Neden beraber yaşadığınız önemli

Yani ilaçlar dan olabilir belkş de. Ancak 3 yıldır sık sık hastanelerdeyiz her gidişimizde doktorlar da soruyor kullandığı ilaçları. Her seferinde yanımızda götürüyoruz mutlaka. Ama ayrıca bu ilaçları böyle etki yaparmı sormadım hiç. Bakayım yan etkilere.. Babaö yıllarca yöneticilik yaptı. Her zaman otoriter biriydi. Nöroloji doktoru gençliğinde de asabi olan insanların yaşlılığı da malesef böyle oluyor dedi. Biz demans vs mi başlıypr acaba diye götürdük ana iki soktorda ilaç vermek istemedi. En son bu durumda psikyatrise götürmem imkansız dediğim, için, hafif bir antidepresan yazayım o zaman dedi. Etkisi başlayınca götürürsünüz dedi. Evden çıkmaması hiç hareket etmemesinin sebebini bilmiyorum malesef.. Çok konuştum defalarca defalarca. Ama normalde de burnunun dikine giderdi hep. Umursamıyor açıkçası kimin ne dediğini. Hep ben en doğrusunu bilirim mantığı var. . push ;

Çok teşekkür ederim. 75 yaşında ancak 62 yaşından beri durum bu malesef. İmkan var da onu, ikna etmek zor. Ablama da saçma bir sebepten küstü. Şuan artık sadece bende kalıyor.

Bu hangi taraf olursa olsun öncelikle diğer çocuklar varsa onlarla ortak bakım yapılmalı. Yoksa yakın bir dairede oturtulup ona göre bakımı yapılmalı. Bunlar belki kulağa vicdansızca gelebilir ama artık günümüz şartlarında kimse kimseyle üst üste yaşayamaz o düzen bozuldu. Bende istemem şahsen. Yani külliyen yalnız bırakılmasınada karşıyım. Örneğin benim babam olsa yakınımda bir daire tutar orada yedirir içirir bakardım. Ben eşimden beklemez kendim ilgilenirim. Ama eşimin böyle bir durumu olursa onlarada eşim kendi ilgilensin diye beklerdim. Yani ben kendi tarafına kendimden fedakarlık yaparım eşimde kendi tarafına kendinden fedakarlık yaparak yetişsin. Kimse kimseye yük olmasın.

Altlı üstlü oturma imkanınız yokmu. En doğrusu bence bu. Kendi alanı ayrı olursa göze batmaz. Gün içinde siz yemeği falan birlikte yersiniz onun katında hatta akşam yemeğinide eşiniz gelmeden babanızla yersiniz. Eşinizde geldiğinde kendi katınızda verirsiniz yemeğini siz isterseniz az az hem eşinizle hem babanızla yersiniz.. Çok yorgun hemen yatacak falan dersiniz bu şekilde hem babanız alınmaz hem eşiniz babanızla fazla içli dışlı olmaz ve göze batmaz. Bir pazar kahvaltısı beraber olur oda idare edilir zaten. Biraz size iş düşür bu konuda ama kafanız rahat olur. Babanızın da hugsuzluğu yalnızlığından bence ilgi olunca ve kendini yük görmeyince daha iyi olur gibi.

Maddi imkan ne bilmiyorum babanin evi varsa yakin yere kiraya getirin yaniniza. bakici tutun hergun 1 2 saat ugrayin ama imkan varsa abla kardes bakici parasini beraber ödeyebilirsiniz.. bizimde öfkeli bi komsu vardi bakiciya hic bisey diyemiyor gayet iyi anlaşıyorlardi. bu kdr öfkeli ise çocuğunuza da kötü ornek olur size bağırdığı icin cocuk karsisinda sayginliginizida etkiler dedem bagiriyor bende anneme bagirabilirim durumlari yaşayabilirsiniz başka cocuklarada bagirabilir

