Mutsuz sürekli kavga yaşanan bir evde de çocugun psikolojisi normal olmaz evet ama boşanmış hiç bir çocuğun da çevremdeki arkdaşlarımın da sorunsuz olduğunu görmedim. belirgin bir karamsarlık psikolojik sorun oluyor bence. Boşandığınız için alınmanızı anlıyorum ama gerçeklikten çok uzak bir yorum da değil. iyice anlaşabildiğini gözlemleyip öyle çocuk tapmak baştan en doğrusu belki de

Ben bu konuyu açalı uzunca zaman olmuş :) Ne tazeydi öfkem kırgınlıklarım herkesin dediklerine takılmalarım Boşanmış aile çocuğu eğer süreç iyi yönetilirse kavga eden ebeveynlerden cok daha sağlıklı büyüyor imzamı atarım altına iyi ki de boşandım

Ben boşanmış anne baba çocuğuyum. Ben 12 yaşındayken hiç de medenice olmayan şekilde boşandılar. O dönemlerde boşanan çok kişi de yoktu etrafımızda. Ne ben ne de kardeşim hiç de sorunlu olmadık. Babam zaten alkolikti eve hep alkollü gelirdi iyi ki de boşanmışlar. O dönemde kimse annem babam boşanmış mı falan diye de sormazdı, okulda da bildiklerini sanmıyorum. Nasıl bir genelleme o öyle şu an boşanma zaten çok yaygın ayrıca çocuklara terapi aldırıyorlar vs. Belki de bu genellemeyi yapanlar o şekilde davrandıkları için çocuklar ilgisiz oluyordur. A Arya_Stark01

Az önce yazdığım cevabın ispatı gibi.. Aslında boşanmışlık değil anne ilgisinden mahrum olmak psikolojisini bozuyor çocukların.

Normal bi çocukta yaşayabilir bu durumu?

Evet ama benim çocuğum 3 yaşında anne baba da ilgili suan fazlasıyla ve asla onun yanında kötü konuşmuyoruz birbirimiz hakkında sırf onun icin

Hocam aslında sorun bizim toplumumuz! Malesef... neden mi? Ben hatırlıyorum ortaokulda iken bizim sınıfa annesi babası boşanmış bir çocuk gelmişti erkek ti ( çünkü annesi babası boşanan erkek çocuklar daha sorunlu olurmuş ya hani ) Çocuk sakın uslu ve çok başarılıydı basketbolcuydu kizlar begenirdi onu bi sorunu yoktu bigun bi arkadas biliyor musun X in annesi babası ayrı imiş dedi sonra bu sınıfa yayıldı çocuğun arkasından konuşmalar vs o zamanlar etrafımızda pek yoktu ailesi ayri olan herkese bir yadirgamisti ben şaşırmıştım sadece niye öyle düşünüyorlar diye o çocuk aklımla, çünkü benim annem babam asla boşanmış bir çocuk için kötü yorumlar yapan insanlar değillerdi yani demek istediğim anne babanin düşünceleri önemli boşanmış ailelerin çocuklarını sorunlu yapan bu konuşmalar bu yorumlar bu hareketler bence yani annesi babası boşanmış olması degil... kendinizi düşünün o çocuk yerine koyun kendinizi, birileri size bakıp bakıp konuşsa hatta dislasa ne düşünürsünüz? O sebepten boşanmış aile çocukları sorunlu değil boşanmış aile çocukları sorunludur diyenler sorunlu! S Sunshine232

Siz aman çocuğun psikolojisi bozulmasın diye anlaşamadığınız halde evliliği devam ettirseydiniz o zama çocuğa olumsuz yansırdı.

Bu ebeveynlere göre değişen bir durum boşanmalara değil ama demek istediği bence şu; Bizim toplumumuzda boşanan bireyler normal arkadaşça ayrılmayıp çoğunluğu ya şiddetten ya aldatmadan ya da birbirini kıracak çocuğunu etkileyecek problemlerden ayrıldıkları için doğal olarak çocuklara yansıtıyorlar bu durumu ve boşanan aile çocukları sorunlu olarak algılanıyor. Evet doğruluk payı var maalesef bizim anne babalarımız çocuğun yanında kavga etmeyelim, bağırmayalım diye düşünmedikleri için evliykende boşanırkende çocuğun psikolojisi bozuluyor. Ama ben böyle bir durumda evli kalınmasına karşıyım aksine çocuk sürekli kavganın gürültünün olduğu yerde özgüvensiz, içe kapanık, asi büyüyor. Anne babası boşandığında özellikle de yaşı küçükse ilk zamanlar elbette üzülür ama sonra alışır hem anne hem babasıyla görüştükten sonra hiçbir problem kalmaz. Ama kendimden yola çıkarakta söylüyorum bunu kavganın olduğu yerde büyümek inanın çok daha zor. Bunu hiçbir çocuk dile getirmez ama içinde çok şey yaşar. Ben ayrılmamış olsalarda işte o zaman kızardım anneme. Çocuk için katlanmak saçma bana göre :)

Hayır bide bosanmasaydik. evde şiddet, küfür, hakaret, kavga olsa çocuk bosanmamis ailede yaşıyor diye düzgün mu olacak. Hayır o zamanda davranış bozukluğu olacak çocukta. Psikolojisi huzursuz bir evde de bozulur. Tabii ayrılıklarda çocuklar etkileniyor. ama bu durumu etkili yönetmek gerekiyor.

