Normalde çok güçlü bir kişiliğim vardır annemin ise pasif edilgen. Bu nedenle ona cesaret veririm problemleri olduğunda bana çıkıştığında bari bana cevap verebilsin diyorum, bilerek susuyorum ama o kalbimi kırdığını hiç umursamıyor. Normalde hep der birinin kalbini kırmaktan çok korkarım, kırarsam benim kalbim daha çok kırılır diye ama bana gelince hiç umrunda olmuyor ben üzüldüğümle kalıyorum.

Anneniz bu konuda farklı bir boyut açmış, kabul :) Annem de 17 yaşında nişanlanmış 18de evlenmiş ama ben 3. çocuğuyum öncekilere böyle bir kırıcılık söz konusu değil ama onun yaşayamadığı hayatı ben yaşıyorum belki bundan kaynaklıdır. 20 yaşında üniversitede okuyorum, hayallerim var, babamın evinin konforundayım vs.

Annem bana sinirlenince 'gebersende kurtulsam' bile der. Yine anneniz o kadar kötü değilmiş.. Dışarıdan birisine kızdığında size çıkıştığı kadar rahat çıkışamaz.. İnsanların vereceği tepkiler şu bu pek çok sebebi var bunun.. Ama siz onun kızısınız. Daima onun yanındasınız. Gitmeyeceğinizi biliyor. Belli ki sizin ona karşılık vermeyeceğinizden de emin. O yüzden ne dediğine dikkat etmiyor. Bir şekilde deşarj oluyor sanırım böylece.. Çok acı bişey haklısınız. Belki de söylediklerine en çok dikkat etmesi gerektiği kişisiniz. En çok merhametine ihtiyacı olan.. Ama istediğimiz gibi olmuyo işte...

Boşvermekten başka çare yok sanırım.. Atsan atılmaz satsan satılmaz.. İyi olunca değer pek bilinmez zaten. Bizi ilk kırdıklarında öyle bir çıkışmalıydık ki üzülüp bir daha yapmamalılardı. Ama susunca umursamıyosun mu sanıyolar. Yoksa kırıldığını anlıyolar da seni mi umursamıyolar emin olamıyosun işte böyle...

Yok Sakuraacım açık açık kaç kez dedim sinirlenince beni çok kırıyorsun haberin olsun nasıl öyle laflar edersin vs diye ben sana nazlanıyor olamaz mıyım demişti ne alakaysa :S

Oda güzelmiş Hoş bişey değil gerçekten ama beterin beteri var. Anneniz alışkanllık haline getirmiş sanki.. İçten söylemiyodur eminim.. Birde ne güzel arkadaş gibiymişsiniz, kolay değil ama dert etmemeye çalışın..

Merhaba kızlar, ben ailenin tek kızıyım bu nedenle hep korunup kollanarak büyütüldüm, annemle ilişkimiz ergenlik dönemimde berbattı, ona güvenimi kaybetmiştim vs neyse artık büyüdüm bunları aştım, son yıllarda da aramızdan su sızmaz -yani genelde- hatta o herkese benim en yakın arkadaşım oldu kızım falan der. Neyse problem şu ki bazen annem ufacık bir anlaşmazlığımızda yüzüme demediğini bırakmıyor, çok kırıcı laflar ediyor ve kendisi normalde halim selim, merhametli biridir ancak karşısında ben olunca hiç hız kesmeden ağzına ne gelirse söylüyor bu da içimden çıkmıyor. Aramız iyiyken birdenbire nasıl bunları diyebilir demek ki içten içe benim hakkımda böyle düşünüyor sinirlenince kusuyor diye düşünüyorum. En ufağından birinde annem pahalı bir parfüm almıştı abim tutturdu bileğine sık bakayım kokusuna diye bende sıktım sonra annem koltukta uyuyormuş bende şaka olsun diye bileğimi burnuna yaklaştırdım, annem birden uyandı "ne yapmaya çalışıyorsun sen beni parfümden mi soğutmaya çalışıyorsun" diye çıkıştı, çok üzüldüm ama neyse dedim. Birinde biryere gitmeyi canımın istemediğini söyledim gayet makul birşekilde birden işte "sen nasıl bir kızsın gökten zembille inmiş beni bulmuşsun, pislik gibi birşeysin" dedi resmen şok oldum halbuki sadece arkadaşlarıyla toplanacağı bir yere gitmek istemediğimi söylemiştim. En sonuncu da bugün oldu iPhone5 istiyormuş ama sadece havası için, kendi telefonunda da sadece arama yapabiliyor ve mesaj atabiliyor ben de yok artık dedim birden atladı yine bu kız ne fena ne kötü çok haset diye yine kırdı geçirdi kalbimi O kadar kibar bir insan bana gelince nasıl böyle kaba oluyor anlamıyorum kaldı ki aramızda büyük bir anlaşmazlık olmamasına rağmen... Artık içinde yenemediği bir nefret olduğunu düşünüyorum bana karşı ve arada patlak verdiğini başka bir açıklama bulamıyorum, siz ne düşünüyorsunuz?

Haklısın boşvermek gerekiyor, normalde insanların söylediklerini kolayca duymazdan gelebilirim ama karşımdaki annem. Sözleri sanki kalbime cam parçaları gibi saplanıyor ne kadar unuttum desemde orada kalıyorlar ve unutamıyorum. O umursamıyor halbuki aramız iyiyken kaç kez söyledim sinirlendiğinde özellikle bana karşı çok kırıcı oluyorsun söylediklerin içimden çıkmıyor diye. Abilerim bana birşey dese mesela ona şunu almışsınız vs diye -ki hep derler-annem hemen babama kızına nasıl aldıysan oğullarıma da al der ama ben dersem nankör ve haset olurum.