Kendinizi hazır hissetmiyorsanız, başkaları istiyor diye, yaşım geçiyor ileride ya çocuk olmazsa diye çocuk yapmak bana göre mantıklı değil. Rabbim veremeyecekse vermez, verirse verir. Hem daha yeni evlisiniz, yıl bile olmamış. Flört dönemi çok ayrı, evli iken geçen zaman çok ayrı. Bende sizin gibi düşünüyorum, gelirimiz olabilir, ancak kendimi ne zaman hazır hissedersem bebek o zaman olsun ki, mutlu mutlu geçireyim hamileliğimi. Strese girmeden, borç ödendi mi, şu masraf çıktı bu oldu demeden geçireyim zamanımı istiyorum. İlerleyen yaş derken kaça kadar bekleyeceksiniz ki? Bence şuan erken ama bir iki yıla istersiniz gibi geliyor : )

bol bol gezmek evliliğin tadını çıkarmak istiyorum dediğimde bana şu teoriyle geldi bir iş arkadaşım da. evlilikte zaman geçtikçe çiftler tek başlarına hareket etmeye alışıyorlar, sonra çocuk sorumluluğu daha ağır geliyor ve kendilerini hiç hazır hissedemiyorlar. ama çok geçmeden bir bebek olursa yaşam ona göre şekilleniyor, onunla geziliyor alışılıyor diyor. bunu diyen de 7 senelik evliliğinin ardından 37 yaşında ilk çocuğunu kucağına almış bir anne. sanırım bu konuda herkesin bambaşka bakış açıları var.

24 yasinda hazir olmadan hamile kalip dogurmus biri olarak sakin diyorum. Hele araba yokken ve cok borc varken hic yapma.. Hamileyken ve lohusayken girdigim depresyonun haddi hesabi yok, kk'daki arkadaslarim destek olmasa camdan atlardim. O kadar zor ki annelik.. Ben evliligimin tadini cok cikaramadim 1. yil sonunda oldu, cok gezdik ama yetmedi o kadar sure. Iyi dusun, kimsenin lafina kulak asma...

başkaları sorduğunda daha zamanımız var deyip kestirip atmak kolay oluyor ama aile bu cevapla pek tatmin olmuyor. annemin eğer deniyorsanız da olmuyorsa geç kalmadan tedaviyi düşünün demişliği bile var bana. o yüzden kendi aileme işi maddi boyutunu söylemek durumundaydım. bu sefer de ee biz neciyiz demeler başlıyor. TheQueeninthenorth

Kardeş bişi dicem yaanlış anlama zaten cocuk dedğin ha deynce olmuyo herkste once bi saglık problemn var mı yok mu ona baktır derim . push ;

Kendi ailemde olsa, şu an erken olduğunu düşünüyorum. Şu an düşünmüyorum demek çok zor olmamalı. Evlilikleri, ailelerin fikir ve isteklerine bağlı yaşamamk gerek. Hayat senin hayatın. TheQueeninthenorth

Ben şahsen bunu bencillik olarak algılarım bu kararı ortak vermeniz gerek eşini mahrum bırakman doğru olmaz orta yolu bulmanız lazımm.. Birde hiç birşeyin garantisi yok kardeşim istediğin kadar plan, program, maddi, manevi yatırım yap kün der ve dilerse o , olur..

şu anda arabasız olmak bizi çok zorluyor evin yeri bakımından. çok merkezi bir yerde oturmuyoruz. arabayla gitsem işte 10 dk da gidebilecekken uzakta olan durağa yürüme, dolmuşa binme sonra indiğim yerden işe yürüme vs derken 1 saat sürüyor yol en basitinden. araba lüks değil ihtiyaç bizim için. o sebeple ucuz yollu bir şey almak istiyorum. hele bir de çocuk olduğunda arabasız bir hayat düşünemiyorum açıkçası. ev konusu da ayrı bir mesele. çevremdeki herkes ev sahibi olun kirada nereye kdr vs diyorlar ama istanbulda birikimsiz bu iş imkansız. sanki kiradayken bebek sahibi olmak da mantıksızmış gibi geliyor. bilemiyorum...

Ev al. Bebek yap. milletin işi gücü yok sürekli bi baskı derdindeler. 10 senedir tanıdığım 5 senedir evli olduğum insanla yeni bebegimiz doğdu. kim ne dedi diye duymadık dusunmedikte. evlendigimizde sizin gibi borclarimiz vardı. Eşya ve öğrenim kredilerimiz. Şükür onları ödedik ve araba aldık. Hala evimiz yok. Evlilik iki kişilik. Sizin mutlu olacağınız şekilde hayatınızı devam etmelisiniz.

Valla Türkiyede yaşamama sebeplerimden biri de çevre baskısı. İnsanlar başkasının mahreminden bile dambur dumbur rahatça, fütursuzca bahsedebiliyor. Burda insanlar karşıdakini rahatsız etmemek için sevgilin var mı sorusunu bile sormuyor, kimse kimsenin özelini kurcalamıyor. Konuya döneyim hayat sizin istediğinizi yapın. Araba almadan çocuk sahibi olmayın bence sürünürsünüz.

Soyleme nedenim cevremde cok kişi var ha deynce oluyo sanıolar korunuyolar ama sorun ckıo olmuyo o manada Allah gonlune gore versin o zaman

Borç harç varken biraz erteleyin hem daha kaç aylık evlisiniz bu ne acele eşine demiyormusun 7 sene hemen çocuk yapıp evliliğimin tadına varamamak için mi bekledim diye borcumuz bitince düşünürüz de bence yaşında küçük bu zamanda çok zor para yetiştirmek

7 değil, ister 17 yıllık birliktelik olsun, evleneli 8 ay olmuş bebek için erken. İnsanlara maddi kaygılarından dolayı çocuk sahibi olmak istemediğini söylersen tabiki sana alternatif olarak biz varız yardım ederzi derler. Henüz düşünmüyorum demek yeterli. İnsanların isteklerine göre hareket eedemeyiz. Eşinle ortak vereceğiniz bir karar. Oturur hazır olmadığını söyler bi süre planlarsınız. vaveyla Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

soylediklerin bana cok iyi geldi cok sagol yoksa bu sucluluk duygusu beni mahvetdiyor TheQueeninthenorth

Çocuğu çok isteyen biri olarak aylarca gerizekalı gibi korundum. Sonrasında çok istedim. Olmadı... Olmuyor... 2 senedir her gün korunduğum her güne lanet ediyorum. Herneyse. İnşallah böyle birşey yaşamazsınız. Sonradan insan çok pişman oluyor. Heleki eşinin başka çocukları sevdiğini gördükçe.

Bebegi doguracak olan sizsiniz. Siz istemediginiz surece gerisi bos. Zaten kendinizi hazir hissetmeden de yapmayin cocuk.

Mesela bana da İstanbul da ev sahibi olmak delilik gibi geliyor. O kadar para mı verilir eve ya. Artık evler 20 senede kendini amorti bile etmiyor. Elde kalan da eee eski ev. Çılgınlık bana kalırsa. Arabayı lüks görmüyorum ben. Arabasız markete bile gidemeyen bir tipim. Hak veriyorum sana. Bu arada icradan ucuz araba düşürebilirsin bir araştır. İlk arabamızı kafamızda model olmadığından öyle uygun almıştık.

Ben 24 yaşındayım ve 5.5 aylık bir kız çocuğum var bebeğini kucağına alınca inan her şey çok farklı oluyor, annelik iç güdüsü komple bedenini sarıyor ve her bebek dünya ya kendi rizkı ile geliyor. Ama önemli olan senin ne hissettiğin?

Kocana yazık.. Seni sevmiş senden bir çocuğu olsun istiyor fakat sen yurtdışı diyorsun. Adam niyetini baştan söylemiş bence sen biraz hayal dünyasından çıkmalısın canım. Madem böyle özgür hayallerin vardı niye evlendin ki...

Çok doğru söylemişsiniz. Önce maddiyat kaygısıyla erteleniyor, sonra dünyanın parası dökülüyor. Çocuk çok da ertelenmemeli bence. Büyükler sıkıştırdığında hoş karşılanmıyor ama gerçekten boş sözler de değil.

