Adama dikkat et ben herşeyi bilirim diye senin yaptığın hiç bir şeyi begenmezse bunun için sürekli sana laf ederse çileden cikarsin

Toplumdaki evlilik baskisi, evlenince de cocuk baskisi tamamen toplum hatasi benim gozumde. Her insan evlenecek ve cocuk sahibi olacak diye birsey yok. O kadar cok abartiliyor ki bazi seyler. Cocuk yap yasin gecti diye tutturuyorlar. Mecburmus bunu yapmazsan hayatinin hatasini yapmis olurmussun gibi cocuk doguruyorsun. Sonra o cocugun bakim ciddiyetini fark edince gelsin depresyonlu ebeveynler. Gelsin surekli kavga gurultulu evler. Cocuklar sevgiye ilgiye ac, terbiyeden yoksun buyuyen yuzlerce ev var. Sahsen evlendigim gunden beri evlendigime pismanim. Cunku ben her zaman evlilik insani olmadigimi biliyordum. Evlenmeye mecbur birakildim Simdide evliligimde mutsuz hissediyorum kendimi. Evlenmek simdiden kafaniza yatmiyorsa, bence evlenmeyin

Toplum icin evlenilmez sen istiyorsan evlenmelisin yoksa sonuc husran olur. Ayrica bende 27 yasimda evlendim hayatim boyunca okudum calistim ne yemek bilirdim ne kisitlama ama kafamda evlilik fikri gercekten olunca bu sorumlulugu almak istedigim icin evimi de idare ettim hic bir sey bilmeden ikiz cocuklarimi tek basima buyutmeye basladim. Ama bunlarin hepsini istedigim icin yaptim yapiyorum. Kolay degil ama istèkli olunca zaten akisa birakiyorsun

Herkes kendi işini yapar, sakın diyim ben yaparım toplarına girmeyin. Titiz düzenli iliskiniz iyi de gidiyormuş daha ne ki? Dağınıklık içinde ne kadar dağınık olabilirsiniz ki en fazla? Kıyafet dolabınız dağınıktır onlar ayrı olur zaten

Düşündüklerimi tam anlamıyla son paragrafınızda yazmışsınız. Sizin bu mantıkla hiç evlenmemeniz gerekiyor. Ya kendinizi değiştirin ya da bu toplum baskısından kurtulun bir şekilde. Herkes evlenecek diye bir şey yok. Evlilik daha çok çocuk için yapılan bir şey.

Erkeğin karakterine bağlı bu. O düzeni titizliği sizden beklerse işiniz zor ama kendi işini kendi görüyorsa ne ala

Bu sitedeki kadınlar neden hep evliliğe birinin çamaşırını yıkamak, ailesine hizmet etmek gibi bakıyor? O düşündüğünüz kölelik evlilik başka birşey. Bence bu ayrımı öğrenmeden evlenmeyin.

Aileni tebrik ederim bende bu kafadamim erkekte ev işi yapicak ve bunu lutuf girmicek ruhen istemesi lazim gecenlerde annem babam kardesim cay iciyolarmis babamin çayı bitince anneme kalk doksene demis annemde kadina gına geldi tabi kalk bi kerede kendin al demis babam kardesim gidince anneme ne derse begenirsiniz bidaha kızların yaninda bana bagarma hizmet et yoksa onlarda kocalarina hizmet etmex kafaya bak kardesimde ogretmen yani 29 yasinda ben etmem diye surekli çatışırız mesela babamla aile buyuk şans

Size göre, evlenseniz hizmet etmekle ilgili toplum baskısı, evlenmeseniz "evlenemedi" şeklinde toplum baskısı var. Toplumu bu kadar dinlemek zorunda mısınız? Karşınızdaki adamı iyi gözlemlemeniz lazım sadece. Hayata, evliliğe, sözde cinsiyet rollerine bakışı nasıl? Siz onu ne kadar iyi tanıyorsunuz, o sizi ne kadar iyi tanıyor? Benim ailem benden hiç ev işi ya da hizmet beklemedi mesela. "Kadınlar hizmet eder, erkekler oturur" kafasıyla yetişmedim. Yarın evlenince kayınvalide evine gidip hizmet etmem beklenirse bunu yapmam ve sevgilim bunu bilir. Kendisi yan gelip yatarken ev işi için kendimi paralamayacağımı, eşit sorumluluk alması gerektiğini bilir. Beni zorla amcalarına, teyzelerine götüremeyeceğini de bilir. Ben de onun sınırlarını bilirim. Tabii ki evlenince "oha bu huyunu hiç bilmiyordum" diyeceğimiz şeyler olacaktır. Ama hayat görüşü, kadın-erkek ilişkilerine ve cinsiyet rollerine bakış, aile yapısı vs gibi konular evlenmeden önce bilinmesi gereken şeyler. Bunları bilmiyorsanız ya da bildiğiniz şeyler size uymuyorsa evlenmeyin.

