Mezun olur olmaz daha aranmadan hatta çalışmadan evlenmiş üstüne çocuk yapmışsınız zaten baştan seçiminizi yapmışsınız, o kadar okuduğunuz okul da şimdilik boşa gitmiş oluyor. Tabiki bebek bakmak kolay değil eski zamanlardaki gibi çocuğu kenara at ev işi yap şeklinde çocuk bakılmıyor ki artık hayatımızın merkezine koyuyoriz. Bunu tersine çevirmek sizin elinizde, ya da boş bir diplomasi olan ünv mezunlarina katılın sizin seçiminiz. Hiçbir şey imkansız değildir.

Bunun için önünde 3 yıl var o zaman su an bunu düşünecek en son senee. 2 yaşındayken baslarsin ders çalışmaya. Şu an öyle kokman o kadar normal kiii daha 40 bile çıkmamış günlük rutinine banyo saati ekle o zaman eşinden 1 saat kendine zaman ayırmak için izin istee bebeğin 2 saatte bir emecek zaten. 1 saat güzel bir duş saç tarama kurutma yüzünü toparlama zamani yap

Konu tam olarak bu degil. Ben zaten en az iki veya üç yıl tamamen bebegimle olmak istiyorum. Onu kimselere emanet edemem. M

Rabbim her daim size bağışlasn yavrunuzu maşaALLAH.. Ben daha dokunamadm ble yavruma 4 gözle beklyorum kokusunu almayı ellerne ayaklarna dokunmayı

Hayir, bence buyudukce daha da zorlasmiyor cunku sen bas etmeyi, sabretmeyi, cozum bulmayi yavas yavas ogreniyorsun. Sorunlar degisiyor sen de degisiyorsun beraberinde. Insaniz. Temel ihtiyaclarimiz karsilanmadan zorluklar bas etmemiz mumkun degil. Uykusuz, ac, mutsuz bir insanin ne kendine ne anne olarak bebegibe faydasi dokunur. Buyudukce uykuları duzene girecek, onunla ortak birseyler yapmaya baslayacaksin, bu seni mutlu edecek, soylediklerine tepki vermeye, seni anlamaya basladigu zaman ise artik bas etmeyi öğreneceksin. Ben de iki cocuk annesi bir ogretmenim. Buyuk oglum 2,5 yasinda, kucugum ise henuz 7 aylik. Buyuk oglum asiri zor bir bebekti. Kolikti. Aylarca agladi, hala aglar. Birseyi isteme sekli o. Su bile isterken sesi aglamakla normal konusmak arasi. Onun uykusunun duzene girmesiyle, dislerinin de cikmasiyla artik her sey biraz daha eglenceli bir hal aldi. O yuzden ikinci bebegim dunyaya geldiginde ben nereye dustum boyle sokunu yasamadim. Gecici oldugunun farkindaydim. Her donem farkli zorluklari var ama hepsi gecici. Sen once kendi ruh sagligini, beden sagligini korumaya calis. Lohusalik cok baska birsey. Su anki dusuncelerin ileride zayiflayacak. Kendini karamsarliga verme. O uyudukca uyu. Elbette hayallerini gerceklestirebilirsin. Bir iki yil gec olsun, birsey kaybetmezsin. Bebeginle olmanin tadini cikar simdilik

Bunları diyebiliyorsan zaten tamamdır şuan yaşadığın süreç seni yormuş o da geçer inşallah tez zamanda amin sağlıkla kucağıma almayı nasip etsin inşallah

1 ay nedir ki? Daha dğnyaya alışmamış bir bebek, bebeğine alışmamış bir anne. Hayatın komple değişiyor, rutinin, alışkanlıkların bir anda rafa kalkıyor. Çok normal kötü hissedilmesi. İlk 3-4 ay zaten düzen oluşturma çabasıyla geçiyor, sonra yavaş yavaş alışılıyor.

Ay allah korusun, ni ara benim de aklından geçmedi degil :) ben de en zor dönemin yenidogan oldugunu düşünüyorum ve konuda da büyük çoğunluk öyle düşünüyor. Bu durum içimi rahatlattı. Eğitim konusunu herkes tavsiye ettiği için ona mutlaka bakıcam M

Bunları zamanla öğrendik ama başta her aglama açlık sanırdık :) meğer gazmiş. Kilo alımı, günlük kaka sayısı hepsi iyi. İlk Bir iki gün boşa mama verdim. Mama verince uyurdu meğer agır geldiği içinmiş. M

Alışacaksın canım hiç merak etme.. ben de senin gibi olmustum hatta bir ara sanki bebek benim değilmiş de Birgün gelip gerçek sahibi alacakmış gibi hissediyordum. Benim oğlum gerçekten zor bir bebek ;doğduğu günden beri geceleri çok sık uyanan ve uzun süre uyanık kalan bir bebek oldu. Ama emin ol alışıyor insna hatta uyanmadınız zamanlarda bir gariplik mi var diye kalkıp oturduğumu bilirim :) Bu arada oğlum şuan 23 aylık;çoğu şeyi düzene girdi ;daha rahatım artık..

Anne olarak bir saat bile olsa büyük bir ihtiyaç bence. Ki bebegin de babaya ihtiyacı var.

Konuyu açtığım tarihe bakmadım ama bebegim iki aylık oldu. Corona sebebiyle eşim işe gitmedi ve bebeğimizi birlikte büyütüyoruz. Basta eşim varken de bir süre konumdaki gibi psikolojim devam etti. Ama sonra birden her şey bambaşka oldu. Oğlumun minik gelişimleri adeta mucize gibiydi. Bunlara şahit olmak, hem de babasıyla birlikte, sanki lütuf gibiydi. Kara bulutlar üzerimden kalktı ama nasıl oldu bilmiyorum ben de. Hala zor ama arkadaşlar şunu anladım ki yeni annelik, lohusalık, bebegin ilk haftaları en zor günler bana kalırsa. "Oho sonrasını gör asıl" diyenler bence o ilk haftalarını unutan anneler. Bir kere arada sevgi bağlılık arttıkça, bünye uykusuz kalmaya alıştıkça ve meleğimizdeki o gelişimler, o gerçek gülümsemelere şahit oldukça insan alışıyormuş. Bunu duymaya çok ihtiyacım vardı ve bence bütün yeni annelere moral olmalı tecrübeli anneler. İlk zamanlar gerçekten kabus kadar zor. Bir kere bir daha asla eskisi gibi bağımsız olmayı bilinç altımıza kabul ettirmek zor, asla eski uykuların olmayacağını kabullenmek zor. Bunlar zaman alıyor. Şimdi artık bebegim ve ben birbirimizi tanıyoruz, baya yol katettik. Bu süreçte: 1. Tracy hogg, Yeni Annelere Mucize Çözümler kitabı çok işime yaradı. Rehberlik ihtiyacımı karşıladı. 2. Devamlılığı sağlandığı sürece gaz masajları . 3. Corona nedeniyle evde kalan eşimin destegi 4. Sİzlerin moral veren yorumları Bir işe yaramama düşüncesini tamamıyla olmasa da kafamdan attım, en azından uzaklaştırdım. Şuan bir numaralı işim insan yetiştirmek ki aslında bu çok kıymetli bir görev. Ayrıca kendimi tamamen salmadım. Eşim sagolsun arada kitap okumama, ders çalışmama hep ortam, imkan sağladı. Bırakmayı düşündüğüm kursuma da devam ediyorum. şimdi çok umutlu ve mutlu bir anneyim. Kpss ye bİlE hazırlanacak gücü kendimde görüyorum :)

Ben o uyuyunca anca uyuyorum canım :) eşim de olmasa aç ve pislik içinde yaşarız güzel ve tatlılar ama tamamen sana bagımlı olmaları ve ağlamaları nedeniyle çaresiz kalmak insanı bunaltıyor. Yani bunalıma itiyor. tabiki her şeye rağmen cok güzel, Allah isteyenlere hayırlısı ile nasip etsin. Şükür saglıklı. Ama psikolojik olarak desteğe ihtiyacım var. M

Teşekkürler, inşallah dediginiz gibi olacağına inanıyorum Less-is-More Nirvana Anneler

Ablam 1 yaşına girmemiş bebeğiyle kpss çalıştı ve atandı. Bu sürede annem, babam ve eşi de çok yardımcı oldu elbet ama ablam da gerçekten 6 ay boyunca çok çok sıkı tuttu. Bazen çocuğuyla ilgilenemedi, bazen uzun uzun sevemedi. Şuan 5 yıldır öğretmen, çocuğuyla maddi manevi fazlasıyla ilgilenebiliyor. İsteyince her şey oluyor gerçekten. Ama sürekli bir şeyleri bahane ederseniz, pes ederseniz, zor gelince bırakırsanız o zaman olmaz. Hayallerinizi düşünün pes etmeden çok çalışın. Başka ne yapabilirsiniz ki?

Insan alışıyor ve zamanla yeni hayatına daha iyi uyum sağlıyor. Evet her yaşın kendine göre zorlukları vardır, ama sizde çocuğunuz daha iyi tanıdıkça üstünden geliyorsunuz. Benim iki çocuğum var ve bende bazen bunalıyorum. Mesele çocuklarin kendisi değil. Çocuklar için dünyayi yakarim yani. Ama hicbirsey istediğim gibi ağız tadıyla gibi yapamıyormusum gibi geliyor bazen. Herseye yetişiyorum derken aslında hicbirseyini tam yapamıyorum. Bu konuda kendimden de fazlasini beklememeyi öğrenmem gerekti. Cünkü kafamda herseyi 4/4 luk yapmak istiyorum. Yapamayınca yine kendimi sorguluyorum, halbuki elimden geleni yapıyorum. Allah hepimize sağlıkla bebegimizi büyütmek nasip etsin. Şu "Dünyanın en mutlu insanı benim" ve "Aman Allahim. Ben neyime güvenip anne oldum" gel gitleri başta daha çok yaşıyorsunuz. Kormayin. Zamanla alışıyorsunuz. Cok şey öğreniyorsunuz da. Ben mesela çocukkem dayak yerdim, cok eleştirilirdim. Ilk oğlum dünyaya geldi, ondan sonra nasıl bir ebeveyn olamak istediğimi de karar vermem gerekti. Cünkü ben çocukken hissettiğim gibi, çocuğumun hissetmesini istemedim. Yani kendi hikayenizde yolculuğun bir parçası oluyor aslında.

Buyudukce dertleride buyuyo aslinda Simdi hic birseye vakit bulamiyorsun cunku agliyo surekli altina yapiyo ve surekli acikiyo Buyuyunce rahat edeceksin evet ama bu sefer dertleri buyuyecek maddiyat artacak egitimine kursuna dersine arkadaslarina hareketlerine kafayi takacaksin Yani olay bu Evet hic bisey eskisi gibi olmuyo

Bizim de ilk aylar çok zordu. 3. Aydan sonra gece uykusu belirginleşti o uyuduktan sonraki vakit benim tabi ara rahat uyanıp emiyor ama ilk aylarla kıyaslanamaz. Ben de bunlar iyi günlerin dediklerinde çok korkmuştum başta. Ama büyüdükçe benim içim daha kolay oldu. Hatta can yoldaşı gibi birşey:) Ders de çalışılıyor sadece kısıtlı vakitleri daha etkin kullanmak gerekiyor daha planlı olmak vs.

