Bence de yapmamalısınız. Çocuk olmasa boşanacağınız evliliğe göz göre göre çocuk yapmak demek, o çocuğun huzurlu bir aileye sahip olma hakkından çalmak demek. Tabii çocuktan sonra sorun yaşayıp boşananları tenzih ederim ama siz bu evliliğe çocuk dünyaya getirdiğinizde boşansanız da boşanmasanız da çocuğa asla huzurlu bir aile ortamı sunamayacaksınız. Hangi anne çocuğuna böyle bir şey yapabilir ki? Çok insan kendin bakabileceksen doğur demiş, çok mantıksız ve bencilce buldum. Kendinizi çocuğun yerine koymanız lazım. Öteki türlüsü inanılmaz bencilce bir karar. Anne olma hevesi bir çocuğun huzurundan mutluluğundan önemli olan bir kadının iyi bir anne olabileceğini hiç sanmıyorum. Evliliğinize yorum yapamam ama çocuk sahibi olmayın lütfen bu durumda.

Eğer gerçekten annelik duygunuz varsa o yuvaya çocuk getirmezsiniz, ona yazık edersiniz. Daha baştan hayata yenik başlamış olur. Geç kaldiginizi düşünüyorsunuz, sizi çok iyi anlıyorum ancak hayatınıza dur demezsiniz asıl o zaman geç kalmış olacaksınız. Ve unutmayın, o ailede/babada çocuk sahibi olmak demek, asla kopmayacak bağ demek.

Evet belki baskasina absürd gelecektir bu dusuncem ama ben bu sitede bosanmis olan kadinlar da gordum hatta bitanesi keske bitane daha yapsaydim diyordu yani bazi seylerin ertelenmesi mumkun degil ve hayat gec kalanlari affetmez..

Düzgün evlilikler bile çocuktan sonra bozuluyor. Çocuk yapmak çok büyük bir sorumluluk hep bebek kalmıyorlar ilerisini düşünün lütfen. Anlattıklarınızdan evliliğinizin çoktan bittiğini anlıyorum yazık etmeyin kendinizede çocuğada. Çocuk değil boşanmayı düşünün.

Mumkunati varsa yeni dogum yapmis birini bulup 3 gun gecirin derim... Oldukça aydinlanirsiniz.

37 yaşındayım ve çocuk için geç bile kaldım belki de.

Çocuk evliliğini hele hele eşini hiç düzeltmez. Aksine sorunlar daha da çok artar. Ben olsaydım yapmazdım.

Onlar için benim aileme bile hakaret etmiş olması. ilk kez bu cümleden sonra konuyu okumadım. Aileme hakaret edemez hickimse. bende eş ailesiyle ciddi sorunlar yaşadım bi ton konum var ve emin olun eş taraf tuttukca çözülmüyor. Çocuk olunca daha fazla gelip gidecekler torun var diye

Cok bencil dusunuyorsun, cocuk yapmak zaten basli basina bencil bir olay ama sen dogru durust anlasamadigin, huzursuzluklarin yasanacagi aileye cocuk getirmek istiyorsun sirf yaşin geldi ve canin oyle istiyor diye... Üremeseniz ne olur ben anlamiyorum ki sizin gibileri. Yok üreyeceksen o cocugun hakkini ver bari.

Benim amacım evliliği kurtarmak değil. Benim amacım da doğru bir amaç değil zaten ama çok üzülüyorum

Ben çözmek de istemiyorum artık. Eşim asla beni haklı göremeyecek bir kişi bunu anladım. esergry Nirvana Anneler

eşinize tüm hissiyatınızı içtenlikle anlatsanız düzelme imkanı olmaz mı acaba belki hatasını anlar..

Elinde cocukla baba evine donmeyesin. Cok cocuk istiyorsan bosansanda yapabilirsin sonuçta cimento dokmuyorlar oraya.

Bence cocuk yapma. Bu durumdada boşan. Kac yillik evlisin bilmiyorum ama sana sahip cikmayan inan cocuk oluncada cikmaz ve sorunlar katlanir

Hamile kalır kalmaz boşanın o halde.

Tüm yorumları okudum ve bazı yorumlara şık oldum yaşın geç cocugun olsun bari denmesi coxuk olursa daha kötü olacak neden mi bak canım mantıklı olalım coxuk kavgalı bir ailede ve hatta boşanmış anne baba arasında kalacak bir diğeri de coxuklu olduğunuzda belki de hiç evlenemeyeceksiniz adaylarınız maalesef ki hep coxuklu olacak coxukgum var diye seveceğiniz kişi ile belki evlenemeyecek hiç yaşayamadığınız mutluluğu tatamayacaksınız hep siz hem yavrunuz üzgün olacak mantıklı olun lütfen beni tanıdığım cocugu oldu ve adam 11 aylıkken bırakıp gitti şimdi dediği coxukgum babasız buyuyır çok Üzülğyorum bir de kız cocugu nasıl güvenirim diyor evlenmek mutlu olmak isterdim doğru insanla olsun isterdim olmada da kaderim dersim diyor inanın çok zor maddi olarak değil o da çalışan bayan ama kızı babası ile okula gelen parkta oynayan cocuklar bakıp iç geçiriyor ne olur mantıklı olun değer vermeyen sizi üzen kişi ne size ne bebeğinize baba olmamalı yapmayın lütfen kader bu yaş geç olabilir Allah nasip ederse olur etmezse de vardır bir hayır olmadı evlatlık alır sevabına girersiniz siz mutlu olun lütfen önce siz

