benim ağladığımı üzüldüğümü görüyo burdan gitmek istediğimi biliyor ben üzülünce oda üzülüyor çokta karşı değil ama nasıl tamamen ikna olur bilmiyorum şimdi o hale geldim ki ikna olmazsa 3 4 sene sonra çocuğum biraz büyüyünce olmazsa boşanır giderim diye bile düşünmeye başladım. Birde hamilelikten önce eşimi çok severdim evliliğim için hep şükrederdim hamilelikle birlikte eşimden soğumaya başladım hamilelikte oluyomuş sonra geçiyomuş diye okudum ama bu duygu beni çok korkutuyo ya geçmezse diye düşünmekten yıprandım

bilmiyorum aslında evlenmeden öncede eşimden uzak olduğum için mutsuz oluyodum ama şu an çok farklı gerçekten kilometrelerce uzakta tek başınayım canımdan kanımdan kimsem yok bir kişi bile düşünsenize yapalnızsınız istanbulda arkadaşlarımın akrabalarımın yaptıklarını faceden gördükçe bende burda yalnız çok koyuyo evime ailemden arkadaşlarımdan birinin gelmesi hayal hadi ailen ayda yılda bir gelir belki babamda çok zor bi insandır 7aydır ailemden kimse gelmedi evime kardeşlerimi falan göndermiyo çok değişik bi zihniyette bu gerçekten çok ağır çok zor ben ki çok neşeli biriydim nolursa olsun aileden uzakta yaşanmıyo

bu gurbet sendromunu 10 yildir asamayan biri olarak seni oyle iyi anliyorum ki... M

3 senedir ailemden de esimin ailesinden de uzakta yasiyoruz. 1.5 yasinda oglum var Simdiye kadr nerdeyse her ay gittik geldik. Hamileyken bile oyle. Duramiyodum cunku. Ama artik iki uc ay gitmeyeyim. istiyorym mesela. Hem oglumun duzeni bozuluyo hem evimin duzenini ariyorum. Eminim zamanla o iki uc ay da uzayacak. Esinle sen de bi ailesin artik.. orda cevre edinmeye calis, evinde ufak degisiklikler yap benimsemek adina. Kendine bu kadar zindan etme. gerilme ki bebegin de gerilmesin seninle:)

çok sinirliyim bide evet çok değişti huylarım inşaallah dediğiniz gibi olur S svc

çok şükür başka bi sıkıntım yok eşimde aileside çok iyidir eşim her türlü yardımı yapar bana evet bebeği bi türlü hala kabullenemedim. Amin teşekkür ederim.

Hamilelik tecrübem olmadığı için değişen duygularınıza yorum yapamıyorum. Ama madem eşiniz de taşınmak konusunda ılımlıymış siz de eşinize açıkça isteğinizi söyleyin. Hamileliğiniz ilerleyince taşınmak, ev kurmak, yeni düzene alışmak daha zor olmaz mı? Sunny-day Aktif

Ayni durumu bende yaşıyorum. Aileden uzak olmak cok zor. Cocugum buyudugunu annem dogru duzgun goremicek anca ayda bir veya iki ayda bir. Esin orayi birakip gelirse senle cok anlayisliymis gercekten derim. Cunki benimki asla oturdugu sehirden tasinmaz.. Denas14

Bence sen önce babanla konuş anneni göndersin yanına. Annen kalsın seninle biraz. Sen herhalde hamilelige de alisamamissin tam. Alisinca belki daha iyi olursun. M

sağol canım teşekkür ederim denerim hiç bişey yapasım gelmesede B

Hamileyken bu duyguları bende yaşadım ailenden, memleketinden seni uzaklaştıran kişi olduğu için eşinden soğuyorsun zamanla öfke de duyacaksın. hormonlar yüzünden bunlar geçiyor merak etme. M

gecer insallah esine anlat bakalim ne diyecek belki esinde kabul eder gidersiniz İstanbul a S Sargoz güncel 80 => 70 e inecegim inşallah :) tek ayak

Canım bizde ailelerden uzagiz ve uzak olduğumuz içinde sukrediyoruz. ben evlenir evlenmez hamile kaldım isteyerek okul bitmemişti daha. Doğuma bir ay kalada atandim şimdi doğum iznindeyim. sana tavsiyem evde çok durma esin seni surekli dışarıya çıkarsın ya da yalnız gez. ev insanı çok bunaltiyor hamileyken insan zaten gergin oluyor. lütfen kendini de üzme yazık yavruya o herşeyi hissediyor M

Başka bir sıkıntınız yoksa zamanla geçecek. birazda beklenmeyen gebeliğin sıkıntısı bu şekilde düşündürüyor bebek olduktan sonra geçiyor. Zaten doğunca onla uğraşıyorsunuz o ara ailenizde gelir uzun süre beraber kalırsınız. Allah sağlıkla kucağınıza almayı nasip etsin. . push ; M

