18 yaşında bir kızım var, öz be öz evladım olduğu halde bazen katlanamaz hale geliyorum. Kıyamayıp açık bıraktığım her kapıdan süzülmeye çalışır. Çünkü hem fırsatlarını değerlendirme konusunda çok zekiler hemde yaşlarından dolayı önünü arkasını düşünemezler. Ben iki çemkiririm, çok zorladığında istediği bir şeyden mahrum bırakırım yada harçlığından keserim önünü alırım biraz ama siz yapamazsınız. Yaparsanız ilişkinizi onarılmaz hasar verirsiniz. Sizin evde ki kuzunun yaşadıkları benim kızımın yanından bile geçmez. Düşünsenize küçücük yaşta annesiz kalmış, yaşadığı ilkleri anlatacağı soracağı hemcinsi yok. Eminim çok çok özlemiştir annesini, onu düşünmediği bir günü bile yoktur. Çevresinde annesi ile yaşayan yaşıtlarını gördükçe özeniyordur bu yüzden de hayata karşı isyan halinde. Empati yapın inanın onun yerinde olmayı istemezdiniz. Eşimin bir arkadaşı karısını kaybetti, iki çocukla kaldı adam. Kızı ergenliğe girdiği dönemleri babasıyla yaşadı. Eşimle dertleşmişler yakın zamanda "kız çocuğu özel anları oluyor, söylemeye çekiniyor. İlk adet olduğunda ağlarken ne yapacağımı şaşırdım. Ped nasıl kullanılır bilmem ki nasıl yardımcı olacağımı şaşırdım" diye anlatmış. Normal bir evde ailesi ile yaşayan bir ergen bile hayatından hep şikayetçi iken, o nasıl normal davransın ki. Ona bu konularda hak vererek bakarsan olaylar daha az gözüne batar ve daha doğru çözümler bulmaya çalışırsın. Evet otorite gerekli ama neyi nasıl söylediğin asıl önemli olan. Çünkü oda algıladığı şekliyle cevap verecek sana. Misal kızıma "sofrayı topla makineye yerleştir" dediğimde aldığım yanıtla "annecim bugün çok yoruldum sofrayı kaldırıp, makineye yerleştirir misin. Bende kahve yapayım iki muhabbet edelim, sıkıldım biraz" dediğimde aldığım yanıt aynı değil. Odası içinde ki özgürlüğüne hiç karışmayın mesela. Bırakın o rahatsız olsun ki yapmak istesin. Bir gün laf arasında "odanın düzeni ile ilgili fikir ve yardım ister misin" dersiniz. Yargılamayın, suçlamayın hep ona hak vererek söyleyin taleplerinizi. Sofra da yaşadığınız olayla ilgili alın karşınıza konuşun mesela. "X ben senin bu yaşına kadar zor şeyler yaşadığının farkındayım. Ama ne kadar güçlü bir kız olduğunun da farkındayım. Keşke annen hep yanında olsaymış ama bazen hayat bize istemediğimiz şeyler yaşatabiliyor. Bu yaşadıklarımıza rağmen ne kadar güçlü olduğumuz, hayata kendimizi nasıl hazırladığımızdır önemli olan. O çok sevdiğin annen seni eminim bir yerlerden izliyor, ona layık güçlü, ayakları üzerinde duran bir kadın olmak için çabala. Oku, yüksel, gez hayatın tadını çıkar ki oda övünsün seninle. Ben sana anne olmaya yada onun yerini almaya gelmedim. Senin annen zaten var. Ama sana çok iyi bir abla olabilirim, çünkü seni seviyorum. Sohbet ederiz, gezeriz, dertleşiriz bildiğim kadarıyla her konuda desteğin olabilirim. Ama bana kapılarını aç biraz, önyargılarını kır. Bana seni sevdiğimi göstermeme izin ver. Belki çok seveceksin beni, belki anne olduğunda en büyük destekçin olacağım. Belki babanla konuşamadığın şeyleri anlatabileceksin, buna ihtiyacın olduğundan eminim. Çünkü bende genç bir kız oldum. Ben henüz hiç anne olmadım, hiç çocuk bakmadım. Elbette hatalı davranışlarım olacaktır. Kırılırsan gel anlat bana, saygı çerçevesinde eleştiriye açığım. Öğrenmenin yaşı yok eminim sende bana çok güzel şeyler öğreteceksin." tarzı bir konuşma yapın. Günde bir kez kahve yapıp sohbete çağırın, çok sevdiği filmi açıp mısır patlatın birlikte izlemeyi teklif edin. Açtığı müzikte sizde iki dans edin, sonra "komşulara çok ses gitmiştir hadi biraz kısalım sesini, başımız ağrımasın" deyip bir öpücük kondurup çıkın odasından. Biraz safa yatıp bilmiyormuş gibi bir konuda yardımını isteyin ve sonrasında teşekkür edin. Ne kadar becerikli ve akıllı bir kız olduğunu söyleyin. Yaptığı resimleri övün, yaptığı yemeği ilk kez bu kadar lezzetli bir şey yemiş gibi beğenin. Abla kardeş günleri yapın, sahilde yürüyüş teklif edin. Siz bunları yapar sevginizi gösterir her şeye rağmen sabrınızı korursanız güzel bir geri dönüş alacağınıza yemin edebiirim. "Bunu niye yaptın" demekle "bu sana hiç yakışmadı bebeğim, şöyle mi yapsaydın" demek arasında dağlar kadar fark var. Birinde suçluyorsun kılıçları çektiriyorsun, diğerinde mahçup ediyorsun. Eşinin de çocuk gelişiminden çok anlamadığı aşikar. Kızıyla ilgili iletişiminde araya sokma bence onu. Öz babası olmasına rağmen ben bile kızımla her konuda yüz yüze getirmiyorum eşimi. Bazen fikir almam gereken konularda "böyle bir durum var ama şu an kontrolümde sen bilmiyormuş gibi davran" diyorum. Anneler baba kız ilişkisinde köprüdür ve bu kuzunun o köprüsü yok. Nasıl sağlıklı yol alsın.

Aynen hiç normal değil. Allah yardımcınız olsun.

Üniversite sınavına hazırlanan koskoca kız ortalığı boyayıp dağıtıyor mu pes yani Allah yardımcınız olsun

Şimdi ablacım en iyisi tabi bir pedagoğa sormak ne yapsam diye. Amma bana kalırsa misal burda, 'sen de bunu yaptın' şeklinde bir şeyi söylerseniz ters teper zaten kendi çocuğunuz olsa böyle söylemezdiniz. Onun yerine şöyle şeyler diyebilirsiniz: - ... cim bütün gün film izledin valla tek başıma otur otur sıkıldım. Beraber izlesek mi? Gel salonda izleyelim - ... cim ne yapıyorsun şimdi, filmi sonra izlersin gel mutfakta takıl. Laflarız, tek başıma sıkıldım - ... cim ben markete çıkıyorum sen de gel haydi bütün gün otur otur sıkıldın bir hava al - .. cim akşam babanla dizi izlicez sen de gel izle. Bizimle hiç vakit geçirmiyorsun İletişim kurmaya burdan başlayın yavaşça. Öbür türlü şikayet eden dırdırlanan taraf olursunuz. Güzelce konuşun yani.

Kesinlikle harikasınız.

Eşiniz ne kadar etkisiz eleman ya sinir oldum. Siz ne yapsanız kabahatli olacaksınız, söz konusu kişi eşinizin kızı değil de annesi olsaydı "dengeyi kurması gereken kişi eşiniz" derdik, şimdi de aynı şey geçerli. Eşiniz daha fazla boyle pasif kalmaya devam ederse çantanızı toplayın bir süre bir yakininiza yerleşin bence. Şu durumda ne yapsanız haklısınız

İnşallah söyledikleriniz gerçek olur A

Kızı haklı bulanlar olmuş ne alaka yahu? 9. 10 yasında çocuk olur amenna anlarım. Boyada yapar, ortalığı da dağıtır. En az 18 yaşındaki bir kızdan bahsediliyor. Her şeyin farkında bence. Bilerek sizi bezdirmeye çalıştığını düşünüyorum ben. Yanlız bu durumun buralara getiren de baba. İnsan arada bir dur demeli çocuğuna. Konu sahibi gayet anlayışlı daha ne yapacak Kadın? Biz de 18 yasında olduk hiç bu kadar çizgiyi aşmadık. Eğer maddi durumunuz varsa şöyle bir iki ay kafanızı dinleyin. Ayrı eve falan cıkın. Gerekirse de babayla okkalı bir konuşma yapın.

Çok teşekkür ederim bu kadar açıklayıcı ve beni de düşünerek bir cevap yazdığınız için. Umarım bu şekilde davranabilirim ve karşılığını alabilirim.

Bu kız çocuğunun şuan nasıl bir psikoloji de olduğunu da bilmiyoruz.. Bende anne babası ayrılmış bir insanım.. Babamla üvey annemin evine gittiğimde onların evi olmasına rağmen kadını babamın yanında görmek işkence gibi gelirdi.. benim yilda 15 gün tahammül edemediğim bir durumdu.. düşününki benim dönüp gittiğimde bulduğum bir annem vardı.. o kız evladının içinde kopan fırtınaların ne olduğunu bilmiyoruz gece yarıları döktüğü gözyaşlarını görmüyoruz belki annesinin kokusunu kimbilir ne kadar özlüyordur.. Düşünün ki en çaresiz anında sarilacagi bir annesi yok.. Nasihat etmeyin ona lütfen.. edecekse bile eşiniz etsin.. Siz şuan onunla duygusal bir bağ kurmaya çalışın.. Sevdiği yemekleri yapın, çok istediği birseyi hediye edin.. Gidin boynuna sarılın mesela öpün onu.. seni çok seviyorum deyin.. bir süre eleştirmeyi bırakın.. sevgi iyileştiricidir lütfen sevin onu.. zamanla emin olun herşey yoluna girecektir

Anladım canım ama psikologla görüşmeniz daha iyi olur daha rahat anlatabilir ona sizin açınızdan da çok zor inşallah çözersiniz

Madem eşiniz karışmıyor. Siz ipleri elinize alın. İki yetişkin bir ergenin elinde oyuncak olmuşsunuz. Kızın davranışları tipik ergen davranışları aslında. Baba kızına kıyamadığı için, siz üvey anne damgası yememek için meydanı boş bırakmışsınız, kız da at koşturuyor. Aile içi kurallar belirleyin ve görünür yerlere asın. Uyulmazsa bazı cezalar ya da yasaklar getirin. Ör: 10 tl para cezası ya da 1 saat internet yasağı gibi. Korkmayın, anne olmasanız da ablalık yapın.

