diğer arkadaşlara haksızlık etmek istemiyorum ama bu söylediklerin ilaç gibi geldi bana.. C

akşam eşimle konuşmak istiyorum... herşeyi... bu evliliği toparlamak adına... gerçekten bunu istiyorum ben.. benim duygularım kafam okadar karışıkki bu yüzden net ifade edmiyorum kendimi... beni azda olsa anlayabilenler lütfen bana söylermisiniz akşam eşime ne diyim ne konuşayım.. kendimi nasıl ifade edeyim.. . push ; edanaz

Çok sevindim senin adına canım... Biraz olsun rahatladıysan çok mutlu olurum inan.. Bunları seni rahatlatmak için de söylemedim bu arada gerçekten böyle düşünüyorum.. İnşallah hep mutlu olursun... a. s. Zehranur

ık başta sakin ol. Onu sevdiğini, evliliğini yürütmek istediğini ama probleriniz olduğunu ve bunların seni huzursuz ettiğini söyle. Evlilik terapistinden bahsedebilirsin bu arada. hurrem

Bencede eşini affetmen lazım, sakin düşün. Affetmek bir ömür için geçerli, bir kaç günlük birşey değil: Bn affedemeim gitmeyi tercih ettim. Herkes kendini iyi tanır. Affederim diyorsan önce sakinleş. C

Duzelir.. oncelikle sunu iyi anla bir evde iki horoz olmaz.. ayni kopruden iki keci gecemez.. Bunlari niye soyluyorum sende zamaninda horoz'mussun.. Bizim toplumumuzda herseyi erkek bilir, yonetir, karar verir.. Cunku yine biz anneler cocuklarimizi oyle yetistiririz.. sen bir erkek icin cok ters'sin.. hic unutmam esim bana ben bu evin reisiyim dediginde.. biz kizilderilimiyiz, kabilede mi yasiyoruz demistim oyle kavga ettimiz olmustu.. Ama zamana ihtiyaciniz var bizde ne kiyametler koptu ama sonra ben yaptim ne yapmam gerekirse.. Sonrada o yapti ne yapmasi gerikiyorsa.. Bibirinizi gercekten seviyorsaniz herseyi asabilirsiniz.. Ama saygi cok onemli.. arada ki o saygi kaybolunca toparlamak gercekten cok cok zor. eskiyi pisirip tekrar tekrar sofraya getirmenin bir alemi yok.. Bundan sonra ileriye bakmaniz lazim. tamam zamaninda bir hata yapilmis artik bundan sonrasina bakacaksiniz. Umarim mutlu olursunuz. C

Senin düsüncelerin yerinde doktorunun vermis oldugu tavsiyede uygun insaallah hersey yoluna girer girmese bile denememistim demezsin... Allah c. c yardimcin olsun...

bak kızım benim evliliğimin başında da buna benzer saçmalıklar oldu eşimin çok sevdiği bir dayısı var ben onunla dertleştim o da eşimi bir gün içmeye götürdü ve eşim 160 derece değişmiş olarak geldi yokmu böyle saydığı sevdiği bir kişi hurrem

malesef bazi seyler yikildigi zaman cok aci veriyor ve tamiri mümkün olmuyor kendi kendinizi harab etmeyin eger kendinizi bu kadar mutsuz hissediyorsaniz o insani sevmiyorsunuz demektir herseyde bir hayir vardir bebeginizin olmamasi belki daha iyi bile hakkinizda hayirlisini diliyorum edanaz

Bırakın çocuğu oturup düşünün acaba bu adamla bir ömür geçermi die çocuk sallanan bir yuvada ne kadar mutlu olabilirki aklınız varsa çocuk meselesini erteler bu adamdan kurtulmaya bakarsınız M

"hem parasını veriyoruz hem lafını işitiyoruz" diyen adamdan baba olur mu sizce? ayıp ya C

son üç satırına kadar... işte bu benim anlatmak istediğim... çok güzel ifade ettin. C

teşekkürederim... iletişim... özellikle ikimizle ilgili pek konuşmuyoruz... çünkü kavgayla biteceğini bildiğimiz için konuşmamak en iyisi oluyor... işallah kendime olan güvenimi tekrar kazanıcam..

