Aradan yillar gecmis ama bebek sahibi oldunuz mu C

Merhaba bende anksiyete hastasıyım yaklaşık 2haftadir bende ilaç kullanıyorum gerçekten çok zor bir durum aslinda biz hasta degiliz sadece sıkıntı yaşıyoruz aslında ilac kullanmaya karşı bir insanim ama şuan bende buna mecburum Allah'ıma şükürler olsun beterin beteri var bunuda en kısa zamanda atlatacagimiza inanıyorum bir sey sormak istiyorum ilac kullanırken nasıl bir yemek yeme düzeni oluşturdunuz ilac kullanırken herşeyi yiyebiliyormuyuz çünkü bazı besinler ilacla etkileşime geçebiliyormus bu konuda beni bilgilendirirseniz sevinirim

Bende aynı durumdayım sosyal fobi anksiyete bozukluğu panik atak hepsi mevcut bende paxera kullanıyorum 20 mg F Fidan

Debbie ford un gölge... tam ismini hatirlayamadim Kitabini tawsiye etti terapistim Siparisini werdim Size de faydasi olabilur diye dusundum

Hepimize geçmiş olsun arkadaşlar dediğiniz gibi çeken bilir yaşamayanlar. icin uzaktan konuşması çok kolay bazen kendimi o kadar iyi hissediyorum ki bazen de dibe vurmuş ne zaman nerede geleceği hiç belli olmuyor hemen hemen her gün yaşıyorum ve o an geldiğinde durup geçmesini bekliyorum geçiyor geçmesine ama bende bıraktığı korkuyu gelin bir de bana sorun bu aralar gene yokluyor uyandigimda korkuyla uyanıyorum karnim resmen kalp gibi atıyor niye. boyle oluyor nlamiyorum çok korkuyorum keşke Bi sihirli değnek olsa ve hepimiz iyilessek

Gerçekten mii yanliz değilim yanii

Çok iyi bir fikir. Olur C

Whatsapptan Bi grup açsak her gün kim ne yasiyor gününü nasıl geçirdi diye birbirimize yazıp destek olsak

Zor olduğunu biliyorum. Yazın buraya bütün yazdıklarınızı dikkatle okuyorum. Paylaştıkça azalır belki ne dersiniz Bir bakıma grup terapisi gibi birşey. Birbirinize yardımcı oluyoruz aslında, kendinize çok iyi bakın ve de hiç unutmayalım biz değerli iyi ve normal insanlarız

evet paxera ile gebelik olmuyor. bugün kliniğe gittim paxera yerine lustral e başladık. gebelikte zor durumda kullanılabiliyormus. bakalım bünyem nasıl tepki verecek. aynı zamanda davranışçı psikoterapi alacağım. İstanbulda yasıyorum. NPüsküdar kliniğine gidiyorum. P

İnşalllah gönlüne göre bir terapist bulursun buluruz... rabbim acil şifalar versin, dışarı çıkarken de evime dönerken de asansör kabusum, avm lerin döner kapısı da aynı... zaten başka yerde asansör hayal,,, kısmet bu ya geçen gün avm nin döner kapısı durdu dokuz on kişi bi tarafta kaldık ;((( çok zor ya çok zor, kapı durmadan saliseler önce bunkadar kişi ya burda kalırsak düşüncesi geçiverdi aklımdan o saniye durdu kapı, sıfıra sıfır zerre boşluk yoktu, dakikalar geçmedi I

değilsiniz çok zor dediğiniz gibi biz neden böyle olduk anlamadım fazla yaşıyoruz duyguları galiba

Değil mii herkes yaşadıklarını paylaşır deneyimlerini vs.

