canım eninde sonunda evleneceksin ne zamana kadar bekar kalabilirsin ki. mutlu olmak senin de hakkın. yaşadıkların çok üzücü ama sen ne yaparsan yap zaten herşey olacağına varıyor en iyisi bol bol dua edip Allahtan herkes için hayırlısını dile. kendi mutluluğunu erteleme

evlilik zaten çok düşünülerek alınması gereken bir kararken birde bu şartlar altında bu kararı almak o kadar zor olduki benim için söylediğiniz gibi hiçbirimiz baki değiliz ve doğanın kanunu bu kendi ailemizi kurmalıyız... bir an annemle babamın barışmış olduğunu düşününce o kadar heyecanlanıyorum ki evleneceğim için ama sonra aklıma geliyor birer birer babam tek başına bir erkek kendine nasıl bakacak, annem ve kardeşim iki dul kadın ve bir küçük çocuk kafam kocaman oldu artık çevremdeki herkes sizin söylediğiniz gibi düşünüyor git ve kurtul şu kurtul kelimesi o kadar acı veriyorki bana ailemden kurtulmak istemiyorum ki ben batacaksakta beraber batmalıyız çıkacaksakta beraber... inş dediğiniz gibi herşeyin hayırlısı olur hepimiz için... çok tşk ederim... M

sizin dışınızdaki insanlar tarafından hayatınız altüst olmuş zaten. biraz kendinizi düşünmelisiniz. çok mu uzağa evleneceksiniz... sizin olduğu kadar kardeşinizin de babası. o vicdan azabı duyuyor mu bilmiyorum ama herkesi karşısına alıp evlendiğine göre sizin kadar hassas değil. elbette babadır, yalnız kalmasına gönül el vermez ama. babanız için evlenmeyip, sonra babanıza bir şey olursa size kim bakacak? tek kalacak siz değil misiniz?

Tabiki evlenip kendi yuvani kurmalisin. Babanda belki yeniden evlenir. Sen zaten yeterince kendinden ödün vermişsin. Artık mutlu bir yuvan olur inşallah. Babanlada yine ilgilenirsin nasil olsa. SizBiz Maşaallah

aslında çok bağlıyızdır birbirimize öyle ilişkileri laçka olmuş bir aile değiliz çok ilgililer benimle söze gelince en çok benim yara aldığım konuşulur ama bu sonucu değiştirmiyor ki öyle olsak sanırım bende biraz gamsız olabilmeyi başarıp kendi hayatıma bakarım ama hiçbir zaman öyle olamadım maalesef çok istediğim halde yinede hayata bağlıyım çok şükür her insan gibi ara sıra kopsamda sanırım sabırlı olabilmeyi başarabiliyorum :) teşekkürler paylaşım için :)

evet bende kendi yuvamı kurmalıyım artık bunu biliyorum ama eğer benimde evliliğim kötü giderse mümkün değil boşanıp geri gelemem ki inş böyle birşey olmaz tabiki nişanlımı çok seviyorum herşeyden önce :) babamla maalesef pek ilgilenemicem yurt dışına gidicem çünkü evlenip yeniden evlenmesi konusu kısmen çözüm olabilir belki ama kardeşim ve annemin kendi başlarına yaşayacak olması beni en çok endişelendiren konu çok teşekkür ederim paylaşımın için inş hepimizin mutlu yuvaları mutlu yaşamları olur :) Purposeless

sizin adınıza çok üzüldüm, herkes kendi düzenini kurmuş istediği gibi yaşantısına bakıyor seninde bir hayatın var sen onlar için gelmedin bu dünyaya kendin için mutluluğun için birşeyler yapman lazım anladığım kadarıyla kimsenin sizi düşündüğü yok sizde ömrünüzün sonuna kadar onları toparlayacak değilsiniz bence kendi hayatınıza bakma zamanınız çoktan gelmişte geçiyor bile evlenince yine gider gelirsin yine ilgilenirsin ailenle tabii eskisi kadar belki yanlarında olamazsın ama seninde bu hayatı yaşaman gerekiyor bskn

Bu hayatta hc bırımız baki degiliz guzelım.. vakti zamanı gelınce hepımız kendı hayatımızın adımlarını atıp aılemızın evınden uçup gdıoruz.. yaşananların bedeli faturası sana kesılemez.. kendı hayatınıda düşünmelisin. umarım annen ve baban barışır sende için rahat bı sekılde gözun arkada kalmadan evlenp yuvanı kurarsın cnnm.. hayrlısı nyse o olsun hakkınızda.