Sanırım ben doğru ifade edemdim. Eşimin şikayetleri ve benim arada kalma durumum değil konu. Babam safra kesesi, prostat vs gibi Hastalıklar sürexinden sonra artık evinde kalmıyor. Yemek yemek ve wc dışında sürekli koltukta yatıyor. 2 yıldır nerdryse hiç dışarı çıkmadı. Bu açıdna bakımca sorun yok gibi ancka psikoljisi yi değil öfke komtrol sorunıu var. Hiç olmadık bir şeye aniden bağırıp çağırıp büyütebiliyor. Benim sıkoşmış hissettiğim durumlar bunlar aslında. Mesela neden benim tabağım mavi gibi. Bir meseleden büyük olay çıkabiliyor. Mesela geçen evine gitmiştik birşeylet almak için dönüşte eczaneye uğramak istedi bağıra çağıra çıktı. Uzatmayayım nerdeys rheryerde bir kavga bağırma çağırma durımları başladı

En sağlıklısı bu aslında. Çünkü iki halam alzheimer oldular ölmeden önce. Babamda da durum bu olursa sürekli yer değiştrmesi de ona iyi gelmeyecek çünkü. yazarhanim35 Yazar

Uzulerek soyluyorum ki ben bu hale olsam cocuklarim beni bakimevine yerlestirsin isterdim. Size de onerebilecegim bu. Orda sizden iyi bakilir kendi kusagindan insanlarla sohbet eder tazelenir. Nasil kv kp bakmak istemezseniz esiniz de ayni sekilde hissediyodur. Sadece hasta olsa neyse ama kufur kiyamet surekli cekilecek gibi degil

Ben de hep ondan yanaydım. Karşımızda altımızda bir evde oturmalı ve o şekilde aynen dediğiniz gibi ilgilenmeliyiz ancak asla istrmez. Evlenince kp veya kv ile otrmak zorunda kaşan kadınların yorumunu pkurduk hep ve kadının buna mecbur bırakılmasına kızardık. Şimdi eşimi ben o pozisyona sokmuş gibi hissediyorum. Evini satsak tekrar alabileceğimizi bilsem hiç durmam. Ha kabul etmez o ayrı. Mesela evini alalo çok olmadı taşınmadan çnce evi trmizletmek istedik kabul etmedi ısrar eidnce kıyamet kopardı. Sustuk. Ve trmizlenmemiş eve eşya içine girdi. Ve eşya yerleştrirken defalarca defalarca evi silmek süpütmek gerekti. Çocuğum küçüktü emekleme zamanı bırakacak kümse yoktu yepenim gelirdi ve akşama kadar kucakta gezerdi. Günlerce böyle devam ettik

Babam Çok basit ve saçma şeylere aşırı alınıp ortalığı ayağa kaldıracak kadar öfkeleniyor. Mesela hastanede yattı taburcu olurken dr. Gelecek sizi görecek sonra çıkış yapabilirisniz dediler. Bekledik haliyle. E hastane burası, adam belki ameliyatta belki bir sorun çıktı vs. Bir züre bekleidk ve hastanede kıyamet koptu. Bağırıp çağırma. Bu tür şeyleti çok sık yaşamaya başladık. Beni zorda bırakan bu aslında. Ben de mutsuzım ama babam olduğu için katlanabiliyorum Boleyn Kizi

9 yıl hastalık sürecinin ardından kaybettik annemi, 12 yıl oldu Ancak içim çok rahat, şunu da mı yapsaydım dediğim bir şey yok Onlar her şeyin farkındalar, çaresizliğe isyan yaşadıkları öfkeler Ölmeden kısa bir süre önce yoğun bakımda konuştuk annemle, çok üzdüm seni hakkını helal et dedi, canımın içimden çekildiği andır o an, ben hasta idare edeyim derken o her şeyin farkındaydı. Hayat işte geçiyor öyle böyle, bir nefeslik cürmümüz var, gönül hoşluğuyla gidebileceksek ne mutlu :)

Kimse eş ailesiyle yaşamak istemez. Yine eşiniz iyi insanmış bu zamana kadar bisey söylememiş ama babanızın eli ayağı tutuyorsa neden sizlerde kalıyor? Maaşı varsa haftada iki kez temizlik yemek yapan biri gelsin bu şekilde olmaz sizin yaşadığınız şey evlilik değil ki. Evde büyük varken insan rahat rahat tartisamaz bugünde yemek yapmak canım istemiyor diyemez sevişemez bile. Ablanizla oturup konusup bi yol bulmalısınız

