Hiç komşunuz ya da arkadaşınız yok mu, arada onlarla görüşün, onlarla görüşürken makyaj yapın giyinin, evinizle çocuklarınızla yapışıkmış hissini atmaya çalışın üzerinizden, çocukları parka götürürken kendinize özen gösterin, o özenli halinizi aynadan izleyin. Size sizden başka kimse yardım edemez, silkelenmeniz lazım

Ben de bakımlı güzeldim, komiktim mutluydum ne zaman evlendim hep hastayım yataktan çıkmaz oldum, gülmedim, hep hastayım, kilo aldım. Gündüz uyur gece ayakta . Çalan tellere bakmaz, uçak moduna alırdım, en son dr psikiyatri bölümüne yolladı, evliliğe hazır olmadığımdan ve severek evlenmediğimden depresyona girmişim Neyse baya zor atlattım derken diabet tanısı kondu, şeker 490larda,200 lere gerilettim ama işte eski ben ben değilim, sağlık yok, mutlumuyum bilmiyorum yaşıyorum işte,1 çocuk olsa da onunla yaşama tutunsam diyorum. Sırf çocuğum olsun anne olayım diye sevmeden evlenenlere sözüm YAPMAYIN hayat hiç çekilmiyo.

Kızlar sizin düşünceleriniz benim için çok önemli dertleşmem gerekiyor artık ben eskiden çok eğlenceli mutlu bakımlı hayattan çok tad alan biriydim evlendim daha sonra çok değişmeye başladım etrafındakiler beni tanıyamaz oldu artık öyle bir hal aldımki mutsuzum sanki giçbirşey yapmak istemiyorum dışarı çıkmak istemiyorum saçım başım hep dağınık kendime bakmaz oldum içimden gelmiyor kilom aldı başını gidiyor ciddi özgüvensizlik yaşıyorum kendimle alakalı hayatım 3 şeyden ibaret oldu sabah kalk çocukları doyur parka götür sonra yemek yap bu kadar herşeyim farkındayım ama kendime engel olamıyorum depresyondamıyım diyorum çıkmaz bir yoldayım artık eşimde eskisi kadar ilgilenmez oldu sanki ben kendime gelmek istiyorum özümle dönmek istiyorum eskiden çok cesaretli bir bayandım herşeyi yapabileceğime kendime güzelliğime çok güveniyordum iki doğum üstüste yaptım bana yardım edin lütfen etrafımda derdimi paylaşacağım kimse yok güvenmiyorum bana yardım edin nasıl kendime gelebilirim benimle aynı durumu yaşayıp sonrasında düzelen varmı?

Evet ama yapamıyorum çok yanlız gibiyim

Yapamıyorum kelimesi bir kadına hiç yakışmıyor. Kadınlar isterse şeytana pabucunu ters giydirir bunu da yapacak gücünüz enerjiniz var

öncelikle eşinizle paylaşın bunları en yakınınız o. çocukları birine bırakın birkaç saat kendinize vakit ayırın, gidin kuaföre fön çektirin, evde bakım yapın oje sürün vs. inanın bunlar çok iyi geliyor insana. iki çocuk üst üste epey bunaltmıştır sizi. tek çocukta bile depresyona girebiliyoruz sonuçta. arada yemeği dışarıdan söyleyebilirsiniz, o bile hafifletir sizi. umarım düzelir ruh haliniz

Başlamak bitirmenin yarısıdır.. Başlayın.. Kendinizi sevmeye. Kimseden beklentiye girmeden, başkalarının size davranışlarını, sözlerini kafaya takmadan sevin kendinizi.. Hep güzel hayaller kurun ve çaba harcayın hayalleriniz için. Olumsuz insanları çıkarın hayatınızdan.. Evde çocuklarla spor haraketleri yapın, neşeli müzikler dinleyin.. Zorluklara rağmen başaran insanlara izleyin netten.. Ve gücünüzün farkına varın.. Hep olumsuz olan şeylerden bahsetmişsiniz.. Birde olumlu güzel şeylerinizi fatk edin şükredin.. Eminim çok tatlı çocuklarınız var.. Onları güzel ve mutlu yetiştirin. Siz mutlu ve olumlu olunca çevrenizede yansıyacak bu.. Inanın ben öyle olumsuz mutsuz nagatif bir insandın ki.. Bu yüzden herkesi suçlardım.. Eşim ilgisiz çocuklarım yaramaz. Ailem beni dışlıyor akrabalar sevmiyor istemiyor.. Hep acırdım kendime.. Kilo problemim de vardı. Kıyafet almaya gidip ağlayarak dönerdim.. Bir gün bir kitap okudum.. Bir söz dikkatimi çekti.. Srn değişmezsrn dünya değişmez.. Ne alaka dedim önce.. Sonra günlerce düşündüm. Ve değişmeye karar verdim.. Krndimi hayal ettim. Nasıl olmak isterdim diye. Naif, neşeli hayır drmeyi bilen.. Sonra kendime baktım dışardan. Dışarda ki insanlara karşı hayır diymeyen pısırık, evde acısını çıkarır gibi sinirli olumsuz az gülen.. Ayy ne çekilmez biriymişim dedim... Sonra değişmeye adım attım.. Şimdi önceki benle alakam yok.. Eşim ve çocuklarım yeni beni çok seviyorlar.. Mutlu olmayı öğrettim kendime.. En önemliside beni olumsuz etkileyen herkesten uzaklaştımm.. Iyiki yapmışım.. Ya farkına varmadan, mutsuz bir şekilde yaşlanıp ölseydim.. Çocuklarım beni hep kötü hatırlasaydı.. Şimdi dua eder gibi yaşıyorum hayatı şükürle, yanlışlara tövbeyle, umutla hamdolsun. NOT:Bu arada incecik oldum, cildime bakıyorum herkes yaşımı hiç bilemiyor. 28 en fazla 30 diyorlar.. Mutlulukta güzelleştiriyormuş valla

benim kızım da üç aylık daha yeni yeni kendime geliyorum. artık çok mu bunaldım eşim evdeyken bak çocuğa 15 20 dk diyorum çıkıyorum balkonda kulaklıkları takıp anne çayımdan içiyorum dışarıyı izliyorum kafam dağılıyor biraz

Hay masaAllah tebrik ederim

İnşallahhhh

Hımmm ne diyeceğimi bilmedim düşünceleriniz çok güzel teşekkür ederim :)

Çok teşekkür ederim zaman ayırıp destek olduğunuz için bana önereceğiniz video yada bir kitap sizi etkileyen sizin kendinize gelmenizi sağlayan birşey varmı çarşafa adını yazarmışsınız çok şükürki ben bu durumun farkına vardım diyorum farkındalıkta güzel birşey inşallah düzeleceğim inşallah iki erkek çocuğum var dünya yakışıklısı yaşım henüz 28 namaste21 Duayla başladı her güzel