Teşekkür ederim O yüzden size tavsiyem kimseye bağlamayın kendinizi ben kendi başıma alışverişe gitmeyi daha çok severim hatta sinemeya gitmişliğimde var. İstemiyor mu kimse. Kendileri bilir kimseye bel bağlayamam. Odada da acarım youtube izlerim birşeyler vakit geçirmek için sizde ders çalışın tıp zor bir bölüm zaten çok sıkılıncada birşeyler izleyin kendinize vakit ayırın böyle daha mutlu olacaksınız

Yani ben yazayım, üç beş tecrübemden. Öncelikle hayırlı olsun umarım çok iyi bir doktor olursunuz. Ben, hukuk denince akla gelen iki üç devlet okulundan birinde okudum, mezunum. Şunu bilmeniz lazım, ilk sene kurulan arkadaşlıklar çoğunlukla kalıcı değildir. Üniversite kendini bulma, ilk defa aileden ayrı bağımsız yaşama evresidir ülkemizdeki birçok genç için. O ilk arkadaşlıkları da yalnız kalmama heyecanıyla ilk bulduğuna yapışma gibi görüyorum. Siz farklı bir yöne evrileceksiniz, onlar farklı bir yöne. Ben de okulun ilk zamanları çok insanla tanıştım, çoğunu da çok sığ buldum işin açıkçası. Edebiyat sevmez, felsefe sevmez insanlardı. Hocalarımdan randevu alıp onlarla görüşmeye giderdim :) Kendimi kapattım bir nevi. Zamanla kulüplerde, sigara içerken, arkadaşımın arkadaşı olanlarla, hatta kütüphanede ders çalışırken tuvalette tanıştığım insanlarla samimi oldum. Gerçek dostlarımı da üçüncü ve son senemde buldum diyebilirim. O yüzden arkadaş meselesini takmadan tanışın insanlarla. Ama önce neleri hobi edinebilirsiniz, mesleğinizi nasıl daha iyi öğrenebilirsiniz, siz kimsiniz aslında bunu öğrenmeye çalışın derim ben. Zaten sonra arkadaş edinirsiniz, sizi samimiyetle sevenleri de zamanla görürsünüz. Acele etmeyin, kendinizi sıkmayın.

Siz oraya arkadaş edinmeye değil eğitim almaya gittiniz. Öncelikle bunu idrak edin. O yüzden bu kadar hayatı kendinize zehir etmenize gerek yok. Okul sadece yurdunuzdan veya sınıfınızdan ibaret değil. Sosyal klüplere yazılabilirsiniz bir sürü yeni insan tanırsınız bu sayede. Önceliğin kendiniz olduğunu unutmayın. Sizi kullanan bir insanla sırf arkadaşım olsun diye izin verirseniz daha çok konu açarsınız arkadaşlık işini beceremiyorum diye. Bırakın en yakın arkadaşınız olmayıversin. Benim bir sürü yakın arkadaşım var ama biri bugün görüşmeyelim dese kendi kararı oturup karalar bağlamam, bana bir yanlış yapsa silebilirim evet üzülürüm ama hayatta öncelik bende.

Ohoo valla ben doktorları unutalı çok oldu aşk-ı memnu falan izliyorum eskilerden

teşekkür ederim yanıtınız için, araştıracağım kulüplerin instagram sayfalarını. Halihazırda bir kulübün whatsapp grubundayım ama hiç konuşulmuyor o da bana denk geldi

Eğitim devam ediyor mu? K

Haklısınız seneye tiyatro kulübüne katılmayı düşünüyorum inşallah bir şeyler değişir

Universite basinda kurulan arkadas gruplari universite bitene kadar elli defa degisir. Yani cok takilma herkes birilerini buldu ben disarda kaldim diye. Tip cok zor bir bolum arkadasliklardan ziyade derslerime odaklan. Sanirim bolum zor ilk defa aileden ayrilmissin bence bunu bir kacis olarak goruyorsun. Atlatirsin moralini yuksek tut. Ben ilk sene aile yaninda olmama bir cok okulda takildigim arkadaslarim olmasina ragmen depresyona girmistim. Ama nasil kötü oldum tarif edemem. Derslere uyum saglayamadim herkes yuksek not alirken benim dusuk gorunuyordu. Kendimi eksik gordum digerlerinden filan. Sonra farkettim ki bu dusunceler aslinda o zamanki ruh halimden kaynaklaniyor. Ben mesela ilk sene alttan ders birakmadim ikinci sene gordum ki bi cok kisi alttan ders birakmis yani ben en kotu benim notlarim cok dusuk diye dusunuyordum. Yok yani herkes kendi derdinde su an sende ilk sene etkisindesin.

