Öyle mi bilmiyordum, kızmanıza gerek yok derdimi anlatmak istedim sadece, fikir almak ya da paylaşmak için. Silinmiyorsa kalır sorun değil, nasıl olsa her şekilde kavganın ortasında kalıyorum uckisidenbiri Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Sadece onun kocası öldü gibi davranıp saygıda kusur etmeyeceğim öyle mi? Benim babam ölmemiş gibi yapacağım yani?

Cenazede ağlamadı diye duygusuz ilan edilen, artık yetimsin bir ilahi söyle bakalım denilen, her yemek masasında yediği yemek, giydiği kıyafet, içtiği içecek burnundan getirilen biri için fikrim sabit olabilir, ben yanlışlarımı biliyor ve kabul ediyorum. Benim bildiğim böyle bir şey yaşandığında aile bireyleri birbirlerine sahip çıkarlar, birbirlerini dışlamazlar. İnanın bana her kavganın her aşağılanmanın ardından hiç bir şey yokmuş gibi gidip gülüp konuşabilen yüzsüz biriyim. İçim öyle değil ama insanların anne babaları yok, dünya üzerinde milyonlarca dert var ama bunu ben yaşıyorum, bu benim derdim, bu yüzden dünyanın en büyük derdi buymuş gibi görünmesinin hiç bir tuhaf yanı yok, şu forumda neler okuduğunuzu siz biliyorsunuzdur, her birine çıkıp bu mu derdin, insanlar neler yaşıyor mu diyeceksiniz? Çocuk dediklerinizin hepsi 30 yaşın üzerindeydi vefat ettiğinde babam, bir bana sahip çıkıp sorumluluk alacaktı yani, büyük abim dışında tek bir kişi bile nasılsın diye sormadı. Ama şimdi her mezarlığa gitmeyi reddettiğimde laf işitiyorum, zaten sevmiyordu, boşver gelmesin cümlelerine maruz kalıyorum. Derdimi anlatmak istedim, bir de burda azarlanmak değil. Evimde yeterince azarlanıyorum zaten. Teşekkür ederim yine de düşünceleriniz ve yorumlarınız için. uckisidenbiri Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Yapmayın bence bunu. Böyle karmaşanın içinden bu şekilde çıkamazsınız. Doğru olan kendinizi geliştirip ve yetiştirip yeni ve güzel bir hayat kurmak.

Keşke, keşke. Çok teşekkür ederim yorumlarınız için biraz da olsa hayatıma göz ucuyla dokunup içimi ferahlatmaya çalıştığınız için.

Benim annemde 4 çocuğunu yalnız büyütmüş bir kadın Şöyle söyleyeyim senin baban öldü, onun eşi, yoldaşı, kardeşi, arkadaşı, anası-babası yani sahip olduğu her şey öldü, bu yüzden çocuklarıyla ansızın baş başa kalan annelerin psikolojisi biraz güç oluyor. Çünkü her şey den önce sorumlulukları çok ağır oluyor, toplum sürekli göz hapsinde tutuyor onları, eş-dost, komşu, akraba herkes gözlerini üzerine dikiyor. Geçim ayrı bir sıkıntı, çocukları büyütmek ayrı bir sıkıntı, çıkan problemlerle uğraşmak ayrı bir sıkıntı Davranışı yanlış kabul ediyorum ama senden ricam bunu ona çok görme Kendi depresyona itme, bana öyle yaptılar böyle yaptılar Türk filmi edasında yaşam seni bir süre sonra tüketir Güçlü olmak zorundasın yaşadıklarını atlatmak için, kendine acımaktan vazgeç, sen geleceği olan, hayatını istediği gibi şekillendirebilecek genç bir insansın, annen ise ömrünü evlatlarıyla tüketmiş, cefa çekmiş, hala da sorumluluk taşıyan bir kadın, eşit değilsiniz yani. Hata da yapsa sen ona yaklaşacaksın, itse zorla seveceksin, küfür etse tatlımmmm deyip boynuna sarılacaksın, annem yaşasaydı ben öyle yapardım. Yaşadığı sürece öyle yaptım, tanıdım en asabi insandır annem ve senin annenin sarf ettiği sözlerden çok daha ağır hatalar yaptı anlatsam sayfalara sığmaz ama hep sabrettim ve sevdim onu, hata da yapsa sarıldım, sevip öperek, helalleşerek gönderdim bu dünyadan, kendi iç huzurun için ailenle savaşmaktan vazgeç, umarım çok mutlu olursun.

