Haklınız, sağlıklı bir ilişki değildi. Onunla olmadığı için mutlu olur muyumdan öte bir gün gerçekten güvenebilir miyim insanlara diye düşünerek sormuştum bu soruyu. Pamukannesi83

Biliyor musun benimde tek temennim o, karsıdaki kız da bi ailenin göz bebeği böyle bir ruh hastasını ilk aylarda farkedemeyecek, ama umarım benden sonra düzelir hiç kötü gün yaşatmaz, zira kız hanımefendi kapalı biri, nun takıntıları da vardı. Brir yandan kafam karısmıs aslında kızla konusmak istemiştim onra dedim ki sanane belki de her seyden haberi vardı, hem bana gösterilen sevgi ile o aynı değil, belki çok mutlu olaacaklar, ara ara git gel mesajları olsa da alısacak o kıza. Biz de gereken dersi çıkaracağız, ben işimi gözden çıkarmıştım, aileme dikleşmiştim, kıskançlıktan kardeşimle bir hava almaya bile çıkamıyordum, askerdi uzktaydı saygı olarak goruyordu bunları aklım kalır diyordu, Belki şuan o hiç günahı olmayan kız aşkın ilk salaklığıyla bunları okuyup gülüp geçiyor habersizce (10 günde aşk olur mu bilinmez ama..) Rabbim Hz Hava ile Hz Adem'in muhabbetini nasip etsin onlara.

bkz. muhafazakar erkek protipi.. sevgili/ilişkide oldukları kadın tipleri vs. evlendikleri kadın tipleri.. buradan tez konusu çıkar.

Herkes birilerinin eski sevgilisidir neticede, insanlar yurumeyen şeyi bitirip yeni bir yol çizebilir, bu yolda çok da mutlu olabilir. Darisi da sizin başınıza. Bence iyi bile olmus şu son olaylar. Yoksa bir ömür ayrıl barış, bu hastalikli ilişkiyi sürdürürdünüz. Hatta sırf ayrilamadiginiz için evlenir, rezalet bir evlilikle güzel hayatiniza dinamit atabilirdiniz

Sizinki çocukluk aşkıymış, alışkanlıkmış. Aklınız başınıza geldikçe yani büyüdükçe ayrı dünyaların insanı olduğunuzu görmüşsünüz. Bu yüzden işi ciddiye götürmekten karşılıklı olarak çekinmişsiniz. Sizden sonra hemen birini bulup evlenmesi acı evet ama inanın bu derece kıskanç biriyle evlenip diken üstünde yaşamak çok daha zor olurdu. Kurtuldum deyip geçin.

Hayır kesinlikle öğrendim. Farkındayım yaptığımın hata olduğunun ama dediğim gibi bende o zaman 15 yaşındaydım ve herkesten farklı olduğunu düşündüğüm biri tarafından böyle bir sevgi görmek hoşuma gitmişti. Yıllarımı aldı dedim çünkü ben çok denedim bir şeyleri değiştirmeye, bitirmeye. Devam etmek isteyen, her yerde karşıma çıkan, ağlayan sızlayan hep oydu. Şimdi de bu kadar hayatımın merkezi olduğu için belki de hastalıklı da olsa beraber büyüdüğümüz için, hayatımın iplerini onun eline verdiğim için ben daha kendime yol çizememişken böyle olması üzüyor daha doğrusu kendime kızıyorum. Bir de ben çok karakterli biri diye düşünürdüm, hayal kırıklığı diyelim yani.

Hersey özsevgi ve özsaygi ile baslar. Sevgiyi hak ettiginiz bildiginiz andan irtibaren baskasini buna ikna etmeye calismaktan vazgeciyorsunuz

Biz kadınlar mutluluğu beyaz atlı prense odakli yasadigimiz için asla mutlu olamayacaksiniz çünkü öyle bir prens yok. Insan kendi kendini mutlu etmeli. lokmatatlisiyim

İşte hayal kırıklığı derken, üzüldüm derken anlatmak istediğim bu aslında. Farkındayım hastalıklı bir ilişkiden kurtuldum. Ama beraber büyüdüğün ergenlik hırçınlığını, öğrenciliğini, sınavları, ilk iş stresini beraber atlattığın ve hiç yalanına şahit olmadığın insan bile tüm sözlerini birkaç ayda unutursa kime güvenilir ki bu hayatta. A

Evet çok büyük dersler aldım. Benim de tek isteğim çok daha güçlü ve mutlu olarak hayata devam etmek. Bir gün kendi yolumu bulmam için böyle olması gerekiyormuş iyi ki olmuş diyebilmek. Yorumunuz çok değerli çok teşekkür ederim

Onunki saplantıysa sizinki de saplantı olmuş. Dert falan göremiyorum ortada. İyi ki sizinle evlenmemiş işte bunu neden dert ediyorsunuz kendinize? Ne güzel kopmuş sizden. Sizde kendi hayatınıza bakın artık yeni insanlar tanıyın. Sırf onunla olmadı diye niye mutlu olur muyum diye düşünüyorsunuz?

Benzer bir ilişkim vardı yıllar sürdü. Aynı meslek, aynı okullar, aynı çevre. Bir süre sonra aşk değil alışkanlık olduğunu, aslında konfor alanımdan çıkmamak için onunla kaldığımı farkettim ve ayrıldım. Başkasına deli gibi aşık oldum ve evlendim. Ama onunla geçirdiğim yıllardan asla pişman değilim. Her şey çok güzeldi. Senelerce 1 tane bile tartışmamız olmamıştı. O yıllar boşuna gitmedi, benim tercihimle ve onun tercihiyle beraber geçirdik. Ayrıldıktan sonra ilk sevgilş bulan o olmuştu. Şimdi evli değil ama sevgilileri var sürekli. Tanıdığım insan da değil artık. Zor evet ama normal bir süreç bana kalırsa. Ben de başkasını sevemem diyordum ama köpek gibi aşık oldum sonra. Boşver geçecek.

Ben de olsam sıkılırım. Uzun süreli ilişkileri sevmiyorum. Bi yerden sonra bayıyor. Hem sizinki hepten alışkanlık olmuş. Sevgi de değil aşk da değil. Karşıdaki kadınla da kendinizi kıyaslamayın. Kızlarla gezip tozup ailesinin bulduğu kızla evlenen çok erkek var. Sizinki ilk değil sonda olmayacak.

