Bu konu eski konuymuş ama okudum. Bilemiyorum insanlar zamanla degişebiliyor. Kabullenmek gerek. Arkadasın koca bulunca sevindirik olmuş erkek görmemiş hayatında doğal Senin nişanlınla sürekli üç kişi gezmeniz de çok saçma. ne gereği var. arkadssınla ayrı görüş nişanlınla ayrı. arada bir görüşülür de böyle dibdibe gereksiz yani. Bak o tanıştırmamış bile. X

Sen kendini alınmaya programlamışsın. Hayatımda da ilk defa bu laf için böyle bir tepki alıyorum :) Yaşının ufak olmasına veriyorum. Dünyada alınacak kavga edicek çok şey var. O gülme seninle dalga geçmek değildir, gülümsemektir. lem kız bilmem ne bunlar çirkin kelimeleer değil. Derdine ortak oldum, okurken çok üzüldüm, sonunda rol yapmış deyince şoka girdim. ay yüreğimi ağzıma getirdin tarzı bi laftı... çekilmene gerek yok. Size iyi sohbetler dilerim.. Bu yaşta kendimi ifade etmekle uğraşamıycam... hayatta çok daha fazla üzülücek alınılacak şey var :)))) . push ; engineerelif

Evet, kincilikte vardır bende ama, çokçası yufka yürekliyim... Belki de en büyük zaafım budur kim bilir... Senin adına da çok üzüldüm. Geçirilen az zaman değil 10 Yıl.. Dile kolay... Allah sabır versin arkadaşım, insan bazen hakikaten göremiyor olanları. Bana da hep nişanlım derdi, dikkat et biraz diye. Bende dedim yok sen tanımıyorsun onu, o öyle değil... Arkadaşım geldiğinde "kesin yine kıskançlığından gelmiştir" demişti en son olan vukuatlarından... Nişanlım aslında uzun zamandır görüyordu birşeyleri ve beni çok uyardı ama, insan konduramıyor işte. Ne diyeceksin, herkesin huyu suyu... Dediğin gibi kendini affetirebilecek şeyler yapsa da, hiç birşey eskisi gibi olamaz. Ben soğuduğum zaman hiç birşeyin kıymeti kalmıyor. Ölüyorum dese "Allah rızası için" yardım ederim o kadar. İçimden gelmez yani... Ne diyelim Allah'ta onun gönlüne göre versin inşallah... Hepimizin gönlüne göre versin... resusitasyon

Bu soruların cevabını bulan hepimize anlatsın lütfen çünkü böyle olaylar insanı iyi niyetlerinden soğutuyo bıktırıyo ve insan kendine bile güvenmeye korkar hale geliyo... Hani bir söz var yaaa yaradılanı severim yaratandan ötürü diye hep bu gözle baktım hayatım boyunca ama öyle bir zaman diliminde yaşıyoruz dilenciler bile sahte sana diyeceğim tek şey arkadaşlıgını devam ettir tabiii 6 yıl kolay silinmez ama daha saglam basarak adım at onla arkadaşlııgında bunu bir kez yapan seni yine yıkmaya çalışabilir cnm SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

Maalesef kızlar arasında çekememezlik kıskançlık daha yaygın.. Buna benzer benimde bir arkadaşım vardı ve bende çoook geç anladım.. Ama anladığımda da bi kalemde sildim.. Anlatsam kendi arkadaşına şükür edersin O derece yani.. Bu arkadaşında sanki seni ve diğer evliliğe hazırlanları kıskanmış.. Herkes evleniyo ben evde kaldım moduna girip birini bulmuş alelacele evlenmiş gibi geldi bana.. İnşallah mutlu olabilir.. Kıskançlık kötü şey herşeyi yaptırır insana ve ben bu tür insanlardan zarar geleceğini düşünüp selamı bile keserim hep.. Mutluluğumun sebebi belki de kötü kimseleri hayatımdan uzaklaştırmamdır SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

Benim hiç gerçek anlamda arkadaşım olmadı malesef ve ben çok üzgündüm bunun için burdaki arkadaşlık konularını okudukça üzülmeye gerek yokmuş gibi düşünüyorum. Çok küçükken bir arkadaşım vardı daha küçüktük arkadaşım benim arkadaşımla çıkmaya başladı ve annesi öğrendi annesi direk benim anneme kızımın senın kızınla gorusmesını istemiyorum demiş pislik. Ben meraklıydım sanki senin kızının benim okulda arkadasımla gorusmesıne ne kadar yanlıs seyler. ve bir süre konuşmadık kızıda sevmıyorum zaten artık gormek dahi istemiyorum annesine diyemedimi ben görüşmek istedim onun bir suçu yok diye

Benim bu arkadaşlığımı bitiren de o oldu zaten. Eşim hep söylerdi "bak dikkat et kıskançlık var onda" diye... "Yok sana öyle geliyor, sanmam" diye geçiştirirdim. İnsanın gözü görmüyor veya görmek istemiyor o an... Sonradan idrak ediyor herşeyi... Hep dediğim gibi, Allah bundan sonra hepimizi hayırlı insanlarla karşılaştırsın inşallah... engineerelif

Arkadaşım alınıp alınmamak gibi bir saçmalık yapmadığını anlamak için özelden sordum. Lem evet. samimiyet ifadesidir. küfür değildir kendileri. Bu kadar alıngan olmayın. bu ne yaaa...

Evet Bi başkası yapsa o kadar etkilenmezdim belki ama Bahsettiğim gibi onca yıl kardeş gibi olduğum biri bu kadar alçakça bi oyunla ailesine kızıp beni de kandırmasına çok şaşırmış, kızmıştım Neyse ki geçti gitti Ben ortası olamıyorum, ya hep ya hiç

Şirketten birinin doğumgünü varmış ta acilen onu kutlamaya alt kata indim pardon kızlar.. Evet Souvvenir de benim gibi.. Ama Elif bence sen o kadar değilsin, ben mesela o gün o arkadaşımı sildim bi daha da hiç bi şekilde cevap vermedim Sen yine arada mesajlarına karşılık veriyormuşsun eskisi gibi olmasa da Bende öyle olmuyor yokmuş gibi tamamen siliyorum Diğer arkadaşımız mesela selamlaşıyormuş ben selam bile vermem bu saatten sonra o kadar oyuncu birisine.. SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

Eskiden insanlara, özellikle de arkadaşlara çok değer veren ve onları ailem gibi görebilen bir insan olarak sizi çok iyi anlıyorum ve anladım. Sizin de benim de yanıldığımız şey, Biz insanları seviyoruz diye o sırada onların da bizi sevdiğini ve biz onları kıskanmıyoruz diye onların da aynı güzel duygular ile bize yaklaşıyor olduğu yanılsaması. İnsanların içinden neler geçtiğini hiç bir zaman bilemeyiz. Bu nedenle bir daha bu derece yakınınıza birini almamanızı tavsiye ederim. Bu forumda bile çok değil azcık dolansanız bu arkadaşınız gibi insan sürüyle olduğunu fark edeceksiniz. Milletin konuşmalarını hatırlayıp laf sokanlar, o sıradaki sorusuna cevap vermeyip aşağılayanlar, farklı görüşlere saldıranlar.. Ne ararsanız var. Bu forum dahi insanların kötülüklerini ne kadar da hafife aldığımı herkesi kendim gibi bildiğimi gösterdi bana. Bu nedenle demem o ki dikkatli olun bundan sonraki hayatınızda. Siz siz olun kadınlara da bir daha bu kadar güvenmeyin ve özelinizi anlatmayın. Gördüğünüz gibi siz güzel bir aniydi diye anlatmışken o içerleyip size laf sokmuş. Gerçekten temiz kalpli bir insan yapar mı böyle bir şey hiç? Siz temiz kalpli birisi olduğunuz için onu da öyle sandınız. Kadınlara hiç güvenmem ben artık dersimi aldım. Kız kardeşlik saçmalıklarına da inanmıyorum. Daha etik ahlak kuralları oturmamış kendi duygulari farklı olunca kuralları çiğneme hakkını kendinde reva görüp, milletin eşini, mutluluğunu kıskanan çoğunluk benim nazarımda. Maalesef çoğu hemcinsimden utanıyorum. O yüzden siz de çift halinde yeni arkadaşlıklar oluşturun kendinize zaman içinde, sadece vakit geçirin sohbet, gezi olsun yeterli. Bırakın dert falan da paylaşmayın artık. Dert paylaştıkça dert artar, paylaşmaya gerek dahi kalmayacak seviyede güzel bir hayata odaklanın ve kendiniz için dileyin ki bu tür insanlar mutluluğunuzu Bırakın uzaktan sadece kıskansın. Bu tarz insanların hakkı bu. Sizin dusmenizi bekleyen insanlardan alabileceğiniz en güzel intikam kulaklarını kapatsalar gözleriyle görmek zorunda kalacakları mutluluğunuz olacaktır. penceremden

Haklısın, bende aynı şeyi düşünmüyor değilim.. İnşallah mutlu olur, ne diyelim... SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

Evet haklısın canım... Hemde çok...

Kadercim beterden beteri vardır derler yaa.. Allah ım kötü insanlarla sınamasın gerçekten.. hayatta en güzel şeylerden biri huzur. Allah ağzımızın tadını bozmasın bundan sonra, hepimiz için tabi ki.. az olsun ama öz olsun.. Ratinin Hisleri Hayatafransızkadın. tek ayak

Üzüldüm canım gerçekten, keşke seninle konuşmayı deneseydi... Veya ne bileyim, laf çarpıtmak yerine sana gelip direk böyleyken böyle düşünüyorum diyebilseydi... Allah sana da kolaylık versin, ben olsam aynı durumda kesinlikle aynı şeyleri hissederdim sanıyorum. Hep derim hiç birşey tek taraflı değildir, ortada bir hata varsa herkes önce kendisini - sonra karşısındakini yargılayacak. Ancak o şekilde bir orta yol bulunur, herkes ben haklıyım derse, hiç bir zaman orta yol bulunmaz zaten. İnşallah arkadaşın bu yazdıklarını görür ve ne kadar kırıldığını anlar. En azından arkadaşlığınızı kaybetmemeniz adına, seninle görüşüp özel meselelerinizi yüz yüze halletme yoluna gider. Bakarsın arkadaşlığınız çok daha iyi pekişir İnşallah da öyle olur canım... Teşekkürler yorumun için.. Allah kimseyi benim karşılaştığım durumlarla karşılaştırmasın inşallah... . push ;

Doğru söylüyorsun canım, hakikaten kıskançlık insana herşeyi yaptırır. Ama bazen insan bunu göremeyebiliyor, herşeyi iyi yormaya çalışıyor. Benimde kaybım burada sanırım, annem bazen der "safsın" diye :) Annem bir enteresan kadındır, daha gözünden anlar insanın ne olduğunu. Ne zaman uyardıysa hep haklı çıkmıştır, ama bu kız onu bile kandırmıştı diyebilirim. Anneme anlatıyordum bazen diyordu "yanlış anlamışta olabilirsin" ama zaten sonunda o da şok oldu. "Nasıl böyle olabilir" demişti. Herkesten önce annem uzaklaştırmamı istedi o arkadaşımı zaten. Hem uzaklaştırmama gerek kalmadan, kendisi çıktı gitti hayatımdan, herşeyde bir hayır var diyorum artık. Böyle olması gerekiyormuş, böyle oldu, bana da güzel bir tecrübe oldu. İnsan başkalarının hatalarını daha kolay görüp, düzgün nasihatler verebiliyor. Ama şimdi düşünüyorum da, kendi hatalarımızı, yanlışlarımızı görmekte ne kadar körüz? İyi ki KK var o zaman

souvvenir, şimdi okudum konunu. O evlenmeden birgün ara, nasılsa işim var diyeceksin aklıma takılan birşeyi telefonda konuşmak istedim de ve sor " ne değişti, neden değiştin?" Sormasan bu soru hep içini kemirecek ve hep aklında olacak. Önceki

