Peki öneriniz nedir ve bu dünyayı değiştirmek için ne yaptınız en son

Yatıştırıyorsunuz işte. Herkesin derdi kendine büyüktür. Ona bakılırsa siz de sizinle alakası olmayan şeylere üzülüyorsunuz

Bütün bunlar işte bana o kadar anlamsız geliyor ki. Ne geçecek elinize çocuklarınız iyi bir eğitim alınca? En fazla bir nesil daha hatırlanıp unutulup gideceğiz, hiç yaşamamışız gibi olacak. Bu kadar çabaya değer mi? Ben bilmiyorum gerçekten, yanıtını siz verin.

Evet TRT belgesel süper oluyor. Filmlerden daha çok arıyor valla insanı. özellikle hayvan belgeselleri. Calcifer Ay Çiçekleri Arasında Gonca

Bu aralar okuduğum haberler inanılmaz canımı sıkıyor, hayata bağlanmamı zorlaştırıyor. Kendimi gittikçe daha soyut, daha kopuk ve daha yalnız hissediyorum. Herşey ve herkes anlamsız hale geliyor. Buradaki dertleri okuyunca "sizinki de dert mi, ne saçma şeyleri kafanıza takıyorsunuz" diyesim geliyor. En son dünkü bir haber. 20 yaşında gencecik bir kız intihar etmiş. Hala etkisinden çıkamadım. Böyle bir son olur mu? 20 yaş. Kafayı yiyeceğim düşündükçe. Kız devlet korumasında büyümüş, işe girmiş bir ilkokulda. Demek ki sadece iş sahibi olmakla, para kazanmakla bitmiyor herşey. Kimsenin kimseyi umursadığı, önemsediği yok. Herkes nasıl bu kadar umursamaz olabiliyor? Keşke bende öyle olabilsem. Kafayı yiyeceğim artık dayanamıyorum.

Tedavi olun, destek alın Çok ciddiyim Evet çok üzücü şeyler oluyor Ama ben 40 yaşındayım, 40 senedir var bu üzücü şeyler tahminen benden önceki 400 senede varmıştır hata daha daha öncede

inanır mısın daha bu akşam tam senin dediklerine moralim bozuldu. Tıpatıp aynı şeyleri düşünürken çıktı konun karşıma. Ben de bazem çok zorlanıyorum insanların bencilliğine ve aptallığına. kimse kimseyi önemsemiyor gerçekten. işyerinden örnek vereyim. hergün gördüğüm insanlar yüzüme bakıp bir selam vermeyi çok görüyor. daha bugün diğer birime yemeğe gittik. bir şöyle yüzüme direkt bakıp hoşgeldin diyen olmadı yaa. Öyle kimseyle gözgöze bile gelmeden yemeğimi yedim çektim gittim. Yarına da kahvaltı çıkarttılar. Eeee ben ne anladım bu işten. içtenlik yok saygı sevgi yok Orada konu mankeni gibi oturup önündekini yemişsin. Sosyalleşmiş mi oluyoruz biz şimdi? Arkadaşlar pasta keser kimse kimseyi çağırmaz. en fazla 10 kişinin olduğu yerde seni unutmuşuz derler, bazen ikram dağıtılırken bile unutulacağımdan falan korkuyorum artık... off neler neler. Ne yapayım anneme dert yanarak dayanmaya çalışıyorum ki bu ilgisizliğe, sevgisizliğe, saygısızlığa. Annem de normal diyor ama normal olmamalı ya... bir allahın kuluyla yakın ilişki kuramıyorsun maalesef.

Bacım napalım? Hayretsiniz yani. Herkeste atom parçalayacak zeka yok, mal bu. Kusura bakmayaksınız artık.

Ayy yabani olup olmadığımı bilecek yaştayım. genel bir sıkıntı var toplumda. asık suratlı önüne bakan insana da zorla mı selam vereceksin. bunu diyorum. iletelişime açık olsalar ben de ona göre gelirim zaten. kimse hiçbir şey yapmak zorunda değil. şunu da yazıp durmayın. kimse birşey yapmak zorunda değil diye yalnızlığa mı terkedelim herkesi. insanın anası, babası, kardeşi bile birşey yapmak zorunda değil ona bakarsanız. hep biz suçluyuz zaten. Calcifer Ay Çiçekleri Arasında Gonca

Umarım uyuyabilirsiniz.:) Konu sahibi ya çok hassas yada aşırı duygusal. Hepimiz üzülüyoruz ama hayatı devam ettirmek için beynimiz siliyo sanırım. İyi uykular dilerim

Arkadaşlık diye bir müessese var. Hiç mi arkadaşınız yok koskoca şirkette?

