Resim kursuna git, anaya karşı pişkin olmucan da kime karşı olcan. Ama çok da taviz verme, ahaha, sinir oldum ceketi giydir olayına

Yok annem katıdır beslenme konusunda, o konuda içim tamamen rahat olur, şeker vb vermez de verdirmez de çocuğa. Uyku düzenini de şaşırmaz, hatta birlikte kazandırdık onun yöntemleri ile uyuttum çocuğu. Ha ama şımartırlar illa, dibine kadar şımartırlar. Bir de kat kat giydirme mevzu... Bir de haksız olduğu hiçbir konu yoktur, en haksız halinde bile haklıdır ezer direkt. Benim kanıma dokunan kısmı bu esas. Sert de söyledim lafımı, geri dönesim de yok. Ama işte kurs bir yanda... Hobi olarak da düşünmüyorum, okul için hazırlanma durumu olacaktı, planlamıştim. Ruhen de iyi gelecekti. Öyle işte...

o da emin ol kötü niyetle yapmıyor bunları huyu böyle. seni de o kadın büyütmedi mi? tamam çok taviz verme ama anneye karşı da gurur yapılmaz ki anne o. şuan senin bebeğin senin için neyse, sen de annen için osun.

Babana soyle... o ikna etsin anneni... ya bu kiz gurur yapar kursa da gitmez, hem ben torunu cok ozluyorum gibisinden... Senden direktif almis gibi degil de, kendi boyle istiyormus gibi kadinin aklina girsin.

Ben olsam Gurur yapar bırakmam çocuğu. Annem bile olsa kimseye minnet etmeyi sevmiyorum. En küçük bir laf batıyor bana. Ama ceket işi beni benden aldı gerçekten. Ben olsam çok sinirledirdim heralde.

Kursa kesinlikle git gangsta Anneler hep boyle Yas ilerleyince israr butonu ekleniyo onlara.. Benim de annem 52 yasinda Ayni seyi 204958201948582 kez soyluyo.. Ne soyledigini tahmin et... Sıkı giyin.. Ustunu giy. Yelek giy, corap giy Ve tahmin et ben kac yasindayim 31... Inanmiyo kadin 31 olduguma Duymazdan gel gurur yapcak sey degil bu Salla gec

Yetiştirişine bir şey demiyorum esasen, gözüm kapalı güvenirim ona. İyi bakar; evhamlı bir kadın işte sadece. Ama beynimi yiyor "Sen anlamazsın, sen bilmezsin" filan ve benle dikleşirken mutlaka bi emeğim çöp haline geliyor, sinire kalıyorum... Bir de göz göre göre inkar ediyor. İlla barışırız, tam bir küslük bile sayılmaz ama işte çocuk konusunda baya doldum. Samsonn

Keşke benim de annem yakinimda olsa da bir kaç çocukları ona bırakıp nefes alsam ben de İnanın böylesi çok daha zor... Bahsettiğiniz konularda biz de anlasamayiz annemle.. Bizden önceki neslin genel kafa yapısı bu sanırım.. Gurur yapmayın bence ya Ertelemeyin hayalinizi Zaman akıyor, hayat bizi beklemiyor Nazini çektiğiniz kişi anneniz olsun bosverin...

Nazını çekerim, hep çektim, gocunmam da işte bu kez dedim ya öyle "Yardımını istemiyorum" diye, "Bana mecbursun" dedirtmek istemiyorum. Belki de saçma bir gurur bilmiyorum, böyle olmazdı, illa hani bi şımarıklık, bi şaklabanlık filan sallar geçerdim. Doldum mu artık, ne olduysa...

Hakkaten yaa, o neydi oyle? Ama bence kadin kizina inat diye yapmiyor, ciddi takintili maalesef. Psikolojik sorunlu olarak gorulmeli, oldugu gibi kabul edilmeli... degismez bu yastan sonra.

