Bir de eski konunuzda eşinizin yurt dışı vs görevi olan güvenlik personeli olduğunu yazmışsınız Şimdi de bebeğe evde akşam bakacak diyorsunuz Hatta daha eski konulara baktım evinize temizliğe yardımcı vs aramışsınız Bu profilde kuru ekmeğe muhtaç vs değilsiniz ki Evet okulunuzu bitirin Erteleniyorsa en azından eylül de devam edin ve bebeği kreşe verin Bu dönem gideceğim diyorsanız da bakıcı bulun hatta kuzen vs varsa genç kız yanınızda onu da götürün hem ufku genişler hem siz okulda iken çocuk ile ilgilenir

Ben gitmezdim birakip dayanamam sanirim simdiden ise nasil baslayacagim onu dusunuyorum Milana22

Anneniz gelip sizinle kalamaz mı? O kadar süre çocuktan ayrı kalabilecek misiniz? Babası?

Tesekkur ederim, benim icin bir kadinin okumama yada calismama luksu yok, her kadin okumali, ise girmeli sonra evlenip cocuk yapmali Eger bu siralama sasiyor ise o zaman onemli olan cocuktur, o cocuklar hicbirime sormuyor cunku dunyaya gelelim mi diye, biz karar verip doguruyorsak bakmayi da bilecegiz, bunun otesinde birsey olamaz Insan doguruyoruz kedi yavrusu dogurmuyoruz ki kediler bile yavrulari buyuyunce birakiyorlar

Ne kadar bireysel ve bencil bir yaklaşım. Başlık bile kabul edilemez bir gerçekten bahsederken sizin yorumunuz? Pes doğrusu.. Ben üniversite mezunu çalışan bir anneyim. Ve şartları olduran her kadının bir şekilde kendini geliştirmesini çalışmasını desteklerim. Ama bu bir bebeğin annesine en çok ihtiyaç duyduğu dönemde uzun süre ayrı kalarak olamaz.. Kaldı ki çocuk sahibi olmak da yeterli şartlar oluşturulduktan sonra olmalı. Ama olduysa da önce çocuk, sonra bireysellik diye sıralanır.. Madem konu sahibi eşinin işinin sürdürülebilirliğine güvenmiyor "ben bu süreçte çocuğu bırakamam git ek iş yap veya daha iyi iş bul" diyecek..

Bebekler 18 aylıktan sonra anneyle farklı kişi olduklarını kavrarlar. O zamana kadar anneyle kendini bir bütün bilirler. Anneyi kokusundan, kalp ritmine kadar bilir ve diğer kişilerden ayırt ederler. Oluşmamış dediğiniz bilinçle doğarlar.

Soyle dusunun isiniz geregi yurtdisina cikmak zorunda olsaniz veya sehir disina isi birakirmiydiniz yoksa onun gelecegi icin devam edermiydiniz bana kalirsa edilmeli benimde oglum var 16 aylik boyle bir durumda kalsam ben 1 sene goze alirdim buyudukce masraflar artiyor okulu sosyal aktiviteleri hersey para insan cocugunun en iyi sekilde yasamasini ister para havadan gelmiyor bizlere dogustan zengin olmak lazim hem herseye sahip olup hemde evde bebeginle olabilmek icin:)

Akşam dönebileceksem giderim, ki başıma geldi sabah 10 uçağı ile gidip akşam 7 uçağı ile döndüm. Çok nadir 1 gece ayrı kalabilirim belki ama 1 hafta 10 gün mümkün değil. Ki bu sürekli olacaksa iş mi çocuğum mu tercih yapacaksam çocuğumu tercih ederim.

Ben 2-3 aylık bir bebeğin anne kokusunu arayacağını ama tutturmayacağını yazdım. Temel bakımını yapan, biberonla da olsa karnını doyuran kişiyi daha cabuk kabulleniyor bu bir bakıcı da olabiliyor, anneanne babaanne de. İlla anne diye bir diretme yok duygusal olarak yoksunluğunu hissetmesine ve güvenli bağlanmaya zarar vermesine rağmen tepki verecek kadar büyük değil. O zaman arkadaşın dediğine bakılırsa 18 aylık bebek anneden ayrı birey olduğunu fark ediyor diye anneyi aramaması lazım. Ama annenin yokluğunu fark eder gözü arar, kimisi annesi dışında kimsenin elinden yemek bile yemez, anneyi almadan uyumak istemez. Ben bunu anlatmaya çalıştım. Konu sahibi teorik bilgiyi google a yazar öğrenir zaten o gelişim psikolojisi dediğimiz şeylerin. Ben kendi yaşamımda gözlemlediğim örneklerle açıklamaya çalıştım. Başka bir üye çocuğunun 4, 5 aylıkken kendisini istediğini yazmış mesela. Benim kızım 9 aydan sonra yabancılamaya başladı. Her bebek farklı.

Annenizinde sizinle gelme sansi yokmu yanınıza yada bir sene daha bekleme sansiniz yapanlara helal olsun diyorum ben cocugumu bir saat bile birakamiyorum o yüzden ise bile giremiyorum

Bu okul bitecek dimi? E bitmeli. Birsey olmuş okul bitmeden evlenip, çocuk yapılmış ama şimdi o kaybedilen zamanı telafi etmek gerek. Baba da var yani anlayamıyorum gerçekten bu babaları neden ebeveyn olarak görmüyor, etkisiz eleman yapıyoruz? Akşam baba alıp, sabah işe giderken anneye bırakamaz mı? Boşanan aileler nasıl yapıyor? Ya çalısan anneler zaten çocuğu 3 aylıkken bırakıp işe gidiyor. Mecburiyet girdimi oluyor. Hem hafta sonları göreceksiniz zaten. Baba akşam çocuğu eve getirirse hiç sıkıntı olmaz ama gerçekten anlamıyorum neden babalar kendini adam yerine koyup hic bir işin altından kalkmaya çalışmıyor.

Bu yasa bir daha gelmeyecekler her anına sahit olmali, doyasiya yasamali. Cok fazla düşünmeyin bence biraz erteleyin.

Okulunuzun devam zorunluluğu yoksa notlarla idare edemez misiniz? Gerekirse bir senede değil iki senede bitirin son yılı ama çocuğu o kadar uzun süre bırakmayın bence.

Yerinizde olsam birkaç sene daha beklerim okulu bitirmek için. Çocuğunuzun geleceği için elbette okulunuzu bitirmeniz güzel olacak ama bu arada da anneyle en yapışık olması gereken zamanlarda çocuğunuza haksızlık etmeyin. Hani çalışırsınız, akşamdan akşama görürsünüz, geleceğinizi bilir, bunlara alışılır, sorun değil bence ama 1,5 yaşındaki bebek annesini hafta sonundan hasta sonuna görmemeli. Ya çocuk yapmadan okulu bitirmeliydiniz ya da şimdi biraz daha anlayacağı ve kendini ifade edeceği yaşları beklemelisiniz.

Siz annesiniz de biz neyiz pardon? Bazen insanlarin hayat sartlari sizin ki kadar iyi olmayabiliyor. Ve o dediginiz siralama herkes icin gecerli olmayabiliyor. Ben ben ben zaten hep bu yuzden kaybediyoruz. Cevremde bir cok "mukemmel" ama mukemmellikten bir o kadar uzak anne profili var. Kimsenin anneligini yargilamak size dusmez burada. Önceki

Gerçek anne konusunda Engin görüşleriniz için sağolun da gerçek bir anne de sanki sizin yaptığınız yolu tercih etmez, kreşe verir kreş çıkışı koşa koşa alır çocuğu, çocuk uyuduğu zaman da ders çalışır. Öyle anamın başına atayım anam hem hasta kardeşime baksın hem benim en hareketli dönemde olan bebeme baksın ben de gidip bir okulu bitireyim demez sanki ha, bana öyle geldi siz daha iyisini bilirsiniz tabi

Aynen pedagog a randevu aldm zaten ve kararim erteleme yonunde degisti.

Bir yil derken 2 donemin toplamda bir yil oldugunu bibilirsiniz diye ayri ayri 3 ay bir donem 3 ay diger donem diye belirtmedim. Diger noktalara gelince net bir sekilde sorumu sordum ve ayrinti verme ihtyci hissetmedim. Guzel gorusunuz iicin tesekkur ederim zira erteleme kararini verdim zaten

Şimdi gitme falan diyenler Allah korusun eşinizden ayrılma durumu olsa işte vay efendim okulu niye bitirmedin neden erteledin işte koca parasına güvendin diye sıralayacaklar. Büyüyünce daha çok anlayacak gibi geliyor bana ama tabi uzman değilim bu konuda ama bazı bebekler gayet de güvenli bağlanıyor ailesine.

Evet guven duygusunun zedelenmesinden cok korkuyorum bende.

ne demek, ben teşekkür ederim düşünceniz için :) umarim hiç ummadığınız kapılar açılsın önünüzde, hem okulunuzu bitirin, hem yavrunuzdan ayrilmayın.

Üslubunuz öğrencilerinize karşıda böyle mi? Kimler öğretmen oluyor, öğretmenim diye ortada dolaşıyor. Yazık, sadece üzülüyorum. İyiki çocuğunuza kendiniz bakmışsınızda öğretmeni olduğunuz çocuklar nefes almış o zamanda.

Yok erteleyemiyorum demedim annemi goturemem dedim sadece. Evet oglum biraz daha buyuyup kres yasina geldiginde birlikte gidecegiz.

E madem tartışmayacaksınız, sabit fikirdesiniz konuyu niye açtınız? Bırakın gidin çocuğu.

Babasi burda calisiyor. Annem gelip kalamaz cunku hasta bir kardesim var.

Çocuğunuz var mı? Değil 2-3 ay 40 günlük bile olsa mental açıdan dahi annesinin uzaklaştığını hisseder bir bebek.. Bebek ve anne bir bütündür uzun süre. Dönem dönem de ihtiyaçlarına göre bağımlılık seviyesi değişir..

