İstanbul u çok istiyorum aslında ama yaşamak için değil gezmek görmek kafa dağıtmak için. Dün anneme söylediğimde bana gidersen kötü yola düşersin dedi. Ne kadar kötü bir tabir. İnsan kızıyla böyle konuşmamalı. Güya çağdaş aile bunlar. Bağnaz kafalar. Gidince illa başıma bieşy gelecek düşüncesiyle yaşıyor sürekli. Bu arada aile evinde maddi olanak, eşya vs yönünden tabi ki çok rahatım ama ayrı ev özgürlük mutluluk istiyorum kesinlikle

Sen annenin annesi değilsin. Onun seni koruması gerekir. O evde babanla yaşamak onun tercihi ve sen annenin tercihini yaşamayı seçiyorsun anneni düşünürken. Sen önce kendini düşün kurtar, sonra annen isterse kurtarılmayı kurtarırsın.

Benim babam yakın zamanda vefat etti. kendisi melek gibi bir adamdı. sizin yerinizde olsam haber vermeden falan gitmem, iş bulup ayrı eve çıkacaksınız tek çaresi bu. maddi olanakları o sağlıyorsa malesef hep onun denetimi altında yaşarsınız.

Habersiz gitmeyin derim. Gitmesine gidersiniz ama dönüşte daha büyük sorunla karşılaşabilirsiniz. Mesleğiniz nedir? Geliriniz ayrı eve çıkmaya müsaitse ayrı eve çıkın.

Yaşınız da uygun aslında. Ama bu şekilde narsist kişilerle uzun yıllar yaşayanlarda mutlaka anksiyete problemleri oluyor, bu panik atak belirtileriniz de o yüzden. normal sağlıklı bir ailede büyümüş özgüveni yüksek bir insan için bile yalnız eve çıkmak oldukça sert bir geçiş olabiliyor. kesinlikle o evden artık ayrılmanız gerektiğini düşünüyorum ama öncesinde kendinize biraz yatırım yapmalısınız bu mutlaka şart. diyorsunuz ya kendi başıma birşey yapmaktan korkuyorum gidersem vicdanımdan korkuyorum nefesim daralıyor kalbim sıkışıyor... bunlar tamamen uzun zaman aldığınız baskıların sizde yarattığı travmalar ve hafife alınmamalı kesinlikle. Öncelikle iyi bir psikolog ile görüşün derim, hem terapi hem de gerekirse basit bir ilaç desteğiyle, bir yandan da nefes egzersizleri yada size ne uygunsa özünüze odaklanma çalışmalarıyla kısa sürede ataklarınızdan kurtulup özgüvenli bir kadın olabilirsiniz. bu noktaya geldiğinizde de kendinize ' ben güçlü ve ekonomik özgürlüğü olan bir kadınım, artık hayatımı ellerime alma vakti geldi' diyecek ve umut ve hayallerinizle yola çıkacaksınız bu kadar... ben isteyince herkesin herşeyi yapabileceğine inanıyorum.. sizin de bunu başaracağınızı hissediyorum ama sakin olun dediğim gibi sizdeki yaraları ve travmaları sarmadan girmeyin bu yola boşluğa düşebilme ihtimaliniz yüksek..

Tepkin normal. Reşitsin. Kendi sorumluluğunu alabilirsin. Anne bağımlısı değilsin. Annen rol modelin. Annenin babanın davranışlarına boyun eğiyor, sana da bunu tembihliyor, öğretiyor. Farkında olmadan öğrendiğin bir şey bu. Baban göstere göstere yapıyor, annen vicdan azabı çektirerek, duygusal olarak yapıyor. Benim konumu okudun. Ben yıllar sonra annemin ne kadar hatalı olduğunu, babam kadar bana ve kardeşlerime zararı dokunduğunu öğrendim. Mesela şuan mücadele ettiğim bazı psikolojik sıkıntıların sebebi de annem. Demem o ki baban tek başına kusurlu değil... Bencillik gibi gelebilir ama değil. Sen kendini kurtarmaya bak.

