Ay keşke amam 15-20 "büyükbaşa bakıyorlar ya. Vazgeçiremiyoruz. iki büklüm hakdr K

Aynen benimde öyle. Bu aralar çok umutsuz ve karamsarım

Bende hep böyle diyordum. Şuan karantinadayım. Covid19 temaslısıyım. Ama inanın acaba hastalanacak mıyım ölecek miyim korkusu daha ağır. Bin sene kafede oturmamak mı temaslı olmak mı deseler temaslı tabiki sosyal hayatımın sıfır olmasını seçerim. Gerçekten başımıza gelmeyince anlayamıyoruz.

Aynen canım bende doğum yaptım 20 gün sonra bu virüs çıktı zaten hamilelikte de zor günler geçirdim son haftalarda disari cikamaz olmustum havalarda soguktu birde yasaklar çıktı 6 ay evden coK az çıktım. Hazirandan sonra bir saat kadar evin etrafında turlar işte o kadar. En sonunda canıma tak dedi otobüse atlayıp ailemin yanına geldim biraz nefes aldım memlekette de vakalar artmış sivaslıyım iki milyon sivaslı sivasa gelmiş hastalık iyice yayıldı düşün şimdi gitmek istemiyorum T tivoli26 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

ilerde ne olacak çok merak ediyorum. nereye kadar böyle devam edecek

İnşallah duan kabul olur Allah'ın izniyle, inan hepimiz senin gibiyiz koskoca yaz bitti bir yerlere gidemedik Yeni annesin senin duan kabul olur inşallah

Bende aynı şekilde, bunalımdayım.6 aydır dışardan yemek dahi yemedim. Bi kafede oturamadım.. Aldıklarımın hepsini yıkamaktan, her yeri peçete ile açmaktan, sevdiklerime sarılamamaktan, sosyal hayatımın bitmesinden artık tükendim. Kaygılanmaktan bağışıklığım düştü.. Mecbur da kalsam dışardan yiyemiyorum. Ya bişey olursa? Ya yemeği hazırlayan kişi virüslüyse? Diye diye tırlattım. O kadar emeğim boşa gitmesin diye tüm tükenmişliğimle ayakta kalmaya devam ediyorum. Virüs bitse dahi herhalde bu kaygıyı atamam üstümden

Ben 6 ayda eşimi sadece bir hafta gördüm eminim kimse benim kadar zorluk çekmemiştir artık kafayı yicem

O kadar bunaldikki ne olacak diyorum Bazen böyle. bitmiyor yakınlarımdan duymaya başladım artik Köyde babamin bahçeli evi var Allahtan oraya geldik ama burdada akraba hısım geliyo eve sokmuyoruz bozulan oluyo hak veren oluyo cok zor. Aklımızda hic birşey olmadan, eş dost yenilen içilen sohbet muhabbet ne güzel gülermiş kıymetini anlayamamışız. Biter mi dersiniz bu kis da boyle gecermi T tivoli26 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Valla hep öyleyiz. Bak benim iki çocuğum var, ben emniyetiçiyim, eşim özel sektör çalışanı. Çocuklar 6, 8 yaşlarında. Okullar açılacak mi? Evde çocuklar artık bıktı, park tehlikeli, kreşe etude göndermeyelim dedik ama o kadar sıkıldılar ki falan filan. Takmamaya çalış, bu günlerde geçecek.

Bende doğum yaptım. 40'ım çıktı. Salgın başladı. Artık bebeğimle yavaştan çıkarız diyordum dışarı hiçbiryere çıkamadık bebeğimle en son bir arkadaşıma kahvaltıya gitmiştim. Diğer hafta salgın oldu. 4ay evimizin bahçesi hariç hiçbiryere çıkmadım bende. O kadar bunaldımki. Annemlerle kardeşlerimle kaç ay görüşemedik. Şimdi yavaştan görüşüyoruz ama yinede korkarak sarılmadan. Yani çoğu şey yarım kaldı... Ama ne yapalım kurallara hep uyarsak ancak eski günlerimize döneriz