Evet var ben hiçbir zaman çocuğun bırakılması taraftarı değilim bu yüzden de 3 yaşına kadar kendim büyütmek için öğretmenliğe ara verdim. Ama 2-3 aylık bebek herkeste durur, annenin kokusunu arar tabi ama anne diye tutturmaz. O bilinç oluşmamıştır daha. 9 aydan sonra anne ayırt edilen kişi oluyor ayrılık kaygısı başlıyor. Hele 1 buçuk yaş daha bilinçli şekilde anneyi arar tutturur. Ben bu açıdan yaklaştım. Yoksa bu kadar uzun süre bir çocuğun bırakılmasının 5 yasında bile olsa elle tutulur bir tarafı yok.

Bebeğinizin geleceğinin daha güzel olması için değer Önceki

Yanlış anlamayın lütfen, temel fikrim bayanlar eğitimli olmalı, eğitimlerini tamamlamalı. Fakat bu şekilde olması tamda bağlanma döneminde olan bebeğiniz için büyük bir yıkım ve ruhsal gelişim açısından bir çok eksiklik yaşatacak cinsten bir ayrılık. İmkanınız varsa aynı şehre annenizide götürün orada bebeğiniz siz anneniz olsun, ya da yatay geçişle kendi şehrinizdeki bir üniversiteye geçin ya da dondurup bebeğiniz biraz büyüdükten sonra devam edin.

Kadıncağız hem hasta kardeşe bakacak hem sizin bebeğinize bakacak, anneye de yazık. Herşeyin bir zamanı var diye boş yere söylemiyor büyüklerimiz ya. Tabiki de psikolojisi olumsuz etkilenir, biraz büyüsün kreşe bırakırsınız okul çıkışı da alırsınız. Hayır hem anneye yazık hem bebeğe.

1.5 yaşında çocuğun bakımını da sağlayamayacaksam doğurmam zaten. Sizde hayatınızı buna göre planlayacaktınız. Minicik çocuğa "ay ama senin için yaşayamam ben" diyorsanız benim için bencil anne kalıbına girersiniz. Konunun tam ortasındayım ayrıca. Kendiniz için okuyup kendiniz için meslek ediniyorsunuz. Çocuğun geleceğiyle bi alakası yok bunun.

Bu işin sonucunda çocuğunuzla olan bağı koparma ihtimali var lütfen neyi riske ettiğinizi düşünün. Çocuğu olduktan sonra insan daha çok gelecek kaygısı taşıyor haklısınız en iyisini yapmak istemekte. Annesiyle bağı kopanlardan biriyim asla onarılmıyor kimse bunu yaşasın istemem. Size çözüm önerim yaz okulu ile kısa dönemde dersleri vermeniz olacaktır. Hem süreniz yarıya inecek hemde küçük melek anne özlemi çekmeyecektir.

Bence aldığınız karar doğru bir karar değil. Bu yüzden yazdıklarımın kulağa yargılayıcı gelmesini normal karşılıyorum. Siz seneye çocuğa omlet hazırlamak için döndüğünüzde çocuğunuzun hayatındaki en önemli aylar bitmiş olacak. İlk 2 yıl bir inşaatın temeli. Temeli düzgün atılmış olmalı değil mi?

arkadaşım hayat düz bir yol değil... şartlar öyle gelişmiş böyle olmuş, sen annesin, bırakıp gitsen de onun için geleceğiniz için yapacaksın, ertelesen de yine bebeğin için olacak. senin yüreğin ne şekilde huzur bulacaksa öyle yap bence

Bilisim muhendisligi okuyorum. Tabiki mezun olduktan sonra ki imkanlari bilemem ama erteledim zaten imkanlar olusup oglumla birlikte gidebilecegmde gidip bitirecegim.

Son dönemde yapılan nörolojik araştırmalar, bize 0-1 yaş arasındaki dönemde de bebeğin annesini veya kendisine bakım veren kişinin farkında olduğunu ve yokluğunda onu aradığını söylüyor. Bu dönemde bebeğin komuşamaması ve duygularını direkt ifade edemeyişi, sanılanın aksine bu duyguları yok etmiyor. Bebekte bizim anladığımız anlamda bilinçli davranışlar gözlemlenmese de, anneden veya annenin yerini tutan ve birinci derece bakım veren kişiden, uzun süreli ayrılıklar bebeğin ruhsal dünyasını olumsuz etkiliyor.

Benim için kesinlikle oluru yok. Kimse okulunu bitirme dememiş, başka bir çözum bul ya da ertele demiş.

yok bilmiyorum hakikaten, benim zamaninda 4,5 ay gibi bir seydi, bir de bizim bolumde son bir ay hic bir yere kimildayamazdik, sinavlar, odevler, ek odevler vs vs derken. o yuzden bu sekilde kolay bir egitim donemi ben hayal edemiyorum sanirim, yine de kosullarinizi siz daha iyi bilirsiniz elbette.

bunun oluru ancak şöyle olur, okuduğunuz okul çok iyi bir top üniversitedir bölümün çok sağlamdır bitince bu krizde bile işe başlama garantin vardır bir şekilde satar bulur buluşturur çocuk ve babayla beraber o şehre gidersiniz. baba ya bebeğe bakar ya da herhangi bir işte çalışır zaten işi garanti değilmiş böylece aile birliği bozulmamış olur. şu an bu durumda çocuk orda baba orda anne orda hele hele bu kadar küçük çocukta olmamalı.

anlamadığınız bişey var burda kimse anneliğinizi sorgulamıyor siz zaten bırakıp gitmeye meyillisiniz istemeseniz de.. insanlar karşı bişey söylediğinde hırçınlaşıyorsunuz malesef böyle

Erteleme karari vermenize üzüldüm ve desteklemiyorum. Baskıyla ya da başkalarının elestirileriyle hareket etmeyin tekrar diyorum hazır karar verilmisken keske buraya sormasaydınız. Gidip bitirin okulu bu sizin kendinize olan güveniniz ve saygıniz icinde önemli ve bu da çocuğa yansıtacagınız annelikle doğrudan alakalı. Iki yarı yıl kalmış anladığım kadarıyla ay valla sinirlendim ya. Alys

Çocuğu da götürün Sonuçta üniversitede dersler 7/24 değil Bakıcı bulun siz okulda iken baksın geri kalan zamanlarda sizinle olur babası da haftasonu sizi görmeye gelir Bakıcı pahalı vs denilebilir de sizin yolda gidip geleceğiniz miktara yakın olur kısa süreli bakıcı Hatta üni öğrencisi abla dahi bulabilirsiniz varsa okul öncesi sınıf öğretmenliği bölümü falan çok da iyi olur

Tercihini oda cocugundan yana kullaniyor aslinda fark yok onun gelecegi icin fedakarlik yapmak zorunda kaliyor zevki bir durum degil ve cok fazla insan yurtdisi ve yurtici seyahatlara cikmak zorunda kaldiklari isler yapiyor veya asiri mesaisi olupda cocuguyla zaman geciremeyen insanlarda var hepsi cocuklar icin . push ;

Ayrı kalma süreleri çok uzun değilmiş. Şimdi gitseniz Mayıs, Eylül de gidince Ocak dönüş demişsiniz. Bence gidilebilir. Ankara üstelik, ulaşım imkanı daha kolay olur. Sık sık gidip gelirsiniz. Çocuğun anneden ayrılması elbette ki üzücü, etkilenir ama okul bitip dönünce her şey daha güzel olacaktır. Aslında ertele diyen arkadaşlar da sonuna kadar haklılar ama süre çok uzun olmayacağı için gidilebilir bence. Ülke koşulları malum. İş bulmak üniversite mezunu bile olunsa zorken eğitimi tamamlayıp gelecek planlamak daha doğru. K

Kendinizi ikna etmek için bunları yazıyorsunuz bence 1.5 yaşında henüz çok küçük Başka bir çözüm bulmalisiniz. Eşiniz de sizinle gelip, 1 yıl okulunuzun olduğu yerde yaşayın. Böyle. bir firsatiniz yoksa su an, fırsat yaratana kadar bekleyin. 1 sene sonra sadece çocukla gidip, okul saatlerinde krese birakabilirsiniz Brrk Dobarlan bırahma

konu basinda 1 yil olan sure konunun 8. sayfasinda nasil bir kac ay oluverdi? konu basinda haftada bir veya iki haftada bir olan gelip gitme nasil haftada bir 3 gun oluverdi? ki bu hesaplarda hic hastalik, sinav donemi, tez donemi vs yok, her sey sut liman haliyla bu sekilde. konu basinda yine baba aksam bakacak denmedi, veya babanin calisma sartlarindan bahsedilmedi, hatta ben ilk veya ikinci yorumumda babayi da haftasonu gorecek sekilde bir yorum yazdim, o zaman da yok babasi her gun gelip alacak evde bakacak demediniz konu sahibi. neyse konunun su anki haliyle bile bence oluru yoktur, ki burada kadinlar calissin/okusun diye en cok yazan kisilerden biriyim, iki cocugum var ikisi de 2 yasinda krese basladi. Ancak calisip aksamlari cocugu gormekle haftada bir gormek arasinda cok buyuk fark vardir. Ve de ileriki ihtiyaclarini karsilayamicam diyorsunuz ve bundan endise duyuyorsunuz. Herkesin demeye calistigi sey, su anki ihtiyaclarini karsilamadiktan sonra ileriki ihtiyaclarini dusunmenin aslinda cok mantikli olmadigi. Bakin uzman arkadasimiz da yazdi, su anki ihtiyaclari cok daha elzem diye. Yine @Milana22 nin yorumu cok onemli burada, cunku kendisini hep kadinlar calismali/ okumali derken gordum ben bu forumda.

Yazdınız mı bilmiyorum ama bölümünüz nedir acaba? Her bölümün is garantisi olmuyor, eger gerçekten mezun olunca hemen is garantisi yoksa erteleyin.

