Herkes ailesine düşkündür, olmalıdır.. ama kendi evliliğini olumsuz etkileyecek kadar olmamalı. 2 aylık evliyiz. Eşimin ailesi Sinop'ta biz de Bursa'da yaşıyoruz. Evliliğe biraz problemli biraz kırgın başladım.. Maddi manevi pek dahil olmadılar düğünümüze.. Evliliğimizi çok istemelerine desteklemelerine rağmen herhangi bir fedakarlıkta bulunmadılar. Kendi şehirlerinde düğün yapmadılar Bursa'da yaptığımıza maddi ve manevi bir katkıları olmadı düğün günü misafir gibi gelip gittiler.. Çok kırıldım kızdım.. eşimle çok tartıştık.. Altın bilezik olayı da ben kibar davranıp şunu isterim bunu isterim demediğimden tam bir fiyasko oldu.. Bu tip şeylere önem vermem sanırdım ama hassas şeylermiş.. Yara oldu içime 2 bileziğe evlendim. Ev düzereken taşırken yerleştirirken de hiç yardımları olmadı. Bunlar geçti gitti bir şekilde ama şimdi eşimin onları çok sevmemi ço saymamı beklemesi.. Bütün yıl yoğun bir şekilde çalışıp yaz tatilini iple çekip tüm tatilimi orada geçirmemizi beklemesine katlanamıyorum.. anne babaymış onlar beklerlermiş. Bizim bir hayatımız var..3-4 hafta kalırız dememle yetinmedi eşim ve ben buna inanamıyorum.. Ne kadar kırgın ve kızgın olduğumu bilmesine rağmen benim bunları gözardı edip ailesidir elbette görüşecek diye ılımlı yaklaşmama rağmen tüm tatilde orada kalmalıymışız. Bunu beklerlermiş bizden.. bize iğne kadar yardımı dokunmayan ve düğüne gelriken bir iğne getirmeyen eşimin ailesi.. ne desiniz bunlara?

3-4 haftaya razı gelen benim 2 ay tatilimiz var sonuçta omümkün olduğunca 2 ayın hepsini orada geçmemiz gerektiğinden bahsediyor böyle bir şey olmayacak biliyorum ama bunu gerekli görmesi bile beni çıldırtmaya yetti. öyle isterlermiş. o zaman evlendirmeselermiş oğlunu demeden edemedim.. M

Aile terapistine gidin, bosanmaya kadar gider bu sorunlar cydkns

maalesef bu sıkıntılar herkeste oluyor erkekler evlenince aileleri tarafından kıymetleniyor.. normalde takmayan anne baba evlenince oğullarını geline kaptıracaklar diye mi korkuyorlar bilmem ama bir düşüyorlar çocuklarının üzerine.. ama bunu eşinin anlaması ve onun denge kurması lazım. tatil için ise eğer durumunuz müsait ise birlikte yapacağınız sürpriz planlar yapın.. bir de bence direk bunları açık açık konuşmayın, sonra bir gün siz kabahatli olursunuz. ailemi hiç sevmedin saymadın diye... onları da görün ancak dediğim gibi dinlenecek zamanlarınızı ona da cazip gelecek tekliflerle değerlendirin

gitsin temelli anasının yanında kalsın o zaman 3-4 hafta ne yahu bi insan tatile gitse bile 15 günde sıkılıp dönüyor 3-4 hafta anasının yanına kalıp nasıl rahat edecek çok merak ettim dogrusu M

bu konuyu konuşmayın uzuuuun bi süre. işallah gideriz kısmetse falan diyin. siz az kalalım dedikçe o üstüne üstüne gider. zaten yeni evlisiniz ne işiniz var o kadar uzun süre. gitmeye yakın siz de çok hevesli gibi davranın, onu yapalım bunu yapalım vs diyin. nasılsa sizile zaman geçirmeyi o da özleyecek ve abartmayacak bence. ama bu konuyu konuşmayın. siz ısrar ettikçe o inada bindiryo belli.

çok teşekkür ederim yorumlarınız için. Kesinlikle haklısınız benim başaramadığım şey bu. politik davranmayı her kadın öğrenmelibence. ama benim haksızlığa tahammül edemeyen bir yapım var. eşimi de net kararlarım körüklüyor sanırım. bu konuda elimden geleni yapacağım. eşimle aslında çok uyumlu keyifli bir çiftiz. şu ana kadar tek tartışma, kavgamız aile meselesinden oluyor. onlar bir şekilde dışarıda ve sözde hiçbir şeye dahil olmuyorlar ama bir çeşit psikolojik baskı var üstümüzde bence. tatil kıısmlarını bir şekilde hallederim diye umuyorum ama geçmişi bana yapılan hataları affedemiyorum bir türlü... onu nasıl yapıcam ne diye çıkarıcam aklımdan.. büyük olaylar yok belki ama hassas bir yapım var ve hissettiğim şey kıymetimi bilmediler. evliliğimiz oldu bittiye geldi gibi. oğullarına bir düğün bile yapmadılar. bizim yağtığımıza karışmadılar. yapabilme imkanları varken cüzi bir yardımda bulundular ve şu an çok fazla borcumuz var. bir şekilde haleldicez ama bunlara rağmen hiçbir şey olmamış gibi davranmamı bekliyor eşim. aylarca kalıp o evin kızı gelini gibi. bense misafir gibi olucam bunu bil diyorum onlar düğünümde misafirdi ben de artık onlarda misafirim diyorum.. ama bu tavır da mutsuz ediyor beni. nasıl unutucam? nasıl rahatlicam?

