kesinlikle destek almalısın. kolay değil evliliği bitirmek ama anladığım kadarıyla bitmesi senin için hayırlısıymış. neden bu kadar bağlandın niye hala atamadın belki daha önce yaşadığın şeyler seni tetikledi bilmiyorum ama şiddet gördüğün bir adamı özlemen çok normal değil. hayatını mahvetme biran önce tedavini ol umarım güzel günler senin için gelir B

Evet yanlış yazmışım. Evliliğimde bir çok zorluk vardı. Şiddet bunlardan birinciydi. Ama şiddet bile aklıma bu duygum kadar aklıma gelmiyor. Bunu anlatmak istedim. Evet destek almalıyım artık

E inşallah çıkar şaka bir yana tabi ama hayattan o şekilde bir beklentide bulunmak istemiyorum. Olursa sürpriz olsun olmazsa da üzülmiyim diye

Kimisi bu sürede iyileşmek erken biraz zamana bırak diyor. Kimisi de sizin gibi yeteri kadar süre geçmiş diyor. Kişiden kişiye değişen bir durum sanırım. Eski kocamı değil aslında yaşayabilecekken yaşayamamışım şeylere üzülüyorum. Birde iyi veya kötü o günleri tekrar aklımda yaşatmak, gözümde canlandırmak beni böyle yapıyor. Şu sürekli eskiyi düşünme durumlarını bıraksam düzelicem de işte..

Bunlar hep yokluktan bence.. Yerleri dolduğunda iyi ki bitmiş diyeceğiz. Sizin ne kadar oldu bosanali

Cocuk yoksa salla gitsin zaman herseyin ilacıdır derler mutlu olsan zaten boşanmazdin Ne güzel iste simdi dert yok tasa yok missss Mrsay Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Etkiler.

Hanımlar merhaba. Ben nerdeyse 7 ay önce boşandım. Benim bu süreçte iyileşmem gerekirdi. Tamamen olmasa bile büyük oranda iyileşirim diye düşünüyordum. Öyle olmuyor ama. Baştan beri bir iyiyim bir kötüyüm ama şu sıralar kötü olan anlarımı daha yoğun yaşıyorum ve o anlardan çıkmak çok zor oluyor benim için. Haliyle kötü olan anlarım iyilere göre çoğunlukta oluyor. Sürekli eski günleri düşünüyorum. Evliyken sevgiliysen nişanlıyken... o anları tekrar tekrar yaşayıp o zamanki duygulara kapılıyorum. Örneğin ailesinin önünde olan tartışma anımızı yaşıyorum tekrar. Yine o gün gibi sinirleniyorum, kızıyorum. Arkasından ailesine verdiği değeri düşünüp kıskanıyorum. Bana hiç vermediği değersizlik hissini hiç atamıyorum zaten. Yani bu bir örnekti sadece. Sürekli eskiyi düşünüp çıkamıyorum içinden. Beni sürekli başkalarıyla kıyaslaması, bana değer vermemesi çok oturmuş içime sanırım ki hala bu duygular ilk gün gibi taze içimde. Onun beğeneceği tarzda birini görüp hemen canlanabiliyor o hislerim. Anlatabildim umarım. Çalışıyorum yoğun sayılabilecekte bir işim var. Psikolok için maddi imkanım da var fakat sanki bana yardım edemeyecek gibi geliyor. Çoğu zamanda tekrar bir evlilik yapamayacağım, çocuğum olmayacak gibi düşünüp iyice kahrediyorum kendimi. İşin bir başka tarafı da içimde bu kıyametler koparken etrafımda herkesin beni çok mutlu sanması. Çünkü asla belli etmiyorum kimseye. Ne yaşıyorsam odamda ve içimde yaşıyorum. Teselli edilmek istemiyorum tanıdıklar tarafından. O adamın sevilecek tarafı yoktu. En azından benim onu sevmemem gerekir. Bana yapmadığı kötülük kalmadı. Şiddetin em ağırını yaşatan adamı özlediğim anlar bile oluyor. Evimi, eşyalarımı özlüyorum. Bunun içinde çok kızıyorum kendime. Ne zaman geçer bu düşünceler, depresyonda mıyım bilmiyorum. Sizce ihtiyacım olan zaman mı yoksa profesyonel bir destek mi almalıyım?

Boşluktan hepsi geçecek. Benim atlatmak bazı şeyleri, haksızlıkları 4,5 yıl sürdü. Ama artık geçti siz de biraz zaman verin kendinize v sabır, dua, olumlama, meditasyonlar, eğitim, seminer, nefes egzersizleri, ritüel, spor, kitap okuma ve mum kahve senaslari size çok iyi gelecek

Evliliğiniz kaç yıl sürdü? Ben gerek evlilik içinde, gerekse boşanma aşamasında yaşattığı onca kötü şeye rağmen birkaç iyi şeyi düşününce üzülüyorum. Mesela şu an bir AVM deyim, onun evine yakın, onunla geldiğimiz AVM deyim oğlumla.. Bir zamanlar üç kişi geliyorduk buraya ne güzel gunlerdi acaba bu evliliği yürütmek için yeterince çaba göstermemis olabilir miyim düşünceleri geçiyor aklımdan. Oysaki bu adam nefret dolu evlenmiş benimle, insanın içinden bu kadar büyük bir şeytan birden çıkamaz çünkü. Normal bence.. 7 ay da çok değil