Evi çok yakın değil ama sorun olmaz sık sık gidebiliriz ilgileniriz vs. Ancak bakıco bulup sana evinde bakalım. Yine istersen stediğin zaman gel kal vs desek,, siz bana bakmak istemiyorsunuz der. Olur olmadık yerde bu cümleyi çom duydum çünkü malesef gizemliasli

Aynı düşüncedeyim. Kimseyi benzer duruma zorlamak doğru değil. Benim yapmak istediğim de buydu hep. Çünkü kendi hayatım kendi evim ise benim kurallarım olmalı. Ama babam yönetmeye öyle alışmış ki evden bir yere gitmem, çok sık dışarı çıkmam veya ona göre gecikmiş olmam sorun olabiliyor.. Cicek

Eşini kaybetmiş olmak Hastalık Çocuğuna muhtaç olmak Otorite kaybetmek Bunların hepsi çok çok zor şeyler Aktif bir hayat yaşayıp sonra hiç bir şeye gücünün yetmemesi insanın zor kaldırabileceği bir durum Eşiniz için de eminin zordur aynı evi paylaşmak ama evlilikte bu da var maalesef yaşanabiliyor Babanıza bence biraz meşgale lazım, evden çıkması, biraz insan görmesi, kendi yaşıtlarıyla vakit geçirmesi lazım, yaşlı da olsa bütün gün bir yatakta televizyon karşısında vakit tüketmek doğru değil. Doktorlar ne der bilemiyorum ama en azından arada bir yürüyüş, elini oyalayacak hobiler vs.. lazım. Günümüz dünyasında ev üzerine ev olmaz, yaşlılar gençlerle yaşamaz, anne babalar yaşlılıklarını planlasın dense de ben sanırım yaşım ve biraz eski gelenekle yaşamış olmanın sonucu yaşlıların ömürlerinin son deminde incitilmemesi taraftarıyım, bu konuda eşinizi tebrik etmek gerek kolay değil yaptığı. Annem yaşlı olmamasına rağmen hastalık sebebi ile benzer süreçler yaşadık o dönemlerde ona hala anne olduğunu, bir şey kaybetmediğini hissettirmeye çalıştım, koca kadındım yine gider yanına sorardım, anne şöyle mi yapsam böyle mi yapsam gibi, hoşuna giderdi, diyaloğunuz nasıl bilmiyorum ama belki bunu da deneyebilirsiniz.

Bence siz babanızı bi psikiyatri hekimine götürün. Yaşlılar huysuz oluyor ama sizinki bence öfke patlaması yaşıyor.

söyleyeceksiniz baba görünmen lazım diye istemiyor mu? Erenköy çok iyi bir hastane bu arada babanıza da tedavi iyi gelecektir.

Ahh kaç kere neler konuştum neler.

Babanızı yanlız bırakmayın ama belki kendi evinde yaşaması daha doğru. Yaşlandıkça insanlar kesinlikle daha alıngan daha sinirli oluyorlar. Birlikte geçirdiğiniz süreyi azaltabilirsiniz. Ya da salon yerine oturma odasına ona bir oda yapsanız belki daha iyi olur. Babanıza bir oda yaparsanız devamlı karşılaşmak zorunda kalmazsınız.

Baban hiç kimildamadan neden yatıyor? Hastalıktan mi yoksa depresyonda falan mı? Sonuçta anneni kaybettiniz, sonra pandemi ve evinden ayrılması onu baya etkilemistir, eminim o da eski düzenini annenle olan yaşantısını ozluyordur

Evet aynen öyle. Eşimle Rahat rahat sohbet ortamı, her konıdan konuşmak veya özel anlar vs çok zor. Ya da mesela tartışmak gerekiyor bazen anlaşamadığımız, konular olduğunda bile birinin yanında yapamıyor insan. Doğal akış içnde daha kolay çözebilecekken uzayabiliyor.

Konuyu neden net bir şekilde anlatmadınız? Biz mi tamamlayacağız boşlukları?

