Merhaba evlenir evlenmez hamile kaldım balayında :) kendi isteğimizle, planlı bi hamilelik oldu. Ama 8 senedir beraberdik bunun 4 senesi aynı evi paylaştık. Beraber tatile de gittik. Gezdik, tozduk her şeyi yapmaya çalıştık. Düğünden önce oturduk konuştuk çocuk istiyo muyuz? Olursa bakabilir miyiz? Vs. Ona göre karar verdik. Ama insan istediği kadar planlı bi şekilde yapsın yinede o erken mi acaba? hissi oluyo açıkcası. Ben iş hayatına girmeden çocuk istedim çünkü kendimi biliyorum ve çalışmaya başlasaydım tekrar bırakamaz ve çocuğu çok çok ertelerdim. Bu sebeple yaşım daha gençken (25) çocuk yapıp sonrasında iş hayatına girmeye karar verdim. Bana da erken diyenler boşuna mı 2 üni okudun çalışmayacaktın niye okudun filan diyen insanlar hala oluyo. Çocuk doğacak yakında millet hala konuşma derdinde. Ondan dolayı kendi hayatına, kendi planlarına, neler istediğine göre bu kararı verebilirsin. Biz zaten beraber yaşadığımız İçin bi sıkıntımız olmadı birbirimizin ciğerini biliyoruz ama bu kişiden kişiye değişir. Tanıdığınızı düşünüyorsanız ve kararınız bu yönde oluyosa kimsenin lafına bakmayın.

Aynı evde yaşamaya başlayın. Huyunu suyunu görün ondan sonra çocuk düşünün bence. Eşimle 3 yıl görüştük evlenmeden önce. Benim okulum vardı. Yine de evlendiğimde bambaşka biriydi. Aynı tastan kaşıklamadıkça tanımazsın derler bizde :) Evlendikten 3 ay sonra hamileydim. Çok şükür güzel oldu her şey, pişman da değilim ama 5-6 ay gezip tozup tadını çıkarmak güzel olurdu bence. Çocuksuz bir hayatı hiç bilmiyorum mesela. Bütün evlilik hayatımız çocukla planlandı. O da ayrı bir keyif ama çocuk zaten bir kere olduktan sonra artık hep 3 kişisin. En azından bir kaç ay iki kuru kafa takılmak da eğlenceli olsa gerek.

Ben 8 ay geçtikten sonra hamileydim. 1 yıl beklesem ne olurdu bilmiyorum. Başta annem sonra kayınvalidem hep hayırlı haber bekliyor, soruyordu. Her konuştuğumuzda. Ayar oluyordum. Ama bi şey de diyemiyorum torun istiyor onlarda. Fakat şöyle bi şey var ve bınu kimse anlamıyor. Mesele sadece eşle başbaşa geçirilecek vakit değil. Ayni evde yaşamadan gerçekten insan birbirinin huyunu suyunu anlamıyor. Yarın öbür gün boşanma eşiğine geleceğim bi adamdan neden pat diye çocuk sahibi olayım ki? Sonra o elalem, boşanma aşamasına gelmiş yeni evli hamile kadına "neden hemen çocuk yaptın, ne acelen vardı?" Der. Uyarılara eyvallah ama benim taşıyacağım çocuk kimsenin derdi olmamalı. Ne konular okuyoruz burda. Daha dün bi arkadaş hem Kadın hem erkekle aldatıldım diye konu açtı. 3,5 aylık hamileydi. Kim ister böyle olmasını?bazı şeyler tabi ki belli olmuyor. Adam 20yıl sonra da yapabiliyor yapacağını niyeti bozup. Bence beklemek lazım bi süre

Kesinlikle katılıyorum 1 yıl bile az. Evlilik rayına otursun, herkes bi oturaklaşsın birbirine alışsın ancak öyle olmalı.

Ben de 6 aylık evliyim, yakın çevreden bebek baskısı çok görmesem de kendi içimde yavaştan anne olma isteği başlıyor ama maddi manevi henüz hazır değiliz 4-5 ay daha cesaret edemeyecek gibiyim. Bu arada 8-9 senelik bir sevgililik döneminden sonra birçok zorluktan geçerek evlendik. Eşim de birbirimizle daha çok başbaşa vakit geçirelim evliliğimiz biraz demini alsın diyor bebek konusunda. Evlenir evlenmez hamile kalan çok yakın bir arkadaşım da "evlat muhteşem birşey ama inanılmaz zor, kesinlikle ilk zamanlar eşinle başbaşa ol, başbaşa tatil yap sinemaya git, yemege çık bol bol tadını cikar, çocuk er geç Allah nasip ederse olur ama bu cicim aylarında başbaşa olma fırsatı bir daha ele geçmez, biz ilk tatilimizde ve diğer tüm aktivitelerimizde kendimizden, romantizmden çok çocuğu düsunduk.." vs diye öğüt verir hep..

