Valla bende merakla bekliyorum bi gelişme olursa yaz. Arkası yarın gibi yazdin gittin bizi merakta bıraktın

Aslında bende merakla bekliyorum merhabask Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak cezası Anneler

Hala gitmedim. Bekliyorum. Dediğim gibi, sakinleşirse, bana neden bu kadar kızdığını bilmiyorum ama, en azından daha dostça konuşur diye umut ediyorum

Bunca sene bekleyip bu kadar olay yaşamışken ve zaten kaybettiğini düşünürken yanına gitmek bence iyi fikir en azindan aklında kalmaz keşke gitseydim demezsin. Sorularına cevap araman en doğal hakkın. Ben senin yerinde olsam seminerim olmasa bile yanına giderdim. Kazanamamışken kaybedecek neyin var. Git ve aklında kalmasın. Ama mutlaka yaz neler olduğunu çok merak ettim yazını ilgiyle ve heyecanla okudum. Umarım mutlu son olur. Belki de kader sizi birbirinize yazdi ama zamanı var. Hee ne dersin inşallah gitmek iyi bi fikirdir.

Siz zaten şu yazdığınıza bakılırsa gitmekte kararlisiniz düşündüğünüzü yapacaksiniz neden bizlere soruyorsunuz ki...

Ama telefonla konuşmaya başladık ve sesini duyunca, asla unutmamış olduğumu anladım. Bütün dünyam O oldu birden. Hep O'nu düşünmeye başladım. Telefonda konuşurken, aşktan falan bahsediyordu bana. "Ben kolay açılamam, aşık olunca çok kötü halde oluyorum" vs. Bir gün telefonda, aşktan bahsederken, birden; " Seni seviyorum, sana aşığım!" cümlelerini söyledi birinin durumunu anlatırken. Ama öyle bir vurguyla söyledi ki, nasıl donup kaldım telefonda anlatamam. Sanki bana söylüyordu. Hatta bir gün, ben telefonu açınca, çok sık aradığımı ama neden böyle yaptığımı bilmediğimi söyledim. O da dedi ki, " Ben biliyorum. Sen de benim gibisin ama, bana itiraf edemiyorsun." Biraz kötü hissettim. itiraz ettim. "Ben öyle birşey söylemeyecektim" dedim. Başka bir gün, " karım gibisin" dedi bana. Telefon açılmayınca merak ediyorum diye. Bir başka sohbette, eski evliliklerden bahsederken : "benimle olsaydı, bazen kavga ederdik" dedi. Yine kal geldiği için, neden diye bile soramadım. O kadar şaşırmıştım ki... Sonra bir gün tartıştık. Telefonu açmaması yüzünden. O bana kızdı, tepki gösterdiğim için. Küstü. Yazdıklarımı okumaz oldu messengerda. Ben de geçmişteki aşkımın bütün detaylarını yazmaya başladım. Okulda O'nu görünce nasıl mutlu olduğumu, her dakikasını, her anını yazdım. Hatırladıklarıma o bile şaşırdı. Uzun zaman sonra barıştık. Ama öyle ki, ben artık aştım, iltifatlar yağdırıyorum. Açıkça anlaşılıyor aşık olduğum. Sonra bir gün pat diye fotoğraf gönderdi bana. Ardından da sordu, "sen bana aşık mıydın eskiden?"diye. Evet dedim ben de açıkça. Korkacak bir durum yok ya artık. Cevaben, "şimdi araç kullanmaya başlayacağım. Mecburum. Yarın konuşuruz eski sevgilim!" dedi. Ben mutluluktan uçuyorum tabii. Tam 15 yıl sonra, aşkımı itiraf etmişim. O da bana başına 'eski' sıfatını koysa da bana sevgilim demiş!

Aslında sömestr tatilinde O'nun yaşadığı şehirde bir seminer var. Ben de gideceğim. O'na da uğramalı mıyım yoksa daha kötü mü olur herşey bilmiyorum. Korkuyorum tamamen kaybetmekten...

Umarım dediğiniz gibi olur :)

Bence de bu adımı atın. Sonrası bakalım neler olacak. İnşallah gönlünüzce ilerler.

Aynen ben de öyle hissediyorum. Kendimizin önünden kendimizi almamız lazım. İnsan yoruluyor kendinden bile

bak ne dicem.. hayat kısa hiç kimse için bu kadar kafayı takmaya değmez.. Yazmışsın ki tlf larımı açmıyor yada geç açıyor diye tartışıyordum. Bu alarm sinyalidir. Normal koşullarda hiç bir bekar erkek koşulları uygun olduğu sürece tlf nunu açmamazlık yapmaz. Demek ki ya biri var hayatında yada konuşmak istemiyor. Her ne kadar da görmezden gelmek istiyorsan bile adamın sana karşı ilgisi yok. Üstelik bana göre de yüksek çapkın. Şimdi gidip karşısına çıkarsan daha da tedirgin veya kızgın olacaktır. Asıl sorun şurada, sen adamı anlamaya çalışma.. Kendini anlamaya çalış. Gözünde büyüttüğün kadar o el adamı değerli değil. Niye bu kadar kendini üzeceksin ki? Sen bu tavırları hak etmiyorsun. Sana 10 adım gelmeyene sen 1 adım dahi gitme...