Bir de bunu söylesek siz bana bakmak istemiyorsunuz der. Çünkü Olur olmadık yerde bunu çok duydum yıllarca. Annem öldükten sonra ben boşanıp babamın yanına geldim 10 yıl birlikte yaşadık. Sonra ben ikinci evliliğimi yaptım.

Babanızı bir akıl hastanesine götürmeniz çok yaralayıcı ve aşırı olacaktır. Babanız temel muayenelerden geçmemiş henüz ; Erenköy'e götürün diyen nöroloji uzmanı, ilgili hastanede neden psikiyatri bölümüne sevk etmedi o zaman? Babanızın hastalıkları sebebiyle kullandığı, tüm ilaçların prospektüslerini ve yan etkilerini okuyun. Babanızın farklı rahatsızlıkları için ilaç yazılırken, ilgili doktorlarla mevcut ilaç listesini ve dozlarını paylaştınız mı? İlaç etkileşimlerine bağlı bir durum yaşıyor olabilir mi? Babanızın son 2 yıldır ( pandemi kısıtlamaları bittikten sonraki süre 1 yıl değil mi? ) zorunlu haller dışında dışarı çıkmama veya çıkamama nedeni nedir? Eski gücü ve hali mi yok? Dışarı yalnız çıktığında bir anda düşmekten, kendi başına idare edememekten mi endişe ediyor?

Uzgunum ama evlatlar anne babaya bakmak zorunda degil. Hele elin evladi hic degil. Babaniz bakilmak istiyosa biraz fedakarlik yapmali. Herkese aklina geleni yapip sonra bakmak istemiyosunuz demek de ne bileyim

Kaç yaşında babanız? Geçmiş olsun öncelikle Bu durumda olsaydı ben de asla anne babamı bırakmak istemezdim Yarın hepimiz yaşlanacağız Eğer imkan varsa yakın bir yerden ev tutun hergün uğrarsınız. Yoksa da mecburen bakacaksınız

Zor yaşlılık Allah yardımcınız olsun

Neden birlikte yasamak durumundasiniz?

Konuşan sülale alsın evine baksın o zaman. Uzaktan toplanmak kolay.

Bende hep onu istedim, aslında, dibimizde olsun ancak evi ayrı olsun. Eşimin birşey dediği yok ama mutlu değşl farkındayım ilerde patlarmı sorum olur mu, belki de olur. Burada hep kv veya kp ile yaşamak zorunda bırakılan kadınları okurduk. Şimdi bir bakıma, o zorunda bırakan kocaların konumuna düşünce bir de o açıdan herkesin fikrini, önerisini almak istedin. Hakıısnız, dediğiniz gibi bir çözüm yaratmak zorundayız. Teşekkür ederim

Ben nasıl kayınvalide, kayınpeder ile yaşamak istemiyorsam eşimin de istememe hakkı var. Ortak bir bakıcı ya da yakında bir ev tutarak sorunun çözümüne bakardım ben olsam

Babana kendine gel vs gibi bir konuşma yapmalısınız Her şeye bağırıp çağırma bu yaşlılarda kronik mi?

Çok haklıısnız ve doğrusu da bu aslında ancak bunu yapsak, haa anladım, siz bana bakmak istemiyorsunız der. Bu cümleyi haketmediğim nokta da çok, duydum malesef

Çok teşekkür ederim. Evet bir de yaşlılık, çocuk, olmak gibi cidden.

Evliliğin 4/3 sizdeymiş babanız ve salonda imiş hep. TV varsa orda kumandası da ondadır büyük ihtimalle. İnsan işten gelince belki salonda tv karşısında uzanıp dinlenmek ister. İş yapsın ya da yapmasın kendi evinde zor bir durum bu. Sizinki zorunlu imiş tabii. İnsanlar yaşlandıkça daha alıngan oluyormuş tabiatı gereği öyle belki. Ama şu durumda yapacak bir şey yok. Babanızı bir psikiyatrist veya psikoloğa götürebilirsiniz. Belki başka bir durumu vardır onlar yönlendirir sizi. Ama eşinize mahcup falan olmayın kendisi de bir şey demiyor zaten daha ne. Allah yardımcınız olsun zor bir durum ama yanınızda şu an öyle düşünün.