Pozitif olabilmek istediğim tek şey şu hayatta, neresinden tutsam elimde kalıyor, 20 yaşında 1000 yaşında gibi dert sahibiyim çevremdeki insanlar yüzünden, kendime kızdığım nokta da burası, beni sevmiyorlarsa boşver diyemiyorum çok takıyorum kafama. B

Bak yine ben merkezlisin. Sen benim yaptığım yoruma ve sonrasında kendi cevaplarına bak. Etki tepki mesleesi ve ben yine de seni azarlamadım. Sen bir durum hoşuna gitmeyince sistemsel olarak geri püskürtmeye çalışıyor itirazlar ediyorsun. Karşındaki sana anlatmaya çalıştığında, bu sefer ezildiğini, haksızlığa uğradığını azarlandığını mağdur edildiğini düşünüyorsun. Kime ne cevap ayzdın bilemem. Beni benim yorumum ilgilendirir. Son kez söylüyorum kendi pencerenden değil, karşındaki insanın penceresinden bak.

Aman sakın ağlamayın lütfen, böyle bir şeye sebep olmak istemem, biliyorum bazı şeyler kaybedince yerine konulmuyor. Keşke diyorum sadece, keşke sevgiyi evim dışında aramasaydım. Çok teşekkür ederim yorumlarınız için gerçekten.

İstanbul Üniversite'sinden mezunum, daha diplomamı almadım hazırlanmasını bekliyorum iş başvuruları yaptım, aldığım aylık 400 lira ama onunla aldığım en ufak şeye laf ediyorlar, sen zenginsin ya, şöylesin ya böylesin ya sürekli bu şekilde laf işitiyorum. B

Düşündüklerinize, yorumlarınıza saygı duyuyorum, desteğe ihtiyacım olduğunu da biliyorum bunu dile getirme biçiminiz beni rahatsız eden, sizinle aynı şeyleri söyleyen başka birine bu kadar tepki vermediğimi görmüşsünüzdür.

Keşke her insan düşüncelerini sizin gibi güzel, kırmadan ifade edebilse, biraz melankolik bir yapım var farkındayım, babam öldüğünde ailedeki tek küçük çocuk bendim, herkes acı çekiyor, herkes hayatında birini kaybetti, ben bana yapılanları defalarca unutup yeniden yeniden gülümsedim ama yıllar geçtikçe ağır gelmeye başlıyor bazı şeyler. Umut edip sessiz kalmaktan başka bir şey yapabileceğimi sanmıyorum artık zaten.

İyi bir iş ayarlamadan başka şehre gidersen daha çok bocalarsın. Yerinde olsam önce kendi yaşadığım yerde çalışırdım. Hem tecrübe sahibi olursun hem de piyasayı görmüş olursun.

Öyle bir zaman gelecek ki iyi ki susmuşum diyeceksin İsyan etmek, ev içinde hesaplaşmalar onarılmaz yaralar açıyor ailelerde Çok sorunlu bir evde büyüdüm, annemin katı yasakları vardı ama en sevdiğim yasak evde kardeş kavgası yasağıydı =)) Birimiz sorun çıkarırsa dördümüz birlikte dayak yerdik =)) Sonra yıllar geçti, büyüdük, dağıldık herkesin kendi düzeni var şimdi ama ben anladım ki biz annem varken aileydik, ondan sonra o sıcaklık hiç olmadı. Şimdi varken ailenin tadını çıkar, aralarına karış, inan bana hayat çok zor, kendi düzenin olduğunda anlayacaksın, şimdi elindekine sarıl, inan bana çok seviyorlar seni ve bir daha kimse onlar kadar sevmeyecek Ağlatacaksın beni çocuk, tez elden toparla kendini =)))

