önemli olan evlenmek değil önemli olan bir kere evlenmek. doğru kişi karşına çıkınca anlarsın zaten. ben 28 yaşımda evlendim 2,5 yıl oldu şu anda da hamileyim.5 yaşında doğuran birinden farklı bi tepki göreceğimi de sanmıyorum:) millete takılmaaa hayatını yaşaa

Bence sen icten ice evlenmek istiyorsun, karsina seni seven ve sevecegin biri ciksin istiyorsun yoksa bu sorular bu kadar batmazdı Mesela ben gercekten bebek istemiyorum ve sorular hic zoruma gitmiyor? Ama bebek isteyen birine ayni sorular gelse ayni muhabbetler donse suraya konu acardi bunaldım, isyandayim, baski filan diye :))) Aslinda baski filan yok ama istedigin icin ve olmadigi icin bu sorular ustunde baski olusturuyor once kendinle bir hesaplaş

Boşver canım, hiç kafana takma. Bana da sürekli soruyorlardı en sonunda düğün derneklere gitmeme kararı alıştım sırf bu yüzden ama çözüm oldu mu? Hayır! En sonunda kulaklarımı tıkamayı öğrendim, bir süre sonra da evlendim zaten. Şimdi de "çocuk ne zaman" soruları başladı. Bu sorular evlensen de bitmeyecek. O yüzden bir an önce bunlarla yaşamayı öğrenmelisin.

Bu sorular ancak mezarda bitecek sanırım. Şimdi evlenmiyor musun, evlenirsin bebek yok mu, bebek olur ne zaman doğacak adı ne olacak, bebek doğar neden ağlıyor neden kucakta, bebek büyür okula ne zaman gidecek, okula gider ne zaman askere gidecek, ne zaman evlenecek, o evlenir daha bebek yok mu bütün hayat bunlardan ibaret sanırım. Daha bugün aynı şeyi düşündüm. En güzeli kulak tikamak sanırım.

25 yaşında hala evli olmamanız gayet normal bı durum bunu önce kenıdınız kabul edın sorulan edılenlerı duymazsınız bıle

kardeş o sorular hiç bitmez. bekar olursun "ne zaman evleneceksin" Evlenirsin "ne zaman çocuk" Çocuğun olur "2. Ne zaman?" Milletimiz laf olsun torba dolsun, bi soru sorayimda muhabbete konu olsun diye boş boş can sıkıcı sorular sorar. 3 senelik evliyim, bebegim olmuyor. Her gören eş, dost, arkadaş, akraba "3 yıl oldu, ne zaman çocuk yapacaksiniz?" Dediğinde, ağzının üzerine kürekle vurma isteğimi anlatamam.

Millet aklını evlilikle bozmuş. Hiç işleri güçleri yok bu insanların. Takma, zamanı gelir karşına aradığın kişi çıkar ama o zamanda çocuk ne zaman sorularına hazır ol...

Yerinde bi bahane bulup gitmeyin veya kalmayı az tutun, bi de çok sorun değil de akranlarınızla neden arkadaş değilsiniz ki? Denk mi gelmiyor?

benim gözüm arkadaşlarınızın yaşlarına gitti aslında 19 çok uç geldi nedense, olgun desem o soruları sıze yönelten biri ne kadar olgun olabilir ki? 21 yaşında ve hala daha okuyorum, okumaya devam edeceğimi de herkes biliyor 30larında evlenmemiş abim bile varken, bana da darısı sana deyip duruyorlar artık çok erken deyip geçiyorum, kimi zaman 70mde evleneceğim falan diyorum ama inanın bu problem değil en son bu gece benimle yaşıt kuzenimin hamile olduğunu öğrendim, darısı sana diye yapıştırdı direk ''hayırlısı :)'' dedim bu rahatlık evlenme isteğim olmayışından bence yani siz içten içe istiyorsunuz, bilinç dışınızda bu tarz bir istek var gibi bir çok türk kızında saptanan bir şey, bahtınız güzel olsun :) ki bunlar en güzel zamanlarımız. hayatınızın sonuna kadar evli kalmayı hedeflediğinize göre son bekar yılların tadını çıkarmalı bence :)

30 yaşındayım bana da aynı sorular geliyor ama ben herşey nasip, yazılmışsa zaten olacak, evlenmiş olmak için evlenmiycem ben deyip susturuyorum.. Ne yani gönülleri olsun diye evlenip 1 ay sonra boşanalım mı nedir yani?!