Bu sorunları aşmana cok sevindim :) evet, bir de sürekli yorum yapmaları yok mu. Benimki emdiği halde kv mama ver de kilo alsın diyor. Bunun gibi saçma sapan bir sürü kişi ve yorumlar... Uykusuzluga alışmak istiyorum. Birinin alışacaksın demesine çok ihtiyacım vardı. Gerçekten iyiki kk var

Zorluğu başka. Evet ilk zamanlarki ruh hali yorgunluk yok. Gece uykunu alırsın. Ama gün içi uykusu azalacak, daha çok ilgi isteyecel. Oyunu ağlaması tutturması istekleri artacak. Ben iki yaşta zorlanmaya başladım

Önceki konularından hayal meyal hatırlıyorum seni doğum yapmana çok sevindim ben de atanamayan bir öğretmenim ve iki buçuk aylık bir oğlum var. Aynı planları ben de yapıyordum. Hamileyken çalışamayacağımı anlayınca doğumdan sonra kpssye çalışırım dedim ama tuvalete bile gidemiyorsun ki nasıl çalışacaksın. İlk kırk gün gerçekten çok zor oluyor ama bir süre rahatlıyorsun. Çocuğun uykusu 4-5 saate uzamaya başlıyor. Sen fiziksel anlaöda güçleniyorsun. Doğumun yorgunluğunu atıyorsun. Bebeğini, oyuncakları sesleri takip edebildiği için biraz daha oyalabiliyorsun. Hayallerinden vazgeçmek zorunda kalır mısın? Bilmiyorum bende de işler daha çok yeni. Yine de herşeye rağmen oğlumla çok mutluyum. Bu tablonun çok işe yarayacağını düşünüyorum. Bebek bazen nedensiz ağlama krizine giriyor ya ne yapacağımızı şaşırıyoruz. Genelde aşırı yorulduğundan uykuya geçemediği için ağlıyormuş aklında olsun. Mesela maksimum 90 dakika uyanık kalabiliyorsa uyandıktan 80 dakika sonra, çok yorulmasına fırsat vermeden yatırıyorum. İşine yarayacağını düşündüm

İleride zor olmayacak sadece bı altı ay sabredin sonra size gülecek gözünüzün içine bakacak çok mutlu olacaksınız (ben iki çocuk annesiyim 8 ve 13yasinda) bu günlerin tadını çıkarın uykusu düzene girince herşeyi yaparsınız merak etmeyin Rabbim hayırlı ömür versin evladiniza

Canım çocuğuna alışınca herşey daha kolay gelecek. Elbet zor günleride olacak. Rabbim sağlık versin. Onu uyutup sende uyu. O uyanınca ihtiyaçlarını karşıla. Kendi işlerini yap. Hem bu çocuğu tek başına yapmadım bunuda unutma

Egitimli olmak için ünv okuyup ülkenin kaynaklarını harcamaya gerek yok bence, bilinçli bir insan kendini yetiştirebilir. zaten ülkemizdeki ünv sayısı o kadar fazla ki mezun olmanın bı anlamı kalmadı başka ülkelerde teknik liselerden mezun olanlar kendi alanlarinda meslek ediniyorlar. Ama biz lise üstüne ünv okuyup sonra iş hayatına girmeye bile calismadan evlenip evde oturursak ne anlamı kaldı o kadar yılın ve emeğin en önemlisi kaynagin harcamasının girlinred

Aslında son buluyor özellikle de zor bir bebekse ben şimdi bebeğimle doğru dürüst çat bile içemiyorum değil ki ders çalışayım :/

Ah canım benim Rabbım yavrundan Hiç ayırmasın seni. Saglıklı bir şekilde kavuşun inşallah. Bu mübarek gece de senin için dua edicem. Tez zamanda kavuş yavrunlla

Darısı başıma o halde :) Herkes aynı dertten muzdarip olmuş demek ki zamanında. M

Aammmiiinnnn aaaammmiiiiinnnnnnn inşaALLAH canım.. Nerde evladını bekleyen anne baba varsa hepsini kavuştursun Rabbim sağlıklı bir şekilde❤

İnsanların ne söylediğine çok takılıyorsunuz. 10 aylık evladım var, çok şeyler söylediler ama hiç kulak asmadım. Hiç te şikayetim yok, bazen bunalıyorum evet ama kısa süreli. Çalışıyorum aynı zamanda, o uykusuz geçen sabah işe gidiyorum. Önceden zor uyanan ben şimdi bebekle daha kolay uyanıyorum. Takma söylenenleri bana kalırsa.

Annelik kısmına gelince ona bir şey diyemiyorum üç ay sonra yaşayacağım inşallah iki yıl ücretsiz izin alıp çocuklarımı büyütüp işime döneceğim. Biraz güçlü ol bu fıtrat meselesi olabilir belki herkes aynı iradeyi gösteremeyebilir bunu da anlıyorum. Çocuğun maşallah sıkıntısız anın tadını çıkarmaya bak. Gözünde büyütme meslektaşım. Küçük bir tepe önünde dağ olur sonra. Rabbim iç sıkıntını gidersin tez zamanda

Bende yazını okurken istemsizce sana kızdım. Eğitimlisin, bir şeylerin bilincinde olman gerekiyorken genç yaşta gözünü kapatarak sanki hayatına yön vermişsin. Kızma nedenim sana karşı değil, şahsına değil. 16 yıl boyunca eğitim alıp, bu süreçte aileni de maddi ve manevi kendinle beraber sürükleyip, sonucunu bir yere bağlamadan evlenenlere genel olarak bir tepkim var benim. Neden okudun ki 4 yıl. Sosyalleşmek için mi kendini geliştirmek için mi? Bunları üniversite okumayıp ta başarabilen bir sürü insan var. Başta benim annem ilkokul mezunu çoğu üniversite bitirmiş insanı cebinden çıkarır. Hadi onu geçtim evlenir evlenmez çocuk yapman. Bilemedim bile bile lades gibi bir şey olmuş seninki. Bende öğretmenim 3.5 yıllık evliyim, önce atandım sonra evlendim. Son bir bucuk yıl tedavi ile ikizlere gebeyim. Şu sürece kadar gelmişsin artık ne yapabilirim leri bir kenara bırakıp ayaklarını yere sağlam bas. Gözünü korkutanlarla psikolojini bozma ve bu süreçte kpss işini askıya al. Önce bebeğini büyüt ikisini birden yürütebilir biri olarak durmuyorsun. Kendini yıpratmaktan başka bir şey yapmamış olursun. Benim arkadaşım da kamu yönetimi bitirdi 10 yıldır beklediği biri vardı çocuk tıpı bitirdi kız kpss falan gözüne gelmedi gitti evlendi. Sonra evliyken kpss ye çalışırım dedi senin gibi çocuk oldu çocukla hazırlanırım dedi bu iş böyle uzayıp gitti

Bu bir ekip işi. Önce ailem çok destek oldu. Şimdi hem ailem hem eşim. Yalniz yaptim başardım. diyecek. kadar kolay değil. Herkes bir yandandestek olunca oluyor canim. Çok yoruluyor muyum evet ama ben başka türlü yaşamayı bilmiyorum. Korona virüs sürecinde bunu bir kez daha anladim

Girisken olmak onemli degil. Her faydali is yapan kisi ve kisiler girisken olanlar degil. Hayatinizdaki onceliklerin, hayallerin siralamasini en başta dogru yapmayınca sonra boyle depresif hal aliyor. Lohusalikla iyice artmış. Sakin olun ve arkanıza yaslanıp minik yavruyu kucaklayın. Sizin stresinizi hissedip huzursuz olabilir o da, ayrıca zamanla daha zor olmak yerine biraz daha kolaylaşıyor bana göre, en başından uyku eğitimi, daha sonra yeme alışkanlığı, oyun duzeni vs kazandirirsaniz ileri de çok daha rahat eder istediğiniz hayalinizi yaparsınız.

Bunu duymaya o kadar ihtiyacım vardı ki. Çok sağolun

Haha aynen şuan bir nevi süt makinesi gibiyim. Bu da zevkli tabi ama bazen yorucu oluyor. Uyumak için kullanıyor resmen beni oğlum ben de sizin gibiydim hamilelikte. Bir de bi an once gelsin diye çok sabırsızdım. Ne hayallerim vardı ama şimdi dişimi zor fırçalıyorum M

Oncelikle hayırli olsun. Kendimden örnek vermek isterim. Oğlum 3 yaşında, kabına sığmayan bir çocuk ama yine de bana ilk zamanları daha zor gelirdi. Ben, 30 haftalık doğmuş bir prematüre annesiyim. Oğlum 2 kg ı bulduğunda, kuvezden kucağıma verdiler, aldım eve geldim. Tecrübesizdim. Yüksek düzeyde kaygı bozukluğu yaşadım. Yorgun hissediyordum. Mevcut duruma alışmakta güçlük çektim ve kendime annelik anlamında duyduğum güvensizliğin azalmasi zaman aldı... Eşim, annem ve zaman zaman kayınvalidem de epey destek verdi üstelik ama yetmedi. Ta ki ben bu duruma uyum sağlayım. O ruh halinden çıkmam biraz zaman aldı. Pekçok anne gibi ben de ilk zamanlar en insani ihtiyaçlarımı gidermekte zorlanıyordum ve bu durum ne zaman bitecek diye düşündükce daha da demoralize oluyordum. Doğum iznim bitince işe başladım, mecbur zaman içinde hayatımı artık oğluma göre düzenledim. Çalısıyorum, işten gelince oğlumu oyalaya oyalaya işimi ve yemegimi yapıyorum. İşimi bitirince onunla oyun oynuyorum. Tabi ki artık 3 yaşında olduğu icin, uyku düzeni çoktan oturdu. Oğlum uyuyunca da kendime zaman ayırıyorum. Kişisel bakımım, tv, sosyal medya vs.. Kolay olmadı, hatta sanki birçok anneye nazaran biraz uzun bir alışma sürecim oldu anneliğe. Fakat yine de, bence ; size söyleyenlerin aksine, su an içinde bulunduğunuz sürecin daha zor olduğu kanısındayım. Büyüdükçe daha kolay olacak çünkü siz de tecrübe kazanacak ve alışacaksınız. Sağlıkla büyütünüz..

Tüketmekten çok üretmek istiyorum ama girişken değilim "Bu sebeple gelecegimi kpss ye bağladım" demişsiniz. Geleceğini kpssye bağlayan bir insanın konusu nasıl atanmak ve işe girmek olamaz?Zevkine mi geleceğinizi Kpssye bağladınız?Hemen evlenip hemen çocuk yapmışsınız. Seçiminizi siz yapmışsınız. Çocuğunuz biraz büyüdüğünde belki çalışır atanırsınız dediğim gibi zor bir puan değil.

