siz hatayı aciz kadın profili çizerek yapıyorsunuz. erkekler zayıf kadınları sevmez. çok güçlüleri de işlerine gelmez. ama kocanız karşısında aciz sevgiye ilgiye muhtaç görünmeyin. tabiki hakkınız sevmek sevilmek ama bunu eşinizden siz istemeyin. onun yapmasını sağlayın. bir kere arkadaşlarında dediği gibi oyalanacak çevre edinecek bir şeyler bulun. kocanızı hayatınızın merkezine oturtmayın. kendinize bakın kendinizi sevin kesinlikle boş kalmayın boş kaldıkça düşünecek ve daha çıkmaz bir hale sokacaksınız kendinizi.

ya ben ne istediklerini anlamış değilim çok kafam karışık bu yüzdende. Hiç konuşmayız hiçbirşey paylaşmayız, ben yokmuşum gibi davranır evin içinde. bir görseniz inanılır gibi değil yaptıkları, konuşup tartışamıyoruz bile, severek isteyerek, anlaşarak evlendik, ne olduda bitti herşey anlamıyorum, anlamda katmak istemiyorum, 2 tane çocuk kaybeden ben, kahrolan, çalışıp didinen herşeyi tek başına düşünen ben, bunları haketmiyorum zannımca, 3 haftadır konuşmuyor muhatap olmuyoruz, 4senelik evliliğim boyunca pek çok konumuz oldu ayrı düştüğümüz, çeker kendini trip atar haksız olduğu halde ben giderdim konuşmaya. Sabaha kadar konuş konuş bir netice yok, bana küs olduğunda sülale boyu tavır alıyor herkese, benle beraber benim çevremede küs oluyor yani, zavallı babacığım... hergün ona yardımcı olmak için koştu peşinden ama o ne yaptı enson... babalar gününü kutlamadı kahroldu benim babam, 2 gün dükkanına gitmedi, gittiğinde bari insan bir mazeret uydurur amayok odun işte. ne yaptımsa açamadım onu, çekebildiğim kadar daha koşarım peşinden ama inanın ki sona çoooooooooooook yakın hissediyorum kendimi, psikoloğo gidicem yakında bir çözüme kavuşamazsam sonuçlarına katlanacak elbet mecbur... A

neden bile bile kendine acı cektiriyorsun.. hayatını kendi ellerinle mahvediyorsun.. gecen zaman geri geliyor muı.. bir saniye bile öncesine dönebiliyormusun... hayır... ozamn kalk kendi hayatın için birseyler yap

yaşadığın olayı çok samimi olduğum arkadaşımda yaşıyor. eşi işten geliyor hiç konuşmadan çayı meyvesini yiyip uyuyor sabah aynı şekil gidiyor pazar günleride çalışıyor eşi. hiç bir şekilde bir sounundan bahsetmiyor arkadaşım tansiyonu yükselmiş acile gitmiş tam 3 gün sonra sormuş gittinmi diye. arkadaşım 4 senedir uğraşıyor değişmemiş artık hiç bir beklentim olmuyor diyor kendime onsuz bir hayat kurdum diyor gerçektenden öyle yaptı. mutlumu hayır üzülüyor ama neyapsın hayatı kocasından bir güzellik bekleyerek geçmeyecegini savunuyor.

al bendende o kadar canım. umarım cvp okursun en kısa zamanda ve seninle gerçektn dertleşmek isterim. aynı sorunları yaşıyoruz. benim senden farkım şu canım benim eşim benim hastalığımda biraz daha duyarlı ve artı senden tek farkım ve en büyükkkk sorun eşimi sevmeyişim. mantık evliliği yaptım ben. hayatımın en büyük hatası belkide.. yazcakcak oakadar çok şeyler var ki. istersensen özleden görüşelim. . push ;

Ben bekar birisiyim tamam belki bana sana konuşmak kolay dersin ama, böyle bir adamı ne zamana kadar idare edeceksin canım. Hastayım demişsin umursamamış bile, baksana. Zamanında çokmu üstüne düştün acaba, sevgini çokmu belli ettin.. Sana ne saygısı kalmış, zaten sevgiside hiç yokmuştu diyorsun. Bilmiyorum ama bir ömürde bu çekilmez ya, sen sağlığından olmuşsun adamın umurunda değil..

oglum dogduktan sonra ben bu duygumu atlattım..

yalnızlık duygusunu çok iyi bilirim edasu arkadaşım birkaç sene öncesine kadar ben de kendimi hep böyle hissederdim çok zor günler geçirdim ama anladım ki herşey bende başlayıp bende bitiyormuş keşke eşin sana daha yakın olsaydı eğer öyle değilse sen de kendine farklı bir çevre edin imkanın varsa arkadaşlarınla daha fazla zaman geçirmeye çalış canım ve bol bol Allah'a dua et

Bence kendine samimi arkadaş edin, arkadaş çok önemli eşimde konuşkan değil ama çok konuşan erkekte istemezdim onların palavraları çok olurdu, boşanmak çözüm değil hiç bir erkek hayal ettiğin gibi olamaz

kendimi tamamen sizin yerinize koyup ne yapardım diye düşündüm. evde ilgisiz bir kocayla gece gündüz yaşamaya çalışmak gerçekten anlamsız ve zor. çocukların boşanmaya engel olduğu doğrudur. ve dul olmak da toplumda maalesef hala sorun yaratan bir şey. bekar olmak bile suç sayılırken... bu durumda tek yol kalıyor: göze almak. ya eşinizi değiştirmeyi , ya da hayatınızı değiştirmeyi göze almak... yoksa bu sorunlar ileride tekrar karşınıza çıkabilir gibi geldi bana... bazen kendimiz için harekete geçmeyi başaramıyoruz. harekete geçmemiz sürekli engellendiğinde de ne istediğimizi bilemez hale geliyoruz. fazla fedakarlık oluyor bunun adı... ne istediğinize karar vermeniz gerek. en başa dönersem, kendimi sizin yerinizde düşündüğümde, ayrılırdım gibi geliyoor...

