Atanması uzun sürecek bir meslek evet çünkü mülakat gerektiriyor. İibf

Resmen aynı şeyleri yaşamışız akrabaya kadar... Önerilerinizi dikkate alacağım ve uygulamaya çalışacağım. Bana da dışarı çıkmak kendimle zaman geçirmek iyi gelecektir.

Ayni şeyi yaptim. Dil kursuna yazıldım. O da başta iyi geldi yeni insanlar tanidım ama sonra seviye atlayınca zorlaşmaya başladı o da beni biraz sıkmaya başladı sonralara doğru. Oyle böyle devamıni getirdim sertifika almak için ama bu donem devam etmemeye karar verdim. Tez yazıyorum ben de ve tek bir şeye odaklanmak istiyorum bir üc dort ay. Ben oyle bir hale gelmistim ki dısari cıkmıyordum kurs disinda. Sonra beni rahatlatacak sevdigim tarzda kitaplar okudum. Filmler izledim. Beni rahatlatan insanlarla görüştüm. Kendimi dışarı cıkmaya zorladım. Negatif insanlardan uzaklaşmaya çalıştım cunku oncelik bu bunalimdan kurtulmaktı. Azicik azicik kitaplari elime almaya basladim. Mesela bugun bir film izlediysem biraz da acip su kitabi okuyayim dedim. Ya da once dersime bakayim sonra oödülum olsun bir film acip izliyim dedim. Aileme baski yapmamalarini soyledim. Dinlediler mi hayir. Yani bir hafta konusulmasa obur hafta illaki is konusu aciliyor. Ama ben eskisi kadar bunalmiyorum alistim sanirim cok kafami yormuyorum hihi tamam diyorum geciyorum. Surekli cvni gonder diyen akrabalarim icin bir cv hazirladim attim lazim oldukca ciktisini alin dedim oldu bitti.

Amin cümlemizin hakkında hayırlısı olsun. Haklısınız 1 yılı bulacak o süreç uzun çünkü. Ve belki ailem o telaşın içinde beni unutacak. İnşallah :)

Aileme açıklamaya çalışıyorum fakat amcamın kalbini kırmaktan korkuyorum çünkü sorunları var ve benimle konuşarak, bana yardım ettiğini düşünerek mutlu oluyor. Ailem anlayışlı davranıp biraz kendini geri çekti. Amcam konusunda yapacak pek bir şeyim yok. Ama bir müddet telefonları açmamayı düşünüyorum. Bunun dışında ücretsiz dil kursları var onlara kayıt oldum. Açılınca çıkacağım evden ve bana iyi geleceğini umuyorum. Siz nasıl yendiniz bu bunalımı? . push ; trombosit

24 yaş normal, ama çalışmayı düşünüp de sonuca ulaşamamış biri için değil. Sadece kpss'ye odaklanın bu sene.

1 sene çalışıp atanamadım bari evleneyim kafası nedir yahu. . push ; trombosit

İş bulana kadar beklemelisin. Kendınde neyin ne oldugunun farkındasın.

Aileler tanışır ama siz atanmadan evlilik olmaz, bu kadar dert etmeyin. Umarım atanırsınız.

Evet ilk kpss tecrübemdi, hezimetle sonuçlandı.trombosit

Sizi benden daha iyi kimse anlayamaz sanırım cünkü ben de aynı durumdayım. Yani aile tarafından iş konusunda baskı görmek ne demek cok biliyorum. Destek bile almak zorunda kaldim. Yeni yeni toparlanıyorum. Sizin şuan ilk yapmanız gereken üzerinizden gelecek kaygısını atmanız. Kendinizi motive etmeye calışın. Sevdiğiniz seyleri yapın. Hergün eve tikılmayın sosyallesin sonrasında hergün oturup biraz soru cozüp calısmaya gayret edin. Yavas yavas baslayin ama sirf derse bogulmayın insan bunalima giriyor. Sureklu iş konusundan bahseden ailenize de net bir sekilde icinde bulundugunuz psikolojik durumu soyleyin. Elbette iyiligimi dusunuyorsunuz ama bu beni bunalima goturüyor diyin bu sene tamamen kpssye odaklanmak istiyorum kendime guveniyorum basaricam bu sene bana musade edin lutfen diyin. Yapacaginiza inanin.

