Bir senelik evlilik çocuk düşünmek için erken bence. Zorluğu bir yana çocuk büyük sorumluluk. Sizin hayatınız biter çocuğunuzun hayatı başlar, onun hayatını yaşarsınız artık. Çocuk doğduktan sonrasıyla öncesi bir olmaz. En sağlam evliliklerde bile fikir ayrılıkları, sorun demek çocuk. Önce evliliğinizin tadını çıkartın, daha yaşınız küçük. Çocuk bakmak zor mu sorusuna gelince evet zor ama zorluk seviyesi kişiye, ortama, çocuğa göre değişir. Kolik Bebek bakımı çok zordur örneğin. Kimisi tek başına bakar eşi bile yardım etmez onun yüküyle evde yatılı yardımcısı olanın yükü bir değil mesela.

Ee herkes de farkında oluyor gayet, kimse pembe bulutlar üzerinde gezinip uyuyan ağlamayan kendi kendine oynayan bir bebek çocuk hayal etmiyor. Yaşayacağınızı bildiğiniz o zorluklardan bahsetmiş herkes de, sizin bunca yazılan yorumdan farklı söylediğiniz şey nedir? Birebir aynısı işte. Neden yükseldiniz böyle saçma şekilde onu anlamadım

hayatda herseyın bır zorlugu var bır kusa bakmanın bıle sorumlulukları var tabıkı kolay degıl ama evlılıgı ortalamanın ustunde ıyı gıden maddı sıkıntılar yasamayan kendıne guvenen dogursun oyle de boyle de zaman gecıyor dogdukları gıbı kalmıyorlar buyuyorlar alısıyorsunuz nelere uyum saglıyor ınsan ona bakarsan en zoru yasamak netıcede yasıyoruz.

Valla bizimki gecenin yarısı veya derin uykusanda bile olsa uyanip gelip aramıza yatıyor.. şikayetçi degiliz ama geçmişte kaldı bağzı şeyler.. Benxe siz 2 3 sene esinle beraber yatin, sonra bebe gelince yatamicaksiniz nasılsa

Bir gülüsü var asjsjsjjssj

İllaki zordur. Ama zor diye olmayacakmısınz anne. 30 lu yaşlardan sonrada ayy keşke genç iken anne olsaydım artık kafam kaldırmıyor enerjim yok diyen de çok duydum menopoz yaşı çok küçük yaşlara düşmeye başladı. Bu site de var açın okuyun. Daha erken daha yaşım küçük diyip geç kalanlar da var. N

Herşeyi unutturuyor

Yooo cok Kolay Kolaydan zordan ziyade... esin baba olmayi hak ediyor mu ona bak bence, geri donusu yok cunku H

O kesinti bildiğiniz gibi bir kesinti değil aslında. Yani gece bebeğiniz uyandı, karnını doyurdunuz ve geri yatırdınız. Bu, uykusu bölünmeye alışkın biri olarak sizi zorlamayabilir ama mesele bu değil. Sonra bebeği tekrar yatıramıyorsunuz. Onun bi derdi oluyor ya da tipik huysuzluğu tutuyor. Karşınızda ne istediğini bir türlü anlayamadığınız ve sakinleştiremediğiniz biri var. Öpüp koklayıp avutmak istiyorsunuz, izin vermiyor. Yatağına bırakıyorsunuz feryat figan ağlıyor. Yani asla memnun değil. Ki asıl yıpratan da bu memnuniyetsizlik, mutsuzluk, ağlama, bağırma. Zihnen çöküyorsunuz işte burada. Hani "bir gülüşü var ya" dedikleri tam da burada anlam kazanıyor. Yani bebek, çocuk mutlu ve rahat olsa gece oynat, uykusuz kal, aç kal inanın hiç önemli değil. Ama mütemadiyen huzursuz. Sizi yıpratan da bu. Değilse anneler uykusuzluğu da açlığı da kaldırabilecek güçteler. Enerjiniz sömürülmesin yeter.

Eğer tek başına bakacaksan çok zor özellikle ilk yıl Ikinci yıl da hafiften zorlar ama antrenmanlı olduğun için zorluğu daha az hissedersin

Ay çok haklısınız valla çalışan kadın için daha kolay bencede sabah 8 de evden çık en erken 6 da eve gel 9 10 gibi uyut çocuğu filmdelisi

Zor canım valla yalan yok hem de çok zor. Ev hanımları için ekstra zor çünkü tükenmişlik hissi daha fazla oluyor aynı evin içinde yedi yirmi dört hiç mola vermeden temizlik yemek ve bebek döngüsünü yönetmek. Gece uykusu kısmı zor ben eskiden uykuyu çok severdim şimdi gece en az iki kere uyanıyorum geç yatıp erken kalkıyorum üstelik benim küçük kızım 3 yaşında. Kısacası zor çalışan insan için bir düzen kurulup anne kendisini zaman zaman bir birey olarak faydalı hissederse daha iyi geliyor hep evde olanları çok iyi anlıyorum ben iki Öcük sürecinde bu yüzden ikinci üniversiteye başladım sırf kafa dagitmak icin N

Çok zor. Hasta olmak bile lüks. Tamamen ona endeksli yaşıyorsun. Ay sen çocuğa değil cocuk sana uyacak şekerim, her yere götürürsün vs hikaye. Maddi manevi zor. Bence erken. Çocuksuz, sadece siz olabileceğiniz, gönlünüzce gezip tozup keyif yapabileceğiniz bir an asla olmayacak çocuktan sonra.

Ne kadar şanslısınız. Rabbim kolaylıkla kucağınıza almayı da nasip etsin.

Hayir ben anlamiyorum bazi anneler oyun falan uyduruyor. Ben mevcut oyunlari bile oynatamiyorum

Zorluğu kolaylığı eşinize, bebeğinize ve aldığınız desteğe bağlı. Eşiniz kesinlikle siz söylemeden, surat asmadan evdeki sorumluluğunu üstlenecek hale gelmeli. Hele annelerden biri gelecekse eğer asla ona güvenip kenara çekilmemeli. İlk çocuğumu eşimle paslaşarak büyüttük, her şeyi birlikte yaptık. İkincide 4,5 ay annem geldi, süt iznim biterken pandemi başladı, evde kaldım. Onu daha kolay büyüttük. Ama eşimde şunu gördüm annem geldiğinde ve ben sürekli evdeyken işten elini eteğini çekmeye başladı. Aklını başına getirdim ama çok sinir bozucu. O sebeple kesinlikle ve kesinlikle eşinizin babalığa hazır olması lazım. Ondan sonra kendinizi değerlendirirsiniz "ben hazır mıyım" diye.

7 /24 her seyinden sorumlu oldugunuz, siz olmazsaniz yasamini surduremeyecek bir canli iste. Deli işi yani ama nasil bir hisse gayretini veriyor.25 aylik ikizlerim hala uykusuz gecelerim var. Kronik agrilarim da ayni sekilde ama anne diye gulunce sarilinca geciyor hepsi.

Merhabalar kızlar, anne olanlara daha doğrusu çalışan anne olanlara danışmak istediğim bir konu var. Evleneli bir sene oldu, artık yavaş yavaş bebek yapsak mı diye düşünmeye başladık. Ancak etrafımda çocuğu olan kim varsa burada da öyle "çocuk bakmak çok zor, mahvoldum bittim hayatım çok değişti gün içinde nefes alamıyorum" gibi bir çok yorum görüyorum. Gördükçe de korkuyorum. Çocukları çok seviyorum çok iyi bakacağıma da eminim. Mesleğim gereği zaten hergün onlarlayım, eğitimciyim. Yaşım 27, bir yandan erteleme nasıl olsa bir gün olacak diyorum bir yandan madem bu kadar zor bir kaç sene daha kafanı dinle diyorum. Sanırım biraz cesarete ihtiyacım var. Ne diyorsunuz cidden korkulacak bir şey mi? Bir de böyle negatif konuşanlar genelde ev hanımı oluyor ben aynı zamanda çalışıyorum da. Evimle temizlik yemek iş hepsiyle kendim ilgileniyorum. Ev hanımları bile zor diyorsa ben ne yapacağım

Geçmış olsun Dr a gittiniz mı?

Bence erken yanı biz 2 yıldan sonra düşündük. Eğer şunu yapsaydım dediğiniz bir şey varsa ertelefogijiz yapın.. gezi tatil olabilir maddi olarak ev araba almak olabilir. Çocuk sonrasına bırakmayın. Maddi olarak da kenara mutlakancocuknicin 3 5 bsy atın illa ki lazım oluyor. Çalışıyorsanız ücretsiz izim kullanma durumunu hesap edin. Ben bebek doğmadan önce 4. Ayda ise başlarım diyordum ama öyle olmuyormuş bebeği başkasına emanet etmek zormus. Maddi manevi hazırsanız tabii ki düşünün.

O aşırı hevesli olan eşinizle öncelikle evde iş bölümü yapın, sonra bebek doğduğunda onun da uykusuz kalacağını, altını değiştireceğini, beraber yikayacaginizi falan anlatın.. insan yetiştirmek elbette zor, nasıl kolay olabilir ki? Ancak bebeği iki kişi yapıyorsa bakımını da iki kişi yapacak, siz önce evinizde var olan mevcut duzeninizi değiştirin sonra bebek düşünün, ve evet çocuk her türlü yorgunluğa ve zorluğa değen bir şey çünkü inanılmaz büyük bir sevgisi var, karşılıksız aşkın kelime anlamı çocuk

Varsa beni bulmadı. evlilik amaçlı bu değilim diyorlar

Annem 1 saatir kızımı hoplatıyor sıkılmadın mı? bırak diyorum. Erindiğinden altına yapacaksın diyor

Öğretmenim atamadılar. Şu an evdeyim 3 yaşında çocuğum var. Bu süreçte sertifikalar, devlet mülakatları, sınavlar vs hepsine girdim. Bi çok sağlık sıkıntım da oldu. Hepsinde birilerinin çocuğa bakması gerekti. Çünkü çocuk bakmak çok zor gerçeğe gerçek. Hele virüs zamanı 2 kat zor. Ekonomik kriz de eklenince insan çöküyor. Bunu bilerek çocuk istemek daha iyi. Yoksa hayal kırıklığına uğrarsınız. Her çocuk bir değil. Sağlıklı bir bebek de doğabilir, sağlıksız da. Sakin bir bebek de olabilir, aşırı huysuz bir bebek de. Uyku seven bi bebek de olabilir, sevmeyen de. Bu dediklerimin yetiştirme tarzıyla alakası çok yok. Mizacı neyse o oluyor sen ne yaparsan yap. O yüzden piyango gibi düşünün. Çok büyük sorumluluk. Ha bir de eşiniz destek çıkmayacak bir tipse 100 kere düşünün çocuk yapmayı. Çünkü geri iadesi olmuyor bebeklerin.

