Ben, hiçbir zaman doğru olduğumu düşünmedim ve kimseye de söylemedim. Kendi davranışlarımı, kendi doğrularıma, düşüncelerime göre yaparım. Alemi düşünmem. Ayrıca, aile ortamında huzur yoksa akşam; iş yerinde huzur yoksa sabah olsun istemez diye bir söz duymuştum, birileri konuşurken... Şimdi için ailemle kaldığım için ne sabah ne akşam olsun istiyorum işin kısacası... . push ; 3nity

Mizaç, kişinin karakterini oluşturduğunu düşünürüm ve yemesine, içmesine kadar kişiyi etkilediğini düşünürüm. Ayrıca, ergen de değilim. Ergenlik denilen şey, 13-18 arası yaşlardadır. Ben, ergenliği geçeli çok yıllar oldu.. mizacın varlığını inkar etmiyorum ama gelene gidene surat yapıp benim mizacım bu denirse orada e mizaç bu da görgü nerede? derler ebeveynlerin ilişkilerine müdahale etmeye calısıp, öyle yapmayın, böyle yapın diye haddi aşarsanız mizaç tamam da saygı nerede? derler. mizaç öyle canınızın istemediği her şeyi üzerine atabileceğiniz gunah keçisi değil. ergenlikte 13-18 yaşları ile sınırlı değil. ben 25 yaşında ergen de gördüm. olgunluktan uzak. her şey kafanızdaki gibi olmaz. nasıl sizin mizacınız varsa insanların da var. onlar ilişkilerinden memnun ki değiştirmek için çabaları yok. siz değilseniz, onlara bulaşmadan çözüm bulun. yeterince büyüdüyseniz ayrı evde yaşayın mesela. böylece ebeveynlerinizin negatif enerjilerine maruz kalmazsınız.

Evet, beni ilgilendirmez bu konu/konular ama ister istemez yansıyor ve kişiyi geriyor bu durum. Ne yani şimdi senin anne-baban, bir konudan dolayı tartışıyor olsa çözüm odaklı yaklaşmaz mısın? Çözüm bulmak için yani. Ben, ailemin bu şekilde, üslupta birbirine davranmasından bıktım ve usandım yani. Bir kelime etmiyorum doğru düzgün ama suçlu arandığı vakit ben oluyorum o kişi. Bunlardan mütevellit üstüne üstlük çözüm aradığım halde yani. Gerekiyorsa psikolog/psikiyatr, eve gelsin; biz müsait bir vakitte buluşalım ama yok olmaz. Kişi, hasta ise tedavi olmak için doğal olarak doktora gider yani. A

Mizaç, kişinin karakterini oluşturduğunu düşünürüm ve yemesine, içmesine kadar kişiyi etkilediğini düşünürüm. Ayrıca, ergen de değilim. Ergenlik denilen şey, 13-18 arası yaşlardadır. Ben, ergenliği geçeli çok yıllar oldu.. Idrakyollariiltihabi

Siz konuya hakimsiniz ama biz değiliz. Biraz açık yazsanız.

Benim annemle babamın atışmasını duysan fihhhuuu... Anneler genelde çocukları arasında tarafsız olamıyor. Nedense en az bir çocuktan çok daha farklı tepkiler bekleniyor. Soğuk ve ketum duruyorsanız şayet size karşı bir öngargı oluşmuş belli ki. Bu arada tartışmalarda lanet olsun neden bunu böyle yaptın dense tam Amerikan filmi tadında olacak

Ben, bu olayı yaşadığım için biliyorum. Yaşanılacak bir olay değil değil bu. Yaşanmış, hatta düğün müzik sesi derken bu konuşmalar eşliğinde uyandım. Konuşmalar da, yemek bittiği vakit bitti ve ben de ondan sonra odadan çıktım. Karı-koca arasına hiçbir zaman girmem, girmek de istemem. 3nity

