Ne eksık ne fazla. Bıze cok benzıyor evlılıgınız. Bende kı fark, ben maddı kaygım olmasa asla durmam bosanırdım. Daha oncekı konularımda da bahsetmıstım. Rahatımdan vazgecemıyorum.

sıkıntının tek nedeni aynı yastığa baş koymamak. hani derler ya Rabbim bir yastıkta kocatsın diye. ne kadar doğru ve güzel bir dua. ayrı yatakta yatmak aklınıza gelebilecek her türlü ailevi sıkıntıların baş nedini. okumuştumda bi yerde şuan bulamıyorum.

Anladığım kadarıyla aranızda sevgi var ama hayat telaşına kapılmışsınız. Aile terapisti deneseniz?

ben göz atamıyorum yav nasıl oluyor

Bir evde eşler yatağa küs girmeyecek, girse bile yatakta konuşup halledip sarılıp uyuyacaklar. Ben bunu bilir bunu söylerim. Ki siz birlikte bile uyumuyomuşsunuz. Bunların olması da gayet normal.

Çok teşekkür ediyorum

Hap kadar boylarıyla oynatıyorlar parmaklarında bakalım artık ne yapalım.

Konudan ayrı ben de 5 senelik evli 2 cocuk sahibiyiz ilk kızım doğduğunda 1 yıl bir bocalama oldu çünkü benim eşim de titizlik hastalığı vardı çocuk yokken herşeyi tam olurdu çocuk olunca haliyle bütün ilgim ona kaydı eşinle kavga sebeplerimiz hep temizlik oldu hatta konu sahibi ve eşi gibi arada o yatak ayrıldı çok sürmedi ama bu. Ben eşimle çok konuştum önce ki halinde neredeyse fazlasını şuan yapıyor temizlik bulaşık çamaşır asıyor katlıyor geçti yani o kriz dönemi. Sizde korkmayın her evlilik çocuk doğduktan sonra belki bocalar belki bocalamaz önemli olan o krizi iyi yönetmek diye düşünüyorum. Konu sahibi öncelikle eşinize kızıp evladınızın üstünden elinizi çekmeyin. Boşanmak istemiyorsanız mutlaka bir aile terapistine gitmeniz. Evlilikte cinsellik önemli bunda hemfikiriz keşke o yatak ayrılırken başta müdahale edip karşı çıksaydınız bence toplanmak için çok geç değil çocuğunuz için evliliginizi eşinizle el ele verip kurtarmanız lazım.

Gercekden üzüldüm. Daha cok gençsiniz. İkinizde mutlu olmayi, sevmeyi ve sevilmeyi hak ediyordunuz. Boşanmak niye bir çözüm yolu değil sizin icin? Belirli bir sebebi varmi?

Ay çok duygulandım, siz birbirinizi çok seviyorsunuz aslında ama kırgın ve kızgınsınız. İş hayatı, sorumluluklar sizi yıldırmış, biz de aynı durumdaydık. İkimiz de sınavdan geçiyor gibiydik. Bir şey diyeyim mi, bazen yapılması için yıkılması lazım, bu olayı atlatırsanız daha çok kenetleneceksiniz bence. Ben eşimi ne kadar çok sevdiğimi, onu suçlarken kızgınken aslında beni ne kadar savunduğunu anladım, ailesine bile şu an rest çekti benim için. Ben düzeleceğinizi düşünüyorum, ama önce bir sakinleşmeniz lazım, terapi ve sakinleştirici ilaç bende mucize yarattı, ilaç alerjim var ve kullanmaktan nefret ederim ama bence kullanın, niye bu eziyeti kendime çektirmişim diyeceksiniz. Beynimizin o an salgılayamadığı mutluluk hormonları var o ilaçlarda, yani hormonlarımızı düzenliyorlar, yeniden doğru şekilde çalışmasını sağlıyorlar.

Tüm dünyanız çocuk olmasın zaten. O iyi bisey değil. Ozman yoğunluktan fırsat bulup basbasa biyerlere gidin. Mesela ben esim gereksiz masraf dese de dogumgünü yıldönümü filan şehir içinde b ile otele rez. yaparım. Son 1 yıldır yapmadım, aadam tırım tırım spa merkezleri bakıyorAlıyorm msjı. Öyle biseyler olabilr. Gezmeyide seviyormuşsunuz. İmkanda varsa al kocanı kaçır biyerlere:)

Her evlilikte azbucuk uzaklasma, ozellikle cinsel hayatin sekteye ugramasi olabiliyor malesef cocuk olduktan sonra. Allah acilarini gostermesin tabiki. Ama 6 ay coook uzun bir sure. Sadece cocuk olduktan sonra bukadar uzaklasmak garip gercekten. Cunku oncesinde romantik komedi timsaliydik dediniz.

Başbaşa tatile çıksanız?

Ben herşeyden korkuyorum. Doğurmaktan da Ama bir şekilde olacak. Allah hepimizin yardımcısı olsun Çok teşekkürler güzel fikirler için Gezegen X

Evet biraz önce konuştum buraya ne yazdıysam onunla da paylaştım, benim umudum var dedi.. Peki ne zaman vazgeçeceksin ümit etmekten dedim, sanırım ölünce dedi.. Aşırı duyğulu bir andı, sarılıp ağladık ikimiz de.. başka bir şey konuşamadık..

Sütü geceleri arada sağıp acaba babaya da gece kalkıp süt verme misyonu da yüklemek olmaz mı? Doğmamış çocuğu doyurma olayına girdik ama neyse hani ben bir tek sanki benim çocuğummuş gibi olsun istemiyorum, altını da değiştirsin, sütünü de versin... büyüyünce zahmetsiz olunca komşu da sever ilgilenir yani. Erkeğin kadını anlaması için biraz yaşadığı sıkıntıya ortak olması gerek değil mi?

Bence eşinizle birbirinizden soğumuşsunuz ama sebep sanki çocuk değil gibi geldi bana. Çünkü birbirini seven bir çift ne yapar eder birlikte vakit geçirmeye çalışır. Çocuk olmadan önce paylaşımınız nasıldı? İzin gününde çocuğunuzu da alıp yemeğe, parka, yürüyüşe gidip birlikte vakit geçirebilirsiniz. Bir de bu ayrı yatma olayı bence büyük tehlike. O konuyu çözüp birarada olmanız lazım. Büyük kavgalarda bile yatak ayırmayın denirken sizin bunu çok olağanmış gibi uygulamanız biraz tuhaf geldi.

oncelikle yataklari birlestirin G greengirll

Eşim sizin gibiydi, ortam gerilse bana karşı anında kapatıyordu kendini. Ben 25 sene böyle sinir harbi bağrış çığrış içinde yaşadıktan sonra eşimle karşılaşınca çok bocaladım. Tepkisini anlayamıyordum, artık olaylar büyüdü ve son raddeye geldikten sonra konuşup birbirimizi tanımaya başladık. Eşim de şimdi küsmek yerine anında tepki veriyor. Ben de hep sakin kalmaya çalışıyorum ama çokkkk zordu bu benim için. Çok duygusal bir insanım ve tepkimi anında veriyorum, hem mesleğim gereği hem de eşimle tanıştıktan sonra mecburen pozitif ve sakin kalmaya çabaladım hala da uğraşıyorum. Yalnız aile ortamı çok önemli, benim anne babam bir gün bile sakin gün geçirmedi, hep kavga gürültü ile büyüdüm ve bu halden birden eksta sakin bir insan haline gelmek malesef çok zor.

Ben de çok korkuyorum Eşimle çok güzel bir bağımız var Bizim de beş sene bitecek Ama böyle konuları okudukça korkum artıyor Çocuğum olacak acaba bu sefer boşanmaya kadar gider miyiz bile diyorum bazen kendi kendime

bu evlilik iki kisiden biri baskasına gonlunu kaptırırsa bitecek gibi duruyor yoksa bosanmaya bile usenen ınsanlar olmussunuz. tum kadınların evliliği pesbembe her gun birlikte oluyorlar esleriyle mtlaka aksam film izlyorlar sureklı el ele goz gozeler onlara takılmayın her evlilik oyle olmak zorunda değil ama 6 ay da cok uzun bi sure once sevip sevmediğinize karar verin seviyorsanız evin icinde biraz daha bakımlı albenili olmayı deneyin herkes gibi ben de yatakları birlestirmeniz gerektiğini dusunuyorum. ya da belki kıskanırsa sizi sevdiğini htrlayabılır bılmıyorum boyle seyler dusunun yoksa ıkınızden birinin aklını baskası celecek gıbı duruyo. hakkınzda hyrlısı olsun cok zor bi durum.

Mutluluklar diliyorum. Çok sevindim konuşabilmenize eşinizle. Evlilikte gerçekten 3. Yıl, 5. Yıl, 10. Yıl diye bir şey yok. İnsanlar uzaklaşabiliyor zamanla birbirinden. Üst üste yaptıkları hatalar bazen çok küçük şeylerde patlıyabiliyor. Güçlü karakterlerle evlilikler, zorlayıcı olabiliyor diğer eş için. Bu bazen kadın, bazen erkek oluyor. Karşı taraf daha sakin bir insansa, iki türlü ilişki geliştiriyor: 1) boyun eğiyor. onun istediği gibi davranıp, bozduğunda susuyor, bağırdığında idare ediyor, ilişki böyle gidiyor. 2) küsüyor. boyun eğmeyi de yediremiyor, sinmiyor ama kendi sözünü dinletecek kadar da otoritesi ya da kavgacı bir yapısı olmadığı için o da pasif direnişe geçiyor. Ben sizde ve eşinizde bunu hissetmiştim biraz. Cinselliğin olmayışında da. Çünkü bu durumda erkekler hadım edilmiş gibi hissediyorlar. Psikolojik olarak. Ya cinsellikten uzaklaşıyor, ya aldatıyor, ya da ayrılıyorlar. Ben bunun pek çok örneğini gördüm yıllardır çevremde, hem erkek hem kadın tarafından. Ayrılan da oldu, evliliğini sürdürebilen de, ya da sizin başta söylediğiniz gibi mutsuz bir evlilikte hapis gibi hissedip anne baba olduğu için sürdüren Ama 15 yıllık evliliğinin 14 yılını ayrı odalarda yatarak geçiren de. Öyle ki erkeğin kokusu artık kadına yabancı bir adamın kokusu gibi geliyor. Ve onun yattığı odayı muhakkak havalandırıyor her sabah. Cinsellik çok önemli. Ama en önemlisi aynı yatağı paylaşmak. Yatarken birbirine dokunmak. Ayağına değmek. İlişkinin bir normali demeyeceğim ama bırakın 6 ayı, en fazla iki hafta olmamışsa cinsellik bu kavga ve uzaklaşma sebebidir. Burada iki tarafa da iş düşüyor. Ben böyleyim, o da biraz delikanlı olsun, susmasın, alınmasın; Ya da ben böyleyim o da biraz hassas olsun, dikkat etsin sözlerine demekle olmuyor. Tek taraflı değil. Ben eşinizin umut kesilecek bir adam olmadığını düşünüyorum, sizin de. Burada adımlarınızı paylaşın bence ilk zamanlarda. Bir anda olmayacaktır, ama küçük hoşluklar ve buradakilerin de küçük destekleriyle sağlam köprüler kurabileceğinizi düşünüyorum.

Sevgi varsa umut vardır. Nedenini yazdınız mı görmedim. Kırgınlıklarınız neler? Güzelce konuşup birbirinizi anlamaya ihtiyacınız var bence. Belki de boşuna kurup duruyorsunuz kendinizi. Öfkeniz geçince düzelecek bence. Ayrıca şu yatağı da birleştirin artık. Ya açıkça konuşun ya da bişeyler bahane edin. Tamamen çocuktan kaynaklandığını düşünmüyorum. Bakın mesela ben büyüğü uyuttum, şimdide küçüğü uyutmaya çalışıyorum ki gidip eşimle biraz zaman geçirelim. Konuşmasanız da olur ya sarılıp film falan izleyin. Bi adım atın ve ondan da bi adım beklediğinizi söyleyin açık açık. Siz yeter ki aklınıza koyun. Burda size ufak tefek tüyolar verebilecek birsürü kadın var.

İşte tamda benim söylediğim şey, eşinizin davranışı etkiye tepki gibi. Siz neden böylesiniz. Ayrı yattığı için mi sadece..

Aynen, yatınca kalkmak kalkınca yatmak istiyorum Öldürmeyen ama süründüren ne varsa bizde mevcut desene Eşimin ve ailesinin bu tarz sıkıntıları yok, anlamıyorlar o yüzden. Kv meselesi çok uzun benim ya, 6 senedir sıkıntı yaşıyorduk, en sonunda eşim şu an görüşmüyor, zaten benimle görüşmüyorlardı kv ler.

Çocuk evliligi güzelleştirir. Sorumlulukları arttırır eşlerin birbirine ayıracak vaktini azaltır ama evliliği güzelleştirir. Önemli olan annenin babanın çocugun sorumlulugunu alabilecek kapasitede olması Madden ve manen. Maalesef günümüzde erkekler genellikle çocuk sorumluluğundan kaçıyorlar ya da altında eziliyorlar olan Maalesef her zamanki gibi kadına oluyor Ben çevremde bunu gördüm. Erkeklerin babalık eğitimi alması lazım evliliklerin selameti için bence. Bizim üç çocuğumuz var. ilkinden sonra ikizlerimiz oldu. hep eşimle baktık. O kadar sıkıntı çektik ki. Çok zor büyüdüler. anlatsam Güler misiniz Ağlar mısınız bilmem halimize. Ama hep destek olduk birbirimize kenetlendik. İyi günde kötü günde dedikleri bu olsa gerek. 2 yaşında olmak üzere ler. Bu aksam büyüğü ödev yapıyor ikizlerimiz masada süt içiyor Biz de Çay içiyorduk koltukta. cok şükür bugunumuze dedim. U Uzmanhnm sizin evliliğinizdeki sorunlar çocuktan sonra mi basladi Ben tam emin olamadım. ne yapılır bilemedim. duvar gibi tepkisiz bir adam. Umarım bir çıkış yolu bulursunuz.

Lütfen korkmayın. İlişkinin bu hali almasında çocuğun payı yok denecek kadar azdır. Yatakları ayıran çiflerin cinsel hayatı azalıyor, cinsel hayatin azalması erkekte kendi başına hayata; kadında ise büyük boşluklara yol açıyor. Çiftlerden biri konuşmadıkça ve diğeri de ondan bunu beklemeye devam ettikçe zamanla paylaşım ve duygu da azalıyor. Ne olursa olsun yatakları ayırmamak, ısrarla konuşmaya çalışmak, sıcak muhabbet ortamları kurmak, duygularını inatla belli etmek ve dile getirmek lazım. Tabi karakter de çok. onemli. konu sahibinin ve eşinin karakteri çok büyük rol oynuyor. Böyle korkular yaşama. Aşk dolu sıcacık seviyeli ve saygılı olan ilişkilerin çok çok azı bu duruma girer.

Bir yerde duymuştum sanırım Müge Anlı söyledi; Evliliği önce çocuk bitiriyor. .. E artık seksapel olunmuyor süt verici anaç falan Erkek de üreme dönemi görevini tamamlıyor ve flörtlesme bitiyor... Nietzsche demiş ki Aşk Üremenin Aldatmacasi! Doğru da ama biz modern dünyada yaşamımızı daha iyileştirmek ile mükellefiz... olması gereken bu. . Kişisel konforunu ve hayattan asıl ne beklediğini bilmelisiniz arkadaşim.. maalesef çoğumuz bilmeden başımıza gelen razı yaşayıp gidiyoruz... sevgiler

Çocuktan önce cinsel hayatımız hergündü, ve onun haricindeki diğer herşeyde romantik komedi filmine yakındık diyebilirim girlinred

=( Biliyorum, benim de çevremde bu tür ilişkiler var, güzel mi değil.. ama saygının sadakatin olması sanırım ümit vadediyor ki yürütüyoruz bir gün geriye döneriz umuduyla..

Ne tatlı yazmışsınız elinize kalbinize sağlık, uygulayacağım..

