nerede yaşıyorsunuz? belki kk dan bulursun iyi bir dost belli olmaz:) N

evliliğimin huzurunu şöyle bozdular evlilik arefesinde kimse napıyorsunuz diye bizimle ilgilenmedi yani tamam zorunlu değiller ama bi destek bekliyorsunuz illaki bi arayıp sormalarını nasıl gidiyor bi sıkıntınız yok değilmi demelerini.. zaten nişanıma da gelmedi eltim ve görümcemler arkadaşlarım sordu hep ne cevap vericeğimi bilemedim ki eltim memleketimdeki düğünüme de gelmedi açıkladım çevreme böyle böyle diye.. yani bunları bana yaşatıkları için kızgınım.. annemler uzakta olduğundan evimi kendi başına temizledim yerleştirdim görümcemi kayınvalidem yardım et diye çağırdı, tamam gelirim demiş geldi biraz kaldı daha sonra dediki kayınvalidemlere çocukları dolaştırayım diyerek çıktım evden dönmem lazım geç olmadan dedi.. şok oldum sanki yanlış bişe yapmaya davet ettik kendisini.. ben işlerle başa çıkamayınca temizlikçi ayarladım düşünün.. bunar biriktikçe nişanlıma patladım nişanlımla aramız bozuldu.. yüz göz olduk evlenmeden her şeyin büyüsü bozuldu sanki.. çocuğum olursa ilerde bu karmaşıklığı yaşamasını istemiyorum biran önce burdan gitmek istiyorum fakat tayin işleri bunu mümkün kılmıyor şimdilik.. hepsinden soğudum bide rol de yapamam hiç içimdeki neyse o çıkar ortaya N

bende çok muhabbetin tez ayrılık getireceğini ve ne benim ne eşimin ailesiyle sürekli birlikteliğin sıkıntılar yaratacağının farkındayım, fakat bu doz hiçlik seviyesindeyse yani hiç gidilip gelinmiyorsa garipsiyorun işte.. eşim benim kadar şikayetçi değil halinden işten yorgun geliyor yemeğini yiyip maç izliyor, pes oynuyor yani erkekler bizim gibi değiller öyle ortamım yok diye hayıflanmıyor

dua edin çalışıyorsunuz. beterin beteri var.5 yıl annemlere uzak kayınvalidemlerin üst katında hapis hayatı yaşadım bakkala bile gidemedim. hastaneye kayınbabam götürdü ben yolu bilmiyormuşum gibi. gurbette olunca akadaşta yok anne babada yok onlara mecburdum malesef. hergün bi tartışma sebebiyle geliyorlardı eve. kayınvalidem yalan çok söylerdi kayınbabamı doldurup üzerime salardı. annemlere sene bi defa oda 2 haftalığına giderdik. tek başıma hiç göndermediler. eşimle gittim hep. çocuğumu benden koparmaya çalıştılar yeri geldi bana karşı doldurdular ama yılmadım. akraba filan istemiyorum. öyle insanların akrabalarıda öyle olur. nasılsa aynı kan aynı can. neme lazım bence sizde töbe deyin. hayatınızı yaşayın eşinizle. çocuklarınız size en yakın akrabadır. beni hayattan soğuttular. şimdi aklıma geldikçe sinir oluyorum. çok şükür geçti o günler taşındım uzaklaştım ama telefonda filan konuşurken herşey gözümde yeniden canlanıyo. N

tatlım bunda kafaya takcak ne var ki:) benim oldgum yerde bende tayinle geldim eşimin ailesine 1 saat mesafade beni bizimkilerden bazılarına 2 saat annemlerede 12 saat mesafede bi yer üstelik 5 aylık evliyiz burayada 5 ay önce geldik:) iş yeinde şu an dışarda teke tek görüşülcek kimse bulamıorum ama mesela birinin evine hayırlı olsuna gidilcekmiş aaa kim falan diye giriorum konuya benide davet ediolar gidiorum 2 kere gittim bu şekilde bende hafta sonu kahvaltıya aldım bi kere eşime diorum çağır arkadaşını o biraz eve arkadaş sokma yanlısı diil kimseyle evde görüşmek istemez görüşürse dışarda görüşür :) apartmandada kendi katımda 2 kadın var kahve içmeye davet ettim 3 aydır hala gelcekler gelmezlerse kendileri bilirler:) samimiyet öl hemen olmuyo benim tavsiyem eşinin ailesini salla gitsin samimi olma onlala nasıl istiolasa öle davransınlar yüz göz olmazınn hem biliorum akşamları biraz sıkılıosun ama ben çalıştıgım için herşey kılı kılına yetişiyo zaten ne bilim öle çok misafirde gelsin istemem açıkçası rahat ol takma bunları kafana zamanal hepsi olur:) N

