Bunun gibi bir sürü ezikleyici cümle ve ben ona hep destek oldum Ameliyat sonrası aramamasi cok çok ayıp ama sizinde hep onunla yarışınız varmış maşallah. Bu konu benim bir erkek dostum vardi aile dostumuzdu aileler küstü ama biz devam ettik. Hayat galesi yeri geldi yurt dışına çıktım arayamadim yeri geldi yoğun oldum arayamadim ama bunun haricinde gerçekten çok destek oldum. Çünkü istemediği bir üniversite de okuyordu ailesi bile onemsemiyordu bazen onu ama ben destek olmaya her zaman çalıştım. En son burun ameliyatı oldum aramadi bile ve neden aramadin dedim griptim dedi hı peki o zaman deyip artık görüşmek istemedigimi söyledim çünkü aynı ozeni bana göstermediğini anladım. Şimdi 1 buçuk ay oldu ama yolda görüyor yüzüme bakmıyor bile hic mi hatrim yok diye açılabilirdi ama yok. Yardim ettiginiz takma dediğiniz seyler aslında sizin için ne kadar muhimmis belli oluyor. ikinizin dostluguda hic saf ve temiz değil.

Negatif ve sizi yoran insanlardan uzak durun. Başka söylenecek birşey yok bu konuda.

Benim yaptıklarımı anlatmamın sebebi bunların bizim aramızda bu denli bir soruna neden olduğunu düşünmem. Ben ne zaman ki bir şeyler yapmaya başladım aramız açıldı. Bunda ailesinin payının büyük olduğunu düşünüyorum. Çok fazla baskı kuruyorlardı. Ki ben yüzlerce kez hadi başaralım birlikte çıkıp gezeriz dünyayı derdim, her zaman motive etmeye çalışır ders çalışması için destek olurdum. Yapmadı, sürekli ben şanssızım olmaz derdi. Ya da tembellik ederdi. Sonra olmayınca da çok üzülürdü. Yine ben destek olurdum. İş arayışında onca yoğunluğuma rağmen cv'sini ben hazırlardım. Ayrıca arkadaşlık sadece dert sorun paylaşmak mı? Ben de isterdim ki ben iyi olduğumda da o da benim adıma sevinsin. Benimle gurur duyduğunu belirtsin. O en ufak bir şey başarınca bile ben hadi bir şeyler yapalım derdim onun adına mutlu olurdum. Ama öyle bir hal almıştı ki ben kendi yaptıklarımı bahsetmekten çekiniyordum. Tek konuştuğumuz şeyler sorunlarıydı. Ben arkadaşımı asla ama asla rakip olarak görmedim. Yani günün birinde dünyanın en iyi işine sahip olayım dostum olmayacaksa ne anlamı var 3 günlük dünya Allah aşkına. İnsanız değer veriyoruz ve değer görmek istiyoruz. Dediğim gibi katılıyorum benim de hatalarım vardır illa ki ama bunu hakettiğimi düşünmüyorum 23 yıllık dost bildiğiniz insan bir geçmis olsuna gelmiyorsa bu benim için mazur görülemez bir yanlış. Yani ben kırgınım ve affedemiyorum.

Hissettiğinız seyler genelde dogrudur. Hersey harıkayken kotu hissetmez insan o duyguyu bılıyorum. vadenız dolmus demek. Az önce baska konuya da yazdım, yaklasık 2 yıl önce 21 senelık dostlugum bıttı ve ölmedim. Bitmesi lazımdır ve biter İnsanlar degısır sehırler degısır hayat standartları goruslerı degısır biter. Ömür bitiyor evlilikler bitiyor, dostluk neden bitmesin. Kabullenin ve ısrar edip kafa yorup buna uzulmeyın Onsuz da olur. Keske bitmese ama, bitiyor iste. İcinde insanların oldugu herseyın malesef bir sonu var.

Sizi o kadar iyi anlıyorum ki şuan.. kesinlikle aynı şeyler. Ben yüzeysel anlattım ama çok şey oldu. Ve beni üzen biz onlar iyi olsun diye uğraşırken neden biz iyi olunca sevinemiyorlar.. Kendimi o kadar kör hissettim ki bu yapılandan sonra size anlatamam.. Ama nedenini bilmediğim bir şekilde ben de kafamı inanılmaz rahatlamış hissediyorum. Tamam kolay değil bir arkadaşlığın bitmesi ama bilmiyorum ben de yıpranmış hissediyorum..

