kimse bakmıyor bile konuma M e g g Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Koruyucu aile olsanız bir küçüğün hayatına dokunsanız?

oncelıkle kendıne deger ver cnm gezmek ıstıyorsan gez eglenmek ıstıorsan eglen. bu dunyaya bıkere gelıyoruz. aslında bu dunyada yalnızız. dusunsene evlendın ve allah korusun kocan senden once vefat ettı dıyelım. yıne yalnız kalıcaksn. evlenmekle omur boyu yalnızlıgı ıtelemıyorsun. eger yalnızlıkla barısık olmazsan mutlu olmazsan kendını kotu hısedersın benımde hayatımda kımse yok. 4 aydan berı evde yalnız yasıyorum annemler sehır dısındalar. ev sessız ben radyo acıorum dınlıyorum fılm bakıorum muzık dınlıyorum. barısıgım he hayatımda bırı olsun ıstermıyım evet olabılır ama ılerde kotu bısı gelse basıma terkedılsem vs kendımı yıpratacagımı sanmıyorum. cunku yalnızlıga alıskınım

Ben baktım canım üzme kendini. İnsan zaman zaman böyle hislere kapilabiliyor. Kalabalik ailelerde olsak bile başımıza ne geleceği belli değil ki. Seyahat fikri güzel bence de bol bol gezin tozun rahatlayin imkanınız varsa. Yaşınız daha genç sanırım karşınıza çok daha iyi biri çıkar hem sever hem sevilirsiniz inşallah.

kızlar merhaba.. nasıl anlatsam kendimi nasıl ifade etsem bilmiyorum ama çok yalnız hissediyorum aile yönünden çok şanssızım çok çok kırdılar beni tarif edemem. sürekli aşağılamalar kıyaslamalar... ne yapsam yaranamadım ayrılar zaten ama burnundan geldi çocukluğum gençliğim. konuşmuyorum şimdi uzunca bir sürece de konuşmaya niyetim yok anlatamam çok kırıldım. annemle büyüdüm bir erkek kardeşim var ve annem hep evlat ayrımı yaptı... daha geçende çocuğumun rızkını yedin sen dedi. içimdeki son tel de koptu arkadaş çerem çok dedikoducu ayak uyduramadım kendimi soyutladım. tek arkadaşım kitaplarım ve izlediğim filmler diziler. hatalı bir nişanlılık yaşadım bitirdim. ve ciddi anlamda yalnızlık çekiyorum. öyle böyle değil. hem madden hem manen çok çok yalnızım. sanırım en çok istediğim şey mutlu bir elilik yapamayacağım. yalnız ölmekten korkuyorum. yaşlanıcam belki yine böyle yalnız kalıcam. belki evde öleceğim kimsenin haberi olmayacak. alıp cesedimi kadara yapacaklar kimsesiz olduğum için kızlar gezeyim diyorum yurtdışı turlarına katılayım belki bir çevrem olur ne bileyim çok seviyorum gezmeyi. küçükken annem derdi ki bu bir b.. k olamaz anca parasını kazanır bundan ev kadını olmaz.. kimse saunmadı beni. çok çok yalnız büyüdüm anlatamam kızlar anlatmam. çok çok seyahaet yapayım uçaklara bineyim belki biri düşer ölürüm ede yalnız ölmekten iyidir diye düşünüyorum. annemi affedemiyorum. her gece kabus görüyorum

Ahh ah... Seni o kadar iyi anlıyorum ki. Bende 3 yaşından 15 yaşına kadar ayrı kalmış bir ailenin çocuğuyum. Sonradan barışmaları ile gelen psikolojik bunalımlarla beraber berbat bir ergenlik dönemi geçirdim. İlkokul-lise arkadaşlıklarım hiç hiç hiç yok. Üniversitede arkadaş edindim dost edindim ama 4 senede yediğim kazıkları, arkamdan dönen dedikoduları bir ben biliyorum bir de Allah. Hiçbirine de hakkım helal değil. Bende çok yalnızım konuşacak dertleşecek benim de kimsem yok. Durumun varsa çık yurt dışına gez dolaş mutlaka bir çevre edinirsin. Kurs bak günlerini doldurmaya çalış. Yalnızlık cidden çok zor biliyorum yaşıyorum.

Cocukken duydugun asagilamalar dogal olarak sende travma yaratmis. Uzuldum. Caresi nedir bilmem cunku. Hala ayni evde misiniz ailenizle? Kendi evinize cikma sansiniz var mi? Insanin evinde huzuru olmadiginda butun tadi kaciyor. Kendi evine cik. Al bir iki tane kedi, tamamdir :)

Canım bir psikolog yardımı al önce. Burda yazılanlarla sadece anlık iyi hissedersin.

Yalnızlıktan korkmamalisin yaşlılığı evde tek kalmayı düşünmek için çok erken olumlu düşünmeye çalış ve farkında olmadan ailemizin söylediklerini dogruluyoruz senden bisey olmaz dediyse buna inanmaktan vazgeç icinde konuşup duran ebeveyni dinleme artık buyudun yapabileceklerini planla