Online çalışıyoruz, zaten pandemiden sonra da bunu tam oturttuk, devam ediyoruz öyle. Yani nerede olduğumuzun bir önemi yok iş konusunda. Emekliliğe de hak kazandı zaten. İş bir engel değil.

işte sizin durumunuz biraz farklı siz 25 - 30 yaşında evlenmiş, 2 çocuklu 20-25 senedir birlikte olan bir çift değilsiniz böyle bir çift olsanız zaten çocuklara göre de ayrı şehirler meseleleri olur eşlerde n biri çocukların yanına gider hatta belki torun bakar birlikte senelerce ev kredisi ödemiş, birlikte büyümüş, birbirine göre esnemiş, zamnında o da sana aynı şekilde taviz vermiş... vs vs olursunuz. bir süre de ayrı kalalım dersiniz... 40 yaşındayım evlensem ayrı yaşamak istemem çünkü o zaman o yaştan sonra neden evleneniyim düzen bozayım, ne gerek var? kendi alanımı, özgürlüğümü seviyorum, beraber yaşamamak için evlenmiyorum ben, mesela. kısaca sizde durumlar farklı ileri yasta evlenmişsiniz aşık olarak yani birlikte yaşamayacağınız adamı istemezsiniz ki... öyle yaşanacaksa evlenmesem daha iyiymiş kafasına giriverirsiniz sizin espriyle demeye çalıştığınız şey bu aslında bence ki siz de senelerce baba bakmışsınız siz de biliyorsunuz ki öle bir sorumluluk varken insan evlenemiyor zaten e eşiniz de kendi ailesine bakmak isteyince haklı

Ben mutsuz olduğum bir şehirde yaşayamazdım. Sonuçta bakıma ihtiyacı olan ve size muhtaç olan onlar. Bu durumda hayatını değiştirmek zorunda olan da onlar. Maddi imkan varsa bir yardımcı tutulur. Duruma göre yatılı veya gündüzlü. Eşiniz de sık sık gider görür. Ama 1 ay yanlarında kalmak filan bana fazla geldi. Sonuçta hastanede değiller, yatalak değiller.

Kesinlikle bizim insanımız saçma sapan vicdan muhasebesi yapıyor. Ben de ilerde annemi huzur evine göndermeyi düşünüyorum

Şu annelerini babalarını huzur evine göndermeyi hayal edenler lütfen bana özelden bir yazabilir mi? size benim gazetede çıkan haberimi ve yazılarımı göndereyim. Sizin saçının teline kıyamadığınız pamuklara sarmaladığınız ananızı alıyorlar, sanki bir pislikmiş gibi davranıyorlar, tepsiyi önüne koymadıkları için yiyemeyen kadını "yemek yemeği reddetti" deyip, aç bırakıyorlar. Gençliğinizde size höt dedi mi cevap vermeye çekindiğiniz aslan gibi babanızı köpek gibi azarlıyorlar. Yapmayın arkadaşlar dışarıdan göründüğü gibi değil her sey. Bir içine girin görün. Bakıcı tutun, bakıcı tutma paranız yoksa kredi çekin bulun. Bakıcı tuttunuz mu en azından patron sizsiniz. O bakıcı işini ya doğru yapacak ya doğru yapmazsa onun işine devam edip etmeyeceği sizin iki dudağınızın arasında ama huzur evine verdiniz mi siz yoksunuz. Girişinizi bile yasaklıyorlar. "yok ananızın yanına giremezsiniz şimdi altını değiştiriyoruz" diyorlar.

Eşiniz tek çocuk mu? Aslında her iki taraf da haklı, yaşlı insanlar da bir çevreleri var, bulundukları yerden çıkmak istemeyebilir. Bundurumda durumda oğlum biz tek idare ediyoruz demeleri lazım

Bakım evi asla benim gözümde bir alternatif değildir. Hani yatalak olsalar, ya da nerede olduklarını anlamayacak kadar bunamış olsalar alırdım yanıma ama öyle değiller ve B şehrinden vazgeçmeye ise asla niyetleri yok. İnsanlar çocuklarının başına bu kadar dadanmasa sözünüzün katıldığım kısmı şu: Onlar yaşamlarının sonuna yaklaşmışlari hayatları boyunca zaten istedikleri yerde yaşamışlar, bundan sonra onlar biz neredeysek oraya gelmemliler. Biz niye hayatımızı bırakıp da onların yanına gidelim değil mi? Yani ya onlar ya da biz hayatımızdan fedakarlık yapacağız. Onlar zaten yaşamışlar. Onlar bu Şehir inadını kırmalı diye düşünüyorum...

bizde bakıcı da tutuldu Bakıcı tutanlar da evde öyle aylak aylak oturmuyor ya da sosyal ortamlarda gezmiyor yani... Kopuyorsun insanlardan. İnsanların seni hiç anlamayacaklarını anlaman ve kabul etmen gerekiyor... yaşamayan bilemez çünkü. Bir süre sonra bakıyorsun ki yalnızsın, arkadaşın var ama lay lay lom yapamadın mı yok... yani yalnızsın aslında. Zor gerçekten. Evli değildim bekardım ben de o zaman. Evlenebilir miydim? Hayır asla. Düşünüyorum şimdi evli olsaydım? Eşim bana destek olurdu. Ama benimle B şehrine gelir miydi? İnan bilmiyorum. İnsanın eşi yatalak olsa, terk etmez bakar. Eşinin anası babası yatalak olsa, bakıcı tutar ya da bakar, Bakmak için başka şehire gider mi sevmediği bir şehire? ay bilmiyorum... Ben de kendimi eşime çok aşık sanıyordum. O kadar değilmişim meğer.

Ben de açıkça B şehirine taşınmam dedim. "e taşınmazsınız, arada gelir gidersiniz" dediler. Zaten arada gelip gidiyoruz ama bu yetmiyor. Birisi daha demişti yorumlarda anne ve babalar hayatlarını n sön dönemlerinde çocuklarının yanında olmak isterler, çocuklar da son günlerinde anne ve babalarının yanında olmak isterler diye. Eşim onların yanında olmalı ama buna engel olan faktör ne? Onların A şehrine gelmemeleri değil de benim B şehrine taşınmamam

Bu şekilde nasıl idare edilir bilmiyorum. Gene bakıcı mantıklı geliyor. Zamana bırakın şimdilik bence

Keşke ama bizim için yine durum değişmezdi çünkü Allaha şükür, yanlarına yardımcı tutacak kadar paramız var; yani gündüz gelip akşam gidecek biri. Ama istemiyorlar, kabul etmiyorlar.

teşekkür ederim ya beni anladığınız için... İnşallah bir çare bulunur. Kötü olmak istemiyorum ama kötü de olmak istemiyorum...

Allah geçinden versin ölmez sağ kalırsak hepimiz yaşlanacağız. Sizin bu ince düşünceniz ve bilinciniz sayesinde çocuklarınıza yük olacağınızı hiç sanmıyorum. Yeter ki bakıcı tutmalarına izin verin ve o bakıcı büyük bir kusur işlemediği taktirde iyi geçinmeye çalışın, huysuzluk etmeyin yeter.

Bütün suç eşinizde madem kv kp bu kadar inatçı ve dediğim dedik insanlar gitmeyecek yanlarına. Bıraksın ne halleri varsa görsünler. Yaşlı insanların bu huylarından nefret ediyorum.

Eşiniz ne diyor şu an? İlerisini düşünüyorsunuz da şu an nasıl yaklaşımı? Sizden bu konudaki beklentisi nedir? Yaşlı ebeveyn sorumluluğu cidden insanın hayatından çalıyor ister severek yapılsın ister zoraki.

Yaşlı insanlarda şehir değişikliği hafıza zayıflığı nedeniyle daha zor olur haber vermeden evden gitme kaybolma gibi sorunlar yaşarsınız

Siz ben ilgilenmem demiyorsunuz ki. O şehirde ilgilenemem, gelsinler burada ilgileneyim diyorsunuz. Kendinize yüklenmeyin bence. Eşiniz anne babasını ikna edecek bir şekilde.

Sizin işiniz gücünüz var. Düzen bozmak kolay mı? Onları engelleyen birşey yok. Başka çocukları yok mu? Bence durumları varsa ya bakıcı tutacaklar ya da idare edecekler.

B şehrinde yaşamayı neden hiç istemiyorsunuz özel bir sebebi m var?

