Boşanmış ebeveynlerin çocuğuyum, annemle babam korkunç kavgalarla geçen 9 yıllık bir davadan sonra boşandılar, ablamın ve benim hayatımızı mahvettiler, öbür kardeşlerim çok ufaktı pek anlamadılar Ablamla eniştem boşandı ki gördüğüm en medeni boşanmadır, sessiz sedasız tek celsede boşandılar, çocukları için hala görüşürler. Yeğenim çok sağlıklı ve mutlu bir çocukluk geçirdi, şimdi üniversite öğrencisi hala aynı dengeyi koruyorlar Küçük kardeşim boşandı; aynı annemle babam gibi kavga dövüş birbirlerini yediler, pedagoglardan çıkamadı küçük yeğenim en sonunda babası evlendi ve çocuk üvey annesine sarılmayı tercih etti. Hala da öz annesini ve babasını sevmediğini açıkça söyler. Yani bu işlerde itidal ve çocuklara yansıtmamak, onları koz olarak kullanmamak çok önemli, sakin sessiz yollar ayrıldığında çocuklar bu durumu çok rahat atlatıyorlar

Ben bosanmis anne babanin cocuguyum. Omrum bi annemde bi babamda onlar olmadi anneannemde gecti gocebe gibi. gercekten cok etkilendim yasimda kucuktu. arkadaslarim ailesine bakip imrenirdim. benim gibi olan arkadaslarim teselliyi sigarada ickide derslerden kacarak vs... aradilar ama cok sukur ben Rabbime yönelerek cozumu buldum. bosandiktan sonra cocuklsr ciddi anlamda etkileniyor ne olursa olsun. bosanma durumunuz sizin ne derecede neler yasadiginiza bagli. hakkinizda hayirlisi olsun C

Ewet boşandım çocuğumda var. Bebekti 6 aylıktı ayrıldığımızda. Şimdi 5 yaşında. Şu an anlıyorum oğlumun etkilendiğini, anne babayı bir hiç görmedi çünkü.. Neden boşanacak durumda değilsin.. ATTRAENTE ACTA EST

keşke bu sorularının kalıbı ve tek düze net bir cevabı olsaydı malesef boşanmak kimi aileleri için yeniden doğmak gibi tanımlanırken kimisi için daha kötü günlerin başlangıcı olarak yorumlanıyor hayırlısı olsun kimse daha kötüsünü istemez çekilcek hali kalmadıysa da daha kötü olur endişesi taşımak ta yanlış olacaktır

Ben yeni hayat kurmuş biri olarak söylüyorum. Bir kızım vardı boşanmadan önce. Önceleri pek bi ruhu sıkılıyo insanın. Nasıl olucak napıcam needicem diye. Ama mahkeme salonundan çıkana kadar sürdü bende. Sonrası bir huzur. Kızımı baba olmaya alayık olamayn bir adamla büyütmemeyi tercih ettim ben. Boşanma gerçekleştikten sonra biraz saçmalayabiliyor insan. Artık özgürüm gezeyim tozayım moduna giriyo. Abartılmadığı sürece oda yaşanması gereken bir süreç. Sonra kendi kabuğuna çekilme devri geliyo. Zaman geçiyo tabi bu arada. Benim kızım daha mutlu bir çocuk oldu boşandıktan sonra. Ama babasınıda istediği zaman gördü hep. Kaybetme korkusu yaşamadığı sürece çocuklar atlatıyolar bir şekilde. Sonra benim hayatıma biri girdi. Onunda kızı vardı benimkiyle aynı yaşta. Zaman su gibi aktı geçti. Evlendik ve çok mutluyuz şükür. Kızlarımız bizimle yaşıyor. İstedikleri zaman anne babalarını görüyolar. Demem oki mutsuz olunacağı garanti bir evlilikse devam ettirmenin anlamı yok. Çocuklar anne babalarını gördükleri ve mutlu bir evde yaşadıkları sürece daha mutlular. Allah yardımcınız olsun. Sevgiler.

Geleceğin güzel olması insanın kendi elinde bence. . Çevrende seni üzecek insanları bulundurursan üzülmeye devam edersin. . . Öncelikle çocuğun için sonra kendin için sirkelenmelisin. . Hayatın tüm olumsuzluklarına rağmen mutlu olup mutlu edeceğine söz vermelisin kendi kendine. . Çalışıyorsan aradan geçen süreci farketmeyeceksin bile. . E EBRU 72

benim kötü giden bir evliliğim var. boşanmayı düşünüyorum ama şu an bunu yapabilecek durumda değilim. ben sonrasını merak ediyorum. özellikle çocuk varsa. boşanmış anneler deneyimlerini paylaşabilir mi?çocuklarınız nasıl etkilendi. hayatınız nasıl düzene girdi. iyi ki boşanmışım, çocuklarım böyle çok daha mutlu diyor musunuz... gibi pek çok sorum var

Herşey size bağlı. Ben boşandım. Mutsuz ve kötü bir ailede büyüsün istemedim çocuklarım. Hiçbir acımı onlara yansıtmadım. Hiç ağladığımı sinirlendiğimi görmediler. Gördüler ki boşanma sonrası eve huzur geldi..