Kesinlikle. Hep daha fazlası. Fazlasını ararkende elimizdekini yitiriyoruz. Kısır döngü. Sonra pişmanlık sonra tekrar hata.

Umarım.. Umarım sizde sevdiklerinizle uzun bir ömür geçirir, ağız dolusu kahkahalar atarsınız. Sevgiyle kalın.

Bu konu senin için zararlı olmaya başladı kuzum :) biraz daha kararlarını sorgularsan sinirden gideceksin

Rica ederim ne demek. Haddim değil ama zamanın hızlı geçmesini istemenizi önermem. Sevdiklerinizle tadını çıkara çıkara geçirin hazır hepsi yanınızdayken. Ama tabi ki bu ruh haliniz geçsin ve daha iyi hissedin inşallah. Sevgiler.

Asıl ben teşekkür ederimSizide oyaladım kusura bakmayın düşüktür çenem azıcık

Eskisinden daha güçlü, eskisinden daha az kusurlu, eskisinden daha iyiyim. Ama eskisi gibi heyecanlı ve mutlu değilim. Ben yanlışlarımı neden yaptım diye sorguluyorum, neden yaptım, daha iyi olabilir miydi, çok daha mutlu olabilir miydim? Bunların cevabına net bir şekilde cevap veremiyorum. Bilmiyorum belki de sizin geçirdiğiniz süreç bende daha yavaş işliyordur, aynaya daha geç bakacağımdır. Bu da olabilir. Siz haklısınız yani, toparlanmak lazım, o fotoğrafı kapattıktan sonra onun etkisini sürdürme esi lazım.

Mutluluk insanin icindedir ve sartlara baglanmaz, baglanmamali Yani, su arabayi alirsam mutlu olacagim, cok param olunca mutlu olacagim, su ise girebilirsem. mutlu olacagim, uc odalı bir evim olunca mutlu olacagim vs vs O zamanlar kendini boyle sartlara bagladiysan ve su anda o sartlara sahipsen yine mutlu olamazsin ve cokus yasarsin Cunku aslinda kendini kandirmaktir bu sartlar Neden o fotoya baktiginda mutsuz oldugunu dusun ve sebebi bulmaya calis, cevap orda sakli

Yapmayınca çok rahatsın diyorlar yapınca geçmişi deşmeŞaşırıyorum

Son zamanlarda bende aynıyım ama ben verdiğim bir karardan ciddi anlamda pişmanım. Eski evimden taşındığım için çok mutsuzum. Halbuki kararı verende bendim. Hatta sabah özlemimden biraz ağladım :) iki sene oldu alışamıyorum sanki bir daha o evdeki kadar mutlu uyanamayacakmışım gibi. Kapı kolunu dahi özledim ama artık imkansız gibi birşey dönmemiz. Ve nasıl geçer bilmiyorum

Hah işte o. Doyuma ulaşmış gibiyim. Bir daha ne olursa olsun asla o günki kadar mutlu olmayacakmışım gibi. Tatmin etmiyor beni. Ben kararlarımı sorgulamıyorum normalde. Ama bu aralar hep geçmişe dönük bir sorgulama var. Bilemiyorum bitmiyor bu his. Susturamıyorum günlerdir. . push ; Bissunicole

Bak bunlar kafanı kurcaladığında kendine saygı duymayı dene. De ki, o zaman böyle hissettim ve böyle yaptım. Bana doğru olan bu gibi gelmişti ve doğru olduğuna inandığım şeyi yaptım. Ya da inanmasam bile yapmak istediğim buydu de. Verdiğin kararlara saygı duy. Kilit cümle şu: "O zaman öyle gerekti, öyle oldu." Bitti. Bu kadar.

Bende öyle eski arkadaşlarımı özlüyorum onlarla yaşadıklarım ve o dönemlerimde son mutluluğumu yaşamış gibi hissediyorum, bir daha ne kimseyle arkadaşlık edebilir ne o kadar mutlu olabilir gibi, hani çıtayı çok çıkarırsın ya onun gibi birşey herhalde. Doğru olduğunu bildiğin bir karardan asla şüphe etmemek lazım, doğru olduğundan emin değilsen de kararı vermemek lazım

