Yan yatırmaya çalış canım bir de emzirirken uyuyakalmamaya özen göster, o uyuyunca uyu dinlen daha 40ınız çıkmamış. Yanınızda kimse yok mu eğer varsa siz uyurken arada bir gelip kontrol eder ikinizi de uyuyorken falan. Korkma olur mu uykusuz kalıyorsun sanırım ondan bunlar

Yapi olarak cok tahammulsuz ve sabirsiz bir insanim sinrilenmek icin sebep bile gerekmez kucucuk bebegimi tek basima kimsesiz asiri soguk dolayisiyla disari cikmadan buyuttum kolik bebek meme den ayirmadan tek elimle yemek yer eti bicakla kesemezdim de turk filmlerindeki gibi kopararak yerdim sulu yemek zaten nerde:) cok fenaydi o gunler ama gecti gececek senin de insan aslinda oyle guclu ki is basa dusunce yapamayacagi bsey yok

25 gunu 25 sene gibi yasadim. Kafam surekli dolu. Fiziki yorgunlugu saymiyorum bile. Sarilik tehlikesi gecirdik. Topuk kanini tekrar istediler kistik fibroz degeri yuksek dediler. 2 saatte bir emzirmek, gaz sancilari.. Cumlelerimi bile toparlayamiyorum cok yoruldum cok cok

Kaç yaşında anne oldunuz? Kaç senelik evlisiniz? Çocuk kazayla mı oldu istemek mi? Bunları soruyorum çünkü belli ki kendinizi hazır hissetmeden anne olmuşsunuz. Hazırlamamışsınız kendinizi. Keşke biraz çocuk gelişimi kitapları okusanız ama internetten değil bizzat alarak elinize kitabı. Hem sizi geliştirir hem kafanızı dağıtır hem evhamı azaltır bilinçlendirir.

Psikolojik yardım alın bence. Çocuklar anne karnında bile her şeyi hissediyor sizin bu stresiniz illa ki ona geçiyordur sütten bakışınızdan verdiğiniz enerjiden her şeyden. Lütfen ona da bunu yaşatmayın. Artık her şeyin çaresi var. filmdelisi

Haklisiniz filmdelisi

Ben iyi bir anneydim, bebeğim sağlıklı ve güvende diye kendinize telkinde bulunun hatırladıkça. Eminim zamanla hepsi ortadan kalkacak siz de herkes gibi olacaksınız. Sağlıkla mutlulukla büyütün bebeğinizi

Yapma böyle.. Allah ın izniyle sağlıklı bir sekilde büyüyecek annesi. Tadını çıkar. Hem de çok çabuk büyüyorlar. 8 ay nasıl geçti anlamadım ben. Hep tadını çıkarmaya calıştım o minik hallerinin. Hem hep kötüyü düşünürsek onu çağırırız, bebek de etkilenir bu negatif düşüncelerden, hassaslaşır. Bu günleri cok ozleyeceğini düşünerek tadını cıkarmaya bak.

Valla buyuyorlar, insan anlamiyor bile Benim oglum bile buyuduyse sizin kiziniz da buyur merak etmeyin hep dalga gecerim ben hatta 4 senedir bakiyorum ama sanki 14 sene gibi oldu diye Allah saglikli omurler versin hepinize

Başınız sağolsun, Allah evladınıza sağlıklı upuzun ve musmutlu bir ömür nasip etsin sizinle birlikte...

Off yazardım satırlarca da neyse. Ayrıca beni alıntılayan sizsiniz, ben cevap vermedim size. Belli ki hiç denk gelmemişsiniz bana ve yorumlarıma, ondan anlatamayacağım kendimi, size göre 'ne bilinçsiz bir ebeveyn' falan olduğumu, hıhı öyleyim tamam, oldu mu? Ama sizin durum 'neyi kime anlatıyorsun, dön bir bak' meselesi gibi, onu belirteyim.