Çok merak ettim sonra nooldu? Arkadaşlığınız devam ediyor mu? Ben aslında şöyle düşünüyorum. Bazı kadınların kaderinde çok yakın kardeş gibi görüşülecek arkadaş yok. Şanslıysanız belki birkaç tane dostunuz olur, ama asla öyle ay her hafta görüşüyoruz, bi sürü şeyi beraber yapıyoruz tarzında değil. Beni çok seven dostlarım var hayatımda, ama ben onlarla işte anca senede bir-iki görüşebiliyorum. Çünkü hayat şartları bazen böyle yapıyor. Ama asla sınırsız değil bu arkadaşlıklar. O senin benim istediğim gibi "ayyy evlenince de hep beraber olalım dörtlü takılalım" gibi değil işte :)) Ben bu zamana kadar çok denedim. Koşmuşumdur yardıma... erkek arkadaşları yoksa birileriyle tanıştırmışımdır. Sosyal ortamlara girerken onları da götürmüşümdür. Ama hanfendiler beni bi zahmet çıktıkları hiçbir eğlenceye çağırmazlar, ancak yapacak daha iyi birşeyleri yoksa çağırırlar vs. vs... Hayatım boyunca böyle oldu. Buna son vermek de bana düştü. Böyle senin benim gibi arkadaşlık konusunda boyunları bükük kalmış kadınlara Allah çok güzel bir eş nasip etsin inşallah. Ben arkadaştan vazgeçtim, hatta daha da fazlası "isssstemiyorum" artık :)) Sen ne güzel evlenmişsin. Allah evliliğini daim, aşk ve huzur dolu etsin inşallah :)) Darısı başıma :119: SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

dese ki "senin hakkında hayırlı ne ise onun için dua edeceğim " eyvallah. ama kalkıp inşallah ayrılırsın diye dua edeceğim denirse art niyetten başka birşey göremem ben bunda. bir de ailecek görüşürdük. ben hep dedim hala da nişanlıma da derim hatta " biz birbirimiz için hayırlı isek olsun, değilsek olmasın."

bizim kızlar buraya gelmiş bende geleyim dedim konu zaten herkesin mutlaka yara aldığı bir konu :26: bende bu yaştan sonra arkadaş tribi çekemem düşüncesiyle arkadaşımla aramızı düzeltmeye çalışmadım.. oysa o peşinden koşmamı istiyordu.. ben koşmayınca ne düğün davetiyemi almaya tenezzül etti, ne bir mesaj bıraktı hayırlı olsun diye.. hayatımda olmayışı bende birşey kaybettirmedi.. aksine anlamlandıramağım triplerinden kurtulmuş oldum

sizi bilmem de ben şunu derim: kime en zayıf yönlerini anlatırsan/yaşarsan o kadar yaralanıyorsun..

Babamın bir lafı vardır der ki "başı dolu olan başakların boynu bükülür... bazıları da onu eğilmiş el pençe divan sanır... halbu ki ne aptaldırlar"... Hakkaten öyle, sen başını eğdikçe, tevazüh gösterdikçe insanlar bunu farklı algılıyor... Başı dik tutmakta fayda var... SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

kendi egosu için amaına ulaşmak için sizide kullanmış ama ii rol yapmış.. Güvenmicen arkadaş ben şu an kimseye arkadaş olarak 4 4lük güvenmem haa arkadaşım çoktur o ayrı ama öyle gözüm kapalı kimseye güvenmem

İşte aynı benim bahsettiğim durum. Sebebi "evleneceği insanı seninle tanıştırmaması"ndan kaynaklı. Sen ilerde arkadaşlığını sürdüreceğin bir insanı, evlenmeyi düşündüğün adam ile tanıştırıyorsun. Çünkü tahminin şu, bu benim arkadaşım yeri gelecek evime gelecek yeri gelecek eşimle evine gideceğiz. Arkadaşlık budur çünkü, illa vıcış vıcış her dakka yanında olacak diye kaide yok, fakat 15te bir de olsa görüşülecek diye tahmin ediyor insan. Durum ortada, arkadaşın bu kadar düşünceli bir insan değilmiş. Benimde senin bahsettiğin gibi bir erkek arkadaşım var, dünya tatlısı bir insandır ve o da benim nikah şahidim olacak. Bu yazdıklarını okuyunca, hemen aklıma geldi ama benden önce evleniyor :) Kız arkadaşını bizimle tanıştırdı ve hatta "ne diyorsunuz sizce nasıl biri, evlenilecek bir kız değil mi?" diye itinayla görüşlerimizi aldı. Neyseki verilen değere, karşılık veren insanlar hala var. Eğer ben nişanlımı vakti zamanında bu arkadaşımla tanıştırmasaydım, benim nişanlım da çok kıskanç bir insandır, kesinlikle bu erkek arkadaşımı kabullenemezdi. Ama şimdi ikisi çok iyi anlaşıyorlar. Aynı zamanda bizde arkadaşımın nişanlısı ile iki bayan olarak iyi anlaşıyoruz. Bu çok önemli, eğer arkadaşlıklar sürdürülecek düşüncesi ile hareket ediliyorsa, mutlaka eşler onları tanımalı, sonraki sorunları engellemek için. Keşke insanlar bunu anlasa. Sonra senin dediğin gibi "güvensizlik altına saklanmak" oluyor, başka birşey değil... Günü geldiğinde o arkadaşında anlar ama, iş işten geçer. Sen denilecek en güzel cevabı vermişsin boşver, ikinci bir düşünmeye bile değmez. Ama yazık, nikah şahitliğini yapacak kadar değer görmüş bir arkadaşının bu noktalara gelmesi acı verici birşey. Allah cümlemizi değerden anlayan insanlarla karşılaştırsın... R

Evet belki atlatmam çok üzün sürdü Belki de hala kötü bir anı olarak hep aklımda Ama hayatta binbir çeşit insan var derler, cidden doğruymuş En beteri de bana denk gelmiş gibi..

Kimseye güven olmuyor o konuda haklısınız. Arkadaşlıklar bile bir tuhaf günümüzde... SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

Benim de bir arkadaşım var-dı.. Yediğimiz içtiğimiz ayrı gitmeyen Aynı mahalle de oturduğumuz.. Ama var-dı işte...

Çok değişik bir durum gerçekten Allah hayırlısını versin

Allah'ım herkesi hayırlı insanlarla karşılaştırsın. o oyunculukla oscarın alasını hak etmiş. SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

aaaaaaaaa deli ağladım lem burda . push ;

Eğer kurtulmak istiyorsan aradığında bir kaç kez duymazdan gelirsin, sonra seni tekrar aradığında muhtemelen "aradım ama dönmedin bana" derse, sende dersin aaa aramışmıydın duymamışım. Yoğundum biraz vs. dersin birşey olmamış gibi... Daha bunun üzerine de yüzsüzlük yapacaksa bilemiyorum, sana Allah kolaylık versin :) EbOn2010 Kuş Yuvası Gibi Ev

Öyle zaten Üzerinden bir iki yıl geçti Ve şimdi ben bambaşka bir yerdeyim, o bıraktığımdan daha beter Üzülüyorum haline, ama o kadar.. SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

Ay resmen bu kadar yazıyı okudum sanki bir kitap okuyor gibiydim yada bir film izler gibiydim şimdi bende aynı seyleri yaşıyorum 22 yıllık arkadaşlığımız ilkokuldan bu yıllara uzanıyor çocuklarımız oldu geçen memlekete gittim söyledim gorusebiliriz diye cevap ah iyi olur ama şehir dışındayım.. bir gördüm ki Instagram'da eşli grupla geziyorlar bizide davet edebilirlerdi ki tanışıyoruz eslerimizle.. bizim aramızdaki bağ kopmuştu ben tekrar şans vermiştim salak gibi ama artık tamamen bitti benim için çok acı ama gerçekler böyle işte

Sağolasın canım, ama öyle miyim acaba demekten kendimi alamıyorum.

İlkay daha doğru yorum yapacaktır bu konuda fakat ciddi psikolojik problemi olmayan bir insan böyle davranamazdı herhalde. Hepimiz hayatımızda istenmeyen şeyler yaşadık, yaşayacağız da. Ama birini cezalandırmak, buna arkadaşlarını, bütün çevreni dahil etmek? Dahice birşey, onu kabul etmek lazım... Fakat ne kadar sağlıklı bir düşünce, orası tartışılır...

O bile değil benim Saçma ve alçakça resusitasyon

Hazır konusu varken ayrı bir başlık açmak istemedim. Evvelsi gün çok ilginç bir olay yaşadım. Üniversitede aynı sınıfta okuduğum ama benden 4 yaş büyük olan Cem'le çok yakın arkadaş olduk. Aramızda duygusal hiç bir şey geçmedi. Sadece arkadaş kaldık. Sırlarımızı paylaştık. Bazen o bana bazen ben ona akıl hocalığı yaptık. Benim erkek, onun kız arkadaşları oldu vs.. Mezun olduktan sonra da görüşmeye devam ettik. Ben eşimle tanıştığımda onun yanına da gittik beraber, eşimi Cem'le de tanıştırdım. İyi anlaştılar. Daha sonra Cem nikah şahidim bile oldu. Ailesini bile tanıyorum, o da benim ailemi bilir vs.. Cem kpss ile atandı ve atandığı yerde bir bayanla tanıştı. Hatta bana "evlenmeyi düşünüyorum, onu seviyorum" diye haber vermişti ve ben çok sevinmiştim onun adına. 6-7 ay boyunca görüşemedik. o aramadı, ben de çok sık çalıştığım için arayamadım. 2 gün önce evdeydim, canım sıkılınca arayayım bir dedim. Öğlen saatlerinde Cem telefonu açtı ve "müsait değilim, ben seni arıcam" dedi. Akşam 7 gibi aradı. Biz hep telefonda 40 dak falan konuşurduk. 3-4 ayda bir görüştüğümüz için anlatacak çok şey olurdu. Bu defa Cem'in sesi sıkıntılı geldi. Birkaç dakika konuştuktan sonra "Meltemcim halden anlarsın sen, ben artık evli bir erkeğim, aramanı istemiyorum" dedi. Düğününe davet etmemesi bir tarafa bir de bu konuyla yıkıldım. Ne söyleyeceğimi bilemedim. Ardından Cem bunları söylerken karısı da "istemiyorum kimsenin aramasını, aramasın!" diye bağırıyordu. Telefondan duydum sesini. İnanamadım. Eşimle paylaştım hemen konuyu. O da şaka yapmışlardır olmaz öyle şey falan dedi. 5-10 dakika sonra mesaj geldi telefonuma : Meltem hnm. ilişkimizi seviyeli tutalım, artık aramayın diye.. Bende : "Güvensiz eşinle mutluluklar dilerim. Tabi başarabilirseniz... Nikahına şahitlik yaptığın Meltem" diye cevap yazdım. Nasıl bir kafadır, anlamadım. Ama 8 senelik bir arkadaşlık öylece bitti. Annem "bir kadın bir aileyi eğer isterse yıkabilir" derdi. Gerçekten haklıymış SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

Bazen belki de en güzel çözüm bu olsa gerek "yolverip gitmesi"... En azından dediğin gibi "niye aramadı, niye gelmedi, niye böyle yaptı" diye kendi kendini yemektense, zarar görmeden bitirmek arkadaşlığı. Herşeyin bir miadı vardır, demekki artık arkadaşlıkların da bir miadı oluyor... C candygirl3322

Çok uzundu sıkıldım okuyamadım. Benden tavsiye ama dostluklar, birliktelikler böyle zamanlardan sonra anlaşılır. Şimdi canım senin arkadaşını anlaman biraz güç neden diye sorarsan 6 yıl boyunca kimse girmemiş hayatına emin ol ama emin ol sevgilisiyle geçireceği her dk yalnız kalmak istiyordur. Bu evlendikten sonra da bir müddet devam edebilir. Sakın ola kırgınlığını belli etme bu bir süreç. Sen yine yardımını esirgeme. Karşımızda ki insan ne beyazdır ne siyahtır. Her insan biraz gridir. Çok takılma o yüzden. DaisyB Meleğim beni

Ne sular akti bu koprunun altindan... Birseyi anladim ki, insanin eski dostlari asla dusman olamiyor... Su anda onun bir bebegi var, 3 aylik kadar. Bende hamileyim ve saniyorum anne olmak ikimizi birbirimize yakinlastirdi. Artik ailece gorusuyoruz... Tesadufen esim ile arkadasimin bir turlu zamaninda taniyamadigimiz esi ayni donemde ayni universitede okumuslar. Aralari da gayet iyi, iyi anlasiyorlar. Guzel bir aile dostlugu kurmaya basladik... Hic birsey tabii ki eskisi gibi olamiyor, fakat o kadar cok yasanmislik var ki arada ve yillar... Bazi seyler eskiyemiyor tabii ki... Eski samimiyet olmasa da, simdi zannediyorum o beni daha iyi, ben de onu daha iyi anliyorum...

