Eşinizden boşanma sebebinizi tam olarak anlayamadım

Benim annemde oğlum 1,5 yaşına gelene kadar bizimle yaşadı. Çünkü oğlumun gece uykuları felaketti ve annem gece gündüz hep destekti. Yani gidip gelmesine ben izin vermedim :) Bizde benzer sıkıntılar yaşadık ama eşime rahatsız olduğu her konuda benimle paylaşması konusunda baştan anlaştım. Çünkü bana söylediğinde onu anlamaya çalışarak hep motive ettim, ama surat assaydı aynı reaksiyonla karşılık alacagını biliyordu. Eşime hep şunu söyledim. Annem emin ol bu yaşta (55 yaşında) en rahat olması gereken zamanlar da bizim çocugumuza bakmak zorunda degil. Bak ben 27 yaşında gece uyuyamıyorum, çocuk bakarken zorlanıyorum. o ne yapsın. Mecbur değil bizimle bu sıkıntıları çekmeye. O kendinden ödün vererek bizimle sıkıntı çekmeye gönüllü davranıyorsa, bizde onu alttan almak zorundayız. Belli bir süre mecbur olan biziz, ona göre davranacağız. Zmanla şartlar iyileşecek. Gel gelelim 9 ay geçti sanırım. annem sabah gelip akşam evine geçiyor, haftasonu yine evinde. Hem o nefes alıyor hemde biz. Çocuk büyüdükçe eminim sizde rahatlayacaksınız. Biraz zamana ihtiyacınız var.

Bakın eşinizi kendi yerinize koyun kayın validenizin sizinle yaşadığını. Öncelikle hakkını yemeyelim. Ama anneniz ne sorun yaşadı bilmiyorum orayı yazmamışsınız. Kendi düzenini hiç aramıyor mu? Yada siz ona bunu dile getirmiyor musunuz? Anneniz sizi bir şekilde hep affeder ama yuvanızın tekrarı olmaz. Eşinize anlayış gösterin. Annenizi kendi evine alışması konusunda uyarın. Anne biraz yalnız kalmaya ihtiyacım var deyin. Hiç yiğeni falan yok mu arada annenize gitse evini şenlendirse.. Yani çözüm arayın temizliği bir kenara bırakın,,

Canım evet malesef ki bu ara en büyük problemimiz bu. Çocuğu bırakıp alma gibi lüksümüz yok malesef sabah ben çok erken çıkıyorum evden. 8'de iş başı yapıyorum, çocuğu o saatte sıcak yatağından çıkartmak çok mantıklı gelmiyor bana, annemin yakında olması daha avantajlı. O yüzden en doğrusu benim evi taşımam da, bakalım nasip kısmet artık... Cekirgee Pamuk Kızım tek ayak

Annenin sizden ayrı yaşaması şart SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

Amin inşallah Bugün bi de kar var Allah herkese yardım etsin ama çalışan annelere daha çok yardım etsin

Öncelikle annemden rahatsız olma durumlarını göz önünde bulundurarak taşınmak istiyorum zaten. Anneme yakın oturmazsak annem bizde kalmaya devam etmek zorunda, çünkü çocuğum 2 yaşında, ne ben ne de eşim onu bu kadar ufak iken kreşe verme gibi bir düşüncemiz olamaz. İşi bırakmam gerekebilir aksi halde, eşim buna da yanaşmayacaktır. Kaldı ki ben de işimden memnunum. Eşim ayrılmamı istese ben ayrılmamak için diretirim. Zaten eşimin annesine yakın oturuyoruz ve sağolsun bir faydasını görmüyoruz 3 senedir. Birazda benim anneme yakın oturalım, zarar gelmez fayda gelir... SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

Siz sanırım eşinizle hiç başbaşa kalamamışsınız, hem onun ailesi, hem bebek ve akabinde özel durumlar. Nasıl bunaldığınızı inanın tahmin ediyorum ama eşinizi de anlıyorum, ona da zor. Her ne kadar varlığı yokluğu belli olmuyor deseniz de, siz onun babası ile aynı evde yaşadığınızı düşünebiliyor musunuz? Bozulduğunuzu belirtin, ama böyle küçük şeyleri içinizde biriktirip, boşanma lafını dillendirmeyin. Bir de bu ilk çocukla buldumcuk oluyor ebeveynler Ben de görüyorum mesela, 5 kuruş talep etmeden güller gibi baktığı halde babanne/annanelere yapılan muameleyi.. onu yedi mi, öksürdümü, kolunu nerede çizmiş, böcek mi ıssırmış. İtham eder gibi. İnşallah kendi düzeninizi bir oluşturun, herşey daha güzel olacaktır. Bence ev alıcaz diye yıllarca beklemeyin, taşınmak 1 hafta yorar sizi en fazla, öyle gözde büyütülecek bir olay değil.

