Son durum nedir bilmiyorum. Evlilik her yiğidin harcı değil sanırım. Yada ben beceremiyorum. Sürekli başa dönüyoruz. 2 ay kavga etmezsek, 1 ya küs dolanıyoruz. Bu hesapla evliğimin %30 kavgalı geçiyor. Tek fark artık kavga etmiyoruz. Sessiz sessiz küsüyoruz birbirimize. Önce surat asma ve konuşmama. Sonrasında mumkun oldukça bir arada kalmamak için uğraşıyoruz. Öyle garip bir durum ki; nasıl anlatsam bilmedim. Evimizde tek TV var. Ve aynı odada bir de ekstra ısıtıcı. O yuzden diğer odalar çok soğuk. Aynı odada oturmak zorundayız yanı. Evlenirken nasıl olduda anlamadık bilmiyorum. Hiçbir ortak eğlence noktamız yok. TV de aynı programı bile izleyemiyoruz. Onun istediği bişi izlenecekse ben uyukluyorum. Benım izleyeceğim bişi izlenecekse o. Tek kelime konuşmadan arabada sabah-akşam işe gelip gidiyoruz. Biz evliyiz. Bunun adı evlilikse... E eysan

canım sessiz kalmak hiç birşeyin çözümü değil bence, eğer bunun adı demek ise birşeyleri denemeye başla, ailene karşı bir tavrı varsa ailenle birlikte birşeyler yap ve eşini de dahil etmeye çalışıp tepkisini izle, seni kısıtladığı alanlar varsa kısıtlamalardan kurtul bakalım tepkisi ne olacak, demek istediğimi anlamışsındır umarım ya da ben anlatabilmişimdir... çünkü sen sustukça o da susacak, bu böyle devam edecek... E eysan

Yazdıklarında kendimi gördüm aslında. Sürekli sorguluyorum kendimi. Mutlumuyum, yoksa sadece razımıyım diye. Kavga etmiyoruz ama mutlu da değiliz. Değiliz diyorum çünki onun gözlerine bakınca da gördüğüm bu. Karar veremiyorum; iki mutsuzun evliliğimi yaşadığımız, yoksa mutsuz bir evlilik mi? Evlenirken büyük hayaller kurmasada boşanmayı da planlamıyor işte insan. Kavga sırasında eşyalarımı dolapdan çıkarıp bavula sokmaya çalışıken hissettilerimi anlatacak cümle yok inanın. 17 ay boyunca hiçbir kavgada o an duyduğum acıyı duymadım. Soluğum kesildi, sankı bi neşter girdi göğüs kafesime. Bir an oturuverdim yatağın kenarına. Kafamı kaldırıp aynada kendimi görünce, bana bunu yaşattığını asla unutmayacağım dedim kendi kendime. Şimdi bunu niye anlattım bilmiyorum bile. Canım öyle yanıyorki... mirka hayattan tek dileğim

KEŞKE dememek için bence tekrar deneyin. ilişkinizi gözden geçirin. zamanla yoluna girer inş. matahari_

Deneme de 3. gün.. Evin içinde nerdeyse hiç konuşmuyoruz. Başkalarının yanında ise birbirimizin yüzüne bakmadan sadece anı geçiştirecek kadar konuusuyoruz. Ama bu sakin gidiş niye bilmem beni feci bileyliyor. Bana yaşattığı tüm kötü anların intikamını almak istiyorum. Birbirimizi umursamadan yaşamak... matahari_

eşinde şans veriyorsa evliliğine büyük ihtimalle içinde sana karşı sevgi var ki tekrar deniyor canım yoksa arada çocuk yoksa bir erkek sevmediği istemediği bir kadının yanında durmaz bunu belki dile getirmiyor ama sevmese çoktan biterdi inan şimdi olumsuz düşünceleri kötü anıları kafandan at ve eşinle aranı düzeltmeye çalış canım sen üstüne düşeni yap eminim eşin de gereken çabayı sarfedecektir

bu şekilde neden kendine işkence ediyorsun, intikam almak için mi evliliğini sürdürüyorsun, bu sessizlik nereye kadar, tekrar deniyoruz diyorsanız böyle deneme olmaz, denerken böyleyseniz denemeniz başarısız olmuş E

her çift kavga eder ama hemen ayrılalım olmaz ki. denerken kavga etmemeye birbirinizi kırmamaya çalışın. o seni kırdıda sen kırmadın mı oda kırılmış demekki. ben eşimi ailesi yüzünden çıkan kavgalarımızda hep kırmışımdır ama sonradan dönüp özür dilemesinide bilmişimdir. eşim asla özür dilemez ama ben zorla özür dilemesini sağlarım. E