Eda sen bu konuyu açalı 1 sene olmuş umarım şimdi herşey düzelmiştir sende kendi kaderimi gördüm şiirinde kendimi buldum umarım kkya girersin o zaman görüşmek umuduyla M

Edasu konuşmak istersen konusabilirizz Burcuu78

Benim fazlaca canım sıkılıyor.. Hiç boş geçmicek saatler.. Sürekli oyalancak bişiler olmalı hayatımda.. Yoksa çok sıkılıyorum Ozaman yalnız olduğumun farkına varıyorum..

inşallah geçer bunlar, iyi olursun canım, nasıl iyi olucaksa hayırlı olucaksa öyle olsun senin için, ama bu sanki bi psikolojik soruna gider gibi, isterseniz bir uzmana görünün hem evliliğiniz içöin de birşeyler önerir E edasu

Burcuu78

arkadaşlar Allah rızası için eşinize dayanın, Onun sizi dinlemesi için ne gerekiyrsa yapın, önce onu kendinize arkadaş edinin, yoksa yalnız erkek ve kadınların durağı bu sanal arkadaşlıklar ve peşinde boşanmalar.. A

zaten herşeyi çekmek kadınlara kalıyo.. sana bir sor soracağım ve cevabını sen içinde vereceksin.. bu cevap ta bence kafandaki soru işaretlerinin biçoğunu şekillendirecektir. eşinin sana yaptıklarını senin ona yaptığını farzet, yani kafanda hayal et, e eşinin bu durumda sana nasıl davranacağını değerlendir. Sence aynı durumda eşin seni nekdar çeker.. yoksa hemen mahkemeye mi koşar. eğer içinde değerlendiremiyosan ve eşinden korkmuyosan ona açık açık sor.. eminim ki çekemem böyle kadını diyecektir. peki sen neden çekesin.. çocukalr sa, .. onlar onun da çocukları.. aslında şartlar eşit olduğu halde, yani evlilikte yarı yarıya sorumluluk varsa, neden kadınlar daha çok çekmek zorunda, eğer, tabiiki çekerim, o benim karım, onu anlamaya çalışırım derse, bence bu evlilik kurtarılmaya değer.. dediğim gibi. ... yukarda anlattığım şeyi yaparsan sen de kafandaki soruları cevaparsın. beni kesinlikle yanlız anlama, eşinden ayrıl demiyorum.. sadece kafanın karışık ve de çok mutsuz olduğunu biliyorum, sadece sana öyle yada böyle, yolunu çizmen ve karar vermende bir yolve fikir olur diye yazdım..

MERHABA CANIM BENDE ÇOK YANLIZIM ÖYLE HİSSEDİYORUM ben ailmede uzakta evlendim kimsem yoktu eşimden başaka oda gece yarılarına kadar çalışıyodu yapayanlız kalmışve bi apartma dairesinde yapayanlızdım eltim vardı karşı partmanda eltiişte kıskancın tekiydi biyere gitse hiç çagırmazdı kimsenin gelmesini çwkwmwzdi herkezi uzaklaştırmıştı benden her gün aglıyor eşimle kavga ediyorduk çok hastaoldum nller atlatım hastalıklarım nedeyle çocuk düşünmedim ama 6sene sonra hamile kaldım ve çok tatlı kızım oldu ama buhamileligim sırasında kriz olduve eşim işten çıktı ama paramız hiç bizman yetmedibize ve hep sıkıntyla yaşadık bide işten çıkınca eşim hep başımın etini yedi evde benimde eşimle hiç bi otak noktom yok çok sinirli ve asabi beraber yapabilecegimiz hiç ortak noktamız yok 30yaşında ama 50yaşında adamlar gibi çok agırdır gezeriz mesla hafta sonalrı am hep kavgayla geçer hiç bişeyden memnun olmaz hemen bagırı çagırı burnıumdan getiri şimdi çalışıoy am yine yetmiyo ve maddiyattan kafayı yiyecek hep derdi para evde huzur kalmadı ve ben o alsın ben almayım felsefesiylw hwp idareetmeye çalıştım dedim sevgi istiyorum hiç bişey istemiyorum dedim anlamadı hep par para yetmiyomuş çok sıkılıyomuş evde ama aklı hep başka yerlerde çokasbi herşeye anında parlıyo ve ben bıktım bu hellerinden bilafdersin binlaf işitrsinve bu kzıızmada yansıo çok psikolojim bozuldu kzızma bagrırı duruma geldim ve kafga ediyoru konuşamıoruzhep kendi haklı ne yapacamnasıl olacak bilmiyorum çok yanlızım ve halen kendimibaşka yere taşındıkve benim yanlızlıgım halen sürüuyo evde durmayaalıştım gibi 8 sene oldu ama 12 senedir birlikteyiz boşanmayı düşünüyorum ama nasıl yapacam bilmiyorum xxh. ydxx canım kızım

ordan görüşsek hem senin için hem benim için daha rahat olur.

Merhaba konuyu acan arkadaş ne alemde acaba neler yaptı bir çok arkadaşla benziyor kaderimiz iyimi şimdi hayatı nasıl şekil aldı merak ettim N

Bende zaman zaman kendımı yalnız hıssederım. Su aralar kayınvalıdemlerde kalıyoruz da, orada kı kalabalıktan pek bır sey anlamıyorum. Kendı evımızde genelde o tv ızler ya da playstatıon oynar, bende sadece ekrana bakarım. Canım sıkılınca da gıder uyurum. He ınkar etmeyeyım, ızın verırse tv ızlerken yanına uzanırım. Yalnız bunun ıcın musade almam gerekır.