Her yerde resim yapmak bambaska birsey sorumluluk almali esinizle konusun dayanamiyorum ben secim yap demiyorum sadece kizinla konus biraz sorumluluk alsin odasini temizlesin ve sadece odasinda hobileriyle ugrassin de Eger konusmayacaksan psikologa goturelim yoksa ben bir sure ailemin yanina gitmek istiyorum de o zaman ilk iki siktan birisini yapar eger sizi seviyorsa gitmenizi istemez

Baştan beri söylüyorum ama odası dağılıp batınca balkona geçiş yaptı orası dağılınca salona geçti. Orada müdahale edince ufak bir kriz çıktı. Salonu kurtardım elinden. Ama diğer odalar felaket durumda

Böyle anlatınca 6 7 yaşında çocuk sandım kaldı ki nerdeyse 18 yaşında bir yetişkin var karşımızda yeri geliyor öz anneler çocuğun odasını toplamıyor sizde toplamayın sizin sorumluluğunuz değil bunlar sofrada yemek yerken de herkes tabağını sıyırıp lavaboya koysun diyin bu ne yahu karşınızdaki bebek değil çocuk değil yetişkin bir birey sizde ona gore davranın

psikolojik bir sorunu mu var acaba. hadi muzik dinlemesini falan anladim da esyalari boyamasi çok saçma. ben o yaşlarda mesela dolaplarimin uzerine sozler siirler yazardim resimler asardim da yatak boyamak falan ne alaka anlamadim. anlamli anlamli sekillerdemi boyuyor yoksa oylesine bi karalamami. birde videolar izliyo onlar gibi davraniyo demissiniz kimin videolarini izliyoki

Evet ben şuan ne söylersem söyleyeyim kabahatli oluyorum, çocukla çocuk oluyor oluyorum. Kızının davranışları ona normal geliyor. Her genç böyle davranır diyor.

Gencecik bir kız annesiz kalmış. Siz kocanızın onun tarafını tutmasından şikayet ediyorsunuz? Yaptığı anlamsız hareketlerine takıyorsunuz. 40 yaşıma merdiven dayarken babasız kaldım. İçim alev ateş. Siz kalkmış 17 yaşındaki ergenden adaptasyon bekliyorsunuz. Kolay mı bunu kabullenmek yahu? Anne bu anne! Alın kızı karşınıza konuşun. İkimiz için de zor farkındayım deyin. Çok mu zor? Bu çocuklar pandemide kargoyla gelmedi ya? Size zorsa ona bin zor. Bencil olmayın bu kadar yaa...

Baba otoriter olmayınca maalesef sizin tek başınıza halletmeniz zor. Bir bilene danışmakta fayda var.

Oyle olur Bence de gidin bir sure evin ne halde oldugunu gorsun esiniz zor bir durum Allah tez zamanda kurtarsin kv den kp den daha kotu durumunuz

Yaşlar kaç? Sizin eşinizin ve kızının? Üniversiteye gidecek kız nasıl ortalığı dağıtır ufak çocuk da değil ki?

Bahsettiginiz şey tamamen ergenlik biz de o dönem annemizi babamızı begenmezdik Açıkçası. Daginikliklari toplamayin kızın psikoljik destek almasi konusunda babasını ikna edin.

Peki siz konussaniz dinler mi? Onemli olan sizi dinlemesi, benim annem uvey ablalarimla cok sohbet ederdi. Ama onlar daha kucuktu tabi, biri 9 yasindaydi, digeri 11. Yillarca ugrasti onlar olabildigince mutlu bir cocukluk yasasin diye.

Annesi ölmüş ardından babası evlenmiş bizler için bu durum normal ama o kız için değil. Öfkesini bu şekilde çıkartıyor anlamadınız mı? Onu yargılamak yerine anlamaya calıssanız hersey daha kolay olurdu. Empati yap biraz? Daha Cocuk sun bir ailen var annen baban var ve annen ölüyor baban başka bir kadın ile aşk yaşıyor çok ağır gelir cocuklara bu durum. Eşin ile beraber 17 yaşındaki cocuğunuz için bir pedegog dan yardım alın derim ben nasıl davranacağınızı sorun. Suç o cocuğun değil bunuda unutmayın derim.

Annesinin vefatından sonra psikolojik destek almış. Ama şuan bence hepimizin psikolojik desteğe ihtiyacı var . push ; labellevie Guru Anneler

Çok zor olduğundan eminim, herkesin de harcı olamaz. Ama kurduğunuz cümleye bakarsak suçlayıcı, yargılayıcı bir cümle. Devamında bir çatışma olacağı çok açık. İletişim noktasında uzman yardımı alsanız veya kitap okusanız faydası olacağını düşünüyorum.

Online gitar kursu alıyordu ondan da sıkıldı bıraktı iki ayda. Derslere hazırlık olsun diye özel hoca geliyor. Onu da dinlemiyor. Yani parasında değilim ama eşim cüzdanındaki son parayı geçen gün hocaya verdi. Kızının umrunda değil. Keşke derslerini toparlasa bir gelecek planı yapsa kendine

Kesinlikle. Eşinizin de size karşı çıkacağını sanmıyorum. Bu kötü bir şey değil sonuçta o genç bir birey ve gelecek hayatı için bu çok önemli. Size de şunu diyeyim. Öz çocuğu olup bunlari yaşayan çok kişi var. Lütfen sabredin. Hayatının çok başında. Eminim ilerde size bu iyi yaklaşımınızdan dolayı minnettar olacak belki en yakın dostu olarak sizi görecek

Kendi kızınız da olsa böyle sorunlarla bogusucaktiniz. Çocuklu biriyle evlilik yaptıginiza bu sebeplerden pişman olmayın derim ben. Kendi çocuğunuza bağırıp çağırabilirdiniz ama şimdi her hareketinizde üvey anne damgası yiyebileceğiniz için daha farklı davranmak zorundasınız. Kıza sinirlendiginizi belli etmeyin bunu bilerek de yapıyor olabilir bilemeyiz. Kulaklık hediye edin mesela bilemiyorum daha ne yapılabilir ki

Evet çocuğum yok. İkinci evliliğimi de zaten yaşım geçmeden çocuk sahibi olurum belki diye yapmıştım ama şuan çocuğum olcak mı ondan bile emin değilim. Evet bir iç dökül olarak açtım çünkü bu şehre de yeni taşındım ve hiç arkadaşım konuşacağım birisi yok. Eski iş yerimden arkadaşlarımı arıyorum ama onların da bu süreçte bir sürü sıkıntısı var. Belki biraz rahatlarım bakış açım değişir diye konu açtım

Yukardada belirttim, bende 2. evliligimi yaptim benimde esiminde ayni yaslarda kizimiz var. Sadecz sunu soylemek istedim. O Adam kiziyla konussada bir iki gun belki ceki duzen verecek kendine ama sonra yine kendi bildiginden sasmicak. Mesela benim kendi kizim cok daginik, temizlik yapmasini sevmiyo odasini duzluyorum bak bu duzende olsun diyorum 1 2 gun sonra eskisi gibi. Yani dusunun ben oz annesi olarak uyariyorum bise degismiyo, esimde guzelce anlatiyo degismiyo. Yani ergenlik cagindaki cocuga gozunun ustunde kasin var desen batiyo. Zor gercekten cok zor

Baba ile bag yok yani. Kizin suçu yok. Annesini kaybetmis, baği olmayan babasida üstune kadin getirdi, yanliz kizina bakamiyor diye. Simdi tam ergenlik döneminde güvenecegi kişi yok. Kural koyan kişi yok. Bu yillarin sorunudur. Sadece korona ile alakali degil. Asil hata o adam ile evlenmekti. Cocuklu adam ile evleneceksen, o cocuk ile iyi geçinebilmelisin. Adamda iki taraf arasinda iyi köprü olabilmeli. Bu konuda hicbiri olmamis. Herkes bir çikar uguruna evlenmis. Adam evimi çekip çeviren kizima biri bakar diye. Siz işi gücü yerinde, benimde başim bagli olur diye evlendiniz. Ve bunu hiçbirini seçmeyen ortada bir ergen kiz var. Yürümeyecegi çok belli.

Ben de bunu yazacaktım. Bu olaydaki herkes haklı. Haksız kimse yok maalesef ama çocuklu bir erkek veya kadın önünü ardını düşünerek yeniden evlenmeli. Çocuksuz biri çocuklu birinin halini anlaması çok zor.

Anlayışsız olduğumu düşünmüyorum. O yaş grubu bir çocukla daha önce hiç etkileşimim olmadığı halde bu vakte kadar fazlasıyla alttan aldım ve evliliğim devam ettiği sürece almaya devam edeceğim. Ama inanın sizde salon halısının yada masasının üzerinde altına birşey sermeden günlerce yağlı boya resim yapılsa evinizde bir yerde patlardınız. O mobilyalar bedava gelmedi eve. Ve bir daha alacak değiştirecek durumumuz yok. Onun zaten odasına özel alanına ihtiyaçlarına karışmıyorum. Ama onunda ortak alanlara saygı duyması gerek benim rahatsızlığım bu yönde. Evet şu söylediğinizde haklısınız ama en başta bu günleri görüp evlenmemem gerekiyordu

Sizin yazınız kadar içerdiğini düşünmüyorum.

Annesi yok mu . push ; D

11 yaşında kaybetmiş annesini

Sabırlı olun, bir muddet birsey beklemeyin bu kızdan. O zaman sinir de olmazsınız o kadar. Kendı evimizden örnek vereyim, biz de kızımla sorunlar yasadık kendi ana babasıyken. Adeta yok saymalar, dagıtıp bırakmalar, sınırları ve sinirleri zorlamalar. Sabır, sabır ve astık epey cok sükür. Fakat kendi cocugumken zorlandım ben düşünün. Size düsen de sabır. Bir arkadasım sizin durumunuzda, fakat öyle güzel yonetti ki süreci, şu an kızın kankası, herseyi ilk onunla paylasır, akıl danısır ona. Babayla onun da pek iletişimi yok, çunki babalar beceremiyor bunu, kötü olmaktan korkuyorlar.

Yanlış düşünüyor da olabilirim tabi. Başlarda da dediğim gibi bu konuda acemiyim. Aslında kendimi ve şuan yaşadığım hayatı dışardan bir gözle görmek isterdim. Ben ne yapıyorum kendime belki o zaman daha objektif konuşabilirdim

. athena Goddess of

Benim de ilk 3 yılım çok zor geçti, sürekli birlikte yaşasaydık bende sizin gibi düşünebilirdim.. Ben okb yim mesela dağınıklık pislik içinde mümkün değil yaşayamam.. eşim de asla saygısızlık yapmasına izin vermedi.. o yavrum da bocaladı bende bocaladım.. ama çok şükür aştık her şeyi.. inşallah sizde en koşa zamanda aşıp bu günlerinizi gülerek anarsınız..

Bana iyi bir fikir gibi geldi. İşin için ofis gibi kullanacağını söyleyebilirsin eşine. Akşam eşinin döndüğü saatte dönersin sen de. Evin temizliğini de hafta sonu üçünüz beraber yaparsınız. Onun dağınıklığını tek başına sen toplamamalısın.