Ebeveynlere göre değişir bu durum çocukla aileyle görüşmeden bu böyledir demek ne kadar doğru bilemem ama sınıfta öğrencilerin hal ve hareketlerinden bi anormallik olduğunu anlamak zor değil o kısmı doğru öğretmenim, şüphelendiğim çocuklar olmuştu diğer arkadaşlarım da farkedince rehberlik servisine yonlendirmistik. Anormallikler sınıf içinde kendini belli eder dese görüştüğünüz kişi anlarım da çok kesin yargı konuşmuş gibi geldi bana. Umutumut82 Bşlgç 91 kg 31ekim hedefi 85kg 😇 Üyelik İptali Anneler

Ben kendi görüşümü yazıyorum. Herhangi bir bilimsel veriye dayandırmam gerektiğini de düşünmüyorum öyle bir iddiam zaten yok. Tamam yine aynı şeyi söylüyoruz sizinle farklı konuşmuyoruz ki. Elbette ki kötü giden evlilik bitmeli bu zaten çocuğun hayrına olan bir durum. Konumuz kötü giden evliliklerde çocukların nasıl etkilendiği değil ki. Bir arada sorun yaşayan anne babadansa ayrı ayrı ama mutlu anne baba daha iyidir. Çoğu yoruma boşan yazarım hatta. Takıldığım nokta evliliğin nasıl bittiği. Ailenin o süreci nasıl yönettiği. Çocuğun psikolojisini etkileyen de bu zaten. Evliliğin bitmesinden ziyade evliliğin nasıl bittiği. Türkiye'de çoğu aile medenice, çocuğa yansıtmadan boşanma süreci geçiremiyor. Boşandıktan sonra da bilinçli davranan aile sayısı gerçekten az. Siz sanki boşanan anne babanın çocuğu her daim sorunlu olur, boşanmayın çocuğunuz için evliliğinizi yürütün demişim gibi bir cevap yazmışsınız bana o yüzden anlayamadım? S

Yok artık o nasıl acımasız bir yorum bir eğitimci böyle derse yazık çok yazık umarım birgün basına gelmez bu durum

İki yaşında. Babası burada değil uzakta ve telefonla arıyor anca. Ama benim tarafımdan çok ilgi görüyor. Yani belki biraz fazla da görüyor olabilir hatta :) her abimiz birlikte. İş dışında onsuz zaman geçirdiğim yok. Ama sizi çok iyi anlıyorum. Bazen yanımdakiler bile ahh babası yok yanında arıyor mu daha çok küçük dedikçe kahroluyorum. Ki zaten bizde bir süreç yaşıyoruz kendimizinde atlatmasi gereken bir süreç var ama böyle yapmaları daha da kotuluyor bizleri. Purpplee Süper women Anneler

Bence gereksiz bir şekilde sinirlenmişsiniz. Yazılanda haklılık payı var çünkü. Evli ama sorunlu anne babadan kaynaklı çocuklar ne kadar problem yaşıyorsa medenice boşanamayan anne babadan da çocuklar o kadar problem yaşıyor. Hatta çoğu anne baba boşanınca çocuktan da boşanıyor. Bizde evlilikler genelde bütün aileyle olduğu için boşandıktan sonra anne baba düzgünce ayrılsa bile akrabalar çocuğa huzur vermiyor. Zaten genelde boşanma özürlüsüyüz. İnsan mutsuzsa anlaşamıyorsa boşanmalı ama illa elle tutulur bir sebep aranıyor. Geçimsizlik, kavga gürültü, o evde bir çocuğun büyüdüğü unutuluyor, yeterli bir sebep görülmüyor. Sorsanız çocuk için boşanılmıyor, hemen çocuklara atılıyor boşanmama sorumluluğu. Şiddet-aldatma gibi sebeplere rağmen boşanmayan yüzlerce kadın konusu okudum bu forumda. İşler artık öyle kötü bir noktaya geliyor ki ancak o zaman boşanılıyor. Bu arada tabi herkesin psikolojisi mahvolmuş oluyor çoktan. Doğru düzgün boşanmayı başarabilen insanlara asla lafım yok ama ne kadarı bunu başarabiliyor bu ülkenin diye sormak lazım.

Öyle söylüyorsunuz ama ben inandırıcı bulmadım şahsi algılamadığınızı. Elbette ki boşanmış ama mutlu aile çocukları var, ben asla yok olamaz demedim zaten. Ben ne diyorum sizce? İlla anlamanız için sizin cümlelerinizi mi kullanmam lazım? Genelde bakın genelde diyorum hepsi, tamamı, istisnasız tümü demiyorum. Boşanmış aile çocuklarında sorun oranı fazla oluyor -karşılaştırma yapmadan yazıyorum bunu- çünkü anne baba bu süreci iyi yönetemiyor. Eğer yönetebilirse hiç sıkıntı yok hatta aksine çocuk daha iyi şartlarda büyüyor. Eğer siz süreci iyi yönettiğinize inanıyorsanız ki yazdıklarınıza göre öyle üstünüze alınmanızı gerektirecek bir durum yok. Kimse sizin çocuğunuzu öyle bir sınıfa zaten sokmamış. S

Çok sevindim darısı benim kızıma olur umarım Evlat deyince akan sular duruyor insanda be böyle birseyi okumak beni üzdü maalesef

Ben size kıyamam ne güzel bir annesiniz, çok mutlu olun evladınızla mehlika_ Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Aile içi şiddet, huzursuzluk ile büyüyen çocuklar çok daha iyi oluyorlar aynen deseydin. Mesela ailelerinde gördükleri şiddeti kendi evliliklerinde de uyguluyorlar. Çünkü o zincir kırılmıyor. Bende eğitimciyim. Eğitimci, doktor vs hiç fark etmiyor. Bu düşünceye bu kalıplara sahip insanlar her yerde. He canım de geç.

