oturduğun yerde bile sızıp kalabilirsin olur olmaz yerlerde gidip gelebilirsin, ama zaten bu ilk bi kaç sene, o da su gibi akıp gidiyor zaten, zaten sevgiyle onu zorluk olarak görmüyorsun baştan bunları kabullenerek o yola giriyorsun zaten

Çocuk olunca annelere bir güç geliyor, evet. Yapamam gibi gelen şeyleri birden yapabildiğinizi görüyorsunuz, kimi zaman zor geliyor ama alışıyorsunuz. Mesela gece kalkmaları demişsiniz, bebeğin emmeye ihtiyacı olduğunu bilmeniz, uykunuzdan fedakarlık etmenizi kolaylaştırıyor, kendinizden önce onu düşünmeye başlıyorsunuz çünkü. Ama bu "anneye bir güç geliyor" kısmını abartmamak da lazım. Birden bire süper kahramana dönüşmüyoruz sonuçta. Eşin desteği olmazsa, bebek bakma işi çok yıpratıcı bir hale de gelebilir. Evin işlerini tek başınıza üstleniyorsanız, anne olmak çok yıpratıcı da olabilir. Eşinizin temizlik, yemek, alışveriş, bebek bakımı gibi konularda elini taşın altına koyması gerekir. Bir bebeğe bakmak her türlü zor ama eşle birlikte takım çalışmasıyla aşılamayacak bir durum değil.

Ben uykusuzluktan çok korkuyordum ama 10 gündür bana çok büyük bi etkisi olmadı. Ya illaki zorluğu var daha da olacak Ben şu an işin başındayım bazen elim ayağıma dolaşıyor çok ağlayınca. Ama eşim yardımcı sağolsun. Az önce o da bi zorlandı biraz gerildik ama sonra toparlandık. Sinirler biraz gergin olabiliyor bebek bakımında. İşin çoğu anneye düşüyor, emzirme zaten başlı başına bi iş. Ama eş eve yardımcı biriyse işin çok kolaylaşır. Benimki yavaş yavaş altını değiştirmeye kıyafetini giydirmeye başladı. Beraber yıkıyoruz. geceleri daha çok ben ilgileniyorum Çaresiz kalırsam ya da çok yorgunsam eşime uyutması için veriyorum. Uykusuzluk beni düşündüğüm kadar sarsmadı dün gece 4-5 saat uyudum bile. Şu an da istesem uyurum bebek uyuyor ama nedense uyumuyorum

Ben haftalar boyu günde 1 bilemedin 2 saat uykularla büyüttüm oğlumu evet zor ama çokk güzell şimdi 4 yaşında keşke diyorum 1 saat ya 1 saatini geri verseler öpsem koklasam sevsem

taze bir anne olarak yazıyorum. Evet zor ama onun bir gülüşü bir hareketi bir bakışı uykusuz her gecenin yorgunluğunu alıyor. Ben uykuya aşırı düşkün bir insanım ve top patlasa uyanmayan bi yapım vardı. Bebeğim doğduğundan beri ıh dediği an uyanıyorum. Ilk zamanlar eşim ve babamlar çok korkmuştu darlyda duymaz diye ama bana öyle bir güç öyle bir uyku verdi ki rabbim bilincim açık uyuyorum adeta. 53 gün oldu ve nerdeyse doğumdan beri gece de gündüzde bölük bölük uyuyorum. Eğer eşiniz anlayışlıysa yükünüz çok hafifler. Mesela ben bebeği emziriyorum eşim onjnla ilgilenirken 2 saat uyuyorum gündüzleri. Yazdan birçok konserve ve buzluğa yiyecek depoladım. Bazen dışardan bazen eşim yardımcı oluyor sağ olsun. Kahvaltıyı o hazırlarsa ben toplarım evi süpürürüm o siler böylece yüküm çok hafifliyor. Hiçbirşey yapmasa bile bebekle ilgilenmesi bana artı zaman kazandırıyor. Bence burda eşlerinde rolü büyük. Güç meselesinede inanıyorum. Ben elime kıymık basta ağlayan çok narin bi insanım. Eşim ve ailem çok üzülüyordu bana doğuma dayanamam diye. Çok nazlı bi insanım ama ona rağmen o kadar güzeldi ki her saniyesine çok şükür. Hiç korkmayın. Olaki eşiniz yardım etmese bile anneler o kadar güçlü o kadar sabırlılar ki herşeyi başarabiliyorlar. Ben kendimi hiçbir zaman hazır hissetmedim asla başaramam bakamam dedi. Hiç çocuk kucaklamışlığım yoktur pek de sıcak değilim çocuklara karsı o kadar korkuyordum ki ama şuanda beni gören herkes tanıyan herkes çok şaşkın. Inanmanız ve kendinize güvenmeniz yeter. Herşeyi başarabilecek güçteyiz kadınlar olarak. Rabbim gönlünüze göre versin inşallah.