Bu sorun boşanmaya neden bağlandı onu anlamadım. Neden boşanacaksınız, sorun yokki iki kişi arasında. Eğer annenize yakın bir ev alır ya da kiralarsanız, anneniz kendi evinde yaşamaya başlarsa, evinize ve ilişkinize düzen gelecektir.

Birak isi gucu anneni... acilen esinle bir tatile cik. iliskiniz cok zedelenmis. once bir kafa toplayin. yuzyuze konusun. dinlenin. bunu yapin. maddiyatsa maddiyat. sizin once ruh olarak iyilesmeniz lazim.

Bence boşanma kararı bu durumda biraz ağır olur. Eşiniz zaten 2 senedir annenizle yaşıyor bir bayan için başka ama bir erkek için böyle bir durum daha zor bence. Belki eşiniz de artık bu durumdan bunalmıştır ve bunu belli etmeye çalışıyordur. Sonuçta onun da sizinle evlendiğinde 'siz evladınız ve eşiniz' bir yuva kurmayı hayal etmiştir, sizin annenizi dahil etmeyi değil... Taşınma olayı gerçekleşirse durumun daha rahatlayacağını düşünüyorum ben de.

Ben her zaman derim.. elden ayaktan kesilmedikleri sürece ev üstüne ev olmaz! Hasta muhtaç olurlar baş üstüne.. diğer türlüsü olmamalı!

Boşanmanın bu konuyla alakası benim gibi onlarca üye de çözemedi. Bu olaydan dolayı boşanılır mı? Hem eşim çok anlayışlı diyorsunuz hem boşanmak istiyorsunuz. Sevginiz bittiyse bilemem tabiki de ama bu boşanma nedeni olamaz sanırım. Olayları bu kadar büyüteceğinize biraz daha sabretseniz de bahar da taşınsanız daha iyi olur gibi.

Tabii ki, bizde aynı şeyleri konuştuk çoğu zaman. Fakat dediğim gibi annem zaten sessiz sakin bir insan kimseye bir zararı yok, fakat eşim bazen ani çıkışlarda bulunabiliyor anneme karşı bende kızıyorum. Zamanla bu kızma halleri benim içimde oluşup içimde kalmaya başladı çünkü söze döktüğüm zaman da hiç birşey değişmiyor. Adam yine bildiğini okuyor. Ha annemi sever gönlünü alır o ayrı mevzu. Fakat bir gün bir konu esnasında annem ile yanlızken annem şu cümleyi kurdu "Bazen benim de kaçıp gidesim geliyor ama seni yüz üstü bırakamam ki kızım" dedi. İçim cız etti. Özellikle annanemin ölümünden sonra haklı olarak annem çok hassaslaştı ve tabii kardeşlerinin yapmış olduğu ve sergilediği yanlış tutumlarda etkiledi. O yüzden anneme karşı ekstra bir hassasiyetle yaklaşıyoruz. Ama haklı olarak kadın da bunalıyor bizde. En doğru yaklaşım taşınmak olacak bizim için, annem her gün otobüs-minibüs ödeyerek gel git yapamaz, semtler arasında çok yok fakat annemin bu şekilde telef olmasına gönlüm razı değil. O yüzden bende kalıyor zaten.