Ben bunu yaşadığımda 11 yaşındaydım... O da ilgisini ondan buluyordu Dreamer Swan

Valla insanlari kucumseme. Bizim patron 2 yillik birsey mezunu. 5 ayri sirketi var. Altinda onlarca avukat-doktor-bilirkisi calisiyor. Bine yakin calisani var, para icinde yüzüyor. Cok yakinim da ozel unide guzel bir bolum okudu. ABDde work and travel yaptı, yuksek lisansini yine ABDde tamamladi. Ama alaninda is bulamadi. Donmek de istemediği icin pompacilik yapıyor orada. Yani dünyada kimin ne olacagi hic belli olmaz... Hatta konuyu acmisken yazmak istiyorum. Yillar once iki kuzenim de ayni tarihlerde memleketten istanbula geldi. Biri atanmis, devlette öğretmen olmak icin, digeri askerligini yapmis bir isin ucundan tutmak icin. Biri haftanin 4 gunu gunduzleri calisir iyi para alirdi,3 aylik tatillerde memlekete hasat yapmaya vs giderdi. Digeri de fabrikada ise girdi. Geceli gündüzlü calisti durdu. Ister istemez bir kiyas olurdu "okuyup adam olmak" konusunda. Su an geldiklerinin ustunden 18 sene gecti. Ogretmen kuzenim birkac yil onceki KHKlardan biriyle haksiz yere meslekten atildi hicbir yer ona is vermedigi icin ssksiz bir şekilde donercilerde falan calisiyor. Oteki kuzenim de kendini gelistirdi, sanayide bir dukkan acti. Simdi luks sitede evi, kirada tuttugu evi, birkac senede bir modelini degistirdigi bir arabasi var. Yani insan ne oldum dememeli. Birinin basarili ya da basarisiz olmasi okudugu okullarla cok da baglantili degil ne yazik ki Konunuza gelince, zaten sizi yoran bir dostlukmus. Bir sure sonra olumsuz enerjisiyle hayatınızda olmamasina alisirsiniz

Burun ameliyatı estetik miydi yoksa başka nedenden miydi yani eğer estetikse belki de sizi tanımamıştır şaka bi yana, o kadar kendinizi geliştirmiş güçlü bir kızsınız okyanusu geçip derede mi boğuldunuz, ne arkadaşlığı Allah aşkına bedava psikoloğu seçmiş sizi. Bırakın şunu takım elbisesiyle mutluluklar. Sizde artık bu insanın size verdiği negatif enerjiden kurtulmuş olursunuz. Rahatça bir nefes alın artık oh be ben okurken içim daraldı.

Benim de vardı bir arkadaşım. Hep derdini dinledim. Her buluşmamızda konu hep onun hayatıydı. İyi insan deyip idare ediyordum. Bir gün acillik oldum ben aileme haber vermedik telaşlanmasınlar diye. Eşimin de işe gitmesi gerekiyordu arkadaşımı aradım gelir misin diye. Mazeret sundu kabul ettim. Fakat beni 2 ay üstüne arayıp buluşalım mı demesini kabul etmedim. O gün bugündür yüzünü görmüyorum. Bir kaç defa daha aramıştı beni en sonunda döktüm içimi bir daha aramadı.

Siz konu sahibin anlattıklarının, gerçek hayatta da burada yazıldığı gibi cereyan ettiğini ya da sadece, konu sahibinin bakış açısında olduğu gibi tek yönlü olduğunu nereden biliyorsunuz ki? Ben böyle kesin bir hükme varmadan, karşı tarafı da dinlemek isterdim şahsen. Herkes hayatın her evresinde konu sahibinin durumunda da kalabiliyor, karşı tarafın olduğu durumda da. İnsanlar siyah ve beyaz değillerdir. M

ben de karşı tarafa üzüldüm. hem adama tamam görüşmek istemiyorum demişsiniz görüşmeyince de şikayet ediyorsunuz. ilginçlik sizde bence. sanki zorla sizden psikolojik yardım görmüş de, size minnet duymak için siz istemeseniz bile size olan minnetinden yüzünüze ezik ezik bakıp emrah kaşı yapmalıymış gibi :d ve evet çok düşük pozisyon kısmına kadar hadi neyse diyordum bence sizde aşağılık kompleksi oluşmuş, çok da iyi bir mesleğiniz olduğunu ve Türkiye nin en iyi okullarından birinde okuduğunuzu düşünemedim nedense.

Aslında gerçekten o da iyi bir insan burada ona da yanlış bir imaj vermek istemezdim ama sanırım ben de çok yoruldum artık. Ikimiz de bir şeyleri kaybettik bu açık ve net. Allah yolunu her zaman açık etsin. Haklisınız hayat böyle bir şey. Daha çok şey ile karşılaşacağız. Umarım siz de üstesinden gelirsiniz kısa zamanda..

Degisime karşı şurada kalsın. Umarım gorusmezsiniz birbirinizle artik.

Nasıl hissettiniz ne dedi veya ne yaptı?

Haklısınız çok şükür arkadaşım öyle kotu değildi ama olanlar oldu artık. Ve ben de sizin gibi düşünüyorum yani artık bir şeye sasirmam gibi geliyor. Ve görüyorum ki herkesin başına geliyor böyle şeyler. Normal sanırım ya da biz normallestiriyoruz bir şekilde.. Yakud-u Anka Banlanamazsan banlatırlar gülüm💬 tek ayak

Konunun her paragrafında karşı tarafı aşağılamışsınız. Desem ki konuyu iyi anlayalım diye böyle yazdın ama yok bildiğin kendini üstün görüyorsun. Mesela sonda yazdığın "düşük pozisyonda" ayrıntısı ne alaka yani? Bu tavırlarınızdan sıkılmıştır.

hepsini bitirmedim ama anladığım görüşmek istemiyorsunuz ve zaten şuan görüşmüyorsunuz. onun da bir talebi yok. e sorun ne?

