nedense bende evlenirken bu kadar üzülmedim belki düğün heyecanı stresi falan vardı bilemem ama evlendikten sonra ilk aylar ailemin yanına gittiğimde ayrılırken ağlamamak için kendimi zor tutuyordum. sanırım o zaman özlem sardı benitabii zamanla alıştım herşey normale döndü sen de alışırsın canım bu duyguların normal ama geçici emin ol

yeni bir hayat başlarken diğer hayatın bitiyo tabiki geçişin zor olucaktır benm kız kardeşimde bu pazar evlendi bana kapıkomşu geldiği halde ağllamaktan öldk bunlar normal şeyler sıkıntı yapma inşallah yeni evinin huzuru eski evini aratmaz mutluluklar canm:123::123::123: A

Bende evliliği yaklaşanlardanım.. Stresim hiç yok. Pek öyle açıklanabilecek duygum da yok. Huzurunuz var mı nişanlınızla önemli olan bu bence. Huzuru olupta evliliğe alışamayan, hatta geriye dönmek isteyeni pek görmedim şuana kadar. İnşaallah çok mutlu olursunuz.. sevdemm ALLAHIMDAN

ben de kına gecemde millet uğraşıyo ağlayayım diye ben gülüyorum onlar döndükçe ne meraklı gelin demişlerdir canım çok haklısın endişelerinde ama hepsine alışıyor insan. evini bir benimsiyorsun annenin babanın evi misafirlik gibi geliyor. tadını çıkarmaya bak sen, sevdiğin adamla evleniyorsun daha güzeli var mı

İnş. çok mutlu olursun sevdemm ALLAHIMDAN

Benim de düğünüme çok az kaldı artık. İlk başlarda bir sorun yoktu. "Kına gecesinde ağlamam ben" diye ortalarda dolaşıyordum. Ev eşya vs alındıkça bakıldıkça mutluluktan ölüyordum. Ama ne zaman geri sayım 2 ayın altına düştü işte o zaman bana bir haller oldu. Resmen içime bir taş oturdu. Anneciğimi bırakıp nasıl gideceğim ben diye kendi kendimi yiyorum. Herkes bu duygularımın normal olduğunu söylüyor ama ben de senin gibi tuhaflaştım. E EBRU 72

evt canım sorumluluk almak duygusu belkide dediğin gibi etkiliyor beni umarım kolaylıkla atlatırım allah sabrını verir inşallah öyle olmasa bunca insan evlenemezdi sanırım öyle düşünmeye çalışıyorum bitek ben değilim bunca insan evleniyor benim gibi yuva kuruyor.

arkadaşım çocukları pek sevmiyorsan sakın karşındakinin isteği için tek çocuk yapma.. çünkü evlilik sorumluluğundan çok o çocuk sorumluluğu çok fazla yani o soumluluk ömür boyu devam ediyor sonuçta evlenselerde annelik bitmiyor.. ondan demek istedim.. birde bak az kalmış sakın böyle olumsuzlukları geitrme aklına.. çünkü düşünürken ağır gelirse yaşarken çaresiz hissedebilirsin kendini ve bu daha zor.. aslında evlilikte öyle çok sorumlulukta yok hem.. hayatında başka evde sevdiğinle yaşamaktan başka ne değişiklik varki?yani yemek aten yapıyorsun veya diğer işleri, ee fatura derdi öür boyu var zaten.. ondan olumsuz düşünme.. keyfini çıkar özellikle yeni gelin olduğuda:))

düğün gününe kadar ben de yaşamıştım aşağı yukarı anlattıklarını. ama düğün gün sabahı bi baktım, her şy bitiyor, bütün stres, koşuşturmaca, yorgunluklar. bikaç saat sonra evime gideceğim, kapımı örteceğim v büyük bir huzur. bunnalrı düşününce ilk söylediğim 'çok yoruldum, akşam olsa da uyusak'yani o an bile alıştığımı hissettim evliliğe. evime gideceğim, uyuyup dinleneceğim. inşallah çoook mutlu olursun, üzülme, alışıyor insan zamanla. D

