Ne kocayla arada geçen aileye, ne aileyle arada geçen kocaya anlatılır. İki taraf da sizin affedebileceginiz ama onların birbirini affetme olasılığı daha düşük olan insanlar çünkü.

Ya aslinda biraz soyle, mesela kumar alkol vs demissiniz. Allahim gostermesin basima boyle bir sey gelse ilk önce elimden geleni yaparim, tedavi vs ne gerekiyorsa. Baktim ki bir işe yaramiyor o zaman ailemi de araya sokup bir hal caresine bakmak isterim sanirim. Çünkü böyle agir yükler insani gittikçe yaslandirir.. Canimiza yazik sonucta..

Cok ciddi seyleri en son care anlatirim.. Ama su ana kadar esimle aramdaki hicbir seyi anlatmadim. Cunku ciddi bisey olmadi.. Acikcasi annem zaten esimi cok gonullu kabul etmedi o yuzden yataklara duser en ufak kavgamizda.

Bir tekini bile anlatmadım. Senin dedigin gibi eger bosanmayacaksam anlatmam.

Bu zamana kadar hiç kimseye anlatmadım. Gerçi çözülmeyecek sorunlar değildi bizimki. Eşim de anlatmaz. Haa çok büyük sorun vs olur o zaman babama anlatırım. Annem bilirim ki objektif olamaz ben haksız olsam bile beni haklı çıkarır, kıyamaz bana. Babam objektif olduğu için ona anlatırım.

Canim paylaşmak benim için de çok büyük bir ihtiyaç.. Otobüsteki amca sorsa kızım neyin var diye dökülecek potansiyel var bende Belki haklıdır arkadaşlar ama ben bu tarz dertlerimi acamadıgimda evimin kapısını da açamıyorum gönlümün kapısını da.. Dediğin gibi beni derdime vurmak isteyen insanlara da yazıklar olsun der silerim ancak.. Güvenmeden gülümseyemem, selam veremem, bir markete bile gidemem inan ki.. Ben de böyle değişik biriyim.

Iyi akşamlar kızlar.. Evet bugün laf lafı açtı. Bir konu konuşuyorduk. Ben herkes evliliğinin içini annesine mi anlatacak sanki dedim anneme. Aklı başında insan annem üzülmesin diye anlatmaz eğer boşanmayacaksa dedim. Annem dedi ki " Herkes annesine anlatır tabi kızım. Ciddi bir şeyi nasıl saklasınlar. Sen anlatmiyor musun yoksa?" İçim cız etti espriye vurup geçiştirdim.. Ailenize evliliginizdeki büyük sorunları mutlaka duyuruyor musunuz? Yoksa üzülmesin diye sakladıklariniz oluyor mu merak ettim..

Ben hicbir şey anlatip ailemin agzina laf vermiyorum Babam benim dertlesmemi firsat bilip esimi bana kotuluyor ve etrafa anlatıyor halama vs. O yüzden bi kac arksdsim disinda kimseye anlatmam. :/

Annem de ciddi bir sorun aileden saklanmaz. Duyurmayip nasıl baş edecek kendi diye yorumladı. Bir evladın ailesinden gizleyerek mutlu evli rolü yapamayacağını düşünüyor sanırım..

bilmemki belki bneimki paranoyaklikdir :) ama turk muilleti maalesef sever dedikioduyu bunu biliyoruz hepimiz maalaeserf aslinda insanlar seviyor turklukluklede pek ilgili deil benim hiç isim olmaz benden için yaninda adam oldursen giki çikmaz diyolar hiç ilgilenmem duyduklarimla orada kalir, benden çikmaz tekrar ama baskasi konu açrsa konusrum onun benle ilgiis olmuyor :))))sen gel bana anlat en iyisi boyle forumda anlat kimse dedikodu yapmaz :)))))

Ben anlatiyorum yoksa asiri yonlendirmeye kalkiyordu ailem. Esimi herseye he diyen kilibik yerine koyuyorlardi. Ben esimle sorun yasiyordum. Sorunlari anlatinca ustelemiyorlar simdi. Birbirlerine girmesinler diye arada kalamadim daha fazla.

Anneme sadece iyi seyleri anlatirim.

Ben asla anlatmam kiminle problemim varsa onla çözerim ne zaman ki başkası araya girse ben halliyken haksız oluyorum

Biz barisiriz. duyan unutmaz bundan sebep anamda olsa anlatmam ne gerek var hem durup dururken sıkıntima onu eklememin ne anlami var bos ver aile ici derler ya birak oyle kalsin

kaç tane evli arkadaşım var hiçbiri anlatmaz çünkü sen eşinle yaşadığını unutup atlatabilirsin ama ailen anlattıklarını unutmaz

Eyvahlar olsun.. O zaman benim dedikodumu yapan epey kişi var..

Bende anlatmam Evimde yaşanan evimde kalır

Ben de neler yaşadım.. Gündüz dram oskarı alacak haller yaşayıp ağlama nöbetleri bitip sesim düzelince aradım bir şey olmamış gibi konuştum. Bilmedikleri bir konu üzerinden tam tersi konuştular dudağımı ısırıp sustum Hayır o öyle değil dememek için.. Annenin derdi bin tane zaten bin birinci olmayayım diye hepsi. Bir tesellisi benim ben de elinden kaymayayim diye..

Ailenin tutumuna, aileye, konuya, konunun onemine gore degisir.

