kardeş, merak etme bu konuları çok rahat çözüyor psikologlar. şen şakrak, sosyal bir genç oluverirsin, bugünlere de gülersin. kendindeki durumu fark etmişsin. o ilk aşama bitmiş. merak etme insanlar tıpkı senin gibi, hepimizin eksik, komik, saçma halleri olabiliyor. sen bizlerden farklı değilsin. doktora git güzel kardeşim. bu durumu yaşayıp aşan arkadaşlarım oldu. evlendiler, işe girdiler yıllarını boşa geçirme.

gidebilirsin hem de kimseye söylemeden, ne var ki

Ben 21 yaşındayım çok kısa anlaticam. sosyal fobim var ve artık çok sıkıntı vermeye başladı hiç arkadaşım yok ve çalıştığım işlerde çok kötü günler yaşadım mağazada çalışmıştım. ama şimdi ciddi bir işe giricem memurluk banka ne olursa artık. ve herkes evde ustume geliyor farkında olmadan git şuraya buraya başvur fiye. ama ben onları başımdan atıyorum. arkadaslar ölmek istiyurm ya. ben ortamlara giremiyorum nasıl çalışacam oralarda korkuyorum napicam bilmiyorum kimseye de anlatamıyorum(

Şuan karsimda kendimi görüyorum zathara

Nasıl bi korku bu anlamadım kalabalıktan mı korkuyosun ortamda yeni kız olmakmı korkutuyor? M

Ben de aynı senin gibi çalışmaktan korkuyorum. Sosyal fobim var. Ama bir adım attım. Diksiyon kursuna kaydoldum. Pazartesi günü başlıcam. Ama korkuyorum nasıl insanların içine çikicam. Nasıl davranacam ya benimle kimse konuşmazsa gibi. Psikologa da gidicem. Ben de aşırı özgüven eksikliği var. O yüzden böyleyim. Özgüven eksikliği neden oluyor onu bilmiyorum. Çok çekimser kalıyorum. Konuşmayi bile beceremiyorum. B

Merhaba ruh ikizim

Valla tatlım bit benzeru bnde de vardı ergenlik yıllarımda yanlız sokağa çıkmak istemezdim okuka giderken arkadaşla giderdim o gelmediği günler bende gitmezdim sırf tek gitmeyim diye... sonra baktım saçmalıyorum. Korkumun üzerine gittim şimdi nerdeyse her işimi yanlız görmek istiyorum alışverişe kesinlikle yanlız çıkıyorum koca gün dolaşıp bide ymek yiyorum... yanu demem o ki korkma kimse sana bakmıyor alay etmiyor yada seni s evmemezlik yapmıcaklar... bunlar sadece senin kuruntuların . push ;

Bende aynen böyleyim 21 yaşındayım üniversiteye başladım bu sene, hala arkadaşım yok. Alışamıyorum. Gitmek istemiyorum. Evde çok mutluyum ama pazartesi okul var diye daha cuma akşamından keyfim kaçıyor. Hep gerginim. Böyle yaşamak çok zor. Zamanında ilaç kullandım ama ilaçla olmuyor. Terapi belki işe yarayabilir bilmiyorum. Allah yardımcın olsun seninde...

Bunun tedavisi yokmu? Profesyonel birinden yardim almalisin hayatın başindasın yazik etme kendine:) Ben mesela istemdisida olsa hayal ederim: yarin su randevum var veya davetliyim onlarda olcak ne giysem... girince guler yuzle girerim... hmm ben boyle bi insanim boyle davranir konusurum... ay oda ordan laf sokar bende mimiklerimi boyle kullanir sessizligimle onu oylece birakirim... gibi gibi cunku gecenlerde okudum insan icine kalabaliga cikmadan veya sunuma girmeden once aklindan gecirmek seni hazirliyormus ben ama önceden bilmiyordum... kimse icini okuyamaz dik dur basin dik dursun gozlerini kacirma konusurken sesin rahatsiz edici olmasin ama gür olsun bu seni manende etkiler kendini daha guclu hissedersin

aynı yaştayız ama acaba bunun nedeni çokmu kırılgan olman veya utanmakmı aşılamıcak şeyler degil insanları gözünde o kadar büyütme

Nasıl gidicem bilmiyorum yani ne dicem evdekilere fln. abim babam bana acimalarini istemiyorum. insanlar en ufak bir puruzde sorunlarının hepsini yüzüne vuruyor insanın. ailemde olsa guvenemiyorum

Sosyal fobi tedavi edilmesi gereken ciddi bir hastalıktır. Kendi başınıza çözemezsiniz, boşa vakit harcamayın doktora gidin.

Bunun sebebi zannedersem aşırı utanmaktan özgüven eksikliğinden kaynaklanıyor. Ama aşabilirsin bu durumu. zor degil P