İnsanlar kafasındaki evhamlardan bunalımlardan ne yaparak kurtulur evde yalnızken ve çocuğunu uyutmuşken? Yemekteyiz izleyerek değil heralde çocuğa nasıl davranacağını kitaplardan öğrensin gibi bir şey yazdığımı düşünmüyorum. Ancak hiç bir sorunu olmayan bir çocuğun üstüne bu kadar titreyen bir anneyi telkin edecek bir çok yazar var bir çok kitap var. Eminim internet ortamından daha çok işe yarayacaktır. Pedagoglar o kadar sene niye okuyup üstüne bir de kitap yazıyor değil mi internet dururken? zaman kaybı haklısınız. Teoride farklı bunu inkar eden kim ki? Ama bir anne de kendini hazırlamazsa ya da içinde bulunduğu bu evhama son vermezse o çocuk için ne kadar yararlı olabilir? Çocuk büyütmek sadece altını değiştirip emzirmek mi? O hissetmiyor mu? Anne karnında bile hisseden canlılar şimdi annesinin ona nasıl baktığını hissetmez mi? Annenin sütünden bile stres korku kaygı geçiyor büyükler doktorlar ne diyor senin üstün yaramıyor!? Niye derler bunu? O kitaplarda bunlar da yazıyor isterseniz sizde okuyun

Allah razı olsun cok teşekkür ederim

O kadar bunaldim ki, bu konuyu buraya icimi dokmek icin aciyorum. Belki zaman gecince doner bakar atlattim sukur diyebilirim ama suan sanki hic gecmeyecek gibi. Kizim 25 gunluk, sanki hic buyumeyecek. Burnu tikandi mi, besikte kusup kusmugunu yutar mi, atesi cikti mi, pisik oldu mu, enfeksiyon kapar mi diye dusuncelerle dolu beynim 25 gundur. Hem fiziken hem psikolojik bittim tukendim. Bu bebekler nasil buyuyup koca insan oluyor ben delirmeden kizim buyuyecek mi? Okuyan olursa Allah rizasi icin dua etsin tukendim ben

Benim oğlumun 3 ayı bitti. Nasıl geçti zaman anlamadım. Lütfen rahat olun sizin düşündüğünüzden daha dirençli bebekler. Allah'ın izniyle hiçbişi olmaz Siz şimdi lohusasınız, 40 çıksın hem bebiş hemde siz çok daha iyi hissedeceksiniz Tadını çıkarın bence, hergünleri ayrı bir güzel ve zaman çok hızlı akıyor

Büyüyecek annesi merak etme. Ohooo daha emekleyecek pesinde dolaşacaksın, yürümeye başlayacak pesinde koşacaksın. Okula başlayıp mecburen hasta olacak vs vs yani cennet boşuna annelerin ayakları altında değilmiş bunu anladım ben. Seneye bu vakitler en keyifli en güzel zamanlarınızı yaşıyor olacaksınız. Yarim yamalak anne diyecek, piti piti adımlar atıyor olacak. Sonra bir bakmışsın anasınıfına başlamış bile... Allah hepimizin evladına sağlıklı uzun ömürler versin inşallah

Üstteki yoruma zaten katılmıyorum. İsterseniz tüm kitapları hatmedin ama annelik öyle bir şey değil. Teoriyle pratik farklı. Ve her bebek ya da ihtiyaçları farklı. Bebeğiniz sizi yönlendirecek, onu dinleyin sadece. Artık 2 saatte bir emzirme dönemi de geçmiş, sarılık boyutu. Uyandırmanıza gerek yok uykusundan, istedikçe emecek zaten.

İlk cocugum omrumu yedi desem yeri nasil buyudu zaman su gibi akip gecti diyemeyecegim mesela Ama suan cok akilli ve soz dinleyen bir yavrum var cok sukur İkinciyi dogurdum onu anlamadim mesela nasil buyudu ne ara buyudu bebekligi abisine nazaran daha sakin ve uysal Hep diyorum kendime madem soyleneceksin neden dogurdun Cocuk sahibi olmaya karar verdiysek bakilacak gul gibi bunu ben istedim Benimde hastalik fobim var mesela hastalancak diye odum kopuyo Her huysuzluk cekiliyoda hasta olunca isler degisiyo bende

Reflü yatağı edinseniz? En azından bu düşüncelerin yarısı ortadan kalkar.