Teşekkür ederim gittik tabi rota virüs bizede bulaştı maalesef Allah nerde şifa bekleyen varsa şifa versin inşallah

Bu tür konularda aynı şeyi defalarca yazdım ancak kendimi tutamayıp yine yazacağım :) yıllar yıllaaar önce bdv konularında gezinirken yeni anne olmuş bir hanımefendi konu açmış, ben bebeğimden dolayı vcye giremiyorum, tükendim yazmıştı. Gerçekten tüm saf duygularımla neden tuvalete giremediğini anlayamadım, el kadar bebek kalkıp elini ayağını tutacak değil neden gidemiyor ki diye düşündüm. Seneler sonra bingoooo :) eğer kolik bir bebeğiniz olursa kucağınızdan indirdiğiniz an sanki dövüyormuşsunuz gibi, işkence ediyormuşsunuz gibi ağlamaya başlıyor. Kucağınızdan indirip gidemiyorsunuz. İlk 4 ay gece 23.00da başlayıp 02.00' a kadar kesintisiz çığlık çığlığa ağladı benim kızım. Lafı fazla uzattım ancak sorunuzun cevabı biraz da bebeğin mizacına bağlı. Eğer karnı tok, altı temizse sorun çıkarmayan bir bebekse nispeten daha kolay, ama kolik bir bebekse aman Allahım aman.

Bu konuyu oğluma burun spreyi sıkabilmek için 5 saat takla attıktan sonra görmem... evet çocuk bakmak çokk zor

Kesinlikle öyle çok haklısınız.

Bebeğin olduğu kadar annenin de sınırları önemli tabi ki. Siz sağlıklı ruh haline sahip olacaksınız ki bebeğiniz de olsun.

Destek olacak birileri varsa, eşin aktif babalık yapacaksa o kadar da zor olmaz ama yaşam biçimi kökten değişiyor onu da kabullenmek lazım.

Ya orası kesin öyle. Hepimiz bir şekilde hazırlanıyoruz da yaşamak farklı oluyor işte. Sadece yaşarsan yaşayacağın bütün duyguların çooook normal olduğunu ve her kadının yaşadığını bilmelisin. Keşke doğumdan önce biri bana bunu söyleseydi. Kendi kendimi ben teselli ettim hep.

Çocuk olayı tamamen sürpriz yumurta ne çıkarsa bahtına. Büyük kızımdan sonra çocuk sahibi olmak tövbe yok asla diyodum. 4 ay önce küçük kızım oldu iyiki olmuş diyorum. Büyük kızım kolikti uyku banyo gezme herşeyi unutmuştum. Küçük kızım da tam aksine maşallah. Destek alacağınız kimse yoksa her halükarda zor çünkü sosyal hayatınız bütün düzeniniz onlara göre değişiyo ben en son ne zaman sinemaya gittim unuttum mesela. Destek alabileceğim kimse yok. Şuursuzca gezdiğim günleri tembellik yaptığım günleri özlüyorum.

Bir kere de hastanede kan alırken çok ağlıyor ben dayanamıyorum dışarda duruyorum kan alan hemşire yine annesi yok mu diyor? Sanki tek ben doğurdum. Babası var niye özellikle ben? Bu baskı var hep kadina. Elimde mama sisesi görünce aa mama mi veriyorsun? Aa sen yok musun gibi gibi. Daha bugün okulda mebbise benim kızlık soyadim geç işlenmiş. Herkes o kim diye birbirine soruyor? Kaç yıldır ogrenemediler. Yazılı kağıtlarına biri kizlik soyadını diğeri esimin soyadını yazmis. Kimse ikisini birden yazmıyor. Sanki insanlık suçu işledim. Okulda iki soyad kullanan tek benim bu da değişik öyle eski nesil bir okul da degil. Kadın olmak cidden zor.

çok teşekkürler az çok bir mantığı varmış demek ki... ben de çocuğum olduktan sonra başkalarının çocuklarını daha çok sevmeye başladım... eskiden çocuk sevmeyen bir insandım galiba bu gözü dışarda olma olayı bende de oldu :)

Zorluk kişiye göre değişiyor. Dünyanın en orijinal duygusu. Müthiş bır sevgı oluyor. Pişman olamıyosun. Evlat sevgısı bambaşka bırşey. Anne olmak cok guzel, hep söylerim kızıma hayat dansımsın derim. 3 yıldır ve gebelikte bırlıkte 4 yıldır evdeyim. Benım ıcın zor olan kısmı ben cok sevıyorum başarıyı. Bırşeylerı ortaya çıkarma arzumu yenemıyorum. Aktif olmayı hayatın ıcınde güncel olmayı sevıyorum, sadece 3 yılda 40 a yakın cocuk gelişim kitabı okudum yetmedi yedıtepe üniversitesinin cocuk gelişim sertifikasını aldım, doyurmuyor bunlar benı. Bu hafta iş başvurusu yaptım, sadece cocugumdan dolayı degıl, bana cok ıyı gelecek cunku ben böyleyim böyle biriyim. Ama cok var cevremde iş hayatından bıkmış artık evinde sakin yaşam süren ve çok mutlu huzurlular. Her kadın farklı kişilik yapısına göre değişiyor. N

:)) Güç mü kaldı, kafa mı bıraktılar insanda :)

Aaa çok üzüldüm. Benim beslenme düzenim hiç değişmedi. Ne iştahım azaldı ne arttı. Kusma filan da hiç olmadı. zeynones

Kesinlikle ev hanımları için çok daha zor. İşten geldiğinizde 4-5 saat ilgileneceksiniz belki sonra uyutacaksınız. Sabah evden çıkacaksınız ama ev hanımları öyle mi tüm gün gece gündüz bir arada. Fiziksel yorgunluk harici beynen de yoruluyorlar. Çalışanlar işe evden çıkıp değişik ortama giriyorlar en azından Farklı insan yüzü görmüş oluyorlar. Başlığa gelecek olursam çok çok zor gerçekten bilseydim böyle olacağını eşim yine çocuk isterdi ama tek basıma korunup çocuğum olmuyor bile diyebilirdim bana çok zor geliyor. Dip not ben rahatıma düşkün 3 yaş ve 6 aylık bebe annesiyim.

Çocuk olduktan sonra hayatınız boyunca hep çoçuklu olacaksınız zaten. Bir iki yıl es vereyim deme şansı olmayacak. Ve sorumluluğu ömür boyu... Yerinizde olsam eşimle iki yıl daha başbaşa vakit geçirmeyi tercih ederdim, bol bol bunun tadını cikarirdim. Yaşınız çok genç, her hangi bir sağlık probleminiz de yoksa acele etmeyin derim, çocuk kaçmıyor

O tamamen şöyle, hayat zaten birincide kayıyor. Eski hayat yüzde yetmiş oranında yok, e o zaman ikinci de olur deniyor. Ama tekle iki çocuk arasında on çocuk falan var, haberleri yok. İkiden sonrası zaten farketmiyor bence, ikinci ile hayat yüzde doksan dokuz bittiğinden, yaşamışım yaşamamışım ne fark eder 3 ya da 5 ile de en fazla birlik dilim kayıp olabilir mantığı devreye giriyor. Çocuk konusu bir de bağımlılık, iki tane büyüttüm, büyüttüm dediğim büyük 5 küçük 4 yaşında Gözüm hala dışarıda bebeklerde, arkadaşlarımın bebekleriyle mümkün mertebe ben ilgilenirim onlar rahat etsin diye. Aklım az daha giderse yaparım üçüncüyü, hayat kayık zaten

Ben de doğurana kadar kustum, 6 ay sadece serumla sonrasında da çok kısıtlı beslenebildim bulantıdan. Üstüne bir de covid ve getirdiği hastalıklar parti yaptılar erken doğum yaptım doğum kadar büyük bir nimet yoktu.

Aslında kimse içerlemedi yazınıza. Ama uykusuzluk, yorgunluk, sıcak yataklarda uyumaktan çok farklı bebek bakmak. Burada bahsettiğinizden daha ağır koşullarda çalışanlar var. Size göre öyle olabilir ama pek çok insan gece uyuyup, gündüz çalışmıyor. Kariyeri için gecesini feda eden çok insan var. Yani uykusuzluk, yolculuk size has değil. Belki kendinizi cesaretlendiriyorsunuzdur bilemeyiz. Ama inanın işin iç yüzü hiç öyle değil. Gece giyindiniz, çıktınız uçuşa 18 saat gittiniz. Sonra vardınız ve dinlendiniz. Annelik işte öyle değil, mesai yok, dinlenme yok, yemek yemeye, banyo yapmaya hatta tuvalete bile gitmeye zamanınız olmayacak. Burada annelerin pek çoğu bilir ki ilk 1 sene sıcak çay, kahve, sıcak yemek, bunlar mümkün değil. Ben kızım 1,5 yaş civarındayken elime geçen kulaklıkla müzik dinlediğimde müziği ne kadar özlediğimi fark etmiştim. O zamana kadar aklıma bile gelmemiş inanabiliyor musunuz? Kimse moralinizi bozmaya çalışmıyor, aksine gerçeklere hazır olmanızı, şoka girmemenizi tavsiye ediyor.

Bağırırken? Ksjsjjd bebeklinick Bu karanlığın sebebi

Evet zor ama zor diye kacamazsin ki illaki cocuk şahini olacaksın bence tam zamanı İlk zamanlar zor oluyor çalışırken ama büyüdükçe oturuyor duzen

Çocuğum yok İdeal dünyadan cevap vereceğim Çocuk bakmak zor ya da kolay demek bana pek mantıklı gelmiyor Daha çok gerçekçi beklentilerin olmasıyla ilgili bence Yani hem çocuğum olur hem eski hayatımı aynı düzende yaşarım beklentisi gerçekçi değil Çooook uzun sürecek bir sorumluluk alacağını bilerek yola girmek gerekiyor Daha da önemlisi eşiniz size ne kadar yardımcı olacak, bu yolculukta yüklerinizi ne kadar paylaşacak bunu iyi değerlendirin

Ay sen çocuk bakmak çok zor diyen HERKESE kulak asma Evet bir çoğu doğru söylüyor ama abartanda var Bir yakınım çalışıyor Öğlen 4 e kadar çocuklara bakıcı bakıyor. 4ten sekize kadar kızın annesi yani anneanne bakiyor. Bahsettiğim kişi 6 da işten geliyor... Eşi de sekizde gelince anneanne gidiyor Artık çocuklara eşiyle kendisi bakıyor o da ona kadar filan. Dokuzda onda çocukların uyku saati Ama çocuk bakmak çok zormuş cooook... Sana da zor olmasın be kardeşim diyesim geliyor

Bi de benim çocuk da benim gibi. Resim çizelim anne diyor. Bana çizdirtiyor e ben de istemiyorum sen çiz ben bakayım diyorum bu sefer o sen çiz ben çizemem diyor. Göstereyim aynısını çiz diyorum hayır istemiyorum diyor. İstiyor ki koltuktan atlayıp yerde yuvarlanayım. Valla popomu zor kaldırasım geliyor.