Anneniz annelik içgüdüsüyle kendi bildiği sekilde çocugu yetiştirmeye çalışıyor ki sizi de o büyütmüş. Bırakacaksanız, ne yaparsanız yapın kendi kuralları geçerli olacaktır. Ha bu doğru demiyorum, çocuklar büyüklerden sadece bir kat fazla giyinmeli demişti doktor. Gurur da yapsanız kızsanız da anneniz sonuçta ne kadar dayanabilirsiniz ki. Şükür ki çocugunuza bakmak isteyen anneniz var ben torunlarını bile görmek istemeyen kovanları da gördüm.

Annemle olan ilişkimi elbette ciddiye alıyorum; insanın hayatında önemsediği kaç insan olur Allah aşkına? Annesi-babası-kardeşi-eşi-evladı; dahası var mı? Alelade bir arkadaş değil ki, hayatınızdan çıkaramıyorsunuz. Hatta an geliyor, onun izlerini kendinizde görüp kendinize de sinir oluyorsunuz. Görüşmeyi ne kadar minimumda tutsanız da, sizi avucunun içi gibi bilen birisi, en olmadık yerden en olmadık lafla sizi incitebiliyor, gardınızı düşürtüyor; bunu bilinçli yaptığını düşünmüyorum ama insan ilişkileri, hele ki aileyseniz, seviyorsanız özen ister siz de bilirsiniz. Ondan işte, artık deli dülü olaylarla anneliğime kadar laf sayınca, benim de şirazem kayıyor yapacak bir şey yok. İkindi gibi kardeşim aradı işte, "Geleceğiz, itiraz yok" filan konuşuldu. Sevindim yine çocuk gibi, istemem yan cebime koy edasında çaktırmamaya çalıştım, ama işte olmuyor, mutlaka bi burukluk yaşanıyor. Bu konuda duygusalım.

Bebek ne kadarlık oldu bu arada? Benin şuan yaşadığım yerde saatlik bile kreşle anlaşabiliyorsun bu tarz durumlarda. Sen bakıcı olayını tamamen eledim demişsin ama. Bu tarz bir yer bulabilir misin, veya eşinin izin alma durumu olabilir mi senin kurs saatinde?

Eger cocugumun hayatini etkileyecek bir degisim soz konusu degil se daha rahat olabilirim tabj bu baska gurur yapmam oyle ise.. sen geri donmesen de annen doner bence.. Ana yuregidjr dayanamaz anaya da bu sebeple gurur yapilmaz.. Baksana sana cocuga eksiden cok artisi var.. o zaman is degisirdi gozumde arkada kalmaz aramasa da ararim valla

Bir çocuğun iki annesi olmaz. Bunu idrak etmesi lazım annenin. Kursu erteleyeceksin sanırım. En sağlıklısı da bu gibi duruyor şu an.

ben anneme gurur yapmam. giderim kursa, 2 saat kalın giyse bir şey olmaz çocuğa. Yokuspokus

Annen bile olsa kimsenin nazını çekme. İsteklerini ertele, ver çocuğunu kreşe ne istiyorsan yap. Çünkü annen değişmez bunu bir kabullen önce. Ya resim kurşunu biraz erteleyeceksin ya sürekli annenle mücadele edeceksin. Karar senin.

Sinir olunmayacak gibi değil ki zaten. 2-3 sene daha dayanır mıyım, bu tempo, bu bekleyiş, bu acayiplik.. Ağırlaştım iyice. Bu kadar ucuna getirip yine yarım yamalak kalmak çok koyuyor Milana. Ha ne var çenesini az tutuverse, az da "Kızım bilir" deyiverse. Yok.