Başka bir şehire okumak için gitmek istiyordum zaten ama son dönemim hem staj hem okul dersleri çok ağırdı sınava girmedim o yüzden bu sene, burada iş bakıyorum şu an zaten, İstanbul'da bile iş bulmak yeterince zorken başka şehirde ne kadar zorlanabileceğimi tahmin ediyorum. Sadece artık nefes alamıyorum her yer buradan iyidir diye düşünmeye başladım. Ablam da takip ediyor bu forumu birazdan sileceğim konuyu zaten, başka bir platformda kendimi ifade edebildiğim şekilde derdimi anlatıyorum. Merak ediyorum sadece acaba ben mi yanlış anlıyorum yoksa gerçekten mi sevmiyorlar diye. uckisidenbiri Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

birkere inanmıyorum diyorsunda sende annenlerin taptıklarının yanlıs oldugunu biliyorsun yani onlar =din degiller sen kurana sünnete bak. anlattıgına göre ailen hos davranmıyorlr. haklısın insan en yakınlarında bulamayınca sıgınagı kime gidecegim diyor. ama malesef bazı insanlr vardır dıgustan sıcak fedakar merrhametli bazıları ise gaddar kinci. kendini üzmemenin en basit yolu zorda olsa önemsememek beklentiye girmemek. uckisidenbiri Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

O zaman buradan sayin ablaya bir uyarıda bulunalım : bu kızı sevilmiyor muyum diye konu açtıracak naptınız ya böyle? Karşılıklı sevgi gösterin öpüşün barışın bakimm Laale Aşikardır Zat-ı

Valla güzelim sen anlamak istediğin gibi anlıyorsun. Fikri sabitsin. Evet senin baban öldü sen acı çekiyorsun sen sevilmelisin. Böyle bir dünya yok. Evet babanı kaybettin Allah rahmet eylesin. Benim annem babamda yok bu dünyada. Ama biraz empati. Sen sadece babanı kaybettin. Annen... eşi kaybetmekle birlikte çocukların sorumluluğu tek başınalık. Her çocuk ayrı telden çalar. İnsan acısı tazeyken bazen fütursuz bir laf edebilir. Her gün her saat her dakika sana babanı sen mi öldürdün diyorlar. Eğer böyleyse, ortada bir mevzu var çözülmemiş. Ya da sana bakmadılar, ilgilenmediler, kendi haline bıraktılar, ne yedirdiler ne okuttular, çalıştırıp elindekini mi yediler. Sen onlara hep sevgi gösterdin hep sarıldın her defasında ittiler mi. O zaman gider çalışır kendi ayakların üzerinde durur araya mesafe koyarsın. Ama bana şunu yaptılar bunu dediler şöyle olduyla kendine zarar verirsin. Allah sağlık sorunuidermansız dert vermesin. Herkesin kendine göre derdi tasası evlaldı şu su bu su var.

Onların ne düşündüğü mühim değil sen kazan git mutlu ol. Sevgiler

İyi de konu silmek yasak! Anlamıyorum, yardım istiyorsunuz, yazılıyor iyi kötü yorumlar. Sonra ya konuya kilit ya konu sahibi kaçıp gidiyor ya da konu sahibi gelmiş hepsini silmiş!!! Saygısızlık olmuyor mu onca okuyan, yazan insana! Madem abla burada, rahatsız olunuyor kendisinden, niye konu açarsınız ki?

