aslinda mantigiyla cocukluk askini coktan yendi ama son olayi kafasina takiyo daha cok. yani neden hic kafasini kaldirip bakmadi, hala bisey hissediyo olabilir mi gibi bir sürü ihtimal belirdi icinden cikamiyo. M e g g Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

cok haklisiniz gercekten. biraz takinti haline geldigi de dogru ama kimi zaman duygularimiza yeni düsüyoruz iste. gerci bir degil iki degil defalarca ayni sey oldu. bu da takinti haline gelmesinden kaynaklaniyor olmali. simdi o da kendine yeni bi hayat kurmak istiyo ve eminim ki bundan sonra nasil davranacagini o da cok iyi anlamistir, burda yapilan yorumlari kendisine okuyorum ki her seyi disardan bakarak bi kez daha yorumlayabilsin diye. umarim her sey güzel olur onun icin... A alindalin

Çocuk da anlamış arkadaşınla bir geleceği yapamayacağını ve yolunu ayırıp kendine yeni bir hayat kurmuş. Size bakmamasını utanmasına bağlıyorum aslında tam da utanılacak birşey yapmamış yani sadece ikilemde kalmış anladığım kadarıyla ama yinede kalbinde bir pişmanlık var diye düşünüyorum. Yaptığı şey her nekadar acıtsada doğru olmuş sonuçta herşey geride kalmış, iyi de ayrılmadıklarına göre arkadaşın bu durumu fazla düşünmesin derim. Bu kadar uzun zamandır hayatında olduğu için unutması zorlaşıyordur, bir nevi alışkanlık olmuş hayatında. Hayatına birini alırsa daha bu durumu atlatır çünkü şuan ondaki sevgi yada bağlılık değil eski sevgilisine karşı sadece kalbinde ki külleri savuramamış hala. Eskileri kurmaktan vazgeçince herşey güzel olucak ben inanıyorum. (= Umutlu_OL_

Arkadaşınız bu kişiyi takıntı yapmış, kaç kez terk edildiğini işaretlemek epey zaman aldı... Yine bir ibret hikayesi olmuş, arkadaşınızın durumu için söylenecek pek bir şey yok ama okuyan kızların ders alması açısından güzel bir paylaşım, henüz ilkokul 8. sınıfa kadar kaç kez biten bir "ilişki"den bahsediyoruz... O yaşta ilişki yaşadığını sanmak, terk edilip acı çekmek hayatın bir provası sanılıyor ama örnekte de olduğu gibi nasıl başlarsa öyle gidiyor... Burada çocuğu suçlayacağım da bir erkek defalarca kez terk edip aynı kadının hayatına tekrar tekrar dahil olabiliyorsa burada suçlu kadındır... "Ama seviyorum" vs geçersizdir, sizi terk eden adam sevmiyordur, onun için kürkçü dükkanısınızdır ve siz dükkanı kapatmadığınız sürece onun her türlü kurnazlığını peşinen kabul etmiş sayılırsınız... Hadi onlarca kez terk edilmiş, türkü bar mesajını babasının okuyup kapıyı vurup gitmesi külliyen yalan, adam evlilik yoluna hiç girmek istememiş, dönmek için de sağlam bir bahane bulmuş, buna rağmen hala şans vermiş arkadaşınız... Ayakta uyutulan, işin içine aileler girdiği halde aldatılan genç kızlara üzülüyor insan ama ben bu tip, erkeklerin gerçek yüzlerini gösterdikleri kadınları kandırmadıkları durumda "ah vah" diyemiyorum... Burada evlenmek üzere olan bir adamdan ve işini eline almış bir kadından bahsediyoruz, artık onun ne durumda olduğu/olacağı arkadaşınızı ilgilendirmemeli... Sorumluluk sahibi olmadığı, güven verip vermediği de o kızın ailesinin problemi artık... Şimdi "Öyle bir adamdan hayır gelmezi kurtulduğuna şükretsin" vs yazılacak ama adam ilişkiye zorlamamış, kadın kabul etmiş her seferinde üstelik bir kadını ağlatan diğerini güldürebiliyor... Kızın ailesinin ve evleneceği kızın nasıl ikna olduğuna hayret ediyor olabilirsiniz ama erkekler çok taviz veren kadınlara acımasız, kendilerini hizaya sokan kadınlara da efendi halleriyle yaklaşıyorlar, bu tip durumlarda evlenip 180 derece değişen çok iyi aile babası olan adamlar gördüm, belki arkadaşınızın tek yapması gereken tavrını koymaktı, bu durumda ya adamı saplantı haline getirmeden bitecekti ilişki ya da arkadaşınızın kararlı halini görüp onu kaybetmemek için kendine çekidüzen verecekti adam... Olan olmuş, arkadaşınıza bu kadar bariz sevgisizliklere ve terk edişlere daha makul yaklaşmasını, kendisini ortada başka bir kadın yokken bile umursamayıp bırakıp giden adam artık evlilik arefesindeyken onun hareketlerinden anlam çıkarmaktansa kendi hayatına odaklanmasını öneririm... A alindalin