Çok belli sorunların var. Okurken ben daraldım ben de olsam senin gibi tipleri elerim çevremden. İnsanların enerjisini emiyor gibisin. Çok beklenti içindesin kimse seni nazlamak zorunda değil. Yurttakilere güvenip kimseyle arkadaş olmaya çalışmadım ne demek ayrıca, hak etmişsin yalnız kalmayı. kusura bakma açık açık yazdım. Kendini toplamaya bak bir an önce. girlinred

Ah tıpcılar ya boş zamanlarında doktorlar dizisi izle aralarında mutlaka kendini bulacağın biri vardır o dizide

Tıp okuyorsun napacaksın arkadası sen derslerine gelecegıne bak. Şimdiki arkadaslıkların çogu sahte yapmacık ilişkiler zaman harcadıgına degmez. Akısına bırak zamanla anlasacagın bırırnı bulursun.

teşekkürler yanıtınız için, bakalım inşallah düzelir durumum okul açılınca

doğru söylüyorsunuz bir de onları üzdüğüm için daha çok üzülüyorum. teşekkürler yanıtınız için söylediğiniz mantığa uyumlamaya çalışıyorum kendimi, odak noktanın kendin olması

Benim şöyleydi etrafımda kafa dengi bi insan yoktu hep bi çıkar vardı veya ortamları farklıydı bende düşündüm ışte yanlız kalmam onlarla olmamdan iyidir demiştim. Yurdun etrafında kedi köpek falan vardı onlarla ilgileniyodum. Film izliyodum hep. Sonrada alıştım böyle olmaya kendim yalnızlığa alıştım zamanla ama benim tek yurt değil mesela normal hayatımdada dost diyebileceğim kimse yok çünkü hep bi zararlarını ve yanlışlarını gördüm. Genelde annem arkadaşım gibidir onunla zaman geçiriyorum. Hayvanlarla zaman geçirmek aşırı mutlu ediyor mesela beni :) bu sekilde yanlızlığa alıştım. Bence sende tek başına vakit geçirince kimseye ihtiyacin olmadığını anlicaksın. Emin ol ki kötü insanlardansa yanlızlık en güzeli ama tabiki iyi birisini bulursan bırakma bu devirde zor :)

teşekkür ederim yanıtınız için

ne güzel yazmışsınız gülümsetti beni yazınız Sizinle çok benziyoruz ben de evden ayrılmadan önce genelde annemle teyzelerimle vakit geçirirdim onların olmaması belki de bu kadar arkadaş derdine düşmemin sebebi

teşekkürler yanıtınız için, keşke benim için de söylediğiniz kadar kolay olsa

ben 5 yasimdan liseyi bitirene kadar ayni okula gittim, butun arkadaslarim da oyle. inanilmaz siki bir arkadasligimiz vardi. universitede de topluca bilkente gectik. yani hic arkadas sorunu yasamadim. ama yanimda onlar var diye de yeni insanlarla tanismadim degil. mesela bizim okulda cok unlu 3 tane kulup vardi. isletmeciler icin, muhendisler icin ve toplumsal duyarlilik icin. ben muhendis toplulugu ve toplumsal duyarliliga gittim. orada bu lise ekibinden ayri bambaska arkadaslarim oldu. kulupte yonetici oldum, sevgilimle orada samimi oldum, sehir disinda bir suru etkinlige katildik kuluple birlikte, okulda etkinlikler duzenledik, partiler verdik. bunun uzerine yurt disinda da okudum ama hala muhendis toplulugundaki arkadaslarimin yeri bende ayridir, turkiyeye donunce bazen teddeki arkadaslarimdan once onlarla bulusurum. okulunuzda mutlaka kulupler vardir, hem sosyallesmek hem de vaktinizi gecirmek icin inanilmaz iyi bir firsat kulupler. hicbir sey kaybetmis sayilmazsiniz, biraz daha girisken olup kafa dengi arkadaslar bulmaya calisin. kafanizin uyusmadigi insanlarla zorunluluktan arkadaslik yapmayin.

