Lise zamanlarımı hatırlıyorum da sizin gibi akran zorbalığına uğradım ama ben de başkalarına birçok hata yaptım. Ergenlik döneminde böyle şeyler çok yaygın maalesef. Ne ben eskisi gibiyim ne de bana zorbalık yapanlar eskisi gibi. Şu an istesem de kimseyi kolay kolay incitemem ama o zamanlar cahildim. Bence bahsettiğiniz kişiler de eskisi gibi değil. Psikolojik destek almanızı öneririm

Cocukmussunuz daha yapılanlar kötü ama bunları unutmayarak en büyük kötülüğü kendinize yapıyorsunuz. Mesleklerinden mutlular kanısına varmayın, herkezin imtihanı farklı. bu hayatta beş paran olmaz ama mutlu bir aileye sahip olursun, yada karun kadar zengin olup huzurlu bir güne muhtaç olursun Yada sağlığından.. siz kendi dünyanızı güzelleştirmeye bakın bırakın başkalarının kötü düşüncelerini dünya adaletli bir yer olsaydı bu kadar aç insan varken bir okadarda zengin insan olmazdı..

Ben o zamanlar o kadar saftım ki ailem üzülmesin diye anlatmıyordum zaten ailem de boşandı o sene. Yani her şey üst üste geldiği zamanlar. Ve dediğim gibi kendimi suçluyordum ve anlatsam da bir şey değişmez psikolojisine soktular beni. Bu yüzden şimdi bile aklıma geliyor hala. Neden kendimi savunmadım hakkımı aramadım diye. Ben onlardan çok kendime kızıyorum bu yüzden Olumlu oy 0 Olumsuz oy

Maaelsef o yaşların verdiği cahillikle olabikiyor böyle şeyler cinsel istismar tarzı bişey yoksa yapılacak pek birşey yok belki psikolojik bir yardım alabilirsiniz. Bende üni. ye başladıpım ilk yıl yurtta kalmıştım ilk gün daha yurt boş kimseler yok bir odadn 2 kız geldi seni asenamız çağırıyor işte bu yurdun kuralları ondan sorulur filan sonra gittim odaya bende küçücüğüm sizin kadar olmasada. Tabi sonuç saçma saçma konuşmalar ve biley yok neymiş yeni gelene yapılıyprumuş belki siz daha ağır şeyler yaşamıssınızdır ama insanların o yaşlarda yaptıkları büyük cahillik çünkü hauat laykaylom geliyor eğlencesine yada sadece dalga geçmek için yapılan şeyler o zamanda kalıyor ve herkes büyüyüp olgunlaşıyor sonuçta. dediğim gibi atlatamadıysanız bence bi yardım alın

Siz bunlari yasarken aileniz neredeydi? Anlatmadiniz mi onlara? Ve iletisiminiz nasildi ailenizle? Olumlu oy 0 Olumsuz oy R rouges

Hukuk kazanıp mutlu olan görmedim bence ilahi adalet simdi işlemeye baslamıs

Ben de lisede yurtta kaldım, öğretmen lisesinde okudum. Herkes lisede Yaşar bunları. Önemli olan yaşadığımız her ne olursa olsun, uzatmamak. Hayatımıza yön vermesine izin vermemek. Ayrıca onlar da daha küçük, seninle aynı yaşıt çocuklar. Hukuk kazanmak vs iyi ders çalışmakla olur. Ona kalsa Allah'a şirk koşan insanların açlıktan, hastalıktan vs ölmesi lazımdı. Size bunları yaşatanlar da çocuk. Affedin ve ilerleyin. İnanın lise son sınıf öğrencilerimle aramda 4 yaş vardı ilk öğretmen olduğumda ve boyları benden büyük bile olsa hala çocuklardı. Değiştiremediğiniz şeylere bakış açınızı değiştirin. Kötü şaka yapan arkadaşlar deyin

Takılma bu kadar. Sen de kendi dalında başarılı olmaya bak. Mesleğinde kariyerinde başarılı olmak, için iyi kalpli, ince düşünceli falan olmak gerekmiyor. O başka bu başka. İyiler biraz suistimale açık olduklarından daha kolay ezilip engellenebiliyor hatta. Kötü ol demiyorum tabi ki ama bu kadar hassas olma.

İlahi adalete inan onlarda bulacak, şuan kaç yaşındasın bilmiyorum ama yaşadığın travma yı unutmak için bir dr a gidebilirsin Olumlu oy 0 Olumsuz oy

Ayy o asenalar.. Bir arkadaşımın ablası da okuduğu okulda onlardan muzdaripti. Etek boyuna falan karışıyorlarmış. Tam bir yobazlık ve zorbalık.

