"Yardım" birisinin işine yapılır; örneğin işyerinde mesai arkadaşınız işini yetiştiremediğinde ona yardım edersiniz. Ev işi ise o evde yaşayanların işidir; dolayısıyla ortaktır. Bu sebepten ben "yardım" kelimesini kullanmıyorum; hiçbir işi de kendi işim olarak üzerime almıyorum. Benim de bir tane ömrüm var; kendime süpürge muamelesi yapamam. Para konusunda ise, maaşımı vermiyorum fakat birbirmizin parasını, nereye harcadığımızı ikimiz de biliriz.

Konu başlığı bence çalışan kadının çektiği çile değil, eşimin umursamazlığını kadının fıtratı kisvesine bağlaması olmalıydı. Bizim evde bazı işleri sadece ben yapıyorum. Çünkü eşim denese de o işleri yapamıyor. Zaman kaybından başka bir işe yaramıyor. Ütü gibi. Ama herkes bir süpürge tutabilir, toz alıp etraftaki fazlalıkları toplayabilir. Ne bileyim yemek desen bir makarna, pilav çorba salata yapabilir. Bir kahvaltı hazırlayabilir. Yada en azından akşamları, bulaşıkları makinaya dizebilir. Bunun kadın yada erkek olma ile alakası yok. Çalışıp çalışmama ile de alakası yok. Yapmıyorsa işine gelmiyordur. Evi yada sizin yorgunluğunuzu umursamıyordur. Bence eşinizi karşınıza alıp konuşun. İsteklerinizi ve ihtiyaçlarınızı anlatın. Kolay gelsin

Sondaki benzetmeleriniz cok hosuma gitti :) umarim tartisma cikip konum kapanmaz O

Bu konu erkeklerin görmesi/yetiştirilmesi konusuyla çok alakalı bence. Bazı erkeklerin annesi oğlunu prens gibi yetiştiriyor yahut babasından öyle görüyor zannediyor ki evlenince babası gibi gelip kıçını devirip tv karşısında yatacak. Devir değişti artık, öncedenmiş o, erkek dışar işini kadın ev işini yapar olayı. Şimdi kadın dışarsının işini de yapıyorsa adam evin işini de çocuğun işini de yapacak demektir. Kocan öyle değilse de işleyeceksin, olumlu telkinlerle, suçlamalarla değilde. Bence öyle öyle düzelir.

Bence ev hanimlari cook daha kıymetli oluyor...

Esimde bende calısıyoruz. İkide yavrumuz var. Esimin maası ev kirası, faturalarımıza falan gider kalan parasını bana aktarır. Bende mutfak alısverisini hallederim, ve kisisel harcamalarıma gider. Ev işine gelince kendim yetismeye calısıyorum, cünkü esimin işi benden cok cok agır, beden gücü gerektiriyor. Canı cıkıyor Benden daha erken gidiyor, daha gec geliyor. Birde evle ugrastırmam asla. Seve seve yapar o ayrı. Bende mükemmel degilim. Evim yasanılan bir evdir. Müze degil. Dagınıktır, o dagınıklıkla mutluyuz coluk cocuk. Oyle yormam kendimi. Ailecek rahatız galiba Yuvarlanıp gidiyoruz bu sekilde.

Ben calismiyorum ama eşim evde her işe yardım eder Mesela yemeği ben hazırlıyorum o topluyor Çayı ben koyduysam meyveyi o hazırlar Haftasonlari da evi supurmk mutfağı toplamak ve bana yardım etmek görevidir Para konusunda da her ay belli bir miktar verir ama ona hiç karismaz ben biriktiririm Çalışan bayanların eşleri mutlaka ama mutlaka yardımcı olmalı Ve bence paraniza karismamali Fikirlerinize tamamen katiliyorum

İnşallah konunuz ev hanımlarıyla çalışan kadınların muharebesine dönmez, bu tip konuların ekseni oraya kayıyor genelde, sonrası sonuçsuz bir tartışma ve kapanış. Neyse. Ortak bütçe ve iş bölümü fikri makul. Aksi, bekar hayatını sürdüren rahat bir adam ve hizmet gören maaş kartı görünümlü bir kadın olur ki bu çoğu erkeğin hayali olsa da böylesine evlilik denmez.

