Cok üzüldüm sizin icin. Özelinize karışmak istemem ama sperm bankasini düşündünüzmü? Benimde hormonlarimla sorunlarimlar var, nişanlanmadan önce arastirmişdim kendim icin. Yani gercekden cocuk istiyorsanız cok gec olmadan düşünün. Yumurtalarinizi belki dondurma imkaniniz vardir. Kusura bakmayin... belki özel oldu ama annenize care yok belki bu konuda size yardimci olabilirim zezeTHEONE

Canımsın çok saol... yumurtalıklarımda çikolata kistleri çıkıyodu sürekli iki ameliyat geçirmiştim. zaten zamanında da sağlıklı da değillerdi. kardeşimle beraber çok istedik dondurmayı, o da kendisininkini dondurmak istiyor. iki farklı hastaneyle görüştük benim yumurta dondurma gibi bir olasılığım yok malesef. Ben bunun şokuylada biraz bi dönem iş bakamadım... Bu tanıştıracakları kişi benim bu durumumu biliyor. yinede görüşmek istemiş. öyle bi sevindimki...

canım bu intihar ederim şafını sadece size karsı mı diyor baska baska insanların laflarına diyormu. biliyormusun o güvenesizlik bendede var belkia annem boyle yapmadı baska baska seyler yasadık ancak küçükten beri bu var simdilerde bazı davranısları sebebiyle artıyor. ama takmıyorum sükür kendisinedw söyledim. insallah iş bulur evlenirsin kendine yol cizersin ve annen hayatında böyle etkili olmaz

Yardımı öneremeyiz... çünkü dediğiniz gibi ona göre ben ve beni savunanlar hatalı... Kardeşime karşı bu kadar hırsı yok. ben sessizim kardeşim benden daha daha sessiz... annem bişey dese bile haklısın diyip odasına gider, çalıştığı için pek yan yana gelmiyorlar. Anneannemin onu en azından onun istediği kadar sevdiğini hiç sanmıyorum. o intihar etmeler evlenmeden öncede olmuş bi kaç kez. anneannem ağzından kaçırdı. sanırım ananemle dedemin dikkatini çekmek için yapıyordu. anneannem bigün gelen misafire diyoki benim 3 tane erkek evladım var... yani annem 4. ve kız, onu evlattan saymıyor. Annem hep bunu anar ve üzülür. Benim gözümde annem hep annesine yaranmaya çalışıp durdu... Aneannemde oğullarına yaranmaya çalıştı, onlar bizden daha zengindi, birininde evinde oturuyodu... Yani bizde arada güme gittik... Diğer arkadaşlar gibi tespitleriniz çok ama çok isabetli..

Huyları benim anneminkilerle aynı. Bir fark kendi dövmezdi babama dövdürtürdü. Hala da aynı. Bi dediği bi dediğini tutmaz, herşeyi üstüme atar.. Ben hiç affedemedim. Allah bizlerin yardımcısı olsun.

Haklısınız, okuyunca öyle gözüküyor. Doktorlarla sürekli irtibattaydım, bu birazda genetik, büyük büyük anneannemlerde var. Tabi onlar bi nebze şanslıydı küçük evlenince çoluk çocuğa karıştıktan sonra olmuş bu iş. Yani hayat ardı ardına denk getirdi, iş stresi tek tük adet olmaya başladım, nasıl olsa düzelecek derken, bi baktık tamamen durdu. Duracağı varmış. Belki menopoza giriyodum ekstra stresi o yapıyodu bende... İş konusunda da; iş aradım kendi çabamla olmadı. Sonra iş aramaya da bi ara verdim. Hayatımın birdaha düzelmeyeceğini düşündüğüm zamanlar oldu... Şimdi biraz biraz tekrar ayaklandım... Çok teşekkür ederim. zezeTHEONE

Öf git işine ya, başka yerde kandrmaya çalış milleti. P

Seninki iyi benim annem beni kaç defa öldürebilirdi bilmiyorum, şans eseri yaşadığımı düşünüyorum. Peşimde ütü ile koşturduğu olmuştu ben 7-8 yaşlarındayken yakalasa basacak ütüyü, komşular kurtardı, evlerine aldılar akşam babama teslim etmişlerdi beni :)). Bak şimdi gülüyorum. Zerre umurumda değil kimse çünkü. Kendi hayatını kurup kurulmak tek çare. Allah onların eline düşürmesim diye her aklıma geldikçe dua ederim.

Peki neden hala annenizin evinde kalıyorsunuz? 37 yaşındasınız Eminim iyi bir kariyeriniz vardır yeni iş bulabilirsiniz. Bir an önce o evden ayrılmaya bakın derim.

