Annemle babam ayrı babam yurtdisinda yaşıyor ki başıma ne gelmiş ne yaşıyorum umrunda değil annemim psikolojik sorunları var cocukluğumdan beri sinir hastası arkadaşlarım tarafından onlarla oturup dedikodu yapmadigim ya da eğlenmedigim için kabul görmüyorum. Size şöyle anlatayım. Sanki bi uçurumdan aşagı atlamisim da ailem dahil herkes izliyor. Kimsenin umrunda deģil.

Herkese merhaba. Şu sırlar hatta son 1 yıldır diyeyim yaptığım hiçbirsey bana mantıklı gelmiyor. Hayattan gram zevk almıyorum. Henüz 17 yaşındayım. Belki siz bu yaşta ne sorunun var diyebilirsiniz ama bu farkli bir şey. Yaşıtlarım gibi değilim bir kere. Onların üzüldükleri şeyler, davranışları haraketleri bana çok saçma geliyor hiçbirinin yanında mutlu hissetmiyorum kendimi. Eskiden çok severek yaptığım seyler artık bana guzel gelmiyor. Okula gitmek istemiyorum okula gideceğim zaman sanki cenaze evine gidermiş gini hissediyorum gelecegimle ilgili ne hayalim ne planım var. Çok boşlukta hissediyorum. İçimden sürekli yalnız başına durmak film izlemek geliyor onun dışında dısarıya adımımı atmak istemiyorum. Biliyorsunuz üniversite sınavı var umrumda bile deģil ki fen lisesinde okuyorum herkes benden yüksek hedefler bekliyor ama o kadar umutsuzum ki gercekten umrumda değil. Ama bir yandan da böyle giderse hayatım mahvolacak. Sizce ne yapmalıyım nasıl kurtlurum bu ruh halinden? Sıkıldım artık böyle yaşamaktan defne-28

Kendimde sevilecek bir yön bulamıyorum ki T

Evet bir psikoloğa gitmem gerekiyor haklısıniz. Kızınız da iyilesir insallah geçmiş olsun. A

Derslerim iyi sayılır orta diyelim 11. Sınıfım

Kendimi sevdiğim pek söylenemez. T

Keşke ben de bu kadar pozitif olabilseydim ama gerçkten umurlarında olduğum söylenemez.

Geçim derdinin ne olduğunu öğrendiğinde hayattan zevk almadığın günleri mumla arayacaksin A

Dayım hapiste ananem sağlık sorunları var bir sey diyemiyoruz teyzem de cok agır psikolojik tedavi aldı o da normal değil. Halam var ama en son kaç sene önce gördüm ben aklına bile gelmem. Yani anlayacağınız gerçekten çok yalnızım. Yardım edecek kimse yok bana. Kendi başımın caresine nasıl bakılır onu öğrenmeye çalışmak zorundayım.

Öyle Düşünme. Annen baban kardeşin Arkadaşların seni seven kişiler mutlaka var. T

Evet cok gencmissin, klasik bi Cevap olacak degerini bil. Ilerde kesken olmasin 17 yasinda Oyle dusunuyordum diye... degisik bi seyler yap. Gonullu is olabilir. Mindfulness oneririm ve inan yardimci olur: gercekten ne istedine ve duygularin disa cikmasina yardimci olur. A

Bende senin yaşında öyleydim. Spora gittim, alışveriş merkezlerine gittim, evde matematik soruları çözüyordum, ev işleri yapıyordum, yemekler pastalar yapıyordum. Bu yaşlarda olur. Geleceğini çok düşünür insan. Farklı aktiviteler dene bence. Birde sosyal klüplere üye ol. Yetimleri öksüzleri gördükçe hayata bakış açın değişir. denizden gelen

Bu mutsuzluğun bir sebebi Olmalı I

Annemle babam ayrı babam yurtdışında yaşıyor annemin gerçekten ağır psikolojik sıkıntısı var ama bunu kabul etmiyor kendisi psikiyatriste gitmeyi reddediyor. Babamın umrunda değilim. Annem öldürse gıkını çıkartmaz öyle söyleyeyim. 3 tane çok yakın arkadaşım var ama tek dertleri eğlenmek açıkcasi biraz fazla benciller benim ne yasadigim umurlarinda değil. Anlatacak kimsem yok yani.

