ben de calismanin taraftariyim. benim kizim da 4.5 aylik, gerci suan okuyorum ben. daha okulumun bitmesine 1.5 sene var, kizima haftanin 3 gunu bakici bakiyor 4-5 saatlik. insallah ikinci cocugu da 1.5 yila kadar yapip biraz buyutup calismak istiyorum. benim annem de calisti hep. hicbir eksiklik hissetmedik biz. ama eger imkanin varsa bebegini biraz daha buyut, oyle calismaya basla. P

Ben de çalışan anne çocuğuydum. Hiçbir sorun yaşamadım. Çocukla geçirilen zamanın süresi değil, kalitesi öenmlidir zaten. Bir kadın ihtiyacı olmasa da çalışmalıdır bana göre. Ben evde oturamam, sıkılırım çok. Dönün işinize bence. Laale Aşikardır Zat-ı

canım merhaba; ben de çalışan bir anneyim :) kızım 9 aylıkken başladım bende işe.4. ayını bitirdiğimde iş aramaya başlamıştım. anca 9. ayında başlayabildim tabi. bizim de ailelerden kimse yok yakınımızda. k. validem de annem de uzakta. hangisin çağırayım ki, bakmaya gelmesi için.. herkesin düzeni var sonuçta. biz de eşimin arkadaşının hanımına rica ettik. kızıma bakabilir misin die?o da sağolsun kabul etti. nie o dersen eğer, uzun zamandır görüştüğüm, güvendiğim ve vicdanlı olduğuna inandığım biriydi. tabii bi çocuğa annesinden ii kimse bakamaz ama birşekilde güvenmek zorundaydık. ve işe başladım. ilk günler çok zor geldi. günde kaç defa arıordum. ama artık alışmaya başladım. bir şekilde çocukta sen de alışırsın.. çalışmaya başladığımdan buyana sanki hayatım daha planlı gidior. öncesinde de sürekli çalışmıştım.. evde oturmaya alışık olmadığım için psikolojim bozulmuştu. bence sen de ilk iş ıolarak çevrende güvendiğin birini bulup teklif etmen bizim gibi.. çok şükür bizim bi sıkıntımız yok şuan için.. kızımla da akşamları yeterince ilgilendiğimi düşünüorum.. iş de ha deyince bulunmuor malesef. ben 5 ay aramıştım.. inşallah hakkında en hayırlı kararı verirsin. eftelya24 Sen benim en

Maddi olarak imkanın varsa 1-2 ay daha sen bak ama ondan sonra ailenden yardım iste bence. En güvenilir kişiler ailelerimizdir çocuk konusunda. Daha sonra belki bakıcı tutabilirsin ki ben pek tavsiye etmiyorum... Çalışmak kadını hayatta tutan şeydir. Eğitimim olmasına rağmen eşimden para alıyor olmak bana ağır gelirdi şahsen. kedisot

Ne ilgisi var arkadaşım. Öyle bir anlatmışsınızki sanki idamlık mahkum çalışan anne çocuğu. Hiç alakası yok. Çalışan ebeveynlerin ilgisi yok demek ne kadar ağır bir itham farkındamısınız. Siz diğer arkadaşlarınıza göre 1-0 yenik değilde önde başlıyorsunuz. Çünkü kendi işinizi kendiniz yapıyorsunuzdur, kendi sorumluluğunuzu almışsınızdır. Kendinize güveniniz vardır bir kere. Kimse size 3-4 yaşlarındayken sorumluluk yüklemiyor, acımasız olayınız. Ama yediğin tabağı tezgaha koymak, yatağını toplamak, dağıttığın oyuncakları toplamak, eşyalarını katlayıp koymak belli bir yaştan sonra alınabilecek yükümlülüklerdir. Kendi adıma konuşayım, asla evlatlarımı ihmal etmem, asla. ama veli toplantılarına, sınıftaki okuma saatlerine her zaman iştirak edemem, izin meselesinden dolayı. Veli toplantılarına ben katılamazsam eşim muhakkak katılır. Yani çocuklarım asla yalnız kalmazlar. her zaman destekçiyizdir. Akşam yemekten sonra ne işim varsa bırakır onlarla ilgilenirim. Babası biriyle ilgilenirken ben diğeriyle. bazen değiştokuş yaparız. çay saatlerimiz vardır muhakkak. O zaman hep bereberizdir ve oyun oynarız. Oğlanı yatırma işi benimdir, sırtının kaşınması saçının okşanmasına bayılır. Bazen 1 saatimi alır yatırma işi. Gece 23.00den sonrası ise benimdir. Yani kalan işleri yapma ertesi günün yemeği, çamaşır vs vs işte bilirsiniz kadınsal işleri. Ama olsun, işler kalsa da olur:ecrin_bebek: Chess