Doğru söylüyorsunuz bu kadar güzel yanları olmasa kimse ikinci üçüncü çocuğu düşünmezdi sanırım. Teşekkür ederim yorumunuz için :)

Merhaba hanımlar

valla ne kocan istedi diye cocuk yap ne anan ne kaynana o insanın icine kendiligindne gelir kimisi 1 yılda kımısı 10 yılda sakın esin cocuk istiyo diye cocuk yapma ne olursa olsun butun sorumluluk sende tabili herkez cocugunu sever simdi burda yorumlar hep yap yap tır ama aksamları hem yemek yap hem kocaya hizmet hem gece uykusuz sonra aaaa cocuk cok iyi bekle zamanını bakalım kocan kendinden ne kadar fedakarlık edicek bakalım yasında daha cokkkkkkkkkkkkkk gencc hersey kısmet yasım geciyo diye sakın cocuk yapma yasa hayatını allah kısmet ederse 40 tada cocuk yaparsın

Canım ewet anneye bi güç geliyo ama öyle dolu dolu bi güç degil Gece uyanmak konusunda tereddüt olmasın, beyin öyle bi adapte oluyoki, zil sesine uyanmayan insan bebegin ıhh sesine kalkıyo Uykuya düşkün oldugunuz için eşiniz ister istemez yardıma koşacaktır zaten Benim arkadaşım var tam bir uykucu,1e kadar falan uyur. cocukla gece ve gündüz baba ilgileniyo. e tabi bide annesiyle yasıyo, anneannede yardımcı oluyo Yani bi yerden bi yardım mutlaka geliyo Rabbim kaldıramayacagımız yük vermiyo zaten

Uykuyu seven birini ararsan ben buradayım. Senin gibi şeyler düşünüyordum, arkadaşlarım ikna edici konuşuyorlardı. Evet uyku yok ama şartlara uyum sağlıyor insan. Uykudan ziyade önemli olan, senin rahat mı yoksa gergin biri mi olduğun. Rahat esnek biriysen sorunları aşarsın Allahın izniyle. Ama çok takan biriysen çoğu şey gözüne batabilir

Valla bana o güç gelmedi 2 senedir. Uykusuzluktan sürekli gergin ve alınganım. Ki eşim çok destektir her konuda. Ona rağmen 2. yi asla düşünmüyorum. Ama illaki çocuk yapacaksınız oyüzden ertelemeyin bian önce olsun bitsin Ekleme : dünyanın en zor ama en güzel şeyi. Herşeye değer.