Çocukluğumdan bir anı sadece, merak etmişler beni, bulamamış babam okulun önünde gördüğümde yere çömelmiş oturuyordu sessizce yürüdük eve, eve girer girmez de bayıldı, kendine geldiğinde attığı tokada hiç bir şey diyemiyorum merak ettirdiğim içindi. Babam hayatta beni sevdiğine inandığım tek kişiydi ama sanki ailenin istenmeyen bireyiymişim gibi geliyor sürekli. B

Her insanın farklıdır imtihanı... sende ailenle imtihan ediliyorsun... Daha 20 li yaslardasın bence maneviyatını kaybetme.. kalbinin katılaşmasına izin verme... Belki sana sıradan bir tavsiye gibi gelebilir ama maneviyat olmadan olmuyor... . push ;

Üniversiteden yeni mezun oldum başka şehire gitmek istiyorum bütün bu düşüncelerim bile namus konusuna bağlanıyor bir şekilde kendi ayaklarımın üzerinde durmak olarak değil de erkek arkadaşımla rahatça keyif çatacakmışım gibi algılanıyor. Ev şu an çok kalabalık yeğenlerim, ablam da bizde şu an bazen kendime giyinecek dahi yer bulamıyorum, normalde de annemle kalıyorum zaten odada. uckisidenbiri Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Okurken içimde bir şeylere dokundu Allah kimseyi babasız bırakmasın derler hep baba gidince dünya gider o Zaman sahipsiz kalır insan dağ gibi duran biri yoktur artık. Ne yazık ki şiddet gerçeği diye bir şey var kimi eli kolu tekmesi ile karşı tarafa vuruyor kimi sözleri ile. Bunları yaşamış olmanız gelecekte yaşayacak olma ihtimalinizi azaltıyor savunmanız güçleniyor. Şahsi fikrim ne yaşadıysanız şiddet baskı ailevi sorun bunları piskolok hariç hiç kimse ile paylaşmayın ne kadar güvenirseniz güvenin zafiyetiniz olarak algılayacaktır. Ve Allah sevdiği kullarına dert keder sıkıntı vererek kendine yaklaştırır. İnanmıyorum yazmışsınız haşa diyorum. Bakın fani olan bu dünya da kimsesiz değilsiniz Allah Teala size değer vermiş yaratmış siz Allah a yaklaşırsanız şifa bulursunuz manevi bir rahatsızlığınız var ne yazık ki kalbinizin Allah ı analarak iyileşmesi gerekli. Allah sizi asla yanlız bırakmaz vekil kılın Mevla'yı her türlü işinize her türlü duygu ve düşüncenize yaklaşın daha da yaklaşın Allah a bakın güllük gülistanlık günler göreceksiniz.

Kaç yaşındasın? Üniversiteyi kazandin mı? Yetim aylığı az bisey değil sana hayli yeter okuman için uckisidenbiri Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ya inan bana kendinle o kadar yoğunsun ki, kendini mağdur gibi görmeye inandırmışsın yazık yapma bunu kendine. Benim sana yol gösterici yorumlarımı bile AZARLANMAK!!!! olarak algılıyorsun. Ve de aynı şeyleri yazıp duruyorsun gerçekten ciddi anlamda psikolojik destek almalısın. Hayata biraz olumlu bak empati yap. İnsanların babalarını kaybettiklerinde yaşlarının 30 olmasıibabayı kaybetme gerçeğini değiştirmiyor. İnan bana insan büyüdükçe olgunlaştıkça anne babayı daha çok arar oluyor. Bir de dediğim gibi herkesin psikolojisi farklıdır. Biz burda kimseye amaaannn bu da dert mi demiyoruz. Ben sana sadece emapati yap diyorum. Öyle büyük karalar bağlamışsın ki. Benim derdim bana göre büyük bu tuhaf değil demek tuhaf. Senin durumun bencilliği geçmiş, ben merkezli olmuşsun tatlım. Ve ciddi anlamda destek alman lazım. o ŞUNU YAPTI BUNU YAPTIYI BIRAKIP ÖNÜNE BAKACAKSIN. bAŞKA BİRŞEY DEMİYORUM. Ailen haklı sen haksızsın da demiyorum. Kötümüler mesafe koy. Kendi yolunu çiz. Seni aşağılıyormular, gülüp geçme hiçbirşey yokmuş gibi davranma. Mağdur değil mağrur ol. ATTRAENTE ACTA EST