Senin yerinde olsam tavrım farklı olmazdı sanırım.. gurur yapıp çocuğumu anneme vermez, kursa mursa gidemezdim. . Yasımız ilerliyor, yarınımız bile garanti değilken biraz taviz mi versek acaba diyorum.. Anne sonuçta, yabancı değil.. küçücük bir çocukla bütün gün evin ayrı köşelerinde cildirmaktansa azıcık anne dırdırı çekip kursa gitmek biraz ferahlatır sanki :)

Ortada adım yok, teklif yok. Kurs başladı, gidemiyorum. Lafımı da yutasım yok, gözümün önünde birer ikişer kaçıyor dersler. Neyse... yinandyang

git şu resim kursuna mutlu et kendini ya hu iki saatliğine de olsa unutuver anneni ve annenin kibrini

O zaman kendine evde çocukla birlikte yapabileceğin meşgaleler edineceksin.. benim bebeğim de çok huysuzDu, hala öyle, annem yakınımda değil, babam hastaydı, gelemedi yıllarca, hep ben gittim. e burda da kayınvalidem başa çıkamıyor, çok yaramaz.. anlayacağın kaldık bas basa.. onunla birlikte ıcerde dışarda ne yapabiliyorsam yaptım. ilk zamanlar ruh gibi dolanıyordum. Eşim birşey söylediğinde birkaç kez tekrarlamak zorunda kalıyorDu, anlamiyordum. . dedi Bu böyle olmayacak, terapiste gidelim.. gittim bikaç kez, iyi de geliyordu ama karsidaydi, çocukla yol gözümde büyüdü, vazgeçtim.. bu sefer attım kendimi dışarı.. eskisi gibi sosyal olamadım ilk 2 sene ama şuanda 3 5 aydır iyiyiz :) her yere gidiyoruz. evde kalsaydim şuan akıl hastanesinde olabilirdim. Çocuk bakmak herkesin harcı değil.. bu arada eşim eve bakıcı almayı da teklif etti ama ben kabul etmedim.. ne kadar aklım başımdan uçmuşsa Kısacası, oğlunla yapabileceğin ne varsa yap, evde kalma.. atıyorum resim olmaz da birlikte mandala olur :) ay ne uzun yazdım :) yap yani birşeyler.. kafan boş olsun..

Gidin kursa. Sinirinizi de derinden hissettim ama o çocuğa baktırıyorsak bunlar yaşanacak.

Kabul ediyorum etmesine de işte, çileden çıkarıyor bazen. Bir değil iki değil... Sürekli bir savaş, her konuda. Çok hee deyip geçiyorum, çoğu şeye. Ama bu hassas bir konu, ne bileyim gözü de görüyor yani, görüyor ne biçim paraladığımı kendimi. Bir olur, iki olur, beş olur, on olur sabır sabır... Bir yerden sonra doluyorum işte. Kvdeyi pek sallamam, demez zaten bir şey de, bir iki bir şey diyecek olsa da yani umurum olmaz. Ama insanın kendi annesi yapınca da bi tuhaf oluyor ya, şu dünyada anne-kız, ikisi de anneyken, birbirini anlamayacak da kim anlayacak? Yokuspokus

Asla bırakmam çocuğu Benim çocuğum annemin doğrusu ile değil benim yanlışımla büyümeli Yani hatalı isen de onun Hakkında kararları ben almalıyım Bebek hep üşür hep açtır onlara göre Bu sadece annelerde de yok, çoğunluğun kalıp şeklinde doğruları var ve dışına çıkanın fikri kesin hatalıdır Geçen evimde halı yok oğlumun hiç ev ayakkabısı olmadı evim yerden ısıtmalı değil dedim hasta olur o çocuk ev buz gibi olur dendi mesela belki sen de o konuda öyle dersin Annen de böyle, kalıpları var ve onun dışına çıkamaz Çözüm ayda yılda bir görüşmek misafir olarak

Sizi cok iyi anliyorum bende de iki bebe var tum gun tek basina bakiyorum buaralar annemle cok takisiyorux sizin gibi, bizim derdimiz de cagiriyor ozledik cocuklari diue sonra uyuyakaliyor cocuklar bi yeri ellese bozuluyo diye kiziyo ben onlarin pesinde yine ayni artik patladim hicbir yere sigamiyoruz diye aldim cocuklari ciktim Ne yapacagiz bilemiyorum kelin ilaci olsa kendi basina surer misali konunuzu takipteyim.