Annelige hosgeldin kardeşim. Sağlıkla büyüt insallah bebeğini. Hersey fazla birbirinie girse ve ortada iyi bir planlama yoksa durumlar böyle karışabilir. Kaldı ki bebek ile ne kadar plan yapsanda, sen uysan bile onlar uymaz. Bence öncelikle biraz kendinize zaman verin ve kendinize yüklenmeyin. Annelige de alışmak lazim. Öyle pat "ben anayım" moduna kimse girmiyor. Her doğumda tek bebek değil, bir annede dünyaya geliyor. Alışma sürecindesiniz daha. Ilk senesi çok zor uykusuzluk yüzünden. Sonra insan alışıyor yavaş yavas. Öncelikle herseyi bir anda yapma hayalden vazgecin. Cünkü şu anda oldukça yorgunsunuz. Yurtdisinda olduğum icin kpss sistemini tanımıyorum, ama bence bu sene zaten olacak iş değil. Onun icin onu seneye hedef alin. Hem bebeginiz büyümüş olur, hem siz alışmış olursunuz.

Benim bebeğim de ilk bir buçuk ay çok gazlıydı o yüzden uyumuyordu, sabahlara kadar otururduk eşimle. Sonra 8 gibi anneme teslim edip uyurdum, vicdan azabından 10-11 de uyanırdım ilk 20 gün. Sonra annem gitti eşim ve ben kaldık. Meme uçlarım yaraydı emsin diye uğraştım, çok acıdı sağmakla uğraştım, emzir baskısıyla yeniden emzirdim derken sütüm azaldı. 2. Aydan sonra az düzeldi 5. Aya kadar falandı saat 1 gibi uyur 7 gibi kalkardı. Bu düzelmiş haliydi. Çok ağladım, kızdım... hala sinirli olabiliyorum insanım nihayetinde. 5. Aydan sonra ek gıda serüveni başladı bu çocuk aç mi telaşı sardı. 1 aydır da diş çıkarıyordu.(10. Ayında) Şu iki gündür çok güzel uyuyor. Ama anne yüreği gık dese uyanmaktan bugün 3 saat uykuyla ayaktaydım. Ve emekliyor, tırmanıyor 2 aya kalmaz yürür. Ha düştü ha düşecek. Hep peşindeyiz. Bu böyle sürüp gidiyor. O kadar yorgun oluyorum ki bazen. Bu da sinir yapıyor. Yapılacaklar üstüme üstüme geliyor. Ama bebeğim bir gülüyor dünya benim oluyor. Her şeye de yetiyorum çoğu zaman. Allah yardım ediyor. Alışılıyor da. Çünkü mecbursun. Şunun şurası enfazla 4 yıl uykusuz, yorgun kalırız. Hepsine yetecek kapasiten illaki oluyor. 2,5 aylıkken atandım o bebekle km lerce yol gittim, 5 aylıkken taşındım... neler neler... ne oldu geçti yeter ki sağlık olsun hepsi geçer. Sabır hepimize.

Kızllacak birşey yok gayet iyi anlıyorum benim minikte 9 aylık oldu yorgunluk kemik ağrısı çok olurdu birde yetmezmiş gibi habire misafir lohusa görmesi yok bebek görmesi yok bilmem ne hepsi için hazırlık sana tavsiyem kendine yüklenme sen annesin birde hamileyken kullandığın vitaminlere bir süre devam et daha iyi hissedeceksin bebeğinde uyku eğitimi ver ozaman dahada rahatlamış hissedeceksin birde gülmeye tepki vermeye başladığı keyiflenip o sıkıntıları unutup gideceksin emin ol anne deneye bir başlasın oo sevincinden uçacaksın san gülecek sana gelmek istiycek oo daha ne halleri uyku eğitimi verdikten sonra sınavada çalışmaya vaktin bol kalır geç yatırma akşamı erkene almaya çalış yavaş yavaş sonra gece boyu o uyur sende ders yaparsın inşallah yavrunla hayırlı mutlu günleriniz var önünüzde :)))

Sanırım tamamen son buldu diye bir telaşa girdim. Yoksa acelem yok aslında.

Fikrinize hiç katilmiyorum madem evlenecek kocanın eline bakacak liseyide okumasin o zaman, kızlarımızı okutmaliyiz meslek sahibi olmalılar ortaokul mezunuyum iki kızıma faydam yok çok üzülüyorum bu konuda.

Şeymaçekici diye bir yazar var takibi öneririm. Kendisi matematik öğretmeni evden çalışıyor ama bakış açısı bizi o yoran insan ilişkilerini, bebek bakarken yaşadığı zorluklarınızın olağan olduğu ile ilgili mükemmeliyetöi bir bakış açısı olmadan anlatıyor. Beni çok rahatlatan bir üslubu var. Şermin yaşarın enerjisi enerjinizi çekiyorsa Şeyma hanım iyi gelecektir emin olun :)

ilk iki sene hersey gittikce hem kolaylasiyor hem zorlasiyor oturdu döndü derken ek gida donemi basliyor. hem kolaylik hem zorluk artik anne sutu yada mama disinda bir seylerde yiyebiliyor olacak daha cok daha uzun sure tok kalacak bu yuzden daha uzun uyuyacak ama gunluk ayrica yemek yapma telasi baslayacak. sonra emekleyecek agzima bisey atmasin diye pesinden gezeceksin ama tasimaktan agriyan kollarin artik dinlenecek vs. kizim suan 29 aylik son 1 aydir ilk kez evde rahat rahat yemek yapip duşumu alip hatta pasta borek bile yapabiliyorum birlikte yapiyoruz hatta. konusmaya baslayinca cok rahatlayacaksiniz. suanki surecte uyku egitimi hakkinda makaleler falan okuyun 4 6 aylikken baslaniyor uyuyan cocuk rahatlik gercekten en azindan dinlenebiliyorsunuz.

Amin canım. ben uyku eğitimi veremedim öncelikle onu söyleyeyim. Çünkü emmesini çok istiyodum bırakacak gibiydi mama içtiği için. Sürekli emzirdim ve emerek uyumaya alıştı. Ama 9:30 da uyutuyorum. Şu sıralar biraz aksıyo ama büyüdüğü için bikaç gün tolere ediyorum. sende akşam uykusunu en azından sabitlersen rahat edersin. arkadaşın dediği gibi de ilk zamanlarda ki yorgunluk kalmıyo ve bu tempoya alışıyoruz. Sende alışacaksın. Şuan ikiniz de öğreniyorsunuz zamanla oturacak herşey :)

Denedim canım onuda bu seferde sabah çok erken uyaniyorlar 8 de kalkıyor küçük ben gece uyumayanlardanim sabahta erken kalkınca mahfoluyorum bütün gün kabus gibi geçiyor bu sefer o yüzden işime geliyo açıkçası geç yatmalari Yakud-u Anka Banlanamazsan banlatırlar gülüm💬 tek ayak

Öncelikle çok Teşekkür Ederim ben de seni üyelik isminden biliyorum. Buraya onlarca konu açtığım için anımsaman çok normal Siz bayağı bir yol katetmişsiniz bebişinle. Darısı basımıza. Tablo tabiki brnim için çok faydalı oldu, çok teşekkür ederim. Verdigin bilgiler için de. Süreçler gerçekten aynıymış. Ama bu durum içimizi kemriecegi için bence hazır oldugumuzda yine harekete geçicez. Bunun zamanına biraz da bebişlerimiz karar vericek gibi :) Ama ben inanıyorum, kendime güvenmediğim halde :)

Edersin canim hayırlısı ile. 2 çocuklu akademisyen bir anneyim. Milletin 20lerde yaptığını ben 30larda yapıyorum:)

Her eğitim alan insanın çalışma fırsatını olmadıgı bi ülkede bu düşünceniz çok da mantıklı degil. Kendi alın terim, birikim ve emeğimle kazandığım bölümü sırf ilerde çalışmayı istemiyorum diye bırakmak çok mu mantıklı? Belki bu bölümden ilerlemek istiyorum. Ben kendimi istedigim o alanda geliştirmek için okudum ve hiç de pişman degilim. Yanlış bir şey yapmadığıma da cok eminim. Hatta hiç çalışmayacak olsam bile. Egitim eşittir iş olarak bakmak o kadar yanlış ki. Kaynakları boşuna tüketmek demeniz içler acısı. Hepsini geçtim kimsenin yarını garanti değil. Aldıgım egitim mutlaka ileride iş imkanı olarak karsıma cıkacak İnsanlar evlenirken bile egitim durumunu da göz önünde bulunduruyor. T

Ben bebeğimle kazandım öğretmenliği. Bebeğim 1.5 yaşında iken atandım. Tabii ben isteyerek yapmamıştım o kadar toz pembe görmüyordum hayatı. Ailemin yanına gittim 3 ay. Annem yardım etti bebek bakımına ben de çalıştım anca o 3 ayda çalıştığım ile kazandim yani.

moralinizi bozmak istemem ama bebeğiniz gaz sancısı olan sürekli ağlayan bir bebek değilse şu anda en kolay dönemleri yaşıyorsunuz. emzir uyut dönemi sonrasında çok daha fazla ilgi bekleyecek, zor olacak demeyeyim ama alışacaksınız diyebilirim. 4-5 yaşından sonra rahatlarsınız ama rahat olun.

Çok teşekkür ederim :) Aslında kariyer degşl faydalı olmak istiyorum sadece. Bu bahsettiginiz şeylerle ilgili de konum var. o kısımları aştık M

Pardon 75-77 puanla atanıyorsunuz derken? Ondokuzdokuzondokuz Çekirdek ailem Kocam ve Oğlum :) Anneler

geçiyor merak etme 4 ay sonra kismen daha rahat olacaksin simdi gel bi opeyim diyince öpulmez diyip kaciyor. bol bol kucaklayin

Gazı anlarsın bacaklarını karnını çeke çeke ağlar. Birde daha kesik kesik aglar. Sancısı oldukça. Açlık ağlamasi ortalığı bir birine katar asla uyumaz. ciyak ciyak ağlar tabi en önemli kriter kilo kontrolü benimki kilo vermişti. Ve mama verince uyuyordu. Ağlamasi kesiliyordu. Senin böyle değilse mama verince de uyumuyorsa kilo alımı iyiyse gerek yok tabi. Önceki

Allahım kolaylıklar versin. Rabbim yavruna kavuştursun en kısa zamanda inşallah bu canım

Çok teşekkür ediyorum. Çok iyi geldi yorumunuz. :)

16. Aydan selamlar İlk önce derriinn bir nefes alın ve sakinleşmeye çalışın, aklınıza olumsuz düşünceleri getirmek yerine kucağınızdaki mucizenin başkalarının hayali olduğunu düşünerek ona bakarak gülümseyin. Henüz daha yeni annesiniz ve muhtemelen lohusa düşüncesinden tam olarak arınmış değilsiniz. Şu an toparlanma sürecindesiniz ve bebeğinizle birbirinizi yeni tanıyorsunuz, hayatınız tamamen değişti ve buna ayak uyduramamanız çok normal. Zamanla her şey yerli yerine oturmaya başlayacak ve o düzen bir şekilde oluşacak. Şu anda oğlum tam bağımsız olmasa da en azından kendi kendine oyalanabiliyor, aylar geçtikçe biraz biraz nefes almaya başladığınızı hissedeceksiniz. Ben şu anda ehliyet için uğraşıyorum mesela eşimle sürüş denemeleri yapabiliyorum, dışarı çıkıp arkadaşlarımla vakit geçirebiliyorum. Hepsi olacak ama zamanla. Şu anda yürümekte olduğunuz yolu yürümüş ve sizin hissettiklerinizi birebir hissetmiş, bunalmış işin içinden çıkamamış bir ton anne var burada. İnanın geçiyor ve siz bunun farkına bile varmıyorsunuz.