Bence çok zor. Benim çocuğum yok ama üst kat komşumun var. Çocuk her ağladığında ben de uyanıyorum. Akşamları da çığlık çığlığa aralıksız yarım saat ağlama rutini var. Allah annesine ve bana sabır versin

Zor evet ama bebek istiyorsaniz beklemek de sadece yaşayacağınız zorlukları ertelemenize neden olur. Çalışan ve iki çocuk annesi biri olarak söyleyim çocuk olunca alışverişe çıkmak arkadaşlarla vakit geçirmek yalnız kalmak hatta banyo yapmak hatta ve hatta hasta olmak bile lüks. İşe gitmek dinlenmek gibi bişey benim için. Eş desteği çok önemli kesinlikle. Eşinizin sizi yalnız bırakmamasını sağlayın tek başına bakmak gerçekten çok zor. İlk iki üç yaş çok zor ama en güzel zamanları bence. Büyüdükçe rahatliyorsun eski zorluğu kalmıyor o zaman da rahat batıyor ikinci olsun diyorsun böyle böyle büyüyorlar herkes nasıl bakıp büyütüyorsa söz de öyle buyutursunuz korkmayın

Zor olan şeyler güzel olamaz mı? Güzelliği zorluğuna değer. Bu yazdığınız ne alaka? Evet uykusuz kalıyorsun, zorluğu var ama güzelliği çok daha fazla. Güzelliği var diye zorlukları yok mu sayalım? Ben de ikinciyi istiyorum. İstemem zor olduğu gerçeğini değiştirmiyor ki. Oğlum neredeyse 3 yaşına geldi. Şu an hiçbir zorluğu kalmadı bana. O yüzden bebek fikri sıcak geliyor yine ama ilk 6 ay asla çocuk filan yapmam diyordum bir daha. Bir de ilkinden sonra ikinci, üçüncüye daha kolay adapte olunuyor. Çünkü zaten biliyorsun ne geleceğini. Ama ilk çocukta sudan çıkmış balığa dönüyor insan.

Aile desteği yada bakıcı, yardımcı gibi destekleriniz olacaksa çok zor değil ama tek başına olmak bence çok zordur. Ben gerçekten bakamazdım tek başıma, mümkün değil. Önceki

Ama bi gülüşü var

B Bonnylee Bence çocuk bakmak zor ama çocuğun en zor kısmı doğumundan itibaren onu düşünüyor olmak asıl zor olan

Erkek hemşire olsa sormazdi. Kadinlar hep rekabet içinde, kendi egosunu tatmin peşinde bide. Bu cinsiyet ayrimini en çokta kadinlar yapiyor. Hele konu çocuksa. Kizim kaç defa sadece babasi ile doktora gitti. Hiçte kendimi kötü his etmem. Tek başima yapmadim ben bu çocuğu.

Yaw hiç bir bebek kolay değil ama benim kızım inanılmaz hareketli

"anne olmak zor ama gülüşü yeter" diyor nil karaibrahimgil. "çocuk da yaparım kariyer de" diyen de oydu. çok etken var bu konuda. ev hanımı olmak da zor. çalışan kadın olmak da. büyükşehirde çocuk büyütmek zor. belki kalabalıklar içinde yalnız... küçük bir şehirde olmak da zor. belki de kimsesiz kalmak... iki çocuğuma da 1 yaşına kadar ben baktım. ama ilk çocuğumda tek başınaydım. işe dönünce bakıcımız oldu. ikinci doğumdan sonra ben evdeyim diye yollarımızı ayırmadık. işe dönecektim ve yeni birini bulmak istemedim. ikinci çocuğum bu sayede çok daha rahat büyüdü. çünkü ev işi yemek ya da çocuk bakımını paslaşabiliyordum. gerçi ufaklığı ilk 6 ay kucağına bile vermedim bakıcımızın sanırım :) ilk çocukta acemilik oluyor. ne kadar okursanız okuyun, ya da yakınızda bir bebek olsun yine de "anne olunca anlamak" diye bir şey var. elbette her şey insanlar için, sağlık sorunları olabilir, iş hayatımız çok yolunda gitmeyebilir, ne bileyim travmatik olaylar yaşamış olabiliriz vs. ama hamileliğin huzurlu geçmesi, sakin olmak, ve doğum sonrasında da yine sakin ve huzurlu olmak çocuğa yansıyor bu çok net. süreçlerde zorlayıcı şeyler mutlaka oluyor. bunların bir süreç olduğunu, geçeceğini düşünmek ve çok sinir bozucu olacak biliyorum ama gerçekten "anın tadını çıkarmak" gerekiyor. babanın desteği, paylaşımı çok önemli. bir de yargılayıcı, manipülatif olmaması elbette. genelde baba dışarıda çalışıyor anne bir süre evde. evde diye bütün ev işlerini yemeği, bebek bakımını yapması bekleniyor anneden. bu monoton döngü anne için yorucu yıpratıcı oluyor. bunun için ev işi, yemek diye aşırı titiz olmamak lazım. bunları dert etmemek lazım. tabi ki bebek için temiz bir ortam sunmak gerekiyor. çekirdek aile dışındakilerle dengeyi iyi oturtmak lazım. aslında güzel yürüyen sağlıklı bir evlilikte çocuk büyütmek, tüm toplumsal zorluklara rağmen, çok güzeldir.

aa bizimki de aynısı gece 4 ten sonra yatağa geliyor. :)

Şöyle ki bende bu soruyu merak edip sordum çocuk 3 yaşına gelince bunların hepsi unutuluyor dedi. o yüzden ikinci kez aynı hataya düşüyoruz dedi :))))) Benimki 2 yaşına girdi ilk 4 ay sürekli ağlayan hiç susmayan gazlı bir bebekti ve resmen hayata küsmüştüm şimdi gerçekten o günleri o acıyla hatırlayamıyorum bile. Sanırım bundan oluyor bu. P

Sanane. Baya icerlemissiniz yazımabeni alintilamayin ve lütfen kızım falan gibi hitaplarda bulunmayın.

O yorumları yapanlar sen daha 1 çocuk yapmaya tam karar veremeden 2. yi yapacaklar yalnız, haberin olsun.

Doğru demişler. Çok zor, bir anda insanın hayatı değişiyor, nefes alacak vakit bulamıyorsun. Bazen kucağımda bebekle tuvalete gidiyorum. Ama kokuları dünyaya bedel. Bir gülüşleriyle tüm gün liseli aşıklar gibi geziyorsun. Altını değiştirirken bacaklarını yemek istiyorsun. Uyuduklarinda bakıp bakıp iç geçiriyorsun. Ne kadar hızlı büyüdüklerini görünce de bi çocuk daha yapmak istiyorsun Ben de öğretmenim. Bebeklerimin ilk yaşına kadar yanlarında ben olmak istediğim için ücretsiz izin aldım. Maddi durumunuz müsaitse bunu da düşünebilirsin.

Su çok güzel, gelsenize

Her bebek farklıdır, ilk bebeğimde acemiliginde etkisiyle evden hiç çıkamadım çok hareketliydi biyere gitsem gittigime pişman oluyordum. Ama şimdi bebeğim hiç evde durmadı diyebilirim iki üç haftalikti biz geziyorduk :)) zaten evde durup bunalıma gireceğim bir vaktimde olmadı bebekte bize ayak uydurdu. Ama zor ya da kolay iyikide varlar tabii ki. Durduk yere gelip öpmeleri dünyaya bedel. Zor dediğiniz kısım en fazla iki sene. Sonra kreş vs onlarda hayata atılıyor korkmayın.

Bende böyle düşünüyorum kesinlikle, çalışan annelerde eve yetısmekde zorlanıyor haklı olarak. Cok bunaldım bu hafta iş başvurusu yaptım. Bencilce gelıyor bu fıkır bana biraz ama yapamıyorum artık evde. 3 yaşında evde yapabilecek bırsey kalmadı, onunda sosyalleşmek gerekıyor. Normalde 5 yaşında başlamak ıstıyordum ama daha fazla dayanamayacagımı anladım. Benımde sosyalleşmeye hayatın ıcınde olmaya cok ihtiyacım var. Bu durumda cok saglıklı olmuyor

Herkes uykusuzluktan, gazdan, ağlamadan, tuvalete gidememekten, banyo yapamamaktan, soğuk çay kahve içmekten bir sürü şeyden şikayet edip nasıl ikinciye doğuruyor ben de onu anlamıyorum. Benim çevremde böyle annelerle kaynıyor. Kimse bebek bakmanın, çocuk yetiştirmenin kolay olduğunu söylemiyor ki zaten. Daha bir tane pozitif bir şey söyleyene denk gelmedim. Bunu diyenin tek de değil iki çocuğu oluyor ama orası enteresan. Hani pişman olmuş da itiraf edemiyormuş gibi geliyor çoğu kişi bana. Ama nedense ikinciyi de yalnız kalmasın diye peşinden yapıveriyor. Belki de bu şikayet edip anneliğin ne kadar zor olduğundan yakınanlarda bir sorun var bilemiyorum. Ben gayet durumun başıma geleneceklerin farkındayım. Evet uykusuzluk çok zorlayacak, bazen ağlayacağım isyan edeceğim, yorgunluğa dayanamayacağım, eski hayatımı özleyeceğim bir sürü zorluk yaşayacağım ama hepsi bir gün geçecek. Sonsuza kadar sürmeyecek. Bu durumu ne kadar kabullenebildiğinizle alakalı. Başa gelen çekilir. İlla eski hayatımı yaşayayım derseniz olmaz tabi. Annelik dur ya iki gün yapmayayım bir yere tatile gidip kafa dinleyip gelirim diyebileceğiniz bir şey değil. Ayrıca sırf bebeklik zor değil ki çocuk yetiştirmenin her aşamasının kendine göre apayrı zorlukları var. Bunları bilip ona göre doğru kararı vermek lazım diye düşünüyorum. Aksi takdirde hayat hem anne için hem bebek için çekilmez olur.

Kusura bakmayın istemsiz bir gülme geldi doğum yapın sonra tekrar buralarda olun lütfen merak ederiz sizi

Bu arada sizde de oldu mu bilmiyorum belki saçma gelecek ama, içimde acaba benim çocuğum olacak mı diye bir kaygı da var. Anormal gelebilir ama "ya olmazsa" diye belki de bir kanıtlama çabası. İçgüdüsel olabilir, hani toplumda da maalesef "çocuğun var mı" Sanki bir başarıymış gibi, sağlıklı olduğunun, evliliğinde herşeyin yolunda olduğunun kanıtıymış gibi bir izlenim oluyor ya belki de bunun etkisi bilemiyorum Kelebekmf

Her bebek farklıdır. Büyük oğlum, oldukça mız mız, iştahsız, harketli ve ağlak bir bebekti. Calışıyordum, eve 14.30 da geliyordum. Annem bakiyordu ben işteyken. Işte değil de, evde çok yoruluyordum.. hem tecrübesizlik hem de ilk bebegin böyle zor olması pek de iyi bir deneyim olmamıştı. 30 haftalık doğmuş bir prematüreydi bu arada.. Kücük oğlum, sakin bir bebek. Ben de tabi ki artık daha deneyimli anneyim.. yine ben isteyken annem, bazen kayınvalidem bakiyor, işten 14.30 da geliyorum.. büyük okuldan gelene kadar herşey sakin.. Büyük oğlum geldi mi, yatana kadar ev savaş alanı.. beni yine büyük yoruyor yani.. Cidden bebekle alakalı bir durum bu.. her bebek çok yormuyor insanı.