Yaşın 24 26 falan olsa boşan tabiki daha gencsin karşına yeni fırsatlar çıkar derdim ama 37 yaş zaten gebelik için ileri bir yaş artik. Ha yanlış anlama tabiki hala gençsin ama yumurtaların öyle mi? Tabi bu yasta evlenen doguranlar da var o da ayri ama sen bosanmaktan bahsediyorsun. Benim annemle aramda nerdeyse senin kadar yaş farki var oluyor mu oluyor ama bosancanda kendini toparlican da bilmemne. Ben bu konuya oyumu çocuk yaptan yana kullanıyorum. Erkek her zaman olur da çocuk işi öyle değil. Gerekirse ilerde boşanırsın cok mu lazım yani koca? Cocuk yap Bu konuda konu açman bile hata. Bence tartismaya bile kapalı bu konu. Hic bir kadin annelik isteginden annelikten mahrum kalmasin ya Rabbim. Insallah olur çocuğun

Kesinlikle anlatmak istediğim şey bu. Eşim en baştan beri taraf tutuyor.. yüzgöz olundu bana göre. Ben kendimi çok kötü ise yaramaz ve cehennem zebabinisi kadar kötü bir insan olarak hissediyorum. İnanın konuyu açamıyorum bile. Hep kavga. Ne yapmalı bilmiyorum. C

Hep diyorum gerçekten herkes kendine layık olanı yaşıyor.

Yoo o cümlenin de arkasindayim. Herkes kendine layık gördüğünü dolayısı ile layık olduğunu yaşar. Bu hanımefendi kendine güzel şeyleri layık görse zaten böyle bir başlık açmaz böyle ilişkinin içinde olmazdı. Degil kotu bir evlilik çok çok kötü şartlarda kendi değerini bilip farklı şartlara geçen insanlar var mesela. En basitinden ilk aklıma gelen malala yusufzay. Herhalde onun hayatini kötü bir evlilikle bir tutamayiz Ya da başka bir çok kadın. Hepsi hak ettiğim bu degil demekle başladı. Kendimde birine bağımlı olursam, berbat ilişkilerin içinden çıkmak için hic bir şey yapmazsam kendime de bunu derim. Demekki kendime bunu layık görüyorum derim. Zaten kendime söylemediğim bir şeyi de kimseye söylemem. H E

Çok bencilce. Mutsuz yalnızlığınıza birini daha ekleyeceksiniz. Daha fazla zaiyat vermeden çıkmanız lazım bence bu evlilikten. Ayrica bu çocuk cansız duygusuz oyuncak bebek mi. Nasıl bu kadar guvenebiliyorsunuz çocuğu yetistirme konusunda. Çünkü sadece maddi ihtiyaçları degil duygusal ihtiyaçları da olacak. Ayrıca yaşadıklarınızı o da yaşayacak ve o da çocuklarına yaşatacak bir nesil daha duygusal anlamda yok olacak.

Karıştırmazsan karışmazlar gülüm.

Hic uykularını kaçırma gülüm benden tam 10 yas büyükmüşsün bende ugrasiyorum asilama bilmemne. Belki ilk denemende olcak. Bilemeyiz ki. canını sikcagin bir durum yok eger bi problem yoksa olur zaten bence denemelere başlayın. Insallah Rabbim gönlüne göre verir.

Herkese merhaba. Sorduğum soruların çok uçlarda olduğunun farkındayım ama psikolojim tam olarak böyle. Burada daha önce de çocuk yapmak ve eşimle ilgili sorunlarım üzerine konular açmıştım. Moralimin gerçekten çok bozuk olduğu bir zamanda sizden destek istemiştim. O kadar kötü hissediyordum ki. Çaresiz ve çıkmazda. Bana yazdıklarınız için hepinize çok teşekkür ederim.

Çocuk yaparsam boşanmak istemem. Göz göre göre bunu yapamam. Evliliğimin gerçekten tatmin edici bir huzura kavuşacağına da pek inancım yok. Bazen bir şekilde alakasız bir şey oluyor ve ben evliliğin herhangi bir anındaki kavgayı hatırlıyorum ve bununla birlikte bir hakaret geliyor aklıma. Çok mutsuz oluyorum. Öylece çözmeden ya da bitirmeden saçma sapan yaşıyorum. Ne kadar istersem isteyeyim bu huzursuzluğumla yapmam çocuk. . push ; A

Ben cocuguna eger tek basina bakabilecek gucte isen ve kendine guveniyorsan anne olmandan yanayim. Bosanip bosanmaman konusunda bir sey diyemem ama anne olmak istiyorsan olmalisin.

Hmm ayrica bisey daha deyim. Matah bir örnek oldugundan degil de benim annem suanda babannemi halamı amcamin karısını bilmemneyi aramıyor sormuyor. Zorla babam telefonu tutusturuyor hatta babam artik tek basina ariyor annesini konusuyor. Gelmiyor gitmiyor da. Uzaktalar. Ne diyo bilio musun çok şükür altın gibi kizlarim var. Babamla da ayrı yatıyor hatta babam yeni itiraf ediyormus ben annemi dinleseydim senden boşanırdım demis anneme yani merak etme zamanini gelince intikam da alınıyor. Kinleniyorum demissin ya hani ona istinaden yazdım. Annem 60li yaslarda. Boşanmadı evet. Ama babami adam yerine koymuyor suanda mesela. Sadece anneme bi konuda kızgınım bizimle cok ilgilenmedi. Belki gec yasta anne oldu diye hevesi yoktu veya bilemiyorum ama biz affettik sayılır onu ve annem cocuk isinden de vazgecmedi. Vazgecmemisler yani. Bide annem eski kadın sonucta bilincsiz simdiki kadınlar okuyorlar ediyorlar cocuk psikolojisi vs vs. Iyi bir anne olursun evelAllah.

Baba olmayı hak etmeyen birine bu duyguyu tattırma. Boşan hayatını yoluna koy sana değer veren baba olmayı hak eden biriyle evlen ve çocuk yap derim ben.

