O zaman size karakter olarak en olgun, aklı başında kim varsa onunla yakınlaşmanızı tavsiye ederim. Bir kahve daveti yapabilirsiniz. Henüz ortama alışamadığınızı düşünüyorum.

Niye böyleyim niye böyle oldum son zamanlarda bilmiyorum kızlar. Hem arkadaşlarımın ufak da olsa yanlışlarını görünce kendimi geri çekiyorum. Hem de yalnız kaldığım için bazen içim acıyor. Eski çalıştığım yerlerde çok sevilirdim ortamın neşe kaynağıydım. Şimdiki çalıştığım yerde sanırım çok da sevilmiyorum. Dışardan nasıl görünüyorum çok merak ediyorum, acaba beni samimiyetsiz mi buluyorlar. Sevilmediğimi hissedince buz gibi soğuyorum kendimi geri çekiyorum. Belki de yanlış hissediyorum bilmiyorum ki. Çok sevdiğim iki arkadaşımdan ayrı şehirdeyim. Sanırım onlar gibi samimi içten arkadaşlığı bu yaştan sonra aramam saçma olur. Yine de evine gidip geldiğim, sürekli mesajlaşıp telefonlaştığım bir arkadaşım olsun çok isterdim. Bu şehirde sadece eşim var onun dışında kimsem yok bu duygu içimi sıkıyor bazen. Buna da şükür, Allahım kimseyi yalnızlıkla sınamasın. Öyle içimi dökmek istedim işte

Kimse bu devirde canın kanın gibi olmuyo. Umarım eşiniz anlayışlı biridir. Eğer gercek dostlarınız varsa oda kardeslerınız annenız babanızdır. Kıme deger versem canım yerıne koysam bi kazık attılar sag olsunlar. Artık hiç bir sekılde samımı olmuorum. Bende ıstıyorum bazen ama anladımkı ole bırı yok.

Tam olarak böyleyim. az insan içine gireyim iki muhabbet edeyim diye biriyle arkadaş oldum aman allahım iki yüzlülüğünden midem bulandı. dün artık görüşmek istemediğimi ima ettim. Bitti gitti. Kaliteli yalnızlık net en güzeli

Eşimle tartıştık birkaç gündür küsüz belki de bu yüzden böyle oldum..

Büyük ihtimal baloncuk13 şişko

Belki de istediğiniz türde insanlar degillerdir. Ben de çok insan sevmem açıkçası. Daha doğrusu gidelim gelelim, oturup saatlerce sohbet edelim kısmı beni bayıyor. Ama iş yerimdeki insanlarla aram da kötü degildir. Evime sadece birkaç tanesini alırım o kadar. Benim çok dost tutmuyor olmamın sebebi eşimle her şeyi konuşup tartışıyor olabilmemiz aslında. Bir de sığ muhabbetleri ya da iş meselelerini günlük hayatımda konuşmayı sevmiyorum.

Bende 8 senedir evlenip geldiğim şehirdeyim ailemden arkadaşlarımdan uzaklaştım. Hep yalnızlıktan dert yandım. Şimdi öyle bi duruma geldim ki bi komşum kahveye gelse ne zaman kalkacak diye gözünün içine bakar oldum. Kalksa da kitap okusam yatsam dinlensem tv izlesem falan.. Yalnızlığa çok alıştım.

Yıldız Tilbe'nin dediği gibi Hepinizden nefret ediyorum ama tek başıma da canım sıkılıyor Gibi:)

Benim de kötü değil ama daha samimi sıcak bir arkadaşlık ilişkisi kurmak isterdim en azından bir kişiyle. Belki böylesi daha iyidir. M e g g Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Aynisinin tipkisi ben. İnsan sevmiyorum ama yalniz kalinca da uzuluyorum

ay aynı ben! keşke aynı şehirde olsak.

Aynı duyguları yaşıyoruz. Benim mutsuzluğum artınca böyle oluyorum

Kimsenin seni sevmesine de ilgi göstermesine de ihtiyacın yok ki! Sen sana yetebilmelisin. Herkesin bir eksik yanı var. Önemli olan eksiklerimiz değil onlara odaklanma. Önemli olan eksikleri kapatma şeklimiz. Kendini sev. Önemli hissett. Çünkü sen sen için çok kıymetlisin. Takma kafana hayatını yaşa

Kusursuz dost arayan dostsuz kalır kuzum. Çok seçici olmadan elektrik tutuyor mu sadece buna bakmalı. Benim mesela aşırı tesettürlüsünden tut hergün barlarda drink'leyen tipe kadar geniş bir arkadaş yelpazem var. Kimin ne yaptığı ile ilgilenmem. Espri ayarımızın tutması, birlikte gülebilmemiz, kalbinin temizliğini bilmem yeterli. Görüşürüm, gidip gelmeyi de çok severim. Yalnız dost dediğin 1 tanedir 2. si olmaz. Arkadaşın bol, dostun 1 tane olsun. Eşin ile aran ne kadar iyi olursa olsun insanın arkadaşa da ihtiyacı var, unutma.