ben biraz geç okudum bu konuyu ama okurken gözlerim doldu, boğazım düğümlendi... acını çok iyi anlıyorum arkadaşım bende baba eziyeti yaşayanlardanım.. öncelikle atlatması ne kadar güç olursa olsun unut lütfen, yaşanmışlıkların seni bu kadar üzmesine müsade etme.. buradaki bütün güzel yürekli bayanlar adına konuşuyorum belki anne baba olamayız ama sevgi dolu bi aileyiz burda gördüğün gibi.. çok zor şeyler başarmış mutlu bir yuva kurmuşsun, böyle şeyler için bozulmasına sakın müsade etme olurmu? yüreğinde kanayan yaralara, acıyan yerlerine bi pansuman yap ve iyileştir artık.. ALLAH YÜREĞıNE HUZUR VE SEVGı, SANA SABIR VE MUTLULUK VERSıN... SEVGıLER CANIM...

geçmişi kabullenmek gerekiyor sanırım a. sne kadar acı verse de! bence eşinizle iyi olun:teselli:sizi anlamaya çalışmış ve yaralarınızı sarıp sarmalamış sanırım! ailenizden de uzaktasınız öyle de kalın derim çok gerekli olmadıkça!... Barcman PR

ne kadar büyük yaralar açıyor anne -babanın yanlış davranışları.. daha sonra kimseler dolduramıyor o boşluğu.. ne mutlu harika bir eş ve ailesi var hayatında... bundan sonrası için aşağılık duygusunu yüceltmemek sana değer veren insanların kıymetını bilerek devam etmek en önemlisi... okuyunca şok oluyorum gerçekten ne biçim yaklaşım bunlar kardeş kıyaslamaları fiziksel aşagılamalar.. evlat bu ya... bazı şeylerid e zamanında yapmayınca sonra ne kadar ugrasada olmuyor karsı taraf.. lütfen hayatınızın güzel yönlerini önemseyin.. mesleginizi guzel yuvanızı... gecmıs gecmıste kalsın mumkun oldugunca..

Cok uzuldum. Dovmeyin, asla dovmeyin, ve sevginizi gosterin, onu koruyun daha dogrusu korundugunu, arkasinda biri oldugunu hissetsin. Ben siddet gordugumu hatirlamiyorum ama sevmediklerini dusunurdum kucukken. Ilk cocuktum ve ilk oldugum icin kardeslerim kadar rahat buyumedim. Sevgi aradigimda bulamadim, veya kardeslerimle ilgilendiklerinde icime atarak uzuluyordum. Cocukluk cagindan cikinca da sevgiyi baskalarinda aradim ve inanin bu sevgi arayisi hep hataya surukledi, yanlis kisiyi severek hayatin acisini yasatti. Eger birgun cocugum olursa, onu sevdigimi hep soylemek istiyorum, derdini anlatabilecegi bir annesi oldugunu bildirmek istiyorum ki benim gibi olmasin... galiba bu yuzden cocugum olmasinda da korkuyorum. Biraz ic dokme gibi oldu kusura bakmayin

yazdiklarini okudugunda icim sizladi cok kötü oldum. anne sevgisine hasret büyümüssün. insan evladini birsz sicak tutar. annem de bizi döverdi arada, ama sevgisi cok büyüktü. sevildigimi hissederdim. benim de cocuklarim var. ufak tefek kiziyorum ama asla asiriya kacmiyorum. sonucta ben üzülüyom. onlar benim cocuklarim kiyamiyom.. bazi seyleri unutman lazim. ailenle fazla hasir nesir olma. belki esinin ailesinden yakinlik gördükce benimm ailem bana bunlari niye yapmadi. niye ben onlarda yasamadim sorusunu sorabilirsin kendine... bu bence daha büyük üzüntü. bence annenin karekteri bu degistiremezsinopuyorumnanaktan B

Allah'ın sevgili kuluymuşsunuz ki herşeye rağmen çok iyi okuyup kurtulmuşsunuz çok sabırlı ve iyi olduğunuz belli. ya okuyamayıp annenizin babanızın eline baksaydınız bu hikaye çok kötü bitecekti ama siz bunu aşmış çok güçlü bir insansınız. tekrar tekrar geçmiş olsun diyorum hepimize çok iyi öğütler verdiniz. gulkurusuu güzel günler, bizi

evet çoçuklukta yaşanan lar asla unutulmuyor aslaaaa.. rabbim hayırlı aile kurmayı nasip etsin cümlemizee en çok korktuğum şet.. çoçuklarımı üzmek

okurken aglattın benı. benı gördum sende. acıların unutulmamıslarının benı hatırlattı bırden. kendımı sana o kadar yakın hıssettımkı allah yardımcın olsun kardesım.. hep mutlu ol ınsallah..

bende dayak ile büyüdüm o yüzden okadar ii anliyorum ki gözüm önünde cocugunu döven olunca bakamam başlarım ağlamaya yaşım 25ama burnum ucu sizler kalbim daralir ufacık fiske atanır görsem S

Bunlar nasil insanlar ya. insan kendi dogurdugu cocuga bunlari nasil yapar. ufacik bir cocuk bu asagilanmalari hak edicek ne yapti ki... ufff icim sıkıldı.. cocuga siddet bu ulkedeki en büyük sorun bence...

Yazalı epey olmuş, şimdi nasılsın bilmiyorum ama beni ağlattın okurken, onları ailen diye sevmek zorunda değilsin, bence bir psikiyatriste git ve geçmişinle yüzleş, barış, bu geçmişle yaşayamazsın, çok üzüldüm nasıl böyle bir anne olabilir, doğurmakla anne olunmuyor işte A

cnm yaşadıklarına gerçekten çok üzüldüm ben böle anne ve babalarında gerçekten var olduğuna inanıorum ve zamanla o insanın içinde açtıkları derin yarayı vicdanlarını rahatlatmak için telafi etmeye çalışsalarda boş oluyor insan unutamıor maalesef ama allah eşinden razı olsun en azından o anlamda şanslısın bence kendin bunu atlatabilmen zor görünüyor psikolojik destek almanı öneririm ve geçmişine koca bir sünger çek önüne bak bırak ne halleri varsa görsünler eşine sıkı sıkı sarıl ve bundan sonra mutlu olmayı dene zeytin

ya bir anne nasil böyle seyler söyleyebilir evladina aklim almiyor. gerci onlara anne bile denmez ama neyse... klava:klava: S sutlukawe

Bogazim dugumlendi ve sunu hissettim cok iyi bir anne olucaksiniz karanfilcicegi adi yok ama kendisi

((((... lilyxoxo

canımm okurken kendimi buldum bende çok kötü bir çocukluk geçirdim bizimkilerde anne ve babalığı para mal mülk sanarlardı pahallı ayakkabılar kotlar tshortlar telefonlar neler neler ama hep yanlızdım hep yanlız şueşim ile çok mutluyum erken evlenmemin nedenidirler kendileri zaten ama alllaha şükürler olsun eşimde mutluluğu tattım şuan 6 aylık hamileyim ve annem babam gene yanımda yok ne yazıkki ama artık içimi acıtmıyacak bunun böle olması bebeğimle neler yaşadık bizi arayıp sormadılar benimde bundan sonra eşimden başka kimsem yok hayatımda hayattt insanlara neler yaşatıyor neler ama bulunduğun durumda kimsenin seni üzmesine izin verme kaydirigubbakcemile5 A

kahroldum senin çocukluğuna, gençliğine çok yazık etmişler kin doldum şu anda.! ama seni gönülden kutluyorum okumayı bırakmamışsın mesleğini edinmişsin çok iyi katlanmışsın ummuduğundan daha güçlüsün aslında o duygulara yenilmemeye çalış lütfen eşinle güzel bir gelecek seni bekler... onlarıda bırak kendi hallerine anne baba kardeş bile olsalar çoğu zaman onların yerini el alıyor hiç ummadığın insanlardan o kadar güzel tepkiler alıyorsun ki kendine güvenin geliyor öyle insanlarla zamanını geçirmeni tavsiye ederim R Rline

Her ne olursa olsun, evladına el kaldıranın elleri taş olsun!!!! Önceki

çocuk dövmekle yetişkin öldürmek arasında hiç bir fark yok... çünkü şiddetin yaratacağı travma psikolojisi sağlam olmayan yetişkin demektir... sevgili Kuzey'in bir topik konusu var "insanı öldürmek" iş te budur. Betulecrin

ooof of nedir bu kadınların çektiği.. okudukça kendimi gördüm. benim de ailem abime taparlar. o kadar beceriksiz ve salaktır ki yine de yaptıklarına karşılık onu savunur bana laf söylerler. gençlüğüm onu kıskanmakla geçti tabii zamanla eşine gösterilen ilgiden töleranstan dolayı yengemi... güvensizliği aşıladılar bana hep. ve ne yazık şimdi de eşim çocuğumu dövüyor. ona bir türlü yanlışını kabul ettiremiyorum. neymiş çocuk babadan korkmalıymış.. Bir de cümle aalem onun bu fikrini desteklemiyorlarmı!! ne bilsinler tabi çocuğunu nasıl dövdüğünü görmediler. şimdi çocuğum çok asiii. çok üzülüyorummmmm Önceki

Çocuklara uygulanan şiddetin en iyi görseli... U ultraanne hakikaten ultraanne oluyorum tek ayak

onlar cahil insanlarmış arkadaşım ama tek doğru yaptıkları şey en azınsan seni okutmuşlar eşin yönünden çok şanslısın evlatlarımız bizlere emanet edilmiş birer melekler onlar cennetlik nolur hiç kimse evlatlarına şiddet uygulamasın onlar günahsızlar daha ben kesinlikle böyle bişeye müsade etmezdim

Cok gecmis olsun canim. Galiba esin Türk degil, zira böyle anlayisli bir erkek ancak yabancilarda oluyor. Sana günlük getirip buraya yaz demesi falan, ve seni gercekten psikolojik olarak desteklemesi pek türk erkeklerin tarzina benzemiyor. Bu arada ne mutlu sana, böyle seni destekleyen esin var, onun icin o kadar bu konulara girip esinide bunaltma, neticede oda bir insan senin yasadiklarinin acisini cekme zorunlugu yok. Hayat cok güzel, en azindan seni seven esin, kayinvaliden ve kayinpederin var. Bana bir yabancida abla, kardes olabilir, aile her zaman aile demek degil, bunuda anlamis oldun bu hayatta. Yinede ne mutlu sana, böyle bir es sana destek birde o olmasaydi ne yapacaktin?

lanet ediyorum böyle insanlara Ecem38

çok kötü yaa çocularıda çok ufak daha... yavrularımız bize allahın emaneti bu davranışıyla çok büyük hata yapıo o bayan.. bence psikolojik yardım alması için ikna edin... yazık yavrulara leydi_sevgi

Hani klasik bir laf vardır ya, bazıları ne olursa olsun şöyle söyler "Olsun, o senin baban neticede" veya "Olsun, o senin annen"... ne saçma değil mi? K

Güzelim yaşadıkların çok zorlu bir dönem anne olabilecek elimden geleni yapıyorum.. Okuyunca biranda yutkundum Bence bir anne yavrusuna neden bu kadar eziyet çektirir? Ne güzel ki eşinle mutlusun bence geçmişi silip Sen en iyi anne olabilmek için çaba göster.. Halikarnas

ne kadar uzuldum yazdıklarınızı okuyunca anlatamam bende cok dayak yedım o kadar cok kı hangı bırını anlatayım sayfalar dolar ve tıpkı sızın gıbı bastırdım unuttum sandım guzel bır evlılıgım olmustu esım ve aılesı cok deger verdıler bana ama sonra esım degıstı canıma okudu ıkı evladım vardı dayanmak zorundaydım dayandım gıdecek yerım yoktu yavrularımı uyutur aglardım gozlerıne hıc yas dusurmedım onların ve asla asla vurmadım her daım empatı yaptım dogdukları andan ıtıbaren ben onlar oldum sadece onlar... sımdı kısmetse 3. evladım gelıyor bana en zor gunlerı yasatanları affettım mı hayır unuttum mu hayır allaha bıraktım allaha havale ettım tek derdım mutlulugum cabam evlatlarım benım ıcın oyle kıymetlı oyle degerlıler kı esımden bıle once gelırler her daım once rabbım sonra evlatlarım su an nasılsınız ruhunuzdakı yaralar ıyılestımı bılmıyorum umarım ıyısınızdır sızın ve benım gıbı ınsanlar baskaları tarafından anlasılmaz kolay kolay ama allah oyle buyuk ve merhamet sahıbıdır kı elbet verır mukafaatımızı... benım elıme sonradan ıntıkam fırsatı cok gectı sızınde gecmıstır emınım ama kullanmadım dedım ya allaha bıraktım tek derdım evlatlarım rabbım bızı evlatlarımızdan guldursun ınsallah amin

canım yaşadıkların gerçekten çok üzücü.. hayatta kimi şeylerden yana şanslı kimlerinden yana şanssız oluyoruz.. sen eşin ve ailesi yönünden şanslısın demek maşallah.. tabi asla aile yerine geçmez bunun içn demiyorum.. bu arada meslektaşın olarak bunu en az hasarla atlatabileceğine inanıyorum.. bu kadar açık yüreklilikle içini döken bi insan inanıyorumki çok güçlüdür.. elbetteki aile çok önemli ama unutma seni öldürmeyen güçlü kılar.. bunu avantaja çevir.. çok uzun oldu ama çook çok rica ediyorum bu olayların hıncını evliliğinden eşinden çıkarma çiçek gibi büyüt dikkat et evliliğine.. sevgiler.. B BlackQueen

bende aynı şeyler yaşadım. annem beni oklavayla döverdi bacaklarım mos mor olurdu bi kere kemerle dövmüştü çok acımasızdı ama erkek kardeşime karşı öyle diildi zaten dier arkadaş gibi erkek kardeşimin şımarıklığındanda çok çektim. bazen sebepsiz dayaklarda yerdim... yaptıklarının hiçbirini hakedecek hiçbişi yapmadım aksine melek gibi bi evlattım sadece yaptıkları çok zoruma gittiğinden senden nefret ediyorum derdim ama namaz kıldıktan sonra ağlayarak yalvarırdım rabbime anneye öf demek bile günah yaa nede olsa annem yaa. annemse o kıldığın namaz o yaptığın dua kabul olucakmı sanıyon derdi... inanırmısınız hiç bişi yokken yemek yemişim sofradan kalkıyom gözümün içine bakarak zehir zıkkım olsun derdi. başarılıydım hayallerim vardı malesef hiçbirini gerçekleştiremedim. başarılarıma hep engel oldu hiç destek olmadı başarılıydım resim yeteneğimde vardı ama resim öğretmenimin çabalarıda boşa çıktı. tam öss sınavına gireceğim sene annem ve babam ayrılıyorlardı babam başka şehirdeydi. sürekli babamın yaşadığı şehre gider babamı gelmesi için ikna etmeye çalışırdım. annem ve babamın sorunları hep beni etkiledi babam çok küçüklüğümden beri annemle olan sorunlarını bana anlatırdı. babamda beni çok dövdü bi keresinde bi kandil programı vardı ALLAH A ibadet amaçlı gittiğim bi yerden geç geldim die dövüp bana evden çıkma yasağı koymuştu okula bile gidemedim devamsızlıktan sınıfta kalıcaktım. bi arkadaşım vardı herşeyi paylaştığım çok iyi bi arkadaşımdı ama babası içki içiyor die benim onunla arkadaşlık etmemi yasaklamıştı. belki hata ettim babamı dinlemedim bi gün yine bi sıkıntımı koo0nuşmak için o arkadaşımın yanına gittim. tesadüf annemde onlara misafirliğe geldi ve akşamda babama söledi benim onlarda olduğumu babam çılğına döndü ve çok afedersiniz arkadaşımın abisiyle yatmaya gittiğimi öne sürerek bana hem iftira attı hem öldüresiye dövdü ben asla affedemem ne annemi ne babamı bana yaşattıkları için. hiç kimseyle arkadaşlık edemezdim annem arkadaşlarıma çok kötü davranırdı zaten evede getiremezdim kardeşimde rahat bırakmazdı. bir gram sevgi görmedim ve hep sevgiyi dışarıda aradım. sosyal bi ortamım olmadığı için eşimle chat ortamında tanıştım eşim o zaman okuyordu öğretmen oldu tayinini yaşadığımız yere istedi evlenmeye karar verdik ama ailem kürt die razı olmadı yine tirlü türlü sorun ve şiddet gördüm. ve sonuç eşime kaçtım şu hayat benim için nasıl hala berbat tamam ailemin yanındaykenki kadar sıkıntı yaşamasamda aradığım sevgiyi bulamadım ve sürekli geçmişi düşünmek beni ruh hastası yaptı . push ; B

Çok üzüldüm kızlar.. benim Annemde çok döverdi beni yaptığı şeyleri yazmaya utanıyorum ben bir Anneye yakışmıyoki hiççç Ayrımcılık çok yapaıyodu hala yapıyor hala ama hasta oldugunda o çok sevdiği çocugu onun için ilgi çekmek için numara yapıyor dedi.. Kardeşler arasında inanılmaz bir kopukluk var abimden Annem den ve ilgisiz Babamdan nefret ediyorum desem yeridir... diğer kardeşlerlede aramız kötü birbirine sarılan kardeşleri Yavrum diyen anneleri görünce aglarım hep banyoya zor atarım kendimi.. Evden kaçmak adına eşimle evlendim onun aileside öyle çıktı ikimizde yaralıyız ve birbirimize melhem olamıyoruz... Ben hayata herşeye küstüm inanılmaz bir boşluktayım keşke evde yatarken gözlerim kapansa ve birdaha açılmasa diyorum...

canm benım hıkayenı okudum gercekten canım acıdı ama sanslısın en azından esın ve aılesı ıyıymıs onlarda yaptıklarından pısman olurlar ama ıs ısten gecer evet bız cocuklrımıza yapmayalım Nil KK

9 ay karnımızda taşıdığımız, heyecanla gün saydığımız, her minik tekmesinde varlığına şükrettiğimiz küçük mucizelerimiz. Uykusuz geceler, gaz derdi, diş çıkartması, huzursuzlukları, bitmek bilmeyen yaş sendromları ve daha bir çok şey... Savunmasız minik sabi'ler... Yazarken bile içim titrer, ya kırdığın can'ı yardan seviyorsa?! Bırakın bir insana öfkelenirken bile kırk kere düşünmek gerekiyorsa çocuklar ki daha hassas... Yeryüzüne inmiş melekler ve biz onlara şekil veriyoruz, model oluyoruz. Onlar bizlerden aldıkları ve gördükleri ile hayata hazırlanıyorlar ve öğrendiklerini uyguluyorlar. Çocuk büyütmek böylesine hassas ve ince bir noktadayken çocuklara şiddeti/öfkeyi/dayağı kabul edemiyorum. Bu kadar mı kontrolsüz bireyleriz? Bu kadar mı biriktirdik öfkelerimizi, günün yorgunluğunu da tahammülümüz kalmadı? Evinizdeki bir eşyadan daha mı az kıymetli? Varsın kırılsın, varsın yemesin, varsın kirlensin... bırakın akışına, sadece doğruyu öğretin sevgiyle, güzellikle.. verdiğiniz her şeyi alacak sünger gibi beyinleri var onların. N

canim gercekten sok oldum ve cok uzuldum gercektende bu bir anne olamaz bir anne nasil cocuguna boyle davranabilir tamam hepimizin annesi zamaninda azarladi kizdi ama boyle asagilayici seyler cok anormal bencede unut gecmisini ve yoluna devam et esinle mutlu olmaya calis gxuxlçin06 YERİNE

Benim annem de beni cok döverdi. Dusundukce kalbimin bi kosesi kaniyor gibi ya. Dövmeyin cocuklarinizi... kalbiminsahibio YAĞMUR

ikikez ayni msj yollamisim kusura bakmayin

Çok güzel anlatmışsın yarım sayfalık satır aralarına çocukluğunu gençliğini acılarını sığdırmışsın okurken canım acıdı iPhone 'den Kadınlar Kulübü aracılığı ile gönderildi L

konu sahibi arkadasim seni cok iyi anlayanlardan biriyim malesef :çok üzgünüm: B

konu da çok eskiymiş ama görünce yazmak istedim. inşallah okur konu sahibi güzel kadın bu yazdığımı. mistikcadi

birçok anne inkar etse de çoğu aynı hataları yapıyor. Ben de size benzer olaylar yaşadım ve hala da yaşıyorum diyebilirim ben çareyi uzakta olmakta buldum ama tabi bu her zaman yeterli gelmiyor bayramlarda herkese sıcak davranılması çaktırmadan dışlanmak felan gerçekten üzüyor insanı ama şükredecek başka şeyler buluyorum mesela çok şükür onların bu tutumları sayesinde güçlü olabilmeyi kendime yetebilmeyi öğrendim

dayak cok utanc verici birsey. utanc utanc utanc. baska hic bir hissiyati yok. ve tabiki öfke. babam da annemde dövdü. ikisiyle de gerektigi kadar muhabbetim var. anaokulu ögretmeniyim cocuklarin yaninda cok mutluyum... cocugum olursa asla siddet uygulamayacagim Önceki

Sevgili arkadaslarim, Yazdiklarinizi tek tek buyuk bir dikkat ve mutlulukla okudum. Yine cok agladim ama uzuntuden degil... Hic tanimadiginiz biriyim ben. Bana vaktinizi ayirip destek olmussunuz, benim icin uzulmussunuz, tavsiyeler vermissiniz. Ne kadar onemli ve degerli bunlar benim icin inanamazsiniz. Herkese cok cok tesekkur etmek istiyorum. Dun gece esimle konustuk. Yavas yavas herseyi tamir etmeye karar verdik. Ben biraz toparlanir toparlanmaz bir ortodonti uzmani bulucaz. Su gulerken bile sakladigim dislerim hallolsun :) Bana gelirken cok guzel bir gunluk almis, tekrar yazmami istiyor. Psikolog yardimi aldim daha once ama temel olarak kafami kendim temizlemek zorundaydim. Ailemin yaninda yapamadim. Tekrar deneyecegim. Yillar suren bu hastalikli tavirlardan, kendi basima mumkun olan en az zararla kurtulmaya calistim. Gucum tukendi bitti sonunda. Ama herseyden once benimle hayatini paylasmak isteyen esime karsi sorumluluklarim var, beni bagrina basan kendi oz cocugu gibi kucaklayan ailesine karsi sorumluluklarim var. Onlardan ve sizlerden aldigim gucle yeni bir baslangic yapmak hedefim. Hayatimin ilk gununde, annesini, cirkin ve burusuk bedeniyle utandiran cocuk olarak dogdum belki ama cocugunun gurur duydugu ve cok sevdigi bir anne olarak bu hayata veda etmek istiyorum. Cocugum yok, nasil anne olunur bilmiyorum ama nasil anne olunmaz cok iyi ogrendim. Insallah saglikli bir bebegim olur ve ben ozlemini cektigim tum sevgiyi ve ilgiyi esirgemeden verebilirim ona. Hayat ne kadar zor olursa olsun, sizi ne kadar zorlarsa zorlasin, bunun suclusu cocugunuz olamaz. Sadece bir anlik sinirinizi alacak diye vurup, cocugunuzun kendine guvenini, ruhunu acitmayin ne olur!!!. Oyle bir yara ki bu merhemi yok arkadaslar. Iyilestigini sansanizda izi hep kaliyor. Tek cozum onunla yasamayi ogrenmek. O da kalbinize bir bicak sapliyken yasamaya devam etmek gibi iste... Bugun yeni bir gun... Derdi olan yada derman olmaya calisan herkese cok mutlu bir gun diliyorum. Yeni haberlerimi paylasmaya devam edecegim arkadaslarim. Hayat bazen ahtopot gibi oluyor, bir kolundan kurtuldum sanirken diger koluyla yakalayip savuruyor. Ama ne olursa olsun hayat bize sunulmus bir armagan... Suprizlere hazir olmak lazim. :) Herkese sonsuz tesekkurler... Sevgiler...