Sanki benim konum gibi olmuş bu... Üç buçuk yıldır Evliyim bir buçuk yaşında da bir kızım var. Evliliğimin ilk yılı eşim yırtdışımdaydı sonra türkiyeye dönünce benim iş yerime 3 saatmesafeye atandı. İkinyılda böyle ayrı geçti. Şurda 8 aydır aynı evi paylaşıyoruz. İkimizinde işi ağır eve pestil gibi geliyoruz kıza bakıcı bakıyor akşam yemeğimide hazırlar. Onbeşte bir temizlikçi gelir arada ben üstünlüğü temizliği yaparım. Ev kredisi ve faturalar eşimde, bakıcı araba masrafı kızın masrafı ve mutfak masrafı bende hafta sonu hayatta mutfağa girip bana yardım etmez arada sadece patates kızartır o kadar. Maddi olarak yetişmediği için dışarıda yemeğide bıraktık. Kimse kimsenin bunun harici parasına karışmaz. Çamaşırınada ben dokunmam kendi yıkar ütüler giyer. Çocuğa ara da sırada bak derim keyfi olursa ayağında sallayıp uyutur bile ama yoksa beni ilgilendirmez der veya ben senin kölen miyim der. Mutfakta en azından tabağını artık kendi kaldırıyor eskiden öylece bırakır gider beni delirtirdi. Bizimki normal mi anormal mi vallahi anlamadım.

Hala aşamadık bu sorunu. Tutun bir temizlikçi sormayın bile. Sizin göreviniz değil elbette.. Böyle nereye kadar?

Çocuğa bak dediğinizde beni ilgilendirmez mi diyor? o ne biçim laf, hiç sevmedim.. konu sahibinin sayfasını sabote etmek istemem ama eşim bana bu lafı dese, " haa pardon, dur babasını çağırayım" derdim..

Ben de zaten artik bu dusuncelerimden pek bahsetmiyorum. Tuhaf karsiliyolar o yuzden burda derdime derman arayacagim :) cok tesekkurler Emira SY Nirvana Anneler

Ne kadarlık evlisiniz? Biz evleneli yaklaşık 7 ay oldu; daha yeniyiz ama ben ilk günden beri üzerime almadım hiç. Mutfakta bulaşık bekleyebilir, ev bir süre süpürülmeyebilir, herkes o gün giyeceği kıyafetleri sabah kendi ütüleyebilir. Ben bizim hatunlarda biraz bu yönde hata görüyorum kendimce; herkes rahatsız eşiyle iş paylaşımı yapamamaktan ama yine herkes bir şekilde o işlerin tamamını yapıyor. Kadın tüm sorumluluğu bir şekilde yerine getirince de erkek "Nasılsa ben elimi sürmeden de işler yürüyor" diye düşünüyor.

Mantıklı düşünüyorsun Ama uygulanmıyor sanırım Bizde uygulanıyo şükür Hem ben pek hamarat değildim Hemde eşimin annesi de çalıştığından ve en büyük çocuk o olduğundan anlıyo ev işlerinden Fena da olmuyo Ama o yapmasa temizlik için birini tutalım derdim Şimdilik iyiyiz Parada ortak harcıyoruz senin benim yok Zaten kredide ödediğimizden, gelir gider gayet dengeli ( :

Kesinlikle yardım kelimesine uyuz oluyorm, benim işim değil ki lütuf gibi yardm etsin.. paramı vermiyorm kısmı hariç hepsine katılıyorm. Maddi olarak istediğimi alırım, zaten borçlara gidiyor kalanı.. ayrı gayrımız yok. Ama benden çok kazanır benden çok iş yapar saolsn

Bencede temizlikçi tutun Walla ew temizlemek kadar nefret ettiğim bişey yok bugün temizliyorsun yarın aynı oluyor. Ben hergün kendimi yorup temizlik yapmam pis değilim ama hergün temizlik yapmak bana zor geliyo ew toplu olsun bulaşıklar makinede olsun yeter iyice koltuk altları pamuk olduğunda dipköşe Zaman'ı gelmiştir Amaan boşwerin hergün kendinizi o kadar yorduğunuza değmez temizlik yapa yapa ömür mü geçer tutun bi temizlikçi

