Terapist de olsanız insansınız ve bazen siz benden iyi bilirsiniz ki bilmek ve yüzleşmek değişmeye yetmiyor. Siz de destek almalısınız bence. Sizin terapist kimliğiniz dışarıda, evde eştiniz, aile evinde evlat. Yani millete psikolojik yazıyoruz kurban psikolojisi, toksik ilişki vs. Ama siz biliyorsunuz. Bu konuda kompulsiyon da olabilir artık. Biraz uzaklaşın kafanız karman çorman, yazarak düşünün. Belirsizliğe tahammül edin. Geçecek.. Aynı süreçteyim, şiddet de gördüm. Bilmeden atmıyorum size...

Ay aklıma geldi 15 senelik sigortacıyım:)Kaza yapmıstık 3 sene önce hafif biseydi ama ben yeni lohusayım kızım kucagımda, ufak caplı bı soka girmistim. Esim sen daha iyibilrsin kaza tutanagını sen doldur demısti, adama sormustm doldururken buraya mı yazıyorz, ay resim nasıl cizcezki diye gfjlkgkg İhtiyac halinde terzi kendi söküğünü dikemıyor arkadaslar, kesin bilgi yayalım

Boşanmış anne babanın tek çocuğu :)

Size de bu süreçte kolaylıklar dilerim, teşekkür ederim Dasmeer

Terzi kendi söküğünü dikemezmiş. Ağla, uyu hatta başka bir uzmandan yardım al, içini dök. Acının evrelerini biliyorsun, bilincinde olarak yaşa bu süreci, ben boşanmadım ama 2 defa boşanıp 3. Evliliğinde çok mutlu olan bir kuzenim var. 3 küçük çocukla boşanıp senesini gmrmeden onu el üstünde tutan bir adamla tanışan, mutluluktan uçmakta olan bir arkadaşım da var. Dünyan alt üst olacak taş üstünde taş kalmayacak ki yeni bir hayat kurabilesin. Mümkünse bir kaç gün yanız kal. Arkadaşım boşanma davası bittikten sonra bir kaç şişe şarap alıp kendini bir otel odasına kapatmış, iki gün için içip ağlamıştı, epeyce ferehladığını anlatmıştı. Derin bir nefes al yarın bu günden daha iyi olacağını telkin et sürekli kendine

Bulunduğun ortamdan biraz uzaklaşsan, hem dinlenip hem daha farklı bir bakış açısı edinebilir misin sence? Mesela bir haftalık yalnız gideceğin bir tatil gibi.

benzer seyler yasamıs bır yasıtın olarak soyluyorum sana bu zamanlar gececek acın hafıfleyecek zaman sadece zamana ıhtıyacın var

Şu konuyu ve yazdıklarımı okumanızı isterim. Boşanma Sonrası Hissedilenler Herkese merhaba, daha önce de bir konu açmıştım. Kötü şeyler yaşadım eski eşimle veve birkaç gün önce boşandık. Yaklaşık bir aydık ayrıyız. Bu süreçte görüştüğümüz arkadaşları ve onların eşleri vardı. . Şimdi onlara olan biten ne vars kendi bakış açısı ile... www.kadinlarkulubu.com

Öncelikle evlilik süresince eğitiminizi ihmal etmediğiniz için tebrik ederim. Sonrasında da bu psikolojik baskıya rağmen kendinizi kurtarmayı, o kuyudan çıkarmayı başardığınız için. Bu bile farkındalığınız ve kendinize öz değerinizin olduğunu göstermez mi? Bir danışanınız size bunları anlatsa eminim sizde güçlü bir karaktere sahip olduğunu düşünürdünüz. Başlıkta ki "kendine faydası olmayan evlilik terapisti" yakıştırmasını kaldırın derim. Yaşadıklarının yanlış olduğunu, hak etmediği şeylere maruz kaldığını fark etmek kendine fayda değil midir? Bir doktor nasıl ki hastalanabiliyor ve kendi ameliyatını kendisi yapamıyorsa, bu düşünceyle güvendiğiniz bir uzmandan destek almanızı öneririm. Psikologlar hayal kırıklığı yaşamaz diye bir şart yok. Sizde sebep sonuç ilişkisini yaşayan bir insan psikolojisinin içinde olabilirsiniz pekala. Ama başka birine göre daha çabuk atlatıp daha güçlü çıkacağınız da aşikar. Hem yara aldığınız, o hisleri birebir yaşadığınız için uzun mesafede mesleğinize katkıları olacaktır tüm yaşadıklarınızın. Kızımın sınav dönemi hafif anksiyete belirtileri vardı ve bir psikologdan enerji alanı temizliği tedavisi aldı. İnanın 1-2 seansta bile dışarıdan farkedilir değişim yaşadı. Bu tarz bir tedavi ile süreci destekleyebilirsiniz. Siz daha iyi bilirsiniz gerçi bu tarz tedavileri. Hayatta daha önceki başarılarınızı, ayağa kalkma hikayelerinizi düşünün. Bir kere yapan yine yapar. Mutluluk için evlenmek şartı var mı? Evlenmezsem en kötü ne olur? Gibi soruları içinizde cevaplamalısınız. Onlar sizin bakış açınızı değiştirecektir. .

