Çok güzel yazmışsınız.. Sonuna kadar katılıyorum. Bu yazınızdan sonrasını henüz okumadım ama şimdiye kadar görebildiğim aslında bu evliliğin bitmeye yaklaştığı. Yanlış anlamayın ben de 8 yıllık evliliğimi çocuğum olduğu halde bitirdim. Çünkü adamlar değişmiyor. En fazla yapabildikleri bir parça değişirmiş düzelirmiş gibi yapmak. Ama can çıkmadan huy çıkmıyor maalesef. Kızımın psikoloğu bana şöyle demişti. Sevip aşık olunca o kadar çok gözünüz dönüyor ki bazı sorunları ufak görüp nasılsa düzelir diye bekliyorsunuz. Ama hiç kimse asla düzelmez. En fazlasizi susturmak için MIŞ gibi yapar.. Gerçi sizin eşiniz MIŞ gibileri zamanında yapıp daha sonra özüne dönmüş. Allah yardımcınız olsun... E EstetikEditor ne mutlu TÜRKÜM

Kadını elde ettikten sonra bunların ruhları nereye gidiyor çok merak ediyorum. O yaratıcılığın bir yere kayması lazım yani. Çok üzücü.. Kim olsa aynı tepkileri verir diye düşünüyorum. Sizi tamamen suçsuz buluyorum. O yapmadıkça ilgilenmedikçe daha çok hırslanıyorsunuz. Ama zerre kadar hak etmiyorlar kendimizi üzmemizi. AZE değmezmişsin.. tek ayak

Patafix babasinin ilgisiz kalmayisina sevindim. Elbette ki cocugun babasinada ihtiyaci var. Ala size harfiyen katiliyorum.

Ne desem bilemedim. Bir önceki sorununuzu bilmediğim için genele değilde sadece bu konuya yorum yapayım. siz kırgınlığınızda, öfkenizde son derece haklısınız. Bazı erkeklerin bu denli bencil olmalarını anlayamıyorum. Bırakın sizde önemsemeyin incelikleri, ama küserek, konuşmayarak da değil. Bilhassa yüzyüze ciddi ciddi konuşarak. Bahsettiğiniz standartlarda yaşayıp, küçücük nedenler arıyorsanız mutlu olmak için, bunu sonuna kadar hakettiğinizi anlatın O'na, anlamasını sağlayın. Bu evliliği bitirmeyi değil de, onarıp yola devam etmeyi istediğinizi, bütün çabalarınızında bu yönde olduğunu anlatın. Gereirse sesler yükselsin, tartışın ama bu durumu, evliliğin bu şeklini asla kabul etmeyin. Bol şans...

Ya olacak, ya gidecek. "Mış" gibi yapmayacaktı o zaman. Ben en baştan beklentilerimi paylaştım onunla. Kafasına göre yaşamak evliliğin ne tanımına uyar, ne tabiatına. Bir "ihtiyaçları giderme" biçimidir evlilik. Karşılanmadığı noktada tıkanır. Elde olmuyor ki herşey. "Ben artık bunu beklemeyeyim" dediğinizde, beklemekten vazgeçemiyorsunuz. Zaten bir tercih değil. Adı üstünde beklenti. İlişkiden anladığınız buysa, tanımladıklarınızı yaşayamadığınızda ilişkinin anlamı da kalmıyor. Anlamı korumaya çalışıyorum sadece. Tabii burada asıl önemli olan, asıl acıtan da, karşınızdakinin, zamanında farklı biri gibi yaklaşması. Kandırılmayı, ömrümü böyle tüketmeyi içselleştiremem ki. Dolayısıyla bana gösterdiği kişiyi istiyorum ondan. Madem öyle, oynamaya devam etsin. Beni hala istiyorsa hayatında...

Güzel dilekleriniz için çok teşekkür ederim. Aynen sizin söylediğinizi söyledim ben de. Eğer onun için kapanmayı kabul etseydim vicdanım rahat etmezdi. Ayrıca bunu sadece biri istiyor diye içselleştiremem. Allah için yapılırsa bir anlamı olur kapanmanın. Adam sıkılmış şartlardan bahane üretiyor işte. Salladım gitti...

Bunu çok düşündüm. Hatta dava bile açtım. Ama beni çocuğumu bana asla bırakmamakla tehdit ediyor. Ondan bir gün bile ayrı durabilmem imkansız. Biliyorum mahkeme bana verecek. Ama kaçırıp kaçırıp duracak. Kendimden korkuyorum. Başımı belaya sokucam bu sabırla. O kadar çok sabrettim ki bir gün çok fena patlayacağımdan korkuyorum... Amonra

patapix bana kızmayın ama sizin kafanızda bu evlilik bitmiş. burayada bu konuyu açmanızın sebebi acaba daha yapabileceğim bir şey var mı diye. eşiniz size resmen pisikolojik şiddet uyguluyor. otursun kalksın size dua etsin, birlikte çalışıp borçları kapatmaya çalışıyorsunuz. allah yardım etsin size umarım yoluna koyarsınız her şeyi.

Şu andan itibaren yapılan yorumlara lütfen arkadaşlar, lütfen çok dikkat edin. Konumun kapatılması demek gelebilecek her türlü destek ve motivasyondan mahrum kalmam demek. Desteğe, önerilere çok ihtiyacım var, tahmin edemeyeceğiniz kadar çok...

Çok aklı başında bir kadınsınız, yazdıklarınızdan belli. Gayet olayların farkındasınız. Erkekler böyledir gibi kalıplara sıkışmayacak kadar farkında. Her evlilikte erkekler böyle değil, evliliğine ve eşine değer veren erkeklerde var. Beklentileriniz aslında beklenti bilem değil, olması gereken. Ve bu olması gerekenler bir evlilikte lüks gibi görünüyor eşlere. Halbuki mesela insanın eşinden ilgi beklemesinin neresi lüks. Hokkabazlık kelimesi bana ağır ve saygısız bir kelime gelmedi. Karşı tarafta ki yansıması yalancı sıfatı gibi ağır gelmiş olabilir. Ama söylemeniz gerekiyormuş söylemişsiniz, gayet de uygun bir kelimeyle. Zaten sorun sadece bu kelime değil ya. Altında yatan bir sürü sıkıntı. Anladığım kadarıyla eşiniz bazı şeylere fazla yönelmiş. Yönelebilir ama aynı şeyi baskıyla size yaptırmamalı. Eşlerin birbiri üstünde hakları varsa, sizinde var. İlla dar kalıplarda bakıp benim gibi olsun istiyorsa bile, bunu zamanla ince ince anlayışla yapmalı. Ayrıca böyle bir yönelme yapması, ilgisiz olması ve size dokunmaması için sebep olamaz. Bir de şöyle bakarsak eğer, eşiniz aslında sizi olduğu gibi kabul etmiş ve evlenmiş olabilir. İleri ki zamanlarda kendi tercihleri değişmiş olabilir ve değişmişte. Bunun sonucunda sizden de beklenti içine girmiş olabilir. Ben bunu çok anormal görmedim açıkçası. Ama baskıyla insan eşine dahi kimseye birşey yaptıramaz. Size gereken anlayışı göstermeli. Eğer bu değişimden sonra ortak hiçbir noktada buluşuamıyorsa, o zaman boşanılabilinirde, kimse birbiriniz mutsuz etmek için evli kalmıyor sonuçta. Bu ortak noktalarda buluşamayacaksanız, bu evlilik içinde her iki tarafta boğuluyorsa, tercihler arasında uçurum oluşmuşsa, iki tarafta gereken anlayışı ve saygıyı gösteremiyorsa, o zaman varılacak sonuç belli.

ben de seninle aynı durumdayım, hatta bizim 5-6 ay iki yabancı gibi aynı evde oturduğumuz oldu, şimdi de birbirimize yakınlık göstermeyeli 1 ayı geçti... artık bir psikiyatrist ayarladım ona gideceğim, sorunun nerede olduğunu ya da en önemlisi konuyu nasıl çözebileceğimi anlayamadım çünkü... ahbuben

ailesini umursama bence herkes kendi çocuğunu haklı görür. bu kadar sorun yaşadığınızı bilmiyolarmıydı yani bu bir birikimin sonucu oluşmuş bi olay çünkü

Patafix Benım konum ıcın bır cumle yazmıstın... Unutmam mumkun degıl senı... Evlı olmadıgım ıcın tam olarak empatı yapamayabılırım bu yuzden Allah yardımcın olsun demek ıstedım... Kelımelerınızı, cumlelerınızı o kadar ıyı secıyor kendınızı o kadar guzel ıfade edıyorsunuz kı bunu belırtmeden gecemeyecegım... Galıba ısın en acı yanı hıc tanımadıgımız ınsanlara kendımızı ıkı uc cumleyle ıfade edebılıyorken yıllarımızı verdıgımız eslerımıze, sevdıgımıze derdımızı anlatamamak...

arkanda aile, ya da şöyle söyliyeyim hiçkimse yoksa, cebinde de beş kuruşun yoksa, çocuğun da yemeğini bile sadece babasının elinden yiyecek derecede babasına aşıksa maalesef hiçbir yere gidemiyorsun.:çok üzgünüm:

karar derken?