Bişey daha söyleyim o zaman. Ne kadar zor olursa olsun bu günleri özleme ihtimalin de çok yüksek. Bir daha elleri hiç bu kadar küçük olmayacak, o ayaklar hele hiç suanki gibi mis kokmayacak O yüzden, bu günlerde geçecek deme, bu günler bir daha geri gelmeyecek diyerek büyüt

Gazı orta halli bakalım kaç ay devam edecek. Ama şu bahsettigin uyuma ve emme süreleri rüya gibi geldi bana :) sabırsızlıkla bekliyorum. Benimkinin şuan emme süresi bir saati bile buluyor bazen. İnan abartmıyorum. Benimki şimdi bile dısarda gık cıkamıyor. Eve girince basıyor ingaa yı :) Bir de öyle günlere denk geldi ki yavrum. Ben nefes alsam ona daha verimli olucam ama lohusalık boyunca cıkamadım evden malum durum yüzünden. M

Canım bu zamana kadar çalışmak için çabalamamışsın bi müddet daha çabalama. Çevremden gördüğüm kadariyla her dönemi biraz daha zor olacak elbet. Ama şu an daha1 aylikkk şu an sadece lohusa psikolojisi evden çıkamama bunalimi. Hayatım bitti mi kaygisiyla bunlari düşünüyosun. Ben daha dogurmadigim halde düşünüyorum. Geçecek inşallah annen kayinvaliden ayni sehirdeyse 2 yaşındayken bakmalarini rica edip ders çalışabilirsin biraz aama bebeğinin su an anneye ihtiyacı var. Çalışmayı düşünmek yerine bebegimle kendimi nasıl ihmal etmeyebilirim onu düşün. Şu an virüs şartlarından dışarı çıkamazsin ama bitecek bugünler de inşallah o zaman bebeğini alip yürüyüşe çıkarsın evde bebekle beraber yapilan sporlar var onlari yaparsın. Bebeğimi nasıl eğitebilirsin onlara odaklanabilirsin. Bos zamanlarinda ders çalışabilirsin. Şimdilik bence hayatinda bi rutin olusturmaya çalış. Ve eşini de bu rutinin içine kat

Üzmeyin kendinizi ilerisinde düzeliyor bence. 2 yaşından sonra en rahat dönemleri geliyor.

Hayalim bir meslek sahibi olmak degil. İnsanlara faydalı olmak. Ama çok girişken biri degilim. Bu nedenle tek yol kpss gibi duruyor bana. Ben faydalı bir şeyler yapmadan anne oldum. Sonrasında yaparım diye düşündüm ama annelik bu kadar zor gelince de gözüm korktu. Mesele bu aslında. Üniversiteyi meslek sahibi olmak için okumadım. Kendimi geliştirmek için çok istedigim bir bölümü bitirdim. Sonunda illa meslek sahibi olacagım ve hemen iş bulacağım demedim. Minnaklarimm... Anneler

Inşallah canım benim bebeğime, 3aylık. Ççok duygulandım mesajına. Anneler yavrullarından ayrıllmasın

Ay hadi inşallah. İyi ki konu açmışım m iyi ki varsınız kk anneleri, hanımları gerçekten bir Allahın kulu da alışacaksın, güzel olacak demedi. Şimdi de çok güzel. Kokusu, sesi, yüzü, elleri... Ama zor geldi işte. Bi afalladım. Bunları duymaya çok ihtiyacım vardı

Hamileyken 2 sene de salgıladığın östrojeni 1 günde salgıliyormus kadınlar. Doğum sırasında bir anda düşen ostrajen tam da tarif ettiğin şeyleri hissettiyormus kadınlara. Hayatum yarım kaldı. Bir daha eskisi gibi olmayacak bebeğime yetemiyorum vs gibi hisler. Kısacası lohusa depresyonundasin. Az kalmış. Bir 40 günü geçsin hepsi geçecek. Benjn sütüm yetmiyor şu saniirm ilk 40 gün çok ağladı. Mama takviyesi yapmasaydum daha da çok ağlayacakti :) zamanla derdini anlıyorsun. Bir de Bebeğin de gaz sorunu yoksa gittikce gece uykuları uzayacak. Benim kizim 2 aylık olduğunda aralıksız 5 saat uykulara geçmişti. 3 aylikken akşam 19:00 da bir uyurdu gece 05:00 de 10 dk emzirrirdim sabaha kadar. 4 aylık oludhinda uyku eğitimi ver. Hep aynı saatte uyut. Her gece 5 dk sudan geçirmek bile olsa yıka. O zaman kolay ve uzun uyuyor. Biraz büyüsün her şey daha kolay olacak. Dışarda mesela gikları çıkmıyor bunların. Şu Corona günleri bir geçsin. Köy bebek arabasina gezdir. Bir bakmissin büyümüş. 6 aylık olduğunda hele döküyorsun önüne oyuncakları etrafına yastiklar koyup. O kurcalar oynarken sen işini yaparsın. Yani bebek gittikce kendi kendine yetecek hiç merak etme. En zoru ilk 40 gün. Gerisi Faso fiso ha gazı an bebekler için ilk 3 ay

Aslında mesele elimin para tutması degil. Yapabileceğimin en iyisi oldugu için kpss ve atama dedim. Faydalı olabileceğim herhangi bir şey de olabilir. Para getirmesine gerek yok. Ama buradaki birkaç üye bunu yanlış anladın. Hatta boşuna okumuşsun diyenler oldu. Kadınlar bunu kendine bence toplum baskısı yüzünden yapıyor. Buradaki birkaç yorum bile o yönde. İleride bebegim fırsat verir mi bunu merak ettim ben. Cogu anne daha zor olacak deyince de bi umutsuzluğa kapılarak konu açtım. Bence de annelik en zor ama en güzel meslek. :) Allah bütün annelere sabır ve güç versin.

Amiinnn canım amiinnn inşaALLAH.. BU gecenin hürmetine Rabbil. kimseyi evladından ayrı bırakmasn ve isteyen herkese nasip etsin.. ❤ yok yav neden yanlş. anlayayım doğrudur inanıyorum sana şuan başlangıç zamanla alışıp bir düzen kuracağınıza eminim

Kisa sürmeyecek ama geçecek. Bunlar iyi günleriniz değil o kesin bilgi. Herşey çok daha kolay olacak inşallah zamanla. Ama sabir, bir kaç ay içinde geçmeyecek, 2 sene de sürebilir, sadece size eskisi kadar zor gelmeyecek.

Çocuk değilsiniz ki ben de bilmiyordum evlilik bebek nedir ama eşimin ısrarlarına rağmen kendi ayaklarımın üzerinde durmadan evlenmicem diye tutturdum. Evlendikten sonra da bulunduğum yerden daha yüksek bir yere daha atandım. Ve şimdi hamileyim. Her şey sizin seçiminizdi. Bebek büyüyünce çalışırsınız artık. Zaten 75-77 puanla bile atanıyorsunuz. M

Şöyle düşün sen ona, o dünya ya alışıyor.

Amaaan boşver bende senin gibi yorgun annelerdenim, 2 buçuk yaşında ve şu an osura osura dolanıyor saat de 2 buçuk kendi de 2 buçuk gördüğün gibi

İnşallah canım, teşekkürler. Saglıkla büyüt bebişini

İşte bende eksik olan bir şeyler var ama ne? Gerçekten bilmiyorum M

Öncelikle hayırlı ugurlu olsun 1 aylık bebekle kariyer düsündüğünüze göre vakit bol Ne cesit bi lohusalık bilemiyorm sizinki ama 1 aylıkken bebegim sütüm yetti mi?poposu mu pisk olmus?kakası fazla mı yesil? falan diye düsünüyordm Süt sagıp dolaba attıgımda drm daha o raddede değiliz demisti hatta. 7 aylık suan bninki o günleri özlüyor insan sonra, tadını cıkarın su anın.

Öyle bi şey hepsi için geçerli değil. Benim branşım 85 üstü ile atanıyor. Ki yıllardır böyle. Azıcık araştırırsanız görürsünüz. Bi yerlerimizi yırtıyoruz atanıcaz diye.

İnsnalara çocukların bireyselleşmesi zor geliyor. 6-8 ay aradı başladı bizim itirazlar, istekler ama yinr öyle dikkat çekici değildi. Şu an 15 aylık, konuşmuyor ama derdini anlatıyor. Artık yemek istemediği zmaan bitti diyemiyor ama ellerini açıp biii diyor. Bugün sabahın köüinde kalkmış naaaaa diyor, nar istiyormuş ne dediğini anlamayınca da sinir küpü beyefendi ama daha bağımsız ve bireysel eskiye göre. Büyüdükçe geçecek elbette her şey.

merhaba, 3 yasinda kizim var. ve yanliziz. esim kizim ve ben. spiral taktirmaya da kizimla gittim. disciye de. mr cekimine de. sadece bir defa sevgili kayinvalideme biraktim, orda da cenazem vardi. size tek tavsiyem, uyku egitimi verin. lutfen uyku egitimi verin. ben kizimi uyuttum esimle keyif yapiyorum suan. kizim kendi odasinda uyuyor, bizde esimle sarmas dolas uyuyoruz. bazem isterse geliyor aramiza kelebegim:) 6 haftalikken uyku egitimine basladim. o gundur odasinda uyur. guzel uyuyan cocuk, guzel yer ve daha hasta oluyor kanaatimce. en zor donem, yenidogan donemi. hepsi gecicek:) not 6 ay agir lohusa depresyonu yasamis, kendini intihar dahi etmeyi dusunmus, kIzina asik bir ana:)

Her yere razıyım, eşim de kabul ediyor. Kısmet :) teşekkür ederim

Teşekkür ederim, eğitim konusuna bakıcam. Çok karşıma çıkıyor. Vardır bir hayır. Bence de hem kolay hem zor ama alışmış olmak gibi bir fark var sanırım S

23 yasında anne oldum ve dogumum çok zor gectı 2 yıl fızıksel ıyılesme oldu.. ben de çok zorlandım. tek basıma kaldığım zaman tedırgın oluyordum. sızı anlıyorum.. su an 8 yaşında.. gececek ve geçtı unuttuk bıle...2. cocugum su an 3 yasında.. yıne zordu ama kafamda büyütmedıgım ıcın bebegımle sankı uyumlu olduk.. Emzırme bıtınce gece uykum oldu. o zaman rahat edıyorum. benım ıcın gece uykusu onemli

O ileride hersey zorlasacak diyenleri topluca kirec cukuruna gommek lazim. Kizim 2 yasinda ilk zamanlara gore hersey daha kolay. Derdini anlatiyor ne istedigini biliyor ihtiyacini soyluyor. Kendi kendine oyun kurup oynayabiliyor. Ne istedigini anlamadigim icin cilginca agladigi zamanlar bana daha zordu. Acikcasi. Bir de ustune annecim seni seviyorum deyip yanagina yapisip opmesi. Ustune ohhh demesi. Dunyalara bedel.

