ben de öğretmenim canım okulumuzda çok samimi ama birokadar da seviyei bir ortam vardır... sadece sennle alakalı bir durum değil bu, karşındaki kişilerle de alakalı... eğer dediğin gibi karşındakiler işin dozunu kaçırıyorsa seviyeli olmak da fayda var...

Benim is yerinde prensibim su: Isini cok seveceksin, her yönüyle isinde disiplinli olacaksin, gec kalmama, hep zamaninda is yerinde olma veya ne olursa olsun ufak bir nezle gripde isini devam etme gibi kendime koydugum mecburiyetlerim vardir. Etrafindaki insanlarda bunu fark ettigi an, o senin isine gösterdigin saygiyi sana yöneltiyorlar, bak nasil tertipli güzel calisiyor, isini biliyor veya benim hakkimda cok disiplinlidir dediklerini biliyorum. Yani yaptiklarinla sayginligini kazaniyorsun. Isini etrafindaki insanlardan daha yüksek tutarsan sende onlarin gözünde ciddiye alinacak insan olursun. ilk önce is, sonra baskalari, cünkü ben is yerindeyim kadinlar gününde degilki. Is yeri eglence yeri degilki sosyal baglantilarim hakkinda kafa yorayim. Is yeri demek, full zaman isine konsantre olmak demek, hatta is saatlerinde bizim burda cep telefonlari kapallidir. Yani uzun lafin kisasi is yerinde ilk önce meslegini ve görevini en iyi sekilde devlete millete nasil hayirli yaparim diye düsünmemiz lazim, sosyal iliskiler zamanla oturuyor zaten, herkes disiplinli isine saygi duyan bir insani sever ve sayar öyle bos insanlari degil. Buda benim tecrübelerim, Insallah yardimci olabilmisimdir. Laale Aşikardır Zat-ı

yanı ben aslında tatlı sert olmak ıstıyorum hanı derler ya tatlı sert bırı hem cok sevılır hem cekınılır ıste oyle nasıl olabılırım? WOLFROG Ekşiden aynı tadı

Tatlı sert olmak için duygularını yaşadığın gibi yansıtmalısın. Kişisine göre, zamanına göre iyi haline göre hareket etmemelisin. Bir şey seni mutlu ediyorsa sevin mutlu ol. Ama seni sevindiren insan 2 dk sonra yanlış davranıyorsa tepkini göstermekte gecikmemelisin. Böylece senin samimi biri olduğun ama otoritenden ödün vermediğin anlaşılsın.

Arkadaşlar ben okul öncesı ogretmenıyım, sorunum su;ısyerınde ınsanlarla olan ılıskılerımı bır turlu ayarlayamıyorum senelerdır, ınsanlara yanı ıs arkadaslarıma ve velılerıme mesafelı duruyorum soguk suratsız dıyorlar samımı davranınca ısın cılkı cıkıyor ozellıkle yardımcılarımız saygı duymuyor sozumu dınlemıyor samımı davrandıgımda, okullar acılıyor ve bende aynı korkular basladı bakıyorum bazı ogretmen arkadaslara ılıskılerı hem samımı hem mesafelı hem sevılıp hem sayılıyorlar ama ben boyle olmak ıstedıgım halde bırturlu olamıyorum yanı ınsanların benı hem sevıp hemde saygı duyup cekınmesı. bunu basarabılen arkadaslar bana yardımcı olur musunuz nasıl davranmalıyım? WOLFROG Ekşiden aynı tadı

Ben bu zamana kadar şunu anladım ancak, en iyisi mesafeli olmak. Samimiyet zamanla kendiliğinden olan birşeydir. Hele karşı taraf yüzsüzleşirse ilişkilerde bir daha otorite sağlayamazsınız. pamuk_sekerim KIZIM ABLA

bu sene başlayacağım ben de, eski okulum dedikodu kazanı gibiydi, ben de düşünüyorum bunları inş iyi bir ortam olur da tatil günlerini sayıp durmayız teneffüslerde :)