15 yillik bir arkadasim var, farkli sehirlerdeyiz, birbirimize kiz kardes deriz, yeri gelir 1 sene ne arar ne sorariz birbirimizi, ama birbirimize ihtiyacimiz oldugunda haber bile vermeden kosariz. Ve 1 yil bir kere bile telefonla konusmasak dahi bir araya geldigimizde sanki dun berabermisiz gibi kaldigimiz yerden devam ederiz. Herseyimi konusabilecegim, yeri geldiginde gercekten hata yaptigimizda suratimiza bile saplak atsak, kimse kimseye kirilmaz alinmaz, mesafe koymaz araya... Ve ben bu iliskiyi kuramadigim kimseyi hayatimda cok fazla bulundurmam, dost sifatina asla koymam, gerektigi kadar konusurum, gulup eglenecegim ayrintilari paylasirim ama zaaflarimdan, dertlerimden soz etmem. Bilmem anlatabildim mi?

6-7 yıllık ama kardeş olarak bilindiğimiz bir dostumdu. Nikah şahidi oldum öyle yani. Bir şekilde benden uzaklaşmaya başladı, diğer bir arkadaşımızla gittikçe samimileşti. Ki bizim yediğimiz içtiğimiz ayrı gitmezdi. Uzaklaşmaya başladığını fark edince defalarca sordum, bir sorun mu var, bilmeden bir şey mi yaptım diye. İnsanlık hali bilmeden kırmışımdır, üzmüşümdür, kızdırmışımdır, söyle ki telafi edeyim, hatam varsa bileyim dedim. Yok dedi. Sana öyle geliyor dedi. Hiçbir şekilde kabul etmedi, insanlar bana sormaya başladı siz niye görüşmüyorsunuz diye. Dedim bilmiyorum. Öyle yani, hala bilmiyorum. Başta çok zor oluyor, her şeyi onunla yapmaya alışmış oluyorsunuz. Ortak anılar, yerler, planlar vs. Eliniz devamlı onu aramaya, ona yazmaya gidiyor. Yolda bir şey gördüğünüzde ona alasınız geliyor falan. Sonra yavaş yavaş onsuzluğa alışıyorsunuz, bir de içerliyorsunuz sizi bu şekilde bıraktığı için. Sonra geriye hoş anılar, zamanında güzel olan bir dostluk ve hayalet kalıyor.

insanlar hayatımıza girerler ve çıkarlar. bu kadar basit. öyle bir anlatmışsınız ki sanki arkadaşınız değil eşiniz gibi. normal sınırlarda bir arkadaşlık değil bu.

ne gibi farklıydınız mesela? AbsolutPromise perfectly

Dogdugumuzdan beri beraber oldugum dostum dedigim kisiyle alti yildir görüsmüyorum. Malesef toz kondurmadigimiz o dost aslinda senin hoslanmayacagin bir karakter olup senin bunun görmezden geldigini bir gün aladigim gün, uyanmasi güc güzel bir rüya oluyor. Iyiki de bitti, bambaska bir insanmis, baska türlüsü olamazdi. Arkadasin seni yansitir derler, o beni hic yansitmiyordu.

Evlenince geçeceğini biliyorum bukez adama takacagımdan :) lakin evlenmek içün de ilişki kurabilmek ve bir adet adam gerekiyor eylulcmre

Zaman içinde değişiyoruz bu yüzden dostluğun ölene dek sürmesini beklemiyorum hayattan. R