Amin inşallah her gün vakalar arttıkça sinirlerim bozuluyor

Niye bu kadar karamsar ve korkuyla yaklaşıyorsunuz ki ben eşim çocuklarım ilk ayda olmuştuk ortada ne düzgün ilaç vardı nede Nasıl bir hastalık olduğunu bilmiyordu kimse o zaman bile biz hasta olduğumuz halde karamsarlığa düşmedik.. Evet dikkat etmek lazım sosyal mesafeye uyulması lazım ki bu hastalığın sonu gelsin.. artık herkes grip gibi atlatiyor.. benim 80 yaşındaki dedem 76 yaşındaki anneannem 57 yaşındaki babam kız kardeşim annem halalarim dayilarim hepsi atlattilar.. ve bunların içinde en ağır atlatani babam oldu çünkü çok evhamlı bir insan olduğu için doktorlar iyilestigini söylediği zaman bile yok ben hastayım artık iyi olmayacak diyordu.. baş hekim babanız koranayi çok iyi atlattı ama psikolojik olarak toparlayamiyor dedi.. Bu korkunuzu görünce yazmak istedim.. virüs olsanız illaki size bir şey olacak gibi düşünmeyin artık yaşlılar kronik hastalar ki benimde var rahatsızlığım hamileler bile rahatça atlatiyor korkmayın bu kadar lütfen.. Bir çok insan ağır grip halsizlik tarzında atlatıyor.

Al bendende okadar denizliligenc1995 Umut dolu insanlarız tek ayak

Açık alan iyi geliyor. Biz de mart nisan gibi hic çıkmadık. Geceekri tenha oluyor yürüyüş yapıyoruz. Eşimin köyüne gittik bahçe vs iyi geldi.. Evde dört duvar arası çok zor.

Hatirladigim kadariyla sizin esiniz zaten denizci idi. Yani Pandemi olmasa da zaten gorusememeleriniz bu sekilde devam edecek. esinceo6 bir var, bir

Canım benim oğlum Ekim 2019 da doğdu kolik bi bebekti. Yazın hayalini kuruyodum. Gaz dönemi bitmiş biz oğlumla geziyoruz, denize giriyoruz diye hayaller hayaller. Sonrası zaten korona. Sağlık olsun diyoruz çünkü büyük çocuğu olanlar için daha zor onları izole tutmak bir de eğitimlerinin geri kalması var. İnşallah geçecek bu süreçler. Ben de size teselli vermeye çalışıyorum ama ben de çok zorlanıyorum. Hamileliğimde de doğumdan sonra da eşim bir türlü yanımızda olamadı. Hem manen hem fiziksel olarak yalnız olmak üstelik anlayışsız insanların içinde kalmak.

600 kilometre uzaktaks

Geçecek inşaAllah Birçok salgın hastalık atlatılmış hepsi geçmiş. Bu da geçecek Sabredin görün Mevla neylerse güzel eyler Güneşli günler yakın. Bekleyin

Benim anne ve babam salgın öncesi yanımızdaydı,, 75 yaşındalar, memlekete gitmediler. Hala yanımızdalar. Ama eşimin anne babası onun memleketinde köyde. Yazın yaylaya çıktılar. Hatta konu açmıştım, Bebeğim yazın 5-6 aylık olacak, eşimin anne babasına göstermeye gitsek mi diye, linç yemiştim. Salgında ne gereği var diye. Sanırım kınayanların hepsi tatile gitti, aile ziyaretlerini sıradanlaştırdılar ama eşim 1 yıldır anne babasını, kardeşlerini görmedi. Ne zaman göreceği de belirsiz. Çok da yaşlılar. Köydeler. Yaz ayında köy hep büyükşehirdsn gelen tedbirsiz insanlarla doldu. Yaz boyunca bebeğin fotoğrafını ne zaman sosyal medyaya koysam millet yorum yaptı, ne zaman geliyorsunuz, bebeği ne zaman mıncıracağız. Demek ki kucaklarına alacaklar dedim. En güzeli evde oturmak, oturuyoruz bakalım. Dışarı çıkıyoruz, ama ara sokaklar, boş ağaçlıklar

Tam anlamıyla benzer durumdayız, ailem eşimin ailesi uzakta, çevremdekiler hiç dikkat etmiyor o nedenle görüşmem mümkün olmuyor. 2 çocukla 6 aydır evdeyim, onu yıka, bunu sil, her akşam vaka sayısı takip et yıldım kafayı yiyecek noktaya geliyorum bazen. Bu sene böyle olacak sabret diyorum ama çevremde benden başka dikkat eden hiç ama hiç kimse yok, herkes normal hayatına devam ediyor bu şekilde nasıl bitecek salgın, bizim gibi dikkat edenler nasıl normale dönecek bilmiyorum. Allah yardımcımız olsun, sağlıkla geçsin gitsin inşallah.