Erkek oldugunu hatirlatmak istiyor olabilir bunu evlilikte bircok erkek istiyor kedi gibi kadin Allahim ya bunu yazarken bile zorlaniyorum... Tamam kedi gibi bir kadin istiyorsa oda karisina saygili sevgili olmasini ögrenecek sen uysal olucaksan o bunu firsat bilmiyecek seni ezmeyecek... derinss

Ve o yengem unutmadım unutamam dedi, her defasında kininide insanlara kustu. Hep geçmişi aştı. Yaşaanları hiç bir kadın haketmezdi ama madem döndü sünger çekmeliydi geçmişe. Şimdi yine evliliğe devam ediyorlar. Mutsuzlar, sorunlu bir çocuk büyütüyorlar. Eğer susabilecelksin EDANAzın dediği gbi devam et. Herkes kendini tanır, geçmiş kapanacaksa devam et. Yok yaralarımı kapatmam zor susamam derse yazık etme kendine. Ve her iki durumdaki seçimin içinde biran evvel psikiyatriste git, en büyük yardım ondan gelir. derinss

şimdi sana belki saçma gelecek arkadaşım ama o sorulara vereceğim cevap nekadar doğru bilmiyorumki... bana kalırsa seviyorum onu bi saat gelmesin özlüyorum.. ama bazen nefret ediyorum hiç gelmesin istiyorum... kendi yapıyor.. çıkarcılığı geliyor aklıma... çocuk istiyorum evet... hemde çokkk. bana hep güler yüzlü ol ozaman çok seviyorum seni diyorum masum yaklaş bana diyor. bilmiyorum ya.. arkadaşlar zamanınızı almayı inanın hiç istemem.. keşke güzel ifade edebilseydim derdimi... anlayışınız için teşekkürederim heinize edanaz

evet bekarken yapabildiğim şeyleri artık yapamıyorum... ben hiçbirşeyi haketmiyorum aslında.. hiçbişeyi... benim yerimde başka bir kadın olsaydı akllı davranırdı şimdiye kadar çoktan toparlardı herşeyi.. ben neyaptım toparlamaya çalıştıkça dengesizleştim.. şimdi bu hallerim bile canımı acıtoyo benim... bi yerden başlamam lazım evet.. toparlamam gerek... ama önce kendimi C

evet canım konuşmayı denedim.. ama senin dediğin gibi değil.. bana güven vermen lazım filan demedim.. aslında çok güzel yazmışsın. hissettiğim şey tamda bu... güvenmek istiyorum.. ve sevildiğimi hissettmek... ben hep onun yüzünden şimdi böle olduğumu söylüyorum.. suçluyorum.. oda beni suçluyor bu surat asmalarım bağırmalarım yüzünden... sen iyi olsaydın ben olmazmıydım diyorum... ama senin dediğim gibi demedim hiç... Gxuxlsxuxm

EVET... bana masum yaklaş böle bebek gibi diyor... ama sen bana düşmansın diyor... belkide haklısın bağışlayamadım.. farkında bile değilim.. ama bazen oda ters davranıyor hakaret ediyor ozaman dahada artıyor öfkem... bu sefer benim yüzümden mi böle davranıyor diye düşünüyorum benmi kabahatliyim diyorum... bu benim iyiliğimimi düşünüyor yoksa bana düşman mı diye ben düşünüyorum bu sefer.. ama iyi davranıyorum genelde.. onu çok sevdiğimden emin... iki gün iyiysek üçüncü gün kötüyüz.. aslında sen çok haklısın hemde çok... Bana masum yaklaş diyor ya... ozaman masum görmüyor beni bazen.. ondan intikam aldığımı mı düşünüyor... ozamanda onun bana iyi davranası gelmiyor... o bana iyi davranmayınca benimde geçmişi unutmam zorlaşıyor. ben daha 3 senelik evliyim... keşke başta evi terkedip gitmeseydim.. ne onda ne bende güvensizlikler olmazdı.. belki sıfırdan güzel bir başlangıç yapabiliriz... ama seninde dediğin gibi benim önce kendimi anlamam gerekiyor.. tekrar bir psikologa gitmem gerek galiba.. inanın kendime olan güvenim sıfır...