öncelikle Allah saglıkla kucagınıza almayı nasıp etsın evladınızı. çocuk öyle bir şey ki. ben size kısaca anlatmaya çalışayım neden eşler arasına mesafe giriyor. o kadar küçük o kadar size muhtaç ki bebek, bütün önceliğiniz o oluyor. önce onun karnını doyurmak zorundasınız, önce on unla ilgilenmek zorundasınız, önce onu uyutmak zorundasınız, önce onun ihtiyaçlarını karşılamak zorundasınız, önce ona kıyafet almak zorundasınız, önce onu doktora götürmek zorundasınız. önce o önce o önce o. herşeyde önce o. çalışıyorum. 15 aylık bir kızım var. konu sahibi gibi şikayetlerim yok benım evlılıgımle ılgılı çok şükür. ama dün akşam işten geldiğim zaman ilk kızıma sarıldım ilk onu öptüm kokladım. aradan 15 dk geçtikten sonra eşimi öpmek aklıma geldi. kendı kendımı bıle yadırgadım. aslında uzun zamandır bunu bu sekılde yapıyordum. cunku önceliğim o artık. evet eşim ikinci plan. kendımde o sekılde. ne kadar istemesenizde bu böyle oluyor maalesef. ve sonuç olarak kimilerinin ilişkilerinde kopukluklar meydana gelıyoır kımılerınde gelmıyor. herkeste tabıkıde aynı olacak dıye bısey yok. cocuk evlılıgı bıtırmıyor elbet, aama cocuk olduktan sonra eşlerın bırbırıne vakıt ayırması elbettekı gıbı eskısı gıbı olmuyor. yani sizistesenizde istemesenizde bu böyle oluyor. en aızndan benım evlılıgımde bu sekılde oldu. cinsellikte etkileniyor, sosyallikte etkileniyor. he bunu ileri boyuta taşıyıp taşımamak kimin elinde, kadermi kısmet mi bilmiyorum. ama çocuk dünyanın en tatlı en güzel şeyi aslında eşleri evlilikleri birbirine daha cok baglaması gereken şey. Çocuk olmaya evlilikler de hep bir eksik hep bir noksan. o yüzden korkmayın. sizden kopacak olan eş çocuk olmadanda kopar.. KONU sahibi için ise; evliliğiniz için çabalayın. sizin kopuklugunuz cocuktan ziyade siz ikinizle alakalı gibi geldi bana ki eşinizde bu şekilde oldugunu söylemiş zaten. umarım herşeyi yoluna koyarsınız..

Maşallah size inşallah bizde de böyle devam eder!!

İnşallah tek duam

Ben de. Ya şu anki mutlu, eğlenceli halimiz yok olursa diye korkuyorum. Ya ben bile değişirsem diye korkuyorum ki daha hamile miyim değil miyim onu da akşam öğrenicem.

Cevap için çok teşekkür ederim söylediklerinizin hepsi çok doğru ve yerinde tespitler FAKAT bence şöyle bir ayrıntı var ; çocuk bakımını tamamen 'anne' yüklendiği zaman sorun çıkıyor, çünkü baba bunun ne kadar zor olduğunu bilemiyor, babayı da bu sürece dahil etmek gerek. Misal 'önce onu uyutmak zorundasınız, önce onu doyurmak zorundasınız' bunda hemfikiriz elbette öncelik bebek -çocuk ama bu sadece annenin görevi değil bilmiyorum anlatabiliyor muyum? Anne herşeye yetişemez, bebeği tek başına yapmadığımıza göre mümkün olduğu kadar babayı da bu sürece dahil etmek gerek işte o zaman bu kopukluk daha az olur çünkü yorgun olan sadece anne olmaz. Tabii ki çocuğum olmadığı için belki 'şöyle yapcam böyle yapcam'diyorum ama, mümkün olduğu kadar eşimi de bu olaya dahil etmeye çalışacağım. Size bebeğiniz ve eşinizle mutluluklar dilerim

Koni sahibine verecek yanitim yok ama size var Saglam iliskilerde cocuk iliskiyi daha da saglamlastirir, sevgiyi arttirir, evet zamanin buyuk kismini bir yaşa gelinceye kadar cocuk alir ama bu kopukluk yaratmaz Mesela biz esimle balkona kacip 5 dk lahve molasi verir konusacaklarimizi konisuruz, o ani mutlaka yaratmaya calisiriz, bazen ben bebegi uyuturken o salonda olur ve whatsapddan yazisiriz, vs vs yani korkmaniza gerek yok Eger bir iliski kotuyse cocuk daha da kotulestiriyor, evliliginden emin birinin korkmasi icin hicbir sebep yok

Bebegin ihtiyaclari tabiki karsilanacak. Yine soyluyorum bebegim yok net konusmak istemiyorum ama isteseniz mutlaka zaman yaratabilirsiniz. Yataginizi ayirip, kendi bakiminizi ihmal edip, eşinize ilginizi kesip sonra bana kotu davraniyor diye hayiflanmaya hakkiniz yok diye dusunuyorum.

Bence farkedip düzeltsin de, siz söyleyince olsa da olur. Herkes sizin gibi düşünüp hissedemez, sizin ne istediğinizi bilemeyedebilir. Gerekirse söyleyin. Mutsuz devam etmekten iyidir.

Çocuktan önce çok sevgi dolu şefkatli anlayışlı iletişimli insanlar mıydınız? İnanasım gelmiyo buna pek. Bir de yatak ayırmak duyduğum en saçma şey evliliklerde. Biz küselim aynı yatakta elektriklenir sokuluruz. Barışma vesilesi işte. Sen kadınsın o da erkek aslına bakarsan tüm ilişki cinsellik üzerine kurulu. Senden acilen bi adım gitmesi lazım. Aldatmıyosa bile yakında aldatmayacağı ne malum.

Çocuklardan sonra olabiliyor maalesef ama ben, yorgunluktan olduğunu düşünüyorum. Eşim çok çalışkan ve eve geç geliyor benim de, bende çalışıyorum bende geç saatlerde eve gidiyorum. Benim gececi olduğumda o eve erken gidiyor. Mükemmel bir baba ve çok düşünceli bir eş ama bizimki de gece oğlumuzu tuvalete kaldırdığından ve uykusu bölününce uyuyamadığından hep yorgun, bizimki de yorgunluktan kıçını dönüp yatar, ben sinir olurum, kızım gece bizim yatağımıza geldiğinde o da gidip kızımın yatağında yatıyor rahat edelim diye. Yani bazı erkekler çok verici ve bizim rahatlığımızı istedikleri için cinsellik vb şeyleri arka plana atabiliyor. Ben sorun ediyorum bazen açıkça da söylüyorum ama haklı da buluyorum adamı ne diyeyim ki bence çocuğun biraz daha büyüsün aşarsınız, sen de adamın başka odada yatmasına müsaade etme git sarıl sev eşini. Bence eşin fedakar olduğundan böyle. Biz eşimle 2 yıl ayrı yattık ikizlerin birine o birine ben baktık birbirimizi bakışarak seviyorduk artık düşün o derece vakit bulamıyorduk, çok yoruluyorduk. Bence eşini sev o na güzel davranışla yaklaş

cocuk olunca bir sure kopukluk oluyor evet cunku cocuk ne zaman uyursa sizde ozaman uyumaya basliyorsunuz fazlasiyla yoruluyorsunuz esiniz ise gittigi icin sizin kadar aktif bakamiyor en azindan uyku konusunda bizim kadar fedakar olamiyor bir cogu bu ozellikle cinsel anlamdaki kopukluk surecini iyi degerlendirmeniz gerekiyor biz 4.5 ay ayni anda uyuyup uyanamadik mesela bu surecte firsat buldukca sevdigimi soyledim yazdim her firsatta belli ettim sinirler harap oluyor uyku duzeni yok yeni annesiniz daha cocugun neden agladigini cozemiyorsunuz acemilik var yani bu sinir harbinin yasandigi surecte karsilikli olarak birbirimizi sinir cikaracak insan olarak hic gormeyin gunlerce haftalarca disari cikamadiginiz dus alamadiginiz oluyo bunlari bilin hazir olun esinizle oturun plan yapin stresi minumuma indirmek icin aman isten geldim ben surda yatayim luksu olmasin cocugun bakiminin her aninda yaninizda olup ogrensin ogretin ki siz ben yarim saat uzanayim sessiz bir ortamda dediginizde cocugu gazini cikaramayan altini degisemeyen bir insana birakmis olmayin bunlar simdi ufak gorunen ama o zamanlar gozunuzde buyuyecek onemli seyler

aman oyle olsun ya Allah korusun sirtima vurdu yazinca vallahi sinirlendim bu konularda kendime hakim olamıyorum malum burda siddet gorup ama bende soyle yaptim diyen hemcinslerimizde olduğu icin omur boyu mutlu olun

İnsallah biz de böyle olmayız Teşekkür ederim E

Ben çocuktan sonra evliliklerin soğumasına anlam veremeyenlerdenim. Tam aksine biz daha da bağlandık. Çocukla eşe ayrılacak zamanı sanırım dengeyebiliyorum bundan olsa gerek. Anne olunca bazen karantinaya alıp herseyimizi çocuk uzerine kurdugumuzdan oluyor galiba. Yani hicbir zaman tek taraflı düşünmemeli eminim eşinin de haklı bir tarafı vardır. Cheescake2 GupGuru Anneler

peki çabalıyor mu? yoksa zaman içinde gökten tepesine nur inmesini mi bekliyor?

Kizim her gece geç yattigindan esim once yatar ben sonra. Artik iyice alistim esimle ayni anda yatinca kkesinlikle uyuyamiyorum. Yine bu yaz sicaktan dolayi ben kizimla yerde ön oda da yattim. Ve yatak odasina dönünce yine zor uyudum. Demem o ki en başta ayrı yatak benim çevremdeki ailelerde gördüğüm baslica sorun. Daha sonra benim esimde gunluk isleeini hic aanlatmaz israrla ssoruyorum bazen bende sinirlenip anlatmazsan anlatma deyip susardim ama konusmaya tesvik edip sizde ugrascaksiniz bu caba olmaz. Yine esim hhorluyor, agiz sapirdatiyor surekli uykuda hareket halinde. Konusuyor hatta gecen ggece sirtima vurdu ama yatak ayirmiyorum. Cunku o sicaklik gittigi zaman sogukluk hemen geliyor. Tabiki cocuk cok etkiliyor evlilikleri. Ben esimle ilgili sikintim varsa alip karsima direkt konusuyorum artik. Afalliyo, şok geciriyo bazen. Sizde birlikte kararlar alin bu evliligi nasil kurtaririz diye. Yilbasi geliyor ufak bi pplan yapmaya calisin, cocugu birakabileceginiz biriside varsa 1 gece bile olsa disari cikin. Erkekler cok basit dusunen insanlar. Onlari cezalandirsanizda anlamazlar. Cimenlere basmayin yazisini okuyan herkesin cimenlere bbasmak istemesi gibi, olumsuzu görünce onu daha cok yapiyosun. Siz herseyde teşekkür edin, iyi geceler gunaydin iisrarla devam edin bunlara

adam kırgın size..

Ben bir sey soracagim: simdiki aklim olsa cocuk yapmazdim, hayatin keyfini cikarir, paramizi kendimiz yer, her sene bir ulkeye gider hayatimiza heyecan katardik vs diyor musunuz? Bunu bana 65 yasindaki bir kadin soyledi bir gun. 2 cocuk yaptim, uzerlerine titredim. İkisi de doktor oldu, evlendi. Simdi ddonup bakiyorum da bir hayatim daha olmayacak dedi. Cocuklar buyuyup ebeveynlerin hayatindan cikinca yikima ugruyorlar sanırım. . push ; panic_attack ignorance is bliss. Anneler

bir daha ve kesin konuşun o zaman. hatta bunu ona da söyleyin. en azından yatakta yatması gerektiğini ev arkadaşı moduyla bir yere varamayacağınızı vs vs.

Sadece birşey sormak istiyorum gerçekten değer mi? Tamm boşan demeyeceğim ama sonuçta seninde nefsin var kadınsın isteklerin arzuların var neden? bu evliliği sürdürmek için bir neden var mı gerçekten sürdürüyorum ama buna değer dediğiniz şey nedir? M Manap Manam

Ondan haber almazsam endişelenmem, görüyor da açmıyor derim, onu tamamen kaybedersem yani allah gecinden versin ölürse üzülürüm ama bi temiz dayak yese veya iş yerinda kötü şeyler yaşasa biraz içime su bile serpilir.. ne yalan söyleyim, belki de kötü düşünceler bunlar ama canının yanmasını bir şeylere üzülmesine isterim yürekten

meryl streep eş yardım etmiyorsa, ya yardımcı birini tutacak, ya aileden birisi yardımcı olacak. Bunları yapmıyorsa, kadından ilgi beklemeyecek, ya böyle bir insanı baba yapmayarak kendimizi yormayacağız. Ama kadınlarımızda şu var, hayır ben kendimi annelikten mahrum edemem, eşim yardım da etmez, yardımcı da tutamam, kendimi parçalarım, ama yıpranan sinirim ve vücudumun acısını da haklı olarak eşimden çıkarırım, eşimin de bana şikayet etmeye hakkı yok. Haksız mıyım, böyle düşünmüyor muyuz? Evliliğimdeki kv sorunlarını tüm forum biliyor, ailem hep bebek yap dedi, niye yapamadım, çünkü biliyorum eşim yardımcı olmayacak. O sıralar gece 10-12 arası ayın yarısı olmayan eşim nasıl babalık yapabilir bana nasıl yardımcı olabilir? Şartlar belki hiçbir zaman mükemmel olmayacak ama; bazı şeyleri baştan kabul edip ona göre hazırlamalıyız kendimizi bence, görünen köy kılavuz istemiyor.

Neredeyse tipatip @idrakyollariiltihabi ile ayni durumdasiniz. o cok Sukur sorununu cozdu belki size de yardimci ola bilir

Benim annem babam hep kavga ederdi, bir de babam ben ve kizkardesime de cok bağırırdı. Bildiginiz mahalleyi inletecek cinsten ama. Butun apartman bizi dinlerdi. Annem cok pasif bir karakterdi ve hicbir zaman cocuklari etrafinda dönmüş onlar icin ugrasmis bir anne olmadi. Kocasinin arkasindan konusup yuzune gulen. Bize karsi babamizi kotuleyip biz babamizla karsi karsiya gelince babamizdan yana olan. Babamizi da doldururdu hep bizi sikayet ederdi. Oyle kavga aninda kendini kapatan sessiz tilki insanlardan birisi benim esim. eşim ben sinirden geberiyordum artık. Cok duygusalim bende aninda herseye tepki veriyorum. Mutlu oldugumda da tepkilerim fazla. Sinirli oldugumda da. Suanda bende cok zorlanarak sakin kalıyorum malesef

Allah bozmasın insallah mutluluğunuzu Masallah sonsuza dek böyle sürsün

Al karsina.. gel bastan baslayalim.. de Ev arkadasi olmaktan sıkıldım.. de Sen de o da caba harcayin Bosan.. demeyin dedigin icin konusmaktan ve cabalamaktan baska caren yok. Aksi halde ev arkadasligina devam

Capslere beraber gülseniz, sonra yavaş yavaş beraber vakit geçirebileceğiniz alanlar çoğalır belki.. Babalık, çevresinden konuşturmama, özür dilememe gibi özellikler benim eşimde de mevcut... Sizin asıl sorununuz cinsellik bence.. Nerdeyse hiç yok. i, sebebi ne..

Dert etme annelikle alakası olmayan biri olarak ilk günden beri sanki ilk çocuğum değilmiş gibi bi şekilde hallettim. Fabrika ayarlarımızda varmış gerçekten Sen de öyle olursun

aile konularını boşverin canım siz de hiçbir erkek hoşlanmıyor ki bu tarz konuşmalardan seninkine özel değil yani

Tam da dediğiniz ğibi

Çünkü artık özel gün kutlaması yok. artık sevdiğinize hediye almaya vakit bile yok çünkü tam seçerken kesinlikle para kend cebinden çıkacakmış gibi ciyaklayan biri var artık. özleyince dize yatmak yok çünkü tam o esnada sizin bacaginizda oyuncak arabasini sürmek isteyen biri var. Açıkinca yemek yemek hayal çünkü siz acikinca başlar yaramazliklar. Uykusuzluk rekorunu kirar uykudan bunu farkedemez neden başım ağrıyor dersiniz aynada kendinize başkası sanarak. Trip atsaniz gelip sarilamaz artik ćünkü altını bezletmeden kaçmak muhtemelen salona isemek isteyen bebeginiz için yardım isterken tribin hükmü kalmaz. Vs Vs Vs Vs Yine de canları sağolsun dersiniz ama icinizden cunku yorgunluktan sesiniz bile çıkmaz. Bu sekilde yaşayan iki insan nasıl sevmeye vakit ayirabilir daha kötüsü biri daha rahat, ilgisizse diğeri nasıl onu affedebilir? Saat 05.47 daha uyuyup uyanip ev bakacağız maaile.

Evet bir göz attım konularına, gerçekten benziyor

Eşiniz dayak yese üzülmez misiniz gerçekten? Ben bunu çok vicdansızca buldum üzüldüm açıkçası. Düşünsenize aynı hissi o da size besliyor.. bence sizin ayrıca terapi almanızda fayda var bana biraz sinir sisteminiz bozulmuş geldi hani çocuktan önceki ruh haline gelmeniz çok zor olmamalı. Cinsellik konusunda da başka biri olma ihtimali ya da eşinizi gündelik ilişkiler yaşama ihtimali var mı? 6 ay 1 sene bunlar aşırı uçuk zamanlar. Peripella Hiç birşey sebepsiz değildir. tek ayak cezası Anneler

Konu sahibi yatağı birleştirerek düzelmeye başlayabilirsiniz

kız sus

pardon kavgalarda o hakaret eder küfreder Y yepisyeni Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bence eşinin aklında yada kalbinde unutamadığı birisi var. Vicdanından dolayı sizi bırakamıyor boşanamıyor, yada kavuşamayacağı için.