Tesadüfe bakın ki sizin aile konusunda yıllar önce açtığınız bir konuyu geçen gün tesadüfen görüp okudum ve siz konuma mesaj yazdınız.. Teşekkür ediyorum fikriniz için. Şimdiye kadar annem olmasa bu evde durmazdım ancak hep onu düşündüm ben gidersem öfkesinden ona zarar verir diye. Çok üzülüyorum bu evde babamın katı kurallarıyla yaşamaktan, yap deyince yapacaksın demelerinden, bana ne kadar zarar verdiklerinin farkında değiller. Annemle konuşunca ben alıştım sende takma diyor başka bir şey demiyor. Ona da sinirliyim, takma demekle olmuyor adam hayatımın içine ediyor. Gidip birkaç gün akrabamın evinde kalacağım ama uzaklaşma gitme gezme fikirlerm var yakın zamanda

Kavga etmemeye çalışın baska care yok. Ozellikle kavga cikan konular bellidir, kaçının mumkun oldugunca. Kavga ortami oldugu zaman da uzaklaşın ayri eve çıkma durumunuz yok mu? Habersiz gitmenizi önermem, sonucta o evde onlarin kurallari ile yasamaniz gerekli hem de ne gezerken ne döndüğünüzde tatilinizden keyif almamış olacaksiniz. Burnunuzdan gelir yani, kavgasi gürültüsü..

Disarida tam olarak ne yasiyorsunuz

Annen kabul etmediyse o onun kararı senin ayrı eve çıkmaya maddi gücün varsa çık bence

Çok teşekkür ederim tavsiyeleriniz için, biraz daha birikim yapmalıyım ayrı ev konusu için, tatil fikri için de birikim lazım şuan elimde toplam 8 binden fazla para yok. Biraz daha sabredip ayrı eve çıkacağım çünkü babama katlanamaz hale geldim.

Çok haklısınız dediklerinize katılıyorum teşekkür ediyorum yakın zamanda psikologa görüşmeyi düşünüyorum annem de psikologa git diyor.. Babanda öfke problemi var o gitmeyi kabul etmiyor bari sen git diyor. Gitmiş teyzemi akrabaları aramış İstanbullaara gezmeye gitmek istiyor beni üzüyor demiş. Annem bir yandan bana kibar konuşup iyi davranıyor günlük hayatta. O yüzden bir yandan ona da çok kızarken bir yandan sürekli vicdan çekiyorum kesinlikle yardım almam lazım psikolojik bir takım bozukluğum olduğunun uzun zamandır farkındayım

okurken moralim bozuldu seni o şekilde dövmesi hırpalaması çok travma yaratmıştır sana önereceğim tek şey ondan mümkün olduğunca ev içinde uzak kalman.. ayrıca birşey daha sakın evliliği bir kurtuluş olarak görüp babandan kaçmak için böyle bir hata yapma.

24 yaşındayım Ozzychem Guru Anneler

Kavga döğüş tartışma malesef olmasa iyi ama oluyor suda var kavgada etsen cinnet de olsa bir anne bir baban varmı oda ayrı dışarısı daha beter heleki şu devirde kendi başına yaşayanlara saygım var ama ailen varmı ne kadar kötüde olsalar yinede en güvendiğin yer onların yani D

Annene niye acıyorsun ki, canavar adama çocuk doğururken, baban seni tekmelerken o sana acıyıp seni korudu mu? Yapacağın en mantıklı şey bencil olmak olmalı. Bırak, o kocasıyla yaşasın. İnan çok paran olup annene ev de açmak istesen 'aman sinek kadar kocam olsun, basımda dursun' der, yine cikmaz... Bence şehir dışından iş ara. Gezmeye gitmek istiyorsan da KPSS için, belediye için, zabitalik için mülakat var de de gez. Neden yalan söylemekten çekiniyorsun ki? Doğru hak edene söylenir

