Sağlıklı olmadığını da biliyorum bu arada. Ama dediğim gibi benim elimde değil.

O yüzden uzak duracaksınız. Beni filmler/kitaplar etkiliyor. Uzun süre etkisinde kalıyorum. Uzak kalınca geçiyor. Şimdi oturup izlesem oo hooo, al başına belayı.

Atanan kişiler yurtta kalabiliyor mu? Bu konumu hatırlar mısınız, bilmem. Siz de yorum yapmıştınız. O zaman yani aylar önce atanınca 1+1 bir eve bile çıkamayacağımı düşünüyordum o konuda da anlatmıştım. Çünkü baba şahsiyetsizi her alımda en düşük İstanbul 'un kapattığını biliyordu. Yapacağım farklı il seçiminin aslında ondan kurtulmak için bir hamle olduğunu anlayacaktı. Muhtemelen bir kıyamet kopacaktı, ev tutuyorsun madem ben de geliyorum moduna girecekti. O evden sessiz sedasız kurtulmak için böyle bir yol bulmuştum. Şimdi o adam yok. Altı yedi aydır yüzünü görmedim. Dava açıldı, şahit olarak yazıldım, aleyhine ifade verdim. Şimdi o ev de yok çok sevdiğim şehrim İstanbul 'da yok. Bu konu karşıma çıktığımda buruk bir şekilde tebessüm ediyorum. Aylar önce bugün burada olacağımı aklımdan dahi geçirmezdim. İnsanlar "Senin normal bir ailen olsaydı sen şimdi tıp bitirmiş olurdun." dediklerinde beni övdüklerini sanıyorlar. Ne kadar üzüldüğümü ve buruk hissettiğimi anlayamazlar. "Sen çok güçlüsün..." diye başlayan cümlelerin bana kendimi ne kadar aptal gibi hissettirdiğini bilemezler. Bu şekilde olmaması gerekiyordu ama oldu. Dediğiniz gibi bazen biz hayatı değil hayat bizi yönetiyor. Şimdi atanmaya ve istediğim fakültenin kapısından girmeye çok ihtiyacım var. Hayat benden çok şey aldı, bu kadar sabrettim. İnşallah en güzel şekilde bunları bana verebilir. Bahsettiğiniz bozuklukların mevcut olduğunu ben de düşünüyorum. Sadece bu kitaplara ve kurgulara aşırı bağlanma hali beni korkutuyor. Her konuma katkı sağladığınız ve beni anladığınız için çok teşekkür ederim.

Yıllar önce benim de yapmam gereken hemşirelik fakültesine gitmek değil tekrar sınava hazırlanıp istediğim bölümü okumaktı. Mezuna kalabilecek imkanlara sahip değildim yani bana özel ders aldırabilecek bir ailem yoktu. İstediğim bölüm o dönem için benim de mühendislikti. Başka illerde tutuyordu ama yine babam gitmemem konusunda büyük bir baskı kurdu. Ama öyle bilindik baskılar değil, öldürürüm bir daha eve almam tarzı şeyler. Bu yüzden o on yedi yaşındaki çocuğa kızmalı mıyım, bilmiyorum. Cesaretsizliği için biraz kırgınım sadece.

Şu an çalışmıyorum, evet. Ama lisede üniversitede çok yoğundum. Düşüncelerim yine aynıydı. Bir ara terapi alıyordum, o zaman bunu terapiste anlatmaya bile utanmıştım.

Direkt konuşacağım için üzgünüm. Yazacaklarım tamamen kendi fikirlerim. Babanız sevgilisinin sizin kişisel eşyalarınızı çalmasına göz yuman bir adam. Öncesinde de sizi çok ön planda tutup size kendinizi değerli hissettirdiğini sanmıyorum. Bu nedenle korunmak kollanmak sizin için toksikleşmiş bir fantezi haline gelmiş. Zaten hep diyoruz ya bu güzelim kadınların böyle hanzolarla işi ne diye. Daddy issues dünyanın her yerinde kadınların yanlış kararlar almasına yol açabilen tehlikeli bir durum. Terapiye gidin. Kendisi gerek görürse sizi psikiyatriste de yönlendirir elbet. Kendiniz için yapacağınız bu iyileşme sürecinden önce de bir ilişki yapmamanızı tavsiye ederim.

Bahsettiğiniz kitaba internetten bulduğum kadarıyla göz attım. Erkek karakter kadın karakteri sürekli aşağılıyor. Detaylı okumadım ama galiba genel olarak böyle bir havası var. Tamam psikolojik olarak normal değilim. Ama bu kadar çığırından çıkmadım henüz. I isiklararasindaa Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Sizin bahsettiginiz kitabin ismi nedir, yazarin ismi? Tam olarak yukarda konusunu yazdiginiz kitabin tamamen aynisi bu basta bahsettigim kitap. Ismini yazip bakarsaniz anlarsiniz.

Uzman değilim nacizane kendi yorumumu yapacağım; hasta değilsiniz sadece depresyondasınız. Eski konularınıza baktım büyük ailevi problemler yaşamışsınız, kariyer konusunda tatminsizlikleriniz olmuş, sıkıntılarınız var vs. Siz de yansıtıyorsunuz mutsuzluğunuzu. Yani o kitap olmasa belki başka bir figür başka bir karakter ya da sosyal medyada gördüğünüz biri olacak mutsuzluk sebebiniz. Aslında sevmediğiniz kendiniz de değil hayatınız ve önce onu sevmekle, kabullenmekle başlayabilirsiniz işe. Dilerim herşey gönlünüzce olur.

Şimdi baktım, yazar erkekmiş. Buna mantık çerçevesinde bakınca sizin gibi düşünüyorum. Gerçek hayat öyküsü o kadar çok okudum ki. Bu sefer de bu başarılı kadın neden ben değilim diye hayal kırıklığı yaşıyorum. Eğer dramatik bir kitapsa tamam yerinde olmak istemesem de bu sefer çok etkileniyorum, ağlamaklı oluyorum.