Teşekkür ederim yorumun için, herşey tecrübedir hayatta. Bende bunu kendime tecrübe olarak algılıyorum. Dediklerine katılıyorum, fakat benim artık arkadaş kurabilecek takatim kalmadı desem yeridir. Elbette çevrende insanlar olmadan olmuyor, ama hep belirli bir seviyede kalmak zorundalar. Eşim sağolsun, herşekilde bana arkadaşlıkta ediyor, dostlukta...

Katılıyorum dediklerine. Bende aynı yapıdayım, annem kızar hep "başkalarının derdini kendi derdin haline getirme" diye... Ama elimde değilki, karşımdakinin bana ihtiyacı varsa elimden geleni yapmaya çalışırım. Hatta yapamıyorsam oturur üzülürüm "yetemedim" diye... Ama işte, kendim gibi bilmemem gerekiyor demekki insanları. Bazen birşeylerde art niyet aramalı, öyle öyle tanıyoruz insanları...

evet baya bi fedakarlik yapmissinama unutmaki bu dunyada ""arkadas kaybetmek'' diye bisey yoktur '"kimin arkdasin kiminde olmadigini"" gormek vardir meltemtnc 3 miyav,2 havhav

Bende çok şaşırmıştım her yerden silmeden önce Oscar'ı hak ettiğini de söylemiştim.. tildamilda

Bız üzülürüz derız su kadar senelık arkadasım bu kadar senelık dostum ama o kadar sene ıcerısınde aslında senın gercek arkadasın olmayısını en ufak bır bakısla sozle bellı eder kı bız bunu gormeyız ya da gormemezlıkten gelırız konduramayız. Sonra uzuluruz bıze bunu yaptı dıye. Halbukı o kadar sene ıcerısınde nıyetının sınyallerını cok kere vermıstır. Boyle yalnıs ınsanlar yuzunden dogru ınsanlarada ınancımızı kaybederız. Aslında sana belli etmış senı cekemedıgını kıskandıgını ama sen umursamamıssın canım... Yuzune gulen sana samımı davranan her ınsan senın arkadasın degıldır. Tamam anılarınız olmustur ama anıların olması sanma ki o senın ıcın dosttu. Bırıyle 10 sene Bı arkadaslık kurarsın bır gun bırısı gelır onun 10 senede sana veremedıgı sıcaklıgı 10 dakıkada verır. Şimdi için acıyor cunku onla gecırdıgın senelerın anılarından kopamıyorsun nasıl olur dıyorsun üzülme herseyın hayırlısı yuzunu gormussun elınde sonunda SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

Bende kesinlikle katılıyorum bu söylediğine... Karşı tarafın düşüncelerini ve neden böyle davrandığı merak ediyorum... Etmiyor değilim.. Keşke onunda fikirleri alınabilse SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

Burda gereksiz alınganlıklardan atılan gereksiz triplerden bahsediyoruz. tanımadığım insanın tribini hiç çekemem SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

bir sözde benden klişe belki ama...3 kuruşluk adama 5 kuruşluk değer verirsen oda döner seni 2 kuruşa satar... SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

Haklısın, belki de en doğrusu dediğin gibi yapmak. Bazen bende mi bir hata var veya ben mi yanlış bir harekette bulundum diye düşünmekten kendimi alamıyorum. Aynı sorunu bir başkası yaşayıp burada anlatmış olsa "aptal mısın, boşver" derdim... Hiç aklıma gelmezdi böyle birşey yaşayacağım, ama oluyormuş işte. Başa gelince de insan sizin yazdıklarınızı duymak ihtiyacı hissediyormuş... Çok teşekkür ederim. En güzeli dediğin gibi bir altın göndermek belki de... SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

bende bunu anladım ama biraz geç oldu, annem hep derdiki kızım arkadaşlarına fazla sır verme, aman anne benim ne sırrım olacak hem onlar düşünsün, ben onların nelerini biliyorum derdim. annemde derdiki kızım bak sen iyiniyetlisin ama onlar senin lafını çıkarır sende ağlar durursun. gerçekten haklıymış, ellerine bir koz geçtiği an hepsi gerçek yüzünü gösterdi. kıskançlıkları yüzlerinden okunuyor o derece yani, kimseye güvenim kalmadı, bende artık daha politik konuşuyorum kimseye birşey anlatmıyorum, fazlaca değer vermiyorum.

