Evet cok iyi bir noktaya deginmissiniz turk kizlari ozellikle evliligi cidden gozunde buyutuyor ama kizlarin sucuda degil toplum bunu abartiyor, kizlar kadinlarda evlenince muhtesem mukemmel olagan ustu daha once hic yasamadikalri birsey yasayacaklarini dusunuyorlar halbuki o kadar dogal ve siradan birsey ki, bunun icin onceki hayatini silmene gerek yok diye kimse demiyor kimseye

İnsanoğlu bu hayatta hiçbir şeye memnun olmuyor. Sadece seni kasdetmiyorum sakın yanlış anlama hepimiz için geçerli bu sözüm. Birçok insan senin sahip olduğun şeyler için Allah'tan hayırlısını dileyerek bütün içtenliğiyle istekte bulunup dua ediyor. Hergünü ağlayarak geçiriyor. Ne güzel bir işin var, bir eşin, bir yuvan, bir bebeğin var. Boşanmak için bir sebebin bile yok , Kucağı boş kaç çift var biliyor musun yana yakıla çabalayıp dua eden? Hele bir işi olsun kimseye muhtaç olmayayım, çoluğumu çocuğumu aç bırakmayayım diye iş kuyruklarında olan kaç kişi var. Tabi seninki şımarıklık, doyumsuzluk değil bunu anlayabiliyorum. Hamilelikte hormonlarının değişmesi bu psikolojik duruma gelmene sebep olabilir. Bu sıkıntılar elbet geçici. Bu dünyada hangi şey ebedi kalmış ki dertler, sıkıntılar kalıcı olsun. Herşey yoluna girer işin, yuvan, cinsel hayatınız,... Allah'ın izniyle. Herşeyin Allah'ın izniyle tedavisi var. Eşinle beraber hem psikoloğa hem doktora gidebilirsin bu sorunu çözmek için. Halledilebilir, aşılabilir sıkıntılar çok şükür bu olumsuz durumunuz. Sıkıntı yapmamaya çalışın bebeğiniz etkileniyor her olumsuz şeyden unutmayın. Allah yardımcınız olsun. A

bende anlayamıyorum ama buradaki mutsuzluğum eşime olan sevgimin önüne geçiyor ve sevgimi bile hissedemiyorum. İşin içinden çıkamıyorum

Bak işte zor diye birşey yok, bunu anlarsan, duanı edip işi akışına bırakırsan olur. Hayatta ne olmaz denilen şeyler oluyor bir bilsen. Ben bile eşimin memleketinden ayrılamayacağımı düşünürken anamın dizinin dibine geldim ve inanır mısın içim buruk ayrıldım oradan. 3 yıl gibi bir süre kaldım ve alıştım oraya da. Kaldı ki senin gibi mutsuzdum. Zamana bırak herşeyi, anın tadını çıkar, zaten bebek doğunca onunla vakit geçirirken hiçbir şeye vaktin olmayacak. Şu an hamilelik seni daha kırılgan yapıyor, aldanma o hormonlara. Dua ile motive ol canım.

Esas olan senin mutlulugundur... herkesi mutlu eden seyler farklıdır... bazı insanlara evli ve cocuklu olmak mutluluk verirken bazılarina bekar ve özgūr olmak veya daha farklı seyler mutluluk verir.. diger insanların istedigi seyleri istememen de seni şükürsüz yapmaz... Dolayısıyla önceliklerini belirle ve ona göre kararını ver...

Canim bende. sen. gibiyim evlenir evlenmez hamile. kaldim esimim. isinden dolayi baska. bi sehirdeyim ve esim asker oldugu icin goreve gtti ben tek. basima yasiyorum ve su an calismiyirum... bende bazen. sen. gibi oluyorum ama bebegini dusun pozitif ol... esinden. destek al bk yakinda okullar tatil oluyo esinle tatil planlari yap

zaten evliliklerin ilk yılları çalkantılı geçiyor birşeylerin yerine oturması çiftlerin birlikte yaşayabilmesini öğrenmesi için zaman gerekli... eh birde sizin bu süreçte hamilelik olmuş buda durumu dahada zorlaştırmış malum gebelik hormonları insanı çok hassaslaştırıyor. merak etmeyin çocuk bir doğsun evliliktede biraz yol alın herşey yoluna girecektir.