Henüz 2,5 aylık bebenin beşiğini sallarken yazıyorum Bu mesajı evet çok zor bi şey bebek bakmak mesaisi yok çünkü 7/24 çalışıyorsun istifa hakkın yokama ilk 1 yılı atlatınca rahatlıyorsun

Hayatınız tabi ki değişiyor ama değişince ille kötü olacak diye bir şey yok, sonuçta evlenince de hayatınız değişmedi mi bekarlıkla aynı yaşıyor musunuz? Bence en önemli konu annenin ve babanın mutlu olması yani örneğin eşle, eş ailesi ile ya da iş hayatında sıkıntınız varsa tahammül seviyeniz düştüğü için zorlanıyorsunuz. Ya da genel olarak dışta stres yaratacak şeyler olmasa da çok mükemmelliyetçiyseniz ufacık bir şeyi bile büyütüyorsanız eş ailesinden veya kendi ailesinden beklentiniz büyükse zorluklar daha fazla oluyor. Sonuçta dünyaya yeni gelmiş bir birey ve ilkel beyinle hareket ediyor yani bir şey isteyince ağlıyor dünyayı keşfetmeye çalışıyor falan bazen insanı çok zorluyor. Psikolojik olarak hazırsınız, evlilik oturmuşsa ve bir bebek istiyorsanız gayet keyifli bir şey bence çocuk sahibi olmak. Blackangel95 Cehenneme Giden Yol Iyi Niyet Taslariyla

Gerçekten istiyorsanız ve çocukları seviyorsanız zorlukları ikinci planda kalıyor. Ama naçizane tavsiyem en az 3 yıl evliliğiniz oturana ve birbirinizi iyice tanıyana kadar beklemeniz çünkü çocuk evlilik hayatının bambaşka bir yöne evrilmesine yol açıyor. Birbirlerini yeterince tanımadan çocuk sahibi olan çiftler daha sonra yaşanan sorunları çocuğun varlığına bağlıyor Aslında değişen şey hayatın akışı. Yaşanılan olumsuzluklardan yine en çok çocuklar etkileniyor. Biz 4 sene bekledik ama keşke 1-2 yıl daha bekleseymişiz diyoruz bazen eflinam

Söyle düşün canim zor diyen kadınların en az %90i 2., 3. Çocuğu da yapıyor. E hani zordu yahu. Bi arkadaşımda her evlenene nişanlı olana evlenmek pismanlıktır evlenmeyin özgür hayat en güzeli derdi. Ama kendisi evliydi. E bosan diyorduk mutlu değilsin galiba kocandan aa yok olur mu cok seviyorum kocamı diyordu. Yani milleti anlamak zor Çocuk bakmak illaki meşakkatli ama kaç bin yıldır doğuyoruz, doğuruyoruz büyüyoruz. Ben 4 senedir evden çalışıyorum kızıma da kendim bakiyorum arada kv geliyor. Sezeryan oldum ilk gunun gecesi hastane dahi kizimin altini kendim degistirip kucagima alip emziriyordum. Zor muydu o an icin evet ama suan olsa ne guzel gunlerdi diyorum.

Bunlar sonsuza kadar sürmediği için insan dinlenince tekrar aynı heyecanları yaşamak istiyor, Çocuğuma kardeş yoldaş olsun diyor, bir kardeş yaparsam büyük olan üstümden iner diyor. diyor da diyor...

Az daha gezsenize ya baş başa, el ele, göz göze... Bize inat..

Her bebeğin durumu farklı olduğu gibi her birimizin zorlukları kaldırma süreci de farklı. O sebeple zor yada kolay diye net bir ifade kullanmak mümkün değil. Benim için hamilelik çok daha zordu sırf hamileliğin ürkütücülüğü yüzünden 2. çocuk fikrine mesafeliyim. Bazısının da hamileliği prensesler gibi geçiyor bebek uyumuyor vs... Bazısının hepsi kolay oluyor. Dilerim herkesinki kolay olsun

Benim ilk bebeğim çok rahat büyüdü. Gaz sancısı, uykusuzluk gibi bir sorunum olmadı. Hastalandığını bile hatırlamam doğru düzgün. Diş çıkartma dönemimiz bile olmadı tesadüfen görürdüm diş çıkardığını ve hep 4 er 4 er diş çıkartırdı ama 2 numaralı çocuğum bu saydıklarımın hepsini yaşattı bize. Benim eşim çocuk bakımında çok destek olur ayrıca. Büyükler okula başladı banyolarını yaptırır, gezmeye götürür, kişisel bakımlarına yardımcı olur, ödevlerini yaptırır. Ben işe giderken 3 numaralı miniğimin bezini değiştirir, mamasını yedirir uyutur, gece çocuklar uyanırsa ilgilenir. Yani çocuk bakmanın zorluğu çocuğa ve eşinize bağlı birazda. Mızmız bir çocuğunuz olursa eş desteği olmazsa zorluk çekersiniz. yinandyang

Ben neye sinir oluyorum bir de. Bebeğimin aşıları varya oraya eşimle yolladim bir kere çok hastaydım o günde artık vurulması lazımdı. Bebeğimin maması da esimin elinde. Neyse hemsireler hep beni sormuş. Sanki anne olmadan olmuyor. İlla kadın dayatması olacak. Babam arabayı sürdü bebegim esimin kucağında gitti. Sürekli hemsirelerin azabi. Siz asınızı vurun bitirin. Sorgulamak niye durmadan? Ben oledebilirdim babası ozaman yurda mı verecek?

İnşallah uykuyu seven bir bebeğin olur da hiç zorlanmazsın.

Evet bebek olunca o duygular oluyir küçücük bir canlı sana muhtaç onu kucağına alırken emzirirken onun kokusunu çekerken bu duyguları fazlasiyla yaşıyorsunuz.. büyüdükçe size gülmesi harekeetelri her şeyiyle çok seviliyor.. merhamet şefkat sevgi bütün duygular iç içe.. bebeğim olduktan sonra bütün canlılara çocuklara dhsa farklı bakmaya başladım. Uykusuz olmak zor mesela ben hayatta sabahın 6simda güne başlamazdım.. çok severdim uykuyu şimdi çok alıştım 6 da güne başlamaya. Sabah 6daa minnak bebeyle güne başlıyoruz

Çocuk bakmak alışınca zor değil, alışana kadar zor ama. İlk 1.5 yıl biraz zorluyor ama ondan sonra gerçekten kolaylaşıyor. Biraz yetiştirme tarzınıza da bağlı. Size de bağlı. Çocukların tabii ki kendilerine has özellikleri oluyor ama yetiştirme biçimlerimiz de zorluğa oldukça etki ediyor. Ben çalışan bir anneyim. 2.5 yaşına kadar kendim baktım, şu an vicdan azabı duymuyorum işe gelirken. Çünkü yaza kendisi de kreşe başlayacak. Daha erken başlasam vicdan yapardım ama.

Ev hanımları için daha zor bence çünkü. Çalışan kadının bir çevresi, farklı bir ortamı oluyor bebekle yapışık ikiz olmuyor. Akşam bebeğini görüyor sadece. Ama çalışmıyorsa benim gibi 7/24 yapışık ikiz oluyor bebekle ve bebeğim zor bir bebek olmamasına rağmen ben çok bunalıyorum. Benim hiç desteğim yok ama desteği olanlar biraz daha rahat olabiliyor. Üstüne korunurken hamile kaldım ikinci geliyor şimdi ay neyse ben daha fazla yazmiyim yoksa siz hiç çocuk yapmayacaksınız korkudan

Ben bir şeye kızmadım. Genelde bebek bakmakla ilgili yapılan negatif yorumları eleştirdim. Kimsenin şahsına da bir şey yazmadım. Genel olarak konuyla ilgili düşüncemi söyledim. Belli ki sizin bazı öfke problemleriniz var. Normal bir insan tanımadığı birine şu son paragrafı yazmaz.

Kedigiller20

Çocuğuna göre değişiyor bence benim en küçük kardeşim nereye koysan orada kalan bir çocuktu. Gece annemle yatar, sabah annemle kalkardı. Ortanca kardeşim tam tersi bir felaketti, hiç susmaz sürekli ağlardı. Şimdi de hala sürekli konuşur Yani elbette zor olacak bazı şeyleri can büyütüyorsun kolay değil ama inan bana kiminle konuşsam herkes güzelliğinden daha çok bahsediyor. Yoksa diğer türlü kimse doğurmazdı. giggles Shady's back. Anneler

Annem de bana hep "siz çocuk oyalamayı bilmiyorsunuz" der. Gerçekten ben de sıkılıyorum çoğu kez. Yeğenlerimde belki çocuğun tadını alınca doydum ya da sorumluluğu ağır geldi, o yüzden. Annem çocuklarımla oynar, dikkatini dağıtır, ben de odun gibi bakarım :)

Ben inanıyorum o kişiye. Çok fazla kişinin baktığı çocuğa bakmak gerçekten zor. bebeklinick Bu karanlığın sebebi

Ben başlı başına antihamile bir insanım. Asla sevemedim hamileliği. Hareket kısıtlılığı, yataktan yuvarlanarak kalkma, gün be gün kilo alma, nefes darlığı, sağdan soldan aaa yüzün mü şişmiş aaa burnun kocaman olmuş. Toton buyumus diyemeyenler yüzün büyümüş diyor. Tek güzelliği sonu sanırım. Bir 5 yıl düşünmüyorum. Not: Bebek daha doğmadı.

Yani çocuk bakmak kolay diyen varsa çocuğu uslu sesi çıkmayan, karnını doyurup güzelce uyuyan bir çocuktur. Yoksa evet çok zor, ama bunca insan nasıl yaptıysa yapıyorsa siz neden yapamayasınız, hiç anne olmayacak mısınız olacaksanız ertelemeyin bence. Ayrıca ben de çalışan bir anneyim ve evet ev hanımı için daha zor olduğunu düşünüyorum çocuk bakmanın. Gün boyu çocuğunla olmak inanın yıpratıyor, doğum iznim bitip işime döndüğümde nefes aldığımı hissettim iki sohbet muhabbet ev işi çocuk dışında bir işe yaradığını görmek cidden insana daha iyi geliyor

Ya harika bişey. Tabi ki bir takım zorluklar yoğunluklar oluyor olsun ne olacak bebek o. Muhtaç öyle çipil çipil taaa gözünün içine bakıyor. Küçücük bebeğin ağlamasından niye dert yanıyor insan hiç anlamıyorum. Bakış açınızı değiştirin. Herşey sevgiyle alakalı. Daha bu gece sabahladık ama uykusuz kalmiyim diye çocuğumun olmaması bilemedim. Sex hayatı bozulmasın diye çocuk yapmayanlar işten güçten korkup çocuk yapmayanlar Herşeyiyle size muhtaç bir miniği büyütmek. Onunla herşeyi keşfetmek. Onunla öğrenmek. Onunla büyümek. Bence harika birşey. Tüm bunların çok ötesinde çok özel ve harika bir duygu bence.