Bir laf vardır ya "tecavüz kaçınılmazsa zevk almaya bakacaksın" diye. Şu an o durumdayım. Beni kaybetmemek için çocuğumuzu kullandı zamanında evet bu doğru. Ama aslında vicdanı bunu uzatmaya el vermez. Bir vazgeçirme biçimi, cahilce evet ama yaralı aslan misali. Bir gün bile ayırmaya kalksa, onu kaldırabilecek güçte değilim. Belki hiç yapmaz, yaşamadan bilemem aslında ama bu ihtimalin varlığı bile korkmama yetiyor. Eğer bir ilişki yaşıyorsanız ilgi ve özen beklemek çok da insani değil mi? AZE değmezmişsin.. tek ayak

Bu hislerin, düşüncelerin sonrası ne biliyor musun? "Ekiden derdim ki; insanın başına gelebilecek en kötü şey bir gün "yapayalnız kalması"dır. Öğrendim ki; hayatta insanın başına gelebilecek ön kötü şey, "yapayalnız hissetmesine neden olan insanlarla yaşaması"dır. " sözü. Ve baştan sona sorgulamaya başlıyorsun herşeyi. En kötülerden biri de sürekli yapmak istediğin şeyin kutsal bir düşünceyle engellenmesi! Bebeğim ne olacak? Ruhunu nasıl o izlerden temizleyeceğim? Bunun gibi bir sürü soru. Endişe. Yani annelik...

Çalışıyorum zaten. Maaşımı alıyorum, ertesi gün borçlara yatıyor. Arada kendime bişeyler alıyorum, sorun çkıyor. Motivasyon gerekiyor insana, sonuçta da çalışıyorsanız bakımlı olmak zorundasınız. Ne bekliyor benden daha bilmiyorum ki...

aynı yolda olduğunuzu ifade etmişsin ama sen inanmıyorsun ki. sen inanmayınca ondaki değişimi kabul edemiyorsun haliyle. bu bir arkadaşının inancını beyenmediğin halde onun yanında olmak gibi birşey değil. aynı evde aynı yaşamı paylaşında sorunlar kaçınılmaz oluyordur. mesale namaz kılıp kımıldamıyor demişsin. eğer namaz kılması sorun olmasaydı yazmaya değerli görmezdin. mirka hayattan tek dileğim

Namaz kılıp kımıldamıyor mu demişim? Bu ne demek ki anlayamadım. Ondaki değişimi kabul edemeyişimin tek sebebi, benim yaşam şeklimi tümüyle değiştirmek istemesi. Ben ona müdahale etmiyorsam, o da bana etmemeli. Şimdi bu konu yüzünden konumun kapanmasını istemiyorum. Lütfen. Doğru dürüst, insanca yaşıyorsam, bir dine mensup olup olmamam kimseyi ilgilendirmez. Ondaki bu değişim eğer beni umursamamaya, ilişkiyi korumaya çalışmamaya itiyorsa beni bal gibi de ilgilendirir. Her şeyin bir yolu yordamı var...

Evladınız için bir kaç şey söylemek isterim... Benim annem-babam geç kalmış bir boşanma süreci yaşadılar. Geç kalmışlar diyorum çünkü annem 23 sene cesaret edemedi.. Ben 4-5 yaşlarında ve annem bize sorunlarını yansıtmadığını düşündüğü bir dönemdeyken dahi onun üzgünlüğünü, kırgınlığını anlardım.. Çocuklar hisseder. Ben zaman zaman o dönemki olumsuzlukların sonçlarıya boğuşmak zorunda kalıyorum.. Ki Sizin evladınız erkek babasının eşine olan tutumunu bir nebzede olsa model alacak... Bazı sorunlar çözülemez bunu ben yaşadım. Bir kısır döngü olur.. Annemle babamın boşanmasını dört gözle bekledim ben ve babamlada şuan gayet güzel bir ilişkim var.. Annem zaten canım.. İkisi bir arada yanlışlardı... Bu yüzden Patafix ben Sizin ve çocuğunuz için olumlu buldum kararınızı. Çocuğunuz umarım artık gözlerinizde güzel bir ışıltı görecek, enerjinizi tamamen ona kanalize edeceksiniz. Birlikte yol alacaksın.. Umarım güzel olur her şey..

Kendisi gelip konuşacak. Asla ilk adımı atan taraf olmadım haklıysam. Sonuna kadar haklı olduğumu da biliyorum. Ama ilk konuşmada aynen söylediklerinizi anlatacağım. Çok uygun bir dil bu. Teşekkür ederim... Ama incelikleri önemsememeye gelince, ben asla bunu kabul edebilecek biri değilim. Hayatımdaki insan kendimi önemli hissettiremiyorsa, yalnızlığa itiyorsa bunun görmezden gelinecek kısmında olamam ben. Mizacıma uymaz, yapamam... mirka hayattan tek dileğim

yemeği odada yapacak kadar durum zorsa tatilde zorlaşır diye düşünüyorum kendimce.. ilk konunuzdada eşim bodrum istiyor ben başka biyer istiyorum falan yazmışsınız. her neyse hayırlısı olmasını dilerim sizin için. mirka hayattan tek dileğim

Aydasu, özel insan, özel kadın... En son sayfasına kadar okudum konunu. Hep izliyordum uzaktan. Ne kadar doğru yazmışsın. Bir kadın, diğer bir kadını anlamaya daha fazla çabalıyor. Hamurumuzda var sanırım çaba, emek, fedakarlık gibi inciler. O incilere sahip olanlar görebiliyor ancak, farkedebiliyor. Şimdi ben karşımdaki bir erkek diye, genel geçer inançlara paralel olarak "erkek ne de olsa, anlamıyor" deyip bir yanımı daha mı öldürmeliyim? Öldüre azalta ne kalacak en sonunda? Hakkını vermek diyoruz hep, peşinde olduğum bu. Hakkını veriyorsam, aynı şeyi beklemeye hakkım yok mu? Erkekmiş. İnsan değil mi bunlar? Yetmez mi insan olmak anlamaya?

ne kadar kötü arada kalan çocuk için bunların konuşulması... geçen haftalardan konun vardı sanırım eşinin cemaate girdiğinden bahseden sen miydin?.. bence de eşiniz sizi kaybetmemek için söylüyordur çocuğu göstermem diye. bayramın 2. günü malesef birbirimize girdik aileme gitmek istedim bi anda sonra bi baktım valizimi toplarken "gece vakti nereye "dedim am abaktım ki valizi toplarken telaşlandı şuna bir ders vereyim diye valizi toparlamaya devam ettim.. ki herşey çözülsün ne derdi var diye.. ertesi güne kadar tabi kavga devam... aynısını bana da dedi çocuğu ne yapıp edip alacağım elinden diye.. bi yerden sonra tamam al ona da razıyım deyince şok oldu beklemediği bir cevaptı "al dedim al kızımın acısını içime gömerim" dedim hani koz kullanıyordu ya.. sonra yavaş yavaş açıldıben çok zorladığım halde açılamıyorum içimi dökemiyorum romantik olmaya çalışıp olamıyorum her zaman arada bi ancak.. lütfen beni böyle kabul et diye ağlaması şaşırttı beni hak verdim biraz çünkü ailesinin tarzını biliyorum baba yanıda fazla konuşulmaz! baba çocuğunu kendi babası yanında sevemez! onların tarzı buydu hoş ben hiç takmıyorum yapamam öyledelikafadulden inan zor kadın kocasından yalnızca ilgi beklerken o da azıcık bu ilgiyi göstermiyorsa kadının ruh hali berbattır! ne eşya ne para sadece ilgi.. ama sana tavsiyem şartlara zaten bunalmışsın ama inan erkek daha fazla bunalıp içinde yaşıyor bu fırtınayı.. belki senin eşin de benim eşim gibi yetişmiştir istediği halde olamıyodur... ilgi gösterme bakalım kendi halinde bırak sen çık biraz hava al.. kızına üzüldüm inan onlar çok içine atıyor kızını dışarı çıkar hiç değilse ona iyi gelir. Allah yardımcın olsun...

İslam dini boşanmayı razı göstermez, aldatma, sapık ilişki, şiddet dışında hoş karşılamaz. Hatta bir menkıbe vardır. Şeytanlar bir araya toplanıp yaptıkları ile övünürlermiş. Ama büyük şeytan hiç bir kötülük yapmamışsınız diye onları azarlarmış, başka bir şeytan gelip ben bugün bir evlinin arasına fitne soktum diyince işte şeytan asıl o zaman sevinmiş. Dini bütün olan, namaz kılan kocanızın bunları bilmesi ve cemaat için evliliğini bitirmemesi, hatta kötü giden evliliğinin düzelmesi için uğraşması gerekirdi. Onun dini bu kadarmış. Cemaati için evliliğiini bitiren bir adam için artık tek söz söylemeye değmez, küfür bile iltifat kalır. Kadınlar çocuğum için katlanır derler ama çocuklarına en büyük kötülükleri yaparlar. Çünkü siz yansıtmasanızda çocuk bunu hisseder. Ben de yıllarca annemle babamın ayrılmasını istemiştim. Çünkü annem hatta pamuk babam aralarındaki sorunları bize de yansıtıyorlardı, bize de yok yere bağırıyorlardı. Hele bir arkadaşım anne babasının kavgalarındna depresyone girip, ilaçlar kullanmış zamanında.. Siz hem kendiniz hem çocuğunuz için doğrusunu yapıyorsunuz. Bu toplum boşanmış kadını kabullenecek, onu da anlayacak, destek olacak. Çünkü kimsnein ne olacağı belli değil, bugün bir başkasınaysa yarın bize, yarın sakat da kalırız, mutlu yuvamız da bozulur, olur, herşey insanlar için. Sizin ne güzel bir geliriniz var, aileniz de destek olur, güçlü de bir kadınsız ve herşeyden önemlisi şimdi küçük ama yarın annesininin küçük fedaisi, oğluşunuz var... Hakkınızda hayırlısı olsun, sağlıklı, mutlu, huzulrı bir hayat sizin olsun. Allah size ve oğlunuza sağlık ve güç versin, herşey gönlünüzce olsun inşallah... AZE değmezmişsin.. tek ayak

