Mukemmel bir yorum olmus. hislerimin tercumanisiniz! Konu sahibi, inan bana gecicek bu gunler ama psikologa gitsen, maddi durumun varsa suan. Icini dokmek inan bana cooook iyi geliyor, insan hafifliyor az da olsa

Bunlar basit seyler degil... biraz zamana ve ozguvene ihtiyacin var... var say ki yapayalniz kalirsan ne olur? Yeniden baslarsin inan... o yaninda olan insan dan ibaret degilsin sen... o yuzden korkma kendini kontrol etmeyi bil... sakinlik ve ben gucluyum edasinda ki durusun tarzin olsun hadi... guven kendine... tek eksigin bu cunku

Aslinda bu konuda uzun sure oncr cok yanlis davranirdim. Bu dusunceler yetmiyormus gibi fazla yansitir ve mutsuz ederdim karsimdakinide. Simdi bunu haketmedigini dusunerek yasiyorum. Oyle bisey olduki daha sessiz ve eskisinden cok daha sabirli yasadiklariyla mahfolup yerinde sayan bir insan olmamak icin mucadele verir oldum.

Bence siz çok güçlü birisiniz ve eğer anne olursanız da çocuğunun üstüne titreyen canından çok seven bir anne olursunuz. Biri sizin elinizden tutmuş ve kötü günlerden çıkarmış. Şimdi siz daha güçlüsünüz. Kendinize güvenin. Kendinizi hep iyiye yöneltin güzel düşünün güzel olsun

Cok tesekkur ederim guzel icten yorumun icin cok mutlu oldum. Normalde enerjisi dusuk bir insan degilimdir. Her zaman iyi olmaya calisirim ve affetmek isterim insanlari bununla yasayamam. Ama unutmamda olan biteni cunku insan bir kere evlat ve bir kere bir anneye sahip oluyor. Hala en buyuk emelim kendime hayat insa etmek benimde. Bunun akabinde icimdeki kalintilar bazen bu dusuncelere surukluyor aslinda beni.. yoksa hayatimi varimi yogumu hic edip tek tutunagim oymus gibi gormuyorum elbette. Ama dusuncelerimin yanlis oldugunu bile bile dusunebilmem beni cok rahatsiz ediyor isin asli

Yas kac, suan o flortunuzlemi evlisin tam anlayamadim ancak yerinde olsam uzak dururdum. Öğretmen kavrami artik kalmadi. Biraz destege ihtiyacin var.

Borderline kişilik bozukluğu olabilme ihtimali %95. Bir psikiyatr e koşun gamzelita Karma

25 yasindayim, evli degiliz henuz cunku bu olanlar maddiyattan cok manevi seylerin ustesinden gelmem gerekiyor. Ben iyi bir anne iyi bir es en onemlisi saglikli bir kafada olarak evlilige adim atmak istiyorum. O cok istiyor hala birlikteyiz, ama esim olsa bu kadar rahat ve bu kadar tek bir vucut olabilirdik diyorum. Suan bir kagit ustunde evli degiliz sadece. Manevi anlamda cok destek oldu bana. Ama yetmiyor sadece bu. Destek aldim psikologtan bi cok kez kendi icimde cozmem gerektigini anladim surekli sadece ilac dayattiklarindam cunku o ilac ictigin kadar rahatsin ya sonrasi? Omur boyu kimyasal almak istemedim. Insanin once kendisi isteyecek atlatmayi diye dusundum. M Molia

guzel yorumunuz ve iyi niyetiniz icin cok tesekkur ederim her ne olursa olsun o umut hep benimde icimde var. Sanirim o bikmislik ve bozulan psikolojimi toparlamaya calisirken arada bir tokezliyorum. Keske bunlar yasanmasaydi ama yasandi iste. m M Molia

Psikoloji okumus biri olarak soyluyorum borderline kisilik bozuklugu oldugunu soylemek bence mumkun degil.

