Teşekkürler.. Taşındıktan sonra öyle mutlu iyi zamanlar geçirdik ve geçiriyoruz ki.. Allah'a şükürler olsun. Yüzümüze güldü. M

Ya kusura bakmayin merak ettim. 10 yil gözyaşı icinde gecen bir evliliknasil sonra duzeldi. Problem kisilerde miydi, olaylarda miydi?

Zaman usulca fısıldadı "bana bırak"

Haklisiniz ama cocuklara cok duskun bir baba banada oyle evet sevmedigim yonleri var ama iyi yonleride var inan bazen oturma sekli bile gozume batiyor sevmeyince baska oluyor demek ki ladyjoker

Peki neden mecbursunuz?

Yıllarınızı hena etmeyin. Hayat kısa ömür bitiyor. N

Babaya saygilarimi sunuyorum. Dogru olani yapmis.

Sevmeme olayı davranışlarından Sonra mı başladı?Sadece anneniz üzülecek diye mi boşanmaktan çekinmeniz? . push ; imkansizhayaller

Mecbur degilum aslinda ama iyi bir insan ama sevemiyorum iste birde annem var uzulsun istemiyorum cok cile cekti bn babasiz buyudum cocuklarim yasmasin diyorum ama bnde mutlu degilim S

Vallahi babaannem ve halamdaydı problem. Bir de babamın onları dinlemesi. Aile apartmanındaydık. Son ayrılıkta babam söz verdi taşındık. 17 senedir ne yüzlerini gördük ne de haberlerini aldık. Babam bizi seçti. Onları çıkarttı hayatından.

Bu geçici bir durum değil ve hiç değişmiyecek. Çocuklarınızda ilerde size teşekkür ederim anne iyi yaptın bu evliligi sürdürdün demiyecek. Herkes yolunu çizip giderken siz geçip giden mutsuz yıllarınıza yanacaksınız. Annem ile babam hic bir zaman anlasamadi ama annem bizim icin evliligini bitirmedigini soyledi. Bende keske ayrilsaydiniz ikinizde belkide daha mutlu olacaktiniz dedim. Siz birarada mutsuzken cocuklarin herseyden habersiz mutlu yasadigina inanmiyorsunuz umarim... ladyjoker

Daha oncede konu actim bnde babasiz buyudum ozamanlar mantik evliligi iyi fikir gibi geliyordu ailecek zor bir surecten geciyordum 23 yasindayim ve inan

Her sey sey karar vermekle baslar. Bir gün o cesareti bulacaksin. Su an ic muhakeme safhasindasin. Belki de böylesi daha sağlıklı. Kendini hazirliyorsun bazi seylere. Plan yaparsan bu süreç hizlanir. Ama asil sorun su senin hala esinden ümidin var gibi? Ümidin olmasa bu kadar ikileme dusmezdin.

Annemle babam çok sancılı geçirdiler bizim çocukluk zamanlarımızı. Çok severek evlenmişler. 2 kardeşiz. Ben 10 yaşıma geldiğimde son bir ayrılık yaşadılar, annem ikna oldu geri döndü. Ben babama çok düşkündüm, ayrılırlarsa babamda kalacaktım. Annem kardeşimden ayırmaya kıyamamış, babama da inanmış. Öyle barışıldı. Bir daha ne kavga duyduk ne de ayrılık gördük. Maşallah şuan gayet iyiler. Yaklaşık 17 senedir yani. Yine de anneme söylediğim "ayrılıp yoluna bakabilirdin. Mesleğin vardı, ailen arkandaydı..." Şimdi iyiyiz hepimiz mutluyuz. Ama annem keşke o 10 seneyi de mutlu geçirseydi diyorum. Onun gözyaşları ve çaresizliği beni öldürüyordu çocukken bile. Neyse ki bizim hikayemiz mutlu devam etti. Siz iyi olacaksınız ki evlatlarınız dimdik duracak. Annem hala hayata karşı dimdik olmasa ben de güçsüz hissederdim. İnanın. Önce kendiniz için sonra da evlatlarınız için iyi düşünün.

Evet ben bir korkagim neden kendimi mecbur hisediyorum kendimden once annemi cevremi dusunuyorum neden sevmedigim bir adamla omur gecirmeye mecbur hisediyorum kendimi iki cocougum icin yasiyorum ama artik yoruldum esimin aptal tavirla4indan ergen hareketlerinden ve uygunsuz tavirlarindan ayni degiliz farkli degiliz bambaska kulvarlardayiz. Bazen cekip gitmek istiyorum cocuklarimla ueni bir sayfa yurt disinda yasiyorum devlet sahip cikar ki cikiyor calisirsin kims3yide cekmek zorunda kalmassin diyorum. Kendi hayatini yasarsin diyorum sonu da kac defa geliyorruz su dunyaya. ama yapamiyorum korkagim cesaretik yok belkide sadece icimi dokmek istedim okuyan herkse tesekur ederim

İşte ölçüp biçip kararı siz vereceksiniz. Annem risk aldı ve kazandı. Herkesin kararı kendine neticede. İnşallah siz de kazananlardan olursunuz.