mutsuzluğunun nedeni burda yatıyor işte, dağınık bir yuva ve ortada savrulan sen. gerçekten zor bir durum Allah yardmcn olsun canım. annenin ikna olması lazim, yakınların yok mu teyze hala dayı anneanne v. s? onlarla beraber ikna etseniz anneni psikolog için A

Canım, günde 1 saat düzenli yürümeni öneririm, naçizane. ÖSS'ye çalışırken bana çok iyi gelmişti. Stres seviyesini azaltıyor, kalp ritmini dengeliyor vs. Her gün aynı saati belirlemiştim ben. Akşam saat 8-9 arası mesela. Önce fizyolojik, sonra da psikolojik etkilerini görürsün diye düşünüyorum. :) Çok sevgiler, başarılar. A

Fen lisesindeymişsin ona sonradan dikkat ettim. Demek ki zeki birisin fen lisesine gidebildiğine göre. Yani kapasiten var biraz ders dinlesen odaklansan çok güzel bölümlere gidersin. Kendine yazık etme. Gözümün yaşını silip ders çalışmak zorunda olduğum zamanlar da oldu sınav haftaları. Benim de içimden kendime bakmak, sevdiğim bir şeyler yapmak gelmiyordu. Derslere odaklanırsan kafanı etrafında sorunlara ve ailene daha az yorarsın. Biraz daha rahatlarsın çünkü seni oyalayacak bir şeyin olur.12. sınıf mısın? Derslerin çok kötü mü? A

İnşallah geçer ya. Okulda arkadaşlarım var çevrem geniş ama deidğim gibi hiçbiri dostum değil.

Teşekkür ederim moral verdiğiniz için. Haklısınız sanırım mutlu olmayı öğrenmem gerekiyor.

Haklısınız henüz gecim derdi nedir bilmiyorum ama kendimi yapayalnız hissetmek de çok kötü bir his. A

Benimde ihtiyacım var bende gideceğim ilk fırsatta. Kimse istemez başkalarının bilmesini. Söylemek zorunda değilsin

Tesekkür ederim ama inanın sevmediklerine eminim. Direk kendielri söylüyor en basitinden.

Hayatimda son 4 yıldır milyon tane sorun var evet ama daha önce bu sorunlar olmasına raģmen mutluydum hep pozitiftim. Tam olarak sebebini inanın ben de bilmiyorum. Ama en belirgin olarak hissettiğim etrafımdaki kimse tarafından sevildiğimi hissetmiyorum.

Canım şimdi sana bir anlam ifade eder mi bilmiyorum ama ben de tam 17 yaşındayken kimse tarafından sevilmediğimi düşünüyordum. Şimdi 34 yaşından bakıyorum da çokta seviliyormuşum. Ama kendimi sevmiyormuşum galiba. Nolur bunun üzerinde düşün biraz. Sen değerlisin unutma.

Emin ol hepsi umursanmayacak şeyler. Sadece sana öyle geliyor bana da öyle geliyordu hala da bazen oluyor açıkçası tam geçmiş sayılmaz. Okul da yeni açıldı onun psikolojisi de etkilemiştir. Çünkü biliyorum bu sorunun en temel kaynağı okul. Lise farklı bir ortam. İnsanlar bi çocuk kadar masum değiller. Bir yetişkin kadar da olgun değiller. Arada bir yerdeler ve genelde saçma davranır başkalarını küçümserler. Biraz sessiz olsan herkesle muhatabın olmasa ne kadar iyi olursan ol ağzınla kuş tutsan yine yaranamazsın kimseye. Nerede cıvık, boş işlerle uğraşan tip varsa onlar sevilir onlar değer görür. Her gün de görüyorsun o insanları 8 saat boyunca çok zor bir şey gerçekten bunu kabul ediyorum.12. sınıf mısın? Az kalmış zaten bugün 2. döneme girdik bile. Asıl sorun, sınava odaklanmaman. Ev kızı olup koca beklemek mi istiyorsun gerçekten?Paranı alıp yurtdışı yurt içi seyahat etmek, bir şey beğendin mi almak istemiyor musun? Eminim sen de istiyorsun ama içinden bir şey yapmak gelmiyor. Yine de sınava odaklanmak zorundasın. Bugünden başla ve çalış nereye kadar bitirebilirsen. Lise sadece 4 yıl biter gider okuldan bir gün kurtuluruz merak etme. Ama sen şimdi çalışmazsan pişmanlığını ömür boyu yaşayabilirsin. Ben sorununun okul ve arkadaş ortamın olduğunu düşünüyorum. Çünkü yaşıtlarım gibi değilim demişsin okula gitmek istemiyorum demişsin. Aşağı yukarı ben de öyleyim çok iyi anlıyorum seni. 9. sınıfım berbattı, en sevdiğim filmden bile zevk almazdım durmadan ağlayasım gelirdi hiçbir şey yapmak istemezdim çok sessiz içime kapanıktım bir de o zamanlar. Aynı senin gibi kendimi herkesten farklı görürdüm. Ama şimdi keşke yeniden 9 olsam ne ara 11 oldum diyorum. İnan en çok nefret eden en çok özlüyor o zamanlark. Bence bir gün çok özleyeceğiz bu günleri ama geriye kimseden iz kalmamış olacak. Sen ne olur sınava çalış. Bu sene kolay soracaklar zaten. Bölümün ne derslerin nasıl? Dinleyince anlayabildiğin yapabildiğin dersler hangileri?

