Bu insanlarla arana mesafe koyman gerektiği apaçık ortada, mesafeni koy, keser sap ve hesap döndüğünde görüşürsünüz. Umutsuzluğa kapılma, hayaller ulaşabilmek içindir. Ben başarabileceğine inanıyorum

İnşallah bütün hayallerin gerçek olur Ama sana tavsiyem genç kardeşim, akademisyenlik çook uzun bir yol. Çok yıpratıcı. Ve inanılmaz referans dönüyor. KPSS daha kestirme ve referansa ihtiyacın yok bileğinin hakkıyla memur olur tatilini yaparsın. Yüksek lisansa da istersen öyle devam edersin. Akademiye memurken de girersin. Ama KPSSyi ger plana atarsan gerisi çok zor olabilir. Tecrübe konuşuyor, lütfen dediklerimi yabana atma

Ya şu hısım akrabayı verip mandal leğen alamıyormuzyuz onlardan daha çok işe yararlar... hısım akraba kapatılsın..

Allah ömür verirse, ben de bir gün bunlara sahip olacak mıyım dediginzo günler için, agldiginiz günler için kendinize kizacaksiniz maalesef ki bazen aile büyükleri tabiri caizse paralı aile ile iletişimini iyi tutar, maydanoz girusn yada görmesin onların çocukları daha degerlidir. Bu tabi gerçek değeri göstermez ama onalrin gözünde öyledir. Sizi çekememezlik durumu var bence. Kirletmeden, Allah herkesin gönlüne göre versin deyip kenara çekilmek, işinize gücünüze bakmak bence en güzeli bu hayatta. Ben de benzer şeyleri yaşamış biriyim. Ama bana böyle vicdansızca nispet yapilmadi hiç. Sadece daha özensiz davranildi bana. Ailedeki diğerleri iğrenci idi de ben değildim sanki. Maddi manevi destek pek görmedim. Maddi istemedim hiç ama başkasına yapılınca neden ben degil dedim sonradan. İnanın ilahi adalet de tecelli ediyor illa. Sıkmayın canınızı. Az kalmış masallah mezuniyetinzie. Şimdiden hayırlı olsun

Sadece biraz başını ve sonunu okudum. Öncelikle akrabalar şişirilmiş balonlardır patlat gitsin. İkinci olarak bana da kendi paramı kazanmak, kendi evimin kapısını açmak, kendi arabamı almak imkansız geliyordu atanalı 3 yıl oldu. Çok tatlış bir ev tuttum, birkaç yıl daha çalışırsam arabanın sağ ön tekerini de alacağım

Aykırı ruhlu kuzenlerimden biri 'akrabalık cinsel yolla bulaşan bir hastalıktır' der. Bundan korunmak mümkün değil maalesef ama kurtulabiliriz.

Çekirdek aile dışında; akraba = akbaba Akraba, kan bağı ile bulaşan en tehlikeli hastalıktır. İyiliğinizi istemezler. Hep onlardan kötü ol isterler. Teyze anne yarısı değildir. İyiliğini isteyen akraba çok nadirdir. O yüzden kimseye ezdirmeyin kendinizi çat çat cevap verin en azından dişli olduğunuzu görüp bulaşmazlar.

Akrabalarınız size bir şeyleri hak görmüyor diye onları hak etmiyor değilsiniz. Oldukça kötü niyetli ve zorba kişiler. İyi bir bölümde derece ile bitirmişsiniz ve belli ki bu onlara çok koymuş. Umarım başarılarınızla bu zorbaları daha da bir zortlatırsınız da bizde burda okuruz. Gönlünüzden geçen her şey en güzel şekilde olur umarım. Böyle insanlar için canınızı sıkmayın.

Allahım ne kadar kötü insanlar bunlar böyle Türk filmlerinde görür dalga geçerdik Evlerden ırak olsun böylesi Mümkün olabildiğince ilişkini kesmeye çalış

Bütün akrabalarla tamamen bağımı koparali 11 sene oldu hayatımda aldığım en doğru karardı akrabanın iyisi çok azdır

Olacaksın tabi çalışmaya devam Teyzen de dangalak sanırım, şu isler bitsin kon paralara o şapkayı al o teyzenin münasip yerlerine sok

Geçecek çok güzel günler gelecek bana eski bir anımı anımsattın yıllarrrrr önce amcamın kızı evleniyor çeyizi serilmiş bende küçük kız çocuğu bakıyorum hevesle annesi yapmışta yapmış danteller işlemeler oyyy oyyyy bana kim yapacak 9 yaşında anacığım ölmüş Eve gelince çocuk aklımla senin gibi bende ağladım. Kimseler görmeden Öyle şeyler oldu kiii kayinvalidem bir anne gibi bütün çeyizimi yaptı yaydı gösterdi bir düğün kına yaptı kendi kızına yapar gibi o akrepten beter akrabalar gene dedikodu yaptılar nelerrrr nelerrrr kız nerden getirdin aklıma gece geceeee Allah iyiliğini versin hiç üzülme Allah yarattığı kulundan vazgeçmez