Umarım en kısa zamanda en doğru kararı verirsiniz ama bence terazinin bir tarafında boşanma düşüncesi varken diğer tarafta çocuk düşüncesinin olması bile mümkün olmamalı.

yani sizi anlıyorum siz evliliğinizden vazgeçmişsiniz zaten, çocuğu evlilik için değil bir daha yapamam diye istiyorsunuz. Ancak çocuklar hem anne hem de baba istiyor maalesef. İlerde ayrılırsanız, eşiniz çocuğu sahiplenmezse, görmek vs istemezse ne yapacaksınız? Aileniz yanınızda mı? size yardımcı olacak insanlar var mı? kendinize ait ayrı bir eviniz var mı? memur olmanız güzel maaşınız sizi geçindirmeye ilerde yetecek mi? bunları da düşünün.

Hayattaki en anlamsız söz diye sorsalar şunu yazarım. Cidden kim çıkarmış bu malak sözü acaba? :) İnsanların hayatlarında zayıf oldukları noktalar olabilir. Bazı sözlerin anlamı derindir, düşünmeden oraya buraya yazılmaz. Büyük büyük konuşmamanızı öneriyorum. Bir gün ağır bir şey yaşadığınızda, kendinize layığımı buldum demeniz zor olur çünkü.

Hiç tanımadığınız sadece derdini paylaşmış bir insanı nasıl bu kadar rahatsızca tersler gibi dalga geçer gibi konuşabiliyorsunuz? Ben ki bir insana normal yorum yaparken bile kırılır mı diye iki kere düşünürüm, normalde de insanlara karşı hep böyle tersler gibi mi konuşursunuz? sadece merak. Konuya dönecek olursak, tek başına ebeveyn olabilirim derseniz, özetle olumsuz koşulları da hesaba katıp karar verebilirseniz çocuk yapın, yoksa hayata yeniden başlamayı deneyin derim.

Boşan çocuk oyuncak değildir minnakmimar Real eyes, Realise, Real lies.. Anneler

Boşanma fikrinin olduğu bir evliliğe neden çocuk? Evet anne olmayı istemek en doğal hakkınız ama kendinizi bu adamla evlenerek ateşe atmışsınız bir de masum bir bebeğe niye böyle bir babayı reva göreceksiniz? Tabi ki de boşanmalısınız 3nity

Sen çocuk sahibi olmak istiyorsun ama bu adamın senin cocugunun babası olmasını istemiyorsun... paylaşımından anladığım bu.

Ben hep kendimi savunduğum için cqdoloz taraf onlar sıkışınca ağlayıp bayiofigi için mağdur tarafı oynadı hep ve doğal olarak mağdur tarafı savunmaya ihtiyaç duydu. Sonra sonra birgün iyice hadlerini astılar ve eşim bana lütfen bir kere de bana bırak ben susturacagim yeter dedi ve susturdu. Çok çirkin şeyler oldu ama artık herkes ağzının payını anlamış halde. Yani sizin kendinizi savunmaniz yetmiyor inanın. Siz kwvganizi ediyorsunuz arkanizdan yalandan ağlayan tipleri ah yazık size diye pohpohlayan biri olunca başa dönüyor. ben aglamayi becrememm hele yalandan hiç bayulamam o yüzden kaybettim. Eğer eşim onda da hala ama sen cadolozsun rziyosun tavrına girseydi çocuğuma rağmen bosanirdim. Peki hep birlikte toplanıp tartışma da olsa konuşa konuşa çözülemeyecek olaylar mi onlarla aranızdaki sorun

O çocuklar bu durumdan çok mu hoşnut?Başka çocukları babaları ile mutlu görseler hiç mi içleri acımıyor? Hicbirmizin sonsuza dek evli kalacagimiza dair bir garantisi yok. Ama boşanmanın geleceğini bilebile, sırf toplum tarafından kabul edilsin diye, bitmiş evlilik birliğinde hamile kalmak bambaşka bir olay. Bencilliği de geçiyor bu. Belki karşı taraf da sperm donör olarak kullanilmak istemiyordur.

'beni aile olarak sahiplendiğini hiç hissetmedim' bu cümle yetiyor sorduğun sorunun cevabına. Bu ortama bir de çocuk yapıp günahına girme yavrunun.

Yolunda gitmeyen evliligimde asla çocuk yapmam. Bu konuda çok fazla büyük konuşuyorum. Büyük konuşmak insanın karakter netligidir bence. Size de tavsiye ederim

Bu şekilde ifade edin o halde. Bunda bir yanlış yok. Doğru da düşünüyorsunuz. Ama herkes layık olduğu hayatı yaşıyor cümlesi çok başka kapılara çıkıyor.

Su cocuklari aile kurtaricisi olarak gormeyi veya yas geciyor bir cocuk yapalim diye dusunmeyi bir birakin ya bosan gitsin kendin sorunu coZememisken cocuga yazil degilmi her insanin cocugi olacak diye bisey yok

Konu sahibi haksızlıklar karşısında sizin ezilmenize göz yumması, yanınızda olmayışı çok sıkıntı haklısınız. Ancak bu kadar yıl bırakmamışsınız bu evliliği. İyi yönleri var muhakkak. Neler mesela sayar mısınız?

Peki çocuk yapın o halde desek hamile kaldıktan sonra bu olaylar daha da batmaya başlarsa size keşke yapmasaydım dermisiniz? Çünkü o zaman da çocuğum için katlanmalıyım dönemi başlayabilir..?

Hadi siz cocuk istiyorsunuz ama o cocugun suçu günahı ne

Çocuk, evlilik kurtulsun maksadı ile olmamalı. Mutsuz bir evliliğe çocuk dahil etmek onun vebalini almak olur anca. Evliliği düzeltmek için bir araç değil, mutlu huzurlu saygı-sevgi dolu evliliği iki tarafın da isteği ile taçlandırmak bence çocuk dünyaya getirmek.

Böyle bir evliliğe mi çocuk?