Enistenizin sizin bildiginizi bilmesi cok kotu olmus. Bu ayrinti her seyi degistirir cunku durum soylediginiz gibi tam tersine dondu. Yani ablaniz hem sizin bildiginizi soylemis, hem yaptirim uygulamaniza engel olmus. Umarim ablanizin akli basina gelir de bu kotu durumdan kendini de sizi de kurtarir.

Ciddi bir şey olsa da anlatmam. Evli değilken her şeyimi annemle anlatırdım, deli pişman oldum. Daha da tövbe. Bilmesin kimse, kapı kapatınca hayat ikimizin.

Valla suan sır olarak sakladığım meseleyi söylesem ne annem ne kardeşlerim inanmaz. Onlara göre kahır çekmeyecek, gaddar biriyim.. Böyle bir şeyi herkesten saklayıp bu yükü tek başıma taşıyan melek rolünü bana yakistiramazlar. :) Doğrusu ben de kendimi böyle bilmezdim.. Oluyormuş, başa gelince insan dönüp bakmayacağı bir elbiseyi bile gecirebiliyormus üstüne..

Ben hayatımdaki iyiyi de kötüyü de ailem dahil anlatmamayı tercih ediyorum. %99 kendim çözmeye çalışırım. Çözülemiyorsa içime atarım. Başkasına anlattığımda çözülebilecek mi? Hayır. İnsanlara iyiyi anlatsan nispet yapıyor olursun, kötüyü anlatsan iyi gününde hatırlatır canını sıkarlar. Sanırım güven sorunum var. gerçi mesela anneme çok büyük ciddi bir sıkıntımda sözetmiştim. Destek oldu. Daha sonra hiç hatırlatmadı. Büyük sorunda güvenilir oldu ama küçük şeylerde ne yapacağı belli olmaz. Belki güvensizliğim sadece kuruntu. Ama yine de anlatmayı sevmiyorum. Gündelik konuları konuşurum sadece. Hatta artırıyorum! Ciddi hastalığa yakalanansam, hamile olsam, olabildiğince geç söylerim.

Sizin bakış açınız da mantıklı ablamın arkamda duran ailem var demesi açısından ama aslında bence bizim bilmemiz ve eniştemin bizim bildiğimizi bilmesi iyi olmadı. Çünkü babam duymasın diye adama hiç bir yaptırım uygulayamadık ne biz ne ablam. Öyle olunca da ben bu kadını dövdüğüm halde ailesi hiç bir şey yapmadı ne yaparsam yapıyım kimse bişey yapamaz bundan sonra rahatlığı oluştu diye düşünüyorum. Ve ablamı da sindirdikçe sindirdi bu süreçte. Benim şahsi fikrim o dönemdeki şartlardan dolayı eniştemin burnunu sürttüremediğimiz için daha kötü olduğu yönünde. Şartlar öyle olmasaydı belki sizin dediğiniz gibi olurdu ama ne yazık ki öyle olmadı. Şuan fiziki şiddet yok ama psikolojik şiddet hat safhada.

Anlatmam genel olayları bilirler hani şuraya gittik şunu yaptık falan ama tartışmalar konuşmalar aile içi durumlar falan annem dahi olsa anlatmam üzülür kırılır alınır aileleri idare etmek gerek diye düşünüyorum çok ciddi bir mesela değilse biz kendi aramızda çözemezsek o zaman ailelere anlatılır akıl alınır.

Benim genç canımın tasimakta zorlandığını 61 yaşındaki annem nasıl taşısın. Derdi bir değil ki kaç tane evladı var.. Ben yaşlanirim ona bir şey olmasın..

Hane içinde olan başkasına anlatılmaz, kapı kapanır herkes kapı dışında kalır. Boşanma, siddet, aldatma gibi şeyler olmadığı sürece bir zahmet kimse bilmeyiversin hane içinde olanları. Sonuçta yıllar sonra iki ayrı karakter aynı evi paylaşıyor ee doğal olarak da çatışma olabilir. Mühim olan konuyu çözmek ısıtıp ısıtıp surekli eş önüne sunmamak. En önemlisi de eşe dosta anlatmamak! Kimsenin ağzına laf vermeye gerek yok bu ana baba bile olsa...

En başında tecrübesizlikten anlatmıştım, çok pişman oldum. Asla anlatmam şimdi, ölüm kalım meselesi olmadıkça.

Ben anlatmam. Kötü görürler çünkü. Ayrılma kararı verdiğim an sorunları anlatır istemiyorum derim sadece bu kadar

Anlattiginda bi cozum gelmeyecekse ne geregi var ki; buyuk de olsa sorunu paylasmanin.. Bence dert etme.. Sen is ceviriyor yada onlarin bilmesi gereken bi seyi sakliyor degilsin..

Eşimle olan hiçbir sorunumuzu anneme yada babama anlatmam Anlatsamda eşimi tutarlar Ama kayınvalidem çok tatlı bir hatun sağolsun İlk zamanlar bahsetmedim sonra daha cok gıtmelısın daha cok ara kızım eleştirilerinden bunaldıgımdan onunla alakalı olanları anlatıyorum

Maalesef bende de tam tersi herşeyimi anlatacak kadar kimseye iş arkadaşlarıma v. b güvenmiyorum çok çok iyi olanlarda var ama herşeyimi anlatamıyorum. O yüzden yine ailemle paylaşıyorum.