Merhaba kızlar, nasıl anlatsam nereden başlasam bilemedim... Aslında kaç zamandır bununla ilgili bir konu açmak istiyordum, bu güne kısmetmiş... Bir arkadaşım vardı, vardı diyorum çünkü arkadaşım olduğuna dair inancımı ne kadar kaybetmek istemesemde, artık kaybettim... 2006 yılında tanıştık, aynı iş yerinde çalışıyorduk fakat ben kişisel nedenlerle çalıştığımız firmadan o işe girdikten 2 hafta sonra ayrıldım. O aynı firmada kalmayı tercih etti, 4 yıl daha orada çalıştı ve daha sonrasında çok güzel bir işe girdi. O zamanlar benim yurtdışına tekrar geri dönme gibi bir durumum vardı, hiç istemiyordum gitmeyi fakat ailevi mecburiyetler nedeniyle gitmek zorundaydım. Uçak biletlerimizi aldık ve bu arkadaşım bana dedi ki "inşallah gidemezsiniz, ben sensiz ne yapacağım buralarda, o kadar alıştım ki sana"... veee gidemedim! Uçak biletlerini iade etmem gerekiyordu, hiç birşey yapmadan direk arkadaşımı aradım ve dedim ki "gidemiyoruz, babam buraya gelecekmiş, kalbin ne kadar temizmiş arkadaşım bak istedin oldu, bende çok mutluyum" ve inanın çok mutlu olmuştum... Zaten yurtdışına gitmeyi istemiyordum, hem de böyle güzel bir arkadaştan daha doyamamışken uzaklaşmak düşüncesi beni çok üzüyordu... Ama böyle düşünmekte çok erken davranmışım... Aradan aylar - yıllar geçti, biz bir birimize de yakın oturuyoruz. Aynı semtlerdeyiz ve evlerimiz bir birine yürüme mesafesinde. Ben her derdimi, sırrımı, sıkıntımı, ailevi sorunlarıma kadar onunla paylaşırdım, o da aynı şekilde bütün sorun ve sıkıntılarını benimle paylaşırdı. Bizim başka birine ihtiyacımız yoktu ki, zaten bir birimize yetiyorduk, benim hayatıma giren insanlar oldu, onun tanışıklığımız boyunca hayatına giren birisi olmamıştı. Biraz çekingen, biraz içine kapanık, soğuk görünümlü biridir. Fakat gerçekten kalbinde iyi bir insan olduğuna inaniyorum ben, fakat niçin böyle yapıyor ve böyle davranıyor kestiremiyorum. 6 yıllık arkadaşlığımız boyunca, ben onu kıracak birşey yaptığımı sanmıyorum, insan bile bile arkadaşını kırar mı? Zaten hiç bir zaman özür dilemekten veya afedersin hata yaptım demekten erinen bir insan olmadım. Sen bana bir adım gel ben sana on adım geleyim mantığı ile yaşadım hep. Bu güne kadar bu düşünce beni hiç aldatmamıştı, fakat "verdiğin değer kadar sevilirsin" düşüncesinin ne kadar yanlış olduğunu da anlamaya başlıyorum sanırım. 6 yıl içerisinde neler olmadı ki, küslüklerimiz, dargınlıklarımız, eğlencelerimiz, mutluluklarımız, acı anlarımız... Hep destek olduk, ben onların evinde kalırdım o gelir bizde kalırdı, hatta aileleri de tanıştırdık birlikte bile görüşülürdü. Annem her zaman "ya kızım takma kafana, o iyi bir kız ama cahilliğinden yapıyor olabilir" der bir türlü konduramazdı ona. Ben bile hala konduramıyorum ki ona, o kadar severdim kendisini ve kardeşim gibi görürdüm hep. Kısaca yediğimiz içtiğimiz ayrı gitmezdi... Dip Not: Ben tek evlat olduğum için hep bir kardeş özlemi olmuştur içimde malesef... Herneyse, gelelim asıl mevzulara. Bundan 3 sene önce, şu anda nişanlım olan kişi ile tanıştırıldım. Fakat tanışma esnasında benim nişanlımla tanışmama vesile olan arkadaşımın yanı sıra Bu arkadaşım ve 2 başka arkadaşım daha vardı. Çünkü hepimiz ortak arkadaştık, sadece nişanlımı ilk kez tanıyacaktık... Maksat arkadaş ortamında bir tanışma olsun, gerilmeden, bir birimizi arkadaş olarak tanıyalım istedik.. Nitekim sonuçları güzel oldu hamd olsun... :26: Hatta ogün yaşanan çok komik bir hadiseyi de anlatmak istiyorum... Nişanlımla tanıştığımız gün arkadaşım Alev bize geldi önce, Şubat ayının sonlarına doğruydu ve hava inanılmaz soğuk, ben kapri pantolon giymiştim, pantolon bitiminden uzun olan çizmelerim vardı o sene, rugan ve topuklu çok hoştu çizmeler, benim ayaklarım küçüktür ve her ne hikmetse ne zaman ayakkabı alsam, o ayakkabı genişler daha bi ufak kalır ayaklarım içinde... Yine aynı şey olduğu için 2 kat çorap giymiştim ama komik olan uzun dize kadar pembe bir çorap, üstüne yeşil daha kalın soket çorap nasılsa sadece cafede oturacağız ve ardından da herkes evine dağılacak... Ben Alev'in çok temiz kalpli olduğuna inanmışımdır hep ve şöyle demişti bana "ya canım sen böyle giydin çok hoş oldu da, yaw çocuk görse ne kro diyecek bak olmadı böyle" dedi... Bende "amaaann sanki ayakkabımı mı çıkartacağım, ne yapayım çok üşüdüm ve başka çorap bulamadım şimdilik, ayaklarım sıcak dursun birde soğuğu düşünmeyeyim" demiştim ve baya gülmüştük... Ama evdeki hesap hiç bir zaman çarşıya uymaz, o akşamın sonunda bizi tanıştıran arkadaşımın sevgilisinin evine gittik hep beraber... Siz varın düşünün benim durumu, eve ilk ben girdim ve çorapları nasıl ayağımdan çıkartıp çantama tıktım bir ben bilirim... Hala nişanlım pembe çorap muhabbetini yapar... Böyle güzel anılar paylaştık, çok güzel günler geçirdik... Ama son zamanlarda arkadaşımı tanıyamaz oldum, benden giderek uzaklaşıyor ve apayrı bir dünyaya bürünüyor... Nişanlım Alev'i de sever ve ona hep baldızım derdi. Biz hiç bir zaman onu dışlamadık. Yani nişanlımda iyi huylu ve sevecen bir insan olduğu için, ne zaman bir yere gitsek onu da davet ettik. Nişanlımla 3 yıldır buluşmalarımızın %70-%80'ini onunla geçirmişizdir. Yeri geldi buna rağmen sorunlar çıkardı, ben sesimi çıkartmadım.. Yanlış anlıyorsun, öyle değil, şöyledir diye hep anlattım, anlamasını sağlamaya çalıştım. Sonra "siz nişanlandınız artık, ben gezmeyeyim sizinle fazla" demeye başladı... Falan filan, biraz alınganlık, gereğinden fazla da kıskançlık göstermeye başladı. Onu anlıyordum, çünkü bir sevgilisi yoktu, etrafında benim haricinde olan arkadaşları tek tek evlenip onunla eskisi gibi görüşemez olmuştu. Çalışmaya başladığı işinde 1 sene içerisinde neredeyse bekar insan kalmamıştı, bir de üstüne ben nişanlanınca, canı sıkılıp "noluyoruz" durumlarına girdi. O da haklıydı ve artık "biri ile tanışmak istiyorum" demeye başlamıştı. Gerek tartışmalarımızda, gerek yaşadığımız arkadaşlık ilişkisinde hep fedakarlık yapan ben oldum... Onun herhangi bir işi olduğunda birşey yapılması gerektiğinde arar bende işim olsa dahi "tamam gelirim" dedim. Kendimi ona göre ayarlamasını bildim, benimde sonuçta bir hayatım var, ama bana ihtiyacı olduğu hiç bir an onu yalnız bırakmadım. Fakat benim bir işim düştüğünde onun tek mazereti hep "ben gelemem canım bu akşam çok yorgunum eve gidip uyuyacağım" oldu. Kimsenin hatalarını yüzüne vurma gibi bir huyum olmadığı için, yeri geldiğinde "neden böyle yapıyorsun" da diyemedim. Zamanla anlamasını bekledim, elimden geldiğince göstermeye çalıştım ama nafile. Nişan bohçası götüreceklerdi bir gün, akşam saat 8 gibi bana uğradı ve sohbet ederken ertesi gün nişan bohçasını götüreceklerini anlattı. Benim başımdan geçtiği için usülünce anlatmaya çalıştım, dedi "gelirmisin bir yardım rica etsem senden" dedim hemen gelirim ne demek. Anneme dedim ben gidiyorum şimdi Alev'lere vakti yok kızın zaten hemen bohçaları hallederiz, akşam orda kalırım sabah erken gelirim. Ertesi gün de bize misafir gelecek, annemi işlerle yalnız bırakmak zorunda kaldım, çünkü arkadaşımın bana gerçekten ihtiyacı var. El eline karışıyorlar, bende başımdan geçirdiğim için, insanlar ancak bu günlerde kusurları görürler... Herşeyi güzel olsun isterim. Tek tek bohçaları ayarladım, güzelce kurdaleledik, usülünü anlattım... Sonrasında öğrendim ki çok güzel geçmiş onlar için.. Çok mutlu oldu arkadaşım ve teşekkür etmişti yardımlarım için. Bende ona her zaman yardım ederim, evine temizliğe falan mutlaka çağır ben senin programını bilemem, ama sen çağır ben gelirim dedim. En son olan olaylara gelmem gerekirse, herşey şuradan patlak vermeye başladı. Bir gün Alev'in samimi bir başka arkadaşı onu arayarak seni birinle tanıştıracağım demiş. Arkadaşımda kabul etmiş, bana anlattığında nasıl sevindim anlatamam. Kendisine uygun, bakış açıları aynı olan bir çocuğa benziyordu anlattığı kadarı ile ve tanıştılar. Bundan yaklaşık 7-8 ay önce ve şimdi Haziran başında evleniyorlar. İnşallah çok mutlu olur... Çocukla beni 1 kere bile tanıştırmadı. Ne beni ne nişanlımı. Ben beklerdim ki bir akşam 4'ümüz yemeğe gidelim, sonuçta sen benim 6 yıldır herşeyimi paylaştığım insansın. Niye böyle yaptı etti hiç bir fikrim yok, çok sefer tanıştıracağım dedi fakat bir türlü ayarlayamadı. Belki nişanlısı istemedi, olabilir. Fakat bunu bana söylemesini dilerdim... En azından beni düşündüğünü anlayabilirdim... Ben nişanlandığı çocuğu istemeye geldiklerinde gördüm ve hala aradan ne kadar zaman geçmesine rağmen, çocukla iki çift laf etmişliğim yok. Halbu ki ben onu hiç birşeyden uzak tutmadım, onu unuttuğumu, koca bulup arkadaşı kenara attığımı düşünmesin diye elimden geleni yaptım. Hatta nişanlım ben ve Alev ile şöyle bir mevzu geçmişti aramızda, biz çok görüştüğümüz için, nişanlım Alev'e "sen benim kumam olacaksın anlaşılan, baksana her daim berabersiniz, ben senden az görüyorum nişanlımı, hatta benden önce sen aynı yatağı paylaşıyorsun onunla yeri geldimi" demişti ve çok gülmüştük. Bunun üstüne Alev'de valla böyle enişte, sende alışmalısın bu fikre, ben öyle kolay kolay Souvvenir'den vazgeçmem... Bana da bir oda ayarlarsınız evde artık" falan gibi sohbet geçmişti aramızda. Nişanlımda o günden sonra "senin odanı hazırlıcaz, üzerine de kocaman "Alev'in odası" yazdırıcaz, hiç kafanı yorma sen baldız" derdi... Yani bir nevi aile gibiydik ve ben bundan çok memnundum... İyi anlaşıyordu nişanlım onunla, yeri geldi Alev'in çok cahillikleri, bir erkeğe davranılmaması gereken davranışları oldu ve nişanlım ona çok kızdı, fakat ben hep "bak yapma, onunda sorunları var, anlamaya çalış, biz bir hayat kuruyoruz ve onun gözü önünde oluyor bu, kendince o da üzülüyor, üstüne gitme sakın, duymazdan gel görmezden gel" diye diye telkin ettim. Ama nişanlım soğudu ondan, yarım senedir bir birlerini görmüyorlar neredeyse, sebebi de bu arkadaşımın yaptıkları işte... Davranış ve tavırları... Benim nişanlım ile aramda yılbaşı sonrası problemler yaşandı. Ailesi nedeniyle bir türlü nikah tarihini belirleyemiyorduk. Babam yurtdışında olduğu için benden tarih bekliyordu ki ucuz bilet alabilsin, kayınvalidemin fütürsuzca söylediği sözlerde üstüne tuz biber olunca, nişanlımla ayrılıktan döndük diyebilirim. Bu süreçte tabii ki Alev yanımda değildi! Ben bunları tek başıma, annem ile birlikte yaşadım. Kimseye derdimi anlatamadan, sıkıntılarımı paylaşamadan. Ben bunları yaşarken Alev'de kendi hayatındaki değişiklikleri yaşıyordu. Artık bir sevgilisi vardı, her haftasonunu ona ayırıyor, hafta arası dahi beni aramıyor sormuyor. Arayıp ben bir yere davet edince "yorgunluğunu" bahane ederek gelmiyordu. Sözlendiler, nişanlandılar ve şimdi evlenecekler hayırlısı ile. Fakat bir gün ben evde oturmuş bütün çeyizlik eşyalarımı düzenlerken bana gelmek için telefon açtı, bende gel buyur ev dağınık ama yabancı değilsin sen dedim. Geldi sağolsun, ama keşke gelmez olaydı, lafını resmen soktu gitti... Gelme nedeni şuymuş: gelin çiçeğini almış, gelinlikçiyi ayarlamış, nişanlısının kendi evi var, evin kiracısı çıkmış ve şimdi evi toparlamaya başlamışlar. Havadisleri bunlar olmakla beraber bana dediği bir laf oldu ki içim acıdı resmen, şeytani bir gülüşle "istersen sana da bir oda açayım, baksana sizin tarihin belli olacağı yok" dedi ve bir kahkaha savurdu ki size anlatamam. Hayatımda kimseden böyle bir hareket görmemiş, gördüğüm karşısında dona kalmıştım resmen... 6 yıllık arkadaşlık 2 saniye içinde gözümde yerle bir oldu... Ben o kadar sorunlar yaşadım ki çoğuna o şahitti... Sen madem bu kadar alınacaktın zamanında söyleseydin "ben böyle demenizi istemiyorum" demeni. Kaldı ki sen kendin demiştin bana da oda açarsınız diye... Şimdi gelmiş benim en üzüntülü zamanımda böyle bir laf söylüyorsun... Her geldiğinde bir fitnelik, bir nifak sokmak, bir laf gevelemek anlatamam size... Dün yaptığı ise tam bir enteresandı... Benden 5 dakika bile sürmeyen yürüme mesafesinde oturuyor, merkeze ben daha yakınım. Ne zaman birşey almaya, nişanlısının ailesine bile gitmeye ihtiyacı olsa benim bulunduğum sokağın oradan geçecek. Ama haziranın 1 inde kınası 3ünde düğünü var, davetiyeyi bana dün email ile gönderdi... Herşeyi beklerdim de bu kadarını asla... Anneme anlattım annem şok oldu. Nasıl yani dedi kaldı kadın, ama ne kadar üzüldüğümü bildiği içinde çok fazla yorumda bulunmadı. Hayırlısı olsun dedi, ne diyelim o da mutlu olur inşallah... Genel anlamda baktığımda görüyorum ki sen ne kadar çırpınırsan çırpın, öyle bir an geliyor ki insanlar senin verdiğin değeri, senin yapmış olduğun insani paylaşımları hiçe sayıp bir kalemde itebiliyorlar. Sanki hiç yokmuşsun, varlığının bir önemi yokmuşsun gibi davranabiliyorlar. 6 yıl az bir zaman mı? 6 yılda bir çocuk okula başlayacak yaşa geliyor, böyle düşündüğün zaman bir insan için ne kadar önemli bir zaman dilimidir bu! Ben dilerdim ki o ihtiyaç duyduğunda değil, benim yanında olmamı istediği zamanlarda yanında olayım, hiç gocunmazdım. Her daim ihtiyacını zaten gidermeye çalışırım, o ayrı fakat ne olurdu beni de biraz saysaydı. Şimdi o evlenecek, Eylül'de ben evleneceğim ve adım gibi eminim ki bir daha görüşmeyeceğiz. Ne olurdu nişanlsını tenezzül edip tanıştırsaydı, eşli görüşmeye başlasaydık. Arkadaşlığımız pekişseydi... Ya da hadi nişanlısı istemiyor diyelim, beni arkadaşı yerine koyduğunu belli edip bana anlatsaydı... Ben onu hiç bir zaman yargılamadım, şimdide yargılamıyorum çünkü kendi hayatı.. Kendisi bilir... Herkesin kendi doğrusu-yanlışı vardır muhakkak. Bana göre bu yaşananlar her ne kadar yanlış olsa da, eminim o da beni bir noktada hatalı görüyordur. Sadece paylaşmak istedim kızlar, kısa hikayeyi geçtik destan gibi oldu farkındayım... Fakat o kadar dolmuşum ki, biri ile paylaşma ihtiyacı duydum. Nişanlıma anlatamıyorum kinleniyor, anneme anlatamıyorum kadın zaten ben üzülüyorum diye kendini üzüyor. Bir arkadaşı başka bir arkadaşa da anlatmak bana biraz "şikayet" mahiyetinde oluyor gibi geliyor... Kafanızı şişirdiğim için kusura bakmayın nolur... Diyeceğim tek şey Allah herkesin gönlüne göre versin, her ne olursa olsun arkadaşlarınıza sahip çıkın, sizi ne kadar üzdüğünü ne kadar kırdığını düşünseniz dahi, gidin çekin kolundan "bi kendine gelsene sen ne yapıyorsun" demesini bilin! Arkadaşlık kolay bulunmuyor, dosluk ki en zoru ben daha bulamadım malesef, Allah hepimizi hayırlı insanlarla karşılaştırsın inşallah...

