Öncelikle kaybınız için başınız sagolsun... Size tavsiyem elmalarla armutları karıştırmayın... Babanız kötü bir eş ve kötü bir baba olmuş, hasta olması bunu değiştirmez. Evladı olarak size karşı davranışlarından mesul tutmanız en tabii hakkınız... Hastalık durumu bunu değiştirmez. Kendinizi suçlu yada kötü hissetmeyin bu yüzden... Yapacağınız hastalığı süresince babanızın yanında olmak, ihtiyaçlarını elinizden geldiğinde karşılamak... hepsi bu...

Sizi çok iyi anlıyorum. inşallah iyi olur babalarımız da geçer bütün bu süreçler. İşte hiçbir şey unutulmuyor. Hastalıklar bazı şeyleri unuttursa da insan üzüldüğü anları da verdiği tepkileri de geri alamıyor. Yaşananlar yaşanmış oluyor. Bundan sonrası güzel olur inşallah

Doğru söylüyorsunuz Her kız çocuğu gibi babamı çok seviyor bi yanım. Bir yanım da çok kırgın-dı. Şu süreçte elimden ne gelirse onu yapacağım. Teşekkürler yorumunuz için A

Bu hassasiyete sahip bir insan olarak elinizden geleni yapacağınıza eminim :) Abinizle sırayla gelir gider kısa aralıklardan faydalanırsınız. İnşallah imkanlarınız genişler...

Ah canım ah benimde zamanında babama çok kırgınlığım oldu zerre kadar suçum yoktu benim yerinde başka bi evlat olsa hayatta unutmazdı yapılanları belki de.. Benimde babam hasta bu hastalık bana bi anda herşeyi unutturdu dört elle sarıldım babama aylarca hastane kapılarında yattım el memleketlerinde. Geçmişteki kırgınlıklaeım geldi aklıma keşke dedim keşke babama küsmeseydim o lafları söylemeseydim dedim ama ne fayda içime oturmuştu. Şuan diyorum ki babam iyi olsunda kızsın bana her lafı söylesin hatta yapmadığını bırakmasın dünyanın en kötü insanı olsun ama yeterki iyi olsun diyorum A

Haklısınız. İşte yaptığı küçük güzel şeyler büyüdü, olumsuzluklar küçüldü gibi oldu. Vicdan yaptım. Süreç nasıl olur bilmiyorum. Ama abim de ben de başka şehirlerde çalışıyoruz kamuda. Eğer durumu ağırlaşırsa nasıl destek olucaz onu bile düşünmeye başladık abimle. A

Çok teşekkürler desteğiniz için. iyi geldi sözleriniz :) Amin diyorum

Kanser hastası mı baban öncelikle Rabbim şifa versin, geçmişi düşünme ve geçmişte onu yaptı bunu yaptı diye bi anlık hırsla babanı üzme gün gelir keşke yanımda olsaydıda onu bunu yapaydı dersin. Bu hastalık çok çok zor ne olursa olsun babanı üzme, bu hastalık kimilerine imtihan kimilerine hastalık babanın gölgesi yeter... 3nity

Zor günler geçiriyorsunuz ve babanıza karşı sarf ettiğiniz sözlere çok da takılmayın derim olayın şoku ve heyecanı gereği söylemişsiniz. babanız bu durumu olayın doğal gidişatının gereği olarak görmüştür. kendinizi suçlamayın, anne ve babanıza destek olun. şimdilik bu tatsız olayı göz ardı edin.

Bu aralar ailemle ilgili öyle şeyler oluyor ki artık ne hissettiğimi bile anlayamıyorum. Benim narsist bir babam var ve altı senedir hayatında başka bir kadın daha varmış. Tabi biz bunu hissediyorduk ama anneme söylemiyorduk. Sonra annem bir şekilde öğreniyor ve tabi o süreçte babamın pişkinlikleri, annemi üzmeleri kızkardeşime olan davranışları... Zaten senelerdir manevi anlamda hayatımdaki yokluğunu anlatamam. Her önemli günümde orda olmayışını açıklayamam. Sonuç olarak babama öyle öfkeliydim ki, içimde kırılmadık yer bırakmamıştı sanki. Sonra babamın mesanesinde kitle çıktı ve o kitlenin kötü huylu bir tümör olduğu anlaşıldı. Dahası halen idrarında kan görülmesi hayra alamet değil. Tabi bu arada anneannemi de kaybettik. Bir yandan da ciddi düşündüğüm bir ilişkim vardı ve bu durumu açmayı düşünüyordum, tabi tüm bu olaylar olurken açamaZdım ve açamadım. Tüm bu anlattıklarım bir ay içerisinde hatta son bir haftada oldu diyebilirim hastalık sürecini filan. hissizleştim sanki. Böyle babama olan öfke-üzüntü-şok döngüsü bile beni öyle yıprattı ki. Annemi üzdüğü süreçte onla olan konuşmamda ağır konuşmuştum oturdu yüreğime. Haklı olmak ve bunu dile getirmek uzun vadede insanı mutlu etmiyormuş. sadece paylaşmaya ihtiyacım vardı, anlatmaya belki de. Şimdiden Teşekkür ederim