anlat canım.. paylaşmak rahatlatıyor..

aynen valla çocuk oldum babam sağolsun kız çocuğusun diye göz açtırmadı liseyi zorla bitirebildim çok şükür şimdi iyi bir işim var ama 23 yasından sonra bi sürü kursa gitmek zorunda kaldım evlendim.. ama hiç bişey anlamadım anladığım tek şey adam adam olmayınca kadın kadınlığını bilmiyor bebeğim oldu evde oturup kızıma bakamadım önemli günlerinde yanında olamadım çocuk diyorki bi gün okuldan gelsem annem evde yemek kokuları içinde sofra hazır olsa sanırım hiç bişeyi zamanında yaşamadım hep içimde kaldı honeysuckle istanbul

Konu içeriği nedeniyle "İlişkiler, duygular ve hayatın içinden"başlığına taşınmıştır. Lütfen konuları içeriği ile ilgili başlıklara açmaya özen gösterelim. E

yaz rahatla arkadasım içine atma.. sen öyle sanıyorsun kadınların çoğu çok güzel olsada gene kusur bulur kendine doğamızda var

söyleyemediklerim haksızlıklar.. onlar artık olağan gelmeye başladı zaten.. bende hemşire olmayı çok istedim ama muhasebeci oldum.. işimi seviyorum ama keşke hemşire olabilseydim.. onları gördükçe içim gidiyor honeysuckle istanbul

bilmemki.. belki kalmayan olmuştur.. öylesine canım sıkıldı kızımın bugün okulda merasimi var izin alamadım.. yani ne anne olabiliyorum ne ev kadını ne iş kadını evde dursan bi dert işe gelsen bi dert öyle çokki içimde kalan.. K

17 Ağustos 1999 yılında deprem gecesi görmüştüm ilk kez onu. O sarsıntıyla dışarıya çıkmıştık aşağıya nasıl indim bilmiyorum birde baktım tam karşımda duruyor aynı binada oturuyormuşuz. Daha sonradan farkettim adını duyduğum yüzünü görmediğimmiş meğer. Sonra asansörde karşılaştık kapı açıldığında arkam dönük birden karşımda görünce saçma ama korkmuştum. Tipsiz değildi yani tam aksine öyle yakışıklıydı ki. Nasıl oldu bilmem ama yazdan kalma günlerin sonunda aşık olduk birbirimize. Öyle hızlı yaşıyorduk ki zamanı. Aynı binada yan yana evlerimizin duvarlarında nefesin duyar gibi olunca kalbim deli gibi atıyordu. Onu her an öyle çok özlüyordum kiii. Sonra babamın duymasıyla aniden bitti. Ben kendimi nasıl savunabilirdim ki baba ne derse o olur bizde. Biz böyle görmüştük böyle büyümüştük. Nefesini sesini duyduğum duvarlar artık canımı yakıyordu. Köşe kapmaca oynuyorduk birbirimizle karşılaşmaya konuşmaya cesaretimiz yoktu. İlk aşkımdı böyle zamansız amansız bitti... İçimde uktesini bırakarak... Benim tek keşkem keşke arasaydım bi yerde buluşup konuşsaydık, keşke böyle korkup tırsıp vazgeçmeseydik... Şimdi o da evlendi bende Allah yuvasında mesut etsin... honeysuckle istanbul

ooofff neler yokki kalmayan içimizde, o kadar çokki keşkelerimiz... asude_bahar

son bir kez sarılmayı çok isterdim. honeysuckle istanbul

keşkelerim değilde hep nedenlerim var K

Derdini anlatamayan derman bulmazmış anlatınki size çözüm bulalım :) E

bacim ben komplekslerimi yazmak istiyorum yani konu acmak istiyorum ama sanki burada hic öyle bir derdi yok kadinlarin saniyorum, yani ben öyle düsünüyorum, sanki tek kendiyle memnun olmayan benim. honeysuckle istanbul

. push ; honeysuckle istanbul

ne kaldı ki içinde yaşayamadığın E

ne iş yapıyosun bilmiyorum ama ben nefret ettim daha 2 senede birde ben mezun olduğum okulda kaldım hocaların hepsi tanıdık aman o kırılmasın bu kırılmasın derken hepsinin kaprisini çekiyosun, kaynanama göre bütün gün masa başında oturuyosun der gel de sen otur kadın uff, bi an öncedüz memuriyete geçeyim die düşünüyorum honeysuckle istanbul

neyden çekiniosun canım, alacağın en fazla 2 kötü yorum.. maksimumu ne olabilir ki :) E

Ya benim icidede var, hatta burada bir konu acacam ama cekiniyorum... yani belki anlatsam biraz teselli bulurum. honeysuckle istanbul