Yani bu durumu kaderim deyip kabullenmeyin. Yani evliliğiniz çok da sağlıklı yürümüyor. Kendinizi daha fazla yıpratmadan bitirin bence

Bence geçici bir süreliğine idare edilebilir ama sonuçta insanların ne kadar ömrü var bilemeyiz. Onları sizin bulunduğunuz şehre getirmek gerek.

Edirneden yapıyordur belki

Burada oyle olsa da tercih etmeyenler olacaktir. Cunku bakici bile ayarlasan aaa anne babasini atmişlar bakmiyorlar deniyor.

evet :) Biz aramızda öyle espiri yapıyoruz da. Aslında evli erkeklerin metresi olur ama hani kadın erkek nikahsız beraber olunca toplumda kadına hakaret etmek için "metres" deniyor ya :)

O şehre gitmeniz en mantıklısı gibi duruyor. Ailesiyle birlikte yaşamaktan rahatsız değilsiniz. Bu sorun değilken şehir sorun oluyorsa üzücü. Yaşları ileriymiş. Kendilerine bakamıyorlarsa eşiniz doğal olarak destek olmak ister ve olur.

zaten bakacaksın da demiyor; bakıcı diyor. ama yakında olmak lazım. Yani yanlarında olmak lazım. Huzur evi dese, zaten asla kabul etmem. yapmaz ama o huzur evine koysa ben çıkartırım.

Peki şöyle yapsanız B şehrine yakın bir ile tasinsanız. 1 saat-2 saat mesafede bir ile esinizde istediği zaman gider gelir

espiri olarak dedim. Birgaripinsan

evet doğru dost hayatı denir.

Şu an bu şekilde akışa bırakın bence, hayat öyle sürprizlerle dolu ki hiç ummadiginiz anda ummadiginiz seyler oluyor. Ailesi ya da kendisi tepki gösterip sizden beklentiye girerse o zaman daha ciddi düşünürsünüz. G

Evlenmezdim. ya ayrılırdım ya da metresi olurdum, ama evlenmezdim.

o anlamda da kullanıyorlar hakaret olarak; yani belki şimdiki gençler değil de annemin babamın zamanında nikahsız olarak bir erkekle aynı evi paylaşan ya da belli bir erkekle evlenmeden cinsel anlamda takılan kadına diyorlarmış. Biz eşimle espri yaptık bunu da şimdi buraya yazınca o espri şeysini aktaramadım.

Bence eşiniz annesini babasını A şehrine taşısın yakınınıza en iyi çözüm bu gibi görünüyor ama çokta uzakmis ne düşünürler bilemedim ama bende istemediğim bir şehirde yaşamak istemezdim onlar ölünce de eşinizi siz sakinlestirirsiniz yanındaydın hep ilgilensin böyle düşünme falan dersiniz benim hiç yaşamak istemediğim bir kaç şehir var açıkçası o yüzden anliyorum sizi akışına bırakın

Yeminle bunu ben de sordum kendimi konuyu açarken. Bu konu içime çok dert olduğu için yazdım. Belki empati için yazdım. belki benim durumumda olan varsa yazar, ben de deneyimlerinden yararlanırım diye düşündüm. Bilmiyorum yani. Ama şimdi farklı bir yere gitti. Huzur evlerini çözüm zannedenlere huzur evlerinin çözüm olmadığını tam tersine sorun olduğunu anlatabilirsem, biraz işe yaramış hissedeceğim kendimi.

Çoook kötü düşünce... Şehir antalya falan mı? yada izmir. Siz böyle bağnaz olunca şehir muhtemelen açık fikirlilerin yaşadığı yer olacaktır. G

Haklısınız. Anne baba a şehrine gelmeli. Başka oluru yok bu konunun. Yaşlı insanlar şımarıklık yapmayı bırakmalı. Benim anneannem dedem de 80+ 90a gidiyorlar. Uzakta oturuyorlar. Anneme yakın yere taşınmayı kabul etmediler annem 10-15 senedir dil döküyor. Bakıcı da istemediler. Şimdi bakıcısız yapamayacak duruma geldiler de mecburen kabul ettiler. İkisi de yatalak. Baktılar kimse gidip kalmıyor yanlarında. Dedem de bu evden kefenimle çıkarım diyip duruyor hala. Halbuki anneme yakın yere gitseler bakıcı yine olur ama annem daha çok ilgilenir içi rahat eder. Yaşlanan insan çocukları da istiyorsa çocuğuna yakın yere taşınmalı. Çocuktan bir ışık göremiyorsa aklı yerindeyken düzgün bir bakim evine yerleşmeli. Gençken daha bunlar hep planlanmalı.

Eşim online çalışıyor yani orada da çalışabilir, emeklilik hakkı da elde etti. Tek engel benimle evli olması. Eşim üniversiteden beri ailesi ile ayrı yaşıyor zaten; şimdi yaşlandılar onlar düşkün, eşim de onlara düşkün oldu. Benimle evlenmeseydi bugün onların yanına yerleşirdi.

Bence ideal evlilik

b şehrindeki evi kapatıp gelip sizinle yaşasınlar uzaktan uzağa evlilik mi sürer sürmez öle

Oglum bakar kafasındalar ama herşeyi gelin yapıyor. Dediginize de katılıyorum. Düşünceli anne baba Allah düşürmesin, kimseye yük olmak istemem der.

Çok zor bir konu eşiniz açısından. Ama ben istemediğim şehre gitmezdim. Açıkçası eşimin ailesiyle o kadar yan yana da istemezdim. Keşke Avrupa'daki gibi bakım evleri daha yaygın olsa ve insanlar çocukların başına bu kadar dadanmasa.

9 sene yatalaktı. Babam ben 40 yaşımda iken vefat etti. Ben 43 yaşımda evlendim.

Buldum, kızımın odasındaki harita sağ olsun

Kolay değil kaç senelik travmalarınız var o şehir değil de hisssettirdikleri geçmiş girdaba girecekmiş gibi sizi sıkıyor. Bu yaştan sonra kendiniz için yaşayın nasıl istiyorsanız gitmek istemiyorsanız gitmeyin eşiniz bu şehirde ev tutsun baktırsın çok isterse..

Evliliği bitirmek bir çözüm değil bence. Ortada elle tutulur bir sebep yok ayrılmak için. Bence eşiniz ailesini ikna etmeli ve size yakın bir yere taşınmalılar. Bakıma muhtaç haldeyken şehir konusunda bu kadar inatçı ve seçici olmaları bence çok yersiz. B şehrindeki evlerini de kapatmazlar durumları müsaitse, zaman zaman, dönemlik olarak gidip oradaki evlerinde de kalabilirler. Eşiniz bence iyi bir insan, sırf şehir konusu yüzünden evliliğinizi bitirmeyin. Ya da siz B şehrine yakın, daha içinize sinen bir şehirde yaşayabilirsiniz bu da bir seçenek.

evet şu anda boşanmayı düşünmüyorum. Benim endişem hadi 1sene, bilemedim 2sene böyle yaşanır ama 3 -5 sene ve sonrası... bu evlilik yürümez. O zaman boşanma aşamasına gelindiğinde... bilirsiniz boşanmalarda hep karşı tarafa suç atılır, benim de suçum "gelmedi yanımda olmadı, onca sene karı koca hayatımız olmadı, zaten ayrı yaşadık"; aile nezdinde de "kötü gelin, bizi istemedi, kadının yeri kocasının yanı, bize bakmadı, oğlumuza karılık etmedi" olacak.

Bakın orasına katılıyorum. Ama onların akılları başlarında, Allah sağlıklı ömür versin. Kendi tuvaletlerine kendileri gidebiliyorlar, banyolarını yapıp, yemeklerini kendileri yiyebiliyorlar. Bir şey olsa konuşup dillendirebiliyorlar. Orada sosyalleşebiliyorlar, temizlikleri yapılıyor, çamaşırları yıkanıyor, yemekleri pişiyor, onlar da çıkıp çay kahve içip sosyalleşebiliyorlar, yani bir nevi otel gibi, bunda sorun yok. Ben geriatri servislerini kastettim. Hem de bir çalışan iki çalışan meselesi değil. Çalışanı şikayet ediyorsun, çalışan korunuyor. Kurumu şikayet ediyorsun... Valla gazetelere yazdım; haberim çıktı. Mİ gazeteyi aradı bu durumla bizzat ilgileneceğini söyledi. Soruşturmalar açıldı. Kıyamet koptu. Zaten babamı hemen aldım oradan. Benim oraya girişim yasaklandı ... Bir daha mı? Tövbe. Dışarıdan 5yıldızlı otel gibi ama asla güvenmem.