yurtdışına gidiyorum evlenip hemde ha deyince gelemeyecek kadar uzağa yakında olsam bu kadar dert etmezdim sanırım kardeşim şu an bana güvenerek mi babamla pek ilgilenmiyor ben gidince sık sık babamın yanına gelir mi sorusunda pek ümitli değilim çünkü kardeşim babamın yaşadığı ortamı pek beğenmiyor.. hiç kimse taşımasa da bu ümidi, ben hala ısrarla annemle babamın barışması için hep dua ediyorum... umarım kabul olur

asıl mutsuz olduğunuz zaman kimseye yardımcı olamazsınız.. nişanlınız hayatınıza dair belli başlıkları biliyorsa, size destekse ve siz nişanlınızdan gerçekten eminseniz evlenmekten çekinmeyiniz.. paylaşımlar için aynı çatı altında olmanıza gerek yok, her türlü paylaşımda bulunursunuz. evlenmenin anlamı ailenizi silmek değil, ailenizi büyütmektir.. mutluluklar...

nerden başlanır nasıl anlaşılır hale getirilir bilemiyorum ama artık 1 dk önce yaptığım şeyi unutacak kadar kopmuş 2 ay sonra evlenecek kadar hayata bağlıyım. nasıl birşeyse o, işte öyle... 28 yıllık herkesin olduğu kadar iyi, herkesin olduğu kadar sıkıntılı tek düze giden ama yinede mutlu bir yaşamdı bizimki - ya da mutluymuş şimdi anlıyorum -. ta ki 6 yıl önce kardeşimin tanıştığı o adam hayatımıza girene kadar. önce kardeşim bizi hiçe sayıp evlendi, sonra annemin psikolojisi alt üst oldu, sonra babamla senin yüzünden benim yüzümden derken onların evlilikleri bitti. bense bir köşede hem bişeyler yapmaya çalışarak hemde başarılı olamayarak onları izledim. annemle babamın aynı evin içinde birbirlerini yok sayarak yaşamalarına daha fazla tahammül edemeyerek hayatımın hatasını yaptım ve teyzemleri çağırdım annemi alıp psikoloğa götürmeleri için. ve annem gitti ve bir daha eve dönmedi. sonra boşandılar annem yeni bir ev açtı kendine derken kardeşim boşandı ve annemin yanına yerleşti. bu arada şu gün dahil kardeşimin halen yaptığı evlilik yüzünden hepimizin başına açtığı maddi manevi belalarla uğraşıyoruz. bu dönem içinde benim eski erkek arkadaşım öldü, ciddi bir trafik kazası geçirdim, annem gibi sevdiğim halam öldü, ortak olarak iş yeri açtığım ortağımdan hergün şiddet gördüm ama babamı birde ben zarara uğratmayayım diyerek 2 yıl katlandım o iş yerine... evliyken 5 vakit namaz kılan ve kapalı bir kadın olan annem şimdi bir genç kız edasında giyinip öyle yaşama özentisi olan bir kadına dönüştü. bunlar olup biterken annem hep kardeşimi kurtarma peşindeyken babam ben onu sildim diyerek köşesine çekildi ve hiçbirşey yapmadı. ben şu an babamla, kardeşim annemle yaşıyor tabiki annem ve babam hariç hepimiz sık sık görüşüyoruz. ben 2 senedir birlikte olduğum erkek arkadaşımla 1 ay önce nişanlandım ve 2 ay sonra evlenicem. ama babam yalnız kalacak, annemle kardeşim ne olacak, hep aklım onlarda başlarına bişey gelir mi ne yaparlar diye siz olsanız evlenip bu kaostan kurtulmaya mı bakardınız yoksa ailenizin yanında kalıp aklım onlarda kalacağına kendim yanlarında mı kalayım derdiniz? uhde

yanlarındayken mutsuz görünmemek için öyle çaba harcıyorum ki... salonda yüzlerine gülüp muhabbet edip arkamı dönüp banyoya koşarak ağlıyorum taşımadığınız bir ruh halini sergilemenin ne kadar zor olduğunu biliyorsunuzdur belkide... hani otokontrol elinizde değilse hiçbir zaman emin olamazsınız o işten ben öyleyim işte gözümün önündeyken bunları yaşamak bu kadar zorken birde uzağa gidince kalbimi aklımı ruhumu hep orada bırakıcam.. umarım bu duruma alışabilirim.. teşekkür ederim paylaşımınız için :)

amin çok teşekkür ederim sana inş Allah hepimize güzel yazgılar yazar ki dua etmekten başka birşey yapamıyorum zaten sanırım bu benim hayatımın dönüm noktası Allah bütün bunların arasından sıyrılmam için bana böyle bir yazgı yazmış diye düşünüyorum ki nasip olursa evlenip yurt dışına gidicem 2 ay sonra :) ama çok düşünceli çok endişeli bir ruh haliyle... inşallah herşey hepimiz için çok güzel olur :) yinede ümitliyim :)