Monoton bi hayattan sıkılmış bir şeyleride duzeltemedigin için tükenmişlik sendromuna girmişsin bence bir psikologa git hayata bakış acın değişecek

ayrilmamiz pek mumkun degil. herseyden once maddi anlamda mumkun degil. eskiden dubleks ev olsa falan hayalleri kurardim ama simdi artik o da zor. yaslandi zaten iyice artik. 70 yasinda. 3+1 ev olsa belki nispeten daha iyi olabilir. bide benim isi birakmam lazim sanirim. anca o zaman kendi duzenim ve evi benimsemem gibi birsey sozkonusu olabilir sanirim. . push ; Anna de

Kayınvalide ile hoş sohbet olmaya çalış. Eşinle büyük bir problemin yok gibi. Seviyosun yanılmıyorsam. Çorba da olsa kendin yap derim. Hatta kayinvalideyle ortamı yumusatabilirsen "bugün yeni bi tarif öğrendim deneyelim bakalım" şeklinde kayınvalideni yemeklerini yemeye alistirabilirsin

cevaplamaya sondan baslicam. esimle paylasimiz pek yok evet. o teklif etmez genelde bisiyi. kendi akrabalarina ki fazla yom akrabası bi tane var. ona bile ben teklif ederim. gecen bayram resmen benim zorumla birlikte gittik yoksa annesiyle gider. benim. gittiğim yerlere benim zorlamam lazim. illa gel dersem gelir. onun disinda bahaneleri vardir hep. yani iste bu nedenden dolayi diyorum. aile ortami gormediginden midir nedir bunlari birlikte yapmamiz gerektigini düşünmuyor. bir zorla iki zorla bende bikiyorum. tek gitmek ona gel demekten daha kolay geliyor. buna ragmen surekli dipdibe oldugumuzu dusunuyor. ki ben oyle kocaci falan bi tip de degilim. ayni zamanlarda evlenen arkadasim biz hic ayri yatmadik diye ovunuyordu mesela. ben tek basima anneme giderim yatiya kalirim. bunlari sorun etmedigim halde öyle davranir. bana kalirsa o hic evliligin farkina varamadi. kayinvalidemin artik pek zarari yok evet. gene yapiyo arada bisiler ama umursamiyorum onu oyle kabullendim. çocuğuma bakiyor. oglum onunla mutlu babaannesini seviyo. iyi de bakiyo sagolsun.

kayınvalidem akrep burcu. gerçekten çok kincidir eşimde der hatta. onun kini kimsede yok diye. daha önceleri bi kaç kez denedim. yapıp önüne getirmeyi. çünkü yaşlandı çocuktan dolayı da yıprandı. ama yok tokum aç değilim falan şeklinde reddediyor. K karamel delisi

Kendinizi onun yerine koyabilirsiniz kv yani ayrıca daha kötü durumda insanlar var ne güzel okumuş kendi ayaklarınızın üstünde duruyorsunuz sadece eğlence motive yok hayatınızda J Jalopi başlangıç: 72.4 güncel: hedef:

Yazınızı okuyunca ruhuma bir hicran geldi, içim daraldı resmen. Siz bu ruh haliyle iyi bile devam etmişsiniz evliliğinize. Kesinlikle sadece günü geçiriyor ve gözü kapalı yaşıyorsunuz hayatı ki bu iyiye işaret değil. Kv ve kocanızdan size doğru depresyon akıyor resmen. Hassas duygular içinde olduğunuzu ve dikkat kesilince kendi hayat akışınızla ilgili oldukça doğru, gerçekçi, bıçak gibi keskin ve net tespitleriniz olduğunu söyleyebilirim. Ki bunların büyük kısmı doğru olunca içinden çıkılmaz bir hal alıyor. Oğlunuz kv ve babaya muhtemelen oldukça düşkün ve siz ayrılınca hem ev değilikliği hem okul başlangıcı hem de sevdiğin 2 kişiden uzakta nasıl bir ruh halinde olur bilemedim Ama küçük olduğundan belki de daha kolay atlatacak onu da bilemiyorum kestirmek zor. Kv ile evi ayıramıyorsunuz, bu mümkün de görünmüyor ama aynı evin içinde iki yabancı, iki düşman gibi çok çoookk gergin bir ev ortamı var. Bir de eşiniz size yeterli ve gerekli sevgi, ilgiyi gösteremiyor o tam bir fiyasko. Bu işin çalışıp yorulduğunuz ve geçim derdi tarafı da var ki o konuda içler acısı bir durum. Size ağır bir yük. 1 yıl sonra boşanmak istediğinizi düşündüm ama mahkemeye ne gerekçe sunacaksınız ki bu gerekçe kabul edilmezse boşanamayacağınızı bildiğinizi sanıyorum. Ayrıca oğlumla geçinirim kazancımla derken hiç eşinizin sizden nafaka talep edeceği aklınıza geldi mi? Bir de evlilik birliğinde alınan mallar yarı yarıya paylaşılır ki kusurlu bir eş varsa o zaman tazminat talep hakkı doğar. Eğer kadın erkekten iyi kazanıyor ve eşi onun sosyal güvencesinden faydalanıyorsa ve kocanızın bakmakla yükümlü olduğu annesini de düşünürsek çok cüzi bir nafaka alabileceğiniz gibi kocanız sizden tazminat artı yoksulluk nafakası talep edebilir. İşin bu kısımlarını da düşünüp boşanma sürecinizi iyi bir avukata danışıp öyle planlayın derim ben. Mutsuzluğunuz karşısında boşanın demekten başka bir seçenek göremedim maalesef. Ama şunu da söylemeden edemeyeceğim eşinizin sizi kaybetmek gibi bir kaygısı yok ama olurda dava açarsanız çok ilgili ve pişman bir kocayla da karşılaşabilir belki boşanma fikrinizi tekrar gözden geçirme ihtiyacı bile hissedebilirsiniz. Allah hakkınızda hayırlı olanı versin inşallah. Hiçbir kararınızda sizi utandırmasın. Lütfen geçim derdini kenara bırakıp azıcık kendinizi mutlu edecek iş ve uğraşlar edinin. Tüketiyor bu süreç sizi.

o anlamda korkum yok. maddi anlamda her şekilde oğlumla kendime yeterim. parasal anlamı kastetmiyorum evi çekip çevirme vs o anlamda. ama çocuk olunca herşey çok farklı oluyor. bi kere mesela babamlar çok üstüme geldi. bende onlardan çıktım evime gittim. yanımda oğlumda vardı ve uyuyordu. uyanınca minibüste öyle ağladı öyle dede diye tutturdu ki geri dönmek zorunda kalmıştım.tribimi havamı yutmak zorunda kalmıştım. ayrıldığımda oğlum bunu kaldıramazsa çok üzülürüm. büyük şeylerde yok ya. hani aldatsa başka bişi olsa çocuğun psikolojisini de çok düşünmezsin. sürekli hır gür olan bi ev de değil. ama mutsuzum ve tükeniyorum. arada kalmamım, bir adım atamamım sebebi bu. J Jalopi başlangıç: 72.4 güncel: hedef:

haklısın kayınvalide konusunda bak o konuda iyi dayanmışsın gerçekten, ben olsam çoktan patlamışsım, bence sen oğluna ve kendine yetiyorum dediğin noktada ayrıl. evet kocan açısından elle tutulur bir kötü yan yok ama bu tarz bir evlilikte evlilik değil dediğin gibi küçük küçük şeyler toplanınca çok mide bulandırıyor, yani tek temelli çözüm bu gibi, yoksa hep aynen devam edecek.