biliyormusun ben onun baba olup olmayacağını iyi bir koca olup olmayacağını sorgulayacak durumda bile değilim... işte o lafı benim için öyle bir yaradırki... ölsem içimden çıkmaz.. gelir aklıma bazen ağlarım.. çıldırırım.. aklıma gelmesin istiyorum geliyo.. şimdi hepsine pişmanım diyor... ama inanmıyorum.. en ufak bir kavgada yine hakaret ediyor... o hakaretleri yüzünden kendime olan güvenim bitti...3 senede böle oldum işte. edanaz

ben yazılanların hepsini okuyorum. ayrıl boşan ondan baba olmaz diye yapılan yorumlara ne cevap yazayım söylermisin.. evet haklılar kısmen.. ben yuvamı hemen yıkmak istemediğim için ve içinde bulunduğum durumdan dolayı bana seçenek sunan yol gösteren arkadaşlara cevap yazıyorum... bunun neresi şık değil... mesela sen şimdi ikinizinde psikolojisi normal değil koca bir dağı görmezden gelerek minicik sorunları çözmeye çalışıyorsun böyle mi kurtulacak evlilik diye yazmışsın.. ben buna nasıl bir cevap yazabilirimki söylermisin ne yazayım... bunun cevapları bendemiii C

Seni anlıyorum. Sadece fikirlerini etkilemeden netleştirmeye çalışıyoruz. Sakin ol, sağlıklı kararlar vermen için sakin olman lazım C

oooffffff canım ya... Kıyamam sana. Psikolğun berdiği ilaçları ne kadar kullandın? Ben de psikolğa gittim ve çok faydasını gördüm. Önce senin sakin olman gerekiyor. Aklında bu kadar soru işareti varken tüp bebek düşünmen sana bir yük daha bindirmek zora sokmak anlamına gelmez mi? Gxuxlsxuxm

varsada ben bilmiyorum.. zaten akrabalık bağları yoktur.. öyle bi dediğin iki etmeyeceği sözünü dinleyeceği bir büyüğü yok.. varsada ben bilmiyorum C

peki arkadaşlar bişey sorucam size.. bana masum yaklaş.. ozaman seni çok seviyorum böyle kedi gibi sokul yanıma bana muhtaç gibi... diyor.. aynen böle söüyoo bana.. hemde kaç kez.. gerçekten iyi davrandığım zamanlarda olmuştur... acaba böle öfkeli duruşum afram tafram surat asmam onu azarlamam tetikliyormu bazı şeyleri... ama evlendiğimizden beri hep sessizdim.. hep iyiydim son zamanlarda böle oldum ben.. ben böle davrandıkça dahamı zorlaştırıyorum... ama iyi davrandığım günler aklıma geliyo mesela ozamanda çok havalanıyodu Zehranur

Psikolog değil de bir evlilik terapistine gitmeyi düşünmez misiniz eşinle? Sorunlarsırf senden kaynaklanmıyor. Birikmişlik var. Evlilik iki kişilkdir, elele verip toparlayabilirsiniz ancak. Büyük ihtimalle eşin kabul etmeyecektir ama onu en iyi sen y-tanırsın, nasıl konuşman gerektiğini bilirsin. Uygun şekilde konuşarak kabul ettirbilirsin diye düşünüyorum

Anlattıklarınız, eşinizin ne bir koca nede bir baba olamayacağını gösteriyor. Yazık kendinize kötülük yapıyorsunuz. Size laf söyleyen, vuran bir erkekten hala çocuk sahibi olmayı düşünüyorsunuz. Bakın şimdi bu işi bitirmezseniz çocuk olunca hiç bitiremezsiniz. Bence iyi düşünün taşının ve mutlu olacağınız kararı verin. Çalışıyormuşsunuz, bekarken tek başına ayakta durmayı başarabilmişsiniz, yani kimseye ihtiyacınız yok. Para yüzünden laf işitmeye, eşinden şiddet görmeye devam edip etmemek senin elinde. C