Konuyu yarım saat önce okudum. Sonra kapadım sayfayı. Gittim ağladım ağladım hatta şu an bile içten Ağlıyorum çünkü kızım yanımda gözlerime dikkatli dikkatli bakıyor her seferinde. Sezdi bişeyler olduğunu da emin olamadı. Doğuma hazırlık hastane odası eve dönüş herkes bişeyler söyler geçer gider de annenin söyledikleri tutumu davranışı hayat boyu unutulmazmış. Ben üç sene oldu doğum yapalı. Bu süre içinde o günlerdeki üzüntümü kalp kırıklığımı hüznümü unuttum geçti gitti sanıyordum ki konunuzu okuyunca sadece gerilere ittiğimi farkettim. Gün yüzüne çıkınca yine aynı kalp ağrısı. Hayatımda çok şeye üzüldüm ama o zmanalardaki annemden gelen olumsuz davranışlar bir cümle söz benim boynumu büktü daha kırgın oldum.. Ben üstüne söz söylemedim hiç böyle gördüm anneler candır. Herşeye rağmen Allah razı olsun diyorum yine bu konu vesilesiyle de onu kalbimde affediyorum öfke besleyemem yine karşı çıkamam eğilirim önünde. Kendi başınızın çaresine bakmaya çalışın. Kimsenin daha sonra laf söylemesine fırsat vermeyin bu anneniz dahi olsa. Onlar yaşlı tahammül güçleri zayıflamış artık. Öfkelenmeyin yada öfkelenince sizin bebekliğinizi düşünüp affedin kalbinizde. Birikmesin. Bu sizin iyiliğiniz için. Ben doğuma dakikalar kala sancı çekerken anne nolur bana kötü davranma diye cümle kurmuştum. Hayatımda unutmam sanırım. Ki benim annem benim canımdır yine de en iyi arkadaşımdır. Hatırlamıyorum diyor bunu, o zmanaki halini tavrını dediklerini hatırlamıyor. Yaşlılar ve gerçekten yorgunlar. Huysuz bir çocuk gibi. Allah yardımcınız olsun. Bebek ne kadarlık bilmiyorum fakat onu hep dahil edin hayatınıza. Bebekle herşeyi yapmaya çalışın kurs market vs. Bu sizi daha güçlü kılacaktır inşallah.

Napam, benim kısa kesmem de böyle oluyor. Bak üç konu birleşimi oldu, onları tekrardan yazmadım en azından. K Kun fe

Boyle teyzem gibi insanlar yaslanmiyor iste... Hem suclu hem guclu. Gangsta arkadasimiza daha da fazla sabir diliyorum.

annem böyle deyin, kabul etmeye çalışın. annenizin size söylediklerini umursamayın. iyi bir annesiniz buna içtenlikle inanıyorum. ben bunun daha kötü bir örneğini yaşadım kısmen hala yaşıyorum. emin olun kayınvalideden duymak daha sinir bozucu :)

Ona hava hoş gibi ilginçtir ki. Ben de "Özleyecek torununu nasıl olsa dayanamayacak arayacak" filan diye bekledim ama arada babamı filan gönderiyor teftişe, kardeşime aratıyor belki, inada mı bindik bu kez nedir, dün uyku da girmedi gözüme düşündüm öyle, benim de adım atasım gelmiyor içimden.

13 aylık. İzinle yürümez, kreş de olmaz... Tek seçenek benim. Bir de annem :/

Ben de cocugu anneme kv me emanet ettigim de durum bu sekildi. Calismam gerekiyordu hem pskilojik ve maddi olarak buna ihtiyacim vardi. Ama eve dondugumde ne duzenim kaldi ne kuralim kaldj.. cocuk ordaki rahatliga alisti bunlara mecburen goz yumdum ama duzeltmesi cok zor oldu hala ugrasiuorum..

