bana en mantıklısı dükkanıma yakın bir bakıcı bulmak gibi geliyor, işin kötü yanı eşim sabit fikirli, benim önerim ona mantıklıda gelse, benim dediğime karşı çıkacaktır, önünde sonunda benim dediğime geliyor ama iş ona fikrimi kabul ettirmek... of offfffff, çok çaresizim...

annane ya da babane bebeğinize baksa siz de gönül rahatlığıyla çalışabilirsiniz. bebeği küçükken çalışan o kadar çok anne var ki. elbet bulunur bir çaresi. bebeğinizin huzurlu bir ortamda büyümesi çok önemli. kuzum Bu konida

iyi fikir ama dükkanla baş edemeyen bebeğe hiçte bakamaz, ben yanındayken bile baş edemiyor..

ya bakıcı tutacaksın yada ona vereceğin paraya güzel bi çalışan bulacaksın ama senin gibi davranmaz kimse ilgili olamaz oda ayrı konu :44: senin başında olman en mantıklısı bebeğine bi yardımcı tutabilirsin çok ufak ama başka çaren yok gibi iki seçeneğin var kararı sen vericeksin hakkında hayırlısı

selam hanımlar, sizlerin önerisine ve aklına ihtiyacım var; derdim şu: ben aslında esnafım, 2 yıl önce zorluklarla bir dükkanı açtık, ben dükkanda duruyor eşimde toptan satışa sahaya çıkıyordu, işlerimiz gayet yolunda giderken hamile olduğumu öğrendim ve görümcemin kızını işi öğrenmesi için doğumdan önce getirdik ve doğumuma 2 ay kala dükkanı ona emanet etmeye başladık. 3,5 ay önce doğum yaptım. elbette herkes her işi yapamaz, görümcemin kızıda bu işi kıvııramadı ve müşteri kaybetmeye başladık, buda kazancımızı etkiliyor. dolayısıyla dükkanın geliri giderini zarzor karşılar oldu... işler kötü gittikçe eşim tam bir stres küpü oluyor ve aile içi gerginlikte artıyor, artık bir birimizle konuşamazda olduk, eşim sadece oğlumla iligilenirken biraz tebessüm ediyor, onun haricinde eşime bişey sormaya bile korkar oldum, dolayısıyla huzursuz bir ev ortamımız var. gelelim asıl soruma: ben bebeğim biraz büyüdükten sonra yeniden dükkanımın başına geçecektim, ama dediğim gibi bebeğim biraz büyüdükten sonra, dün akşam ise eşim artık işin içinden çıkamicamızı olmazsa dükkanı kapatacağını sadece toptana devam edeceğini söyledi. borcumuz çok, bunları nasıl karşılayacağız bilemiyoruz, ama ben dükkanın kaptılmasının çözüm olduğunu düşünmüyorum ki ne zorluklarla ve ne masraflar yaparak açtık o dükkanı ki gayet de iyiydi işlerimiz, biliyorum oda bunu istemiyor ama işin içinden nasıl çıkacağımıızı oda bilemediği için öfkeyle bunu söylüyor. bence en mantıklısı bebeğime bir bakıcı tutmak ve benim yeniden dükkanın başına geçmem ama bunun olması için bebeğimin 6 aylık olması gerek bence, dükkanımın arka bölmesi olsa direk bebeğimi dükkana götürcem ama maalesef arkası yok. şimdi bana akıl verin benim yerimde olsanız ne yapardınız? valla ağız tadı ve huzur denilen birşey kalmadı, eşimin kendi yeğeni ama ona çok kızıyor, bana söylüyor biliyorum ama kızın içinden iş yapmak müşteri kazanmak gelmiyor... zorlada olcak bişey değil bu zaten, ne olur bana akıl verin... dükkanı kapatsak bile sadece toptanla eşim borçların altından kalkamaz bunu kendide biliyor, ben çok çaresiz ve çok mutsuzum, ben doğum yaptım yapalı eşim işşten başka bişey düşünmez ve huzur yaşatmaz oldu, zaten hamileliğimde çok stresli geçti, şimdi ise doğum sonrası bebeğimin stresli bir ortamda büyümesini istemiyorum ki oda zaten hissedip huysuzlanıyor... yalvarıyorum size bana akıl verin, elbette içinizde benzer durumlar yaşayanlar vardır, tecrübelerinizi bekliyorum...

Madem durum kötü, 6 aylık filan olmasını beklemeyeceksiniz, işinizin başına geçeceksiniz. Yavrularını 2 aylıkken bırakanlar var onları düşünün. bebeği işe götürmek mantıklı değil, evinde sıcak mis gibi yatağında yatsın kuzu. Bir tanıdığınızla anlaşacaksınız, bebeği ona bırakıp çalışmaya başlayacaksınız. Hiç tanımadığınız bir bakıcıya emanet etmeyin yavrunuzu. Takdir ettim sizi. yeni doğum yapmış olmanıza rağmen geçim derdini düşünüyorsunuz. Helal valla. Siizn gibi kaç bayan varki. Kaç bayan sıcacık yatağından kalkıp sırf kocasının işleri kötü diye işe giderki. Elini sıcak sudan soğuk suya sokmak istemeyen bayanların olduğu gibi sizin gibilerde var demekki.

öncelikle takdirinizden dolayı teşekkür ederim, iyilikte kötülükte diye boşuna söz vermedikki, iş bu gibi durumlarda eşine destek çıkmak, ama benim eşimde de sorun var benim önerilerimi kabul etmediği gibi, zaman zaman fikir vermiyorsun diye bile bana çıkışıyor... tanıdığım biriyle anlaşmak konusunda size katılıyorum, ama eşime bu fikri bakıcı fikrini nasıl empoze edeceğimi bilemiyorum, eşim hem yardımcı olmuyorsun diyor hemde önerilerimi kabul etmiyor, ama iki türlüde sıkıntının çoğunu ben yaşıyorum... bugünüm sırf bu konuyu düşünmekle geçtiği gibi göz yaşlarım pınar olup akıyor, çünkü nazını bir tek ben çektiğim için gerginliğinin acısınıda benden çıkartıyor... çok yalnız ve çaresizim... D Dilsizkalem

görümce kızı bebeğe baksın, siz dükkana bakın bence daha pratik olur :)

benim ailem yok!!!! yani anneanne yok, babaanneye gelince almanya da yaşıyor