Evet ailemle yaşıyorum

Pamukannesi83

Mesela başka bir arkadaşım da 6 yıl önce boşandı, son 2 yıldır hiç bahsetmiyor artık evliliğindeki olaylardan. 3 4 sene her buluştuğumuzda konu dönüp dolaşıp, evliliğindeki kavgalara, eski eşine, kayınvalidesine geliyordu, sürekli onları anlatıyordu. Normal bir durum bence. Ama şöyle normal, aklınıza gelmesi normal, kafanızda o anları tekrar yaşamanız normal fakat bunu 10 15 dak sonra unutmuyorsanız, bunları kötü anı olarak düşünmüyorsanız, size kalıcı bir üzüntü veriyorsa normal değil. K

Bende boşanmayı çok istiyorum ama sizin gibi çevremde insanlar görünce daha fazla korkuyorum üstelik benim bir tane de çocuğum var Seytanolabilirim Cok guclu bir

Psikolojik destek şart gibi ailenizle mi yaşıyorsunuz

Tam 2 yıl bittii

Insanlar kendinden traumatik sürecler yasadiktan sonra fazla hizli iyilesme bekliyor. Ne kadar evliydiniz ve neler yasadiniz bilmiyorum, ama o durumlari yasadiginiz anlarda onlari sindirme sansiniz olmuyor. Su anda kafaniz bütün yasadinlarinizi tekrardan analizden geciriyor, cünkü simdi o toksik durumdan ciktiktan sonra sistemin buna imkani var. Düsüncelerinizi ve hissettiklerinizi bastirmaya calismayin. Duygulari yasayin ve ondan sonra birakin. Adamin size deger vermemesi sizi degersiz yapmiyor, sadece onu kiymet bilmez öküzün teki. Siz kendi kiymetinizi bildiginiz icin artik o insanla ve ortamla degilsiniz. Bence bunun tadini cikartin

Hem zaman hem destek ikisiyle daha iyi olabilirsiniz. İyi bir şey daha var içinizde yaşadıklarınızı dışarıya yansıtmıyor oluşunuz. Öbür türlü insanlar sizi teselli etmeye çalışırken ya acıyacaklar ya da yaranızı kaşıyacaklar bu daha kötü. O defteri kapandığınızı düşünmeleri daha iyi. Geçmiş olsun.

Zamanla geçecek emin olun. İnsan,3 günlüğüne misafirliğe gitse yatağını bile yadırgıyor. Siz 15 aylık evinizi, duzeninizi, yuvanizi degistirmissiniz. Ne zaman ki eski eşiniz pişmanlıktan kafasını duvarlara vurur ve siz de bunu duyarsınız işte o zaman içiniz soğur. Ve günler geçtikçe daha az hatirlamaya başlarsınız. Sonra size yabancı gelmeye başlar. Hic yaşamamış gibi hissedersiniz ve yıllar sonra da aklınızın ucuna bile gelmez, tamamen unutursunuz. Allah, bundan sonra güzel insanlar çıkarsın karşınıza.

Aman bos ver kiz.. git destek al cevrende ailen varmis.. yeni biri cikar belki karsina mis Gibi.. o dusunsun

tabi ki profesyonel destek.. zaman sadece hayatında sağlıklı çözümler üretebilenlerin ilacı.. siz belli ki kendi içinizde çözümsüzlüklerle boğuşuyorsunuz.. o zaman profesyonel destek şart..

Destek al lütfen. Bunları içinde kendi kendine konuşmaktansa seslendirmek içini soğutur en azından. Birilerinin sana senin yaşadıklarına dayanarak "doğru olanı yaptın" demesine ihtiyacın var sanki. Bir de maddi durumun uygunsa evini ayır. Ailenle yaşamaktan da mutsuzsun diye düşündüm.

Beyin geçmisteki olaylari tozlu raflardan alıp alıp başa sarıyor. Bu bir süreç. Geçecek inşaallah. Özlem duyulan o kişi değil aslında yasayamadiklarimiz. Hayalkırıklığı, haksızlığa uğramış hissi çöküyor zaman zaman. Sizi hakeden biri çıktığında karşınıza bunların hepsi yaşanmamış gibi olacak. Umudunuzu hiç kaybetmeyin.

Bence destek alsanız süreci çok daha iyi atlatırsınız.

Geçmişte yaşadığım zorlu olaylarda "aman psikolog neyimi degistirecek ki" derdim. Neyse gittim, psikolog hayata bakışımı öyle degistirdi. Oyle degistim ki.. Farkli pencerelerden bakmamı sağladı. Iyi ki gitmisim dedim. Ama tavsiye üzerine gideceginiz bi uzman olsun..

