şuan kafa karışıklığımın en zirve yaptığı dönemdeyim.. çalıştığım yer geçici bir yer diye girdim seneye içinde devam ederiz dedi... ama ben o kadar soğudum ki.. müdürün değer vermeyişi, adam yerine koymayışı, iş üstüne iş isteyişi... Tam seneye burada devam etmeye karar verirken.. ailem kendi paranı kendi kazan, senin masraflarına yetişemiyoruz vs.. artık paranı kazan.. kel kör bir yerde çalışıyordum onlarda destekliyordu çıkmam konusunda ama şimdi böyle konuşunca.. başka işlere de başvurdum ama henüz yanıt alamadım.. gene ailemle o bunalımlı günlere geri dönmek istemiyorum.. yattığım yediğim lokmalar bile suç para kazan para kazan... iş bulsam küçümserler o paraya çalışılır mı iyi de ne yapacağım yüksek paraya çalışan kaç kişi var şu ülkede.. bazen o kadar dengesiz konuşuyorlar ki ne yapacağımı bilemiyorum sersem gibi oluyorum ya tam iş için destek verirler... ya da işten çık... ya da para kazan vs... sersem gibiyim.. tam destek alıyorum hoooppp tam tersi durum... E

merhaba canım siz zaten evde yan gelip yatcak birisine benzemiyorsunuz anladığım kadarıyla, iş hayatınız olumlu yada olumsuz olabilir, ailenizinde size her durumda destek olması gerekir, acaba maddi sorunları mı var da bu kadar üstünüzde zelzenişleri var diye düşündüm, eğer böyle bir şey de yoksa yabancı kültürlü bir ailemi acaba oradada aynı paranı kazan olayı, yada tamamen anlayışsız bir aile, kafanı takma zaman herşeyi halleder, iş sorunlarınız varken bide bunu düşünmeyin ailenizle açık açık konuşup duygularınızı ve sorunlarınızı paylaşmakta fayda var diye düşünüyorum. saygılar. K

ailende aynı sıkıntıları yaşıyor olabilir.. bence al karşına güzel güzel konuşun.. onlarda üzülüyorlardır eminim.. ama kpss ye hazırlanman içinde vakit ayırman lazım.. öğretmensen özel ders işine girsene hem fazla zaman almaz hem iyi para .. Allah yardımcın olsun, umudunu yitirme.. herşey vakti geldiğinde tıkır tıkır yoluna girer, sadece biraz sabır ve gayret..

kendi ayakların üstünde durmam gerektiği, ama özel sektör işler acısı, bir yandan öğretmenlik için atama bekleyeceğim aklım hep orada vazgeçemiyorum kafamdan silemiyorum her ne kadar zor olsa da... bu süreç için maddi ve manavi destek lazım ama onuda bulamıyorum.. bir işe atsam hep sonu berisi olmayan boşa zaman harcayacağım bir iş olsun istemiyorum.. ama şu atama süreci için gerekli desteği alsam önümüzdeki sene için kurs parasını çıkardım gibi.. ama o manavi kısım ne olacak sürekli bıdı bıdı kafamda.. yaşımda var evlililkte yok kendi hayatımı kurayım... bazen tam destek oluyorlar her şey tamam ama bazen anlamıyorum.. dengem kalmıyor.. kararlarım bir yerde duramıyor en büyük sıkıntı kararsızlık hangi yöne gideceğini bilememek.. sizin yorumlarınız için de teşekkür ederim :)