çocuk yaşta yapılan evlilik ve ardından gelen sorunlar petrapuella Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Kabullenmis ve pes etmişsiniz. Güçlü olun. Eşinizle ciddi anlamda konuşun. Bunun böyle devam etmeyeceğini sabrınizin bittiğini açıkça söyleyin. Böyle hayat geçmez. Baktınız aynı bence ayrilin.

Cnm, bir psikiyatr'dan randevu al ve vakit kaybetmeden git, yaşadığın durumdan bahset. Ve duygularını anlat. O sana yapman gerekeni söyleyecektir. İstersen kendi ailenden biriyle git, o da duysun yaşadıklarını. Ailenin sana bir şekilde sahip çıkması gerek. Bir yolunu bulsan. Allah yardımcın olsun cnm...

Ben bunun farkındayım zaten ama size sormak istedim şey sizce benim bi psikolojik destek almam lazım mı? Normal miyim kumsal-45

Bilmiyorum haklısınız belkide biraz cesaretli olursam herşey daha güzel olcak denemeliyim petrapuella Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Çok var ama arkamda duracaklarını pek sanmıyorum

Onlar istemediler evlenmemi ben istedim

Aynı yaştayız ben de ingilizce işletme okuyorum son sınıftayım. Şu an bir otomotiv firmasında satış danışmanlığı yapıyorum. Banka sınavlarına girebilirsiniz. Formasyon alıp öğretmenlik yapabilirsiniz. Özel bir firmada çalışabilirsiniz.

Daha genceciksin ya. Ömür boyu böyle mi yaşayacaksın? Senin de mutlu olmaya hakkın var. Ya beraber bir şeyler yapıp bu kötü durumdan kurtulun ya da olmuyorsa siz kendinizi kurtarın.

Bakın ben hala mezun olamamış bir iktisat öğrencisiyim hayatım boyunca hiç çalışmadım sizce nasıl iş bulabilirim

Suan da aradım be bir randevu aldım kızlar

olan olmuş artık şu saatten sonra ne yapabilirsiniz ona bakmanız gerek aileniz sizi istemez mi dönseniz?

19 yaş evlilikle başa çıkmak için çok erken sizin evlendiğiniz yaşlardayım. Ben yapamam gözüm korkar yahu. Ama o yaşta evlenme cesaretini kendinde bulan bir kadın. Boşanmayı ve 2 çocukla hayatını idame ettirmeyi de başarabilir. Tavsiyem ilk önce işe gir kendini garantiye al sonra aç boşanma davanı. Zaten çocukların için nafaka ödemek zorunda eşin. Daha 23 yaşındasın Allah nasip ederse önünde koskoca 60 yıl var. Bu hayata mahkum olmamak senin elinde Ruh sağlığın için bir psikiyatriye gitmende çok büyük fayda var.

Olaylari bilemeyecegim ama kendin icin saydigin her sey depresyon belirtisi

benim kocam sadece bana kötü davranıyor çocuklarım la bir problemi Yok onların her ihtiyacını karşılıyor ve seviyor

Bence de! Haklısınız türk kadını kendini böyle ezdirmeye aman sokakta kalırım aman ben çalışamam iş bulamam demeye devam ettiği sürece böyle sağlıksız bireyler sağlıksız kafalar nesilden nesile aktarılıyor. Biraz da mücadele etmelisin. Benim annem de hem çalıştı hem bizi okuttu imkansız değil evde oturup kocanin eline bakmaktansa bi is sahibi olup kendi ayaklarinin üstünde durmak çok daha iyidir. Sen de bir bireysin eşin nasil is bulup size bakiyorsa aynisini sen de yapabilirsin. mutsuz bir yuvada kalmak çocuğunu o ortamda büyütmek zorunda degilsin

Bence bitmiş senin için, kocanda bu evlilik denilen kurumda tepkisiz kalmanda artık hiçbirşeyin düzelmeyeceğini bildiğin için ve düzelsede kalbinin ortasına koyduğun ve hak etmeyen kocayı kalbinden dışarı attığından onun kötü sözü ne vs seni üzemeycek kadar gözünden ve gönlünden çıkmış gitmiş tekrar eskisi gibi olması çok zor...

Nie bu kadar gucsuz goruyor kendini cogu turk kadini. Bende erken evlendm 23 yasndaym aynen bnmde 2 cocugm var ama isime gelmesse bosanirim korkumda yok ama suan cok knstugmdan esim dedigimi yapiyor.). Ama yapmassada kendisi bilir. ailem arkamda ama oyle bsey olursa ailemede signmam ceker giderm ben. ne cesareti benmkide artk blmiyorm ama dusuncm oyle birgun yorulursam eger.

