Bende boşanma aşamasındayım mahkeme günü bekleniyor birde 4yil önce bosanip 2yil sonra tekrar evlendim kızımın babasiyla çocuk etkilenmesin diye belkide seviyordum ama şuan gene boşaniyoruz yani olmuyorsa maalesef olmuyor iletisimsizlik en zor şey bizdede bu var ikimizde evde konuşamayan birbirine tahammülü olmayan insanlarız evet boşanmak çok zor birde senelerini vermişsen ben 15senemi verdim ama olmadı nasip kader imtihan nederseniz diyin şimdi kızım için kemdim icin ayakta duruyorum çabaliyorum 1sene sonra bulunduğum şehri değiştirip yıllardır ev hanımı olan ben iş arayacağım tek korkum bu toplum baskısında kızımın etkilenmemesi ailem destekçim sizin ve evladınız içinde hayırlısı olsun N

Yaşınız doğruysa gerçekten kıymayın kendinize. Düzelmiyor malesef üstelik ben hep böyleydim yıllardır deyip işin içinden çıkıyorlar. Bekle bekle yıllarca çektim. Sonunda bitti ama gençliğim gitti. O kadar pişmanım ki ilk kavgada bitirmediğime

Her turlu maddi ve manevi yükü sirtlanmaniz hata. Erkekler ne fedakar karım var diye dusunmuyor, ben buna degerim diye dusunuyor. Oncelikle bunu birakin. Nasil rahat, mutlu, dinlenmis, huzurlu olacaksaniz o sekilde davranin. Mesela bana canin cok tatli derler, agir birsey kaldirmam, agir is yapmam, canim istemezse yemek yapmam, asli tek gorevim bebegimin bakımı bunun disinda asla kendimi yormam. Sırtım, belim, psikolojim benim icin kiymetli, bu yuzden kimse benden birsey beklemez. Herseye yetismeye calistiginizda bu sizin "goreviniz" oluyor, tabii ki yapacak diyorlar, kimse bunca isin icinde nasil bunu yetistirdin diye takdir etmiyor. Bende bunu zamanla tecrube ettim. Ayda yilda bir kez sarma sardiginizda, borek actiginizda daha kiymetli oluyor. Aksi halde neden bu evde borek yok diye araniyorlar. Yani once kendinize hakettiginiz degeri siz verin. Bunun disinda Evlendiginizden beri problem varsa cozulebilecegini sanmıyorum, atiyorum son 3 ay/1yil falan deseydiniz altinda yatan sebebi arardik ancak adamin yapisi bu. Evliliginizi devam ettirme niyetindeyseniz kendi hobileriniz, isteklerinize yönelin, esinizden beklentiniz olmasin

Herkül gibi her işi yapınca sanırım erkekler daha da odunlasiyor

Oğlunuz babasına ondan ilgi görmek istediği için düşkündür, sözde sevdiği kadına böyle davranan adamın, biricik ogluna da benzer şekilde davranacağını düşünüyorum

Bildiğim bir şey varsa kendinden çok fazla ödün veren, her işi kendi halleden kadınlarin değeri hiç olmuyor. yıllarca çekmek zorunda değilsiniz. bir kere mi gelcez dünyaya yahu

Ben size olacak olanı söyleyeyim.. zamanla siz de bu tür mesajları atmamaya başlayacaksınız. Sizi güldüren, üzen şeyleri kendinize saklamaya.. iş arkadaşlarınızla paylaşmaya başlayacaksınız.. eşinizle tek iletişiminiz çocuğunuzla ya da ortak sahip olduğunuz ev /araba ile ilgili konulardan olacak.. sonra bir bakmışsınız olsada oluur olmasa da olur durumuna gelmişsiniz

Boşanarak bozabilirsin. Aile kurmak demek sadece cüzdanı birleştirmek ya da aynı evde yaşamak demek değildir. Kocanın vazifesi aynı zamanda duygusal ihtiyaçlarını karşılamaktır. E yapamıyor? Bu durumda başka çare yok ki. Aileni de takma yani kendi ömürlerini alttan alarak harcamışlar aynısını senden bekliyorlar. Kendi kızının böyle evlilik yaşamasındansa boşanmasını istemez miydin? Buna cevap vererek ne yapacağına karar ver lütfen.

