Yaşlı ve hastaya bakmak sağlıklı insanı bile ruhen ve bedenen yoruyor. Rabbim ananenize temiz bir ölüm nasip eylesin. Annenize de sağlık ve sıhhat diliyorum.

tek değil, dayım var ama o da evine almaz. eşi istemez. yakın oturuyorlar dayım her gün geliyor gidiyor ama bir gün bir kap yemek getirmişliği yok mesela. annemin yükünü hafifletmek için en ufak bir çabası yok ama sorsan çok üzülüyor tabii. hep lafta.

Ben anneme söylediğimde baya kızmıştı. En son aldım karşıma konuştum bak anne farkında değilsin ama kafanı sallıyorsun istemsizce. Belli ki var bir sıkıntı. Sen dikkat et kendine fark edeceksin durumu dedim. Sanırım kendisi takip edince durumu fark etti ve gitti. Gözle görülür bir farklılık varsa onun üzerinden konuşabilirsiniz

Annemin bir süredir mental durumunun iyi olmadığını gözlemliyorum. Bunun için çok geçerli sebepleri de var, en başta alzheimer hastası ve yatağa bağımlı anneanneme bakan tek kişi. annesiyle zaten çok toksik bir ilişkisi vardı yıllardır ve kendi hayatını cehenneme çevirdiğini düşündüğü, şu anda yaşadığı her türlü kötü durumu onunla olan sorunlu ilişkisine bağladığı annesine şu anda bakacak tek kişi oluşu onu çok yıpratıyor ve çok karmaşık duygulara itiyor. anneannemin bakımını, ilaçlarının takibini gayet güzel yapıyor ama mesela dr un anneanneme alzheimer ın ilerlememesi için verdiği mental egzersizleri yaptırmıyor, içinden gelmiyormuş. anneannemle sohbet etmek dahi istemiyor ancak vicdanen bakıyorum, temel gereksinimlerini gideriyorum ancak ötesi içimden gelmiyor diyor. anneannemin durumuna ayrı üzülüyorum ancak annem adeta ruh gibi. hastalık hastası oldu, her gün kendisini başka bir rahatsızlığı olduğuna inandırıyor. her hafta bir branşa muayene oluyor. yüksek tansiyonu var, gerçekten hasta olmasından korkuyorum. bu şekilde sağlığını kaybediyor, psikiyatrik destek alması şart ancak bunu kabul ettiremiyorum. ona göre hiçbir psikolog veya psikiyatr ona çare olamaz. ısrarcı olursam bana kızıyor, anlayışsızlıkla suçluyor. ancak sürekli kötü şeylerden bahsediyor, kendisinin anneannemden önce öleceğine inanıyor ancak o zaman benim gerçekten anlaşılamayan bir rahatsızlığım olduğuna inanacaksınız diyor. onunla konuştukça dibe çekildiğimi hissediyorum, yardım etmek istiyorum ama edemiyorum. annem 53 yaşında ve emeklilik öncesi gayet yoğun, aktif bir çalışma hayatı olmuş, sosyal çevresi olan bir kadındı ancak emeklilik ve akabinde anneannemin rahatsızlığı sebebiyle şu anda sadece evden dışarı sadece kısa yürüyüşler yapmak ve nefes almak için çıkabilen biri haline geldi. bu durum onu haklı olarak depresyona sürükledi. anneannemi bakımevine yatırmak gibi bir seçenek şu anda maddi sebeplerden ötürü yok. ona annemden başka dönüşümlü bakacak bir kadın almayı da teklif ettim ancak annem buna da yanaşmıyor. hem halinden şikayetçi hem de çözüm yollarını kendi tıkıyor adeta. kısıtlı vakitte biraz aceleyle ve bunalmış bir şekilde açtım konuyu ancak kısacası şunu sormak istiyorum, profesyonel destek alması gerektiğini düşündüğünüz, en yakınınız olan biri bunu reddediyorsa nasıl bir yol izlersiniz?

