hepinize ayrı ayrı teşekkür ediyorum. iyiki burası var. kendime acımıyorum sadece yapılanlar karşısında tutumlardan hoşnut değilim. sevgilime gelince önceki konularımı bilenleriniz var elbette artık eskisi ayrılırsam dünyanın sonu gibi düşüncelerim yok, uçup gitsin kısmetimde varsa zaten ben ne kötülük yaparsam yapayım beni asla bırakmaz, yoksa eğer ne kadar el üstünde tutsamda birgün çekip gider.. dün çok düşündüm bu gidişata bi dur demek lazım. bazı kişisel gelişim kitaplarına göz gezdirdim. bi kaç bişey öğrendim... bi arkadaşında dediği gibi bencil olacaksın dozunda. en başta Yaradanımız bize değer veriyor ki, biz kim oluyoruz da kendimizi değersiz görme hakkına sahibiz... bir kere geliyoruz bu dünyaya, yaşamak için tek bir şans... bunu iyi değerlendirmek lazım... düşüncelerim dünden bugüne çok değişti, umarım bunu sabitleyebilirim:)

anladık anlamasınada daha kararlı olmalısın hayır demeyi bilmen lazım! akandeniz herşey güzel

bence iş gaddar olabilmekte, tabi ki sevdiklerinizi kırmayın güzel iletişim kurun ama canınız sıkıldığında ya da bile isteye üzüldüğünüzde sizi üzen size sıkan kişiye karşı affedici değil bildiğin gaddar olmalısınız her zaman önce ben diyebilmek kendi sorunlarını göz ardı etmemek mesele çünkü gerçekten yeri gelio baban yeri gelio eşin bile kazık atabiliyor. Önceliklerinizi her zaman bir sıraya koyun ve ona göre davranın. lunatic inanç başladığında endişe biter... tek ayak

Bastırılmış bir kişiliğin var anladığım kadarıyla. Öncelikller insanlara HAYIR demeyi öğrenmekle başla. P

daha önceki konunuzu hatırlıyorum, şu yalanı anlama mevzusu falan vardı, hala da o insanla bir yere varmayacağınızı düşünüyorum içten içe, sevgiliniz her gün yeni bir şey öğrenebileceğiniz bir insan değil bana göre. O kısmı geçelim ama "ben arabadayım, başıma bir şey gelirse seni de haberdar ederim." demeye alışın yavaştan, trafikte magandaların olduğunu siz de biliyorsunuz zaten, hepimiz biliyoruz ama trafiğe çıkmak zorunda kalmayacağınız bir dünya yok. O istemiyor veya hoşuna gitmiyor diye hiç yalan/bahane söylemek zorunda değilsiniz. Doğrunuz en detaysız doğru olsa bile söyleyin, çıksın ağzınızdan o an, ufak da olsa rahatlayın bir cümlelik durumu kurtarma cümlesinin derdini sonradan çekeceğinize. Sinirlenecek mi? sinirlensin. Araba kullandığınız ve işinizin gerektiği bir şeyi yapmak için neden hesap vermek zorunda olasınız ki, roller farklılaşıyor burada işte. Sizin bir çalışma hayatınız var, işinizden memnun değilseniz kendi istifanızı kendiniz verirsiniz, başkası yüzünden değil. Ben çalışırken saat farklılıkları vardı mesela, zaman ayırma problem oluyordu, gidip her seferinde şirkete lanet okusam ne değişecekti ki? iki-üç kere ona göre "bahane"mi dinledikten sonra madem beğenmiyorsun bu işten çık diyecekti ama ben memnundum işimden, bazı şeyler benim de tahammül sınırlarımı zorluyordu yapıyordum üstüme artık yapıştığı için ama artı eksilerini bir araya getirdiğimde istifa etmemeye karar verdim, benim kararım oldu. Onun yerine iş konusunda bana pek bulaşma aklımda belgelerde hata yapma olasılığı varken sana istemeden patlayabilirim tartışmak istemiyorum ama istifa da etmeyeceğim dedim, iş dışındaki saatlerde de vaktimi rahat rahat ona ayırdım, aradan zaman geçti, şimdi kendi işiyle ilgili bir şeyler yapmak istiyor, kafam çok rahat çünkü ne zaman istersem sadece yardımcı olarak bana sen yetersin dedi. Bu ufak bir şey gibi gözükebilir dışardan bakana ama benim için önemli bir şey. O da farkında, iş yerinde bir sıkıntısı olduğu zaman, kendi derdim yerine onu dinliyorum, ne kadar zor birşey olduğunu biliyorum kendim çünkü, çalışıp dolup sıkıntı biriktiğinde anlatamayacak birinin olmama halini, o mesaiye kaldığında surat asmıyorum hemen, seni beklerken ben de bununla uğraştım falan diyorum gerçekten de öyle, başka bir şeyle uğraşmayıp onu beklesem ve kafamda neden geç geldi diye kursam tartışmalar birikecek ama ikimiz de her zaman yavaş yavaş mutsuz bir insan haline gelicez, başka birine anlatsan inanmaz :) herkes hem çalışıp hem de biriyle ilişkisini sürdürebiliyor, peki sizinki neden olmadı, kesin ikinizden biri alttan almayı bilmiyor diye ahkam kesilecek. Biliyoruz ikimiz de herhalde alttan almayı ama ikimiz de yeri geldiğinde alttan almayı yapabiliyoruz diye devam edebiliyoruz :) Kendinize acıma halini bırakın diye ben desem de bir şey değişmeyecek ama patronun saçma sapan işlerini yaparken ne kilo, ne öz güven denklemin içinde yoktu, yapmaktan keyif almadınız ama yapabildiniz mi, yaptınız önemli olan o. Ben ne anlarım o işlerden? deyip kenara geçip oturup da kıymet kazanırdım diye düşünmeyin, o işin altından kalkabildiğiniz için kıymetiniz kendiniz için var zaten. Patron anlamasa ne olacak? Bugün de kendi başınıza aynı şekilde bir şey gelirse, kimseye muhtaç olmamak için tecrübe bunlar. Ben de iş yerinde bulaşık yıkadım diye incilerim dökülmedi. Patron beni küçük oğluna alsın diye yapmadım, maaşım da artmadı, bir-iki seferden sonra bu yemeği ben pek sevmiyorum, sofraya hiç oturmadan yerime gidip işe devam ettim. Bulaşık yıkamayı sadece yediğim zamanlarla sınırlandırdım, benden fazladan bir şey beklenirse, şu an bunu yapmam lazım yoksa işim yetişmeyecek dedim. Doğru mu, doğru. Yüz kızartıcı veya görev tanımının dahilinde bir şey mi ki kovacaklar? İki dakkalık bulaşığı yıkamadım diye tazminat verebiliyorlarsa versinler. İş mahkemesi diye bir şey var, gerçekten hata bulabilecekleri bir şey yapmadığınız sürece rahat olun.