Allah sabır versin canım erken yasta menopoza girmene üzüldüm Sana tavsiyem annenden ayrı bi ev tut gir bi işe çalış uzağında olursun en azından bu arada konu ile ilgili erken yaşta menopoza giren kadınlar da rahim kanseri daha sık görülür annem 5 sene kasık ağrısı çekti Dr Dr gezdi sonunda parça verdi öyle bilindiği Dr erken yaşta menopoza giren kadınlar da daha sık karsilasiyoruz demişti bununla ilgili sağlık kontrollerini ihmal etme derim E

Ben bu mesajları okurken hayalimde hepinize birden sarılarak ağladım. Allah kullarıyla diğer kulları vasıtasıyla böyle de konuşurmuş dedim... Kardeşimde babamda hep destekler elbette ama dışardan birilerinin desteği çok daha farklı ve iyi geldi... Bir gelişme olursa mutlaka haber vericem.

Lutfen ama lutfen kendiniz icin baska sehirdeki isi kabul edin, gidin kendinize yeni bir hayat kurun 37 yasindasiniz anne babam ne der yasini geceli 20 sene olmus Inanin yapabilirsiniz, ben yaptim, ozgurlestiginizi hissedeceksiniz sirf evden kurtulmak icin evlenmeyin, calisin ve kendi paranizi kazanin Y

Gerçekten çok zor bir çocukluk geçirmişsiniz. Annenizin belli ki psikolojik sorunları had safhada.. Sürekli intihar edeceğim denir mi küçücük bir çocuğa.. Umarım siz de güzel bir yuva kurarsınız da bu kötü anılara bir nebze de olsa perde çekersiniz. Sabredin yine de. Konuşun annenizle güzelce diyeceğim ama işe yaramayacak gibi. Üzmeyin kendinizi hiç, bir bakarsınız yarın veya çok yakın bir vakitte musmutlu olacağınız gelişmeler olur.. Dualarım sizinle..

Bir an benim annemi anlatıyorsunuz zannettim. O da aynen böyle psikolojik sıkıntıları var normal değil zaten. Sizi anlıyorum. Ama 37 yaşındaymıssınız yeni bir iş bulup o evden ayrılma imkanınız yok mu? Kendi ayaklarınız üzerinde durabilirsiniz bence. M

Allah yardımcın olsun, annen olgunlaşmamış benimki gibi. En iyisi ondan uzak durman, değişmez ve yaşam enerjini sömürmeye devam eder böyle. Keşke ayrı eve çıkabilsen. Allah yardımcın olsun, hayırlı kapılar açsın inşallah

işe gir evden ayrıl. beraber yaşamanıza anlam veremedim. psikolojik destek almalısın ayrıca yaşadığın şeyler normal değil.

Bir anne nasıl kıyar yavrusuna anlayamıyorum kocam çocuğuma bağırsa içim yanıyor çokk sinirlense hemen önüne geçiyorum uygun bir yol buluyorum. Allah yardım etsin şiddet görenlere...

Cok mi kandiriorlar sizin orada kadinleri, yoksa sadece senmi böyle insanlige kussun R

size kızıyorum, okurken başladı ve hala kızgınım. çok ama çok zor bir çocukluk geçirmişsiniz bu kesin aileniz çok garip bu da kesin yanlış olan şey sabır için dua istemeniz yok öyle bir şey ben dua ederim ama sizin de fiili duaya başlamanız lazım psikolojik destek almaya başlayın ki hiç almadıysanız şu durumunuz çok normal doktor menopoza girdin dediğinde hemen kabullenip pes mi ettiniz yoksa engellemeke için tedavi aldınız mı son işiniz zor ve stresliydi ok sonrasında iş arama vs yapmadınız mı siz kendinizi düşünmezseniz kimse sizi düşünmüyor inanın.

Annenin yaninda ne geziyosun ki hala, yeni bir is bak ve bence kendin bi eve cik arkadasim... yoksa sinir stres, sana da yazik.. kac yildir cek cek cek.. zezeTHEONE

Çok özüldüm... neler yaşamışsın.. Tüm cevapları kendin biliyorsun aslında. gitmen lazım. o güç var içinde endişelenme. bence sende psikolojik yardım al iyileş ve o evden ayrıl. Allah yardımcın olsun

Annenizin piskolojik rahatsızlığı olduğunu zaten biliyorsunuzdur. Yardim almaz. Kesin etraf hastadir. Lütfen siz yardim alin. Bu tip insanla asla konuşup anlaşıp çözümler elde edemezsiniz. Bir piskolog size yol gösterebilir. Fırsatınız varsa işi yine başka bir ilde bulmaya çalışın. Ve zor olduğunu biliyorum ama lütfen takmayin annenizi. Kadinin hasta olduğunu siz biliyorsunuz. Dengesizliklerini görmezden gelin. Ev temizlenicekse mesela alin süpürgeyi ve yapin... 37 yaşında bir kadin evin pis veya temiz oldugunu anlar... he sonra anneniz yine beğenmez kulp takar o başka. Kardeşinize karşı nasil? Annenenize yaranma cabasi varmi? Piskolog değilim ama danışman olarak çalışırken bunu tespit etdim: genelde kizina piskolojik baski uygulayan anne kendi annesinden sevgi ve saygi görmeyen bir tip oluyor

