canım zamana bırak... aynılarını yaşayan biri olarak ben de konu açtım, acılarımı paylaştım, şimdi hafifim... merak etme... geçer... sen değerlisin unutma

1 ay çok az, bence biraz daha zaman ver kendine. Herkes bu süreçleri yaşıyor dünyada, unutma :) temmuzsendromu sil baştan başlamak

Şiddetin hoş bişey olmadığını kabul ediyorum, Belki yaptığım kimine göre yanlışta olabilir ama ben duyduklarımın etkisiyle robot gibi yaşadım o günü, taaa ki canını çıkarıncaya kadar dövünce atabildim sinirimi. Hala içim zerre acımaz, ama şunu biliyorum eğer bunu ilk öğrendiğim anda yapmasaydım bi daha asla ne cesaret edip ne yapabilirdim, ne de kıyabilirdim. Eğer dövmeseydim onu çok ciddiyim ağır depresyonlar geçirirdim, belki hala atlatamazdım bile. Çünkü pürüzsüz bi 7 yıl geçirirken, istemeye gelineceği akşam bi anda dann diye gelişti herşey. Umarım kimse benzer şeyleri yaşamaz, iyi ki sen de benim kadar psikopata bağlamamışsın, boşver. :13:

daha cooooooook taze... 1 ay ne ki?!! zamana birak gercekten diren.. arayip sorma ve umutlanma.. biliyorum söylemesi cok kolay ama zamanda akip gidiyor.. önümüze bakmaliyizz.. care yok.

Hay allah bu daha zor umarım geçer hepsi... D

Öncelikle tüm satırları soluksuz okuduğumu bilmeni isterim, hakikaten zor zamanlar yaşamışsın... benim yaşadıklarım senin yaşadıklarının %1'ine filan denk geliyordur herhalde. Allah eşinle mutluluğunu daim etsin. Ve açıkçası biraz da şaşırdım demir çubukla dövmek... Hani bazen lafın gelişi "elime bi geçirirsem onu geberticem" deriz ya işte seninki uygulama biçimi olmuş... gaddarlık olarak algılanmasın ama oh iyi olmuş. Ben aldatılmadım daha doğrusu aldatılmadım diye biliyorum.

Ayrıca arkadaşın dediği gibi henüz 1 ay olmuş. Zamanla geçer diyorlar. Ben bunu diyemiyorum. Kalbimin en derin kösesinde bu acıyı hissediyorum. Ve ufacık duygusal bir anıma denk geldiğinde ise bu acı patlıyor. Beni alıp götürüyor. Hissettiklerim, üzüntüm, hüznüm, hayalkırıklığım... bunlarda hiç bir azalma olmadı. aradan 1 bucuk sene gecmesine rağmen bu acı aynı duruyor. Hatta geriye baktığımda bazı şeyleri daha net görebildiğim için daha da güçüme gidince, içim parçalanıyor gerçekten... İnşallah sizin gidişatınız benim ki gibi zorlu geçmez. Allah yardımcımız olsun.

yeniler nasıl kararsız? yeni aday varsa, sen azcık yüz versen önüne dökülür hepsi eSmerimSin

öncelikle sabırlar diliyorum... ama sürekli onu düşünerek yaşayamazsın... facebook sayfasına her baktığında acaba ne yazmış kime yazmış bu yazısında ne demek istemiş vs... bir sürü düşünce yer bitirir seni... kendim de yaşadım bu şekilde... ve 2-3 yıl sürdü... ama inan geçiyo... hatta O başkasıyla evlendi ve aynı mahalledeyiz... balkonumdan evi gözüküyo... D

bu ayrılan hemen herkesin geçirdiği bir süreç Kendine uğraş bulmalısın başka şeylere yönelmelisin yoğunlaşmalısın Kafanı dagıtmalısın Yoksa unutmak daha da zorlaşır tatlım Aerynn

alışmak sevmekten daha zor var bi yöntem yenisi ile değiştiriyorsun, hele bi üst modelden alabiliyorsan esamesi kalmıyor

ayrılığın üstünden bir ay geçmiş daha. çok taze. herkes bu acıları yaşıyor, yalnız değilsin. aklını oyalayacak birşeyler bulmalısın. o hayatında yokken seni neler mutlu ederdi onları düşün. kendine bak mesela. spora yazıl. ya da giy spor ayakkablarını yürü, düşün. elinden bırakamayacağın sürükleyici kitaplar oku. yeni ortamlara gir. sana onu hatırlatacak insanlardan uzak dur. şarkı dinle ama hareketli olsun. face, tweeter da çok zaman geçirme. aslında mantığın o kişinin sana uygun olmadığını söylemiş, söylüyor. tekrar birleşmeyi şimdilik düşünme. zamana bırak. başka sorumluluklar edin. evcil hayvan al. alamıyorsan git petshopa onların bakımıyla ilgilen. birilerine yardım etmeyi dene. acılardan uzaklaşmanın binbir türlü yolu var. sabret birkaç aya düzeleceksin. zafya