Avrupada bilmiyorum ama ülkemizde huzur evlerinin durumu pek iç açıcı değil. Yani eli ayağı tutan için, belki otel gibi kullanacaksa olabilir ama bakıma muhtaç ise... Nasıl anlatayım bilmiyorum. Yani gidin bir geriatrik yaşlılara bakan bir huzur evini ziyaret edin, bir gün geçirin, görün oradaki yaşlıların durumunu... kötü yani...

Bakıcı dediğimizde öyle diyorlar. Biz tek idare ederiz diyorlar. Ama edemiyorlar yani, biz oraya gittiğimizde "Allah razı olsun" diyorlar "rahat ettik sayenizde" diyorlar.

Bu zamanda kimse kabul etmiyor çok dogru. Bekar olanda maalesef tüm yükü omuzlanıyor. Son çare suriyeli ile evlenecek. Eskidendi o bakan kişilerde. Yeni nesilin bakacagını pek sanmiyorum Birde çogu kişi çalışıyor. İşi bırakması gerek.

Eşimle A şehrinde tanıştım. Ben de A şehrindenim. Eşimin ailesi A şehrine 950km uzaklıkta olan B şehrinde yaşıyor. Eşim üniversiteden beri ailesinden ayrı yaşıyor. Biz tanıştığımızda da 9 yıldır A şehrinde yaşıyordu. Biz de A şehrinin bir ilçesine taşındık yaşıyoruz. Evlendiğimizden beri senede 2 kez ailesinin yanına gittik geldik, annesi de senede 1kez bize geldi gitti, Bu düzen epey zor oluyordu. Çoğu kez "keşke onlar da A şehrinde olsaydı da bu kalmalı gelmeler gitmeler olmasaydı" dedim hep. Ancak sorun şu ki onlar asla B şehrinden vazgeçmezler. Ben de asla A şehrinden vazgeçmek istemiyorum. Şimdi annesi babası gün geçtikçe yaşlanıyorlar ve yaşlandılar. (yaşlar 70+ ve 80) Sağlık sorunları olduğu gibi artık günlük rutin işlere de yetememeye başladılar. Aslında yanlarında ev ve yemek işleri için devamlı bir yardımcıya ve ayrıca, ev dışındaki işleri için ya taksiye ya da bir şoför gibi kendilerine yardımcı olacak birilerine ihtiyaçları var . Ancak böyle bir şeyi de kabul etmezler. Şu anda bu ihtiyaçlarını eşim gideriyor ama tabi geçici bir süreliğine. Eşim bir aydır B şehrinde yanlarında, Ben A şehrindeyim. Eşim seçim için gelecek, sonra yazın tekrar gidecekmiş. Bu arada yılbaşında da bir ay yanlarında kalmıştı. Dışarıdan bakılınca aslında bizim A şehrinden B şehrine taşınmamız lazım. Ancak ben Kesinlikle B şehrine taşınmam. Bunu defalarca söyledim. Hatta bilseydim evlenmezdim bile dedim Velhasıl öyle görünüyor ki biz eşimle uzak mesafe ilişkisi yaşayacağız. Yarın öbür gün annesi babası ölünce "senin yüzünden istediğim kadar onların yanında olamadım" demesini ya da B şehrine taşınamadığımız için beni suçlamasını istemiyorum. Ne yapmalıyım? Bundan sonra biz ne olacağız?

Sürmez o şekilde ayrı şehirlerde evlilik. Uzak mesafeden sevgililik bile çok zor. Evliliğin mantığına ters. Bence eşin ailesini ikna edip onlar a şehrine getirmeli. Yaşlı başlı insanlar hangi şehirde olduklarının ne önemi var ki. Sanki gecelere akacaklar. Bence bu konuda eşe baskı yapın ikna edip getirsin.

Öncelikle geçmiş olsun. Sizin için kötü bir deneyim olmuş. Ama bütün huzur ve bakım evleri kötü değil. İyice araştırmak lazım

Doğru söyle kız B şehri memleketim Konya mı

Metres ne alaka?

Bu da ayrı bir sorun. Eşim uçağa binmez. Hep araba ile gideriz oraya; e orada da araç gerekiyor zaten. Dur bakalım ne olacak. Vallahi içim çok sıkılıyordu, ve sıkılıyor zaman zaman; burada evde öyle yalnız başıma oturuyorum. Kurup duruyorum kafamda. Paylaşmak istedim. Gerçekten de dertleşmek iyi geldi. Teşekkür ederim.

Kötü anılarımızı olduğu kötü hissettiren yerler var evet sizi şimdi daha iyi anladım ama o zaman olay çıkmaza giriyor Siz çok haklısınız nerede mutluysanız orada yaşamak istemeniz çok doğal ama bu şekilde uzaktan uzağa da evlilik ne kadar sürer bilemiyorum.. Eşiniz tarafından bakınca da eşiniz haklı yani benim annem babam yaşlı olsaydı bende yanlarında olup sonuna kadar destek olmak isterdim. Bu durumda büyüklerin size ayak uydurması en doğrusu ama eşinizin de size destek vermesi gerekir bu konuda.

Bakın yukarıda size bir ip ucu verdim İzmir'den ölçün :):)

Eeee yanyana yaşayıp ne olacak. Arada gitsin evliliğiniz daha uzun soluklu olur. Sevmediğin şehirde yaşanmıyor.

Çok güzel ifade ettiniz ya. Zaten benim sorunum bu. Nuh diyorlar peygamber demiyorlar. Hele kayınpederim asla B şehrinden çıkmaz. Hatta B şehrinde başka bir eve bile çıkmaz. E yardımcı da kabul etmiyorlar, hani hergün gündüzleri gelip yemek ve ev işlerine yardım edip akşam gidecek birini de kabul etmiyorlar. F flower_rose

Kurumsal olarak eziyet etmekle, eziyet eden bir çalışan olması aynı düşünülmemeli bence de. En iyi bakım evinde bile vicdansız biri çıkabilir. Benim annemin arkadaşları kendi istekleri ile bakım evlerine yattılar. Belki 8-10 yıl olmuştur. Şikayetleri yok. Hatta mutlular. Kendi evlerinde olsalar bu kadar sosyal ve canlı bir hayat yaşayamazlardı.

Bence Allah kimseyi sizin merhametinize bırakmasın.

Bizim kv ile aramız yok. Bende cevap olarak Allah kimseyi kimseye düşürmesin dedim. Allah bana düşürmesin. Hasta olursa eşim bakar. Ki eşim herkes gider kendi ailesine bakar dedi. Bu konular açıldığında ben hep bakıcı muabbeti yapıyorum. Tavrımı anlamıştır o10 aydır kapısına gitmeyen gelin hasta olunca bakar mı sence. Vicdansız diyen olabilir ama benim kv kpye karşı merhametin kırıldı. Üzülemiyorum ne bileyim.

B şehrini belirtmek istemiyorum. O şehirde yaşayan veya memleketi o şehir olan üyelerimiz vardır, akrabası olanlar vardır. Ben hiç bir şehrimizi yermiş gibi görünmek istemem. Sadece o şehirde yaşamak bana göre değil, ben istemem. Hem bulunduğum şehir, benim ömrümü geçirmek istediğim yer. Hani insanların "haklısın" demesi ya da "o kadar da kötü bir yer değil yaşanır orada" demesi benim fikrimi değiştirmeyecek.

O zaman 7 yıllık karımı bıraktım desin. Farketmez.

Kara mizah yapmıştım. Bakın, şu an kaldığımız ilçede bir çift var; arkadaşlarımız; adamı önceden tanıyorduk. Bunlar gençken uzun süre evli kalmışlar 2tane çocukları var Bunlar 10 sene önce falan boşanmışlar, 10sene ayrı yaşamışlar şimdi 6ay önce falan barıştılar ve adam karısını yanına aldı. Kadın taşındı buraya; geçen nikah kıydılar ama o 6 ay boyunca kadın çok üzüntü yaşadı nikah istedi adam bekletti 6 ay diye. Nikahsız yaşamak bana göre değil "metres" derler dedi. Ya dedim kimse size metres demez. Yani sırf ben değilmişim bu benzetmeyi yapan. Yer de İzmir'in bir ilçesi yani yobaz bir yer falan da değil. Bu arada ben o metres lafını da espri olarak kullandım. Kara mizah yaptım yani.

