Anne babasıyla görüşmeyen birine kızmam ben açıkçası. Sonuçta kim neden durduk yere ben annemle görüşmeyeyim desen ki? Elbette bir yaşanmışlık vardır. Hatta çoğumuzun kendimize bile açıklayamayacağı durumlar olabiliyor maalesef. Siz görüşmeyerek aslında çok daha iyisini yapıyorsunuz. Aksi halde bir insan bu ailede sağlıklı ilerleyemez. Etkileri de olur ister istemez. En güzeli sabırla bir doktora gitmek tedavi sürecine gerektiği kadar devam etmek. Ben olsam bende görüşmezdim. Herkes aile olamıyor neticede. Bende akrabalarımla görüşmem mesela. Ben varken çoğu gelmez. O yüzden ne kadar uzak kalırsanız sizin için o kadar iyidir.

Tüm yaşadığınız zorluklara rağmen güçlü kendi ayakları üzerinde durduğunuz sizi tebrik ederim. Geçmişi değiştirme şansımız yok ama geleceği guzelliştirmek sizin elinizde. Profesyonel destek alın. Her gününüz bir öncekinden güzel geçer umarım.

Abi her şeyin farkında sizi nasıl etkiledipini biliyor ondan size kendi kinci demiş, doktoru dememiştir. Anne ile ilgili veya diğerleri ile öfke çalışması yapın. İstemeseniz de, hak etmeseler de affedin. Devam edebilmek ve iyileşmek için. Affetmek hiç bir şey yok gibi görüşün anlamına gelmiyor, sadece onlara olan kırgınlığı ve durumu kabul edip artık önemli değil bu duygu diyebilmek oluyor. Terapi alırsanız fayda görürsünüz. Kendi ailenizi kurun. Varsayın çocuk esirgemede büyüdünüz.

Niyet belki iyi ama sonuç hep çok kötü oldu. Bunu da hiçbir zaman kabul ettiremedim ne yazık ki K kizilaboyalisaclar Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Kendine bir iyilik yap ve artık hiçbiriyle görüşme. Hayır bu kincilik değil, kendine değer verme, kendini korumak. Annenle de hiç görüşme. Abin baban sana bunları yaparken hiç mi içi yanmamış, hiç mi merhamet göstermemiş. "Ailendir" laflarına asla bakma. Yaşattıkları şeyler çok ağır. Eminim ki daha anlatamadığın neler var. Asla arkana bakma sil gitsin hepsini.

Sen cok haklisin boyle aile boyle anne olmaz olsun hicbiriyle gorusme anneni engellemeklede cok iyi yapmissin hic dusunme onlari sen kendi hyatinda mutlu olmaua calis terapi al belki faydasi olur onlr zerre kadar dusunulmeyi hak etmiyor

Bu arada aile dizimi tekrar eden döngüler durumunda bence çok iyi. Ancak sizin durumunuzda çocukluk döneminizin temizlenmesi lazım. Yani bilinçaltı temizliği.

Çok teşekkürler. Annemler hiçbir zaman onun hastalığını kabul etmek istemediler. Siciline işlemesin mevzusu yüzünden de doktora götürmekte uzun süre direndiler. Çok büyük krizler geçirince artık kendi elleriyle çıkarttırdıkları mahkeme kararıyla tedavi ettirdiler. Öyle ki doktorun verdiği ilaçları bile disipline değil onun isteğine bağlayınca, sonuç bu oldu. K kizilaboyalisaclar Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ben hala bu vicdan yapma olayını anlamıyorum. Bana zamanında bu kadar eziyet çektiren insanları ailem dahi olsa hayatımdan çıkartırım. Niye maddi destekte bulunuyorsunuz bırakın bari karma işlesin. Anneniz de tüm bunlar yaşanırken yanınızda olmamış üstüne bir de psikolojik şiddet uygulamış. Şimdi yaşlanmaya başlayınca mı kızı aklına geldi? Hiç samimi gelmiyor bana hepsi birbirinden bencil. Bu insanlarla tekrar görüşmek travmalarınızı tetikler, şu an rahata ermişken ne gerek var bunlara. Bırakın kendi sorunlarının içinde boğulsunlar.