Bazı insanlar böyle gerçekten. Hayat enerjisini emerler. Sürekli olumsuz şeylere odaklanır karşısındakinide mutsuz ederler. Bence paylaşılan şeylerin ve senenin hiçbir önemi yok. Geçenlerde hayatımdan iki kişiyi çıkardım negatifliklerinden bıkmıştım. Moralim iyi olduğu halde mutluyken yok beni görmedin moralin mi bozuk bir sıkıntın mı var hep aynı sorular hani bir başkasıda dese derim gerçekten bende bir gariplik var bu durumun canımı sıktığını belirttiğimde şaka olduğunu söylediler. Dedim gerçekten uğraşamam hal hatır artık fazlası yok bende ve o kadar rahatladım ki... Binbir takıntısı olan lüzumsuz kişilerle ve onların saçma sapan sorularıyla uğraşmıyorum artık çok şükür...

Ne kadar acı bir şey asla yapmaz dediğiniz insanların böyle nankör olması merak ediyorum acaba bir gün anlarlar mı..

Kimse kusura bakmasin, kimseni 3 yil depresyondan cikarmakla ugrasamam, kendi dertlerim bana yeter, hele erkekse hic cekemem. Ama sanki arkadasinizdan kopmak icin bahane aramissiniz. Bir de dusuk pozisyon, takim elbisenin verdigi guc filan diyerek ezmissiniz cocugu. Kafam karisti bir az.

Hak etmeyen birine gereğinden fazla destek olmuşsunuz. Ona harcadığınız zamana çok yazık olmuş.

bana biraz kadın-erkek olmakla alakalı geldi. yani şöyle, ben burdan kıza karşı duyguları olan bir erkek var ve kız maddi manevi eğitim onun üzerinde gibi bir çıkarım yaptım. ailesi de sizin ailenizin maddi olarak gücünde değil. sizi seviyor ama siz gitgide onun ulaşamayacağı bir profile dönüyorsunuz. iyi bir okulda okumuş, yurtdışına gidiyor, çevresi farklı birisiniz artık. ve o yetersiz hissediyor kendini. belki onca yıllık dostluk ve aileler sebebiyle duygularını da açamıyor. yapacağı şey negatiflikle sizi kendi çizgisine çekmek. böyle erkekler var ne yazık ki. hiç sevgilisi oldu mu böyle şeyler konuştunuz mu? Feel Good Inc Still livin' biatch tek ayak

Güzelim sen boş ver o kadar konunun içinden cımbızla cümle seçip seni eleştirenleri... Burada bunlardan çok var takılırsan, ooo hooooo... Neyse konuna gelirsek, sen yıllarca elinden gelen desteği vermişsin. Ben olsam bu arkadaşa içimde ne varsa söyler sonra da silerdim. Sen en zor anlarında yanında olacaksın ama o senin zor anında bile sana destek olmayacak ve senden ilgi bekleyecek.. Boşuna enerjini harcama sil gitsin...

Beni anladığınız için gerçekten çok teşekkür ederim. Ama bu forumda anlamayamadigim bir konu var insanlar forumda konu başlığıyla doğru orantılı olarak bir derdini yazıp, çözüm, tavsiye ya da sadece içini dökmek için yazıyor. Ve okuyucular da elbette ki düşüncelerini yazıyor. Ama nedense böyle kırıcı sorgulayıcı ya da düşünmeden bir çok yoruma maruz bırakılıyor konu sahibi. Bakin burada her konu sahibinin şansım da dahil kesinlikle haklı olduğunu asla savunmuyorum. Konu sahibinin dışında konuda belirtilen 2. 3. Şahısların da konuya dahil olmalarını istiyorlar ki bu mümkün değil. Burası mahkeme değil ki sanıklar ortaya çıksın tıpkı burada yorum yapan kimsenin hüküm verecek hakim olmaması gibi. Bence çok zor değil biraz duyarlı olmak. Yanı bu sadece benim konum için geçerli değil bakıyorum başka konulara burada bir çok kadın birbirini acımasıza eleştirebiliyor. Kimisi saygıdan yoksun kimisi bir başkasının hatasını asla yapmayacakmış gibi kendinden emin. Ya da biraz önce olduğu gibi bir arkadaş konumu okumadan gelip ayrıca okumadığını belirterek konuma yorumda bulunuyor. Bu ne kadar sağlıklı anlam veremiyorum. Benim konumda da defalarca kez bahsettiğim gibi herkesin hataları olabilir. Burada birbirimize doğru yolu bir şekilde göstereceksek bunu yapıcı bir sekilde gerceklestirmeliyiz. Öyle tahmin ediyorum ki forumun var olma amacı da yardımlaşma ve kadınların birbirine destek olması üzerine. Ama maalesef görüyorum ki forumda acılan her konuda elbet birileri tartışır olmuş yorumlarda. Üzülerek belirtiyorum ama ben burada bir daha konu açacağımı sanmıyorum. Insanlar birbirine yardim etmeyi unutur olmuş. Yine de ben samimiyetle cevap veren tüm arkadaşlara tesekkur ederim.

