Birçok uzmana göründüm küçükken annemi kaybettiğim için aşırı sorunlu bir çocukluk dönemi geçirdim. Sonra lisede göründüğüm uzman bana OKB teşhisi koydu bunun yanında hala aşamadığım öfke kontrolsüzlüğüm de var maalesef,

O bende de oldu vok siddetlenebiliyor fakat kuzum en fazla rezil oluruz e sonra?en fazla 1 gun akillarinda kalir unutup giderler kimse onemsemex ki boyle seyleri herkes kendi derdinde inan, baskasinin basina gelse sende onemsemez gecersin insanlik hali dersin.. hadi diyelim olduk ucunda ölüm yok soyle dusun bugun rezil olduysan yarin durumu toparlayacagin baska birsey olur

Şu televizyondaki diziyi izlemeden önce hiç bilmezdim böyle bir şey olduğunu, meğer ne çok varmış.. Allah yardımcınız olsun, namaz kılın♥

Ben lisedeyken gitmiştim beni dinledi etti ve OKB teşhisi koydu sonra lise dönemim boyunca ilaç kullandım sonra da kestik ilaçları. Bu hastalık da ilaç tedavisi olmadan iyileşmek mümkün değilmiş diye duymuştum. Evet haklısınız başka bir uzmana gitmekte yarar var. giggles Shady's back. Anneler

İstanbuldaysan devlette doktor önerebilirim. Kartal Koşuyolu Kalp ve Damar da Psikiyatrist Handan Neze. Benim ailemde biçok kişiyi tedavi etti, bir dönem birlikte de çalıştık muazzam bi doktor. Tavsiye ederim, ilaç kullanman gerekiyor kendi kendine halledemezsin ne yazık ki

Kendi kendinize aşmaya çalışın, insanların anlaması için hastalık hakkında bilgi sahibi olması lazım. Üzerine gitme yöntemi, düşünceleri serbest bırakmak başka çözüm yok. O davranışları düzeltmek için zaman lazım, o zaman sürecinde de asla yaptığın davranışları tekrar etme ve düşünceleri umursama.

Geçmişte 2 yıl gibi bir süre ilaç kullandım bırakmak çok sancılı oldu . Tam anlamıyla geçmiş değil bazı olaylar tetikliyor hala bazı şeylere takılıp kalıyorum Kendine guvenmen bu süreçte en önemlisi kimseye anlatmanada gerek yok, insanlar en ufacık sorunda yüzüne vurmaktan çekinmezler daha çok üzülürsün

Bunu asmanin en kestirme yolu izerine gitmek kuzum yoksa artar, kendine hedefler koy bugun biri hakkimda ne dusundu ilgilenmeyecegim diye ama bunu dusunup durma dikkatini baska yone ver, zaten dusunce dagilacak zamanla farkinda olmadan, zorlansanda takinti yaptigin konular uzerine durma illa su olacak diye, esasinda olumsuz hissettiren dusunceler kendi dusuncelerin degil bunu da unutma sen icine boyle bir his geldiginde bunu onemsedigin icin giderek artiyor

Bana teşhis konduğunda ilaç önerildi ama zorunlu olarak söylenmedi, adını hatırlamıyorum ben de ilacın. Günlük hayatı etkilemediği sürece ilaca gerek yok denmişti. Hani evden çıkamaz halde ya da günlük fonksiyonları yerine getiremez halde olmak lazımmış ilaç kullanmak için. Hiç ilaç kullanmayarak yendim ben. Kompulsif yönü çok yoktu belki de bende. Hala küçük totemlerim var. Ancak obsesyonları dinlemeyerek ya da tersini yaparak o dürtülerin azalmasını sağladım. İntihar girişiminin okb ile bir bağlantısı var mıydı, o anlık sebepleri nelerdi? Yanında depresyon ya da farklı bir psikolojik rahatsızlık olabilir mi acaba, kaç farklı uzmana göründünüz?

Ilaclar beni çok rahatlatmıştı belki başka bir doktora gitmen daha iyi olur başka bir ilaca başlarlar. Bu süreçte insanin kendisine güvenmesi çok önemli, korkularının üzerine gitmengerek sevgilin seni bırakırsa ne olur En fazla neden korkuyorsun bunların cevabını ver kendine Herşey olacağına varır öyle düşün olacağı varsa onu ne geçemezsin hayırlısını işte dua et olumlu düşün güzel olsun

Rabbim yardımcınız olsun inşaAllah çok zor durum Ama sevgilinizin bilmesi gerekiyor ondan saklamayın evlenince ortaya çıkarsa büyük sorun olur Bende depresyon ilacı kullanıyorum eşimle evlenmeden önce herşeyi anlattım ona rağmen kabul etti beni sizde anlatın Sevgiliniz sizden saklasa ne hissederdiniz ona göre hareket edin

