evet çocuk yüzünden giriyoruz birbirimize ya. o ikimizi de gerim gerim geriyor. sonra bu tip olağanüstü birşey de yapınca patlıyor bomba. keşke ben birşey demeseydim. birsaat de olsa çıkarsaydı. sanırım ikimiz de sinirlerimizi birbririmizin üstünden çıkarmayı öğremişiz sadece. ya kızlar bir de aklıma şu geliyor abimin karısı var ne zaman bize gelse üstüne biz alakasız bir şeyden kavga ederiz. ramazandan beri gelmiyordu kavga falan yoktu. bir geldi 3 gün arayla 2 kavga. hep böyle oluyor bir kere falan değil hep böyle, o geldiyse tamam. nazarımı değiyor acaba yoksa büyü mü yapıyor artık bunu düşünmeye başladım.

Eşinin yardımcı olması gerekr. Tamam o çalışıyosa sende evde çalışıyosun. 3Gün evde diyosun rahat bir iş demekki. Destek olması lazım

kızlar benim 2.5 yaşında bir oğlum var çok afacan bir velet. dün biz uyurken sessiz sedasız kalkmış ondan gizlemek için bir kutuya koyup yüksek bir yere çiçeğin arkasına sakladığım rujları bulmuş ve bununla kanepeleri boyamış. sabah ben kalktım ki krem olan kanepeler vişne çürüğü olmuş. tabi çok sinirlendim çocuğa da bağırmak istemedim sonuçta aklı ermiyor ama kendimi de tutamadım ağlamaya başladım. bu arada eşimin işi çok rahat. bir gün çalışıyor 3 gün evde. ben de eşime "bugün çocuğu parka çıkar da ben de temizlik yapayım" dedim."tamam" dedi. ama genelde dışarı çıkarınca bir saatte geri geliyor, ben kabasını ancak almış oluyorum. ben de "3 saat gezdir olmadı avmye götür, anca biter bu kadar iş"dedim. bizimki küplere bindi. yok bir çocuğa bakamıyormuşum, dışarı da götürmüyorum ne halin varsa gör demeler, çok zoruma gitti. bu arada ben banka sınavına çalışıyorum. ona dedim ki "haa görüyorum bana ne kadar yardım edeceksin çalışırsam, tüm hafta çalışıp hafta sonu da deli gibi temizlik yapacağım de mi"dedim. o da "senden çalışmanı falan beklemiyorum korkma, zaten bana göstermelik çalışıyorsun bilmiyorum mu"dedi. en çok da zoruma giden bu oldu. ya snav ücretini yatıracağımız zaman paramız kalmamıştı, ben annemden borç isteyip yatırdım, yoksa para yok sınavı kaçırdım derdim. son gün yetiştirmeye çalışmazdım. ben de "karısını desteleyen erkek masken düştü işte bu sözünle"dedim. sonra gitti yattı, annem geldi o çocuğa baktı ben temizlik yaptım, sonra balkonda mangal yaptım uyandı yüzsüz yüzsüz yedi. annem varken yine iyi kocaydı. sabah bir kaltım işe geç kalmış, ama telaşlı olması gerekirken iki kavga edem derdinde. yine bir sürü laf soktu, ben de benle uğraşma dedim, gidene kadar da tuvaletten çıkmadım. şimdi işte hala küsüz. çok uzun zamandır kavgamız olmuyordu ama son bir haftada iki kavga ettik diğeri de oğlumun buzdolobını boşaltması sonrası benim sinirimin bozulması eşimin de hemen üstüme gelmesiydi. kriz yönetimimiz sıfır ya. çocuk böyle ciddi ziyan çıkarıp da ben de öfkelenince eşim de zaten sinirli bir tip kavga patlak veriyor. ne yapayım, çözüm önerisi olan? ilkduyansenol kaça