Bebeğim yok ama çok yakından gözlemledim. Bebek size muhtaçken 2 saatte bir emzirmek altını alma gerekiyorken daha gündüz ve gecenin farkını bilemediği için uykusu düzenli değilken sarılık vs gorulebilirken başka ne yapmayı umuyordunuz ders vs rafa kaldırin şimdilik bebeğe odaklanin büyüyünce elbet böyle olmayacak giderek sizden bagimsizlasacak Ayrıca herkes seçimlerinin sonucunu yaşar üniv okuyup sonra hiç çaba göstermeyip devletin sizı atamasını mi bekliyordunuz? Benim de böyle olan arkadaşlarım var bana göre boş yere 4 yıl üni okudular liseden sonra direkt evlenselerdi maddi manevi yük olmasalardı

Ben de yeni anne oldum, dediğiniz gibi çevredeki herkes moral bozucu bir şekilde çık daha zor olacağını söylüyor ama ben bunları düşünmemeye çalışıyorum. Olumlu yönlerinden bakmaya çalış, mesela emme sıklığı azalacak yani sana daha az bağımlı olacak. Bu durumda eşin akşam iki saatliğine ilgilense emin ol o iki saatte bile çok çalışmış olursun. Belki normal zamanda boş olsan bile oturup iki saat çalışmayacaksın ama bu durumda eşin bakarken kendini zorunda hissedip daha düzenli ve daha motive çalışacaksın. Bazen zorluklar itici güç olabiliyor. O yüzden olumlu yanlarına odaklan.

Hayr ilk kez cevap veriyorsunuz hatta ben ilk kontrole gittigimde butun hamilelere ters ters bakmiştimm. Bu hayatin neresi iyi diye kendime kizmistim mutsuzdum esim birsey yapalim dediginde gozumde buyuyordu d buyuyordu. Bebek aglarken onu sakinlestirmek icin annecim tamam bebegim bitanem diyordum dHa cok agliyordu psikolojim daha da bozuluyordu Ama geciyor gercekten ya iyiki varlar ❤

Ah kuzum sende kendimi gördüm Bebek sahibi olmak için çok uğraştık biz.. tüp bebek yaparak 25 yaşımda anne oldum Okadar çocuk sahibi olmak istememe rağmen bebek doğduktan sonra herşey den kistlandigimi düşünüyordum.. Uyku yok, gazkolik bir bebek, yardım eden kimse yok, sütum yetersiz geldi mama vereyim derken, benim bozuk olan psikolojim dahada bozuldu Birde yetmiyormuş gibi çevremde bebege bakamıyorsun diyen kişiler mi dersin ima edenlermi dersin Neyseki kendimi toparladım ve ben bu lafları hepsine yedirecegim dedim ilk işim psikolojimi düzeltip lohusa depresyonundan çıkmak oldu.. Zamanla uykusuzluğa da alıştım hiç uyumadan ayakta durmaya da alıştım bebeğim maşallah her ay alması gereken kilonun üstüne çıktı böyle böyle lohisaliktan çıktım.. Yani kısacası yaşadıkların ve düşündüklerin çok normal.. kendini suçlamanda ilk annelik duygusu diyen anne en iyi annedir çünkü anneler hep elinden gelenin en fazlasını yapar ve yinede yetemediğini düşünür..

Çok teşekkür ederim. Gerçekten moral oluyor. Siz de sağlıkla büyütmeye devam edin :)

Ben de çok sinir olurdum, o kadar kötü günler geçiriyordum ki bunlar iyi günlerse kötüsü ne olabilir diye ağlıyordum Bebeğin gelişim dönemlerini takip edip hazırlıklı olmak lazım. Ara ara ciddi krizler yaşanıyor ve sen bununla baş etmeyi öğreniyorsun. Bugün ekstrs huysuz bizimki ama köpek dişi geliyor mesela, biliyorum ondan olduğunu ve bir şekilde oyalamaya çalışıyorum. Sana tavsiye edebileceğim, şu an erken olsa da, bebeğin için rutin oluşturman, bayılıyorlar çünkü rutinlere. Bizimki o kadar alıştı ki müzikle uyumaya artık müziğı açınca direk gidiyor yatağına battaniyesini falan alıyor. Saati belli, nasıl uyuyacağı belli, saat kaçta yiyeceği, banyo yapacağı hep belli. Neyi ne zaman yapacaklarını bilmek onlara güven duygusu veriyor.

Aammmiiiiiinnnnn aaaammmmiiiiinnnnn aaammmmmmiiiinnnnnnnnn ❤❤ Çok teşekkür ederiim Allah razı olsun sizden.. Rabbimde sizi evladınızdan hiçbir zaman ayırmasın.. ❤

3 aya kadar dış çıkarma başlıyor bu sefer uykusuz geceler artabiliyor daha sonra emekleme yürüme derken zarar gelmesin diye peşinde kosuyorsunuz he bide ek gidalar ne zor alışır bazı çocuklar yedirdiginde ise kendin doymuş gibi hissediyorsun sonra si 2 yaş sendromu işte o zaman sabrini geniş tut şöyle 4 sene sonra belki bi nebze herşey eskisi gibi yoluna girmeye başlar

hamileyken bana hayat toz pembeydi kizimi alir gezmeye giderim ciciler giydiririm saclarimizi ayni yapariz falan hayaller kuruyordum. dogumu yaptiktan sonraki hafta ampul patladi beynimde sanki aman tanrim ne gezmesi ne giyinmesi ne saci kolik gece yarilarina kadar agliyor susmuyor uykusuzluk o uykusuzluga ciyak ciyak morarana kadar aglayan cocuk sabaha kadar evin icinde cocugu kucagimda sallaya sallaya gezen ben kimsede yok yardimci olan. icimden hayatin bitti kizim bide tedaviyle zorla cocuk yaptin vs diyorum sonra zamanla alistim tabi neden agliyor sesinden anliyorsun nasi susturacagini biliyosun falan. tecrube ettikce dahada kolaylasacak emin ol. insan olabilmek cok zormuş onu anladim ben. ama dünyalara değişmem kuşumu annneaaa diye bagirdigi gun anne oldugunu daha net anliyosun ve hersy daha keyifli bir hal aliyor sut makinasi olmaktan cikiyorsun bir sifatin oluyor

Dilekleriniz için teşekkür ederim. Rabbim size de gönlğnüze göre versin benimki bir aylık oldu şimdiden ayakta kendini gezdirerek uyumayı öğrendi galiba M

Şimdi bebeğinize odaklanın kpss yi önceden düşünecektiniz daha onun çok huyu değişir çok uykusuz da kalabilirsin ama her şey rayına oturur merak etme en kötü ihtimalle 3 yaşına gelir kreşe verirsiniz siz de kpss ye hazırlanırsınız moralinizi bozmayın

Diğer üyeye yazdığımı size de yazıyorum: Hayalim bir meslek sahibi olmak degil. İnsanlara faydalı olmak. Ama çok girişken biri degilim. Bu nedenle tek yol kpss gibi duruyor bana. Ben faydalı bir şeyler yapmadan anne oldum. Sonrasında yaparım diye düşündüm ama annelik bu kadar zor gelince de gözüm korktu. Mesele bu aslında. Üniversiteyi meslek sahibi olmak için okumadım. Kendimi geliştirmek için çok istedigim bir bölümü bitirdim. Sonunda illa meslek sahibi olacagım ve hemen iş bulacağım demedim. Şunu da ekleyeyim en basından beri kendime güvenim olmadan eğitimime devam ettim. Bitirebildim çünkü seviyorum ama kendime güvenim olmadı hiçbir zaman. -nemesis- Half

Konu atanmak degil ki. O sadece bir parçası. İşe girmek ve para kazanmak hiç degil RagnarLodbrok Ölürken

Anneliğin o kadar zor bir şey olması anne olmadan anlaşılacak bir şey değil zaten. Tabii ki zamanla her şey az veya çok düzene girecek ve daha kolay olacak. Ama sizin daha fazla çaba harcamanız gerekecek iş hayatına ulaşmak için. Bekar veya çocuksuz haliniz gibi olmayacaksınız hiçbir zaman.

Selamlar :) Aslında brnim çevremde birkaç örnek var sürekli şikayet eden ve bunalan. Ben de hata edip onlardan destek bekledim moral anlamında. Onlar da daha zor olacagını, bunların en iyi günler oldugunu söylediler. En iyi günlerimde ben çıldırmak üzereyim ve zihnimde bu düşünceler. İşte beni dibe çeken bu oldu sanırım. M

Ayy ışte bunu hissettim. Bol bol kokluyorum her yerini. Bir daha o kadar küçük olmayacak diye izliyorum bazen :)

Bebeğim 1 aylıkken bırak hayal kurmayı afedersin totomun üstüne oturamıyordum dikişlerden. İlerde daha zor olacak diyenin bakış açısı bence. İlk 6 ay bence daha zor sütün yetti yetmedi ki bebeğim mamayı çok kısa bir süre aldı sonra hiç kabul etmedi. Ek gıdaya geçince de ne yapacağım kaygısı oluyo ama doymadı kaygın olmuyor ki hele de bebeğin iştahlı olursa ohh değme keyfine ki benimki iştahsızdı. Bu arada dişi atağı hiç bitmiyor ama olsun her anın tadı ayrı güzel. Hepsi ne güzel muradlar ne güzrl heyecanlar. Oğlum şimdi 4 yaşında ve gerçekten benim üstümdeki yükü min diyebilirim. Ben hiçbir dönem şikeyt etmedim. Arsız bir bebek değildi ama zor bir bebekti hala da zor bir çocuk ama bu onun kişiliği damarına basmadan geçinip gidiyoruz.

