Bakın bir ev, bir yuva gerçekten kolay kurulmuyor. Eğer aldatma, şiddet, hakaret gibi ciddi sorunlanız yoksa, evliliğinize bir şans verin derim. Sonuçta evlilik iki farklı karakterin bir araya gelmesiyle oluşuyor. Önemli olan karşınızdakini olduğu gibi kabul edebilmektir. Evlilikle ilgili makaleler okuyun eşinizle. Ortak paylaşım alanında nelerden hoşlandığınızı anlatmaya çalışın. Bir TV proğramında şunu dinlemiştim, bir şeyi nasıl söylediğiniz çok önemlidir diyordu. Örneğin, eşiniz eve geçmi geldi. "nerde Kaldın bu saate kadar" demek yerine, "seni merak ettim, başına bi iş geldiğini düşündüm, çok korktum" demek evlilik kurtarır, hayat kurtarır diyordu. Bu örneği siz üretebilirsiniz. Bişey daha anlatmıştı, Bir tane yönetici kadın, iş yerinde tanıştığı alt pozisyondan bir beyle evlenmiş. Kadının durumu çok iyi ama eşi asgari düzeyde bir maaş alıyor. Her türlü yatırım kadınnı maaşı ile yapılıyor, sonra kadın hamile kalıyor, hiç beklemediği bi anda, aldırmayı dahi düşünüyor çünkü kariyer planlsrı var ama eşi aldırmasına izin vermiyor, sonra kadın bebeği doğuruyor, ilk kucağına alıp emzirdiği an inanılmaz bi hisse kapılıp, herşeyi boşveriyor, ilk işi patronunu arayıp ben istifa ediyorum çocuğuma kendim bakıcam oluyor. Sonra eşi hastaneye geliyor, kapıyı açar açmaz karısı, aşkım ben istifa ettim, çocuğa kendim bakıcam vs diyor, eşi çok kızıyor. Ama kadının ne dediğini o kadar sinirliki hiç duymuyor. Evde süreklilik huzursuzluk, ayrılık lafları, tek maaşla yaşam standartları bi anda düşen bir aile oluyorlar. Sonra terapi almaya karar veriyorlar. Terapist kadına soruyor, neden işten ayrılma ihtiyacı duydunuz diye, kadının cevabı "bebeği kucağıma aldığımda inanılmaz bi his oluştu, muhteşem bi duyguydu, eşimden ve benden bir parçaydı, kimseye emanet etmeye kıyamadım, hayat gelip geçiyor, ev_arabamız var, kalan ömrümü çocuğumla ve eşimle işine bağımlı bir kadın olmadan yaşamak istedim diyor. Eşi o kadar şaşkın bir şekilde dinliyorki karısını, ben böyle düşündüğünü bilmiyordum, neden bana söylemedin diyor, halbuki kadın hastanere işten ayrıldım dedikten sonra bunları anlatmış ama eşi iş kısmından sonrasını hiç duymamış. Çünkü kadın en sonda söyleyeceği şeyi en başta söyleyip etkileyici bi konuşma yapamamış. Eşine adam sarılıyor böyle düşündüğünü en başta anlatsaydın hiç buralarda gelmezdi diyor. Hayat kolay, iletişim sıfır hepimiz de. Etkili iletişimin çözmeyeceği şey yoktur.

Siz esinizden şiddet gördüğünüz için boşanma kararı almıştınız en son, hemde bir ayakkabı meselesi yüzünden. Israrla biraraya gelme durumunuzu anlamıyorum. İsminizi değiştirmissiniz ama hatırlıyorum eski konularınızı. Eşiniz gerçekten oğlunu düşünse ona güzel bir aile ortamı sunmak için çabalar. Terapi almak ister, törpülecek yanlarını törpüler, öfke problemi için tedavi olmaya çalışır. Onu mutsuz bir aile ortamına mahkum etmek istemez. Ev arkadaşı gibi ömür mü geçer, ya ayrılın yada esinize evlilik terapisi şartı koyup birde öyle deneyin, yine de olmuyorsa yolunuza bakın. Oğlunuz da zamanla alışır bu duruma. Sadece çocuk için mutsuz bir evliliği yürütmek doğru değil.

Bu durumu bir pedagog ya da psikolog evlilik terapisti hangisi sizin durumunuza uyuyorsa onunla çözmelisiniz bence. Önemli olan çocuklarımız her zaman. Uzman yardımıyla öncelikle çocuğunuzun psikolojisini düşünerek hareket edin. Sonra boşanma işlemlerinizi gerçekleştirin sadece anne baba olarak bir evde yaşanmaz..

Önerebileceğiniz videolar filmler var mı.

Slm kızlar eş kişisiyle ciddi problemlerimiz var asla uyumuyoruz, kafa yapılarımız çok ters.. Geçimsiz anlayışsız ve agresif biri, defalarca boşanmaya niyetlendik en son artık zorlamayalım olmuyor dedim bir oğlum var birbirlerine çok düşkünler ilgili bir babadır.. Ben oğlumdan ayrılamam beni onunla sınama, ondan ayrı kalamam diyip duruyor... Bu durumda ne yapmalıyım, ev arkadaşı gibi yaşamak olur mu.. Karı koca değil de anne baba olarak bir evi paylaşma durumu olabilir mi oğlum 2.5 yaşında bu arada, o da babasına çok düşkün şöyle söyleyeyim misafirlikten eve gideceğimiz zaman hadi oğlum eve gidelim diyorum direk baba evde var mı diyor... Nasıl baş edeceğim bu durumla, yapılması gereken nedir... N