Daha kucuk olsaydi olurdu simdi zorluk yasarsiniz bence. Benim kizda 1,5 yasinda ve bensiz gercekten durmuyor:)) oglanlar boyle degildi bu da bi degisik model:)) dogru mu degil mi bunun kararini sen vereceksin.. cocuk etkilenirmi? Ilk baslarda kesin zamanla alisabilir.. ama 2 haftada 1 gormek bence az: (

Konudan o kadar uzaksiniz ki. Soyledigim sey ile annenin hayatini yasamasinin ne alakasi var ayrica evet anne de hayatini yasasin neden bu kadar rahatsiz oluyorsunuz ki. Siz sadece dogurup cocugunuz icin yasayin birakin diger insanlarda istedigi gibi yasasinlar

Mutlaka okula devam etmeli ve meslek sahibj olmalisin Hayatin turlu riskleri var. Benunv bitirir bitirmez evlendim iki cocuk, onları buyut, yaslilara bak derken yiprandim mahf oldum. Neticede kkmse kiymet bilmiyor Calisan anneler evlatlariyla daha kaliteli vakit geciriyor, ve annelerine daha saygili Calismalisin

Kotu anne degilsiniz cocugunu cok fazla onemseyen bir annesiniz ve onun gelecegini dusunerek bir karar vermeye calisiyorsunuz

küçücük. bence erteleyin. T tivoli26 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Konu kapatılmıştır. Önceki

Merhaba. Okulu erteleme kararınıza sevindim. Maddi sıkıntı yaşama ihtimalini yüksek goruyorsanız bulundugunuz şehirde bir işe baslayabilirsiniz. Hem bebeğiniz ayrılmaya alışır, okula basladiginizda şok yaşamaz hem de maddi yükünüz azalir. G

Tabi ki ama anneye yapışık değil kim kucağına alsa onda duruyor annem diye tutturmaz mesela. Yoksa elbetteki bağlanma problemi oluşturur

Bu üslup nasil bir uslup pardon? Herkes sistematik bir siraya gore mi yasiyor hayatini? Siralamanin nasil olmasi gerektigini bende gayet iyi bilen bir insanim fakat burada aciklayamayagim bazi sebeplerle olmadi ne yapalim yani bir insan konu aciyor ve nasil olsa sizi gormuyor tanimiyor diye herseyi her sekilde soyleme haddi buluyorsunuz. B

İnsanlarin mecburiyetlerini anlamiyorlar ya da anlamak istemiyorlar. Siz gönlünuz razi bir sekilde mi gideceksiniz ya da kotu bbir anne mi olacaksiniz gittiginiz icin? Tabiki hayir. Fakat mukemmel internet anneleri yalnizca bir digerinin anneligi ile meşguldür

Ben duygusal olarak farkettiğini ve bağlanma problemi yaratacağını söyledim zaten

Anneniz gelemiyorsa bakici ya da kres, ama kesinlikle o yastaki cocuk birakilip gidilmemeli, 16 aylik oglum var calisiyorum, isten geldigimde trip atiyor bana. Bir yil diyorsunuz, kaldiki bir bebek bakmak kolay is degil ustelik hasta kardesiniz varmis, anneniz hem kardesinize hem bebeginize yeteri kadar ilgi gosteremeyecek ve paramparca olacak... Okul bitirmeden evlenmek hele hele cocuk yapmak konusuna hic girmiyorum

. push ;

Çocuk gelişimci değilim, birçok konuda da hoşgörü sahibi olduğumu düşünüyorum. Ama bu küçük küçük çocukları "onların geleceği" kisvesi altında başka evlere gönderen ailelere hiçbir zaman hak veremiyorum. Çocuk gelecekte sahip olacağı yaşam şartlarından çok ailesiyle berabet geçirdiği zamanları önemseyen bir varlık değil mi? "Ailenle en mutlu günün hangisiydi" sorusuna hiçbir çocuk "annemin beni en iyi okullara kaydettirdiği gündü" demez, "annemle yatmadan önce saklambaç oynarken çok eğlendiğimiz gün" der. Sahip olacağı oyuncaktan daha güzeli anne-babasıyla geçirdiği vakit, paylaştığı alan, deneyimlediği duygulardır. Anne baba olmak, aile olmak, bana göre aynı çatı altında yaşamak demek. Çocuğuna yatarken iyi geceler diyemeyecek, ninni söyleyemeyecek, sabah omletini hazırlayamayacaksan ne anlamı var? Mecburiyetten çocuğundan ayrı olan anneler kızmasın lütfen. Hayat her zaman planladığımız gibi gitmiyor evet biliyorum. Ama çocuktan uzak kalmayı gerektirecek, yarım kalmış iş/okul meseleleri için çare "ayrı yaşamak" olmamalı. Bence siz de farklı çareler düşünün. Önceliğiniz aile birliği olsun, elbet bir yol bulunur.

Malesef annem gelemez. Ama ben biraz erteleyecegim.

insanlar sonra erteleme kararını belirttiğinizi görmemiştir devam ediyordur konunuzu güncellediniz mi? bu arada erteleyemiyorum gibi bişeyler diyordunuz yapabildiniz inşallah

Bence bir sene daha erteleyip seneye yanınızda götürün. Orada bir krese verin. Ayrı kalmak kimseye iyi gelmeyecektir.

Cok cok kucuk.. Baska bir yol bulunmali bence

Bunu o cocugu dogurmadan önce düsünmek lagzim :)

Tabi ki etkilenir. Benim oğlum tam da o kadarlıkken sabah gidiyor akşam geliyordu babaannesine. Ona rağmen huyu suyu tamamen değişti ve bana karşı aşırı bağlanma ve hırslanmaya başladı. Başka bir çözüm arasanız bu duruma? En azından kreş yaşı gelene kadar erteleme olabilir mi? T

Önce kendi üslubunuza bakın

Çocuğun bir daha 18 aylık olmayacak, ama okul her zaman biter, para her zaman kazanılır. Annem hasta kardeşime bakıyor gelemez diyorsun çocukla nasıl ilgilenecek peki? Bırakabilirim diyorsan bir şekilde büyür tabi ki ama çok zor değil mi bırakmak yaa en çok senin kokuna ihtiyacı var. Maddiyat tabi önemli de içim cız etti benim. Bazen çocuğu bırakıp markete çıkıyorum geldiğimde babasıyla kapıyı açıyorlar ve bir saatte bile o kadar özlemiş oluyor ki çığlık atıyor resmen. Yani bak şu bile belki olurdu hani 2-3 aylık bebek olsa diyeceğim ki emmiyorsa bir de tam her şeyin bilincinde olmaz belki bırakılır. Ama bir buçuk yaş aynı zamanda tam anneye yapıştığı, anne-baba rollerini öğrenmeye başladığı bir dönem.

Maddi durumunuzu bilemem ama size manevi olarak en çok şimdi ihtiyacı var

Etkiler. ev tutma imkanınız yok mu anneniz gelse okuduğunuz yere. D dstn33 ALLAH VAR GAM YOK. Anneler

Bir yil hem anne hem babadan ayri kalacak yani Bence olmaz. Uygun degil. Calisan pek cok anne baba var ama sabah aksam goruyorlar cocuklarini. Eger okulu acilen bitireceksiniz annenizi ve hasta kardesinizi de yaniniza alarak okulunuzun oldugu yerde bir ev tutacaksiniz baska care yok. Ya da okulu donduracaksiniz 1-2 sene.

Yanlış anlamayın şunu merak ettim, okuduğunuz bölüm bitince kolaylıkla garanti bir iş bulup, yüksek maaşlarla çalışabileceğiniz bir bölüm mü? Değilse boşa çocuğunuzu bu yaşta bırakıp gitmeyin. Çünkü elimizi atsak üniversite mezununa değiyor. Eğer illa ki gitmek isterseniz 1 sene daha dondurun okulunuzu, 2 yaşından sonra gidin. Önceki

En azından 1 sene daha beklerseniz bence daha uygun olur

Malesef son sinif oldugum icin yapamiyorum. Fakat bir uzmandan bunlari duymak kararimi netlestirmemde yardimci oldu. Cok tesekkte ederim ilginiz icin.

Evet oyle düşünüp kendimi rahatlatiyorum ama cocugun psikolojisini olumsuz etkiler mi diye dusunmekten de alamiyorum lendimi. Bir pedagogdan randevu aldim zaten danisacagim fakat sizin dusunceleriniz de benim icin cok degerli E Esila09

Bende bırakılması taraftarı değilim aslında ama şartlar bunu gerektiriyorsa öyle olur. Bende anneanne-babaanneyle büyüdüm anneme kızardım yanımda yok diye. Sonradan anladım, benim için geleceğim için yokmuş annem. Çocuklukta 1 sene ayrı kalmayı büyüdüğünde anlayabiliyorsun. Annem benimle vakit geçiremedi diye üzüldüğüm olmuştur ama genç bir kız olduğumda babam zerre kadar ilgilenmezken annemin kimseye muhtaç olmadan arkamda durabilmesi en güzel anımdır. Gurur duyarım.

Allahım 18 aylik çocuk birkac ay babayla ve ananeyle kalacak diye linc yiyecek kadın neredeyse. Hayır arkadaşım lütfen okul önemli. Bakın universite okuyan, herhangi bir zararlı alışkanlığı olmayan ve daha sağlıklı bireylerin genellikle eğitimli, okumuş annelerin çocukları olduklarını unutmayın. 18 aylık çocuk iki hafta babasıyla kalınca psikolojisi bozulmaz merak etmeyin ha yine de bi pedagogdan yardım alabilirsiniz de ben böyle saçmalık duymadım. Lütfen burada konu açmakla büyük hata yapmışsınız.

İllaki yazılmıştır ama yine de gözden kaçtıysa diye belirtmek isterim. Çocuk, en fazla yaşı kadar gün annesiz kalabilir der uzmanlar. 1 yaşındaki bir bebek zorunlu hallerde 1 gece anneden uzak kalabilir. Ertelemeniz daha doğru olacaktır bebeğiniz için.

Aksamlari babasiyla birlikte olcaklar zaten. tum soylediklerinize katiliyorum. E

18 aylık bir bebeğim var ve onu evinden, bizden asla uzaklaştırmam her zaman bir yolu vardır.