Anne demek istemiyorsan deme ben bunu zorunlu olarak görmüyorum Bana sorun senin bi çok şeyi tek başına basarmanmis gibi Geldi bazen ev iş çocuk etrafında bunaldigim niye yaşıyorum diye sorguladigim çok oluyo sendeki yük bendekinin kat kat fazlası Aslında ilişkilerini duzeltsen bu yük daha çekilir hale geliyo Bence kayibvalideyi pas geerekilk ise eşinle başla al karşına konuş çıkın dışarı Bak de çok bunaldım artık kaldıramıyorum yardım et bana de... oflama puflama, negatif enerji verme zaten ona enerjim bana ancak yetiyor de... istediklerini anlat... Eşinle aranı düzelince kayinvalidene karşı kötü değil normal davran nötr yani bi testten yap, bi çorba bile oda aynı sofrada toplanın mutlaka bu çok önemli evde hep müzik olsun pozitif enerji verir :) Eğer evde mutlu olup ertesi gün içi. Enerji toplayabilirsen ne kadar yorgun olursan ol eve istekle gidersin... ama kirtarilabilir gibi Geldi uğraş biraz lütfen

Sırf iyi diye sorunlu aile yapısı olan biri ile evlenilmez.

iyi de mesleğiniz ne okul kurs vs vs demişsiniz de yani tatil yapacak bile paranız yoksa neden bu kadar kasasınız ki yıllarca çalış elde bir şey yok huzursuzluk da cabası evi haftada bir temizlemek yeter bence de yemek yapmam evde pişmez vs de çocuk ne yiyor yani adam çocuğa baktı yemek hazırladı vs banyo yaptırmadı tek eksiği mi evet herkes evcimen olmak zorunda değil çözüm yapmadığımız işleri hizmet satın alıyoruz haftada veriyorum 60 Tl evim temizleniyor ütü yapmıyorum ya da ütücüye yaptırıyorum pratik yemek yapıyorum yoksa hazırda dışarıda yiyorum zira çalışmanın karşılığı parayı harcamak

ahh keşke evlenmeden öncede kk yı okusaymışım. gene dinlemezdim belki de. evliliği isteyen hiçkimse olmadı mesela. sadece beni çok sevip üzülmemem için sessiz kalanlar oldu. bi Allah ın kulu da demedi ki bence onunla evlenmelisin. kayınvalideme kabul etme sebebim, yokluklarını kabul etme sebebim eşiydi zaten. ve hep diyodum o çok çekmiş bana çektirmez. bu anlamda aşırı iyi niyetli oldum. tamamen ayrı ev mümkün değildi anlattım ama en azından 2-3 ay o eski evlerinde kalabilirdi mesela. esyaların çoğunu yeni almıştık zaten. bi kaç ay fazladan kira ödemeye değerdi. o anlamda gözümü açsaymışım ilk yaşadığım zamanları iyi hatırlardım belki de. ilişkimiz de daha iyi olabilirdi. oğlum 3 yaşını biraz geçti. kayınvalidemle ilişkimi herşeyden önce yaşlı diye ve Allah rızası için iyileştirmek istiyorum. olan oldu ölene kadar eskiyi yaşayamam diyorum. kendi davranışlarımı annemin gelini ona yapsa kızardım örneğin. ne olursa olsun iyi ve saygılı olunmalı derim. böyle empati kurunca ilişkimi daha samimi hale getirmek istiyorum. istiyorum ama nasıl mesela. hem kayınvalidem de çok kincidir. ben adım atsam bile onun bu adıma müsaade edeceğini sanmıyorum. J Jalopi başlangıç: 72.4 güncel: hedef:

Oyy destan okudum resmen ve konu 4 sene oncesine ait, niye hortlatiyorsunuz bunlari ya

Çok bunaldığını ve haklı olduğunu düşünüyorum

Evliligini bitirmeni gerektirecek elle tutulur bir sebep yok. Yasanmislikliklar, birikimler var gibi ama kendi kendini doldurmussun sanki. Adam sana, cocuguna ilgisiz desem degil. Hicbirseyin ucundan tutmuyor yardimci olmuyor desem degil. Esinle bu yazdiklarini uzun uzun paylasip ona icini dokmeyi calissan annesini gondermez ama en azindan belki biraz daha ssana destek olur sonuçta tek cocuk baskada kimsesi yok bu acidan bakmak lazim.

Cümleler çok bencilce ikicin çocuk istiyorum kız çocuğum olsun istiyorum... O çocuk doğsa evin bu kotu halinin içine düşse beni niye doğurdun anne diye sorardı size. Anlatma seklinizden evin içinde herkes koyvermis gitmiş gibi geldi bana. İçinde sıcak çorba pismeyen ev yuva değildir. Evin bireyleri mutlaka bir öğün de olsa oturup beraber yemelidir. Çocuk yapmak için sevişmeyin sevgi için sevişin. Esiniz destekçi biriyse evliliğinizi kurtarmak için o da bisiler yapicaktir. Alın karşınıza tüm bu dertlerinizi anlatin bakalım neler olucak. Ya boşanır ya toparlarsiniz Milana22

Yazdıklarınızı okudum. Kayinvalidenizi sevmemeniz ve evlilikten soğumanız için haklı sebepleriniz var. Sorunun temizlik, is bölümü ve maddiyat olmadığı çok açık aslinda. Eşinizle duygularınızı paylaşmayı denediniz mi. Profesyonel yardım almaya çalıştınız mı? Ki dürüst olmak gerekirse bunların çözüm olacağını da düşünmüyorum. Bu saatten sonra eşiniz ve annesinin bakış açısı ve tavirlarinin değişeceğini sanmıyorum. Üçüncü bir yol görünmüyor. Ya mutsuz bir şekilde devam edeceksiniz. Ya cesaret edip oglunuzla yeni bir "yuva" inşa edeceksiniz.

