Çok zeki olup da çok çalışabilen pek görmedim zaten. Tıpa girseydiniz bence baya mutsuz olurdunuz çünkü o bölüm tamamen oturup ezberlemeye dayalı uzardi okul muhtemelen. Ama bence sizin çalışamamanız ailenizde olan şiddet sorunuyla tam olarak alakalı değil. cunku onların size baskı yapmaları zaten sizin çalışmadığınızı görmeleriyle baslamıs. Yani sizin çalışmadığınızı görüp onlar size kizmislar sonra siz onlara kızıp calismamışsınız falan. Öyle bir döngüye girmiş. ailenize olan kızgınlığınızı ve kırgınlığınızı çalışmama bahanesi olarak görmeyin öncelikle. Bunu kendinizi doldurmamanız açısından söylüyorum. Çalışmak için de, iyi bir üniversitede olduğunuza göre Ankara ve ya istanbul'dasınız muhtemelen. İki şehirde de güzel kütüphaneler var oralara gidin bence. Ses rahatsız etmiyorsa zincir kahvecilere ya da kitap kafelere de gidebilirsiniz. Evde durmayın insanların çalıştığı yerlere gidin kısacası.

oda oyle 2 dk oturup dolmus beklerdik o sirada bile test falan cozerdi hemen. ama dayimlar cok destekleyiciydi oyle git basimdan muhabbeti hic olmamistir eminim. hangi bolumu okuyacagina bile karismadilar kendi ne istiyosa o oldu hic daraltmadilar sadece yengem yurt disi dil egitimi icin cok usteledi onuda zaten master egitimi yaptigi uni 3 5 ogrenciyle birlikte cambridgeye yolladi o konuda oyle kapandi

Tabiki yazıyorum bu arada eğer 4 5 hasta ankarada olunca ankara istanbul uzak illerede gidiyor inşallah şifanızı bulursunuz

Doğasında olan var bu arada ben de babamdan baskı gormuş biriyim Ama bunun ders çalışamamakla ilgisi oldugunu dusunmuyorum kdjdjks bir kere inek diye tabir edilen biri olayım bir guncukkk

Ben de aşamadım o travmaları. Bizde de sakin uslu olduğum halde dayak yiyen tek bendim. İkiz erkek kardeşim çok yaramazdı hocalar da şikayetçiydi onlarla kavga eder laf söylerdi ama onun yaramazlıkları "erkek olmasına" ve "çok zeki olmasına" bağlandı. Ben arkadaşımla küstüm diye yüzüm morartıldı. Sonra farklı sehirlerde farklı liseleri kazandık onun hocalarla ilişkileri gene kötü olmasına rağmen zeki olduğu için kimse bir şey demedi, kararlarına saygı duyuldu. Dereceyle türkiyenin alanında en iyi üniversitesini kazandı. Ben öğretmenliği zar zor kazandım. Üniversitede de o desteklendi git gez gör öne çık diye. Ben bir stk da başkanlık yaptım diye edilmeyen hakaret kalmadı. Herkes kardeşimin üstün zekalı olduğunu söyler benim vasat olduğumu düşünür. Ben bunu yetiştirilme tarzimiza bağlıyorum. Bana aynı imkanlar sağlansaydı ben de çok iyi yerlerde olabilirdim. Kardeşler arasında uçurum olabileceğini düşünmüyorum. Siz de hic kendinizi o doktor oldu o iyi olan akıllı olan diye üzmeyin. Siz de üstün zekalisiniz, zeka sınavlarla ölçülemez ve çok yönlidür. Matematiği kötü olan biri müzik dehası olabilir. Bu travmayı ancak ailenizle bağınızı kopararak atlatırsınız. İletisimi minimum düzeyde tutun. Ben sizin yasadığınız duygulardan en ağır basanını söyleyebilurim : özgüvensizlik. Özellikle ailenizle yanyana olunca özgüvensiz oluyorsunuz çaresiz hissediyorsunuz. Ve sürekli kendinizi kardeşinizle kıyaslayıp üzülüyorsunuz. Güçlü ve akilli bir kadinsiniz buralara gelmişsiniz hedefleriniz doğriltusunda derste çalışabilirsiniz. O kadar zorluğun arasında ders çalışmak nedir ki? D

hipnoz denemedim korkuyorum aslında bir yandan:)) bilinçaltım çöplükse ya? şaka bir yana psikologlara gidip ben hipnozla bu sorunumu aşmak istiyorum mu demek lazım ki? ben gittim psikolog ama hipnoz yapmadı hiç? bir teklif edeyim cuma randevum var

Valla bence pek çalışmana da gerek yok gibi. Baksana çalışmadan doktoraya kadar gelmişsin :) Şaka biyana, travmanızı yaşadığınız herşeyi kabul edip, herkesi bağışlayarak atlatabilirsiniz. Sürekli kendinize, yaşamam gerekiyormuş yaşadım. geçti gitti deyin. birsüre sonra beyin bunu kabul edecek.