Bu ayrılık o kadarcık bebek için çok zor, çocuğunuz ve annenizle o şehre gitmelisiniz. L

@Brrk, @esergry'nin etiketine icabet edeyim dedim. Sağolsun uzmanlığımıza değer vermiş, ben de nezaketsizlik etmeyeyim. Sizin durumunuza tam anlamıyla vakıf olmamakla birlikte, bu konunun özelinde ayrıntıları şu şekilde özetleyebilirim. Nowaybabe Bebeklikte en kritik dönem 0-1 yaş arasıdır, bu dönemde beyin, özellikle de beyin sapı hızlı bir gelişim içersindedir. Alanda yapılmış nörolojik araştırmalar söylüyor bunu bize. Ayrıntılarını merak edenler 'Köpek Gibi Büyütülmüş Çocuk' adlı kitabı okuyabilirler. Kitapta, çocukluk dönemi travmaları gerçek olaylar üzerinden anlatılır ve bir çocuk psikiyatristi tarafından yazılmıştır. Çok duygusal ve hassas bireylerin okumasını tavsiye etmiyorum. Bu dönemde (0-1 yaş) bebekle kurulan her türlü etkileşim, hayati öneme haizdir. 1-2 yaş arası, yine bu düzeyde olmasa da kritik dönemdir. Bebek 2 yaş civarında annesinden bağımsız ve başka bir birey olduğunu fark eder. Artık yavaş yavaş benlik farkındalığı ve kişilik gelişimi oluşmaya başlamıştır. 2 yaşına kadar birinci derece bakım veren kişiyle güvenli bağlanmayı oluşturan bebek, artık bağımsız hareket etmeye ve bakım verenden belli sürelerde ayrı kalmaya hazırdır. Teorik olarak 2 yaşını tamamlamış ve artık bebeklikten çıkmış çocukların yaklaşık 1 hafta-10 gün kadar, kendisine ilgi ve yakınlık gösteren başka bir yetişkin olduğu takdirde; annesinden veya birinci derece bakım vereninden ayrı kalabileceğini söyleyebiliriz. Elbette burada konu sahibinin durumunda olduğu gibi, uzun sürecek bir sistematik ayrılıktan bahsetmiyorum. Annenin kaza, ameliyat, yurt dışına çıkma gibi durumları için söylüyorum bunu. 36 aydan sonra ise, çocukta sosyalleşmenin de güçlenmesiyle, ayrılık daha kolay atlatılır. Bununla birlikte bunlar genel geçer bilgiler. Ayrılığa verilecek tepkiyi ve sonrasında oluşacak etkiyi etkileyen çok sayıda parametre var. Çoçuğun yaşı, mizacı, aynı anda babadan da ayrı kalıp kalmayacağı, anneden ayrı kaldığında çocukla ilgilenecek kişinin çocuğa olan yakınlığı ve yaklaşımı, çoçuğun kardeşinin olup olmadığı, ayrılık öncesinde çocuğa annenin verdiği bakımın süresi ve kalitesi ilk aklıma gelenler. Ayrıca her çoçuğun gelişim hızı ve niteliği, bireysel ve kendisine özgüdür. Tüm şartların eşit olduğunu bile varsaysak, çocukken anneden ayrılma durumu, sizi etkilememişken bir başka çocuğu az veya çok etkileyebilir. Umarım yeterince açıklayıcı olabilmişimdir. Sevgiyle kalın.

Ben gitmezdim

cok cok zor gelir bebegine. daha yasi cok kucuk ve anneye en bagli oldugu donemler. kimse kusura bakmasin ama sirf meslek icinde haftada bi kez cocugumu gormeyi goze alamam.

Onun geleceğiyle sizin okulunuzun ne alakası var bi anlatır mısınız? Benimde son senem kaldı, çocuğuma bakacağım diye açıktan başka üniversiteye başladım. Nasıl etkilenecek şimdi çocuk bundan? Kendi istekleriniz, talepleriniz için "çocuğum için vıdı vıdı vıdı" yapmayın lütfen ya. Okumuş bilgili insansınız. Sizce çocuğun etkilenmeme ihtimali var mı? Ben 10 yaşında bi çocukta olsam annem beni ayda 2 kere görmeyi göze alıyorsa, onu suçlarım. Hiç kimsede çocuğa "ama anneninde hayatı var" diyemez. Varsa doğurmasın anne, mis gibi yaşasın hayatını.

O cocuk değil bebek. Daha guvenli baglanma bile tamamlanmamış. Okulunuz ertelenebilir. Ama cocugun bu yasları ertelenemez.

Haklisiniz teşekkür ediyorum

Gidip okumali ve mezun olmalısın. Hic bir sey olmaz. Onun geleceği için sonuçta...

Hıı engin bilginizle aydınlattınız minnettarım. -Thetis- LiveAndLearn Anneler

Bana göre biraz beklenmesi daha iyi. O aylarda daha çok arıyorlar anneyi. Hic bir diploma bundan önemli değil bence.

İnsanlari vicdanla zayif yonleriyle vurmaya calisarak nasil bir kisilige sahip oldugunuz gayet acik. Lutfen benim konuma yorum yapmayin sizin fikrinizi hic onemsemiyorum zira B

Bu arada beni annesine saygi duymamakla itham eden kisi birkac gunlugune misafir olarak gelen annesinden kardesinden ve yegenlerinden sklms ustune bunu dert edinip konu acmis. Mumkunse sizin ki gibi bir saygiya sahip olmayayim

Psikolojik danışman olarak yazıyorum evet psikolojisini çoook çok olumsuz etkiler.

aslında tüm bu konular psikoloji, nöroloji, pedagoji gibi bilim dalları tarafindan arastırıldı, incelendi. elde sorunuza yanıt olacak çok saglam veriler var. bebeğin özellikle ilk 3 yılı çok cok onemli. güvenli bağlanma konusunda arastirma yapmanızı tavsiye ederim. sizin onunla şu an kurduğnuz iliski çocugunuzu ömrünün sonuna kadsr, hayatının her alanını etkileyecek. bu huysuzluk yapar söz dinlemez falan gibi bir sey degil çok daha derin sorunlara yol açabilir onda annesizlik. anne çocuk için baska bir sey. anne=yaşam. bahsettiğiniz ise gitmek icin sabah birakip aksam almakla asla aynı şey değil. geleceğini düşünüyorsunuz sizi çok iyi anlıyorum. ama asıl şu an sizden ayrılması geleceği için çok kötü bir yatırım olur. annesinin onu terkettiğini düşnmesi, aç susuz kalmaktan daha büyük yaralar açabilir miniğinizde siz ne kadar anlatsanızda o anlamayacak ki, annesi onu bırakıp gitti başka bir şey düşünmeyecek. erteleme kararı almışsınız bence çok isabetli bir fikir. belli mi olur bir kaç sene sonra birlikte gitmek nasip olur belki :) şimdi onun için uapabileceğiniz en en güzel şeyi yapın derim, sarılın yavrunuza her gun. sevin öpün oynayın. bilsin anneciği hep korur onu. yolunuz açık olsun güzel anne. yavrunuzla birlikte güzel bir ömrünüz olsun

Erteleyerek doğru bir karar almışsınız inşallah hiçbir anne çocuğunu bırakmak zorunda kalmaz hayat şartları yüzünden

Seni gercekten cok tebrik etmek istiyorum, ben de üniversitedeyken arkadasim evli hemde ikiz cocuklari vardi cocuklari arkadasimin annesi bakiyordu idare ediyordu bi sekilde okumasi gerekti cocuklarin gelecegi icin kendi ayaklarin üstüne durmak istedi hem esini destek olmak istedi, Allahtan arkadasimin esi cok deger veriyor karisini destek oluyor.. arkadasimin okulu bitmesine 1 sene kala esi de okumak istemis o da kendini gelistirmek istemis cocuklara daha iyi destek olmak icin diye sonra bunlar beraber 2 yillik bölümü bitirip bi 2 yillik daha okuyup bitirdiler simdi ayaklari saglam yere basiyorlar kimseye muhtac olmuyor, cocuklarin her istegi almiyorlar bu da bi örnek sebebi de cocuklar doyumsuz büyümesinler diye herseyi istedigi alamayacagi ögrenebilesin diye daha cok lego, zeka oyunlari aliyordu bölüyordu haftalik olarak sunu sunu plan yapiliyordu cocuklari da suanda dersleri cok iyiler eve hayatta pelus oyuncaklari falan sokmazdi.. dedigim gibi evli olsan da cocuklarin da olsa da bu senin okumana engel degil zaten okumanin yasi da yok oglu icin endiselenme zaten cocuk icin yapiyosunuz geleceginizi kendinizi ayaklari yere saglam basmak istemesi bu dogal birsey

Fikirleri bu yonde olan bir kisiyle tartismam. Siz oyle yapin iyi aksamlar B bluest

Mezun olmadan çocuk sahibi olmamalıydınız. Madem şartlar böyle 2-3 sene geç mezun olun. Herhalde 2-3 sene sonra mezun olursanız aç kalmazsınız. Ben de daha çok para kazanma hırsını çocuğun geleceği kisvesi altına saklayanları samimi bulmuyorum. Mesele maddiyatsa en azından çocuk kreş yaşına gelene kadar çalışılıp, beklenmeli. Eşin işi de okulun olduğu şehre alınıp okul bitirilmeli.

Çocuğun geleceği için şuanlarını kaybetmeye değmez diye düşünürüm hep. Uzman değilim, kırıcı olmak da istemem ama ben olsam bırakmazdım, başka bir çare bulmaya çalışırdım. Neticede hayat belli olmuyor ne getirir ne götürür. Belki siz de yıllar evvel okul bitirmeden çocuk sahibi olmayı hayal etmezdiniz ama olmuş işte. O yüzden gelecek odaklı yaşamak her zaman mutlu etmez. Başka seçenekler arayın derim fikrimce.