Annem hep der ki vucut yorgunluğu kötüdür ama kafa yorgunluğu çok daha kötüdür. Sanki masa başında oturmak demek yorulmamak demek... Demek ki onun bunu anlayacak kapasitesi yokmuş... Benim kayınvalidem o yönden iyidir. Acıyan gözlerle bakar bize. Canım ben de giricem bir işe sabah 8 akşam 6. Ohh... Haftasonu benim, akşamlar benim... İstediğimi yaparım.

düşünüyorumda o kadar çok şey kalmışki içimde yaşayamadığım K

Bu Dünya tadimlik yeridir ; doyumluk yeri degildir ki

Canım ne geliri... Artık eskisi gibi iş imkanı da yok. Eskiden yurt dışından iyi bir üniversiteden gelince burda çok güzel okullarda iş bulabiliyordun. Ama şimdi o da yok artık. O kadar eziyet çekiyorsun ama geleceğin belli bile değil. İnsanlar 30'lu yaşlarında hala post-doc pozisyonunda sürünüyorlar hem de ne ile bir inşaat işçisinin geliriyle... Çekilecek çile değil... "Good bye acedemia, i get a life" diye bir yazı okumuştum. Her yönüyle anlatmış akademisyenliği... Ve beni nefret ettirdi... N

Valla canım içini biraz olsun rahatlatacaksa söyliyim öğretim görevlisi olmak sandığın kadar iyi bir şey değil. Modern kölelik de denilebilir. İşte insan uzaktan bakınca bazı şeyler gözüne güzel geliyor, özeniyor. Aslında elimizde olanın kıymetini bilmek en iyisi.

bilmiyorum canım. :/ ayrı şehirler, ayrı hayatlar. N

bizde tatmadıklarımızı istiyoruz zaten honeysuckle istanbul

Kimin kalmamıştır ki? honeysuckle istanbul

belkide hayırlısı böyleymiş canım ya bilemezsinki.. şimdi mutluysan problem yok Allah'a şükürler olsun kii şimdi eşimle mutluyum, huzurluyum. Nasipp... E

İçinde birşeyler kalmayan yoktur. Zaten içimizde kalan birşeyler olmasa, her zaman her şey istediğimiz gibi olsa garip olmaz mıydı? Her istediğimiz olsa bile biz yine bir şeyler bulurduk elde edemeyeceğimiz, dertleneceğimiz. Sanırım insanın doğasında var mutsuz olmak.

şu lafada sinir oluyorum.. sanki keyfimizden oturuyoruz.. yoruldum dersin aaa masa basındasın ne yorulması olur B BenPucca

insan her zaman elinde olmayana özenir.. E

ilk adım benden olsun en çok içimde kalan eğitimim konusu oldu benim lisedeyken üniversite sınavlarına hazırlanıyordum, bizim zamanımızda böyle internet felan yoktu ki evde bilgisayar zaten yok, bize rehberlik yapan kimse yok hangi üniversite hangi bölüm daha iyi olur bilmiyorum bizim gençliğimizde babamızdan izin almadan arkadaşla tlf da bile konuşamazdık ki:18: neyse üniversite sınavına hazırlanıyorum amacım hep bir üniversitede öğretim görevlisi olmaktı ama eğitimde maddi imkanlarda önemli babamın bir maaşı var neye yetiştirsin evde kardeşlerim felan vs birde öğretim görevlisi olmak uzun yoldu bir sürü akademik eğitimler almalıydım bende evdeki maddi olanakları bildiğim için bana en kısa yoldan iyi bir iş bulacağım bir bölüm lazımdı ve aklımda ilk uyanan bölüm turizm oldu en azından tatillerde antalyada otelde acentada çalışır harçlığımı çıkarırım dedim öylede oldu, hem çalıştım hem okudum neyse üni. bitti bir turizm acentasında işe başladım, kadrolu, fena değil gel zaman git zaman bir baktımki şirkette 4 yılım bitmiş ve evlendim... bir 3 yılda öyle bitti bir de çocuk işime devam ediyorum hala mutluyum ama içimde uhde kaldı diyebilirim şimdi açıköğretim iktisat devam ediyorum yüksek lisansa hazırlanıyorum ve hala içimde bir umudum var umarım hayallerimi gerçekleştirir bir üniversitede öğretim görevlisi olurum yaa böyle işte

Nelerr kaldı içimde neler ah bi bilsen...! Söylemek isteyipte söyleyemediklerim, haksızlığa uğradıklarım... istediğim bölümü okumak isteyipde okuyamamam.. neler neler... honeysuckle istanbul