Özgüven sorununuzu çözmek zorundasınız yoksa sadece üniversitede değil iş hayatınızda da yalnız kalırsınız. Şöyle ki herkesten önce kendinizi düşünmek zorundasınız ve bence bu bütün insan ilişkileri için geçerli bir kural. Hayatınızda istediğiniz insanları bulmak için hareket etmezseniz asla arkadaş, eş, dost bulamazsınız. Kimseyle iletişimimi kesmeyeyim falan da demeyin sonra daha çok üzülürsünüz, örneklerini çok gördüm. Okul kulüpleri, sosyal etkinlikler, seçmeli dersler arkadaş edinmeniz için girmeniz gereken ortamlar ayrıca. Özgüvensizliğinizi nasıl yeneceğinizi bilmiyor olabilirsiniz ama bunu bahane etmeyin, aileniz hayatınız boyunca yanınızda olmayacak, size parkta oynayacak arkadaş bulmayacak. Kendinizi, hayatınızda nasıl insanlar istediğinizi bilin ve üniversitenin tadını çıkarın.

Teşekkürler yanıtınız için gerçekten çoğu insan dediğiniz gibi çıkarcı ortamcı, öyle olunca ben de bu grupların aralarına girmek de istemedim arada 1-2 iyi insan bulursam süper olur rahatlarım. Ama artık kimseden bir şey beklemeyeceğim dediğiniz gibi.

Kusura bakma konuyu sonuna kadar okuyamadım ama başından biraz okuyunca anladım. Arkadaşlık ilişkilerini fazla kafayı takma. O ilk 2 ayı kaçırdım yazmışsın ya, aslında bu öyle değil. Çevremden gördüğüm kadarıyla mesela ilk sene çok yakın olanlar sonraki sene kendilerine başka arkadaşlar bulabiliyor. Yani bu arkadaşlık ilişkileri sürekli değişir. Ayrıca başka bölümlerle aldığın ortak derslerden veya üniversitedeki kuluplerden arkadaş edinebilirsin. Belediyenin veya gençlik merkezinin kursları, öğrencilerin gönüllu katıldığı etkinliklerden de birilerini bulabilirsin. Arkadaş bulmanın bin çeşit yolu var. Yeter ki sen illa biri olsun diye kendini şartlama ve en çok kendini sonra derslerini düşün. Çünkü bu konuya çok fazla kafayı takarsan bu durum derslerini de etkiler, dersten kalabilirsin. İnan dersten kalmak seni arkadaşsızlık daha çok strese sokabilir. Bizzat buna tanık oldum.

Siz onlari takmazsaniz onlar sizinle daha cok arkadas olmak ister siz kendinizi onlara bu sekilde lanse ederseniz onlar sizi zatn umursamaz neden cunku insanlar boyledir okuldayken ben de bu sekildeydm hickimse pesinden kosup arkadas aramadm ama onlar surekli benimle arkadas olmak isterdi yan siniftan bazisi tanismak icin zorlarlardi be bende arkadas olmak isteyen kimseyi geri cevirmedim yillar gecmesine ragmen hala haberlesiriz arada siz bence onlari da aramayin etkinliklerine katilmak icin aramayin birakin onlar arasinlar soyle bir durumda var aramiyolar cagirmiyolar size boyle arkadasin nasil bir faydasi olabilir okulun cok basindasiniz cok arkadasiniz olucaktir

teşekkürler yanıtınız için, seneye katılabildiğim kadar kulübe katılmaya çalışacağım K

Kafa dengin değillermiş sonuçta tanıştığımız her insan kafa dengimiz çıkmayabilir, uyumsuz olabiliyoruz sırf anlaşamıyorsunuz diye kendinizi soyutlamayın insanlardan. İnsanlar özgüvensiz insanlarla arkadaşlık yapmayı sevmez yani sizden bişey bulamazlarsa sıkıcı bulurlar bende özgüven problemi çeken insanlarla anlaşamayan bir tiptim travmalarım vardı ama sonra bı kızla tanıştım ve gerçekten beni çok değiştirdi kendime getirdi çok destek oldu kafamız çok iyi uyuşuyor cidden her telefon görüşmemizde konuşmasakta sadece gülerek anlaşabiliyoruz nazar değmesin burdada konuşabileceğin iyi tatlı insanlar var sadece biraz kendini değiştirmen gerek çok negatif sen karamsarsan çekingen sen bunun üstüne git yenmeye çalış ve sınır koy herkesle çok samimi olmamaya çalış ama güler yüzlü olmayida unutma kısaca pozitif ol. Eğer arkadaş bulmak için kendini yorarsan eğitiminde aksatırsın yalnız olmakta o kadar kötü değil kendini keşfedersin eksiklerini görürsün kafan rahat olur kendinizide geliştirirsiniz

