Boncuklarla ugras, resimle ugras neye yetenegin varsa. :))) Ben buaralar kasklarımı susluyorum mesela minicik minicik boncuklari yapistirmak cok zaman aliyor ve mesgul ediyor. Sikilirsam birakiyorum bikacgun ellemiyorum bidaha basliyorum. Insana gerek yok bence bu kadar. Basbelasi. Belli bi yastan sonra gercek samimi, durust ve saglam dostluk kurmak cok zor ve nadir olan bisey. O yüzden gereksiz goruyorum en azindan ben diyeyim.

En makul oneriler.

Merhaba kızlar önceki konularımdan beni bilirsiniz. Ben bulunduğum yere yaklaşık bir yıl önce taşındım. Türkiyenin bir ucundan resmen diğer ucuna geldim. Ailem çoook uzakta kaldı. Eşimin ailesi yakın sayılır arabayla dört beş saatlik mesafe.. Ama onlarla hiç anlaşamıyorum. Eşimle çalışma saatlerimiz uymuyor. Çoğu zaman yalnızım. İş yerindeki yaşıtlarım hemen hepsi bekar ben evli çocukluyım. O yüzden görüşmelerimiz kısıtlı hatta iş dışı yok gibi bişey. Komşum yok akrabam yok elim de yalnızca bir telefonum var aynı arkadaşlar ı arayıp duruyorum. Sağolsunlar onlar da çoğu zaman cevap bile vermiyorlar. Çocukla ilgileniyorum ev işi vs derken zaman geçiyordu şimdi malesef çok üzülmeye başladım. Benim gibi olan var mı yardım etsin akıl versin boğuluyorum resmen bugun

Canım bende Antalya dan sonra İstanbul'a geldim 1 yıl oldu ilk zamanlar aynı senin gibi bunalmıştım ve hiç sevmediğim bir şehir çocukluğum burada geçti evlendim gene kurtulamadım bu şehirden ve bu şehirde ev aldı eşim düşün artık yani mecbur kalınca seversin bir süre sonra alışırsın nerdesin bilmiyorum ama artık yaz geldi sayılır çocuklarını alıp çık dışarı avm olur, park olur çıkıp hava al mutlaka arkadaş edinirsin dünya çok küçük bakarsın benim gibi üni. arkadaşalarınla bile tekrar bir araya gelirsin. Yani tatlım işin özü eve kapanma çalışıyorsan hafta sonları çalışmıyorsan her gün senin... Piquania_Dedove_

senın konunu okurken aynı ben dedım canım malesef bende senınle aynı durumdayım memleketın bır ucundan bır ucuna geldım esım asker haftada ıkı kere eve gelıyor vee ben hamıleyım butun gunn evde tek basımayım... senın en azından bebegın varmıs

aslında çözümü sen biliyorsun. ailenin şehrine dönmek.

Onu çok düşündüm ama çocuk küçük bakacak kimse yok

Meslekler nedir, esiniz le sizin, tayin isteyin gocun gidin. Sartmidir kocanin ailesine yakin olmak, erkek ailesi olan varlikta kadin uzaydan gelmedi ya bende bu hicbiryerde yazmayan ama herkese dayatilan kurali anlamiyorum. Neden kadin evlenince kocasinin memleketine /ailesinin yanina gocmek zorunda kalir.

Arkadaslar haklı, bulunduğunuz yerde halk eğitim merkezi turu kurslar varsa yada butcenize uygun bir özel kurs varsa saatleride çalısma saatlerinize uyuyorsa en iyi sosyalleşme yeri :) hem evde de size bir uğras çıkmıs olur boş vakitleri en iyi değerlendirme yolu olarak görüyorum ben :) 2

