Çok gereksiz olur bence. Ciddiye alacağını da sanmıyorum. Belki ileride kararınız bile değişebilir, sözleşme imzalamıyorsunuz sonuçta, rahminizi falan aldırmıyorsunuz ki bunun nesini paylaşacaksınız?

İleride belki konuşman gerekebilir ama şuan gereksiz gerginlik sebebi Hem bir süre sonra düşüncende değişebilir Şimdilik sadece henüz kendimi hazır hissetmiyorum evliliğe bu konuda konuşulunca kendimi iyi hissetmiyorum Zamanı geldiğinde ben sana açılırım anne O zamana kadar lütfen baskı yapma desen yeterli

Büyütmedim aslında aklıma takıldı o kadar. Yorum yaptığınız için teşekkür ederim.

Yani bunu söylesen bile annen he deyip geçecek. Denizi görmeden paçaları sıvamışsın. Hayatı akışına bırak. Evlenince çocuk diyenlere zamanı var deyip geçersin..

Paylaşsan ne paylaşmasan ne evlenince o artık senle eşinin kararı olur. Sen annene paylaşacağına evlenmeden önce eş adayına dersin sonra hep sorun çıkıyor.

Fikrinizi paylaştığınız için teşekkür ederim.

Bu esinizin ve sizin karariniz olmali. Annenizle veya ailenizle paylasmaniza bence gerek yok.

Hiç gerek yok. Bir sürü laf işiteceksin. Ortada evlilik bile yok. Bu senin hayatın senin kararın.

@Mune Rica etsem konuyu kapatabilir misiniz?

Su anda bu karariniz kimseyi ilgilendirmez ki. Birini sever de evlenmeye karar verirseniz esinizle paylasirsiniz o kadar

Yapıcı olarak fikir belirttiğiniz için teşekkür ederim. Sorunuza birde şu açıdan bakmak lazım. Nice yalnız ve yaşlı insanlar var. Yani çocukların var olması yaşlılığında seninle olmak isteyecekleri anlamına gelmiyor. . push ; X xDerinMavix

Bunları dert etmemelisin. Annen istemiyecektir. Önüne gelen sana bir tane olsaydı keşke diyecek. Hiç pes etmeyecekler. Bunları takacaksan üzülürsün. Benim gibi kemane çalmayı! başarırsan etlilenmesin. Daha çok gençsin, kararın değişebilir. Kordonlarını bağlatmadığın sürece annen çok dert etmez. Zaten dünyaya senden bir can gelecekse bir yolunu bulur gelir. Şimdiden bilemesin. Bir adamı çok seversin ona çocuk vermek istersin. Zaman ne getirir bilinmez.

Önce bir evlen sonra aynı fikirdeysen paylasorsin. insanın istekleri düşünceleri çok çabuk değişiyor. olmadık çocuğa don bicme olmuş biraz sisinki

Dogmamis cocuga don bicmek... hayir 27 yasinda evlilik ve çocuk dusunmedigini soyleyen biri burada ikinci üyelik alip konuyu uzun uzun yaziyor bu ne perhiz bu ne lahana turşusu. Bence sen baya baya evliligi de çocuğuda dusunuyorsun. Ne kendini nede bizi ugrastirma hani dugunde ay ben oynayamam deyip pistten inmeyenler var ya bence sendr en az 3 tane dogurursun

gördüğüm saçma konulardan biri annenle paylaşacaksın da ortada çocuk yok sperm bankasından mı alacaksın çocuğu hayır bir de bu konu için 2. üyelik almışsın

Cevap için teşekkür ederim

Böyle bi konu için neden 2. üyelik aldınız? Siz evlenmeden avrat boşamıssınız

eşiniz baba olmak istemeseydi ve bunu evlenirken size söylemeseydi, siz anne olmak istiyorum dediğinizde sonra diye diye oyalasaydı, şu an canımdan canım dediğiniz oğlunuz olmasaydı ne hissederdiniz