Ayni seyleri düsünüyorum. Simdi kim cekecek aile ziyaretlerini? Gelinlere olan beklentileri? Birde yas aldikca cok da secici olmaya basladim.. begenemiyorum adaylari. Gözümde büyüyor bu konu. Bir yandan toplum baskisi. Icimden hic evlenesim gelmiyor bazen. Belki de hic evlenmem gercekten.. Zaten genc anne olma hayallerim vardi o da suya düstü. Yinede iyiki genc yasta evlilige adim atmak istedigim kisilerle olmadigina sükrediyorum.

Toplum senin gözünde tam mı?

seviyorsanız birbirinizi hiç bi sorun olmaz canım benim. Kocam yapar yemeği ben ortalığı süpürürüm hem iş bilen erkekmiş seninkisi daha güzel bends çok daginigim ama kocam derli toplu daginigim ama pis değilim titizim bi temizlik yaparım dip köşe her seferinde o et yer ben sebze ama gel gör ki evde hem et yemeği yaparım hem sebze sofra da çeşitlilik oluyor ben biraz daha toplu oldum o da bana yardımcı oldu canım bu sorunlar sorun değil. Yeterki sevin sadık olun saygınız olsun gerisi para pul herşey gelip geçici sorunların. Evlilik güzel ama tabi sevgi saygı aşk varsa...

Konunuzu okurken tek bir şeye takıldım, eğer geleneksel bir aileniz varsa, sevgilinizin de öyle ise bu forumda gördüğüm kadarıyla hizmet vs bekleniyor Ancak aileleriniz geleneksel o degilse yok öyle bir hizmet durumu Ayrıca eşim çok düzenlidir ben daginimdir, alıştık birbirimize sorun yaşamıyoruz, evimizde de herşey ortaktır, hepimiz her işi yapıyoruz ekstra yorulmuyoruz

Açıkçası 1-2 akraba beni korkuttu. Seninki çok düzenli, sen öyle değilsin. Adam her seyi simdi kendisi yapıyor evlenince senden bekleyecek sen nasıl yapacaksin diye korkuttular beni. KudrAlobar Ayak

Evlenmeyi niye ille de hizmet etmek olarak goruyorsunuz canim konu sahibesi? Evlilige hayati birlestirmek, sevdigin insanla el ele gecirmek olarak bakarsaniz bence daha mutlu olursunuz. Evden geliceksiniz karsilayan biri olacak, beraber oturacaksiniz oh ne guzel. Ama siz derseniz ki yemek nerde diyen bir AYI olacak bunlarin yerine o zaman baska adam bakin derim

İşini kendi görmeye alışmış adam senden bir şey beklemez. Bir de akrabalara çok güvenme bu tarz konularda. Geneli geleneksel ailelerde yetişmiş geleneksel insanlar, çoğu ev hanımı. Öyle görmüşler başka türlüsü akıllarına yatmıyor. Benim gayet genç kuzenlerim bile şaşırıyorlar çoğu zaman eşime ve yaptıklarına.

Evlilikle kafayı bozmuş durumdayım. Yaş oldu 31. Herkes evlen artık evde kaldın diyip duruyor. Güzel ilişkim var. Evet düşününce kim istemez güzel bir yuva. Ben de anneliği tatmak isterim elbette. Ama bi yandan da bu yaşıma kadar rahata alıştım. Bundan sonra çok zor gelecek gibi hissediyorum. Baş edemezmisim gibi geliyor hem ekstra bi adamin çamaşırı ütüsü temizliği, ayni zamanda çocuk olunca onun bakımı vs. Bunları düşününce çalışan bir insan olarak altından kalkılamayacak bir işkence gibi geliyor korkuyorum açıkçası. Bi yandan sevgilim aşırı özenli disiplinli. Benim katladigim havluyu bile beğenmez alır tekrar kendisi yeniden katlar. Adamın evinde çorapları bile muazzam dizilmiş. Tek yaşayan bi erkek olarak hiç böyle düzenli adam ben hayatimda gormedim. Beni annem çok rahat yetiştirdi ve ben biraz dağınık bi insanım. Nasıl yürüteceğiz diye düşünüyorum ister istemez. Ya da ne bileyim ben sürekli onun akrabasına ailesine gelin olarak hizmet mi edeceğim? Bunlar evlilikten beklenen şeyler değil mi? Bu yaştan sonra nasıl alışacağım ben bunlara? Bu mantıkla hiç evlenmemem gerekiyor. Hiç evlenmeyince de toplum gözünde eksik, evde kalmış biri oluyorsun. Bu nasıl bir çelişki böyle? Siz bunlara nasıl alıştınız? Geç evlenip alışabilen var mı?