Sanki dogarkrn annelik kodlari giriliyor beynine dogumdan ccikinca mukemmel anne oluyirsun merak etme Allah anneligi annelii merhametini icgidusel olarak biz bayanlara vermis kcucuk kizim bi (4 yasnda)jardesine yalniz basina bakabilecek nitelikte babasina oyle yaparsan soylr olabilir diyr akil veriyor annelikicgudusel yani merak etme

Aynen öyle tabikide bütün sorumluluk annede olmamalı, ki bence zaten bu iş tek kişilik bir iş değil gerçekten çok zor. doğum yapmadan gözünü korkutmuş olacagım biraz ama :) hele çalışan anne olmak, hele birde çocugun zor bir çocuksa.. eşim bana her süreçte yardımcı Allah ondan razı olsun. ev işlerindede çocuk bakımındada, ki benden daha ilgili daha naif kızımıza kızım gece uyandığında bile baba diye aglıyor hesap edın:) ama ne kadarda olsa annenın uzerınde hep bır fazlası cocuk bakımı olsun ev işleri olsun.. idare etmek o kadar zor ki.. an geliyor hala tuvalete gidemediğim zamanlar oluyor. aylardır işe maksimum 5 saatlik uyku ile geliyorum ki oda gece güzel uyudum dedıgım gunler. gece uyandıgım zamanları hesaba katmıyorum. bu 5 saatte 50 defa uykum bolunuyor. aynı sekılde esımde oyle.. oda uyumuyor ben emzırıyorsam o sallıyor, ağladığında o susturuyorsa ben uyutuyorum. ama gecenın sonunda ıkımızınde pili bitmiş oluyor.. ee noluyor ıster ıstemez kendımıze vakıt ayıramıyoruz.. ıster ıstemez araya mesafe gırıyormus gıbı oluyor. çunku eskısı gıbı ılgılenemıyorsun ki eşinle. eşini bırak kendınle bıle ılgılenemıyorsun. bu esnada soguyan soguyor demekkı esınden. kendıne farklı yollar arıyor.. umarım biz onlardan olmayız..

Şiddet gormuyorum sakin olun :) uykusunda konuşuyor, agiz sapirdatiyor, esniyor ve kalkip geziniyor. Uyku problemi var.

O senin dengelemenden değildir canım uslu çocuğun vardır. enerjin ve zamanın kalıyordur. sevgiler

hiç korkmayın. Her evlilik bir değil. Benim ilk oğlum 6 yaşında, 2. oğlum 5 aylık. Cinselliğimiz de var, muhabbetimiz de, gezmelerimiz de, sarılıyoruz da, birlikte kahve içiyoruz.. Hiçbi şey yapamasak gün sonunda illa bi sarılıp stres atıyoruz. Tabi arada yorgunluktan benim sinirlerim geriliyor, ama eşim bi şekilde yumuşatıyo beni. Bu arada 8 yıllık evliyiz. O yüzden kötü örnekleri baz almayın, burda benim gibi, hatta benimkinden çok daha iyi evliliği olan üyeler de var.

bir uzman desteği almayı düşünmediniz mi hiç? Cheescake2 GupGuru Anneler

Çok teşekkür ediyorum, ben bunca zaman devam eden durumu gerçek bir sorun olarak gördüğümde bir adım atıldı sanırım. Çözüldü mü? Hayır ama artık benim de çözüleceğine dair inancım oluştu

:) malesef kreşte ve malesef çok ilgilenemiyorum çocuğumla.. iş ve sınav yoğunluğum var, bi on gün daha böyle olacak.. cocuğuma gün içinde vakit ayıramadığımdan birlikte yatıyoruz, bu yoğunluğum yazünden ilişkimiz bu hale geldi ya zaten eşimle de.. Bahsettiğiniz ailelerden biriydik aslında, cocuğu atıp arabaya 10 ülke gezdik, ve daha 3,5 aylıkken başladı bu.. son bir yıldır yoğunluğum arttı, şehir deıiştirdim, meslek deıiştirdim, kariyerimde bir ilerleme oldu hatta istifa etmeyi bile düşündüm, tüm bu streslerden çıkabilmek için.. cesaret edemedim o ayrı.. Keşke bahsettiğiniz kadar ilgili bir anne olabilseydim tüm dünyam çocuğum olabilseydi

Bana kurtulamaz bir evlilik gibi geldi. Bir süre iyi gider ama sonra yine eskisi gibi olursunuz

ama canım bunlar flört döneminde gayet de akıllarına geliyordu

Kadın bebekle kalıyor bütün ilgisini ona veriyor. Eş de bir süre sonra kendini yalnız hissediyor. Beraber bi şeyler yapmak istiyorsun ama bebekle her yere gidilmiyor. Başkasına bıraksan bütün aklın onda oluyor kendin keyif alamıyorsun. Sanırım biz kadınlar bebek olunca herseyimiz o oluyor eşi unutuyoruz. Konu Sahibi içinse cinsellik evlilik için çok önemli ordan başlayabilirsiniz. Yakın olmaya çalışın eşinize.

Bi benden size bi tavsiyem daha ama agir hareket ederek atesinizi alevlendirin yani aski tekrar kurtarin birbirinizi iltifat ederek saygili konusarak bi problem oldugunda bagirmadan cagirmadan sakince sorunu cözmek benim ailemde öyleydi sonra evliligi kurtarmak istediler dedigim gibi de evliligi de kurtardilar hala musmutlu yasayip gidiyor arada bi tartisma oluyor ama yatagi ayirmadilar küs olsaniz bile o yataga beraber yatcaniz yoksa ayri yattikca insan ister istemez zamanla soguyabiliyor G greengirll

Neden bosanmak istemediginizi anlamadim.. zaten hayatinizda olmayan bir adami birakmak zor olamamasi gerek.. cocugu bahane etmeyin bence.. belki suan bile iletisimsizliginizin farkindadir cocugunuz.. buyudukce daha cok farkinda olacak ve belkide sizin yanlis ve sevgisiz durumunuz onun gozunde normallesecek.. Ama yok illa bosanmam diyorsaniz o zaman duzelmek icin biseyler yapin.. yataklari tekrar birlestirin.. haftasonlari ailecek etkinlikler duzenleyin.. cocuklu ve cocuksuz.. sadece esinizde ikiniz yemege çikin... arkadaslariniz varsa arada davet edin, bu sekilde mubabbet etmek icin bahaneniz olur.. esiniz sicak davranmasa da siz bir adim atin gerekise iki adim.. Ya evliliginizi sevginizi canlandirmaya calisin yada bosanin... hem kendinize hem cocugunuza haksizlik etmeyin..

Benimki de çürük mal aldık, iade edelim diyordu. Allah beterini verir, o zaman anlarlar. Benim kv kendisine o kadar iyi bakıyor ki, kemik suları, ilaçlar, doğal takviyeler karışımlar neler neler... Afedersin domuz gibi de sağlıklı. Ben çalışıyorum yoruluyorum, herkes çalışıyor nolacak diyor; kızı çalışınca ölesiye çalışıyor çok yoruluyor yemek falan yapamaz diyor Çifte standardın dibi :) Biz de görüşmüyoruz, inşallah hiç görüşmeyiz bundan sonra ama, anne baba atsan atılmaz satsan satılmaz, eşim görüşmek isterse özel günlerde sadece eşimin hatrına gider başka asla görüşmem, öyle karar aldım, tek gönderince de dolduruyorlar benim hakkımda çünkü, adamın canı sıkılıyor. B

"İnsan sevdiğinden soğur, Sarılmayı sarılmayı" demiş Karacaoğlan. Yatakları birleştirin.

Evet sanırım o artık durumla dalga geçmeyi öğrenmiş.. mesleğimden sanırım ben hem gergin hem ciddiyim =)

Merhaba benzer durumları yaşamış ve hala bir miktar yaşayan biri olarak nacizane fikrimi sunayım. Bazı arkadaşlar çocukla alakası yok demiş ama çok alakası var. En nihayetinde her ebeveyn çocuktan sonra evliliği sürdürme konusunda aynı başarıyı gösteremiyor. Bazıları hiçbir değişiklik yaşamayıp denge kurmakta zorlanmazken, siz ve benim gibi insanlar zaten pek var olmayan kadınlık hallerini çocuktan sonra tamamen yok sayıyor. En büyük yanlış yatakları ayırmak. Ben de bunu yaptım ki şu an oğlumu tek yatırmakta çok zorlanıyorum. Zamanla ayrılacak diye umud ediyorum. Mevzu sadece sevişmek değil. Birlikte yatarken, tenlerin birbirine değmesi, sabah kalkınca sarılmak bile aradaki ilişkiyi güçlendiriyor. Bunlar olmayınca zamanla cinsellik de bitiyor. Tenine yabancılaştığın insanı arzulamıyorsun haliyle. Gece boyu çocuğuna sarılıp yattığın ve bunu alışkanlık haline getirdiğin için de kadın yerine anne oluyorsun sadece. Bir müddet sonra eşiniz de sizi sadece anne olarak görmeye başlıyor. İletişimin bitmesi tamamen kısır döngü. Her iki taraf da bir süre sonra içten içe karşı tarafı suçlayıp ondan adım bekliyor. O adımlar atılmayınca da soğukluk artarak devam ediyor. Ben konu açmadan önce birbirimize neredeyse düşman gibiydik. Asla konuşmaz, birbirimizden Rahatsız olurduk. Sonra ben buradaki arkadaşların da gazıyla o adımı attım. Elbette sihirli bir değnek değmedi bize. Her şey bir anda düzelmedi. Ancak düzelmeye başladı. Sohbet etmeye başladık. Çocuğu uyutunca kahve yapıp oturmaya başladık. Cinsellik en büyük problem. O kısmı henüz aşamadık ama Uğraşıyoruz. Geçenlerde eşim ayrı yatmayı bırakalım artık dedi. Zira bu durum cinselliği epey etkiliyor. Bu gerçekleşince, cinsel sorunların da düzeleceğine inanıyorum. Umutsuzluğa kapılmayın. Ben bitmiş bir şey göremiyorum. Soğukluk, iletişim kopukluğu ve kendi alemlerinde yaşamaya alışmış iki insan var sadece. Biraz çaba ve adımla düzelebilir efenim :)

bence ne olursa olsun eğer bu evliliği sürdürme taraftarıysanız ki öyle gibi ;o zaman siz bir gece yanına yaklaşıp direk yakınlık göstererek birtakım davranışlarla ve belkide olaya girerek deneyin bakalım. böyle ev arkadaşı muhabbeti ile ne zamana kadar. valla sizin göstermediğiniz ilginin çok daha fazlasını dış dünyada bulacaktır. ne yazık ki günümüzde evli yada çocuklu olma kimseyi durdurmuyor. haberiniz olsun.

Kac yaslarindasiniz esinizle... calisiyor musunuz? Isleriniz stres li mi Önceki

bakin cok basarili kisilerin hayatini okuyun, hatta kendi mesleginizden kisiler varsa onlara da bakin, benim genel olarak gordugum, basarili kariyerli insanlarin en buyuk ogudu; bu yolda giderken ailenizi asla arka plana atmayin, aileden onemli hic bir sey yoktur... diyorlar. bir bildikleri var bence, ya bu yolda ailelerini kaybetmisler, ya da aile destegi ile o yolu taclandirmislar. Aile huzuru her seyden once gelmeli. Su an en faydalisi aile terapisi almak olabilir, veya sinaviniza az kalmisti, sinav sonrasi icin kucuk bir tatil planlamak olabilir. Esinizin bu arada sinavi yoksa planlama isi onda olsun mesela, sinavin ertesinde ilk uygun zamanda kacin bir seyler yapin ailecek. Dogayla icice olacaginiz bir plan yapin, gun icinde yorulun, cocugunuz da gelsin, gece olunca da ailecek koyun koyuna uyuyun.

Önünde aylar var kitap okursun YouTubedan video izlersin bebek bakım eğitimine gidersin hastaneler bedava düzenliyor Hem emanet çocuk gibi olmuyor kendininki. Ben hayatımda çocuk kucağıma almadım ama 3. Gün kendi kızımın minicik tırnaklarını kestim hem de zorlanmadım. Sorumluluğu sende olunca hemen adapte oluyorsun Onun neye ihtiyacı var uzman gibi anlıyosun Biraz da içgüdüsel gerçekten

Valla iyiki var burasi tatlım kas romatizmasini da anlarim insani yatağa çakar, ama yatinca da daha cok agriyabilir bu defa dolanmak istersin, kısır döngü diyelim. Bendede fibromiyalji var yumusak doku romatizması, boyun düzleşmesi kanal daralmasi, epey bisryler var ve insan bu durumda anlasilamamaktan cok üzülüyor esim inanmıyor gibime geliyor neden yalan soyleyim bazen siddetli agrim oluyor gene gikim çıkmıyor yasamayan bilmez tatlim şeyi anlamadım, kayinvalidelerle eşinin arası mi açıldı? Bu arada kan degerlerine 3 ayda bir baktir bence baktiriyorsundur Gerci. Bende hep insulin direncini takipteyim cok sukur bisey yok bebek konusu bizdede var kavgadan gürültüden olmuyor. Hatta aşılama yaptırdım tutmadi

İdrak senin boyle ciddi yazilarina alisik degiliz okurken belki bi yerde o komik yazi bicimini kullanmistir diye umid etmisdim ama

Ana gibi yar olmaz diye bir soz var, yuzde yuz dogru. hic hir kadin kocasini, kocasinin annesi gibi sevemez ki. Seversede arzulayamaz :/ Laale Aşikardır Zat-ı

Ben sorunlarınızın kaynağının ebeveyn olmanızdan çok o süreçte iletişimi koparmanız olduğunu düşünüyorum. Çocuk elbette evliliği pek çok noktada etkiliyor, hepimiz bu yollardan geçtik, sarsıldığımız da oldu ama sizinki başka türlü kopmuş. Bu evlilik böyle sürmez, ikinize de yazık, çocuğa daha çok yazık. Ya bitirin herkes ayrı ayrı mutlu olsun ya da aile danışması alıp ipi koptuğu yerlerden tekrar bağlayın. Not: Çiftlerin sürekli olarak ayrı yattığı ve cinselliğin olmadığı bir evlilik zaten sağlıklı değildir.

Aslında 5 yılda hersey normallesip cinsellik bitecek kadar çok fazla değil bu sorunların kaynağını bulmalisiniz büyük bir kavga veya herhangi bir güven sarsilmasi oldu mu karşılıklı Tuhaf çünkü abiler 5 yıllık evli 2 çocuğu var hemde yaramaz ama hala biri eve gideyim eşimi göreyim biri de eşim bir gelse de görsem diye dört gözle bekler sebep çocuk değil onun da azıcık bir payı vardır ama sorun başka birşey

Evliliginiz goreve dönmüş cinsellik gibi. bence yatağı ayırmayın adamı bi günde melake edemezsiniz ama bu halinizden bi tık iyi olur. evlilik terapisti desem erkeklerin çoğu ben deli değilim modunda delirse bile. o yüzden en basit adım aynı yataga geri dönmek kumrudeniz

Benim eşim de hep benden sonra uyur. Hiç de yatağa geç geldiği için uyandırma falan olmadı. Hem niye uyanayım ay. Yatak ayrıldı mı telafisi zor oluyor. Biz çocuk yeni doğduğunda yatak odasında uyuyamadık soğuk olur diye. Kanepede yattım mecbur. Kendimi toplayana kadar eşim içeride yatmadı koltukları birleştirip koltukta yattı tek bırakmamak için. Yani aman rahatsız olma diye yatak ayiriyorsa ağzına sifonyerle vurun.

Ah aynı eşimin lafları :) Çok sinirlisin, beni artık sevmiyorsun... Dediklerimi yapın düzeleceksiniz bence.

Çocuk olunca ister istemez en büyük yük anneye düşüyor. İlk iki sene emzirdiğiniz sürece anne nin kucağından inmiyor neredeyse. Geceleri hep siz kalkıyorsunuz emmek istediği için. Doğum iznindeyseniz mesela evdesin nasılsa çalışmıyorsun hem yemek hem temizlik yapman lazım analarımız nasıl yaptılar zamanında oluyor. Bazen zar zor yaptığınız yemeğe laf ediliyor mesela. Ya da siz çocuk sebebiyle evden çıkamaz duruma gelmişken eşiniz sağda solda gezebiliyor rahat rahat. Anne babalık yeni kimlik demek bu kimliğe alışma süreci zaman alıyor. Bazıları 1 2 sene içinde çocuk büyüyüp babaya sarmaya başladığında toparlıyor bazıları, biz de çok şükür toparlayanlardan olduk. Kişiden kişiye değişecek olsa da insanı bir sarstığı kesin.

Yok çok korkma eşinle sağlam bi ilişkin varsa azıcık gerilim ve biraz uzaklık oluyor yeni ebeveyn olduğunda ama sonra toparlanıyor. 1. Aydan böyle yani işler. :) İleride de kopukluk olmaması için çocuktan başka muhabbetler de edebilmeliyiz. Cinselliğin devamı da önemli bence

Çok üzüldüm durumunuza soguk kanlı oluşunuzda etkiledi beni. Eşimle 3 gündür küsüs gerekli olmadıkça muhattap olmadık. Bu durum benim çok canımı sıkıyor. Yemek yemekte bile zorlanıyorum.. En önemlisi küs oldugumuz zaman oglumuza da ilgimiz azalıyo ve çocuk bunu hissediyor. Yanında kavga etmedik telefonda küsmüştük sadece.. ve ben şok oldum ses tonumuzdan bile hissediyor. ben sizi barıştırırım dedi bana.. Egerki boşanmacaksanız çocugunuz için çabalayın.. Mutlu yuvada büyümek en çok onun hakkı. Bunu o masuma borçlusunuz.

