Canım ya ne kadar güzel anlatmışsın ellerine sağlık hayran kalıyorum yorumuna senden çok iyi arkadaş eş dost pisikoloji dr olabilir. Allahım seni korusun insanların şerrinden amin canım

Amin çok teşekkürler. Aynı dilekleri ben de senin için diliyorum.

Ben de mi hata var, ben mi çok büyüttüm Çok yakın oda arkadaşımkadaşım vardi. Ben hiçbir şey yapmak istemiyordum yemek yemiyordum birinde iki gün hiçbir şey yememiştim ve kriz geçirmiştim. Ambulans falan çağirmişlardi. Yurda gittiğim hafta ben o haldeyken oda arkadaşım açıp film izliyordu aynı hafta hani sessiz izliyordu ama tuhaf hissettim. Aynı eskisi gibi ders çalışıyordu istekli bir şekilde. Ama sadece yemek saatlerinde benim yanıma gelip çağırıyordu onun dışında kendi halindeydi. Film izlerken gülüyordu ama kendini sıkarak yine de duyuyordum. Erkek arkadaşıyla mesajlaşiyordu. Arkami döndüğümde çok mutlu bir şkilde gülümsemesine rastladım. Hani yakın arkadaşımdi odadaki diğer kızların gülüp eğlenmeleri umrumda değildi ama o yakındi ya alındım. Bir keresinde hatta beni yemeğe çağırdı ben cevap vermedim kendi indi tek başına. Ama bunlar yurda geldiğim hafta oluyor. Geldiğim gece. Aradan zaman geçmiyor ki. Ben hep yalnızdım. O da bana yaklaşmadi sanırım. Kendi başına film izleyerek eğlenmeyi seçti. Eskiden beraber izlerdik. Ona göre biri ölse diğerleri hayatına devam etmeli. Sizce böyle mi olmalı ben mi çok abartmişim? Sonra farkettim ki bütün insanlar onun gibi düşünüyor. Yani mesajda. Çok samimi de değiliz. Herkesin derdi var dedi. Böyle mi demesi gerekiyordu? Ben mesela biraz dertli olsam başka bir arkadaşım diyor ki senin dertleneceğin bir şey yok derdin yok onlar önemli değil herkesin başına gelecek benim de kardeşlerim ölebilir her an. O yüzden ben mutlu olmaliymişim. Başka bir arkadaşım da arkadaşının babası önce annesini vurmuş sonra kendini ama o benim gibi yapmamış hep mutluymuş. Herkesten uzaklaştım ben de. Bunlar o kadar basit mi bana basit gelmiyor hiç içim yanıyor. İnsanlardan öyle uzaklaştim ki kimseyle konuşmuyorum artık. Ben mi abartiyorm anlamıyorum gerçekten. Kimse umrumda değil zaten uzaklaştim herkesten ama anlamıyorum sadece benim düşünce yapım mi sorunlu?

aynı şeyleri yaşayan iki kardeşin bile acısını yaşama şekli farklıdır, biri aylarca yas tutarken diğeri 3. gün günlük hayatına devam edebilir, bu ikisinden birinin daha az üzüldüğü ya da daha düşüncesiz olduğu anlamına gelmez ki. kaldı ki ates düştüğü yeri yakıyor, hepimiz her gün onlarca şehit haberi alıyoruz, gencecik insanların, çocukların ölümüne şahit oluyoruz, ama aynı şekilde hayatımıza devam ediyoruz, işe gidiyoruz, yemek yiyoruz, gülüyoruz, sevişiyoruz... hayatın döngüsü bu çünkü, akıl sağlığımızı koruyabilmekiçin geliştirdiğimiz savunma mekanizması bu. arkadaşların da üzülür yaşadıklarına, bak ben şimdi okudum ve çok üzüldüm, ama birazdan evi toparlarım, kedimle oynarım, komik video izleyip gülerim... anlatabildim mi bilmiyorum, ama biz 3. şahıslar ne kadar üzülsek de o acıyı yaşayanla benzer tepkiler vermemiz imkansız.

P Prometteur Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Çok büyük acılar yaşamişsinz hemen atlatılacak olaylar değil. herkesin derdi var cümlesi bana biraz size teselli etmek için söylenmiş gibi geldi. Bir yakınım arkadaşim abisini kardeşini kaybetse bende bir müddet sonra herkesin kendine ait bir derdi var. Hayat devam ediyor. Toparlan gibi cümleler kurarim galiba.

Kimseden senin derdini ya da acını paylaşmasını bekleme artık P

Arkadaşların saçmalamış yani, ne demek "yaşadıkların bir şey değil, hayatına bak gül." tamam, hayat devam ediyor ama bunlardan büyük acı olabilir mi senin için şuan? Canım benim sen üzülme insanlar böyledir işte, seni biraz güçsüz gördüler ya şu aralar o yüzden umursamazlar, takmazlar. Yani ne diyeyim ben bu yüzden insanlara dert falan anlatmıyorum, dinleme taraftarıyım. Çünkü illaki konuyu kendi dertlerine getiriyorlar, ya da dinlemiyorlar, bizle alakası yok. Ben ezelden beridir fazla konuşmam bu yüzden, sana tavsiyem annenle falan paylaş.

Zaten beklemiyorum istemedim de sadece insanların ne kadar duyarsız olduklarını anladım hepsi bu kadar. bombshell Merhaba, ben yaşayan

Cok zor dönemler allah yardim etsin. Seni anliyorum ben annemi kaybettigimde bende diger insanlardanda ayni aciyi cekmesini bekliyodum ama sonra oyle olmuyomus anladim. Kendim bile bir zaman sonra kendi hayatina dondum donmek zorunda kaldım. O zaman anladimki başkasının taziyesine gitmek herzaman daha kolay. Kendi canin olunca nefessiz kaliyor insan. Ama maalesef ki hayat sürüyor. Arkadasina alinma. O da öyle aciyi yasamadan anliyamaz.

Ağır şeyler, büyük acı. Acılar kimsenin acısyla kıyaslanmamalı zaten. Benim kardeşimde ölebilir cümlesi şuursuz bir cümle. Sen yaşadığın acı neticesinde olgunlaşmışsın. Fakat yaşıt arkadaşlarının aynı tepkiyi vermesini bekleme. O yaşlarda hayat daha deli dolu. Seni anlayabilmeleri için aynı acıyı Allah göstermesin yaşamaları lazım. Ama evet hayat devam ediyor. Ateşte düştüğü yeri yakıyor. Eğer sürekli mutsuz dolaşırsan, eğer her konuda acını öne atarsan insanla bunalır, onlar da mutsuzluğa düşer ve aşağı çekersin. Profesyonel destek almalısın. Allah sabır versin. Umarım bu son acındır.