Ayril o evden. Sonra bakarsin yoluna. Belki karsina iyi bir insan cikar seversin evlenirsin. Insallah cok mutlu olursun canim

baban anneni neden boşamadı acaba. eminim ona da zindan etmiştir hayatı. anasıyla yaşasalarmış

ilk kez böyle birşey yazıyorum... okuyan herkese şimdiden teşekkür ederim. 37 yaşındayım bu yaşıma kadar sadece iki başarısız flörtüm oldu kendimi bildim bileli hep çalışmaya birşeyler yapmaya uğraştım, son çalıştığım işten ise stres yüzünden menapoza girince ayrıldım mecbur annemin evine döndüm. annemle ilgili ilk travmam 10 yaşındayken kardeşimle yemek yemedik diye intihar etmek istedi ve bunu bir showa dönüştürmesiydi. anneannem ve dedem olaya şahit oldular ve kardeşimle beni bir odaya kilitleyip kızımıza birşey olursa senden biliriz dediler... o günden sonra hep bi güvensizlik ve korku yaşadım... yaz aylarında sürekli anneanneme gittiğimiz için ve saolsun hep annem tarafından itilip kakıldığımız için dedem ve anneannem ve hatta dayım bile rahat rahat bize istediği gibi davranırdı babamı sormayın o hep görevdeydi zaten, ona bişey anlatırsan seni döverizler hep havada uçuştu... ahh birde şımarık yakın akraba çocuğu olayı var ki sanırım hepimiz yaşamışızdır bunu... ama benimki birazcık farklıydı o ne suç yaparsa yapsın fatura herzaman bana kalırdı. çünkü böyle yapmak akraba ilişkilerini kurtarmanın en kolayıydı. evde bunlar olurken sokakta erkek çocuklarından dayak yerdim hele birgün bir yedimki dayağı ellerinin izi çıktı yüzümde kollarımda her yerimde morluklar... annem zaten biliyordu da karışmıyordu... o gün bana dedi ki git o çocukların evlerine annelerine de ki bak oğulların bana ne yaptı... gittim elbet gittim de kadın kapıyı yüzüme kapadı, başka ne olacaktı ki zaten... o kadar çok üzüntülü anım varki, birgün de annemden dayak yedim, toz aldım beş şişi ters serdim diye aşağıdaki komşu beni kurtarmaya gelene kadar dayak yedim... bu şekilde 6 yıl sessiz sedasız yaşadım... sonrası malum... sözel olarak kendimi savunmaya başladım ama anca boş laf bendeki... zaten iki bişey desem yine cama çıkıp intihar edicem diyordu... benimse yaşım 16. ergenlik... ama hangimiz gerçek anlamda ergendik bilmiyorum. şimdi diyebilirsinizki ne olacak herkes küçükken yaşayabilir bunları... annemde aynı fikirde... ama sıkıntı şurdaydı akraba çocuklarına veya arkadaşlarıma hiç bunlar olmuyordu onlarada olsaydı bu kadar üzülmezdim.. hani çok zengin bir semtteki tek fakir çocuk olmak gibi buruk birşeydi... sokaktaki değilde evde yapılan duygusal taciz beni gerçekten çok yıprattı. anne-çocuk bağı hiç olmadı... ben hep onun ilişkileri bozulmasın diye suistimal edilen kişi oldum... ve malesef onun bende açtığı yaraları belki kendi beceriksizliğimden birtürlü kapatamadım... geçen yıl işten mecburen ayrılınca, anneme dönmek zorunda kaldım. çalışırken nasılda sevmeye başlamıştı beni, benimle hava bile atıyordu herkese... şimdiyse evden ya evlenip ya işe girip gitmem gerektiğini, yaşlanan annesi için odaya ihtiyacı olduğunu ima edip duruyor... geçen günlerde babacım hastalandı, hastaneye kaldırdık... adamcağız nasıl inliyor hastanede herkes başında... bir elini ben bir elini annem tuttu... annem hüngür hüngür ağlıyor ama nasıl ağlama ağlarken ne diyordu dersiniz? benim anacım geçen yıl ameliyat olduğunda böyle inleyemedi bile... bi tuhaf oldum, hemşirelerden utandım... babam zoraki gözlerini açıp anneme baktı... yahu anne dedim anneannem ağrılı bir ameliyat geçirmediki... anneannem kendisi bile hiç canım acımadı dedi defalarca zaten... ben 2 ağır operasyon geçirdim, şimdi birde menapoza girdim ama o annesine ağlıyor... babam sen takılma dese de ben artık kendim için sürekli ağlıyorum... anne diyorum yemeğe yardım edeyim mi? yok bugün ben yaparım diyor... 1 saat sonra mutfağa girince ooo hoşgeldin hanımefendi biz kardeşinle bitirdik herşeyi diyor... anne temizlik yapayım bugün diyorum, yok yarın yapılsın diyor... tamam diyorum... sonra bi bakıyorum elinde süpürge makinesi, aman siz rahatsız olmayın diyor... ve herseferinde kavga çıkartıyor... ağzımı açamamki... intihar showlarına gücüm yok... sadece sabır duası istiyorum... zaten kendime ait hiçbirşeyim yok... o kadar üzülüyorum ki... zaten menapozun verdiği üzüntü var... eski erkek arkadaşım evlenmiş... benim çocuğum bile olmayacak, iş arıyorum... o iki kuruş paramla azcık bi eşya almıştım onlar aklıma geliyor siz bile yar olmadınız diyorum.. birsürü şeye hisleniyorum... mantık evliliği yapmak niyetindeyim artık... sabır duası istiyorum... malum annemin son yapacağı şey...