Merhaba. Size belki de çok farklı gelecek bir sorunumu anlatacağım. Yıllar önce, üniversitedeyken, pekçok kızın başına geldiği gibi, ben de bir hocama aşık oldum. Tabii ki hiç belli etmedim hislerimi. Hatta o bana karşı çok fazla ilgili olmasına rağmen... Belki de bu ilgiydi beni aşık eden. Bana hediyeler aldı, kantinin ortasında ayağıma kadar getirip kahveler ikram etti, kantinin ortasında defalarca sarıldı bana ama kimsenin olmadığı yerlerde de kolunu omzuma atıp öyle yanyana yürüdü. Ben çok mutluydum. Gençlik cahilliği diyeyim bunlara. Çünkü o evliydi. Bu yüzden de, O'nun gösterdiği yakınlığa izin verme dışında birşey yapmadım. Bunun içinde suçlu hissediyorum, o ayrı. Eşiyle mutsuz değildi üstelik. Bana eşinin fotoğraflarını falan da gösterince, ben dedim ki, " kesin ben yanlış anlıyorum. O beni bir öğrenci gibi görüyor." bu yüzden de yakınlık kurmasına izin verdim biraz. Ben sınırları aşmıyordum, O da beni masumane seviyordu, öğrenci gibi yani diye düşünüyordum. Tabii okul bitti mezun oldum. Ama mail atmaya devam ediyorum. Gayet resmi mailler. Hatır falan soruyorum. Ama deli gibi özlüyorum, hiç belli etmiyorum hala. Mezun olduktan dört yıl sonra, hiç haber alamaz oldum birden. O da cevap vermedi uzun süre maillerime. Ben tamamen ümidi kestim. Aynı yıl, biri çıktı karşıma ve sevdiğim adamın evli olması, eşini sevdiğini düşünmem, beni tamamen unuttuğunu düşünmem yüzünden, yeni bir sayfa açmaya karar verdim ve O'nu tamamen unutmaya çalıştım. Başardığımı da sanıyordum. Bir buçuk yıldır hiç görüşmemiştik. Bitti artık diye düşündüm. Kendimi sarstım ve artık evliliğe hazır olduğuma inandım. Evlendim. İki ay sonra, O'ndan bir mail aldım. Uzun süredir, hayatının çok kötü bir aşamada olmasından dolayı bana cevap yazamadığını, evliliğinin bittiğini yazıyordu. Beynimden vurulmuşa döndüm. İç dünyam alt üst oldu sanki. Ama yine kendimi sınadım. Yine de şimdiki eşimle evlenmeyi seçerdim diye geçirdim içimden. Telkin miydi yoksa gerçek mi bilmiyorum bu hislerim. O'na da, evlendiğimi yazdım. Eşimle mutlu olduğumu... Bana cevap yazmadı, ortadan kayboldu yine. Facebook kullanıyordum ama O'nu hiç aratmadım. Sonra tesadüfen karşıma çıktı facete. Eklemedim. Dürüst olmak adına. Bu şekilde, beş yıl daha görüşmedik. Bu beş yıllık süreçte, eşimle ne yazık ki, anlaşmazlıklarımız oldu. Sürekli ayrılalım diyordu. Yetişme tarzımız farklıydı çünkü. Vs. çok sorun yaşadık. O sürekli ayrılalım deyince, en sonunda ben de pes ettim. Beş yılın sonunda, ayrılmak istiyorsa, kabul edeceğimi söyledim. Benim de gücüm bitmişti. Tabii bu arada ben de öğretmen olmuştum okuldan sonra. Eşimle herşey bitince, facete, sevdiğim o hocamı ekledim ama hala kayıtsızım. O kadar nötrüm ki O'na karşı. Ben bile hayret ediyordum. Unutmuşum sandım. Ama telefonla konuşmaya başladık ve sesini duyunca, asla unutmamış olduğumu anladım. Bütün dünyam O oldu birden. Hep O'nu düşünmeye başladım. Telefonda konuşurken, aşktan falan bahsediyordu bana. "Ben kolay açılamam, aşık olunca çok kötü halde oluyorum" vs. Bir gün telefonda, aşktan bahsederken, birden; " Seni seviyorum, sana aşığım!" cümlelerini söyledi birinin durumunu anlatırken. Ama öyle bir vurguyla söyledi ki, nasıl donup kaldım telefonda anlatamam. Sanki bana söylüyordu. Hatta bir gün, ben telefonu açınca, çok sık aradığımı ama neden böyle yaptığımı bilmediğimi söyledim. O da dedi ki, " Ben biliyorum. Sen de benim gibisin ama, bana itiraf edemiyorsun." Biraz kötü hissettim. itiraz ettim. "Ben öyle birşey söylemeyecektim" dedim. Başka bir gün, " karım gibisin" dedi bana. Telefon açılmayınca merak ediyorum diye. Bir başka sohbette, eski evliliklerden bahsederken : "benimle olsaydı, bazen kavga ederdik" dedi. Yine kal geldiği için, neden diye bile soramadım. O kadar şaşırmıştım ki... Sonra bir gün tartıştık. Telefonu açmaması yüzünden. O bana kızdı, tepki gösterdiğim için. Küstü. Yazdıklarımı okumaz oldu messengerda. Ben de geçmişteki aşkımın bütün detaylarını yazmaya başladım. Okulda O'nu görünce nasıl mutlu olduğumu, her dakikasını, her anını yazdım. Hatırladıklarıma o bile şaşırdı. Uzun zaman sonra barıştık. Ama öyle ki, ben artık aştım, iltifatlar yağdırıyorum. Açıkça anlaşılıyor aşık olduğum. Sonra bir gün pat diye fotoğraf gönderdi bana. Ardından da sordu, "sen bana aşık mıydın eskiden?"diye. Evet dedim ben de açıkça. Korkacak bir durum yok ya artık. Cevaben, "şimdi araç kullanmaya başlayacağım. Mecburum. Yarın konuşuruz eski sevgilim!" dedi. Ben mutluluktan uçuyorum tabii. Tam 15 yıl sonra, aşkımı itiraf etmişim. O da bana başına 'eski' sıfatını koysa da bana sevgilim demiş! Saçmaladım tabii hemen. Gece boyunca hep, bana söylediği kelimeyi düşündüğümü, çok mutlu olduğumu falan yazdım. Ertesi gün yine önce ben yazdım. Pek öyle kendimi geriye çekmek aklıma gelmez benim. Sonra korktu O. Geri çekti kendini. Benim fazla abartılı tepkim yüzünden. Ama yazdıklarımı okuyor. Öyle içten anlattım ki aşkımı. Hatta facete başka kadınlarla samimi konuşmalar yapıyordu mesela, ben de hemen tatlı sert tepkiler gösteriyordum. Bana hiç cevap yazmıyorsa da, bütün hislerimi biliyor ve okuyordu. Sükut ikrardandır gibi düşündüm sanırım. Beni onayladığını ama korktuğunu düşündüm. Eski mutsuzluğundan sonra, yeni bir ilişkiden, hele de benim gibi fevri davranan birinden korkuyor olmalıydı. Sonra, face profiline baktım. Eski yıllara. Hani ortadan kaybolduğu, benim evlendiğimi öğrendiği o yıla ait zamana baktım. Birkaç ay boyunca, hiç gönderi yoktu. Sonra ise, hep, yeniden hayata tutunma, güçlü olmayı öğrenme, geçmişte yaptığı hatalar yüzünden kavuşamadığı bir kadından ömür boyu ayrı kalmanın üzüntüsü ve bunu anlatan aşk şarkıları vardı. Üstüme alındım. Haksız mıydım bilmiyorum. Zamanlama tam da benim evlendiğimi öğrendiği o aylara denk gelince, başka türlü düşünemedim. Belki de öyle olmasını istediğim için. Bu gönderilerden bazılarını beğendim bile hatta. Şaşırmış olmalı ta sekiz-on yıl öncesinin gönderilerine bakmış olmama. Ama ses çıkarmadı. Aylardır sessiz. Ben o zaman daha çok cesaret buldum. Profilinde, kaybettiği kadının acısını anlatan ne varsa beğendim. O da başta benim bu tür gönderilerimi beğeniyordu. Yani, hiç bitmeyen ama kavuşma ümidi de olmayan aşkla ilgili gönderilerimi. Sonra derin bir sessizliğe gömüldü ve ne yazık ki ben bu profil işini abartınca, bir çeşit ruh hastası olduğumu düşünmüş olacak ki, en sonunda bana cevap yazmayı bırakın, beni engelledi. Çok ama çok üzgünüm. Ben şimdi bu adamı yanlış m anladım? Yoksa bir türlü hislerinden emin olamayıp da beni üzen kişi olduğunu düşünmekte haklı mıyım? Safransari

O halde Kafka, Erich Maria Remarque, Nietzsche ve Freud da saplantılı olmalı. Bir insanı yıllarca ve platonik olarak sevmek, ama bugünün aşk anlayışına uymayan bir yoğunlukta sevmek mi kötü olan, yoksa O'nun da kendisini sevdiğine dair küçücük işaretler bulmaya çalışmak mı? amelie

Ne oldu acaba ne öğrendin gıybet yapalım haydi

İnşallah. Çok teşekkür ederim. M Max

Nasıl hissediyorum biliyor musunuz, sanki o bana değer vermezse artık, ben kıymetsiz biri olacakmışım gibi... O'nu tanıdığımdan beri, zaman zaman çok uzun süren periyotlarla görüşmemiş olsak bile, aradığımda telefonun diğer ucunda olduğunu biliyordum. Yani birgün aramaya karar verirsem, arkadaşça ve insanca bir tavırla konuşabileceğimizi... Ama şimdi hem kırgınım O'na, hem de eskisi kadar çok sevmeye devam ediyorum. Doğru dürüst kavga bile etmedik şimdiye kadar. Hiç kırmadık birbirimizi. Olumsuz sözler söylenmedi. Öyle olsa o kötü günler gelir akla. Ama bizim hiç kötü anımız yok desem yeri var. Sadece son birkaç ay boyunca süren sessizliği oldu bizi koparan. Ve tabii benim şiddetli baskım Bazen sessizliğin de, bir erkeğin, kadını kırmamak ve geri dönüşü olmayan bir yola girmemek için bulduğu bir çözüm olduğunu okudum. Doğru mu bilmem ki...