Bu yaşta bu kadar kafaya takmasan... Ayrıca baban öldü diye Allaha kusmek nedir? Inanmazsın o ayrı... akp lileri niye karistirdin siyaset yasak bu forumda... Insanlar ne kadar acılar cekiyor iskence görüyor aç kalıyor bence kendine gel silkelen çok gencsin cok güzel bir hayat kurabilirsin kendine... Ama once kuskunlukleri unutacaksin... Nefret sadece can yakar...

Bu bir yazı, içimi döktüğüm başka platformda paylaştığım kendimi anlattığım, kısa kısa geçmişe dönüşler, tabii ki babam öldü hop inanmıyorum demedim, siyaset yapmadığım halde siyasete de karıştırılıyorum aile içinde bu yüzden var orada o tabir, yıllarca araştırdım, mantığıma aklıma ne uygun düşüyorsa ona inandım ya da ona inanmadım. İnsanların çektiği acıları biliyorum, fakat eşiniz yüzünüze bakmadığında bile nasıl dünyanız başınıza yıkılmış gibi hissediyorsunuz değil mi? Belki başkalarının acılarının yanında dert bile değil ama içinde olan benim, her gün kötü söze maruz kalıp kalbi kararan benim, bütün bunları söylediğim için bencil, ben merkezli denilen de benim. İşte derdini paylaşınca eleştirilere de açık olmak gerekiyor ama, teşekkürler yorumunuz için. uckisidenbiri Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ben diye başlayacağım cümleme yine bu bencil oluşumdan kaynaklanmıyor, babamı aldı inanmıyorum değil, bu kadar basit bir mevzu değil inanmama konusu ama sorun inanç da değil, babam 63 yaşındaydı öldüğünde annem de genç sayılmazdı, babam yaşarken de hiç iyi davrandığını hatırlamıyorum adama her şeyi anlarım, acıyı, acının insana neler söylettirdiğini. Ama hiç bir suçu yokken sırf kendi suçunuzu hafifletmek, iyi hissetmek için birinin acısının üzerine gitmezsiniz. Babanı sen öldürdün demek bir çocuğun yüzüne karşı, dünyanın en büyük insanlık suçudur bence. B

Değerli yorumunuz için teşekkür ederim. uckisidenbiri Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

zor olan o zaten neyazıkkı. deni iyi anlıyorum insan calıstıgı işyerindeki arkadasan yada otobusteki kişiden bile düsüncesizce bir tavır görse bazen saatler bazende günlerce düsünüyor. birde biliyorsun din insanlar için en önemli sey olabilir kişiye göre degisir ama sizinkiler için cok önemli. neyazıkkı gözlerine batıyor dedğin seyler belkide yaptıkların buyuzden hep iğneleyeceklerdir. oyuzden sende onların gözüne iliştirme yaptıklarını. siyasete gelince su yasanan olaylar oyle taraflar olusturduki kardesler birbirini sikahet ediyor. yine huZurun için konusma zaten işede yaramaz.

Takma güzelim takma. Baban niye senin yüzünden öldü diyorlar sana o gece niye baban tokat atti? O gece istemedigin bisey mi yaşamış oldun? Laale Aşikardır Zat-ı