Aslına bakarsanız hayır. Asla bana kötü gözle baktığını görmedim. İkimizin de hayatına insanlar girdi. İkimiz de bu konuları konuşurduk rahatça. Ama evet onun yapamadığı için üzüldüğünü biliyorum ama inanın tembelliktendi ya da kendine inancının olmamasından. Zaten inanın zeki bir insan bazı insanların kapasitesi yetmez anlarım ama sadece güvensiz ve negatif. Yoksa eminim istese uğraşsa çok ama çok güzel şeyler yapar o potansiyele sahip.

Siz onun komplekse girdiğini, sizi kıskandığını ve bu yüzden size nankörlük yaptığını duymak istiyorsunuz ama bence siz de iyi bir arkadaş değilsiniz. Rekabet halinde olduğunuzun siz de farkındasınız ve arkadaşınızı da yazı boyunca sürekli içten içe küçük görmüşsünüz. Arkadaşınızın, sizin sahip olduğunuz, onun olmadığı imkanlarla ilgili sizle aynı heyecanı paylaşmasını, sürekli sizi dinlemesini beklemişsiniz. Bence arkadaşınız sizi, bir sebepten dolayı bilerek ziyaret etmemiş ve aramamış. Düşünüp bulun. Ya da boşverin gitsin.

Toksik insanları hayatından çıkarmalısın. Aynı senin durumundaydım, 20 yıldır birebir telefonda yanyana görüştüğüm, her konuda destek olduğum yaşıma yakın akrabalarım vardı, ben kötü zamanımda kimseyi aramam, yanlız atlatırım ama onların kötü zamanlarında hep yanındaydım. her gün 1-2 saat konuşmalar, maddi manevi bir sürü şeyler, kötü zamanları diye alttan almalar, ama aşırı negatiflik hep. o kadar negatiflik ki bunalıyodum, zaten midemden rahatsızlanmıştım, iyice arttırıyolardı sıkıntımı. ve asla yetmiyordu gösterdiğim çaba ve ilgi, bir duydum hepsi arkamdan başka başka konuşmuşlar ve hepsinin konuşmasının tek nedeni benim hayatımın rahat olması. mutlu olmam. resmen mutlu olmamdan rahatsız oldukları kıskandıkları tokat gibi çarpti yüzüme. çıkardım hayatımdan, mutluyum. umrumda değil kimse.

Ben sizi anladım. Çünkü benzer bir durum bende yaşadım. Siz tazıda kendinizi övmek değil durumu izah etmek daha açıklayıcı olmak için böyle yazmışsınız. Malesef arkadaşınız çok karaktersiz davranmış. Sizde bundan sonra dostum diyebileceğiniz kişileri iyi seçin. Küsmeyin görmezden gelmeyin gördüğünüz yerde selam vs verin ama artık o kasar fedakarlık yapmayın hiçkimse için. Yolunuz açık ve aydınlık olsun.

Siz bilinçaltında zaten kendinizi üstün görüyorsunuz ona karşı, yaptığınız davranışlarda dostluk içeren davranışlar değil tamamen kendi egonuzu tatmin için yapılan davranışlar. Her buluşmamızda kek, börek götürürdüm düşünün diyerekte dostluğu yedirmek, içirmek olarak görüyorsunuz sanki. F flamefire Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Zaten her yonuyle kendinizden asagi gordugunuz biriymis belli ki. Iyi olmus arkadasliginizin bittigi.

Hataların elbette olmustur hangimiz mukemmelız ki. Hatasıyla sevabıyla gunahıyla yasadık ve bıttı. Bazen karsı taraf ister bıtmesını, cesareti yoktur bitsin demeye sızı zorlar etkisi altına alır, yıldırır giden siz olursunuz bakınca, bitiren sızmissınız gıbı gozukur ama gercek o degıldır. Daha ne dostlukların bitecek ne ayrılıklar yasayacaksın terk edileceksın kandırılacaksın kalbin yeniden kırılacak. İlkinde böyle uykuların kacarsa, dıgerlerıne napacaksın? Yat uyu, o uzulsun. Oturup ona cv hazırlayan, Vazgec sundan dendıgınde o benim dostum diyen seni kaybetti.

Ya dürüst olmak gerekirse ben de bunu farkettigim için uzaklaşmaya başlamıştım. Ve onun kendisi yapamadığı için üzüldüğünü de biliyorum. Ama beni asıl üzen onun benim adıma içten sevindiğini artık hissetmiyor olmam. Yabi bu rekabet olayı da aileler ile başladı. Mesela basit ve sacma bir ornek ablasının boyu kisa epey ve benim beraber gittigimiz dugunde topuklu ve elbise giymemem icin zorlamıştı sırf uzunum diye. Böyle saçma boyutlar aldı aile ilişkilerimiz. Ben kendimi üstün görmüyorum. Belki ben de küçük bir iş ile başlayacağım beni üzen böyle değişmesi. Ona da hak veriyorum bazı yerlerde ama insan bir ziyaretime gelir bu beni çok ama çok üzdü. Realist olmak gerekirse her ne kadar insan karşılık beklemeden yaptığını hissetse de öyle olmuyor. Bir şekilde zora düşünce o insan da size koşsun istiyorsunuz... C