Hamile olduğunuzu belirtin lütfen Her verilen ilacı tüketemezsiniz artık, verilse bile Anlattıklarınız çok büyük şeyler değil ama eşinizden neden kaçıyosunuz onu anlamadım Şehir kötü olabilir, işyeriniz kötü olabilir de eşle ne ilgisi var S sibelizim Kağanin

çok yok aslında zararları yok ama ailemi vs. çok özlüyorum. ve ben nasıl bunları düşünemedim kendime inanılmaz kızıyorum

kayinvalidenizle sorunlarinizmi var ondandan mi bunaliyorsunuz BethHarmon

Teşekkür ederim. Haklısınız. ama umarım bu yönlerimizi ego mu yoksa nefsimizmi bilmiyorum ama torpuleyebiliriz. ben bunun için resmen kendimle savasiyorum A

Daha evliliğin keyfini çıkaramamışken Bebek olmuş, sizin hormonlar pinpon oynuyor o da eklenmiş. Geçer hepsi ağlamayın.

Olumsuz düşünme okulun için de yaşadığın şehir için de... Mutlaka iyi tarafları vardır. Okulun mesala ya sınıflar azdır ya idareciler iyidir ya frekans bi arkadaşın vardır ya programın iyidir ya öğrenciler zekidir, vefalı veya duyarlıdır.. Mutlaka birinden biri vardır hiçbiri yoksa öğrenciler için onları bir adım ileriye taşımaya odaklan. Şehir içinde öyle ya sessiz sakin huzurludur yada kalabalik canlı bi şehirdir iyi taraflarını düşün... Eşinden de memnunsun ne güzel Biraz bebek olayına alışamamışsın ama inan doğduğunda böyle hissetmeyeceksin. Bambaşka duygular tattıracak sana biraz sabır...

Öncelikle bebek hakkında böyle düşünmene üzüldüm bende gecen mayısta evlendim ve hemen hamile kaldım üstelik 21 yaşındayken ve suan bu yazıyı bebeğimin agug sesleri eşliğinde yazıyorum bende cok üzüldüm agladım hamileyim diye ama o kadar pişmanım gbi o ağlamalara bebek annelik dünyanın en muhtesem duygusu sakın onu sorun etme. bu yaşadığın duygular hamilelikten kaynaklı insan çok duygusallasıyo bebeğini kucağına aldığında inan bı yazıyı yazdığına pişman olacaksın çünkü aynılarını yaşadım.

hamilelik hormonları kimisinde de sizin gibi tepkilere sebeb oluyor. saki ol. bunlar hep gebelikten. sunu da ekliim öyle bitireyim yazımı : gebe kaldım basiretim baglandıdan değil. içgüdü ve hormonlar yüzünden olur.

Aynı şeyleri yaşadığım için çok iyi anlıyorum. Eşim için buradayım ama burası berbat Bi yer, memleketime gitmek için ölüp bitiyorum. Eşim çok tatlıdır çok severek evlendim evliliğimde Bi sıkıntı yok Bi de kızım var maddi anlamda eşimin ailesiyle bazı sorunlarımız var o Can'ımı sıkıyor onun dışında en büyük derdim burada olmak gün sayıyorum eşim gitmek istemiyor ben gün sayıyorum umudum bu yazda. Allah gönlünüze göre versin çooook iyi anlıyorum

aslında seviyorum ama körkütük sen olduktan sonra heryer güzel gibi düşünemiyorum. sanırım en başta öyleydi ama okadar bunaldım ki ve özlüyorum ki eskiyi sevgimi bile hissedemez oldum çok zor bir durum arada kalmak. A