Yani? Kusura bakmayın ama bir arkadaşın yazdığı gibi duyarlı biri değil muhtemelen depresyonda olan birisiniz.

Siz düşünüyorsunuz işte. Ama herkes sizin gibi düşünmek zorunda değil. Size basit gelmiştir taşıyana ağır gelmiştir o yük.

No, no hepimiz boş mikrop Sir.

Depresyonu kendinize kimlik olarak alıp giymeyin. Ben çok empatik ve duyarlıyım diye tanımlarsanız depresyonunuzu, bundan çıkmanız çıksanız bile sahtelikten kurtulmanız zor olur, sizin açınızdan da çevrenizdekiler açısından da. Hepimiz dünya denen oyunun karakterleriyiz. Oyunda karşımıza ne çıkarsa oynayıp silinip gideceğiz işte.

Ölünce yanında anne babayı, kocayı çocukları da mı götürüyoruz? Onlar değer verince değerli mi oluyoruz yani? Boş hayatın boş avuntuları. Ölüler de sanıyor ki diriler her gün helva yiyor. duruguzel

Evet bu bireysellesme sonucu çok küçük şeylerde bencillestik. Sürekli sürekli karşılaşıyorum haber izlememe gerek yok ztn. Bugün bile çok örnekle karşılaştım ama yarında aynı, öbür günde aynı. Geçen senede aynıydı. En kötüsü de empati yeteneğimizi kaybetmiş olmamız.. Şehitlere yazsam bambaşka, baska habere yazsam bambaşka.. aman neyse iyi günler istesem biz iyi miyiz diyorum.. en iyisi hiç konuşmamak.. kazanmak zor ama kaybetmek bir an. Allah vicdandan merhametten ayırmasın

Benim anlamadığım bu zaten. Bir tarafta insanlar köle olmak pahasına da olsa yaşamaya, daha doğrusu nefes almaya devam etme isteği taşırken, hayata bu kadar bağlıyken, diğer tarafta insanların kimi hayatlarından vazgeçiyor. Hangisi doğru? Bunun yanıtını kimse bilmiyor bence.

Sizin fikriniz ne. Millet cabayi birakip direk yatip ölsün mü?

Anlaşılan aklınız karışmış. Durmak zorunda olmaktan başka alternatif yok. Yaşınız kaç bilmiyorum ama böyle düşünceler içinde isyan ile olmayın. Tek dert sizin değil ki tek saçmalıkta sizde değil. Biraz silkelenin daha iyi düşüneceğiniz ortamlarda bulunun. Zira ölünce de bitmiyor bazı şeyler. Umarım mutlu olursunuz. Ayrıca çocuk öyle tatlı ve aşk gibi birşey ki emin olun onun için saplanıp kalırsınız bu hayata.

Ona bakarsam kimse kimse için birşey yapmak zorunda değil ki. kardeşin bile değil. genel olarak insanlar ilgisiz ve bencil bunu diyorum. eee doğru değil mi?

Ölümden korku duymak kaçmayı gerektirir. Kaçmak da dünyaya daha çok bağlanmayı. Dünyalık şeyler peşinde koşturarak o korkuyu bastırmaya çalışıyor insanlar. Ben bunun çok anlamsız olduğunu düşünüyorum. Ölüm doğal bir şey ve ne kadar kaçarsak kaçalım kurtuluşumuz yok.

ama ben milyonlarca müridim olsun herkes bana aşırı değer versin ne söylesem yapsın istiyorum. hiç mi mümkünü yok?

Hayır konu sahibi çok fazla kafasına taktığı için böyle bir yaklaşımda bulundum.

Kimse size selam vermek zorunda değil. e onlar vermemiş siz de vermemişsiniz. Bir selam verim merhabalaşın samimiyetiniz olsun o zaman selam vermezlerse sorun var dersiniz.

Bu tartışılabilir. Evet, bazı insanlar hiç ölmeyecek gibi hırslanıp çevresine zarar veriyor bu yanlış. Ama bir ömürde ölüm düşünülerek veya ona dertlenerek geçilmez. Bir öğrenci dersine dertlenir, iş sahibi işine dertlenir. Hepsi ölecek evet ama ölüm korkusu hayatın akışını engellememeli zaten.

