Her yıkılış bir yeniliş, yenilik gelecek hayatına korkma, hayatta hiç birşey kalıcı değil herşey döngü içinde

Anladim. Ben de bosandim. Merak etmeyin cocuklar babadiz kalmiyor. Sadece ciftler bosaniyor. Anne ve babalik devam ediyor.

İnsan bir tiksindimi sevgi saygı bitiveriyor, erkeğin saygısız oluşu sonu hazırlıyor

Hayır yok hayatında biri yok eminim

Üzülme atlatacaksın, olanlara kafa yorma En azından artık seni inciten adam yanında değil, kendine bir uğraş yada hobi bul, birde çocukların varmış onlara yoğunlaş, kendini bırakma

Hayatinda baska biri olabilir mi? Cunku hayatinda baska biri olan erkekler genelde bitirmek icin epey ugrasiyorlar, hakaret, kufur, kalp kirma, asagilama... kadin gitsin diye yapiyorlar. Sonra baktilar ki kadin gitmiyor onlar gidiyor. Onun icin sordum kusura bakmayin.

Sanki çocuklarım babasız kalacak gibi

biz böyle 17 yıl diye okuyoruz ama bir de senden dinleyelim nasıl bir 17 yıl... 17 yıl bana çok uzak geliyor. daha 2.5 yıllık evliyken. bitirmeye karar vermek kolay olmamıştır eminim. hep erkeklerin davarlığından kaynaklı bitiyor bu güzelim evlilikler ben hiçbir kadının bile isteye ve kolaylıkla evlilik bitirmeyi isteyecegini sanmıyorum. ne diyeyim ki çok üzüldüm.

Eski esim de gittiginde 40 yasindaydi. O yuzden sordum.

Aslında sık kavgamız yok ben soğudum ondan fakat ayrılmakta çocuklarım için kötü çocuklarına iyi bir baba sonanda

sonanda

nie oldu mu sanki sizin aranizdaki kari kocalik iliskisi bitiyor baba ayni baaba anne ayni anne keske bosanma olmazsa ama hayat iste . push ; sonanda

cocuklqrindan drgil kocandan ayriliyorsun uzulme

Evet düşünüyorum gitmeyi ihtiyacım var

Ne kadar çok seviyordum kendisin beni çok kurdı incitti

Çocuklarım biri 17 diğeri 3 yaşında eşimle kendi işimiz vardı beraber çalışıyorduk inşaat yapıyoruz 37 yaşındayım terapi denemedim ama artık çok soğudum huyundan bana karşı davranışlarından nefret ediyorum ayıptır söylenmesi ilişkiye bile girmek istemiyorum ama ayrılıyorum diye evliliğime üzülüyorum düzenim bozulacak

Öncelikle hayırlı olsun kararınız. Umarım her şey bundan sonra güzel olur hayatınızda. Ama bu biraz da size bağlı. En başta üzülmeyi bırakın hem kendinis için bu şekilde mutsuz eden bir adamın varlığı olmayacağı için artık. Ve en önemlisi de aslında çocuklarınız için üzülmeyin aksine sevinin. Sevginin ve saygının bittiği bir aile görünümlü stres yuvasında büyümeleri emin olun ayrı anne baba ile büyümelerinden daha kötü bir şey. Onların da ilerde aileleri olacak, evlenip yuva kuracaklar. Örnekleri bu olmasın daha fazla. Onlar da doğrusu bu sanıp eşlerine böyle davranmasınlar ya da başka şekillerde bu eksikliği gidermeye çalışmasınlar. Emin olun bu şekilde o gergin ortamdan kurtulmaları çok daha iyi. Bunları düşünmekle başlarsanız üzülmeyip sevinmeniz gerektiğini de görürsünüz.

Çok mutsuz olacağım fakat böylede mutlu değilim o kadar karışık durumdayım ki anlatamam

Nasıl toparladınız çocuk varmıydı ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

Çocuklarınızın yaşları kaç? Siz kaç yaşındasınız? Çalışıyor musunuz? Eğer çalışıyorsaniz daha kolay toparlarsiniz. Kolay değil 17 yıllık hayat arkadaşından vazgecmek tabii. Ama cidden bitmesi mi gerekiyor sizce? Terapi denediniz mi mesela?

Anlamadı anlamadı beni neden böyle bir insan inanamıyorum yada ben böyle birini mi sevmişim

Çok boşluktayım bana çok iyi bir eş değil çok kötü bir eş de değil benim beklentilerim yüksekti anlayamadı anlasada umursamayan

İlla kavga etmenize gerek yok. Emin olun o gerginlik her şekilde hissediliyor ve çocuklar üzerinde tamiri mümkün olmayan sorunlara yol açıyor -özgüvensizlik gibi. çocuklarınıza yine iyi bir baba olmaya devam edecektir babalık görevinden istifa etmiş olmadı boşandığınızda sonuçta.

Aynen canım hep onların davarlılığından

Zaten mutsuzsunuz yine mutsuz olursunuz ama özgür olursunuz, adama katlanmak zorunda kalmazsınız. Düzgün bir psikolog bulup terapi alın tek başınıza atlatmaya çalışmayın. Psikolog bu aşamada çocuklara da nasıl davranacağınızı anlatır çünkü özellikle ergen olan psikolojik olarak kötü etkilenebilir. Bu aşamada onlara doğru davranmanız için profesyonel destek şart

O zaman 40 yas sendromu yasiyor esiniz belki de. 40 yasinda mi? O Oha

Arkadaşlar o kadar çok yalnızım ki eşimi çok severek evlendik fakat yıllar geçtikçe özellikle son iki yıl bana karşı saygısız ilgisiz ufak tartışmada küfür eder her zaman o haklıdır hep beni üzüyor kıroyor ve bugün ayrıldık evi terk etti artık barışmayacağım istemiyorum çok üzüldüm artık yeter sadece evliliğim bitiyor ona üzülüyorum çocuklarıma üzülüyorum hayatıma nasıl devam edeceğim bilemiyorum lütfen bişeyler yazın

Ben once baba evine dondum. 1.5 yil onlarla yasadik oglumla. Ama zordu. Ne kadar yagada batirsalar bala da batirsalar onlarin duzeniydi sonucta. Sonra ben baska bir srhirde is buldum. Orada yeni bir duzen kurduk oglumla. Yeniden hayata basladim. Nosanma bir bitis degil yeni bir baslangic aslinda. Oglum benden daha kolay toparlandi. Babasi ayda iki kez hakimin belirledigi gunlerde oglunu gormeye geliyor. Cocuklar daha kolay adapte oluyor. Benim travmalarimi atlatmam daha zor oldu. Ama sonra ozgurlugu tadinca oh be diyorsunuz. sonanda