Ben kardeşimin 2 bebeğine bakmış biri olarak 4 5 sene erteledim. simdi. bile hazır miyim bilmiyrum B

Eğer destek yoksa çok çok zor. Destek varsa çok zor :) Hem çalışıp hem çocuk bakmak yorucudur ama eve kapanıp sadece çocuk bakmak tüketici. Aileler destek olacak mı konusu çok önemli. Kimi zaman aile içinde bundan kırgınlıklar çıkıyor. Bakarım diyenler hiç bakmıyor veya kısa süre dayanabiliyor ya da bakıma dair anlaşmazlıklar çıkıyor. Eşiniz çok istekli olabilir ama bebek olunca ne kadar ortak olacak onu ancak siz tahmin edebilirsiniz - kesin olarak da bilemezsiniz. Çünkü zor bir iş olduğundan en istekliler bile ben yapamıyorum ki, seni istiyor, yarın işe gideceğim demeye başlayabiliyor. Evet çocuk büyük bir sevgi, büyük bir neşe ama bunlar doğduğu anda başlamıyor. Hem duygusal olarak bağlanmak bir süreç hem de bazı şeyler bebek büyüdükçe oluyor. O zamana kadar bebek bakımı anne için bir travmaya dönüşmüş olabiliyor. Uykusuzluk, açlık, yıkanamamak biri anlatınca anlaşılmıyor. Yaşamadan bilinmez yani. Ama zaten çok zormuş diye ertelemek de manalı değil. Erteleyince kolaylaşmıyor. Ha çocuk olursa şunları yapamam, bunlar da içimde kalır dediğiniz şeyler varsa erteleyin. Yoksa zorluk konusunda yapılabilecek şey en zora gerçekçi bir şekilde hazırlanmak

Evet.

Bakmak zor ama çok guzel. Tabi kendinizi maddi manevi hazır hissetmeniz şart. Hazır değilken olmaz kesinlikle. Gece 15 kez uyaniyorumdur 9 aydır. Ama hiç öf demedim. Eğer hazör hissetmedigim donemde olsaydı çok zorlanirdım A Ankee Nirvana Anneler

Bakmayın siz o çevrenizde aman şöyle zor aman öldüm bittim, diyenlere madem bu kadar zor niye yapmışlar çocuğu. Özel ilgiye muhtaç, huysuz vs çocukları bu hesaba katmıyorum, normal ilgi gösterilmesi gereken çocuklar için söylüyorum. Bazıları yakınmayı sever, kendine acınmasından vah vah tüh tüh denmesinden hoşlanır. Ha zor mu çocuğa bakmak, evet başlarda zor gelir. Çünkü yıllarca hiçbir canlının sorumluluğunu almadınız, istediğiniz saatte yatıp kalktınız, istediğiniz yere düşünmeden gittiniz. Çocuk olunca böyle yapamayacaksınız, bir müddet sadece çocuğa uygun yaşamanız lazım. Ama azıcık büyüyüp ele avuca gelince ve birbirinize alışınca, planlı programlı şekilde alıp çocuğunuzu istediğinizi yaparsınız. Çocukları seviyormuşsunuz, her anlamda hazır olduğunuzu düşünüyorsanız yapın. Herkesin karakteride şartları da farklı, kimseyle kıyaslamayın kendinizi. Çok severim çocukları, ilk bir sene bir kaç saat uykuyla gezdim ama buna rağmen elimde olsaydı yapardım üç beş çocuk

Evet dogru soylemisler hayatiniz onceliginiz standartlariniz yasam tarziniz uykunuz gezdiginiz yerler arkadas ortamlariniz herseyiniz degisiyor. Ama guzel bisey istiyorsaniz neden olmasin. Benim fikrim biraz daha kari koca basbasa yasamaniz. Cocuk icin engel bi durum yoksa birbirinize biraz doyun 3. Bir kisi gelince geride kaliyor bu anlar. Ama cok guzel bi duygu cok guzel anlar da o 3. Kisiyle geliyor.

Peki normal hayatında sa geceleri 2-3 saatte bi uyananlara ne oluyor? Onlar da mı zorlanıyor? Önceki

Bir gün zaten yapacaksanız ne kadar erken o kadar iyi.. Şu kadarını söyleyeyim ben evli ama çocuksuz arkadaşlarıma hemen bebek yapın bu kadar rahat olmanız bana batıyor diyorum :)))) Zor gerçekten çok zor.. Gerçekten anne olunca geriye siz diye bir şey kalmıyor özellikle ilk 2 yıl acayip zor.. (henüz çocuğum 2 yaşında sonrasını daha deneyimlemedim) Ne gönlümce banyo yapabiliyorum ne wc ye gidebiliyorum rahat rahat.. Düşünün artık.. He birde çalışan anneyim evi de bi şeyler götürüyor artık. iş sonrası vaktimi çocuğa ve yemeğe ayırdığım için hiç bir şey yapamıyorum... Evle birlikte sanki beynimde darmadağın.. Evet çok zor ama onun saçının telini dünyaya değişir miyim? Dünya münya gözümde değil tüm dünyam o benim.. İşte böyle tezat bişey bu annelik..

COOOOKKKKK ZOOORRRRRR

Düşünüyorsanız yapın zamana bırakmayın Zamanla her şey rayına giriyor cunku. Çok zor diyenler genelde 3-5 cocuk yapıyor Kolay olan bir şey yok Aynı zorluğu suan çekmeseniz ileride çekeceksiniz ve yas ilerlemeden yapın Çünkü gebeliklerde problem oluyor ileriki yaşlarda ve enerjik olamıyor anne

Bebeğiniz çok şanslı. Böyle sevgiyle büyütüldüğü için A Anlayann

Kudra gel buraya Bebekli hayat çok yorucu çooooooook. Belim kopuyor. Uyumuyorrr ve en kötüsü diş çıkıyor Anneme kaçtım Allah razı olsun kadından. Konu sahibi ben 31 yaşındayım ve zorlanıyorum. Çocuk cidden genç işi.

Altına net bir şekilde imzamı atıyorum :)) tek fark ben bebeğe doydum, bakıp ilgilenmek tamam ama daha doğurmam..

Zor zor zorrr, destek de bi yere kadar. kimse annenin yerini tutmuyor. hele benim gibi illa emzircem diyorsanız ilk 2 yıl bitik. eşinizin yardımcı olması lazım, hatta yardım filan değil bu çocuk bizim, ortak o halde sorumluluklar da ortak demesi lazım, ve emzirme hariç herşeyi yapması lazım. yapmasa da geçiyor zaman ve çocuk büyüyor ama zor ve giderek bazı anlamlarda zorlaşıyor da zorlaşıyor. 3.5 yaştan bildirdim. sevgiler, hakkınızda hayırlısı olsun. not: yatılı bakıcı alırsanız, geceleri o bakarsa, ve mama desteği alırsanız, hem siz hem eşiniz rahat eder. o vakit rahat olur. bir de uyku eğitimini araştırın, hayırrr söyle zararlı böyle zararlı diyenler olur, siz kendi araştırmanızı yapın. inanın en kötüsü uykusuzluk. ona çözüm bulursanız, bol bol da destek ile, ancak öyle rahat geçer.

Bu işin ev hanımı çalışanı fark etmez insan yetiştirmek başlı başına zor bir şey ama aynı ölçüde evladının olması mutluluk verici bir durum. İki 2019 5 Şubat'ta yaptığım testte çift çizgiyi gördüğümde hayatımda daha önce hiç yaşamadigim kadar mutlu oldum. Oğlum şuan 2 yaşında hergun bana kat kat fazlalarini yaşatıyor ama kolay mı değil. Tükenmiş hissesiyorsun, yetersiz hissediyorsun, her şeyde kendini suçluyorsun zor maa aynı ölçüde sevgi ve mutluluk da var

Ahahaha işe gitmek ile bebek bakmayi kiyasliyorsun. En basiti sabah erken kalktiğinda yine kesintisiz uyumuş oluyorsun o noktaya kadar. Her 2 saatte uyanmak , şansizsan tüm gece uykusuz kalmak, gögüslerin arada patlamasi , hormonlarin halay çekmesi,. Yorgunluk nedir sen 40 saat uçuş yapsan bile anlamazsin. Bebe yorgunluğu hepsini kolaylikla ezip geçer. O bebek arabasini aldin ya, instamom gibi gezeceksin demi. Ha işte, hiç haberin varmi bebek ile evden çikmanin zorluğunu? Yok bezi, islak bezi, battaniyesi, ekstra kiyafet, biberon,.. ile çik. Ondan sonra bebeği giydirdin, tam gitmeden kusuyor. Kiyafet tekrar değiştir. Haa sonra bi baktin altina etmiş, bez değiştir. Sonunda çiktiniz nihayet. Bu defa 10 dakika sonrada "beni burdan çikartiiin" diye ağlar. Haa ne diyoduk doğru ev sicacik bebe sicacik falan kizim

Zaten ben kimseyi anlamıyorum. Bu kadar kötü ve yorucu bir şey olsa bu kadar insan doğurur mu? Hadi doğurdun neden ikinci diye sormazlar mı adama? İnsanlar artık çok tembel buna inanıyorum. Öyle bir anlatıyorlar ki, içinden şeytan çıkacak sanıyor ınsan Lütfen sizde akışa teslim olun ve böyle olumsuz şeyleri düşünerek kendinizi ve enerjinizi tüketmeyin. A Arya_Stark01

Z O R.

ahah güzel demişsin gülüşü yeter değil de aslında "bir gülse yeter" gibi

E zor tabi ki. Her aşaması ayrı zor. Ama bu kadar insan bakıyorsa siz niye bakamayasınız. Bence sizin için erken, hem yaşınız genç hem daha yeni evlisiniz. Niye evliliğin, hayatın tadını çıkarmak yerine hemen çocuk?

ya yok be arya daha inan geçmişte ağlayan arakadaşımın bir hafta sonra "yine hamileyim çok sevinçliyim" dediğini bilirim. daha önce de yazdım, bir de bu kulaklarım bu cümleden sonra "2 aydır deniyorduk aslında"yı da duydu. bu insanları anlayamadım hiç. anne oldum, anne olunca da anlamadım

Ev hanımıyım. Evet çok zorlanıyorum ikinciyi düşünmüyorum. Çocuğun olacağını bilseydim 33-34 de doğururdum

28 yaşında iki kız annesiyim. Evlendikten 2 ay sonra hamile kaldım, biri 5 diğeri 2 yaşında. Kolay diyemem ama zorluğa da alışıyor insan bir süre sonra onlar sayesinde daha pratik biri haline geliyorsun. Zor olan kısmı benim için fiziksel yorgunluk olmuyor. Bazen yalnız kalmak, tek başıma dışarı çıkıp sadece yürümek istiyorum. Anne olunca bunları yapmak bile oldukça güç. En azından benim için öyle. Ama hiç pişman olmadım keşke daha geç olsalarmış demedim. Varlıklarına bin şükür.. T turkkadini

Yaşamak mutlaka farklı Burada çocuk konularına yorum yazarken de hep ideal dünyadan yazıyorum derim Çünkü bilmekle uygulamak, yaşamak aynı asla değil Yine farazi örnek vereceğim birinin çocuğuna tavrını eleştirebilirim ama belki aynı durumda o kadarını bile yapamam Çünkü henüz deneyimlemedim Ben olabildiğince gerçekçi baktığımı düşünüyorum aslında olaya Hiç yaşamamış biri ne kadar gerçekçi bakabilirse artık Uyku konusunda da düşüncem şu Mutlaka zorlanacağım Zorlanmamak ne mümkün? Ama hiçbir zaman kesintisiz uyuyan biri olmadığım için kesintisiz uyuyanlar kadar zorlanmam diye düşünüyorum Ama sonuçta hepimiz zorlanacağız

Aynen. Bu uykusuzluğu az uyumak zannediyorlar ama mevzu hiç doğru dürüst uyuyamamak. Bana da diyorlardı da aynen ben de böyle düşünüyordum ama yaşamak çok farklı. Gece toplamda 2 saat uyuyup onun da 10 kere bölünmesi ve bunun aylarca sürmesi hiç kolay değil. İnsanın dengesi şaşıyor.