bende düğün günüme kadar çok sakindim ama o gün gelip çattığında kalp çarpıntımın sesini duyuyordum sanki hemen bi eczaneye koşup bitkisel sakinleştirici şurup aldım :))) Benle beraber evde ağlyabilecek herkese de içirdim. Çok şükür kazasız belasız çıktım evden. Düğün evini cenaze eviymiş gibi kedere boğmaya gerek yok hoş benim en büyük zaafım annem olduğu için ve onun ağlamasını istemediğim için çok sıktımda kendimi ağlamamak için. Allah yardımcınız olsun kızlar zor o anı yaşamak gerçekten. Kuaförde okadar zaman geçirip sonra salya sümük ağlayıp çirkin bi gelin olmak istemezsiniz değilmi :) böle düşünün belki işe yarar B

Canım benim yeni evlendiğim zamanlar aklıma geldi... bende çok ağlamıştım ama zamanla insan alışıyor... artık seninde kendine ait bir evin olacak... evini benimsedikçe eşine alıştıkça evliliği daha bi seveceksin.. iyiki evlenmişim diyeceksin.. düğün salonunda ailemin beni bırakıp gidişleri hala gözümün önündedir.. baba ocağından ayrılmak kolay değildir tabiki ama eşinle yaşacağınız o güzel günleri hayal et.. artık siz de bir aile oluyorsunuz... düşünsene bu çok güzel birşey:) İnşallah o sıcak yuvanızda çok mutlu olursunuz canım benim

Off ooff cok zor gercekten.. Bende il dısında okuyorum suan ve hala alısamadım ilk 1 hafta normalim sadece buda tatilmis gibi geliyor ama günler gectikce farkına varıyorum ve aileme olan özlemim artıyor.. Evlenecegim zaman tek derdim ailem'den nasıl ayrılacagım olur.. Ben babamın bir öksürügüne uyanır, bardak elimde kapıda beklerim.. 1 ay degil, 1 sene degil oof cok zor birsey ya..

19 haziranda düğünüm var bende senin hissettiklerini hissediyorum.. hatta belkide daha yoğun duygular hissediyorumdur.. bunun nişanlımla bir ilgisi yok ama ona bile kızıyorum, sebep olarak onu görüyorum.. oysa severek evleniyorum.. araştırdım nişanlılık psikolojisiymiş.. N

14 mayısda canımm sevdemm ALLAHIMDAN

evt tabiki görebilirim allahtan şehirdışına falan gitmiyorum heralde öyle olsa gidemezdim şuanda bile kötü oluyorum düşündükçe beni etkileyen ailemden ayrılmam hani birdaha hiçbişey eskisi gibi olmayacak duygusu içimi kötü ediyor ne biliyimm hayırlısıyla şu düğün tarihini atlatmak istiyorum biran evvel bu stres çok fena :S

benim de 1 ay kaldı. sorumluluklar korkutuyor acaba evlilik bana göre değil mi düşünüyorum bazen. çocukları filan da pek sevmiyorum sanki. bir yandan da nişanlımı çok seviyorum her zaman yanında olacağım diyorum. sonra ya evlenince anlaşamazsak diye düşünüyorum. kafam karışıyor

Zamanla alışırsın ben ilk evlendiğim gün sanki yıllardır bu evde yaşıyormuş gibiydim P

canim benim.. bende evlenicek olanlardanim.. bu sene eylülde kismetse.. ama bak bide söyle düsün.. sen dünyadan göcüp gitmiyosunki.. istedigin zaman aileni sevdiklerini görebilirsin, seslerini duyabilirsin... normal tabiki bu duygular K

sevdemm ALLAHIMDAN

Günler azaldı ve evimden ayrılacağım için kendimi çok tuhaf hissediyorum aklıma geldikçe ağlayasım geliyor yapı olarak çok duygusalım ailemden ayrılmak çok zor olucak o yüzden bunalıyorum bu yaşadıklarım normal mi evlendikten sonra alışmam zaman alır mı bi taraftan evime sevinirken diğer taraftan bunca yıldır yaşadıgım evden ailemden ayrılacak olmak çok canımı acıtıyor şu son günlerimde geceleri uyuyamaz oldum stres içindeyim çok ne yapacağım Alllahım sabrını verir inşallah ne zor şeylermiş hiç böyle düşünmezdim ama günler yaklaştıkça benimde stresim artıyorr... 1Sen