İnanın yapmama ihtimalim çok daha fazla. Söyledikleriniz çok doğru. Her çocuk huzurlu bir yuvayı hak eder. Ben sadece durumuma üzülüyorum 1Sen

Değişik kararlar değişik hayatlar. Bir akademisyen arkadaş boşanacağı eşinden bile isteye çocuk yaptı. Sırf aynı babadan iki kardeş olsun. Birlikte büyüsünler bu adamdan ondan sonra boşanırım diye Tek doğru yok bence hayatta. Karar sizin.

Ben olsam kesin çocuk yapardım. Huzurlu bir ailesi olmasına gerek çok çocuğun sonuçta. Yap üç beş.

Siz çocuk yapacaksınız. Ama bence sonra büyük ihtimal buraya konu açacaksınız. Bir birey dünyaya gelecek. Her çocuk ayrı dünya. Ve büyük ihtimal bu huzursuz ortama neden beni dünyaya getirdin diyecek. Devir bizim jenerasyon gibi değil. Gençler artık bizden bile bencil. Biz belki annelerimizi suçlamadık olsun çaresi yoktu dedik. Ama çocuğunuz sizi suçlayabilir. Çocuğunuzun fikirlerine hükmedemezsiniz. Çok istiyorsunuz deneyeceksiniz. Umarım pişman olmazsınız.

Mümkün değil inanın. En iyi anlarımızda bile konuyu açsam hemen bağırıp çağırıyor beni suçluyor. Ben bir şeyleri çözümek falan istemiyorum artık. Harika bir evlilik hayalim de yok. Diyorum ki inanılmaz bencil bir şekilde, bir çocuğum olsaydı bari

Huzursuz bir eve çocuk yapacak kadar bencil olmayın lütfen.

evet farketmiyor çünkü çocuğunuzu eşinizden ayrı olarak değerlendiriyorsunuz. Eşinizden boşandığınız için çocuğunuzdan da boşanmıyorsunuz. her ne kadar boşanmış eşinizden çocuk sahibi olsanız da artık o adamı sevmiyorsunuz diye çocuğunuz da sevememezlik yapmıyorsunuz aksine canınızdan öte seviyorsunuz. benim söylemek istediğim bu. bu ayrı bir durum psikolpat birinden çocuk sahibi olmak ayrı bir durum. tabiki kimse psikopat bir adamdan çocuk sahibi olmak istemez.

her şeyin süper olduğu bir evlilikte bile çocuk o evliliği şöyle bir sarsıyo ve siz zaten sallantıda bir evliliğe çocuk istiyorsunuz... duygusal yaklaşmayın mevzuya bence... yaşım geldi vs diye...

Size boşanmayı düşündüren biriyle kesinlikle çocuk yapmayın.

Valla başlıktan dolayı kesinlikle konuyu okumadım. Boşanmayı bir seçenek olarak gördüğünüz bir evliliğe lütfen bir çocuğu getirmeyin

Derler ya çocuk gelince her şey düzelir katiyen doğru değil. Çocuktan sonra daha çok tahammülsüzlük oluyor, sakın güvenmediğiniz evlilikten çocuk yapmayın bu sefer cocuk var diye kolay kolay boşanamazsınız boşansanız da yeni bir hayat ha deyince kuramazsınız. Ayrılırsanız çocuksuz evlillik daha kolay olur sizin için

Hmmm kendimin değersiz görüldüğü eve bir de çocuk yapayım da o da çeksin çünkü yaşım geldi, hormonlar falan filan

tamam onlar şikayet edince neden tepki vermediniz derdiniz ne benimle paylaşın kozunuzu demediniz mi bunları da geçtim şikayet edecekleri ortamdan uzak durun aynı evde yaşamıyorsunuz değil mi gitmeyin görüşmeyin örneğin eşiniz olmadan tek bir dakika bile onlarla başbaşa kalmayın bir de şikayetin konusu ne yani eşiniz neden sizi hatalı görüyor gerçekten sizde de hata olabilir mi acaba

Mutsuz bir evliliğe cocuk yapmak mı?

ben sorunu anlamadım yani nedir sizi aile olarak sahiplenmek elti görümce kv kim ki onlar feriştahı gelse tınmam onlar eşime beni şikayet vs edemezler zira ilk şikayette veririm cevaplarını kocaman bir sana ne ile eşiniz de sıkıyı görünce susar bana çok abartılı geliyor bu elti, görümce vs olayları aynı evde yaşamıyorsunuz muhtemelen zira aynı evde yaşasanız zaten şimdiye kavga büyürdü çok basit çocuk istiyorsanız evliliği iki kişilik hale geitrin önce yani iş arkadaşınız hoşlanmadığınız bir şey yapınca eşinize şikayet etmiyorsanız görümceniz hoşlanmadığınız bir şey yapınca da eşinize şikayet etmeyin, sizi savunmasını vs beklemeyin

Sorunuzun cevabına Geleyim ozaman sizde şunu kaçırıyorsunuz. Karı koca anlaşamayıp boşanabilir hatta birbirine düşman olabilir hatta ve hatta birbirilerini dünyadaki en kötü insan olarak adledebilirler fakat çocuk ile baba ilişkisi ya da çocuk ile anne ilişkisi eşler arasındaki ilişkiden çok farklıdır. Benim için dünyanın en kötü eşi olan adam çocuğum İçin dünyanın en iyi babası olabilir. Kadın kocasından boşandı diye o adam sorunludur ve çocuğa da zarar verir diyemeyiz. Baba ile çocuk arasındaki ilişki çok iyi olabilir ki böyle çok fazla örnek var etrafımda ha benim eşimde şuan öyle. Mesela bizim durumumuzda biz yapamadık boşanıyoruz hatta görüşmüyoruz ama adam kötü bir baba değil, sorunlu değil. Hatta eğlenceli ve ilgili bir baba. Özetle biten her evlilikteki adam kadına göre sorunludur ama çocuğuna da aynı şekildedir diyemeyiz.