Ben haber takip etmeyi bırakalı çok oldu Üzülüyorum ama elimden bir şey gelmiyor nasıl olsa Kendi yüklerim bana yetiyor Bir de böyle şeyleri kendime yük etmek istemiyorum açıkcası L

Çocuklarım olmasaydı belki bende böyle düşünürdüm. Yalnızlık da bir tercih tabi ama bazen güzeldir. Bu sebeple belki de bu düşünceleriniz...

Haberlere bakmıyorum. Sizde bu kadar etkileniyorsaniz bakmayın zaten dışarda kötü şeyler olduğunu biliyoruz detaylı öğrenmeyin. Hayatınıza bu kadar etki etmesin. İyiyi de kötüyü de yaratan bir Allah var ve en merhametli o. Kaderini yaşıyor herkes, hepimiz. uzmeyin kendinize bugünümuze elhamdülillah

Öyle tabiki karışamazsın ama o sırada başka bir uğraş bulup onunla ilgilenmeye çalış kafanı başka şeylere ver Birgaripinsan

bu şekilde düşününce buluşlara da gerek yok hastalanınca tedaviye de gerek yok. ilk insanlar gibi yaşar gideriz. tek haklı noktan savaşlar. savaşların amacı öyle saçma geliyor ki bana. kendi ülke sınırları nelerine yetmiyor da başka ülkerler de hep gözleri. en büyük açgözlülük bu. dünyayı ele geçirme hırsı E Esila09

Eeee haklısın benim her zaman düşündüğüm şeyler. ama yapacak ne var yani A

Ben de çok üzülüyorum. Özellikle çocuk ölümlerine. Geçen gün bir haberde bir babanin 2.5 yaşındaki oğlunu döverek öldürdüğünü okudum. Bugün ise cinnet geçiren bir baba karısını ve 3-4 yaşındaki çocuklarını öldürdü. Bireysel olarak herkes çevresinin derdinden haberdar olsa. Sosyal destek sistemleri iyi olsa insanlarin bunlar olmaz belki de.. 2.5 yaşında ölen çocuğun babası şikayet edilmiş komşuları tarafından ama aile ve sosyal hizmetler babası hayatta olduğu ve muhtemelen çocuğu vermediği için birşey yapılmamış.. kaç gün üzüldüm o çocuğa...

Daha dışa dönük olmayı denediniz mi? Özel sektörde çalışmadım hiç ama çok okul gezdim. Gezdiğim her yerde de önceden oluşturulmuş kliklerin içine dahil olmaya ya da kendi ekibimi kurmaya çalıştım. Şuan dünyada bilmem kaç milyar insan var aralarında kaybolmak işten bile değil. Kendi farkınızı yaratmaya, fark edilmeye değil fark yaratmaya çalışmanız daha iyi olabilir belki

Eee zaten öyle. herkes bunu kabullenerek yaşıyor. haa bana kalırsa oldukça anlamlı şeyler var hayatta. ama insanlar o kadar aptal ve acımasız ki anlamdan çok anlamsızlık oluyor sayelerinde. vakit geçirmek için yaşamaktan başka şans bırakmıyorlar bize. neyi bekleyeceksin yani? Aşkı desen erkekler birbirinden kalitesiz ve pısırık, işte başarılı olacağım desen kim daha becereksizse en üst makama onlar geliyor, eee evlat yetiştireyim desen o da bizimle aynı rezil dünyada yaşamaya çalışacak. Demem o ki o kadar anlamlı duygu, olay varken hepsi gerzek insan faktörü yüzünden yok olup gitmiş. özeti bu. hayatları boyunca 1 tane bile adam gibi ilişki yaşayamadan ölmüş bir sürü kadın var bu dünyada. buralarda da okuyoruz bol bol. ne kadar acı aslında.

Kimse olum korkusundan falan kacmiyor. Mesela biri bir yakinini kaybedince daha derinden etkileniyor boyle seylerden ve dogal olarak kaciyor. Ben kendi adima boyle konulardan bir donem cok kactim ve hala zaman zaman kacarim. Cunku beni etkiliyor ve uzuyor. Kacmayip ne yapayim bir tavsiyeniz var mi? Ayakta kalabilmem icin daha mantikli bir tavsiyeniz varsa duymak isterim. Ya da sizin yaptigininiz gibi "o kadar kotuyum ki" konusu acip haydi herkes uzulmeye cagrisi mi yapmaliyim.

