Ailenize ağzınıza geldiği gibi çıkışabiliyorsunuz ama dışarıdaki insanlara çıkışamıyorsunuz. Çünkü dışarıdakilerle o kadar samimi değilsiniz. Yani bu çıkışma haddini size aileniz veriyor aslında. Size karışma haddini de başkalarına siz veriyorsunuz. Yani ne işiniz var sizin sevgilinizin akrabasıyla, annesiyle, ablasıyla? Onlara böyle dan dun konuşma haddini siz vermişsiniz. İnsan ilişkileri patlama noktasına kadar daima ileriye gider. Siz patlayıp cevap verdiğinizde de aranız bozulacak eminim. O yüzden önleminizi en baştan almalı, bu muhabbetlere maruz kalacağınız ortamlara girmemelisiniz. Sevgilinizin ablası, annesi sizin henüz bir şeyiniz değil. Bu kadar uzun sohbet edebilecek ortamlar yaratmaya gerek yok. Siz daha ortada bir şey yokken bu kadar içlerine girerseniz onlar da her lafı söylemeyi hak görürler kendilerine.

Ben de boyleyim uyanik kadinlar gibi kavga etmeden had bildiremiyorum. Ya kavga edecegim ya da kendimi yiyecegim. Halbuki et lafini gec kenara o yesin kendini. Yas 37 daha bunlarla ugrasiyoruz

ben eşimi bu konuda takdir ediyorum çok uyanık, evlenmeye karar verdik ne zaman olur diye düşündük öyle tanıştık ailelerle. bir hafta sonra aileleri tanıştırdık, 1 ay sonrada evlendik. hiç kimseyle muhattap olmadık uzun süre. amca, hala dayı hiç tanımıyordum, çocuktan sonra tanıştık onlarla. bir şey söyleseler hiç çekinmem cevabımı veririm çünkü kaybetme korkum yok. eşimin onlarla olan ilişkisi beni etkilemez, benim onlara olan tavrım eşimle aramı etkilemez. bunun rahatlığı bendeki. ha etkilese ne olur, kapı orada derim yoluma bakarım. bunun eşimde farkında olduğu için sınırları bana kalmadan o çiziyor. kilo almamla ilgili laf söylediler 1-2 eşim kilom kadar altın alıcakmış o yüzden hazırlık yapıyorum deyip samimiyetsiz bir kahkaha patlattım. ya deli diye korktular ya arsız sandılar sonuç olarak bir daha hadsizlik yapmadılar. yine yapan çıkarsa eşimin kilolu fantezisi var deyip kalplerine indirmeyi planlıyorum. yaşadığınız bu durum sizi yormuş belli, ortasını bulacaksınız zamanla. ailenize karşı daha anlayışlı olacaksınız, onlara karşı tatlı tatlı cevaplar vererek çözersiniz bu işi. rahatsız etmişse bu durum değiştirilmesi gereken bişeyler olduğunun farkındasınız demektir.

sanırım bunun ıcın bıraz daha sabrınızın zorlanmasına ıhtıyacınız var bazı ınsanlar dogustan dişlidir bazıları da sonra dan ses cıkarmak zorunda bırakıldıkları ıcın ogrenırler sız buyuk ıhtımal ''ne gerek var bunlara sımdı, bu ınsanlar nıye boyle, bu nıye boyle dedı nıye yaptı sımdı...'' dıyen hatta cogunlukla bende mı hata var dıye ılk kendını sorgulayan, sessız kaldıgı ıcın kendıne kızan, neden sustum kı keske o anda sunu deseydım dıyen sonradan ıcıne daha cok dert olan kısılerdensınızdır... oyleysenız zamanla aşacaksınız bunu bıraz yorucu olacak bılıyorum ama demek kı zamanı var sızın ıcın bazı seylerın bu zamanla kendılıgınden olacak bırsey ne yapmanız gerektıgını bılıyorsunuz aslında ama dedıgım gıbı sızın ıcın zamanı gelmemıs bır kac yasanmıslıktan sonra oluyor ınsan :) gecen gun esım bu cumleyı kullandı bana hah tamam sen olmuşsun dedı. aynı dertden muzdariptim cunku... keske bu kadar yorulmasaydım keske en bastan herkese karsı anında lafını esırgemeyen kısılerden olabılseydım 34 yasımdayım cok uzun sure herkesı hakkımda soz sahıbı ettıgım ıcın sımdı kendıme daha cok kızıyorum keske zamanında daha guclu davransaydım yumusak durmasaydım dıye ne ınsanlar var kısılerın ödü kopuyor bırsey dıyemıyorlar bana nıye boyle konusuyorlar dıyordum zamanla sabrım tasınca ogrendım bende

Aynen tam tabiri "nazı geçmek", ben de düşünüp tam tanımlayamamıştım :) İnsan ailesine, sevgilisine, eşine, çocuğuna karşı daha hoyrat davranıyor sanırım. Eş, sevgili de bir gün çekip gidebilir ama bu kısım pek düşünülmüyor. Ailenin çekip gitme ihtimali zaten yok. En yakınlarımız en rahat kırdıklarımız oluyor maalesef. Burada bile "gel ablana cevabı yapıştır" diyerek harcanan sevgili olacakmış neredeyse. En baştan buna ortam hazırlamamak lazım. Ben bekarım ama evlilik öncesi sevgilisinin ailesiyle tanışıp "annecim annecim" diyerek kayınvalide peşinde koşan kimsenin mutlu olduğunu görmedim henüz.

Bende eşimin ailesi diyordum susuyordum. Arkadas cevreme aileme cevabini veririm. Sonra baktım gorumcem yatak odama giriyor dolabimi karıştırıyor en sonunda dedim. Sevmiyorum bu tarz şeyleri gibisinden şimdi yapmıyor. Samimiyet saniyormus onu. Ama sizdeki durum hakarete giriyor cirkinlesirdim

Eşimin 2 halası var, o kadarını biliyorum çok şükürTanıştığım halası rahmetli oldu ama diğer halasını hiiiç tanımıyorum, kaç çocuğu var onu bile bilmiyorum. Kızlar biraz uyanık olsun hemen tanışıp kaynaşmaya gerek yok, sonra hepsi bir olup laf söyleyince kızıyorlar, fırsat vermezseniz hiçbir şey söyleyemezler, anne babaya kendileri için laf söyletmeyen gençlerimiz erkek ailesine gelince

Mune dediklerin çok doğru. Bu konu hakkında sana danışmak istiyorum. Eşimizin ailesi ve sülalesi birbirleriyle çok içli dışlıysa, sürekli gel gitler, sosyal medyadan istek atmalar, düğünler bayramlar falan... ne yapacağız bu sefer peki sence. Kendimizi, onları tanımayacak derecede soyutlayabilmemiz mümkün mü? Keşke mümkün olsa... bir yolu varsada ben bilmiyorum sanırım. Hadi diyelim ki sosyal medyadan bir şekilde yırttın, misafirlikleri bir şekilde geçiştirdin... eşin bu durumdan hoşlanmıyorsa ve sana dıdısının dıdısıyla illa görüşmek, gelmek gitmek konusunda baskı kurmaya çalışıyorsa ne yapmalıyız. Ondan sonra arkamızdan soğuk, yabani, sessiz falan diyorlar kötü biz oluyoruz. Eşim de bana demeye başladı sen misafir sevmiyorsun, bencilsin soğuksun falan diye. Bu noktada eşime "ben böyle içli dışlı olmak istemiyorum, senin büyük amcanın kızından banane" diyemiyorum ki. İstemediğimi en ufak belli etsem hemen kötü insan oluyorum zaten

Arkadaşına hak verdim. Madem sen gördün, neden sen şikayet etmedin ki? Neden her şey hayvanseverlerden bekleniyor? Yazimin devamı sizle ilgili değil ama yazmak istedim, gerçekten en çok takıldığım konulardan biriis. Bizim mahallede de çatıdan kedi düşse bizim zili çalıyorlar. Ben yine düşük seviye hayvanseverim. Bazı hayvanseverleri takip ediyorum, habire insanlar 'bilmemne mevkiinde gözü şişip patlamış kedi vardı, ben ise yetisiyordum, kurtarin' diye mesaj atıyorlar. İlgilenecek birine söylediler ya, vicdanları rahat hayatlarına devam ediyorlar. Oysa mesaj attıkları hayvansever icin kediyle ilgilensen bir türlü , görmezden gelsen bir türlü ... Yani neden "bir başkası nasılsa yapar" diye sorumluluktan kaciliyor ki? Neden devletin maaşlı elemanı yerine koyuluyor hayvanseverler? Harcadıkları emek, para ve zamanın kendilerinden gittiğini düşünmüyor insanlar? Çok sinir bozucu gercekten