Bağlanma bozukluğu olablr mi sizde? İlk bakışta sizin anne babanızn yaşadıkları sizin hayatnizda üste çıkmış gibi geldi bana çünkü hiç normal şeyler değil anlattklrnz. İsterseniz klinik psikolog olun ki eski çalıştığım yerde şizofren bir klinik psikolog vardı çalışanmz. Siz önce kendiniz uzman bir klinik psikologdan/ psikiyatristen yardım almalsnz. O yasadgnz evlilik falan değilmis Allah korumuş sizi yine de diyorum.

Terzi kendi söküğünü dikemez, demişler. En yakın olan kendimiziz bazen kendimizi göremiyoruz Bence siz de iyi bir psikologdan yardım alın.

Bence içindeki gücü bulman lazım bu bir tatil olabir öz bakım olabilir aile evini bırakıp başka eve çıkmak olabilir şehir değiştirmek olabilir. Eşinin değişmeyeceğini mutlu olamayacağınızı anladıysan geri dönme. Genceciksin yolun uzun çocugun olmaması senin için avantaj. Her şeye yeniden başlayacak gücün var kızım. Yaşayana zor anlayabiliyorum.

Allah aşkına bidaha evlenmesen nolcak ölcek misin? Ben 30 yaşındayım daha 1. ye bile evlenmedim ne bu koca merakı adam tekme tokat dövmüş buna travma yaşayacağına bidaha bulabilir miyim ya başkasıyla evlenirse üzülür müyüm diye üzülüyosun sinir oluyorum böyle kafalara. Adam beş kere daha evlense nolur beş para etmezin teki karşısındakini insan yerine bile koymayan fiziksel şiddete başvuran bi zavallı aciz. Yok mu hiç meslektaşın hocan? Acil bi uzmana başvur kafanı topla bi kere daha affetmemek için.

Beni şu anda tetikleyebilecek, profesyonelliğimi etkileyebilecek bir danışanım yok. Olması durumunda yönlendiririm. Ama şu anda mesleğime tamamen ara vermek beni olumsuz etkileyecektir

Aile ve Evlilik üzerine şu anda danışmanlık verebilecek bir ruh haline sahip olmadığınız anlaşılıyor yazdıklarınızdan. Umarım kendi sorunlarınızı objektif olarak değerlendirebilecek duruma gelene kadar danışmanlık yapmaya ara verirsiniz.

Sizin yaşınızda herkes üniversitesi yeni bitiriyor yada yeni okuyor. İşinizi erkenden bulmuşsunuz. Adamın yani elle tutulacak yani yok. Zaten çok erken yaşta evlenmissiniz. Çok pırıl pırıl bir kizsiniz. O yaşta kendinizi geliştirip çok güzel yerlere gelebilirsiniz. Bu adam son sansiniz değil olamaz olmasın zaten. Hani tek bir sorun yok dayak sözlü şiddet hepsi var. Mesela evlilik kolay kurulup kolay bozulmuyor illa uzulunur aglanir yasa girilebilir. Umutlar yıkılıyor vs ama olmayacak iste diretmenin manasi yok. Size merhamet gostermeyene sizde gostermeyin. Bu adamın yanında yaşlanmak ister misiniz? Neden ömrümüzü bu insan musveddesinin yanında curutesiniz?

Onbinlerce takipçisi olan bir psikiyatrist kendi hikayesini anlatmıştı. O zamanlar sizin gibi 25-30 arası mafyavari bir öküze aşık olmuş. Hiç bir arkadaşını vb dinlememiş beni seviyor diye. Bir yıl sonra adam şiddet vb derken kadın ayrılmak istiyor adam öldürürüm diye tehdit ediyor. Kadın diretince bacaklarına kurşun sıktırıyor falan. Savcılık-emniyet devreye girince kadın kurtuluyor. Neyse sonuç aşık iken insan olduğu gibi görmez, olmasını istediği gibi görür. Benim daha önce bahsettiğim metres olan arkadaşım da şu an göremiyor. Adam en az 7-10 kere terk etti benim duyduğum. Kadın hem ondan daha mali hem de kültürel açıdan iyi durumda. Ama o kadar aşık ki salak adam fırçalasa bile haksız yere o benim alfa erkeğim diyor. Şimdi gene adam terk etmiş sebepsiz beni seviyor geri dönecek diyor. Sen diyorum. Geri dönerse affederim diyor. Konu sahibine fikrim size dönerse asla kabul etmeyin çünkü : Size şiddet uygulayan ve aşağılayan biriyle devam etmeyin, sebep devamı gelir. Hayatınızı boş yere üzülerek geçirmeyin.