Sen esini hala affetmedin güzelim! Sana yasatiklari sende derin izler birakmis... ona iyi davrandigin zaman hemen aklina yaptiklari geliyor ve aninda iyi davrandigin icin pismanlik duyuyorsun... o yüzden birgün iyi birgün kötü geciyor evliligniz... Mutlu olabilmek icin esini bagislaman gerek... yoksa 3 sene degil 13 sene sonrada böyle olacak. Kendini kandirmadan tüm gerceklerle yüzleserek bak olaya... - Ben bu adami gercekten seviyormuyum? - Onu affettimmi? - Onunla cocuk istiyormuyum? - ve en önemlisi hayatimin gelecegni onunla gecirmek istiyorumuyum diye sor kendine... Bunlari tüm ictenliginle cevapla ve ona göre ver kararlarini... birisinden birisinde evet demek icin ufacik bir süphen varsa ne bu evliligi sürdürmenin anlami var nede cocuk yapmanin... Allah yardimcin olsun

sen bu insanla hayatına devam etmek istiyorsan eskiyi unut sürekli hatırlama içini acıtma yok ben eskiyi unutamıyorum diyorsanda kendine yazık etme birde bebek yapıp daha fazla işini zorlaştırma kendi yolunu çiz biliyorum kötü anılar kolay unutulmuyor ama eşinle eğer şimdi iyiysen hatalarından ders çıkarabiliyorsa eşin içinde azda sevgi varsa ona karşı evliliğine şans ver bence olmuyor diyorsanda daha fazla kendi psikolojini bozma canım:1no2: C

bence konuşma yapma. sonuçta yine aynı şeyler söylenecek ve belki de daha beter kıracaksınız birbirinizi. illa ki konuşmak istiyorsan evlilik terapisti eşliğinde konuşun. konuşmak yerine eşini güler yüzle karşıla, güzel bir yemek yap. güzel vakit geçirin. birlikte yine mutlu olabileceğinizi kendine de eşine de göster. madem unutmak istiyorsun yaşananları her şeye yeniden başlıyormuş gibi, bu evliliğinizin ilk günüymüş gibi hareket edin derim ben. deneyin bakalım belki işe yarar. bol şans yerimseniben C

Maalesef geç görüyoruz ama bebeğin olması bile hayır olabiliyor.

Psikolg musun? Hakikatten arkadaşın söyleyemediklerini tercüme etmişsin. Belki hata ama evet unutulmuyor yapılanlar. Ve arkadaş şu anda farkında olmadan intikam alıyor, bunu yaparkende kendi hayatını da zehir ediyor. Kimseyi gaza getirmek istemiyorum ama bence bir tokat bile pek çok şeyi bitirmeye yeter. Evlilik müşterektir. Eşin işsiz olsa ve sen evi geçindiriyor olsan para verdiğin için çemkirmezdin. Olay artık kadın erkek, karı koca ilişkisi değil. Herkes karşısındakini önce insan olarak görmeli. Kimse kimse için hayatını harcamamalı. İyi düşün ama bu şartlar altında çocuk çok büyük bir hata olur.

mutlu günlerinize dönmek istiyorsa geçmişte yaşadıklarınız kötü anıları geçmişte bırakıp üzerine sünger çekmeniz gerekir yoksa hergün biraz daha uzaklasırsınız eşinizden. geçmişin kötü anıları içinizi kemirir durur. Y

sakin olmaya çalışsan biraz ne yapsam da mutlu olsam dedikçe bile kendini daraltıyosun. bebek düşünmek için pek sağlıklı bir dönem değil ama.. edanaz

evliliğin amacı iki kisinin bir arada huzurla yaşadığı bir olaydır. tabi ki çiftler arasında zaman zaman anlaşmazlıklar, tartışmalar olur ancak bu evliliğin genel durumunu bozmamalıdır. çocuk ancak böyle bir ortamda doğar ve büyürse sağlıklı bir birey olabilir. Siz yaşananlardan dolayı hem acı çekmişsiniz, hem kendinize olan güveniniz gitmiş. çalışan, kendi parasını kazanan bir kadınsınız. bence bebekten ziyade önce kendi ruhsal durumunuzu toparlamaya çalışın. eşinizle ilişkinizi yeniden gözden geçirin bence. ya karar verir; ben bu durumu kaldıramıyorum der boşanırsınız, yada eşinize güvenmeye karar verir, geçmişe sünger çeker yeni bir başlangıç yaparsınız. Ama neye karar verirseniz verin eşinizle sürekli konuşun, duygularınızdan, onun sizi incitmelerinden, dayaklardan, anlaşmazlıklardan dolayı incindiğinizden haberi olsun. sonuçta bu durumu tek başınıza çözemezsiniz. eşinizinde olumlu adım atması lazım. umarım sorunlarınız en kısa zamanda çözülür. ama lütfen herşeyden önce ÖZEL bir insan olduğunuzu unutmayın ve kendinize güvenin. burbuk