Canım yaa.. Kıyamam sana. Bırak yaşadıkların ardında kalsın ve seni mutsuz edenlerin bugününü, yarınını etkilemesine izin verme. Bence o yaşadığın kötü şeyler bugün yaşadığın mutlulukları daha güzel kılsın, daha çok tadını çıkar bugününün. Allah o yaşadığın kötü günleri unutasın diye sana ne güzel bir eş ve yeni bir aile vermiş. Bırak sana yaşatanlar o yaptıklarından utansın. Mutluluğunla geçmişten intikam al prenses.

artık senin geçmişin olmasın olmamalı geçmişini unut geleceğine bak sakın komplkese falanda kapılma asıl kompleks annede varmışki babana veya başkalarına yaranmak için erkek çocuk diye uğraşmış

canim cok üzüldüm gercekten. okurken gözlerim doldu. bir anne baba nasil cocuklarina böyle davranabilir ki. nasil cocuklari arasinda ayirim yapabilir anlamiyorum. neyseki iyi bir evlilik yapmissin. gecmisini düsünürek gelecegini karartma canim. artik senin de bir ailen var, onlari düsün. ayrica bir psikolojik bir yardim alsan daha iyi olur ades_ballibadem

canım yaa bardağın birde bu tarafından bak şu an sen kimlerin yanındasın sana değer veren seni çok seven eşinin ve bi o kadar aynı şekilde sana kollarını açan sımsıcak ana kucağı sunan kötü günlerinde senin yanında olan eşinin ailesinin yanındasın bundan sonraki hayatın yine onlarla onlara sımsıkı sarıl geçmişi unut geleceğe büyük umutlarla bak geçmişin seni bitirmesine izin verme uzmandan yardım al kendinde zaten psikiyatri bölümünü okumak istemişsin tekrar sınavlara girerek bu hayalini gerçekleştirebilirsin ve senin durumunda olanlara yaşayan biri olarak daha iyi yardım edebilirsin A

:çok üzgünüm::çok üzgünüm: bir anne nasıl çocuğuna böyle yapabilir ki anlayamıyorum tamam her anne kız gibi arada çekişme olur ama sizin anneniz nasıl bir psikoloji içindeyse normal davranmamış bu açık ama bir gü emin olun size muhtaç olacaklar emin ol benim tavsiyem bir gün yaşlanıp bakıma muhtaç olursa bakın ona o size öyle davransada bakın o gün anlayacaktır bu dünyada ve diğer tarafta mükafatı sizin olur siz onun yaptığını yapmayın :1hug: irem naz Canım

... Son düzenleyen: Moderatör: 7 Aralık 2009 B

seninle beraber inan bende kanadım canım ya kahroldum ya:teselli:senağlama DoraGizem

yaşadıklarınızı içim acıyarak okudum.. inanmak istemiyorum bir anne evladına nasıl bu şekilde davranır... canım geçmişini unutmaya çalış... bak eşinde seni sevip sayıyormuş... sen geleceğine bak... geçmişin arkada kaldı... çocugun olursa çok iyi bir anne olacagına inanıyorum..

yaşadıkların gerçekten kolay değil canım. Çok üzgünüm çoookama gerçekten şanslı bir insan olduğunu kendine kabul ettirmelisin.. çok güçlü, çok iyi bir insan olduğunuda.. bak herşeye rağmen asosyalleşmişsin ama ödüller almışsın kompozisyonlarından, eğitimini asla bırakmamışsın bunlar ne kadar öz güven sahibi, zeki ve güçlü olduğunun en büyük göstergeleri.. alkisalkisalkisasosyal halin bu idiyse sosyal halini düşünemiyorum yaniidelikafaduldenbi de şöyle düşün böyle senin değerini bilmeyen ailen olmasaydı şu anda her daim yaralarını sarmaya çalışan bu insanların kıymetini bilmeyip farkında olmadan sende onları üzebilrdin. ama bu durumda sende, onlarda çok şanslı bence.. ayrıca Allah nasip ederse doğacak çocuğunda dünyanın en şanslı çocuğu yada çocukları olacak.. bundan en ufak bi şüphem yok seni tanımadığım halde.. artık eşine ve ailesine ve hayata sımsıkı sarıl ve onları hiç bırakama. yaşadığın her anın keyfini çıkar yaşadıklarına inat, hayata inat çok çok mutlu ol inşallah..:Saruboceq::1hug: D

demekki doğurmakla ana olunmuyormuşşşş... Canım benim bencede en kısa sürede pisikolok yardımı alman. allah yardımcın olsun...

bende eziğim çocukken yıllarca altıma işedim. geceleri su, kola, karpuz yasaktı bana. yada az verirlerdi işemeyim diye. sidikli yakıcam bilmemneni derlerdi. baktım yine bir sabah sidikli uyanmışım. o kadar da dua ederdim nolur bugün allahim bi sabah kuru kalkayım şu yataktan diye. bi doktora bile götürmediler. halbuki hastayım, sanki bilerek işiyorum. bi kalktım sırılsıklamım, allah babam geceden tehtit etmişti, oranı buranı yakıcam, işe de gör bak sana neler yapıcam diye. babam gel bakayım buraya dedi, ben korkudan titriyorum ne yapıcak bana diye. çıkar donunu kilodunu dedi. çıkardım utana utana. şimdi git bakkala bana sigara al dedi. böyle mi gitçem nolur yapma dedim. 7 yaşlarındaydım. üstümde minicik bir atlet, onu çekiştire çekiştire gittim bakkala. o gün öyle bi öfkelenmiştim ki, birgün senden bunun intikamını alcam dedim içimden, nerde intikam mintikam alamadım. Sadece Allaha havale ettim. çünkü eve ekmek getirdi onu yedim diye avuttum kendimi. yıllarca bunun hatırına baba dedim. neyse şimdi görüşmüyorum başka olaylar da oldu. ben bunu güzin ablaya bile yazdım, gazeteden okuyanlar bilirler. çok içerlenmiştim. Nil KK

Canım Allah sabır versin sana. Çok zor günler geçirmişsin ama şükür eşin ve ailesi iyi çıkmışlar ya onlar da kötü olsalardı ne olurdu? onlardan ve psikoljik destek alarak atlatırsın inşallah bunları, atlatacağına da inanıyorum. Benim ailem de seninkiler gibiydi çocukken çok hırpalandım, şiddet gördüm annem saçlarımdan sürükleye sürükleye döverdi beni ağladığımda gözün çıksın derdi. Hiçbirzaman canım kızım, yavrum diyerek sarılmadı bana. Annesinin dizlerinde yatan, sarılan arkadaşlarıma bakar iç geçirirdim. Babam da öyleydi hep küfür duydum ağzından, lisedeyken okul maçına gittim diye beni okuldan almaya kalktı. Sen okumazsın, senden birşey olmaz deyip durdu. Ama inadına okudum üniversiteyi bitirip güzel bir iş sahibi oldum. Düğünümde de aynı sorunlar yaşandı maddi şeylr yüzünden bizi ayırmaya kalktılar, eşimle görücü usulü tanıştık ama çok sevdik birbirimizi ayrılmadık. Annem ayrılmıyorum diye boğazımı sıktı babaannem zor aldı elinden. Babam son güne kadar benimle konuşmadı yani en güzel günümü zehir ettiler. Ama bugüne gelice gerçekten çok iyi bir eşim ve dünya tatlısı oğlum var. Geçmişe bakmıyorum ailemle görüşüyoruz ama konuşmalar hiç içten değil. Onlardan uzak bir şehirdeyiz. Eşimin ailesi de çok iyi ameliyat olunca kayınvalidem bana bebek gibi baktı, kayınpederim de öyle hep arar sorar herşeyimize koşarlar. Ailemi de affetmeye çalışıyorum onlar büyüklerinden sevgi görmemişler ki bana da veremediler. Ama ben oğluma vermeye çalışıyorum sarılıyorum, öpüyorum sevdiğimi her fırsatta söylüyorum. Sen de böyle düşün canım senin ailende sevgisizlik içinde büyümüş ki sana böyle davrandılar, onları affedemezsin biliyorum ama anlamaya çalış. Onların sana veremediği sevgiyi eşin ve çocuğuna ver. Sakın onların yaptıkları yüzünden eşini ve çocuğunu cezalandırma. Umuyorum sen mükemmel bir anne olacaksın. Önceki

o nedenle her şartta sadece sevgimizi gösterelim K

yaşadıklarınız çok zor şeylermiş.. geçmiş olsun geçmişte kalsın.. şansınızın döndüğüne şükredin iyi ki eşiniz ve ailesi var.. mutlu olun tadını çıkarın.. şiddet fiziksel de psikolojikte çok ağır.. ileride insanlar çok ağır bedeller ödeyebiliyor. üzmeyin kendinizi.. her zaman mutlu pozitif çocuklar yetiştirmek isteriz elbette ama her zaman güllük gülistanlık değil ki hayat. P purplem

Merhaba, yaşadıklarına gerçekten çok üzüldüm. Bunu yapanın annen olması dahada üzücü. Zor şeyler yaşamışsın. Geçmişini silip atamazsın ama geçmişin ile de yaşamamalısın. Bunlar tabiiki senin hayatının önemli bir bölümünü oluşturmuş olabilir ama bu hatıralar senin psikolojini bozuyor ise, çalışma hayatını etkiliyorsa unutmaya çalış. Nasıl unturum diyorsan psikolojik yardım al. Üstesinden belki daha iyi gelirsin. Seni seven bir eşin var belliki. Şu anın güzelliğini yaşa. Geleceğinizin hayallerini kur...

Ben de benzer şeyleri yaşadım kendimi gördüm birden ve seni çok iyi anlıyorum yummyciimm ( Ben de dayak yedim, kaşım gözüm yarıldı, karda kışta dışarılara atıldım, annem de beni hep aşağılardı, hakaretler ederdi, ne yaparsam yapayım yaranamazdım bir türlü.. ılk yorumumda uzun uzun yazmıştım ama şimdi siiz sıkar diye sildim yazdıklarımı.. Ama inan ben, senden çok daha beter şeyler yaşadım.. Ama bunlar insanı güçlendiriyor, yılmıyorsun.. Sen de çok güçlüymüşsün, dayanmışsın yılmamışsın hayatını kurmuşsun.. Ben unutmak için hep küçük şeylerden mutlu olmaya çalıştım, işi hep deliye vurdum, geyiğe çevirdim, dalga geçtim beni görenler ay neşeli gamsız kız derler.. Ama o neşeli olma neden acaba.. Hatta kendime şöyle bir dörtlük yazmıştım.. Her gülüşüm bir göz yaşı Doldurup doldurup içiyorum. Dinmedi susuluğum Güldürmenizi bekliyorum...

3 yıl geçmiş sen o acı dolu satırları yazalı... umarım bambaşka ve güzel bir hayatın vardır. İçten bir arkadaş istersen ben de varım diyorum. zaten ne çok güzel yürekli insan derdine ortak olmuş bak burada, yalnız değilmişsin. çok etkilendim yazdıklarından, çok... 90cemre

Yetiştıgımız ortam nasıl oluyorsa.. GÜN geliyor aynısını yasatıyorsunuz.. İstemediğimiz şeyleri yapmamak ıcın sureklı kitap okumakta yarar var.. Okuyamıyorsanız bıle netten bakın dinleyin en azından.. buyuk yarar var dıyorum. Dinlemeyi bıraktığınız an geçmişe dönmemek elde degıl.. Bazen hatta cogu zaman yaptıklarımı n yanlış oldugunu bildigim halde kendimi frenleyemıyorum.. Tek yaptıgım soylenmek söylenmek. . Kendımı o anlar hıc sevmiyorum.. Kimbilir belkıde buyuk acılara susmak.. Kucuk olayları buyutmeye sebep oluyor.. Boşlukta gıbıyım cogu zaman anlamsız, bır hayat.. Ne ıcın geldigini bilip yaşayamamak.. Yaptigin doğrular gun geliyor yanlışların arasına katılıp hıce sayılıyor. Neyse ALLAH yardımcımız olsun The

of arkadasim teselli sözlerinin faydasi yok ama lütfen böyle yapmayin.. egitimizi görmussunuz.. guzellik nedir ki allah askina gencliginizi cocuklugunuzu maf etmisler buna daha fazla izin vermeyin.. bakin akili bir insansiniz okumussunuz lütfen izin vermeyin hayatinizi maf etmelerine öyle güzel yasayinki intikaminizi öyle alin onlardan öyle mutlu olun ki cocuklariniz olsun onlara öyle sevkar merhametle bakin ve egitin ki en güzel intikam böyle alinir siz anneniz babaniz birsey diyemiyorsunuz ama ben lanet ediyorum böyle anne babalara ay_82

15 yasima kadar siddet uygulandi bana karsi. Cok zor günler arkamda birakarak bugünlere geldim. Psikolojim herhalükarda etkilendi. Ve ömrüm boyunca unutamayacagim olaylar yasadim. Ne zaman cocugunu döven bir baba yada bir anne görsem yüregimin nasil yandigini anlatamam. Lütfen! Lütfen cocuklarinizi dövmeyin. Onlar size Allahin bir armagani, Allahin bir emaneti. Allahin emanetine ihanet etmeyin. benim_olan Canım

hepsini tam tamina okuyamasamda bende hayatimin aynisi resmen allahtan esim ve aiolesi cok ii ama onu bile cekemiyorlar anne degil resmen komsu komsu bile yapmaz boyle seyler... neden biliomusun erkek toplumu iste ogullarinin bokunda boncuk varya hersey onlar icin daha guzel bende az mi dayak yedim kardesim yuzunden o yapar isin icinden siyrilir bana kalir dayagi yemesi... sirf bu yuzden bi ccocugum olsun istedim kiyas yaparimsasar beserim bende diyee.. allahim islah etsin hepsini..

ha bu arada erkek kardeşim şu an 16 yaşında ve annemede babamada çok çektirio anneme çok rahat el kaldırabilio. çok iğrenç hakaretler ediyo çok saygısız annem se artık başedemio neler yapmadı ama nafile... benim yerimde bi başkası olsa bu durum için oh olsun derdi ama ben yinedeklardeşimle konuştuğumda sürekli ona yapmaması gerektiğini söylüyorum anneme destek çıkıyorum.. kötülük ruhumda yok benimde imtihanım böyleymiş diorum joey just

çok şey yazmak isterim ama kelimeler boğazımda düğümleniyor, kızımı asla dövmeyeceğim, sesimi bile yükseltmeyeceğim. Z

bizi de annemiz döverdi. ben kücük oldugum icin fazla dayak yemedim. annem cahildi. en ufak sey hemn azarlar döverdi, icine kapali birdi. ama genede bagrina basar cok severdi. ben cocuklarima hayatta kiyaamam. kuzucuklarima. tabiki hatasini gördügüm de cezalandirrim. tv baktirmam. sevdigi seyleri yaptirmam. vss sevda

Canim seni cok iyi anliyorum cünki tipatip ayni seyleri ben de yasadim, okuyunca icim yandi resmen, demek ki tek degilmisim ama keske anneler babalar daha vicdanli olsalar da dünyaya getirdikleri yavrularina bu eziyetleri iskenceleri cektirmeseler.. ben de asagilik komlexiyle dolu asozial bir insan oldugumu düsünüyorum bazen, ama yinede yanimda cok kiymetli ve degerli arkadaslarim var. Olsun, birak onlar olmasin, herkesin ailesi iyi olacak degil, demek ki bizim de imtihanimiz buymus.. sen onlar gibi olma onlara uyma, cünki sen seviyeli kaliteli bir insansin. Arkamizda Allah var, bak ne kadar sanslisin kocandan yana, yeni bir ailen olmus, sevgi dolu bir aile.. insallah bana da nasip olur, tek istegim bu.. Ben anneme sevgi nedir göstermek istiyorum, pisman olsun istiyorum, baska bir sey istemiyorum.. Ona bisey olsun benim cnm yanar, bana ne kötülükler yapmis olsada, beni ne kadar sevmese de kücümsese de... Seni babanin tarafina benzetmis.. iste aynisini benim annemde yapar... Ama nedenini biliyorum. Sorun onlarda bizlerde degil canim. Kendileri o kadar ezilmiski, hirslarini bizden aliyorlar. Haaa ben simdi gidip aynisini kendi cocuguma yaparmiyim? ASLA! Ben her zaman herkese sevgi dolu olmusumdur, hatta bana polyanna misin yasemin diyenler bile var ama öyle iste.. eminim sen de öylesindir, ve umarim bundan sonra onlari takmaz, yeni güzel hayatinin tadini cikarip keyfine bakmaya calisirsin :) birak gerisini o ailen olacak cahiller düsünsün! Öpüyorum seni kocaman hic üzülme sen D ddia

Ben de senin durumunda sayılırım.. Depresyondan çıkamadım yıllardır... Kadınlar Kulübü Mobil uygulaması kullanılarak gönderilmiştir. kulitta İlahi

Herkese merhabalar, Siteyi uzun zamandir takip ediyorum ve sonunda cesaretimi toplayarak ben de yaziyorum bu bolume... 32 yasindayim ben... Yurtdisindayim. Cok sevdigim bir esim var. Hersey yolunda gozukuyor ama degil. Ben ruhen cokmus durumdayim... Cocuklugum annemin dayaklariyla gecti. Erkek kardesimi delicesine sevdi ama beni hep uzak tuttu. Her firsatta "kardesin erkek olmasaydi, erkek cocuk dogurana kadar denemeye devam ederdim" dedi, biraz buyuyunce "iyi ki kardesin kiz olmamis, yoksa onun yaninda kimse sana bakmazdi, disleri benimki gibi guzel, gozleri renkli, uzun boylu, sen babanin tarafina cekmissin" dedi. Yanina yaklasmaya calisinca itti. Dislerim egri cikiyordu, guldu beni gordukce... "Babanin sulelesine cekmissin, hepinizin disleri at disi gibi" dedi. Yalvardim disciye goturmedi. Bacaklarimin carpikligi, gozlerimin kucuklugu, dislerim hep alay konusu oldu onun icin. Arkadas edinemedim, her firsatta yanima kardesimi katti. Insanlar onun yaramazligindan dolayi beni istemediler, o dustu ben dayak yedim falan filan... Bu arada babam hep isiyle mesguldu. Aksamdan aksama annemin gazina gelip bagirip cagirdi o da.. Gunluk tutmaya basladim. Konusacak kimsem yoktu. Gunlugumu buldu, ne bicim seyler yaziyosun diye dovup burnumu kanatti... Yazamaz oldum, icime attim attim attim. Herseye ragmen okullarimi takdirle bitirdim. Tek istegim psikoloji okumakti. Benim gibi cocuklara yardim etmekti. Antisosyal olmustum. Insanlarla konusmaya korkuyordum. Annem adimi mahkeme duvari suratli takmisti. Bir gunden bir gune gozlerime bakip da "Kizim iyi misin mutlu musun" demedi. Bu arada gayet modern gorunuslu insanlar. O daha da kotu. Etrafindaki anne babalar cocuklarini el ustunde tutuyor, seninkiler onlarin yaninda iyi anne baba, birine soylesen inanmazlar sana. OSS den iki hafta once babam onlarla ve komsularla piknige gitmek yerine ders calismak istedigim icin butun kitaplarimi notlarimi yirtip atti. Cok acidi icim cokkk. Sinava girene kadar agladim. Sinavda ODTU Psikolojiyi 1 puanla kacirdim arkadaslar. Hayallerim bitti. Baska cok iyi bir universite kazandim ama hayal ettigim degildi.. Neyse cok uzun yazdim.. Mucadele ede ede okulu bitirdim, isimi buldum, yuksek lisansimi yaptim. Ama hep onlardan kactim. Ne zaman yanima gelseler yaptiklarimi asagiladilar, yokettiler. Onlardan uzakta mutluydum. Universite okumaya baska sehre gidince annem birden degisti. Iyi olmaya calisti falan filan. Ben de herseyi unutmus gibi davrandim, yakin olmaya calistim onlara. Ama esimle evlendim, kendisi ve ailesi o kadar deger verdi ki bana, ilk zamanlar sok yasadim. Beni onemsediler, dogumgunlerimi kutladilar, her firsatta hediyeler aldilar, esim ruhumun coook yarali oldugunu anladi, iyilestirmeye calisiyor hala. ne kadar guzel oldugumu, ne kadar degerli oldugumu soyluyor her gun. Inanamiyorum ki... Icime islemis asagilik duygusu... Fakat arkadaslar ailem bikac hafta once yine abuk bir mesele yuzunden telefonda bagirip cagirdilar ve ameliyat olmama ragmen aramadilar bir daha. Ben, anne baba ve kardesimi sevmedigimi farkettim. Cok uzuldumm. Acayip bir bosluk oldu icimde. Cok agladim, hala agliyorum. Esimin ailesi hergun arayip haber aliyorlar benim durumumu. Simdilik iyiyim sukur. Ben gidip ayni sekilde onlari dove dove, asagilayarak ruhlarini kanatmak istiyorum ama annem ve babam onlar. Bu sorunlar bu eziklikten dolayi esime de sorun yasatiyorum. Sanki beni daha guzel biri icin terkedecekmis gibi bekliyorum. Kendimden igrendim ben birden, isime devam edemedim ayrildim. Cok ilginc ama yillar sonra birden herseyi tekrar hatirladim, agladim agladim. Cogunu bilincaltima itip unutmustum ben. Acilarim taptaze gibi simdi. Arkadaslar ruhum kaniyor benim... Bu dunyaya birdaha gelinecekse tek istegim onlarin cocugu olmamak... 27 yasima kadar her firsatta vurmak icin bahane aradilar, eziyet ettiler. Biktim ben ve artik onlari istemiyorum. Artik onlari sevmiyorum. Anneler, cocuklarinizi kollayin, koruyun, sevin. Asla ve asla dovmeyin. Yillar sonra hala aciyorum ben. Bu eziyeti yapmaya kimsenin hakki yok. Ben bu eziklikle nasil mutlu olucam bilmiyorum... Cok uzgunum cokk.