Ne kadar değerli olduğunu, Bunca insanın çabalayarak aldığı ünvanı çalışmama isteğine ve reddine rağmen yapabildiğini, Hayatta yaşadığın şansızlıkların seni yanlışa sürüklemediğini, yerinde saydırmadığını, Her insanın çocuk büyütürken yanlışlar yapabildiğini ama bunun kötü kalpleri yüzünden değil bilgisizliklerinden kaynaklandığını, İç dünyanda eleştirdiğin anne ve babanın eksilerinin artılarından daha az olduğunu, gördüğün Kendinle, herkesle barıştığın zaman daha iyi hissedeceksin. En önemlisi sen bir kadınsın, her uzvunla üretkensin. İçinde ki küçük kızı besle, kötü düşüncelerin onu kaygılandırmasına izin verme. Olan, olmuş ve olacaklara şükret. Tüm hepsi seni farkındalığı yüksek bir kadın yaptı unutma. Sevgiler Dipnot: Enerjini yükselten şarkılar dinle, bağıra bağıra söyle, dans et. Bak gör olumsuz herşeye nasıl s... i çekiyorsun...

sizi atlamışım özür dilerim çok teşekkürler enerjimi yükseltmem lazım çok zorlanıyorum demesi kolay da yapması zor burada bir arkadaşımızın dediği gibi evet olan oldu yaşanan yaşandı ama artık o kız çocuğu değilim güçlü bir kadın gibi davranmam lazım MAKBIYLE Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

şu an okuduğum bir kitap var adı "Kurban Tuzağından Kurtulmak" baskısı yok ama youtube da sesli kitap olarak var. Okumanızı çok isterim. Aile içindeki kurban, kurtarıcı ve zorba şemaları işleniyor kitapta hikayenizde benzer bir döngü olabilir. İçinden çıkamadığınız hallerin nerelerde nasıl oluştuğunu zaten bulmuşsunuz, olay bunları çözüp ilerlemeye kalmış. İnşallah başarabilirsiniz. Ankarada hipnoterapi merkezi var sanırım kalp merkezli hipnoterapi diye aratırsanız çıkıyor. Ama bi araştırın ben gitmedim, görmedim, bilmiyorum sadece varlığından haberdarım. M

inceliyorum, teşekkür ederim:)

Lütfen paranızı bilinçaltı temizleme şarlatanlarına kaptırmayın. Öyle bir şey yok. Bir çoğu psikoloji mezunu bile değil. Bilinçaltınızla alakalı çalışmak istiyorsanız psikanalitik terapi alanilirsiniz. Ama Türkiyede bu ekolde yetişmiş uzmanlaşmış psikanalist sayısı çok az. Zira terapi süreci uzun ve danışanında kuram hakkında bilgi sahibi olması isteniyor. Sizin travmanız, anılarınız bu kadar güçlü mü? Bu kadar uzun terapiye ihtiyaç var mı? Bana sorarsanız gerek yok. Fiziksel şiddet gördüğünüz anılarınız sürekli gözünüzde canlanıyorsa, travmatik etki bırakmış ise emdr terapisi önerebilirim. Hemen hemen her şehirde var emdr terapisti. Zaten birçoğu bdt eğitimi de almış oluyor. Yani sizin sorununuz için gayet güzel çalışabilirler.

Küçükken okulda öğretmen ve müdürden tokat yemişliğim bile var boşu boşuna hem de.. Başka yaramaz öğrenciye sinirlenirdi öğretmenler sıra dayağı çekerdi. İnsanın psikolojisi bozuluo bu yüzden ben de okuldan nefret ettim lise 1 ve 2 de beşten fazla zayıfım oldu üni. Kazandım ama gitmedim sırf basaramicam diye korktuğumdan. Fiziksel şiddet çok kötü etki yaratıyor.. D

Ankara değilde gaziantep kilis önerebilirim yurt dışından gelen hastaların oldugunu bile biliyorum

Insan bilincalti cidden cok ilginc. Hayatta durekli o travmayi besleyecek secimler yapiyoruz o kismimizi iyilestirmedikce. Hipnoz vs. Denediniz mi?