Ciddi bir şeyse şiddet ihanet vs. Ailenin sahip çıkması bakımından anlatılmalı tabi. Ya da borca sıkıştıysanız istenebilir

Su acidan yanlis bir ornek oldugunu dusunuyorum, sizi su an tatsiz bir duruma soksa da, ileride ablaniza destek olabilmenizi saglamis gerektiginde. Yani bu tarz konular zamaninda anlatilmadiginda inandirici bile bulunmayabiliyor. Dusunun enistenizle araniz harika ve melek oldugunu dusunuyorsunuz. Ablanizin psikolojisi bozuldu ve kendini cok iyi ifade edemiyor. Durumlari bilmeden evliligini kurtarmasi icin baski da yapabilirdiniz. Yani dayak yedigini ailesinden birilerinin bilmesi uzun vade icin daha iyi.

sen eşinin kaynvalidene anlatmasını istermiydin? benm eşim kavgalarımızı kendi ailesine anlatsa hiç tereddüt etmeden anlatrdım.

Söyleyip söylememem konuya bağlı. . Sen şans verdin söyleme. .

Annemin bana bi konuda faydasi olucagindan eminsem, ancak o vakit acarim konuyu. Aksi taktirde biz yarin iyi oluruz esimle, esim benim cilveyle nazla gonlumu alir, ama annem hala kin besler esime.

Ben kimseye hicbir sey anlatmam.. Sen unutursun el unutmaz. Mesela esimle küçük bir seyden tartistik diyelim ee anneme anlattim ne olacak? Yarin ben unutup esimle gülüp eglenicem ama annem unutmayacak. O yuzden gerek yok. Ha büyük sorunlarda eger bir çözüm bulamiyorsaniz anlatip destek, öneri alabilirsiniz diycem ama bir çözüm cikmazsa da anlatmayin gerek yok..

Hiç bir şey anlatmamak pek sağlıklı olmuyor. Az çok nasıl bir kocanızın olduğunu bilmesi lazım. Daha önce nişanlanmıştım. Çok olaylı bir adamdı bende ölürüm de anlatmam derecesinde ketumdum. Ayrılmaya karar verince bir bir döküldüm ama annem bana inanmadı. Bu kadar ciddi şeyler olsa zamanında söylerdin, çekmeseydin, zamanında söyleseydin çözseydik gibi yorumlarda bulundu ve uzun süre annemin o adamın nasıl biri olduğunu görmesini bekledim. Şu an eşimin az çok nasıl biri olduğunu biliyor ama tutup büyük küçük her sorunu anlatmamak lazım.

derdini soyleme kimseye, dostun uzulur dusmanin sevinir demisler..

Neleri sakladım neleri, çünkü üzülmelerini istemedim, yaşadıklarımın sadece çeyreğini bildiler hep... Hepsini anlatsam ya ikisine de inme iner ya da Allah korusun kalp krizi geçirirlerdi... Mutlu mesut bilsinler hep.

Valla cnm ben bir noktaya kadar anlatmamıştım. Ama sesinin tınısından anlıyorlar inan, yada bakışından. sonra döküldüm herşeyi, çok üzülüyor cnm benim ama ne yapayım tutamadım içimde, zaten artık kendimden çok onun üzüldüğüne üzülüyorum

Ben anlatırım anneme herşeyi. annem olmasa evliliğin ilk yılı boşanmıştım çoktan. tecrübeleri bana yol gösterdi. şimdi iyiki yardım almışım diyorum

Anlatılmaz. Ama anneler, en azından benim annem anlatılması gerektiğini düşünür.

Teşekkürler arkadaşlar doğru yapiyormusum demek rahatladım biraz..

Birkaç kere gaflette bulunup anlattım ama çok kötü oldum sonra çünkü durup durup o konular gündeme geliyor her iki tarafa da sinir oluyorum arada kalıyorum... Artık sadece ortak olan herkesi ilgilendiren şeyler paylaşıyorum

Çok teşekkür ederim.. Güzel bakan güzel görür :) Dua niyetine geçsin inşallah. Hepimiz refah içinde yaşayalım..

Annesine bagli bence, ama turk annelerinin ortalama haleti ruhiyelerine bakacak olursak ih ih cik anlatilmaz bence, turk annesi kincidir fesattir cocugunu koruma icgudusuyle duygusal davranir, kotuluk kendine yapilmis gibi tavir alir kisaca dert 1 ken 2 ye cikar. Ustesinden gelinebilecek kisaca zamanla halledilebilecek seylerse, kisaca 1 aya kadar bosanmak icin mahkemeye basvurulmayacaksa hicbirsey anlatilmaz anneye. Hem annenin ruh sagligi icin, hem kocayla iliskin acisindan hem anne-damat iliskisinin gelecegi acisindan... Senin kocandir sen zamanla affeder unutursun anne unutmaz..

Anlat mıyorum en güzeli

Bu cok yanlis bir ornek olmus. Elbette eskisi gibi sevmemelisiniz onu, ablanizi dovmus. Bir de kimse sucunu bilmeden yuzsuz yuzsuz sizinle arasi cok mu iyi olsaydi? Goruldugu gibi buyuk sorunlarda sucun hatirlanmasi acisindan yararli da olabiliyormus. Buyuk sorun yoksa kesinlikle anlatmayin. Ama mesela siddeti anlatmiyorsunuz diyelim, ve siddet yuzunden psikolojiniz bozuldu, hakettigini dusunmeye basladiniz. Ailenize de anlatmazsaniz kim el koyacak duruma?