Ben evlenirken kendimi hiç böyle hissetmemiştim tam tersi mutluluktan uça uça evlendim . push ; M

Canım ben de 5 ay sonra evleniyorum ama hiç dediğin gibi duygular içinde değilim çünkü ailemden ayrı yaşamaya alıştım artık. 2002 senesinde üniversite için ayrılmıştım yanlarından 5,5 sene ayrı yaşadım. Ama ilk ayrıldığımda da yurtta kaldığım için ailemden ayrıldım diye değil de yurtta kaldığım için ağlamıştım Sanırım evinden ne sebeple ayrıldığın önemli böyle durumlarda. Güzel bir vesileyle ayrılınca insanın mutlu olmaması için bi sebep yok bence. Negatif düşünüp kendini yok yere yıpratma. Bak kendi evin olsun, o rahatlığa bi alış sonra diyeceksin ki vay ben kendimi neden bu kadar üzmüşüm, insanın kendi evinin olması - hele de içinde kocişinin olması - ne güzel şeymiş o zamanlar bilememişim de boşuna uykumu kaçırmışım Esra

ister istemez oluyor canm bendede öyleydi, hatta kardeşm babam yada annem yanımdan geçtiği zaman kendimi tutamayıp ağlardım evde.. ama allahtan şuan yakınım aileme en az 1 sene kadar yakın olcaz ama daha sonra 3 saatlik bi yol olacak aramzda ama evlendikten sonra en azndan bu kadar yakın olmak çok güzel sevdemm ALLAHIMDAN

ahh canım sende bendensin benimde 1 ay sonra inan bu yüzden o kadar çok saçmalıorumki bende aşırı duygusalım çok sulu gözlüyüm zannediorum ailem olmazsa ben yaşayamam ama böyle olmuo cnm elinde sonunda evlenicez bu bir gerçek ve bizlerde aile olcaz ailenden ayrılman tabiki zor ama unutmaki artık sende yeni bir aile kurcaksın bende senin gibiyim canım inşallh hep mutlu oluruz.. üzülme nişanlınla paylaş emin ol çok rahatlıcaksın.

boşuna denmemiş yani evlenecek kız için;'hem ağlarım, hem giderim' diye:)) duygusal olmanız çok normal bence bu konuda.. sonuçta hayatınızda bir değişme yaşanacak.. güzel bir değişme ama.. yalnız aileneizden temelli ayrılmıyorsunuz onunla teselli edin kendinizi.. anneniz falan hiçmi gelemicek size.. yani bu stres normaldir bence işte.. evleneceğiniz kişiyle bence tüm stresi, üzüntünüzü herşeyi işte konuşun paylaşın.. en iyi teselli yardım ondan gelecektir bana göre.. ne güzel sevdiğinin yanında olcan güzel şeyler getir hep aklına öyle ağlıyacak gibi olduğunda.. yada bırak koyver gitsin mutluluktan ağla ağlayacaksan yeteki:)mutluluklar dilerim birde size. çok mutlu olun inşallah.. . push ;

bende evlenirken ailemden ayrılacağım için çok üzülmüştüm. oysa aynı şehirdeydik uzakta da değildim. ilk zamanlar çok zor olmuştu, hep annemi özlüyordum, telefonla konuşunca ağlıyordum, ailem geldiğinde yada biz gittiğimizde dönerken ağlıyordum hep. ama zamanla evini benimsedikçe, evliliğe alıştıkça alışıyorsun artık ağlamıyosun kabulleniyorsun. böyle hissetmeniz normal bana göre kaç yıl yaşadığınız evden ayrılıyorsunuz zamanla herşey rayına oturuyor bozmayın moralinizi...