normal bi insan birine biseyler hissederken gidip baskasiyla nisanlanmaz ama bu cocuktan beklerim ben. yani inat icin bile gidip evlenebilir. bi de arkadasim rahat biri ama suan nisanlandigi kiz kapali. yani bizim toplumumuzda eglenilecek kiz-evlenilecek kiz ayrimi vardir ya. arkadasimi o konuma getirmis oldu. belkide babasi mesaji hic okumadi niye koskoca adamin telefonunu alip mesaji okusun ki. ama resimlere bakarak yanlis yorumlar yapmislarsa, cocuk da anladi istemediklerini, mücadele etmektense bitirmeyi tercih etti. halbuki aileleri arasinda bi fark yok. arada asilamayacak sorunlar da yok. her iliskide oldugu gibi kiz tarafi okulu problem etmis, erkek tarafi da kizin yasam tarzini yadirgamis. bunlar ilk basta her iliskide olabilecek seyler ama iki taraf da isterse üstesinden gelebilir. bu arada cocugun kiz kardesi benim arkadasimdan cok daha acik giyinir ve gizli gizli yapmadigi sey yok. bu durumun acik ya da kapali olmakla da ilgisi yok tabi ki ama onun ailesi olaya bu acidan baktigi icin böyle bi karsilastirma yapiyorum. A alindalin

İşsiz güçsüz biri nişanlısı nasıl kabul etti demişsin. E canım geleceği parlak öğretmen kabul ettiyse oda eder. Bunda şaşcak bişi yok. Başını kaldırmayışının nedeni göz göze gelmek istememiştir. Ben olsam bende öle yapardım. Gözüne gözüne bakılmazki ayrıldığın insanın. Gayet normal bi durum. Bi anlam çıkarıp düşünmesin arkadaşın onu daha fazla. A alindalin

çocuk ilk günden belli etmiş ne olduğunu zaten.. hem ünv okumuş 24 yaşında ki yetişkin bir insanın çocukluk aşkını yenebileceğini düşünüyorum.. bence o bu aşkı fazla ciddiye alıp abatmış ve kendini çook kaptırmış.. A alindalin

