Uc kuzenim tip bitirdi, biri cok mutsuzdu ailesinin zoruyla tipi secmis. Zar zor cift dikis bitirdi. Mutsuz bi insan olarak hayata veda etti. Diger ikisi suan calisiyorlar cok keyifli gozukuyorlar. Senin sorunun sanki bolumle ilgili degilde bi bikkinlik, mutsuzluk var gibi. Yani baska bolumde yazsan sanki mutsuz olcakmissin gibi geldi. Bence psikiyatr bir git belki ilac tedavisiyle biraz rahatlarsin. Bi de 5. sinifa kadar gelmissin birakman sanki mantiksiz gibi olur cok sevdigin aklinda olan baska bir bolum olsa neyse.

Hayatımızın en en en önemli iki seçimi biri eş biri iş. bence. Sevdiğin işi yaparsan ömür boyu asla çalışmazsın. Sevdiğin şeyi yaparak üstüne bir de para alırsın.. keşke biri bana bunları üni de bölüm seçerken söyleseydi. Kendimi tanımadan meslek seçmemin önüne geçseydi.. şükret diyenleri de anlıyorum ama insan sevmiyorsa cumhurbaşkanı da olsa mutsuzdur net. Bu şımarıklık değil, mizaç meselesi. Balığa şu ağaca tırman dersen tırmanabilir mi. E

Önemli olan sen bu mesleği ilerde yapabilecek misin sonuçta bu insan hayatı yanı tresr sıkıntıya bi anlık ihmal davranışa gelmez, aksine daha özhüvenli daha titiz olacaksın işini yaparken bence ilerisini düşün karar ver 2 üni okudum ikisinde de mutlu olamadım, şuan olmak istediğim bölümdeyim ve çok seviyorum 24 yasında başladım üniye diğer arkadaşlar yasıtım olmasa da inan benden büyük gösteriyorlar:)) ve akıllılar fark yok C

Keyifle yapılacak bir meslek kalmadı ki, bizim zamanımızda tenezzul edip devlete başvurmazdi kimse. Kadrolar boş kalırdı. Şimdi acayip başvuru var, çok az insan alınıyor. T

Bizim sınıfta 50 yaş üstü amcalar vardı. Okuldan atılmış afla geri dönmüş :)) kendilerinden 25-30 yaş küçük asistanlarla calisiyorlardi. Bence derslerden bunalmissiniz. Biraz daha sıkın önünüz aydınlık olsun. Şu anda tıp dışında hiçbir mesleğin garantisi kalmadı. Doktorlar için de kpss benzeri mesleki yeterlilik sınavı vs gibi bir dedikodular dönüyor. Çok okul açıldı, çok mezun var, mülteciler denkliklerini almaya başladılar, ilerde olabilir gibime geliyor. Bir çok meslekte bu tarz sınavlar var artık. Bence bir an önce okulu bitir, bir de böyle şeylerle uğraşma.

Okulunu bitir 1 sene kalmis yazik olur birakma Sonrasina bakarsin Ama sunu da soyliyim su aralar herkeste bir bikkinlik tukenmislik var. Bence gecici bir durum Hayatina biraz renk katmaya bak mesela Vakit buldukca gez cinemeya tiyatroya git Arkadaslarinla takil. Insallah atlatirsin tez zamanda bu durumu

merhaba, senin gibi tıp okuyup bırakan bir kaç arkadaşım oldu. ve şu an mutlular. elbette o yaşadıkları dönemler hiç mutlu değillerdi, hep ağlama krizleri depresyonlar vs. yaş sorununu asla kafana takma cidden aslında çok önemsiz. çünkü önünde koca bir ömür var ve ömrünün 3/4ü işinle geçecek. buna hazır mısın, istiyor musun ondan emin olmalısın. 8993

Hadi herşeyi boşverdin yeni bir bölüme başladın diyelim Bi 4 yıldan sonra gene sıkılırsan _CaNanSu_

