İçten içe onun bu kadar mükemmel olabilcegine inanmadığınız için de olabilir bu sebepsiz korku. Veya bu adama layık değilim ilerde evlenince rutine bağlarız ve benden soğur o zaman daha pişman olabilirim düşüncesi de olabilir. Kalbinizin kırılacağını düşünmeniz yani... Eğer böyle bir durum yoksa evliliği gozunuz den çok buyutmusunuz sebepsiz yere. Bir evin tek hanımı olmak baba evinden ciktiktan sonra bir çok noktada fazladan özgürlük bile sağlıyor. M ManzaramDeniz

Ciddi bir sorudan rahatsiz oldugumu nereden cikardin? Senin hayatin bu. Nasik istersen yasa bana fifi. Ama soru sormamadan bu kaar rahatsiz olduysan konu acma canim. Konu acinca olmuyor boyle seyler

Merhaba, Uzun yıllardır KK okuyucusuyum, buradan öğrendiğim çok şey oldu, aynı zamanda çok şeye de güldüm, şaşırdım. Ben de şimdi sizinle bir derdimi paylaşmak ve fikrinizi almak istiyorum. Hesabımı da bu sebeple açtım, açtığım gibi de yazmaya başladım. Niyetim fikrinizi almak ve biraz olsun içimi ferahlatmak. Yazdıklarımı ve ilişkim hakkında vereceğim ayrıntıları kullanarak hesap sormak için yorum atmanıza gerek olmadığını, konudan çıkmanızın yeterli olduğu unutmayın :) 23 yaşındayım. Yaklaşık 10 aydır 7 yaş büyük -30 yaşında- bir akrep erkeği ile beraberim. Genç yaşına rağmen işini, gücünü, konumunu, maddi, manevi olarak herşeyini garantilemiş, çalışkan, çok denebilecek düzeyde yakışıklı ve karizmatik, nazik, centilmen, cömert, kaliteli, romantik, zevklerimin, hobilerimin, bakış açılarımın tamamen uyduğu hasılı arayıp da bulamayacağım biri diyebileceğim bir adam. Çok çok olgun, sanki 40 yaşında bir babanın olgunluğu var, çok fazla mantıklı, biraz da kıskanç, hırslı biri. Bulunduğu konum gereği beni görmeyecek, hatta dönüp bakmayacak biri aynı zamanda. Yani biriydi, birden birşey oldu ve ilk tanışmamızda bu adam bana aşık oldu. İlk günden itibaren tam gaz denilebilecek bir ilişkiye başladık.. Bu sürede ben ilk kez bir adama içimi açtım, duvar gibi duran bir kadın olarak ben yeri geldi omzunda ağladım, beni bebeğiymişim gibi sevdi. Yanındayken kendimi gerçekten bebekmişim gibi, prensesmişim, kraliçesiymişim gibi hissettiriyor, ilgisi, tutkusu had safhada. Benden de tek istediği aşırı ilgim, sevgim, heyecanım. Sevgisini çok güzel gösteriyor, hatta olur ya erkekler kasılır, eder, bu adam öyle değil. Benim değil misin, kimse umurumda değil diyor deyimi yerindeyse, hakkında korkuyoruz, sinirlidir denilen adam benim yanımda liseli aşıklara dönüşüyor. Her isteğim anında oluyor, anında değilse sürpriz oluyor, gülmeyi seviyor, üstüme titriyor. Bu 10 ay içinde hiç kavgamız, tartışmamız olmadı. Yaklaşık 6 aydır da yüzeysel olarak cinsellik yaşıyoruz, her bir araya gelişimizde gerçekten ateş barut misali sevişmeden ayrılamıyoruz birbirimizden, ve tutkumuz, zevklerimiz, herşeyimiz aynı diyebilirim. Bu tutku söneceğine gittikçe daha da alevleniyor, inanılmaz boyutlara ulaşıyor gittikçe. Bu arada ailesiyle, iş ve diğer arkadaşlarıyla tanıştım, şu an ev bakıyor, ben tamam desem şu an evleneceğiz, fakat sorunum da burada.. Kendi içimdeki düşüncelerimle, belki de evlilik fobimle baş edemiyorum ben kızlar. Yanındayken bu düşünceler geliyor ama hemen gidiyor, elini tutuyorum, öpüyorum geçiyor. Fakat uzaktayken, ayrılınca ayrıntılarda boğulacak gibi oluyorum. Sanki bazen sevişmek için seviyormuşum gibi geliyor, bundan çok utanıyorum, gerçekten çok utanıyorum. Kendi kendime ya beni sevmezse, ya ilgisi biterse, evlenince ya böyle olmazsa, ya bana da sinirli birine dönüşürse diye düşünüyorum sürekli. Evliliğe dair en ufak bir isteğim yok, haliyle çocuk gibi vesaire planım da yok. Aynı evde yaşayalım, gülelim, sevişelim, beraber uyanalım, uyuyalım, tamam ama evlilik böyle değil, kızdığımda, kızdığında ben bir adamla bir evde, bir yatakta küs olmak, düşman olmak, kırgın olmak istemiyorum. Bilmiyorum belki de hayal kırıklığına uğramaktan korkuyorum. Bunları onunla paylaşmayı denedim, anlayışla dinledi, hiç kesmeden hatta gülümseyerek dinledi ve bana ulaşamadığım için ona aşık olduğumu, ama elde ettiğimi, kendime aşık ettiğimi ve bu yüzden heyecanımın geçtiğini, elimde hissettiğimi söyledi. Ama bunda hani kırıcı değildi, yumuşakça söyledi. Hayır dedim, öyle olsa yanına giderken elim ayağıma dolaşır mı, süslenir miyim, özenir miyim hiç? Bunu söylediğimde de mesajlarımda, gözlerime baktığında içimde onu çok sevdiğimi gördüğünü ve buna inandığını, ama böyle konuştuğunda hiç sevmemişim gibi hissettirdiğimi söyledi. Çok seven tarafın o olduğunu söyledi.. Nasıl üzüldüm, ağladım.. İçimdeki bu salak düşünceler yüzünden ben bu adamın heveslerini, kalbini kırıyorum. İleride mutsuz etmekten çok korkuyorum. Güven sorunu mu, evlilik fobisi mi, aşırı mantık ve kendini teslim edememek mi nedir bilmiyorum, ama konuşun benimle ne olur. Kaybetmek istemiyorum ama "işte bu" diyemiyorum, demek gerekir, demeliyim ama diyemiyorum.. Deliler gibi sevmek istiyorum, belki içimde seviyorum ama bu mantığım, bu düşüncelerim beni delirtecek. Teşekkür ederim.