Lütfen böyle konuşmayın. Yaşamaya değer ne olabilir sizin için, sizi çok seven bir aile belki belki es veya çocuk. Hayatınızda belki de yalnız olduğunuz bir zamandasiniz o yüzden böyle düşünüyorsunuz. İnsanlar ölüyor diye düşünüp dertlenirken kendinizi yipratmayin bu kadar lütfen. Afrika'da çocuklar tercih olarak değilde açlıktan ölüyor. Yani kötülük veya ölüm her zaman var. şartlar ne olursa olsun bu hayatı yaşamaya geldik biliyorsunuz. Daha güzel yaşamak için sebebler arayın isterseniz. Bizlerde pembe bulutlar üstünde yaşamıyoruz çok zor şartlarda çoğumuz. Ama tutunuyoruz hayata. Lütfen iyi gelecekse psikiyatri ye görünün. Ölümü istemeniz cesedim bulunmasin demeniz çok yanlış bir düşünce. Kurtulun bundan.

bu konu içimi kararttı. yaşama sevincim azaldı ayoll. biz neyiz neden yaşıyoruz amacımız hedefimiz ne diye sabaha kadar düşüneceğim şimdi

Herkesin o değeri vermesini beklemiyoruz. Çekirdek ailemizin anamızın, babamızın, kocamızın, çocuklarımızın bekliyoruz. Sokaktaki adam bize niye değer versin?

Bunlar yüzyıllardan beri süregelen olaylar zaten. Sadece teknoloji çok geliştiği için kolay duyulup, yayılıyor zaten. Günümüz koşullarında saklanan soğanın kokmama gibi bir ihtimali yok zaten. Gerçeklerle karşı karşıya kaldığımız sürece biraz bağışıklık kazanıp psikolojimizi zinde tutabiliriz.

İyi değil zaten onu fark ettim. Duyarlı olacağım diye farklı yerlere saptırmış konuyu.

Haberleri izleyip çok fazla üzülen ve sinirlenen biriyim o yüzden izlemiyorum bende her zaman TLC TRT Belgesel izlerim moralim yerine gelir :) Bu konuda tabi annemle anlaşamıyoruz ben haber izlemediğimi izlediklerini de bana anlatmaması gerektiğini söylememe rağmen gelir çatır çatır anlatır Ama depresyona da bu kadar çabuk girmem tabi iyi kötü yaşantılar var bunları bizde yaşabiliriz Allah korusun başkası da. Sizi ne mutsuz ediyorsa uzak kalacaksınız bu kadar

Kendimi kandırdığımı düşünmüyorum, haberleri takip etmek anksiyetemi tetikliyor. Ne bana ne de başkalarına bir faydası olmuyor. Yalancı bir dünya değil bu, her şeyin farkındayım ve psikolojimi koruyorum.

diğer insanların haklarına zararımız olmadığı sürece herşey benim olsun demediğimiz sürece ne sakıncası var ki?hepimiz hayatımızı 80 lere kadar yaşamak üzerine planlıyoruz maddi manevi. belki yarın öleceğiz bunu bilemeyiz. çocuklarımızı eğitim alsın diye o okuldan o okula o kurstan o kursa yolluyoruz. ne yapalım bir dağ başına yerleşip sadece yemek kafamıza bir çatı ayarlayıp ölümü mü bekleyelim?

Peki dertlenerek kendimizi üzerek depresyona sokarak napıyoruz? Birileri için elimden bir şey gelmiyorsa kendimi üzmemek için yok sayıyorum. Elimden geliyorsa da geldiği kadar deva olmaya çalışıyorum. Müdahale edemediğim şeyler yüzünden kendi hayatımı mahvetmek bana saçma geliyor C

İnsanoğlunun olduğu her yerde her türlü kötülük var. Toz pembe bir dünyada yaşamıyoruz bunu kabul etmemiz gerekiyor. Mümkün olduğunca haber izlemeyin. Dikkatinizi neye verirseniz oradaki enerjiyi büyütürsünüz.

