Dini kafalarina gore kullanan aileler, insan ben niye inaniyorum diyince inancıni sorgulamaya baslayinca aaa tüh yoldan cıkmış diyen sozde dindarlar. Vallahi yıldim bu insanlardan. Misal iyi bir insan olmak icin ahlakli bir insan olmak icin dine yada başörtüye gerek var mi? Nedir insanlari bu kalıba sokma merakı? Buna benzer cok konu okudum ve hala cumleler kafamda. Tenime günes degsin, saclarim ruzgarda ucussundiyen kadınlar hala icimciz eder. Yazık bu insanlara. Ömür geciyo. Genclik gidiyor. Olup olmadıgından emin bile olmadigimiz sonra ki yasam icin bu eziyete bu zamana yazik degil mi? Yanlis anlasilicam muhtemelen ama istemeyen bir insana bunu yapmak hak mı? Sen nasıl mutluysan öyle yaşa onu yap. Eger ben ortülu olsaydim acılmaya cesaret edebilirmiydim bilmiyorum. O kadar baskiyla buyudüm ben de. Cokzor ama umarim diledigin gibi bi yasantin olur. Ailelerin beklentisi tesetturden cok umarim guzel ahlakli evlatlar yetistirmeye onem verirler.

Lütfen şimdi resti çekmeyin, okulunuzu bitirin ve maddi özgürlüğünüzü kazanın, ondan sonra yapın bunu. Zaten belli ki kabullenemediğiniz bir durum. Tanıştığınız kişilere de özellikle belirtin ki bir gün başınızı açacağınızı bilsinler. Bu arada da psikolojik destek almayı ihmal etmeyin. Güçlü olun, bu bir süreç. Ömür boyu özgürlük için birkaç yıllık fedakarlık yani. Vicdan azabı da duymayın ailenize karşı. Onlar çocuk yetiştirmenin ne demek olduğunu bilmiyorlarsa bu sizin sorununuz değil. Kendi sınırlarını bilmeliler. O vücut sizin ve onun üzerinde söz sahibi olacak tek bir kişi var, o da sizsiniz.

Nefret ediyorum böyle yobaz insanlardan. Ne olduğunu anlamayan çocuklara bunu yapıp psikolojilerini alt üst ediyorlar. Bırakın büyüyünce kendi karar versin ne yapacağına. Okumana izin vermemelerine yorum bile yapamıyorum, nasıl bir cehalet. Farklı bir şehirde okumaya çalış derim. Senin inancın kimseyi bağlamaz. İçin nasıl rahat ediyorsa, nasıl daha mutlu oluyorsan öyle yap.

Öyle olacak maalesef şehir dışına göndermediler. Tatlidilli99 O bir mayıs annesi istanbulun

Çok zor bir durumun içindesin çünkü baskı ile kapaniyorsun. Fakat kararını ver ve nasıl yaşamak istiyorsan öyle yap ve bundan ailende haberdar olsun. Laale Aşikardır Zat-ı

Iyi düşün Z

aile desteği olmadan okul okuyamazsın sanırım. maddi olarak yani. gerçekten okuldan alma gibi bi durum olursa riske atma bari. okul bitsin kendi işinde çalışmaya başla. o zaman açılırsın. . push ; G gulebilmek

5 yıl sonra mesleğinizi elinize aldığınızda ailenizin de çevrenizin de baskısı sizde etki etmeyecektir. Şu anki tüm öfkenizi ve gücünüzü gidebileceğiniz en iyi üniversiteye gitmek üzerine yoğunlaştırın derim. Üzüldükçe daha çok çalışın, babanız varsın kısıtlamaya çalışsın, siz de hırs yapın ve ayaklarınızın üzerinde durun. Sonra nasıl isterseniz yaşayın, zaten karışmaya güçleri yetmeyecektir.

Üniversiteye ailenizin yaşadığı şehirde mi devam edeceksiniz? kiskivrak mutluluk çok

bak bu bile senin psikolojini daha iyi yapıyor renkli eşarplar tak kendini mutlu et yani güzel mi görünmek istiyorsun makyajınıda yap kapalı olup bakımlı olanlarda var kenidni sevip inanman gerek

Metafizik kavramlar ve din,13 yasinda cocuga dayatilinca iste sonuclar. Universitede basini ac ablacigim. Cunku acikken daha mutluymussun. İcinden gelen o. Mezun olunca meslegin olunca zaten kimse sana hesabini soramaz sacinin basinin.