evet zor, sorumluluğu çok fazla, ama asıl iş eşinde bitiyor.. eğerki sana destek ise ev işi, çocuk bakımı konusunda uykusuzluk harici çok zorlanmazsın ama sorumluluğun %90 ı annede oluyor ister istemez çünkü öz bakımı en iyi yapan kişi anne oluyor, bebekken zaten emerse beslenme aracı sen oluyorsun... bence biraz daha bekleyin, ben eski özgür günlerimi çok özlüyorum, ev işine yetişemiyorum gücüm yok, sürekli peşimde bir çocuk var ama iyiki yapmışım diyorum büyüdükçe benim için bir çocuktan ziyade arkadaş olaya başladı zor mu zor ama tarifi de imkansız..

merhaba. sizi anlıyorum bende evleneli bir sene olmadı, ben 35 eşim 46 yaşında. bende uyum sorunu yaşıyorum, evlilik çok güzel bir duygu evliliğe alışma konusunda bir sorunum olmadı fakat, eşimin hiç bir işe el sürmemesi 7 aydan sonra beni kendime hizmetçi gibi hissettirmeye başladı, belkide uzun yıllardır çalıştığım için hak ve adalet konularında çok ama çok hassasım, aynı yerde çalışıyoruz benim birimim daha stresli ve uzun çalışma saatli, yine de eve gelince yemek, çay, sofra topla bulaşık yıka, varsa çamaşır topla katla. birde sınavlara hazırlanıyorum ders çalış geç saatte uyu.. işten 6 da geliyorsak eşim 12-1 e kadar wc dışında uzandığı koltuktan kalmıyor, anlayamıyorum insan sevdiği değer verdiği insana yardım eder bence yükünü hafifletmeye çalışır, yaştan dolayı yüklenmeyeyim belki yorgundur diyorum ama tek görevi olan kuşlara yem verme görevini de yapmadığı için kuşlarımızı kafeste ölü bulunca gerçekten delirdim ve dedim ki içimden kuşa bile yem verme sorumluluğunu ihmal eden birinden benim çocuğum olamaz. çocuk istemiyorum açıkçası. . kendi derdimi anlatır gibi oldum kusura bakmayın lütfen, sizin ilişkiniz daha iyi durumdaysa içsel olarakta hazır hissediyorsanız anneliğe kendinizi mahrum etmeyin tembel koca yüzünden.. sevgiler MissCherryBlossom

Çocuk bakmak tabikide çok zor. İlk zamanlar nerdeyse saat başı uyanıyorsun. Sonra düzene biniyor ama çokta yıpratıyor. Karnını doyur, altını değiştir, elalemin çenesiyle ugraş derken çocuk işi gerçekten çok zor. Az uyusa neden uyumadı, çok uyusa neden uyudu, ağlasa niye ağlıyor, ağlamasa Allah Allah niye bu kadar sessiz diye diye insan kafayı yiyecek oluyor. Ama Allah öyle bir sabır veriyor ki... Ben uykuya aşırı düşkün, sabırsız ve sinirli bi insan olmama rağmen kendime bile inanamıyorum bazen. Annelik apayrı bi mucize. Şöyle 1 saat kafam rahat oturayım diye bu saatleri bekliyorum mesela. Değer mi dersen onun saçının teline canımı feda ederim. Kızım benim her şeyin. Dünyanın en zor ama en mükemmel şeyi. İlerde keşke dememek için herşeyi göze alabildiğiniz zaman yapın lütfen.

Çok teşekkür ederim güzel yorumunuz için :) inşallah hayırlısı olur hakkımızda

Teşekkür ederim duymak istediğim şeylerdi söyledikleriniz. Çocuklarla ilgilenmek çok kolay benim için mesleğim zaten bu sabah akşam ilgilensem sıkılmam kesinlikle Ama çocuk demek = uykusuzluk demek ya bayılıyorum uyumaya. Mesela eşim sabah namazında alarm kuruyor ben hiç duymuyorum deliksiz uyuyorum eşim sabah okula zor kaldırıyor. Çocukları çok seviyorum bu enerjik halimle anne olmak istiyorum. Evlenmeden önce hiç korkmuyordum şu an bir korku geldi ya ıyi bir anne olamazsam diye. Ama yorumlariniz çok güzel. Yapıcı konuştuğunuz için hepinize ayrı ayrı teşekkür ediyorum. elif-yalova