Bende haberleri ve twitteri takip etmiyorum çok etkileniyorum Sayfalarca yazsam anlatamam herhalde. O yüzden hiç başlamiyorum. Pandemi bazı şeyleri çok değiştirdi. Asla eskisi gibi olmayacağız. Ama keşke iyiye gitseydik, keşke böyle olmasaydı.

ahiret inancı olan bir üye olarak asla bu dünyadan çabucak gitmeyi düşünmedim. hayat güzel nefes almak güzel. acılarla karşılaşsak da tamammülümüz zaman zaman azalsa da gene güzel. geçen gün göle yansıyan güneş ışınlarının dansını izledim. işte hayat bu dedim. basit şeyleri görebilen insanlar mutluluğu yakalarlar.

Ben de çok etkilendiğim için mümkün olduğunca haberleri takip etmiyorum.

Bence sadece insanın kendi ailesi gerçekten etkileniyor mesela benim babam öldü kim gerçekten etkilendi?tabiki insanlara çok faydası olmuş sevilen biri olduğu için üzülmüşlerdir ama olan bize oldu yani herkes hayatına devam etti bu normal olan yoksa hayat yaşanmaz hale gelir

doğru. herkes bireyselleşti. kimse kimseyi önemsemiyor. ben alıştım bu düzene. artık sorgulamıyorum.

Belki öyleyimdir haklısınız. Ama en başta da dediğim gibi, hayata dair herşey çok anlamsız geliyor. Sanki boşa yaşıyormuşuz da, boşa yaşadığımızı hissetmemek için kendimize uğraş buluyormuşuz gibi.

Deme öyle zaten iyi değil. Bissunicole

Siz duyarlı değil depresifsiniz. Duyarlı insanlar çevrelerine bir şeyler katmaya çalışır. Çocuklar için üzülüyorsanız yardım kuruluşlarına katkı sağlarsınız. Şehit aileleri için bağış yaparsınız. Bir yetimi giydirirsiniz. İnsanlar Afrika'da kuyu açtırıyor. Şiddete maruz kalan kadınlar için Stk'lara katılırsınız. Ama siz sürekli şikayet halindesiniz.

İnsanlar kendi başlarına gelmeyince, o kadar üzülmüyor veya önemsemiyorlar.. kaç gündür şehit veriyoruz o aileler dışında kim üzüldü ki... kızkardeşim vefat edince tek üzülen annesi ve kardeşleri yani biz olduk. Kocası bile o kadar üzülmedi, hayatına kolayca adapte oldu.

İnsanız etkilenmiyorsak sorun var demektir ama devamli bu durumu düşünmek günlük yasantimizi etkileyecek duruma da gelmemeli.

Herkes kendini değerli, önemli zannediyor bunu bir türlü anlayamıyorum. Hayır, kimse değerli değil bu hayatta. İnsanlar bunu kabullenmek istemiyor. 7 milyar insanın içinde tekil olarak bizim ne değerimiz var ki? Hatta daha da geriye gidelim, tüm insanlık tarihi boyunca yaşayıp ölmüş insanlardan daha mı değerliyiz? Hayır. Kendimize değer biçip, herkesin o değeri bize göstermesini bekliyoruz. Ölüm bizim değersizliğimizi yüzümüze çarpan bir şey.

Konu sahibini anladım ben. İnsanların derdini küçümsemiyor. Kastettiği şu bence: insanlar genelde varoluşsal bir kriz yaşadığı zaman hayatın değerini anlar. Örneğin kanser hastası biri hayata daha güzel gözlerle bakar. Kardeşimi kaybedince ne kadar basit şeylere üzüldüğümü anladim, bunun gibi yani.

Yerinde olsam haber izleyip gündem takip etmeyi bırakırdım. Geçen yıl bende inanılmaz haber izleyip gündemi takip etmeye başladım panik atak oldum sürekli fenalasiyodum atak geçiriyodum hastahanede kalp atışlarım 140 a çıktı korkunç birşey. Hemen kendime çeki düzen vermeye başladım haber programlarını ve gündemi takip etmeyi bıraktım zamanla düzeldim çok şükür. Aman aman sağlığının bozulmasını istemiyosan uzak dur derim

Aşırı hassas biri ve günlerçe kötü bir olayın etkisinden çıkamayan biri olarak ben de bir süredir haber izlemeyi bıraktım. Her mizaç kötü haberi kaldıramıyor. Bu kafa çevirmek, yalancı dünya kurmak değil; kendine elinde olmayan, değiştiremeyeceği bir şey için zarar vermekten korumaktır bence. Başka ne yapılabilir? Zorla duyarsızlaşmaya mı çalışmak? O nasıl oluyor? "Keşke ben de umursamaz olsam" demişsiniz de.