Geçiyor normalde bir süre sonra. Ama son zamanlarda bu durum azalacağına artıyor sanki. Özel günümden dolayı belki de bilmiyorum

Sen eski kocanı değil, mutlu ve tamamlanmış hissettiğin o anları özlüyorsun. Destek al, boşanmak travma yaratır, 6 aydan fazla oldu ve hala böyle isen sıkıntı var demektir.

Bu güzel cevap için teşekkür ederim. İnşallah bir gün benim içinde çocuklarımla mutlu yuvamda, arkama baktığımda canımı acıtan ama geçmiş olan eski günler olur bu yaşadıklarım.

Ev ayırmakta kararsız kaldığım noktalardan aslında. Bazen ailemin kalabaklığından bunalsam da yalnız olunca saha kötü oluyorum. Çünkü yalnızlık insanı değilim ben. Kalabalık kafamı daha çok dağıtıyor. Böyle daha iyi sanki

Ömür bir yol... Saniseler hayatımızdan hızla geçiyor ve geri dönüşümüz yok... Tercihler bizlere ait... Kimisi hayatını dikiz aynasına bakarak geçirir ve bitirir... Kimiside önüne bakar ve yoluna devam eder yeni hikayelere yelken açar... Geçmiş geçmişte kaldı.. Acısıyla, tatlısıyla yaşandı ve bitti... Geriye bakmanın faydasını gören olmadığı gibi size de bir faydası olmayacak... Bunun bilinciyle yaşamanızı temenni ediyorum..

Üzüntü artık yerini öfkeye bırakmış. Bence bu normal bir iyileşme süreci. Önce özlem üzüntü hissedersin zamanla o his öfkeye dönüşür sonra da boşluk. Herkeste bu süre farklıdır. Kolay mı yaşanmışlıkları bir çırpıda geride bırakmak. Belki dile getirip birileriyle dertlesseniz daha iyi olur. Herkesin dediği gibi profesyonel yardım almak işleri kolaylaştırabilir.

"Bana hiç vermediği değersizlik hissini hiç atamıyorum zaten." Bu cümleniz yanlış anlaşılıyor. Size sürekli yaşattığı değersizlik hissini atmak için lütfen destek alın

Psikolojik desteği yabana atmayın.. ama şöyle birşey de olabilir, diyelim bir psikologa gittiniz, frekanslarınız tutmadı. Aynı dili konuşmuyorsunuz. Yani sonuçta onlar da insan, uyum kadar uyumsuzluk da olabilir. Böyle bir durumla karşılaşırsanız 'psikolojik destek de işe yaramıyor işte' gibi bir düşünceye kapılmayın. Başka bir uzmana gidin. Benim pek çok arkadaşım 2. 3. Denemede kendisine en iyi gelen desteği buldu. Ben de bunu belirtmek istedim.

6 ay evli kalıp boşandım, boşanalı tam 2 yıl oluyor ve 1 yıldır da çok güzel devam eden, mutlu bir ilişkim var, buna rağmen, ben de dönüyorum o anlara, tekrar yaşıyorum sanki bazı şeyleri, kavgalar, laflar kafamda canlanıyor bazen. Normal bir durum bence. Ama hala o adamla evli olduğumu düşününce yada o evi düşününce tüylerim diken diken oluyor benim, özlemiyorum asla. Zamanla geçecektir bence.

Yanlız da değilsiniz maddi gücünüz de var bu kadar yıkım yaşamanız normal gelmedi bana B

Bende o çaba sorusunu çok soruyorum. Sormaktan ziyade yaptığım hatalar için kendimi bir türlü affedemiyorum ki onların yaptığı hataların yanında bizimki ne ki. Ben 15 ay evli kaldım. Toplasan bir gün iyi geçmiştir belki. Sürekli kavga tartışma. Şiddet ne ararsan varda işte. Başkası olsa kurtulmuş işte neyini unutamıyorsun diyorsun ama kendine gelince öyle değil.

İyileşmek çok doğrusal bir süreç değildir bir ileri olur iki geri olur vs ama destek almak da gereklidir belki

Merhaba, herşeyin bir zamanı var. Teşbihte hata olmaz, sizin kolunuz kopmuş ama siz sanki parmağınıza iğne batmışta hala niye acıyor bu diyorsunuz. Bu sebeple yaşadığınız üzüntüyü kabullenin, ben yaşadığım bir iftira sonucu severek evleneceğim insandan sözüm olacağı zaman ayrıldım daha doğrusu o ayrıldı. Tam bir sene sabaha ağlayarak uyanıp gece ağlayarak uyudum. Ama gözyaşlarımı göstermedim hiç, ağlamayı gururuma yediremiyordum. Bu olayın üzerinden 18 sene geçti ben 15 yıllık evliyim 3 çocuğum var ve o zamanları hatırlayınca hala ağlıyorum. Bazı yaralar çok derin oluyor, belki kabuk bağlıyor ama dokunduğunuzda hala canınızı acıtabiliyor. Niye hala ağlıyorum demiyorum ben, yaşadığım şeyin acısını kabullendim. Sizde kabullenin, geri dönüp baktığınızda acıyacağını bilin. Yara çünkü... Yaşadığınız şey çok doğal endişelenmeyin yani

Birebir aynı düşüncelerinizi yaşıyor ve aynen katiliyorum