siz kimseye adım atmazsanız soğuk durursanız kimse de size adım atmaz ki doğal olarak. çok özgüvensizsiniz buraya yazmanıza bile yansıdığına göre insanlarla ikili ilişkilerinizde de yansıyodur ve o an ortamda kuvvetle muhtemel "rahatsızlık duygusu" uyandırıyor olabilirsiniz. psikolog değilim o yüzden bunu nasıl aşarsınız tavsiyesi veremem ama bir yardım alın. pat diye sosyal kelebek olun çıkın demiyorum ama açılmanız lazım bi şekilde.

Kız yok ben sinir yapmadım, sadece konu sahibine biraz özgüven pompalıyordum,

Kesinlikle bir psikologdan yardım almalısınız. Unutmayın ki biz kendimize nasıl bakarsak aslında insanlar da bize öyle bakar. Eğer özgüveninizi yüksek tutar, kendinize güvenirseniz her şey sizin için daha iyi olur. İlk önce kendinizi sevmekle başlayın ki insanlar da sizinle ilgilensin. Yalnızlığı sevin, kendi kendinize yetin ve kimseye muhtaç olmayın.

Siz işyerinde çaya davet edin ertesi gün onlar eder bi adım atın bence bu kadar takıyorsanız..

Sosyal ilişkileri güçlü olmayan insanlar genelde kolay evlenemez. Nişanlınla nasıl tanışıp o aşamaya geleniydiniz? Ceyl_an Bolluk, bereket, aşk 💚 tek ayak

Biraz kendine güven hayata gülümse canim ya etrafında sürekli birileri olmak zorunda değil ki. Farkli bir şeyler ayni rutinde devam etme. Kendinle sinemaya git mesela alisverise cik. Hatta çik bana gel kahve iceriz çıkar gezeriz ciddiyim Not-3 çocuğum var yalnizligi özleyebilirsin

Sen gerçekten çok olumsuz birisin kuzum yaa Neden işime yaramasa bile diye negatifi olumsuzu düşünüyorsun illa ki yarayacak..

Özgüven konusunda terapi almanız gerek bende alıcam müsait bir zamanımda, tek başına halledebilecek bir konu değil çocukluğa dayanan sorunların olabileceği bir durum profesyonel desteği şart B

Gerçekten dene.. Mesela ben olumsuz insanları hayatıma almıyorum Beni aşağıya çekmesinler diye.. Ya da olmasını istediğim bşyi sürekli olumsuzluğa odaklı kişilere anlatmıyorum Bir şeyi 40 kere söylersen olur derler mesela bunların bir anlamı var.. öylesine söylenmiş şeyler değil.. bence

Ne alakası var yaw. Nişanlanmak için özel bir yetenek mi gerekiyor?

Hepimizin böyle yalnız kaldığı ya da öyle hissettiği dönemler olabilir. Insanlar bazen çok acımasız olabiliyor. Ama siz de yalnız takılmayı, kimseye ihtiyaç duymamayı öğrenmelisiniz. Bu hisle kimseyi darlamayin. Kendinizi itici hale getirirsiniz. Kitap okuyun, film izleyin, ailenizle vakit geçirin

