Sadece cocuklar hakkinda ortak kararlar verebiliriz. Kendisini gormezden gelerek dewam etmeye calisacagim. Cocuklar icin dewam etmeye mecbursun diyor. Maddi olarak imkanim olmadigini biliyor.

Sasirdim kaldim bu hayati guzel guzel yasamak varken kaldiramiyorum bana yaptiklarini, kendisiyle planlarim hakkinda birsey paylasmayacagim. Bu sure zarfinda sessiz kalacagim.

Aynı ev de onun parasıyla geçinildiği sürece aynı problemlerin devam edeceğini düşünüyorum

Kira Pinkflambe

Merhabalar esleriyle ayni evde ama ayri yasanlar var mi? 8 yildir evliyiz. Cocuklarimiz var. Esimle tartismalarimiz artik dayanilmaz oldu, hergun degil ayda 1 falan ama cok siddetli tartisiyoruz, ne ozel gun biliyor, ne aile ile bir plan yapip dolasmayi, hep kavga ile birseyler yapmaya calisiyoruz, ne karsidaki insanin sıkıntisi mi var umrunda degil. Yil donumumuzde arkadaslariyla plan yapiyor. Durum bu oluncada ben dayanamiyorum, ailesinin her sorununu cozmek icin cabaliyor ancak, cani istediginde kendi yaklasiyor cinsellik olarak. Artik canima tak etti ayrilalim dedim, son zamanlarda surekli soyluyorum ama hic niyeti yok. Durum boyle oluncada yataklari ve ozel hayatlarimizi ayirma karari aldim. Bana soylediklerini ve ettigi hakaret kufurleri dusundukce deli oluyorum. Kavgadan 2 gun sonra hic birsey yokmus gibi davraniyor. Artik kaldiramiyorum. Yakinda ailem de yok. Kendi durumumu toparlayana kadar ayni evde idare etmeyi dusunuyorum. Boyle yasanlar var mi? Yasanabilir mi?

Ben boşanmış ancak çocugu olmayan biri olarak yazıyorum. Sadece işe gidip gelip, evin çamasırı, bulasıgı, yemeğini halleder geçip odama ağlardım. evden ayrılmadan önceki son 6 7 ayım böyle gecti. Ama hakaretler iyice büyüdü, iyice kinlendi, zaten bu süre zarfında hep ayrı odalarda yaşadık. İyice pisleşti, şiddet Bi kere olmuştu ancak bu sürede iyice tırmanmaya başladı. Delirttiler kaçtım o evden. Yaşamış Bi insan olarak söylüyorum çok zor. Allah yardımcın olsun.

Bir mesleğiniz var mı? Varsa ne zaman çalışıp birikim yapacaksınız? 7 aylık bebeği kime bırakıp çalışacaksınız? Bu adam belki fiziksel olarak zarar vermez ama aynı evde olduğunuz sürece psikolojik savaş vereceksiniz.

mehlika_ Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

malesef kendime gidecek yer bulana kadar devam etmeliyim. Kendi birikimim olsa 5 dk bile beklemem bu evde cocuklarimla cikar giderim.

Malesef kira

Önemli olan sadece eşinizin niyeti değil. Psikolojik şiddete uğrayan siz olduğunuza göre, ilişkinin kaderini belirlemekte asıl söz sahibi sizsiniz. Niye bunun yerine aynı evde yaşamaya devam etmeyi düşünüyorsunuz?

Ev kira mi sizin mi?

