mekanik bitti, biyoloji bitti tamamen tekrar ediyorum şu sıralar, organik geçen seneden bilgim var ama kaçırdığım yerleri tekrar bakıyorum şimdi de. tödere en son girdim işte açıklanmasını bekliyorum merakla. deneme çözüyorum. bir kuruma gidiyorum seri denemeler salı günü başlıyor. iyi bir analiz ile daha da arttırabilirim gibi geliyor. lys matematik de bitti ama işte tekrar yapmam şart. denemelerle iyi tekrar oluyor ama bir iki kez daha konusuna bir göz atsam iyi olacak. son töderdi bakalım ne gelecek sıralama :')

Bölümünüz neydi kaç puanla atandınız sınava 3 yıl aralıksız mı çalıştınız

Kimsenin ne dediğini diyeceğini umursama. Bu hayatı sen yaşıyorsun ve sınavın en büyük düşmanı stres. Yazdığın gibi senden daha değerli değil. Olmazsa bir daha girersin veya hedeflerini yeniden şekillendirirsin. Sadece kimseyi umursama. 26 yaşındayım. Üniversiteye başladığımda bazı özel sebeplerden dolayı gidemedim. Bu dönem mezun oluyorum. Yaşıtlarım işe girip kaçıncı senelerini doldurdular, evlenenler çocuk yapanlar oldu. Kimse nedir sorunun neden gitmiyorsun demedi. Evet senelerimi kaybettim ama kim dost kim değil görmüş oldum. Onlar ne der diye düşünüp iyice okuldan kopup kendimi bir an önce meslek hayatına atabilirdim ama düşünmedim. Stres yapma, endişelenme. Her şey olacağına varır. Üniversiteye gidip gireceğin yeni ortamları, imkanları hayal et.

Ben 19 yaşındayım. Geçen sene ayt berbat geçti çünkü meslek liseliydimve ayt adına ders almadık. Tyt derslerini de 10. sınıfta gördük en son. Onun için ömrümden giden 1 sene olsun hiç istemediğim bölüm okumamak için. Bu sene dershaneye gittim bakalım neler olacak. Bende bu sene giricem ama tıp olmazsa tekrar mezuna kalmayacağım çevremden aşırı derecede baskı var. Mezuna kaldığım için herkes başarısız tembel biri olduğumu düşünüyor. Bu psikolojik baskıya daha fazla maruz kalamam

her üniversite için geçerlimi bilmiyorum ben sadece sdü ye baktım sosyal bilimler enstitüsü için

bolumum din kulturuydu 75 atanmistim bende asla yapamam bitti hayatim diyordum ama yanilmisim. tabi hersey o sinavi kazanmakla da olmuyor biraz nasipte var bu islerde

Ay okursanız çok harika olur. Böyle azimli insanları gördükçe çok mutlu oluyorum. Ben de elimden geleni yapacağım. Güzel yerlere gelmek istiyorum. İnsanlar konuşsun dursun. Hep konuşurlar...

Önce elinden gelenin en iyisini yap puanı kap sonra tercih aşamasında konuşuruz yine

universiteyi bitirdim 3 yil boyunca sinava girdim en sonunda atandim. olmaz yapamam dedigin herseyo gun gelince yapiyorsun. bende 2. sene kazanamazsam ne yaparim biterim diyordum ama bitmedim. kendinize guvenin ve sinavin sonucunu dusunmeyin. once bi girin sinava elinizden geleni yapin sonra endiselenmek uzulmek icin cok vaktiniz olacak. suan calisma zamani

Çok sağ olun ablacığım tavsiye ve örnekler için. Gerçekten mutlu oldum. Tıpta okuyan arkadaşlarım da anlatıyor biri var 3. Kez kalmış sınıfta falan diye... Gerçekten yaşı niye bu kadar dert ediyorsam... Bir de aile faktörü var. Bana kalsa belki gitmem olmazsa ama bu sefer babam psikolojik baskı yapacak ve günlerim ziyan olacak. Belki okurken tekrardan hazırlanırım zor da olsa. Enerjimi hiç kaybetmek istiyorum. Insallah bu sene olur da... Umutsuzluğa kapılmak istemiyorum. Bir şekilde başaracağım mutsuz olursam... Ben kendime inanıyorum. Sadece bir gün bu enerjimi kaybetmek korkuyorum saçma nedenlerle. O zaman aklıma bu dediklerinizi getireceğim sağ olun. S