Zaten rahatsız etmese yaşar giderdim. Ama bu durum beni rahatsız ediyor yani birşeyler yapmalıyım düşüncesine girdim. Umarım çözebilirim sağolun. B

Biraz üslubunuzu sert buldum ben bu şekilde davranırdım çok eskidennnn ama çok eskiden hatta laf söyleyemedim diye içim içimi yerdi ama artık öyle değilim konuşurken saygısızca ve seviyesiz konuşanlara tepkisiz kalıyorum seviyelerine inmiyorum bu ona karşı yaptığım davranış değil kendime olan saygımdan dolayı saygısızlığın dozunu artırırsa hayatımdan çıkarıyorum. Ama bana karşı saygısızlık yapamayacağını da dile getirerek hayatımdan çıkarıyorum yakın zamanda akrabam da dahil 4 5 kişiyi hayatımdan çıkardım önceden kendimden ödün verirdim fedakarlık yapar bir arada bulunurdum baktım bu bana zarar veriyor önceliğim ben olmaya başladı bu sayede huzur buluyor insan

Hiç düşündüğün karakterde birisi değilsin. Hatta kişisel alanına nasıl başkaları girebiliyor, oradan görebilirsin. Ayrıca sert olmak sevgilini çağırıp "bak bak ablan ne diyor tükür suratına" tarzı birşey değil. Bağırıp çağırmak da değil. Politikacı olmaktır biraz. Mesela "anne olur oyalanırsın" diyen kişiye "valla, benim işim çok başka işi olmayanlar düşünsün" derim. Orada her anlama çekilen cümle var. Kötü düşünüyorsa kusura bakmasın kendi kötülüğü Ya da o ablaya da "evet, x i sizden çaldım. Çok mutluyum. Bence sen de birisini çalmalısın canın sıkılıyor belli ki" gibi bir tokat atılabilir. Şahsen ben böyle yapardım. Neden? Çünkü kişisel alanıma giren birisini "kaybedeceklerimi" düşünmeden yaylım ateşine tutabiliyorum. Sen kaybedeceklerini düşünüyorsun gibi geldi

Bir dene istersen bence anlattığın gibi biri değilsin aile ses çıkarmamış tepkilerine hepsi bu P

Uzulerek diger arkadaslara katiliyorum sandigin veya burda tanimladigin gibi biri degilsin oylr olmak istiyorsun ama sadece ailene nazin gectigi icin onlara karsi sertsin ama diger insanlara susuyorsun cunku tepkilerden cekinen bir yapin var, yani sandigin kadar sert veya hazir cevap degilsin... nasil duzeltirsin bilmiyorum yapi meselesi belki... ben de aileme karsi daha sakin dedigin gibi sevmedigim hadsiz insanlara daha sertimdir, yani disardan sinirli gorunurum ama sevdiklerime karsi fazla sabirli ve sakinimdir ama en cok sabrim ailemedir, onlara anlik birseyle kizsam bile gonlunu almadan uyuyamam B

Bana aileniz konusunda hadsiz elalem konusunda da haddinizi bilen bir tavır içinde geldiniz. Şöyle açayım aileniz size birçok konu hakkında fikir sunmakta, öneri ve tavsiye vermekte , gerekli gördüklerinde-hatalı bulduklarında sert bir uyarıda bulunmakta gayette -aileniz olmaları sebebiyle- bu hakka sahipler. Çünkü onlar sizi bu dünyada en çok sevip, iyi-kötü her durumda bir menfaat beklemeden mutluğunuz için yanınızda olacak yegane kişiler. Yabancı insanlar konusunda ise çekimser ve kişiliğinizi baskılıyorsunuz çünkü ailenizi kaybetme korkunuz yok ama yabancı insanlar size katlanmak zorunda değil, onları yanlış sözlerinizle kaybedebilirsiniz. Bu gerçeği idrak etmişsiniz ancak atladığınız tek konu vediğiniz değer, gösterdiğiniz tahammül; sevginizin ve verdiğiniz değerin azalmasıyla ortadan kalkacak ve siz yine aynı siz olacaksınız. O zamanda büyük kavgalar kaçınılmaz olacak. Sizin için herşey elde edene, yerini garantileyene kadarmış, gerçek kişiliğini bu kadar zamandır saklamış diyecekler. Bu açıdan belki konuya bakarsanız doğal ve kendiniz gibi davranmanın önemini ve ertelediğiniz cevapların gerçekleşebilecek ağır sonuçları olduğunu farkedebilirsiniz. İnsanlara kaba, sert davranmak tabi ki kaybetmenize de sebep olabilir. Yani kişiliğinizi hem ortaya koyup hemde nazikçe cevap vermeyi dengelemeniz gerekir. Sevgilinizin ablasının sözlerine gelirsek de nazikçe ' Abla o zaman o da benim ailemle geçirebileceğim zamandan çalıyor demiş olmuyor musunuz? Birbirini seven ve birlikte vakit geçirmek insanlar tabiki birbirlerine bi yerden kısıp zaman ayıracaklar. Uykularından, aileleriyle geçirsikleri zamandan, arkadaşlarıyla paylaşımlarından vs Benden büyük olduğunuzdan bunu biliyor olmalısınız. Ama beni sevmiyor, istemiyor ya da birlikteliğimizden mutlu değilseniz gerçekten üzülürüm. Belki ileride aile kuracağız o zamanda toptan mı sizden çalmış olacağım sevgilim X i. Değişik bir bakış açınız var. Sokaktan 10 kişiyi çevirsek eminim onlarda benim gibi düşünecektir. Siz hiç evlenmeyi düşünmüyorsunuz herhalde ya da evliyse, evlenene kadar Y eniştenle geçirdiğiniz vakti böyle mi değerlendirdin Y nin ailesi. deyip gayette nazik ama saçma düşünce yapısına cvp verebilirsiniz. Ki ben sizin yerinizde olsam bunu bir de sevgilimle konuşup ablan böyle diyor çok üzüldüm beni sevmiyorlar mı? Vaktinizden mi çaldığımı düşünüyorsun sende der. Konuyu açılmamak üzere kapatırdım. Ablada hem susar hemde be yardan ne serden vazgeçmemiş olurdunuz. İnsan ilişkileri kesinlikle sertlik üzerine, hazır cevap olayım, lafı çakayım üzerine kurulmaz. Sonra 40 yaşımda niye hala yalnızım ya da niye boşanıyorum, niye hiç arkadaşım yok dersiniz. Umarım hayatınızdaki insanlar ve kişiliğinizle ortayı tutturmanın yolunu bulursunuz.

Ailenide alttan al bu vicdan azabın son bulsun sevgilinin akrabalarına gereken cevabı saygı çerçevesi içinde yumuşak dille verebilmelisin ki herşeye karışmasınlar yoksa işin içinden çıkılmaz. Ama ailene çemkirirsen ilerde çok büyük vicdan yapıyosun nerden mi biliyorum? Kendimden eşimin annesi salak saçma konuşunca güzel bi dille uyarıyodum sonra aklıma annem geliyodu şimdi aynısını o dese bağırdım ben ne biçim bi insanım ah garip anammm diyodum

Ya gerçekten bu nasıl bir cevap ya.. Çok samimi söylüyorum şu dediğiniz ilk cümleyi bile kursam içim rahat eve dönecektim. 'abla o zaman o da benim aiilemle geçireceğim zamandan çalıp hakkına girmiş olmuyor mu? ' Tesekkür ederim yazdığınız hersey icin, tavsiyelerinizi göz önünde bulunduracağım :) B

Aileni kaybetmek gibi bir düşünce ve duygun olmadığı için çok rahat davrana biliyorsun demekki. Sevgilimi kaybederim duygusu ile hareket ettiğin için duygu ve düşüncelerini o an kapatıyorsun. Kendini yargılamışsın bunu her insan yapmaz buda bir erdemliktir. Erkek arkadaşının ailesi patavatsız olduğunu düşündüm, muhataap olursan daha çok böyle saçma sapan olaylara maruz kalırsın. Bende politika yapmayı bilmiyorum buda benim en cahil kaldığım yanım. Ailesi ile olan iletişimini yavaş yavaş kesmelisin bence.

