi keşfettim. ezber yapamıyorum bu şekilde sayfayı zihnimde örnekliyorum. isim hatırlama kısmına gelirsek kişi adını söylediği zaman zihnimde adını yazıp bir kaç saniye düşünüyorum bu da çok etkili. yol hatırlama kısmı biraz karışık kuş bakışı haritayı kafamda oturtmam için bir kaç kez o bölgede kaybolmam gerekiyor. çarpım tablosunu da melodik tekerleme olayına bağladım 7'ler ve 8'ler hariç biraz kurtardım ondan da. disleksi için önerilen tedavi mega zeka, hafıza teknikleri dersleri olabilir şimdi 23 yaşındayım zihnim bunu kaldırmak için oldukça tembel. belki üzerine çocukken gidilseydi görsel hafızam bu kadar iyi olur muydu bilmiyorum. güzel sanatlar fakültesinde değil de mühendislik faküldesinde okuyabilir miydim? Biliyorum degiliz ama disleksi uzerine yazilmis bir yorum dikkatimi cekti.

Ajsjsja haklısın işte o yüzden konu açtım. Benzer ruh hastaları varsa çözüm biliyorlar ise söylesinler diye. Hiçbir işime yaramıyor zaten bulunca ama işte böyle üç saat tutulan idrarı boşaltmış gibi bir rahatlama :)

Sevgili Mune cim kader arkadasım ayniyiz.. sansli miyız şanssiz miyız bilemiyorum ama o insanın adini bulana kadar beni ve koşemi rahat birakın diyip köşeme çekilirim ahahaha bulunca uyuyabilirim yoksa uykular haramdir cilek. yagmuru

Buyuk bir trafik kazasindan sonra 18 yasima girdigimde ehliyetimi almistim o gun bugundur daha bu sene bi kac aydir araba kullaniyorum asla kullanamassin dediler kullaniyorum bazen sagima hic bakmiyomusum veya soluma bunu da yenersem biz herseyi basaririz isteyelim yeter. Esim kullanamazsin drdikce icimdeki ses evet kullanamam ama disim kullanicam diyor ve hukmediyorum o an kendime :)) trafikte yedigim mobinglerde cabasi o korna yokmu o korna

Bunlar hep çok düşünmekten işte ahshjs.

Norolog veya zihin kurami calisan psikolog size yardimci olabilir. Takinti haline gelen davranislar, yon duygusunun zayifligi hayatinizi zorlastirir. Ve evet dert olur. Cocugumda bu durumlar var. Yakinen biliyorum. Cunku norolojik bozukluk olarak tanimlanan bir tanisi var. Alaninda uzman bir psikolog size takinti ile basedebilmeyi ogretecektir. Lady bug

Ben buna nedense çok güldüm, şaka gibi böyle olması

Buna odaklanın o zaman daha çok vazgeçin ki bu huy size galip gelmesin :) bence yaşamayı bilince güzel özellik. Yani polis olsak başarıdan başarıya koşardık o derece

Evet ben de hatırladım o yazıyı ve hatta içeriği tam net hatırlamadığım için inşallah bu konuya yazar diye de düşündüm. O dönem araştırmıştım aslında söylediğini ama bilin bakalım ne oldu, unuttum :) okuduğumu hatırlamakta zorlanıyorum. Belki görür de yazar yeniden. Dediğiniz gibi 32 yaşıma kadar sorun olmadı benim için bu durum. Ama şimdi ne olduysa dikkatimi toplamakta zorlanıyorum takılıyorum uzun süre. Yer yön bulma konusu ciddi sıkıntı oluşturuyor ve dahi duymuyorum sağır diyorlar. . push ; B

Bu her zaman bir hastalik belirtisi degil bazen karekteristik ozelliklerimizdir ben kucukken ing zayifken ozel ders alip 100 yapmstm bire bir anliyordum :) ses kalabalik odagimi bozardi. Biz cok dikkattende boyle olabiliriz tek yone odaklaniyoruz. Disleksiyle benzerlikler var bizlrrde ama cocukken o sekilde degildim yetiskin disleksi ozelliklerine daha yakinim Feslegen Kokulu Nane Durmak, yıkılmaktan önceki son adımdır. Anneler

Yön bulmam çok çok çok iyi. Başka ülkede, dilini hiç bilmesem bile, kimseye sormadan aradığımı bulabilirim. Daha önce gitmiş olmama gerek yok, içgüdüsel yönümü buluyorum. Yüz takıntısı bende biraz var Çok kısa sürede buluyorum nereden tanıdığımı o yüzden hiç dikkatimi çekmemişti. Düşününce farkettim. Ama dediğim gibi hayatımı etkilemiyor. Çünkü dikkat etmediysem asla hafızama kazınmıyor, önemsemem, farkında olmam gerek. Yoksa 10 defa görsem tanımam. Bu takıntıyı aşmanın yolu, zihni başka şeylerle meşgul etmek olabilir. O an kendini çevrende bulunan eşyaların adlarını saymaya zorla mesela.