Ne olmak istediğime karar verdiğimde üniversite sınavına 3 ay vardı. Ben mf öğrencisiydim edebiyat coğrafya tarih hiç ilgim alakam bilgim yok ve istediğim bölüm psikolojiydi. Hocalarla konuştum arkadaşlarla konuştum dediler ki geç kaldın yapamazsın nasıl yapcan nasıl yetiştircen hepsine herkese tıkadım kulaklarımı 3 ay gece gündüz çalıştım uykumdan feragat ettim diziden filmden feragat ettim ya olmazsa ihtimalini hiç düşünmedim olmazsa eğer buna olmadığı gün bakarız dedim kazanmama ihtimalimi hiç düşünmedim sonuç olarak psikoloji 2. Sınıfı bitirmek üzereyim hatta biraz fazla çalışmışım hukuk bile tutuyodu tercih zamanı bu bir, ikincisi ihanet gerçekten insan hayatını alt üst eden bir durum, evlenme planları yaptığımız kalan ömrümü üzerine inşa ettiğim şahısla 15 tatilden önce ihaneti yüzünden ayrıldık tam da sınav haftamdı tabi hayatınızı bi erkeğin üzerine inşa edince 9 şiddetinde bir depremle hayallerinizin enkazının altında kalıyorsunuz, psikolojik olarak çöktüm ama ders çalışmayı hiç bırakmadım, onun için okulu uzatmaya değmez hayatımı karartmaya değmez diye kendimi motive ettim hem ağladım hem çalıştım bazen yazıları okuyamadım bazen kağıtları ıslatırdım ama hiç bırakmadım umutlu da değildim pek kesin kalıcam diyodum ama sonuçlar bi geldi patır patır geçiyorum hem de iyi notlarla. 5 ay oldu psikolojik olarak hala çöküntüdeyim ama bunu kendi lehime çevirerek daha çok gaza geldim yani o insana kızdıkça hırslanıyorum hırslandıkça daha çok çalışıyorum bu dönem 3 ortalama yaptım (hiç bi sıkıntım yokken 2yi zar zor görmüştüm geçen sene artık ruhumu nasıl emcüklüyoduysa). Böyle yani bu hayatta iyi şeyler de oluyo maalesef kötü şeyler de oluyo iyi şeyler zaten güzel ama kötü olaylarla da hayatımızı mahvetmek yerine onları tecrübe olarak görüp eğer faydalanabiliyosak faydalanmak, lehimize çevirmek lazım. Üçüncü olarak da 20-21 geç bi yaş değil daha hayatımızın baharında bile değiliz öyle genciz yani, 1sene daha çalışmayı göze almayıp iyi kötü bi bölüm seçen arkadaşlarım şimdi çok pişman çoğukluk okulu bitirip sınava tekrar hazırlanmayı düşünüyolar, eğer gerçekten istediğin bölüm tıpsa başka bölümde mutlu olamam diyosan vazgeçme olmazsa bida dene 60-70 yıl ömrümüz var geleceğimize yön vericek meslek hayatımız için 1-2 yılın lafı olmaz

Insallah kazanırsın bu yıl.. Sen şimdi bunları düşünmeden elinden geldigince son günlerinde derslerine denemelerine çalış. Bi puanın gelsin ondan sonra tekrar dusunursun bunlari bakalım ne olacak. Belki de kazanacaksın simdi bunlarla mesgul etme kafanı Dead Cell

Konuyla alakasız ama nickinizden sosyoloji mezunu olduğunuz içime doğmuştu:)) Max Weber'i herkes bilir ama ben hissettim Hakkınızda hayırlısı teşekkürler bilgi için de H

Sana verebileceğim tek tavsiye, sakın istemediğin bir bölüme, sırf bir yıl daha sınava hazırlanmamak adına gidiyim deme. Bütün bir ömür yapacağın mesleği çok iyi seç ona göre bir bölüm tercihi yap. Ama bu yıl istediğin şehir ya da bölüm gelmiyorsa gerekirse bir yıl daha hazırlan. Zaman çok çabuk geçer ama bir ömür istemediğin mesleği yapmak zorunda kalmak çok daha zor olur.

Ah canım yaş 25 olsa ne olacak? Tip istiyorsan tip oku. Benim aklımda güzel sanatlar kaldi. Keşke diretseydim de olsaydı. Şu an 36 taşında 3. Çocuğunu bekleyen bir kadınım ama önünde sonunda o alanda bir şeyler yapacağım diyorum kendime. Ne istediğini bilmen çok güzel. Hedefin belliyse yolu da aşarsin emin ol. Maddi sıkıntın yoksa hele hiç dert etme. Gerekirse bir yıl daha çalış. İnsanlarin ne diyeceğini hiçbir zaman önemseme. Ömrün boyunca yaptığın her işte insanlar konuşacak bir şey bulacak zaten. En başında kendine güven. Düzenli çalış. Geçmis de bırak geçmişte kalsın. Hepimizin ama'lari keske'leri var da senin mi olmayacak?