Yani bence çok çok gereksiz bi açıklama olur. Daha evli bile değilsiniz. İnsanın düşünceleri bir günden bir güne uymuyor. Aşık olduğunuz adamla belkide aşkınızı bi çocukla taclandirmak isteyeceksiniz nerden biliyorsunuz? Önce aşk duygusunu tadın eğer hala aynı dusuncedeyseniz harekete geçersiniz.

eşiniz baba olmak istemeseydi ve bunu evlenirken size söylemeseydi, siz anne olmak istiyorum dediğinizde sonra diye diye oyalasaydı, şu an canımdan canım dediğiniz oğlunuz olmasaydı ne hissederdiniz?

Karşındaki kişi önce tamam dese de sonradan problem çıkaracağına eminim. Daha önce duydum önce kabul edip sonra bunu bahane ederek boşanan insanları.. daha yakın zamanda çok yakın bir akrabamız örnek çifttiler.. çocukları olmuyor diye erkek boşanma davası açtı. Kimse de adamı kınamadı.. Bence annenizle paylaşmanın bir anlamı yok. İnsanlar nedense bunu anlamıyırlar. Ben iki çocuğum arasında 7 sene verdim. Beni ilk kez görenler bile hani ikinci, tek bu mu, çocuğun olmuyor mu diye söylenti bile çıkardılar. Sonra ikinci olunca tedavi olmuş dediler.. illa herkes üst üste çocuk doğuracak. Sizde çocuğu olan biriyle evlenin bence.

Şimdiden paylaşmanın gereği yok bence. Zaman ne gösterir bilinmez kararlar koşullar değişebilir. Evlendikten sonra da istemezsen paylaşabilirsin.

şimdilik kimseyle paylaşmayın. aşık olursanız aşık olduğunuz adama söyleyin. zamanla değişebilir belki bu düşünceniz. zamanın neyi getireceği belli olmaz.

daha evli bile değilken ailenize deseniz bile kimse ciddiye almaz. Evlenmeden önce bende anne olmak istemiyordum. Eşim karşıma çıkınca tam baba olacak adam diye dusundum ama çocuk düşünmedim evlendikten kısa bir sure sonra hamile olduğumu öğrendim o anda bebeğimi istedim. Simdi de iyi ki var diyorum ikinci bile oldu yani daha evlenecek kişi bile yokken çok erken bir karar.

Şu anda paylaşsan da kimse seni ciddiye almaz. İlerde istersin diye düşünürler. Ki öyle olabilir. Zaman ne getirir bilinmez. Doğmamış çocuğa don biçmenin alemi yok bence

Cevaplar kafi geldi. Yapıcı yorumlar aldım, konu daha fazla uzamasın istiyorum. Yorumunuz için size de teşekkür ederim.

Anladığım kadarıyla daha baba adayı bile yok ortada. Belki tanışacağınız erkekler hep baba olmak isteyecekler ve bu yüzden sizinle evlenmeyeceklerdir. Şimdi tutup da herkese açıklama yapmak gereksiz. Ha çok istiyorsan laf arasında ben çocuk mocuk düşünmüyorum diyebilirsin. Ama ciddi ciddi oturup konuşacağın kişi eş adayındır. O da ortalıkta yok henüz.

Şimdi söylesenizde evlenince değişeceği düşüncesinden çokta inanmayacaklardır. Önce bi adayı bulun düğün olsun ondan sonra söyleyin.

Baska dert mi bulamadiniz? Orta da es adayi yok yakin zamanda dugun yok dert ettiginiz seye bak. Bunu ileri de evlenmeyi dusundugunuz kisiyle konusursunuz anneniz babanizlik bir durum yok suan da.

X xDerinMavix

Bosverin. Herkes bebek sahibi olmak zorunda degil. Ben 8 senenin sonunda ancak hamile kalmaya karar verebildim. Esim cok istiyor olmasa belki de hala cocugumuz olmayacakti. Bu eslerin verecegi bir karar. Aileler dahil kimseyi ilgilendirdigini dusunmuyorum. Ama sizin de dediginiz gibi baski olacaktir. Onlara da kulak tikamaniz gerekecek. Cogu insan evlilik esittir cocuk dogurmak olarak dusunuyor cunku.