Teşekkürler yanıtınız için, başınıza gelenler çok zor şeyler, bebeğiniz için de tebrik ederim sağlıkla büyüsün inşallah

Tabiki değil. Bende bu sene başladım üniversiteye. Dış görünüşümden dolayı özgüven eksikliğim vardı ama bazen ben bile arkadaş grubu kurabildiysem herkes yapabilir bence diyorum. Zor olmadı ama zaman aldı. Siz ilk başlarda okula gitmeyerek hata yapmışsınız sırf ortam için değil dersler için. Herkesi samimi görünce sasirmaniz normal yani

bir eğitim yılımız 9 ay

Üniversite de ilk tanıştığım herkesle sonraki yıllar hiç görüşmedim. Bu işler öyle olmuyor. Birde doktor olacaksınız lütfen derslere verin kendinizi

Niye bilmiyorum çok tatlı geldin bana, okul hangi okul bilmiyorum ama klüpler var arkadaşların dediği gibi. İlgi alanına göre yöneldikçe kafanın uyduğu insanları bulacaksın. Ama mutsuz ve çekingen görüldükçe talep görmemeye devam edeceksin kısır döngüyü kırmalısın. Kafan çalışıyor bölümün saygın bir sürü artın var. Güçlü bir kız ol kendi başına yetebilmeyi öğren artık üniversitedesin

işte o mevzular senin kendin hakkındaki düşüncelerine bakmıyor pek. Asosyalliğin de belli dereceleri var. Seninki de iletişimi ilerletememek şeklinde.

Kafayı oraya takmışsınız, kendiliğinden gelişen bir şeydir arkadaşlık. Derslere gitmemek çok kötü olmuş. Tıp gibi ağır bir bölümde okula gitmemek büyük cesaret. Arkadaş edinmeye gitmediniz neticede okumaya gittiniz oraya. Hobileriniz yok mu? Boş vaktiniz çok madem okulun çevre kulübü olsun, tiyatro kulübü, bilemedin satranç kulübüne girin. Olmadı tenis dersi alın. Bütün bunlar kendi okulumda yıllar önce olan bazı aktiviteler.. Yani üniversite hayatı ders, yurt, gezmece değildir. Hayat normale dönerse ve okula tekrar devam ederseniz değerlendirin. Yeni insanlar tanırsınız, ufkunuz genişler..

Asosyalsin. Arkadaş edinemiyorsun. Edindiğin arkadaşlıkları sürdüremiyorsun. Bunların sebebi muhtemelen özgüven eksikliği. Kimsenin senden fazlası yok, önce bunu kabullen. İyi bir bölümde oluyorsun muhtemelen sen onlardan fazlasın. Sonra imkan yarat ve bunları aşmak için yardım al. Okuduğun bölüm yardıma ulaşmak için çok uygun. Bunlar basit problemler gibi görünse de yardım almadan aşabileceğin şeyler değil bence.

bayağı zor oluyor böyle ya, siz nasıl alıştınız? K

Ortaokuldan, liseye, üniversiteye geçişlerde genelde olur. ama okul bitince de okulu özlüceksiniz. Kıymetini bilin iş hayatı daha zor :)üniversite yılları birdahaki geri gelmiyor

çok teşekkürler söylenenleri uygulayacağım inşallah güzel olur M

İleride biraz daha yaş aldıkça arkadaşlığın öyle çok da başınızı duvardan duvara vuracak bir şey olmadığını anlayacaksınız. Üniversitede binlerce insan var. Öğrenci kulüplerine bile katılsanız onlarca arkadaş edinirsiniz. Kafanız uyuşursa yıllarca görüşürsünüz.

İlk kaynaşma anında edinilen arkadaşlıklar çok yüzeysel ve rastgele oluyor. İlk dönem edindiğim arkadaşlarımdan hiç yakın arkadaşım olarak kalan olmadı. Hepsiyle uzaktan arkadaş düzeyindeyiz. Asıl uyuştuğum arkadaşlarımı kulüplerden edindim. Okuldaki etkinliklere ve öğrenci kulüplerine katıldım ilgi duyduğum alanlarda. Ortak ilgileriniz olunca arkadaşlıklar çok daha sağlam oluyor. Size de aynısını yapmanızı öneririm. Şu an bile katılabilirsiniz ben mezun olduktan sonra yeni açılan bir kulübe katıldım. Korona döneminde whatsapp grubundan bayağı muhabbet dönüyor özellikle. Online etkinlikler de yapmaya çalışıyorlar. Şu an herkes bir boşlukta olduğu için böyle şeylere talep artıyor. Okulunuzun sosyal medya gruplarını vs bulup oralardan kulüplere girmeye çalışın derim.