evlilik sanki sürpriz yumurta. acaba içinden ne çıkıcak. o kadar işin eğitimini al kılı kırk yar geldiğin nokta hayal kırıklığı. aynı evi paylaşma tecrübesi belki biraz size evlilikte karşılacağınız hayata dair fikir verebilir ama bu imkana sahip değilseniz ancak karşınızdakini gözlemlediğiniz kadar yol alabilirsiniz. 32 yaşında evlendim, 2 yıllık evliyim ve bir çocuğum var. mutsuzum ve ÇOK PİŞMANIM. ben evlilik insanı olmadığımı biliyordum. bağımsız olmayı, özgürlüğü seven yapım var. kendime bedenen ve ruhen onca yatırım yaptıktan sonra kör kurşuna gitmiş gibiyim. her geçen gün kendimi daha değersiz, işe yaramaz hissediyorum. nasıl gözüm döndü evlendim anlamıyorum. sevgiliyken her şey harikaydı ve keşke orda kalsaydık. evlilik tam bir sorumluluk yumağı. sorumluluktan ziyade dayatmaları da var. mecburi ilişkiler güdüyorsun. görümce, elti, kayınvalide, kayınperder vs hepsi mecburi ilişkiler içinde. eğer aile ilişkilerine mesafeliysen bir kere daha düşün. ev sorumluluğu-ev işi-sevmeyen biri içinde inanılmaz yorucu. "zaten ne iş yapıyorsun ki, bütün gün evdesin..." bu vb. söylemlere de hazırlıklı olmak gerekli. bekarken yaptığım en basit şeyler bile ne kadar değerliymiş diyorum. misal dışarı çıkmak belki bir avm gezmesi, bir arkadaş buluşması... bunlar yine oluyor ama bir lütuf gibi. benim gibi kayananızla karşılıklı oturuyorsanız hep bir onaylanma, gönül alma ikişkisi de bonus. son bir şey; çocuk için evlenilmemeli. ayrıca eğer evlilikte sıkıntı varsa bunu çocuk çözmez bilakis sorunlar artar da gider. önce evlilik oturmalı sonra çocuk düşünülmeli. mutlu olmayan anne baba nasıl mutlu, sevgi dolu bir çocuk yetiştirebilir

Biraz rahatlattiniz:))

Geç evlendim diyemem ama bu saydıklarınızın hiç biri benim görevim değil bizim evimizde. Hayat müşterek, ev müşterek o zaman işler de müşterek. Sabah kahvaltıyı eşim hazırladı ben portakal sıktım. Şimdi ben çamaşırları yıkayıp astım o ütü yapacak. Ailesine de hizmet etmiyorum. Evime gelen her misafir gibi ağırlıyorum onları da ya da evlerine gittiğimde işin ucundan tutuyorum tabi ki ama bunları yedi yabancıya da yapıyorum zaten. Ben de dağınık bir insanım, eşim yıllarca yalnız yaşamış, tertipli, düzenli, elinden iş gelen bir adam. Bu niye sorun olsun ki, aksine artı bence. Arada ortada bıraktığım şeyleri burnuma sokuyor sadece. Geçen mutfakta törpü bulmuş mesela balıkların tırnaklarını mı törpüleyecen diye soruyordu. Evlilik o kadar korkulacak bir şey değil bence.

Evlenecegnz kişiyle ev işlerini paylaşcaksınız ama en basta konusun bunu onunla yapamam derse zaten olmaz aile konusundada öyle ben rahat büyüdüm diye anlatıcaksınız beklentinizi ona göre evlenceksnz

29 umda evlendim. Yazdığınız sorunların tek bir çözümü var; o da size çok değer veren bir adamla evlenmek. Erkek gerçekten seviyorsa gözü ne yemek ne çamaşır hiçbir şey görmüyor ve ailesi de kadına verilen değeri görünce bir adım geride duruyorlar.