Normal durumda bile 3-4 hafta çok. Sonuçta sizinde bir aile hayatınız kendinize özel zamanlarınız var. Çok uzaksa 1 hafta kalınır yeterlidir. Ama bunu gelde eşine anlat.

tecrübelerime dayanarak şunu söylemeliyim ki eşime ne kadar hayır desem, karşı çıksam o kadar ailesinin yanında görüyorum onu.2 yıl doldurduk daha yeni yeni öğrenmeye başladım bazı şeyleri.. Biz eşimin ailesinden farklı bir şehirde yaşıyoruz, onların olduğu şehirde de evimiz var. Ben oraya gittiğimde gece ailesinde değil kendi evimde yatmak istiyordum o da inat yapıyordu illa ailesinin evinde yatıyorduk. Şimdi ben aa evet kalalım falan diyorum o ordayken hadi eve gidelim diyor. Ailesi bana soruyor ne yapacaksınız, burda mı kalacaksınız diyorlar. Bende bilmem kalırız burda diyorum bir bakıyorum yarım saat sonra eşim hadi kalk gidelim diyor, hem ailesinin gözündede "gelin eve gitmek istiyor" konumuna düşmüyorum iyi oluyor. Köyde arsaları var, ilk zamanlar eşim köye ev yaparız falan diyordu bende hemen tepki gösterip köyde şu yok bu yok, arabamız yok falan deyip karşı çıkıyordum ve her seferinde en az 1-2 saat tartışıp geriliyorduk. Şimdi aa yaparız, aslında havası temiz güzel olur diyorum o da mutlu oluyor, ama ben biliyorum ki zaten şuan onu yapma imkanımız yok, olur diyiim bari mutlu olsun diyorum. Hemde tartışmamış oluyoruz.. Sende kısmetse kalırız falan de, ama bu konuşmaların olmadığı zamanlarda yeni evli çiftlerin tatillerinden bahset, bebek olmadan bizde yapabilirmiyiz ki böyle tatil falan de, gezmek istediğin şehirleri falan söyle.. Ee eşinde eğer odun değilse bunları göz önünde bulundurur, tatilinizin bir kısmını farklı şekilde planlar. Birde şunu söylemeliyim ki geçmişe falan hiç takılma. ben önceden kendimi yiyip bitiriyordum, kendimi eşimin ailesine karşı dolduruyordum bana onu yapmadılar, şunu almadılar diye. Ama baktım ki elime hiç birşey geçmiyor, geçmişi döndüremiyorum üstüne üstlük onlara düşman olmaya başlıyorum. Boşverdim gitti.. En azından bana karşı bi hak iddia edemiyorlar, o konudan içim rahat.. Onlar yapmadılarda ben aç mı kaldım, eşyasız mı kaldım hayır.. Rabbim en güzellerini veriyor çok şükür..

sen sonuna kadar haklısın.. ama bu haklılığın hiç birşeyi değiştirmiyor, geri getirmiyor. Belki aklından hiçbiri çıkmayacak ama en azından aklındakileri dışarı vurma ki eşinle aranız bozulmasın.. Dediğin gibi bende aynı düşüncelerdeydim, iç dünyamda onlarla kavga ediyordum. Oraya giderken kendimi kuruyordum bana bi laf ederlerse bende onlara şu cvpları veririm diyordum. Ya da bazen plan yapıyordum oraya gittiğimde yakın bir arkadaşımla tel. de konuşup anlatırım onların da duymasını sağlarım ki onlar bilsin benim rahatsız olduğumu diyordum..2 sene bitti ben hangisini yaptım? Hiçbirini... zaten şehir dışındasın ve uzaktasın, senede hepi topu bir ya da iki kere göre görüşürsün. Varsın iyi davran, onları iyiliğinle ez.. Sen onlara iyi davranırsan eşin kendiliğinden fark edecek kimin haklı olduğunu.. Şimdi sen onlara karşı olduğun için eşin otomatikman ailesi tarafa geçip onları koruyor, ama iyi davranırsan senin yanında olur ve zamanla kimin yanlış yaptığını farkeder. Dediğin olayların hepsi bende de oldu üstüne üstlük 1 sene sonra eşim işsiz kaldı yaklaşık 2 ay. Biz kiradayız, onlar kendi evlerinde ama bu iki ay boyunca al oğlum seninde ihtiyacın vardır demediler. Benim ailem iyi kötü yardımcı oldu. O dönemde de ben hiç sesimi çıkarmadım, kimseye kızmadım.. Şimdi ne oldu? Ben onların bulunduğu ilden çıkıp kendi ailemin olduğu ile yerleştim.. Ve şimdi böyle eşimle dertleştiğimiz zamanlar eşim "Allah kimseyi kimseye muhtaç etmesin, zor dönemde kimse yanımızda yoktu, biz birbirimizin herşeyiyiz" falan diyor. Ben önceleri çok üzülüyordum, bir aile olamadık, eşim hala ailesinden kopamadı diye. Şimdi bakıyorum artık birbirimizi tamamen sahipleniyoruz. Artık sadece ikimiz bir aileyiz. Ve bu beni çok mutlu ediyor.. Biraz uzun yazıyorum, kendimden örnek veriyorum kusura bakma ama böyle daha iyi anlatabiliyorum kendimi. Son olarak kendini çok şartlamadan git oraya, iyi davramıyorsan bile hiç birşey olmamış gibi davran ki hem kendini biraz daha rahat hissedersin, kasmazsın, hem de eşin mutlu olur ve onun mutluluğu da sana yansır