Anlayacak bi insan değil konuşmayı denedim ama adam akıllı dinlemiyor bile şakaya falan vurur işte çalışıyorum yoruluyorum gibi ne ilgisi varsa yarım saat telefonu bırakıp benimle iletişim kursa ölücek sanki şakaya vurup elinden alsam falan 5 dakika şakalaşır en fazla sonra bi bakarım telefon yine elinde ki yalan yok son zamanlarda konuşmayi denemiyorum hiç içimden gelmiyor anlamicagini biliyorum ve sevmediğine emin olunca zaten çabalamayi da bıraktim içimden gelmiyor, dedimya bi yanım da nefret ediyor. Ben ona zamanında deliler gibi aşıktım seviyorum yine ama çok büyük ölçüde azaldı sevgim siz hiç sevmediğimi neden düşündünüz? Yani sanki sevgimin azaldıgından değil de, hiç sevmemişim sevmiyorum gibi sormuşsunuzda o yüzden merak ettim.

Hayat mutsuz hissetmek için çok kısa. Çok değerlisiniz siz. Şu an boşanmak size zor geliyordur ama sonrasında çok rahatlarsınız bir çok konuda.

Merhaba arkadaşlar, ben daha önce de buraya türlü türlü sebeplerle yazdım yani tartışma konusu farklıydı ama asıl konu aynıydı yani evliligim. Gerçekten artık o kadar yorgun o kadar bitkin hissediyorum ki çok yoruldum sadece birazcık sevilmek istiyorum kendimden çok verdim belki de o yüzden değersiz oldum bilmiyorum şimdi detaya girmek istemiyorum ama karşılığında birazcık sevilsem yeterdi. Şimdi bunları bile ağlayarak yazıyorum. Eşim arkasını dönmüş horul horul uyuyor. Bana lütfen fedakarlık yapmasaydin niye hep sen fedakarlık yaptın tabi değersiz olursun gibi gibi şeyler yazmayın rica ediyorum zaten artık bunun bilincine vardım ve hiçbir zaman sevilmedigimi anlayıp çok yıprandım benim sorum bu saatten sonra ne yapabilirim. Daha önceki konularımda da mesela evliliğimin kaç senelik olduğu bi konuda farklı diğerinde farklı bunu eleştiren de olmuştu bunun sebebini de söyledim etrafımda fırsatçı çok o yüzden öyle rakamlarda falan değişiklik yaptım ama konular tamamıyla gerçek. Neyse şimdi konuma dönüyüm 3 senelik evliyim bir kızım var. Eşimle çok severek evlendik daha doğrusu ben öyle sanıyormuşum. O kadar inandırdı ki ondan sonra artık o mu gerçek yüzünü gösterdi yoksa benim mi gözüm açıldı bilmiyorum ama sevilmediğim gerçeğiyle baş başa kaldım. Çok büyük aşk yaşadığını düsünerek evleniyosun sonra tek sevenin sen olduğunu anlıyosun o kadar kötü ve çaresizlik içinde bi durum ki. Karşındaki o kadar anlayışsız bi insan ki artık dayanamıyorum bi de suçu kendimde arıyorum. Mesela benim bi derdim olunca ona anlatmak aklımın ucundan bile geçmiyor, hatta bişeyden dolayı aglayim veya canım sıkkın olsun ona belli etmemek için elimden geleni yapıyorum, bi de ona açıklama yapmak istemiyorum çünkü vericegi saçma cevapları aşaği yukarı tahmin ediliyorum acımı küçümseme gibi gibi şeyler, ben bi derdim olduğunda ilk ona anlatıcagim onun tesellisiyle rahatlicagim birini istiyorum ama onun bunla yakından uzaktan alakası yok. Sevgi, şevkat istiyorum ayda yılda bir sarılır ama o sarılmanın samimi olmadığını biliyorum, içten olmadığını. Sanki sevilmeye değer değilmişim gibi hissettiriyo bana bi de kendimde kusur arama şeyine girdim bu sebepten, bi şevkat sıcaklık yok ayda yılda bir sarılır falan ama sevmediğini bildiğim için hiç bir anlam ifade etmez benim için. Ben o sarılınca iliklerime kadar sevildiğimi hissetmek, bundan emin olmak, en ufak şüphe etmemek istiyorum bunun rahatlığını yaşamak istiyorum. Sanki hep bi duvari var bi bütün olamıyorum hep bi engel var gibi. Ve son olarak kendime sardım sanki yeni sevgili gibi taktik falan uyguluyorum kaçan kovalanır bilmem ne, ben bunlarla uğraşmak istemiyorum saf temiz sevmek sevilmek istiyorum zaten onlar da bi işe yaramadı. Ama çaresizlikten sacmaladım belki de, kendime aşırı dikkat eder oldum görünüş falan filan sanki bu saatten sonra aşık olucakta bi de şöyle bişey var seven her haliyle seviyor kendimden biliyorum en çirkin haliyle bile seviyorum onu ki zaten bu taktikler falan işe yarasa da beni rahatlatmaz çünkü hem geçici hem de gerçek sevgi değil o yüzden bunlara hiç gerek yok ve yoruyorda aynı zamanda o anlamda da bana hayran gibi olsun istiyorum ben ona öyleydim çünkü aşk bu galiba, Bilmiyorum ne yapmam gerekiyor çok çaresizim, çok yoruldum sadece biraz sevilmek istiyorum. Şunu da ekleyim ondan nefret de ediyorum beni sevemedigi için seviyorum diyip kandırdığı için ve bütün yaptıkları için. aynı zamanda da hala seviyorum. Bu ikisi aynı anda nasıl oluyor anlamıyorum. Sevmediğini nerden biliyorsun diye sorarsanız eğer artık eminim onu tartışmaya gerek bile yok.

Konismanizdan oyle hissediyorum diyelim. bu tlf hayata girdiginden beri cogu erkk bagimli ona enteresan sekilde M

Boşanmaya çok yakınım ama çocuk falan var biliyorsunuz kolay değil bi anda bambaşka bi hayata atılıyorsunuz, ciddi anlamda onu düşünüyorum zaten şu sıralar.

Sizde ki sevgi aşk değil bağlılık eşinizin size karşı tavırları da istediğiniz gibi olmayınca daha da içselleştirmişssiniz Kendi açınızdan çok haklısınız hangi kadın istmez ki saydıklarınızı kendinize odaklanıp hayatınızın merkezine kendinizi koyunca değişimi göreceksiniz

Sevilmediğinize kesinlikle eminseniz neden devam ediyorsunuz?

Siz eşinizi sevmiyor olabilir misiniz acaba. acik acik konustunuz mu duygularinizi

Seviyordum dedim, sonda da seviyorum dedim ama kesinlikle eskisi gibi değil tabi ki hep de böyle değildi sevdiğine çok inandırdı maalesef. Hayranlıkta da örnek vermek için dedim orda da geçmiş zaman eki kullandım şimdi hayranlık falan yok tabi onlar kalmadı, Az da olsa sevgi var ama nefretim kesinlikle daha büyük bende anlamıyorum ikisini aynı anda nasıl hissedebiliyorum.

Sana bunları hissettiren yazdıran adamı hala nasıl seviyorum, her haline hayranım diyorsun anlamıyorum. 3 senelik evliysen hep mi böyledi? Hep böyleyse neden sevilmediğini hissettiğin bi adamdan çocuk yaptın?