TV de gördüğüm habere dayanamıyorum çıldıracağım çok acı çekiyorum diyecek kadar, dert görmemiş olmayı, olgunlaşmamış olmayı dilerdim. Bi annenin yaşayabileceği en ağır şeylerden birini yaşadım, bırak intiharı bayılamadım bile. Çünkü ayakta kalmam gerekiyordu. Sandığımızdan daha güçlü olduğumuzu o zaman öğrendim. O yüzden bu kadar romantizme gerek yok. Ki gayet empatik Bi insanım. Başkalarının derdini önemserim. Ama ölüyorum bitiyorum yok daha neler. İnsan oğlu anasını babasını evladını kaybediyor da hayata devam ediyor. Ya hayatında hiç dert görmemişsin ya da ağır depresyondasın. Açıkçası depresyonda olabileceğini düşündüm çünkü yazdıkların çok pesimist.

Abla git destek al Allah aşkına nedir bu melankoli. İsteyen istediği gibi yaşar. Herkes kendi seçimleriyle devam ediyor hayatına iyi ya da kötü. yargılamak eleştirmek size düşmüyor

Kesinlikle çok kötü etkiliyor. Eşimi de depresyona sürüklüyor bu haberler ama başından alamıyorum adamı. Sürekli sinirli ve defalarca konuşmama rağmen vazgeçmedi. Sonuçta kendi hayatı zorlayamıyorum da

Konu sahibi haberlerden ziyade dertten ziyade ölümle bozmuş kafayı Ölüm korkusu herkeste var ama herkesin bakış açısıda farklı kimisi ölümü başka bir boyut olarak kimisi yok oluş olarak kimiside yeniden doğuş Evladını kaybetmiş anne hemen ölmek kavuşmak isterken evladı engelli bir anne önce yavrum ölsün ben ölürsem kimse bakmaz ona der yani dünya evrende toz tanesiyle bizim için kocaman bir anlamı var her insanın derdi kendine büyük

Bütün bu saçmalıklara katlanmak istemediğim için böyle hissediyorum. Ben mi istedim bu dünyaya gelmeyi? Niye istemediğim bir yerde durmak zorundayım? Yalnızım iyiki de yalnızım. Kendimi bir eşe veya çocuğa bağlayıp bu hayata saplanıp kalmak istemiyorum.

katılıyorum buna. bizim hayatımızı etkilemeyen olaylara çok kısa süre üzülüp rutinimize dönüyoruz gülüyoruz unutuyoruz. insanın evladının ölmesiyle arkadaşının ölmesi o kadar farklı ki mesela.

Bu psikolojik acıyı çekmek zorunda değilsiniz. Nasıl ki dişimiz ağrıyınca diş hekimine gideriz, o acıya katlanmak istemeyiz. Psikolojik acıya da katlanmayin. Tedavisini olun lütfen.

Dertleri mi yarıştırıyoruz eğer öyleyse sizin bu açtıpınız konuda dert göremedim bile.

az kaldı Şekspir den tirad çığıracağım şurada:to be or not to be that's the question

Çünkü insanlar geçim derdinde.. Ayın sonunu nasıl getiririz telaşında. Yarın neye zam geleceğinin tedirginliği içerisinde.. Geri kalan zamanlarında da çalışıyorlar zaten. Özetle Türkiye'nin içersinde bulunduğunu ekonomik buhran ve yaşam kalitesinin düşüklüğü insanları yordu, duyarsizlastirdi ve günden güne tuketiyor.. Olay bu.

Kaderini yaşıyor herkes mi? Kanımca duyarsızlığa sebep olur böyle bir düşünce.. A

Sizinki hep beraber her dk. hepimiz daha cok uzulelim cagrisi gibi olmus biraz. Dertsiz insan ben kendi adima hic gormedim. Herkesin az biraz derdi vardir. Kaldi ki insaniz hepimiz baskasinin uzuntusune empati yapip uzuluyoruz ama bu yetmez dunyadaki herkes icin her dakika uzulursek kendi akil sagligimizi nasil koruyacagiz?