Merhaba herkese, Ben üniversite 5. Sınıf öğrencisiyim, tıp okuyorum. Derdim şu hayatta zevk aldığım hiçbir şey kalmadı hemen hemen. Okulda hiç ilgimi çekmeyen konuları çok ağır ve yoğun şekilde görmek beni tüketti. Seçmeseydin o zaman diyebilirsiniz ama olmak istediğim herhangi bir şey, okumak istediğim herhangi bir bölüm yoktu. Eskiden hırslıydım çalışırdım artık kendimi tanıyamıyorum; sorumsuz, vurdumduymaz bi insan oldum. Aslında vurdumduymaz görüntümün altında hiçbişeyle başedemememin verdiği bi özgüvensizlik oluştu. Başka bir bölüm okuyayım diye çok düşündüm ama en baştan kendimden kaç yaş küçük insanlarla okumak (hazırlık da okuduğum ve bir sene geç gittiğim için 2 sene gerideyim zaten) fikri gözümü korkutuyor ayrıca tıp zaten en azından iş garantisi olan, belli bir saygınlığı olan bir bölüm. Belki gideceğim bölümü de sevmeyeceğim bilemiyorum. Bunlara ek olarak aşk hayatımda kötü durumda daha doğrusu öyle bi hayatım kalmadı. En son sevgilim ile çok kötü bir şekilde ayrıldık ve o zamandan beri hayatıma kimse girmedi. Kendimi yalnız başarısız görmekten çok sıkıldım ama içimde ne derslerime asılacak enerji var ne de bişeyler başarabileceğime dair umut. Kendimi iyice bıraktım gittikçe kilo alıyorum, aldığımı veremiyorum; hiçbişeyden zevk alamıyorum. Psikiyatriste de gittim ancak pek bir faydası olmadı. Öneriniz var mı? Hiç böyle bi dönemden geçen oldu mu? S su-doku sen

Bu tamamen hayattan ne beklediğinizle alakalı bir durum. Doktorlar çok yoğun çalışıyor ve yaşayacakları şehirleri kendileri seçemiyorlar, devlet baba nereye atarsa oradalar. Gözlemlerime göre doktorlara en ağır gelen şeyler bunlar. Yakın sayılabilecek 2 doktor tanıdığım var. Bir tanesi hayatından gayet memnun. İyi kazanıyor, yiyor, içiyor, geziyor. Öğrenciliğinde de bölümüne aşıktı. Henüz genç, meslek hayatının başında yani ama ileride değişeceğini sanmam. Doktor olmak için doğmuş gibi bir şey. Yani mesleğin çok çalışmak gibi dezavantajlarını para için tolere edebiliyor. Diğer tanıdığım ise daha entelektüel, sanat düşkünü bir adam. Dolayısıyla uzun çalışma saatlerinden, bitmek bilmeyen nöbetlerden bıkmasının yanında doktorluk onu mesleki açıdan da tatmin etmiyor. İlk gençlik yıllarında iyi kazanmaktan, saygın bir meslek erbabı olmaktan mutluyken 30'lu yaşlarının başında ''Gençliğimi saçma bir Anadolu şehrinde, hastahane köşelerinde harcadım'' demeye başladı ve şu an ciddi bir depresyon yaşıyor. Sevmeden yapılan her iş eziyettir aslında, doktorluk, öğretmenlik, şu bu fark etmez. Ama anladığım kadarıyla sizin gönlünüzde yatan bir aslan yok. Yani şu işe meraklıyım, keşke bu işe sahip olsaydım dediğiniz bir şey yok. O yüzden sizin yerinizde olsam bölümümü bitirirdim zaten yüzmüş yüzmüş kuyruğuna gelmişsiniz. Mesleğe başladıktan sonra gidişata bakardım ve kararımı öyle verirdim. Okumanın yaşı yok 30 yaşında da başka bir bölüm okuyabilirsiniz. Yıllarınızı çöpe atmayın. Tıbbı bırakıp mühendis olup 3000 lira maaş için nefret ede ede işe giderseniz bugünlerinizi arayabilirsiniz.

