Ücretsiz halk eğitim kurslarına gidin A

6 yil olacak evleneli, arkadaslarim ve ailemle farkli sehirlerdeyiz. Anca ailemi ziyarete gittiğimde filan arkadaslarla da gorusebiliyoruz o kadar. Bulunduğum şehirde arkadaş edinmedim, nadiren eşimin arkadaslariyla gorusuruz ama bu nadir olur. Hiç mutsuz değilim, yalniz hissetmiyorum arkadaşlarim dibimde olsaydi bile her hafta her hafta kimseye ayiracak vaktim olmuyor benim acikcasi. Salgindan once hafta içi kendi hobilerimle, sporumla, evimle, kendimle ilgilenirdim, her haftasonuna da eşimle bir planimiz olurdu. Kaynanaya bile ayda bir gidiyoruz.

Canım bende de aynı durum var. Bu biraz salgından kaynaklanıyor. Kimseleri görmüyoruz ya ondan. Sabret geçecek inş.

Koronadan dolayı bende evdeyim. Bekarım, tek çocuğum aile fertlerimin hiç biri hayatta değil. Kendi memleketimden farklı bir şehirde çalışıyorum. Arkadaşım yok siz düşünün artık buhranı diyeceğim de nesense gereksiz bir şekilde mutlu ve huzurluyum Problemli insanlarla arkadaş olup enerjimi sömürmelerindense eve iki kedi alır bakar bakar mutlu olurum ki öyle yaptım. Hobi edinin. Hobiler insanı hem geliştirir hem de mutlu eder. Yalnız hissetmezsiniz. Günümüz arkadaşlıkları sadece çıkara dayalı maalesef. Az insan, çok kedi, çok hobi, çok huzur...

Valla yalnızlığa bi alıştın mı ondan sonra kalabalıktan sıkılıyorsun. Ortalık biraz düzelsin buluşmak isterseniz buluşun. Böyle bir teklifle gidip gitmediğinizi bilmiyorum ama görüşmek istiyorsunuz söyleyebilirsiniz. Aslında evlendikten sonra çift olarak takılmak daha fazla oluyor diye biliyorum. Çok fazla üzmeyin kendinizi. İnsan özünde zaten yalnızdır.

Evleneli bir seneyi yeni doldurdum. Evlenmeden önce daha doğrusu nişanımdan önce sosyal sayılabilecek bir insandım arkadaşlarımla gezerdim çevremde sevilen biriydim. Son bir iki yılda en yakın tüm arkadaşlarım evlendi çoğunun bebeği oldu. Ben bu süreçte iyice içime kapandığımı farkettim buluştuğum hiç arkadaşım kalmadı koronadan beri tek aktivitem anneme gitmek çalıştığım yer kapalı orada da tek bayan benim. Artık kendimi geçmişten çok uzak, yalnız ve mutsuz hissetmeye başladım korona cabası oldu. Arkadaşlarımla sadece telefonda mesajlaşıyoruz o da bir kaçıyla. Ben o halden bu hale nasıl geldim inanamıyorum. Sizce ne yapmalıyım? Benim durumumda olanlarınız var mı?