İnşallah sorunlarınızı halletmişsinizdir nişanlınızla. Stresli olmanız da normal tabi ki. Yepyeni bir yaşama merhaba diyeceksiniz. Dilerim çok mutlu bir evlilik bekliyordur sizi M

Canım ben ayrı şehre gelin gideceğim, şimdiden annem ahlanıyor, nasıl alışacam yokluğuna felan diyor, moralimi bozmamaya gayret ediyorum Bu hafta ilişkimiz resmiyete dökülüyor yavaş yavaş, annem hüzünlendi, doğal olarak benide olumsuz etkiliyor. Hem ağlayacağız, hemde gideceğiz, yapacak bişey yok gibi. Şu kızların bahsettiği şuruptanmı alsak acep lavanilla

sana inanamıyorum :) bence gerçekten büyütüyorsun. aynı şehirde olucaksın ailene. daha ne istiyorsun. sadece ewin ayrı olucak. bi dolmuşla annene kahwaltıya gelebiliceksin, baba bugn yemeğe gelin bize dediğinde maksimum yarım saat içinde sende olucaklar. ya ben napiim. daha önce hiiç gitmediğim bi şehire gidicem. ankaradayım şuanda küçücük bi şehre gidicem. bi tane allahın kulu yok tanıdığım. anneme gel desem nasıl gelcek ben gidiyrm desem nasıl gelcem... nolur biraz mantığını ön plana alarak düşün... ben asker kızıyım we akraba nedir bilmedik benm bi annem bi babam we bi kardeişm oldu sadece buyduk biz... tabi herkes bağlı ailesine ama ne bilim.. ayrılmak şuan bana şaka gibi geliyo. keşke aynı şehirde olsaydım zerre düşünmezdim. belli bi yaştan sonrada zaten aileden ayrılmak gerekiyo çünkü çatışmalar başlıyo. dinizmide bile bu böle. kendi yuwanı kurucaksın. kendine ait olcak herşey. işte ozaman sen 'sen,'olucaksın. ailenin yanında hep ewiin küçük kızısın. büyümek gerek... we yurtdışına gidenleri düşün, benm gibi başka şehirere gidenleri düşün. bence çok şanslısın. şükretmelisin üzülcein yere. ciddiyim... senin yerinde olmak isterdm. sevdemm ALLAHIMDAN

arkadaşlar hepinize ayrı ayrı teşekkür ederim iinşallah dediğiniz gibi bu günleride atlatırım evet sanırım sakinleştirici bişeyler almam gerekecek çünkü şimdiden inanılmaz heyecan yapıyorum kendime o gün nasıl olurum düşünemiyorumm çok zormuş ama şimdiye kadar evlenicem diye öyle seviniyordumki şu son 1 hafta 10 gündür çok kötü oldum inşallah zamanla alışırımm :26: :26:

Sizde evlenmeyin o zaman. Kimse sizi silah zoruyla evlendirmiyor değil mi? Dünyanız yıkılacak derecedeyse sizde evlenmeyin.. Neden kendinize çin işkencesi yapıyorsunuz? İnsanlar düğün arifesini stresli fakat mutlu geçirirler genelde. Sizinkisi kendinize eziyet. Madem öyle nikah tarihini uzatın.. Kendinizi hazır hissettiğinizde evlenin.. kristinnn