Bu insanlara şimdiden gereken cevabı vermezsen yarın cevap verdiğinde adın içten pazarlıklı sinsi olur, tutma kendini, neysen nasılsan şimdiden öğrensinler, kendin olmaktan vazgeçme kibarlık olsun diye alttan alma ki yarın evlenirseniz sınırlarının ne olduğunu anlamış ve hazırlıklı olsunlar. Kendinden taviz verme, sonra toparlayamazsın

Aile, eş, sevgili, arkadaş, sevgili ya da eş ailesi gözetmeksizin lafını söyleyen biri zaten kimseye ihtiyaç duymaz, gel ablana cevap ver, babanı sustur, annene bir şey söyle demez kendi halleder. Hepimizin etrafında patavatsızca üstüne vazife olmayan işlere karışan insanlar oluyor, karışmaları canınızı sıkıyorsa cevabını verip susturuyorsunuz bir daha da tekrarlanmıyor zaten. Bir mesajınızda yazmışsınız geri kafalı değilim diye, ben de değilim ama daha ortada resmi bir şey yokken sevgilinin ailesiyle görüşülmesine karşıyım çünkü her ne kadar günümüzde daha farklı düşünmeye başlayan erkek aileleri olsa da çoğunluk hala eskilerin düşüncesine sahip, kızlar hala bu konuda olumsuz eleştirilere maruz kalıyor erkek aileleri tarafından, evlerine gelen kıza bir değişik bakıyorlar ve her şeyine karışmayı daha evlenmeden hak görüyorlar. Ne kadar resmi olursanız o kadar iyi, sonra bu içli dışlı olma halleri evlilikte de devam ediyor, ne gerek var, hele de sınırlarını bilsin istiyorsanız gereksiz samimiyet kurmaya lüzum yok. Ben eşimin halasıyla bile evlenip kızım 2 yaşına gelince tanışmıştım, 26 yıllık evliyim çoğu akrabasını da tanımam

daha ortada resmiyet yokken neden bu kadar içli dışlı oldunuz anlayamadim. sevgilinizin ailesine had bildirememe sebebiniz de birincisi karakterinizde hazircevaplilik yok, ikincisi de erkek ailesi ve akrabalari tarafindan begenilmeme ve elestirilme korkusu. insanlarin size pat pat konusmasini istemiyorsaniz mesafeyi en basta koymaliydiniz

Soru cevap şeklinde güzel olmuş konunuz probleminizi ve çözümünü biliyorsunuz zaten. Bence de ailenize haksızlık yapmayın biraz sakin davranın.

düşündüm eşimin halası var mı diye var evet yolda görsem tanımam. halanın kızı var mı hele ondan hiç haberim yok

Bu cümlenizi çerçeve yapıp duvarıma asacağım. Resmen tokat gibi yüzüme çarptı. Çok haklısınız. Zaten birşeyler yapmam gerektiğinin farkındayım. Rahatsız etmese yaşar giderdim. Umarım lafını esirgemeyen birisi olabilirim artık

Duruş önemli evet ama biraz düşündüm de kimisi laftan hiç anlamıyor. İlla seni değiştirmeye, kendi istediğine getirmeye çabalıyor. Soğuk diyor, içimize girmiyor diyor. Dediğim gibi her dediklerini yaptım ama sohbet, kaynaşma açısından çok mesafeliydim. Demekki her şeyi de yapmamak gerekmiş haklısınız

Haklısınız. Bir ortama girdin aynı masada iki saat oturdun diye illa yüzgöz olunması veya saygısızlık edilmesi gerekmiyor... aile önemli evet. Mesela bu tarz şeyler çok ayıplanırdı bizde. Görmezden gelmek, tartışmadan uzak durmak, iyi geçinmeye çalışmak öğretildi banada mesela hep. Küsmek ayıptı. Sınır çizmek kınanırdı. Şimdi canımı sıkana cevap versem de sonrasında suçluluk psikolojisine girebiliyorum ayıp mı ettim gibisinden. İşte bunlar çocukken beyne işlenmiş... Halbuki gerektiğinde kendini ve hakkını koruyabilmek, her şeye susmamak, gerektiğinde mesafe koyabilmek gibi şeyler de öğretilmeli ebeveynler tarafından bence.

Aslında mümkün ama ta en başından sınır koymak gerekiyor, mesela ben aslında hiç de soğuk ve yabani değilimdir, hiç tanımadığım bir ortama dahi çabuk adapte olurum, hemen kaynaşıp sohbet edebilen biriyim ama içli dışlı olayım, herkesle politik olayım, içimden gelmiyorsa bile zorla canım kayınvalidem, biricik görümcem, muhteşem eltim deyip etraflarında pervane olayım diye uğraşmam, uğraşmadım da. Nişanlıyken eşinize ve ailesine ne istediğinizi ne istemediğinizi açıkça göstermeniz gerekiyor, daha baştan bir uyumsuzluk varsa o evlenince de devam ediyor, hele de aileye fazla bağımlı biriyle birlikteyseniz. Siz artık evlenmişsiniz, evleneni ne kadar oldu bilmiyorum ama nişanlıyken yapmadıysanız artık biraz zor gibi maalesef

Aslında bu tarz insanlari için zerre umursamamali da olmuyor işte kendimizi tüketiyoruz. Yıllar önce böyle bir hadsizin beni inanılmaz kırması geldi aklıma. Akraba akreptir türünden dayı karısı kendileri. Bir bayram arifesiydi. Tatlı alayim dedim bayramdır adettendir. Benim annem babam yıllar önce vefat etti. O dönemde eşimden boşanmıştım ve 8 aylık bebeğimi karnında kaybetmistim. Öyle dipte olduğum günlerdi. Kadin dedi ki ne tatlı alıyorsun anan mi var baban mi var gelecek kardeşin mi var. Kocan yok çocuk yok ye tatlicida iki tatlı otur yerine sözde espri yapıyor kahkahalar eşliğinde. O gün tek birşey diyemedim de hala içimdedir. Bir de bebegim karnında ölünce bir komşu da lanetli kadınlara Allah çocuk vermezmiş dedi bana. Say say bitmez bunlar. Artık takmamayi öğrendim. Çünkü üzdükçe mutlu oluyor böyleleri.

O zamanlar kafa deryaydııı :) nişanlıyken onların evinde kalmak yerine otelde kalmıştım. Şehirler farklı olduğu için. Kaynanam daha o zaman başlamıştı bizde niye kalmıyor yoksa bizi beğenmiyor mu demeye :) annemi arayıp, oğluyla beni şikayet ediyordu çok geziyormuşuz diye :) iş buyuruyordu, her şeye karışıyordu... bende ne derse kuzu gibi yapıyordum küçük çocuk gibiydim karşısında resmen ne salakmışım ya evet haklısın ilk başta dur demek önemli bencede. Olmayanı oldurmaya çalışmayacaksın doğru ya oluyor ya olmuyor. Eş biraz uyanırsa ne ala... Teşekkür ederim

Siz ne dediklerine çok takılmışsınız, soğuk demesinler diye de iş istediklerinde yapmışsınız, sohbete gelince mesafeli olmuşsunuz yani aslında istikrarlı davranmamışsınız, yaptıklarınızla duruşunuz birbirini tamamlamamış. Konuşmayan ama iş yapan gelin olmuşsunuz. Kimin ne dediğinin ne önemi var ki? Soğuk desinler ne olacak? Beni de ilk izlenim eşini yöneten kadın olarak nitelendiriyorlar ama bizde yöneten yok aslında, tanıdıkça evde herkesin özgür, kendi alanı ve özeli olan, kurallı ama baskıcı olmayan bireyler olduğunu görüyorlar. Kızın da konusunu iyice ele geçirdik.

Belki aileye karşı dolmuşsunuzdur da sizdeki kredilerini tüketmişlerdir, diğer insanlara henüz sabır aşamasındasınızdır. Sadece varsayım...