Yok zaten iyi ki doktor olmamışım ben bölümümü seviyorum. Orada zoruma giden ne biliyor musunuz kardeşimin dayak yememiş olması benim yemiş olmam çünkü doktor olma yolunda emin adımlarla ilerleyen o olduğu için. Evet, ilginç şekilde zaten bütün bunlara rağmen akademisyenim, başarılı bir işteyim. Ama depresyon var işte. Ben kendi bunalımlarımdan çıkamıyorum ki başkasına bir yararım olsun. Kusura bakmayın gerçekten şu sıra depresyondayım da atlatma çabasındayım. Ama şunu söyleyebilirim genel olarak üstün zekalı insanlar öğrenmeye çok açık oluyor aşırı derece. İlgi alanları spesifik oluyor ama mesela bilgisayar oyunları bu öğrenme açlığını doyurabiliyor. Ki bu çok zararlı. Çünkü deli gibi detaylı yapılan o oyunlara kafa yoran çocuk evet gerçekten reel hayata ilgisini kaybedebilir. Orada başarılı olmaya odaklanırsa hele 10 yaşında gerçekten yazık olur o çocuğa. Önerim şu; psikolojik, fiziksel hiçbir şekilde şiddet uygulamadan yardımcı olmaya çalışın çünkü normalden çok çok daha fazla duyarlı oluyorlar. Yani bir çocuğa kızsan belki o gün üzülür geçer ama bu çocuklar sürekli düşünüp annem bana böyle dedi diye ara ara içlenebilecek hassasiyette maalesef. Yerinizde olsam ne yapardım? Ona nasıl yaklaşmam gerektiğine dair uzman fikirleri alırdım. Mesela zor bir çocuğu olan bir hocam vardı ona şunu demişler çocuğunuz dediğinizi asla yapmaz karakterine ters o yüzden ona alternatifli konuşursanız ancak dediklerinizi uygular. Mesela ne? İşte bugün mavi ya da kırmızı gömleği seç onu giyeceksin. Yok seçmedi mi yeşil mi istedi o zaman dışarı çıkmak yok bugün gibi gibi. Her çocuğun huyuna karakterine özel davranış belirlemek gerekiyor maalesef zor biliyorum ama:/ annelik bu yüzden zor biraz da zaten.. Bir de öğrenme açlığını dışarıda gidermeye çalışın haftasonları özellikle büyükşehirdeyseniz çok güzel atölyeler ya da kurslar oluyor; seramik atölyesi, sinema atölyesi işte ne bileyim deri cüzdan yapma atölyesi çeşit çeşit. Ve mutlaka belli bilimsel araştırma enstitüsü, dernek gibi yerleri takip edin etkinliklerine katılın. Tübitak çocuk etkinlikleri, tüzder etkinlikleri gibi. Özellikle ilgi alanı olan etkinlikleri takip edin ki onun öğrenme açlığını besleyin. Mesela ben deli gibi köpek severdim. Ansiklopediden köpeklerin türlerini öğrenirdim tek tek çizerdim her köpeğin latince isimlerini söyleyebilirdim ilgi alanlarımdan biri oydu:)) onun da varsa ki eminim vardır bunları besleyecek kitaplar alın. Tübitak'ın çok güzel bilim dergisi ve kitapları var çocuklar için. Umarım her şey güzel gider sizin için. Ama önce lütfen çocuğunuzu bilgisayar oyunundan kurtarın çünkü o dediğim gibi öğrenme açlığını doyurabileceği en tehlikeli yer..

Aynen ilkokula baslamadan evvel gerek anaokulu ögretmeni gerek cocuk gelişimciler cok akıllı zeki olduğunu söylüyorlardı. okul dsiplini ögretmenin baskısı derken cocuk ödev yapmak istemiyo ögretmeni geri bu cocuk diyo halbuki şimdiye kadar hep zeki oldugundan bahsettiler testte yapıldı yasından daha ileride denildi. fakat ögretmeni geride diyo uyum saglıyamıyo diyo cocuk bocaladı biz bocaladık. cocuk hersey cok sıkıcı okulda diyo. zeka var ama baskı ve bu eğitim sistemiyle boşa gitti ögretmende geri geri deyip duruyo. özel aklıma gelmedi degil gerekirse şartları zorlayalım özele yollayalım diyorm

Merhaba arkadaşlar, Her şeyi kısaca özetleyeceğim. Ben üstün zekalı bir çocuk olarak doğmuşum. İşte klasik 1.5 yaşında akıcı konuşma 3 yaşında resim yapmaya başlamak vs vs gibi şeyler. Bunu keşfeden ailem bana hep aşırı büyük ümitlerle baktı. Mesela babamın en büyük hayali hep doktor olmamdı, olmadı. Çünkü her sınava aşırı heyecan, baskı ve stresle giriyordum, yapamadım kısacası. Aşırı bir ergenlik geçirdim. Bu dönemde neler oldu: Ailem benimle başedemediğine inanıp bana fiziksel şiddet uyguladı. Çünkü okul 2. siydim birincisi olabilecekken sağda solda geziyordum, halbuki oturup ders çalışmalıydım. Kendi ders çalışmama eylemimi yaptım yıllarca... Sürekli bir çatışma oldu ailemle bu ders çalışma konusunda sürekli.. Ne ödevlerimi yapardım ne de bir saatten fazla oturup test çözerdim. Kız kardeşime gelecek olursak o uslu bir ergenlik geçirdi. Akıllı düzgün bir kızdı, oturdu, çalıştı adam gibi doktor oldu. O hiç dayak yemedi benim gibi hiç hem de.. Fiziksel şiddeti sadece ben gördüm ailede tek ben. Şu an akademisyenim hem de epey iyi bir üniversitede. Ancak bu ders çalışamama hali hala bende devam ediyor. Hala ders çalışmak benim için çok stresli, işkenceli... Ve sürekli bir erteleme hali var yapamıyorum işte. Hala aşamadım o gördüğüm fiziksel şiddetin travmasını. Ve çok çalışmam lazım çünkü doktora ders dönemindeyim. Son yıllarda psikolog ve psikiyatr gittim epeyce ama konu dönüp dolaşıp aynı, yok işte aşamıyorum. Başka çaresi yok mu? Ne yapmak lazım? Bana fikriniz olur mu?