2016 kpss ye girmiş miydin? İş sebebiyle evliliği erteleyen biriyim ben de. 1 buçuk sene önce evlenmeye karar verdik hala erteliyoruz.

Evet fazlasıyla bunaldım içinde olduğum durumdan. Yani isterdim ki ailem hiç karışmasın, amcam başımı şişirmesin. Evlilğe hazır olup omadığımı bilmiyorum. Elimden her iş gelir, belki daha rahat ederim kafamı dinlerim. Yaşayacağımız yer büyük şehir, ikimizin de ailesinden uzak. F

Amin inşallah. Ben çıkarmak istiyorum. Çevrem o kavramın içine atıyor beni.

Is mevzularini ve diger hususlari bilmem ama 24 erken bi yas degil evlilik icin, 17-18lerden bahsetmiyoruz sonucta..

Evet benden 4 yaş büyük.trombosit

Siz kendinizi evlilige hazır hissetmiyorsunuz gibi görünüyor. Erkek arkadasınız kpssden sonra evlenme fikrinize saygı duymalıydı diye düsünüyorum. Evlenince atanmak oldukca zor, aileler tanısmadan önce "ailelerin tanısması hemen evlenecegimizi ifade eden bir sürec degil, atanmadan evlenmek istemiyorum" diye özellikle belirtin. Üzerinizde kurulan baskıyı da umursamamaya calısın, atandıgınız zaman tüm stres bitecek.

Mezun olalı henüz bir sene olmuş bu çok uzun bir süre değil. Insanlar yıllarca iş peşinde koşuyorlar. Siz kendinizi evlilige hazır gorüyorsanız sevgiliniz de çalışmanızı destekleyen evlenseniz dahi size kpss hazirlanmanız için imkan saglayacak yardımci olacak biriyse evlenmenizde sakınca yok. Ama bunu hazır olmadan sırf evdeki stresten kaçmak için yapmayın. Inanın herkes geciyor o yollardan.

Erken

Beni her konuda destekleyen biri. Tüm kitaplarını, şifrelerini, ders notlarını bana verdi. Sen çalış ben seni rahatsız etmem hatta burada kursa gidersin diyor. Fakat bende çok büyük bir endişe var. Gelecek kaygısı var ve çalışamıyorum şu sıralar. Yeni mezun birine çok baskı yapıyorlar. Ben de haliyle bazen uzaklaşmak için istiyorum. Muallaktayım.

Beklemeliyim farkındayım, tanışmadan sonra her şeyi yavaşlatsam çocuğu oyalıyor gibi mi olurum?

Gelecek kaygısı var bundan dolayı ders de çalışamıyorum, içimden hiçbir şey gelmiyor.trombosit

Zaten aileler tanıştı, nişandı düğündü derken en az 1 yıl geçer. Bu Arada belki atanırsın. Ailen de bunlarla uğraşırken, belki üstündeki baskıyı azaltır, artık nişanlısın diye. Türkiye şartlarında atanmak zor olmasa atan, öyle evlen diyeceğim ama atanmak için yıllardır uğraşan insanlar var, ne kadar bekleyeceksin belli değil. O yüzden evlilik yoluna girebilirsin bence, anca zamanla daha da oturur belki bişeyler. Hakkında hayırlısı olsun.

Yasin küçük değil ben 22 de evlendim. Ama sen pek hazır değilsin gibi duruyor. Ayrıca mesleğine atılmadan evlenme derim. Evlendigin zaman istediğin gibi hazirlanamayabilirsin kpss ye sonuçta sorumluluklarin artacak. Şu an senden istemen sadece ders çalışman.

21 yaşında mayısta evlendim, o yaz aldım diplomami. Eşim 28 yaşındaydı, ikimiz de hukuk mezunuyuz. Eşimin de çalıştığı ofiste staj yaptım 1 sene sonra. 4 yılı gecti evleneli, yeni bebek bekliyoruz, ne erken evlendigime, ne mezun olmadan evlendigime hic pisman olmadım. Karşınızdaki dogru insansa hic düşünmeyin derim

Ya bilmiyorum hayırlısı olsun tabi de yıllarca atanamayan insanlar var, ne kadar bekleyeceksiniz. Eğer evlenmeye hazır hissediyorsanız evlenip de evde ders çalışabilirsiniz, baba evinizden daha huzurlu olabilir. 24 yaş evlilik için erken değil, bende 24 te evlendim ama erkek arkadaşınızdan emin değilseniz tabiki evliliği evden kaçış olarak görmeyin bekleyin ozaman.