Aslında bizim toplumumuzda anne baba yaşladığında veya hastalandığında evladı yada bakmak zorunda gibi bir algı var. Yani insan anne babası bile kimsenin kahrını çekmek zorunda değil. Bence böyle durumlarda en iyi seçenek huzur evidir

bunu yapabilsek, kabul etseler zaten sorun olmazdı. G

Bayramda teyzeleri gelmiş. Gül Niye yok? demişler. Teyzesini bayram için aradım "çok üzüldüm seni göremeyince, boşluğun belli oluyordu" dedi. Bugün halası gelmiş O da şaşırmış eşim orada ben orada değilim diye. Birgaripinsan

Burada fedakarlık yapması gereken siz degilsiniz. Anne baba fedakarlık yapmalı. Nasıl rahat edebiliyorlar. Ogulları 1 ay karısını görmüyor. Allah korusunuz bu sebepten boşansalar hiç mi üzülmeyecekler. Bana bencil geldiler. Bence eşiniz yanınıza gelmeli. Madem gelmek istemiyorlar, başlarının çaresine bakmalılar.

belki olabilir. wendy Nirvana Anneler

Şu an sorun etmiyor gibi görünüyor aslında. Biliyor istemediğimi ama ona da engel olmayacağımı biliyor. "senin gelmene gerek yok, ben zaten gerekeni yapıyorum; yazın da gelir kalırım bir kaç ay" diyor. Bu böyle gider diye düşünüyor ama hem annesine babasına hem de çevreye bunu nasıl izah edeceğiz? E gül gelmek istemiyor. Sonra nereye kadar? Yani en az yılın 6-7 ayını böyle ayrı yaşayacağız. Ger kalan 5-6 ay ne olacak? Annemin babamın yanında olamadım mı diyecek? Hadi yılın 11 ayı anasının babasının yanında olsun 1 ay benimle olsun... Yani yine sorun. Eşim sorun olarak görmüyor, düşünmüyor ilerisini ama ben düşünüyorum... F

Açıklayın da ona göre yorum yapalım. Eşle iletişime göre de değişir. Kimi eşsiz bir dakika duramaz kimi de böyle uzak mesafe ilişkisi sevebilir. Çocuğunuz yoktu sanırım.

evlenince o şehirde yaşayacağınızı bilseydiniz kesinlikle evlenmezmiydiniz G

Ayy o zaman gittigi yere kadar gitsin. Bu ne inat ya tamam bazilari yabanci yer istemiyor bakici imkani olsa da yaslilikta cocuklariyla gecirmek istiyor ama aile ortami istiyorsa cocuklarin düzenine uymak zorundalar. Yok oyle hem keyfim olsun hem herkesi ayagima getireyim. Bu kadar mutsuz olacaginiza eminseniz gitmeyin.

Zaten anne baba düşünceli huzur evine gider. Bizim ülkemizde huzur evi kimsesizler yurdu görünüyor. Gerçekten yaşlı ve bakıma muhtaç insanlar ciddi yük oluyor. Çoğu insana hasta evladı bile yük oluyor. Ben şahsen annem bakıma muhtaç olsa direk huzur evine bırakırım.

Eşiniz ne işle meşgul Sürekli tatil kocaniza accessdenied

O zaman bu evlilik yürümez. Ben olsam bu kuru inada ben de gitmezdim. Senin o şehirde Bi hayatın var, sebeplerini yazmasan da muhakkak tercihinin Bi sebebi vardır. Ama onlar a da olsa B de olsa evde yatacaklar, oğulları hastaneye götürecek Bi, alışveriş bile yapmayacaklar. Hani ne önemi var orası da ev orası da. Yani eşinle net Bi daha konuş. Bu ayrı yaşama olayını da kabullenme. O zaman evli olmanın ne anlamı var. Ya ailesini getirsin ya da ayrıl gitsin. En azından kendi hayatına bakarsın.

Bence uzak mesafe ilişkisi de yürümez. Bir de evlilik yürüsün. Eşinizin ailesinin sağlıksal bir sorunu olsa onu çözünceye dek yanlarında kalsa anlarım ama belirsiz bir zaman söz konusu. Belki 20 sene daha yaşayacaklar. Yanlarında birini istememekte kendi tercihleri. Dışarıdan bakılınca yanlarına falan taşınmanız gerekmiyor. Öyle bir zorunluluk görülüyorsa onlar sizin yaşadığınız yere gelsinler. E buna da asla yaşadıkları yerden vazgeçmezler demişsiniz. Eşinizle tanıştığınızda da ailesinden uzaktaymış zaten.

Bence şu an boşanmayı düşünmeyin. Akışına bırakın. Neticede eşinizin ailesi ile ilgilenmesine engel olmuyorsunuz. İstediği zaman gidip istediği kadar ilgileniyor. Siz gelin olarak onlara bakmak zorunda değilsiniz. Müdahale de etmediğiniz için sorun yok. Geç evlenmişsiniz. Alıştığınız bir düzen var. Çocuğunuz da yok. Düzeninizi bozmak istememek te haklısınız. Bakalım zamanla nasıl şekillenir.

Annesinden bakım aylığı baglandı. Bakıcı tutabilir. Yani çözüm hiç evlenmemek mi? F

Hayır bunun sebebi onların gelmemeleri. Eşin nasıl düzen bozacak. Orada çalışabilecek mi peki S

iyi de altenatif ne? tek çocuk da olabilirdi. alzheimer anneniz olsa babanız da bakamayacak durumda olsa, siz ne yapacaksınız? ben de olsam mecbur bakacağım. hayatımı bitirecek bir durum olabilir evli olsam eşle ayrılmayı gerektirebilir ama mecbur olunca başa gelen çekilir ne yapsın yani o çouk? çok şanssızlık, zor, kötü ama... ne yapılabilir ki?

Bence A şehri denizin olduğu bir sahil kasabası tam online çalışmalık ama B şehri sanayinin çok olduğu havanın pis olduğu kalabalığın yoğunlaştığı her yer betonarme ev yeşillik az bence bence bence büyük bir şehrin şehir merkezinde yaşayan biri olarak yeşili özledim ama şehir merkezini de seviyoruz nasıl olacak bilmiyoruz bir deniz kasabasından şehir merkezine gidip gelmek bile bize çok zor geliyor aşağı tükürsen sakal yukarı tükürsen bıyık bana kalsa A şehrinden gitmem B şehrinden onları yanıma getiririm

Bakima ihtiyaci olan ya bakiciyla olacak ya da cocuklarinin oldugu yere gelecek başka secenek göremiyorum. Benim ailem de suan bakima ihtiyac duyan yaşli yok ama bakima ihtiyac duyan bakacak olanlarin duzenine uyacak, şeklinde plan. Genc insanlar duzen bozup yillarca bakim yapmasi haksizlik.

Ben bakıcı taraftarıyım. İnsan eti agırdır. Kv çok kilolu. 2 katım kadar. Ben 48 kiloyum. Ben ona nasıl bakayım. Kimse kimseye bakmak zorunda olmasın inşallah. Huzur evi de bana mantıklı geliyor. Eşimin arkadaşı 2 kardeş. Büyük abi evli ve eşi hayatta bakmaz kimseye. Bayramdan bayrama eş ailesine gelir. Aynı şehirdeler. Tüm sorumluluk küçükte. Küçük kardeş 36 yaşında. Ne evlenebildi ne düzgün işe girebildi. Ssksı da yok. Annesi alzeirmer babası yaşlı. Hiçbir bakıcı anneme ben gibi bakamaz diyor.35 yaşında ama 40 civarı duruyor. Hayatını yaşayamadı. Tamam sevap ama fazlası da kendi kul hakkına girmek gibi geliyor bana.

Biz mecburi olarak 2 ay ayrı kaldık, bunun bir ayında hiç görüşmedik. Diğer bir ayda iki haftada bir birkaç gün görüştük. Evli iken uzaklık çok yorucu, evlilikten çok uzak mesafe ilişkisine giriyor durum. Bana çok yıpratıcı geldi. Bence araya da soğukluk giriyor, tekrar yan yana geldiğinizde bir daha alışmak gerekecek. Bu durumu bir süre tecrübe etmiş birisi olarak bence kabul etmeyin eşinizi kandırıp gitmemesini sağlayın.