Aslında ilk mesajınızı okuduğumda aslında bu iş bitmiş dedim ama elim gitmedi yazmaya.. Sonra cemaatel ilgili kısmı okuduğumda geri dönülmez bir yola girdiğinizanladım. Her boşanma travmatiktir. Bunu ne kadar isterseniz isteyin. Ama hayat 1 tane ve onu ancak siz yaşayabilirsiniz. Hiçkimse için gününüzü kötü geçirmeye değmiyor inanın.. Eve küçük bir yavrunuz var (benim kızım da 5 yaşındaydı)çok zorlanacağınız zamanlar da olacak. Dilerseniz bir pedagogdan yardım alın. Yavrunuza nasılsa küçük anlamaz muamelesi yapmayın sakın. Onu annesinin de babasının da çok sevdiğiniz sürekli söyleyin. Ama anne ve babanın artık birbirleriyle anlaşamadığını birbirlerini daha fazla üzmemek için böyle bir karar aldıklarını açıklayın. Asla ve Asla siz de babası da birbirinizi çacuğunuza kötülemeyin. Bence bir boşanmada çocuk varsa en önemli hususlar bunlar. Benim kızımilk zamanlar zorlansa da bu süreci hafif atlattı. Elimden gelen her yardımı yapabilirim.. Hakkınızda hayırlısı olsun arkadaşım..

bu cümlenizi bir düşünün isterseniz. sorun gerçekten "bir kelime" mi yoksa "birikim" mi. eşinizin yaptıklarını duyunca insan aramama sormama soğumayı sizin yapmanız gerektiğini düşünüyor. ama sizde soğuma yok beklenti var tam tersi. gerçeklerle yüzleşmek... evet zordur Y

zaten onlarla muhaatap olmazsınız artık bırakın kendi kendilerine konuşsunlar. ne kadar emek verdiğinizi siz biliyosunuz nasılsa önemli olan bu. geriye dönüp baktığınızda çaba göstermedim demeyeceksiniz

eşinin maddi sıkıntılarından kaynaklı kafası meşgul alabilir canım ya biraz sıkıntıda dardayız diyosun erkekler bizim kadar hassas değil özel günler konusunda hele geçim derdine düşünce bi de bundan dolayı sana ilgisizimiş gibi geliyo olabilir mi malum sen de gergisin beklentilerin karşılanmadığı için her nekadar atla deve beklentilerin olmasa da hayalkırıklığı belki eşine karşı seni soğutan umarım bu zor günlerin feraha kavuşur en kısa zamanda AZE değmezmişsin.. tek ayak

Teşekkür ederim. Geçen yıl yine ayrılma kararı almıştım. Anlaşmalı boşanma için ikna ettim ama hiç bir şey talep etmemiştim. Duruşmaya çıktık ama karar onaylanmamıştı. Geçen ay tekrar başvurduğumda, boşanmamızın artık sadece bir imzaya kaldığını öğrendim. Yani tazminat vs. de hayal oldu. Hiç bir şekilde tekrar dava açamayacağımı söylediler. Sadece nafaka bağlandı oğlum için küçük bi miktar. Kafamı kullanamadım işte kabahat benim... DustHaze Dedesinin

Eliniz varmamış ama görünen köy kılavuz istemiyor zaten. Bu 5 gün içinde, daha konuşmadan öncesinde bile ben bunu derinden hissettim. Çıkmaza girildiğini yani. Ama bu kadar çabuk gerçekleşeceğini tahmin etmemiştim sadece. Gelelim oğluma. Daha durumu izah etmedim. Şimdi yuvada. Sadece halasının rahatsız olduğunu, babasının da bir kaç gün orada kalacağını söyledim sabah. Dilim varmadı. Biraz böyle oyalamaya çalışmalı sanırım. Onsuz yatmaya, onsuz kalkmaya birazcık alışsın istedim önce. Ben asla babasını kötülemedim. Daha önce de ayrılık sürecimiz olmuştu ama aksi gibi babası aramasa ben arayıp konuşturuyordum onları. Hatta babasınn gelmemesine sinirlenip defalarca telefonu reddettiği olmuştur bitanemin. Konuşmak istemese bile ben yağlayıp ballayıp bir şekilde konuşturmaya, kapattıktan sonra da olumlu telkinlerde bulunmaya hep özen gösterdim. Ama babasının böyle davranmayacağını biliyorum. Hakkımda konuşacaktır mutlaka yanında da. Her türlü şeye katlanırım da üzgün üzgün "babam neden gelmiyor anne" dediğinde nasıl ağlamadan durabileceğimi hiç bilmiyorum. Tek çaresiz kaldığım nokta bu...

ama borç olayı biterse durum düzelebilir de, acele etmesen mi acaba

konunuzu başta sona okudum ve çok sevdiğim bir arkadaşımın yaşadıklarını anımsattı yaşadıklarınız bana... flört döneminde kurulan hayaller verilen sözler ve atılan imza sonrasında yaşanan hayal kırıklığı... 9 ay sürdü evlilikleri ve bitti... sizi anlıyorum, çok zor bir durum... ama oğlunuz için üzülmeyin bunun yerine ona destek olun... babasıyla artık karı koca olmadıgınız onun anne babası olmasıdınız anlamına gelmez bunu anlatmaya çalışın... sürekli huzursuzlugun oldugu bir ortamda büyütmektense çocugunuzu en önemlisi afedersiniz ama bu zihniyettte bir babanın yanında onu örnek alarak büyütmektense siz istediğiniz gibi ve babasından da mahrum bırakmayarak yetiştirebilirsiniz çocugunuzu... eşiniz için de diyecek söz bulamıyorum inanın siz en dogru kelimeyi seçmişsiniz zaten, HOKKABAZ!!! allah yardımcınız olsun...:97:

Haftada ortalama 2 gün görüşüyorlar. Almak istediği zaman hiç karşı koymuyorum. Oğlumun onu görmeye ihtiyacı var çünkü, nihayetinde babası. Ama çocuklar gerçekten gösterilen özeni öyle güzel hissediyorlar ki. Bana çok düşkündür. Herkesten çok. Allah yardım etti de oğlum ciddi bir sorun çıkarmadı şimdiye kadar. Alıştı hatta. "Neden gelmiyor" diye sormuyor bile. Atlattık şükürler olsun...

Araba babasınındı. Ayrıca bir ilişkinin vadesi dolduysa, gerekçe gibi görünenler aslında bahane oluyor. Bizimkinin vadesi dolmuş demek. Aynı kısıtlı imkanları, ev ortamını ben de yaşadım eski eşimle beraber. Ama bir arayış içine giren kendisi oldu. Kendimi her durumda onun seçimlerini onaylamak ve ortak hayatımıza dahil etmek zorunda görmüyorum. O yüzden yaptığı seçimi tek başına yaşayacak. Köklü kararlar alırken, eşler birbirine danışmak durumunda bence. Sonuçta bitti gitti işte...

İmza... Teşekkür ederim. Anlaşılmak ne güzel şey... P

tabiki kimsenin sizi neden öle inanıyorsun demeye hakkı yok. "Namazını kıldı. Oturdu yine" dediğiniz için demiştim. tam hatırlamadığım içinde farklı cümle yazdım.

haayır canım yaaa eğer evlenmeye kalktığın insan oscar lık oyuncuysa bilemem ama illa ki biyerden açık verir. iş o açığı görmekte ve doğru yorumlayabilmekte. görmüyoruz görsekte kabullenmiyoruz başka gerekçeler yaratıyoruz masum gerekçeler kafamızda ve işte sonuç. inan bana anlarsın karşındakini. yeter ki görmeyi isteçben buna aşığım diyip duyularını kapatma. kaafanda yaratma karşındakine olmayan anlamlar yükleme. bak benim evliliğimde ben huzurluyum nokta. ha yarın kötü de olabilirim kimse büyük konuşamaz ama evlilik sır dolu gizem dolu bişy değil. karşındakide altı ağızlı aslan değil. kimseyi ne kafanda büyüt ne de kork. . push ;

Bir şey itiraf edeyim. Sırf bunu bir gün başıma kakar diye, bir kaç yıl önce inançlarımın değiştiğini söyledim. Artık aynı inanç yolundayız diye biliyor eşim. Benim hayatıma yansıması gereken bir değişiklik yok. Çünkü zaten kötü bir insan değilim. Sadece onun içi rahat olsun dedim. Etiket önemli çoğu kişi için. Yani sorun bu da değil. Ben artık sorunun ne olduğunu da anlayamıyorum... Y

İbadet. Dine yönelmeyi seçti...