Bizim patronda lise mezunu ama 3 ülkede işyeri var. O da İstanbul'a zamanında çslışmak için gelmiş :) Ama çok azimli bir adam. O bitti demeden asla bitmez. O tip kişiler okumamış ama çok kazanan kişiler genelde işlerine hep beş elle sarılmış oluyorlar. Ve gercekten de para kazanmanın okumakla doğrudan hiçbir bağı yok. Önemli olan çalışmak ve Yaptığın işi sevmek. :)

Sorunuzun cevabı metinde. Aslına bakarsanız okumaya tenezzül etmediğiniz metine cevap vermeye tenezzül etmek de benim içimden gelmiyor. Kusura bakmayın. D

Keşke öyle bir şey olsaydı evet ama estetik amaçlıydı. Ya aslına bakarsanız dışarıdan gözlemleyen ve ikimizi de tanıyan arkadaşlarım diyor ki iyi oldu bak artik nefes al. Inanın çok şey atlattım ben ailevi sorunlar maddiyat her şeyi iyi bir yerlere gelebilmek için yaptım ve onun da gelmesini istedim. Ama asıl anlatmak istediğim yolun başındayken böyle değişmesi. Belki ben de küçük bir iş ile başlayacağım ama insan bu kadar çabuk degisir mi anlayamıyorum. Sanırım en doğru karardı yolları ayırmak..

Boyle habıre negatif, enerji emen ilgi alaka bekleyen, akıl isteyen ama bildigini okuyan kısır dongu İcinde dönüp duran tiplerden nefret ediyorum arkadasında oyle bırı. Ne kadar uzak durursan, o kadar iyilik edersin kendine. Erasmustu abddeydı derken o arabesk dertlerını biraz dınleyememıssın ki bahanen saglam calisiyorsun nasıl kesmıs hemen ıletısımı? Dost olan adınıza sevinir, ıletısımı kesmez. Cocuk dostunuz degıl yani. Dıger konuda, ondan bahsederken özellikle calısmaya basladıgı kurumsal firmada bayagı dusuk pozisyonda oldugunu belirtmeniz, aileler gıbı ister kabul edin ister etmeyin sizinde bi kıyas İcinde oldugunuzu gösteriyor. Ben is bulamadım o buldu ama, dusuk pozisyonda? Hanı ben CALISMAm gıbı... Siz dost degılsınız frekanslarınız da baska. Unutun onu o da sızı unutsun. Herkes dengıyle takılsın. Nankörlukler karsısında da bu kadar sasırmayın, 40 yıl tası sırtında Bıgun bırak senden kotusu yok. Hayatın gercegı bu.

Duygularıma Tercüman oldunuz. Ne yazık ki çoğu yorum konu açan Kişiyi küçümseme beğenmeme azarlama vs içerikli. Bu konuda özellikle bazı kadınlar kendini sorgulamalı bence.

Yaptıklarınız yazsa zaten anlarım olur kızgınlıkla. Ama siz çocuğu 7 kat dibe gömüp durmussunuz valla bence bir kez daha okuyun yazdığınızı.

Ben kardeşimden ayırmazdım o üzülünce ben de üzülürdüm bu yüzden. Evet çünkü ben işe girdikten sonra değiştiğini düşünüyorum, konuşma şekli tavırları. Belki de sinirliyim o yüzden de sert konuşmuş olabilirim burada biraz evet.. N Nana

Bakın anlıyorum belki yorumlarda arkadaşımı ezmişim ya da aşağılamışım gibi gözüküyor. Ben bunları yazarken aramızda rekabete neden olan şeyleri belirtmek için yazdım. Ve ayrıca ne zaman kötü olsa ben kendimi iyi hissetmiyorum derdi hemen dışarı çıkardık beraber. Ya da kötüyüm konuşalım derdi. O da her zaman onu benim kadar kimsenin anlamadığını söylerdi. Durup dururken neden zorla yardım etmeye çalışayım ben tabi ki o ağlıyordu ya da hissediyorsunuz zaten size ihtiyacı olduğunu tabi ki de yardım edeceğim. Ben düşük pozisyon derken aslında demek istediğim onun bir anda çok değişmesiydi. Mesela ben gerçekten kendimi geliştrimek için çalıştım ve yaptım ama o yapamadığı için sürekli kendini kötü hissediyordu. Ben de üzülmesin diye bahsetmiyordum yanında çok fazla. Ama görüyorum ki o iş bulunca bir anda böyle bambaşka bir insan olabildi. Ben de bugün küçük bir iş ile başlayabilirim bu sorun değil sorun şu ki daha yolun başında bile bu kadar değişen bir insan olması. Eğer ben de ona dönüp bak ben bunları başardım sen de kimsin gibi tavır takınsam haklısınız. Ve kusura bakmayın ama her ne olursa olsun sizin yanında olduğunuz insanın da yanında olmasını istiyorsunuz. Bu içgüdüsel insani bir ihtiyaç. Yani ben kendimi onun yerine koyuyorum her ne kadar küs olsak da kalkar gider bir geçmiş olsun derim benim kırıldığım nokta bu. Ben görüşmeyelim dedim ama 23 yıl dile kolay. Yediğimiz içtiğimiz ayrı gitmemiş. Bilmiyorum ben biraz önce bir arkadaşın yorumunda da belirttim benim de elbet hatalarım olmuştur. Ama siz 3 yıl boyunca ağır psikolojik problemler yaşayan birine bu kadar destek olup zor zamanınızda yanınızda göremiyorsanız siz de sitem edersiniz..