Evet,12 yıllık evliyim 2 tane çocuğum var. Ancak kendimi çok yalnız hissediyorum. Yıllardır eşimle pek anlaşamıyoruz. Çok mutlu bir evliliğim olmadı. Eşim sessiz ve içe dönük bir insan. Ben de tam tersi konuşkan ve dışa dönük. Fıtratlarımız çok zıt. Yapmaktan zevk aldığımız ortak hemen hemen hiçbirşey yok. Eşim hiçbirşeyini paylaşmaz, hiç sohbet etmeyiz. Beraber pek birşey yapmayız. Genelde ayrı ayrı takılıyoruz. Çok paylaşımsız bir evliliğimiz var. Fakat yıllardır süren bu durum beni çok yalnızlığa düşürdü. Şimdi orta şiddette bir depresyon geçiriyorum ve ilaç tedavisi görüyorum. ıçime aşırı bir sıkıntı geliyor. Bazen çatlayacak gibi oluyorum. Sanki yalnızlığımda boğuluyorum. Atak şeklinde zaman zaman birden vücudumun her yeri sinir boşalması gibi kuvvetli bir şekilde titriyor. Baş dönmelerim, başımda bir sersemlik oluyor. Aşırı şekilde içime bir hüzün geliyor. Sonra ağlama krizine giriyorum. Herşey dokunuyor. Benden çok daha kötü durumda olanları, daha kötü evlilikleri yüreten kadınların olduğunu bilmeme rağmen bir türlü gönlüme söz geçiremiyorum. Sanki şu koca dünyada bir ben kalmışım, bir ben mutsuzmuşum gibi geliyor bana. Acaba içinizde evliliği benimki gibi olan varmı?Paylaşmak ve dertleşmek istiyorum.

Bu sizin hikayeniz değil galiba, bir yerden alıntımı yaptınız... bu hikaye gerçek ise nerde böyle romantik erkekler yaa opuyorumnanaktan

he heeeeeee delikafadulden adı üstünde... HİKAYELERDE... :bbo: hadibakem oğlum bırakma

edasu canım benim kaç gündür bakmıyordum nete. daha yeni gördüm yazdığını. özelden kaç kere msj yazdım fakat gitmedi çünkü yönetim msj geldi 50 tane msj yazarsam ancak o zaman özelden msj atabilrmişim. bu arada şiirin süper olmuş. umarım bi şekilde görüşürüz çünkü görüşmeyi isterim. cvbını bekliyorum...:uhm:

Çabuk aç kapıyı zira not uzun okuyana kadar sütün son kullanma tarihi geçecek Konu sahibi arkadaşım sen msn'e geçtiğin için önce arkadaşa cevap yazdım. Uzun zaman öncede olsa antidepresan kompedanı olarak bu ilaçların insana yediğini unutturmaktan başka bir işe yaramadığını söyleyeyim önce. Bu ilaçlarla evliliğinle ilgilide sağlıklı karar veremezsin E edasu