Ben 8 sene kullandim canim o ilaclari iyi bilirim insani resmen aptal ediyor, bizlik birsey değil. Hayatini hep ertelemene sebep oluyor. Cunku surekli uyuyorsun, donuksun falan.. Alisverise cikma olayi sinir bozucuymus. 4 saat nasil sabrettin ya. Benim açlıktan gozum doner senin gibi elim ayagim titrer. Babami tanımam yani abooo. Bide tiroidde var bende acaba ondan mi Benim annem babam arayinca da cok gerildigim oluyor, onlarla alakali degil ama, mesela o an huzursuzum ya ters konusuyorum sonra pisman oluyorum. Benim esimde oyle son derece rahat, vurdumduymaz bir insan. Yakinda eve vinc getirtcem evden oyle cikartcam. Cok konusmaz. Cok gülmez ice kapanik sinsi ve hain bence baskasina gore de politikmis. Iki yuzlulugun ismi politiklik olmus. Bizim gibi insanlar cabuk yıpranıyor. Boyle rahat ve yavas tipler de hep iflah oluyor Bende boyun fıtığı var doktor doktor gezdim. Cocuk icin ugrasiyoruz doktor doktor gezdim. Esimde sperm sayisi düşük çıktı. Birsey buldu internetten ve sayisi 6 katina yükseldi. Diyorumki kendi kendime Allah böylelerini muvaffak ediyor. Bana bisey olsa doktor doktor gezerim derdime derman bulamam. biraz güldüriyim seni :)

mecbur yapcaz birşeyler

Öncelikle merhaba konu sahibi. Boşanin demeyeceğim çünkü şiddet ve aldatılma hariç boşanmaya karşıyım. tam tersi ona kadın olduğunuzu hatırlatmanizi tavsiye ediyorum sıcak davranın yanaşin ve sevgi gösterin. Kısacası ondan beklediğiniz şeyleri ona yapın biraz sabır gerektirecek ama sonunda başaracaksnz. O ne kadar duyarsız olsa da siz tam tersi ona ilgili alakalı sevgi dolu olun sevdiğinizi söyleyin beraber uyumayi teklif edin böyle yaparsanız Hersey düzelecek eminim

5 yıllık evliliğim çocuk sahibi olmakla birlikte tepetaklak oldu, sanırım çoğu evli çift gibi. Çocuğumuz yaklaşık 3 yaşında, ikimiz de ona karşı ilgiliyiz ama birbirimize verdiğimiz hiç bir şeyimiz yok, birbirimizden habersiz yaşayıp gidiyoruz karı koca olarak.. Eşimin işi çok geç biter, bana göre epey geç yatıyor, ilk başta beni uyandırmamak için salonda yatıyordu, sonra ben tek başına yatmanın konforuna alışınca o oraya yerleşti diyebilirim. Eşim harika ilgili bir baba, bu konuda çoğunlukla benim anneliğimden daha iyi olduğunu düşünüyorum, annelik zaten hep bir yetersizlik duygusuyken bir de aşırı ilgili baba insana kendi anneliğini daha çok sorgulatıyor, ve aşağılık komplexi mi bu bilmiyorum rekabeti sevmediğimden çocuğumla ilişkimde bile kendimi çektiğim oldu, onun babalığı benim anneliğimin önüne geçti hep.. Yataklar ayrı olunca doğal sonuç cinsel ilişkinin olmayışı oldu,6 ayda 1 belki senede 1 uçuk rahatsız edici rakamlar.. duygudan yoksun bir görev gibi o da.. İçimde ona karşı bitmeyen geçmeyen kırgınlık, karşımda duvar ğibi bir adam.. aynı çatı altında ağlama krizlerine girsem ğelip sebebini bile sormayacak kadar bana uzak yabancı biri.. Şans eseri konuşabilmişsek ya çocuk hakkında olur ya benim ailemi arkadaşlarımı çekiştiririz-çünkü onun çevresi asla konuşulamaz tam bir dokunulmazlık alanı- ya da internetteki o komik capsleri gösterir bana alakasız bir yerde.. ne bir duygu ne bir hayal ne bir sorun konuşulabilir.. Bazen sırf sarsmak için onda bir duygu oluşturmak için kavgalarımızda ağır konuşurum ben ne kadar yükselirsem yükseleyim o hep aynı frekanstadır, belki bastırılmış bir öfkesi var belki de fazla duyarsız, sonra onca hakareti etmemişim gibi kaldığımız yerden devam ederiz.. Gün içinde ne yaptığını bilmem, ben anlatmasam onun da benden haberi olmaz ne arar ne sorar ne de merak eder.. Bir kez bile eline sağlık demez, teşekkür etmez herhangi bir şey için özür dilemez işin acısı ben de ona benzedim zamanla.. Sorunlarımız bir günde çözülecek gibi değil biliyorum nasıl çözülür onu da bilmiyorum ama iyi hissetmeye çok ihtiyacım var onu da biliyorum Lütfen boşanın diyecekler yazmasın bile, çünkü bunu yapamıyoruz ne o ne ben.. Ben içimi dökmek istedim belki aynı veya benzer şeyler yaşayanınız vardır.. Son sayfaya mesaj olarak yazdım ama buraya da ekleyim Edit: Yazan fikir veren herkese çok teşekkür ediyorum Bu konuyu açma sebebim benzer şeyleri yaşayan başka ailelerin de olduğunu bilmem ve hem onlara hem bana burda destek ve yapıcı fikirler bulabilmekti ve beklediğim gibi de oldu Eşimle bugün 2 saat oturup konuştuk, ben buraya yazdığım gibi herşeyi etraflıca anlattım, zaten dün akşam konulara girmeden ya ayrılık ya boşanma demiştim.. Eşimin aklından hiç bir zaman geçmemiş ayrılık, dün akşam ölene kadar bizden vazgeçmeyeceğini söylemişti sarılıp ağlamıştık orda kalmıştı konu.. bugün enikonu konuştuk. o da neden kendini bu kadar geri çektiğini itiraf etti. Benim aşırı gergin ve maskülenleşmeye başlamış halimin onu soğuttuğunu, yaklaşmaya bile korkar hale geldiğini söyledi.. Zaman verdik birbirimize, benim işleri yoluna koyduğumda yatakları da birleştireceğiz.. Hepinize sevgiler..

Dün kuzenimin oğlunu kucağıma aldım 6 aylık. Çocuk birden sanki boğazında birşey kalmış gibi öksürmeye başladı, beni görmen gerekiyordu kızardım, kendimi panik halde annesine verirken buldum 'al bak çocuğa birşey oluyor'diye. Sonra oturdum ağlamamak için kendimi zor tuttum insanların içinde. Ben daha çocuk öksürürse ne yapacağımı bilmiyorum

Evililiğiniz hep böyle miydi? Hangi noktadan sonra bu durum başladı? Kırılma noktası ne oldu?

Ben birebir aynısını yaşadım. Eşim de beni bekledi aylarca. Kimi insan sabırlı oluyor, ben o kadar değilim mesela. Bence eşi seviyor konu sahibini. Belki sabrının son sınırında onu da bilemeyiz. Çünkü benim eşim de durdu durdu patladı birden.

Evliliğin temelinde olması gereken şeylerden hiç biri yok. Cinsellik yok, tutku yok, sevgi yok, saygı yok, paylaşım yok... ama boşanmayın. Bunlar kaybedildikten sonra geri kazanılan şeyler değil malesef, geri dönüşü olmayan bir yoldasınız. Ama boşanmayın. Böyle sürsün gitsin, iki güzel söze hasret ömrünüz geçsin. Ne diyelim.

Niye bu boşanmama sevdası? İkinizin de çocuğunuzu çok sevdiğini ve onu en iyi şekilde büyütmek istediğinize eminim ama aynı evin içinde yabancı gibi duran anne baba olarak o çocuğun da gelişimini etkiliyorsunuz. İlla kavga hır gür olunca negatif etkilenmiyor. Aranızdaki sevgisizlik onu da ileride böyle bir birey yapacak veya bunu tatmak için yanlış yerlerde arayacak. Yazık ediyorsunuz böyle gözünüzü kapatarak.

Hamilelik gerçekten güzel bir his. Eminim annelikte.. artık bizde önümüzdeki örneklerden kendimize pay çıkaracağız. Hakkımızda hayırlısı olsun Sen de inşallah neyi istiyorsan o sonucu alırsın akşam. Bol şans! G greengirll

Beklemeyin siz yapin o zaman. anneler fedakardir. yapin bunu cocugunuz icin. olumlu enerji icinde buyusun cocuk. atin bu adimi hemde hemen bu gece. yapin lutfen. gurur ne kazandirir bu ortamda sadece uzuntu. ama atilan bir adim herseyi cozebilir.

Umut olmaya geldim biz dahada beterdik ama duzeldik. Oncelikle yemek hazrlsrken kevser nas felak oku ve bitene kadsr ya vedud cek isten gelince de ya veliyy ve yavedud cek 7 11 21 kac tabe iistrrsen bundan snra yazacaklarimi yaparsan duzelirsiniz ha yok ben yspmsm o yapsin grurum var dyceksen bosan kurtul bu hayaytan ama kurtulamazsin da cocugunu almya gelecek gorcrksin okulda sorun cikscak goruseceksiniz sevgilisi olacak uzuleceksin iyi bava imajı da evlenene kadar otesi olmayacak cocugun aci cekecek bakar ilgilenir deme neler gordum ben cevremde oncelikle cocugunubiryere birakabilirsen birak ve esine evinde guzel bir yemek hazrla giyin suslen ve guleryuzle hosgeldin de dostane sıcaklıkla saril ymeginizi agiz tadiyla yiyin konuyu acma cocugunuzdan falan bahsrt guler yuzlu ve sicak ol yemek bitincr konusmak istedgni soyle Yataklari ayirmayin kagvada dahi ayirmayin birlestirin tekrar Ondan bekledgin ilgiyi acik acik alat ne istyrsan sarilmasini istyrsan soylr opmrsini gozune bakmasini istyrdan soyle istemedigi icin degil erkek aklini bunlara ermedigi icin yaomiyor emin ol Cocugunuzun kotu etkilendiginu soyle hatta yalan da ekle zarar gelmez cizgifilm de niloyanin babsi annesine hayatim deyince cocugumuz anne sen babamla niye boyle degilsin diyor de gercekten bu tarz seyler soyle 1 hafta muhlet verin birbriniz hakkinda isteklerinizi sikayetleriniz bir kagida yazin vve birbirinize verin ve bu hareketleri duzeltin Trip insanin icindeki sevgiyi oldurur deli gbi gbi sevsende uzak durdugunda kalbin uzaklasir bunu yapma her derdini her uzuldugunu acik konus kuste olsan yatagi ayurma arkanida donme Mesela esim gec yatacagi zaman askim yatak cok cok soguk beni isitir misin dye mesaj atarim kosa kosa gelir sarikir uyruz onceden yalnz yatyrm dye icimdem kendimi doldururdum adamn ruhu duymazdi uzgun ve küs uykuya dalardim beynim sabaha kadar kalbimi uzerdi sabah ta küs uyanirdim esimin eaberi bile olmazdi grur dye brsey olmamali grurum dersen mutsuz olursun kendisi dusun deme o da senden bekliyrdur belki mesela benim esim gecenlerde veryansin etti hep ben istyrm hep ben yalinlasiyrm sen beni hic istrmiyrsun dye ben fsrknda bile degilim belko yorgundur isteseydi belli ederdi dye dye kendimi geri cekiyormusum meger beklentiye giriyorsa. Acik acik konusacaksin bazi seyler insanin aklina gekmiyor bu dediklerimi dene zarar gekmez belki faydasini gorursun evlilikte gruru kenara birak mutku olmaya calis Rabbim ikinizi de birbirinize isindirsin icinize ask versin yuvaniza mutluluk huzur versin insallah

İnş bebeginiz gaz sancısı cekmez, geceleri uyanmaz, düzenli bi uyku sistemi olur. bunlar olduktan sonra aslında cok da olumsuz etkisi olmuyo bebegin Mesela benim kızım yatakta dönme sesimize bile uyanır. ben hiç kıpırdamadan yatıyorum nerdeyse, eşim cok döndügü için salona attım onu:) Malesefki kadına cok iş düşüyo evlilikte enerjinin azalmaması için. eşim salonda ama yarım saatte olsa film acar izleriz beraber , birbirinize sarılırız, şakalasırız Cok uykum olur ama yinede mutlaka eşimle konusurum, ten teması yaparım Yani demem o ki kendinizi hiç korkutmayın Sag salim kucagınıza alın bebeginizi ve eşinizinde bebekten sonra hala ilgiye muhtac oldugunu unutmayın, tıpkı biz kadınlar gibi

https://www.kadinlarkulubu.com/forum/threads/evlilik-yildonumunde-ceyrek-altin-takacakmis.1089021/ Konu burda smuwiLa

Amin canım Rabbim daim etsin herkesin mutluluğunu❤ E ertugrulunhalimesi Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Alemsin canım ya seni çok iyi anlıyorum beni de anlayan biri olduğuna sevindim sonunda :) Napim şimdi eşim tam da kv lere ters basmışken pişman olmasın diye sabrettim Ama bende de tiroid şeker vs genlerde var çabuk yoruluyorum, kas romatizmam var, eşim anlamıyor tabi onda olmadığından anlamıyor. Ben de tekrar ilaca başlamak istemiyorum, unutkanlık çok yapıyor ve bebek istiyorum Allah kısmet ederse. Napayım sinirlenince buraya vuruyorum kendimi artık, evde patlayamıyorum, işte patlayamıyorum sabır taşı oldum mübarek iyi ki burası var

konu sahibi eşinin bebek bakimi konusunda kendisine yardimci oldugunu soylemıs ama. Hatta bu konuda harika oldugunu. Kendi anneliginden daha iyi bir baba oldugunu soylemis. M MutluHuzurluBereketli Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Benimde evlenince icimden onlarin tepkileri çıktı. Simdi bir cocuga bağırılırsa o da büyüyünce bağıran birisi olur. Siz oyle olmussunuz cocugunuz benzemez insallah. Yeter ki siz kizmanin ölçüsünü ayarlayip ofkenizi kontrol edebilin. Üzülmeyin lütfen

Denemek çözmek niyetindeyiz aslında ikimiz de ama bunun için kimsenin bir şey yaptığı yok Aslında en çok da çoçuğum için üzülüyorum evliliği ilişkileri bu sanacak.. Boleyn Kizi

Doğru söylüyorsunuz sanırım ben de hep bu anlamın arayışındayım, eşim de öylece yaşar gider.. çatışma? Kaçınılmaz..

Çokk sevindim bakın bizim dediğimiz gibi çıktı, sınavınız var sanırım ondan sonra hemen bu konuya eğilin daha önceki yorumlarımda neler yaptığımı yazmıştım. Bol şans dilerim; eşinizin kıymetini bilin, sizden yuvanızdan asla vazgeçmemiş, fırsat bu fırsat deyip hemen başka kadınlara yönelebilirdi. Bu durumu aşınca evliliğiniz daha da sağlamlaşacak. Mutlu huzurlu günler dilerim.

Ben de bizim kadar vahimini duymadım zaten.. M Manap Manam

Cocuktan sonra illaki bir kac degisim olur da... sizinki ileri seviye olmuş yığılmışlığını burdan hissettim desem... Bu isin bir yerinden tutmaniz lazim anne baba rolunden cikmaniz lazim en azindan cocuk uyuduktan sonra Kadin olma hissini özlemedin mi ya?

nasıl bir anne olcam onu bile bilmiyorken, şimdi bide kocayla da iliskim nadil olcak o cikti basima

Bende zaten eve geç geliyor, eşini pek görmüyor. Geç gelmediği zamanda hiçbir şekilde rahatsız edilmiyor ve kafasına göre takılabiliyor. E çocuğuyla da bi evin içinde. Ondan ayrılmak istemiyor. İşi gücüde yapılıyor bi yandan. Öyle sessizce yaşayıp gidiyor olarak yorumladım. Bu kadar uzun bi zaman bi insan muhakkak tepki verirdi. Öfkelenirdi, sinirlenirdi. Bundan bu kadar memnun gözüküp yaşamaya böyle devam etmesi pek adım atılsın diye değil bence.

Yazan fikir veren herkese çok teşekkür ediyorum Bu konuyu açma sebebim benzer şeyleri yaşayan başka ailelerin de olduğunu bilmem ve hem onlara hem bana burda destek ve yapıcı fikirler bulabilmekti ve beklediğim gibi de oldu Eşimle bugün 2 saat oturup konuştuk, ben buraya yazdığım gibi herşeyi etraflıca anlattım, zaten dün akşam konulara girmeden ya ayrılık ya boşanma demiştim.. Eşimin aklından hiç bir zaman geçmemiş ayrılık, dün akşam ölene kadar bizden vazgeçmeyeceğini söylemişti sarılıp ağlamıştık orda kalmıştı konu.. bugün enikonu konuştuk. o da neden kendini bu kadar geri çektiğini itiraf etti. Benim aşırı gergin ve maskülenleşmeye başlamış halimin onu soğuttuğunu, yaklaşmaya bile korkar hale geldiğini söyledi.. Zaman verdik birbirimize, benim işleri yoluna koyduğumda yatakları da birleştireceğiz.. Hepinize sevgiler..

