Doktora gidin diyen birine yine pazartesi seker niyetine ilaci aliyorum demek Nasil doktormus onlar ilaci alip hayattan kopmani istemiyorum diyor. Hicbir doktorun en hafif doz hatta diger raporlu ilaclarda dahil boyle bir sey diyeceğini duymadim, inanmam. Bilimine ilimine ters bir kere. O kadar doktora gittiysenz teshis ve tedavi soylemislerdir o zaman neden tekrar biz doktor olmayanlara soruyorsunuz. Cevap verince doktor musunuz djyorsunuz. daha. Ilk msjda sorularinizin hepsini cevapladim. Cevabini bildigim sorulari somaya sormaya devam ediyorsunuz cevaplmayacagim. Size iyi. forumlar. Salvia

hala kolayca konusabiliyor musunuz yoksa ilaci birakinca bir Miktar eskiye donus oldu mu? Cunku daha once de belirttigim gibi, doktor en hafif ilaci vermek istedi, hatta digerleri ilaca gerek gormedi. Korkularimla yuzlesip kendim yapabilirim dendi ama tabiiki ilactan daha cok cabayla olacak bir sey bu.

Bogazimda bir yumruk olusuyor sanki, hele bir de tartisiyorsam dusup bayilacak gibi oluyorum.

Beni tarif etmissin sanki. Psikiyatri gidersen antidepresanla çıkarsın. Sakinleştirici bitki çayları denemeni tavsiye ederim. Bazıları çok işe yarıyor.

ben burda kimi etkiliyorum acaba? Herkesin kendine yetecek akli vardir diye umuyorum peki siz neden bu kadar saldirgansiniz?Her mental hastalik ilacla mi tedavi ediliyor? Hayir. antidepresanlarin prospektusunu okudunuz mu hic? Intihara kadar goturebildigini biliyor musunuz? ben farkli psikiyatristlere gittim ve biri haricinde ihtiyacim olmadigina karar verildi, ilac yazmak isteyen ise en hafifini uygun gordugunu soyledi. peki siz doktor musunuz? C Camille_claudel

Panik bozukluğu gibi geldi bana da... Bence özel bir psikiyatriste gidip hen terapi hem ilaç başlanabilir. Tabi tıbbi başka bir meseleniz yoksa mesela kalpte ya da tansiyonda sorununuz yoksa... Bunların dışında benim de örneğin sunum yapmakta yaşadığım bir sorundu bu. Normalde kalabalık karşısında çok rahat konuşurum mesleğim gereği de yapmam gereken bir şey bu hatta kalabalıkta biriyle tartışabilirim de bunlarda hiç sorun yaşamazken bir seminerde ya da derste çıkıp bir konuyu topluluğa anlatmak beni çok gerer yaşadıklarınızı yaşarım. Bu sorunun üstesinden gelmek için sorunla yüzleşmek en doğrusu. Bir kere paniklerim iki kere paniklerim üç kere paniklerim ama sonunda düzelirim diye düşünüyorum. Itiraf etmek gerekirse bu korona olayı çıkmasaydı sunum yapmam gereken çok durum vardı hatta 2-3 haftada bir sunum yapacaktım umarım kimse kızmaz ama korona sebebiyle tüm her şey iptal olduğunda ben rahatlamış hissettim... Tam sorunların üzerine gideceğim derken yine sorunlardan bir şekilde kurtulmuş oldum... Daha önce psikiyatriste gitmiştim Ama özel değil devletteydi orada istediğim ilgiyi göremedim. Daha sonra üniversite hastanesine gittim Ama orası da terapiden ziyade ilaç yazıp bir ay sonra gel rahatlamış misin bakalım, gibi bir yaklaşımda bulundu. Benim istediğim bu değil en azından beni sozleriyle teskin etmeliydi ve bu durumu normallestirmeliydi... Bir psikolog arkadaşım profesyonel yardım yapamayacağını çünkü arkadaş olduğumuzu söyledi sadece tavsiyede bulundu sorunun üstesinden gelmek istiyorsan üstüne git ne var ki rezil olsan da olur herkes dört dörtlük mü demişti. Size de sadece bunu diyebilirim, durumunuza istinaden, ne var yani tartışırken rezil olsanız ne olur ya da başkaları sizin için kötü düşünse ne olur mühim olan hakkınızı yedirmemeniz...