Tavsiyeleriniz için tesekkür ederim hepsini dikkate alıcam. :)

Canım benim BebeĞim de,, 3 aylık oldu. Zamanla daha çok alişiyorsun. Daha çok tanıyorsunuz birbirinizi. Kendine zaman ver. Herşey en mükemmel olmasın birazda. Sen bebeğin saglıklı olun mutlu olun yeter. İnan bu zamanlarını da özleyeceksin. Biz şimdi çok aliştık oğlumla gözleri hep bende. Beni çok seviyor onu hissetmek öyle güzelki. herşey yerine oturacak merak etme. Boll boll dua et. Herşey çok güzel olacak Allahın izniyle

Anneliğin hayırlı olsun canım, rabbim evladına hayırlı ömür versin inşallah. şuan yokuş yukarı tırmandığını düşün canım. 1-2 sene sonra o yokuştan aşağı ineceksin. Bende ilk zamanları çok zorlanmıştım bebeğim doğduğunda. Hatta biraz daha mı geç bebek düşünseydik bile diyodum. Çok şükür rabbim aratmadı yalvartmadı kucağımıza alabildik. Benm oğlum 16 aylık şuan 26 yaşındayım. Herşey daha da kolay gelmeye başladı büyüdükçe. Eminim 2-3 aysonra daha da kolay olacak. Sana tavsiyem uyku eğitimi vermeye çalış yapamasanda erken uyutmaya çalış gece uykusu için. Benim oğlum genelde 9:30 da uyur. Sonra illaki kendine zaman yaratırsın. Ben ilk 10 ay o uyudukça uyudum hiç bişeyin üstesinden gelemiyodum dağılmıştım. Şimdi o uyudukça kendime vakit ayırıyorum ve mutlu oluyorum. İnan herşey çok güzel olacak biraz sabır

Bazı yorumları okıyorum da bu çocuklarla babaları hiç mi ilgilenmiyor anlamıyorum.

Canim benim ikizleerim var inanılmaz zor ilk 1 yil belki birşey yapamassin ama biraz ayaklanip belki kendi kendine oyun oynar seviyeye geldiğinde birşeyler olavaikir5

Canım her cocuk farklı da olabiliyor. Mesela ben seni in bu anlattığın sürecin tam tersini yaşadım. Bebegim gerçekten cok uzun emiyor. Şimdi bu süre azalıyor gittikçe ama kimse inanmıyordu bebegim bir saate yakın emerdi. Bana da aç dediler. Meğer gaz yüzünden ağlarmış. Birkaç kez mama verdim ama gerçekten boşunaydı. İhtiyaö olunca tabiki verilmeli. Ama doktorlar da dahil herkes farklı bir şey söylüyor. Bu durum anneleri çok yıpratıyor Muezzaa Ey akşam vapuru, sana mı kalır

O süreci de anlatabilir misin. :) cok ihtiyacım var. Bu arada tabrik ederim

Ayni durumdayız bende mezun olunca hemen evlendim bebek oldu sımdı kızım bir Bucuk yasında evde kpss calısıyorum oldugu kadar atanmadan evlendıgıme bin pismanım

Her bebek bir değil kesinlikle. Ben aylarca dışarı çıkmakta zorlanırken bebeği benimle aynı ayda sayılan arkadaşım şıkır şıkır giyinip gezmeye gidiyordu mesela. Ama ben bunun emzirmeyle de alakalı olduğunu düşünüyorum. Bebeği emen anneler bebekten uzakta kalamıyor.

Canımmmm yeni anne, genç anne YaZını okurken kendi dönemim aklıma geldi bire bir aynı duyguları yaşadım. Herkes istisnasız oooo bunlar daha iyi günlerin, o büyüdükçe derdi de büyüyecek dedi. herkes zorluğundan bahsetti ama hiç öyle değil güzel kardeşim. ben bebeğim büyürken bir gün oturup film izlerken ağlamaya başladım film izleyecek vakit buldum diye... nasıl gözümde herşey zorlaştıysa demek:) Emin ol bebeğe alışma, onunla bir düzene oturma belli bir zamandan sonra kendiliğinden gelecek. derdini anlatabilecek kendi işini kendi yapabilir hale geldikçe sende özgürleşeceksin. Asla gözün korkmasın bu günler geçiyor kim ne derse desin. benim bebeğim kolikti 5 ay kabus gibi geçmişti. şu an 5 yaşında ve en yakın arkadaşım oldu :) seninde bebeğin büyüyecek, çalışacaksın ve çocuğun için hep iyiki diyeceksin. uykusuz günler yorgun günler geride kalacak bana inan

Şuan 3,5 aylık anneyim benimkide uyumuyo yok öyle bi dünya çocuktan çocğua farkediyo oğlumda aynıydı 2 numara artı kolikle geldi fark olarak ama geçecek geçiyo bile

Hesabım yok ama araştırıp bakıcam biraz. Teşekkürler

Emin ol o aylar çok zor. Şükür bitiyor

Alışacaksın ve hatta uykunu alacak dinlenmiş bile kalkacaksın, yenidoğan sık uyanır gece emer, gaz sancısı olur vs. Bir kaç aya uykusu derinleşir az uyanır sen de dinlenmiş olursun ve hatta derdini anlayacağın için herşey kolay olacak.. Herkes bilirkişi, sen kendi düzenini kuracaksın.. Sağlıcakla büyüt..

Çok geçmiş olsun, bir anne olarak yaşadığınız anlayabiliyorum. İnşallah en kısa zamanda sağlıkla kucağınızda olur yavrucak. Ama şu kısmı lütfen yanlış anlamayın. Kişisel bakımı geçtim ama resmen insanlıktan cıktım. Mide bulandırmamak için belirtmedim ayrıntıyı.

Size de tavsiyem banyo. 12 çok geç. 21:00 e çekin. Her akşam yemekten sonra yıkayın 10 dk emzirin üzerine ya da biberon verin emerken uyurlar. 1 hafta da her akşam 21:00 de uyumayı öğrenirler. Pink_Butterfly92 🐾🐣 Anneler

Ben devlet beni emeksiz atasın mı dedim? Ayrıca o sizin görüşünüz ben iş bulmak için okumadım. Kendimi geliştirmek için okudum. Hiç de boşuna degil çünkü bu bilgileri kimseye olmasa oğluma aktarır eğitimli bir anne olmuş olurum. Sizin gibi düşünenleri de ben yanlış buluyorum.

Evet? RagnarLodbrok Ölürken

Merhaba Hepinize saglıklı, hayırlı geceler diliyorum. Buraya onlarca konu acıyorum ve bana her zaman yardımcı olduğunuz için sizlere teşekkür ediyorum. Bir aylık bebegi olan taze anneyim. 25 yaşındayım. Üniversite mezunu, öğretmenim. 2018 mezunuyum ama bugune kadar çalışmak için hiçbir şey yapmadım. Kpss de çalışmadım. Mezun oldum ve hemen eşimle evlendik. Ben de ileride olur, yaparım dedim. Evlilik oturmadan bebek istedik, hem de cok istedik. Hamileyken ders çalışırım dedim. Bulantı, evliliğe alışmak vs derken olmadı. Ama ben bu hayatta sadece tüketici olarak yaşamak istemiyorum. Bir şeyler yapmak istiyorum. Ancak çok girişken biri degilim. Bu sebeple gelecegimi kpss ye bağladım diyebilirim. Çünkü bunun dısında faydalı olmak için ne yapabilirim bilmiyorum gerçekten. "Konu başlığı ile ilgisi nedir?" diyeceksiniz. Şimdi ben anne olmanın bu kadar zor gelecegini hiç düşünmemiştim. Bebekle ders bile çalışırım sanmıştım. Her şey bebekten önceki gibi devam eder sanmıştım. Çok şükür bebegim zor bir bebek degil ve de sağlıklı. Allah isteyen herkese hayırlı ise nasip etsin. Sakın bana kızmayın evlat hasreti çekenler, çok büyük bir şükür sebebi, biliyorum. Ama gece uykularımın bölünmesi, kişisel bakımı geçtim, bazen diş fırçalama için bile vakit kalmaması... Klasik şeyler, biliyorsunuz. Anneler biliyor işte. Bu durum bana agır geldi ve çok sarsıldım. Sanki bundan sonra ömür boyu yorgun ve kendine yetemeyen biri olarak kalacağım gibi hissediyorum. Neredeyse bebegime bile yetemeyecek kadar yorgun hissediyorum. Yarıda kalan hayallerime sonsuza kadar ara vermişim gibi. Kısacası alışamadım ve çevreme sorduğum zaman, ilerde daha kolay olacak mı, dedigim zaman istisnasız hepsinin daha zor olacagını söylemesi beni iyice umutsuzluğa sürükledi. Sizce birkaç aya her şey daha zor mu olacak? Uykusuzluğa, yorgunluğa alışmayacak mıyım? Burada böyle konu açan annelere kızardım içten içe. Hem kendi istedi hem şikayet ediyor derdim ama sizleri şimdi anlıyorum. Bu, asla şikayet degil. Evladım saglıklı ya binlerce şükür. Kokusu zaten her şeye yeter. Ama bebekle hayallerime devam edebilir miyim sizce? İleride birkaç aylık olunca daha mı zor olacak her şey? Lütfen, morale çok ihtiyacım var

1,5 aylık çocuğum var. Ben de kızardım her şey daha zor olacak dediklerinde. Ki çocuk doktorumuz bile aynısını derdi ve kendi çocuğunun zorluğundan bahsederdi. Sonuç mu? Evet haklılar. Ben kötüsüne alıştırdım kendimi. Bu arada branşınız nedir? Ben bebeğim varken memurluk için 5 kez mülakata hak kazandım mesela ama torpil olaylarından elendim hep. Yani isteseniz başarırsınız. Öğretmenim ben de.

Eskisi gibi olması ile anneligin zor gelmesi ne alaka bu kısmı acıklar mısınız? "biz de bilirdik mezun olur olmaz evlenip çocuk doğurmayı onlara daha iyi bir gelecek kurmak çalışan güçlü anneleri olmak için bekledik." bu ne saçma bi düşünce tarzı. Nereden biliyorsun bebegime nasil bir gelecek kuracağımı? İyi gelecek, güçlü anne demek çalışan anne demek mi? Annelik zaten çok güzel bir duygu, bunla ilgili problemim yok ki. kahvetelvesi

Daha 1 ay olmus dogum yapali, su anda anneligin zor gelmesi normal. 3 aydan sonra bebekler gece sık uyanmaz, daha uzun sure uyur. Uyku rutini olusturursaniz aksam 7-8 gibi uyur siz de ders calisirsiniz. Ozellikle 1 yasa kadar uzun sure uyuyorlar rahat donem yani

Ya tabi ki geçecek. Sen alışacaksın bebek büyüyüp kendi kendine oyalanmaya başlayacak birbirinizi ortalayacaksınız.

Bölümünüz ne ki?

Oyy keske suan kucagimda o kadarcik bebek olsa da sevsem opsem uykum bolunse Ben 2 tane buyuttum, bi basima yurtdisinda. Yardima gelenim olmadigi icin bebegimi ana kucagina ya da oto koltuguna, kemerini takar yaninda dusumu alirdim-tabi su vs sicramayacak uzaklik birakarak. Dislerimi kisisel bakimini da ayni sekikde hallederdim. Uyurken de mekik ceker yemek vs hazirlardim. Buyudukce daha tatli oluyorlar ya, guluyorlar filan. Bugunlerin tadini cikart bence

Sanırım bütün meselede orda zaten son yazdığında kendine olan güven probleminde. Senin yerinde olsam şöyle bakardım sen annesin senin bir çocuğun var ve ilerde dünyadaki herkesten çok sana güvenecek o yavru. Sen kendine güvenmezken o sana güvenecek. Lohusalık psikolojisi de şu an seni yormuş olabilir. Bugünler geçecek o minnoş şey büyüyecek ve sen o günleri özleyeceksin. Bunlar geçecek geleceği de fazla düşünme bak zaten virüs var ben doğurabilecek miyim onu düşünüyorum şu ara o kadar tedavi ol zorluklar çek koronaya yakalan :) her şeyin senin için güzel olmasını umuyorum.