UÇURUM KENARINDAKİ ÇİÇEK Kocam bir mühendisti. Onunla sakin tabiatını sevdiğim için evlenmiştim. Bu sakin adamın göğsüne başımı koymak içimi nasıl da ısıtırdı. Gel gör ki iki yıl nişanlılık ve beş yıl evlilikten sonra bu sakinlik beni yormaya başlamıştı&#8230; Eşimin -bir zamanlar çok sevdiğim- bu özelliği artık beni huzursuz ediyordu. İş ilişkiye gelince oldukça içli, hatta aşırı hassas bir kadınım. Romantik anlara, küçük bir çocuğun şekere düşkünlüğü gibi can atıyorum. Oysa kocamın sakinliği, başka bir deyişle vurdumduymazlığı, evliliğimize romantizm katmaması beni aşktan almış, uzaklaştırmıştı&#8230; Sonunda kararımı ona da açıkladım: Boşanmak istiyordum. Şaşkınlıktan gözleri açılarak &#8220;niye?&#8221; diye sordu. &#8220;Gerçekten belli bir sebebi yok&#8221; dedim, &#8220;sadece yoruldum.&#8221; Bütün gece ağzını bıçak açmadı. Düşünüyordu. Bu hali ise hayal kırıklığımı daha da artırmaktan başka bir işe yaramıyordu: İşte, sıkıntısını dışarı vurmaktan bile aciz bir adamla evliydim. Ondan ne bekleyebilirdim ki! Sonunda sordu: &#8220;Seni caydırmak için ne yapabilirim?&#8221; Demek ki söyledikleri doğruydu: İnsanların mizacı asla değiştirilemiyordu. Son inanç kırıntılarım da kaybolmuştu. &#8220;İşte mesele tam da bu&#8221; dedim. &#8220;Sorunun cevabını kendin bulup kalbimi ikna edebilirsen kararımdan vazgeçebilirim.&#8221; &#8220;Diyelim dağın tepesinde bir uçurum kenarında bir çiçek var. O çiçeği benim için koparmak, düşüp vücudunun bütün kemiklerinin kırılmasına, hatta ölümüne mal olacak. Bunu benim için yapar mısın?&#8221; Yüzümü dikkatle inceledi ve &#8220;Sana bunun cevabını yarın vereceğim&#8221; dedi. Bu cevapla son ümidim de yok olmuştu. Ertesi sabah uyandığımda evde yoktu. Boş bir süt şişesini mutfak masasının üzerine koymuş, altına da bir not bırakmıştı. &#8220;Sevgilim,&#8221; diye başlıyordu; &#8220;O çiçeği senin için koparmazdım.&#8221; Kalbim yine kırılmıştı. Okumaya devam ettim&#8230; &#8220;Çünkü her zaman yaptığın gibi bilgisayarın altını üstüne getirip çökerttikten sonra monitörün önünde ağladığında, onu tekrar düzeltebilmem için ellerime ihtiyacım var&#8230; Anahtarları her zaman evde unuttuğunu bildiğimden, senden önce eve varabilmem üzere koşmam gerektiğinden bacaklarıma ihtiyacım var&#8230; Arabayı kullanmayı çok sevdiğin halde şehirde hep yolu kaybettiğinden, yolu gösterebilmem için gözlerime ihtiyacım var&#8230; Sadık arkadaşının her ayki ziyaretinde sebep olduğu, karnındaki krampları rahatlatabilmem için avuçlarıma ihtiyacım var&#8230; Evde oturmayı sevdiğinden, içe kapanıklığını dağıtmak, can sıkıntını hafifletmek üzere sana şakalar yapabilmem, hikayeler anlatabilmem için ağzıma ihtiyacım var&#8230; Sabahtan akşama kadar bilgisayara bakmaktan gözlerinin bozulması kaçınılmaz olduğundan, yaşlandığımızda tırnaklarını kesebilmem, saçlarında -görülmesini istemediğin- beyaz telleri ayıklayabilmem, merdivenlerden aşağı inerken elini tutabilmem, çiçeklerin renginin -gençliğinde senin yüzünün rengi gibi- olduğunu söyleyebilmem için gözlerime ihtiyacım var&#8230; Ama seni benden daha fazla seven biri varsa, evet o uçuruma gidip, o çiçeği senin için koparırım bir tanem&#8230;&#8221; Baktım, mektuptaki yazının mürekkepleri yer yer dağılıyordu. Gözyaşlarım mektuba düşüyordu. &#8220;Mektubu okuduysan ve kalbin ikna olduysa luften kapıyı aç canım. Çok sevdiğin susamlı ekmek ve taze sütle kapıda bekliyorum&#8230;&#8221; Koşarak kapıyı açtım. Endişeli bir yüzle ve ellerinde sıkıca tuttuğu susamlı ekmek ve sütle kapının önündeydi. Artık çok iyi biliyordum: Beni ondan daha çok kimse sevemezdi. O çiçeği uçurumun kenarında bırakmaya karar verdim.

Selam Canım, Allah bize sabır versin ne diyelim. İnsan bu zor günlerinde bi yoldaş arıyor derdini sıkıntısını anlatacağı bi arkadaşa ihtiyaç duyuyor. Biz de burda birbirimizin dert ortağı oluyoruz canım. Elti işte başka ne beklenir kıskanç oluyorlar. Ne var sanki gittiği yere seni de alsa tanıştırsa birileriyle senin de gönlün bi hoş olsa çevre görsen :2: ama yok işte kendisi yalnız değil tabi seni yalnız bırakmaya çalışıyor. Allah onu eşdiği kuyuya düşürür merak etme sen tatlım. Canım eşin hala işsiz o zaman canım ya nasıl geçiniyorsunuz yardım ediorlar mı bari kayınvalidenler falan... Bi dert yokmuş gibi üst üste gelmiş şimdi o da işten çıkınca devamlı başının etini yiyodur bi de tartışmalar çıkıyor iyice psikolojin bozuluyor. Allah kolaylık versin canım Hayırlısı neyse o olsun ortada da çocuk olunca işte insan bi anda boşanma kararı alamıyor dimi inş düzelir demekten başka bişey elimden gelmiyor.

edasu canım bana özelden yazmışsın çokk teşekkür ederim. bende sana bi sürü cvp yazdım fakat özel msj gönderme hakkım yokmuş. nasıl üzüldüm anlatamam. nasıl görüşsek bilmiyorum. biliyorum burdan msn adresi göndermek yasak. acaba özelden gönderebilirmisin.

senin durumunu görünce ben şimdi kendi durumumdan korktum açıkçası ben daha 5 aylık evliyim ve kendimi yanlız hissedıyorum eşim cok umursuz bi adam oldu cıkıtı nasıl değişti böylemiydi ben mi görmedım bilmıyorum allah yar ve yardımcımız olsun kızlar... M

bende aynı durumdayım ve sadeece 6 aylık evliyim eve girdgmde evden sıkılıyr nedensz yere bunalıyrm. incimnaz