yorum yazamıyorum yazılacak laf bulamıyorum rabbim aklımızı korusun no.comment Aktif

annemle tartışırız bizde bazen ve onun beni anlamadığını düşünürüm çoğu zaman bu yaşıma geldim(22) belki ama annemin bir acı sözü beni hala bir çocuk gibi yaralar acıtır kanatır ruhumu öldürür mutluluğumu çalar o zamanlarda yemin ederim kendi kendime eğer bir gün çocuğum olursa onu hiç acıtmıycm ne olursa olsun ruhunu yaralamıycm çünkü sevgilinizin dostunuzun arkadaşınızın yüreğinize açtığı yaralar elbet iyileşir ama anne babanın açtığı yaralar ömür boyu sizinledir Önceki

Evet haklısın, bende annemden bir kaç fiske yemişimdir, belki daha fazla hatırlamıyorum çünkü sevgisini gösterişini daha çok hatırlıyorum. O dayaklar çocuğunuz bile olsa nefrete dönüşür, siz öyle sanmazsınız, ama çocuğa sevginizden çok nefretinizi göstermiş olursunuz, yani çocuk öyle görmeye başlar. Sevilmediğini düşünür annesine olan sevgisini güvenini kaybetmeye başlar.

bazen sokakta görüyorum çocuklarına bağıran ebeveynler onların da buna benzer bir hayat yaşadıklarını düşünüyorum. Eğer tahammül gösteremeyecekseniz sevemeyecekseniz çocuk sahibi olmayın. Yeterince iyi yetişemeyen bireyler zaten var

of ya sanki benim hikayeeem... sok oldum... beni de cok cok döverlerdi. burnumu kanatmisti annem, onun yegeniyle arkadas olmami istiyordu, bende zorla mektup yaziyordum. resm koy dedi, anne resm cektrmeye üseniyorum nolur birdahkine... simdilik sadece mektubu yollayalim ona dedigim icin kafami duvara vurdu dövdü tekme tokat. kafami duvara vurdu ve kafamdaki tokalarim kirilmisti. sonuc olarak yataktan cikamadim ve burnum kaniyordu. bundan daha önceki senelerde ise babamla kavga ettikten sonra sinirli oldugundan dolayi beni öylesine dövmüstü. sonuc: kirik bi basparmak... herkeze yalan sölemek zorunda kaldim. voleybolda oldu dedim. icim aciyarak yaziyorum bunlari... zor bi bölümden mezun oldum. okulda ep en iyilerden oldum. istedigim ünide okudum cünki notlarim iyiydi... herkez "bu özellige sahib bi insan kendini begenmis olur" diye düsünüyor ama benm icim aciyor. benimde hep erkek kardeslerim daha üstün tutuldu, ve annenin sana dedigi seyler denildi. ilk ben dogmusum cünki oglan olucak sanmislarmis. onun icin cocuk yapmaya dewam etmislermis mis. banane ki bunlardan komplexliyim, kendime güvenim sifir. bi yandan böyle yapip bi yandan ise benm kendi emeklerimle bitirdigim okulla övünüyorlar. oysa ki hic bir katkilari olmadi. her masrafini kendim ödedim. harcligin varmi diyen bile olmadi. onlardan gizli para aldigim bile oldu. hatta babam benm ilk zamanlarda bursuma göz dikip, kavga cikarmisti. bende vermeyince evden kovmustu. icim harap... daha cok sey yasadim... baska cocuklara ve annelere baktim imrenerek ve bana annem neden böle davraniyor da o cocugun annesi ona karsi böyle diye düsündüm... cocuguma asla böyle davanmyicam ben... kardesilerimi ön planda tutma meselesi beni de susturdu. 1 sene konusmamisim. valla arkadaslar ayni seyleri yasamisiz

çok üzüldüm sizin için benim gibi hep mutsuz olmuşsunuz sizde çok şükür ben annemden değil baba ve babaannemden şiddet gördüm annem hep sahip çıktı bana onlar ölünce hiç üzülmedim işte böyle dayakla aşağılanmayla geçen bir çocukluğun telafisi pek olmuyor kişilik ona göre şekilleniyor siz sadece eşinize ve onun ailesine tutunun farzedinkiaileniz hep onlarmış kendi aileniz de hatasını anlarsa ne ala anlamazsa siz kendi hayatınızı en güzel şekilde yaşamaya devam edin kendi çocuklarınızı en iyi şekilde şevkatle yetiştirin ki görsünler nasıl anne baba olunuyor gözyaşlarınızı hiç ziyan etmeyin anne baba dahi olsalar bunları yaşatmaya hiç hakları yok bence K

Kızıma kıyamam. Şu an 11 yaşında. Bazen beni çok bunaltsa da ona bugüne kadar bir fiske bile vurmadım. Yaradılışımda şiddete meyillilik yok sanırım. İyiki de yok. Annem babam da beni dövmedi hiç. Belki de ondan yoktur. Nesilden nesile geçen bir davranış biçimi bu. Yaşadıklarınız içler acısı. Unutmaktan başka çareniz yok.

evlenince ne kadar mutlu olursan ol. çocukken ailenle yaşayamadığı mutlulugu arıyor istiyor insan. o günlerdeki boşluğu mutsuzlugu hiçbişey hiçkimse dolduramıyor. seninki kadar değil de benimde annem babam öyle takdir eden seven tipler değildi. hala daha 30 yasındayım. yenı dogum yaptım gobegım var gecenlerde elbıse gıydım annem fıkrıye yengen gıbı olmussun dedı. ay milletın anası kızını prenses görür. bende cırkın bı ınsan dgeılım hala dugunlerde evlı oldugum halde gorucum cıkar. ıste ınsan bunlara takılıyor. gercekten bende bazen sneın gıbı hıssedıyorum. olmyo ıste olmyo ınsan cocukken anne babasının sevgı ve ılgısıne doymalı yoksa hayatı hem koca bi boşluk

yazık yahu.. sinirlendim şimdi. arkadaşım sen bence çok güçlü birisin. üniversiteyi bitirmişsin başarılı bir evlilik yapmışsın.. arada tabiki öfke patlamalaı olacak bunlar çok normal. herkes yaşıyor. hele sen daha da çok yaşıyorsun. annenle baban hakkında bişey demiyorum.. erkek kardeşlinle aranız nasıl peki. görüşüyor musunuz? xoxzgrkz

Çocuğa ve tüm canlılara el kaldıranları Allah'a havale etmek lazım, ama yapabiliyorsak önce biz birşeyler yaparak. Tonari to Totoro Totoro Anneler

Canım annen gerçekten senin mutlu olmanı istemiyor ve seni kıskanıyor sen onlara inat mutlu ol bak nasıl catlayacaklar niye kendini ve eşini uzuyorsun benim annem kiskancligindan esimi benimle paylaşmaya çalıştı esimin beni el üstünde tutmasını kaldiramadi o yaşadıklarının aynısını da yaşadım kendi hayat oykumu okudum sanki. lütfen eşine yuvana dön unut onları anne babanın sana daha fazla zarar vermesine izin verme

annemle tartışırız bizde bazen ve onun beni anlamadığını düşünürüm çoğu zaman bu yaşıma geldim(22) belki ama annemin bir kötü sözü beni hala bir çocuk gibi yaralar acıtır kanatır ruhumu öldürür mutluluğumu çalar o zamanlarda yemin ederim kendi kendime eğer bir gün çocuğum olursa onu hiç acıtmıycm ne olursa olsun ruhunu yaralamıycm çünkü sevgilinizin dostunuzun arkadaşınızın yüreğinize açtığı yaralar elbet iyileşir ama anne babanın açtığı yaralar ömür boyu sizinledir yukiik

evet malesef çok kötu annerler var. ben tv de anne kızı arasındakı duygusal anları asla izleyemem.. kanalı degiştiririm.. annemı iki karede haıtlıyorum, benım sırtımda oklava parçalara ayrılıdıgında hıç umursamaz davranmasına, ve erkek kardeşinin eşini dızlerıne yatırıp iltifat ederek saçlarını okşadıgı anı.. kapıda durup öylece bakmıştım.. annem bana hıç sarılmadı, hıç öpmedı, hıç okşamadı.. hep koca evıne gıdecek ne faydası olacak bıze dıye aşşagıladı.. hep kırbıtçı kız hıkayesı gelır aklıma, bır kıbrıt işiginda bıle olsa çok sevdıgı annesi var.. ancak benım annnem dıye sarılacabilecegım annem yok.. hiç içimden geçmeyecek yara. ve ne kdar çok sevgiye, anne sevgısıne aç oldugumu daha iyi anlıyorum kızıma en derınden sarılıyorum.. öpuyorum, kokluyorum, bagrıma basıyorum.. saatlerce gogsumde uyutuyorum.. uyusada kaldırmıyorum.. okşaya okşaya uyanmasını beklıyorum..

Annenin ve babanin yaptiklarini unutmaya calis canim, ailene esine sim siki saril. Ve boyle bir esin oldugu icin kendinle ve esinle gurur duy ;-) sevda_yakar

ben 24 yaşındayım ve 3 kızım var. ailem yüzünden 1 evlilik yapmıştım 1 kızım ondan ama ikinci evliliğim hamdolsun çok iyi ve eşiminde 2 kızı benim kızlarım oldu. 3kız yetiştiriyorum bu yaşta hepsi bana anne deyip sarılınca içim gidiyor bundan başka ne mutluluk var ki diyorum. sonra annem geliyor aklıma ve gizlice ağlıyorum hala. benim annem bana bir kez kızım demedi ve psikolojik rahatsızlığından bilmiyorum zevkine beni çok kötü döverdi. ben cılız bir cocuktum hala da gören öğrenci sanır ızlarımı kardeş sanırlar. nasıl kıyıp o denli döverdi aklım almıyor. ağzım var dilim yoktu görenler de bunu söylerdi. beni karanlıklara kilitlerdi banyoya kömürlüğe babam ise hiç bilmedi. daha çok acılar yaşattı neler yaptı bana hemde öz annem. düşünün 1 tanesini daha söyleyeceğim bana hırsızlık yapmayı öğretti. kendi çok yakalandı ve 15 yıldır 1 tane bile akraba ile gözükmüyor. 2 yıldır onu görmüyorum ama hala bana bıraktığı acıları görüyorum. dağınık yazdım pardon ama şuan bile çok kötü oldum. diyorum kendime sanırım 60 yaşında bile olsam bunları hatırladıkça ağlayacağım ve gercek anne sevgisini bende tatmayı özleyeceğim.

Üzüldüm böyle şeyleri duyunca tüylerim ürperiyor... Ne acı...

sizin gibi zihniyetteki anne babalar yuzunden bugun icimizdeki bu yaralari tasiyoruz...

Allahın sevdiği kuluymuşsun ki seni seven sana değer veren bir aileye gelin olmuşsun. Bu kadar üzüntü ve sıkıntıdan sonra bunu düşünerek kendini teselli edebilirsin. Ama elbette ki yaşadığın olaylar çok üzücü ve yıpratıcı, okurken inanamadım. Eğer hala ağlama krizleri yakanı bırakmıyorsa bir uzmandan yardım almayı düşünebilirsin. Umarım bundan sonra ki hayatın dilediğin gibi güzel geçer arkadaşım...

Kendimi cok kotu hissetiyorum Suan. Benim 2 yasinda kizim var, plansiz oldu esimin sayasinde. Hak etigi ilgiyi gosteremiyorum. Bazi gunleri cok yaramaz olur canim sIkIlIr kocamla kavga ederim senin sucun diye. AMA Ben hep Icten kizima yanarim. Hep acirim ona Keske Hak etigi gibi baksam ilgilensem. Bazen kizarim AMA gercekden kendimi hazirli hissetmiyorum. Analik Zor is. AMA hic bi neden cocugun ruhunu oldurmeye iyi bahane olamaz. Sen artik evlisin Cnm, kendi hayatindasin. Senin Ailen kocandir. Sevenleri sev, seni kiranlari af et AMA sammiyetlik kurma. Egir kendileri degisirse konus. Inshallah cocugun olursa sen ona iyi bakarsin. Ben merak ediyorum kendi aklini kilanmadiginda nasil davraniyolardi sana:/ bazen iyiki cocuklar hatirlamiyor. Aglamak iyi bisedir. Istedigin kadar agla AMA sakin kendini gecmise birakma. Hayatini tersine donderip durak etme. Yolla DEVAM et. Bir nefes al. Etrafina bak. Sukret. cunku seni sevenler var, iyi esin var, sagligin aklin basinda. Hayat sana guzel :) sirlipirlantaa

Yaşadıklarınız bir çocuğun hatta bir yetişkinin kaldıramayacağı şeyler, geçmişi aklınızdan çıkarmadan yaşamanız zor, ama size değer veren bir eşiniz ve onun ailesiyle üstesinden gelmelisiniz, geçmişle yaşamayın kötü anıları geride bırakın, anladığım kadarıyla çocuğunuz yok çocuk sahibi olduğunuzda yaşayamadıklarınızı siz ona yaşatın kendinizi toparlayın en büyük şansınız eşiniz, mutluluklar dilerim . push ;

bende biraz bunlara benzer birşeyler yaşıyorum arkadaşım... ve ailesini sevmeyen bir tek ben kendimi zannediyordum ve kendimi kötü hissedip suçluyordum... evliliğim biraz onlardan kaçmaktı... evliliğimde şahane sayılmaz... ama çabalıyorum...4yaşında bir kızım var... ona hiç birşey yaşatmamaya uğraşıyorum... beni tanıyan bütün herkeste kızıma düşkünlüğümü bilirler... bütün herkes çocuklarını sokaga bırakırlar ama birtek ben sap gibi çocuğumun her zaman başındayım... kötü birşey olacak diye aklım gider üzülecek diye... gerçek anneler beni anlar zaten... sende bundan sonra önüne bak arkadaşım unutmak zor unutlmaz da ama hiç birşey düşünmeden sadece önüne bak...

Dogurmakla anne olunmuyor iste. Senin neler his ettini cok iyi anliyorum, ama cok sükürki esinden yana sanslisin. Ailenle mutlu olmaya calis. Gerekirse bi uzmandan yardim al yasadiklarini hazmetmen icin. HanimKelesimiGetir

bencede canım esinin kıymetini bil ben bu durumu esimin ailesinde yasadım malesef her zaman kendimi bir hic gibi hisettirdiler buna esimde dahil insanı cok yıpratıyor birde bunu coçukken yaşa insana daha cok yer ediyor hani huzur evine terkedilen anne babalar sürekli evlatlar suclanır ama bence o anne babalar bunlar iste bencillik edip evladı üstünde hüküm süren ona sayğı göstermeyen ama malesef bizlere yasatılan o hiclik duygusu bizimde piskolojimizi bozuyor ve cevremizdekilere cocuklarımıza elimizde olmadan bizde aynı seyleri yapıyoruz bence iyi bir doktor bul sana bu duygularını yenme azmi verir en azından gecmisti mutlu olamamısın ama geleceğini etkilemesin gecmisi değisteremezsin am gelecek senin ellerinde haceroguz yusuf & yasin

dayağa bende çok karşıyım bazen eşimle bu konuda çok kızıyom lmaz hiç vurmadı ama vurmaya meilli korkucak diyo BENCE EVLAT DAYAKLA EĞİTİLMEZ BENDE GEÇMİŞİMDE ANNEMDEN DAYAK YEDİM HEMDE ÇOK KEZ cama çıkmam bile sorun olurdu arkadaşım diyebilceğim kişi ler yoktu bile korkudan gelemiyolardı eve şimdi evliyim 8 snelik ama oğluma yasakkelimegözüm giib bakıyorum çok kızdımda ceza vermeye çalışıyorum lmaz: kuzeyyy kaan'ım diğer

Aman Allahim be bicim sistemde yasatiyorsun cocuklarini. Ne yani dovmeklemi oluyo anca ruh hastaligim. Sen cocuklarini cocukluklarindan caliyorsun. Onlari hayatin "mikrop"undan korucam diye hayatlarini Rahat la yasiyamiyolar. Ayrica gayet normaldir banyo etmemekleri. Belkit onca zorluk icinde korku ve nefret buyudu. Biraz gevset bu kanularini. Yoksa kayibedersin onlari. Her hafta hammam mi olur ya. Yazik cocuklara. Cocuk tabikide pis olucak. Migdeleri alismali mikropa yoksa hep hasta olurlar. Lutfen ya, biraz Rahat birakin cocuklari. Titizlik sorunun vardir, biraz alistirin kendinizi. sekerparee akışa bıraktım.. tek ayak

aglayarak okudum yazdıklarını.. benım annem de benı hep ıgneledı, ne yaptıysam begenmedı kı okul hayatım boyunca hep takdır alan bı ogrencıydım.. fızıgımı begenmedı goz zewkımı bozuyosun dedı assagıladı assagıladı.. ewlenıcegım zaman bı kere ınsallah mutlu olursun demedı.. hep goruceksın sen mutsuz olucaksın dedı.. hasta olurum gelmez ama ıyıyken gezmeye gelır.. sımdı hamıleyım bı kere bıle sewınmedı hatta aldırmam ıcın elınden gelenı yaptı 3 gun boyunca bu konuyu konustu sabah aksam.. hala ıgneleyıcı konusur.. ama ben onu oyle kabullendım.. ama hala cok uzuluyorum her yaptıgına, ama o benım annem yapıcak bısey yok.. cok kotu seyler yasamıssın unutulmuyor bılıyorum.. ama ne mutlu kı mutlu bı ewlılıgın war, sadece bunu dusun bence.. ınsallah bundan sonra her sey senı mutlu edıcek sekılde gelısır arkadasım..

Yaklaşık iki yıl önce paylaşılmış bir konu olmasına rağmen bende sana birkaç şey yazmak istedim. Bütün bu aşağılanmalara ve ayrımcılığa maruz kalmana rağmen, iyi bir üniversiteyi kazanmış ve iyi bir meslek sahibi olmuşsun. Bravo sana. Bunu başarman büyük bir olay. Ayrıca da doğru bir evlilik yapmışsın. Seni seven bir eşin var hayatında, bence bu herşeyden önemli ve çok büyük bir şans. Arkana bakmadan eşinle mutlu olmaya çalış ve mutlaka anne ol. Çünkü çocuklarımız geçmişimizdeki kötü olayları bize unutturmamıza yardımcı oluyorlar.

Dokuz ay karnında taşıyıp, doğurup büyütmenin bedelini ağır ödetiyor bazı anneler. Maalesef! Ne yazık ki! Umarım bu çığlık şifa olmuştur yaralarına.

yazdıklarınızı okudum ve gerçektende içim acıdı annelik çok özel çok gzl bir duygu olsa gerek ama anneniz bu duygudan mahrummuş allah herkese anne olma fırsatını vermio hele birde evlat ayrımı çok kötü bişi herneyse bunları hatırlayıp daha fazla üzülmeyin lütfen gerçekten çok şanslısınız allah size çok ii bir eş ve anne baba nasip etmiş o yaşadığınız kötü anılar yazdığınız o ilk günlüğünüzde kaldı ve bundan sonrada eşinizin aldığı o günlüğe inş çok gzl anılar mutluluklar yaşar ve yazarsınız herşey gönlünüzce olsun inş... Önceki

çok geçmiş olsun arkadaşım. durumuna çok üzüldüm. ilahi adalet diye bir şey var. hiç kimsenin ahı yerde kalmaz. biz görelim veya görmeyelim muhakkak ilahi adalet tecelli eder. bence sen bilinçaltını temizlemen, daha mantıklı düşünüp, dik durabilmen için psikolojik yardım al yoksa mutlu evliliğinde mutsuz hale gelebilir allah korusun. bu arada yazdıkların tüm anne babalara ibret olur inşallah. ben payıma düşeni aldım. çocuguma daha dikkatli davranacağım inşallah.

