Kendi ailenize tabi ki tavır koyun. Samimiyet var arada koşulsuz sevgi olmalı. Ama eşinizin ailesi uzak olsun boşverin yakın olsalar dert çok oluyor.

Yoruyor mutlaka güllük gülistanlık ev yok ama napalım herkes olduğu yerde sağ olsun, boşverin takılmayın gerçekten bunlara

İşi anlarımda ev ve çocuk eşinizle ortak sorumlulukta olmalı. Ayrıca bugüne kadar tatile gitmemeniz hata. 1 haftalık geleceklerde eve ne faydaları olacak ki birşey değişmeyecek. Emin olun böyle mesafeli daha iyi. Ayrı ilçeler olsa anlarım bu isyanınızı ama kimse düzenini değiştirip niye ayrı bir ile gelmiyor diye de sorgulamam ya. Ki siz duygusal bir yakınlıktan bahsediyorsunuz o aynı ilde olmadan zor malesef.

4 yaşında oğlum var. İki yıl kendim baktım. Sonra işe döndüm ve kreş. Her dönemi ayrı zordu. Asla uyumayan ve çok hareketli bir bebek. Kreşin ilk yılı sürekli hastalık. Eşimle ortak yürüttük süreçleri elbette ama ikimiz de çalışıyoruz sonuçta ikimizin de vakti sınırlı. Birlikte yıprandık. O dönemlerde bikaç gün olsun desteğim olsa da uyusam, ya da çocuk hastalandıysa izin almak zorlaştığında bir destek olsa da çocuk iyileşene kadar idare etse bizi dediğim çok oldu. Zaman zaman kırıldım içten içe ama yapacak bir şey yoktu. Son 1 yıldır ise eşim yurtdışında, kayınvalidem çoğunlukla benimle idi. Ev sorumlulukları açısından rahatlamış olsam da başka zorluklar yaşadım bu sefer de. Sizi ve yorgunluğunuzu çok iyi anlıyorum. Ama zaman geçiyor işte bir şekilde üstesinden geliniyor. Benzer şeyleri pek çok insan yaşıyor zaten. Ama size destek olmamalarından bağımsız siz neden onları maddi manevi önceliğiniz yapıyorsunuz ki? Senede 3 kere aile ziyareti yapana kadar birini istediğiniz bir tatilde değerlendirebilirsiniz. Para istendiğinde hayır diyebilirsiniz. Önceliğiniz kendi aileniz olsun.

Gelseler bir türlü gelmeseler bir türlü. İnanın gelip canınızı sıksalar gelmediklerine şükür edersiniz. Boş verin kimseden bişey beklemeyin. Her şeyi kendi üstlenince insan kimsenin edecek tek lafı olmuyor böyle daha güzel inanın

Merhabalar. 7 senelik evliyiz kızlar biz. Baska ilde yaşıyoruz 7 yıldır benim ailem bana sayılı gelmiştir. Eşimin ailesi desen hiç gelmiyor kapımı acmadilar. Aramalar sormazlar. Eşimin ailesi sadece işleri düşünce arar o da eşimi. Maddi beklentileri var sadece. Biz her sene 2-3 kere elden geldikçe aile ziyaretlerimizi yapiyoruz. Tatile bile gitmiyoruz anne babamiizi görelim diye. Ama karşılığını goremiyoriz.3 yaşında bı oğlumuz var bakıcıda büyüyor. evet onlara güvenip yapmadık ama çocuğa 50 lira harçlık bile vermiyolar. Bakıcıya nnasil diye soran bile yok. İhtiyacım olunca bir hafta gelin desem gelmiyorlar. o kadar kırgınım ki. Babam izin almış mesela yine. bize de beklerim baba dedim. biliyorum ki gelmeyecek. bazen hem çalışıp hem çocuk hem ev falan cidden yipratiyor. panik atağım var bir de bazen cidden insana ihtjyacim oluyor. kimsem yok. Beni çalışan anneler anlayacaktır. kizdim çok bir sene aile ziyareti falan yapmayacagim

Varken yoklar işte Durun ben arttırayım Kayınvalidem ilk defa evimize biz 7 yıllık evliyken çocuğumuz olunca geldi o da eşim biletlerini aldı gel gel diye ısrar etti 2 gün kalıp gitti (1 ay sonra bize haber vermeden bir akrabasına gelip 2 hafta bizim de olduğumuz şehirde kalıp evine geri dönmüş) Sonra ailelerin şehrine 1 saat mesafeye taşındık 1 kere öğlen geldi akşam gitti 12 senelik evliyim işte bize gelme sayısı 3 Bi kere de düğüne başka şehre giderken uğradı 1 saat Çocuğum 13 aylıktan beri kreşte, hastalansak da ne olursa olsun kimsenin geldiği yok hep biz gidiyoduk kocam annemi göreyim diye fırsat bulduğunda gidiyordu ki bir de ne görsün diğer torunu için 8 saat mesafede 1 kış geçirebiliyormuş kv diğer çocuğunun evinde Biz de artık gitmiyoruz kafamız çok rahat Kimse bizi bizim onları düşündüğümüz kadar düşünmüyor Biz de kendi çocuğumuza kanalize ettik tüm ilgi ve sevgimizi