Yorumlarda bile arkadaşınız profilinde insanlar var. Hayat zor ya...

Fazla üzmeyin kendinizi ayağınıza bağlanmış bir taş sizi ancak dibe çeker.

İnsanoğlu böyle nankördür işte. Bunda dert edecek hiçbir şey yok bence sevinmelisiniz enerji emen birinden kurtulmuşsunuz. Bu hep sizin sürüklemelerinizle yürüyen bi arkadaşlık olmuş tüm yükü siz yüklenmişsiniz ve sonuçta sizde insansınız. Ne hali varsa görsün yaa keşke benimde sizin gibi her daim yanımda olan bi arkadaşım olsaydı.

Sert degıl, asagılamıssınız acık acık. Kazandığı unının kotu olması çocukluktan beri sizin önde olmanız, durumunuz iyi diye ailenin sızı cekememesı, cocugun is bulması ama dusuk pozisyon olusu, takım elbiseden cesaret aldıgı...

Bence konuda fake kiside fake..

Haklisınız ben de yaşadığım son 3 yıla hitafen yazdım. Çok doldum sanırım. Hoş gozukmeyebilir. Ama asla onun yaninda böyle şeyleri dile getirmedim üzülmesin diye. Onun son zamanlardaki değişmeleri ile bunları yazdım.

Aynı şeylerin benzerini bende yaşadım bi ufaklıktan beridir tanıdığım biri vardı görsen dünyanın en saflarından biriydi, ama sonra aradan 10 sene geçtikten sonra bi baktımki ne kadar pis iş var bulaşmış birine dönmüştü, keşke hep çocukluğundaki gibi kalsaydı ve sırf çıkar için çevresindekilerin yaptıkları kötülükleri yapmasaydı, ben asla çizgimi bozmadım 7sinde de iyiydim 70'indede öyle olacağım ama insanlar nasıl çıkarları için bu kadar değişebilirler bu çocukta onu gördüm ve artık kimseye de şaşırmam yani.

Ne düşüncem insanların çoğu aynı zaten iyi günüde herkes yanında olur ama bir kez düştün mü üzerine bile basmazlar o kadar görünmez olursun. Ha bu arada uuu evet anladık amerikaya ve alamanyaya gidilmiş :)

O da yeri geldiğinde yanımda oldu asla hakkını yiyemem zamanında çok eğlenirdik, ne zamanki yollarımız ayrılmaya başladı aramıza soğukluk girdi.. Böyle saçma boyutlar aldı aldı arkadaşlığımız. Bilmiyorum gerçekten çok tuhaf haklısınız. Ama şükrediyorum ki güzel arkadaşlıklarım var yine. Umarım hepimizin karşısına güzel insanlar çıkar :)

Valla ben arkadaşınız adına sevindim kurtulmuş

Cok düsük bir pozisyonda calısıyor diye belirttigin yere gelene kadar sana hak vermistim. Bunu okuyunca sana tüm verdigim hakları geri almak istedim. Kim bilir destek olayım derken laflarının arasında kac asagılayıcı konusman gecti. Bencede yazık olmus...

Gerek yok iste, anne sefkatıyle sadece evladını seveceksin yoksa seni harcarlar, al harcamış iste. Ederinden fazla deger soytarıyı kral eder, gecer karsına sankı o arabesk ezik kendisı degılmıs gıbı sen anlamazsın dıyıverır. Kıtlenırsın kalırsın. Bu cesaretıde senın sevginden alır, en uzucusu bu. Sizin ıcın sevindiğini hissetmiyorsanız sevınmiyordur emin olun. Simdı kendi hayatına odaklanıp isine gucune bakma zamanı. Adım falan atayım deme.

siz de birini aşırı kıskanmış gibisiniz, peki şunu düşündünüz mü? hayatınızın bu kadar kötü gitmesinin sebebi o kişi değil, görüşmemek de bir seçenek değil mi çok kıskanınca? ben olsam derdim madem o kadar kıskanıyorum başarısından rahatsız oluyorum kendi zehirli hislerimi ona yansıtacağıma, görüşmeyeyim? neden hem görüşüp hem de sürekli şikayetlensin ki?

Iste bilmiyorum ve kimse bilmiyor. Bilmiyorken siz hic iyi niyetli degilsiniz turundeki yorumlar icin bunu yazdim? Uuu anladik amerikaya gitmissin yazan var :) buna ne diyorsunuz? Onca uzunluktan amerika ibaresini almis. Dayanamamis orda okumasina :) ne ruhlar var be vay halimize.