DARISI HEPİMİZİN BAŞINA CANIM... opuyorumnanaktan erbek2004

sizinki biraz daha farklıymış ne diyeyim allah kolaylık versin... benim babamın böyle sorunları yok... sorunu aşırı sessiz olması ve zevklerin renklerin hep farklı olması vs vs. o zaman siz bu saatten sonra eşinizi değiştiremeyeceğine göre ya beklenti içerisine girmeyeceksiniz en iyisi beklemeyin hayal kırıklığına da uğramayın.. biraz kendi kabuğunda yaşamak gibi olacak ama belki kendi dünyanızda kendinizi mutlu edebilirsiniz, denediniz mi bilmiyorum. ya da eşinizle beraber terapiye gideceksiniz ama bu kısım sanki zor gibi... ne diyeyim işiniz zor.. elinizin altında internet var en kötü ihtimalle. kendinizi o kadar da yalnız hissetmeyin, dünyada tek bir insan kalmadı ki o da sizinle ilgilenmiyor diye yalnız kalmış olasınız ) ha bi de şu var "tencere dibin kara, seninki benden kara" diyelim ve aslında gerçekte herkes yalnız, siz kendinizi tek mi zannediyorsunuz? bakın ben de bekarım ve yalnızım zamanımın çoğunu odamda geçirmekten hoşlanıyorum ev hanımlarının durumu daha da vahim. bütün gün evden çıkamadıkları oluyor onlar ne yapsın? tekrar söyleyeyim sıkmak istemem de sizi tedavi edecek olan ilaçlar değildir (bunu da nacizane özel ilgi alanım sayın çünkü o ilaçların nasıl çalıştıklarını çok iyi biliyorum ) onlar sadece size yardımcı olacak, o depresyondan çıkacak olan sizsiniz. kimse/hiç bir ilaç sizi çekip çıkarmayacak. doktorlara da en ufak depresyonda bile ilaç verdikleri için çok kızıyorum. insanlar bunlara güvenir oldu . bu arada size ufak depresyonlu da demek istemedim bunu yanlış anlamayın ama psikolojide daha ne vakalar var düşünsenize! şizofreni, psikopatı, intihar eğilimlisi, ilaç bağımlısı vs vs... sizinki ) hafif ruhsal çöküntü oluyor. bunun üstesinden tabiki gelebilirsiniz! yeterki isteyin! kendinize gülecek, iyi vakit geçirecek bir şeyler bulun :) en son ne zaman kendi keyfinizi düşündünüz? yapmayı en çok sevdiğiniz yemeği hatırlıyor musunuz? biraz şımartın kendinizi.. not: psikolog veya psikiyatr vs vs değilim sadece kendi kişisel görüşlerim böyle :) ilaçlar konusunda kararlıyım ama onların moleküler yapısını biliyorum :) P

kuzular ben de kendimi cok yalnız hisediyorum ne zaman eşimle konussam tartısma cıkıyor daha kotu oluyor. bizim cinsel hayatımızda da sogukluk var. kafayı yicek gibi oluyorum. terapiste giden ve sonucalan var mı? en iyisi bir pskologa gitmek sanırım... Kayra

evet arkadaşım haklısın sanki o benim hayatımın merkezsi gibi davranıyorum o da bunun farkında. Ve benim ilgimden sıkılmış gibi. o yüzden ilgisiz gibi davranıyorum bu seferde umrunda değil bu erkekleri anlamak imkansız. boş kalmamk da imkansız a sosyal oldum çıktım :sinifsinif: E edasu

böyle erkekler, kafaya bir şey takmazlar. saçlarında beyaz bile yoktur. karşısındakini kahırdan öldürürler, aynen benim eşimde böyleydi tek fark üzüldüğüm zaman duyarsız kalmazdı hatanın kendin de olduğunu kabul eder. başka şekillerde değer verdiğini göstermeye çalışırdı. ev işlerine yardım gibi. ben de derdim, zaten ben kendimi iyi hissetsem bu ev işlerini kendim yapardım derdim. bunların gözümde hiç bir önemi yok derdim, o yine sessiz bir şekilde devam ederdi hayatına. şimdi, daha iyi defalarca üzüldüğümü, bu sorunun beni bitirdiğini anlattım ağladım, sızladım, hiç tepki yok. sizi çok iyi anlıyorum, çok zor. bir de üstüne hayatın zorlukları. insanı yıkar. ama, şu anda eşimden başka sorunlarımı açıkça paylaşabileceğim kimse yok benim için. eve üzgün geldiğim de beni teselli etmeye çalışır. bazen ben de boşanmayı düşünmüştüm. boşansam daha mutlu olamayacağımı, onu özleyeceğimi biliyordum. belki de alışkanlıktı. bir gün bir patlarsınız, eşinize işte o zaman dank eder kafasına. inşallah, onun içi geç olmazama, bu durum kadını hayattan soğutur, zevk aldırmaz, olumlu özelliklerini bile kaybettirir.. Allah yardımcınız olsun.

slm arkadasım size katılıyorum sevginin saygı şefket olmayan evlilik boşa gecen zamandır ancak kendini kandırmaktır benimde eşimle sorunum var saygıya sevgiye önem veren birisi olarak her çümlene katılıyorum piskolejim bozuldu sonun ve şu an boşanma kararı aldım bu kararı verirken toktorada gittim yanlış yola girmiyeyim diye doktorum biraz bekle zaman tanı kendine ve ona dedi ama inanın çok zor durumdayımaynı evde iki yabancıyız eşimi görünce sinirlerim bozuluyor benim düşüncem dogarken onunla göbegim bir kesilmedi kimsenin acı cektirmesine hakkı yok çocuklarım 24 ve 20 yaşında çocuklarım herzaman yanında olmıyacak onlarda yeni bir hayat kuracak onun için çocuklarım var boşanmak olmaz demek yanlış yolunda gitmiyen birşey varsa güle güle diyebilmeliyiz. alsanaalsanasmile B

Ben de artık akşam işten çıkınca eve girmek istemiyorum. Hep aynı tabloyla karşılaşıyorum. Eşim benden 1 saat önce evde oluyor ve geldiğimde ya bilgisayarın başında oluyor ya da playstation oynuyor. Hatta bu ritüel yemeği hazırlayana kadar devam ediyor. Yemeğe çağırmak için en az 10 kere sesleniyorum. Doğru dürüst hiç bir şey paylaşmıyoruz. Neredeyse hiç bir ortak yönümüz ve hobimiz yok. Ben deli dolu; o içine kapanık ve evden çıkmak istemeyen biri. Bu durum beni çok yordu artık. Ne kadar konuşmaya çalışsam da 2 gün düzeliyor, 3. gün yine aynı; eski haline geri dönüyor. Cinsel hayatımız da çok durgun. Neredeyse 2 haftayı buluyor, bazen geçtiği de oluyor. En son 2 gün önce konuşmayı denedim. Aile terapistine gitmeyi önerdim. Reddetti. Birşeyler yapmazsak yürümeyeceğini söyledim. Çaba göstereceğini belirtti ama... Bekliyorum. Başka aktiviteler yapmaya karar verdim. Düşünmek istemiyorum. Psikolojim bozulmak üzere, hatta bozuldu bile. Hayatımın merkezinde eşim vardı şimdiye kadar. Artık ben varım. En azından bunu biliyorum ve kendim için yaşayacağım.

