Bir yerden başlayarak çözebilirsiniz. İçinde olduğunuz bu kararsızlık sizi gittikçe dibe çekecek. Konularınızı okumadan biz bile biliyoruz artık ne olduğunu. Sadece soruyorsunuz ama önerilen hiçbir şeyi yapmıyorsunuz. Mutlu olmak istiyorsanız kendiniz için bir şeyler yapın. Bu şekilde 30 sene de geçse bir arpa boyu yol alamamaya devam edersiniz.

O zaman tercih sizin ablacim bosanip orda kalin. Zaten 2 seceneginiz var bence, bosanip orda kalmak veya bosanip donmek. Siz bilirsiniz. Sizin yerinizde olsam adamla konusurdum, tatillerde gelip cocugunu gormeye fitse Turkiye'ye donerdim. Bu sekil ruh sagliginizi bozmus cunku. Bir an once sizi mutsuz eden seylerden uzaklasmalisiniz ki bence bu oldugunuz yeri sevmemek. Siz bu kadar dipteyken cocugunuza nasil faydali olacaksiniz? Sizin gibi baska birini taniyorum, adam Amerikali, 40 yasinda 2 cocugu var, Alman bir kadindan bosandi. Cocuklarina sebep burda yasiyor ama olesiye mutsuz. Amerika cok cok uzak, ha denince gelecek bir yer degil ama Isvicre gayte yakin yani her gun ucak seferi var. Bence uzakligi abartiyorsunuz.

Severek mi evlendiniz?asıl sorun eşiniz mi yoksa yurtdışına uyum mu sağlayamadınız?kaç sene çalıştınız?üniversite bitirmişsiniz mesleğiniz ne?5, 6 yıl yetecek kadar para birikiminiz varsa, Türkiye'de ailenizle yaşanmanıza gerek yok, eşyalı bir ev kiralayıp bir işe girerseniz, çocuk için mecburi nafaka bağlayacak eşiniz geçinirsiniz, ailenize muhtaç olmadan

Cocuk ile tüm gün ne yapiyorsun o zaman? Ona bakmakta enerji gerektirmiyormu? Yuva sonuçta çoçuk için gerekli birsey, gelisimi için. Neyse birsey demiyorum artik. Türkiye hos, süper, hayal kurmaya devam et. Konular açmaya devam et.

Çok yorgun hissediyorum kendimi, yuvalara başvur, git oraya alıştır vs. Sonra al tekrar alıştır, hiç enerjim yok A Arya_Stark01

Türkiyeye gelirsen çocuğun sonra demiyecek mi anne beni buraya neden getirdin diye şahsen ben derdim

Önümü göremiyorum uzun zamandir, kendime inanmadigimdan en güvendigim ailemi dinliyorum MissCherryBlossom

Bence hemen tedavinizi olun sonra kararlar verin.. bu arada da kızınızı yuva kreş ne varsa artık bir yere gönderin..

Kendim için birşey yapıyım ama nasıl, önce kızım diyorum eşim kızımla iyi diyalog kuruyor, kendime bakıyım desem eve bakmam lazım, enerjim az, kavga lar sürüyor, nasıl kendim için birşey yapıcağım en ufak bir fikrim yok, uykusuzluktan da mahvoldum kızım hergece uyanıyor, anne misiniz bilemiyorum ama yurtdışında tek çocuk büyütmek zor, birde eşim bir öyle bir böyle, türkiyede iş başvurusu yaptım cevap yok, öbür taraftan sağlığım iyi değil, ailem desem onlarda problem, Yorgun'um gerçekten Yorgun'um, bir destek bir el olsa beni ayağa kaldırsa yıkıldım R Ruyacik89

Ailem önermiyor sorun benmisim esim dogruymus tek Cocugu büyütemeisim, öyle es bulamazmisim pisman olurmusum vs. Angela Corpse