Ben 41 yasindayim, hala annemle babam atistiklarinda aralarina girmem Eger verdiginiz ornekten daha kotu olaylar yasaniyorsa o zaman onlarla duzgunce konusarak aile terapisine ikna edebilirsiniz, ama verdiginiz ornek gercekten karisilacak bir durum degil

çok çıt kırıldım bir arkadaştır belki annesi babasının yaşantısından bu kadar etkilenen ben çocuklar zannediyordum. hadi iyimser olup ergen diyeyim dedim, yetişkinmiş hayır ne zaman ağız tadıyla kavga edebileceğim biri bana bunu açıklasın.

Nasıl desem, babam sigara içiyor. Annem de doğal olarak içmiyor. İçmesini de istemiyor. Biraz önce uyandığım vakit, odamda yatıyordum dediğim gibi ve uyandığım vakit, yemekteler iken şu konuşma geçti: - Sen, bu şekilde davrandığın sürece sigara içmeye devam edeceğim. Sen, işte busun. Başkası olamazsın. - Beni dinlemiyorsun ama. Sen, çünkü busun. - Halen beni dinlemiyorsun. Ne olacak, sigara içmesen. - Ben, sana ne şekilde bırakacağımı söyledim ama hiç o şekilde davranmıyorsun. O nedenle de içmeye devam edeceğim. Bu, en son duyduğum, işittiğim olay idi. Şimdi bu konuşmaya göre bakınca bir adım ilerleme yapılabilir mi? Ne şekilde bir konuşma ortamı olabilir? Milana22

Kendimi ifade edemediğim için kendime özel yazacağım. Sizlerin de yazılarını okuyacağım. Bu, son mesajım, forum olarak son yazımdır. Herkese güle güle. Diğer tüm sosyal medyadan kendimi çektiğim gibi buradan da çekeceğim ama burada ise farklı olacak. Şöyle, foruma devamlı gireceğim ama yazmayacağım. Ancak sizlere özel yazarsam yazarım, durum güncellemesi vb. Onun harici bura olacağımdan dolayı sadece okuyucu olacağım. Hiçbir sosyal medya hesabımı bırakmayacağım. Hayattan beklentimi, en düşük seviyeye indirdim. Mutlu olmak istiyorum ama olabilecek miyim yaşayarak göreceğim.. Daha günler var önümüzde, yaşayacak olduğumuz. Çok şükür bugünümüze diyerek son kelamlarımı da bitiriyorum. Idrakyollariiltihabi

Mizaç, kişinin karakterini oluşturduğunu düşünürüm ve yemesine, içmesine kadar kişiyi etkilediğini düşünürüm. Ayrıca, ergen de değilim. Ergenlik denilen şey, 13-18 arası yaşlardadır. Ben, ergenliği geçeli çok yıllar oldu.. Yok o sistem değişti artık. Ergenlikle vedalaşma yaşı 25'e çıktı. İyi de oldu aslında. Şöyle bir geçmişe baktığımda hakikaten 25'ten sonra bir aydınlanma yaşadım ben. 25 öncesi acıların kadını modunda dolandım durdum.

Sizi ilgilendiren sorun ne buradaki? Onlar kari koca, sideet, baski vs yok ise cocuklari olarak mudahele etme hakkiniz yok boyle basit bir atismaya

Hiçbirşey anlamadım gibi yani anladım da detay lazim sanki.. ornek verdiğiniz üyenin konusunu da okumadım zaten..

ergenlik kuzum. yakında geçer. herkes kötü, sen iyi. herkes yanlış, sen doğru. iki güleryüz göstermeye, insanları anlamaya, hoşgörmeye gelince, mizacım böyle. piki. anneniz ile babanızın arasındaki ilişki sizi ilgilendirmez. negatif enerjiden/gerginlikten o kadar korkuyorsanız, mizacınızı değiştirmekle işe başlayın,