Ben içli dışlı oldum demedim toplasanız 3 5 kez görüştük. Görüşmemizde gerekiyor çünkü görücü usulü evlenmeyeceğiz. Akrabası ortama pat diye geldi kaçıp gidemezdim. Ben başka bir sorundan bahsediyorum. Bu insanla evlenedebilirim. Ya da patronum onu ilgilendirmeyen birşey de sorabilir. Bu durumdan bahsettim yani konu benimle alakalı diğer kişilerle değil. cilek. yagmuru

Canim benim birde laf soylerken cok sert olmaya da gerek yok, sen lafini gayet tebessum ederek soyleyeceksin karsindaki bir duracak cevap veremeyip susup sonra normal konusmaya devam edecek :) bana genelde boyle oluyor, biraz da ise basladiktan sonra bu sekilde yapmayi kendimi savunmayi daha cok ogrendim, bu sekilde daha mutluyum cunku insanlar muhakkak hayatina mudahale edecej bir yer buluyorlar ve her seferinde neden bunu demedim diye uzulmek daha yorucu... en son 2 gun once esimn teyzesi kv ile telefonda konusuyor hoparlorden bana 2. Cocuguda yap biran once diye laf atiyor, ona neyse, direk dedim gelip bakarim diyorsan bugun yaparim cevap ee ben nasil bakayim canim dedi, ben de o zaman baskasinn bebesine karismaya gerek yok teyze dedim guldum gittim bir daha birsey soyler mi?

Eskiden ben de böyleydim, aileme bağır çağır, ama dışarıya suspus. Şimdi herkese kolaylıkla cevap verebiliyoru, aileme daha az sinirleniyorum. Sanırım bu biraz da "aman sonra benim hakkımda ne düşünürler" korkusundan ilerigeliyor. Ben artık kimse ne düşünür umursamıyorum, yeri geliyor yöneticilerime bile cevabı yapıştırıyorum, genelde de insanlar bana birşey sorarken çekinirler. Ama kalp kırmak ile had bildirmek arasında fark var; bunu iyi kavramanız lazım. Yoksa sonunda kötü olan siz olursunuz. İnsanları gücendirmek yerine yaptığının/söylediğinin yanlış olduğunu farkettirecek ve yaptığından utandıracak şekilde cevap verin.

iste ben de bunu diyorum size yani o cesareti vermeyin onlar kendilerini belli etmisler balik bastan kokmus aslinda. mesafe koyun. yapiyor musunuz bilmiyorum ama aile uyelerinden birini ariyorsaniz aramayin anne olur abla olur vs. evlerine gitmeyin hic bir sekilde. cunku ilerde bunun lafini edebilecek insanlar. bi arkadasim da internetten tanisarak evlendi. sevlilik surecinde cocugun ailesinin evine gitti 3 4 defa. hos karsilamamislar tabi o zaman belli etmemisler ama evlendikten sonra tartisma esnasinda kiza hos olmayack bir sekilde rahatligini soylemisler. mesafe her zaman iyidir.

Bu olayi üstünden seneler geçmesine rağmen unutmadım. Annemle babama karşı suçluluk hissettim. Dusa girdiğimde hep gerçekleri anlatmaya çalıştım kafamda, tartıştım öyle değil böyle demek istedim sonra bir baktım ki şampuan bile yapmışım tertemiz olmuşum çıkıyorum banyodan öyle ki farkında değilim. Hala da karşılaşmak istemem. Okuldan sonra dersanede de 1 yıl devam etti aynı kattaydık ve tanimadigim insanlara parmağıyla beni işaret ediyordu vs. Bunu aşabilirsem evet ben kendim olacağım. Sakin bir insan neden sakinim diye sorgular mi? Hayır. Çünkü yapısı bu. Benimde yapım susan, içine atan bir yapı değil. Ben hesap sorardım, yanlış yapınca özür dilerdim, herkes mesajlasirdiben yüz yüze konuşurdum. Lafımı esirgemezdim. Şimdi gocunuyorum bu halimden dolayısıyla. Dediginiz gibi bunlar sözlü taciz, şiddete giriyor galiba. Nasıl olacak bilmem ama evet artık unutup yoluma bakmalıyım tüm çabam bunun için. o zaman 18dim şimdi 10 yıl geçti üstünden..

Mune Gerçi bide şöyle bir şey var. Dediklerini yapıyordum saygıda kusur etmiyordum ama sohbet açısından hep mesafeliydim. Derin değil, gayet yüzeysel ve mesafeliydim. Canım cicim hiç yapmadım öyle bir mizacım yok zaten. Aslında bazısı laftan anlamıyor ne yapsan da. Mesafeyi kabul etmiyor. Bu ısrar ve inatta neden hiç anlayamıyorum. Sanırım benim asıl sorunum her şeye evet demek, hiç hayırı göstermemekti.

Katılıyorum, aslında had bildiren biri değil, nasıl desem doğru tanım olur bilemedim, hani nazı ailesine geçiyor denir öyle bir durum var sanki. Erkek arkadaşının ailesine gelince tutuluyor çünkü erkek arkadaşı dahil aile üyelerinin nasıl tepki vereceğini kestiremiyor. Ortada henüz bir resmiyet yokken bu kadar içli dışlı olunmasına ben de karşıyım, gerek yok şimdiden görüşmeye zaten evlenince istemese bile görüşecek. Ayrıca erkek arkadaşın ablası laf söyleyince çocuğu çağırıp bak ablan ne diyor cevabını ver diye düşünmek de olgun bir davranış değil, had bildiren biri gayet adaplı ve usulünce bertaraf edebilir böyle durumları. Had bildirmek için illa kırıp dökmeye de gerek yok, bağırıp çağırıp kavga etmeye de gerek yok.

Kusura bakmayın ama sizin durum kişilik meselesi... elaleme sıktırıp bir şey diyemiyorsunuz ama aileye maşallah aslan kesiliyorsunuz.

aslında sevgılısının aılesıyle ıclı dıslı olmus bırını gormedım ben tanısıklıkları var sadece... laf sokmayı marıfet sanan ınsanlar ıcın ıclı dıslı olmaya gerek yok hıc bır samımıyet ılk gordugumde zayıfsın sımdı hıh seklınde sohbet getırmez bu uslupta kısı genel olarak herkese boyledır ıclı dıslı olmayı beklemez ılk gordugu yerde laf soyler cunku marıfet sanır boylelerı sevgılı veya nısanlı aılesıyle yemek yemek karsılastıgında sohbet etmek gayet normal ve olagan seyler ılerde belkı o aıleye gelın olup mecbur ıclerıne gırecek kütüğüne gırecek otesı varmı? hatta sımdıden gormesı cok daha ıyı ama karsısında laf soylemeye hazır kısıler var konu sahıbıde ılk etapta yuzune fener tutulmus tavsan gıbı kalakalıyor bunu nasıl aşarım sadece bu degıl herkese karsı boyleyım dıyor yanı bunun ıs hayatı sosyal cevresı o su bu su herseyı var konu sevgılı aılesıyle ıclı dıslı olmak degıl aslında

20li yaşların başında bu ikilemleri yaşadım ben de. aileme karşı çat çat konuşan biriyken mesafeli olduğum kişilere, hatta arkadaşlarıma bile daha özenliydim. hadsizlik ettiklerinde kolay kolay cevabını veremez ondan sonra içim içimi yerdi. şunu şunu desem çok yerinde olurdu diye kafamda kurar da kurardım. çok damarıma basılırsa anca o zaman cevap verirdim, o zaman da haddinden fazla sert çıkardım. dengeyi tutturmaazdım yani. hani şu tatlı tatlı laf sokanlar, nükte yapanlardan asla olamazdım, çok da özenirdim. zamanla deişmeye başladım. kendime verdiğim değer arttıkça ve özgüvenim geldikçe aslında bana hadsizlik yaptıklarını düşündüğüm çoğu şeyin bana yönelik olmadığını, onların kendi pervasızlıklarından kaynaklandığını gördüm. eskisi kadar klendime dert etmemeye başladım. çok daha hazırcevap bir şekilde içimden geçeni rahatlıkla söylüyorum. haddini aşana kibarca haddini bildiriyorum kim olursa olsun. kibarca lafının altını çiziyorum çünkü önceden ya susar ya da kavga ederdim, , ikisinin ortası yoktu benim için. artık yerinde ve öz konuşmayı öğrendim. bir de başkasının lafını günlerce kafama takmıyorum eğer çok çok önemli bir şey değilse. yani evde günlerce o söyle dedi ben bunu dedim vs hesaplaşmalarım bitti. bu noktaya gelmemde kişisel gelişim konusunda olumlu adımlar atmamın payı büyük. özgüvenle alakalı sıkıntılarınız olabilir.