İnsanların sizin hakkınızdaki duygu ve düşüncelerinden siz meshul değilsiniz. Her insanın bilişsel, duygusal şeması farklıdır. Biri bu davranışı kin olarak yorumlar diğeri özsaygı der bi başkası umursamaz diye düşünür öteki bıkkınlık der. Önemli ve biricik olan sizsiniz. Siz ne istiyorsunuz? Eğer ne istediğinizi ya da neyi neden hissettiğinizi bilemiyorsanız ve yolunuzu bulmakta zorlanıyorsanız yardım alın. Yaşadıklarınız çok zor, yaşadıklarınız istismar. Böylesine zor bir çocukluk-ergenlik çağı atlatmış insanların duygularını doğru hissedip, yönlendirebilmesi ya da kontrol altına alabilmesi zor olabilir ki bu çok normal.

Birpapatyagolgesi Yazdıkların için çok teşekkür ederim. Böyle uzun bir cevap yazıp hislerime ortak olmaya çalışman benim için çok değerli. Katılıyorum. Eskiden çocuk isterdim. Artık bu isteğimin bencillik olduğunu düşünüyorum. Sırf benim de ailem olsun diye yeterli mental sağlığa sahip olmadığım halde çocuk istememeliyim diye düşünüyorum. Her çocuk geniş ve neşeli ve sağlıklı bir çevreyi hak eder. Anne baba dahil dünyada çıkara dayalı olmayan herhangi bir ilişki olmadığına kanaat getirdim ve bunu kendi içimde normalleştirebilirsem belki bir nebze kendimi de normalleştirebilir miyom bilmiyorum. Ben psikiyatr görüşmesine gitmemiştim annemle gidiyordu öyle anlatıyordu bilmiyorum ki olabilir. Önüme bakmaya çalışıyorum. Henüz çok başaramadım umarım başarırım tekrar teşekkür ederim.

yorumlarinızı defalarca kez okudum dünden beri. Bana kendimi yapayalniz hissettiğim bir zamanda böyle düsunceli yorumlar yaptığıniz ve anlamaya çalıştığınız için çok teşekkür ederim hepinize gerçekten. Bir süre sonra tek tek cevaplayamadım kusuruma bakmayın lütfen çok sağ olun yazdıklarınız aklımın bir köşesinde kalacak.

ne diyecegimi bilemedim bu kadar uzucu bir konu oldugunu tahmin etmemistim Uzuldum destek olmak adina bunu bilmenizi isterim

Bence isteyebilirsin, kendini böyle yalnızlığa mahkum etme. Kendinin farkında varıp doğruda yanlışta iradeli olursan bence pekala güzel bir evlilik ve çocuk da olur kısmetse

Çok üzüldüm. Çünkü ne diyeceğini bilemiyorum ama. Ailesiyle arası bozuk olanlar ne yaparlarsa yapsınlar tam mutlu olamazlarmis. Aileler malesef bazen hayatımızı mahfedebiliyorlar. İşin kotusu annen seninle görüşmek istediği için aklın onda kalıyor. Belki şöyle bir bakış açısıyla kendini hafifletebilirsin. Dünyada hatta bu siteyi kurcalarsan burda bile yığınla insan bende dahil yığınla insan kardeşiyle görüşmüyor. Kendini kardeşlerine ve çok haklı sebeplerden babanla gorusmuyorsun diye suçlama. Yaptıkları cidden çok ağır.. bir kere şizofren olan abini ve diğeri de çok normal olmayan abinindusunme ve inan ki biraz içlerine girsen en azından babanın yine en çok uzuldukleri kişilerin abilerin olduklarini anlayacaksın. Ama o erkek çok yanlış bir bakış açısı. Benim de kulaklarımda çınlıyor ama onun şöyle sorunu var idare et böyle sorunu var idare et. Onun psikolojisi bozuk idare et. O deli dolu idare et. O huysuz idare et. İdare etme. İdare etme. İstersen annenle çok az gorusebilirsin. Eğer ona karşı biraz vicdan cekiyorsan. İnan ki senin aklı dengen duyguların ileride olacak evliligindeki kişinin ve doğacak çocuğunun hiç günahı yok. Ve bu anlattiklarin hepsine zarar veriyor. Umarım anlayabilmiş indir ve umarım yanlış yonlendirmiyorumdur benim fikrim. Önüne bak.. kimsenin kötü durumundan sen sorumlu değilsin. Ha bu arada hiç bir psikolog ve pikiyatr hastasına başkası için kinci demez. Diyorsa ya hastasını denemek içindir ya ağzından dökülsün diye zarf atmıştır ya da onun anlattıkları ile yargiliyorsa tam mesleğinin piri değildir. Abin mahsustan sana vicdan yüklüyor. Gorusmedigim kardeşim de bana kinci derdi ama çevremde hiç bir insan onun yaptığını yapamadı bana.