Merhaba, Konum hic ilgi çekmeyecek biliyorum diğerleri gibi olaylı olmadığı için kimse de yorum yapmayacak ama buraya da yazıp içimi dökmezsem dayanamayacağım. Ben çok yalnızım. Öyle böyle değil inanılmaz yalnızım. Bu yalnızlık içinde boguluyorum nefes alamıyorum. Çok mutsuzum artık dayanamıyorum. Liseden bir kac arkadaşım vardı. Zamanla koptuk. Üniversitede hiç öyle cok yakın arkadaşım olmadı zaten. Çocukluk arkadaşım vardı bi tane onla da arada görüşüyoruz ama sanki benim zorumla gibi. Arada görüştüğüm bir iki kişi var iste sanki onlarla da benim zorumla görüşüyoruz bence. Kimse benimle vakit gecirmekten mutlu değil gibi hissediyorum sanki insanları sıkıyorum. Nişanlıyım, bugün birlikteydik. Ve ben yalnız kalmaktan korkutugum icin yanından ayrılmak istemedim ama o da artık sıkıldı ve gitmek istedi. Beni eve bırakırken belli etmemeye çalıştım ama neredeyse aglayacaktim. Is yerinde hic kimsem yok aksama kadar öyle bunalıyorum ki. Hic kimse bana hadi bi çay içelim iki dk nefes alalm demiyor. Ben de kimseye diyemiyorum tabi kimseyle yakın olmadığım için. Bi insanın hiç mi doğru düzgün arkadaşı olmaz hiç mi çevresi olmaz ya. Kimseyle iyi kötü derdimi paylaşamyorum. İnsanlarla kolay iletişim kurabilen hemen kaynasabilen bi tip değilim ama bu kadar mı kötü bi insanım ben neden kimseyle arkadas olamıyorum. Size basit gelebilir ama yalnızlıktan cildirmanin esigindeyim. Bunun icin ağlıyorum şu anda. İçimi dökmek istedim. Okuyanlara tesekkur ederim.

Yaa kıyamam sanaaa ben de çok yalnızım gel sarılalım sıkı sıkı Benim arkadaşlarım tayin istedi bulunduğum şehirden gittiler, lise arkadaşlarım da üniversite arkadaşlarım da hep uzakta telefondan ne kadar yürütülürse o kadar yürüyor işte. Bulunduğum şehirde bir yıldır yalnızım, eşim her şeyim oldu. Onunla çıkıp gezersek o yani öyle nefes alıyorum biraz. Ama baktım ki böyle olacak gibi değil, komşulardan başlayacağım mesela kısır pasta börek yapar götürürüm dedim belki kaynaşır ilerletiriz sohbeti. Sitede ikindi vakti çayını demleyip bahçede yere hasır serip oturan kadınlar var bir iki yanlarına gidip tanışayim dedim ama cesaret edemedim. Çalıştığım yerde de muhabbetimin olduğu kişiler var ama dışarıda hı görüşmeyiz. Galiba benim adım atmam gerekiyor, deneyip göreceğim olacak mı, dışarıdan soğuk mu duruyorum ondan mı kimse benimle ilişkisini ilerletmiyor yoksa cidden istemiyorlar mi bakacağım. Sen de dene olmaz mı, dışarı çıkmayı teklif et öğle yemeklerinde beraber olalım de, bir çay içelim mi diye sor. Ne bilim böyle böyle olacak sanırım. Yaş ileleyince de arkadas edinmek cidden zorlaşıyor

Siz kendinizi ilgi çekici bulmuyorsunuz. Haliyle ben kendimi sıkıcı bulurken başkası beni neden dinlesin benimle zaman geçirsin diye bi inanç oluşturmuşsunuz. Bu enerji de tabi ki çevrenizdeki insanlara yayılıyor. Bunu kırmanız lazım.

Poztif olursanız birileride size yakınlasacaktır Sevgilinizide okadar sıkmayın kendini bulunmaz hint kumaşı sancak.. biraz sosyallesin, kitap okuyun yemek yapın kendinizi oyalayın oturup ağlamak çözüm deil

Herkesin arkadaş beklentisi farklıdır ama ben vizyonu geniş genel kültürü yüksek, gezmeyi seven, yemek kültürü olan, hayattan zevk almasını gülmesini bilen mızmızlanmayan her şarta ayak uydurabilen hayatıma değer ve renk katan insanları arkadaş edinirim. Tabi bu kadar özellikli insan bulmak kolay olmuyor ama birkaç tane olması yeterli fazla kalabalığa gerek yok

Yahu şuraya açtığınız konuya bile negatif negatif başlamışsınz. Gerçek hayatta bari bunu yapmayın. Gülün, neşeli olun biraz. Kimse yanında beş karış suratla gezen birini istemez decemBer medeniyet bekarların omuzlarında

Unutma Kaçtığın şey içinde saklıysa eğer gittiğin yere onu da götürürsün.. Önce kendini içini düşüncelerini değiştir pozitif anlamda sonra bak olanlara..