Kuzum 12 sene nasıl sabredebildin bu evlilige?mutsuz bir evlilikkkkkkkk... üzüntünü içine attıgın için depresyona girmişsin... ne diyeyim allahım sifa versinnnnnnnn gecmiş olsun...

bende sizin durumunuzdayım bazen nefes alamıyor boğuluyor gibi oluyorum. çünkü hayatımı kontrol edemiyorum çocuklarımın dışında hayatımın hiçbir güzel yanı yok. bazen diyorum çocuklar olmasaydı zaten bu adamı çekmezdim. ama çocuklarımıda hiçbşr şeye değişmem zor bir durum yani insan sıkışıp kalıyor bunca düşüncenin arasında. artık kadın olduğu unuttum zaten hiç değilse iyi bir anne olayım.

benim annemdede buna benzer belirtiler var, o da sebebini babama yoruyor :) 29 yıllık evlilik sendromu olsa gerek..

Sanırım herşey ilk adımı atmaktan geçiyor... Yerimizde sayıp durmakla ancak birbirimizi teselli edebilir, ama yol alamayız... Peki istediğimiz ne? C

kadınlar yıpranıyor... ev işi, yemek, çocuk derken bir bakmışsın bedenen ruhen yorulmuşsun bunları karşılıksız yaparken istiyorsun ki eşinden güzel 1-2 kelime... oturup güzel bir muhabbet... küçücük süprizler... yorgunluğunu alacak seni dinç tutacak şeyler... eşimle evliliğimiz çok iyi ama onunda yapısında iltifat etmek, süprizler yapmak yoktur doğum günümde bile ne istiyorsun, alalım der aslında beklenen bir çiçek 2 güzel söz:)) sevgisini dillendirmese de o benim bitenem:))) bende derim ki;arkadaşınız varsa onlarla vakit geçirin çocuklarınızı emanet edebileceğiniz birileri varsa alışverişe çıkın, kendinize vakit ayırın birazda kendiniz için yaşayın yada eşinize bu sorunun cvb ını sorun no.comment Aktif

ne çok evli ve yanlız kadın varmış biz iki kişilik hayat yaşıyacaz derken yine yanlız yine yanlız bende bir ben böyleyim zannederdim aslında bizlerde bir araya gelsek ne güzel olur . push ; P

biz kadınların nedır bu yaşadıkları... kısmide olsa hepimiz benzer şeyleri yaşıyoruz hayat çok zor erbek2004

Çok teşekkür ederim paylaşımlarınız için. Bence de boşanmak hiçbir zaman çözüm değil, bunu biliyorum. Boşanınca daha fazla yalnız kalacaksın. Sonra bizim toplumumuzda malesef dul kadın olmak zor. Üstelik çocukların bütün düzeni alt üst olacak. Zaten evliliklerde bence çocuk iki insanı birbirine mecbur bırakıyor. Babasız çocuk büyütmek zor. Ben öğretmenim, çalışıyorum. Allah'tan işe gidiyorumda arkadaşlarla en azından biraz sohbet edip açılıyorum. Beni bunalıma iten sadece paylaşımsızlık ve yalnızlık değil. Aynı zamanda sevgisizlik ve değersizlik duyguları. Eşimden hiç sevgi ve değer görmedim. Ben terazi burcuyum ve terazi aşksız, sevgisiz yapamayanbir burçtur. Depresyona ilk girdiğimde okulda ders anlatırken birden fenalaştım. Eve geldim eşime olanları anlattığımda hiç ilgilenmedi, hastalığıma inanmadı bile. Ne yapayım hastaysangit doktoruna, al ilacını dedi. O sırada ağlama krizine girmiştim, sürekli ağlıyordum. Ağlıyorum diye gelip halimi derdimi soracağı yerde bana bağırdı, çağırdı, hakaret etti, çirkin sözler söyledi. Ondan sonra çok daha kötü hasta oldum. Halbuki bana biraz yakınlık gösterseydi belki daha kötü olmayacaktım.

Arkadaşım inan seni en iyi ben anlayabilirim. Devamlı playstation oynayan ve yemeğe bile zorla teşrif eden hatta etmeyen yanına servis isteyen, bu kadar ilgi ve sevgi düzeyi düşükken bi de devamlı tartışamay açık olan bi insanla hayat çekilmiyor Benim psikolojim bozuldu bi de yalnızlık var böyle bi eşle evli, olunca hiç arkadaşın olmuyor alo diyeceğin derdini paylaşacağın biri de yok -ki herkesle de paylaşılamıyor güvenemiyor insan-zaten aileye hiç anlatılmıyor üzülecekler diye. Neyse uzatmayım doktora gittim antidepresan ilaç kullanıyorum. Hiç bişey paylaşamıyosun, konuşamıyosun azcık konuşmaya kalksan tartışma başlıyor. Ben de senin gibi konuştum nazar değmesin şu aralar iyi... şuan yaz geldi ya evde duramıyor çıkıyoruz bişeyler paylaşıyoruz ama kışın yine aynı olur. Ben kocamı tanıyorsam eski haline döner. Canım inşallah hayırlısıyla sonuçlanır inşallah evliliğin düzene girer de bu günleri gülerek hatırlarsın. Cümlemize Aminn xxh. ydxx canım kızım