İşte bunu sakın yapma Bak ben 2014 yılında istediğim bölümü tutturamayınca başka bölüme gittim Ertesi sene 2015te istediğim bölüm ham sıralamamla tuttu. Hem de yaşadığım şehirde başkentte. Ama geçen yıldan yerleştiğim için okul ek puanım beni 20bin geriye gitti. İstersen sana sonuç belgelerimi de atarım 2 senenin de Sakın bunu yapma kazanacakken kazanamayan durumuna düşersin

şuan bir işim mesleğim yok zaten üniversitede kalmak benim için daha iyi ama bu sınav puanlarını almak çok zor benim için kpss ye çalışıyorum şuan ona yoğunlaştım kpss daha mantıklı

26 yaşındayım benim de en büyük hayalim tıp okumak cerrah olmak ben bu yaşımda mücadele ediyorum hem işte çalışıyorum hem ders çalışıyorum bi önlisans bölümü bitirdim o zamanlar senin yaşındaydım 'benden geçti artık yaşım büyük iş hayatına atılayım' diye düşündüm ama şimdi geriye dönüp bakıyorum da o yaşlarda çok gençmişim ve yarın öbür gün 30-35 yaşıma geldiğimde '26 yaşında çok gençmişim keşke hazırlansaymışım en azından deneseymişim' diycem bunun bilincindeyim artık bi gün mutlaka giyicem o beyaz önlüğü insan 18 ini geçtikten sonra her yaşı kendisine çok yaşlı gözüküyor geriye dönüp baktığında aslında çok gençmişim diyosun inan bana hayatta hiç bişey için geç değil benim ailemin beni ikinci kez okutacak durumu yok iki tane daha kardeşim var ve daha önce burs aldığım için tekrar burs çıkmıycak ve kazanırsam hem okuyup hem çalışmak zorunda kalıcam ben de aşk acısı çektim aldatıldım dost kazığı yedim vs. Ama ben bu yaşımda hala mücadele veriyorsam sevmediğim bi meslekte koyun gibi yaşamamak için sen daha çok mücadele vermelisin hayattaki en büyük pişmanlığım keşke kazandığım üniversiteye gitmeyip 1-2 yıl daha hazırlansaydım şimdiye belki dr olmuştum insan o zamanlar benden geçti artık diye düşünüyo sana abla tavsiyesi sakın hayalinden vazgeçme emeklilik yaşının 65 olduğu bi ülkede 20 yaş nedir ki daha yolun yarısına bile çok uzaksın

Şuan denemeleriniz nasıl. Ayt konularını bitirdiniz mi

Tıp olmazsa birdaha dene 30 40 yaşında okuyanlar var ben 2 kez üniversite okudum ilki 2 yıllık tı diğerine herkes benden 2 yaş küçüktür diyerekten gitmiştim ama hiç öyle değildi her yaştan insan vardı herşeyi her zaman zamanında yapamayabiliriz bazen

Eğer insanlara yardım etmeyi seviyorsan tıp olmasa da sağlık alanında başka bir bölüm de okuyabilirsin, tabii istersen. Senin sıralamanla onlar denk mi bilmiyorum ama mesela fizik tedavi, hemşirelik, ebelik olabilir.

Çok tatlısınız gerçekten sağ olun. Keşke siz de diretseydiniz ama hiçbir şey için geç değil. Çocuklarınıza müthiş örnek bir anne olursunuz. Maddi yönden çok şükür şu ana kadar zorluk çekmedik. Babam devlet memuru. Bir şekilde geçinip gidiyoruz. 3 kız kardeşiz biz de kardeşlerim lisede ve liseli olacak ama yine de çok şükür aç değiliz, açıkta değiliz. Geçmişi çöpe atacağım. Çok sağ olun. Biz de insanız, hatalar yapabiliyoruz. Bunları geride bırakmak lazım. <3

Aynen bu ayriliktan sonra gaza gelip mucizeler basaranlar da olmuyor değil ama ben oyle harika insanlardan olamadim iste Siz de haklisiniz. Bir sinava gireyim diyorum. Durum degerlendirmesi yapmak sart olacak. Hayatin ne getirecegini bilemeyiz. Istemeyerek gidip mutlu olmak durumu da var... :)

Evet bunlar da çok güzel bölümler ama geçen sene hemşirelik falan tutuyordu gitmek istemedim. Yanlış anlaşılmasın çok kutsal hepsi sadece ben kendimi 2 sene doktor olacağım diye endekslediğimden sıralamayı görünce direkt mezunum dedim. Nere tutuyor diye bakmadım bile. Bu sene de olmazsa tekrardan değerlendireceğim ama diğer bölümlere çok hakim değilim. Bir de küçükken ameliyat olmuştum doktorumu ve hastane ortamını çok sevdiğimden ister istemez zihnime yerleşmiş.

