Geciktirmeyin. Ben öğretmenim obsesyon tedavisi görüyorum. Mesleğimi icra etmeme aykırı bir durum değil bu. Sizinki de obsesyon olabilir. Zamanında önemsemedim hastalığa yormadım işkilliyim deyip geçtim açıkçası, beni zorlamıyordu çünkü, başedebiliyordum. Pandemi ile birlikte dayanılmaz hale geldi ve dr gittim. Dr'a pandemiyle başladığını söylediğimde birkaç soru sordu o zaman anladım ki pandemi ile başlamamış zaten ben yeni farketmişim. Şu an 40 yaşındayım en eski hatırladığım olay bu konuya dair okul öncesi dönemimde halamın ayağına iğne battı kırıldı ameliyat oldu onu duydugumda cok cok agladığım herkes beni halamın iyi olduğuna ikna etmeye çalışıyordu ama benim korktuğum halama ne olacağı değildi ya bana da batarsa ya batmışsa da faretmemişsem duygusuydu. Tedavi ne kadar erken başlarsa kurtulmak o kadar kolay oluyormuş bilginiz olsun. Geçmiş olsun.

Bencede gidin. Kaygı bozukluğu olabilir

cevap verdiginiz icin tesekkur ederim <3 bir ara psikolojik tedavi goren kisilerin mulakatta elendigi gibi sacma sapan bir söylenti duymustum ve dogru oldugunu sandim halbuki bedenimizin hastalanmasi gibi ruhumuzun da oyle hissetmesi normal. ben kucukken de cok evhamli bir cocuktum elime camasir suyu degse olecegim sanirdim. sanirim bu dusunce bana cocukluktan geliyor bana bir sey olacak korkusu ve bu yasim aldikca cogaldi google baktikca da iyice artiyor, kendime surekli bir hastalik begeniyorum adeta. yardim almadan kurtulabilecegimi de hic zannetmiyorum, randevu alacagim cok tesekkur ederim