Tıp Okumak kadar güzel bir meslek yok hayat kurtarıyorsun nasıl bir his oldugunu tahmin edemem ve bildiğim kadarıyla yasın daha küçük önünde uzun bir hayat var hemen karamsarlığıa kapılma hobi et kendine gez dolaş hatta yürü bol bol tak müziği kulağına yürü evet bazen bizde karasarlığa kapılıyoruz ve o an için yapıcagın gidip hastaneleri ziyaret etmek ordaki yatan hastaları veya çaresizleri gördükçe şkür ediyorsun haline

Yerinde olsam bölümümü bitirmeye azmeder, ikinci bir meslek için de hazırlık yapardım. Hayattan keyif alacağın herhangi bir şey olabilir fotoğrafçılık, moda tasarım gibi.. Bir kursla başla, seni mutlu edecek gerçek işi ararken emeklerini vaktini de ziyan etmemiş olursun. Bitmiş gibi bir şey zaten yaa.. Bir de kurtul eski aşktan yeni flörtler insanı canlandırır bence :)

Konuyu okumadan başlığı okuyunca tahmin ettim bölümümüzü. Bence bitirince sıkılmayacakaınız. yüzüp yüzüp kuyruğuna gelmişsiniz M

Gerçekten hayaliniz olmadan tıp okuyorsanız bu durumunuz normal bence. Sadece saygınlığı var, maddi getirisi var diye bir iş yaparsanız hayatınızın sonuna kadar mutsuz olursunuz. Sevdiğiniz, elinizin yatkın olduğu işleri bulmaya çalışın. Hobiler, sosyal yaşam vs Böyle dönemler herkeste olabiliyor bu arada

Senin yerinde olmak isteyen milyonlarca insan var bence bu psikolojiden kurtul hayatın sana verdiklerine odaklan güzel şeyleri görmek için çabala :)

sizinki psikolojik sadece. şu an hangi bölümde olursan ol, aynı şeyleri hissedecektin. Türkiyede en üst düzey meslek sahibi olacaksın, ne mutlu... -ebi- Popüler

Psikiyatrist yardımcı olamamış biz nasıl olabiliriz Ders dışında boş kaldığınız zamanlarda hobi varsa, müzik, sanat, tiyatro vs. Bu tarz şeylerle ilgilenseniz nasıl olur acaba?

Bunca işsizliğin olduğu ülkede tıbbı beğenmeme şımarıklığını yapma bence Çalışma şartları iyi, iş arkadaşların eğitimli inaanlar gayet iyi. Asgari ücrete bir kronun ağız kokusunu çeksen dünya kaç bucak o zaman görürsün. Gençken bu meslek sevmeme işi daha çok oluyor, 30+ysan eve ne kadar para götürüyorsun, iyi şartların var mı bu önemli oluyor. Tıp bu konuda gayet iyi. Genel olarak hayattan bıkmışsın bence panpa. Yaşama sevincin azalmış okulunla alakası yok gibi. Bahar geldi, giyin süslen gez, arkadaşlarınla buluş okulundaki çocuklara göz kırp

doktor seven üyesin aa hatırladım Y

Kim hayali bolumu okuyor

Elbette herkes geçiriyor böyle dönemler Şunun şurasında ne kalmış bitirmene Devam et Aşk hayatı herzaman inişli çıkışlı olabiliyor Sevdiklerimiz bize sırtını dönebiliyor, bunlar olağan şeyler Şu bahar ayında güzelim güneş var çiçekler var Biraz dışarı çık yürü, geçerken bir dilenciye para ver, peçeteci çocuktan bir peçete al. Bir kaç çiçek al vazoya koy renk renk me güzel gülümsetecek seni evde Bunlar sana iyi gelecek