Hayır asla dönmesini istemiyorum ben boşa giden yıllarıma üzülüyorum çocuğumda bende bıraktığı travmalara üzülüyorum iyileşmek ayakta durmak yeni bir hayata başlamak kızımla huzurlu mutlu olmak istiyorum

Yanlişınız burada işte. Yapmayın güzel kardeşim yapmayın

6 sene adam olmamis bu saatten sonra hic olmaz. Oglunuz küçükken bosanip düzeni. kurmak daha kolay. Benim kizim 7 yasinda ve çok zorlandi. Aileniz elalem. vs kimse için hayatinizi mahvetmeyin. insan ne yaşadığını en iyi kendi bilir. Allah yardımcınız olsun JustDerya Take my advice, I don't

Sizi üzmek istemem ama bunun adı iletişimsizlik değil sevgisizlik. Adam sevmiyor, hatta saygı bile duymuyor.

Sen boşanmak için ciddi bir adım at. Muhtemelen o tutuşacak belki kafasına dank eder bir şeyler. Baktın istedşğin gibi olmuyor yinede devamını getirip boşanırsın o zaman. Bazen hemen kestirip atmak yerine ufak bir deneme yapmakta fayda var. Akıllanmazsa kendi bilir. Kimseye muhtaç değilsin

Karı kocanın ayrılması çocukla ayrılmak demek değildir. Böyle düşünürsen oğlun da böyle düşünür. Çok inandığım bir söz var: "Mutlu anneler mutlu çocuk yetiştirir". Mutlu değilsen oğlun da mutlu olmayacak maalesef. Evet zorlanacaksınız ama bir ömür mutsuz olacağınıza bir sene mutsuz olun çok daha iyi.

Bu duzeni artik bozamazsin bence. Iliskinin basinda belirleniyor aslinda roller. En basindan verici bir insan olursaniz karsidaki de hep almayi bilir hic vermez. Net olmak lazim. Ve her zaman once ben demek lazim. Siz kendinizi onemsemezseniz kimse onemsemez. Esim benimle asla hakaret iceren, asagilayan bir sekilde konusamaz. Konusursa onun o dilini kopartirim. Ama ben de asla onunla o sekilde konuşmam. Biz 10 yillik evlilikle birlikte 20 yildir birlikteyiz. Saygiyi hala koruyoruz.

Bu kadar iletisimsizlikte cocuk nasıl oldu ya? Adamın tek sözü yok herkese mi böyle? Benim babam da böyledir 60 yaşına gelecekler daha annemle yeni yeni bir şeyler paylaşır anneme üzülüyorum bazen

Siz gerçekten o yaratığın eve dönmesini, çocuğunuzun o yaratikla aynı evde büyümesini mi istiyorsunuz? Kurtulduğunuz için zil takıp oynamanız lazım.

Liseli aklıyla seçtiğiniz adamın 30'lu yaşlardaki aklınıza uygun olmasını bekliyor ve istiyorsunuz. Olmaz... adam bu, hammaddesi odun. Siz bu odunu bile isteye seçmiş şimdi içinden pırlanta çıkmasını bekliyorsunuz, çıkmayacak...

Vallaha eşinize bu evliliğe verdiğinizi, evlilikten aldığınızı ölçüp biçin, hesabınızı kitabınızı yapın o zaman.. bazen kadın çalışsa da belli dönem çocuğunun babasının desteği için evliliği sürdürmek durumunda kalabiliyor. Arkadaşım yüksek lisans ve sonrasında doktora eğitimi devam ederken haftanın bazı günleri şehir dışında olmak zorundaydı.. adam çocuğun herşeyi ile ilgileniyordu.. doktorasının ders aşaması bittiğinde bardağı taşıran birşey yaşadı arkadaşım ve boşandı. Ama adamın böyle bir katkısı da yoksa size maddi olarak da bir sıkıntı olmayacaksa sizin için bir inadı sürdürmenin anlamı yok . push ; dogadostupanda

Onsuz mutlu olmaya çalışın, sıfır beklenti ile. Komşudan farkı olmasın gözünüzde. Belki kendinizi iyileştirir, daha geniş bir açıdan yazık ettiğiniz hayatınızı görür ve boşanma adımını atarsınız. Ha olmadı mı, düşünmüyor musunuz ayrılmayı, o zaman da mutlu olmanın yolunu bulmuş olursunuz.