Öyle zaten, kendince iyilik yapıyor. Kendine üşüme gelince, çocuk da üşür diye fır dönüyor arkasında. Ama beni de eziyor işte, öyle bir eziyor ki "Sen bilemezsin" lafı ile başlıyor; "Ben seni büyüttüm, çocuğun sıcaklayıp terlediğini bilirsin de, üşüdüğünü bilemezsin; kapıverir şifayı. Sen tecrübesizsin, sen anlamazsın, o öyle olmaz, bu böyle olmaz, olmaz, olmaz, olmaz, sen, sen, sen..." Oyh...

Benim cevabi biliyosun tatlim Kursa gitmeyiver biraz daha dayan Sinir oldum ceket mevzusunun sonuna Ayyyy tuylerim diken diken oldu

e biliyor madem kursun olduğunu o teklif etsin ben olsam lafımı yiyip söylemem ama o hatırlayıp kursa başlayacaksın dimi bana bırak başladığında derse bırakırım uzatmam.

:/ Değişmez kabullendim de, işte... Oof of. Yokuspokus

Aklıma gelmiş oldu insan kendi annesiyle bile anlaşamıyor kaynanasıyla nasıl anlaşsın :) benim annem de böyle asla kabullenmez yanlışını her şeyin doğrusunu o bilir. Otoriterdir. Karakterlerimiz çok zıt.. ama tabi benim gibi bir cadolozla uğraşamıyor :) kah iyi kah kötü geçinir gideriz. Anne işte bu saatten sonra değiştiremeyiz.. Bence gururunuz ağır basmalı biraz tavrınızı belli edin ki yaptığı hatayı anlasın pek anlayacak gibi durmuyor kendi anneme benzettim. fakat tavrınızda ısrarcı olun umarım düzelir

Keşke özet gecseydiniz kısaca. Bu konuyu anlamak için gecmisinizdeki onlarca konuyu okumak zorundayız galiba. Hem annenize verip, hem kendi kurallarinizin geçmesini bekleyemezsiniz malesef. Her yiğidin yoğurt yiyiş derler. Onun çocuk büyütme şekli de o demek ki. Beğenmiyorsaniz, kendiniz bakacaksınız

Senin anandan bende de var. Hatta hepimizde var. Hatta ve hatta ilerde senin bebenin de olacak. Bence sen annenle olan ilişkini fazla ciddiye alıyor ve annen vasıtasıyla dünyaya habire rest çekiyorsun. Ne gerek var? Ne güzel sana yardımcı bi anan var, azıcık alttan alsan? Neden hep bi mücadele içindesin? Evden çıkmaya ihtiyacın var mı, var. Peşinden gideceğin bi tutkun var mı, var. Çocuğunu güvenle emanet edebileceğin biri var mı, var. İşleri zorlaştıran sensin yoksa biraz nefes alabilmen için ihtiyacın olan tüm altyapıya sahipsin. Durun ekleme yapmam lazım. Ben bu çocuk tek kişinin elinde büyümeli ekolüne karşıyım. Ne var yani günde 3 saat başkası baksa? Çalışma mecburiyeti olup 40 günlük çocuğu elin bakıcısına bırakanın canı yok mu? Çocuk çok küçük biraz bekle diyenlere katılmıyorum. Çocuk küçük evet ama hayat kısa. Hayalin tam olarak ne bilmiyorum ama resim yapıcam diye çocuğu kendi kaderine terk etmeyeceksin heralde. Gündüz birkaç saat kursa git, uyku saatinde de pratik yap kime ne zarar gelir.

Ama gangsta sabırlıymış beya. Çocuğu uyuturken biri gelip uyandırsa içimden çıkacak canavarı tahmin edemiyorum

katılıyorum

Cocugu birine emanet edersen bu kim olursa olsun senin kurallarinin disina cikacagini bilmeli ve buna hazirlikli olmalisin.. 2 saat hobi yapacagim derken kucuk bir omru eljnden kacirabilirsin tekrar duzene sokman da cok zor olur yorulursun.. Bekle cocuk buyusun..