Ben de anlatırım ama annem hep olgun davranır ve bana yol gösterir. Öyle küçük dertlerimizi takacak biri değil annem...

Cok asiri buyuk sorunlarimiz yok esimle ama tartistigimiz zamanlarda olmuyor degil. Ne anneme ne arkadaslarima anlatirim. Bir arkadasim bana anlatiyor sasiriyorum nasil anlatiyor diye. Yarin birgun biz herseyi unuturuz guzel gunlere adim atariz ama baskasi unutmaz. Birde birgun birsey soyler zoruma gider diye anlatmam. Esimde anlatmaz. Anlatmasinida istemem zaten.

Sır minvalindekileri anlatmamak gerek zaten. Ancak ayrılmaya karar verildiği zaman o da canın isterse anlatırsın.

En güzelini yapıyorsun.. Eşimden yana anlatacak birseyim yok şükür, kv ile olan problemlerimi bilir ve üzülür keşke bilmese uzulmeseydi.. Anlatmamak en iyisi. Elinden de birşey gelmiyorsa sadece üzülür kadıncağız.

Ben anlatmam hiçbişey ne üzülsün

ben anlattim su anda acisini cekiyorum.. annem beni cok alakasiz bir yerde esimin bana kizginlik aninda soyledigi bir cumle ile vurdu.. unutmuyorlar.. bir daha arada cirpin dur..

he he aynen bence de çok ilginç

Aslında ben de bir kaç yakın arkadaşıma anlattıktan sonra biraz pismanlik yaşamadım değil.. Eşime her baktıklarında bunu hatirlayacaklar diye düşünüp üzüldüğüm oldu.. Ama iki tanesi olmasa heralde aklımı kaybetmiştim. Adeta psikoloğum oldular. Bu sebeple anlatmama değdi sanırım.. Bir de ben mesafeli ilişkiler kuramiyorum. Böyle sırlarım ve sınırlarım varsa kendimi onunla gezme konusunda falan da sinirlayabilirim. Samimiyetimi bu paylaşımlarım belirliyor açıkçası. Bilmem iyi mi kötü mü.. Kitap kokusu '4 yapraklı yonca' tek ayak

Anlatmamak daha doğru... Sonra cephe alıyorlar çünkü.

çok ama çok ciddi olmayan durumlarda anlatmam.. onların arası sogursa asla eskisi gibi olmaz ama biz geri can ciğer oluruz.

Üzülmesin diye saklamaktan ziyade annemin eşimden soğumasını istemem... Gerçi evlenmedim henüz nişanlıyım kesinlikle anlatmıyorum. Önceden anlattım iyi olmadı bu sefer annem farklı gözle bakmıştı. Söylemiyorum bende. Böyle de olmalı karı koca arasında kalmalı.

benim annem hayatda deil 9 senede bi kere babama soyledim esimle aramdaki sorunu sonra sorunu bi sekidle halletik babam bana madem barisacakdin bana niye soyledin kavganizi dedi.. hiçn unutmam o sozlerini hala kulaklarimda çinlar dun gibi.. Annem olsa nasil olurdu bilmiyorum evlenmeden once kaybettigim için ama anneme de demezdim buyuk ihtimalle annem herseyi babama yetistirirdi :) baskada kimsem yok anlatcak, bi iki defa çok bunaldigimda arkadasa dedim ama kolay kolay kimseye soylemem esimle olan sorunumu, milletin agzina sakiz olursun, herkes senin dedikosunu yapar gibi geliyor bana..

Ya hiç kimseye hiç birşey anlatmadan nasıl yaşıyorsunuz arkadaşlar? Beni çekemezler falan diye de düşünmem yakın dostlarım hakkında, elbette zaman zaman bazı insanların kıskandığını ben de hissederim ama umursamam ki hiç. Beni çekemeyenle zaten arkadaş olmam. Yakınlarımdan da öyle hisler almam zaten o yüzden yakınım. Ben hasta olurum içime atınca paylaşmam lazım benim. İhtiyaç yani benim için güvenmek ve paylaşmak. Demek ki kişiden kişiye değişiyor.

Eşimin yaptıklarını gidip anneme anlatmam ama Ailesinin bana yaptıklarını anlatırım Hemde herşeyi Çünkü son zamanlarda dayanamaz olmuştum Belki yanlıştır ama ne bileyim ki kime anlatayım başka

Peki mesela şiddet, alkol, kumar, aldatma gibi sorunlar icin de mi özelimiz bu dersin?

Annemle yakinim fakat evliligimle ilgili herseyi onunla paylasmam, kimsenin benim aile icindeki ozelimi veya esimle aramdakileri bilmesine gerek yok diye dusunuyorum.

Ay benim çenem hiç durmuyo... Gerçi daha evleneli 9 ay oldu ve çok şükür büyük bi kriz yaşamadık. Ama Allah korusun olursada benim ağzımda bakla ıslanmaz anlatırım kesin...

Senin durumunda ben de anlatmazdim cunku sen esine sans verdin Şimdi ailen bilse bu şansı verdiğin icin de sana tepkili olabilirler evliliginizdeki en ufak sorunda daha büyük tepkiler verebilirlerdi Ben esimin issiz kaldigini bile uzun bi süre soylemedim mesela..