Eşinize hak veriyorum. Buranın yaşanacak hali, çekilecek derdi kalmadı. İnanır mısınız ekonomik sorunlardan fırsat bulup varoluş sancısı çekemiyor, depresyona giremiyor insan. İşsizlik bir yandan, çalışsan da para yok.. ben Türkiyenin en büyük en kurumsal özel okullarından birinde çalıştığım halde aylardır maaşımı alamıyorum. Üstelik adalet denen bir kavram da yok. Haklı fesih yapıyorsun adamlar istifa etmiş olarak gösteriyor. İşin yoksa senelerce mahkeme sonucunu bekle dur... Kimse okumuş eğitimli insana değer vermiyor. Çocuğunuzun geleceği için orda kalmanız en mantıklısı. Ayrıca insanın nerede yaşadığı önemli ama asıl önemlisi kafanızın içi.. Siz nereye giderseniz gidin mutlu hissetmezsiniz, çünkü senelerdir sürekli içinde yaşadığınız koşullardan şikayet etmiş bir çözüm de üretememişsiniz. Elinizdekilerle mutlu olmak, evliliğinizin ailenizin güzel yanlarına odaklanmak bu kadar mı zor? Gerçekten 2012 senesinden beri aynı repliklerle adeta kopyala yapıştır yaparak konu açmışsınız üşenmedim baktım. Bir de eşinizi düşünün.. Senelerce kendini tekrar eden bir türlü mutlu olamayan hep ama hep gitmek isteyen bir kadın... Sizde ciddi bir tıkanıklık var.. Ona odaklanın önce..

İyi de ablacım çocuğun zihinsel gelişimi için kreşe vermelisiniz. Siz başvuruyla uğraşmicaksanız söyleyin kocanız yapsın. O da yoksa özel kreşe verin İsviçrede paran varsa her olanak önüne geliyor. Diğer konuya dönelim sizi sıkan şey bence sosyal yalnızlık. Öncelikle Türk arkadaş bulmaya ne dersiniz? Facebookta gruplar oluyor, organizasyonlar oluyor, buluşmalar oluyor. Bir de tavsiyem Verein denen bir spor klübüne katılmanız, eğlenirsiniz. Spor yaparken dil gerekmiyor. Şimdi eşinizle bir probleminiz yok anladığım kadarıyla. Siz can sıkıntısına sebep boşanmak istiyorsunuz. Eşinize diceksiniz ki ben sosyal olarak sıkılıyorum seninle bir derdim yok, bana her ay İstanbul/İzmir uçak bileti al. Çocuğa birkaç gün baksın siz de İstanbul ziyareti yapın gezin, tozun arkadaşlarınızla buluşun. Bir de eşinize görev verin o da Türk arkadaş baksın. Tanıdığım Rus bir kadın vardı, işadamı bir abinin kapaması olarak yaşıyordu. Her ay Rusyaya annesini ziyaret gidiyormuş, öyle demişti. Genel olarak siz her gün açık havada spor yapın bence. Her gün yürüyüş, koşu artık neyse yapmalısınız. İsviçre maaşları hayvani afedersiniz, alın çocuğu gidin İtalya, Malta, İspanya hepsi gayet yakın arabayla gidiliyor. İnanın paranız varsa ayyy sıkıldım demek zor. Madem bunalıyorsunuz, milyonla çare var yahu. Böyle 8 yıldır kendinizi yiyeceğinize çözüm yolları üretceksiniz.

Uyku egitimi vereceksin. Krese versin yükün zaten azalmis oluyor. Tüm olanaklara hayir dersen, nasil bu isin içinden çikmayi düsünüyorsun? En azindan bir çoçugu bir iki saatligina esine birak ve bir psikologa git. Anti depresyon haplar ile kim bilir bu bunalimindan çikarsin. Yerinde sayiklarsan asla birsey degismez. Esim annem ne diyor diye bakmayacaksin. BEN ne yapabilirim diyeceksin. BEN ne istiyorum diyeceksin ve uygulayacaksin.