Kaldı ki bir de sevgilim dediğim gibi benden ayrıldı. Depresifim yani kısaca. Suçlu aramıyorum, ne kendisi ne ailemden birisi. Yani suçu kendimde ararım devamlı olarak. Acaba ben, nerede yanlış yapıyorum diye veya bunu böyle yapsam nasıl olurdu; böyle olmasa da böyle olsa idi acaba acaba acaba diyerek düşünür kafam arka planda çalışır devamlı olarak bu şekilde yani. hizuran Olur öyle Anneler

Valla ben ortaokula kadar sabrederim sonra içimdeki mahalle teyzesini salarım ortaya. Başlarım psikolojisinden de. İçim şişti tutmaktan. Ağız tadıyla paçozluk yapamıyorum.

Yahu siz niye kitlelere hitap eder gibi, ulusa seslenir gibi yazıyorsunuz anlamadım ki. Ailenize karşı da üslubunuz buysa valla evladım olsanız hele bir öteye git bir normal ol derim. İçim sıkıştı okurken ayol. Az bir rahatlayın, gevşeyin.

Ooo ne kadar da kaliteli bir tartışma. Nesinden rahatsız oldunuz ki? Demek benim yetiştiğim ailede yetişmiş olsanız, akıl falan hep giderdi. Bizimkiler gayet paçoz oluyor kavga anında. Her evlat, tartışmasız sakin bir aile ortamını arzular ancak ben böyle bir ortama hiç şahit olmadım. İlla ki tartışma oluyor. Onların iletişim şekli de bu demek ki. Çözümsüzlükten besleniyorlar demek ki. Sizin doğrularınıza göre hareket etmek zorunda değiller ki. A

Soğuk durmak bir yana büyüklerime kıyas edince yani mizaçlarımız farklı ve ona göre davranıyorum. İşin açıkçası dediğim gibi aynı/benzer tepkileri veriyoruz ama ben, daha ciddi durmam kati olmam nedeniyle ben, ters davranıyor gibi duruyorum. Aileme karşı değil herkese karşı bu şekilde davranıyorum yani. Bir farkım yok, ona böyle buna şöyle davranmıyorum. A

Kan yolu ile bulaşan en kotu hastalık akrabalık diye bı video vardı geçen. Aklıma o geldi. Bazen aileler de o akrabalardan sayılıyor işte. En güzeli kendi hayatına bakmak, umursamamak.

Yani genel olarak bir uyumsuzluk, bir uyuşmazlık hali var. Mesela; ben bir olay karşısında tepki verince sert/agresif/kötü oluyorken abim/ablam benzer tepkiyi hafif gülümseyerek/tebessüm ederek söyledikleri vakit ilahi falan/fistan diye tebessüm ederek tepki veriyor annem. Benim mizacım böyle dediğim vakit abin/ablan öyle değil diyor. Mizaç diyorum yine başa dönüyor ve onlar öyle değil diyor. Bir el ve beş parmak diyorum ama onlar farklı değil ikisi aynı diyor halen. Kabullenmiyor yani işin açıkçası benim bu şekilde/mizaçta olduğumu. Veya düğün olur işte. Malum, sezon açıldı. Gelmeyeceğim, iyi hissetmiyorum diyorum. Hiç iyi hissetmiyorsun ki kendini diyor. Bugünlük böyle yarınki düğüne gelirim diyorum yarın da böyle olacaksın diyor. Babamla ilişkilerini, sadece duyuyorum. Pek şahit olmuyorum. Çünkü pek sevmem, karı-koca arasına girmeyi. Her ne kadar ailem olsa dahi karışmam. Çünkü bilmediğim, duymadığım şeyleri söylemeye çalışıyorlar çözüm için ve bilmediğim için de yorum yapamıyorum. O nedenle ikisi arasında da sorunlar var ve çözüm odaklı davranmıyorlar birbirlerine karşı. A