Annemle çok yakın olmama rağmen Sorunlarımızı anneme anlatmam hiç. Ama başa çıkamayacağım kadar büyük bir şey varsa tabikide anlatırım.

Bence de kötü düşünüyorsunuz. Sanırım yaşadıklarınız sizi bu düşünceye itmiş anlayabiliyorum ama bu sağlıklı bir tutum değil o nedenle tavsiye etmenizi uygun bulmadım. Her insanın güveni kırılmıştır birileri tarafından, sizin de benim de nomunun da. Bu demek değildir ki içimize atalım kimseye güvenmeyelim. Bu sadece güveneceğimiz insanları iyi seçmemiz gerektiği anlamına gelir. Zaten onlar da ego tatmini için dinliyorlar bizi düşüncesi de yanlış ve insanı iyi niyetten uzaklaştırır. Kendimi düşünüyorum, asla derdini bana açan bir insanın zayıf anından beslenmeyi kendime yakıştırmam, yardımcı olmaya çalışırım. Aynı şekilde bu kötülüğü biri bana yapsa da onu hayatımdan çıkarırım. Güven çok önemli bir duygu ve insani bir ihtiyaç. Herşeyimizi herkese anlatmamalıyız ama şu üç günlük dünyada sırtımızı yaslayacağımız derdimizi paylaşacağımız bir avuç insan şart. Allah hepimize nasip etsin. Son olarak, eften püften şeyler değil ama beni çok üzen sorunlarımı paylaşırım ailemle. Zaten yüzümden sesimden de anlarlar. Onlar olmasa ne yaparım ben.

Teşekkürler kızlar.. Elimden geldiğince saklayacağım ben de kararlıyım ama bu tarz konular geçince acaba ailem bilmeli mi haksızlık mı ediyorum yalan söylediğim konular da oluyor çünkü bağlantılı olarak. Bazen vicdanım sizliyor böyle..

Anlatmam, çok şişmişsem canımın içi dostum var ona dökerim içimi.. O da sağ olsun bir gazımı alır rahatlatır.

Bende anlatmıyorum arkadaşların dediği gibi ben unuturum ama ailem unutmaz. Anlatanları gördüm kızın annesi olaylara müdahil oldumu arada saygı kalmıyor maalesef

O an k, ruh halime, olayın beni etkileme boyutuna, paylaşma isteğim olup olmamasına bağlı. Yani ben yaparım yapmam diye birşey yok. Durum ve şartlar.

Anlatmazdım. Üzülürler, dertlenirler diye değil... eşimle bir başkasının müdahil olacağı, bize karışacağı, onu ya da beni haklı/haksız bulacağı bir durumda kalmak istemem. Kol kırılır yen içinde kalırcıyım ben biraz. Ha o kol kangrense zaten eşim artık eşim değildir. Bu arada annem ben evlenmeden vefat etti. Babamla da çok yakın, arkadaş gibi bir ilişkimiz var.. ona da fikir dahi sormam. Biraz ketum biriyim sanırım.

Evliliğimde ciddi sorunlarım yok. Onun dışında ufak şeyleri de anlatmam. Herkesin anlatmama nedeni gibi : "Ben unutur, eşinle iyi olurum ama onlar unutmayabilir" Annem annemdir, arkadaşım değil, her dert anne ile paylaşılmaz bu benim fikrim..

Anlatmam sen unutursun ama annen unutmaz. Çok büyük şeyler ayrı tabiki insan ailesinin desteğini bilmek ister.

Ben anlatmam. Çünkü eşimle ilgili bir sıkıntıyı ben affedebilirim ama annem affetmeyebilir. O yüzden hiç anlatmadım sıkıntım olduğunda. Maddi olarak da manevi olarak da her şey eşimle benim aramda kalir

Hiç anlatmam evime hırsız girdiğini bilmezler Misal çünkü çok evhamlilar biliyorum ki rahat edemeyecekler bende söylemiyorum

Bende hep mutlu şeyleri anlatırım öyle tartışmayı filan anlatmam. bide annemden uzağım aklı bende kalır üzülür diye.

ben derim sanırım.. şöyle bir düşündüm de hiçbirini anlatmazdım.. boşansam bile..

Kimseye güvenmem, bugün anlatırım yarın arkamdan duyarsam anlattığım kişi için iyi olmaz. ayrıca esimi kimseye anlatmaya gerek duymuyorum iyi ya da kötü. İyiliğini gören görüyor zaten kötü kısmı da bana kalsın :) Allaha şükür bu zamana kadar büyük bir kavganın içinde bulmadım kendimi. Benim kavgalar nişan zamanı oldu hesaplaştık bitti gitti :))) kimseye güvenme derim ben.

Annem, ablam benim herşeyim... Eşimle yaşadığım küçük, büyük tüm sıkıntılarımı ya anneme ya ablama anlatırım. Bilirim çünkü onlardan başka dost yok bana. Annem çok mantıklı bir kadındır. Üzülür tabi, ama ona anlatmazsam nasıl hatekwt edeceğimi ne yapacağımı bilemem. Çünkü ben hala 24 yaşında bir çocuğum resmen. çocukça davranırım, kapris yaparım, olur olmadık şeyleri büyütürüm. Yavaş yavaş düzeliyorum gerçi :) Ama annem olmadan olmaZdı. O yüzden ben hep anlatırım. O da hep yol gösterir. bu güne kadar da hiç yanıldığını görmedim...