Bize akıllıca gelmiyor ancak var öyleleri. Tanışmanın üzerinden 1 haftada evlenme teklifi alıyorlar. 1 ay dolmadan nişan, 3 ay dolmadan evlenen var etrafımda da bu forumda da. Etrafımdakilerden bu şekilde mutlu olan görmedim duymadım. Bu forumda gördüklerim çok mutlu olduklarını söylüyorlar. Bir de garip bir mantık var bazı insanlarda, ilişki hemen evliliğe dönmez uzarsa hiç evlenemezlermiş. Uzayınca mutlaka bir şey çıkıp ayrılırlarmış. Öyle diyorlar. Uzun ilişki yürütemiyorsanız evlilik nasıl yürüteceksiniz deyince aval aval bakıyorlar. Önemli olan uyumlu, mutlu, güzel, iki tarafı da her yanıyla tatmin eden bir ilişki değil. Önemli olan evlenmek. Koca olsun ister çamurdan olsun. Öbür yandan doğru kişiyi bulduğun anda anlarsın, doğru ilişki hızlıca ciddileşir diyen bir tayfa da var. Romantik buluyorlar bunu. Bense yangından mal kaçırma olarak adlandırıyorum. Tanıdığında uzaklaşacağın kişiler genelde tanımadan evlilik diye tutturuyor.

of o kadar haklisiniz ki... bi yapabilsek olay biticek de Pamukannesi83

ailesinin istediği biriyle evlenmiş galiba. Herkesin her sözüne bel bağlamamak lazım. İnsanlar sözlerini çabuk unuturlar. Aklının bir köşesinde bulunsun.

Ayrı bi konu acamadim buraya yazmış oldum kusura bakmayin baba evine dönmeyi istemesem de mecbur olduğum için gitmek zorundayım ailem çalışmak konusunda çok baskıcı malesef kadın sığınma evini düşündüm oraya gitsem sizce orda bana yardım ederlermi H hatik

Evet hayatım çok ayıp etmiş seninle evlenip senin hayatının içine etmesi gerekirdi aslında. Yahu daha ne istiyorsun yok öyleymiş de yok böyleymiş de. Neyse ne yani. Sana tavsiyem Google - şükür namazı nasıl kılınır- ENTER

Hayatınızin ipini kimseye vermemeniz gerektiğini, arkadaşlarinizla buluşmanın bile lüks olduğu bir baskiyi kabul etmemeniz gerektiğini öğrenmişsiniz umarım ama pekte öyle gelmedi bana. Ayrıca yıllarımi almak nedir? Siz isteyip devam etmissiniz bu ilişkiye sonra da evliliğe sicak bakmamissiniz, bitmiş. Süreç kısa olsa da evlenmesi kendi bileceği iş.

büyüdükçe fark edeceksin ki hayat, geçip giden yıllara yanacak süren olmayacak kadar kısa. olmuş yaşanmış ve bitmiş. önüne bakıp, yaşadıklarından ders alıp, bundan sonra neler yapabileceğine ve hayatını nasıl güzel yaşayacağına bakarak planlamalısın.

Merhaba, Benim bir ilişkim vardı. Lisedeyken tanışmıştık çocuklukla başladı her şey ama zamanla kopamaz olduk birbirimizden. Özellikle o, beni çok sevdiğini bensiz asla yapamayacağını söylerdi. Benim de o çocuk aklıyla böyle sevilmek çok hoşuma giderdi. Onun aldatmayacak, yalan söylemeyecek bir insan olduğunu düşünürdüm hep bir de beni çok seviyordu daha ne isteyeyim ki derdim. Zaman geçtikçe çok kıskançlaşmaya başladı bu sebeple bir kaç kez ayrılsakta hep karşıma çıktı düzeldiğini beni bir daha üzmeyeceğini söyledi ve barıştık. Gerçekten de değişiyordu eskisi gibi kıskançlığı kalmamıştı ama yine de ksıkançtı işte. Hem kıskançlık hem de uzun süreli ilişki olunca bende bir nevi hayatımın iplerini onun eline vermiştim. Kendime dair birşey kalmamıştı bir arkadaşımla oturmak bile benim için lükstü. Bazen çok anlayışlı olurken bazen beni ailemdeki erkeklerden bile kıskanacak boyutta deliriyordu. Sağlıklı olmadığının farkındaydım ama bitiremiyordum, bırakmıyordu peşimi bende kabullenmiştim artık. Bana duyduğu sevgiyle yetiniyordum. Yıllar böyle böyle geçti meslekleri aldık artık ciddileşmek gerekirken tartışmalar gittikçe artmaya başladı. Ben onun ailesinden çekiniyordum çünkü farklıydık bildiğim bir aile yapısı değildi ama o hiç sorun olmayacağını söylerdi hep. Ben bu yüzden hiç bir zaman tanışmak, ciddileşmek için ısrarda bulunmadım o da benim ailemle tanışmak istemedi. Günler tartışmalı barışmalı geçerken bir gün ayrıldık. Bir kaç ay sonra başkasıyla tanıştığını söyledi, 4 ay sonra öğrendim ki evlenmiş. Bir de karısı benden çok farklı eğitim olarak, giyim kuşam olarak. Hoşlandığı tip bensem nasıl öyle biriyle evlendi, ya da başından beri hayali öyle biriyle evlenmekse neden benim en güzel yıllarımı aldı. Biz beraber büyüdük üniversiteyi beraber okuduk mesleğimiz aynı çok paylaşımımız vardı. Bu kadar bencil biriyse yıllarca nasıl anlamadım. Tüm bildiklerim sarsıldı, sanırsınız ki dünya başıma yıkıldı. O evlenmiş ama ben hayatıma birini almayı hala düşünemiyorum. Biliyorum onunla benden sonra tanıştı hala eminim yalan söylemeyeceğine, hala onun kötü biri olduğunu düşünemiyorum. Ama bunu nasıl yaptı, beni çok sevdiğini düşündüğüm insan böyle bir anda unutursa bir daha kime güveneceğim, nasıl atlatacağım bilemiyorum. Kendimi çok değersiz hissediyorum. Yıllarca vakit geçirmiş ama evlenmeye uygun görülmemiş birisin diyorum. Bir gün bende mutlu olur muyum?

Fikrinize saygım var ama siz de benim yaşantımı, neler yaşadığımı sadece burada yazan bir kaç kelime ile bilemezsiniz ki. Benim ayrılmamak için maruz kaldığım tehditleri, yeri gelip karşımda 5 yaşında çocuk gibi ağlanmasını, yeri gelip bana eşsizmişim gibi hissettirip yeri gelip beni suçlamasını ben yaşadım. Ve bunları yaşadığımda yaşım gerçekten küçüktü. Evet belki çok sağlıklı biri değilim dediğiniz gibi ama siz de benim ne yaşadığımı neden böyle olduğunu bilmiyorsunuz. Oyalamak diyorsunuz ama nereden biliyorsunuz ki benim içimdekileri onunla paylaşmadığımı, onun her şey çok güzel olacak ayrılmayalım diye diretmediğini. Ayrılsam bile her yerde karşıma çıkmadığını? Zorla tutmamış diyorsunuz. Zorla tutmak illa ki bir yere hapsetmek mi bilmiyorum ama birini psikolojik olarak savunmazsız hale getirip manipülasyonlar yapmak bence bu kapsama girer. İyi hissedebilmek, destek görmek adına yazdım buraya. Yılları da elbette ki bir kaç satırda anlatamam. Ama bilmenizi isterim ben öyle istemem yan cebime koy şımarıklığı ile davranmadım, kimsenin de vaktini çalmadım. Psikolojiye ilginiz var mı bilmiyorum, othello sendromu diye bir durum var. Ben resmen öyle bir durumun içindeydim. Kurtulması hiç kolay değil. Kurtulamadıkça da kendimi mahkum ettim. Düşünemeden yıllarım aktı gitti. Hani duyuyoruz ya kadın cinayetleri, hep böyleleri yüzünden. Dilerim böyle hastalıklı bir durum sizin civarınızdan bile geçmesin ki siz beni hiç anlayamayın.

