yazdıklarınızı okudum sizin ki artık bağımlılık olmuş. yaşadıgınız hayata eşinize karşı. alışmışsınız aslında onun size karışmasına izin vermişsiniz sizi yönetmesine. boşluga düşmekten korkuyorsunuz. birşeyler yapmak için degilde sanki ohh anlattım bitti der gibi konu açmışsınız. ya bu rahatsız oldugunuz hayatdan kurtulup yenisi için çaba sarf edin yada hiç şikayetlenmeden yaşayıp gidin. aileniz bile ayrılmak istiyorsan ayrıl diyorsa onlar bile zaman sonra ee yeter hep şikayet ediyorsun kapımızı açtık ama adamdan vazgeçtigin yok diyecekler. mutlu olmaya karar verirseniz olursunuz

kavga cıkıyor ama her defasında sadece son olaya odaklanıyorum. bu sebepten boşanmayayım gibi düşünüyorum. çok saçma biliyorum ama sanki bilinçaltımda boşanmak için illa major nedenler olmalı gibi bir şeyler var sanırım. zaman

merhabalar kadınlar kulubü insanları. sırf az sonra okuyacaklarınızı yazabilmek adına üyelik aldım ve geldim. amacım belki içimi dökmek belki destek sözcükleri duymak bilmiyorum. amaçsızca yazmak en iyisidir belki diyerek başlıyorum. genel olarak muhafazakar bir ailede baskı altında büyüdüm. baskıdan kastım dayak yemek vs değil elbette. bireysel tercih hakkım olmadan ailemin tercihleri doğrultusunda desem daha dogru olabilir. bu da sanırım gelişimimi daha cok boyun eğme ve baskılara ses cıkarmadan önüme sunulanı yaşama şeklinde tamamlamama neden oldu. babam surat yapmasın bize kızmasın diye annem, kardeşlerim ve ben hep onun istediği şekilde yaşamaya çabaladık durduk. babam istiyor diye küçük yaşta istemeden örtündüm. yapı olarak sorun cıkmasın aman kimse üzülmesin kızmasın diye gücüm yettiğince dayanıp sabredebilen bir kişi oldum. yeri geldi hayır diyemedim. arkadaşlarımı reddedemeyip istemedigim halde yorgun olsam bile mesela görüşmeye gittim, amiri konumunda olduğum kişilere iş yaptıramadım gibi bir sürü içten beni rahatsız eden ama ses çıkaramadığım şeyler yaşadım. genel olarak ailemde sevildim diyebilirim. ama ailemden bunu hisssettirecek bir somut şey pek görmedim. fiziksel olarak da bir üstünlüğüm olmayınca ergenliğim boyunca etrafımdaki insanlara özenrek bakar oldum. erkek arkadaşım olmasını geçtim teklifte bulunan ya da arkamdan benden hoşlandığını sevdiğini duyduğum biri bile olmadı. sonrasında üniversiteyi kazandım. ve üniversite bitene kadar aynı şekilde herhangi bir teklif vs almadım. belki böyle cümlelere dökünce basit gelebilir ama neticede beni sevdigine veya önemsediğine inandığım biri olmadı. ciddi manada çirkin olduğumdan kendimden soğumaya ve özgüven eksikliği hissetmeye başladım. üniversite bittikten sonra bir kaç ay görev yaptıktan sonra lisede sınıf arkdaşlarımdan olan biri ile facebooktan konusmaya başladım. aynı bölümü bitirmiş ve aynı şehirde çalışıyorduk ve bir şekilde buluştuk. bana ilgisi vs ister istemez beni etkiledi ve uyuşmadığımız özelliklerimiz olduğunu görmeme rağmen sevgili oldum. sürekli beraber vakit geçirmeye başladık. tanısalı bir ay filan olmuştu ki annemle işyerimde karşılaştılar ve tanıştırdım. annem de laf arasında iyi güzel ama