çok üzüldüm ya. ama seni bu kadar kolay silmişse sende kendini daha fazla yıpratma ve hayatına devam et. ben evli olmadığım için böyle davranışların kabullenilmesi bana ters geliyor. bence bunu yeni bi başlangıç olarak görmelisin. umarım bundan sonra mutlu olursun.

namaz kalpteki kini sertliği yumuşattıgı gibi huzura yöneltir.. namazı kalpten kılmıyor demekki.. herşeyi senin dediğin gibi hokkabazlık.. konuyla ilgisi birebir yok özür dilerim ama sinirlendirdi beni adam yaa.. allah senin bebeğin hakkında en hayırlısın versin cnm benm..

sevgili patafix, dün konunu ilk okuduğumda olayı çok derinlemesine algılayamamış olmalıyım ki, sana çocuğun için alttan al, dayan vs. gibi önerilerde bulunmuştuma ama şu yazdıklarını okuyunca anladım ki gerek senin gerekse çocuğüunun iyiliği için bu evliliği bitirmekten başka şansın yok artık. sizin olayınız çok kilit bir noktaya gelmiş dayanmış. şimdi o noktayla ilgili yorum yapmak istemiyorum, konun kapanmasın, tehlikeye girmesin diye. ama bu konuda fikrimi az çok anlamışsındır. artık eşin bu seçimi yapmışsa hiç uğraşma, yolun kıyısından dön kardeşim. çok doğru ve cesur bir karar almışsın bence. sorununz maddiyatı falan geçmiş sizin, daha farklı bir boyutta artık. empati yapıyorum, ben de aynı kararı alırdım herhalde. eşinin ailesi içinse biraz argo bir yorum yapıcam:salla! mirka hayattan tek dileğim

sadece şurada yazdıklarınızdan eşinizin tutumuyla ilgili anlattıklarınızdan şu sonuç çıkıyorki eşinizden çok şey bekliyorsunuz. çok şey değil dikkatinizi çekerim eşinizden çok şey bekliyorsunuz. neden gerçekleri kabullenip beklentilerinizi nekadar insani olursa olsun azaltıp hayalkırıklığını tekrar tekrar yaşamaktan vazgeçmiyorsunuz. kafanızda yarattığınız o kişi aslında yok. bütün sorun bence bunu kabullenmek

Genelde doğru yerlerde doğru kelimeler seçerim zaten Adamı bi cümleye nasıl da sığdırabilmişim aferin bana :) A

bildiğim kadarıyla en son çıkan kanuna göre boşanıldığı taktirde evlendikten sonra alınan yapılan her şey yarı yarıya bölünüyor. Hakkınızda hayırlısı olsun. E EstetikEditor ne mutlu TÜRKÜM

Rica ederim. InsaAllah bundan sonra ki hayatinizda güzelliklerle karsilasirsiniz. Peki suan evladinizin ve babasinin iliskisi ne durumda? Sormama müsade varsa.. Önceki

Teşekkür ederim. Sizin için de umarım tekrarlanmaz öyle geceler. Çok yıpratır, çok yorar bilirim... ahbuben

Geçim derdi evet... Aynen onun gibi ben de çabalıyorum. Hatta daha fazla. Eve gelip bir de çocuğumla, evin işleriyle uğraşıyorum üstelik. Kazancımız neredeyse aynı. Ama ben fazla alçak gönüllü davrandığım için, bunu hiç bir zaman mevzu etmediğim için sanki ben çalışmıormuşum gibi davranıyor. Ben de kazanıyorum! Arada kendim için de harcama yapmak benim de hakkım oysa. Evli de olsa köle değilim, bu evlilik de nazi kampı olamaz. Bu yolda gidiyoruz şu an belki. Ama buna fazla süre izin vermeyeceğim. Teşekkür ederim canım iyi dileklerin için... AZE değmezmişsin.. tek ayak

canım yaa ne diyeceğimi şaşırdım çok zor peki bu adam hep böylemiydi 5 yıldır yoksa yeni yenimi değişmeye başladı sen tabikide haklısın insan evlilik yıldönümünü unuturmu hadi unuttun hatırlayınca bir şeyler yapmazmı insan verdiğin tepkide çok haklısın ayrıca söylediğin kelimede çok ağır değil ne diye bukadar tepki göstermiş zor canım yaa

kendimi tek bir odanın içinde düşledim. yemeğimi orada yaptığımı, orada uyuduğumu, orada çocuğumla ilgilendiğimi bir de kışın buz gibi olan banyoyu. Bütün bunlara insan nasıl katlanabilir? O odada huzur varsa insan katlanır, başka çaresi yoksa katlanır dedim kendi kendime. Fakat yazdıklarından anladığım, o odada huzur kalmamış. Üstelik çalışıyorsun da! Yapılabilecek bütün fedakarlıkları yapmışsın bu evlilik için. Maaşını, çocuğun ve kendin için harcamak varken eşinin borçlarını ödüyormuşsun. Ben o odada yaşamaya devam eder miydim çocuğumla? Allah kimseye yaşatmasın böyle şeyler ama ben kalamazdım galiba. Her türlü sIkıntısına ortak olduğum insan bana bu şekilde davranıyorsa giderdim oradan hiç arkama bile bakmadan. fresa

Eskilerin bir sözü vardır, birini tanımak istiyorsan ya aynı evi paylaşacaksın ya yolculuğa çıkacaksın, kişiler aynı evi paylaşmaya başlamadan evvel karşısındaki kişiyle isterlerse yıllarca flört etsinler asla tam anlamıyla tanıdıklarını iddia edemezler bence. Evlendikten sonra ya büyü bozulur yada herşey güllük gülistanlık olmaya devam eder, evlilik kadın içinde erkek içinde kader kısmet işi. Patafix, bir kadın olarak eşinden beklediklerinin gerçekleşmemesi yüzünden yaşadığı hayal kırıklığında yerden göğe kadar haklı, kadın erkek diye cinsiyetlere ayrılsakta her iki tarafta insan evladı değil mi sonuçta. Erkek sıcak bir çorba, temiz bir ev ve giyecek, güleryüz, tatlı dil, işve cilve bekliyorsa, kadında bekliyor, kadınların hakkı değil mi beklentide olmak, sadece erkeklere özgü mü bu? Beklentiler uç noktalarda, şımarıklığın son noktası olmadığı ve evlilik kurumunun mantığı dahilinde olduğu sürece yerine getirmek için çaba sarfetmek bu kadar mı zor erkekler için. Erkektir fazla birşey bekleme sözü bir kadın olarak beni incitiyor şahsen, o zaman erkek niye benden pekçok şey bekliyor?Neden evlilikte fedakarlık tek taraflı olur, kendini feda etmesi gereken kadındır gibi basmakalıp ve manasız düşüncelerin içinde boğuyorlar bizleri. Kadın fedakarlık yapar, fedakar olmalı ama karşısındakinin tutumuna paraleldir bu, ben tek göz odanın içinde küçücük şeylerle mutlu olmaya çalışıyor, iyi günü kötü günü eşimle birlikte göğüslüyorsam eşimde elimi tutup bana sevgisini, yaptıklarıma duyduğu saygıyı göstermeli. Patafix, eşinizle barıştığınızda kendinizi ona ifade edin, nasıl yaparsınız bilmiyorum ama yüreğinizi bilmesi gerekiyor, anlamamakta ısrarcıysa yavrunuz ve kendiniz için ne yapabilirsiniz bunun arayışına girin. Allah yardımcınız olsun:Saruboceq: samantha

seni evlenmeden önce bu halınle sevdi beğendi evlendi evlendikten sonra ne değişti? niçin seni sen olduğun için değilde kendi istediği şekle sokmaya çalışyo neden seni değiştirmeye çalışyo? kıskançlık... evet kıskançlık ne yazıkkı bu hastalık derecesinde olan kıskançlık ve çok tehlikeli olmalı ki şu an sen mutsuzluk içerisindesin nasıl kurtulabilirimin çabasındasın senın adına üzüldüm kendımı senın yerine koydum ve böyle bı adamla yaşamak gercekten zor üstelik bı yavrunuz var ve neyazıkkı babasına çok bağlı boşansan olan yavrununuza olacak boşanmasan sen dayanamayacaksın daha kotu şeyler olacak kocan değişecek bi insan değil çünkü hasta gerçekten hasta seni çok iyi anlıyorum böyle insanlar şizofreni allah sana sabırların en büyüğünü versin umarım bi çıkar yol bulursun Önceki

cok cok gecmis olsun... Insallah oglunuzla birlikte yeni hayatinizda huzurlu ve mutlu olursunuz...

oncekı konunda da soylemıstım; maalesef evlılıgınız kokten degısecek.. cunku esın cok buyuk ve koklu bır degısımın ıcınde.. bahsettıgın hayat kolay degıl.. hemde hıc.. Allah sana sabır versın.. yalnız benım aklımı karıstıran bır sey var; esın artk dınıne daha baglı bır adam olma yolunda ılerlıyor dı mı?pekı bu yaptıkları, acaba dınımızde de makul mu?yanı bu kadar dından bır ınsan madem?bıraz celıskılı geldı bana? bıldıgım ve gordugum, dınını layıkıyla yasayan ınsanlar gercek anlamda melekten farksız.. cunku dınımız bızlere ıyı bıreyler olmamızı ogutleyen guzel bır dın.. ama senın kocan da sankı işine geldıgı gıbı yasıyor canım ya?yanı bu da bana yapmacık gelıyor ıste.. ne yapabılırsın?ne yapmalısın? bunun hakkında pek bır sey soyleyemem, benı asar.. cunku evlı degılım evlı bıle olsam cocugum yok.. bır tek sunu soyleyebılırım; cocugunuza bunları yansıtmamaya calısın.. ama bunları yasıtmayacagım dıye de kendınızden vermeyın, bu seferde babam annemı cok uzuyor dıye dusunebılır.. cocuk varken bu tarz seylerın yasanması cok uzucu.. hem cocuk etkılenmesın dıye cabalıyorsunuz hemde kendızı bır sekılde bu durumdan kurtarmak ıcın.. Allah yardımcın olsun..

hem oğluşun hem de senin için hayırlı olan buymuş demek ki arkadaşım. umarım bundan sonra hayatta herşey senin-sizin iyiliğinize olur. tazminat vs gibi konuları nasıl halettin arkadaşım? aydasu

Dışardaki dengeyi koruyayım derken kendi dengemi kaybedeceğim. Yazık değil mi bana da? O gelecek, paşa paşa kendisi konuşacak. Gerekirse 1 ay bile susarım. Benim sözüm altından da değerli. Hakedene ancak... Yeni bir karar aldı evet. Bu karar da umarım sonumuz olmaz. Şu an beklemedeyim... . push ; mirka hayattan tek dileğim

bilmem anlatabildimmi?