Merhaba, ben de cocuk sevemeyen gruptandim. Yani onlar da bir bireydi gözümde oyuncak gibi sevemezdim kucagima almamk istemezdim. Hem cok büyük bir sorumluluktu gözümde. cocuklari tasan bir sevgi ile sevemesem de cok iyi bakilmasi gerektiginin de bilincindeydim. Mükemmelliyetcilik gibi birsey. Hersey iyi olmali o cocugu ne olursa olsun iyi bakilmali kafasi. Sevgi konusunda icimde hicbir belirti yoktu. Evlendim. hayatim degisti. Yasadigim yere uyun saglamak bir yana dursun acil dil ögrenmem, akabinde okula gitmem ya da ise girmem o arada da ehliyet almam gerekiyordu. Yani isim coktu. evlilik oturmasi da var tabi. Ben hamile kaldim. Bom! Hadi bakalim. Ilk tepkim aglamak oldu ama sevincten degil. ne yapacagim ben diyordum. Hersey bitti, ne yapacagimi bilmiyordum. Üzerine kötü bir hamilelik gecirdim. Cocugum dogdu ama kutsal anne olamadim yani söyle ask böyle ask demedim hic. Sadece onu deli gibi korumak istiyordum. Sorumluluk bende hata yapamam. herkesin karakteriyle de alakali bir durum galiba. Üzerine cok sorun da yasadim yalnizdim. Ama iyiki olmus diyorum. Beni sakinlestiren o oldu. Hayati yasamak icin yarisa girmisim. Yani nedir bu acelem dedim. Neden herseye yetismeye calisiyorum. Sonra öyle bir degisti ki dünyam. Beni sakinlestirdi. planlarimi erteledim. Bir baksa göz acildi sanki üzerimde. tabi aniden olan seyler degil. Ben cirpindikta hayat beni daha da derine cekiyormus. Sonra hayatin akisina biraktim kendimi. yavas yavas yüzeye ciktim. baktigim an hersey netti artik. Ben hayati kovalamayi biraktim. Ha cok zorlandik tabiki de toz pembe degil. Aglama krizleri esinle sarilmayi bile özlüyorsun ama ben buna hayat diyorum. Herseyi kontrol edemem. Bazen sadece oluveririr. Simdi cok baska bir maneviyata sahibim. Daha az endiseli daha cok sabirli. Hayat beni bu sekilde dizginlestirdi. Simdi ne yasarsam yasayayim her türlü zorlugun üstesinden gelecek güce sahibim. Ve kötü seyler yasamaya da devam ediyorum. Hesap kitap da yapacaksin ama hayat bazen kendiliginden gelisir ve belkide ihtiyacin olani verir. Zor. ama hayatta kolay yasamak, bunu amac edinmek insana ne kadar huzur verir. Bana vermiyormus bunu anladim. Inan zor hic kolay degil ama iyiki diyorsun. Tabi benim hikayem bu. Bebegimi kucagima aldigimda 23 yasindaydim. Simdi yine hamileyim isteyerek. Inan yine cok zor. Kendimi erteledim ama kendime cok sey kattim bu arada. Gözümden perde kalkti desem yeridir. Hastane odamda hicbirzaman süslü sekerler olmadi. Ben bu anneligin pamuk sekerini tatli telasindan faydalanamadim da. Etrafimda sevincimi paylasacagim esim harici kimsem yoktu. Ailem Türkiyedeydi. Baska bir yolculuk bu yol. Hayati yasamak adina girdigim yaristan beni aldi. Dinlendim, Sakinlestim. Ikinci bebegimi kucagima alip birkac sene zorlandiktan sonra onlari büyütüp okula baslatip yeniden üniversiteye baslamak planim. Otuzumda genc iki cocuk annesi olmak istiyorum. Para konusunda hamileyken borctaydik iki sene sonra hem arabamiz hem de bankadar birikmisimiz oldu. Herseye hemen sahip olamadik evet. Zordu evet. Ama baska bir dünya, faydalanmasini bilene. Ne olursa olsun kendinizi herseye hazirlikli tutun ve hayati akisina birakin. Gelene merhaba diyin. Planlarinizi da cok ciddiye almayin. Ama bircunuz coksa tabiki de ertelemek de lazim. Diger sorunlar cözülür yeter ki kendinizi hayata birakin.

Sadece şunu söyleyim bebeği kucağına alınca sak diye yuppiiii ben anne oldum diye sevinemiyosun. Direk kafanda karnı doymali altı temizmi uyuması gerek bi derdimi var... gibi ampuller yanıyor ( 10 aylik anneyim ) Emira SY Nirvana Anneler

Biyolojik saat diye bir şey var sizinki henüz çalışmamış. Ben de anlattığınız gibiyim. Eskiden hiç düşünmüyorkrn şimdi biraz düşünmeye başladım ben de şaşıyorum. Baskı hissedersem kısmet diyorum o kişilere ama bu baskıyı yapanlr ne kadar düşüncesiz insanlar. Ben çocuk istemediğimden yapmıyorum ama çok isteyip de yapamıyor da olabilirdim, o zaman nasıl yanar insanın içi sorarken hiç mi düşünmüyorsun? Bazılarına şunu söylemek istiyorum; çocuğum olsun çok istiyordum ama sizinkimi gördükten sonra vazgeçtim. Artık o nereye çekerse Eşinizle konuşun anlaşın kendinizin isteöesi önemli soranlar gelip bakmayacak çocuğa, sonra psikolojik olarak ağır gelirse çocukla siz etkileneceksiniz millet değil. Cehennem başkalarıdır. R

Allaha sukurler olsun maddi acıdanda biz ıyıyız ama o halde istemedim korktum anne olmaktan, butun arkadaslarım evlilik cocuk hayli kurarken siz manyakmisiniz diyen ben hepsinden once evlenip cocuk yaptim. Ancak ve ancak bebek olunca mecbur hazir hissediyorsun Uyumaya zamanim yok, ve bebekte kısmetıyle geliyo benim oglum beraketle geldi birde arkdasim benim oglum maddi acidan sansli ama yarın ne olacak belli mi? Ulkenin hali ortada basimiza neler geldi. Sen ona bakmakla zorunlusun elinden geldigince gelecegeyle ilgili birikm yaparsin ama o hayatını calisp okuyarak kazanmak zorunda hazira konmicak inan bana oyle olanlar daha bAsarılı babalarına guvenıp okumayanlar cok mwcbur kalinca ayakta durmak zorundLar ornek ben

Aşırı romantik biriyseniz olabilir. Şahsen ben değilim. Kazayla hamile kaldım. Eve gelen komşulardan biri gözleri dolu dolu demişti ki ; ağladın dimi onu görünce, nasıl bi duygu ama insan tutamıyor kendini'... mal mal baktım suratına. Nedense o mucizevi anı ben yaşamadım. Sevindik, sevdik tabi ama 24 yaşında anne olmaya hiç hazır değildim. Şimdi kızım 8 aylık onu çok seviyorum ama gerçekçi olmak gerekirse hala çok erken anne olduğumu düşünüyorum, 'ayy iyiki de olmuş keşke daha önce yapsaymışım' hiç demedim. Daha önce çok bebek baktığım için hiç zor da gelmiyor. Ama psikolojik olarak zorlanıyorum; eş, gelin olmaya bile yeni yeni adapte olurken birden anne oldum. Hazır değilseniz yapmayın. Olacaksa zaten olacaktır bigün. Bu gün yapmadınız diye, yarın anne olma hakkınızı kimse elinizden almayacak.

Ay bu insanlarin çenesi hiç durmaz. Beni de yediler yillarda 3.5 sene sonra oldu bebegimiz, biz esnafiz esimle birlikte çalışıyoruz iş yerine gelen müşteriler bile cocuk soruyodu bana artik korkuyodum sokakta yururken gecenler cevirip cocuk var mı? Niye yapmiyonuz? Diyecek diye

Bende anne değilim :) ama iç güdüsel olarak bir annenin çocuğu için en iyisini arzu etmesini anlıyorum. Bir de bizim toplumumuzda kıyas çok fazla. "Onun çocuğunun okulu, maması, odası, bakıcısı pahalıysa bizimde pahalı olmalı" tarzında bir inanç oluşuyor annelerde. Gerçi bu bir çok konu da böyle. Fakat böyle böyle asıl meseleden uzaklaşılıyor gibi geliyor bana da. Kanaati bilen, mutlu olmayı başarabilen, ruhsal anlamda kendine yeten çocuk yetişmiyor gibi geliyor. Her istediğini kolayca elde eden, hayal etmekten uzak, sabırsız ve kısacası şımarık bir nesil yetişiyor böylece. Ki bunu her anne çocuğuna yapıyor, imkanı olan/olmayan hepsi. O yüzden asıl meselemiz keşke çocukların maddiyatından ziyade maneviyatı olsa.. Ama bunun için önce bizim önceliklerimizin değişmesi gerekiyor sanırım. Umarım tüm çocukların mutlu olduğu bir dünya da yaşarız bir gün.