2 yildir ayrıyız aynı evde. İnan bana çok zor

Sorma sebebim ev sizinse eşiniz gitsin diyecektim

Bir süre için yaşanır ama nereye kadar? lily86

İşiniz zor. Aynı evde ayrı hayat yaşanması için bir birinizi hiç görmemeniz gerekir. Bu adam boşanmayı istemediğine göre, sizin bu düşüncenizede olumlu yanıt vermez. Hatta daha da huzursuzluk çıkarır. Canınızı sıkacak tavır ve söylemlere girer. Yine üzülen siz olursunuz. Madem mecbursunuz, ayrılamıyorsunuz. Bir süre huzurunuzu satın almış olarak düşünüp, canınızı sıkan noktalara kafayı takmamayı, beklenti içinde olmamayı deneyin. Çocuklarınızla ve kendinizle ilgilenin. Onun yaptığı veya yapmadıklarına odaklanıp, kendinizi strese sokmayın. Sizin artık bu tepkisizliğiniz, belki kafasına dank eder, kendini düzeltme çabasına girebilir belkide, belli olmaz yani. Şartlarınızı olgunlaştırıp, kendinize bir iş bulun. Maddi bağımlılığınız kalmadığında, eğer herşey aynı olursa, o zaman daha emin adımlar atabilirsiniz. Şuan ki düşünceniz, onu cezalandırma isteğinizden kaynaklı ve gerçekten sizin huzurunuzu daha da kaçıracak, uygulanması sizin için zor ve anlamsız bir şey bence.

Zor tabi sonuçta eşin ve o bundan her anlamda mana çıkaracak. Bitirdiysen gözünü karart. Allah yardimcin olsun . push ; bitanesininannesi Çiçek değilim, lakin soluyorum.. 🍂 Anneler

Yaşanmaz!!! Çocuk gözüyle yazıyorum. O şiddetin içinde aynı evde ayrı falan yaşanmaz. Bir şeyden kurtulmak istiyorsanız orada keseceksiniz kanayan yeri sarıp yolunuza devam edin. Sakız gibi uzatmak çocuğunuzda ve sizde geçmeyen yara açar. Kangren olduğunda ise sizin vakti zamanında kesmediğiniz parmak yerine kolunuz kesilir. Bilmem anlatabildim mi? Çocuğunuz için şiddet ortamından uzaklaşın. Konuların çoğunda fiziksel şiddete tepki gösteriliyor ama bence en büyük şiddet psikolojik şiddet. İnsanın ruhu öldüğünde ondan geriye hiç bir şey kalmıyor çünkü

Bi atkadasim oyle yapti. Onlari evliyken bile o kadar beraber gormedim S

Aynı evde yaşayan yabancılarda ayrılık sonrası ev arkadaşı gibi yaşamak söz konusu olabiliyor. Ayrılınca dost kaldıkları için değil ama eğer tek başlarına eve çıkacak durumları yok ise yeni ev arkadaşları bulana dek birlikte kalıp birbirlerini ev işleri dışında görmezden gelebiliyorlar. Ancak sizin durumunuzda boşanırsanız eski eşiniz bu kadar medeni olabilir mi? Bana kalırsa ayrılan eşlerin birinci önceliği çocuklarının düzenini bozmamak olmalı ama çoğu erkek kadını evden atmak istiyor.

Başınız sağolsun. Bu forumda sürekli görüyorum işte ailem rahatsız ona bir şey olur diye korkuyorum yazılıyor ama ben daha ömrümde hiç kızı boşanacak diye hastalanan ebeveyn görmedim. Sizin bir ömür mutsuz olmanızdansa boşanmanızı yeğler anneniz. Karar sizin o zaman ya mevcut koşulları kabullenip ona göre davranacaksınız ki bu kastettiğim ev arkadaşı gibi yaşamak değil, eşinizin huyuna gidip onun istediği gibi yaşamak ya ayrılacaksınız ya çift terapisi deneyeceksiniz son bir çare olarak. Eşinizin istediği gibi yaşayın kısmını önerim bu olduğu için değil kavga gürültü olmaması açısından söylüyorum. İnanın çocuklar için anne babanın sürekli kavga ettiği evde büyümek çok kötü bir durum, kendimden biliyorum. Çift terapisine gitmeyi denediniz mi, anladığım kadarıyla fiziksel şiddet yok acaba düzeltilemez mi aramızdaki ilişki?