En az 3 5 sene sonra diyorum ben

evlilikten evliliğe adamdan adama değişir bu soru. ilk evliliğim boktan başladı boktan bitti 4 sene çocuk yapmadık. bu ikinci evliliğim 1. yıldönümüne yaklaşırken hamile kaldım ikimizde çok istedik, beraber karar verdik.

Evlilige alismak belli bi sure gerektiriyor. Herkese gore degisir bu. Eger secme sansim olsaydi en az 6 ay cocuk icin beklerdim.

22 yaşındayım, nişanlıyım ve şöyle düşünüyorum çocuk kocaman bir sorumluluk, baktın besledin diye bitmiyor, kendi ayakları üzerinde durana kadar üzerinde taşıyorsun sorumluluğunu. Ayrıca maddi anlamda bir güvencem yok, evimi belki arabamı alıp, çalışmadığım zaman da çocuğuma maddi anlamda yetebilecek bir evreye ulaşmış olmayı beklerim, yapmak için değil düşünmek için. Çünkü her geçen gün var olan düzene bir can getirmeyi daha da bir bencillik ve düşüncesizlik olarak görüyorum. Doğan büyüyor ama nasıl büyüyor, ne şartlarda büyüyor, insan olmanın gerekliliklerinden uzak yalnızca yemek ve barınakla bir ömür geçiren çocuklar var dünyada, belki onları bile bulamayanlar. Çocuk kısmının dışında eş var, koskoca bir hamilelik dönemi, öncesi sonrası var. Hiç bir şey yapmadan tembel tembel yattığımız bir pazar gününü bile özleyeceğim bir döneme lambur lumbur dalmak istemem kendi adıma. Her üreyebilenin üremesi gerektiğini düşünmüyorum, iyice düşünülmeli dünyaya bir can getirmek.

Tavsiyeleriniz için teşekkür ederim gerçekten son söylediğiniz güzel bi öğüt benim için de :)

dinimizde olan bır nıkahı duyurmak önemlidir. çocuk oyle korkulacak birşey değil yemez yani=D zor dönemler oluyor elbette. o dönemlerı atlatırken günler çabuk geçiyor zaten. bır bakmışssınn bıcır bıcır karşında konuşuyor, işlerine karışıyor . dıyıverıyor =) helekı ısteyerek olan bır bebekse tadından yenmez =Dbirde yeni evlenıp hiç çocuk yapmayan ve düşünmeyen insanlarında ikinciyi yap demelerınden de bız sıkıldık tek çocuklu anneler olarak

Millet bıkmışsın Gelip millete soruyorsun

Hayatnınza neden bu kadar yorum yaptırıyorsunuz ki onu anlamıyorum? Evlenmeden önce ve sonra hiç kimseye bu kadar yorum yapabilme hakkı tanımadım. Bu güne kadar da tanımamaya devam ediyorum. 2 çocuklu bir anne olarak, öncelikle Allah size evlat aratmasın derim, çünkü yazının sonunda da dediğiniz gibi, kısmettir bu, Rabbim sağlıklı evlat nasib eder inşallah... İyi dileklerimden sonra da, ekleyeceklerim. Evlilik çetin bir yol, iki insanın bir birini farklı alanlarda da tanımasını gerektiriyor, o yüzden çocuk konusunda acele etmemeniz en doğru olanıdır. Bir birinize alışmadan, birden başka bir bireyin daha aileye katılması sizi çok zorlayacaktır. Bir kadının çalışmasından yanayım. Bunun bir çok sebebi var ve öncelikle kendi maddi özgürlüğünün olması esas sebeptir. Sonrası da kendi imkanlarını gerektiğinde kendin sağlayabiliyor olmaktır. Evlilikte sadece çiftler evlenmiyor malesef, her ne kadar bu böyle düşünülse de ve mantıkta öyle olsa da, pratikte öyle değil malesef. İki ayrı dünyaların aileleri de bu evlilikte yer alıyor, ne kadar uzak tutulmaya çalışılsa da bu byle. O yüzden eşiniz ile beraberr aileleriniz ile olan ilişkileri de bir nebze oturttuktan sonra çocuk konusu düşünülmeli. Umarım açıklayıcı ve yardımcı olmuştur. Hakkınızda hayırlısı olsun umarım çok mutlu ve sorunsuz bir evliliğiniz, istediğiniz kadar da çocuklarınız olur.