Geçiyor zaman öyle bir geçiyor ki geriye, ilk zamanki fotoğaflara bakınca bu benim bebeğim mi diyor insan. Kızım 2 yaşında ama bana doğum yaptığım zamanlar daha dün gibi geliyor. Emziği bıraktık emzikli halini bile özlüyorum büyümesemiydi acaba diyorum bazen. Şu an çok eziyetli geçse de aslında bebeğinin her anı çok kıymetli. Ben çıkardığı her garip tatlı sesi hafızama kazıyıp hiç unutmamak isterdim. 3-5 aylık zamanlarındaki o hallerini çıkardığı tatlı mırıltıları aniden hatırlayıp özlüyorum mesela. İleride de bu hallerini özleyeceğim bu gerçekten çok garip bir his. Zamanla bu tempoya alışıp hayatının bir parçası olabildiğini göreceksin merak etme. Bu günleri hatırladıkça da gülersin. Aklıma geldi bebeğimi ilk tek başıma yıkadığımda kafasına şampuanı düşürmüştüm nasıl telaşlanmıştım. Neyse ki şampuan bitmek üzereydi çok hafifti.

Reflu yatagimiz var, dogdugundan beri onda yatiriyorum. Ama hep bir tedirginlik hali var ustumde

Çok etkileyici bir cevap oldu. Laf yedim ve bozuldum Size denk gelmek ne demek? Ünlü müsünüz de adınızı ve yorumlarınızı akılımda tutacağım? Belli ki sizde bana denk gelmemişsiniz " ne kadar bilinçli bir ebeveyn" olduğumu bilmediğinize göre herkes sizi övmek zorunda değil iyiyse kendinize kötüyse yine kendinize. Kasmayın kendinizi. Biraz serbest bırakın eleştiriye de açık olun. Ben sizi alıntıladım çünkü benim mesajıma görmemem için alıntısız yazmışsınız. Cevap vermem neden sizi tedirgin etti? Hoşçakalın . push ;

Yapma böyle büyüyor tabiki, hepimiz geçirdik o dönemleri çoğumuz bocaladık, 23 yaşında anne oldum, allahım tam saftirik zamanlarımdı. Şu an inanmayacaksın biliyorum ama bugünlerini gerçekten özleyeceksin.

Geçecek. Hem de öyle çabuk geçecek ki sen bile şaşacaksın:) İlk çocuğum dünyaya geldiğinde aynı durumdaydım. Böğüre böğüre ağladığım günler oldu, ne zaman büyüyecek derdim. Şimdi karşımda 19 yaşında bir delikanlı olarak oturuyor:) İkinci çocuğum 9 sene sonra dünya ya geldi. Çok çabuk büyüdüklerini bu sefer çok iyi bildiğimden, kızımla her saniyenin tadını çıkardım:) Her sabah uyanıp bir gün daha bebekliği geride bıraktı diye üzüldüm hatta. Şimdi oda 10. yaşını doldurmak üzere. Her anın tadını çıkar, bir kaç sene sonra hatırlamıyacaksın bile:)))

Ben delirmediysem kimse delirmez herhalde o kadar diyeyim

Sanırım ilk çocuğun... hepsi geçiyor, derin nefes al.. kimse mükemmel anne olarak doğmadı.. kimse de mükemmel anne olarak ölmüyor.. doğum sonrası hormonlar gökdelenden düşmek gibi bir hisle düşüyormuş... 40 gün lousalık derler ama ben bilmeden 6 ay yaşamışım... insan sonradan anlıyor.. bebeğin huzurlu uyuyan bi bebişse her fırsatta yoga nefes çalış, olumlama yap.. Bir kadının yaşayabileceği en güzel duygunun en tepesindesin şuan... sonradan anlayacaksın.. bu yazdıklarımı düşün hep olur mu? Bol bool bebeğinin kafasını kokla... o ufacık şey büyüyecek, kucağında taşıyamaz olacaksın 2-3 sene içinde.. bugünleriniz aklına gelecek... burnunda tütecek bebişinin o el kadar halleri...