ben yaşamım boyunca şunu gördüm. hiçbir zaman olaylara bukadar duygusal yaklaşmayacaksın. önceleri çok zor oldu benim için. tamamen duygularıyle hareket eden biriydim ilişkilerimde. bu arkadaş olabilir eş olabilir. sonra birde baktım ben kötü bir gidişatta kendime acıyorum aslında. ağlarken aynaya bakıyorum kendi halime acıyorum daha da ağlıyorum. sonra baktım aynaya ve dedimki kendime "hadi ordan bunu tek yaşayan kişi sen değilsin üstelik yaşadığında da bişey yok çünkü ucunda ölüm yok" ve inanamazsın sustum birden. işte böyle. her olayda demeliyizki bunu benden önce binlerce yüzbinlerce belkide milyonlarca insan şu yeryüzünde yaşadı ama içinde ne yaşadı bilemem öylece duyduk geçtik bana felaket gibi gelmedi başkasından duyduğumda bu olayı. öyleyse bende felakete uğramadım ve bunu atlatabilirim. kendime acımıyorum kendimi seviyorum güçlüyüm ve karşımdaki kişi beni kaybetmeyi göze alıyorsa kendi kaybeder. işte yaşamı anlamlı kılmanın formülü bu! diyorummmm ve sevgilerimi sunuyorumboshayallersmile M

Hepinize teşekkürler, özellikle mirka size... Ve haklısınız. Bazen yazılan yorumlar öle kırıcı öle yodan çıkarıcı oluyor ki. Bende okuyup keşke bu kadar sert yazmasa imiş dediğim oluyor. Yada benım yazılarım içinde bunu diyen vardır mutlaka. İş ki; kafanızın içinde dönüp duran sorulara, gözünüzün kenarında akmak için bekleyen yaşa söz geçirmek. Benim aklım bana yetmez oldu. Çıkar yol bulmak için en ufak yardıma açığım... mirka hayattan tek dileğim

ipler bir kez kopunca geriye dönüş sabır istiyor tabiki. bazen düşünüyorum evliliklerde denemek şans vermek derken kişi kendini yıpratıyor olmayacak birşeye ömrünümü harcıyor diyorum. bazende sevgi emek ister emek verilmeli sabretmeli ve yıkmak kolay ama ilişkiye şans vermek hayatı daha anlamlı ve daha dirençli yaşamaktır diyorum. bu sıkıntınız okadar zamana mekana kişilere ve yaşananlara göre değişkendir ki. bazen bir dakika bile durmamak bazen tutup bırakmamak gerekir. ama o bazen ne zamandır kesin reçetesi varmıdır bilemiyorum. bence sormayın bunu. kafanızı bizlerin kendi yaşadıklarımızadan, hayat görüşlerimizden yola çıkarak verdiğimiz cevaplarla bulanıklaştırmayın. çünkü çok çok hassas bir noktada duruyorsunuz. ve sizi yanıltacak her cevap sizi gerçekten biraz daha uzaklaştıracak. iyi düşünün ufkunuzu geniş tutun E

Oturup konuşmayı denedim. Ama eşim, konuşunca kontrolu kaybediyor. Dahası benimle kavga etme diyor. Ağız dalaşında kendimi kontrol edemiyorum, o yüzden kaçıyorum. Sakince başlasada konuşma aynı ses tonuyla devam edemiyor. Boşanmaya gelince, bunu aileme söyledim. Kararın ne olursa olsun, senin yanındayız dediler. Neden bunu yapmadığıma gelince; kaçmış olmak, çaba göstermemiş olmak istemiyorum. Yorum yapan bir arkadaşın yazdığı bir cümle vardı. Okuyunca ne kadar doğru dediğim birşey. Boşanan insanları duyduğun zaman bu bir felakat gibi gelmedi değilmi demişti. Senin yaşadığında bir felakat değil ve kimse bunun bir felaket olduğunu da düşünmeyecek. Yaşadığım bu şey ki adı evlilikde hata da olsa bunu ben seçtim. Sonuçlarına da yalnız katlanacağım. Ama geriye dönüp baktığımda niye haman pes ettim, belki çabalasam olurdu demek istemiyorum. Tüm yolları denemeye çalışıyorum...

erkekler bazen bizim tam olarak duymak istediğimizi demezler cnm.. onalr daha yüzeysel bakarlar olaya.. duygusal olan biziz ve bunu açığa vuranda.. bence sen fazla ilgilisin ona karşı oda bundan gerçeği göemeyecek durumda.. son birkez daha deneyin umarım olumlu olur. ama bu süre zarfında ona fazla yogun oldugunu gösterme derim.. bol şans.. wbluebluew aşkısıyla çok

canım çok duygusal olduğunu yazdıklarından anlıyorum.. her evlilikte sorun olabilir... birbirinizi ne kadar çok sevsenizde yaşanılanlar yada istemeden söylenilen şeyler bu noktaya kadar getirebilir bazı evlilikleri... ben ikinizinde birbirinizi çok sevdiğinize inanıyorum... eğer sevgi olmasaydı arkanıza bakmadan çekip gitmek evliliği bitirmek hiçte zor olmazdı... çoluk çocuk yokki hadi hatırları için bir kez daha deneyin.. sevginiz olmasa bağlayan bişey yok sizi... bence birbirinizin yaralarını sarmaya başlayın.. ne sen kendini hep haklı gör ne de o... fazla taviz vermeden ayarı kaçırmadan iyi davranmaya başla karşılığı çok kısa zamanda gelecektir eminim... hem evliliğin ilk yıllarında oluyor böyle şeyler... fazla büyütmeden aradaki boşluğu kapatın... umarım düzelirsiniz birtanem...