kızlar nerden başlasam... kendi memleketimden çok uzak bir şehire görevim dolayısıyla geldim, 2 yıl yalnız yaşadım bu ilçede fakat o zamanlar yalnızlıktan bu kadar şikayetçi değildim belkide ailemin yanından hiç ayrılmamış olmam nedeniyle bir süreliğine kafamı dinlemek iyi geldi.. Sonrasında eşimle tanıştım onun memleketi burası, bir yıl nişanlı kaldık ve bu yıl da evlendik.. asıl evlenince yalnızlığımın daha çok farkına vardım büyük bir aile olucağımızı düşünmüştüm malesef öyle olmadı eşimle bir sıkıntım yok fakat ailesi çok soğuk ve birbirinden kopuk bir aile.. şöyle ki _kayınvalidem ve kayınbabam, kayınbabamın kardeşleriyle pek görüşmüyorlar sebep kayınvalidemin onların kendini çekemediğini arkasından konuştuğunu düşünmesi _görümcem de evli ve aynı ilçede ama ben hiç şahit olmadım annesine gelip bi kaç saat oturduğunu sadece tlfnda görüşüyolar, zaten kayınvalideleriyle oturuyo onları anne babası olarak gerçekten benimsemiş _eşimin abisi de evli fakat düğün zamanı eltimle görümcemlerin arası açılmış o zamandan beri hiç görüşmüyorlar ve zaten başka bi şehirde oturuyorlar.. eltim bu arada beni de pek sevemedi o yüzden biz de görüşmüyoruz _bu arada kayınvalidem buralı değil kendisi ve eşi kayınvalidemin akrabalarıyla çok iyidir.. hatta sürekli bize de söyler onları arayın falan diye.. ev kurduk özenerek 5 aydır daha doğru düzgün misafirim gelmedi eşimin babası zaten hiç misafirliğe falan gitmez bize de gelmiyo off offf kendi memleketimde olsaydım şöyle arada bir sıcak güler yüzlü misafirler ağırlardık bizmde havamız değişirdi.. karşı komşuma gelen misafirleri eş dost akrabayı bile kıskanıyorum öğrenci velilerim çocuklarını çıkıtı almaya geliyolar aralarındaki konuşmaya şahit oluyorum bazen, 'ali amcamlara gidicez bu akşam' inanın onlarada özeniyorum biz öyle hiç misafir olamadık birilerine özeniyorum velilerime..

Gezmek tozmak için komşulara takıl. Ama bence; onlar kendi aralarında soğuk olabilirler, sen ayrı ayrı onlar ile iyi olmaya calıs Arada onlara oturmaya git, davet et, 5 cayı iç onlarla.. vs. Onlar kendi aralarında soğuksa, sen sıcacık ol:=) Belki işe yarar. EN azındna bir dene bakalım. İşe yaramazsa bilgisayar karsısına geç foruma takıl. Bir webcam al, müsait arkadaşlarınla konuş görüş.. N

zaten şimdiden onu düşünüyorum şuan olmasa bile ilerde çocuğumuz olsun isteyeceğiz nasıl başedicem burda tek başıma eşimin annesinin benimle ilgileneceğini hiç sanmıyorum.. kayınvalidem iyidir kimse hakkında kötü düşünmez ama kendi merkezli yaşayan biri yani annem gibi değil oğlu konusunda da öyle art niyetli değil yani.. kendide sağlık konusunda rahatsızlıklarından şikayetçi kimsenin sıkıntısını görmez pek.. bu arada karadeniz bölgesinde yaşıyorum biliyorum çok genel oldu..

yer ismide vermak istemiyorum zaten yeterince özelimi anlattım burda tanıdık birileri olur belki.. bu arada normalde çevresi olan biriydim kendi memleketimde mahallemden okuduğum okullardan kurduğum bir çok dostluğum vardı şimdi düşünüyorum onlar da kolay kurulmadı yıllar sürdü şimdi ancak telefonda konuşabiliyoruz.. bu yaştan sonra dostluk kurmak daha zor benmi yanılıyorum yoksa E

bunun eksikliğini bende hissediyorum malesef. bayramları bırakın öellikle bi hastalıkta doğumda filan bebeğinizle başbaşa kaldığınızda daha çok anlayacaksınız ama napalım bu bizim kaderimizmiş deyip razı olacağız. öğretmensiniz sanıırım okulda arkadaşınız yokmu. bu arada adres vermesenizde hangi bölgedesiniz yada hangi ile yakınsınız belkki arkadaş sizi bulur zamanla. belkide komşuyuzz :) N

Biraz çaba harca.. Bazı konularda özellikle arkadaşlık ve komşuluk ilişkilerinde hep karşı taraftan adım beklemek yanlış oluyor.. Mesela görüşmediğiniz ya da az görüştüğünüz bir komşunuza bir akşam kahveye gidin siz haber verin.. Eşinin ya da senin bir iş arkadaşını bir akşam yemeğe davet et.. Mutlaka arkası gelir.. Birkaç adım atmadıkça olmuyor bu işler.. amaann boşver deme, dediğimi yap.. mutlaka sosyal hayatınız renklenir.. N

yorum katmasam da kafamda soru işaretleri oluşuyor, acaba öyle yapmışmıdır diyorsun ve bize karşı umursamazlıklarını görünce de hepten soğudum. şimdi hiç birini arayıp sormuyorum 4 yıldır yalnızım bu şehirde sadece karşı cinsle birlikte yaşamak değilki hayat yani beni anlıyorsunuzdur umarım N

evliliğinin huzurunu bozmuyorlarsa, sana bir zararları yoksa boşver fazla görüşme ne yapacaksın ki. zamanla arkadaşların olur onlarla görüşmek daha zevkli gelir.