İleride girmeniz gereken bir ortama şimdi girerseniz onlar da bundan güç alırlar. Demek istediğim buydu. Geri kafalı bir insan değilim, çok da rahatımdır. Ama aileyle ne kadar geç tanışılırsa sınırlar o kadar doğru şekillenir bence. Tabii ki her zaman, her yerde kendini bilmez, ağzından çıkanı bilmeyen insanlar karşınıza çıkacak. Kimine had bildirilir, kimine gülünür geçilir. Bunlar eşinizin akrabaları da olabilir. O önemli değil. Ama hayatınızda daimi olarak var olacak insanlarla mesafenizi iyi ayarlamanız gerekir.

Bende o yüzden dedim sevgilimi çağırıp bak kardeşin böyle düşünüyor cevabı sen ver istersen diye. Yani korkup korkmadığını bilmiyorum belki de benim söylemeyeceğimi düşünüyordur. Birfe gorucu usulu disinda evlenmek onlarda cok iyi karsilanmiyor. Kiz rahat diye düşünüyorlarmis. Allahtan sevgilim oyle degil. Yani bu yuzden gorusuyor zaten diyorlar. Birde kendi geldi biz getirmedik diye bir cumle gelmisti kulagima. Aynı şekilde bir komşumuz var mesela bize gelmişti fotoğrafını göster dedi. Gösterdim oo bayağı yakisikliymis doktora da yapıyor sende onun yanında eh iste neyse Allah mutluluk versin dedi. Ben o yüzden kimin dediğine takılmıyorum bu toplumun her yerinde var. Bu cesareti ben veriyorum herkese. Bu yüzden sizin taktiklerinizi sordum. Yani ben kendi meselemde tavrımı koyarsam kim ne diyebilir ki sonrasında ister cesaret alsın ister almasın. B

En güzelini yapıyorsunuz, sizle benzer davranışlar gösterdim, 6 yıl flört sonrası evlendik yüzük takılıp iş resmiyete dökülene kadar anne babasıyla tanışmadım, kim ne demiş ben de umursayan biri değilimdir ama istersem 10 yıl flört edeyim flört aşamasında tanışmam, her flört ettiğimizin ailesiyle tanışırsak yanmışız, ki flört =evlilik demek değildir, çok uzun soluklu ilişkiler dahi bitebiliyor erkek arkadaşımın annesi oğlunu üzgün gördüğü için sırf onunla tanıştım diye beni arayıp neden hesap sorsun ki, resmi olarak kayınvalidem olan insana dahi söz hakkı tanımazken flört ettiğim kişinin annesine asla nişan vs olunca zaten tanıyorsunuz anne babasını, size ailenize uygun mu ölçüp tartıyorsunuz, flört ederken de erkek arkadaşınızı tanıma şansınız oluyor, aile hayatı, ailesiyle bağları ne derecede anlayabiliyorsunuz, iyi gözlemci olmak kafi:)))

Kendini bilen, sorgulayan insanlari severim. Bence bu durumu farkına varmış olman bile güzel bir şey. Madem karakterin bu, geceleri yatarken 'ah şöyle deseydim, ah böyle deseydim' diyene kadar Cat çat söyle gitsin. Nasılsa bir ömür boyu kendini böyle tutmayacaksin, sevgilinle bir aile olursanız zamanla onlara da bu yönünü göstereceksin çünkü sen busun. Bari 'kopruyu geçene kadar bize nasıl davrandı, şimdi en oldu' dedirtme insanlara. Neysen o ol. Ha baktın olmuyor, yol yakınken kendi yolunuzu çizin.

bırde burda hep dıyoruz kı sevgılınızı aılesını falan evlenmeden ıyı tanıyın ıyıce gorusun hatta coguna da kızıyoruz evlenene kadar hıc mı anlamadın hıc gorusmedın mı dıye sonra da ıclı dıslı olmayın dıyorlar e hem evlenmeden ıyıce tanıyıp hem de gorusmeyerek nasıl olacak bu :) mecbur gorusulecek belkı sevgılıydınız dıye nısanlılıgı kısa tutacaksınız hıc aılesını tanımadan evlenmek daha buyuk rısk ıclı dıslı olmak yuz goz olmak bambaska gorusup tanısmak bambaska aılesıyle gorusmek sıze karsı saygısızca konusma hakkı kazandırmaz sonucta dusunsenıze cocugunuzun babanesı olacak kulturu fıkırlerı cok onemlı bunu ortamlarına gırerek konusarak anlayabılırsınız sevgılınızı nasıl bır kadının yetıstırdıgını kımın elınde buyudugunu bızzat gormenız daha saglıklı su lafı gediğine koymak ve lafın altında kalmamak meselesınde de en cok zorlandıgım ortam iş ortamı oldu en son da onu ogrendım ılk anneme babama cevabını vererek basladıgım bu yolda sonra arkadaslar sonra komsular sonra sosyal dıger cevreler en son iş ortamı oldu... nıye bılmıyorum kendı kabugumu kırdıgımı hıssettıgım ve aştıgım konudur kendımı de en cok ezdırdıgım de konudur dusunun kı muzdarıp oldugumuz dertden dolayı o ortamın en cok calısanı en cok yorulanı ben olurdum resmen iş yerınde benı joker olarak kullanırlardı sesım öfkem içime patlardı senelerce surdu bu senelerce cok zor işler ve içten gelen meseleler... hep boyle kalmayacak bundan emın olun en azından bunu bılın :) bu arada kuzenımle bız bu konuları konusurken bana sunu dedıgınde aydınlanmıstım aılelerımız cok despot annelerımız cok baskın onların kanatları altında buyuduk kendı aılemıze sesımız de sonradan cıkmaya basladı ama cocukken o kadar baskın bır aılemız vardı kı sesımız baskalarına da cıkamazdı yuz goz oldugumuz ıcın kendı aılemıze cıkıyor fakat kendımızı de cok ezdırıyoruz buna sebep bence baskın aıle cocukları olusumuz dedı oda benım gıbıydı ve ıkımızde baskın aıle cocuklarıydık sızın aılenız baskın despot muydu?

en sevdıgımdir demın bırılerıne haddını bıldırdım geldım sımdı kahvemı yaptım saglam ve sakin konuyu okuyup yazayım... okudum, o kadar ıyı anlıyorum kı sızı, aynı bu sekıldeydım ve bunun bana zararı oldugu zaman sesım cıkmaya basladı, hem bıraz zaman gecınce daha rahat konusmaya kendımı daha rahat ıfade etmeye basladım, hem ınsanın damarına basıla basıla bır noktadan sonra eh be yeter noktasına geldım, hemde onlara bu tarz soylemlerınde zamanında tepkı vermedıgım ıcın kendılerınde hak gorup daha ılerı gıtmeye basladıklarında benım kendı yerımı ve onlara haddını bıldırmenın zamanının geldıgını dusundugumden sesım cıkmaya basladı... once cekındım... sonra benı tanımıyorlar zamanla belkı dedım... sonra huzursuzluk olmasın dedım... sonra baktım kı bana diş gecırmeye baslamıslar ve benım sessızlıgımı o an kalakalmamı yanlıs anlamıslar, kendılerınde hak gormelerının sebebı hala susmanız yanı suan sız altdan alıyorsunuz ve sabrınız tastıgınızda haklıyken haksız durumuna duseceksınız ve cok sacma yerde patlayacaksınız ınanın... o yuzden yerınde konusmak gerekıyor, hıc bırsey soyleyemıyorsanız oyle konustuklarında yonunuzu degıstırıp dınlemıyormus gıbı davranarak bıle tepkı vermenız gerek yanı sızden bır tavır durus gormelerı gerek ılk gordugumde zayıftın sımdı hıh demesı kardesım bızımle yemek yerdı sımdı yok demesı yanı bunlar hep cevap ısterdı hatta acık soyleyeyım erkek arkadasınızın durusunu dengesını bıle sız cevap verıp kendınızı ezdırmedıgınızde net goreceksınız, suan hersey bu sekılde olagan gıdıyor ve bu sekılde devam ederse sonu yorucu ve sızın acınızdan olumsuz olur 100 kg olmayı beklıyorum gelınlık gıyınmek ıcın dıyemıyorsanız once oglunuz okulunu bıtırsınde ne bu acele dıyebılmelısınız... ben kımın nerde kımınle yedıgıne karısmam ıcınden nasıl gelıyorsa oyle yapar aıle ayrı sevgılı es ayrı bırbırıne karıstırılmamalı dıyebılmelısınız demezsenız ınanın cok canınızı sıkacaklar bu arada gel ablana cevabını ver demek zaten cozum olmazdı ıyıkı yapmadınız sızın sorununuz o mesele... sız cevabınızı verın hıc araya katmayın sevgılınızı aklınızda bulunsun