Ben de sürwkli ağlayan bi bebeğe sahiptim, uyudugu o 40 dakkada da karşısına geçer gözümü ondan ayıramadan onu izlerdim.. hiç dinlenemezdim... beynim yorulurdu artık çocuktan ama bi ayrılıp da duş dahi alamazdım.. hipnotize olmuş gibi.. ay ne garip şey annelik.

Az giydirdim usutecek, cok giydirdim atesi cikacak, Ya banyo yaptirirken elimden kayar duserse, uzerine battaniye orttum ama ya burnuna ceker bogulursa vb. dusunceler surekli tepemde. Beynim isyan ediyor artik dayanamiyorum 2 sn rahat nefes almak istiyorum, yapamiyorum rahatlayamiyorum guzelgunler2019 Boy:1.69 baş:64.6 gncl:60.5 hedef:57 Yas:32 Anneler

Benim de oglum 29 gunluk. Her gun saatlerce gaz sancisi cekiyor. Onunla beraber oturup agliyorum o aci cekerken yardim edemiyorum diye. Ben de dusunuyorum nasil gececek diye. Daha bunun dis cikarmasi var, ateslenmesi, hasta olmasi var.

Allah bağışlasın, sağlıkla büyütün inşallah. Daha yolun en başındasınız, start çizgisini 1 adım geçtiniz sadece. Ama alıştıkça bu endişeler gidecek emin olun. İlk bebeğimi iki kolumla kavrar vücuduma yapıştırır, öyle hareket ederdim. Biraz büyüyünce, kucağıma tek elle alıp, diğer elimle iş yapmayı öğrendim. İkinci bebeğimde ise bir kolumda bebek emerken, diğer elimle makine falan boşaltıyordum Annelik tecrübe işi, her bir durumdan tada tada gurusu olacaksınız, ondan sakin olun. Hepimiz sizin gibiydik.

Lohusalık faklı bi ruh haliymiş yaşamadığım için bilmiyorum anlayamam belki ama şükredin Allah size o kadar güzel bi emanet vermiş ki. Bebeğe tek başınıza bakıyorsanız belki o yüzden bunalmışsınızdır. Ailelerden biraz destek isteyip sosyalleşme imkanınız varsa bir nebze iyi gelebilir diye düşünüyorum. Allah size güç kuvvet bol sabır ve sağlam bir psikoloji versin

Geçiyor bugünler sipalar büyüyor siz keşke yine bebek olsun lar ne ara büyüdü bu kadar bunlar diyorsunuz. kolik bebek yaşadım, tam uyudu besigiine koydum gibi uyanan bunu bi yil sürdüren, oral doneminde aman agzina bisey sokmasin diye nobet tutan uyurken nefesini kontrol eden uyanması bişey mi oldu wc bile gidemeyen biri olarak geçiyor o günler komik tatlı anı olarak kalıyor hepsi size tavsiyem siz nekadar rahat olursanız bebeginiz okadar rahat olur anne deki stresi bebekler hissediyor

Benimde 8 aylik bir oglum var baslarda tıpkı siz gibiydim ki ben oğluma hamile iken eşimi kaybettim o nedenle daha bi ustune düştüm sanki esim gibi Allah korusun bir anda olecek gibi hissettim ama buyudu şükür tehlikeli zamanlari atlattık sayılır... Hersey bize bir emanet ztn yeni anne oldugunuz icin bebeginiz kımıldarsa bile hemen uyanıyorsunuz atlatirsiniz sizde şükür ben rahat uyuyabiliyorum artık Darısı başınıza

Takinti yapiyorum ya olursa diye cocuk bakmak cok zor, altindan kalkamiyorum filmdelisi