Çok tanıdık şeyler bunlar bana. Telaş yapmadan, sakince psikiyatriye gidin. İnsan ne yaşadığını bilmeyince korkuyor ama anksiyete ve panik bozukluk bu. Aynı olaylarla başladı bende de ama öncesindeki birikmişlikler de vardı. Şu dönemde ilaç kullandığım halde, bende de tekrar sinyal vermeye başladı. Allah şifa versin hepimize.

Oldu o zaman pazartesi hemen gidip ilaci aliyorum, seker niyetine bir kac doz alirim gunde. bir degil, bir kac psikiyatriste gittim hic biri sizin kadar inatlasmadi, hatta birisi sana ilac vermek istemiyorum derslerinden, hayattan kopmani istemiyorum dedi. Onu napicaz? Hastayi yan etkileri hakkinda bilgilendirdi, ilactan soguttu, egitimini almis, bizim yasimiz kadar mesleki tecrubeye sahip ama olsun. Peki ya prospektusu yazanlari napalim? Ilacin tuum yan etkileri yaziyor! Onlar bunu yazmazsa nasil bir yaptirimi var biliyor musunuz? Buraya sizin haricinizde kac kisi ilac kullandigini yazmis, farkindaysaniz hic birine bu sekilde cevap vermedim hatta tecrubelerini dahi sordum, cunku onlarin uslubunda sizin ilk mesajinizdaki gibi bir sorun yoktu. C Camille_claudel

Belirtilerinize bakılırsa anksiyete bozukluğu var Kendi kendinize geçirmeniz zor ya psikologa gideceksiniz terapi alacaksınız ya da psikiyatriye gidip ilaç kullanacaksınız bu hastalığın içinde yıllardır olsaydın kendi kendine baş etmeyi öğrenebilirdin belki Ama anlaşılan yeni yeni yaşamaya başlamışsın.

Merhaba arkadaslar baslikta bahsettigim gibi asiri heyecanlanip, kalp atislarimi agzimda hissediyorum sanki. Bu durum genellikle tartisma anlarimda oluyordu ama son zamanlarda tartisma olmasa dahi boyle hissediyorum. bunun yani sira kaslarim, ozellikle boyun ve cene, surekli gergin. Gece yarisinda uyanip uykuya dalmakta zorlaniyorum ve bu sabah muthis bir mide spazmiyla gune basladim. bunu tetikleyen sey is arkadasimla yasadigim bir gerginlik. O bana bir kazik atti, ben de karsiligini verdim ustune konusmuyorum, selam dahi vermiyorum ve is ortamim muthis gergin. size sorum; ben de eskiden boyleydim, soyle soyle yapip atlattim diyeniniz var mi? Bir de antidepresan almak istemiyorum . Kacingan bir kisilige sahibim ve bu durumun ustune gidiyorumve anksiyetem tavan yapti. Boyle durumlarin ustune gidip atlataniniz var mi? bu sekilde devam edersem hasta olmaktan korkuyorum

Var İNŞİRAHSURESİ OKUMAKKK

Hemde ne biçim hepsi aynı değil ki sadece bu anlattığı şeyler için kullanacağı ilaç var antidepresan diyince hepsini aynı kefeye koymayın ben bir dönem bu yüzden kullandım ne panik ne heyecan gayet rahatlattı patır patır kalbim çarpmadan koskolay ne düşünüyorsam konuşurdum

Merhaba, Biraz ütopik gelebilir ama beslenme şeklinizi değiştirirseniz de bu tarz sıkıntılarınızın üstesinden büyük ölçüde gelebilirsiniz. Özellikle gluten, şeker ve işlenmiş gıdaları beslenmenizden çıkarıp geç saatlerde yemek yemeyerek hem psikolojik hem fizyolojik sağlığınıza yatırım yapmış olursunuz. Ben uzun süre ölüm korkusu, geceleri kalp atışlarımdan uyuyamama, aşırı derecede temkinli olma ve fobilerle yaşadım. 4 yıl kadar önce beslenme şeklimi değiştirdim ama amacım sadece biraz kilo vermek ve çocuğuma sağlıklı bir süt emzirebilmekti. Zamanla okudukça şekeri komple çıkardım hayatımdan, sonra paketli gıdaları, daha sonra glutenle aramış açtım. 2 öğün beslenmeye başladım, sağlıklı yağlara ağırlık verdim ve akşamları geç saatte yemek yememeye çalıştım. Kiloyu 6 ayda verdim ama yaşadığım olumlu değişiklikleri görünce bir daha eski düzene dönmedim. Uzun zamandır kalbimin ağzımda attığı o hali yaşamadım. Geceleri daha kolay uykuya dalıyorum ve daha sakin bir bedene sahip oldum. Asla geçmez denilen tiroitim 2 yıl önce iyileşti. Arada bir hamilelik geçirmeme rağmen hiç ilaç kullanmadım, kilo almadım. Kansızlığım kendiliğinden geçti. Vitamin değerlerim düzeldi. Eğer vücutta bir yangı varsa size bir şekilde yansıyor, bu otoimmun bir hastalık ya da psikolojik bir iyi hissedememe hali olabiliyor. Bu konu ile ilgili çok güzel kitaplar var. İsterseniz bir kaçını tavsiye edebilirim. Sadece farklı bir açıdan olaya bakmanızı istedim ☺