Sırf alıştığınız düzen bozuldu, ailenizden Arkadaşlarınızdan ayrıldınız diye eşiniz ve ailesinin size hiç bir zarar-ı yokken, o şehirden mutsuzum diye boşanmaya kalkarsanız, hayatınızın en büyük hatasını yapmış olur, eski günlerinizi mumla ararsınız. Sırf bu sebeplerden dolayı boşanmak bence bencillik. Yanlış yoldasınız. Oturup şükretmeniz gerekir. Malesef hersey bir arada olmuyor. Alışmaya çalışın ve evliliğinize odaklanın. Zaten bu şekilde düşünmeye devam edip, mutsuzluğumuzu eşinize yansıtırsanız, çok sürmez onu bezdirir, sonrada kapının önüne koyulursunuz. Asıl pişmanlığı ozaman yaşarsınız.

Cnmm yeni hayat, yeni ev, yeni sehir, yeni is, hatta bebek bu yasadiklarin normal alisirsin elbet sabirla insallah Esindende sikintin yok ole dusunme babasiz bi bebek buyutmeye degermi heleki anlasiyorken Hamilelik 4 aya kadar cok zor heleki bulantilar baslayinca hormonlar tavan yapinca biran once psikolaga git cnm ilac kullanamasanda rahatlarsin konusursun Brbegini dusun sartlara alisilir yeterki esinle iyi ol

aslında normal hemen adapte olamamanız büyük bi değişim olmuş hayatınızda ama karşılıklı aşkı sevgiyi yakalamak kolay değil bırakıp gitme isteğiniz biraz şaşırttı beni. alışırsınız inşallah zamanla

İşte daha evliliğe alışamadan üzerine hamilelik ekleyince böyle oluyor. Ne diyeyim bilemedim.

Eşinizle hiçbir sorununuz yok ailesiyle yok boşanmak öyle kolay mı. Keşke acele karar vermeseydiniz çünkü eşinize gerçekten aşık olmamışsınız zannedersem. Sırf farklı bir şehirde henüz çevreniz yok diye eşinizden neden soğuyorsunuz ki insan sevdiğinin yanında olunca nerede olursa olsun ne önemi var. Çevrede edinirsiniz daha erken. Peki tüm çevrenizin işinizin olduğu bir yerde olsaydınız ama eşiniz kötü biri olsaydı bir kıymeti olur muydu bence çevre edinmek için çabalayın ama sırf çevrede değil sorun eşinizden de soğumuşsunuz.

dönemin bitmesine az kaldı, sanırım hamileliğiniz dolayısıyla önümüzdeki dönem de işe dönmeyeceksiniz. bu süreyi değerlendirin. ailenizi ve arkadaşlarınızı ziyaret edin, işe döndüğünüzde de daha fazla sosyal hayata zaman ayırmaya çalışın. sizinki bu zorunlu taşınmayı kabullenememeye benziyor. sırf eşinizin ihtiyaçları için taşınılmış, siz bir çok şeyden feragat ederken o hiç bir şeyden etmek zorunda kalmamış. bence bunu henüz kabullenememişsiniz. bu durumu avantaja çevirin, mesela ben normalde çok fazla eşlerin ayrı takılmasından yana değilimdir ama sizin tüm tanıdıklarınız şehir dışında olduğundan daha fazla yatılı misafirlik yapmak zorunda kalacaksınız mecbur olacak. eşinizle bu konuda anlaşıp böyle bir düzen oturtun, tüm fırsatlarda kendi çevrenize kaçın. bu arada şu an bulunduğunuz şehirde de çevre yapmaya çabalayın.

p Bizin cinsel hayatımız ilk günden beri sorunluydu çünkü çok canım acıyor hala bir de hamilelik skintilari resmen ayda 1 oluyo gibi bişey. bu psikoloji bende isteksizlik yapiyor