Cok küçük. Ben 14 aylıkken 4 5 saatliğine bakiciya vercem. Simdiden ağlıyorum

yani üzgünüm ama bunu yaparsanız çocukla bağınız kopar çocuk sizi unutur güvenli bağlanma gerçekleşmez

Neden bebegı yanınızda götürmüyorsunuz...

planladığınız şey bana hiç doğru gelmedi. bir de neden okulunuzu bitirmeden bebek sahibi olduğunuzu da anlamadım ve sorun bu değil biliyorum ama hayatımızdaki her şeyi düşünerek hareket edersek çocuklarımız için daha iyi bir gelecek hazırlayabiliriz. başka formül düşünmelisiniz mesela çocuğunuzla gidip bakıcı falan ayarlayabilirsiniz.

Uzun uzun yazmışsınız ama bu yazılanların eğitimli bir bireyden gelmesi şaşırtıcı. Siz gördüğünüz kadarının varlığını kabul ediyorsunuz, he benim çocuğum 9 aylıkken beni ayırt etti vs diyorsunuz. Ama işim uzmanları 2 yaşına kadar kendini ve annesini bir bütün olarak gördüğünü söylüyor. Bu illa fiziksel tepki gerektirmeyen bir durum.

Birakma demeye geldim. Cok üzülebilirsin ve bazi guzel anlari kacirirsin. Biraz daha buyüsün

Okuduğunuz bölüm ne? Birçok alanda mezun olmak iş bulmak için yeterli değil. Mezun olur olmaz çok rahat iş bulurum diyorsanız bebeğinizi bırakma fikrinizi anlarım, katılmam bu fikre ama anlarım. Mezun olacağınız alanda iş bulmak sıkıntıysa bir yıl daha erteleyip bulunduğunuz şehirde mezuniyet sonrası yardımı dokunacak kurslara, sertifika programlarına katılmak daha iyi olur ikiniz içinde.

Allah akıl fikir versin bazen diyecek söz bulamiyorum. Babyrose07 Düşünme boşver Anneler

Ben oğlum 15 ay oluncaya kadar kendim baktım, ücretsiz izin aldım. Sonrasında teyzesi annanesi baktı sırayla bizde kaldılar. 2 yaşından sonra bekar olan halası babanneyle birlikte onların evinde bakmaya başladılar. Aynı şehirdeyiz. Bu kadar detay veriyorum çünkü ne yaşadığımızı anlamanız için. Akşam almaya gittiğimizde halasının kucağından bana gelmedi. Ne kadar acı verici olduğunu anlatamam. Çocuğunla yabancı olmak istemiyorsan sakın gitme. 2 yaşa kadar güvenli bağlanma dönemi. Büyüdüğünde istediğin kadar maddi imkan ver bunları telefi edemezsin.

2-3 aylık bebek için de anne yoksunluğu ciddi sıkıntılar oluşturuyor. Özellikle ilk bir yıl çok kritik bir dönem, aklınızda bulunsun.

Bence biraz erteleyin ve sonrasinda cocuguda yaninizda götürmenin bi yolunu arayin yazik terkedilmis hissedebilir. En basit örnek benim oglum 18 aylikken ise basladim halbuki sadice yarim gün calisiyordum 1 hafta sonra bakdim cocuk terk edilmekden korkuyor bi an yanindan ayrilsam aglama krizleri geciriyor isden ayrildim cocugumdan önemli degil. Bir örnek daha biz yurtdisindayiz esimin isi nedeniyle yazin tatile gidemedi bende oglumla yanliz gittim 3 haftaligina inanirmisin 14 aylik bebek babasina küsdü telefonda babasini görünce kaciyordu tatilden döndük babasini görmemezlikden geldi 2 haftada anca yavas yavas alisdi yine babasina Liona

Yazdigim iki kelime ile cocuguma vve anneme saygi duymadigimi ve vicdansiz oldugumu tespit ettiniz tebrik ederim. Siz poncik minnos es ve anne olun dilerim benim kaldigimdan daha zor bi ikilemde kalirsiniz ve bu sacma yargilayici tavrinizdan biraz olsun arinirsini,. Bu arada umarim cocuk yetistrmiyorsunuzdur. . push ;

Yoruma denk gelince yazmadan edemedim. Gelişim psikolojisi temel konularından birini anlatmış arkadaş size. Öğretmenlik mezunusunuz sizin de bilmeniz gerekmiyor mu bu mevzuyu?

Bravo. Çok doğru söylediniz...

Sorgulamamak bu mu oluyor?Hangi cumlenin hangi niyetle soylendigini anlayabilecek yasta ve kapasitede bir insanim. Tabiki hircinlasirim surda yazilan 2 kelime ile anneligimi vicdanimi sorgulayanlar var. Umrumda olmaz cunku anneligimde vicdanimda gayet iyi diye dusunuyorum. Zaten erteleme kararini verdim ve bunu bin kez soylemisken hala konusmalarin bu tarz olmasi bana da cevap hakki dogurur

Ablacim insanlar bosuna is guc, okul egitim neyse artik halledin oyle evlenin demiyorlar. Her seyin bir zamani, bir sirasi var. Maddi manevi hazirsaniz cocuk yapin demiyorlar bosuna. Okulla evlilik yine olabilir ama okulla cocuk birbirine karismamali yoksa sonuc bu sekilde oluyor. Tamam okula gitmekte haklisiniz, ben kendim de gayet egitimli bir insanim PhD terkim asla egitime karsi degilim ama bu uyelerin yazdigi yorumlar %100 dogru. Bu kadar kucuk bir cocugu baska bir eve birakirsaniz psikolojik sorunlu edersiniz olmaz yani. En iyisi, babasi evinizde baksin. Zaten haftada kac gun okula gidiyorsunuz ki?

ama dile getiremediği için duruyor yoksa içinde ne fırtınalar kopuyor. bebeklerin stres hormonları ölçülerek kanıtlanmış şeyler bunlar. aslında annem diye tutturuyor da bize anlatamıyorlar yavrularım (

Her çocuğun kişiliği karakteri birbirinden ayrıdır, o kritik dediğiniz dönemlerde yoktu annem. Büyüdükçe sorguladım, kızdım hatta uzaklaştım doğrudur ama kız çocuğu olmanın da verdiği duyguyla zamanla anladım annemi, benim için yaptığını. Konu sahibinin bebeğini ya da kendisini tanımıyorum, böyle bir durumla karşı karşıya kaldıklarında neler olur bilemiyorum. Yalnızca yaşadığım buydu benim ve tabi ki uzmanlığınıza saygım sonsuz. Ben biraz farklı karşılamış olabilirim çocukluğumda raava

Çok küçük bırakıp gitmek için. Ben olsam büyümesini beklerdim biraz daha. Evet iş meslek önemli ama çocuk kadar değil. Okul bitince bebek düşünseydiniz keşke. Anneye en ihtiyacı olduğu zamanlar şu an.

Çocuğunu yanında goturebileceginde bitir okulunu. Boyle iş olmaz

Hiçbir mesajı okumadan hizlica yazıyorum. Sakın böyle bir hataya düşme. Rica ediyorum bebeğini bırakma. Bunu onun için yapıyorum bahanesine sığınma. Lütfen. Geri dönüşü olmaz. Bebeğini yanına alma imkanını oluşturmaya çalış. Büyük çocuklar bile kaldıramaz bunu bebegin nasıl kaldırsın. Ben bebeğim 20 aylikken çalışmaya başliycam ama kara kara düşünüyorum başlamak istemiyorum ki mesaim de çok yoğun olmayacak. Lütfen...

Gün geçmiyor ki bu platformda ' hayatımda bundan garip başka bir şey duyamam sanırım ' deyip arkasından ' yok daha neler ' demeyeyim. Çok çok çok korkunç bir fikir, gerçekten korkunç ve bunun hiçbir mazereti olamaz. O yavru kendi seçmedi doğmayı, siz istediniz. Gereken ilgiyi göstermek zorundasınız. Doğum yaptığınızda ve bebek 18 aylık olana kadar nasıl idare ettiyseniz bundan sonra da öyle idare edin. Bekleyin biraz daha büyüsün, alın yanınızda götürün. Ölüm zulüm yoksa hiçbir bebek annesinden ayrılmamalı. Onun geleceği için diyerek kendinizi kandırmayın, yarının ne getireceğini kimse bilemez. Bugün temeli bozuk inşa ettiğiniz gelecek ilerde tokat gibi suratınıza çarpar.

Burada kimse size mükemmel annelik taslamiyor. Biraz sakin olun. Eşiniz ek iş yapsın gerekirse haftasonlari iş arasın. Çocuk babası varken bile davranışlarına ket vuruyor Sadece anne gelince kendisini rahat hissedip olduğu gibi davranabiliyor. Bunu elinden alacaksınız. Rahat bir alanı olmayacak. 1 sene sonunda sizi tanımayacak bile. Bir şey yapmanızı istemeyecek. Ve yetişkin olunca bu acılan yaraları hep goreceksiniz. Çok yakınım yaptı bu hatayı asla arayı düzeltemedi annesi ile. Burada sana dil döküyoruz çünkü bebeğinizi düşünüyoruz.

Ben mecbursaniz yapmanız taraftarıyım. seneye yaparsanız buyuyecek daha çok sizin yoklugunuzu farkedecek düzeyde olacak benim fikrim sonuçta cocuk geleceği için yapıyorsunuz. _Degerlitas_ 🌷 tek ayak

Planlamanızı daha doğru yaparsanız çocukların psikolojisini bozma ihtimaliniz azalır. Önce okulu bitirip sonra iş sahibi olup sonra evlenip sonra çocuk sahibi olmak gibi mesela.. Milana22

Ev düzeni değişecek ve hem anneden hem babadan ayrı kalacak yani... Bilemedim. Zor olur ona sanki. Bari en azından her hafta gelin, çocuğun güven duygusunun geliştiği dönemler değil mi bunlar?

Bir buçuk yaşında henüz çok küçük, annenizin gelmesi gibi bir durum yok mu? Çocuğunuzla beraber kalacağınız başka bir alternatif bulabilseniz keşke.