Evet canım özele yazıyorum bak . push ;

bu saydıyların psikolojik olmasından ziyade kalple alakalı bir durum olabilir. aynı şeyler benim kızımda da oluyor ama benim kızım kalp hastası.

Ilacsiz geçmiyor ilaçtan korkmayın yoksa zamanla artıyor kaygı bozukluğuna bazen sosyal fobiye kadar ilerliyor sesiniz felan titremeye başlıyor özgüven kaybı yapıyor bir süre ilaç kullanın iti gelir

Iste bazen dert gerekmiyor dertlerle basa çıkmak için kullanılmıyor beynin kimyası ile ilgili birşey bu bazi hormonlar maddeler eksik salgilaniyor salgılanmasını uyarıyor bu ilaçlar

Ben önceden de içimden geçeni korkmadan söylerdim, son zamanlarda daha hırçınlaşmıştım söylerken. Hastalanmadan önce, fark ettiklerimi söylemezdim ya da kalp kırmak istemezdim ama haksızlığa da konuşmaktan korkmazdım. Hastalanınca hırçınlaştım, önceden görüp kırmak istemediğim şeyleri bile açık açık ve sert bir biçimde ifade etmeye başladım. Bu durum ruhuma zarar vermeye başladı, neredeyse sinir hastası biri haline geldim. İlaca başladıktan sonra yavaş yavaş sakinleşip, eski halime dönmeye başladım. Yine de tepki vermem gereken yerde korkmadan, çekinmeden yapacağımı yapıyorum. Bu bir fıtrat meselesi, ilaçla ilgili değil. Yapımda baskı altındayken sinmek, geri çekilmek değil daha kontrolsüz davranmak var sanırım. İlaç beni sadece eskiden olduğu gibi dengeli, ataksız, sakin, tepkisini koyan ama fevri davranmayan biri haline döndürdü. Göğsümdeki huzursuzluk olmasa, ilaç tedavisi görmeye bile niyetim yoktu ama bedenime vurdu. Şu an daha iyi görüyorum mesela, o zamanlar düşüncelerimin sağlıklı olmadığını.

Bu mesajı ben mi yazdım yoksa başkası mı bilemedim. O kadar benziyor ki halimiz. Sunum ve seminerlerden şimdilik pandemi sayesinde kurtuldum ama çözmem de gerek. Siz nasıl çözmege karar verdiniz?

Ben su an korkularimin uzerine gitmeye calisiyorum. Bilerek ve isteyerek catisma, anlasmazlik ciksin diye pay birakiyorum Zaten bu yuzden spn gunlerde tavan yaptirdim bu durumumu. Bu gerginlik bitsin istiyorum yalnizca, her ustune gittigimde boyle olursam cok gecmeden ya ruhsal ya fiziksel cokerim diye dusunuyorum C Camille_claudel

Sadece is yerine indirgeyemem ama su an en cok insanlarla muhattap oldugum yer orasi oldugu icin evet. olay sonrasinin stresi dediginiz gibi, ben orda birakamiyorum, dusunmeye hatta kurmaya devam ediyorum. Kafamin icinde kavga edip bunun stresini yasiyorum A

Doktorunuza danışın. Yüksek tansiyon olabilir? Hiç bir şey yoksa sinirlerinizin güçlenmesi için b vitamini ve kaslarınız için magnezyum verebilir. Her gün papatya çayı da içebilirsiniz, rahatlatır.