Kendimi cok kotu hissetiyorum Suan. Benim 2 yasinda kizim var, plansiz oldu esimin sayasinde. Hak etigi ilgiyi gosteremiyorum. Bazi gunleri cok yaramaz olur canim sIkIlIr kocamla kavga ederim senin sucun diye. AMA Ben hep Icten kizima yanarim. Hep acirim ona Keske Hak etigi gibi baksam ilgilensem. Bazen kizarim AMA gercekden kendimi hazirli hissetmiyorum. Analik Zor is. AMA hic bi neden cocugun ruhunu oldurmeye iyi bahane olamaz. Sen artik evlisin Cnm, kendi hayatindasin. Senin Ailen kocandir. Sevenleri sev, seni kiranlari af et AMA sammiyetlik kurma. Egir kendileri degisirse konus. Inshallah cocugun olursa sen ona iyi bakarsin. Ben merak ediyorum kendi aklini kilanmadiginda nasil davraniyolardi sana:/ bazen iyiki cocuklar hatirlamiyor. Aglamak iyi bisedir. Istedigin kadar agla AMA sakin kendini gecmise birakma. Hayatini tersine donderip durak etme. Yolla DEVAM et. Bir nefes al. Etrafina bak. Sukret. cunku seni sevenler var, iyi esin var, sagligin aklin basinda. Hayat sana guzel :)

okuduklarım karşısında şok geçiriyorum... allah sizlere sabır versin. aslında burda yaşananların çoğu dayaktan ziyade ebeveynlerin çocukları üzerinde denedikleri psikopat davranışları... saece fiziksel değil, büyük boyutlarda ruhsal... 7 yaşında bir çocuğu babası donsuz markete yollarken annesi neredeydi diye sormadan edemiyor insan. benim annem de çok sinirliydi ben küçükken. dayak yerdim cimcirirdi. hatta bir ara o çocuk aklımak üvey annem herhalde diye düşünürdüm. ama herşeyden çok severim annemi. çünkü o dönem cidden rahatsızdı sinirsel anlamda. annesinin ona küçükkenki davranışları da vardı yaptıklarının altında. tabii bunu belli bir yaşa gelince anladım. babamdansa bir fiske yemedim. bir kere bile hatırlamam. çocuklarda yedikleri dayaktan ziyade duygusal yaralar yer bırakıyor... G

Çocuklarınızı dövmeyin diyorsun.. ben dövemem kıyamam ama uslanmasi için dövmesi lazim. her istediğini almamasi lazim para yok deyip geçicen.. bizim komşu vardi hiç dövmedi oglunu kıyamadi evladini. noldu oğlan dönüyor annesini babasi.. alcaktin istediğimi diyor öle ibretlikti ki.. çocuk akıllanamiyor dahaa. ben olsam dövemem ama dinlemese nolucak. ne yapıcaksin onu bende bilmiyorum çok zor ya evladini yetiştirmek...

çok üzüldüm yaşadıklarına. Ama artık kendi ailene odaklanmalısın. Eşin ve doğacak çocuklarınla mutlu günlerin olsun inşallah... A

sana kıymet veren değerli eşini ve onun güzel ailesini öncelikle kutlarım.. burda her gün binlerce eşin ve ailesinin çektirdiklerini okuyorken senin bunu söylüyor olman da ayrı bir güzellik işte.. hayat maalesef insanlara dört dörtlük olmuyor bir yerden alan rabbim bir yerden veriyor.. senin yıllardır yaşadığın bu çirkinlikleri eşin ve eşinin ailesi saracak tabi sen yaralarının kapanmasını istersen. . onlara bir fırsat verirsen.. onlarla mutlu ol ve geçmişini o maalesef aile denilen varlıkları hayatından çıkar. . sadece kan bağıyla anne baba olunmaz.. umarım bundan sonraki hayatın bu güzel insanlarla sıcacık bir yuvada bebişinle çokkkkkkkk mutlu geçer.. sevgiyle kal.. C Chocuk

Okumadim yasadim resmen yazdiklarini.. en acısı ailem dedigin insanlarin en buyuk dusmanin olmasi..

aynen katılıyorum.. ve herşeyin senin için güzel olmasını diliyorum...:teselli:: teselli: scallywag

kendimle ilgili mahrem bir detay ve bu konuları konuşmayı sevmiyorum ama ben de paylaşmak istedim, belki okuyan anne babalar olur diye.. beni annem çocukken çok döverdi. lise çağıma geldiğimde bile dövmeye devam etti. o kadar sebepsiz yere ki.. mutsuzluğunu gerginliğini hep benden çıkarırdı. eğitimsiz bir insan da sanılmasın, eğitimli meslek sahibi ve kültürlü bir insan. ama sinir hastası. ben böyle adlandırıyorum. öyle çok yaralandı ki ruhum.. lise son sınıf öğrencisiyken birgün birlikte bir ayakkabı mağazasında ayakkabı bakıyorduk. benim beğendiğim ayakkabı çok pahalıydı, onu alamayacağımızı anlayınca diğerlerine bakmak istemedim. yüzüm asıldı haliyle. annem şuna bak buna bak diye başka alternatifleri gösteriyodu, ben başka bakmıycam beğendiğim yok başka dedim ve o anda suratıma elinin tersiyle pat diye indirdi. neye uğradığımı şaşırdım. koskoca mağazada herkesin ortasında. başımı kaldırıp kimseyle gözgöze gelemedim, onurumu öyle kırdı ki.. eve gidene kadar sessiz sessiz sicim gibi gözyaşı akıttım. akşamına gelip özür diledi öpmek istedi. ne ilk ne son. hayatımın yarısından fazlası hep bu döngüyle geçti. bugün 29 yaşındayım, ama o dayakların ruhumda açtığı yara hiçbir zaman kapanmadı. kapanmıyor. annemi çok seviyorum, ona çok da bağlıyım. ama geçmişi de unutamıyorum. silemiyorum... anne babalara söylemek istediğim şu ki, lütfen ama lütfen çocuklarına bir fiske dahi vurmasınlar. o ufacık ruhlarda açılan yaralar öyle derin oluyor ki hayat boyu kapanmıyor. vurulan yerin acısı geçiyor ama yürekteki acısı hiçbir zaman geçmiyor. yapmayın.. o küçücük ruhlarını örselemeyin..

ne ya boyle annemi olur nasil olur ya bir anne kendi yavrusuna nasil kiyar. yaziklar olsun boyle anne babalara dicek kelme bulamiyorum. cok gecmis olsun canim gecmisi unut ve mutlu ol. opuyorumnanaktan

insan ne kadar da uzaga gitse ne kotu anılardan kacabılıyor ne de aılesınden.. bende cok kacmak ıstedım beynımdekılerde, yasadıgım yerden. yenıden bastan yaratılmak ıstedım hep.. ama olmuyor malesef, bır gırdaba gırdınmı savasmak zorunda bırakılıyorsun. ne yazıkkı.. A

canım çok üzüldüm... çocuk dövmek bı karaktersızlık örneği bence... savunmasız her canlıya atılan tokat bı acizliktir... sen aşşağılık değilsin sana bunları yaşatanlar aşşağılık ve hatta dahada ötesı. kelımelerı buraya dökmek imkansız ama yaraların artık kabuk tutmalı, unutmaya çalış öpüyorum senı.. S sutlukawe

Sevgili arkadaslarim, Maalesef siteyi ziyaret etme sansim cok olmuyor. O yuzden herkese tek tek tesekkur etmek istesem de yapamiyorum. Hepinizi ilgi ve desteginiz icin kucakliyorum. Buraya yazmamin sebebi elbette biraz rahatlamak dertlesmekti, ama daha da onemlisi cok degerli annelere ve anne adaylarina bir mesaj vermekti. Cocuk buyutmek zor is, zaman zaman herkesin sabri tasabiliyor, insaniz hepimiz. Hic kimse mukemmel degil. Belki kendi yaralarimiz var, dertlerimiz var, ofkemiz var falan... Ama unutmayin kaninizla caninizla besleyip dunyaya getirdiginiz yavrunuzu hirpalamaniz onun diger cocuklarin yaninda hayata 1-0 yenik baslamasi, ozguvenini, kendine saygisini ve en acisi da size olan sevgi, guven ve bagliligini yitirmesi demek. Her insan farkli... Her cocuk cok guclu olmayabiliyor. Sukurler olsun ki daha kucucuk bir cocukken bile bu durumdan en az zararla kurtulmanin yollarini bulmaya calismistim kendime gore. Ama sonuc ortada. O kadar cabaya ragmen bu kadarini basarabildim: 30 yasini devirmis hala yasadiklari icin aglayan, etkisini atamayan bir kadin. Ya cocuk gucsuz bir cocuksa ne olacak? Kayinvalideme kayinpederime sarildigimda hic tereddut etmiyorum, simsiki kucakliyorum onlari. Onlarin beni kucakladigi gibi. Annem sadece nufusta annem oldugu icin hayatimda. Ufak tefek rahatsizlaniyorlar zaman zaman, arasam mi diyorum, sonra aklima orasi burasi dayaktan morarmis, issiz koselerde suklum puklum aglayan, annesinin kendisine sarildigini ruyasinda gorup gercek sanan o zavalli kucuk kiz geliyor. Aramak bile gelmiyor icimden. Onlari kendi hallerine biraktim. Hic vicdan azabi cekmiyorum, icimdeki anne sevgisini soke soke alan oydu. Elinde kalanla yetinmesini bilecek artik. Ozlemiyor musun buralari, gelmeyecek misin diyorlar. Ozleyeceklerim yanimda, hep burada olacagim artik diyorum soranlara. Cocugunu hirpalayan anneler, fiziksel yada psikolojik... Gun geliyor devir degisiyor. Su anda guclu olan sizziniz ama bu saltanatiniz uzun surmeyecek. Kendi hayatlarini kurdugunda onun bir parcasi olmak yerine, disardan bakacaksiniz. Allahin adaletine inaniyorum ben, tum kalbimle... her aksam dua ediyorum. Tek duam var yillardir: " Allahim herkese hakettigini ver. O cenneti hakedenlerin ayaginin altina ser. " Cocuk icin yanip tutusanlar, ben de sizlerden biriyim. Inancinizi hic kaybetmeyin. Siz de bunun icin dua edin. Icim aciyor binlerce kadin cocuk icin yanarken, cocuklarina degersiz davrananlara. Ilk yazdigim gune nazaran cok daha iyi hissediyorum kendimi, ailem destek oluyor, saolsunlar. Is gorusmelerine gidiyorum. Yeni is pesindeyim. Kendimi toparliyorum tekrar. Yazmaya basladim yine. Kendimi cocuguma hazirliyorum. Ne zaman gelecek bilmiyorum ama onun hayata iyi hazirlanmasi icin benim cok saglikli ve mutlu bir anne olmam gerektigini dusunuyorum. Ayaklari yere saglam basan, guven ve huzur veren, sevgiyle kucaklayan bir anne olmak istiyorum. Buradan tum GERCEK annelerin ve anne adaylarinin anneler gununu simdiden kutluyorum. Sevgiler . push ; Ceylan BiHüzünSaklı ve

"iyi insan" olmak ne kadar önemli bir kez daha anladım..

annen baban elden ayaktan düşüp de bakıma muhtaç olduklarında, yere göğe sığdıramadıkları oğulları bakar artık. ama yoook o zaman da siz kıymetli olursunuz, hizmetçilik yapacak enayi lazım ya. büyük konuşmak istemem ama böyle annem babam olsa, onların bana muhtaç oldukları günde de ben onlara yardım etmezdim gibi geliyor. çok kızıyorum böyle ailelere. kız evlat sadece donuna yapmaya başlayınca altını değiştirmek için var. yazık çok yazık. sakardeniz işten çıkan ev

senin yaşadıklarının aynılarını bende yaşadım.. babam ölüdükten sonra annemin memleketine geldik. ben 5 yşındayım kardeşim 2. annem ankara da da bizi döverdi ama halalarım falan bize sahip çıkardı, orada bu kadar etkilenmezdim. ama bursaya geldikten sonra annemden, ninemden, dayımdan, dayımın eşinden, teyzemden, onların çocuklarının hepsinden dayak yedim. beni okula yazdırdılar okumayı geç öğrenmiştim. hala bu saydığım insanlar oturmaya falan gelseler, kendileri bir yerlerde toplansalar konuşmak sohbet konuları budur, bu salak okumayı mayısta öğrendi... hahaha..3. sınıfa kadar altına işedi.. hahaha.. babasının çocuğu, öteki tarafa çekmiş sığır.. yazmıyorum ama bi sürü küfür.. ama onların sülalesinde en başarılı çocukta benim. ben ist. da mimarlık okuyorum. daha benden büyük olan çocukları liseyi bitiremedi, biri atıldı, biri tutuklandı falan.. ama bunlar hiç konuşulmaz. bu yazdığım en basiitlerinden biriydi mesela. annem beni hiç korumadı, hiç sahip çıkmadı, benimle alay etmeleri dövmeleri benim hiç umrumda bile değil ama keşke annem 1 kere olsun benim çocuğa öyle demeyin deseydi. annem ben 19 yaşındayım hala bana küfreder durduk yere hakaret eder hala dövmeye çalışır. ankaraya giderim halamla beraber yatarım yemek yaparım gezerim ama hiç birini annemle yapmadık. halamlara gitmemde zaten başlı başına bi olay olur. zaten hiç bişeyim olaysız olmadı bilgisayar alınacak olay, üniye kayıt yapılacak olay, doktora gidilecek olay. lisede kursa gidecem.. annem eczacı, babamdan bizim maaşımızıda alıyo. yani parayla ilgili sorun yok ama arardı halamgili sizin bu salak kursa gitmek istiyo para yollarsanız gider. ya ben onların çocuğu değilim ki o insanların sorumluluğunda değilim ki.. ama o insanlar gene para gönderirdi. ki halam çalşmıyo halamın eşide sanayide araba tamircisi, evleri kira falan onların 3 çocuğu var. zaten okuldan eve gelmeye korkardım. ama okulda sorsanız en mutlu eğlenceli çocuk kim?beni gösterirlerdi böylede bişey var. daha çok var aslında ama internet kafede olduğumdan pek yazamadım. MaviEge DENİZCİM VE BİRİCİK

üzülüp geçmişle yaşamaya değmez... kendine odaklanma...

arkadasim gecmisi unut gelecegine odaklan. artik yeni bir ailen var onlarin degerini bil. en kisa surede psikiyatriye gorun. annen babanla gorusme artik onlar seni yok ediyolar farkina var Kadınlar Kulübü Mobil uygulaması kullanılarak gönderilmiştir.

yazılanları okudum ve çokkk üzüldümmm E

Merhaba bir anne olarak cok etkilendim ve cok uzuldum iki tane canimdan kiymetli ikiz ogullarim var ve ben 24 yasindayim sabirla sevgiyle buyutuyorum onlari evlatlarimiza verebilecegimiz en guzel duygunun sevgi ilgi oldugunu dusunuyorum bizden tek bekledikleri bu ve sizin anneniz hic iyi bi psikolajide degilmis belkide babanizdan bekledigi ilgiyi goremeyince acisini sizden cikartiyor olabilir herkez anne olamaz hic uzulmeyin siz bu yasadiklarinizdan cok iyi bir ders cikartarak bilincli bir anne olacaksiniz ve cocugunuza sizin yasayamadiginiz o mutlulugu ona fazlasi ile yasatacaksiniz ve artik sizin aileniz esiniz cocugunuz olacak bundan snra si icin mutlu olun hatta bir bebeginizin olmasi size cok iyi gelecektir eminim guzel gunlerin sizinle olmasini temenni ediyorum..

hepimiz annemizden dayak yemişizdir ama bunlar başka bende anneyim 2 oğlum var ikisi içinde dünyayı yakarım. kızdıgım da oluyor hatta bazen vurduğum bile ama bu okuduklarım böyle birşey degil arkadaşlar insanın kanı donuyor yaşarcasına canı yanıyor kardeşlerim Allah bundan sonraki günlerinizi mutlu etsin bunları paylaşıp biz anneleri düşündürdügünüz için çok teşekkür ederim kendini kral zannedenler sizden büyük Allah var alma garibin ahını çıkar aheste aheste derler bence bunu bekleyin kardeşlerim hiçde pişman olmayın beter olsunlar siz mutluluğunuzla kahredin onları anne baba falan değil onlar yanlışlıkla sizin sayenizde o rutbeyi kazanmışlar ben yavrularım için imkansızı oldururum şuraya bildiğim bütün küfürleri yazmak geliyor içimden ama malum naparsın s... edin gitsin hepsini

tatlım çok iyi bir eşin var... allah yüzünü güldürmüş.. bundan sonraki hayatın onunla geçecek.. ne zaman aklına ailen gelse hemen frenle kendini oldu mu düşünme... allah mutluluğunuzu bozmasın.. allahından bulsunlar onlar da boşver.. öpücükler sana.. kendine de eşine de iyi bak.. C

Beni de. babam cok doverdi cok sevgisiz soguk bi evde buyudum. annemle babam birbirini sevmiyor. Annemin bir kez bile sarildigini. optugunu bilmem ayni sekilde babamin da. Babama gore cocugu seversen simarir. Liseye kadar olur olmaz her sey icin dovdu babam. Simdi iyiyiz ama icimde hic sevgi merhamet yok ona karsi. 2 cocugum var her firsatta sarilip opuyorum seni seviyorum diyorum oglum da bana sık sık anne seni seviyorum diyor. Gecmisle yasamamak lazim. unutmadikca cocuguma yansiyacak biliyorum. Herkes anne baba olmamali. hele birbirini sevmeyen bir cift hic olmamali

Benim babamda küçükken çok döverdi çok aşağılardı ondan nefret ediyorum.. Hala unutmuyorum seni çok iyi anlıyorum inşallah bende beni seven bi eş bulurum...

yok artıkkk... bunu yapan bir baba olamaz... benim kardeşim de taaa 10-11 yaşına kadar her gece yapardı altına ama ne annem ne de babam kızmadı bile... annem kardeşimin bebekliğinden beri bel ağrısı çekmesine rağmen her gece kaç kere wc ye kaldırır, tuvaletini yaptırırdı buna rağmen yapardı yine de çocuk napsın... ki kardeşim aklı başına gelince kendi içerlemeye başladı, kendi üzülyodu... ama çözüldü problemi sonunda... bu ayıp bişey değil, asıl ayıp olan bir baba nın kızını skağa donsuz çıkarmasıdr... B

Kıyamam gbıme gelıyor ama.. A

benim yasadigim eyalette sadece english var french kolaydi aslinda derslerine gitmistim ama gerekli olmadigi icin ustune dusmedim ve biraktimm eger okula gidiosun cabuk kavrarsin

"Bu dunyaya birdaha gelinecekse tek istegim onlarin cocugu olmamak... 27 yasima kadar her firsatta vurmak icin bahane aradilar, eziyet ettiler. Biktim ben ve artik onlari istemiyorum. Artik onlari sevmiyorum. Anneler, cocuklarinizi kollayin, koruyun, sevin. Asla ve asla dovmeyin. Yillar sonra hala aciyorum ben. Bu eziyeti yapmaya kimsenin hakki yok. Ben bu eziklikle nasil mutlu olucam bilmiyorum... Cok uzgunum cokk." gerçekten çok üzüldüm... ve senin azmine hayran kaldım... onların seni ezmesine aşağılamasına karşın sen okumuş tahsilini yapmışsın... nice insanlar o kadar pohpohlamaya bile okuyamıyorlar... sen yüksek lisansını yapmışsın... kutlarım seni... ama kendini hiçbir zaman bırakma ve eşini yuvanı düşün... eşin senin bundan sonra dünyan olsun... maalesef ki aile doğurup büyütmekle olunmuyor... bazen bir komşu bir arkadaş onlardan daha yakın olabiliyor... bundan sonra ki yaşantında mutluluklar dilerim sana ve eşine... :1hug: a_seyma İki prenses

İnsanlar çocuklarına niye neden vururlar anlamadım hiç anlamak da istemem onlar melek ya melek nasıl kıyarlar Allahıma şükür böyle birşeyle hiç karşılaşmadım ne annemden ne babamdan benden küçük 4tane daha var vurmak ne kelime hasta olsalaar aklım çıkıyor. Mevlam böyle insanların içine sevgi versin.

Allah Allahhh... Olamaz böyle bişey diye düşünüyorum ama olmuş işte. Arkadaşım anne babn bile olsa artık onlarla arana bir sınır koy bence. Çünkü hayatını bu kadar zorlaştıran insanlarla ne kadar az muhatap olursan senini için iyidir. Peki bundan sonra ne yapabilirsin?Çok kolay. Kimler seni insan gibi değerlendiriyorsa onları ayır ve bu yönde hayatına devam et. Bi de eminim ki sen cok iyi bir anne olursun. Geçmişin verdiği sıkıntılar seni cok iyi bir anne adayı yapmıştır hiç şüphem yok canım. Kalan hayatında mutlu olman dileğiyle... Verite

merhaba ben size Bursa'dan yazıyorum.12 yıllık evliyim. İki tane kız çocuğum var. Yaşları 8 ve 9. İlk bebeklik dönemleri çok güzel geçti. hem eşimin annesi hem benim annem ve kardeşim ikiz gibi büyüttüğüm kızların bakımında bana yardımcı oldular. eşimle birlikte mimarlık ofisimiz var. iş yeri kendimize ait olduğu için ev ve iş hayatını birlikte yürütmeye gayret gösteriyorum. Annelerin artık bize yardımı olamayacağı için yardımcı bir kızımız var. O olmasaydı benim işim yine zordu. Çalıştığım için evde işimiz bir plan program içinde sürüyor. Kızların uyku saatleri ders saatleri yıkanma saatleri hiç değişmez. Eve misafirde gelse en sevdikleri arkadaşları da gelse tv de en güzel program bile olsa bu kurallar hep uygulanır. dediğim gibi biz programlı olarak hareket ediyoruz. Hafta içi saat 20:30 da yataklarında olurlar hafta sonu ise daha gevşek davranıyoruz Pazar günü hamamda ıkandıkları için yorgunluktan saat 19 da yataklarında oluyorlar Hafta içi okuldan geldiklerinde formalarını çıkartınca boyunlarından aşağıya sabunluk yapıyorlar temiz çamaşır giyip ev eşofmanlarını giyer ikindi kahvaltısından sonra ödevlerinin başlarına otururlar. Her ikisi de çok şükür okullarında çok başarılılar okul birincisi olarak devam ediyorlar. Birde okulun yüzme takımındalar. Çarşamba günleri okulları erken bitiyor antremanları var yaklaşık iki saat süren. Sonra ben onları almaya gidiyorum orada da durumlarını öğrenip hep birlikte eve geliyoruz. Evde onları yıkarım banyoya hepimiz birlikte gireriz çırılçıplak ben kızlarım çıplaklığa alışsınlar ve vücutlarını tanımaları için elimden geleni yapıyorum. fakat banyo işimizde beni çok üzüyorlar. Pazar günleride antremanları var ben her pazar evimizin alt katında mimar olduğumuz için evimizi ona göre dizayn etmiştik türk hamamımız var orada ağda yaptırırım sonra kızlar antremandan gelince onların tırnaklarını keser doğru hamamda yıkarım. Fakat her pazar günümüz kızların yıkanmak istememeleri bağırıp çağrışları ile geçiyor. Özellikle onlarla beraber soyunup çırılçıplak hep birlikte giriyorum suyun sıcaklığını beraber ayarlıyoruz onları uzun uzun kese sabunluk yaparak yıkamaya çalışıyorum. Kızlarımla her türlü konuyu konuşuyorum zaten bir karar verilecekse hep beraber oturup öyle konuşuruz. Anneli kızlı özel konularımız için konuştuğumuzda özellikle bayanların temizliğini onlara anlatıyorum. Yarın öbür gün ergenliğe geçecekleri için regl konuları kılları kukularının temizliği her şeyi konuşuyorum. Tamam anne haklısın bizde biliyoruz diyorlar ama yıkanmaya sıra gelince hep benim zorumla ağlayarak bende onlara bağırarak işimizi yapmaya çalışıyorum. Kızlarıma ne ben nede eşim bir kere bile elimizi kaldırmadık asla dövmedik hep olumlu konuşup onlarında isteklerine karşılık vermeye çalıştık Kaçmaya çalıştıkları için bacaklarımın arasına sıkıştırıyorum onları normal sıcaklıkta su ile yıkıyorum. Hamama girerken daha ağlamaya başladıkları için kapıları kilitliyorum benim zorumla bu iş çok zor oluyor. Bir ara eşimle karar verdik hani onlar istemediği sürece yıkamayayım onlar ne zaman isterse öyle olsun diye temizliklleri için bir tek kelime laf etmedim inanın iki hafta boyunca ellerini yemekten yemeğe yıkadılar banyo zaten hiç istemediler. Anlamıyorum insan okuldan gelince elini yüzünü yıkamazmı benim kızlarım hayır. Tamam biliyorum özellikle temizlikleri için çok titiz davranıyorum ama hiç mi benden örnek almadılar. annem büyüdükçe alacaklardır diyor. Neyse artık iki hafta içinde onların sokakta oynamalarına dışarıda top oynamalarına terlemelerine hiç ses çıkarmadım bir kere bile çamarınızı değiştireyim demedim hiç umurlarında bile olmadı. Tırnaklarımız uzadı bile demediler iç çamaşırlarını bile ben yataklarının üstüne bıraktımda öyle yatarken değiştirdiler Fakat benim eşşek kızlarımın hiç sesi çıkmayınca artık Pazar günü dayanamadım antremandan gelince yine bağrış çağrış yıkamak zorunda kaldım. Öyle bir durumdalardıkı tırnaklar çapa gibi içinde pislik içinde terlemekten vücutları artık pis kokmuş öyle olmalarına rağmen hayır yıkanmak istemiyoruz diye ağlayarak aldım onları hamama bende sinirleniyorum elimde değil. Hani yüzmeye gidiyorlar zor olur diye saçlarınıda küt omuz hizasında kestiriyorum. Fakat bu kızlar adam olmayacak galiba bir fikri olan varsa söylesin ne olur. Kafayı yiyeceğim. VuslataDair evli ve 3

canım ya.. cesaretimi toplayıp yazdım diyorsun... bunda utanılacak bişi yok... madur sensin... ben de buna benzer kötü bir çocukluk yaşadım malesef etkisi uzun yıllar geçmedi üstümden daha da var biraz biraz izleri ama şükür geçti... Allah biliyor ya şimdi annemle iyiyiz ama ayrılsam Allah vermesin baba evine dönsem annem yine eskisi gibi olur eve geldiğimi vurur yüzüme her iddiasına girerim.. inanın bi anne kızının adet oluşuyla dalga geçer mi ya onu bile bağırıp dalga geçerek bağırdı sölendi... genç kız olmaya aşladıkça çirkin koca karı suratlı... diye alaya alırdı.. psikolojim bozuldu.. içime kapandım yorgan altında ağlardım.. günlük tuttum ben de dertleşecek kimsem yok diye günlüğümün kilidni kırıp okumuş oraya da karalama yapıp altına dalga geçmiş.. kahroldum..18 yaşındayken bigün annemin dışarı çıkmasını fırsat bilip bir kutu ilaç içtim... ilaç öldürüyor sandım... amca kızımı arayıp sölediğimde deliye döndü de.. annem eve gelince sölediğimde azar bi de hem abiden hem anneden dayak yeyip senle uğraşamm git kus bi de hastane çıkartma bize demesi yıktı beni uyumaya gittim ölürüm diye.. yine ölemedimdelikafadulden devamlı olarak "seni kim sever kimse bakmaz sana cingan civit istese hemen ilk gelen vercem.. çirkin.. senden çok güzelleri marketlerde kasa taşıyor sen de gir işe" demesi canımı çoook yakardı ben de kırardım evde ne var ne yoksa. bi de onun için dayak yerdim... bi evlat annesine vurur mu ya aklıma geldikçe utanırım jendimden ama beni buna annem iterdi.. babam beni çok severdi ama bbaamı da doldurup dövdürdüğü olurdu.. varsa yoksa oğlu oğlu... onu düşünürdü hep... hep kim sever seni kimse almaz başıma kalcan koca karı suratlı demesi içime işlediği için karşıma çıkan ilk kişiye evet dedim iyice düşünmeden evlendim... şükür eşimi dayağı şiddeti yok ama.. işte öyle... sevdim mi sevdim... ama belki de annem yüzünden sevmek istedim sevdiğimi sandım... bilemiyorum... bu ruh haliyle ufacık kızıma da vurdum.. ama şimdi hatamı telafi ediyorum inşallah. pişmanım el kadar çocuğun ne kabahati var... belki anneme de kızmaıyorum eskisi kadar hınçla.. o da çok çektiği için mi yaptı diye ama evlat ayırt etti abime kız kardeşime hiç yapmadı sadece bana yaptı... dedim ya düzeldik şimdi şükür.. ŞUNU DA SON SÖZ OLARAK KULAĞINIZA KÜPE DıYE YAZAYIM;ASLA HAK YEMEYıN ANNE BABA DA OLSA ALLAH EVLADIN HAKKINI O ANADAN BABADAN ÖYLE ALIYOR Kı... VE ANNEMMMM O YERLERE GÖKLERE SIĞDIRAMADIĞI OĞLUNDAN VE BANA YAPTIĞINI YAPMADIĞI SEVDıĞı KIZINDAN ÖYLE ÇEKıYOR Kı... ALLAH DıYORUM BAŞKA DA BıŞEY DEMıYORUMM:Saruboceq:

masallah vallahı sıze ımendım ne kadar guzel plan program dahılınde yetıstırıyorsunuz evlatlarınızı allah daıma yardımcınız olsun benımde ıkı kızım var araları 3 yasa yakın onlarda banyo sevmezdı ama kucukken sımdı masallah cıkartamıyorum sudan acaba neden sevmıyorlar ogrenmeye calıstınız mı keske sorsanız yada cevaplayacaklarından emın oldugunuz bırıne sordursanız neymıs sebebı bende merak ettım sımdı dıger yandan baslıgınıza katılıyorum gercekten dunyanın en zor seyı ustelık benımde 3. kızım gelıyor ne kadar cesaretlıyım degıl mı:) ama onlar dunyanın en tatlı seylerı bu konuda hemfıkırız dı mı:) rabbım yardımcımız olsun . push ; VuslataDair evli ve 3

Esinize ve esinizin ailesine sarilin. Sizde sevdiginizi belli edin onlara. Maalesef annemizi babamizi secme hakkina sahip degiliz dogarken. Kendi ailenizden uzak durun sevmiyorsaniz ve bunu belirtebilirsinizde onlara. Ama sunu unutmayin anneniz bir sen daha doguramayacak. Kendini sev. Hayat herseye ragmen yinede guzel...

yazalı çok olmuşsun daha yeni görüyorum.. gecenin bu saatinde gözlerim yaşardı.. hayat hep gülsün sana ve doğacak bebeğine.. yukiik

cok etkilendim sanirim. yazdiklarini agalayarak okudum cunku, cokk mutlu olmani diliyorum.. BenPia

ahhh canım yaaa yaşadıklarını ağlayarak okudum bir anne evladına bunu nasıl yapar düşünemiyorum bilee sen yaşadıklarına inat anne babana inat yaşama sıkı sıkı sarılmışsın rabbim sana öyle bir eş vermişki o eksikliği giderebilmen için ailesi ailen olmuş bence arkanı dönüp yaşadıklarına bakma seni üzen hiçbirşeyi bilinç altında barındırma aksi taktirde eşinlede ailesiylede sorunlar yaşarsın bu senin için daha da yıkım olur bir uzmandan yardım alırsan atlatacağını düşünüyorum bi tanem allah yardımcın olsunn yaşanmışlıkları geride bırak artık seni hiç kimsenin üzmesine izin vermee B

kesinlikle annenin psikologa ihtiyacı varmıs kızamıyorum onada vaktinde benim annemde yaptı seninki kadar olmasada şimdi yaşadığım çoğu şeye bakıp bazılarını bende yaşıyor bende yaşatıyorum bu dünyada kadın olmak çok zor arkadaşım B

ablam da ben de o kadar çok dayak yedik ki annemden anlatamam.. çocukken bizden hiç bir hata kabul etmedi tamamen onun istediği gibi bir kalıpta, disiplin altında ve olgun olmalıydık.. her şeye dayak. kırılan küçücük bir kalp.. kimsen olmuyor o zamanlar sanki hayatta yapayanlızsın seni koruması gereken kişi annenken anneden başkasına sığınıyorsun.. ve ölsün diye her gün ağlayarak dua ediyorsun.. hatıralarımın üstüne kırk kilit koyup kapatıyorum ama bu pek mümkün olmuyor.. baktığınızda kültürlü bi insan ama bencillik işte.. ben insanları anlayamıyorum bakmak istemiyosan sana engel oluyorsa yapma çocuk..! 5. sınıftayken çamaşırları toplamadımdiye suratıma atılan tokatları 20 yıl geçti unutamıyorum tek isteğim geçmişe gidip o bi başına hayal kırıklığı çinde ağlayan kızın bağrına basıp saçlarını okşamak.. insanın 40 yıl da geçse gözleri her hatırladığında doluyor.

hakikaten çok üzücü. inanamadım okuduklarıma. ama bir bakımdan şanslısınız. sizi seven bir eşiniz ve ailesi var. Allah büyük. mutlaka ya bu dünyada, ya öldükten sonra onlara gereken cezayı verir. lütfen artık üzmeyin kendinizi. eşinizle mutlu olmaya bakın kedicikcns

canım benım yaa sen artık bunları dusunme esıne ve aılene odaklan ne mutlukı sana senı anlayan sana deger veren bı esın var artık kaymetme korkusu yasaman cok normal tabı ama kendını boyle seylerle uzme artık hayatın senı daha guzel yerlere goturecegıne emınımm

çok duygulandırdıı yaşadıkların benii böyle bir anne olabilir mi imkansız gibi geliyor bana gerçekdenn geçmişini sil at ablacımm geleceğine bak artık eşinin sevgiisndende şüphe etmemeliisn bence ablacım allah dağına göre kar verirmişşş... senin yaşadıklarına görede yüce rabbim böyle iyi insanlar çakarmış karşına..

canım seni doğuran sana iyi bir anne olamamış ama sen çok iyi, çok güzel bir anne olacaksın bence.. çünkü eş bakımından çok şanslı bir insansın.. hayat sana daima güzellikler sunsun inşallah... M

Hayvan terbiyecisi misin? Yoksa şaka mısın? Lanet olsun her kim evladını dayakla terbiye ediyorsa. Rabbim verdiği emanetin hesabını dirhem dirhem sorsun ahırette böyle anne babalarrdan. Baslık sahibi yasadığın şeyler için çok üzgunum. Umarım atlatabilirsin

döverek terbiye olmazzzzzzzzzzzzzz N

dövmeyle hiçbirşey olamaz

onlara inat mutlu olacaksın onlara inat hayata tutunacaksın ve eşinle kendi çocuklarınıza ANA BABA olacaksınız nasıl anne bu anne denmez ama... Allah senin yar ve yardımcın olsun

dövmek yıkmaktır

yaşadıklarınız çok üzücü ama çok sanslısınız ki sizi böyle sewen esiniz ve ailesi var txixrtxixl

arkadaşım yaşadığın olaylar gerçekten insanın içini acıtacak şeyler. nitekim bunun eşinle herhangi bir alakası yok. lütfen mutlu ol ve mutlu kal. artık kendi ailen var herşeyden önemli bu başkasını seni üzecek kadar önemseme:teselli: M

bende aynı şeyler yaşadım. annem beni oklavayla döverdi bacaklarım mos mor olurdu bi kere kemerle dövmüştü çok acımasızdı ama erkek kardeşime karşı öyle diildi zaten dier arkadaş gibi erkek kardeşimin şımarıklığındanda çok çektim. bazen sebepsiz dayaklarda yerdim... yaptıklarının hiçbirini hakedecek hiçbişi yapmadım aksine melek gibi bi evlattım sadece yaptıkları çok zoruma gittiğinden senden nefret ediyorum derdim ama namaz kıldıktan sonra ağlayarak yalvarırdım rabbime anneye öf demek bile günah yaa nede olsa annem yaa. annemse o kıldığın namaz o yaptığın dua kabul olucakmı sanıyon derdi... inanırmısınız hiç bişi yokken yemek yemişim sofradan kalkıyom gözümün içine bakarak zehir zıkkım olsun derdi. başarılıydım hayallerim vardı malesef hiçbirini gerçekleştiremedim. başarılarıma hep engel oldu hiç destek olmadı başarılıydım resim yeteneğimde vardı ama resim öğretmenimin çabalarıda boşa çıktı. tam öss sınavına gireceğim sene annem ve babam ayrılıyorlardı babam başka şehirdeydi. sürekli babamın yaşadığı şehre gider babamı gelmesi için ikna etmeye çalışırdım. annem ve babamın sorunları hep beni etkiledi babam çok küçüklüğümden beri annemle olan sorunlarını bana anlatırdı. babamda beni çok dövdü bi keresinde bi kandil programı vardı ALLAH A ibadet amaçlı gittiğim bi yerden geç geldim die dövüp bana evden çıkma yasağı koymuştu okula bile gidemedim devamsızlıktan sınıfta kalıcaktım. bi arkadaşım vardı herşeyi paylaştığım çok iyi bi arkadaşımdı ama babası içki içiyor die benim onunla arkadaşlık etmemi yasaklamıştı. belki hata ettim babamı dinlemedim bi gün yine bi sıkıntımı koo0nuşmak için o arkadaşımın yanına gittim. tesadüf annemde onlara misafirliğe geldi ve akşamda babama söledi benim onlarda olduğumu babam çılğına döndü ve çok afedersiniz arkadaşımın abisiyle yatmaya gittiğimi öne sürerek bana hem iftira attı hem öldüresiye dövdü ben asla affedemem ne annemi ne babamı bana yaşattıkları için. hiç kimseyle arkadaşlık edemezdim annem arkadaşlarıma çok kötü davranırdı zaten evede getiremezdim kardeşimde rahat bırakmazdı. bir gram sevgi görmedim ve hep sevgiyi dışarıda aradım. sosyal bi ortamım olmadığı için eşimle chat ortamında tanıştım eşim o zaman okuyordu öğretmen oldu tayinini yaşadığımız yere istedi evlenmeye karar verdik ama ailem kürt die razı olmadı yine tirlü türlü sorun ve şiddet gördüm. ve sonuç eşime kaçtım şu hayat benim için nasıl hala berbat tamam ailemin yanındaykenki kadar sıkıntı yaşamasamda aradığım sevgiyi bulamadım ve sürekli geçmişi düşünmek beni ruh hastası yaptı B

ben bugün kızımın poposuna poposuna yapıştırdım iki tane ama sabrım kalmadı artık kafamçokkarıştıçünkü kullanıyor iyi niyetimi! hiç dinlemiyor beni hihoyyytyerinde de duramıyor! şaşırdım artık valla!...:a015:

yaşadıklarınız gerçekten çok acı ama bir düşünün nereye kadar gidecek bu sizinle Rabbim size bir mükafat vermiş eşiniz ve ailesini tamam çok zor bahse konu olan insanlar sizin öz ve öz aileniz ama ne yapacaksınız hayatta siizn yaşadığınız gibi gerçeklerde var ne ilksiniz nede son olacaksınız her nekadar bir annenin bunları yapabileceğini kabullenemesekte ama olmuş yaşamışsınız bakın psikoloji eğitimide almışsınız aslında hayata tekrar tutunup yaşadığınız olumsuzlukları silemesenizde unutmaya çalışacaksınız mutlu evliliğinizide örselemelerine etkilemelerine size daha fazla zarar vermelerine izin vermeyeceksiniz nasıl onlara kızıp o hırsla okuma azminizi yerine getirdiyeseniz başardıysanız bunuda başaracaksınız ve bir gün örnek bir anne olarak sağlıklı evlatlar dünyaya getirip yetiştireceksiniz yüreğim sizinle

ağlayarak okudum... çok ama çok üzüldüm yaşadıklarınıza... işte zaman geçse de, bilinçaltında olanlar, ufak bir kıvılcımla tekrar alevleniyor... tabiki unutmak mümkün değil ama hatırlamamaya çalışacaksınız.. bakın uzakta da olsalar, hala sizi üzmeyi başarabiliyorlar... onların inadına yaşayın ve mutlu olun... Önceki

inan bana sözün bittiği yerdeyim sadece gözlerim dolu dolu boğazımda bir düğüm okudum hepsini yasayan biliri basına gelen bilir ates düştüğü yeri yakar sana tek diyeceğim arkadasım ayağa kalk ve asla arkana bakma neden bakma biliyomusun 1= artık seni üzmelerine izin verme 2=asla mücadeleden vazgeçme 3=eşine sımsıkı sarıl ondan asla vazgecme seni daha çok sevmesini iste 4=inan bana cok yakın bi zamanda anne olacaksın ben bunu hissediyorum bebğin için hırslı ol 5=görüşmek istemediğin o insanlarla asla görüşme kim olursa olsun görüşme doğurmakla anne olunmuyo 6=yeni yasamında üzüntülerin olsada asla onlarla paylasma tek özelin eşin olsun 7=seni kırmalarına incitmelerine izin verme cocukluğumda ilgisiz bi annem babam vardı hala öyleler ben aramasam akıllarına gelmez ama artık benimde umrumda değil biliyomusun bi soğukluk var içimde evlendiğim ilk zamanlar eşimle çok seyimi paylasamıyodum ama zamanla anladı eşim ve bana annen hep böyle soğukmu dedi bende ona tek cevabım oldu annem bir kere bile sacımı oksamadı benim dedim aglayarak bu sözümün üstüne eşim bir daha bunlarla ilgili birsey sormadı dahada sarıldı bana bırakmadı sana diyeceğim ben artık gecmişin canımı acıtmasına izin vermiyorum aklıma bunlar geldiğinde hemen derin bir nefes alıyorum ve elimde olanlara sükrediyorum allah büyük vardır bi bildiği... inana bana yazdıklarını okurken yanımda olmanı istemezdim. beni bu halde aglarken görmeni istemezdim. bazen annemlerle yüzlesmek istiyorum beni üzdüklerinden dolyı bende onları üzmek istiyorum ama olmuyo yüzleşecek kadar güçlü hissetmiyorum kendimi. bende unutmaya karar verdim unutmak zorundayız. yoksa biliyomusun bi arpa boyu yol alamayız. önceden kayınvalidemlerle çok sorunlarımız oldu astık cok sükür ama suanda cok cok iyiyiz. sevgilerien eminim cünkü. sürekli arayıp soruyolar ilgileniyolar annem bana hiç bi zaman kayınvalidemin sarıldığı gibi sarılmadı annem bana hiç bi zaman kurban olurum yavrum demedi hiç bi zaman öpmedi yanağımdan ben bunları kayınvalidemden gördüm. ilkzamanlar cok sorun yasadık ama sevgi kazandı savası sevgimiz güçlü geldi. biliyyorumki zamanla minik yaramazlar gelecek ve bizler mükemmel birer anne olacağız. yasadıkalrımız bize birer tecrube yaralarımızı cocuklarımızla saracağız. dilerim rabbim o günleri gösterir. sevgi dolu bi cocuk yetistirmek istiyorum. asla ilgisiz bırakmak istemiyorum ve asla cocuğumun annem beni bir defa öpmedi demesine izin vermek istemiyorum. seni çok öpüyorum ve iyi haberlerini bekliyorum a. s.

ayy. canım benim yaa. nasıl içlenmişsin sen. oyyymafoldumben Rumeysaa BLACK

çok karşıyım, özellikle toplum içinde çocuklara bağıran ve hırpalayan anneleri kınıyorum... çocuğunuzun terbiyesini vereceksenizde evinizde uygun bir dille vermelisiniz... kişilik gelişiminde bu ömür boyu izler yaratacak bir olgudur. ketniss Herkesin hayatına kimse

öncelikle seni tebrik ediyorum canım azminden ve dayanma gücünden dolayı çok yara almışsın belli bu zamana kadar acılarını içinde yaşamışsın ama Allahın şanslı kullarındansın ki eşin ve ailesi sana sahip çıkmış değer vermiş bence şüpheleri üzüntüleri kederleri at bi tarafa eşine sarıl mutlu olmaya çalış unut geçmişi bügün var olsun senin için ama tek başına bunun üstesinden gelemeyebilirsin o yüzden muhakkak bi profosyonelden yardım almalısın hem kendi mutluluğun hemde eşin için yapmalısın bunu canım unutma sen çok değerlisin..

Cok üzüldüm arkadasim yasadiklarina... hic bir cocuk böyle sevgisiz bir ortamda büyümemeli... ama malesef oluyor görüyor ve duyuyoruz Anne baba olmak sadece siftla olmayan bir kurum... bunu her zaman söylüyorum... Anne olmak günahsiz... hatasiz kusursuz olmak degildir... ben annenizden nefret edemedim sadece acidim kendisine... kendi beceriksizligni kendi egolarini kücücük bir cocugun üstünde yasayan, kizinin kiymetini bilemeyen bir zavalli... cok aciz biri benim gözümde... Yinede bir bakima sanslisin be güzelim... bak kendi ailenden görmedigin sevgiyi ilgiyi esinin ailesinden görüyorsun... esin seni seviyor... o ve ailesi yaralarini sarmaya calisiyor... Onlanlari unut diyemem... tabikide cocuklukta yasamis oldugmuz hersey bizi yetsikin oldugumuz vakit cok etkiliyor... lakin sunuda unutma... hem baba evinde hem koca evinde cekenlerde var... senin yüzün yine esinden dolayi gülmüs... allah bir daha soldurmasin insallah..:teselli: Ayrica bir piskologtan yardim almanda iyi olacak kanimca. TatLiGaci Heidi ve

yazını daha yeni okudum biraz geç olacak ama bende benzer durumları yaşadığım için yorum yapmak istedim bende ailemeden çok şiddet gördüm sürekli hergün annem beni oklavayla canımı çıkarana kadar dövdü babam işini bilmez aylağın tekiydi yoksulluk çektik annem babama kızdı beni dövdü birde ablam vardı onuda döverdi ama ona 1 bana 3 vururdu çünkü abalam çok zayıftı afrikalı gibi ona kıyamazdı bu nedenle ben daha çok şiddet gördüm. annem çok acımasızdı birde gurur duyardı bizi dövmekle etrafa ben öyle anneyim böyle eğitiyorum terbiye ediyorum havalarında dolanırdı kuzenlerimin hiçbiri böle şiddet görmedi şimdi hepsi ailelerine çok düşkün ama biz değiliz. yani sonunda zararlı çıkan onlar oldu babamda döverdi hemde karşısındaki rakibi gibi dalardı tüm gücüyle döverdi her işide yüzüne gözüne bulaştıdı iyi niyetliyim der gezer ortalıkta ama enayilik boyutunda milleti yedirir bizim dışımızda yedirmediği adam yoktur bizden aldı dağıttı. istediğimiz hiç birşey alınmazdı harçlık verilmezdi kendime ait hiçbirşeyim olmadı. birde biz melek gibi çocuktuk kimseye zararımız dokunmazdı savunmasız aciz çocuklardık ablamda bende çok olgun çocuklardık biz hiç haketmedik o dayakları keşke benimde ben gibi çocuğum olsa buna rağmen yılmadım okudum iyi bir işim, iyi bir maaşım ve çok iyi bir eşim var maddi hiçbir sıkıntım yok sevgimi kocama verdim eşim beni üniversitede okurken maddi manevi hep yanımda oldu dünyam oldu hayatım kanım oldu psikoloğum oldu. en önemlisi asıl ailem oldu annem ve babamla görüşyorum bazen bende kalıyorlar onları affettim ama hala kırgınım sarılıp sevemiyorum ama bellide etmiyorum onlar herşeyi normal sanıyor saygısızlık etmiyorum ama asla yaralar kapanmıyor demem oki eşin iyise eğer kendini eşine ada yaşananlarıda olmamış gibi davran ama sınırını koru samimi olma sen çocukken diğer çocuklara nasıl baktıysan bırak şimdide onlar diğer anne ababalara baksın suçu kendilerinde arasınlar ben berbat geçen çocukluğumu geri alamam belki ama allahıma şükrediyorum böyle güzel iyi bir eş vermiş bana gerisi umrumda değil geçmişte yaşadıklarım için eşimin huzurunuda kaçıracak değilim ben eşimle görüyorum dünyayı allah onu başımdan eksik etmesin. ve diğer annelere nasihatım sakın çocuklarınızı dövmeyin asla özellikle aşırıya kaçmayın asla unutmuyorlar ve sizi asla sevemiyorlar hep akıllarına geliyor yaptıklarınız siz geçti bitti sansanızda aslında öyle olmuyor kinle büyorlar biz şanslıydık iyi insanlarla karşılaştık bu psikolojiyle ya kötü bir insana denk gelseydik ne olacaktı ben söyliyeyim kafamızda huni elimizde direksiyon etrafta gezecektik sağlıklı bireyler yetiştirmek istiyorsanız çocuklarınızı mutlu büyütün mutsuz büyütecekseniz çocuk falan yapmayın.

Bir anne... Nasıl yapabilir böyle şeyler delirmemek işten değil... İnşallah bundan sonrası senin için daha iyi olur.. Bir konuda şanslısın ki seni seven ve yaralarını iyileştirmeye çalışan bir eşin var ona sımsıkı sarıl..

Çocular dövülmez cicibebeklerim onlara ufak donuşlar diyeli sevgi dokunuşları herzaman mükemmel olmuyor bazen çok inaçı ve huysuz oluyorlar sevgi dokunuşları onları yola getiriyor.

yazdıklarınızı çok üzülerek okudum:çok üzgünüm: ama geçmiş geçmişde kaldııı... geçmişinizi arkanıza alarak devam edin yolunuzaaa annenizznasıl bi anne bu kadar kötü olabilir aklım almadı doğrusuu nasıl evlat ayrımı yapabilir anlamıyoruumm gerekirse psikolojik yardım alın ama o insanları aklınızdan ve mümkünse hayatınızdan çıkarın eşinizle çocuklarınızla hayatınıza mutlu bi şekilde devam edinn onlarıda kendi vicdanlarıyla başbaşa bırakınn esyn

Çocuk yapmadık daha ama, dövmeden de nasıl disiplin vereceğiz ki? Tabii abartmadan dövmek lazım. Yani yanlış bir şey yaptığında önce uyarıp, kibar ve şakacı yaklaşıp tokat atmak gibi. Yoksa kimse çocuğuna öyle pata küte nefretle dalmamalı. hiçbir anne baba bunu yapamaz zaten vicdanlı olan. 1Sen

Kesinlikle çocuk dövmeye karşıyım lütfen kimse evladını dövmesin insan bakmaya kıyamadığı evladını nasıl döver N

benim babam izmir'in en ünlü avukatlarından biridir. çok zeki adamdır ama bu günlere gelmesinde o zaman bankada çalışan annemin çok payı oldu. büro vs konusunda her türlü destek annemden çıktı fakat bunun da bir bedeli vardı. her gece eve 8-9 gibi gelen bir anne ve baba kucağında büyümek.. ben küçüklüğüme dair her güzel anımda babamı hatırlıyorum. en yakın arkadaş gibiydik sürekli birlikte dolaşırdık. annemle ilgili hatırladığım şeylerse şöyle: eve hesap tutmadığı için geç gelen ve sinir küpü bir anne, eğer makyaj malzemelerini çocukluk edip kullandıysam dayak, onun istemediği bi şey yaptıysam dayak, ve beni anneme karşı savunan bir baba. üstünden yıllar geçti ama inanın hala hatırladıkça annem ayrı ağlar ben ayrı ağlarım.

Duyduğum bir örneği vereyim bende:Arkadaşımın arkadaşı olan birisi.. Çocuğu 2 yaşında falanmış, annesinin ziynet eşyalarını pencereden atmış. Anne de durumu görünce çocuğa bağırmış mı? dövmüş mü tam bilmiyorum. Konuşan çocuk konuşmaz olmuş, susmuş... Şimdi rehabilitasyon merkezlerine götürülüyormuş çocuk... Büyükler için önemsiz görünen olaylar, küçüklere onarılması zor yaralar açabiliyor... S

Kendinden kaçılmıyor canım haklısın kafandkilerden bir şekilde kurtulmak gerek

çok üzüntülü. insan cocukken yapılan şeyleri asla unutmazmış hele ki böyle birşeyi. çok üzüldüm gercekten. ama bence mutlu olmalısın kaygıların devam ediyor olabilir her insanda olurdu fakat eşin sana çok iyi davranıyo hemde ailesi çok iyiler sana karşı... mutlu olmaya bak bence. 2

ne demisler dogurmakla ana olunmuyor zaten o kadarini sokaktaki kopeklerde yapiyor anne olmak baska sey Allah tum isteyenlere nasip etsin insanin cocugu olmasi soluksuz kaldigin anda daglardan gelen cam kokulu ruzgar gibi, usudugun korktugun karanlikta kaldigin anda sicacik ellerin isigiyla sana sarilmasi gibi, acliktan olucekken onunde kral sofralarinin belirmesi gibi bir canlinin seni cikarsiz hesapsiz delice sevmesi gibi yani anne olmak insanin tekrar tekrar dogmasi gibi bir sey insan ona muhtac parcasi olan bir masuma nasil kiyar onu ruhen bedenen hirpalar bu kisiler insan midir?bence degildir bu varliklar sevgisiz dogup sevgisiz buyuyen insan goruntusu olan ama insani vasiflari olmayan seylerdir bir cocugu hirpalamak acizlikten ote kisinin kendi zavalligidir diye dusunuyorum bir tane evladim var degil ona kotu davranmak parmagi acisa icim yaniyor bir atesi ciktiginda aklimi kaybediyorum onun yedigi bir fazla kasik icin mutlu oluyorum o uyrken bile ozluyorum nefes alislarini kontrol ediyorum anne olmak baska sey anne gibi anne olmak baska sey... ilayda cem

Bende babamla çok sorun yaşadım ilkokuldan lise yıllarına kadar hep evde şiddet dayak vardı babam alkol alırdı hep karakteri de sert olunca sonuç malum şuan 30 yaşındayım evliyim 2 oğlum var seneler geçmiş üstünden ama hala unutamıyorum o yılları ve affedemiyorum babamı sevmiyorum onu.. samyeli34

Biraz oku, araştır, bakış açını geliştir. olaylara tek yönlü bakma. Dayakla mı terbiye olurmuş. Yazık. Sokakta değil çocuğunu hayvana bile şiddet uygulayan biri görsem kaplan kesilirim. ne saçma yorum yapmışsınız. Dayak bir çocuğu yalnızca incitir, güvensizlik, özgüvensizlik, nefret gibi duygularını besler yalnızca. Yetişkin olduğunda o da kendisini böyle ifade eder. Çok sinirleniyorum ya hu. gizemli_1105 baslangic 103 simdiki kilo 96 boy 1.67hedef

maalesef oluyo boyle seyler ıste we ınsanın ıcınden hıc sılınmıyo.. ınsallah kımse boyle seyler yasamaz, kımse benım gıbı ımrenerek bakmaz anne kız ılıskılerıne.. hamılelıkten mı bu duygusallık bılemıyorum, bu kadar uzuldugumu kendımden bıle saklamısım galıba..

gerçekten çok kötü ama insan anne olunca anlıyor bazı şeyleri anneler melek değil bunu kabul etmek gerek onlarında kızgınlıkları öfkeleri var sinir harpleri yaşıyabiliyor onlarda acaba bizler ne kadar iyiyiz annelerimize karşı ne olursa olsun ne yaparlarsa yapsınlar onlardan nefret etmeye hakkımız yok böyle bir lüksümüzde yok ayrıca 2 çocuğum var ve bazen bende bağırabiliyorum kızıma oğlum daha 9 aylık onunla yok böyle bir durum ama kızım yaramazlık yaptığında bağırabiliyorum çokta normal değilmi bu?herşey pembe değil hayatta siyahlarda var ve bizede bu siyahları kabul etmek düşüyor lütfen gerçekçi olun siz ne kadar iyisiniz ve ne bekliyordunuz.. canım annem benim herşeye rağmen seviyorum onu insan annesini sebeplere dayanarak sevmez ne olursa olsun yine sever sevmelidirde...

Bu acıyla malesef mutlu olamıyorsun canım kardeşim.. O koca bir yara gönlünde ve hep zamanlı zamansız kanayacak... Unutsan olmuyor; insan ana babasını nasıl unutsun... Ama demişler ya hani.. Bir evladın anne babasına dair anılarında... Kötü anılar iyi anıları bastırıyorsa; işte o zaman gerçekten kötü bir anne babaya sahipsiniz demektir diye.. Sende onlardan birisin.. Bu acıyla yaşamayı öğrenmekten başka yolda yok canım.. En iyisiuzak durmak onlardan.. Öyle kabullenmek onları... BenPia

aslında annelere fazla kızamıyorum.. cunku gecmışte ne gorduyse aynı şekılde yaşama gecırıyor.. yanı anne annenın hatasıyla yogruluyor.. cocuklara egıtımden once bız buyuklere egıtım olsa cocuklarımızın hıcbır sorunu kalmazdı.. sıze adem guneşın kıtaplarını onerıyorum.. kk dan b ır arkadaşımız yazmıştı bır konuya.. kım oldugunu hatırlamıyorum.. ama ALLAH o kışıden bınlerce defa razı olsun.. ıkıncı kez anne oldum.. ılk annelıgım dekı hatalarımı bu sefer yapmamaya gayret ederek odulumu alıyorum.. genımızde gecmış annelık ornegı oldugundan.. ara ara hatta sık sık okumak radyodan dınlemek gerekıyor pedagog umuzu.. ayrıca her pedagog pedagog degıldır.. dıkkat edelım lutfen:) Önceki

evet asla dövmeyin çünkü ilerid kesin çok pişman olursunuz

canımm yaaa inanamıyorum yaşadıklarına yer yer hepimiz dayak yemişizdir ama bu aşağılanma sürekli hor görülme içim yandı okurken nasıl insanlar bu kadar acımasız olabiliyor hemde evlatlarına... ama senin yapacağın yine hayata tutunmak işine sarıl eşine ve ailesine sarıl bir çocuk yap ona sarıl ama kendine bunu yapma silkelen ve kendine gel.

Bende çok dayak yedim annemden, en ufak bir hatamızda vurur, hakaret ederdi hemde herkesin içind, çok içine kapanık bir çocuktum bu sebeplerden dolayı hatta babam dövme çocukları dediğinde, en ufak bir hatamız olunca bak dövme diyorsun al dövmeyelim de şımarsın bunlar diyordu.. Kafamı omzuna koysam ittirirdi. Neymiş o öyle şeyleri sevmezmiş ama erkek kardeşimi kucağında yatırır halen. çocuğuz gezicez, kirlenicez tabiki Uslu oturacakmışız yerimizden kalkmayacakmışız, böyle çocuklar varsa bile çok azdır.. 2 yıl tedavi görmüş bebek için birde annem.. hatta ben doğduktan 18 ay sonra kardeşim doğmuş ondan sonrada durmamış bir düşük olmuş erkek kardeşim bile daha 1-2 yaşındayken bir tane de aldırmak zorunda kalmış doğum risklimi ne olucakmış tam bilmiyorum demek istediğim zaten büyütemiyorsun neden doğrumaya çalışıyorsun anlam veremiyorum.. CADIARZU Şuan bende 20 yaşındayım geçmişimle yaşıyorum resmen bazen ağlıyorum bile aklıma gelince daha kaç günlükken hakaret ettmiş bana babamda sert tepki vermiş biraz bu konuda..:sinifsinif: Annesinden ne gördüyse annem ve 7 teyzem aynısını çocuklarına uyguladı.. Anaannem çok sert bir anneymiş özellikle annem en büyük kızı olduğundan birşeyden onu sorumlu tutarmış,, Dedem 24 sene almanyada çalışmış o kadar çocuğu da annem tek başına büyütmüş Ama erkek kardeşime kız kardeşim ve bana davrandığı gibi davranmadı onuda dövdü yanlış anlaşılmasın ama bana 15 yaşındayken kalkıpta süt içirmemiştir.. Beni dövdüğünün çeyreğidir dövmemesi iyi ne güzel bari onun psikolojisini kurtardık:sinifsinif: Şuan daha da kötü bir olay varkii benim bir teyzem aşırı sinirli bir kadın benim yediğim dayak onun çocuklarıının yediğinin yanında hiç kalıyor yanii büyük kızının şuan psikolojisi bozuldu zaten 17 yaşında kuzenim çocukken kaç defa gözü mor dudağı patlak okula gitmiştir kimbilir? Yaş ilerledikçe eskisi kadar siniri kalmadı ama mesela dün anaannemlerin kızı için konuştuğu laflara bakıp ağzına yumruklarla vuran saçlarından eviren çeviren gözünü kan toplatan dudağını patlan bir insan hala.. Annem almış elinden zar, zor bu nedir yanii anlamıyorum kii Önce teyzemin bir tedaviye ihtiyacı var demişimdir herzaman.. Zor geçimlerini sağlıyorlar birde 4 çocuğu var hepsi okuyor ille erkek istedi allah rızkını veriyor dedi allah verir de sen yetiştirmeyi bilmedikten sonra dayak atmayı yetiştirme tarzı olarak görüyorsan diyecek hiçbir laf göremiyorum ve o çocukların psikolojisini ilerde merak ediyorum gerçekten:sinifsinif: Teyzemlerden de çok dayak yedik dövmeye bağırmaya gelince anne yarsısı olurlardı herzaman ama bişey isteyince git annenden iste hiç vermeem şimdi vs. vs oldukötükedihüso Önceki

herkes çocuk doğurabilir ama herkes anne olamaz. anne olamamış bir insan ve onun eseri. Allah yardımcın olsun çok zor. okurken hep acaba üvey anne baba mı diye düşündüm ama üvey anne baba bile yapmamalı bunları...

çok üzüldüm yazdıklarını okuyunca :çok üzgünüm: hani derler ye arap bile yavrusunu güzel görürümüş. bu nasıl anne ki kendi doğurduğu öz evladını bu kadar ezebilmiş. :uhm: acaba kendi annesi de böyle mi davranmış? annen de psikolojik olarak sorunlu bence. her güzelin bir kusuru olur. dişlerin problemli olabilir bunun tedavisi vardır. bir anne sınav çalışan günlük tutan evladına böyle davranması :1shok: yani ne diyeceğimi şaşırdım. ama sen şanslı bir insansın ve allahın sevdiği kulusun ki senin karşına eşini ve ailesini çıkardı. böyle iyi insanlarla birlikte olduğun için mutlu ol. artık senin bir yuvan var. çok şükür. geçmişi unutmaya çalış. annende zamanı gelince yaptıklarından pişman olacak. çocukları dövmemek onları ezmemek gerekir. ileri de bu şekilde patlak verebiliyor. sana eşinle ve ailesiyle hiç bitmeyecek mutlu günler dilerim. allah sağlıklı hayırlı bir evlat versin sana ve onu gönlünce yetiştir. :teselli: a. s. Önceki

ayağa kalkacağına ve hayata sıkı sıkı sarılacağına eminima. s sen yazdıklarına bakılırsa öyle kolay kolay vazgeçecek biri değilsin arkadaşım! Allah sana da en kısa sürede anneliği tattırır umarım:CüvCüv: gerçekten anlatılması zor yaşanması gereken mucizevi birşey annelik! yazdıkların için sana teşekkür ediyoruma. s. çünkü sabah kızıma çok sinirlenmiştim kızım üç yaşına girecek bir ay sonra ama felaket yaramaz bir çocukhihoyyyt kendimle ilgili hiçbirşey yapamıyorum doğduğundan bu yana babası da çok meşgul sürekli ders çalışıyor! şu an doktorasını yapıyor evlendiğimizden bu yana çok yararı olmadı yani bana! şimdi teyzem yanımda da rahat rahat okuyup yazabiliyorum! neyse kızım sabah sabah heryeri yazmış ve artık evde lekeleri çıkaracak deterjan bulamıyorum delikafaduldenkan beynime çıkıyor yazdıklarını okuyunca ne olursa olsun bana ne kadar ihtiyacı olduğunu bir kez daha anladım kaydirigubbakcemile2kızımın onu bırakıp çalışamadım bile ben! kıyamadım!:asigim: benim de çok iyi bir çocukluk geçirdiğim söylenemez:1no2: ama benim babam daha sorunluydu o da ben doğduğumda maçtaymış! bir tanede erkek kardeşim var çok severim o doğduğunda herşey bambaşkaydı erkekti çünkü a. sama ben umursamıyorum artık! birşeyler katmam gereken bir çocuğum var ve hayatı çok seviyorum iyi ki doğurmuşum canım kızımı!...

demekki benm annem tek değilmiş.. arkadaşım seni tebrik ederim sen yine okuyabilmişsin ben o kadar içime kapandımki onun yüzünden yalnış evlilik yaptım

Ben ailemden hiç şiddet görmedim çok azar işitmişimdir ki çoğunu da hak etmişimdir. Ama ne annem ne de babam hiç el kaldırmadı. Şimdi iki evladım var sesimi yükseltmek zorunda kaldığımda bile içim acır, değil el kaldırmak. Savunmasız, karşılık veremeyecek bir canlıya, hele ki evladına el kaldırmayı anlamıyorum. Bu nasıl bir acizlik, nasıl bir öfkedir... Atılan bir tokatla çocukta yaratılan travmalar hiç düşünülmez mi amaan nede olsa çocuk bu unutur geçer diyenler de mutlak vardır. Ancak çocuk ilgiyle, sevgiyle büyür. Öfkeyle, şiddetle değil... sirlipirlantaa

Çok ağır yaşadıkların. Çocuk ruhunda açılan yaralar hiç iyileşmiyor maalesef. Ama senin hikayende bu yaşadıklarına rağmen okuman ve üniversiteyi bitirmen çok büyük bir azim ve başarı. Allah'da sana iyi bir eş vermiş, üstelik aileside çok iyi diyorsun. Yani hayatının ikinci kısmında Allah sana güzel şeyler nasip etmiş. Bu yüzden çok şanslısın emin ol. Elindeki güzellikleri doya doya yaşayarak geçmişine bir çizgi çekersin umarım, bütün güzellikler seninle olsun..:teselli: ades_ballibadem

Eş kısmına kadar aynı benim hayatım ama ben eş ve ailesi tarafından da asagılandim... periprenses Oglum kucuk abi

Dövmek çocuğu daha da arsızlaştırır. Çocuk o dayak korkusu yüzünden size sürekli yalan söyler. Ya hem çocuk daya yiyecek kadar ne kötülük yapmış olabilir ki? Ben bunu barbarlık olarak kabul ediyorum.

off nasıl anne bu ya Allah büyük gerçekten. O onlara cezalarını verir. sen her zaman dua et kendin için ve kendi çocuğuna da iyi bir anne ol ve mutlu olmaya çalış. E

Icim acidi... gözlerim doldu cok üzüldüm inanin... Bir Aile nasil yapabilir bunu Evladina? Nasil bukadar dislayabilir yavrusunu? ( Rabbim hepimize iyi birer Ebeveyn olmayi nasip etsin insallah..

Bir annee ve dayak... Çok acı ya birde aşağılama.. Küçük bi çocuk için onun kişiliği tam oturmamışken erginken büyük bir darbe.. en sevdiği güvendiği varlık olan anne ona böyle davranıyorsa vay haline.. üzüldüm.. Blackcandy

Ah ah... Yummymummy. Ben de annemden yana çok şanssızım. Babamdan da gerçi. ıkisini de sevmiyorum. Bunu söylerken bile en ufak pişmanlık duymuyorum. Benim hikayem çok uzun ama sürekli annem ve babam tarafından kullanıldım. Gençliğimi, çocukluğumu harcadılar. Yaşıtlarım üniversiteye giderken ben hala liseyi bitiremedim. Çok büyük travmalar yaşadım, yaşattılar. Bir annenin bencil olması, sürekli kendini düşünmesi kadar iğrenç bir şey yok. Akıl sağlığımı yitirmek üzereyim. Tek istediğim dışarıdan liseyi bir an önce bitirip, üniversiteyi kazanıp evden uzaklaşmak. Hiçbiri umrumda olmayacak. 21 yılımı onlara, onun hastalıklı düşüncelerine ve bencilliklerine verdim. Artık yeter. Psikolojik olarak çökmüş durumdayım. Çıkış yolu bulduğum anda göçeceğim. Hayattan, arkadaşlıktan, insanlardan, sosyallikten nefret ettim bütün yaşadıklarım yüzünden. Yeni bir başlangıç yapmak istiyorum. ıleride anne olursam asla çocuğuma bunları yaşatmam. Çok üzgünüm çok. . push ;

Ben de 18 yaşına dek annem den şiddet gördüm, bedenimden çok ruhum acıdı.. Beni hiç sevmediğini düşündüm sanırım hala öyle düşünüyorum bir insanın annesi onu sevmezse kim sevebilir derdim hep? Kimsenin beni sevebilceğine inanamazdım.. Ben hala büyüyemedim büyümek için annemin beni sevmesini bekledim hep.. Terapistlere gittim evet faydası oldu herkese tavsiye ederim tamamen geçmiyor sadece kabullenmene yardımcı oluyor.. D

Canım seni o kadar iyi anladım ki.. Bi ara acaba bunları ben mi yazdım dedim. yaşadığın olayların bazılarını bende yaşadım. Annemde kız çocuklarından pek haz almazdı her defasında beni küçük düşürürdü. Çirkin bulurdu. Sen sus, sen kızsın, ne yatıyon herif gibi, sen çirkinsin bana hiç benzemiyon derdi, yaptığım hiç bir şeyi beğenmezdi. Bunlar tabiki yıllar önce olan şeyler ama insan bunları aklından silemiyor... Hayatta bana hiç sahip çıkmadı hep başından atmak istedi. Çocuğum rahatsızdı onların yanında tedavi görüyordu.. geçiçi olarak orda kaldım bir süre.. Yalvardım ne olur etme sabret yakında çıkacağım kendı evime diye ama olmadı babamla bana binbir sıkıntı çektirdiler. Annem evden kovdu.. sonra geri çağırdı gitmedim artık.. dayanacak gücüm kalmamıştı çünkü. Yaşadıklarım bendede müthiş bir aşağılık kompleksine yol açmış. Ağır bir depresyon geçirdim. .. Ama seninde yazdığın gibi bende şu an çok şanslıyım eşim çok iyi biri bana değer veriyor hep güzel olduğumu söyler doğum günlerimi kutlar. Eşimin anneside öyleydi bana küçük hediyeler alırdı, doğum günlerimde beni arardı sağolsun. Ama şimdi o da yok, geçen yıl vefat etti. Onu bir anne olarak görmüştüm şimdi hepten yanlız kaldım.. Sana diyeceğim geçmişine bakma bir yerden yardım al ve hayatına sahip çık bu günler tekrar geri gelmiyor.

canım inanki çok üzüldüm bende gözyaşlarıma engel olamadım. kafana takma herşeyi unt gitsin. değmezler hayatını karartmaya. onlar normal değilmiş bence. ben derimki sende acı çektirmek istersen onları mahkemeye ver reddet yani anlatabildimmi. ama şansın dönmüş ona sevindim allah korusun senin durumunda olup farklı yerlede olan insanlar var. artı yine şanslısınki böyle bir eşi ve ailesi var. seni daha fazla incitmelerine izin verme bunun için yok farzet onları allaha havale et. yazını okuduktan sonra birşeyi daha iyi farkettim eşimle olan sorunlarım yüzünden 2.5 yaşındaki oğluma çok sert davranıyorum. arada yavaşta vurduğum oluyor.7 aylık bir oğlum daha var. kardeşini uyutmuyor artı oğlum çok hiperaktif bazen çileden çıkıyorum ama gerçekten içim acıdı sanki kendim yaşamış gibi. çok duygusalım ve şu aralar bende yıpranmış durumdayım sanırım aşırı tepkilerim bu yüzden.

şanslısın kı öle bı esın ve esnın öle bı aılesı var B

Çok üzüldümmmnm &#128560; iPhone 'den Kadınlar Kulübü aracılığı ile gönderildi

Canım yazdıkların herkes gibi benide çok etkiledi. Bende bir kız annesiyim. Çok duygulandım içime hem kızgınlık doldu hemde küçük bir kız çocuğuna duyulan bir şevkat. Yazdıklarının arkasında, hala büyüyemeyen yılları çalınmış küçük bir kız çocuğu gördüm. Canım yaşadıkların hiç kolay değil. Ailen sana sevgisini verememiş, Sen alamadığın sevgiyi çocuklarından ve eşinden al. sonrada sen sevginle sar onları. Geçmişinle şimdiki hayatını mahfetme bu ancak sana üzüntüden başka birşey vermez. Annenle babana gelince bırak kendi hallerine Allah ıslah etsin onları. ACINI SÖYLEYEREK ONLARA KİN KUSARAK MUTLU OLAMAZSIN. Sıkıntına birde anne baba acısı ekleme sen şimdiki hayatını yaşa. Acılarınla şimdiki anı mahfetme mutlu ol. Angjel

Bu kadar hiç bir kimseye eziyet edilemz etmeyede kimsenin hakkı yoktur... nasıl olabiliyorda erkek kardeşini bu kadar el üstünde tutupda seni görmiyorlar anlamıyor... Önceki

sen çok güçlü ve muhteşem bir kadınsın. evet ailen zavallıymış. onların sevmedikleri sen değilmişsin, onlar kendilerini sevememişler. ve böyle bir ailede büyümük seni harika bir insan yapmış. hiç de bahsettiğin gibi bir ezikliğe sahip olmadığını anlıyorum yazdıklarından. aksine, dediğim gibi, çok güçlüsün, çok güzelsin. ne mutlu ki böyle bir hayat arkadaşın ve onun güzel ailesi girmiş hayatına. ailene hınç duymana gerek yok çünkü onlar için zaten bu oldukları insanlar olmalarından daha büyük bir ceza olamaz. sevgisiz, kendilerini sevmeyen, mutsuz, huzursuz, zavallı insanlar... ama senin onların çocuğu olman da tesadüf değil, onların varlığı seni bu güzel insan yapmış. ve sen bu sayede bulunduğun her yeri güzelleştirerek yaşayan, yaşamaya devam eden bir insan olacaksın hep.

ahhh icim yandi ne diyim neasil teselli veriyim bilemiyorum.3 cocuksahibiyim illa hatalarim oluyo ama erkek kiz kiyaslamasi en nefret ettigim evlatlarimiz emanet yeryuzunun cicekleri evin bereketi nesesi onlar. nasil bilerek incitilir bilemiyorm simdi kendimi yokluyorm kotu davrandigimda cok pisman oluyorum hatta ozur diliyorum. bazen ilk iki cocugumun arasindaki yas farki yuzunden buyuk oglum ve kucuk kizim arasinda denge kuramadigim oluyo cok pismanim. yaptigim her hareketin beyaz bi sayfaya cizilmis yazilar oldugunu biliyorum size gelince bir evladiniz varmi yokmu bilmiyorum ama olsa eminim cok guzel yetistirirsiniz buyuttkce onu yaralarinizi sararsiniz. rabbim bi yerden sizi rahatlatmis. esinizin ailesiyle butunlesin bence. herkesin yanlisi olabilir annede olsa bu kisi affetmek buyukluktur. sizin yureginiz kocaman eminim buna. sevginizi tum guzelliklerle paylasin sevin sevdikce korkulariniz kuculsun. dunya cok guzel kiymetini bilin gecen omur sermayemiz olacak. asabilirsiniz eminim lutfen uzulmeyin gecmis olsun. guzellikler sizinle olsun WunJo

Bende size bugun yasamıs oldugum bir olayı anlatayım 1 yasındaki kızımla beraber bır arkadsıma gıttık arkadsım bu günlerde cok sorunlar yasıyor eşiyle ayrılma dercesınde ve annesınde kalıyor ıkı tane cocugu var oglu 4 yasında kızıda 1.5 gozumun önünde o cocukları oyle bır dövdüki sastım kaldım oglunu resmen yerlerde tekmeledi kızın kafasına bı vurduki cocuk resmen şoka girdi elınden alamıyoruz tabı bunları goren kızım cok agladı dedım kı napıyosun sen sınırını kucucuk cocuklardan cıkarıyosun ve bak benım kızım boyle seyler yasamadıgı ıcın ki biz evımızde esımle onun yanında yüksek sesle bıle konusmayız bana dedıkı sende benım yasadıklarımı yasasaydın daha beter olurdun sende döverdin yani kendi sorunları var dıye cocuklarına resmen ıskence edıyor aslında oyle bır kız degıldı dedıgım ona gıt bence bı tedavı gor yoksa senı ben sıkayet ederım ve cocuklarını aldırtırım kendını topla yazık bunlara bin pişman oldum geldıgıme hem benım cocugumda bunlara maruz kaldı o cocuklar agladıkca benım cocugumda agladı bıraz konustum baktım laftan anlamıyor banada satasıyor cıktım evıme geldım sizce ne yapmalıyım esınıde cok ıyı tanıyorum kayınvalıdesınıde hatta evlenmelerındede ben aracılk yapmıstım ıkısıde arkadasım napsam onlaramı bıldırsem bana bı akıl verın cok uzuldum durumlarına o cocuklara ıcım parcalandı yınede anne dıyıp boynuna sarılıp aglıyolar SuLtan42

Okurken içim acıdı ya anne baba olmak bu mu?İnsanın evladı kadar değerli bi şey var mı o senin bi parçan ya... Bazen bazı anne ve babalar kompleksi olurlar kendi yapamadıklarını evlatları yapsın başarsın isterler ya da dışarıya karşı kendilerini yeterince ispatlayamadıklarında birilerinden övgü almak uğruna yaparlar bunu kim bilir belkide aynı şeyi onlar yaşadı sevgi görmedilerki sevmeyi bilsinler. Sen hiç canını sıkma bi gün herkes gider çocuklarınla eşinle kalırsın ne güzel bak eşin ve ailesi seni nasıl seviyor insanların eşleri eşlerinin aileleride çok problemli oluyor bak ne güzel seninkiler iyi maşallah:)Çocuk dediğin şey allahın bize emaneti ona vurmak ne demek allah korusun sorar hesabını... Sen hiç üzülme

buna benzer seyleri bende yasadım ve hala yasıyorum... seni kutluyorum ben azmını okuma ıstgını kaybetmemıssın ve basarmıssın.. senı seven bı esın var herseyınle kabul eden... yınede durumuna sukret canım ınan kendınden assagıdakılerı dusun.. ozman rahatlarsın inş... unut bosver onları sana deger vermeyene sen hıc deger verme... annelik sadece dogurup bırakmak degıl... ben kendı anneme soyluyorum bunu annelık yemek pısırıp karnını doyurmakla da olmaz... duygu ıster sevgı ıster emek ıster... Rabbim tez zamanda sıkıntılarına hal caresi versin inş canım benım frezya_34 kimse vazgeçilmez

Gözlerinin hizasına eğilerek, o yasakladiginiz şeyi neden yapmaması gerektiğini bıkmadan usanmadan anlaratarak terbiye verilir. Sinirlendiginizde öfkenizi bastirdiktan sonra tekrar yanına gitmeniz gerekiyor. Her fırsatta sevginizden söz ederek, sarılarak terbiye edebilirsiniz. Kurallarınız olmalı ancak esnek olacağınız zamanlarinizda olmalı. Ona vurdugunuz her vakit size olan sevgisi azalır, güveni kaybolur. Sadece size muhtaç diye yanınızda kalır ve bir gün kendine yettiginde size karşı asileşir. Düşünün, sizin iki katı buyuklugunuzde bir insanın sizi uyarması ardından o koca elleriyle size tokat attığını düşünün. Empati kurun. 3 5 10 yıllık aklı olan çocuklarla baş etmenin yolu dayak değildir asla.

Hepimize ibret olnali Kucucuk bir cocugun bilinc alti birikimleri ve genclikte hayatini cok kotu etkilemesi

üzgünüm gerçekten ne desem bilemiyorum cehaletmi? geride bırak olanları anlayışlı eşin var şanslısın dilerim uzun ve sağlıklı ilişki ve hayat yaşarsınız... sseverina meleklerim

dayakla sonuca varan bir anneyi daha görmedim ben

Onlar çok cici bebekler ya onlarına dokunurken bile dikkatlı olmak gerek benim de var. Vurmadım demiyorum ama poposuna nerede duracaklarını bilmiyorlar ve bazen kendilerini kaybediyorlar onlar bizim herşeyimiz canım bebe-ci m benim

ben çocuktum, halının ustunde oturmuş çızgı fılm ızlıyordum, annem de mutfakta mıkserle kek çırpıyormuş. babam kapıyı çalmış duymamışız. kapıyı yumruklamış elı kesılmış daha da delırmış. hatırladıgım tek şey kanlı ellerıyle uzerıme yuruyup bana tokat atmasıydı. kanlar gözumun ıçıne dolmuştu ve dışım kırıldı yere çaerptım yuzumu. aradan 20 yıl geçtı ben o kırmızı göruntuyu hıç unutmadım. babam cok sınırlıydı bızı severdı ama öfkesı herşeyın onundeydı. bugun bıle geçmış benım canımı yakıyor babam bu acıyı hıç hıssetmedı. onu sevıyorum ama bu sevgı ne kadar hakedılmış bılemıyorum. senı anlıyorum. paylaşman çok doğru bır davranış sakın ıçıne atma tatlım.

yazın çok uzundu tam olarak hepsini okumadım canım ama açtığın konudan dolayı san teşekkür ediyorum. senin kadarını yaşamadıysamda annemle aramızda çok büyük uçurumlar oluyor bazen bi konu hakkında oturupta tartışamıyoruz hemen saldırganlaşıyor öfkesini kontrol edemiyor ben 21 yaşındayım o kadar zor tutuyorumki kendimi vurmamk için saece elini kolunu tutmakla yetiniyorum çok sordum bu yaşıma kadar kendime gerçekten ben onun yavrusumuyum diye. geçenlerde ben tuttum kendimi sen benim annem değilsin dememek için; benim söyleyemediğim kelimeyi o bana söyledi ben senin annen değilim dedi. bi anne çocuğuna ne hakla bunları yaşatabilir. allaha şükür babam hayatımdaki en büyük mucizem herşeyim o olmasa bir dakka durmazdım bu evde. onun bize verdiği sevgi ve saygı sayesinde dayanacak güç buluyorum. sözlüyüm kayınvalidem annemin bana sarılmadığı gibi sarılıp kızım diye içten bi sesle seslenir banakendi annemden göremediğimi ondan gördüm. allahımın gücüne gitmesin ama beni karnında taşıyıp doğurmaktan başka hiç birşey yapmadı. kesinlikle çocuklarınıza vurmayın bir hataları olduğunda olgunlukla karşılayın suçlamayın onlara güvendiğinizi gösterin herşeyin hevesini zamanında almasını sağlayın

yasadıklarınız gercekten cok acı. Cook uzuldum inanınki. Su hayatta insanın en yakını ailesi olmalı diiye dusunuyorum. Ama gercektenden boyle psikolojisi bozuk annelerde var. hayatlarından memmnuniyetsizliklerini cocuklarından cıkarıyorlar. Bende su sıralar asırı bunalıyorum ama kızıma yanıstmamaya calsıyorum. hergun ona sen guzelsin sen akıllsın cok degerlisin bir tanemsin demeyi ve sarıulmayı ihmal etmemeye calısyorum. pisiq gel pisi

Hamileyken okula gıdıyodum ama doğumdan sonra gidemedim şimdi YouTube da fr ders kanaları ve uygulamalardan öğrenmeye devam edıyorum Buarada dinlediğiniz için teşekkürler daha fazla burayı işgal eetmesek iyi olacak

canim gözyaslari icinde okudum yasadiklarini... tabiki herkes deger gormek sevmek sevilmek istr bunuda ilk once anne babadan bekleriz... sen bunu gormemissin... belliki ailen seni kesfedememis... sen ne kadar guzel bir evlatsin... ama her ailenin durumu degisik... iyi yonleride olmustur.. bunlari dusun.. esin yonunden cok sanslisin bunun kiymetini bil... esine cok yuklenme... sabir ve sukur nimeti artirir.. Allaha sukret bu nimetleri icin... ama annenin sana karsi yaptigi konusmalar dogru degil... bunu cahilligine ver bence... sen okumus kulturlu bir kadinsin... cahiller anlayamiyor bazi seyleri tabii okumakla ilgisi yok cahilligin buda ayri bir konu... erkek cocugu konusuna gelince belliki baski gormus öyle yansitmis sana... sacmalik... Peygamber efendimizin nin soyu kizindan turemistir... cocuklari hep kendinden önce vafat etmis... cok sacma bir dusunce.. erkek isteyecegine hayirlisini istesin.. tabiki kiz ayri erkek rabbim hepsindende hayirli sekilde versin... böyle bir sir kapisi programinda konu vardi... kocasi erkek erkek diye tutturmustu... neyse en sonunda 5nci de oglu olmustu galiba neyse buyuyor babasini dövuyor neler ediyordu... kizlari gul gibiydi saygiliydi.. ama kirgindi... sounda baba hatasini anliyordu kizindan afdileyip barisiyorlardi... M mahperi82

Benim annem bana sevgisini hiç göstermedi bir gün olsun saçlarımı okşamadı. Bir gün olsun öpmedi sarılmadı ama çok dövdü. Dövmek için çocuk doğurmayın lütfen... Benim annem ben koca kızken nişanlıyken üstelik hatta düğünüme bir kaç gün varken beni doğalgaz borusuyla evire çevire dövdü. Ve ben bir kaç gün sonra evlendiğimde bacaklarım sırtım uzun uzun kabarmış bir şekilde morluklarla doluydu. Eşime annemden dayak yedim diyemedim utancımdan ama o anladı zaten manzarayı görünce. Hep dövdü annem beni ama çoğu kez suçum yokken kayınvalidesine kızdı beni dövdü, babama kızdı beni dövdü, biricik oğlu yaramazlık yaptı o yine beni dövdü. Tüm bunlara rağmen bir kez öpmedi sarılmadı. Doğum yaptığımda bile içten sarılmadı. 2 ayda bir falan görüşürüz zorla yanağını yanağıma değdirir. Lohusayken sabahlara kadar ağlattı beni. Benim hiç beni seven bir annem olmadı... O yüzden anne şefkati anne sevgisi nedir bilmiyorum anlatamıyorum...

beni gözyaşlarına boğdun yaasenağlama ne biçim bir aile bu yahuuuklava: eylul07 bigün bende anne

Dövmeden de öğretebilirsiniz yaşamayı. Kanım dondu şu yazdığınız şeye. Dövmeden öğretilmezmiş hafif bir tokat popoya şöyle olur o Zaman. O da büyür hafif hafif vurmanın sorun olmadığını bilerek uygular bir başkasına. Her türlü şiddete HAYIR. Siz bu kafayla çocuk yapmayın lütfen!

yazdıklarını büyük bi hayretle okudum geçmiş geçmişte kaldı bu kadar üzülme malesef insan doğarken kendi ailesini seçemior... sil geçmişini bugünne bak 2

ay canım kıyamam sana sen varya dua et te iyi bi kocaya düşmüşün ya oda sana karşı çok acımamsız olsaydı ne yapardın o daha kötü valla bak söylüceklerime kızmada sen aile olmuşsun n ekadar kötü bi annen varmış sanki sen ondan çıkmamaışın insan böyle yaparmı evladına seni aylarca karnında taşımış madem istemiyodu kız aldırsaydı seni yada dogurunca okadar çok çocuk diye yayan var vereydş birine en azından onlar bilirdi kıymetini insan annesinden böyle tepki görmesi kadar kötü varmı yaa arama sende onları sende sanba deger verenlerin kıymetini bil eşinle çocuk yapın güzel şevkatinle yetiştir onu bak ozman hiç bişiy düşünmüyceksin ve eşinide dünyanın en mutlu insanı yapoacaksın inşallah bazen bende kızıma kızıyorum bakıyorum hemen kafasını egince kızıma bi sarılıyorum annnneeeeeeeeeeeem ölürüm sana ben yawrum özür dilerim affet bu eşşşek annneni diye bi sarılıyomm oandaki gözlerindeki o mutlulugu öyle hissediyorumkii anlatamam ve daha çok küçük bi kızım ken anlıyo sevmeyide kızmayıda tabi yanlış analamayın ben asla vurmam bazen çok yaramazlık yapınca hayırr derim ona alınıyo odaa okadarcık yoksa ben ona hiç kızarmıyım benim cennetim o herşeyim H

inan yazdıklarınla şok oldum ve bir ailenin bunu yapacagına inanamam ama sen yaşamışsın bunu allah sabır versin dicem ve bence sen ewlatlık olabilirsinn senağlama . push ; biricixgxim tatlı HUZUR almaya

canım gözlerim doldu yazdıklarını okurken boğazım düğümlendi... kendi bebeğimi düşündüm, nasıl bir anne baba böyle davranabilir çocuguna ikisi de mi ruh hastası? bence sen evlendiğin günü kendin için bir milad kabul et canım, evlenmeden önce ve evlendikten sonra diye böl yaşamını, evlenmeden öncesi çok acıtmış seni ama geçti, evlendikten sonrası seni seven, değer veren bir eş ve çocuklarla çok mutlu geçecek inşallah... çok üzüldüm yaşadıklarına, inanamıyorum... eylul166

Anne ve babaların bir kısmı, özellikle de anneler sinirlerine hakim olamaz ve yaptığı bir hata, işlediği bir kusur ya da istemediğini bir şeyi yapması sonucu dayanamayarak çocuğunu döver. Dövmenin şiddeti bazen çocuğa zarar verecek boyuttadır. Döven anne veya baba bir süre sonra bu hareketinden dolayı pişmanlık duysa da iş işten geçmiştir artır. Uzmanlara göre çocuğu cezalandırırken yapılan en büyük hatalardan biri dövmektidr. Dövmek başlı başına sakıncalıdır. Çünkü yapılan araştırmalara göre dayak atılan çocuk, neden dayak yediğini hiçbir zaman hatırlamaz. Tek hatırladığı şey dayak yediğidir. Dayak; ceza sıralamasında yerini bile almaması gereken bir davranış biçimidir. Dövmek çocukta her türlü soruna neden olabilir. Psikolojik olarak da soruna yol açabilir, fizyolojik olarak da Darp sırasında çocuğun sakatlanması, aldığı darp nedeniyle hastalanması söz konusu olabilir. Bu nedenle dayak kesinlikle hayatımızdan çıkarılması gereken bir davranış biçimidir. Kimilerine göre şiddet, çocukların terbiyesi için gereken bir harekettir. Hatta bu konuda ata sözleri dahi vardır: Kızını dövmeyen, dizini döver şeklinde Doğrusu şiddet gören veya annesi, babası ya da kardeşleri küçük düşürülüp, tehdit edilen, dayak yemelerine tanıklık eden çocuklar bütün bunlardan son derece olumsuz bir şekilde etkileniyor. İster kendisi, ister aile fertlerinden biri şiddet görsün, bunu yaşayan ya da şahit olan çocuğun kendine saygısı, büyüklerine hissettiği güven ve yaşama sevinci sarsılıyor. Ailesinde şiddet gören çocuk hem kendini suçlu hissediyor, hem üzülüyor, hem kendisini döven aile büyüklüğüne sevgi ve nefret duygusunu birarada hisediyor, terk edilme endişesi yaşıyor, kendisini doğru ifade etmekten korkuyor, yaralanma endişesi duyuyor, sürekli kızgın ve mutsuz oluyor, kendini çaresiz hissediyor.

Canım çok üzüldüm ve etkilendim. Diyecek söz bulamıyorum. Benimde bir kızım var 9 yaşında, birde 8 aylık oğlum var, bugüne kadar hiç dövmedim ama inan ki onu büyütürken senin yaşadıkların hep gözümün önüne gelecek ve daha dikkatli davranacağım. Paylaşımın için teşekkürler.

kanadadayim ben siz

bende sana benzer olaylar yaşadım canım, yazdıklarını da yüreğimin derinliklerinde hissettim bu yüzden.. benimde içimden atamadığım dolu kırgınlıklar var ve bazen hatırlıyorum, şayet bunları birine anlatmaya çalıştığım zaman işte gözyaşları sicim oluyor bende, anlatamıyorum, anlatırken o anı yaşıyorum.. ne güzel sana değer veren insanlar var, geçmişi bırak geleceğine bak, eşinle bir bütün ol, merak etme temeli sağlam olan evlilikler ilelebet sürerler... kuşkuyu bırak.. ailen sana değer vermiyorsa sende unut gitsin.. başka yapacak bir şey yok..

Yaşadıklarınız gerçekten çok üzücü şeyler. Ne kadar aileye kızsanız bile onlar bir yerde anne ve babanız. Eşinizin sizi sevmesi ve değer vermesi acınızı bir nebzede olsa hafifletiyor. Geçmişi unutup önünüze bakın ve güzel günleri ailenizle birlkte yaşamaya çalışın. Zaman herşeyin ilacıdır. Sevgiler... nurayin prenseslerin

çok üzüldüm nasıl anne bu

Son paragraf o kadar içten ki... Keşke yazdırılmasa bu satırlar. Kadınlar Kulübü Mobil uygulaması kullanılarak gönderilmiştir. . push ; BNeslim kimi kendini Rahmana satar kimi

Allah herkesin yürüğine merhamet versin. Zaman herşeyin ilacıdır. İnsan anne ve babasını seçemiyor malesef. Allah yardımcınız olsun. KEndinizi toparlamaya çalışın, size değer veren bir eşiniz ve ailesi var, onlara sıkı sıkı sarılın. Ve kendinizi güçlü hissedin. Siz güçlü birisiniz. . push ; meric2

cnm yazdıklarını okuyunca şok oldum inan senin bu yazdıklarından sonra 4,5 aylık kızıma bir kez daha sarıldım ben ve eşim dayak konusunda çok tedbirliyiz. kızımın iyi büyümesi için hergün düşüncelerimizi paylaşıyoruz. Kız annesi olmak çok zor... Onun psikolojisine göre davranmak gerekirmiş. Allah herkese hayırlı evlatlar nasip etsin... elif445

yasadiklariniz hakikaten cok uzucu... kendi derdimi unuttum diyebilirim. dunyada cozulmesi zor daha ne buyuk dertler varmis meger... ne anne babalar varmis, yazik... bir evlada bunlar yapilmaz.. bir psikologdan yardim almanizi oneririm dilerim bu duygudan tez zamanda kurtulursunuz... Nadas

bende de bu aralar durum bu... N

hep derim her anne baba, anne babalık yapamaz... her evlatta evlat olmaz... ne yazıktır... inşallah unutmasanda kendini daha iyi hissedersin bigün... çok haklısın söylediklerinde ben çocukluğumda dayak yemedim v. s ama çocuğuma yada çocuklara böyle bir muamelenin yapılmasının insanlık dışı olduğunu düşünüyorum... görüyorum bazen insan nasıl ya diyor? B

ve tüm psikolojileri ve hayatları bundan etkilenir

güzeller güzeli' ne Canım benim önceki msj na ağlamaktan yazamadım, ne yazabilirim ki diye... Ama buna yazıyorum çünkü senin güçünden destek aldım. Sen ne güzel bir insansın yüreğin ne kadar büyük, ruhun ne kadar temiz, seni tanımayı, arkadaş olmayı çok isterdim canım. Bak Allahım sana iyi bir eş, bulunması çok zor, çok ender olan bir kayınvalide, kayınpeder vermiş canım, bu sana Allahın bir nimeti. Bu kararlılığının daim olacağına inanıyorum canım ve sana güveniyorum. Sen çok iyi bir anne olacaksın... A

geçmişte bu tür hatalar insanın karabasanı olabiliyor. ancak çözüm, derdin gibi senin içinde saklı. her şeyden once anneni affetmen lazım. çünkü her insan hata yapar. şöyle düşün bir hata yaptın ve allaha affetmesi için dua ediyorsun. allahta seni affediyor annenizde bir hata içine düşmüş ve hala bunun farkında da olmayabilir. belki cehalet belki psikolojik travma vs. bir sebepten ötürü bu şekilde olmuş. siz eğer onu affederseniz geçmişte taşıdığınız yükü zamanla unutacak ve rahatlayacaksınız. bunun başka bir çözümü yok. geçmişte kalmış. unutmak ve affetmek zorundasın. emin ol bende bu şekilde büyüdüm. hatta 5 yaşında evden kaçtım. annem beni annanemlerde bulup döverek eve geri götürdü. hatta 18 yaşında kumasına sinirlenip beni ergen olmamı bile düşünmeden dövmüştü. ilk intiharı düşündüğümde orta okuldaydım. tüm ailenin yükü sanki benim üzerimdeydi. taki üniversitenin son senesine kadar yani 26 yaşına kadar bu yükleri sırtımda taşıdım. hatta bu sebepten çok ders çalışmama ragmen ev arkadaşım babasına sabahlara kadar ders çalışıyor ama hep kalıyor, gerizekalı galiba demişti. oda babama söylemiş. son seneye gelince bir gece dersin başında kendime geldim. sürekli bunları düşünüp kendi hayatımı mahvediyorum dedim. sonraki günler ne zaman aklıma gelse o an ne yapıyorsam bırakıp başka şeyler yaptım. taki kafamdaki negatifliği atana kadar. bu durum ağır depresyondan çıkmamıda sağladı. gülmeyi bile unutmuştum adeta. ama başardım. beynime hakim oldum. ondan sonar hayatımı control altında tutmak için ve mutlu olmak için yaşadım. bu bana mutlu bir yuva, muhteşem çocuklar ve iş hayatında inanılmaz başarı kazandırdı. bir roman yazdım, ikinci yarılandı neredeyse. yazmak bana inanılmaz keyif veriyor. 1 yıldan fazla iki farklı gazetede köşe yazarlıpı yaptım. hayat çok kısa ve daha fazla ne yapabilirim diye her an düşünüyorum. hayatıma, hukuku, sitilistliği, kick boxu, yazarlığı kattım. daha fazlası için de beynim düşünüyor. her pozitif düşünmezsen beyin geçmişi tekrar eder. C

yya ben evlatlarıma kurman olurummmmmmmmmmmmmmmmmmmmm

selam canım yaşadıkların çoook kötüü piskoljisi gerçekten bozukmuş annenin... hayatta herkes bi şekilde sıkıntı çekiyo bende küçük yaşta annenmi kaybettim onun üzüntüsü herzaman içimdedir... allah yardımcın olsun . push ; Rumeysaa BLACK

aynen katılıyorum her ne olursa olsun çocuk dayakla ne terbiye edilir nede doğruyu eğriyi öğrenir biraz sabır ve tatlı dil anlayış herşeyin başı.. işin içinden çıkamayan aciz insanlar dayağa başvurur yapmayın.. onların büyüme çağında yüreklerininde yara iz bırakmayın... psikolojisi bozulmuş bireyler yaratmak bizim elimizde.. ne geçiyor elinize... anne baba olmak demek bu hakka sahip olmak değil.. çocuklarınız allahın size bir emaneti bunu unutmayın... senelerce çocuk hasretiyle yananları göründe birazcık evladlarınızın değerini anlayın.. söyleyecek çok şey var ama...:95: S

pardonda bu kadar cahil nasıl konusabılıyorsnuz sız?

hayatın, bundan sonra sana güleceğini düşünüyorum. bence artık kendi aileni düşün. umarım bi bebeğin olur ve onu dünyanın en mutlu en değerli çocuğu yaparsın. böylece sen de o geçmişte yaşadığın haketmediğin günleri unutursun A askimveben Kaanima kardes

Anneciğim-babacığım, hep size, sizi ne kadar sevdiğimi, küçücük yüreğimdeki kocaman yerinizi anlatmak isterdim. Ama başaramadım. Çünkü hiç anlamaya çalışmadınız. Anneciğim, bir gün sana bahçeden çiçek topladım. Bardağa koydum sana getiriyordum ki bardak birden elimden düştü, kırıldı. Çiçekle sana sevgimi anlatacaktım. Kırılan bardak için o kadar çok bağırdın ki bir daha kimseye çiçek vermemeye yemin ettim. Babacığım, benim yüreğimde herkesi sevecek kadar yer vardı. Ben herkesi çok seviyordum. Ama sen insanların hep kötü olduklarını, onlara güvenilmemesi gerektiğini söyledin. Ben de artık insanları sevmiyorum. Anneciğim, babacığım bir türlü küçük kafam almıyor, başkasına vurmayı siz öğrettiniz. Ben doğduğumda vurmayı bilmiyordum ki, neden şimdi kardeşime vurmama kızıyorsunuz. Ben ona vurunca elime vuruyorsunuz. Ben bir şeyi bağırmadan vermiyorsunuz. Bağırarak istersem veriyorsunuz, o yüzden ben de hep bağırarak, ağlayarak istiyorum. Hem de dediğinizi yapmak için bağırmanızı bekliyorum. Biliyor musunuz sizi bağırtmak hoşuma gidiyor. O zaman benimle ilgilendiğinizi düşünüyorum. Anneciğim, babacığım size güzel haberim var: Artık yemeklerimi yiyeceğim. Bir an önce büyümek istiyorum. Neden mi? Sizinle konuşurken yukarılara bakmaktan bıktım. Artı boynum ağrıyor. Eğer büyümem daha çok sürecekse, neden siz çömelerek benimle konuşmuyorsunuz? O zaman kendimi daha iyi hissedeceğim. Konuşurken gözlerinizi görmek istiyorum. Gözlerinizin derinliğinde sevildiğimi anlamak istiyorum. Anneciğim, babacığım neden o çok sevdiğiniz arkadaşlarınızın çocuklarına kendi eşyalarınızı vermiyorsunuz? Onlara oyuncaklarımı vermekten hoşlanmıyorum. Oyuncakları bana mı, yoksa arkadaşlarınızın çocuklarına mı aldınız? Onlar kırınca kızmıyorsunuz, ben kırınca"Sende hiç insaf yok mu?"diye beni cezalandırıyorsunuz. Artık ona da çözüm buldum, kırınca saklayacak, başkaları kırmış gibi, misafirler gelince size göstereceğim. Anneciğim, babacığım beni neden dinlemiyorsunuz? Benim çizgi film kahramanlarım, kırılan oyuncağım, kaybolan kalemim neden sizi ilgilendirmiyor? Beni de sizin şefiniz, arkadaşının aldığı çanta, araba ilgilendirmiyor. Onları dinlemek istemiyorum. Sizin beni dinlemenizi, onların benim için ne kadar önemli olduğunu anlamanızı istiyorum. Sadece büyüklere ait şeyler mi önemlidir? Anne, yeni bakıcımı hiç sevmedim. Saçlarımı senin taradığın gibi taramıyor, bana senin baktığın gibi şefkatle bakmıyor. Anne, evdeki eşyaları, sehpayı, kül tablasını, televizyonu kıskanıyorum, onları kırmak, yok etmek istiyorum. Onlar olmazsa beni daha çok seveceğini düşünüyorum. Hem de rahatça, onları kırma korkusu olmadan evin içinde koşup oynayabileceğim. Onları temizlemek için ayırdığın vakti bana ayırmıyorsun. Demek ki onları benden daha çok seviyrosun. Anneciğim, babacığım evde oynamaktan bıktım. Dışarılarda koşup oynamak, minik su birikintilerine ayaklarımı sokmak, dökerek pasta yemek, elimle makarna yemek, ayranı üstüme dökmek istiyorum. Ben yaşamak istiyorum. 'Yapma'ların,'etme'lerin olmadığı, sevginin çok olduğu, annelerin-babaların çocuklarını anladığı bir yer istiyorum. Çok büyük değil, yüreğim kadar bir yer istiyorum. O yeri bulmak için buradan gitmek istiyorum. Belki bir kuşun kanadında, belki bir çiçeğin yaprağında, belki de bir balığın akvaryumunda... Nesrin Bilkan

varmı böyle anne baba yaa çok üzüldüm bak allah yüzüne gilmüş eşin iyiymiş hrşeyi unut eşinle mutlu olmaya bak o sana deger veriyorsa karşılıgını ver karamsar olma

benimde ailem buna benzer şeyler yaşattılar bana. hep annemin dizi dibinde oturmaya mahkumdum. okutmak istemediler inat ettim okudum okurkende binbir türlü eziyet. kızsın sen gidilmez deyip arkadaşlaırma göndermediler kocakarı gibi hep evde el işi örerken buldum kendimi. çalışmaya başladım parama karıştılar kendi maaşımı harcatmadılar neymiş yarın evlenmek isteyecen çeyiz al deyip herşeyimi kendi paramla aldırdılar. ama gel görki abime hiç aziyet yok bol bol para verdiler halada öyle onu yere göğe sığdıramıyorlar. ben zaten el gibiydim evlendim iyice yabancı oldum onlar için. eşimde aynı şekilde onunda ailesi yabancı gibi. kaderimiz böyleymiş diyoruz. iyiki birbirimizi bulmuşuz. iyiki mükemmel bir kocişim var. geçmişe mazi diyemiyoruz her ikimizde ama mutlu olmaya bakıyoruz. evlendinmi anne baba olmuyor sadece eş oluyor seni anlayan hatırlayan. hayat o kadar kısaki hiçbir anımızı üzülerek geçirmemeliyiz. önceleri çok ağlardım neden böyle diye şimdi ise üzülsem bile çabuk geçiyor. B

yemin ediyorum gözümden yaş akıyor şu anda... şu güne kadar hiç bi konuyu okurken ağlamamıştım... senden birşey istedikleri zaman anne seni güzel dişli yakışıklı oğluna havale edeyim de.. nede olsa atdişliden hayır gelmez sana...

yaşadıklarından tamamen kurtulman tabiki çok zor. ama en azından yıkıntıları temizlemen gerekli. yardım al, arkadaşım. birde bilki insanın şansı iki yerde kendini gösterir, biri baba evinde, diğeride koca evinde, neyseki eşinde mahrum olduğun ilgiyi bulmuşsun. bunun kıymetini bil. . push ; P

Ne söylenebilirki koca bir hiç... Yüzleşmelisin onlarla sana yaşattıklarını, hissettirdiklerini, sana kendini nasıl hissettirdiklerini yüzlerine söylemelisin, Bütün yaralarını görsünler bütün zehrini akıtmalı ve artık içini boşaltmalı ve hayatına devam etmelisin. Seni seven eşinle hayatına en güzel şekilde devam etmelisin... Yüzün hep gülsün arkadaşım:)... Lavanda Başını eğme dik

çocuklar kendilerine yapılan kötülükleri hiç bir zaman unutmazlar

english biliyorum french yok maalesef''

Bir evladın gözünde annesine babasına dair kötü anıları iyi anılarına fark atıyorsa, o zaman gerçekten kötü anne-baba ya sahiptir. B

gerçekten çok kötü şeyler yaşamıssın.. ama zannerdesem annen babandan nefret ediyor heralde zoraki fln evlendiler.. ve bnce bir pisikoloğa fln gitmelisin sakınn erteleme.. smeagol

çok değerli bi insansın canım sen bunu bil. okadar şeye rağmen okumuşsun kendi ayaklarının üzerinde durabiliyorsun. ve Rabbimin hikmeti çok iyi insanlarla berabersin. şimdi zor olsa da herşeyi unutmaya bak derim ben. kendi çocuklarını doğur ve nasıl anne olunacağını herkese göster. Allah yardımcın olsun. E EstetikEditor ne mutlu TÜRKÜM

canım yaşadıkların cok incitici ama belliki seni güçlendirmiş bak hayatını kurmuşsun anne olmak istiyorsun umarım sen mükemmel bir anne olursun insan evladını nasıl döver anlamıyorum ben kızıma sesimi yükseltsem pişman oluyorum ben... öğrencilerime bağırdığımda diğer ders gönüllerini alıyorum dilegim artık bambaşka

Sokakta cocuguna vuran bir anne gördugumde inanın dövmekten beter ediyorum o 'anne'yi. İnsan evladının sacının teline kıyamazken nasıl olur da döver? Poposuna vurmak dahi içi yanar be annenin. döverek istedginizi yaptırmayın cocuga yaramazlık mı yapıyor bırakın yapsın kırıp döküyor mu elinden alın esyaları. Ne var yani cocuk o. üstelik evlat. . push ; J

Her bireyin, kişisel alanı, fiziksel dokunulmazlığı vardır o bireyin birinci dereceden akrabası olsa bile bunu ihlal etmemesi lazım. Çok çok ayıp!

Annem benzer bir çocukluk geçirmiş ve özellikle yaşı ilerledikçe geçmişi daha çok açar oldu, özellikle ergenliğe girdikten sonra annemin dert ortağı oldu. Ama bu bana iyi yansımadı, sürekli gel gitleri olan bir anne, bazen alıngan, bazen sinirli ama siniri geçer geçmez bağrına basan( sinirli derken 1 kere vurmadı). Sürekli söylenen, geçmişiyle sorunlu, hayatındaki her sıkıntıyı dönüp dolaşıp ailesine getiren biri oldu menepozla birlikte. Araba kullanamasa "ben özgüvensiz yetiştirildim", bizim arkadaşlarımız hakkında hemen şüphe duyup "napıyım hep en kötü aklıma geliyor", "ailem yanımda olsaydı akademisyen olurdum", "ailemden uzaklaşmak için evlendim bekar olsam daha mutlu olurdum"... Hep böyle, 13-14 yaşında annemin sırdaşı olmak çok güzeldi belki ama yıllardır aynı olayları anlatması, ruh halinin sürekli dengesiz olması, depresyona meyilli yaşaması beni çok yoruyor. Sürekli geçmişiyle birlikte...

Çocuklar dövülmez öpülür. :) Eğer çok kızdırıyorlarsa, gıdıklanır... . push ; C

...] Son düzenleyen: Moderatör: 21 Temmuz 2010 L