Ben de evlilikten korkan biri olarak 33 yaşında evlendim. Ben de korkuyordum, tanık olduğum iliskilerdwki mutsuzluktan, kıskançlıktan, erkek ailesinin saçmalıklarından, kendimle kalamamaktan, fazla sorumluluktan... Ama şimdi bu korkularının hiçbirini yaşamıyorum, çünkü kendimi tanıdım, bunları yaşayacağım iliskilerin ilerlemesine izin vermedim. Eşimin gıcık olduğum bır kaç davranışı var ama her kim olursa olsun er ya da geç bunları hissedecegimi biliyorum, ve en önemlisi dışarda benim için bundan iyisi yok, eşimi cokseviyorum. Eger yaşınız genc ise, dışarda daha iyisi var mı diye düşünüyorsanız kendiniz için biraz daha süre isteyin lütfen, daha kendinizden emin olduğunuzda karar verirsiniz, böyle başlarsanız karşılaştığınız gucluklerden ilişkiniz çok yıpranır, en önemlisi siz cok yipranirsiniz.

uzman destegı almalısın MissCherryBlossom

Benim de aklımdan böyle şeyler geçerdi önceki ilişkilerimde. Sonra onla tanıştım. Aklımın ucundan geçmedi bir daha.

Evlilik korkusu aslinda evlilik korkusu degildir, O kişiyle evlenmekten korkuyorsunuz ve istemiyorsunuz sadece. Hayatinizda bir erkegin olmasini, iliskiniz olmasini seviyorsunuz ama evlenecek kadar aşık degilsiniz. "ya benim için dışarıda daha iyi birisi varsa" Bu düsünce esimden onceki bir ilişkimde benim de aklimdan gecmisti. Aşık olan biri boyle bir cumle kurmaz. Asik olsaydin, karsibdaki insan sana huzur ve guven verseydi "benim icin en iyisi o" derdiniz. Cunku disardaki insanlarin asla sonu gelmez. Herkesin biseyleri birilerinden daha iyi olabilir.

Yazdıklarınıza göre öyle anlaşılıyor. Açtığınız konulara bir bakın derim. Siz bu adamı sevmiyorsunuz. O yüzden kendinizi de onu da oyalamayın. İkinizinde hayatına yazık olur. Aşık olduğunuz biri ile yolunuza devam etmenizi tavsiye ederim.

Bende korkuyordum... zaten 32 yaşında evlendim :) Benimde ergenlik döneminde başlayan hep uzun yillar süren ilişkilerim oldu- yani bağlanma sorunum bence hic olmadı ama evlenmek içime korkunç düşünceler salıyordu. 2 yil nişanlı kaldim ve nişanlımla ayni evde yaşamaya başladım. 2 yilin sonunda kiydim nikahi ve anladimki ortada değişen hiç ama hiçbirşey yok. He soyadım hala ayni ve alyans takmiyorum o başka :) Korkulacak birşey yokmuş. Adam ayni adam ben ayni ben.

Biraz korku olması doğal Ama altında yatan sebepleri bulmanız gerek. Yeterince sevmiyor musunuz? Maddi imkanlar mu yetersiz? Güvenmiyor musunuz? Vs vs

Merhaba kızlar, Yakın zamanda ilişkimde hiç beklemediğim bir anda evlilik teklifi almamla birlikte kendimde böyle bir korkunun olduğunu fark ettim: ben evlenmekten deli gibi korkuyorum. Benim için bir ilişkide olmak, hayatını biriyle paylaşıyor olmak çok önemli, büyük bir ihtiyaç. Şimdiye kadarki ilişkilerimin araları da pek uzun olmadı, belki de bu yüzden. Şimdiye kadarki ilişkilerim de hep uzun dönemli oldu. Lisede 3 yıl, sonrasında 2 yıl, sonrasında 3 yıl, şimdi 1 yıl. Yani birine bağlanma konusunda bir problemim olduğunu düşünmüyorum. Tüm ilişkilerimde hep evlenme hayalleri, bir çocuğumuzun olması hayallerini kurduk ve bu hayaller beni çok mutlu da etti. Zamanı gelince ben de güzelce evlenir yuvamı kurarım sanıyordum. Ancak teklif aldıktan sonra o rahat, ilişkisinden mutlu insan gitti aşırı kaygılı bir insan geldi. Zaten yapı olarak çok kaygılıyımdır. Kafamda sürekli erkek arkadaşımın kötü huylarını düşünüp duruyorum. Aklımda hep "ya benim için dışarıda daha iyi birisi varsa ve henüz onla tanışmamışsam?" fikri. "Evlensem ya mutlu olamazsam ya boşanmaya varırsa işler?" düşüncesi... Belki kızacaksınız ama "Hayatımda ondan başkası artık olmayacak kendimi kapatıyor olacağım bitmiş olacak" düşüncesi bile geliyor. Hayatımın komple değişecek olacağı gerçeğindan aşırı korkuyorum. Çevremde evlenen arkadaşlarım laylaylom hazırlıklar yapıyorlar, onları bile sorguluyorum nasıl böyle bir karar verebiliyorsunuz nasıl cesaret ediyorsunuz diye. Niye böyle hissediyorum ben ya? Böyle giderse kimseyle evlenmeye cesaret edemem ki... Şimdiki erkek arkadaşımla evlenmek için büyük sorunlarımız var zaten ama bu düşüncemin hayatıma girecek herkes için böyle olduğunu fark ettiğimden bu başlığı açtım. Yardımlarınızı bekliyorum :)