Konu başlığını "Kelin ilacı olsa başına sürermiş" diye değişmenizi öneririm

Ama zaten boşanmak bence insan hayatının en sancılı dönüm noktalarından biri. Benim başıma gelmedi ama bazen kendimce eşimle boşandigimizi tasavvur ederim de... cidden çok çok zor bir karar. Hep bir yerlerde saklanan "amalar, acabalar, belkiler" insanin önüne atlıyor, yolunu şasırtıyor. Şöyle yapsaydım acaba böyle mi olurdu? Belki şu sebeple böyle davrandı. Ama ben de şunu şunu yaptım o yüzden böyle oldu... gibi aslı astarı olmayan binlerce düşünce insanın beyninin kenarlarını kemiriyor. Insan bir an bile olsa düşünmekten kurtulmak istiyor.. beyin bu kadar düşünceyi reddediyor. Işin aslı şu, evlendiğiniz adam sizi sandığınız kadar sevmiyordu. Seven adam sevdiğine zarar vermez. Ne fiziken ve ne de ruhen. Dayak yedim diyorsunuz. Yani bu korkunç bi şey. Rahmetli babannem 2018 de öldüğünde 80 üzerindeydi. Ve kocasından hiç dayak yememiş. Bugün toplumca "şiddet" denilerek yumuşatılan dayak bu toplumdaki kadınların üzerinden 100 sene önce kalkmaya başladı. Siz gencecik bir kızken, eğitimli, geleceği parlak sandığımız z kuşağı insanıyken nasıl dayak yedikten sonra "acaba" dersiniz. Dememelisiniz. Dayak varsa biz yokuz. Babaannemin 100 sene önce yemediği dayağı bugün ben yemeyeceğim. Babamdan yemediğim fiskeyi elin çocuğundan yemeyeceğim. Bu konu net. Dayağa müsamaha yok. Dayak varsa geri kalan hic bir şey üzerinde dusunulmeyi hak etmiyor. Bu evlilik eşinizin gerizekalı zalimliği nedeniyle bitmiştir. Bırakın sonrasini o düşünsün. Siz kendinize yakıştırabilir miydiniz dayak yiyen bir kadın olmayı? ÇOcuk olmaması bu boşanmanın en güzel yanı. Kadın döven bir embesille hiçbir bağınız kalmayacak. Acınızı yaşayın. Ona sözüm yok. Ama "ihtimalleri, acabaları" birakin. Bırakın bunları o düşünsün. 25 yaşında genç bir kız olarak yeni bir başlangıç yapacaksınız. Ben 29 yaşında severek sevilerek evlendim. Siz neden sevilmeyesiniz? Gerçekten sevildiğiniz zaman, gerçekten seven adamların size ne kadar özel ve guźel hissettirebilecegini göreceksiniz. Değil caninizi yakmak, sizin canınızı yakacak her şeyi ortadan kaldıran biri olunca bugünku üzüntüler icin pisman olacaksiniz. Yolunuz açık ve aydınlık olsun. Allah sizi iyi ınsanlarla karşılaştırsın.

Çok teşekkür ederim Dasmeer

Kendinize saygınız olsaydı, bu olanların bir tanesinin bile yaşanmasına izin vermezdiniz. Kök inancınızda ben bu davranışı hak ediyorum var adeta. Terapi alıyormuşunuz zaten. Acil bir şekilde gerçekleri görmenizi dilerim.

Böyle dönemlerde bunu yaşamanız normal. Karamsar olmak, üzülmek, umutsuzluğa kapılmak.. Bunları sizde çok iyi bilirsiniz ama işte insan bazen ne kadar gerçekleri bilsede yaşarken farklı hislerde olabiliyor. Biraz zamana bırakmakta yarar var gibi

İnsanlara umut ve rol model olması gereken bir mesleğiniz var, insaniz hangi meslek grubu olursa olsun depresyon ve kaygı hepimiz için var, ama siz bu depresyon vb durumları daha iyi yönetmelisiniz, bir uzman arkadaşınızdan destek alın lütfen, şiddet sizin için normalleşmiş resmen, o adamdan uzak durun ve kesinlikle boşanın lütfen...

Herhangi bir danışanıma fayda veremediğimi hissedersem, yöneldiririm. Bazen bilgimin çok üstünde ağır vakalar olur, onları yönlendiririm

Boşandıktan sonra yabancı olmak öyle güzel ki böyle sığırlarla. Sizden beter haldeydim zamanında. Yabancı olduğuma o adamla, çoook mutlu oldum. Kısa sürede evlenen de ben oldum. Eski eşinizin evlenmesini sadece başka bir kadın daha acı çekmesin diye istememelisiniz. Geçecek bu günler, adliyeden çıkınca kuş gibi hafifliyor insan.