Ay dayanamıcım... Siz peki duruma onun açısından baktınız mı? Rekabet olayı ne kadar zorlayıcı ve o kişi tarafından yaşanılmış bir başarısızlığın ev hayatına nasıl yansıdığının? Ve neler duymak zorunda kaldığının... herkes yaşamadığı durum için çok rahat konuşur... Ama ben bu rekabet ortamını çok iyi bilirim hala o ortamdayım bazıları bunu tolere edemiyor... bunları yaşayan bir insanın hayata ve size karşı kzıgınlık duyması normal doğru değil normal... ve ben henüz işe girmedim ama şundan şundan diye açıklamanız... falan Bilemiyorum kimse boşuna polyanna olmasın bence yaşadığımız gerçek duygular var... o da kendini sizden önce işe girmekle tatmin ediyor... yaptığınız fedakarlık ve iyilikleri istediğiniz için yaptınız. Karşılık bekleyerek hiç bir şey yapmayın... Sizi de onu da anlıyorum

Ne kadar uzatmışın konuyu acayıp uzatmışın

Hepinize merhabalar Şu sıralar canımı sıkan bir konu var size danısıp fikir almaya karar verdim arkadaşlar. Benim çocukluk arkadaşım var 23 yıldır beraberiz. Babalarımız da çocukluk arkadaşıdır. Kardeş gibi büyüdük ve onun yeri bende her zaman bambaşkaydı. Ta ki şu son olanlara dek.. Çok uzatmadan anlatmak istiyorum. Üniversiteye beraber hazırlanmaya başladık. Ben her zaman ondan bir adım öndeydim ama ne olursa olsun onun için elimden geleni yaptım dersler de hep destekçisi oldum. Bu arada bu arkadaşım erkek. Ve inanılmaz hassas bir insan. Sürekli ailevi problemler yaşardı yine en başta ben destek olurdum. Neyse gün geldi çattı üniversite sınav sonuçları açklandı ben Türkiye'nin en iyi okullarından birine girdim o da neredeyse en kötüsüne. Bir not eklemek istiyorum ailelerimiz son birkaç yıldır konuşmama kararı aldı bunu söylemek tuhaf ama aileler arasında bir rekabet çekememezlik durumu oluştu özellikle bizim maddi durumumuzun iyileşmesi ve benim iyi bir yeri kazanmam bir sürü şey var aslında.. Anneme karşı her zaman onu savunurdum ve annem de cidden arkadaşımı sever yani.. Neyse ben yine destek oluyorum uzakta ama elimden gelen her türlü şeyi yapıyorum onun için. Sonra psikolojisi o doğudaki üniversitede olmayı kaldıramadı üniversitenin 1. yılı çok ağır sorunlar yaşadı. Ben hep destek oluyorum görüntülü arama yapıyoruz inanın her allahın günü ağlıyor ve ben her allahın günü motivasyon konuşmaları yapıyordum. Babası bile yeter intihar edersen et dedi ben o anda bile kimse yokken vardım. Her ne zaman buluşsak evde börek kek varsa götürürdüm düşünün. Sonra ben Erasmus ile Almanya'ya gittim o da denedi ama gidemedi. Yine bir tuhaflık aramızda bir soğukluk oldu. Sonra uzakta olmam derslerimin yoğun olması ve inanın tam 3 yıl boyunca her gün onu desteklemenin verdiği bir yorgunluk vardı üzerimde. En çok yoranda 2 saat 3 saat konuşuyorum ardından hala negatif olması beni cidden yormuştu. Türkiyedeki arakdaşlarım yeter ben olsam dayanamam diyordu ben yine de o benim "dostum" diyordum. Ama sırf Almanya'da ona eskisi gibi destek olmadığım için benimle bir süre konuşmadı. Tamam ben de ihmal etmiş olabilirim ama inanın ben de yeni bir ülke derslerim var ve onun sürekli ben demesinden çok sıkılmıştım. Neyse Almanya'dan döndüm sonra Amerika'da yaz dönemi bir işe kabul edildim ve Amerika'ya gittim. Yine biraz kopukluk oldu. Sonra da Erasmus ile Romanya'da 2. kez eğitim gördüm. Ama dediğim gibi son 2 yılı yurtdışında geçirdim ve aramızda bir soğukluk oldu. Ve bir not daha düşmek istiyorum. Ben inanılmaz enerjik ve pozitif bir insanım o da inanılmaz negatif. Ben hadi şöyle yapalım şunu başaralım çok iyi yerlere gelelim derim o da tam tersim. Beni heyecanlandıran bir şeyi dinlemek istemiyor gibi. Ya da hep ondan bahsetmek zorundaymışız gibiydi arkadaşlığımız. Ama bakın kızlar inanın benim ona yaptığımı o zor zamanlarında ailesi yapmadı. Neyse asıl konu şu beni öyle kıracak bir şey yaptı ki yazıklar olsun dedim. Ben burun ameliyatı oldum aranızda olanlar varsa bilir zor yani. İlk 3 gün özellikle ve psikolojik olarak da yoruluyorsunuz. Bana 3 gün boyunca yazmadı 3 gün sonra aradı ben de açmak istemedim 3 gündür aklın nerede? Ben de grip oldum diyor. He anladım dedim. Ve 2 hafta boyunca beni asla ama asla aramadı. Sonra mesaj attı. Bu arada şuan ikimizde ailelerimizle yaşıyoruz İstanbul'da ve