Hiç vazgeçmeyin. Başlayınca bir şekilde ilerliyor. İş başa düşünce ne engelleri aşıyoruz :))) S sassyassyy Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

27 yaşında ünv öğrencisi oldum. 40 yaşında yüksek lisans yaptım. Millet aklınca dalga geçti. Şimdi övüyorlar azmimden dolayı. kim ne derse desin vazgeçme. Tıp bu sene olmazsa seneye olur. Yeter ki azmini elden bırakma. Hayaline sıkı tutun ve vazgeçme. Aşk meşk zamanını yiyen fare olmasın ona dikkat et kafi.

Bence de her daim tek başına olacağız. Aşk falan gerçekten karın doyurmuyor. Mutlu etmiyor. Hepsi bir yere kadar. Yaşınız kaç? Insallah basarirsiniz, basaririz. Ben inaniyorum. Elbet bir sekilde olacak. Yeter ki isteyelim. Bu sene mi gireceksiniz sinava siz de? Allah hepimizin gonlune gore versin cidden. Buna cok ihtiyacimiz var. H

Yüksek Lisans yapmaya nasıl karar verdiniz zor oldumu nasıl ilerledi süreç bende yeni bir bölüm okumayı düşünürken yüksek lisans doktora şartlarına falan baktım ama çok ağır geldi bana yapamayacağım diye vazgeçtim M Max

Yaşa takılma, istemediğin mesleği ömür boyu yapacağına 3 sene geç başla hiç önemli degil

Rica ederim hepimiz hakkında hayırlısı olsun

Şu sıralar çok dert yanmaya başladım biliyorum ama siz büyüklerimden tavsiye almak beni mutlu ediyor. Biliyorsunuz ki üniversite sınavına 26 gün kaldı. Ben mezunum, bu ikinci girişim olacak. Fen lisesi bitirdim. Diploma notum 94. Geçen seneki sıralamam ise çok kötü. Lisede ilk iki senem bomboş geçti diyebilirim. Ayrıca babamla annemin arasındaki ilişki, 3. şahısların yuvayı zedeleyişi beni ergenlikte çok etkiledi. Derslerle çok haşır neşir olamadım. Sonra iyi halt etmiş gibi hayatıma mesafeli bir ilişki aldım. Bilmiyorum belki babamın anneme gösteremediği saygıyı ve sevgiyi onda gördüm sanıp kendimi bu sevgi denen sözde illete kaptırdım. Lise 3. sınıfın başında beni gerçekten iyi etkilemişti. Yapamadığım her soruyu ona soruyor ve her şeyimi onunla paylaşıyordum. Bu şahıs benden büyüktü ve üniversitedeydi. Her neyse 12'de süreci yönetemedim ve mezuna kaldım. Mezun senemin başında bir darbeyi de ailem gibi gördüğüm bu heriften yedim. Babamın anneme yaptığını bana yaşattı bildiği halde ve bu travmayı kendimce atlatamadım. Her neyse o süreçte psikologa gittim, arkadaşlarımdan destek aldım derken az çok toparladım. Dersleri çok iyi çalışamıyordum ama hiç çalışmayı bırakmadım. Ihanete uğramak gücüme gitti. Sürekli kendimde bir eksik aradım, yediremedim. Üniversitede tıp okumak gibi bir hayalim var/dı. Şu an ise olmayacak gibi hissediyorum. Az çok denemelerden anlarsınız, gelişmedim değil ama istediğim seviyede değilim. Kendimi çok kötü hissediyorum. Bana kızacaksınız biliyorum. Niçin bir erkeği takıp bu kadar salabildin diye ama kontrol edemedim duygularımı, ikinci bir travma gibi geldi. Bu sene sınava gireceğim ilk 20 bine, 30 bine girersem şükredeceğim. 20-25 bin civarı gelirse diş hekimliği düşünüyorum ama çok aşağılarda kalırsam bunu kaldıramayacak gibi hissediyorum. Birlikte aynı sırayı paylaştığım arkadaşlarim iyi bir konumdayken ve ben geçmişim yüzünden sürekli kendimi suçlamak istemiyorum. Şu an bile yapamazsam korkumu elimi ayağımı titretiyor. Bir yanım senden değerli mi olmazsa okurken tekrardan hazırlanırsın çoğu eksiğin kapandı diyor bir yanımda yaş olacak 20, 21 ya o gücü enerjiyi bulamazsam kendimde diyor. Çok üzülüyorum tıp okumayı inanın ne garantiliğinden ne de parasından istiyorum. Insanlara yardım etmek, hayatlara dokunmak istiyorum. Belki girince çok zorlanacağım bilemiyorum ama sanki hep içimde tıp kalacak gibi hissediyorum. Başka alternatifler de ister istemez oluşturmaya başladım. Karamsar senaryolar kalbimi acıtıyor ama bir sene daha bu evde kalmak istemiyorum. Ailemi seviyorum ama artık çok bunaldım. Ağlamak istiyorum saatlerce. Benim hiçbir şeyim eksik değil biliyorum en büyük hata bende yine biliyorum. Duygularımı ve yaşantımı dengeleyemedim. Hayallerimi ön planda tutamadım ama çocukluğuma vermek istiyorum bu durumu. Kendimi çok kötü hissediyorum. Dünyanın sonu sanki çok iyi bir yere gidemezsem herkes benimle alay edecek gibi geliyor. Mezuna kaldı yine başaramadı gibisinden... Ablalarım bu yollardan geçmiş biri olarak bana biraz tavsiye verin ne olursunuz. Geleceği çok düşünüyorum, yarın ne olacağı belli değil ama bu düşünceden vazgeçemiyorum. Derece yapmak istiyorum. AbsolutPromise perfectly

