çok yakın olmasan da sonuçta o senin öğretmenindi sık sık görüyordun bir anda yok olmasından elbette etkilenirsin. ölüm hep aniden gelir ve insanlar ölümün varlığını hatırlarlar etkilenirler... doktor olursan elbette kaybettiğin hastaların olacak. sen hastalarını iyileştirebilmek için çaba sarf edeceksin elinden gelen her şeyi yapacaksın ama hasta yine de ölüyorsa zaten bu Allah ın takdiridir bunun sen de farkına varacaksın

İlk baş cevabın için çok çok teşekkür ederim. Evet şu an sağlık bölümü daha ağır basıyor ancak geçen sene Almanca hocamız -Allah rahmet eylesin- öldüğünde resmen yıkılmıştım. Oysa çok çok yakın olduğum biri değildi ama tam bir yıkıma uğramıştım. Korkum nasip olursa ve ben de doktor olursam bir hastaya alışıp onu kaybetmem olacak. Bu yüzden duygusallığımdan korkuyorum.

Ben de öğretmen lisesinde okudum. Eğitim fakültesine devam ettim. Ama ben o liseyi kazanırken hedefimi öğretmenlik belirlemiştim. Hala ilgi ve yeteneklerini bilmiyorsan okuldaki rehber öğretmene başvurup ilgi ve yetenek testlerini sana uygulamasını isteyebilirsin. sonuca göre sana uygun meslekler çıkacaktır. bu meslekleri araştırıp içlerinden en sevdiğini ve başarılı olabilecek olduğunu seçebilirsin.

Keisnlikle haklısın rehber öğretmenliği konusunda. Zaten biraz erken olgunlaştığım için mi bilmiyorum ortaokulda rehber öğretmenimle bu konuyu sık sık konuşmuştum. Durmadan odasına giderdim. Test yapıldığında sonuçlara göre tıp uygun bir alandı. Zaten ilk o zaman düşündüm tıp okumayı ben o zamana kadar uluslararası ilişkiler ya da hukuk okumak istiyordum. Şimdiki rehber öğretmenime nedensse alışmadı ama deneyeceğim. Teşekkür ederim ^_^

Herkese merhaba. Ben bu yazdan sonra 11. sınıfa gideceğim. Tabi bu da demektir ki artık sınava hazırlanma sürecim başladı. Şahsen ders çalışmayı sevmesem de başarılı olmayı aileme bir sorumluluk olarak görüyorum ve şu ana kadar bu sorumluluğumu yerime getirdiğime inanıyorum. Ancak şu an ne zaman ders çalışmayı düşünsem bir stres beni sarıyor.2 yıldır sınavdan sınava 2 hafta uykusuz kalarak atlattım ama şimdi 4 seneyi düşününce ne yapacağımı şaşırıyorum. Nedense yapamayacakmışım gibi geliyor. Bunun en büyük nedeni sanırım hala hedefim olmaması. Ben şu an sayısal öğrenciyim ve anadolu öğretmen lisesine gidiyorum ancak bizim okulumuzdan nerdeyse öğretmen çıkmaz çoğunlukla tıp mühendislik diş hekimliği arasında olur. Ben bir ara sözel düşünüyordum ama o kadar çok kötü şey söylediler ki zorla fikrim değiştirilmiş gibi oldu. Şimdi de tıpta cerrahlık diyorum ama duygusal biri olarak ölümü kaldırabilir miyim bilmiyorum. Bu yüzden meslek sahibi büyüklerimden de fikirlerini almak istedim. Yardımcı olursanız inanın çok sevinirim.

merhaba... 11. sınıf ve 12. sınıf üniversiteye hazırlanma sürecinde önemli adımlar canım. öncelikle başarılı olmayı aileme sorumluluk olarak görüyorum demişsin evet çok güzel onlar seni bu günlere getirdi onları gururlandırmak istemen güzel ama unutma bunu başardığında en çok sen sevineceksin çünkü bu senin hayatın bu yüzden her adımın kendin için bunu unutma :) sayısal alanda okumakla iyi yapmışsın geniş bi alan. ama çok emek istiyor günü gününe çalışma temelin sağlam olması konuları atlamadan mantığına oturtma ve bunun gibi şeyler :) şu an sanırım sağlık bölümü düşünüyorsun bence doğru bir seçim duygusalım kaldıramam diye düşünme bence sağlık bölümünde duygusuz insan zaten okuyamaz çünkü sağlık bölümünde okumanın amacı zaten insanlara yardım etmek hayat kurtarmak. elbette duygusallaşabilirsin yardımseverliğin vicdanın hep önce gider :) benim iş tecrübem yok ama ben de bu sene üniversiteye başlayacağım hemşirelik bölümüne :) şimdilik bunları söyleyebilirim. dilerim her şey gönlünce olur

Bu taraftan bakınca aslında çok doğru. Doğmak yaşamak ölmek Allah'ın takdiridir. Bu duygusallığımı atlatabilirim inş. Yardımın için teşekkür ederim ^^