Size tavsiyem çocuğunuzu birine emanet edip kendinize vakit ayırmanız. Şöyle sabah banasına bırakıp dışarı çıkın. Akşama kadar takılın. Bunu da en az ayda bir yapın. Zamanınız daha kaliteli geçecektir. Eski pozitif enerjinizi yakalayabilirsiniz.

bunu son 3yıldır bende yaşıyorum öncesinde aşırı pozitifi herşeye gülen biriyken şimdi kendimde dahil çevremde kimse mutlu degil hep bi dert bela dısardaki insanlarla muhatap olmak istemiyorum bu yüzden. ve artık bende kendimizdeki negatifliğin şanssızlıgında etrafı çektigini hissediyorum var böyle bişey

Nerden başlasam bilemiyorum şuan ama 14 aylık bı bebeğim var doğduğunda kolikti öyle böyle değil ama ben boyle morarak sabahlara kadar ağlayan bı bebek görmedim ve baya sürdü bu ağlamalar 8. aya kadar sonra reflü oldu derken 1 yaşına kadar hep ağladı hep şuan iyi şükür ama o ağlamalarından her gece hastane hastane dolasmalarindan sonra galiba bünyem stres ve baskı altında aşırı kaldı ve sürekli sanki kriz geciricekmisim gibi hissediyorum eskiden çok gülerdim dışarı çıktığımda pozitif insanlarla karşılaştırdım şuan zaten belirli amaçlar için cikiyorum hep birilerine sinir olup eve geliyorum acaba insanlar mı çok agrasiflesti bende negatifimde onları kendime çekiyorum bilmiyorum sakinleştirici ilaç mi alayım üzerimdeki negatifligi nasıl atabilirim bomba gibiyim resmen