amiin çok sağolun

Aslında psikoloğa da gitmişsin demek ki doğru terapi uygulanmamamış. Benim tavsiyem şu olabilir. Sen artık o küçük kız değilsin. Kimse sana yapmadıkların ya da yapamadıkların için kaba kuvvet uygulayamaz. Ne yapmak istiyorsan onu yap. Kendin istediğin için. Beklentileri umursama. Seni ne mutlu ediyorsa ona yoğunlaş. Birileri istiyor diye değil sen istediğin için yapmaya başlarsan o durum eziyet olmaktan çıkar. Kendini ispatlamayı ve doktor olamamış olmanın verdiği içindeki ezikliği bi kenara bırak. Kendini kasmayı bırakırsan mutlu olmaya başlarsın. Benim travmam var kalıbından çıkar ruhunu. Kendimizi o kalıplara biz sokuyoruz ve fark etmeden kendimizi haklı görmeye çalışıyoruz. Evet gördün acısını ve bedelimi ödedin ve bitti. Artık yetişkin ve ayakları üstünde durabilen güçlü bir kadın olarak önüne bak

Benim körelmem ilkokul öğretmenimle başladı. Israrla benim seviyemi aşağı çekmeye çalıştı. İmkanınız varsa gerekirse özele verin. Dehab da varsa bu çocuk rutini kaldıramaz ödevlerin derslerin onun ilgisini çekecek şekilde olması gerekiyor. Alys

dogasinda olanlar var ya. bir kuzenim var kiz bir ders caliyordu anlatamam gormeniz lazim yani. o ders calisma sistemine boyle cok zeki olan insanlar uysa atomu parcalarlar heralde

taşınmayı istiyorum ancak evlenme durumum var evlenmezsem ayrı eve çıkacağım evlenirsem umarım doğru karardır ki zaten kurtulacağım

Dikkat eksikliği olabilir mi? Yüksek zekalı insanlar konsantrasyon zorluğu yaşarlarmış aynı anda çok fazla şey dusunuyor olabilirsiniz

çocukluk dönemi hassas bir dönem ne yazık ki en iyi aile modeline sahip çocuklar da bu dönemi bazı travmalarla atlatabilmekte. Buraya yazdıklarınız kimileri için basit olaylar, ama sizde bazı kırılmalara sebep olmuş, ilk önerim kabul edin kendinizi; bende doktora döneminde izlediğim dizileri baştan baştan izledim ama tezimi son iki ayda yazdım. Bazı şeyleri ötelemeniz sizi tembel yapmaz. birazda huy meselesi. Aynanın karşısına geçin gözlerinizin içine bakarak neden kendim ön planda olmalı, ben ne istiyorum diye bir liste tutun her seçenekte aynada kendinize bakın. aileniz sizin istemediğiniz hiç bir şey için sizi zorlayamaz onlarda sizinle beraber bunu kabul edecekler. Evlenmek sizin seçiminiz yeterli olup olmama kararını siz alacaksınız. Mutlu olmak istiyorsanız ilk önce kendinizi seveceksiniz ve kendi kendinize sahip çıkacaksınız

Aile dizilimi terapisi deniyor sanırım, bir araştırın.

Fiziksel siddet kismi bende yok. Ama cok benzer seyler yasadim. Cok zekiydim. Cok basariliydim. Herkese göre doktor olmaliydim. O kadar beklenti vardi ki resmen altinda eziliyordum. Kendimi gelistirmeyi egitimi de cok severim. Ama diretmeler yuzunden sogudum. Ablam oldu doktor. Ben asciyim. Beslenme ve diyetetik okudum ama istedigim sey bu da degildi. Ablamdan daha az calisiyorum Daha cok kazanıyorum Daha rahat ve mutluyum Ama hala neden doktor olmadigim konusunda sorular ve yorumlar bitmiyor

Merhaba. Durumunuza çok üzüldüm benim 10 yaşında bir oğlum var o da üstün zekalı. Sizin anlattığınız durumu yaşıyor o da okulla pek bir ilgisi yok ve ders çalışmak hiç mi hiç istemiyor. En iyisi olsun birinci olsun diye bir düşüncem de yok ama çocuğun ne kadar kapasitesi varsa onu kullanması gerektiğini düşünüyorum. Sonrası için lise ve üniversite hayatında belki de biz gerektiği gibi destek olamadığımız için daha sevebileceği ve imkanları iyi olan okullarda okumak yerine orta düzey bir okula gidip sonunda da hiçbir şeyden memnun yada mutlu olamamasından korkuyorum. Ona kalsa tüm gününü bilgisayar başında oyun oynayarak harcayarak geçirebilir. Tabi öncelikle o çocuk ama zaten bu kadar bilgisayar oynama başlı başına zararlı. Oğlumun dur tuşu yok sanki bıraksam 10 saat dahi oynayabilir.. akademik başarısı çok iyi öğretmenlerden sıkılma okuldan sıkılma öğretmenin hatasını bulma kitaptaki çözümün hatasını bulup bir daha o kitaba güvenmeme herşeyini sorgulama gibi durumları var. Biraz da çok bildiğinin farkında ve bazen ukalalık yapabiliyor . Siz bu durumda olan biri olarak bana ve oğluma ne önerebilirsiniz? Bu arada oğlum matematik ve İngilizcede çok ileri. Yorumunuzu ona göre yaparsanız sevinirim. Durumunuza gelecek olursak; ailenizi bilmiyorum yaşınızı da. Ama mesela bu zamanlarda çocuğa fiziksel şiddet uygulamak hiç kimse tarafından hoş görülmese de maalesef bizim zamanımızda çok daha yaygındı (32 yaşındayım bu arada) . Mesela bana karşı tahammülsüz olan annem çocuklarıma çok daha anlayışlı davranıyor. Ben çocukken asla böyle anlayışlı değildi. İstemeden de olsa iz bırakıyor yaşananlar. Belki de siz de içinizdeki bir yerde size yapılan baskıdan dolayı ailenizi hayal kırıklığına uğrattığınızı düşünüyorsunuz. Kardeşinizin doktor olduğu ayrıntısını da paylaşmışsınız. Her başarılı kişi doktor olacak diye bir kaide yok. Akademik başarısı bir kenara doktor olmak herkese uygun birşey değil bence. Siz de kendi yolunuzu seçmişsiniz kaldı ki akademisyen olmak kötü birşey mi? Psikoloğa da gitseniz psikolog da üstü kapalı olarak nasıl başa çıkabileceğinizi söylüyor ama hangi yolları seçeceğinize yine siz karar veriyorsunuz. Yani iş sizde bitiyor. Ama şunu oğlumdan da gördüm sizden de teyit ettim ki üstün zekalı olmak gerçekten zor bir durum çünkü çoğu durumda sizi anlayamayan insanlar oluyor bu durum sık sık depresyonu çağırıyor... bölümünüzü bilmiyorum ama hiç üstün zekalı çocuklar için birşey yapmayı düşündünüz mü bu arada?