Merhaba gençler ve kendini genç hissedenler Umarım karantina günleriniz eğlenceli geçiyordur. Bugünleri atlatacağımız günleri iple çekerken son zamanlarda beni boğan ve mutsuz eden bir konudan bahsedeceğim. Acaba canımın sıkılmasından dolayı mı kendimi sorguluyorum yoksa hayat telaşında dolayı mı aklıma gelmiyordu bilmiyorum artık ona siz karar verin. Hayatımda hep yanlış kararlar aldığımı düşünüyorum, günlerim sürekli geçmişi düşünmekle geçiyor. Arkadaş bir insan hayatında aldığı hiçbir karardan mutlu olmaz mı? Olmuyorum yok hayır.. Sürekli onu neden böyle yaptım.. Bunu neden böyle uyguladım.. Şunu yapmasaydım iyiydi.. Bununla neden konuşmuyorum.. gibi gibi.. İşin kötüsü sebepsizce dibe çekiyor bu saçma düşünceler. Bunu yapsaydım daha mutlu olurdum, şununla konuşsaydım daha iyi hissederdim gibi cümleleri geçiriyorum aklımdan. Onları yapsaydım şuan çok mu mutlu olacaktım? Bilmiyorum mesela. Buna herkes net olarak hayır derken ben bilmiyorum diyorum. Aslında bunu tetikleyen bir whatsapp grubu. Yıllardır arkadaşız bu gruptakilerle. Birbirimizin en keko, en rezil, en masum, en güzel anlarına şahit olduğumuz bir grup. Birbirimizde olan eski fotoğraflarımızı atarken bir arkadaşım benim bir fotoğrafımı attı. İşte bir kafedeyiz, waffle yiyoruz falan. Güzel bir fotoğraf yani. Herkesin gülümsediği fotoğrafta ben kendimi çok garip hissettim. Sanki o fotoğraftan sonra hayatım sonsuza kadar değişmiş. Bir daha hiç o kadar mutlu olmadığımı, bir daha hiçbir yemeğin tadını tam olarak alamadığımı hissettim. Dilim döndüğünce anlattım. Ya fotoğraf gerçekten gülünecek bir fotoğraf. Ama yok beni üzdü, bakış açımı değiştirdi. Anladım ki sayılı paramla, gittiğim ucuz büfede basit bir waffle yerken çok daha mutluymuşum ben. Şimdi daha fazla param var, daha iyi imkanlarım. Waffleın en güzelini yiyebilirim, istediğim yere düşünmeden gidebilirim. Ama o mutluluğu vermiyor bana. Yediğim hiçbir yemek o waffle kadar güzel gelmiyor. Neden böyle hissediyorum bilmiyorum. Buraya yazmamın bir diğer sebebi de bunu çevremdekilere yansıtmam. Gerek anneme, gerek kız kardeşime, gerek sevgilime. Hayır onlara kızıp bağırmıyorum, sadece muhabbet etmiyorum. Onlarda bir problem olduğunun farkındalar. Nasıl geçer bilmiyorum, nasıl yapabilirim bilmiyorum. Herşeyi silesim, hazıfamı kaybedesim var. Hatta elimde olsa o güne geri dönerim. Eksik bir yanım var ama o yanımın ne olduğunu bilmiyorum. Bulamıyorum, çözemiyorum. Kendimi ilk defa bu kadar karmaşık, mutsuz, bitkin hissediyorum.

Evet vardı. Çok çok özel biriydi benim için. Ama bundan kaynaklı olabileceğini düşünmüyorum, şuan o olsa yine mutlu olacağımı sanmıyorum.

Böyle dertlerimin olacağı günü iple çekiyorum

Evet, ergenlik aşkları genelde böyle olmuyor mu zaten. Herşeyi beraber öğrenebildiğin, hep birlikte olduğun, mutlu olduğun, hayatı sadece ondan ibaret zannettiğin o an çok farklı oluyor. Çok çok farklı. Sonra büyüyoruz işte. O masumluk, o saf sevgi uçup gidiyor. Hayatı tanıyoruz, anlıyoruz. Daha bilgili, daha deneyimli oluyoruz. Belki de bundandır. Doğru bir noktaya değişmiş olabilirsiniz. Kim bilir belki 5 yıl sonra bugünkü halime bakıp ne kadar mutluymuşum, ne kadar güzel bir hayatım varmış gibi hissedeceğim. Bunun olması için zamanın çok hızlı geçmesini istiyorum. Baktığımda boşluk değilde mutluluk görmek istiyorum. Umarım o günler çabuk gelir, çünkü ben bu halimi hiç sevemedim. Güzel yorumunuzla beni aydınlattığınız için teşekkür ederim.