Bende evlendim hemen hamile kaldım Evimizi eşimini işine yakın tutmuştuk Çalışmıyordum ben birde düşün İyice bunalıma girmiştim Ağlıyordum kavga ediyordum eşimle Sonra eski semtimize taşındık ki eşimle de evlenmeden önce aynı semtte yaşıyorduk Şimdi annemlerd yakınım çevrede herkes tanıdık rahatça dışarı çıkabiliyorum Ağlama krizlerim bitti Şimdi eşim 3 saatlik yol ile işe gidiyor ama onunda kafası rahat Sizin biraz daha zor şehir olarak değiltirmişsiniz Ama çalışıyorsnuz kafa dengi bi iki arkadaş bulsanız bence alışmanız zor olmaz Yaşadığım için sizi anlayabiliyorum allah yardım etsin

yeni evlendiğinizde bir bocalama, yeni bir şehre adaptasyon ve hamilelik psikolojisi hepsi üst üste binmiş, normal yani bunalmanız. Zaman verin kendinize, uğraşlar bulun, hobiler edinin. Tabi ki profesyonel yardımlarda alın bu arada.

yakında gidebileceğiniz başka yerler yok mu gidip kafamızı dağıtsanız arabanız var mı alıp dolaşsanız doğa fotoğrafları çekseniz yani bir hobisiz zor olur ya da bebeğinize bir şeyler örebilirsiniz açık havada ohh mis bunaltmayın kendinizi, ne yaparsak kendimiz kendimize yapıyoruz evet hayat çok pozitif değil ama biz onu kendimize göre şekillendirmeliyiz pamukkiz gun dogmadan neler

Hem şehir ama esas eski işinin ortamı, seni tatmin etmesi, sevmen vs.. burada yaptığın işten nefret etmen iyice tetikledi. Gerçekten çok zormuş bence herkes kendi memleketinden biriyle evlensin.. Ben neden evlendim diye her gün kendime soruyorum..

Hep hormonlar bunun sebebi bence. Ortada sorun yok kendinize sorun arıyorsunuz. Hormonlar seni ele geçirmiş yakında okul tatile girecek biraz tatilı düşün kafanı rahatlat. eşinde iyi bi insanmış öyle bi sorununuz da yok geçer hepsi. Akşamları hava al yürüyüşé çıkın eşiniz le kendinize vakit ayırın. Okul çıkışı yüzmeye gidin mesela gebelikte bi zararı yok hem arkadaş edinirken havuzda seni gevşetir. Evliliğe adapte olmadan hamile oluşunuzda bunu tetikliyor. Ama iyi yanından bak bebek isteyen birsürü insan var çabalayan erkenden de gelse sefa getirmiş hosgelmış. Dediğim gibi hepsi geçicek é maden geçicek şimdi niye kendini üzüyorsunki.. valla tadını çıkar herseyin. Son ayimdayim yuruyemiyorum bile daralma geldi ama buna hamdolsun yarın geçicek se neden buna bugün üzülüp günümü mahvedeyim. Üzülünce kafaya takınca geciyormu yooooooo! é o zaman salla gitsin ya

şükürsüz bir insan mısın? kötüyü kötüleri düşün, bekar halini içindeki boşlugu eşine bağlanmanı düşün. bu kadar gözü kara olmana sebep olan seyleri düşün ve sonunda şükret. francesca Hayat 1 gündür, o da bugündür.. tek ayak

Canım ben ağır depresyon hastasıyım. Hamileliğin ilk ayında 11 kilo verdim. Hareket edemez hale geldim vucudum fazla oranda kortizol üretince bebeğin beyin gelişimine zarar vereceği için hem kadın doğumcum hemde pskiyatrimin ortak kararıyla hafif bi antidepresana başlatıldım. Anlayacağın kar zarar dengesine bakıyorlar diğer halim bebeğe daha çok zarar vereceği için mecburen başladım.