Kaç yaşına gelmiş bu adamlar inan değişmiyor sen me kadar fedakarlık yaparsan daha fazlasını bekliyor. Kendini silkeleyip geri adım atıncada vay efendim yuvayı dişi kuş yapar sen çok konuşmaya başladın moduna geçerler. Bizler bu kadar değersiz değiliz ya. Kızım 2 yaşındaydı ben boşandığımda. Amir memur filan değilim zincir marketlerden birinde afedersin eşşek gibi çalışıyorum. Ama huzurluyum hem kendim hem ailem sayesinde koca denen varlığın gölgesine muhtaç değilim.

Benim eşim ailesi bu yazdıklarınızı 11 senedir yapıyorlar eşimin artık beni sevmediğini çok iyi anlıyorum değer vermez umursamaz ilgi saygı yok 10 yaşında kızım var esim yüzünden tansiyon hastası oldum ne yalanları bitiyor ne kumarı şimdi içkiyede başladı telefonuna şifre koydu hiç bir iletişim yok aramızda aileme küfür etti kardesim geçici bizde kalıyordu onu kovdu evden ailem antalyada yaşıyor ben ise bursada neyse boşanma davası açtı 2 haftadır eve gelmiyor ailesinin yanında ve kimsede demiyor o evde karın kızın var git oraya diye o kadar doluyum ki

Geldik biz o kıvama

Kızlar merhabalar güzel bı hafta sonu diliyorum hepinize Biz eşimle lisede tanışıp sonra iş güç halledip severek evlendik 6 yıldır evliyiz. Bı çocuğumuz var 2 yaşında. Ailesiyle aram ne iyi ne kötü aslında aram yok. hiç beni ne ararlar ne sorarlar. ne de kötü iyi günümde yanımda olurlar. Sadexe para lazım olunca ararlar eşimi. Kardeşleriyle de ilişkisi bu şekilde. özledim napiyosun diye kimse kimseyi arayıp sormuyor. Watsap grupları var mesela beni yıllardır almadılar. alindigimi söyledim yine almadılar :) çocuğumla hiç ilgilenen özleyen yok. ne bir destekcim ne de kötü günümde yardım eli uzatır dediğim bı yakınım yok aileden. Eşimle de evlendigimizden beri iletişim problemimiz var. ben çok konuşan bı insan değilim asla. ama eşimin hiç bana tahammülü yok. bi soru sordu duymadım ikinciye sordum diyelim hakaretlerle üf püf niye duymadın diye azar yiyorum çocuk gibi. Kendimi her açıdan değersiz hissediyorum. mesela eşime bı video, romantik bı söz atarım asla bakmaz cevap bile vermez bana. ne doğum günüm kutlanir ne evlilik yıldönümünü yıllardır. bense eşimi seviyorum o da öyle odun deyip hep esgectim şimdiye kadar. Fakat son zamanlardaki iletişimsizliği sabah bi günaydın bile demeyişi, yatağa benden saatler sonra gelip uyumadan önce gelince bana sarıl dememe rağmen bı sarilmayişi bı öpmeyişi beni çok üzüyor. bu evlilik için çok mücadele ettim. ta ilk günden beri afedersiniz herkul gibi kadın işi olsun erkek işi olsun maddi manevi her yükü sirtlandim. çok fazla değersizlik hissi hakim üstümde. anksiyete krizleri yaşıyorum sık sık. karadenizli elalem ne der sürekli kocanı idare et diyen eşim asik suratli olduğunda ona naptın diyen bı ailem var. Ben bu düzeni nasıl bozarım. bana tecrübeli akıllardan fikir bekliyorum. Sizi seviyorum

Her yükü her işi sirtlanirsan değerde görmezsin malesef. Benim eşim sever duygusaldır belli etmeye korkar. Bazende beklemeyeceksin sen isteyeceksin.

Bir senedir sürekli bu fikir aklımda. Oğlum babasına çok düşkün ona üzülüyorum