benim annem de vefat etti. tabi ki insan yaşasa da hep dipdibe olsak diyor. özlüyor, seviyor ve arıyor annesini. ama hayatın bu gerçeğini de unutmamalıyız bir yandan. ben aynı hatayı yaptım, kıyamayıp hep zamanımı anneme sundum. ama kendi isteklerimden oldum, sürekli fedakarlık haline girdim. şimdi geriye dönüp içimde kalanlara da yas tutuyorum. annenin düşkünlüğü bu şekilde olmamalı. hayat hep ileriye akar, eğer tersi olsaydı anne babamız öldüğünde evladı ölen anne babalar gibi üzülürdük. oysa anne kaybı ile evlat kaybı bir değil. demek istediğim hiç zaman ayırmamak değil, zamanı gerektiği gibi kullanmak. bazen tüm haftasonu annenle babanla olursun bazen 2 hafta beraber birşey yapmazsın. sevgiyi belirleyen şey yan yana olmak değil, bunu gönülden hissetmek lazım.

O senin ev arkadaşın değil annen... Neden birazda anneni sevmeyi denemiyorsun benim annem hayatta olaydi da keşke hergun ayaklarını yikayaydim canım annem nurlar içinde yatasin

Artık yumuşaklık da kalmadı işin kötüsü. Cidden zorlanıyorum. G gunces

O zaman annen haksız butavır insanı yorar bıktırır size sevgilisi gibi davranıyor Bildigin bu tripler ne böyle

çok garip bir anne kız ilişkisi. çift terapistine gidin

Ben belki de hassas oldugum bir konuda en hassas yere takilmisimdir bilmiyorum. Birlikte vakit gecirme kismina takildim sanirim daha cok. Benim annemde bana duskundu, benimle gecirdigi vakit yetersiz gelirdi. Bazen of anne ya dedigim olmustur. Simdi o anlar aklima geldikce deliriyorum uzuntuden. Bu yuzden de annesi hayatta iken olabildigince hosgorulu olmasi taraftariyim.

Bir de fazla vicdan yapıyorum bazen. Mesela annemle kavgalıyız ya, şimdi dışarı çıkamıyorum o orada üzgün ben nasıl çıkıp mutlu olurum diye P

Bu tatminsizlik beni mahvediyor aslında. Mesela pazara gidecektim ertesi gün sordum işte ne alınacak, hangi tezgahtan alıyorsun falan. Yine tatmin olmadı. Neymiş sormak için sormuşum. Birisi bana bunları sorsa yeterli gelir demek ki gidecek ki soruyor derim.

Ona bagimli yasamiyorum demisdiniz ama mesela calismafigi o iki gun annenizle disari cikmak istiyorsunuz. Belki o tum gun calistigi icin hafta sonu evinde gecirmek istiyor olabilir. Eskiden ne bulirsa onu yerken simdi kendini yemek yapmak zorunda hissediyor olabilir. Ne pisirecegim derdi bile insani bazen yoruyor. Sizi de anliyorum ama annenizi de. . push ;

yanlış oldu . push ;

Neden öyle dedim çünkü annem komşumuza inecekti komşumuz şehir dışında da bahçesinin sulanması gerekiyor, gelmesi de en az bir saati buluyor. Yoksa evde olsak böyle yapmıyorum.

Bişey olmaz. Bunu dediğine göre mutlu da olmuş demekki. Hadi gönder hemen. Akşam annenin sevdiği bi şeyi yiyin bugün annenin günü olsun. Bugün yeni bi sayfa açın sende bu huzursuzluktan kurtul.

Çocukluğumu hatırlıyorum. Gerçekten ufak şeylerde de böyle olurdu. Küçücük çocuktan yetişkin olgunluğu beklerdi, ama tabii öyle olamadığımda çıldırırdı. Yani atıyorum söylememem gereken bir şeyi birisine söylemiştim daha yaşım en fazla dokuzdu, ama onu söylememem gerektiğini bilmiyordum. Bu durumda ne yapılır, onu söylememek lazım falan denir değil mi? Her şeyi mahvettin sen diye bağırdı çağırdı.