Asla tek kelime etmem kocamin olumsuz tarafları hakkında ya da kavga ettigimizde anneme asla duyurmam çünkü ben kocam affederim unuturum belki kavgayı ama annem unutmaz ve affetmez neden damadiyla arasını Bozuyum ki. Sen de anlatma hem anneler çok uzulurler

Arkadaşa anlatmaktansa anneme anlatırım Çünkü annemdir ve kotu olmami istemez gidip başkasına anlatmaz. Yanliş yonlendirmelerde bulunmaz yol gösterir. Annem benim dert ortağım sırdaşim. Ondan hiçbişey saklamam

Genelde hiç bahsetmem. Annem beni yanlış yönlendiriyor, dolduruşa getiriyor, mantıklı yaklaşmıyor beni savunma veya koruma havasına giriyor. Küçücük şeyleri büyütüp aile içi sorun haline getiriyor vs vs. Üstelik güvenmiyorum da, konu komşuya beni övmek amacıyla anlatabiliyor işte elifvav'ın şöyle dertleri var çok sabırlı benim kızım vs Sonuç olarak anneme anlatmıyorum, 2 yıllık evlilik bana bunu öğretti. Not: ben hakperest bir anne olacağım

Soruna anlatilmamali diyorum ta kii son noktaya yani ipler kopma noktasına gelene kadar anlatilmamali... Dipnot ; Ayrıca senin acayip bir enerjin yazım dilin var... Yada bana öyle geliyor daha önce de denk gelmiştim bir konuna cevap da yazmıştım... Yazdıkların hiç sıkmadan yağ gibi akıyor okurken... Bu güzel enerjinle eminim ki çok yakında refaha ve feraha kavusursun..

Anlatıp da ailemin eline koz vermem

ben ufak tefek seyleri anlatirim ama allah korusun buyuk bi tartisma olsa anlatmam bi de durduk yere annem uzulmesin diye

Ben anneme anlatmam. Eşler küser barışır ama aile unutmaz. Nadiren ablamlara anlatırım o da eğer onların evliliğinde de problem varsa ve bunu bana anlatırlarsa her evlilikte olabiliyor demek için. Mesela ablam eşinden şiddet gördü 2 sefer ve ben bunu biliyorum ablam bişey yokmuş gibi davranabiliyor ama ben eniştemi eskisi gibi göremiyorum. Ki bize karşı hiç bir saygısızlığı olmadı şimdiye kadar. Ve ben eniştemle ablam evlenmeden önce de tanışıyordum bana da birçok iyiliği olmuştur şimdiye kadar ama eskisi gibi sevemiyorum onu. Kişisel fikrim eğer çok büyük bir olay olmamışsa ve eşinizi boşamayacaksanız affedecekseniz eşler arasında olan eşler arasında kalmalı yoksa ki siz unutsanız da aileniz unutmuyor ve daha büyük sorunlar çıkıyor.

Aynı ben

Her şey anlatılmaz, anlatmam. Ben ertesi gün kocamla yağlı ballı olurum ama annem eşime kırılır, kinlenir ve endişe duyar. Ayrıca özelimiz sadece bizi ilgilendirmeli diye düşünüyorum.

konudan konuya göre ve kişilikten kişiliğe göre değişir bu. ben anlatırım anneme çünkü beni doldurmaz akıl verir anlattığım kişiye asla hissettirmez bunu.

Anlatma çok yanlış Sen eşinle iyi olursun unutursun annen unutmaz ama

Annem hic anlatmadı evliligindeki problemleri. Anneannem de o cok huzurlu diye hic annemi dert etmedi kendine. Ben de aynı taktiği uygulamayı düşünüyorum.

asla anlatmam. ne esimle ne esimin ailesiyle olan sorunlarımi

kesin duyurmazdım kendimi biliyorum evlenmedim henüz ama öyle...

Ama sen affetmeyi seçtin kuzum. Bunu bilse ailen eşine cephe alır.

İlk evliliğimde eşim sanal görüşmelere başladığında aileme bahsetmedim, yeminler edip bir daha yapmamaya ikna etmişti beni. Ama o yeminlere rağmen çok kötüler kötüsü bir evliliğim vardı ama aileme bahsetmedim çünkü çok üzülüyorlardı. Ama ne zaman iş çığrından çıktı, onların yanında da kötü davranmaya başladı ve aldatma devam etti oturdum her şeyi anlattım. Babamla konuşmak çok zordu özellikle ama bitmesi için ailemle konuşmam gerekiyordu. Yani iş o denli ciddiyse zaten evlilik biter ve ben de aileme mecburen anlatırım.

Evli değilim ama her şeyi anlatmam. Hastalık durumlarında bile ki geçen gün mühim bir durum oldu, onu bile doktora gittikten sonra söyledim. Hatta çok şey saklıyorum, çok da büyük şeyler. Hayatımın trajedisi dediğim şeyi bilmiyor mesela. Ya en ufak şeyi büyütür, üzülür de üzülür. Aferdersin ishal oldum desem gece uyuyamaz. O nedenle anlatmıyorum. Daha çok annem bana anlatır, nedense bana danışmayı sever.

Anneden anneye ve konudan konuya değişir bu durum.