Bu aslında hiç sağlıklı bir davranış değil ama ah işte.. ben dahil olmak üzere bazı kadınlar bunu çok sevilmek olarak kabul ettik/edeceğiz. Kimseyi iyileştirmek bizim görevimiz değil, bizi kısıtlamak kıskanmakta kimsenin haddi değil. Adamlar karakterini belli ediyor ama çok iyi biri o diye bir şans daha, bir şans daha derken kendimizi yok saydık. Ben almam gereken dersleri aldığımı, daha da alacağımı düşünüyorum. Yine de biz şanslıyız, umarım evlendikleri kişilere bize yaptıkları gibi yapmazlar da onlar bari mutlu olur. Ama bir ilişkiyi kafadan atmadan evlilik kararını alabilen kişi ne kadar sağlıklıdır ki, ne kadar mutlu edebilir?

Bence şükretmelisin öyle biriyle evlenmediğin için. Çünkü evlenince seni o evlendiği kişiye dönüştürecekti

Yok tam tersi. Ben açığım, ailem açık. Ama karşı tarafın ailesi değildi. Eşi de değil. Ailesi bir kaç kere bu konu hakkında olumlu düşünmediklerini dillendirmişti ama benden kapanmamı istemeyeceğini böyle kabullenmeleri gerektiğini söylemişti. Ama sonuç ortada. Bilmiyorum ne oldu özüne mi döndü, aile mi etkiledi

Böylesi kadınlar genelde şey, artık evlilik düşünen, kadere kısmete razı, evlenince severim diyen, uzayınca bozulacağına inandırılmış, hevesli... Eski nisanlm benden 10 gün sonra nisanlandı, ailesi ve kız o kadar hazırlarmış ki...

Bir arkadasimin başina gelmisti boyle bir sey. Kizla cocuk cocuk universite 1inci siniftayken tanisti. Kiz cocugun universite bitirmesini bekledi, askerliyini bekledi, ise girmesini bekledi. En guzel yillarini ona verdi. Cocuk koyde yaşiyordu, kiz sehirde. Kiz koyde yaşamayi kabul etmisti ama cocugun ailesi kizi istemiyordu. Sonra bunlar bi ayrildi bi baristi. Sonra da cocugun evlilik haberini duyduk. Cocuk şuan mutsuz ama kiz bir kac yil sonra evlendi, şuan cok mutlu, iyi ki, onunla evlenmemisim, sonu boşanma olurdu, gozum kapanmışti diyor. Siz de eminim gonlunuze gore birini bulup cok mutlu olacaksiniz. O adamdan kurtuldunuz diye sevinin

Duyduğuma göre kız uzun süreli ilişkinin yeni bittiğini biliyor ama üstünde durmuyor, evlilik amacıyla ve bunu dillendirerek ilişkiye başlıyor zaten. Şöyle söyleyeyim, daha önce erkek arkadaşı olmamış okulu bittiği ay biriyle tanışıp/tanıştırılıp evlenen birisi. Nasıl diyeyim, vardır çevrede örnekleri işte ideal evliliği denilebilir. Evleneyim, çocuklarım olsun onları yetiştireyim, bekar hayatımda ki günahlarımı unutayım evliliği sanırım. Enterasan olan da benim onun böyle biri olduğunu hiç anlamamış olmam. Ailelerimiz farklıydı ama o bu kadar zıt kutupta biri olduğunu hiç sezdirmedi bana. Benimleyken böyle biri değildi

Of, nasıl kişiliksiz davranışlar. Ağızlarını açınca erkek dediğin şöyle olur böyle olur diye ahkam kesmeyi bilirler. Ben bir kadın olarak cesaretimi toplar söylerdim veya bir şekilde öğrenmesini sağlardım ki karşı tarafta kendi yoluna baksın. Ayrılığın üstünden yıllar geçmemiş ki unutsunlar. Ben de tamamen tesadüf eseri öğrendim evliliğini. Bence Allah bizim yüzümüze baktı ki öğrendik, kendi adıma ben öğrenmesem barışmak istemesem bile yeni bir hayata başlamaya cesaret edemezdim bir yerden çıkar gelir ve işte sen busun der diye. Nasıl bir baskı hissetmişsem artık. catlak yumurta

Ama siz evlenmek istememissiniz, ne yapacakti ki baska? Senelerce sizin fikir degistirmenizi mi beklemesi gerekiyordu? Evlenmek istediginizi soyleseniz sizi secerdi belki de..

Her şeyi çok güzel özetlemişsin. Düşüncelerini ve ilişkiye bakış açını çok beğendim. Karşındaki kişi doğru insansa zaten yıllar geçse de sıkılmıyorsun. Tartışmalar olabilir önemli olan iyi bir üslupla çözümleyebilmektir. En küçük tartışmayı ileri boyuta taşıyan iki günde sıkılan kişiler bana göre ergenliğini tamamlayamamıştır. Bir kere dünyaya geliyoruz ve bana göre her şeyin "ilki " daha kıymetli, anlaşamazsan elbette boşanırsın ama elinden geldiği kadarıyla iyice tanıyıp evlenip her şeyin ilkini eşinle bir ömür yaşamak daha hoş geliyor. Sizin ilişkinizi ve sorunları çözme yolunuzu beğendim. Bence son derece sağlıklı bir ilişkiniz var umarım her zaman mutlu olursunuz

Evlilik yolunda ve evlendikten sonra sizinle hiç iletişime geçti mi geçer

Birde ekleyim: Bu iliskiden gereken dersleri cikartin. Cikartin ki gelecek sefer ayni toksik ilsikiye düsmeyin

Karısına acımaktan senin derdine odaklanamadım.

En sonunda şükretmeniz gerekirken böyle düşünmeniz çok yanlış

Neden ayrıldınız kim ayrıldı bu 1. Sorum.2. Side ıplerı kımsenın elıne vermıceksın. Arkadasınla bişey ıcmek neden luks olsun. Bu bence fesatlık

Evlendiniz diye cok korktum... saplantili diyorsunuz kurtuldugunuza sevineceginiz yerde uzuluyormusunuz

tanıdığım sizin durumuzda gibi olanlar hep boşandı boşverin ve kendinizi biraz geliştirin bence bakış açısını değiştirin.