Benim de konuşmaya ihtiyacım var ama benimle benzer sorunu olan birinin beni anlaması çok daha kolay, etrafımdaki arkadaşlarımın kocaları benim kocam gibi değiller, onlar anlayamıyor işte... A

eğer sorunun çözümü yoksa ki, görüyorum yok, boşanmak bal gibide çözümdür. Ne yani önce depresyon, sonra panik atak sonrada kanser olmayımı bekliyosun çocukların yüzü gülmeyen bitmiş tükenmiş bir anneyle çok mu mutlu yani koskoca öğretmensin, ev hanımı olsan yada ne bileyim düzgün bi işin olmasa tamam diyecem ya yavrucum, canım benim, sen neden kendine bu eziyeti yapıyorsun, yazık değil mi hayatına, çocuklarına yada bilmiyorum umarım yaşadığın bu duygusal çöküntüyle bunları yazıyorsun, hayatına gerçek ve yansız bakabiliyormusun bilemiyorum tabii keşke eşinle iletişim kurabilseniz ama hiçbir iletişiminiz yoksa, sevgi, saygı, şevkat yoksa, o evlilik neye yarar kime yarar, helede çocuklara hiç yaramaz

Ben şimdi bekleme aşamasındayım. Bana olan ilgisinin, sevgisinin, aşkının bitmediğini ispatlaması gerekiyor. Son şansı. Eğer bu da işe yaramaz da tekrar aynı sorunları yaşamaya başlarsak ayrılmaya karar verdim. Sonuçta benim de her insan gibi hayattan ve evlilikten beklentilerim var. Ben derdimi çok açık bir şekilde ifade ettim. Gerisi ona kalmış. Ama tabii ki beni de kendinden soğuttu artık. Neredeyse hiç bir şey yapmak istemiyorum onunla beraberken. Tatile bile tek başıma gitmek istiyorum. Çünkü dediğim gibi keyif aldığımız neredeyse pek bir şey yok. Kafam çok karışık. Umarım bu süreç çok çabuk geçer... Herşeyden nefret eder oldum. Kendimden bile . push ;

Beni merak etmişsiniz. Konuyu 2010 yılında açmışım. Çok uzun yıllar olmuş. Bu konuyu açtığımda 38 yaşındaydım. Şu an 50 yaşındayım. Ne oldu diye acaba demişsiniz. Ne mi oldu? Konuyu açalı 12 sene geçmiş. Yani ömürden 12 yıl daha gitmiş. Gençliğim gitti, güzelliğim gitti, ömrüm gitti. Ben hala evliyim.24 senelik evli olduk. Ama sözde sadece, kağıt üstünde bir evlilik. Yıllardır, en baştan beri sevgi, ilgi, değer, muhabbet, paylaşım hiçbir şey yok. Hatta buraya konu açtıktan bir müddet sonra bütün karı koca bağı da bitti. Daha doğrusu adam benimle bütün bağını kesti. Yaklaşık 10-12 senedir çocukların masrafını paylaştık ve ev arkadaşı gibi yaşadık. Hala aynı durumdayız. Biz de bir gönül bağı olmadı. Ben de onu ruhen sevmedim. Ama en başta bir erkek olarak ondan sevgi, ilgi, değer görmedim. Bunca zaman içinde tabi ki iyice bende soğudum. Biz görücü usulü evlendik, duygusuz evlilik yaptık maalesef. Sadece mantık evliliği yaptık. Bu arada çocuklar büyüdü. Biri 23, diğeri 17 yaşında. Benim bunca sene sadece adım evliydi. Sevgi yok, saygı yok, değer yok, muhabbet yok, birlikte gezme, paylaşım yok, karı koca bağı yok. Aşırı sevgisiz ve ilgisiz bir erkek. Ayrıca kafaca ruhca da hiç anlaşamadık. Ben hala boşanmayı düşünüyorum. Bunca sene hem çocuklara kıyamadım. Hem de cesaret edemedim. Hala düşünüyorum. Ben karar verip, cesaret edene kadar galiba artık ömrüm yetmeyecek. Yeni evli olanlar eğer evlilik baştan kötüyse pek değişmiyor durum. İki sene çocuk yapmayın. Sonra da çocuk düşünürseniz eğer bir taneden başka yapmayın. Evlilik gerçekten kötüyse yaşlanmadan, gençlik geçmeden, ömür geçmeden boşanın. Çocuk varsa ilk 7 yıl önemliymiş. Ama çocuk 7 yaşını geçince bir uzmandan yardım alıp boşana bilirsiniz. Tekrar ikinci evlilik için değil. Daha huzurlu olmak için. Artık kendimi ruhen ve bedenen çok yorgun hissediyırum. Adam içimdeki yaşama enerjisini bitirdi. Bu saatten sonra boşanabilirsem ikinci evlilik kolay kolay düşünmem zaten Çünkü bu yaştan sonra kimseyi çekemem, gücüm kalmadı. Ben şimdi boşa geçen yıllarıma üzülüyorum. Hayat bir gün, O da bugün. Anı yaşamak gerek.