Ne güzel ilgilenmişsiniz maşallah. Şifa olsun annenize

Durumunuz varsa çift taraflı olarak bir bakıcı tutulabilir hem evinden kopmaz hemde daha rahat olur hem abla hem siz

Yani evlat olarak tabi ki elimizden gelenin en iyisini yapmalıyız ama malesef yaşlanınca çocuk gibi oluyorlar

Ya babanı bir psikiyatriye götürsen nasıl olur, yaşına uygun ilaç verirbiraz sakinleşir.. onun sakinleşmesi onu da sizi de rahatlatır

Eşim de çok ilgilidir benden önce düşünür bir Çok şeyi. 4 yıllık evliyiz ilk yıl hamielik çocuk. Son 3 yıl da babamla olan sürecimiz. Babam hiç kımıldamadan sürekli salonda yatıyor. İletişim kurmuyor. Aşırı alınganlık ve basit şeylerden öfke patlaması yaşıyor basit şey dediğim mesela neden benim tabağım mavi gibi. Çok örnek var da uzatmayayım. Özeti sorun bir değil çok :))

Evet götürmemiz gerekiyor götürücez ancakbunu nasıl yapacağımız da bir sorun. Nöroloji götürün dedi hatta. Ancak erenköye götürün dedi hastaneyi görür görmez olau öıkarmasından da endişe ediyoeum Boleyn Kizi

Buna benzer bir konuşma da yaptım. Hatta korksın ve kendşni toparlasın diye, nöroloji dr nun dedikleirni söyledim. Dr böyle gidersen demans olur ve olursa imza yetkisini elinden almamız gerekir dedi. Bunu anlattım.. Bak drdim bu nedemek, maaşını bile çekemezsin, bizden zinsiz bir yere gidemezsin vs vs. Bunu istemiyorum. Neden bu duruma düşesin. Sen felçli değilsin, henüz çok yaşlı değilsin toparlanman lazım. O noktaya gelirsen seni, kurtaramam Vs vs hep alığ karşıma konuştum. ama yok. Umursamıyor. Ve hatta malesef hadi canım sen de muamelesi görüyoruz.

Geçmiş olsun bu arada hastalığa bağlı sinir problemi cidden zor

Eğer ortada bir mecburiyet varsa ya da durum geciciyse eşiniz zaten anlayış göstermek zorunda. Bu ülkede binlerce kadın kp ile yaşamaya zorlanıyor. Hem de ağır şartlar altında. Evin bütün yükü üstünde kalıyor da sesi çıkmıyor. Kimse de bu kadinlara merhamet göstermiyor. Sizin de eşiniz eminim kp nin yemeğini, ekmeğini, odasını, temizliğini, havlusunu, çarşafını düşünmüyordur. Akşamdan akşama gelip güler yüz göstermesi dışında kendinden beklenen bir şey yoktur. Ama buna rağmen kendisine gösterdiğiniz merhamet gözlerimi yaşarttı. Eşiniz sanki 40 yetimle 1 mağaraya tıkılmış gibi ele aldınız konuyu. Ortadoğuda erkek sefası ve kadın dramına bir örnek daha bu işte arkadaşlar. Erkek iktidarı karşısında bu kadar sinen bu toplumun kadınları, aynı adamlara çılgınca merhamet ediyor. Asla ortayı bulamiyoruz uçlarda geziyoruz.

Baban hasta mi. Yani bakmak zorunlulugun varsa esin de laf etmicek. Ne var bunda. Yukarida arkadsdin yazdigi gibi herseyi ile sen ilgileniyorsun zaten. Baba yani bu yabanci degil ki. Hem obur dunyanizi guzellestirirsiniz. Uc gunluk dunyada.

Çıkarsın. O sorun değil bence. Sonuçta orası hasta dolu. Hepsi güle oynaya gitmiyor hastaneye. Siz götürün. Gerekirse babanıza kendinizin hasta olduğunu ve doktora gideceğinizi söyleyin. Baba sen de benimle gelsene yalnız kalmayayım diyerek kapıya kadar götürürsunüz. Ordayken de baba gelmişken sen de bi konuş istersen doktora öfke patlamalarin hakkında dersiniz. güzellikle girerse ne ala. Girmezse orda size yardımcı olurlar illaki.

