yaş 30 yenı evlendım ama ben esımle 5 yıldır tanısıyorum..

34 yasinda evlendim esim melwk gibi cok sükür. Gec evlenmeninde iyi yönleri var. Ama bebegimiz olmuyor

Merhabalar kızlar ben bir ay sonra 30 oluyorum çalışıyorum ama ufukta evliliğe dair hiçbirşey yok maalesef çevre baskısı gelecek kaygısı herşey günden güne beni daha büyük bi umutsuzluğa götürüyor iş ev gidip geliyorum o kadar bunaldim ki kızlar çok merak ediyorum30 yaşindan sonra mutluluğu bulan var mi? Şimdiden yanitlariniz için teşekkür ediyorum E

hayırlısı olsun demekten başka bişey gelmiyor elden malesef en azından yanlız değiliz böle avunalım :)

allah mutluluğunuzu bozmasın inşallah. darısı tüm isteyenlerin başına. böyle hikayeler duyunca etkilenio insan olumlu anlamda

Çok teşekkür ediyorum inşallah dediğin gibi olur güzel haberler paylaşırım burda :))

Insallah canim benim. Tedavi görüyorum bir yildir. Cidden bu konu üzüyor beni

tüp bebek yapanların ikizleri, üçüzleri oluyo diyollaaa

Canım bizim komşu 38 yaşında dünya tatlısı bi kızı oldu bence burda senin de güzel haberlerini kutlucaz:) S

Ay canımmmm çooook güzel işte ben de böyle istiyorum inşallah aminnn

26,5'ta evlendim. 35'e kadar 2 tane doğurulabilir bence. 40 yaşından sonra doğuran tanıdığım var.

Bu güzel paylaşımlari görünce insan umutlaniyor mutlu oluyor 40 bin kere maşallah kızlar ama sonra düşünüyor evden işe işten eve nasıl olcak diye?

Hiç üzülme tatlım herşey çok ama çok güzel olacak hem de en kısa zamanda olcak inşallah :))

birde şu aaa niye evlenmedin diye acıyarak yaklaşanlar olmasa. evlenmek zorunda değilim. çocuk sahibi olmak zorunda da değilim. ikiside vakti geldiğinde olur hayırlısıyla. olmazsa ne yapabilirim. bir çocuğu kötü etkilemek istemem. yansıtmamaya çalışırsın da bilmiyorum. her şey dile kolay. evlenmek içinde sırf mantığımın yattığı biriyle evlenmek istemiyorum. sonuçta hayatı paylaşıcan.

artık çoğu insan 30 civarı ya da sonrasında evleniyor. önce evlenenlerin bir kısmı da zaten boşanıp yine ikinci evliliğini de 30 dan sonra yapmak durumunda falan kalıyor. yani artık böyle çok var diye tahmin ediyorum

Ne güzel ben de 30 dan sonra aşkı bulmak isterdim...

merhaba arkadaşlar. acele etmeyin her şeyde bi hayır var. 30 dan sonra evlendim bende ayna duşunceler ıle uğraşiyordum evlenmeden önce. sonra oldu evlendim. evlilikte heeeeeeeeer şey var. mutluluk mutsuzluk, kıskanş, sevinç. bi şeyden eminim bu dunyada mutlak ıhsas yok kimse mutlat şuur ile yaşamiyor. daim mutlu olmayecez daim mutsuz olmayace. dunya bu işte. pozitif ve negatif yaşam için bu dunyaya geldik. allah sabır versın her şey için

güzel bir konu:) son zamanlarda aynı umutsuzluk bende de var. 32 yaşındayım ve hala ortada bişey yok bu anlamda. 6 ayy önce nişandan döndüm. ondan sonra herşey daha da karanlık olmaya başladı benim için. kares çok güzel şeyler yazmışsın. allah herşeyden önce hayırlısını nasip etsin tabi ama insan yaşıtlarının 2. çocuklarını yaptığını görünce umutsuzluğa ister istemez düşüyor. bir de evden işe işden eve gidip gelirken kiminle ne zaman tanışıcam da evliliğe kadar gelebileceğim diye düşünüyor doğal olarak

Merhabalar, umudunuzu kaybetmeyin, rabbim oyle güzel zamanda ve uygun zamanda kapı açar ki mutluluk budur dersiniz. Ben herleyden umudumu kesmiş iken 30 yaşıma girdikten bir ay sonra, sevgili eşim tuttu ellerimden ve hemen evlendik. şimdi 2 aylık evliyiz. darısı tüm bekarlarımızın başına, evli olanlarında yuvalarından mutluluk huzur eksik olmasın her daim. 30 yaşında evlenmenin belki minik bir sorunu 2 çocuk isteyenler için olabilir malum yaş gidiyor, planlı olmakta fayda var :)

Allah razi olsun. Tesekkür ederim.

evet zaten asıl mesele bu. çocuk konusu. hangi arada yapacağız 2 çocuğu bilemedim :)

neden? kaç yaşında evlendiniz ki? 32 yaşındayım ve gerçekten şunu düşünmeye başladım. evlenip çocuk sahibi olabilecek miyim

32 yim. Yeni evlendim. Çok mutluyum :)

tesekür ederim Rabbim hayirli esler, hayirli evlilikler nasip etsin. Suan sükür mutlu oldugum 3 aylik bir iliskim var. Suan evlilik icin henüz erken. Bazen evlilik konusu acilyor acilmiyor degil ama ben kendimi iyi hissetmiyorum bunu ona yansitmamaya calisiyorum. Evlilik lafi bile beni korkutmaya yetiyor umarim bunu zamanla asarim.