Ben de 27 yaşındayım.1 buçuk yıldır evliyim. eşim ve eşimin ailesi çok istiyor ama ben hazır değilim. Eşim için yaparım herhalde yaparsam. Çünki bu gidişle ne zaman hazır olacağım belli değil

henüz senin zamanın gelmemiş zira bebek olunca ben daha şunu bunu yapacaktım kısıtlandım duygun oluşacak insanlar bebek sana uyar vs diyorlar ama bizde biz çocuğa uyuyoruz zira o korunmaya muhtaç olan taraf atıyorum yazın o istiyor diye sıcak denize gidiyoruz o olmasa biz kuzey egede soğuk denizde oluruz vs vs uzak gezme tozma en az 10 yaşına gelsin sonra diyoruz zira küçükken gittiği yerleri hatırlamadığı için o da görsün hatırlasın istiyorsun vs vs ancak maddi olarak çocuk tabii külfet ama her şetyim olsun sonra çocuk da ütopik hamile kaldığımda evimiz vardı para dışındaki sebeplerle satıp kiraya çıktık sonra tekrar aldık vs vs ev araba vs her zaman alınır satılır huzur ve sağlık olsun yeter evet bebek maliyetli hele istanbul da daha da maliyetli olabilir zira oğlumun kreşi geçen sene 1000 tl idi mesela ekstralar hariç yani servis vs olsa 1500 ü bulur rahat ymeesi içmesi giymesi gezmeis vs yok bu hesapta ama paramı biriktireyim sonra çocuk yaparım da gerçekçi değil zaten yeni evlisin az daha tadını çıkar, için biraz daha rahat olsun borç harç azalsın o zaman denersin denersin zira garanti yok ama yaşın gençken de yok yaşın 40 ken de yok o garanti

Aynı seylerı ben yasadım ve hic bir zamam kendini hazır hissetmiyorsun ben şu anda 26 yaşındayım ve anneyim iyikide olmuş diyorum anne olduğun anda annelik duyguları hissediyorsun ben hiçbir zaman anne olma meraklısı olmadım Ama iyikide olmuş eşim çok istemişti kariyerim için çocuk yapmak istemedim ve şu anda çocuğum bırakıp çalışmak istemiyorum . push ; TheQueeninthenorth

Lütfen böyle düşünmeyin eşinizide ikna edin. Ortada suçlu yok, çocuğunuz olsa bile eşinizin rahatsız olmasını istemezdiniz sonuçta. Nasibinizde varsa bebeğiniz olur, bu yöne düşünün. Geçmişe çare yok. Şuanda eşinizle el ele verip bu hastalığı atlatmaya bakın. Yani birde şu var, Allahtan gelen hastalık yüzünden geçmişte siz bebek istemediniz diye sizi suçlayan bir eş var.

ben de 30 yasindayim, 2 senedir evliyim, bir istiyorum bir istemiyorum, gercekten ben de anlam veremiyorum bu hallerime. bazen cok cocuk istedigim zamanlar oluyor, bazen de hamile olma dusuncesinden korkuyorum.. biz esimle evlendigimizden beri cok iyi gezdik, hala da gezmeye devam ediyoruz. sanirim biraz "duzenim bozulacak, istedigim gibi hareket edemeyecegim" korkusu bizimki. onun icin ben cok iyi anliyorum. Cevremde kendini hazir hissetmeden hamile kalan arkadaslarim oldu ve hepsi lohusa sendromuna girdi. Hepsi "uykusuzluk cok zor, surekli emziriyorum, hayatim tumden degisti, disari bile cikamiyorum" diye dert yandilar. Aksi gibi en hazir olan, en cok hamile kalmak isteyen arkadasim da en kotu lohusa sendromunu yasadi.. Iste bunlarin hepsi de haliyle gozumu korkutuyor. Sanirim hicbir zaman tam olarak hazir hissedilmiyor. Cunku cocuk gercekten cok buyuk bir sorumluluk ve evet, kesinlikle duzeni tamamen degistiriyor. Benim size tavsiyem daha evliliginizin basindasiniz, 8 bucuk aylikmissiniz henuz. Bence en azindan 1 bucuk yilinizi tamamlayip, biraz daha seyahat edip, kendinize vakit ayirip ondan sonra konuyu tekrar dusunun. Umarim hakkinizda hayirlisi neyse o olur.

Yaşınız çok genç ve daha yeni evlisiniz. Biraz evliliğin tadını çıkarın derim.. Henüz 6 aydır anneyim :) çok zor ama dünyanın en güzel şeyi.. Çocuk olunca hayatını bitirenlerden değilim,6 ayda kaç yer gezdi minnoşum bilmiyorum.. Tatilden gece gezmesine kadar herşeyi yapıyorum minnoşla, arabasında uyuyor şimdilik :) ama hep bi stres var.. Uyandı mı? Saat kaç, acıktı mı? Altına mı yaptı? Kafa rahat değil.. İlk defa geçen hafta bıraktık dışarı çıktık ve geceyi ayrı geçirdik.. Yine hep onu düşündüm.. Annelik zor yani.. Senin yerinde olsam 30'a kadar keyif yapar ondan sonra çocuk yapardım.. Tamda öyle yaptım :)

Daha çok yeni evlisiniz.. Kendinizi hazır hissetmiyorsanız, eşinizden 3 sene müsade isteyin. Bu 3 sene içerisinde de borçlarınız biter. İstediğiniz arabayı alır. Birikim de yaparsınız. Gezer, tozar. Eşinizi daha yakından tanımış olursunuz.. Bende 26 yaşındayım, 4 bucuk senelik evliyim. Daha bu sene çocuk fikrine sıcak bakmaya başladım. Kendini hazır hissetmen çok çok önemli. Bana da elalem, özellikle eşim tarafı neler neler söylediler.. Hiç de umursamadım.. Miletin tek görevi, kendi gibi olmayanları eleştirmek..

Küçüklüğümden beri hayalim hep anne olmaktı. Ben anne olmak için doğmuşum diyebilirim. 26 günlük anneyim ve Bebeğimin herşeyiyle kendim ilgileniyorum, ne annemi ne kahinvalidemi bu ise karistirmak istemedim. Esim de bir yere kadar yardımcı oluyor ama ben şikayetçi değilim. Tek sorunum onu bırakıp çalışmaya başlama düşüncesi şimdilik... Bence anneliğe hazır hissetmeyen bir kadın için annelik çok çok çok zor birşey olurdu. Yıllarca isteyenler bile anne olunca sendromdan çıkıp sendroma giriyorken istemeyenlere ne olur bilemiyorum. İnşallah maddi manevi kendinizi en hazır hissettiğiniz zamanda anne olursunuz siz de... Feraceli

ben de tam olarak böyle düşünüyorum aslında. 30 dan önce bulaşmayın diyorum aileme ama o zamand a ya olmazsa lafları başlıyor. yaş ilerledkçe tüp bebek şansı da düşüyormuş diyorlar... daha 8 bçk aylık evlilikte ya olmazsa kafasına soktular beni aklımda yokken...