kizlaaaarr... benim sorunlarimla bu kadar ilgilendiginizi görünce arkadasim da kendi sorununu sizlerle paylasmami istedi. kendisinin üyeligi olmadigi icin onun yerine ben paylasiyorum... kendisi ilkokul 1. siniftan beri arkadasim, dostum, kardesim gibi. bu nedenle o benim bende onun yasadigi her seye sahidim. yillardir üzerinden atamadigi hep kafasini kurcalayan bir sorunu var. 17 agustos depremini bircogunuz bilirsiniz... bizde 5. sinifi bitirmistik ki o yil deprem oldu, okullar gec acildi ve tabi ki okul düzenimizde de degisiklikler oldu. ilk günler okulun bahcesine kurulan büyük cadirlarda egitim gördük. farkli farkli siniflar acmaya olanak olmadigi icin 6. sinif seviyesindeki tüm ögrenciler ayni cadirdaydi ve o yil okulumuza yeni bi ögrenci gelmisti. sanirim arkadasim da ilk gördügü an bu yeni ögrenciye asik olmustu. tabi ki o zaman duygular daha canli ve heyecanli:)) gelip sacimizi ceker bizimle dalga gecerdi. ben ondan hep korkmusumdur okul dönemi boyunca... ilerleyen zamanlarda yeniden kendi okulumuza gectik ve siniflar ayrildi, o da farkli bir sinifa düstü... daha sonra arkadasima acildi ve cikmaya basladilar ama hic okul disinda görüsmezlerdi, okulda da hep birlikte dolasip ordan oraya kostururduk, cocukluk aski iste... ama her zaman dengesiz bir cocuktu ve sebepsiz yere terketti arkadasimi. sonra yeniden devam etmek istedigini söyledi, arkadasim yine kabul etti. kim bilir kac defa ayrilip baristilar derken 8. sinifin sonuna geldik. herkes farkli liselere gidecekti, üstelik o cocuk bizim oradan da tasiniyordu. ayni sehirde ama bize 45 dakikalik uzaklikta bir yere. ve yine hic bir aciklama yapmadan kayboldu ortaliktan. o zaman cep telefonlari da bu kadar herkesin kullanabilecegi bir sey degildi. ev telefonlari da tasininca degistigi icin arkadasim ona ulasamadi ve öylece bitti gitti. liseye basladik zaman geldi gecti ama arkadasim onu hic unutamadi. ben lise son sinifta bir fabrikada staja basladim ve bir öglen yemeginde o cocuk karsima cikti. sok oldum tabi ki. yillardir görmemistik ve o beni tanimasa ben onu tanimayacaktim belkide. ilkokul boyunca korkup kactigim cocugu görünce hem sasirmis hem de sevinmistim galiba ki kosup sarildim konustuk muhabbet ettik, o da orda staj yapiyormus. cep telefon numarami aldi bende onun numarasini aldim. hemen arkadasima anlattim bu durumu. ve biliyorum ki kesin yine arkadasima ulasmaya calisacak benim araciligimla. ben en basindan beri arkadasima hep engel olmak istedim bu konuda. cünkü cok dengesiz bir cocuktu arkadasima uygun bulmuyordum onu. arkadasim hep onun yüzünden üzülmüstü diye bende de bir koruma psikolojisi gelismis demek ki. tahmin ettigim gibi de oldu ve arkadasimin numarasini istedi benden. arkadasim da zaten böyle bir sey bekliyordu ve numarasini verdim. yeniden görüsmeye basladilar ve bu cocuk yeniden terketti gitti. üstelik sebep de belirtmiyor ama bi sekilde geliyor, görüsüyorlar, aradan biraz zaman geciyor, uzaklasmaya basliyor. arkadasim da onun ayrilmak isteyecegini anliyor kendisi bitiriyor terkedilmemek icin. yani en basindan beri terkedip gitti diyorum ama hep bu sekilde oluyor. soguyor uzaklasiyor arkadasim da anliyor ve bitiriyor ama cocuk yine bir sekilde hayatina giriyor. tabi bu arada arkadasim üniversiteyi kazandi ve farkli bir sehire gitti. o da iki yillik üniversite okuyordu yarim birakti. yeniden görüsmeye ve evlilik planlari yapmaya basladilar. arkadasimi kendi arkadaslariyla ve kiz kardesiyle tanistirdi. her sey yolunda gibiydi, artik ben bile güvenmeye baslamistim ona. sonra askere gitti. askerdeyken yine arkadasimdan uzaklasmaya basladi. ben dönünce almanyaya gidecegim babam zorla yolluyor gibi sözler etti. arkadasim yine bitirdi. sonra askerden geldi, arkadasimin da okulunun son senesi ve yine baristilar ne yazik ki. bu arada arkadasimin sosyal paylasim sitesinde erkek arkadaslariyla resimleri var ama öyle yanlis anlasilacak seyler degil. sonucta ögrenci ve belli bir cevresi var gezip