anladığı kadarı ile yetiştiriliş olarak titiz ve düzenli bi yapın var ve eşinin ailesi ve evi bu yüzden sana çok garip geliyor ve annelik duyguları ile birleşince bazı şeyler onlardan ve evlerinde uzaklaşmak istiyorsun. bence bu konularda biraz daha rahat olmaya çalış ve eşine nasıl hissettiğini ne düşündüğünü onu da düşünerek anlat. eşin seni dinliyorsa beraber bu sorunu hallederseniz diye düşünüorum. Allah kolaylıklar versin canım

ben zaten saygıyı aşacak birşey yapmadım sadece kayınvalidemin kendi ağzından çocuğumun ağzına yemek verirken artık yeter dememden başka.. oda zaten sorun oldu...

emin ol iyisi yok erkek milletinin onun için elindekini adam et o çocuga yazık etmeyin ço kzor boşanmak ailesini çok takma eşinle mutlu olmaya bak

bu insanlarla ömrünü çürütme canım. hayat çok kısa. sevginden de emin değilsin zaten. karart gözünü boşan derim.

Sorun ne biliyor musun, eşinin desteksizliği... Keşke eşin de biraz olsun senin açından bakabilse, tamam zaman zaman büyüklerdir, alttan almak gerekir vs. ama nereye kadar? Bir de kişisel özellikler birbirini tutmaz ki, kimimiz sabırlıyız, kimimiz sabırsız, ben 3 kere uyarır 4 te patlarım, başkası 1. ciye bile tahammül edemez, ki mi de yıllarca alttan alır... eşinizin ailesine dayanamıyorsanız ve vicdanen de ben elimden geleni gerçekten yaptım diyorsanız, kendinizi kasmayın artık. Bir de eğer yapıyorsanız, çünkü bazen sinirler taşınca, aile karşılaştırması yapıyoruz, yapmamaya çalışın. Eşinizle konuşun bir kere daha, bunun sonu nereye gidecek diyin, ben yoruldum diyin, bunu öyle bir ses tonu ile yapın ki, cidden tartışmaya mecalinizin kalmadığını anlasın. Gerçekten bir bezginlik hissetsin... Sulukuleli

evet bugün yine bir tartışma.. yine gözyaşı ve üzülme.. yeter ne zaman biticek yaa.. ben mutlu olamıyacak mıyım? cankizzzz

Evet cok iyi olurdu. Böylece hemen hemen her konuda gördügümüz, damadin ailesi tüüü kaka benim ailem bulunmaz hint kumasi muhabbetinden kurtulurduk belki bir nebze.

benim ailem süper demiyorum.. ama en azından düşünceliler.. şuan sanki ailemi kayırıyorum.. eşimin ailesini de, yerin dibine sokuyorum gibi geliyor olabilir.. ama gerçekten bu böylee... eşimin babası özellikle her yaptığımıza karışır.. şunu şöyle yapın bu böyle daha iyi der.. eşimde ona karşı gelemez.. babaya düşkün aman yaşlı hasta olmasın... yeterki üzülmesin... evlattır elbette babanın üzülmesini istemez.. ama her dediğinide yapmak zorunda değil.. benimde fikrimi alalbilir.. kayınvalidem de temizlikle alakası yok dedim.. üşenir yemek bile en favori yemeği kızartma.. herşeyin kolayını bulur... aslında kayınpederim çok ezmiş kayınvalidemi kadın şaşkın bişey olmuş.. o yüzden davranışları bile garip geliyor... öyle konu komşuya gitmez tek başına bişey yapmaz hep evde.. oturur. kayınpederim şunu yap bunu yap deyip bu bişeyden anlamaz der durur... eşime gelince biz eşimlede anlaşamıyoruz zaten... evlendiğimiz günden beri tartışıyoruz sevgi varmı bilmiyorum...

evlilikler ne kadar birbirine benziyor ya! konu sahibi arkadaşın muzdarip olduğu mevzuların hepsi bende de mevcut... Erkek ailelerine ne oluyor böyle ki? Chess