Aynı evde ayrı hayat yaşamak zaten duygusal olarak hırpalanmış, mutsuz olan sizi daha da yıpratır.. eşiniz süreçte yüksek olasılıkla daha çirkinlesecek ve bile isteye sizi incitecek davranışlara basvuracaktir. Ayni ev içinde bir şekilde iletisiminiz devam etmek zorunda ama bunun sağlıklı gerçekleşmesi neredeyse imkansız. İçinizden geçen bosanmak ise o gün gelene kadar bunu eşinizle paylaşmamanız.. şartlarınız oluşunca da boşanmak için süreci baslatmaniz... diğer türlü ayni ev icinde sizi bir lokma ekmeğe bile muhtaç edebilir

Oda ayirmakla hayatlar ayrılmıyor maalesef. Çocuklar hep bu gerginliğin farkında oluyor. Siz sorun çıkarmasaniz da eşiniz illaki gelip sizin sinirinize basacak. En basiti herkes yemeğini kendisi mi yapacak ya da çamaşır ayrı mı yıkanacak? Tabi ki hayır. Maddi imkanlarinizi ben sağlıyorum diye her şeyi yapmayı kendine hak görecek. Huzur vermeyecek. Zor bir durum. Baska bir çare bulmak gerek. Bir süre idare edin diyeceğim ama çok yipranirsiniz. Elinize yeni bir hayat kurmak için yeterli para gececek mi peki bu süreçte?

Son olarak maddi durumunuz yokmuş sanırım. Virüs sonrası bir aile mahkemesine gidip eşiniz size bakmıyorsa tedbir nafakası istemiyle dava açabilirsiniz kendiniz ve çocuklar için. Ancak dava süreci yoğunluğa bağlı 4-8 ayı bulabilir. Bağlanan nafakayı ödemezse bu sefer icra takibi başlatırsınız devlet kurumunda görevli ise SGK ya mahkeme yazı yazar maaşına haciz konur. Özel sektördeyse işiniz zor olur. Ama yine de şansınızı deneyin. Oturup kadere razı olmak diye birşey yok emek +tevekkül ile olmayacak şey yok Ruhum

ya bu diyardan gidecen ya bu suruyu gudecen.. der buyuklerimiz.. ayni evde yasamak cok zor olacaktir.. esiniz calisiyor eve parayi getiriyorsa onun karsiligini mutlaka isteyecektir sizden.. camasir, bulasik, utulu gomlek, yatak vs buda surekli kavga hali demektir.. ne kadar direneceksin ki bu da sizi yipratacaktir..

Ne zamandır böyle? siz çözüm için neler denedinz? yani eşinizi anlama ve kendinizi anlatma yollarınızın tükendiğini düşünüyor musunuz? . Şu an çalışma imkanınız yok, yani hayatınızı kurmak için para biriktiremeyeceksiniz. şu an ne kadar bunalmışlık hissinden yazıyorsunuz, ne kadar kararlsınız anlamak da güç. En iyisi, planınızı kafanızda netleştirip adım atar hale gelene dek eşinize bundan bahsetmemeniz diye düşünüyorum. ancak düzelmiyorsa, sizinde çocuklarında psikolojik şiddete maruz kalmaması adına adım atmaktır tabi ki iyisi. İyi düşünmek, karar vermek ve planlamak şartıyla.

Evet, malesef suan birikimim de yok kalacak yerimde cocuklarimla. Ailemde yakin degil.

Arkadaşın sorunu boşandıktan sonra kalacak yeri olmaması galiba.

Şiddet ve aldatılma yoksa evlilik danışmanına gidip bir şans verebilirsiniz evliliğinize ama istemiyorum da diyorsanız tedbir nafakası kavramını araştırın derim

Allah yardımcınız olsun. Kendinizi sıkıp, üzmeyin. Çocuklarınızla sürekli ilgilenmek sizi yoruyor olabilir. Daha çok küçükler. Elinizden geleni yapın. Hem çocuklar, hem ev işi tam dört dörtlük yürümez. Mutlaka bir taraf eksik kalır. Bırakın eksik kalan ev işleri olsun. Çocuklarla ilgilenmek istemeyen, kaçan kocanızada maddi olarak acımayın. İhtiyaçlarınızdan kısmayın. Varlığı bir işe yarasın. Çocuklar büyüdükçe, size olan bağımlılıkları azaldıkça, siz de rahatlarsın. Şükür edin. Sağlıklısınız, çocuklarınızın başındasınız. Onlarda sağlıklı. Bunlar çok önemli şeyler. Canınızı sıkıp durmayın. Fikirsiz kocanızda inşallah düzelir.

O kabul etmese de boşanabilirsiniz bunu biliyorsunuz değil mi Ayrıca düşündüğünüz yöntemde o yine hayatini yaşayacak ev isi cocuklar bir yığın sorumluluk size kalacak sizce mantıklı mı?

