Haklısın, merhameti hak edenler değil böyle karaktersizler elde ediyor. Benim bile içim acıdı, allah yardımcın olsun. Hiç olmadı kendi şehrinde bir psikiyatra git sana hafif bir antidepresan versin. Uyku getirirler hem bağımlılık da yapmazlar.

Majör depresif bozukluk, Majör depresyon, veya Klinik depresyon, kişinin sosyal işlevlerini ve günlük yaşama dair etkinliklerini rahatsız edecek, bozacak dereceye ulaşmış üzüntü, melankoli veya keder durumudur. Majör depresif bozukluk belirtileri en az iki hafta boyunca devam ederse bu tanı konur. İki haftadan uzun bir süredir halim : -sık sık ağlama krizlerine girme -mide bulantısı, kusma -iştahsızlık veya aşırı iştah -uykuya dalamama, daldıktan sonra uyanmak istememe. Hatta mümkünse günün yirmi saatini uyuyarak geçirme isteği -değersizlik hissi, sürekli geçmişi sorgulama, geleceğe karamsar bakma -kimseyle konuşmama, akabinde kendi kendine konuşma durumu -kilo kaybı, halsizlik, yorgunluk, yataktan çıkmamak Ciddi bir depresyon geçiriyorum. Geçen sene de çok ağır bir depresyon geçirmiştim. Dört ay sürmüştü. Bu sefer daha az süreceğini ümit ediyorum çünkü bir buçuk ay sonra okuduğum şehre döneceğim ve dersler yüzünden oyalanıp toparlanacağımı düşünüyorum, umarım. Ama bu süreyi nasıl geçireceğim bilmiyorum. Normalde psikoloğum var, terapi alıyorum ama o da okuduğum şehirde. Psikiyatra gidersem anti depresan kaçınılmaz ama kullanmak istemiyorum. Ben bu süreyi nasıl atlatırım? Uyku hapları alıp sürekli uyumayı düşündüm ama bağımlılık yapmasından korkuyorum. Artı ben regl dönemlerimde ağrı kesici bile almayan biriyim. Yine de bağımlılık yapmaz, kullan dediğiniz bir uyku ilacı var mı? Veya ben ne yapabilirim bu sürede? Gerçi burada çok cevap alacağımı sanmıyorum, bu bölüm pek aktif değil ama yine de şansımı denemek istedim. Anam ağladı gerçekten, bitmiş durumdayım. Not :yalvarırım saçını boyat, çık gez, sosyalleş vs demeyin. Emin olun majör depresif bozukluk hastası biri bunları istese de yapamaz. Sanki karanlık bir kuyuya düşmüşsünüz, sesinizi duyan yok gibi. I

al bendende o kadar. insanlarla konuşmak bile istemiyorum. I

bende istemiyorum bugun buraya ilk defa yazdım kimseyi tanımıyorum ve tanımadığım için konuşmak istedim benim gibi olan varmı diye

Canım çok içten anlatmışsın ya, kıyamam. Ailen destek olmuyor mu bu süreçte? Ya da çok güvendiğin, seni seven arkadaşların falan. Yalnız kalmamaya çalış, verebileceğim tek tavsiye bu malesef.

Ailem destek mestek olmuyor. Zaten iki haftadır evde küçük kardeşimden başka kimseyle konuşmuyorum. Tartışmıştık. Sağolsun annem de bir anne gibi değil yaşıtım gibi davrandığı ve bu kız iki haftadır delirdi mi noldu diye bir merak etmediği için iyice soğudum. Yakın arkadaşlarımın geneli İstanbul'da. Ben ailemin yanında başka bir şehirdeyim şu an. Ayrıca arkadaşlara falan olan itimadım da bitti açıkçası. Bi bakıyorsun en ihtiyacın olan zamanda en güvendiğin insanlar totosunu dönüp gidiyor... Hiç kimseden bir beklentim kalmadı, yalnız kalmak zorunda bırakıldım maalesef. I

Şuan aynı şeyleri yaşıyorum hemde uzun süredir böyleyim ne yapacağımı bilemiyorum boşluktayım mutsuzum yanlızım kimseyide istemiyorum Nalet Kaynana çok cahilsin keşke

Dostum belirtiler bunlar, iki hafta sürmesi yeterli depresyon olması için.((

Bir de melankolik bir insan mısın? Sık giriyor musun depresyona? I