Aynen katılıyorum, hayatta bazı anlar var ki daha fazla ertelenmesi mümkün olmaz, bunu herkes yaşamadan bilemez tabi.

Üstte de yazdığım gibi bu olayın içinde olamayacağıma emin olabilirsiniz. Bence herkes kendi ile ilgili net olmalı, net olduğu konularda da net konuşmalı. Siz tabiki bunu büyük konuşma vs olarak adlandirabilirsiniz. Ve son olarak sadece istemekle başlıyor, istemekle oluyor her şey diyorum. Çaresizlik alanını savunup büyütmek bizi asla iyi bir noktaya götürmez. Iyi günler diliyorum

İlla yapayım da demiyorum aslında. Ne bileyim bana çocuğu düşündürebilecek bir evlilik kuramadım ona üzülüyorum. Yaşımın çok etkisi var üzülmemde. Otuzlarin başında böyle değildim.

Hamilelik, lohusalik normal evlilikleri bile bozuyor. Kayin ailenin her seye karismasini saymiyorum bile. Cocuk isi bile bile lades olur benyeniyimgaliba

Yumurtalarınızı dondurtmayı düşündünüz mü?

Çocuk isteği gelince de bu dediklerinizi düşünün ve cayın. Belki Allah korusun eşiniz çocuğunuzu da sindirecek. Bağıracak küfür edecek. Sizin ayrılma gibi bir iradeniz var. O çocuk babasını seçemeyeceği için hep böyle babadan çekecek. Hormonlarla düşünmeyin bilincinizle düşünün.

bakın konu haklı olup olmama değil gibi olsa da eşinizden dinleyemiyoruz olayı yani sizin açıkça haksız olduğunuz bir konuda eşiniz neden sizi tutsun burada harcanabilir olduğunuzu düşünmeniz hatalı şimdi birileri gelip bana eşimi de geçtim çocuğumu şikayet etse ve onun da hataları varsa karşı tarafa değil benim yanımda olana kızarım ikinci kez aynı olay olduğunda da uğraşma, kendine bulaştırma derim özetle mesafeyi ayarlayamamışsınız bunlar geçmiş gitmiş ama eşim beni korumalı beni tutmalı vs düşünceniz bence hatalı doğru bir tanedir kim haklı ise olayda o haklı denir sırf eşiniz diye göre göre neden sizi tutsun hakareti çirkin tavrı vs eşiniz ile olan ikinci sorun onlar hatalı ama beni sahiplenmiyor hissinize ilişkin yazdım bunları

-kocan sperm bankası değil -boşanmanın düşünüldüğü evliliğe çocuk yapılmaz -tek sperm üreten kişi kocan değil boşanıp baba yapacal başka adam da bulabilirsin

Anlaşıyoruz. Kafalarımiz uyuyor bence. Hayata bakışımız. Genel olarak beklentilerimiz. Bu konu olmasa hiç bir sorun da yaşamıyoruz. Başka bir neden daha olsa çoktan biterdi belki de. A AklinYolu1

Mükemmel giden bir evliliğim oldugu halde hamile kaldığım an herşey alt üst oldu benım hırmonlar eşimin benım değişimime alışma süreci bizi çok zorladı. Hatta 7 yıllık evlilikte ilk defa boşanma konusmaları geçti. Biz bile bu kadar sarsılmısken. Sizin evlilik zaten düzgün bir konumda değil hamilelik süreci bebek derken daha çok yıpranırsınız. Lütfen çocugu buna alet etmeyın.

Bana boşanacakmışsınız gibi gelmedi. Bence eşinizle birlikte bir terapiste gidin. Terapist yardımıyla iletişim şeklinizi düzeltin. Siz istiyorsanız ve eşiniz de karşı çıkmıyorsa neden çocuk yapmayasınız ki. Sonuçta çocuk yapmaya karar veren mükemmel çiftlerin de ayrılmama gibi bir güvenceleri yok. Sizin güvenceye almanız gereken tek şey, dünyaya getirmek istediğiniz çocuğun mutluluğu olmalı. Evli kalsanız da, boşansanız da, eşiniz çocuğu hiç arayıp sormasa da ona yeterli olacağınızdan eminseniz çocuk yapmanızda bir sakınca olduğunu düşünmüyorum.

Değer vermeyen sahiplenmeyen eşinden zaten mutsuzsun aile kavramını oturtamamış biri var karşında demek ki zerre değerin yok bak bende memurum işin var gücün var sakın yaşım geçti düşüncesi olmasın yol yakın iken bitir adam olmaz değişmezler ben 5 yıl mücadele ettim sonuç daha da kötü oldu sal gitsin illa ki iyi erkeklerde var baba olmayı gercekten hak eden eşine değer veren ailesine sahip çıkan var yeniden sever evlenirsin 37 de değilde 39 da cocugun olur ama pişman olmazsın şimdi bu adama cocuk yapsan ne yapmadan ne gitsin ailesiyle yaşasın varsa bunu çekecek başka hatun çeksin ama sen önce kendine değer ver önce kendini düşün onlar kim yaa beni beğenmeyen istemeyeni bende istemem varsa şüphen hiç düşünme tek ayrılan kadın sen değilsin unutma ikinci evliğinde mutlu olan o kadar çok tanıdığım var ki hepsi şükrediyor yapmayın bunu kendinize yapmayın bebeğinize her zaman yanında olan size değer veren biri olsun hayatınızda olmayacak aileci burnu havalı insanları adam etmeye insan olmaya uğraştırmayın kendinizi boş yere ben hepsine resti çektim anlaşmalı boşanıyorum hemen bitsin defolsun lar hayatımdan ohhhh o kadar rahatım ki anlatamam kurtuluyorum yaaa geç bile kalmışım bu arada yaş 35 canım senle aynıyız yaşadıklarımızda ardıma bakmam asla şimdi tatile çıkıcam kariyerim için uğraşıcam yaçeni kişilerle tanışıp hayatıma bakıcam özgürlük gibisi yok korkmayın kimseden 3 gün konuşurlar ama siz kurtulursunuz eskidenmiş cevre takıntısı vs vs dik durun dik senin Aşlahtan başka kimseye ihtiyacın yok mantıklı ol biraz koy postayı hadi bana eyvallah yeter sizi cektiğim de biraz ders alsınlar senden ders