Ayrılan var mı diyorum cünkü cidden bagımlılık gibi, sevgiliden beter yani. Son zamanlarda ruh halim çığrından çıktı lakin o da aynı onun da hayatı zor benim de. Son dönemler sevgilisi olunca hepten kendimi yalnız hissetmiştim bunla ilgili tartıstık birkaç kez. Neyse konuya geleyim. 8 yasından beri arkadasız herseyi beraber yaptık bugüne dek. suan yasımız 26. cok fikir ayrılıklarımız olsa da hep devam etti bu dostluk ama bazı seyler var içten cıkmayan. Mesela 18 yasındayken benim buhranlar gecirdğim dönemde onun ilk sevgilisi ile yeni üniversitesinde mutlu mesut gecinip beni unutmasıydı ilk orda kırıldım sanıyorum. Bir süre uzaklastık sonra barısmıstık. Sonra yine hep arkadas olduk. Onunda baska arkadası yoktu simdi birkaç yıldır aynı işyerinde calsıtıgı baska arkadası daha var liseden benim kadar hemen hemen yakın oldugu. Yani bana göre şanslı evet. Ben bu süreçte lise dostumu kaybettim. Neyse zaten yalnız hissediyorum kendimi son yıllarda fazlasıyla. Bu arkadasımla da uzakalsınca hep panik oluyordum. Bu arada kavga ederiz ama konusuruz hemen. Cumartesi yine tartıstık bukez kendisi sonra konusuruz dedi en son yazmadı etmedi bende yazmıyorum ona konusmuyoruz 3 gündür. Aslında kendimi sorguluyorum onda affedemediğim ne diye. Bana uymayan seyleri olmustu patronuyla ilişki vs gibi. Bunlar beni sarsmıstı baya lakin yine dostumdur kendi hayatı diyip fikrimi söyleyip çekilmiştim. Şimdi ise birşey begenmiş twitterda bir zorlar iki zorlarım olmadı çeker giderim dostum kardesim de olsa gibisinden bir sözü. Bana kırgın olabilir bende ona kırılıyorum. Son dönem benden yana sorun cıkmıs da olabilir lakin dost dediğim insanla bu kadar kavga normal mi bilmiyorum ikimiz de baskın karakteriz. Şimdi ben bu kişiyi hayatımdan cıkarmayı göze alamayacak kadar duygusalım cok sey paylastık cocuklugumuz ailelerimiz bir sürü sey. Her an mesajlasan kişileriz. Eminim suan işyerindeki arkadası sayesinde ruh hali benden iyidir. Napmalıyım bilmiyorum yazmak istemiyorum cünkü o en son konsuruz sonra diyendi. Bu kadar uzun soluklu bir dostlukta siz olsanız ne yapardınız? T trustno_1 Tarot bakmıyorum. Üyelik

Sen onu çok seviyorsun sanırım ama o sana senin verdiğin kadar değer vermiyor Baxı insanlar böyle oluyor atıyorum sevgili bulur keser konuşmayı ayrılınca sana gelir ağlar anlatır dinlersin akıl verirsin vs Bencil tipler bunlar Senin derdin olsa asla dinlemez bırak yorum yapmayı susar sadece Ben sevmiyorum bu tip insanları Yalnız kalayım ne olucak yani Bence sen çek kendini Ben çok eski arkadaşımla yollarımı ayırdım Yapılacak bir şey yok Anlaşamıyorsam arkadaşlık ilişkimi niye sürdüreyim A

Ben de öyleyim. Yalnız değilim ama kabuğuma çekiliyorum. Güven sorunum çok var kimseye güvenmiyorum. Hep şüpheciyim. Ve bunu da belli ediyorum.

10 senelik arkadaşlığımı bitirdim. Bana zarar vermekten öteye gitmediği için. Benim içinde zor oldu ama bitmesi gerekiyordu. Gerekiyorsa bitirmek iyidir.

2 en iyi arkadasim arka-arkaya cikti hayatimdan. Biri birlikte buyuduyum kiz arkadasim, diger lisedeyken tanidigim erkek arkadasim. Kiz arkadasim evlendi, aninda numarasini degisti ve bir kere bile beni aramadi. Annesinden sebep sordugumda da eşi telefon kullanmasina izin vermiyor demisti. Kiz bir kac yil aramadi beni. Depresyona bile girdim o zamanlar. En son 1-2 yil once whatsappda yazdi bana. Şuan aramiz soguk. Erkek olan arkadasim da aşiri iyiydi, melek gibi cocuktu. En zor anlarimda her zaman yanimda oldu. Sonra asker gitti. Hem kiz arkadasimin yoklugu hem de onun. Cok fena depresyona girmistim. Ve geldiyinde de hemen evlendi. O evlendiyinde ben yurtdisindaydim. Uzun zaman gormedim onu. Hala eksikliyini hiss ediyorum. Kac yil gecti ama yeri dolmadi. Hayati guzellestiren arkadaslar baskadir. ALLAH her kese iyi arkadaslar nasip etsin. Sizi de cok iyi anliyorum.. F Fatma

Yahu neden olmasınki. Böyle kendinizi şartlarsanız takıntı yaparsınız. Bence bu arkadaşınızla olan iletişiminizi zamana bırakın. Öyle sevgili terk eder ayrılır gibi duygusal mesaj bile atmayın. Kendinize yavaş yavaş başka arkadaşlar edinin. Bu dengeyi kurduğunuzda zaten normal bir arkadaşlık düzeyine gelirsiniz. Sadece çocukluğunuzdan beri hayatınızda diye sizde eksik olan duyguları arkadaşınızın tamamlamasını bekleyemezsiniz.