Nişanlınızın sizden sıkıldığını neden düşündünüz ki? Sizi ilgi çekici bulmasa neden evlilik yoluna girsin?

bende tayın geldiğim yerde hiç arkadaşım yok. evli olsanda arıyorsun ister istemez arkadaş. benimde güven problemim var. bende çekiyorum insanları tam tersi ama sonradanda itiyorum. bir huyu hoşuma gitmesin hemen geri çekerim kendimi. kendimi strese sokmamak için. ama sende en azından denemelisin. belki kafana uyan huyu huyuna uyan birine denk gelırsın. kendini direk soyutlama

Ogretmenler odasi.. ne facia bir yer ya.. herkesin kendi odasi olmali.. tek ortak noktasinin meslegi oldugu insanlarla dinlenme zamanini neden ayni gürültülü yerde gecrmek zorundadir insan?

Hiç demeyin! Ben bir vakitten sonra gitmeyi bırakmıştım zaten, kütüphanede takılıyordum. İnanın bana herkes ya dedikodu yapıyor yada saçma bakışmalar tipler vs. Bu gözler öğretmenler odasında halay çekilmesini bile gördü :) hemde lililili diye. Zılgıt mıydı ne o.

Bana dostluk kavramı mübalağalı geliyor ya. Konustugum, gezdigim, yeri gelince dertlesebildiim "güvenilir" insanlar olduktan sonra ay ama o benim dostum diye birsürü huyuna katlanilmasini ben cok gereksiz buluyorum. Hicbir ortak nokta yok ama ölümüne kankalar

Unutma kendinden vazgeçenler en çabuk vazgeçilenlerdir. Sen kendinden vazgeçersen her kes için vazgeçilen birisi olursun. S. Yabancı

Bende yakın bi zamana kadar sürekli hep mi kötü kişiler beni bulur diye diye kendimi paralıyordum... bi baktım aslında ben çekiyordum öylelerini hayatıma düşünce gücümle istemeden.. ne zaman ki ben düşüncelerimi değiştirdim hayatım değişti... arkadaşlarım değişti.. Yani yalnızlık konusunda çaresiz değilsiniz ÇareSizsiniz..

Sinir yapmadım ki ortaya bir yorum atmışsınız da saçma geldi o yüzden yazdım ama gülerek. Tanımadığım birine yok yere niye sinir olayım. Yorumu konu sahibine attım sen niye yorum yapıyorsun demeye getirerek sanırım siz biraz sinir yapmışsınız. Biraz eleştiriye açık olun.

26 yaşındayım. Çocukluk aşkı diyebiliriz. Lisede sevgili olmuştuk. O zamanlar böyle değildim ama ben. Aşırı sosyal olmasam da arkadaşlarım vardı. Sonra lise son sınıftan başlayarak her gecen yıl yalnizlastim. alwaysnforever

İnanirmisiniz biraz once sizin yazdiginiz derdin aynisini ben yazdim evliyim bebegimleyim tum gun hic bi yere gidemiorum cikamiorum yabanci yerdeyim kimsem yok cevrem yok kendi memleketimden bile liseden bi kac arkadaş ama konucak birsey bulamiyoruz sanki istemiomuş gibi hissediorum kendimi lily86