ben de cok yalnizim dayanamaz hale geldim. yazarsam rahatlarim belki diye yaziorum.10 yillik evliyim 2 oglum vra 8 ve 5 yaslarinda cok sukur. ama kocamla bitti artik. tum duygularimi yitirdim. onun sakinliginden ilgisizliginden herseyindwn biktim. uzun zamandir boylebu ama artik neredeyse birbirimizin yuzune bile bakmiyoruz... iki cumle konussak 3. kavga cikiyor. buyuk oglum babasina asiri duskun oldugu icin bana karsi cok tepkili ilerde daha da kotu olur mu diye korkuyorum.. bosanmak istiyorum aslinda tum bu sorunlardan cok yoruldum defalarca konustum dil doktum agladim kavga ettim kustum herseyi denedim kurtarmak adina ama ben bunlari yaparken cok yoruldum... simdi ugrasmak bile icimden gelmiyor... ama bosanmaktan korkuyorum.. toplum baskisindan korkuyorum. calisiyorum kendimi gecindirebilirim o yonde bi sey yok ama 2 oglum var yarin bana anne senin yuzunden babamizdan ayri kaldik, biailemiz olmadi derler diye korkuyorum... cok mutsuzum herseyim var cok sukur ama cok mutsuzum sevgili lecluse, inan aynı durumdayız seninle, şimdi eşime boşanmak istediğimi söyledim ve yalnızlığımdan kurtulmak için buraya girdim.. İki oğlum var benimde, ama artık kendimi, bile bile bu mutsuzluk çukuru içinde boğmak istemiyorum, seninle konuşmak çok isterim, terapiye gidicem yarın, bakalım terapistim ne söyleyecek, çok güçsüz ve yalnız hissediyorum kendimi, beni en çok korkutan yalnızlık, çünkü istanbula geleli iki yıl oldu, eski arkadaşlarım hepsi başka yerdeler, kimsem kalmadı şu an ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

annem :) bir de üstüne 20 seneden sonra boşanmaya kalktı ve yaptı da bunu :) ama 1 sene içinde vazgeçip geri döndü olan bizim kurulu düzene oldu.. bir de tabii ailemize olan inancımıza oldu olan.. tabii biz çocuklar için biri ses çıkarana kadar güllük gülistanlık... burada bağlamak istediğim yer şu. annemin neden geri döndüğü. çünkü annem boşanırsa yalnızlığını çözeceğini düşünmüştü. ama mümkün değildi tabi, istese evliyken de bir şekilde yalnızlığını giderirdi. babam kötü bir adam değil. birbirlerini severler de ama sanırım artık sadece dost olarak çünkü taban tabana zıt karakterdeler. babam çok sakin sessiz annem deli dolu... şimdi annem artık yeni bir şeyleri evliliğini sürdürerek de bulabileceğini keşfetti, değişik bir şeylerle uğraşıyor kendince. takmıyor artık. çünkü onca yıldan sonra yalnız yaşamayı hiç ama hiç beceremedi, aile hayatı bağımlılık olmuş sizin de 12 yıl olmuş, çocuklar var. hemen hemen aynı durumdasınız. o zaman bir gün siz de isyan edin ve kendiniz için bişeyler yapın ayrıca o ilaçlar sizi aptallaştıracaktır . bence ilaç almadan kendi kontrolünüzü kendiniz yapmaya çalışın.. aradıktan sonra çözüm var tabii E edasu

Justbreathe kullanıcısından alıntı ''slm arkadasım size katılıyorum sevginin saygı şefket olmayan evlilik boşa gecen zamandır ancak kendini kandırmaktır benimde eşimle sorunum var saygıya sevgiye önem veren birisi olarak her çümlene katılıyorum piskolejim bozuldu sonun ve şu an boşanma kararı aldım bu kararı verirken toktorada gittim yanlış yola girmiyeyim diye doktorum biraz bekle zaman tanı kendine ve ona dedi ama inanın çok zor durumdayımaynı evde iki yabancıyız eşimi görünce sinirlerim bozuluyor benim düşüncem dogarken onunla göbegim bir kesilmedi kimsenin acı cektirmesine hakkı yok çocuklarım 24 ve 20 yaşında çocuklarım herzaman yanında olmıyacak onlarda yeni bir hayat kuracak onun için çocuklarım var boşanmak olmaz demek yanlış yolunda gitmiyen birşey varsa güle güle diyebilmeliyiz'' . Profilinizde öğrenci yazıyor. Ama çocuklarınızın 20 ve 24 yaşında olduğunu yazmışsınız. O halde yıllardır evlisiniz. Peki niçin bu zamana kadar boşanmadınız?Veya niçin bu saatten sonra boşanmaya kalkıyorsunuz?Açıkcası durumunuzu pek anlayamadım. Birazdaha açıklarmısınız.

ben de cok yalnizim dayanamaz hale geldim. yazarsam rahatlarim belki diye yaziorum.10 yillik evliyim 2 oglum vra 8 ve 5 yaslarinda cok sukur. ama kocamla bitti artik. tum duygularimi yitirdim. onun sakinliginden ilgisizliginden herseyindwn biktim. uzun zamandir boylebu ama artik neredeyse birbirimizin yuzune bile bakmiyoruz... iki cumle konussak 3. kavga cikiyor. buyuk oglum babasina asiri duskun oldugu icin bana karsi cok tepkili ilerde daha da kotu olur mu diye korkuyorum.. bosanmak istiyorum aslinda tum bu sorunlardan cok yoruldum defalarca konustum dil doktum agladim kavga ettim kustum herseyi denedim kurtarmak adina ama ben bunlari yaparken cok yoruldum... simdi ugrasmak bile icimden gelmiyor... ama bosanmaktan korkuyorum.. toplum baskisindan korkuyorum. calisiyorum kendimi gecindirebilirim o yonde bi sey yok ama 2 oglum var yarin bana anne senin yuzunden babamizdan ayri kaldik, biailemiz olmadi derler diye korkuyorum... cok mutsuzum herseyim var cok sukur ama cok mutsuzum...