Artık evliyim bi düzenim var aslında maaşım ve çalışma şartlarımda iyi. Nöbet yok 8 5 haftasonu çalışmıyorum. Bayram tatilini rahatça yapıyorum. Yüksek lisansa başlıycam inşallah tıpıda siz okursunuz inşallah :)

Yok bu durumu biliyorum. Kirik obp ile neredeyse yari yariya geri atiyor gibi bir sey. Evet bakinca cok korkunc. Beni de bu korkutuyor. Ailemin yaninda kalma durumunda da nasil olacak bilmiyorum. O kadar bunaldim ki bu sehirden ve bu odadan. Ailem baski falan kurmuyor ama ister istemez yanlarinda baskida hissediyorum. Duvarlar uzerime uzerime geliyor. Bir dershaneye gitmeyi de istemedim cunku sevmiyorum. Kendi calisinca anlayabilen bir tipim. Haliyle insan yuzu de gormek cok zor. Kutuphaneye gidiyordum bir ara. Orasi da ufacik, karanlik bir yer. Insanin gidesi gelmiyor. Dedigim gibi tek korkum bu. Okurken hazirlanmaya kalkarsam da ilk sene sinava girip tercih yapmasam ikinci siniftayken obp geri geliyor. Bu da bana sinava hazirlanmak icin 2 sene demek. 2 seneye de yas oluyor 21, 22 nasil olur bilmiyorum. Bir sinava gireyim de ona gore degerlendirelim

Çok güçlü bir kadınsınız gerçekten size özendim şu an. Hep böyle biri olmak istemişimdir, azminiz için tebrik ediyorum. Gerçekten insan istedikten sonra her şeyi başarıyor. Ihanet falan gerçekten ağır ama galiba yıkıla yıkıla da olsa üstesinden geliyorsunuz istedikten sonra. Benim atlatmam gereksiz bir şekilde bayağı uzun sürdü. Çocukluk mu diyeyim saflık mı diyeyim çok bağlanıp her lafına güvendim. Tam tersi biri çıkınca şokla karışık üzüntü yaşadım ama cidden iyi bir ders oldu. Şimdi ise mutluyum gerçekleri erken yaşta öğrendiğim için... Haklısınız, 2 yıl ne ki koca ömür için. Iyice biçip tartmalı. Karar vermeli. Sırf millet ne der diye de yaşanmaz. Babamdan korkuyorum mesela ama o hep sporcu olmak isterken olamamış birkaç sebepten hala üzülür durur. Ben de öyle olmak istemiyorum. Insallah basaracagim, sağ olun. <3

Yani um bir kere bu erkek arkadaş meselesi gelmiş geçmiş olsun, herkesin başına gelebilir. Ben o dönemlerimde yaşamadım ama sevgilisi olup daha iyi çalışan ayrılan ağlayan yinede benden iyi çalışan benden iyi puan alan oldu. Herkes yaşıyor iyi de yaptın onlar da gerekli. Ben de yüzde 0.5 lik bir lisedeydim, bilirim bende tıp istemiştim bir dönem hem çalışamadım hem olmadı. Başka bi şey salladım her şey o kadar güzel oldu ki hayal bile edemezdim. Çok şükrediyorum tıp okumadığıma. Her şeyin hayırlısı. Kendini iyi tanı rahat ol akışıma bırak neyin hayırlı olacağını bilemezsin ki.

Ortalama kaç yapıyorsun ayt de. Netlerini yazabilir misin?

Benim de istediğim bir bölüm vardı ve yaşım geçecek diye koşa koşa gittim başka bölüm yazdım 21 yaşında mezun oldum. Şimdiki aklım olsa gerekirse 3 yıl çalışırdım o bölüm için. Geçen yıl mezun oldum ama aklım hala o bölümde hala içimde ukte ve şimdi kazanamıyorum. Eski motivasyonum yok, 2. universiteyi okumak ilkinden daha zor vs. Sana diyeceğim o ki lütfen hedefine odaklan diş hekimliği vs yazma. Tıp istiyorsan gerekirse 5 sene tıp için çalış. Yoksa benim gibi ilerde keşke dersin