Annesiyle yalnız yaşayan insanların böyle hayat tarzları oluyor ne yazık ki. Ama anneniz biraz anne olduğunun farkında değil gibi. Mesela annemle beraber yaşarken benden ayrı kahvaltı etse veya yemeğe beklemese bozulmazdım. Anne o yani. Yemek hazırlayınca bişeyler yiyip gitsem elbetteki sinirlenir kızar ama hazır yemeğe anne yiyebiilir miyim desem buna takılmaz. Anneniz takıntılı olabilir mi? Yani bilemiyorum. Ev arkadaşınızla sorun yaşıyormuşsunuz gibi olmuş, anne değil de. G gunces

Bir de cok ince dusunmemeyi deneyin. Onu denediniz mi? Cikmak isterseniz cikin, evde olmak isterseniz evde kalin. Hayati annenize endeksli yasamayin, alistirmayin o sekilde olmaya. Bir de onu deneyin.

bence anneniz yalnız hissediyor kendini. tüm problemler de bu yalnızlık hissinin dışarıya yansıması gibi. biraz destek olup alttan alsanız, daha fazla vakit ayırsanız. her şey daha iyi olabilir belki

Ben zaten böyle yapmıyorum. Mesela o kendi aktivitelerine bakıyor, ben de kendiminkine. O spora gidiyor, komşulara filan gidiyor. Yaptığım da genelde evde dizi izlemek ya da o işteyken avm falan gezmek. En fazla babama gidiyorum bazen. Bu kadar. Ama aile buluşmalarına tabii ki beraber gidiyoruz yani o kadar da değil. Anneme endeksli yaşamıyorum zaten ama işte insanın kafası karışıyor işin ucunda anne olunca

Hiç böyle bir annem olmadı. Ne bileyim ya değişik. Hakikaten anne kız gibi değilsiniz.

Sorun sizde değil, annenizde. Psikolojik problemleri olduğu aşikar.

Anneniz sanki sizin ayrı takılmanıza içleniyor gibi geldi bana. Mesela yemeğe neden yiyebilir miyim dediniz? Tabii ki yiyeceksin, o senin annen ve kendine değil ev halkına yemek yapmış

Annenizin sorunları var gibi. Böyle biriyle yaşamak insanı yorar.

Annem babam ayrı. Annem bekar. Ya ben beklentilerine kızmıyorum ama yukarıda yazdığım gibi ve hatta konuya eklediğim karikatürdeki gibi olmasından korkuyorum. Bir de aynı evde çok geçinemiyoruz Kafasikarisikbirisi Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

neden sevgiyi sürekli dip dibe olmak yada ebeveynin her isteğini yapmak olarak tanımlıyorsunuz? gerçekten merak ettiğimden soruyorum.

diyorum ya annen çok garip davranmış. babandan boşandı sanrım ve hayatı boyunca hep yalnız kalmış ve sanki birilerinin boşluğunu yaşamış ama hiç bir şekilde nasıl doldurulur bilememiş. herkesin kızı/oğlu mezun olup geliyor kaldıkları yerden devam ediyorlar. sizin durum çok garip

Bence bu soruyu annenize sorun. Annecigim ben buyurken eminim sen bir suru zorluk yasamissindir, sen de benden boyle siradan konular icin sikayetcimiydin diye sorun. Anneniz adina uzuldum. Kadin kizi ile disari cikmak istiyor bunda ne var? olmayacak seyleri mesele haline getirmeyin. Birlikte yasamaya alisamiyorum demek yerine birlikte yasadiginiz ana sukredin.

Mangala falan gidecek bir yerde yaşamıyoruz, zaten çok yaşlı anneannemler. Aynı mahallede oturuyoruz, haftada en az bir kere onlar teyzemler falan bir araya geliyoruz. Akşamları genelde o spora gidiyor beraber spor yaptığı bir takım var. Hani öyle eve gelip oturmuyor da aslında. Ya da bazen arkadaşlarına gidiyor. Ama artık öyle yapacağım. Sadece tatminsizlik olunca benim de hevesim kırılıyor, zaten yaptıklarım da yeterli gelmiyor diye.