Benim cevremde de var sizin gibi yurtdisina gelince gülen yüzleri düsen Geri dönmek isteyen ama dönemeyen. Cunki esleri yurtdisinda dogmus buyumus ve turkiyeye donmek istemiyor. Gercekci olmayarak yurtdisina cikan herkes öyle olur. Yurtdisina kazik atayim derken yurtdisi onlara kazik atiyor yani Hayalperest olmamali okadar. Her ülkenin iyisi kotusu var. Yurtdisi da buna dahil tabi. Sirf yurtdisinda yasamak icin evlenenlerin sonucu sizinki gibi oluyor genelde.. Siz türkiyeye dönün bence. Nasil yaparsiniz bilmiyorum artik... MissCherryBlossom

Dili sökmeden, oraya alişmadan sakin çocuk yapma lütfen. Oranin dili ile çocuğunu anlamazsin, cocuk seni bir süre sonra cahil olarak görür. Öğretmeni ile, doktoru ile sikintini anlatamazsin,.. Yani elbette zor, her ülke acik kollar ile başka ülkelerden insanlari beklemiyor, özelikle Türkiye, Fas gibi ülker ise . Ilk hedefin dili sökmek olsun. Kurslara git, yanliz bir kafeye, restorana git ki etrafi gör, kulağinda dile alişsin.

Ayyyyyy şurada yazdıklarınızı okudukça içim şişti. Kimbilir çevrenizdekilere, annenize, eşinize, yüz bin katını yaptınız da bu hale mi getirdiniz? Tüm hayat enerjimi, geleceğe olan inancımı sömürdünüz.

Evet ama neden nasıl bu hale geldim, nasıl çözüceğim hiçbir fikrim yok Esra

bahane değil dertleşiyorum inanın elimden geleni yapıyorum R Ruyacik89

Mesleğiniz nedir? Şöyle diyeyim İsviçre ırkçı ötesi bir işdünyasına sahip orda iş bulmanız zor. Şu anki psikolojinize bakarak bence siz Türkiyeye dönün ama ailenizden medet ummayın. Gelin, psikolojiniz düzelsin, iş de bakarsınız. Siz ordaki hayatı sevmiyorsunuz, evliliğiniz de kötü, eeee orda durmakya sebebiniz yoksa nasıl mutlu olacaksanız öyle yapın derim.

14 sene alisamamak diye bir sey olamaz. Alisamazsaniz gelir kendi ulkenizde duzen kurarsiniz cocugunuzla. Size yapi olarak depresif birisiniz bence. Hem aile ile gecineme hem es ile gecineme hem de para olmasina ragmen bir duzen kuramiyorsaniz suc sizdedir

Neye alismasin çoçuk? Sosyallesmeyemi? Evde sadece 4 duvar arasindami kalsin? Su yazdiklarinda keni sorumluluk alma sifir, habire kocani, anneni suçluyorsun. Kaç tane konu açtin ve milletin hiçbir önerisini kabul etmiyorsun. Denemek sifir fakat sürkeli miy miy miy. Depresyondaysan, bir psikolog bul. Cocuga bakim illa evde olmaz. Puseti al çik. Otobus ilede, araba ile bebek koltugu ile gidebilirsin. Cocugu yuvaya birak, en azindan oranin dilini sökere ve daha sosyallesir. Süreci baslat yani. Psikologtan tedavi görürkende yavastan mülakatlara gir ve ise gir. Türkiyeye kesinlikle gitme. Hele yüksek egitilmis insanlar için dahada zor. Torpilin felan yoksa cok zorlanirsin. Psikolojin zaten bozuk, öyle müdaheleci bir anne ile iyicene dibe vurursun. Cocugun içinde zor olur, kresler pahali sonrasinda sürekli sinavlar,... Yani bulundugun ülkede önce olanaklarini dene. Sonuna kadar git. Ondan sonra halen Türkiyeye gitmek istiyorsan yine git. Sen hiç birsey yapmiyorsun, hiçbirsey denemiyorsun. Sadece nostalji yapip yerinde sayikliyorsun. Silkelen, kendine gel ve birseyler yap!

Bak 8 yıldır aynı konuyu açmışsın, ben son konularını hatırlıyorum, yurtdışında ünide kocanla tanıştın evlendin orda kaldın, şiddetin her türlüsünü gördün üstüne kocan seni kızınla tehdit etti, intiharı bile düşündün, senin boşanmaktan başka çaren Yok, çifte vatandaşsın yaşadığın yerde bir araştır kadın haklarını bilmem nesini.