Bir çocuk lüksten anlamaz, lüksü arzulamaz. Lüksü arzulayan biziz. O sevildiği güven ortamı içinde büyüdüğü bir aile ister. Bu gün Afrika ya baktığımızda üstünde elbisesi olmayan ama kameralara gülücükler öpücükler atan bebeler görüyoruz. Bir çoğu tüm yokluğa rağmen bizden daha mutlular. Çocuğunu a okuluna değilde b okuluna gönderirsen daha kötü bir insan daha mutsuz bir çocuk olacak diye bir şey yok ki. Sen çocuğunu a okuluna göndermek için kendini çalışarak heba edip onun asıl ihtiyacı olan sevgiyi güveni sabrı ona gösteremezsen asıl o zaman o büyüdüğünde problemli bir yetişkin olur. Bir de bu "iyi" nin sonu yok. Piyasada hep daha iyi bir okul, daha iyi bir kurs daha iyi bir öğretmen olacak. Daha iyi mama, daha iyi doktor olacak. Karun kadar zengin olmadıkça bu daha iyinin sonunu göremeyiz. Velhasıl kelam, maddi kaygılardan ziyade manevi kaygıların olsun derim

Aynı yaştayız seninle 7 buçuk senelik sevgiliyken de evlendik. Ben de 1 senedir evliyim. Tek farkımız biz eşimle yeni birlikte yaşamaya başlayacağız. Eşim de evlenmeden önceden beri çocuk fikrini sürekli dile getiren bir insan. Ben de istemiyorum. Çünkü plancı ve kontrolün elimde olmasını seven biriyim. Düğün için çektiğimiz kredi borçları devam ediyor. İkimizin de kazancı iyi ama gider çok fazla. Araba istiyor, ev almak istiyor hem de hemen bebek istiyor. Bunların hepsinin biranda bir arada olması mümkün değil. Bunca borç varken bebeğim olursa onu 3 aylık bırakıp işe dönmek istemiyorum. Bırakmasam eşimin maaşı borçları ve ev kirasını karşılar. Bu sefer yemeye ekmek bulamayız. Ama eşim bunları hiç düşünmüyor. Daha yeni aynı eve gireceğiz anlaşabilecek miyiz diye kaygılarım da var. Ya olmazsa nerden garantisi var olacağının hemen diyor eşim bana. Ama bence yazgımızda zaten bebek yoksa şimdi de vermez Allah. Bebeğin sorumluluğunun büyük bir kısmı annede olacağına göre anne karar vermeli bence. Ben kendimi ne zaman hazır hissedersem o zaman düşüneceğim bebek işini. Herkese eşime dahi kulaklarımı tıkadım. Bizde de annem anlıyor bir tek beni diğer kalan herkes baskı yapıyor. Ama ben umursamıyorum sen de kalbinin ve mantığının sesini dinle bence. Hazır olmadan gelen gebelik psikolojini bozabilir.

Hazır değilsen kim ne dese boş. Hazır olmadığın sürece kimse anne olan için baskı yapamaz. Fakat eşinin ve ailenin bebek isteği de çok normal. Ama mal mülk konusunda katılmıyorum. Şöyle ki diyelim ev aldın borç nerden Baksan on sene. Araba dersen daha ucuz ama bunlar olduğunda yine kenara giderin kadar para atmayacaksın zira gider de parayla aynı oranda artıyor. Rızkını allah verirci değilim. Verir de o mimaxari araba rızk değil. Para mal mülk evet gerekiyor ama iyi birer iş varsa ve borç dağlar kadar değilse kendini hazır hissettiğinde düşünebilirsin. Korkacak bir şey yok hallolur. Bu arada gençsin de. Ama b planı olarak kafanda çocuk sahibi olamama ihtimalini de tutmalısın. Şak diye niyeysenolmuyor valla. Kaçmıyor ama ufak da olsa ihtimal

aklımda eğer anne olacaksam 30 umdan önce olmam düşüncesi vardı. yani bi 3 sene sonra düşünmeye başlayacğım en geç orası kesin =) he ama bebeğim için istediğim maddi güvence 3 sene sonra olacak mı sanki? orası da muamma tabii... TheQueeninthenorth

Benim fikrim çocuk çalışmalarına başlaman yönünde. Insallah hemen olur ama çok isteyince olmuyor. Şimdi o kadar da takmiyorken başla derim. Ben korunmasz 2 yil snra hamile kaldım. O zamana kadar çektiğim acıda cabası. Arkanda ailen yanında iyi bir eş olduğu sürece hicbirseyin zor gelmeyecegi kanısındayım. Hem çocuk dediğinde hemen doğmuyor kı. Olmasi ve hamilelik minimum 13 14 ay. Katar kesinlikle senin ama çocuğun rızkıyla geldiğini düşünenlerdenm. İnşallah Rabbım yardimcn olur.

yavrum sen daha cocuksn ya milleti bosver bende 7 senelik evliyim olursa olur olmazsa allahtan ama bende ilk 5 6 yıl hic istemedim düsünmedim yani cocuk icin kendi ruhum cocuktu kı 29 yasındayım yani 7 senelikte evliyim yap diyenlere cok istiyosan sen kendin yap dedim insanlar senin bıyun buktugunu anlarsa felaket laf yapar ama sen sen omuzlarn dık kimseyi ilgilendirmez daha cokkk gencim düsünmüyorum deyip kestirip atarsa konusamaz limoncu28

kimseye bakmayin kendinizi hazr hissedin bu konuda esinizi ikna edin ama birde sorununuz olmadigina emin olun bizde ayni hatayi yaptik bir yil ugrastim gebe kalmak icin

Öncelikle evlat sahibi olmayı kendiniz istemelisiniz inanın çocuğa maddi olarak yetersinizde manevi olarak istemeden baskıyla olursa işte ozaman yetemezsiniz tek çocuğun okadar masrafı olmaz en azından düzenli maaşı olan insanlar için çok sorun olmaz TheQueeninthenorth

Ha bu arada yaş konusunda çok absürd bir şey söyleyeyim. Gebelikte down sendromuna bakılan bir test var ya. Benim orada en sıkıntılı yaş faktörüm sıkıntılı çıktı. Diğer faktörler 1/10000 yaş 1/910! Yaşım 25! Meğer tıpta 24 üzerine daha riskli bakıyorlarmış. Dr günümüze uygun olmasa da böyle dedi. Kendimi hiç bu kadar yaşlı hissetmemiştim Hazır olmayı çok erteleme yaşlanıyoruz

Benden de aynı beklentiler artmaya başladı. Ben de önce birikim taraftarıyım illa ev araba değil ama kenarda bi 20-30000 olsun ki sağlık giderleri için doğum için filan. Şimdi yavaştan düşünmeye başladık ama hayırlı evlat olsun, hayırlı olmayacaksa olmasın daha iyi. Çocuğu olan kadın toplumun gözünde level atlıyor. Milletin sevişip spermiyle yumurtasının birleşme olayı milleti niye bu kadar alakadar ediyor anlamış değilim. Senede bir defa gördüğüm akrabalar çocuk soruyorlar sanane arkadaş beşiğini sen mi sallıycan bezini sen mi alıcan? Ben işi bırakınca kredimi sen mi ödüycen?

Son soruna cevap vereyim kucağına alınca havai fişekler patlamıyor öyle mucizevi bir sevgi hissetmiyorsun çoğu kadın bu nedenle bunalıma giriyor kimseye anlatamıyor eski hayatını özlüyor Ama emek verdikçe Zaman geçtikçe seviyorsun ne Zaman minik gülmeye başlıyor anne anne diyor işte o Zaman onu Can'ından çok seviyorsun

söylüyorum aslında. ama benim çok fazla düşündüğümü söylüyor. 7 yaşına gelince tamirciye veririz çalışır o da kendi ekmeğini çıkarır vs gibi saçma sapan espri derdinde. ciddi konuşulmuyor bu mevzuda adamla.

15 temmuz günü yaşananlardan sonra en azından bu ülkede çocuk doğurmak istemediğime çok eminim artık...