Sana şu kadar söyleyeyim hatiri sayilir bir meslek grubundanim evlendim ve balayina gitmedim bu senede tatili guc bela yaptim tatil denirse. Yaşadığın şeyleri ve hissettigin duygularin tipatip aynisini da yaşadım. Ablan olarak sana şunu söyleyebilirim hak ettigine inanmadigin sürece isteklerini gerçekleştirmen zor. Yasadigin psikolojiyi adim gibi biliyorum seni tanimamama rağmen. Asla suan icinde bulundugun yeri baskalarinin yarim aklina bakarak belirleme. Insanlarin hayatlari berbat ama asla boyle yansitmiyorlar hep mukemmeller hep en iyiler. Sen bakma onlara kendi degerini kendin belirle

Canım yaşlarımız yakın sayılır ben de yaşadıklarının benzerlerini yaşadım. Şu an herkesten uzakta yeni bir şehirde yaşıyorum 4 yıldır ve hiçbir akrabamı görmüyorum. O kadar huzurluyum ki. Senin için de bu günler çok uzak değil. Senin gibi çok kafama takardım böyle şeyleri. Ama şunu idrak ettiğimden beri daha huzurluyum. Hiçbir kötülüğümüzün dokunmadığı bir insan sebepsiz yere bize karşı kötü duygular besliyorsa bu yüzde yüz kıskançlık, çekememezlik belirtisi. Başka bir sebebi olamaz ve biz vicdanen de rahatsak onları kendi iğrençlikleriyle baş başa bırakmak en güzeli olacaktır. Sana tavsiyem bu tarz insanlara karşı daima dik durman ve mizacında yoksa bile yeri geldiğinde nispet yapıcı tavırlarda olman. Gerekirse eğitiminle, mesleğinle, atandığında evinle, ortamınla artık aklına ne geliyorsa onunla onlara ne kadar iyi şartlarda olduğunu göster. Çünkü bu tarz insanların zor zamanımızda destek için değil tamamen kendilerini tatmin etmek, bizim mutsuzluğumuzdan keyif almak için bize yaklaştığını, biraz kendimizi toparladığımızda ya da iyi bir gelişme olduğunda uzaklaştıklarına da şahit oldum. O yüzden hak edene hak ettiği gibi davranmak gerektiğini düşünüyorum. Her şey gönlünce olsun

Elimden geldiğince mesafemi koymaya çalışıyorum, inşallah farklı şehre gidince daha da artacak bu mesafeler

Yok geçen hafta kalmayı bıraktım zaten çok yoruluyorum diye akşamları yatmaya gidiyordum sadece, Allah bir daha onlara muhtaç etmesin diyeyim.. Ailem de ben de biraz yumuşak başlıyızdır, insanları kırmaktan korkarız hep ama böyle yapa yapa bizi kırdılar çatır çatır... Artık benim de kendimi düşünmem lazım sanırım, başkaları kadar kendimi düşünmedim gibi hiç, kendi hakkıma girdim böyle yaptıkça maalesef...