Kurtarilabilir gibi geldi bana evliliğin. . Sanki ayrı bi ev vs olsa düzelecek. . Annesine anne dememen benim için hoş değil. . En azından önüne isim koyup ayşe anne vs demen gerekirdi.. Sevgi saygı Hersey karşılıklı. .

derin ve zeki kısmı hoşuma gitti teşekkür ederim :) . 2. çocuk olayı biraz karışmış. o kısmı karışık anlattım sanırım. normalde evet 2. çocuk düşünüyorum. evli kalmaya devam edersem oğlumun bir kardeşi olsun istiyorum. ama boşanırsam istemiyorum. boşanmaktan korkularım yüzünden vazgeçiyorum genelde. bugün tekrar ciddi ciddi düşünmeye başladım. oğlum kreş yaşına geldi zaten. onla devam ederiz. aileme baktırmayı düşünmüyorum. eşimin annesiyle durumu bir yıldan sonra o şekilde devam etmedi. çocuktan sonra onunda annesine olan ilgisi azaldı. herkes daha çok çocuğa yöneldiği için o sorun min. seviyede. 6 yıl o şekilde can mı dayanır. annesiyle olan durumu geçmişte de az şeyler yaşamadığımı belirtmek için yazdım. şimdi eşimin anneci olmasının esprisini bile yapabiliyoruz. ikimiz arasında bu konu çok problem değil. ha hala annecidir o ayrı ama eskiden sapkınlık derecesindeydi. yok nerde 20 yıl daha gidemem. 1 sene diye diye dişimi sıkıyorum. kredimiz bitmiş olcak. ben işi bırakınca biraz daha kendime gelirim belki. biraz daha yeşil alanı olan kırsal 3+1 bir eve taşınma gibi düşüncelerim var. bunların sıkıntılarıma bir nebze iyi geleceğini düşünüyordum ki.. işte gerçek gene yüzüme çarptı bugün. boşa mı uğraşıyorum mücadeleye devam mı diye bir de farklı görüşleri dinlemek istedim. J Jalopi başlangıç: 72.4 güncel: hedef:

Yazdiklarinin hepsini okudum ortami renklendirmeye calissan. Hafta sonlari birlikte sinemaya gidin, piknige gidin, yaz in bir otelde tatil verin kendinize. Annesine gelince kabullen artin onu bosver. Oturup konus esinle bunlari bilsin senin icinde oldugun durumu. Bosanmak guzel bir sey degil. İkinci es cok mu iyi olacak.

kv olmasa sanki daha iyi olacak gibi artık öölmesini bekleyeceksin D damdan

Bence sen çok derin ve zeki bir kadınsın. Ta ki ikinci çocuk fikrini görene kadar ilgiyle okudum. İkinci çocuktan sonra boşandığında nasıl bi ayakta kalma planın var? Çocukları ailene mi baktıracaksın? Evliliğin tam da tarif ettiğin gibi, sanki eşin ve annesinin evine misafir gelmişsin gibi. O evin hanımının sen olduğuna dair hiçbir belirti yok. Anlattıkların hiç tahammül edilir şeyler değil. Eşinin maddi anlamda sorumsuz olması, sana gereken oranda vakit ayırmaması, sana karşı mızmızlanırken annesiyle sarılarak oturması, annesinin odasında giyinmesi vs bunların hiçbiri benim için tahammül edilir şeyler değilken sen nasıl altı yıldır bu şekilde devam edebiliyorsun? Sanki boşansan çok mutlu olacaksın gibi ama boşanmasan da böyle bi yirmi yıl daha gider gibi duruyorsun.