Günlük 2 saat yetecek, yine düzende olacağım; işlerimi de rahat halledeceğim, kursa da katılmış kafayı da boşaltmış olacağım daha mutlu dingin hale geleceğim, çocuk da aile büyükleri ile vakit geçirmiş olacak, kuzenin çocuklar filan da teyzemlerde olur, onlarla da vakit geçirecek günlük düzenli... Bu da sağlıklı. Evde olsun, gezdirirken olsun cidden yoran bir çocuk. Eh illa bakılıyor, çocuğum yani ben yaptım ben bakacağım. Ancak kurs olayı, her şeyin hazır olması "Ben desteğim, sen rahat ol" denmesi; benim yine bi ümitlenip heves etmem ve üzerine bir daha kırılmam, bir daha bekleyiş... Gerdi. İçim burkuldu. İdrak etmesi için taviz vermemem gerekiyor sanırım, o "Kursuna git, hadi, haklısın ben abarttım biraz" diyene kadar adım atmamam lazım. Düşünüyorum, beynim sızlıyor dünden beri.

İkindi gibi kardeşim whtsptan yazdı; "Nasılsın abla? Sesin çıkmıyor hiç, kurs ne zaman başlıyor, ona göre geleceğiz" diye. Ben de "İyidir. Boşver kurs işi iptal" dedim. Yazıştık baya, dertleştik. "Konuşursunuz bir araya gelince, öyle düşünme" filan, yine her tartışmamızın ardından babamın, kardeşimin kurduğu klasik cümleler... "Kaçta başlıyor söyle" ısrarı... Birkaç "Boşver" daha. Sonra artık söyledim, "Şu saat, kahvaltıya gelin direkt, burada yaparız birlikte, konuşuruz duruma göre" dedim. Tamam deyip güldü bi de :/ Ya takipteydiler, netten baktılar tarihe, "Biraz zaman geçsin bakalım, kırsın gururunu" gibisinden az bekledi, ya hakikaten habersizdi denk geldi, ya da dün geceki halimden sonra eşim çıtlattı ve bana haberim yok diyor, artık bilmiyorum. Sonuç itibariyle annemler "Geliyoruz, itiraz yok"a bağladılar, ben de gelin bi konuşalım duruma göre tarzında cevap verdim. Daha makul bir hale geldi kendiliğinden sanki... Gerçekten vazgeçmiştim, 3 seneyi çıkarmıştım gözden. Artık konuşulunca tamamen netleşir. Yorumlayan herkese teşekkür ederim; her fikriniz, düşünceniz ayrı ayrı iyi geldi. Tüm samimiyetimle söylüyorum, iyi ki vakit ayırdınız okudunuz, yazdınız; gün boyu bir sohbetin içinde gibi beni hafiflettiniz. Teşekkür ederim tekrar, sağ olun. @Mune konum kapanabilir artık sanırım. Yav yine çocuk gibi sevindim. :)

Ahaha ben bazen kızıp eşime senin çocukların bugün bunu yaptı diyorum. Hiç alınacak laf değil, takma kafana. Ama işte anneyle işler böyle yürüyor, ben o yüzden daha çok eşime sararım

Resme devam etmeniz konusunda desteklemiştim sizi ama çocuğunuz çok küçükmüş. Gidince evde uygulama kısmı da hep sekteye uğrayacak. Şartları zorlarım derseniz siz bilirsiniz. Ben çok sevdiğim ve baya ilerledigim bi sanat dalıni çocuklar küçük olduğu için bıraktım. Olmuyordu çünkü. Çok özenmek lazim. Hep hızlı hızlı sindirmeden yapıyordum. Şuan askıda ikinciyi de anaokuluna gönderdiğimde devam edeceğim inşallah. İllaki gideceğim derseniz bırakın annenize. O ordayken istediğini uygulasın. Kesin sınırlarınızı belli edin yeter. Hepimizin annesi öyle. Usutmekle hasta olunacağını zannediyorlar. Anneme herseferinde mikropların varlığını anlatıyorum ama ı ıh. :) Tepkisi yine "nerde üşüdü ki acaba?" :) Ablası hastaydı ondan geçti. "Hımmm salgın var demek, yine de uykudan uyanınca yeleğini giydir." :)) Onun yanında bir iki giydiriyorum işte. Evimdeyken görmüyor nasılsa. Zaten evim çok sıcak kışın bile yelek giydirsem isilik döküyor çocuklar.. Benden size tavsiye. Anneniz birşey mi dedi "hımm evet doğru annecim, haklisin" deyin. Sonra yine kendi bildiğinizi yapmaya devam edin. Didistikce eleştirecek sizi. Arada birşeyler sorun, danışın bildiğiniz halde. Ne kadar hoşuna gidecek görürsünüz. Gönlü hoş olsun. Yarına kim sağ çıkar belli olmaz.