Bunu esinle konustun mu? Cozume yanasmiyorsa bosanin.

eski konularınıza biraz baktım da, 1.5 yıl oncede boşanma diye bir konunuz var. onda da daha önce de boşanma konuşuldu demişsiniz. o gün boşansanız bugün belki de hayatınıza yeni biri girecekti. eşinizin ailesi ile problem sadece eşini tarafından degil. sizin tarafınızdan da var anladığım kadarıyla. evet eşiniz ailesini susturmamış, onları siz konusunda dinlemiş, yapmamalıydı. siz de ailesine karşı kin tutmuş, zamanla nefrete çevirmiş, adamı da darlamışsınız. koca koca insanlar birbirinizi idare edememişsiniz kısacası. hiç psikolojik destek aldınız mı? bir yerde yazılmış kendim çözmek istiyorum demişsiniz ama bu kendinizin çözebileceği bir şey değil. çünkü sizin kendi ailenizle de problemleriniz var. onlar tarafından da değer görmediğinizi düşünüyorsunuz. belki de siz onlarla problemlisiniz diye eşinizin ailesi ile iyi olması hoşunuza gitmiyordur vs. sizin çocuktan önce kendi ruhunuzu dinlendirmeniz, iyileştirmeniz lazım. eğer halen yardım almaya başlamadıysanız yardım alın. yok ben kendimi iyileştireceğim diyorsanız boşanın. çünkü yapamazsınız. hiç değilse birbirinizin vaktini almayın.

Biz eşimle çok iyi anlaşmamıza rağmen çocuk bütün iletisimimize dinamit koydu. Normal hayatımıza yeni yeni dönüyoruz. Boşanmayi düşündüğünüz adamdan çocuk düşünmek çılgınlık. Ama derseniz ki yeter ki çocuğum olsun ben tek başıma yeterim. Boşansak da çocuğunu ihmal etmeyen muhteşem bir baba olur. Zaten ben onun yokluğunu aramam gibi bir düşünceniz varsa bilemem.

Evet bu olayda bir adet daha evlenmiş ama kendi ailesini kurduğu şuuruna varamamış, kendi çekirdek ailesini ikinci pozisyonda tutup, ana baba, ablasını baş üstünde tutan yaş olarak büyümüş ama adam olamamış bir erkekle daha karşı karşıyayız. Ya evlenmişsin, aile kurmuşsun ve sen nasıl halen eşini sanki ailenin düşmanı gibi görmeye devam ediyorsun. Bu tipler bence sorunlu, olgunlaşamamış ve evlenmeyi hak etmeyen tipler. Bu adam değişmez ve çocuğunuz olduğunda daha büyük sorunlar yaşarsınız. Düşünün hayata hep böyle devam edebilir misiniz? Daha ne kadar tahammül edersiniz? Ona göre kararınızı verin..

Saka mi yapiyorsunuz? Tabi ki çocuk yapmayin.

Düşünmedim ama guzel bir fikir. Teşekkür ederim

Yaşınız kaç acaba? Bu kadar çocuk istiyorsunuz ama mutsuz ve belki de sizin değersiz olduğunuz bir aşamada çocuk yapmayı düşünüyorsunuz. O kadar istiyorsanız ve mutsuzsanız neden ısrarla ve zorla yürüterek zamanınızı daha çok harcıyorsunuz? Çok mu aşıksınız? Biraz fazla soru oldu ama geleceğe bakma şansınız varsa ve kendinizi mutsuzluğa bağlıyorsanız size de yazık değil mi?

Merakımdan soruyorum mazur görün kaç yıldır evlisiniz?

Cevap boşanmak. Kesin bilgi.

Tıp ilerlesin de kadınlar çocuk yapmak için erkeklere minnet etmesin yoksa mutsuzum ama çocuk istiyorum, çocuk olursa düzelir konuları bitmez.

Çocuk mutlu evliliği bile sarsıyor, sen mutsuz ve hiç olamamış bir evliliğe çocuk getirip hır gür içinde bile olsa büyütürüm mü diyorsun? Sırf yaş yüzünden çocuk yapılmaz. O çocuğun karakterli, aklı başında ebeveyne de ihtiyacı vardır.

bosanmak

Beni anlatmışsınız. Yaşım şu an için bile gebelik için geç sayılır. O yüzden zaten ne geceleri uyuyorum ne gündüzleri yaptıklarımdan tat alıyorum. Çıkmazdayım

Bu kırıcı olmayan halimdi. Yeterki çocuk doğurayım bencilliğine sahip biri için ekstra nazik olmaya çalışmadım. Konuda zaten genel olarak aile yaşamından bahsetmiş. Bu doneler böyle bir yorum yapmam için yeterliydi.

Üzülmeyin. Çözüm üretin. Şu an hayatınızda belirsizlik var. O yüzden bu kadar karamsarsınız. Eşinizle tamam mı devam mı kararı verseniz bu kadar moraliniz bozuk olmaz. Önce eşinizle sorunlarınıza çare bulun, sonra çocuk konusunu düşünürsünüz. Hepsiyle aynı anda yüzleşmeyin. İnanın sizi anlıyorum, benimde çocuğum yok. Acaba bir gün olacak mı diye düşünüyorum. Ama bunun için düşünmeden adım atamam. Ömür boyu karaktersiz bir eşle uğraşma riski de var. Biliyorsunuz bizim toplumda kadınlar eşlerinden boşanır ama arada çocuk var ise, eski eş gene hesap sormaya devam eder. Bir düşünün önce eşinizle sorunları çözmeye çalışın. Allah yardımcınız olsun.