Lovelinya teşekkür ederim yorumun için... Ve arkadaşlar... Dün gece herşey bitti! Kelimeler boğazımda düğüm düğüm. Eve gelince konuşmak istedi "konuşalım" dedim. Çok zor bir insanmışım. Kendimi yeniden anlatmaya çalıştım, bu ilişkiden bu evlilikten ne beklediğimi. Anlatmak çok kolaydı, anlaşılması zormuş demek. İlgi ve özen. Sadece iki kelime. Ama havada kaldı. Konu yine dini mevzulara dayanınca, beni eleştirmeye başladı ve dönüştürmeye çalışacağını hissetiğim an tek bir şey sordum ona. Cemaate girip girmeyeceğini. Onun haricindeki diğer her konuda destek olacağımı söyleyip, sadece bunu kabul etmeyeceğimi belirttim. Gireceğini söyledi. "O zaman bensiz devam edeceksin, ben yokum, bitti" dedim ve aniden kalkıp eşyalarını toplamaya başladı. "Çocuk için konuşuruz bir ara" dedi. "Konuşacak bir şey yok. O benimle kalıyor, sen gidiyorsun sadece" dedim. Oğlumu yatağıma alıp sabaha kadar onu seyrettim. Zor günler bekliyor bebeğim bizi, ama annen elinden gelenin fazlasını yapacak. Darmadağınım...

Damdan düşenin halinden en iyi damdan düşen anlarmış. Bana verebileceğin tüyolar çok işime yarayabilir. Umarım atlatmışsınızdır... Umarım ben de bir gün "oh be" diyebilirim... DustHaze Dedesinin

Erkekler neden böyle odunlaşıyorlar yaa.. Şuna bak hazırlanmışsınız ne güzel, adam unutmuş, hadi unuttu diyelim ya sonra telafi edebilirdi. Sanki aynı evin içinde iki kardeş gibi olmuşsunuz. Ne bir heyecan kalmış ne bişey. Tamam hiç bir şey eskisi gibi olmaz ama onunda biraz çabalaması lazım. Zor halin arkadaşım. Önceki konundanda biliyorum seni. Allah yardımcın olsun.. mirka hayattan tek dileğim

buna söylenebilecek hiçbir şey yok tabiki. kendimi bir an öyle bir durumda düşündüm ve hemen şöyle bir hisse kapıldım. ben o durumda sadece ve sadece anneyim. asla eş değilim. belki zaruri ihtiyaçları yerine getiririm ama kimse benden duygusal anlamda eşlik hayat arkadaşlığı gerçek bir dostluk destek vs. beklemesin. tabi bende beklemiyorum doğal olarak Philemon çapulcunun

Güzel dilekleriniz için çok teşekkür ederim arkadaşlar. Bir "gruba" değişilmek gerçekten incitici. Şaşırtıcı da. Konunun özünü kavrayabilmiş hiç bir insan, dini bir oluşum için ailesinden, sorumlu olduğu kişilerden vazgeçmez. Koca bir dengesizlik bu. Had safhada bir algılayamama, hakkını verememe, ne yapacağını bilememe durumu. Ama asla insani değil. Azdan az, çoktan çok gider derler. Yazık ki kaybettiklerinin farkında olamayacak. Ben artık onu hak yolundan döndürmeye çalışan biriyim. Bazı insanlar kendini ne kadar da kolay aklayabiliyor. Ben bunu hiç bir zaman yapamadım. Bu kadar kolaycı olamadım. Şimdi ettiğim onca fedakarlığa, onca emeğe acıyorum. Gerçekten zerre kadar "değmezmiş".

Amin. Özür dilemenize hiç gerek yok, doğru söylemişsiniz. Bayramda yeğeni arayıp "uzun uzun konuştuk. Çok pişman görünüyor ayrıldığına. Başını kapatmayı kabul edersen herşeye yeniden başlamak istiyor. Yeni bir ev, yeni eşyalar, başka bir semt. Bunlar size çok iyi gelebilir" dedi. Şart koşmuş beyefendi kapanacakmışım :) Sanki ayrılmayı isteyen oymuş gibi. Tam komedi. "Gitsin, hazır kapalısından bulsun kendine, hiç uğraşmasın bence. Ayrıca biz resmen boşandık. O çocuk olabilir ama ben oyuncak değilim" dedim. Boşandığımızı söylememiş, kız çok şaşırdı. Dengesiz ve son derece kıskanç biri. Bu dini yönelme bence tamamen kıskançlığından. Beni kapatıp artık kıskanmaya gerek bırakmayacak bir yöntem. Hokkabazlık yani. Bana uzak olsun artık...

Patafix, senin yazını okuyunca olaylar çok da benzer olmasa da benim yaşadığım ikilemde olduğunu farkettim. En çok çocuğunu düşünüyorsun zaten, onun nasıl etkileneceğini, üstelik de babaya düşkünse, babası da ona düşkünse, bir yerde onları ayırmış olacaksın, tamam belli zamanlarda görüşecekler ama bu asla aynı evde kalmak gibi olmayacak, bir de eşinle yaşlanamayacaksın, onunla bir daha hiçbirşey aynı olmayacak, farklı bir hayata başlayıp, yalnız devam edeceksin yola. Benzeri birçok zorluklar da insanı düşündürüyor... Üstelik de herşeye rağmen sevmeye devam ediyorsan.

böyle bir etrafın ne gibi değerlendirmelerde bulunduğu hiç önemli değil. insan herşeyden önce sevgi dolu olmalı. herşeye, kuşa çiçeğe böceğe herşeye sevgi dolu olmalı. insanlığın kriteri budur çünkü. o etrafın yaşam tarzında eğer yıkma yoketme varsa diğer bütün yaptıkları riyadır. bu geçmişten bu güne böyle gelmiştir böyle gidecektir. allah hepimizi bu "çoğu kişiler"den bu "etraf"tan korusun

Ben ne diyeceğimi bilemedim... İnşallah bundan sonra çok mutlu olursun canım... b_i_o minicik1can

Aslında dinimiz o kadar kolay ve basit ki. Anlamak isteyene tabi. Herkes at koşturuyor istediği gibi. Ortalıkta yüzlerce farklı tarikat ve cemaat var. Birinin dediğini öbürü kabul etmiyor. Bence en güzeli kitabımızı Türkçesinden okuyarak anlamaya çalışmamızç Şartlanmalarla, zorlamalarla, tü kakalarla ulaşılmıyor bir yere işte.

disaridan bakan "cocuk", sizi anlamaya calisan "kadin" olarak söyleyebilirim ki; bence en dogru karari vermissiniz.. Bu borclarin bitecegi 2 yil, yeni borclarin ortaya cikmayacagi anlamina gelmez, ve siz zamanla kucucuk evde herseyi cocugunuzdan saklayamazdiniz, onun yainda kavga edip "anne" ya da "baba" profilini dagitmaktansa ayri ama zamanla gorusulen, o zamanlari en iyi sekilde degerlendiren profiller olusabilir ki bence bu en guzeli.. Guclu, ayaklari yere basan, ne istedigni bilen, maddi imkani olan bir kadinsiniz, cocuguna gozu gibi bakan bir annesiniz.. 5 yil bu evlilige dayanabildiyseniz ve karsinizdaki azicik ama azicik yanassaydi daha da dayanabilecek gucte birisiniz, bu durumda cocugunuzla kendi hayatinizi cok daha iyi bir sekilde yasayacaginizi dusunuyorum... Kendi aklinizdan ve kalbinizden uzaklasmamanizi, bundan sonraki adimlarinizi "esinizi" degil de "cocugunuzu ve kendinizi" dusunerek atmainizi, ve gonlunuzdekinin hakkinizda hayirlisi olmasini dilerim...

Asla izin vermem hiç merak etmeyin. Ben oğluma daha tarafsız, daha doğru şekilde anlatabileceğime eminim İslam dinini. Teşekkür ederim desteğiniz için... A

şimdiki yorumuzu okudumda. sizin sorununuz galiba inanç farklılıkları. evli olmadan insanlar diğer inançlara daha anlayışlı olabiliyorken evlendikten sonra değişiyor bu durum. eşininde kendisi gibi olmasını istiyor, her iki tarafta, değişmeyince olmayınca da gerginlikler başlıyor. evlenmeden önce değişir diye kabullenirim diye başlıyorsunuz. ama öle olmuyor. inş. doğru yolu bulur ve inancınız kuvvetlenir

6 yıl. Verilen onca emek, onca fedakarlık. Hepsi tarih oldu, içimde kaldı. Boşandım... A

amin...

ya çok özür dilerim haddimi aşıyorum belki yanlış anlama ama peki bu konuşmadan sonra soğumuyomusunuz eşinizden. ben bağlasalar durmam artık tehditten sonra. peki nasıl beraber yaşamaya devam ediyosunuz ben mi çok katıyım. ama söz konusu olan masum bir çocuk o alınca siz geri isteyince icralar falan düşünsenize ne olur o çocuğun psikolojisi. peki geri düzelebilecekmi o çocuk onları yaşayınca. tamam sizinki lafta kalmış gerçekleşmemiş ama bunun lafını bile edebilen insana iyi baba denilebilirmi merhametsizlik yani. iyi baba da değilse ben napıyım o adamı. ne biliyim ya. çocuğum henüz yok ama asla çocukların bunlara konu edilmesine dayanamıyorum ben boğarım herhalde bana öyle bişey söylese bilmiyorum ya aydasu

En az 2 yıl sürer. Hemen hemen hiç bir tartışmamıza şahit olmadı meleğim. İçimde tutarım yine de onun yanında tartışmam. Bu konuda çok özenliyim. Tam da bu yüzden esas, ayrılmamız onda daha derin izler bırakır. Çünkü hiç pürüz görmediği bir ilişkimiz var onun yanında. Tanımlayamaz ki, anlamlandıramaz ki neden ayrılmamız gerektiğini. Depresyonda mıdır hangi karın ağrısındaysa çıksın bir an önce. Yoksa benim onu depresyona sokacağım kesin... Y

sanırım yaşadığınız hayat koşulları hem sizde hem eşinizde tahammül bıırakmamış... kendi arabanızı çarptıysa bir arabanız varsa bence onun yerine daha yaşanacak bir eve geçin. tabi ben tam olarak maddi durumunuz nedir bilmiyorum ama sorunun kessinlikle o ev ortamından kaynaklandığını düşünüyorum. . push ;

bişey sorabilirmiyim? 1 ay kadar önceki konunuzda tatile gidiceğinizden bahsetmişsiniz, bu konunuz içindede gırtlağa kadar borç var, yemeği evin içinde yapıyorum demişsiniz? biraz çelişmiyormu bu iki konu?