Bizde hersey esit. Esim evi supurur ben silerim. Esim ortaligi toplar ben toz alirim. Ben yemek yaparim sofra kurarim esim sofrayi toplar bulasiklari halleder vs. Bu durum evlendigimiz ilk gunden beri gecerli. Mukemmel kadin olmak icin basta rahata alistirilmamali erkekler. Kimse mukemmel degil cunku. Diyelim ki esiniz yardim etmiyor, temizlikci tutun. Oyle ucer beser cesit yemek yapmayin. Utulere yetisemeyiverin. Cogu kadin kadinliklarina laf gelmesin diye bunlari yapmayi aklindan bile gecirmiyor ama kadinlik=ev isi degildir unutmayin.

Ben de boyle yapmaya calisiyorum. Esim herseyi teraziyle tartamazsin falan diyo. Bide dediginiz gibi en basta kendi arkadaslarim bile tuhaf karsiliyo. Tembelmisim gibi muamele goruyorum. Bilmiyorum sorun kimde WOLFROG Ekşiden aynı tadı

3 yil oldu. Ben de isleri bekletiyorum ama esim hic uzerine alinmiyor. Umursamiyo genelde. Cok sinir olursa evin cok daginik diyor. Ben de ikimizin de evi diyorum ve tartisma basliyor. Yok kadin fitratiyla erkek fitrati farkliymis da eve kadin eli degmeliymis de sacmaliyor yani. Bana gore de kadin fitrati naiftir. Hem disarda hem evde calisamaz tamamen kendi yapsin o zaman :) O

Tamamen ayni fikirdeyim sizinle. Para konusunda biz de oyleyiz ama maalesef is konusunda esim her is bana zimmetliymis gibi goruyor

Geçen sene çalıştığım okulda anasınıfında 4-5 yaşında bir kız öğrenci her gün öğle yemeğinden sonra öğretmenine gidip elinden öpmesini istiyormuş, öğretmenin de çok tuhafına gitmiş bizimle paylaştı. Çocuğun babası da bizim zümre arkadaşımızdı yani aynı branştan öğretmendik sorduk babasına. Dedi ki ben her gün yemekten sonra yemeği yapanların sofrayı kuranların ellerini öper Allah sizden razı olsun ellerinize sağlık derim. Demek ki kızım bunu öğretmenin de yapması gerekiyor zannetmiş dedi :) o kadar hoşuma gitti ki bu şekilde zarif yaklaşan bir erkek için insan seve seve zaten ev işi yapar... ama işte malesef bizim milletimizin erkekleri ev işi dendimi kadının görevi olarak algılıyor. Sanırım bunu da biz kadınlar ve özellikle anneler oğullarına iş yaptırmayarak alıştırdık... Maaş konusuna gelince bence giderler vs ortak bir hesaptan olmalı, ekstra birşey alınacaksa iki taraf da önce birbirine danışmalı.

Kk Hatunlarınında hergün temizlik yaptığını düşünmüyorum herkes burda oluyo

Arkadaslariniza neymis? Onemli olan sizin duzeniniz, nasil rahat ettiginiz. Benim de bir arkadas var esim is yaptikca "aaa senin yapman lazim bunlari" falan der. Ama isin gercegi kendisi kocasina soz geciremez, kocasi yapsa havada kapar.

Şimdilik ben öğrenciyim, eşim de öyle ama o yine de çalışıyor. Hatırı sayılır iyi bi para kazanıyor. İşten aldığı parayı bana verir, ben tutarım, borca vs yatıracağında ister veririm. Onun cebinde de benim cebimde de para vardır, asla senin benim yoktur. Ev işlerine gelince, tüm ağır işleri eşim yapar, hatta evi sileceksem kovayı o taşır, elektrik süpürgesini de... :) Bazen yemek yapar, sabah çay kahve de yapar. Ben isteyince yada hasta olunca bulaşık yıkar, evi süpürür :))) Bizde böyle işte. Şuan borcumuz var diye parayı bana verir oldu, onun eli tutmaz diye :) Normalde ben ihtiyacım kadarını alır karışmazdım. Bi de ben ne istesem alır, 3gün yemek yapmasam neden diye sormaz. Öyle tatlı bi koca :)