böyle dolaşmayın adını koyun bu işin dedi. zaten yavastan arkadaşlarım da evlenmeye başlamıştı çevremde. bu cümle anlamsızca mutlu etti beni. daha doğru düzgün bir şey yokken ortada evlilik sözleri ilişkimizde konuşulur oldu. ve çok kısa sürede aileler tanıştı. ve bekleyeceğimiz bir sebep de olmadığından biraz da benim ailemin evlenmeden görüşmemizin dinen uygun olmayacağı gibi nedenlerden dolayı, kısa süre içerisinde evlendik. kısa sürmüş olsa da daha nişanlılık sürecinde anlaşamayacağımızı düşünmeye başlamıştım. hayata bakışımız ve hayattan beklentilerimiz çok farklıydı. ama bitti ayrılıyoruz diyemiyordum. yıllardır hasret çektiğim sevilme duygusunu bırakamıyordum belki de her defasında gidip konuşcam diye plan yapıp sonra hiç bi şey yok gibi konuşmaya devam ediyordum. isteklerimiz ortak değildi ve ben o mutlu olsun diye onun isteklerine ayak uyduruyordum. çok seviyorum demek ki diyordum. o da beni seviyordu hem. bazen şöyle düşünüyorum; kız kardeşim yok annem zaten evlenmem konusunda hevesli, o dönemde telefonlar ve whatsapp vs yok doguda bi şehirde çalışıyorum arkadaşlarımla uzun uzun konusamıyorum, yapayalnızım tek kişi o var hayatımda, kimseden akıl almadım ya da kimse beni uyarmadı bu sürede. süratli bir şekilde evlendik. neredeyse ilk günden pişmanım evlendiğime. giderek sıklıgı artan şekilde boşanmayı düşündüm. su an 7 yıllık evliyiz! ve bu geçen süre iyice farklı insanlar olduk. ailem zenginlikten ölmese de sevgi konusunda eksik bulsam da ortalama belki ortalama üstü bir hayat sundular bana. ve çalışmaya başladıktan sonra da zaten iyi kazanıyordum. eşim ise çok cimri biri. evlenene kadar hep alım gücümüzün altında şeylerle tamamladık düğün ve ev ihtiyaçlarımızı. evlendikten sonra da öyle ki marketten aldığımız peyniri ekmeği bile seçerken canımı sıkıyordu. evimize birinin gelmesine benim arkadaş edinmeme ya da iş yerinden bi arkadaşımla görüşmeme izin vermiyordu. tek yaptgı şey hesap yapmaktı. balayına gitmeyi geçtim maaşımızdan kesinti olacak diye izin bile almadık iki gün sonra işe döndük. evlenmeden önce yapmıs oldugum harcamalr nedeniyle kredi kartı ekstresi geldi. ve daha iki haftalık evli iken çok harcamışım diye üç gün konusmadı benimle. sonrasında da ne alıcaksam ihtiyac durumumu hesap edip ona göre almamı kontrol etti. suratı asılmasın huzur bozulmasın diye dabrettim durdum. sürekli para biriktirip yatırım yapıyorduk. cüzdanıma harçlık gibi bir miktarsa para koyuyordu 35 tl eksilse ne aldın ki diye sorabiliyordu. bu sürçte iş değişikliği nedeniyle bir kaç defa il değiştirdik taşındık ettik. 4. yılında evliliğimizin yine taşındık ve ben artık düzgün bir muhitte yaşamak istediğim halde gidip çamrlar içinde şehrin dışında bir evi tutmaya karar verdi. iyice boşanmayı düşünmeye başlamıştım. üzerine bir de daha kendi maaşımı kendim bir kez bile gönlümce harcamamışken hesabımdan 250 tl çekmişim diye hesap sordu. zaten cok sıkıntılı idim üstüne bir de böyle bir olay olunca boşanmaya karar verdim. daha önce hiç lafını etmemiştim boşanmanın. ve bunu ilk kez kendisi ile