Hayır alışamamak nedir. Siz oraya dün gitmediniz, dilini biliyorsunuz, orada okudunuz, kültürüne alışmışsınızdır artık. Ayrıca Türkiyede ne olacak sihirli değnek mi değecek hayatınıza. Bence etrafınızdaki herkes sizi suçluyorsa biraz suçu kendinizde arayın. Ayrıca şuanki Türkiye koşullarında en elitinden en avamına sizin beğenmediğiniz vatandaşlığı verseler koşa koşa gider. Kaldı ki parası imkanı olan çekip gidiyor zaten. Ayrıca Türkiye yi o kadar beğenseniz üniversiteyi yurt dışında okumak istemezdiniz değil mi. Şimdi sadece Türkiye oradaki sorunlarınızdan kaçış gibi geliyor. Ama değil. Bugün Türkiyenin en büyük metropolünün merkezinde bulunan alt geçitte boğularak insan öldü bilmem duydunuz mu. Cidden elinizde o kadar güzel bir imkan varken çocuğunuzu burada yetiştirmek istiyormusunuz. Sizin durumunuz biraz sorunlu ilişkilerinin evlenince düzeleceğine inanan kadınlar gibi. Türkiyeye dönsenizde hayatınızda birşey düzelmeyecek emin olun. Çünkü siz düzelmeyeceksiniz. O yüzden kendinizi biran evvel düzeltmeye bakın. İşe giremeseniz bile kurslara katılın imkanınız varsa; yoksa internetten hobiler bulun kafanızı meşgul edin. Böyle yaparsanız nerde olduğunuz farketmez bir ömür mutsuz olursunuz.

ne beni mutlu edicek bilmiyorumki, Türkiye'ye geliyorum, kızım ı babasından ayırdım diye üzülüyorum, isviçrede yalnızlıktan bunalıyorum R Ruyacik89

Türkiyeye git defilier her gittigimde abimle babamla tartisiyorum anlasamiyorum artik annemdenarkamda durmuyor, gözümün icine bakiyor sanki gitsem diye, bana tahammülü kalmadi, mutsuzum, hayat sevincim kalmadi diyor ailemizi mahvettigimi söylüyor özprlü diye cikisiyor, artik bir yol girdin inemezsin diyor

Ablacım sen kocanı da anneni de onu du bunu da boşver. SEN ne istiyorsun yahu? Konunun yarısı eşim öyledi annem böyle dedi... boşver ne derlerse desinler bu insanları niye bu kadar önemsiyorsun kahin mi ki bunlar her dedikleri çıksın? Kaldı ki kocan gitme diye gözünü korkutuyor, felaket senaryoları yazıyor. Türkiyede tonla boşanmış kadın var hangisi aç, açıkta? Kaldı ki sen İsviçre diplomam var yazmışsın. Sen başvurularını yap, sonra gel 2 hafta tatile bütün mülakatları o arada yap bu kadar. 5 yıllık param var yazmışsın 5 yılda iş de bulursun yeni herif de bulursun daha ne yazayım?!!!

Bu arada 5 yıllık param var demişsiniz gayet süper. O paraya güvenemezse insan neye güvenir

Siz yurtdisina geldiginizde yasiniz kacti? Liseden sonra geldiyseniz 18 19 olmalisiniz. 14 yildir nasil alisamazsiniz?Orda okumus okul bitirmissiniz. 14 yilda insan yasadigi ulkenin herseyine uyum saglar adapte olur dilini akici konusur. Bir iki tane de olsa arkadas yapar. Hic mi arkadasiniz olmadi uni de? Ben 15 yasima yeni girmistim geldigimde. 19 yil bitti. Hem okudum hem calistim. Tabiki durumlari karsilastiramam ama siz sanki gittiginiz yeri sevmemek icin inat etmissiniz. Yoksa mumkun degil uyum saglayamamaniz. Turkiye'de iken yurtdisi sevdaniz agir basmis simdi Turkiye sevdaniz agir basiyor. Kocaniza dengesiz diyorsunuz ama asil dengesiz olan sizsiniz. Insan 14 yilda cok seyler basarir. Okumus etmis kadinsiniz nasil hala kendinizi baskalarina muhtac hissediyorsunuz? Alt tarafi 1 cocugunuz var. Benim ablam 4 cocukla 2 iki ise gidiyor. Cocuklarindan 2si 5 yasindan kucuk. Ablam 18 yasindaydi geldiginde, hep calisti okuyamadi ama kendi ayaklari uzerinde duruyor. Siz sunulan cozumlere de olmaz diyorsunuz. Hic cozum odakli degilsiniz, asiri karamsarsiniz. Kocanizdan ayrilmazsiniz. Sizin durumunuz duzelmez. Boyle gider bu.