Özgüvensiz olduğunuzu düşünüyorsanız bence özgüven kazanma sürecinde kendinize bir hedef koyun ve bu hedefi küçük adımlara bölüp kendinize bir liste yapın. Sonra da bu listedeki her maddeyi kolaydan zora doğru gerçekleştirmeye çalışın. Ben bu tekniği kullanmıştım mesela yıllar önce ve çok işe yaradı. Günlük hayatta yapmaktan çekindiğiniz ufacık ne varsa olsun bu listede ama minik adımlara bölün. Mesela bu konunuz üzerinden örnek vermem gerekirse, hedefiniz sosyalleşmek olmasın direk. Bu çok kocaman genel, ulaşması zor bir hedef olur. Mesela biriyle sohbet başlatmak, birine selam vermek gibi minik hedefler koyup arkadas edinebileceğini düşündüğün farklı bir ortama git gibi daha büyüyen hedefleriniz olsun. Bu minik hedefleri gerçekleştirdikçe o içinizde sizi özgüvensiz yapan tarafınızın ne kadar haksız çıktığını fark ediyosunuz, diğer maddeyi yapacak cesareti daha kolay buluyosunuz ve hoop bi bakmışsınız başladığınızdan bambaşka bir yerdesiniz. Bunu her konuda yapabilirsiniz yani oturup düşünüp yapmaktan korkup çekindiğiniz ne varsa... Ben bunu uygulamıştım yıllar önce ve bazen bir maddede aylarca takılıp yapamadığım olmuştu. Ama kararlı bir şekilde devam edince listemi bitirdim vee mutlu, girişken bir ben çıktı ortaya. Bu arada kafa dengi arkadaslar hobi kursları gibi ortamlarda daha kolay bulunuyo bence. Çünkü işyeri, okul vs gibi her telden insan yerine daha baştan sizinle ortak ilgisi olanlarla bir arada oluyosunuz. Onu da tavsiye ederim. Lise, üni gibi dostluklar da hep bir tarafın vefasıyla devam eder zaten ona da takılmayın bence. Tamam kimse kopmaz belki ama hep 1 kişi daha çok organize eden bir arada tutan taraf olur. Sevgisizlikten veya sıkılmaktan değil aslında herkes değişip dönüşüyo ve artık başka insanlarla aynı ortamda oluyorlar. Onlarla görüşmek daha kolay oluyo, eskilere hem çok vakit kalmıyo hem de çok sık bulaşunca konuşacak bir şey kalmıyor. Çünkü yıllar herkesi başkalaştırıyor. Eski günleri yad etmek tabiki keyifli ama o da her zaman olmuyor işte. Sadece size özgü bir durum değil yani bence. O yüzden önemli olan şuanki hayatınıza, kafa yapınıza ve ortamlarınzıa uygun yeni arkadaşlıklar bulmak diye düşünüyorum.

Kk ne güne duruyor

8 saat miionun sıkılması normal de sen neden sıkılmıyorsun

Cogu zaman zaten yanliz kalmak daha iyi geliyor, o yuzden uzulme. Orta lise donemimde yuzlerce insan tanidim, yakinda oldum. Yatili filan kaldigim icin ozellikle.. ama ne oldu biliyo musun? O arkadasliklardan 10 tanesiyle bile gorusmuyorum sanirim. Sen gorusmek istiyosan birileryle ssn teklif et cayi kahveyi.. ben bazen yanliz cay kahve icmeyide severim. Nisanlinada bunu cok belli etme, ezik gibi gorur seni buarafa evet skici biri misin acaba?

Kendınızı değiştirin. Öncelıkle kendı kendınıze yetmeyı ogrenın. Kımseye ıhtıyacınız yok

Siz soğuk olduğunuz için insanlar da size yanaşmaya çekiniyordur ama takıldığım nokta nişanlı ki nişanlılık döneminde zaten insanın gözü başka birşey görmez sizde neden öyle değil acaba? defne-28

Çalıştığım okulda bir öğretmen beni daha yeniyim diye şehir merkezine bırakmıştı, meğer hocalardan biri sevgilisiymiş tüm hocaları bana karşı doldurmuş, birgün okula bir geldim selamım havada kaldı. Öğretmenler odasında sesim yankılandı. İş hayatım boyunca diğer öğretmenler yüzünden yapayalnız kaldım, ama bol bol kitap okudum. Onlar öğretmenler odasında dedikodu yaparken ben hep okudum ve öyle iyi geldi ki. Kitaplar en iyi arkadaşlar bence. Sizde işyeriniz etkiliyor olabilir.