Ah keşke keşke okusanız hala bir umudunuz var, çok gençsiniz bence sınav sistemi tekrardan değişmeden deneyin. Aramızda 3 yaş var sadece. Bence başarabilirsiniz. Siz gibi düşünüyorum ama artık karşımda aile faktörü olacak. Babam, babaannem bir an önce oku, meslek sahibi ol kafasında. Bu durumu nasıl anlatabilirim bilmiyorum. En son çareyi okurkeb hazırlanmakta bulacağım çünkü babamın laflarını bazen kaldıramıyorum

40 yıl çalışacağın iş için 1 yıl feda etmeye değer diye düşünüyorum. Bir yıl geç olsun ama istediğin bölüm olsun. Ben zamanında bu cesareti gösteremedim ama sen göster. Yaş meselesini de sakın ha kafana takma. Bizim fakültede 2 oğlu olan kızına da hamile olan bir abla vardı. Paşa paşa mezun oldu 5 yıllık fakülteden. Gerçi bir yıl uzattı okulu 6 yılda mezun oldu ama olsun. Onun şartlarında olan biri için çok büyük bir başarı örneğiydi. Mezuniyet töreninde 2 oğlu ve bebeğiyle çıkıp aldı diplomasını. Harikaydı.

Ciddi misiniz bu bölüm olarak fark ediyor mu şaşkınım şu an M Max

Haklısınız. Hep kötüyü düşünüp kötüyü çağırıyorum. Olmayacak diye üniversitedeki ortamlar, yeni çevre, sosyallik olaylarının varlığını bile unutmuşum. Sürekli evdeydim bu sene yani. Belki ondan da ruhum kararmış olabilir. Yeni bir değişikliği iple çekiyorum şu sıralar. Haklısınız, önemli olan mutluluğumuz. Hayat her zaman istediklerimizi vermiyor bize. Mühim olan kavuşabilmek geç de olsa. Galiba çok umursuyorum bu mezunluğu ve insanların ne diyeceğini. Kendimiz için yaşıyoruz sonuçta. Kulak tıkamam gerekiyor. Çok sağ olun, beni rahatlattınız. <3

Onlar o ortamı görmediği için atıp tutuyorlar bence. Hem sen okunacak en iyi bölüm için uğraşıyorsun daha iyisi yok uğraşmaya değer bence. Mesela ben ilk 2 yıllık muhasebe okudum sonra 4 yıl sosyoloji ikiside Türkiye şartlarında bana bir gelecek vadetmedi sonuç elde var sıfır ama okuduğumdan asla pişman değilim özellikle sosyoloji benim kişisel gelişimine çok büyük katkı sağladı. Şimdi birde çocuk gelişimi okusammı diyorum 3. cüyü.

Ben de bir tavsiye vereyim. Öncelikle bu gelecek kaygısı sorunlarını bir süreliğine rafa kaldır, kafanda sadece ''fizikte şu konudan eksiğim hemen halledeyim'' düşüncesi kalsın. Sınava gir, çık, sonuçlarına bak ve bekle. Gelen sonuca göre baktın tıp geldi, zaten istiyormuşsun yaz, gelmedi iyi ölç tart. Hayat sadece tıptan ibaret değil. Ben tıp öğrencisi olarak istemeyerek geldim, hayalim bambaşkaydı ama mevcut maddi durum yüzünden başka şehre gidemedim, kaldım kendi şehrimde tıp okudum. İlk başladığımda ''off bitmeyecek bu 6 sene'' derken, şu an bilim insanı olmak istiyorum, çünkü merak uyandırdı. Bunu bana 3 sene önce söyleseler ''kesinlikle hayır'' derdim, ama şu an makale okumak bile eğlenceli geliyor. Demek istediğim şu ki, direk eleme, seçenekleri düşün tart. Her meslekte insana yardım ediyorsun, tıbbın tek farkı direk insan sağlığı üzerine olması o yüzden insana farklıymış gibi geliyor, ama elimizde tuttuğumuz telefonlar gidince ne kadar mutsuz olacaksak bunu yapan insanlara da aynı oranda o kadar çok şey borçluyuz demektir. Ha hala diğer mesleklere karşı en ufak sempati duymuyorsun, o zaman bir sene daha mezuna kalmayı düşün ; ama bu kez bir önceki seneden daha disiplinli çalışacağından emin ol.

Evet kafa yapisi cok onemli. Benim kafam hep duygusal, hep gereksiz insanlara uzulmeye meyilli. Bu huyumu asmaya calisiyorum zaten su an. Odaklanan kazaniyor. Dusunce dongusunden kurtulmaya calisiyorum bloodstory Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Hatalarımızın bedelini bir şekilde çekiyoruz. Sen de akademik hayatınla sınanacaksın, belki... Ama en önemlisi bir şekilde ders çıkarabilmek.