Peki yurtdışında seni mutsuz eden olay eşin mi yoksa yurt dışında yasama meselesi mi. Hangisi tam olarak. Bence senin içinde bulunduğun psikolojin türkiye ye de gelsen değişmeyecek yine mutsuz olacaksin. Esinin seni kandırdığını düşünmen belki de seni bu hale getirdi. Srnin bu halkerin de esini çileden mi çıkardı. Yani yanlış anlama durumu anlamaya çalışıyorum. Yada tam tersi esin sana karşı kotu olduğu icin mi sen bu hale geldin. Esin kötü bir insansa ayrılmayı göze alacaksın. Yok senin psikolojinden dolayi esin bu hale geldiyse kendini düzelteceksin. Yurt dışında neden mutsuzsun. Arkadas çevrenin olmaması mi yapacak bir sey bulamaman üstün e esinin seni aşağılaması vs bunları tam net ortaya çıkarman lazım. Yani sorunun kökenini doğru tespit edebilmen gerekiyor çözüme ulasman icin.

Eşim kafamı karıştırıyor, tartıştık bugün yine, dedi midem bulanıyor aynı şeyleri konuşup duruyoruz, bizim somumuz yık, sonra çabalıyor iyi davranıyor dengesiz kafam karmakarışık mutlu olalım vs.. R Ruyacik89

Aileniz öl dese ölecek misin Gecin bence bunları Bahanelerin arkasına saklanıyorsunuz gibime geldi

Tamam suç bende de çöZüm ne

Kaç senedir yurtdışındasınız?ben de 3 aydır evlilik yapıp geldim, gerçekten depresyona girdim, alışamadım, eşimlede yeni evli olduğumuz halde, bu yüzden bir sürü sıkıntı yaşıyoruz, sizi çok iyi anlıyorum, İnan'ın gurbete giden ancak anlar halinizden, öyle kolay değil burada işler, gerçekten çocuk olursa veya işe girersem alışırım diye düşünüyordum, fakat sizin konunuzu okuyunca iyice içimi karamsarlık sardı

Kendim için birşeyler yapacak bir lüksüm varmıki, ? Eşim sabah erken gidiyor akşam geç geliyor, bütün gün çocuk benimle, çocuğa bakmam lazı! Türkiye burası kararsızlığımdan yuvayada veremiyorum alışmasın diye, şu an ücretsiz izindeyim biraz tatil yapıcağım desem kızımı 2 haftadan fazla benden ayıramazsın diyor, Türkiye'ye gidince cezalandırıyor, eşim sürekli Türkiye'yi kötü şeylerin beklediğini söylüyor, annem desem biran önce iş bul diye beni panikletiyor, görüşmeye yurtdışından çağrılıyorum, zaten işe başlasam bile bu enerjisizlikle nasıl yapıcağım bilemiyorum, annem beni eleştiriyor sıkışıp kaldım önümü göremiyorum

Eeee ablacım birini seçmek zorundasın ikisine de aynı anda sahip olamazsın. Ya kızın için hayatboyu orda oturup bunalıcaksın ya da Türkiye'de yeni bir hayat kurcaksın. Eşin orda çalışıyorsa maaşı iyidir uçak bileti alır kızını görmeye gelir bana sorarsan.