Merhaba çok sevgili kadınlar klübü üyeleri, yeni bir üye olarak gecenin bu saatinde biraz da olsun dertleşmeye geldim Konum belki de hepimizin ortak noktası olan çevremiz ve akrabalarımız hakkında ve onların bana hiç bir şeyi layık görmemesi hakkında... Öncelikle ben 23 yaşında yeni mezun sayılabilecek genç bir kardeşinizim, bu sene getirilen formasyon düzenlemesinden dolayı mezuniyetim bir dönem uzadı fakat kendi bölümümü derece ile bitirdim ve Türkiye standartlarına göre de önü açık bir alandayım. Bu sene bu okul uzatma mevzusundan dolayı KYK da kalma hakkım kalmadı ama stajlarım ve eğitimim devam ettiği için de okuluma gitmek zorundayım bu yüzden bana bir apart tuttuk 4000 tlye, bu konuda çekirdek ailemin hiç bir itirazı yok ama haladır, teyzedir sürekli "neden yurtta kalmıyorsun? Neden kendi şehrine aldırmadın formasyonu?" Gibi -sanki ben gerizekalıyım da bu detayları düşünemiyormuşum- gibi yorumlar yapıyorlar. Mesele cidden bana karışmqlqrı bile değil artık, mesele kendilerine hak olarak gördükleri şeylerin sanki bana fazlaymış, ben bunları hak etmiyor muşum gibi sunulması. Halbuki bana bunu diyenlerin birinin çocuğu okulu iki yıl uzatıp apart tuttu, diğeri çocuğuna ev aldı bunun için, yani ben tuttuğum yer hakkında kimseden destek bile talep etmiyorken bana köstek olunması gerçekten sinirime dokunuyor. Bunun dışında -belki konudan konuya atlıyorum ama- ben çocukluğumdan beri maddi durumu orta seviyede olan bir ailede büyüdüm, çok aç açıkta değiliz elbette ama aşırı lüks de yaşayamıyoruz. Ben oldum olası denizi, tatilleri çok severim, bu yüzden de her yaz ayı benim içimde bir yaradır ve çocukluğumdan beri yazın otellere tatile gitmek, doyasıya denize girmek motivasyonuyla çalıştım hep -ne kadar saçma dimi?- gelgelelim bu yazda benim için çok yoğun geçti, dedem ciddi derecede rahatsızlandı, ben ise bulunduğum şehirden sabah 5.30'da uyanıp iki vasıta ile 45 derece sıcakta çalışmaya gidiyorum, bu süreçte de belli günler teyzemde konakladım. Orada konakladığım son gün ise evlerinde onlara ödünç verdiğim şapkalarım vardı, ben toparlanırken bana dalga geçer bir tonda "bu sene otele falan gider misiniz? Alacak mısın şapkaları?" Dedi ben de kısaca gitmeyiz vs deyip geçiştirdim. Sonra da tek tek sıraladı "gerçi zaten siz gidemezsiniz, nereye gideceksiniz gitsenizde kalamazsınız, şöyle de böyle de.." sonra da telefon açıp eşiyle tatil için nasıl bir villa kiralayacaklarını konuştular.. bu teyzem ve çocukları benim çocukluğumdan beri her zaman bana gittikleri tatilleri detayıyla anlatırlar, işte otelde bileğine bileklik takıyorlar açık büfe yemek oluyor, siz bilmezsiniz vs., diye havuza girdikleri videoları falan gösterirler ben de aptal gibi özenerek bakarım.. bazen ben mi fesadım bilmem ama bilerek mi yapıyorlar derim çünkü "çocukluğumda denize gitmek istiyorum" diye ağlayışlarıma şahit olmuşlardır. Velhasıl kelam, şapka muhabbetinin olduğu günün sabahında da iş yerinde mescide girip çocuk gibi ağladım.. ben hayat mücadelesi veriyorken benimle böyle dalga geçildi diye. Bugün de tekrar bu kişilerle beraberdim bu teyzemin kızı da yeni dersanesini bitirmişti, anneannem ona dönüp "sen artık güzel bir denizi hak ettin" dedi, oysa ki bir iki ay önce ben denize gitmek istediğimi söylediğimde "bu sıcakta ne işin var" demişti. Üstelik ben bu insanlara maddi olarak borçlu da değilim, bir şey de beklemedim, ben kimsenin yaptıklarına da karışan biri değilim, herkes kendine göre en iyisini yaşasın isterim ama bana gelince her şeyin bana çon görülmesi artık psikolojimi bozuyor, kendimi hiç bir şeyi hak etmeyen biri olarak görüyorum.. şu anda mezuniyetimin arefesindeyim, hayallerim var, yüksek lisans yapmak, akademisyen olmak, iyi bir yerlere gelmek istiyorum. En büyük hayalim de ailemi kendi kullandığım arabayla tatile götürmek ama bazen böyle motivasyonum kırılıyor. Cidden geçecek mi hanımlar? Ben de bir gün bu imkanlara sahip olacak mıyım? Ben de hak edecek miyim?

benim de akrabalarım cok öyle konustu durdu hic umursamadım takılma ağzı olan konusuyor... İnsallah her sey gönlünce olur

Bölümümü ilk kazandığım zaman akrabaların hepsi atanamayacaksın önü kapalı vs. bir takım zırlamalar olmuştu. Şuan hepsi yağcı. Bütün her şeye kulağını tıka. İşine bak.

Çoğunu hayatımdan çıkardım ztn artik umursamazlığıma katlanamayip onlar benden kaçıyor. Hayalinden bile güzel olacak ama zamani beklemen biraz daha sabretmek gerekiyor demekki. Ben atandigim yılın ertesi yılı kuzenim sınava girdi tercih yapacaktı. Çocuğun başını yaktılar üstelik okuyup hızlı aranmaktadır başka çaresi yoktu. Gitti ataması zor bir bölüm yazdı. Yapma etme eyleme onun yolu bu dedim dinlemedi puanı da yaktı. Sonra annesi aa ola ola basit bir memur mu olacaksın sen şimdi dedi arkama yaslanip dinledim. Yine ortamda okurken atan univ bitince işin imkansız dedim ben şöyle yapicam dedi bu sefer yaslandim çekirdekte aldim Sonuç ilk yıl 63 2. Yıl 72 aldı. Bölümü genel kadro ile 97 üstü alıyor. Ben müfettiş olucam Ben şu olucam diye geziyordu. Ertesi sene evlendi. Şimdi çocuk bakıyor yilbasinda ülkede mutasip yaşam konusunda zirve bir yere kv sine alt kata taşınacakmis. Seneye de kpss deneyecekmis şu an Istanbulda uzak oturuyor Bu sefer elime çay fincanı da alicam. Bu sefer annesi de akillanmis sacmalama diyormuş ama pardon

Mesafe koy gitsin onlarda da kalma artık. Ailen dişini gösterse konuşamazlar bence.