Kimseye benden sıkıldın mı demiyorum tabiki. Konunun başına bunu yazma sebebim de daha once benzer içerikte bir kaç konu acip cok az yorum almış olmamdi. Öğrenilmiş çaresizlik diyebiliriz belki. Öz güven konusunda haklisiniz ama o konuda sorunlarım oldugunun farkindayim

Biri 100 kere benden sıkıldın mı dese. Şahsen ben ondan sıkılırım. İnsanların aklında olmayan şeyi onlara empoze etmeyin. Konunun başında bile kimse bana yazmaz deyince zaten insanın yazma şevki bile kırılıyor. Kimse olumsuz kendine güveni olmayan insanlara yaklaşmaz. O yüzden pozitif olun

Nişanlınız var yanlız değilsiniz de sıkılıp gitmek istemesi garip geldi normalde tam tersi olmaz mı

valla karşımda iki tane bayan var bir 1,80 boyun çok güzel değil belki ama mesleği gayet güzel bekar, diğeri oldukça güzel huyuda kendi gibi güzel ama o da bekar yani demem o ki bu kadar umitsiz vakaa olma, demek sende de birşeyler varki nişanlanmışsın

Benim de özgüvenim düşük... Insanlarla konuşacak bir sey bulamıyorum bu yuzden de asla muahbbeti ilerletemiyorum eger karsidaki istemezse. Ancak birini cok iyi tanıdıktan cok kaynastiktan sonra muhabbet edebilirim. Tek başıma olmaktan zevk alıyorum da insna bazen de bir arkadas arıyor iste

Neden böyle düşündünüz? Kendimi söyledi sıkıldığını? Bu kadar olumsuz olmayın insanlar niye sıkılsin sizden, sadece kendi kafa denginize uygun arkadaş bulamamışsınız o kadar. Nişanlıniz var ne güzel, onunla birlikte yapabileceginiz seyler bulun, ilgi çekici konular bulup sohbet edin. Ya en guzel dönemleriniz bunlar böyle düşünerek mahvedip kendinizi uzmeyin. Buarada hangi sehirdesiniz?

Evet ya gerçekten herkes yazınca ben de farkına vardım. Hep olumsuz düşünüyorum. Insanlar da bu yuzden benden sıkılıyor olabilir bu huyumu değiştirmeye çalışayım teşekkür ederim

Önce olaylara pozitif bak olumlu düşün Polyannacılık oyna demiyorum ama kelimelerin gücüne inan..

biriyle beraber eğleniyorsam çağırırım gideceğim yere güvenirsem arkadaş olurum. o yüzden dedim farklı ilgi alanları olsun konuşurken zevk alsınlar çağırsılar seni

astımı olana niye doğru dürüst nefes almıyosun demek gibi olmuş sizinki. konu sahibi tedavi gör arkadaşım. bu halde evlilik çok zor yürütürsün.

Bugün sıkıldıgını hissettim bilmiyorum. Onun da sıkıldığını düşününce ben de iyice patladim ve buraya yazdım ışte. 1de bulustuk saat 9 oldu biraz daha dursak dedim ama gidelim artk ne yapicaz istediğin bir sey varsa yapalm dedi fakat yapabileceğimiz bisey kalmamisti korona sebebiyle her sey cok kısıtlı zaten. Ben de olur gidelim dedim. Biraz üzüldüm normalde böyle yapmaz çünkü hiç ayrılmak istemez yanımdan G