Fazla biriktiremedim, esim ne kadar para harcarsam evde o kadar huzurlu oluyordu, biriktirdigimle cocukla 5-6 yil kimseye Muhtac olmadan yasarim ama sonra ne yaparim bilemem esime de güvenemem Sepesel Küsmek istiyorum Anneler

hayatım güzel ben mi saçmalıyorum

Ulke ne acidan sıkıcı? Tanistiginiz insanlarla niye dostlugunuzu ilerletemiyorsunuz? Ne oluyor o tanistiginiz kisilere? Irkcilik demissiniz malesef kacinilmaz olabiliyor ama hergun ayni muameleyi gormuyorsunuz herhalde? A Arya_Stark01

Herkes sakın dönme delimisin ne işin var Türkiye de, eğitim sistemi yurtdışında çok iyi çocuğu babasından nasıl ayırıcaksın vs. Diyor Esra

Ne istediğimi bilmiyorum R Ruyacik89

Haklisin, tedavi ol dediler oluyorum, is bul Calis Seidler is ariyorum daha bulamadim ama gittigim Bütün görüsmeler isvicredee gönlümde türkiye olmasina ragmen, kocanndan bosan Dediler, Kücük bebekle depresif enerjisiz, issiz aile desteksiz, yalniz bosanamiyorum, Evet öneriler güzel ama uygulamasi zor,

Cidden bir arpa boyu yol alamamışsın, hala aynı şeyler, burdaki insanlar sana daha ne desin

14 senedir buradayim esinizle iyiyseniz sorucaktim olmaz, tek dayanak es o sorunliysa gurbet kötü cok kötü

Ben ailenizi hakli buldum. Size nerde olursaniz olun mutsuz olursunuz. 14 yil çok uzun bir sure. Ayrilsaniz da ayrilmasaniz da mutlu olamazsiniz.

Harekete gecemiyorum, iyi değilim aileme sığınmak istiyorum hırpalıyorlar, kocam dengesiz boşan deyip duruyor felaket seneryoları çiziyor bana her türlü hakareti aşağılamayı yapıyor sonra dünyanın en fedakar babası oluyor ve ben mutlu olalım istiyorum diyor, İsviçre'de okudum çalıştım iş görümelerine burada gidiyorum ama ırkçılık yaşıyorum gönlüme göre bir iş bulamıyorum, Türkiye de ne yapıcağım bilmiyorum ama deli gibi ülkemi özlüyorum . push ; R Ruyacik89

Boşan ve Türkiye ye dön. Biriktirdigin para ile ev tut duzen kur gerisi gelir

Valla dünyanın temiz olmasını istiyosanız, önce kendi kapınızın önünü süpüreceksiniz. 21 gün diye bi kural var. Kendinizi 21gün düzeltin bakalım, neler değişecek. Hayata pozitif bakın ya. Bi temiz hava alın, bu nedir...

Lisedeyken ülkeyi beğenmeyip yurtdışında eğitim almak isteyecek vizyona sahipken şimdi bu hallere nasıl düştünüz? Şu an kendinizi soktuğunuz durum 18 yaşında evlenip yurtdışına giden, dil bilmeyen, parasız, eğitimsiz, üst üste çocuk doğurmuş zavallı bir kadının çaresizliği. Dönüp de bir kendinize bakın siz nerdesiniz o kadın nerde? Ayrıca aileniz çok haklı, belki eşiniz de. Yazılanlara verdiğiniz cevaplardan insanın hayat enerjisini emen birisi olduğunuz o kadar iyi anlaşılıyor ki.