komşularımın zaten çevresi var ben de dahil olmaya çalışıyorum bakalım kurulu bi düzene sonradan katılmak zor günlerine katıldım mesela ama işte haa deyince kurulmuyo samimiyet ben öyle arkadaş olmak değil çevremde samimi olabileceğim isanlar arıyorum akrabalarla yani elti, kayınvalide ve görümceyle iyi ilişkiler kurmayı denedim önceleri yani nişanlıyken.. bu seferde hepsi birbirini bana kötüledi kime inanıcağımı şaşırdım yada aileyle ilgili bi sıkıntı olunca hep bize sorumluluk verildi mesela eşimin annesi biz nişanlıyken ameliyat oldu.. eltimler gelmediler eşi çalışıyo diye görümcem de tek başıma ilgilenmek zor oluyo dedi ben çalıştığım halde bana sorumluluk yüklediler. aralarında konuşmadıkları içinde arada hep benim rapor vermemi istediler.. iyice bunaldım yani

gerçekten yaşadıklarınız çok zormuş.. çalışmasaydım zaten napardım hiç bilmiyorum işe gidince kafamı dağıtıyorum.. evet diyorumki uzak olmanın iyi tarafları var ya çok yakın olmak zorunda kalsaydık ama birde iyi geçinenleri görüyorum böyle hep birlikte aile olabilmeyi başarmış çiiftleri onlar gibi olmaya da özeniyorum.. böyle olunca bayramların bile tadı olmuyo

teşekkür ederim yorumun için.. işte benimde böyle bi kaç sosyalleşme deneyimim oldu bakalım umarım geri dönüş olur banada.. ne güzel senin hayatına yeni bi heyecan gelmiş bebek bekliyorsun, aranıza da katılınca iş çocuk derken zaten daha hızlı akar hayat.. N

canımya anlıyorum bende eşimin görevi nedeniyle başka memleketeyız ama olsun başlarda sıkılıyordum alıştı akraba ziyaretlerı iyi iyide benım düşüncem fazla gidilmemesi nede olsa dedikodununda iftiranında çogu akrabalıkta varr magazın dünyası çok sıkı fıkı olunca kurtulamasın dozunda git aralıklı daha kıymet görur insan komşuna git iyi tanıyorsan tabi arkadaşlık kur gerek senın tanıdın gerek eşinin yanı eşının veya senın evli çift arkadaşların da olabilir . push ; E

canım senin asıl sorunun eşinin ailesi mi yoksa genel anlamda sosyal olmamanız mı? sen sürekli onlardan bahsediyorsun.. şöyleler böyleler diye.. bırak.. ilgisizler demek.. çok ilgili olsalar bu sefer o da sana zor gelecek aynı ilde geliyorlar gitmiyorlar vs vs diye.. dertsiz başına dert arıyorsun... kendi çevreni kendin yarat.. herkesin çevresi kendi ailesi ve eşinin ailesinden ibaret değil.. ne arkadaşlarım komşularım var benim.. hem kendi tarafından hem de eşi tarafından gurbetteler.. ama bir çevreleri var hiçbir akşam evde bulamazsın.. yuh diyorum bazen azıcık eve girin ayıp diyorum takılıyorum.. hiç de umursamıyorlar yalnızız bu şehirde diye.. ama onlar çabalıyorlar biliyor muusn.? gelirler, gelin derler, hadi şuraya gidelim derler, kahvaltıya çağırırlar neler neler.. çok çaba harcıyorlar ve hiç de yalnız kalmıyorlar.. kendi dünyanızı kurun.

kızlar bugün sürpriz bir gelişme oldu hayatımızda.. eşim yeni bi iş teklifi aldı hala düşünüyo henüz karar vermedi.. kabul ederse başka bi şehre taşınıcaz, gideceğimiz şehir benim memleketime de uzak hep kendi memleketime yakın bi şehre geçmeyi istemiştim bu yönden bakınca olumsuz ama en azından eşimin ailesinden de uzak olucaz.. uzaklaşınca ben daha az kafama takıcam ve bakalım bu yeni ortam belki de bana iyi gelecek.. hayırlısı olur inşallah bizim için.. E

yaşadığım yerden bahsedeyim size burası küçük bir ilçe herkesin çevresi aileleri burada yani hep akrabarıyla birlikteler şehirdeki gibi değil birbirlerinden kopuk değil hayatları.. akrabalarla aynı mahallede yaşar çoğu.. ben sadece onların yani eşimin akrabalarının biraz önümü açmasını bana çevre edindirmesini isterdim.. birlikte bir yere gidersin tanıştırılırsın bi kaç kişiyle işte sonra devamı gelir.. böyle kendi başına çevre yapmak yaşadığım ilçe için zor yani sosyal ortamlar yokki öyle çevre yapabileyim