Çok istiyorsanız yapın ama tek başınıza yetebilecek misiniz bunu da göze alın. ne yazıkli kadınların bir biyolojik saati var ve her geçen gün aleyhinize işliyor.

Böyle bir evliliğe çocuk düşünmek tamamen bencillik. Anne olmak istiyorsunuz ama gram doğacak çocuğunuzu düşünmüyorsunuz. Ben anne olayım da gerisi hallolur anlayışını hiç sevmiyorum. Zaten toplumumuzda çocukları düşünmek en son geliyor. Sizin yaş geçiyor diye sevgisiz ve saygısız bir ortama bir birey daha gelmeli mı? O çocuk ileride bir birey olacak. Ilk eğitimi sizden ve eşinizden alacak. Küfürbaz bir baba nasıl eğitim verecek? Azıcık doğmamış çocuğunuzu düşünün. Çocuk istiyorsanız da ayrılın. Düzgün biriyle evlenin.

hiçbir zaman evliliğim süper olmadı ancak son 2 yıldır kavgalarımız durulduğu için çocuk yaptım. şimdi ise 2 bebekle boşanıyorum çünkü adam çıldırdı artık çekilmez hale geldi. lohusa depresyonundan çıkamadı herhalde :) her neyse çocuk yaptığım için hiç pişman değilim. çocuklarımın babasının boşandığım adam olmasından dolayı da pişman değilim çünkü çocuk sahibi olunca kimden olduğu farketmiyor. babasız büyüyen bir sürü çocuk var ayrıca aynı evin içinde ancak baba sevgisi ilgisi görmeden de büyüyen bir sürü çocuk var. ayrıca çocuktan sonra boşanacağınızın da bir garantisi yok. yaşım 37 olsa önce çocuk yapardım sonra duruma bakardım.

Boşan direk. Kendin çekiyorsun yazık değil mi çocuga da

Tabii ki de boşanmak. Zamanında resti çekip kapının önüne koymayı göze alsaydınız eşiniz belki çoktan düzelirdi. Belki de çoktan bu işi bitirmiş olurdunuz ve hayatınıza yeni girecek birisine kapılarınızı açmış olurdunuz... Annelik duygusunu tatmak için kötü bir aileye çocuk getirmeyin lütfen. Önce düzeltebilirseniz eşinizle olan probleminizi düzeltin

Çocuklar yara bandı, teselli aracı ya da deneme tahtası değildir. Mutsuz evliliğe doğan çocuğun mutlu olma şansı yok.

çocuk evliliği düzeltmek için bir araç değildir.

Arkadaşın derdi çocuk ile evliliğini kurtarmak değil

Yahu niye önyargılı yaklaşılıyor konu sahibine. Kadıncağız evliliğimi çocuk kurtarsın aman kurtarsın dememiş ki. 37 yaşında ve evladı yok. Bir daha boşansa tekrar evlenmesi vs imkansız değil ama kolay da değil. Yaşım daha 30 boşanmayı düşünmüyorum ama arada aklıma gelir boşansam bir çocuğum bile yok hayatta henüz diye. Adamların canı cehenneme. Konu sahibi, eğer maddi manevi hem kendinize hem çocuğunuza yetecek imkanınız varsa çocuk yapın, eşinizden de hiç bir şey beklemeyin. Her kadın anne olmayı hak eder. Tuzu kuruların yorumlarına aldanmayın. Eşiniz muhtemelen çocuktan sonra da değişmeyecek, o zaman boşanırsınız. Bir sürü bekar anne var bu dünyada, sizin neyiniz eksik geliriniz olsun yeter.

Bi yerde okumuştum. ' Kötü giden Bir evlilikte çocuk yapmak, batmakta olan gemiye bi yolcu daha eklemekten farksizdir' ve gerçekten mantıklı geldi. Çocuk olunca daha da çıkmaza girer diye düşünüyorum

Psikolojiniz gerçekten iyi değil. Sizi sevmeyen ve saymayan bir adamdam kötü giden evliliğe rağmen çocuk yapmak Peki çocuk olunca ne olacak sanıyorsunuz?

Uas 37 diye bu evlilige cocuk yapmak yerine geri kalan hayati kurtarmak ve mutlu bir omur aurmek daha mantikli degil mi? Cocuk yapmayin bu evlilige, mumkunse bosanin. Cunku saygi gormediginiz yerdrn sevgi hic gormezsiniz. Cocuk da duzeltmiyor evliligi, onu da ekleyim.

Ben şikayet etmiyorum ki. Düzenli olarak şikayet ediliyorum. Eşim de siz karışmasın o benim karım ya da varsa bir problem aranızda çözün demiyor. Bana bağırıp çağırıyor. Beni sindirdi kaç yıldır. Ben sanki aşağılık çok kötü bir insanım gibi hissediyorum. Öyle hissettiriyor.. o böyle yapınca bende onun ailesine kin güdüyorum. Bilmiyorum çözemiyorum

Estağfurullah. 8 yıl oldu

Tabi ki boşanmaya rağmen bazı babalar çocuğuna iyiye yakın davranabilir. Ama ben 32 yaşıma kadar şunu öğrendim ki; bir erkek küfürbaz ise, size saygı duymuyor, sizi eziyorsa çok da iyi bir baba modeli sergileyemiyor. Bende konu sahibi neden bu riski alsın demek istedim. Mesleği var. Memur. Bizim toplumda memur kadınlar tercih edilir.40larinda bekar bir erkekle evlenip güzel bir yuvası olabilir. Allah da nasip ederse sağlıklı bir çocuğu da olur. Şu an anne olmayı seçerse çok risk alacak. Eşi 8 yılda değişmediyse bundan sonra da maalesef değişmez. X xDerinMavix