Yaaa.. Gerçekten rahatladım sizlerle paylaşınca. Çoğu arkadaşım diyor zaten yaşı bu kadar takma her yaştan insan var okulda. Inan içine girince kimsenin umrunda bile olmuyor diye. Bu durum beni mutlu ediyor yani. Yaş olayını sürekli vurup geren arkadaşlarım da oluyor ya, sinirleniyorum.

Zihnimde alternatifler de var ama sanki ne olursa olsun aklim tipta kalacak gibi hissediyorum. Simdi sistem de degisti ya. 2024'te tekrardan degisecek. Her sey cok hizli degisiyor aslinda bir an once halletmek iyi olur. Gerekirse bir yil ben de beklerim ama ailevi durum falan beni baskilayabilir diye korkuyorum. Siralamaya gore yeni bir plan yapacagim. Muhendislik de guzel bir bolum ama insanin gonlunden gecen neyse o baska oluyor. Simdi tekrardan girseniz cok mu zor olur? Hem doktor hem muhendis harika

Bu sınav işleri kafada biten birşey. Yaparım deyip yapacaksın, o kadar. Yeterince konsantreysen kafandaki diğer şeyleri bir kenara bırakıp çalışırsın. Sınav yaklaştıkça insan stresten neye saracağını bilemiyor ama yapma. O düşünce döngüsü bir çekti mi içine seni çıkması çok zor. Hiç girme o topa.

Şöyle söyleyeyim tabii ki insan bir şeyi istiyorsa onun için mücadele etmeli. Ama gerçekten onu elde edince mutlu olacak mıyız bu da önemli. Demek istediğim şu; istersen bir sene daha hazırlan, bu hiç önemli değil. Ama bunu yaparken bir taraftan da yapacağın iş hakkında daha çok bilgi sahibi olmaya bak. Çünkü bir bakarsın ki hayallerinden çook uzakta bir ortamdasın.

Kardeşimle bugün bu konuyu konuştum. Oda bir kac sene kaybetti okulda. Ayni kaygıları yaşıyor senin gibi ve kendini suçluyor bu yüzden. Sana ona söylediğim aynı şeyi söylemek isterim, çünkü bende o yollardan geçtim: geçmişimiz yanlış kararlardan dolayı veya şansızlıktan istemediğiniz gibi geçmiş olabilir. Bunun yükünü üstümüzde hissederiz çünkü böyle durumlarda bir suçlu lazım. Hickimseyi bulmuyorsak kendimiz ne güne duruyoruz der gibi kendimizi yiyiyoruz. Sınav için kaygılarınızı anlıyorum, ama durumu olduğu gibi görmeye çalışın. Bir sınava gireceksiniz ve onun sonu sizin gelecek günleri değerlendirmenize bağlı. Geçmiş sınavın sonuçları mühim değil, çünkü o zaman elinizden iyi kötü o gelmiş. Daha iyisini o an yapamadınız! Kendi yakanızı bırakın. Bugün yarının dünü olacağı için. Dünkü hatalarınızı ısıtıp yarınki dününüzü mahvetmeyin. Geçen sefer düşük puan aldıysanız, artık neden öyle olduğunu biliyorsunuz ve bundan sonra aynı hatalara düşmemeye gayret edin. Ha olur ya gelecek sinav da istediğiniz gibi geçmiyor, yinede vazgeçmeyin. Sizin bir hayaliniz varsa peşinden gitmek için kaybetmeyi de göze alın. Yaşınıza gelince: Ben sizden daha gec üniversitemi ele aldım ve bitirdim. Yaşlı değilsiniz. İnsallah en iyi şekilde geleceğinizi geliştirirsiniz

Ben diploma notu 3 ün üzerinde olanların direk doktoraya başvurabilecepini okudum ama ALES 80 yds 55 puan istiyor ALES neyse de ydsden 55 almam imkansız gibi İngilizce temelim hiç yok siz bu sınavları nasıl hallettiniz çok merak ediyorum

Aynı konumdayiz. Benimde aile içi sorunlarım ve ask hayatı sıkıntılarım oldu ama atlattım. Bende şuan mezunum tıp için çalışıyorum kafama kariyer haricinde hiçbir şey sokmuyorum çünkü hiçbiri beni kurtarmayacak

