belkide aliskanlik ama su an cok aci cekiyorum, nasil gecicek bu, canim hicbirsey yapmak istemiyor, sanki ameliyattan cikmis kadar heryanim aciyo, yurumek bile zor. simdi gitti ya, yaptigim kotu seyleri dusunuyorum ve kendimi sucluyorum ama biliyorum ki cok aci cektim olanlardan dolayi. bu aci nasil diner

Arkadasim var ama inanirmisin, her arkadaslarimla ciktigimda eve gitmek icin can atiyorum, sirf gideyim yaninda olayim diye, ne bagimlilik yapmis arkadas, yaninda oluncada anksiyete hissediyorum acayip. Sanki anksiyetenin verdigi adrenaline o kadar alismisim ki, olmayinca bos hissediyorum sonanda

Siz ondan bağımsız bir bireysiniz birine bu derece bağlanmak sağlıklı değildir ve sağlıklı bir ilişki de kurulamaz. Kendinize odaklanın artık, keyif aldığınız şeyleri keşfedin mesela. Çalışmıyorsanız bir işe girebilirsiniz. 7 yıllık alışkanlık ve kendinizden vazgeçip tamamen eşinize bağlanmanız özbenliğinizden kopmanıza sebep olmuş. Arkadaşlarınız, aileniz, iyi anlaştığınız akrabalarınız yok mu? Onlarla kısa bir tatil, yemekler, geziler iyi gelebilir. Profesyonel destek de alabilirsiniz imkanınız varsa.

terapiste gittik, guven ustunde calistik ama olmuyor, dediklerine inanamiyorum, oda bunu gorebiliyor. birakmak istemiyorum onu, cildirmis gibi oluyorum her aklima geldiginde gittigi G gulebilmek

İlacı sende. arayıp bulacaksın. N

Kadın olsun erkek olsun yalancı insandan uzak durun. Öyle insanların hayatı yalanlar üzerine kurulu oluyor. Smyra32

Duygu durumunuzu tahmin edebiliyorum ama anlayamıyorum. Her ne kadar mantıksız gelse de bir ay ayrı kalma kararı aldınız madem. Bunun üstünden yorum yapalım. Erkekler kadınlarla aynı düşünce yapısına sahip değil. O gerçekten nefes alırken, siz bu buhranlı düşüncelerle geçireceksiniz bu 1 ayınızı. Yapmayın. Gerçekten nefes almayı deneyin. O yokken de bir birey olmayı deneyin. Tek başınıza kendinizle zaman geçirmeyi hayatı yaşamayı deneyin. Öyle evlere odalara kapanıp sızlanmak yerine maddi durumunuz el verdiğince biraz kendi öz bakımınıza zaman ayırın. Sinemaya gidin. Kendinize dışarıda bir akşam yemeği ısmarlayın. Saçınızın rengini modelini değiştirin. Vs vs. Kendinizle olmayı deneyin. Tüm bunların hiç biri içinizden gelmiyor şu an ama bir yerden başlamanız gerekiyor. İyileşmek için...

Hayir cocuk yok, istemiyorduk, birlikte mutlu degiliz ama ayrida mutsuzum ki simdi ben, cigerimin yada kalbimin bi parcasi alinmis gibi canim yaniyo, sanki elimde guzel birsey vardi ama ben bilemedim kiymetini ama neden o zaman senelerdir onca gun agladim? O kadar soz verdi artik yalan soylemiyormus ama guven kirilinca geri gelmiyor ki. Terapistim bana kendimi bulmami soyledi, ona oyle alismisim ki kendimi bulamiyorum artik, yok olmusum sanki. Cok sagliksiz bi iliskiydi ama su an kontrol elimde olmadigi icin cildiriyorum, dusunceleri atabilsem, hayatim artik ona bagli olmadigini kabullenebilsem hersey kolaylasicak ama sanki ben ondan ibaretim, ne kadar kotu bir sey, o gidince hic kaldim

Saygi yok ama birbirinizi seviyorsunuz o tam olarak nasil oluyor? Ara verelim mutlu oldugumuz seyleri bulalim mi? Siz de bunu mantikli buldunuz oyle mi? Size cok yalanlar soyleyen adamin bu cumlelerini mantikli buldunuz enteresan. Konunuzu siz degil de sanki ben yazmisim gibi okur musunuz? Ben yazmis olsaydim bana ne tavsiye yazardiniz?

