İyi hissetmek kitabını bir süre önce aldım ve kütüphanemde duruyordu. Sanırım okumanın tam zamanı Diğer kitaba da mutlaka bakacağım teşekkür ederim

Ben de benzer şeyleri yaşadım. Ama birilerine güvenmek zorundayız. Doğanın kanunu bu..

O 5 yıl önceki bay kendini beğenmişin kendi karaktersizliği senin eksikliğin değil. Özgüvenini düşürmüş. İşe kendini severek başla. Niye bakmasın ilgilenmesin ki birisi senle. Farkediyorsan zaten o da seninle ilgilenmiştir. Eğer çok atılgan birisi değilse bu davranışlarından ötürü kendini geri çekebilir. Birkaç saniye de olsa bak kafanı direk çevirme yahu :)

Bizden çok var sanırım... Haklısınız önyargılı olmak, kaçmak birşeyi değiştirmeyecek hayatımızda.. keşke bunu kendimize anlatabilsek

Ben de benzer şeyler hissediyorum umarım geçer. Hep bir kaçışlardayım

Aslında herşeyin özeti son cümlende sanki. Sen herşeyin en güzelini hakediyorsun. Önüne bak

Merhaba. İçimde garip sızılarla yaşıyorum bu aralar. Derdim bu sevmek sevilmek işleri.. En son 5 yıl önce hayatımda biri vardı, uzun süreli bir ilişki sadakatsizlik yüzünden bitmişti. Geriye de özgüvensiz, erkeklerle konuşmayı arkadaş olmayı unutmuş, kimselere bir daha güvenemeyeceğini düşünen bir ben kaldı ve bu enerjim yüzünden bu zamana kadar hayatımda yeniden biri olmadı. Erkeklerle arkadaş olamamayı aşalı çok oldu. Sevilmekten yana özgüvensizliğim ve korkularım kaldı ama. Bu senenin başında ortak dersler aldığım biriyle göz göze geldim, bir kaç saniye takılı kaldık sanırım. Sonrasında bu göz göze gelmeler tekrar etti, bakmasanız da bazen birinin size baktığını hissedersiniz ya defalarca kez de bunu hissettim. Etkilendim ben sanırım işte. Tam da burada dengesizliğim, geçmişten kalma yaralarım devreye girdi. Bi an "evet o da bana bakıyor derken, bir an "saçmalama kesin o senin ona baktığını düşünüyordur" moduna geçiyorum. Bir an "evet birileri beni de sevebilir" derken bir an "Herşeyi kafamda kuruyorum ben kesin" haline geçiyorum. Bir an "gözlerine bakmaktan korkma, küçük değilsin artık" derken bir an " Acaba hakkımda ne düşünür böyle bakarsam, belki hayat görüşlerimiz inançlarımız bile farklıdır" diyorum. Bu düşünceler yüzünden son 10 gündür adamı gördüğüm yerde gözlerimi kaçırır alakasız yerlere bakar oldum aptal gibiyim. Kendimi yetersiz, değersiz hissediyorum. İçimi acıtıyor. Kafamda binbir şey "hayatıma birini nasıl alacağım nasıl güveneceğim, nasıl olacak"lar dönüp duruyor. Şu hayatta kimseye bir zararım dokunmadı şimdiye kadar, çirkin bir kız da değilim neden bu kadar sevilmeye layık olmadığımı hissediyorum bu kadar kendimi eziyorum bilmiyorum. Bir yanım geleceği varsa biri sana gelir senin bakmana etmene gerek yok derken bir yanım acaba böyle yaparak olası güzellikleri nasıl kaçırıyorum şu genç yaşımda diye düşünüyor... Güzel yorumlarınıza ihtiyacım var

Lütfen bu kadar da düşünceli olmayı verin canım hayatın cilvesi bu acıtır kanatır yıpratır sevindirir güldürür siz yeter ki umut edin kendinize bi şans verin. Her şey gönlünüzce olsun zafya

evet ınsanlar yasadkları sonucunda guvenemıyor bende senın gibiyim. ama once iyice tanımak lazım ınsanları onyargılı olmak kımseye fayda saglamaz M

Bunu ben de hep düşünürüm erkeklerle arkadaşlık etmeyi olumsuz karşılarlar mı acaba diye? Sanki karşılarlar gibi gelir hep bana

Beni gülümsettiniz çok teşekkür ederim :) Yakın arkadaşıma bile hala bahsetmedim birinden etkilendiğimden utandım o yüzden birilerinden birşeyler duymaya ihtiyacım vardı. Pek atılgan biri olduğunu sanmıyorum erkek arkadaşlarıyla takılan, kendi halinde biri gibi. Sesini sınıfta hocalarla konuşurken duyuyorum ancak :) Hissediyordum bakışlarını ama dediğim gibi kafamda kurduğumu düşünmeye başladım. Bugün artık kaçmayacağım normal bakacağım demiştim ama yine beceremeyip saçma saçma yerlere bakıp durdum. Sanırım beni yanlış anlar mı korkusu var yanında erkek arkadaşları da olduğu için Bir de genelde tanıdığım herkesle konuşurum çevremde kızdan çok erkek var neredeyse ama tabii ki hepsi düzgün insanlar hiç biriyle cıvık bir arkadaşlığım yok. Acaba bu onun düşüncelerini etkiler mi... bunu bile düşündüm

Çok çok teşekkür ederim ya Önüme bakabilmek istiyorum haklısınız hayat bu acısı da tatlısı da yaşanmalı

Mantıklı değil aslında ama hep yıpranmışlıklardan dolayı insan engel olamıyor M

kimse mükemmel değil. daha önce de tavsiye ettim iyi hissetmek kitabının faydası dokunabilir. bir psikolog desteğiyle evinizdeki terapist de okuyabilirsiniz. çevreyi çok da umursamayın. ne istiyorsanız onu yapın.