Hiç böyle bir son beklemiyordum.. Kader tam anlamıyla bu olmalı diye düşündüm okurken Nazan Bekiroğlu'nun Nar Ağacı romanı geldi aklıma bir anda.. Neden böyle olmuş keşke hiç ilgi göstermeyip yüz yüze olmasını bekleseydiniz engellemesi de çok tuhaf belki de sizin hislerınız çok büyüktü ve ona aldanıp yanlış anladınız.. Zaten biz kızlar herşeyi yanlış anlamaya çok meyilliyiz :/ ama davranışlarını yanlış anlamanızda çok normal of :/

Öyle romantik anlatmışsınız ki kaptırıp gidecekken adamın o sırada evli olduğunu ve hocanız olduğunu sizin öğrenci olduğunuzu adamın tüm bunlara rağmen ahlaklıymış gibi, ürkek bir serçe gibi kaçışlarını, arada size bir parmak bal verişlerini, sizin hevesli aşık bakışlarınızı görünce egosunu tatmin edip bir sonraki ego tatminine kadar ortadan kaybolduğunu farkettim. Önceki

Çok çok çok çok saçma bir durum çocuk senin çocuğun mu da bırakmaman gerekiyormuş eski eşin neden çocuğu sahiplenmek için evleniyor babası evlensin madem öyle sizinkiler böyle bişeyi nasıl kabul eder nereden tutsan elinde kalan bir durum aşşırı absürt

Üstüme alındım. Haksız mıydım bilmiyorum. Zamanlama tam da benim evlendiğimi öğrendiği o aylara denk gelince, başka türlü düşünemedim. Belki de öyle olmasını istediğim için. Bu gönderilerden bazılarını beğendim bile hatta. Şaşırmış olmalı ta sekiz-on yıl öncesinin gönderilerine bakmış olmama. Ama ses çıkarmadı. Aylardır sessiz. Ben o zaman daha çok cesaret buldum. Profilinde, kaybettiği kadının acısını anlatan ne varsa beğendim. O da başta benim bu tür gönderilerimi beğeniyordu. Yani, hiç bitmeyen ama kavuşma ümidi de olmayan aşkla ilgili gönderilerimi. Sonra derin bir sessizliğe gömüldü ve ne yazık ki ben bu profil işini abartınca, bir çeşit ruh hastası olduğumu düşünmüş olacak ki, en sonunda bana cevap yazmayı bırakın, beni engelledi. Çok ama çok üzgünüm. Ben şimdi bu adamı yanlış m anladım? Yoksa bir türlü hislerinden emin olamayıp da beni üzen kişi olduğunu düşünmekte haklı mıyım?

Siz bir hikaye mi yazıyorsunuz burada? Yani tamamen sizin kurguladığınız bir hikaye olabilir mi bu anlattıklarınız? Ya da gerçeklikten kopma sorunu yaşıyor olabilir misiniz? Sanki kendi aleminizde yarattığınız bir ilişkiyi anlatır gibisiniz. Ve garip, net olarak tanımlamaz bir ilişkiden söz ediyorsunuz. Bence hikayenizde, gerçek hayatta olmamış, hayal ürünü pek çok şey var gibi. Birbirine tezat oluşturan, anlamlı durmayan davranışları, karşılıklı konuşmaları aktarıyorsunuz. Herşeyi siz yaratmış ve yaratmaya devam ediyor ve bu arada burada yorum yapanları da, bu hayale dayalı kurguya dahil ediyor olabilir misiniz? Bunlar, benim algıladıklarım. Anlattıklarınızla bende yarattığınız düşünceler yukarıya yazdığım gibi. Size dürüstce, gördüğüm resmi tarif ettim.

Aynen öyle. Çocuğu çok sevdiğimi biliyor. Elimde büyüdü. Tabii ki seviyorum. O yüzden beni düşünmüş ama sanırım yapamayacağım. Yine de bilmiyorum. Çok zor bir karar aşamasındayım. Gidip yüzyüze konuşacağım. Sonra karar vereceğim.

Buluşmak için anlaşmayacağım aslında. Aynı okulda hocalarım var. Onları görmeye gideceğim. O hocalar ile arası iyi. Benim de hocalarla aram iyi. Konuştum telefonla. Geldiğinde hep beraber yemeğe gidelim dedi bölüm hocam. Ben de dedim ki, " Siz diğer hocalara söylemeyin. Sürpriz olsun." Önce okula gidip kantinde oturacağım. Gerisi kader...

Adamla iletisime gectiniz mi bir daha

Sonuna kadar okudum Bazen böyle. yazismalar mesajlar insanı yorar yada duygularindan emin olmaz insan. Ogrrtmenainiz belli bir olgunluğunu var, neden yüz yüze görüşmüyorsunuz Nerde olduğunu. biliyiraunuz. farklı şehirde de olsa. kalkin gidin yanına.

Merakımı mazur gör ama aranızda ne kadar bi mesafe var. Yani samimiyeti ilerlettiginiz dönemde neden görüşmediniz. Bide tam olarak sevgili olmadınız sanırım. Acaba siz mi öyle sandınız buda sizin duygulardan korktu da saplantili filan sanıp engelledi mi. Olabilir mi?

Aslında sömestr tatilinde gidecektim. Ama yorumlar ve benim de fikrimi değiştirmem sonucu vazgeçtim. Sizlere de soruyorum elbette bu nedenle. Belki benim düşünmediğim bir ayrıntıyı yakalayabilirsiniz neticede. Sorduğum konu sadece gidip gitmeme konusu değil aslında. Geçmiş ve bugüne ait bazı yaşananları yazıyorum ki, sizler de daha etraflıca fikir sahibi olun. Sizin söylediğiniz ihtimal de olası. Ama kesin değil. İsterdim ki, eski sevgilim demiş olmasının dışında, diğer söz ve imaları ile ilgili de yorum yapın. Mesela, neden annesiyle tanıştırdı beni? Neden evli olsaydık gibi imalı sözler söyledi, hatta bir defasında "çocuk uyandı kapat telefonu çabuk" diyormuşsun mesela dedi bana. Bunu neden yaptı? Sadece ego diyemeyiz. Çünkü, egosunu tatmin edecek bir sürü kız var etrafında. Sürekli, aşk itirafları ve hatta evlilik, birliktelik teklifleri alıyor. Ortak arkadaşlarımız var ve duyuyorum ben bunları. Yani egosunu besleyecek yeteri kadar unsur var. Diğer örneklere ilişkin cevabınız nedir? merhabask Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak cezası Anneler

Bence de yuz yuze konuşmaniz daha iyi olur. Sonucu merak ediyorum SusamSokagiSakini

O'nu takıntıyla sevmiyorum. Gerçek aşk, asla bitmeyen aşk değil midir? Burada yazamadığım çok şey var beni böyle düşünmeye teşvik eden. Çok uzun olduğu için... Herşeyden önce, bana nasıl baktığını biliyorum. Yalnız bana mahsus sözlerini. Söylediğiniz konuyu ben de düşündüm. Yani kavuşamadığımız aşkın ortak noktamız olduğuna dair inancını. Ama emin olamayız değil mi? Tıpkı benim o kadın olduğumdan emin olmadığım gibi. Sadece tesadüfler beni böyle düşünmeye teşvik etti. Belki bir de iltifatları, sürprizleri, imaları ve gösterdiği yakınlık... Zaten ben de gururumu kurtarmak için gitmek istiyorum. Çok kötü bir şekilde anılmak istemiyorum bunca yıl sonra. Hesap sormaya değil, düşmanlığını sonlandırmaya gidiyorum. Başarabilir miyim bilmem. Ama aradan uzun sayılabilecek bir zaman geçmiş olacak. Belki öfkesi yatışmış olur ve iki yetişkin insan gibi konuşabiliriz. Ben de hatalarımı kabulleniyorum zaten. Çok fazla üstüne gittim. Boğulmuştur bu gereksiz derecede yoğun ilgiden. Sadece bir temenni ile gidiyorum. Düşmanlığı son bulsun. Başka herhangi bir şey belki hiç olmaz. Belki de zaman ister. E

Seviyorduysa bile soğumuştur. Adım atma şansı tanımamışsınız ki hep siz bir şey yapmışsınız. Siz de olsaydınız dayanamazdınız. Olaylara kendinizce anlamlar yüklemeyin bu bende de var, bu yüzden saçma adamlarla birlikte oldum yanlış anladığım ve yanlış yorumladığım için. Gerçeği göremez oluyoruz halbuki ayan beyan ortada. Üzmeyin kendinizi ve lütfen karşınızdaki adım atsın o kim ki siz bu kadar uğraşıyorsunuz şımartıyorsunuz. Boşverin kimseye bu kadar değer vermeyin. Yıpranan siz olursunuz sadece herkes hayatını yaşamaya devam eder. Siz elinizde yorumladıklarınızla ve hissettiklerinizle kalıverirsiniz.