annemler esimi hic istememislerdi. evlenmek istedigimde neden evlenmek istiyosun dedi. seviyorum demeye utandim iyi biri dedim. olabilir, iyi olabilir. her iyi olanla evlenmen gerekmez demisti annem. 6-7 yillik evliyim su an. bugun annemin o sözü aklima geldi. evet esim cok iyidir cok merhametlidir. ama bunlar yeterli miydi. biz gerçek anlamda hic aile olamadik. herkes standartlara uymak zorunda mi bu da bizim farkliligimiz diye düşündüm. ama benim istedigim klasik bir ev, yuva. esim sen normal olmayan ama normal istekleri olan birisin bende normal olan ama normal olmayan istekleri olan biriyim demisti. birimizden biri isteklerini değiştirdigi zaman anlasabilecegiz biz demisti. o beni oldugum gibi kabul ediyo hatta hosuna bile gidiyor. ama ben kabul etmiyorum. ne kendimi ne yasantimi. caba gösteriyorum duzelmesi icin. o ise degil çaba gostermek tam tersi benim motivasyonumu düşürüyor. aslinda ne zaman ozel hayatimla ilgili detaylari paylassam sonradan pisman oluyorum ama artik öyle bunaldim ki. 1 yila hersey değişebilir belki. bir yil sonra büyük kararlar alip yasantimi degistirebilirim ama o bir yil icin bile sabrim kalmadi. aslinda ilk haftalardan pisman olmustum evlendigime. ara ara hep bosanma kararı da aldim. bazen iyiki onla evlenmisim derim bazende keske onunla tanıştığım yere hic gitmemis olsaydim derim. aslinda cok sık kavga etmeyiz. yani kendi aileme gidince orasi daha kaoslu gelir. benim evim daha huzurlu gelir. ama bizimki de biraz tozlari hali altina supurmek gibi birsey. ne kadar gercek? esimin bir annesi var. kv nin baska bir cocugu yok. evleri kiraydi. maddi anlamda sıfıra yakindilar. kayinvalidemle yasama konusunda hic tereddut etmedim. kadina ayri ev tutmaya zaten bütçemiz yoktu. yani ayri bir secenek yoktu. cok gulerguzlu ve yasi da baya vardi. iyi anlasiriz dedim. evlendigimin ilk gunu kadinin o gulenyuzu soldu. cocuk olana kadar nerdeyse hep onun yuzunden kavga ettik huzursuz olduk. ogluyla degil kocasiyla evlenmisim gibi tavirlari vardi. her aksam hastalik ve yaslilik bahanesiyle oglunun kendiyle ilgilenmesini saglardi. benim icin bu travma etkisi yaratti diyebilirim. kayinvalideme esime o kadar guveniyordum ki o yasadiklarim sok etkisi yapmisti bende. evime hic alisamamistim.. yatak odasindan cikmazdim. salon zaten kapidan girer girmez hol gibiydi. kayinvalidem sabah erkenden kalkar gece gec saatlere kadar tv izlerdi yani salonda dururdu. ben hic huzurlu olmazdim. evimi benimseyemedim yani. yeni evmis yeni gelinmis cicim ayiymis bunlarin hicbirini yasamadim. 1 yil sonra ben daha sabit bir ise girince krediye girdik. bu evimi nispeten daha cok benimsemistim. tv yi onun odasina koymustum. oturma odasi arti onun odasi gibi. boylelikle en azindan bana salon yasam alani olarak kalmisti. ve kayinvalidemle asgari duzeyde tuttum iliskimi. anne dememistim zaten diyemedim. sadece onla ilgisi yok evlenmeden oncede anne demek en zor sey gelir gibi dusunuyordum. anne de kizim vs diye bir baski yada yaptirim gormeyince de diyemedim. sizli konusurdum zaten hala oyle konusuyorum. cok yadirganan iki sey. bazen normal konusmak istiyorum ama olmuyor bir kere o duvar örülmüş. cocuk olana kadar hep ekstra ilgi bekledi esimden. benim dogum sancim varken onun dis agrisi peyda oldu. tabi esim icin yasli annesi her zaman daha onemliydi. aslinda esimi annesi konusunda cok suclayamiyorum. 12-13 yaslarinda babaai genc bir kiz kacirarak terk etmis esimi ve annesini. ne nafaka ne oturduklari ev hicbisiyi alamamislar. buyuk bir maddi sıkıntıyla da bogusmuslar. esim icin annesi dunyadaki en cile cekmis kisi. hep ölmeden annesini rahat ettirme düşüncesi var. ona göre yakın zamanda ölecek zaten. bense gencim gucluklerle basa cikabilirim. düşüncesi bu. ve annesi konusunda oyle hassaski yikar gecer ortaligi. annesine benimde saygısızliklarim oldu aramiz kotu olduktan sonra. baska biri olsa cok daha büyük tepkiler verirdi belki de. bu anlamda baska birine gore yaptigi aslinda bana haksizlik ama esimin karakterini düşününce normal gibi. yani iste benim icin ne ev oldu ne aile. zaten cok yogun calisiyordum. evde baska bir kadin olunca da hiçbir zaman kendi duzenin olmuyor. cok ugrastim kuramadim kendi duzenimi. duzenim olmadikca da ev islerinden sogudum. cocuk oldu. kayinvalidem de nispeten duzeldi gibi. ben desen alistim heralde. esimin is sorunu hep oldu. hicbir zaman evi tek basina gecindirme guvenini veremedi bana. faturalari bile guvenemezdim ona. ama malum is cocuk ev bir sure sonra benim. bunye iflas etmeye basladi. faturalarin kapanmasi pahasina yatirmadim. cok elektiriginiz dogalgazimiz suyumuz kesildi. yatirmadigindan. nice faizler odedik yine yatirmadigindan. ama simdi kafam rahat. az gelmis cok gelmis yatmis yatmamis dusunmuyorum en azindan. aile olamadik dedim ya. esim hicbir zaman bir aile erkegi olamadi. babasinin olmamasindan mi cevresinde yeterince örnek aile figürü gormediginden midir nedir hic sorumluluk sahibi biri olmadi. son bir yıldır eh iste. annesi sobaya komur getirmesi icin bile tasitmazmis bisi. bense tam tersi. annem hep calisirdi. bizde fakirlik cok gorduk. ortaokulda bile calisirdim. liseden sonra hic aileme yuk olmadim. hem uni okudum hem calistim. burs aldim vs. hep bilirdik fatura nasil odenir o nasıldır bu nasildir. tamirat bilirim vs. ki ogrenci evinde bile yasamadim hep ailemle kaldim evlenene kadar. cocuk olduktan sonra aile olalim ortal sofradan yiyelim istedim. olmadi olduramadim. esim cok secicidir. hamur ve et yerim der ama makarma yemez.. borek yaparsin neden kiymali degil der. bu arada hepde maddi sikintimiz oldu. evde kiyma varda yapmiyor değilim. ozenirim arkadaslarima bir icli kofte yapayim der bu ne eti kavur der. yani ne yemek yapsam olmadi. bende biraktim yemek yapmayı. tek kendim yemek icin yemek yapmaya gerek duymadim. tum gun isteyim zaten. kayinvalidem desem ben onun yemeklerini yemiyorum diye yemez. o da şöyle. taa evlenmeden yememeye başladım. cunku her yemekten sac çıkıyordu. cok hassasim bu konuda. yillardir babaannemde bile yemek yemedim. direkt yemiyorum demem ama çaktırmadan yemem. kayinvalide de ona inat yemiyorum sandi. kendi daha inat oldugundan yemiyo benim yaptiklarimi. yani iste aslinda ortada bir aile yok. bir ara esimin issizlik dinemleri oldu bir arada evden calisiyordu. bende cok yogun calisiyorum. ayni zamanda es zamanli mutlaka bir okulum kursum vs oluyor. kalbimde de hafif duzeyde bir rahatsizlik var. merduven cikip eve gelince hemen kendime gelemiyorum. ee zaten genelde evde yemek pismiyor. o bana hazirlardi ekmek arasi falan. bu arada bu bana garip gelmiyor. cogunuza farklı gelebilir ama ben zaten ev islerinin tamamini da esit yapmamiz gerektigini dusunuyorum. yardimci olmaktan bahsetmiyorum esitlik. ama sağolsun kendisi cok beceriksiz oldugu icin ne tamirat ne ev isleri hicbirino yaptirmiyorum. kahvalti hazırlamayı sevmem. genelde kahvaltimi o hazirlar. ki hergun degil is gunleri iste yapıyorum zaten. bide aksamlari duruma gore bana sandvic hazirlar. ben calismasaydim evisleri benim dis isleri senin gibi bir is bölümü olabilirdi. ve ona bisi hazirlatmazdim. ama bende calisiyorum. ustelik maddi anlamda ona guvenmedigim icin hep bor sonav okul kurs gibi daha fazla geliririmiz olsun diye egitim hayatim devam ediyor. o ise egitim aldığı alani bile bırakarak sevdigi isi yapma adina riskler aldi. sevdigi isi yapiyor su an. sigortasi yok. ortalama iki ayda bir anca ödeme aliyor. cok uzattim ama bu detaylar olmazsa da anlatmanin anlami yok. gel zaman git zaman biraz insanlarin sozlerinden cekinmem biraz sevgimden biraz oglumdan biraz da belki hatri sayılır bir sebebim olmadigindan bu evliligi sürdürmeye calisiyorum. ama ne var ki ben bu degilim. onun hoşuna gidiyo mesela benim dağınıklığım. halbuki ben daginikligi sevmiyorum. o anlik dagitsam bile duzenli ve temiz yasami seviyorum. karakterimde daginiklik var evet ama bunu sürdürmek zorunda degilim. insanlar kotu yanlarini torpulemeli diye dusunuyorum. ama olmuyor. esime gore ev temiz zaten. en erken haftada bir temizlik yapabiliyorum yine mi temizlik diyo. yeter iste temiz diyo. bense zaten cok zor motive oluyorum kayinvalidemden dolayi. ben bi duzen oturtuyorum. atiyorum tezgah ustu daginikligi icin bir cozum buluyorum. ben evdeyken duzgun oluyor. ama sonra hopp eski hali olmus. o duzeni kayinvalidem devam ettirmiyor. kendi anlayisina gore yapiyor. cok da soyledim sen cocuga bak yeter kalan herseyi ben yapicam diye. ama mutfakta yapiyo gene bisiler. zaten okuldu evdi cocuktu işti derken cok zor enerji bulurken tum enerjim bitmis oluyor pskilojik olarak da. bu hafta hep hastaydim. hala bogazlarim fena. esim sabah cocuga bakmis uyumamis. ben saati kurmustum erken kalkayim diye ama duymamisim gec kalktim. bogazimin agrisindan halsizlikten güç bulamadim kahvaltiyi ondan istedim. bi ara uyumaya gitti. ben o ara mutfagi topladim. cocuk uyandirdi onu. ayaktaydi. evde de alinacak seyler vardi. benim cocuk da evde is yaptirmaz. dedim hem cocuga hava aldir hem eksikleri al. basladi soylenmeye. uyuyacakmis uykusu varmis. sabah uyusaydin dedim. damarima basicak seyler söyledi. bende kendimi tutamadim son of b. şeklinde turkce bir küfür cikti agzimdan. ben ki hic kufreden biri degildim. kufru tekrar bile edemezdim. icimden bile soyleyemezdim. esimde cok kufurbaz degildir ama resmen o alistirdi beni. bende nadiren kufrederim ama eski halimi dusununce yani. costu tabi esim. hassas noktasi annesine de ucu dokundu kufrun ama annesini hesaba katarak soylemedim. yaptigi seyin nitelemesi olarak soyledim. cocugun oyuncagini bana vurur gibi yapti. bana vurmasina asla musaade etmem. eski tekvandocuyum zaten. cok cirkinlesirse bende karsilik veririm sanirim. evlenemden once esim bana el kaldirsa bile o is orada biter derdim. ama bundan cok daha ote yasadigim hayatin asla benim istedigim hayat olmadigini gördüm. bu ben degilim ki. ve nereye kadar. bi kisi mucadale et kac kisinin pisligini temizle. simdi ayrilsam maasim tek basima oglumla yeter bana. asgari duzeyde yasarim genelde zaten lukslerim buyuk taleplerim yoktur. ama ev kredi. krediyi odeyecegine guvenemem. az bir zaman kalmiskken o kadar emek verdigim evimden olmak istemiyorum. ona hep git diyorum tut evini. gitmiyor. zaten ev tutacak parasi da yok. Ailesi olsa git onlarla kal dersin de ee annesi de bizde zaten. 1 yil sonra çok daha rahat ayrilabiliriz belki ama o bir yil nasıl olacak. ve ayrilmak öyle zor geliyor oyle korkutucu geliyor ki cesaret edemiyorum. esim iyidir merhametlidir. ama iyi olmak yeter mi? sorumluluk sahibi değil asla. aylarca cop evde dursun cikarip atmaz. hicbirseyin fiyatina bakmaz. bi kere ucuk fiyata dolma biber almisti ki maddi anlamda hicbi zaman cok rahat olmadik. evlenmeden oncede boyleydi. 5 lira yemek parasi verirdi işyeri o 20-30 lira harcardi. bohem bi havasi vardi. bohem erkeklere asik olmak iyi de evli olmak feci. ama ona gore o surekli evde bisiler yapan biri. yaptigi seyse dedigim gibi bana yemek getirir onume koyar. cocukla ilgilenir. genelde o uyutur. ama parka goturmez banyosu egitimi doktoru hastaligu herşeyi bendedir. uni mezunu ama açıp bi kitap okumaz yada arastirmaz. hep bana sorar pedagojik acidan nasil bu durum vs diye. benle bi yere gitmez. anca baski yapacagim oyle. yoruldugum icin tercih etmiyorum genelde. cogu yere dugun dernek ailem hep. tek gidiyorum. yani birazda akrabalarin lafindan sozunden sakiniyorum ama ben zaten tekim. gerhangi bir akraba ortaminda nadirdir bir arada oldugumuz. yani ortada ne bir evlilik ne bir es var bana göre. onun icin bisi degismedi. annesiyle yaşadığı ortama ben gelmisim gibi oldu. dolayisiyla hicbir zaman benimseyemedi bence. yasi da kucuk degil. evlendiginde de olgun denecek yastaydi. benden de yasca buyuk. coook uzun oldu okuyacak bulunmaz heralde. neden mi actim konuyu. kendi yanlisim varsa onu gormek ki kendi kendimin yanlislarini biliyorum ve bunla ilgili bir cabamda var. bu evlilik umutsuz vakaysa bunla ilgili cesaret almak sanirim. korkuyorum cunku. bir cocugum daha olsun istiyorum mesela. bir kizimin olamayacagini dusunmek beni korkutuyor. oglum cok hassas. onun hassasiyetini iyice artirmaktan boynunu bukmekten korkuyorum. insanlarin lafindan sozunden biz zaten biliyorduk boyle olacagini demelerinden korkuyorum. ama diger taraftan da kendimden ve kendi degerlerimden hizla kopmus olmaktan kokuyor olmaktan daha cok korkuyorum.