Siz çalışırken kim bakacak bebeğe? Ben de çalışıyorum ve bulamadım birini maalesef

13 aydan bildiriyorum; insan ya zorluğa alışıyor ya da sonradan kolaylaşıyor tam çözemedim daha Şu ara daha rahat gibiyim Ama çok tatlı eşek

Elbette zor ama hayatımızdaki her zor şeyi ertelemiyoruz sonuçta. Evlilik oturduysa kendinizi hazır hissediyorsanız yaş olarak gayet uygun. Belirli bir yaştan sonra hamile kalmak da o süreç de zorlaşıyor. Zaten zorluğu bir tarafa bir bakışı, bir gülüşü dünyaya bedel.

Evlenen her insan illa birgün çocuk sahibi olmak istiyor. er ya da geç olacak isterseniz biraz gezip daha sonda da yapabilirsiniz eşim çocuk diye tutturmasa ben 3 sene yapmazdım tüm gün evde çocukla koşturmak çok zorrrr ama hayatın kanunu hu Bissunicole

Gerçekten piyango. Ben yerinden kalkmadan önce acaba gerçekten kalkmam gerekiyor mu diye üç kere düşünen, görebileceğiniz en ağırkanlı, hatta uyuşuk insanım. Benim kızımı görseniz bir saniye yerinde oturmaz. Yani gerçekten kime ne denk geleceği hiç belli olmuyor.

Hem çalışıyorum hemde 14 aylık bi bebeğim var annem yardımcı oluyo sagolsun. 2 gündür hem ateş hem ishal hem kusma var ve biz bitik durumdayız ama herseye rağmen iyi ki var

Bu durum insanların hayattan ne bekledijleriyle alakalı. Ben de bir öğretmenim 2 kizim var aralarında 3.5 yas var. Su anda biri anasınıfında diğeri 2. sınıfta ve aynı okuldayız. Bu zamana gelene kadar evlatlarıma annemin biraz yarımı oldu ama hep tek baktım. Okula gitmeden bebeğin yanağını ayarlar bakıcıya verirdim. digerini anaokuluna bırakır kendi okuluma geçerdim. Okul çıkışı tekrar aynı. Ama planlı birisiyimdir. islerimi ertelemem. Bu yüzden benim için biraz yoğun ama çok güzel zamanlardı. Ama diş çıkarma dönemlerinde ve hasta olduklarında sıfır uykuyla okula gittiğim günler de oldu. Ama hayatım hiç mahvolmadı. Oblarla çok güzel eğlendim. Beraber cafelere gittik. Kizlarimla pazara gittik. Beraber mantık da yaptık. Yoğun ama çok güzel zamanlar. Siz de bebeğinizi koyarsınız kanguruyuz güzel yürüdüler yaparsınız. Simdiden hayırlı olsun Önceki

Yani şöyle bisey var bence destek ve yardim edecek biri maddiyat ve çocuk olduktan sorna yine iş hayatına geri dönebilecekseniz belli bir süre anneniz yada bir yakınınız destek olabilecekse yapabilirisiniz ve kişiye gorede değişir diye düşünüyorum kendim 8 aylık bebek sahibi şu anda yardımcısız ve aktif çalışan öncesinde spor yapan biri olarak şimdi gerçekten çok çok zorlaniyorum ama bir destek olup iş hayatına dönüşeydim böyle olcagini dusunmuyorum

Her insan değil bu arada. :)

Hayatımıza yeni giren ne var ki kolay olsun. Eşinizle iletişimini nasıl bence herşeyden önemlisi bu. Evliliğin senesi bebek yapmak için yeterli bir sebep değil, ikili ilişkilerde zorluk anında nasılsınzı birbirinize sarılabilir anlayabiliyor musunuz? Her bebek aynı zorlukta değil ancak bazısı gerçekten uyku sorunu, yemek sorunu vs yaşıyor yaşatıyor. Kimisi ise pamuk. Ama ona rağmen gece sürekli uyanıp bakmak, bez değiştirmek, sosyal hayatın kısıtlanması gibi şeyler yaşıyorsunuz. Kpss tarihlerine göre hamile kaldım sınava gireyim de atanayım diye sonra zor bir hamilelik geçirdim sınav yalan oldu giremedim bile. Ama bebeğim doğdu yakın zamanda. 1 yaşına gelince çalışmak istiyorum eğer iş bulabilirsem. Yani demem o ki zor ama bir süre sonra hayatımıza onlarla adapte olarak yaşayacağız. Eğer çocuk istiyorsanız illa ki bu adaptasyon sürecini yaşayacaksınız. Hazırım dediğiniz anda bile hazır olmuyorsunuz çünkü gebelikte bebekte sürpriz. Nasıl bir süreç olacağını insan bilemiyor. I inekobasi

Aynen ben de, ben oldum olasi cocuk oynatmayi pek beceremedim zaten, kendi cocuklarimi da oynatamiyorum. Onun yerine matematik ogretsem ya da turkce dilbilgisi sanirim daha cok keyif alacagim

Var ya az da olsa var. Denk geliyor arada. Allah herkesin gönlüne göre olanı versin.

WOMAN

Evet zor ama maddi imkan varsa bakıcı, temizlikçi ile gayet çözersiniz bu zorlu ilk yılları. Pinkflambe

Aynen söylediklerine tüm kalbimle katılıyorum Bir bayan beden işçisi gibi çalışmıyorsa çalışan bayanın çocuğun getirdiği zorlukları göğüslemesi daha kolay 8 saat çalışsa çocuksuz geçen 8 saat terapi gibi gelir insana Zaten çalışsanda çalışmasanda uykusuzsun yani değişen bişey olmuyo 7 24 beraber olunca dahada zor tuvaletin banyon herşeyin sorun buhran dert Yardım edende yoksa vay haline Ama hem ev hanımı hem doğru düzgün bi destekçin varsa çok çok daha iyi oluyo

İkiniz de çalışıyorsunuz ve isler sana bakiyorsa ben olsam çocuk istemezdim. Once eşitlik, sonra cocuk.

Ben de doğurdum doğuracam sağolsun etraftaki çocok bokmok cok zor'cular asla bitmiyor. Zorsa zor arkadaşım milletin hevesiyle, psikolojiyle oynamayın. Koca bakmak daha zor, elin oğlunu besleyip, nazını çekiyoruz. Not: Evli, anne adayı, klinik psikolog

Kendinizi neden kıyaslayasınız ki? Her bebek farklıdır. Her insanın kapasitesi de öyle. Kimisi zorlanır kimisi çok rahat büyütür bebeklerini. Onlar zorlanıyor siz de zorlanacaksınız diye bir kural yok. Şartlandırmayın kendinizi bence böyle.

Ayy vallahi şu an ben diş çıkarma dönemindeyim yenidoğan döneminde çok diyordum bir hafta kadar sanırım şu an hiç o modda değilim

Ee tamam işte konu sahibi zor mu demiş, yorumcular da zor kısımlarından bahsetmiş. Konuda güzellikleri rica edilse ondan bahsedilirdi ama zorlukları sorulmuş ve onlar yaziliyor. Siz de zaten tahmin ettiginiz, duydugunuz zorluklari yazmissiniz. Diger yorumlarda sizinkiler gibi, neyi begenmediniz, neyin sitemini ediyorsunuz ben anlamadım. Ne deseydi millet hemen dogur asla bir zorlugu yok, bir bebek doguruyorsun ve hersey bebek oyuncagi oluyor mu deselerdi. Neye kizdiniz tam olarak? Garip ama hamilelikten heralde. Bence siz simdiden bu kadar sinirli ve ofkeliyseniz lohusalikta ne olur bilemedim, kendinizi yasayacaginiz zorluklara daha cok hazirlayin bence. Boyle isiniz cok zor yoksa...

evlenir evlenmez çocuk yapanlara açıkçası üzülüyorum çükü daha evliliğin tadına varamadan kendinizi başka birinin hayatına adayacaksınız, bir insan yetiştirmenin sorumluluğuna gireceksiniz. Bnece birkaç sene daha bekleyebilirsiniz . Evet iyi ki yapmışız diyoruz fakat pazar akşam yatağıma yattığımda yorgunluktan ayaklarım zonkluyordu... üstelik benimkinin uykuları falan düzenli çok zor bir çocuk değil ama 1,5 yaşında yeni yürüyor keşfediyor ve hiç oturmuyor... iyi ki evliliğimin 5. yılında olmuş d, iyorum. Nosking

2-3 saatte bir uyanmakla, zar zor uyuttuğun bebeğin 15 dakika sonra uykunun en tatlı yerinde uyanıp yine senin dakikalarca uyutmaya çalışman aynı şey değil. Ben 2-3 saat aralıksız uyuduğum zaman geceyi uyumuş sayıyordum kendime. Öyle bir uyku döngüsü var bebeklerin. Hele bir de hasta oldular mı, burunları tıkandı mı; 2 gün toplamda 2 saat uyuyamamıştım. Bunlar ütopik değil, bebeği olan ebeveynlerin çoook büyük bir oranla yaşadığı olay. Bir de bir-iki günlük bir olay değil bu. Aylarca devam ediyor, gündüz bütün gün bebeğe bakmak zorunda olmak da cabası. Ev işlerini katmadım bile. Uyuyan bebek çok azdır, çünkü beyin yapılarına göre yetişkin gibi uyumamaları gerekiyor zaten. Dişler patlayana ve biraz da büyüyene kadar mama içen bebekler daha geç acıktığı için daha uzun uyuyabilirler ama büyüdükçe onlarda da bu uyuma olayı bozulur. Ay hamilesiniz de korkutmak için yazmıyorum, size çok inandırıcı da gelmiyor biliyorum ama inşallah istisnai bir bebeğiniz olur ve uykusuz kalmazsınız.

