Laubali olmasi değil de fark ettim.. Arkadasligin verdigi haktan fazlasiyla Cesaret verdim.. soylemlere önemseyerek yada cevap vermeyecek ego tatminine fırsat verdim. Haklı olduğunu düşüncesine, pasif olduğumu algılanması sebep oldum. Saçma geldiği için eleştirmedim doğru olduğunu düşüncesine vesile oldum. Ben nerede hata yaptığımı buldum.. teşekkür ederim.. Umberlee

Canım sen gelsen bir bizim güzel sanatlar fakültesine her taraf gösterişçi sırf kendini seven insanlarla dolu. ben de aynı durumdayım onları umursamamayı sadece kendi işime odaklanmayı öğrenmeye başlıyorum diyebilirim. inan öyle kafan daha rahat olur :)

Doğru, çevremizde 7 den 70 e insanlar böyle... lüks yaşam merakı ile olmadığı kalıplarını içine girmeye çalışıyorlar. Dar gelince böyle sıriti yor.. Sorun olaki sevdiklerimin sonradan böyle olmasi. Vazgeçilmezi zor büyük dostluklar. Gülüp gelmem gerekli sanırım. Tabi becerebildigim yere kadar..

Arkadaslar aynı olmak zorunda degıldır tabıkı ama aynı dılı konuşamadığın zaman bı kopukluk olur, Ben o noktadayım.. Kendımı kenara cekıp soyutluyorum.. ''Ben bunda ıyıyım ben sunda ıyıyım... '' cumlelerı benı dışlıyor. Yuzum bile degısıyordur emınım.. tepkılerım falan.. En basıtı ''nıye bunu gıyıyorsun, Bak suna ornek al yahu..'' gıbı bı cümle erkek arkadaşımın yanında cok hoyratça sarfedılebılıyor.. Bende bu nezaketsızlıkten hoşlanmıyorum.. Elestırı elbet yapılır ama ortalığa dokulurse hos olmazki.. gıbı gıbı.. Hayır çevremde buna benzer bınbır olay... Artık ben cızgımı korumaya çalıştıkça aynılaştıkça olmuyor sankı.. Susup oturma sende tak takıştır, yap yarıştır moduna gırıyorum sonra ıc sesım dıyorki sidik yarıştırma.. B

O tipte o kadar insan var ki sadece sizin böyle düşünmeniz mümkün değil Görmezden gelmek en iyisi Anlatsanız bile anlamazlar yaptıklarının anlamsız olduğunu Bakımlı olmak başka bir şeydir temiz giyinmek başka bir şeydir Sırf marka giyerek insan olunduğunu pahalı giyinmeyenlerin, malum markalı kafe de kahve içmeyenlerin ezik olduğunu düşünmek başka bir şeydir Siz yolunuzdan şaşmayın onları da takmayın iPad 'den Tapatalk aracılığı ile gönderildi

Merhabalar öncelikle, okurken ilk merak ettiğim şey, çevrenizdekilerin ne zamandan beri böyle olduğu. Bu konudaki gözleminiz nedir, tespitiniz ne? Buna göre yorum yapacağım. Mantıken üç ihtimal var. 1) Çevrenizdekiler hep böyleydi ancak siz yeni farkettiniz veya yeni rahatsız olmaya başladınız. 2) çevrenizdeki herkes yeni böyle oldu. 3) aslında öyle değiller, size öyle geliyor. Ben birincisine ihtimal veriyorum. Çevrenizdeklerin hiç suçu yokken tüm bunları uyduruyor olmanıza ihtimal vermediğimden üçü, herkes anlaşmış gibi bi anda görgüsüzleşemeyeceğindrn ikiyi eledim çünkü. Bilmiyorum katılıyor musunuz buraya kadar. Ancak fikrimce, insan insanı ilk gördüğü andan itibaren tanır büyük oranda. İstisnalar da elbette olur ama rakam verirsek atıyorum elli kişide ikisi hemen tanınmayarak istisna olabilir. Sizin gibi çok arkadaşı olanlar için bu hesaba göre toplamda %90'ını yeni tanımadığınızı varsaymak gerek. Bu durumda "siz yeni rahatsız olmaya başladınız" a geliyoruz. bu durumda da sizi rahatsız etmeye başlamasının sebeplerini bulmak gerek. Belki dönemdel olarak kariyerinizde istediğiniz noktada değilsiniz, veya maddi veya manevi sıkıntılar başgöstermiş, terk edilmiş veya özgüven kaybı yaşıyor olabilirsiniz. Zilyon tane sebebi olabilir. Bu soruyu kendinize sorduğunuzda sizden ne cevap çıkıyor? Bunu düşünmeniz gerek. Biraz uzun oldu ama bilmiyorum yardımcı olabildi mi. :)