Önerin için teşekkür ederim. Şöyle bir sorun var, babam ferace ya da pardesu olmadan dışarı çıkmama izin vermiyor. fakat o görmediği zamanlar daha renkli giyiyorum evet

insanın özgürlüğünün elinden alınması ne kötü şey senin gibi çok kız var inan bana üniversitede bir arkadaşım vardı okuduğumuz şehirde açık memlekete giderken kapanırdı sırf baskıdan ailemden biri habersiz gelse beni böyle görse dayaktan öldürür eve hapseder derdi çok zor inan çok üzülüyorum böyle durumlara kendi ekonomik özgürlüğünü kazanana kadar sabretmek zorundasın gibi gözüküyor kendi hayatını kurduktan sonra istediğin gibi yaşarsın umarım evleneceğin kişi baskıcı olmaz

Seni çok iyi anlıyorum. Genç kızken ben de aynı durumlara maruz kaldım. Hem dedem, hem de babam tarafımdan. Hatta 1 sene okula bile gönderilmedim. Dayak yemedim ama söylenen laflar halen kalp yaram. Üniversiteyi kazandım göndermediler. Çalıştım ama hergün işe gidip gelirken kavga zor günlerdi hem de çok zor. Bizim ki hep dedemin egosu yüzünden di. Hacı torunu kapanırmış. Birgün hacıysan hacılığın kendine diyerek saygısızlığın en büyüğünü yaptım kavga çıkardım. Sonuç ezik davrandığın sürece hep ezerler. Kendini ifade etmediğin sürece ailen anlamaz. Bu konuyu konuştun mu hiç ailenle. Ve bekarken hiç pantolon giymedim ben biliyor musun? Bunu kabul ettirmeyi becerememiştim. Evlendiğim günün ilk haftası kendime gri bir kot pantolon aldım. Ve ogun bugun dur yaklaşık 22 senedir giydiğim etek sayısı elimin parmaklarını geçmez. Neyin kafası çözemedim. Çocuklara özgüven asılamak, meslek sahibi yapıp ayakları üstüne durmak yerine nelerle uğraşıyor bu aileler. Dik dur, annenle paylaşabilirsin belki. Ama bu tarz ailelerde üzgünüm kafalar kolay kolay değişmez. Allah yardımcın olsun

Çok üzüldüm durumuna. Ve diğer yazanlara katılıyorum. Uzak bir memlekette istediğin gibi yaşa ve mesleğin olduğunda bir daha dönme. Elden daha fazlası gelmez. Okuyacagin için ekonomik olarak ailene ihtiyacın var şuanda.