Ben de böyle düşünüyorum. Hiç beklemediğim insanların ağzından "geldi gitti, zorla kendini aldırdı" benzeri cümleler duydum. Bazı şeyler değişse de bu bakış kolay kolay değişmiyor sanırım. Benim 5 yıllık ilişkim var, sevgilimin annesiyle tanışmadım henüz. Tanışsam ve hakkımda böyle düşünse "vay benim hakkımda yanlış izlenim edinmiş" diye üzülmem, ne düşündüğü umurumda olmaz. Ama yine de kendimi böyle bir cümle duyacağım duruma, o samimiyete sokmak istemem. Bu biraz kendimi korumak istememle ilgili yani. Niye boş yere ilişkiler zedelensin ki? Hiç tanışılmasın, ne çıkarsa bahtıma deyip tanımadan etmeden evlilik kararı alınsın demiyorum. Ama zaten başkalarının sınırlarına pek saygı göstermeyen bir toplumuz. İnsan kendi akrabalarına bile laf yetiştiremiyor. Bir de sevgilinin akrabalarıyla samimiyet kurup başımıza iş açmamıza gerek yok :)

Ben sizin anlattığınız gibi bir durumla karşılaşmadım yalnız. Arkadasım baska sehirde yasıyor. O an ne yapmalıyım diye attım. Çünkü ne yapacağımı bilmiyorum. Al bak sende gör üzül diye ya da sen ilgilen diye değil. Bizzat kendim ilgilenmek için yol göstermesini istedim. O böyle mesaj atınca komşumdan yardım istedim, şikayette bulunduk. Fotoğraflarını çektik ve kediyi gömdük. Aynı şekilde kendisi de diyebilirdi. Üslup herşeydir. Hak verin ama siz aynısını yapmayın.

Erkek arkadaşınızın ailesiyle fazla samimi olmuşsunuz, bu saatten sonra nasıl sınır çizersiniz bilemem ama ablası haddini aşan bir laf ettiğinde, bana söyleme git kardeşine söyle ne diyeceksen deyip susturabilirsiniz. Siz ailenize karşı atar yapıyorsunuz yalnızca, aileniz sizi sevdiği için alttan alıyor, normalde hakkınızı savunmaya kalktığınızda nasıl hareket edeceğinizi bilemiyorsunuz, bu nasıl aşılır bilemiyorum yani bazı şeyler vardır karakterinizde yoksa olmaz.

gorumcenizin size kardesiyle ilgili cevabindan ve halasinin soylediklerinden dolayi sanirim icli disli olmuş izlenimi verdiniz bana. cunku rahat bir sekilde evine girip cikabilen, mesafelere dikkat etmeyen biri ancak o sozleri sarfedebilir. yani ben aslinda oraya takildim size o sozlerin soylenmesine kim cesaret verdi? icli disli degilseniz ya ailesi uslubu bilmeyecek kadar saygisiz veya erkek arkadasiniz pisirik. dusunuyorum da esimin ablasi boyle bir sey soyleseydi ki soyleyemez esimden cekinirdi

aa bu cok ılgınc ne oldu da boyle bırsey oldu acaba yanı mutlaka bırsey sebep olmustur degısmenıze acaba dogruyu soyleyen dokuz koyden kovulur travması mı ya da hayatınızda bır anda buyuk bır degısıklık oldu da sımdı ne yapıcam sendromumu ne oldu da oyleyken boyle oldu o anı hatırlarsanız belkı daha kolay olur A

Siz zannettiginiz gibi biri degilsiniz. Sadece ailenize sertsiniz cunku rezil olma kayginiz yok, tartissaniz da nasilsa yine dönüp sizinle konuşuyorlar, kavga da etseniz sizi atmiyorlar diye cesaretlisiniz sadece ama disardakk insanlardan korkuyorsunuz ne tepki vereceklerini bilmediginiz için altta kalmaktan, tartismaktan kaciyorsunuz. Şu durumda ailenize buyuk haksizlik ediyorsunuz cunku sizin karakteriniz aslinda sert, cevap verebilen bir karakter degil oyle olmak istiyorsunuz sadece ama bunu uygulayabildiginiz tek yer aileniz olmuş malesef. Nasil düzelir bilmem ama el iyisi olmayin böyle yazik ailenize.

İnsanlarla fazla hasir nesir olmaktan mi bilemiyorum, cevap vermemek bana daha iyi geliyor. O yuzden sallamiyorum, duymuyormuz gibi yapip sonra konunun dedikodusunu annemle yapmak daha guzel geliyor bana had bildirmek bana uzak bir yol, sevmiyorum. Ama seven yapsin tabi.

Keşke baştan sessiz kalmasaydınız, yapmak istemediğiniz şeyleri yapmasaydınız, çok sevmiyorum ben şöyleydim ben böyleydim demeyi, insanlar dert anlatırken kötü oluyor kendinden örnek vermek ama nişanlılık dönemimde kayınvalidemin evine sayılı gittim, sofra kurarken bir de kaldırırken yardım etmenin dışında da hiç iş yapmazdım, 26 yıllık evliyim kayınvalide evinde bir kere bile toz almışlığım yoktur. Pardon yalan olmasın 2 defa yemek yaptım evliyken, o da eşimin sevdiği yemekler, kayınvalide eşimin sevdiği gibi yapmıyordu, x senin yaptığın gibi sevmiyor ben yapayım dedim de yaptım, biraz patavatsız ama açık sözlüyümdür, kendimi ifade ederken hakkımda kimin ne düşüneceğini de umursamam, sonuçta neysem öyle davranıyorum, severim sayarım ama kendimi de ezdirmem felsefemdir:)

Valla ben de şık bir cevap veremiyorum suratımı bekertiyorum. İşe de yaramıyor.

İlk mesajımda belirttim, nişanlıyken uyumsuzluk varsa evlilikte de devam ediyor diye, eşiniz sizinle uyumlu değil. Siz mesafeli olduğunuzda eşiniz baskı yapıyorsa olmaz ama aynı şekilde sizde eşinize baskı yapamazsınız. Bizde herkes aile konusunda özgür, isteyen istediği kişiyle görüşür veya görüşmez, gelmek istemeyeni yaka paça götürmeye kalkmayız. Ailelere gidildiğinde de ben gitmemişsem eşim benim için bahane üretmeye çalışmaz, canı gelmek istemedi gelmedi diyebilir rahatça, ben de aynı şekilde, ailelerde çocuklarını biliyor zaten, kimse kimseyi zorlamaz.

Görümcenızın kalbı çok kotu. Ben abımın sevgılısıne asla ole keşıme etmem. Etsem zaten abım bana kızar. Umarım sevgılınız ezdırmıodur sızı

Umarım bende sizin gibi kabuğumu kırabilirim :) Ailemin kalıpları vardı tabiiki. Ama despot değiller yani küçüklüğümden beri istediğimi giydim gezdim konuştum hep destektiler. Ama bu sikayet ettiğim konu liseden sonra basladı. Lisede de gayet hakkını savunan bir insandım. Yakın arkadasımla tartısan bir kız numaramı alıp beni aramıştı mesela. Biz tartıstık benden dinlemeni isterim diye. Yani sonradan olmak zoruma gidiyor. Ama sizin gibi yavas yavas eski halime dönebilirim sanırım. Bir kişi iki kişi derken yerinde ve net sekilde konusmayı ögrenirim belki.