Ne güzel bir evlat olmuşsunuz maşallah. Üstüne yaşadığınız diğer acılar eklenmiş. Rabbim, hayatınızın bundan sonrasında hiç olmadığı kadar büyük mutluluklar yaşatsın size inşaallah. Ayrı zamanlarda da olsa benzerlerini yaşadım. Bu ikinci evliliğim benim de.

Amiin. Allah razı olsun

Çok zor bilirim, asla söyleneni kabul etmek istemiyorlar, ben oturup annemle bulmaca çözerdim, dini kitapları severdi onlardan alırdım, evde olduğum zamanlar ben yürüyüşe çıkacağım sultanım ama yalnız canım sıkılıyor hadi beraber gidelim dönüşte de alış veriş yaparız ben senin kadar anlamıyorum market işlerinden falan derdim, sevinirdi çocuk gibi :)) kemoterapinin yan etkisi olarak parkinson başlamıştı, öyle zor bir dönemdi ki dışarı çıkmayı uzunca bir zaman reddetti olabildiği kadar yaptık. Ama yanında olmanız, her şeyin ruhsuz, duygusuz, bencil yaşandığı bir dünyada onun için çaba göstermeniz çok değerli, Allah razı olsun, sizden de eşinizden de, yaşadıkları kadar daha yaşamayacaklar o yüzden sabır ne diyeyim.

uzunn süredir ablamla aramızda dönüşümlü kalıyordu. Sanırım konum biraz yanlış anlaşılmış. Benim yetetince ifade edemememden kaynaklı. Eşim ile aramızda konuyla ilgili sorun yok ancak babamda ödke kontrolü aorunu vardı birkaç yıldır ve bu gün geçtikçe artmaya başladı. Bu sebeple hayat zorlaştı

Birkaç hastalık sürecinden sonra ablamla dönüşümlü evimizde bakıyorduk. Çok basit ve sçama bir sebepten ablama küstü. Silmiş kendince artık sadece bizde kalıyor

Yok yok laf etmiyor. Ben doğru ifade edemedim sanırım. Babam yaşlandıkça sorunlar, ökfe kontrolü, iletişim kuramama vs sorunlar çok artmaya başladı. Beni sıkıimış hissettiren bunlar aslında. Eşim de en az hatta bendne fazla düşüncelidir ancak mutlu değil hissediyorum. Ben de değilim ama babam sonuçta vr katlanabiliyorum

Ee çekmesinler mesela. Neden zorlanıyorlar? Büyük ihtimalle yine babası tarafından okutulmayan- okusa da iş gücüne katılmayan- sonra kocası başında dursun diye evlendirilen kadınlar örnek verdiğiniz durumlar. Konu sahibinin veya eşinin durumunu bilmiyoruz. Belki eşinin babası gelse birinci ayda aa yeter diyecek biri. Devir değişiyor neyse ki. Ya da eşi gayet iş bölümü yapan biri şu ilk konudan anlaşılmıyor ki Mesela annem hasta oldu bir yerlere gitti çareşi bulunmadı dedim bana gel. Eşim her konuda yardımcı oldu hiç adını duymadığımız bölümlere gittik. Kim boşsa o götürdü randevu saatinde. Ya da kim daha müsaitse o aldı izni ki ben alamıyorum izin mesleğim gereği kolay kolay genelde eşim götürdü. İşleri de beraber yaptık o 6 aylık dönemde genelde. Her ilişkinin her kayınvalide, kayınpeder, damat ilişkisinin dinamiği farklı sonuçta. Neden gelen kadın tarafının ailesi olunca bir genele vuruluyor anlamadım. Geçen kendi annesi tüm kış kaç yıldır kendi evlerinde kalan ama kayınvalideden şikayet edilen konuya da aynısı yapıldı mesela. Tamam genele vuruluyor anladım da konu içeriğinden genele vurulacak cümleler olsun da genele vurulsun. Burda da böyle size yazmış gibi oldum ama gayet şu devirde tersi durumda var. Bebeğine baktırıp hadi gitsin artık işin bitti diye kreşe başlattığının ikinci günü annenin gözüne bakan gelinler var. 65 kadınla aynı ortamda çalıştığımdan biliyorum. Böyle konularda kimse masum değil.