evlerimiz 5 dk mesafe. Çıkıp gelmedi geçmiş olsuna. Gerçekten insan zor zamanında bekliyor bunu. Bana yanlış düşünüyorsun sen yazmayınca ben de senin yazmanı bekledim diyor. Yahu ben ameliyat olmuşum insan çat çıkar gelir biz birbirimizi kardeş gibi görüyoruz neden bahsediyor anlamıyorum o kadar sahte geldi ki. Ben de artık görüşmek istemediğimi söyledim sonunda. Ve o günden bu yada 1 buçuk ay oldu asla konuşmuyoruz. Bugün akşam yolda gördüm hemen görmezlikten geldi telefona gömüldü ama daracık yol yani. Gerçekten yazıklar olsun nasıl olur da bunca emek ettiğimiz güvendiğimiz insanlar böyle olabiliyor? Bu arada ben Eylül de mezun olduğum için yeni yeni şirketlerle görüşmeye başladım.. O da haziranda mezun oldu hemen başladı ve kurumsal bir firmada çok çalışıyor ve bu işten sonra o kadar değişti ki.. Çok uzattım farkındayım ama inanın hayret ediyorum. Arkadaşalarım uzak dur boş ver diyor. Ben de gerçekten kırgınım ve görüşmek istemiyorum benim zor günümde yanımda olmayan bir insanla.. Sizler neler düşünüyorsunuz merak ediyorum. Okuduğunuz için teşekkür ederim. Edit: Arkadaşlar konuyu editleme gereği duyuyorum görüyorum ki bazı şeyler yanlış anlaşılmaya yol açmış. Öncelikle ben arkadaşımın düşük bir pozisyonda işe başladığından bahsettim. Bunu onu aşağılamak için değil bunun bile onu ne kadar değiştirdiğini vurgulamak için yazdım. Yazımda sürekli kendimi övüyor onu da aşağılıyormuşum gibi gözükmüş, ama asıl anlatmak istediğim bunların zamanla bizim aramızı açan unsurlar olduğuydu. Benim bunları yapmadan önce aramızın gayet iyi olması sonrasında bozulması rahatsız etti. Benim adıma sevindiğini hissetmiyordum artık. Ve ben hep dikkat ederdim bu konuları yanında açmamak için çünkü gerçekten çok kafasına takıyor ve üzülüyordu. Zaten düzenli olarak ilaç da kullanıyor. Gerçekten hassas bir insan ama kötü biri de olduğunu düşünmüyorum sadece bu kadar çabuk değişmesi beni hayal kırıklığına uğrattı. Ve evde de baskı vardı ailesinden yana. Dediğim gibi belki de aileler arasındaki rekabet bizi bu noktalara getirdi. Ama ben asla onun kötü olmasını istemem. 100 kez hadi kalk çalış bak beraber gidelim derdim tembellik eder ya da olmaz ki zaten ben şanssızım der vazgeçerdi. Onun Cv'sini ben yaptım kaç kez ki bir şeyler yolunda gitsin diye. İnanın eğer ondan üstün olmak istesem bunu yapmazdım. Ben arkadaşımı asla ama asla rakip olarak görmedim. Yani günün birinde dünyanın en iyi işine sahip olayım dostum olmayacaksa ne anlamı var 3 günlük dünya Allah aşkına. İnsanız değer veriyoruz ve değer görmek istiyoruz. Bir arkadaş da demiş ki evden götürdüğün kekten börekten bahsetmişsin diye. Arkadaşlar ben onu samimiyet boyutumuzu bahsetmek için onu ne kadar düşündüğümü göstermek için yazdım. Kendisi çok zayıftı bu da onu üzüyordu. Ya bilmiyorum arkadaşlara da söyledim eminim benim de hatalarım vardır kendimi kusursuz görmüyorum kesinlikle. Ya da ego tatmin ettiğimi söyleyen arkadaşlar var. Merak ediyorum arkadaşlık sadece dert sorun paylaşmak mı? Ben de isterdim ki ben iyi olduğumda da o da benim adıma sevinsin. Benimle gurur duyduğunu belirtsin. O en ufak bir şey başarınca bile ben hadi bir şeyler yapalım derdim onun adına mutlu olurdum. Ama öyle bir hal almıştı ki ben kendi yaptıklarımı bahsetmekten çekiniyordum. Tek konuştuğumuz şeyler sorunlarıydı. Ve kusura bakmayın ama her ne olursa olsun sizin yanında olduğunuz insanın da yanında olmasını istiyorsunuz. Bu içgüdüsel insani bir ihtiyaç. Tabi ki de iyilikler karşılık beklenmeden yapılır ama insan bu kadar güvendiği insandan da elbet iyilik bekler yani bu istemsiz, İnsanoğlunun yaradılışında var olan bir şey bence. Yani ben kendimi onun yerine koyuyorum her ne kadar küs olsak da kalkar gider bir geçmiş olsun derim benim kırıldığım nokta bu. Ben görüşmeyelim dedim ama 23 yıl dile kolay. Yediğimiz içtiğimiz ayrı gitmemiş. Bilmiyorum ben biraz önce bir arkadaşın yorumunda da belirttim benim de elbet hatalarım olmuştur. Ama siz 3 yıl boyunca ağır psikolojik problemler yaşayan birine bu kadar destek olup zor zamanınızda yanınızda göremiyorsanız siz de sitem edersiniz.. Hem öyle olmasa sizi sonradan umursamayacak birine bile bile iyilik yapmaya devam eder misiniz gerçekten merak ediyorum?