ben birde bizim taraftan degil de karsı taraftan duymak istiyorum. yani arkadası nişanlanınca ondan uzaklasan vardır aramızda bunun sebebini ne hissettiklerini ve gerekcelerini? C crystal blood

birlikte en olgun ve en güzel olanı yapmışsınız canımcım her zaman diyorum ölümlü dünya.. ne olacağımızın garantisi yok.. yılar geçince muhtemelen şöyle der : " vay bee,, yıllar önce ben böyle yaptım ama ona rağmen koparmadı dostluğumuzu." dostluk da pek kalmıyor belki ama yine de bir iki satır konuşmak, görüşmek en güzeli eski günler adına.. . push ;

ne yalan söyleyeyim senin gibi bir arkadaşım olsun isterdim, çok düşüncelisin.. senin adına ben bile üzüldüm çünkü benzer şeyleri ben yaşadım, 10 senelik arkadaşımı kaybettim.. arkadaşın gerçekten kıskançmış. insan beraberken anlayamıyor. bana arkadaşımı tanıyan tanımayan herkes söylemişti bak dikkat et bu kız kıskanç diye, bende neyimi kıskancak asla kıskançlık yapmaz o diyordum ve şimdi şimdi anlıyorum aslında kıskançlık yaptığını.. insan çok üzülüyor yaa öyle böyle değil.. sen anlatırken kendimi gördüm. bende tek çocuğum bir kardeşim olsun çok istedim arkadaşımı kardeşten öte sevdim ama bak sonunda üzülen biz oluyoruz.. umarım bunca şeye rağmen arkadaşın kendini toparlar ve kendini affettirebilir. anladığım kadarıyla sen biraz yufka yüreklisin, merhametlisin arkadaşın kendini affettirmeye çalışsa dayanamazsın affedersin :) SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

ne güzel gözlerim doldu okurken... Allah sizi de çook çook mutlu etsin.. nek adar naif anlatmışsın.. aynı duyguları bende bugün yaşadım gerçekten.. iki yıllık bir arkadaşımın, çok şeyler paylaştık yedik, içtik... pek çok üzüntümüzü, sevincimizi paylaştık.. ama gel kör ki ne yaptım, ne kadar kötü kıskanç biriyim ki onu çekemediğimi burada dile getirmiş.. sadece burayla kalsa yine iyi.. başka bir site de yine resmen adıma açılmış bir konu ile eleştiri mi yargılama mı yaptığımın gözüme sokulması için bir konu açılmış.. orayı ve burayı okuduğumu biliyor.. muhtemelen o da burayı okuyacak.. yazmaya hiç niyetim yoktu ama bak konun vesile oldu canım, kusura bakma.. ben de bugün gördüklerime çok üzüldüm.. sanıyor ki bazen insanlar sadece ben üzülüyorum.. ama tam da dediğin gibi zayıf noktalarını bilen insanlar gelip can evinden vuruyorlar.. üstelik iki yıllık da olsa bir hukukumuz var, nek adar kızarsan kız bana.. aynı yerdeyiz, bir kahvenin bile kırk yıl hatırı vardır.. buradan ya da başka bir forumdan neden laf çarptırıyorsun? dediğin gii Allah herkesin gönlüne göre versin.. son söylediklerin çok doğru.. insanlar arkadaşlıklarına, paylaştıklarına sahip çıkmalı.. dahası saygı duymalı.. her şey bizim için... SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

Lem in anlamını bile bilmem özenti gençlik kullanıyor genelde lan ın yumuşatılmış hali gibi birşey Samimiyet ifadeniz ise bile sizi ilk kez bu topikte gördüm, samimiyet içeren kelimeleriniz oldukça yersiz.. Bi saçmalık varsa bunu yapan ben değilim yani Tanımadığınız birine böyle hitaplarda bulunup sonra da 'neden alındın bu ne yaa çok saçma' demeniz de çok garip Hele de bu kadar ciddi bir konunun üstüne geyik topiğindeymiş edasıyla gülüp durmanız lem vb. gereksiz hitaplar cidden çok yersiz Neyse, herkes aynı olacak diye birşey yok netice de..

aman amannnn aynından bendede vardı bunun düşman başına derler ya o cinsler kökünden kazıdım kurtuldum aramızdan su sızmazdı ama beni hiç sevgilileriyle tanıştırmadı ben biri ile arasını yaptım bir kere arayıpda gel hep birlikde birşeyler içelim demedi gelirdi en yakın arkadaşlarının bana hiç söylenmeyecek sırlarını verirdi şoka girerdim derdim bunları bana anlatıyorsa benim anlattıklarımıda onlara anlatır diye sır vermedim daha neler neler ben aman arkadaşlığımız bozulmasın diye altdan alırken o kaprislerde havasındaydı hala düşündükce kendime kızıyorum neden safım diye neyse bir gün tak etti dedim ben onun gibi arkadaş çok bulurum ama o benim gibi dostu zor bulur kestim muhabbeti samimiyeti bir süre sonra yüzsüz yüzsüz aradı bilmem x erkeği ile aramız iyi bana şunu dedi ne desem etkilerim acaba ne cevap versem dedi güldüm güldüm bilmem neyse işim var görüşürüz dedim kapattım teli sana katılıyorum allah hayırlı insanlarla karşılaştırsın fesatlardan iki yüzlülerden uzak tutsun.. SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

ben hatırlıyorum canım daha dün gibi.. ne çok konuştuk, sohbet ettik bunun üzerine senle.. şuan ki yaşamını gördükçe ne güzel diyorum.. dostluklar zor kuruluyor.. ve orada demişsin ya " yüzüne bakılacak " kadar mesafe olmalı aslında.. bunu başarmanız bile çok güzel.. her şeye rağmen

Benim de çok şey paylaştığım dostluğum bitti. Bizim tekrar bir araya gelmemiz imkansız artık Söylenmemesi gereken sözleri sarfetti, bir kalemde silip attı beni İnşallah karşıma öyle bir dost çıkar ki, eski dosta dost sıfatını bile yakıştıramam...

kızlar bana da annem çok kızar o ne hiç duygularının ortası yok ya çok yaa hiç diye.. Hayatta bazen orta hallerdede olmayı idare etmeyi bilmelisin der.. Ama bak ben ve türevlerinden çok varmış engineerelif

Tanımadığınız birileri geyiğine girmeyelim burda, herkes birbirine en özelini anlatırken çok yersiz olmuş. İkide bir gülüüp durmam seni hiç ilgilendirmez, ben bi arkadaşım beni kandırdı diye karalar bağlamak zorunda değilim, bana bu tepkiyi veren de bir tek sensin. ben genelde pozitif bir insanımdır bunun için özür dileyecek değilim, kaldıki arkadaşının hikayesini anlatınca gerçekten gözlerim doldu burda. Onun üzerine de samimi bir yorum yapmışım buna yerli yersiz bilmem ne demek sana düşmez, kaldıki küfür etmedim hakaret etmedim. Senin ne sorunun varki bu kadar basit birşeyden bana hakaret etme gereği, kavga etme gereği duydun? Ayrıca bu başka bir arkadaşın topiğiydi. Ben de iştirak ederken sana sormam gerektiğini bilmiyordum? Ulu orta anlatma o zaman sırlarını engineerelif

Lem mi? engineerelif

amin canım inşallah SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

Benim aynı semtte oturduğum ama hiç tanışmadığım bir arkadaşım vardı Liseye kayıt olunca arka arakaya gelince, beni gördüğünü aynı semtte oturduğumuzu söyledi Aynı okul, aynı sınıf, aynı sıra da oturduk ve samimi olduk.. Zamanla kendi sokaklarından bir arkadaşını da benimle tanıştırdı Epey sıcakkanlı biriydi, iyiydi de Tanıştıran kişiden daha samimi olduk ( Onlar 3 yaşıdnan beri aynı sokakta oturuyor olmalarına rağmen ) Yediğimiz içtiğimiz ayrı gitmezdi, birlikte güler birlikte ağlardık Ben staja başladığımdan artık geç geliyordum Ve beklemek istemediğinden beni almaya bile gelirdi Evdeysem eve gelirdi Herkes manitan mı bu senin derdi 16 yaşımda tanıştığım bu arkadaşımla kardeşten öteydik artık 23 yaşına gelmiştik Aradım telefonuna ualaışmıyordu, ev telefonlarına da bakan olmadı Diğer arkadaşa sordum hiç bilmiyorum dedi Birkaç gün sonra, ben işteyken onların ev numarasından arandım Açtım biri agu magu diyo, şaşırdım O'ymuş meğer ne oluyo sana kızım niye öyle sesler çıkarıyosun dedim Annesi aldı telefonu O çok hasta dedi, günlerdir böyle kimseye söylemedim mahalleden Senin resmini buldu ağladı, seni görmek istiyo galiba kızım akşam çıkışta gel dedi Tamam deyip, kapattım Ağladım Akşam çıkar çıkmaz evine gittim Bambaşka biri gibiydi, o gitmiş onun suretinde 5 yaşında bi çocuk gelmiş gibiydi Çoraplarını giyecek ama eldiven gibi eline geçirmiş acayip sesler çıkarıp bana gülücükler saçarak geldi Zor tutuyordum kendimi, anlamasın diye Çünkü 'hafızasın kaybetti' dediler Annesi odadan çıkınca biraz birşeyler anlatmaya başladı bana Ama anlaşılması güç vaziyette Kağıt kalem verdim, yazmasını istedim söylemek istediklerini Aile kavgası yaşanmış, konu yine eski nişanlısına gelmiş çok ağır sözler söylemişler kendisine ve abisi O'na vurmuş Hemde şiddetli bi şekilde duvara çarpmış, kafasını vurduğundan hafıza kaybı yaşıyormuş.. Ben daha bi şok oldum, anlatırken o ağladı ben ağladım ve sarıldım kendisine Ne yapacağımı da bilemedim Diğer arkadaşımızı da çağırdım o da çok şaşırdı tabi Ramazan ayıydı, iftara yetişemezken onun evine koştuk günlerce Bi isteği var mı ya da hatırlamasına yardımcı olabilir miyiz diye uğraştık diğer arkadaşımla beraber İnternetle arası iyiydi Gel face bakalım, gel yun oynayalım, akşam ayrılınca da görüşebilmek için msn i sorduk Bilmiyooom ben hatırlamıyooom :44: filan yapıyordu Yine birgün iş çıkışı onlara gidecektik Diğer arkadaş benden erken varıyordu, bilgisayar açıkmış sohbet günlüklerine bakmış Bi de ne görsün dün gece sıradan bi erkek arkadaşı ile bildiğin muhabbet etmiş Naber nasılsın dan sonra bizimkilerle fena kavga ettik ama şimdi iyiyim filan demiş Yani hafıza kaybı yok, pişman olmaları adına ailesini cezalandırırken bizi de keklemiş Günlerce gecelerce boşuna ağlayıp uykulardan uyanmışız.. Bunu öğrendiğim gün en son gördüm onu.. O dakika tek kalemde sildim..

Keşke tamamını okuyabilseydin, yorumların farklı olurdu. Ama yorumun için yine de teşekkürler... SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

Yani eski sayfayı kapsamamakta niye diretiyorsunuz arkadaşlar gelir geçer neden bu kadar kafayı taktıniz yalnızlığınızi baskalaryla paylaşın bence

Yine adım atan ben oldum. İlk çocuklar 2 yaşına gelene kadar (onun 3 aylık bebeği ve benim de gebe olduğum dönemde arkadaşlığımız tekrardan görüşmeye başlamamızla devam etmişti) görüştük. Mantıksız bir sebebten dolayı tekrardan ayrı düştük. Bundan 2 sene kadar önce, tutturdular beraber tatile gidelim. Biz de hiç böyle bir deneyim yaşamadık eşimle, olur dedik. Beraber reservasyon yapmak için bir AVM'de tur şirketine bile gittik hatta, otel seçmeye. Ancak orada bir türlü bir seçim yapamadık, konu askıda kaldı. Daha sonra internetten araştırdık vs. Tam tatili alacaktık ki, onlar caydılar, cayma sebepleri benim oğlum çok huysuz ve yaramazmış... Eşim de demiş kendisine "tamam da ne yapayım çocuğumu evde mi bırakıp tatile çıkayım, ayrıca çocuk bizim çocuğumuz, huysuz ve aksi değil, size öyle gelmiş, ancak ben çocuğumu kesinlikle bırakıp tatile gitmem." Bu sebepten dolayı da, 2 senedir görüşmüyoruz. Ortada karşılıklı ne bir atışma ne bir tartışma var. Ayrıca çocuğum gerçekten huysuz değildir, bu sene farklı bir aile ile tatile gideceğiz. Geçen gün bir arkadaşımın vasıtası ile öğrendim ki bu bahsettiğim arkadaşım hamileymiş. 2. bebeğine. Benim de 2. çocuğum oldu ve şu an 15 aylık. O beni zamanında hayırlı olsun için aramamıştı, ben de böyle şeylere önem veren bir insanım. Öğrendikten bir gün sonra aradım, hayırlı olsun dedim. Beni tanımadı, belli ki telefon numaramı silmiş veya tanımaz davrandı anlayamadım. Biraz konuştuk. Doğumuna daha varmış, davet ettim bize, ık mık yaptı, anladım utanıyor. Bu haftasonu o ortak arkadaşımıza gideceğiz eşim ile, bakalım belki orada denk geliriz bilemedim. Ben de böyleyim işte, kestirip atamıyorum kimseyi. Kıyamıyorum verilen emeklere, iyi günlerin hatırlarına...