Ruh halimi derinden etkilen belkide bir cok kiza sorulan o soru "evlenmiyormusun". Simdi diyeceksiniz bizede soruluyor bisey olmaz. Evet takmiyordum eskiden. Simdi 25 yasindayim. Hala bana kalsa takmiyorum ama psikolojik baskib oldu iyice. iki arkadasimda bunu surekli soyliyodu bir yil once birini uyardim artik acmiyor. Hayir surekli yokmu birisi yokmu birisi. Diger arkadasimda bayiltana kadar sordu sinirlerimi bozdu nerdeyse benle yaris etti evlilik icin (bu arada birisi ilkk bahsettigim 22 yasinda evli bir cocuk sahibi, digeride 19 yasinda yeni evleniyor) hayir yani sanki bi kusurum varmis gibi surekli bu konu. Biri istedigiyle evlendi, digeride istedigiyle evlenecek bende sanki duvarla evlenicem kimse yokmu kimse olmuyomu surekli onu arastiriyorlar. Hic gonlum yok brnim zaten. Hic duygum yok. Munasip bi koca neyime yetmez diye dusunuyolar sanirim. Onlarin disinda yakin cevremdende var surekli birini buluyolar istemeyip veya begenmeyincede veya anlasamayncada neden olmadi neden olmadi heryerde konusu geciyo. Yetmiyo arkadan konusuyorlar. Benim ozel hayatim milletin tek sorunu sanki. Ve surekli yasadigim bi durum ablama soyluyorlar diyorum dusunmuyo okulu var vs deyin diyorum yok soyluyuyolar bak bi belki olur. Israra birazda kurtulmak icin fotosuna bakiyorum istemiyorum diyorum neden begenmedin ki nesini begenmedinki oluyor. İnananin şaka gibi. Memleket ozellikle simdi bu yaz gidrsem yine bayiltana kadar soracaklar. Inanin artik sirf huzursuz olmamak icin gitmek istemiyorum. Ben evlilik dusunmuyorum bu arada simdilerde artik dusunmuyorum olacak cevabim. Bi ara dusunuyordum cunku. Bu baskilara nasil bir cevapla kurtulurum varmidir cozumunuz? Cunku artik bunu iyice kusurum gibi gormeye basladim sanirim. Yani bunu cevrem yapti. Inanin benim derdim degil. Ama onlar sanki karsimda konusurken, onlar bu konuda hakli ben bu durumun magduru oluveriyorum sanki. Nasil yapiyolar nasil ediyolar anlamadim. Toplum baskisi bu olsa gerek. Biraz uzun oldu kusura bakmayin. Bitttter

Yazdiklarin kelimesi kelimesine dogru. Cozmussun meseleyi tebrikler. Asil sorunum da bu sanirim. Evlilik herkesle olur ama ben seven ariyorum. Benim onu onunda beni sevecegi herkes gibi. İnsanlara anlatamadigim kisim bu sanirim.

valla canım hepimize yapıyorlar o baskıyı. evlenince başımız göğe erecek sanki

Bazı kadınlar evliliği "mutlu son" olarak görüyorlar. Evliliğin son olduğu fikrine katılıyorum. Hatta mutlu olabileceği fikrine de katılıyorum. Ama mutlak mutluluk anlamına gelemeyeceğinden eminim. Çünkü insan her daim önüne yeni bir hedef koymaya programlıdır, her yaş yeni gereksinimler doğurur. Evlilik kurumu, güven, sevgi, maddi süreğenlik, aile olma duygusu ve hatta düğün heyecanı, özel hissettirilmek gibi birtakım ihtiyaçları karşılıyor. Hayat bu ihtiyaçları önümüze ne zaman dayatıyorsa o zaman evliliği arzular hale geliyoruz. Ancak tek ihtiyaçlarımız da bunlar değil. Erkenden evlenmek isteyen hemcinslerim diğer ihtiyaçları daha az hissediyor olabilirler ve kendi "mutlu son"ları onları başkalarının öykülerini izlemeye sevk ediyor olabilir. Evlilik bir sonsa bence bu evlilikten çekinmek için yeterli bir sebep. Ne zaman öleceğini biliyor musun? Bence gerçek son o ve planlarımızı da bu sonu hesaba katarak yapmalıyız. Nasıl yaşamak istiyorsak öyle, mümkün olduğunca ertelemeden.