kayınvaliden bakmak istem, yorsa o zaman kendi oğluna açık açık söylesin... evde size laf vurarak ondan vazgecmenizi bekliyor.. kendi giderse bi toruna bakmadı gibisinden durum ortaya cıkmasın istemiyor. gideceksede sizden olsun istiyor... durumunuz kötüyse boş ver. işine geliyor böyle... bakıcı tutacak durumunda yok. idare et. zaten annen kışa gelecekmiş...

kayınvalide bakmak istemiyor, oğlu üsteliyor baksın diye, sen kulaklarını tıka, bırak kendi aralarında halletsinler. Kayınvalidene de duyur bi şekilde oğlunun üstelediğini P

merhabalar arkadaşlar 7 yıllık evliyim 5 yaşında bir kızım 8 aylık bir oğlum var çalışan bir bayanım. eşiin ailesine 3 saatlik uzaklıkta bir şehirde oturuyoruz... kayınvalidem bzde kalıyor çocuğa bakığı için.. önceden 1 sene falan bakarum diyordu ama şimdi yakınmaya başladı.. kayınbabam da ara sıra geliyor bir tane bekar kayınım var.. çalışıyor onun gönlü yokmuş güya annesinin çocuğa bakmasına.. ilk çocuğuma da 6 ay annem bakmıştı.. sonra kreşe vermiştik.. kayınvalidemi çağırdım annem gittikten sonrs ama yok düğün var yok 1 hafta sonra gelirim falan deyince eşim de kreşe verelin dedi.. kızıma baktırmadığım için darılmış bize kaynanam şimdi d al istediğin kadar bak diyoruz hayıflanmaya başladı.. evde bişey bulamadığım zaman anne şu eşuamı gördün mü diye sorunca ya da eşim sorunca gördüm ya da görmedim diyeceği yere ben hırsızmıyım oğlum ya da kızım ben buaraya açlğımdan mı geliyorum benim evim yok mu gibi sözler söylüyor... şimdi biz çocuğu kreşe versek ya da bakıcı tutsak gelin beni istemedi diyecek halbuki kendi bakmak istemiyor.. hergün babasını arıyor görümcemi arıyor kendi kendine ağlıyor... bekar kaynıma yazık oluyormuş falan filan işte.. artık nasıl davranacağımı şaşırdım... yaz tatili olduu için görümcem geldi baktı biraz... biz de ev aldık borçluyuz o yüzden bakıcı parası bizi biraz sarsar hem de çocuk daha küçük... üstelik kışın annemler gelcek 2 ay falan bakacak... aslında bana kalsa kuru ekmek yerim ama çocuğuma bakıcı tatarım ama eşim üsteliyor annesine bakması için.. ben bakmasın desem annemi istemiyor musun der... ne yapacağımı şaşırdım valla çalışmaz olaydım. yemin ederim ev hanımı olamyı çok isterdim sırf çocuğuma kendim bakmak için.. herkese minnet duymaktanm herkesin yüzünü güldürmeye çalışmaktan bıktım niye çocuğunun hatırı için.. ne yapmamı önerirsiniz.. şaşırdım kaldım...

çalışan annelerin değişmez kaderi gelini ya da kızı çalışan kadınların da değişmez kaderi. canım belli bir yaştan sonra çocuk bakmak, gerçekten çok büyük fedakarlık istiyor. ablalarımın k. validelerinden biliyorum. oturmaları kalkmaları dert, uykusuz kalmaları dert, oğlunun evi de olsa kendilerini sığıntı gibi hissedip, her şeye alınganlık göstermeleri dert, eğer evlerinde bekar çocukları varsa, akıllarının onlarda kalması dert. aslında her iki taraf içinde çok zor bir durum. şu an için babaanneye baktırmak zorundasınız. k. validenize sık sık yaptığı fedakarlığın farkında olduğunuzu söyleyip takdir ettiğinizi hissettirseniz? sık sık teşekkür etseniz? onun durumu da kolay değil. düzenini bozmuş gelmiş. anne ya da k. valide olarak olaya bakmamak gerekir. bazı insanlar düzenlerinin bozulmasıyla çok mutsuz olurlar. eşinin yanında, anne seni çok yoruyoruz farkındayım, seni daha iyi nasıl rahat ettiririz, bize açık açık söylesen deseniz? en azından eşin de o zaman konunun annesini istememek vs olmadığını anlar. Pipet

Ne yaşadığınızı az çok anlayabiliyorum, benzer durumları çok yaşadım bende. Çok sabrettim, en sonunda kayınvalidem, ben çocuğa bakamıycam al götür annen baksın dedi de kurtuldum. Gerçi bu seferde sorunlar değişti. Eğer sabredebilirseniz anneniz gelene kadar sabredin. Yok dayanacak gücüm kalmadı diyorsanız, eşiniz uygun bir dille söylesin, yada niyetini öğrenin. Ama eşiniz söylerken sizde yanında olun. S