Amin inşallah

Cok üstüne düsmüssünüz... Egosunu tatmin etmek isteyen erkeler ne pahasına olursa olsun karsi cinse sevgisini askini itiraf ettirene kadar uğraşır sonrasında degersiz görür... Bırakın uğramayi seminere bile mecbur degilseniz gitmeyin... Hayatınızı degmeyen biri için heba etmeyin... Hayat güzelliklerle ve süprizlerle dolu...

Pekçok kişinin de sizin gibi düşündüğünün farkındayım. Fakat, inanın, burada yazmaya ihtiyacı olan biri değilim. Kanaatimce, yapacak pek fazla işi olmayan ya da, asosyal, çevresinde varlık gösteremediği için sanal platformda kendini kanıtlamaya çalışan bir kimse olduğumu dahi düşünebilirsiniz. Lakin ben buraya, pekçoklarının onaylamadığı, bazılarının inanmadığı, ama benim açımdan zehir gibi canımı yakan bir acıyı yansıtmak için yazdım. İlk defa bir forumda yazıyorum. Eksik bilgi vermem sebebiyle, bahsettiğim şahıs ile sadece ve hala hoca öğrenci münasebeti ile iletişim kurduğumuzu zannediyor olabilirsiniz. Ya da, zamanın insanlarının, başka kişileri kandırmaktan keyif alan ve bunu yaparken de kendini akıllı, diğerlerini ahmak yerine koyan bir anlayışa sahip olması da sizi böyle düşünmeye teşvik edebilir. Sizi anlıyorum esasında. Zira, başka türlüsüne rastlamak zor. Gitmemek için geçerli bir nedenim olduğunu da ekleyeyim. Ben bir öğretmenim. Eğitim dönemi içerisinde istediğim gibi kalkıp gidemem. Yaşadığımız şehirler birbirinden çok uzak. Haftasonu gidip gelebilmem imkansız dolayısıyla. Bu nedenle, beklemek zorundayım. umutluanne83 Baslangic 98, guncel 83.☺hedef 80 Anneler

Bazen ben de sizin gibi düşünüyorum. Bu kadar üstüne düşmeseydim, şimdi herşey yolunda olacaktı belki. Aşk insanı çok yıpratıyor. Sınırsız bir değer veriyor insan. Belki de bu yüzden hep aşık olanı değil de başkalarını seviyor aşık olunan...

Sizden nefret ettiğini sanmıyorum fakat büyük ihtimalle hayatubda biri var hatta evli bile olabilir. Hiç bir şey yapmayın sadece bekleyin yine size yazacaktır

Evet. Hiçbir fikir yürütemiyorum bu nedenle. Tam olarak ne şekilde bilmiyorum ama, bana çok değer veriyordu. Ne kadar iyi anlaşıyorduk. Acaba benim daha önce evlenmiş olmamı sorun ediyor olabilir mi? Hani çevreden birileri olumsuz bakıyorsa bu duruma, O'nu da etkilemiş olabilirler mi?

Umarım. Çok teşekkür ederim. Hayatımda bu kadar büyük bir zaman dilimini kapsayan bir aşktan bu kadar kolay vazgeçmem mümkün değil. Zaman ister... O da belki... Çok duygusal varlıklarız evet. Aslında O da öyle biridir. Aşka ve insana saygısı vardır. Benim aklıma gelen bir ihtimal, eski eşimle barışabileceğim söylentilerinin kulağına gitmiş olması. Ortak bir tanıdığımız, böyle bir çabanın olduğunu söylemişti.

Dile kolay 15 yıl... Merakla okudum tek tek... Aslında biz kadınlar inandığımız şeyleri kolay kolay yıkamıyoruz. Duygusallıktan geliyor galiba. Saplanıp kalıyoruz. Acılarımıza da körü körüne bağlı kalıyoruz Her şey berraklaşır umarım

Çok teşekkür ederim. Umut verdiniz. Kaybedecek neyim kaldı ki diyorum ben de. En azından bu kahredici sessizlikten iyidir. Bu kadar yıldır, doğru dürüst bir kavgamız bile olmadı. Küçük kırgınlıklar... O hep hatasını anladı ve barışmak için ilk adımı atmaktan çekinmedi. Okul yıllarında ve bütün sınıfın ortasında bile barışmak için çabalardı. İkimiz de zor yıllar yaşadık ve yıprandık. Eskisi gibi sakin olamıyoruz. Bu çok doğal. Zaten O'nun hayatında da sorunları var. Çok özel sırlarını bile paylaştı benimle. Çünkü, ömür boyu dargın kalsa dahi, kimseye söylemeyeceğimi biliyor. Beni kişilik olarak gayet iyi tanıyor. Zaten son yıllarda adıyla hitap ediyorum. Öyle istemişti. O'nun için çok değerli olduğumu defalarca söyledi. Hiç değilse, bir kez daha görmüş olurum bunca yıl sonra... S

Obelde hep bir hikayeniz, ilgi uyandıracak bir hikayeniz var... yazıların bir çoğunu okudum. Univ aşki cok yasanan bi durum.. dikkatimi cekti devamini okudum. Yegen konusu, ailenizin saklamasi, 15 yillik adamin kardesinizi taniyor olup!! (( ki iletisim kurulacak ortak kis8nin olmasi )) bilgi almasi ve bir de sizi neden engellediginizi ogrenip de sehrine gitmemeniz haziran ayina kadar bu konu ilgi gorurse de ben zaman kaybetmiyim..

Gideceğim ama zamanı var ne yazık ki. Eğitim dönemi içinde ayrılmama izin vermiyorlar. Haziran'ı beklemek zorundayım. P

Aynen öyle emin olan adam seven adam bırakmaz merhabask Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak cezası Anneler

Sessiz kalmasi size ilgisi olmadığını gösteriyor siz yanlis anlamissiniz.