@darkmore, @Helenra, @ayseguldrgn, @kahvetelvesi, @KaraTurna, @saadet26 @pelin- , @daxi, ThankfulNovember, @Esmaa_91, @Avust, @Eunike, @Ablan Star Bebegim, @sugarpare, @llina, @Medusa85, Sisyphe, Meleknaz, E esmergizmo, M monalazo, BinbirRenk, sulucan, NeuroCathy Arkadaşlar, yapıcı yorumlarınız için çok teşekkür ederim.

Merhabalar. 27 yaşındayım. Bekarım. Çalışıyorum ve tek başıma yaşıyorum. Çocuk doğurmak, anne olmak istemiyorum. Evliliğe gelirsek daha hazır hissetmiyorum. Erken bile sayılır. Sadece geç olsun ama yeter ki doğru bir evlilik olsun diyorum. İlerde evlilik sürecine girersem çocuk konusunu karşımdaki adamla kesinlikle konuşmam gerekiyor. Bunun bilincindeyim. Son zamanlarda bu kararımı annemle ve babamla paylaşmalı mıyım? diye düşünmeye başladım. Evet daha evli bile değilim ama bu konu hep benimle olacak, hep karşıma çıkacak. Çok şanslı çıktım ve çocuk istemeyen bir adamla evlendim diyelim çocuk baskısının bariz bir şekilde olacağına eminim. Annem son bir buçuk senedir evlilik baskısı yapmaya başladı. İnceden torun istediğini dile getiriyor. 'senin kızını da göreceğiz' , 'anne olunca anlarsın' tarzı sözler duymaya başladım. O böyle konuşunca hiçbir şey söyleyemiyorum ama garip hissediyorum. Çocukları çok sevsem de çocuğumun / çocuklarımın olduğunu hayal dahi edemiyorum. Kendimle bağdaştıramıyorum. Bu arada ailenin tek kız çocuğuyum. İki erkek kardeşim var. Annem ve babam torun sevgisini illa ki tadacaklardır. Ailemle ilişkim inişli çıkışlıdır pek iyi sayılmaz aslında. Açıkçası annem farklı zamanlarda birkaç kere 'senin kızını da göreceğiz' demeden evvel bu konuyu ailemle paylaşma düşüncesi aklımda bile yoktu. Birgün bu durumu en azından annemle paylaşmalı mıyım? Hiç bilmese daha mı iyi olur diyorum bazen. Ama ne olursa olsun çocuğunun çocuk istemediğini bilmek bir annenin hakkı mıdır?

durup dururken neden bunu annenizle paylaşacaksınız ki? zaten oturup uzun uzun konuşulacak bir konu değil bu, anne belki hiç evlenmeyeceğim hiç çocuk sahibi olmayacağım diyip geçebilirsiniz. ilerde evlenirseniz de düşünmüyoruz anne dersiniz olur biter.

Paylasmayin. Nice ben cocuk istemiyorum diyen, hatta kurtaj yaptiran kadin taniyorum. Yas 35 olunca canlar caliyor. Aile serveti dokuluyor tup bebekcilere. Siz de istersiniz isteyin falan demiyorum. Ama fikriniz degisebilir. Belki de gereksiz yere üzmeyin ailenizi. Sorduklarinda henuz hazir degilim deyip gecistirin bence

Öyle bir yazmışsınız ki kendinizi bilinçli olarak kısırlaştıracaksınız falan sandım. Çünkü bunu yapan insanlar da var. Sizde böyle radikal bir plan yok, zaten evli de değilsiniz. Dert edinmek için fazla erken değil mi? Gereksiz bence konuşmak.