Canım anlatma kimseye en yakın arkadaşım bile bilmez bnm neden onda kötü bir evlilik izlenimi birakayim ki bide çekemeyen çok olur anlatma kimseye bi ben bi eşim biliriz zor oluyo birine anlatıp rahatlayamamak ama kendimi ise veriyorum başka işlerle meşgul oluyorum sonra barisiyoruz zaten

Bende aileme anneme hiç birşey anlatmam Ufak tefek şeyse ablamla konuşuruz bazen Bence ciddi birşey değilse aileye anlatmamali üzülüyorlar aileler.

Kendim çözüyorum büyük küçük bütün dertlerimi..

Hiçbişey anlatmam. Nedeni anında yetiştirir herkese. Bütün konu komşu gezer anlatır bire bin katar. Sanırsın anne değil yedi kat yabancı!!

onların canını skmaya gerek yok akılları bzde kalmasın daha iyi

Asla anlatmam babama dertlessem hersey sarpa sarar anneme anlatsam esimle hemen barisip cozuyoruz olan anneme oluyo bu yüzden karı koca arasında kalmali

daha once sorunlarimiz ailelere yansidigi icin biliyolar az cok ne yasadigimi ben inkar etsemde sesimden yuzumden anlar annem zaten. bnce ailenin az cok esin durumu hakkinda bilgisi olmasi lazim ki olumsuz bi durum karsisinda madem adam boyleydi niye bunca zaman cektin dememeleri icin. cok sevdigim bi ablam vardi esinden 17 yil sonra bosanmak istediginde gul gibi esin var ne diye bosaniyosun dediklerinde anlatmis sorunlari ama onlar madem adam bu kadar kotuydu ne diye bunca zaman durdun demek olmus. her kavgayi deil ama ciddi konulari bnde anneme anlatamasam bile ablam gibi olan yengemle paylasirim dogruyu yanlisi gormemi saglar..

Anneye anlatırsın öbür gün sorun biter eşinle Mutlu olursun bu sefer annene Mutlu olduğuna inandırmaya çalış 1 2 3 derken Zaman'la annende eşini cephe alıp söylenmeye başlar oda şöyle böyle diye kavgalarında daha da sinirlenirsin olay büyür büyür. En iyisi anne babaya aileye birşey anlatmamak. en iyisi arkadaş 1 arkadaşın olacak herşeyimi anlatcan oh ne güzel:)

danışma amaçlı sordugum olmuştu o da benimçzöemediğim durumlar için ama artık onuda yapmıyorum çünkü evlilikte 2 kişi arasında olması gereken şeyleri başkası bilmemeli, eşim annesine anlatas çok bozulurdum ki söylemiyo hiç bu nedenle aynı şeyi ben yapmalıyım diye düşündüm

İlkinde hiç bir şey anlatmamıştım. Mahkeme günü beklerken bir gün annemle eve gelip balıklara yem verecektim. Komşular görünce hepsi kapıya çıkıp annemin etrafını sardı; "Siz nerelerdeydiniz, evleriniz bu kadar yakınken nasıl görmediniz kızınızın günden güne eridiğini, nasıl müsade ettiniz kızınızın bu kadar üzülmesine vs. vs." Neler neler dediler. Canım anneciğim çok ağladı, çok üzüldü. "Benim kızım nasıl bu kadar bana uzak kaldı da sustu" diye. Bu olayı duyan babam kahroldu, "biz kızımıza tüm imkanları sunduk da güven mi veremedik" diye. Gerçekten bunları anlatırken bile şimdi gözlerim doldu, ben utandığım için, onlar üzülmesin diye susmuştum. Onlar ise kendilerine güven duymadığımı sandılar. Şimdi çok şükür bir sorunum yok. Ama olursa bir daha öyle susmam, şans da vermem, bitiririm. Değişmiyorlar çünkü. Yok yere kendimin de ailemin de üzülmesine izin vermem artık.

Boşanmayacaksan anlatmayacaksın, eşler birbirini affeder ama aileler edemez

Yanlış bir örnek olduğunu düşünmüyorum. Yorumumda da yazdım eğer affedecekseniz ve boşanmayı göze almayacaksanız anlatmayın ama affetmeyecekseniz ve boşanacaksanız dayak aldatma gibi büyük şeyleri kesinlikle anlatın. Bizim olayda önce ben duymuştum ve ablamla aramızda 10 yaş var mesleğin var ailen var biz arkanda dururuz diye konuştum sonra diğer ablalarım duydu ve hepimiz destek olduk boşanmak isterse yanında olacağımız konusunda. O dönem babam kemoterapi görüyordu babam duymasın üzülmesin diye bahane etti ablam. Sonra aradan vakit geçti affetti. Boşanmayı göze almadı. Tam da 2. satırda yazdığınız gibi eniştem şuan suçunu bilmeden yüzsüz yüzsüz bizimle arası çok iyi. Sonuç olarak ablam affedip bişey yokmuş gibi davrandığı için bizde bişey yokmuş gibi sanki öyle bir olay yaşanmamış gibi davranmak zorunda kalıyoruz resmen rol yapıyoruz yani. Kendisini artık sevmiyorum doğru ama ablam kabul etmiş ikisi de benden yaşça büyük ben tavır alsam da bir şey değişmeyecek hatta ikisinin arası iyice gerilecek diye susuyoruz. Sadece ben eskisi gibi samimi olmak istemiyorum ama mecburen yapmacık ta olsa öyle davranmak durumunda kalıyorum. Sonuç olarak karşı tarafı affettiği için bize anlatması hiç bir şey değiştirmedi. Eğer boşanmayı göze almış olsaydı değişebilirdi. Hala evlilikleri sorunlu sürekli saçma sebeplerden kavga çıkıyor ve kavgalarını uzatıp haftalarca küslük yapıyorlar. Ama dayak olayında bile affettiği için artık çok müdahale etmiyoruz. Bunu çekmeyebileceğini söylüyoruz arkanda oluruz diyoruz ama ısrar edemiyoruz malesef..

