Merhaba. Buraya üye olalı çok fazla olmadı. Zaten iyi ki burası var. Benim canımı çok sıkan dertlerim oluyor. Ergenlik mergenlik her ne derseniz diyin ama öyle değil. Yaşıma göre çok olgun davrandım cocukluktan yetişkinliğe geçişimi ailem fark etmedi bile. Sözlerinden çıkmadım bir saygısızlık etmedim yaşıtlarımın yaptıgı hiçbir şeyi yapmadım neredeyse. Ama her şeyi içime ata ata bıktım artık. Dogru düzgün arkadasım yoktu. Liseye gelınce arkadaslarım oldu ama bu sıkıntılarımı onlara anlatamıyorum. Nedeni kesin belli değil onları da çok seviyorum onlar da beni sevıyor samımıyız baya bi. Ama ne bıleyım genelde sorunlarım ailemle oluyor ve hiç böyle sorunlar yaşamamıs gibi davranıyorlar zaten genelde onların bu tur sıkıntıları olmuyo yada bana anlatmyorlar. Neyse zaten aileme anlatamam annem beni bi türlü anlamak istemıyor. Nasıl dersenız aramızda 39 yas var olabılır tabıı kı ama bana onunla yasıtmışım gıbı davranıyor benım genç oldugumu ve bır enerjım oldugunu unutuyor. Ablam deseniz tam felaket bişi. Hani arkadasca bişi konussam desem direkt anneme şutlar olayı. Bir de öğretmen olacak. En sonunda günlük tutayım dedım dayanamadım içime atıp ağlamaya. Hanımefendı onu da okumuş. Öyle acık sacık bır yerde de değildi defterim. Ya çıldırıcam bir genc kızın günlüğü de mi olamaz? Anneme de göstermiş bir de. Bu nasıl bir saygısızlıktır. Zaten arkadaslarımla bulusmama da % 1 dahi izin verılmez. Annem de yoruluyorum dedıgı ıçın ailecek zorunlu olmadıkça evdeyiz ve ben dısarı çıkınca mutlu olan biriyim. Ne var ki son zamanlarda cıkmaya cıkmaya mı oldu bılmıyorum ama dısarı cıkınca cok sevmeme ragmen rahatsız oluyorum eve gıtmek ıstıyorum arkadaslarım da abartıyosun evde hapısmısın senede 1 kez bıle beraber bişey yapamıyoruz diyip duruyorlar. Bir de ben okulda bilinçlendirme içi broşür vs aldım dagıtacaktım bu sefer onun için bile laf ediyorlar sanki ben kendimi iyi göstermekiçin yapmışım oysa ki çekindiğim içinben kendım bıle dagıtmak istemedim onlardan nefret etmıyorum ama artık dayanamıyorum sessiz aglamaya calışmak çok zor. Asıl yaram günlüğüme yapılan saygısızlıktan dolayı tekrarlamıştı ama biraz içimi dökmüş de değil de kusmuşum galiba. Kusura bakmayın nolur uzun olmuş (( braindamage Bayan

Şifreli yazın. Kesin çözüm; hem göz önünde hem de kimse okuyamıyor. gokalpiniremi "Do What Makes You Happy" tek ayak

Computerdanda yazabilirsin eger durum oyleyse. Yazdigin an e- postana yolla ve computerdan sil. Orasi sifreli soncta kimse bulamaz. Hemde eger dikkat cekmeyen sacma isimli bi dosya yapip orya tasisan yazdiklarini kimsenin aklina gelmez gidip oraya bakmak egerki sifreyi biliyorlarsa E Esila09

O günlüğü annenin okuması bir şekilde kabul edilebilir. Ona kızamazsın. Herşeyini bilmeli. Ama ablanın okuması çok büyük bir saygısızlık. Onlara kızma bak devir ne kadar kötü. Vardır onlarında kendilerince haklı nedenleri. braindamage Bayan

Ailenin gunlugnu okumasi normal ama sana okudum demeleri sadece iliskinizi cikmaza sokar. Sen sakin nefret etme bunaltma kendini onunde cok guzel gunler olacak ve ailenden bsy gizleme onlardan uzaklasma bunlarin hepsi seni korumak ve uzulmemen icin safkelebek perfectus

Nefret etmiyorum zaten. Ama benim öyle bir kız olmadıgımı biliyorlar. Okuduğunu demese bari. İyice kızartıyor insanı MissPoine

Öyle bir zamanda öyle bir dünyada yaşıyoruz ki, ailenin neden bunları yaptığını bilmeden yorum yapmak istemem. Ama ben de olsam ergenlik çağındaki kızımın günlüğünü okurum. Neden diye soracaksın, ortalık o kadar pislik bir hal aldı ki kızlarımız birer birer kayboluyor başlarına feci şeyler getiriliyor. Ben kardeşimi üç dakikalık okul yolundan gelirken camdan izliyorum. Buradan varacağım konu şu; ailenden nefret etme, senin hayatında ne olduğunu eksiksiz bilmek istiyorlardır. Hayat kötü, insanlar kötü. Anneler çocuklarının her şeyini bilmeli. O yüzden lütfen onlara kızma, içinden nefret etme