Allah aşkına daha 25 yaşındasınız, gezin tozun eğlenin, arkadaşlarınız yok mu onlarla buluşun. Hayat evlilik ve kocadan ibaret değil!! Tek bir tekme yumruk bile boşanma sebebidir bunu unutmayın! Kendi hayatınızın sorumluluğunu almalı ve kimseye bağımlı olmadığınızı artık görmelisiniz. İlla bir kocaya ihtiyacınız yok, tek başınıza da mutlu ve yeterli olabilirsiniz. Çocuk da yokmuş, yolunuza devam edin. Not: biraz sarsıcı yazdım kendinize gelin diye

25 yaşında elinde harika bir meslek olan aklı başında bir genç kadınsın. Umutsuzluğa kapılma kariyerine odaklan

Yani ne denir kş.. bende dün proktolü hazırlattım bende boşancam. Ve aynıları yaşadım sizi o kadar iyi anlıyorum ki.. insan evlilik üzerne sayfalarca makalelerde yazsa işin içine girmeden işte anlayamıyor maalesef. Benim de 2 yıl süren bi evliliğim oldu. Hala resmi olarak bitmiş değil ama bitti yani benim gözümde duygusal olarak. Evet insan korkuyor tekrar nasıl başlayacağım diyr. İnanır mısınız bende çok bağlanmıştım çok korkuyordum boşanmaktan ama girince alışıyorsun misali bakın şimdi boşanma aşamasında 27 yaşında bi genç kadınım. Her gün kendimi meşgul edecek şeyker bulmaya çalışıyorum kpss sınavına girmeye karar verdim sınava 2 ay kala tüm gğn ders çalışıyorum. Arkadaşlarımla buluşmaya çalışıyorum ders çalışmadığım zamanlar. Yani kesinlikle kendinizi kapatmayın inanın daha dün 2 saatlik uykuyla sabah 8 de uyanıp bş prgrama katıldım gitmeyim uyuyum dedim ama iyiki gitmişim program bitince eve hemen gelirim dedim arkadaşlarım bırakmadı bir de başımdan geçenleri anlattım sağolsun öyle güzel destek oldular ki ve şiddeti hakareti anlatınca onlarda en iyiisni yapmışsın sakın üzülme tarzında destekte bulundular. Yani şiddetin aslında hiç normal olmadığını başkalarını dinleyerek iyice anlamış oldum ve bunun bi sonu olmadığını da öyle fark ettim. Devam etseydim ya bi gün intihar edicektim ya da o adamın elinde kalcaktım öldürcekri belki beni. O yüzden zararın neresinden dönülse kardır. Benimde çocuğım yok ve içimden çok büyük umutlar var. Nice 2. evliliğini yapanları duyuyorum. Daha mutlu hepsi de inanın. Bundan saınra elbette daha tedbirli devam edicez ama asla insanlara hayata evliliğe küsmücez. Ben sürekli olmasa da psikolojik destek almaya çalışıyorum. Size de tavsiye ederim çok kıymetliyiz Allah ın biricik kuluyuz. Biri öyle diye hepsi öyle olcak diye bi şey yok. Çok mutlu olcağımız zamanlarımızda olcak. Şu an dibin dibindetiz ve elbette ki sıçrayacağız bu dipten. Sıçramak için gerilmek gerekiyor çümkü. Özelden de konuşmak isterseniz konuşabilirz. Bilmiyorum burada öyle bi şey var mı ama en kötü mail yoluyla konuşabiliriz. Asla yalnız değilsiniz.

20 yaşında nasıl evlenmeye cesaret ettiniz, buna şaşırdım.

O yaşlar gerçekten tehlikeli yaşlar. Şimdi geçmişe dönüp bakınca neden evlendiğimi çok iyi anlıyorum. Oldu bir hata ne yazık ki

Mum dibine ışık vermezmiş. Terzi kendi söküğünü dikemezmiş. Ustanın kapısı olmazmış. Kelin ilacı olsa başına sürermiş. Atalarımın sözleri bunlar. Şimdi benim sözlerim; 25 yaş, gençlik var, çocuk yok, iyi bir meslek var, arkada destekçi aile var. Dert edecek birşey YOK.

İster istemez kendisi bunlari yasayan bu dusuncelerde olan hal icten ice barisma hayali kuran biri danisanlarina gercekten faydali olabilirmi olabiliyormu diye düşündüm. Yani zaten herseyi biliyosunuz bir tokat bile boşanma sebebidir