Bunları söylemesi çok hos, doğru olup olmadığına inanmak için de zamana ihtiyacın var. Daha 30 yaşındaymış, evlenmek için acelesi yok. Sen hazır olana kadar beklemesi gerek. Hiç hazır olmayadabilirsin, bunu da göze alacak tabi.

bence anlattığın tipte bir erkek daha azıyla yetinmez diye düşünüyor olabilirsin. bence ona yetememe korkusu. onun tutkularıyla senin tutkuların aynı mı? evet şuan eğleniyor olabilirsin, gizemli geliyor olabilir ama belki de senin içinde bir maceradan öteye geçemeyip seni gitgide yormaya başlayacak türden bir ilişkiye dönüşecek? kendini en iyi sen tanıyorsun eğer ayak uydurabileceksen ne mutlu sana seni seven ve sana destek olacak biri var, sende o potansiyeli mutlaka görmüş olmalı fakat potansiyelini harekete geçirmezsen o adam mutlu olacak mı ilerde işte o düşündürür.

Komik gorunen asiri alinganligin. Aynen sana da.. ATTRAENTE ACTA EST

Yatıp kalktığımı söylemedim, ayrıca velev ki yatıp kalkıyorum sana ne bundan? Niye bu kadar rahatsız etti? Saçma sapan yorum yapacaksan yapma, senin vereceğin akla ihtiyacım olduğunu düşünmüyorum.

Flood olacak ama, acaba bu yan yana olduğumuzda geçen bir şey olduğuna göre hep yan yana olsa geçecek bir şey olabilir mi acaba?..

konunu okudum resmen bizim ilişkimizi harfiyyen anlatmışsın bende yaklaşık 1 haftadır son sürat bir aşk yaşıyorum hissettiğin bütün duyguları hisssediyorum bizimkide ilk görüşte aşka dönüştü evlilik olarak değil ama o yanımdayken aşığım bulutların üzerindeyim o gidince acaba soğurmuyuz bitermi bu fırtınalı aşk diyorum sonra bir sesini duyuyorum tekrar aynı heyecan normalde 60 olan nabzımı o arayınca bi ölçüyorum 100 atıyor bazen kalbim yerinden çıkacak zannediyorum gözüm ondan başka hiç kimseyi görmüyor sonra birden mantığım devreye giriyor sonra yine aşkım

Belki de evliliğe hazır degilsindir, ben 25 yaşındayım ben de korkuyorum evlilikten.