Küs durmak kin tutmak hoş şeyler değil elbette, sadece artık adım atmayın arayıp sormayın, o bunu yapabiliyorsa hayatına siz olmadan devam edebiliyorsa sizde öyle olmaya çalışın.

Eylül o yorumu merak ettim, mahsur yoksa link versene, istersen özelden at sen bilirsin R Rossiene

Bende öyleyim işte, ya hep ya hiç. Eşim çok kızıyor bu huyuma, ama alıştı artık o da. Bana göre ya haklısındır, ya haksızsındır. İkisinin ortası yoktur.

bendensin yani.. boşver giden gidiyor kalan sağlar bizim dostumm

aynen öyle canım, ben hep mütevazı, kibar olmaya çalıştıkça üzülüyorum. bayanruj nasıl olsa kızmaz, anlayışlıdır diyerek rahat rahat davranıyorlar ama bir yere kadar. birde şunu farkettim canım, en iyi arkadaşımda desen kıskançlık yapabiliyor, tam olarak güvenmemek lazım. zaten kadınların arasını bozan herşey kıskançlıktan çıkıyor. engineerelif

Evlendi rahata erdi... Allah mesut bahtiyar etsin inşallah. Ben üstüme düşen görevi yaptım. Kınasına gittim "oynamıcam" dedim içimden. Ama ona baktım, çok fazla arkadaşı yok, erkek tarafına karşı laf olmasın dedim, kalktım oynadım. O da samimi davrandı zaten... Hakkını yemeyeyim... Kınası yakılacaktı hangi şarkı söylensin edilsin diye tartışılırken "hadi canım sen söyle, senin sesin güzeldi" dedi... Kırmadım... Ben başladım zaten gerisi geldi şarkının... Gözlerim doldu resmen onun adına... Kınası yakıldı, ama ilk ayrılan ben oldum... Hala kötü hissediyorum kendimi... Nikah günü aldım nişanlımı ve annemi gittik beraber. Altınımızı taktık tebriğimizi ettik... Sağolsun nişanlım çok kızmasına rağmen kırmadı beni, adet yerini bulsun dedik. Üstümüze düşeni yaptık... Aradan 1 hafta geçti, bir pazar günü otururken evde. Nişanlımda yanımdaydı hatta sarıldım telefona. Dedi kimi arıyorsun hayırdır, dedim arkadaşımı arıyorum, sormadı demesin... 5 dkk konuştuk konuşmadık, sesi neşeli geliyordu, maşallah ki mutlu.. Böyle işte... Hayırlısı artık ne diyelim... Herkes kendi hayatının çizgilerini ve yolunu belirliyor öyle ya da böyle. İnşallah o da umduğum gibi üzüntüler yaşamaz, bende inşallah bu arkadaşımdan gördüğüm acı ve sıkıntıları bir gün unuturum... sovr86

Haklısın canım, hemde çok haklısın... Teşekkür ederim yorumun için ve vakit ayırıp okuduğun için... İnşallah hayırlısı olur, cümlemiz için... SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

Merak ediyorum, çocukken böyle birşey yaşamayan var mı diye? Yani ya annesi gitmiştir "kızımla görüşme" demiştir, ya da "kızınızla görüşmesini istemiyorum" demiştir... Herkesin böyle tuhaf bir hikayesi vardır eminim.. Ne kadar kötü şeyler bunlar. Dostluk daha çocukluktan kenara atılabilecek birşeymiş gibi öğretiliyor insana. Bence arkadaşın diyebilirdi "ben istediğim için görüştüm arkadaşımın ne suçu var" diye, fakat yaşın getirdiği korkular, çekinceler insanları yalan söylemeye veya hiç birşey söylemeden durumu kabullenmeye itebilir... Ne diyelim, inşallah yalan yalanı doğurup daha büyük yalanlar atmak zorunda kalmadan, arkadaşın içinde hayırlısı olmuştur. Benimde çok arkadaşım olmadı, zaten şurada 2005'in sonlarından beri Türkiye'deyim. İnsanları anlamak hem güç hem zaman isteyen birşey. Ama en kötüsü ayırdığın onca zamanın, onca yılın sonunda ellerin boş, yine tek başına kalıyor olmak.. İşte bu bazen katlanılmaz birşey oluyor. Herkesin zamanı kendisine değerli muhakkak, fakat niçin karşısındaki insanı hiç düşünmeden hareket edilir? Eminim bende - sende - en yakınlarımızda yapıyor bunları ama biraz daha dikkat etsek belki birşeyler değişebilir mi? :44: Çok fazla sesli düşündüm galiba :) SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

Nişanlın varken her yere onu çağırmanız, sürekli üçlü gezmeniz çok gereksiz bir davranışmış. Bu kadarına gerek varmıydı. Ben şahsen çok rahatsız olurdum. İnsanın bi özeli olmalı. Sevgilim varken başkası yanımda ne mana. Rahat edemezsin. Misal onun yanındamı öpüşeceksin. Gözüne sokar gibi sürekli nişanlınla oda yanınızda çanta gibi... Kendisi sevgililik sürecini özelinde yaşamış. Samimiyetinize dayanarak sizi bir kerede olsa tanıştırması gerekirdi bence. Ondan sonra sürekli beraber takılmanıza gerek yokmuş. O sizin yanınızdayken seni ve nişanlını içten içe kıskanıyormuş. Nişanlınızla ayrılma aşamasına geldiğinizde yanınızda olmaması ve düğün davetiyesini maileden göndermesi araya mesafe koymanız gerektiğini gösteriyor.

Ne ince, ne hassas bir insansınız ya, gerçekten zor bulunan sağlam bir dostsunuz. Hep böyle bitmez mi zaten dostluklar, arkadaşlıklar. Sen elinden geldiğince yetmeye çalışırsın, her durumda yanında olup hayatını kolaylaştırırsın, karşılığında buldukları ilk fırsatta canını acıtırlar. İnanın hepimizin hayatında var bu tip insanlar. Tanıdıkça soğuduğumuz, yakınlaştıkça kaçmak istediğimiz. Yeterince üzmüşsünüz kendinizi düşünerek, irdeleme artık bence. Olay çok basit aslında bazı insanların hayatları değiştikçe kendileri de değişir. Arkadaşınız da bunlardan biriymiş, hani siz ''eş bulunca değişti, beni unuttu''demesin diye özveri de bulunup, iki kişilik ilişkinizi üç kişi yaşamışsınız ya, işte o bunu yapmamayı tercih etmiş hepsi bu. Hayat seçimlerimizle şekillenmiyor mu zaten. Düşünmeyin bence. Elinizden geleni yaptıysan iç rahatlığı ile yolunuza devam edin. O son söylediğiniz nasihate katılmayanlardanım ben. Eğer dostum, arkadaşım dediğim, zamanımı, emeğimi adadığım biri beni defalarca, üst üste incitmişse, bunu farketmek şöyle dursun kendisine gösterilen özenin çeyreğini bile esirgemişse hiç kusura bakmasın, kolundan tutup da''ya arkadaş ne oldu sana, ne oldu bize, bi silkelen bakem, bi kendine gel dostum''diyemem. Dememeliyim de! Hata bir kere olur iki kere olur. Devamlı yapılan ayıp, umarsızlık, samimiyetsizlik istenmeden yapılan bir hata değildir bence. Bile isteye yapılan her davranışın da bir bedeli olur. Yolları ayırmanın vakti gelmiştir. Buraya bu kadar detaya girerek paylaşmanız bile sizin iyi niyetiniz, samimiyetiniz ve dostluğunuza verdiğiniz değerdir. Ama karşılığı yoksa son bulmalıdır. Herkesin hakkında hayırlısı olsun. Sıkmayın canınızı. A aslii

Orası öyle canım haklısın, "eski günler hatrına"... Bunu diyeceğim aklıma gelmezdi, ama işte.. İnsanlar değişebiliyor...

İyide böyle olacağını bilerek yaşanmıyorki günler zamanlarr geleceği görebilsek herşey çok daha güzel pürüzsüz olurdu insan yeri geliyo kardeşini tanıyamıyoo arkadaşımm :/ boşverrr boşverrr

Evet canım, en beteri sana gelmiş gerçekten. Kötünün de kötüsü var derler ya, o hesap. Neyseki o insan artık hayatında değil, çünkü beni böyle kişiler çok korkutur. Ne zaman ne yapacağı belli değil ve herşeyi ne pahasına olursa olsun göze alabilenler... Allah bir daha böylesi ile karşılaştırmasın inşallah, ne seni ne de bizleri...

Merhaba arkadaşım, ben de hayatımda anlattığınıza benzer birçok olay yaşadım ve birçok arkadaşımla Ne oluyor biliyor musunuz?Zamanla insanların bu haset tavırlarına alışıyorsunuz. En azından eskisi kadar üzülmüyorsunuz deneyim yaşadığınız için. İnsanı en çok en yakınları üzermiş derler, aynen öyle. En çok dert çektiğimiz konuları bilip zaman bulur bulmaz o yaramızdan vuruyorlar bizleri. Bu yüzden kimseye pek fazla dertlerimi anlatmamayı öğrendim zamanla. Çünkü o arkadaş sandıklarımız bizim dertlerimizle mutlu oluyor çoğu zaman.. Ne acı bir durum değil mi? Ben bırakın bırakın dostu arkadaşı, yoldan geçen biri bir derdini anlatsa çok üzülürüm. Hele ki dost gördüğüm kişi üzülecek oturur onunla birlikte ağlarım. Fakat bazı insanlar bizim üzüntülerimize yüzümüze tokat atar gibi kahkaha patlatabiliyorlar İşte o anda gerçekler çarpıyor insanın yüzüne yüzüne, neye uğradığınızı şaşırıyorsunuz, verdiğiniz emeklere acıyorsunuz. Dediğiniz gibi Allah iyi niyetli insanlarla karşılaştırsın hepimizi, insan hep karşısındakini kendi gibi zannediyor çünkü. B

bende hep allahım onu hakkımdan hayırlısılı ile bana nasip et yolumuzda hayırsız şeyler varsa hayırlı olarak çevirip bizi birbirimize nasip et derdimBiraz uyanıkçamı olmuş ne D

bu konuyu yeni gördüm ahh souvvenirim ne diyeyim ki.. aynı dertten bende muzdaribim ben kardesim bildim, dostum yaptım. herşeyimizi paylaştık ne zamanki benim hayatıma şuanki nişanlım girdi. 10 yıllık arkadasıma bir haller oldu. kendisi feminist takılır! ne gerek var evlenmeye vs derdi. tanıştırmak istedim nişanlımı yanaşmadı. hep anlatırdı yok sözünde saçını söyle yapalım nişanda böyle.. nişana çağırdım. telefonda konustuk kac kere. onun öncesinde telasım oldu bir kere ne aradı ne mesaj attı. hadi dedim neyse.. nişan günü bekliyorum ha gelir ha arar. nişanım bitti gece 12de mesaj atıyor mesaj şu " canım tebrik ederim, nişanın hayırlı olsun. bu güzel gününde yanında olamadım. misafirler gitmiştir diye şimdi yazdım" başımdan aşagıya kaynar sular döküldü inan. hala ben bırakmadım ama dedim nerde hata yaptım konustum onunla da. neden böyle olduk koptuk, uzaklastık.. yok senin telasın var vs vs vs.. hele su olayı hic unutmam kandil günüydü temmuz ya da agustos ayı sanırım :44: yeni nişanlıydım. konusuyoruz dedi ki : "bu akşam dua etcem belki nişanlından ayrılırsın" :26: anlamadım dedim? :26: ben zaten hayırsızsa olmasın hayırlıysa olsun diyorum dedim. verdiği cevap: helal be beklediğim cevap buydu. hilal'e demiştim bu sözü o nişanlıyen o ayy Allah korusun demişti. sen aptal aşık gibi davranmıyorsun dedi. beni tanıyamamıssın demek ki hala, hilalle kıyaslıyorsun dedim.. yanii hüsrannnnnnnnnn o kandil günü o söz.. dedim dostluk, kardeslik kavramı bu muydu.. . evet ben dostluga da ona da olan inancımı kaybettim. içim rahat cok kez ben haklı dahi olsam dönüp yine cabaladım bizim için ama bir yere kadar. samimiyetsizlik girdi mi işin icine ne yapsan eskisi gibi olmuyor.