Çok ağır vakalar oluyor, o senaslardan çıkınca on dakika sonra başka danışan geliyor bazen. Bahsettiğiniz kapama düğmesini bu gibi durumlarda öğreniyoruz. Ancak dediğim gibi şu anda boşanan, ya da şiddet gören gibi benim konuma benzeyen beni etkliyebilecek bir danışanım yok. Hatta seanslarda aklıma bile gelmiyor bu yaşadıklarım o an çok farklı bir kimlikte oturuyorum karşılarında. Ama elbette bir insan olarak etkilenebileceğim bir vaka gelebilir. Bu durum farklı konularda çoğu psikoloğun başına gelmiştir, gelebilir. Bu gibi durumlarda öncelik her zaman danışandır, İnsan sağlığı sonuçta. Endişenizi anlayabiliyorum ancak bu konularda, muhakeme yapamayacağım bir vaka gelirse güvendiğim bir meslektaşıma elbette yönlendiririm, merak etmeyin danışanlarımın ruh sağlığı benden önce gelir

Terzi kendi söküğünü dikemez hesabı... Kendinizi tedavi etmeye çalışmaktansa bir meslektaşınızdan profesyonel destek almalısınız. Göremediklerinizi o göstersin size.

Annem evlilik terapisti değil ama psikolog üstelik 20'sinde değil 35'inde evlenmiş. Babam narsist, nobran ve ciddi anlamda kişilik problemleri olan bir adam. Annem de malesef senelerce kendi söküğünü dikemedi ve berbat bir babayla büyüdüm. Ama gördüğüm kadarıyla siz annem gibi aşırı duygusal bakmıyorsunuz ve hatanızın farkındasınız. İnşallah tüm sorunları halledip önünüze bakarsınız bundan sonra, çünkü yaşınız çok çok genç.

Terapist de olsanız insansınız sonuçta öyle değil mi? tabiki yardım alıyorsunuz ve iyi yapıyorsunuz Onun için değer mi değmez onun da barışalım diye bir girişimi yok anladığım kadarıyla çocukluğunuz nasıldı? anne babanızın araları iyi miydi?

siz tabiki daha iyi bilirsiniz işte bundan korkuyorsunuz muhtemelen boşanmış olmaktan

Özetle : Terzi kendi sokugunu dikemezmis.

Açıkçası konuda bana tuhaf gelen psikolog olup kendi sorununuzu çözememeniz değil. Bu çok normal bi durum. Bana tuhaf gelen eğitimli bir psikolog olarak gidip profesyonel bir destek almıyor olmanız. Hiç sorgulamadınız mı neden böyle bi adama ilgi duyup kopamadığınızı. Siz daha iyi bilirsiniz ki bu tarz ilişkileri büyük olasılıkla geçmiş yaşam deneyimleri belirler. Bunu kendiniz çözememeniz çok normal, terzi kendi söküğünü dikemez hesabı... bu sizin başarsız bir aile terapisti olduğunuzu göstermez. Ama koşa koşa gidip bir psikologla bu konuyu irdelemeniz gerekir bence. Hani bizim toplumda biraz önyargı vardır psikolog veya psikiyatriste gitmeye karşı ama siz bu işin eğitimini almışsınız.

Zamanla her şey yerli yerine oturacak ve neden izin verdim yapılanlara diyeceksiniz. Az sabır.

Tavsiyeniz için teşekkür ederim. Çok uzun olmasın diye eklemedim ancak bir meslektaşım ile bu konu üzerinde görüşüyoruz

niye aile terapistleri-psikologlar falan sıkıntı yaşayamazlar mı :) kendinize yüklenmeyin boşanmış birsürü aile terapisti var psikologa giden psikologlar var... hatta keşke sizde destek alsaymışsınız başından bile bile lades dediğinizi kabul ediyorsunuz hiç değilse süreci daha rahat atlatırdınız

Çok yerinde bir tespit. Aynen öyleyim, bağımlılık. Bunu çocukluğumla da çok ilişkilendiriyorum. Aşacağım yani umarım

İnan hepssiiiii ama hepsiii geciyor cocuk yoksa yenidenn baslamakkk o kdr kolay aranizda gorusme bag muhabeti kalmiyor. benim gibi cocukla bosansan gör karsi tarafin hepsi ayri bir terane iki kat hasar görüyoruz size gore. kendine hedef koyabilirsin ilk bosanma memurluk istiyorsan memurluk yurt disi planiniz varsa yurt disi yasiniz cokk cok genc

Hislerimi çok güzel betimlemişsiniz, teşekkür ederim

Bütün unvanlarımızdan önce insanız. Şiddetten bosanan avukat bir arkadasım karar verilince durusma salonunda oturup aglamıstı.. Cok insani hisleriniz ama yolunuza bakmalısınız. Cok şanslısınız çocuğunuz yok işiniz var. Daha ne güzel kapılar acılır ohoooo, bunlar da heybenizde çıkardınız dersler olarak durup belli bir zaman sonra unutulacak bile.

Aile ve Evlilik üzerine danışmanlık veriyorsunuz. Kendi durumunuzu şu anda akıl ve mantık çerçevesine oturtmakta sorun yaşarken; danışanlarınıza objektij bir bakış açısıyla yaklaşabileceğinizi düşünmüyorum. Danışanlarınızın anlattıklarını, kendi yaşadıklarınızla kıyaslamaya gitmeden; zihninizde sanki bir kapama düğmesi varmış gibi düğmeyi kapatabiliyor musunuz?