Aşırı kafaya takmak pek normal değil, bunun icin ilaç gerek. Bende önceden cok takardım hatta çirkin bir kız değilimdir ama ister istemez kendimi kıyaslardım böyle. Fakat kendimi yetersiz hissetme gibi bir durumum olmadı hiç. Sürekli kendime "kendimden degerli, kıymetli hiçbir şey yok" diyorum. Sık sık tekrarlıyorum pozitif enerji saçıyorum kendime az da olsa ruhum rahatlıyor. İşte böyle böyle cümlelerle kendimi rahatlata rahatlata kendimi kontrol etmeyi öğrendim. Kontrol etmeyi öğrenince emin olun azda olsa hafifleyeceksiniz.

Maalesef İstanbul'da değilim

25 yaşımdayım okb bende de lise yıllarında bailamıştı ailem bu konuda asla anlamadı beni ve ben evlendikten sonra hergün ev silip süpürünce komşum farketti durumumu. En son sürekli beni kahveye çaya çağırıyordu oyalıyordu resmen süpürgeye dokunmayayım diye. Daha sonra eşim tedavi için gittiği doktora bende gittim. Anlattım başke şeyler anlatıyordum aslında ama adam konuştuklarımdan takıntılarımı farketti direk ona yöneldi. Bi süre tedavi gördüm. Sonra kendimi kontrol etmeye başladım yapmasam ne olacak? Yaptım ne olacak? Sürekli tersini olumlu olarak düşünüp bastırmaya çalışıyorum. Ama hala mutfakta bişeye dokununca elimi sürekli yıkama ihtiyacı tüm dolapların düzenli olması başkasına asla düzelttirmeme başkasının yaptığını gidip yeniden yapma gibi takıntılarım devam etse de hayatımı kısıtlayacak boyutta değil. Siz doktorunuzu değiştirin özele gidin mutlaka devlet zaman kaybı sadece.

Üniversitedeyken depresyon tedavisi görmüştüm. Sizin saydığınuz bazı özellikler bende de mevcuttu. Belki okb depreyson karışımı bir şeydi bilemiyorum şimdi tam. Doktor tedavisiyle ama iyileştim ben en fazla 2 yıl içinde. Acaba doktorunuzu mu değiştirseniz?

Ailem bile anlamıyor abartıyorsun diyor. Bende sevdiğini kaybetme korkusu da var bu hastalıkla beraber. Kimse anlamıyor beni. Ben 3 yıl gibi bir sürede ilaçlarımı kullanmıştım.

bende 4 5 seneden beri okb teşhisi ile yaşamaya çalışıyorum. benimde temizlik takıntım hiç olmadı genellikle hastalıklarla ilgili takıntılarım var ve dediğiniz gibi kimse beni de anlamıyor malesef düşünememeye yapmaya çalış diyorlar fakat bu elimde olan bişey değil malesef. kullanmadığım ilaç bnm de kalmadı ama uyumaktan başka bi faydası olmadı. en son 6 ay önce babamı anı bi kalp krizi sonucu kaybettim en büyük korkum ve takıntımla yüzleşmek zorunda kaldım. o günden beri takıntılarım o kadar arttı ki bu süreçte de sürekli babam iyi mi nasıl bi yerde sürekli bunları düşünüyorum. aklıma gelen bişey oluyor örneğin ışığı 7 kere kapatıp açmak gibi yapmazsam babam kötü durumda olcak diye endişe duyuyorum gibi beter şeyler. içinden çıkılmaz bi hal aldı. en son terapi dediler ama malesef korona sürecinden dolayı yüz yüze terapi de alamıyorum

İstifçilik bende de var bir de sevgilimin geçmişini aşırı kafama takıyorum benim de geçmişte yaşantım oldu ama sürekli aklımda kendimi yetersiz hissediyorum sadece sevgili konusunda değil her şeyde. Önce daha kötüydü örneğin kapı kapandı mı acaba diye 5 dakikalık yolu sırf kapıyı kontrol etmek için yürüdüğümü bilirim. Biti Zdrava Allah'ın İzniyle

Allah rahmet eylesin, başınız sağolsun maalesef yüz yüze terapilerden ziyade bu süreçte telefonla terapi yapılıyor diye biliyorum. Suleymanin

Canim psikoterapi aldin mi? Senin icin en etkili cözüm bu olacaktir. Ilac kullandigin dönemdd takintilarinda azalma oluyor muydu? Ve sevgiline durulundan neden bahsetmedin? Güvenmiyor musun, seni yargilar veya anlamaz diye mi düsünüyorsun? _Sitare_

Ben devlete gitmiştim ilaç ismi yazmak uygun olmadığından yazmıyorum ama verdiği ilaçlar hep uyku yapıyordu bu da benim okuluma da etki ediyordu. En iyisi sanırım paraya kıymak bu noktada. Biti Zdrava Allah'ın İzniyle