herkes size selam vermek zorunda ya da pastaya davet etmek zorunda değil ki. belki frekanslarınız tutmuyor hoşlanmıyorlar sizden. beni her gün görmek isteyen komşum da var mesela sebepsiz hiç sevmeyenler de var. gayet doğal ben de aynı hislerdeyim. herkesi sevmiyorum selam dahi vermek istemiyorum

Siz bence varoluşsal bir kriz yaşıyorsunuz. Yaşamın ne anlamı var diye düşünüyorsunuz, zaten hepimiz öleceğiz diye düşünüyorsunuz. Evet hepimiz öleceğiz ve unutulacagiz. İnsan ömrünü ortalama 80 yıl düşünsek. Kısa bir süre dünyada olacağız. Bunun için değer bence olabildiğince iyi yaşamaya. Örneğin saçlarimızı boyatmanin da anlamı yok öyleyse nasıl olsa öleceğiz? üniversite okumanın da anlami yok mesela. Belki kuaförde şen şakrak bu saçlarını boyatan kadın ertesi gün kocası tarafından öldürülecek? Çok can sıkıcı ama yaşam böyle birşey. Sürekli ölümü hatırlamak yaşamın anlamsızlığıni düşünmek insanı kedere, ıstıraba sevkeder.

Yani çabalamak lazım tabi ama o gücü bulamıyorum valla. L

Aslinda Jean Paul nun "Weltschmerz" olarak adlandirdigi duyguya benzettim daha cok

Bende bugün amerikadaki vahseti izleyince üzüldüm direk dedim neden ya neden yapanda 18 yaşında taramış okulu kardeşim derdiniz ne ya şurda kaç yıl yaşayacaz bi insan gibi yaşayıp ölün

Hayat pandemiden önce ve sonra diye ikiye ayrıldı. İnanılmaz bireyselleştik. Önce herkes kendi can derdine düştü. Sonrasında ekonomi vurdu. Şimdi de geçim derdiyle boğuşuyoruz. Ateş düştüğü yeri yakıyor. Dün 5 şehit verdik. Biz "yazık" diyoruz. 10 dk sonra hayatımıza devam ediyoruz. Ama birilerinin ocağı söndü. Birisi babasını toprağa verdi, biri kocasını, biri evladını. Bu hayat hepimiz için bir sınav. Ebediyetin ön provası. Belki dün şehadet edenler bizim 70 senede kazanamayacağımız sevabı kazandı. Allah'ın adalet sistemini kıt aklımızla bilmiyoruz. O yüzden Allah bizlere bu hayatı yüz akıyla tamamlamayı nasip etsin.

Dertleri yarıştırmıyorum. Sonunda ölümün olduğu bu dünyada insanların çoğunun kafasına dert diye taktığı şeylerin çok boş şeyler olduğunu düşünüyorum.

Tv yi hayatınızdan cıkarın. Tv deki haber peogramlarının amacı haber yapmak, insanları bilgilendirmek degil. Rafine haberlerle, sizi duygu bombardımanına sokup, ust uste şok edici haberler verip akılda kalıcı bir yayın yapmış olmak. Henuz bir haberı idrak edemeden içselleştirmeden, diğerine maruz kalıyoruz. gast cinayet intihar hırsızlık hayvana şiddet bla bla bla.. tv yi hayatınızdan çıkarın. Değresif bakış açısı mevcut durumu çözmediği gibi sizi eksiye çeker. Gerek yok. biraz realist olmak gerek. hayat gerçeklerden ibaret. bu kötü insanlar hep vardı var olacaklar. o haberi izledlten sonra evet ğzülebılırsınız. Ama burada yapacagınız şey cevrenıze karsı daha duyarlı davranma kararıbı almak. bu kararı alırsanız üzüntünüz de hafifler, çünkü üzüldüğünüz konuyla alakalı bir sey yapmış olursunuz. her zaman bir şeyler yapmalıyız. akıllı insan şikayet etmez. Yapar. Sizde yapın. İnsanı görevlerimizi yerine getirelim. mesela ben bu konuyu okuyunca, annesi bir yıl kadar oldu vefat eden bı akrabam vsr genc. Onunla buluşacagım kucuk kızımdan dolayı bulusamadık epeydır. ama ertelemeecegım daha fazla. Sık gorysmelıyım teklıf etmelıyım. bunu dusundum konunuzu okuyunca, yanı sizin bu acınız da ıyı bır seye vesıle oldu

Hangi dünyaya daha çok bağlanacağını kişi kendi seçsin bence zaten. Günlük hayattaki dertlerinde ölüm korkusundan kaçmak ile alakalı olduğunu düşünmüyorum. Hatta herkes ölüm korkusu da duymak zorunda değil. Herkesin ölüme bakış açısı farklı sonuçta.