Allah yardimciniz olsun... her gecenin sonu aydinliktir... allahim sizede hayirli kapilar açsın..

@Mune Şüpheli bi üye bana öyle geldi ne yardımıysa

Seninle aynı tarz yaşama sahip bir tanıdığım var hep ona dua ediyorum annesinden kurtulması için. Uygun bir evlilik yap mutlaka çalış. Küçük bebek değilsin annene boyun eğme artık lütfen içindeki herşeyi annene kuss ve artık dik dur olmicaksa olmasın çocuğun ne var olmayanlara ağlamakla pozitife dönmüyor. Sana böyle davranılmasına izin verme iş bulana kadar kurslara git bişeyler yap yapabilirsinn sen değerlisin..

Peki niye evlenmedin hiç en azından uzakta olurdun ve bu kadar eziyet cekmezdin. Şimdi menopoza da girmişsin cocugunda olucak niye bekledin bu kadar kendi ayaklarının üstünde duruyorsun evlenip kurtulsaydın. Yada ayrı bir eve cıksaydın keske zezeTHEONE

Anlatım güzel, yaşananlar acı.. Çok üzüldüm adına, güzel gönlünce olsun herşey bundan sonra..

Kendi düzeninizi kuracağınız saygı ve huzur içinde sevilip seveceğiniz bi yuva diliyorum size menapoz konusuda benim yengem 54 yaşında anne oldu hiçbir şey için geç değil. Ve kendiniz doğurmasanız dahi ihtiyacı olan bir çocuğa en güzel en iyi anne olacağınızdan süphem yok. O evde oldukça yaralarınız kabuk bağlasa bile sürekli kaşınıp tekrar kanatılıcak. İnşallah tez zamanda bu sıkıntıdan kurtulursunuz

bizi gelişmelerden haberdar et elimizden bişey gelmese de dua ederiz. Allah yardımcın olsun

Bena mesaj at lutfen, sena her turli yardim etmeye hazirim, S

Çok üzüldüm keşke elimizden bişeyler gelse o anıları silip atsak ama işte... Yine çare sizde iş bulacaksınız ve istemiyorsanız ailenizle görüşmeyeceksiniz Allah yardım etsin bol sabır versin

Annenin yanindan ayril ve mezarini ziyarete gidersin en son isine gucune bak birak intihar etsin ediyosa

Offf... Özür dilerim ama annenizde kesinlikle bir kişilik bozukluğu var. Yine iyi sabretmişsiniz. Bence siz yeniden daha az stresli bir iş bulup, evinizi ayırın. Zaten hassas bir dönemdesiniz, o evde kalırsanız daha da gerileceksiniz. Evlenmeyi düşünüyorsanız da, kapılarınızı açın. Yani bir arayışınız olsun.