600 kilometre uzaktalar. Ne yazık ki yaylada lar. Evler içiçe. Köyler de maske, messafe falan hikaye. Biz gitsek, arkamızdan bütün köy hoşgeldinize gelir. Sonra da haberlere çıkarız T tivoli26 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Doğum yaptım, ne hayallerim vardı. Doğum iznimde bebeğimi alıp okula gidecektim, 23 nisanda elbise giydirip okula götürecdktim, yazın eşimin anne babasının yanına gidip, oradan benim memleketime gidecektik. Hangi eşyaları nereye götüreceğim planlamıştım. kanguruya koyup sabah sahilde yürğyecektim. Saçlarıma doğum sonrası keratin bakım yapacaktım.

Ben acik havada mesafeli sekilde sosyallesiyorum. Anneme sarilmiyorum, her yerde maskeliyim, oglum krese gidemiyor o kadar. Bunun disinda normal hayatima devam ediyorum. Bence siz de bir yerden baslamalisiniz normallesmeye, nereye kadar boyle devam edilebilir ki? T tivoli26 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Onlemler iyi hos da akil sagligimiz da cok onemli. Stresten bagisikligi da dusurmemek lazim. Tum onlemlerimizi alip sosyalmesafeye de uyarak acik alanlara gidiyoruz biz. Piknik alaninda termostan cay icmek en buyuk etkinligimiz oldu artik. Park da tenhaysa aletleri dezenfekte edip oglumu da goturuyorum artik. Havalar guzelken bunlari yapmazsak kisin tekrar eve kapandigimizda ruh sagligimizi zor koruruz. S Spizella

Ben anne baba mi, esimin anne babasını, kardeşlerimizi görüyorum. Mesafemizi koruyarak, açık alanlarda buluşuyoruz. Evet hepimizin temennisi bu ancak yapabilecek bir şey yok. Bitmesi için bütün dünyanın çok duyarlı olması gerekiyor ; imkansız. Maske veya mesafe uyarısında bulundugumuzda uzakli gozuyle bakanlar hala varken, " ben inanmıyorum yeaa virüs yok" diyen kafalar olduğu sürece biter mi bilemiyorum.

Son zamanlarda her ortama girdim çıktım mecburen ailelere de gittim Hacettepe hastanesinin koridorlarında da gezdim şükür iyiyiz bişey bulaşmadı bize ama hep maskeli ve dezenfektanlı gezdik Kimseye de sarılıp öpüşmedik. Uzak durduk. Siz de mesafe ve önlemlere dikkat edecek şekilde hareket edebilirsiniz biraz dışarı çıkıp en azından ailenizle görüşebilirsiniz sanırım. Çünkü bu işin biteceği yok