Evet doğru olanı yaptım. Aldatıldığım, bir sürü yalana mağruz kaldığım, bu ilişkide güven kadar önemli bir duygudan bile mahrum kaldığım halde, bildiğim şeytan bilmediğim şeytandar iyidir deyip oğlum babasıyla büyüsün diye sürdürmeye çalıştığım bir evlilik için aslında kaçınılmaz sondu bu. Bari keşke "tü kaka" kadın etiketi yemeseydim. En azından buna hakkım vardı. Ama çoğu kişi, özellikle onun ailesi "kocası doğru yola girince işine gelmedi" gibi yakıştırmalar yapacak. Etrafa karşı ne de kolay temizledi onca hatasını. Kaka insan ben oldum! İnşallah dediğniiz gibi olur. Sizin gibi güzel insanların yaşıyor olduğunu bilmek, anlaşılmak umut veriyor. Teşekkür ederim.

Ben o güzel oğlunuz için bir şeyler yazacağım izninizle... Oldukça geç kalınmış bir boşanma gerçekleştirmiş bir annem-babam var. Dikkatinizi çekerim oldukça geç kalınmıştı bu karar için... Çocukları için duygusual baskı ve vicdani hesaplaşmaların altında yıllarca mücadele etmiş bir annem var..23 yıl sonra boşandılar... Beni büyütmüşlerdi. Ama ne oldu biliyor musunuz? Şu an ben bir takım korkular ve güvensizlikler ayşıyorum... Onlar bize hiç bir şey yansıtmadıklarını düşünüyorlardı. Ama ben annemin gözünün içinden anlıyordum acısını, mutsuzluğunu 4-5 yaşımda dahi... Bu sebeplerden ötürü inanın evladınız için sağlıklı, ruhsal durumu daha stabil, enerjisini sadece yavrusuna kanalize edecek bir anne çok çok iyi olacaktır.. Babasına gelince; bu seçtiği hayatla çocuğu alması imkansız! Hele ki inançlı bir insanın küçük oğlunu hiç düşünmeden annesinden ayırma cüretine girmesi söz konusu bile olmamalı.. Bu tarz insanları kınıyorum!!! Yolunuz açık olsun ana- oğul inşallah...

Sabah oğlum babasını görmeyince sordu. Yüreğim bin parça oldu inanın. 4 yaşında. Off yazamıycam

Evlilik gerçekten kişinin şansıyla da alakalı. Ne kadar gözlem yaparsanız yapın, gözünüzden kaçan en ufak bir şey bile sorun olabiliyor aynı evde yaşamaya başlayınca. Hayatın akışıyla da değişebililyor bazı şeyler. Bir bakmışsınız ki içinizde bir değişim. O değişimi doğru şekilde yansıtamayınca, soruna dönüşebiliyor. Sadece şunu söyleyebilirim. Eğitim farkını sakın atlamayın. Kültür farkı ciddi boyuttaysa, sevginize değil anlayışnıza ve sabrınıza güvenin. Ama çoğu zaman o ikisi bile yetersiz kalabiliyor. ahbuben

tehdit. üstelik çocuğunuzu da düşünmeden onu kullanarak yapılmış bir tehdit. kendi yavrusunun psikolojisini düşünmeyen sizi düşünecek. siz hediye alıyosunuz ilgi gösteriyosunuz bu lafına rağmen ve ilgi ve şefkat bekliyorsunuz. sizin durumunuz daha ilginç geldi bana

bak canım bütün erkeklerin tipik tehdidi çocuktur. benimki de en küçük bir şeyde bu çocuğu sana bırakmam diyor, ben de ona aynen şöyle diyorum: mahkeme bana verecek bu çocuğu, elimde mahkeme kararı varken çocuğu kaçırırsan icra kanalıyla kapı kapı dolaşır çocuğumu ararım. sen de çocuk elinde benimle köşe kapmaca oynamaya başladın mı hem işinden gücünden olur beş parasız kalırsın--ee çocuk kaçırmak kolay mı?işi gücü bir kenara bırakıp sadece kaçıp gizlenmen gerekecek çünkü--ayrıca mahkeme kararına karşı hareket ettiğin için de hakkında tutuklama kararı çıkarılır, yakalandığın yerde ben çocuğumu alırım sen de hapse girersin, çünkü bu suçun cezası hapistir, öyle paraya falan çevrilip ertelenmez de diyorum ona. bir anda çocuk kaçırma tehdidi bitiveriyor. ve bu gerçekten de böyledir. korkma onun tehditlerinden. bu ülkede hala yavaş da olsa işleyen bir adalet var. kocan buna inanmazsa yaşayarak acı bir şekilde görür. yok öyle lafla çocuk kaçırmak.

Yanlış anlaşılacak bişey yok. Cilve ve işve dedin değil mi, argo vereyim cevabı, gırla. Bununla yürüseydi eğer kul köle olması gerekirdi. Ama "senin istediğin gibi olmayacak" diye çemkirebildiğine göre yetmiyor. Tek başına yetebilen bir şey de yok sanırım. İlişkiler tek şeyle yürümüyor. İlişkinin doğasında çeşitlilik olmalı. Farklılıklar olmalı ama beraber yaşamayı çok zorlaştırmayacak şekilde. Niye var ki başkası dediklerimiz? Hayatlarımızı kolaylaştırmaları için değil mi? Ben fazla geldim sanırım. Ukalalık etmedim bu güne kadar. Belki de etmeliyim artık... aydasu

CILVE ISVE BELKI? bilmiyorumkismile

Brsnz... Henüz özel mesaj gönderemiyorum...

Yetmıyor işte canım benım... Biz erkek ıste anlamıyor demesek de onlar bır yerden sonra kendılerı soyluyor bız bu kadar ınce degılız dıye... Garıp bır paradoks... Bız de boyle kolay sıyrılabılsek keske ısın ıcınden... Anlasılabılmek bu kadar zor mu hala bulamadım cevabını... Belkı suan ıkımız de ustu kapalı konusuyoruz ama anlıyoruz bırbırımızı :) Oysa erkeklere acık acık konussak da anlamıyorlar... En basıtınden suan ıkımızın cumlelerını okusalar '' kafayı yemıs bunlar ne demek ıstıyorlar'' dıyeceklerdır... Senın derdın en basta yıldonumuzunu hatırlamamasıyken onlar oyle bır boyuta sokuyorlar kı ısı asıl mevzuyu unutup baska seylere uzuluyoruz... Ince olamaması, nezaketten uzak olması vs vs... Zaman gecıyor, adam sıkılıyor bu durumdan... Hanı en sondakı yaptıgı o nezaketsızlık bagırıp cagırıp trıp atma kısmı var ya, bı onu duzeltıgı zaman halımıze sukredıp ılk mevzuyu unutup yenı bır olaya kadar bız de kapamak zorunda kalıyoruz konuyu, duygularımızı... Ne zaman kı benzer bır durumla karsılasıyoruz ıste o zaman dıyoruz '' ne degıstı kı o gunden berı? '' mirka hayattan tek dileğim

Neden küçük şeylerle mutlu olmaya çalışacaksın hayatın boyunca? Bu erkeklere nekadar azla yetindiğini gösterdikçe iyice azaltırlar verdiklerini... sen onca fedakarlık yap, üstüne bide bu lafları işit, bide adam haklı modunda dolaşsın ortada... kimin için küçük şeylerle mutlu olacaksın? bunu hakeden biri mi var ki karşında? mutlu olamıyorsun diye seni suçlayacağına, edemiyorum diye kendini suçlasın öncelikle... ve neden edemediğinin sebeplerini sorgulasın... seni kaybetmek istemiyorsa... yapmıyorsa da boşver bırak kendi haline gitsin... boşan demiyorum direk, o senin uzunca düşünüp vereceğin bi karar, ama onu yok say haketmiyorsa seni... ki bence haketmiyor...