Genç yaşta menopoza girme psikolojisi kötü bir şey gerçekten. 29 yaşındaydım ben de, öğrendiğimde. Şimdi 31 yaşındayım. Tedavi görüyorum, tüp bebek yaptırıyorum. Henüz tutmadı ama yumurta donduruyorum. Bir tüp bebek merkeziyle konuşun, devlete gidin ya da. Menopoz bir kaç yıl sürebilir. Fsh ve amh değerleriniz henüz tedavi için uygun seviyedeyse, yumurta dondurabilirsiniz. İleride menopoz olsa bile, bu yumurtalar kullanılabilir. Bir doktora gidin bence. Milana22

Neden kendine böyle eziyet ediyorsun acaba kötü kalpli olan sen misin onlar mi anne babalık yapmayı becerememişler ne olur kendini suçlama senin bir hatan yok ki ve sana bir şey diyim evladinin saçını okşamayan sevdiğini bell8 etmeyen bir dondurma parasını çok görende vicdan merhamet insanlık aramam ben olsam bende sevemem ama kötü kalpli oldugumdan degil hak etmedikleri icin peki tek sorunları kiz çocuğu olmanmiy di

Zeze aklıma ne geldi, erken menapoza giriyorum demişsin, bi şekilde yumurtalarını dondurma şansın olmaz mı, ilerde uygun biri olduğu zaman tüp bebek ile hamile kalabilirsin belki. Bunu bir kadın Doğum doktoru ile görüşsene

ben iş hayatım sürekli olur diye düşünüp hata ettim, işim uzakta olduğu için evim ayrıydı... bilemedim ki... zaten ben çalışırken annem düzeldi zannediyordum. bir düşkündü ki bana... telefonda ağlamalar, ahh yavrum ne yedin ne içtinler... isteyenler de olmuştu içim almadı evlenemedim o zamanlar. bilemedim çocukluğuma döneceğimi...

Rabbim yardımcınız olsun. Çok üzüldüm. E

Herkes anne baba olamiyor malesef, durumunuza cok uzuldum, Allah yardimciniz olsun Benim annem de cok sert bir kadindi, basimizi oksayip yavrum dedigini hic hatirlamam sudan sebeplerle cok dayak yemisligimde vardir ama suan anlayisli ve sevecen, hatta bana cok kiziyir neden bana hic sarilip opmuyorsun diyor, anneme durduk yere sarilip opmek bana o kadar uzak ve garip geliyorki anlatamam, simdi yaptigi hatalari anliyor. Tabiki cok seviyorum onu Allah eksikligini gostermesin ama cocuklukta yasanilanlar da hic unutulmuyor bana o gunleri hatirlattiniz lightpinklady Bslngc:74.7 Gncl:63.2 Hedef:62

Erken yaştaki menopoza geri çevirme yolları vardı diye duymuştum. Iyice araştırmak lazım. Mutlaka birkaç iyi uzmana görünün. .. Annenize yaşadıklarınız inanılmaz derecede üzücü Ne diyeceğimi şaşırdım okuyunca. Inşallah bundan sonraki hayatınızda çok mutlu olursunuz.

aynisindan bende de var. Kendi hayatini kur, bizin tek kurtulusumuz...

Allah yardımcın olsun canım keske evlenseydin neyse bence birini bul artık kendini yalnız hissediyorsun belkide anneninde psikologa gitmeli M

Yazdiklariniz icin cok üzüldüm. Umarim bir an once yeni bir is bulup o kadinin yanindan ayrilirsiniz. Ben sizin yerinizde olsam hicbiriyle gorusmezdim. Peygamber sabrina sahipsiniz.

Okurken ruhum daraldi, siz yaşıyorsunuz bunları. Dilerim en yakın, en hayırlı zamanda o evden çıkıp en güzel yerlere gelirsiniz. Hakkınizda en hayırlısı olsun. Allah var keder yok.

Merhaba! ilk kez yaziyorum, hataliysem özurumi dilerim. Cok uzuldim, benim cekdiklerimi 100de 5 deyemem. Istersen bir gercek kardes olabilirim sena, M

Demeye bir şey bulamiyorum ((( P

Allah yardımcın olsun üzüldüm bu saatte valla anne mi ki bu bahsettiğin kadın? Nasıl bi psikolojiye sahip? Ne yaşadı acaba?

annenizde belki de kişilik bozukluğu var ve tedavisi çok çok zor.. zaten tedaviyi de kabul etmez büyük ihtimalle... siz onu öyle kabullenin ve kendi yaralarınızı sarmaya bakın bence.. terapiste gidin, hissettiklerinizi yazın, içinizi dökün.. en önemlisi iş bulup o evden kurtulmaya bakın... Allah yardım etsin.. 1Sen

Anneniz belliki sorunlu hatta anneannenizdeki size sahip cikmamislar. acele karar verip kendinizi bir cikmaza daha sokmayin is bulup kendinize ait bir hayat kurun. ne yazikki cikis olarak girulen evlilikler yasami dahada zorlastiriyor kendinehas Kadrolu

Annenizin normal olmadığı aşikar. Menapoza girmis olmaniza da üzüldüm yaşınız cok genç. Ne olursa olsun isten çıkmayıp çalışırdım ve o eve donmezdim muhtemelen. Bir is bulun ve kurtulun. Yanlış bir evlilik yapıp kendinizi ateşe atmayın

Evet bir anne mağduru daha. Anne babayla, ama özellikle anne ile olan sorunlar atlatılamıyor ve her bulduğu boşlukta yüzeye çıkıyor. Ve onlarla olan sağlıksız iletişim bizi sağlıksız kararlar almaya yönlendiriyor. Umarım hayatınızı tekrar düzene sokarsınız.