Cigdem bu siraladiklarin sorunlari burda veya disarda buraya yazamayan bircok kadin yasiyor evlilikte saygi bitmisse yürümüyor onun icin bunun icin evlilik yürümüyor kimse ayrilmak istemez sonucta bosanmak icin evlenmiyoruz... sen evliligini yürütmek istiyorsun bu en dogal hakkin bunu yaparken kendini unutma sende bir insansin evlilik demek saygiyla sevgiyle anlayisla töleransla yürütebilecegimiz bir kurum... Benim sana yazmaktaki amacim kendini unutmaman esine bunu anlatman lazimki bir ortak yol bulup bu cok zor bir olay olan evlilik isini yürütebilesin... edanaz

Arkadaşım öncelikle pek şık olmayan tavrını belirteyim ki sadece sana göre olumlu gelen yorumlara cevap yazıyorsun. Bu da seni pek öteye götürmez. Herneyse öyle şeyler yaşamışsız ki siz tkaılıp buna kalmışsınız. Bu adamın geçinmeye gönlü yok ki.. Yakın davrnaırsın uzak davran der uzak davranısın yakın davran der.. ıkinizinde psikolojisi normal değil, nasıl bunları görmezden gelerek yaşıyorsunuz. Koca bir dağı görmezden gelip minicik sorunları düzelterek evlilik nasıl kurtulacak..? Zehranur

Şu mu o zaman durum.. ben bu hastalıklı ilişkiyi kabullendim bana yardımcı olun.. Bu mu konunun amacı..? Eğer öyleyse susmak düşer bana.. Kadınların kendilerini zorla bu kadar sıkıntılı durumlara sokmalarını aklım almıyor. Üzülüyorum, daralıyorum.. O zaman tavsiyem şu; Sus, pus otur..! adam oje sürmemi dedi oje lafı bile çıkmasın ağzından.. bir masum ol bir şeytan zaten adam da dengesiz ona bu uyar ancak.. çocuk yap hatta birkaç tane yap bu psikolojide onların da hayatı berbat başlasın.. benim tavsiyem bu.. C

hepsinde yerden göğe kadar haklısın Zehranur

Seninde basindan gecmis anlaman lazim her kadin bir degil birinin 10 sene cektigini digeri 1 sene cekmiyor burada kimseyi sen 10 sene cekmissin diye yargilayamayiz kendi imkanlariyla konumunu düzeltmeye calisiyor tabiiki bu bir ic savas insani bunalima sokuyor denge kaybina neden oluyor hele birde kocasina olan sevgiyi hala kaybetmemisse is zorlasiyorda sonuc cigdem ve cigdem gibi düsünenler kararlarini kendi vericek bize düsen azda olsa olaylara olumlu yaklasmak ona göre yargilamak olsun...

Rica ediyorum sadece kendi yorumlarınıza ilgilenin. Ben konu sahibine kendi düşüncelerimi samimiyetle ifade ettiğimi sanıyorum. Zehranur

evet ama eşim ve ben işte bu yaşadıklarımızdan dolayı BİZ olamadık.. keşke olabilsek... keşke eskisi gibi normal olabilsem :1no2: Y

İlk tepkisi ne gerek var, bizi bizden iyi mi tanıyor, bildiğimiz şeyleri bize söylemesi için bir de bir sürü para vereceğiz gibi şeyler olacak. Eşini problemleriniz olduğuna, aklının çok karışık olduğuna, çok çabuk sinirlendiğine, bu sinirin sebebinin ilişkinizden kaynaklandığına, kendi başına çözemeyeceğnizden filan bahsedip ikna edebilirsin... C

ayrıca da kendine güven, ayaklarının üstüne sağlam bas. oje sürebilir miyim deme sür. bir şey derse de sor: bunun ne kötülüğü var? diye. C

