İşte bu iki cümlenizde önce cevabı kendiniz vermişsiniz sorduğunuz soruya. Neden birçok şeyden vazgeçtiniz, neden bu kadar fedakarlık yaptınız? Biz kadınların yaptıgı en büyük hata bu değil mi zaten? Bunu yaptığımız için üzülmüyor muyuz? Size verebileceğim tek tavsiye, kendinizden, katakterinizden, kişliğinizden asla ödün vermeyin. Fedakarlık tabi ki olur ama makul seviyede. Hepsi geçecek, geçmişte kalacak.. Umarım üzüntünüzü en kısa zamanda atlatırsınız..

Uzulmeyin. Elinizden bu kadarı gelmiş. Ayrı olarakta çocuğunuzu gayet mutlu buyutebilirsiniz. Aile birliğinde büyücek diye olmazı oldurmak sizi yeterince yormuş zaten. Hayat kısa başka yollarıda var mutluluğun. Her gecenin bir sabahı vardır...

Çok kötüyüm kızlar yardım edin lütfen.. insanların bayram yaptığı bugünlerde ben cehennemi yaşıyorum.. Birçok fedakarlıgı yaptığım uğruna biçok şeyden vazgeçtiğim evliliğim bitiyor.. peki, niye ben bu kadar kötüyüm.. gurur benim neyime şarkısinı açip haklı olduğumu bile bile yazdım karşı taraftan ses yok bu saatten sonra da benim kılımı kıpırdatacak mecalim yok... oğlum aile birliği içerisinde büyüsün istedim, hiç bir bayramda canı yanmasın istedim onun için tüm zorluklara katlandım.. yapamadım oğlum affet başaramadım... Anne baba yanında bi ömür geçirmeni sağlayamadım... bağıra bağıra ağlamak istiyorum oğlum korkar diye yapamiyorum iki yaşında henüz şu an sessizce gözyaşı döküyorum yanaklarımdan süzülürken damlalar o da şaşkın gözlerle izliyor.. oysa lunaparka götürecektim onu eğlenirken beraber fotoğrafımız olacaktı bayram hatırası diye... payıma düşen kader ya sana ne diyeyim..

Belki de oglunuz icin ayrilmaniz daha hayirlidir. Siddetli bir evin icinde büyümektense ayri anne babayla büyümek daha mantikli bana göre. Üzülmeyin siz elinizden geleni yapmissiniz. Gerisi allaha kalmis. Hakkinizda hayirlisi

Cocugunuz buyudugunde sen mutlu ol annecigim o bana yeter diyecek emin olun

Yapman gereken herşeyi yapmış mücadeleni vermişsen gerisini Allah'a bırak. Hayırlıysa olur zaten, olmazsa hayırlısı değilmiş demekki.

Adam küfretti diye bayram zamanı arlfesi siz kovmuşsunuz evden o da toplamış. eşyasını gitmiş şimdi niye şarkı dinletip dönmesini istiyorsunuz. Gerginlikle tartışmalar olabilir ama kovduğunuz kişiyi çağırmayacaksınız o zaman

Oglunuzdan niye özür diliyorsunuz ki. Elinizden geleni zaten fazlasıyla yapmissiniz. Daha ne

Ilk bosanma karari verildiginde butun anneler cocuklari icin aynisini dusunuyir galiba tam ben de bunalri düşündüm oglum uc bucuk yasindaydi bodandigimizda ben yillarca sabrettim ama babasi cocugu icin keyifkerin den vazgecmedi ben jendimi feda ettim o aliskanliklarini birakamadi. Fazlasıyla yaptim herseyi ama olduramadim. Aldom cocugumu yanima bosandim. Evlilik hayatim boyu ca esime de ailesine de tek hatam olmadi ama en buyuk hatayi heo kenfime yaptim o yapti ben affettim ven affettikce o iyice bilendi daha kotusunu yapti. Simid uzulmuyor muyum uzuluyorum ama bosandigima degim cektiklerime kaybettiklerime