Yaaa, bu çok masumca birşey aslinda, bazen sevgi kitaba öyle bir yansitiliyorki, açlığınızı daha yoğun hissediyoruz, onunla uyuyup onunla uyanıyoruz, bende çok fazla kitap okur, çok fazla film seyrederim gunlerce çıkamam etkisinden sorgularim, bazen gerçek hayata dönmem zaman alır örgüleri karıştıririm, sizi çok çok iyi anlıyorum, bu döngüden çıkmanızı tek yolu bağımlı olduğunuz kitaplardan vazgeçmek ve okuduğunuz alanı değiştirmek, mümkün mertebe kişisel gelişim okumayı deneyin, olay örgüsü olmayan kitaplar şiirler vs, belli bir zaman sonra hayatın olağan akisiyla birlikte bağımlı olduğunuz kitaplarda tat vermez oluyor zaten:)

Hukuk. Birilerine Anlatmazsam Çatlayıp Öleceğim Artık Lütfen Akıl Verebilir Misiniz? Bu konuda bahsetmiştim denedim ama düşük aldım. Atandıktan sonra tekrar denemek istiyorum.

Anladım şuan 24 yaşındayim ama dediğim gibi bende hastalık derecesinde kitap okurdum özellikle 17 18 yaşında ve etkisinden çıkamazdim birde filmlere ve dizilere karşı öyleydim ya şu geçen sene sadakatsiz dizisinden çok etkilenip kendimi asya karakteriyle bağdaştirmiştm rüyalarıma giriyordu R Rosalind

Durup durup yabancı mı okuyorsunuz bunu merak ettim

İlk alımda İstanbul, Tokat gibi illeri yazmış olsaydım atanıyordum, bu yüzden ikinci alımı bekliyorum. Bunun yanında memur maaşı asgari ücret karşısında yıldan yıla eridi, bunun farkındasınızdır. Mesela bir hatta iki memur maaşı ile İstanbul, İzmir gibi iller de yaşamak imkansız. Ben gibi insanlar atanmak istiyoruz çünkü en azından garanti bir iş ve her ayın on beşinde yatacak maaş mevcut olacak gözü ile bakılıyor. Tüm bunların yanında küçümseyici bir ifade kullanmadım. Çok varlıklı bir ailenin kızı olsaydım yani atanmaya ihtiyacı olmayan bir yaşamım olsaydı da kullanmazdım çünkü haddim değil. Etrafımda çok memur çift var ve sürekli ay sonunu getirmek için hesap kitap yapıyorlar. Bunun cezbedici bir yaşam olmadığından bahsettim. X

Bana pek normal gelmedi bir uzmanla görüşün K

Bakın öyle demedim, öyle olabilecek dedim. Buradan üzmeyin kendinizi ya da panik olmayın. Bunun ayrımını yapabilmek işin bir desteğe ihtiyacınız var, demek istiyorum. Bence, gerçek hayata uyum sorunu yaşadığımız ya da ciddi kararlar almak zorunda olduğumuz ancak cesaret edemediğimiz, sorunlarımızla yüzleşmekten kaçındığımız zamanlarda hepimiz hayaller kurarız, bir kaçınma ya da sorunları yok saymak için. Ancak bu durum sorunlarımızı çözmez hele ki bir rol modeli bu kadar benimseyip çeşitli fanteziler kuruyorsak bu daha ciddi ve patolojik bir durum olabilir. Tekrar ediyorum, buna yine ancak bir ruh sağlığı uzmanı karar verebilir.

Yabancı mı derken, hayır dili Türkçe. Neden farklı olduğunu düşündünüz? H

Burç kitapları falan daha önce hiç okumamıştım. Deneyeceğim. Teşekkür ederim.

Yaşım 24.

Şu an çalışmadığım için terapi alamıyorum.

Bildirim gelmedi, geç görüyorum, kusura bakmayın. Yanıtınız konuda okuduğum en güzel yanıt olabilir. Gerçekten çok teşekkür ederim. Önceki

Hikayede idealize ettiğin saçma ve toksik bir durum var bu tarz kitaplar yerine binlerce kitap olasılığın var her ay üç dört tanesini niyet et sevsen de sevmesen de oku ve yenisine başla. Bu aralar zamanını sosyal medya burada ve yine negatif olay döngüsü hayal gücünün geçtiği şeylerde harcama. Sen atanacaktın belli oldu mu?

Hayır zaten çok kitap okuyorum. Bu bahsettiğimi örnek olarak verdim yani. Şu an Bir Muhteşem Güneş 'i okuyorum mesela. Ondan da etkileniyorum ama kalkıp o kadınlar yerinde olmak istemiyorum tabi ki. İlk atamada atanamadım. Daha doğusu İstanbul falan yazsam geliyormuş ama yazmamıştım pahalı olduğu için. İkinci atamayı bekliyorum.

Kitabın adı ne çok merak ettim. M meredithgrey 2013-2022'de vivelamour ve 2022'deki felidaee'yim. Üyelik

Evet, gerçek hayata adapte olmam sıkıntı oluyor. I isiklararasindaa Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ben çoğu konunu okudum, senin ciddi bir psikiyatrik desteğe ihtiyacın olduğunu düşünüyorum. Zor şeyler yaşadın ama sen bunlardan ders alıp gelişmek yerine kendini dibe çekiyorsun. Sürekli hayatına bir isyanın var. Başka hayatlara ve kişilere hayranlığın var. Saçma şeyleri kafanda idealize ediyorsun. Kendi kişiliğini hiç tanımıyorsun ve etrafta beğendiğin özellikleri ben, beğenmediklerini ben değil olarak sınıflandırıyorsun çünkü kendini hiç tanımıyorsun sadece olmak istediğin kişiyi arıyorsun ve seçiyorsun. Sürekli hayal gücünde yaşıyorsun. Sürekli kararlar alıp hiçbiri için net adım atmıyorsun her şey kafanda. Bunları biraz farkına varıp çözersin diye yazıyorum. Umarım en yakın zamanda hayata karışır mental sağlığına kavuşursun

Bütün konularına denk geldim sanırım, hakkında epeyce bilgim var

devlette bir psikiyatriste gidin. buraya yazdığınız gibi anlatın...

Hayali bile çok güzel :) bazen yanlız kalmak istediğimde sonunu bildiğim en az 300 Kere okuduğum kitabın belirli sayfalarını okur karaktere bürünür ve uyurum beni mutlu eder :) Benimde melankolik bir yapım var, yinede kişisel gelişim, ruhsal enerji, burçlar vs gibi kitaplar beni biraz olsun bağımlısı olduğum kitaplardan uzaklaştırmisti yinede tavsiye ederim :)

Yalımız olsa da derdi bitmese keşke

Sen şimdilik gayret göster, dediğim gibi en azından odağın değişir.