Eğer kendine güveniyorsan çalısir cocuklarima bakabilirim diyosan bence yapman gereken net kücuk yasta evlenmissin biraz da.23 yasinda bu ne bıkkınlık boyle nasıl ömür geçicek

Kendinle beraber iki çocuğunu da mahvetmek daha kolay geliyor yani. Peki

Aman tanrim mükemmel bi cevap olmus lakin sert olmus olsun iyidir kendine getirir

O safhaya gelmeden caresine baksin yoksa ozel yatili psikiyatri haftalk 4bin tl den basliyor benden soylemesi.

Evet kafayı yiyorsunuz. Gidin bir avukat ile görüşün haklarınızı öğrenin. Sokakta kalmazsınız. Eğer hayır güçlü olamam yapamam diyorsaniz klinik bir vaka haline gelene kadar evde kalın. Sonra yatacak başka bi yeriniz olur zaten.

Aileniz yok mu?

Amacım zaten sizi kötülemek değil. Sadece bu ruh halinden kurtulup potansiyelinizin farkına varınca şu an imkansız gelen şeyleri o zaman yapabileceğinizi anlayacaksınız. Ben size hemen boşanın hemen alın çocuklarınızı evden gidin demiyorum ki. Belki siz kendinize güvenince ayaklarınızın üzerinde durup güçlü olunca evliliğiniz kurtulacak. Bu sefer durum terse dönecek. Siz vazgeçilmez olacaksınız. Ancak bir duruş sergilemezseniz boşansanız da boşanmasanız da eşinizin ve çocuklarınızın hayatında 'silik' bir imaja sahıp olacaksınız. O nedenle acilen aklınızın iplerini elinize alın ve gerçekleştirmek istediklerinizle ilgili kararlar verip bu amaçlar uğruna bir şeyler yapın. En kötü karar bile kararsızlıktan iyidir.

Aileniz destek olmazmi?Siz gençsiniz çalışır çocuklara bakarsınız. Ayrıca eşiniz de destek olmak zorunda sonuçta onunda çocukları. Siz böyle boyun eğer ayrılmaya gücünüzün yetmediğini eşinize belli ederseniz oda size istediği gibi davranır tabiki. J Janet Jak Esim Durme, durme

Her yolu tikiyorsunuz o zaman oturup çekmekten başka çareniz yok! Allah yardım etsin.

Şöyle anlatayım o zaman kararlarım sadece beni bağlıyor du cesaret im o yüzden di ama suanda benimle birlikte 2 çocuğumu da bağlıyor o yüzden cesaret edemiyorum

Benim anlamadığım da 19 yaşında evlenip 2 çocuk yapacak kadar cesaretli olan bi kadının boşanmaya nasıl cesareti olmaz? Psikolojiniz iyi değil elbette. Açıkçası sizden çok çocuklarınıza üzülüyorum. Sizde bi anne olarak onları düşünmelisiniz. Yapamam diye bişey yok. Ayrılacak bi iş bulacaksınız Kendinize yeni baştan bi hayat kuracaksınız. Kolay değil evet ama yapmanız gereken bu.

İstemez değil ama ben orda iki çocukla bundan daha mutsuz olurum diye korkuyorum . push ; J Janet Jak Esim Durme, durme

Annelerini sevmiyor ama?Önemli olan sadece babalarının onları sevmesi değil ki. Annelerinin psikolojisi berbat halde babalarının sevgisi onları ne kadar mutlu etmeye devam edecek sizce?

Hiçbir şeyi umursamıyorsanız tepki vermemeniz gayet normal.

slm kızlar size danışmak istediğim birşey var 23 yaşındayım 3yıllık bi ilişli sonrasında4 yıllık evliyim 2 çocuğum var pek iyi bir evliliğim yok çok kötü şeyler yaşadım aştığımızı sayarak kötü şeyleri evliliğimize devam ediyoruz ama iletişimimiz pek iyi deil. Eşim beni mutlu etmek için pek çaba sarf etmiyor aslınabakar sanız beni pek umursadığını düşünmüyorum hep yalnızım herşeyde heryerde birlikte yaptığımız hiç bişey Yok vs. Bana kötü davranıyor kötü şeyler söylüyor... ama ben artık hiç bir şeye tepki vermiyorum veremiyorum üzülmüyorum yaptıklarına söylediklerine kızmıyorum ağlamıyorum bile hatta saçma şeylere gülüyorum sizce bu normal mi yoksa ben kafayı mı yiyorum ne yapmalıyım? J Janet Jak Esim Durme, durme

Pek sanmiyorumla olmaz bu iş. Bir konuşun ailenizle. Bu hayat böyle gitmez. İletisimsizlik var aranızda bunu çözün.