Konu sahibi bunu yapin lutfen. Mutlu edin annenizi. Bundan sonrasi icin yeni bir sayfa acip birbirinize daha hosgorulu olmayi deneyin. Yazarken bile heyecanlandim, gozlerim doldu. Bu hayat sonsuz degil kiymetini bilin o yuzden. Umarim sorununuzu cozersiniz

"Hani şöyle bir örnek vereyim, diyelim birlikte yaşadığınız biri var. Dışarıdan bir şey istiyor musun diye arıyorsunuz. Hayır diyor. Eve geldiğinizde size trip atıyor. Sebep? Pastaneden bir şey isteyip istemediğini sormamışsınız. Pastane de yolunuzun üstü. İyi de dışarıdan bir şey istiyor musun diye sordum diyorsunuz, gerçekten bir şey almak isteseydin pastaneden bir şey istiyor musun diye sorardın diyor. Bu hesap." Ya da mesela evde temizliğe çok dikkat ederim, bir kavgamızda "Sen zaten pissin" oluyor. Tatminsizlik bu.

Değişik bir anne kız ilişkisi. Anneniz kendi ayrı takılmak ama siz bir şey yapacağınız zaman yapışık ikiz olmak istiyor sanki. Acaba birilerinden destek mi alsaniz. Bana çok normal gelmedi. Ayrı kaldığınız süre onu psikolojik açıdan zorlamış olabilir.

annenizin psikolojik olarak iyi olmadığını düşündüm. yiyebilir miyim lafına neden yiyeceğiz demedin diye takılmak sağlıklı ir zihnin ürünü değil. annem panik atakken - bilmediğimiz dönemde- aynen böyle davranırdı. sonra teşhis kondu, panik atak + anksiyete. belki annenizde de böyle bir durum vardır. bir doktorla görüşmek istemez mi?

düşkünlük değil bu. ne yazık ki annesinin psikolojik problemleri var. bu problemler yüzünden ona aslında yumuşak yaklaşan en yakınındaki kişiye yani kızına karşı böyle davranıyor. bire bir aynı durumu annesiyle yaşamış biri olarak yazıyorum bunu. annem de ilaçlarla toparlandıktan sonra itiraf etmişti "sen hep çok iyi ve nazik davrandığın için hırsımı senden aldım" diye.

Hayır hayır kesinlikle haklısınız şunu demek istemiştim. Mesela izin günlerinde hep evdeyiz hani ben onu bırakıp dışarı çıksam benle çıkmak istemiyorsun siteminde haklı, ama özellikle o işteyken çıkıyorum yalnız başıma sonanda

Yaptığım zaman da sen öğrencisin paranı harcama lütfen diye kızmıştı sjfjdjd astrojurnal

Eşler de bu şekilde dengesiz olmaz. Olursa da boşarsın ama anne bu. Boşama şansın yok. O dönem zorlanacağını düşünmemiş olabilir. Belki şu an bile farkında değil. O yüzden bir uzmana danışmanınızı tavsiye ettim. Bu ayrılıktan önce nasıldı mesela davranışları. Bir de senden bağımsız olarak bambaşka bir psikolojik sorunu da olabilir. Ben olsam durumu ciddiye alırdım. sonanda

yani sadece güneş burcu yeterli değildir ama ikizler değişken bir burç olduğundan evet genelde bir öyle bir böyle fikirleri değişmeye meyillidir. terazi de uyumlanmayı sever ve biz olmak ister. siz de o nedenle alttan almak için çabalıyorsunuz muhtemelen. sonanda

Yani ben de anlamadım sonuçta asosyal birisi değil. Aksine benden daha sosyal. Spor aktivitelerine katılır ve daha bir sürü şey. Ondan anlayamadım herhalde S sirinsh Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Heh mesela akşam dışarı çıkacağını söylemeden ben asla yemek yemiyorum. Ancak kendisi ben geç geleceğim dediyse onu beklemeden yiyorum

Hayır yani mesela o gün omlet yapmıştır ikimize ama ben omlet yemek istememişimdir, bunun olmasını istememiş ki hiç öyle yapmadım, sofrada ne varsa onu yedim hep. astrojurnal

çünkü o birşey demediği anda sizin onun bozulduğunu, kırıldığını, kızdığını yani aslında neyi duymak istediğini bilip anlayıp ona göre cevap vermenizi bekliyor. yani başka yerde hayat kurabilirsin tabi dediğinde siz "hayır asla seni bırakmam" diyin istiyor. bu cevabı sizden belli bir sürede alamayınca da kızıyor ve suçlamaya başlıyor.