İşe o kitabı yakarak başla, sana çok zor geleceğine eminim ama ondan kurtulman gerekiyor bence. Henüz ergenlikten çıkamamış bir tarafın var, zamanla normali kabullenirsin. Normal insanların içinde de seni hoş tutacak mutlu edecek insanlar vardır mutlaka. Bak ben buldum, olmasalar bulamazdım

Bin Muhteşem Güneş o kitabı okurken inanılmaz morelim bozulmuştu. Leyla'nın hayatını kendi hayatıma benzetmiştim. yarım kalan hayaller, yaşanmamış hayatlar etkisinde kalıyor insan. ama adı gibi Muhteşem bir kitap.

Sanki yaşın genç olsa basına böyle bişey gelcek :) bende okudugum kitaplarda karakterle bütünleşirim. Ve çok mutlu olurum. Depresyonun esamesi kalmaz. Mutluluktan sarhoş olurum. Sende neden tam tersi bi etki yaratmış küçüklükteki travmalar mı bilmiyorum

Ben okumayı izlemekten daha çok seviyorum. Muhtemelen dizi/film izlesem benzer takıntılar ortaya çıkacak.

yakın çevre sömürmek için söylediği bir söz olmuş, haklısınız. inş. başarırsınız... iyi yerlere gelince geriye baktığınızda acıyı hissedersiniz ama şimdiki gibi değil... küllenmiş... başarıya odaklanın... inş. herşey güzel olur...

Okuyorum elbette. ImTheDevil I'm a devil of my world Anneler

Senin o küçümsediğin memurluğu olmak isteyen o kadar kişi var ki memur kadin olmak çok mu sıradan ol o zaman :) konuyla alakası yok ama ben buraya takıldım duzgun memur koca da bulmak zor bul o zaman memur adam :) . push ;

2023 üniversite sınavında kazanabileceğimi düşünmüyorum zaten çünkü o kadar çok oradan oraya savruldum ki hiçbir şey çalışmadım. En azından 2024 sınavına birikim olur diye düşünüyorum. 2024'de olmazsa yaşıtlarım gezip tozup eğlenirken daha ne kadar matematik çalışmaya direnebilirim, buna da fikrim yok. Aslında 2022 sonuç ekranını gördüğümde bir daha çalışmayacağım demiştim. Ama işte yıllar sonrası için kendimi hala hemşire olarak görmek panik ve tedirginlik yaşamama neden oluyor.

Bence terapistinle bu durumu paylaşmalısın. Bir uzman yönlendirmesi çok daha faydalı olur sana.

Anladım ben sizi. bazen öyle şeyler ben de yaşıyorum. bir başarı hikayesi görsem morelim bozulur neden ben yapamadım diye. yani kıskançlık değil ama yaşayamamış olmama kızıyorum. neden yapamadım diyorum. tam ifade ede bildim mi bilmiyorum. türkçe ana dilim deyil.

bilg. mühendisliği. yıllar önce yapmam gerekeni erteleyip amacımdan saptığım için istediğimi yapmak istiyorum artık. ama üzerimdeki ataleti atamıyorum çok yavaş ilerliyorum. Tülay Kök'ün videolarını izleyebilirsiniz. belki kendinizi bulursunuz

Anlıyorum, teşekkür ederim.

Seni bir an kuzenim sandım. O da böyledir çünkü. Hatta ben de biraz böyleyim. Ne zaman bir diziye başlasam kendimi fazla kaptiririm hatta günlük hayata uygularım. Bu yüzden yeni bir dizi izlemiyorum yıllardır. Aynısı kitap okuyunca da oluyor. Bu biraz "maladaptive daydreaming"e benziyor. Orada daha çok senaryo kurma var kendi kafanda ama sana yardımcı olabilir. Bu terimi aratırsan yurtdışında senin durumundan şikayet eden kisileri göreceksin

Siz atanıp ortamınızdan bir kurtulun da sonra daha iyi hissedeceksiniz. Terapiler de daha etkili olmaya başlayacaktır. Ruh haliniz yüzünden kitap karakterine sığınmışsınız. O da sizin gibi ama kurtuluşu bir caniyle mümkün olmuş ya da olacakmış. Aslında imkansıza yakın bir durum bu. Gerçek hayatta değil ancak filmlerde oluyor bu durum. Kaçış yolu diye gerçek bir psikopata bağlanırsınız, o zaman da o eski berbat günlerinizi bile özlersiniz. O kitabı unutun. Okumayın. Karaktere bürünme ergenlikte daha yoğun olsa da sonrasında da devam ediyor. Ruh halim kötüyken o tip bir film seyretsem veya kitap okusam ben de benzer şeyler yaşardım gibime geliyor. O kitabı gerekirse geri dönüşüme atın - çevreyi de koruyalım

Evet, anladım sizi.

Wattpad platformundan yayimlaniyordu sonra kitaplasti pegasus yayinlari basti. Sonu daha yok final kitabi cikmadi zaten cok eskiden kuzenim okuyordu ondan duymustum. Bir ara cok populerdi sonu da iyi bitmeyecekmis sanirim takip edenler oyle diyordu

Özendiginiz kurgu aşk kitaplari asiri ergence zaten bunlari okuyan kitlede lisedeki kizlar filan oluyor sadece, bu arada yani okumaya bile tahammul edemezdim ben galiba. Bu kitaplari okumaktan dolayi bir ilişkiye başlamak için kacirilmayi filan beklemeyin lutfen. Hayati kaçirirsiniz bu şekilde hayallerle yaşarken.

Evet, gerçeğe dönemeyecek bir kurgu barındırıyor. İşte anlatmak istediğim aklım bunun farkında ama kendi içimde bu şekilde düşünmekten de vazgeçemiyorum.

bipolar olmak için çok açık bir algısı ve çok somut değerlendirmeleri var gibi geldi bana. Kendini korumak için de çok çabalıyor. Tabi yanılabilirim ama bence sadece çaresiz hissetmekle ilgili. Atama olmadığından önünü de göremiyor. Öyle olunca hayallere sığınmaya çalışıyor olabilir

Bunun daha önce psikiyatra sormuştum aslında, o da sizin gibi demişti. . push ;

Önceki konularıma göz atarsanız atanmayı mesleğimi sevdiğim için istemiyorum. Önümde beni kurtarabilecek tek yol olduğu için istiyorum. Bir an önce evden ayrılmam ve para kazanabilmem gerekiyor. Depresif

Biliyor musunuz, bir film izleyeceğim zaman bile önce sonuna bakar sonra izlemeye başlarım. H

Bu konunu dağıtmayım ben senin eski konularına bakayım en iyisi.