Ne borç, ne almak istediklerimiz, ne gezmek istediğimiz yerler... Hiç birinin sonu gelmez. Eğer maddi olarak çok kötü durumda değilsen ki değilsin, bende çok erteleme derim anneliği. Çünkü işi dolayısıyla zaten çocuklarla haşır neşir olan biriysen emin ol ki çok tatlı bir anne olursun. Bir de çocuk meselesi ha diyince de olmayabiliyor, öyle olmaz tabi inş ama olursa o süreçlerde çok yıpratıcı olur. Kısacası doğur gitsin bacım :) Önünü ardını çok düşünme, burası dünya.

yillarca ben de ayni baskiyi gordum.. bizim ailelerden yana yoktu ama cevre & kiyamam esim... cocuklara cok. duskun.. ama bekledim. neredeyse 5 yil dolacak evliligimizde. henuz yeni hamileyim. ev aldik, araba aldik, borclarimiz bitti, gezdik tozduk ictik kudurduk, yurtdisi tatillerine ciktik, safari yaptik.. en onemlisi ben kendimi annelige hazir hissettim, sonra hamile kaldim.. ben de senin gibiydim baslarda. hayata doymadan hazir hissetmeden yapma.. en cok sorumluluk senin ustunde olacak cunku. ne anneanne babaanne ne de baba.. hele o cok baskilayan cevreye dur azicik sana birakayim o kadar istediniz de bakalim ne yapacaklar :) yalniz kontrollerinizi olun. iste ben orda cahillik ettim :) sukur cok beklemedik ama esimin sperm sayisi azmis tup bebek yaptik :) bol. sans

Bence çevreyi değil eşini ikna etmelisin. Ben dışarıdaki sesleri duymam da o açıdan söyledim. Eşine tarih de verme, şu anda mutlu olduğunuzu bir bebenin size bazı konularda engel olabileceğini düşündüğünü söyleyebilirsin.

Sizinle aynı yaşta ve 8 yıllık evliyim. Kendi ailemde bebek lafını hiç duymadığım halde eşimin çevresi bu konuda epey baskı yapıyor ama bir kulağımdan giremeden diğerinden çıkıyor. Yani çevre baskısı sizi hiç ilgilendirmesin bebek konusunda. Bebek için iki tarafın da hazır olması gerekir. Ama kadının hazır olması daha önemlidir. Doğuracak, bakıp büyütecek olan kadındır çünkü. Hazır olmadığımı düşünsem bir 8 yıl daha yapmazdım çocuk. dingindeniz Yeni bir hayat

benimde dinginleşmeye şu herşeye müdahaleci yapımdan kurtulmam lazım beni tarif etmişsin resmen ama bebek için henüz cesaretim yok maddi manevi kaygılardan ötürü dilerim olduğu zaman bende daha güzel pencereden kucaklarım hayatı.. D damdan

Bebek ha deyince olan bişey değilki.. Bir yıldır istiyoruz tık yok Maddiyatı düşünmeyin psikolojik olarak hazır hissettiğiniz anda korunmayı bırakın.. Olur - olmaz o Allah'a kalmış.. All is

sanırım benim hazır olma sürecim maddi olarak biraz daha rahatlamayla beraber gelecek. şu anda kenara zor para atarken bebek olduğunda herşeyden iyice kısmak zorunda olmak, daha ev ve araba olmadan, en azından biri olmadan çocuk sorumluluğu üstlenmek mantıklı gelmiyor.

Daha yeni evlisiniz, bu açıdan bakınca erken. Ama 7 senedir birlikteymişsiniz yani gezip tozmanın tadını çıkarmışsınızdır herhalde. Uzun ilişkiden sonra evlenince hemen çocuk bekleniyor. Ben de öyle düşünüyorum aslına bakarsan:) Gezemeyiz, seyahat edemeyiz diye düşünüyorsan, çocukla gezen blogger ları izlemeni tavsiye ederim. İstedikten sonra her türlü oluyor. Çocuk nasıl alışırsa öyle büyüyor.

hakli olabilisin ama ben artik evli ciftlerin evliliginde buyuk problemler fiziksel siddet veya her gun agiz dalasi kavga gibi yada ekmek olamayacak yada temel maddi ihtiyaclarini karsilayamayacak kadar maddi sikintilari yoksa 1 veya 2 sene icinde cocuk dusunme taraftariyim. birde su var artik bu verikosel gibi erkek te veya kadinda infertilite problemi yayginlasmaya basladi. birazda bu yuzden artik bu görüsteyim

3yillk evlilikten sonra 28inde ikiz annesi oldum. Ayni senin durumundaydim. Hazir degilim, maddi olarak tam degilim, gittigim benelux turuyla kaldim. geziler yapacaktim, herseye doyacaktim, esimin bitmek bilmeyen sinavlarindan kurtulup birbirimize doydugumuz anda yani 30 yasinda tamam diyecektim.. Gelgelelim esimin eee daha ne kdr bekleyecegiz, neyi bekliyoruz, herkesin cocugu oldu hani biz?, cocuk bize dede mi diyecek?cocuk dusunmuyorsan niye evlendik ki evlilik soyun devamini saglar vsvsvs.. cocuk gorunce icim gidiyor, benim niye yok... kaldi ki 5_6aylik tedavi sonucu nihayet oldu.. Sonucc? Benim açımdan husran.. Esim geceleri uyanmiyor, daha alt degistirmeden bi haber. 8ay oldular. isten gelir sever, eglenir ve biter. Ben cok yoruluyorum. halen daha hazir degilmisim. cogu zaman keske olmasaymis diyorum.. Dertsiz basima dert almisim, ustelik ikiz oldu aptalligima hic doymiyim ben diye debeleniyorum.. Ne disari cikabiliyorum cok fazla, ne de cocuklarla oyun oynamasini.. Cunku kucagim hic bos kalmiyor, birini yatiriyorum digeri uyaniyor.. ikisi ayni anda acıkıyor, birinin altini alirken digeri basliyor aglamaya.. Biriyle oynasan digeri mahsun kaliyor.. gun sonunda enerjin tukeniyor saat 10 olmus uyuyakaliyorsun.. bebekler agliyor, sen uykusuz.. Bu evin yemegi var, temizligi var.. bunlari ben yapmiyorum bile annemle kv yapiyor.. Ikiz oldugundan mi yoksa bebek sahibi mi olmak zor bilemedim.. Daha "iyi ki olmus, gec bile kalmisim.." diyemedim.. Insallah ben de kurarim bu cumleleri.. Tavsiyem, cevreye bakma. Esinin de cenesini kapat.. Anne ye cok is dusuyor, yorulacak olan, emzirecek olan, altini temizleyecek, yemek yapacak olan sensin!!! Kendini dusun. Esin sana yardim edecek miymis_ki evet dese bile yalaaannn? Sen cocuk istesen kolaylikla kalkarsin altindan. ama esim mutlu olsun, cevrem sussun dersen ben gibi kalirsin ortada:) 30 u bekle.. Allah nasip ettiyse 40inda da verir. ha vermezse de vardir bir hikmeti.. Herkesin cocugu olacak diye bisey yok.. Kendi hazir hissettiginde yap bence. dogurmakla is bitmiyor, sonrası cok yorucu..

Bnde siz gbi dusunuorum kesnlkle haklısınız artk dunya baya değişti hastalıklar arttı hemen cocuk sahbi olmak zorlaştı bnde oyle snaıyodum hemen olur sanıyodum ama hala bekleyenlerdenim...

Evet tabi, herkesin dusuncesi farkli ve o da dogru bir bakis acisi bence. zamanla insan rahata da alisiyor. Suan cok rahatiz, isten eve geliyoruz, yemegimizi yiyoruz, istedigimiz filmi acip izleyebiliyoruz, canimiz sıkılırsa hadi biraz disari cikip hava alip gelelim diyoruz.. Istedigimiz tatil planini istedigimiz an yapabiliyoruz. Bunlarin yerini "bebege endeksli bir yasam" alacagi korkusu zaten benim icimi kemiren. Yoksa eminim dunyanin en guzel seyidir, ve eminim Allah o sevgiyi de beraberinde veriyor. Benim de ailem inanilmaz baski yapiyorlar. Esim sen ne zaman istersen diyor neyse ki. Ben de bilmiyorum, cok kararsizim. Umarim dogru karari verebiliriz.