Ben de bundan korkuyorum işte. Bütün hayatımı bu kızla bu şekilde geçiremem. O yüzden kafam da şimdiden planlar kurup duruyorum

Allah yardımcınız olsun annesini kaybettiği için bir boşlukta bence o yüzden bu tür hareketleri yapıyor sizin onu uyarmaniz bile ona kötü biseymis gibi geliyordur eşinizle bu konuyu ciddi anlamda konuşun gerekirse kızını bir terapiste falan götürsün

Biz annesi vefat etmis 18 yasinda bir genc kiz olmadik Bunun ne kadar zor oldugunu bilemeyiz Allah yardimcisi olsun

İstedigi tarza yaklasabilirsiniz ama. Adim atmaktan cekinmeyin. Belki defalarca denersiniz ama dogru yontemi sonunda bulursunuz. O sanssiz bir cocuk oyle dusunun. Bir annesi yok, sadece siz varsiniz.

Aslında çocuk normal hemen hemen o yaşlarda kardeşim var aynı anlattığınız gibi. Ergenlik üstüne bi de hayatta pek çoğumuzun en büyük desteği olan annesi vefat etmiş. Daha ağır yaşaması normal sizi kabullenememesi de öyle. Bana durumu pek anlamıyor gibi geldiniz. Bunları yaşamak zorunda değilsiniz ama kabul edip evlenmişsiniz yapacak bi şey yok siz de çocuk gibi inatlaşamazsınız. Bence eşiniz ve siz ergen çocuklara nasıl yaklaşılır bu konuda biraz okuyun araştırın. Soğuk savaş yapmanın manası yok çocukla. Ya da ben bu deveyi güdemedim der terkedersiniz diyarı. Başka çözüm yok malesef.

Şimdiye kadar görmezlikten geldim ama evde durma süresi arttıkça onun çılgınlıkları artıyor benim tahammülüm azalıyor.

Ya zor ya benim kuzenler üvey anne ile yaşadı, bu arada anne var boşandı lar, annesi de ayrı Bi hovarda, yenge naptı etti evde huzur vermedi kızlara ama benimkiler böyle değildi ya ama kız ni pasta yapmış onu almış Çöpe atmış fln yenge yani yaızk ya evlendiler gittiler illa gidecek yani sabır çok bulaşmayın

Üniversiteye gidecek yaşta bir kızın bütün bunları aşmış olması gerekiyor. Ortada daha büyük bir sorun var

Sınava hazırlanmıyor zaten okumak istemiyormuş Önceki

Kızı babasını tamamen bankamatik gibi görüyor. Onun dışında babasını ve beni bir küçümseme var. Herşeyin iyisini doğrusunu o biliyor biz hiç bir şey bilmiyoruz. Tamamen çıkar ve faydacılık mantığıyla yaşıyor yani

niye soyleyemiyor? annesi vefat etti diye tamamen kuralsiz bir hayat mi yasayacak? yarin yurda gitse, eve ciksa arkadaslariyla, evlense.. ne olacak bu egitilmemis hali.. her seye tamam.. bir kulaklik almayi teklif edebilir esiniz.. genclerin taktigi cok guzel modeller var.. kulaginda istedigi kadar acsin.. size de yazik komsulara da. sizin haklariniz cigneniyor buna ses cikarmayarak. kendi camasirlarindan kendisi mesul olmali mesela.. anlattiklarinizdan ben de 8-10 yaslarinda cocuk sandim. . push ; sandriyon Nirvana Anneler

Acaba aynı apartman yada yakın bir yerden başka bir ev mi tutsam ki. Maddi olarak bizi çok zorlar ama en azından ruh sağlığımı korurum

Rabbim yardımcınız olsun öncelikle.. benim ve eliminde ikinci evliliğimiz.. benim çocuğum yok eşimin bir oğlu var.. bizimle yaşamıyor ama 15 günde bir alıyoruz.. sizi çok iyi anlıyorum.. bizde ilk yıllarda sorun yaşamıştık .. şimdi o kadar güzel bir bağ var aramızda.. evinizin kuralları olsun.. eşimin oğlu bizim evimizin kurallarını bilir.. ona ayırdığımız odayı istediği gibi dağıtabilir fakat toplamak onun sorumluluğundadır.. bir şey yediği zaman tabağını en azından mutfağa götürür.. çöpünü ortalıkta bırakmaz.. ama bütün iş eşinizde bitiyor.. herkes bu kurallara uymalı.. eşinizde sizi desteklemeli bu konuda..

Dediğim gibi zor durum. biz yetişkinler çözüm odaklı olmalıyız. asla sizi haksız bulmuyorum. fakat karşınızdaki ergen şuan o her şeyi en iyi bilen en doğru kendisi dünya onun etrafında donuyo yani ben merkezci bı evrede. ona yapıcı yaklasmaniz dışında yapacak tek şey babayuda dahil etmelisiniz. Onada kızarak eleştirerek değil. biz dili kullanarak. kendi sıkıntılarınızı da anlatın. icinizde öfke buyutmeyin inanın bu size zarar verir.

İyi yapmışsınız, buradan iyi fikirler çıkar. Biraz acımasız yorum yapan da olur ama bazen bu bile iyi gelir. Bu pandemi sürecinde insanlar kendi çocuğu ile, eşi, anne, babası ile sıkıntı yaşıyor, sizin ki çok normal. Ama size tavsiyem her hareketini eşinize anlatıp, şikayet etmeyin. Onun kızı sonuçta istemiyor olursunuz. Evi dağıtmak dışında çoğumuz onun yaptıklarını yaptık onun yaşında, kendi çocuğun gibi değil, kardeşin gibi görmeye çalış. Ne bileyim film izlemek, birlikte dans etmek gibi şeyler yapabilirsiniz. Sizi sevdikçe davranışlarını düzeltecektir.

Ayyyyyy ne güzel yaaaa

İkinci kez boşanmaya şuan ruhen ve madden hazır değilim. İşin kötüsü bu sefer eşimle aramızda bir problem yokken kızı yüzünden boşanıyor olmak daha da üzücü olacak. Bu sefer ailemin yaşadığı şehre dönemem. Plan yapmadan bodoslama boşanma olayının içine giremem. Zamana ihtiyacım var bu konuda

Oda olabilir ama eşiniz ikna olursa kızını da götürmeniz de fayda var Önceki

Eşinizin bu olan bitene ses çıkarmaması çok saçma. Sonuçta siz yeni evli sayılırsınız. Ve evde eşşek kadar kız insanların huzurunu kaçırıyor. Pisligide çabası. Hiç umursamayın. ne hali varsa görsün. vallahi millet kendi çocuğuna sabredemiyor size allah kolaylık versin.

Eşim en başında bana, annesi yaşadığı sürece annesiyle yaşayacak dedi.. bizimle yaşayacak deseydi evlenip evlenmemeyi düşünürdüm.. 5 yıllık evliyim 3 yılda ancak alıştık birbirimize..

Pandemi olmasaydi yine sorun olurdu. Bu defa hafta sonlari sorun olurdu,.. Eşin ilede anlaştigin yok aslinda. Sorunlarini kücümsüyor. Kizi ile konuşmayida bilmiyor, kizda hali ile onu ciddiyi almiyor. Kizina dogru düzgun babalik yapamayan biri ile evlenmek sikinti. Sizde belli ki "daha 1-2 yil dişimi sikarim sonrada başimdan savarim" diye düsündünüz. Bu evlilik cok yanlis temeller üzerine kurulmus. Birbirinizi, ailenizi, yasam şartlari tam kabul etmeden evlendiniz. Herkese yazik oldu ama ne yalan söyleyim, en çok o kiza üzüldüm. Şimdi ona sevdigi güvendigi birinden kural, disiplin ve şevkat lazim. Hayati alt üst oldu ve bunu seçmedi.

Aynı yaşta bizde de var, o kadar dağınık ve pis ki. İnanamazsiniz. Bizde o yaşlarda olduk ama o kadar pis ve dağınık olmadık.

Kız ergen muhtemelen. Siz de üvey annesiniz. Öz annesi bilerek yapmasını istiyor olabilir. Akli sıra sizi yıldırıp babasini kurtaracak. Dürüst olup eşinizle konuşun. Içinizde kalmasindansa eşiniz bilsin ona gore bir yol çizilsin.

Başta herşey toz pembe görünür fakat işin içine girince inişler ve çıkışlar illaki olur. Görmemezlikten gelmeyi deneyin sabredin

Şuan sabretmekten başka bir yolum yok anlaşılan. İkinci evliliğim ve eşimle çok uyumluyum derken hiç aklıma gelmeyen bir mutsuzluk yaşıyorum.

Azarlamadık aslında sadece bütün gün yüksek sesle film izliyorsun dedim. O da yanımdamıydın izlerken şeklinde ters bir yanıt verdi. Kalktı gitti sofradan sonra. Dediklerinizde haklısınız. Açıkçası bu şekilde geleceğimizi göremiyorum pek. Ama ne yaparım bilmiyorum

Umarım en yakın zamanda çözersiniz bu sorunu

Bence kızı tatlı dille uyarın. Bu kadar dağınık olmaması gerektiğini ve sadece odasında resim yapmasını söyleyin. Yüksek sesle müzik dinleme sorununu çözmek için de Bluetooth kulaklık alın

Doğru söylüyorsunuz. Ama ben hep iyi tarafından baktım. Çocuğum olursa abisi ablası olur diye düşündüm. Şimdi gerginlikten stresten çocuğum olacak mı Özbilen belli değil A

Öncelikle gerçekten aile olarak oturup konuşun, evde birlikte yaşıyoruz herkes kendi odasını toplasın ortak alanları ortak yapalım ve herkes bu kurallara uysun gibi.. Sonuçta annesi vefat etmiş bir kız çocuğu, arkadaşı vs yol diyorsunuz, ilk etapta size güvenmesini sağlayın sonrası çorap söküğü gibi gelecektir diye düşünüyorum.. eşimin oğluna konu ne olursa olsun yanında olacağımı, sevinçlerini paylaştığı gibi üzüntülerini de paylaşabileceğini söyledim.. seni üzen bir şey bizi de üzer, anlatırsan hep birlikte çözüm buluruz dedim ve söz verdiğim her şeyi yerine getirdim.. Aynı evde yaşasaydık belki bende sizin gibi tahammül edemeyebilirdim ama dediğim gibi güvenini kazanabilirseniz her şey daha kolaylaşacaktır..

Haklısınız. Benim de hiç bu tarz bir ergenle diyaloğum vakit geçirme durumum olmadı. Bilmiyorum ne yapacağımı ama çok yoruldum sadece bunu biliyorum

Annesi vefat etmiş çocuğun

En son dün konuştum eşimle. Benim abarttığımı ve bu günlerin geçeceğini söylüyor. Kızıyla da konuştu daha dikkatli olmasını söyledi. Bakalım ne kadar etkili olacak. Bundan sonra mümkün olduğunca tepkisiz kalmaya karar verdim olaylara. Ben yıpranıyorum çünkü. Yine yıpranacağım ama şu süreçte başka bir çözüm yolu bulamadım.