paylaştım. boşanmak istememi geçtim daha doğru düzgün tartışmamıştık bile. bahsettiğim gibi ben sesini çıkaramayan önüne sunulana razı olmaya çalışan yeter ki sorun çıkmasın kavga olmasın diyen ezik biriyim. herneyse para hesabı yapması üzerine ben coktandır senden boşanmayı düşünüyordum sen kalkmış bana ufak miktarların hesabını soruyorsun dedim ve bir güçle boşanmak istiyorum dedim terkettim. hiç konusmadım cünkü konussam affedeceğimi biliyordum. salak bir şekilde seven böyle yapar mı diyeceğime ama o beni seviyor! ben göre göre evlendim haksız yere onu üzüyorum diyordum. bir ay kadar sonra gidip bir avukatla görüştüm. davayı açtım. avukat eşimi aradı. mal talep etmiyor sadece anlaşamlı olsun uzamasın diye teklif etti. o da son kez benimle konussun tamam dedi. ben de konustum. çok duygusal bir konusma yaptı. ben senin mutsuz oldugunu bilmiyordum. sen bilirsin diyeceğine keşke istemiyorum deseydin. söz değişeceğim. ben senden cok memnundum gibi şeyler konusuldu. ben de her neyse deyip ayrıldım. durusma günü hakime karımı seviyorum dedi ağladı. hakim de ertelemeye gitti. bu sürede ben de bir karar verdim. ve ona gidip ben seni istemiyorum ama üzülmemen için belki sana acıdıgım için bitiremiyorum. eğer benim kendi hayatımı boşverip sadece sana acıdıgım için sana dönmemi istiyorsan dönücem dedim. o da dön dedi. ve aklıma tüküreyim ki döndüm. o zamandan sonra hiçbirşey eskisi gibi olmadı. o hiç bir şey olmamıs gibi davranmaya ben de ev arkadaşım gibi davranmaya başladık. her şeyde sen istedin deyip sorun cıkarmaya başladım. ufak da olsa değişiklikler vardı. ama benim yaşamak istediğim para harcama isteğim kalmadığı gibi uğraşları sonucunda arkadaşım da kalmamıştı. sürekli düşünmeye sürekli sorun çıkarmaya başladım. kendimi tanıyamıyordum. bu sürede o da dini konulara takmaya başladı. zaman geçtikçe sürekli namaz kıl baskısı onu giyme bunu giy harcama israf yapma baskıları da ortaya cıktı. kısacası hayata dair her konuda ters görüşlere sahip iki insandık ve makasın ucu gittikçe açılıyordu. sürekli kavga eder hale gelmiştik. bir şekilde çabalayıp çalıştım ve büyük bir ile tayinim oldu. kafa dengim olan insanlarla tanıstım. ama su an benim arkadaşlarımla dışarı cıkma hakkım yok. bir arkadaşımla görüşmek istesem mesela o bizim görüşümüze ters biri! maaşım bende olsa da hesabını vermek zorundayım ! ailemden yeteri kadar dini konularda baskı gördüğüm yetmemiş gibi daha fazlasını evliyim diye hayatımda var olan adamdan görüyorum. daha yazacak bir sürü şey var ama hepsi sığmaz uzatmanın da alemi yok. özetleyecek olursam; kocam cimri, okumus bir cahil ve koyu bir yobaz ben artık bu hayattan yoruldum bıktım istemediğim hayatı yaşayacağıma öleyim artık bile diyorum ama yine de bitti ayrılıyoruz diyemiyorum sebebini senelerdir anlayamıyorum ama yapamıyorum seviyor muyum diyorum kendime. hayır. ondan bıktım. ama yine de üzülmesini görmek istemiyorum. bir anda apayrı hayatlar olsa boşanma sürüncemesiyle ugrasmadan bitebilse keşke yaşadıklarımı anlatabileceğim kimsem yok çaresiz bekliyorum...