Ben de yalnız bir insanım Ailem uzakta yalniz yaşıyorum is yerinde de yalnız sayılırım ama is yerinde hic muhabbet etmiyorum diyemem. Mesela is arkadaslarim birkac kisilik gruplar halindeler ve ogle aralari birlikte takılır ben yalnızımdir. Bana gel demezler ben de geleyim demem. Hic sohbet etmiyor degiliz arada geyik muhabbeti bile yapariz ama is yerindeki arkadasliklar yuzeysel. oluyor onu demek istiyorum. Bence sen bana göre cok daha sanslisin bak nisanlin varmış, illa saatlerce görüşmek zorunda degilsiniz. Arkadaslarla da öyle... Bir kahve icersin iki sohbet edersin tamam. Bence kendi içinde mutlu olabilmelisin. Mesela işten arta kalan "bos zaman" dedigimiz vakitlerde ne yaparsın? Sinemaya gider misin? Kitap. okur musun? Yapmaktan keyif aldığın bir hobin var mi? Önce sen mutlu olmalısın, kendinle barışık olmalısın. Elbette sosyallik önemlidir insan hayatinda ve bir cay içebileceğin birinin olmasi bile bir ihtiyaç. Ama önce sen kendini sevmeli ve kendi bedeninle, zihninle, ruhunla barışık olup. kendini mutlu edebilmelisin. Mesela kitap. okumayi seviyorsan, kendine aylık hedefler belirle, 1 ay kendini dene baktin bu hedefe ulastin, sonrasinda ac bir instagram hesabı ve yine hedef belirle, okudukça sayfanda paylas, benzer içerikli sayfalari takip et. Inan bana ortak paydada buluşup sosyallesen cok insan var. Pandemiden sonra ben de bu tarz bir sey düşünüyorum .

Bende ezik görünmemek için soylemiyorum nişanlıma zaten =/ o baya sosyal bir sürü arkadaşı var beni anlamaz. Ben yalnız takilabiliyorum da ışte her zaman da yalnız olmuyor F flower world

Ankaradaysaniz geleyim cocuklarla da oynarım Şimdi şöyle ki benim zaten etrafımda her daim birileri var kardeşlerim var nişanlım var pek yalnız kalmıyorum. Ama arkadas farkli bişey. Her şeyi kardeşimle paylasamiyorum mesela. İstiyorum ki biri de beni kahveye ya da alisverise çağırsın. Dertlesebilecegim biri olsun kız kıza muhabbet edelim G

Neden bu kadar özgüvensizsiniz. Böyle düşünürseniz tabiki çevrenizde sizinle konuşmaz. Öncelikle kendinize güveniniz olsun. Onların sizden farkı ne. Nişanlınızla nasıl tanışıp sevgili oldunuz :) yaşınız kaç bu arada

8 saati beraber geçirmişsiniz zaten bende sandım ki 1 2 saatte gitmek istedi. Belki yorulmuş dinlenmek istiyor olabilir yani sizden sıkılmasına bağlamayın olayı gerçi en iyi anlaştığın kişiyle bile 8 saat yan yana geçirsen bir bunalırsın takmayın bu durumu

Kalabalık yalnızlık olmasından da böylesi daha güzel emin ol. 10 yıldır çalışıyorum. Çok samimi arkadaşlarım da oldu ve su an hiçbiri yanımda degil. Lisedekiler, okuldakiler vs hepsi gitti onları saymıyorum bile. Şu an da bir çay icecegim arkadaşım yok desem inanır mısın? Hayat çok garip herkes kendi derdine düşmüş. Bende dahil.. ve yalnızlığa o kadar alıştım ki biriyle saatlerce telefonda sohbet etmek yada kız kıza muhabbet etmek bana yorucu geliyor. Bazen insan kendine yetebilmeyi de ogreniyor

Ben ozguvni yerlerde biriyim ama kafa dengi buldum mu acilirim.. bnce szn karsinza kafa dengi biri cikmamstr ya.. sohbet konusu acar misiniz? Sizn aktiveteleriniz olursa onlara katlmk isteynler ve szn muhabbet konunuz olacaktr.. bence tek kisilik bi hayattan zevk almya calsn.. birileri de eklenirse surpriz olur..

Herkesin modu her gun ayni olmuyor ki.. ben bi gun saatlerce kalablkta ya da bi arkdsmla zamn gecrmk isteyeblrm bazen yarm saat sonra bn daraldm gidiyim demeye baslarim.. bnce ustunuze almyin..8 saat coook uzun bi zamn.. szn duygusal bi gununuze denk gelms yoksa nişanlnz cok olumlu bi tavir sergilems bnce.. piknik falan yapsanza.. cayinizi alin bi yerde icin.. sosyal mesafe korunarak da bseyler yapilablr.. ayni kitabi okuyup ayni filmi izleyip uzerine konuşun..