Seni mutsuz eden herkesi hayatından çıkar...

çok tesekkür ederim. Bilmiyorum insanlar genelde, ne olursa olsun ailedir şeklinde bir düşünceye sahip. Ama ben öyle hissetmiyorum. Kendimi kimsesiz hissediyorum. Görüşnek istemiyorum ama onlar görüşme çabasına girince de üzülüyorun karışık hissediyorum

En sevdiğim kitap adını üyelik adı yapmissiniz. Artik anne baba size muhtaç yaşlı işin içine samimiyet girerse bence bakıcıları olursunuz o aileyi sorunlariyla baş başa birakin biyolojik aile olmuşlar sadece fedakarlik yapmayan erkek çocuğa torpil geçen aileniz bırakın sizsiz rezil olsun. Uzulmeyin ne biçim bir çocukluk gecirmissiniz buraya yazdıklarınızı onlarin yüzüne soylediniz mi bilsinler bence bu uzaklasma sebeplerinizi. Bir de maddi açıdan nasillar bakıcı temizlikçi vb. tutabilirler mi kendilerine? Veya sizi manevi destek vermeyip maddi destek mi sağladılar merak ettim.

Ailenizle ilgili herhangi bir iyi yan var mı oldu mu ki onlara hala maddi yardım yapıyorsunuz? Çok kabus gibi bir ortamda yetişip, meslek sahibi olabilmişsiniz, okumanıza mı yardım ettiler? Ben gerçekten bu aile vicdanı yapmayı hiç anlayamıyorum, kendinize yazık. İlişkinizi kesin, kimseyi de affetmek/anlamak zorunda değilsiniz. Hadi abinizin psikolojik sorunları varmış, babanız ne çeşit bir manyak ki çocuğuna tuvaletinden sonra sifon çektiriyor? Anneniz de bunlara seyirci kalmış. Çevrenizde falan "ölünce pişman olursun, ne olursa olsun annen/baban" tarzı konuşanlar varsa, o riski göze aldım deyip geçin. Benim babamla ilişkim düzgün değildi, alakam yoktu, öldü, hiç de "ah her gün aradaydım" falan demedim. Milletin gereksiz arabesk dramları bunlar. Diğer ihtimal de olmayacak şeylerden sorun yaratanlar pişman oluyordur. Sizin durumunuz öyle bir durum değil. Kendi hayatınıza bakın. Annenize üzülürseniz de şu anda 10 yaşında olan bir kız çocuğunu düşünün, tanıdığınız yoksa sosyal medyadan bulun, o çocuğa sizin gördüğünüz şiddet gösterilirken sessiz kalacak yapıda biriydi anneniz. Benim gözümde zerre değeri yok.

Okurken hayal bile edemedim üzüldüm. Ayaklarınız üzerinde durmanıza sevindim. Ülkede çoğu kişi fiziksel psikolojik şiddet yaşıyor fakat can korkusu haberlerde neler duyuyoruz. Cesaret edip ayrılmıyor, anneniz de belki sizin için ayrılmadı korktu bilemedim ki. Ailenizde ki herkesi affedin yapıcı olun demem ama en azından annenle bir tık görüşüp konuşabilirsin.

Eliniz para görmese hala o evde olsanız aileniz özellikle anneniz : Geçmişte arkanda durmadım pişmanım dermiydi? Şuan eliniz para görüyor, çalışıyorsunuz kaba tabirle işe yariyorsunuz ararlar, sorarlar yalandan özür dilerler. Ben hayatta netim, gücüm yetmezken bana destek olmayan, düştüğümde kaldıramayan. Guclu zamanımda yanımda olamaz, olmamalı kim olursa olsun...