Sana kısaca benim hikayemi anlatayım arkadaşım, belki biraz moral olur. 7 yıl birliktelik yaşadığım bi erkek arkadaşım vardı, herşeyin ilkini yaşadım, yedim içtim, gezdim, biriktirdim harcadım onunla.. o kadar ama o kadar mutluydum ki.. 7 yıla o kadar çok sığdırdık ki düşününce bi ömür geçirmişim onunla gibi geliyor. İstanbulun %80nini birlikte defalarca gezmişimdir. İlişkimizin başlangıcı ergenlik yıllarımıza tekamül ettiği için kişilik oturma evresinde birbirimizden çok etkilendik, hatta kişiliklerimiz tepkilerimiz aynıydı bile diyebilirim. Gün geldi bu 7 yıl içerisinde ara ara ufakta olsa ihanetlere uğradığımı öğrendim. Ve bunu öğrendiğim günün akşamı erkek arkadaşımın ailesi beni istemeye geleceklerdi. O gün delirmiş gibiydim, atladım arabama aldım onu da, belgrad ormanına çektim, o sinirle elimde ki demir çubukla kaç dakika dövdüm onu hatırlamıyorum. Kendime geldiğimde o kendinden geçmişti bile. Sonra ayılmasını bekledim ve öğrendiklerimin hepsini yüzüne vurup atladım arabaya onu orda öylece bırakıp çıktım geldim. O günden sonra karşıma çıkmaması için ailemin yanından bi süre ayrıldım, işimi bıraktım, arkadaş çevremle görüşmedim. Bambaşka bi hayat yaşadım. O geçirdiğim yaklaşık 4 bilemedin 5 ay ömrümün hatırlamadığım yegane zamanlarıdır. Hiç yok gibi, hiç yaşamamışım gibi. Hatırlamaya çalışıyorum nasıl atlattım o süreci diye, ama yok hatırlayamıyorum. Ruh gibiymişim demek ki, yememiş içmemiş, gezmemişim. Hatta nefes bile almamışım. İnsan bundan 4 yıl önce yaşadıklarını nasıl hatırlayamaz. Ayrılığımın üzerinden 5 ay geçtiğinde ben artık toparlanmış, eskisinden daha olgun, daha mantıklı kararlar alabilen bi insan haline gelmiştim. Bi kaç ay sonra da evlendiğim eşimle karşılaştım zaten ve muhteşem bi adamla muhteşem bi evlilik gerçekleştirdim. Benim bütün yaralarımı o sardı, 1,5 yıllık evliyim, ve çok mutluyum. Gelelim eski erkek arkadaşıma; Feysten, tiwitırdan, maillerimden yaklaşık 3 yıl dert anlatmaya çalıştı 3 yıl yılmadı, bıkmadı. Alkolik oldu, işini, arabasını, ailesini kaybetti. Nikahıma gelip ezikler gibi uzaktan izleyip hüngür hüngür ağladı. Ve ben verdiğim bu kadardan hiç bi zaman pişman olmadım. Kendi özgür irademle verdiğim bu karadan, her ne kadar ömrümün bi kaç ayını yok saymama sebep olsa da o adamdan bi şekilde kopabildiğim için kendimle gurur duyuyorum. "Neden unutamıyorum?" diye bi'şey yok! Herşey sen de bitiyor, eğer gerçekten geleceğinin onunla olamayacağını sen de biliyorsan kararının arkasında dur. Allah yardımcın olsun. E

Eğer gerçekten hayatına yön vermek, unutmak istiyorsan... Telefonunu, faceni kontrol etmekten vazgeçeceksin. Düşünmeyeceksin. Yoksa canım diğer türlü bunların hepsi sana üzüntü verir. Unutamazsın sadece acısını yaşarsın. Her şey zamanla yoluna girecek sen de mutlu olacaksın buna inanmaya çalış. K

1 ay çok erken bu işler gerçekten sabır istiyor...

