Umut, işkenceyi uzatır... Bu cümlen çok hoşuma gitti. Bu cümleni her zaman aklıma getireceğim. Çok teşekkür ederim ccanım, yorumun için...

onu görmek kendını ıyı hıssedırecekmı sana? ve tam olarak ona hıssetıgın sey ne bunu bılıyormusun? yanı ask mı sevgı mı özlem mı sevkat mı? ondan tam olarak ne ıstıyorsun? . push ;

ne yaşadığını az çok tahmin edebiliyorum, biz de ayrıldık ve ayrıldıktan sonra hiç konuşmadık. Hiç aramadım aramayacağım da. Ve ben bu insanı askerdeyken beklemiştim, yemin törenine, iznine işyerimden izin alarak kendi ailemle deyim yerindeyse papaz olarak gitmiştim. Güneydoğuda askerlik yaptı sadece akşamları arayabiliyordu o arayacak diye banyoya bile girmezdim akşam beklerdim, hiç bir yere gitmezdim ev telefonunu arasın da çok kontörü gitmesin diye. Ama ne oldu biz hiç konuşmayarak ayrıldık sonunda, aramadık birbirimizi, çünkü sevgimiz tükenmişti. Yine de bişey olduğu zaman gidip ona anlatayım diye geçiyor içimden kısacık bir zamanda sonra farkına varıyorum ayrıldığımızın. Bir daha onunla hiç konuşmayacağımızı bilsem de hep kendi içimden onunla konuşurken buluyorum kendimi. Ayrılığımız hakkında beni nerde nasıl kırdığını anlatıyorum falan. Bazen ağlıyorum ama arkadaşlarım bir erkek için değmez diyorlar, onun için değmez diyorlar mesela. Ama ben onun için değil ki kendim için ağlıyorum. Sen izmirdeymişsin ben de istanbulda, nereye gitsem bir anı var, en son onunla buraya ne zaman gelmiştim diyorum, hep eski anlar kafamda dönüp duruyor. Daha ilişkinin başlarındayken mesela anadolu kavağına gitmiştik sevgililer gününde yağmur yağıyordu ve hiç kimse ilişkimizi bilmiyordu o an sanki sadece dünyada ikimiz var gibiydik. O gün sürekli rüyalarıma giriyor o anı yaşarken bile o kadar iyi değildi, çünkü o zamanlar ben pek istemiyordum onunla olmayı. Biliyorum o kurslar, fuarlar, sergiler, konserler, istiklalde başıboş yürümelerimiz olmadı beşiktaşa gidip bi rakı balık yapmalarımız, kadıköydeki salaş lokantamız, avam kahvesi, ada sefaları, hisardaki kahvaltılar, oyuncak müzesi, kızkulesindeki evlilik teklifi bir daha olmayacak. Başkaları olsa bile hayatımda bu şekilde olmayacak. İçimde iyi şeyleri tutmak istiyorum ama ona doğru tekrar meyillenmekten korkuyorum kötü şeyleri sürekli aklıma getireyim diyorum bu sefer de güzel günlerimizi unutmak istemiyorum, ben yaşadım bunları diyorum çünkü hayatımda işimden ve evimden başka bir sorumluluğum olmadan içimden ne geliyorsa yaşadım. Onunla beraberken de biliyordum sonsuza kadar böyle gitmeyeceğini, bir gün biteceğini ayrıca içindeyken de o kadar güzel gelmezdi. Ama bir şekilde yaşamanın yolunu bulacağıma inanıyorum. Yalnız amma yazmışım ha senin konunu zaptetmişim. Ama bir çırpıda geldi benim de içimden. eSmerimSin