Görüşmeyin. Üzülmeyin de

Böyle aile olmaz olsun

Merhaba. Bu siteye yeni kaydoldum. Gören olur mu bilmem ama dertleşecek birilerine ihtiyacım var. Birkaç gündür annemle konuşmuyorum. Devamlı ağlama emojileri atıyor. Engelledim. Instagram üzerinden, çok üzüldüğünü yazdı. Cevaplamadım. Bir kez, iyiyim merak etme yazdım daha da yazmadım. 5 yıldır onu görmeye sadece 1 kez 1 günlüğüne gittim. Kınayacaksınız... Babam ve küçük abimden küçükken eziyet gördüm. Daha 11 yaşımda kendimi öldürmeyi deneyecek kadar. Evde arkalarından klozette sifonu çekmeye, oturacakları zaman arkalarına sandalyelerini çekmeye varıncaya dek her şeylerini yaptırmak ister, yapmayınca döverlerdi, baba oğul bir olup küfürler ederek evden kovmaya kalkarlardı. Babam yumruklarla hele küçük abim kafama sert cisimlerle ya da yumruklarla ama özellikle kafama vururdu başka yerime vurduğunu hatırlamam. Bir gün kendini kaybetmişçesine tutmasalar kafamı ezerek öldürecek raddede beni altına alıp durmaksızın kafamı yumrukladı. Arkasından sifonu çekmediğim için. Polise gittim babam gelip sinirden söylediğimi öyle olmadığını filan söyledi ben de onu sinirlenip git başımdan diye ittirince bana işte sen de bana yaptın yaa işte dedi. Yine de polise şikayet ettim. Açıkça, ben daha 10 yaşımda filanken, beni sevmediğini çünkü ona bir şey vermediğimi söylemişliği de var. Çalışmazdı da. Maddi manevi hiç bakmadı. Dikkatini çekmek içn neler yapardım çocukken yine de çekemezdim. Annemi de döverdi annem kaç kere intihara kalkışmıştı onun yüzünden. Neyse. Aradan yıllar geçti. Ne babam artık böyle biri. Yılda bir arayıp halimi sorar, ayaklarından hasta olmuş. Ne de ben yıllardır onları görüyorum. Küçük abim, ilkokul mezunu kaldı, o zamanlar şiddet bağımlısıydı ve tam bir kadın düşmanıydı, şizofren oldu, çalışamıyor, şimdi kolunu kaldıramıyor, yıllardır ağır tedavi görüyor. Sevgilisi olunca ilk bana söyleyen, bana masallar anlatan, parklarda sohbet edip çekirdek çitleyerek gezdiğim, alışveriş yaptığım, sinemaya gittiğim, her maaş günü beni dondurmacıya götüren, aldatıldığında ağlarken dizimde uyuttuğum en büyüğümüz olan büyük abim ise, aileden komple uzak kalıp kendine yeni hayat kurabilmek için evlendi, çocukları oldu, Kıbrıs'a taşındı ve benim haberimin bile olmadığı bir konuda bana iftira atarak eşiyle aramı bozdu ve eşinin, yapmıyormuşum gibi düşünmesine ve aramızın bozulmasına sebep oldu. Görüşmeyi de kesti. Arada borç ister. Vermem daha da konuşmaz. Zaten isteğinin hiçbirimizle görüşmemek olduğunu söylemişti. Annem her zaman çok çalışan taraf oldu ama ona kızgınım. Çalışabildiği halde boşanmayıp beni yıllarca bunlara maruz bıraktığı için. Çalışmaktan ve küçük abime zaman ayırmaktan benim derdimi bile dinlemediği için. O yıllarda dışarıdan da zorbalık görüyordum çünkü. Onların ve başka herkesin özel gününü kutlayıp benimkini kutlamadığı, ona verdiğim hediye ve mektupları atarken abimin eşinin verdiğini sakladığı için. Abimi o erkek diye diye sınırsız bir özgürlükle yetiştirip b. k gibi bir insan yarattığı için. Bayramda aradığımda, kendi elim ekmek tutana kadar ped bile alamayan biri olan, ayda yılda bir verdikleri harçlıklarımı biriktirip onunla eve peynir ekmek alan bana, bir şey mi istiyorsun ne var diye telefonu açtıkları için. Beni cesaretlendirerek değil sen yapamazsın sen edemezsin seni döverler sen sus diye yetiştirdiği için. Fikrimi sormadığı için. Babamla akrabalarla görüşmek istemiyorum diye, bulaşıcı hastalıği olan anneannemin yanına gitmesini istemedim diye kötü niyetli ve gaddar olduğumu düşündüğü için. Evet geçmiş zaman. Artık yapılabilecek bir şey yok. Belki onlar da pişman. Abimin doktoru kinci olduğumu söylüyormuş ama benim panik atağım, sinir hastalığım, anksiyetem, titremelerim, hiç olmayan ve olmayacak sosyal hayatım, benim geri gelmeyecek olan ergenliğim, güvenim, gençliğim, ruh sağlığım ne olacak? Yıllardır iyileşmeye çalışıyorum ben. Bir sürü kursa gittim. Okullar okudum. Para biriktirdim. Yıllardır İstanbul'da tek başıma yaşıyorum çalışıyorum ama en küçük şeyde patlak veren herhangi bir sinir sorunum her şeyi göze çarpıyor ve insanları benden uzaklaştırıyor. Benim hayatım ne olacak? Her şeyi affetmemi istiyorlar. Vefa besleyeyim, gözyaşlarına kıyamayayım. Bana kıyanlar ne olacak? Bir kedim bile yok. Anlıyor musun?

