Evet hatunlar bana birşeyler oluyor. Stresliyim, mutsuz hissediyorum kendimi. Sürekli bir nedenini anlamadığım endişe ve sinirlilik hali mevcut, tahammülsüzüm. Eşime sarıyorum, yıpratıyorum ve yıpranıyorum. Sürekli geçmişin tozlu sayfalarında dolanıp duruyorum. Herşey üzerime mi geliyor yoksa ben mi üzerine gidiyorum inanın tahlil bile edemiyorum. Çalışıyorum işyerindeki ufak aksilikler bile beni bertaraf etmeye yetiyor ve artıyor bile. Kızımın okul durumu bile şimdiden beni germeye yetti etüt merkezine verip vermemeyi bile sorun haline getirdim. Sanırım tipik bir depresyon başlangıcındayım ya da degilim Bu süreci atlatmak istiyorum ama genel olarak herşeyden nem kapan bir yapım zaten vardı Ah bilmiyorum yazmak istedim yazdım Seni seviyorum KK. Kitap kokusu '4 yapraklı yonca' tek ayak

O konu zaten ayrı bir derd benim için. Genel olarak mutlu olmaya gelemiyorum ben muhakkak kendimi huzursuz edecek başka birşeyi kendi ellerimle kendime yüklüyorum. ilkbahar1982

Kontescim, elle tutulur bir şey yok sende gördüğün üzere :) tipik bir dönemsel depresyon hali olabilir. Yok genelde böyle dersen, dünyayı kurtaran adam modundandır o. Her şeyi kendi halletmeye çalışan, sonuç kendi elinde olmasa da başarısızlığı dünyanın sonu sanan, mükemmeliyeçi ama bi o kadar da bezgin... insanlarda bolca olur. İşleri kendi halletmez ise düzgün ilerlemeyeceğini sanıp kimseye şunu da sen yap demezler. Kendimden biliyorum Biraz sal gitsin. Yapabilirsen ilacın salmak :)

bilinç altını resetlemeden, mutluluk enerjini bulman zor... hele bu psikolojiyle, üstüne yeni eklemelerle, insanlara hislerini, duygularını negatif olarak yükleyerek bu işin içinden çıkman zorr. cıksss

Ülke depresyonu bence bu Ruh halimizi acayip etkiliyor

Eğer pms değilse bi psikoloğa görün Can'ım.. Birazda rahat ol boşver dünyalık telaşeleri.. Bana da oluyor bazen ölümü düşünüyorum herşey siliniyor gözümden.. Deneyebilirsiniz..

Günaydın. Yapma güzelim be yapma. İnan şu üç günlük dünyada huzursuz olmaya değmiyor. İnan giden senden gidiyor, giden sağlığından gidiyor... İmkanın varsa bir haftalık tatile çık, hava değişimi iyi gelebilir. Tam deniz, güneş zamanı. Eğer yoksa sık sık duş al, abdest al, dua oku. Ferahlarsın..

Laale Ausencia teşekkür ederim o kadar bitkinim ki mantıklı düşünemiyorum bu aralar Herşeyi üstlenen bir yapım var dedigin gibi aus Başarısızlıgım beni kahrediyor çogu zaman Şükürsüzüm bir de bu

gevşeme egzersizleri yapmayı deneseniz

Doğru tahmin: Tipik bir depresyon başlangıcı! Evliliğimin ilk aylarından itibaren aynı şeyleri yaşadım. 10 ay sonra ilaç desteği ile kendime geldim. Ama bende çok fazla birikmişlik vardı. Bence bir psikolog ile görüşün. Durumunuzun psikiyatristlik olup olmadığına karar verecektir.

Ahhh gamsızlık işte bu varya bu bende hiç yok. Her durumdan vazife çıkaran yapımın... !

okadar guzel tarıf etmıssın kı benı :) sanırım bu depresyon bende kısır döngü halını aldı yemek yerken kazayla doktum dıye oturdum agladım gecen gun donemsel olabılecegını dusunuyorum kafaya cok takıyoruz herseyı ondan hep bıraz gamsız olmamız gerek

yardım alın bence bana anksıyete bozuklugu gıbı geldı bu durum

aynı ben artık herşeyden sıkılmaya mutsuz olmaya başladım herşeye her lafa alınıyorum kimseye tahammülüm kalmadı neden böyleyim bilmiyorum sevdiğim adamla evliyim istediğim oldu çalışıyorum en azından bir işim var ama sanki eksik olan birşey herşey çok sıkıcı sanırım tükenmişlik sendromuna girdim

Ülkede genel olarak bir huzursuzluk hakim, o evlerimize, ruhumuza da sirayet ediyor haliyle.. Ben de öyleyim