Yani size tavsiye vermekte garip olucak uzmanlık alanımız olmadan ama benim düşünceme göre suçluluk duygunuzun temeline inmelisiniz. Haklı olmanıza rağmen suçluluk çekiyosunuz burayı kesinlikle çözmenizi öneririm. Diğer türlü yalnızlıktan korkmanız veya hiç bir şey istememeniz normal alıştığınız düzenden çıktınız şuan bi bağımlılığı bırakıyosunuz öyle düşünün. Burada konulara yorum yapıyoruz kendi başımıza gelince karışıp kalıyoruz. Olaylara dışardan bakmak kolay mantık devrede ama kendimiz yaşadığımızda duygu karışıyo içine o yüzden çok normal bence şaşırmanız. İnsanız eksikleri olaylar çıktıkca farkediyoruz. Bence suçluluk duygusundan çıktıkca olayları daha iyi değerlendiriceksiniz.

Mesajınız çok iyi geldi, teşekkür ederim elbette konuşabiliriz, siz de çok güçlü bir kadınsınız hayatınızda başarılar ve kolaylıklar dilerim emin olun verdiğiniz en iyi karar olacak Bu vesile ile bir güncelleme yapmak isterim; Öncelikle konuma yorum yazan tüm kadınlara çok teşekkür ediyorum. Hepinizin mesajları ayrı ayrı çok iyi geldi. Ben, meslektaşımdan psikolojik destek aldığımı söylemiştim zaten bu çok iyi geldi. Tüm boşanma sürecinde olan hanımlara mutlaka tavsiyemdir yardım alın, maddi imkanı olmayanlar için cüzi miktarlarda veya ücretsiz aile danışmanlığı hizmeti veren dernekler var, araştırın ve mutlaka başvurun. Bu süreci yalnız atlatmak zorunda değilsiniz. Benim nasıl olduğuma gelirsek gerçekten aydınlanma yaşadım, kendi hikayeme benzer bir danışan geldi, yönlendirmeyi düşünürken bir anda kendimi çok farklı düşüncede, mesleğimin kimliğine bürünmüş halde bulundum. Seansımız sona erince aslında bu seansın ikimize de bir terapi olduğunu fark ettim. Dediğim aydınlanma da burada gerçekleşti. Bu süreçte zaten davamız açıldı. Kendimi çok güçlü hissediyorum, ilk yazdığımda yaşadığım duygunun adını korku koymuştum, şimdi sevinç ve heyecan koyuyorum. Yeni ve güzel bir hayatın beni beklediğinin farkındayım. Bir daha evlenemem gibi bilişsel çarpıtmalarımı bir kenara koydum, elbette evlenebilirim, ama olmasa da bunu o zamanki gibi bir sorun olarak görmekten çıkardım. Mesleğinde başarılı insanlara gerçekten faydası dokunacak, belki hayatlarını değiştirecek, benim gibi düşünen kadınları bulundukları çukurdan çıkarabilecek bir psikolog olmak istiyorum, buna yoğunlaşacağım. Tekrardan herkese çok teşekkür ederim

Ben boşandım. Çok mutluyum. İnanın hayatimin en doğru kararı Sonra yine evlendim buda hayatımın en doğru kararı Söylemek istediğim tek şey bu duygular bende de vardı. Şimdi ne olacak duygusu. Herşey geçecek bunu bilin. Size kocaman sarılıyorum.

Alanında uzman psikolok bir tanıdığım, narisist kocasından boşandı. İlk başta anlamadım sonra dayanamadım dedi. Eşi tedaviye yanasmayınca ayrıldı. Mesleğiniz ile alakalı bir durum yok. Sadece şiddeti affetmeyin lütfen.