23 yıllık dostlugum bitti... takmıyorum kafaya... Her iliskinin bir sonu olduğuna inanırım.. A

Baktım konularına üzüldüm.. Annen terapi almalı malesef annemiz de olsa kötü olabiliyorlar. Halanıza sarılın. Lyanna Mormont

20 senelik dostlarum var benimde ve birinden biri benimle konusmasa galiba bana koymaz yani sizin kadar üzülcek kadar sevdigim dost yoktur... olamazda zaten yapim böyle A

Benim de 10 senelik arkadasligim bitti neden bitti bilmiyorum o terketti beni... Aradim cvb yok msj cvb yok... Soramadim bile.. Bana cvb vermiyordu. Ben de yolverdim. Amaaan. 3 günluk dunya.. Sahip olduklarima bakarim. O demekki hic benim olmamis... Pis

işte sorun orda ailemden biri gibi bu kişi.. senelerdir her dk konusuyoruz yani

10 küsür senelik dostum eski sevgilimden ayrıldığım dönemde arkadaşlığımıza nokta koymuştu. Sebepsiz geldiği için kendimi çok suçladım. Ama daha sonra düşündüğümde aslında farklı yollara doğru evrildiğimizi gördüm. Sırf onu kaybetmeyeyim diye aslında bir arkadaşta olmaması gereken özelliklerini kabul ettiğimi fark ettim. Bitiren o oldu ama şu an iyiki hayatımdan çıkmış diye düşünüyorum. Onca yaşanmışlıktan dolayı gerçekten zor oluyor ama aslında arkadaşınız doğrusunu düşünmüş dostun da kardeşin de olsa sizi zorlayan şeyleri arkada bırakmak gerekiyor.

Yok bile olsa atlatmak kolay benim için... 9 yıl çalıştığım kurumda çalışanlar olarak hep iç içeydik... birbirimiz gider, gelirdik... yedigimiz içtiğimiz ayrı gitmezdi... aralarında samimi arkadaşlarımda vardı... kurumdan istifa ederek ayrılınca hepsinin üstüne bir çizgi çektim... yeni is, yeni çevre, yeni arkadaşlıklar dedim... belki benim kişiliğim kaynakli... gibigibiyim

ama zaten depresyondayım. ailem sorunlu annem babam ikisine de mesafeliyim su sıra bu kadarı fazla değil mi kirmizigitar

Güçlü oldugunu farketmen cok güzel. İnsan zaten bir olayın gerçekleşmesinden cok ondan yana duyduğu kaygı ile yoruluyor. Bende zamanında cok güçsüz göstermiştim kendimi sonradan ne aptalmısım diye düşünmüştüm ama insanız bazen oluyor böyle seyler. Uzun yıllar dışarı hiçbi sorunumu yansıtmadım ben sonra patlama oldu öle gidiyor bakalım işyerimde filan tabi dert yanamam bir sekilde belli etmemeye calsııyorum sadece bazı günler daha agır oluyor mutsuzluk ve kaygı zorluyor. Senin arkadaşların varmıydı o sırada ailenle durumlar nasıl