Bence kendini tamamen hazır hissettiğinde çocuk sahibi ol derim yoksa o çocuğa yazık olur. Ama düşünsene gece ağlayan bir bebek ve sana muhtaç ve sen olmazsan hayatını idame ettiremeyecek bunu düşününce o yataktan çok güzel bir şekilde kalkarsın merak etme:))

merhaba

Rahat yumusak anac bir yapim var. Dedigim gibi tek korkum uykuya düşkünlüğüm öğrencilik yıllarımdan beridir böyle bir türlü düzelmiyor Ama anne olmayı istiyorum tabi ki. Bebek görünce bir tane de bizim olsa tatlısbir kız çocuğu diye geçiriyorum içimden. Ama ne bileyim evlilik kolay ama çocuk çok zor diyor herkes. Umarım korktuğum gibi olmaz. Jane

Önce bence eşinizi evişi yapmaya alıştırın.

Evliliğe alısmadan evliliğinizi oturtmadan çocuk yapmayın derim

Bana güç gelmedi. Çok hazır hissedip hamile kalmama rağmen çok zorlandım. Özgür hayattan ağır bir sorumluluğun altına giriyor insan. Onun bir tüyüne bile kurban olurum, onu izleyince burnumun direği sızlıyor ama zor olduğunu kabul etmek gerek.

Allah dağına göre kar veriyor eşinize ev işlerin çoğunluğunu üstlenirse düşüneceğini ortak iş falan yapmadığınızı işlerin büyük çoğunluğunun size baktığını bu yüzden yetişemeyeceğinizi söyleyin birde ilk 1 yıl çalışmam deyin

Bebek bakmak. cok zor. En kotusu de uykusuzluk Allahim. ne zaman deliksiz uyuyacagim.. diye aglardim ilk zamanlar gecr zirt pirt bebegi emzirirken uyutmaya calisirken vs. Ama insan alisiyor ve bebekler de buyuyor bir sekilde. Anne olmak en guzel sey

Korkacak bir şey yok, onun tek sesinde ayakta oluyorsunuz zaten. Ama yoruluyorsunuz işte. Bazı geceler uyumuyorsunuz falan :) ama tabii her güçlükle beraber bir kolaylık vardır

Tabi canım bir resetleniyorsun... hık dese diğer odadan duyuyorsun falan da iste yıpraniyorsun da doğal olarak... Icine sinmiyorsa icinden gelmiyorsa hazir hissetmiyorsan yapma duble deliriyorsun

uykuyu deli gibi seven ve şu anda 2. kızına hamile olan bir anne olarak söz almak isterim :) valla beni en zorlayan şey uykusuzluk oldu evet ama bünyem öyle bi alıştı ki şimdi kızım uyanmasa bile deliksiz uyuyamıyorum, ve eskiden uykusuz kaldığım zamanlardaki kadar zorlamıyor uykusuzluk zor tarafları var anneliğin küçücük birini yetiştirmek şekillendirmek tamamen senin sorumluluğunda bu bile başlı başına korkutucu sürekli kafanda doğru mu yapıyorum yanlış mı soruları ona bişe olacak diye sürekli bir yürek ağrısı ama bence dünyanın en güzel şeyi o kadar saflar o kadar masumlar ki sevgileri o kadar temiz ki ve o kadar karşılıksız ki kayıtsız kalamıyorsun zaten dün gece ne oldu, birlikte uyuduk kızımla bi anda bacağını karnıma attı ve okşuyor resmen ayağıyla uyku sersemi yapıyor sandım ve bacağını çektim karnımdan hemen gözünü açtı ama kardeşimi seviyorum ben dedi ayyy o kadar duygulandım ki hala gözlerim doluyor anlatırken hazır değilseniz tabii ki bekleyin ama hazır hissettiğinizde de gözünüz fazla korkutmayın

