Bende olayı anlamadan, etmeden yargılayanı anlamıyorum. Annemi sevgilim yüzünden şikayet etmiyorum. Sevgilim benim 1 seneden beri hayatımda. Annem bundan öncesinde de böyleydi. Kimin kıymetli olup olmadığı sizi ilgilendirmez kusura bakmayın.

Bilmiyorum anneler hisseder diyorlar sürekli ama her anne haklı çıkıcak diye birşey yok. Aşktan gözü kör olan biri değilim geleceğe dair şüphem olsa bende gerekeni yapabilirim ki zaten daha öncesinde bundan ağzım, dilim çokça yandı. Bu sefer emin adımlarlayım ama annemle baş etmesi zor. amazon

Bir annenin kızı bu kadar mutluyken o ilişkiyi istememesi için illaki iyi bir sebebi vardır. Yerinde olsam ilişkimi tekrar gözden geçirirdim emin ol anneler yanılmıyor kolay kolay.

Amin çok teşekkür ederim

Hayır yok tam aksine iki tarafta göçmen, iki tarafta orta halli bi aile bi fark yok. Hatta annemin erkek arkadaşımda kızdığı alkol konusu benim ailemin içinde de var. Anlattım da, sordum da hep ama annemin cevapları hep belli. 'Ben istemiyorum, beni karşına alıyosun, gözden çıkarmışsın, aptallık ediyosun daha iyilerini göremiyosun vs. vs.' Annem zaten her fırsatta bela okuyan biridir özellikle bana. Ama onu söyleyip arkasından da biz kaza yapınca çok etkiledi beni.

her zaman anneler haklı olucak diye bir kural yok okuyoruz ne kayınvalideler var resmen evlatlarının mutlulugunu bitirmek icin cabalıyorlar.. siz sevgilinizden eminseniz mutluysanız aranızda sorun yoksa ayrılmayın tabiki anneniz bir noktada kabullenmek zorunda

annesini sevgilisi yüzünden sikayet edenide anlamiyorum. sevgilin annenden kiymetliyse biran önce evlen. . push ;

Bunu kabul edemicem kusura bakmayın. Anne düşmanı falan değilim, annemi kötü göstermekte değil niyetim yani sonuçta bana rahat batmıyor. Bu durumda olmaya meraklı değilim. Ama annem gereğinden fazla yapıyor çok fazla hemde. . push ;

Umarım öyle olucak tek temennim bu. Ben sevgimden de, sevildiğim de eminim Allah şaşırtmasın tek isteğim bu. SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

İlerde keşke annemi dinleseydim dememek için iyi düşün.

Çünkü zengin biriyle birlikte değilim diye, annemin istediği kişiyle hayatıma devam etmedim diye, çünkü mutluyum diye. Kısacası tamda bu yüzden. He bir de, erkek arkadaşım alkol kullanıyor + evi yok diye.

Benim annem de tanışmada yoktu. Bunları yaşayan tek benim sanıyordum

Maalesef inanabiliyorum canım. Çünkü aynı oyunu önce ben, sonra sen oynuyormuşsun gibi oldum Arkadaşına çok üzüldüm. Başın sağ olsun, mekanı cennet olsun inşallah Benim annem başkalarının yanında bana sarılır böyle beni çok seviyormuş gibi ama boğacak gibi sarılır. O kadar eğreti, o kadar yapmacık sarılıyor ki nefret ediyorum bu huyundan. Bir de başkalarının yanında küçük düşürme huyu da vardır tabii.. Nişanımızdan birkaç gün sonra eşimin annesi bizi çağırdı. Anne kız gelin çay içelim dedi beraber gittik annemle bu arada nişanlımla nişan fotoğraflarımıza bakıyoruz. Eşim bi fotoğrafımı gördü "çok güzel gülmüşsün burada çok doğal" dedi. O sırada annem de arkadan geçiyor "bakim bakim" dedi ve sonra ne dedi biliyor musun "kişnemiş" Beynimden vurulmuşa döndüm o an. Nereye saklansam nereye girsem diye düşündüm. O kadar utandım ki... Ama eşim alıştı artık patavatsızlıklarına. Bana her seferinde sen annene göre daha oturaklısın nerede ne konuşacağını, nasıl davranacağını çok daha iyi biliyorsun diyor.

Olur mu öyle şey ben çok mutlu oldum, çokta memnun oldum. Sizde aynı şekilde ne zaman isterseniz burdayım. Bana o kadar iyi geldi ki bu içimi dökmek gerçekten çok sağolun :)

Ahahah diğer mesajlarını da okudum gerçekten pes, kardeş olsak ancak bu kadar olabilirdi. Benimki mezhepten istemedi üstüne birde psikolojik sorunlar var ama zengin+onun istediği damat tarafıda aşırı baskın. Artı inatçılığı ve başedilememesi huylarıda aynı. Benimkide bana cehennemin dibine gitlet, lanet olsunlar, allah her türlü belanızı versinler neler neler dedi. İstemeye geldiklerinde dedemin çiftliğine gitti, nişanım dışarda oldu aynı şehirde olduğu halde gelmedi, darbeden sonra ki gün istanbulda evlendim ve tuzlada askeri lojmanlarda kalıyordum arayıp durum ne diye bile sormadı. Kaç kere aradım açmadı, başıma neler geldi hep yalnız bıraktı asla yumuşamadı istemediği biriyle evlendim diye. Ben sonuna kadar inat ettim, sonuna kadar sevgime güvendim, sonuna kadar direndim ve ne oldu biliyor musun: ellerimi kollarımı öpüp, her gece şükür allaha seni bana verdi diyen eşimin evliliğimizin 7. haftasında 2. bir facebooku olduğunu ve yabancı kadınlarla konuştuğunu yakaladım. Herkes bana anne istemiyorsa hissetmiştir vardır birşey dedi ve ben yok artık benim eşim mi saçmalamayın dedim, kendime onun kadar güvenmiyordum. Şimdi toparladık baya, eşimde değişti baya yaşadıklarımızdan sonra ama yinede ben o şoku yaşadım. Seninle tamamen aynı durumda aynı anneye sahip evli ve 29 yaşında bir bayan olarak söyleyeyim yaşayacağın şeyler çok zor ve çok ağır. Bizde büyük bir kayıp var ve bu yüzden eşimin ailesi çok anlayışlı ama senin sevgilinin ailesi annen hakkında ne düşünecek belli değil. İsteme nasıl olacak, nişan nasıl olacak, nasıl başedeceksin? Benim babamda ses edemez baş edemez annemle, ben çok zorlandım. En mutlu günlerim değil en stresli en zor günlerim oldu. Çok çok çok çok çok iyi düşün