Beraber cok egleniyorduk fakat hep ben yanina gidiyordum. Hep ben adim atiyordum, kendisini birak tüm gün yatar. Uyandirma servisi görevi görüyordum. Cok yavas bir insandi kahvaltisi saatler aliyordu ömrüm beklemekle gecti tabi zorla tutan yok ben istedim. Ama simdi ne gerek vardi biraksaymisim öyle diyorum. Hatalar yapti yaninda oldum, uyardim. Acikladim. Bana ben bilirim dedi basina gelmeyen kalmadi. Beni sattigi insanlardan cok zarar gördü, yine yaninda oldum. Hatta annesi dedi sen böyle dmeissin kizimla ilgili dememistim asla demem de ama orda kirildim benden nasil bu kötülügü bekleyip agzimi yoklarlar. Yaptigim hicbirseyin önemi yokmus. Sorunlar yasadigi sevgilisiyle beraberken destek oldum ama sana yaramaz zarar verir dedim, veriyordu cünkü. Ne olursa olsun yanindayim dedim ama o saglikli degil dedim. Ne oldu o saglikli olmayan sevgili elinden telefonuna kadar aldi, sonrasinda benimle görüsmedi. Baya bildigin benimle görüsmedi. Yine de ulasmaya calistim ama en son iste yazdigima karsilik vermedi whatsup da görmezden geldi, iki gün isi vardir diye bekledim ama iste gelinleri cok tilki benimle iletisime gecip bunu ortaya cikardi, aaa bana yazdi sana yazmadi demek dedi ben isi vardir diyince. Neyse iste görüsmüyoruz o olaydan sonra, evlerine gittigimde akraba dolasiyla asla benimle konusmadi da. Sonuca gelelim o cocukla evlendi cok cekiyor, türlü türlü hastaliklar cikmis stresten kendinde duyuyorum. Esi gercek anlamda sorunlu biri, sürekli geziyor ama karisina hapis hayati yasatiyor. Ailesiyle dahi görüstürmedi birkac yil, sonrasinda maddi anlamda kizin ailesini sömürdü. Sagi solu belli olmuyor kimse sesini cikaramiyor. Ben zaten artik gözümün ucuzla dahi bakmam biliyordum bunlarin olacagini, zamaninda dostuna güvenmek yerine onu kiskandigimi düsünüp yapisti o cocuga. Ne diyim artik.

8 senelik arkadasım baska kiz arkadasla bir olup arkamdam is çevirdi anında bitti benim icin bende duygusalımdır bazi konularda taviz vermem keskin cizgilerim vardır Umberlee

yok ya sacini kurutmaya üsenirdi. tv izlerdi, ikiye kadar uyurdu. depresyonda olan bendim genelde. ailevi problemlerim vardi onun da maddi anlamda cok iyi olmustu durumlari beni beyenmemeye baslamisti. ne diyim, tanidigim icin o kisiyi hicbirseyi sallamayan yapisini bilirim. beni de sallamadi. simdi hicbirsey hissetmiyorum birazcik acima disinda. cünkü gercekten o cocuk ceza gibi birsey oldu ona. keser döner sap döner hesabi oldu Boleyn Kizi

Bazen bitirmek istemesen de kendinden bitiveriyor bazı şeyler. 13 yıllık arkadaşım düğün dönemim de hiç arayıp sormadı yardıma ihtiyacın var mı diye.. Sonra sosyal medyadan istemesi olduğunu gördüm hayırlı olsun demedim. Çünkü bir yabancı gibi sonradan öğrendim... Yediğimiz içtiğimiz birdi.. O benim düğünüme geldi, bende onunkine gittim ama aramızdaki bağ kopmuş bunu hissettim. Çok üzücü yıpratıcı oluyor.. Özlüyorum da ama unutulmayan şeyler var

Bazen bazı Şeyler bitmesi gerekiyorsa bitiyor ne yazık ki Bende 10 senelik arkadaşımı hayatından çıkarmıştım. Belissima77 Amaca giden yolda herşey

değil zaten fazla bagımlı bir arkadaslık cok içe içe.

Pardon? Başka hiç arkadaşınız yok mu? Ama neden? İnsan sevgilisine-kocasina sadakat duyar. Onlar tektir, dostlar degil

aynen öyle yapıyorum onun üzeirne düşüyorum.. yeni arkadaslar evet olabilir ama hiçbiri onun gibi olmayacak ki

ohooo o aşamaya gelsem bende evlatlarım derim :) bekar sevgilisi bile olmayan biriyim. evli olunca malum koca cocuk derken arkadas aranmıyor.

bu hayatta evlatlarim haric kimse benden degerli degil... bence kendine don bir bak bu kisi seni sallamiyor bile...