Merhaba hanımlar. Ben 26 yaşındayım eşim de 33 yaşında. Eşim evlenirken bütün işler ortak yapılacak ikimizde çalışıyoruz gibi şeyler söylemesine rağmen evin yükünün çoğu bende. En çok zorlandığım nokta da sabahları uyanmak oluyor. Gece zor uyuyorum sabahları da çok zor kalkıyorum. Sorun şu eşim çocuk sahibi olmayı çok istiyor. Ben de çocukları çok seviyorum okuloncesi öğretmeniyim zaten ; ama bir yandan da sorumluluk almak uykusuz kalmak çok zor geliyor. Ev işleri yapmaya bile yeni yeni adapte oluyorum evi çekip çevirmek zor gelmiyor ama çocuk farklı bir sorumluluk. Burada annelerin yorumlarini okuyorum kendimi iyice korkutmaya başladım. Sizce cocuk olunca anneye bir güç geliyor mu yoksa çok mu zor çocuk bakmak. Ben de istiyorum çocuklu aileler bana çok sempatik geliyor ama evlendikten sonra çok korkmaya başladım sanki yapamazmışım gibi geliyor özellikle uykusuzluk konusu. Çok mu zor çocuk büyütmek uykusuz kalmak bir akıl verirseniz çok sevinirim.

eşin şimdi yardım etmiyorsa çocuk olunca hiç etmez.

Hem karnım doysun hem pastam dursun durumu olmuş sizinkisi. Çocuk bakmak çok zor mu? gibi bir soru soruyorsanız zaten henüz o analık içgüdüsü dediğimiz dürtü size yerleşmemiş. Çocuk doğuruyorsunuz yahu, insan doğuyor.. Nefesiyle, istekleriyle, bakımıyla aklınıza gelebilecek herşeyiyle bir insan ve size muhtaç! Tabii ki zor, tabii ki gecelerce uykusuz kalacaksınız, kendinizi paralayacaksınız. Annelik bu değil mi zaten? Hem kendini evladın için paralayıp hem de durup düşünmek "ımm yeterince paralıyor muyum acaba biraz da şöyle mi paralasam?" diye. Siz zor mu? uykusuzluk ağır gelir mi? gibi noktalara takılıyorsunuz lütfen bir süre daha bekleyin. Çünkü özellikle çocuk 5 yaşına falan gelene kadar kendinizi unutmak zorundasınız.

O konuda beni zorlayacağını sanmıyorum yani çalışmama konusunda. Çocuğuma ilgileneceğim desem 2 yıl bile çalışma der bu konuda eminim ama yardim konusunda eşime ne yazık ki güvenemiyorum kaba saba bir adam değil kesinlikle ama bir tembellik var niyeyse bis gününde bile çoğu zaman iş yapmıyor ben okuldan gelince hallediyorum. Şu an hem yaşım gereği hem de iki kişi olduğumuz için bana zor gelmiyor enerjik bir insanım zaten normalde de. Ama bu uykusuzluk konusu beni çok tereddüt ediyor normalde hiç korkum yoktu ama burda bazı konuları okuyorum çok zor yapamıyorum hem çalış gem çocuk yap zor diyen insanları görünce korkmaya başladım limoncu28

Evet güç geliyor ama uykusuzluk çok kötü. Anne dinlenemeyince bebeğe de iyi bakamıyor. Mesela oğlum sabah 6da uyanır, eşime veririm. Kanguruya koyar götürür bahçeye oynar 1-2 saat ben de uyumaya devam ederim. Aynı şekilde akşamları ya da bir yere gittiğimizde oğlum eşimdedir, ben emzirmek için alırım. Çünkü benim de kendime vakit ayırmam gerekiyor. Bebeğim 6,5 aylık ve ilk baştsn beri bu böyle. Mesela gece bazen uykusu kaçar uyanır oyun ister babası sesini duyunca alır oynar yorar sonra ben emziririm yatar. Ha bunları neden anlattım? Eş desteğini vurguladım, her gün süpürgeyi açıyorum çarşafları her gün silkeliyorum bir de 10 günde bir temizlikçi geliyor yardıma. Ama yine de bazen yorulduğumu hissediyorum. Sizin eşiniz şu an bile size destek olmuyor doğumdan sonra nasıl olacak? Kolay değil maalesef çocuk bakmak. Siz ve eşiniz hazır olduğunuzda yapın.