Annenin yaptığını doğruamıyorum ama onun dediği nasıl sana göre insanlık suçuysa, annenin dul kaldığında genç olmaması, babanla yaşarken olan kavgalarını... dile getirmen düşünmen bu da düşünce suçu. onun çocuklarıyla dul kaldığı gerçeğini değiştirmiyor. İnsan hayatta kavgada eder, küser de, kızar da ama ölüm başka bir şey. Önüne bakacaksın. Yapılan her harekete, her lafa her davranışa takılmayacaksın. uckisidenbiri Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ben kendimi düz yazıyla, konuşarak, ağlayarak, saklanarak anlatabilen biri değilim. Bir yazımı paylaşmak istiyorum sizinle, okuyup hayatıma biraz göz gezdirin, bilmiyorum ne yapmalıyım, kin tutmayı nasıl öğrenmeliyim. İçimdeki yangının tarifi yok, sevilmiyor muyum? Hem de kendi ailem tarafından! Ne zaman öldü babam, o vakit bitti saltanatım bu evde benim. Annem dediğim kadın babamı öldürmekle suçladı beni, üzerime yürüdü 16 yaşındaydım daha. Cenazede üzerimde ilaç etkisi, birinin adını sayıkladığım için "biz neyin sen neyin derdindesin" diyerek tokat yedim ablamdan. Bütün bunlar birkaçı sadece ruhumun sözlerle kırılışının sebeplerinden. Ne çok küçük ne çok büyüğüm, mahalleden arkadaşımın kardeşini almaya okula gittim saat akşam 5, sabahın 5'inde aynı okula gidiyorum halbuki, kötü insan saat tanımaz ya neyse, bulamamışlar beni çocuk aklı haber vermemişim kimseye, babam beni bulduğunda tek kelime etmedi, sessiz hiç konuşmadan yanımda yürüdü evde, kapıdan girdiğimizde yere yığıldı. Ben ruhuma atılan tokadın acısını atlatamamışken daha abim boğazıma yapışıp duvara yasladı sırtımı beni havaya kaldırıp, "öldürdün babamı mutlu musun, bundan sonra çıkmayacaksın evden" dedi, kendine geldi babam hıçkırıklarla ağlarken yüzüme attığı haklı tokadın etkisiyle üç gün aynı yerde oturdum. İlk okul dayağımı anlatmıştım size zaten, hani şu ilk gün sınıfa alınmayışımla ilgili olan. Her neyse, bir gün bilgisayar başındayım yine, bir şeyler söylüyor ablam defalarca hatırlamıyorum çıldırma noktasına gelip "S G " diyorum sinirle, sırtıma geçirdiği eliyle kan geliyor ağzımdan, beş parmağının izi sırtımdan mor 3 gün, ruhumdan yıllardır gitmiyor. Babam öldü sonra işte, abim babacılık oynamaya çalıştı üzerimde, annem izin vermedi, annem iyi mi davrandı peki? Bilmem artık sevgi konusunda ayrım yapamıyorum. 18'ime geldiğimde babamın maaşından devletin "yetim aylığı" olarak ayırdığı kısmı verdiler elime, bundan sonra senin bizden para almayacaksın. Sonra onunla aldığım her şeye laf ettiler. Biraz özel olacak belki, 6. sınıftayım sanırım ilk kez bacaklarımı alacağım "okula mı gidiyorsun, orospu olmaya mı" diye sordu annem bana, yıllarca her seferinde işittim bu lafı. Gezilere göndermediler, gönderdiklerinde sevmediğim şeyleri anlattığımda "hiç bir şeyi de beğenmiyorsun zaten" dediler, ruhuma ektiğiniz karanlık tohumlardan göremiyorum ki güzel şeyleri. Olmadığım biri davranamam ben, sevmiyorsam söylerim, seviyorsam söyleyemem, hiç görmedim sevgi denilen şeyi babamdan sonra. Şimdi üzerime yürüse biri, sırtının ardına saklanacağım kimsem de yok. Hiç bir zaman namazında niyazında, dilinden duası düşmeyen biri değildim, yakarırken babamı kurtarsın diye, hiç bir şey olmayacağını bile bile, sırtımı döndüm. Mantıksız gelen yüzlerce şeyin ardına destek destek mantık yükledim, bıraktım Tanrı'yı, onun beni babasız, bir başıma bıraktığı gibi. Kendi acımdan tükendiğimi hissederken, ablam hamile diye ona sarıldım, onu teselli ettim, çünkü beni öldürseniz de düştüğünüzde ilk koşan ben olurum. Abime öldüğünü söylediğimizde uyumaya devam etti sırtını dönüp. Bir başıma kaldım bir sürü insanın içinde. Büyük abim geldi sonra, beni sordu nerde dedi, koştu sarıldı, titreyerek uyuyana kadar gitmedi yanımdan o benim ikinci babam, hayattaki ikinci şansım. Neresinden tutup anlatsam ki, inanın dövülsem yanmaz canım. Kendi yeğenime kızdım diye kulaklığımı bozduğu için yüzüme para çarpıp "kusura bakma çocuklarıma bakamıyorum" deyip bana vuramadığını o çocuklara vurduğu halde, ablamdır ilk ben koşarım diyorum hala. Seviyorsanız söyleyin, sevmiyorsanız söylemeyin insanlara, sevgisizliğin yıprattığı insanlar güzel bakamıyorlar dünyaya. Bir kedinin başını okşarken "kimse beni anlamıyor" diye ağladığımın, karıncaya elimin üzerinde gezerken "annemden daha yakınsın" dediğimin, yaralı bulduğum güvercinin kanadına sürdüğüm merhemin canını yakıp yakmadığını bilemeyip özür dilediğimin sebebidir, kırmamak, yıprandığım gibi yıpratmamak. Ağaç kovuğundan mı çıktım ben? Ben de çocuğunuz aileniz değil miyim sizin? Siz yetiştirmediniz mi beni böyle? Hoşgörü dinine mensupsunuz ama nasıl da kellemi alacak duruma geliyorsunuz böyle? Ağzımı açıp tek kelime etmediğim halde! Yüreğimin sıkıştığını söylesem, anlatsam karşınıza geçip yaptığınız işkenceleri çocukluğuma. Vursam yüzünüze sevgisizliğimi, sizin benden nefret ettiğiniz halde nasıl sevdiğimi. Söyler misiniz kim olduğumu?

