merhaba meltem abla ben yakında 16 yaşına gireceğim. Sorun şu ki en ufak şeyi kafamı takıyorum. En küçük bir hatada öyle senaryolar yazıyorum ki çok karamsar düşünüyorum. çok kıskancım sevdiklerimi kaybetmekten korkuyorum sanki biri gelip onları elimden alacak ya da beni bırakıp gidecekler. Bu yüzden sevgilimle de kavga ediyoruz. bir de çok utangaçım çekingenim sanki herkes bana gülüyor her hareketimle rezil oluyorum. Bu yüzden içime kapanığım. Ne yapmam gerekir? Dr. Phil. R. Meltem Kavcar Sirmali

Merhaba Acemiprenses, yaşadığınız sıkıntıları tetikleyen başka bir olay yoksa, sıkıntılarınızın sebebi ergenlik olabilir. Sitedeki "Ergenlik" makalemi okuyun, sorularınızın büyük bir kısmına cevap bulacaksınız. Zamanla bu şikayetlerinizi doğru yönetmeyi öğreneceksiniz. Ancak kayıp korkunuz kontrol edemediğiniz bir seviyedeyse, profesyonel yardım almak doğru olacaktır. Yakınınızda bulunan bir meslektaşıma başvurarak genel olarak ergenlik süreci ile ilgili destek alın. A

merhaba meltem hanım. yazdan beri kendimi sürekli mutsuz hissediyorum. öyle böyle değil geceleri uyuyamıyorum gün içinde ise hep yatsam uyumasam bile kalkıp rutin işleri yapmak bile istemiyorum, çık kafanı dağıt diyorlar istemiyorum.3 yaşında bir oğlum var onla bile ilgilenmek istemiyorum. ondan öncede çok rahat bi insan değildim kızdığım üzüldüğüm şeyleri kafama takardım ama birkaç gün sonra geçerdi normal olurdum. haziran ayında eşimin biriyle netten konuştuğunu öğrendim ve yıkıldım. o zaman gerçek üzülmek neymiş anladım. tam aldatma gibi değil 1 kere buluşmuşlar sonra nette ve tel la bu da bir aldatma kesinlikle sadece boyutunu anlatmak için açıkladım. eşimde geçen kış zor bir durumdaydı psikoljisi bozulmuştu ilaç falan kullandı bi ara o zaman başlamış bişey diye boşluktan diye kendimi avutmaya çalışıyorum, ciddi değil öylesine diyorum, çocuğum var unut diyorum ama olmuyor. en fazla 1 hafta iyiyim yani iyiyiz sonra yine başa dönüyoruz uykusuzluk mutsuzluk tartışmalar. eşim hep yanımda onun sayesinde konuşa konuşa çıkıyorum bu durumdan tamam iyiyim artık diyorum düşünmiycem diyorm 1 hafta 10 gün bazen daha kısa bi süre sonra yine aynı şeyler. hep aynı konu olmuyo taktığım, ailesiyle ilgili şeyler de oluyor. o konu bi vesile oldu birbirimizi hiç anlamadığımız kadar iyi anladık. önceden sorunumuzu normal konuşamazdık empati kuramazdık hep birbirimizi suçlardık. şimdi çok daha iyi konuşabiliyoruz ve en önemlisi birbirimizi çok sevdiğimizi anladık. ama ben bunlara rağmen bişey oluyo bişey hatırlıyorum ve hepsi bir bir dönmeye başlıyor beynimde ve çöküyorum. normalmi bu yaşadıklarım değilse bu yaşadıklarımın adı nedir ne yapmalıyım sizce. şimdiden teşekkürler. çok ihtiyacım var lütfen bişeyler söylermisiniz Dr. Phil. R. Meltem Kavcar Sirmali