Bilmem. Zaman bulursam giderim. A

Teşekkür ederim. Seninki geçmiş daha dogrusu umursamamayı öğrenmissin ne güzel ama benimkiler umursanmayacak şeyler de değil ki. defne-28

Evet bunu bildiniz ama insanın manevi olarak en büyük düşmanı annesi olunca umursamadan olmuyor. Beni bu denli degersiz hissettiren kiş annem malesef. T

Bu yaşta genelde kendinlerini begenmemezlikten dolayı hayattan zevk alamadıklarını söylerler. Sizin ki de bunlardan biri mi? Yok değilse bu yaşta hayatını renklendir. Keşke 17 yaşıma dönebilsem daha çok eğlenirdim.

Bunu bende yaşadığım için söylüyorum. Anneni değiştirmek kolay değil evet ama bence anneninde içinde muhakkak bir skntı stres vardır ki böyle yansıyor. Onu öyle kabullen kulak ardı etmeye çalış, söylediklerine cevap verme hatta o kırarken sessizce bir kenara çekil bi süre sonra illaki vicdan yapar. bu gibi durumlarda karsilik verilince daha cok sinirlenebiliyolar. ya da konusmayi deneyince. ben önce bu yöntemi denedim. en sonda konuştum

Senin yaşında aynı şeyleri aynı şekilde hissediyordum. Hatta bi günlük tutmuştum sonradan okuduğumda o kadar garip gelmişti ki neden bu kadar abartmışım dedim. Sınav stresi gelecek kaygısı anne baba stresi eklenince böyle hissetmen çok normal hatta ben sinir krizleri geçirirdim yastığa kafamı bastırıp bağırıp ağlardım. Tam geçiş dönemindesin vucudun beynin strese adapte olmaya çalışıyor. Bak üni de daha mutlu ama aşağı yukarı böyle geçecek. Ama sonrasında alışacaksın ve ufacık şeylerden mutlu olmak gerektiğini bileceksin. Hayat böyle birşey ne devamlı mutluluk ne devamlı mutsuzluk var. Hepsinden bi parça var. Bunu kabullen nefes aldığın güne şükret. Herşey daha iyi olacak. Önerim ise sakin ol ve şunu düşün bu günler bir daha geri gelmeyecek ve istediğin bölümü dolayısı ile hayatın boyunca çalışacağın işi seçerken çalışmazsan asıl o zaman ömrün boyunca pişman olacaksın. Sık dişini hedeflerine odaklan. Mutsuz da olsan derin nefes al ve bunları düşün

ailevi durum nasıl? iletişim ve ilişkiler. annenin skntıları var mı

hayatının kıyetini bil. birdaha 17 yaşında olmayacaksın.. ah keşke bende o yaşta olsam diye düşündüm şuanda. depresyona giriyorsun sanırım. seni mutlu edecek birşeyler illaki olmalı. mutlu olmanın okadar çok yolu varki. bunu sen yaratırsın pazara gidip bir tepsi mutluluk satın alamazsın. stres kaynağın neyse seni bu duruma iten ne ise onunla savaş. savaştıkca güçlenirsin. tecrübe kazandırır sana. sorunların üzerini örtersen fil yumağı halinde sana geri döner ablacım. kendine iyi bak. A

bu kadar değersizleştirme kendini, sana böyle hissettiren birileri var ki böyle hissediyosun. onları umursamamayı öğrenmen lazım evvela A

Seni çok iyi Anlıyorum... Anneni de babanı da arkadaşlarını da sen düzeltemezsin. Bunun için sadece kendi hayatına bakmanı tavsiye ederim sana denizliligenc1995 Umut dolu insanlarız tek ayak