Merhabalar, 25 yaşındayım ve belki olduklarınızdan sonra ilginç gelebilir ama mesleğine yeni başlamış sayılan psikoloğum. Aile ve Evlilik üzerine çalışıyorum. İlginç gelebilir dedim çünkü, insanın başına gelince kendi mesleğini ilgilendiren bir konu bile olsa Bi çare kalıyor, sağlıklı düşünemiyor. 5 yıl önce evlendim. Çocuğum yok. Hem okudum hem evlilik yürüttüm. Severek ve herkes gibi çok güzel hayaller, umutlar ile evlendim. Benden 11 yaş büyüktü. Aslında evliliğimizin ilk zamanlarından belliydi sonumuzun olmayacağı ama devam ettim, sevdim onunla evli kalmak istedim. Zamanla düzelmeyeceğini bildiğim halde kendimi kandırdım. Hakaret, aşağılama her şeyi kabullendim, affettim. Güvenmek istedim her zaman bir daha olmayacak derdi, inanırdım. Bu kavgalara anormal kıskançlıklar, paranoyalar eklendi. 3 yıl önce bir ağustos günü şiddet gördüm, ilk kez oldu ve çok ağırdı bildiğiniz yumruklar tekmeler. şikayetçi oldum ama ne oldu dersiniz; barıştım ve yine güvendim ya da kendimi kandırdım işte.. Şikayetimi çektim ama kamu davasına dönüştü. Ertelenmiş hapis cezası aldı. Çok fazla dağınık anlatmak istemiyorum ama çok detay da veremiyorum kusura bakmayın kötü anlatışımdan dolayı. Daha sonraki zamanlar da bu kadar ağır bir şiddet uygulamasa da hakaret devam etti, psikolojik şiddet devam etti, ve beni itmeleri, hırpalamaları... Başka detaylar da var ama yazmayacağım bunlar zaten yeterli. Sonuç olarak artık boşanma sürecindeyim, aile evindeyim, ailem her zaman destekçim, maddi gücüm var. Şükürler olsun. Şimdi işte muhtemelen insanların bana kızacağı yere geliyoruz. Canım acıyor, çok acıyor. Elbette şu süreçte mutluluk saçamayacağımı biliyorum. Ama sürekli bir ağlama hali, kafamdan kovmaya çalıştığım düşünceler, saçma sapan bir pişmanlık hissi, tarif edemediğim bir boşluk, her gün kurtulmaya çalıştığım "acaba barışır mıyız?" hissi. Kimseyle konuşmak istemiyorum sadece uyumak, kendimi iyice içe kapatmak. Hatta ve hatta çok çok saçma, yanlış ama bazen "bunlar boşanmaya sebep miydi?" diye düşünürken buluyorum kendimi. Neyi düşünüyorum tabi ki sebep diye kızıyorum sonra, öyle bir çekişme halindeyim kendimle. O kadar evli danışanım oldu hangisinde böyle mantıksız düşündüm, hiç birinde. İçimdeki duygunun adı korku. Geleceğe çok karamsar bakıyorum istemesemde. Tabi ki hemen evlenmek gibi bir düşüncem, derdim yok beni yanlış anlamayın ama insan ister istemez "bir gün tekrar evlenebilir miyim, mutlu olabilir miyim?" diye düşünüyor. Boşanma süreci bittiğinde nasıl olur, daha iyi olur mu yoksa her şey daha mı kötüye gider gibi düşüncelere, korkulara sahibim. Bilmiyorum işte bu süreç bittiğinde iki ayrı yabancı olacağız, belki o evlenecek yeniden falan felan işte. Acaba buralarda, boşandıktan sonra gerçekten mutlu olan, tecrübelerini paylaşacak birileri var mıdır? Okuyan herkese teşekkür ederim.

Şimdi çok şükür hayattasın yanında ailen var bir sebin eşinle yaşanmaz hakaret dayak şiddetin her türlüsü insan onuruna yakışmıyor sen niye yaşayasın sende onurlu sevgi dolu insanca yaşamayı hak ediyorsun kanserli marazli hastalıklı bölgeyi kesip atacaksın bir nevi ameliyat olacaksın acıyacak ama geçecek iyileşme sürecin bu adama kullanmaktan daha az sancılı olacak inan bana mecbur değilsin hayatta tek şansın yok yenilerini daha iyilerini seçebilirsin analar ne güzeller doğuruyor hani fakirlik aile şu bu olsa kabul ama şiddet olmaz canım sen insanlığından çıkarsın yeri gelir aynaya bakamazsın kolay mı dayak yemek hakaret görmek sen çok değerlisin şimdi iyileşme zamanı bu ameliyatı olacak bosanacak kanserli hücreyi kesip atacaksın sonra iyileşme küllerinden yeniden doğma zamanı insanca daha güzele kendini suçlama yaşanması gerekiyordu yaşandı bitti mesleğine gelince terzi kendi söküğünü dikemez biz doktorlarda gidip başkasına muayene oluyoruz HAYDI KALK ŞIMDI BİR KAHVE YAP KIRMIZI OJELERINI SUR kendini iyi hissettiren insanlarla bir arada ol yolun açık olsun kim ne evlenirse evlensin bosverrr sen mutlu olmaya bak

20 yaşında görece birçok öğrencinin hayali olan bir bölümde okurken kendinizden 11 yaş büyük biriyle evlilik yolunu tercih etmişsiniz. Bence geleceğinizden çok geçmişinizi sorguluyorsunuz, hatalarınızı keşkelerinizi görüyorsunuz. Geçmişte 20 yaş evlilik düşüncesinin geliştiği bir dönem olmasına rağmen şimdi siz de biliyorsunuz ki beliren yetişkinlik olarak adlandırılan bir dönem ile adlandırılıyor. Siz bu dönemi farklı geçirdiniz. 25 yaş herşeyi unutup yeniden başlamak için oldukça güzel bir yaş. Yeni çevreler edinmeye bakın.