ben de aynısıydım. 3 yaşında okuma yazma,4 yaşında 4 işlem yapıp, 1000'e kadar sayıyordum ilkokula birkaç sınıf ileriden başlayabilir dediler. Ya da özel eğitim. Haliyle özel eğitim falan nerede? Genelde çocuklukta üstün zeka, aile bilinçli bir aile olmazsa hiperaktivite ve dikkat bozukluğuna sebep oluyor, hala çekiyorum o illeti. Ve Türk eğitim sistemi biz gibilere yaramıyor. Öğretmenden sıkılıyorum dedim diye dayak bile yedim. zamanla yok olup, vasatlaşıp gittim.

merhaba, akademik anlamda deneyimli bir psikolog bulup terapiye başlamanızı öneririm kendim de aynı süreçlerden geçmiş biri olarak, şiddet yoktu fakat psikolojik baskı yaşadım bazı ailevi sebeplerden, sizinle aynı zamanda ergenlik lise döneminde. çok uzun yıllar ben de etkilerini silemedim, çünkü silmeniz için öncelikle terapiyle yüzleşmeniz gerekiyor.travmatik dediğiniz dönemleri bilinçaltınız bence size yeniden yaşatıyor. okuduğum kadarıyla insanlar travmatik olaylardan sonra farketmeden bilinçaltıyla o olayları yeniden yaşayacakları durumları yaratırlarmış. bilinçaltı böylece aynı olayı tekrar yaşayarak çözüm bulacağını düşünürmüş. çünkü bu olay sizde hala kapanmış değil. şuan akademisyen olmanız, yani hep ders çalışmanız gereken bir mesleği seçmiş olmanız da tesadüf değil bence, okuduğumda garip hissettim. bence hayatınızda cevabını aradıgınız sorular var, bunları iyi bir terapi süreci ortaya çıkarabilir, siz de hayatınızın kontrolünü yeniden elinize alırsınız. çünkü şuan savruluyor gibisiniz daha çok. bu süreci atlatmadan evlilik gibi kritik kararlar almayın benim şahsi fikrim. ve şarlatan tarzı kişisel gelişimcilerle kendinize zarar vermeyin.

EMDR tavsiye ederim psikoloğunuza sorun lütfen benim tüm -çocukluk travmalarım dahil- travmalarımda çok olumlu sonuçlar aldık geçmiş olsun

atlatılmıyor, özgüvenini de çok zedeliyor insanın. ben annemden biliyorum, çocukluğundan beri ailesi tarafından çok şiddet görerek büyümüş ve karakterinin bi yönü hep hala o yaşta ve oralardaki dayak yiyen o çocuk, hep bir eziklik, çocukluk.. ve bu travma onu komut almaya çok düşkün biri haline getirmiş. ne yapacak olsa bana sorar akıl ister, şunu yapma desem asla yapmaz falan. ne kadar uğraşsam düzeltemedim travmalarını atlatmasına yardımcı da olamadım, doktora da gitti. ama maalesef... yaşamayı öğrenmek gerek sanırım böyle. bana bir hocam şöyle demişti: hepimiz kurbanların kurbanlarıyız. yarası kalıyor. ve geçmiyor.

Kardeşiniz sizi görüp o duruma dusmemek icin calisip doktor olmustur. Sorsaniz belki o da baska meslek yapmak istiyordur. Bu durumdan tek memnun olan ve zararsiz cikan anne baba galiba. Halbuki gayet iyi bir kariyer yapmissiniz einstein

Aklima baya radikal bi fikir geldi: ders calismaktan hoslanmiyorsaniz neden doktora yapiyorsunuz? Akademiyi bilerek isteyerek mi sectiniz? Hala ders calismaniz icin baski yapan bir Anne baba var ortada. Belki evden tasinip Ben me istiyorum seceneklerim neler vb dusunup biraz uzaklasmak, ozgurlesmek faydali olabilir. Anne babaniza cok sinir oldum. Ama Turk aile yapisi boyle malesef. Gelecek kaygisiyla psikolojimizin icine ediyorlar.