ona göre o ben ne desem yapıyor. gerçekten genelde yapar yüzde 90 nını yapar. ama ben çocğummuşum gibi ona emir vermek istemiyorum. ben zaten fiziki yorgunluktan ziyade zihni yorgunluktan bunaldım. düşünmek istemiyorum. çöp mü atılacak ben demeyeyim görünce at. yada bir kere de evin temizlik durumundan o şikayetçi olsun evi temizle desin ona da razıyım. kayınvalidemle notr uz zaten. sohbet etmeyiz. konuşmamız gerekirse normal konuşuruz. küslük yok ama çok resmiyiz. bi kaç kere birlikte kahvaltı edelim istedim. yemek kültürleri de o kadar farklı ki. çok uyumsusuz o anlamda. bir eşim olsa yemek anlayışını değiştirebilirdim belki ama ben çoğunluğa uymak durumunda kaldım. işte o birlikte yemek yeme çalışmalarımdan hep pişman odum. bende bıraktım. zaten çoğu zaman kendi yemeğimi yemeğe bile fırsatım enerjim pek olmuyor yıl içinde. yazın biraz daha hafifliyor sorumluluklarım. benimde arzum o. evde huzurlu düzenli olursam işteki sıkıntılarla daha rahat başa çıkabilirim diye düşünüyorum. çabalama aşamasında kalıyorum. sonuç alamadım daha çabalarımdan Sabirsiz61 Miray ❤

Çok uzun yazmışsınız atlayarak okudum ama genel olarak konuya hakimim Öncelikle kayinvalidenizle aranızı siz bozmussunuz yemeğini yemeyerek aynı evde odadan çıkmayarak anne demeyerek en baştan aranıza uçurum girmiş çoğu anne-kayinvalide öyle hep biryerleri ağrır ve ilgi beklerler aslında kadının size direk olarak bi saygısızlığı olmamış siz baslatmissiniz gibi geldi bana Eşinizin mesela şu etiket bakmama olayı aynısı bizdede var benim eşimde hiç bakmaz ben tutumlu olmaya çalışıyorum bazen yorucu oluyor ama sizin büyüttüğunuz kadar değil bence Çok hassassiniz hatta aşırı hassassiniz kız çocuğunuzun olmama fikri neden bukadar korkutuyor evladın kızı erkegi olmaz siz bir anne olarak bunu daha iyı bilmeniz gerekirdi