zaten su an para kazanmanın bi anlamı yok benim için. herkes yaşamak için para kazanırken biz para kazanmak için yaşıyoruz. ayrılık gibi bir durumda eskiden kazanılanlar umrumda bile olmaz. gençliğim, zamanım, hayatım gitmiş onun uğruna :/ bir boşanabilsem . push ; zaman

Keşke enbaşında hayır diyip evlenmeseydin 7 yıllık evllikte çoçuk yok sanırım hiç bahsetmemişsin yoksada böyle adamdan iyikide olmamış çoçuk yoksa zaman kaybetmeden boşann ömür gecermi çalışan kadınsın çalışırken bana hesap soracak adamın varya neyse destek alın psikolaga gidin emin olun güzel tavsiyeler verebiliyorlar gereksiz insanları hayatından defetmek gibi belki sonra 2

Yapma kendine bunu, hayatını mahvetme... gençsin. ne babana ne bu koca bozuntusuna ihtiyacın yok. Kendi paranı bile harcayamıyorsun.. yok neymiş evlilikte senin benim olmazmış!. O zaman sende onun parasını al madem. Neden hep onun oluyormuş. Aç göz adam, seninle paran için mi evlenmiş. Çocuğun var mı? yazın çok uzundu dikkat etmedim buna. Hemen boşanmalısın. Den

evet ne yazık ki öyle zaman

bitiremiyorum degil bitti diyeceksin. gözünün gördüğü her yere bitti yaz. telefon ekranına, aynaya, buzdolabına, aklına, fikrine bu kelimeyi kazı. dilediğin gibi yaşamayacaksan şu 3 günlük dünyada evli kalmak saçma. ve dilediğin gibi harcamayacaksan işe gidip gelmek de saçma. içinden gelmese de alışveriş yap ye iç ve kocana hesap verme. tek cevabın sanane olsun. mesela şimdi netten yemek sipariş et, ne eksiğin varsa satın al. nasıl olsa kocan sana dünyayı dar edecektir. belki bunalıp boşarsın. geri adım atmak sana zarar, ona kar.

Bakin ben de aynı şeyleri yaşadım uzun yazmak yerine gözlerinizi kapatın bu adamdan çocuk istiyor musun ya da sevildiğini hissediyor musunuz, ilerde çocuğunuz olsa nasıl anne baba olursunuz, lütfen siz ailenizin size yaptığını onaylamayın ve kendinizi düşünün. Ben de çok zor karar verdim ama verdim inş sizde en doğru kararı verirsiniz. Şuan arada üzülsem de iç huzurum var, evliliği sırf kendim için yapmamıştım aile, çevre baskısı vs. ama bu karar bana ait, bundan sonra yaşayacağım herşey de daha bilinçli davranmaya söz verdim ve öyle de yapıyorum. Bizim şer gördüğünüz şeyler hayırdır belki biz bilemeyiz rabbimiz bilir bol bol dua edin o size gerçekleri ve sizin için en iyisimi bir şekilde gösteriyor. En kötü şey kararsızlıktır. İnş çok mutlu olursunuz

O üc ay zarfinda onun degil kendi istedigin gibi yaşa olursa olur olmazsa önüne bakarsin

açıklama yapmak istemiyorsan yapma. mesela tayin imkanın var mı? varsa tayin iste ve eş zamanlı boşanma davası aç, çek git. sen değil avukat görüşsün. sen asla görüşme. ya da kendine bir ev tut, yavaş yavaş daya döşe. valizini al ve git. numaranı değiştir. eşinle yine avukatın muhatap olsun, sen değil. C Coconutoil lucky i like feeling shit, my stamina can take

Madem bosanmiyorsunuz evliliğinizi daha paylaşılır bi hale getirin. Hesap vermeyin, canınızın istediğini alın, keyfince harcayın paranızı. Para nedir ya da neden kazanılır ki zaten. Arkadaşlarınızla görüşün dışarı çıkın. Kocanız da kabul etmiyorsa bu şekilde sizi o zaman ayrılsın yani.

Korkunun ecele faydası var mı?Sen üzüleceğine o üzülsün. Zaten ömürlük üzülmüşsün yetmedi mi bu kadar?Kendini böyle güzel ifade edebilen bir kadının bu ayrılığında üstesinden gayet rahat gelebileceğini düşünüyorum. Bir adım at gerisi gelir. Yeniden kur hayatını. Sev sevil hem de çok sevil. Hiçbir şey için geç değil. Kendini bu vicdan hapishanesinden kurtar bir an önce.

Niye? minnie

Bu yazidan sonra ciddi bi yorum yapamam sana :))

Boşanın derim ben. Zaten hayatımızın bir bölümü istediklerinize ulaşamadan geçip gitmiş. Bari bundan sonrası güzel olsun.

güzel dilekleriniz için teşekkür ederim. ne yapmam gerektiğini görebiliyorum. ancak benim sorunum ayrılmayı becerememek. sanırım ayrılık sürecini yönetirken dugularıma yenilip mantığımı devre dışı bırakıyorum. B Began Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

neden neden yapamıyorum

vicdan hapishanesi hayatımı özetler nitelikte olmuş teşekkür ederim yalnız adımı atamadığım için yıllardır muallaktayım. umarım bir an önce hayatım adına en doğru kararı verip, bu doğrultuda uygun adımları atabilirim. zira bir pişmanlığa daha dayanabilecek takatim kalmadı

Yardım alın, doktora gidin.