Kendisi ayri bir yere tasinma taraftari degil, sen istiyorsan sen gidersin bu evden mantigiyla hareket ediyor.

Saygı ve sevgi bitmişse kimse kimseye işkence yapmasin hayat bir defa yasaniliuor aileniz varsa arkanızda boşanın çalışıp bakın cocuklariniza

Sadece annem var. Malesef babam hayatta degil. Annemden cok uzaktayim saglik sorunlari var onunla paylasirsam ona birsey olur diyede korkuyorum. Artik cildirma noktasindayim, aile evine donme gibi bir imkanimda yok. Cocuklarim kucuk ve 7 aylik bebegim var.

Sagolun. Terapiste gitmeyi ben kabul ederim ama kendisinin bunu asla kabul etmez. cunku surekli sorunun bende oldugunu dusunuyor. kendini alistir degistir devam edelim diyor. Susuyorum gormezden geliyorum umursamiyorum. En son patliyorum artik. Kavga cikmasin diye, ama artim dayanamiyorum. lily86

Boşanmadan ziyade bir birinize biraz zaman tanıma anlamında olabilir. Belki biraz kendinize odaklanmanız gerekiyordur. Anladığım kadarıyla boşanma şu an olabilecek durumda değil. Gerçekten meseleler ne karşındaki senden neler istiyor. Özel günleri önemsemeyen maalesef çok sayıda erkek var. Özellikle belli bir yıldan sonra büyük kısmı pek umursamıyor. Cinsellik için canı istediğinde geliyor diyorsun. Senin canın istediğinde söylüyor musun veya red edişiyor musun? Ailece plan yapmıyorsa onunda sevebileceği bir plan sen yap. Israr et. Ayağı alışsın. Kavgadan 2 gün sonra bir şey olmamış gibi davranmak huzursuzluğu uzatmamaya çalışan erkek modeli. Muhtemelen o da kendisini haksız görmüyor. 2 gün bile çok. Ne olmasını bekliyorsun haftalarca devam mı etmeli. Eşinin güzel yönlerini düşünüp bir kağıda ve sevmediğin yönlerini karşısına yazarsan hangi taraf ağır basar?

Suan gidecek bir yerim yok ve birikimim de yok. Benim icin zor olanda bu o kendine planlarini yapiyor. Surekli evde cocuklarla ilgilenmekten baska birseye vakit ayiramiyorum.

Haklisin cok zor olacak ayni evde ona katlanmak ama carem yok. Zor olanda surekli cocuklarla benim ilgilenmem kendisi cani sıkılsa disari atiyor kendini. Belli bir sure mecbur katlanacagim

İki kişi var böyle tanıdığım. Maalesef mutsuz evlilikler tabi. Yatakları ayrı, ayrı odalarda yatıyorlar. Çocuklara odaklanıyor bahsettiğim arkadaşlarım. Boşanmak en asından çocuklar küçükken gündemlerinde yok. Ama mutlu da değiller, alışmak pek mümkün olmuyor. Bir kavgada tekrar stres, sıkıntı yaşıyorlar. Ama eşleriyle değil, çocuklarıyla mutlular. Çocuklar da annelerine çok bağlı, babaların davranışlarının da farkındalar. bu bahsettiğim çiftlerin biri yaşlı, onlar kültürleri ayrılmayı kaldırmadığı için boşanmamış. Diğeri de genç, çocuklar küçük, arkadaşım maddi geliri olmadığı için boşanmıyor. ilkbahar_15 Takvimlerden haberin var mı?Geçiyor

Aynı evde bu şekilde yaşamak hem siz hem eşiniz hem çocuklarınız için zarar. Kendilerine örnek alarak böyle bir aile hayatı mı almalılar sizce? Çocuklarınız kaç yaşında bilmiyorum ama aile evine dönemez misiniz, aileniz arkanızda mı? Eşinizden nafaka desteği de alırsınız, anneniz bakarsa çocuklarınıza siz de çalışırsınız bilmiyorum pek ayrıntı vermemişsiniz. Boşanmak için illa iki tarafın da istemesine gerek yok. Sorunuzun cevabına gelince böyle yaşanmaz. Belki en fazla kısa bir süre için idareten böyle olabilir.