Hepsini okudum ve gercekten bekar evlilige yakın biri olarak iyi ders aldim. Bende sizin gibi iyi biri olsun maddi durumuna Ailesine yaşantısına aldırmazdım Ama artık değişti buradaki paylasimlar hayat hikayeleri sayesinde. Zor bir evlilik ev ev üstüne kurulmus düzen kuramamis yeni bir sayfa acmakta zorlanmissin evet ama bosanmani gerektirecek bir durum yok gecer elbet. Kayinvalideye yakin ayri eve cikin yada altlı üstlü oturun. Eşiniz iyi biri evliliginizde sorun yok anlattiklariniza gore evde yardimcida oluyor. Oglunuz kac yasinda?Ayri eve çıktıktan sonra ikinci cocuk düşünebilirsiniz. Hem ayri eve çıkamazsanizda üzülmeyin kendinizi yıpratmayın elinizden geleni yapin ve mutlu olmaya evliliginize renk katmaya calisin. Kayınvalidenizle gecmiste iyi seyler yasamis olabilirsiniz ama bu böyle devam ettirecegi anlamina gelmez aranizdaki buzlari eritin ona anne demekle baslayabilirsiniz. Siz kendiniz diyorsunuz kocasi terketmis bir basina zorluk cekmis halden anlayan biri oldugunuza inaniyorum. Kayınvalidenizin sizin bir aile bireyi oldugunuza hazirlayin kendinizi buda iyi bir yöntem eşiniz merhametli biri sizinde öyle oldugunuzu dusunuyorum bunca zaman kayinvalideyle kotu de olsa yasayabilmişsiniz. Kayinvalideyle iyi Anne kız olursaniz bazı problemleri atlatacaginiza inaniyorum. Bende şu an bekar olmama ragmen öyle bir durumdayim sizin gibi düzen yapmayi seven titiz eli her işi gören ve her işe koşan bir ev kızıyım aile kalabalik Yaşli babaanne ve aile bireyleri ve düzeni oturtmak hepsine yetismek zor. Yaptigim bir isi oldugu gibi bırakmamalarina cok bozuluyorum ama yasadikca ögrendim kafaya takmamayi.

çocuk olmadan önce bir kez aile terapistine gittik. o bir kez bile iyi geldi. eşim 3. bir kişi yanında yaptığı seylerin uçuk olduğunu fark etti. ben hep diyodum ama anlamıyordu. ben anlatırken psikolog da şaşırdı yüz ifadesinden anlaşılıyordu. ondan sonra baya fark etti davranışları. tamamen çözülmedi tabi. geçen yıl yine bocaladığım bir dönem randevu aldım. belediyelerin aile t. den randevu alıyorum özele gitme imkanımız yok. belediyelerin ki de hafta içi oluyor. iş falan dedi ki kendi işi ayarlayabilirdi. bende iptal ettim ve tek taraflı çabalayan olmak istemediğim için daha randevu almıyorum. düşüncelerimi hep dile getiriyorum. hatta diyo nasıl oluyor da her seferinde sen haklı çıkıyorsun diyo. ona göre ben kendimi iyi ifade ediyorum ve sözel olarak onu bastırdığım için haklı çıkıyorum. sosyal yaşamda o benden daha iyi konuşur aslında. klasik erkek işte kendin söyle kendin dinle durumu oluyor. bu evlilikte eşimin iyi oluşu , iyi baba oluşu ve oğlumla ilişkisi ve de benim ona olan sevgim dışında başka bişiyim yok aslında. insanlar neden evlenir neden evli kalır bilmiyorum ama olumlu somut pek bişi yok bizim evliliğimizde. gadjo dilo ben aslında

bence ikinci çocuk için erken yapma, sen kendin mutlu değilsin mutlu olana kadar da yapmaman gerekli bence. Ama evliliğinde eşinin durumunu, annesini zaten sen kabul etmişsin, kimseyi suçlamamak lazım. Ayrıl ya da ayrılma diyemem, bu senin mutluluğuna bağlı ama kendine de çok yüklenme senin tek suçun bunları kabul ederek evlenmek olmuş.

Eşinle açık açık konuş. Düşüncelerini paylaş... Eşinde, nelerden rahatsız olduğundan bahset. Sorunlarınızı çözebilirmiş siniz gibi geldi. Ev üstüne ev olmuyor. Aynı evde iki kadın olmuyor. Ama annesinin de size pek zararı yok gibi.. Dikkatimi çeken, farklı bir şeyde oldu. Eşinizle hiçbir paylaşımınız kalmamış sanki.. Eşin, sen ve çocuğunuzla birlikte daha kaliteli vakit geçirmelisiniz. En azından ailecek parka gidin. Dışarı da yemek yiyin. Tatillere gidin.. Düğüne, derneğe birlikte gidin..

Kil kisminda haklisin cocugun da yemesin yahu. Benim demek istedigim baskaydi aslinda. Senin kayinvalidenle aran iyi degil, eee esinle de super sayilmazsin bu nedenden dolayi. Bunlara ragmen bu ortamda ikinci cocuk ne kadar mantikli. Cocuk icin mutlu bir anne her seyden, herkesten onemli ve ben senin yazdiklarini okurken o ortamda mutlu oldugunu dusunmedim. + Icten ice pisman oldugunu bile soyleyebilirim. Ona gore kararlarini su ortama gore planlama.

ben algılayamadım mı atlayarak okudum şimdi de yorgunum ama bana yukarıda ek okuduklaırnızı kpss yi vs anlatmıştınız toefl vs de yazmıştınız şimdi de evde otursam birkaç yıl yazmışsınız siz çok çelişiyorsunuz bir nevi daldan dala olup dağılmışsınız sanki biraz uzman desteği yahut şöyle aklı başında bir tanıdık bile ortalığı toparlayabilir siizn için kv ile oturmak kötü vs onları geçtim sanki eşiniz ile sıfatlaırnız oturmamış gibi yani siz artık karı kocayı da geçtim anne babasınız onun oğlu bunun kızı değil bir de çocuk bu ağlarsa ağlar yani dede diye ağladı diye ille de geri dönülmez bir ağlar iki ağlar olmayabileceğini anlar naçizane önerim bir gününüzü yazın bir kağıda 24 saat hafta içi bir gün bir de pazar gününü sonra bir daha okuyun ve nasıl olsun isterdiniz onları yazın ve şimdi değiştirmek için ne yapabilirsiniz bakın