Annemin benzerinin olmasına sevinsem mi, üzülsem mi bilemedim şaka gibi :) Benim üniversite gibi bi fırsatım da olmadı malesef. Ya istanbulu kazanıcaksın, ya da gitmiceksin dedi ve gidemedim. Üstelik çokta hevesim vardı biliyodum bana iyi geliceğini ama annem buna da engel oldu kendi karar verdi benim adıma. Şimdi de okumayan ben oldum tabi. Şu 'senin yapacağın iş bu kadar olur' sözü bana çook tanıdık geldi. Aslında anlattığınız herşey çok tanıdık hiç yabancı değil. Bikere anneme yaranayım diye 1 günde bütün evi temizlemeye kalkmıştım. Ki canım istediği zaman çok güzel temizlik yaparım gerçekten. Temizledim de. Ama koltukları çekerken belimi ağırttım diye 'istenmeden yapılan iş bu kadar olur' demişti yine suçlu ben olmuştum. Yani o kadar yaralar açtı ki bende hangi birini anlatayım burda. Kendi yaramı kendim sarmaya çalıştım hep. Şimdi de benden başka, benim yaramı sarmaya çalışan birini bulunca kaybetmek istemiyorum hepsi bu. Yani o 'sevgiliniz annenizden daha kıymetliyse evlenin biran önce' diyen arkadaşın düşündüğü gibi birşey değil söz konusu.

Benimde anlamadığım bu zaten. Tek sorun alkol kullanıyor olması ve evi olmaması. Alınıcak daha zamanı var dedigim de bile 'dedem de mezardan çıkıcak' deyip dalga geçer gibi konuşuyor. Ama inanın başka hiç bir sorunumuz yok.

Alkolu dozunda alıyorsa arada içiyorsa benim açımdan sorun olmazdı, zaten bende alkol alan birisiyim arada olsada. Bizde arada sıkıntı yaşadık ama, hiç bu şekilde olmadı olamazda zaten. Karşılıklı konuşarak halledilmesi gereken durumlar bunlar, yoksa aranız daha da bozulur. Bence birazda akışına bırakın olayları..

Çok gözden geçirdim emin olun defalarca hemde. Annemin bu tepkisini aynı sizin gibi bende çokça kez sorguladım. Yani erkek arkadaşımın en ufak bi açığını yakalasam annemi haklı çıkarmaya hazırdım diyebilirim size. Ama yok. Yani ben seviyorum göremiyorum olayı değil bu. Çok sorguladım gerçekten. Zarar veremiceğinden eminim. Hep dedim, hepte dicem Allah şaşırtmasın. Hata elbette yapılır ama benim annemin ki hatanın çok dışına çıktı. Bu annemin kişiliği haline geldi artık.

Gerçekten yaşadıklarım şuan aynı ve umarım sonu da sizin ki gibi olur. Hep bi kötüleme çabası, hep bi açık yakalama çabası. Çok konuştum annemle inanın kestirip atmadım da, başımdanda göndermedim. Anlattım hep. Yapamam anne sevmediğim biriyle yapamam dedim. Ki çok iyi biliyor benim ısınamadığım kimseyle iyi olamadığımı. Bir ömür geçirmek ne kelime. Allah banada sizin ki gibi bi son nasip etsin. Annelerimizin de gönlünü yumuşatsın inşallah çok teşekkür ederim içimi rahatlatıp, beni anladığınız için.

Babam var ve biliyor herseyi. Tepkili değil. Ama annem herkesin aklını karıştırıyor kötüleyerek. Hediye konusuna hic giremiyorum bile cünkü direk benim ihtiyacım yok onun aldığı seylere der ve atar. Bu kadar da eminim.

Zengin + onun istediği bi zengin damat. Yani benim fikirlerimin, duygularımın bi önemi yok.

Yani gerçekten kardeş olsalar bu kadar benzemez huyları. Benimki de yaptığım hiçbir işi beğenmezdi. Ki ben küçük yaşta cam silmeye, koca evi temizleye başlamıştım arkadaşlarım. Yemek yaparken de bana "şunu getir, bunu ver, bu kaşığı yıkayıp bana tekrar ver, bulaşık makiesini boşalt" derdi o yemek yaparken etrafında pervane gibi dönmekten yemek yapmaya fırsat bulamıyordum. Sonra aynı senin annenin dediği gibi "ben bu kadar yemek yaptım sen ne yaptın acaba bu arada" derdi. Sanki yapmak zorundaymışım gibi... Temizlik konusuna gelince bütün gün temizlik yapardım "aferin kızım" diyeceğine "banyoyu neden yıkamadın? senin yapacağın iş bu kadar olur" derdi ve bütün hevesim kaçardı. Tabii hevesim kaçsın kaçmasın o işleri yapmama ve surat asma gibi lüksüm hiçbir zaman olmazdı. Beni özgüvensiz, sessiz, çekingen biri haline getirdi. Neyse ki babam ünivesiteyi (2 senelik) Dışarıda okumamı ve kendimi toparlamamı istedi ve gittiğim yerde biraz daha açılma fırsatım oldu.

Annenle sorunun erkek arkadaşın galiba erkek arkadaşı her yerden bulursun ama anneni hiç bi yerde bulamazsın gurbette ve anne özlemiyle yanıyorum sende anlıcaksın anneni ama inş geç olmaz kardeş

İnşallah annen hatasını anlar canım ve inşallah çok mutlu olursun. Ben artık alıştım. Şu an 27 yaşımdayım ama annem hiçbir zaman gerçek anlamda anne olamadı bana. Hep despot agresif baskın... o kadar isterdim ki bekarken eve bir gün huzurla gitmeyi. Her akşam tartışma olurdu evde. Ya babama ya bana çatardı mutlaka. Çocukluğumda hep dövdü sövdü hep annemdir dedim alttan aldım ama artık tahammül edemiyorum son yaptığını hazmedemiyorum. Karşına aş konuş derdim ama maalesef işe yaramayacağını tecrübemle çok iyi öğrendim. Evlenmenize ne kadar var bilmyiorum ama biraz sık dişini canım. Ben senin yaşındayken evden kaçmayı bile düşündüm bir ara sonra kendi kendime "Kızım saçmalama, hem mutlu olacağının garantisi yok hem de babana yapamazsın bunu" dedim. Tek çocuğum ben ve hayattaki en büyük şansım babam diyebilirim. Babam da annem gibi olsa çok yanlış şeyler yapabilirdim bu zamana kadar. Ne zaman canın sıkılırsa yazabilirsin. Destek olabilirsem çok sevinirim. Yeter ki yanlış bir şey yapma.