Evet arkadaşım, beynen değilim. Arada şaka yapıyorum, diyorum ki ev arkadaşı olalım. Aynı mantık yani, evlilikte bir cüzdan, bir yüzük, bir de aileler var. Duygular, düşünceler muhafaza edilirse neden böyle güzel geçmesin? Ama sonra kendimi düşünüyorum, ben annem gibi, annesi gibi, ablası gibi, yani benden evinin hanımı olmaz ki. Benden ona sevgili olur, kadın olur ama ben bir evi alamam ki üzerime.. NeverOne

Evlenmeyin ozaman. uzunn uzadiya sevgilinizin mukemmel olusunu okuduk. evlilik fobiside bahane olmus. ha bu arada 10 ayda hic tartismamaniz bana gore iyi degil Siz birbirinizin ofkeli halini neye kizim kizmadigini nasil kustugunu nasil gonlunun alinacagini bilmeyecek bi ciftsiniz. buda iyi bisey degil

Hiç bir evlilik peri masalı şeklinde ilerlemiyor, zaten memur da bundan soruyor hastalıkta sağlıkta, iyi günde kötü günde hazır mısınız diye. Evlilik sorumluluk işi, öyle ssevgiliyle kaçamak sevişmeye benzemez. Bence hazır olmadan yapmayın, çünkü sorumluluklar ağır gelir, birbirinizi kırarsınız 5 ay sonra...

Evet, çok mantıklı, hayatı düzenli, çok mükemmel.. Dediklerinizde haklısınız. Yok arkadaşım, ben bu 10 ayda kusurunu bulamadım. Aradım, inatla birşeyler yaptım, ama bulamadım.. Ve bundan korkuyorum belki. Kendi elimle bozarsam, değiştirirsem bu adamı? Çok isterdim duygusal, şöyle kedi gibi bir kadın olmak, sessiz sakin, uyumlu olmak..

abarrtığın için olmasın bunlar? sanırım cidden hayal dünyasında yaşıyorsun sen bence ilk önce bundan uyanmalısın ve karşına alıp arkadaşınla bunları konuşmalısın sanırm en iyi cevabı verecek insan o.

Evlilik bambaşka bir hayat. . toz pembe değil elbet.. Sevdiği insanla ömür geçirmek ister insan.. siz duygularınıza emin değilsiniz bence. . sevdiğim adama zevkle yemek yapıyorum. .

Sen istemiyorsun ok. Peki sana gelen ciddi bir evlilik teklifi var mi?

Ben de istemiyorum. Bunları da söyledim. Benden olmaz dedim. Yemek yapmak bilmem dedim, çekip çeviremem dedim. Yemek dediğin nedir ya ben zaten kendim yapıyorum, senden böyle bir beklentim de yok benim dedi. Zaten çalışacağız, ben malzemeleri alacakmışım, onu bekleyecekmişim, sonra geldiğinde beraber hazırlayacakmışız.. Zaten dışarıda yermişiz vesaire vesaire. Ki zaten on parmağında on marifet, annelerimizin yemeklerini beş dakikada yapıyor, benim yaptığımı beğenmez kesin hahaha Ama hangi erkek evlenene kadar gülüm balım demiyor ki? Bu yönü var işin. Evlenince ya bir iki tamam der de sonra sırf bu evi çekip çevirmek konusu mevzu olursa.

Bu kişi gittiğiniz mekanlarda garson olsun vs. yani bir daha hiç görmeyeceği insanlara nasıl davaranıyor asabi mi? eğer öyleyse sinirli sert yapısı, sana rol mü yapıyor acaba diye şüpheye düşürüp sana güven vermiyor olabilir, yani evlenip de aşk bitince bana da bunlara davranacağı gibi mi davranacak diye düşünüyor olabilirsin ki genelde üçüncü şahıslara nasıl sa sen de aynı olacaksın diyorlar, o eski kıymet kalmayacağı için sen de belki tavandan yere inmek istemiyrosundur yani yanında beğenip, evde düşüncelere daldıgğın kimse mantığına yatmamış kimsedir diye düşünüyorum ama gene de belki de cok mutlu olacaksın, hayırlısı olsun inşaalah :)

Olaya başka açıdan bakmak istiyorum. Babasız büyüyen biri misiniz? Hani onun yokluğunu şefkatini bu adamda görmüşsünüz ondan bu kadar bağlanmışsınızdır diye düşündüm bir an. Prensesler gibi bakıyor her istediğimi yapıyor alıyor vs demişsiniz ya bilemedim sormak istedim