O zaman çok bekler huzur ve bakım evleri ne güne duruyor

evet... Ban Arsizi 🌹 tek ayak

cıks mümkün değil.

yok, sırtımda yumurta küfesi de yok. İnceldiği yerden kopar gider. Evlenmeseydim, keşke metresi olsaydım :)

Bu şekilde olmazki. Uçak varsa oraya ayda bir gitse 2 3gün kalsa. Önceki

o durumda sizin yaş grubu için "dost hayatı yaşıyor" denir. evli olmayan adama sevgilisi var diye kimse metres tutmuş demez. bu bir. ikincisi de anlamadığım şu benim galiba ileri yaşta evlenmişsiniz ve çocuğunuz yok yani bu anne-babaya bakma meselesinin eşinize patlayacağı sizin de çocuk vs bahaneniz olmadığı için direkt işin içinde olacağınız belliymiş bunları düşünmüş olmanız gerekmiyor muydu?

Genelde yaşlı anne baba oğluşlarının evine gelip 6 ay gitmek bilmez, sizinki tam tersi. Her ikisi de ayrı dert. Ben olsam gitmezdim. Elden ayaktan düşecek kadar yaşlı olduklarını sanmıyorum pazar işini, okeye giden aktif hayatları olan ileri yaşlı insanlar ne bu şımarıklık. Kendilerine baktıracak birini buldular bir de onların şehri kaldı. Çok zorlanıyor olsalardı kendileri gelir çöreklenirdi sizin yanınızda. Sistemi oturtmuş önce oğlunu yanlarına çekmiş sıra size gelecek. Yaşınız 40 -+ ise sizin de bu saatten sonra memleket değiştirmeniz yeni düzen kurmanız zor olacaktır.

Allah herkese saglık versin. Bu tarz şeyler insanın ömründen alıyor. Benim kv yıllarca kendi kvsine baktı. Şimdi kendi için aynı şeyi bekliyor.

Bir tarafta zaruriyet var diğer tarafta gelecek hayallerim, heveslerim. Evlilik hep kar ettiğimiz bir kurum değildir, fedakarlık da etmemiz gerekir. Ailemin bana ihtiyacı olduğunu bilsem göz göre göre bu kadar muhtaç bırakmamaya çalışırdım eğer işimi gücümü ayarlayabiliyorsam da. Biz buradan ne desek boş... Sonuç itibariyle kararı veren sizsiniz. Ancak kararınız verirken bir kaç şeyi hatırlamakta fayda var: Ölüm her an gelebilir. Anne baba rızası kazanan da Allah'ın rızasını, sevgisini kazanmış olur. Ki eşinizle ilişkinize uzaklık olumsuz etki edebileceği gibi ailesinin böylesi zor bir anında yanında hissettirmediğiniz için kalbi kırılıp gönülden bir mesafe girebilir. Belki karar verirken neden sabretmeliyim, neden dişimi sıkmayalım sorusuna cevap bulursunuz.

Yapmıyor

Sevgilisi olur en fazla. Metres denmesi için bi tarafın evli olması, maddi çıkar ilişki olması vs vs baksa kriterler gerek. Yoh bizimle diilsin sorry

Çok üzüldüm gerçekten. İnsan oğlu çiğ süt emmiş. Devletin çok sıkı denetimi gerekiyor. Kamera sistemleri olmalı ve insanlar ailelerini en azından ortak alanlarda izleyebilmeli.

En iyisi onlar oldugunuz yere gelsin. Eşin ikna etmeye çalışsın bence Dasmeer

Yok diyemez. Siz a şehrinde tanıştınız. A şehrinde doğdunuz büyüdünüz. Ve a şehrinde bir hayat kurdunuz. Eşinizin ailesi a şehrine gelirse yanlarında olacağınızı yardımcı olacağınızı da söylediniz. 2 tane yaşlı insan şımarıklık yapıyor diye size bu ithamlarda bulunamaz.

En doğrusu bu zaten. Bakım ve huzur evleri çok iyi gerçekten.

Evliligi bitirme düşünceniz icin cok erken değil mi? Once bir uzak mesafe olayini deneyimleyin. Yaşadığınız şehirdeki evi kapatmadan, diger şehirde 1+1 kucuk bir daire kiralayıp, arada bir gidip gelme imkaniniz yok mu?

Çocukları kendilerine baksınlar diye büyütüyorlar bence. Bayramda geçen muabbet şu. Eşimin yakın arkadaşı alzeirmer anne babasına bakıyor. Adam 36 yaşında. Babasıda var. Ve evlenemiyor. Konusu geçti, suriyeliyle evlenecekmiş dedıler. Bende sohbet arasında bakıcı tutsun, bu şekilde olmaz, kimse bakmaz dedim. Kvde öyle şey mi olur anne baba hasta oldu mu bakılır dedi. Benim kv de bakıcı istemez herhalde. Tabi Allah kimseyi kimseye düşürmesin.

Eşiniz siz olmadan nasıl yapıyor ki. Evini özlemiyor mu?Daha sık gidip daha az kalsa keşke. Sizin için en iyisi zamana bırakmak sanırım

Dışarıdan iyiler. Git içlerini gör. Eğer yine de iyilerse, helal olsun.

Biraz bencil dusunuyorsunuz tasinin burdaki evinizde dursun maddi imkan varsa. Nekadar yasarlar bilinmez tabiki ama bir sehirden nefret etmek esle ayri yasamaya sebep olamaz cok sacma G

Brlli bir yaştan sonra insan düzenini bozmak istemiyor ne yalan söyleyim ben de farklı sorunlar da vardı ama baştan başka yere gidemem demiştim eski ilişkimde. Yapamam yani kendimi tanıyorum. Onlar yaşlanmış artık. Arkadaş yanına getirip ev tuttu yakınında ilgileniyorlar. En mantıklı çözüm bu gibi. E elsa83

konya hiçbir yerden 950 km yapmaz

Ben böyle şeylerin sevap olduğuna pek inanmıyorum. İnsanın kendi anne babasına bile bakma mecburiyeti yoktur. Ben şahsen annem elden ayaktan düşse direk huzur evine gönderirim. Kendi ailem bile olsa kimsenin yükünü taşıyamam

Ne alakası var. Kusura bakmayın ama gerçek bu insan eti her daim ağırdır. Bence Allah kimseyi kimsenin merhametine bırakmasın

B şehri Rize mi yoksa?

evet o sorun değil. Yani ailesinin yanında kalmak istiyorsa ve benim gelmememi sorun etmiyorsa benim için de sorun yok. Eşimden ayrı kalabilirim. Belki için için bunu sorun ediyordur "gelmedi, benim ve ailemin yanında olmadı" diye ama en azından dışından bunu bana belli etmiyor, şimdilik ama gelecekte bunu yüzüme vurabilir. O ayrı ama onun dışında yani ailesi ve çevresi bu durumu nereye kadar hoş karşılayacaklar bilmiyorum. Şu ana kadar hep bir bahane ürettik. İşim olduğunu söyledik. Benim A şehrinde olmam gerektiğini söyledik. Ailesine de böyle dedik. Geçen sefer yılbaşında 1 ay kaldı. O zaman doktor kontrollerim vardı. Doktor kontrollerimi yaptırıp yine gidebilirdim ama bunu bahane olarak kullandık ben kaldım. Bu sefer de iş için kalıyorum dedik. 14Mayısta seçim var; eşim de gelecek, sonra tekrar gidecek o zaman ne diyeceğiz bilmiyorum. Eşim "sen olmasan da ben giderim" diyor. Sorun etmiyormuş gibi görünüyor ama bu durum onun ailesi ve çevresi tarafından iyice yadırganacak. Eşimle ilişkimizin "uzak mesafe ilişkisi" haline gelmesi dışında bir de bu sorun var. F

Dışarıdan bakınca en mantıklı olan bu zaten ama işte sorun bende ben istemiyorum cici-bebe Aktif

Böyle söylenebilir ama siz neticede ona engel olmuyorsunuz. Bu nedenle size ayırdığı zamandan ilgiden de fedakarlık etmiş oluyorsunuz. Bence içiniz rahat olsun. Hem o zamana kadar yaşarlar mı onu da bilemeyiz.