zahmet olmadan rahmet olmaz. tabii ki zordur ama canınız kanınız olan bi melegi büyütmek size yük olmayacaktır. maddi durumunuz iyiyse çalışmazsınız cocuktan sonra, her şeyin bi yolu çözümü vardır yeter ki isteyin

Çocuk bakmak korkutmuyor beni o kısımda sıkıntı yok ama muhtemelen cocukla da ben ağırlıklı olarak alakadar olacağım. Çok güzel yazmışsınız beni tek bu uyku konusu korkutuyordu çok düşkünüm ne yazık ki Ama söyledikleriniz çok hoş geldi. Anne olmadigim bu hissi bilmediğim için korkuyorum sanırım.

Annelik gucuyle alakasi yok. Senin bakimina muhtac ve cok sevdigin sey icin daha fedakar oluyorsun sadece. Ben ki doktora gitmeyen, aldigim ilaci icmeyi unutan icsem de saatini kaciran bir tiptim hala oyleyim azcik sorumsuzum bir bitkiyi bile yetistiremem ama kedim ilac alirken tam 1 ay o saat asla şaşmadi. Hekim kontrolleri hic aksamadi mesela. Kakasina kadar bilir takip ederim. Kucuk bir ornek. Tabi ki uykundan vs fedakarlik edersin, yapamam dediklerini yaparsin, kendine özenmedigin kadar ona özenirsin ama cocuk buyuk sorumluluk tek basina altinda yipranirsin annelik gucuyle olmaz o iş. Son düzenleyen: Moderatör: 22 Kasım 2018

Eş desteği çok önemli, anne olunca güç gelse ne olur bir yere kadar, bazen bir tas çorba yapmaya zamanın, halin olmaz o nedenle destek önemli. Çocuk tek başına yapılmıyorsa tek başına bakilmamali.

ben de inanın çok korkuyordum o kadar yeni bir deneyimdi ki o kadar cahildim ki diyordum en iyi ihtimalle saat başı uyanacak ben 1er saatlik uykuyla nasıl duracağım derdim ama biliyor musunuz daha fenası oldu çünkü memeye kalkıyor eeee en az 15 dk emiyor sonra gazını çıkar uyumasını sağla en iyi ihtimal yarım saat sürüyor eee bu arada senin uyku çoktaaannn açılmış oluyor hemen kafayı yastığa koyunca uyuyamıyorsun da tam salıyorsun bi ağlama sesi sanıyorum ki yangına körükle gittim şu anda ama inanın ben bu döngüye alıştıysam herkes alışır bekarken en az 8 saat uyumak istediğim için sabah kaçta kalkacağımı hesap eder ona göre bir gece önce yatardım ve asla o saati 5 dk geçirmezdim hele hamile kaldım eşim dalga geçerdi kanapeden kalkıp koltukta koltuktan kalkıp yatakta uyuyorsun derdi ama diyorum ya şimdi max 2-3 saatte bir kendiliğimden uyanıyorum alıştı bünyem ve diyorum ya bana onun sevgisi öyle bir yetiyor ki inşallah doğru zamanda size de bu duyguyu tattırır Allah hazır hissetmek çok çok önemli ama %100 hazır olmayı da beklmeyin hep bişeylerden korkunuz oluyor çünkü yeterince iyi bir anne olabilecek miyim, çok mu yorulacağım vs vs...