Hayır kesinlikle. Sabah işe giderken. Alkolik biri değil. S

Annen hangi sebebten istemiyor arkadaşını..

Annemin bana yansıttğı sebep alkol kullanması, evi olmaması. Ama bu değil kesinlikle. Bundan önce annemin konuşmamı istediği biri vardı. Zengin, 2-3 tane evi 2-3 tane arabası olan. Parayla her istediğini elde edebiliceğini sanan biri. Ben istemedim ısınamadım. Onun hemen arkasından şuan ki erkek arkadaşımla olunca annem istemedi. Aptallık ediyosun, görmüyosun elinde ki fırsatları gibi benzeri şeyler söyledi sürekli. 2 ay öncesine kadar sürekli aklıma girmeye çalıştı. 3 kez numara değiştirdim sırf o çocuk aramasın diye annem üçünü de her seferinde çocuğa verdi. En sonunda da benim kararlı olduğumu anlayınca yüzüme bakmamayı seçti. HanimKelesimiGetir

Çok mu iyimserim bilmiyorum ama, olaylara hem iyi hem kötü yönünden bakmayı çoktan öğrendim. Belki de toz kondurmak istemiyorumdur ama zarar vereceğini düşünmüyorum. Alkolü benim babam da kullanır ama hiçbir zaman dozunun kaçtığını görmedim. Bu birazda iradeyle alakalı bence.

Keşke konuyu 'anlayarak' tekrardan okusanız!!

Zengin damat istiyor olabilir mi?

Sizin konularınıza az cok goz gezdırdım. Hayatınıza otarite kurmak isteyen ebeveyn ipleri eline almış sizi kukla gibi görüyor. Birey olarak görememiş. Kesin altında psikolojik sebepler yatıyor diye düşünüyorum. Yoksa anne evladıyla savaşmaz.. Kendince anne kız ilişkisi de bu şekilde olduğu ve gördüğü öğrendiği size davrandığı gibiyse de kendi yaptığı ona çok normal geliyor olabilir. Destek alınması şart bir konu bu.. Annenizi psikolog için ikna edemesenizde kendiniz mutlaka bu yaşadığınız acılar için yara bandı yapıp dertlerinize pansuman edin.. Zaten anne kız ilişkinizi ortaya koydukça size yol göstereceklerdir. AMA erkek arkadaş meselesinde kendinize Kurtuluş gözüyle bakıp evlenmeyi tek çare olarak görmeyin. Buna mutlaka dikkat edin. Siz kendi bakış açınızla sizin ailenin dışına çıktığınızda diğer ilişkiler normal gelebilir. Gözlemleriniz belki de yetersizdir. Çok baskıcı bir aileden gelip, kendini ailesine anlatmaya ve kanıtlamaya çalışan bireylerin dramıdır bu durum.. Anne kız ilişkinize çeki düzen vermeye çalışmak zor ama biraz daha nefes almak ve huzurla bişeylere başlamak için şart gibi.. Çünkü evlenseniz bile annenizin evliliğiniz üzerindeki gölgesi sizi huzursuz etmeye yetecektir.

Amin çok sağolun. Henüz nişanlı değiliz. Şu sıkıntıları atlatabilirsek olucaz inşallah. Okuduğu için henüz yapmadı önümüzde ki sene kısa dönem yapıcak.

bir anne cocuguna allah belanı versin derse ben o annenin kızının iyiligini isteyip istemedigini sorgularım hatta istemedigini dusunurum hırs olmus illa onun dedigini yapacaksınız.. kaza gecirmis kızı hala aynı tavırdaysa valla hicde dusunmem hicde umrumda olmaz oyle anne.. benimde eski iliskilerimden birini annem cok cok haklı sebeplerle istemiyordu ben yinede dinlemedim ama o zaman bile bana küs kalamadı sonra dedigine geldim bitti gitti o baska ama bir anne kızının o insanla mutlu olamayacagını dusunuyorsa kızına boyle yaparak kararından vazgeciremez daha cok karsıdakine yonlendirir

Benim teyzem annenize benziyor biraz. Kızının üniversite birinci sınıfta tanıştığı bir çocuk vardı. Maddi durumu çok iyiydi, ailesi prestijli insanlardı vs. Ben kendi gözlerimle tartıştıkları zaman teyzemin çocuğu arayıp "kızım genç daha, hatalı affet" dediğini gördüm. İnanamadım. İnsanın kızı hatalı bile olsa erkek arkadaşı aranıp özür dilenir mi? Kız hep ayrılmak istedi, annesi istemedi. Babası bu adamla evlenmesin dedi, annesi evlensin dedi derken istemeye geleceklerdi ki kuzenim kaçtı. Baya bildiğiniz evden kaçtı. "Ne olur onunla evlendirmeyin" beni diye. Tutup kolundan getirdiler, o çocukla da evlendirdiler. Şimdi ikinci çocuğuna hamile. Adam baskıcının teki. Kadınların hayatta hiçbir yeri olmadığına inanan tiplerden. Ailemizde ilk defa böyle biri oluyor. Bizim elimizi dahi sıkmıyor ve asıl bomba şu ki: Zengin diye evlendirdiği damat için teyzem defalarca kredi çekti. İşlerini tutturamadı. Sürekli borç aldı, ödeyemedi kaçtı, ev değiştirdi, adres değiştirdi. Hala borç içindeler. Aile zengindi ama çocuk bambaşka çıktı. Şimdi çok pişman. Her anne evladının iyiliğini düşünüyor diye bir durum yok, gerçekten yok. Keşke her anne baba gerçekten tasvir edildiği gibi, inandığımız, bildiğimiz gibi olsa ama olamıyor işte. İnsanlar nasıl çeşit çeşitse aileler de öyle. Her anne harika olsaydı çocuğunu cami avlusuna, çöp tenekesine bırakan anneler olur muydu hiç? Bilmiyorum erkek arkadaşınız nasıl bir insan ama dilerim ki güveninizde haklısınızdır da çok mutlu olursunuz. Ama ne olursa olsun sevmediğiniz biriyle evlilik birliği kurmayın.

Hakkinizda hayirlisi olsun..