offf yaşayan bilir ne zor durumdur o anksiyete çok ağır yaşadım ben oturamıyordum gece 11 gibi uyku ilacımı alırdım sabah 9da uyanırdım taki gece 11 e kadar... ve ben hep evin içinde yürürdüm bişi de yiyemezdim iştahsızlık hatsafhada yürümekten bacaklarda kemiklerde ağrılar oluşmaya başladı doktorum baktı böyle olmuyo tabi paxil de alıyodum gündüz ek olarak anksiyete giderici xanax verdi yeşil reçete zaten öyle dışarıdan alınmıyo yarım attığım gibi yarım saat içinde kendime geldim sonra 1 ay tek kullandım fazla kullanmak iyi değil xanaxı doktorum kesti ama paxile ve gece aldığım uyku ilacıma devam ediyorum şükür iyiyim bırakınca ne olacak bilmiyorum yani ne yaşadığınızı bilirim gebelikte de keşke kullanılıcak ilaçlar olsa hep düşünürüm çünkü bir gün gebelik olsa ne yaparım diye

Sanırım karnim öyle atınca çok korkuyorum siz ne zamandır bu hastalıkla mücadele ediosunuz

Çok iyi yol kaybetmişsin... daha da iyi olacağa benziyor inş. Anksiyetenin geçmesi hayatını baya bi kolaulimtı

10 mg ilaca bile alışmak 3 haftami aldı. C

Gerçekten neden böyle olduk? Bu soruyu sık sık ben de soruyorum kendime. İnsanların kolayca yaptığı sıradan gündelik şeyler için o kadar çok enerji ve güç harcıyorum ki özellikle iletişim kurmada çok sorun yaşıyorum. Beynime otorite olarak kodlanmış ya da soğuk ya da egosu yüksek insanların karşısında anksiyetem tavan yapıyor. Bir kalabalık içindeyken çok çok zorlanıyorum. Saklamaya çalıştıkça işler daha da beter hale geliyor. Yüksek hassasiyetim var. En ufak bir sorun yaşasam günlerce hayatım felç oluyor. Hep bir komik duruma düşme rezil olma korkusu. Kendimi aşağı görme, iyi birşeylere layık görmeme. Sevgi ve ilgi gördüğümde rahatsızlık duymak ve daha neler neler. Farklı nedenleri oluyor sanırım. Benim anne tarafı çekingen yapıda soya çekim var. Bunun yanında narsist bir baba ve sevgisini hiç gösteremeyen kurban bir anneyle büyüdüm. İkisi de çok fazla eleştireldi. Kolay kolay birşeyi beğenmezlerdi. Hep bir kusursuzluk beklentisi hep bir elalem ne der kaygısı, ayıplanma küçük düşürülme ve benzeri durumlar.

Ben de de aşırı değersizlik hissi var. Ailemin yanında bile rahat değilim sanki beni sevmiyolarmis benden çok sıkılıyorlarmis gibi geliyor bu anksiyete bozukluğu mu böyle düşünüyor acaba