Bizim lise zamanımızda 9. Sınıftan 10. Sınıfa geçerken eşit ağırlık sözel falan diye sınıflar ayrılırdı. Şimdi nasıl bilemiyorum neyse, 9. Sınıftayken çok güzel bir sınıf ortamımız vardı sınıfımızda herkesle arkadaştık. Bir de çok yakın arkadaşım vardı bunların içinde ikimiz daha sık takılırdık. Ve bizim diğer sınıflardan düşmanımız kızlar vardı Sonra 10. Sınıf geldi o sınıf dağıldı tabi bölümlere. Biz o kız arkadaşımla aynı sınıfa düştük ama düştüğümüz sınıf komple bizim düşman kızlardan oluşuyo çok kötü günler geçiriyorduk ki bir zeytin dalı uzatalım dedik. Gittik basit bir biskrem aldık ve tenefüs arasında bu kızların arasına girdik ikram ettik. Güleryüzle karşıladılar ve kaynaştık gitti. Sonra en yakın arkadaşlarımız oldular. Diyeceğim o ki çalışıyorsanız iş yerinizde veya komşularınıza artık kim varsa ulaşabileceğiniz akranınız vs bir şeyler ikram ederek onlara bir dal uzatın. Etkili bir yöntemdir. İşe yarar. Sonrasında muhabbeti ilerletirsiniz bir şekilde. Belki tam kafanıza göre biri çıkar. Olmazsa da üzülmeyin kk ya gelin yazın biz arkadaşlık yaparız

Nasıl arkadassiz kalmayı becerebiliyorsunuz hep merak etmisimdir. Üstelik çalışıyormuşsunuz da. Siz teklif edin birilerine ben yemek söyleyeceğim bir şeyler ister misiniz diye. Çay kahve icin öğle arasinda ama teklif edin yani bir sekilde.

Ailen var nişanlısın ama yalnızım diye kendini parçalıyorsun. Gidip kendimi bir rezidanstan atsam iyi olacak. Tek çocuğum ailede yaşayan kimse yok 7 yıldır yalnız yaşıyorum. Kızlar giyotinle kellemide vurabilirsiniz.. Biraz sakin olun. Hayatınızı birilerine bağımlı olmadan da geçirebilirsiniz. Hobi edinin ya da başka uğraşlar bulun

Düşünce gücü bir ara baya ilgimi çekiyordu ama hiç gerçek anlamda uygulamadım. Bununla ilgili kitaplar da var aslında ve birini okumuştum. Tekrar bi araştırıp uygulamayı deneyebilirim. Ise yaramasa bile beni bir süre mesgul eder =)

yakın dostum hiç olmadı böyle büyüdüğüm için hiç eksiklik hissetmedim. yalnızlıktan hiç şikayet etmedim. ben hep şey derim ölsem ilk beni patronum bulur o da işe gitmediğimde hesap sormak için aradığında

Psikolojik destek almak istemiyorsanız kişisel gelişim kitapları okuyabilirsiniz. Zamanla düzelir her şey. Bence üst üste gelmiş bıkkınlık göstermişsiniz.

Aynı durumu yaşıyoruz benim ailemde küçükken baskıcıydı. Şimdi normal davranıyorlar ama ne fayda bende bir şeyler koptu bir kere

Ne düşünürsen onu yaşarsın... aslında öyle değilse bile artık öyle olmaya başlar çekim gücü diye bi şey var.. Arkadaşım yok dersen olmaz.. Yalnızım dersen daha da yalnızlaşırsın.. neyi istersen onu elde edersin.

Tabi canim populer ekibin gosterisidir.. klasiktir.. uff daraldm hatrlayinca bile.. korona bitsin istyorum ama o ortama dönmk istemiyorum gercekten..

Merhabalar öncelikle probleminizi anlatırken bile bizim ilgimizi çekmeyeceğini düşündüğünü belirtmişsin. Bence özgüvenle alakalı problemin. Bunun üstesinden kendin gelemeyebilirsin psikologdan yardım alarak bu sorunu çözebilirsin. Bence bu sorunu küçümseme canım çünkü bu hayatın boyunca devam eden bir durum olabilir

Hobiniz var midr? Bi ilgi alaniniz? Konusmaktan, yapmktan zevk aldgnz bseyler.. bnce bunlarla bulunuyor ortak noktalar.. o kanal bi acilinca da ilerliyor insan..