Yadırgamayın beni ama bu kadar kontur garantici olmak da niye? Neyin garantisi var ki şu hayatta... Zaten siz hazır olunca bebek de ben geliyorum hemen demez Herşey imtihan. İnşaallah sonra dan pişman olmazsınız

Bnde evliliğimin ilk aylarında senin gibi duşunuyordum. Bizde 5 yıllık birliktelik ardından evlendik ve sadece evliliğin tadını çıkarmak vardı aklımda. 6-7 ay sonra herkesin çocuk sorusu uzerine acaba olmazsa diye kuşkulandım ve çocuk denemelerine koyulduk. Yaşım kuçuk olmasına rağmn gerçkten olmadı.. Ve heray oldu mu olmadı mı duşuncesinden evliliğimden zevk alamaz oldum. Sonra 2 defa duşuk yaptım falan filan derken çok yıpratıcı bi sureçten geçtim. Ve şuan anlıyorum ki çocuk olmadan onceki yaşantım sevgililik halimden farksızmış gerçkten.. Bizi birbirimize tamamıyla bağliyan şey çocuk oldu. haa bu arada daha tam doğmadı, karnımda ama bu bile yetti yani... bnce sende ufaktan duşunmeye başla çunku aksilikler olursa çok çok yıpranıyorsun.. fakat bu derin bir

enindensonunda o duyguyu yasicaksin. tabiki Allah izin verirse. eminim guzel bi duygudur. ama tabikide senin. kendini hazir hissetmen herseuden onemli. bence yavas yavas adapte olmaua calis. sevdigin insanla. ortak bir parcan olmasi cok mukemmel. bi duygu olmali. ben anne degilm. henuz. ama sevdigim. insandan cocugum olacagno hayal ettgmde. bile heyecanlaniuorum. Allah buyik rabbim rizkini verir elbet. ama dedgm. gbi herseyden onemlisi senin kendini hazir hissetmen manevi olarak. cunku buyuk bi sorumlulk

Eşiniz bence size haksızlık yapıyor. O hastalığı siz oluşturmadınız sonuçta. Yaşanacağı varmış. Belki yıl önce çalışmalara başlasaydınız o zaman da başka bir problem çıkacaktı? Yok mu sanki sapasağlam sağlıklı olup çocuğu olmayan.

Haklısın bence hazır hissetmiyorsan çevreye kulaklarını tıkamalısın Benim etrafımda da var malesef bana baskı yapmaya çalışan ama kesiyorum seslerini herkesin çocuğu olmak zorunda değil Bende hiç istemiyorum hayatımı ne güzel yaşamak varken niye hayatım kısıtlansın ki ayrıca böyle bir dünyaya çocuk getirmek ne kadar mantıklı bir sürü sebep sayabilirim Allah isteyenlere versin ve başta ben olmak üzere istemeyenlere vermesin inş

evet anneye o mucizevi duygular veriliyor bunda kuskun olmasin. hamile kalmak isteyince ha deyince olacakmi bunu da bilmiyorsun. evlendim uc sene sonra hamile kaldim. ilk sene esim istemedi.2. sene ben istemedim. sonra nasib oldu 3. sene. besinci seneme girerken bir yasina geldi kizim. cocuk konusunda gec kaldigimi dusunuyorum. hele hele esinle sorunun yok ise mutluysaniz ertelemeyin. evlat cok baska.. bende de sizi gibi evladim olsun aski falan da yoktu hissizdim. simdi hayatimin anlami sensin dedigim kizim var..

Oncelikle maddi durumdan cok kendinizi hazir hissetmelisiniz. Kari koca calisiyorsunuz borclar bile olsa 9 aylik hamilelik surecinde her ay bir iki alarak hazirlik yaparsiniz cok sorun olmaz. Bizimde ev borcumuz var arabamiz yok ve benim 5 aylik bir bebegim var. Arabasiz calisan bebekli bir anne olmak cok zor ama bize de aileler siz yeterki dogurun her turlu destek bizden demisti. Simdi haftasonu kayinbabam hafta ici benim babam arabayi bize veriyorlar. Daha birgun arabasiz kalmadik. Gezilecek ulkeler bitmez. Bende sizin gibi dusunurdum sanki cocuk olunca eve kapanacagim o yuzden cocuk olmadan gezebildigim kadar gezeyim diye. Simdi 5 aylik bebegimle dun fransadan geldik. Esimi egitime cagirdilar bende pesine takildim. 5 aylik bebekle olur mu olmaz mi derken gayette oldu. Zor olacak kisimlar icin buraya konu acip fikir aldim. Esim zaten hep destekci. Cani sikilip mizildanmaya baslayinca aldi elimden sakinlestirdi. Yani onemli olan sadece kendinizi hazir hissedebilmeniz. Digerleri bahane degil. Cunku dogar dogmaz sihirli bir degnekle icinizden annelik duygulari fiskirmiyor. Yukarida bir arkadas deginmis. Zamanla vakit gecirdikce o size guldukce anne dedikce kucaginizda uyuyup huzur buldukca baglaniyorsunuz. Kendinizi hazir hissetmeden hamile kalmayin.

bide su var sorun ciksaydi bile en azindan beni bu kadar suclamazdi psikolojim iyice bozuldu bu aralar hele amaliyat stresi O

Çocuk güzel bir duygu ama anneninde hazır olması gerekir. Bende başta pek sıcak bakmıyordum. Geri çekilme yöntemi ile korunuyorduk. O ay bir kaç kez kaza oldu. Kendime kesin bu ay hamile kaldım gözüyle bakarken baktım olmadım. Ya tamda yumutlama döneminde kaza olmuşken neden hamile kalmadım diye düşündüm. Sonra çocuk yapalım dedim. Bu seferde çocuk olmuyordu. Şimdi iyi kide yapmışım çocuk olmama stresi tam bir facia her ay stres yapıyordu. doğum yapalı 8-9 ay oldu. İkinci içinde çalışmalara başlayıp çocuk işini tamamen aradan çıkarmayı planlıyorum. Hatta bu sefer tüpleride bağlatacağım.

Olmayacaksa olmaz zaten.. Bende doğum kontrol hapı kullanıyorum diye olmayacağını düşünüyorlardı.. 2. Ayda hamile kaldım.. Kısmet işi bunlar, dünyaya gelecekse o can engelleyemezsin. Eğer olmayacaksada kendini paralasan boşa. Ya olmazsa diye evlendiğimiz günden başlayalım ozaman çocuk yapmaya.. Yaşın ileri olsa evet haklısın derim ama yaşın daha çok genç.. Şimdi benimde yaşım ilerliyor ya ikinci çocuk olmazsa diye hemen mi yapayım :)

dürüst konuşucam milletin demesiyle yapılacak bişey değil bu bebek eşinde dahil buna. bütün vücudu ve hayatı değişen sen olucaksın hayatındaki planları ve hayalleri hesaplayacak bunlardan en büyük değişikliği senin dünyan alacak. insanlar sanki hayata geliş amacın evlenmek çocuk yapmakmış gibi davranıyor. bende senin gibiyim sanırım az biraz odun bulur beni herkes. hormonlarım bile çok duygusal yapamadı beni kısacası. ama kendim istediğim zaman bebek planladım çocuğuma herkes bakmak istiyor ama madem ben doğuruyorum ben bakıcam sizin şımarttığınız çocukla uğraşamam bide kimseye bunun için minnet edemem dedim. maddi olarak bayağı sarsıyor çünkü hiç yoktan bir hayat getiriyosun dünyaya ve verebileceğinin en iyisi olsun diyosun tabiki. kısaca eşin ve sen ciddi olarak planlama yapmazsanız altından kalkılacak bir sorumluluk değil. bide hazır olmadığını söyleyen bir insana yok içinde kıpırdayınca hissedersin yok kucağına alınca anlarsın demek tuhaf değil mi? her insan her hamilelik her anne aynı değil sonuçta büyük bir karar bu düşünmeden planlamadan atılmak delilik. karşındaki senin bu önermene bir dakkalığına acaba deyip bu işin altına girse ve sonra çok zor bir hamilelik ve lohusalık dönemiyle karşılaşsa sorumluluğunu alabilecek misin yani?