Ohooo benim gibi bırak şehir değiştirmeyi ülke değiştirenler ne yapsın o zaman?ben bu ülkeye geldiğimde lisanini bile bilmiyordum birde bunun bunalimini yaşadım. Kendinize zaman verin. eğer yapamıyorsanız taşının. Yine olmuyorsa o zaman düşünün ayrılmayı. .

Nasibin gitmiş oraya canım. Biz ailecek neden düşünemedik diyoruz hadi ben düşünemedim ne annem ne babam siz 9 kardeşsiniz benim kızım bi tane yanımızda olsun diyemediler. Nasibin olunca ağzın gözün bağlanıyor göremiyorsun bazen.

vucud tepki veriyor bu kadar değişikliğe. aslında hiç biri mutsuz olmayı gerektirecek bir şeyler değil. ancak totalde öyle bir sonuc dogabilir özellikle hamilelikle birlikte

Ahaha aynen. Bizde Bi laf vardır milletinden evlenmeyen illetinden ölürmüş dinlemedim ataları

çok haklısınız. ben zaten her gün kendime bunu soruyorum nasıl duşunemedin diye ama görmekle yaşamak cok farklı oluyormuş. bu kadar zorlanıcağımı hiç tahmin etmemiştim. Bi de eşini seviyosun, evliliği gözünde büyütüyorsun sanki mükemmel birşey gibi ama zamanla anlıyo insan ve geç oluyo malesef. çocuk doğduktan sonra da hala aynen mutsuz olursam artık bişeyler yapıcam mecburen

Ben de 6 yıl Ankarada yaşadım gerçekten Ankara insanı kendine çok bağlayan bir şehir benim memleketim küçük bir şehir Ankarada okurken tanıştığım 5 senelik erkek arkadaşımla evlendim o öğretmen ve tayini benim memleketime çıktı buraya yerleştik.. Az çok adaptasyon dönemi yaşadık ikimiz de ama birbirimizin olduğu her şehir güzeldir bizim için... Demem o ki acaba eşinize olan sevginizin bu tür olumsuzlukları kapatması gerekmez miydi sadece Ankaradayken mi mutlusunuz? Üstelik hamilelikte duygular 20 katına çıkıyor bunu da hesaba katın bence doğumdan sonra bazı şeyler gözünüze farklı görünecektir:)

Bende evlenip baska bir sehire geldim kasaba gibi bi yer isde bulamadim burda ki 15 yasindan beri calisiyorum 32 yasindayim tek bir komsum arkadasim yok bide 7.5 aylik hamileyim hamileligim ilk basindan beri riskli geciyor yani hareketler hep kisitli beraberlik desen zaten yasak ama esimi cok sevdigim icin bunlar gozume gozukmuyor bence sen sevmeden evlenmissin onun pismanligini yasiyorsun. Sehir is bebek bos muabbet

işte bende bu yüzden çıkamıyorum işin içinden. şu an içinde bulunduğum hayatta mutsuzum. Ya mutsuz bir hayat ve çocuğum babasız büyümesin yada kendi isteklerim mutluluğum. 2. seçenek bencillik olarak görünüyor uzaktan. bu ikilemi arasında sıkıştım

ahh cnm nerde.. ya boşanırız yada ben alışırım onun gelmesi çook zor. çok konuştuk çünkü. tüm çevresini bırakıp orada sıfırdan başlamak istemiyor

Hamilelik sendromu, duygusallık tavan yapmış, herşeyi 10 kat büyütüyorsun. Tamam kolay değil yaşadıkların ama bu şekilde yaparak eşine ve bebeğine zulmediyorsun. Ayrıca antidepresan içip sakat bebek mi doğurmayı düşünüyorsun? Bence silkelen, kendine gel, hakkında hayırlısı için dua et. Boşanıp ailenin yanına gidince de bu psikolojiyle ben ne yaptım diyip yine kafanı taşlara vurursun. Düzelir herşey, çocuk doğsun belki eşin Ankara'ya bile gider.