Cok buhran geçirdiğim oldu ama tekrar gelmesine tahammül edemiyorum sanı rı m. Kabullenmek gerekn sey ise mutsuzluk illa olacak acı da olacak bunu kabullenmem ve sakin kalmayı öğrenmem lazm

depresyonda olabilirdi o dönem diye düşündüm cünkü yataktan cıkmama yavas hareket etme normal değil.. ama suan mutluysan bosver hakkınızda hayırlısı olmus cnaım

Yok canım, başka bir sebebten Jawlensky

Icgüdelerine birak kendini, birseyle rolmuyorsa olmuyor. Cok denedim, zorladim kendimi. Ama o baska ben baska. Ki kaziklarini yemekten biktim.

Birisi seni üzüyorsa hayatından çıkarmak gerek 32 yıllık hayatımda öğrettiler bana bunu! Bu kızda seni üzüyorsa hiç bir şey deme ve çıkar hayatından. Şimdiki aklım olsa 10 sene çekmezdim arkadaşımı! Yazık geçen yıllarıma. Bağımlı ilişki kurduğumuz için ayrılmakta güç geliyor fakat olması gereken canın acıyorsa koparıp atacaksın.

üzülür zaten o da ama konu bu değil.. konu benim fazla yalnız olmam ve güven sorunum . push ;

Bizim bitmiş değil sadece konuşmuyoruz suan yazmıyor ve bende yazmıyorum ilginç sekilde böyle nereye kadar gidecek bakalım.. zaten psikologum demişti bu senaryoyu uzaklaşacak ve ya kopacak bap yada bir sekilde toplanacak

Depresyondayım diyerek kendinizi daha da bitirin aferin. Bak ben sınavlar yüzünden iki sene önce anksiyete tedavisi gördüm. Bu meret de tek görülmezmiş zaten depresyonla beraber görülürmüş. Zor bir dönemdi ama ben o dönemde sürekli depresyondayım zaten hayat çok kötü insanlar berbat diye gezmedim. Sürekli bu durum geçici bu durumdan kurtulacağım dedim ve geçti gitti. İlaç kullanıyorsan ilaçlardan mucize bekleme. Senin kafanın içindekileri çok fazla dinlememen lazım. Bunun içinde aklını başka şeylerle meşgul et. Ayrıca beslenme düzenine uyku düzenine dikkat et bol egzersiz yap. Bunlar da çok önemli bi de kan değerlerine baktır.

alintiladigin icin yaziyorum. senin gibi degilim hic olmadim. hayat bana verilmis bir mucize bambaska insanlar icin kan bagim bile olsa hayatimi kendimi harcayamam. beni yok edecek beni bu duruma dusurecek sadece benim. kendine deger vermiyorsun. bunun ilacla vs ile ilgisi yok karakter meselesi. motive edici kisisel gelisim kitaplari oku... Aytanesi

Maviay seni bu durum yormuyo mu artik? Yani bir arkadasim beni takinti haline getirse ben korkarim. Takıntın var. Bir cok konun belli. Tedavi, tedavi tedavi.

Herkes ailesinden birilerini kaybedince yıkılır sizinki biraz daha farklı bişi bazı insanlar çelik gibi iradeye sahiptir yalnız üstesinden gelir sorunların hayatınızdan bi arkadaşınız mı çıktı kendinize sunu söyleyin hayatın sonu değil her gecenin bir sabahı var Boleyn Kizi

Kendinize değer verin, o üzülsün sizi kaybettiği için...

Bir sıkıntısı vardı, kendisine o konuda yardımcı oldum ama yine çözülemedi... o konu hakkında sohbet ederken "senin için yaptım ama yinede olmadı" dedim ve bunun üzerine bana ağzına gelen herseyi saymaya başladı... Benim için ilişkilerde saygı ve seviye herşeyin önündedir, sevgimin bile... ben bir daha aramadım, aylar sonra beni işi düşünce aradı, hala arada arar, eski günlere dönelim der ama bende bitti... Evliyim, eşimde bu arkadaşımı çok sever, dostluğumuzu beğenirdi, "bitirme, görüş" dedi ama yapacak birşey yok ben buyum... . push ; TheQueeninthenorth

Konunuzu okurken"biz insanlar kendimize bunu neden yapıyoruz"diye düşündüm. Nihayetinde bir insan işte. Herhangi bir olay bile onun tavırlarını, ruh halini değiştirebilir ve bizi yalnız başımıza bırakabilir. Yüzüstü kalabiliriz. Nitekim öyle de olmuş defalarca. Bu kadar çok anlam yüklenmemeli bence ilişkilere, arkadaşlığa hatta aileye bile. Ne demiş atalarımız: Ağaca dayanma, kurur;insana dayanma, ölür.