Kayınaile konusunda bisey diyemiyorum ama kendi aileme bozulursam da sonuçta benim ailem. Karşı tarafın etli sütlüye karışmaması çok daha iyi. Ama şu konuda anlıyorum kendi ailemden destek beklerdim. Ama bu beklentim onun bizi böyle yetiştirmesinden yoksa mesafeli bir ailem olsaydı çokta dert etmezdim. Bence yine de kendi ailenizle konuşun dökün içinizi sonuçta onların canısınız konuşabilirsiniz P

Evet kimseye minnet in olmuyor ama hayat da yoruyor ya..

Gitmek istemiyorsanız gitmeyin, tatile gitmek istiyorsanız gidin. Kimseden beklentiye girmeyin. Her ailenin dengesi kendine göre. Bizim de seninle benzer mesela, kafama takmıyorum.

Sizin gibi binlerce insan var. Çocuklar biraz perişan büyüyor ama anne babaya dede nineye bağımlı büyümüyorlar en azından. Ben özeniyorum şahsen. Kendin doğur kendin büyütçüyüm.

Valla şimdi aileye güvenip mi çocuk yaptin diyenler olacak katılmıyorum belki sürekli değil tabiki ama insan arada gelir evladının yükünü hafifletir sonuçta bu senin için zor bişey ölürler mi biraz yük hafifletseler.

Ben varım ve mutluyum bu durumdan. Evet çok yorucu. Kv ile pek gorusmuyorum. Görüştüğümüz de de bakmıyor, tek derdi ona gidelim o da hava atsın çevreye idi. Hem yardım etmek istemiyor hem de sürekli bir müdahalesi oluyordu. Çocuğa bir tas çorba yapmisligi yoktur. Annem de ona gittiğimde bir sürü yemek yapar çocuk icin. Şehir dışında. Benim yanımda bakar 1-2 saat. Ama ona bırakıp çıkamayız. Bir de çok titiz. Daha zor oluyor benim için. Ama farkımız tatiller. Canimiz nereye isterse oraya gideriz. Açıkçası zor ama rahatım zihnen.

Sizin ailenizden uzak olmanızda ilgili konularıniz vardı. Hissettiğiniz eksikliği onlar hissetmiyor demek ki. Surekli torun bakmalarini bekleme doğru degil evet ama ihtiyaç duyulunca bir hafta ilgilenebilirler yani o kadar da degil diye düşünüyorum ben. Ama sonuç olarak onlar istemedikçe yapılacak bir şey de kalmıyor.

4 senedir evliyim. Kayinvalidemler 2 kere geldi sadece. 3-4 günlük o kadar. Bunun icin kırılmak şöyle dursun, gelecek ay gelme ihtimalleri konusuldu, keske gelmeseler diye icten içe krizlere girdim. Kaynanaya hismet etmeye mi meraklisiniz? Ne var kirilacak bunda allah askina. Ben de cocugumu tek basima büyütüyorum. Cogu seye yetemiyorum kafayi yemek uzere oluyorum bazen ama ailelerden hic beklentiye girmek aklima bile gelmedi bugune kadar Ne ilginc insanlar var gercekten

Annem babam evime arabayla 15 dk mesafede. Kv kp capraz binamda. Kendi binamda eltim oturur. Kmseden beklentim yok zaten yapan da yok 2018 de dogurdum annem 1 gece ben hastaneden cikinca 1 gece oglum cikinca kaldi. Ikisinde de bisey yapmadi ben kendim hallettim kv bebek gormeye geldi ara ara. 2022 de yine dogurdum oglumu uyuuttum doguma gittim babasina birakip. Gece 4 te dogurdum gunduz 4 te evdeydim. Yine kmse kalmadi benimle. Her isimi yine kendim yaptim. Calismiyorum o yuzden cocuklarima kendim bakiyorum. Ama ölecek gibi degilsem yine kmseye birakmiyorum. Keske baksalar diye dusunmuyorum. Bakmak iateyeceklerini dusunmuyorum cunku. Milletin anneanne babaannesi kul kurban olur torununa falan. Bize denk gelmedi naparsin