Canım seni o kadar iyi anlıyorum ki.. Benim de annem eşimi hiç istememiş ve bütün sülaleye eşimi kötü biri olarak göstermişti. O zamanlar eşimle tanışmadan herkes nefret etmişti sebepsiz yere. Babam hep arkamdaydı ama annem baskın karakterli olduğu için çok yıprattı beni bu dönemde. Bir de annemle babam ayrı, sırf bu konular yüzünden hiç annemde kalmak istemiyordum. Düğünden sonra eşimi tanıyan herkes ön yargılı davrandıklarını, hiç de annemin anlattığı gibi biri olmadığı söyledi. Eşim her şeye rağmen anneme hep saygılı davrandı 2 senedir. Hatta gelsin bize yerleşsin tek başına kalmasın dedi fakat annem bu arada evlendi. Biz de 2 ay önce çok kötü tartıştık annemle ve annem eşime çok kötü sözler söyledi. Eşim de haklı olarak artık annenle görüşmek istemiyorum, senin annen sonuçta görüşürsünüz ama ben evimde istemiyorum onu dedi. Ben bile aramak istemiyorum 2 aydır çünkü artık sevdiğim kişiye eşime söylediği lafları kaldıramıyorum. Yani sevgilinle sonunuzu iyi görüyorsan ayrılma derim. Annenin onaylayacağı biriyle sen ne kadar mutlu olabileceksin sonuçta? Benim annem bu zamana kadar kiminle görüşsem hepsine bir şekilde taktı ve istemedi. Eşim konusunda kararlı olduğumu görünce iyice bozuldu. 5 yıl içinde çok uğraştı bizi ayırmak için ama gel gör ki evliyim ve eşimi çok seviyorum. Biz de kiradayız ama ikimiz de çalışıp geçiniyoruz çok şükür.

hayırlısı olsun hakkınızda nişanlınız ne iş yapıyor askerliğini falan yaptı mı?

Erkek arkadaşınız dünyanın en kötü insanı olsa dahi annenizin bu tarz davranışları doğru değil. Size gerekçelerini net bir şekilde açıklamıyorsa eğer gerçekten psikolojik problemleri var derim. Bir anne evladına öyle kolay kolay beddua edemez. En azından ben öyle olmamalı diyorum, ediyorsa da hakikaten "helal olsun" sokakta mı bulmuş sizi acaba? Hadi diyelim ki anneniz haklı ve gerçekten kötü bir erkek arkadaşınız var. Sizin de gözünüz toz pembelerle boyanmış görmüyorsunuz hiç birşeyi. Bu noktada babanız nerede? Bu kadar müdahale olan bir durumda babanızın hiç mi etkisi yok?

Babamı ciddiye almaz. Babam dese ki madem istiyorlar gelsinler tanışalım ya da bu kadar sert çıkma, engel olma gibilerinde şeyler söylese annem babamında yüzüne bakmaz. Ki zaten aralarında çokta kuvvetli bi bağ yok. Annemi ikna edebilicek kimse de gelmiyor aklıma anca aile büyükleri işin içine girerse belki ama daha ortada bişey yokken öyle herkese dallanıp budaklandırmakta istemiyorum. Ağzı olan konuşuyor sonuçta. yazarhanim35 Yazar

İyi Düşün.. İyi sorgula kendini.. Sonra keşke annemi dinleseydim deme.. Eğer öyle değilsede annen seni vazgeçirmeye çalışıyor, Nasibin neyse onu yaşarsın...

Annemin beklentilerine hiç bir zaman anlam veremedim zaten. Ben senin iyiliğini düşündüğüm için yapıyorum diyor ama bu benim iyiliğimi düşünmekten çok kendi isteklerini düşünmek değil mi daha çok? Ben evin tek kızıyım annemin benimle ilgili çok başka hayalleri olması gerekirken, annem resmen ev derdine düştü. Tamam bunları da düşünür hiç bi lafım yok ama hepsi dozunda olduğu sürece güzel. Bazen diyorum ki keşke o kaza da başıma bişey gelseydi belki annem o zaman düzelirdi benimle Buna ihtiyaç duymak ne kadar kötü bişey benim açımdan bi bilseniz. Annenizin size mecbur kalmasını istemek çok derin yaralar açıyor bende. Ayrılmak gibi bi niyetim yok sadece dediğiniz gibi annemin gözüne çok batırmamaya calısıyorum. Sonra nispet yapıyor oluyorum çünkü. Ne kadar tuhaf dimi? :) Anne-kız arasında nispet ben ilk defa kendi annemde duydum. Sanırım artık olaylara biraz daha geriden bakmasını öğrenmem gerekicek. En azından kendim için.

Bunları biliyorum üstte de dediğim gibi annesine çokta düşkün biriyim her yoluda denedim. Konuşmaya çalıştım yüzüme bakmıyor ki. Bişey söylüyorum her hangi bişey mesela duymamazlıktan geliyor. En basit örneği markete gidicem anne bişey lazım mı? diyorum. Hiç bişey demiyo. Aradan yarım saat geçiyo kardeşimi gönderiyo şu lazım diye. Yani resmen ben yokum. Annem çok kinci biri öyle çiçek hediye falan yumuşatmaz ki bunu da denedim. Poşetinden bile çıkarmadı aldıklarımı. Orta yolu bulmam için erkek ardaşımdan ayrılmam gerek annemi kendime döndürmek için. Ama bunu da yapmak istemiyorum

Keşke okutabilseniz bence de. Ya da babanızla konuşsanız, annenizi alsa karşısına konuşsa. Babanızı çok ciddiye almıyorsa şayet ailenizde saydığı, sözüne hürmet ettiği birileri illa ki vardır. O kişiyi ikna etseniz olmaz mı? Ne desem boş çünkü o kadar hassas bir konu ki bu.

Annem bugüne kadar bende cok yara actıgı icin, yaralarımı saran birini bulunca ister istemez böyle sadık kalıyorum. Ama haketmeyen kimse icin yapmam bunu.

Siz kaç yaşındasınız? Çalışıyo musunuz? Erkek arkadaşınız kaç yaşında? Çalışıyo mu? Babanız nerde?