Hiçbir zaman bebek gördüğünde eriyip biten, annelik duygusunu tatmak isteyen biri olmadım aslında. Zamanında okul öncesi yaş gruplarıyla çalışmış, şu anda lisede öğretmenlik yapan biri olarak çocuklarla çok fazla iç içe oldum. Ama hiçbir zaman kendi çocuğumun olması nasıl bir his bunu hayal etmedim. Bu fikir bana çoğu zaman maddi manevi külfet gibi geldi. 27 yaşındayım. 8 buçuk aylık evliyim. 7 senelik beraberliğin ardından evlendik. dünyanın en anlayışlı, sorumluluk sahibi insanıyla evli olabilirim. evlenmeden önce ne kadar çok çocuk istediğini hep söyleyen, evlendikten sonra da bu isteğini hep yineleyen biri eşim. Direk söylemediği zamanlarda ise alttan alttan bu fikri empoze eden biri. Hatta çoğu zaman annemle ortak çalıştıklarını da düşünmüyor değilim =) Bayramda biri 2 aylık diğeri 4 yaşında iki çocuğu olan bir akrabamızla birkaç gün geçirdik. Çocuklara nasıl deli olduğunu o zaman daha iyi gördüm. O zamandan beri iyice dilinden düşmez oldu bu mevzu. Benim ailem bana açıkça torun istediklerini söylüyor, eşimin ailesinden de ben direk duymasam da istediklerini biliyorum. Çevremde çocuk sahibi olan arkadaşlarımın sayısı oldukça arttı. Bana da sürekli geç kalmamam vurgusu yapılarak söyleniyor çocuk sahibi olmanın güzelliği. Bütün bunlar iyi güzel. Ancak ben ayaklarını yere sağlam basmayı seven biriyim. Zaten bu kadar çok sevdiğim, eşim gibi düzgün bir insanla bunca yılın ardından evlenmemin sebebi de bu. Kendimi bir şeye hem maddi olarak hem manen hazır hissetmeliyim. İkimizin de iyi birer işi var, kazancımız iyi. Ancak harcamalarımız da bir o kadar fazla. Kiramız yüksek. Eşya borcumuz var. Hem banka kredisi hem öğrenim kredisi ödüyoruz. Bu sebeple kenara zor para atıyoruz diyebilirim. Arabamız yok, oturduğumuz yer sebebiyle arabaya çok ihtiyacımız var. Yaz bitmeden ucuzundan bir araba almaya niyetliyim. Kendimize ait malımız mülkümüz, çocuk için birikimimiz olmadan çocuk sahibi olma fikri bana çok abes geliyor. O sebeple çevremdekiler böyle kalp kalp bebek derken ben bunlar neden bahsediyor şeklindeyim. Maddi mevzular açılınca o mantık abidesi eşim " sen dert etme çocuğumuz en iyi şekilde büyür"den başka bir şey demiyor, nasıl olacaksa. Benim ailem çocuğa maddi yardım edeceklerini söylüyorlar, annem yeni emekli oldu. Bebek olduğu an işten çıkar bakarım diyor. Ama başkasına güvenerek de çocuk yapılmaz ki, haksız mıyım? Bir yandan mantığım, diğer yandan acaba bunca insanın bir bildiği var mıdır, hem dedikleri gibi ilerleyen yaşta çocuk sahibi olmak zorlaşır mı, bunca düşünmesem mi diyorum. Anne olmaya şu an hazır değilim, kalbim atmıyor. Hamile olduğumu öğrensem herhalde ilk hissedeceğim şey panik olur. Nasıl altından kalkacağız derim. Daha görmek istediğim bir sürü ülke var nasıl gezeceğim derim. Ama dedikleri gibi bebeği kucağıma alınca mucizevi bir şekilde annelik duygularını hisseder miyim? Siz de benzer süreçlerden geçtiniz mi? Fikirlerinize ihtiyacım var...

Bu mesele tamamen kendinizi hazır hissetmenizle alakalı ama şu durumun sizin kendinizi hazır hissetmekten çok herşeyi kontrol altında tutmak istemenizle alakalı gibi geldi. Bunların çocuk olunca olmayacağını bilmeni isterim : ) daha bebeğimi elime almadım ama çevremde gördüğüm şey bu. 26 yaşımda evlendim. 6 senelik evliyim. Bende hiç bir zaman aman aman anne olayım minnoş minnoş dolaşayım derdinde olmadım ama elbet kafamda bir yerlerde evladım olsun vardı. ilk 8 ay bizde korunduk. Aman düğün borcu bitsin bi toparlanalım öyle yapalım dedik. Sonra aman başlayalım ya olmazsa dedik veeeee 5 sene koşturduk. Etrafımda gördüğüm 6 ay çocuk olmayınca odaya kapanıp sürekli ağlak olan kadınlardan da olmadım ama eşimin ailesi ve komşuları tarafından öyle laflar duydum ki sinirden döktüğüm gözyaşlarımı hala unutmam. Eşim sağolsun her zaman sağduyulu oldu. Doktor kapılarında geçirdiğimiz günlerde bir gün bile artık olsun istiyorum demedi. Nasip kısmet dedi hep. Şu an ne durumdamıyız? 6 senelik evli hala borç üzerinde. Evimiz kira, kira ödüyoruz haliyle, senetle ev almaya kalkıştık . Senet ödüyoruz ayrıca peşinatı da kredi çektik onu da ödüyoruz. Ayrıca kredi kartlarını ödüyoruz. Üstüne benim sağlık sorunlarım yüzünden acilen tüp bebek yaptırmamız gerekti ona da kredi çektik şu an onu da ödüyoruz. Ve ben 2 senedir çalışmıyorum. Bunca şeyi eşim tek maaşıyla ödüyor. Hani normalde hesaba kitaba yatsan denk gelmiyor ama işte nasıl denk geliyorsa geliyor. Çok şükür bebeğime istediğim şeyleri de alabiliyorum. Çok şükür şunda hevesim kaldı bunu alamıyorum da demedim şimdiye kadar. Ayrıca biz de gezmeyi çok seven insanlarız. Macera filan tam bizlik. Bu sene hamileyim diye biraz ağırdan alıyoruz haliyle ama çocuk varken de gezmemizden, tatilimizden kalmayı düşünmüyoruz. Yurt dışına çıkmayı bizde istiyoruz, artık bebeğimizle nasipse, ay o olursa daha çok masraf meselesi hiç aklıma gelmemişti benim. Ha bu arada çocukla tatil yapamazsın diyen dolu etrafımda. Yahu o kadar tatile gidiyoruz biz, yabancılar hep el kadar bebeleriyle tatilde, hep bizim çocuklarla mı olmuyor bu tatil. İsteyen gayet güzel de yapabilir bence. Bekleyip görcez. Bu da benden maceralar işte. Eşinin yerinde ben olsam kırılırdım sanki ama gel gelelim çocuk tek başına yapılmıyor. İki kişinin de hazır olması şart.

Kesinlikle öyle. Herşey hormonlu ve hazır gıdalar çok fazla. Allah herkesin yardımcısı olsun. İsteyen herkese versin inşallah TheQueeninthenorth

Sanırım bebek sahibi olmadan tam olarak o duygu hissedilmiyor. Hani bazıları kendini bildi bileli hazirdir çocuklara düşkün anactir genç de olsa. ben öyle degilim. Sanirim benimki cocuga maddi olarak sağlam bi gelecek hazırlayamama kaygisindan da ileri geliyor daha cok. maddi kaygidan arinmis olsam belki dusunmeyecegim bile hazir miyim degil miyim diye

tabi simdi burda anaz anneler yap yap olmaz bisey derler bende deli olurum neyseeee Selen_Ay

Bu baskı eşten gelince daha bi sinir bozucu oluyordur eminim. Hazır değilim diyorsun, bunu eşin biliyor mu? Baya bi geçmişiniz var, bu zaman zarfında fikirlerini paylaştın mı eşinle? Ben de 27 ye merdiven dayadım, 4 sene olacak evleneli, senin gibi düşünüyorum. Bazı şeyleri garantilemem lazım ki ben bir-iki sene daha önümü göremiyorum. Belirsizliklerin bitmesi lazım. Eşim de ben gibi düşünüyor Allahtan. Mantıklı olmak lazım bazen de duygusallıktan öte.

ben geç evlendim ve sanki isteyince hemen bebeğim olurmuş gibi korundum. maddiyat yerine otursun dedik ama son 3 senedir bebek için dünyanın parasını döktüm.. şimdi hamileyim Elhamdülillah ama hala tetikteyim ve daha geçen aya kadar ayda 900 tl muayene ücreti ödüyorduk bu parasızlıkta.. demem o ki seni endişelendiren maddiyat ise sonrasında daha masraflı bir süreçle karşılaşabilirsin.. ancak gezip tozmak istiyorsan tabi ki beden, emek, zaman senin sen karar vericeksinn eşin ailen değil..