:) Siz de gelişi güzel yazmakta hoşsunuz. Tabii ki boşanmak o kadar kolay birşey değil. Fakat herkes kendi yaşadığını bilir... Sizin için de bir insanın sorununu hafife almak çok kolay. Neyse, yine de teşekkürler en azından okuyup yorun yazmışsınız. . push ; Samsonn

O zaman gerçekten boşanırım. Çünkü katlanamayacak noktadayım. kayınvalidem çok zor bir insan. Dediğini yaptırmakta da üstüne yoktur. Malesef. themis1990 canım oğlum

Ayrı eviniz ve düzeninin olduğu zaman zaten burada yazdıklarınız sizin için sorun olmaktan çıkacak bence. Evin pis olmasının sorun olmasının nedeni bizim büyütmemiz. Mutsuz olduğumuz zaman hiçbir şeyden zevk almadığımız gibi eğer mutlu isek de evimizi temizlemekten de çocuğumuzu uyutmaktan da zevk alarak yaparız. Eşinizi takdir ediyorum, 2 senedir annenizle yaşayabildiği için. Ama doğru değil. Aile oldunuz artık, kendi başınıza kalmanız gerek. Ben sizin yerinizde olsam baharı beklemeden hemen taşınırdım anneme yakın bir yere. Kışın taşınan bir sürü insan var.

Eşini boşarsan durumunda nasıl bir iyileşme olacak anlamadım, ama en mantıklısı annene yakın oturmak gibi duruyor. Çocuğa annen kendi evinde bakar bir kaç gün; o sürede taşınırsınız. Çok sorun olacağını sanmam.

Bende aynı düşüncedeyim her zaman. Fakat işte hayat insanı farklı şekilde yaşamlara sürükleyebiliyor. Ben evlenmeden önce yeterki annem bana muhtaç olmasın diye emekli yaptım onu, tek başına yaşayabilsin diye ve kendi evi var zaten. Ama gel gelelim evdeki hesap çarşıya uymaz misali oldu. Benim düşündüğüm şekilde olmadı olamadı hiç birşey. SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

Öncelikle eşinizi tebrik ediyorum 2 sene annenizle yaşamış özü iyiymiş demek ki.. Tabi ki anne o kutsal değerli bazen bu tür sıkıntıar oluyor Allah annenize size ailenize uzun ömürler versin destek olun annenize sakın boşluğa yalnızlığa düşmesine izin vermeyin.. Diğerleri bir sekilde hal olur nasılsaa mutluluklar sizin gibi hayırlı evlatlar iyi ki var

Burda yapman gereken eşini ikna edip annenle aynı semte taşınmak. Eğer evde annenin varlığından şikayetçiyse ve özel yaşamının ihlalinden rahatsızsa onun da bazı fedakarlıklar yapması gerek. Annen için de üzüldüm, kendini çocukla avutuyor sanırım. Annen için de yine bir adım atmalısın ve hobi edinmesini sağlamalısın. Kendini oraya vermeli, hani habersizce seveceği bir kursa yazdır. Orda çevre edinip kendini vereceği bir şeyi olur, hakkaten etkili bir çözümdür. Ayrıca aynı semtte olduğunuz için evine gidip gelirsin, hatta eve alışması için bazen onda kalın bazen. Eşin de hem ailesine yakın olup hem de anneni gözüne batırmasın, ne yapmanı bekliyor " anne artık sana ihtiyacımzı yok git evine mi" diyeceksiniz? Psikolojisi altüst olur... yazık... Taşının kesinlikle...

Eşin kaçta gidiyor? O bıraksa İnşallah taşınırsın tabi de eşin kendi ailesine yakın diye bulunduğunuz yerden taşınmak istemez gibi geldi bana

Esiniz yine kendi ailesine yakin yerden ev almasinda o zaman iyice alt ust olur sizin planlar.

Konunu yeni gördüm SouvveniR Bende böyle şeyleri sevmem En güzeli yakın oturmak ya da uzaksa bile çocuğu siz bırakıp alın annenden Ben öyle yapıyorum

Dikkatli olun o zaman biraz planlama esinizle konusup anlasmayla cozulur sorunlariniz.