En yakın arkadaşım ben atandım diye benimle iletişimi kesti. Görüşmedi kendisi. Sonra atandı o da 1 yıl geçince. Aradı beni özür diledi. Daha sonra da sen evleniyorsun ben hala bekarım diye küstü. Ve ben de hayatımdan sildim. Bu olaydan sonra beni üzen herkesi hayatımdan çıkardım. Mesela bir arkadaşım vardı. Sadece borç istemek, beni bir yere bırakır Mısın demek için arıyordu. Bunun gibi herkesi çıkardım hayatımdan. O kadar güzel ki bence. Sana yük olan her şeyden kurtulmak. Bence adım atma. İsterse o atsın

arkadaşım yazdı dün konustuk tam ben çökmek üzereyken yazdı. bende söyle birşey var yalnızlıktan asırı korkuyorum bağlanmaktan ayrılmaktan.. bunlar benim temel sıkıntı sebeplerim. sırf bu nedenle sevgili edinmekten korkan biriiym. psikoterapi alıyorum. ilaç da kullanıyordum bıraktım 2 ay önce. dün terapiye gittim bu gittiği kadına 2017 ocakta baslamıstım ama ara ara gitmiştim bu ara sık gitmeye basladım her seans 200 tl ve cok yavas ilerleniyor 1 saat yetmiyor cidden parama acıyorum ne kadar saglıgım önemli olsa da cok kazansam neyse.. ki ailemin durumu da belli yardım etmem gerekebiliyor. mesela yalnız kaldıgımı onun da benle küstüğünü düşününce bagırarak ağlama hissi geliyor artık yapayalnızım gerceği vuruyor yüzüme. bu arada o böyle birşey düşünmüyor bence sakinleşince yazdı normal konustu. Korkup kaygı duyan ben, m cünkü bu bende zaten sorun olan bişey. İlaç alınca daha az düşünüyordum lakin önemli olan kafa yapımın düşüncelerimin değişmesi bunun farkındayım. Böyle olup sonradan bunu aşan var mı? yani annemi babamı ne kadar kızsamda kaybettiğimi filan düşününce intihar ederim gibi geliyor mesela. ama sanki ölüm mecburi kabullenme olur sonunda cok üzülsemde ama ayrılık yaşarken ayrılmak cok koyar gibi bilmiyoruma aslında ikisi de zor. keşke bu düşüncem bir mucize olsa hemen gitse bende kurtulsam yani dünden beri yemek zor yiyorum iştahım yok basım agrıyor kac gündür kendimi sıkıyorum istemsiz migren tutuyor. Ve yeni insanlarla tanısmak için aktiviteye zorluyorum kendimi ama bir gram istek yok. Bir psikolog buldum nette bu arada anksiyete vs bunlar hastalık dğeil duygu diyor ilaca karsı biri adı 'İzzet Güllü' isteyenler izlesin. Çok mantıklı konusuyor aslında ama uygulama kısmı zorlayıcı olur tabi illaki. kısacası benim gibi olan var mı? bunu aşan?

neden bitti özel değilse?baska arkadaslarınız veya sevgiliniz eşiniz var mıydı? var ise atlatmak daha kolay cünkü

Konu sahibi. Lütfen bu yorumu dikkate al Bence de tedavi görmen şart.

Evli olunca arkadaş aranmıyor kısmına da katılmıyorum asıl o zaman arkadaş aranıyor bence.