Ona bakmak uykusuzluk eşimle boşanma vs. Kavgalar bittim R Ruyacik89

lisedeyken türkiye mutlu idim cevrem vardi ailem iyiydi, durumumuz iyiydi, salak kafam, yurtdisi hayaline kapildim ve aileme ve ülkeme bagli olmama ragmen onlari birakip, yurtdsina geldim, ülkemi cok özledim, türkiyedeki üniversite hayatini arkadas ortamina cok özendim, yurtdisinda okulu okudum bitirdim, esimle tanistim, esim dönücez diye söz verdi ama kendine güvenemedi, türkiye kötüye gitti, dönme kararindan iyice uzaklasti. onunla kavgalar ettik bazilari siddete varan kavgalar, derken cocuk oldu, esimle aramiz iyice kötülesti, ailem basta bana destek oldu ama benim kararsiz halimden illallah dediler abim de bosaninca, altindan kalkamiyacaklari bir yüke girmemek icin beni kendi halime biraktilar, ben cok gücsüzmüsüm öyle söylediler, benim depresyonum kötüye gitti, esimlede güvene sevgiye dayali bir iliski gelistiremedim, yurtdisina da uyum saglayamadim, türkiyeye dönsem, babam ve abimle anlasamiyorum, is ariyorum is bulamiyorum, bir arpa boyu yol alamiyorum, nereden basliyacagim ne yapicagim, kayboldum, kizim büyüyecek, yurtdisinda onunlada sorunlar yasayacagiz

Ne denedin ki? Birsey yapmiyorsun, neyin irkçiligi? Sürekli bir bahanen var farkindamisin? Yok enerjim yok, yok irkçilik. Isviçrede tek Türk senmisin? Türkler hiçmi çalismiyor? Azim göstermen lazim. Is bulmak hemen olmuyor. Cv'ni yolla, onlarin okumasini bekle, sinavlara gir, mülakata gir,.. Bu süreçtede dedigim gibi psikologa git, çoçugunu krese yolla,.. Sürekli Türkiyeyi hayal etme. Cünkü sadece o, hayal. Simdi irkçilik yasadigini düsünürsen, Türkiyede daha kötüsünü yasarsin. Yurtdisindan gelenlere daima açik eller ile beklemiyorlar. Türkiyede iki üniversite okumus, dil bilenler bile issiz, torpil yüzünden. Ve isviçrede iyi kötü kreslere, okullara güvenebilirsin. Türkiyede millet 2bin lira veriyor aylik azicik eli yüzü düzgün bir krese. Ve yinede güvenmiyorlar, kamerali kres istiyorlar. Bende yurtdisinda yasiyorum, neyin ne oldugunu gayet iyi biliyorum.

Çocuğuna tek başına bakamaz konu sahibi Aile desteği yok diyor. 5-6 yil yetecek param var diyor ama hesaplarinin gercekci oldugunu sanmiyorum. Baska bir ulkede okumus, orada çalışmış ve 14 yıldır orada yaşayan bir kadının bu kadar gurbet edebiyatı yapmasını da anlamıyorum. Üstelik çocuğu için hem babasıyla ilişkisi açısından, hem firsatlar açısından orada kalması daha iyi. Ama boşanmalı. Annesi 3 Aylığına yanına gelse, Evini düzenini kursa, 5 6 yıl yetecek parası varsın 1 yıl yetsin, bir şekilde iş bulur çalışır. Ama ısrarla harekete geçmiyor ♀

Tamam dogruda bu, 14 yil uzun bir süre derken ne demek istiyorsunuz S

Peki çalışmadınızmı?bu dönemde, ne bileyim en azından çalışıp birikim yapsaydınız bari, buradaki maaşlar çok iyi en azından bir gelecek için zemin hazırlardınız kendinize, maddi anlamda güçlü oldumu insan, ailenin ne dediği, arkanda olup olmadığını bile düşünmezdiniz en azından

Esinden bosanmak istemiyorsan ozaman turkiyeye dönme fikrini unut yalniz. Yani kendi icinde unut. Yoksa iki arada bir derede kalir hep dönme hayali ile yasarsin. Öyle yapinca da nasilolsa döncegim fikriyle yurtdisina ayak uydurmazsin ve ani yasayamazsin. Gelecek de yasarsin surekli ve mutsuz olursun.. Ee bu arada birikmisim var demissin? O birikmisliklerle turkiyeye döner mis gibi yeniden hayat kurabilirsin. Ozaman tam olarak sorun nedir konu sahibi? Bence bir karar verin.. tam olarak ne istiyorsunuz? Neyse asil sorun yurtdisina kapak atma derdiyle kendi hayatina ve insanligina ihanet etmendi bence. Esimle guvene ve sevgiye dayali hayat kuramadim dedigine gore.. sirf orda kalmak icin evlenmissin. A Arya_Stark01