İstemiyor değilim, dikkatle okuyun, bu başka birşey. İstediğim şey evliliğe çıkıyor her türlü. Bana neredeyse 5 kez gelen bir teklif var, anladığım kadarıyla senemiz dolduğunda bir daha olacak. Fakat bu 5 tane hep benim gülüp geçiştirmelerimle sonuçlandı ama hayır demedim. ThankfulNovember Oğlum, canımdan

Aslinda zamani asklarin en ilerki leveli budur. Hep bi taraf diger taraftan daha cok sever. Su anda belkide gercektn erkek daha cok seviyor. Ama bu guzel bi duygu degilmidir? Erkegin sevenini bulmak hic kolay degil bu devirde. Senin durumun " sevdgim erkek tarafindan cok seviliyorum ama o bnim onu sevmedigimi dusunuyor'. Burda ondan eminsin, ama bi o kdrda kendinden eminsin. Uzulmussun onun boyle dusundugune. Onu seviyosun halbuki. Bunu sende biliyosun, ama evlilik fobin var. Bosuna aglamissin. Ortada sorun yok. Sen bi evlilik fobini yen zaten o erkek zamanla gorucektir ona olan sevgini. Uzulme onu sevmedigmi dusunuyor diye.

Bence henüz bekar olarak yaşamak istediğiniz Şeyler var ve evliliğe hazır değilsiniz, eğer hazır olsaydınız bu kadar seviyorum Dediğiniz adamdan gelen teklif sizi endişelendirmek yerine havalara uçururdu mutluluktan. 23 yaş günümüzde hele de çalışan biriyseniz evlenmek için erken bi yaş oluyor zaten, eğer üniversite mezunuysanız tahminen mezun olalı bile bir iki sene ancak olmuştur, insan çalışırken kazandığını biraz yemek, gönlünce harcamak istiyor Haklı olarak. Biraz gezip biraz eğlenmek bu arada biraz olgunlaşmak, birbirinizi de daha iyi tanımak iyi gelebilir. eğer karşınızdaki adam sizi gerçekten çok seviyorsa o da bekler iki üç sene daha, sonuçta erkeklerin evlenmek için acele etmelerini gerektiren cinsellik dışında pek bir şey yok. Hakkınızda Hayırlısı olsun

Derken? Nasıl yani? millan la havle vela isla

İşte bekleme diyemiyorum kendime, bu heyecan varken, böyle tatlı şeylerle bir yola çıkası elbette geliyor insanın ama dediğim gibi.. Haklısınız, sevenin kıymeti sevmeyen gelince anlaşılıyor. Ama ben sevenin kıymetini bilememekten yada bu sevgiye kanıp yanılmaktan korkuyorum.. Elimde değil. T Toph

Evlenmesem, adamın vaktini çalıyorum. Ben olmasam zaten evlenmeyi düşünmediğini söyledi, bu zamana kadar böyle bir teşebbüsü de olmamış. Annesi yüzüme söyledi, nihayet birini getirdi, ben evlenemeyecek diyordum, al götür bunu dedi :) Ama ayrılsam, karşıma bir daha böyle seven çıkmazsa? Yanında böyle mutlu olduğum, sırtımı yaslayabileceğim, gözüm arkada kalmayacak bir adam bir daha bulmazsa beni? Biz kadınların seveni üzmesi genetik herhalde, sonra ya geri dönüp hatırlarsam ki bu yüksek bir ihtimal. Hayatta bir kere olur bazı şeyler, çocuk oyuncağı değil, 18 yaşında çocuk değil ki bu adam.. . push ; M e g g Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Eninde sonunda onunla değilsede başka biriyle evleniceksiniz. Ve hayatta hiç birşey sorunsuz olmadığı gibi, evliliklerde hiç bir zaman sorunsuz ilerlemez. Ama sevmediğiniz adamın derdini çekmek, bu kadar sevdiğiniz adamın derdini çekmekten daha zordur bu bir. Hayatın size getirdiği sıkıntıları, yanınızda çok sevdiğiniz biri olduğu için atlatmak daha kolaydır bu da iki. Yani şayet bu kadar seviyorsanız, ve saydığınız özelliklerde zaten beyefendide mevcutsa, tek kelimeyle saçmalıyorsunuz. Teşekkürler.