bakım aylığı denilen şey 4-5 bin lira gibi bir para siz o paraya çalışacak bakıcı biliyorsanız hemen gidin tutun, çocuk dediğiniz kişiye de hayrınız dokunmuş olur. alzheimer hastalarının büyük kısmına yatılı bakıcı gerekiyor 15 bin liradan aşağı çok zor. nasıl olacak? valla çare evlenmemek mi derken dediğim gibi siz bir çare biliyorsanız ben size onu sordum zaten. alternatif ne? diye sorarak başlamıştım mesajıma çare sosyal devlet de o yok bizde. olabilecek çareyi soruyorum. ha o çocuk bundan 15-20 sene önce meslek edinmiş olsaydı işe girmiş olsaydı o zaman ona göre bir düzen belki kurulabilirdi ama o tren kaçmış e ülkede herkes de 15-20 yaşında iş sahibi olamıyor... Ayrıca evlenmek de büyük bir nane değil "eşine bakmam, kardeşin var o baksın ben şurdan şuraya adım atmam, evime de sokmam" diyecek bir eşle evlenmiş diğer çocuk da çok mu iyi bir iş yapmış? evlense bunun eşi de bakmasa bakmazdı. garantisi mi var?

metres? sevgili demek istediniz heralde.

Ben kaynanamı zerre sevmem ve anlaşamıyoruz ona rağmen eşimin orada bakmasını beni bulastirmadan kabul ederim. Anne baba sonuçta. Bakım evi felan bana itici geliyor. O yaştaki insanlar duygusal oluyor. Herkes kendi anne babasına bakmali diye düşünüyorum. Sadece inat etmeleri yanlış.

Tokat 970 km buldum

metres kelimesi mi? kusura bakmayın, evet herkesin okuduğu platformda uygunsuz kaçmış olabilir ama gerçekten espri yani kara mizah gibi, küfür falan olmadığı için uygunsuz kaçacağını düşünmedim.

zaten 40 yaşıma kadar yatalak babama baktım, bir yandan da çalıştım. Ben A şehrinde yaşamak istiyorum. Ayrıca B şehrinden de nefret ediyorum. Azrail gelse, "canını mı alayım yoksa yaşamına B şehrinde devam mı etmek istersin?" dese "Aman al canımı" derim :)

Siz, size bu kadar şey yapmış insanlar için bütün hayat düzeninizi bozup ömür boyu çile çekmeyi sorun olarak görmüyor olabilirsiniz ama kabul edersiniz başka insanlar da farklı hayatlar yaşayabilir. Benim çocuğum olsa hayatını benim için yıllarca ertelemesine izin vermezdim. Annem de hep der ilerde huzur evi istiyorum diye. Ben de bu sebepten kendi yaşlılığım için birikim yapıyorum mesela. Bir sürü insan var ailesine evinde bakamayan. Kimseye kendini kötü hissettirmeye hakkınız yok.

Benim bahsettiğim kişinin annesi alzeirmer. Şükür yemegini falan kendi yiyor. Ama kafası yerinde degil. Babası var. Ama babası da çok huysuz. Abisi var. Abisi oralı degil. Abisinin eşi oralı değil. Son çare suriyeli ile evlenecek. Evlenmeyi çok istiyor. Hayatını kurmayı. Ama kimse ailesi ile aynı ev istemiyor. Allah yardım etsin gerçekten. En azından saatlik bakıcı bulsa. Babası da sürekli evde zaten.

Bir metres esprisi yaptım ortalık karıştı; utandım ben de. Espriydi yahu. Hani adam kadına bir ev tutar, arada gelir gider... Benzetme yaptım, kendime yaptım, adam da kendi kocam, kara mizah yaptım yani hadi espri anlaşılmadı ama sanki küfür yazdım, sanki burada birilerine hakaret mi ettim? yani utandırmayın lütfen yani; bir espri yapamayacak mıyız yahu.

Evet gerekiyordu kesinlikle. Düşünemedim. Ayrıca biz eşimle bir yıla yakın, bir yıldan az kısa bir süre içerisinde evlendik. Evlenmeden önce eşimle kayın ailemin oturduğu şehre 2 defa gittik. Tanıdım onları da sevdim ama B şehri inatları olduğunu hiç bilmiyordum. Düşünmedim değil, aklıma geldi tabi bunlar yaşlanacaklar, o zaman ne olacak? diye. Ama o zaman sağlıklı gibiydiler ve bunu düşünmek için erken diye düşündüm. Hem öyle bir şey olursa yanımıza alır bakarız diye düşünmüştüm. Hiç düşünemedim B şehrinden çıkmayacaklarını. E eşimde A şehrinde yaşıyordu, işi vardı vs, A şehirini sevdiği için burada yaşıyordu. B şehrine taşınmaya hiç niyeti yoktu. Patidostu Çok pati az insan çok

Komik mi sizce bu? Espri dediğinize göre komik bulmuşsunuz ama herkesin okuduğu bir platforma yazarken daha dikkatli olmalısınız.

Babanıza karşı kötü muamele yapıldı mı JustDerya Take my advice, I don't

Esiniz çalışmıyor mu? Jawlensky

Eşinin ailesinden rahatsız değilsiniz anladigim kadariyla. Bu yüzden o şehre gidilebilir.

Dünya değişiyor. Bizim annelerimizin nesli çalışmıyordu. Yaşlı bakımı doğrudan evin kızı-evin gelini arasında bir sorumluluk olarak görülüyordu. Neredeyse mecburiyet gözüyle bakılıyordu. Ama şimdi herkes çalışıyor. Benim annem veya eşimin annesi elden ayaktan düşse evime getiremem. Bu kadar büyük bir sorumluluğun altına giremem. Başka bir çözüm bulmak zorunda kalırım.

Uzak mesafe ilişkisi o kadar da kötü değil. Varsayın ki göreve ya da gemiye çalışmaya yurtdışına gitmiş

Herkes kafasındaki yaşanmayacak şehri yazmaya başladı. Ben de Kayseri ile katılıyorum. Bu konu karışır

Zaten rastgele huzur evine verilmez araştırılır. Ayrıca öz anne baba da olsa insan eti ağırdır. Ülkemizde gerçekten çok iyi huzur evi ve bakım evleri var.

Bu kadar şımarık insanlarla bu işi çözemezsiniz. Siz en iyisi ayrilin gitsinler. Sonra artık evladının yuvasını yıkmaya utanmıyorlarsa eşinizle beraber gul gibi yaşasınlar.

Nedense ben de Konya diye düşündüm

Metres konusundaki kriterlerinizde doğrusunuz. Bence de sevgili denir ama toplumumuzu bilirsiniz nikahsız birlikteliklere hoş bakılmıyor. Yukarıda örneğini verdiğim kadın da eski kocası, çocuklarının babası, hayatına başka erkek girmemiş ama eski kocası ile tekrar nikah kıymadan ilişki içerisinde olmaktan rahatsızlık duydu, el alem "metres" dermiş. Ona metres denmez ama kadının ağızından çıkan kelime kelimesine bu yani "metres derler"

dost hayatı denir metres duymadım anneannem bile öyle der. ki hayat arkadası da denir bizde.

şehri söylerseniz en azından iyi yanlarını bulabiliriz daha doğru bi yönlendirme yaparız

Yozgat, Sivas, Ağrı? Nolur çatlatmayın da şu B şehrini söyleyin bize

Yani öyle evli kadınlar var ki, eşi işi gereği başka bir şehre tayin oluyor kadın da dolayısıyla oradan oraya sürükleniyor. Yok ben şehrimi terk etmem dese "o zaman niye evlendin?" derler. O zaruri durumda tabi adamın tayin olduğu iş yeri ya da devlet kurumu onların bulunduğu şehre gelemez, onlar gitmek zorunda; ama anne baba gelebilir ama gelmiyor. Yapmam gereken fedakarlık eşimden ayrı kalmak ise bunu yapabilirim ama o şehre taşınmak ise bunu yapmak istemem. Kendimi de ifade edebileceğimi sanmıyorum. Onlara bakmak istemediğimi düşünecekler, kötü gelin olacağım, eş dost akraba da böyle düşünecek. Eşim de bu düşüncelere maruz kalarak, bugün böyle demiyor ama yarın öbür gün, "anneme babama ben baktım, sen bana destek olmadın, yanımda olmadın" diye düşünebilir... Sınavmış gerçekten bu hayat. Önceki

Bu da geçti aklımdan; ama ben işte hayatımı A şehirinde yaşamayı hayal ediyordum. Neyse kuzenimle de konuşuyoruz. Kuzenim olayları akışına bırak, eşin eninde sonunda bu işin böyle yürümeyeceğini anlayacak. A şehrine alışmış, B şehirinde yaşayamaz o ya annesini babasını alır gelir, alıp gelemezse bakıcı tutar gelir diyor. Bilemiyorum artık ama eşim orada olmaktan gayet mutlu görünüyor şu an. Konuşuyoruz hep telefonda, ve orada olmadığım için kendimi suçlu hissediyorum zaman zaman.