Standart disi demissin ama bana baya standart sorunlariniz var gibi geldi kv ayni ev anneci erkek evi kv dolayi benimseyememk sorumsuz es gibi gibi o kadar cok ki bunlar

valla inanır mısın kahır çekmeye bile razıyım da diyorum ya manevi olarak da dibe çekildiğimi hissediyorum. hadi dünyam olmadı ahiretimi bari kaybetmeyeyim diyorum. dindar olan insan her ortamda maneviyatını yaşar bu anlamda bunu evliliğe yıkmamalıyım ama ben o kadar çok koca rolüne de soyundum ki, hem koca hem kadın hemde anne olmak benim tüm enerjimi tüketti. kendimi sadece yarını düşünerek kaygıyla geçirmek, işimdeki tüm zorlukları idare etmeye çalışmak ve evi çekip çevirmeye adamakla geçiriyor muşum gibi. bunlardan fırsat bulup düşünmeye, başka şeylere vaktim kalmıyormuş gibi. tam olarak anlattım mı bilmiyorum ama ortamım beni depresyona sürüklüyor, bu depresyon sebebiyle yaptığım yanlışlar beni daha çok mutsuz ediyor. bunun gibi şeyler işte. ayrılsam daha mutlu olacakmışım, daha kendime vakit ayıracak mışım gibi geliyor. ama oğlumun nasıl karşılayacağını bilmiyorum. sonradan hesap etmediğim şeyler yüzünden çok daha fazla mutsuz olabilirim de. J Jalopi başlangıç: 72.4 güncel: hedef:

benim alanımda çok iş imkanı olmadığı için örgün olarak tekrar bi üni ye girdim. hatta orda hala öğrenciyim gidemiyorum çalıştığım için. aynı zamanda açıktan bir bölüme daha yazıldım ataması kolay diye. geçen yıl örneğin hem formasyon aldım, hem kpss ye çalıştım, hem örgün olanın sınavına çalıştım, açıktan olanına çok çalışmasam da sınavları vardı, bi kamu kurumunun yazılı sınavına çalıştım. bi önceki yıl desen toefl kursu ve sınavı ve üste saydıklarımın bi kısmı daha falan. eskiden de bi üniyi bitirip tekrar tekrar baska alanları okumak ve hayat boyu öğrenci olmakla ilgili i isteğim vardı amabu keyfi bi istekti. şimdi yaşadıklarımsa asla keyfiyet değil. özel sektördeyim. atanıp daha iyi maaş daha iyi sosyal haklar derdindeyim. madi anlamda eşim güven vermiyo üstte anlattım. örneğin 1-2 yıl işe ara vermek istiyorum ama mesela ben otururum eşim getirir diyemiyorum. işşizlik maaşı artı başka ekstra çözümlerle 1-2 yı evde kalabilirim diye maddi anlamda plan yapmak zorundayım. bu yıla kadar benim maaşım olduğu gibi krediye gidiyor. 1 yıldır elime kredi dışında para kalıyor. onlarda eşimin gelir dengesizliğinden eve harcanıyordu. 3-4 aydır kredi dışında eve katkı sağlamamaya çalışıyorum ki ayptığı işin maddi anlamda mantıklı olmadığını görsün diye. tatile işte o artırdığım parayla gittik. biraz daha artırıp çalışmamayı düşündüğüm dönem için birikim yapmaya çalışıyorum. çocuğa zaten baya bi süre öze yemekler yaptık. püre vs onun ayrı oluyodu. yogurdundan peynirine kadar herşeyini kendim yapıp bırakıyordum. kv yediriyordu. geçen yıl bende biraz kayış koptuğundan çocuğun yemeğini çorba vs gibi yınvalide yapıyo. kendi çorba ağırlıklı besleniyor dişinden dolayı, çocuğa da kendi yaptıklarından yediriyor. temizlik vs için şu ana kadar destek almak mümkün olmadı. senede bi kez anca. bundan sonrası için ayda 1 kez için düşünüyorum. J Jalopi başlangıç: 72.4 güncel: hedef:

Canım sen kayınvalideden ayrı ev tutsan kendi evini kursan sanki eşinle herşey daha iyi olcak gibi geldi bana. Keşke öyle bir imkanın olsa. Böyle kendi evinin hanımı değil misafir gibisin.

Sonlara doğru sıkıldım hep aynı döngü, aynı şeyler... Dunya kadar yazı yazmışsın sonrada bosanmaktan korkuyorum, çocuk istiyorum filan. Sen bence gayet güzel düzen oturtmuş ve alışmışsın memnun olmasanda alışmışsın. Senin düzenin bu işte, kuramadım diye üzülme.

Sadece başlığa cevap vericem çok uzun. Yoo her iyi olanla evlenilmez. Bir kızı bin kişi ister bir kişi alır. Namazında niyazında dünya iyisi, edepli 3 kişi beni seviyordu, 3üyle de evlenmem lazım o zaman Dışardan iyi görünmeyen bir adama aşık oldum ve sevdim, dünyanın en iyi adamı çıktı ve beni çok seviyor Asla ambalaja kanma konu sahibi, hacı hocaların taciz ettiği, mülayim duranların aldattığı yaman bir dünyadayız

Evlilik her insan için farklı bir anlam taşıyordur. Benim için, paylaşımda bulunamadığım bir evliliğin anlamı olmazdı. Olaya yemek, temizlik, çocuk olarak bakamıyorum. Yine çekirdek aile, mahremiyet, bireysellik çok önem taşıyor benim için. Üçüncü kişilerin dahil olduğu, küçücük de olsa özelime dokunulan bir evliliği devam ettiremezdim. Misal sizi kayınvalidenizin eşinizi sizle paylaşmamak uğruna yaptığı davranışlara karşı fazla sabırlı buldum.

Hepsini okudum konu sahibesi. Yazındaki enerji bile bitmiş geldi bana yani o kadar yorulmuşsun ki ve bunu o kadar yansitmissin ki... Ama ben olsam senin yerinde silkelenir ve bebeğim için evliligimi canlandırmaya çalışırım hemde tez elden.

Mutsuz bir evlilikte ikinci cocuk neden dusunulur iste onu hic anlamam.