Anneniz haklı kızı ile vakit geçirmekte ama şu tatminsizlik konusu beni düşündürdü eger dışarıda da böyle ise size hak verebilirim çünkü benim kv de böyle tatile gideriz onu da götürürüz kafası dagılsın diye suratında bi memnuniyetsizlik ifadesi durur öyle denize gir deriz girmez eglenecek bişeye karışmaz keyif kaçıran bir yapısı var ve bi yerden sonra insan böyle biri ile bişey yapmak dışarı çıkmak istemiyor kv de her dışarı çıktıgımız zaman aynı durumda oldugu için anlıyorum eger annen de böyle ise sen haklısın

valla bence ikiniz de tuhafsınız. yeni mezun olmuş gibi değil de bu yaşına kadar annenle ilk kez tanışmış gibisin. O da aynı şekilde. Kahvaltı olayı çok ilgin. Kahvaltı menüsü nedir ya koyarsın kim ne yerse farklı olarak alır gelir masaya. Sizin aranızda farklı sorunlar varmış önceden de. Yani önceden de anne kız değilmişsiniz siz.

Ya burçlar çok etkiler mi bilmiyorum da ikizler burcu. Ben terazi.

İnşallah öyle olur çünkü ben gerçekten ona bağımlı yaşamıyorum. Hatta baksanıza kendi rahatsız olmuş ayrı olmamdan sonanda

ben sizi çok iyi anlıyorum. bir pazar günü arkadaşlarımla kahvaltıya gidecektim. ctesi akşam x'lerle kahvaltıya gideceğim, dönüşte de evde şu şu işi yaparız, sen de sabah uyur dinlenirsin demiştim. tamamen iyi niyetle. sen işi yapmak istesen kahvaltıya gidip beni yapayalnız bırakmazdın demişti. bu arada yapayalnız dediği evde anneannem ve babam var. gerçekten bir psikiyatrist ile görüşün. P

Zorladıysa baştan izin vermemesi gerekirdi. Şimdi de şey düşünüyor, ben dizimin dibinde otur demiyorum hani başka yerde hayat kurarsın. Aslında bir yerde konu şu, gerçekten çok değişken davranıyor. Gerçekten bir dediği bir dediğini tutmuyor. Sabah kahvaltı konusunda bir şey demeyen insan aynı akşam benzer bir konuda kızıyor. Bir zaman sonra insan nasıl davranacağını da bilemiyor. Resmen eşim gibi davranıyor değil mi astrojurnal

Anneniz ilgi bekliyor, şımartılmak istiyor. Bi süre sadece annenize sormadan onun istediği sevdiği şeyleri yapmaya çalışsanız küçük küçük sürprizler vs. Annenizdir yani boşanın denilmez, ayrıl bitsin başka eve taşın denilmez. Anneniz, aileniz huyuna gidip bi yolunu bulucaksınızdır mutlaka. Mesela çalıştığı yere bi çiçek gönderin hemen şimdi notunuzda onu biraz özel hissettirin şımartın azıcık

Pazar kurulduğu günler çalışıyor. Gerçekten gitmek isteyen insan böyle yapmaz şöyle yapar dedi durdu. Hani şöyle bir örnek vereyim, diyelim birlikte yaşadığınız biri var. Dışarıdan bir şey istiyor musun diye arıyorsunuz. Hayır diyor. Eve geldiğinizde size trip atıyor. Sebep? Pastaneden bir şey isteyip istemediğini sormamışsınız. Pastane de yolunuzun üstü. İyi de dışarıdan bir şey istiyor musun diye sordum diyorsunuz, gerçekten bir şey almak isteseydin pastaneden bir şey istiyor musun diye sorardın diyor. Bu hesap.