Evet terrier şivava kırması fırlamam Senin kedi çok tatlı maşallah allahım esirgesin merhabask Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak cezası Anneler

Olayları yanlış algılamak belki mümkündür. Fakat hayale dayalı bir kurgu içinde yaşıyor olmak, şizofreni hastalığına sahip kimselerde görülür. Dolayısıyla, algıladığınız şekilde olması mümkün değil. Parçaları birleştirememeniz, yaşanmışların hakikat olmadığını göstermez. Zira bazen olaylar, insanların içinde bulunmadan anlayabileceğinden daha karmaşık olabilir. Tıpkı bu konu ile ilgili olduğu gibi. Ayrıca, konunun bütün detaylarını buradan yazmamı beklemezsiniz değil mi? Sanal platformda, sadece sözleri aktarabiliriz. Fakat nasıl ki bir insan, bebeğinin fotoğrafına baktığında, onun kokusunu da hatırlıyor ama çevresine kendi hissettiği şekilde yansıtamıyorsa, aşkla ilgili mevzularda da böyledir. Yalnızca iki insan arasında, gözler ve kalp ile kurulan bir bağı, yalnızca mesajlar ve sonuçlardan yola çıkarak genellemeye tabi tutamazve şu nedenden böyle olmuştur diyemezsiniz. Fikrinizi özgürce beyan etmek hakkınız baki elbette. Ancak zamanın aşk anlayışı ile değerlendirdiğiniz anda, yanılgıya düşersiniz. Bahsettiğim kişi yahut ben, aramızda gerçekten aşk anlamında bir bağ olsun ya da olmasın, birbiri ile çok ama çok iyi anlaşan iki insan idik. Geçmiş zaman kullanıyor olduğumun dikkatinizi çekmesini isterim. Şimdi dargın ya da uzak oluşumuz da buna engel değildir ayrıca. Sandığınız gibi, yıllar süren bir hoca- öğrenci ilişkisi içinde peşinden koştuğum bir adamdan bahsetmiyoruz. Bu kadar uzun zaman içinde kurulan bir bağ - belki buradaki pek çok kimsenin yaşına tekabül eden bir süreden bahsediyorum- hiç değilse saygıyı hak eder. Biz O'nunla hiç kavga etmedik desem, mübalağa etmiş olmam. Yukarıda yazdıklarımı, bir süre önce öğrendim ve zaten bu sitede kayıtlı üye olup da konuya vakıf olan birine de söylemiştim. Hayatım ile ilgili hususlarda, gerçekçi olmaya ve mantığıma göre hareket etmeye dayalı yaşadığım için bugün bu durumda olduğum söylenebilir. Detayları biliyor olsaydınız, ne söylemek istediğimi belki daha reel biçimde anlayabilirdiniz. Fakat detayları buradan yazmak, hem olayı fazlasıyla ifşa etmiş olmak hem de gereksiz derecede uzun mesajları konu ile ilgilenen üyeleri meşgul etmek anlamına geleceği için buradan yazmamayı tercih ediyorum.

Bir de, bana 'eski sevgilim' demesini nasıl yorumlarsınız? Eskiden beni sevdiği şeklinde mi, yoksa hala seviyor ama söyleyemiyor şeklinde mi?

Çok merak ediyorum ne yaptınız diye inşallah herşey gönlünüzce olur

Ergenken benim de başıma gelmişti. Hiç bir sorun yokken bir gece yarısı upuzun mesaj atıp her yerden beni engellemişti. Aklıma geldi bak

Teşekkür ederim. Sonucu buradan yazacağım

En çok da buna üzülüyorum. Saplantılı olduğuma inanıyor belki de. Bu, değiştirilmesi çok uzun zaman isteyen bir durum...

bende merak ettim

Tövbeeee deliler midir nedirler anlamıyorum bunları KK da çok konu var böyle birden kayıplara karışanlar dertleri neyse garipler merhabask Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak cezası Anneler

Aynen bende.. bu konudan bildirim gorunce hemen bakmak istiyorum. nede olsa cok aşık bi bayan var. türk sinemasi gibi. insallh sonu mutlu biter

Kavga etmemissiniz. Gayet guzel konusurken adam once mesajlariniza cevap vermeyi kesmis, sonra da sizi engellemis. Simdi karsisina cikinca nasil bir tepki alacaginizi dusunuyorsunuz. Adam bencede sizin takintili oldugunuzu dusunuyordur. O seneler once kavusamadigi kadinin siz oldugunuzdan nasil bu kadar emin oldunuz ki? Adamin belki sizin de bu tarz paylasimlarinizi begenmesinin sebebi sizinle ortak bir gecmisinin oldgunu dusunmesidir. Size eski sevgilim demis ama biliyorsunuz ki siz onunla hic bir zaman sevgili degildiniz. Anlamsiz, ici bos bir laf olmus. Tum yaptiklarindan sonra ben bu kisinin size hic ilgi duymadigini, ve bununla da kalmayip, sizden kacmak kurtulmak istedigini dusunuyorum. Sizi engelleyen ama 15 senedir takintili bir sekilde sevdiginiz kisiyi bir kere ziyaret etseniz ne mi kaybedersiniz? Gururunuzu, yüzünüzü

ahhh ahhhh gençliğim geldi aklıma çok yaşlıymışım gibi. ben hep dobra oldum ilişkilerimde. aşkımı yoğun yoğun yaşadım. çok yazdım boğdum sıktım bunalttım ve hep karşımdakini usandırıp kaçırdım. kimseye zaman tanımadım. ilişkiyi biraz salınca kendine hakim olunca sevgini içinden haykırdığında daha yolunda gidiyor her şey. yerine kendimi koydum evet ben olsam ne yapardım. mesela hazirana kadar asla beklemezdim çünkü süre uzun ve hayatına başkasının giripte başım önde geri dönmek var. yani derler ya seviyorsan git konuş bence diye. ben olsam giderdim çıkardım karşısına kesin.

Sen bilirsin eski eşinle aranda kavga şiddetli geçimsizlik yoksa düşün ama cidden mutsuz olacaksan depresyon falan yaşayacaksan uzak durmalısın

Aslında O'nun yaşadığı şehir, benim okuduğum şehir. Yani her iki şehirde de beni bağlayan unsurlar var. Belki de söylediğiniz doğru ve ben kendimi inandırdım beni sevdiğine. Ya da gerçekten sevdi bir zamanlar. Bütün okulda başka kimseye böyle davrandığını görmedim o kadar yıl boyunca. Bu yüzden güvenilir olduğunu söylüyorum. Aşk ise, maalesef insana seçme fırsatı vermiyor. En olmayacak durumda, en olmayacak insanı da sevebiliyor kişi. Orada yüksek lisans yapmayı düşünüyorum. Hocalarım zaten sürekli söylüyordu bana gelmemi. Gidişimin meşru bir sebebi de olacak böylece. Bu süreçte, bizi yıpratan yazışmalardaki yanlış anlaşılmalar yerine - eğer varsa - bende sevdiği özellikleri hatırlayacak belki. Yıllardır yüzyüze görüşmedik neticede. Böyle uzun bir süreçte insan unutabilir. Ama eğer dediğiniz gibiyse, ben de bunu anlamış olacağım.

Hmmm eski eşinde sen seviyorsun bırakamazsın diye seni düşündü sakın böylr bir hata yapma başkası için hayatından vazgeçme

Amma kasmissiniz adamın sizi sevdiğine ikna olmak için. Adam resmen evliyken bir öğrencisine aşırı ilgili davranmis-eski sevgilim lafı da oradan geliyor- sizi aşık etmiş kendine. Veee ne kadar güvenilir olduğundan bahsediyorsunuz. Cidden takmissiniz adama baksaniza ortada bir şey yok ve tayin istiyorsunuz. Yaşadığınız şehirde sizi bağlayan hiç mi bir şey yok da...

bence takıntı yapmışsınız adamı. adamın evli olduğunu bildiğiniz halde ve sizinde ona karşı duygularınız olduuğu halde adamın rahat davranmasına en başta izin vermişsiniz. sonra evlenmişsin boşanmışsın hala o adamla yüz yüze mi görüşsek vs diye düşünüyorsunuz. aradan yıllar geçmiş hala aynı konu etrafında dönüp duruyorsunuz. bence boşluktasınız.

Kendi kendime düşünüyorum bazen, unutmam gerek. Bitsin artık bu berbat durum diye. Ama sonra çok aptalca birşey yapıyorum ve O bunu hisseder ve üzülürmüş gibi hissediyorum. Ne saçma. Muhtemelen umurunda bile değil ve bütün bu yaptıklarım yüzünden, kendi kendimi incittim. Bana saygı duyuyordu. En çok da buna üzülüyorum. Saygıyı kaybetmese insan... Sevgiden daha önemli bence.

Bence de yaa amacı ne bu adamların karabatak gibi birden yok oluyorlar merhabask Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak cezası Anneler

Eytt behh aynen :) bu arada köpek sizin mi ya çok şirinmiş. Benim de kedim var :)

Saplantı...