Ayy ben böyleyim b12 vitamini eksikiliğinden oluyormuş unutkanlıklar benn de olan b12 vitaminlerini sanırım hep yüz tanımaya kullanıyorum

Görsel hafıza genelde diğerlerinden kuvvetlidir hatırlama konusunda sabah akşam 1 er tatlı kaşığı taze öğütülmüş keten tohumu ye yüzleri yolları yönleri falan hatırlarsın hafızayı algıyı güçlendiriyor Manolya-- Popüler

ben de mesela isim yüz hafızam sıfırdır ama işitsel ve görsel hafızam iyidir. ama sebebi insanları umursamamam :) bi deneyin güzel olacak. selennn Evli mutlu ve

Ajsjsj ilk forum zamanlarımda ben de öyle düşünüyordum. Aha müdüre hanım yazmış kesin cımbızlayacak algısı oluşuyordu :) Idrakyollariiltihabi

Aklınıza biri takildiginda acaba nerde görmüştüm diye düşünmek yerine iyi/kötü bir anı düşünseniz. Bu ani kuvvetli olsun. Icinizde his uyandirsin. Mesela bi rezil oluş anısı utanç duygusu ya da eğlenceli gülerken karninizin agridigi bi zamanı hayal edin. O insanı anlık olsa da unutursunuz. Hatirlarsaniz akliniza bir seyler getirmeye devam edin veya şuan'a odaklanin. Aklınıza bu tarz durumlar getirin zamanla alisirsiniz . push ; D Daxe Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ben yerinizde olmak istemezdim. Ama hepimizin Bi tuhaflığı var işte =) Doktora gitseniz ne der acaba. Takıntınızdan vazgeçirmeye calısır ama nasıl bende bilemedim. Bu ev temizliğine gelenler keske bana da gelse eve gelen yardımcı resmen beni calıstırıyor. Ruhlar belki kıyak yapar

Ajsjsj aynen ben de sınava öyle çalışırdım. Sayfayı kaydedeyim hafızama kelimeleri değil. Sayfa ile olacak iş değilse de kodlama yapardım. Şu soru şu sayfada şu cümlenin altında şeklinde hatırlarım. Bunun iyi yanı sınav başarısı olsa da, kötü yanı asla bilgiler olması gerektiği gibi kalıcı olmuyor hafızada. Bir şey Biliyoruz ama ne biliyoruz belli değil. Bana da artık aman sen tarif etme yol diyorlar çok inciniyorum ajsjsj. Dediğin gibi tabela rengine kadar hatırlıyorum ama neredeyim nereden gideceğim o kısım yok. İnşallah çözümler çıkar konuda.

Dusundumde koku hassasiyetim benimde cok var Mesela cop kokusunu sarap kokusuna benzetirim Bazi limonlar bana mandalina kokabiliyor bunu herkes limon bi garipmis diye dusunurken ben mandalinaya benzetiyorum Yenibaharin kokusunu damla sakizina benzetirim Pastanede bir temizlik yapilmissa mutlaka anlarim aldigim borek corekteki deterjansi kokuyu alirim Mesela bir kere yufka almistik agir deterjan kokuyodu peynirdede basima gelmisti aynisi Kokuyla ilgili garip anilarim var Mesela doritosu ayak kokusuna benzettigimden beri cok severek yiyemem Cikolata ve gofretlerin uzerine sinen ambalaj kokusunu mutlaka alirim Bi garibim ya valla

Merhaba hatunlar Ay bu da dert mi diyecek olanların üzerine görümce atarım. Benim için dert. Evet ufak bir dert ama hayatımı etkileyen, özellikle sosyal hayatımı ciddi anlamda etkileyen bir dert. Efenim benim yüz hafızam çok iyidir. İşitsel hafızam, yer yön bulma kabiliyetim de rezalet durumda. Hani birinde ne kadar iyiysem diğerlerinde engelli sayılabilecek ölçüde başarısızım. Kendi evimin yolunu bulmam bile öğrenmem gereken bir süreç. Hep bildiğim yerden değil de bir arka sokaktan gidersem ve o sokaktan daha önce geçmediysem evime ne kadar yakın olursam olayım şaşırıyorum. Bu detayları belki fikir yürütmenize yardımı olur diye yazıyorum mevcut dertle çok bağlantısı yok. Belki de var ben bilmiyorum. Yüz hafızasına döneyim. Bir kez gördüğüm yüzü, o kişi ile tek kelam etmesem bile asla unutmuyorum. Buraya kadar sıkıntı yok. Ancak o yüzü bir anlığına gördüğüm için yeri, mekanı ve nerede gördüğümü hatırlamak haliyle her zaman mümkün olmuyor. Çoğunlukla hatırlıyorum ama hatırlamadığım noktada Obsesyon açığa çıkıyor. Bugün eşimle tvde bir oyuncu gördük. Yüzü tanıdım ama gördüğüm yüzle aynı değildi. Bir müddet takıldım, hatırlamaya çalıştım. En sonunda o oyuncunun çocukluk halini gördüğümü hatırladım ve rahatladım. Şayet hatırlamasaydım başka hiçbir şeye Odaklanamaz, gerekirse Google üzerinden şeceresini çıkarır yine bulurdum. Gelelim gerçek hayatta sebep olduğu sorunlara. Bir arkadaşımla tatildeydik mesela. Bir kadın gördüm, sarışın kısa boylu ve ince kaşlı. Yüzü tanıyorum ama nerede gördüğümü hatırlamıyorum. Kişiyi şahsen zaten tanımıyorum. Bende ipler koptu o anda. Ne arkadaşımla konuştum, ne denize girdim. Sadece o yüzü nerede gördüğümü hatırlamaya çalıştım. Sonunda hatırladım. İki yıl önce aynı kişi o tatil yerinde markette kızıyla alışveriş yapıyordu ben de orada görmüştüm. Yine rahatladım. Mahallede bir kadın var. Arada karşılaşıyorum. Yüzünü daha önce gördüğüme eminim ama nerede hatırlamıyorum. Bulana dek muhtemelen bugün olduğu gibi defalarca düşüneceğim. Muhtemelen bir anlık gördüm o yüzden hatırlamıyorum. Bugün bir kadınla konuştuk. Çocuklarımız aynı okula gidiyor. Yüzü hatırlıyorum ancak kadını asla hatırlamıyorum. Sonra oturup kadını nerede gördüğümü hatırlamaya çalıştım. Abartısız yarım saat oturdum ve bunu düşündüm. Sonunda hatırladım, geçen yıl parkta çocukları beklerken kısa bir muhabbet etmiştik. Hala çok basit gelebilir dert size, çok haklısınız :) yani diyorum ki gördüğüm yüzleri unutmuyorum ancak onları hatırlamaya çalışırken adeta bir embesil, bir dağ kaçkını, efendime söyleyeyim mağarasından gün ışığına yeni çıkmış bir garip canlı gibi davranıyorum. Sırf bu yüzden markette para unutmuşluğum, elimdeki eşyayı ya da parayı düşürmüşlüğüm, almam gereken şeyi yanlış almışlığım ve bunun gibi türlü ebleh eylemler yapmışlığım var. Çünkü anda kalmam gerekirken ben yüz tarama ile meşgul oluyorum. İşin Obsesyon boyutu olmasa "ehe yüz hafızam iyidir" der geçerim ama öyle değil işte. Hatırlamaya çalışma ve bulana kadar hayattan kopma noktasında ciddi sıkıntı var. Bu hususta bilgisi olan, aynı durumu yaşayan ne bileyim bir önerisi olan varsa lütfen söylesin. Hayatımı ciddi manada etkiliyor. Bir de bu yer yön bulma konusundaki eksikliğimin sebebi, yahut varsa çözümünü paylaşırsanız ayrıca sevinirim. Aynı şekilde işitsel hafızamın vehametini de şöyle bir örnekle açıklayayım. Sesim güzeldir iyi şarkı söylerim. Ancak bunun üzerine hiç gitmedim. Kendi kendime şarkı bile söylemedim. Neden? Çünkü herhangi bir şarkıyı baştan sona ezberleyemem. Şarkının fotoğrafı olsa çeker hatırlarım ama öyle bir imkan da yok tabi. Kodlama konusunda iyiyim ki bugüne kadar her şeyi böyle ezberledim. Konudan konuya saptım kusura bakmayın. Lütfen okuyup aman bu da sorun mu diye düşünmek yerine; markette, gökkubbeden yere az evvel iniş yapmış da ekmeğin ne olduğunu öğrenmeye çalışan bir uzaylı gördüğünüzü hayal edin. Tam da öyle oluyorum yüzü hatırlamaya çalışırken. O yüzden bu duruma bir çözüm bulmalıyım. Yazan parmaklarınız dert görmesin.

Disleksi ile benzer yönlerin olması çok ilginç :) ben bir ara kalabalık ve birden fazla ses olan yerlerde duyamıyor ve anlamıyor olmamı gelişimsel bir bozukluğum mu var acaba diye yorumlamıştım. Hala aynıyım, müzik açıkken biri bir şey derse anlamıyorum. Yanımda iki kişi konuşurken bir diğeri bana bir şey derse anlamıyorum. Sağır diyorlar bana T

Yer yön bende de sıfır. Sağımı solumu bile yazı yazarmış gibi yaparak buluyorum. Ama yüzleri, diyalogları, isimleri asla unutmam. Yani hatırlamaya çalışmak değil bu, unutmuyorum zaten. 150 yıl önce konuşulan şeyleri top burunlu Ayşe Kıvrak bunu dedi ardından siyah saçlı Zehra İnce şunu dedi ooo ordan uzun boylu Mehmet Sabuncu kontratağa çıkınca kare yüzlü Veysel Atmaca da yapıştırdı cevabı şeklinde bütün diyalogları, simaları, isim soyisimle birlikte sayabilirim. Ola ki hatırlamaya çalışırsam da ben de sadece hatırlamaya çalışmaya odaklanırım, etrafımda olup bitenle ilgilenmem/ilgilenemem. Bu aslında odaklanamama sorunu değil aksine odaklanma sorunu. Yani fazla odaklanma. E elbette avantajı da olacak dezavantajı da. Hani ben de istemem Ayselin kaynanasının giydiği donu beğenmeyip gidip değiştirdigi gün Aysele ne dediğini ama hatırlıyorum işte, naapalım insan türünün bir çeşidiyim deyip geçiyoruz.

Biliyorum hiçbir işime yaramıyor buna sinir oluyorum zaten. O saçma sapan dalgınlık halinde her şey aksıyor ya da yarım yamalak yapılıyor. Manasız bir durum ve aşırı rahatsızım. Bazen üstesinden geliyorum düşünme idrak boşver idrak diye diye vazgeçiyorum ama çoğu zaman bulana kadar düşünüyorum. G

Iste boylesi zehir gibi beyinlerin demans ailzeimer a yakalanma riski yuksek oluyor

Ahhh ıdrak ben ıkız doguruyorum bu da dertmı

O rüya sayma işinden ben de rahatsız oluyordum, işte eskisi kadar değil artık diyeyim. Diğer kısımları çöp filan değildir, bir yönden çok yoruyorsan derman kalmıyordur öbür taraflardan toplamaya ya da ilgi alanında değildir. Bak ben de numara ezberlemem. "Eşinin tel no ne?" diye sor bi. Bakmadan söyleyemem. :) Son iki numarasını biliyorum, bi de operatör kısmını. Gerisi yok. :)) Çünkü diğer taraflardan yorgun kafam. Ama koy bir şehrin göbeğine, 2-3 güne kalmadan çözeyim, çıkarayım sana haritasını. :) Beyin, hafıza sırlı bir şey işte ne diyebiliriz.

Aynı durumdayız ya. Zaten araba kullanamamın sebebi de bu bence. Yolları dogrultamıyorum ki varayım

Ya insan yeni taşındığı eve giden farklı yolları bir senede zorla öğrenir mi. Tam bir sene sürdü. sirkencubin waiting for our

Bu kadar stres zarar sana. Tedavı olmalısın Önceki

Ben de yanımda biri varken çok utanıyorum. Göz göre göre yalan söylüyorum çünkü. Bir de yanımdaki tarif etmek için ağzını açtığı an hemen çekeliyorum onu da olay yerinden uzaklaşıyorum

Direkt kendinle alakalı bir konu açmışın idrak Sevindim walla demek ki kendi derdine düşecek kadar ötekiler yana itilebilmiş. Ben çok şükür diyorum derdine

Ah idrak ah:))) evimi rahatça bulurum zaten kaybolma korkum yoktur çünkü hiç bilmediğim bir şehire dahi gitsem geçtiğim sokaklardaki belirgin yerleri hafızama alırım ve oraları kendime pusula yapıp varmam gereken noktaya ulaşırım. Sen de yüz hafızasına takıntı, bende de isimlere takıntı var, ünlü ünsüz fark etmez, mesela annem ta 40 yıl önce görüştüğümüz birinden bahseder, isminizi hatırlamaz, ben veri bankasıyım ya bana sorar sen bilirsin adı ne'ydi diye:)) tarif eder, kişinin silüeti gözümde belirir, konuşmaları dahi hatırlarım ama ismi aklıma gelmedikçe aklımı zorlarım, resmen beynin ana kartındaki tüm verileri taramaya başlarım:)))) O gün o ismi bulamazsam uyku tutmaz, yatakta bile kadınsa a harfinden başlayarak 29 harften tüm kadın isimlerini, erkekse erkek isimlerini bile sayarım illa bulmam lazım, bulunca da hemen anneme bir mesaj annneee buldum Nebahat teyze Beynim gereksiz bilgiler ansiklopedisi gibi, anneannemin 35 yıl önce kullandığı ev telefon bilgisi, babamın ilk arabasının plakası gibi hafızamda bir sürü telefon numarası ve plaka kayıtlı, hani ne yapacaksam artık, motorlu taşıtlar tescil memuru değilim, telekom bilinmeyen numaralar da çalışmıyorum, niye aklımda tutuyorum bilmiyorum, istemsiz oluyor üstelik, o yüzden de ailede herkes aklına gelmeyen isim, gbt, numara bilgilerini bana sorar, benim kendime çarem yok ki sana olsun, söyleyeceklerim bu kadar :)))

Sizin ki dertten de öte bir durum vallahi. Şaka biyanada sizinki bayagı abartı takıntılı hale gelmiş. Bende de var hafızamı zorlarım ama bulamayınca pes ederim.

Anam ikiz mi. Şimdi ne desem bilemedim ki. Ben yorum yapmayayım Allah sağlıkla kucağına almayı nasip etsin :) Ayrıca dert tamam mı :)

Ben çok özeniyorum sizin gibi insanlara valla bak. Ben rezalet durumdayım bu hususta. Ses güzel şarkı yok ahsjsjs. Bir de çok güzel uyduruyorum, daha büyük rezillik. Hayır hatırlamıyorsan sus değil mi. Mesela sevdiğim bir şarkıyı ya da türküyü açıp dinleyemiyorum niye çünkü beyinde yok o şarkı ya da şarkının adı. Bildiğin yok olmuş. Idrakyollariiltihabi

Biraz yendim plaka takintimi, simaları unutmayi, tabelalari okumayi, kaldirim tasi saymayi, merdiven saymayi. Bakmayarak okumayarak yendim bu kez de dikkat eksikligim nuksetti. Esimde bir o kadar dikkatlidir kendini yorar asla unutmaz bende zittiyim bazen" gordunmu surdaki seyi? "dediginde gormemem imkansızken evet diyorum, oysa gormedim daha dogrusu dikkat etmedim. Bu siteyi bu nedenle cok seviyorum bendekileri bir baskasinda da oldugunu gorup bir nevi kendime terapi veya bir baskasina merhem olmayi seviyorum ♡

Bence de sizinki bayagı bayagı dert =) kimseyi hatırlamak istemem ben böle ya psişik güclerinizde var mı

Bu bende şu sekilde, ve sasiriyorum. Ornegin birine ya da buraya mesaj yaziyorum, diyelim cumle"sabretmek gerek" Ben daha mesaji gondermeden ya acik olan tvden, ya da cevremdekilerden dogaclama bu kelimeyi duyuyorum, ornegin esim ogluma diyor ki, derslerin zor biliyorum ama sabretmen gerek, ya da tvde uzman diyor ki genclerin ergenlik sorunlari karsisinda sabretmek gerek

Ne güzel yahu bende yok o kısım. Kırk kere de dinlesem şarkı yer etmiyor zihnimde. Ama şarkıcının yüzünü hatırlarım :) Idrakyollariiltihabi

Ben koca ilde bile ilçeler birbirlerinin neresinde kalıyor anlayamıyorum. Haritadan göstermek kolay da. Aptal gibi hissetmemek için giderken solda, dönerken sağda höhhhöhöö diye kendimi kandırıyorum.

Ben sağımı solumu karıştırmıyorum da bir şey sağda mı kalıyordu solda mı kalıyordu onu karıştırıyorum. Eve hep gittiğimiz yolda evin sokağı solda kalıyor. Ters taraftan gelirsek ev sağda kalınca hep bir aydınlanma yaşıyorum evi ilk defa görmüş gibi heyecanlanıyorum

Dolandırılırsın böyle de Zira genelde yolu bilmediğini farkedince baya uzatılıyor o yol, birde sorarlar şurdan mı gidelim, burdan mı gidelim diye hatta eklerler, şurası yoğundur burdan gidelim diye he dersen yandın.

Ben sizi anladım çok geren bir durum bu insan istesede cıkamıyor o düşünceden. Test var mı bilmiyorum ama benim düzeyim cok yuksek yüz tanımada yasadiklarimdan biliyorum. Mesela bir defasında yurtdisindayız ve orda yasayan kardesim bana bir kizin fotosunu göstermisti vesikalık fotosunu. Öylesine bir bakmıstım. Bir kac gün gectikten sonra biz bir alisveris merkezine gittik. Orda ben bu kizi gördüm ve kardesime "Şurda oturan kız senin o vesikalık fotografını gösterdigin kız degil mi bu kızın sevgilisi varmış bosver sen bunu "dedim. Kardesim o an bir sey demedi. Aradan bes dakika felan gecti ve bana dediki"Abla sen bir fotograftan bambaska bir ulkede yasayan yabanci bir kizi nasil tanidin?Yani kizin sevgilisi varmis ona mi yanayim ablamdaki bu yetenege mi sasırayım"Ben ne yetenegi be dedim cünkü ben asla girdugum yuzu unutmuyorum hep boyleydim bana normal geliyor artik.. Ama son zamanlarda hafizam beni zorluyor nerde gordum gerginlikleri yasiyorum. Eskiden bu kadar yasamiyordum. Yani sizde yeteneklisiniz belliki.

Bende de ezber var ses yok, çok muzdaribim bu durumdan Özenecek gibi değil ama, mesela 2004te dört beş kez dinlediğim bir Eurovision parçasını 15 yıl dinlemeyip ismini görünce söylemeye başlıyorum. Hafızamda çok ciddi yer kaplıyor bunlar, ileride yer açmak için eşi dostu silmem gerekecek diye korkuyorum. Böyle:

Yanlız degilsin. Bende bana birisi bana su esyayi kiyafeti arabayi veya bisikleti bulurmusun dedigi anda beynime tumuyle kaydedip heryerde ariyorum pcde disarda onu bulana kadarda isler dag olsa yapmam. Ister antika olsun ister yeni bulurum keske bulmasam beynimi boylesine doldurmasam. Hafiza o kadar doluyor ki bende yonlerde sıkıntılıyım. Zihni bosaltmak lazim dusunmemek o an gordugunu unutman lazim ki yeni seylere yer kalsin harddisc gibi

yaaa inanmıyorum ben bunu hep yaşıyorum ve sebebini çok merak ediyorum

Yer yön bulmada ben de böyleyim. Sizi bilmem tabii ama ben İstanbulda oturuyorum. Bana göre İstanbul başlı başına bir ülke gibi ilçeleri de şehir gibi sanki, başı sonu belli değil. Devamlı binalar yıkılıyor, yollar değişiyor bir şeyler oluyor. Ben de yolları falançok şaşırıp unutuyorum. Neyse. Yüz hafızanızın bu kadar iyi olması tabii ki iyi ama bu kadar düşünmeniz de yorar be insanı :) Çok düşünmemeye çalışsanız olmaz mı Önceki

Bende okuduğum ve duyduğumu unutmam. Beynim resmen lacka oluyor - bazen dinlenmek icin küçük odaya girip 3 saat boyunca beyaz duvara bakarak meditasyon yapiyorum. Yok kardeşim, sağlam hafıza iyi ama benimki overdose. Sana tavsiyem malasef yok.

ek olarak yer yön sıfır bende de. dur dur sen tarif etme modunda oluyorlar. bende ikna oldum artık. geçen bir yayınevine gidicem aradım tarif aldım. aynı semtteyiz 10 dk lık yürüme mesafesi sanırım 1 saat kadar yürüdükten sonra adamı tekrar aradım konum attı yarım saat sonra bulmayı başardım. dönüş çok kolaydı ama

Aynen, zihnim ekran görüntüsü alınmış gibi sayfa fotoğraflarıyla dolu oluyordu. Ama sınavdan çıktığım an konu neydi hatırlamıyordum bile. Çok verimli bir şekilde okudum yani asdfghjk Ben adres tarif etmeye çalışmıyorum bile artık. Tam bir rezillik çünkü. İnsanları kendimle beraber kayboluşa sürüklemek istemiyorum. Üniversitede çok zorlandım bunun yüzünden. Elimizde planlar, sokak sokak gezip arazi analizi yapardık. Ulaşım analizleri çıkarırdık. Havaalanından, tren garından vs o arsaya ulaşım yollarını gösterirdik. Ben evime zor ulaşıyorum, havaalanındaki adamın nereye nasıl ulaşacağını nereden bileyim? Yaşadığım kabusu tahmin edebilirsin. Neyse ki onu da çok verimli şekilde atlattım

Ben de öyleyim. Biri bir konudan bahsetse "aa onu okulda gördük mü ki" diyorum. Oturup çalıştığım sınavlardan da hep yüksek notlar aldım. Ama sınavdan çıktığım an unuturdum her şeyi. Şimdi dersleri bile hatırlamıyorum. Okuduğum kitaplar da hiç yok aklımda. Yer bulma konusundaki yeteneksizliğim en çok sevgilimin hoşuna gidiyor. "İyi ki yolları bilmiyorsun. Bilsen 'neden buradan dönmedik, şuradan gir daha iyi olur, neden bu yola girdin' diye başımı yerdin" diyor. Ama ben çok zorlanıyorum. Konuda pek bir öneri de gelmemiş. Çözümsüz bir dert sanırım.