Ya gercekten dusunceleriniz harika. Ustte bir uyenin yazdigina bakar misiniz bir bucuk yasinda cocuga bakamayacaksam dogurmam diyor ve kendim icin meslek sahibi oluyor musum. kendileri uber luks yasam suruyorlar sanirim. Yalnizca cocuk ile ilgilenebiliyorlar. Bu cocuk okul cagina geldiginde agactan elma toplar oyle karsilariz ihtiyaclarini artik... P

Çocuğuna annesine saygı duymayan bir kadın mümkünse beni görmesin zaten.. kişilik analizinize gelince bende sizinkini yapayım mı siz vic-dan-sız-sınız kibar dile anlamadınız açık beyan edeyim..

tabiki zorrr ben calistigi halde evime geldigim halde zorlandum zoruma gitti. ne bileyim illa baska cozumu vardir sizde iyi cesaeertt var ben birakamnn. guvenmeden degil ama cokkk. zor ilersde ne demek istedugimi anlarsin

Yalnız arada fark var. Siz, anneniz sizi bıraktığı için üzüldüğünüzü hatırlayacak yaştaymışsınız Zaten çok sonra mantığa oturtabilip anlayış gösterebilmişsiniz.. 0-2 yaş bebek gelişiminde kilit dönemlerden biridir. @derin sularda bunu daha uzman diliyle açıklayabilir..

Ben su anda 40 yasindayim, annemi affedeli 10 sene oldu ama daha dun bana sen benden hrp nefret ettin dedi, ne kadar aci degil mi? Lutfen cocugunuzu birakmayin, onun yeri sizin yaniniz, insan yetistiriyorsunuz, ruh sagligi yerinde bireyler icin anne şart ve en onemli kisi insan hayatinda

Bu konuda haklsiniz fakat inanin tamamen kendi istekleri dogrultusunda oraya brakma dusuncesi olusmustu. Zaten uzman bi hanimefendinin yardimiyla erteleme kararimi verdim.

Yaptığım yorum da üslupta sıkıntı görmüyorum. sorun üslup değilde annenize ve çocugunuza yapmak istediğiniz vicdansızlığı yüzünüze vurduğum için rahatsız oluyor olmayasınız?

Her hafta düzenli olarak yanına giderseniz sorun olmaz bence(ama bu kesinlikle 2 haftaya uzamamalı). Okula gitmeden önce de yavaş yavaş alıştırın sizden uzak kalmasına.

Olmaz tabi ki . push ; Zumrutas

18 aylikken kızımı 1 haftalıgına memlekette bırakmak durumunda kaldım onun için çok zor olmuş ama benim için daha zor olmuştu o nedenle 1 yıl cok uzun geldi bana B Began Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Beni de annem birakmisti, 30 sene boyunca nefret ettim ondan Cocugunuza verebileceginiz en buyuk zarari verirsiniz

Ne kadar guzel bir anlatim ve ifade sekli cok tesekkur ederim bu kadar nazik ve icten cevapladiginiz icin.

O üye benim galiba. Okuma yazmanız var ki üniversiteye gidiyorsunuz. Okulumun son senesini dondurdum ve açıktan başladım tekrar dedim. Yani yalnızca çocukla ilgilenmiyorum, ağaçtanda elma toplamayacağım. Sizin sorununuz "çocuktan bağımsız 1 sene geçirmek". Çocuk yok yani hayatınızda. Kuru 1 tane ekmeğiniz varsa bunu yapamazsınız. Uber lüks yaşayacağım diye çocuğu bırakıyorsanız, evet doğurmayacaktınız.

Bu tür konular cok aciliyor ya ben cok üzülüyorum... kimseyi kirmakta istemiyorum ama madem baska planlariniz vardi niye bebek yaptiniz ki daha cok kücük

Tabi ki haklısın aslinda benim yorumum konu sahibine degil de efsane annelereydi sanırım. Ben okurken hamile kaldım. Küçüktüm kendim cocuktum bakamam dedim. Aldirmaya karar verdim. Toplum baskısı es istegi, aman ne olacak canım okursun bebekle de diyenler ve doğdu oğlum (iyi ki dogmus 17 yaşında su an ) Sonra bana o laflari edenler. Okula gitmek icin bebek mi bırakılır? Dogurmasaydin kızım? Biz mi dedik sana hamile kal diyenlere döndü. Nasıl hirs yaptiysam iki universite bir yüksek yaptim Hep duydugum laftı önce okul sonra is sonra bebek diye. Ee olmadi ne yapayim? Ne bileyim bana benzer hikayeler duyunca fazla tepki verebiliyorum sanirim. Yorumun icin Tesekkurler )

Cok üzüldüm sizin adiniza. Ertelemeye karar verdim zaten J Jey

Cok dogru bi karar olmus

bana gore oluru olan bir sey degil. cok cok zor durumda kalinir, faturalarini odeyemiyorsundur falan o zaman gerekirse yuvaya bile birakip gidersin, baska secenegin yoktur, boyle durumdaki birini asla uzmek istemem. Ancak siz o durumda degilsiniz, baska bir cozum bulmalisiniz, ya okulunuzu ertelemeli, ya ayni sehirde okuyacak baska bir bolum bulmali bastan baslamali, veyahut da calisarak deneyim kazanmanin yoluna bakmalisiniz. Burada anne degil baba da olsa ayni seyi dusunurdum ben. Bir yil cok uzun bir sure bir bebek acisindan.

Dusunduk zaten hanimefendi. Gayet hazirdik maddi ve manevi olarak. Ama hersey altust olabiliyor bazen insanin hayatinda. De_Beauvoir

Ben yerinizde olsam çok acelem yoksa en azından 3 yaşını beklerdim. Hariçten gazel okumuyorum. 2 buçuk yaşında oğlum var. Akşamı iple çekiyor. Babaannesini çok seviyor ama o sadece babaanne. Davranışları, hareketleri otomatikman değişiyor.. Amacım size vicdan yaptırmak değil. Çocuk psikolojisini direk baz alıyorum. Hele çalışıyoruz diye haftada bir çocuğunu görenleri hiç anlayamıyorum.. Bugün bir psikoloğun yazısını okudum. Çocuğun söylememesi, göstermemesi kötü hissetmediğini göstermez diye..

Önce okul bitmeli sonra meslek ögrenilmeli ondan sonra evlenilmeli ki böyle sorunlar yasanmasin Tabi birde cocuk yapilmadan önce gelecegi ve maddi zorluklari düsünülmeli O yasta bir bebegi birakmak cok yanlis

Denizcim, haftada 3 gün görmekle, bebeği 10-15 günde bir görmek aynı şey değil. Etkisi farklı olur. Bir de sizin yazlığa gitmeden önce de çoçuğunuza bakıcı bakıyormuş yani ayrılığa idmanlıymış delikanlı. Konu sahibi ise, bugüne kadar kendisinin baktığı bebeğini annesine bırakmak durumunda ve ayrılık süresi bebeğin ayına göre çok uzun. Bir de önceki yorumlarımda da yazdım. Sizin çocuğunuzu etkilemeyen bir durum bir başka çoçuğu az ya da çok etkileyebilir. Bu etkiler bazen erken çocuklukta, bazen ergenlikte nadiren de yetişkinlikte ortaya çıkar. Bazen bilinçaltına itilir, tetikleyen bir olay yaşandığında bilinçte hissedilir. Hiç ortaya çıkmayadabilir. Pek çok değişken, etki ve tepki sözkonusu. Kısacası her çocuğun ve ailenin durumu, kendine has, farklı dinamikler içerir ve kendi özelinde değerlendirilip, karar verilmelidir.

Erken çocukluk uzmanıyım. Güvenli bağlanmanın ve kişilik gelişiminin tamamlandığı 0-2 yaş arasındaki dönem, bireylerin yaşamındaki en kritik dönemdir. Alacağınız diplomanın ve devamında elde edeceğiniz maddi kazancın, bebeğinizde oluşacak güvensizlik dıygusunu ömrü boyunca taşımasını bertaraf etmeye yetmeyeceğini düşünüyorum. Mesele birlikte kaliteli vakit geçirmek veya etkinlik yapmaktan daha önemli. Uzun ve karışık yazdıysam daha net ifade edeyim. Bu kesinlikle uygun bir çözüm yolu değil. Çocuğunuzun bu dönemde, her zamankinden daha çok, size, sevginize, temasınıza ve güvenli kucağınıza ihtiyacı var. Okuldan mezun olmadan evlilik yürütmeye ve çocuk sahibi olmaya karar vermişsiniz. Bu kararın olumsuz sonuçlarını, bebeğinize yaşatmanız doğru olmaz diye düşünüyorum. Okulunuz mutlaka bu düzende bitecekse, en azından çocuğunuzun, 36 ayını tamamlamasını bekleyin. Üniversite değişlikliği yapamıyor musunuz?

Tek tek yorumları sonra ki kararınızı okumadım konu açılışına göre yorum yapacağım.. durdunuz durdunuz çocuk yapıp size ihtiyaç duyacağı zaman mı okullu bitirmeye karar verdiniz.. çocuktan öncede okullu bitirmeniz gelecek için gerekli değilmiydi.. zaten hasta kardeşinize bakan anneye hangi vicdanla çocuk sorumluluğunu yüklüyorsunuz o kadınada yazık değil mi.. bir buçuk sene çocuğu bırakıp gideceksiniz hafta sonları görmek size yetebilir ama anne sevgisi ilgisine ihtiyaç duyan çocuk için terk edilmekten ve sebebini anlamamaktan başka bir şey değil bu..

Bu yazdiginizi okuyunca kendi sorusunun cevabini kendi biliyor zaten dedim... Amaa illaa herkesden fikir aliyosaniz benimde cevabim başka bir yol bulmaniz ve bebeginizden ayrilmamaniz.. cok kucuk

Ara sayfaları okumadım belki cevap vermişsinizdir ama madem maddi olarak hazır değildiniz neden çocuk yaptınız? Onuda geçtim aceleniz neydi okul bitmeden evlenecek kadar? Yanlış kararlarınızın bedelini önce çocuğunuza sonrada zaten hasta kardeşinize bakan annenize ödetmeyin. Cevaplarınıza bakılırsa siz kararınızı vermişsiniz zaten. Buraya vicdan rahatlatmaya gelmişsiniz ama beklediğiniz cevapları alamayınca agresifleşmişsiniz.