Nasıl gidiyor, son durum nedir? E

Malesef erkekler biz kadınlar gibi değildir bazen kasıtlı canınızı yakmak için bazen anlatmak istedigi seyi söylerken doğru cümleleri bulamazlar madem tekrar deneyeceksiniz iki tarafta caba sarfetmeniz lazım inşallah sorunlarınızı en kısa zamanda çözersiniz MaviNAZLI çünkü aşk senin

Bu şartlar altında ben olsam, bu gidişe bir son verirdim, öyle veya böyle.. Tuhaf bir durum çünkü.. Neyi deniyorsunuz ki tam olarak? Ne kadar süre birbirinizi yok sayabileceğinizi mi? Çocuğunuz da yok, yani eğer birbirinizi istemiyorsanız birlikte olmanız Allahın bir emri değil ki.. Boşanmaya doğru yönlendirmeye çalıştığımı düşünmeyin. Fakat oturup eşinizle ciddi ciddi konuşun. Neden yürümediğini, sorunların neler olduğunu, düzelme ihtimalinin olup olmadığını ve dahası birbirinizi sevip sevmediğinizi.. Şaffaf ve dürüstçe açılın birbirinize. Ve bence artık 3. şahısları muhatap etmeyin bu konuya.. Siz bir karar verin, uygulayın. E

Aslında kavga nedenlerimiz evlilik sürecinde değişime uğradı. Önce ailemi kabullenemedi. Onlarla bişeyler yapmak hep bizim evde kavga nedeni idi. Beni ağaç kovuğundan almış gibi davranmaya çalıştı. Mücadele ettim. Aslında Türkçe'si kavga ettim. Hala benim ailem söz konusu olunca fena halde duyarsız. Hatta bir kez abartıp olayı saygısızlığa taşıdı ve buna ailemde tanık oldu. İşte bu beni bitiridiği andı. Bu işte intikamını almak istediğim şey. Çunku anladımkı eşim; yaşattığı şeyi yaşamadıkça, anlamıyor. Empati "0" adamda. Şöle anlatayım. Telefonunda sürekli aramaları siler. Aranan yada arayan numaraları gördüğü kısmı sürekli temizler. Annesi ile banyodan konusur. Yada başka bir odaya gider. Aynılarını ben ona yapıyorum şimdi. Cebimi sürekli saklıyorum. Arananları siliyorum. Telde konusacağım zaman başka odalara geçiyorum. Rahatsız oluyor. Hatta çaktırmadan kontrol ediyor telimi. Yaptığımdan mutlu değilim hatta bu duruma alışmak için çok uğrastım ama şimdi benı anladığını görüyorum. Yanı en azından annesi ile konuşmaltında aynı odada bulunma lüksünü yaşıyorum. Bu sessizlik nereye kadar demişsiniz. Bilmiyorum gerçekten... Evleneli 1,5 yıl biz bir arpa boyu yol alamadık. Deniyor muyuz yoksa fırtına öncesi sessizlik mi bilmiyorum. Tek bildiğim var. Sonuçlarına kendimi hazırlayamadığım. Hala üzülüyor hala ağlıyorum. Çabalıyorum diyemeceğim, çünkü içimden gelmiyor. İnceldiği yerde kopacak sanırım...

Eşiniz sizin istediğiniz kelimelerle konuşmamış olabilir, ama adım atmış ve devam etmek istemiş. 2. bir şansı her iki tarafta hakediyor elbette. Bu şansı her iki tarafta iyi değerlendirmeli. Geçmişi devamlı açıp, aynı şeyleri gündeme getirirse her iki tarafta, yine yeniden zarar vermiş olursunuz ve ileriye de gitmez zaten. Hemen toparlamak, aynı bağı sağlamak pat diye olmayacaktır belki ama bağ kopmamışsa tam anlamıyla pekala toparlanır. Her ikinize de bir şans verin, çok önemli şeyler yok ise tabi. . push ; E

Size yaşattığı ve unutamadığınız kötü anlar ne peki? İntikam alacak kadar vahim olan? Denemek, şans vermek bu değil ki.. Pipet

Cok üzgünüm adınıza, ne hissettiğinizi empati kurarark az cok anlayabiliyorum.. Umarım eşinizin deyimi ile son bir defa denemek işe yarar ve cok mutlu olursunuz.. Kırık kalbinizi de bir şekilde onarmayı basarması dileği ile. SEVGİLER. mirka hayattan tek dileğim

kavga ediyoruz demissin ama icerigi yok cozemediginiz ne acaba kavgalarin kaynagi ne yazdiklarina bakinca sen onu seviyorsun sanirim bu yuzden herseyi dene bence danismanlik dahi alablirsin bence sevmek zor artik sevecek adam bulmak dahada zor