Haklısınız. İlişki başlamış olmasa da bir şekilde aklında varmış ki bu kadar hızlı gelişebilmiş

Teşekkür ederim, çok güzel şeyler yazmışsınız yorumunuz çok değerli Tüm kalbimle inanıyorum bir gün ben de bunları aşıp iyi ki olmamış diyeceğim C

Birlikte büyüdük demişsiniz. Kesinlikle çocukluk arkadaşları ve aşkları öyle kolay unutulmaz ama zamanla ayrılıklarınızı ve farklılıklarınızı daha net görürsünüz. Bazen neşeli bazen hüzünlü bir hatıra olarak arkada kalır geçmişinizdeki insanlar. Ama bugün sizi siz yapan acı-tatlı deneyimleriniz, yaşanmışlıklarınızdır. Hiçbiri için üzülmeyin. Güzel hatıralarınızı tebessümle anın, kötü deneyimlerinizi de şimdi ne kadar şahane bir kadına dönüştürdü beni diye kulağınıza asın. Hayat kısa hatta sandığımızdan çok daa kısa. Büyük trajedilerde boğulup yıllarımızı çüretemeyeceğimiz kadar kısa ve de değerli. İyi bir insala tanışır musmutlu olursunuz inşallah.

Tabi ki sadece kılık kıyafet değil ben insanları dış görünüşüne göre ayıran biri değilim. Ama belli ki dünyaya bakışımız farklı mesela ben böyle bir evlilik yapmak istemezdim. Asla şimdiki eşiyle bir sorunum olamaz zaten. Ama bu kadar hızlı hareket edince kıyas ihtiyacı hissediyor insan. Bunca yıl benimle düşünemezken ne oldu ki onunla düşündü evliliği diye. Çok haklısınız ben de farkındayım. Yine de kabullenmek zor oluyor. Ama elbet geçecektir bunlar da. C

Bana 2 tarafta da evlenme istegi yokmus gibi geldi. Hayiflanmak yersiz sanki. Esimle kendimi nisanlilik doneminde dusunuyorum da 1 an once evlenip yeni hayatimiza baslamak icin resmen saniyeleri sayiyorduk. Isteyen erkek, kadini ikna eder ve evlenir. Zaten evlendigi esiyle tam da boyle olmus. Size de sizi seven, isteyen 1 erkekle hayatiniza gercekci sekilde bakmanizi dilerim.

İyi ki benle evlenmedi diye şükür namazı kılacağınıza dert mi ediniyorsunuz? Karşısındaki insanı bu denli kısıtlayan kıskançlıkta sınır tanımayan biri kötü ve bencildir efendim.

Hayır görüşmedi. Zaten 'hala onun kötü biri olduğunu düşünemiyorum' diye yazmıştım. Hayal kırıklığım da bundan dolayı zaten. Bir insanı 6 ay- 1 yıl tanırsın kusura bakma deyip hayatından çıkabilirsin. Ama farklılıkları defalarca dillendirmeme rağmen 10-11 yıl ısrarla hayatımda kalmak isteyip, hayatımın merkezinde yer almak istemesi ve benim yaptığım tüm fedakarlıklara hayatımı ona endekslememe rağmen kusura bakma deyip gitmesini saçma buluyorum. Daha ayrıldığımız gün buluşmuştuk o gün bile sürekli beni çok sevdiğini dillendirip ben konuşurken gözlerini üstümden ayırmayan bir adamdı. Evet gidebilir, aklına yatmamıştır onu da anlarım ama dediğim gibi bir insan gerçekten dillendirdiği kadar çok seviyorsa biraz fedakarlık göstermeli biraz savaşmalı ondan sonra olmadı ne yapayım demeli bence. Her şey anlatılmıyor burada ama şöyle diyeyim adam ailesinin yanına döndü, mesleğe başladı bir kaç ay sonra benden ayrıldı. Benim ailemi bile tanıma çabasına hiç girmedi ki. Benim düşündüğüm karakterde bir adam olsaydı, biraz da olsa çaba gösterirdi direkt seninle evlilik olmayacak deyip ilk karşılaştığı kişiyle evlenmezdi diye düşünüyorum. Üstelik benden çok farklı birisiyle. Resmen insanlara dair inançlarım sarsıldı. Hangi duygusu gerçek?.. ve bu öyle bir hayal kırıklığı yaratıyor ki, o bile bunu yaptıysa kime güvenilir ki diyorum. C

Yalvarmaktan bastan vazgececeksiniz. Bir adam sizi gercekten seviyorsa buna müsade dahi etmez ve gerek de olmaz. Cogu zaman kendi isigimizi söndürüyoruz sirf yalnis kisi bizi sevsin diye.

Bıktık bu acı ama gerçeklerden biri bizi de sevse de bi kere istenilen hatun olsak ya. yalvar yalvar ömrüm

İyi ki de sizinle evlenmemiş Bence şükredin Çünkü sevgiliyken kıskanç bir adammış resmen hayatı Zindan ediyormuş ve kısık diyormuş Siz de bu hayata bir kere geliyorsunuz unutmayın evlilikte iki tarafta saygıdan oluşuyor birbirinizi kıskanarak kısıtlayarak bir yere varılmaz hayatım zindana dersiniz sadece ve ben neden evlenemedim O evlendi Neden ben hala evlenmedim düşüncesini de kafanızdan atın sizin için en doğru en hayırlı insan Neyse zamanı geldiğinde karşınıza çıkacaktır, bence sizin kafanızdaki düşünce biraz da şey gibi "o hayatını kurduğu mutlu mesut Ben onun bıraktığı yerdeyim " düşüncesiyle hareket ediyorsunuz, yapmayı... bence insan yedisinde neyse yetmişinde de odur

Yapmış İlerde de yapar Valla ben de sizden çok evlendiği kıza üzüldüm. Onun aklında siz kalacaksınız. Sizinle evlenseydi neler olduğunu düşünecek az değil 10 yıl karısını sizinle karşılaştırarak ve daha yeni ayrılıp evlenmis. Karısına çok uzuldum Siz de kendi yolunuza gidin kendinize zaman tanıyıp unuttuktan sonra daha sağlıklı bir ilişki kurup evlenirsiniz ve onun aksine sizin aklınızda o kalmaz hayırlısı olsun :)

Çok sevindim gerçekten, umarım bir gün bende bu cümleleri kurabilirim Alys

Böyle apar topar evlenen insanların ortak noktası mı bu ya? yalvarmalar, ayrılamamalar, tam olacağına inanmışken patlatmalar..

hem benim durumum hem ilişkiler hakkındaki yorumunuz çok yerinde. Psikolojik destek almaya başladım, umarım bir an önce atlatırım artık hep iyi insanlar olur çevremde ya da bana zarar verecek olanları seçebilirim