Ben evlendikten 1 yıl sonra hamile kaldım, şimdi yakınlarıma eşinle gez toz sonra peş peşe yap çocuklarını diyorum. Zaman geçince telafi olmuyor, ama şuda var, kızım şimdi kocaman yanımda arkadaşım gibi:), hertürlü avantajıda var dezavantajıda var, bence en doğru zaman kendini hazır hissettiğin zaman:) . push ;

ailenın derdi özellikle erkek tarafı kızın çocugu oluyormu olmuyormu onu ögrenmek, kendı çocuklarının muhakkak oluyor yaaa burcak86 hiçbişe

Bunun şartnamesi yok. Çiftlerin, ekonomik durumu, yaşam şartları, hazır olmalarıyla alakalı bir şey. İnsanlara yorum yapma hakkı vermemelisin. Ben böyle düşünüyorum dey, ip kestirip atabilirsin.

Bunun herkese göre farklı bir cevabı vardır Ben 6,5 sene sevgililik + 6.5 sene evlilikten sonra yaptım. Ve bazen erken miydi yaa diye düşünüyorum Maddi durumu, hayattaki amaçlarınızı, iş durumlarını vs vs düşünerek karar almanız mantıklı olur uckisidenbiri Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

insanlara gerdek hakkında konuşma cesaretini vermeyin derim. hizuran Olur öyle Anneler

şayet çocuğuna hem anne hem baba olacak gücün varsa bir ömrüne ona adarsan her an olabilir. hep diyorum bir anne tam anlamıyla hazırsa olur. çünkü kimseye güvenip çocuk yapılmaz. bu eş bile olsa.

Öncelikle hayırlı olsun. Rabbim bir ömür boyu mutlu etsin. bana özellikle annem çok yalvardı kızım en azından 1 yıl bekle diye ama ben evliliğin 2. ayında hamile kaldım.30 yaşımda evlilik yaptım yaşım geçiyor diye korktum biraz da açıkçası. çocuğum baş tacım tek gerçeğim ama gelin görün ki herşeyin gerçek yüzünü çocuktan sonra gördüm. ve yine diyorum ki annelerin her söylediklerinde bir doğru var. şuan boşanma sürecindeyim.

Yaşayarak görmüş birinden fikir almak çok önemli işte, az çok kendimi eve adapte olmadan bebek sahibi olmuşken hayal edince durumlar ne kadar gerektirirse o kadar beklemek doğru olur diye düşündüm. Teşekkür ederim :)

çocuk için beklemek iki sebepten gerekli birincisi evlilik yurutebiliyor muyuz diye bir bakmak lazim ikincisi bebekten sonra ebeveyn oluyoruz tamam sevgi devam ediyor birbirimizi ihmal etmemeye çalışıyoruz ama çocuk öncesi haller olmuyor gündem çocuk oluyor mesela " bebeği uyutup birlikte bir film izleyelim" gibi basit bi planı bile gerceklestiremiyoruz çoğu zaman. evlat sahibi olmayı kotuledim gibi oldu biraz asla öyle değil mükemmel bişey bu ama evliliğin selameti için bence iki yıl gerekli. çocuk kadını eve bağlıyor çünkü eşit ebeveynlik diye biseyin uygulaması ulkemizde yok. Sonra bi bakarsin hep birlikte gitmeyi istediğiniz bir etkinliğe bebek gelemeyeceği için esin yalnız gitmiş

Bence ne zaman ki karşıdaki insandan emin oldun. Sorunsuz bir evliliğin oldu aklında acaba bitince. Evliliğin tadını çıkart Esinle :) bebek olur zaten birgun. Ben eşimle uzaktan iliski yaşadım O İngiltere de ben Kanada'da 5 saat farkına rağmen 3 yıl görüşmeye devam ettik evlenmeden önce sadece 1 kez yanıma geldi erkeklerden delice korkan ve çekinen ben eşimi gördüğüm an sanki yıllardır onu bekliyormuşum gibiydim bir an bile yabancılık çekmedim ve bu görüşmeden 7 ay sonra evlendik hemen alıştık bir birimize, evliliğimize galiba bu konuda çok şanslıydık. 2 yıl bebek yapmam derken evliliğimiz tam 1 yılı doldurduktan 1 ay sonra hamile kaldım :) asla pişman değilim. Umarım çok güzel bir evliliğin olur arkadaşım+güzel tatlı bebekler. S Spizella

