Allah yardımcın olsun canım... Söyleyecek hiç birşey bulamıyorum özür dilerim.. İnşaallah Rabbim Hidayet nasip eder.. GazozGofret Moonlight Sonata... tek ayak

Bence ilk iş almanca'yı iyice öğren, kursa yazıl. Sonra iş bul ve ayrıl kocandan. Biliyorum söylemesi kolay ama böyle ömür geçmez. Yanılmıyorsam Almanya'da boşanınca devlet bir süre sana ve çocuklarına para verir. Almanca'yı öğren ve işe gir. Başka çaren yok. Allah yardımcın olsun.

Arkadaslar Merhaba, Hikayemi ve sorularimi kisa tutmaya calisicam. Gercekten baskalarinin perspektiflerine ve yorumlarina ihtiyacim var. Kendi bakis acimdan ama herseyi oldugu gibi en basindan size aktaricam. 2001 yilinda ailemin psikolojik baskisiyla 19 yasimda mantik evliligi yaparak almanyaya gelin geldim. esim benden 16 yas büyük. Esim ve ailesi Almanyada yasiyordu. O ve ailesi onun gecmisinden sadece oglumuz bi kere sözlendi dediler ve bu konuda hic bir zaman konusmak istemediler. Benim ailemi en basinda hor gördüler. Kibirlilikleri biz zenginiz ayaklari... onlarin dengesiz davranislarini bizimkilerin avrupa aski görmemelerini sagladi. ne de olsa almanci ve zengin bir aileye gelin gidiyordum. bu bizimkileri kör etmisti. bana kendi ailem öyle seyler dedi ki. öy tehdit ettilerki evet demekten baska yolum kalmamisti. ben kendi ailemden kactim. onlardan nefret ediyordum. annemdende. kisacasi benim ailem bes para etmez bir aile. esimin ailesinin yaptigii seyleri hazmettim cünkü bizimkiler bunu hakettiler. esimin ailesini nisanlilik döneminde biraz tanimistim ama bu kadar görgüsüz, fesat, lafci, paraci kavgaci olduklarini tahmin etmemistim. Al birini vur ötekine... tartismali gecen bir sene nisanlilik sonrasinda sevmedigim hatta nefret ettigim bir adamla evlenmistim ve almanyanin yolunu tutmustum. tesellim evim ayri olacakti ve öylede oldu. Gelin geldigim ev iki odali, sobali, esyalar ikinci el, kullanilmis ve eski... tv yok olsada kanal yok. gecekondu gibi bisey.. Evliligimin ilk 6 ayi aglamakla gecti. öyleki her uykumda kabus ve halusinasyonlar görmeye baslamistim. Esime gelince beni cok seviyordu. ne yapacagini nasil davranacagini sasiriyor gözümün icine bakiyordu. Ailkesine olan pisirikligini o yillarda göremedim yada görmezden geldim. esim 5 ay bana dokunmadi. ayri yattik. onu sevmedigimi yapamadigimi söyledigimde bagira bagira agladigini ve sonra yatak odasina cekildiginde intihar etmeye calistigini hatirliyorum. o yasina kadar alkol bilmeyen adam ilk defa viski almis sarhos olmak istiyordu. sevgisinin büyüklügünü kelimelere sigdiramiyor benim icin sarkilar yaziyordu. onun sevgisinin yüceligine inanip sempati duymaya basladim. ona deger veriyordum. sonucta o yasamayan babam, kin duymadigim abilerim, aciyarak ve kederle bakmadigim ailem olmustu. bana su ve toprak olmustu. hayata bagliyordu. beni düsünüyor, seviyor, sayiyor, fikirlerime deger veriyordu. kendimi degerli hissediyordum. kimsesizligim sona ermisti. günler böyle gecerken bir sene almanca kursuna gittim. bir iki arkadas edindim. maddi sorunlar vardi. bunun üstüne bide esim issiz kalip issizlik parasi almaya basladi. bilenler bilir. issizlik parasi buradaki yoksullara verilen kira ve ihtiyac parasidir ki zar zor gecinirsiniz. para umrumda bile degildi. huzur ve mutluluk istiyordum. oda vardi zaten. bi kac sefer calisayim dedim türk isyerlerinde patronlarin asilma durumuyla karsilasinca vazgectim... derken evliligin 4. yilinda oglum oldu bir sene sonra kizim oldu. benim ogluma hamileligmde esim gercek yüzünü göstermeye basladi. ilgisi ve sevgisi azalmaya baslamisti. dogumdan bi kac saat sonra köpek gibi azarladigini ailesi icin beni kirdigini hic unutmam. kizima hamileyken... aliskanligi ve kadinlara bakmalar basladi. aylardir odaya cekilip saatlerce ne yaptigina anlam veremezdim. ben yanina gittigimde beni nerdeyse kovacak olurdu, saygisi yoktu bana karsi. bir tesadüfen sayfa gecmisinde gördüm neler izledigini. bebek sesini duymayayim diye kapilari kapatip igrencligiyle basbasa kaliyomus. kiyameti kopardim bagirdim cagirdim tehdit ettim. oda korktu agladi sizladi af diledi. unutmaya calistim. gecen yil ücüncü cocugum oldu. diyceksinizki neden 3 cocuk? ben hayatim boyunca yalnizdim. kalabalik bir ailede büyümeye calistim ama aslinda hep yalnizdim. ailem sürekli benden faydalanmak isteyen kötü niyetli insanlardi. evlendim evlendigim adam benden faydalandi. bu dünyada beni tam anlamiyla seven ve baglanan cocuklarim oldu. cocuk sevgisi beni 3 defa anne yapti. 3. cocuuguma hamileyken telefonunda yine o pis videolardan buldum. ... aliskanligini yenemedigini söyledi. tokatladim kavga yaptim, yatagimizi kirdim, bayginlik gecirdim küfürler havada ucustu. evden kovdum. kardeslerine söyledim. enisteleri onunla yanimizda konustu. onlara tavri önce siritip sonrada napiyim yaptim aliskanlik dedi yahu... öyle pskin, öyle rezil, öyle pis bi haldeydiki... cocuklarimin aglamalöarina ve kendimin yalnizligina dayanamayip onu tekrar eve aldim. peki dedim. buda bir gün gececek... onun kadinlara yanimda sarktigini görmezden gelecek, videolarina karismayacaktim. bu kendime verdigim bi sözdü. sonucta ondan baska kimsem yok., cocuklariminda bizden baska kimsesi yok. isim yok, elin memleketinde yapayalniz ve az bi almancayla napicaktim ki. . onun evrimini kabul ettim. su an ayni evin icindeki iki yabanciyiz. ortak hic biseyimiz yok. konusacak biseyimiz yapacak biseyimizamacimiz, hayalimiz, hicbiseyimiz yok. beni öyle sykyorki resmen o yanimdayken bunalim geciriyorum.. en ufak biseye parliyor, sürekli sinirli, hic konusmuyor benimle. tabii bende onunla. yaptigim herseye karisiyor. konusacak igneleyecek bisey ariyor firsat vermemi bekliyor. evde müzik dinleyemiyorum rahatca bir dizi bakamiyorum. ayrilsam tek basima yapabilirmiyim bilmiyorum yapsam bile cocuklar babalarina deli oluyorlar. onlar birakmazlar. ben kendim babasiz büyüdüm onlarada bunu yasatmaya hakkim varmi bilmiyorum. hadi bi sekil ayrildim. tek basima yasayabilir miyim? daha evliyken bunalima giriyorum. bosansam kimbilir nasil olurum. onu sevdigimden degil kopamamam. kimsesizligimden. o bana hayat konusunda güven veriyor... en azindan yarim yamalakta olsa calisip ev gecindiriyor... gecim derdinin yükünü sirtlayabilirmiyim sorunlarla yalniz basacikabilimiyim bilmiyorum. bir evde babanin gölgesi olsun yeter demisler. simdilik bende böyle diyorum. varsin benim esim olmasin beni sevmesin cocuklarina iyi baba olsun diyorum. kendime bakiyorum hayatim elden gidiyor. ne yapacagimi nasil davranacagimi bilmiyorum...