Neden değişmek zorundasın. Eşin seni eski halinle görüp sevmedi mi, evlendikten sonra neden değiştimek istiyor? O zaman aklındaki ideal kadın formuna seni uydurmaya çalışıyor, sen onu değiştirmeye çalışmıyorsun ama. edanaz

Amin, dilerim kimse böyle hissetmesin kendsini.. Bana gelirsek 26 yaşındayım evet zaman zaman çıkmazda olduğumu yalnız ve çaresiz olduğumu hissettim. Ağladım, sabahladım, tükendim, bittim artık dedim.. Aksine mücadelelerle dolu bir hayatım oldu, zorlandım, köşeye sıkıştırıldım, canım bilerek acıtıldı.. Ama hiçbir zaman durumu kabullenmedim.. Beni kınamadan senin durumunu değişterecese kına, ben senin yazdıklarından incinmiyorum. Çünkü sen çaresizlikle eğitmişsin kendini halbuki başlarda böyle bir kadın değilken.. Ben kıyamıyorum hemcinslerime.. Bence bitmiş bir evliliği destekleten anne de olsa dost da olsa kim olursa olsun düşmandır. biz kafamıza göre yorumluyoruz.. Gittiniz mi terapiste yada psikoloğa..? Sanıyorum ama o olayları değerlendirip daha objektif olabilir.. Boşanmak istemiyorum, tıbbi destek almak istemiyorum ama bu adamı adam etmek istiyorum diyorsan.. Ömürünü yersin.. Bir de çocuk yapıp onunkini de yersin.. Hiçbir akademik derinliği olmayan kişisel kanaatim.. C

Derinss zaten sorunu oldugu icin buraya yazmis bu durumda olan bir kisi olumsuz birsey duymak istemez kendisini toparlamak istiyor... Esinden ayrilmayi kurtulus olarak görmüyor ki yoksa bosanmak istiyorum diye konu acabilirdi... derinss

:uhm:"hem parasını veriyoruz hem lafını işitiyoruz" diyen adamdan baba olur mu sizce? ayıp ya C