Çok doğru bir yorum zaman değil kaliteli zaman önemliidr. benim annem ev hanımıydı ama yinede annem çalşıan bir bayan olmak istemiş hep. şimdi bana yardım ediyor. o da artık çalşan bir bayan :)) A arim

Kendimi ev hanımı kategorisine sokamasam da yıllardır evde olduğuma göre sayılırım, kendi adıma çocuğumla kaliteli zaman geçiriyorum, bir çok arkadaşım da geçriyor, hiç kadın günlerine iştirak etmedim, her zaman yanında olduğum duygusu ona müthiş güven veriyo bu yıl kreşe de başladı zorlandık tabi. Yavaş yavaş sorumluluk alma bağımsız kara verme olgusu da gelişiyor. Bence kadının çalışması lazım kendi için çocuğunun geleceği için. Ama özellikle özel sektörde çalışan bir kadının hem ev işine hem çocuğuna tam olarak vakit ayırması çok zor. Yardımcı bir bayana ev işlerini yaptırması lazım ki çocuğuna kaliteli bir zaman geçirebilsin. Öteki türlü hem ev işine hem çocuğuna yetebilmesi çok zor. Böyle olursa çocuk bakımı konusunda eksik kalacağını düşünüyorum ben... Ben çalışmadığım halde ev işlerimi ikinci plana itiyorum çocuğumla ilgilenmek için bazen yetişemiyorum bile, çalışan kadının işi kat be kat zor...

Ben küçücük cocugu bırakıpta calısmaya gidenleri hiç onaylamıyorum. Durumun yerindeyse calısmaya muhtac degılsen ne gerek var? Bebeğin ana kucagında büyüsün baskasında değil. Cocuk oldugu zaman insallah allah izin verirse ben upuzun bir zaman calısmayı düşünmüyorum. kedisot

aynı konuyu bi başkası daha açmış, ona da yorum yazmıştım.. ama ona gelen yorumları okuyunca çok şaşırdım, yarısından fazlası aman çalışma bebeğine doy gibi şeyler yazmışlar. üstelik bi çoğu öğretmen şimdi burada ki yorumları okudum ve çok mutlu oldum, herkes çalışmaktan yana.. bende bir kez daha çalışmanı öneririm.. . push ; G

bence işine geri dön, hem bakarsın eşinle ilişkinde bir değişiklik olacak mı diye.. çalışan annelerin çocukları daha çabuk hayatı öğreniyor bu da iyi bişey.. WunJo

ben çalışmayı hiç istemedim, heveslenmedim çok çok ihtiyacım yoksa hem evde, hem işte yorulmama ne gerek var

O zaman işin daha da zor, minicik evladını yabancı bir bakıcıya emanet edip işe başlamak çok zor bir karar. Hele ki böyle bir zamanda. Sen ve çocuğun için en hayırlı olan olsun.

bende çalışan anne baba cocuguyum.. o kadar zor ki onu yaşayan bilir.. eve geldiginde kendi işini görmek zorunda kalmak, elalemin annesi onun işini yaparken sen kucuk bir ev hanımı gibi yetişiyorsun, ilgi yok, haftasonları gezmeleri yok, işten gelip yorgun düşen anne baba var.. insanın piskolojisi yitik oluyor.. hayata 1 o arkada atılıyorsun.. bu yoksunlugu cektigimden cocuguma cektirmk istemem mavrulam

ben işe geri döenrim öle bi durumda. ya dayanamıyorum evde oturmaya. bir bebeğim olursa muhakkak bebeğim sayesinde daha katlanır olur evde oturmak ama en fazla 4-5 ay eminim :) kendime ve eşime hayatı zindan ederim akşama kadar evde oturup kocamı bekleyecem adam işten yorgun argın gelecek bide üstüne ben sürekli ilgi göstersin benle konuşsun falan istiycem ayy valla çok zor düşünürken daralıyorum psikolojim bozulur benim kesin :) kedisot

Hamıle oldugum ıcın ben de ısten cıktım ama calısmak gıbısı yok.