Merhaba kızlar... Geçen hafta açmış olduğum hassas konunun kapanmaması için bir yalvarmadığım kalmıştı ama arkadaşlar limiti aşan yorumlar yaptığı için kaçınılmaz son gerçekleşti ve onlarca öneri ya da deneyim içeren yorumlardan mahrum kaldım. Bu duruma katkısı olan arkadaşlara önce teessüf ederek yeni sorunumu açıyorum sizlere... Geçen Cuma günü 5. evlilik yıldönümümüzdü. Binbir heyecanla hediyemi aldım, kuaföre gittim, hazırlandım da hazırlandım salak gibi! Akşam eve geldi veee bingo! Unutmuş. Farkında bile değil. Namazını kıldı, oturdu televizyonu açtı. Yaşadığım hayal kırıklığını anlatamam. Kalktım hediyesini uzattım, şaşırdı tabii. "5 yıl önce bu gün evlenmiştik. Güle güle kullan" dedim. Şok tabii! Özürler diledi, sustu kaldı sonra. Üzüldüğümü çok iyi anladı. O gece öyle yattım. Ertesi gün en azından güzel bir söz, bir mesaj, ya da "nasıl oldun, iyi misin biraz daha" diye sormasını bekledim, ama beklediğimle kaldım. Umurunda bile olmadı. Akşam eve gelirken küçük bir rahatsızlık geçiren ablasına uğrayacağını söyledi. Döneceği saatte bakkala uğraması için aradım ve tam konuşurken kaldırımdan ineceği sırada arabanın altını çarptı. Apar topar kapattık. Ardından aradı ve o can sıkıntısının üstüne bi de güzel bi fırça yedim. Bağır çağır söylendi, tam zamanında aramışım 5 dakika bekleyemiyor muymuşum! Sustum. Hiç bişey söylemeden kapattım. Eve geldi. Namazını kıldı. Oturdu yine. Bana dokunmadı bile. Zaten günlerdir bir uzaklık bir uzaklık ki koptu gitti adam sanki. "Neden böyle uzaksın, buz gibisin" dedim ki demez olaydım! Birbirimize girdik. Benim istediğim gibi olmayacakmış. Herşey benim istediğim gibi olamazmış. Hiç birşeyden mutlu olamayan biriymişim. Halbuki yoldan geçerken bir çiçek koparıp gelse dünyalar benim olur. Adam sürekli evde oturmak istiyor. Bir kahve içmek için dışarı çıksak bana 1 hafta yeterken, ben hergün dışarı çıksam doymazmışım. Yetinemeyen biriymişim. Makyajım saçım kıyafetlerim hoşuna gitmiyormuş. Hiç bir abartım yok inanın. Evlenmeden önce beni tüm abartımla gördü, sesi çıkmadı adamın. Bir dünya laf etti. Ben de tutamadım kendimi. "Sen beni önce kendine uygun görüp sonradan değiştirmeye çalıştın. Ben kendime verebildiğim kadar çeki düzen verip ortak yaşayabileceğimiz duruma getirdim. Asıl sen yetinemiyorsun. Hokkabazlık yapmışsın demek. Köprüyü geçene kadarmış demek kabul ettiklerin" dedim. Neymiş efendim ona hokkabaz diyemezmişim. Az bile dedim. Adam kudurdu öfkeden. Ben de öfkemle yattım. Ve Cumartesi gününden beri tek kelime konuşmuyoruz. Özür bekliyor benden. Ama dediğim gibi az bile söyledim ben. Bu hokkabazlık değil de ne? Evden dışarı ne kendisi çıkarıyor ne benim çıkmama müsaade ediyor. Nasıl bir hayat bu? Edebileceğim başka fedakarlık türü kalmadı bende... Sadece kendi hatalarından dolayı biriken gırtlağa kadar borç yüzünden şu an bir göz odada, mutfak yok, banyo deseniz kışın banyo yapılamayacak kadar soğuk olan, yaşam kalitesi son derece düşük bir evde yaşamaya çalışıyoruz. Çeyizim eşyalarım bir çatı katında çürüyor. Yemeği evin içinde yapıyorum, uyumamız oturmamız yemeğimiz bir kanepenin üzerinde. Yine de sesim çıkmıyor. Sadece ilgi alaka özen istiyorum. Bi dışarı çıkar havamız değişsin yok! Bıktım ama ben. 4 yaşındaki bebeğime yansıtmamak için elimden geleni yapıyorum. Ama ben çok mutsuzum. Ne yapacağımı bilmiyorum. Aynı evin içinde, hatta aynı odanın içinde hayatı paylaşmaya çalıştığım adamla 5 gündür düşman gibiyiz. Soğuk bir fırtına var hem içimde, hem evimde... Çok uzattım değil mi? Yetti mi, hayır! Kafaları şişirmemek için kısa kestim. İçimi dökmek istedim affola... K

Bir şey sormak istiyorum bilen arkadaşlara... Dava açacağım en kısa zamanda. Acaba tazminat, nafaka ve düğün takılarıma denk düşecek miktarı alabilir miyim? Ne kazanabileceğimi öğrenmek istiyorum. Aileme yük olmak istemem çünkü...

Öncelikle yasadiginiz sorunlardan dolayi cok üzüldüm. Bir yuvanin yikilmasini kimse istemez tabi ki. Ama durumunuz bunu gerektirmis. Taktiri ilahi. Hayirlisi olsun. InsaAllah oglunuzun babasi, sizden bosanmis olsa dahi, evlandindan asla bosnamayacagini bilir ve babalik görevlerini yerine getirir diye dua ediyorum. Onun disinda dini konularada deginilmis müsadenizle iki cift sözüm olacak. Namazi sadece Allah rizasi icin kilmak gerekiyor. Tesettüre sadece Allah rizasi icin bürünmek gerekiyor. Malesef ki memleketimde örf adet gerecesiyle örtünen kardeslerimiz var. Basörtünün hükmünü bilmeden örtünenler var. Esiniz namazi icten mi kildi yada desinler icin mi kildi onu ancak Allah bilir. Buna yorum yapmak bize düsmez. Allah herkesin niyetini bilir. Eger desinler icin yapiyorsa Allah islah etsin. Sizin kapandiginiz taktirde sizinle tekrar birlesecegine dair mesaj göndermiyormus. Bunun kadar sacma bir sey olamaz. Basörtüsümü evliliginizi kurtaracak? Siz isteksiz olarak basörtüsüne bürünseniz sadece kocaniz istedi diye sevaba girecek yerde Allah muhafaza günah islemis olacaksiniz cünkü Allah rizasi icin degil bir kul icin bunu yapmis olacaksiniz. Esiniz bunu anlayamiyor sanirim. Yazik. Ama lütfen rica ediyorum bu yorumumu okuyan tüm bayanlardan. Namazini kilan tüm erkekler böyle degil. Namaz kilan tüm erkekler eslerini zorla kapanmalarini istemiyorlar. Namaz kilan ama basi acik hanimlari olan erkeklerde var. Lütfen bu hanim ablaminizin sorununu genellemeyin. Zaten etrafta din düsmanlari o kadar yaygin ki nerede ufak bir konu olsa hemen dinimize karsi adim atiyorlar. Bu yüzden rica ediyorum. Bizim dinimiz cok güzel bir din. Dinimizde asla zorlama yoktur. Herkesin dini anlayisi ayni degil olay bundan ibaret. Eger esiniz biraz daha ilim sahibi olsaydi size zaten 'basini kapan bana dön' diye sözler kullanmazdi. InsaAllah hakkinizda hayirlisi olur. InsaAllah bir gün tesettüre bürünürseniz bunu sadece siz istedigniz icin imaniniz geregi Allah rizasi icin yaparsiniz. Ve insaAllah Rabbim bundan sonra sizi hayirli bir insanla karsilastirsin. Önemli olan mal mülk degil. Yine ayni sekilde dört duvar arasinda yasasaniz bile esiniz size ve siz esinize deger verirseniz ve bu durumda cocugunuzada babalik görevini yerine getirecek bir insan oldugu taktirde ister bir sarayda yasayin ister kutu gibi bir evde. Yorumum cok uzun oldu af edersiniz. Ama bunlari söylemek istedim. Hakkinizda hayilirisi insaAllah

ya benim annem babam da anlaşamazlardı ama ben ayrılmalarını yine de istemezdim, herşeye rağmen birarada olmak isterdim, tabi bu tartışmalar şiddet ya da daha felaket sonuçlara yol açmadığı için belki de... maddi sorunlar yüzünden eşin gerçekten sıkıntılı olmalı, depresyona girmiş belki de. Peki bu borçlarınız ne zaman bitecek? Az bir zaman mı kaldı?

Hayırlısı olur inş hakkınızda. Evladınız küçük heralde, herşekilde yanı sizin yanınız zaten. Eşiniz ayrılma psikolojisi ile alırım gibi sözler sarfediyor olabilir. Ama bir çocuğun yeri annesinin yanı, küçükse hele de. Eşiniz de mantıklı düşündüğünde doğru ve sağlıklı düşünecektir heralde. Eğer huzur yoksa, mutluluk yoksa, o ortamda bir çocuk büyütülmemesi daha iyi. Tecrübeyle sabittir. O yüzden varılan sonuçtan her iki taraf eminse, çocuğunuz için en iyisi olduğuna emin olabilirsiniz. Çocuğunuzla daha güçlü ve mutlu bir hayat sizinle olur inş.

Nasıl da doğru, nasıl da olması gerektiği gibi, nasıl da farkındalık konusunda tavan yapmış bir yorum bu. Umarım hayat, yoluma sizin gibi insanlar çıkarır. Her cümlenizde gülümsedim güçle. Ama konu "oğluşum" bölümüne kayınca beynim duruyor. Onunla ilgili ne yazsam, ne düşünsem, ne söylesem ağlamaya başlıyorum. Allah yardımcısı olsun oğlumun. Canım, hayatımın anlamı... . push ;

Benim derinliğim, yüzme bileni boğmaz. Aksine çoğaltır aslında. Ben beraber çoğalmak için evlendim. Yalnızlaşmak için değil. Ama doğru bir tesbit olabilir bu. Bu sularda yüzmek zor, başım omzuna ağır geliyor olabilir...