mrhaba kızlar bu siteye yeni üye oldum daha... benimde öyle bir derdim varki... nasıl anlatırım nerden başlarım bilemiyorum.. işallah banada faydanız olur.. belki biraz değişir biraz güçlenir biraz toparlarım kendimi... ben 3 yıllık evliyim temmuzzda 4 e giricez... bekarken hep şehir dışında gurbette çalıştım.. alıştım yalnız yaşamaya kimseye hesap vermeden kimseden desrtek almadan kendi ayaklarım üzerinde durmaya... hep erkeklerle çalıştım işim gereği... verdiğim mücadeleler çok ağırdı... bunları yazıyorum çünkü anlatacağım sorunlarımda belki bunlarında etkisi vardır diye bilmenizi istiyorum.. neyse memleketime döndüm yine işim gereği ve burda ailemle yaşamaya başladım.. çok kısa bir süre sonra eşim le tanıştım.. çıktık sevdik.. hatta okadar iyiydiki çok şanslı olduğumu düşünüyordum.. evlenmeden önce herşeyi konuşmuştuk. anlaşmıştık. ama evlendikten sonra değişti. okadar değiştiki.. kıskançlıklar diz boyu.. çalışmam sorun olmaya başladı.. hergün kavga tartışma...3 ayda yıprattı psikolojimi.. ayrılırım yapma böyle dedim boşanırım dedim iyi yapmıyosun dedim... hiç umursamadı.. ayrılırsan ayrıl dedi. umurumda değil dedi.. bir kaç hafta bekledim hatasını anlar diye ama sorunlar aynı... peki ozaman. buraya kadar dedim ve terkettim onu.. aldım eşyalarımı ayrıldım... çok uzun bir süre ayrı kaldık.. bu zaman zarfında kapıdan ayrılmadı ve ailelerinde araya girmesiyle barıştık.. fakat o dönem kayınpederim vefat etti. tekrar yuva kurmaktansa kayınvalidemle beraber yaşadık.1 sene böyle geçti.. ama çalışmama izin vermedi.. yine kavga yine kavga.. hergün... despotça yaklaşırdı.. oje sürmeme bile izin vermezdi.. herşey güzel olcaka demişti ama sanki intikam alır gibiydi.. kayınvalideyle beraber kalmak çok zormuş ne ağız tadıyla kusabildim ne ağlayabildim ne bağırabildim.. bir kaç kez dayak ta attı... sonra pişman oldu ama yarası sözleri hala içimdedir.. peki tekrar gitseydin ozaman diceksiniz ama olmazdı bu sefer.. çünkü eşimden ayrıldığım zamanlarda bile ailem anlayışlı değildi.. kocan o senin çalışmanı istemiyorsa bir süre idaret et hepimiz bişeyler çektik ayrılman dahamı iyi.. gelecek dahamı iyi olcak.3 ayda yuvamı yıklır.. bak şimdi gidiyosun sabırlı ol dediler durdular.. kendi ailemde bile zor kaldım ozamanlar.. neyse daha sonra kayınvalidem evi ayırdı bekar oğluyla kalıyor şimdi.. biz eşimle.. zor ikna ettim ve çalışıyorum şimdi çok şükür... ben o 1 sene yani kayınvalidemle yaşarken çalışmadım.. eşime muhtaçtım... çok zaman ihtiyaçlarımı sormazdı bile.. hiç unutmam bir keresinde hem parasını veriyoruz hem lafını işitiyoruz demişti.. çok ağırıma çok zoruma gitmişti bu laf.. Ama allah büyük işte o gün iş buldum ve halen çalışıyorum.. çocuğumuz olmadığı için tüp bebek parası biriktiriyorum... şimdi bende para koparma yollarını arıyor.. okadar iyi davranıyorkii.. bukadar iyi olabiliyordun madem neden 3 sene iyi olmadın neden bunları yaşadık öyle değilmi... çok sinirlidir.. bende de sinir oldu şimdi.. herşeye sinirleniyorum herşeye cevap veriyorum... surat asıyorum... şimdi bana diyorki gülsene güleryüzlü olsana ozaman içe sokasım geliyor diyor... ama hala bir soğukluk var ona karşı içimde... derinlerde bi yerde... bazende çok iyi davranıyorum böle cıvık cıvık.. çocuk gibi.. dengesiz biri oldum ben artık ya... ona bağımlı gibi yaşıyorum bir saat gelmese merak ediyorum.. ama okadarda soğuğum... bi öyle bi öyle yemin ederim kızlar ben dengesizleştim.. şimdi bi doktora gitsem kesin bi psikolojik rahatsızlık çıkar bende.. seviyorumda onu... ama güzel mutlu bir yuvam olsun herkes gibi.. bana sahip çıksın... o günleri unutalım.. ki unutamıyorum. bazen unutsamda aklıma geliyor çıldırıyorum ufacık bişeyde kavga çıkartıyorum... nasıl düzelicem.. nasıl mutlu olucaz.. birgün çok iyiyim birgün çok kötü... şimdi hep kendime yoğunlaştım ama oda bana böle... bazen canım bitanem diye çok sever unutturmaya çalışır herşeyi.. bazen erkek gibisin nerdeyse döveceksin bu öfke ne der... işte böyle zamanlarda senden nefret ediyorum der... bende senin yüzünden sen getirdin beni bu hale derim... ağlama krizlerine girerim.. o günleri hatırlatma diyor.. tabiyki hergün bunu yapmıyorum ama ara ara oluyor işte.. geneldede çok üstüne düşüyorum.. çocuk gibi şımartıyorum... kızlar neolur bana yardım edin... psikologa git demeyin zamanında gittim... verdiği haplarla çalışamadım bile.. sersem gibiydim... neler yapayım nasıl davranıyorum normale dönsün herşey... nasıl toparlıyım.. bana bir yol bir yöntem gösterin... bişeyler söyleyin... işallah size anlatabilmişimdir içimdeki durumu...:gitme: edanaz

seni uslubünden dolayı kınıyorum... ikinizde normal değilsiniz ve hastalıklı bir ilişki.. bu lafından dolayı özellikle kınıyorum... ben içinde bulunduğum zor durumu anlattım... sen hiç birşeyin mücadelesini vermemişsin hayatında belliki.. ve hiç bir sorunun üzüntünde yok galiba... yada hiç kendini çaresiz ve yalnız hissettiğin olmadı... dilerimde olmasın derinss