Yani birazdan yazacaklarımı en son söyleyecek kisiyim. aile bağları herşeyin üzerinde gelir benim için ama sizin ailenizle bağınız olmasin gerçekten. hayatınızdan ilelebet çıkarın onlari yoksa hayatınızın geri kalanına devam edemeyeceksiniz. sizi okurken için daraldı benim intihar edesim geldi

Arkadaşlar, Ben hepinize çok ama çok teşekkür ediyorum. Geçen yıl iş aramış bulamamıştım, eşe dosta da diyememiştim, bugün bi arkadaşıma anlattım durumu onun referansıyla iş için biyerle görüşücem ama farklı bir şehirde, gerçi farklı şehire sıcak bakmaz annem-babam ama kısmet.., birde kuzen vasıtasıyla biri istedi benimle görüşmeyi onunla da tanışıcam... bakarsın iyi olur... İnşallah hayırlısıyla bu süreci kalp kırmadan, kendimde daha fazla kırılmadan tamamlıycam... Dün yazarken buraya tereddütteydim... Hani hep susmak konuşmamak gerektiği tembihlendi ya ailemiz tarafından... ama iyiki yazmışım ve içimi dökmüşüm... bir dönüm noktasıydı sanırım, tekrar bişeyler yapmaya ve bu döngüden sıyrılmaya çalışıcam... Size ve desteğinize minnettar olucam herzaman. Gerçekten yakın çevreye detaylı anlatabileceğim şeyler değildi bunlar.

Evlat sahibi olmak isteyenlere de testler yapılıp onay verilmeli. Herkes anne/baba olamıyor işte. Sabır dilemekten başka ne denir bilemedim

tüp bebek ve dondurma işlemine aday değilim diye biliyorum... yalnız babamın eski patronunun eşinin tüp bebekçi doktoru var yeşilköyde bir hastanede adını unuttum ona bi kez gidelim diyor kardeşim. yıllar önce ameliyatlarımdan birini yapan doktor hemen çocuk yap, hemen ççocuk yap diyip durdu ama yapamadım malesef. o ameliyatlar sırasında da belki bişeyler oluyor. küçücük organ bunlar, çikolata kisti sakız gibi yapış yapış, ayıralım derken kimbilir neler oldu bilmiyorum ki. zaten ilk ameliyatımda acile gitmiştim, nerden fenalaştığımı bilmediğimiz için genel cerrah yapmıştı ameliyatı.. kısmet... zezeTHEONE

Annen ve çocukluğun için üzüldüm. İnş Rabbim bu acıları unutturacak mutluluklar versin sana.. Menepoz baslangcindasin sanırım. Menepoz, yıllar sürebilir. İnş bu dönemde iyi bi insan çıkar karşına ve çocuk sahibi olursun. Hatta yumurtalarini dondurabilirsin. Tabi bu bi maliyet ama bence değer. İnş hayatını yoluna koyarsın ve mutlu olursun. Sana dua edicem kardeşim.

Güzel hikaye, tebrikler ciykinkuybaa

Offf canım ne desem boş, üzüldüm. Ama geçmişine takılıp kalmamalısın. Başka bir iş bul kendine. Bu anneyle yaşanmaz. O ailede psikolojisi tek düzgün insan sensin galiba. Herkes bir tuhaf! Uzaklaş ordan. Kendine yepyeni bir hayat kur. . push ; O

Buranın bi Uğuru var bence. Ya da çokça insan dua ediyor da ondan heralde, biri konu açtıktan sonra bazen güzel şeyler oluyor. İnşallah sizin içinde herşey iyi olur bundan sonra. Hemde terapi gibi burası :)

Yoo herkes yaşamaz ki zaten yaşanmaması lazım. Düşmanca davranmış hatta. Menapoza girenlere iğne yapılıyormuş ertelemek için ama ayrıntısını bilmiyorum. Bilginiz yoksa bi araştırın isterseniz.

Allah sana sabırlar versin canı gönülden diliyorum bunu. Herkes anne olamıyor.. Bu nasıl hastalıklı bir insandır ya Is aramakla en iyisini yapıyorsun. Aynı evde akıl sağlığını koruman mümkün görünmüyor zaten. Rabbim gönlünden geçen hayatı sunsun sana..