Merhaba arkadaşlar benim problemim başörtüsü ile ilgili. 19 yaşındayım, 13 yaşında bilinçsiz bir şekilde ailem tarafından başım örtüldü. İlk seneler henüz çocuk olduğum için olayın ciddiyetini kavrayamıyordum çevremdeki kadınlar ve annem ablam da taktığı için takmam gerektiğini düşünüyordum, başörtülü olmanın asıl amacı nedir bu bile öğretilmedi bana doğru dürüst. Hiç sorgulamadım kısacası çocuktum dediğim gibi. 16 yaşım geldiğimde bir anlık gaflete düştüm ve ailemden gizli başımı açarak dışarı çıktım. Sorun burada başladı. Ben artık başı açık genç kız olmanın nasıl bir şey olduğunu tattım daha doğrusu başı kapalı olmamanın. Farkettim ki bu halimle çok daha özgüvenliydim kendimi daha iyi hissediyordum, korkuyordum tabii bir yandan büyük günah işlemiş gibi hissediyordum. Başımı o günden sonra tekrar kapatınca farkettim ki ailedeki ataerkil düzenden kaynaklanan kız olduğum için üstümde sürekli bir yük, sosyal hayattan soyutlanmaya çalışma vardı, ailem özellikle babam sürekli giyimime oturmuşuma kalkışıma karışıyordu. Bu yüzden içine kapanık kendine küs biri olarak büyüdüm ve babamın yaptıklarının normal olmadığını farkettim. Aynı sene 2. bir hata daha yaptım ve başımı tekrar açtım bu sefer örtüden iyice uzaklaşmaya başladım. Doğru olanın bu olduğunu biliyorum bakın sadece baba baskısıyla kapatılmayı ve kendi hayatını yaşayamamayı kendime yediremiyorum.. 19 yaşıma geldim üniversiteye başlayacağım çevremdeki kimse istemeyerek taktığımın farkında değil tabii ki. Ama ben 3 senedir başımdakini yük olarak görüyorum ve gönlümden gelmiyor dediğim gibi böyle olunca da bir mükafatı olmadığının farkındayım boşuna takıyorum gibi bir şey yani Namazlarımi 14 yaşından beri aksatmadan kılıyorum bunu da severek yapıyorum Kendi halinde sessiz sakin bir kızım. Bu derdimi sosyal hayattan kimseyle paylaşamadım çünkü kime söylersem bana ahlaksız yoldan çıkmış gözüyle bakacağını biliyorum, çevremdekilerin neredeyse hepsi bu kafada çünkü Şimdi uniye başlayacağım inşallah fakat eğer açılma fikrimi aileme açarsam bir daha yüzüme bakmayacaklarindan eminim ailem çok dindar benden çok beklentileri var artı elalem ne der düşüncesi de var onlarda. Babam okula bile göndermez zaten seni okutmak istemiyorum dedi. Okul isini bir şekilde hallederim nasılsa reşitim ama ailemi de kaybedecegim biliyorum Bu mesele yüzünden 3 senedir kendime küsüm iyice içime kapandım kimseyle konuşamıyorum ikiyüzlü gibi hissediyorum. Başımı her seferinde zorla kapatıyorum, yaşıtım kızları görünce özeniyorum kötü oluyorum. Kendimi de avutamiyorum sevap işliyorsun mükafatını alicaksin diye çünkü isteyerek yapmıyorum. etrafındakileri kandırsan bile Allah'ı kandıramazsın sonuçta diyorum kendime. Sırf kendimi birilerine açmak için üye oldum buraya. Ne yapacağımı bilmiyorum hayata küstüm kimseyle konuşamıyorum bu konuyu. Ailem dediğim gibi baskıcı ve dindar yüzüme bakmazlar dayak yemeyi geçtim. Bazen kendi hayatımı yaşamıyormus gibi hissediyorum, hayata pozitif de bakamıyorum bu yüzden Ne yapmalıyım lütfen içinizden ne geçiyorsa yazın. Rica ediyorum yazmak için yazmayın Okuduğunuz için teşekkür ederim

Ben ailenin 'dindar' olduğunu düşünmüyorum öyle olsaydı bir şeyleri dayatmayla yapmamaları gerektiğini bilirlerdi. İslam dini hoşgörü dinidir. Evet kapanmak şarttır ancak zorla yapılan hiçbir ibadetin anlamı yoktur. Önce inandıkları dini iyice bir öğrensinler kafalarına göre kural koymasınlar.. G gulebilmek

Açılınca dayak yeme söz konusu ise ben olsam uzaklarda okurdum, iş bulup oralara yerleşirdim. Daha da dönmezdim. Biliyorum, zor ama imkansız değil. hanmadi Love

zor bir durum, insanın içinde varsa kapanmalı baskıya ne gerek var ki. anne baba bu şekilde olunmuyor işte bir genç kızı içine kapatarak hayata küstürerek anne baba olunmuyor.. hepimiz Müslümanız elhamdülilllah kapalılık yada açıklıkta bitmiyor iş. şöyle bir durum var bildiğim kapanıpta açılmak çok günah tamm ben istemiyorum sevmiyorum alışamadım diyorsunda 3 senedir öyleymişsin. bir nebze kendini iyi hissetmen adına söylüyorum kapalılar için çok güzel kıyafetler var biraz tarzını değiştirsen kapalı olupta çok güzel bayanlar var belki daha mutlu olursun üniversitede de göreceksin birçok kapalı arkadaşın olacak.. benden tavsiye başörtü bağlamanı degişitir kıyafetlerini değiştir tarzını değiştir.