Benim esim de sevgilin gibiydi. Adam deli hicbirseyi begenmezdi herseyi yapardi ama ben kendimi eve ait hissedemedim. Sonuc bosanmak oldu daral verdi bana. Cok uyi dusun derim. Yere su damlasa adam zipliuordu ruh hastasi titizliktsn. Iyy iyi ki defolmus

Aynı endişeleri bende yaşıyorum. Tek bir farkla şuan hayatımda biri yok Ama cidden kafama çok takılıyor evliliği yapamazsam diye korkuyorum.

Evlenme teklif etti mı sevgiliniz bey? Ne zamandır Birliktesınız? Aynı evde mi yasıyorsunuz? Ruhum

Titiz insanlar her yerde. Benim eşimin bekar erkek arkadaşı ara sıra bize geliyordu. Bir gelişinde balkonun leş gibi olduğunu söyledi. Bir kere çamaşır makinesinin deterjan gözünü açıp kontrol etti. Bir gün de çizilmesin diye sehpanın üzerine koyduğum kalıp için çingene gibi dedi :) bir de kendi evinde sık sık perde yıkıyormuş :)

Ne iş yapıyorsun?mesleğin ağır mi? D

Evlenmeden once 1 yil tek yasadim. Saydiginiz herseyin sorumlulugu sizde oluyor. Herseyle tek basiniza ilgileniyorsunuz. Benim uzun sureli bir iliskim vardi ama baska sehirdeydim. Tamam canim istemedig8nde Yemek yapmiyordum ekmek yiyordum ama simdi istemediginde ben yemek yapmak istemiyorum dedigimde aksama ben hazirlarim doyen bir hayat arkadasim var. Hayati biriyle paylasiyorsunuz. Temizlige yemege gulmeye aglmaya ortak. Gecen sene hastalandigimda Sabaha kadar beklerdim hastane icin simdi esim kosa kosa acile goturuyor. Bence dogru insanla evlilik yuk degil.

Tam da bu mantıkla evlenmeme kararı aldım... kocanın koca koca donları var kal evde boşver dedi bir teyze bana... sedece koca değil ki ev işleri, yemek derdi e birde çocuk oldumu tamamdır nerden baksan hayatının 20 senesi kabus... valla düşünüyorum da bekarlık tam benlik Rahatsan, huzurluysan millet evde kalmış dese ne olcak

29 yaşımda evlendim. Fakat evliliğim sizin zannettiğiniz gibi değil. Belki severek evlenenler sizin zannettiğiniz gibi değildir. Esimin çamaşırını makineye atmak bana zor gelmiyor. Veya sevdiği tatlıyı yapmak. Benim de çok beğendiğim bluzun 2 rengini almak, sabahları bana kahvaltı hazırlamak, arabama benzin doldurmak ona zor gelmiyoe. Biz birbirimizi seviyoruz. Böyle küçük şeylerle uğraşmıyoruz. Eve gelen misafire yemeği ben yaparım. Sonra otururum. Eşim temizlik, servis, çay hazırlığı ve çay servisini yapar. Misafir kimin misafiri diye ölçmeyiz biz. Babami ve annemk araba ile istediği her istedikleri yere götürürüm. Ben müsait değilsem o götürür. Görümcem hasta. Bana düşen bir şey olduğunda gidip seve seve yaparım. Esimin ablası benim düşmanım değil ya. Yardımcı olmak bana zul gelmiyor. Makinedeki bulasigi camasiri is sayıp da birbirimizden beklemeyiz. Camları eşim siler. Ben hiç silmedim. Salataları ben yaparım. Eşim hic yapmadı. Herkes neyi daha iyi beceriyorsa o yapıyor. Birbirimize atmaya çalışmıyoruz. Ama daima eşim daha çok çalışıyor. Ben minyon olduğum için yorulursam ölürüm zannediyor. Biz birbirimizi seviyoruz Böyle ufak tefek şeylere takılıp evlenilmez ve yaşanmaz. Karşınızda böyle boş seylerle uğraşmaya meyilli bir adam varsa yol yakinken geridönün.

İyi işte ay ben senin gibi katlayamıorum yıkayamıorum sen süper yapıosun deyip işleri ona yaptırırsın... zaten beğenmiomuş kendi işini kendi yapar daha iyi ya Misafir yanında da ay dur sen ayol sanki herişi kendi yapıo da ahahaha dersin elinden alırsın