Kesinlikle katılıyorum. İletişimde buna "ben dili" deniyor. Bir sorundan bahsederken muhatabınıza "sen şöyle yapıyorsun" "sen beni böyle üzüyorsun" şeklinde değil; "ben buna buna çok üzülüyorum." "geçen günkü durumda ben böyle hissettim." şeklinde konuşursanız ona savunmaya geçme imkanı ve isteği vermezsiniz. Onun yerine soruna ve sizin hissettiklerinize odaklanır.

bende çocuğumun yara almasını istemem.. adam et diyorsun ama nasıl.. adam pireyi deve yapmakta usta gibi(

senin asıl sıkıntın eşin canım eşinin seni anlamaması anne babasına öncelik vermesieğer eşini biraz kendi tarafına çekebilirsen yani seni anlamasını sağlayabilirsen daha huzurlu olabilirsin ama sinirli anlayışsız bir eşi yola getirmek zordur bilirim yinede çaba göster iyilikle tatlılıkla eşini yola getirmeye çalış işin zor Allah yardımcın olsun neslihan34 Umarım Hamile

Hayli ağır olmuş.. Konu sahibini hırpalayarak bir yere varamayız. Kendi ailesinden örnek verirken eşinin ailesinin tavırlarındaki haksızlığı göstermek istemiş bence. Üstelik ağlamaktan yoruldum diyor bir insan. Düşüncelerini toparlayamamış olabilir. "Yardım" diye de eklemiş... Biraz anlayış lütfen. Konu sahibi eğer sorununu biraz daha nokta atışı anlatabilirsen yardımcı olmaya çalışırız canım. D

keşke kavun gibi olsalardı da.. bizde koklayıp ona göre karar verseydik bundan koca olur bundan olmaz diye... yani nerden bileceksinki içine girmeden? N

artık dayanacak gücümün kalmadığını oda biliyor artık... çünkü yeter boşanalım artık dedim kaç kere...

senin ailen benim ailem mevzusu bir bende var ssaniyordum (( erkek milletine iyilik yaranmazz weiss Hayr-ül a-bı

Aile ve eşin ile tartışmaların sadece aile odaklıysa bir şekilde halledilir. Yeter ki eşin ile sevginiz bitmesin. zor bi durum yani weiss Hayr-ül a-bı

Öncelilkle şunu bil Türkiyede evli ve kayınvaldeiyle aynı şehirde yaşayanların %99u bu sorunları yaşıyor.% 1lik kısım ise şeytanın ağ bacağı olduğu çin hem eşini hem kaynananasını idare etmeyi çok iyi biliyor. Yada kayınvalde tarafı maddi dtek verince karışmaları göze batmıyor. Ben uzaktayım ben bile zman zaman yaşıyorum ama genelde lafımı dinletiyorum eşme kayınvaldemlerleyse abartı derecede resmiyim sadece bayram seyran ararım... Dediğin doğru erkek tarafı kızı kendisindenmiş gibi benimseyiip oğlunuda hala evlenmemiş gibi gördüğü için üstlerine yüklenip duruyor. Hele bi de erkeği kılıbık diyecek millet diye korku sarmışa ailesine yeri geldiğinde dur diyemiyorsaaaa... Biz kızlar alında ailemize nerde durmaları gerektiğini söyleyebiliyoruz da eşlerimzi bunu kılıbıklık hikayesinden ötürü beceremiyor... Sana tavsiyem dayak aldatma olmadığı sürece boşanmayı düşünme bilki bundan daha iyi evlilik yok her evlilik aslında bu ve benzeri sabretceksin yıllar geçtikce erkek tarafı da izin bir aile olduğunu fark edip özgür bırakacak. Taabi hoş bi durum değil ama dedim ya Türkiye burası özgür evlilik diye bişi yok... Marjinaly

evet eşin ailesi çok öenmli ama derler ya hani eşi iyi olsunda ailesi sevmezse sevmesin diye.. benim böyle değil işte tam olarak.. benim eşimde agresif o yüzden onlada geçinemiyoruz. yeri geldiğinde çok iyiyiz ama bazen herşey alt üst oluyor.. yani 2 gün iyiysek 3 gün bozuluyor. artık hiçbirşeye garanti veremiyorum.. M