Sadece evleneceğin adama elbette evlenmeden önce bunun açıklamasını yapmak zorundasın. O baba olmak istiyorsa onu en başından oyalamamalı hakkına girmemelisin. Mesela benim eş adayım baba olmicam ben derse kesinlikle kabul edemem ve ilişkiyi zor da olsa bitiririm. Dürüst ol. Kendin gibi birini bulabilirsen mutlu olursun. Ama neden 2. üyelik onu çözemedim bak

Yapıcı olarak fikir belirttiğiniz için teşekkür ederim

Canım olayı sen çok yanlış anlamışsın. Burada söyleyeyim mi diye sorduğu kişi annesi. Yani eşi olacak adam değil. M monalazo akşam güneşi tek ayak

Hic bir annenin bunu anlayacağını sanmıyorum. En en en iyi ihtimalle saygı duyabilir. Ama zaten hali hazırda bekarken böyle bir konuşma yapmak oldukça gereksiz. Evleneceğiniz kişi bilsin yeter. Hatta evlendikten sonra çok torun lafı yaparlarsa, olmuyor deyip geçersiniz. Kimseye hesap vermek zorunda değilsiniz. Ama yaşlanınca kapınızı çalacak çocuklarınız olmasını istemez misiniz?

Oturup annen ve babanla çocuk istemediğini niye paylaşma gereği duyuyorsun ve bunu ne diye büyüttün anlamadım üstelık ortada fol yok yumurta yok. Bende çocuk sevmem kendımı bıldım bılelı ve bunu hiç dert edinip üstünde düşünmemiştim. Evlenırken eşimle konuşyuk ve bu konuda eşimle hemfikirdik. 3 senelik evliyiz. Annemler bazen lafını açıyor. X istemıyor, bende ıstemıyorum uğraşamam dıyorum geçiyor. Uzun uzun hesap vermeye gerek yok bence. Çocuk konusu eşleri ilgilendirir.

@Margarikotin Rica etsem konuyu kapatabilir misiniz?

Fikrinizi paylaştığınız için teşekkür ederim

Gereksiz bir açıklama olur. Kimseye -eş adayınız hariç- çocuk istemediğinizi ve nedenlerini açıklamak, gelen bin türlü soru ve yoruma göğüs germek zorunda değilsiniz. Bir de durun, her şeyi zamanında düşünün. Daha ufukta evlilik yok.

hayır bence. türk annesi ölür bayılır size saygı göstermez baskıyı arttırır kendi topuğunuza sıkarsınız. arada siz de şöyle laflar edin her kadın anne olmak zorunda değil. mutluluk sadece çocukla olmak zorunda değil. çocuk büyük sorumluluk her kadın almak istemeyebilir. sonra ileriki yıllarda evlenirseniz ve çocuk baskısı yaparsa o zaman söylersiniz ama o sırada annenizi psikolojik olarak hazırlayın.

Bencede Hic söylemenize gerek yok. evleneceginiz adama söylemeniz lazim ileride sorun cikmamasi icin. Bende Cocuk icin kendimi hazir hissetmiyordum. evde yanlizdim hep canim sikiliyodu. esimi günde 3,4 saatten baska görmüyorum.3,4 Saat icindede yemek dus dahil. bebegim olucak yanlizliktan kurtulacam.

Sanırım geç çocuk isteyen insanların en onde gelenlerinden biri de bendim. Kendime gore sebeplerim de vardı. 4 yil sonra istedik cok şükür Allah verdi. Şimdi karnimda oluşu bile çok degerli, cok farkli bir sevgiymis. Ama arkama bakinca da bazen, bi 4 sene daha olmasa sanırım aramazdim. Yani içim yana yana istemedim. Eminim büyütme kısmı da cok yorucudur ama olmadan da olmuyor gibi geliyor. Evde bir çocuk sesi, bir nesil yetiştiriyor olmanın bilinci, kendini ve çocuğunu ileri tasima kaygısı insanı zinde tutan şeyler gibi geliyor bana. Tabii bunlar benim fikirlerim :) Inşallah siz de kendi fikirlerinize uygun bir eş bulursunuz

gerek yok bence ne kadar annen baban da olsa bu tamamen senin ve ilerideki eşinin kararı onlara bunu söylemen bile gereksiz emin ol