Dediğim gibi, tutku çekim olabilir.. Ama bu doğru insan olduğu anlamına gelmez, yaşadım. Ve bu boşluğu hissettiğiniz için rahatsızsınız. Bu kadar uyum varken bu kadar iyiyken nasıl doğru olmaz diye düşünüp inkar etmeye çalışıyorsunuz gibi. Böyle hissettim... Hakkınızda hayırlısı olsun inşallah.

Ben de öyleyim, mümkün değil gibi geliyor evin hanımi olmak. İstemiyorum da açıkçası.

Evet, en fenasını gördüm ben çevremde üstelik. 10 dakikalık yola gideceğim diye yolda kediden bakkala eşinin annesinden çocuğuna kadar saydıranlar gördüm düşünün. Allah razı olsun, benim için de dua edin.

Millet psikopat sevgilisinden dayak yiyor, aldatılıyor. Deli gibi evlenmek istiyor. Sen 10 aydır tek kavgamız olmadı, anlatamayacağım kadar mükemmel, her şeyimiz ortak dediğin adamla evlilikten korkuyorsun. :) Gülüyorum sadece... :) Korkulur mu böyle güzel aşktan?

El üstünde olmadım. Agzımın ıcıne dusulmedi.. Kussek ben ugrasıp barısma cabasına gırene kadar barısılmadı.. Yani oldu bişeee! G

Benim kocam da heh aynen o anlattığındandı.. Evlenince dumur oldum.. Kraliçe iken paspasçı haticeye döndüm gözünde..

Seni cok iyi anliyorum... millan la havle vela isla

Seni sevmeyen bi insani buldugunda iste bu diyosun sonra o sana o lafi oyle bi yediriyorki yogurdu üfleyerek bile yiyemiyosun seni sevdginsen eminsen ve senin de heycanin varsa bekleme hayat bu kimin ne olacagi belli olmaz kimse kusursuz yasayamaz ne de olsa

Bir insanla çok uyumlu olmanız, tutkunuzun yüksek olması ona gerçekten aşık olacağınız, o kişinin doğru kişi olacağı anlamına gelmez, bana ince bir çizgi var gibi geliyor arada.. Çekiminiz var ama eksik, oturmayan bir şeyler var burada da mantığınız sizi rahatsız ediyor sanki. Belki böyledir şöyledir diye zorluyor, bahane üretiyor olabilirsiniz.. Çünkü sonra pişman olmaktan korkuyorsunuz, saçmalıyor muyum diyorsunuz? Bir diğer ihtimalde dediğiniz gibi her şey bu kadar iyiyken düşmekten bir de onu üzmekten, ona tam karşılığını verememekten, evlilikten de korkmuş olabilirsiniz. Şüpheniz varsa zamana bırakın içinize sinmiyorsa bir şeyler bir anlamı vardır derim, evlilik konusu için de kendisiyle konuşun zamana bırakalım diye...

kendine karsi dürüst ol gerisi cözülür

Anlatış biçiminden aklı başında bi tip olduğunu anlayabiliorum. Yazdıklarında 8 9 yıl önceki kendimi gördüm. Hem isterdim evlenmek hem de rüyamda kendimi nikah masasında görsem ohhh rüyaymış die uyanırdım. O zaman benim de kusursuz gördüğüm bi ilişkim vardı. Lakiiiin bitti ve ben nikah masasına uçarak gittiğim ilişkimi 30 yaşında yaşadım. Çook mutluyum 1 yıl oldu iyi ki evlenmişim. Evlilikten deli gibi korkan ben şimdi diyorum ki doğru zaman doğru kişi doğru yaş olmadığındanmış. Mükemmel dediğin o adam doğru kişi değil bunu görüceksin. Yerinde kezo nun biri olsaydı koşarak evlenirdi ama sen farklı bi kızsın aklıbaşındasın. Doğru kararı doğru zamanda alıcaksın bence.

gerçekten aşık olsaydın bugün bunları soruyor olmazdın kendine insan o kişiyi bulduğunda evlenmek aynı evde olmak aynı yatakta uyumak için gün sayıyor. ve korku gelmiyor aklına bile o yüzden sen iyi düşün bişeyler yaşadın diye evlenmek zorunda değilsin ama şunu da unutma insanın karşısına bu anlattığın gibi değer veren seviip sayan bir erkek çok nadir çıkıyor. Y yasak80 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

gerçi hepsinde de illa bir kusur oluyor, hayırlısı olsun mübarek günde bakalım :) . push ;