yazalı çok olmuş ama ben şimdi gördüm biraz önce okudum. çok ayıp etmiş o kişi onunla bundan sonraki görüşmeleriniz yapmacık olur zaten bunu yaşaman gerekiyomuş yaşamışsın canım. insan dost istiyo anlıyorum seni ama herkesin karşısına gerçek dost çıkmıyo malesef en iyi dost annedir daha sonra da iyi bi eş inşallah nişanlın üzmez seni hayırlısıyla evlenip ömür boyu mutlu olursunuz

Belki de en doğru söylenilecek söz bu onlar için "vefasız"... İnşallah vefalı insanlar çıkar bundan sonra karşımıza... SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

Ayyy canım amin inşallah çok teşekkür ederim :)))) SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

Ben kimseye hakaret etmedim yetişin komşular moduna girmenize gerek yok Saçma diyen siz olduğunuz halde benim yersiz bulmama mı takıldınız? Hangi topiğe girersiniz ne zaman gülersiniz o beni ilgilendirmez Ben sadece bi anımı paylaştım diye 'lem deyip gülme' hakkını nerden bulduğunuzu anlamadım Bana değil başkasına lem demişsiniz gibi neden karışıyorsunuz vs. diyorsunuz hala.. Neyse fazla cümle kurmama gerek yok size, zaten anlamakta direneceksiniz.. Size iyi muhabbetler SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

Evet öyle, amin teşekkür ederim cümlemize.. resusitasyon

malesef ki bende buna cok yakın seyler yasadım. ben evlendim o dostum dedigim insan hala bekar kaç kişiyle denedi olmuyor istiyor evlensin yuva kursun ama nasip işte. ben evlendikten sonra beni 2. 3. plana attı hep. bizimde evimiz 5 dk. ama yorgun olur ayseye fatmaya söz vermiş olur veya su gün gelcem der aksama kadar beklerim aaa unuttum ben sana gelcem dedigimi der. bu bahsettigim insan ilkokuldan eri arkadasım su an üni bitirdim evlendim yani düşünün. biz kardesten öteydik birbirimizde kalırdık 1 gün ayrı geçirmedik tatillerde bile bizimle denize piknige falan gelirdi. kıyafet canta ayakkabı ortak kullanırdık para lafı geçmezdi. benim ailem onu onun ailesi beni kızı gibi görürdü. ve ben bir süre önce restimi cektim mesajlarına karsılık vermedim. üzülmedim üstümden bir yük kalktı. neden aramadı neden böyle yaptı diye düşünmüyorum yolverdim gitti :) SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

Kader... Gerçekten diyecek kelime bulamıyorum... Bir insan nasıl yapabilir bunu? Ailesine yapabiliyorsa zaten, denilecek birşey yok... Hakikaten oskarlık... engineerelif

Aklıma geldi yazayım dedim. Bu arkadaşım kınamada düğünüme de geldi. Biz eşimle evlendikten 1 ay sonra bizi evine davet etti. Davete icabet gerekir diye, eşim de sağolsun tamamen kararı bana bıraktı, evine gittik. Gayet efendi, aklı başında, kibar bir eşi var. İşin komik tarafı, benim eşim ile arkadaşımın eşi aynı üniversitede okumuşar ve tanıdık çıktılar... Dünya küçük işte...

daha üni 1deyim..13 yıllık bir kız arkadaşım var fizikte okuyan.. Durmadan her gün buluşuyoruz derse girmiyoru falanda filan.. Üniye başlamışız kankamla karşılıklı fakültelerde okuyoruz daha ne olsun derken bizim mühendislikteyiz bununla.. Bir çocuk yanıma yanaştı biraz konuşabilirmiyiz falanda filan teklif etti bana.. Kankamya oda yanımda derken hoce geldi ben derse girdim oda bizim derse girdi çıkışı oyun oynamaya gideceğiz diye.. Velhasıl derste bana durmadan ne olur çocuğa hayır deme biraz düşüneceğim de falan diye bir ısrar bir ısrar anlatamam.. Nedenini soruyorum ya ben senn mutlu olmanı istiyorum da falan falan.. Bende aptal gbi dinledim onu çıkışta çocuk kapının orada bekliyo tabe ben çocuğa onun dediğini söyledim sonra lavaboya gittim onlar orda konuşuyor.. Bu kı meğerse benm no diye kendi numarasını veriyor ve akşam bunlar bir güzel mesajlaşıyor.. Ertesi hafta çocuk gyet lakayıt bişekilde yanıma geldi direk nasılsın dedi kaldım benben istemiyorum dedim şaşkınlıkla çocuğu görmelisiniz nasıl istemezzsin diye hesap sordu bana bende altta kalacak bir tip olmadığımdan çocuk herşeyi anlattımeğerse bizimki sen bir güzel mesajlaş çocuğada kabul edeceğim ama bir şartla o gün yanımda olan kız arkadaşıma da bir arkadaşını ayarla falanda filan gibi konuşmuş.. Bunlar 3lüce h. sonu örüşmüşler kız çocukla çıkmaya başlamış.. Tabi benm nevrim döndü onu sildim Sonra o çocuk onu bir güzel kullandı ve sonrada aldattı aylaaarr sonra geldi bizim aramız böyle olamaz falan hikayeler sömürülr acıdım kıza.. Konuştuk ama ona asla eski samimiyetimi bekleme dedim... Şu ana arada yazar mesajlar kankalar havada uçuşur ama ben asla öylede samimi olmaıdm bu insanın bir ton yalanını yakaladım sonralardan... Kendini hala bnm için önemli zannediyor defalarca görüşmek istememi söylememe rağmen.. Onunda öyle bir takıntısı var.. Ben nişanlım la sevgiliyken bazı aramızda tatsızlıklar çıkmıştı bana çok demiştir ayrıl bu çocuktan seni sevmiyorda bilmem ne diye.. Sonralardan duymuştum mutluluğu kıskankıyorum diye... Lanet olasının adını bile duymak istemiyorum demem oki yıllanmışta olsa güvenmeyeceksin

Bir zamanlar arkadaşınız olan şahsın yaşadığı sonradan görmelik sendromu. Yol verin gitsin, öyle insandan arkadaş olmaz, verilmiş sadakanız varmış. Benzer şeyleri ben de yaşadım ve artık hemcinslerime güvenmiyorum ne yazık ki, merhaba merhaba sadece. Hayatımda dostum diye nitelendirebileceğim kimse yok. Mutlu muyum? Çok mutluyum. Kazık yemekten, yaralanmaktansa böylesi çok daha güzel. Siz de şunu yapın : Bi küçük altın resmi bulun netten, e-posta olarak gönderin. Madem öyle işte böyle hesabı. Rabbim sizin sevginizi hak edecek insanlarla karşılaştırsın. Mutlulukla kalın. SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

sen zor bulunan sağlam bi dostsun... 1

Evet evet.. kıskançlık.. başka hiçbirşey değil bu tarz arkadaşlıkları bozan... yıllarca sizden aldıklarından vazgeçemezler, o yuzden anlamazsınız. Ama işte birini bulupta bu hatta başka bir kanki de olabilir, bir sevgili olmasına gerek yok, o zaman anlarsınız işte kıskanıldığınızı.. şu andaki arkadaşlarımdan birinde de var işte aynı şey... illlllaki biyerden çıkıyor bu ama sonsuza kadar saklanamıyor... asla bi iltifat almazsınız... çantalarım çirkindir mesela bu arkadaşıma göre, ama nerden aldığım itinayla öğrenilir, ordan alınır... saçım ehhhh işte, pek tarzı değildir, ama gidilir benim doğal rengime boyatılır... amaaaaaaaannnnn tildamilda

Ne kadar güzel söylemişsin canım.. Anne gibi dost yok hakikaten, ne güzel ki biz en azından bunun farkındayız... Eş konusunda da haklısın, inşallah canım, şimdilik sıradan stresler yaşayıp bir birimizi üzsekte, eminim evliliğimiz çok güzel olacak. Rabbim herkese gönlündeki gibi ilişkiler nasib etsin inşallah... SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

siz üzerinize düşen herşeyi yapmışsınız üzüleceğiniz bir durum yok klasik bir cevap olucak ama kendisi kaybetmiş... C candygirl3322

Belki de haklısınız, bilemiyorum. Nasip kısmet herşey, bu saatten sonra zaten hiç birşey eskisi gibi olamaz, olacağını da sanmıyorum. Ancak hiç bir zaman içimde nefret barındırabilen bir insan olmadım. Kolay unutur kolay affederim bir çok şeyi. Bu da çok kin güdülüp uzatılacak birşey değil sanırım, akışına bırakıyorum sadece. Bir çabam yok, ama karşıma çıkınca da kafa çevirmem, iki muhabbetim olur sanırım.

Amin inşallah SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

ay o kahven nekkkadar güzelllllllllllllllll ımmmmmmm canım çekti gidiyorum kahve yapmaya

Yorumun için teşekkür ederim canım, dediğin gibi 6 yıl bir kalemde silinmiyor.. Ama konuların üzerinden zaman geçtikçe de hisler taş bağlıyor da diyebilirim. Artık eskisi kadar kafama takmıyorum. Arkadaşlığımı devam ettirmiyorum, belki nadir denk gelirsek görüşebiliriz. Rastlaşırsak yolda Merhaba-Merhaba'dan ileriye de gidileceğini sanmıyorum. Fakat o kişinin bana ancak bundan sonra zararı olur, bunu anladım. Kıskanç birisi olarak görmezdim kendisini ama zaman geçtikçe düşündükçe ve yaptıklarını göz önüne getirdikçe, aslında ne kadar kıskanç olduğunu anlıyorum.. Allah herkesi böyle insanlardan ve şerlerinden korusun inşallah... Ne denilebilir ki başka.. Ama destekleriniz için çok teşekkür ederim :)

haklısın souvvenir. dostun eksikliğini arıyorum. anne de baba da kardes de hatta insanın sevdiği de bazen bir yere kadar oluyor. engineerelif

Ben senin yerinde olsam takı takacaksam postayla yollardım yada kargoylaa bence alakanı kes zaten bunada pek arkadaşlık denmez bu saatten sonra :/ boşver takma kafanıı değmezz kendini üzemeyee SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

Sizinle görüşmek istemeyen birinin üzerine niye bu kadar düşüyorsunuz ki? Kaç yıl geçmiş, neler yaşanmış... Yine aynı şeyler olacak, üzüleceksiniz.