Yaşadıklarınız son derece ağır. Çocukluk travmalarınızı tek tek çalışmanız şart. Bilinçaltınızın temizlenmesi, sizi yeniden doğmuş gibi bir hale getirecektir. Çok fazla yöntem var ama destek olunması lazım size. Bir EFT yöntemi var mesela. Yelpaze çalışması. Ailenin tüm bireylerine toplu olarak öfke çalışması yapıyorsunuz. Bunları yabana atmayın lütfen. Ruhsal olarak baktığımda ise müthiş bir bilinç sıçraması görüyorum. Neyse bu konu çok derin. Küçücük bir kız çocuğuna yapılanlar çok korkunç. Bu arada içindeki çocuğu iyileştirme meditasyonları var. Ona da bir göz atın bence. Mutlaka şifası ulaşır size.

Tedavi görün bu ayıp değil. Bende babamla görüşmüyorum. Ayakları üzerinde durabilen güçlü insanlarız biz tedavide bizim için.

Çok içim acıdı yaşadıklarınıza. Abinizin sorunlu olduğu belliymiş ki sonunda şizofren olmuş. Ebeveynlerinizin bu durumu görüp müdahale etmesi gerekirdi. Tedaviyse tedavi. Normal olmadığı o zamanlarda belliymiş. Annenizin sizi koruması gerekirdi. O nedenle hiç vicdan yapmayın. Hepsini bir trafik kazasında kaybettiğinizi farz edin ve hayatınıza öyle devam edin. Aramızda kan bağı var diye kimseye minnet borcumuz olamaz bir ömür. Herkes yapması gerekeni layığıyla yaparsa minnet duyulur. Sonuçta dünyaya gelmeye karar veren ve o aileyi seçen siz değilsiniz.

Aile, bazen içine doğduğumuz değil sonradan oluşturduğumuzdur. Bunun evlilikle de olmasına gerek yok. Çevrenize iyi insanlar toplayın ve iyileşmeye odaklanın. Dediniz ya, geçmiş zaman. Geçmişi değiştirme gücünüz yok, ama geçmişin sizi etkileyip etkielemeyeceğini belirleme gücünüz var. Unutmayın, bu hayat sizin.

Çok üzüldüm yaşadıklarınıza. Diğer taraftan böyle dediğim için özür dilerim ama o çöplükten çıkıp kendi ayaklarınız üstünde durduğunuz için de çok sevindim. Asla ve asla manipülasyonlara gelmeyin. Kolay kolay böyle demem ama affetmeyin. Ne haller ne çabalar ile buraya geldiniz onu düşünün bir kez bulaştınız mi elinizi verseniz kolunuzu kurtaramazsınız. Bir de demeden edemeyeceğim bir doktor tanımadan konuşmadan muayene etmeden asla kinci demez! Hatta doktorlar "kinci" olarak bir tabir kullanmaz öyleyse bile farklı kelimeler ile anlatır. Bunu yüzde yüz sizi etkilemek için kendileri kafadan atıyor inanmayın. Bundan sonra güzel günleriniz olsun inşallah

Çok üzüldüm bu anlattıkların çok ağır. Hayır kinci değilsin. Sende derin yaralar açan bu insanlara tepki koymakta haklısın. Psikolojik destek umarım alıyorsundur almalısın. Bunlar tek başına aşılacak şeyler değil. Umarım her şey çok güzel olur senin için. Sırf seni dünyaya getirdikleri için ailem demek zorunda değilsin.