Bence insanlara ilk adımı atan taraf olmaktan çekinmeyin. Ben lise ve üniversitenin ilk senesinde çok özgüvensizdim, bir ortama girdiğimde kimseyle konuşmazdım direk yerime geçip otururdum. Aslında çekindiğimden yapıyodum bunu. Ama bi gün, ünideyken çok açıksözlü bir arkadaşım oldu ve bana dedi ki aa sen hiç de göründüğün gibi havalı, kimseyle muhatap olmaya tenezzül etmeyen soğuk biri değilmişsin. O an şok geçirdim nasıl yani ben miyim o kendini beğenmiş diye. Daha sonra liseden yakın bir arkadaşıma anlattım bu konuşmayı. Bana dedi ki evet tabiki öyle duruyosun. Ben lisede seni ilk gördüğümde sana soru sormaya çekinmiştim tersleyecek gibiydin bi havalı duruyodun dedi. İşte ondan sonra ben durumu fark ettim ve kendime söz verdim insanlara ilk adımı hep ben atıcam diye. Ha gerisini getirmek tabiki karsi tarafa düşüyor, tek taraflı olarak arkadaşlık olmaz. Ama demem o ki bazen beynimiz özgüvensizliğimizi, zayıf yanlarımızı örtmek için tam tersi bir davranış sergiletiyo bize. Tabi bunu bilinçli yapmıyoruz, bildiğim kadarıyla savunma mekanizması deniyo buna. Belki yardımcı olur diye paylaşmak istedim, belki insanlar da sizin onlarla konuşmak istemediğinizi düşünüyodur. Bana öyle oluyormuş, zaten özgüvensiz olan ben de kimse benle arkadaş olmuyo hep kendi aralarında takılıyolar diye iyice özgüvensizleşip bir kısır döngüye giriyormuşum, yıllar sonra fark ettim.

Olsa ve bir kaç kazık yeseniz inan olmamasının nasılda güzel birşey olduğunu anlarsınızda işte tecrübe etmeden anlaşılmıyor. Bir üyemiz daha yazmış. Kesinlikle kitap en güzel arkadaş. ❤

Böyle yasamaktan hiç sıkılmıyor musunuz peki. Canınız sıkıldığında ya da guzel bişey olduğunda kime anlatıyorsunuz L lillyblossom Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Boyle sorunlu asik yuzlu olup olaylari dram haline getirmeyin.. etrafa biraz nese sacin.. gülümseyin.. insanlar size yaklassin..

Evet özgüvenim gerçekten çok düşük bunun farkındayım. Belki gerçekten terapi almam gerekiyordur. Küçükken cok baskıcı bir ailede büyüdüm ondan olabilecegini düşünüyorum. Şimdi hic ama hic öyle degiller ama ben küçükken herseye karışır ve kizarlardi. Babamin bi bakışıyla sus pus olurdum ben

Siz insanların sizden sıkıldığını düşündükçe gerçekten sıkıcı olursunuz. Biraz daha cool davranıp neşeli olmayı deneyin. Kimse kimseyle buluşmaz. Öncelikle Bu kompleksinizden uzaklaşmanız gerek. Nişanlınız da sizinle zorla görüşecek değil ya. Baya Kompleks yaptığınızı düşünüyorum

benimde oyle kardeş dediğim insanlardan ayrıldım. ama bazen eski dostlukları görünce içim cız etmıyor değil. en çokda sonradan birşeylerin değerini anladıktan, üzdükten sonra özür dilemeleri üzüyor. iş işten geçtikten sonra.

forumdan arkadaş edinebilirsiniz. bende de aynı problem var çabuk kaynaşamıyorum. arkadaşlarımın hepsi farklı şehirlerde kaldı. size benzeyen sizin gibi düşünen insan illaki vardır. umutsuzluğa kapılmayın.