İşte o zaman o çocuğun başka problemleri olabilirdi. mesela bağımlı olabilirdi. hada şiddet düşkünü. yada hırsız. sadece boşanan ailelerde bu tarz durumlar olmuyor. Çocuğun yaşadığı ortam ve yetiştirilmesi önemli bence.

Kıyamam ya tam ergenliğinde neler yaşıyor çocuk

Çocuklar çok farklı dünya bizden daha kolay adapte oluyorlar Mutsuz evlilik bence çocuk için daha yıpratıcı Genellemeler şöyle benim gördüğüm bu. Mesela esim meslek lisesinde öğretmen ve orada çocuklar hep boşanmış ama anne yada babayla yaşayan çocuklar değil anne baba birlikte terketmiş ve hepsi de ya annane ile ya bananne ile yaşıyor haliyle ne anne ne baba sevgisi görüyor. Bananne annane de yaşlı ilgilenemiyor haliyle. Mesela eğitimci ya da kendini eğitmiş ve çocuğuna bakan ilgilenen annelerin çocuklarında ben sorun göremedim yine bir eğitimci olarak. Onlar süreci güzel yönetiyor. Eksikliğe bakarsak hayatta her çocuk illa birşeylerden mahrum büyüyor büyüyecek bu engellenemez. Kıyar hayatta hep var hep olacak. Mesela ablam sınıfta aile kavramından bahsederken ogrencilerimiz ailelerini anlattılar bir öğrencim kendiliğinden ayağa kalktı öğretmenim benim anne babam ayrıldı ben haftasonu babamda kalıyorum diye özgüvenle anlattı dedi. ve hep anlatır çok özgüvenli başarılı bir çocuk diye. S

Yazık oluyor iste böyle çocuklara umarım güzel yerlere gelir kendi ayakları üzerinde durabilen mutlu bir birey olarak devam eder hayatına ailesine karşı

Daha önce Yazdigim da belirttiğim gibi daha fazla zarar verir A Anyeppo Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Öğretmenim. Gecenlerde okulda bir Öğrt arkadas sınıfındaki geri kalmış dersleri düzenli takip edemeyen çocuklardan bahsederken "Anne babaları ayrı bunlarin beni buldu bütün problemliler "dedi, kaldım öyle İkinci bir örnek de:Bir arkadaşım yeni bodanmis bir ortak arkadaşımıxin çocukları hakkında, ayyyy boyunları bükük kaldı resimlerde demişti

Ben boşanmış bir ailenin çocuğuyum bir tarafım eksik değil. Bence genelleme yapmayalım

Yaşanmış hikayelerde de duyuyoruz. Boşananlardan ziyade mutsuz evlilik, iletişimsizlik, çocuk yetiştirmekten birhaber olan ailelerin yanında büyüyen çocuklarda asıl büyük sıkıntılar oluyor. Bunu bir eğitimcinin idrak edememesi de şaşırtıcı.

Problem boşanmak değil de bu sürecin çocuklara nasıl aktarıldığı bence. Kavga dövüş boşan, çocuğu koz olarak kullan, göstermemekle tehdit et, anası babası ayrı diyip 4 koldan şımart. Bu çocuğun normal davranış sergilemesi zaten mümkün olamaz.

Hatırlar mısınız bilmem eskiden sınıfta çok kötü durumda bir çocuk olduğunda "anne babası devamlı kavga ediyormuş/annesini babası dövüyormuş/babası içip içip gelirmiş" denirdi ve ne kadar şanssız olduğu söylenirdi, hatta acınırdı. Yani boşanmamak marifet değil. Bu konuda bol bol araştırma yapıldı, anne baba kavga ediyorsa evde huzursuzluk varsa çocuk çok etkileniyor. Evdeki anlaşmazlıklar vaktinde çözülüp çocuğa yansımıyorsa sıkıntı olmuyor. Her türlü kavga kıyamet süren bir ev ortamındansa kavgasız bir ortam daha iyi. Tabi boşandık diye çocuktan da boşanılırsa, çocuk arada stres topu diye kullanılırsa çocuğa çok zarar gelir. Daha ağır sebeplerden boşanılan evliliklerde ise artık öyle bir noktaya geliniyor ki hayatta kalabilmek için boşanılıyor. Bu durumda kimse aman babasız kalmasın demenin anlamı yok zira bu tip babalar zaten çocukla ilgilenmiyor, sevgisini göstermiyor.

İyi de boşanma olmadı diyelim o çocuk evde kavga dövüş siddet içinde büyüyünce sizce nasıl bir hale geliyordur bilinç altı? Ben ex esimden siddet yüzünden boşandım ve küçücük kızım o zaman bile babam anneme böyle yaptı diye eliyle gösterip ağlıyordu hangisi daha yararlı sizce bir koyalım teraziye? S

Amin insallah şuan küçük olduğu için pek farkında değil. Hatta bazen birşeyler alıp baban sana bunu almış diyorum. Üzülmesin diye. S

Anne baba birbirini kötülemiyorsa, çocuk her ikisiyle de kaliteli zaman geçirebiliyorsa sorun olacağını sanmıyorum ama diğer türlü elbette çocukta içinde yaşadığı sorunu dışarı yansıtacaktır.