İşin ilginç tarafı çocuk sahibi olmadan anneliğe ya da babalığa uygunluk da pek anlaşılmıyor. Ben istedim bebeğim olsun eşim ağırdan almak istedi. Allah aratmadı çok şükür ama yaşadıkça öğrendim ben çocukla çocuk olamıyorum çok sıkılıyorum öz çocuğum da olsa. Sonra da üzülüyorum. Benim çocuk da çok hareketli ve ben de oturmayı seven biriydim

Zor. Çok zor. İlk bir yıl hele insanlıktan geçiyorsun. Ben tam rahatlamıştım okul fln yorgun gelip hemencecik uyuyordu. Hastalıklarla boğuşmaya başladım mesela dün gece her saat başı öksürme arada bir kusmayla mücadele ediyorum. Uykusuzluk, yorgunluk, sürekli çamaşır yıkama bıktım. Şu am bir gülüşü var ama kısmından geçtim. Her yaşında ayrı zorluğu var ve geldi mi bir daha asla hiç bir şey eskisi gibi olmuyor. Kafan komple değişiyor. Yani bakım zorluğu da değil olay anne kafası güncellemesi geliyor ve kendinden daha çol birini düşünmek sevmek de zorluyor. O eski gamsız zamanlarımı özlüyorum bazen

Kesinlikle öyle. Ben de uykuyu seven biri değilimdir sabah karga b. konu yemeden ayağa dikilirim filan. Ee uyku da yok çocuk zorlamaz beni dedim doğum yapınca feleğim şaştı. İşte yorulmakla erken kalkıp gitmekle alakası yok çok başka bir olay. Ciddi manada sinirleri yıpratan bünyeyi yoran bir süreç.

Bazı şeyleri abartmaya gerek yok az düz yaşamak lazım onu bilirim. Olumsuz düşünce enerji tüketir. Boş konuşmak gibi..

Arası 22 ay olan iki tane çocuğum var. Çok şükür artık çocuklar :))) ikisi de bebekken bir arkadaşım bana uykusuzluğa nasıl dayanıyorsun dedi . Şöyle bir baktım ve bana uykusuzluğu tanımla dedim. Dedi ki günde 5-6 saat uyku. Dedim canım benin, eğer kesintisiz 3 saat uyduysam o gün kralım ben, sen neden bahsediyorsun :) Dehşetle bakmıştı yüzüme :))

Ayrıca her bebek her insan farklıdır.. benim bebe zorla akşam uykusuna geçerken arkadaşım çay kek yiyip oturururken hic agkstmadan uyutuyor bebeğini.. yanı zor veya kolay değişiyor kişiye göre. Baziis koyar bebek arabasına slinge her yeri dolaşır bazısı da ben gibi besik basinda bekler

Normal bir insan da kendi de tum yorumlarla ayni seyi yazarken, bu insanlar niye boyle yaziyor ya diye celiskiye dusmez, insanlar soruldugundan dolayi zorluklarindan bahsetti diye cocuk sayilarini elestirmez, siz o kadar soyleniyorsunuz ben soylenmeden en iyi anne olacagim minvalinde yazmaz. Kalkmis kimse iyi bisey yazmiyor diyorsunuz. Kadin zorluklari sormus ona uygun cevaplar gelmis ve ona ragmen guzelliklerini de yazmislar. Konuya uygun yorumlar varken sirf milleti elestirmek, kendinizi tatmin etmek icin yazmissiniz besbelli. Bunun gayet cirkin durdugunu soylemek de bu platformda insanlarin hakki.

Tamda doğru yere değindin. Kizim neredeyse 5 yaşinda ve çok daha rahatim şimdi. En azindan iletişim var, ne isteyip istemediğini ve niye anliyorsun, bazi şeyleri anlatiyorsun. Bebekte bunu bilmemek çok yipratici. Üşüyormu? Açmi? Niye ağladi? Bir kat daha fazla/azmi giydersem? Ve etrafinda bitmek bilmeyen "tavsiyeleri". 9 ay karninda taşimiş sen bu cocuğun derdini bilmiyorsun, ama etraf hemen damgayi yapiştirir. Ve kadin/erkek eşitsizliği burda dahada devreye girer. Cocuğun kilosi, boyu, gece uykysu,.. hepsi kadina sorulur. Sanki bitek kadin bundan sorumluymuş gibi, tek başina bu bebeği yapti gibi. Adam gece kalkip mama verirse yilin babasi ilan ediliyor, kadin ise sadece yargilanir nasil olurda bebeğe mama veriyor diye. Yani hepsi beraber çok yipratici oluyor. Yoksa sadece uykusuzluk olsa yine çözülür.

Bunun cevabını en iyi siz verebilirsiniz uykudan sıcak yemekten ayaklarını uzatıp film seyretmekten gezmekten sinemadan ve bir çok çeşit sosyal hayatınızdan feragat edebileceksiniz eğer yapın ama 1 yıllık evlilik için çok erken gibi geldi bana da şahsen 7 yıllık evliyim hala cesaretim yok çok zor annelik gerçekten fedakarlık isteyen bir şey kendi hayatımızı bırakıp çocuğun hayatını yaşamak zorundayız demektir

Dogru tabı içinden herkül cıkıyor mesela :) Delirtiyor Sen kalbime denk gelen küçücük şey👼🏻 Anneler

Çocuğa bakmak zormu kolaymi bunu eşiniz belirliyor. Ben ikinci çocuğuma kavuştum şükür ailem ve eşimin ailesi bizlere cok uzaktalar biyerden destek alamiyorum yani ama ihtiyaç da duymuyorum Allah razi olsun eşim gün icinde kendime vakit ayirmam icin cok firsat veriyor sadece 10 dakika alip seven kenara koyan bi baba değil oyuzden çocuk sahibi olmaya karar verirken eşinin nekadar yardımcı olduğu ve olacağı önemli bi faktör. Bence yaşınız anne olmak icin ideal birde icinizdeki acabalar korkular emin olun hic gecmeyecek anne olana kadar. Hakkinizda hayrlisi olsn inşallah

yeğenimi 2 sene ben büyüttüm ablam çalıştı aman aman tövbe dedim ben cocuk yapmayı kesinlikle istemiyorum gittiği yere kadar da diretirim aşırı zor ve sürekli ilgilenmen gerekiyor çünkü sana muhtaç

bütün bunları yaşayıp 2. yi yapanları ben de anlamıyorum herhalde unutuyorlar ya da hormonlar bu kişileri zorla ele geçiriyor... ben tek çocukluyum iki çocuklular bizi aydınlatsın.

Daha dogurmadin mi kizzzben seni bekliorum

Evet çok zor Fakat biraz daha genç Yaşta çocuk sahibi olmak bence daha kolay enerji açısından, ben de çalışıyorum be 37 yaşında iken bebeğim oldu ve olduğumuz ilde kimse yok, resmen perişan ola ola iki yaşına geldik şimdi kreşe başladı Değer mi? : evet... Çocukları seviyorsan kesinlikle olmalı, yaşın çok geçmeden enerjin yerine iken hatta, ikinci bebeği deli gibi istiyorum duygusal olarak ama tükendim çok... enerjim kalmadı, daha genç Yaşta bebek dahibimolmak isterdim, ikşnci üçüncü çocuk açısından çok avantajlı bir durum genç Yaşta anne olmak...

Aynen, puzzle'lari surekli bana kitliyorlar. Gecen gun kendi kendime deney yaptim evde ben onlari cagiriyorum onlar beni

Valla çok zor. Hele çocuklarınızda sağlık sorunu vb varsa iyice zor. Düşünün benim tek dizim var, zar zor onu izliyorum, onda da Pazar günleri akşama kadar pertim çıkıyor da ondan yoksa ödev ders devam ederdim yatana kadar. Hafta sonu kurs, ders kostur, koştur. Ama ev hanımlarına daha zor bence. filmdelisi

Teşekkür ederim cevaplarınız için Maddi açıdan sorun yok çok şükür, bebek olursa da 2 sene izin alacağım. Görev sebebiyle ailemizden uzaktayız ama dönüşümlü gelirler diye tahmin ediyorum. bir de birşeyi merak ediyorum. Hani diyorlar ya ne kadar yorgun olursan ol "iyi ki yapmışım" diyorsun çocuk olunca değişik duygular oluyormuş güç buluyormuşsun vs doğru mu bunlar :) aklımda yoktu aslında eşim aşırı hevesli ister istemez sorgulamaya başladım

Zor tabi ki, kimse aa çok kolay demez. Bu zorluğu göze alıp yapıyor herkes. Eski hayatınızın olmayacağını bilerek karar vermeniz gerek. Yaşınız genç, eşiniz kaç yaşında bilmiyorum. Aynı yaşlardaysanız biraz daha baş başa olmanın tadını çıkarın derim. Hiçbir şey eskisi gibi olmuyor zira. Çalışan anne olmanın en büyük zorluğu da bence bebeğini bırakıp işe gitmek. Bakıcı bulma derdi, güvenip bırakma derdi. Çalışmayıp sürekli evde olsan o da çok bunaltıcı. Emin olmadan yapmayın o sebeple.

Gelmiyuuur gelmekte olaaaagggnn

bu soruya tek bir cevap veremeyiz, bu konuyu etkileyen bir çok faktör var, bir kaçını yazayım. bebeğin mizacı, annenin anneliğe ilişkin duyguları, eş desteği olup olamaması, eşler arası ilişki , evliliğin oturması , maddi konular, rolleriniz ve sorumluluklarınızı dengeleyip dengeleyemeniz, bazı sorumlulukları devretmek ya da edememek ... tüm şartlar ok olsa bile evde bir minik var, dünyayı tanımaya çalışıyor, derdini anlamıyorsunuz, hayatınız kökten değişiyor. illa ki zorlukları olacak, ama güzellikleri de çok. eğer şartlar uygunsa özellikle eş ilişkisi güçlüyse zorluklar minimize oluyor.

Niye 2inci doğdu olayi bilimsel. Doğum ile ilgili olaylar hafizaya zor kayitlaniyor. Yani kadinlar zamanla ne kadar zor olduğunu unutuyorlar. Şimdi biri gelip atiyorum "kpss sinavi çok kolay yahuu, doğru düzgün ders bile çalişmadim, sadece son bir aymi ne ve sinav muhteşem geçti" dese bu bariz yalan olmazmiydi? Insanlara yanliş bilgi verilmezmiydi? Bu olumsuz olmak değil, bilgilendirmektir. Neticede önemli olan sadece üremek değildir, kendi psikolojink koruyarakta bir minik insani yetiştirmektir.

Cocugun en kolay kısmı benim için yapması ve hamilelik bölümüdür.12 yıldır anneyim kolay yani yok. Hatta yaş aldıkça çocuk zorlaşıyor. Evladin sevgisi çok büyük yoksa yükü sorumluluğu ağır.