Yakud-u Anka Banlanamazsan banlatırlar gülüm💬 tek ayak

Üniversite 3. sınıf sonunda farabi yapıp son senem için memleketime geldim. 3 yıldır okulu ve birbirini tanıyan bir sınıfa sonradan eklendim yani. Seni anlayabiliyorum sevilmek kabul görmek istiyorsun ama bunu çok büyük bir mesele haline getirme. Sürekli birileriyle arkadaş olmaya çalışıp sık sık kazık yemek mi yoksa kendini geliştirmeye odaklandığın ve kendi ayakları üzerinde durmayı öğrendiğin bir hayat mı? Tiyatro kulübüne katılmayı düşündüğünü yazmışsın özgüvenin açısından çok iyi olur. Kendin için tiyatroya başla odak noktan kendin olsun arkadaşlık zaten beraberinde gelecektir belki de orada tanıştıklarınla. Bir de insanın illa çok yakın çok iyi arkadaşları olmak zorunda değil kendini şartlandırma. Öyle insanlar tanıyorsun ki okuduğun bir kitap sana o insandan daha çok fayda sağlıyor mesela. Yani biraz rahat bırak kendini şu 'arkadaşlık' konusunda. Hayatta tüm ilişkiler çıkar üzerine kurulu zannettiğin gibi esaslı bir dostluk bulmak kolay değil. Ha bir de aileni arayıp ağlayarak konuşarak onları tedirgin etmemeni tavsiye ederim yeterince endişeleniyorlardır zaten uzakta üniversite okuyor olmana

tam kritik zamanda araya gir ve arkadaşlarını bul diyorsunuz yani

Evet K

Tamam işte ordaki nihalsin bul artık kendini gelsin behlüller

ay sen de tıpcıymışsın

Rica ederim, aslında şöyle, bir şekilde olay gelişiyor, zaten aynı fakültedesiniz, konu konuyu açıyor. Ben güleç yüzlüyümdür, mesela aaa peçete bitmiş dedi, tamamen o an bende peçete varsa peçete veririm. Karşınızdaki insan sizden iyi enerji aldıysa tanışırsınız, yoksa tanışmazsınız, önemli değil. Biraz evdeki ortamdan dolayı vs asosyal bir insandım. Bir nevi edebiyata sığındığım için hitabetim kuvvetliydi o kadar, kendimi ifade etmekten çekinmezdim. Bağımsızlığı sevdim, kendi tuvalet kağıdına kadar almayı, utanmadan ped, tampon vs almayı . Hatta ben sizden de kötü durumdaydım şahsımca, çünkü bizim fakülte çoğu hakim-savcıyı ve siyasetçiyi yetiştiren bir yer olduğu için halen de devam eden bir fişleme kültürü vardı. Babam da memur olduğu için, kendim de memur olmak istediğim için korkardım çok, tanıştığım insanları bir de ölçüp tartmak zorundaydım. Asosyal biri için sıkıntılı zamanlardı tahmin edersiniz. Yine de çok güzel bir arkadaş grubuyla mezun oldum. En güzeli kim olduğunuzu ve nasıl bir çevre istediğinizi çözmeniz. Şunu da unutmayın, okula aslında gitme sebebimiz hem kendimize hem de insanlara faydalı olmayı öğrenmek. Umarım gerçek ve kalıcı dostluklarınız olur, kendinizi de keşfedersiniz bu yolda. Size başarılar diliyorum, derslerinizi ihmal etmeyin lütfen ileride size dua edecek insanları düşünüp motive olun :)

Pratik derslerinde sizi grup falan yapacaklar o ara arkadaş edinirsiniz merak etmeyin aöa psikolojik destek alın mutlaka. Bir de lütfen derslerinize gidin, sizlere canımızı emanet edeceğiz.