Uc sene degil 23 seneni sil gerekirse bu ne boyle. Emekli olunca gidersin resim kursuna :)

Üzme ananı belki yaş olarak buyüksundur benden ama keşke anam olsaydı gerisi boş yani...

Güncel: 6. Sayfa Selam hanımlar, yeni bir "Gangsta'nın bitmeyen dertleri" köşesine daha hoş geldiniz. Gerçi bu dert, bilindik dertlerimin harmanı gibi bir şey oldu, yeniden ayyuka çıktı. Bu kez elimden geldiğince kısa keseceğim gözlerinizin hatırı için. Günlerdir pişkinlik-gurur çizgisi üzerinde yürüyorum ve gurur tarafı daha ağır çekiyor. Ancak küçük bir yanım da "Vur pişkinliğe, 2 saat değil mi; sen işini gör yine bas git" diyor. Şöyle özetleyeyim: Annemle tartıştık , ona "Çocukla ilgili hiçbir lafını duymak da istemiyorum yardımını da istemiyorum bundan sonra" dedim. Bir diğer yandan resim kursu açıldı ve elbette full time çocuğun başında olduğum için gidemiyorum. :/ Bakıcı seçeneğini eliyorum mecbur, bir önceki konuma bakabilirsiniz sebebi hususunda. Annemin nasıl bir karakter olduğunu az buçuk anlamak ve verdiği söz için bir diğer konuma bakabilirsiniz. Resim konusunda nasıl hevesli ve hayalperest olduğum konusu da vardı bir yerlerde, ona da bakabilirsiniz. Ne diyeyim... Böyle kaldım. Annemle tartışmamı açayım: Sürekli çocuk üzerine direktif veriyor. Yok pencere açma hasta olacak çocuk, üşütürsün. Yok o çorabı çıkarma, ayağından girer soğuk, çocuk hep yere basıyor sen bilmezsin anlamazsın üşür. Yok onu çıkarma, hava soğuk, ben üşüyorum çocuk üşür. Onu öyle yapma, yok çocuk şöyle olur böyle olur vırt zırt... 1-2 gün emanet ettim çocuğu, geri döndüm çocuk nezle. Biz hastalandırdı olduk, güya biz pencere açmışız da gitmeden önce, ondan olmuş. Bu çocuk benim elimde bir kere hasta olmadı, kendisi kat kat giydirip terletip sıkıyor, orasına burasına bez sokuyor terledikçe. Ya hareket halinde çocuk, sen oturuyorsun ve menopozlu kadınsın yani, "Üşümez" diyorum anlatamıyorum. Arkamı döndüğüm an üzerine yelek, ceket bir şey daha giydirir. Yine bir zaman, uyutuyorum çocuğu, baya zorluyor uyumayacağım diye. Hamakta sallanıyor, bir şeyler yedirdim güç bela, sonunda uyudu, 1 saat filan uğraştım. Sonra annem geldi, elinde ceket sallıyor. Tam dalmadan giydir çocuğa bunu üstü açılır üşür diyor. "Anne" dedim, "Ben ayarlarım onu, çocuk uyuyor bak uyanacak; git. Yatağına alırken üzerini ayarlıyorum ben" diyorum sessizce. Kadın hala gürül gürül "Yatağa alınca giydirirsen uyanır, giydiriver şimdi sallanırken" diyor. Anne şimdi sıcak, terleyecek komple üzerini değiştirmek zorunda kalacağım o zaman temelli uyanır, ses etme hadi git" diyorum yine, "Giydirmeden yatırma, zaten hasta ettiniz; ben karışmıyorum!" dedi ve çocuk uyandı. Sinirlendim, "Uyandırdın, giydir ceketini de al uyut şimdi, ne yaparsan yap!" dedim, yerimden kalkarken daha ceketi fırlattı bana doğru "Kusura bakma uyutamam, senin çocuğun, bak çocuğuna" filan dedi. "Senin sesine uyanmıştır, benim sesim varmıyor ki oraya" dedi bir de üzerine. Ondan sonra ben de işte baştaki lafı söyledim. Böyle bir tartışma. Biliyor, kurs başlayınca el mahkum çocuğu tıpış tıpış getirmek zorunda kalacağımı, haksız olduğu halde alttan almak, tükürdüğümü yalamak durumuyla yüzleşeceğimi ve bekliyor. Ses seda yok, kaç gündür konuşmuyoruz ve "Nasıl olsa bana mecbur" havasında olduğundan %99.9 eminim. Bir yandan kendime "Kafadan 3 seneyi sil Gangsta, çocuğunu bir saat bile bırakma. Resim bir yere mi kaçıyor; olur illa bir gün. Boşver. Kimsenin üzerinde söz hakkı olmasın, annenin bile! Gururlu ol bu konuda!" diyorum. Diğer yandan "Ya bırak işte bakıyor, iki lafını duymayıver, bazı hallerini görmeyiver, sen işine bak, çocuk da büyüsün, sen de kursuna git. 2 saat değil mi zaten, ruhen buna ihtiyacın var, salla ve götür bırak çocuğu vur pişkinliğe" diyorum. Diyorum da... Yok. Gurur ağır basıyor. Ofh... Uzun oldu yine kızlar kusura bakmayın. :/ Kendi içimde öyle sorular, sorunlar... Kurs başladı, çocuk gibi gidip renkli kalemlik bile almıştım ya. Hepsi yine evde çekmece doldurdu öylece... Neyse. 3 seneyi daha sileyim ben en iyisi. Değil mi?