Demir, b12 ve tiroid kontrollerinizi de yaptırın. Bunların eksikliği sebepsiz depresyona sürüklüyor.

Hasta olup ilaca bu kadar karşı olmak ve başkalarının da boyle dusunmesine sebep olabilmek hic aklinizdan gecmiyor mu? Seker hastasi olunca kendi kendime yenerim yea mi diyorsunuz C Camille_claudel

İmajinasyon yöntemiyle yani hayal kurarak gerçekmiş gibi inanarak duygu bosaltmaniz gerekiyor bence. Sizi tetikleyen durumu hayal ettiğinizde vücudunuzda hangi bölgede hissediyorsanız oradan size negatif gelen bir renk dumanıyla o duygunun vücuttan çıktığını hayal edin. Pozitif gelen bir renk dumaninin ise yerini doldurduğunu ve iyi hissettiğinizi düşünün. İstediğiniz kadar tekrar edebilirsiniz bunu Birde vücuttaki EFT noktalarını araştırıp doğru yerlere baskılar uygulayarak telkinler yaparakta rahatlama sağlayabilirsiniz. Ben bunlarla uğraşmak istemiyorum derseniz psikoloğa gidip ilaç istemediğinizi söyleyin ona göre bir yol izleyebilirler. Umarım atlatirsiniz.

Eger ilaca ihtiyaciniz varsa kullanmalisiniz. Is ortaminizdan kaynakli mi boylesiniz? Olayların üzerine giderken kendi iyiliginiz icin savunma mekanizmasi olusturuyorsunuz ve yaptiktan sonra da olayin stresi yerine bir oh çekin. Isinizi yapin gidin. Fazla stres yüklüsünüz stres yapmamaya calisin.

Benim de etrafımda hep tam tersi benim psikolojim bozuk antidepresan kullanıyorum diye övünen tipler geziyor. Halbuki en büyük derdi bugün ne giysem ya da sevgilimden ayrıldım insanları.

meditasyon gibi bir seyden bahsediyorsunuz sanirim. Difayram nefesinin yaninda bunu da arastiricam, tesekkurler

antidepresandan degil yan etkilerinden korkuyorum ve mumkun mertebe kendim halletmek istiyorum. Psikoterapiyle kurtulanlari duyunca Bu sekilde olup halledebilenler var mi diye sordum. Bir tanesi haric gittigim psikiyatristler de ilaca ihtiyacimin olmadigini belirttiler keza. wollstonecraft

Ben de bu şekildeyim, tartışma ve seslerin yükseldiği ikili münakaşalarda ben de aşırı heyecanlanıyorum, kalbim yerinden çıkacakmış gibi oluyor, uzun zamandır da böyle, zamanla bu gibi durumları aşamayıp hiç bir şey söyleyemediğinle kalıyorsun, yüzleşmeye çalışsan da olmuyor, üstüne gitmek tabiri bir korkuyu bir durumu yenmek için geçerli olabiliyor ancak belki de şöyle düşünmeliyiz klostrofobi, agarofobi, hayvan fobisi, sosyal ortam fobisi, tartışma fobisi vs vs gibi adı ne olursa olsun birtakım fobileri ve kaygı bozukluklarını yenebilmek icin insanlar psikiyatrik destek almak zorunda hadi üzerine gideyim yahu bi asansöre gireyim de orda kapalı kalayım da klostrofobiyi yeneyim diyemiyor ya da herhangi bir tür hayvana fobisi olan bir insana zorla bir hayvanı dokundurtamazsınız aynı ortamda barındıramazsınız bile onun fobisinin üzerine gitmesi her durumda mümkün değildir tam tersine geri teper hatta belki o an panik atak bile geçirebilir yani kısacası her durumla kendimiz başa çıkmak zorunda değiliz çıkamayız da, psikiyatri bilimi bunun için var, beynin nörokimyasının bozulduğu durumlarda bozulmuş olan hormonal ve humoral mekanizmaları tamir etmek için ve tüm bu bozuklukların psikolojimizi alt üst etmesine izin vermemesi için varlar. Direnmemek gerekiyor. Ben de henüz terapi ya da herhangi bir hekim konsültasyonuna girebilmiş değilim ama tahminimce anksiyete var hatta müdahele ettirmezsem panik atağa doğru gidecek diye öngörüyorum niye cunku vücut bana her türlü sinyali veriyor. Çarpıntı, el titremesi, sosyal fobiye dönüşme aşamasında kaçınma, geri durma, münakaşalardan çekinme halleri ve aşırı heyecanlanma, çeşitli takıntılar ve daha bilimum semptomlar. Kendi kendime aşamıyorum artık bunun da farkındayım çünkü üzerine gidip takmamayı denedikçe daha da korkutucu bir şekilde beni kemirmeye başladı. Uzman bir doktor gerekli tedaviyi gerekli görüp uygulamaya geçirecektir. Bu bilişsel terapi de olabilir antidepresan ya da kaygı giderici ilaçlarla da olabilir ya da ad/bilişsel terapi kombinasyonu yöntemiyle de olabilir. Antidepresanları kafasına göre kullanıp rastgele dozu azaltmadan tak diye bırakan insanlarda yoksunluk sendromları ortaya çıkabiliyor ancak doktor kontrolünde olunacağı için bu ilaçlar en basit antibiyotiklerin vereceği zarar kadar bir zarar verecektir. Ama kendi kendimize başa çıkamıyorsak bence medikal tıbba birer şans verilmesi gerektiğini düşünüyorum. Cünkü fizyolojik sıkıntılarımızda doktora gidip ilaç kullanıyorsak bu gibi kaygı ve sosyal bozukluklarda da psikiyatrist ya da bir psikologdan gerekli tedaviyi alabilmeliyiz.