Eskisi gibi normal olmak sadece senin elinde değil. İkiniz arasında sorun var, sadece sende sorun yok. Eşinle olanlar yüzünden ona güvenmiyorsun ve kızgınsın. Öncelikle eşinin yeniden güven vermesi lazım, sevildiğini hissetmen lazım. Ancak bu şekilde öfken geçer, geçerse tabi. Bu sıkıntılarını eşinle açıkça konuşmayı denedin mi? C

teşekkürederim... bu sefer kendimi unutmucama. s Zehranur

anlıyorum canım seni. erkeklerin çoğu Bunu istiyor Bizden. sessiz olalım kedi giBi olalım masum olalım. öfkesiz olalım sesimizi yükseltmeyelim. İyi de Bu ortamı Bize sunsunlar, Biz de o zaman kedi giBi oluruz ama Bize öyle Bir ortam yaratıyolar ki kaplana dönebiliyoruz. işe kendisinden Başlaması lazım Biraz da. keşke evlilik terapistine gitseniz.. derinss

Bazı şeylerin bittiği tükendiği.. ınsanların birbirine uygun olmadığı.. Hayatın bir zindana döndüğü.. Karakterinizin tamamen sindirildiği hatta yokedildiği bile bile Bu evliliği neden sürdüryorsunuz sorarım size..? Ve üstelik anne olmak için uğraşıyorsunuz. Sizin ve eşinizin psikolojik sorunlarınız var ve muhtemelen yavrunuzunda olacak. Böyle bir ailede yaşatmaya hakkınız var mı onu..? Bencilce evliliği kurtmak ve belki de bir umut bulabilmek için yapılacak bir çocuk.. Kendinize gelin silkelenin bu adamı da defedin.. Bakın görün güneş açacak... edanaz

Iste bunlarin hepsi esini hala bagislamamis oldugundan kaynaklaniyor güzelim. Seviyorsun ama hemen ardindan aklina cikarciligi geliyor... sana yasatiklari geliyor bu sefer onu sevdigin icin pisman oluyorsun, ona iyi davrandigin zaman sucluluk duygusu gibi birsey olusuyor sende. Bak bunu her zaman söylerim ben: Her ne olursa olsun, bir insani affetiysen tekrar bir sans verdiysen olan biteni unutmaya calisman gerek, ve en önemlisi sürekli intikam almak gibi bir düsüncen olmamali... Esin bunun farkinda... bana masum yaklas diyor... bu sözün altinda aslinda cok seyler var... olani biteni yüzüme vurma... benden intikam almaya calisma demek istiyor aslinda... Bu noktaya gelebilmen icin gercektende esini tüm kalbinle bagislayabilmen gerek arkadasim... belki biraz daha zamana ihtiyacin var! . push ; edanaz

Sunuda aklimizdan cikarmasak evlendikten sonra neden kocalarimiza psikolojimizi dengemizi bozduralim bunlari bozdurmak icin evlenmedik. C

arkadaşım çok üzüldüm senin için, ama üzüllme herşeyin bir çarıse vardır anladığm kadarıyla eşin ilk başlarda senin kendine olan güvenini almış elinden, ona bağımlı olmabı sağlamış. bende mesleğim gereği çok fazla şehir dışına gidiyorum, çalıştığım ortamda erkekler çoğunlukta. ben göreve gitmek istemediğimde eşim görevinin gerekenlerini yap, müdürlerine karşı mahcup olma diye gitmem için beni teşvik eder, iş alanımdaki ner türlü gelişmeyi takip etmem için benden fazla uğraşır. ojeye bile izin vermez demişsin, benimkide istemez oje sürmemi, kısa etek giymemi, bende oje sürmem, kısa etek giymem. insanlar evlendikten sonra bazı şeylerden taviz verebilir ancak bunlar mantıklı ve sınırları olan tavizler olmalı bence. senin gibi kendini yetiştirmiş bir insana yazık etmişler bence. tüp bebek için para biriktiriyorum, eşim paralarıma konmaya çalışıyor demişsin. bu nasıl bir evlilik, benim bildiğim evlilklerde "ben" yoktur "biz"vardır, insanlar geleceklerini şekillendirmek için birlikte birikim yaparlar. Y