Ben de biri yüzünden çok agir bir depresyon geçirmiştim. Ve benim de çok kuvvetli aile baglarim yoktur. Tabi senin durum benden çok daha kotu. Anlıyorum seni. Senin tek sorunun sevgi eksikliği. Birileri seni sevsin istiyosun güvenmek birinin kanatları altına girmek istiyosun. Birinin en sevdiği ben olayım diyorsun canım dimi. O kadar iyi anlıyorum ki. Ama bu dünyada yalniz kalmayı da bilmek sevmek gerek. Hem bak seni seven biri varmış annenle yasama mecburiyetinden de kurtulmussun. Sana tavsiyem hayatini bir erkeğe adamak ve beni bir gün bırakacak mi diye diken üstünde yaşamak yerine kendini geliştir ve güzel bir gelecek inşa et. Ayaklarının üzerinde durduğun kaliteli bir hayata sahip olduğun an emin ol bunların bi önemi kalmayacak geçmişinin yani. Psikolojik destek almani öneririm. Kendini sev ve su gerçeği aklından çıkarma ki her an herkes yalniz kalabilir. Yalnızlıktan da mutluluk çıkar ve kendi kendine yetmeyi öğren. bunu basarirsan zaten kimsenin hakkında ne düşündüğünü onemsemezsin. Ve sana bir sir vereyim zaten genelde boyle güçlü insanlar seçiliyor ve saygı görüyor. Z

Cok seyler yasamissiniz. Ama hic korkmayin. Cunku en dibi tekrardan boylamaniz imkansiz gibi. Cunku acilar sizi yogurdu ve olgunlastirdi. Anneniz bi kazik daha atsa ne olur? Artik alistiniz kaziklara, bi duraksar sonra devam edersiniz hayatiniza. Varsin sil bastan olsun. Ama sifirdan baslamassiniz bu kesin. Yada o sevdginiz adam, dertlenmeyin acilar bence sizi yeterince kivama getirmis. Hayat size ogrenilmesi gerekenleri ogrenmis, bu sebepten pekte bisey koymaz size. Koymamali zaten, cunku hayat devam ettikce, nefes aldikca her saniye yeniden baslamaya bi imkandir.

Uzaklasmak en ideal cozum. İlaca bagimli olursan düzeldiğini pek anlamazsin aslında Sen evlenmeyi biraz ertele en azından kendine hic olmazsa, hazır sayılırım diyebilcek kadar

Bende oyle dusunuyorum yanlis karar vermekten ziyade kendimi ve yanimdaki insani hirpalamamak adina en iyisi zamana birakmak uzak durmak ve pozitif dusunmek. En cokta anneme benzemekten korkuyorum o yuzden sakinan goze cop batiyor sanirim cok tesekkur ederim yorum icin

Bu kadar destek ve can olan bi sevgilim olucak sırf onun için herşeyin üstesinden gelirim. Kendimle ilgili herşeyi değiştirirdim. Bi an önce toparlanmays bak, hayatında güzel arkadaşlıkların olsun kötü şeylerden sıyrıl geride bırak.. mutlu bi hayat senin ellerinde yesilkalp Hayatın başında... Üyelik

Bir kemik ayni yerden iki defa kirilmaz. Yine basa donucem ayni seyleri yasicam diye korkmayin cesaretli olun hayat onunuze ne getiriyorsa yasayin oluruna birakin. Gereksiz kuruntulara kapilmayin. Annenizi siz secmediniz bu buyuk bir sanssizlik ama artik yetiskinsiniz istemediginiz hicbir seyi aileniz size yaptiramaz. Ailenizle yasadiklariniz unutulmaz ama ustune bir sunger cekmeyi deneyin. Ben inaniyorum bundan sonraki hayatiniz guzel olacak.