iyi gunler, cok kotu durumdayim, burda yillar once baska konudan dair cok yardim almistim daha iyi hissedebilmek ve kafami toparlayabilmek icin, o yuzden caresiz bi durumda buraya yaziyorum. 7 senelik evliyim. bana cok yalanlar soyledi, belkide birakmam gerekirken birakmadim. cok agladim, cok aci cektim. cektiklerim yuzunden ona bazen iyi davranamadim. birbirimizi cok incettik. saygi gitti, sevgi hala var ama ikimizde mutsuz, ruh gibi dolasiyoruz etrafta, bitirmekte cok zor, neden bilmiyorum bile. belki cok seviyorum belki korkuyorum evlilik bitirince yeni bi hayata baslamaya. o dediki beraberken birbirimize iyi gelmiyoruz, ben mutluysam onun enerjisi, o mutluysa benim enerjim onu mahvediyor. mutlu olamiyoruz. kucuk seyler kocaman kavgalara donusuyor, ve o normalde giderim diyor, bende karsiliginda defol git derim cunku bana bunca sene kendimi hep istenmemis hissettirdi. bir ay ara verelim dedi, kendimizi bulalim, mutlu oldugumuz seyleri bulalim. geri donunce ikimizde iyi bi yerde olup evliligimizi mutlu bir sekilde devam ettirelim, olmuyorsada bitiririz dedi. dedikleri mantikli. gitti ama o kadar aci cekiyorum. ona cok bagliydim, butun hayatim o olmustu. ama cok mutsuzdum. yalanlardan dolayi guvenimde kirildi ve enerjim yok biseyleri duzeltmeye. o umitle gitti duzeliriz diye, ama ben cok umitsizim, ve sanki birbirim icin dogru insan degiliz, yada karamsarligimdan boyle dusunuyorum. ama sanki bu ayi onun yokluguna alisip, geri donuncede bitirmem gerekiyor, bilemedim. her sozunuzu gipta ile okuyacagim, yardim edin nolur

Bence sadece sen seviyorsun eşini, o aynı düşüncede değil seninle. Nasil geçer nasıl alışırım diyosunya, zaman... sadece zaman. sonanda

Oyle ama nasil olucak o, ne yapsam guvenemiyorum, terapist kendinle ilgilenmemi soyledi, kendimi kaybetmisim bunu farkediyorum. Onsuzda onlada hicbiseyden zevk almiyorum ki, olsada farketmiyor pek, sadece lafta iyiyiz ya o rahatladiyodu en azindan, ama simdi ne olacak ileride, kalmalimiyim ayrilmalimiyim diye dusuncelerden arinamiyorum

Bence terapiye gitmelisin. Ihmal etme ve lutfen birakma tedaviyi. Stockholm sendromu gibi birsey bu. defne-28

Hic arkadasin yok mu? Butun hayatin esin uzerine mi kurulu? Bir psikiyatriste gitmelisin. C

psikiyatriste ve psikoloğa gitseniz. ne yapmanız gerektiğine karar vermeniz gerekiyor. bu 1 ayın sonunda doğru karar veremezsiniz yoksa Z zxshermine

Aranızdaki sorunu bilmiyorum ama maddi durumunuz elveriyorsa ayrılmadan önce iyi bir aile terapistine gitseniz size çok iyi gelecektir. Eğer evliliğiniz için bir yol görünmüyorsa terapist size bunu söyleyecektir ve en doğru şekilde bu kararı almanızda yardımcı olacaktır. Umarım kendiniz için en güzel olan ne ise o yollar önünüze açılır..

Kendinizdeki hataları da düşünün, döndüğünde bende bu kayalar var senin de yalanların... diyin. Hem kendi hatalarınızı hem suçlamadan onunkileri konuşun. Aldatma, şiddet yoksa eşiniz konuşulabilecek birine benziyor, neden çözülmesin? Pozitif olmanızı tavsiye ederim, gerçekten kafanızı dinleyin bir hafta en azından. Bu arada bu süreci bir evlilik terapisti ile çok daha kolay ve verimli yürütürsünüz. Güveniniz kırılmış ve bir daha toparlanması çok zor ancak imkansız değil. Bu da eşinize bağlı, bunu anlarsa sizde Ümit var bence

Çocuğunuz var mı? Terapiste de gitmişsiniz ancak bu sorunlarınızı çözmenize yetmemiş. Şu anda da ayrılığı deniyorsunuz aslında. Birlikte mutlu değilseniz, ne yapmayı planlıyorsunuz?

Saygı olmayan yerde sevginin adı geçmez, geçemez. sizinki alışkanlık, bağımlılık, yalnızlık kaygısı gibi geldi. boşanın demem haddime değil. hakkınızda hayırlısı ne ise o olsun inşallah