İnşallah canım. Allah gönlüne göre versin. Ben de zamanında çok uğraştım anneme anlatmak için. Benim annem bana neler yaptı anlatsam aklın hayalin almaz canım. Eşimin ailesi ilk tanışmaya geleceği zaman işim var daha sonra gelsinler dedi ve erteledik. Anlaştığımız tarihe yakın zamanda kv ve kp memleketten geldi. "Anne X'in annesi ve babası memleketten geldiler bu hafta sonu tanışmak için gelecekler" dedim. Hiçbir şey demedi o gün. Daha önce konuştuğumuz için de sorun olmaz diye düşündüm. Babamla da konuştum, babam"tamam kızım gelsinler" dedi. Ertesi gün annemle yok yere bir tartışmamız oldu anem hemen "gelemesinler, istemiyorum.. Gelirlerse de ben gelmiyorum siz ne yaparsanız yapın" dedi. Babama söyledim babam da "daha önce geleceklerdi işimiz olduğunu söyledik, bu sefer bunun için memleketten geldiler, gelmeyin dersek çok ayıp olur, söyle gelsinler. Annen de sinirle söylemiştir merak etme o da gelir" dedi. Gelecekleri gün amcamın kızıyla bir ton hazırlık yaptık ve geldiler. Annem halen ortada yok.. Ne yapacağımı ne diyeceğimi bilemedim. O kadar utandım ki... Aslında çok güzel bir akşamdı. Halam, babaannem, babam, halamın oğlu falan sağ olsunlar gayet güzel idare ettiler. Ertesi gün kv. aradı ve her şey için teşekkür etti, "çok güzel bir akşamdı kızım ama annen neden yoktu" diye sordu. "Babamla biraz sorunları vardı X teyze. Kusura bakmayın, böyle olsun istemezdim ama inanın size çok mahcubum" dedim. "Tamam kızım olur öyle şeyler üzülme sen" dedi. Bunun üzerine annem bütün sülaleye öyle bir anlatmış ki olup biteni... Ben o yokken çağırmışım, onu adam yerine koymamışım. Benim huyum değişmiş falan... Biz evlenmeye karar verdik, babamla her şeyimi rahatça konuşuyorum ona bir şey söyleyemiyorum. En sonunda "anne X bana teklif etti, biz evlenmek istiyoruz" dedim. Başta çok ağladı karşı çıktı falan, sonra baktı ben kararlıyım mecbur kabul etti. Sonra gidip eşimin annesi ve yengesiyle tanıştı ki o gün orada bile beni kötülemiş. Benim yüzümden ayrıldıklarını söylemiş. Neyse öyle böyle istemeye gelmek için gün istediler, bu sefer de "benim evime gelsinler, babanın evine gitmem ben" demeye başladı ki benim babam öyle sorunlu bir tip değildir. Ayrıldıkları halde maddi olarak hep ona destek oldu. Utana sıkıla babama söyledim ve babam "peki öyle yapalım o zaman" dedi. Düşünebiliyor musun ben babamda kalıyorum ve babam benim için bunu kabul ediyor... Nişanlandıktan sonra beni eşime kötüledi, saçma sapan konuşarak beni rencide etti.. Hep annemdir dedim sustum ama artık dayanamıyorum. İnan bu ara yüzünü bile göresim yok çünkü bu sefer eşi bile bana laf etti ve ağzını açıp tek kelime laf etmedi. Eşimi de beni de küçük düşürdüler. Bilmeyen "Annendir, uzatma ara" diyor ama artık sesini bile duyasım yok. Hazmedemiyorum bu kadar şeyi. Az önce dedin ya, umarım sonumuz sizin gibi olur diye.. İnşallah sizin daha iyi olur hem sevgilin hem annenle.

Çok sinirim bozuldu şu an.. :) Aynen, ben de isteyince çok güzel iş yaparım, hatta yaptığım iş beğenilirse bir dahakine çok daha güzel ve daha istekle yaparım. Ama annem ne yapsam beğenmez 'istenmeden yapılan iş bu kadar olur' lafını benimki de "gönülsüz yapılan aş ya karın ağrıtır ya baş" olarak söylerdi. Gerçekten kan bağları varsa şaşırmayacağım artık! Benimki de beni göndermek istemedi pek ama babam o konuda kesin kararlıydı ve tercihlerimde İstanbul yoktu. 15 günde bir gelirdim onda da yine beni üzer öyle gönderirdi. Büyükbabam vardı rahmetli onu çok severdim ve kaybetmekten çok korkardım ki maalesef şehir dışında okurken vefat etti ve çok üzüldüm. Birkaç günlüğüne buraya geldim ama bildiğin perişan haldeydim o sıra. Ruh gibi dolaştım aylarca. Daha ilk günlerinde akşam babaannemin evinde kuran falan okunuyordu oraya gidiyorduk o günlerde bana destek olacağına çamaşırları neden toplamamışım diye saatlerce söylenerek/ bağırarak üzmüştü. Ben normalde çok duygusalımdır ki sanıyorum sen de öylesindir çünkü yaşadığımız şeyler de bizim karakterimizi çok etkiliyor... O dönem bildiğin hayattan koptum. Babam beni ağlayıp rahatlamam için sinemaya götürüyordu sürekli. Filmi izleyenler hepsi ağlıyor bende tepki yok.. Boş boş bakıyordum ekrana. Çok şükür o günleri atlattım ama o dönem bile bırak destek olmayı, inadına canımı yakmaya devam etti.

22 yaşındayım. Çalışıyorum. 23 yaşında aramızda yaş farkı yok. Babam var ama annem babamdan daha baskın karakterli malesef o bile annemle baş edemiyor. Feraceli

Tabiki kısmet ama en azından mutluyum geleceğe dair şüpheye düşüren tek bir durum bile yok. Annem beni vazgeçirmeye çalışıyor çünkü ben onun istediği kişiden vazgeçtim diye. Kısasa kısas gibi.

Alkolu sıkmı alıyor, yoksa arada keyif, içinmi içiyor yoksa.. Annen herhalde rahat ve sıkıntısız yaşaman için o çocuğu tercih etmiş. Şimdi her anne evladının iyi yaşamasını ister, bu aradada bunu isterken evladının da fikrini alması lazım.. Sen yine anneciğinle kötü olma sakın olurmu, kalbinide kırma sakın..

babanız yok mu? kıskanıyo olabilir mi? psikolojik sorunları olabilir mi? annenize de hediye alın sevgiliniz adına yada aldınız mı nasıl tepki veriyo bakın. petrapuella Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

çok zor ve benim anlayamayacağım bir durum. Allah yardımcınız olsun. ben annelerin çocuklarına bu kadar gaddar davranmasını anlayamıyorum. gerçekten tek sorun sevgilinizin arasıra alkol alması ve daha 23 yaşında iken evinin olmaması ise durum çok vahim. 23 yaşında ne evi olacakmış çocuğun acaba. bu nasıl bir beklenti? başlık parasından ne farkı var bunun? burada "sevgili hep bulunur anne bir tane" diyen arkadaşlar var. evet anne bir tane. Allah başımızdan eksik etmesin o kıymetli anneleri ama evlat ta bir tane. bir anne evladına daha şefkatli, daha anlayışlı olmalı. yaşınız daha çok genç. bu yaşta evlilik işlerine girmeyin bence. bu konuyu da kapatın. annenizin gözüne sokmayın hediye bilmem ne diye. sevgilinizden de ayrılmayın. yavaş yavaş olaylar akışına göre seyreder. şimdi sürekli kurcaladıkça olayı daha da büyütürsünüz.