Sen nasıl tahammül ediyorsun bu kadar yıldır

Yahu aglarsa aglasin ya. Gebersin tövbe tövbe. Boyle hayatmi olur. Baba evinde baski. Kocadan baski. Boşan arkadasim. Ne ailenle ne eşinle ol. Oda gitsin kendine kendi gibi ezik birini bulsun. Ben namaz kılıyorum diye kılmayan biriyle gorusemicekmiyim bu nasil bir kafa. Ayy iyi bile sabretmişsin ben okuyunca psikolojim bozuldu. Kimseye ihtiyacın yok senin. Çalışıp paranıda kazaniyorsun. Git güzel biryerde otur. Gönlünce para harca. Haftasonu tatillerine git. Kafanı dinle. Madem cebine harçlığını koyacak ne diye çalıştırıyor seni. Noldu bunca yıl çalıştığın paralar Allahaskina haberin varmi

Boşanmanın eşiğinden döndükten sonraki büründüğünüz aşırı abartılı tepkiler veren kişilik kılıfınız boşanmanıza izin vermiyor gibi geldi bana.. Demişsiniz ya çok abartılı tepkiler vermeye başladım. çok fazla terslenmeye başladım kendimi tanıyamaz hale geldim yazdığınız için diyorum bunu.. her yaşadığınız kavgada kaosta son olaya odaklanmanız da bu duygu yapınızla çok normal çünkü her son olayda ''bak yine yaptım yapacağımı bende çok tersledim çok üstüne gittim, belkide onu ben kışkırttım kışkırtmasam bukadar büyümeyecekti şimdi bu olayı boşanmaya kadar götürürsem vicdan azabından kurtulamam'' gibi gibi çok da sağlıklı olmayan şeyler düşünüp kendi mahkemeni kendin görüyorsun.. siz bi masa etrafında oturulsun sezarın hakkı sezara verilsin makul bi konuşma yapılarak yollarımızı ayıralım düşüncesinde ve beklentisindeyseniz öncelikle bunlardan kurtulun. Çoğu boşanma bu şekilde olmuyor çünkü.. yaklaşık 30 lu yaşlara yakın olduğunuzu tahmin ediyorum yani demem o ki yıllar yılı olup bitene boyun eğmişsin, yine bu yüzden bekliyorsun ki bu olaylarda da suya sabuna dokunmadan kendiliğinden o benden ayrılsın diyorsun belkide..7 değil 17 yıl da geçse bu zihniyette biri seni boşamaz. İlk defa bir işi kendi başınıza yoktan var etmek kokutuyor sizi. hiç hesapta yokken durup duruken boşanacakmışsınız hissinden kurtulmadıkça boşanabileceğinizi sanmıyorum.. üzüldüm yazdıklarınıza yaşadıklarınıza. Bukadar insan aynı fikirdeyse hakikaten dikkate alın derim. Tam olarak öğrenilmiş çaresizlik yaşadığınız.. çünkü gerçek hayatta türlü imkanlar elinizin altında

neden korkutuyor? döver mi? küfür mü eder? evden mi kovar? sokağa mı atar? tam olarak seni korkutan ne?

yeni bir hayat kuracak imkan sahibiyim ama öncelikle ayrılma cesaretini gösterebilmeliyim zaman

ölsem daha iyi denilen bir hayatınız varsa ayrılın gitsin. yeni başlangıçlar her zaman iyidir..

ben de böyle düşünüyorum. kesinlikle boşanmak da evlenmek kadar normal. asla etrafıma ne derim gibi bir kaygım yok. ailem de ayrılmak istiyorsan ayrıl diyorlar. tek sorun, bu vicdan değil kesinlikle biliyorum, ama karşımdakinin neler hissedeceğini kendimden fazla önemsiyorum. çok üzülecek diyorum. ailesine nasıl açıklayacak diyorum. neyse bir süre sonra alışır diyorum. ama nihayetinde bırakıp gidemiyorum. onca kavgaya ragmen o da bırakıp gitmiyor. ne olacak böyle bilmiyorum. gücümü toparlayıp psikiyatr desteği almak belki işe yara diye umuyorum. bakalım daha ne kadar zamanım gidecek.. mor delisi