merhaba arkadaşlar bende yaklaşık 10 yıldır yaygın anksiyete bozukluğu var. gereksiz yere aşırı korku ve endişe duyuyorum. ilk yıllar ne yaşadığımı bilemediğim için her defasında çıldırıyorum herhalde diyerek kendimi acile atıyordum. yerimde duramıyorum aşırı bir andrenalin korku boşalması. ardından bir diyajem yapıp gönderiyorlardı. canıma tak ettiği bir dönemde bir öğrencimin tavsiyesi ile NLP Üsküdar hastanesine gittim. eeg çekildikten ilk teşhisi orada aldım. serotonin hormonu vücudumda cok fazla emiliyordu ve ben de bazı durumlar karısında yoksunluktan ataklar yasıyordum. Doktorum paxeraya başladı. sonra 7 yıl boyunca paxera kullandım büyük ölçüde rahattım. çok pozitif, neşeli bir insan olarak bilinirim çevremde. insanlara yardım etmeyi çok severim, birçok sosyal projede görev aldım. ara ara anksiyete ataklarım oluyordu bazı durumlarda o zamanlarda ativan kullanıp atlatıyordum. 2 yıldır evliyim. bebek istediğimiz için ilacı kısmen yavas yavas kestim. başlarda idare ediyor gibiydim ama suan hayatım durma noktasına geldi. her sabaha kaygı ile uyanıyorum. beynim uyusuyor kalbim cok hızlı atıyor. her şey cok anlamsız geliyor. konsantre olamıyorum. tv sesini bile duymak istemiyorum. artık anksiyeteden kaygı duyar hale geldim bir kısır döngüye girdi. ben hiçbir şey yapamam, yalnız şehir dışına çıkamam, vb saçma sapan her şeyden endişe duyar haldeyim. en kötüsü de her sabaha böyle uyanıp bütün günü bu berbat hislerle çarpıntı uyuşmalarla geçiriyorum. Sadece derse girip çıkıyorum ve hemen eve geliyorum hiçbir sosyal yasantım, keyfim huzurum kalmadı. psikoterapi, nefes terapisi, regresyon terapisi her şeyi önerdiler ama suan biliş düzeyim buna uygun değil ailem cok destek oluyor ama ben hiçbir şeyi duymuyorum. bilincim duyuyor, o an anlamlandırıyor doğru söylüyorlar, bak şükredecek ne cok sey var diyorum kendime ama sonra anında yine kaygılar korku uyusukluk başlıyor. bilinçaltım beni duymuyor. sanki içimde bir adam sürekli benimle konusuyor. bugün doktorumu aradım ve paxeraya geri başladık. benimle aynı duygu durumunu paylaşanlar var mı? akla ve mantığa uygun ne gibi çözümler üretebiliriz. Bizi en iyi biz anlarız.

Uzun zaman oldu yazamadım Anksiyetesi olan insanlar için hiç tanımadığı insanlarla WhatsApp grubu oluşturup konuşmak bile aşırı stresli olabilir. Mesela hem istiyorum hem de çekiniyorum ben Bağlantıyı koparmayalim buradan yine de. Bir iki arkadaş daha olursa çok da güzel olur aslında

Bazı devlet hastanelerinde psikolog oluyor ben küçük bir ilcedeyim buradaki hastanede var terapi yapıyormuş. Ben anksiyetemden dolayı online terapi alıyorum. Herşeyim online

ben dün doktorumun kontrolünde paxeraya geri döndüm cünkü hayatım bitmiş durumdaydı. terapiler hiç işe yaramıyordu cünkü beynim uyusmus durumdaydı. söylenenler o an tesir ediyordu ama karsımdaki sustuğu an tekrar bilinçaltım konusmaya baslıyordu. beynimin uyusması kalbimin sürekli çarpması hep bir endişe, ve değersizlik acizlik hissi. ben hiçbir şey yapamam tek basıma bir başka sehre gidemem. yalnız olma korkusu vs vs birçok saçma ama o an asla akıldan atılamayan hisler. bunlar tamamen beyindeki serotonin hormonunun dibe vurması bunun karsısında da adrenalin, beta-karbolin ve flumazenil gibi endişe korku veren hormonların fışkırması. ben bunca sene de sunu anladım ki paxera benim hayatımın olmazsa olmazı artık. siz bilişsel terapi mi alıyorsunuz?

Katılmak isteyenler için zaten ama ikimizden başka kimse yok sanirim C

İnşallah faydasınız görürsün, terapi seansları ne kadar? Ben de haftaya başlayacağın ofelya thomas a, iple çekiyprum içimdekileri anlatmak için, çünkü eşime ağır geliyo, tahammülü yok gibi davranıyor, beni sinirlendiriyor, istemem ama beni eleştirdiği her konuyu yaşayacak diye düşünüyorum...