Destek veren yorumunuz için teşekkür ederim. Bende tam bunu diyorum işte, derdim hem eşim ile kendime özel vaktim olsun - eşimin de rahatı olsun, ama annem de üzülmesin onun da rahatı olsun. Boşanma konusuna nereden geldiğimi anlayamayanlara ithafen de şunu belirteyim: 2 senedir annem bende hatta daha fazla bir zamandır. Ben ilk zamanlardan bu güne kadar eşime yaşanabilecek olumsuzluk ve sorunları kendisi ile paylaştım. İleri görüşlü ve herşeyi en ince ayrıntısına kadar düşünen bir insan olduğum için, rahatsız olabileceğimiz durumları zaten önceden öngörüyordum. Fakat eşim hep bana kulağını tıkadı umursamadı. Ve bu günlere geldik. Hala böyle davranıyor olması beni çileden çıkartıyor. Sadece kendi ailesine yakın bir konumda oturuyoruz diye bu böyle oluyor malesef ki. Tersi durum söz konusu olsaydı, adım gibi biliyorum ki o düşünmeden apar topar taşınırdık, fakat ihtiyacı olan ben olduğum için ve söz konusu olan benim sessiz annem olduğu için umursanmıyor. Benim derdim nereye kadar böyle "kulak ardı" edileceğim. Karısı olarak bir söz hakkım olmadıktan sonra - bir karara birlikte varamadıktan sonra ne anlamı var evliliğin. Zaten önemli olan ortada var olan bir sorunu birlikte çözmek değil mi? Artısı veya eksisi ile oturup konuyu konuşup olur yol bulmak değil mi? Bu da yok malesef. Taşınalım diyorum hep bir sallantıda kalıyor mevzu, ev alalım onu bekle bunu bekle, tamam o zaman kiraya çıkalım fuzuli masraf, e iyi de zamanında ben zaten dedim sana bunları şimdi mi kabahatli oluyorum? Cekirgee Pamuk Kızım tek ayak

Ben adam neden... olmazsa boşanırız tehditi ile yüz yüze kalıyor anlamadım. Esas fedakarlığı yapan o, anneniz ile 2 yıl yaşayarak. Sonra da anneniz bu yaşta torun bakmak gibi bir sorumluluk altında kaldığı için sırayı alıyor :) Ama o da sizinle yaşama yolunu seçtiğine göre kendisi için olumlu bir yanı olsa gerek. Tam olarak boşanma sebebini anlayamadım. Kendi annesine karşı duruşunda bir pasiflik var belki sizi rahatsız eden. O zaman haklısınız. Yine de kendiniz taşınamıyorsanız da annenizi size yakın bir yere taşıyın. Gidip gelmesi rahat olur en azından. Ama yok sanırım siz taşınmışken ben taşınayım kvden de uzaklaşmış olayım diyorsunuz sanırım. O zaman biraz daha sabretmekten başka çare yok. Konuda suçlu bulamadım

ev ev üstüne olmaz malesef eşiniz haklı siz de haklısınız anneniz de size yardımcı olmaya çalışıyor ama ev değiştirin mutlaka

Nihayet beni anlayabilen bir yorum... Çok teşekkür ederim Samsonn işte aynen bunu demek istiyorum... Kendimize özel vaktimiz kalmıyor ve ben giderek istem dışı eşimden uzaklaşmaya başlıyorum. Özellikle bu "buldumcuk" hallerinden dolayı... Aynı tabir ettiğin gibi "niye öksürdü, ben geleli 3 kere hapşurdu hasta mı olacak" vs. gibi uzar gider bunlar. Anneme direk birşey demiyor, fakat itham eder gibi oluyor ve annem içten içe üzülüyor ve hassas bir kadındır benim annem... Üzülsede kırılsa da söylemez ama içinde biriktirip sonra kendisini üzer yok yere. Dediğiniz gibi, benim kendi kayınvalideme tahammülüm yok zaten, onunla 1 saat evde fazla vakit geçirsem rahatsız oluyorum. Kaldı ki eşimi de anlıyorum ve diyorum kendisine "böyle gitmez, ben senin yerinde olsam bu kadar rahat olamam" diye fakat gel gelelim ben ne dediysem 2 senedir taşınamadık...

ay ne kolaydı öyle boşanmak. çok nazlısınız. bundan dolayı boşanılır mı yaw. annenizin evi ayrılacak, kv ile biraz resmi olacan, kocan da iki atlet don gezip evde rahatlıcak, sorun çözülecek. ne var bunda. hemen bi yer arıyonuz depresyona girmek için. geçici meseleler bunlar. yuvanız bu kadar mı değersiz yahu?

Sonunda güzellik ile anlaştık ve taşınmaya karar verdik. Allah hayır etsin inşallah, umarım kendimize uygun ve huzur bulacağımız bir ev buluruz. Yine kira olacak malesef ama napalım, herşeyde bir hayır vardır. Yorumlarınız için teşekkürler herkese.