Haberdar tabiki. Çünkü annem direk erkek arkadaşıma mesaj attı olayların en başında. Daha hic tanımıyoken, aralarında hic bir sekilde bi konusma olmamısken. Üstelik benim annem kız annesiyken. Bugüne kadar hep dediği sevseler de sevmeseler de senin ailen, senin annen onların hatrı yoksa senin var bu yüzden susmak zorundayım cok damarıma basmadıkları sürece kimseye bisey demem diyor. Ki öylede yapar biliyorum. Ama benim annem insanları cok tahrik edici konusur sinir edene kadar ugrasır. Bu yüzden korkum erkek arkadasımdan degil, annemden. Sadakat konusunda iyi sekilde mi dediniz anlayamadım ama yinede tesekkür ederim :)

Annenizin bilinen bir psikolojik rahatsızlığı var mı? Hiç bu konuyu detaylıca konuştunuz mu? Yani tam olarak neden istemiyormuş erkek arkadaşınızı? Yaş farkı yok, kültürel bi fark mı var? Mezhep farkı filan var mı? O zamanda istemeyebiliyo aileler. Ne olursa olsun allah belanı versin lafı çok ağır bi laf, keşke öyle demeseymiş. Ama o lafı dedirten ne? Size söylediği bi neden var mı? Bundan öncesinde ilişkiniz nasıldı annenizle? m. beauty

Ah canım ya.. İnan hiç istemezdim yaşadıklarımı bir başkasının daha yaşamasını. Anne çok farklı çünkü. O sıcaklığı yaşamak isteyip annen hayatta olduğu halde yaşayamamak çok daha kötü. Küçükken annesi hayatta olmayanlarla kendimi kıyaslardım acaba hangimiz daha şanslıyız diye. Biliyorum bu düşünce çirkin ama annemden hep korkarak büyüdüm ben. İlk yaptığım pilav için "sen ne anlarsın pilavdan, bunu bile becerememişsin" demesi, ders çalıştırırken anlamadığım zaman saçımdan sürüklemesi, bir kere kahvaltıda haşladığım yumurta pişmedi diye beni kuzenimin gözünün önünde dövmesi ve daha neler neler.. İnanır mısın halen daha "@SuPerisiNymph küçükken benden çok korkardı, ben işten gelince beni gördüğü an ağlamaya başlardı. Eve gelmek istemezdi, eve çıkınca döverdim babaannenin yanında bir daha böyle bir şey dersen seni mahvederim" derdim diye anlatarak bu yaptığıyla övünüyor. İnşallah çok çok mutlu olursun. İnşallah Allah yaşadığın bütün kötü günleri yaşayacağın mutluluklarla unutmanı sağlar. Hep böyle avuttum kendimi o zamanlar. Ve inşallah ikimiz de çok iyi anne oluruz.

neden bu kadar tepkili anneniz

bundan mı istemiyor diye düşündüm işi gücü yok askerliği yapmadı diye mi dedim acaba

Bugune kadar annemi dinlemeyip ne yaptiysam ya da konusma dedigi insanlarla konustuysam mutlaka ama mutlaka bi zarar gordum... Ama yinede mantikli dusunun gercekten erkek arkadasinizda sizin goremediginiz bi sorun olabilir mi? Bence alkol kullanmasi onemli bi sorun her ne kadar dozunda olsa da. Ilerde evlendiginizde bu dozu artirip size zarar vermeyeceginden eminseniz iliskinize devam edin. Onun disinda malesef her anne hakli olamayabiliyor. Onlarda insan hata yapabiliyor ne yazik ki

İnşallah canım. Ya kendi dertlerimle canını sıktım kusura bakma lütfen. İnan ilk defa bu kadar benzerlik yaşadığımı fark ettim frenleyemedim kendimi. Dertleşmek istediğin zaman yazabilirsin. Çok mutlu ol inşallah ♡

tabikide iyi sekilde dedim.. annenize ragmen erkek arkadasinizdan vazgecmiyorsunuz. baska kimse olsa annem boyle istiyor der hemen ceker giderdi.

İşte bende bunu sorguladığım için anneme hakveremiyorum. Normalde annesine çok düşkün biriyimdir ama benim bu düşkünlüğüm anneme farklı yansıdı hayatımın her kararlarını kendisi vermeye calısıyor, aksini yapınca da sonuç bu. Her anne kızının rahatlığını ister evet ama paradan ziyade huzur, mutluluk daha ön planda olmalı bence.

Herkese iyi geceler bu saatte burdan baska icimi dökücek yer bulamadım başınızı ağırtırsam eğer şimdiden kusuruma bakmayın. Kendimi çok çaresiz hissediyorum artık. Ben ilk defa böyle zorda hissediyorum kendimi belki de ilk defa kendime dair hiç bir çözümüm yok. Aynı anda hem çok mutlu olup, hemde çok mutsuz olabilir mi bir insan? Oluyor. Bi yanım çok mutlu böyle içim kıpır kıpır ya anlatamam size bu duyguları mümkün değil. Ama bi yanım.. Resmen çökertiyor beni bastıramıyorum mutluluğumla o karamsarlığı. Bu kadar karamsar olma vardır herşeyin bi çaresi diceksiniz belki ama inanın öyle bir çıkmazdayım ve boşluktayım ki bi çare olduğuna bile inanamıyorum. Buraya her seferinde 'konu yine annem' demekten utanıyorum artık! Ama malesef gecenin bu saatinde beni baska kimse böyle cıldırtmıyor. Erkek arkadasımla annem arasında olan konularımı biliyosunuz bilmeyeniniz varsa okuyabilir. Ve ne yazık ki o konular hic kapanmadı. Annemle aynı evin içinde yabancı gibiyiz. Tek kelime dahi etmiyoruz abartmıyorum tam 2 aydan beri 2 ay olucaktır annemle tek kelime etmiyoruz. Sorsam cevap yok, konuşsam cevap yok. Yemek yerken çağıran yok, aç mısın tok musun diyen yok. Ben bunları kendim de yapabiliyorum evet ama insan bekliyor. Resmen hayalet gibiyim. Neden peki tüm bunlar? Hala onun istediğini yapmayıp, ayrılmıyorum diye. Gözden çıkarmışım onu öyle diyor sürekli ama gerçekten öyle değil anne bu ya anne nasıl gözden çıkarırım? Bana kendimi eksik hissetiriyor artık. Son olan olaydan sonra son bikez konuştuk annem yine aynı şekilde kararında ısrar edince, güzelce bu istediğini yapamıcağımı çok mutlu olduğumu onunda buna fırsat vermesini söyledim. Bana söylediği tek kelime 'Allah belanı versin' oldu. Bidaha da konuşmadık zaten hiç. Geçen hafta erkek arkadaşımla kaza yaptım. Ve gerçekten o arabadan sağlam çıkmamız bi mucizeydi. Bütün hafta şokunu atlatamadım duyan bilen herkes aradı sordu. Ama annem tek kelime dahi etmedi! Sırf onunla birlikteyken kaza yaptım diye benim korkumu üzüntümü gördüğü halde tek kelime etmedi. Nerdeyse 'beter ol' dicek gibiydi. Ya ben naptım bu kadar? Sevdim, mutluyum, huzurluyum bu suç mu gerçekten? Gözüne soka soka erkek arkadaşımın kötü biri olmadığını gösteriyorum söylüyorum ki zaten bu bariz ortada. Ama bunlar niye? Bugün de zar zor evden kaçamak yapıp 2 saat erkek arkadaşımla görüştüm kazadan beri ilk defa buda. Ve benim çok istediğim monttan ikimize de aynı aldık. Eve gelince montu saklayamadığım için ya da saklamak istemediğim için dolabıma astım. Annem de anladı tabi onun aldığını ben odadan çıktım yarım saat sonra geri geldim ve mont askıdan çıkmış kırıştırılmış bi şekilde yerdeydi! Başkası olsa o mont neresine battı derdim ama diyemiyorum annem çünkü. Bikere de kardeşime okuldan lazım olan kitabı onunla aldık parasını o verdi ve ben bunu saklamadım diye kitabı bana geri verip at bunu diyip gidip tekrar kitap almıştı. Ama bende yediremedim bunu onun aldığı kitapla bizim kitabı değiştirdim onunkini de çöpe attım Offf gerçekten nasıl başa çıkıcağım hakkında hiç bir fikrim yok. Çare sizde mi bunu da bilmiyorum ama sadece içimi dökmek istedim çok uzun oldu biliyorum özür diliyorum okuyan herkese teşekkür ederim.