Hukuk kazandilar diye mutlu hayatlari mi var zannediyorsunuz? Disardan cok mutlu görüken, maddi olarak cok iyi durumda olan insanlarda aslinda cok mutsuz olabilirler. Cezalarini nezaman cekecekler bilemeyiz. Ama siz kendinize bir mesgale bulmalisiniz. Kendinizde yazmissiniz insan evde kaldikca eski kötü olaylara takiyor.

Benim hayatımda çok zorluk dolu ailevi olarak vs. Olumlu oy 0 Olumsuz oy Stevya ✨ Üyelik

Yurtlu okulda kalıyordum ailemden uzakta. Okulda üst dönem alt dönemi ezer şeklinde bir hiyerarşi vardı. Hep böyle ilerleyen bir şeye psikolojik olarak inanmıştım. Ve öyle bir baskı oluşturdular ki bende sanki ben suçluymuşum gibi hissetmiştim.

Kimin değilki cnm sorsan şurada herkezin bir derdi vardır. anlatmak istersen dinleriz yardımcı olmaya çalışırız yeterli karamsar olma güzel bakmaya calis hayata Olumlu oy 0 Olumsuz oy G Gamarcoba66 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Herkes farklı şekillerde sınanıyor merak etme, kimsenin hayatı sandığımız kadar muhteşem değil... Olumlu oy 0 Olumsuz oy L

Ben lisede ağır zorbalığa uğradım. Yurtlu okulda kalıyordum. Odamı basmalar vs. Bir sürü kötülükle karşılaştım. Ve şahsi hiçbir şey yapmadığım halde. Bunu atlattım sanıyordum ama evde kaldıkça sürekli aklıma geliyor. Daha 14 yaşındaydım nelerle uğraşmak zorunda kaldım. Ve o insanlara baktığımda hukuk falan kazanmışlar. Böyle insanlar nasıl mutlu oluyor? Dünyanın adaleti bu mu?

Bu satırları iyi oku! Lisede bilgi yarışmasına katıldım, yarışmaya hazırlık yapmak için özel izinle okul kütüphanesinde 4 kişilik ekip ders çalışıyorduk. Bu ekipten birinin okulda bir sevgilisi varmış, çocukla ders çalışmak dışında hiçbir ilgimiz yok. Neyse arkadaş sevgilisinden ayrılıyor ve neden bilmiyorum ama kıza bana aşık olduğunu söyleyip ilişkiyi bitiriyor. Okul bahçesinde bu kız ve 3 arkadaşı bana küfür etti, durup dururken! Karşılık verdim, ve üzerime saldırdılar. Okul bahçesinde yerlerde sürüklendim. Yardımıma sınıf arkadaşlarım koştu. Üstüm başım paramparça beni sınıfa taşıdılar, bu sırada bu kız ve arkadaşları sınıfa gelip bana tekrar saldırdılar, saçlarımı yoldular burnumu çatlattılar, bedenim mosmor oldu. Sınıftaki erkek arkadaşlarım sağ olsun kızları dışarı çıkardılar, sınıfımın kızları da ağlayarak çığlık çığlığa öğretmenler odasına gidip yardım istemiş. Disipline çıktık! Aileme haber verildi, öğretmen dedi ki "erkek yüzünden kavga etmişler" o kızlarla birlikte ben de uzaklaştırma aldım. Hiçbir suçum günahım yokken. Ailem beni okuldan aldı, kız lisesine verdiler. Psikolojim o kadar bozuldu ki sınıfta kaldım, bilgi yarışmasına hazırlanan başarılı öğrenci sınıfta kaldı. Ve okulu bıraktım. İş hayatına atıldım. Basit işlerde çalışıyordum ve lise mezunu bile değildim. 7 sene sonra açık liseye yazıldım, önce liseyi sonra üniversiteyi bitirdim. Öğretmenlik ve kurs yöneticiliği yapıyorum, başarılıyım, hayallerimin erkeğiyle evliyim... Bazen annemleri ziyarete gittiğimde Pendik'te o kızları görüyorum. Hayat hepsini domuza çevirmiş, Allah benim intikamımı almış, ben genç kız gibi kaldım, onlar hayatın sillesini yedi, bindiğim arabaya, üzerimdeki elbiseye ancak uzaktan bakıyorlar, ve işin kötüsü artık sorunlarını kıskandıklarını döverek çözemiyorlar. Allah'ın tokadı yok. Lütfen kendi hayatına odaklan, geçecek ve iyi olacaksın. Hukuk kazandılar demişsin ortalık aç avukat dolu :) Rabbim gönlüne göre versin...

Şikayet neden etmediniz o sıralar? Orman kanunlarıyla yönetilmiyoruz sonuçta. Okulun müdürü veya yetkilisi yok muydu? Siz etmezseniz de aileniz etmeliydi.