Yıllarını almış gibi düşünme sende o ilişkiyi istedin ve devam ettin. Birlikte geçirdiniz ve bitti. Ben senden sonra o kızı bulup evlendiğinde inanmıyorum. Hangi kız 4 ayda tanıdığı biriyle evlenmek ister ki? Sonuç ne olursa olsun sen ondan kurtulmuşsun böyle kıskanç ve kişiliksiz biriyle evlenip ne yapacaktın ki? Azıcık karakteri olsa ayrılır ayrılmaz bile başka ilişkiye geçemezdi bu evlenmiş

merak ettim siz kapalisiniz ama kiz acik gibi bi durum mu...? ozel degilse. Pamukannesi83

genelde çocuklukla başlayan uzun ilişkilerin sonu hep öyle bitiyor. Çünkü insanın kendini tanıdığı bir yasta değilsiniz O demek ki hayatına öyle birini almak istemiş ama siz alışkanlıkmışsınız ee bir alışkanlık bir düzen olunca da koparmamış Sizi değiştirmek istemiş kıskançlık olduğuna göre Bundan sonra sizde kimse için seneler harcamayın.

Unutmayın ki sizden daha önemli ve değerli kimse yok onun mutlu olup olmadığını bilmiyorsunuz bile sadece evlendiğini biliyorsunuz Belki evli olduğu kadına da kıskançlıkları ile veya başka türlü şeylerle illallah bile ettiriyor olabilir, belki birkaç sene sonra boşanacaklar ki Umarım boşanmazlar devam eder ilişkileri kimsenin kutsuzliguyla mutlu olmayalim. Ama unutmayın ki Hiçbir şey, kimsenin hayatı dışarıdan göründüğü kadar kusursuz değildir. Bu yüzden onu ne yaptı ne etti kiminle evli olduğu çocuğunun olup olmayacağı hiç biriyle ilgilenmeyin aklınıza geldiği zaman direk kafanızı dağıtacak başka bir şeyle meşgul olun ve hayatımızdaki ileride olabilecek güzel hedeflere odaklanmanızı öneriyorum. Unutmayın, hayat bir adamdan ibaret değildir.

Son zamanlarda kavgalarımız çok artmıştı. Ben de pek çaba göstermez olmuştum. Yine bir kavga sonrası o tercih etti ayrılmayı. Zaten şimdi olsa asla öyle bir şey yapmam ama işte dediğim gibi çocuktum. Sonra da ayrılsam bile gitmediğini fark ettikçe artık kabullenme mi denir ne denir bilmiyorum, kapılıp gittim. Tam olarak ipleri ellerine verdim

Ailesine uygun biriyle evlenmistir bunu anlamak zor değil. Sizi de olduğunuz gibi kabul etmeyip değiştirmeye çalışıyormus ya zaten. Değiştirmeye gerek kalmayacak biriyle bulmuştur ailesi büyük ihtimalle. Sizden farklı olmasına şaşırmanizi anlayamadım o yüzden. Ayrıca sizden çok farklı olduğuna kılık kıyafetinden mi karar verdiniz sadece? Bu kıyasa girmenize de gerek yok diye düşünüyorum. Netice olarak sizin için iyi olmuş, güzel olmuş, ayrılması gereken asıl kişi sizmissiniz ama olsun.

cok gecmis olsun... demek ki iki yuzluymus... lokmatatlisiyim

Ben psikolojik destek almaya başladım ve bana tabi ki üzüleceksiniz üzülün bu çok insani bir durum aksi halde ileride patlama yaratır ama bilin gerçekten ucuz kurtulmuşsunuz dedi. Kıza ulaşmamakla en iyisini yapmışsınız, ben hiç düşünmedim bile ulaşmayı zaten benden yaşça küçük bir kızcağız. Onun yaşında bende çok seviliyorum sanıyordum. Zaten benden haberdar olduğunu da biliyorum, hiç sorgulamamış umursamamış ben ne yapabilirim ki. Belki onun istediği gibi biridir o yüzden bana yaptığı kıskançlıkları ona yapmaz. Çok daha mutlu olacağız. Mutlu olmak için illa ki bir erkeğe ihtiyacımız da yok ama hayatımıza biri girecekse de gerekli dersleri almış olarak yapacağız seçimimizi. Tüm kalbimle inanıyorum. Herkes mutlu olmayı hak eder, biz de ediyoruz.

Benim gözümü açan bu oldu, gizli bir programls Nisan fotoğraflarini görmesem bana olan mesajlarına inanacaktim, hem o kızı hem beni bı sure deneyecekti, inanamadim ama tokat oldu bana gerçekten, bu kişilik sorunu allah korusunnn da

Kesinlikle sana katılıyorum. Ben evliliğin aceleye getirilmemesi taraftarıyım. 8,5 yıl süren ilişkinin sonunda evlendik. Evlenmeden önce bile kendime eşimden dolayı olmasa da mesleğini düşünerek acaba yapabilir miyizim diye sordum. Kendimden yüzde yüz emin olunca da evlendim. İşler uzadığında pürüzler çıkıyorsa o çiftin ilişkisinde zaten o pürüzler olacaktır sadece halının altına geçici süreyle süpürülmüş oluyor. Evlendikten sonra gerçek yüzü karşısına çıkıyor sonrası ya mutsuz evlilik ya boşanmayla bitiyor. Çevremde kimden kısa sürede tanışıp evlenen kişi duyup/gördüysem sonu ayrılık oldu. Burda mutluyuz halini yaşayanlar 3-5 yıla aynı yoldan geçerler diye düşünüyorum

Diğer kadın çoktan vardır.

Yanlış anlamayın onunla konuşmasanız bile kendi içinizde üzülebilir, acaba böyle demeseydim böyle yapmasaydım nasıl olurduk diye dahi düşünmeyin. Bazısı konuşuyor da öyle flörtöz olarak değil, neden böyle olduk ya da bana neden bunu yaşattın gibi sitem edebiliyor. Bence buna bile gerek yok. Tümüyle hayatınızdan düşüncesini dahi çıkarıp yolunuza bakın. Sizi mutlu edecek kişi karşınıza çıkacak mutlu bir yuvanız olacak merak etmeyin. İçinizi ferah tutun.

Bu adam için sadece şerefsiz pislik de geç. Seni sandığın kadar sevseydı 4 ayda evlenemezdi. Allahaskina aklını basina al sen varken de o kadın varmış çok net.

Ben mutlu olur muyum nedir ya? Adam gitmiş hayat kurmuş senin derdine bak. Işine bak kendine bak. Kendine bakımlar yap ıyi hisset şükret. Bil ki adam seni zerre sevişeydi bu kadar kolay vazgecmezdi.