Ya ablacım ben gebereceğim ya insan böyle sonu olmayan şeyi nasıl bekler yahu? Ne yap et ulaş ona. Mesaj atma ama direkt ara. Söyle dök içindekileri. Onu da dinle. Öğren neden engellemiş seni. Sonra da sor siz ne olacaksınız sizin sonunuz ne. Olmayacak bir iş için bekleme harcama aylarını daha fazla bu şekilde. Barış Manço'dan iki dize bırakıyorum şuraya. "Ya dön bana artık. Duyuyor musun beni? Ya çık git dünyamdan. Anlıyorsun değil mi?"

Saçmaladım tabii hemen. Gece boyunca hep, bana söylediği kelimeyi düşündüğümü, çok mutlu olduğumu falan yazdım. Ertesi gün yine önce ben yazdım. Pek öyle kendimi geriye çekmek aklıma gelmez benim. Sonra korktu O. Geri çekti kendini. Benim fazla abartılı tepkim yüzünden. Ama yazdıklarımı okuyor. Öyle içten anlattım ki aşkımı. Hatta facete başka kadınlarla samimi konuşmalar yapıyordu mesela, ben de hemen tatlı sert tepkiler gösteriyordum. Bana hiç cevap yazmıyorsa da, bütün hislerimi biliyor ve okuyordu. Sükut ikrardandır gibi düşündüm sanırım. Beni onayladığını ama korktuğunu düşündüm. Eski mutsuzluğundan sonra, yeni bir ilişkiden, hele de benim gibi fevri davranan birinden korkuyor olmalıydı. Sonra, face profiline baktım. Eski yıllara. Hani ortadan kaybolduğu, benim evlendiğimi öğrendiği o yıla ait zamana baktım. Birkaç ay boyunca, hiç gönderi yoktu. Sonra ise, hep, yeniden hayata tutunma, güçlü olmayı öğrenme, geçmişte yaptığı hatalar yüzünden kavuşamadığı bir kadından ömür boyu ayrı kalmanın üzüntüsü ve bunu anlatan aşk şarkıları vardı.

Bir gelisme var mı? S

Ya ablacım nasıl yüzyüze görüşeceksiniz engellemedi mi bu adam seni nasıl buluşmaya anlaşacaksınız?

Kız daha 2 mayıs olmadı heyecanla dizinin yeni sezonunu bekliyor gibi bekliyorsunuz sanırım merhabask Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak cezası Anneler

Yo hayır bencillik değil siz sevdiğiniz için öyle düşünüyorsunuz sadece anlıyorum sizi

Cok merak ediyorum bu hikayenin sonunu...

Keşke cevabı bilsem... Buradan herşeyi yazmadım ama, sıkılmadan okumak isterseniz, O'nunla paylaştığımız bazı anıları yazabilirim. Belki fikir yürütmenize yardımcı olur

Ne istediklerini bilmediklerinden. Kendilerine güvenmediklerinden. Gerçekten seven adam gitmez. Emin olmayan adam gider

Teşekkür ederim. Dilerim öyle olur. Beklemek dışında, arada sırada facebook profiline baktım bir arkadaştan. Hala yalnız gibi görünüyor. Bencillik gibi görünmesin ama, umarım öyledir

Benim eski eşimin bir yeğeni vardı. Bebekliğinden beri, babaanne ile bizim evde büyüdü. Bana anne derdi hatta. O çocuğu hala arar sorarım yani. Kendi çocuğum gibi. Elimde büyüdü. Ama geçenlerde çocuğun babası, ben artık bakamıyorum, diye tutturmuş. Babaannede de alzheimer başlangıcı var. Kendine bakacak hali yok. Eski eşimle biz de ayrılmış olunca, çok zorlanmışmış vs. Yani çocuğu verecek kapı kalmayınca, yurda vermek istemiş. Eski eşim de itiraz edince, biraz daha oyalanmış. Ama şimdi başka bir kadınla evlenecekmiş adam. Çocuğu yurda vermemek için, yaza kadar zaman vermiş. Eğer birini bulup evlenirse, çocuğu eski eşime verecekmiş, yoksa yurda... Eski eşim de demiş ki, "ben nereden bulayım o kadar zamanda, çocuğa anne olabilecek ve bana eş olabilecek birini?"Eski eşimin benimle barışmayı isteme sebeplerinden biri de buymuş ama bana söylememişler. Annem anlattı herşeyi. Meğer önce eski eşim sormuş, benim hayatımda biri olup olmadığını. O da demiş ki, tam olarak biri var değil ama, durum böyle böyle. O zamandan sonra eski eşim tekrar bana gelip barışalım demedi. Ben de sormadım tabii. Anneme demiş ki, " Bir kez daha mutluluğuna engel olmak istemem." Bizim durum netleşsin diye bekleme kararı almış. Uzun zamandır aramıyordu. Meğer sebep buymuş. Ama daha kötüsü, hocam da, neredeyse eş zamanlı olarak, kardeşime face üzerinden sormuş, eski eşi ile barışma ihtimali var mı diye. O da olan biteni, çocuk meselesini anlatmış. Ne demiş o zaman biliyor musunuz, " O zaman artık evli sayılır"! Yani ben O'nun gözünde evli ve çocuklu bir kadınım. Ablam daha kabul etmedi dese de kardeşim, O demiş ki, "Çocuğu bırakamaz. Bırakmamalı da zaten" Sevdiğim adam bekar, ama ben O'nun gözünde evli ve çocukluyum. Gitmesi bu yüzden. Herşey bu yüzden. Benim yazdıklarımı da artık alay gibi mi anladı, uygunsuz mu gördü bilmiyorum. Eski eşiyle barışacak da ben yedekte mi kalacağım diye mi düşündü? Ben O'na aylarca aşk mesajları yazarken, bu durumu hep biliyormuş. Cevap yazmayışı da bu yüzden. Eski eşiyle barışacağını düşündüğü bir kadına neden böyle bir konuda yazsın ki. Anlamıyordum ben de neden birden çekip gittiğini. Sustuğunu. O kadar kızdım ki bizimkilere. Anneme eski eşim söz verdirmiş, kardeşime de O... İkisi de susup duruyorlarmış. Şimdi neden söylediniz o zaman diye sordum, "her şekilde günaha giriyoruz" dedi annem.

Bn bu olayın sonunu çok merak ettim

Koca yaz bitti bi gelisme varmi konuda

Neden görüşmedik, çünkü O'nun hasta bir annesi var ve biz farklı şehirlerde yaşıyoruz. Bana gelmesi imkansız. Ben de gitmedim, çünkü kendimi ayağa düşürürüm sanıyordum. Oysa şimdi bu koşullarda gitmek... Ne ironik...

Her yazdığınızı okudum. Tahminimce adam sizin ona karşı olan duygularınızı öğrenince ve fazla ilgili davranışınızla bunalmış üzerine birde aradaki gizemli sohbet bitmiş ve engeli yemissiniz. Bence tayin istemekle iyi yapmışsınız bu zaman zarfı içerisinde aramayin ulaşmayın. Karşılaşmasanız bile ortak tanıdıklarınizdan sizin oraya geldiğinizı duyar bi sekilde. Siz sadece sabirli olup peşini birakmayin. Ben olsam oyle yapardim biticekse bile elimden geleni yapip bitmesi beni asla mutsuz etmezdi. Hakkinizda hayırlısı umarim. Aniden ulaşır ve bu entrikalara gerek kalmaz :)

Peki size dediğiniz gibi hala hissi olsa siz takıntılı halinizi göstermeden önce de söylemez miydi? O kadar konuşmuşsunuz. Ya da karısını zamanında sizle aldatmaya çalışan iş etiginden bihaber insanla birlikte olsanız size de iki üç yıl sonra aynısını yapmayacağı ne malum. Boşandıktan sonra-yani siz yıllarca gorusmedikten sonra- sadece size haber verdiğini nereden biliyorsunuz. Belki sizin gibi ama farklı dönemlerden iki üç öğrenci daha var. Belki onlardan birine yazıyor onu. Neyse o kadar çok belki var işte ama tek gerçek adam evliyken size yazmış ve hocanizmis o zaman. Yani hiç ama hiç güvenilir değil. Diyorsunuz okulda benden başka kimseye böyle davranmadi adam evli yahu hem de hoca mavi boncuk mu dağıtıp dursun. Ne desem boş şu kadar yazdığima parmaklarima üzüldüm:))

Babası evleniyor zaten. Tam da bu yüzden yurda vermek istiyor. Çocuk kız çocuğu. Yeni eşi, çocuğu istemiyor.