Babalar gibi bakış açınız var:) Arada bir dur desin cocuguna:) Yaklaşım bu olmalı yani sizce. Dur deyince halloluyor sorunlar. Çok gencsiniz eminim, bir cocugunuz olsun, o zaman anne babalıgın durla susla olmadıgını göreceksiniz.

Keşke daha detaylı düşünseydim. Bu söyledikleriniz yalnız evliliğin başından beri bu şekilde davranıyor benim tahammülüm sabrım da bir yere kadar kaldı. Buraya da biraz güç alırım yazılanlardan diye konu açtım A

Zor bir durum. Insan bazen kendi cocuguna bile sabredemiyor. Esinizin daha yakindan ilgilenmesi gerekiyor bence. Sanki baba kiz iliskisi pek yok gibi.

Bence de doğru olanı bu. Ekonomik olarak durum biraz düzelirse bu konuda ikna edebilirim kocamı belki

Hayat bu insanin karsisina neler cikariyo. Ben sirf kizim icin 9bucuk sene evlenmedim. Kismetmi cikmadi, isteyen mi olmadi veya benim istedigimdemi olmadi hepsi oldu ama oturup hep dusundum. Bekarla evlensem, esimden hissetmesemde o meshur halalar teyzelerden gelinin 2. evliligi bakislarinin altinda ezilecektim hele cocuguma yan gozle baksalar dunyayi yikarim. Evlenmis bosanmis olsa onunda cocugu yok, benim cocuguma nasil davranacak. Evlenmeden once herkes cici bici pirenses tatli ama ayni evin icine girincz oyle olmuyo. Benim profilimde biri olsun dedim, benim gibi cocugu olsun hayir hayir hatta kizi olsun dedim Millet biyerleriyle guldu valla E cokda tin ama bu profil gelirse evlenirim yoksa evlenmem dedim. Esimin benim gibi bir kizi var aralarinda 10 ay var dusunun. Sirf ben kizina nasil davraniyosam oda benim kizima oyle davransin diye. Boyle bise sectim. Haa olmuyomy valla cok sinirlendigim anlar oluyo icimden resmen 50ye kadar sayiyorum Kizdigim zaman bile bi dozaji vardir, tipki esimin kizima kizarken yaptigi gibi. Yani diyecegim suki Ask mesk oldum yandim bittimler gecici heleki bi sorun girmeye gor sen. Once mantik mantik mantik 2. evliliginizi yapiyosun hic birseyi ihtimallere birakmicaktiniz Evlilik zaten risktir, sansdir. E 2. evlilik yapacak olan bayan 2 kat riskte oyuzden dengini sececek Adam napsin kizini annede yokki hadi biraz orda kal desin Pasa pasa kabul edeceksiniz sabredeceksiniz Ben bazen kendi oz evladima zor sabrediyorum dusunun artik

valla ben 17 18 yasında boyle degildim. ergenlik donemi bu yaslarda bitmiyor mu tam. biz daha onceden yasadık sanırım ergenligi daha kucukken

Sizde bankamatik olmayin tek kurus cikmasin veriyorsa da babasi versin muhattap olmayin hatta babasi bile vermemeli bu durumda zaten disari cikmasi da yasak belli saatler haric ee ihtiyaci da azalir bu durumda

Cogu ergen gibi aslinda. Hepimiz yapmisizdir bunlari, kismen ya da tamamen. Siz simdi iyi de davransaniz kotu de davransaniz yaranamazsiniz. En iyisi cok muhatap olmadan birlikte yasamaya alisin derim. Rahatsiz oldugunuz durumlari da babasiyla paylasin, uyarsin.

Kıza bencil demişsiniz, evi dilediği gibi kullanıyor demişsiniz, evini ayırmak istiyorum demişsiniz, eşimle aramda hep problem demişsiniz, asosyal demissiniz, iyi davranamıyorum demişsiniz. Resmen batıyor size. Hepimiz 17 yaşında olduk, hepimiz o yaşlarda saçmalıyorduk. Eşinizin dediği gibi bu kızın hiç mi iyi yönü yok. Sırf bu yüzden eşimden söz aldım, ölürsem çocuklara üvey anne getirme diye. Ama ben ölürsem eşim evlenirse ve benim gece gündüz küçücük poposunu öptüğüm kızıma biri böyle davranırsa kemiklerim sızlar Umarım annesinin kemikleri sızlamıyordur. Çocuk büyük sorumluluktur. Evlenmeden önce çok iyi düşünseydiniz keşke.

Rica ederim, ihtiyacın olduğunda mesaj atabilirsin. Yaşları yakın sonuçta fikir alışverişi yapabilirim.

Dağıtması neyse de ben her yere boya yapıyo diyince 5 6 sandım maksimum

Bu benim fikrim.

Eşinizin diğer çocuğu nasıl, onunla aranız nasıl? Kız sizin tahammülünüzü zorlamaya çalışıyor olabilir mi? Aranız nasıl dağınıklık temizlik konuları dışında. Bir ilişki kurabildiniz mi? Bu arada pandemi nedeniyle insan kendi öz çocukları ile gerilebiliyor sıkça. Çünkü herkes evde. Ben de sıkılıyorum bazen bütün aile hep evdeyiz. Sizin evliliğinizin Mart ayında olması, direkt bu keşmekeşin içine düşmek demek. Sabredin. Ama bence eşinizle konuşun. Madem ilişkiniz güzel. Evliliğinizi harcamayın. Kızın annesi de vefat etmiş, adam kalbini kırmaktan imtina ediyor olmalı. Kızı kırmayalım ama birbirimizi de kırmayalım diyerekten. Orta yol bulun, birlikte sabredin yani en azından. Eşinizle ters düşmeyin, o da sizi anlasın. Siz de onu. Eğer laçkalaşmazsa bence ileride iyi arkadaş olursunuz.

Eşinizle tabi ki iyi anlasirsiniz. Çünkü baş kaldırmıyorsunuz. Atmış kızı sizin üstünüze, bir de akşam işten gelince sakinlik huzur bekliyormuş. Eşiniz size alttan alın diyeceğine, kazık kadar kızına büyüklerine saygı duy, döküp sactigini topla demesini bilmeliydi. 12 yaşında ve de 7 yaşında oğlum var. Odalarını toplarlar, döktüklerini kaldirirlar. Ama bu kız size inat yapıyor. Bilerek burnunuzdan getiriyor. Bunu çekip çekmemek size kalmış.

İnşallah çözüm olur bu konuşma. Allah yardımcınız olsun.

Merhaba arkadaşlar. Böyle bir konu açmayı hiç istemezdim ama o kadar bunaldım ki belki moral verici bir çift sözünüz beni umutlandırır. Mart ayında evlendim ve evlendiğimden beri eşimin iki çocuğu ile aynı evdeyiz pandemi dolayısıyla. Başlarda normal seyrinde gidiyordu herşey ama süreç uzayıp okullar açılmayınca sürekli evde olunca sorunlar baş göstermeye başladı. Bu pandemi benim ruh sağlığıma yada evliliğime sebep olacak. Artık en ufak bir ses yükselmesinde bile kalp atışlarım hızlanıyor ellerim titremeye başlıyor. Eşimle normalde hiç bir problemimiz yok ama kızından dolayı sürekli aramız açılıyor. Daha önce de konum vardı ben bir abla olarak yakın olmaya çalıştım ama hep bir mesafe var aramızda son olaylardan sonra bu mesafe iyice açıldı. Artık işe de gitmiyorum evden çalıştığım için hiç nefes alacak yerim kalmadı. Kızın Normalde uzaktan eğitimi var ama canı isteyince giriyor. Evde sürekli yüksek sesle müzik dinliyor film izliyor. Ben çalışıyorum o sırada dikkatim dağılıyor. Söylüyorum bu sefer gerginlik çıkıyor. Mutfağı dağıtıyor odaları dağıtıyor. Evde her yer boya oldu. Resim yapıyor ve evin her noktası onun özel alanıymış gibi davranıyor. Elimden gelse odamdan çıkmayacağım ama gürültü o kadar rahatsız ediyor ki artık ne yapacağımı bilmiyorum. Eşim gün boyu işte geldiğinde huzur istiyor doğal olarak ama ben gün içinde o kadar geriliyorum ki bir şekilde patlıyorum. Sonra bizim aramız açılıyor. Başlarda alttan alıyordum ama benimde tahammülüm kalmadı artık. Aynı şarkıyı bangır bangır belki 30 kez dinliyorum. Eşime göre bu geçici bir süreç sabret diyor seneye üniversiteye gidince herşey değişirmiş. Ama ben üniversiteyi kazanacağını hiç sanmıyorum. Bu sene zaten ölü geçti seneye hiç toparlayacak gibi durmuyor çünkü çalışayım üniversite okuyayım düşüncesi yok. Bütün ömrümü eşimin kızıyla aynı evde geçirme düşüncesi beni o kadar geriyor ki. Bunu yapabileceğimi hiç sanmıyorum. Baştan böyle olacağını bilseydim hiç bu yola girmezdim. Eşimden yana bir şikayetim yok onunla iyi geçiniyoruz aslında ama şu an tüm sıkıntılar kızı sebebiyle. Ve en ufak bir düzelme ihtimali de yok bence. Belki içinizde benim bu sıkıntıma farklı bir bakış açısıyla bakmamı sağlayacak yorumlar yapan olur? O kadar zor durumdayım ki sanki bu eve sıkıştım hiç bir yere gidemeyecekmiş gibi hissediyorum

Arkadaşlar konu boyunca yazdıklarınız, tavsiyeleriniz ve anlayışınız için teşekkür ederim. Çok fazla takılmayıp yaptıklarına bir süre daha bu şekilde bazen konuşarak bazen sessiz kalarak devam etmeye karar verdim. Dün eşimle zaten bu konuda ciddi bir konuşma yaptım inşallah faydası olur. Pedagog fikri benimde aklımda işle ilgili sorunlar hallolur olmaz bu konuyu da açacağım eşime. Evet kendim için huzurlu bir ortam istiyorum ve bunları belki de kendimi düşünerek yapıyorum ama ortada geleceği ellerinden kayıp giden de bir çocuk var. Bu yaşta gelecek planlarının olmaması bana yanlış geliyor. İnşallah zamanla durumlar düzelir.

Fikriniz bol miktarda hakaret içeriyor yalnız bilginiz olsun.

Ben de öyle düşünmüştüm inanın evlenmeden önce. 17 yaşında kız demiştim ama ortaya çıkardığı dağınıklığı anlatamam. Müdahale etmesek odası çöp oda kıvamında olacak. Mutfakta basit bir makarna yapıyor her yer her yerde. Y ykbsiz Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Evet baştan zor olacağını biliyordum ama ben işte o okulda gün içinde evde geçireceğimiz vakit sınırlı olur. Kalan vakitte de işte okulda yaşadıklarımızı anlatırız filan birbirimize yavaş yavaş alışırız diye düşünmüştüm. Bu süreç eve kapanmanın bu kadar uzun süreceği aklımdan geçmemişti bile. Bu duruma da ayak uydurmaya çalıştım ama benim için de zor bir durumdu üstüne bir de iş ve maddi problemler derken neyi alttan alacağımı şaşırdım. Bir noktadan sonra bıraktım galiba

Madem arkadaşın yok, üvey kızına arkadaş gibi yaklaş. Nasıl yapacağını bilemeyebilirsin. Üçüncü kez yazıyorum ama pedagog şart.

