Ah hayat arkadaşım. Beni bırakalı bugün tam bir yıl oluyor. Acın ilk günkü gibi... Çok özledim seni evimin hanımı. Çok özledim seni canımın yarımı. Bak yine hüzünlendim, sen hüzünlenmemi hiç sevmezdin. Canım sıkkınsa gelir sıkkınlığımı ne yapar eder alırdın. Yarım saate kalmaz yüzümde güller açardı. Sen yanımdaydın. Ne zaman işten gelsem kapının önünde hep çok özenle hazırlanmış seni bulurdum, zile basardım bekletmeden açardın yuvamızın kapısını, bilirdim bu da kalbinin kapılarını bana açtığının göstergesiydi. Hep bana karşı özenliydin, akşam yemeklerimizi özenle hazırladığın gibi. Senin gözlerinin tebessümünü görünce yüzümde güller açardı. Sen yanımdaydın. Eve misafir davetlerim ilk başlarda sana sormadandı. Ama sen hiç bana bu yüzden yüzünü asmadın. Evimiz hep derli topluydu. Hep şaşırdım onca işin hepsini de özenli ve güzel yapışına... Beni, çocuklarımızı, yuvamızı hep en iyi şekilde idare ettin. Ben tebessümle izlerdim senin çalışkanlığını. Sen yanımdaydın. Sabahları erkenden kalkardın, güneş sen uyurken hiç doğmadı, güneş doğarken sen hep uyanıktın. İş yerine sabah aç aç gelen arkadaşlarımın aksine ben hep tok giderdim işe. Kahvaltımı hiç ihmal etmezdin. Sıcacık yatağından kalkar bize kahvaltı hazırlardın. Ne de güzeldi o domatesimizin peynirimizin tadı... Sen yanımdaydın. Çocuğumuz halıyı kirletti, üstünü kirletti, mobilyayı çizdi, en sevdiğin saatini kırdı hiç bağırmadın. Mutfağı dağıttığımda, çoraplarımı fırlattığımda hiç kızmadın. Hep naiftin, sabırlıydın. Sabrını sevdim. Seninle sabretmeyi öğrendim, düzenli olmayı öğrendim. Sabrın, inceliğin hep bana zarifçe mesajlar verirdi. Yanlış davranışlarımdan hep senin bu erdemlerin sayesinde döndüm. Zarif bakışlarını hatırlıyorum... Sen yanımdaydın. Hiç bir başkasıyla kıyaslamadın beni. Bir başkasını bırak hiç baba evinde olmuş bir olayla dahi beni karşı karşıya bırakmadın. Şunun kocası şunu yapmış bunu yapmış hiç duymadım senden. Babam şöyle yapmıştı böyle yapmıştı bunu da duymadım. Beni bu davranışın hep güvende hissettirdi, güvendeydim... Sen yanımdaydın. Kızacağımı dahi bilsen hep doğruyu söyledin, sen böyle yapınca kızabilir miydim hiç sana? Senin ince düşüncen, güzel ahlakın bana senin gibi bir emanete en iyi şekilde sahip çıkmayı öğretti. Yumuşak başlılığınla beni de yumuşacık yaptın, öfke nedir bilmedim. Sen yanımdaydın. Ve gittin birgün. Uzaklara... Ötelere... Bıraktın beni... Kavuşacağız inşaAllah öte dünyada... Dua ediyorum çünkü. Özledim seni kadınım. Yoksun yanımda, özledim. Beni razı ettin kendinden. Allah senden razı olsun kadınım. BÜŞRA ŞÜKRAN GNZ