Bebek sadece mutlu evliliği taclandirir, sorunlu giden evliligi hepten bitirir... evlilik sevgililik donemine benzemez, ayni evde yasamaya başladıktan sonra bunu anlayacaksiniz, bence birkaç sene bebek fikrini erteleyin, çünkü hamilelik bebek ne kadar güzel olsada, büyük bir stres çift için, kadinin iste hormonlari degisyor, mide bulantilar, bebek icin korkular endiseler basliyor, vucudunuz değişecek, kilo alırsınız, cinsel hayatiniza belki ara vermek zorunda kalicaksiniz... daha bir sürü şey yani, kolay degil ne kadın için ne de erkek için, ee bu zamanda eşinize çook ihtiyaciniz olacak her konuda, ama hamilelik evliliginizin ilk aylarina denk gelirse, butun bunlara bir de bir birinizi tanıma stresi eklenir, çünkü evliliginiz oturmamış olacak, yuzde %99 çift gibi kavga yapicaksiniz, bir birinize alisana kadar... bence acile etmeyin, bikac sene kendiniz için yaşayın, gezin tozun kari koca evliliginizin tadini çıkarın, evliliginizden esinizden emin oldugunuz zaman bebek yapin bence iyice eşinizi tanimadan bebek yapmayin size tavsiyem... ben 4 senelik evliyim, ilk 1-1,5 sene çok kavga yapardik eşimle, ve o zamanlar çok boşanmayı düşünüyordum yaşadıklarım yuzunden, ama zamanla artik her sey güzel olmaya basladi, evliligimiz oturdu, bir birimize daha cok baglandik, bir birimizin huyunu ogrendik, ne zaman alttan almayi, ne zaman susmak gerektiğini ogrendik, bir birimizin neyden hoşlanıp hoslanmadigini öğrendik, ve cok daha nadir kavga yapardik, sadece evliligimin 2. yilin sonunda, ben kendi kendime tamam bu adamdan eminim, esimi cok seviyorum, kesinlikle bosanmak istemiyorum, ondan çocuğum olsun isterim diyebildim, sonra da bebek için biraz hazirlik yaptik maddi manevi kendimizi hazirladik, ve bebek yapmaya karar verdik, çok şükür Allah nasip etti şu anda hamileyim, hamileligim çok zorlu geçiyor, ama eşim bana %100 destek, her konuda yardim ediyor... iyiki de evliligimin başında hamile kalmadim diyorum, çünkü o zaman daha çok ağır bir hamilelik gecirecektim eminim...

Hayat siz plan yaparken basiniza gelenlerdir. Insanlar esleriyle bir omur icin plan yaparken bosanabiliyor. Ben evlenmicem derken pat diye karsina cikan kisiyle evlenebiliyor. Cocuk istemeyip korunurken cocuk sahibi olabiliyor. Cocuk sahibi olmayi isteyip senelerce olamayabiliyor veya hic olamiyor. Siz genel olarak akil cercevesinde kalin ve hayirlisini isteyerek akisina birakin.

Amin çok teşekkür ederim :)

Henüz aynı şehirde olmadığınızdan bahsetmişsiniz. Bence bu yüzden çocuk için acele etmeyin. Önce aynı evde yaşamaya başlayıp birbirinizi tanıma sürecini atlatmanız gerekir bence. Bende 5,5 yıl flört ettikten sonra evlendim. Buna rağmen 1,5 - 2 senemiz çatışmayla geçti. Hiç korunmadım hep çocuk istiyordum ama Rabbim şimdi nasip etti yani 2,5 senelik evliyken iyi ki de daha önce olmamış dedim benim için zamanı şimdiymiş gerçekten.