Aynı kitabı beğenmiş olmamıza çok sevindim. Kitap okumayı çok seviyorum. Biraz söylemeye çalıştığım oldu ama ya inkar ya daha kötülerden örnekler ya da alınmayla ve ağlamayla karşılaştım. Evlerine tek asgari ücret giriyor. Hasta olan abimin istekleri de oluyor... sigara filan içiyor. O evi kriz anında darmaduman ettiği ve çok masrsf çikardıgı için çıkıp başka eve geçemiyorlar normalde karşısına sgk binası yapıldı ve çok pahalandı. Taksit de ödüyorlar. Ara sıra kısa süre işe girip çıktığı oluyormuş abimin. Maddi destek sağlayamadılar ben onlara sağladım. Şu anda para biriktirmek istediğim için daha az sağlıyorum eskisine göre.

Öncelikle sizi tebrik ediyorum. Güçlü durmaya cabaladiginiz için. Çok ağır şeyler yaşamışsıniz ama geride kaldı. Aile için kin tutmak çok yıpratıcı bence. Ölseler oldu dersin. Şuanda sıkıntı yoksa eğer, annenden bir merhabayi esirgeme. Yabancı, komşu gibi davran. Abilerini yok sayabilirsin. Kendiniz için de yapmak istedikleriniz var zaten. Ekstra olarak, şükür edilecekler defteri tutun, her gün şükredin. Başta sağlıklı olduğunuz için.. Olumlama yaparak hayaller kurun. Bir de turlara katılın. Doğa ruhunuza iyi gelecek.

çok teşekkür ederim yorumunuz için. Doğru söylüyorsunuz annemle abim bana öyle söyledi ama belki doktora tam anlatmadılar. Arayıştayım ben de gitmeyi planlıyorum. Güvenlik olduğum için erteliyordum ama özel kliniklerde e-nabıza işlenmeden tedavi ve terapi yapılabiliyormuş. Tiyatroya gitmeye bayılırım en sevdiğim ve bana kendimi hayatta hissettiren şey. Barışmak ve affetmekle ilgili söyledikleriniz konusunda kesinlikle katılıyorum.

Teşekkür ederim, sağ olun. Mantıksal olarak böyle olduğuna ben de inanıyorum. Bu dirayeti fiili olarak da sürdürmeyi umarım başarırım yufka yüreklilikle kendine ihanet arasındaki çizgiyi bazen koruyamıyorum.

Kim seni neden kinasin ki? Maddi yardım da yapma, manevi destek de olma. O aileye hiçbir şey borçlu değilsin. Senin ihtiyacın varken onlar yanında olmamış, şimdi elin ekmek tutunca kıymete binmişsin. Kendi psikolojine odaklan, madem para kazanıyorsun terapiler al, etkilerini azaltmaya çalış. Aile böyle bir şey değil. Umarım yakında mutlu bir evlilik yapar kendi güzel aileni kurarsın

Aile dizilimini bir suredir araştırıyorum. Bir dizide gördüm birçok yerde gerçek olduğunu okuyunca çok şaşırdım. Yeterince güvenip ehil biri olduğuna inandığım biri olursa yaptırabilirim diye düşünüyorum. yenGEnC

Ben olsam kesinliklee gorusmezdim, kinci de olabilirsin, bunları yapanlara kim tutmak normal zaten. Sen kendini iyileştirmeye bak, başka bişey düşünme.