Çok zor bir soru bu. Bir yanım onca yıl eğitim gördün, uğraştın emek verdin, e hayat şartları da zor, çalışmak çok güzel tabi ki çalışmalısın diyor. Bir yanım da ya çocuğum mutsuz olursa, onunla ilgilenemezsem, kime bırakıcam onu diye içim içimi yiyor şimdiden. Ben böyleysem şu an o konumda olan bayanlar napsın... Dedim ya çok zor... kuzum Bu konida

eğer ihtiyacınız yoksa şu anda maddi olarak, 4 aylık bebeği sabahtan akşama kadar bir bakıcıya bırakmak bence hiç doğru değil. en azından yaşına kadar ya da kreş yaşına kadar annenin bakımı çok önemli. ben de özel sektörde çalışıyodum durumum da iyiydi ama hamilelik döneminde ayrıldım ve dönmedim. evde oturmak elbette sıkıyor ama bebeğimin an ve an büyümesini izlemek bütün gün gözünün içine bakmak harika bişey.. 2 yaşına geldiğinde inşaallah bende düzgün bir kreşe verip işe başlamayı planlıyorum. ama bebekken bırakılması taraftarı değilim . D

benim de annem çalıştığı için ben de aynı şeyleri söylüyordum. ben öğlenleri yumurta yiyerek büyüdüm :)hatta annem memurdu yani benimkinden daha esnekti çalışma koşulları. evet bebeğimin gözlerine bile bakınca içim doluyor... maddi olarak çok ihtiyacım olması değil düşüncem. sadece işten çıkınca eşimle diyaloglarımız çok değişti. evde oturmamdan hoşlanmıyor direk söylemiyor ama ben anlıyorum. kaldı ki ben evi çok seviyorum, pasif bir insan değilim çünkü. ama eşimle ilişkim iyi olursa çocuğuma da daha kaliteli bir hayat sunacağımı düşünüyorum. offf çok zor karar... ben de isterimki büyüsün başlayayım bu kadar dert etmem eski iş yerine dönme durumu. acele karar vermezsem başkası girecek ve belki de ben bu kadar iyi bilmediğim başka bir iş yerinde çalışmak istemeyeceğim... cilek. yagmuru

ufak bir düzeltme yaptım... şimdi gördüm edit gitmiş

Vallahi arkadaşım çalışmak gibisi yok bence... Ama bebeğin daha çok küçük, mecbur değilsen biraz daha bekle derim... P

Bence de çalışmak. Hele ki çalışan bayanlar bebekleri doğunca işlerini bırakmasınlar. Bebek bir kaç aylık olunca babane veya ananeye emanet edip devam etsinler işine. Sonradan çok zor oluyor. Hem çocuk sizden ayrılmak istemiyor, hem anane babaneler yan çiziyor en iyisi bebekken düzeni oturtmak. O kadar zormuş ki çocuğu olan bir annenin çalışması. Ama çalışmadan da olmuyor işte. Özel sektörde çalışma şartları da çok ağır. Ctesileri bile tam gün çalıştırıyor çoğu yer. Hangi zamanda çocuğunla ilgileneceksin. Benim kafam çok meşgul bu konularla ama oğlum bebekken çalışsaydım bir düzene oturmuş olurdu diyorum. B

valla canım çoğu annede gezme geziyor öyle ve hanımı olupta sürekli evde çocuğunu bekleyen anne zor bulunur. evde yiyecek yemek meselesi de annenin hatası akşamdan yemek hazırlamamalı. annenin. alışması lazım artık devir değişti. çalışmayan anne zor bulunur artık çartlar eşit herkesin annesi çalışacak artık çalışmayan anne kalmayacak ilerde kaydirigubbakcemile3 garfield

Bir anne olarak çalışmak diyorum. Bende kızım 5 aylıkken çook iyi şartlarla iş bulmuş buraya konu açmıştım. Maaşı şartları inanılmaz iyiydi. Çalışmayı tercih etmedim. Kayınvalidemin o dönem şehir dışında olması, bakıcıya bırakmaya kıyamamam engel olmuştu. Kızım büyüdü 1.5yaşı geçti. Şimdi deli dana gibi iş arıyorum, ama maaşı filan dolgun olsun attan inip eşeğe bineyim istemiyorum. Ee hayat da herzaman sunmuyor istediğimiz şeyleri bize. Bana sorarsanız çalışın eğer imkanları iyiyse size teklif getiren işyerinin hiç kaçırmayın derim. Çalışma hayatı farklı çünkü. kedisot