Ama sadece beklemek olmaz ki canm iletisim saglamazsaniz olmaz bu is bak ben esimle 3 ay ayri kaldim gl demedi evime dondum hergece baba dye sayiklayan yoldan gecene baba dye kosan kiziim icin beklemek yetmez bak sana coo. guzel bir adim atmis amudum. vsr dems tamam btsin deyip brakmamis seni

İlk iki cümleye %100000 katılıyorum çünkü bunu ben eşimden yaşadım. Ben bir anlık patlamanın normal olduğu, hatta birbirini yedikten sonra hiçbirşey olmamış gibi hayatına devam eden insanlar arasında büyüdüm. Ben kendimi gayet normal sanarken eşim meğer bu durumu onu sevmediğim yönünde algılıyormuş. İnsanlar çok farklı, iletişim dışında sorunları çözmenin yolu yok.

Evliliğin gerektirdiği hicbisey yaşanmıyor ya da evli olmanın verdiği mutluluğun kırıntısı bile yok evinizde çok üzücü, hayat su misali akip gidiyor boşanmaya niyetiniz yoksa kocanıza yaklaşın sıcak davranın ondan beklediğiniz şeyleri önce siz yapın belki birşeyler düzelir çocuğunuz için ev arkadaşı gibi yaşamaya bir son vermelisiniz.. Allah yardımcınız olsun.

Yazdıklarınız cok dogru. Kendimizi gordum. Esim gecenlerde " keske ilk tanistigimiz zamanladaki gb olsak" dedi bana. Ben ise her zamanki gb he he dedim.

Umarım bizde olmaz, olursa da sizin gibi çözebiliriz :/ cevabınız için teşekkürler. Çocuklarınız ve eşinizle çokkkk mutlu olun inşallah

Malesef ben de kavganın hiç dinmediği bir aile ortamında büyüdüm.. hiç bağırıp çağırmazdım onların beni etkilemediğini düşünüyordum, evlenince içimden onların tepkileri çıktı enn çok da bu yüzden, çocuğumuz da bize benzemesin diye..

Tüm dünyası çocuğu olan bir anne ideal bir şey değil. Hatta eşinizin daha çok ilgilenmesinin size kötü hissettirdiğinden bahsetmiştiniz. Ne güzel, sizin yoğun olduğunuz zaman eşiniz o boşluğu dolduruyor ve size destek oluyor. Pek çok erkek bunu yapmak yerine, sen evini ihmal ediyorsun deyip kadına kendini kötü hissettirir. Eşlerin en güzel yanı; birbirinin eksi artısı olması. Sofrada çok uğraşılmış yemekler olmayıversin. Kurufasulye, çorba, köfte olsun birkaç ay ama muhabbetle oturuldun o sofraya. Bu konuda hiç kendinizi kötü hissetmeye gerek yok. Siz sınavlarınızı geçip rahatlayınca en güzel şeyleri de yaparsınız. Çocuğa endeksli bir dünya; çocuk için de, anne için de sağlıksız. Anne baba bir yandan çocuğunu büyütürken, bir yandan da kendini geliştiriyor, en güzeli. Yalnız yatakları birleştirmeyi çok psikolojik hazırlıkla filan ötelemeyin bence. Yaptık oldu deyin. Bir iki uyuyamaz, sonra alışır gidersiniz.

Bir şeyleri düzeltmek istiyorsanız eşinizin söylenmelerine bir süre kulağınızı tıkamanızı tavsiye ederim. Size sinirli ve dolmuş, bazı laflar söyleyebilir, bunları bir süre yutacaksınız mecbur. Sizin kararlı olduğunuzu görünce susacaktır.

Cinsel yaşamınız düzelmeden yol almak biraz zor görünüyor, bunun için de öfkenizi ifade etmeniz gerekiyor. Gördüğünüz gibi iletişimsizlik hiçbir şeyi çözmüyor. Bu öfkenin bir karşılık bulması gerekiyor yoksa öfkeniz dinmeyecek giderek büyüyecek. İyi-kötü hiçbir tepki göremiyorsunuz eşinizden çünkü o kendini tamamen kapatmış. Onun bu kadar tepkisiz olmasının nedeni nedir sizce, bunu bulmaya çalışın.

Aranızdaki sorunların ben çok çocukla ilgili olduğunu düşünmüyorum genel olarak birbirinizden soğumuş gibi geldiniz bana. Bi kızım var bi taneye de hamileyim, bu bahsettiğiniz sarmalı hiç yaşamadım. Hele ki altı ayda bi cinsellik ne demek şu halde bile birbirimizin ensesindeyiz sürekli, ebeveynliği eşliğe tercih ettik diye kendinizi kandırmayın.

Aslinda dusundumde.. iyi bi es olunamiyosa iyi anne babada olunamiyo

Yorumların tümünü okuyamadım ama fikrimi de beyan etmekten geri duramıyorum. Bence aranızda çözülemeyecek bir şey yok. Anlattığınız kadarıyla burada birçok konuda okuduğumuz, aldatma, şiddet, küfür vb. şeyler yok. Zamanında güzel bir aşk da yaşamışsınız. Bence ikinizin de birbirinizi sevdiğinizi hatırlamaya ihtiyacınız var. Mesela en büyük hatanız bence yatakları ayırmak olmuş, istemsizce de olsa. Eşim gece kalkıp oturma odasında tv izlerken uyuyakalsa, ben gecenin bir yarısı bunu fark etsem inanın kalkıp yorganı yastığı oturma odasına taşıyorum ki sıkış tepiş bile olsa birlikte uyuyalım. Bilmiyorum bana bu önemli geliyor. İşe bununla başlayabilirsiniz. Eşiniz madem düzeleceğinizi düşünüyormuş, kalksın yatağında yatmaya başlasın. Sonrasında sabırla, aşama aşama onun duvarlarını kırabilirsiniz. Bir akşam çocuk uyuduktan sonra mısır patlatın, el ele komik bir film izleyin. Bir akşam çocuğu anneye verin, güzel bir sofra hazırlayın, güzel bir müzik. Ay ne bileyim böyle klişe bir sürü şey işte. Yani dışarıdan bakan biri elbette sizin kadar vakıf olamaz meseleye ama benim fikrim bu yönde. Bence bu gayet kurtarılabilir bir ilişki.

Hayır asla.. hatta evliliğim bir gün bitse bile anne olduğum için hep çok şükredeceğim, annelik benim bu hayattaki en büyük şansım hayata dair en büyük motivasyonum.. iyi ki var..

Çocukla alakası yok sizde aşk bitmiş sevgi bitmiş bence. Çocuga erkekler bir süre sonra alısıp kendılerını topluyorlar ama sizin ilişkideki sorun karı koca arasında bence. F Fatma

Bizi tarif ettiniz resmen

Konu sahibi, sizin konunuz üzerinden diğer anne adayları ve annelerine naçizane bir tavsiye vermek istiyorum, lütfen Doğum yaptığınız da eşlerinizle yatakları ayırmayın evet anne oldunuz ama ayni zaman da hala bir eşsiniz. Birçoğunuz gece çocuk ağlıyor eşim uykusuz kalmasın diye iyi niyetinizden böyle davranıyorsunuz ama sizde yoruluyorsunuz, her gece 2 saat de bir uyanmaktan, gün içerisinde yemek yemeye bile fırsat bulamıyorsunuz. Bırakın eşinizde gece kalksın, çocuğuyla ilgilensin, bedavadan evlat sahibi olmasınlar. Siz çocuklarınızın annelerisiniz eşlerinizin değil. Şu adamları onlardan daha fazla düşünmeyin. Bir psikolog "erkeklerde şevkat duygusu, kadınlardaki gibi değildir, eşinize sarıldıkça temas ettikçe şevkat duygusu gelişir, bol bol sarılın" diyordu. Konu sahibi çocuğu uyutunca al yastığını git kocanın koynuna gir. O yanına gelmiyorsa sen onun yanına git. İlla ki birlikte olmanız gerekmiyor en azından birbinize temas edin, yatakta iki lafın belini kırın.

cinselliği halladersenız kalpler ısınır sankı.. soğukluk gıder. kalpler yumuşar.. o işi halledın gerısı gelır zaten.. bazen aradan uzun zaman gecerse ne guzel kanka kardeş olduk derım.

2 çocuğum var biri 3 yaşında biri 5 aylik, çocuklar eşimle aramızdaki bagi daha da güçlendirdi, birbirimize karşı daha anlayışlı olduk, her evlilikte çocukdan sonra kopma olacak diye birşey yok, ki konu sahibinin durumu çocuktan bağımsız bir hale gelmis

Bence bu bir süreç. ondan beklediğinizi ona yapın. bi vaktinizde ona bi kazak alın. görünce sana çok yakısır diye düşündüm diyin. yada sevdiği bi tatlı yapın. sen seversin diye yaptım diyin. yataklarınızı ayırmayın. yanında yatın. Duygulara dokunacak iki kelime bi mesaj atın gece ona :) seni özledim-kokunla uyumayı özledim vs vs. Eve geldiğinde güler yüzle kapıyı açın hoşgeldin diyip muhakkak öpün. Hayırdır derse 'kocamı özlemiş olamazmıyım-keyfim yerinde ' gibi cümleler kurun. Bakın bunlar başta eşinizin tavrını değiştirmeyebilir ama zamanla onunda modunu yükseltecek.. Ayrılmayı oda sende yapamadıgınıza göre sizi birbirinize bağlayan sadece çocuk değil demekki.. çok iyi bir babaysa Gün içerisinde çocuğunuzun komik yada güzel bi anını ona gönderin. Yada müsait bi zamanında görüntü arayıp 'baba diyip durdu, senı görmek istiyor 'diyebilirsiniz. ama mutlaka bu görüntüde arada siz konuşun ve mümkün mertebe gülümseyin.. Akşam gelincede bunun üzerine sohbet açın. İllaki izin günü vardır. birlikte kahve içelim diyin. Umarım yararlı olur, biraz gayret. sevgiler

sadece akışa birak benim diyebileceğim bu şöyle ki cidden bebe doğduğu an bambaşka bi dünya açılıyor her annenin önüne kimi bebek aylarca kolik olup anneyi delirtirken kimisi de kitap bebegi oluyor yani sakin emip uyuyan vs vs ama genel olarak ne kadar okusarsan oku dinle karşına bambaşka birsey çıkıyor ve içgüdülerinle devam ediyorsun bu surece bol sevmeli opmeli koklamali olsun sağlıkla gelsin kuzucuk

Anlamazlar canim anlamazlar. Bilmem mi. Benim kaynana olacak şahıs esime diyorduki benim için, hastaligim için, "Sende bıkmışsındır" simdi bende görüşmüyorum kayinvalidemle eşim görüşüyor sadece. Cok rahatım.

Amin teşekkür ederim, . push ;

Benim kızgın halimi yaşıyorsunuz, Allah affetsin bazen o kadar kızardım ki eşime, yatakta uyurken ölsün derdim, şimdi kendime inanamıyorum, bana kötü davrandığı için böyleydim, yani duygusuz umarsız... Meğer o da benim onu sevmediğimi, önemsemediğimi düşünüyormuş.

Çocuk sahibi olmadan önce böylemiydiniz bilmiyorum ama çokta umutsuz vaka gibi durmuyorsunuz. Sadece adım atmak için birbirinizi bekliyorsunuz gibi geldi. Çocuğunuzu bırakabileceğiniz birileri varsa bırakın başbaşa zaman geçirin, konusun çözülemeyecek şeyler değil bunlar.

Bence konu sahibi esini seviyor ama gururu agir basiyor. esi 1 adim atsa ona 5 adimla geri donecek. Birak canim bu gururu evlilikte gurur olmaz sen yaklas olmazsa da elinden geleni yapmis oldugundan ilerde keske demeyeceksin en azindan

Gerçeği görüp korkup sessizliğe sığınmak seninkisi. Bende aynını senelerce yaptım. Canın acıycak biliyorum ama 18 senelik evlilikten sonra yarın boşanıyorum. Eğer seviyorsan elbetteki böyle olmamak için çabala konuş eşinle. Ama herkesin işine geliyorsa vah giden yıllara diyorum sonuç değişmiyor.

cok tatlisiniz canavar cikabilirde cikmayabilir de tamamen şans isişöyle ki kizim 6 yasinda hic bana bagimli olmadi ki tam bir koc burcudur kendileri hala da oyle ozgur ruh amma oğlum var ki 2 yasinda bana yapışık yasiyor desem ki ben hic o tip bi anne degilim özgürlüğüme duskun beni sevsinler bagli olalım ama bagimlilik bana ters diyen bir anneydim ki dedigim gibi oglum buna direnmek icin gelmis adeta daha cok yenilerde isyan edip disari cikmaya basladim eşim aliyorda biraz rahat ediyorum yani cidden her kuzu farkli

Eğer eşinize karşı hala bir şeyler hissediyorsanız işe önce yatakları birleştirmekle başlayın.

Çözülmez. Ötesi, adam sizi hiç görmeyecek. Ben kendimden biliyorum. Evlilik buymuş evlenmeyin. Ediz Hun sandım evlendim ama Recep İvedikmiş)))

Umut varsa caba da olmali. Iki tarafin da... tek tarafli caba ile kurtulmaz bu evlilik. Umudum var deyip caba sarfetmiyorsa bu umut degil sabrim var demektir. Bir kisi caba sarfetmeyi bile birakmissa kafasinda da bitirmistir sadece uygulamayi geciktiriyordur demektir. Bu evlilik sadece ikinizin cabasi ile kurtulur.

Ben onun ilgisizliği ve cinsel soğukluğu ve cinsel ilişkilerdeki bencilliği yüzünden bu haldeyim onun çıkış noktası ne bilmiyorum, öfkeli halimin onu soğuttuğunu söylüyor hepsi bu E ertugrulunhalimesi Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Yazdıklarınızda boşanma nedeni göremedim, çocuk anne baba ilişkisindeki hırsınız beni rahatsız etti, yani o noktada bile enterasan bir hırs varsa sizin içinizde çözmeniz gereken bir sorun var ama siz tek başınıza bunu halledemiyorsunuz Eş terapisine gitseniz

ciddi misiniz gece sirtina vuruyor aman sicakligimiz bozulmasin diye ses etmeden yatmaya devam mi anlayamiyorum ben ya yokmu bu isin orta yolu şiddet görüp bu derece normal soylemekte ayrica sinir bozucu Turnbackthehandsoftime

Evet hak veriyorum hem de sonsuz.. çok stresli bir dönemden geçiyorum ve malesef bunu yansıtıyorum.. Çok teşekkür ediyorum

Daha önce açtığınız konular dikkatimi çektide birinde oğlum var birinde kızım var diye yazmışsınız? Ama bazı konularda da tek çocuk sahibi gibi anlatmışsınız!! Benmi işin içinden çıkamadım yoksa sizin mi kafanız karışık?

Ne kadar bilinçli yazmışsınız, çok teşekkür ederim, bir gelişme olduğunda tekrar burdan yazarım :) şuan durumu kabullenme, şimdilik nadasa bırakma eğilimindeyiz ama şu aşamada sevildiğimi duymak bile yetti bana.. aslında beklentilerimiz ne kadar ufak,..

Beni mi hatalı buldunuz?

Adam farkinda olmadigini soyluyor zaten. Onemi olmasini beklesem soylemem. Bazi seyleri fazla onemseyen bizleriz. Elbette degerli hissedebilmek icin birseyler bekleriz ama adamın huyu buysa hic bir sekilde degismez. Benim amacim bazi seylerde eksik kaldigini ona gostermek. Ayni sekilde benimde onemsiz gorup onun onemsedigi pek cok sey var. O bana bunlardan bahsetmezse bilemem

Annelik sen oni ogrendiginde bbaslar. Ve annelik demek hep evham demek. Eşine gelince o dogum olduktan sonra bile aninda babalik dduygusunu benimseyemez. Ne zamanki bebiş gulmeye laf atmaya hele baba demeye baslar o zaman en derinlerde hisseder. Birde sonucta hayat degisiyor odak noktan degisiyor. Kendini hep bebege odaklayan aileler cok sorunlar yasiyor. Bende yasadim ama ustesinden birlikte geldik esimle. Eskiden kendim küser kendim barisirdim boyle boyle birikti. Artik konusuyoruz. Kizdigimi kirildigimi anlamasini beklemeden soyluyorum. Farkinda degilim diyor. Misal bu akşam hic konuşmuyosun hep ben soruyorum sen cevapliyosun dedim. Biliyorum cok yorgun ve uykusuz, isleri pek iyi degil. Uykusu gelmis kanli ggozleri... Her gunum aayni diyor. Bende diyorum bak dort duvar arasinda benimde ayni ama anlatiyorum. Yaptigim yemegi, çocuğun yaptigi en ufak degisik biseyi. Yani paylaştikca cogaliyor zamanla o da kendi sorup anlatacak biliyorum

Yazan herkese çok teşekkür ediyorum, bu siteyi seviyorum, kadın olmanın her anlamda ne kadar zor olduğunu, benzer şeyler hissettiğimizi yaşadığımızı, birbirimize güç verdiğimizi görüyorum ve bu bana ümit veriyor.. bizim sorunlarımız bir gecede çözülmeyecek malesef, benim işim aşırı yoğun ve sınav baskısı var üzerimde eşim yönetici olduğundan hep yoğun.. Topluca şuna bir kez daha açıklık getireyim uzun bir flört döneminden sonra evlendik ve çoçuğa kadar herşey harikaydı, fakat ben bu süreçte kendimi ve eş ilişkimizi biraz ihmal etmiş olabilirim işti sınacvdı çocuktu derken.. eşim de anlattığım gibi zaten.. ama hepsi çocuktan sonra oldu, evet iyi ki oldu çok şükür ama süreç böyle işledi bizde.. boşanmıyorum çünkü eşim istemiyor ben de yapamıyorum işte.. bir süre daha bu şekilde götüreceğiz çabalayaçağız belki zamanla.. umarım yani

Konu sahibinden bir adım bekliyor bence. Tamamen kopsaydı boşanırdı, beklemezdi. Adam boşanmak istemiyor, eşinin sevgisinden emin olmak istiyor. Konu sahibi çok kızgın, sinirli; eşi de bunu beni artık sevmiyor önemsemiyor bana kızgın olarak algılayıp, her şeye susuyor ki daha fazla öfkelenmesin.