Bence her şey insanın kendi elinde.. Kitaplardan yardım alabilirsin.. İyi hissetmek adlı kitabı önerebilirim. Kendin de araştırabilirsin. C Camille_claudel

Antidepresan almak hic istemiyorum. Siz atlatabildiniz mi? feruzecerci Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Şimdilik konferanslar zoom üzerinden olacak bu beni rahatlatıyor. Onun dışında konuya bir çalışacaksam 5 çalışmayı deneyeceğim böylece kendimden daha emin olurum. Zoomda önümde notlar da olur. Yani çözüm denilemez ama zoom sayesinde belki heyecanı azaltırım. S

Panik atak, anksiyete gibi duruyor bende de olur

Cevaplariniz benim icin cok degerli, tesekkur ederim. Hala icim kipir kipir sanki her an biri gelip kötü bir sey soyleyecek gibi. bir kac hafta sonra yeni bir psikiyatriste baslicam ama antidepresan almak hic istemiyorum. telkinle ya da benzeri bir sekilde ilacsiz atlataniniz var mi? C Camille_claudel

Aynen korkularınızın üzerine gidin bir süre sonra normallesecektir.

Bu benim yaşam tarzım. Maalesef. Neden ilaçlara bu kadar ön yargılısınız? Sonuçta doktor kontrolünde kullanacaksınız. Beyin kimyanızı büyük ölçüde düzenliyor.

Okuyan herhangi bir ilac kullanabilme potansiyeli olan insanlari. Saldirgan değilim sizin gibi önyargılı yaklaştım diyelim. Her mental hastalık ilaçla tedavi edilmiyor ama her mental hastalikta konusarak, cayla, dogal yoldan, ilacsiz tedavi edilemiyor. Her mental hastalık konuşarak. Dogal yoldan cozuluyor mu hayır? Ilac icmek istemiyorumu kendimiz mi soylemeliyiz? Hayır. Uzmana gitmeliyiz yolu o göstermeli. Prospektüsunu okudugum bir ton antidepresan var. Intahara kadar sürüklüyor bazilari diyerek hala daha insanlari korkutuyorsunuz Evet, tetikleyebilen bazi ilaclar var ama gozetim altinda olundugundan doktora gidip ilaci hemen degistirmelerini sagliyorsunuz. Ilaclar intihara meylettiriyor algısı yanlış bazilari ve pek azi bazi bünyelerde bunu yapabiliyor. Ama bu demek degil ki her kiside etkisi bu. Malesef bir cok kişi internet ortaminda intihara surukluyor, antidepresanlar kotu minvalinde yorumlar yüzünden kullanmiyor bu ilaclari. Doktora gittim bilmem ne dye yazmamissiniz herkes doktora git demis bu sebeple bu icimize dogmaz herhalde. Genelde kucuk dozda baslanir antidepresan. Doktor degilim bu yuzden doktora gidin diyoruz ve onyargili olmayin diyoruz. Cunku sizde doktor değilsiniz