Canım anlıyorum ama şöyle düşün 4 ay boyunca aramayan, geri dönmeyen bi insan şimdi dönse neye yarar ki? Dönse bile hani ahın kalmasın diye içini rahatlatmak içindir emin ol. Benim kuzenimde askere gitmeden numarası olan kız arkadaşlarından helallik istemişti. Orda yalnızlık duyup eski sevgililerine mesaj atanlar ne kadar çok. Benim eski sevgilimde aradan 2 yıl geçmesine rağmen hiç mesaj dahi atmamıştık. Askere gittiğini duymuştum ve 1 ay sonra bana mesaj attı beni affet filan dedi. Yani demem o ki sen sadece onun iyi olması için dua et, beklentiye girersen daha çok üzülürsün

Onunla birlikte gittiğimiz yerlere, tek başıma gidip. Yanımda o varmış gibi hissetmeye çalışıyorum. Ve en çok bu yoruyor beni. Artık şunu fark ettim, bir kalabalığa girdiğimde, örneğin kalabalık bir caddede gezmeye bile çıktığımda, insanların suratlarına "o mu" diye bakıyorum. Dün hele, İzmir'e geldiğim ilk gün. Yolda yürürken, cafede oturan bir adamın neredeyse yüzüne kadar yaklaştım. O sandım. Dibine kadar girince, gözlerimin yanıldığını anladım. Herkesi ona benzetmeye başladım. Sıyırdım biraz galiba. Değmez diyorlarda, ben değmediğine bir inansam. Değmezse, niye bu kadar üzgünüm. Hem, tamam ona değmesin. Ama benim sevgime değerdi... Olsun, ne güzel döktün içini sende. Senin adına da üzüldüm. Ama yazılarından tanıyorum az çok seni de. Güçlü birisin. Eminim atlatacağız. eSmerimSin

Haklısın canım. Geri dönüş zaten yok aslında. Ben de inanmıyorum ona. Belki de, bu "özürü" duysam rahatlayacağım. eSmerimSin

Aynen... Yazıyorum canım. Çok teşekkür ederim varlığın için :) Son bir kez, gerçekten görmeyi çok isterdim. Hatta şuan düşündüm, onunla karşılaşma ihtimalimiz olan bir yere mi gitsem diye. Ne kadar saçma... Kocaman yer, kalabalık. Nasıl denk geleceksek :) lakeoftears

Benim içinde öyle, iyi ki burası var. Ama bu konuyu buraya açmaya yüzüm çok yoktu. Ama dayanamadım açtım. Burdaki insanların bile artık ondan sıkıldığını düşündüm. Artık onun hakkında, kimseye bahsetmeye hakkım yok gibi. eSmerimSin

anlıyorumm senııı... gercekten anlıyorum ama keske oda anlasa sence senden tamamen vazgectımı yoksa arayacak mı ne dıyorsun ne hıssedıyorsun? yada hayatında bırısı varmı bunu bılıyormusun? ruhan Ya Kuddüs tek ayak