freudyen bir giriş yapacaktım ama zaten cevap vermişsin. babanla alakalı bu durumun. ilk gördüğün erkek olarak baban erkeklerin nasıl olduğunu, olacaklarını hatta olmaları gerektiğini kodladı beynine. sen de bu komutun dışına çıkamıyorsun. ne kadar babanın tersi de olsa babanı arıyorsun çünkü kesin olarak var babana benzeyen biri onun da içinde sana göre ve ufacık bişi bulursan vazgeçeceksin zaten. bağlanma problemi ise annenle alakalı babadan cok. annenle bebekliğinden itibaren yakın temasın olmadıysa insanlara güvenmekte ve kendini onlara bırakmakta zorluk çekersin. ama aksi gibi de hep en gerçek en içten insanları ve duyguları kendine çekmek için çabalarsın. ruhunun sana o eksiğini farkettirme çabasıdır. önerim bu konularda okumalar yapıp psikolojik durumunu çözümlemeye calısman. sonra da sağlıklı bir kadınlık ve erkeklik bilgisiyle kendini donatmaya niyetlenebilirsin. fakat terapi almadan biraz zor olabilir üstesinden gelmek. çünkü bir bozulma var burda, doğal programımızdan uzaklaşmış durumdayız. ben de senin gibiyim ve çok uğraşıyorum.

Evlilik dört dörtlük olmaz bu bir gerçek. Ufak da olsa tartışmanız olacak, küs geçen geceniz olmaz umarım ama saatleriniz olabilir. :) Ama kavga sonrası barışmanın da tadı başka mesela. :) Vaktinde gönül alıp, sinirle birbirinizi kıracak kötü sözler söylemedikten sonra... Sana her şeyin hep güzel kalacağının garantisini kimse veremez. Evlilikte bir şeyler değişebilir, muhtemelen değişecektir de. Ama evlenmeseniz de bu büyü bozulsa ayrılsan çok acı çekmeyecek misin yine? Zaten ilişkini evliliğe yakın bir modda yaşıyorsun. Olası büyük bir hayal kırıklığında yol ayrımına giderseniz şimdikinden farklı bir üzüntün olmaz yani..

neden bilmiyorum; fifty shades of grey canlandı gözümde.. hem kitabı hem de filmi :)

Bence sen aşık değilsin "işte bu" diyememen de bu sebepten Hani evet fiziksel çekim vardır, seviyorsundur ama çok aşık olsan korkmazdın bence. Aşık olduğun adamla bir ömür geçirme fikri neden korkutucu gelsin ki insana? Bana adamın bu özelliklerinden dolayı "evet doğru insan o onunla olmalıyım çünkü mükemmel biri istemiyor olamam" modundasın gibi geldi

Çok da fifi, ben de size bunu anlatmaya çalışmıştım. Canım demenize de gerek yok, bu laf ve gereksiz samimiyet sondaki smileyle birleşince komik görünüyor. İyi akşamlar... xox616161