Bakarlar mi Benim anneannemle buyukbabama üç dayım bakmadı Karimizla bosanamayiz dediler bırakıp gittiler teyzeme Annemde Parkinson ve retinopatiden oturu bakacak durumda hiç hiç değildi Ne oldu Teyzeme kaldı bekar diye 5 yıldır teyzem bakar bir akşam yemeğine dahi goturmediler evlerine DAYİLAR

Çok benzer bir durum yaşıyorum diyebilirim Babamı kaybedeli 7 ay oldu Annem ruh gibi Sürekli ölümden bahsediyor Anlamsız herşey diyor Hergün dr larda Ama Psikolojik desteği kesinlikle kabul etmiyor Babamın ölümüden kendine pay çıkarıyor sürekli Babam 4 evre akciğer kanseriydi Kimsenin yapabileceği birşey yoktu Nasıl bir yol izlersin hiç bilemiyorum sadece konuyu takipteyim

Evine almıyorsa elini cebine atsın, konuşun dayınızla her ay biri bakacak anneme yazık değil mi diye söyleyin. Eşi bakmıyorsa gelsin kendisi baksın annesine.

Arkadaşın babası ms hastası, annesi bakıyor doğal olarak. Haplarla ayakta durduğunu biliyorum. Söylenebilecek her şeyi söylediniz mi? Anne sana bir şey olursa ne yaparız, rıh sağlığını kaybetmeden harekete geçelim, vitamin türü bir şey yazdıralım gibi... zor durum Allah yardımcınız olsun TheQueeninthenorth

Anneniz tek cocuk mu? Dayınız, teyzeniz yok mu? Dönüşümlü baksalar, anneniz de nefes alsa. Sürekli hastaya bakmak insanı çökertir Acaba gittiği diğer branşlardaki doktorlar yönlendirse, belki o zaman gider.

Annemler rahmetli anneanneme hep sırayla birer ay baktılar. Daha geçen ay 107 yaşında vefat etti anneannem. Bakmıyorlarsa ellerini ceplerine atsın dayılar bi zahmet yardımcı falan tutulsun ya da bakımevine yatırılsın. Yazım yani tüm sorumluluk tek bir kişinin üstüne olmaz ki.

aslında bir dahiliye dr yönlendirmişti zamanında. daha anneannem yatalak olmadan önce hatta ama o zaman dahi gerek olmadığını düşünüyordu annem. dr u beğenmemişti hatta. Tavuk_suyu_

Aynı durumu ben de yaşadım. Babamın son 4 yılı yatağa bağımlı geçti. Annem baktı ama neler çektirdi sağolsun. Hiç bir çözüm önerisine yaklaşmadı. Zorla götürdük psikiyatra. Bakıcı tutalım, yok, o zaman temizlikçi ayarlayalım ev işlerinş halletsin, yok, e hafta sonu bir yere git biz bakalım babama gez dolaş, ona da yok. Ömrümüzü tüketmişti. Babamı geçen yıl kaybettik. Ondan sonra daha da kötü oldu. Bazı insanlara ne yaparsanız yapın yardım edemiyorsunuz malesef

Evine goturmese bile haftada iki gun gelip o baksa, anneniz de o iki gun disari ciksa izin yapsa TheQueeninthenorth

Her gün benzer konuşmalar yapıyoruz. Sürekli mutsuz ve tersliyor mesela. Küçük şeyleri kafaya takıyor, aynı evde yaşayan kardeşimle çok uğraşıyor. Eskiden böyle değildin, güler yuzluydun enerjiktin, x e de haksizlik ediyorsun yapma diyorum kardeşim için. Evet napayim artık böyle, mutluluk bana harám vs kendine aciyor sürekli. ama bir aksiyon aldığı yok

Gelip bir iki saat kalıp gidiyor annem o kdr dışarı cikabiliyor ama yetmiyor tabii girlinred

söylemez olur muyum, kendi de farkında zaten ama tek yaptığı kendine acımak. anneannenden önce ben öleceğim tık diye diyor, e diyorum o zaman yükünü hafifletelim. kadın alma işini dayımla oturun konuşun, işin maddi kısmına ben de yardım edeyim. iyi bir psikiyatrdan randevu alalım ben araştırayım onun da maddi kısmına destek olurum dedim. çünkü hep maddiyatı öne sürüyor ama hayır çözüm olacağını düşünmüyormuş. direniyor. direnme nedenlerinden biri de tedavi esnasında gerçeklerle yüzleşmekten korkması da olabilir bilemiyorum.