Sanırım bu konular bana çok uzak çünkü asla hicbir arkadaşımı hayatımın merkezine koymadım koymamda, herşeyden önce ailem gelir benimde 15 senelik çok sevdiğim dostum vardır ama hiç bir zaman sizin gibi yapmam ben izin verdiğim kadar hayatımda olur, siz bu kankalık olayını fazla abartıyor olabilirmisiniz zira kimse vazgeçilmez degildir

sebep? umarım evlenmeniz değildir

evlen geçer lise 3 tanıştık. aynı sıra, aynı unı, aynı sınıf, aynı sıra, aynı yurt, aynı oda,, okul btti aynı başvuru, aynı işyeri, aynı giriş, aynı çıkış, tatıl aynı, aynı denız, aynı gok yuzu, yaptığımız saçmalıklar aynı, gulduğümüz herşey aynı, sevdiğimiz sevmediğimiz insanlar aynı, dalga geçtıklerımız, okadar uyumluydukkı benzetırlerdı.. kardeş sanarlardı, sorulan tek soru sız ıkızmısınız sızı hiç ayrı gormedık, liseden bılenler bıle aynı evdemı kalıyosunuz derdi.. kıskanılırdık açıkçası.! sonra ne mı oldu bırı grdı araya. sonra sonra açıldı aramız.. şimdi sevıyelı arkadaşlığımız var meraba meraba hiç birşey hıssetmıyorum.. ama ozluyorumda eskı gunlerı.

Sizde kendinize yeni arkadaş bulun

Bu konular böle iki cümle ile basite indirgenecek sey değil. Böyle olmamda bircok etki var hepimiz değişik olaylar yasıyoruz yetişme tarzı cevre aile bunlar temelleri atıyor bu sorunların. Tabi doğuştan gelme karaktere de inancım var kardesim ve ben en yakın örneğiniz cok farklıyız. kişisel gelişim kitaplarım var okudugum ve okuyacaklarım. Size de hep böyle. güçlü kalmanızı temenni ediyorum.

kötü biri demiyorum aslında. bana cok yardımcı olur yanımdadır hep destektir. değer verir. ama bilmiyorum çözemediğim bişey var bu ilişkide.. iten bir şey var.

ee görüyorum işe mi yaramıyor anlamadım ki.. psikologa gidiyorum

Tam olarak bu değil. Ama bununla büyük benzerlikler yaşayıp atlattım. Allah tekrarıni göstermesin. Tedaviden olumlu sonuc alacağına inan. Ve kendin çok çaba göstermen gerekiyor. Kurtulmak için ne gerekiyorsa yap. Kendini ikna et. Ve mümkün mertebe tek kalma. Mutlaka yanında birileri olsun. Sürükleyici kitaplar okumaya çalış. Onlar da oyalar seni. Allah şifa versin.

Türkçeyi düzgün kullanmayan, ataerkil kalıplardan çıkamamış, derinlemesine tek sohbet edemeyeceğim, alışveriş yapmaktan başka bir amacı olmayan ve gerçekten kendini hiç geliştirmemiş bir çok yakın arkadaşım var. Onunla da yıllardır aramızda güzel bir bağ var, çok şeyler paylaştık falan ama sevgili bulunca anında seni unutan tipte de birisi :) Bizim mazi de yirmi sene falan... Ben direk kelimelerle arkadaşlığımi bitirmedim ama beni geri çektiğini farkedince onla arama görünmez bir duvar ördüm. Şimdi Yine arkadaşım ama hayallerimi planlarımı anlatmıyorum artık. Fikir tartışmasına girmiyorum, kaliteli zAman geçirmek gibi bir beklentim olmuyor. Buluşuyoruz arada, havadan sudan bahsediyoruz, kahve içip film izliyoruz. Keyifli zaman geçiriyoruz yetiyor. Bence siz de komple bitirmeyin. Sonra düğün olur bayram olur, ozlersiniz falan.. Mesafe koyun, ara sıra buluşun... ayrılacaksaniz da yavaş yavaş ayrılın:)

bunları yaptım zaten depresyondayım diyip gezmiyorum. kan hapım filan var. şeker düşüklüğü varmıs beslenme kontrolu şart dedi doktor. uyku desen suan mesaideyim yani hiç belli olmuyor durumlar. spora da kendimi çekiştirerek gidiyorum istemesem bile tabi mesai olmazsa.. anksiyete bende 5 senedir var yanında depresyonla beraber ilacı bıraktım 2 ay önce savaşıyoruz bakalım..

hayatta hep baskalarini suclayarak yasayamazsin once bunu ogrenmen lazim. ben guclu degilim hem de hic degilim ama hatalarim icin bir baskasini suclamiyorum. annemle agir sikintilarim var. 2 kardesim ve annemle gorusmuyorum cocukluk travmasi genclik travmasi ask travmasi bende de var ama hayatimi bunlara gore sekillendirmeyi birakali yillar oluyor. guclu ol demiyorum ama en azindan su hayatin senin icin mucize oldugunu ve bunu kicikirik insanlar ocin harcamaman gerektigini bil diyorum.