senin hikayenden biraz farklı ama ben de çok sağlıklı arkadaşlıklar edinemedim okulda ben çok cana yakın biriyimdir kolay adapte olurum muhabbete girerim ancak ben mi böylelerine denk geldim bilmiyorum hep birbirinin arkasından konuşma söz konusu üniversitede gerçekten insanlar çok menfaatçi oluyor. kimse kimseyi gerçekten sevmiyor her sene 3 kişi eve çıktım, ve her sene 2ye 1 gruplaşma oldu o 1 de bendim tabi sanırım çok dobrayım ve hastalık derecesinde temizlik takıntım var enayi gibi hep ben temizlik yapınca onlara patlıyordum böylece ağızlarına laf vermiş oluyordum tabi okullar kapandı ama her şey normale döndüğünde bir yerde çalışabilirsin insanlarla aynı ortama girdiğinde ister istemez sosyalleşiyorsun kütüphanede görev alabilirsin 1-2 gerçek arkadaş edindiğinde zaten bu sana yetiyor artı, kimseden medet umma. evde/yurtta eğlenebilmeyi öğren film izle hobi edin bırak çağırmasınlar seni. çok bunalırsan ara sıra sen çağırırsın ve aman diyim 3 kişi eve çıkma

Nerdeyse aynı şeyleri yazmışız aklın yolu bir

Şuan arkadaşınız yok diye size büyük bir sorun olarak geliyor olabilir ama değil. Kendiliğinden gelişir bu ilişkiler. Sınıfta illa ki olur konuştuğunuz ama samimi olmadığınız. Onun dışında tek başınıza da yetebilmeyi öğrenmelisiniz.

Bencede bu yüzden olabilir

Yarisina kadar okudum. Boşuna endiseleniyorsunuz. Herkes bilir ki üniversitede ilk yılda takıldığın arkadaşlarının adını 2. Yolda unutursun. :) ilk yıl herkes kocaman gruplarla gezer sonra o gruplar küçülür ve gözden kaybolur. Herkes kendisine başka arkadaşlar bulur. Kalıcı olanlar da genellikle bu arkadaşlardır. K

Teşekkür ederim size çok güzel bir cevaptı benim için, inşallah dediğiniz gibi olur ama size küçük bir sorum olacak, sizin yaptığınız bana yetenek gerektiren bir şeymiş gibi geliyor şuan, yani kütüphanede tanıştığınız insanlarla samimi olmanız falan herkes yapabilir mi sizce böyle şeyleri

Çoğu üni arkadaşlıkları okul bitene kadar sonrası çöp. Hiç kafana takma sen eğitimine bak sonuçta oraya kanka bulmaya gitmedin. Ki daha 1 sınıfı bile bitirmedin ilerleyen zamanlarda çok arkadaşın olur kluplere katılırsın. Stajlar devamlı olacak illa ki çevren olur kafana takma.

Bende daha 1 ay öncesine kadar yurttaydım diceksin e sen hamilesin ne işin var diye ama okuyordum okurken evlendim evimiz farklı şehirdeydi neyse konuya dönelim yurtta hiçbir zaman tam olarak kimseye güvenme en güvendiğin bile arkandan vuruyor emin olabilirsin arkadaşım dediğim insanların kulaklarımla bana ne kötü kelimeler kullandığını beni nasıl kıskandığını duydum oda değiştirdim yanıma aramızın iyi olduğu bir arkadaşımda geldi ama en ufak şeye alınan bir kızmış meğersem diğer 2 kızın yanında tartışma çıkıyordu sonra kendi ağlıyordu geri barışıyorduk bana diyordu sen hamile ol zaten ilk ayların burda geçecek son sınıfsın birşey olsa ben sana bakarım ben hamile oldum acillik oldum odada soruyorum parol var mı diye ayaklarına gidip yok dediler 2 kişi geri işlerine döndüler ben bir yandan üşüyorum bir yandan ateş bir yandan kusuyorum yediğimi çok kötü olmuştum yani noldu kalktım kendi başıma acile gidecektim sınıf arkadaşını ara dedi annemde eşimde aradım açmazsa kendim giderim diyordum açtı geldi benimle acilde özellikle serum fotosu attım görsünler diye yurda geldim geri odaya girdim sen bu saatte nereye gittin hamile başına diyen yok bırak kafalarını kaldırıp hoşgeldin demediler çıktım merdivene annemi aramaya baktım odadaki yakın arkadaşım bana mesaj atmış geçmiş olsun diye girdim odaya dedim çok uzakta miyim kız yüzüme niye demiyosun sonra baktım 2 3 gün odada tek duruyoruz ama bana hiç laf vermiyor en son sordum birşey mi yaptım ben diye bir sıkıntı mı var dedim yok birşey dedi döndü arkasını gitti bağırdım nasıl yok birşey diye dönüp bakmadı sonra numaramı silmiş bende bir daha sormadım ve sonra zaten korona çıkınca bıraktık okulları geldik evlere dahada konuşmuyoruz hala yani en yakınım dediğin kişiler bile arkandan vuruyor ki boşver otur odada ben kimseye gitmedim 4 sene durdum kendi yatagımda gecirirdim vaktimi sınıftada önce 1 samimi arkadaşım vardı sonra yeni bir kız geldi onuda aramıza aldık 3ümiz takıldıkçok takma arkadaş olayını sonunda ölüm yok asıl arkadaş varken daha çok üzülüyorsun