Bence hic yapilmamali

Kendinizi hazır hissetmenize bağlı tabi eşiniz de kendini hazır hissetmeli. Bu sadece eve bebek geldi sevelim olayı değil çünkü. Geceleri sürekli ağlayacak, belki uykusuz kalacaksınız, belki emmeyecek sürekli bununla stres olacaksınız, bakacak biri yoksa uzuuun bir dönem sinemaya bile gidemiyeceksiniz vs. Tabi ki güzel yanları çok ama bu büyük sorumluluğa, fedakarlığa hazır olmak lazım yoksa evliliğiniz bir anda sallantıya bile girebilir. Ben 1 yıl eşlerin başbaşa gezip eğlenmeleri, birbiriyleriyle yaşamaya aile olmaya alışamarı ondan sonra aileye yeni bir üye katmaları taraftarıyım . Ama bir tavsiyem bu 1 yıllık süreç içerisinde bi kadın doğuma gidin bi rutin muayene olun, hamileliğe engel bi durumunuz olmadığından emin olun. Ben de aynı düşüncelerle 1 yıl korunmuştum ama maalesef bende çikolata kistleri varmış şimdi 4 senedir tedavilere uğraşıyorum bu rahatsızlığımı bilsem 6 aydan fazla korunmazdım M Musluk

Ben bebek baskısı görenlerden değilim. Gerdek de hamile kalınca ) ben bile sok ) Sen kendini ne zaman hazir hissederseniz o zaman yap. Bazen Rabb'im ne derse o oluyor. Bir arkadaşım korunmustu ilk yıl. Sonra çok çocuk istedi 4 sene olmadı. Sonrasında kendiliginden oldu. Birazda nasip isi. Kurumus-Maskara Leo Anneler

Düğün konusu biraz aile ve sosyokültürel yapınızla alakalı. Kanunen sıkıntı yok. Ama özellikle düğün hazırlıkları aileler ve bireyler için yıpratıcı. Aileniz atı alan Üsküdar'ı geçer hesabı devamının istediğiniz gibi olmamasından korkuyordur. Bebek konusu da ayrı bir handikap. Extra yorum yapamayacağım. Bana göre bebek konusunda kesinlikle haklılar. Henüz evlilik oturmadan yapılan bebekler çok sıkıntılı ve çocuk Dr u olarak şunu düşünüyorum ki en çok bebeğe yazık. Ayrıca evlilik gibi tüm hayatın değiştiği bir kurumda eşinle başbaşa yaşayacağın birçok şeyin kalıp sorumluluğun 10 kat artması yıpratıcı. Ben evliliğimde 2 yıl çocuk düşünmemiştim. Tabiki Allah verir ama kul da cuzi irade gösterir. Ayrıca unutmayın iki iyi insan = iyi bir evlilik olmuyor bazen. Önce evliliğinizi sağlamlaştırmanızı öneririm. Allah şimdiden mutlu Mesut etsin.

25 yaşında evlendim ve çalışmadığım için eşimi sevdiğim yani velhasıl şartlar bana uygundu ki eşimin yaşı dolayısıyla bir yoldan önce hamile kaldım. ilk bir yıl istemiyordum başta ama dayanamadım o duyguyu biran önce yaşamak istedim ki iyiki de olmuş darlyda

5-6 ay az. En az 1 yıl ideal. Çünkü daha cinselliğe bile yeni alışacaksınız, daha alışamadan pat diye hamile kalırsanız belki sağlık sebeplerinden dolayı cinsellik yasak olacak. Bunun gibi bir sürü etken çıkıyor evlenince. Birlikte yaşamaya alışmak psikolojik yanları vs hepsini düşünmek lazım. Önce birbirinize alışmak, evde güzel bir düzen kurmak, bunun üstüne e bir de bebeğimiz olsun demek daha mantıklı...

Çocuk sevmekle çocuk bakmak aynı şey değil. Çocuk büyütmek çok zor, insanlar o yüzden biraz evliliğin tadını çıkar diye sana öyle diyor. Bak tam 45 gündür evdeyim, markete dahi çıkamıyorum. Evde işler birbirini kovalıyor, ben uyku nedir unutmuş vaziyetteyim. Eşinle özel hayatın kısıtlanıyor, aktivitelerin kısıtlanıyor. Tvde izlediğim dizileri artık netten 2-3 günde falan izliyorum. O yuzden ben de oyumu 1 yıl geçmeden yapma diyenlerden yana kullandım.