Bilinç altı temizleme terapilerine gidebilirsiniz herşey bilinç altıyla başlıyor Faydasınıda görürsünüz inşallah

Ben başka birşey sormak istiyorum biraz alakasız olacak ama bunlar normal değil mi yani üstün zekalı diye adlandırdığınız durum mesela benim kızım 1 yaşında cümle kuruyordu 2 yaşında gayet normal bizim gibi konuşuyordu ilk çocuğumda etrafta başka çocuk görmediğim için normal böyle oluyor diye düşünmüştüm 2 yaşında renkleri işte sayıları şekilleri falan biliyordu ama normal değil mi bunlar

Benm evladımı anlatmıssnz sanki cok akıllı zeki cocuktu 1. sınıfa basladı cok sıkılmaya basladı derslerden yapmak istemedi için ögretmeni cok kızdı sonrda hiperaktivite dkkat eksikliği dendi tecrübeleriniz neler acaba merak ettm bize gösterebilecegnz bi yol var mı

O kadar haklısınız ki

Ankara'da önereceğiniz bir isim olursa alabilirim

Ben de isimi baya seviyorum mesela ama bazen gercekten istedigim icin mi yapiyorum yoksa baska secenek olmadigi ve sartlandigim icin mi bilmiyorum... Basarili cocuklar hep belli alanlara kanalize ediliyor. Hele baskici Anne baba resmen gercekten icimizden ne geciyor me istiyoruz unutturuyor bize. Sunu sunu yapmak zorundayim sunu sunu olmak zorundayim surekli kafada bu var.

Aynı ders çalışamama problemi ben de de var Bekliyorum yorumları Ders çalşma isteği nasıl geliyor merak edıyorum

özelden yazın dilerseniz:) çok teşekkür ederim..

öyle oluyor zaten kendimi öyle o eski zeki kız çocuğu olarak göremiyorum:) kaldı ki artık yaştan dolayı da sanırım artık daha zor yeni şey öğreniyorum diye düşünüyorum G gunesli

Mesela bu dediğiniz yüksek lisans tez döneminde tezimi yazmıyorum bilgisayar oyunu oynuyorum diye evet fiziksel şiddet direkt görmedim ama oda kapımı kırdı babam sonra annem kollarımdan tutup yatağa fırlattı:) yani hala bi değişik şiddet türü görüyorum aslında sanırım. Ayrı eve çıkmak istedim hep cesaret edemedim sanki yapamam gibi geliyor. Param yetmez ya da düzeni kuramam gibi beceremem gibi geliyor. Evlenmek üzereydim annem o kadar çok sen evlenirsen beceremezsin yapamazsın şu bu diyordu ancak ben evliliği erteleyince şoka girdi kadın:)) iyi de hani beceremezdim ne diye üzülüyorsun demi... ah ah aslında şöyle bir hayatımı ters düz edesim gelmiyor değil içimden belki rahatlatır ama sonra durup düşünüyorum doktoramın bitmesi lazım diye ve tekrar başa sarıyorum

İlkokulda cabuk sıkılma ve yazmak istememe sorunlarınız varmıydı?ögretmen değişme aklıma geldi cünkü bizim kıza ayak uydurabilen biri lazım ama öyle bir ögretmende bulmak kolay degil. acıkcası ne yapacagmızı sasırdık normalde cok zeki bir cocuktur ama ödevleri yapmak istememesi derste sıkılması akademik başarısını etkiliyo Carinanebulasi Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Hipnozu hepsi yapamiyor ama bunun belli bi egitimi var bu konuda iyi birine gitmek lazim. Bence bilincaltimiz zaten copluk. Hicbir sey yasamayan bir insanin bile bu donemde izledigi okudugu gordugu seyler yeter

Aslında Türkiye'de fiziksel şiddet çok yaygın. Siz nasıl atlattınız ki? Hiç yok mu forumda yaşayan ve atlatan?

Hic dogal bisey diil ya ders calismak. Dogamizda oldugunu dusunmuyorum

Elbette ki güçlü bir kadın gibi davran, ama güçlü kadın olmak her daim mutlu kadın olmak değildir bunu unutma. Gücü sadece kariyerin için değil, kendini mutlu etmek içinde kullan. O kadar güzel bir yaştasın ki, kendini baştan başa değiştirebilirsin. Yapıştırdıklarını tekrar kırmalarına izin verme., Dörtlük dörtlük giden hayatını değiştirmek isteyeni duydun mu hiç? Değişmek için dibi görüp sıçramak gerekir. Yarana bak, onu iyileştir. Herkesin güçlendiği yer kendi yarasındadır çünkü. Ve "iyiki olmadı" de, inan farkındalığın o zaman artacak.

Bende de var ondan nasıl soguttularsa ders çalışmaktan. bende çözüm bekliyorum.

Dikkat eksikliği bence bu. Kendimden biliyorum.