Ben yapı gereği sert bir insanım. Aileme kötüyüm dışarıya iyiyim demiyorum. Ailemden birisi ısrar ettiğinde ısrar etmeyin sinirleniyorum diyorum olay bitiyor. Ama başka birisi dediğinde icimden deliye dönüyorum o an dönüp ısrar etme istemiyorum demek geliyor ama cesaret edemiyorum sanki ya da tartışma çıkacak gerilen diye düşünüyorum bilemiyorum. Nooption memento mori memento

Anlaşılmak büyük nimet gerçekten çok teşekkür ederim. Samimiyetimiz yok toplasanız 5 kez görüşmedik. Tüm ısrarlara rağmen geri duruyorum ama bahaneyle zor oluyor. Tek seferde kesip atamamanın, istemediğimi söylemenin sancısını anlatmaya çalıştım burda. Kişi farketmez ki patronda olur, sevgili de, arkadaşta..

aslında herkes için sebep aynı. sevilmeme dışlanma soğuk bulunma beğenilmeme vs. ev ahalisi ne söyleseniz sizi sevmekten vazgeçmez. altta yatan sebep bu bence.. yani şimdi bana ağzınıza geleni söyleyebilirsiniz ben kimim belli değil siz de öyle tanımıyoruz birbirimizi ama yüz yüze tanıştığınız insana yüzüne bakacağınız insana söyleyememeniz normal bence. siz bence niye cevap veremiyorum yerine niye kafama takıyoruma eğilin. çok önemli değil insanların merak ettikleri. densiz deyip geçin.

bundan ala sebep mı olur nedenı bellı oldu resmen akranlarınız tarafından sozlu tacıze sıddete baskıya ugramıssınız ozguvenınızı zedelemıs dostluk kavramını hiç etmıs ne allahın belası bır ınsanmıs aslında verılmıs sadakanız varmıs o sacma benı savunmadın bahanesıyle cekıp defolup gıtmese uzun sure bu sahısa arkadaslık edecektınız hayatınızın daha cok ayrıntısında olacaktı dusunsenıze belkı bır kac yıl uzulmussunuz ama omur olarak dusunursenız karlısınız bu kısıden kurtuldugunuz ıcın o ergenlık donemınde ergenlıgını ıcındekı kotulugu kusarak gecıren bırının gazabından kurtulmanın vaktı geldı onda genctınız sımdı yetıskınsınız bı yerden baslamalı artık :)

Aileye had bildirme kısmını doğru bulmuyorum tam tersi ailenize sınırlarinizi çizerken daha yumuşak bir şekilde belirtmeli diğer insanlara sert. olmalisiniz. çünkü onlar kim ki?Diğer tarafta ise aileniz var kırmaya dökmeye ne gerek var. Siz oo haddini bildirdim yine de iyiyiz derken aslında. onlarim içinde ne kırgınlıklar birikiyor bilemezsiniz. Aileniz size aynısını yapsa sizde de aynı şekilde olur. Bir de bu sert yapmak, laf sokmak falan bana saçma geliyor. Beni ilgilendirir, zamanı gelince olur vs deyip geçmek gerek. Diğer türlü aslında karşınızdaki kişiden pek de farkımız kalmıyor. Biz olayın içinde iken fark etmiyoruz sadece.

Şu konuda kendimi ifade edemedim sanırım. Sevgilimi çağırıp bak ablan ne diyor diye demek geldi içimden. Sebebi bunu sevgilimin yanında yapmıyor oluşu. Yani bu konu kulağına gitse inanılmaz sinirlenir. Ama alttan alttan 2 3 dk içinde kimse yokken söylüyor. Bende o zaman ee madem düşüncen bu gel şöyle demek isterdim. Birde değinmek istediğim konu ailesi değil o başka bir konu. Ben burda x kişisi de olur y kişisi de. Zaten kendimde bu sorunu çözersem herkese gereken cevabı verebilirim. O onu dedi bu bunu dediyle cok üzüldüm ben. Artık tek başıma tavrımı koymak istiyorum bu tarz insanlara.

Tavsiyem, evlenmeden önce içli dışlı olursanız eş ailesi genellikle kendilerini herşeye karışma hakkını gördükleri için, buna çok erken maruz kalırsınız. Olmamanız çok daha İyi. Sınırlarınızı koruyun. Sevgiliniz varken bu tarz laflar duyuyorsanız, tepkisi bu durumda ne oluyor dikkat edin. Cevap verme konusuna gelince, evlendiğimde bende siz gibi sessiz kalıyordum çünkü ailemde bu tarz patavatsız insan yoktu. Baktım ben sinir hastası olma derecesine geliyorum usulunce cevap vermeye kalksamda karşımdaki kişiler buna alışık olmadığı için hazmedememeye başlayıp eşime yansıtmaya başladılar. Baştan usulunce cevap verseniz iyi olur. Rahatsız olduğunuz durumlarda kavga etmeden usulunce cevap verin.

Aynı sorgilamalari benim de yaptığım oldu kendime. Sonra böyle düşüne düşüne delirdim kendimi büyük bi öfke patlamasının içinde buldum herkesi ısıran hirlayan biri oldum mesela Geçen kuaforume ses çıkaramadım ama nedense. yine bı eski haline dönüş var diye korktum hatta. kızdım kendime. Niyeyse illa had bildircem yoksa uyuyamıyorum Acaba ne yazacaklar bu konuda. merak ediyorm

Başınız sağolsun, umarım şu an iyisinizdir. O an cevap verip tepki koysaydınız içinize batmicakti mesela. Bende cevabını verdim dicektiniz. Bundan bahsediyorum işte. Yani erkeklerin çok böyle muhabbetlerle dahil olduğunu görmedim. Bizim bir şekilde bizi uzenlere karşı tavrımızı koymamız o sınırı cizmemiz gerek. Gerçekten say say bitmez ben birisine diyemem neden evlenmiyorsun ya da çocuk düşünüyor musun diye. Bana sanane dese yeridir o zaman. Cesaret edemem yani haddime değil. Ee insanlar niye boyle konuşabiliyor birilerinin susturması gerek.

Ben de aynı konudan muzdaribim, eskisine göre aştım artık çoğu rahatsız olduğum şeyi söylüyorum genelde ama yine de sıfırlanmadı. Bazı insanlar bunu çok güzel yapıyor, patavatsız diyorlar belki ama o insanlara rahatsızlık vermekten de çekiniyorlar. Biz yumuşak başlı oldukça tepemize ıyorlar. O yüzden konuyu takipteyim, özel tavsiyesi olan varsa dinlerim. şahsi olarak da ben her seferinde kendime kıza kıza "sonrasında kendi kendimi yiyeceğime onlar düşünsün" fikrini beynime oturtmaya başladım, o yüzden eskiye kıyasla azalttım bu özelliğimi. Ama dileğim bir gün benim de o çekinilen, bir şey sorarken iki kez düşünülen insanlardan olabilmem

Çok sevdiğim bir sözle başlıyorum yazıya. ALIME SORMUŞLAR NE BILIRSIN DIYE, HADDIMI BILIRIM DEMIS. Son zamanlarda cevremde haddini bilmeden soru soran, beni ilgilendirir mi diye düşünmeyen çok insan olduğunu farkettim. Yakın zamanda ailemin yanına geldim. Rahatsız olduğum bir konuda gayet net şekilde dile getiriyorum. Yapmalarını istemediğim bir konuda uyarıyorum. Bazı ısrarlarına karşı "ısrar etmeyin, kaç kez söyleyeceğim daha istemiyorum " diye çıkışabiliyorum. Ya da onlar biliyor benim sınırlarımı. Yeri geliyor sinirlenip bagirdigim ya da tersledigim bile oluyor. Ama bu durum sevgilimin ailesi olunca böyle olmuyor. Bir arkadaşım olunca olmuyor. En nefret ettiğim şeyleri bile yapsalar ses çıkaramadığım zamanlar oluyor. Onları kırma düşüncesi de değil aslında ama neden bilmiyorum. En basit bir örnek vereyim. Geçen bayram sevgilimin bir akrabasıyla aynı ortamda bulunmak zorunda kaldık. Kadın başladı konuşmaya. Çok uzatmayın, seni geçen gördüğümde daha zayıftın şimdi bayağı yani tam evlenilecek zaman. Aslında hiç beklemeyin yani hatta git kaynananla otur çocuk yap çocuğun olunca oyalanirsin ve daha neler neler... Bu benim tanıdığım olsa ağzına yapistirirdim lafı. Ama sevgilimin tarafından birisi olunca yok istemiyoruz öyle deyip konuyu kapattım. Ama bu benim tarzım değil eğer karşımdaki haddini aşıyorsa ağzının payını vermeliyim. Durum böyle olunca kişiliğimi sorgulamaya başladım. Sonra aileme haksızlık ettiğimi düşünmeye başladım. Dedim elin kadınına adamına birşey demiyorum neden sevdiklerime acımasızlık? Tabiri caizse içim kaynıyor cevap verip terslemek istiyorum Ama o an cesaret mi gelmiyor bilmiyorum. Annesiyle de böyle sorunları çok yaşıyorum ama bu kaynana gelin sorunu değil. Aslında rahatsız olduğum şey ben baskın karakterli, konuştuğumda karşımdakine gerekli mesajı verip susturabilen bir insanım. Yönetilmeyi sevmiyorum. Kararlarımın sorgulanması hoşuma gitmiyor. Belirli bir yasa gelmişim. Bu hayatı hatalarıyla birlikte bir şekilde yaşayacağım. Kararlarım ben ilgilendirir. Ufak bir olay daha anlatayım. Sevgilimin ablası var iki kardesler. Bir gün bana sen ailemizin hakkına giriyorsun biz her akşamailecek yemek yerdik artık kardeşim seninle dışarda olunca o eksik kalıyor sen ailemizin hakkına giriyorsun dedi bastıra bastıra. Böyle ağzım açık kaldım resmen. Yani ne denilebilir ki? Ne saçmalıyorsun? Ne haddine? Orda o an sevgilimi çağırıp bak ablan ne diyor cevabını ver bir daha bana böyle şeyler konuşma demek geldi. Ama yine cesaret edemedim. Yapı gereği sertim biraz insanlari cat diye susturup devam etmek istiyorum yoluma. Bu konuyu nasıl aşabilirim? Verecek cevabim var, susturabilirim ama o an birşey oluyor. Siz nasıl davranıyorsunuz haddini aşan, sınırlarınızı çiğneyen insanlara karşı? Ben nasıl yenebilirim bu duyguları yani o an canımı sıktığı an neyi düşünüp içimdekileri dökebilirim? Bu yazdıklarım tamamen benimle ilgili bu arada. Karşımdaki kim olursa olsun artık üzülen içine atan kişi ben olmak istemiyorum. Insanlar düşünsün bunu diyemem dersem kızar tepki verir diye. Arkadaşım da hep böyle yapıyor. Anlatıyor mesela birisi yanında bayan demiş. Hemen tepki verdim benim yanında bayan kelimesini kullanma, kadın demek bu kadar mı zor yahu diye çıkışmış. Ben ne düşüncem o düşünsün diyor ve etrafındaki herkes gerçekten birşey sormaya özel hayatına girmeye korkuyor. Lafı uzattım biraz iç dökme dertleşme oldu. Bu durumu nasıl aşacağım, siz nasıl davranıyorsunuz bu tarz insanlara karşı cevaplarınız için şimdiden teşekkürler.

