kardeşim çocukluk arkadaşım herkez gitse o kalır dediğim dostumla yaklaşık iki sene olacak tüm bağımı kopardım.. sebebide ona gerçekleri söylememdi, hala unutmam o günü, insanoğlu çok tuhaf birdaha kimseye dostum diyebilceğimi zannetmiyorum. Arkadaşlarım tabi var ama dost hayır... Ve kimse için kendinden ödün verme sonra çok pişman ediyolar Salvia

Ben de boyleydim. Kesin sil böylelerini hayatından, kesin çizgilerin olsun, kafan rahat olsun. Akrabalarinla da cizgin olsun aranda, çek kendini geri.

Bunu üniversitenin son döneminde fark etmeniz manidar geldi bana. Neden şimdi? Daha önce fark ettiğiniz halde hiçbir şey yoktu, şimdi nasılsa üniversite bitiyor diye olabilir mi? Bana kızmayın, darılmayın ama onca zaman görmemezlikten gelip de, şimdi bir şeyleri fark ettiğini söylemek, zamanında kurulmuş bir çıkar ilişkisini işaret eder bana. Tabi belki bıçağın kemiğe dayandığı olaylar olmuştur, orasını bilemem ama neden şimdi diye sormadan edemiyorum. Beni yanlış da anlamayın lütfen.

Aynı duRumları yaşadım ben de zamanin da ama naptim hepsini çıkarıp yalnız başıma kaldım dedikodu, ikiyüzlü insanlardan arındırdim kendimi bi boşluk oldu mu aslaaaa çok fazla iyi niyetli olma ben de oyleydim yüzüne gulduklerim simarmaya başladı ve bi durun artık dedim yeter sizsiz daha iyiyim ben dedim ve şuanda çok şükür kafam kulağıma rahat.

elbette olacak tatlim olmayacak degil ama universitedeki gibi olmayacak kendine kizma boyle boyle dogrulari bulacagiz bizler sanki farkli mi farkettik bazi seyleri ki hala farkedemediklerimiz var. ileride hatirlayacagin cok onemli bisi soyleyeyimmi sana su hayatta bize birseyleri ogreten tek sey zamandir unutma olur mu? ve uzulme iyiliklerinin zararini gordugun kadar yararinida goreceksin Allahim gosterecektir.

Benzer temalı bir konu daha yeni açtım. Seni gayet iyi anlıyorum ben bu durumu aşmak için ilk etapta kendimi kurban olarak görmekten vazgeçmeye çalışıyorum. Bu insanları da hayatımdan çıkardım olsalar nolur olmasalar nolur kimseyi yalnızlığıma kalkan olarak kullanmadım beni kullanmak isteyenlere de pabuç bırakacak değilim.

evet doğru bi tespit.. kendini başkası kırılmasın diye kurban etmek gibi bişey bu... Ama bunu farkında olarak yıllarca kendimi bu duruma düşürdüğüm için kendime kızıyorum.

böyle insanları hayatınızdan çıkarırken, onlara bi açıklama yaptınızmı hiç.. şu şu sebeplerden samimiyetine inanmıyorum.. gibilerinden.. yoksa aramayıp sormayıp bi zaman sonra kendiliğindenmi bitmeli

yorum için teşekkür ederim. umarım öyle olur..

Yazdıklarımdan bunu şimdi düşündüğümü çıkarmışsınız ama öyle değil..2. sınıftan beri varolan.. zaman zaman arkadaşlarıma karşı dile getirdiğim... hatta kendi arkadaş grubuma bizzat bizimkisi gerçek arkadaşlık değil.. dostluk değil.. dostluk böyle olmaz dediğim ve onların sustuğu zamanlar olmuştur... Ben böyle konuştuğumda onların yaptığı dedikoduları dinlemek istemiyordum çünkü bunu dile getiriyodum. ve hassas olduğum çıkar konusuna gelince, hiçbi şekilde ne derslerde nede başka konuda kimseye ihtiyacım olmadı çok şükür. aksine ben hep onlara yardım ettim.. karşılıksız. benim yaptığımı asla onların yapmayacağını bile bile. . . Bugün bu konuyu paylaşmamın sebebide şu;akşam arkadaşlarımdan biri dedikosunu ettiği düğününe bile gitmem dediği kızın evine gittiğini, dersiyle ilgili ondan yardım aldığını gayet normal bi şekilde anlatınca... ve bunun dışında pek çok oscarlık rollere şahit olunca paylaştım konuyu... yoksa benim için son dönem değil çok önceden anlayıp, farkettiğim halde neden tamamen silemediğime kızıyorum zaten..