Bu arada benim benzer duygularla açmış olduğum bir konum var. Hatta anket sormuştum.. Kafa bir milyon.. Kafamın, duygularımın çok karmaşık olduğu bir dönemdeyim. Her kafadan bir ses. Bende sanki kafa kalmadı. Bilmem, şıkları bol tuttum ki belki daha faydalı olur benim için. Aynı duygularda olan pek çok kişi için.. Genel olarak görüşünüz nedir? Fikrinizi almak istedim. Teşekkür ederim şimdiden.. www.kadinlarkulubu.com Birbirine yakın sonuçlar var. Sen kendin için en doğru kararı vereceksin.

Bu ilişkiye sakınnn bir çocuk düşünmeyin. O çocuğa yazık bir kere. Yaşım geçiyor diye çocuk yapılmaz. İnsan hayatı bu oyuncak değil ki. Çocuk mutlu evliliğe mutluluk katar, sorunlu evlilikte bomba etkisi yaratır. Boşanma düşüncelerine geldiyseniz çocuk düşünmek yerine sorunlarınızı kökten çözebiliyor musunuz ona bakın önce. Yok çözülecek gibi değil diyorsanız çocuksuz boşanmak her zaman daha kolaydır mental olarak. Özetle bu evliliğe çocuk olmaz

Siz hayatin tokadını yememişsiniz, yiyenlerle de karşılaşmamışsınız demek ki. Ya da empati yeteneğiniz gelişmemiş Hayatta herkese aynı imkanlar aynı fırsatlar verilmiyor. Herkes hayat boyu kendi firsatını yaratabilecek bir çıkış kapısı da bulamayabiliyor Başka hayatlar başka hikayeler var hayatta. Eminim ki bir gün farkına varacaksınız ama

Benim sorum bu değildi yalnız. Sizin açınızdan sorun yok. Çocuğunuzu seviyorsunuz bunun aksini demedim zaten. Benim sorduğum baba faktörü idi. O çocuk sorunlu bir babayla muhatap olacak. Bir çocuk bile bile bunu çekmek zorunda değil. Siz ayrıldınız ama o çocuk maalesef babasıyla ilişki halinde kalacak. Ileride o sorunlu baba çocuğunuza külfet olacak. Çocuk sorun yaşayacak. Buna ne gerek var demek istedim.

Bu zamana kadar emin olamayıp gençlik cesaretiyle yapmadığınız, şimdi zamanım doldu acelesiyle yapmaya çalışmak mantıklı bir karar mı sizce? Tabiki isteyen herkes anne olmayı hakeder. Hamile kaldıktan sonra da birşeyleri farkeden insanlar olabiliyor hayat her an ne getirecek bilmiyoruz. Ancak kendinize şunu sorun: evet anne olurum evet belki bebeğime iyi bir baba olur ben birgün boşanmaya karar versem de bebeğime bakabilirmiyim kendim bu sorumluluğun altından kalkabilir miyim? Eğer kendinize güveniniz tamsa ve hiçbirşeyin sorumluluğunu o çocuk almayacaksa karar sizin tabiki anne olmak hakkınız

Yapma arkadaşım yapma yol yakınken dön, çocuğa yazık günah. Düzelmiyolar, miş gibi yapıyorlar sadece, ki o bile çok kısa bi süre için.

Konuyu okumadan direkt sorunuza cevap vereyim, Böyle bir ikilemde kalsaydım bosanirdim. Bosanmayi ihtimal dahilinde gordugum bir adamla cocuk yapmam insallah

Hayretler içinde okudum. Size göre sorun yok. Peki acaba çocuklarınız ileride ne düşünecek?Onlar içinde sorun olmayacak mı? Çocuk sahibi olunca kimden olduğu fark etmiyor mu! Açıkçası benim babam psikopatın biri olsa benim için fark ederdi. Psikopat bir babayı ciddi sorun ederdim. Not: Psikopatı eşiniz için kullanmadım. Genel örnek verdim.

Hak ettiğim bu değil noktasına herkes aynı zamanda gelmez. Sabır eşiği, tahammül seviyesi, insan psikolojisi, duygusal iniş çıkışlar gibi etkenlere bağlı olarak değişir o zaman. Hayatta pek çok kişi kendisini bir anda hiç ummayacağı bir durumun içinde, ummayacağı bir çaresizlikte bulabilir. Kişiliğine hiç yakıştıramayacağı pek çok şeyi yaparken de bulabilir. İnsan dediğiniz varlık tek tip değildir. Başa gelmeyen her şey için yorum yapmak ise hayattaki en kolay şeydir :) Dilerim siz kendinizi hiç öyle bir durumun içinde bulmazsınız elbette. Üzücüdür, çok zordur.

Benim sorunum kimin haklı olduğu değil aslında. Ben de haksız olabilirim onlar da. Sorun eşimin beni asla haklı girmemesi, benimle kavga etmekten hatta boşanma aşamasına gelmekten çekinmemesi. Onlarla da kavga etsin falan demiyorum. Sadece benim bu kadar kolay harcanabilir olmam canımı çok acıtıyor. Şikayete karşı durma konusunda haklısınız ama gene eşimden çekiniyorum. Aile içinde hiç bir ağırlık hissetmiyorum.

peki doğacak olan suçu günahı ne? sonra boşanmış anne babanın yükünü senelerce çekecek ne gerek var? sırf çocuk sahibi olabilmek için bencilce şeyler yapmayın kedi köpek sahiplenmiyorsunuz bir birey gelecek farkında mısınız?