Kız sizi bezdirmeye çalışıyor anlaşılan. Eşiniz iyi bir insansa sabredin büyükmüş zaten. Üniversite olur inşallah.

Eski konularınızı bilmiyorum eşiniz boşandı kızının velayeti onda mı veya eski eşi rahmetli mi oldu? Yaşadığınız durum gerçekten zor ama yapılacak bir şey yok. Kızı sokağa atacak haliniz yok ya. Çoğunluk gibi ben de sabretmeniz taraftarıyım. Ben sizin yerinizde olsam dağıttığı yerleri toplamam ama. Her yeri kim boya yaptıysa o temizlesin. Bu kendi öz kızım olsa da böyle. Eşinize büyük iş düşüyor burda ama eşiniz sorumluluktan kaçıyor.

Ergen psikolojisi, annesini kaybetmiş olduğundan normal bir ergenden daha kontrolsüz. Annesi olsa bu kadar sapıtamaz tabii, ama sizin bir yere kadar kontrol sahibi olabileceğinizi biliyor. Gelecek planları ile ilgili etkileyebilirsiniz belki, üniversite hayali olursa resim yapmak yerine ders çalışmayı tercih edebilir. Allah yardımcınız olsun. Ama sabredin bence de herkes için pandemi çok zor geçiyor.

Para verme konusundaki yaklaşımınızi beğenmedim. Babası da vermesin siz de vermeyin zaten dışarı da çıkamaz ne ihtiyacı varmış demeniz hoş değil.

siz ne kadar güzel ruhlu bir annesiniz, kızınız çok şanslı.

Teşekkür ederim ama insanız her zaman olması gereken gibi hareket edemiyoruz, bazen benim de fevri çıkışlarım oluyor. Bugün arkadaşı ile sahile gitmesine izin vermediğim için anlayışsız anneyim mesela. Zaten açık havada maskelerimizle yürüyeceğiz diye savunma yapıyor birde. O sahile gitmek için bineceği toplu taşımayı hesaba katmıyor hiç. 3-4 defa arayıp telefonda zorladığı için hayır diyerek yüzüne kapatmak zorunda kaldım. Ardından watsappta yazdığı mesajları görseniz zincire bağlayıp, kızgın şişle vücudunu dağlayan anneyim sanırsınız "Akşama konuşalım tatlım, evi bir süpürge tutuver" yazdım kapattım şimdilik konuyu. Kızımın gözünden bakarsan bugün onun için hayat çok zor, çekilmez, kimse onu anlamıyor... Ergen kafası işte. Ama yaşanan şey bu kadar basit.

İnsan yeri geliyor kendi evladına tahammül edemiyor. Kızı anlamaya çalışıyorum ama yaptığı davranışlar saçma sapan.. sanırım sizi yıldırmaya falan çalışıyor. eşinizle konuştunuz mu bu konuları? ne yapmanız gerektiğini falan. çığrından çıkmış gibi sanki, engel olunmazsa bu böyle artarak devam eder. bu arada eşinizle aranız iyiyse asla bozulmasına izin vermeyin.

Gerekli değilse yapmayın. Karı koca hayır demeyi bilmelisiniz.

İnanın hepsi normal. Bazı ergenler maalesef anne babaya kök söktürüyor. Yani çocuğun aslında size kastı yok. Destek alması iyi olur.

Kizi ergenlik caginda aslinda bir cok ergen gibi davranıyor ama sizin kendi cocugunuz da olmadigi icin size tuhaf geliyor bikac yila akli basina gelir.. Siz sabırlı olun esinizle guzel bir dille konusun ve eviniz icin belli kurallar koyun ve herkesin bu kurallara uymasini isteyin iste muzik dinlemek ve film izlerken. Kulaklik kullanmak is hobi ders vb herkesin kendi odasini kullanmasi ortak alana mudahale etmemesi gibi

Aklıma şey geldi, acaba resimle mi ilgilenseniz? Alın elinize kağıt kalem malzeme, yapmaya çalışın. Gelip kendisi bakar zaten napıyor bu diye. Bir süre sonra tatlı bir dille yardım isteyebilirsiniz. Buradan yürüyün. Yavaş yavaş konuşmaya başlarsınız. Burada en büyük suçlu eşiniz, söylemeden geçemeyeceğim. Önceki

Bu böyle olmaz. Gerekirse kızı bir psikiyatra götürün, 17 yaşındaki bir kız çocuğu böyle davranmamalı. Benim annem hastalık geçirdiği ve beni 40 yaşından sonra yaptığı için ben o yaşta yaşlı ebeveynlerimle ilgilenirdim, evin işlerini, yemeğini elimden geldiğince yapardım. İlkokulda bile odamı ben toplar, çantamı ben hazırladım. Size de yazık sabredilecek bir durum yok düzeltilecek müdahale edilmesi gereken bir durum var.

maddi kaynakları biraz kissaniz madem bankamatik gibi görüyor. S

Bu kadar zorlanacağımı hiç tahmin etmezdim sürekli evde olmakta işin tuzu biberi oldu. Kızın hiç akran arkadaşı yok. Sekiz aydır dikkat ettim hiç telefonda filan arkadaşıyla konuşmadı. Asosyal ve bencil bir özelliği var Less-is-More Nirvana Anneler

Kızı olduğunu biliyordunuz bile bile lades

üniveristeye gidecek yaştaki bir genç duvarları neden boyuyor onu anlayamadim ben. sizi bezdirmeye calisiyor muzik icin kulak tipasi diyorlar sanirim ondan taki, evede temizlik icin birini tutun diyecegim ama pandemi var kaç kez cagirabilirsiniz bu ortamda bilemem. annesinin yerini aldığınızı düşünüyor olabilir babasi belki güzel ılımlı bir konusma yapabilir bu konuda yada bir terapiste gitmeye razi olurmu acaba

Aynılarını bana öz kizim yaptığı için ne diyeceğini bilemedim. Tipik ergen davranışları. Ben çekmeye mecburum kendi evladım. Ama siz mecbur değilsiniz. Çok zor bence uzaklaşın kafanızı dinleyin olmuyor bosanin. Gerçekten zor sizi çok iyi anlıyorum.

Size şöyle düşünüp rahatlananizi tavsiye ederim.. Farzedin ki bu kendi kızınız.. Kendi kiziniz olsa da emin olun cok fazla yapabileceğiniz bisey yok.. gormeyin duymayin bir süre.. yeni yetişen nesil hep böyle maalesef.. Ben 12 yaşındaki kızıma söz geçiremiyorum düşünün.. Takıntı haline getirmeyin olan size olur çok yıpranırsınız

Ben onun istediği tarzda konuşmuyorum galiba bir müddet sonra sıkılıp gidiyor yanımdan. Eski kafa kalıyorum ona göre A

Şöyle söyleyeyim eşimle aramız çok iyi normalde. Bu sorunlar dışında ikimizden kaynaklı bir sorun yok. Tam anlaştığım adamı buldum dedim kızı yüzünden aramız açılıyor

Ben sizi çok çok anlayışsız buldum. bence en baştan evlenmemeliydiniz ne bekliyordunuz ki? Karşınızdaki genç çok yaralı bi genç kız, muhtemelen yaptığı şeylerin bilinçli olarak kendi dahi farkında değil ve siz kendinize anlam çıkarıyorsunuz bir de. baba annenin vefat sürecinden sonra ilgilenmemiş ilgilendiyse de yetmemiş. kızdan evcil hayvan gibi bahsediyosunuz yemi suyu şuyu buyu tam daha ne diye. bence siz toparlayabilecek yapıda biri değilsiniz ben çok üzüldüm kıza

Yaptiklerinin onune nasil gececekler peki hos birsey mi her yerin boya olmasi Esi psikolaga bile goturmuyormus durumlari oldugu halde bence kirmizi odaya cikmali A

Bence dağıttıklarını hemen toplamayın, babası toplatsın. Siz söyleyince batar illaki. Bence mümkün olduğunca az muhatap olun. Galiba sizi bezdirmeye çalışıyo. Dubleksde falan otursanız belki gürültü açısından daha rahat olurdu.

Çok güzel özet yapmışsınız.

Yanlis anlamayin ama su forumda en cok yazdigim soz: davul bile dengi dengine calar Sizin kiziniz yoksa hic bu yola girmicektiniz, girdiysenizde katlanmak zorunda oldugunuz seylee bunlar Esinizin kizi sanirsam 18 yaslarinda yani tam ergen caglari Kendinizi dusunun o yaslarda nasildiniz Bende 2. evliligimi yaptim benim bir kizim var esiminde ayni yasta kizi var Valla bir araya gelince zivanadan cikiyolar ikisinede kiziyorum ceza veriyorum Yeri geliyo esimde yapiyo bunu Simdiki gencleri gercekten zaptetmesi zor Yapacak bise yok bence gulunu seven dikenine katlanir

O zaman durumu ancak bir psikolog çözebilir. A Aylakkadin Bahar, bir insanla gelebilir insana Üyelik İptali tek ayak

Aynı evde 24 saat yaşamak gerçekten çok farklıymış. Zor olacağını bilerek bu yola çıktım ama bu kadar zor ve yıpratıcı olduğunu bilmiyordum. Hayatım bitmiş gibi hissediyorum

Canım işin zor Allah kolaylık versin. ve sabırlı olun. anladigim kadarıyla ergenlik döneminde siz yapıcı yaklaşın ortak aktivite yapmaya çalışın hadi birlikte bir kek yapalım diyin, ya da canım senin odandan başlayalim evimizi toplayalim babamız gelecek evimiz temiz olsun güler yüzle tatlı tatlı söyleyin her gün pek çaktırmadan küçük sorumluluklar verin. hadi birlikte yürüyüş yapalım diyin, bı kahve içelim vs ve ne dinliyosun kulaklığını alın dinleyin at bu ne ses can bu sağlıklı değil kulak zarin için gibi gibi. annesi yok bitek babası var yaklaşık 3 yıl eşimin yeğeni bende kaldi ve erkekti. yri geldi birlikte cam sildik yeri geldi müzik dinledik yemek çay hep beraber yaptık densizleri coktu elbette. ama hep konuşarak çözmeye çalıştım. sorumluluk verdim b. makinasi boşaltmak ve çay koymak onun işiydi mesela. esinizde zor durumda kalmasın üzüldüm inan. tektar belirtme ihtiyacı duydum işiniz zor Allah yardımcınız olsun. Ama çözümsüz değil.