Eşini aldatmak şeklinde değerlendirmeniz yanlış. Sadece oturup sohbet etmek ya da bilhassa kalabalık ortamlarda yakınlık göstermek ile aldatılmaz insan. Her şeye rağmen çok doğru olduğunu savunmuyorum bu durumun. Ama aramızda açıkça konuşulmuş bile değil duygular. Yani iki taraf da elinden geldiğince, belki de başarabildiği ya da olması gerektiğine inandığı şekilde davranıyordu. Benden başkalarına da mail atmış olsaydı eğer, herkes benimle aynı anda evlenmedi değil mi? Biri O'nun teklifini kabul ederdi herhalde. Çapkın biri olmadığına ilişkin düşüncem de, kendisini tanıyor olmamdan ileri geliyor. Kız öğrencilere telefon numarasını bile vermezdi. Kantinde çok az kişi ile görüştüğü olurdu. Bruce Wills' e benzetirlerdi arkadaşlar. Yani isteseydi - ki tahmin edersiniz peşinden koşan çok kişi olduğunu - pekçok hocanın yaptığı gibi el altından bağlantı kurabilirdi öğrencilerle. Şimdi size, hiç tanımadığınız birini neden ahlaklı bulduğumu nasıl anlatayım? Siz nasıl bu kadar emin olabilirsiniz o tıynette biri olduğundan? . push ;

Gideceğim ama korkuyorum. Biraz zaman tanırsam, sakinleşir belki diyorum. aslında ben böyle biri değilim. Ama o dönem, sanırım zor bir dönemdi ve kendimi değersiz hissediyordum. Bu nedenle, O'na olan ilgimi fazla yoğunlaştırdım ve haklı olarak kaçtı.

En iyi yol git bir anca yüzyüze görüş çok içini bak duruma olursa olur olmazsa şok at kalbinden Böyle ihtimallerle, hayallerle yaşanmaz melankoli olmuşsun. Hocanda psikolojik sorunlu yetişkin insansiniz b anda sessiz kalmakta nedir Yüz verip elletmem der gibi sürekli bi dengesiz ruh halinde sevmedim hocanı git gör ölç tart kendini paralama

Hepsini Allah korusun uzun ömürler versin :)

Olabilir ne yazık ki. Sanırım O emin olmaya çalışıyordu benden ya da kendinden. Daha yeni samimi oluyorduk gibi. Tam ne olduğumuzu ben de bilmiyorum. Bir saat ya da daha fazla konuşurduk kimi zaman telefonda. Oysa pek sevmez öyle uzun konuşmayı. Hatta çoğu zaman telefonunu kaybeder evde. O kadar uzaktır yani telefondan. Ama benimle konuşurken, hep keyifliydi. Evin seslerini merak ederdi. Kapı çalınca dinlerdi ve yorum yapardı hayatımla ilgili. Ama kendisinin bu hayata karışmaya hakkı olmadığını düşünürdü. Çok öyle aşırı samimi olamadık. Hatta ben de hayatına karışma hakkım olmadığını söylemiştim O'na ve O da karışabileceğimi söylemişti.

Evet "Oliş'im" aşkım o benim merhabask Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak cezası Anneler

Çok teşekkür ederim ilgilendiğiniz için. Öncelikle şunu söylemem gerek. Hayatında biri olmadığını biliyorum. Çok güvenilir biri. Çok uzun zamandır tanıyorum O'nu. Biri olsaydı, söyleyecek kadar merttir. Geçenlerde, bir arkadaşımın hesabından baktım paylaşımlarına. Aşık olan iki insanın bile, birbirini ne kadar yıpratabileceğine ilişkin bir gönderi yazmış. Ben ise, sömestr tatilinde O'na gitmeme kararı aldım. Daha ekstrem bir karar verdim, O'nun yaşadığı şehre tayin istedim. Ortak bir çevremiz var. Karşılaşmamız her zaman mümkün. Haziran'dan sonra gideceğim o şehre. O zamana kadar O da düşünmüş olur ben de. Tam olarak ne şekilde bilmiyorum ama, O beni severdi. O'nun için gerçekten çok değerli olduğumu biliyorum. Bunu bana defalarca söyledi. Sözlerini geçtim, kendisine bakan bir erkeğin gözlerindeki farklı anlamı okuyamayan kadın var mıdır? Hiçbir zaman çapkın bir adam olmadı. Bunu yakın arkadaşları da söylüyordu. Bana ilk sarıldığında, sanki hiç dokunmuyor gibiydi. Avucunun içine aldığı bir kelebek gibi, sadece etrafımı kuşatmıştı ama verdiği samimiyetin ve hissettirdiği değerin yanında, asla, bir erkeğin sıradan bir kadına sarılışı gibi değildi. Bana baktığı zaman, ne kadar kalabalık bir ortamda olursak olalım, bakışları sadece bana odaklanırdı. Başka hiçbir yere kaymazdı benimle konuşurken. Nescafe paketini açıp fincanıma boşaltmamı bile, büyük bir dikkatle takip ederdi gözleriyle. Masamızda başka biri varsa dahi, yüzü veya tamamıyla kendisi bana dönük olurdu. Her şeyin en iyisine layık olduğumu söylerdi bana. Bana bakarken yüzünün kızardığı ve bakışlarını kaçırdığı olurdu zaman zaman. Neden bilmiyorum, O'ndan çok daha fazla şeyler paylaştığım başka kimseler de oldu ama ben hiç o zamanlarda olduğu gibi hissetmedim. Hiç kimse bana o hissi veremedi. Bilmem... Belki hiç karşılaşmayacağız, belki beni artık sevmiyor, belki... Ne olacağını bilmiyorum ama, bu yaştan sonra başka birini böyle sevebileceğimi sanmıyorum. Pekçoğunuzun söylediği gibi, ben de bekleme kararı aldım.

Şunları da söylemem gerek, geçen yıl telefonda konuşurken, bana bir defasında " Seninle evli olsaydık, bu konuda kavga ederdik" demişti. Başka bir gün de, neden telefona cevap vermediğini sormuştum. O'nu merak etmemi gerektiren bir durum vardı. O da demişti ki " Eşimmişsin gibi oldu" . Bana ' eski sevgilim' demesini de ben şöyle yorumladım. Bana olan hislerini artık açıkça söylemek istedi ve böyle söyledi ki, hala aynı düşündüğünü anlayayım. Belki bu şekilde daha gerçek ve kalıcı bir ilişkiyi başlatmak istedi. Ama ben fazla üzerine düşünce, korktu ve vazgeçti. Ya da beklemeye ve beni bir süre görmeden mantıklı karar vermesi gerektiğine... Myprettyworld Zekayı Anlamak Zeka Gerektirir tek ayak

Kacan kovalanir.. boğulmuş adam. Uzgunum, size karsi ilgisiz. Umarim "hocaniz'ın boşanmasini öğrenmeniz sizi boşandirmaya itmemiştir

Yeni bir şey daha öğrendim. Benim evlendiğim yıldan beri, bizim bölümde derslere girmiyormuş.