Aileden destek almak bu noktada cok önemli sizi düsünen kimse yokmuydu? Eltimin cocugu var 4 yasinda onlardan cok bende kaynanamda büyudü onlarin dogumgunlerinde evlilik yildonumlerinde falan cocugu alirdik hep rahat vakit gecirsinler diye mesela sizin sanirim yardimci olacak kimseniz yokmus oda sizi epey zorlamistir.

Evet öyle yapacağım

Gercekden zor. Uzakdan bitmiş bir evlilik gibi geldi bana. Yaklaşmaya çalışdınizmi eşinize? Aile terapisi? Boşanmak istemediğiniz icin bence şuanda terapi iyi gelebilir. Ama sevgi geri gelirmi meçhul

Çok hoş bir sözmüş.. evet yetki sınavım var ikimizin işi de aşırı yoğun, söylediklerinizde çok haklısınız

Ben de hamileyim ama zerre etkilemiyor beni bu düsünceler sizi de etkilemesin her iliskinin dinamiği farklidir ayrica esinizle korkularinizi konusup bir yol izleyebilir onun destegini alabilirsiniz burda cogu kisi cocugun evliligi cok fazla etkiledigini yazmis illaki etkiliyordur ama bu denli degil benim onümde cok güzel örnekler var yani yapabilen mutlu olabilen de var son olarakta evliligimin hicbir doneminde yatak ayirmayi mantikli bulmuyorum calissa bile o rahatsiz olmasin diye yatagi ayirmayacagim cocugu tek yapmadigima gore gece benle de kalkacak yeri gelecek benle nobette tutacak. bazen siz adamlara kiyamadiginiz icin onlarda bu rahatliga alistiklari icin sonrasinda bu sizi rahatsiz ettigi icin kavga bile ediyorsunuz. Sütünü sagip ailedenden birine birakip esinle bir sinemaya bir yemege gitmek bile evlilik icin cok kıymetli 2 saat bile cocugundan ayrilmak istemeyen anneler de var saygi duyarim benim yapacagim bir durum degil ama onlarda cocukla beraber belli aktiviteler yapabilirler yapamiyorum diyen de geecekten istemiyordur zaten. Sonuc olarak bazi seyler insanin kendisinde bitiyor karsiklikli anlasmada bitiyor. Evliligi bitiren çocuk degildir bu hicbir zaman katilmayacagim bir düsünce cocuk evliligi daha kutsal ve güzel biryere tasir elbette zorluklari vardir ama istedikten sonra onlarda asilir. 11 yillik birlikteligim 4 yillik evliligim var birgün esim benden bu denli uzaklasirsa ben onu bosarim net. Ama konu sahibi icin herkes yasadigi durumu bilir bosan ve ya bosanma diyemeyecegim ama en azindan cozmeyi deneseniz?

Ne tepki verirse versin, yaninda yatmaya baslayabilirsiniz. Size komik capsler gosterip sohbet etmesi bence guzel birsey. Bunu bizde esimle yapariz. Birilerini cekistirmeniz de guzel ama sizin bakis acinizda esinize karsi kizginlik hatta essinizin ailesine karsi kizginlik goruyorum. Cocuga karsi benden daha ilgili demenize gelince, tabi baba olarak babaligini sorgulayamam, ne acidan boyle dusundugunuzu de yazmamissiniz ancak, cocugu sevmek onunla oynamak ilgili alakali gelebilir cok da guzeldir ancak, evin ve cocugun butun sorumluluklari ile ilgilenirken bu zaten kendisine dusen gorevdir. Siz daha asagi oldugunuz icin degil. Arada sirada canini acitmak icin yukselmenizi okudugumda size cok uzuldum. Bence sorun sizin hic biaey yapmamanizda ve bakis acinizda. Anlattiklarinizdan boyle. bir izlenim aldim. Biraz bunalip psikolojinizi bozmus olabilir hayat sartlari duzenler.. siz biraz guzel bakin. Insallah guzel olacaktir.

Bi ilişki uzmanına gidin bence. Yada eşinizle aranızı ısıtmaya çalışın çocuğunuzu uyutup eşinize zaman ayırın ilgilenin hafta sonları çocuğu ailenize bırakıp mesela beraber dışarı çıkın... sizde herşeyi karşı taraftan bekliyormuşsunuz gibi hissettim..

Maalesef eşiminde benimde annelerimiz hayatta değil. Kız kardeşim çalıştığından dolayı destek olamadı fazla, oğlum 23 aylık toplamda 5 kez kız kardeşime bırakmamışımdır zaten genelde yorgun olduğunu söyler ve ya uyuyacağını.. Bir teyzem var doğduğundan beri sağ olsun o yardımcı olmaya çalıştı ama ne kadar da olsa anne gibi olmuyor çünkü herkesin kendi hayatı, telaşı var o da yoğun bir insan, haftada 1 veya 2 kez sevmek için uğrarsa 1-2 saat bende insan görmüş olurdum :))) Annem olsa kesinlikle bu kadar yıpranmazdım. O yüzden midir bilmem şuan tek olsam şunu yapardım, gecenin bir yarısı çıkar dolaşırdık zaman kısıtlaması olmadan, hafta sonu kaçamakları yapardık falan diye düşünüyorum kendi kendime

Oncelikle umarım düzelir diyeceğim Bende dediğiniz gibi bazen eşime karşı gereksiz sebebini bilmediğim bir kırgınlık uzaklaşma yaşıyordum oturup düşündüm kendimi bir gözden geçirdim sebep ondan o an istediğim ilgiyi sevgiyi veya davranışı goremememmis yani mesela yanyanayız bir kolunu atsın küçük bir bakısma olsun die beklerken tık yok sonra bunu aşmak için onun bana yapmasını istediğim şeyleri ben ona yaparak başladım bazen teşekkür etmesi gerektiği yerde ben uyarıyorum veya emir kipiyle konusmamasini hsolanmadigimi söylüyorum tabi ne kadar islerse.

Aynen çünkü birebir yaşadım. Ben çok gururlu bir insanım ama inanın bunun gururla alakası yok, erkekler sizden ne görürse onu alıyorlar. Dolayısıyla eşinizin size nasıl davranmasını istiyorsanız ona öyle davranmalısınız. Ayna gibi düşünün, ya da kendinize böyle davrandığınızı düşünün. Adım atıyorum falan diye düşünmeyin çünkü cidden alakası yok. Kendiniz için yapıyorsunuz bunu. Ufak testler yapın mesela, ben deniyorum, ben neşeliysem eşim de neşeli oluyor, sonra kendi kendime gülüyorum cidden doğru diye. Maç izlerken sinirli ise, gülerek espri yapıyorum bakıyorum o da gülüyor biraz sonra. Erkekleri biz istediğimiz hale getirebiliriz, ama önce biz istediğimiz gibi olmalıyız, onlar zaten otomatik olarak yansıtacaklar...

Aminn canım. Sanırım tüm annelerin isteği bu. Sağlıkla doğsun da... biz daha kız mı erkek mi onu bile bilmiyoruz. Maymun ya :) Gameking

yazılanları okumadim ama bence hemen birleştirin yatakları, madem konuşacak kadar yakınlaştıniz, soğutmayın

Çocuktan sonra evliliği bozulan biri olarak geldim son olarak beni aldattı boşanıyoruz. Bu duruma gelmeden ya durumu duzeltin ya da ayrilin

Bence de kesinlikle öyle ama işte bebekten bebeğe de değişiyor. Benim oğlan örneğin kokumdan ayırt ediyordu beni başkasında sakinleşmiyordu. Emzik biberon almadı o sebeple beslenme imkanı da olmadı başkası tarafından. Çok değişik bir kafa ya yeni anne olmak inşallah sizin süreciniz güzel geçer :).

Basiniz saolsun Allah size ve cocuklariniza uzun ömür versin insallah zor bir durummuş evet ama 1 kac seneye buyuyecek sizde heryere onla gidersiniz nasilsa yada belki durumunuz duzelir bir bakici tutarsiniz belli mi olur hayatin n3 getireceği lütfen üzmeyin kendinizi BirTutamMutluluk20

Cinsel yakinliginizin suresi uzamaya basladigi anda hemen mudahele etmedi mi ikinizden biriniz Yani noluyo bize boyle olmaz demediniz mi 6 ayda 1 yilda 1 oldugunda nede boyle denmez mi 6 ay korkunc bi zaman Tabiki hersey bozulur bu evlilikte Ikinizde bosanamiyorsaniz hala sevgi var demektir Birlikte yatin konuşun sevişin baska tavsiyem yok

Kocanın Burcu boğa mi

Evet, konularınıza baktım, çoğunlukla da kendimi gördüm, olayları yorumlayış biçiminiz, beklentileriniz ve karşı tarafa verebilecekleriniz ne kadar da benimkilere benziyor dedim, bu beni düşünmeye itti, çünkü yaşadığımız sorunlar da benzer.. belki de bazı şeyleri istemeden biz oluşturuyoruzdur, bilmiyorum çok da anlatabiliceğim bir durum değil, yani en azından böyle bir mecrada :) Evet bize de o sihirli değnek değmedi, mayaladık bıraktık, kabarmasını bekliyoruz, daha yoğurcaz kıvam alıcak, tutarsa pişirceğiz.. işimiz de yolumuz da çok yani.. Sevğiler..

Sevgi, saygı değil en azından bir öfke, kin olmalı aranızdakileri düzeltebilmek için. Bi enkaz bile ümittir. Ama sizde hiçlik var. Adam sizle ilgili hiçbir şeyi umursamıyor. Kavga edemeyecek kadar uzaklaşmış durumda. Bu geri kazanılabilecek bir ilişki değil ki. Sizi tanımış, sevmiş, çocuk yapmış biri bağlarını sizinle tamamen koparıyor. Ne şekilde etkileyebilirsiniz ki? Bence hiçbir şekilde.

Ayrica hicbir erkek kendi ailesi hakkinda konusturmaz bu boyledir neden bilmiyorum babamda da byle abimde de byle esimdede boyle kaynatamda da boyle herkes boyle konuyu acmazsam. bizden mutlusu yok acarsam da 1 hafta aglatir beni ha oda benmaileme laf edemez onu da dedm senin zoruna godoyorsa benm zoruma da gidiyor sende benim ailem hakkinda konusma dye B

yatakları neden ayırıyorsunuz ki? ben de bunu anlamıyorum. bi insanla beraber yatabilmek için evleniyorsunuz ama sonra uyku gibi saçma bir sebeple yatak ayırıyorsunuz. hiç durup noluyo bu ne saçma iş demediniz mi? senede bir cinsellik nedir ya? bence yatakları birleştirin.

siz nasıl alışırsanız öyle gider emin olun. Ben 2 lohusalığımda da eşimin üstüne çok düştüm, ona ilgim sevgim aşkım kabarıyodu enteresan bi şekilde. Eşim de der hatta senin lohusalığın bi acayip diye çocuklar bizim aramızdaki sevgiyi ve bağı güçlendirdi. İnşallah sizde de öyle olur.. Normalde 2nizin arasında sorun yoksa ve uyumluysanız, bebekten dolayı tembellik etmez birbirinize vakit ayırırsanız çok keyifli ilerlersiniz. Bu arada sağlıklı kolay doğumlar diliyorum size..

Niye bu kadar öfkelisiniz? Geldiğiniz noktada ikinizinde payı vardır mutlaka.

Bunun tek bir sebebi yok maalesef, hatta buna sebep olabilecek şeyler bebeğin huyu, ayrıca manevi desteğinizin olup olmamasından tutun da maddi sıkıntılara kadar dayanır. Arada sevgisizlik yoksa tabii, Benim bebeğim çok zor bir bebekti ve manevi desteğim yoktu eşimle sorumluluğu paylaştık haliyle birbirimize ayıracak vaktimiz olmuyordu. Geç uyurdu, seslere duyarlıydı, uyku süreleri kısaydı terlikle bile yürümezdik o uyuyunca, evde zaman dururdu resmen. Uyku sorunundan baya yıprandık açıkçası.. Bir yere giderdik genelde ağlar, inat ederdi bir bakardık onu susturmaya çalışmakla geçmiş zamanımız, hiç bir şey anlamadan geri dönmüş olurduk. Gece zaten 3-5 arası uyuduğundan eşim çoktan uyumuş olurdu falan, yani hiç bilmem 2 senedir evde film keyfi yaptığımızı, oturup rahatça çay kahve içtiğimizi..

Adres ver dayak atmaya gelek. Şaka bir yana annemde der babam için, bir dayak yese içime su serpilecek diye

Kk elbirliğiyle bi yuvayı daha kurtardı diyebilir miyiz Çook sevindim ya, bozmayın lütfen Araya tekrar soğukluk girmesine izin vermeyin. Buradaki kadınlar toplaştık sizi düşünüyoruz

Çocuğunuzu büyükannelere bırakın bir hafta sonu 2 gün dahi olsa bir yerlere baş başa gidin. Ve bunu imkan el verdiğince yapın hiç birşey yoksa bir yemek bir sinema bir yürüyüş. Ortak alanlarınızı çoğaltın. G greengirll

Biraz ben de öyle hissettim. Öncelikle gülümseyin. Hırslarınızı ayağınızın altında tek tek ezin. Gururunuzu bir kenara bırakın siz gülümserken o çatlasın! İnanın evin havası değişecektir.

Benim eşim de geç yatar hep ama uyandırırsa uyandırsın geri uyurum nasılsa diye baktım ben hep olaya. Ben salonda yatayım dese manyak mısın derim heralde :)) Bu bile aranızda soğukluk olması için bir neden.. önce yatakları birleştirin. :) Çok da bir öneri sunamayacağım size, dilerim daha güzel günleriniz olur :)

Bazı insan agresifliği kaldıramaz. Size bir anlık patlama gibi gelen şey, onun için sevgisizliğin göstergesi olabilir. Ve birbirinizden beklerken iyice uzaklaşabilirsiniz. Eşiniz bu yüzden yıpranmış olabilir diye tahmin ediyorum. Gerçekten emeksiz olmuyor ilişki. Erkekler de biraz mankafa afedersin. Söylemedikçe anlayamayabiliyorlar. Ben mesela arada bir kendime sürpriz yaptırıyorum eşime bana çiçek alabilirsin diyorum mesela, o da birkaç gün içinde çiçek çikolata gönderiyor. içine esprili bir not. Ben acayip mutlu ben teşekkür edince o da çok seviniyor. Seni seviyorumlar filan derken tatlı bir muhabbet oluyor işte. Yoksa ona bıraksam, bir ömür boyu çiçek alacağımı sanmıyorum :)

Neden birbirinizi sevip evlenme kararı aldığınızı hatirlasaniz, hatirlatsaniz eşinize, gunubirlik şehir dışı gezi duzenleyip güzel anlar biriktirseniz, ya da imkan varsa çocuğu ara sıra yakınlara bırakıp yemek, kahve içme veya sinema yapsanız... Sadece dokunmak bile fark oluşturuyor. İlk olarak aynı yatakta uyuyarak başlasaniz bile çok fark olur bence.

Şimdi hayaller ve gerçekler var. Keşke öyle kalsalar ama iki kişinin, aynı evin içinde hep mutlu devam etmesi zor. Flört döneminde evet, çok daha özenli oluyorlar. Ama ilişki de o zaman çok daha taze, gençsin, hayaller var, pek çok sorumluluk yok, kafada kavak yelleri.. Anın tadını çıkarıyorsun yalnızca. Şimdi bizim 10 senelik evliliğimizin içinde kaç tane yıpranmışlık, maddi sıkıntılı dönemler, aile sebebiyle kavgalar, oğlumuzun sorumluluğu, sonra başka çocuğumuzun olmayacağını öğrenmemiz, tüp bebek tedavileri, masrafları, her ay ödenmesi gereken bir doğalgaz faturası gerçeği var :) Bu sıralamada çiçeğin aklına gelmemesine pek de şaşırmıyorum ben.