Zaten bu durumum bana biraz rahat batması gibi geliyor. Normalde kararlarımı bu kadar sorgulamazdım. Boşta kalınca, e bir de geçmişi hatırlayınca kalbim çıt gözyaşım pit Normalde anıları hatırlayınca aa süpermiş der geçerim ama bu sefer çok farklı oldum. Umarım ediğin gibidir kuzum, umarım düzeltebilirim, toparlayabilirim bir an önce. Teşekkür ederim değerli yorumun için, iyiki varsın.

Ben de geçmiş fotoğraflara bakınca hüzünlenirim. O günleri özlerim. O hallerimi özlerim. O zamanların tadı bambaşkaydı. Ama kapatırım ve biter. Sonra kendime bakarım aynadan. İçimde hala o kişiyi görebilirim. Şuan olduğum kişi daha güçlü, daha tecrübeli, daha mantıklı. Ama hala eskisi gibi heyecanlı, hala neşeliyim. Üstüne koymuşum, eksilmemişim yaşanan kötü şeylere rağmen. Yaşadığımız bütün olumsuzluklar bizi biz yapar. Bizden götürmesine sadece biz izin veririz. Ben vermedim. Birsürü yanlış yaptım. Ama sevdiğim insanlara zarar verdiklerim hariç kalan hiçbir yanlışımdan pişman değilim. Belki söylediklerim bakış acını değiştirir diye anlattım bunları.

Harfinden noktasına kadar haklısınız. "O zaman böyle olması gerekiyordu, böyle yaptım. O zaman doğru olan buydu." Bunu söyleyebilirsem aşarım bunu. Alamazsam terapi alacağım mecburen. Teşekkür ederim değerli yorumlarınız için

İnsanın kendine goz gore gore ıskence etmesi gıbı hava kapalı yagmurlu bugun. Soguk zaten. Canlanmak icin guzel seyler yaparsın dı mı? Peki ben napıyorum, Sabahtan beri rubato dinliyorum perdeler kapalı Yapmam gereken bu mu? Degıl. Ama yapıyorum, neden? Acıdan zevk almak boyle bisey cunkuu

Ahahaha kahkaha attım Umarım bizde birgün doğru kararlar alabiliriz

Ben balkona bile cikamadim balkondaki Hersey dusmus gece, kırılmıs. Cam kırığı dolu balkon, yagmur dnince bide balkon temızleyecegım.. Dert gorsun gozun bak

Yani ne yapalım, ölelim mi yani Şaka bir yana kendimizi yalnız hissetmeyelim, demek ki birçok insan kararlarını sorguluyor, geçmişe dönük bir özlem duyuyor.

Ben o tadın daha iyisini alamıyorum işte problem orda. Doyuma mı ulaştım bilmiyorum. O durumdan çok daha iyi bir durumdayım, herşeyim var. Ama bir türlü o kadar mutlu olamıyorum. Sürekli sürekli sürekli o seçimi yapsaydım, bunu seçseydim, şu olsaydı ne olurdu diye kendimi alamıyorum. Onları seçseydim mutlu olur muydum? Ona da net bir cevap veremiyorum. Bilmiyorum belki de terapi gerektiren bir durumdur bu. C -Cheryl

Valla kuzu vardir bi nedeni, onu da ancak sen bilebilirsin

Benım de oyle fotoğraflarım var, canım sıkılınca acıp baktıgım. Ne kadar gencmısım, ne guzel guluyormusum, o gun bu olmustu dedıgım. Genelde bunu mutsuzken yapıyorum, evde otura otura sıkıntıdan sende mutsuz olabilir misn acaba Cheryl? Hersey super saglıklıyız, ac degıl acıkta degılız, anne babamız kardeslerımız, sevdiklerimiz saglıklı Hamd olsun. Ama iste icsel Bı mutsuzluk mu ne desem adını bende bilmiyorum. Insan yalnız kalınca anılara sarıyor, en azından ben Gecıcıdır canım benim. Hersey gecıp gittıgınde guzel gunler geldıgınde gene waffle yersin bu sefer farklı poz verirsin Sana söz yine baharlar gelecek

Birgün hah tamam kararlarından memnunum dersem bu konuda seni alıntılarım. Amaaa nedense hiç gelmeyecek gibi

Yıllardır o günü bekliyorum eğer gerçekleşirse uyandır beni

Ben 2 dk balkondan hava aldım, zaten hiç uyumadım. Orada bile mod ühühü'ydü. Açtığım şarkıları sen tahmin et.. Sende yapma böyle kendine, kıyamam. Sen mutlu ol :)

Bence bu size has olan bir duygu değil insan neden dir bilmez geçmişe özlem duyar, geçmişte daha mutlu olduğunu var sayar, Bunun nedenini psikoloğa sormak gerekiyor Ama bende metak ediyorum, neden bu duygu durumu?