Ergen olmak başka bişey nefret duymak başka bişey. Bence ergenlikten de ötesi bu kızın davranışları

Esimin 2 cocugu demissiniz. Diger cocugu göremedim o kac yasinda, onunla araniz nasil? Durumunuz cok zor. 3 yasinda cocugum var. Inanin su an bir komaya girsem ve uyandığımda cocuk 6 yasinda olda, nasil davranacağımı bilemem. Insan cocuguyla kendisi de büyüyor. Neye nasil cevap vermesi gerektigini öğreniyor. Uvey olmakla alakası yok. Siz 17 yasinda bir genc kizla yaşamanin ne oldugunu bilmiyorsunuz. Bilmeyerek evlendiniz dogal olarak. Bir yerden sizin 17 yasindaki kayip kızınız çıksa da ayni sorunlari yaşarsınız emin olun. En bastan yanlışmış bence pandemi de tuz biber olmuş. Malesef aklima bir tavsiye gelmedi. Profesyonel yardim alma zamaniniz gelmis bence

Şimdi anne babalar gençlerden korkuyor anlaşılan. Ne hayallerle evliliğimi yapmıştım ama sekiz ayda seksen sene çöktüğümü düşünüyorum Larka

16 yasına gırmıs kızım var, oz kızım.. derslere canı isteyınce girer uc gunde bır kavga edıyoruz, muzık film son ses.. psıkologa danıstım online yoksa kafayı yıcem. Dedı kı bana siz bu yasta gerıldınız bır de onu dusunun. Onlıne ders ogretım teknıgı acısından her öğrencıye uygun değil. Anlamadıgın bır dersten saatlerce bır koltukta oturup dınledıgını dusun, atom fızıgı dınleyebılır mısın hergun saatlerce dedı, o da dısa böyle vuruyor dedı. Heryerı dagıtıyor toplama yok. Dısarı cıkar hava alsın beraber film izleyip alısverıs yapın online falan dedı. Gercekten onun yası kıpır kıpır zamanları hıc dusunemedım. Bunu onunla konustum bu sabah hep aksı ınat kızım hungur hungur agladı ilk defa. Anne patlıcam deslerı anlamıyorum kafayı yıcem bu ne zaman bıtecek evde delırıyorum dıye. Demem o kı annesı yokmus bak siz neler yasıyorsanız o yası dolayısı ile ıcınde bunu abartarak bın katı yasıyor.

Vefat mı etmiş Allah rahmet eylesin, boşverin siz merhametli yaklaşın ergen yaşlarda anne ile bile kavga olur, sizle olması çok normal

Sizin çocuğunuz yok sanırım. Eşiniz ve siz kaç yaşındasınız? Eşiniz babalığı sadece para vermekten ibaret sanıyor. Biz ne dersek diyelim işiniz zor. Siz de zaten sadece iç dökmek için konu açtınız sanırım.

Tamamen maddi yaklaşıyor bana da babasına da. Onun dışında genel bir konuşma yaptığında yada babası kızım şöyle yapsan daha iyi olur dediğinde sen anlamazsın diyor. Sosyal medya da bir iki kişiyi takip ediyor. Aynı onlar gibi davranıyor.

E esim kabul etmiyor dedi konu sahibi kizimin sorunu yok demis adam

Kesinlikle. Çocuk için zor bir süreç.

İyi de bu gayet normal bir tepki ablacım. Benim de babam yemek masasında azarlasa elimdekileri atıp odama basar giderdim ergenken. Konuya dönersek, bence siz o yaşta çocukla daha önce aynı evde yaşamadığınız için ergen psikolojisini bilmiyorsunuz, gayet normal bir durum. Bana sankim dikkat çekme çabası gibi geldi, kıza biraz daha fazla ilgi göstermelisiniz hem anne hem baba diye düşünüyorum. Zaten annesi ölmüş çocuğun, evde yabancı bir kadın var tepki göstermesi normal. Bu kız kendi çocuğunuz olsaydı buraya bu konuyu farklı şekilde açardınız. Ama çocuk sizin olmadığı için tahammül edemiyorsunuz. Önce burayı değiştirmeniz gerek bence, çocukla vakit geçirin, tanıyın birbirinizi, sevin. Yapıcı olmazsanız bu işi götürmeniz mümkün değil boşanır kaçarsınız. Çocuktan kurtulmak şeklinde bir strateji sizi iyi bir yere götürmez, onun yerine çocuğa yardımcı olmak, çocuğu anlamak yoluna gitmelisiniz diye düşünüyorum kendimce. Hele ki çocuğa eşle aramızı bozan kişi, bu da olmasaydı hayat ne güzel olurdu şeklinde asla asla asla bakmayın. Dediğim gibi olayı çocuğa tahammül etmekten alın, çocuğa yardımcı olmaya çevirin.

Bu ne ya bizimki neygi ergenlik degilmiydi. Ne sorumsuz ne tuhaf ne şımarık, ergenlikle alakası yok böyle gider bu A

Dikkat çekme çabaları gibi geldi. Belki psikolojik olarak desteğe ihtiyacı vardır. Babası bir görüşme ayarlasa iyi olur.

Siz iyi misiniz? Ruh haliniz pek iyi değil galiba. Yüzünüze bi su çarpıp gelin bence ağır saçmalıyorsunuz çünkü

Çocuk ergenlikte, annesini kaybetmiş üzerine eve yeni bir kadın gelmiş. Şu an güç savaşı alan mücadelesi devam ediyor. Savaşta değil paylaşımda olduğunuzu hissettirin, yerinden etmeye çalıştığınızı düşünmesin. Kek pasta yapın birlikte resim yapın. Düşünsenize annenizi kaybediyorsunuz yerine bir kadın gelip evi sahipleniyor ve alan işaretlemeye başlıyor. Bence çok korkunç, endişe duyması normal. Arkadaşı yok ergen, asosyal vs diye düşünmeyin. İnsan evinde huzur bulur onun evi elinden alınmış gibi hissediyor. Üzerine pandemi çıktı tuz biber. Profesyonel yardım alın. Onu Anlamaya çalışın. O sizi anlamaya çalışamaz deneyimi sizden kat kat az ve ergen

iş babada biter bence. bizde üveylik yoktu ama öyle bir baba vardı ki mum gibiydik. hepimizde okuduk meslek sahibi olduk. milletin çocuğu ne şanslı ne kıymetli size de geçmiş olsun bu iş böyle gider.

Para konusunda eşimde bende isteklerini ön planda tutuyoruz. Ekonomik olarak sıkışıkta olsak bir şey isterse yapmaya çalışıyoruz.

Allah yardımcınız olsun.. İşiniz çok zor ama maalesef yapabileceğiniz birşey yok.. Başta bilsem asla bu yola girmezdim gibi birşey söylemişsiniz ama belliydi işte eşinizin çocukları ve sizin onlarla yaşayacağınız öyle değil mi? Tabi zorluğunu yaşamadan bilemediniz anlıyorum ama az çok tahmin edilebilir birşey ki ergen bir çocuk çoook daha zor.. Zaten anlatımınıza bakacak olduğumda da kız ile aranızda iyi bir bağ oluşmamış.. Sanki yani başka birinden bahsediyor gibi bi kabullenememişlik bi uzaklık ne bileyim anlatamadığım birşey var.. O her neyse onu çözdüğünüzde işiniz daha kolay olacaktır.. Onu da çözmek zorundasınız çünkü baştan kabul etmişsiniz.. Ergen bir çocuktan bahsedilince bile benim tüylerim diken diken oluyor kendi kardeşimden, çevremdeki tanıdıklarımdan falan biliyorım yani.. Şimdiki zamanın ergenleri de bi tuhaf yani ne yaparsanız yapın o bu dönemi bitirmeden düzelmeyecek eşinizi de üzmeyin sizde sakin kalmaya çalışın.. Mecburen orta yolu bulun baktınız olmuyor asla inatlaşmayın benden söylemesi daha çok üzülürsünüz.. Ki bütün uzmanlar da bu fikirde.. Şu dönemde maalesef alttan almaktan başka yapacağınız birşey yok..

psikolojik destek alınması en doğru olanı. En iyi o yönlendirir. Şimdi olur olmadık cezalar işi daha da yokuşa sokabilir.

Temizliğe artık alıyorum düzenli olarak yardımcı yoksa şimdiye kadar kafayı yerdim. Pandemiden dolayı tedirginim ama şu durumda bir de koca evi temizlemeye çalışmak iyice mutsuz ederdi beni A

Allah yardımcın olsun canım umarım üniversiteye gider de sen de rahata kavuşursun...

Kaldiramayacaginiz bir evliligi keske yapmasaydiniz. Kusura bakmayin ama bana gore iyi bir uvey anne degilsiniz. 'Bu yasta gelecek planlarinin olmamasi bana yanlis geliyor' diyorsunuz. Cokta anormal degil bence. Siz ilk olarak baskalrini kendinizle kiyaslamayin. Bu zamanin ergenleriyle hele hic kiyaslamayin. Annesi olmus cocukla hic hic hic kiyaslamayin. Siz bu konuyu hakli oldugnuzu duymak icin acmissiniz sanki. Ben size hak veremiyorum. Olan kizcagiza oldu, yazik.. S

Bence hiç bi kız babasını bankamatik olarak görmez sevgiye ihtiyacı vardır yaşı kaç okursa olsun annesini kaybetmiş nasıl bi hayatı var içinde ne yaşadı bilemezsiniz uzmandan yardım almayı deneyin.

Bence pedogogdan yardım alın. Ama şunu söylemek istiyorum ki şu an içinde bulunduğunuz durumu sen ve eşin seçti. O çocuk bunların hiçbirini seçmedi. Ona fikri sorulmadi. Sadece bu hayatı yaşayacaksın dendi. O yüzden sen de alttan almak zorundasın eşin de.

Son çare olarak bende tepki vermemeyi düşünüyorum artık. Bir süre de böyle devam etsin bakalım. Abisi üniversite okuyor ve kendi dünyasında oda. Online dersleri var. Arkadaş grubu var görüştüğü daha sosyal bir çocuk. Sınav dönemi odasına kapatmış durumda kendini. Oda dağınık ama arada da olsa toplamama yardım ediyor.