Sen bitiremiyorsun ama günün birinde o terkedince bu dusunduklerine pişman olacaksın.

bitti gidiyorum diyemiyorum. düşündükçe karnıma kramplar giriyor. açıklama yapmadan da gidemem. korkuyor da olabilirim. kızması ya da bağırması ya da üzülmesi ağır bir şey söylemesi. o anı yaşamak çok korkutuyor beni B Began Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

ne ailenin ne kocanın yanında ol hepsinin sal ipini gitsin yapabiliyorsan kendine yeni bir şehirde hayat kur ISILDURU

hepinizin yazdıklarını okudum. hepinize teşekkür ederim. öncelikle çocugum yok. çok sevmeme ve istememe rağmen önce hayatımızı düzene koyalım diye sonrasında da bi arkadaşın önerisindeki gibi çocugum olursa onu da sıkacak babası diye olmasını istemedim. şu an eşim çok istese de düşünmüyorum. çocugun evliliğe şans vermek amacıyla yapılmasını mantıksız buluyorum. biriken paraları sormus bi arkadaş. yatırım yapıyor müteahhit arkadaşlarına veriyor filan. büyük işler yapsın çok zengin olsun insanlar buna saygı duysun istiyor. sözde bu birikenler ikimiz için. ama defalarca söyledim ben bu yaşımda istediğimi yiyemiyorsam 50 yasımda havuzlu evim olsa napıyım gibisinden şeyler. ama nafile. istifa et diyenler var. istifa etmeyi ben de istemiyorum. buraya kolay gelmedim. bir de onun eline bakarsam iyice yaşanmaz olur hayatım. su an en azından işyerinde birilerini görüyorum. bunca zamandır evimize bir ya da iki kez bir çift gelmiştir misafir olarak. kafana göre harca diyen olmus. bu mutsuzlukla harcayasım gelmiyor. dışarı cıkma enerjimi alıyor. benmle nereye gitsem geliyor. bi şey begensem buna gerek var mı pek olmadı vs diyerek hevesimi kaçırıyor. terapi alma önerisi olan arkadaşım, hiç düşünmez miyim defalarca düşündüm. hala düşünüyorum. kendisine söyledim bir kere. bulaşık yıkıyordum. bak ne güzel bulaşık yıka stres atarsın dedi. 3 ay deneme yap diyen arkadaşımın ve hepinizin denememiş olduğum önerilerini deneyeceğim. tekrar teşekkürler..

hatalı olduğumu gayet iyi biliyorum nomunomuchua Susaysan sus, susmaysan afkur

Keşke enbaşında hayır diyip evlenmeseydin 7 yıllık evllikte çoçuk yok sanırım hiç bahsetmemişsin yoksada böyle adamdan iyikide olmamış çoçuk yoksa zaman kaybetmeden boşann ömür gecermi çalışan kadınsın çalışırken bana hesap soracak adamın varya neyse destek alın psikolaga gidin emin olun güzel tavsiyeler verebiliyorlar gereksiz insanları hayatından defetmek gibi belki sonra 2. üyelik sebebi ile profil pasif edilmiştir. 2. Üyelik! tek ayak

farzet ki 1 ay ömrün kalmış. yine de bu hayatı devam ettirir miydin?