bir ay erken bi süre, bence ondan ^^ zamanla azalır.. K

bu çok acı gerçekten bende 5 yıllık arkadasıma aşık oldum ve onu kendime aşık etmek için onu cok zorladım sonra oda kabul etti ama son 1 aydır cok soguk davranıodu sebebini sordugum bişi sölemedi ama arkadsım fatma soledi onun beni sevmedigini çünkü beni kırmamak üzmemek için benle çıkmıs bu bana cok acı verdi 2 haftadır ayrıyız ama sabrıma yenik düşüp ona mesaj attım 2013 e sensz girmek kötü diye of ya bole işte bende vazgeçemiorm berbat duygu bunun geçmesi için yenilerini deniyorum ama yeni kişilerde kararsız hepsi karman corman gidio bu yıl sacma sapan gidio ya of! . push ; D

Ben 6 ay, -bak altı ay diyorum- tek bir film bile izleyemedim ne diyorsun sen? Izlediğim ilk film yılbaşı gecesine tekabül eder. 2-3 gündür izliyorum işte.

hadiborazan bayıldım taktigine iyi yapmışsın ohh haketmiş.. bi çok kez bende ihanetimin acısını çıkartıyım diye düşündüm fakat her düşündügümde ona kıyamıcagımı bunun düşüncesi bile canımı acıttı o adam beni aldatarak canımı yaktı ama ben hiçbişey yapamadım yapmalımıydım bilmiyorum içimde kaldı vala.. tebrik ediyorum seni bu arada :))

Birkaç yıl sonra unutamazsan düşün bence neden unutamıyorum diye. Severek ayrıldığın birini bu kadar kısa sürede unutmanın daha doğrusu acını dindirebilmenin imkanı olduğunu sanmıyorum.

Neredeyse 1 ay olacak sevgilimden ayrılalı fakat bir türlü unutamadım... Her sabah acaba mesaj atmış mı diye telefona bakmaktan, Facebook mesajlarımı kontrol etmekten, acaba o hala okuyor mu diye tweet atmaktan çok sıkıldım ama istemsiz her gün yapıyorum bunları. Eskiden yürüyüş yaparken, otobüste giderken kulağımda hep kulaklık olurdu şimdi müzik dinlemek istemiyorum çünkü aklıma geliyor. Ben ayrıldım, güven problemi yüzünden seni seviyorum diye diye bıraktırdım kendimi. Durup düşününce mantıklı bir karar verdiğimi biliyorum bir geleceğimiz yok onunla, olamaz da bunun da farkındayım gelip her şeyi tatlıya bağlamak istese yine evet diyemem ama aklımdan da çıkaramam. Aşk mı, alışkanlık mı çözemiyorum ve bu durumdan nasıl kurtulurum bilmiyorum. Var mı bunun bir yöntemi? yenGEnC

çubuk deyince pipet gibi bişey akla geliyor ama değil bildiğimiz insaat demiriydi, hatta miş.. Ben o çubuğu ne ara elime aldım, nerden buldum onu bile hatırlamıyorum. artık nasıl kaybediyorsa insan kendisini!

Evet haklısınız, fakat şöyle bir şey fark ettim ağlamak, acıyı yaşamak iyi geliyor daha çabuk toparlanmama neden olacak gibi... bi karar verdim yeni yıla yeni umutlarla giricem ve yaşam şeklimi düşüncelerimi tamamen değiştirmeye çalışıcam. Öncelikle face ve twitter hesaplarımı dondurdum. Facemi annemle ortak kullanmaya karar verdim orada da sadece yakın aile dostlarımız, arkadaşlarım ve akrabalarımız var. Ben aşktan değil de ona saplantılı oluşumdan çekiyorum bunları. Hayatımda kendimi güçlü hissettirecek yeni gelişmeler olursa çok daha kolay toparlanacağım sanırım. Ve en önemlisi bu süreçte onu unutmak için kimseyi dahil etmeyeceğim hayatıma. Hepinize savaşların, depremlerin, kötülüklerin olmadığı bir dünyada; sağlık, mutluluk, huzur dolu bir yıl diliyorum sevdiklerinizle... Çok teşekkür ederim yorumlarınız için. Bana ciddi anlamda bir şeyler katıyor burada okuduklarım... Şimdiden iyi eğlenceler herkese. smile24

Çünkü ayrılığınız daha çok yeni canım, 1 aylık, alışacaksın elbet, zamanla oda geçecek, unutacaksın, ilk aylarda öyle olur, ufacık bi anı onu hatırlatır sana, birlikte geçtiğiniz yerler vs, ama zamanla ona dair hiç bişey kalmayacak aklında, biliyorum çok klasik ama sadece biraz zaman ve sabır. L

Aynı mahalle mi :/ kötü bir durum olsa gerek... ama geçti dediğine göre unutmana sevindim.

Evet 1 ay kısa bi süre ama ağlamadan tek bi günüm bile geçmiyo... dediğinizi yapmaya çalıştım ama olmuyo silemiyorum, atamıyorum. H hulyadem