Bir yil soyle 2 donem simdi gidipayista gelecegim. Eylulde tekrar gidip ocakta donecegim ve her haftasonu yaninda olacagim. Faturalari suan odeyebiliyoruz ama yarin odeyememe gibi bir durumumuzda var esimin isi malesef garanti degil. O yuzden boyle bir dusunce olustu kafamda yoksa aksi mumkun degil.

Ben kendi anneliğimi mi övmüşüm? Kendi sorumluluk anlayışımdan örnek vermişim sadece.. Bebeği birinci derece sorumlu hissetmek mükemmellik mi? Kriter bu kadar düşmüş mü gerçekten :) Hayat şartlarımı nereden anladınız? Oğlumu 4.5 aylıkken babaanneye emanet edip işe döndüm. 1 yaşına kadar öğlen eve gelip işe geri döndüm. Doğum kilosu denen bir şey kalmadı koşturmaktan. Ama hep bebeğimi önde tuttum.. Beklediğiniz cevaplar gelmedi diye hemen de agresifleşmişsiniz. Ki gayet de düzgün anlattık. Anlayabileceğiniz şekilde.. İster dikkate alın ister almayın.. Tavırlara bak :))

Belediyelerin kreşleri var, acaba bir kere araştırdınız mı, işinize nasıl geliyorsa o tabi.

Peki annenize yazık değil mi?

Ablamlarin isi sebebiyle yegenimde 3 yasina kadar bizde kalmisti haftada 1 veya 2 gun gelebiliyorlardi gormeye tabiki zor ama bazen baska care olmuyor sizde bir nevi onun gelecegi icin yapiyorsunuz bunu

Bundan 3 yıl önce öğretmen arkadaşın eşi Şırnak idile atandı. İlk ataması. O zaman çocukları 1,5 yaşındaydı. Bizim bulunduğumuz il ile Şırnak arası 1000 km. Ya gidip en az 1 yıl eş durumu hakkı kazanana kadar orada çalışacaktı yada yıllarca okuduğu üniversiteyi kazandığı kpss yi bir anda silip atacaktı. Branşı itibariyle çok ataması olan bir öğretmenlik değildi. Gözünü kararttı çocuğu babaanneye bıraktı gitti. Öyle bir hafta da bir gelme şansı da yok. Bir dönem de bir defa o geldi bir defa eşiyle çocuğu gitti. 15 tatil yaz tatili,1, 5 sene sonra eş durumu ataması oldu iki yıldır kendi memleketinde, evinde. Zaman nasıl geçti, ne ara gitti geldi hiç anlamadık. Çocuk biraz huy değiştirdi sadece ama zaten yaramaz bir çocuktu. Hiç öyle psikolojik bir durum olmadı. Bol bol kameralı görüştüler. Hayatımda aldığım en doğru karar der hala. Safransari

yok o dusunceye prim vermeyin siz, baska cozumler dusunun, esinizin isi garanti degilse gerekise elde avucta ne varsa harcayip o sehre tasinmak bile oluru olan bir cozumdur bana gore, bu yastaki cocukla haftasonu goruserek asla olmaz. zaten siz de pisman olursunuz. benim ikinci oglum dogdugunda, bir ay babadan ayri yasadik biz, esim o kadar uzuldu ki, hep acaba ben oglumla bag kuramayacak miyim, buyuk cocugumla kurdugum iliskiyi kuramayacak miyim diye uzuldu, su an oyle bir sorun yok, ama emin olun bir ayin yiktigini toplamak 6 ayimizi almistir, bir yil anne-babanin yoklugu cok buyuk bir yikim olabilir, bilemeyiz.

Ya çocuğu şimdi bırakıp 5 yaşında geri almayacak. Birkaç ay az görüşecek. Bütün babalar sizin babalarınız ya da kocalarınız gibi de değil ayrıca. Bakacak eşşek gibi çocuğuna tabiki. Aksama kadar ananede, akşam evde babasıyla. Hafta da anneyle 2 gün görüşülecek ve sadece birkaç ay. Konu sahibi lütfen yorumlara aldanmayın sizin hayatınız farklı olabilir. Çocuk laf dinlemez diye de birşey yok belirli bir dönem hiç birisi laf dinlemiyor, o da bahanesi olmuş olabilir. Çocuk anneyi 4 gün görmeyince unutmaz. Asker eşleri var baba gidiyor senelerce bazen uzak kalıyor ama eve gelince çocuk hala çocuğu:) o zaman kimse çalışmasın herkes evinde çocuğu 18 e gelene kadar baksın ay yok böyle birsey. Lütfen karar verilmiş zaten, eş kabul etmiş hazır. Alsın sorumluluğu gidip bitirin okulu. Bu sözümü dinleyin yıllar sonra hayır duanızı alırım bende:)

Bence değil. 18 aylık kızım var. Bizlere en en ihtiyaç oldukları dönemler. Başka yerde ağladğnda yanında olamayınca bile üzülüyorum ki sizinki geceli bidee. Tatile bile bırakp gitmek için düşünüyor insan olmaz diyor. Çok uuzn. Gündz olsa bişey değil. Çalışan insan gibi git gel yaparsınız ama böyle sıkıntı. Tabi durumunz zordaysa çaresizseniz o zamn yapcak bişey yok

Cok teşekkür ediyorum nazik ve dusunceli yaklasiminiz icin

Tamam siz oglunuz kucukken calismayip sadece ehliyet sinavina girerek mukemmel anne oldunuz. Biz kotu anneleriz

Öncelikle yargilayici tavirda konusmanizi hic hos bulmadim. İkincisi elbette soylediginiz tum seyleri cocugumla en ust duzeyde paylasmaya calisan bir anneyim. Malum hayat sartlarindan dolayi da bu bir secenek degil mecburiyet benim icin. Biraz gercekci bakmak gerekiyor olaylara cocuguma her hafta geldigimde ya da mayis ayinda okulumu bitirip geldigimde ttekrar omlet hazirlayabilir binlerce aktivite yapabilirim ama ilerde anne babanin uzerine dusen maddi sorumluluklarimi yerine getiremezsemde kahrolurum. Sunu da soyleyim gercek bir anne mecburiyetleri olmadigi surece cocugunu birakip gitmek istemez. Degerli gorusunuz icin teşekkür ederim

Üye yargılamamış gayet düzgün üslup kullanmış. Kusura bakmayın ben bu konuda asla sizin açınızdan bakamam. Çünkü anneyim. Okul bitmeden evlenip çocuk sahibi olmak isteyen sizdiniz. Bunun bedelini 0-2 yaş gibi bağlanma evresinde kritik bir zamanda olan çocuğunuz ödeyemez. Onun tek ihtiyacı sizsiniz para değil.. Gelecekse 1 sene gecikmeli hazırlayıverin. Ki normalde insanlar her şeyi sırasıyla yapar birbirine katmaz.. Sürpriz gebelik de olabilir. Ama yine bunun bedeli sizin boynunuzadır. Daha derdini bile anlatamayan sabinin değil.. Ben oğlum bebekken sadece ehliyet sınavına girdim. Başka bir geliştirici faaliyete odaklanmadım ki çalışıp kalan zamanımı oğluma ayırayım diye..

Bir arkadaş az önce bahsetmiş güvenli bağlanmadan. Ben örnek vermek istiyorum. Ben 27 aylıkken annem beni ve ablalarımı anneanneme bırakıp yurtdışına çıkmış, babamsa daha öncesinde.. Ve 3 yıl ayrı kaldık.. Belki bizim durumumuz daha farklıydı ama şuan 33 yaşındayım hala annemle sağlıklı bir anne kız ilişkimiz yok. Evet birbirimiz için canımızı veririz ama bunu hiç dile getiremeyiz mesela. Annem dömdüğünde uzun bir süre beni diğer çocukları gibi benimseyemedi O beni benimseyene kadar ben çocuk aklımla alabileceğim bütün yaraları almıştım ve bu onun umrunda da olmadı, sonrasında da ben kendimi aileden soyutladım hep isteksizce. Şimdi işe giderken kızım arkamdan ağlasa bütün gün vicdan azabı çekiyorum psikolojik olarak etkileniyor diye. Lütfen çocuğunuzu size en çok ihtiyacı olduğu dönemde bırakmayın.

O kadar mantıklı ve yapıcı bir çözüm bulmuşsunuz ki konu sahibi iki yönlü de sıkıntı yaşamayacak valla tebrikler:)) ben de kendimi konu sahibinin yerine koydum okulun da bitmesi lazım çocuktan da ayrı kalmamam lazım nasıl olabilir ki diye düşünüyordum yorumunuz üzerine geldi

okulu cocugunuz biraz daha buyuyunce bitirebilirsiniz ama bu zamanlarina bir daha donemezsiniz. kendini ifade edebilecek kadar biraz buyumesini bekleseniz

E süper o zaman sıkıntı ne ki? Bence gönlünüzü ferah tutun ve gidip okulunuzu okuyun. Ay çocuğu sokağa atmıyorsun sonuçta malesef herkeste aynı şartlarla yaşamıyor. Baba bakacak ananeyle beraber işte sorun ne? Sütten kesilmişse hiç sorun yok merak etmeyin. Ve benim fikrim çocuk büyüyümce hem sizin için hem çocuk için daha zor olur bırakması. Şimdi hazır karar da verilmişken gidip bitirin okulu. Çocugunuzu da terketmiyorsunuz ayrıca. Babayla ve ananeyle kalacak kendi evinde. Herkes çocuğu anneye ya da bakıcıya bırakıp işe gidiyor. Siz okula gidince mi sorun?