Çok değişik birisisiniz cidden. Sizin maaşınızın hesabını neden eşiniz yapıyor mesela. Baştan hata yapmışsınız bence. Ayrıca boşanın o sizin canınıza okumuş. Siz üzülür diyorsunuz Kajmery34 Arrivederci KK❤ tek ayak

Bitirmeyi göze aldiysan açiklama yapmak seni korkutmamali. o anı yaşamamak için baska baska kötü anlar yasiyorsun. Yaşadiklarini bi tümör olarak düşün ya o tümörü ilaç ve kemoterapilerle baskilayarak yaşamaya devam edersin yaada tümörünü aldirir tamamen iyilesir ve oyle yaşarsin. yani ayrilsanda ayrilmasanda bu konusmayi kendin için yap rahatsiz oldugun durumlari belirt korkma

Ayrıl ve mal paylaşımı yap bence, o kadar paran birikmiştir, bir de o paralarla git yurtdışında güzel bir tatil yap

ben de bilmiyorum. bir kaç kez o raddeye geldik. içimden bitti diyeyim simdi diye düşündüğm anda üstüme ağırlıklar binmiş gibi hissediyorum. tarif edemiyorum. B Began Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

O cevaba dönülmezdi aslında Sana senin üzüldüğünü bilmiyordum bilseydim yaparmıydım diyen insan demeliydiki seni çokk sevmiş olsa hayır benim için değil beni seviyorsan dönmelisin sen mutsuz olacaksan ben nasıl mutlu olurum... Yine kendini düşünmüş bencillik etmiş sende ona uymuşsun gerçi bu dönüşü yapmasaydın acaba düzelirmiymiydi keşkesi içini yer bitirebilirdi buda deneyim olmuş... Arkadaşlara katılıyorum hayatın tekrarı yok çocuk yoksa hiç düşünme bu adamla çocuk olunca birde çocuğuna bişey almak isterken alamamak var

. push ; T trustno_1 Tarot bakmıyorum. Üyelik

eşinin terapi almasını boşver. sen terapi al. kendini sevmeyi, kendine güvenmeyi öğrenmek için destek al. eminim işe yarayacaktır. B Began Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Bu ilişkide tek bir hatalı gördüm. O da sensin. Evliliğinin yanlış olduğunun farkındasın ve bunu sürdürmeye devam ediyorsun. Hayır demek karşındaki kişiyi reddememek kişisel bir sorundur. Bu sorunun üstesinden gelmelisin. Bu zamana kadar hep başkaları için yaşamışsın. Ömür dediğin 3 saniye. Sen iki saniyesini vermişsin başkasına bari bırakta bir saniyen senin olsun. zaman

Arkadasim neden bos bos yasamayi mutsuzlugu sececeksin ki?evlenmek gibi bosanmakta hak. Mutsuzsan ayril. Evlilik senin suan yasadigin seye denilmiyor ki zaten.

Ailen yüzünden böylesin bu yaşına kadar hep tamam demişsin malesef hayiri ogretmemis sana yazık etmişler

Sen zaten kafanda bitirmişsin mutsuzsun. kendince ipleri koparmişsin. o üzülecek diye kendini mutsuz etmenin alemi yok ama madem kolay bitiremiyorsun içinde acabaya yer kalmamasi için sana bi tavsiyede bulunacagim. kendine bi süre biç diyelimki 3 ay olsun bu süre bu süre zarfinda kendi istedigin gibi yaşamaya başla paranin hesabini eline al arada istedigin arkadaşlarinla görüş yani hayatini nasil yaşamak istiyorsan onlari yap. eşin baktin ufaktan yumuşacayak yada uyum sağlayacak gibi olursa ikinizi de bi şans daha verirsin tersi olur huzursuzluklarin artarsa ipleri koparirsin sebeplerini de ona açiklarsin nasilsa kaybedecek bişeyin yok bi de böyle dene

Ay çok tatlı yazmışsınız tüm gerçekleriyle çok güldüm

sorun bunu ona söyleyememem ayrılıyoruz diyememem daha öncesinde de ayrı şehirlerde idik telefonda söylemiştim yüzyüze iken yapamıyorum sanırım :/ zaman

hayata bir kere geliyorsun

uygun bir terapist arayışındayım umarım işe yarar :/ C

Potansiyelini farkında olmayan bir kadın daha.. Her şeyi bu kadar iyi analiz edebilmişken kendinize neden bu eziyeti çektirirsiniz bilmem. Başkaları için yeterince yaşanmış, artık kendiniz için yaşayın! K kalliope82

Yaşadıkların çok zor böyle yaşamak zorunda degilsin bunları değiştirmek tamamen senin elinde senin adına çok üzüldüm

bende aksine istemedğim birsey ne olursa oolsun beni rahatsız ediyorsa bitisn taraftarıyım. jaippur

Hem cimri, hem yobaz ben bu adamla 1 gün bile duranazdım. Malınıda bu adama bırakma boşan senin paranla birikim yapıpta üstüne oturmasın. Gezip, tozup istediğim gibi yaşamayacaksam para kazanmanın ne anlamı var.