Bence siz erkek arkadaşınızı gözünüzde büyütmüşsünüz. Karşınızda 4 4 lük bir hatasız bir adam var. Yazdıklarınız bunu doğruluyor "Genç yaşına rağmen işini, gücünü, konumunu, maddi, manevi olarak herşeyini garantilemiş, çalışkan, çok denebilecek düzeyde yakışıklı ve karizmatik, nazik, centilmen, cömert, kaliteli, romantik, zevklerimin, hobilerimin, bakış açılarımın tamamen uyduğu hasılı arayıp da bulamayacağım biri diyebileceğim bir adam. Çok çok olgun, sanki 40 yaşında bir babanın olgunluğu var, çok fazla mantıklı, biraz da kıskanç, hırslı biri. Bulunduğu konum gereği beni görmeyecek, hatta dönüp bakmayacak biri aynı zamanda. Yani biriydi, birden birşey oldu ve ilk tanışmamızda bu adam bana aşık oldu. İlk günden itibaren tam gaz denilebilecek bir ilişkiye başladık.. Bu sürede ben ilk kez bir adama içimi açtım, duvar gibi duran bir kadın olarak ben yeri geldi omzunda ağladım, beni bebeğiymişim gibi sevdi. Yanındayken kendimi gerçekten bebekmişim gibi, prensesmişim, kraliçesiymişim gibi hissettiriyor, ilgisi, tutkusu had safhada. Benden de tek istediği aşırı ilgim, sevgim, heyecanım. Sevgisini çok güzel gösteriyor, hatta olur ya erkekler kasılır, eder, bu adam öyle değil. Benim değil misin, kimse umurumda değil diyor deyimi yerindeyse, hakkında korkuyoruz, sinirlidir denilen adam benim yanımda liseli aşıklara dönüşüyor. Her isteğim anında oluyor, anında değilse sürpriz oluyor, gülmeyi seviyor, üstüme titriyor." Ve siz de bu mükemmelik karşısında eziliyorsunuz her an büyünün bozulacağını hissediyorsunuz. Haklısınız bence sizin yerinizde olsam ben de böyle hissederdim kendimi size benzettim. Normalde yorum yapmam yapmadığım halde nedense size yorum yapmak istedim. Önce şunu kabullenin: Kimse mükemmel değildir herkesin bir kusuru muhakkak bulunur. Siz nasıl kusurluysanız onun da mutlaka kusurları vardır. Biraz rahatlayın evlilik düşüncesini akışına bırakın. Sizi seven bir adam var bunun tadını çıkarın aynı zamanda onu tanımaya çalışın. Kimse size hadi yarın evlenin demiyor. Bağlanmaktan da korkuyosunuz kendinizi o adama bırakmamışsınız sanki hayal kırıklığına uğrayıp üzülmekten korkuyorsunuz. Bence biraz kendinizi rahatlatmanız lazım. Gerekirse tekrar evlilik teklifi aldığınızda hazır olmadığınızı söyleyin olup biter. Zamana ihtiyacınız var zaman geçtikçe onu tanıdıkça kafanızdaki bu takıntılar azalıcaktır ve tabi biraz da kendinizi ona bırakın üzülecekseniz de üzülürsünüz bunu siz yaşamadıkça bilemeyiz sırf üzülmek korkusuyla da kendinizi tutmayın belki karşınızda sizi gerçekten seven ve güvenen biri vardır bilemeyiz. Takipteyim. Bu arada daha önce erkek arkadaşınız oldu mu? C castleinthesnow Better things are coming tek ayak

İçim şişti, aynı ben... Evlenmek denince sanki evliliği bitiren her şeyin sonu gibi geliyor. Bu da hep bu çevreden kaynaklanıyoe. Bir şatafat şaşaaa, kızı süslemeler, evi püslemeler, prenses gelinlikler düğün olup bitiyor ertesi gün her şey balkabağı. Herkes normal davranıyor sanki kız bin yıllık evli. Sonra bakıyorsun o kız kilo almış, mutsuz, boşanmak istiyor falan. Ayrıca sanki sevgilinin elde ediş biçimi.. Bunların hepsi çok saçma şeyler ama mutlu son diye inandırılmış ya evlilik de bana son gibi geliyor. Mutlu oluyor olmuyor o kısım kumar işte. Evli barklı kadın yaftası var bir de.. Onu giyme, oraya gitme, onu yapma sen artık evli barklı kadınsın diyalogları..

Çünkü yaşınız oturmuş, hayata dair düşünceleriniz oturmuş, bir şeyleri görmüşsünüz, tecrübe edinmişsiniz. Ay ben ev nasıl düzenlenir, sıfırdan bir ev nasıl kurulur onu bile bilemiyorum, endişeleniyorum düşünün Tam bir anksiyete anlayacağınız.. Belki ilk ilişkiniz 30 yaşınızda olsaydı yine uçarak giderdiniz. Bilmiyorum, doğru değilse bile kendimi kaptırmadan, kendimi, ruhumu, kalbimi kaptırmadan göreyim inşallah. Ama böyle seven biri için de Allahım şu kötü huylarımı alsın, iyilerini versin bana.. Kezo muhabbetini de kim çıkardıysa çok kızgınım, öyle olmayacağız diye yaşayamaz olduk hahaha

Konu sahibi arkadaşım buralarda değilsin sanırım Öncelikle 23 yaşında olduğunu okudum ki bu yaşta evlilikten çekinmen çok doğal Ben binbir bahaneyle 35'e kadar kaçtım ve sonra kimsenin aklının alamayacağı bir adamla evlendim Şu anda gerçekten aşık değilsin, sadece kusursuz gördüğün bir adamı kaybedersem bir daha onun gibisi olur mu düşüncesindesin. Anlattığın adam gözümde Christian Grey'i canlandırdı yani kusursuz adam yok aslında. Gerçekten hazır olduğunda hayatını biriyle birleştirirsin zaten, bu adam senin doğrun değil. Gerçekten sevdiğinde anlarsın; o zaman her tür risk ve kötülük vız geliyor insana, mantığınla elesen bile duygularınla eleyemiyorsun. Acele etme, kendine zaman ver, çok çok gençsin daha