Öyle uzun uzun bekleyip biriktirir ve ardından patlarsan amacına ulaşamazsın. Bak bunun en iyi formülü; özgüven patlaması+mizah+azıcık aşağılama+gülümseme. En önemli noktasıysa; kararında gösteriştir. Çünkü uzatınca tadı kaçacaktır. Bir iki cümle kur yeter.

açıkcası bazen bende kendimi bu tavırlarda buluyorum niyet gösterişten ziyade kendimle ilgilenmekten hoşlanmam dan kaynaklı arkadaşlarını tanımıyorum ama artık düzen de bir yerde böyle olmayı gerektiriyor yadırgama kendindede hata arama evet evet de geç sana uygun değilse sonuçta arkadaşların modayı takip eden insanlar olsalar da belliki arkadaşlarının modasını geçiren 2 günlük dostlardan değil uyum sağlamak zorunda değilsin

Arkadaşlarınız çok laubali mi? Benimde öyle arkadaşlarım var. Her zaman bana şunu şöyle yap, bunu böyle yap, öyle olmalı, böyle olmalı diye bana öğüt verirlerdi. Aslında hatalıyım, buna izin verdim. Şimdi ise kendime olan güvenimi onlara aksettiriyorum. Ben onlara öğüt verir oldum.

Bildigin 'basitlik'... Baska birsey degil. Sonradan gorme derler bizim oralarda bu tarz insanlara. Ozunde kendinden memnun degildir aslinda. Yeterince iyi olmadigini dusunur bilinc alti. Anlatarak etrafindan onay bekler, pohpohlanmak ister. Bir de akil verir digerlerine, kendini daha yuceltmek icin digerlerini begenmemezlik yapar.. Psikolojide boyledir yani bu tarz insanlarin ruh halinin aciklanmasi. Kendileri kabul etse de etmese de bir asagilik kompleksinin belirtisidir. Sukredin oyle olmadiginiza. Sansli olan sizsiniz. O tarz insanlarin ici genelde huzursuzdur. Dusunsene yaptigin her seyde 'Acaba insanlar begenir mi? Modaya uygun mu? Soyle gorunur muyum? Boyle derler mi?' diye dusunmek bildigin iskence..

Tesekkur ederım.. Buna benzer bır suru olay.. Hayır nasıl davranmam gerektıgınıde kestıremıyorum.. Sevdıgım ve yıllarca dostluğumuz olan insanlar.. Hiç içinde bulunduğum durumu sorgulamadan ''nıye gelmiyorsun, nıye gıymıyorsun., nıye bunu kullanmıyorsun'' cumlelerı kımı yerde zor geliyor.. Her ınsanın kendıne gore guzellıgı vardır ve benımde oz guvenımı zedeler oldu.. Takdir edılme cabası ıcıne gırmekten korkuyorum Benı cok etkılıyor bu düzen.. Umberlee

yalnız değilsin bu konuda merak etme

gösteriş meraklılığı ilerleyen safhaları ise narsistik kişilik bozukluğu bana sorarsanız bu tavırlar birilerinin kendini taçlandırmaya çalışmasından başka bir şey değil kalite kıyafette yeme içme de değildir

Ne yazıkki bu mücadele edilemeyecek bi sıkıntı. Bazı insanlar her daim övünme/gösteriş budalasıdır. Tedavisi yok, rahatsız olduysanız ya görmezden geleceksiniz ya ortamınızı ya da arkadaşlarınızı değiştireceksiniz. Tabi bi yöntem daha var; "Onlarla başa çıkamıyorsan, onlara katıl" Yıllar boyu tek taşından, düğününden, nişanlısının dandik arabasından, kp'nin bunlara vereceği daireden, çıktığı tatilden... Bahseden arkadaşlarımdan gına gelmişti. En son bunlarla buluşmaya, eşimin 90 bin liralık arabasıyla gelince ve "Eşim Havuz yaptırmaktan vazgeçti; çocuklar için çok tehlikeli..." tarzı iki cümle kurduğumdan beri bana her hangi bi konuda övündüklerini bile hiç duymadım. Kabul etmem lazım; gösteriş oldukça tatmin edici bişi.