Hayatınızı mahvetmek istiyorsanız ev arkadaşı gibi devam edin. Sizin de bir hayatınız var sadece anne değil kendi başınıza bireysiniz. Çocuk bu zamanla alışır ama siz bir ömür mutsuz bir evde sevmediğiniz ve sevilmediğiniz bir adamla yaşamaya mahkum kalırsınız. Çocuğunuz anlamaz hissetmez belki şu an küçük ama ileride mutsuz bir evde yaşadığının farkında olucak. Hapisten ne farkı var bunun? Madem çocuğundan ayrılmak istemiyor o zaman ona göre düzeltsin kendini. Tabi aynısı sizin için de geçerli. Evliliğinizi kurtarmaya çalışın terapi almayı deneyebilirsiniz. Severek mi evlendiniz? Eğer olmuyorsa da nikahlı kocanızla sırf çocuk için ev arkadaşı gibi evde yaşamak bana çok saçma geldi

Maalesef yok. Yalnız ben tv de Zafer Akıncıyı dinlemeyi çok severdim. Evlilik üzerine olan videolarına bi bakın istersiniz. Kitapta araştırın. Demir bile eriyor. Siz mi değişemiceksiniz. İsterseniz yuvanızı düzeltebileceğinize inanıyorum ben:) girlolita Queen B. tek ayak

Madem boşanma yok nasıl daha iyi olabiliriz diye Kitaplar okuyun videolar izleyin. Ama lütfen feminist olmasın bu kitap ve videolar. Kurtarın yuvanızı ya Daha bugün izlediğim bir video da kötü huylu karısına sabreden kocaya Hz Eyüp sevabı kötü huylu kocasına sabreden kadına Firavun'un karısı Asiye'nin sevabı verilir deniyordu. Yapabilirsiniz

Birbirini seven saygi duyan anne babayi gormektir oglunuza iyi gelecek sey. Sevgisiz bi ortamda evlilik surdurmek ona yapacaginiz en buyuk kotuluk. Merka etmeyin bi cok bebek bi cok cocuk bunu yaşadi. onlar bizden daha hisli daha anlayişli oluyorlar.

Ev arkadaşı gibi yaşamak erkeğe uygun ama kadına değil bence. Birlikte yaşadığınız sürece siz yemekleri yapmaya, onun donlarını yıkamaya devam edeceksiniz. Sevmediğiniz bir adamın bu hizmetlerini görmek sizi rahatsız etmeyecek mi? Keza aileler de hala işin içinde olacak, misal önümüz bayram. Başkalarını da yok sayabilecek misiniz? Ya evliliğinizi kurtarmaya bakın ya da ayrılın bence.

Oğluna seviyorsa kendin törpülemeye çalışsın. Kendiniz başedemiyorsanız bir aile terapisti teklif edin. Bayan X

Ah canım ya, babasını evde görmek ister tabii. Ben böyle bir durumda, şiddet vb gibi durumlar yoksa bebeğim biraz daha büyüyene kadar katlanirdim sanırım.

İnanamıyorum, hep sizin zihniyetinizdeki insanlar yüzünden çoğu çocuk mutsuz evliliklerin kurbanı oluyor! Ne kadar travmatik bir şey bu biliyor musunuz? Evlenmek ne kadar normal bir şeyse boşanmakta o kadar normal. Çıkarın şu at gözlüklerinizi artık! Konu sahibi size gelince ; emin olun iyi bir pedagog eşliğinde çocuğunuz bu boşanma sürecini rahat bir şekilde atlatabilecektir.

Öncelikle boşanmayı son çare olarak düşünün lütfen. Eğer eşinizi ikna edebilirseniz ilişki terapistine evlilik danışmanına başvurabilirsiniz. Evlilikleri bitirmek çok kolay ama tüm çareler denendikten sonra başka yol yoksa tercihedilmeli bence.

problemleriniz çözülemeyecek şeyler mi bilmiyorum... Eğer şiddet, aldatma ya da o tip birsey yoksa evlilik terapistine filan gitseniz kurtaramaz misiniz acaba? biz de bir süre önce bosanma kararı aldik, problemlerimizi aşamadık. 11 aylık bir bebeğim var benim de. su an bahsettiginiz gibi ev arkadaşı modunda yasiyoruz ama çok zor. Eğer evde kavga gürültü olacaksa yine ya da huzursuzluk olacaksa oğlunuz bunu da hissedecek.. Allah yardımcınız olsun umarım çözersiniz probleminizi Boşanan, çocuklu olan anneler fikir verir belki ben de takipteyim

Yapılması gereken boşanmaktır. Siz boşanırsınız, ama oğluyla istediği zaman görüştürürsünüz. Madem ilgili bir baba. Ama, siz mecbur değilsiniz. Aynı evi çocuk için mutsuz mutsuz paylaşmayın derim.

Ev arkadaşı olmaz, bosanacaksan şimdi bosan büyüyünce daha zor olacak herşey. Bana pskolog ilk üç yaş boşanma olacaksa olmalı demisti, daha sonra her şeyi anlamaya basliyorlsr travma yaratabilir demişti.

Ben mutsuz evliliğini devam ettir demiyorum evliliğini düzeltebileceğini söylüyorum. Bence sorun bizim zihniyette değil saçma sapan akımların kurbanı olan sizde. Biraz üzerimizde oynanan oyunların farkında olun lütfen. Ben bunları yenebileceğini söylüyorum. En azından denemeli Sabrı tavsiye etmek kötü bir şey değil. Allah hepimizin yardımcısı olsun