Biz bu hikayeyi çok duyduk. 2-3 sene sonra seni arayıp ben çok pişmanım, aslında seni seviyordum falan diyecek. Suçuda sana atacak. , Eğer sen hayatına devam etmiş mutlu bir kadın olursan bugünün acısı çok pis çıkacak. Ama yok onu bekler ve kabul edersen, seni öyle pişman edecek, öyle rezil edecek ki bugün ki halin için meğer ne kadar rahatmışım diyeceksin. Gerçekten en az 5 kere dinledim ben bu hikayeyi. Herşeyde bir hayır vardır. Şimdi otur, düşün bakalım geçmiş yıllarda hangi konularda hatalıydın. Onun saplantısını sevgi sandın mesela. Bu sana bir ders, öğren, saplantı sevgi değildir. O seni bırakmak istemediği için sende onu bırakmadın. Ders 2, önceliği kendi düşüncelerine duygularına ver. Otur yaz planla. Hayatına kimseyi sokmak zorunda değilsin. Yeni özgürleştin. Keyfini çıkar önce.

Büyük konuşacağım ama asla. En nefret ettiğim şeylerden biri evli olunduğu halde başka biriyle konuşmaktır. Kendine yapılmasını istemediğini başkasına yapma demişler. Evli birine bir mesaj atmayı bile yakıştıramam.

Zaten karşınıza sizin düşündüğünüz gibi dürüst bir insan yokmuş ki. Olmadığı size yaptığı baskılardan da belliymiş ama siz onları farklı yorumlamışsiniz.

Ben sizin gibi kızlara cidden çok kızıyorum. Ben 10 yıllık kocama bu kadar taviz vermiyorum arkadaş, nedir sizin derdiniz böyle? Adamlar sizle evlensin, bırakmasın diye resmen hayatınızı paspas ediyorsunuz. Bakın size bir abla tavsiyesi kulağınıza küpe olsun; erkekler kendileri için sürekli kendinden taviz veren kızları değil, kendilerine onunla evlenmek için taviz verdirecek kadar dik durabilen kızları tercih ederler eninde sonunda. Bir insanın, başkasının keyfi öyle istiyor diye, hiçbir mantıklı açıklaması ya da sebebi yokken hayatını kısıtlaması kadar saçma birşey var mı? Size demek istediğim diğer birşey de Allah herkese akıl, fikir vermiş, yok en güzel yıllarımı aldı, öyle yaptı böyle yaptı diye karşı tarafı suçlamaktan vazgeçin. İkili ilişkilerde ortada şiddet ve tehdit olmadığı sürece kimse kimseye birşey yapamaz, insan ne yaparsa kendi kendine yapar. Keşke yıllar önce dik durmayı becerebilseydiniz, zaten bunu yapabilseydiniz, en güzel yıllarınız heba olmazdı. Bence kararlarınızın sorumuluğunu alın ve bu yaşadığınızı bir tecrübe olarak görüp önünüze bakın.

Kişi kendinden bilir işi. Sizleyken başkalarıyla yol hazirlamis demek ki bı de çok emin şekilde guveniyosunuz ona.

Neden hayal kırıklığı? Siz ayrıldıktan birkaç ay sonra hayatına biri girmiş, ondan 4 ay sonra da evlenmiş. Bu sırada sizinle görüstü mü? Farkli olduğunuzu yazmışsınız, netice olarak bu farklılıklardan dolayı ileriye dönük sağlıklı bir ilişki yaşayamayacağinizi kabullendi belki o da son kavgalarınizda. Hayatına yeni bir yol çizdi. Kendi hayatı için bu evlilik kararı doğru mudur yanlış mıdır bilemeyiz ama size yapılmış bir kötülük görmedim ben yazdıklarınızda ilişkiniz bittikten sonra.

Ayrı bir konu açarsanız daha çok kişi görüp yardımcı olacaktır. Bana sorarsanız ayrılıp aynı şehirde işe girip çalışabilirsiniz. Eşiniz de destekte bulunacaktır, Hukuki olarak bulunması gerekir zaten. Allah ömür versin ama babanız ne kadar daha yanınızda kalacak, ayrılacaksanız kendi ayağınız üstünüzde durmanız lazım. Ben her kadının maddi özgürlüğü olması gerektiğini düşünenlerdenim. Kızınıza da iyi bir örnek olmanız gerekir ki o da güçlü bir şekilde yetişsin. C

İyi ki gitmiş evlenmiş boylelıkle kesin olarak kurtuldun o hastadan. Sana değer veren seni gerçekten çok seven biri ile tanıştığın zaman göreceksin gerçek normal bir ilişki nasıl oluyormus.

Suçladığınız kişiden pek farklı değilsiniz. Kendisiyle ciddileşmek istemediğinizi söylediniz, ailesiyle tanışmaya çekindiğinizi. Peki neden onu oyaladınız? Siz onun vaktinizi çalmışsınız, o da sizinkini çalmış. Gereksiz yere uzamış, bir haksızlık ettiğini düşünmüyorum. Kusura bakmayın. Sizi zorla tutmamış, siz de affedip devam etmişsiniz. Sevgiyi ve aşkı ayrıştırmamışsınız. Karşıdaki insan ne kadar ayrıştırabilir ki? Tek taraflı bir suç yok ortada, aksine iki tane birbirine hayır diyemeyen sağlıksız birey var. Diğer birey de, olayı anladıktan sonra evlenip hayatına bakmak istemiş. Kusura bakmayın ama siz de sağılıklı bir birey değilsiniz, karşıdaki insan da. Sadece birbirinizi oyalamışsınız. Hem ne kadar kolay bir şekilde uzunca vakit geçirdiğiniz insana ''vaktimi çaldı'' diyorsunuz? Biriktirdiğiniz anılar, güzel günler, paylaştığınız şeyler de mi ''çalınan vakit''? Bu hayata bir kere geldiniz ve bir kişiyle vakit geçirdiniz. Tecrübenize sahip çıkın ve ondan öğrenin.

Dogrusuyla yalnişiyla buna hayat diyoruz. Zaman kaybi değil. Evlenseydin o zaman da burdan ' eşim sokağa adim atmama izin vermiyor' diye bir başlik atacakdin. Çunki bu tip erkeklerden uzak durmak gerekir. Haberler dolu kadin siddetleriyle. Hepsinin eşi sevgilisi saplantili manyak. Geçen zamanini düşünme. Hayatdan ders çikar. Bundan sonra adim atarken birini hayatina alirken dikkat et. aşiri kiskançlik asla ama asla mutluluk getirmez seni kisitlar, eve kitler, ozgurlugun de gençliğin de elinden gider. Senin şu an kaybettiğin onunla geçirdiğin zamanlar ama ayrilmasaydiniz daha da kaybedicekdin. Evlenseydin daha kotu duruma duşucekdin. Özluğünde iyi insan ola bilir. O adami da insan olarak kotulemiyorum. Ama insan ilişkilerinin olmazsa olmazi anlayiş, karşilikli hoşgöru, güvendir bunlarin hiç biri yokki. Bence şükret

Evet aslında, ama o kadar kendimi düşünemeden yaşamışım ki yıllarca hala bu durum devam ediyor. Kendimi unutmuşum. Kötü şeyleri değil iyileri hatırlıyorum.

yanlış yazmışım düzeltemedim. doğrusu tanıdığım sizin durumunuzdaki gibi olup evlenenler hep boşandı. olacaktı.