Haklısınız güçlü kalmam gerek ama inanıne elimde değil. Daha fazla dayanamıyorum artık. Sonu nereye gider bilemiyorum. Baskalarının sorunlarını da yüklendim ben hep ama artık daha fazla kaldıramıyorum. C

Aynen anlattığın gibi arkadaşlarımın sohbetleri o kadar saçma ki. Yok şu bana şöyle baktı yok şunlar sevgili mi yok sevgilimden ayrıldım saçma sapan sohbetler ki ilgimi çekmiyor. Hepsi gerçekten derdi olan birini gorünce konusmak istemiyorlar ağır geliyor çünkü. Okul dışından bi "dostum kankam" vardı ama malesef ki o da erkek peşine düştü bana ancak işi düstüğünde mesaj atıyor onun da digerlerinden pek bi farkı kalmadı. Umarım şu lise hızlıca gecer. Gercekten hergün neden hayattayım diye sorgulamaktan bıktım.

Ne kadar haklı olsan da, işin dostluk kısmına takılma. Bu zamanda insanın Allah'tan ve kendisinden başka dostu yok. Sen mutlu olmaya bak.

Canim oyle degildir ama oyle bile olsa herkes ailesiyle iyi gecinemiyor ve belki de sevmiyor. Bu sana ozel degil. Senin uzerinde emekleri var. Belki annen yasadigi kotu olaylardan etkilenmistir ve psikolojisi bozulmustur anlamaya calis. Sen tek basina bir bireysin ille de sevilmeye ihtiyacin yok.

hayat zevk verici bişe değil zaten biz de almıyoruz sadece acı çekmemek için uğraşıyoruz o kadar.

Gitmek istiyorum ama gittiğimi baskalarının öğrenmesini istemiyorum. Annem de dahil. O yüzden daha önce denemedim. C

herkesin derdi kendine ağır bence..

Ben de öyleyim. İnşallah daha iyi olur her şey. Canını sıkan bir olay olursa yazabilirsin.

sevmenin yollarını bul, niçin sevmiyosun? eminim sevilecek birçok yönün vardır A

Canım,17 yaş biraz kritiktir, kendini ne çocuk ne de yetişkin hissedersin. En yakın çevrendeki sorunlar seni karamsar yapabilir. Senden beklentileri karşılayamama endişesi seni kaygılandırabilir. Bunlar hepsi normal duygular, ama sen doğal olarak normal olmadığını sanacağın için kendini bir anda; hayattan keyf almayan, kımıldamaya isteksiz ve mutsuz bulabilirsin. Hepsi geçecek, yeter ki sen pes etmek yerine aklını kullan ve hayata asıl. Elinden gelen gayreti gösterdikten sonra olduğu kadar, olmayan kısmetim değilmiş diyeceksin. İnşaAllah önünde uzun bir ömür var, bu ömrü huzur, iyilik ve başarı dolu yaşamaya bak. Allah bahtını açık etsin.

Üzüldüm o his gerçekten kötü ben de yaşadım bir dönem hala bazen gelip gidiyor ama umursamamayı öğrendim sayılır. Ben de 16 yaşındayım istersen bana anlat anlatacak kimsen yoksa birileriyle konuşmak çok iyi gelir ama yapacak kimsen yoksa içine ata ata kendini yer bitirirsin. Kendimden biliyorum ben de yaşıtlarımın konuştuğu şeyleri falan saçma bulurum sorunlarımı da kolay kolay anlatmam. Yani istersen anlatabilirsin bana. A

kuzum bu sınav falan geçsin rahatlarsın. bak ne güzel bi lisede okuyorsun. boşver. her şeyi akışına bırak. mutlu olmana bir şeylerden tat almaya bak <3

Yok benimki düzeltilebilcek bir şey değil. Annemi değiştiremiyorum o hep böyle çok kez konuştum ama çok ağır yanıtlar aldım. Baskası olsa kaldıramazdı söylediklerini. Basta o beni degersiz hissettiriyor. Ben kendime değer vermeyince de hayattaki tüm renkler kararıyor işte. T

peki sen kendini seviyor musun? sen kendini sevmezsen ve değer vermezsen dışarıya yansır bu enerjin