Evet kolay değil, çünkü bebeğinize göre ayarliyorsunuz herşeyi. Eğer bebekte huysuz ve Maddi anlamda da kısıtlı kalirsaniz daha zor. Mesela benim bebeğim kolikti arabamız yoktu evde öyle daraliyordumki bebekte huysuz arabasıyla bile dışarı çıktığımızda kıyameti kopariyordu. Bir de yemesi içmesi hastalığına takılırsaniz benim gibi takintiliysaniz ayrı zor. Doğal olsun, doğru beslensin, TV tablet görmesin. İlaclardan ziyade ilaçsız nasıl iyilestirebilirim vs. Bu şekilde ben zorlandim yalan yok ama içime en sinen şekli de buydu severek yaptım. Çünkü çocuklar allerjik ve hastalıklar cogaldi. Bunu en iyi hamile kalmadan önce yapmak gerekiyor şimdiki aklım olsaydı bunu yapardım mesela B Bluegitar Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ben 27 de evlendim, şu an gebeyim. 33 yaşındayım. 6 sene dolu dolu dinlendim, gezdim, eşimi zaten tanıdım, evliliğime zaman verdim. Her şeye doydum. Şimdilik en azından keşkem yok. Sen de kan sonuçlarına baktırıp doktorun sorun yok derse 2 3 yıl daha keyfine bakabilirsin eşinle. Gezin tozun biraz keyfini çıkarın. Sonuçta anne baba olduktan sonra Allah kısmet ederse ömür boyu o kimlik sizinle olacak

Valla arkadaşlar da söylemiş, çok göreceli bir durum. Anneye, babaya ve bebeğin mizacina göre değişiyor. Ben sevdim anne olmayı. Bazen zihnen yalnız kalabilmek istiyorum ama genelde cocugumla birarada olmak istiyorum. O varken kafam rahat oluyor ne bileyim. Bana arkadaş gibi oldu daha 1 yaşında ama. Bir de şu var, ben anne olmadan önce yıllarca evcil hayvan baktım. Annesi ölmüş yavru kedi, köpek vesaire çok baktım. Sorumluluk olarak aynı, sadece daha çabuk buyuyorlar. Aslında mental olarak hiç buyumuyorlar. Evimde sütten kesilmemiş yavrular varken lohusa topuzuyla gezdigimi bilirim :) Hastalanir başında beklersin, sağdan soldan tuvaletini temizlersin, yemeği ilacı ağlaması. Kafana göre çıkıp bir yere gidemezsin. Sonra ayaklanmaya başlarlar bu sefer evin her yerini karistirirlar, tehlikeli yerlere çıkmaya çalışırlar. Yani bir nevi bebek fragmani. Kendinden başka bir canlının surekli sorumluluğunu almayı ogreniyorsun. Ben ondan da çok zorlanmadigimi düşünüyorum anne olunca. Güzel şey anne olmak. Hele bebeginiz kolay bir bebek olursa daha güzel ama her ihtimale de hazırlıklı olmak lazım tabi. Şimdi mesela kızım bir koreografi öğrenmiş, şarkı söyleyince yapıyor. Manyak ettim çocuğu dünden beri, dile gelip küfür edecek bana neredeyse başlarım şarkısına diye :) Her öğrendiği şeyde yaşadığın mutluluk bile değiyor zorluğuna. Öyle ışte :)

Lütfen doğumdan sonra yeniden yazın ben hafta sonu da dahil sabah 6 dan akşam 8 e kadar çalışıyordum. Ama bebek çok başka. Çooook güzel ama çok emek istiyor. Beni çocuktan çok lohusalık tüketti. Zor toplandım gerçekten. inşallah siz hiç böyle bir şey yaşamazsınız

Bence dunyanin en zor islerinden birisi ve hala bu deliligi neden yaptim hic bilmiyorum ben

İnsan yetiştiriyoruz elbette zor. Ama hep şunu düşündüm benim işimde çocuk baskalarının cocuklarına gösterdiğim tahammulu sabrı niye kendi evladıma gösteremiyim.? İnanın cok zor bir gebelik yaşadım. Cok zor bir doğum oldu ve kolik bir bebekti bebeğim ve hepsinde yalnızdım her aşamasında. Ailem yanmda değil cok uzak. Eşimin aılesi de öyle.. Tek destek eşimdi. Mecburen işi bıraktım. 2 saat deliksiz uyku uyuduğumda oğlum 2 yasındaydı. Şuan 3 yaşında ve hersey duzene girdi. Cok sukur bugunlere İkinciyi planlıyorum bu aralar nasipse. maviterlik

Çalışan anne için gerçekten zor.. Her sabah vicdan azabıyla çıkıyorsun evden

Ben de annemlere iteleyince çocuğu çok mutlu oluyorum. Eşimle başbaşa tatile gittik 4 günlük. Arkadaşlar nasıl gidersiniz onsuz çok özlersiniz dediler. Çocuk çok özler sizi dediler. Valla ben gidince kafam dinlendi, çocuğuma da değişiklik oldu anneannesigil hep gezdirmiş. Herkes memnundu sonuçtan. Arada şart böyle tenefüsler.

Çok çok zor ama ne zor degilki bu hayatta. En azından zorluğun sonu güzellik. Mesela şuan benim bebeğim 1 yaşına gelmek üzere başını yasliyir omzuma çok hosuma gidiyor. İki dişiyle gülüyor çok tatlı Aşırı yaramaz iki gündür çok hasta hep ağlıyor o kadar bunaldim ki o ağladıkça nereye kaçsam diye baktım bir ara baktım kaçış yok seveyim dedim Bissunicole

Eşin ile evde iş bölümü varmi? Yemek, temizlik yapiyormu? O 2 yil senin icin zor olur. Tüm düzenin bozulur ve eğer eşin zaten evde bişey yapmiyorsa, seni ve yorgunluğunu hiç anlamaz. Ailenin dönüşümlü bakmasi bile zor olur, evde rutin, düzen bozuluyor. Yerinde olsam 1-2 yil daha beklerdim. Pandemi yeni bitti, bir iki tatile çikin, sağlam tartişin, barişin ve en önemlisi düzen oturtun. Eşin ile kesinlikle evde iş bölümü olsun ve temizliğe gelen biri olsun.

Hahahah teşekkür ederim arkadaşım içimdeki bir gram cesareti de sen aldın Şaka bir yana Allah size de kolaylık versin. Bebeğiniz sağlıkla doğsun inşallah Sevgiler

Yok ayy çocukların sesi çıkıyor diye o olay Ama baglantini sevdim

2 çocuk annesi, çalışan ve ikizlere hamile bir kadın olarak söyleyeyim, zor baya zor hemde. Ama büyük oğlum özellikle işten gelince kucağıma atlaması, bebekle ilgilenirken yorgun düştüğüm için "annecim şimdi sen otur, ben seninle ilgileneyim" demesi. Özellikle o ikisi oyun oynarken bazen izliyorum.. bu kadar güzel şeyleri hakedecek ne yaptım diye. O günkü tüm yorgunluğum, depresifliğim, n'olacak bu dünyanın hali moodum, hepsi geçiyor. Kesinlikle dünyanın en müthiş şeyi..

Hahaaha kesinlikle aynen katılıyorum.

Ek gidaya gecisle birlikte bezini degistirme kismi zor degil desem yalan olur. Kalan her sey basim, gozum ustune. Ustadimiz Kobra Murat'in dedigi gibi: "Aman g tu bile guzel, aman kasi bile guzel, askiiiim, bebeeeemmmm".

Ayni hisleri paylasiyoruz canim gel sarilalim kiz ayni bensin yaa

Yoo bana gayet inandırıcı geliyor aksine Bi çocuk yapayım da müthiş konforlu bi hayatım olsun niyetiyle girmemiştim zaten yola

Kim ne derse desin siz yeterince hazır değilseniz kimsenin cesaretlendirmesine bakmayın. Ki yeterince hazır görünmüyorsunuz. Sadece evet ben hazırım diyeceğiniz anı bekleyin. Tabi bu arada muayene olabilirsiniz siz ve eşiniz. Hormonlarınızı amh filan kontrol ettirebilirsiniz bekleyecek durumda mısınız diye.

26 aydır bu sürecin içindeyim. Bana sorunumun ne olduğunu neden gergin olduğumu sorduklarında cevabı bulamıyordum, şimdi bu yorumu okuyunca aydınlandım. Gerçekten de olay tam olarak bu. Ne yaparsan yap olmaması, devamlı ağlaması, huzursuz olması. Bu yorum bana terapi gibi geldi, aydınlandım resmen. Teşekkür ederim :)

Zorluk olmadan güzellik oluyor mu? Olmuyor. Zor ve güzel. bebeklinick Bu karanlığın sebebi

Cocuguna bagli. Benim oglum papatya gibi. Sesini zor duyarsiniz. Böyle 10 cocuk da olsa cok rahat bakilir. Bugun kahvaltiya gittik arka masasimiza 2 ve 4 yas gibi iki cocuklu bir aile geldi. Cocuklar surekli bagiris cagiris. Yanlarinda bir de babaanne. Icerde oturdular disari cikicaz diye tutturdular sonra 1 tane arı geldi diye yaygarayi bastilar tekrar masa degisimleri vesaire... yanlarindaki 3 yetiskin oturup hic bir sey yiyemedi. Hizli hizli kalktilar. Kadin özür diledi huzursuzluk verdik diye. Oysa ben onlara uzulmustum, gercekten ayakustu belki 2 lokma yutmuslardir. Biber Dolmasi Sevgide serbestlik saygıda mecburiyet

yani evliliğine, ekonomik durumuna, eşinize her şeye bağlı değişebilen bir durum normal bir evlilikte, eşinizle beraber çocuğun sorumluluğunu üstlendiğiniz, of dediğinizde gelip size yardım edecek biri olduğu müddetçe tabi ki iyi ki yapmışım diyorsunuz. bir de çocuk yapmak çok genç olunca da sıkıntı yaş alınca da sıkıntı bence 27 28 yaşlar hamileliği düşünmek için çok ideal yaşlar. Gameking

Bebek bakmak zor evet ama. iyiki olmuş diyorum kızımdan önce vakit nasıl geçiyordu bilmiyorum. Şimdi dolu dolu geçiyor bı bakışı bı gülüşü bütün yorgunluğu alıyor. Çok erken anne olmak güzel değil evliliğin tadını çıkar. Gez dolaş bir kaç yıl sonra olmalı çocuk evin neşesi diyorlar ya gerçekten öyle neşesi herşeyi annelik çok güzel duygu. Kayra19

Ben daha yeni anneyim nette şey görmüştüm imkanınız varsa baba olun gerçekten babamız sağolsun şuan çok minik korkuyorum diyip kenara çekiliyor büyüyünce de ben vermeyeceğim. Ama bence güzel bir duygu minicik sana muhtaç ve büyümesini görmekte o denli güzel olacak. Her çocuğun bir zorluğu var ama görmek yetiyor bana sadece sağlıklı olsun o üzülmesin yeter.

Ben inanmam Ya ben oturmaya gidiyorum annesine bagriyo mesela bak şu çocuklara diye hani nerede yoruluyor bu kadın?

Zor tabi ama istiyorsanız ertelemeyin ne kadar erken o kadar iyi . push ; A Arya_Stark01

Evet çocuk bakmak zor. Maddi manevi hazırsanız düşünebilirsiniz çünkü çocuk doğduktan sonra ister istemez hayatınızdaki bütün planlari onu düşünerek yapmak zorunda kalıyorsunuz. Yani en basit örnek mesela kışın dışarı çıkmak isterseniz kırk kere çocuk hasta olur mu acaba diye düşünmek zorunda kalırsınız . Çalışmayı düşünüyorsanız bakacak biri olmalı vs isin maddi yönü de zaten ayrı bişey. Neyse yinede herşeye rağmen iyiki varlar canlarım A Ankee Nirvana Anneler