Anneniz nasil istiyosa öyle yasasin yillarca böyle yaşamanıza göz yummuş şimdi de onun yüzünden çekmeye devam etmeniz anlamsız. Paranızı kazanın ayrı hayat kurun

Çok teşekkür ederim yazınız için, küçüklükten beri en ufak şeye o kadar karıştı ki babam artık onlarsız bir şey yapamaz, resmen korkar oldum. Çalışıyorum ama işyerimle ilgili bir durum olsa hemen emir veriyor, şunu söyle, bunu yap, beni düşündüğünü biliyorum ama o kadar abartıp kızıyor ki korkuyorum. Babamla bir konu üzerinde konuşup tartışırken kalbim atak geçirir gibi oluyor ve kendimi çok kötü hissediyorum

Şehir dışında iş bulma şansım şuan yok yıllardır sabretmekten o kadar mutsuzum ki kendi hayatımı resmen o yaşıyor tüm kararları o veriyor tek isteğim şöyle birkaç güm şehir dışına çıkıp ksfa dağıtıp dönmek belki iyi gelir diyorum ama gidersem sanki ölecekmişim gibi düşünüyorlar hiç demiyorlar kızım gitsin hava alsın hayata karışsın kendi bir şeyler yapmış olsun, sanki çok şey istiyorum, bu evde mutsuzum diyorum anneme anlamıyor. Gezegen X

Kuzenime gidiyorum mesela annem diyor ki sensiz yemek yiyemiyorum akşam yemeğine eve gel.. Sonra hayır diyorum tamam sen bilirsin karışamam diyor o vicdan sanki üzerimde kalıyor benim. Eve dönsem mi uzak mı kalsam diyorum karar veremiyorum bir türlü. Bbam desen mesela bi markadan giysi alacağım biraz pahalı olsun asla izin vermiyor almama ucuzunu buluruz diyor heveslerm hep kursağımda kalıyor, gencim ev kuracağım ileride kendim yaşayacağım istediğimi almak hakkım diyorum olmaz diyor Ozzychem Guru Anneler

Bu arada acaba ben anne bağımlısı mıyım, yoksa bu endişelerim ve yaptığım bu vicdan normal bi evladın yapacağı yapması gerekn bir davranış duygudurum mudur.. Annem takma diyor alış diyor, yapamam ki. Hayatıma bu derece karışan kısıtlayan ve sorsanız iyiliğimi düşünen bir adama katlanamam Gezegen X

Zaten üç yıldır çalışıyorum asgari ücret de olsa ona da el koyuyorlar yani harcamıyorlar ama benim geleceğim içinmiş biraz pahalı bir şey almak isteyim hemen olmaz diyorlar birikim yapıyoruz ama sorsanız şu yaşlarımda ruhum çöktü annemle babamın kendi araları da genelde bozuk o yüzden evde mutluluk pek yok zaten olan da bana oluyor. Çekip gidesim tatil yapasım var ama aklıma sanki gidersem babam annemi öldürürmüş yüzünü morartırmış gibi senaryolar geliyor hemen vazgeçiyorum. Annemle yıllardır konuşuyorum ağlamaktan helak olduğumu gördüğü halde bir şey yapmıyor beni bunaltmayın diyip duruyor babanı takma diyor bu kadar.

dışardaki hayat emin ol babanla olandan çok daha zor. keşke evde olsaydım hergün dövseydi dedirtir hayat sana lütfen bir hata yapma kardeşim.