Anne baba kavga gürültü içinde olan çocuklarda problem çok daha fazla buna inanın. Kelebekmf

Boşandım. iki kızım var. Biri 10 diğeri 4 yaşında. Bu süreçten etkilendiler mi evet uzulduler mi evet ama travmatik bı olay mı hayır. Çünkü hayatın akışı içerisinde olan bı olaydı elimde olmayan bı sebepten. Sorunlular mı şimdilik hayır ilerisini bilemiyorum. Benim kızımın annesi de babası da bendim evliyken de şimdi de değişen bir şey olmadığı içinde olabilir. Ama şunu hissettim siz güçlü bir annesiniz kulağınızı kapatın böyle şeylere. En güzel cevap iyi bir anne kız olmak. Sanki evli insanların çocuğu dört dörtlük mu oluyor hayır. Bir de şunu söylemeden geçemeyeceğim benim annemle babam birlikteydi ve ikisi bir olup mahvetmislerdi lisedeyken. Yani yasadiklarimi anlatsam 16 yaşındaki bır kız çocuğunun yaşamaması gereken seyler. Ben üniversiteye gittiğim de şok olmustum çünkü herkes mutluydu. Düşünün mutlu insan yok ailede. şimdi diyorum anneme bosansaydın diye. Son söz boşanma değil ama sevgisizlik ilgisizlik maheveder çocuğu. Siz üzülmeyin hayat bu. İmtihan. Ben bana diyenlere şöyle cevap veriyorum. Annesi babası olmayan savaş gören çocukları ne yapalım o zaman üstüne toprak atalım. Unutmayın Atatürk gibi bir devlet adamı babasını 7 yaşındayken kaybetmişti. Siz uzulmeyin.

Zaten o eğitimcinin eline okul başında boşanmış ailelerin listesi geliyor. Hazır lokma. Yorum yapmak kolay tabi. Ben bizim sınıfta çocuk aklımla daha ilkokuldayken anne babası kavgalı çocukları şak diye ayırıyordum, o günkü yüz ifadesinden bile belli oluyordu. Devamlı öfkeliler, devamlı mutsuzlar. Deney yapalım o listeyi vermeyelim, bakalım nasıl ayırt edecek? Eğitimciyse anlaması lazım, asıl marifet o.

On medaj önce deyip yeniden alintiliyorsunuz nedense. Peki son mesajı yazmak istiyorsunuz illa yazın o halde S

Hayır görüşmüyor. S

Bu soylenen bir genelleme ve 100% doğru diyemem. Ben de boşanmış bir ailenin çocuğuyum. Bu durum tamamen boşanma süreci ve sonrasında anne babanın süreci nasıl yönettiğine bağlı. Çocuğunuzla düzgün bir iletişim kurarsanız, çocuk yeterince sevgi görürse psikolojisi de normal olur. Ancak toplum bilinçsiz olduğu için bütün kavgalarını bütün egolarını çocukları üzerinden tatmin ediyorlar. Evliliğini sürdüren anne babaların ve psikolojisi bozuk olan bir sürü çocuk da mevcut. Kısacası çocuklar ailenin bir aynası bence. Önceki

Ne diyorsunuz siz ya? Ne havasına gireceğim ben? Derdim sizi sayfadan gönderecek kadar küçük mü sanıyorsunuz yazmayın görmüyorum deyip başka üyelerin yazdığı yorumları beğenmeye devam ediyorsunuz çok ironik konum saçma sapan bir tartışmayla doluyor ben ne yazdım konu nerelere geldi Başka konularda kusun melankolinizi

Anne baba evli ama evde şiddet kötü mumele varsa ne olacak. Hem ne demek bosanmis aile cocugu vs diye ufacik çocukları etiketlemek.

O zaman soyle soylim her zaman olumlu düşünün güzel şeyler çağırın ki güzel olsun ongorum bu derseniz öyle olması yüksek ihtimal... güzel düşünün güzel olsun... ben mesela asla evladım kötü şeyler yaşayacak diye düşünmüyorum belki de yaşayacaktır ama ben bunu ne dile getirdi ne düşünürüm ki o kötü enerji ona yansimasin

Tamam daha fazla gerilmeyelim ben de sizin tarzınızı sevmedim çıkabilirsiniz rahatsız olduysanız konumdan

45 üstü bir bekar, başına gelmeyecektir büyük ihtimalle S

Ben bir anlamda katılıyorum. Nerede sorun çıkaran öğrencim varsa senelerdir annesini ya da babasını görmemiş, hatta ikisini de görmeyip nine dedeyle yaşayan çocuklar oluyorlar. Ebeveynlerini özledikleri için üzüntülerini doğru ifade edemedikleri için sorun çıkarıyorlar. Küçücük dünyalarında isyanlarını bu şekilde dile getiriyorlar. Bunun en büyük sebebi de bizim toplumumuzda erkeklerin boşandıktan sonra çocuklarından da boşanmış gibi hissetmesi, kadınların bir kusuru varsa çocuğu göstermemeleri. Ayrı evde de aynı evde olduğu kadar ilgili, sevgi gösteren bir ebeveynleri olsa asla böyle olmaz. Ha tabi boşandıktan sonra böylesine çocuklarını boşlayan kişilerin aynı evdeyken de ne kadar ilgi ve sevgi gösterdiği tartışılır. Bir de aile içinde mutsuz olduklarını pek anlayamıyoruz çocukların. Genellikle şahit oldukları şiddet sebebiyle sessiz, sakin çocuklar oluyorlar onlar. Belki de ders çalışıp o evden kurtulmak istedikleri için derslerine çok çalışıyorlar, başarılı oluyorlar. Derslerinde başarılı olan çocukları da sorunsuz görüyoruz. Onların yaraları daha çok ileride kişisel yaşamlarında ortaya çıkıyor.