Burada bazı konular okuyorum. Babası ile problemi olan bazı kadınlar kendisine selam veren erkeğe bile aşık olduğunu düşünebiliyor. Ya da adam senden tiksiniyorum dese bile kopmuyorlar. Ben genel olarak insanlardan kopuk yaşadım, kimseye minnet etmedim. Belki psikolojisi bozuk bazı kadınların bu sağlıksız ilişkilerini ben psikolojisi bozuk biri olarak hayali karakterler ile yaşadım.

Şimdi bu kitapların kurgu ve normal hayatta olması imkansız olan şeyler olduğunu bir kenara bırakırsak, ee hem kitaplardaki gibi bir hayat istiyorsun, hem de memur ataması bekliyorsun bu ne yaman çelişki? Bu kafanda kurduğun dünyayla kendine çizdiğin dünya bile birbirine uymuyor ki? Bence önce kendin için gerçekten ne istediğine karar ver, yoksa bunların kurgu olduğunun pek tabii sen de farkındasın.

bipolar mısınız?

Bende senin gibi asiri hayal kurarim ama bunlar normal hayatimi etkilemez hayal kurmak cok guzel birsey bence. Ben zaten bu dunyayaa hic ait olmadigimi dusunuyorum kesin bir yalnislik oldu. Olene kadar kaliteli zaman gecirmeye calisiyorum. Hayal kurmakta bir sikintin yok bence problem gercek hayata adapte olamaman. Uzman destegi şart

Kusura bakmayin incittiysem sizi asla oyle bir sey demek istemedim konusu tamamiyle ayni gibi geldi o yuzden benzettim o kitapla uzduysem ozur dilerim. Asla kotu amacla yazmadim

yaşın çok genç 38 yaşımda dgs çalışıyorum diyeyim diğer konuda arkadaş da cevap verebilir. yaşınızda birşey yok

Yasın kaç bilmiyorum da hayatın acımasız gerçekleri vurunca yaw he he der geçersin bu kitaplara. Psikologuna bunuda söyle. İlerler şizofren felan olursun allah korusun N NauNau Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

olması gerekiyormuş... bizde öyle zengin değildik. sürüklendik... kpss kursuna da saçma bi yerde çalışıp para kazanıp tüm parayı kursa vermiştim. aileden gelmedi yani o parada. şükür atandım... kocamda memur olur zorlanırız gibi birşey okudum... hiçte öyle olmuyor.. bayadır evliyiz, herşeyimiz oldu evlendikten sonra aldık... çocuğu da koleje gönderiyoruz. alım gücümüz evet düştü ama şükür herşeyimiz var. çok takılma, çalışırkende birsürü şeyi başarabilirsin... bu arada yüksek lisansımda var bendeki başarma isteği sadece. bundan sonra hayatına odaklan. derslerine başla... atanırsan daha güzel olur. ailende kötü olabilir. senin yaşın küçük olduğu için normal olmayan bir ailen var gibi hissediyorsun. haklısın da... ancak 70'lerde 80'lerde doğanların çoğu senin gibi ailelerde büyüdüler ne yazık ki. şimdi de kendi kendimizi iyileştirmeye çalışıyoruz...

Korkacak bir şey yok olursada memlekette dr var psikolog var gider tedavini alırsın her şey insan için. Bu kadar empati kurabiliyorsa pozitif bir şeylere yönel işte Bir iki sezon holdingli asla işe gitmeden yalıda yaşayanlı dizi izle elmalı turta ay çöreği falan okuyarakta destekle bişeyin kalmaz :)

Bu sizin durumunuzun utanılacak bir tarafı yok. Ayrıca hemşire olarak çalışırsanız her gününüz olay olur. Kitap gibi hayatınız olur. Ekşınlar havada uçuşur

Yabanci, Oznur Yildirim'in kitabindan bahsetmissiniz. Wattpad kitaplari okumayi acil birakin. Psikiyatriyede randevu alin.

O hanımefendinin burada birkaç şeyini okudum, bu yüzden bana hitap etmiyor. Zaten çok fazla kitap okuyorum. Arada bazılarına bu şekilde takılıyorum. Kitaba yaklaşımınızı kendime benzettim fakat yaş uyuşmuyormuş gerçekten. Şimdi kaç yaşındasınız?

Ama bu lisede, üniversitede de böyleydi. Aralıksız bir depresyon mu yaşıyorum, bilmiyorum. Eski konularımdan çıkarımlarınız doğru. En azında sınavlardan önce başıma gelenler gelmeseydi, belki hemen atanabilecek puanı alıp bir yandan istediğim bölümün öğrencisi olabilseydim bir şeylerin düzelebileceğine olan inancım çok daha yüksek olurdu. Aralıksız bir mutsuzluk yaşıyorum. Kimse görmüyor. Sırf giyinmeye, kendime özen göstermeye devam ediyorum diye herkes iyi durumdayım sanıyor. Konunuzda yaşlanma korkusundan bahsetmişsiniz. Henüz yirmi dört yaşındayım ama hiçbir güzel şey yaşamadan yaşlandığımı hissediyorum. Geçen saçımda bir beyaz tel fark ettim, kaç saat ağladım bilmiyorum. Gençliğim ve güzelliğim gidiyor gibi geliyor. İnternetten botoks fiyatlarını araştırırken buldum kendimi sonra dedim ben ne yapıyorum. Bahsettiğim kitabı lisedeyken, hayal kurmaya en çok ihtiyacım olduğu anda okumuştum. Bu yüzden yeri daha farklı olabilir. Ama sadece o kitap değil ki. Mesela bir kitaba başlamıştım, başrol kız hukuk öğrencisi. Bana yine bir depresyon nedeni oldu. Bu nasıl bir şey anlamıyorum ben de. Ama böyle yani.

Konulaeın iç karartmıyor, mücadele gücünü takdir ediyorum, o yüzden bakıyorum konularına. Ne istediğini biliyorsun, ben zavallıyım bana acıyın modunda değilsin, kurtulma çaban var. Depresyon, panik atak, okb yaşama ihtimalin bence var ama senden bir şizofren, bipolar ya da boederline çıkacağını sanmıyorum. Her şeyi aşacak dirençtesin. Bak kurdeşen yani strese bağlı ürtiker yaşama riskin hepsinden yüksek, ruh sağlığını korumayı başaranlarda beden böyle tepki veriyor tecrübeyle sabit

Oyuncuların role girmek dedikleri şey böyle bir şey mi acaba? Açıkcası işin psikolojik boyutuna yorum yapacak kadar bilgim yok ama şunu söyleyeyim bir şeyi başarmanın yolu yaptığın şeyi abartmak ve azim ikisinide uyguluyorsun şuan psikolojik olarak iyisen bile böyle devam edersen bozmayı başaracaksın.