Feragat etmesi en zor olan şey benim için uyku Bu arada iki bebegi olanlara şapka cıkarıyorum :)

Bebisin daha çok küçük sağlıkla büyüt. Ileriki aylarda daha da zorlanacaksin diş çıkaracak vs. 2 yaşına doğru nispeten rahatlarsın. Evet zor çok zor ama sabırla sevgiyle büyüyecek.

Sizin adınıza sevindim. Benimki zor bi bebek olmadıgı halde ben zorlandım. Sizi düşünemiyorum bile. :) M

Bebeğim 3 aylık uykusuzluğa erken kalkmaya gece kalkmaya hepsine alışacaksın arkadaşım. En güzel zamanlarını bunları düşünerek harcama şu anda sadece bebeğine odaklan her şey düzene giriyor kendine biraz zaman ver. Evinin işine de yaparsın kendine de bakarsın ders de çalışırsın ama bebeğin biraz büyümesi lazım

6. Aydan sesleniyorum hala normale dönemedi hayatım. Ama baslara göre daha iyi şimdi. En azından uyku zamanı belli, oyun oynayabiliyoruz oyalamak daha kolay oldu. İlk aylar sürekli emmek istiyordu o yüzden kimsenin kucağında durmuyordu. Şuan eşimle de güzel vakit geçiriyor. Ama hala doğum kilolarimi veremedim, çalkantılı ruh halim devam ediyor. Makyaj yapmayı, eski kıyafetlerimi çok özledim Temennim su hastalık sürecinden bir an önce kurtulup kendimle de ilgilenmek

Valla 6 aylik bebegim ve annik gercekten cok zor yani bende bebek olmadan once cok kolay birsey diyordum ama cok zormus yani bende cok yor gu num aslinda ama herseye deger

Benim bakacak annem ve kv yok malesef daha doğrusu güvenim yok. Sizi tebrik ediyorum:)

Atanmadan başka yol çizin kendinize hocam. 4 sene tayin isteyemiyorsunuz. Eş durumuna da izin vermiyor. İnsallah duzelir

Bir aylik bebek emer uyur genelde uzgunum ama hazirlikli ol iki çocuk annesj olarak zor günler yeni geliyor o yuzden kendini salma ve dirençli ol

Ben şu bugunler iyi gunlerin ilerde daha zorlancaksın diyenlere uyuz olarak gecirdim o gunleri. Bana gore buyudukce daha kolay olacakti cunku oyle de oldu. İlk zamanlar hep kucaktaydi bileklerim inciniyordu mesela kucak durumu azaldikca bitti. İlk zamanlar asiri uyanıyordu buyudukce tabi bu iki sene aldi o da bitti. İlk zamanlar yuruyemiyor emeklerken tutunup düşüyordu hep e buyudu o da bitti. İlk zamanlar laftan ne kadar anlayabilir minicik bebek ama sonra oluru olmazi anlıyor. Yani hersey büyüdükçe iyi oluyor inan Bunu gecede 15-18 kez uyanan bi cocuk annesi olarak yaziyorum hepsi gecti gitti. He yemek yapmak vs yapabilirsin belki ama suan sınav calismak icin doğru zaman degil bence. Onu ancak seneye yapabilirsin. Ama buyudukce daha zor olucak diyenleri dinleme. Hepsinin en az iki cocugu oluyor genelde:) demekki hersey o kadar muthis zor degil ki ikinci düşünülüyor :) Oglum 3 yasinda kismetse 2. Geliyor bizimde İnan hepsi gecicek demeye geldim.

Ay ben de uyuz oluyorum hani hiç mi umut yok diyorum. Ben de hep aksine inandım ama kendimi kandırmak da istemedim o yüzden burada konu açtım. İyi ki de açmışım. Benim bebiş çok sık uyanmadığı halde ben böyleyim bi de:) benimki annesini biliyor demek ki yormak istemiyor ay ben çok cocuklu aile olmak istiyordum benim oğlan doğunca valla anca büyütür, yetiştiririm ben dedim :) ben sanırım diğer konudaki hayallerimi yarım bıraktığım için de bu psikolojiye girdim. Dün yirmi sf kitap okudum diye dünyalar benim oldu. Kabullenemiyorum sanırım. Son olarak da bebegin sağlıkla gelsin inşallah

Ay cok güldüm buna :)

Okudum ama istemsizce dedim ki (Preeklampsi yüzünden erken doğum yaptım ve bebem küvezde 10 gündür ve 1 haftadır görüşte yasak) ; Evladım yanımda olsa kollarımda olsa da tek derdim kişisel bakımım bölünen uykularım olsa... Neyse.. Bir süre böyle gider.. Şuan bebek o belli bir düzen oluşturana kadar bu şekilde yorucak seni.. Yapacak birşey yok buna.. Ama zamanla bir düzen oturtursan senin için de evladın içinde daha verimli zamanlarınız olur.. Allah yardmcınız olsun

Tam olarak bu "bunlar iyi günlerse kötüsü ne olabilir diye ağlıyordum " :) Harika haftalar diye bir kitap siparişi verdim. Orada hafta hafta olabilecek sorunlar vs yazıyormuş. Gece banyo yaptırma rutini oluşturmak istedim ama hep gündüze yaptırdım. Bu kötü oldu biraz. Uyku egitimi çok tavsiye edildi ona bakıcam. Geceleri hep karanlıkta tutuyoruz doğduğu günden beri, belki bir anlamı ve faydası olur. Uyurken açtığımız müzik var. Böyle böyle rutin oluşturmak istiyorum ben de. Minnaklarimm... Anneler

Ben 19 yasinda lise terk olarak evledim 20 de kizim dogdu sonra aradan 2 yil gecti dedim ki biseyler yapmam gerek ve liseyi bitirdim kizim varken hemde. Sonra ogluma hamile kaldim ama azimle hirsla calistim. 2 senemde liseyi bitirmekle gecti kizim 4 yasinda oglum ise henuz 1 yasindaydi. Sonra drama sanatlari fakultesini bitirdim oda 2 yil surdu. Diplomami aldim ve Yaratici drama egitmeni oldum. Simdiki hayalim ise henuz ise baslamadan universite sinavlarina grip moda tasarim bolumu okumak. Oglum 3 yasinda suan ve 5 yasina kadar vaktim var ama sinifina baslayana kadar yani rahat rahat okurum mezun olduktan sonra da ister ogretmenlik yaparim ister stilistlik. Ben gucumu esiminde destegiyle cocuklarimdan aldim.

Büyüdükçe daha zor değil tam tersine daha kolay bakma sen onlara

Benim yavru da corona ya denk geldi dısarı cıkamıyor. Biz kıl payı atlattık doğum olayını. Siz de saglıkla bebeginize kavusursunuz inşallah. Güzel dilekleriniz için teşekkür ederim. Ben burada içimi çok net döktüm, kendimi şok fazla açtım. Ama güven konusunu asla kimselere belli etmem, aşmak için de zaten yıllardır hep çabalıyorum. Oğluma da asla belli etmem. O annesini her zaman güçlü ve özgüven sahibi olarak bilecek. Bir de bende aşırı vardı bugunlere buna ragmen geldim, bundan sonrası da inşallah daha güzel olacak. Sadece diğerlerine göre daha zor oluyor brnim işler. Çünkü mücadele etmem gereken bu durumum var. Mesele sadece kpss de degil. Emek verdim ve şimdi onu aktarmak istiyorum Belki başka şekilde nasip olur. Ama oğlumun güvenini hiçbir zaman kırmayacgım inşaallah

Beş kez mülakat hakkı kazanıp elenmek nedir ya cok üzücü. Hakkınız olan yere en hayırlı zamanda gelirsiniz inşallah. Benim burada kvli kpli konularım var bu yüzden ifşa olmamak için branşı demeyeyim :) ama ben hala bundan daha zor olacagını düşünmüyorum. Mesele bu gece hem emzirmek içn uyandım defalarca, hem de onunla birlikte 6.30 da kalktık. Hala ayaltayız. Suyumu zor içtim. Bütün ömür böyle hatta bundan daha kötü gececek dedikleri zaman inanmak istemiyorum.

İnşallah en kısa sürede tamamen toparlarsınız. Zor kısımları baya baya aşmışsınız :) M

7 aydir uykumu alamiyorum ama alistim artik. Uyutmadigi gecenin sabahinda bir gulucuk atiyor affettiriyor kendini, ama ben zombi gibier gezmeye devam ediyorum tabi. Bence baslar biraz daha zordu. Zamanla hem alisiyorsun hem bebegini taniyorsun anliyorsun kolaylasiyor. Ihtiyaclari artiyor, ama en azindan neden agliyor ne derdi var anlayabiliyorsun baslarda zordu

Mesajınızı iki kere okudum, ikinci kez mi cevap veriyorum bilmiyorum. Gerçekten cok iyi geldi. Son olarak da dualarınıza içten Amin diyorum hayırlı bir evlat olur inşallah bebişin

2.5 aydan sevgiler öhöm öhömm.. Şimdi ilk 1 hatta 1.5 ay aşiri zorlandim. Bebege adapte olmak yerine onu bize adapte etmeye zorladim. Bu surecte cok yiprandim hicbir sey eskiye dönmuyordu ne ben ne eşim ne evliligimiz ne de kendi ozel hayatim... Ilk 1 ay 1 hafta banyo yapamadigim gunleri bilirim. 1 ay misafirlerden firsat kaldikca ciplak olup ten temasi yaptim bebegimle... o kadar zor gunlerdiki anlatamam sonra gaz sancilari aglama krizleri derken 2. ayda guzel seyler olmaya basladi mesela bana gülümsedi. Benim sesimi tanimaya başladi. Uykusu duzene girdi ne istedigini anliyorum artik hemen veriyorum. Insanlarin lohusalik bitince sana ogutleride azaldigindan yetememe duygum uçtu gitti. Psikolojim duzeldi. Bebek bize uyum saglayacak sanmistim ama biz bebege uyum saglamak zorunda kaldik dogal olarak sanirim cocuk isterken bunu es geçmiştim... Neyse velhasil gececek bugunler. Dun gece bebegim kesintisiz 4 saat uyudu ❤ o surede o kadar sıkildım ki gittim zorla uyandirdim artik kalk acikmadinmi diye ❤ Sizinde bebeginizden size ozel saatler illaki kalacaktir. Suan yenidogan olarak sorumlulugunuz fazla ama ay gectikce azalacak. Cogalacak geri azalacak ama asla bir duzende gitmeyecek sevgiler. Son olarak Rabbim isteyen herkesin kucagini nur yüzlü mis kokulu bebelerle doldursun rabbim bu duyguyu her isteyene yaşatsin

Yani aylarca karanlikta kapali kal, ekmek elden su golden anne karninda yat, bianda seni disari cikarsinlar. Aslinda bebegin varolus mucadelesi veriyor, duruma o pencereden bak. Tek bildigi koku senin kokun, senij yuzunu bile net secemiyor, gozunde hala perde var ve sesini taniyor.. Sen onun melegisin.. Bakabilecegin icin Allah onu sana gonderdi dimi. Cinsiyetini bilmiyorum ama eger erkekse, erkek bebekler inanilmaz gazman oluyor. 3 ay kucagindan dusurmeyeceksin. Alisir diye korkma, birak alissin, 9. Ay itibariyle kaciyorlar kucaktan. Besledikten sonra en az 25-30 dk dik pozisyonda tutman lazim, midesi yanar gazi artar 3-4 dk icinde yatirirsan. Gece benimkiler bnm gogusume baslarini koyar uyurdu bende oturdugum yerde uyurdum bazen, cok gazli olduklarinda.. Gececek..