Aile evi maddi açıdan çok rahat evet ama ben bu genç yaşımda birçok insan gibi seyahat edemeyeceksem istediğimi alamayacaksam ne diye yaşıyorum. Bu eve mahkum gibiyim. Hayatım kararsızlıklarla dolu. En ufak şeyde günlük hayatta kararsızlık çekiyorum bazen alışveriş bağımlısı oluyorum sonra niye bunu aldım ki diye pişman oluyorum. bu da sanırım ailem yüzünden yine psikolojik bir tutarsızlık durumu gel gitlerim oluyor

Tavsiyeleriniz için tekrar teşekkür ediyorum yazdıklarınız sayesinde braz özgüvenim de yerine geldi daha iyi hissediyorum ve düşüncelerimi oturtabildim biraz. Küçükken anneme de bize de vururdu zaten kafasına göre, annem öyle kendini çok feda etmezdi şöyle bir araya atılırdı onu da savuştururdu zaten, annem sonra ben ağlarken gelip takma kafana, ağlama yeter derdi.. bir huyu var babamın kesinlikle onu çözdüm, istemediği bir şey yapılsın bir şeye kızsın, intikam alıyor. Küçükken döverdi bağırırdı şuan psikolojik olarak devam ettirmekte. "hele bi yapma bak napıyorum, o iş yapılacak, sen daha kızma bağırma görmemişsin ben sana göstereyim istersen.. Haa sen bana bunu mu dedin bak ben sana napıyorum, hemen şu işi yapıyorsun.. " vs.. Ve ben hala o kibar dilli sessiz anneme içten içe üzülüp, gidersem o ne olur diye düşünmeden edemiyorum. Eğer gidersem vicdan azabından ölürmüşüm, günah işlemişim gibi gelecek sanki. Ben ne ara böyle oldum acaba

Merhaba. Kaç yaşındasınız acaba? yazdınız da ben mi kaçırdım bilmiyorum. Yani maddi imkanınız varsa kesinlikle ayrı yaşamanız gerektiğini düşünüyorum ben de.. zaten çocukluktan gelen travmalarınız vardır mutlaka, bunlara yenilerini de eklemeyin artık bence.. gayet aklı başında olgun birisi gibi geldiniz bana çünkü. Ben 18 yaşımda üniversiteye giderken benim babam ayrı şehirde oku dedi bana kendisi ama artık kendi hayatını oluşturacaksan bunu bizden ayrı, bizim hep yanıbaşında her ihtiyacın olduğunda orada olduğumuzu bilerek yapmalısın dedi. iyiki de öyle demiş, ben o günden beri yalnız yaşıyorum artık evliyim gerçi de.. Hayatı yalnız göğüslemeye karar verdiğinizde içinde herşey var, hiçbirşey de toz pembe değil bu bir gerçek. Bir evi yönetmek, geçindirmek, kendi bütçenizi tutmak bile başlı başına bir yük.. bazen evde konuşacak kimse olmaması da kolay değil mesela. Hayatta kendi seçimlerinizle herzaman iyi insanlar da çıkmıyor karşınıza. Ama önemli olan uzun süredir devam eden bu baskıdan kurtulduğunuzda, biranda ani seçimler yanlış kararlar vermeyeceğinizden emin olmanız. Kendi kararkterinizi koruyabildiğiniz, iç huzurunuzu kendinizde bulabildiğiniz sürece yalnız bir hayatı kurmak sizi siz yapan şey olacak ve iyiki diyeceksiniz. Güzel başlangıçlarınız olmasını dilerim.

Buarada da hem birikim yaparsınız, hem de babanız da anneniz de sizdeki değişimi ve güçlenmeyi yakından görür, sonrasında zaten siz o noktaya geldiğinizde kaçmak, habersiz gitmek zorunda falan kalmayacaksınız, güzelce çıkıp ben hayatımı kurmaya gidiyorum siz benim ne olursa olsun ailemsiniz ama ben artık bir yetişkinim diyecek kavga etmeden ayrılacaksınız. babanız muhtemelen git bi daha da gelme ozaman tarzı sert çıkışlarda bulunacaktır elindeki tek kozu şiddet ve baskı olduğundan ama her durumda sakinliğinizi koruyacak, ben gelirim içeri almazsan da benim yerim belli size de kapım açık der sakince ayrılırsın