Terapinin faydasi war tabi ama terapi süreci maalesef ki dikenli bi yol aqlaya sizlaya ilerliyoaun bu yolda Anksiyetem hafifledi depresyonum artti simdi de Terapstim soqanin katmanlari qibi cözülmeye basliyo bilincaltin dedi bu durumlar normalmis Kendimi cook aciZ hissediyorum ben yalniz hissediyorum bu aci icimi yakiyo dedim bu duyqunla yuzles aynanin karsisina qec ben aciz biriyim de qerekirse aqla dedi Ben kolay kolay aqlayamayan kendini kasan bi insanim suan ben acizim diyip aqliyorum Cözülmeye basliyorum qaliba Zafere qiden yol sabir qayret we fedakarlik istiyo... I

Grup terapisi gibi güzel olur bence de.

Of of offff neler yaşamışsın, şanslısın ki anlayan dr a denk gelmişsin, terapi aldın mı? T

paxera ile gebelik olmuyor mu? gebelik isteğini dr a söyledn mi

Teşekkürler. Aynen dışarıdan bakınca yaşadığımız şeyler başkaları için çok anlamsız ve aşılması kolay geliyor ama öyle değil işte.

karnındaki kalp atışı hissi bende hep oluyor

terapiler iyi gelmiyor mu P

YouTube'dan izzet güllü sayesişnde çok daha iyiyim ben

Dinamik psikoterapi ve bilissel dawranisci terapi benimkisi Cok cok etki etmiyo qibi hissediyorum bende bazen birakmak istiyorum Bazen faydali olduqunu dusunuyorum araftayim bu konuda Yarin yine terapim war I

Aynı şeyleri hissediyoruz bana anksiyete bozukluğu ve agorafobi teşhisi koyuldu. Bütün bu duygular, düşünceler çok yoruyor insanı. Çok iyi anlıyorum seni. C

Oncelikle qecmis olsun Ben de ayni dertten muzdaribim maalesef 3 ay once ilaci biraktim 4 aydir da terapi goruyorum bende depresyon da war hicbisey yapmak istemiyorum kendimi degersiz hissediyorum hersey cok sıkıcı geliyo

Ne kullaniyorsunuz

Deqersizlik we ben kendi basima bisey yapamam ki duyqusu cok fena bi duyqu bilirim Nerde yasiyosunuz P

küçüklükten beri var 20 yaşındayım C

Aynen doktorum iyi en azindan güleryüzlü bi önceki doktorum bayandi hic kimse memnun değildi 1kere gitmistim baktim yok bu bana göre değil dedim sonra zaten bu doktorumu kesfettim diyarbakirda ikamet ediyorum terapi hic almadım daha dogrusu burda var mi bilemiyorum ve hickimseden terapiye dair bisi duymadım genelde burda herkes psikiyatra gidiyor çünkü belli yereler var keske terapi alacagim yeri bilseydim arastiricam bunu P

Böyle yaşamak o kadar zor ki bir taraftan anksiyete bir taraftan değersizlik hissi ve hep kendinden önce başkalarını düşünme. Kendimi bir türlü çekip alamıyorum. 5-6 ay sadece terapi aldım ve çok zorlandım. 3 haftadır 10 mg citoles kullanıyorum ama yeterli olmuyor gibi. Alerjim ve İlaç hassasiyetim var. Çeken bilir zor.

Aynı durumdayım ve ne kadar zorlandığını anlayabiliyorum. Üzerime yapışıp kalmış gibi kurtulamıyorum. Kendimi iyi olan hiçbir şeye layık görmüyorum C

Sırf bu sorunlar yüzünden beni gerçekten seven, sevgisini gösteren ve değer veren adamları da hayatımdan çıkardım. Aileden gördüğüm ve alışkın olduğum birşeyleri aradığım için sevgiyi yadırgadım, rahatsız oldum. Sonunda ne oldu bana sevgisini göstermeyen duvar gibi bir adamla evliyim. Belkide sevmiyor beni bilmiyorum. C

Evet yok bir iki kişi daha olsaydı keşke. Antidepresan kullanıyorum 10 mg yan etkilerini saymazsak az da olsa faydasını görüyorum ama yetmiyor

10 yıl önce noldu a böyle oldun