Ben çok problem görmedim eşinizde. Siz aşırı yoğun çalışıyorsunuz iş dışı aktiviteleri bıraksanız bir süre iyi gelir.

o kadar yil bir balayi bile yapmadik. gecen yaz benim zorumda bi tatile gittik. maddi olarak da ben karsiladim. guzeldi gercekten. maddi anlamda cok rahat değiliz. o yuzden sık sık bu tarz aktiviteler yapamiyoruz. ama benim icin bunlar cok onemli degil. evden ekmek arasi yapip bi yere gidip hava alsak bile yeterli. ama psikolojik olarak hem fiziki olarak cok yoruluyorum. surekli bahanesi ufu pufu olunca bu tarz organizasyon yapmayi biraktim. J Jalopi başlangıç: 72.4 güncel: hedef:

evlenmeden once bu kadar net degildi ama. yani aslinda net oluyo da toz pembe gorme egilimi oluyor ya. turk filmlerindeki gibi o yokluktan mutlu bir hayat cikaririm saniyorsun ama olmuyor. gercek oyle degil. romantik geliyor zorluklarla basa cikarak evlenmek. sonra kaldiramiyorsun. kayinvalidem sandigim kadin olsaymis da bana agir gelirmis birlikte yasamak onu sonra anladim. ustune sandigim kadinin cok otesinde biri cikti. arkadas olarak bile bu karakterde olanlarla samimiyetimi keserken tam icine düştüm. takdiri ilahi mi desem ektigini bicme mi desem :) A AklinYolu1

atlayarak okuduğunuz için anlamamışsınız sanırım. şu an özel sektörde çalışıyorum. daha iyi maaş ve sosyal haklar içinde bir taraftan mücadelemi sürdürüyorum. tek sorumluluğum ev ve iş değil onu anlatmak için yazdım. temelli evde oturayım demedim. kredim bitince 1-2 yıl işe ara vermek istiyorum. kadrolu olmazsam tabi. eğer o zamana kadar kadrolu yani memur olursam da yasal hakkım elverirse ücretsiz izne ayrılmak isterim.

yok alismadim da. alissaydim bu beni bogmazdi. bu durumu gormezden gelip kendi yogunluguma kendimi kaptirinca, dusunmeyince, bi nevi kendimi uyusturunca devam edebiliyorum sadece. ama farkina varirsam ki bazen mesela bugunki gibi gozume gozume iyice carpinca, gormezden gelmeyince o zaman bogulmaya basliyorum. is degisimi ev kredisinin bitimi vs gibi değişimleri bekleyip sabretmeye calisiyorum ama edemiyorum sanirim artik. A AklinYolu1

ay 30 günse 10 günü mutlu, 10 günü depresif 10 günü pişman ve boşanma karar vermiş şeklindedir sanırım :) aman aman mutsuz değilim. ama mutlu ve huzurlu da değilim. ve totalde bu evliliğin bana iyi gelmediğini biliyorum, eminim hatta. pişmanlığa gelince eşimi seviorum ama geçmişe dönmüş olsam ve değiştirme seçeneğim olsa onunla tanıştığım o ortama hiç gitmeyerek rotamı tamamen değiştirirdim sanırım. J Jalopi başlangıç: 72.4 güncel: hedef:

Konu 2016 ya ait. Konu sahibinin son durumunu merak ettim inşaallah herşey yoluna girmiştir ve mutludur. D

Hepsini okumadim ancak soruya ithafen sunu diyebilirim.. Her iyi olanla evlenmemissiniz. Ailenize utandiginiz icin sevdiginizi söyleyememis iyi deyip gecmissiniz. Yani yolun basinda sevdiginiz adamla birliktesiniz. Dedigim gibi okumadim ancak mutluluk icin hep birlikte nitelikli zaman gecirmeye gayret edin.

Kurtarilabilir bence hersey. Kayinvalidenle yasaman buyuk talihsizlik. Sorun. Sen de cok ilimli degilsin gibi geldi bana. Kadina cok mesafelisin bi kere. O da bocalamistir. Yemek yapilmayan ev tabi ki aile havasi vermez. Kole gibi ol demiyorum ama bi canlan soyle istekli ol. Mutlu olmak bazen caba gerektirir. Bi seyleri degistir. Esini de cok pasifize etmissin hayatinda.

Canım umutsuz vaka olan eşin, alışmış böyle bugün ikinci eşini çalıştırıp keyfe keder yaşayan koca konusu galiba, bilemiyorum ayrılma kararı büyük birşey artısı eksisi yaz bir kenara, artıları çok olanı seç, ama bir düzeniniz bile olmaması temel sorun gibi, insanın evini yuva olarak görememesi çok çok üzücü, hayırlısı olsun inşallah

Buna katiliyorum da konumuz bu degil. Senin torununa o yemekten kil ciktigini soyledigin kadin bakmiyor mu? Ben yanlis mi anladim. Ikinci cocuk olduktan sonra bosanmayi mi dusunuyorsun. Iki cocukla tek cocuk arasinda fark var. Kapiyi cekip gitmek o kadar kolay olmaz.

Ayrı eve çıksanız bile eşinizin sorumsuzluğu düzelecek mi sizce? Yani evi geçindirecek kadar para kazanacağı işleri yapmaması, riske girmesi vs. Düzelmeyecekse, 1 yıl sonra ayrılın, gitsinler başka eve çıksınlar. Siz mi bakacaksınız onlara? Sizden önce de yaşıyorlardı. Hem annesine ve kendine baksın, hem çocuk için nafaka versin. Bu kadar sorumsuz olmadan düşünecekti. Ayrıca eşiniz bohem bir erkek de değil. Bohem erkekler anneleriyle birlikte yaşamıyorlar. Bir de neden kardeş veremeyeceksiniz? Yeniden evlenip çocuk sahibi olabilirsiniz. Hem iyi bir evlilik yaparsanız, yeni eşiniz oğlunuz için de daha uygun bir erkek modeli olabilir.

birlikte yemek yememek, yemek yapmamam vs o anlamda kullandım onu.. standart aile üyelerine sahibiz ama standart bir aile yaşamımız yok o açıdan taylor

Çabaladım, ama artık yoruldum, denemeyeceğim artık diyorsun. Kahır çekmeye gelmedik bu dünyaya valla, yalnız devam etmek seni daha Mutlu edecekse, ışığını arttırıp daha verimli birey yapacaksa..

Ev ev üstüne olmuyor ayrılabılsenız keske. düzen konusunda anne kız bile farklıdır. kv ye yakın bı ev tutsanız yeme içme birlikte olsa ama aksam kendı evınıze gıtsenız. boyle sız evlı oldugunuzun bıle farkına varmıyorsunuz

Yazdıklarnızı okudum ben evli degılım ama kendımı senın yerıne koydum işin zor ama içinden çıkılmıcak bırsey degıl. bence boşanma aile yuva kolay dagıtılır ama kolay bulunmaz kurulmaz. evlenmden once esının bir eve yetebılcek işi olsaymıs keske sonra evlenseymıssın ama olan olmus artk geçmişe bakma bence eskileri düşünüp düşünüp üzülme bundan sonra neleri değiştiririm nasıl düzeltirim diye düşün. yani bi değişiklik şart ama ne olabilir bılmıyorum. eşinle başbaşa kal onu sevıyorsan hala bırbırnıze zaman ayırın evlenmeden oncekı aşık oldugunuz zamanları hatrlayın tekrar aynısı olmazmı

bence kadinlarin cocuk sahibi olmasi icin evlilik gerekmiyor. bankadan bile cocuk sahibi olan kadin varsa cocuk istegi bambaska bisidir. ve mutsuz evlilikle kiyasi olmaz. su hayatta herseyden pisman olabilirim sanirim ama cocugum yaptigim icin pisman olmadim hic. ilk lohusalik buhranini haric.