şimdi yaşın vs geçmiyor ama biraz da gerçekçi olmak lazım her geçen yılda stres katlanıyor ilk yıl bu sene okul vardı mezuna kalır daha iyisini yaparım deniyor herkes bunu onaylıyor ama o mezuna kaldığın yılda sınav yaklaştıkça endişe artıyor ya geçen yıl tutan yerler de tutmazsa ya bir sene neyi bekledin sen diye sorarlarsa bir sene çalışmış da bir arpa boyu yol alamamış derlerse stresi artıyor aslında bu ekstra stres en az 3-4 yanlış demek bu da cidden iyi puan farklı sakin olmak önemli ikinci mezuna kalma senesinde ise stres 20 ile çarpılıyor ailenin de anladığım kadarı ile çok destek olucu tavrı yok kendine inan sen tıbbı kazanırsın az stresle hareket edersen tıp senindir ama tıp okumak da zordur kendini hazır hissediyorsan yolun açık kalan sürede eksiklerini tamamla sınava kendine inanarak gir elinden gelenin en iyisini yap puanları, sıralamamaları vs unut hatta çözdüğün ya da çözemediğin bir önceki soruyu da her soruya hayatta sadece o ve sen varmışsın gibi bak ve onu yap ve geç önceyi sonrayı umut orası olur bu olmaz, bunlar zor yapamam vs diye düşünme dün de yazdım al puanı gel tercihlerde tekrar konuşur değerlendiririz durumu

Meslek sahibiysen alan değiştirmek veya yükselmek için tezsiz ama ünv kalmak vb akademik personel olmak için tezli gerekiyor. Tezli okuyanlar daha bir caka satsalar da asul önemli olan sonuç. Sonuç odaklı düşünüp ona göre karar ver. M Max

O yaslardayken öyle geliyor aman 1 yıl daha hazırlanmaym herkes benden küçük olacak millet dalga gecer mi vs vs. Ama girincr aslında oyle olmadığını anlıyorsun. Üniversiteyi yeni bitirmiş bi ablan olarak söylüyorum bunları: Orada her çeşit her yaşta insan göreceksin. - 2. 3. Seferinde kazanıp gelenler, - Yıllarca okulu uzatanlar(5 yillik bölümü 8 9 yılda bitirenler var abartmıyorum), - Dikey gecisle geldikleri için dogal olarak senden büyük olanlar - Bi bölümü kazanip bi kac yıl orada okuyup, o mesleğin ona göre olmadığını anlayıp tekrar sınava girip farklı bölüme gidenler.. Anlayacağın o kadar çok uzatan insan var ki. Üniversiteyi kazanmanın da bitirmenin de belli bi yaşı yok. Herkes kendi hayatını kendi şartlarında yaşıyor. Bir arkadaşım(24 yaşında) bölümünü bitirmedi hala 2. Sınıf dersleri alıyordu. Yapmayacağını anlayınca bıraktı bu yıl ve yeniden sınava girecek kendine daha uygun bi bölüm secmeyi düşünüyor. Universitede senden buyuk de kucuk de onlarca insan olacak ki baslayınca anlayacaksın yaş için ne kadar gereksiz yere endiselnedigini. Eher kendinde 1 yıl daha hazırlanma gücünü buluyorsan mutsuz olacağın bir bölüme gitme derim

Bende siz gibi tıp istiyordum. Liseyi bitrince 23 bin oldum. Beklememek için ilk sene mühendislik yazdım gittim. Mezun olduktan 2 sene sonra iş bulabildim. O 2 senede keşke tıp okusaydım 1 sene daha bekleseydim dediğim çok oldu. tıp okuduğunda iş bulma sıkıntın yok. Şu an işimden mesleğimden memnunum. Ama eğer hedefin tıpsa 1 sene daha beklemen gerekiyorsa bekle derim. Sonra ben gibi keşke demezsin.

Tezsiz yaparsan pek çok ünv yds istemiyor. Tezli yaparsan da kursa git derim. Kendine bir iki yıl ver ve araştır. Bazen üniversiteler bonus gibi hareket ediyor. Tezsizde branşında yükseliyorsun veya bölüm değiştiriyorsun. Tezli de akademik personel olma yolunda ilerliyorsun. Tercih senin.

AYT Matematik, Biyoloji bitti. Geometri, kimya ve fizikten çok az kısım kaldı. Denemelerim süper değil. Türkiye geneli denemelerde 17 bin civarı sıralama yaptım ama katılım tabi ki de muazzam değildi. Zor ve iyilerin girdiği bir sınavdı. Ona ümit bağlamak çok doğru değil gerçi ama geçen seneye göre çok gelişim var. . push ; M Max

netler ne alemde? ben sınava bu kadar az kalmışken hiç bilmediğim konulara başlamazdım. mesela ben permütasyon kombinasyon bilmeden girdim sınava, 2 boş bıraktım mecbur. çünkü çalışsam da sınavda yapacağımın garantisi yoktu onun yerine trigonometriye yüklendim. bir de hani her dersin belli başlı birkaç konusu olur kimyada organik, biyolojide sistemler, fizikte mekanik gibi. bunlar ne alemde bitti mi? yani şu aşamada bence kesin soru çıkacak konuları bitirmek önemli. üstüne bir de her gün deneme hatta birden fazla deneme+yapamadıklarının analizi. benim zamanımda bir de töder falan vardı gayet belirleyici oluyordu ben ortalama olarak töderde ne yapıyorsam gerçek sınavda da benzerini yapmıştım.