buraya çok konu açtım. açtığım konulara baktım biraz önce açıkcası benim kişiliğimde problem olduğunu düşünüyorum. şöyleki kendimi iyi ifade edemiyorum, herkese çok çabuk güveniyorum, güçlü kadın hiç bir zaman olamadım, kimseye hayır diyemiyorum, kimseyi kırmak istemiyorum ki hep ben kırılıyorum vs. vs. daha çok şey eklenebilir bunun yanına... 25 yaşıma gireceğim ve artık bu hayatı dolu dolu yaşamak istiyorum... en önemli nolursa olsun güçlü bi yapım olsun istiyorum... sevgilimle tartışırken haklıyken haksız duruma düşmek istemiyorum... iş yerinde, iş arkadasımın işlerini artık yapmak istemiyorum... mantıklı kararlar vermek istiyorum... en önemlisi kendime güvenim olsun istiyorum... eeee biz napalım bu durumda diyebilirsiniz. sizden sadece nerden başlayabilirim fikir almak istedim... anlatabiliyor muyum bilmiyorum ama benim savunduğum bişeyi artık karşımdaki insana korkusuzca ben böyle düşünüyorum, bunu doğru buluyorum ve böyle olacak demek istiyorum... ben artık hayatımı değiştirmek istiyorum... önceden 86 kiloydum güvenimin kilom yüzünden gittiğini düşündüm hep.. aciz gibi hisediyordum kendimi... şimdi zayıfım çok şükür. biraz olsun sokakta yürüyüşüm değişti, biraz olsun güvenim geldi... inşallah anlatabilmişimdir derdimi

ailem bana özgüvenimi yitirtcek ya da özgüven eksikliği oluşturacak hiç bi davranışta bulunmadı... berbat bi çocukluk geçirdim. kendimi bildim bileli şişkoydum ve çocuklar çok acımasızdı o zamanlar. sürekli dalga konusuydum... arkamdan varil geliyor diye sokak ortasında bağırdıklarını bile hatırlarım hala... o yüzden okula en erken ben gelirdim, arkadaslarım tenefüzlerde oyunlar oynarken aman beni kimse görmesin diye hiç sınıftan çıkmazdım, okulu en son ben terk ederdim yine beni kimse görmesin alaycı konusmasınlar diye... bir keresinde çok iyi hatırlıyorum arkadasımın biri bütün okulun önünde bana hahaha şuna bak yemiş yemiş s... mamış dedi o gün eve gidip annemin ne kadar ilacı varsa hepsini karıştırıp içmiştim de yine bişey olmamıştı... biri gelip benimle çıkar mısın diye sorduğunda benim gibi birini asla sevemezler kesin alay etmek için teklif ediyor diye düşünürdüm... özgüvenimi ben hep bu yüzden kaybettim anlatamadığım beni yaralayan o kadar çok şey var ki aslında... lunatic inanç başladığında endişe biter... tek ayak