Ağlamayın ama ya, benim de gözüm dolu dolu, gün boyu zaten... Yutkunup duruyorum içime. Zaten olduk olası adam akıllı anlaşamazdık, doğumumdan sonra daha ayrı bir leveldeyiz, anlıyorum, yaşadım, yaşıyorum benzerlerini. Altında iyi niyetin, aşırı sevginin ve itinanın olduğu diken gibi dilin, insanı nasıl farklı bir şekilde yaraladığını iyi bilirim. Ne vazgeçiliyor, ne atılıyor, ne gidiliyor... 13 aylık, kursa götüremem, durmaz... Ki zaten kardeşimle konuştuk; yarın sabah burada olacaklar. Sanırım eşim dün geceki halimin ardından çıtlattı, ya da takipteydiler bilmiyorum..

Dramin dibine bagla, baba buna cok ihtiyacim var nolur yanimda ol, renk verme de... Sahte de olsa o gurur, bir kac saatlik ozgurlugun sana getirecegi huzur icin fazla bir bedel degil bence.

Valla gerçekten çok kısa kesmişsin

Üzecek bir şey yapmıyorum, o üzüyor. Çok üzüyor. Sonra benim üzüldüğüme oturup o da üzülüyor. İki deli bir araya gelmemeliydik galiba :/ Sizin adınıza da üzüldüm; ne denebilir ki... Zor...

Bilemiyorum... Anneliğimi bu kadar yerden yere vururken... Dokunuyor be. :/ . push ; Nooption memento mori memento

Gideceğim büyük ihtimalle. Hatta ayrıca yazayım gelişmeleri en iyisi. Doğru, illa yaşanacak...