Bende seninle aynı durumdaydim ama suan ben 2. Sınıfım, hic güvenebileceğim yakin arkadasim yok ama bu benim icin cokda sorun degil cunku herseyi yanliz yapmaya alistim bence sende alismalisin. Derslerine yogunlas arkadasin yok diye derslerine girmemezlik yapma cunku bu senin gelecegin. Bos zamanlarinda kitap oku film izle illa birisine muhtaç degilsin ki sen kendine yetebilirsin

tıp fakültesinde olmak isteyen ne kadar çok insan var. bulunduğun yerin kıymetini bil okulunu aksatma. özgüven sorunun olmasın güzel bir bölüm kazandığına göre zekan yerinde. insanlara fazla anlam yükleme. en büyük hatan okula gitmemen eğer okula gitseydin zaten herkesin arkadaş edindiği dönemde sende arkadaş edinip grubunu kuracaktın. mümkün olduğu kadar çok insanla muhabbetin olsun tek bir kişiye veya gruba bağlanma. bende eskiden az arkadaşım olsun gerisi önemli değil kafasındaydım. yani ortaokul-lise döneminden bahsediyorum. sonra o çok güvendiğin azınlık grubun dağılıp ortada kalınabileceğini gördüğüm için. artık ilk ortama girdiğimde herkesle belirli bir seviyede muhabbetim olması kafasındayım. zaten zamanla daha iyi anlaştıklarınla daha çok vakit geçirirsin ama bir sıkıntı olursa da onlara muhtaç kalmazsın. şu saatten sonra derslere git ve ortamı gözlemle illaki bir arkadaş bulursun. arkadaş bulmayı ana hedefin yapma sonuçta okumaya gittin biraz akışa bırak bu meseleyi.

Yok aslında asosyal olduğumu düşünmüyorum insanlarla tanışıyorum ama muhabbet ilerlemiyor bir türlü ben de tanışıyorum da nasıl tanışıyorum gidiyorum bir şey soruyorum "aa bu arada ben Klmn5 seninle tanışmamıştık nerelisin nerde yaşıyorsun" falan anca bu gerisi yok Yakud-u Anka Banlanamazsan banlatırlar gülüm💬 tek ayak

2yillik okudum bende, 50 kişinin sınıfta numarasını aldım her gün biriyle gezerdim hepsi bayandı zaten biri senin arkadaş gibi kabaydi surekli mal filan maymun gibi laflar ediyordu, fakat kendine yemek ismarlayan kıza daha iyi davranıyordu 50 arkastan sadece biri kaldı en sessiz her dedigimi kabul eden fakat 50 kişinin numarası olduğu için hepsinden ders notlarını aldığım için burun notlarını AA idi menfaat için yapmıştım sıcak kanlı olduğum içinde kolay kaynasiyordum birde derste çok yorumlasirdik hoca ile hoca sevince bütün sınıf seviyordu beni birde evi en yakın arkadaşı buldum her zaman okulda ders çalışırdık onunla 1sene aramadim calisiyordum çünkü 1sene sonra çağırır cagirmaz geldi onunla ilk günden değil 2sene arkadaş olmustum karışık oldu ana taktikler ve gerçek arkadaşlar ortak nokta olması lazım oglen yemeğine beraber gidilmesi, yaşadığım ortamda yakın olmalı daha kolay oluyor

Z zararikendine yazdığınız kısım silinmiş S

Güzel giyin güzel Firdevs hanımın nihale söylediklerini yap güzel giyin güzel kokular sık saç şeklini değiştir kızlar da kendine bakan kızlarla arkadaş olmak istiyor. Sadece erkeklere çekici gelmek için değil kendine değer verdiğin için güzel bir tarzın olmalı. O zaman seninle arkadaş olmak isteyen de çok olur. Dünya olmuş ye kürküm ye dünyası

teşekkürler yanıtınız için, belki bu da geçirmem gereken bir evredir, herkesi topluca gülüp eğlenirken görünce üzülüyorum ama benim bu durumum da sonsuza kadar değildir herhalde

Tıp okuyorsunuz ne kadar güzel bir bölüm ve derslerinize odaklanın çok da önemli değil arkadaş edinmek. Olmayıversin kimse, ne olacak sanki kitap okuyun boşvaktiniz olursa. ben çok istemiştim tıp okumayı ama olmadı siz bir çok insanın yerinizde olmak istediği bir bolumde okuyorsunuz önce kendinizin kıymetini bilin.