8 yıldır evliyim. Muhtemelen dışarıda eşimden daha iyileri vardır, ama istemem. Eşim bana dünyanın en iyisi Emin değilseniz evlenmeyin...

Bir de böyle şeyleri duyuyorum ya iyice soğuyorum bu kurumdan iyice.. G

Diger sevgililerinizle de evlilik hayali kurmuşsunuz zaten. Hayal başka, gerçeklik başka... "Daha iyileri olabilir" dusuncesi varsa o evlilik korkusu degildir inanin, aşk yok. :)

Ben katilmiyorum bu mesaja, insan asik olmamissa olmamistir yani bunun belirli bir formulu yok ki. Birlikte oldugu kisiye asik olmayan cok insan taniyorum, hatta sayisi olanlara gore fazlalikta. Ben burda acaip bir durum goremedim.

Ben de 'daha iyisi varsa' kısmına takıldım açıkçası. Gerçekten aşık olsaydınız ve çok sevseydiniz böyle düşünmezdiniz diye düşünüyorum. Kimseye aşık olamam herhalde çok duygusuzum, kesin 30 civarında öantık evliliği yaparım falan diyordum üniversitedeyken. Sonra eşimle tanıştım ve 24 yaşımda evlendim. Hiçbir zaman da ya daha iyisi varsa vs diye düşünmedim. Sevdiğim için de hiçbir davranışı gözüme batmadı, hala da batmaz.

Benim takildigim yer "ya daha iyisi varsa" seklindeki dusunce. O genelde soyle oluyor, "buna asik degilim ama kotu vakit de gecirmiyorum" . Simdi cidden asik olunca zaten kapilip gidiyorsun, baskasiydi oydu buydu aklina gelmiyor sadece onunla olma derdin oluyor, kaybetmekten cok korkuyorsun, bundan baska kimseyi sevemem diyorsun... ben asik olmadiginizi dusunuyorum.

O adamla evlenmeyin lütfen. Kendinizi yakmayın.

Ben de evlenmekten korkuyorum tam tamina ayni dusuncelerle. 31 yasindayim. Pek fazla iliskim olmadi, simdi fark ettim ki olanlara da asik degilmisim. Asik olsam farkli olur muydu hic bilmiyorum.

Ben bağlanma konusunda probleminiz olduğunu düşünüyorum. 3-4 tane uzun süreli ilişkiden bahsetmişsiniz ama ilişki aralarının da uzun süreli olmadığını söylemişsiniz yani o kişilere gerçekten bağlanmamışsınız ki başkasıyla hemen yeni bir ilişkiye başlayabilmişsiniz. Şimdiki sevgilinize de bağlı olduğunuzu düşünmüyorum yoksa hayatımda ondan başkası olmayacak diye üzülmezdiniz. Bence evliliği aceleye getirmeyin belli ki doğru insan çıkmamış karşınıza :)

Daha iyisinin iyisi de var. beautifulsweet #HayatEveSığar Üyelik

keşke bende evlenmekten deli gibi korkup evlenemeseymişim aldatılmaZmışım

evlenme teklıfı aldıgın adam dogru ınsan değil öyle olsa bu kadar kaygılı hissetmezsin

E bu bence çok normal sakım anormal bir şeymiş gibi düşünmeyin Aynı evle sevgili olmak çok farklı eğer daha önce aynı ev gibi bir tecrube yoksa ya da insanın bazen toleransı azalıyor çünkü bırlıktesınız hep küçük şeyler bazen batabiliyor... Ondan dolayı normal kaygınız Kötü olan şey bu eğer hayatı zehir edecek kadar sizi etkılıyorsa asıl bu kötü

Aşık mıyım bilmiyorum ama çok sevdiğim kesin...

aklında şüphe olmasaydı korkmazdın. herkes için geçerli değil. endişeli olmalısın da zaten. sevgilin doğru değil.