Aynı şeyleri düşünmüyor değilim. Fakat sanırım eşim biraz vurdum duymaz kalıyor bu durumda. Ben ona gereken şekilde konuşuyorum, bizim kendimize vakit ayırmaya ihtiyacımız var diyorum ama pek işlemiyor kendisine... Beni de en çok üzen nokta bu sanırım, bu kadar vurdum duymaz davranması...

Yok daginik degil gayet duzgun yazmissiniz, valla oncelikle su ev temizlemem lazim yoksa gozume pis geliyor olayini bir gecin cocugunuzla yada esinizle gecirdiginiz yarim saat mi onemli yoksa halinin yada sehpanin tozunu almak mi. Zaten calisan kadinsiniz bebeginiz var kendinize dert etmeyin haftasonu yapin o islerinizi. Valla abarti esyaniz yoksa tasinma icinde yeni ev icin paraniz varsa tasinin gitsin ne bekleyeceksinzi gerekirse isten izin alin rahat rahat anneniz kv cocuga bakarken siz evi yerlestirirsiniz. Hersey istemekle alakali millet yok diyor diye kisin tasinilmaz diye kural mi var? Bu kadar bosanma raddesine gelecek kadar bunaldiysaniz degistirin duzeninizi derim. Kv ye gelince madem uyariyorsunuz anlamiyor odanizi kilitleyip gidin ise ayip denen birsey var yani, torununa bakiyor diye insanlarin ozelinede mi saygisi yok. Ev duzeni olayina gelince belliki titiz bir kadinsiniz ama suan icin elinizden cok fazla sey gelmez ya saglam bir sekilde uyarin hem anneyi hem kv yi evinizi alt ust etmesinler yada yeni duzene gecene kadar bazi seyleri goz ardi edin. Annenize yakin oluncada dediginiz gibi gunduz gelir sizde bakar aksamda evine gider anneniz. Ben zamanla cozulemeyecek problemler goremiyorum anlattiklarinizda, sadece zaman gerekli belki o kadar. Esinize de cok yuklenmeyin derim bazi konularda hakli oda ama iste elinizde olan sartlar oyleymis zamaninda duzeltmek istediginiz gibi yasamak sizin elinizde esinizle konusun.