Güzel bir tatile çıkın, bol gezmeli. Bol sohbetli

Bence esinizle konusun. Cocuga kotu ornek oluyoruz, ayri yatakta yatarak deyin. yataklari birlestirin. İzin alicak vaktiniz ve maddi olarak imkaniniz varsa muhakkak tatil oneririm. Tatil sonrasi terapi. Bence butun sorunlarin sebebi konusmamak. Bol bol konusun. İsteklerinizi, istemediklerinizi. Kolayliklar diliyorum

Ben yeni dogmus hicbir bebege dokunamayan insanim bu bir acemiyim bu iki aglayinca cocuk onla oturup aglayacak duruma gelebilirim bu üc ama bence kucagina aldiginda hersey degisecek ve illa annen veya kayinvaliden ya da yakin dostlarin cevrende olacaktir. Bu kadar olumsuz bakma hicbirseye yapanlar nasil yapiyor sen de yaparsin kitap var internet var arastir oku bir bilene danis zamanla uzman bile olursun benim ilk cocugum olacak icimde ki tek endise maddi olarak yetememek sanirim

Bir erkek sevmediği kadının yanında durmaz, karakteri düzgünse tabi. Eşiniz boşanmak istiyorsa, sizden bir adım bekliyor sanki, ilk zamanlardaki gibi olmanızı istiyor, sizden bir kıvılcım bekliyor. Biz de bir süre çok soğuk yaşadık, boşanmak istedim ben de, eşim istemedi, sonra düşündüm böyle hayat geçmez, bir gün eşimle sakince konuştum kendimi anlattım, o an Allah işte öyle bir huşu geldi ki içime, güzel güzel ifade ettim kendimi, eşimin bakışları tavrı anında değişti, işte bunu duymak istiyordum senden dedi. O günden sonra tabi birden sihirli değnek değmedi, ama ben eşim bana aşık olduğunda nasılsam o halime dönmeye başladım. Sinirlerim çok bozuktu, gergindim, ilaç kullandım, kişisel gelişim dini kitaplara yöneldim, beni ilk tanıdığı günlerdeki gibi sakin, sessiz, anlayışlı insan oldum, ilgi gösterdim ama ilgi istemedim kendi haline bıraktım, onun sevdiği şeyleri yaptım, mesela akşam film açar ben bakmıyorsam sıkılır kapatır, ben de o film açtığında bilgisayarımı kapatıp filmi izlemeye başlarım onunla hoşuna gider. Maç izlerken arada yorum yaparım sevinir. Ufak ama etkili şeyler. Eşinizi en iyi siz tanırsınız, eskiden nasıldınız şimdi nasılsınız, neleri sever, sizden ayrılmak istemiyorsa hala seviyor ve umudu var demektir. Birçok kitap var kadın erkek ilişkileri hakkında; Erkekler Marstan Kadınlar Venüsten, Mars Venüs yatak odasında ... gibi. Sizi burdan çok gergin ve sinirli olarak gezdim, bir de sanki çocuğunuzu içten içe suçluyor gibisiniz. Çocuğum yok bu konuda anne olan arkadaşlar daha iyi yardımcı olur diye düşünüyorum.

Sizin evliliğinizde ikinizde de kabahat var, yuvayı kurtarmak istiyorsan adım at. Yazık gençliğini heba etme. Sizler ne kadar ilgili ebeveynler olsanız da mutsuz bir ailede büyümek zorunda kalacak bir çocuk var. Alın karşınıza konuşun. İkinize de yazık.

Böyle motiveler duydukça öyle çok seviniyorum ki anlatmamak. Bu bebeği çok istedik, onu şimdiden çok seviyorum hele minik kıpırtılarını hissetmeye başladığımdan beri sanki daha bi içim kaynıyor, ama böyle şeyler okudukça da, insanlar o zaman neden çocuk yapıyor ki? Diyorum.. sonra hemen pişman oluyorum. Ya ona birşey olursa böyle söyledim diye diyorum... Herşeyden çok korkuyorum, Doğumdan, iyi bir anne olamamaktan, eşimle uzaklaşmaktan. Şimdiye kadar hamilelik hormonu filan diye dalga geçtiğim şey son 10 gündür beni parmağında oynatıyor Ama zaman ayırıp beni rahatlatacak şeyler yazdığınız için çok teşekkür ederim

Bunun çocukla alakası yok sizde yada esinizde sevgi eksikliği var bence benimde var 4 ve 2 yaşında çocuğum hemde kızım prematüre doğduğu için birsürü hastalık vs si var halada var ama hiç öyle bir problemimiz olmadı cocuklarimada eşime de zaman ayiriyorum esimde öyle çocuklar güzel giden bi evliligi bozmaz hatta bağ katar araniza siz yada eşiniz sıkılmış olmaliki bu problemler cikmis

Önceki

Sizin evliliğini bitmiş ki canım. Evliliği evlilik yapan hiç bişey kalmamış. Aynı evde yaşayan iki kişi olarak devam edersiniz bundan sonrada. Taki birinizin canına tak edip yeter diyene kadar. B

Boşanmaya yanaşmıyor, çok defa girişimim oldu, ben bizden umudumu kaybetmedim zamanla düzelecek dedi, bekle bekle, bekliyorum

Evlilikte böyle seyler oluyor, krizleri atlatabiliriniz. Bakin esimle cok ama cok mutluyuz ama yazdiklarinizi da yasadik. Bu düzelmeyecegi anlamina gelmiyor. Cocuk cok büyük bir sorumluluk, cocugu olan cogu evli cift böyle dönemlerden geciyor. Size iyi bir tatil lazim, pes etmeyin. Benim esim sessizdir, onu konusturana kadar göbegim catlardi. Calisiyor yorgun ben evde cocuklarla yorgun. Zamanimiz o kadar az ki. Cok sükür büyüyorlar ve bize de zaman kaliyor artik. Cinsel iliski cok önemli azalinca sinir yapiyor. Bunu acik acik diyorum yani bizde de oluyor. Ayni aynii, kaynimda da var Gereksiz bir espriydi ama yapasim geldi. Yani anilarini yasiyor ciftler inanin bir zaman sonra düzene giriyor, cabalamaniz lazim. Gercekten icinizi ferah tutun. Bakin sizin anladigim kadariyla temasiniz kalmamis. Sarilmak bile ilac gibi geliyor. Ne kadar yorgun da olsak, ne yasarsak yasayalim kocaman bir kucak yapiyoruz. Sonra yine islere kosuyoruz ama buradayim demek bu bizim icin. Bir iki saniye göz göze bakismak. Size is düsüyor burada. Elimdeki erkekten romantik bir erkek evirdim. Gercekten bunu anlatacaginiza inaniyorum. Sadece iletisimi koparmayin, bu arada o komik caps isini ben yapiyorum evde

Merhaba, 5 yillik evliliginizin buyuk cogunlugunu bu sekilde gecirmissiniz. (eger cocugunuz 3 yasinda ve sorunlar cocugunuzdan sonra basladiysa). Ben cocuktan once hergun iliski yasayan birinin cocuktan sonra 6 ay bir yil sure esine yaklasmamasini anlamiyorum. Bence isteki yogunluk ya da her hangi bir yogunluk, yorgunluk, zaman olmamasi buna bahane degil. Esimle is saatlerimiz cakismiyor ve ikimizde cok yogun calisiyoruz ben evdeyken o calisiyor gorusebildigimiz zaman 1 saat bile olsa degerlendiririz. Cocugumuz yok ama olsaydi ve bana yaklasmasaydi suphelenecegim ilk sey artik beni sevmedigi, duygusal ya da fiziksel paylasim yaptigi baska biri olurdu. Sizin tek sorununuz cinsel paylasimin olmamasi da degil. Sosyal paylasiminiz da yok. bence acilen bu ise bir dur demelisiniz. Cozum bosanmak, bir sure ara vermek ya da terapiste gitmek bilmiyorum. Boyle bir evlilige maruz kaldiginiz icin sizin adiniza uzuldum. Önceki

Evet cnmm inş. ben doğumdan sonra işime dönmeyi düşünmüyorum hiç memnun değilim çünkü Allah izin verirse tabi. bakalım kısmet.

bak şimdi o senin çocuğun degildi o yuzden aşırı paniklemen normal 2 evladim var hic annelik hayali kurmadım ki esimde oyle ama hayat iste 2 cocuklu oldum hicbir fikrim yokken hic endiselenme simdiden doğum yapinca bebegini gorunce zaten düğmeye basılmış gibi oluyorsun hallediceksin yeter ki sakin ol nasil bakicsm diye kendini uzme

Ahshhs öyle ama. bazıları şanslı, kitap çocuğuna sahip olabiliyorlar ama bazıları da üç kere tır çarpmış,9 katlı binadan düşmüş, ardından üstünden tekrar kamyon geçmiş, günlerce aç susuz uykusuz kalmış, walking dead misali yaşıyor mesela ben Sana mutlu huzurlu sakin gazsız tatlış bir kitap bebeği diliyorum canım

Çocuk bu işin bahanesi. Sizin duygular ölmüş gömeni yok. Boşanmak sizin için bir seçenek değilse çift terapisine gideceksiniz. Uzun seanslarla çözümünü belki bulabilirsiniz.

Konu sahibi arkadasım gercekten c ook mutlu oldum senin adına inşallah hersey dilediğin gibi olur. Her evlılıkte olur böyle krizler. Bizde çocuklardan sonra bır dönem uzaklasıp sonradan toparlamıstık şimdi hiçbir sorunumuz kalmadı çok şükür. İnşallah sizin ilişkiniz de öyle olur.

Öncelikle umarım sağlıcakla çocuğunuzu kucağınıza alırsınız, bizde yaşanan durum umarım sizde yaşanmaz sonuçta bu bir dört işlem değil herkeste aynı sonucu vermeyebilir

Bence bi cok evliligin kaderi...

Cocuk olduktan sonra esler arasi sogukluk bence tamamen erkek odakli sorundan kaynakli.. yani ayri yatma annelik görevini kadinliktan ustun tutma vs yani erkegin karakteri sevgisi yasadiklari ve ya yasamadiklariyla ilgili die dusunuyorum Bizim de cocugumuz var 2 yildir ayri yatiyoruz mecburiyetten ama gerek cinsel anlamda gerek ilgi alaka anlaminda bir sorun yasamadik şükür. Eşinizle konusmissunuz terapi almissiniz yani hala değişme yoksa evliliginizin boyutu degismis ve esinizden yana bir caba olmadigi surece duzelecegini zannetmiyorum Tavsiye vermek isterdim ama tamamen esinizin karakteri ile ilgili bir durum oldugunu dusundugum icin ne desem havada kalacak... umarim duzelebilirsiniz.

Yani bosanilacak bir durum gibi gelmedi bana ama. Bazı yapı taşları da göçmüş bu evlilikte. Kalan sağlarla devam edilebilir bence. Mesela birlikte kısa bi tatil önerin. 2 günlüğüne. Çocuğunuzu annelere bırakıp. Orda eşinizle tekrar eski yakınlığı dostluğu kurmaya çalışın. Bilmiyorum. Bence insanin en yakın arkadaşı eşidir. Kurtarmaya çalışın derim ben.

Evliliğiniz köprüden önceki son çıkış gibi. Konuşup bir şeyler yapma niyetiniz yoksa uzun vadede taraflardan biri tekrar aşık olunca bu evlilik biter.

Merhaba. Şu mesajınıza çok takıldım. Canının yanmasına sevinecek kadar sizi ne kadar çok üzdü anlamadım. Hani anlattıklarınıza bakarsak çocuktan sonra aranız soğumuş, yatak ayrılmış vs. elbette bunlar çok kötü ama insan eşinin dayak yemesine sevinir mi? Ya da bu kadar nefret ettiği adamdan nasıl sevgi beklentisi olabilir. Ne verirseniz onu alırsınız. Siz sevgi dolu bakmazsanız/davranmazsanız ondan da hoş davranışlar beklemeniz komik bence.

Üzülerek okudum yazinizi. Kendinizi bu kadar cocugunuz konusunda sorguluyorsunuz cok üzüldüm. Sevgi ve ilgi farkli seyler. Esiniz ilgileniyor diye sizden daha cok sevecek degil ya. En az onun kadar seviyorsunuz cocugunuzu. Cok ilgilenince kendinize neden kiziyorsunuz. Birakin ilgilensin. Sevginizi ayni sekilde belli edecek degilsiniz ya. Ikinizin cocugu o. Anneliginizi sorgulamayin. Onu dünyaya getirmek bile bunca aciya katlanmak bile bir fedakarliktir. Eminim cok iyi bir annesiniz. Kendinize bu konuda güvenin. Eskiden anneler cocuklari ile dogru düzgün iletisim bile kuramazdi isten gücten. Ama ben annemi cok seviyorum. Yani yapiniz budur ayni olmak zorunda degilsiniz esinizle. Es ile olan duruma gelince iletisim sikintilari var aranizda demekki. Esiniz de bu durumdan sikayetci muhtemelen. Neden bosanasiniz zaten. Son care bosanmaktir. Sabirla ilgiyle zorluklarla düzelir umarim. Malesef yine fedakarlik kadinlara kaliyor..

Hayır hayatında kimse yok, eşim de rahatsız tabiki ama o içinde yaşayan biri.. . push ; P

İyi bir baba olması ve onun sürdürme niyetinde oluşu.. E ertugrulunhalimesi Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Ben dünden beri bu konuyu düşünüyorum kendimi durup dururken kurdum manyak gibi. Ama sağolsun burda arkadaşlar beni rahatlattı. Tabii ki herkesin evliliği aynı değil. Ama kendimce çözüm buldum açıkçası... Bence çocuğun bakımı -tamamen- annede olduğunda bu sorunlar oluyor. Baba bir tek çocuk gülerken ya da ne bileyim oynarken, büyüdüğünde devreye sokuluyor. Ama o çocuk büyüyene kadar baba sadece gördüklerinle tanık oluyor, görmedikleri de var. Gece ağlıyor anne koşuyor pış pış karnını doyuruyor ne bileyim altını alıyor vs. Baba bunlara çok ortak olmuyor, o yüzden annenin belki de neden böyle yıprandığını anlamıyor. Bizde durum eşit, eşim çalışıyor ama ben de çalışıyorum tamam Doğumun hemen ardından çalışmayacağım ama çocuk en geç 3 aylık olduktan sonra mecburum. Kendi işim bırakamıyor insan tamamen, ucundan kıyısından mecburum. Bebeği beraber yaptığımıza göre, gece ağladığında o da ilgilenmeli, sadece sevmeye gelince olmasın baba. Arada sütümü sağıp, biberonla babaya verdirmeyi düşünüyorum. Annenin de arada gece uykusuna ihtiyacı var. Bebek ile sırayla gece ilgilenilsin diye düşünüyorum. Ya da altını değiştirsin. yani tabii ki yine anne bir tık önde olur ama babayı da tamamen devre dışı bırakmamak gerek... Bakalım inşallah düşündüğüm gibi olur. Eşimin yapacağına Eminim ama bakalım ben uyacak mıyım Ay çok uzun yazmışım kusura bakma Bu arada doğumumuz aynı zamanlarda inşallah

O ilk kanepeye gidisinde gidip yanına yatmak lazım sanırım:) Suan bebeğiniz size muhtaç evet, siz ona empoze olmuş durumdasınız evet ama arkadaşım ococuk büyüyecek yarın. Okula baslıcak, bi çevresi olacak. Sen arkasından bakacaksın öyle. Bunu ilk kreş günü hissedeceksin eminim. 2 tip arkadaşım var,1i senin gibi çocuk odaklı evliler. Yani kavgları bile çocuğa baktın bakamadın üzerine. 2. de sırtına cocugu takıp gezen tipler. Cocuık onlara ayak uyduruyor. Benim gördüğüm 2. sık da çocuk da ebevenylerde daha mutlu. İpleri tamamen koparmadığınıza göre ben olsam aksm gider o koltukta yanında uyurum. 5 senelik evliyim. Evde polar pijamayla geziyorm Yani o is senin bakımlı olmana bakmıyor. Olabiliyorsan ne ala. Ama bence sıcaklık önemli olan. Otururjken bile gidip ayak ucuna otururum illa. Uyurken el tutarım Bence o sıcaklığı oluştur, gerisi gelir zaten..

Şuan teyzelerim bakıyor sağ olsunlar, çalışmam lazımdı zaten bakıcı, kreş bakıyorduk razı gelmediler :) Hala etkisinden çıkamadım o 2 yılın, yavaş yavaş o da olacak inşallah. Allah sağlık versin, her şey düzelir. İyi dilekleriniz için teşekkür ederim..