Ne kadar güzel özetlemişsiniz, sevindim.

Arkadaslar Merhaba; En yakın arkadaşımdan, iş arkadaşıma, aileme, sevdıklerımden, nefret ettıklerıme herkeste bu aralar gösteriş merakı ve benle başlayan ve bıtmeyen cümleler.. Yedıgınden ıctıgınden gezdıgınden gordugunden cok sıkılıyorum... Ben mükemmelim tavırlarını sergılemeye gectıgı anda he heee demeye embesıl gıbı kafa sallamaya başlıyorum.. Ama yanı çevremde böyle olmayan yok. En yakın kendımı anlatabıldıgım arkadaşlarım bile ; aynı spor klubune spora gıdıyorlar, en pahalı gözlükler, en pahalı ayakkabı falan fılan.. Ballandırarak anlatılması hele.. Lafın arasına sokuşturulması.. Arkadaslarım sureklı bu kadar benzerlikteyken bır aradayken daha kolay anlaşır oldular.. En yakın arkadaşlarımdan yıne dıgerının, Yaptıgım bı davranışta bıyık altı gülmeler.. Kendımce bılırım gıyınmeyı de oyle delı gıbı zaman harcamam.. Soyle gıyın bole gıyın.. Bu moda degıl.. Sanane ondan nıye ole konusuyosun.. aaa çıldırtıyor benı.. Ben kendımı cok yalnız hıssedıyorum.. Ben böyle olmadığımı umuyorum.. Yanı ınsan bazen kendını göremez ya.. Cevremde sureklı böyle kendımı begendırme cabam olmadığından mı, yoksa kaçmaya çalışırken çevreme oyle yansıtmamdan dolayı mı bılemedım.. Cevrem cok genıstır.. Kolay arkadaş edınırıım, Yıllara dayanan dostluklarım vardır.. Ya ben nerede hata yapıyorum.. İletısım kurup aynı frekansı sağlamak cok kolay.. Onlar gıbı olmak.. Ama ben gerçekten oyle olmak ıstemıyorum ki...

Bende bu ayrımda kaldığımdan suruncemedeydım. ''Onlarla basa çıkamıyorsan, Onlara Katıl'' Sizinki iyi bir ders olmuş.. Gösteriş egoyu besleyen bir davranış türü.. Azı karar cogu zarar.. Süreklilik arz endam ederse alışkanlık yapıyor galiba.. Bir kere ders olsun diye deneyeceğim dıye zorladım kendımı çıkmadı ağzımdan cümleler.. Sureklı hor gorur gıbı davranıp '' ayyy canımm ıyılıgın ıcın..'' cumlelerıne sığınmak bana ters geliyor. Suskun atın tekmesı pek olurmuş.. Sevdıgımden sabrettıgım ağzıma tıkadığım cumlelerı kusacağım bir bir..

Çevremdeki birçok insanın böyle olduolduğunu sonradan farkettim dogrudur. Samimiyet derecesine göre yakınlık sahalarında fazla gormedigim için zaten dert değildi. Ne zaman kafamı kaldırdım yakınım dediğim çocukluk arkadaşlarımın da böyle bir hal aldı diye sorgulamaya başladım. Böyle değillerdi eminim. Çevre faktörü etken olabilir. En yakınım bana ders verir gibi özenti davranışlara inmesi bana ağır gelmeye başladı. Zaten domino taşları gibi bu akım herkesi içine çekiyor. Sorgulayan duruyorum bende doğru ne diye.. kendimce özgüvenim adında sorunum yok, ama kendimi sorgular oldum. Beni de etkiliyor zamanla. onlarla iletişim kurabilmek adına böyle devam etmek mi? . push ;