Merhaba, Bende bu yaz evlenenlerdenim, ama şanslıyım sanırım üniversite nedeni ile ailemden ayrı yaşadım işim gereğide çok sık seyahat ederim bu yüzden alışkınım bu durumlara. Bence bu kadar derin düşünme, biraz oluruna bırak herşeyi, aileni kaybetmiyorsun sadece yeni bir aile kuruyorsun. Herşeyi çok fazla incelemek, yaşanan olumsuzlukları peşine takmak seni etkiliyor olabilir. İnsanlar mutlu olmak için evleniyor. Fikrimce seni strese sokan eskiden anne ve babanın sorumluluğu olan şeylerin artık senin sorumluluğunda olduğunu bilmek, ne kadar sevsende evlendiğin adamın senin için bir yabancı olması da etken olabilir ve buna benzer bir çok şey daha ama sonuçta eminim bunları aşacaksın. İnsan nişanlılık döneminde yeni bir aile tanıyor garip gelsede anne baba dediğin ama aslında öyle olmayan, sen ve ailen gibi düşünmeyen, gelenek ve görenekleri apayrı insanlar ile bir araya geliyor ve yeni geleceğin için planlar yapıyorsun ama bu noktaya kadar gelindiyse zaten ortak bir payda da buluşmuşsunuzdur ve bir çok zor sınavı geçmişsinizdir diye düşünüyorum. Emin ol aynı evde yaşamasanızda ailen zor günlerinde yanında olmaya sana yol göstermeye devam edeceklerdir. Bırak su yolunu bulsun... Evleniyorsun mutlu olmalısın:)) ... sevdemm ALLAHIMDAN

bu zamana kadar ailenden hiç ayrı kalmadın sanırım. ben üniversiteyi kazandığım zaman ailemden ayrılıp başka bi şehirde yaşamaya başlamak o kadar zor gelmişti ki anlatamam. ilk bir ayım ağlamakla geçti. sürekli ağladım ama sonunda alıştım. o gün bu gündür de ailemden ayrı yaşıyorum. ben gittiğim zaman bambaşka bi şehirde tek başıma kalmıştım. ama sen müstakbel eşinle birlikte olacaksın. eğer benim gibi alışkanlıklarından kolay vazgeçemeyen bi insansan başta biraz zorlanabilirsin ama inan bana bi süre sonra eşinden ayrı kalmak sende aynı duyguları yaratacak. zaten öyle olmasaydı kimse evlenemezdi:) sana tavsiyem bu duyguların geçeceğine inan böyle stres yapmak yerine bugünlerinin tadını çıkarmaya bak. çünkü hayatında bi kere yaşayacaksın. çok özel ve güzel anıların olsun ilerde. şimdiden mutluluklar dilerim. C casper87

tıpkı ben sevdemm ALLAHIMDAN

bu arada sen ne zmn evleniosun? N

canım bu sakinleştirici şurubun adı ne ve gerçekten işe yarıyor mu?

Ailenden ayrılacağın için üzülmen normal ama çok fazla stres yapıp bugünlerini de kendine zehir etme. Nişanlılık, evliliğin ilk ayları bunlar çok özel ve güzel günler. Geriye gelmeyecek ve kaçırdığın güzellikler için sonradan üzüleceğin günler. Ailenden tamamen kopyacaksın sadece artık kendi yuvan olacak. Sevdiğin adamla aynı sabaha uyanıp aynı geceye gözlerini yumacaksın ve inan çok kısa zamanda alışacaksın ve yıllarca yaşadığın ailenin evi sana yabancı olacak kendi evinden başka hiç bir yerde rahat edemez olacaksın :) Ben de ilk evlendiğimde bir garip hissetmiştim kendimi, sürekli annemleri merak ediyordum. Hatta bir gece eşimle gezmekten dönüyorduk. Saate baktım ve birden panikle aaaa saat kaç olmuş babam beni çok merak eder hadi eve gidelim dedim :) düşünebiliyor musun evliyim, kocamla eve dönüyoruz ama ailem o kadar içimdeki hala kendimi bekar sanıyorum :) Kısacası zamanla alışıyorsun canım. Şimdi kocam iş için ya da ailesini görmek için şehir dışına gittiğinde onun eve gelişini özlüyorum. Allah ömür boyu huzurlu, mutlu bir yuva nasip etsin. Şimdiden mutluluklar dilerim.

tteşekkür ederim inşallah sevdemm ALLAHIMDAN