Çok güzel anlatmışsınız konu Sahibi değilim ama anneyim Evet bazen hata yapıyoruz sanki en iyi marka biberonu kullanınca en pahalı Bebek arabasına binince onu Mutlu edeceğimize inanıyoruz. Oysa sadece kendimizi kandırıyoruz Doğa bile anneye anne sütü gibi bir mucize vermiş. Bebeğin yanında sadece sağlıklı bir anneye ihtiyacı var. Başka hiçbir şeye yok. Ben de bebeğimin çoğu şeyini alırken kendimi kaptırıyorum

Bence kimseye kulak asma. Herkesin çocuğu olmak zorunda değil diyenlerdenim. Çocuk olduğunda sen mutsuz olucaksan zaten ona mutlu bir hayat saglayamazsin ki. Emin ol zaten simdi istemezse de biyolojik olarak isteyeceksiniz ileride, belki bi sene sonra belki 3 sene. Karar verdiğin zaman bu sefer de zor olabilir çocuğun, gerçekten yediklerimizden mi bilmiyorum ama hem çok zor oluyor gebelikler, hem de zorlayıcı geçiyor hamilelik. İlleki tüp bebektir, ignedir bi çaresi oluyor. Tedbiri elden bırakmayın yaptırın tüm testleri, en azından riski azaltirsiniz. Milletin ne dediğine bakma, birinciye hamileyim, millet daha çocuğum dogmadan ikinciyi pes peşe yap rahat edersin diyo Gezmeye de gelince isteyen çocukla da geziyo merak etme bir sağlık problemi olmazsa inşallah her yere beraber götürürum çocuğu. Yurt dısi tatile de, tr de tatile de. Zor mu evet muhtemelen. Bence engel değil. Çocuk olduğunda kitlersem kendimi eve işte o zaman giderim depresyona. Hayırlısı olsun, sevgiler

Ben de TheQueeninthenorth

aynı evde yeni yaşamaya başlamak dışında durumlarımız tamamen aynıymış. valla erkekler bu konuda çocuklaşıveriyor aslında. araba almayı pek istemiyor eşim masraf olur diye. ev almak istiyor daha çok. e ev için birikmişimiz az. bu durumda kredi meblağı yükse olacak demektir bir maaş oraya gidecek. tek maaşla bir de çocuk olursa nasl geçineceğiz diyorum herkes nasıl geçiniyorsa diyor. bir çift ayakkabı eksik alırsın diyor veya çocuk 7 yaşına gelince tamirci yanına verirmişiz... ciddi konuşamıyoruz maalesef...

Canım hazır hissetmiyorsan hiç bulaşma. Açıkça hamile kaldığım an çok mutlu olamadım eyvah dedim, düne kadar istiyorum diyordum ama birden korku bastı. Ağladım yapamam istemiyorum diye bile. Sonra kendime kızdım. Bebekleri severim ilgilenirim ama o sorumluluk hep korkutuyordu eminim hiç şimdi çocuk yapayım diyemezdim. Annemde böyleymiş kucağıma almadan hissetmedim bile demişti. Ben yeni yeni bebeğimi seviyorum mutlu olsun istiyorum ama hala korkularım varken borç, araba derdi de yok üstelik, sen hiç bulaşma borçları btir kendini hazır hisset.

işte bu tam da düşündüğüm gibi işin mantıksal boyutu. bana hiçbir zaman o annelik duygusunun mucizesi inandırıcı gelmedi. yani kucağıma aldığımda bütün dertlerimi unutacağımı, allahım ben neyin dnyaya gelmesine sebep olmuşum vs tarzında büyük hisler yaşayacağımı pek düşünmüyorum. ama elbette doğurduktan sonra ona emek vereceğim için emek verdiğim, kan bağım olan şeyi elbette seveceğim ve aramda bu sebeple güçlü bir bağ oluşacak.

vallahi iyi gezdik aslında =) ama özellikle yurt dışında görmek istediğimiz yerler var. çocuk olunca her şey iki kat zorlaşacak gibi geliyor bana... bilemiyorum çok mu büyütüyorum... limoncu28

Daha çok yeni evlisin biraz zaman tanıyın kendinize. Biz 4 senenin sonunda çocuk sahibi olabildik. Herşeyimizi hallettik bu güne kadar zamanı gelmişti.. Bir şeyleri otutturmadan olursa çok sıkıntı çıkıyor etrafımda görüyorum

valla şu an hiçbir şey hissetmiyorum. 2 aylık bir bebiş vardı mesela akrabamızın bebeği, onunla ilgilenmek çok keyif verdi ama ağlamaya başlayınca bir panikle annesine verdim. anne olunca otomatikman anaçlık da gelir mi beraberinde bilemiyorum hiç...

çocuk düşündüğüm zaman baktırırım, sağ ol =)

Aynen öyle bunun bilincinde olmak önemli yoksa insanlar benim gibi bunalımlar yaşayabiliyorlar Ama sonra dibine kadar anne oluyorsun kutsal bir iş evet Allah'ın emaneti olan bir can var tırnağı acısa üzülüyor insan

bence illaki bir bebek sahibi olunacaksa şimdi zamanı çünkü yaşın 27. ve olup olmayacağıda belli değil, hemen de olmayabilir yani, gezilecek ülkeler bitmez, biz çocuktan sonra gezmeye başladık, eşin bu kadar istiyorsa bence bi tane yap, onu bu duygudan mahrum bırakma, madem mükemmel bir eş, sana da bebek bakımında çok yardımcı olacaktır, gezlemelerede çocukla gidersiniz artık

çevre hep konuşur... senin öncelikle anne olma duygunun kabarması lazım.. hazır olman lazım.. ama kendini şunlar olunca olcak diye sabitleme... herşeyin bir zamanı sırası var..

Tam 1 yıl önceki ben yazmis resmen Ayni dusuncelere sahiptim bebeklere yaklasmazdim bile biri zorla elime tutuşursa neresinden tutacagimi bilemeyip hemen annesine geri verirdim, ilkokul cocuklariyla calistigim icin o sesler artik beynimi tırmalardi haftasonu cocuk sesine tahammul edemezdim yanisira evimiz yok bebegimize oda yapamayacagiz acaba bakabilecek miyiz vs vs. Sonra dusunmeye basladim 3 kardes cok guzel anlasiyoruz hayatta yalniz kalmak gibi bir sey mumkun degil her zaman birbirimizin arkasindayiz kardeslerim canim her seyim.. Aileye daha da nese katan baglari kuvvetlendiren cocuk hatta cocuklar, yapsak mi acaba ama yapinca da 1 taneyle kalmaz ona da yazik tatmali kardesligi dedim. Baktim yas 29 en az 2 cocuk dusununce zamani gecmek uzere, sonra anneme baktim yillar geçiyor zamanla insan vucudu sonucta eskiyor annemden baska kimsedrn yardim isteyemem cocugumun bakiminda, tek basima da bakamam keyfine düşkün bir insanim tum yuk ustume kalirsa bunalimdan bunalima koşarım. Sonra dusundum ama evimiz yok kazancimizin hepsi bir sekilde harcaniyor bitiyor para artmıyor. Maddiyata da anti-tez urettim hemen kiraciysan kralsin her ev senin ne vergisiyle ilgilen ne tadilatiyla kirani ode gec kafani bozdu mu tasi esyalari, bebegin bezinden ve zibinlarindan baska bir ihtiyaci yokki araba mi isteyecek ki afaki paralar harcayalim yeni dogmus bebege dedim. Bir gun hadi deneyelim dedim o kadar imkansiz bir zamandi ki tutmayacagini bile bile en azindan fikre alışırız dedim veeee suan 5.5 aylik hamileyim Cocuklara olan sempatim artti, maddi yonden cok rahatladik, cocugun her tur ihtiyacini biz elimizi atmadan cok fazla hevesi oldugu icin kardesim ve annem alıyor, herkes etrafimda dönüyor ha dezavantajı ise bulanti kusma basur kasik agrilari vb. Kendini tamamen hazir hissetmeyeceksin muhtemelen ama zamani geldiginde her dusuncene bir anti tez uretmeye basladiginda bil ki hamilelik yakındir