Nicin bu kadar cok insana ihtiyac duyuyorsunuz bende farkli sehre gelin olarak geldim. Burada gorustugum arkadas ve akrabalarim yok. Esimin arkadaslariyla arada hepberaber gorusuruz oda ayda yılda bi. Çok mu sıkılıyorum dunya kadar bilgisayar oyunu var. Online oyunlar var oynuyorum onlardan. Kesmedi kitaplarım var. Forumlarda dolaniyorum mesela KK ve hobilerimle ilgili. En olmadi yalnizda olsan bir yuruyus yapiyorum, bi iki turluyorum dolaniyorum, senin cocugunda varmis kisa mesafe git gel cocugunuda al iki hava aksin park gorsun. Illa birileriyle ne konusmak istiyorsun ki? Nasil bu kadar ihtiyacin olabilir ki baska bir insana?

canım seneye yurtdışına taşınmak gibi bir planımız var, uzun çalışma hayatımdan sonra bir süre ev hanımı olarak takılacağım. sana kendi planımdan bahsedeyim, belki kendin için olabilir dediğin şeyler çıkar; - öncelikle aktif sosyal medya kullanacağım, facebookta oturduğum ile ait anne gruplarına katılacağım, etkinliklere katılmaya çalışacağım. -İngilizcemi geliştirmeye çalışacağımi ama aynı zamanda youtube kanalıyla İspanyolca veya İtalyanca öğrenmeye çalışacağım. Yeni bir dil öğrenmek çok çok zevkli, başka bir şeyden bu kadar keyif alacağımı düşünmüyorum. -çocuklarla hava güzel olduğunca park bahçe yapacağım. amacım onlara yaşıt arkadaşlar bulmak, belki ben de ebeveynleri ile yakınlaşırım :)))) -uzaktaki ailemle görüşmek için de görüntülü konuşma seçeneklerini deneyeceğim. skype ile interneti olan herkesle görüşebilirim. maddi durumum iyi olursa eşimin ailesine ve kendi aileme tablet almayı düşünüyorum sırf bunun için. bence kendini salma, iletişim çağındayız, muhakkak sevdiklerinle iletişimde olacağın yöntemler vardır, ve muhakkak sevdiğin bir hobiyi sürekli yapmaya çalış, kendini geliştir. Face ya da KK dan oturduğun ile ait forumları da takip etmeni öneririm. Buluşma falan olursa da katılmaya çalış.

Bulunduğun şehirde belediyenin spor kursları yada başka etkinlikleri oluyorsa kaydolabilirsin. Yada komşuların uzak duruyorsa sen bi kahve içme zamanı ayarlayıp sosyallik başlatabilirsin. İnsanlar bazen karşıdakinden bekler.. Eşinin iş arkadaşları yada senin gelip gitseniz o da olabilir.

Hangi ildesin

İnsan aranmazmı bir tatlı sohbet gibisi varmı gönül muhabbet ister kahve bahane, tabiki arkadaş arar insan sen doğrusun. İnşallah gönlüne göre birileri çıkar karşına doğru, dürüst insanlar var halen daha üzülme herkes bir değil dostluğa, arkadaşlığa önem verenlerde var, sen içini ferah tut bu gün olmazsa yarın elbet olur...

Bu mümkün değil Pembe

Bende kendi ülkemi bırakıp yurt dışına geldim. ailemle messengerdan görüntülü konuşuyorum. Hatta arkadaş ve akrabalar ilede. Burada çok çevre edindim. mesela buradaki türk annelerin tanışma platformu var facebookta orda her 15 günde bir buluşma ayarlaniyor.. İlk yıllar lisan okullarına gittim. sonrada sırf can sıkıntısından kek börek yemek kursları, fotoğrafçılık, otistik çocukları eğitim vs gibi.. Şimdi İspanyolca kursuna gitmeyi düşünüyorum. Belli bir yaştan sonra dost kazanmak zor oluyor. arkadaş ta iki laf edersin ayda yılda yetiyor işte. Ben yalnızlığı seviyorum aslında. Çok sevmem öyle arkadaş olsun gezeyim filan.. Zaten çok vaktimde yok. İnsan isterse çareler bulur. Parka bile çıksan arkadaş bulursun.