Konuyla alakasız olacak ama beynim nasıl şartladıysa sayfada mune nin her yazdığında konuda vukuat var gibi sanan tek ben miyim?

İşitsel kısım hariç bu aynı ben. Gördüğüm bir yüzü unutamıyorum. Şehrin sokaklarında "ehehe ben bunu bir yerden tanıyorum, aha bunu da tanıyorum, bunu kesin tanıyorum, bu kimdi ya" diye geziyorum. Öğrenciyken sınavlarda da hep ders notlarımı hayal ederdim. Hangi sorunun cevabı hangi sayfanın hangi bölümünde, hangi konunun altında hangisinin üstünde vs bunu düşünerek cevaplardım soruları. Ama yer-yön bulma kabiliyetim hiç yok. Şu yaşa kadar kaç defa kayboldum bilmiyorum bile. İşim gereği çok yer geziyorum ama 50 defa gittiğim yeri bulamıyorum. Yanında yöresinde ne var biliyorum, cephe detaylarına, tabela tasarımına kadar hatırlıyorum ama oraya ulaşamıyorum resmen. Böyle saçma bir şey. Bu kadar okuduktan sonra benden bir çözüm gelmeyeceğini anlamışsınızdır Ben usulca tavsiyeleri takip edeceğim. Size de geçmiş olsun :)

Bu da başka versiyonuymuş :) Feslegen Kokulu Nane Durmak, yıkılmaktan önceki son adımdır. Anneler

Vallahi konunuzu dert değilde sanki mizah dergisi okur gibi keyifle gülerek okudum. çok sempatik ve hazır cevap birisiniz sanırım. bazen bu problemi bende yaşasamda takıntı haline getirmemeye çalışıyorum. tek derdiniz bu olsun. ancak şununda ilave edeyim her seferinde hatırlamaya çalışmak yerine arada boşvermeyi deneyin. daha mutlu olursunuz.

Canım benim. Acaba senin gibi olsa mıydım diye düşündüm bir an. Bir anlık gördüğün yüzleri asla unutmamana çok şaşırdım. Çünkü benim yüz hafızam öyle rezalet ki daha önce tanıştığım insanların yüzünü hep unuturum. Geçen, aylar önce 1 2 saat tanışıp konuştuğum komşu kızını unuttum. Asansörde karşılaştık selamlaştık ama asla hatırlamadım. Bazen tanıyormuş gibi davranıyorum. Bu benim için çok kötü bir şey çünkü beni selam sabah vermeyen burnu havada biri sanabilirler ama öyle değilim. Bazen yüzleri tanıyor gibi oluyorum ama nereden tanıdığımı asla hatırlamıyorum düşünüp duruyorum ama çıkamıyorum işin içinden. Yani seninki de dert benimki de dert. Keşke ortası olsaydı

Tövbe deyiniz, kaba etinizi kaşıyınız lütfen :)