Ben kayınvalide kayınperderle aynı çatıyı paylaşmak istemezsek eşimi de buna zorlayamam. Eşinizin de mutsuz olması çok normal. Ev ev üstüne olmaz. Hele ki sürekli salonda yatan, en ufak şeyde sinirlenen insanla yaşamak herkesin ruh halini etkiler. Eşinizin şu an idare etmesi sonsuza kadar idare edeceğini göstermez. Herkesin canına tak eden bir an vardır. Siz bunu bazen fark eder önlem alırsınız, bazen fark edemezsiniz "ne oldu ki" diye şaşırırsınız. Babanızı önce psikiyatriye götürün, ardından istese de istemese de evine. Yanına da bir bakıcı tutun. Yoksa sizin bir hayatınız kalmayacak.

Acil olarak babanin evini satip karsi dairenizi altinizi ustunuzu falan satin alin ona. Esiniz yokken hep onun evinde onunla olun gerekirse. Ama ayni evde olmaz. Erkek ailesi icin de kadin ailesi icin de soyluyorum bunu. Kmse kv kp ile yasamak istemez.

Annem babamdan 11 yıl önce vefat etti. annem vefat edince zaten şehir dışında olan iki ablam babam vefat edene kadar bir bardak su bile vermediler ugramadilar bile. Haftalık temizliği banyosu günlük yemeği yanına gidip gelmem elimden geldigince cirpinmam babamın düşmesi ameliyatı ve vefatı süreçlerinde hep tek basina kostum. Ben hem evime hem babama hem iki çocuğuma hem işime yetişme telasindayken aldatıldım terkedildim bosandim. En son babamdan yaptıklarımın karşılığında hakaret ve intizarda duydum. ben yaptım yandım siz yanmayin. Babanizi kendi evine götürün emekli maaşı varsa bir bakici tutun düzenli periyotlarla ablanizla ortak bakın haftalık aliisveris pazarını ihtiyaçlarını karşılayın hastane işi olursa yardımcı olun. kendinizi unutmayın herşey takdiri ilahi. ben yaptım siz yapmayın

Evet Aynen durum bu. Dediğiniz gibi. Ablamla konuştuk aynen dediğiniz gibi olmasına karar verdik ancak bu defa bana bakmak istemiyorlar diyecek muhtemelen. En ufak bişeyde bunu hep der çünkü. Onu sokağa atmışız muamlesi yapabilir malesef. Ne biliyim zor yani herşey

Annem yok, 14 yıl önce vefat etti. Babam biraz evinde, biraz bende birazda ablamda kalırdı. Pandemi döneminde evde kalmak, istemediği için ablam ve biz arasında dönüşümlü kaldı sonra hastalandı. Hastane süreçleimiz oldu. Ardından rvine geçmedi biz de gitmeisni istemedik.

Allah rahmet eylesin, nurlar içinde yatsın inşaallah. Ne güzel bir evlada sahipmiş. Siz de ne güzel bir anneye

İmkan var. Maaşı iyi, Evi iyi bir yerde falan ama sana evinde bakalım veya yakına gel ayrı evde otur desek bana bakmıyolar diyebilir. Benzer cümleleri çok duydum malesef

Karşıma alıp çok konuştum davranışları için. Ancak kendini haklı görüyor hep. Erenköy konusunda randevuyu aldım. Şimdlik sorun yok gidicez inşaallah.