Çok yalnız kaldım o dönemde. Hem yardımcımız vardı hem hemsiremiz. İnsanlardan bir yardım istedim, arada gelin konuşun dedim. İşimiz var gelemeyiz dediler, babanın aklı gitmiş ne konuşacağız dediler. Hiç anlamadılar. E bu adam size borç para verirken, sizin derdinizi dinlerken,, sizi kepapçılara götürüp yedirir içirirken geliyordunuz ama. Yaşlı bakımı nedir bilir misiniz? İnsanın başına gelmeden öğrenilmez. Şimdi öğrendim. Şimdi bilerek bakabilirim.

hak olmadığını kabul ediyorum da evlenmiş olan erkekler eğer eşi bakmıyorsa genelde hiç yük altına girmiyor, büyük oranda bu böyle bekar kız varsa %90 o bakar, bekar erkek varsa da bir ihtimal o bakıyor bu yükün altına girip evlenen de ben görmedim. etrafınızda 4-5 veya daha çok kardeş olup eşit bakan kaç kişi gördünüz? valla ben görmedim. ailede en az 7-8 tane 80+ 90+ hasta yaşlımız var şu an hepsinde bakan sadece 1 kişi kızıysa da bekar olduğu için bakıyor tek 1 tane evli kız baktı annesine, o da 1-2 sene fazla uzamadı öldü kadıncağız

Ev üstüne ev şeklinde değil tabi ki. Tamamen yatalak olmadıkları sürece, aynı apartman ya da aynı sokakta, birbirine yakın evlerde yaşamayı kastettim, gerektiğinde kalınır tabi ama onun dışında onların da evlerinin üzerine ev olmasın, bizim de. Şehirin sorun olması gerçekten de üzücü. Benim sorum şu. Onların şehirine taşınmayan kötü gelin olarak ve eşimle uzak yaşayarak bu evliliği yine de sağlıklı bir şekilde yürütebilir miyim? yoksa boşanmalı mıyım? Eşimle birlikte mutsuz olacağım bir yerde mutsuz bir hayatı sürerken, evliliğim yine mutlu bir evlilik olabilir mi? Her iki türlü de evlilik çatırdayacak galiba. "Kötü gelin, hain evlat" statüsüne düşmeden ben bu evliliği bitireyim mi? yoksa bırakayım inceldiği yerden kopsun mu? yoksa "bu da benim kaderim miş" deyip mutsuz halde yaşayım mı? Ki bu sonuncusunu yapmak istemiyorum. Yani kötü taraf olmadan bitireyim mi bu evliliği yoksa yine de sürdürebilme şansım var mı?

Ben size hak veriyorum Valla kimse başkası için kurulu düzenini bozamaz. Ayrıca eşinizin durumu iyiyse anne babasına bakabilecek bir yardımcı bulsun. Yada huzur evine göndersin. Belli ki bu konuda eşinizle orta yol bulamayacaksınız.

Beni anlamadığınız ne kadar da belli. Hiç saçma değil. 30 yaşımda iken ben de belki bu kadar umursamazdım. 40 yaşıma kadar saçma sapan ve mutsuz bir hayat yaşadım. Dünyaya bir kere geliyoruz, tekrarı da yok. 42yaşımda kendi hayatımı kurabildim, istediğim hayatı. Bunun için çok çile çektim ve çooook fedakarlık yaptım. Üniversitedeki kariyerimden vazgeçtim. İstifa ettim. Buna da insanlar "saçma" dedi. Ben bu hayata sahip olmak, hayallerime kavuşmak için çok mücadele verdim. Sonra eşimle tanıştım. Onunla orta yolu bulmam 6yılımı aldı. Pandemiyi de sayarsak yani. ve eşimle birlikte gelecek hayallerimizdi şimdi yıkılan. Düşünüyorum da şimdi eşim olmadan o hayaller ne kadar beni tatmin edecek? Ne kadar yaşayabileceğim? Hadı boşananların hayatı mı bitiyor? hayır ama yani bu evlilik sürmez. Ben o şehirde sonsuz mutsuz olacağım, gitmektense ölsem daha iyi dediğim bir yer. Elimde değil mutlu olamam. Yani eşlerden biri mutsuzsa o evlilik mutlu bir evlilik olur mu? Yani o türlü de bu türlü de bitecek. Bu durumda benimki bencillikse, onların da yaptığı bencillik. Yardımcı tutulmasını kabul etseler ya da bizim yanımıza gelseler bu böyle olmayacak. Yaşlı ve evde iş yapamayan bir insan evde yardımcı var diye ne kadar mutsuz olabilir? Ya da alışık oldukları şehirden ayrılsalar belki mutsuz olacaklar ama evladının yanında olacaklar, bakılacaklar, zaten o yaştan sonra evden çıkıp nereye çıkıp gezecekler? hangi şehirde olduklarının bir önemi olmayacak. O şehirde sadece bir tane akrabaları var onunla da öyle çok sıkı fıkı değiller. İki tane konken arkadaşı mı evladından kıymetli? ya da alışık olduğun yatak odandaki yatağın ve komidinin mi evladından kıymetli?

Ben hiç duymadım herhangi bir büyüğümden de, neyse espriniz eşinizle ikinizin arasında kalmaya devam etse daha iyi olur o zaman öyle söyleyeyim

Babasıda var zaten. Babası saglıklı ama huysuz oldugu için kadına kötü davranıyor. Abisiyle ortak kalan parayı verebilirler. Bende çare olarak bakıcı diyorum. Yatılı olmasada belli saat gelse bile yükü hafifler. Tek kişiye sorumluluk binmesi hak degil.

ise anne babanınki de "alışkanlıklarım, akrabalarım" bu da zaruret filan değil... kadın dişini 2 ay 3 ay sıkacak bir durumda da değil. belki 10 sene yaşayacaklar daha 10 sene eşiyle ayrı mı yaşasın?

Konya değil, coğrafi olarak konya'dan daha ötede, Ama ön yargı da değil yani gittim kaldım, Bir keresinde 3 ay kaldım, onun dışında ne kadar gittimse en az 1 ay kaldım. Şehirden nefret ettim. Toplasan yekünde hayatımın 1,5yılı orada çürümüştür.

Valla eşiniz kusura bakmasın, onlar b şehrinden ayrılmak istemiyorlarsa siz de a şehrinden ayrılmak istemeyebilirsiniz. Yardıma ihtiyacı olan onlar, fedakarlık yapması gereken de onlar bence. Ben yaşlıların bu bencilliğine çok kızıyorum. Evlilik böyle yürümez ama. Sonunda boşanırsınız ben size söyleyeyim.

ya bu arada yüzde yüz katılıyorum size. istanbul, İzmir ve bir kaç şehir daha hariç ben de hiçbir yerde büyük konuşmayım ama yaşamak istemem. Linçlemeyin lütfen okurlar

Bu toplumda böyle. E gelsinler bakalım diyorum, yok biz oraya gidip bakacakmışız. A şehrinde boş boş oturuyormuşuz, online çalışıyoruz ya. E onlar da sanki B şehirinde büyük şirketler işletiyorlar. Haftada 2 ya da 3 gün lokale gidip konken oynuyorlar, Onun dışında evde pinekliyorlar. Haftada bir kez pazara gidiyorlar. Bu akşam ne yemek pişirelim, akşam hangi dizi var, gündemleri bu. Bu şehire alışmışlar, arkadaşları varmış, (hani haftada 3 gün konken ve ok oynarken gördükleri arkadaşlarıi ki onlar da teker teker ölmeye başladılar) başka yerde yaşayamazlarmış.