Öncelikle bir çözüm önerim yok maalesef. Bu kadar uzun yazdığımı görüp bir çözüm görmeyince hayal kırıklığına uğramayın, önceden uyarayım Bende de benzerleri farklı şekilde var. Günlük hayattaki insanlara dikkat etmiyorum, dikkat etmediğime şükrettim bu konuyu okuyunca Bir dizi ya da filmde gördüğüm insanı mutlaka hatırlıyorum ben de. Şu şu filmde/dizide oynamıştı diye sıralarım çevremde biri "ya bu kimdi çok tanıdık geliyo" dediğinde. Ama hani büyük bir rolde olmak zorunda da değil bu hatırladığım kişiler. Ana olay olurken arkadan geçen birini oynamış dahi olabilir. Herhangi bir şekilde hatırlayamazsam kafayı yiyene kadar bulmaya çalışırım o kişinin kim olduğunu. Müzikte de aynı. Olayın önemine göre değişiyor hatırlama sürem. 4-5 yıl önce bir mağazada çalan daha sonra hiç duymadığım bir şarkıyı "aa orada duymuştum" diyebiliyorum ama o gün önemli bişi olmuş olması lazım, ilk kez gittiğim bir şehir vs olabilir. Onun dışında hatırlama seviyem bir ayla sınırlı genelde. Ha bir de navigatör gibiyim, bir yere sadece bir kere gitmem yetiyor, her zaman bulurum ve alternatif güzergahlar da oturur kafamda. Ama mesela şehrin hiç gitmediğim kısımlarının nerede olduğunu bilmiyorum. Yani Antalya'dayım mesela, merkezi biliyorum ama mesela Alanya farklı bir adadaymış gibi falan geliyor. Oturduğum yerin doğusunda olduğunu biliyorum sadece ama kafamdaki haritaya orayı oturtamıyorum. Bir de erkek arkadaşımın hem sevdiği hem sevmediği bir huyum konuşmaları unutmamam. Yani kimse sen üç yıl önce bana şunu demiştin ben de bunu bunu demiştim diyen birini sevmez bence biraz sinir bozucu ama kendim yapıyorum bunu Hatırlayamama durumunda geçirilen krizi çok iyi biliyorum maalesef. Başka obsesyonlarım da vardı yardım aldım ilaç kullanmak istemedim. Onun yerine başa çıkmanın yollarını buldum, kendimi sakinleştirmeyi ve aklımı başka şeylerle meşgul etmemeyi. Hani o saatlerce üzerinde düşünüp de bulduğumuz andaki rahatlama var ya, tıpkı saatlerce tuvaletini tutup sonunda yaptığın anki gibi, onun bağımlısı oluyoruz. O tatmin, ay her şeyi de hatırlıyorum hissi iyi hissettiriyor. Benim için işe yarayan kendimi o histen uzaklaştırıp bir şeyleri bulmamak hatırlamamak oldu. Yani sürekli kendini hatırlamaya zorlayıp sonunda hatırladığındaki o hisse ulaşmayı engellemek. "Ya bu kimdi?" düşüncesi geldiğinde kanalı değiştiriyorum, başka bişi yapmaya başlıyorum. Rahatlatan bir şarkıyı söylemeye başlayabilir ya da bişiler okuyup kafa dağıtabilirsiniz. Dikkatinizi o hatırlamaya çalıştığınız şey her neyse ondan uzaklaştıracak her şeyi deneyin o anda. M Mutlak Butlan İnanmak istemiyorum, bilmek istiyorum.- Carl

Pek ciddiye almıyor psikologlar efem. İşin Obsesyon boyutuna takılıp, bunun da ilaçla düzeleceğini söylüyor çoğu. Ki obsesiflik sadece hatırlama sürecinde açığa çıkıyor. Başka takıntılarım yok. Sadece bu. S sunsea

Yazılanlardan çıkardığım sonuç, hafızanın bir kısmını normalden iyi kullanabilen şahıslar diğer alanda vasat oluyor demek ki. Hepsi ortalama çalışıyorsa sıkıntı yok. Idrakyollariiltihabi

Bende yer bulma konusunda cok kotuyüm. Yer yön duygum sıfır bir çok seyi kodluyorum. O kimdi nereden hatirliyorum olayi bendede var. Bulana kadar çatlarım. Bence bende disleksi var çarpım tablosunu hiç ezberleyememiştim

O daha büyük ayrıcalık, solak olup da sağ elini hiç kullanamayan yoktur zaten bence çünkü mecburuz İki tarafı da aktif kullanmanın yer yön bulma üzerine etkisi nedir peki?

Ahajwjwjsj toygarı Allah kahretmesin. Ben bunu şu şekilde yaşadım. Arkadaşlarla arabada Gidiyoruz bilmem kaç yıl önce. Levent oran diye bir adam vardı eskiden. Savaş ayın programında bir kez görmüştüm. O zamanlar yaşım çok büyük değildi izletmezdi ailem zaten. Neyse o program bitmiş üzerinden yıllar geçmiş. Levent oranın totosunun kılları ağarmış. Kendi bile tanımıyordur kendisini muhtemelen. Arabayla adamın önünden geçerken ben gençliğin de verdiği heyecanla açık camdan "aaaa levent oran bu" diye bağırmış bulundum. Arkadaşlar o kim ya diye cevap verirken ben "ya hani manyak vardı ya bir tane tvde" dedim. Ve evet cam açıktı, araba yavaşlamıştı. Özür dilerim levent oran. Soyadına da oral demiştim, onun için de ayrıca özür.

yazim tarziiniz çok iyi yaa gülerek okudum ayni sey bende de var cogunda beynimin yorulduğunu hissediyorum sadece yüz değil hatirlamam gerekn birşey zor bir durum choccywhoccydoodah