Bebegim 30 gunlukken büyük depreme yakalandik. Ev başımıza yıkılacak sandım. O ani hic unutamiyorum. Esim oglumu kollarinin arasina alip kanepenin altina yatti. Ote yandan bağırıyordu bana kanepen altına yat diye ben ise dengemi kurup kizimin yanina gitme cabasindaydim. Yatak odasinda besiginde uyuyordu gidemedim yanina. Deprem sona erdiginde kostum beşigi siddetle sallaniyordu. Travmatize oldum adeta. Lohusa halimle iki haftaya yakın bir akrabanın evinde kaldik. Gece tuvalete bile gitmeye korkuyordum. 6 ay devam etti artçı depremler. Deprem yüzünden çok yiprandim. Öte yandan bebeğim 2/3 aylıkken turkiyede ilk vaka hortladı. Bir yandan virüs bir yandan deprem psikolojisi çok yıprandım bende. Oglum neredeyse 3 yasinda surekli disariyi parki istiyor. Karantina surecinde onu zaptedecegim diye akla karayi sectim. Simdi mecburen çıkarıyorum çocuk patlıyor evde sıkıntıdan her çıktığımda kaygıyla gidip kaygıyla geliyorum. Hiç dışarı cikmamazlik yapmıyorum ara sıra sosyal mesafeye dikkat ederek çıkıyoruz bir yerlere ama kaygisiz bir sekilde cikmayi cok ozledim. Cantamizdan islak mendil dezenfektan eksik olmuyor. Bir yandan sinir bozan dugunler var. Esim gidiyor dugunlere her gittiginde 4/5 gun kplerde kalıyor tedbir amaclı. 3 yaşında ve 8 aylık olmak üzere iki küçük çocukla bir başıma kalıyorum her seferinde evde. 2020 kotu bir sene oldu hepimiz için. Ama çok şükür sevdiklerimiz sağlıklı diye düşünüyorum böyle düşününce moral buluyorum. Er yada geç bitecek bu kabus ben inanıyorum. Güçlü olmaktan başka bir şansımız yok. Çocuklarımız için ayakta durmamız lazım psikolojimizi sağlam tutmamız lazım. Salgın bittikten sonrada bize ihtiyaçları olacak cunku. Salmayın kendinizi lütfen..

Allahım kolaylıklar versin.. Eminim çok zordur. Rabbim kavuştursun sizi

Ee onlar size gelse kalsa bir sure?

Ne olur bitsin artık. Delirmek üzereyim. 3 martta doğum yaptım. Haftasına salgın patladı. O zaman iki hafta geçse de bitse dedik, sonra bir ay geçse de bitse, yaz gelse de bitse, 6 ay oldu, bebeğim 6 aylık oldu, ne babaanne, dede, ne hala, teyze kimse görmedi. Ha azalır diye diye yaz da bitti. Üstelik sosyal medyada vakalar fırlıyor. Maskeden, ellerimi sürekli dezenfekte etmekten, birileriyle normal şartlarda konuşamamaktan, kafede oturup kaygısızda kahve içememekten, dondurma yiyeementen bıktım. Üstelik sonu da yok. Allahım bitsin artık. Mutasyona uğradı, bulaşmıypr desinler.

Allah kavuştursun. Üzülmeyin tüm sevdikleriniz ve siz sağlıklı olun da elbet tüm bunların biteceği günler gelecektir.

Malesef bebekleri elliyorlar Bebeğiniz küçükmüş daha aşıları tamamlanmadan zaten iyice risk altında olur. En iyisi oturun boşverin bebek zaten şu aşamada başkasının kucağına gittiğinde yabancılamaya başladığı dönemde. Geçen yaz kızım 6-7 aylıkken kimsenin kucağında durmamıştı. Daha yeni 1.5 yaşından sonra başladı dede hala diye sormaya. İlk 1 yaş bence akrabalarına ihtiyacı yok. Eşiniz kendi gidip görsün en iyisi ailesini.

Yalnız değilsiniz. Hepimiz aynı durumdayız. Şuan biraz daha daralalım sağlık olsun aşamasındayız. Bulunduğunuz yeri bilmiyorum fakat vaka düzeyini dikkate alarak açık alanda mesafe kuralları ile sevdiklerinizle görüşme şansınız yok mu? Gerçi bizim toplumda bebekler dokunmatik sayılıyor ama dayanılır sanırim

Açık söyleyeyim aşıya hiç güvenim yok. Onun da altından birşeyler çıkar. Yarın aşı geldi dese gözüm kapalı gidip vurdurur muyum yada çocuğuma anne babama vurdurur muyum hiç bilmiyorum. Benim için bu salgının en iç rahatlatıcı bitme yolu geldiği gibi kendi kendine yom olup gitmesi. Allahım inşallah tez zamanda çıkar gider hayatımızdan. 1000 yılda karşılaşılabilecek bir durum demiş bilim adamı, tam doğum yaptığım haftayı buldu, kabus gibiydi. Birilerinin, bir şeylerin yüzü suyu hürmetine gitsin artık. Günahsız bebelere yazık.