Yüzde oranı farklıdır. Hanimefendi benim de 2.5 yaşında bir oğlum var ve bosaniyoruz, ister miyim oğlum bunları hissetsin, ongorum o yönde, farklı düşünüyor olabiliriz, iyi akşamlar P

Keşke o kadar basit olsaydı. Evlenirken bosanacagimixi öngörmedik ama öyle oluyor maalesef. Neyse inşallah güzel mutlu çocuklar yetişir hoşçakalın Delirtiyor Sen kalbime denk gelen küçücük şey👼🏻 Anneler

Başlığa bakarak konunuza yaziyorumm. Çocukluk travması diye sorsak çok az insan annem babam boşandı onun için travma geçirdim der. Daha çok alkolik babalar, çalışmayanlar, kumarbazlar, annesi şiddet görenler falan filan.

O zaman acıyıp oturalım çocuklarımıza öyle mi diyorsunuz? Fazla dramatiklestirmissiniz tabiki üzülecek ama bu kadarı biraz fazla

biraz ön yargılı bir yaklaşım olmuş. Çevremde çok fazla boşanmış anne baba çocuğu var. Anne babalar sorunlarını kendi içinde halledip çocuklarına yansıtmadığı sürece ve boşanınca anne babalıktan da istifa etmediği müddetçe normal evli anne baba çocuğundan farksız oluyor. Yani tüm boşanmış anne babaların çocuğu sorunludur yaklaşımı kesinlikle yanlış.

Neden bahsettiginizi anlamadim. Ne listesi ben anlamadim, oyle bir liste de duymadim. Ben soyleyene kadar oglumun ogretmeni de bilmiyordu. Liste isini ilk defa sizde duydum. Ikincisi de baska bir cocugu bilemem ama oglumun yuz ifadesinden boyle birsey anlasilmiyor. Ilk ayrilik donemlerinde elbet oglum ve ben bir travma yasadik. Bundan bahsediyorsaniz evet o donemler oglumun, hatta benim yuz ifadem de herseyi anlatirdi. Bosandiktan sonra ikinci kez tekrar gelmisti eski esim aradan uc yil gectikten sonra. Ikinci kez deneme 4 ay surdu, sonra yine bitti. Babasi ikinci kez geldiginde oglum bu durumdan rahatsiz oldu. "Eskiden ikinizin tek ilgisi bana idi, simdi bir araya gelince eskisi kadar cok ilgilenmiyorsunuz, ilginiz bölündü" demisti. Dolayisiyla genelleme dogru degil. Sevildigini hisseden bir cocuk mutludur. S

Bunlar bilerek pompalanan şeyler kadınlar boşanmasın, yaşadığı şiddete kötü muameyele boyun eğsin diye kadınları korkutmaya çalışıyorlar. istanbul sözleşmesinden de boşanmalar artıyor diye çıkmak istemediler mi? kadının boşanması batıyor bu tiplere.. sorunlu ailede büyüyen çocuk sorunlu olur. yani her gün kavga dövüşe şahit olan bir çocuk ailesi boşanmadı diye sorunsuz oluyor da anne baba boşanınca mı sorunlu hale geliyor? boşanma da pedagojik destek alınırsa, çocukla sağlıklı iletişim kurulursa bir şey olmaz. benim de bildiğim gayet iyi durumda insanlar var. insanlar eğitimci de olsa bazı kalıpları aşamayınca bir işe yaramıyor işte..

Sizinki öyle Ne mutlu Boşanmış ve de cok güzel çocuk yetiştirenler elbette vardır. Tüm ayrılmış aile cocuklaeo sorumludur demek sacma zaten. Her ne konuda olursa olsun genelleme yapmak doğru değil.

Aynen hocam ne güzel yazmışsın Benim de ortaokulda bir arkadaşım vardı anne babası ayrı ve kız okulun en popüler kızlarındandı bu isler tamamen boşanmaya bakmıyor Purpplee Süper women Anneler

Teyzem bosandiginda kizi 4 5 yaslarinda oglu ise bebekti. Suan kizi 20 oglu da 16 yaşında. Ikisi de piril piril. Bir egitimcinin boyle bir genelleme yapabilmesi sasilacak sey...