O cidden oluyor. Ya çok şey bekliyoruz ya da cidden hayat daha iyiye gitmiyor bilmiyorum. Ama olsun yanlız değiliz hiç olmazsa

Şartlara bağlamadım. Şu olunca çok mutlu olacağım demedim. Ya da şuna sahip olunca mükemmel bir hayatım olacak demedim. Sadece kendime "kendimi yetiştireceğim" dedim ve yetiştirdim. Fotoğrafı gördüğüm güne kadar da çok mutluydum. Hiçbir eksiğim yok, ben mutluyum, ben tamamım diyordum. O fotoğraf içimdeki mutluluğu alıp yerine hüzün bıraktı. Diyorum ya o an sahip olduğum herşeyden fazla fazla var. Ama mutluluğum yok. O anki mutluluğum yok. Eksik olan ne bunu bir türlü bulamadım. C -Cheryl

Özel olmayacaksa O fotoğrafın çekildiği vakitler hayatınızda özel bir erkek arkadaş var mıydı?

Şu an geriye dönüp bakabiliyorsunuz çünkü. Ama belki o an dışardan bakamadığınız ve o kişi sizin hayatınızda acısıyla tatlısıyla olduğu için mutluluğunuz da farklıydı. Daha toy, daha farklı bir bilince sahip bir mutluluk. O ana, o kişinin de eşlik ettiği bir döneme ait heyecan. Sonra tabi ki büyüyoruz, öğreniyoruz, anlıyoruz, dönüşüyoruz ve o tadı bir daha bulamıyoruz. En güzel tat o zamandı diyemem. O an birçok bileşen bir araya geldiği için, daha az hayat tecrübesi ile donatıldığınız için. İlerde bir gün belki bugünkü fotoğraflarınız için aynısını hissedeceksiniz.

Dur dur hatırlatma bak eskiyi 2 gün önce aldığım kararlar o kadar acıtmıyor şöyle 5 sene falan önceye gitsem kalp krizi geçiriyorumHiiiiç gerek yok

Gelmiyorlar cidden Karar aldıktan 2 gün sonra ben napmışım ulan diyorum Böyle gelip böyle gideriz gibime geliyor ama hayırlısı bakalım

Aslında en büyük hazine elimizdekiler. :) umarım kaybetmeyiz. Güzel yorumların için teşekkür ederim

Bende kendimi alanında tek bir deli ola ak görüyordum, buradaki yorumlarla biraz kendime geldim :) İnsanoğlu hep daha fazlasını ister diye bir söz var. Çok doğru. O olmayınca onu, şu olmayınca şunu istiyoruz.

Uzun yazabilirim İnsanoğlu hep tercih etmediği tercihin onun için daha iyi olacagını düşünür genelde Ama daha kötü olma ihtimalini düşünmez Ki tercih onu aşırı da mutlu etmemişse ama diğerini tercih edip de kötü sonuç alsaydın bu sefer de diğerinin daha iyi olacagını dusunurdun hayat bu şekilde bir döngü tercihlerimizin iyi ya da kötü sonuç vermesi sadece sana bağlı değil ki milyonlarca değişken dış faktörlere de bağlı sadece kendini yargılama Donemın şartlarında değerlendir ayrıca insan buyudukçe değişiyor Buyudukçe kendini daha fazla kısıtlıyorsun sorumlulukların artıyor kaygıların artıyor ee bu da buyumenin cilvesi ne bekliyordun ki? Tekrar aynı tadı alamayacaksın ama daha iyisini alacaksın Buyumek farklı mutlulukları da getırıyor hiç bir zaman anaç biri olmadım ama annemi gordum Nasıl baktıgını nasıl mutlu oldugunu bize bakarken Yanı demem o ki buyumek hem kısıtlıyor hem de mutlu ediyor farklı tadlar da Ondan dolayı donemı kendi içinde değerlendir Ve guzel anı kalmasına izin ver

sen hiç olmazsa öyleymiş gibi hissediyorsun ben öyleyim büyük ihtimal

Bakalım, umarım bulabilirim nedenini Teşekkür ederim yorum için