Hepsini tek tek alintilamiyorum ama gelen yorumlar icin tesekkur ederim. iki hafta sonra yeni psikiyatristle randevum var, eger terapi yeterli olur ilaca gerek yok derse veya tam tersi tabiiki uygulamak zorundayim. bir de terapiyle ilaca göre daha yavas ve acili ilerleyecegimin de farkindayim ve bana ilacla cok daha sorunsuz ve hizli bir sekilde bu durumdan kurtulmam vaadedilirse ilac alicam. Benim istedigim artik heyecanlanmadan, korkmadan icimden geceni dan dan soyleyebilmek ve ilac kullananlar bunu basardiklarini belirttiler. Umarim herkes, hepimiz yenebiliriz feruzecerci Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Anladım. Evet ben 2 sene kullandım. İlkinde değil ama ikinci denemede bana uygun olan ilacı bulduk. Her iki ilaçta da mayışmadım, dünyadan kopmadım . Aksine, yaşam kalitemi artırdığını söyleyebilirim. Şimdi hamileliğim nedeniyle kullanmıyorum ama doktorumun söylediği kadarıyla kalıcı bir iyileşme de sağlıyormuş. Anksiyetem kontrol altında. Bu da onu gösteriyor.

ilac kullaninca nasil bir degisiklik hissettiniz? Korkmadan ya da fazla dusunmeden icinizden gecenleri soyleyebildiniz mi? Benim en buyuk korkum insanlarla sozlu catismaya girmek cunku. Dusunmeden herkes gibi dan dan konusabilmek istiyorum C Camille_claudel

İlaca ihtiyacınız yok dediklerinde başka bir tedavi planı da yapmışlardır diye düşünüyorum. Doktorun dediklerini yapın. Onu da yapmadılarsa zaten hasta değilsiniz. İlaca, tedaviye gerek yok azcık stresiniz var deyip göndermişlerdir. Konuda bir abartı var o zaman. Ya da başlangıç evresini geçeli çok olmuş artık daha kötüsünüz. Antidepresan değil de yan etkisi diye birşey de yok. Olumlu olumsuz tüm etkileriyle birlikte onlara ilaç deniyor, antidepresan deniyor. Tıp eğitimi alan hekimler bunların her özelliğini biliyorlar ve buna rağmen yazıyorlar. Yani eğitiminiz yokken sizin karar vermeniz ilaca başlayan doktora saygısızlık bir nevi. Çünkü insanların yemini var. Kuralları var. İlk madde ne der? Zarar verme! Başka da sözüm yok. C Camille_claudel

Bir şey soracağım antidepresan gerçekten ise yarıyor mu? Yani bana mantıksız geliyor. Sinir hastasi, hiperaktivite vb.. insanları sakinlestirmek icin kullanılıyor ona okey. Ama sonuçta insanın ruhu kalbi kırık antidepresan ne işe yaracak?

Benim genelde birisiyle tartışma yaşadıktan sonra oluyordu bu durum. Kendimi o kadar kasıyormuşum ki en sonunda çene ve el kaslarımda sıkışma oluyordu. Ağlayınca ve o ortamdan uzaklaşınca rahatlıyordum. Sizinki biraz daha ileri boyutta galiba. Ben herhangi bişey yapmadım geçmesi için

Bu antidepresanlar size ne yaptı arkadaş? Herkes ben kullanmak istemiyorum diye dolaşıyo etrafımda. Stresten olmuş sinir küpü, nabız çıkmış kaça, nefes alamıyo panikten bitki çayıyla iyileşecekmiş. Bende olmasa hastalık hallediliyodur belki dicem de bende de var. Bu saydığım genel semptomlar size zarar veriyor. Kalbin hızlı çalışması, nefesinizin kesilmesi vücudu mahveder. Bir de iş ortamındaki kaç saatlik stresten bahsediyoruz. Hastalık mental olunca önemsiz halledilir hemen gibi bir algı var. Kardiyoloji doktoru kalbinizde ritim bozukluğu var şu ilacı kullanacaksınız dese hemen yutarsınız hapı, anksiyete ritim bozukluğu yapınca papatya çayı, lavanta kokusu..

Bende çok denedım ılac kullanmamayı fakat ılac kullanmamak çözüm deil. Son zamanlarda kalbım carpıodu ve vucudum atıodu dışarı ilac kullanmaya başladıktan sonra düzeldi. İlaçlar öcü deil bence. Doktor ılac kullanman gerektugını soyledıyse kullanmalısın bence