Merhaba hanımlar, bir psikiyatri doktoru tarafından teşhisi konulmuş OKB hastalığım var. Benimkisi daha çok temizlikten ziyade takıntı şeklinde. Örneğin insanlar benim hakkımda ne düşünür diye kendimi rahatça ifade edemiyorum, başkaları ne derse desin kendimi beğenmiyorum, sayı takıntım var müzik çalarımda atıyorum 49 şarkı varsa onu 50 şarkıya tamamlamadan rahat edemiyorum, sevgilimin sürekli geçmişini düşünüp kendime adeta işkence ediyorum. Senelerce ilaç kullandım hiçbir işe yaramadı ve insanlar beni anlamıyor daha doğrusu bunun hastalık olduğunu bilmiyorlar. Şu an 25 yaşındayım ve daha öncesinden de intihar girişimlerim oldu. Yaptığım hiçbir işi beğenmiyorum ve dışarı çıktığımda eğer evde yalnızsam kapı kapanmış mı diye kapıya dokunup duruyorum. Gerçekten psikolojim o kadar bozuldu ki. Benim gibi bu hastalıktan muzdarip olan var mı? Çünkü etrafımdaki hiç kimse beni anlamıyor sevgilime de söyleyemedim hastalığımı.

Ben ilaç tedavisiyle iyileştim. Ama epey ağır bir tedaviden bahsediyorum. Dediğim gibi 2 yıla gayet normal bir insandım Ha yine mesela ara ara törpülenecek yanlarım var tabi ki Sadece hayatımı etkileyecek düzeyde değil Bilmem kaç yıl önce doktoruma 200 lira mı ne veriyordum. İyi bir doktordu gerçekten

En kötü ne olabilir? Olsun deyip geçeceksiniz. Rezillik korkunuz mu var, rezil olun, nolacak? Size gülsünler, alay etsinler, küçümsesinler, ee? Nolacak rezil olsanız da size gülseler? Çok mu önemliler?

İlaçlar sizi sakinlestiriyor ve gereksiz korkularınızi ortadan kaldırıyor. Ama bunun daim olması size de bağlı. Çünkü psikolojik hastalıklar da genetik olabilir. Yani siz bu hastalığa sahipsiniz, bazen artacak bazen sönecek. Artmaması ya da artınca hemen sönmesi için ne yapmalı? Stresten uzak duracaksiniz. Kötü bir şey yaşayınca ah vah etmeyip geçici dünyanın işleri, bunlar da geçecek diyeceksiniz. Bir de sizi korkutan şeylere tepkisiz kalarak meydan okuyacaksınız. Şöyle ki müzik çalarda 49 şarkı kalsın, rahatsız olsanız da catlasaniz da öyle kalsın. Çok kısa bir süre sonra kendinizi cok daha iyi hissedeceksiniz

Allah rahmet eylesin, başınız sağolsun maalesef yüz yüze terapilerden ziyade bu süreçte telefonla terapi yapılıyor diye biliyorum

Bende obsession var. Son derece kendimden cok cevremi etkiliyor bu durum. Özellikle özel hayatım maalesef. İlac kullanma durumuna geldigimi biliyorum ama kendi kendimi kontrol etmeyi saglıyorum elimden geldigince. Sonsuz takıntılarım düsüncelerim var detayların takıntıların icinde boguluyorum. Bunun yanında istifcilik durumum vardı o da takıntı seviyesine kadar gelmisti kendimi frenleye frenleye kontrol ederek bundan kurtuldum. Fakat ne olursa olsun takıntımdan kurtulamasam da kontrol etmeyi ögrendim kendi kendimi.

Maalesef İstanbul'da değilim. İlaç tedavisi şartmış bu hafta başlıyorum inşallah uzmana görünüp. askitotomsu Yiğit Aras_SMA

Bugün söyledim birlikte aşacağız dedi zaten dün geçmiş kavgası etmiştik bende bugün dayanamadım söyledim. Tekrar tedavi olacağım inşallah.

İnsanların yanında maalesef rahat edemiyorum en çok da bu zorluyor beni. Rezil olma korkum var. . push ; Biti Zdrava Allah'ın İzniyle

Doktorunuzu degıstırın Biti Zdrava Allah'ın İzniyle

İlaç ismi ben de hatırlayamam şu an zaten. Ama doktora gidince aşırı uyku yaptığını söyleyince ona göre bir ayar vermesi lazımdı. Şu da var ki bu ilaçların da yan etkisi var yani. Her ilacın var ama kullanmaya devam ediyoruz. Maddi durumunuz müsaitse ben böyle durumlarda özel hastanelerden yanayım hep.