Ben anlatiyorum çözemeyince sorunlarimi anneme onlar bizden daha tecrübeliler ve bizim göremedigimiz şeyleri görüyolar gerçekten.. ha müdahale etmez ama söyler iste gördüklerini ordan bakinca, kararini kendin ver kizim der.. hiç bir anne çocugu üzülsün istemez yada ayrılsında istemez.. çünkü benimde bir kızım var ve ilerde üzüntülerini dertlerini benimle paylaşmazsa sonradan ortaya çıkarsa nasıl fark edemedim yavrumun yanında olamadım diye iki kat üzülürüm kendime kızarım gibi geliyor.. arkadaş konusuna güvendiğin bir iki kişiye anlatmalı ben o konuda hata yaptım çogu insanın ne kadar dedikoducu oldugunu sonradan fark ettim millettin agzına laf verdim diye kızdım ama annemin evine geldiğim için daha fazla saklayamazdım zaten.. bazen kafama takıyorum insanlar gerçekten birinin sorun yaşamasına garip bi şekilde seviniyor onun bunun agzına dedıkodu malzemesi oluyosun.. bence en sağlıklısı pek gitmediğin bir parka gidip oturmak mutlaka meraklı bir teyze yanına oturuyor bir daha nerde göreceksin dök içini rahatla anasını satayım

nomu ben de anlatmam çünkü bizim aile çok geniş 6 kız kardeş yenge hala falan derken ufacık birşey hemen dağılıyor. 2 yıl önce boşanma aşamasına geldik öncesinde hiçbir sorun yoktu noldu diye cingar çıkardılar sıfır anlayış yani sonraki 2 yıl boyunca mutsuz çökmüş beni görünce dayanamadılar ben 4 bin km uzaklıkta sorunlarla boğuşurken aynı gün rüyalarına girmişim hatta.. ufak tefek biliyorlar ya da anlıyorlar halimden ama şimdi de eşime sinir olmuş vaziyette herkes.. yani anlatmamak en iyisi hele ki senin durumun yukarda söylendiği gibi şans verdin bekle nomu.. bir de etrafındaki insanlar, en yakınların hoşlaşmayınca eşinle senin işin de daha zorlaşır.. zoooor gerçekten zor ama inşallah bu da geçer

Ben de elimden gelse her şeyi saklarim. Bir şekilde öğrendiklerine de saklayamadim diye üzülürüm. Ama bugün anladım ki bilmek ister her şeyi sanırım.. Belki de söylemedin diye kızacak bir gün. J Janet Jak Esim Durme, durme

Biz esimle birlikte olmaya basladigimizda karar almistik aramiza ucuncu kisileri sokmayacagiz, ozelikle aileleri diye. 3 yillik evliyiz oncesinde de bir autelik birlikteligimiz var. Daha ilk haftalarda bir tartismamizda arkadasimiza anlatmistik onda da pisman olduk zaten. O gun bugundur kararimizi uygulariz. Ne yasadigimizi vs aileler bilmez. Annen de olsa karsi tarafin annesi de olsa ne gerek var araya birilerini sokmaya illa? Hem insan baskalarinin fikirlerinden olumsuz etkilenip daha kotu de davranabiliyor.

Psikolojik olarak bu beni zorluyor evet. Zaten benimde su an cok samimi bir arkadasim yok. Universitede insanlarin gercek yuzunu gordukten sonra kendimi indanlara karsi geri cektim. Onlarin mutlu gununde ben en az onlar kadar sevinirken benim mutlu gunumde onlarin burun kivirdigini gorunce artik kimseye guvenmez oldum. Simdiye kadar anlatmissiniz tamam ama bence asiri guvenmeyin anlattiginiz kidilere Siz evliliginizin sorunlarini anlatirken belkide icten ice benim evliligim boyle degil diye ego tatmini yaptiklari icin dinliyorlar sizi. Yarin birgun sorunlariniz duzelip onlardan bir tik uste cikmaya baslayinca sizi kendi seviyelerine cekmek icin bu dertlerinizi kullanabilirler. Bilmiyorum cok mu kotu dusunuyorum ama hic beklemidegim insanlardan yedim darbeleri. Mesela ablam bildigim esi issiz kalinca oturup onunla agladigim. Esi is bulup ev alinca onunla sevindigim. Her derdini bana anlatan kuzenim benim nisanlim is ararken abla dua et iyi bir is bulsun dedigimde "aman ortalik muhendis kayniyor. Bulsa bile 1500 den fazla vermezler" dediginde sok oldum. Halbuki onun esi is bulsun diye az dua etmemistim. Velhasili kelam. Fazla guvenmeyin. Yarin birgun siz onlardan muylu olursaniz sizi uzmek icin kullanabilirler sorunlarinizi.