Burada her turlu eziyete, fiziksel/cinsel/psikolojik siddete çocuklarım icin katlaniyorum diyen kadinlara ornek olsun bu olay. Ailesiz buyuyen, aile sevgisinden mahrum buyuyen ya da siddet icinde buyuyen cocuklarin psikolojisi normal olmuyor işte. 3 yasindaki cocugum baba diye dolandigi icin bosanamiyorum demesinler. Bu kizcagiz sevgi dolu bir ailede buyuse, maneviyati yüksek olsa intihar eder miydi? L

Katılıyorum ve kötü olayların arttığına inanmıyorum. Eskiden bir köyde bilmem kimin başına gelen bir olayı nerden duyacağız bileceğiz. Ama şimdi anında haberimiz oluyor. Ama insanlar eskiden böyle şeyler yoktu zannediyor. Halbuki vardı ama kulağımıza gelmiyordu o kadar.

Duyarsızlığa sebep olan ne biliyor musunuz? Hiç ölmeyecekmiş gibi yaşamak. Ölümü unutmak, umursamamak. Asıl duyarsızlık bu. Şu lanet dünyada ne oluyorsa insanların ölmeyecekmiş gibi yaşama hırsı yüzünden oluyor.

O gücü bulmaya çalışın bence A

Dünya hassas kalpler için cehennemdir. Maalesef insanların hepsinin derdi var herkes farklı şeyler yaşıyor bazıları kaldıramayıp kendini öldürür bazıları sorunlar karşısında güçlü durur. Dünya böyle bir yer ne sen değiştirebilirsin nede başkası sadece böyle biri ile karşılaşırsan yardım etmekten başka bir şey gelmez elimizden. İnsanlar yaşadığı ortamı, doğduğu ana babayı seçemiyor bazıları pes ediyor bazıları devam ediyor düzen bu şekilde ilerliyor...

ölümlüyüz diye dertlenmeyelim mi hiç bir şeye?duyarsızlığa sebep olur bir süre sonra. başka insanlara katılaşmaya başlarız ayrıca kendimize de. bır genç kızın sevgilisinden ayrılması bile ona kısa zaman da olsa derttir. hayat sadece gülüp eğlenerek güzel hale gelmez ki.

Siz depresyondasiniz.

Onu aslında idrak edebilse herkes keşke. Tek bir yaşam var o da bu dünyadaki yaşam... onu herkes anlasa, belki hayatınin ve hayatların değerini anlayacak.

Yazdıklarınızdan dolayı çok toy olduğunuzu düşünüyordum, şu sorunuzdan sonra emin oldum.

Kesinlikle çok kötü etkiliyor. Eşimi de depresyona sürüklüyor bu haberler ama başından alamıyorum adamı. Sürekli sinirli ve defalarca konuşmama rağmen vazgeçmedi. Sonuçta kendi hayatı zorlayamıyorum da . push ;

Ben böyle şeyleri okumamaya çalışıyorum. Hele video falan izleyemem, izlemem, kendime bunu yapamam. Duyarlı olup ne yapabiliriz? Kimsenin hayatına müdahale edemiyoruz. Siz şimdi buraya yazdınız bu süre zarfında hiç mi gülmediniz? Hiç mi yemek yemediniz? İnsan olmak böyle bir şey. Ateş düştüğü yeri yakar diye bir tabir var. Başkasının acısına en fazla 1 hafta üzülürsünüz. O kızın annesi kadar üzülebilir misiniz? Öyle olsa yaşayamazsınız.

Belki o intihar eden kiz da burda baska insanlar gibi derdini dökmüstür. Siz daha baskalarin dertlerini kücümserken simdi cok mu duyarli oldunuz?

atom parçalamak da beyhude gereksiz bir çaba diyor bacımm

Depresyondasınız

Biri iç güdüsel.. Yemek, barınma, hayatta kalma.. Diğeri ise psikolojik rahatsızlık.

Görmezden gelerek, kafamızı çevirerek kendimizi kandırmaktan başka ne yapıyoruz ki? Kendimize yalancı bir dünya kurup o dünyada oyalanmak doğru mu acaba, inanın bilmiyorum.