32. Haftamdayım açıkçası hala bir değişiklik yok artı hamile halimle antidepresanda alıyorum. Ama çevrem bana bebek gelince değişeksin diye telkinde bulunup duruyor alışacakmışım yeni şehre herşey daha güzel olacakmış bende kendimi buna inandırmaya çalışıyorum. Eşimde öğretmen birgün belki benim memleketime yerleşiriz ümidini de taşıyorum bakalım.. kedicikcns

Sizin yaşınızda olup çocuk sahibi olmak isteyen kurulu bir düzen kurmak isteyen o kadar çok insan varken sizin her gün ağlayıp hamile olduğunuz halde antidepresan kullanmayı dusunmeniz bana çok aşırı saçma geldi. Evet bunalmış sıkılmış olabilirsiniz ama Rabbimin verdiği bi can taşiyosunuz bunu düşünerek davranmalisiniz sahip olduklariniza sukretmelisiniz.

kesinlikle haklısınız..

bence tekrar büyük şehre tayin isteyin

Aslında değildim ama hissettiklerim bu hale getirdi sanırım. . push ; gecem1984 ponçiğim

Seni çok iyi anlıyorum aynı şeyleri bende yaşıyorum. Herşeye evet diyip şehrimi ailemi arkadaşlarımı bıraktım geldim öğretmenim sevmediğim bi okula atandım ve ilk aydan hamile kaldım. Kısacası üst üste bu kadar değişiklik artı hormonlar bünyeye ağır geldi canım. Kaldı ki ben zaten depresyon hastasıyım. Hamilelik daha da arttırdı depresyonumu. İstersen uzman birinden yardım al derim çünkü iç sıkıntın daha da ilerleyebilir. Sabretmekten başka bişey gelmiyor elimden sende biraz sabretmeye çaliş doğumdan sonra daha iyi olacakaın bence. A

Yani küçük bir şehir merkez aslında ama burdaki hersey ve herkese gıcık olur mu insan aynen oyleyimankarayla kıyaslanmaz tabi Bir-Dost Herşey eksik

Merhaba bayanlar.. Burada o kadar büyük sıkıntısı olan insan gördüm ki bazen kendime kızıyorum şükret saçmalama diye ama elimde değil insan yaşadığını biliyor. Sanırım piskolojim iyi değil çünkü sağlıklı düşünemiyorum. Ben 32 yaşındayım yeni evlendim ve hemen hamile kaldım. Aslında hemen yapanlara karşı olan ben, nasıl oldu diceksiniz, haklısınız. Bazen insanın basireti bağlanıyor. Ben öğretmenim ama 6 yıldır Ankara da bir kurumda güzel bir görevde çalışıyordum. Eşim ise ufak bir şehirde çalışıyordu. Çevre gerektiren bir iş olduğu için ankaraya gelemedi. Ben o dönem gözüm bir şey görmeden kabul ettim. Sevdiğim işimi, ailemi arkadaşlarımı ve çok sevdiğim şehri bırakıp buraya geldim. Hiç sevmediğim bir okulda çalışıyorum, sevmediğim bir şehirde yaşıyorum. Kaynanam 2 sokak ötemde. Eşim iyi biri bir zararı yok ama 6 aydır inanılmaz mutsuzum. Her gün ağlıyorum. Eşimle birlikte olmak istemiyorum. Resmen kaçıyorum aman yaklaşmasın diye. Hatta eşim beni boşasa da gitsem, vs.. diye okadar ilginç düşünceler geçiyor ki beynimden. Bekarken fazla sosyal olmanın dezavantajı olabilir bu belki. Her gün tası tarağı toplayıp dönmeyi düşünüyorum ama bebek elimi kolumu bağlıyor. Bugun psikoloğa gitmeyi antidepresan bile kullanmayı düşünüyorum çünkü hayat okadar anlamsız ve zor geliyorki. Ben nasıl bu şekilde yaşıyacağım(