Bence birbirinizi biraz daha tanımak için en az bir yıl daha zamana ihtiyacınız var. Var bu akreplerde bişey... :)

Sen ona aşık değilsin diye değil, o sana aşık diye korkuyorsun bence. Yani şöyle ki senin gözünde bu kadar ''mükemmel'' bir adam geldi sana aşık oldu. Ve sana kendini çok özel hissettirdi. Evlenip rutine bağlayınca benden soğursa, ben de sıradan gelirsem ona diye korkuyorsun bence. Sevmediğinden falan değil. Şu noktada sen değil onun bir şeyler yapması lazım. Belki de sana sevgisini tam olarak ispat edememiştir?

Öncelikle benim yanımda hiç üçüncü kişilere sinirlendiğini görmedim. Yolda bile asabi değildir. Ama fazlasıyla ciddidir, yani bakışlarıyla olsun, bir şey var bilmiyorum ama şey ile olsun gittiğimiz her yerde şeften garsona hepsi bizimle ilgileniyor oluyor bir şekilde. Yani ben adamı hiç sinirli sert görmedim diyebilirim. Zaten en ufak stres anında bir şekilde ben güldürüyorum, kaynatıyorum galiba. Fakat iş arkadaşlarından duyduğum kadarıyla sinirli biriymiş, yani çok sinirli, ciddi, sertmiş. Ailesinden de duydum, bağırmaz, çağırmaz ama zehir gibi bakar, bakışlarıyla yıkar döver deyimi yerindeyse diyenler oldu. Ama dediğim gibi yanımdayken kimseye sert, asabi davrandığını ben görmedim. Mantığımı aldırsam da kurtulsam.. Teşekkürler yorumunuz için :) Y yasak80 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ne burcusun acaba, senin erkek versiyonunla karşı karşıyayım :)

Canım ben bu adama aşık olmadığını veya yeterince olmadığını düşünüyorum. Bunlarda kendi içindeki bahanelerin. Bir de anlamadığım konuyu neden evliliğe bağlıyorsunuz, illa evlenmek zorunda mısınız, akışına bırakın, daha çok tanıyın.

Akreplerin dayanilmaz cazibesi Biraz daha zaman verin kendinize, henüz evlilik boyutuna ulasmis bir ciddilik yok sanırım, bu zamanda parasi, yakisikliligi, iyiligi, comertligi, isi gücü yerinde hepsi bir arada birini bulmak zor kacirmayin derim Hem de bu denli değer veren birini bulmak cidden zor ama akrep erkeklerinin tüm özelliklerini tasiyor sevgilin, evlilikte biraz özgür ruhlu olurlar sadece tek sıkıntı bu olur ama sizde bu da yok Frank

Böylesine iyi özelliklere sahip birinin o derece değişeceğini sanmıyorum. Seni korkutan senin açından bu kadar mükemmel olması olabilir mi? Yani hiçbir kusuru yok işi iyi sana karşı çok iyi ve evliliğin bunu bozmasından korkuyor olabilirsin. Zaten henüz çok yeni bir ilişki. 10 ay kısa bir süre. Ben bile 2 yılı devirdiğim sevgilimin bilmediğim yönlerini keşfediyorum yeni yeni. Zaman ver kendine..

Bence sen burdaki konulari cok okuyup takinti yapmişsin. Sanki çok seviyorsun ve bozulmasindan korkuyorsun gibi. Ama adam evlenmek istiyor. Evlenmesen de bozulabilir ayrica. Takinti yaptigin seyleri kafanda silersen hala evlenmek istemiyor musun bunu düsün. Bu kadar cok korkan biri eger evlenirse onu hayal kirikligina ugratmaz. Oyyy bilemedim. Ben böyle hissettim okuyunca.

Derdim bu değil henüz, inşallah böyle olmaz, olmayız.

Bugün ben de bunu söyledim kendime, millet senelerce bekliyor dedim, senin derdin ne dedim. Neden korkuyorum bilmiyorum, sanki bunlar bitecekmiş gibi, sıradanlaşacakmış gibi geliyor, böyle düşündükçe bazen kafamı duvara sürtesim geliyor.. Evlilik de böyle tatlı, böyle güzel geçer mi bilmiyorum? Belki de çevremde böyle evlilik görmediğimden bilmiyorum.. Sanki alıp başımı gidesim geliyor bazen benim.. Teşekkür ederim, çok tatlısınız. NeverOne