1.5 yaşındaki oğluma oyuncaklarını topla dediğimde kutusuna topluyor 17 yaşında duvar boyamak ev dağıtmak falan normal değil sizi kabullenememiş bilerek yapıyor olabilir

Ergenlikten ablasi yemini suyunu ver zaruriyet disinda fazla muhatap alma ilgilenme o sana gelir

Canı isteyince konuşuyor. Ruh hali o kadar değişken ki ayak uyduramıyorum artık

Keşke bunları yapabilsem ama şöyle örnek vereyim. Dün akşam bir tartişma yaşandı babası da vardı ve yemeği bırakıp çatalı bıçağı atıp odasına gitti ve bangır bangır müzik dinledi. Babası uyardı bu sefer müziği kapattı kendi söylemeye başladı. O kadar inat ve aksi bir kız

Ben hayır demeyi biliyorum ama babası şimdiye kadar hiç hayır dememiş B Began Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Kolay degldir zaten annelik emin olun tahammül ister sabır ister. Aynı evde yaşayan iki arkadaş bile birbirine sabır edemez bazen. Yada en basiti bazen bizde anne baba evinde bile tahammül edemeyiz birşeylere. Öncelikle o toplanıyor bende toplamyrm çok yanlış bir davranış inat ediyorsunuz. Kendi evimde kendi. annemle yaşarken bile bu yaşlarda bende çok daginikmisjm çok miskin tembel. Şuan ise evim pırıl piril. Anneme en çok yardım eden benimdir. Gençlik diyin siz ona ışık olmayı deneyin. O sizin enerjinizi hissediyor emin olun şiddet sadece fiziksel olay değildir aslında şuan onu bezdiriyorsunz oda sizi bezdirmeye çalışıyor ama karşinizda bir yetim varmış herşeyden. önemlisi bence bu. Onu kazanmaya çalışın abla ilişkisi yada anne olun demiyorm kazanın diyorum bence eşiniz içinde çok zor bir durum açıkçası kisme kızıni kaybetmek istemez

Bu konunun evde kalmakla alakası yok. O kız dışarı gidilse ozamamda başka şeyler bulurdu sizi kızdıracak. Yaptıkları belki tepki belki başka bişey. Çok zor bi durumda oldugu çok açık. Ama ne yaşarsak yaşayalım başkasına eziyet etmek gibi lüksümüz olamaz. Bi dönemdir geçer belki. Siz yeterince uyarmış düzeltmeye çalışmışsınız olmamış. Bence artık tepki vermeyin. bırakın dağıtsın etsin. Siz arkasını topladıkça babası görmüyo olabilir. Ortada ne kadar büyük bi problem oldugunu farketmiyo olabilir. Siz söyledikçe yanlış anlar buda çok normal bi baba için. Normal davrandıgınızda kötü karşılık görüyorsanız yok gibi davranın. Kendi sağlıgınız için. Diğer kardeş nasıl o kaç yaşında? Onunla ilişkisi nasıl merak ettim

Öyle yapmaya çalışıyordum zaten ama eşimle paylaştıkça artık eşiminde gözüne batmaya başladım. Bu kızın hiç mi iyi özelliği yok hep mi kötü diyor başka birşey demiyor. Ama artık iyi özelliği varsa da ben görecek durumda değilim. Şu evden çıkıp bir ay gelmek istemiyorum artık

Cocuk degil ki al önüne konus. Derdi ne öğren. Empati kurmasını sagla. Suclar gibi değil de sanki derdini anlatıp muhabbet eder gibi. Kendinize dert edip o toplamadi o bunu, şunu yapmadiyla sizde kenarda durup izlemeyin. Esinize şikayet etmeyin. Belli ki adamda siz kadar caresiz. Yapilacak en iyi sey konuşmak elden baska bir sey gelmez bu duruma

Ah ah, cocuklugum canlandi gozumde. İsiniz cok zor, kendinize hakim olmaya calisin. Bir baskasinin cocuguna annelik - ablalik yapmak zordur. Zaman gerekir. Hele su surecte daha cok zaman gerekir. Birebir iliskiniz, sohbetiniz ne duzeyde? Arkadas gibi misiniz yoksa sizden nefret mi ediyor?

Tekrar okuyun o zaman yazdıklarınızı M

Çocuklu insanla evlenmek için cidden peygamber sabri olmali bir insanda Adamin çocuğu kani cani Bir tarafta disipline etmeye çalışan üvey anne pozisyonu Vallahi çok zor. İnsan Kendi çocuğuna katlanamiyor yeri geldi mi. Allah yardımcınız olsun

Allah yardimcin olsun

Eşinize birşey ispatlamanıza gerek yok adam herşeyin farkında kızına karşı eli kolu bağlı. Bu yaşta ergen ben merkezciliği var yani bu süreç normal siz öz anneside olsanız bunları yapardı yani kimseyi beğenmez kendi içinde kavgalıdır ergenuslar. Pandemide nasıl olacak bilmiyorum ama onu sosyal bir ortama koymanız lazım kurs vs gibi arkadaşı olmalı ilgisi başka yönde olmalı başka uğraşları olmalı.

Keşke bizimkisi de 15 günde bir gelseydi yanımıza.

Evinize kurallar koyun. Kim hangi işlerden sorumlu bir netleşsin bence. Evin içinde küçük sorumluluklar vererek bence kızı da eve ve yeni durumuna alıştırın. Şu bir gerçek ama deli de olsa gıcık da olsa eşinizin kızı. Çalışmayan bulaşık makinesi gibi ne zaman kurtulurum diye beklemeyin yani. Velev ki okumadı evlenmedi. Yaşı geldi ayrı ev açalım gitsin diyecek haliniz yok. Çocuğunuz olunca da müthiş uyumlu biri olacağına dair bir garanti yok zaten. Çocuklu biriyle evlenince çocuklar opsiyonel değil. Bunu kabullenin. Kızın duygusal gelişimi için yardım alın. Belki psikolojisi düzelirse hayata bakış açısı da değişir. İşe girmek okumak filan ister. Ama sizin burada kız için yazdığınız şeyler beni bile rahatsız etti.

Ben mi bir terapiste gitsem acaba

Zor bir durum ama o ergen ve bir kız çocuğu. Annesi vefat etmiş. Babasının yanında başka bir kadın var. Kafasındaki şablon belki de bu. Tam zor bir çağda. Küçük olsaydı aranızda daha kuvvetli bir bağ olabilirdi. Siz sabrederseniz bir gün o da iyi niyetinizi gorecektir. 17 yasinda yeğenim var. Her şeye isyankar...

İşiniz gerçekten zor allah yardımcınız olsun. Annesi kaybetmiş onun durumu da gerçekten zor ancak şimdiki ergenlerin çoğunda maalesef çok fazla davranış bozukluğu var. Bizde ergen olduk ama annemiz babamız gözümüzün içine bakınca yerimize çakılı kalırdık. Benim nişanlımında önceki evliliğinden aymı yaşta oğlu var ama aramız çok iyi fakat kız çocuğu olunca hep sizinle rekabet halinde oluyor diye düşünüyorum. Yakın kız arkadaşım da yeni bir evlilik yaştı onun eşinin oğlu bazen onlarda kalmaya geliyor. Sürekli erkek arkadaşlarını çağırıyormuş yatılı kalmaları için ve odada sürekli sigara içiliyormuş o da çıldırmış vaziyette. Ancak bana göre burda dengeyi sağlaması gerek baba kesinlikle sert bir dille konuşmalısınız.

Normal ergenlerde aynı böyle davranıyor. Öz kızınız olsa da kızıp sinirlenecektiniz ve kavga edecektiniz ancak onu bir problem olarak görmeyecektiniz. Bence kızın yaşına göre hayat akışı normal, evde fazlalık olan sizsiniz. O da belki sizi öyle görüyordur ve rahatsızdır yani. İki taraf içinde kolay değil. Ben şahsen kan bağım olmayan bir kadınla aynı evde yaşamak istemezdim.

Bence profesyonel bir yardım almayı deneyin. Ergen terapistiyle görüşebilirsiniz. En azından nasıl davranılması gerektiğini dair yol gösterir size. Herkes için çok zor bir durum. Baba kızına kıyamıyor, kız annesiz muhtemelen sizin annenin yerini aldığınızı düşünüyor tepkili, siz haklısınız bazen insan kendi doğurduğu çocuğa dayanamıyor yaşı küçükte değil. Allah yardımcınız olsun işiniz çok zor gerçekten

Bir arkadaşımın babası da 2. ye evlenmişti annesi vefat eden. Arkadaşımla kadın uyuşamayınca adam ben çocuğumu düşünmek zorundayım deyip ayrıldı kadından 1 sene sonra. Annenin eksikliği insanın hayatında en çok hissedilen şey ve çoğu ergende bu, duyguları saklamak için bir çeşit umursamazlık asilik maskesi takmaya dönüşüyor. Bir alan savaşına girmek yerine vakit geçirmeyi denediniz mi? Hobilerini öğrenmeyi hobilerinizden bahsetmeyi, gelecekle ilgili dostane sekilde yaklasmayı falan Yani onu tanımaya calıstınız mı Ayrıca evlenirken kızı sonucta vardı ve en kötü ihtimali düsünmeliydiniz... Tavırları bana ergenlerin yarısınınkiyle aynı geldi 18 yaşındaki erkek kardeşimi tarif ediyorsunuz sandım O da aşırı dağınıktır, yüksek sesle müzik dinler, kurulduğu odayı mahveder ve uyarınca da trip atar Kendi çocuğunuz olmadığı için batıyor olabilir ama bana abartıyorsunuz ya da evliliğe alışamamışsınız gibi geliyor...

Eğer pekiştireç vermezseniz bir süre sonra azalacak ya da tamamen ortadan kalkacaktır. Tabii ki bu süreç içinde canınız sıkılacak sizden istediği tepkiyi alamadığı için önceleri şiddeti daha da artacak ama siz ilgilenmediğiniz ya da gerildiğinizi belli etmediğiniz zaman işler düzelecektir. Sabredin demiyorum ama oyunun kurallarını siz belirleyin. Kulaklık almayın çünkü bu kez onda Farklı duygular uyanmasına sebep olursunuz.

Eşiniz ve siz, kızı karşınıza alın bu konuyu konuşun bence. Küçükte değilmiş ki yani ne öyle her yere boya yapmak falan. Biz de ergen olduk ama hiç böyle şeyler yaşamadık evde. Annesi vefat ettiği için psikolojisi bozulmuş olabilir ama kendini de düzeltmesi lazım.

Aslinda onemli olan bir cok sey var. Mesela kizin annesi nezaman vefat etti? Yenimi yoksa bir kac sene oluyormu? Kiz nasil yetistirildi? Belki annede temizlige dikkat etmeyen biriydi? Anne vefat etmeden once ne durumdaydi? Senelerce kanser veya herhangi bir hastaligin mucadelesi icindemiydi? O sirada haliyle cocuklarla ilgilenemeyip bazi seyleri ogretemedimi? 40 yasinda bir insan bile annesinin vefatindan sonra hayata nerden tutunacagini bilemezken. 17 yasinda genc bir kizin en cok ihtiyaci oldugunu donemlerde annesinin olmamasi nekadar zor birsey. 27 yasindayim annemi gorunce bir huzur kapliyor icimi. Dusunun bu duyguyu artik hicbir zaman tadamayacak. Sosyal medyada bir arkadasinin annesiyle paylasimini gormesi butun gun moralinin bozuk olmasina bir sebeb. Kesinlikle bir psikolog/pedagog yardimi almalisiniz. Ilk olarak kendiniz gidin gorusun. Onlarin tavsiyeleriyle ilerleyin. Zirt diye hadi psikologa gidelim demeyin kizcagiza. Ve sunuda belirtmek isterimki annesi vefat etmis bir cocugun babasiyla evlenmeye karar vermissiniz. Sizinde uvey cocugunuz, elinizden geleni yapmalisiniz. Simartin demiyorum bakin saglikli iletisim kurun.