hamilelikten. hormonlar tavan yapmış. ayrıca bu dönemde gezegenlerde de değişik açılar olmalı etrafımdaki herkes de bi bunalım. bekar evli herkes. bende ankarayı bırakıp küçük bir ile geldim. ama ben burayı seviyorum. birazda gittiğim yeri kendime benzetme huyum var. bu yüzden mutluyum. ayrıca bu hamilelik dönemlerinde eşin dünya iyisi olsa da davranışları batabilir. bana bir gün pilav lapa olmuş demişti. ben oturup hüngür hüngür ağlamıştım. bunlar geçici şeyler. mutlu olabileceğin bir şeyler bul. seni ne mutlu eder onları keşfet. zamanım olsa ben de bir sürü şey yapmak istiyorum ama işlerim çok yoğun. vakit yok.

Sadece yaşadığınız yere adaptasyon sorunu yaşıyorsunuz yani?Bu yüzden mi depresyona girip hergün ağlıyorsunuz?Biraz abartmissiniz gibi geldi bana.. büyük ihtimalle hamilelikte oluşan duygusallıktan ileri geliyor olabilir. .

hamime olmayan biri olsaydın, çok bunalım bi durumun yok, şükret derdim. ama gebelik biraz psikolojini bozmuş sanırım ondan gözüne felaket gibi görünüyo.

Ben de eşimin memleketine gittim herşeyi bırakıp, yaşadıklarını yaşadım ve benim kocam da istemiyordu memleketini bırakmak, asla diyordu ki öyle bir inatçıdır ki anlatamam Sonuç annemlerin memlekette iyi bir iş teklifi aldı ve topuklarını poposuna vura vura oraya gitti hatta ben kaldım orada işime devam ettim bir süre sonra gittim anamın yanına. Yani Allah'a dua et, hayırlısını dile hakkında, olmayanı oldurur canım, emin ol hayırlısını verir.

Bebeğe zarar vermez mi ilaç içmek. Hamileyken ruh hali farklı oluyo ama sabırlı olmak lazım.

Bir süre sonra yaşım geçti, evlenmedim, çocuğum olmadı diye üzülürdün. Orada Mutlu olmaya çalış. Tatillerini güzel değerlendir. Alışırsın.

hayatiniz basta sona degismis evlilik zaten basli başına bir değişim, ustune sehir is ve bebek de gelince dogal bir üzüntü içindesiniz, bunlarin tu sorumlusu esinizi gördüğünüz icin de bosasa da gitsem diyorsunuz. biz ne dersek diyelim destek almak sizi toparlayacaktir eger durumunuz varsa bir piskiyatr 'a görünün anlatin onun sizi yonlendirmele4i sizi toparlayacaktir. zaten yaz tatili de geliyor esinizle anksraya gidin birkac günlüğüne bulunduğunuz ortamdan uzaklasin. eliniz kolunuz baglandi diye hissetmeyin.

Erkek eşinden soğuduğunda filan bi nebze olsun kadın yuvayı ayakta tutuyor ama kadın soğuduysa o yuvanın vay haline çabalayacak kimse kalmıyor. inşallah herşey düzelir.

Bence etraflıca konuş ve dönmenin yollarını ara ikna et. Burda böyle devam edersek ben mutsuz olacam evliliğimiz yıpranacak de. Çünkü bu kadar isteyenlerin zamanla alıştıklarını pek görmedim ben. Allah yardımcın olsun canım

bulbulu altin kafese koymuslar sendromu bu. ben de bu yil paris'e tasindim gorev geregi, ardindan hamile kaldim. ayni duygulari yasadim. hamileliginiz ilerledikce yoluna girecek. sabirli olun :)