Annen senin çocuğun değil. O kendi kararını o şekilde vermiş, zorla veya isteyerek o evde kalmış, o onun hayatı sen değiştiremezsin artık kendisi değiştirmek istemediği sürece hiçbişey yapamazsın. Peki kendi hayatını onun hayatının bir parçası/uzantısı olarak yaşamaya değer mi? Sen gencecik kızsın, annen evli çocuklu kadın. Neden kendini onunla bir tutuyorsun? Hayatını kendi eline almadığın sürece başkalarının hayatını yaşamaya devam edersin Bunu kendine yapma. Maddi kazancın yerindeyse ayrı eve çık. Şimdilik ayrı seyahat de yapabilirsin bence ama habersiz değil. O evden kavga dövüş çıkacaksın belki gezmeye giderken ama gittiğinde mutlu olacaksın illa ki... dönüşte de saldırgan davranırsa hemen ev arama çalışmalarına başlarsın. Bizi doğurdular büyüttüler diye göbeğimiz onlarla bir değil, bir hayatımız ve özgürlüğümüz var, seçimlerimiz var, saygı duymaları gerekiyor.

Yeni çıkan diziler çok etkiliyor gençleri. Anneniz kötü yola düşersin demesindeki kastı İstanbul'da gerçekten çok çok kötü niyetli insanlar var, çok kötü yola sürükliycek arkadaşlar var. İstanbul öyle uzaktan görüldüğü gibi değil. Babanızın pisikojojik baskısı çok yanlış ama babanız. Öyle özgür olacağınız, tek yaşıyacağınıs hayat çok zor. Anneniz gibi eş seçmeyin. Mutlu olun ayrı eve çıkma fikri doğru değil emin olun. guzelgozlu818419 Üye Anneler

nedesen haklısın, ama lütfen sabret şehir dışında bir iş bulma şansın varmı,

Aylar önce buraya babaml ilgili yine yazıp cinnetin eşiğinden döndüğüm olmuştu. 24 yaşıma girdim, işyerim pandemiden ötürü şuan kapalı ama ailemle yaşıyorum öyle şuan para derdimiz yok. Babamla geçinememezliğimiz arttı, dün en ufak şeyden kavga edince küçükken yaptığı gibi yine hemen sinirlenip bağırdı. Küçükken döverdi, çocuktum ya, oyuncağın düğmesini mi çıkardın, istediği şeyi mi yapmadın, tut kulaktan tavana asar gibi ölesiye çek, tekme at, tokat at, ertesi gün de gel öp özür dile.. Sonrada insan babasına niye sarılmazmış, niye surat yaparmış, çift karakterli gibi. yıllardır sabrediyorum ve artık bu evde mutsuzum, hiç özgür değilim ama ona sorsanız arsızım, bence gayet iyi evlatım. Uzun zamandır istanbula gidip gezmek, aileden uzak kalıp tek başıma yada arkadaşla özgürce takılmak oturmak istiyordum. Dün çok ağladım sinirden, bir gün kanser olacakmışım gibi hissediyorum. Takmayın demeyin nolur imkanı yok. Gel deyince git git deyince gideceksiniz istiyor adam. Birkaç günlüğüne şehir dışına gitmeye de hiç izin vermezlerdi. Aklımda izinsiz gitme planı var. Artık böyle sürsün istemiyorum çok mutsuzum ama gidersem anneme bişey yapar diye korkuyorum. Anneme çok dedim gel ayrı eve çıkalım boşan diye. İstemiyor. Yinede vicdan yapıp hep annemi düşündüm gitmedim bu evden. Artık gerçekten takatim kalmadı. Tecrübeli fikirlerinize ihtiyacım var

Özgürce yaşamak istiyorsan bedeli kendi sorumluluğunu almaktır. Maddi özgürlüğe sahip olmak bu sorumluluğun bir parçası. Kendi evin kendi kuralların. Çünkü ne annen değişir ne baban. Kendini kurtar.