Arkadaşlar günaydın. Konu biraz uzun, okuyanlara teşekkürler. Ama lütfen taşlamayın. Sonuçta bu konu önemli. Mezun oldum ve yeniden annemle beraber yaşamaya alışamıyorum. Kısıtlayan birisi falan değildir asla, ama alışamıyorum işte. Artık "ben" değil, "biz" olduğumuzu kabul edemiyorum nedense. Annemle bu aralar bayağı tartışıyoruz. Konu beraber dışarı çıkmamamız. Haftada iki gün çalışmıyor, o iki gün de evdeyiz yani kendisini bırakıp dışarı çıkma durumum da olmuyor. Hatta kendisi spora vs gidiyor. Ben özellikle kendisi işteyken dışarı çıkarım eğer çıkarsam. Çünkü bir kere sinema bileti almıştım o işteyken, ama o eve bana söylemeden erken gelmişti ve çok kötü atışmıştık Ev işleri konusundaki sorumluluklarımı aksatmıyorum yani aksatsam böyle düşünüyor diyebilirim ama böyle bir şey de yok. Mesela ev işi yapmadığım gün dışarı da çıkmıyorum, sonuçta iş yapmayıp dışarı çıkmak olmaz. En son dün akşam çok kötü bir kavga ettik. Geldiğinden bu yana saydım 4 kere dışarı çıktık ve bu durum beni çok yaralıyor dedi, daha ben cümlemi bitirmeden odamın kapısını çarpıp gitti. Hani sevgililer yapar ya kavga ederken telefonu yüze kapatırlar konuşurken, aynen öyle oldu. Tamam haklı, ama böyle sevgili gibi davranması bence onu haksız duruma düşürüyor. Oturup güzelce konuşsak aslında sorun çözülür. Neden dışarı çıkmıyorsun derseniz, annemde genel bir tatminsizlik görüyorum. Mesela evde temizlik yapıyorum, çok beğeniyor sağol diyor falan ama kavga ettiğimizde "sen zaten pissin" e dönüyor. Ya da mesela anneanneme gidip 2 saat oturduğumda bana "görev gibi yapıyorsun" diye bağırıp ağlamıştı. Şimdi mesela dışarı sürekli çıkarsak bir gün çıkmadığımda aşağıda eklediğim şeyin olmasından korkuyorum. Yani zaten yaptıklarımla da tatmin olmadığını hissediyorum, o zaman da bir şey yapasım gelmiyor. Bazen de çok müdahaleci davranıyor bu da rahat davranmamı engelliyor. Daha çok şey var da çok uzatmak istemedim. Ya da bazen bir dediği bir dediğini tutmuyor. Evle alakalı bir karar veriyoruz mesela, o karara kendi uymuyor. Dün sabah kendine kahvaltı hazırlamıştı mesela normalde beraber yaparız ki hiç sorun etmedim, bana şey dedi belki sen başka bir şey yemek istersin sonuçta benim belirlediğim bir menüyü yemek zorunda değilsin diye yapmadım . Aaa dedim olur mu falan. Sen kibar kızsın söyleyemezsin dedi. Akşam yanılmıyorsam yediye geliyordu, bir yemek yapmış çok güzel koktu dedim yiyebilir miyim çok da açtım çünkü. Delirdi. Ne demek yiyebilir miyim, çok bireysel takılıyormuşum, neden "yiyeceğiz" demiyormuşum. Kavga ettik tabii. Yemin ediyorum soracağıma pişman oldum. Ya da geçen hafta dolapta yemek göremedim, bir dışarı çıkıp geleceğim dedi bir buçuk saat gelmedi ben de acıktım, bişey yaptım ama çok kızdı, kahvaltıyı ayrı etmemiz bana bu hakkı vermezmiş. Açıkçası kışın buraya geldiğimde sinir krizi geçirmişti, dolayısıyla pek bir şey söylemek de istemiyorum. Sinir krizinin nedeni ise kendi kendine her şeye yetişmeye çalışıp sonra da "her şeye yetişemiyorum" diye strese girmesi. Kaldı ki ben ondan böyle bir beklenti içinde de değilim. Mesela şey dedi, "ben iki gün mesela hiçbir şey yapmak istemeyeceğim, kitap okumak isteyeceğim sadece" tamam dedim ben bir beklenti içerisinde değilim ki, her şeyimi kendim yapıyorum. Anlamıyorum. Ya da son bir örnek. Babam bir şeye söz vermişti ama yapmadı. Annem de direkt "biliyorum benim yapmam yönünde bir beklentin var bekleme anneannen dedenden de isteme ayıp" dedi durdu. Kaldı ki öyle bir beklentim de yoktu. Sonuçta da babamla konuştum o istediğim şeyi yaptık. Sorum şu, bencil olmamayı nasıl öğrenebilirim? Mevzu aslında şu, bir kere "evet" dersem artık kendim olamamaktan korkuyorum. Artık her şeyi boşverip her fırsatta dışarı çıkalım desem beni affeder mi? Eklentiler 89B0F38C-C744-4FE1-BC85-8322B3A6B58C. jpeg 75,8 KB · Görüntüleme: 244