2 akşamda bir aramadığım için arayıp sormaz diyorlar, kayınvalidem çocuğuma kendi ağzından kaşığı çıkarıp yemek tutarken 1 aya yakın bir zaman 4 kere güzelcene uyarıp siz yemeğinizi rahat yiyin ben tutarım gibi güzelcene uyarmalarımdan sonra 5. cide tekrar artık yeter lütfen ama artık yaa ben tutarım deyince.. vay anam ben kayınvalideme bağırmışım kadıncağız üzülmülmüş... artık benim evime ayak basamazlarmış.. burda huzursuz olurlarmış... oğullarının evine gelir gibi gelemezlermiş gibi şeylerle eşime sürekli söylemeye başlamışlar.. bende eltim gibi onlara kötü davranıyormuşum.. bende onun gibi çıkmışım... halbuki ben gelince ellerini öperim sohbet yaparım, yemeklerini yaparım... düzgün konuşurum... bi tek o olaydan sonra kötü oldum... onların gözünde...

eşimle evlendiğimiz günden beri sürekli tartışmalarımız oluyor.. evlenmeden önce böyle değildi ama şimdi eşim agresif biri... ve özellikle babasının dediğini mutlaka yapmak zorunda hisseden birisi... babası bize gelin dediğinde gidilecek.. bize misafirliğe gelinirse gelmeden önce verdiği sipariş yemekleri yapılacak.. ve her tartışmada babasının tutumlarından çıkıyor.. kayınvalidem deseniz temizlik onun için gereksiz birşey..2 yılda bir halı yıkansa olsada olur olmasada ev badana yapılmaya toplanmaya ne gerek var.. ama benim 1 yaşında herşeyi ağzına atmak isteyen bir çocuğum var.. ve öyle bir evdede ne kadar koruyabilirim bilmiyorum.. çocuğumu deseniz sadece seviyorlar.. ona en azından bi çorap alalım bile demezler.. ama sadece sevdiklerini söylerler.. ama bunun tersine benim ailemde etrafımızda dört dönerler nasıl yardımcı olalım.. nasıl koşuşturup onları mutlu edelim der... yeterki onlar mutlu olsun der.. evlendim yardımıma onlar koştu.. hamile kaldım annem sürekli ihtiyaçlarımı gördü bebeğim oldu sürekli annemin yardımları... ailemin tek amacı yeterki biz yardımcı olalımda kızım eşiyle tartışmasın.. eşimi kızdırmamak için söylediklerine bile dikkat eder oldular... aman damatları yanlış anlarsa.. ama kayınpederim geldiğinde nitekim saygımı gösteririm.. yemektir, hoş muhabbettir. bunlar olduğu halde... kötü gelin olarak görülürüm... yeter artık herşey üstüme geliyor... bu yolun sonu boşanmaya gidiyor sanırım.. evladım var bi cesaret edipte adım atamıyorum.. boşanmadan korkuyorum.. sonrasında neler yaşarım diye.. ama bu tartışmalar yaşananlar kalbim sıkışır oldu artık.. ağlamaktan yoruldum... bana yardımcı olun lütfen ben şimdi ne yapayım... 1Sen

Bak canım henüz bebişin 1 yaşındayken boşanma lafını ağzına alman ne kadar kötü pire için yorganmı yakacaksın? Biraz sabırlı ol eşinle tatlı tatlı konuş:) Anladığım kadarıyle eşinin ailesiyle birlikte yaşıyorsun, ayrı bir eve çıkmaya çalışın. Hem bir bebeği annesiz babasız koymak ne kötü olur! sanırım hayatında dert görmemişsin, forumu biraz oku da ne dertler varmış bir düşün derim:) Hem her boşanmada arş titrer derler, ılımlı ol, sakin ol inanıyorumki çok mutlu bir kadın olacaksın:) F