Kesinlikle katılıyorum. Ben de cocukken ezik büyütülmüş biri olarak şimdiden oğlum için bu konuda çok dikkatli olacagım diyorum. Bu arada bir yerde okumuştum "mukemmel anne degil iyi anne olun, sizin sevginiz bile yetişmesi için yeterli" şeklinde bir pasaj vardı. Yani mükemmel olmak imkansız ve olmaya çalışmak aşırı yorucu. Biz sevgi dolu iyi anneler olmak için çabalamaloyız. Her şeye yetişmemiz imkansız.

"Evet ilk zamanlarki ruh hali yorgunluk yok." İşte birileri bunu dese ilaç gibi gelecekti. Khomyuk

Benim ikizlerim var 1 i 7 ay ağladı kolik bi bebekti şimdi 17 ayliklar cok sukur rabbime uykuları düzene girince daha rahat oluyo herşey böyle kalmiyo canını sıkma en güzel hali şimdi bebekliginin

Merhaba. Benim kızım 1,5 yaşında. Şimdi eskiye göre daha kolay bence. Bana göre 9 aylık olup emeklemeye başladıktan sonra rahatladı. Önceden sabahtan akşama kadar yüzü dışarı dönük kucakta gezmek isterdi. Uyumaz, uyursa bile kucakta uyurdu. Hiç bir iş yapamazdım. Şimdi kendi başına çok güzel oynuyor. Allah size de kolaylık versin. Daha yaşınız genç. Bir iki sene sonra ders de çalışabilirsiniz. Allah gönlünüze göre versin.

Çevremdeki herkes beni daha da dibe itmek için konusuyor gibi. Hani biri de desin ki bu birkaç sonra alılacaksın, daha kolay gelecek. Ama herkes diyor ki bu zamanları arayacaksın. Şimdi emzir, uyut çok kolay. Oysa ben bu hayatta uykuya aşırı düşkün biri olarak hayatımda ilk kez geceleri üç dört defa kalkıyorum. Aşırı zor geliyor. İleride alışacaksın demelerini bekliyorum. Kimse demiyor. Ama bunu duymaya çık ihtiyacım var.

Bende ögretmenım kpss calıstım baya mülakata gırdım olmadı 8 aylık oglum var basta bende senın gıbıydım ama suan cok mutluyum onla vakıt gecırmek cok guzel coj sevıyorum hıcbır sey umrumda degıl suan yanımda besıgınde her an ınsan nasıl mutlu olabılıyor dıslerımı sıkıyorum ıcım kaynıyor. Her zorluktan sonra gelen mutluluk gıbı. Hersey olur atanırız ısımız olur gucumuz olur ama bebegımle olan bu anlar bır daha gelmeyecek o yuzden hıc uzulmuyorum.

Bebegimi üç yaşına kadar kimseye bırakmak istemiyorum. Eşim kazanırsan dondurursun dedi, o mantıkla düşündüm çalışmayı. Evet, sanırım o tür düşünceler yüzünden böyle bi telaşa girdim. Şimdiden onun için kitaplar alıyorum. Yenidoğan için bile varmış:) sık sık masaj yapıyorum, eşim de bize hep yardımcı. İnşallah bir rutin de oluşur ve buna kişisel bakımım da dahil olur. Koktum vallahi süt, kusmuk kokuyorym :) M

Saglıkla büyütün ama ben umutsuzca konuşan insanlardan hazetmiyorum. 1.5 yasında kızım var 10 ay oldu işe başlayalı, hem sınavlarım, işim, derslerim, yemek, temizlik, çocuk, bir de bunun üstüne aylarca evde olmayan asker bir eş... Ama hiçbirşey pes ettirmedi ettirmeyecek de... Kötü yorum yapana cevabı sen vakit ayırıp sınavına hazırlanarak vereceksin. İlk aylar zaten sürekli uyuyor bebek biraz bilinçlenince de pek zorlugu olmuyor. Uyudugu zaman vakti degerlendrmen gerekiyor. Bahane degil fırsat yaratman gerekiyor açıkçası...

İnstagramda sevdiğim bı sayfa var sahibi öğretmen ve 3 çocuklu ve yazar adı Sermin yaşar. bı onun sayfasına ve yazdıklarına bakmanızı öneririm. Her okuduğumda içim açılıp yaşama sevinci geliyor. insan her şeye alışan bir canli. Kolaylıklar dilerim size sağlıcakla büyütün bebisinizi

İşte aynen böyle diyorlar emer, uyur. Ama hayatımda ilk kez yaşadığım bir durum var. Bu ilk olma durumu kendi basına bier zorluk degil mi? Y

Yok ben buna inanmıyorum biz 4 buçuk aylık olduk kolik bebeklerim bide ağlama krizleri falan sabahliyordum şimdi akşam 9 10 gibi gece uykusuna yatarlar 3 4 saatte bir mama için uyanirlar sabha 8de tamamen kalkarlar 2 saat oyun oynar kendi halinde muzik falan dinletiyirym o sırada kahvaltı hazirlarim süt sagarim biraz iş güç kahvaltıda önce uyutrum yerim içerim çay keyfi bile yaparım çok şükür maşallah diyeyim yani bu düzen zamanla kendi uğraşlarım sonucu oldu gece uykumu alıyorum bazı geceler yatmadan önce mama veririm sabah 5 e kadar uyurlar herkes birşey söylüyor fakat şunu unutmamak lazım her bebegin huyu suyu farklı sen nasıl alistirirsan öyle gidiyor

Olağanüstü bı enerjisi var cidden

Daha çok erken. Muhtemelen lohusa depresyonundasiniz. Çocuğunuz büyüyecek okula gidecek elbette sizin de çalışmak için zamanınız olacak. Sadece sizin istediginiz zamanda degil olmasi gereken zamanda olacak. Büyüyünce daha zor kısmına katılmıyorum ben. Bir bebeğin ya da cocugun derdini anlayinca bakmak daha kolay geliyor. 3.5 yaşında kızım var doğduğundan beri calismiyorum kreşe başladı ve ancak kendime zamanım oldu. İşe geri döneceğim evet garantisi yok hayat zor ama tamamen kısmet. Çocuğunuz olmasaydı da 2 3 sene belki kazanamayabilirdiniz. Şu an a odalların çünkü geçmişi değiştiremezsiniz bebeğinize sarılın. Evet eski yasaminiz tamamen degisecek ama elbet büyüyecek ve hayatınız da düzene girecek.

Siz onlara aldırmayın zor çocuklar da var elbette ama pozitif düşünmek lazım. Büyüyünce inşallah uykuları da düzene girer. Ne istediğini anlatınca beraber konuşup anlasirsiniz evet hiçbir zaman çok kolay olmayacak ama o kadar da zor değil yani. Düzelecek geçecek merak etmeyin.

Benim bebeğim hiç emip uyumazdı. Büyüdukce kolaylaştı. Gece uykuları uzadı. Küçükken gece sık uyanıyorlar. Büyüdukce gece uykuları artıyor. Moralini bozmayın kızın.

Biri 8 aylık öbürü 20 aylık iki bebegimle açıktan okuyorum.. bebeğinin gece uykuları düzene girince sende kpss ye çalışırsın geceleri.. benim bebekler gece 12 den önce uyumuyor onları uyutup 4 e kadar ders çalışıyorum çok zor oluyor ama bişey yapmak istiyorsan bişeylerden feragat etmek gerekiyor

Çok teşekkür ediyorum. İşte beni anlayan bir yorum olmuş. Bi anda bütün rahatlığın tam tersşme dönmesi beni sarstı. Bazen çıldıracak gibi oluyorum. İleride daha zor olacak dedikleri zaman da, işte kesin çıldırırım o halde diyorum. Biri cıkıp alışacaksın dese bir nebze rahatlık gelecek.

Buyuyunce hepsini unutuyorsunuz 15 yasinda bir oglum var bende bir cilginlik yapip 2. okadar aradan sonra istedim. Zor olacak farkindayim ama tecrube edindim. Okadar unuttum ki oglumun bebekligini. Yine zor olacak biliyorum ama hepsi geciyor. Sadece zaman ve sabır..

Lohusasin ondan biraz bu düşünceler zamanla geçer merak etme. Sadece ben en başından beri senin bi hayalin varmis gibi gormedim. Hayali olan biraz çabalar sen hiç bir sey yapandan okulu bitir, ise girme, kpss çalışma, hemen evlen, hemen cocuk e hayalin peşinden koşmadan nasil yarim kalıyor başlamamışsın ki simdi de bebek biraz düzeni bozunda hayallerin yarim kalmış hissediyorsun. 2 üniversite bitirdim çalıştım evlendim şehir degistirdim ayni is yerinde evden çalışmaya devam ettim, kızım doğdu 1 yaşında kendim bakıyorum ayrıca bütün gün pc başında bazen geceleri is yapıyorum, ev siliyorum yemek yapıyorum. Gezmeye gidiyorum. Herşey oluyor yani bu senin biraz çabalamanla olacak şeyler.

Elin para tutmuyor diye niye kendini işe yaramaz gibi lanse ediyorsun. Sen insan yetiştiriyorsun. Toplumu oluşturan bir birey. En zor meslek bu zaten kaldı ki diş fırçalamaya bile vakit bulamıyorum diyorsun bi de çalışırsan nasıl yapacaksın? Çocuk bakmak zordur illaki ama hem zorlanıp hem kendine ekstra iş çıkarmak istiyorsun kadınlar kendine niye bu kadar eziyet eder anlamam

Canım her cocuk farklı da olabiliyor. Mesela ben seni in bu anlattığın sürecin tam tersini yaşadım. Bebegim gerçekten cok uzun emiyor. Şimdi bu süre azalıyor gittikçe ama kimse inanmıyordu bebegim bir saate yakın emerdi. Bana da aç dediler. Meğer gaz yüzünden ağlarmış. Birkaç kez mama verdim ama gerçekten boşunaydı. İhtiyaö olunca tabiki verilmeli. Ama doktorlar da dahil herkes farklı bir şey söylüyor. Bu durum anneleri çok yıpratıyor D Designer08 M