Yalniz bu mesajınız normal değil hocam yüksek yapacak yasa gelmiş birine anne babası bu şekilde davranamaz sorumluluk size ait zaten. Bende yurtdışı mastere hazırlanıyorum geçmem gereken bir dil sınavı var 26 yaşındayım annem babam asla çalış su bu demiyor eskiden çok derlerdi ama şimdi asla sen bilirsin sorumluğunu diyorlar bunu bakın bana böyle deniyor demek icin yazmadım sizin durum anormal çünkü. Konuşmayı denediniz mi hiç? Ve bence çıkın ayrı eve daha iyi olur sizin icin.

Bende ailemden fiziksel ve psikolojik şiddet gördüm babam doktor olmamı istiyor diye sınava bilerek çalışmadım. Ergenlik travması silinmiyor ama 30 umdan sonra hayata karşı çok fazla gardımı aldığımı anladım hala öze dönük biriyim ama surlarım alçaldı diyebilirim. D

Direkt aile odaklı anlattiginiz içindir bence.

ama psikolog bana hiç bu tanıyı söylemedi ki En buyuk kk

Lisede derece ile girilen bir anadolu lisesi kazanmıştım. 9. Sınıftaki matematik öğretmeni sürekli gerizekalı olduğumu ima eder ve o okulu nasıl kazandığıma şaşırdığını söylerdi. Haliyle 9. Sınıfta matematik karnemde hep 1 geldi. Son sınavdan 85 ve üstü al geçireceğim seni dediği sınava 1 hafta inat edip kendi çabamla çalışıp 95 almama rağmen, senin bu notu alman imkansız, kopya çekmişsindir diyip sınıfta bırakmıştı. Sözel sınıfa gitmek zorunda bıraktı, yine inat ettim, bütünleme ile geçtim. Sonrasında hep iyi öğretmenlere denk geldim. Notlarım da güzel oldu, üniversite sınavında da iyi bir net çıkardım. Bu hikayemi neden anlattım. Kötü öğretmen, dersten soğutur, başarısız eder, özgüven kaybettirir. Çocuğunuza gerizekalı muamelesi yapılmasına izin vermeyin, sınıfını ya da okulunu değiştirin. Dehab varsa da ihmal etmeyin, tedavi ettirin, ilk etapta ritalin bazlı concerta tarzı ilaçları reddedin. Bilişsel terapi uygulayan bir hekim de yeterli olur o yaşta tedaviye. Patidostu Çok pati az insan çok

Memnunsaniz super. Bence yine de evden uzaklasmak ilk etapta en iyi cozum. Anne baba cendereye sokuyor insani. Dikkat eksikligi ihtimali de bana Az olasi gelmedi aslinda...

ya ben öğrenmeyi seviyorum çelişkim öyle derin ki ben zaten annem babam dövse de dövmese de akademisyen olmak isterdim en büyük hayalim bilim adamı olmaktı ama evet ders çalışmayı sevmiyorum

Aileniz size cok zarar vermis. Ama siz artik dumeni kendi elinize almalisiniz. Ne kadar zeki olursaniz olun zaten surekli ders calisma, konsantre olmak vs mumkun degildir. Hayatta bir denge olmasi lazim. Ailenizle yasiyorsunuz ve bir cok gerekli isi onlar yapiyor. Siz de dogal olarak ders disi aktivite olarak oyun oynuyorsunuz falan. Halbuki kendiniz yasiyor olsaniz o surelerde yemek yapacaksiniz, ev sahibini arayacaksin, fatura odeyeceksiniz. Sonra gunde sinirli bir surede de ders calisacaksaniz. Olmasi gereken de budur zaten. Ama ailenizle olmaz, cunku normali anormal goruyorlar. Yerinizde olsam artik yanliz yasardim, yanliz yasamadan da evliligi dusunmezdim. D

Bu erteleme hastalığı bende de var, bir çözüm bulursanız ne ala... Ben bugüne kadar bulamadım da...

Paran yetmezse nolucak kendi parana göre yaşayacaksın. Evet evlenme. Önce ruhunu o hapishaneden çıkar özgürleş. Eğer bunu yapmadan evlenirsen anne babanın yaptığına eşin devam edecek. Kimsenin senin yerine seni hırpalanmasına izin verme. Cesaretini topla ve hayatına sahip çık. Aksi halde hayatın boyunca birileri senin yerine düşünüp istedikleri olmadığında kolundan tutup yatağa fırlatacak ya da kapılarını kıracak ve sen bunu normal sanacaksın. Annen baban sana verdikleri zararın farkında değiller. Onlara göre senin için doğru olanı yapıyorlar ancak bu onların doğrusu cesaretini topla ve kendi doğrularını bul. Değerinin farkına var. Kimsenin seni un çuvalı gibi ordan oraya fırlatmasına izin verme

Aileniz pişman mı? Özür dilediler mi? Dilemedilerse bence ailenize kininizi kusmadan, onlardan pişmanlık sezmeden, özür duymadan affedemezsiniz. İyi düşünün pişmanlık duyup sizden özür dileselerdi iyi hisseder miydiniz? T tugsem_10 Minik dünyam... tek ayak