Seni anlıyorum canım, kırgınlıklar derin olunca, bir de üst üste binince artık "yeter" noktasına gelinip, "Allah'a yakın bana uzak olsun" diyor insan... Arada bir benim arkadaşımda hala "naptınız ne ettiniz" gibisinden mail atıyor, ama aramak sormak yok. Bir kapıdan geçerken uğramak yok... Kendisi bilir artık, koca daha tatlı gelmiştir eminim :))) Allah mutlu mesut etsin her zaman lafım yok, fakat gün günü aratır derler, inşallah pişman olmaz bu hareketlerinden. Hoş, bu güne kadar aklını başına devşirenini duymadım ama, nasip... Yapılacak birşey yok canım, benim yaptığım taktiği uygulayacaksın bu saatten sonra. Merhaba - Merhaba... O da o ararsa. Ben hiç aramıyorum sormuyorum, çokta umursamıyorum. Böyle daha mutluyum açıkçası... Eminim sende uzaklaştıkça ve uzak durdukça daha az kafana takacaksın ve daha az üzeceksin kendini. İşin komik ve ilginç tarafı, ben hala bazen hatayı kendimde arama girişimlerinde bulunuyorum... Sonra kendime hakim oluyorum "napıyorsun sen" diye... Saflığında bu kadarı ne diyeyim EbOn2010 Kuş Yuvası Gibi Ev

Evet canım öyle hakikaten... Ben adım atmaya çalışıyorum hep, ama eskisi gibi yıpratmıyorum kendimi... Eşim çok destek oldu bu konuda, çünkü bu arkadaşıma hiç iyi duygular beslemiyordu, resmen nefret ediyordu diyebilirim. O üzüntülü süreci benimle birlikte bir tek eşim yaşadığı için... Davet ettiklerinde "gitmek zorunda değiliz, istersen gideriz o ayrı, fakat zorunda da değiliz" demişti.. Ben hem davetini geri çevirmemek adına, hem de ipleri koparan olmamak adına davetine icabet edelim dedim. Hiç sesini çıkartmadı, gittiğimizde de hem samimi, hem dostane davrandı, zaten arkadaşımın eşiyle de tanışık çıktılar. resusitasyon

buyur buradan yak be nasıl bir kumpas nasıl bir kurgu tebrik etmek lazım cidden

biz bile değişiyoruz. hevesimiz kalmıyor hiç birşeye. tanıyamıyosun ya arkadaşlarını kimseyi. aynen öyle her dönemde farklı oluyo arkadaşlıklar heleki üniversite de bittimi iş ve evlilik oluyo. zaman kalmıyo ve vefasızlığa bahane oluyo. herkes suçlu deil bence bu konuda. kimisi gerçekten zaman bulamıyo kaldıramıyor bu yorgunluğu. kimisi de zaten arayıp sormamaya bahane arıyordur bence. satış yapmaya. bilmiyorum yani bizim de olmuştur belki öyle yalnız kalmak istediğimiz zamanlar ama daha çok arayıp vefalı insanlar böyle üzülüyor işste sonunda. annemin dediği şey her zaman aşırı samimi olma! çok samimi olunca beklentiler yükseliyo. sır veripş sır alıyosun. sonra beklemediğin şeyler yapıyo, çocukluktan çıkıp masum olan arkadaşın cin gibi görünüyo gözüne. hiç bir şeye güveni kalmıyo iştee. en iyisi nasıl davranıyorsa karşıdaki öyle davranmak. küsmek de iyi bişey değil. karşıdakine güveniyorsak hoş görmek lazım ama olay abartılıp enayi yerine konmak da insanın zoruna gidiyo tabi. bize değer veren bizimle kalsın. herkes iyi olsun yanımızda olmak isteyen gelir gerisi boşşşş... SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

Sağolasın canım, okumana sevindim. Yok artık iş işten geçti diyelim :) Üzerinden zaman geçince insan biraz daha dingin kafa ile de düşünüyor. Bu saatten sonra "neden değiştin, ne değişti" desem ne olacak? Doğru düzgün cevap alamayacağım gibi, belki üstü örtülerek devam edecek bir iki eğreti samimiyetle görüşmeler olacak. Sonra yine aynı terane... O yüzden, böyle daha iyi. Belki de çok önce kopması gereken birşey bu zamana kısmetti kim bilir :) R

Uzaktan birini bile ku kadar etkilenken Bir de bizi düşün yani Şimdi evliyim o semtte değilim O da beni ve o dönem kekledikleri arasında yer alan sevgilisini kaybetti, diğer arkadaşta aynı sokakta diye uzaktan selamlaşıyormuş sadece.. İkinci kez nişanlanmıştı, geçen ay ondan da ayrılmış Önce böyle miydi ben mi anlamadım, sonra dan mı böyle oldu psikolojik problemleri mi var hiç çözemedim

canım bu konundan önce, fal konuna yorum yapmıştım, birçok şeyden seni kendime benzetiyorum diye. yani şu arkadaş konusunda senden daha dertliyim, seninki 6 yıl benimki 10 yıllık arkadaşım dostum kardeşim dediğimdi hemde. bende aynı senin gibiyimdir, insanların kusurlarını beni kıran davranışlarını asla ve asla yüzlerine söyleyemiyorum malesef buda yılların sonunda dolup taşmama sebep oluyor. benimde bundan bin beter bir arkadaşım var 2 yıldır soğudum kendisinden ben ne kadar uzak dursam da kopmuyor benden. ve sen yazmışsın ya, bir kelimesiyle 6 yıllık arkadaşlığı bitirdi diye. benimkide bir davranışıyla bitirmişti ama sevgili edinince kendine bana ettiği bir laf aynı senin gibi nasıl koydu içime anlatamam. ben nişanlımla ayrı şehirlerdeyiz ama elimizden geldiğince sürekli görüşmeye çalışırız, dolu dolu yaşamaya bakarız. neyse bu arkadaşım nihayet bir sevgili buldu burnunun dibinde ve bana dediki daha bir aylık bile olmamış sevgilisi için " ay siz nasıl dyaanıyorsunuz ben bir gün görmezsem özlüyorum" diye... böyle işte, onunla olaylarım o kadar çokki, buraya anlatsam okumaya gücün yetmez, ama eminimki her satırında da senin başına gelenleri göreceksindir çünkü bu insanlar hep aynı malesef. en son olayımızda biz artık dost değil arkadaşız, bu yaptığına kızmıyorum bile, çünkü sana karşı nötrm dememe rağmen, hala yüzsüzce arıyor. ben daha napim souvvenir SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

söylediğinden o kadar çektim ki en yakınım dediğim kişinin kıskançlıkları sonucu yaptıkları beni şoke etmişti... İnsanlar bazen egoları uğruna o kadar bencilce davranıyorki şaşıp kalıyor... o yüzden ben nişanlımla tanışıncaya kadar hep erkek arkadaşlarım vardı kankalarm.. Şimdi hiç biriyle görüşmesemde kız erkek ayırt etmeden kimseye sırtını tam dayamayacaksın güvenmeyeceksin arkadaş...

Ne gerek var? Ugrasmayin aramayin sormayin gorusmeyin. Bu ladar ezmeyin kendinizi

Yorumun için teşekkür ederim. Çok doğru söylemişsin, her sözüne katılıyorum... Sonra noldu? Birşey olmadı... O hayatına ben de hayatıma devam ediyoruz. Beni daha önce davet ettiği için evine, bende kendi evime davet ettim onları bir akşam. Fakat eşinin işleri çok yoğun ve sürekli mesaiye kalma durumları olabiliyor "yılbaşından sonra buluşalım" dedi, öyle kaldı. Şimdilik ses seda yok... Tabii bu zaman zarfında benim de bir hayatım var, ben de kendime göre arkadaşlarım ve akrabalarım ile programlar yapıyorum. O yüzden çokta aslında gelip gelmemelerini umursamıyorum. Koptuk artık... Zamanında çok fazla "neden böyle oluyor, neden çabalamıyor, bir hata mı yaptım" gibi çok sorgulamıştım kendimi... Artık buna gerek bile duymuyorum... O beni hayatına dahil etmemeyi seçti, çoktan ben bunu kabullenmiştim zaten. Sokakta bir birimizi görünce bakılacak yüzümüz olsun isterim sadece o kadar. Sonuçta bir birimize sarf edilmiş çirkin sözler yok.. Evlendikten sonra herşey farklılaşıyor. Artık vaktin daha da bir daralıyor. Evlenen insanların bekar arkadaşları ile görüşememesindeki en büyük unsurlardan bir tanesi bu. Artık senin sorumluluğunda olmayan bir çok şey omuzlarına biniyor, hele de çalışan bir kadın olunca. Ancak haftasonlarında evinin işini yapabiliyor, bazen yemekleri o gün hallediyor, temizliği toparlıyor, hatta misafir ağırlamaya çalışıyorsun. Genelde de evli arkadaşlar ile görüşmek daha da bir zevk veriyor, bekarlardan ziyade. Benim bir arkadaşım var, erkek, eşim ile de çok iyi anlaşırlar. O 1 Eylül'de evlendi. Nikahında beni ve eşimi şahit yapmıştı, biz de 22 Eylül'de evlendik. O da benim şahidimdi zaten... Eşi dünya tatlısı bir insan ve hamile şuan. Bütün mesafelere rağmen, kültürel farklara rağmen devamlı görüştüğümüz bir aile oldular. 2 haftada bir muhakkak görüşüyoruz, ara uzayınca "ya ne yaptılar acaba, görüşemedik bu hafta da; bir arayalım da müsait zaman ayarlayalım" deriz hep. Ama tabii hiç birşey tek taraflı değil, onlarda aynı şekilde. Bizim arayamadığımız zamanlarda onlar arar, ne yapıyorsunuz davet edin de gelelim derler veya müsaitseniz gelin derler... Zaten onlardan da bu arkadaşlığı ve dostluğu sürdürme çabası görmesek olmazdı, insan tek taraflı ne kadar sürdürebilir ki böyle bir arkadaşlığı? O biraz çift taraflı birşey. Sadece bir tarafın istemesiyle olmaz hiç birşey, iki tarafta isteyecek, iki tarafta görüşmek için çaba sarf edecek... Eşimden yana şanslıyım hamd olsun. O benim herşeyim... Dediğin gibi hiç bir zaman arkadaştan, dosttan yana yüzüm gülmedi. Bu yaştan ve bunca yaşanandan sonra öyle aman aman bir dost edinebileceğimi de sanmıyorum... Fazla palazlandım sanırım bu konuda... Ama eşim hem arkadaşım, hem dostum, hem kardeşim, hem kocam... Herşeyi onunla paylaşabiliyor, sohbet edebiliyor, yeri geldiği zaman nazlanabiliyor, şımarabiliyorum. Bu anlatılamayacak kadar farklı birşey. Rabbim inşallah sana da anlaşacağın, huzur bulacağın, tam anlamıyla seni tamamlayacak bir eş nasib eder... resusitasyon

amaan ne sözde dostlar arkadaslar gectı benım hayatımdan da, ama sonunda hepsi yalan oldu acıkcası, lısede ayrı arkadasın olur, üniversitede ayrı, mezun olup işe gecemezsen o arada ayrı olur, işe gecersen orada ayrı olur, evlenırsen o arada ayrı arkadasın olur, yani aşamalardan gectıkce arkadas cevren de degısır, hangi aşamadaysan o aşamadaki insanlar arkadasın olur genelde, bir iki tane geçmişten arkadaş getırebılırsen ne ala... zamanında benım de özverıyle yardımcı oldugum, kırmamak için vs. kendımden ödün verdıgım kişilere şimdi baktıgımda boşuna vakit gecırmısım dıyorum, en azından o fedakarlıklar bakımından yani. kötu ınsan olduklarını düşünmesem de vefasız olarak nitelendırıyorum ve değmezmiş... . push ; BellaBellucci

Benimde 8 yıllık arkadaşlığım geçen yaz bitti.. 8 yıl neredeyse her gün beraberdik. Ufak tefek sorunlar çıkıyordu ama ben çok alttan alan biriyim. Zaten genel itibariyle fesat bi kızdı ama ben onun iyi yönlerini görmeye çalışıyordum. Zamanla kıskançlıkları arttı, beni görmeye bile dayanamaz olmuştu. Hep laf sokuyodu. Çevreye beni kötü anlattı hep 'Shanna iyi kızdır sana ne yaptı ' diyenlere 'siz onun içini bilmiyosunuz o öyle masum durur ama şeytan gibidir' demiş hep. Sırlarımı herkese yaymış. Kendisine en ufak zararım dokunmamıştır asla ama hakkımı helal etmiyorum Benim şu hayattan öğrendiğim tek şey 'kimseye güvenmeyeceksin' . SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

bizim oralarda böylesine ''buldumcuk'' olmuş denir. yani koca bulmuş ne olduğunu şaşırmış kız, benimde üniversitede ev arkadaşım vardı süper anlaşırdık, bize geldi kaldı, ben onlara gittim ama okul bitti kız ne arıyor ne soruyor, mesaj atıyorum 2 ay sonra cevap veriyo o derece yani. zamanla bende aramaz oldum iyice koptuk şimdi ikimizde evliyiz, bebeği olmuş başkasından duydum, o kadar isterdim ki benimle paylaşmasını, bebeğini çok merak ediyorum, buna benzer bir kaç olay daha yaşadım ve artık bende kendimi ağırdan satmaya karar verdim, insanlar bunu istiyor, burnu havada olmaktan nefret ederim ama maalesef artık bu hale getirdiler beni.

Bence bu kadar üstüne düşmeyin, inanın değmiyor kimse için.

sen yine kurtulmuşsun ne güzel ben kurtulamıyorum işte sorun da bu :) SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler