Sizi gerçekten çok iyi anlıyorum.. Ben 6 yıllık evliyim ve vajinismusum. Evliliğimin ilk 4 ayı bi şekilde cinsel birleşme olur diye üstüne çok düşmemiştik. Ama sonrasında bu durum beni üzmeye başladı ve eşimle çok küçük sebeplerden sürekli tartışır olduk.. Eşimi iyi bi psikolog bulup bu işi çözmeye ikna etmeye çalıştım. Eşim bu işin üstüne düşmeyince 'o zaman anneme söylüyorum vaziyeti ve doktoru annemle arıyorum' dedim.. Hiç itiraz etmeden kabul etti. 2 doktor buldum gidip görüştük, ikisini de beğendiremedim beyfendiye. Onun bu işi çözme konusundaki ilgisizliği beni oldukça rahatsız etmeye başladı. Günden güne ondan uzaklaşmaya ve o zamana kadar aklıma gelmeyen üniversitedeyken sevdiğim ama ayrıldığım şahıs sürekli aklıma gelmeye başladı ve onu düşünmekten kendimi alamaz oldum. O şahıs hayatıma giren ilk erkek olduğu için unutmam kolay olmamıştı ve eşimle işlerin kötü gitmesi kafamda sürekli '' onunla olsaydı böyle bir sorunun olmazdı'' fikrinin yankılanmasına sebep oluyordu. Öyle kötü bir psikoloji içindeydim ve öyle umutsuzdum ki eğer karşıma çıkmış olsaydı denemeyi bile düşünüyordum. En sinir olduğum nokta ise, gayet istekli bir erkekti ve onun gözü dışarı kaymasın diye ben onu her şekilde rahatlatmaya çalışırken kendisi daha vajinismusun 'v' sini, cinselliğin 'c' sini bilmediği gibi hiçbir şekilde araştırma kendini bu konuda eğitme ihtiyacı ya da eşine orgazmı tattıramama ezikliği duymuyor ve cinselliğin evlilikte onun için en son önemli olan şey olduğunu söyleyip duruyordu. Üstüne üstlük çocuk isteyip kızlık zarının geçirgen olduğunu ve düşük ihtimal de olsa kadının penis girmeden de hamile kalabileceği ihtimalinden bahsettiğim günden beri de bu şekilde çocuk yapmamız konusunda saçma sapan ısrarlar da bulundu. Velhasılı biz evliliğimizin ilk 2 yılı bu işi çözemedik, aramızdaki soğukluk arttı. Onu yatak odasına almamaya başladım çünkü öfkeliydim. Hatta daha da çok kırmak istedim ve başkasını sevdiğimi söyledim yüzüne.. Ayrılmak istedim, aileme söyledim. Ailemin yanında kaldığım 6 aydan sonra tekrar görüşmek istedi. Ayrı kalmak ikimizin de daha iyi düşünmesini sağladı demek isterdim ama şu an pek de iyi düşünememiş olduğumu düşünmeye başladığım günler yaşıyorum. Evet düşündüğünüz üzere tekrar devam etme kararı aldık. Ancak 1 yıl 9 ay sonra tekrar aynı evi paylaşmaya başladık. Ve dönerken bu işi çözeceğimiz konusunda söz aldım kendisinden.. Beraber yaşamaya başladığımız ilk 5 ay her şey yine aynı haline döndü. Psikolok bulalım diyorum, biz hallederiz gerek yok psikoloğa diyor. Psikolog buluyorum benimle beraber gelmesi konusunda ikna edemiyorum. Sonra birini buldum. Ona gittik 3 seans, okumamız için kitaplar ve cdler verdi doktor ev ödevi olarak. Tabi beyfendiye bunları yapmak zor geldi. Bense hepsini gayet güzel yaptım. Ama sağolsun eşimden dolayı onu da bıraktık. Sonra başka bir doktor buldum.. Çok şükür eşim doktoru sevdi. Doktor parmak egzersizleri verdi. Hepsini adım adım yaptım.. Sonra eşimin parmaklarıyla egzersiz verdi. Eşime hadi yapalım dediğimde bana ne diyordu biliyo musunuz? '' Şu an hazır değilim, yorgunum...'' parmak diyodum ya parmak. Sen bişey yapmayacakın. Bana parmağını ver gerisini bana bırak.. Yok yapamam şimdi olmaz bilmem ne bahaneler bahaneler. Tabi sürekli benim çalışmalarım geriledi. Doktora gidiyoruz tekrar aynı egzersizleri yapın olmamış diyip bizi geri yollayıp duruyordu, şehir dışında yaşıyoruz, İstanbula doktora boşuna gidip gelmeğe üşenmiyordu. Sonra eşimin parmaklarıyla egzersizleri yaptık derken doktor penis egzersizleri vermeye başlayınca bizde ipler koptu. Çünkü hiç zevk alarak yapmadık bu işi.. Hadi yapmamız lazım krem sür onu sür bunu sür de parmak girsin. Eşim de aynı şekilde ereksiyon sorunu yaşamaya başladı. Sonra bi gün başardık. Ama ondan sonra 1 ay ne doktoru aradık ne de bi daha denedik. 1 ay sonrasında tekrar denedik bu sefer yine olmadı. Sonra doktoru aradığımızda bize bi güzel kızdı.. Tedavi geri gitmiş dedi. Aynı egzersileri en baştan 1 hafta içinde hızlandırılmış bi şekilde yapın dedi.. Eve geldim bi gazla başladım sonra regl oldum. Bitince tekrar baştan aldım, sonra eşimle olan egzersizlere gelince yine eşim naz yapınca ''eeeh!! seninle mi uğraşıcam'' dedim.. Bi daha ne doktor aradım ne de eşimle demeye çalıştım. Ta ki geçen haftaya kadar. Ve geçen hafta şunu farkettim, eşime karşı cinsel anlamda hiçbi çekim hissetmiyorum.. En baştan beri böyleydi aslında ama hep acemiliğimize, birbirimizi tanıdıkça bu durumun farklılaşıcağını düşündüm. Ama bildiğiniz odunum.. Kendimi vermeye çalışıyorum, bişeyler hissetmeye çalışıyorum, bildiğiniz rol kesiyorum ki belki kaptırırım diyorum yok.. Ve şu aralar yine bizden sonra evlenen bi çok arkadaşımızın bebek haberini alıyoruz.. Onlar adına çok seviniyorum ama kendi adıma acayip üzülüyorum.. Bu evlilik nereye gidecek bilmiyorum. Benim mantıklı düşünmemi sağlayacak birileri varsa yardım ve tavsiyelerinize açığım.. Çünkü artık gerçekten çok yoruldum. Ama ayrılıp yeni bi hayata tekrar adapte olma ihitmali de gözümde çok büyüyor. 29 yaşımdayım ve ben de çok geç kalmaktan korkuyorum.

evlendik.. ben 3-4 yıl vajinismus ile uğraştım bir çok dr a gittim en son gittiğim uzmanla şifa buldum tam bu illetten kurtuldum diye sevinirken eşşimde sertleşme sorunu başladı ve ben hala cinselliği yaşayamadım.. bunu bende yaşamak istiyorum ve anne olmak istiyorum. yaşım 38.. ne yapacağımı şaşırdım şimdiye kadar tüp bebek vb. şeyleri hiç düşünmedim ona haksızlık etmemek için önce onunla cinsel hayatımız olsun sonra çocuk olur dedim.. fakat şu anda onun sorunları nedeniyele beraber olamıyoruz ve o bu konunun üstüne hiç düşmüyor. ilaçla sertleşme oluyor ama ilişkiye girecek kadar uzun süreli olmuyor ve tam başında eski haline dönüyor çıldırmak üzereyim. yıllardır vajiden kurtulmak için dr dr gezdim mücadele ettim. başardım ama başardığımı görme şansım bile olmuyor. o bu durum için hiç çaba harcamıyor. üztünde durmuyor. ben her gün perişanım. yaşım geçti anne olamadım hala.. benim üzüntümü, perişan halimi anlamıyor sesimi duyuramıyorum ne yapayım çıkmazdayım fikir verin. yaşım küçük olsaydı inanın bu durumla mücadele ederdim ama yaş 38 ve çocuğum da yok.. anne olmak istiyorum ve çok az vaktim kaldı cinsel hayat yokken çocuk olması da tuhaf geliyor.. nolur yol gösterin...

Eşim 39 yaşında Daha önce hiç evlenmedi.. ben vajiyken ereksiyon olmadan boşalma yani mastürbasyon yaşıyordu ama çok sık değil arada sırada ama onda bu sorun başladığından beri o da olmuyor G

Siz de vajinismusu çözmek için penis egzersizi yaptınız mı bilmiyorum ama bu penis egzersizlerinde eğer siz de bizde olduğu gibi bunu bi iş gibi zevk almadan, egzersizimizi yapalım bitsin şeklinde yaptıysanız bu durum ileriki safhalarda erkeğin ereksiyonunu zorlaştırabiliyor. Ama tamamen eşinizi adapte etmenize bağlı olabilme ihtimali üzerinde düşünüyorum.. Yani onu kışkırtmaya çalışsanız, kulağına onunla birlikte olmak istediğinizi içeren bir takım süslenmiş sözcükler fısıldasanız.. Ve şu an adapte olmakta güçlük çeken kişi eşiniz olduğu için ön sevişmeyi uzun tutarak onu tam anlamıyla hazırlamaya çaba gösterin. Benim eşimde de aynı sıkıntı oldu. Ama çok şükür bu şekilde aştık. Kendimi eğreti gelin gibi hissettim biraz ama olsun :) böyle durumlarda sonuna kadar gitmek gerektiğini düşünüyorum.. Çocuk konusunda da, ben de cinsel sorunlar çözülmeden çocuk sahibi olunmaması gerektiğini düşünüyorum. Çünkü hamilelik ve doğum sonrasında cinsellik 2. plana atılıyor ve sorunların çözümü ötelenmiş oluyor. Ancak şu da var ki, bebek öncesi bu sorunları çözsek dahi bebek sonrasında başka cinsel problemlerle karşılaşmayacağımız meçhul. Bu durumda eğer eşinizi seviyorsanız ve tüp bebek konusundan da ona bahsettiğinizde aynı fikri paylaşıyorsanız bi bebek düşünürsünüz Allah'ın izniyle. Eğer kadının doğurganlıkta yaş sınırı olmasaydı bekleyin derdim. Rabb'im yardımcımız olsun.. Hakkınızda en hayırlısını nasip etsin inşallah. G

Bak hayatım, ilk etapta eşini tekrar kabullenmen gerekir. Gerisi kolay diyorum. Sen parmak egzersizini bırak. Bütün cesaretini topla ve parmakların dışında bir egzersiz yap. Her yönden bu ikinizide çok daha fazla cesaretlendirecektir. Şimdi ergen olmamış çocuklar var. Net olarak konuşamıyorum.

İlişki oldumu tam olarak onu anlayamadım. İlk etapta bunun cevabını verirmisin? Parmak egzersizi en son safhada yada başka koşullarda uygulanması gereken bir yöntem . Çözüm elbet bir şekilde sağlanır. Fakat senin tekrar eşini sevmen ve bağlaman gerekir. Yoksa bütün sorunlar çözülsede bir şeye fayda etmez. Sen eşini bir şekilde içine sindir. İlk günkü gibi hissetmeye çalış. Sonra hepsi kolay. Bu isteğimi sağlaman biraz vakit alacaktır. Sabır içinde, ana sorunu çöz ve bana tekrar ulaş. Elbet bir çözüm buluruz.

Merhabalar.. Üzgünüm uzun zamandır foruma giriş yapmadığım için mesajınızı yeni gördüm. Mesajlarımız 50 olmadan özelden msjlaşamıyormuşuz.. ( . push ; Mariphus

çok haklısın ben de bu durumun vajiden kaynaklandığını düşünüyorum dr gitti verdiği ilaç işe yaramadı dr başka bir ilaç verdi daha etkili olduğunu söyledi ama onunla bile zor oluyor açık konuşamıyorum da yani o durumu uzun süre koruyamıyor ben yıllardır bunun için mi mücadele ettim diyorum vajiliyken de benden çok fazla cinsel talebi olmuyordu zaten ne yapacağmı şaşırdım G

ben neler neler cekiyoru keske aenonle konuui konusabilsek buradan yazmak istemiyorum

İlişki oldu galiba, yani şaşkınlıktan olup olmadığına emin olamadım. Biraz garip bi durum biliyorum. Ama verilen penis egzersizini, yine her zamanki krem ve kayganlaştırıcılarla denerken oldu. Yani yine iş gibi yaptığımız denemelerimizden birini yaparken oldu 1 defa. Sonra bi daha da olmadı işte. Şu an yine olmuyor. Zaten en şikayetçi olduğum noktalardan biri eşim kendisi gibi olduğumu, hemen rahatlayıp gevşeyip, hazır olduğumu zannediyor. Kadın cinselliğe nasıl hazırlanır çok fazla bilmiyor. Dedim internetten bi çok şeyi öğrenebilirsin, video izlemekten hoşlanmıyorsan bununla ilgili bilgi veren siteler var, gir oku öğren dedim. Ama öğrenmeye de çalışmıyor. Ben onu yönlendirdiğim zaman da kendimi ilişki anında bi garip hissediyorum.. Hem bütün konsantrasyon gidiyor, hem de kendimi yollu gibi hissediyorum. Bişey değil eşimin bu durumu yanlış anlamasından da endişe ediyorum biraz. Biz bismillah dedik parmak egzersizine başladık.. Benim dokunamama elleyememe gibi bir sıkıntım hiç olmadı.. Benim en büyük sorunum, o şey o küçücük yere nasıl girer düşüncesiydi. Aklım bunu pek almıyordu. Belki o yüzden direk parmakla başladık. Öncesinde sadece cinsel organlarımızı yapısal olarak tanıdık öğrendik. Eşim çok iyi bir insan ama o kadar çok öfke biriktirmişim ki ona karşı bu konudaki ilgisizliğinden dolayı, tekrar nasıl yüreğimi açıcam bilmiyorum.. Bugün yüzüne de söyledim sana karşı cinsel bir arzu duymuyorum diye. Bu konuda yapabileceğim bişey yok dedi çekildi kenara yine her zamanki gibi. Hiç demiyor ki ''tedavi sürecinde çok uğraştık normal bir durum, bende de bi süre ereksiyon problemi olmuştu, istersen bi psikolağa gidelim'' diye. Yani psikoloğa gitmeyi bir çözüm gibi bile görmüyor. Anlayamıyorum gerçekten.