Merhaba Herkese, Uzun zaman olmuş bir konu yazmayalı, o yüzden nereden başlasam nasıl derdime derman bulsam bilemedim. Çok doldum siteye gelmeyeli. :) Beni tanımayanlarınız açısından küçük bir intro geçeyim: Tek çocuğum 3 senelik evliyim bir tane dünya tatlısı oğlum var (2 yaşına geldi). Annem benimle birlikte babam yurtdışında yaşıyor. Yakın zamanda hayatımda çok çalkantılar oldu maalesef. En büyük problemim bu aralar annemin benimle yaşaması. Ne yazıkki annem yaklaşık oğluma 7-8 aylık hamile olduğum dönemden beri benimle kalıyor. İlk evlendiğimiz dönemlerde bunun böyle olabilme riskini eşim ile paylaşmış, anneme yakın bir bölgede ev kiralamayı teklif etmiştim, fakat maalesef eşim kendi ailesine yakın olmayı tercih ettiği için bu isteğimde başarı sağlayamadım. Yani annem 2 senedir benimle yaşıyor, bunun sıkıntılarını çok yaşıyoruz malesef. Eşim takıntılı bir başak burcu olduğundan dolayı, her minik şeye bahane bulmaya hazır bir vaziyette zaten. Ben annemin varlığından şikayetçi değilim, iyiki var o olmasa yanmışım , fakat her kadın kendi evinde kendi düzenini ister. Ben de haliyle kendi düzenimi istiyorum. Mutfak, evin genel düzeni vs. kendi kontrolümden haliyle çıkmış vaziyette. Her gelen bir parmak atıyor zaten, yeri geliyor bazen kayınvalidem annemin olamadığı durumlarda çocukla ilgileniyor. Bu benim en büyük sıkıntım. Zaten benim kendi annemden veya kayınvalidemden bir beklentim yok, her işimi kendim yapıyorum . Annem sağolsun sadece çocuğa bakar, eğer çorbası veya yemeği yoksa çocuğun yemeğini hazırlar yedirir vs. Herşeyi ben yapıyor olmama rağmen kendi düzenim yok malesef. Kayınvalidem de aynı şekilde, gelir sadece çocuğa bakar gider. Ama nedense mutfak düzenimi ve ev düzenimi alt-üst ederler. :) Eşime gelince, sözlü olarak bunu hiç bir zaman dile getirmedi ama onun da kendi çapında şikayetleri annemin bizde kalması açısından var malesef. Eve gelince tabiri caizse "don - gömlek" oturamadı hiç. Her daim annemin varlığı onu bu anlamda rahatsız ediyor ister istemez. Laf söylemese de insan anlıyor bakışından, hareketinden, tavrından. Annemi haftasonları da evine gönderemiyorum Kısa zaman önce annanemi kaybettik malesef. Annanemi kaybetmeden önce diğer teyzelerim annanemi malesef ki bakım evine kapattılar, ben çok uğraştım bunu yapmamaları için. Çok yer araştırdım bakım evi haricinde bir hastaneye yatırıp tedavi edilmesi için, ama malesef büyük teyzemin yaptıklarına engel olamadım. Annem bu durumdan çok etkilendi ve 25 gün kadar Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde kalmak zorunda kaldı. Çok detaylı bir mevzu olduğu için buna değinmek istemiyorum fazla. Nihayetinde annem şu an iyi. Ama gelin görünki benim taşıdığım yükler, üzüntüler, kederler beni aşmaya başladı artık. Benim asıl değinmek istediğim mevzu şu: - Annemin hastalığı boyunca kayınvalidem baktı oğluma. Fakat abartmıyorum donuma kadar herşeyimi karıştırdı sağolsun. Gardrobumun kapakları raylı benim, onlar bile yerinden çıkmış ve sözüm ona oğlum oynarken kırılmış. 5 yaşında çocuğa söylesen inanmaz, 20 aylık çocuk nasıl çıkartacak o dolap kapaklarını hala aklım almıyor. Zaten yatak odasını oyun alanına çevirdiği için, çocuğu geceleri uyutmakta bile problem yaşar oldum artık. Ben bu durumdan çok rahatsızım. Şimdide ne zaman gelse illa çocukla yatak odasında oynar ki bunun yanlış olduğunu ben ve eşimin söylemesine rağmen - Artık kendi düzenimin olmasını istiyorum. Oturduğumuz semti sevmeme rağmen anneme yakın bir mevkide oturmak istiyorum. Bunu kendi içimde o kadar büyük bir mevzu haline getirmiş vaziyetteyim ki size kelimelerle anlatmam mümkün değil. En azından annem sabah gelir akşamları da evine geçer. Rahat rahat istediği kanalını izler, pijaması ile oturur, istediği saatte yatar. Bu şartlar bizim içinde geçerli, eşim rahat oturur evinde, kendimize de daha rahat vakit ayırabiliriz. - Eşim anlayışlı ve aslında bana tam anlamıyla "katlanan" bir insan, fakat yine de bazen ondan boşanmayı düşünüyorum. Ne düzenli şekilde birbirimize karşı vakit ayırabiliyoruz ne de tabiri caizse "ailece" bir akşam geçirebiliyoruz. Zaten çalıştığım için eve yorgun argın geliyorum ve genelde evi toparlamam temizlemem gerekiyor. Bunu yapmadığım zamanlar ev tam anlamıyla pis oluyor kendimi daha da kötü hissediyorum. Zaten bütün gün işte olduğum için eve gelince çocuğuma vakit ayırmak istiyorum, en çok onunla vakit geçirmeye kanalize oluyorum, derken çocuğun uyku saati geliyor onu uyut, kendin uyu derken bir gün daha bitiyor. Hep bir mutsuzluk, huzursuzluk hakim üzerimde. Bir tek mutlu olduğum şey çocuğumun varlığı. Ne yapacağımı şaşırmış vaziyetteyim... Sizlerden bir yardım rica ediyorum. Lütfen bana akıl verin. Bu soğuk havalarda bile taşınmayı düşünüyorum fakat herşey maddiyata bakıyor. Bir de el kadar çocukla taşınmakta mesele o yüzden baharı beklemek zorundayım. Ama bütün bu listelediklerime ek olarak çok şey var anlatmak istediğim biraz darma dağınık anlatmış oldum, yine de kafam çok karışık ne yapacağım GelenKutusu Mutlu ve 2 çocuklu bir bekar... Üyelik