Off ki ne off :-( diyecek bir şey bulamıyorum içim yandı :-( ALLAH yar ve yardımcın olsun. Mutlu huzurlu bir yuvan olsun :-(

Allah yardimciniz olsun. Annenin gercekten ciddi derecede hasta. Saglikli hicbir anne boyle bir cocukluk yasatmaz evladina. Hala devam ediyormus zaten. Baska bir is bulursunuz ve hemen tasinirsiniz insallah. Nede guzel olur 1+1 ev dusunsenize. İntihar showlari yok. Dert tasa dinleme yok. Mis gibi isiniz olsa. Evlilik son asama artik. Her sey gonlunuzce olur insallah. Her seyin en guzelleri nasip olsun hayatinizun geri kalaninda R riccinus

Çok haklısınız. Ben de atlatamıyorum ve unutamıyorum. İçimde hep tarifsiz bir boşluk ve ona karsı hislerimi sorgulayın a kendimi kötü kalpli buluyorum. Sevemiyorum. Hatta zerre kadar sevmiyorum. Anne sevilmez mi? Yok en ufak yok. Anne baba öz. Son çocuğum. Normal maddiyatta yedirdiler içirdiler yıkadı temiz gezdiriler hiç muhtaç olmadık korudu kolladılar. Nihayetinde evlenip anne de oldum gel gör ki hislerim hiç değişmedi. Onları gördüğüm an öyle bir kin kaplıyor ki hep geçmişin hesabını sormak geliyor. Hiç istendiğimi hissetmedim. Belki sokağa atmadılar ama sevildiğimi saymadım hiç. Kız cocuk uydum hiç okşayıp sarıldığını sevgiyle öptüğünü bilmiyorum. Bana hiç güzel kızım denmedi. Seni seviyorum denmedi. Belki bunlar yeterli sebep değil ama o sevgisizlik beni hep yedi bitirdi. Kız olduğum için hep itelendim. Hep bastırıldım. Hep başkaları için ezildim. Erkek çocuklar kıymetliydi. Misafirler keza. Babam mesela bayramda mesela bana bi dondurma parası vermezken hiç akraba bile olmayan tanıdıklara harçlık veriyordu. Yabancıya sorsan dünya iyisi ama aklım almıyor insan Çocuğunu bayram günü dondurma için incitir mi. Bi keresinde telefonumu karıstırmışlar ve ne bulmuşlarsa benim bi erkek ark var sanmışlar o zaman yasım 21 22 civarı. Ne... ligin kaldı ne... ligim. Babamın cinnetlerinde annem hep onun tarafını tuttu. Günlerce evde gözyaşı. Off öyle uzun ki. Şimdi artık evlendim baska sehir deyim içimdeki sesi susturamıyorum. Artık affetmek iyi geçinmek istiyorum ama her lafımda geçmişi ima ediyorum. Bizi sevmediniz ezdiniz diyorum. Yaslandılar. Pişmanım hata ettik demiyorlar. İyi etmişiz siz de bizim kadar yetiştirin (Mesleki olarak iyi yerlerdeyiz] görelim diyorlar. Meslek sahibi olsak da içimiz kupkuru. İçi mutlu insanlar olamadık. İçimden anneme dokunmak sevmek yaklaşmak vakit geçirmek zerre kadar gelmiyor. Neden böyle kötü kalpliyim neden...

Ayy Allah sabir versin. Annen rahatsiz kesinlikle kusura bakma ama ayy bu ne okudukca benim intihar edesim geldi Allah yardimcin olsun diyecek bisey yok valla