Aslında defalarca yazmaya çalıştım bekarlar yorum yaptı kafam karıştı deneyimliler ne der acaba diye :)

Sampanyadakizehir merhaba. Öncelikle tebrik ederim. Bir ömür boyu mutlu olmanız dileğimle Eşimle evlenmeden once uzuun yıllar birlikteliğimiz oldu. Ayni evde yaşamış olmamıza rağmen evlendikten sonra sorumluluk, sevgi, ilgi, herseyimiz karşılıklı daha da arttı. Ben 35 yaşımda evlendim. 4 yıl oldu. Hah dedik biz bu evliliği güzelce yürütürüz dedik hadi çocuk yapalım dedik. Evliliğimizin 6. ayından itibaren çocuk istedik ama bu kez de çocuk bi türlü gelmek istemedi :) Noldu bir sürü denemeler tedaviler derken bebiş ekim ayina ancak doğacak kısmetse.. Özetlemem gerekirse, artık kanunen evlisiniz. Eşinizle birlikte yaşamak en doğal hakkınız. Buna kimse laf edemez, karisamaz. Cocuk yapmak icin de ne zaman ki evliliginizde "acaba" soruları kalmaz, eşinizle ortak karara varırsınız, işte o zaman cocuk düşünebilirsiniz. Bebişin dogru zamanda saglikla gelmesi dilegimle

Kimseyi dinlemedim bu konuda dinlemem de iyiki dinleyip hemen çocuk yapmadım aklımı seveyim. Canım ne zaman isterse o zaman yapacağım kimseyi dinlemiyorum he he diyip geçiyorum

Artık resmi nikahla evliyseniz aynı evi paylaşmak için düğün beklemeniz şart değil, sonuçta siz kanunlara göre evli bir çiftsiniz, aslolan nikahtır, düğün işin eğlence kısmıdır. Bu konuda sizin canınız nasıl istiyorsa öyle yapın, laf söyleyenleri de kibarca uyarın. Bebek konusuna gelince, flört dönemi ne kadar uzun olursa olsun aynı evde yaşamaya başlamadan sevdiğiniz kişiyi tam olarak tanıyamıyorsunuz, evlilik bambaşka birşey, hiç flört etmeye benzemiyor, hem birbirinizi daha iyi tanımak, hem evliliğe, evlilik sorumluluklarına adapte olmak için aslında bir süre bebek sahibi olmamak lazım, eşimle 5 yıl flört ettim, evlenince de 3 ay sonra hamile kaldım, tamam belki biz birbirimizden yana sorun yaşamadık ama evliliğimizin 1. yılına girerken kucağımızda bebekleydik, baş başa yapabileceğimiz birçok şeyi bebeğe göre ayarlamak zorunda kaldık. Şu kadar zaman bekleyin diyemem, eşinizle aynı evi paylaşmaya başlayınca herşeyi rayına oturttuğunuzu düşündüğünüz zaman ortak karar alarak bebek sahibi olursunuz.

Düğünden 4 ay önce resmi nikah yaptık , ama aynı evde yaşamak isteseydim bomboş eve bile girerdim kimse de bir şey diyemezdi. Ben de laf arasında bıyık altından "artık evlisiniz ehehehe" imalarına sinir oluyordum. İyi sinirlerime hakim olmuşum da "evet çıtır çıtır yiyorum adamı sanane" dememişim. Şimdiki psikolojide olsam derdim kesin. İnsanlar kötü insanlar fesat insanlar meraklı. Hele ucu cinselliğe dayanıyorsa ne malzeme çıkar oradan. Asıl soruna gelince maddi yönden bazı şeyler olabilir ama daha doğru düzgün hayat paylaşmadığın insanla böyle ciddi bir karar hemen verilmemeli. Bence sen daha eşini evlilik içindeki seni bile tanımıyorsun. Çevrenin baskısı ile çocuk yapılamayacağı gibi inadına da yapılmaz. Bırak ne derlerse desinler.. Bebek doğurup bakıp büyütmek bana göre dünyanın en zor işi. Evet şimdiye kadar iyi kotardığımı düşünüyorum. Ama eşimin desteği ile. Sen önce hayat arkadaşını tanı. Yeni birini sonra katın hayatınıza..

Kocani ne zaman iyice tanirsan o zaman cocuk yap. Henuz 1 aylik evlisin benve cocuk konusmak icin bile cok erken F flower world