Büyük sorunlar neler ilkbahar_15 Takvimlerden haberin var mı?Geçiyor

Evlenmek için yola çıkan herkeste, bahsettiğiniz kaygılar oluyor. Karşınızdakinden ve kendinizden her anlamda eminseniz, her türlü zorluğa karşı, beraber olup, çözüm üretiyorsunuz. Kafanızda olmayan şeyler için, olumsuz düşünceler geliştirmeyin.

Evlilik karari alirken kimsenin tam yüzde yüz emin oldugunu düşünmüyorum. Ama her sabah asik oldugun adamla uyanmak, izin gununde hic plan yapmasan bile evde pineklerken bile onunla olmak, en basit öğünü bile karsilikli yiyor olmak cok guzel seyler. Tabi ki yeterli degil bir aile olmak icin ama bunlari söyleyemiyorsan bu adama asik degilsin. O yüzden oluyor. Yoksa evlenirken benim de kaygilarim vardi. Gecim konusu, ailelerle uyum konusu, yeni bir hayata adaptasyon, sorumluluk hissi tabi ki insani kaygilandiran seyler.

Tutarsızlık mı :) Evet akıl karmaşıklığı var da tutarsızlık ne alaka anlamadım. Martta 1 sene bitiyor... S Se-Be Aktif

Ben de evlenmekten deli gibi korkuyorum valla haklisin. Hayal kurmak güzel ama is ciddiye binse arkama bakmadan kaçardım herhalde

Daha iyisi var tabiki. De evlilik öyle bir şey değil. Mükemmel eslesme diye bir sey var mi bilmiyorum. Uzun vadede işler değişiyor onu biliyorum :) Karşınızdaki kim olursa olsun size omur boyu birliktelik vaad edemez zaten Zaman geçer, hayattan beklentileriniz, istekleriniz farklilasabilir, yine boşanabilirsiniz. Önemli olan, şu anda karar verirken, gonul rahatligi ile evet demeniz.. ben ask olmazsa olmaz diyenlerdenim, ama karar verirken mantığımı da rafa kaldırmadım. Mümkün olan en geniş acıdan değerlendirin, sorun, ailenize, arkadaşlarınıza, farklı ortamlarda bulunarak tanıyın.

İçinize sinmeyen biseyler var demekki. Evlilik teklifinden mutlu olmanız gerekiyordu. Üzgünüm, yanlış kişiyle berabersiniz.

Çok haklısınız ancak yüzük gelene kadar ben bulutların üzerinde uçan, aşkla evlilik hayalleri kuran, onun ne kadar iyi bir eş ve baba olacağını düşünen bir insandım :) yüzük gelince bir anda aşırı korkup tam tersi problemli noktalara yönelip sevgiyi unutur hale gelmeye başladım.

Evlenmeyin.

Ben sevgilimi çok seviyorum. Yüzük gelene kadar da aşk kelebekleri gibiydik, onun ne kadar mükemmel bir erkek olduğunu düşünüp dururdum. Evliliğimizle ilgili de bir sürü şey konuşup planlardık nerede otururuz nasıl bir yaşantımız olur, çok heyecanlı ve mutlu olurdum. Yüzük gelince ciddiye binince beni tırsma aldı. . push ;

Ben evliyim ve bence evlenme teklifi aldığında havalara uçman gerekiyordu. Evleneceksin diye mutlu olmalıydın, sevdiğin insanla aynı evde yaşamak yakın olmak seni heyecanlandırmalıydı. Karşındaki doğru kişi değil demek ki aklında acabalar var. Bence iyice ilişkinizi düşün gerçekten sevip sevmediğine karar ver.

Ben bu kadını bir yerden tanıyorum... kendimden. O düşünce bende de var ama bir kez beni "nikah masasına" oturtacak adamla tanıştım o beş ayda da başka kimseyi düşünmemiştim. Sonra denk gelmedi, olmadı ama işte aşık olunca bence gözünüz kimseyi görmüyor. Kimseyi sevmeyince herkes benim oluyor ama

Konularınıza baktım da. Hep bi akıl karmaşıklığı tutarsızlık. Üstelik 1 sene olmamış ki bu ilişkiye başlayalı? Başka erkekler konusunda da aklınız karışık. Konularınız var. Bencede evlenmeyin.