Kızlar, selam. Birkaç haftalık bir aranın ardından tekrar aranızdayım. 2,5 haftalık bir tatile çıkmıştım. Sonunda eve geri döndüm. Tatilden döndüğüm ilk gün, apartmana girdiğim an ağlama krizine girdim. İzmir benim her şeyim. Ama her yerde bana onu hatırlatan bir şeyler var. Eski konularımdan bilenler olacaktır, 1 hafta sonra eski sevgilim askere gidiyor. Aslında, ben döndüğümde gitmiş olması gerekiyordu ama bir şekilde gideceği günden 10 gün sonra gidiyormuş. Tabi bu ben de kötü bir etki yarattı, çünkü ben, ne güzel tatilden döndüğümde, onun olmadığı bir şehire dönmüş olacaktım. Şimdi gitmesine 7 gün var ve ben bu şehirde, böyle yalnız ve sıkkın bir şekilde onun beni gitmeden önce son bir kez aramasını ve görüşmeyi bekliyorum. Oysa tatilde olsaydım, onu düşünmemek için bir çok uğraşım olacaktı, denize girip rahatlayacaktım, arkadaşlarım beni oyalayacaktı. Kısacası burda, yalnız başıma onu bekliyor olmayı istemiyorum... Ve Foça da, yani İzmir'imin dibinde olan saldırı... Beni derinden etkiledi. Onun için, "ALLAHIM inşallah saldırıların olduğu yerlere gitmez " diye dua ederken, çok acı bir gerçeği gördüm. Saldırı sırf doğuda değil, bizim buralarda da oluyormuş... Şimdi ben onun için " buraya şuraya gitmesin" diye dua etmek yerine, ALLAHA emanet ediyorum. Dilerim canına bir şey gelmez. Bu Foça daki olay beni çok duygusallaştırdı. Bir de burada saf saf beni arasın, benden özür dilesin, helallik istesin, son bir kez görüşelim desin diye bekliyorum. Sanırım, ayrılığımızın üstünden geçen 4 ay boyunca, askere gitmeden mutlaka arar hevesiyle sabretmişim, güçlü kalmayı başarabilmişim. Şimdi de 1 hafta kalmasına rağmen hala bir telefon etmiyor ve özür dilemiyor, bu benim içimi acıtıyor. Benim 2 yıl boyunca çektiklerim, yanıma kar mı kalacaktı? Bana yaşattığı travmalar öylece geçmişte, yaşanmış olarak mı kalacak sadece? Evet, dersler aldım. Ama aldığım dersleri nerede kullanacağım şimdi? Karşıma sevebilmeyi başardığım biri de çıkmadı ki? Ortak arkadaşımızla konuştum, nereye çıktığını öğrenmek için. Telefonu sürekli kapalıymış. "Numarasını değiştirdi" sanırım dedi. Panikledim, iki kere gizli numaradan, bir gece, bir sabah aradım. Hakikaten de kapalıydı. Bana dediğini yapmış olabilir mi? En son görüştüğümüz gün "bu hattı, askere giderken kırıp atacağım. Yeni bir hat alacağım. Sen de numaramı sil" demişti. Bunu yapacağına hiç inanmamıştm. Çünkü o beni bu kadar hiç bırakmamıştı aslında. Hep gitmişti belki ama her seferinde geri gelmişti. Bunu yapacağına inanmazdım. Hoş, numarasını değiştirmese yine de onu asla aramazdım. Ama resmen şöyle demiş olmuyor mu? "Numaramı değiştirdim. Dediğimi yaptım. Aramızdaki gerçekten bitti, bitirdim, bak görüyor musun? Senin beni, askere gitmeden aramanı beklemiyorum. Senin sesini son bir kez duymaya ihtiyacım yok" Bir arkadaşımla paylaştım bunu, "numarasını değiştirmiş olmasının bir şeyi değiştirmediğini, benim numaramı saklamış olduğunu, onun yine bana geri döneceğini, bana geri dönmesi için benim numaramın onda olmasının yeterli olduğunu, numaramı da silse bile, ortak arkadaşımızdan istediğinde alabileceğini" söyledi. Bir de " senin ona ulaşmanı istemeseydi, face ini de kapatır ve ya seni engellerdi " dedi. Bilmiyorum, kafam çok karışık. BU konuyu da buraya niye açtığımı bilmiyorum. Ama içimi döküp paylaşmak istedim. Çünkü şuanda, onun 7 gün sonra gideceği bu çok sevdiğim lanet şehirde, tezatlıklar içinde yalnız başıma, birkaç kişilik boğuluyorum. Tek dostum sizlersiniz şuan. Ben anlayamıyorum. Bu kadar basit miydi? Ben üzüldüm, gözyaşları döktüm. Ama her şeye rağmen, o gitti ve o gittiğinde bitti. Bu kadar basit mi? Bir özür, bir vicdan azabı yok mu onda?

İnşallah orkide_m... Dedikleriniz doğru. Beni askerlikte arasa nolacak, belki de sonra aramayacak. Ama işte benim istedğim, sanırım belli bir süre peşimde, gerçekten tam anlamıyla dolaşması. Gözlerindeki gerçeği görmek ve buna rağmen gidebilmek istiyorum! eSmerimSin

Amiiiiiiin canım inşallah, seni de öyle. Karşılaştırsın hayırlısıyla.