Hayır, bahsettiğiniz kitap değil. Ama bir hanımefendi daha bu kitap isminden bahsetti. Merak ettim açıkçası, galiba sipariş vereceğim. Nasıl bir kitap? I isiklararasindaa Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

İnşallah, teşekkür ederim.

Tamam anlayabiliyorum paylaşma isteğinizi ancak burada ciddi psikiyatrik problem olabilecek ya da günlük hayatınızı etkileyebilecek şeylerden bahsediyorsunuz. Burada size yardımcı olunamaz düşünün buraya gelen bir böbrek hastasına faydamız dokunur mu? Dokunmaz. Ancak doktora git diyebiliriz. Sizin dertleşmekten ziyade profesyonel desteğe ihtiyacınız var onu diyorum.

Kitap yazari kadin heralde, manyak katil kizcagizi kaciriyor ve asik oluyor oyle mi? Keskr hemcinslerim sadece yetistirdikleri cocuklari iyilestirmeye calissa da elin ruh hastasindan hayali adamlar cikarmasa Konu sahibesi gercekle alakasi olmayan seylere tutunuyorsunuz... gercek hayat sandiginiz kadar sıkıci degil kitap okuyacaksaniz biyografi veya gercek hayat oykulerini okuyun

En son stajdayken penis büyütme ameliyatı için gelen kırklı yaşlarda bir hasta vardı. Cerrahın çizim yapması için sanki çok kıymetli bir şeyi elimde tutar gibi tutmuştum. Nasıl aksiyon

Ben türkçe öğretmeniyim. Yaşadıkların kolay şeyler değil. Ben yetişkin halimle anne babamla başa çıkamıyorum. Şu an ikisi de doktor sorunları yüzünden bende, sürekli kavga etme fırsatı kolluyorlar. Çocuklarımla mücadele etmek daha kolay geliyor. Yaşadığın, hayattan bıkkınlığının geliştirdiği bir savunma mekanizmasıdır belki ama bunu yaşadığın kitaplara tekrar dönmemeye çalış. Hatta tavsiyem rus klasiklerini okuman, orada özenecek isyan edecek bir şey bulamazsın, kafan rahat olur Hayatın yoluna girip kendin çizmeye başlayınca daha iyi hissedeceksin. terapiye yeniden başladığında bunu terapistinle mutlaka paylaş ama bence özgürlüğüne kavuşunca böyle hissetmeyeceksin

Bu sitede defalarca kez ayni seyi yazdim yine yazayim. Isin icinde olan bir insan olarak... Mental ya da fiziksel bir rahatsizlik hissettiginizde ilk olarak HEKIMe basvurmaniz lazim. Sizin durumunuzda bu psikiyatristir. Psikologa mi psikiyatrist yardimina ihtiyaciniz olduguna hekiminiz karar verir, kendiniz veremezsiniz. Ayaginiz kirildiginda ortopediste degil, fizik tedaviciye gitmek istiyorum diye tutturmak gibi bir sey oluyor bu yaptiginiz.

Kitabın adı yabancı mı

yok kıyaslamadım. zaten bir çoğumuzun psikolojik problemleri olduğunu belirttim... lisans aşamasındayken de çalışıyordum. koymadı... evlendikten sonra yüksek lisansta zor oldu. ama çocuk olmayınca yapılamayacak kadar zorlamadı beni... çocuk olsa ve yaş olarak küçük olsaydı mümkün olmazdı.

Konularım çok iç karartıyor değil mi, yine mi bu diyorsunuz muhtemelen. En azından film izlemek yerine edebiyat, tarih gibi derslerin konularını izleyeyim. Yeniden hatırlarım. Keşke sınav sistemi bu şekilde olmasa. Yalnız öyle bir korktum ki inşallah bu psikolojimin sonu cidden bir kişilik bozukluğuna falan gitmez.

hayret erkek olmasina sasirdim... Kndinizi kimsryle kiyaslamayin, her zaman sizden iyi veya sizin daha iyi oldugunuz durumlar olacaktir baskalarina karsi bu herkes icin gecerli mesela bu kadar az kitap okuyan bir ulkede surekli okuyorsunuz konusmaniz akici kelime hafizaniz gucludur ustelik rahatlikla empati yapabiliyor olmalisiniz bunlar size arti puan kazandirir ama kiskanclik veya hirs olmamali hayale dalmayin kendinizi oldugunuz gibi kabul edin kitap okuyun ama anlamak icin kiyaslamak icin degil bu sekildr dusune dusune bence duzelecektir ayrica youtube videolarinda uzmanlarin benzer videolari vardir birde onlari dinleyin derim ben

Öncelikle böyle bir konu açtığım için ve bahsedeceklerim için beni yerden yere vurmamanızı çok rica ediyorum. Bu kadar saçma sapan bir durumu daha önce terapistime bile bahsetmemiştim, ilk defa burada yüzleşeceğim gibi bir durum var. Şimdi, çocukluğumdan beri kitap okumayı çok severim. Ama şöyle bir sorunum var ki bazı kitaplara haddinden fazla bağlanırım. Hastalık derecesinde ama. Örneğin bu hafta bir kitaba sanırım yirminci kez yeniden başladım. İlk okuduğumda lisede falandım. Bir kitap bir insanı her seferinde depresyona sokar mı, beni sokuyor. Orada henüz yirmi bile olmamış bir genç kız var. Çok masum, çok soğuk, çok mesafeli buralar tıpkı benim gibi. Bunun yanında babasından şiddet görmüş, ondan hiç değer görmemiş ama hep direnmiş hiç gücünü yitirmemiş, aile ilişkileri berbat, kendini onlardan soyutlayıp kitap okumaya falan vermiş. Burası da tıpkı benim gibi. Kızla tek benzemeyen noktamız dış görünüşümüz galiba. Sonra birtakım olaylar oluyor. Başrol erkek zengin bir katil ve bunu öldürmek için kaçırıyor. Ama sonra aylar içinde kızın masumiyetinden ve gücünden çok etkilenip ona aşık oluyor. Onun için yapmadığı şey kalmıyor. Kızı öldürmek için kaçırmışken, sadece kız yaşasın diye herkesi öldürecek bir duruma geliyor. Adamın düşmanları adamı bitirmek için tek yolun kızı ondan almak olduğunu fark ediyorlar. Kız daha önce hiç tatmadığı güven, merhamet, şefkat gibi birçok duygu ile adam sayesinde tanışıyor. Ve ben her seferinde bu kadın karakter neden ben değilim diye depresyona giriyorum. Ciddi ciddi iştahım kapanıyor, sessizleşiyorum, ağlamaklı oluyorum, hep uyumak istiyorum hiç düşünmek istemiyorum falan öyle bir hale geliyorum. Hatta bu dönemde aynaya baktığımda kendimden nefret ederim, makyajsız neden güzel olmadığımı sorgularım. Neden o kadın gibi çok uzun bir boyum yok ve makyajsız saf bir güzelliğim yok diye aynaya bakıp kendi kendimle kavga ederim. Biliyorum "Bu bir kurgu, sen manyak mısın? Ergen. " gibi şeyler yazanlar olacak. Normalde dışarıya karşı hiç böyle biri değilim. Arkadaşlarım hatta beni inanılmaz mantıklı insan olarak bilirler, kimseye bahsetmedim bu yüzden. İnanmazlar da zaten bu düşündüğüm şeye. Ama içten içe hissediyorum ve benim elimde değil. Hiç sevgilim olmadı. Biz bunu yıllar önce terapistim ile konuştuğumuzda daha çok babam yüzünden çok yıprandığıma ve ikili ilişkiler için hal ve enerjimin kalmadığına, yorgun olduğuma yormuştuk. Ama şimdi dönüp baktığımda sanırım o farklı hikayeyi aramışım ve sıradan olan tüm tanışmalardan, tüm erkeklerden kaçmışım. Hatta mesleğimi normalde de sevmiyorum ama böyle bir kurgu için uygun meslek olmaması daha da çok sevmeme neden oluyor. Biliyorum anlattıklarım kulağa çok saçma geliyor ama hissettiğim esas gerçekler bunlar. Hatta bazen kendimi çok yaşlı hissediyorum. Sanki istediğim o hikaye rakamlar her arttığında benden uzaklaşıyor ve imkansız bir hale geliyormuş gibi hissediyorum çünkü. Şu an atanmayı bu evden ve ailemden kurtulmak için çok istiyorum. Ama ileriye baktığımda memur bir kadın olup, sıradan memur bir adamla evlenip, bir evin içinde ay sonunu getirmek için yaptığımız hesaplar, o sıradan hayat gözümün önüne geldiğinde bu bende intihar etme isteği oluşturuyor. Sanırım bu konuyu buraya açtım çünkü hem itiraf edemediğim bir saçmalık ile yüzleşmek istedim hem de beni tanımayan yabancı insanlardan fikir almak istedim.

Ama işte öyle kitaplar okuyunca da sinirleniyorum, ben neden bu yalı kadını değilim diye. Tek sinirlenmediğim Eylül olmuştu galiba onların ki memur hayatından bile daha sıkıcı bir zengin hayatıydı çünkü. Ben hasta olmaktan korkmuyorum. Dünyanın en sağlam psikolojisinde birini getirin benim yaşadıklarımı yaşasın yatak döşeklik olur. Bazen öyle konulara rastlıyorum ki karşıma oturtup bana yapılanları anlatmak istiyorum. Dediğiniz gibi her şey insanlar için. Şizofren olan biri dahi kendi isteyerek şizofren olmuyor. Ama şu an ekonomik özgürlüğüm için atanmam şart. Bazı bu tarz ekstrem psikolojik bozukluklar buna engel olabiliyormuş. Bu sebepten bu kritik aşamada biraz çekiniyorum.

Yok yok kitabın adı yabancı bundan 9-10 yıl önce falan wattpad de yayınlanmaya başlamıştı okumuştum siz bahsedince anılarım canlandı :) anlattığınız kurguya baya baya yakın. Beğenmek kısımına gelirsem bugünkü aklımla okusaydım beğenir miyim bilmiyorum ama o zamanlardaki aklımla sevmiştim baya ilk kitabı tek oturuşta uyumadan bitirmiştim

Aynı sebepten Bende geriliyorum sonra diyorum boşver nemdi rüzgardı yalının derdide bitmez :) Arabesk ve türevleri depresyon çukuruna inen bir asansör binmemek lazım.

Okuduklarını kütüphaneye bağışlayabilirsin. Ya da bir süre bir yere kaldır. Benim için kitaplarımı vermek çok zordur mesela. Hepsiyle gönül bağım var kimseye okuması için vermek istemiyorum. Benim kadar özenli bakmadıklarını düşünüyorum. Benimde 2 şer 3 er kere okuduğum kitaplarım var. Ama 20 kere okumakta farklı bir durum. Bu kadar çok tekrarla okumak kendini güvende hissetmene sebep olabilir. Çünkü sonunu bildiğin hikayeler güvenli alan çizer bizim bilinçaltımıza. Çocuklar o yüzden aynı masalları dinlemeyi sever.

Bence hasta falan değilsin, sadece çok fazla boş vaktin var ve yalnızsın. Bu tarz olmasa da anlamsız şeylere önceden ben de çok anlam yüklerdim, işe başlayınca ne kadar mantıksız olduğunu anladım

Devlet hastanesine gidebilirsin.

Hemen hemen her konunu hatırlıyorum. Nasıl kaçarım derken pat diye kurtuldun babandan, bak daha ne güzel şeyler olacak.

Ben ilkokul, lisedeyken böyle kitaplar çok popülerdi. Hiçbir edebi değeri olmayan kitaplar bunlar, insana hiçbir faydası yok. Tam böyle ergenlik döneminde eğlenmelik, zaman geçirmelik şeyler. Bunları bu kadar çok kafana takacak vaktin varsa, en iyisi part time bir işe gir, hayata karış, haftanın 2-3 günü çalışsan yeter sana.

Yok hayır, sadece söylemek istedim. Peki sonu nasıl bitiyor, çok merak ettim.

İnstagram'dan baktım ama bahsettiğiniz kitap günümüz güncel kitaplarından sanırım. Çok paylaşım var. Ben bahsettiğim kitabı lisede almıştım ve sekiz yıl önceye falan tekabül ediyor. O değil yani. Konuda bahsettiğim kitabın ismini doğru olduğunu düşünmediğim için belirtmedim. Zaten örnek olarak bahsetmiştim. Genel olarak romanlara böyle takıntılarım oluyor. Önceki

Bence bunun sebebi o kitabı ilk okuduğunuz zaman gerek yaş, gerek hisler gerek ailevi durumunuz bakımından kendinizi o kişiye çok yakın hissetmeniz ve ozdeslestirmeniz ile başlamış. Aslında bence o kitap ilk zamanlar size epey yardımcı olmuş olmalı çünkü farklı da olsa kadın karakter aslında bir çıkış yolu bulmuş hayatında güzel duygular hissetmiş yani size o dönemlerde aslında ümit vermiş. Şu anda ümit vermiyor olma nedeni yaşınızın ilermesi ve o kız sanki bir yerlerde hayatını yoluna koydu ben burda kaldım hissi ve içinizde bir yerlerde sizin de hala yaralı ve çocuk kalan yanınız. Ben herkesin içinde kimseye göstermediği farklı ve özgün bir yan olduğuna inananlardanim. Hislerinizin ilk oluşumu bence anormal değil. Kitap okuyan, film izlemeyi seven ve oradaki bir karakter ile yaş ve hayat olarak bir benzesim kuran insanlarda çok olabilen bir durum. Sizinkini uzama nedeni evdeki mutsuzlugunuzun devam etmesi ve bir çıkış bulamamaniz olmuş. Önerim, çok uzun vadeli düşünmeyin hayata karşı yani ben memur o memur vs gibi. Onun yerine istediğiniz değişimi kendinize siz verin. O kişiyi aramayın. Siz ona dönüştükce emin olun yolda onunla tanisacaksiniz. Aradığınız şey kitaptan kaynaklı farklı biri olsa da aslında o şefkati arıyorsunuz. Dış görünüşe ve onu nasıl taniyacaginiza odaklanmadan kendinize şans verip hislere odaklanın derim. Yamaç paraşütü yapın, ekstrem sporlara katılın, güzel yerler keşfedin, arkadaş grubu kurun, heykel yapın, tenis oynayın ama farklı, daha önce yapmadığınız belki cesaret bile edemediginiz şeyleri listeleri önce duygusal olarak kendinizi aşmaya siz başlayın. Sonra bir bakacaksınız bir gün siz de o karakterin kendi versiyonu olmuşsunuz. Farklı bir açıdan farklı bir versiyonunu önceden hissetmiş bir insan olarak, dedikerimi de yaptım, yola çıktığım için hayat beni odullendirdi ve eşimi de buldum. Şimdi ise kimsenin kurallarına uymadan harika bir şekilde hayatımı sürdürüyorum şükürler olsun. Hani bir söz var ya o çok doğru. Yola çıkın, yol açık.

Turkiye 'de dedigin senaryo gercekleşse sonunda öldürulen kadın olup akşam haberine çıkarsın. Kitap gercege donemeyecek bi kurgu barindıriyor zaten farkındasin. Her tanişma ve ilişki de öyle memur memura evlenicez tarzi da siradan degil. Ben cok farkli amacla tanistigim birinden ilk görusmeden sonra müthiş etkilendim gormeden duramadim mesela. Kendim memurum can sıkıci bir seye düşmedim kendim de o tarz bi insan degilim. Kafanda kodlamamaya calis herseyi bu tarzda. Bi erkegin bi kadin icin yapabilecegi maksimum seyleri yaşamak istiyorsun anladigim kadariyla bunun icin de sabir, emek, zaman ve hoşlantı gerekiyor ilk etapta.

Şimdi dışarıdan bakınca benim bu tarz kitaplardan nefret ettiğim gibi bir anlam çıkartılır sadece, öyle bir insanım. Ama nasıl ki kendimize ne kadar acıkma desek ama bunun hiç önemi yoksa ve bir müddet sonra acıkıyorsak öyle bir şey aslında. Saçma ve yanlış olduğunu biliyorum, elimde değil.

Ergenlik dönemimde hep yetişkin bir insan gibi davranmak zorunda bırakıldım. Belki dediğiniz gibi boş vakit bulunca ergenliğini yaşamak isteyen bir tarafım ortaya çıkmıştır. Ama lisede, üniversitede aynı durumdaydım sonradan ortaya çıkmadı. Yoruldum ama gerçekten sanki bu yaşam bana ait değilmiş gibi hissediyorum. Bahsettiğim kitap, kitaplarım arasında en çok takıldığım. Ama bu yalnızca ona özel değil. Sadece en çok hayal kurmaya ihtiyacım olduğu zamanlarda başlamıştım belki bu yüzden yeri farklı olabilir. Geçen başrolün hukuk öğrencisi olduğu bir kitap okudum. Bu neden ben değilim diye o da beni farklı bir ruh haline soktu mesela. Bu arada siz ne öğretmeniydiniz? Oscarcollerde Ben gurbette değilim. Gurbet benim içimde Anneler

Roman yerine kişisel gelişim kitapları oku...

Çocukluğumdan beri hiç sağlıklı bir ilişkimiz olmadı. Ondan hep nefret ettim.

Herkes hasta Kimin aklı yerinde ki Belki bı yenGEnC in. O aklı başında konusuyo rastladigim

2023 üniversite sınavına çalışmadığım için pişmanım. Ama her şey çok belirsiz. Ne olacağım, nereye atanacağım, atanmadan önce iş bulabilecek miyim... Depresif

Gecen konuda da kendinizi atmaktan bahsetmistiniz, simdi yine intihar istegi... Ve bunu baskalariyla paylasmaniz artik plan yapma asamasina gectiginizi gosteriyor. Ben sizin icin endiselendim. Devlet hastanesinde bir psikiyatristten randevu alin acilen.

Psikiyatriye randevu alabilirsin. Önceki

İşte ben sinirleniyorum o yaşıyor ben yaşamıyorum gibi geliyor. Ve gerçekten de sanki yaşım genç olsa başıma gelecekmiş gibi geliyor. Saçma geliyor değil mi? Ama böyle. Oscarcollerde Ben gurbette değilim. Gurbet benim içimde Anneler

Askeriye, polis akademisi disinda hayir etmez, ulkede antidepresan kullanmayan 3 kisi falan kalmistir Ciddi bir kisilik bozuklugunuz olmadigi surece yasal olarak kimsenin sizin calismanizi engellemek gibi bir hakki olamaz, ki onlar bile raporlarina gore degerlendiriliyor, cunku ayrimciliga girer ve bu bir suctur. Tabii ki ihtiyaciniz olan saglik hizmetini alacaksiniz, tam tersi duzgun olmayan bir psikoloji ile insan icinde calismaniz asil uygun olmayani. Verimli de olmazsiniz zaten.

Anlıyorum, keşke benimki de lise dönemi ile sınırlı kalsaydı.

Ha pardon Ben de diyorum bir yerde saçmaladım da yabancı kitap gibi bir şey mi anlaşıldı. Bahsettiğiniz kitap değil hiç duymamıştım da. Beğendiniz bir kitapsa alabilirim ama.

Bazen biz hayatımızı değil hayatımız bizi yönetir. Daha çok gençsin kimseye kızman gerekmiyor. Bundan sonrasının daha güzel ve istediğin gibi olması için çaba harca

Şimdi takar mısınız, buhrana girer misiniz kitapta şiddet var mıydı inanın net hatırlamıyorum baya bir zaman oldu konuyu üstün körü hatırlıyorum sadece

İşin içindeyim, dediniz. Psikiyatrik ilaç kullanmak memuriyete engel teşkil eder mi, bilginiz var mı? B bengumm 🌟 Üyelik İptali Anneler

Bunun ciddi bir psikiyatrik problem olduğundan o kadar emin değildim. Sağlıklı bulmuyordum ama hiç yüzleşmedim de. Diğer söyledikleriniz için haklısınız. Depresif

Burası terapi odası değil, belli ki sürekli dertleşme ihtiyacı hissediyorsunuz ve yalnızsınız. Sizin psikiyatrik/psikolojik desteğe ihtiyacınız var dertleşmeye değil. Maladaptif hayal kurma diye bir şey duydunuz mu? . push ;

Devlette psikolog var mı?

Bunun bi de kore dizisi versiyonu var. Ben de baya etkilenirdim o tür aşklardan. Beni de bulsa be derdim sonra aşık oldum kendi aşk hikayemi ben yazdım. Sen de yaş kaç bilmiyorum ama kafanı bunlardan uzaklaştırman lazım. Önceki

İtiraf etmek gerekirse, inancım gereği intiharın büyük bir yasak olduğunu düşünmeseydim çoktan intihar etmiş olurdum. Özellikle bir dönem büyük bir sallantıdaydım. Geçmiş yeterince kötü, gelecek için güzel gün hayali kurmaktan sıkıldım, gelmiyor o güzel günler çünkü. Psikiyatriden ziyade psikoloğa ihtiyacım var. R Rosalind

Bu nasil bir kitap ya, kore dizilerinden alinma watpadd hikayesi gibi ay ozenmeyin boyle hikayelere. Eslerin memur olup siradan hayat yasamasi da kotu birsey degil ayrica. Umarim en kisa surede atanirsin

Bende 4 5 sene önce kafayı Wattpad a takmıştım ayy vini uehera hayal ederek o başrol. kizi da kendim. gibi görerek ağlayarak okurdum hayaller kurup gerçek sanardim. Ama ben bunları yaptığım da liseye gidiyordum yani normaldi bence yaşıma. gore sizin ki biraz geç kalınmış ergenlik olmuş gibi bu arada gençlik aşk romanlari yerine kişisel gelişim veya dinimizi tanımaya yönelik faydalı kitapları öneririm ben geçenlerde Esra ezmeci in. Kitap setini aldım en azindan yararlı

Ya evet olabilir. Ya da karakter kendimize benzediği için onu mutlu sonla görünce kendi mutlu sonumuzu biz de arıyoruz. Mesela bahsettiğim kitapta adam kızı alıp yurt dışında okutmaya götürüyordu. Şimdi çok isterim biri beni bu atanma derdinden falan kurtarsın tak diye yurt dışına eğitim almaya götürsün. Şiir okumayı pek sevmiyorum. Eğlenceli kitaplar da pek bana hitap etmiyor, melankolik bir ruhum var çünkü. Bunun dışında her türlü kitabı okurum. Ya mesela polisiye kitapları çok severim ama finale iyi karakteri falan öldürürler, etkisinden çıkmam günler alır. S

Ciddi bir desteğe ihtiyacım olduğu doğru. Aldığım kararlar ve atmadığım adımlar ne? Depresif

aslında her ne kadar psikoloji olarak kötü olduğunuzu düşünsenizde, diğer insanlardan daha güçlü olduğunuzu düşünüyorum. kabul etmenizde büyük bir adım.. bir çok insan sorunu olduğunu kabul etmiyor bile...

Şimdi ben onu okuyunca çok etkilendim, çok ağladım. Bu belki normal bir tepki. Belki binlerce insan aynı tepkiyi vermiştir. Ama konuda bahsettiğim durum işte bu korkmama neden olacak kadar ilginç bir şey.

Alıp okusam ona da takar mıyım yani. Bu seferde onun için ayrı bir buhrana girer miyim? Buradan bir hanımefendi daha bahsetti. İnstagram'dan baktım. Galiba o bir miktar şiddet içeriyormuş. Çünkü böyle çok inanılmaz fan sayfaları olmakla birlikte az da olsa yeren de var. ImTheDevil I'm a devil of my world Anneler

Yani keşke normal insan olsalardı da ben de doktor sorunları gibi sorunlarla uğraşsaydım diyorum bazen. İki psikopat nasıl birbirini bulmuş, nasıl üremişler aklım almıyor bazen. Bunu yaşadığım kitaplar da sigara gibi bağımlılık yapıyor işte. Sanki bir şeyleri canlı tutmamı sağlıyorlar. Kötü hissedeceğimi bile bile yine okuyorum. Nasıl ifade etsem bilmiyorum. Psikolojide nasıl bir açıklaması var merak da ediyorum. En son bir tane okumuştum bahsettiğiniz. Çok değişikti, kızın büyük babası gelinine yani kızın annesine saldırmıştı, kızın abisi kendisini taciz ediyordu falan. Özenilecek şeyler olmuyor da hem beynim yanıyor hem zevk almıyorum. En azından sınavdan birkaç ay önce başıma gelenler gelmeseydi hem KPSS'den çok yüksek alabilip hem de üniversite sınavından iyi puan yapıp istediğim bölümde birinci sınıf olabilseydim şimdi belki süreç benim için daha olumlu ilerleyebilirdi. Terapi alırken geçmişi anlattığım esnada kadının gözleri pörtlüyordu zaten. Ne bileyim bunu da anlatmaya utandım galiba biraz. Ama şimdi pişman oldum. En azından mantıklı bir sebep sunardı.