Hanımlar Merhaba, başlıkta belirttiğim konu hakkında fikirlerinizi duymaya ihtiyacım var. Bu arada kayınpederle yaşamak durumunda olan kişi eşim. Bu ve buna bağlı bir çok konuda sıkışmış ve daralmış hissediyorum kendimi. Eşim bu konuda bana sıkıntı çıkarmıyor, hatta aksine benden bile daha fazla düşüncelidir. Ancak mutlu olmadığının farkındayım. Genel olarak bu durum ile ilgili bakış açılarınızı okumak istiyorum. Şimdiden teşekkür ederim. Not; 4 yıllık evliyim ilk yıl hamilelik çocuk vs ile geçti. Son 3 yıldır da babamla olan bu süreci yaşıyoruz

Anneniz hayatta değil anladığım kadarıyla. Eğer öyleyse evlenmez mi babanız belki derdi duygusal yalnızlıktır.

Çok çok haklıısnız. Hepsi aynen geçerli. Annemi kaybetmek otoritrsini, kaybetmek vs. Ve evet birşeyşerle uğraşması lazım. Alıp karşıma çok konuştum. Bu şekilde yokuş aşağı gidiyorsun toparlanmak lazım. Bu şekilde körelirsin, köreldikçe akıl sağlığını yitirebilirsin bu da ölümden beter bir durum vs ama hep ben doğrusunı, biliyorum mantığında biri malesef. Doktorlar da beyinde küçülme başladığını ve bu şekilde bunun artarak devam edeceğini Söylediler. Kendisine de anlattık ama Hiçbir dediğimzii kaale almıyor ve sen ne bilirsin tavrı. Bu da daha zorlaştırıyor herşeyi. Hobi olabilecek bir sürü şey öneririrm ama yok, yani çok uzun aslında sürecimizde anlat anlat bitmez. Rabbim benzer durumdaki herkesin yardımcısı olsun

Sanırım ben de öyle isterdim. Ama sana kendi evinde bakalım bile demek çok zor. Bakım evi desek ooo hiç düşünemiyorum beni, sokağa atrılar diyip tüm sülaleyi toplar sanırım

Çok, uzun olunxa sıkıcı olmak istemedim, ve en önemlisi de bir çok detay, beni zorlayan bir çok ayrıntı var ve hangisinden başlayıp hangisini yazmalıyım, vs toparlayamadım açıkçası

Ev ev üstüne olmaz birde psikiyatriste gitsin hastaligi yatalak olmasını gerektirecek değil sorumluluğu almışsınız oda iyice herşeyden çekilmiş öyle olmaz sen kb yaşamak istermiydin hayatının baharinda

Bir mecburiyet hastalık durumu yok ise kimse istemez eş ailesinden birileri ile yaşamayı. sebep nedir biraz açıklarsanız daha sağlıklı yorumlar gelir

Ablanizla ortak evine yatılı bakıcı bulun bence. Evi varmış ne guzel. Size de yakın anladiigm kadarıyla.

Evde keyifli zamanında konuşun, baba senin çabuk sinirlenmen kalbini yorar sana zarar verirmiş o yüzden bir gidelim Dr a değerlendirsin belki sakinleştirici verir falan deseniz işe yarar mı?

Aynen katılıyorum evet şimdilik sorun yok ama bıkacaktır bürgün. Kendimi koyuyorum yerine ben de bıkardım. Ben bile çok, zorlanıyorum birçok sebepten ki benim babam alışığım çok şeyine. Ama eiim açısından dşünüyorum başkasının babasına katlanmak daha zor mutlaka. Sana evinde bakalım desek, bana bakmak istemiyorsunız der.

Almak zorunda kaldık ve aslında direk söylemese de istediğinin bu olduğunu ima ettiği için biraz da almak durumunda kaldık diyebilirim. Ve evet haklısınız, Zor bir Kv veya kp ile yaşamak zorunda bırakılan kadınların sorunlarını, okurduk hep ama şimdi ben eşini zorunda bıtakan konuma düştüm Z zeytin8282 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Evet götürücam en kısa zamanda. Başka yolu yok çünkü kötüye gidiyor. Evde 3 yaşını doldırmak üzere bir de oğlum var

Onu da sordum kızdı. Annrm öleli 14 yıl oldu. Evlense de karşı çıkmazdım. Yalnız yaşamak zor çünkü. Ama istemedi kendisi. Şimdi de artık imkansız gibi. 75 yaşında. Ve aşırı alıngan, saçma sebeplerden öfke patlaması yaşayan biri haline geldi ATTRAENTE ACTA EST