Anlatmak istediğin şu: karşıdaki kişinin de yaşı çok büyük değildi. Karşıdakinin size davranışı ve sizin ona davranışınız yıllar boyunca sizi belirlemiş. Siz eninde sonunda pes edip affetmişsiniz, ama kavgaları şunları bunları vs görmüşsünüz. Psikolojik şiddeti anlayabiliyorum siz kendi ağzınızla diyorsunuz ki ailesine gitmekten çekindim. Demek ki birbirinizi karşılıklı olarak oyalamışsınız yorumu yapılabilir. Doğru birkaç kelimeden bilmeme ama sizin birkaç kelimenize bakıp - tek taraflı olarak - karşıdaki insanı da yargılayamam. İkiniz içinde zaten çalınan şey bir vakit değil. Birbirinizi ve özelinizi tanımışsınız. Sonra bitmiş ve yeni bir hayata başlanmış. Hayat 1 kere yaşanıyor. Her şey tecrübeyle ilerliyor, ki karşının da bundan çıkardığı şeyler var. Dilerim en kısa zamanda iyileşirsiniz ama burada aramanız ve suçlamanız gereken kişi sadece karşı taraf değil, ki suçlanacak biri yok sadece evlendiği için. Asıl yapmanız gereken şey her şeye ''kayıtsız'' olmak.

ayril baris giden hangi iliskiden kime fayda gelmis ki size gelsin, aslinda hayirli bir durum olusmus. Gecmise bakip uzulmeyin, o surede mutlu muydunuz, mutluydunuz, ne guzel, simdi baska birileri ile ya da yanliz yeniden mutlu olursunuz umarim. bir de ben de bu tarz uzun ilsikilerin bitmesni cok sasirarak karsilardim oncesinde, ya biter mi bitmez falan diye dusunurdum, bir arkadasim kendisinin basina geldi, cok seviyordum cok asiktim ama bir gun icinde tum hislerim degisti ve o iliski tamamen bitti, nefret dahil hic bir duygu kalmadi demisti. Hala bana uzak geliyor bu fikir dogrusunu soylemek gerekirse, ama olabiliyor demek ki. O yuzden cok beni sevmedi mi, bana yalan mi soyledi, ya da simdiki esini ailesi sebebiyle mi secti diye dusunmeyin derim. O gun oyleymis, bugun boyle. Herkes icin hayirlisi olur umarim diyelim.

Evet aslında düşüncem tam olarak bu, yıllarımı aldı derken kast ettiğim de buydu. Çünkü ilişkinin bitmemesi için çabalayan ben değil, karşı taraftı. Hatta ben bu ilişkinin sağlıksız olduğunu defalarca söylememe rağmen hep ikna edildim. Ama bunları yapan adam tam hayatı düzene girdiği anda birden bitirip hayatına çok rahat devam ediyor. Üzüldüğüm de bu zaten, kendimi bu kadar güçsüzleştirmiş olmam

O sizin en güzel yillarinizi almadi. Siz o süreci onunla gecirmeye karar verdiniz. Bu büyük bir fark. Önünüze bakin. Su anda caniniz yaniyor, ama geleceginiz tamamen önünüzde daha.

Umarım öyle olur, çok teşekkür ederim M i h r a Güçlüyüm ama kalbim hassas. Anneler

Kesinlikle katılıyorum malesef bazı insanlar sadece evlilik için yetiştiriliyor. Evlenmezse değer görmeyeceklerini sanıyorlar. İyi kötü düşünemeden hemen kapılıyorlar önlerine çıkana. Karşı cinste bakıyor sözümü dinler, gözü açılmamış sonuç hemen nikah. Mutluyum diyorlar bence buna mecbur hissediyorlar

Niye kıyaslıyorsun kendini arkadaşım niye böyle bir ihtiyacın olsun. Tanımadığın etmediğin bir kadın sonuçta. İlla kıyaslayacaksan kadınla kendini, ben daha şanslıymışım diye düşünebilirsin tek yapabileceğin kıyaslama bu olabilir ancak tanımadığın biri üzerinden. Evlenesi varmış onu bulup evlenmiş, o olmasa bir başka kadınla evlenecekti. İnsanların gerçek yüzünü tüm gerçekliği ile ayrılık sonrası görürüz. Buldumcuk derler bizim burada böylelerine

Bende kızıyorum. Şimdiki aklım olsa asla. Zaten artık bu tavizleri vermediğimi fark ettiği için tartışmalar çok arttı. Ama dediğim gibi küçüktüm. İlk defa bu kadar ilgi görmüştüm. Ki o zamanlar ayrılırsan şunları yaparım, intihar ederim gibi tehditler de vardı. Ve ben böylelikle sustum, içime kapandım, herkesten uzaklaştım taviz tavizi doğurdu. Yıllar geçti ben akıllandım, taviz vermek istemedim, karşılık verilsin istedim böyle oldu. Günlük konuşmalarım da da dillendiriyorum, şimdi bir erkek bana nasılsın dese neden hesap soruyorsun diyecek kıvama geldim.

Stockholm falan mı oldunuz acaba? Arkadaşlarınızla çay içmenin lüks olduğu korkunç bir iliskiden kurtulmussunuz, özgürlük çığlıkları atmanız gereken yerde hala neden benimle değil onunla evlendi diye sorguluyorsunuz. Zincirleriniz kırılmış artık özgürsünüz. Bunun farkına varın öncelikle