Bence arkadaşımız haklı. Biz henüz bu çocukları buyutmedik, nelerle karşılaşacağımızı bilmiyoruz ki, o yüzden büyük laflar etmeyelim. İleride bir gün gelip buraya çocuğum neden mutsuz diye konu açabiliriz. Mutlaka çocuk kendini akranlarına göre eksik hissedecektir belki kıskanacak hircinlasacaktir kabul etmesek de bence bu böyle. Demiyorum ki mutsuz ailede büyümesi daha sağlıklı. Mutsuz ailede büyüyeceğine ayrı büyüsun zaten. mutsuz-daha mutsuz durumu var burada. Anne baba ayrı ayrı çocukla ilgilenecek olsa bile çocuk o birlikte gezen gülüp eğlenen pikniğe giden AVM de gezen parkta anne babasıyla birlikte görünen çocuklara ozenecek içi cız edece, bu neyazikki kaçınılmaz son. İste ben bu yüzden çok üzülüyorum oğluma iyimser olamıyorum gerçekler var çünkü kacamayiz. Birisinin de bunu bize hatırlatması üzüyor haliyle

Çok doğru soylediniz, katılıyorum size...

Süreçlerimiz çok taze alışacağız mutlaka be insanların söyledikleri de acıtmamaya başlayacak bir süre sonra hangi acı tazeliğini koruyor ki S

Israrla kişiselleştirdigimi söylüyorsunuz öyle olmadığını söylediğim halde sizi ikna etmem icin ne yazmam gerekiyor acaba? illa anlamam gibi bir durum yok sizi anlamam gerekmiyor fikir ayrılıklarımızın olması normal degil mi? Siz bakın dikkat edin kaç yorumdur yazıyorsunuz sürekli boşanmış ailelerin çocuklarını genelleme yapmadan söyle söyle düşünüyorum diyorsunuz neden karşılaştırma yapamıyorsunuz yapsanıza? Zaten anne babalar boşanmayı gülerek eğlenerek seçmiyor hangisi daha iyi olacaksa onu seçiyor Boşandık diye çocuk hemen mükemmel olacak demiyor kimse zaten size illa ki duygusal çıkışları sorgulamaları olacak ama bu acımasız çoğunluk oranını söylemek bile hoş degil

Boşanmış ailenin çocuğuyum, daha perşembe günü 2 yüksek onur 1 onur 1 aileye tebrik belgesi aldım, söyleyeceklerim bu kadar. Genelleme yanlış. Boşanmayıp evinde kavga şiddet eksik olmayan aileler var, bunlar çok daha büyük sorunlar. Bizimkiler medenice boşandı mesela, evet babamın gidişi biraz etkiledi bizi ama inanın boşanmadan önce evde olan kavgalardan daha çok etkileniyorduk biz. Boşandıklarında kabus bitmiş gibiydi.

Böyle genelleme yapmak doğru değil. Çocuklar arasında ayrımcılık bu. Ayrıca Boşanması gereken ama boşanamayan ailelerin çocukları ne kadar problemli oluyor. Biliyorlar mı acaba. Böyle konuşa konuşa anneleri korkutuyorlar kadınlar şiddet gördükleri evlerden bile çocuklar ne olacak diye çıkamıyor sonra. Kendi üzerindeki korku baskı yetmezmiş gibi Bir de toplum baskı yapıyor böyle. Çocukların huzurlu bir ortamda sevgi ve ilgiyle büyümeleri lazım. En önemlisi bu.

Aslında aile ortamı. Benim öğrencim babasını görmüyor ayrılar. Ama dedesi onu oğul yerine koymuş. İki dayısı var. Onlardan önce onun geleceğini garantiye almaya çalışıp evinden birini ona vermiş. Annesi psikolojik olarak tamamen bitmiş durumda. Çocuğu okula ilk getirdiği gün anladım ve sonrasında onada söyledim. Sürekli oğlum da problem var mı derdi. Problem onda değil sende var dedim. İkinci evliliği onlada ayrılınca bitmiş. Çocuğa psikopat derecesi düşkündü sen hele bir dur sakin ol derdim. 4. Sınıfın sonunda ancak normal boyuta getirebildim. Evdeki ortam çok önemli. anne baba ilişkisi çok kötü olan öğrencilerim evet daha fazla kavgaya meyilliydiler. Sorun boşanmak yada değil. Boşanmayip evde hergun gergin ortamda duran çocuklar bunu zamanla davranışlarına taşıyorlar hele bir de şiddet varsa. Yinede genelleme yapılamaz. Bende bipolar bozukluğu olan bir babanın kızıyım bizimde babamın atak dönemlerinde evimiz çok sancılı olurdu ama çok şükür ne ben ne kardeşim Bir gün sorun çıkarmadık. Çünkü ANNEM vardı. Çok ağır atak geçirdiği günler yaşamamıza rağmen çocukluğumu çok özlüyorum. Çok güzel bir aile ortamımız vardı.

Kesinlikle

Çünkü siz tartışma ortamına sokuyorsunuz burayı ve ben de tartışmak istemiyorum. Gorusume saygı duyulmuyorsa ne diye durayım sevmedim tarzınızı

Yani ben de bunu anlamıyorum boşanmasaydım siddetin küfürün içinde büyüyecekti benim çocuğum o ne yapacaktı peki psikolojisini? S

Peki bişey merak ettim annesi ya da babası ölmüş çocuklar sorunlu mu sizce? Sonuçta onlar da anne ve babasından ayrı büyüyor... demek istediğim " hayat bu ve bu hayatta başımıza herşey gelebilir, kötü şeyler yaşayabiliriz hasta olabiliriz ayrılıklar yaşayabiliriz önemli olan ayaklarımızın üstünde durabilmektir güçlü durabilmektir evladım " diyerekten yetiştirebilmeliyiz evlatlarimizi... bu bilinçte yetiştirirsek evlatlarimizi o zaman hiç sorun olmaz...