Yani şöyle diyeyim, uzmanlar ne kadar karşı çıksa da ben bebeğimi izleyerek o reflü yatağına yüzüstü yatırdım daima. Çünkü kusma durumunda deliklerinden hava geliyor ve benim bebeklerim doğdukları günden itibaren kendilerini aşağı falan kaydırıyorlardı o yatakta. Hiç koyduğum gibi bulamadık mesela. Siz de bebeğinizi izleyin, havalar aşırı soğuk değil. Üzerine battaniye yerine müslin örtü kullanırsanız, burnuna çekecek mi endişeniz de gider. Anne yanı beşik varsa oh ne ala, sürekli görebilirsiniz de kalkmadan. Her canlı Allaha emanettir unutmayın, bizler tüm önlemleri alacağız sonrasına karışamıyoruz. O sebeple sakinleşin, sessizce onu izleyin. Endişelerinizi kenara bırakıp da elini ayağını istemsiz oynatmasını, ağzını şapırdatmasını izleyin, keyfini çıkarın sonuna kadar.

Daha cok kucuk, o sizden daha yorgundur emin olun. Zamanla gececek, sadece sabir. Kendi akliniza mukayet olun, once siz sonra bebeginiz aman diyeyim. Sizi cok iyi anliyorum 14 ay koala gibi yapisik bir bebek sahibi oldugum İcin. Ama hepsi geciyor inanin.

Üzgünüm ama o son cümlelerinizle bilgeliğinizi kaybettiniz. Süt yaramaz diye bir şey yoktur, yanlış emzirme vardır. Son ya da diğer adıyla arka sütü en besleyici yağlı olanını küçük bir bebek uzun sürelerce ememez, dolayısıyla anne takip edemezse alamaz. Sizin okuduğunuz kitaplar bunu stres diye tanımlayabilir ama tıbbi olarak açıklaması budur. Ayrıca, lohusa bir anneye sanki yetersizmişcesine kendisini geliştirme konusunda öneride bulunmakla, bu dönemleri hiç yaşamadığınızı da kanıtlamışsınız. Bebek bakım kitapları, pedagog vs. Her uzmanın görüşü de önerisi de farklıdır mesela, siz Ferber yöntemine ne diyorsunuz? Destekliyor musunuz? En basiti daha yenidoğan sayılan bir bebeğe evet sadece temel ihtyaçlarıyla bakmak, sonsuz sevmek ve gözetmekte annelik. Bu dönemde öyle. Zamanı gelince herkes, kendi düşüncelerine ve çocuğuna uygun bulduğu önerileri uygulayacaktır zaten. Tek değilsiniz yani...

"Her uzmanın görüşü de farklıdır mesela" öyle diye doktora da götürmeyelim? Bir tane doktora gidelim o ne derse onu yapalım. Sonuçta farklı bir doktora daha giderse görüşü farklı olacak annenin kafası karışacak. Bırakalım anne kendi kendine anneliği öğrensin? Çocuğuna uygun bulduğu önerileri uygulayacaktır demişsiniz. O önerileri vahi mi getiriyor? okuyan araştıran anneler yetersiz anneler midir ayrıca? Ateşi çıkan çocuğu hastaneye götürmek yetersizlik mi? Bilinçli annelik mi? Ayrımı yapamıyorsunuz bazen. Sırf muhalefet olmak için yazıyorsunuz. Artık 1980 yılındaki gibi iç güdüsel çocuk yetiştirilmiyor. Tıp ilerledi bilim ilerledi ortam değişti. Bunlardan faydalanın. Kitap okumak yetersiz annelikse ilerde çocuklar kitap okumayınca kızmayın... filmdelisi

Evet inanmayacaksın ama büyüyorlar. Az önce 3 yaşındaki oğlumun bebeklik fotolarına baktım ve o hallerini özledim, keşke tadını çıkarsaydım dedim yeterince.

Herhangi bi rahatsizligi bi hastaligi var mi bebeğinin? Yoksa paranoya ve takıntı mı yapiyorsun olur mu diye? M MelatoniN