Bence biraz "ben" olmaktan vazgeç. Şu dünyada ne işkenceler çeken ne yokluk çeken, küçücük yüreklerinde nice acılar çeken çocuklar var. Nice aileler var. Nice yetimler var. Annen genç yaşta çocuklarıyla dul kalmış. Onun için daha zor olmuştur hayat. Çaresizlik, ne yapacağını bilememek, çocuklarla nasıl başa çıkacağını bilememek, dengeyi nasıl sağlayacağını bilememek. Bir de dul olmak... Abin ablan, herkesin acılara yaklaşımı, herkesin psikolojik kaldırma durumu farklıdır. Senin yaşadığın acıyı hepsi yaşadı. Ve daha niceleri var annesiz babasız. Bu hayatta ölüm var. Bu hayatta iyiler de var kötüler de. Bu hayatta mücadele de var keder de. Aaa öyleyse ben inanmıyorum sizin inandığınıza demek biraz kolaya kaçmaktır bence. İnsan inandığı sürece var olur. Var olduğu sürece güçlüdür. Allah a inanıp inanmamak senin tasarrufun birşey diyemem. Ama hayatta o bana bunu yaptı şu bunu yaptı demeyle olmuyor. Sen ailen için onu da geçtim kendin için enyapın ne yapıyorsun o önemli.

Biraz pozitif ol güzel kardeşim salla ya.

Bu yaşta bu kadar kafaya takma canım okulun bıtmıs ıs bul ısı de baska sehırde bul o zmn uzaklasmak ıyı gelebılır bahanen de ıs olur ama sakın dıyeyım bole sebepler yuzunden yanlıs bırılerıyle de beraber olma dık dur hep sen herseyı yapabılırsın ısteren bunu dusun aacız ve gucsuz deılsın P