Şu an girmesem ilerde gireceğim. Bu adam olmaz başkasıyla evlenirsem onun akrabası da birşey diyebilir. Yani konu aslında bu değil. Kim olursa olsun haddini bilmeleri, bilmiyorlarsa benim net ve sert tavırda olmam.

hiçte zannettiğiniz gibi değilsiniz. aileniz hadlerini bildirdiğinizde sizinle konuşmaya devam ediyor yine sizi seviyor. sevgili ailesi öyle mi bir tersle iki tersle istenmeyen gelin olur sevilmezsiniz. çıkarlarınıza uymadığı için susup kalıyorsunuz.

Ay evet ya konuya yaptığın güzel yorumlardan sonra dayanamadım ne yapıyım. Fikirlerin iç açıcı ve değerli benim için. Teşekkür ederim

Ben de amaan şu salakla mı uğraşıcam bu malla mı uğraşıcam derken baktım tepeme pisliyorlar bir yargı makinesiyim şu an ra-raaa. Bir de yobaz çok memlekette onlara haddini sen bildirmesen ben bildirmesem kendilerini nimetten sayacaklar he bklarında bogulmalarını yeglerim ancaaaak bir noktada ucu bana dokunuyorsa yakar gecerim kıps

Yediğimiz içtiğimiz ayrı gitmeyen bir arkadaşım vardı. Ailemin içine girdi bizde kaldı bende onlarda kalırdım vs. Sonra bir basit bir sebepten küstük. Ortamda bir laf dönmüste ben savunmamışım mi ne yani. Benim haberim bile yok. Derste not yazdı doğru mu beni savunmadiginvs diye. Dedim Sen böyle laflara inanıyorsan zaten diyecek birseyim yok. Bunun üstüne ağladı gitti ortalığı karıştıran kız grubunun yanına onlarla samimi oldu. Biz küstük. Aradan 3 gün geçti kantinin önünde oturup gülüyorlar basparmaklariyla beni gösteriyorlar falan. Kız gidip tüm sırlarımı anlatmış. Şu an önemli değil belki çoğu ama ailevi meseleler vardı. Yikilmistim resmen. Evdeki kavgaları anlatmış aklınıza gelecek tüm sırları. Bende bunu sonradan başkasından öğrendim. 1 sene boyunca dalga malzemesi oldum. Lise 1de kıyafetini beraber eleştirdiğimiz kızı üstüme saldılar. Mudur muavinine kadar geldi. Küfürlü mesajlar attılar. Kız onu savunmadigima inanıp intikam aldı benden. Sonra sormuş bir arkadaşım neden anlattın diye oda benim onla isim kalmadı demiş. En çok annemle babam için üzülmüştüm tabi neden anlatıp bu insanlara malzeme yaptım diye. Gel kojusalim dersin konusmaz. Kizlarin grubun yanina gidersin anlatmaya kalkip giderler. Simli cuzdanimin neden simli oldugunu sorgulayip cunku erkeklerin dikkatinu cekmeyi seviyor diye anlatmis mesela. Sim dikkat cekiyormus. Sonra okul dayanılmaz hal alınca yarim dönem heyet raporuyla mezun oldum. O zamandan sonra bitti sanki herşey. Ağzımdan kötü birşey çıkacak durumunu geçtim yanlış anlasilirim basima patlar diye diye bugünlere geldim. Yani ben kendimi sorgulandığında böyle olduğumu düşünüyorum belki başka sebeplerde vardır. Bunca şeye rağmen onun yaşadığı tek birseyi bile anlatmadım buda benim gururum olsun. Simli cüzdanı ahlaksız diye lanse etti ama ben nelerine sustum anlatsam basini kaldıramazdı yerden. Işte böyle yani şimdi eskisi gibi hakkımı savunan, net, korkmayan cesaretli bir insan olmak istiyorum. Çünkü ben oyum. Biraz uzun oldu kusura bakmayın ama bu olay benim hayatımın en kötü olayıdır. Güvenmemek gerektiğini hayat ilk kez bu zamanda öğretti:)

hadsiz sorular ve yorumlar kadar insanı rahatsız eden bir sey yok. oyle bi an geliyor ki hadsiz yorumlar ne kadar sacma da olsa kişi normalde hiç umarsamadığı bir konuda kendini savunurken buluyor. ve bunu fark ettigi an daha da sinirleniyor. hadsizlere haddini bildirmek gerek ama önce mesafe koymak gerek diye düşünüyorum. bir de bunu yaparken üslubunuzun çok sert olmasına gerek yok. çünkü bu sizi sınırları olan ve saygı duyulması gereken biri yerine agresif, saldırgan ve sevimsiz biri yapar. bir seyi 10 farklı sekilde soyleyebilirsiniz diye br yazı okumustum. gercekten de dogru..

Resmen benim de derdimi anlatmışsınız. Normalde ailemden biri olsa cevabını veririm ama nişanlımın ailesinin patavatsızlıklarını görünce kilitleniyorum. Beynim ambele oluyor kalıyorum öyle sonra kendime kızıyorum niye cevabını verip haddini bildirmedim diye. Ama bunda alışkın olmadığım davranış biçimleri olmasının da rolü var, yani bazen öyle şeyler yapıyorlar ki "ne yaşadım ben ya ciddi mi bu" diye kalakalıyorum. Napayım görmemişim kendi çevremde böyle acayip insanlar. Belki size de beklemediğiniz yerden geldiği için böyle oluyor olabilir. Konuyu takipte olcam bakalım ben de bir yol öğrenirim belki

Hayvansever bir arkadaşım var. Bir gün instada bir fotograf gördüm. Bulundugum yerde kedi öldürmüsler. Oda cok ılgılenır sikayet eder pesine düser vs. Fotografını attım. Dedim şikayet edicem kediyi ne hale sokmuslar. çok üzgündüm. Bana dedi ki BANA LÜTFEN BÖYLE ŞEYLER ATMA, NE YAPTIĞINI ZANNEDİYORSUN? Al sana had bildirme. Cevap veremedim ne dicem ki? Ağzımın payını aldım oturdum. Odur budur çok soru sormam, kelimelerime dikkat ederim. Çok net tersler acımasızca. Ama 15 yıllık arkadasım diye arada konusuyoruz yine de.