şimdiki aklım olsa 30'dan sonra evlenirdim :)

İnşallah aminnn

Merhaba canım bende evlilik konusunda çok bunalıma girmiştim işten ev evden iş başka bi yere çıktığım yoktu ve herkes baskı yapıyordu evlenmiyormusun evde kaldın bilmem ne.. görücü usulu çok isteyen oldu hiç birini beğenmedim 20 yaşındayken istemeye gelmeye başlamışlardı sayısını hatırlamıyorum çok kişi gelmişti... Annem babam çok baskı yapıyordu evde kalacaksın diye neyse öyle böyle 27 yaşına geldim uzaktan bi akraba biriyle tanıştırdı nasıl olduysa beğendim uzun boylu yakışıklı diye :) 5 ay içinde nişan düğün oldu 29 yaşında anne oldum şu an 30 yaşındayım. Mutlumusun diye sorarsan hiç mutlu değilim sürekli boşanmayı düşünüyorum eşim çok pinti çıktı. Herşeyin hayırlısını versin rabbim canım

iyi besleyın. dua edin, olur inşallah S

Hayırlısı ile birinci bebişimi bir alayım da kucağıma olmadı hemen bir kardeş ekleyeceğim ona, ama önce Rabbim bize hayırlısı ile o günleri göstersin de

Amin, insallah darısı tüm isteyenlerin başına :)

işte asıl sorun orda. hadi biri olsa şimdi evlendik diyene kadar 33 2 çocuk yapana kadar peşpeşe 35 :) aday bile yok :)

Kızlar ben 34 yaşındayım 2.5 yıllık evliyim ve 2 aylık boncuk bi oğlum var kısacası umudunuzu yitirmeyin. Artık olmaz, hepsi birbirinin aynısı, ben evlenemem dediğim anda eşimle tanıştım. Tüm ilişki boyınca temkinliydim ama sonra birden kendimi nişanlanmış buldum :) kesinlikle 30 yaşından sonra evlenmenin çok büyük avantajları var. Bi kere bir sürü insan tanımış oluyorsunuz, kör kütük aşık olup evlenme ihtimaliniz azalıyor. Dolayısıyla yanlış insanla evlenme ihtimaliniz azalıyor. İnce eleyip sık dokuyorsunuz. İşin içine biraz da mantık giriyor. Gerçi bu durum evlenebilme ihtimalinizi biraz azaltıyor aslında :) yalnızlığa alışmış oluyor insan o yaşa kadar. Kimsenin kaprisiyle uğraşmak istemez halde oluyorsunuz. Doğru insan karşınıza çıkana kadar :) demem o ki, en güzel yaşlarınızdasınız, umudunuzu yitirmeyin

Canım ben de öyleydim ama şimdi çok çok pişmanım hoşuna giden biri olursa kesinlikle değerlendir mutlu olmaya bak eksiklerini değil fırsatlarını gör eksilerine değil artılarına odaklan canım çünkü giden her anın kıymetini sonra anlıyorsun benim yaşadığım pişmanlıkların hiçbirini sen yaşama çünkü sonrası inan düşündüğünden daha zor oluyor...

Galiba bende siniri zorlayacagim. Aslinda hep en gec 30umda anne olmak istemisimdir. Suan 27 yasindayim. Aslinda halimden memnunum ama ailemle yasadigim icin s1k1ldim biraz. Isin kötüsüde evliliktende korkuyorum. Herseyden önce yanlis bir karar vermekten, mutsuz bir evlilikten. Konu acildiginda kendimi nikah masasindan kacerken hayal ediyorum. Yillar gectikcede sokulan laflar cogaliyor tabi. Allahtan yasimi göstermiyorum yoksa daha cok lafa, söze maruz kalacagim. Ne kadar takmiyorum derse de, ne kadar cevabini verirsen ver söylenenler etkiliyor insani.

kesinlikle umudunu kaybetme! 34 yaşımdayım ben 4 ay sonra düğünüm var inşallah evlenicem bende. sana burada ne yazsam da bu his geçmeyecek içinden belki ama bence en güzel yaşlardayız. Yaşamadığımız şeyleri bile çevremizdeki insanlardan görüp öğrendik, ergen triplerini aşalı yıllar oldu, hepimiz insanız diyerek karşımızdakinin ne hissedebileceğini ne istediğini daha iyi anlayabiliyoruz büyük ölçüde, küçük sorunlara takılmamayı öğreniyoruz, en önemlisi geç gelen mutluluğun kıymetini daha biliyoruz bence... uzar gider bu yaşın güzellikleri... herşey ölür umut ölmez, herşey Allah'tan derim ben her zaman herşeyin bir vakti zamanı var hiç ummadığın anda gelecek inşallah seninde hayat arkadaşın :) ama onu beklerken sahip olduklarınla mutlu olmaya çalış, şükret, onların kıymetini bil.

O kadar güzel anlatmişsin ki canım inan senle birebir ayni şeyleri yaşadım ve de yaşıyorum yazdıklarınla duygularıma tercüman olmuşsun inşallah iyi birileri çıkar karşimıza ve yaşayamadığimiz ne kadar güzel şey varsa bize yaşatan mutluluğumuzun ta kendisi olan "ben varım artık sen hiç birşeye üzülme" diyen biri Allahım inşallah canım

Bi şekilde çıkıyo karşına. Ben artık evlenmekten vazgeçmiştim. Benim mesleğimle eşimin mesleği çok farklı, normalde karşılaşma ihtimalimiz hiç yok, bi arkadaşın doğum gününde karşılaştık ilk defa. Kaldı ki ben çok öyle yerlere de gitmem. O gün içimden geldi gittim. Eşim bana o gecenin sonunda ben seninle evlenicem dedi. Güldüm geçtim..2 yıl sonra evlendik :) kısmet böyle birşey.. umudunu yitirme