Yaşaması gereken her şeyi erken yaşta elde edenler amaçsız kalırlar genelde. Mesleki seviye hedefini en üst noktada elde etmiş dolayısıyla erken olarak tatmin olmuş biri olabilirsiniz. Hani en üst nokta zaten elinizde ulaşılıcak bir şey kalmamış ki. Hayatınızdan bir ilişki de geçmiş iyi kötü aşkın tadına da bakmışsınız o merakta yok. Geriye ne kaldı? Bilemiyorum şu saatten sonra elinizdeki tek somut şey mesleki getirileriniz. Bundan da vaz geçerseniz kaybedenler klübüne hoşgeldiniz. Sağlık alanı çok önemli bir alan. Düşünsenize insanların acılarına dokunan bir şifa eli olacaksınız. Acılarını dindirip hayır dualar alacaksınız. Kazandığınız parayla belki gezegeni keşfe çıkacaksınız. Diğer ülkelerdeki acızadelere el uzatacaksınız. Kendinize yeni hedefler koyun. Mesela diyin ki ben bu okulu bitirip gelişmemiş ülkelere gideceğim oradaki açlıktan ağzına sinekler dolan yavruları tedavi edeceğim. Onları hayata döndüreceğim. Ya da diyin ki okulum bitsin güzel bir evlilik yapıcam. Hayırlı çocuklar yetiştiricem. Toplumumuza kazandırıcam. Hedef bulun hedef. Birşeylere ulaşma amacınız olmazsa ordan oraya savrulup ziyan olucaksınız. Ve mesleğinizi sevmeye çalışın. Kalmış 1 yıl. Az daha sık dişini bence. Kaybedilmemesi gereken bir cevhersiniz.

Ben de bölümüm için bu tarz hislere kapıldım ama son sınıftayım. Tam anlamadım ama 5. sınıftasın sanırım. Ne kalmış ki. Ne istediğine karar ver. Tıp bitirdikten sonra çok farklı alanlara yönelebilirsin. Herşeyden bağımsız olarak kendi hayatını düşün. Liste yap hangi mesleği seversin, hangi alanda çalışmak istersin. Sonra bu meslekten olan insanlarla iletişim kur. Git bak nasıl hayatları var. Sonra hayatını o şekilde yönlendirmeye başla yinandyang

beni tanıdılar arkadaşlar siz kaçın

tıp okuyup özgüvensiz olmak? insanlardaki lükse bak ya, ben sıradan bir memurum bende bile az da olsa bir özgüven var şaka bir yana, kimsenin kolay kolay kazanamayacağı toplum nezdinde oldukça saygın bir bölüm kazanmışsınız. okul bitince belki yüzlerce binlerce can kurtaracaksınız. bence kıymetini bilin. anlıyorum belki sevmiyorsunuz dersler ağır geliyor vs ama ne kolay ki türkiyede? sevdiğiniz zevkli bir bölümü okuyup 4 sene sonra işsiz kalmak da vardı. o zaman insan daha çok depresyona giriyor. kendini bir hiç gibi hissediyor. kendimden biliyırum zamanında çok ağır bir şekilde yaşadım o durumu. türkiye burası... yani şükretmek lazım diye düşünüyorum. hem özgüven veya mutluluk dediğiniz şey başka şekilde de olur. spora yazılabilirsiniz vakit yaratıp. böylelikle de fazla kilolarınızdan da kurtulursunuz. ne bileyim, saçınızı boyatın, yeni bir kıyafet alın, farklı insanlarla tanışın vs ama o bölümü asla bırakmayın. sıkı sıkı tutunun. bakın 5 dakikamı ayırdım size, vallahi hakkımı helal etmem :))

Doktorluk sevmeden yapılacak bir meslek değil... Gerçekten sevmiyorsanız lütfen bölüm değiştirin hasta olacak bizlere yazık :) Şaka bir yana da bahar yorgunluğu, depresyon olmasın ya da hayatında başka problemler mi var acaba? D

okulu bitir de sonra tekrar depresyona girersin, kolunda bileziğin olsun sonrasına bakarsın. idare etmelisin.