Boşan bence ama illaki boşanmam diyorsan, çift terapistine gitmeyi deneyin. İnşallah olur..

Işıgı görünce dümdüz git bacım bir sonraki aşamanız kesin bu. L

Bu is yürümez arkadasim. Net.

İyi geceler hanımlar.. Neredeyse bir senelik evliyim, ve eşimle sürekli bir kavgamız oldu şimdiye kadar hele ki tüm özel günlerimizde . Ben 22 yaşındayım, eşim 27. Ben almanyada yaşıyorum eşim Türkiye'den geldi buraya, bir sürü sıkıntısı var bundan dolayı dili öğrenme, yeni ortamlara girme, fesat akrabalar, işe Başlama gibi üstüne hele ailesinin Özlemi ve yalnız kalınmışlık hissi.. Bir de bir sürü boş konuşan insanlar oluyor etrafımızda . Yani bir sürü baştan can sıkıcı olaylar. Bu sorunlarla zaten mutluluğa 1-0 geride başlıyoruz ve bu olumsuzlukları beraber bir şekilde yenmeye çalışıyoruz. Haliyle kavga çok, tahammül hoşgörü azalabiliyor maalesef. Eşim normalde çok iyi kalpli, sabırlı, anlayışlı bir insan, bende yavaş yavaş evliliğe iki kişilik hayata alışmaya çalışıyorum. Kavgaların çoğu benden ve fevri konuşmalarımdan çıkıyor biliyorum. Sürekli başka şeylerden bahsediyoruz ve bi şekilde kavga çıkıyor çok gereksiz şeyler için. Farkındayız ama o yükseliyor, bende susmuyorum yükseliyorum. İlk Zamanlar bana ağır konuştuğunda ilk tokadı ben atmıştım, ardından o da Tokatla cevap verdi. Derken fiziksel şiddet az da olsa iki tarafta da arttı, en son dün yine vurdu ve sonunda öldüreyim mi seni diye Boğazımı sıktı kaç saniye nefessiz kaldığımı hatırlamıyorum bıraktığında ayaklarımın sallandığını şuurumun bi an gittiğini farkettim. Böyle şeyler asla ve asla beklemiyordum ondan! Şok oldum sonunda ilk defa annem gile gittim tabi anlatmadım herşeyi sadece kavga ettik dedim, annem bunları bilmiyor tabi geri geldim konuşmuyoruz şuan, muhattap olmak istemiyorum henüz. Nasıl çözüleceğini ne yapacağımı bilmiyorum. Onu çileden çıkaran ben olduğumu biliyorum, sıkıntılarını da biliyorum. Ama böyle olmaması lazım.. Lütfen bana akıl verin, bi rayına oturttummu iyi gideceğine inanıyorum çünkü, hele başta saydığım dertlerimiz azalınca.. Sevgiler

Bilmiyorum bunlar için bence çok erken.. Hem genel durumumuzdan dolayı hemde daha birbirimizi tam tanıyıp huyuna gitmeyi öğrenemediğimizden zorlanıyoruz ikimiz de..

Gece uykusunda bas yüzüne yastığı görsün nasıl nefessiz kalınirmış. Şımartmayın arkadaşım şunları ya herşeyi kendinize yükleyip. Ben çileden çıkardım ondan boğazımı sıktı ne demek. siz zorla götürmediniz onu yurtdışına. sevdiği kadınla evlenmiş işte daha neyin bunalımı neyin tribi. Efendi gibi ögrensin dilini girsin işine. bir dahaki seferde daha fazla sıkmayacağı ne malum boğazını? Sevgi bu mudur? Ya gitsin tedavi olsun birlikte terapilere falan gidin boşanmayacağım diyorsan Bana kalırsa o el kalktığı anda biter.

Çözüm odakli olursak eğer Bende almanyaya eşimi getirdim ve birbirimizi çook sevmemize rağmen bizde de tıpa tıp aynı şeyler yaşandı belkide 4 5 sene, afedersiniz hemm sevişip hem dövüşüyoduķ. benim de kavga esnasında elim ayağım durmazdı maalesef. Oysaki eşim çok beyefendiydi sakindı MERHAMETLIYDI ben hamikeyken gezmeye gitsem sık sık arar iyimisin diye sorardı. Pikniğe bile gitsek herkesin içinde benim oturcagim yere yastıklar örtüler koyardı altıma, milletin konuşmasına bile sebep oluyodu, neyse bunu çook uzatabilirim aslında. Yalnız benim hoşuma gitmeyen bir şey olduğunda hemen bas bas bağırmaya başlardım asar keserdim dolabını indirirdim. MAALESEF buranın yetişme şartları böyleydi, bir nevi erkek gibiydim, çok uzatmicam beni anlayan anladı. Artık eşimde bana aynı tepkileri vermeye başlayınca kırılmaya üzülmeye başlayınca ben, birşeylerin farkına varmaya başladım, bu arada eşim benimle heeeep konuştu bak yanlış yapiyosun bak bana eşim gibi davranmıyosun gibi. Ben zor olsada kendimi dizginlemeye başladım herşey düzelmeye başladı. Şu an 16 yillik evliyim iki yetişkin cocugum var cok mutluyum oda benimle mutlu işi rayina girdi bende az çalışıyorum full olmasa bile Hatta okadar iyiyizki parmakla gosterilecek kadar. Kavga dersen hala ederiz hala çenemi tutamam ama dozunu biliyorum hiç olmadı beni şöyle bir kendime getirir gibi haaa ozaman anlarım çok ileriye gittiğimi. Çok uzattım ama neden bunları söylüyorum baktım herkez ayrıl demeye başlamış sende etkisinde kalırsan hemen ayrılık yoluna girersin. Bir yuva kolay kurulmuyo turkiyeden kolay getirilmiyo, neden herşeye gösterdiğimiz çabayı, sabrı yuvamıza göstermiyoruz?Bir işe bile girsen o iş kuralları çerçevesinde çalışman gerek kendi kafana göre hareket edemessin, evliliği kendi kuralına göre uygulamak gerek. Bak eşim iyi bir insan diyosun sanki onun için kolay mi ailesini birakip yabancı, dilini bile bilemediği yere gelmek? peki kimin için bunları göze aldı?sırf senin için empati yap ona göre de hareketlerini değiştir bacım. Ben benim inan yaptigimi o bana yapsaydı asla sabresdip bir dakika bile kalmazdım yaninda, eşim bana sabretti bu zamana kadar geldik Umarım tekrar anlaşıp daha seviyeli olursunuz daha hayatın güzelliklerini yaşarsınız. Zaman şu gibi akip geciyo keşke o yıllarım geri gelse problemleri ön planda tutmayıp arka plana atar güzellikleri ön plana çıkarırdım. Yaşım olmuş 38.

Konu sahibi bir yorum yapmamışsın Merak ettim doğrusu nasıl ilerlemeyi düşünüyosun -CarpeDiem-