Paran var, pulun var, mesleğin var, çocuğun yok... Bu hayatı sürdürüp ne yapacaksın? En yakın planın çocuk doğurup sonra 'yavrim için bosanmiyorum, yuvası buyumesin' demek değilse ayril. Zaten böyle bir adamın yetiştireceği kız çocuğu senin baskılara boyun eğmek zorunda kalacak bir yavrucak olur. Senin yaşadıklarını yaşar... Buna ne gerek var?

Yahu git bosan korkma.. cocuk ta yokmus daha ne duruyorsun. Bosan ve guzel bir arkadas cevresi edinip hayatina bak. Zaten bekarken baba baskisindan yasayamamissin. Simdi hic durma disarda guzel bir hayat var sen o evden bi cik. Birgun topla esyalarini ve terket. Ya da ciddi bi kavga cikar o sebeple bosanicam de 1 hafta git ailenin yanina. Sonra ac davani bi ev tut kendine duzenini kur iste bu kadar..

çocuk yapmadan boşan.

Siz o kadar okumuş etmiş insansınız bir psikologa bir aile danışmanına gidemediniz mi yıllar heba olmuş geçmiş

+10000 zaman

Kendi farkına varmışsın son adımı atamıyorsun. Başkalari üzülmesin diye daha ne kadar kendinden vazgeçeceksin. Ne kadar daha yaşayacaksın bu hayatı?Hangimiz biliyoruz 1 dk sonramiz var mı? Silkelen ve kendine gel önce sen mutlu ol sonra başkalarını mutlu et. Sevmiyorsun anlasamiyorsan mutlu değilsen harekete geç ve AYRIL.

Siz o kadar okumuş etmiş insansınız bir psikologa bir aile danışmanına gidemediniz mi yıllar heba olmuş geçmiş. yazık, gerçekten çok yazık. Siz Din, Allah diyorsunuz, ibadet yapıyor, dinine bağlı yaşıyorsunuz ama ALLAHın size sunduğu hayatı çere çöpe musrifce harcıyorsunuz.

çok haklısınız umarım başarabilirim Karpuzlu araba

Merhaba arkadaşım. . Öncelikle bu kadar bilinçli ve doğru düşünen kadınları burda bulmak çok mutlu ediyor beni onu söylemeliyim. .. keşke bir vesile tanışmış ve arkadaş olmuş olsaydık ki bir nebze destek olabilseydim. .. Aslında tüm sorularınızın yanıtını vermissiniz de fiiliyata gecirmek zor gelmiş o da yetişme tarzı ve buyutulurken duyduğumuz yaşadığimiz baskılardan oluyor bence... Aileler kızlarını seviyorsa bence okumak kadar önemli olan;istemediğine razı olmak zorunda olmadığını da destekle göstermek! Siz pek güzel yetişmiş ve bence gayet de güçlü ;farkindaligi olan neyi hakettigini bilen bir kadinsiniz. .. anlattığınız konular karakter sorunu... Geçici ya da zamanla uyum saglayacaginiz konular değil kaldı ki yeterince denemissiniz de... ben kimseye ayrıl barış deme haddinde değilim ama şunu söyleyebilirim ki;kendinizi daha fazla heder etmeyin. .. ben şu anda çalışmıyorum bazı sorunlardan dolayi... aldığım harcadığım paranın hesabı sorulmaz sorulamaz ;zira evime eşimë zarar vermeyeceğim muhakkak. .. gerek var mı bu baskıya? Lutfen ama lütfen bu kadar farkındayken yapmanız gerekenin kendinizi daha fazla işkenceye maruz bırakmayın. .. uzun salinimli işkence bu... Dilerseniz özelden yazın istediğinizde dert dinlerim dertleşmek iyidir... insanın Alevini insan alır der Anneannem. .. sevgiler size. .. haberdar edin lütfen yaşadıklarınızdan. ... Hakkinizda hayirlisi olsun dilerim...