Şehir küçük mu yaşam alanı dar mi? Ne sizi oradan uzaklaştırıyor?

Gerekli mesajı göndermiş kv. En sinir olduğum kv davranışı, başka gelinler ve çocuklar üzerinden subliminal mesaj vermeleri.

Sevgiliye ısrarla, inatla metres demeniz. Eşinizle kendi aranızda komik bulduğunuz bir espri olabilir ama burda yazdığınızda yakışıksız kaçıyor. Espri veya kara mizah olduğunu düşünmüyorum ben açıkçası. Evli olmadan birlikte yaşayan kadına metres dendiğini de ilk defa şu an duydum.

Eşimin anne babası günlük işlerini yapamıyorlar yaşlılar diye kesinlikle yaşamak istemediğim bir şehre taşınmazdım. Ayrıca bakıcıyı kabul etmezler kesinlikle demişsiniz, bu ne şımarıklık ama bakıcı istemeyiz, başka şehirde evli oğlumuz, eşini, evini bırakıp bize baksın, şımarıklık bana göre bu. Eşiniz bakıcı için ısrar etsin bence.

Ah nasıl anlatayım bunu şimdi bilmiyorum ki. Anlatsam "o kadar da kötü değilmiş ya, ben olsam yaşardım, ne şımarıklık ediyorsun, sen de git oraya taşın" mı diyeceksiniz yoksa "yok ya haklıymışın, sakın taşınma" mı diyeceksiniz? Ah ah yani ben de niye açtım ki konuyu, kim ne diyebilir.? Bu durumlara çok canım sıkılıyor o yüzden açtım işte konuyu. . push ; Dasmeer

Asıl eşin kendini suçlu hissetmeli. Annemin babamın inadı yüzünden 1 yıllık karımı a da yalnız bıraktım diye. Sonuçta siz bu hayata a da başlamışsınız sen B ye ok dememişsin şuan oyun bozanlık yapan sen değil eşin. En azından suçlu hissetmeme lisin.

Bu yorumdan sonra eşinizin size baskı yapacağını sanmıyorum kendi babasının bakımını yapmayan/yapamayan birinden kv kp bakımı için memleket değiştirmesini beklemiyordur

Sizin huzurevleri ile ilgili yaşadığınız nedir bilemedim ama ben ilerde çocuklarıma yük olmaktansa evim, maaşım neyim varsa bir şekilde kullanıp huzurevinde kalmayı yeğlerim. Tamam ben dogurdum, baktım, büyüttüm eyvallah ama bu demek değil ki sırtlarına kambur, omuzlarına yük olacağım. Eşinizin ailesi bencil, durumları iyiyken birilerini tutup, düzenlerini sürdürebilirler. Yada zorlanıyoruz, oğlum destek olsun diyorlarsa taşınabilirler sizin yaşadığınız şehire ama bu şımarıklık yani. Hiç demiyorlarmı bu çocuk evli, evde bekleyen eşi var gitsin diye. Yerinizde olsam akışına bırakırdım. Eşinize bakmayız ailene demiyorsunuz, sen bakma demiyorsunuz niye suçlu hissetmeniz gerek ben anlamadım, engel değilsiniz ailesi ile ilgilenmesine. Eşiniz illaki böyle yürümeyeceğini anlayacak zira belirsizlik bu durum, senelerce böyle yaşayamazsınız.

Bakmak çok zordur.. Profesyonel destek almadan da imkansız. Lütfen kimse kendini kötü hissetmesin. Bir yaşlı anasına babasına bakamadı mı? diye yargılayacak insanlar hayatlarında bir yaşlıya bakmanın ne demek olduğunu bilmeyen insanlar. Evde yaşlı bir insana bakmak, suratına bakmakla olmuyor. Tıbbi ihtiyaçları var, düzene ihtiyacı var, beslenmesi ona göre olacak, yatak yaraları var, hijyeni var, ağız diş genital, el, eklem, kas bakımları var. Bunlar öyle profesyonel destek almadan olmaz. Zaten evladıma yük olmayım huzur evine gideyim diyecek kadar ince düşünceli olan bir yaşlı, evladına yük olmaz. Yeter ki bakıcı tutulmasına izin versin, kendini evladına teslim etsin, inatçılık ve huysuzluk etmesin yeter. Onlar bize baktılar büyüttüler, Allah razı olsun ama yaşlı bakmak bebek bakmaya benzemiyor çok zor çok... o yüzden kendinizi kötü hissetmeyin, ama yanında olun yeter.

Dünyanın merkezinde görüyorlar kendilerini ama bi bilseler ki asalaktan başka bir şey değiller.

B sehrindeki evi kiraya verip a sehrinde onlara ev tutacaksiniz, yakininizda G

Kendilerini dünyanın merkezinde görüyorlar.

Ben sizi haklı buldum doğrusu. İnsan evladının evinden ayrılıp yanında durmasına nasil göz yumar? Buraya tasinsinlar bakarız diyorsunuz tamamen ipleri koparmamissiniz daha ne olsun. Ya da bir bakıcı bulacaklar çokta zor bişey değil. Sizin düzeniniz bozmaniza ne gerek var? Eşiniz ilgileniyormus şanslısınız aslında arada görüşünce heyecanlı bile olabilir

Eşin çalışmıyor mu?

Sanırım bazı saf insanlar huzur evlerini böyle yaşlıların çiçek gibi bakıldığı, sevilip sayıldığı, çay içip sosyalleşebildiği huzur dolu yerler gibi zannediyor.

Allahtan kimse eski konularımı karıştırmadı. Eski konularıma bakılır da sonra burada ortalık karışır diye korktum korktuğum başıma gelmedi ama eski konularımdan da anlaşılır oraya gitmemekteki kararlılığım. Ama eski konular gerçekten eskide kaldı ben eşimin ailesini seviyorum, onlardan yana bir sorunum yok. Kayınpederimle aynı evin içinde yaşamak istemem sadece ama kayınvalidemle gerekirse yaşarım. Gidecek olsaydık yakınlarda bir ev tutardık yaşamak için. Ailesiyle bir sorunum yok ama ben o şehre gitmek istemiyorum şehir aşırı boğucu. Ben A şehirinde, şimdi yaşadığım ilçede yaşamak için sorunlu olan işimden istifa ettim evlenmeden önce. O kadar yani. Gelecek hayallerim burada benim. G

Keşke sosyal devlet ilkesi gerçek olsa ve yaşlı bakımı gibi temel bir konu çocukların sırtına yüklenmese

teşekkür ederim. 7yıldır evliyiz. Birgaripinsan

Bilmiyorum neden de bu yorumunuzu alıp çerçeveleyip duvara asasım geldi.

O zaman sık sık eşinin yanına gidip geleceksin

Ne kadar saçma bir cümle bu? Metresi olmak nedir ya kendinize ne biçim bayağı yakıştırmalar yapıyorsunuz?

Siz ne istiyorsunuz bizden onu söyleyin ne yazalım size

Yok öyle değil, tam tersi. O espri yanlış anlaşıldı, boşver, silinmiyor ya yok sayın. Tamamen mizahtı anlaşılmadı.

Rahat etmek istiyorlarsa fedakarlık yapmak zorundalar. Size yakın bir ev tutulur, bir de bakıcı ayarlanır. Siz ve eşiniz de sık sık uğrarsınız. Sizin konumunuzda olsam kabul edeceğim tek çözüm bu olurdu.

yani 70 yaş üstü insanlar, eşiniz aile birliğini bozmamak adına onları alıp gelmesi mantıklı. ya da hangi şehir büyükşehirse orada yaşamak mantıklı gibi. yani anne babası atamaz ama böyle de aile birliği yok, böyle 1 ay gittim 2 ay gittimle olmaz bu işler.

Konu sahibesi gülmüş bir de kesin Konya Nedir bu memleketimin çektiği benim ya. Önyargı çok kötü cıss

Offff biz kadınlar ne ayrintadayiz. B sehirine hiçbir şekilde gitmem, yaşayamam diyorsan ayrıntıda boğulma. Çocuk var mı?

çocuk yok, dipdibe de olmak zorunda da değiliz. Ama nasıl olacak bu iş böyle bilmiyorum. Eşim orada iken nasıl izah edeceğiz benim de eşimle beraber oraya gitmememi? Pinkflambe