Zamanla alışıyorsunuz. oraya değilde o şekilde yaşamaya. Bende 14 senedir herkesten uzak bir şehirdeyim uzaktan dahi akrabamız yok burda benimde eşiminde. memlekete gideceğim günleri işaretlerdim alarm kurardım sanki unutacağım. Akrabaların yanına gelince iyiki çok uzağım diyorum şimdi. Belki artık kendi kendimize yaşamayı öğrendiğimiz içindir belkide çocuklarım büyüdü bana yoldaş oldular diye. Kötü düşünmeyin hamilelikte böyle düşünceler çok geliyor doğumla birlikte hepsi gidiyor. İnşallah gönlünüzce olur. M

yo hayır ben buraya gelmeyi kabul edip geldiğim için pişmanım S Sargoz güncel 80 => 70 e inecegim inşallah :) tek ayak

Tam olarak neden Kastamonu'dasınız? Eşinizin tayini mi orada yoksa ailesi mi? M

inşaallah hepsi gider ilk defa hamile kaldığım için korkuyorum bu duygular geçmicek diye sizin gibi hamilelik yaşamış kişilerin tecrübelerini duymak beni biraz rahatlatıyo

Merhaba kızlar 7. ayımız bitiyor evleneli malesef istanbuldan kastamonuya geldim kendi isteğimle evlenerek bu zamana kadar bi sorun yoktu gayet iyiydim yaşıyodum ama şimdi çok zor geliyo 20 gün falan oluyo hamile olduğumu öğrendim hamile kalmakta istemiyodum kazayla oldu oda psikolojimi çok bozdu yani hamilelikten mi bilmiyorum burda bi dk bile durmak istemiyorum kendi akrabam tanıdığım hiç kimsem yok annemi kardeşlerimi çok özlüyorum onların yanında olmak istiyorum bu yüzden ağlıyorum kendimi çok yalnız hissediyorum şu an çok pişmanım buraya gelmeyi kabul ettiğim için kendimi hapsedilmiş gibi bi yabancı gibi hissediyorum burdan gitmeyi çok istiyorum. Şimdi kpssyede hazırlanıyorum o şekilde daha yakınlaşma yada gitme imkanım var oda kolay değil tabi bana fikir verin başka nasıl bi çözüm bulabilirim?gerçekten çok bunaldımmm şu anda ağlıyorum...

Gurbet sendromu bu alışırsınız. Ben 8 yıldır ailemden uzaktayım. biraz çevre edinmeye çalışın olmazsa hamilelik de duygularını etkiliyordur şu anda. emin ol herşey zamanla yoluna girer. Seridina Guru Anneler

Anneniz çalışmıyorsa annenizi çağırın yanınıza. Babanız kız kardeşi göndermiyorsa varsa erkek kardeşinizi. Yaş kaçtı? Aileye düşkün müydünüz, evin büyüğüsünüz anladığım kadarıyla. Kız kardeşleriniz varsa sizin için gelmeleri daha iyi olacaktır ama. lulumom gezmek icin gelmisim dunyaya tek ayak

Psikolojik destek alın çünkü sağlıklı dusunemiyorsunuz sizinle hayatını ve hayallerini birlestirmis bir insan var onu hangi gerekçeyle bosayacaksiniz memleket ozlemiylemi

aileside burda ve işide burda olduğu için ama eşim memur değil yani istanbuldada iş bulabiliriz

25 hatta 26 yaşındayım aslında aileme çok düşkün biri değilidm üniversite okurken hiç zorlanmamıştım ama sanırım orda nasılsa geri döneceğini bilmek insanı rahatlatan burda yapayalnız yaşamak çok zor bi canın sıkıldığında gideceğin candan bi kapı yok.

Anladim bence bir dusun ya hic esini tanimasaydin evlenmeseydin mutlu olacak miydin esini seviyorsan kendini rahatlatmaya calis en azin dan esin ve ailesi iyi davraniyorlarmis M

evet şu an çok mutsuzum günler geçmek bilmiyor M

Kesinlikle yapamam diyorsanız eşinize güzel güzel anlatın. Hamileliğimi annemin yakınında yaşamak istiyorum, çocuğumu büyütürken annemden destek almak istiyorum deyin. Eşiniz anlayışlı bir bey ise sorun olmayacaktır.

Mutlu evlilik icin kendini paralayanlar, bebek icin doktor doktor gezenler var... Rahat batmis!!

evet dedğin gibi annem kardeşlerim göremicek bazen sanki ölüm gibi geliyor kader arkadaşıyız sizinle ama ben imkanları zorlicam zamana göre bakalım ne olcak hergün durmadan dua ediyorum umarım Allah dualarımızı kabul eder

Eğer mutsuzsanız gebeliğiniz ilerlemeden çözüm bulmaya çalışın. Çünkü doğunca bakımı, uykusuz kalması, hastalığı vs bin türlü hali var şimdiden böyleyseniz o zaman daha da zorlanırsınız. Eşinizle konuşun bakalım o ne dicek..