Evet ama anneme bunu kabul ettiremiyorum işte. Beraber gidelim dedim, kendi arkadaşları bile dedi sen bi doktora git gidişin iyi değil diye ama dinlemedi. Sen git ben niye gidicem diye söylendi hep. 'Anne ben niye gidiyim evin huzurunu sen kaçırıyorsun' diyemedim tabi.

Kazayı alkollüyken mi yaptınız? WunJo

Hep dozunda zannederiz oysa, Benim de eşim hep dozunda içerdi ama zamanla çoğaldı, şimdi alkolü hayatımızdan nasıl çıkarırım diye çabalıyorum. O yüzden, bu kadar iyimser olma derim...

İşi var şuan çalışıyor mali müşavirlik stajı yapıyor büyük bi şirkette ve kalıcı gibi gözüküyor. Ayrıca evi de yok değil var ama şuan ailecek birlikte oturuyorlar annesi, babası, kardeşi. Evlenince de onları ordan kapı dışarı yapamıcağına göre tekrar ev alınıcak. Bunu babası bizzat benimle konuştu. Ama anneme bunu söylediğim de dalga geçer gibi cevaplar veriyor bana hep. Anlamıyorum ben mi çok safım acaba? sonundaoldu Nirvana Anneler

Malesef annem için beddua etmek çok kolay birşey. Nasıl ki sizin, benim ağzımıza dolanan kelimeler oluyorsa, annemin de ağzına bu dolanmış hiç gocunmuyor hemde hiç. Bazen bende evlatlık mıyım diye düşünmüyo değilim. Babam anneme söz geçiremez. Zaten babamda öyle çok konuşabilen açık biri değil. Gelir benimle iki kelime konuşursa konuşur oda ' anneyle aranı bozma huzursuzluk cıkarmayın' der o kadar. Anneme gidipte söz geçirebilicek biri değil tam aksine annem istemiyorum dedikten sonra babam onları eve bile sokamaz bu kadar vahim durum. Arkamda kimse yok buna yanıyorum zaten annemin katılığından dolayı herkes geri planda duruyor kötü olan her seferinde ben oluyorum.

Savaşmak ne kelime annem resmen bana düşman kesildi. Ve resmen herkesi de bana karşı doldurmaya çalışıyor. Hani olurya küçük çocuklar birbirine küser sonra bir diğer arkadaşını da doldurur onunla konuşma diye. Aynı öyle işte. Sanırım daha fazla ben kendime zarar vermeden yapmam lazım haklısınız. Evlenmeyi çare olarak görmekten başka bi seçenek bırakmıyorlar ki bana. Ki zaten bu durumda da evlenicem demiyorum ben. 2-3 sene daha buna katlanmak zorundayım. Ama gerçekten hani şu erken evlenenler, kaçanlar, bunu çare olarak görenler kesinlikle evlenme meraklısı oldukları için değil, aileden dolayı böyle. Yani savunup kendime pay çıkarmak değil niyetim ama o kadar baskı altında olmak hiçte kolay değil. Köpeği bile bağlarsınız da, bi zaman sonra siz bırakmayınca koparır zincirini. Ama şöyle de bi açıklık getireyim; Erkek arkadaşımı kesinlikle kurtuluş yolu olarak görmüyorum. Yani bu çok daha öte birşey. Sonuçta ben evlensemde annem yine aynı annem olarak kalıcak. Acı gerçek.

Ben anlayamadım yaa bir anneden bahsediyorsunuz, bir anne nasıl böyle konuşabilir. Bir evi olmadığı için Allah belanı versin demek ne demektir? Evi olmayanlar ölsün mü yani? Bence başka bir sıkıntı söz konusu. Psikolojikte olabilir elbet. O oezlem06 evli &

o zaman çok da mutsuz olmayın. baksanıza huyu buymuş. bu yaştan sonra karakterini de değiştiremezsiniz. herkes de biliyordur huyunu muhtemelen. size hak vereceklerdir.