Sikintinin sebebi kiz degil esiniz Bu ayni kv ile sorunlari olan ama asil sorunun kocasi oldugunu gormeyen kadinlar gibi bir durum Esinizin mudahale etmesi lazim sizin degil, kiz siniarini zorlayan bir ergen, problem gerekeni yapmayan baba Yani nasil asktan gozunuz bu kadar kör oluyor bende bunu anlayamiyorum Bu arada bende esimle evlendiğimde oglu tam ergenlik zamanindaydi ve beni cok denedi ama esim asla musade etmedi su anda cok sukur harika bir iliskimiz var oglumuzla ama esim sizinki gibi davransaydi ne ben evlilige devam ederdim ne de oglanla aramiz bu kadar iyi olurdu

Konu sahibi. Ergenlik falan hikaye 17 yaşında kız artık biraz kendini bilir. Duvar mobilya boyamak nedir. Çocukların odasını toplamayın. Herkes kendi toplasın. Bulaşığını yıkasın bırakp gitmesin. Müzik konusu sorun. kulaklık kullansın. Bunları önce babası ile konuşun o söylesin kızına. Çocuğuna terbiye veremiyorsa evlenmeydi beyefendi. Kimse onun çocuğunun kölesi değil. Siz aradan çekilin babası uğraşsın kızıyla. Dağınıklıkları falan toplamayın görsün kendi de. Bu nedir yahu. Hepimiz ergen olduk. Bu ergenlik falan değil düpedüz şımarıklık

Su pandemi sureci hangimizi ruh sagligindan etmedi ki? Durduk yere anksiyete hastasi oldum ben. Size de sabir diliyorum.

Bence de sabredin. Esiniz uyarmiyor anladigim kadariyla. Ortak kullanim alani salonu kurtardim demissiniz. Birakin diger yerleri ne yaparsa yapsin. Babasi ya konusacak guzellikle ya da kendi temizleyecek. Deforme olan esya olursa da aldirirsiniz yenisini bir guzel. Sureci yonetebileceginden emin olmaliydi. Seneye universiteye gidecek diyerek olmaz. Kedi yavrusu mu bu? Kizi ile iletisim kurmali. Siz bu arada eve takilmayin kendinizi yipratmayin.

Peki oturup ucunuzun konuşup sorunları çözebileceği bir ortam olmuyor mu? Sonuçta büyükte olsa, küçükte olsa herkes dönüp gelebileceği bir baba evi olsun ister. Insanin çocuğu okula gitti, evlendi gitti kurtuldum gibi bakilabilecek bir durum değil. Olayın basında işler nasildi? Nerede bozuldu? Birisi Benim ilk evliliğimden, bir diğeri eşimin ilk evliliğinden 2 evladım var. Kavga, tartışma çözüm değil. Ben bu tip süreçlerde herkesin mutlu olmak adına elini taşın altına koymasından yanayım ki ilk 3 5 ay ciddi anlamda zorlandık. Ama şimdi çok şükür o durum yok. Herkes güzelce konuşarak derdini anlatabiliyor. Bu çocuklar ikimizin. Ben evde kimsenin ablası değilim ikisinin de annesiyim. Esimde ikisininde babası. Size tavsiyem önce eşinizi karşınıza alıp konuşmanız. Sonra çocuğunuzu. Evet zor bir ergen ama hayatta annesini kaybetmiş bir birey olmak eminim ki çok zordur. Allah kimseye vermesin. Sizi asla yargılamıyorum. kesinlikle bilmişlik yapmıyorum. Ama mutlu olmak istiyorsanız bunu konuşarak irtibat kurarak yapabilirsiniz. Sabrederek degil. Ama derseniz ki bizim süreç sizinkinden farklı eşim orta yolu bulamıyor, çocuğu beni anlamıyor. Size tavsiyem boşanmanız. Çünkü insan kendi evinde rahat edemeyince Allah korusun hayat çekilmez oluyor. Insallah sonuç ne olursa olsun 3unuz içinde en hayırlısı olsun.

Dediklerinize sonuna kadar katılıyorum. Ve inanın burada konu boyunca yazılanların büyük bir kısmını sekiz ay boyunca yapmaya çalıştım. Sanki duvara çarptı çabalarım. O yüzden şuanki umutsuzluğum zaten. Dedikleriniz arasında boşvermişlik tutuyor bizimkini. Herseye boşvermiş durumda. Ben Çalışkan bir gençtim ve düzenli ders çalışırdım. İstiyorum ki onunda bir düzeni planı olsun. Bu yaşa kadar kazanamamış bu davranışı belki bundan sonra yoluna sokar diyorum ama yok. Sert bir şekilde söylemem zaten mümkün değil iyice ters teper ama bizde durum yumuşak konuşuncada olumsuz davranışları artarak devam etme şeklinde oldu. Dikkat çekmek için yapıyor desem zaten ona endeksli yaşanıyor evde. Yani ben ne yapacağımı şaşırdım. catlak yumurta

Çok zor bir durumdasınız maalesef. Bir yetişkin kadın için bile annesinin vefatından sonra babasının başka bir kadınla evlenmesi hayal kırıklığı, ihanete uğramışlık, sanki annesi yeterince sevilmemiş ve hop hemen yenisi gelince unutulmuş hissi yaratırken genç bir ergen kızın dünyasından kim bilir nasıl görünüyordur. Bir de bu yaşlarda etrafındakilerden, arkadaşlarından hatta hayattan nefret eder, olur olmadık şeye öfkelenir ya da ölümüne boşverirsin. Öyle olmasa da öyle güçlü, aldırmaz veya içine kapanık, asosyal geçirirsin. Her türlü duygu geçişi, kimlik bunalımları, aidiyet arayışları, alayına isyan akar durur damarlarında... Anladığım kadarıyla baba nasıl iletişim kuracağını bilemiyor onun yerine seneye üniversite ile gider ve o okurken hayat evinde de normalleşir diye düşünüyor. Oysa baba-kız uçurumu hızla büyüyor. Ergen kızımız tarif edilmez ileride de izleri kalacak derin tramvalar yaşıyor, yaşayacak. Ki derslerini boşvermiş olması gelecek adımları konusunda mantıklı düşünemediğinin ve umutsuzluğunun, kendisine hedef koyamadığının en büyük alameti. Çok geç olmadan babası ve siz, çocuklarla sağlıklı iletişim kurmanın yollarını aramalısınız. Gerekirse bir uzmandan yardım alabilirsiniz ancak çocuğa sorunlu muamelesi yapmamaya özen göstermeli bu yardım alma sürecini de daha çok anlaşmazlıklarımızı çözmek için yol gösterecek görüş ve yaklaşım edinmek şeklinde açıklayabilirsinız. Geleceğine yön vermesi içinde gerek sert gerekse yumuşak uyarılarla motive edici yaklaşımlar sergilemekte fayda var. Ama sizin sorunuz bir aile gibi olmak değilde kendim ve kocamla rahat edeyimse cevabım aldırmayın kullaklık kullanın işinizi bu şekilde sessizce yürütün odanızdan. Yemek dışında odanızdan çıkmayın. Haftasonu kocanız dahil herkes temizliğe el atsın. Gerekirse babalarının dayatması ve zoruyla. Not: Duvarları, sağı-solu boyamak, yüksek sesle müzik dinleyip huzursuzluk çıkarmak bence dikkat çekip buradayım demenin ergence yolu.

Bankamatik gibi görüyor derken?

Seneye üniversiteye gidecek genç bir kızın dağıttığı yerleri toplamaması, evin her yerini boya yapması, rahatsız olunduğu dile getirildiği halde yüksek sesle müzik dinlemesi gibi davranışları bana dikkat çekme çabası gibi geldi. Ortada büyük bir sorun var. Annesini 11 yaşında kaybetmiş sanırım. Üzerinden baya zaman da geçmiş. Annenin eksikliği doldurulamaz ancak bu süreçte babası ilgisiz bırakmış gibi geldi bana. Psikolojik destek almış mı o süreçte? Çocuk bunu nasıl atlatmış? Ben size üstü kapalı tepki gösterdiğini düşünüyorum. Eğer eşinizi seviyorsanız başka herhangi bir probleminiz yoksa karşınıza alın konuşun. Kız muhtemelen sizi dinlemez ancak babanın onunla konuşması lazım. Anlayabilecek yaşta çünkü. Eğer gerekiyorsa psikolojik destek alması gerektiğini konuşun. Bu ertelenebilecek bir durum değil. Sorunlu bir çocuk sorunlu bir genç kız ve ileride sorunlu bir genç kadın olacak.

Iste bu yüzden cocuklu biriyle evlenmek isteyenler cok iyi düsünmeli.. Ben olsam bu durumla basedemezdim sanirim. Cocugun huyuna gidin kendinizi sevdirin belki sizi dinler

Teşekkür ederim. Ama diyorum ya hepsini denedim. Yok olmuyor. 17 yaşında ama makarna köfte ve tavuk dışında bir şey yemiyor. Çocuk gibi, ne yapsam ona öööğğ buna öööğğ. Eşim kızına birşey demediği için her sorunda benimle tartışıyor. Sekiz aylık evlilikte bütün kırgınlıklarımız kızı yüzünden oldu

Bizde yasadik ergenligimizi tamam annemiz yanimizdaydi Allah a sukur ama cokta iyi gecmedi yani ne dememi bekliyorsunuz psikolaga gitmeli demis bir arkadas bende onayladigimi belirttim S

Anne vefat etmiş. Ben de ne yapacağımı şaşırdım gerçekten. Dağıttıklarını toplamıyorum o da toplamıyor böyle böyle her yer leş gibi oluyor. Eşim işten gelince bazen toplamaya çalışıyor ama onun da kızına karşı eli kolu bağlı. Hiç bir şey söyleyemiyor ona

Uzman görüşü size şart bence. Görüş alın eğer derseki uzman rest çekin ya da ona göre yaşamayın siz normalleşin o da zamanla adapte olacaktır gibi örnekler çoğaltılabilir. Ben yaklaşım konusunda bir bilir kişi değilim yanlış yönlendirmek istemem. Uzman görüşüne göre hareket edersiniz. Sonuçta sizde ve tüm üyeler mutlu olmak istersiniz haklı olarak.

Haklı olduğunuz yönler var mutlaka ama ben başım bağlansın diye evlenmedim. Aksine bekar hayatımda daha huzurlu mutluydum. Eşimle bu konu dışında diğer konularda anlaşıyoruz ama şuan bu konu hayatımızın merkezi olmuş durumda. Yoksa ben işi gücü olan çalışan bir kadınım iş hayatım normal seyrinde devam etseydi yoğunluktan bunları gözüm görmeyecekti belki de. Evlenirken ergen kızı olduğunu ve sorun yaşayacağımı biliyordum ama pandemi sebebiyle hepimizin 24 saat hiç dışarı çıkmadan sekiz ay boyunca evde oturmak zorunda kalacağını aklıma getiremedim. A Arya_Stark01