dolasiyorlar, egleniyorlar. sanirim cocugun kiz kardesi annesine bu resimleri göstermis. resimlerde kesinlikle yanlis anlasilacak bir sey de yok. arkadasim aleni bir sekilde hic bir seyini gizlemeden yasiyor. o resimleri kendi ailesi ve akrabalari da görüyor sonucta yanlis bir sey yapmiyor. sonra bir aksam arkadasim gün boyunca sevgilisinden bekledigi ilgiyi göremeyince onu biraz kiskandirip kizdirmak icin ben bu aksam arkadaslarimla disari cikip, türkü bara gitmeyi düsünüyorum diyor. halbuki evinde oturmus ders calisiyor ama sirf onu sinir etmek icin böyle bir mesaj atiyor. sevgilisi de uzun süre bir sey yazmiyor. aradan zaman geciyor arkadasima diyor ki bana yazdigin mesaji babam okudu ve bu kizla mi evleneceksin, ben kesinlikle kabul etmiyorum ve bu kizi istemeye de gitmem dedi, kapiyi vurup gitti diyor. arkadasim da bu sekilde devam edemem, beni istemiyorlarsa ben bu durumu kaldiramam diyor. sevgilisi de bu sekilde nasil devam edilir bilmiyorum ki diyor. arkadasim onun kendisine sahip cikip arkasinda durmasini beklerken o bu sekilde davraniyor. bu arada arkadasim ögretmen ve sevgilisi iki yillik okulunu tamamlayamamisti. bu nedenle arkadasimin ailesi de hep karsi ciktilar ama arkadasim hic kimseyi umursamadi, sevdigi icin her seyi göze aliyordu. cünkü onun icin bu durum cok farkli bir noktaya gelmisti. ilkokuldan beri hic düzgün bir iliski yasayamamislardi ama hic de kopamamislardi. simdi böyle bir durumda o da sevgilisinden ayni özveriyi bekliyordu. hic kimsenin söylediklerine aldirmadan kendisinin yaninda olmasini bekliyordu ama sevgilisi her zaman ki gibi kacmayi tercih etti ve yine bitti. aradan zaman gecmisti ve sevgilisi yine olumlu yaklasimlarda bulunmaya baslamisti. bazen gizli numaradan ariyordu ama arkadasim bu defa hic taviz vermedi, baglarini tamamen kopardi ve sonra ögrendik ki yine ilkokuldan tanidigimiz ve hic sevmedigimiz bir kizla birlikteler. o kiz da ilkokuldan beri seviyordu kendisini, hatta arkadasimla ayrildiklarinda bir süre onunla görüsmüs daha önce ve simdi yine birliktelerdi... biz hep ayrilirlar yürümez diye düsünürken nisanlandiklarini ögrendik. suan hala nisanlilar. ama isi gücü yok, sorumsuz ve hic güven vermeyen bir insan. buna ragmen kizin ailesi nasil kabul etti bilmiyoruz ama sanirim mayista dügünleri olacak. arkadasimla ayrilali 1.5 yil oldu ve bu süre zarfinda hic karsilasmadilar. bir kac gün önce arkadasimla kontör yüklemek icin bir bayiye girdik ve 1.5 yil aradan sonra ilk kez gördük kendisini. orada calismaya baslamis. biz onu görmeden önce o bizi görmüs olmali ki yüzünü hic kaldirmadi yerden, isi olmamasina ragmen hep önüne bakip bir seylerle ugrasiyormus gibi yapti. arkadasim da bunca zaman sonra onu görünce kötü olmustu, dayanamayip disari cikti. biraz kalabalik oldugu icin ben hemen cikamadim, isim uzun sürdü beklemek zorunda kaldim. beklerken arada belli etmeden ona baktim ve yaklasik 5 dakika boyunca hic kipirdamadan yere bakti. arkadasim da disardan görmüs onun tavrini. simdi tabi ki böyle bir insandan hic bir beklentisi yok, hem artik nisanli biri ve evlenecek. evlenmeyecek olsa bile arkadasim artik onu istemiyor ama yillarin verdigi bir his var, nedenini o da tam bilmiyor ama gecmisinden kopamiyor bir türlü. suan 24 yasinda bir ögretmen ama hala hayatinda kimse yok. herkeste ondan bir seyler ariyor olmali ki kimseye alisamiyor ya da güvenemiyor. bir de en cok o karsilasmadaki tavrini merak ediyor. neden yüzüme bakamadi, utandi mi ya da görmek mi istemedi diye düsünüp duruyor. aslinda ne düsündügünün hic bir önemi yok ama hepimiz böyle degil miyiz her seyden bir anlam cikarmak hosumuza gidiyor. bazen dogru cevabi kendimiz biliyor olsak da baskalarindan da duymak istiyoruz iste... bu nedenle bu durumu sizlerle de paylasmak istedim. biliyorum cok uzun oldu sizleri okurken yormus olabilirim ama ayrintilari da bilirseniz daha iyi olur diye düsündüm. simdiden yorumlariniz icin cooook tesekkür ediyorum kizlar dilaaadilaaan Bas'itleşmeyin