Vicdan yapmayın, arkanıza bakmayın, size bunları yaşatanları affetmeyin Annenizde onlar kadar suçlu, duygu sömürüsü yaparak hayatınıza geri dönmesine izin vermeyin çünkü o dönerse diğerleri de döner. Ayaklarınızın üzerine basmışsınız, eliniz ekmek tutuyor şimdi özlenen olmuşsunuz düşmeyin bu tuzağa. İnsanın iyileşmesi, düzen kurması yıllarını bazen ömrünü alıyor emeklerinizi heba etmeyin. Bırakın ağlasın ağlaya ağlaya akıllanır belki size acımayana sizde acımayın

Anne baba diye kimseyi kutsal saymamız gerekmiyor. Etmediğini bırakmayan insanların sonra gelip ama ben senin şuyunum buyunum demesi çok sinir bozucu. Annenizi affetmek zorunda değilsiniz. Belli ki size iyi gelmiyor ve uzak olmak istiyorsunuz, bu da en büyük hakkınız. Kendinizi suçlu hissetmeyin sakın. Umarım yaralarınız zamanla iyileşir.

Güç veren bu yorumunuz için minnettarım, çok teşekkür ederim. Yazan eliniz ve bunları düşünen ince ruhunuz dert görmesin. Söylediklerinizi dikkate alıyor ve üzerinde düşünüyorum. Tavsiyelerinizi de dikkate alacağım.

İlaç tedavisi gereken bir durum olursa yine de kayıtlarda çıkar ama özel öyle ilaca hemen başvurmaz ki devlette 15 dk süre var gidiyorsun ben kötüyüm diyebilip ilacını alıp dönüyorsun ki kimseye faydası yok. Zaten orda olan doktorlar ds bundan muzdarip Birde size aile dizilimi tavsiye ederim. Çok pahalı normalde ama yotube ve instagramda araştırıp bakarsanız bir yol bulursunuz belki Benim bir arkadaşım ilgileniyor onunla yazları yaparım gerçekten affetmek için iyi geliyor. Ama affetmekten kasıt o insanlar ile aynı şekilde hayatına birşey olmamış gibi devam etmek değil. Kabullenmek ve yoluna bakmak gibi

Abiniz herşeyi doktora tüm çıplaklığıyla anlatıyor mu acaba. Ayrıca bir psikolog böyle bir yorum yapmaz karşı tarafı dinlemeden. Abinizin kendi yorumu olabilir bu. Bence de konuşmayın ama sizde psikolojik destek alın. Onlarla barışmayın ama kendiniz ile barışın. Siz birilerine şu şekilde yetişmenize rağmen maddi yardımda bulunuyor iseniz asla güçsüz bir insan değilsiniz. Kimse de affedilmeyi böyle kolay olur sanmasın. Belliki aslında hala kafalar aynı. Siz kendi hayatınıza bakın. Kötü kendi kanından bile olsa uzak durmakta fayda var. Onlarsız olan hayatın tadını çıkarın. Size hala bu şekilde hissettirmelerine izin vermeyin destek alın gerekirse. Sosyalleşin. Kimse ile sıkı fıkı olmanıza gerek yok bir sinema bir yemek bir alışveriş yapıp havadan sudan konuşup resetleyin kendinizi.

Abiniz totosundan uydurmuş. Artı siz kin duymayacaksaniz kim duyacak? Bu insanların hiçbiri ile görüşmeyin. Yaşadıklarınız fazla ağır o yuzden araştırarak terapi sürecini başlatın. Çünkü aile dizilimi vs işe yaramaz sizde. Cocuklukta ağır fiziksel ve psikolojik istismar var. Böyle birşey bir Avrupa ülkesinde olsa sizi sosyal hizmetler çoktan o evden almıştı.

Teşekkür ederim. Haklı olabilirsin. iş yerinde çok sevilen çevresi geniş biriydi. Uzak bir şehre gitse sanki onu bulamazdı ve o nerede isterse orada yaşayabilecek kadar güçlüydü gibime geliyor ama bilmiyorum. Belki anlayamadığım iç dinamikleri vardır. Neden onu besliyor onca yıldır...

Ailenizdekileri öldü kabul edin gorusmeyin dusunmeyin bile. Siz cok guclusunuz butun zorluklara ragmen kendi ayaklarinizin ustunde durabiliyorsunuz. En yakin zamanda terapi almaya baslayin. Umarim hayatinizin bundan sonraki donemi oncesini hatirlamayacaginiz kadar guzel gecer.