Herşey o kadar iğrenç ki nereden başlasam, neyi anlatsam bilemiyorum! Üniversiteye hazırlanıyorum bu yıl, onun yükü inanılmaz derecede ağır geliyor, dayanamıyorum 7 yıllık erkek arkadaşımla sanırım ilişkimiz bitti. Sanırım diyorum çünkü hiç birşey bilmiyorum. Son zamanlarda konuşamıyoruz bile, konuşsakta 3 dk iyiysek hemen arkasına 1 dk kötü oluyor ve telefonu kapatıyoruz. Önceleri ondan uzak olduğum için üzüntümün hırçınlığa dönüştüğünü düşünmüştüm. Özellikle de bayram tatilinden o geri dönerken hiç hoş olmayan şeyler yaşadık. Ben ona kötü davrandım, o sustu, sonra gitti. Neyse ben o gidince haksızlık ettiğimi düşünüp özür diledim, o da evlerine misafir bi kaç öğrenci geldiği için müsait olamadığını, o yüzden konuşamadığımızı söyledi, düzeldi sanki birşeyler ama hala eski duruma dönemedik. En son bu sabah eski sevgilisi ona mesaj atmış, onun hesabını kontrol ederken gördüm. Sesimi çıkarmadım önce, sonra öğleden sonra mesajı hala okumamış onu farkettim, aradım aradım açmadı. Neyse sonra 2 gibi konuştuk bugün okulu yokmuş, temizlik günüymüş evde, tabi ben kafamın doluluğundan bunu unutmuşum. Sonra kapı çaldı misafir öğrenciler geldi, kapatıyorum ben dedi. Bende çok sinirlendim çünkü sürekli telefonu kapatıyor onlar gelince-ki öbür arkadaşları kız arkadaşlarına karşı hiç böyle davranmazken o böyle bi zorunluluğu olduğunu düşünüyor- dedim ki kapatalım telefonu sende git o kızın mesajlarına cevap ver, o da ortam çirkinleşiyor iyice büşra kapatalım bence dedi bende bişey demeden kapattım telefonu. Sonra hesabını açtım baktım kıza cevap vermiş, bende o öyle yapınca gittim uyudum. 1 saat sonra uyandım, şifresini değiştirmiş, bende hesabımı dondurdum, telefonumu kapattım. Kısaca birbirimize ulaşmamız için pek bi olanak kalmadı. Kuzenimin fake hesabından kontrol ediyorum, arkadaş sayısı gitgide artıyor sürekli Telefonumu açtım baktım, aramamış bile. Farkındayım bu ilişki bitmeli ama ben onsuz ne yaparım ki?! O benim en yakın arkadaşım, sırdaşım, sevgilim, herşeyim, herşeyimm... Benim hiç yakın arkadaşım yok, bi tane vardı taa ilkokuldan beri beraberdik-erkek arkadaşımla olduğu gibi- onun sevgilisi istemediği için benimle görüşmüyor artık! -Ben onlara ne yaptıysam- Evdekilere gelirsek onlar ayrı bi dünya, yüzüm asık oldu mu bana destek olmak yerine daha kötü davranıyorlar sanki bi suç işlemişim gibi. Ben her saniye palyaço gibi gülemem ki! Kısacası kimse beni anlamıyorr... Sanırım buraya da yanlız olduğum için yazma ihtiyacı duydum. Yarında okuldaki psikoloğa gitmeyi düşünüyorum, zaten aramız çok iyidir ama en son konultuğumuzda ben ona aşkımızın büyüklüğünden bahsediyordum Şimdi iyi bi duşa ihtiyacım var, sonra da olanları düşünmeden uyumaya çalışırım herhalde, umarım başarabilirim... O olympias