Aile evlilik bolumunde buda benim hikayem adli yazimi bilenler bilir. Bol sevgisiz dayakli egitimli bir ailede mutsuz bir cocuk olarak buyudum. Babannem buyuttu beni.. ayriliklar kavgalar annemin bana yasattiklariyla 20 yasina oyle yada boyle geldim. Lise sondaydim, 4 sene boyunca kor kutuk asik olmustum birine. Eskisehirde yasiyordu ama butun hayatimi univeristeyi orada kazanip bu mutsuzluklardan kurtulmak uzerine kurdum. Ama en yakin sekilde calistim azimle ankara universitesini kazandim. Ben 20, o 26 yasindaydi. Ankaraya gittigimde bir sekilde ugrasarak kendime ogrenci evi tuttum. Bazen parasiz kaliyor sogukta yatiyordum ankaralilar bilirler o soguklari yinede eskisehire gider onun yaninda kalir onunla vakit gecirirdim. O muzikle ugrasiyordu. Kendisine ait bir dairesi vardi. Sorumlu bilincli ama egoist bir insandi. Cevresi beni tanir ve cok guzelsin cok iyisin diye iltifat alsam o kendini cok saldin diye elestirir kalbimi kirardi. Ama ilk ask deli ask derler ya iste bende oyleydim. Kaldigim ev eski pusku soguk bahce kati bi yerdi. Yazdikca aklima geliyor yasadiklarim. Yasadiklarimi ailemle olanlari yeni yeni unutmaya calisiyodum ilk defa ciddi bir iliski icinde kendimi bilmeden tanimadan gereksiz kiskancliklar tripler atiyordum en azindan ben oyle dusunuyorum ama en cokta sevgiye muhtactim. Ilkim oldu herseyim oldu ama ben onun herseyi olamamisim birakti beni bir basima. Olmekten beter acilar cektim guvendim ve pismandim. Ailem arkamda degildi, ankaranin ortasinda deliler gibi aglardim geceleri. Psikolojim cok bozuldu. Daha o kadar cok sey olduki uzun uzun yazmak istemedigimden yazmiyorum. Bu surede hayatima eskiden flortum olan bir cocuk girdi. En buyuk destekcim o oldu. Inanin akli dengem bozukmustu. Kavga ederken saldiriyodum, kan kusana kadar bagiriyodum. Beni insan etti, zamanla onu sevmeye baskadim once en yakin arkadasim oldu sonra sevgilim sonra sevdigim adam sonrada ailem. Ama hala o guvensizlik, sevgimi tamamen verirsem oda beni sevgisiz birakirmi hissi, annemin bana yasattigi ve hala yasattiklari yaninda benden sikildimi, beni yari yolda birakirmi bir gun oda cekip gidermi hissinden kurtulamadim bir turlu. Karamsar, hayati dengesi mahfolmus bi insanim. En son annem kafami yumruklayadak geber geber dedi defalarca kez. Nedenmi? Kahvaltiyi gec hazirladim diye.. ve ne egitim nede dogurmak annelik. Keza benim annem sinif ogretmeni.. bu mutsuzluga onuda ortak ediyorum diye dusunmkten deliricem. O cok iyi kalpli merhametli ve benimde aglayan benimle gulen bana hayatimda beni en cok sevdigini hissettiren tek insan hep yanimda oldu ama onu korkutuyormuyum evlenmekten gelecekten bu yasantim ve beynimdekilerle bilmiyorum. Bazen eskisi gibi agzim durmuyo kufur ediyo ve ofke nobetlri gecirip cok pisman oluyorum. Daha yeni babanneme tasindim annem hayatimi alt ust etti yine. Bunlarin ustesinden nasil gelicem yardim edin bana

Ne guzel yazmissiniz.. bende hep boyle temkin ede de kendimi geldim bu noktaya.. ve en son bende durup bir farkettim artik aglamiyorum artik kendimi mahfetmiyorum. En onemlisi neden diye sormuyorum onume bakmak icin yasadigimi farkettim..

yasin 25 olmus bana göre ilk önce annenden uzak durmalisin kendini ruhen toplayana kadar, ve hicbirzaman baska bir insani hayatinin merkezi yapma o sen olmalisin hayatini en önemli kilan sensin sonrasi digerleri yani düsünce el veren beklemeden kendin kalkmalisin yara bandi insanin yine kendisi olmali, yoksa bagimli olursun herdaim birilerine, kaybetme korkusu zaten cogunda kötü cocukluk döneminden kalma izdir, bunu en iyi ilk önce kendini sevmeyi ögrendiginde yenebilirsin, öfke kontrolunu yenmek uzun sürebilir zaman ver kendini yillarin birikmisligi kolayca gitmez ama gecmise takilli kalma gecmisinin yarinlarini incitmesine izin verme bu senin elinde gecmisin degildi... tüm yasadigin kötü olaylari bir rafa kaldir ve orta sakli kalsinlar gelecegin gecmisinden daha önemli :) hayat arkadasinla gelecegine yön verirken sadece ileriye bak... yani sorun sadece gecmise takili kalmanda zor olur zaman alir ama genc yasda büyüyen insanlar güclü insanlar olur zamani gelince anliyacaksin...

Annenin kahvalti yuzunden kafana vurdugundan eminmisin. bence aranizda daha baska sorunlarda var gibi. bir kahvalti degilde bir birikim gibi sanki. erkek arkadasini kullanarak annenle arani duzeltsen cozum olabilirmi acaba . push ; A