Bebeğim 4,5 aylık, grip olduğum için emzirme dışında çok fazla kucağıma almıyorum, şu anda kıyameti koparıyor. Yani anneyi istiyor. Ayrılık kaygısı da 9 değil 6. ayda başlar. 6 aylık bebekte nesne/kişi devamlılığı başlar ve bebek annesi odadan çıktığında gittiğinde hisseder ve çoğunlukla ağlar.

üniversitelerde bir sömestr için başka bir üniversitede okumanızı sağlayan programlar var diye biliyorum. sizin bulunduğunuz şehirde veya yakınında bir üniversite okuduğunuz bölümün programı varsa başvuru yapıp sömestrı kendi şehrinizdeki üniversitede okuyorsunuz. öğrenci değişimi yani... bunu bir araştırın derim. en azından bir sömestrı bu şekilde halletmiş olursunuz. kirmizigitar

Evet bende cok üzülüyorum ama ilerde maddi ve manevi olarak daha fazla ihtiyaci olacak bize diye dusunuyorum

Son yorumumu güncelledim. Orayı oku agresif anne. Seninle daha fazla uğraşamam. O sabiye üzülürüm ancak. Sen evde bebekle sıkılmısşın belli. Hadi kolay gele..

Ben de aynı seyi yazmışım ertelemeyin lütfen. Bakmayın siz burada yazanlara kim bilir onlar nasıl çocuk yetiştiriyor. Gidin okulunuzu bitirin. Baba da ebeveyn dimi?

Bilisim muhendisligi okuyorum. Elbette mezun oldugumda is sartlarini su anda bilemiyorum. Zaten ertelemeye karar verdim cok teseteşe ediyorum.

Oyle bir linc ediyorlar ki insani. Zaten zor olan bir karari cok daha fazla zorlastiriyorlar. Bilseydim hic aacmazdim bu konuyu. Ayrica evet dediginiz gibi terk etmiyorum yalnizca 3 ay boyunca haftada 3 gun gorebilecegim ama erteleme karari verdim zaten. J Jey

Sizin fikirlerinizi onemsemiyorum zira saygili bir sekilde karsit gorusunu bildirenlere donusum mevcut ust siralarda. Siz daha okul okumanin cocugun gelecegi ile olan baglantisini bile anlayamamis birisiniz o yuzden litfen benim konuma yorum yapmayin. NasilYarDiyeyim Çok şükür Anneler

Benim de atamam var. Doğunun küçük bir ilçesine atanırsam eğer 3 yaşına 3 ay kalmış kızımı babannesine ve babasına bırakıp gideceğim. 2-3 haftada 1 görcem galiba. Bu süre de 1-1,5 yıl sürecek.

İşe girsem mi girmesem mi diye sorsanız ise girgirin derdim sabah gideraksam gelirsiniz ama benim de yavrum 18 aylık olmak üzere asla ve asla bırakmam Allah ayirmasin

Ben bir başkasına, sizin tavsiyenizi dinlemesi ve en baştaki kararını değiştirmemesi için niye bu ısrar ettiğinizi ve sinirlendiğinizi anlayamadım. Bunu sizi eleştirmek için değil, tüm iyiniyetlimle gerçekten anlamak için yazıyorum. Biz hepimiz ötekiyiz, kendimize göre doğru bildiğimizi söyleriz, gerisi konu sahibinin kararıdır, bize de saygı duymak düşer. Bu konuya 'çocuğunu bırakma' diye yorum yapan bir çok üye, bu platformda kadınların eğitimli olmasını ve çalışmasını savunan üyeler. Bununla birlikte burada, küçük bir bebeğin psikolojik durumu ve geleceği sözkonusu. Ve bu gelecek, sadece maddiyatla şekillenmeyecek. O nedenle yorum yaparken, kişisel bakış açılarımızdan bir nebze olsun sıyrılıp, hem bu konudaki bilimsel yaklaşımı, hem de çocuk psikolojisinin temel ilkelerini gözönünde tutmak durumundayız diye düşünüyorum. Bazı konular vardır ki sizin, benim, onun ne düşündüğü belli bir noktaya kadar önemlidir. Meslek hayatım boyuncu, ne yazık ki, çok sayıda çocukluk travması geçirmiş çocuk ve yetişkin ile muhatap oldum. çocukluk travması ve etkileri hakkında yazılmış sayısız, kitap, akademik makale, dergi, e-yazı okudum. Bu okumalarım ve şahsi-mesleki tecrübelerim bana konu sahibinin bebeğini bırakmamasını söylüyor. Elbette son karar kendisinindir. Sizi de bu yorumumla, kırıp, incitmediğimi umuyorum.

Gidin okulunuzu bitirin. İleride iyi ki dersiniz.

Kesinlikle çok yanlış bir karar olur. Bunu doktora tezimi yazmak, 2 yaşındaki çocuğumu hafta içi gün boyu bakıcıya; hafta sonları da il dışından yanıma gelip kalan anneme bırakan bir anne olarak söylüyorum. Babası da o dönem başka bir ilde çalıştığı için iki ayda bir gelebiliyordu yanımıza. Akşamları birlikte vakit geçiriyor olmamıza rağmen, beni özlediği için uykuya direnme, yemek yememe, inatlaşma gibi pek çok sorunla mücadele etmek durumunda kaldım. Keşke 3 yaşını bekleseydim diye çok pişman oldum.. ki sizin çocuğunuzun size daha çok ihtiyacı olan bir dönem. Evet ileride maddi olarak çocuğunuza daha iyi bir gelecek sunabilirsiniz ancak bebeklik döneminde kaçıracağınız hiç bir duyguyu veya şuan çocuğunuza vereceğiniz sevgi, ilgi ve güven duygusunu hayatınızın hiç bir döneminde telafi edemeyebilirsiniz... Çok iyi düşünmeniz ve öyle karar vermeniz gerekli, çocuk konusu hata kaldırmıyor bazen...

Kesinlikle katılıyorum size. Kimse kimsenin şartlarını bilmiyorum. Burada ahkam kesen hiç bir üye cebinize harçlık da koymayacağına göre bir meslek sahibi olmanız en iyisi. Ama bebek küçük, mümkünse biraz erteleyebilirsiniz. Ya da emin olamadım bilemedim. Çocuk gelişim uzmanları ile falan mı bir görüşseniz . push ; esergry Nirvana Anneler

Ya ne cok yazmissiniz hayat siralamalarini. Kendi de biliyor herhalde once okul sonra is sonra evlilik ve bebek. E bazen tersten oluyor ne yapalim? Ben de okurken doğum yaptim. Ve okula devam ettim. Ikinci oglumda annem tutturdu yazliga gidicem diye bakicisi da vardi! Annemsiz guvenemedim bakiciya mecbur yolladim. 1 yasindaydi. Haftada 3 gun gördüm. Ucakla git gel su yolu yaptim Antalyayı. Oglum tapiyor! Bana... Ne etkilenmesi ne olumsuzluğu. Anneannesi yaninda. Annesi babasi haftasonu yaninda. Mecburum ya ne yapabilirim? Üniversiteye gidecek çocuğuma istedigi okul imkanini bu is ile sağlıyorum ben Hastayim mukemmel annelere Neymis cocugunu bir kere birakmis E tebrikler. Harikaymış... Git oku arkadaşım. Git oku... Heee bir de dipnot Kaptan kızıyım ben Annem babamla sefere cikar 5 ay donmezdi Geldiklerinde o bosluk dolar eksiklik kalmazdi Ilgiye bagli bu Istersen 24 saat yaninda kal tv seyrettir bos isler bunlar

Dışardan bakan bir üçüncü göz olarak, konuya yorum yapan bazı arkadaşların, üslubunu ve tarzını gözden geçirmesi gerektiğini düşünüyorum. Konu sahibi, burda fikrini tartışmaya açtı, kişiliğini veya anneliğini değil. Kaldı ki düşündüğü fikri doğru bulmuyorsak bile, bunu 'sen şöylesin, sen böylesin, sen düşüncesiz ve merhametsiz bir annesin' demeden de anlatabiliriz. Açıkcası birileri beni de bu şekilde, 'sen dili' kullanarak suçlasa, onun yorumlarındaki haklılığı ve doğruluğu göremem. İlk algıladığım kişiliğime ve anneliğime yapılan saldırı olur çünkü. Üstelik hassas bir kararın eşiğinde olmak, konu sahibinin olduğundan daha agresif veya alıngan olmasına da neden oluyor olabilir. Bunu anlamak niye bu kadar zor geliyor bize? Bununla birlikte konu sahibinin de verdiği bazı cevapları fazla tepkisel buluyorum. Bunlar yetmezmiş gibi bazı üyeler, birbirinin yorumlarından yola çıkarak onun kişiliğini veya mesleğini sorguluyor ki bu da yanlış. Hiç birimimiz, burda, bir iki konuda yaptığımız yorumlardan ibaret değiliz. Bir konuda yanlış düşünüyor olabiliriz veya düşüncelerimizi tam olarak doğru ifade edememiş olabiliriz, bu mesleğimizi hak etmediğimiz anlamına gelmiyor. Bu çatışmacı tavrın ve ithamkar üslubun kimseye faydası olmadığı gibi sorunun çözümüne de katkı sağlamadığını düşünüyorum. Başta şahsım olmak üzere konuya dahil olan herkesi, itidale ve insafa davet ediyorum.

Ben 5 yaşlarındayken annem beni mecburiyetten köyde halamın yanında bırakıp gittiler o kadar üzüldüm ki her ay gelmelerine rağmen içimdeki acıyı tarif edemem koyun çıkışında mezarlık vardı gelen dolmuşlar hep orda dururdu inan günümün yarısını orda geçirirdim hep ağlardim. Şimdi bu satırları yazarken de ağladım aklıma geldi nasıl bı etki yaptıysa. Sakın cocugucocugundan ayrı kalma onunda götür bakıcı tut krese ver ama akşam olunca seni gorsun

Ben olsam okuluma giderdim. esergry Nirvana Anneler

Pişman olmayacağınıza eminim. Hem bebek hem sizin adınıza çok sevindim