Önerileriniz için teşekkürler. Oğlum anlaşması çok zor bir çocuk mesela bir sınav vardı girmesini çok istedim o istemedi, gireceği ortamda ona benzeyen birçok çocuk olduğunu, iyi arkadaşlıklar kurabileceğini söyledim. Ardından aamir khan filmi izleyip zoru başarmak temalı duyguları içimize yükleyip gayet istekli bir şekilde tamam dedi. Sınav zamanı geldi çattı çıkışta baktım herşeyden sıkılmış bir tavır aldı. Ne olduğunu sorduğumda sınavda soruları yapmadığını kendini kimseye kanıtlamak zorunda olmadığını söyledi. Bir ara uzay merakı vardı ama şu an kayboldu. Eskiden 3 günde 10 kitap bitiriyordu; o kadar kitap okumayı çok seviyordu. Aylık 300 tl sadece kitap masrafımız oluyordu, materyaller hariç. Ama sonra ne oldu? Okulunda her hafta seviye belirleme sınavı yapılıyor. 2 saatlik sınavı oğlum 20 dkda bitiriyor. Daha sonra da açıp kitap okuyormuş. Dışarı çıkmak yasak zaten. Öğretmenleri kitap okumaması gerektiğini söylemiş o zaman dışarı çıkmama izin verin demiş. İzin veremeyecekleri için kitap okumaya devam etmiş. Müdür rehberlik öğretmeni ve müdür yardımcısı beni çağırdı okula üçüyle de görüştüm. Yaptığı şeyin normal olduğunu eğer onu da yapmazsa sessizliğini bozacağını sınıftakiler dikkatini dağılabileceğini oğlumun sırada hiçbir şey yapmadan oturamayacağını söyledim. Kaldı ki oğlum hiperaktif bir çocuk. Sıfat olarak kullanmıyorum bu kelimeyi. Bende de hiperaktivite ve dikkat eksikliği var. Belki de benim genlerimden almıştır. Neyse, müdür tutumuma şaşırdı oğlumu desteklediğim için. Çünkü onlara göre tek öğrenci formu var yap diyince yapan dur diyince duran. Ama oğlum kafasında o işe açıklık getirmedikçe hiçbir şey yapmayı kabul etmez. Zor bir çocuktur bir de. Bebekkenden de öyleydi.. Aileniz kötü bir aile değil anladığım kadarıyla. Siz öylesiniz diye demiyorum ama üstün zekalı çocuklar gerçekten zor ve sabır zorlayan çocuklar oluyorlar. Herkes bu kadar sabırlı olamıyor maalesef. Belki de kardeşiniz daha uyumluydu herşeye. Benim de 3 çocuğum var mesela oğlum büyük ; bizde dayak gibi şeyler olmaz zaten ama en çok oğlumu uyarıyorum. Ortanca kızım oğlumdan 4 yaş küçük olduğu halde uyaracağım şeyleri bildiği için yapmamaya çalışıyor ; küçük kızım da abisinin başka bir versiyonu zaten. Aileniz de belki durumunuzu bilemediği için yeterli sabrı gösteremedi ve onlara yapılan ve kafasında yıllarca kodlanan gibi sizi dayakla terbiye etmeye çalıştı. Kardeşiniz daha çok uyum sağladığı için belki de el kaldırmadılar kardeşinize. Büyüğü dövelim de küçüğe yazık diye düşündüklerini sanmıyorum. Evlat evlattır ayrımı olamaz kesinlikle.. Bir de ders çalışmama konusu şöyle; siz zaten birçok şeyi normal insanın yaptığı gibi yapmıyorsunuz. Belki derste azıcık kulak kabartsanız o duyduklarınız sizin iyi not almanıza yetiyor. O zaman neden çalışasınız ki? Oğlum için de aynısını düşünüyorum. Herşey kafasında yerleşmiş gibi. Zaten zamanından çok çok önce öğreniyor herşeyi. Yazmak da işkence gibi geliyor çoğu zaman. Matematiği bile yazmayayım diye zihinden yapar. O kadar işlemi sayıyı nasıl aklında tutar bilmiyorum. Dikkat eksikliğiniz olsaydı ders çalışmakta zorluk çekerdiniz. Mesela ben derse oturuyorum ama gözlerime birden ağırlık düşüyor, göz kapaklarım kapanıyor sanki. Ve en ufak bir ses vs olsa dikkatim dağılıyor, yada ders çalışırken başka bir iş aklıma geliyor ve onu yapmaya gidiyorum ve dersi unutuyorum. Tabi ben bu konuda uzman değilim, yine de bir psikiyatriste danışmakta yarar var. Ayrıca dikkat eksikliği hayatın diğer zamanlarında da sık sık karşınıza çıkar. Sınavda bile mesela bir arka sayfadaki soruları yapmayı unutabilirsiniz. Kaydırma yapabilirsiniz. Gözünüzün önündeki şeyleri göremeyebilirsiniz. Anahtarınızı cüzdanınızı sık sık kaybedebilirsiniz. Buna benzer şeyler yaşarsınız ama sizi de canınıza yetirir... Belki de depresyondan çıkmak için başkaları için birşeyler yapmak bir sebep olur. Durumunuzu düşünmeden sadece başkalarını düşünmek belki sizi yukarıya çeker. Umarım bir an önce istediğiniz gibi olur herşey.