Başka arkadaşınız yoksa yalnız kalma korkunuzu onun üzerinde çok hissettiriyor olabilirsiniz. Bu beni açıkcası soğuturdu. İnsan bir şekilde her şeye alışıyor. Bir süre yalnız kaldım herkesi uzaklaştırdım kendimden, daha sonra yeni bir arkadaş grubu edindim.

10 senelik arkadaşlığımı bu sene bitirdim. Çok üzgünüm en ufak bir derdim olsa hemen aramak geliyor içimden ama yapmayacağım. Çünkü ailemde görüşmemi istemiyor. Aynı sizin yaşadığınız olayı yaşadım. Sevgilisi istemediği için benimle 2 sene görüşmedi. Ama affettim devam ettik bazı yanlışlarıda oldu o yüzden artık bitirme kararı verdim ama o benim çocukluğum her şeyi beraber yaşadık fakat hayırlısının da bu olduğunun farkındayım. O yüzden hayırlısı buymuş diyin üzülmeyin demeyeceğim çok özleyeceksiniz ama kararınızın arkasında durun. Çünkü önemli olan sizsiniz. Ogretmen1981

yok.. cünkü tek tek eksildiler. biri evlendi ve coluk cocuk koca derdi var. biri zengin sevgili buldu gezip tozuyor hep ben arıyordum bende bıraktım artık. bir diğeri keza aynı sekilde sevgilisi olunca dünyayı unuttu. bi tek bu arkadasım cocukluktan beri var. sanırım bunla da çanlar çalıyor T trustno_1 Tarot bakmıyorum. Üyelik

yoruyor.. takıntı da olabilir bilmiyorum kaybetme korkusu olan biriyim ben sırf bu yüzden sevgili edinemiyorum AbsolutPromise perfectly

3 yıl önce 20 yıllık dostluğumu bitirdim ben de.. Önceleri biraz zorlandım ama genel anlamda beni çok yoran biriydi.. Ve asla unutamadığım çok büyük bi hatası olmuştu. Kendini affettirmeye çalışmıştı ben de affetmeye çalışmıştım ama anladımki onu hiç affedememiştim. Sonunda sudan bi sebep yüzünden başlayan kavgamız ayrılıkla noktalandı. Yine uğraştı benle görüşmek için ortak arkadaşlarımızdan haberler gönderdi ama gelirse kovarım diye net bi çizgi çekince cesaret edemedi. Çok şükür 3 yıldır kafam da rahat. Ama tabi benim şükür ki başka dostlarım da var beni üzmeyen, kırmayan, ihmal etmeyen

Hayat dostlarla güzel amenna buna katılırım ama 8 yaşındaki bir başlayan dostluğun da bitmesine şaşırmamak gerek. Evcililik oynuyordunuz Muhtemelen dostlugunuz başladığında. yıllar geçiyor. insanlar değişiyor karakterleri değişiyor siyasi görüşleri vs. hayatın getirdikleri her birimizi başka bir yere atıyor. Takılacak bir şey değil Allah karşınıza iyi insanlar çıkarsın

baska arkadsları edinmeyi düşündüm hatta bence o da sıkıldı ve düşündü. sevgilisi varken değişmiyorum dese de ben öyle hisettmiyorum yanlıs hissedecek halim de yok.. hemen kapılıyor bana daha az ihtiyac duyuyor. mesela ayrıldı cocuktan benimle 2 dk görüşmek için 1 saat bekledi bu da bana cıkarcılık gibi geldi. yani cok karısık aslında mesela dogumgünümde birsürü hediye aldı bana anlayamıyorum o yüzden bazı seylerii..

Sıfır beklenti çok mutluluk. Karşınızdaki insanlardan fazla şey beklemeyin. Dost arkadaş sevgili eş. Varsın yalnız kalın ne olacak. Hayatınızdan birilerini çıkarmaktan korkmayın.