Herkese merhaba, tıp fakültesinde 1. sınıfım 6 ay kadar okula gittik sonra koronadan dolayı okul kapandı. Bu 6 ayda ben arkadaş edinemedim. Şöyle oldu, eski oda arkadaşım sayesinde yurtta ilk haftadan bi ortama girdim 6 kişilik. Onlarla çok samimiydik sonra ocak ayı gibi baktım ben aramayınca aramıyorlar beni, yurtta hepsi birbirinin odasında takılıyor benim kapıyı tıklayan yok. Okul yeni açılmıştı sınıf yabancı ortam, benim de kendimle ilgili özgüven sorunum var ilk 2 ay falan okula gitmedim ben. Zorunlu derslere gittim onlarda da kimseyle arkadaş olmaya çalışmadım yurttakilere güvendim. O herkesin samimi olduğu evreyi kaçırdım yani anlayacağınız. Sonra ocak ayında bir tek yakın olduğum bir arkadaşım kaldı yurttan, adı Ayşe diyelim. Ayşe de beni kırıyordu, bana bazen çok kaba davranıyordu ben de çok bozuluyordum tabii birkaç kez böyle yapınca onunla konuştum bu durumu ama aramız bozulmaz diye düşünmüştüm, sonra Ayşe bi anda benle samimiyetini kesti kahve içmeye bile gelmez oldu, eski oda arkadaşımla samimi oldu. Onunla da samimiyetimiz bitince ben tek kaldım. Yurttakilerle yine görüşüyoruz bazı akşamlar beraber çıkıyoruz (2-3 haftada bir) ama ben hep ekstrayım onlar planı yapıyor ben yanlarına gidersem eğer ben de katılabiliyorum onun dışında akşamları tekim kimsenin benden haberi olmuyor yokmuşum gibi bir şey. Sizi sıkmak istemem ama bir de Büşra var yine bu yurt grubundan. Onun da okulunda pek arkadaşı yok akşamları son zamanlarda onunla takılmaya başlamıştım yalnız kalmamak için ama beraber baya sıkılıyoruz muhabbet dönmüyo yani çok farklı kafalardayız. O da beni hiç aramıyo yanıma gelmiyo hep ben onun yanına gidiyorum mesaj atıyorum napıyorsun hadi gel şuraya gidelim falan diye. Beni kullanıyor bunu hissediyorum bir arkadaş bulduğu an beni satıcak biliyorum. Ailemden ilk ayrılışım bu. benim lisede de toplasan 8-9 tane arkadaşım vardı 3ü yakındı hiçbirinin en iyi arkadaşı değildim. Hiçbiriyle de görüşmüyoruz çabaladım iletişimi koparmamak için ama hep bi bahaneleri var. Yani anlayacağınız gün 24 saat 24ünde de beni ne arayan var ne soran yani teknik olarak ben aslında yokum hesabı. Psikolojim çöktü derslerime odaklanamıyorum okul zor, zamanında bitir diyo ailem ve sürekli hüngür hüngür ağlayarak annemi babamı teyzelerimi arıyorum her boşlukta 3 saat konuşuyoruz onlar da bıktı. Okul da haftada 3 gün falan oluyor boş günlerde tekim kafayı yemek üzereyim ne yapayım neden olmuyor bu arkadaşlık işi nolur bir yardım edin.

Yok yok merak etmeyin sınavlarımı iyi notlarla geçtim zaten biraz da ondan dersleri sallamıştım. Teşekkürler yanıtınız için

Yahu tıp fakültesini kazanmış kızsın. Özgüvenin olsun biraz, arkadaş değişir yenisi gelir sırtından vurur işi bitince şutlar bunlar hayatın gerçekleri. Senin okuduğun okul zaten zor yok okula gitmicem yok kanka arıyorum. Dayak istiyorsun. Okuluna bak, çok çok çok acil dr a ihtiyacımız var ülke olarak. Güzel olursa kendini geliştirmiş olursa özgüvenli olursa on numara olur K

Derslerini yüksek tut. Ailenin olduğu şehire yatay geçiş yaparsın olmadı