Tabiki hissettim ilk zamanlar avmye bile giremedim mutlu aile tablosu görmekten kaçtım çok da sorguladım neden ben niye beni buldu diye ama sonradan geçmeye başladı ve her geçen gün ne kadar iyi bir karar aldığımı hissetmeye başladım

Hanımefendi, ben kendi gözlerlerimi ve nerde eksik kaldığını uzun uzun yazdım. karşıt bir görüş sunuyorsanız hangi yerlerde ne gibi eksiklik hissetmediğinizi yazsanız daha faydalı olmaz mı? Bir paragraftan bir cümleyi alıp, içini doldurmuyorsunuz. E

Konumuza meraklı olmadığımı, tarzım olmadiginizi 5 sayfa öncesinde yazmıştım zaten, çok mu dokundu da sen çıkmazsin ben yollarım havasında davranıyorsunuz. Zaten başka konuya geçmiştim çoktan, bildirime geldim yazmayın artık, ya da yazın görmezden geliyorum sizi bu ne ya Yabanelma Bir sabah gelecek kardan aydınlık... Üyelik

Sorun bosanmis olup olmamakla ilgili degil. Sorun nasil cocuk yetistirdiginle ve cocugunun arkadas cevresinin nasil oldugu ile ilgili. Bir de ortaokula kadar anne ve babanin cocuk uzerinde etkisi %70 iken, cocuk buyudukce bu etki azaliyor. Oglum su an lisede. Benim onun uzerinde etkim yaklasik %30, cevresinin %70. Bu olayi sadece anne ve babanin medeni durumuna baglamak yanlis bir tez. Olayin bir suru boyutu var. Sevgi, sefkat gormemis cocuklarda da problemler yasaniyor. Dedigim gibi olayi sadece medeni boyuta indirgemek cok yanlis.

Bunu neye dayandiriyorsun? Ve ne ile karsilastiriyorsun? Bilimsel verilerin varmi? Mesela bosanmis ama süreci iyi yönetmemis ailelerde, bosanma olmasaydi nasil olurdu diye bir karsilastirma oldumu? Cünkü simdi sadece yasadiklarin ile bir fikir yürütüyorsun. Bende etrafimda bosananlarda tam tersi, daha çok cocugun üzerine düsme olayini görüyorum. Süreci iyi gidenin. Ve açikçasi bana sorarsan, süreci kötü yönetenlerin zaten evliligide çok kötü gidiyordu. En azindan bir süre kötü gider ondan sonra toparlanir. Ancak evli kalinsaydi hep kötü es, ev hir gür olurdu.

Bende öyle düşünüyorum benim bir yıl doldu ve eskisi kadar üzülmüyorum. Ve şansım da çocuğun kucukken oldu bütün bu olaylar ve etkilenmesi olmadı. Büyüyünce farkına varacaktir ama bir şekilde onu da atlatacağız. Biz güçlü olmalıyız ki onlar da iyi olsun. Tani boyle yorumlar gücümüzü azaltıyor ama olsun. S

10-12 yaşlarına gelmiş olsa evdeki huzursuzluktan yalvarırım boşanın diyen biri olsa peki çocuk o zaman ne olacak nasıl olsa anlasamıyorlardı mı diyecek çocukluğunda kalan yaralar ne olacak? Öfke duymasındansa ben kendi adıma anne babayla barışık olmasını tercih ederim neden bosanıldıgı da anlatılır güzel bir dille aklı ermeye başladığında zaten. Anne de zaten böyle oldu çocuğum acı çekecek diye yaklaşırsa kim yüceltecek o çocuğu?

Kimse çocuğunuzun şahsına bir laf etmemiş. Siz bu konuyu şahsi algılandığınız için tepki gösteriyorsunuz bence, objektif baktığınızı düşünmüyorum. Aslında çok net yazmışım ama alıntılayıp aynı şeyi sormuşsunuz. Sorunuza cevap vereyim siz azınlıktasınız. Sizin gibi elinden geldiğince çocuklarına sorunlarını yansıtmadan ayrılabilen kaç aile tanıyorsunuz? Kaç kişi kendini düşünmeyi bırakıp bir kenara çocuğumuzu böyle yetiştiremeyiz ayrılalım diyebiliyor bu ülkede?

Çok şey demek istedim ama susayım

15 yıllık öğretmenim aksini ispat edecek tonlarca öğrencim oldu. Anne babanın ayrı olması değildir çocuğu olumsuz davranışa sevk eden, anne babanın iletişim şekli, problemleri çözme becerisi, birbirlerine olan tavırlarıdır. Kısacası saçmalamış hocamız, her okuyan öğretmen olamıyor malum..

Boşanma var boşanma var. Eğer süreç sancılı ilerlemiş ve uzun sürmüşse ister istemez etkilenir. Şimdi eğri oturup doğru konuşalım, bizim memleketimizde "medenice" ayrılan kişiler sayılıdır. O medeniyetsizliğin acısı da çocuktan çıkıyor. Bir de evlilik birliğinin sürüp kavga dövüşün eksik olmadığı evler var, onlar da aynı. Yine olan çocuğa oluyor. Bence konuştuğunuz kişinin haklı yanları var ama eksik. Boşanmış aile alt kümeyse bunu kapsayan küme mutsuz aileler. Boşansalar da boşanmasalar da çocuklar yara alıyor.