Estağfurullah :) şu anda yardım alıyorum

İnsanların artık ilk evliliklerini bile yapmadıgı yaştasınız. Ne demek bir daha evlenebilir miyim? Psikologsunuz, ilişkiler ve evlilik üzere çalışıyorsunuz, ama 19 yaşında evlenmişsiniz, şu an henüz 25 yaşındasınız. Ben nasıl evlilik danışmanıyım diye kendinizi yetersiz hissedecek bir durumunuz yok. Siz daha çok gençsiniz, her şeyi biraz zor yoldan hırpalana hırpalana öğreniyorsunuz biraz şu an. Gördüğünüz psikolojik ve fiziksel şiddeti unutmayın, boşanma sebebiniz bunlar, basit anlaşmazlıklar değil. Yani boşandıgınızda pişman olma mutsuz olma ihtimaliniz epey düşük. Psikologlar kendilerini tedavi edebilen insanlar değil malesef, yardım alın mutlaka.

Yorumunuz bana çok iyi geldi, teşekkür ederim. Bir meslektaşımdan destek alıyorum bu süreçte. Sona eklediğiniz bilişsel davranışçı sorular o kadar güzel ki. Haklısınız evlenmemek dünyanın sonu değil. Ama insan böyle anlamsız duygulara kapılıyor nedense, kolaylıklar dilerim

Aslında herşeyi görüyosunuz biliyosunuz ama biraz eşinize bağımlı gibisiniz oyüzden tereddütleriniz var. Ama inanın siz kendinize yetersiniz sizi daha fazla aşağı çekmesine izin vermeyin acaba mı? Diyeceğiniz en ufak bişey bile yok bence.

Yaşınız çok genç. Çocuk da yok sanırım. O yüzden yolunuza bakın.

Bie diğer adı konunuzun, terzi söküğünü dikemezmiş((

evlilik terapistinin evlilik terapisti olabilir.

25 yasında genceciksin bu evlilik görünümlü işkenceyi bitirdigin için zaman gelecek kendinle gurur duyacaksın Neler geçmedi ki

Depresyona gırmıs olabilir misiniz? Sureklı uyku ıstegi vs? Meslek olarak yapmak ayrı ıcınde yasamak ayrı. Kendinize yuklenmeyın bence. Dısardan bı gözden yardım almadınız mı tüm bunları yasarken? ALsanız belki ilk siddette dönmezdınız geri?

Çektiğiniz acının sebebinin; istediğiniz gibi sevilmemek en sevdiğiniz yerden incitilmek ve düşlediğiniz evliliği yaşayamamak olduğunu düşünüyorum naçizane. O acabalar belkiler, yaşanmamışlıkların yaşanabilme ihtimali. O ihtimale güvenmeyin lütfen. O adam hiç bir zaman düşlediğiniz gibi biri olmayacak dünya tersine bile dönse olmayacak. Kendinizi sevin sizi seven değer veren ailenize sarılın. Kolay olmayacak belki ama geçecek inanın.

Insan ancak aynı yerden yara aldığı, aynı imtıhan basına geldıgı zaman bırbırını anlarmış. Üzülmeyin insanız aciziz söylemekle yaşamak çok farklı. Çocukta yokmuş gerçekten kendınızı hayatınızı mahvetmeyın helekı şiddet varsa bu her geçen sene daha da artacaktır. Yolunuza bakın acınızı yasayın kendınıze zaman verın. Geleceğiniz geçmişinizden daha guzel ve hayırlı olsun inşallah

Tavsiyeniz için teşekkür ederim. Ben destek alıyorum bir meslektaşım dan uzun olmasın diye çok fazla detaya girmedim

İyi de en nihayetinde sizde insansınız, duygularınız var. Başkalarına tavsiye vermek, doğru yönlendirmek başka, kendi gerçeğinizle başa çıkma deneyiminiz başka olacak. Bazen insanın baya baya gidip hata yapması gerekir, inatla denemesi gerekir olmayacağına ikna olmak için. Başkaları bilir, sizi uyarır ama siz hep bir umut kendinizi ikna edersiniz ya o hesap. İcinde olduğunuz durum tam olarak bu. Üzüleceksiniz/üzülebilirsiniz ama zamanla geçecek bu da. Hatta epey bir zaman sonra neden kendime bunu yapmışım diyecek raddeye de geleceksiniz. Sadece biraz zaman tanıyın kendinize.

Bence yaşadığınız acı tecrübe sizi mesleğinizde daha başarılı kılacak. Danışanlarınız karşısında laf olsun diye empati yapmayacaksınız mesela ve bu sizin artiniz olacak.. Hatta o kadar ki iyiki yaşamışım diyeceksiniz. Sizinde bildiginiz üzere geçecek bu günler daha güçlü daha tecrübe sahibi olacaksınız. O kadar gencsiniz ki yolun başındasiniz korkmayın, güzel günler göreceksiniz.