Kırmazsan kırılırsın, hep iyi olursan üzülen hep sen olursun. bunu hep aklında tut bence. hayır demeyi bilmek gerek. şahsen ben kaybedicek hiçbişeyim yokmuş gibi cesaretli davranırım. karşımdaki kırıldı mı kırılsın haketmiştir. arkadaşlığımız bitti mi bitsin. işimden mi oluyum kovuluyum. evim arabam doğru düzgün kıyafetim arkadaşım işim hiçbişeyim olmasın. ben hayattayım sağlıklıyım güçlüyüm herşeyin yeri dolar diye düşünürüm. yani herşeyi elde eden sensin herşey senin elinde. hiçkimseyi hiçbişeyi kahbetmekten korkma. hakedene hakettiğini vermezsen kırmak üzmek istemezsen sen üzülürsün. insanlar çok nankör çünkü.

egona önem ver gerisi gelir lunatic inanç başladığında endişe biter... tek ayak

Özgüvenin kazanmak istiyorsun, bunun içinde kendi adına iyi şeyler yap, mesela sevdiğin hobinin kursuna gitmeye başla, sosyal çevre edin ve hep kendini motimotive et. lunatic inanç başladığında endişe biter... tek ayak

Narsist olun kendinize aşık olun. Gidip bir tişört bile alsanız hediye paketi yaptırın evde kendinize hediye almışçasına açın. Konudan bağımsız belki ama nasıl kilo verdiniz ve kaç kilosunuz P

Bunları fark ederek zaten özgüven kazanmaya başlamışsınız bile. Tebrik ederim. Her insan fark etmez, fark etse bile dile getirmeye cesaret edemez. Öz güveniniz sandığınızdan daha fazla. Cidden tebrik ederim. lunatic inanç başladığında endişe biter... tek ayak

Kararlarında, düşüncelerinde net olmalısın herşeyden önce. Çizgini çiz ve ona göre davran. lunatic inanç başladığında endişe biter... tek ayak

Bunların hepsinin altında zaten kendine güven eksikliği yatıyor. Maalesef ki bunun büyük kısmı çocukluk yıllarında yerleşiyor kişiliğe. Annenle baban sana yeteri kadar öz güven sahibi olman için ortam yaratmamış demek ki. Bu saatten sonra zor ama imkansız değil. Kitap okuma da çözüm değil aslında. Şu yukarıda bahsettiğin olaylar olduğu sıra kendini tedavi etme aşamasında olduğunu hatırla ve özendiğin gibi davranmaya çalış.

Sen zaten kilo vererek özgüvenini kazanmak adına bir şeyler yapmaya başlamışsın insanlar için bir şeyler yapmadan önce karşındakini iyi analiz et lunatic inanç başladığında endişe biter... tek ayak

Rahat olucan tatlım. Karşındakinin sana inanıp inanmaması değil ki olay. Kaldı ki herkes kendi doğru bildiğine inanır. Sen sinirleniyorsun ve ifade güçlüğü çekiyorsun. Sakin ol. Kimin ne dediği-diyeceği umrunda olmasın. purplediamond Harikalar

Hayir demeyi basardigin an sevgilin de ucup gidecek, hazir ol. Araba kullanma olayina binaen söylüyorum bunu. Aksi olursa mesaj kutumu kirmizilandir lütfen. safkelebek perfectus

gerçekten böyle mi düşünüyorsun:) teşekkür ederim çok teşekkür ederim... kendimi değiştirmeyi çok istiyorum gerçektem. eylul2807 Supermom Anneler

ahh bu hayır kelimesi aslında hayatımızın en ufak ama en önemli kelimesi tabi kullanmayı bilene... ARYA2015 allahım sen

Herşey senin elinde en azından bunun farkındasın. Arkadaşlarının işlerini ''bu benim görev tanımımda yok'' diye yapmayabilirsin. Yani işlerim var yapamam da diyebilirsin. Haklıyken haksız duruma ancak düşünmeden konuşursan düşersin. Ayrıca sinirlenip saçmalayadabilirsin. Sakin ol. Kim ne derse desin fikirlerinin doğru olduğuna eminsen herkesin görüşü farklı bu da beim görüşüm deyip konuyu uzatmadan kapatabilirsin. Her söylenene laf yetiştirmek yerine ince ince düşünüp tek cümle ile nokta atışı yapman çok doğru olur. Lafı gediğine oturtursun.

spora yazıldım iş çıkışları ve hafta sonları fırsat buldukça gidiyorum... bu bana iyi geliyor. kitap okumayı çok seviyorum...