Eşiniz ve siz kendinizi ne zaman hazır hissederseniz çocuk için en uygun zamandır bence. Ama nacizane fikrim biraz evliliği oturtup tadını çıkarmak gerek. Evlendiğimin 10. Ayında hamile kaldım. O süre de iyi kötü evliliğe alışmaya çalıştık gezdik eğlendik. Yapabileceğimiz şeyleri başbaşa yapmaya özen gösterdik. Sonra ben pco olduğumu iki yumurtalığımda da olduğu için kistler hamile kalamazsın dedi doktorlar. 5 6 farklı doktor imkansız olduğunu 1 yıl korunmamamı eğer olmazsa tedaviye başlayabileceklerini söylediler. Yine de ümidimizi kaybetmedik. Hemen olmaz nasılsa baksana imkansızmış düşük ihtimalmiş denk gelmez dedik. Ama korunmadığımın 2. Ayı hamile kaldım ve evlendik evleneli 3 kez adet olmuştum. Yani eğer doktorlar imkansız demeseydi ben yine beklerdim ama nasılsa olmaz anca tutar diye düsününce erkenden sahip oldum. Şimdi evet hazırım ama şartlar farklı olsaydı yine beklerdim. Daha gezilecek çok şehir keşfedilecek çok yer var malesef. :) Bir süre başbaşa olmanın sakinliğin tadını çıkarın. Evlilik bambaşka ve zor bir süreç özellikle çalışacan kişilere daha bir zor. Eşinize ve kendinize zaman tanıyın. :) Düğün konusunda da nasıl isterseniz öyle yapın ama ben nikahım yapılsa düğünümü beklemeden eşimle yaşamaya başlardim. Hayırlı olsun. M Mira-M Popüler

Ben evlendikten 5 yıl sonra cocuk sahibi oldum. Iyiki de öyle olmuş diyorum. Çünkü kendime zaman ayırdım, canım ne istiyorsa onu yaptım, yedim içtim gezdim :) Gerçi benimkisi pcolu olduğum için uzadı tedaviler felan.. 1 yıl geçmeli bence. Evliligi yaşayamadan çocuk sorumluluğu almak doğru gelmiyor bana.. Ama herşey nasip kısmet meselesi. Milana22

8 ay sonra hamile kaldım. Kv kp görümce başladılar değişmeye. Hamile artık bir yere gidemez boşanamaz düşüncesi ile. Yani karşındaki insanlara bağlı istersen 10 sene sonra hamile kal insan değillerse yine pişman olursun erken diye. C captain price erkek

8 yıllık sevgililik dönemi sonrası evlendik. Düğünden bi ay önce doğum kontrol hapına başlamıştım sonra kistim filan çıktı korktum bıraktım. Evliliğimizin 2. ayında hamile kaldım 1 sene çocuk istemeyen ben 7. ayıma girdim hamileyim şuan hiçde pişman diilim. Tabi çocuk doğduktan sonra nasıl olur bilemem. Ama bu konularda insanlar çok kafa karışıklığı yaşıyo ya olmazsa ya bi sorun varsa diye.

Hele 5 6 aydan sonrayı okuyunca bi şaşırdım

Ben kendi fikirlerini olan insanlara çok özeniyorum. Kuzenim evlendi herkes ona da aman 1 yıl dolmadan çocuk yapma amann dediler. Kız ne dedi biliyor musun, ben kimsenin lafına bakamam belki bir yıl bekleyince çocuğum olmayacak tedaviydi şuydu buydu zaman geçecek. Ben istiyorum dedi yaptı 6 ay sonra falan çokta mutlu. Ha şöyle bir şey var sen dersin ki ben 1 hatta 2 yıl sonra yaparım buda sana kalmış. Yani çevremizde ki insanlara ne oluyor bilmiyorum. Herkes kopyala yapıştır aynı hayatı yaşasın istiyorlar. Herkesin doğrusu yanlışı bir olur mu? İstiyorlar ki kendi kafalarında ki doğru neyse olur neyse herkes onlara uysun. Başkalarının hayatına müdahale etmeyi, karışmayı seven çok insan var yahu, bende dertliyim onlardan. En iyisi mi kimsenin fikrini falan sormadan kendi kafana göre yaşayacaksın hayatını. Hayatının ipleri elinde olsun. Eşinle karar ver, en doğru zamanı beraber belirleyin.

Yas uygunsa demissin de universiteden yrni mezun biri ne kadar uygun olabilir Ne oluyor siz cocuklara allah askina bu ne hiz bu ne acele? Once bir buyuyun yahu Cocuk dunyanin en zor seyi Disaridan cok mu kolay geliyor? Sizlere degil ama sizin gibi cocuklarin dogurdugu cocuklara cok uzuluyorum ben Dunyaya gelen her cocuk olgun, saglikli, akli basinda bir anneyi hak ediyor Siz su anda kendinizi cok olgun saniyorsunuz buyuk ihtimalle ama degilsiniz Once hayatinizi bir yasayin, cocuk bir yere kacmiyor Ben ilk cocugumu 30, ikinciyi 38 de dogurdum Lutfen hemen cocuk yapmayin

Evlenmenin, cocuk dogurmanin ideal yas ve zamani yok. Maddi, manevi hazirim diyorsan olur. Kimsenin parasal ve ruhsal durumu evliligin 6. Ayina uycak degil misal. Ama hersey uygunsa evliligin oturmasini beklemen icin 1-2 yil bekle diyorlardir. Faydali mi? Faydali olabilir ama 4-5 yil gecirip cocuktan sonra sallananlar yok mu? ÇOK...