Yardım teklifiniz için de çok teşekkür ederim. Msn adresinizi mesaj atarsanız, tıkandığım noktalarda danışmak isterim. Çok makbule geçer... E EstetikEditor ne mutlu TÜRKÜM

vaktinde karşılıklı kabullenilen şeyler zamanla büyükçe bi sorun oluvermiş.. herşeyin düzeleceği bir gün hayal edemiyorsan sürdürmenin anlamı yok ki..

hakkınızda hayırlısı olsun. artık emekleriniz ve fedakarlıklarınız hak eden kişiye gidecek içiniz rahat olsun... oğlunuza

al işte, evlilik korkulmayacak gibi değil.. Patafix evlenmeden önce iyice gözlemlemiş, ölçmüş biçmiş. ama çok süslü bir paketin içindeki gereksiz bir hediye almış gibi şaşkın şimdi... Bir süre sonra hepsi mi aynı oluyor çok üzüldüm, inşallah en kısa sürede bir çözüm bulursunuz.. düzeleceğine dair ümidiniz yoksa uğraşmayın.. böyle en çok siz yıpranıyorsunuz

Cok cok kotuymus kardesım, allah yardımcın olsun. Sende ıse gırsen? Cocugunu bırakabılırmısın annene veya guvenebılecegın bırıne? Havan degısır, sosyal olursan bıraz daha, bakarsın uyanıverır? Ay, allah yardımcın olsun. 1

Aslında çok haklısınız. Umursamak çok yersiz. Hiç destek olmayan insanların ne söylediği de önemsenmemeli.

kapanmakta neyin nesi.. sizle evlenddğinde gözü körmüymüş yada sanki barışma teklifini siz sunmussunuz gibi şartları koymuş.. bence bu durumun agırlıgını zaten atmışsınız üstünüzden tekrar tekrar yıpranmaya gerek yok bence.. dine yönelmiş olması çok güzel bişey elbette ama dinimizde yumusak huy kadına şefkat var dmi.. bunuda okutup belletmeli maddem dine göre davranacakmış.. Önceki

İlk konuştuğumuzda konuyu nereye bağlayacağımıza bağlı. Acele etmiyorum. Ama derse ki yine "sen yetinemiyorsun, mutlu olamiyorsun" hiç düşünmeden bitsin o zaman diyeceğim. 5 yıl, bir insanın küçük şeylerle mutlu olabildiğinin anlaşılması için fazlaca yeterli bir zaman. Bunu anlayamamışsa varsın gitsin yoluna. Kendimi bir bu kadar daha yoramam artık ifade etmek için...

üzülme ya oğlunu alamaz bence. mahkeme sana verir. ona senden daha mı iyi bakacak ki öyle bişey ima ediyo. seni huzursuz etmek istiyo bence. E EstetikEditor ne mutlu TÜRKÜM

Çok teşekkür ederim. Umarım dilek kapıları açıktır da bu güzel dilek duyulur.. Sizler hayattan güzel şeyler çağırmaya devam ettikçe içimde umut da büyüyor. Belki böyle düşe kalka doğru dürüst yürümeyi öğreneceğiz... mirka hayattan tek dileğim

sizdeki sabrın bir formülü varsa alabilir miyim? o yeni eve bir süre sonra +3 de gelecek miymiş? madem yeni ev, yeni eşyalar sunabiliyordu, öncesinde neden çocuğunuzu o küçücük eve mahkum etmiş? allah ıslah etsin diyorum başka da bir şey demiyorum demek istemiyorum çünkü frenlerimin tutmamasından endişe ediyorum. endişeli bir anne olarak sizden mümkünse tek bir ricam var, evladınızı da mürit etmelerine izin vermeyin en güzelini yaptınız yavrunuzla sağlık, mutluluk ve huzur içinde bir ömür sürmenizi dilerim.

Patafix çok dolu dolu bir kadınsın. Yaşadığın koşullarda "ben nerde hata yaptım?" dememek elde değil. Ama demenin de faydasızlığı can yakıyor. Çocuğun olmasa giderdin öyle sanıyorum ki. Ama onun hatrına hala bir umudun var sanırım. Şöyle de birşey var. Ben dine inanmıyorum fakat Tanrının varlığına inanıyorum. Bu kusursuzluğun kaynağına. İbadet olsun, meditasyon olsun Tanrı'ya yaklaştığını düşündükçe o iç huzurun büyüdükçe dünyevi şeylerden soyutluyorsun kendini. Etrafında bir tek insan olmasa kendini yalnız hissetmiyorsun. Eşinin yapmaya çalıştığı da bu, kendini soyutlamak. Sorunlardan kaçmak istediği bir dönemde yapmaya başlamış yalnız o yüzden normalden daha sakin olmayı umarken daha sinirli olabileceğini düşünüyorum. Bu durumda senin de dediğin gibi birlikte ama yalnız ı oynuyorsunuz. Maddi problemler aşıldığında eski haline dönebilir diye düşünüyorum. Ama bu süreçte sen ne durumda olucaksın. En güzel yılların üzülmekle mi geçicek. Kaldı ki senin üzüldüğün bir ortamda bebeğin de üzgün büyüyecek. Ben küçükken annem herşeyi çok sorun ederdi, sürekli bir tartışma hali vardı evde. O zamanlar bile derdim keşke ayrılsalar diye. Zor kararlar bunlar ama istemediğin bir hayatı sineye çekmek hiç doğru değil. Mutlu etmiyorsa bu ilişki seni iteklemenin alemi yok. Ciddi ciddi konuş bence eşinle tüm bunları. Beklemek de faydasız. Belirsiz bekleme hali de öldürüyor insanı. Hiç olmazsa inceldiği yerden kopar. Hergün "neden" diye ağlamaktansa bir gün "bitti" diye ağlamak daha mantıklı. Mantıklı olmak zorundayız yoksa çok acı çekiyoruz elimizde değil fedakarlık taşıyor her yerimizden sonucunda ise suistimal ediliyoruz. ahbuben

Çelişmiyor. Bir akrabamın yazlığına gittik çünkü. Her tatil beş yıldızlı otellerde geçirilmiyor. Ayrıca borçlu insanların tatile daha çok ihtiyaçları yok mudur. Çelişkiden kasdınızı anlayamadım.

Herkese tek tek cevap yazamadığım için lütfen beni bağışlayın. Her birini dikkatle sindire sindire okuyorum inanın. Çok ama çok teşekkür ederim desteğiniz için. İçim katıldı kaldı adeta. Ağlamak istiyorum, boğazımdaki düğüm çözülebilir belki böylece ama ortamım müsait değil, çalışmaya çalışıyorum. Lütfen mazur görün cevaplayamadığım için. Ruhuma gerçekten temas eden bu yoruma karşılık vermek istiyorum. Samantha... Müslüman ama fazla tutucu olmayan bir ailem var. Ama ben her şeyi çok fazla sorguladığım için uzun yıllardır ben de kendimi hiç bir dine adapte edemedim. Aynen söylediğin gibi Allah inancını da hiç yadsıyamadım bu kadar mükemmel bir doğa işleyişine istinaden. Eşim Deist olduğumu biliyordu evlendiğimizde. Karşı da çıkmadı. Çünkü hiç bir inanışa saygısızlık etmedim. Kaldı ki gözümün gördüğü bir karıncayı bile ezmemek için gerçekten adımlarımı sakındığım değiştirdiğim çok olmuştur. Vicdanıma merhametime insanlığıma gerçekten güvenirim. Eşimden başka da kimse anlayamaz Deist olduğumu. Çünkü insanlığa dair ne varsa, ibadet hariç, öyle yaşıyorum zaten. Konu bu değil elbet. Ama aramızdaki farkı anlatmak istedim eşimle... Çocuğum olmasa gider miydim? Çoktan... Aynen arkadaşların da söylediği gibi bu kadar zor şartlarda yaşayıp, hem eşime destek oldum, ilgimi alakamı en zor günümde bile esirgemedim, üstelik aldatıldığım halde yoluma devam ediyorum ben bu adamla. Kendi paramı kazanıyorum, ailem de destek aslında, çok da karşı koymazlar ayrılırsam. Yine ukalalalık yapıcam lütfen bağışlayın ama çalıştığım ortamda da, yolda yürürken bile modellik, mankenlik, fotomodellik teklifi almışlığım vardır çokça hem de. Bana bakarken iç geçiren, bunu da gizlemeyen onlarca insan var etrafımda. Ama ben her zaman için en çok da ruhumdakilere güvendim, onlar için şükrettim asıl. Temiz, bakımlı, okumayı seven bir kadın, çok da iyi bir anneyim ben. Ama nasıl olduysa yanlış bir seçim yaptım. Bunun bedelini de, sadece kendi seçimim olduğu için çok da güzel ödüyorum. Çocuğuma ödetmekten kaçınıyorum. İhanetin acısı geçmeden ve geçmeyeceğini bilerek kandırılmışlığımı, en zor yaşam kalitesinde atlatmaya çalışıyorum. Bu yaranın kanı durmaz biliyorum. Ama işte evladım, canım, ciğerim diyorum hep, susuyorum, huysuzluk çıkarmamaya çalışıyorum. Tek beklediğim şefkatken "sen hiç bişeyden mutlu olmuyorsun" cümlesi daha da kanatıyor. Borçlarına destek oluyorum, çeyizim, evimin eşyaları çürüyor, umursamıyorum. Kafama taktığım tek şey, ben bunları önemsemezken, bu kadar mükemmele yakın yaşayan ve yaşatan biriyken mutlu edilmeye layık görülmemek. Ayrılsam nasıl mücadele ederim çocuğumun ruhunda açılacak yaralarla bilemiyorum. Çünkü bu adam beni gerçekten haketmiyor. Yazdıkça bunu daha iyi anlıyorum! Tek bir söz söyledim adam hakaret saydı. Hokkabazlık! 5 gündür düşmanız. Sohbet edecek kimse de yok. Çok üzgünüm...