Aranızda kaç yaş var merak ettim. Belki adam yaş farkı sizin eski öğrencisi olmanız gibi çevresinden alacağı tepkilerden çekindiği için ciddi bir adım atamıyor böyle şeylere önem veren birimi değilmi tabi onu siz daha iyi bilirsiniz birde önceki evlilikten çocuğu varsa bunuda gözardı etmemek lazım tüm bunlar sizden uzaklaşma sebebi olabilir

Yüzyüze görüşmenin çok daha etkili olacağını düşünüyorum. Bu yüzden bekliyorum. Aslında beklemek benim için de çok zor. Ama bu belki de son şansım. Bu nedenle riske atamıyorum. Yüzyüze görüşebilirsek, o zaman herşeyi soracak ve söyleyeceğim. Ve göreceğim benim gözlerime eskisi gibi bakıp bakmadığını. Ne yapıp da bu kadar kızdırmış olabilirim bilmiyorum ki...

Aramızda 6 yaş var. Çocuğu yok. Ama çevrenin tepkileri konusunu bilmiyorum. Yani dikkate alıyor olabilir. O zamanlar pek önemsemiyordu çevreyi ama neticede aradan yıllar geçti. İnsanın düşünceleri değişebilir. . push ; M Max

Şunu da söylemem gerek, birkaç yıldır görüşüyoruz zaten O'nunla. Yani sandığınız gibi yılların derinliklerinden çıkıp gelmiş değil. Arkadaşça sohbetler gibi ama, araya bazı imalı cümleler sıkıştırdığı ve samimi sohbetler. Belki sevgilisi olarak görmeyebilir. Bunu bilmiyorum - ki esasında tam da bunu anlamaya çalışıyorum - ama beni sevdiğini, hatta çok sevdiğini, O'nun için çok kıymetli olduğumu defalarca söyledi. Hoca/öğrenci ilişkisini çoktan aştık yani biz. İki yetişkin insanız nihayetinde artık

Adam sizin gibi hissetmiyor bu kadar basit. Siz ulaşılamamış, elde edilememiş, gizemi çözülmemiş bir sırken onun için vazgeçilmezdiniz. Büyü bozulmuş onun için. Sakın yanına gidipte daha çok üzülmeyi göze almayın.

Başkası için hayatını değiştirecek mutsuz olacapın kararlar verme

Konu sahibi hala gitmediniz mi bence gidin konuşun rahatlayın ben burda çıldırdım ama hesap sorarak değil normal konuşun cidden nedir derdi ne tuhaf bir insan

Evlendim. İki ay sonra, O'ndan bir mail aldım. Uzun süredir, hayatının çok kötü bir aşamada olmasından dolayı bana cevap yazamadığını, evliliğinin bittiğini yazıyordu. Beynimden vurulmuşa döndüm. İç dünyam alt üst oldu sanki. Ama yine kendimi sınadım. Yine de şimdiki eşimle evlenmeyi seçerdim diye geçirdim içimden. Telkin miydi yoksa gerçek mi bilmiyorum bu hislerim. O'na da, evlendiğimi yazdım. Eşimle mutlu olduğumu... Bana cevap yazmadı, ortadan kayboldu yine. Facebook kullanıyordum ama O'nu hiç aratmadım. Sonra tesadüfen karşıma çıktı facete. Eklemedim. Dürüst olmak adına. Bu şekilde, beş yıl daha görüşmedik. Bu beş yıllık süreçte, eşimle ne yazık ki, anlaşmazlıklarımız oldu. Sürekli ayrılalım diyordu. Yetişme tarzımız farklıydı çünkü. Vs. çok sorun yaşadık. O sürekli ayrılalım deyince, en sonunda ben de pes ettim. Beş yılın sonunda, ayrılmak istiyorsa, kabul edeceğimi söyledim. Benim de gücüm bitmişti. Tabii bu arada ben de öğretmen olmuştum okuldan sonra. Eşimle herşey bitince, facete, sevdiğim o hocamı ekledim ama hala kayıtsızım. O kadar nötrüm ki O'na karşı. Ben bile hayret ediyordum. Unutmuşum sandım.

Evet mutluluk önemli ama, bu devrin koşullarında çok sevdiğim o kız çocuk, yetimhaneye verilince de mutlu olamam ki...

Dediğiniz doğru ince bilek. Ama başka biri ile aynı frekansı bulamıyorum. Kimse O'nun gibi değil. Belki yüz yüze görüşürüsek, daha iyi anlarız birbirimizi. Belki beni görünce eski günleri hatırlar diyorum... . push ; S

Sanırım yanlış yere yazdım.

Cevapları sen de biliyorsun ilgi manyağı yapmissin adamı. Adam kaçmış. Geri dönmediği halde iletişim kuman çok saçma olmuş. Onurunu ön plana alarak hareket etmeye çalış bence bundan sonra. Oyle temiz aşktan anlamaz erkekler zaten.

Eeee mayısa girdik. Yolculuk ne zaman :) Eee

Haziranda gidiyorum ama, önce burada yazmak istediğim çok şey öğrendim. Aklım çok karışık. Çok yoğun iki gün geçireceğim. Aklımı toplayıp yazmak istiyorum ki doğru ifade edebileyim T

Yani çocuk yok yaş farkı da yok sayılır ben de ünide hocanız olunca Bi 15 yaş vardır sanmıştım. Bu durum tamamen adamın duygu düşünceleriyle alakalı bence etkileyecek Bi çevresel faktör yok gibi

Şimdi, bir ihtimal geldi aklıma. Başka biri olabilir mi hayatında. Birlikte yaşadığı veya evlendiği. Yani bir anda engellemesi aklıma bunu getirdi.

Evet ya "siz nesiniz şimdi?" T

Bence gitme Stalker gibi adam daha da korkutucan beni takip ediyor felan diye düşünür. Isteseydi zaten seni arardi sorardı. Ne değişecek gittiğinde? Belki adam karısıyla barisma aşaminda sen daha da kötü durumda olucan. Bence iyi düşün seninle bir ilişki isteseydi ilgilenirdi kızar barışır. Kendini kandırma bence. merhabask Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak cezası Anneler

Adamın hayatında başka biri var benim aklıma başka birşey gelmedi. Belki yüz yüze geldiğinizde sizde farklı hissedersiniz bence çıkın karşısına içinizde kalmasın

İnanın ne istediğimi çok iyi biliyorum ve kat'iyen boşlukta değilim. Hele de şu süreçte. Gerçekten kimi sevdiğimi anladım. Evli olmasına rağmen rahat davranması dediğiniz davranış biçiminin en üst sınırı, kolunu omzuma atmasından ibaret. Ne söz ne de fiil ile kurulmuş bir yakınlık yok bunun haricinde. Sadece hisler var. Hislere engel olunamaz. Sandığınızın aksine, niz kabullenmiştik bu durumu. Ama, netice olarak, anlaşamadığınızı anladığınız biri ile evli kalmazsınız. İki insana da yazık olur bu durumda. Evli olduğum süreçte, O'nunla görüşmedim. Bunu yazmıştım yukarıda. Ayrıldıktan bir müddet sonra, tesadüfen denk geldi arkadaş tavsiyelerinde, ben de ekledim. Görüşmeye tekrar başladıktan sonra da yüz yüze görüşmedik. Bu nedenle yıprandı bazı şeyler. Ve yıprandığı için de, eskiden tanıdığımız insanları bulabilecek miyiz birbirimizin gözlerinde diye merak ediyorum. Hayat insana yaşadıkça öğretiyor gerçek sevginin ne olduğunu. Belki O beni sevmiyor da olabilir. Fakat bu benim sevmeme engel değil. Zira sevgi bir alışveriş değil. Karşılık gerektirmez.

Hayır. Hiç yazmadım. O da yazmadı. Bekliyorum sadece.

Çok şirin maşallah. Bu da benim kuzudan hallice iri yarması oğlum :) Eklentiler 20190501_234101. jpg 252,6 KB · Görüntüleme: 27

Bence gitsin artık çok bekledi