Ben yapmadim kendi kendine oldu bence o

Hem milletin yorumlarından bıktım diyorsun, hem de gelip özel hayatınla ilgili soru soruyorsun. Kesin cevrendekilere de sen soruyorsundur onlar da hoşlanmadığın bir şey söyleyince yaa uff herkes yorum yapıyor moduna giriyorsundur.

Rica ederim, bebek sahibi olmak için net süreler vermek doğru olmuyor bazen, kimi evlilikler de alışma süreci çabuk oluyor ya da çiftler hemen bebek sahibi olmak istiyor, o yüzden herkes için doğru zaman kendini hazır hissettiği zamandır, ki sanırım siz evli ve çalışan kadın olacaksınız, ev işleri, çalışma hayatı, evliliğe adapte dönemi derken belki 2 yıl çocuk istemiyorum diyeceksiniz, belki de hemen olsun isteyeceksiniz, benim bebek büyüdü kocaman kız oldu, Allah herkesin evladına sağlıklı ömür versin benimkine de inşaallah ama mesela bugünkü aklım olsa en az 1 yıl sonra bebek sahibi olurdum, ev kadını olmama rağmen eve alışma, evliliğe alışma, hemen peşinden bebeğe alışma süreci üst üste geldi, eşim yardım eden bir adam olmasaydı çok aşırı zorlanacaktım, onun yardımlarına rağmen bazen herşeye yetişemiyorum diye ağladığım olurdu :))

Ben hiç yeni evlenen birine bu tarz üstüme vazife olmayan şeylerle ilgili nasihat etmem. Fikrim alınırsa ancak. Bende evlenirken kimse bana bu tarz nasihatlarda bulunmadı belkide çevremle ilgili. Eşimle 7 yıllik flört dönemimizin ardından evlendik. Sonra tam 1 yıl sonra hamile kaldım fakat düsükle sonuçlandı. O zamanlar henüz atanamamıştım ve eşiminde fikrini alarak atanana kadar çocuk sahibi olma fikrini erteledik. Çünkü çocuguma daha iyi bi gelecek kurmak istiyordum. Ve mealeğime kavusunca daha mutlu olacağima inandim.. ve bu karardan 3 yıl sonra atandım.. atandıktan 2 ay sonra kızım doğdu ve doğuya geldik.. eşimde memurdu oda tayin isteyip yanıma geldi. Anlayacagin kimsemin yok burda ve sırt sirta verip bebegimizi birlikte büyütüyoruz. Ben hayallerimi gerçeklestirdiğim icin mutluyum. Çocuk yapmaya karar verdikten 10 ay sonra ancak hamile kalabildim. Fakat çevrem 3 yil boyunva tedavi oldugumu düsünuyor ve ben hic umursamıyorum kim ne dusunurse dusunsun benim hayatım bu... kendi istedigim gibi yön veririm ancak.. kimsenin akliyla hareket etmedim. Size gelince.. nacizane hamilelik sürecun cok agir gecti.. tatile bile gidemedik eşimle.. e dogum sureci vs.. bunlar güzel oldugu kadar yorucu ve uykusuz kalabildigin bi sürec. tabi esinle bi sure basbasa bi hayat yasamaniz bence baglarinizi güclendirir ve o surecten sonra cocuk olunca o bag dahada guclenir.. beraber evliykende bolca ani biriktirin. Bi arkadasim 1 yillik flortun ardindan evlendi ve evlenir evlenmez hamile kalmak istiyordu yasi cok gencti. Kimseyi dinlemedi ve hamile kaldi.. sonra hamileyken esi tarafindan kendi evinde kendi yataginda aldatildi. kiz yine terketmedi sabretti.. esi dogumuna bile gelemedi kiz yine affetti. Simdi kizi 7 aylik ve esi terketti bunh.. cocugada sahip cikmiyor.. kizin maddi geliride yok.. ailesinin durumuda kötü.. yani var boyle örnekler malesef...