anneannem bizde tatilde şuan... mutfakta baş köşede... odasını verdi kardeşim ama orda sıkılıyor. mutfakta bizim yediklerimizi takipte, en son kaç bardak su içtiğimi anlatıyordu anneme, geçen zeytin çekirdeklerimi saymamı istedi tam 3 kez, saymadım. tam lokmalarımı sayma hoşlanmıyorum diycektim annem kes sesini diye bağırdı... annem böyle yaptıkça anneannem bir değerli hissediyor kendini aman sormayın gitsin. o mutfaktayken bişey yemiyoruz kardeşimle... bugün hep dışarda yedik... anneme sorarsan yaşlı işte... bana sorarsan hiçte yaşlı değil... bizi kullanıyor. yaşlı hisseden insan sabahtan akşama kadar şimdi nereye gezmeye gidicez diyemez bence... annem bile hoşlanmıyor onu gezdirmekten... hiç durmak istemiyor evde geçen yıl işten ayrıldığım ay anneannemin ameliyat olması gerekti... anneme üzüldüm bakamaz diye ben gece gündüz anneannemin yanında kaldım, ama Allah kimseyi hasta etmesin zor... altından üstünden aldım sonda yüzünden idar tutma kabiliyetini kaybetmişti sürekli sürgü tutuyodum. kilodan ve sıcaktan pişik oluyordu vücudunun malum yerleri... aklınıza gelebilecek heryerine pişik kremi sürdüm... kendimce o psikolojiyle iyi baktım... bir saniye oturtmadı beni, şunu getir bunu getir sağa çevir uyudunmu camı aç... ki hiç ağrısı olmadı... ya sabır dedim 15 gün hastanede ruh gibi gezdim ... hatta eve taburcu olduktan sonrada iki aya yakın devam ettim bakmaya... iğnesini yaptım, lağzımlığını yıkadım, heryerini kremletmeye devam etti... herşeyi yapmaya çalıştım... diğer torunları öyle ziyarete gelip gittiler, bazıları telefonla aradı. sonra azıcık iyi olunca evine götürelim dedik... anneme dedimki anne benide götürün araba nasıl olsa gidiyor kuzende kalırım 3-4 gün kafam dağılır... anneanneme sormamıştık ama ne dese beğenirsiniz? boş gezenin boş kalfası senin ne işin var. annenle baban beni götürücek. sen otur iş ara... kardeşim çatladıda bir iki bişey dedi... babam sinirinden hop oturup hop kalktı... Allah gördü nasıl üzülüp ağladığımı. o lafları haketmedim. ve annem ne dedi, sadece yaşlı işte idare et ne dediğini bilmiyor diyip şakaya vurup bana gülümsedi... He ben gitmedimmi gittim inadımdan kuzende kaldım. bi gün kontrole gitmesi gerekti babam yok, benden istedi annem tamam dedim, o günde kuzenin çocuğunu biyerden almam gerek. dedim anneanne çocuk orda bekliyor. yol üstü alalım devam edelim. aman yarabbbim... kapıyı aç inicem, neden onu alıyoruz diye nasıl ağlıyor... iyiki arka çocuk kilidini kitlemişim. ya açsaydı... kaza yapınca bacaklar uyuşur ya korkudan öyle uyuştum... çocuk 5 yaşında nasıl bırakırım ya onu kursta annesine söz vermişim... çocuk bana bakıyor ben çocuğa... arabadan inip çocuğu almaya gidemiyorum anneannem ağladığı için... dualar ettim o çocuk yaramazlık etmesin diye yoksa bizimki iyice çıldıracak. ki çok yaramaz... çocuk tam bir melek oldu... kadına anneannecim ver elini tutayım demeler, kapıları açmalar... Allah dedim yardım etti. arkadaşlar tik-si-ni-yo-rum. annemi de annesini de sevemiyorum Allahım beni affet Ben asla bunu yapmaz, yaptırtmazdım eğer bir evlada sahip olsaydım... babamın durumu iyi olduğu için babamın kontenjanından geri geldim ben bu eve. babam hep dediki bu evde annen kadar seninde kalmaya hakkın var hiç biryere gidemezsin. o da üzülüyor ama annemden bıkmış... Allahım artık bi iş olsun ne olur.

Aman gunahimi alma, benimde yasadiklerim var buna Benzer, ben 5 cocuk annesiyim, belki gecici is verabilirim yazin, The

Sana bu kadar zarar veren annenin sözünü dinleme inşallah başka şehirdeki iş olur. Sonrasında hemen uygun bir eş enn hayırlısından inşallah.

Allah sabirlar versin.. Gercekten yasadiklarin cocuk yasinda hic kolau degil elbet hepimiz kotu olaylar yasadik.. Cesitli badireler atlattik ama sana eger bir destegim olacaksa kendini cok sev derim insan bunu basarinca tun olumsuzluklari yeniyor inan bana. . sevgilerle

Tamam M

Pes etme lütfen. Bu zamanlar geçecebilir. Yeniden işe girip hayatını kurtarır ve biriyle evlenirsin. Gün doğmadan neler doğar. Sabret yıpratma kendini.

Sözün bittiği yer... Allah sana sabır versin. Hayırlısıyla mantık evliliğini yaparsın da annenin yüzüne de bir daha bakmazsın. zezeTHEONE

Çok üzüldüm. Menopoz muhakkak zor ve stresli bir sürectir. Ama bak bir örnek vereceğim eşim ve ben sağlıklıyız ama çocuğumuz olmuyor. Ve biz evlat edinmeyi bekliyoruz. Yani anne olmanın pek çok yolu var. Buna hiç üzülme. Şu an önemli olan senin bir an önce bir işe girmen. İnşallah kısa zamanda gercekleşir. Ve inşallah kalbine göre seni sevip değer verecek insanı Allah karşına çıkarsın. Hayat öyle süprizlerle doludur ki günü gelince bak görürsün. Moral bozmak yok, sabrının mükafatı mutlaka olacaktır.