Ten uyumu var. Ülkümezde çok daha yeni farkına varılmakta. Tanımak ve ten uyumu birbirine zıt durumlar. Anlaşılan sana iki kere belirttiğim; eşini sev ve tekrar kabullen tavsiyesini göz ardı edeceksin. Senin gözünde eşin yoldan geçen Mahmut'la bir farkı yoksa, bu durumda sana yardımcı olamam. Üzgünüm.

evliliğinizi sürdürmeye kararlı mısınız peki? M

İlk etapta uzman bir psikolog ile görüşün diyeceğim ama uzmanın söyleyeceği şeyler belli, gezin, dolaşın, hayata tutunun, fantezi gibi ya da benzer içerikte bir şeyler söyleyecektir. Bunun yerine doktor kontrolünde eroksiyon ve orgazmın bir arada sağlayan ürün veya ilaç kullanmanız daha yararlı olacaktır. Bir süre kullandıktan sonra her şey normale dönmeye başlayacaktır. Bu gibi dönemler aşırı derecede hassas geçebilmektedir. Birbirinize davranışlarınızda çok daha dikkatli olun. Özellikle zaman içerisinde size karşı kabalaşma durumu söz konusu olursa hep alttan alın. Geçici bir durum. Sorun düzelince kısa sürede normale dönecektir. G

Tabiki bunun çaresi fiziki ya da psikolojik bir tedavi ile sorun çözülecektir. Bunun nedeni büyük ihtimal ile psikolojiktir diye tahmin etmekteyim. Eşin kaç yaşında? Daha önceden evlenmiş mi? Normal şartlarda ereksiyon olmadan orgazm / boşalma yaşayabiliyor mu?

Göz ardı etmiyorum ama bunu nasıl yapacağımı bilmiyorum.. Nereden başlamam gerektiğini de. Eşimle beraber yapmaktan zevk aldığımız fazla birşey yok. Hayatımızda ortak 1,2 paylaşımımızın yanında cinsellik de olsaydı belki kabullenmem daha kolay olurdu.. Yıllardır kardeş gibi yaşamışken onun sevgili olmasını kabullenme de hiç kolay değil. Ama kendisiyle daha yeni konuştum. Cinsellikten zevk almak istediğimi ve benim sevecen bi eşim olmasını istediğimi söyledim. Bana ''bu konuda bişey yapamam'' dedi yani ne biliyim en azında ''tamam öğrenmeye ilgilenmeye çalışırım'' falan deseydi. O kadar moralim bozuldu ki bu söylediklerinden sonra.. Nereye gidiyo ya bu evlilik diye düşünmekten kafam patlıyor günlerdir. T

Hımm yaş sınırı yok muydu burada? :s biraz sınırı aştım ben galiba daha dikkatli olmaya çalışırım.. Anladığım şeyden mi bahsediyorsunuz bilmiyorum ama parmak dışında da bişeyler denedim.. Ama tam anlamıyla sonuca ulaşamadım. Eşimle cinsel uyumu yakalayamıyoruz.. Peki şunu sorabilir miyim? Sizce ten uyumu denen şey gerekli midir cinsellikte? Yoksa 2 kişi birbirini tanıdıkça daha güzel bir şekle dönüşebilir mi bu iş? G

canım bu illeti bende dokuz ay kadar çekmiştim. normalde eşlerin durumunda sıkıntı olmuyor ama her ilişkide bizden kaynaklanan sıkıntıdan dolayı eşler yarım bıraktıkları için kalıcı sorunlar bırakabiliyor. çok şükür benim eşimde öyle bişey olmamıştı ama araya soğukluk girmişti. her denemede olumsuz sonuçlanınca uzaklaşmıştı. doktora gitmekten başka çaresi yok. hırpalama kendini ve onu ikna etmeye çalış biran önce