Benim öyle bir şansım Yok maalesef. Normalde Doğumdan sonra burda herkes 1 sene evde kalıyor, maaşının da %60'ını alıyor ama ben mecburum çalışmaya. İpin ucu kaçmamalı. Maalesef kendi işinin başında durmadığında işler sarpa sarıyor :/ 1 ay -2 ay ok. Ama sonra gitmek zorundayım BirTutamMutluluk20

Esimle gecen yilbasi cikalim dedik. rezerve islemi yapildi. fakat esim son dakika surekli cocuklari dusunup rahat edemeyeceksin. bosver evde takilalim dedi oyle yaptik. hakliydi cunku. yatak olayi bizde de tam olarak cocuklardan dolayi mecburen ayrildi. ama iliskimiz evrilmedi yani ozel hayatimiz firsat bu firsat seklinde ilerliyor. daha heyecanli bile oldu. sizde bunu deneseniz sonuc olurmu acaba cocuk uyunca bir iki kadeh bisey alip gidin. gerisi gelir. ilimli olun olumlu olun. is hayati stres vs. insanlarda tahammul kalmiyor evet ama denemeye deger bence.

Ve eşlerimiz maalesef bizi anlamıyor, biz de onları anlamayıp kısırdöngüye giriyoruz sürekli. Normalde çok sakin bir insanım, ama haksızlık, yalan dolan dedikodu olunca öfkeleniyorum ve bunu durdurmakta zorlanıyorum maalesef.

Aynen vallahi.. sağolun. Size de geçmiş olsun

Bende böyle düşünüyordum çocuktan önce ama öyle olmuyor insan kişisel ihtiyaçlarına bile vakit ayıramıyor heleki eş yardım etmiyorsa insan kadınlıktan çıkıyor.

Evet bir de tüp bebek o kadar uğraştık Olmaz insallah kötüyü çağırmayalım

Boşanın boşanmayın demeye gelmedim... sadece yakında 5 aylık hamile olacak bir kadın olarak çok korkuyorum... çocuk yapmak için bu kadar uğraşırken, ailemi büyütmeye çalışırken ya bende kocamla böyle uzaklaşırsam? O kadar çok karşılaştım ki bu sitede çocuk olduktan sonra evlilik kalmıyor vs. Diye... ama neden? özür dilerim sizin derdinize hiç bir katkım Yok, fikrim Yok... belki bencillik olacak kendimi araya katmak ama neden çocuk olunca kopukluk oldu? Ben çok korkuyorum

Eşinizin cinsel bir sorunu olabilir mi? Belki de boşanmak istemeyip düzelir diye beklemesi de bu sebeptendir. Size de açıkça söyleyememiş olabilir. Çocuk öncesi hemen her gün cinsel ilişki olup çocuktan sonra 6 ayda senede bir olması inanılmaz derecede garip bir durum.

Bazı kadınlarda lohusa depresyonunun uzun sürdüğünü duymuştum. Acaba sizinki böyle bi durum olabilir mi? Yani anlattıklarınıza bakılırsa siz isterseniz evlilik kurtulacak gibi.

Sürekli öfkeli ve gergin olduğumu söylüyor bu onun kendini çekmesine yol açmış..

Çok çok doğru bir tespit. Sabah okumuştum ara ara aklıma geldi yorumunuz cevaplamak istedim. galiba ben de direnişçiyim

Sizi çok iyi anlıyorum, benimde tepkilerim fazla, ve maalesef bunu tamamen aşmanın yolu yok gibi. Senelerce böyle yaşadıktan sonra birden sakin olunmuyor. İlaç kullandım bir dönem, o zaman da tüm duygularımın silindiğini hissettim, belki de normali oydu ama ben alışkın değildim.. Herşeyi yoğun yaşamaya alışmışım çünkü. Bir de beni eşim çok çok sabırlı, ben tezcanlıyım mesela, o da beni geriyor. Adam resmen kaplumbağa hızında, her şeyi öyle doğuştan beri. Geç yürümüş, geç konuşmuş, geç evlenmiş herşeyi geç. Dün akşam mesela tam banyo yapmışım, pijamaları çekmişim, hasta olan adamın birden alışverişe çıkası tuttu, yılbaşı hediyesi bir de, baktım gelmemi istiyor, tam yemek vakti çıktık, tam 4 saat dolaştık. Artık açlıktan gözüm dönüyor, kan şekerim düşmüş, gürültü kalabalıktan bitap olmuşum, neyse hallettik, sesimi çıkarmadım ama gerildim, akşam eve gelip 9 buçuktan sonra yemek hazırladım... Annem arar bir yardan ne oldu niye sesin çıkmıyor sorun mu var. Bilmiyorum ben de mi sorun var, ama bazen çok bunalıyorum.

O zaman yaslanın öyle D

Başına bir şey gelse üzülür müsünüz mesela? Ya da ondan haber alamazsanız endişelenir misiniz? Bir süre ayrı yaşamayı deneseniz. Belki özlersiniz. E ertugrulunhalimesi Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Ilk hamileliginde kimse anlayamiyor ki :)) bu zamanla oturacak bir durum yani agladiginda ya susmazsa diye bende dusunuyorum mesela ama bunu sorun olarak gormuyorum. Ayrica gebe okullari var her hastanenin bunyesinde onlara katilabilirsin herseyi detayli anlatiyorlar belki seni bir tik rahatlatir. Ve gercekten herkes bunu yasayarak ogreniyor. Benim arkadasimin cocugu hic susmuyordu aglamaktan catlayacak sanıyorduk her gece cocugu acile tasiyolardi vs. Ilk zamanlar sonra alisti bu duruma yontemini buldu ne bilim salladi masaj yapti dus aldirdi rezene cayi icti kendisi gibi gibi insan mecbur kalinca herseyi oyle bir yapiyorki sasarsin sen de yapacaksin ben eminim simdiden bu kuruntulari yapiyorsan iyi bir anne olacaksin

Hayır çabalamıyor ya da onun çabadan anladığı sadece herşeye susmak hizuran Olur öyle Anneler

Merhaba. iki yillik evliyim. Çocuk sahibi degilim, ahkam kesmek istemem sadece bir egitimci olarak goruslerimi paylasmak isterim. Bir danisan eski eşine soruyor : "Benden boşandigina pisman misin?" Eşi ise şöyle cevapliyor: "Çocugumuz dogmadan onceki senden bosandigima pismanim ama cocugumuz dogduktan sonraki senden bosandigima asla pisman degilim. Yine olsa yine boşanirim diyor. Kadinlar annelik icgudusuyle yaratilmis varliklar. Hamilelikten itibaren bunu yogun olarak hissediyoruz ve esimizi ihmal ediyoruz. Butun omrumuzu cocuga adiyoruz. Annelik fedakarlik ister evet ama yataklari ayirmak evlilikteki en buyuk hatadir. Cocukta anormal davranislar gordugumuzde bizim en merak ettigimiz konu anne-baba iliskisidir ve beraber yatip yatmadiklari bizim icin cok onemlidir. Bunu mutlaka ogreniriz. Önce kendinizi bir ölçün tartin. Şapkanizi onunuze koyun ve düşünün. Siz duzeltmeye kendinizden başlayin. Baktiniz duzelmiyor o zaman iciniz rahat eder. Ben elimden geleni yaptim dersiniz. Kadinlarin en buyuk hatasi bu once kendini ihmal eder. Sonra eşini. Sonra evlilik sadece kagit ustunde kalir. Yapabildiginiz kadar kendinizden başlayarak evlilikteki hatalarinizi bulun önce. Her şeyde ďegisim ve onarim once sizinle baslar.

Konunuzu ve yorumlarınızı okurken gözümün önünden Nuri Bilge Ceylan filmleri geçti. Hayatınız sanat filmi gibi, tüm sahneler sessiz ama gürültülü. Kış Uykusu diye bir filmi var. Sürekli hayatından hoşnutsuz olan ama değişmek için bi adım bile atacak kadar yaşam hevesi olmayan, bi nevi kış uykusuna yatan insanları anlatıyor kaba tabirle. Siz de eşinizle kış uykusunda gibisiniz. Ne ileri, ne de geri bi adım atmaya hevesiniz yok. Çocuk mu sizi bu denli yaşama hevesinden mahrum eden? Sanmıyorum. Evlilik yada çocuk sahibi olma hakkında çok mu toz pembe hayalleriniz vardı? Umduğunuzu mu bulamadınız? Bilmiyorum. Eşinizin umudu varmış. Umut değil bence o, sabır, kabulleniş, razı olma. "Hayat bana bu kadar verdi, dünya böyle bi yer, tüm yollar bu yere çıkar" umutsuzluğuna yenik düşmek. Sizden iki iyi dost olurmuş ama eş değil. Aşk yok, tutku yok, cinsellik yok, sevme sevilme çabası yok. Sizin için boşanmak mutsuz bi son değil, yeni bi başlangıç olur belki de.

Hata ediyorsunuz. cocuk hic 1 seye engel degil ki. siz adimlar atin. jestler yapin. heyecani beklemek yerine yasamak icin adim atin. Varsa bir aile buyugunuz yoksa bir genc oyun ablasi tutun bir gece cikin esinizle. Evde şık yemekler hazirlayin. Unuttugumuz seyleri yasamazsak evliligimiz mutsuzluga dogru gidecek diyin

Konunuz beni de cok uzdu. Ancak cocuk sebebi ile oldugunu dusunmuyorum. Sanki daha cok is hayatinin stresi yorgunlugu araniza girmis gibi hissettim ben, bebek de gelince duzeni bilememissiniz. Baska konunuzdan eger yanlis hatirlamiyorsam cok yogun bir temponuz vardi, bir de is disinda sinava mi ne calisiyordunuz. Tum bunlarin etkisinde sanirim cekirdek aile olma isini cok boslamissiniz ikiniz de, evlilik her zaman emek ister, 3 yillik 5 yillik 10 yillik evli olmak fark etmez. "Aşk, bir köşede öylece taş gibi oturmaz. Onun ekmek gibi yapılması gerekir. Her seferinde yeniden yapılması, yenilenmesi gerekir. Yeniden yapıldığında iki kişinin kollarında uyur, büyür." Ursula Le Guin

Ben bunu büýük konusmak olarak görmuyorum. Yapabilecegime inanmadigim bir topa da girmem. Yani evet insan hayatta nelerle karsilacagini bilmiyor. Yasadiginiz durum benim basima gelmez de demiyorum. Bunu yasarsam ben bosanirim diyorum. Bu da benim kararim. Ama cocugun evliligi mahvettigine inanmiyorum. Bu cok yanlis bir düsünce yürüten nasil. yürütüyor dedigim gibi. benim. onumde cok güzel örnekler var siz yapamadiniz yada ben yapamadim diye bu bunun yapilamayacagini göstermez. Ama sizin yasadiklarinizdan ötürü böyle düsünmeniz normal insallah bir cıkıs yolu bulursunuz hakkınızda hayırlısı olsun

bende korkmaya başladım şimdi ya eşimle 7 senedir beraberiz 3,5 senedirde evliyiz ama çocuktan sonra mutsuz olacağımızı hiç düşünmemiştim.. kadının üzerinde bisürü sorumluluk oluyor, sinirlerde yıpranıyor haliyle..

En azından konuşp birbirinizi anlamanıza sevindim. Konunuzu takip ediyordum. Benzer durumdayız. Psikologa gidiyorum fakat benim gitmem iletisim kurmamiza yaramiyor. Cikinca tamam soyle davranayim boyle yapayim siyorum ee karsi taraf eskisi gb olunca amaaan ne ugrasacagim boyle biri icin diyorum. Bir seyler anlatiyorum dinlemiyor farkindayim susuyorum sessiz konusuyorsun anlasilmiyor diyor. Baska zaman sesim yuksek soyluyorum lafimi niye bagiriyorsun diyor. Surekli kafa yogunmus. Benimki de yogun iyi ayri koselerimizde oturalim bundan sonra dedim. Ona bir sey anlatacagima oturup okey oynuyorum artik. Cocuk bizi ciddi anlamda etkiledi dediginiz gb. En cok o istedi, simdi baba diyor telefon oyunundan duymuyor. Cocuk 3-4 kere sesleniyor, ben cocuk sana sesleniyor demezsem bakmiyor. Sonra oyunu bitiyor babasi sarilmak istiyor bu defa cocuk kaciyor babadan. Ben anne dediginde cevap veririm. Kulagim gozum her daim is yaparken bile onun uzerindedir. Ben bu duruma cok kiziyorum dile getiriyorum tamam ozur dilerim diyor ayni tekrar ediyor. 10defa soyledim yeter diyorum. Sabrim tasiyor. 11. defa soyle ne olacak diyor. Iste 10. da benim sabir tukeniyor onu anlamiyor. Kendisi sakin biri fakat benim mizacim oyle degil. Iyi olmaniza sevindim. Insallah iliskiniz normale doner.

ortada bariz belli bir sorun yok anladığım kadarıyla. Birbirinden uzaklaşan insanlarsınız malesef.. Peki neden bir şey sorunca cevaplamıyorsunuz. Çok mu trip atıyorsunuz acaba, bazı insanlar çekemez çünkü tribi ve umursamazlıkları git gide artar siz böyle davrandıkça. Önceki

Bide benim hep düşündüğün ne biliyor musun? Burda hep okuyorum ; çocuk ağlama krizine girdiğinde ne bileyim işte zorluklarda hep anne birşey bulmak zorunda. Babaya ne oluyor? Sonuçta o çocuğu tek başımıza yapmadık. Ben henüz doğmamış çocuğa don biçerek nu tarz durumlara eşimi de dahil etmek istiyorum belki o zaman gerçekten kadının halinden anlayabilir, ve burda okuduğumuz erkeğin kadından uzaklaşma durumu olmaz? Şimdi erkek elini eteğini çekip sadece çocuk gülerken ne bileyim büyüdüğünde babalık yaparsa 'aha bu mu çocuk bakmak? Bu yüzden mi bana vaktin Yok?' Tribine girebilir. Mümkün olduğu kadar onu da bu sürece dahil etmek istiyorum..

Başlarda ben de bu tür adımları atmayı denedim, bir yaptım iki yaptım baktım onda bir şey değişmiyor sebebini sorduk, sebep daha çok soğuttu beni "Geçici olduğunu düşünüyorum" E onun önyargılarıyla mı savaşacaktım yani ben?.. Bıraktım o bırakalı çok olmuştu zaten Boşanalım diyorum ona da yanaşmıyor

Söylediklerinize aynen katılıyorum ama benim korkularım çocuğu anlayamamak, ne biliyim bişey olsa sanki müdahale edememek filan :/ hamileliğin ilk haftaları ben de öyleydim şimdi onun hareketlerini hissettiğimden beri kendimi çok tuhaf hissediyorum:/ S Serylady #Herşeyçokgüzelolacak Anneler

Çok teşekkür ederim :) yazdıklarınız çok kıymetli : AbsolutPromise perfectly

Bu yukarıda anlattığınız hiçbir problemin çocukla alakası yok bence, iletişim bozukluğunun sebebi nasıl çocuk olabilir? Zaten çocuktan önceki evliliğim dediğiniz evliliğin süresi 1 yıl, o sırada herşey mükemmel miydi? Bunun çocukla alakalı olmadığını kabul edebilirseniz, çözümleri daha kolay bulabilirsiniz bence.

Birlikte vakit geçirememek ve 0 cinsellik. Baslıcam sebep bunlar. Bunlar asıldıgında düzelir umarım

Bizde de yaşandı bu. Benim de eşimin ailesi anlattığınız gibidir. Birbirlerine laf sokar, biraz sonra gülerler. Ki bunlar benim için çok inciticiydi başta mesela. Ben de daha bir gün önce beraber film izlediğimiz adamla diğer gün bağırıp çağırdığımızda, mümkün değil eskisi gibi olamam. Bağırmak Benim için, kalplerin birbirinden uzaklaşması demek. Anında buzdolabı oluyorum. Ben de bu yönümü törpüledim. Uzaklaşmak yerine, konuşmaya zorladım kendimi. Ailemde de hiç öyle bir şey görmedim. Anne babam mutlu olmasalar da, hiçbir zaman bağırıp çağırmalarını da duymadım birbirlerine. Gerçekten iletişim şart. Kopyala yapıştır yapamıyoruz kesinlikle. Ben böyleyim işine gelirse dendiğinde; ortada öyle büyük bir mutsuzluk oluşuyor ki; Kim haklı, kim haksız konusu bile önemini yitiriyor artık.

Bunun Altında farklı gizli sebepler olabilir. Söze gelmemiş ve kimsenin farkında olmadığı alışkanlıklar konuşulmayan kırgınlıklardan yada eşiniz size derdini açamadığından zamanla uzaklaşma. Belkide çocuk değildir sebep. Eşiniz ailesi hakkında konuşmuyormuş izin vermiyormuş o bakımdan derdini açamama dedim. Size karşı dürüst olmayan sahte bir yaklaşımı var. Beraber çözemiyorsanız aile terapistine gidin. Çok faydalı oluyor. Biz eşimle iki senelik evliyken bir problemimizle nasıl başa çıkacağımızı bilmiyorduk. Bir aile terapisine gittik bize çok çok faydalı geldi

İnşallah:) Emin'im çok güzeldir. Yoksa onca insan delirmiş olamaz o kadar zorluğa rağmen 2.-3. Yapıyorlar :) bakalım beni/bizi neler bekliyor. Daha şimdiden kitap filan okuyorum şöyle yapcam böyle yapcam diyorum. Tabi bol keseden sallıyor da olabilirim henüz doğmadığı için çok teşekkürler destek için :)