Tüylerim diken diken oldu. Yazacak kelimeleri toparlayamıyorum. Ama ne kadınlar gördüm yerin dibinden göğe çıkan. Yapamam diye bir şey yoktur istersen başarırsın. Türkiye'ye dönüp kendine yeni bir hayat kurabilirsin. İnsan parasız yaşayabilir ama sevgisiz ilgisiz yaşayamaz. Çocuklar babalarının bu halini göreceğine görmesinler daha iyi. Umarım ne yaparsan yap mutlu olursun. E

öncelikle allah yardımcın olsun başdan sona dikkatlice okudum gerçekden üzüldüm ama hiç bişey imkansız deil bugün imkansız görünebilir ama yarın bi de bakmışsın herşey çözülmüş kendiliğinden oluyo umudunu kaybetme ama zamanınıda boşa harcama araştır sürekli netten heryerden ne yapabilirsin ekonomik özgürlük için nasıl daha faydalı olabilirsin çocukların ve kendin için bugün babalarına deli olabilirler ama yarın anlayacaklar seni bak morelman çökmüş durumdasın bu durumdayken asla işin içinden çıkamazsın çare bulunup önüne konsa bile işine yaramaz sana şuan ne iyi hisetirir para bişeyler yapabileceğine umut olur bi ışık olur önce küçükden evde yada nebilim yarım günlüğüne de olsa bi iş yavaş yavaş yapacaksın madem saldım kocam olmadı en azından çocuklarına baba oluyo diye saldın kendini sonra yavaş yavaş bi kursa gidersin dil kursuna tekrardan ne iş yapabilirim nasıl para kazanabilirim derken belki bi kapı açılır ordan başka bi kapı ama sende önce bir gayret olmalı bu arada çocuklarınıda yavaş yavaş alıştır ayrılacam diye deil ama kendini ne hisettiklerini yavaşdan söyle ama öle acılar içinde boğulduğunu çocuklara yansıtma zamanla bilsinler zamanla güçlendiğini kocan görecek çocuklarında sende herşey çok güzel olacak diyerek başla hakkında hayırlısı olsun R rosenn