ilerlemiyormuş, durmuş ama boyutu ne yine de tam bilmiyorum. soramıyorum da. bir de aslında soru işaretleri yoktu ama arkadaşlarım bunu düşünmem gerektiğini söylediler ondan sonra bu soru işaretleri oluştu.

Konuyu okuyan arkadaşların affına sığınarak büyük bir iddiada bulunayım, bu forumda sizi benim kadar iyi anlayacak kimse yoktur diye düşünüyorum... Sevdiğim adam aynı hastalıkla savaşıyor... Üstelik bu ilk değil... Bana bu hastalıkla ilgili ne sorsanız, tedavisi nasıldır, ne kadar sürer, ne kadar acı çekilir vs hepsini anlatabilirim size... Farklı seçenekler, farklı yollar, farklı kişiler içinde öyle özel bir insan ki bir gün bile ne arkama baktım ne de yanımda daha sağlıklı biri olsaydı daha mutlu olacağımı düşündüm... Bir adam özünde iyiyse hiçbir hastalık, dert, sıkıntı vs. onu çekilmez, onunla birlikteliği de imkansız kılmaz... Çevremde birden fazla diploması olan, sağlıklı, yakışıklı, kültürlü, zengin adamlar bana kardeş gibi geliyor... Sadece bu kadar da değil, olsalar da olur olmasalar da... Maddi manevi hiçbir sıkıntım, ailevi sorunum, çevremle problemim, ters giden hiçbir şey yok hayatımda... Bunca güzellik içinde böyle bir sorun öyle bir insanla insana lütuf gibi geliyor... Bunu yaşamayan, hissetmeyen bilemez... Ben bile okusam "Daha iyisini bulamamıştır" diye düşünürdüm belki de... Bunun tarifi yok, bu his dünya karmaşası içinde boşlukta dolaşan ruhu maneviyatın gücüne, hakiki sevgi ve güzelliklere yöneltiyor... Herkes için en iyisini diliyorsunuz, arkadaşlarınızın en iyi şekilde yetişmiş adamların kullandığı son model arabalarla refah içinde yaşayıp dünyayı gezmeleri, mutlu olmalarını isterken siz tek bir şey diliyorsunuz, sağlık... Böylesi küçük meseleleri aşıp hayata güzel bakmayı öğrendiğinizde daha kolay... Düşünsenize karmaşık dilek ve dualara gerek yok, sağlık ve mutluluk yetiyor... Daha da ilginci onu ve bu hastalığı yaşayacağını on üç yaşımdayken rüyamda görmüştüm daha onu tanımıyorken... O, o yıllarda bu hastalıkla ilk kez tanışmış... Düşünebiliyor musunuz birbirimizin hayatında yer almıyorken onun hastalığıyla tanıştığı yılda ben bu rüyayı görüyorum... O yaşımdan itibaren onu beklemiş gibiyim, hiçbir şey kaçırdığımı, başka bir şey hak ettiğimi düşünmüyorum... Arkadaşlarımın çok mutlu olmasını isterim, Allah herkesi sevdiğiyle mesut etsin ama hiçbiri benim kadar huzurlu, mutlu değil... Bu şartlarda öyle bir dünya yarattık ki gülüyoruz eğleniyoruz, çok güzel zaman geçiriyoruz, başkalarının kavga ve küskünlükle geçirdiği anlarda biz gözlerimiz yaşarana kadar kahkaha atıyoruz... Eksiği var fazlası yok anlattıklarımın... Bu sadece benim fikrim de değil herkes onun muhabbetine, fikirlerine bayılıyor... Forumda bir Brad Pitt muhabbeti dönüyor ya Onu hiç kimseye değişmem, türlü sınavlarla sınandım, karşıma gayet hoş adamlar da çıktı ama ruhum ona kodlanmış gibiydi... Konuyu dağıtmak için yazmadım bunları, eğer kararınızı verir, onun yanında yer almayı seçerseniz benim kadar mutlu ve huzurlu olmanızı dilemek istedim... Size "Kanser mi?" diye sorarak acıyan gözlerle bakanlar, daha iyilerini hak ettiğinizi düşünenler, neden onun yanında yer aldığınızı anlamayanlar çıkacak... Az da olsa siz de böyle düşünüyorsanız desteğe herkesten çok ihtiyacı olan birinin hayatına hiç girmeyin, bırakın sevgili olmayı iletişiminizi bile azaltın çünkü onun merhamete değil sevgiye ihtiyacı var... Biliyorsunuz, kuşku sevginin en büyük düşmanıdır... Yolun sonuna kadar hatta ondan sonra bile yanında yürüyemeyeceğinize dair en ufak bir şüphenizin kalmaması lazım... Unutmayın, eğer onun hayatına dahil olursanız bu sadece onun sınavı olmaktan çıkacaktır... Sizin için de dua edeceğiz artık, Allah her ikinizin de yardımcısı olsun... sekerparee akışa bıraktım.. tek ayak

ben konuyu okuyunca aklıma hasta olan bir insanın hastalıgı kanser gibi önemli bir hastalık olan kişinin sizi önemsediği halde sırf hasta oldugu için bile yaklaşamamasını anlarım bunu böyle düşünmek lazım belkide gerçekten sizi arkadası olarak görüyor onuda bilemeyiz tabi ama suanda o insana iyi geldiğiniz kesin ama bir de önemli olan bir nokta var bu insan size iyi geliyor mu önemli olan bu bence herşey sizin için iyi olur umarım

sağolun, inşallah Umutlu_OL_

Hastalik seni sogutacaksa, bununla ugrasmak istemiyorsan, ona manevi destek olmak sana agir gelecekse, evet onunla beraber olman bir hata olur. Arkadasca da konusabilirsiniz. Onunda direk bi iliskiye baslamaya gonlu yok belli ki sana bacim falan demis. Sen onun sana olan ilgisinden, sevecenliginden vs hoslanmissin. Ama bu hoslantinin yaninda kaldiramayacagini dusundugun, gogsune agirlik yapacak bir yukun yani bu hastaligin altina girmek istemiyorsun. Ki haklisin da. Kimse seni boyle hissediyorsun diye suclamayaz. Bence kafanda bu konuda soru isaretleri varken bi iliski dusunmen yanlis olur. Daha iliskinin basinda kafana yatmayan seyler varsa ilerde daha da sorun olur cunku bir iliskinin zaten basli basina problemleri oluyor, bir de ustune bu eklenmesin. Ve tabii hastaligin boyutu falan belki fikrinizi degistirir. ilerlemis bi hastalik mi? Yoksa tedaviyle atlatmasi mumkun mu? Yine de benim sahsi fikrim sudur ki kafanizda bir suru soru isaretleri varken, o da size bacim demisken, kendinizi bi iliski icin zorlamayin. D