İkinizin de yaşları ideal. Birbirinizi seviyorsanız ve sevgilinin her koşulda sana destek olacağını biliyorsan evlenin bence. Beklemenin bi anlamı yok. Atama ne zaman olcak kimbilir. Öyle evliliğe hazır değilmişsin gibi gelmedi bana. Sadece içinde bulunduğun durumdan, düşünmekten, stresten çok bunalmışsın sen. Belki sana iyi bile gelecek evlilik..

Bende 24umde evlendim. Yaş sıkıntı değildi ama kpss nerdeyse yalan oldu. Evlendikten sonra rahatlamıcaksın çocuk isticekler. Yok desende bi yerde aklına sokucaklar ve süpriz bebek evlilik için kpss yi beklemelisin. Ben ettim sen etme

Bu baskıdan dolayı ders de çalışamaz oldum. Atanmadan evlenmek istemediğimi anneme her seferinde söylüyorum. Nasip her şey, bakalım zaman ne gösterecek.

Ailelerin tanışması yarın hemen evlendiğin anlamına gelmez ki, bence aileler tanışsın sende kendini şu işsizim kavramından çıkar hayırlı bir yer seni bekliyordur inanıyorum.. Herşey için hayırlısı olsun

Konum derin fakat ben yüzeysel anlatacağım. Öncelikle başlıkta yazdığı gibi yaşım 24 ve 2 seneye yakındır hayatımda biri var. Onun işi var atandı, ben ise atanamadım. Mezun olalı 1 yıl oldu ve umutsuzluğa kapıldım. Ailem, akrabalar ve bir çok insan üzerime geliyor. Erkek arkadaşım da evlenelim diyor. Atanmadan evlenmek istemediğimi, çok bunaldığımı, depresyonda olduğumu söylüyorum fakat kimse bu durumu anlamıyor. Bu sıralar amcam sürekli arayıp bana cv ni yolla, mail attım cevap ver, yengeni ara, bize gel, şunu yap, bunu yap sürekli direktifler yağdırıyor. Sürekli iş ile ilgili konulardan bahsediyor ve çok yoruldum. Kpss ye hazırlanacağımı söylememe rağmen bazen günde 2 hatta 3 defa beni arıyor. Kırmak da istemiyorum, biliyorum ki onun ruh sağlığı benden kötü durumda ve bana tutunmaya çalışıyor. Fakat inanın ben çok yıprandım. Bu süreçte erkek arkadaşım aileler tanışsın diye bize gelmek istedi. Ben de dün tamam dedim. Annem babama söyleyecek bugün. Hala acabalarım var. Yani acaba doğru mu yapıyorum, 24 yaş çok erken değil mi? Atanmam lazım farkındayım ama bu şekilde nasıl çalışacağım? Maddi özgürlüğüm yok, belki yine olmayacak ama ben sadece kaçmak istiyorum. Erkek arkadaşım beni çok seviyor bunu hissediyorum. Onu kaçmak için kullanmıyorum, sonuçta maaşım yoksa her yer esaret. Demek istediğim kendimi çıkmazda hissediyorum. Hayattan çok bunaldım. Ne yapmalıyım?

Erkek arkadaşımdan eminim fakat ailemden gördüklerim beni korkutuyor. Hep aklımın bir köşesinde acaba var. Bunların arasında acaba evlensem daha mı huzurlu bir hayatım olur da var.

Bu arkadaş askerliğini falan yaptı mı kahvetelvesi

Kaygılarımı yenip, kpss ye odaklanmayı düşünüyorum.

Konu 24 yaşında evlilik yapacak olman değil. Yaşın müsait erken sayılmaz. Konu kendi ayaklarının üzerinde duramıyorken evlilik yapacak olman. İşi resmiyete dökmek istiyorsanız nişan yapın sen iş bulunca da evlenirsiniz.