Öneriniz icin tesekkür ederim. Deneyeceğim. T

Teşekkür ederim gidip bi baktırayım en iyisi. T

ne yapıyor? anneler bazen çok stresli gergin dönemlerden gecebiliyor ve sinirini çıkarabiliyor. bende yaşamıştım ve güzel bi dille biraz da sitem ederek uyarmistim. daha da yapmadı . push ; A

aslına bakarsan ben seni güçlü buldum. bir kere başarılısın ki fen lisesindesin. ikincisi bu yalnızlık ve her şeyi tek başına idare etmek seni hırçınlaştırmış olmalı ki çevrene de bunu yansıtıyosun. çevren hırçınlığından rahatsız bence. yoksa hicbir insandan durduk yere nefret edilmez ya da sevgi esirgenmez. ayrıca kimsenin sevgisine ihtiyacin yok ve kimse kimseyi sevmek zorunda da değil bu tamamen enerji meselesi A

Yarın okulun ilk günü ders yspmaz herhalde hocalar yarın hastaneye git bir psikiyatr veya psikolog ile görüş. Bulunduğun şehir için internetten bi araştır nereye gidebilirsin A

Var ama ders dışındaki konuları önemsemiyorlar. Tek dertleri ders falan. T

Aynı bensin. Benim de çevrem geniş değil ama arkadaşlarım var. Ama neredeyse hiçbiri dostum değil. Lise bitince muhtemelen görüşmem. Ben de 11. sınıfım. Ne kalmış ki zaten mezun olmaya. Seneye 2. dönem kaçarsınız zaten hep okuldan. Sınav için de geç kalmamışsın daha 11 sin şansın var. Bu arada okul dışında dost dediğin insanlar var mı? Kimseye tam anlamıyla kendini anlatamıyorsun. Anlatsan da anlamazlar. Anlasalar da ciddiye almazlar. Onların daha önemli meseleleri var. Bu meseleler kim kiminle çıkıyor, kim kime aşık, kim kiminle nerede hikaye atmış vs. dedikodular ve erkek işleri daha çok. Sen de bunlarla ilgilenmiyorsun. Kimseye kendini yakın hissetmiyorsun. Bu yüzden bunalmışsın. Okulda yoksa diğer dostların varsa onlarla zaman geçir iyi gelir. Geçer kendiliğinden merak etme. Ailenin de etkisi çok. Onlarla da paylaşamıyorsun. Destek alamıyorsun bu da iyice sıkıyor seni. A

17 yaşındasın bu kadar sorunun içinde fen lisesini kazanmışsın yaşıtlarına göre ağır akıllısın. Kesinlikle çok güçlü bir kızsın ama yalnızlık duygusu sende depresyon demeyeceğim o tıbbi bir tanı bana düşmez o tanıyı koymak doktor değilim sonuçta ama depresif duygulara neden olmuş diyeyim. Mutlaka yardım almanı öneririm. Belki de annenin de senin yardımına ihtiyacı var. Onun söylediklerine aldırış etme belli ki sağlıklı düşünemiyor. Şu an geleceğini inşaa ediyorsun, hayatta karşına nasıl insanlar çıkacak bilemezsin, kimseye muhtaç olmamak için derslerine iyi çalışıp kendine güzel bir gelecek kurmalısın. Şimdilerde duygusal takılıp derslerini ihmal edersen ilerde çok pişman olabilirsin. Belki de aileni toparlayacak güç sendedir tatlım.

O zaman sen kendini sevmeye çalışacaksın. Daha da önemlisi derslerini ihmal etme. Senin için en büyük çıkış yolu üniversiteyi kazanıp gitmek galiba.

Evet bi arkadaşım sürekli cok dengesizsin çok soğuksun falan der hep. Dışarıya karş güçlü duruyorum ama artık gücümün tükendiğini hissediyorum. Yolun sonuna gelmişim gibi hissediyorum. defne-28

Ya tam da aynı şeyleri yaşamışız. Haklizın ben de diyorum kendime sınava odaklanmam lazım diye ama inan içimden çalışmak gelmiyor. Sayısalcıyım bu arada.

Biraz acar mısın? Daha Ayrıntılı yorum yapayım ilginc

Bu arada üzgünüm ama bu mutsuzluk ve bir şey yapmak istememe, okula gitmeme isteği için bir şey yapamazsın. Psikologla falan uğraşmadım. Zamanla kendiliğinden geçecek emin ol :) Yalnız mısın okulda yakın arkadaşların var mı? A

Okulunuzun rehberlik servisi var mı? Varsa bu anlattıklarını oraya da anlatabilir destek alabilirsin. L