Salgın biter de maskesiz çıkarsak bir gün kendimi çıplak hissedeceğim. Eminim ki uzun süre insanlara dokunamayacağım. Eskisi gibi sarılmak, öpüşmek şu an çok utopik geliyor. Bir yandan da düşünüyorum geçen yıl bu zamanlar kuzenimin düğünü vardı, düğün öncesi, düğünde ve sonrası yaptığımız şeyler aklımdan geçiyor, şu anda 10 da 1 bile imkansız, nasıl geldik bu duruma, 21. Yyda akıllı evler, arabalar, telefonlar sıradanlaşmışken, nasıl bir tedbirsizlik sebep oldu, neden durdurulamıyor. Hadi önümüzdeki yazı hayal edeyim diyorum, eskisi gibi olmuş herşey. ya bitmezse, adamlar iki yıl diyor, 5 yıl diyor

Eger aileniz izole bir hayat suruyorsa gorusmenizde sakinca yok ki. T tivoli26 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Geçecek arkadaşlar.. Moralinizi yüksek tutun. İleri de belki içimiz ürpererek anımsayacağız ama geçecek.

yoğun bakımda ölenler? atlattım diyip kalp tutulumundan ölenler? 20 li yaşlarda ölenler?martta atlatıp temmuzda yeniden pozitif çıkanlar?

Siz de pozitif değilsinizdir inşallah, Allah yardımcınız olsun, sağlıkla karantina sürecini tamamlayın inşallah.

hepimiz öyleyiz malesef hayatta kalmaya çalışıyoruz tek amacımız bu resmen Ahtapot Anne Feeling lonely nowadays.. Anneler

Bence basta çocuklar olmak üzere bu salgının psikolojik etkilerini hepimiz yasiyoruz, yaşayacağız da. Insallah bir an önce biter de normal hayatımıza döneriz.

Ben korona patladi patlayali ara vermeden calistim, bazi donemler is yukumuz/ saatimiz azaldi amahep disaridaydim. Cocuklarimda 1 hazirandan beri okula gidip geliyorlar. Cok sukur bin sukur gayet iyiyiz... Annem ise tam 3 ay burnunu camdan disari cikarmadi ve stresten bagisikligi cok zayifladi, agzi burnu ucuk atti ve surekli hasta, hem fizyolojik hem psikolojik olarak bitti kadin, bende tuz biber olmayim diye gorusmuyorum cunku asiri evhamli ama ben ve cocuklarim eskisi kadar rahat olmasa da disariya cikiyoruz.

Sosyal mesafeye uyarak görüşebilirsin iz maske takarak . push ; -nemesis- Half

Sevdiklerimizi görememek dönemin bizim için en zor kısmıydı herhalde. Yaz başından beri ailelerle görüşüyoruz biz. Onun dışında daha sık pikniğe gittik, güzel oldu bir bakıma. Çayımızı yaptık, bazen bi sokak aşağıdaki yeşil alana, bazen daha uzak yerlere, nerde insan yoksa veya azsa. Açık alandan mahrum kalmamak lazım kesinlikle. Kış daha sıkıcı geçecek, onu da o zaman düşünürüz. T tivoli26 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Biz de maskeden, bir yerlere gidememekten kafayı yedik. Tiksindim artık fırlatıp atasım geliyor o çirkin bez parçasını. Ama önlem almaya devam etmezsek çok daha kötü sonuçlar bizi bekliyor. Tüm salgın hastalıklar nasıl bittiyse bu da öyle bitecek. İleride çocuklarımıza anlatacağımız bir anı olarak kalacak. T tivoli26 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Canınızı sıkmayın. Geçmişten bu yana çeşitli salgın hastalıklarla sınanmış halk. Ortalama 2 sene sürmüş hepsi eminim onlar için de cok zordu. Ama geçti. Bu da geçecek. Allah sevdiklerimizin derdimi göstermesin.

Gercekten ya eski hayatimi özledim bu sene ne yüzme ne birsey cok kotu bir seneydi... Allah beterinden korusun insallah gecer bizde kimseyi görmuyoruz

Ailenizle açık alanda bile görüşme imkanınız yok mu? Bu kadar kısıtlamayın kendinizi.