Sizde eski ben'i gördüm. kadının evlilik için kritik dönemi genelde 28li 30 lu yaşlardır. O ana kadar evlilik düşünmeyen kadınlar yalnızlıktan sıkılıp hayatına birini almayı isteyebiliyor bu yaş ve sonrasında. Bende sizin gibiydim değil ki çocuk, evlilik bile saçma geliyordu bana. Zaten 30 da evlendim. O kadar saçma geliyorduki evlilik düğün vs istemedim ancak mahalle baskısı vs den yaptım bitti bir şekilde. hala şaşıyorum ben düğün mü yaptım diye. Albümü sırf gülmek kendimle dalga geçmek için açıyorum. Şuan bile genç kızların o gelinlik hayali kurma düşünceleri bana saçma ve çocukça gelir. Biran önce bitsin geçsin havasındaydım o günlerde bu kafa yapımdan dolayı bende. evlilikten 1 sene sonra çocuğa karar verdik. Çocuk istemiyordum aslında içten içe ancak riskli gebe olduğum için belli zaman aralığında hamile kalmam gerekiyordu yoksa olmama ihtimali vardı. O an istemesemde ilerde pişman olmamak için bu da düğün muhabbeti gibi geçer diyerek karar verdik bebeğe. Sonra kaybettim bebeği o ana kadar anneliğe hazır değildim ancak kaybı yaşayınca garip hissettim kendimi. Bir parça yitip gitmiş gibi ama başından beridir bana ait olduğunu hissetmediğim bir parçam gibiydi. Sadece son zamanlarda hafif hafif o annelik duygusuna alışıyordum sanki. Ama küçücük parçalardı bunlar. Ardından 1 sene sonra bu defa kendim isteyerek hamile kaldım. Şimdi 20. haftalardayım işte. Diyeceğim o ki düşünceler kesinlikle değişiyor. Bundan emin olabilirsiniz. Evlilikten önce hayvan besleyen hayatımdaki tek çocuğu o gören biri olarak şimdi başka düşüncelerdeyim. Etrafımdan gelen "annelik hissiyatı bütünüyle kucağa alındıktan sonra başlar" düşüncelerine de kulak verenlerdenim. annelerin çoğu bunu dedi bana. Hazır hissetmezsin zaten kucağındayken hazır oluyorsun buna dediler. Haliyle bende deneyimli anneleri dinledim. Kişide ki tüm bu kafa yapısını yani değişimleri şuna bağlıyorum ben: İnsanın belli yaşlarda aşması ve yaşaması gereken kritik dönemleri var. 25-30 arası iş sahibi olmak, ya da bir annenin 30 larda evlat sahibi olması, veya 50 ler 60 larda torun görmek istemesi gibi. İnsan bunun farkına önceden varamıyor değişim seni yakaladığında anlıyorsun. Çocuğu birçok insan yaşlılıkta ve olgunlukta hayatta yalnız kalmamak için ister ve de tadılmayan hazları tadabilmek adına, tekrar dünyaya gelme şansımız olmama ihtimalinden ister. Yani bencilliğimizden istiyoruz aslında. Sizinde düşüncenizin yüksek ihtimalle değişebileceğine odaklanmanızı önerebilirim. kendinizi hayatın akışına bırakmanızı tavsiye ediyorum size. Bırakın kritik döneminiz gelsin ve "bak çocuk olabilir hadi buna kalkış" desin. Ailenize bu konuyu açmanıza bile gerek yok. Bu çocuk mevzusu evlendikten sonra üzerinde durulması gereken bir konu çünkü. Bekarken biç düşünmeyin bile

Hayat bu hiç belli olmaz, fikrin değişebilir. Annenle gereksiz bir münakaşaya girme derim.