evet bu doğru ama nasıl yapıcam artık yoruldum.. D

Sorun kayınvalide ya da kayınpeder değil bence.. Eş.. Evliyken, 14 yıl kayınvalidem ve kayınpederim asla müdahaleci O-LA-MA-DI-LAR.. bana ve bize karşı. Hep mesafeli davrandım. Ve ilişkimiz saygı çerçevesinde sürdü gitti. Önceleri misafir geliyor sen de gel dediklerinde bir kaç kez gittim. Baktım bazı hareketler hoşuma gitmiyor. Mesela birinin çayı bitiyor, kayınvalide komut veriyor Çay doldur! Ben zaten orada ne yapmam gerektiğini biliyorum. Ama böyle komutlardan hiç hoşlanmam. Annem dahi yapamaz bana böyle. Hmm dedim bu iş böyle olmayacak, bir dahaki misafirliklerde, annem ve benim ailem bile kayınvalideme misafirliğe gitseler, ben orada BULUNMADIM. Evliliğimin ilk yıllarında bir akşam onların bilumum sülalesi ile oturup çay içiliyor sohbet ediliyor. O dönem memlekete gitme meselesi var. Ailede de tek açık gelin benim. Kayınvalide tuttu şöyle dedi "köye gidince uzun etek ve başına bir tülbent bağlaman gerekir" Ben nerede nasıl davranmam gerektiğini bilirim. Eğer oraya gider de çok abes karşılanacak bir şey giyseydim kayınvalidem bunu söyleyebilirdi. Ama gitmeden yine komut vermeye kalktı. Ve ne oldu? 14 yıl beni o memlekete GÖ-TÜ-RE-ME-Dİ-LER :) İlk yıllarda yaşanan bu ve bunun gibi şeylerde eşim çok güzel davrandı. Yani benim tarafımdan geri çekilmeler, eğer eşim tarafından ters algılansaydı, Bizim sorunlarımıza bir de senin ailen benim ailem mevzuları eklenirdi. Ve onlar da anladılar bana istemediğim bir şeyi yaptıramayacaklarını. Eşimin erkek kardeşi evlendi. Kayınvalide ile altlı üstlü oturdular.. Onun her şeyine karışırdı. Çünkü kaynım aileye bağımlı. Pasif karakterde biri. Ama dünya iyisidir. Ailesi üzülmesin ister. Dolayısıyla Annenin verdiği bütün komutlara uyar... Eşinin yani eltimin de çok fazla seçeneği kalmıyor. Uymak zorunda kalıyor. Sinirleniyor, öfkeleniyor... ama yapmasa sorun yaşıyor. Bir de her komuta uymasına rağmen, saygısız gelin oydu, saygılı gelin bendim..? Neden böyle? çünkü eltim istemediği şekilde davranıyor sinirlenince bir süre sonra ister istemez o patlıyor ve tartışıyorlar... Yüz göz oluyorlar. Aynı ailede yaşanan iki erkek evlat örneği verdim. Çünkü yineliyorum sorun kayınvalide ya da kayınpeder değil... Eş..

Düşüncesiz, halden anlamayan insanlarla geçinmek çok zor... Seni o kadar iyi anlıyorum ki... görme, duyma, takma demeyi isterdim ama öyle olmuyo işte... hele bi de eşin sana babam ne derse o, sen benim eşimsin, ama iş babamın düşüncelerine gelince, yanış da olsa, saçma da olsa, mantıksız da olsa, benim için doğru odur... sana laf düşmez zihniyetindeyse, eyvah eyvah... sen yine saygı çerçevesinde kendi doğrularından vazgeçme... özellikle bebeğin için en iyisini sen bilirsin, bunu unutma... . push ;

bebeğinizi uyutup çok sakin olduğunuz bir anda eşinizi karşınıza alıp anlatsanız gğüzelce ya da mektup falan yazsanız. yalnız senin ailen şöyle yapıyor, sen böyle dedin vs tarzı değil. çünkü suçlanan insan savunma geliştirir. kendi duygularınız minvalinde. misalen ben zaten senin aileni seviyor ve gün aşırı arıyorum, fakat sürekli onları ihmal ediyor gibi bi izlenim oluşması beni üzüyor. aramızın sürekli soğuk olması beni mutsuz ediyır gibi... kendi duygularınız ekseninde anlatmayı deneseniz işe yarar belki. umarım tez zamanda düzelir tüm sorunlar. sevgiler... K kalliope82