Offf evet görmüştüm konunuzu. Şimdi de diğer konularınıza baktım da olurda bu kadar olur yani. Yaşayacağım şeylerin ağır olucağının farkındayım ama olaya iyi tarafından bakıp, en azından sevdiğim adam yanımda olucak destek alabilicem diye düşünüyorum, ya da öyle düşünmek istiyorum bilmiyorum. Bunları yaşayan bitek ben varım sanıyodum ama meğer dert ortağım çokmuş. Keşke anneler biraz daha bizi düşünseler de hiç dert ortağı olmasak, tesadüfen tanışmış olsak dimi? Bunu çok isterdim hemde çok. Diyorumya Allah güvenip, yola çıktığım adamı şaşırtmasın yatıp kalkıp bunun için dua ediyorum. İnşallah çok daha mutlu olursunuz, mutsuz günlerinizi bastırırsınız. Tabii bende

Al karşına konuş annenle

Amiinn. Umarım bir gün burda birbirimizle o mutlulukları paylaştığımız günleri de görürüz. Benim annem de bana 'sen bitane yemek yapana kadar, ben 10 tane yemek yaparım' diyip bugüne kadar hiç bişey öğretmedi. Ne öğrendiysem kendim öğrendim. Şimdi de 'daha yemek yapmayı doğru düzgün bilmiyosun, evlenmeyi düşünüyosun' diyor. Kendi başıma bu kadar yaptığıma şükretmek yerine. Ki ben inanıyorum kendime de güveniyorum Allahın izniyle kendi yuvamı bi kursam, bütün eksik yanlarımı tamamlarım. Çünkü biliyorum ki huzurlu olunca hepsi içimden gelicek. Ben şimdi de yaparım temizlik falan ama hep bi memnuniyetsizlik. Yatak toplarım, topladığım yatak bozulur sırf inadından. Evi siler süpürürüm, arkasından tekrar kendisi yapar, sonra bide 'pembemsi evde hiç bişey yapmıyor' diye herkese beni kötüler. Maaşımın hepsini kendi çeker ben zar zor para alırım ama sorulunca 'pembemsi çalışıyor ama eve bi faydası olmuyor' der. Yani ben hiç bir şekilde yaranamam sonuç olarak. Hani böyle ailesini hiç takmayan, kendi başına her istediğini, her dediğini yapan, annesi 1 söyleyince karşılığında 10 söyleyenler varya demek ki öyle olmak gerekiyormuş. Valla takdir ediyorum onları bazen en iyisini yapıyolar oh.

Benim annem eski sevgilimi istememişti. Hakkımı helal etmem dedi beni bi daha göremezsin dedi. İyiki de demiş de o kişiyle evlenmemişim.

Anneniz erkek arkadaşınıza neden bu kadar tepkili?

22 yaşındayım. Çalışıyorum. 23 yaşında aramızda yaş farkı yok. Babam var ama annem babamdan daha baskın karakterli malesef o bile annemle baş edemiyor.

bu hayat öyle bir şey ki emin ol şuan sevgilin tatlı geliyor ama çok sürmez gerçek hayat kendini gösterir ve her konuda bahse girerim ki annen haklı çıkacak. en kötü anne bile ''haklıdır''

Benimde en çok zoruma giden bu oldu zaten. Halbuki kaza yaptığımız an benim yanımda olmasını en çok istediğim kişi annemdi. Mutluyum evet hem mutlu, hem mutsuz. Zaten başımıza hep ne geldiyse annemin bu kini yüzünden geldi. Kendi kardeşiyle sırf bu kin yüzünden 5 sene konuşmadı yüzünü dahi görmedi. Şuanda da kuzenimle yani abisinin kızıyla öyle. Ve neden biliyo musunuz? Annemin istediği tarihte nikah, düğün yapmadılar diye. Yani annem değişik. Sadece bana karşı böyle olsa hata bende dicem ama malesef tek bana değil.

Hayır sık değil arada ve dozunda öyle içip içip sapıtan biri değil kesinlikle. Evet her anne evladının rahatını ister sizinde kızınız var ve evlendirdiniz. Bu şekilde davrandığınız olmuşmuydu hiç? Kalbini kırmak istemediğim için kesinlikle karşılık vermediğim için, karşılığı bu olmamalıydı çok teşekkür ederim..

Çok sağolun amin inşallah. Küçük düşürme huylarından bahsetmiyorum bile. Sırf kendi egosu için annemin kaçınılmazıdır bu. O yüzden hiç şaşıramıyorum anlattıklarınıza maalesef. Biz biraz daha böyle devam edersek adımız 'anne düşmanı' diye çıkıcak, şaşırmam :) Yaşamayan bilemiyor sonuçta. Size tekrar tekrar çok teşekkür ederim. Bana binevi umut ışığı oldunuz. Rabbim bundan sonrasın da güldürsün yüzünüzü hep inşallah. Bütün yaralarınız sarılsın. Güzel günler bizi beklesin! :)

erkek arkadasin annenin kendisine olan bu tavrindan haberdarmi? o ne diyor bu duruma? iliskine olan bu sadakatinede hayran kaldim...

İmkanım olsa da şu mesajları anneme okutabilsem keşke. Anneminde benim için özür dilemişliği vardır. Hatta o bahsettiğim zengin çocuktan konuşmayı kestim diye, çocukla gidip bi kanka olmadığı kalmıştı. Ki zaten öyle gibilerdi her gün ararlar konuşurlar sürekli de konu ben olurum. Öbürünün de işine gelir tabi. Sonra o çok savunduğu, istediği kişi birgün ben onu mesaj atmaması için tersleyip 'nasıl bi kişilik seninkisi?' dediğimde bana cevabı 'sen beni ANANA sor o daha iyi bilir' oldu! Ama annem, herşeye tepki gösteren annem bunda bile beni suçladı sen sabrını zorlamışsındır oda söylemiştir dedi. Şaka gibi ya. Bu zengin damat takıntısı nedir ben anlamış değilim. Noluyor zengin olunca. Tamam parada önemli ama huzur olmadıktan sonra para ne işe yarar ki? Koskoca kadın olmuşlar bunu anlayabilicek kadar olamamışlar. Benim annem öyle para meraklısı biri de değil ama bu konuda resmen annemi tanıyamıyorum. Evet anneler hisseder, anneler haklıdır, en kötü anne bile anne'dir.. Ya da evet 'anne olunca anlıcam' Evet ama kendi mutluluğu için, evladının mutluluğundan çalmaya çalışan anne birazda üzülmeyi hakeder bence. Kimse ailesini, annesini babasını seçemiyor sonuçta. Ama annem böyle şeyler de bana gelecekte Allah nasip ederse de anne olursam nasıl davranıp, davranmamam gerektiğini, nelerin bezdirdiğini, bıktırdığını, uzaklaştırdığını çok iyi gösterdi, öğretti. Sanırım en büyük teşekkürüm bunun için olur.

Maddiyat ama sorun şu ki ortada sorun olabilicek kadar kötü bi maddi durum yok. Aslında annem hep böyleydi sadece ben sürekli suyuna gittim. İstediğini yaptığım sürece çok iyiydik. Artık yavaş yavaş kendi kararlarımı vermeye başlayınca böyle ters düştük.