İs bul ve şehir dışına uçarak git...

Ya gerçekten sevgili gibi davranması çok garip. İşin kötüsü benim de erkek arkadaşım olduğunda ben de benzer davranıyorum çocuğa astrojurnal

Birlikte gidelim demenizi mi bekledi acaba?

Dedigim gibi anneniz yalniz yasamaya alismis. Kafasina gore takilip yasarken simdi siz dahil olmussunuz hayatina. Tam tek kisi yasamaya alismisken, yeniden iki kisilik duzene alismak o yaştan sonra agır gelmis olabilir ona. Ozgurlugu kısıtlanmiş hissediyor olabilir. Yalniz yasarken birden eve bir kisi gelince ister istemez sorunlar olabilir. Bosandiktan sonra ben de oglumla yasiyorum. Su an sorun yok cunku yasamimizi iki kisilik bir hayat uzerine kurduk, o duzene de alistik. Ama mesela evimize ucuncu bir kisi girince ben de sorunlar yasarim eminim. Sessizlige alistim ben. Iki kisilik kucuk dunyamda gun oluyor iki kelam disinda oglumla konusmadigimiz bile oluyor. O bir odada dersini calisirken ben diger odada kendi isimi yapiyorum. Canimiz nasil isterse oyle yasarken ucuncu kisinin hayatimiza dahil olmasi, ona bagimli gibi yasamak duzenimizi alt ust eder. Hayata dahil olan yeni kisinin damak zevkine gore yemek hazirlanmasi bile belli bir yastan sonra agir geliyor insana. Oglum henuz lisede. Universiteyi baska bir sehirde okuyup yeniden donerse ben de zorlanabilirim tek kisilik yasama alisinca. Belirli bir yaştan sonra tahammul gucu azaliyor zaten. 49 yasindayim. Gencken tolere edilen cogu sey, yaş aldikça oyle olmuyor. Insan kendiyle daha cok vakit gecirmek istiyor hem. Is bulup kendi ayaklariniz uzerinde durdugunuzda siz de kendi duzeninizi kurarsaniz tum bu sorunlar biter diye dusunuyorum.

off bir önceki mesajımda yazdığım gibi. annem de aynen tatminsizliğe geçiş yapmıştı. sürekli kafasında acabalar, sen aslında istemiyorsunlar, geçiştirmek için yaptınlar vardı. bu gerçekten hastalık. ne zaman panik atak + anksiyeteyi öğrendik o zaman dedik ki bundanmış. ilaçlarla toparlamıştı. sonra iyi hissediyorum diyip kendi kendine ilaçları bırakıp daha kötü olmuştu o ayrı. ki kadın beni küçük çocukken öyle baskılamamıştır yani. . push ; P

Annenizi en iyi siz tanirsiniz. Ben konuda yazdiklarinizdan annenizin size duskun oldugunu gordum. kizi ile vakit gecirmek isteyen bir anne gordum. cocuklugunuzda ne yasadiniz, ne yasamadiniz onlari bilemem mumkun degil. Hayat denen sey sonsuz degil bunun bilincinde yasayin derim sadece.

Yooo olabilir haklısınız Led_BiR_Vele_DisTiri Amaaaan Zırt! tek ayak