"İşler uzadığında pürüzler çıkıyorsa o çiftin ilişkisinde zaten o pürüzler olacaktır" bunu pankart yaptırıp asasım geliyor. Sanıyorlar ki evlenene kadar sorun çıkmadan yalap şap evlenirlerse, hep iyi gidecek. Aman ilişki evliliğe ulaşsın da yeter. Gerisi önemli değil onlara göre. Beş yıllık ilişkim var benim de, hiç ayrıl barış durumları olmadı. 5 yılın toplamında 1 ay olmamıştır küs olduğumuz konuşmadığımız zamanlar. Hiç tartışmıyoruz değil ancak tartışmalarımızı objektif bakma çabasıyla ve mantık çerçevesinde sorunlarımızı aktarmak olarak yaşıyoruz. Uyumlu, güzel ve mutlu bir evliliğimiz olacağına inandığımız için bu düşünceye girdik. 5 yıllık ilişki deyince herkes en az bir sene falan kavgalı küs ya da ayrı geçirdiğimizi sanıyor. Ya da bu zamana kadar evlenmediyseniz bundan sonra olmaz diyen var. Dönem dönem birlikte yaşadığımızı ekleyince her şeyi tüketmişsinizdir, evliliğe bir şey kalmamış deniyor. Evlenince sıkılacak olsak 5 yılda ve birlikte yaşadığımız zamanlarda da sıkılırdık bence. Biz hala aktif olarak birlikte bir şey yapmasak bile aynı odada olmaktan, birbirimizin varlığından çok mutlu oluyoruz. Alışmak söz konusu elbette ama tükenen bir şey yok. 5 yılda bir şeyler tükenecekse, bıkacaksak bir ömür nasıl geçiririz ki karşımızdaki insanla? Artık böyle şeyler diyenlere cevap vermiyorum ben. Ben korkuyorum. Aşksız, tutkusuz bir evliliğe mahkum olmaya. Anlayışsız, merhametsiz bir insanla aynı evi paylaşmaya. İlerideki eşimle aynı evin içinde iki yabancı gibi yaşamaya korkuyorum. Bir kere geliyoruz bu dünyaya, değecek bir eşle olmadıkça evlenmek insan, hayatına yazık ediyor. Bundan korktuğum için çok iyi tanımadan evlilik düşüncesi oluşturmadım hiç kafamda. Benim için evlilik amaç değil, sevdiğim insanla bir ömür geçirmek için araç. Herkes için de böyle olması gerektiğini düşünüyorum. Geçende sınıf arkadaşım, çok samimi değilim, uzun süreli bir ilişkisini bitirip apar topar tanıştığı insanla evlenmiş. Erkek arkadaşım daha samimi kendisiyle, kız demiş ki "her şeyiyle hayallerimdeki insan". Şimdi paylaşımlar yapıyor görüyorum, "insanlara evlenmek için ehliyet verilmeli" "sevgi, aşk, romantizm elde edene kadarmış" vs vs. Ee ne oldu, hani hayallerindeki insandı, diyesim geliyor ama diyemiyorum işte. Evlenince değişti oluyor bir de adı. Sen mi yeterince tanıyamadın evlenmeden önce acaba? Bunu düşünmüyorlar hiç. Neyse M mormemekse siz üzülmeyin boşuna. Acınız taze ve hemen ayrılır ayrılmaz evlenmesi kırıcı. Atlattığınızda, ilişkinizden karşılıklı hatalarınızdan dersler çıkarın. Ben eminim o, eşine de bu şekilde kıskançlıklar yapacak. Sizden bu davranışların anormal olduğunu öğrendi. Daha kontrol edebileceği ve bunu fark ettiğinde iş işten geçmiş olacak bir kurban seçti o kendine. Bu davranışlarını kolaylıkla gizlemek için o kadar çabuk evlendi. Ona aynı kıskançlıkları yapmasa dahi ikisinin de mutlu olacağı bir evlilik yaşayacaklarına gram ihtimal vermiyorum. Siz de kurtulduğunuza şükredin, tekrar böyle toksik bir ilişkiniz olmaması için dersler çıkarın. Bu insana tahammül etmenizin ve hayatınızın ipleri onun ellerine vermenizin sebeplerine inmeye çalışın. Bu nedenleri çözemezseniz tekrar böyle bir ilişkiniz olması kaçınılmaz. İmkanınız varsa, ihtiyaç duyarsanız psikolojik yardım almaktan çekinmeyin.

Sonr öyle biri çıkacak ki karşına bir anda kendini ruh eşini bulmuş ve evlenmiş olarak göreceksin... Aslında şöyle sende onu saplantı yaptın seneler onunla geçti lise ünv vs ondan başkası olamaz hayatımda diye şartladın yaptıklarını yapacaklarını her zaman kabul ettin bunlar hep onsuz eksik kalacağındandı ama koca bir hiç bu düşünce. En güzel yıllarım dediğin nokta aslında senin baş eğmelerinle de gitti bir de bu açıdan bak... Unutmayacaksın yıllarının geçtiği bir tabi ki unutulmaz ama emin ol çok mutlu olacaksın. Karşına öyle biri çıkacak ki seneleri sorgulamadan aman biraz daha tanıyayım demexen kendini başka dünya da bulabilirsin. Zaten işim özü de bu çok tanımadan evlenmek bana kalırsa.. Doğru erkek olduğu illa belli oluyor ve uzatmanın bir anlamı yok. Vakit dediğin birbirni yıpratmak sadece.

Karısı sizin aksinize hayatınızın iplerinin onun eline vermemiş. Giyimini, kuşamını o istiyor diye değiştirmemiş örneğin. Kimseyi memnun etmek için değişmeyin, kıskançlık sağlıklı bir duygu değil. Bu ilişkiden çıkarttığınız dersler bunlar olsun. Üzüleceğinize şükredin ki bu işin sonu evlilikle bitmedi

Az önce instagram da gördüm. Sizi anlatiyor sanki

Merhaba arkadaşlar 6 senelik evliyim 5 yaşında kızım var eşimle şiddetli gecimsizligimiz var benim ailem konya'da eşimin aileside konya'da eşim aksarayli ben Aksaray'a gelin geldigim günden beri anlasmazligimiz kavgalarimiz oluyor ben hep çocuğun için evliligimi bitirmek istemedim artık çekilmez hale geldi kaç defa babamin evine gittim 3.4ay kaldım olmadi tekrar eşimle barıştım şimdi yine eşimle kavgaliyiz bu evliliğim böyle devam edemecegini ayrılmak istiyor bende ayrılmak istiyorum ama benim ailem özellikle babam çok baskıcı şimdi ben eşimden ayrılıp gidersem boşanırsam yani beni calistirmayacagini söylüyor bende çalışmak istiyorum benim halimden hiç anlamıyorlar destek değil köstek oluyorlar ne yapabilirim? . push ;

Evet istediği zaman bir kaç ayda evlenebiliyormuş. Planlara göre o zamanlarda benimle evlenecekti, sadece kişi değişikliğine gitmiş

Yarın öbür gün bu kişi yine "saplantı"ya kapılıp size yazar, ulaşmaya çalışırsa sakın ama sakın bocalamayın, aklınıza "acaba" bile gelmesin direkt tüm iletişimi kesin. Çünkü onunki saplantıysa sizinki de öyle, yıllarca size baskı kurmuş birine tüm ipleri ona vermiştim, diyorsanız kendinizi hiçe sayarak ona bağlandıysanız sizinki saplantı olabilir. Önünüze bakın ve onunla olan tüm bağlarınızı kopartın.

Tanışmalarından sonra yazmıştı hayatında biri olan bir erkekle görüşmeyeceğimi söyledim. Sonra internet üzerinden sürekli takipte olduğunu fark ettim bir kere de mesaj attı nasılsın diye. Ben sanıyordum ki ayrılmıştır. Ama nişanlıymış o zamanlar, söylemedi. Bana sorsanız bunu asla yapmazdı o yüzden bir daha iletişime geçmek ister mi bilmiyorum ama ben karşılık vermem. Yabanelma Bir sabah gelecek kardan aydınlık... Üyelik