Yazık ki olan hep çocuklara oluyor. Okuyoruz burda sorunlu evlilik konuları içimden diyorum kesin hamiledir veya küçük çocuğu var. Nerdeyse hiç sekmiyor hep haklı çıkıyorum

Niye bu kadar sert yazıyorsunuz, sizin söylediğinizden farklı yorum gelince kızıyorsunuz, neyse. Aciyip oturalım demedim, dramatiklestirmedim de, sizin bakış açınız, neyse iyi forumlar

Ben size 10 mesaj kadar önce çıkabilirsiniz demiştim ısrarla yazmaya devam ettiniz Kusura bakmayın alıntılamak zorunda kaldım Purpplee Süper women Anneler

Yazdığınız herseye kelimesi kelimesine katılıyorum Eskiden çok fazla boşanma olmadığı icin annesi babası boşanmış degil de iyi anlaşamayan kavga eden çocuklar vardı sınıf ortamlarımızda Biz ne yazık ki siddet yüzünden sancılı bir şekilde boşandık ama suan icin kızıyla ilgilenip bana asla bulaşmayan bir baba profili var umarım böyle devam eder Asla doldurmuyorum babasının da bunu yapacağını düşünmek istemiyorum eğer böyle giderse çocuğum da çok problemli bir durum çıkacağını düşünmüyorum Annesi ya da babası ölen çocuklar var onlar icin de mi aynı şeyi söyleyelim o zaman Bazen gerçekten çok acımasız oluyor insanlar

Benim bunca yıl gözlemlediğim kadarıyla iki tip aileden gelen çocuklar sıkıntılı oluyor. 1. İlgisiz ailede büyüyen, kendi başına bırakılan, saat kaçta eve girmiş, nerede vakit geçirmiş, arkadaşı kim bilinmeyen çocuklar. 2. İlgi budalası ailede büyüyen, her işine karışılan, sorumluluk almayan, kusursuz, her istediği yapılan, şımartılmış, ödevini yapmasa bile neden yapmadın diye sormak psikolojilerini mahveden prenscikler veya prensescikler. Bu şekilde 3 öğrenci olsa bir sınıfta ders işlemek, hayata hazırlamak ciddi anlamda zor oluyor. Bence aile ve sosyal politikalar bakanlığı her çocuğu yakından takip etmeli. Doğurmakla ana - baba olunmuyor maalesef.

Hayır şahsi algılamıyorum ben boşanmadan önce de öğrencilerimin durumlarını fazlasıyla gözlemlerdim boşanmış gerçekten mutlu aile çocukları var bunu anlatmaya çalışıyorum Şunu deseniz bana anlayacağım sizi cekismeli boşanma sürecine maruz kalmış çeşitli olumsuzluklar yaşamış annenin babanın fazlasıyla yıprandığı bir ortama maruz kaldıysa evet yine etkilenecektir deseniz tamam. ama bu hayat boyu onu sorunlu bir insan sınıfına sokmayacak yine genellemeye bu yüzden kızıyorum benyeniyimgaliba

Boşanma aşamasında çocuk ihmal edildiyse tabi problemli olabilir. Ama hır gür içinde büyüyen çocuk problemli olur asıl. Sürekli anne baba huzursuzluğu çekmek, ailenin boşanmasından binlerce kat daha fazla yaralar. N

Böyle yazılar insanı suçlu hissetiriyor. Bende boşandım ve küçük bir kızım var. Böyle yazılar görünce üzülüyorum. Ama şunu unutuyor yazanlar zaten bir kişi son çare olarak boşanıyor başka bir seçenek kalmiyor ki. İnsanlar sanıyor ki herşey çok guzelken bosaniyoruz sanki. Bizde biliyoruz herhalde çocuğumuzun psikolojisinin etkilendigini ama karşı taraf başka seçenek bırakmadiysa ne yapalım.

Boşanma aşamasının ve boşanma sonrasının nasıl yönetildiği ile ilgili bir durum. Çocuk anne-baba arasında kalıyorsa, boşanmalarına rağmen birbirlerini yemeye devam ediyorlarsa, anne babasına baba annesine karşı çocuğu kullanamya çalışıyorsa vs. tabi ki etkilenir çocuk. Bu tablo boşanma olmadan da yaşanıyor ve yine çocuk etkileniyor. meselenin anne-baba arasındaki ilişkinin kalitesi olduğunu düşünüyorum.

Sorunlu ailelerin çocukları problemli olur..

Bence çocuktan ve aile ortamından kaynaklı olabilir. bosanmakla, birlikte yaşamakla ilgisi yok. Evli olan ailelerin çocukları çok mu mukemmel yoo değil. Çocuğa verdiğin ne varsa çocuk onu alıyor.

Hepimizin cocuklari insallah

Boşanmanın çocuk üzerinde büyük etkileri bulunmaktadır. Madde bağımlılığından psikolojik problemlere kadar. Ama bu etkilerin ortaya çıkmaması tamamen ebeveynlere bağlıdır. Boşanma sırasında çocukların duygularının göz ardı edilmesi, kavga, çocuğun boşanma yüzünden kendini suçlaması gibi nedenler daha travmatik olabilmektedir. Diğer yandan boşanma öncesi dönem de önemlidir. Anne babanın sorunları gizlediği, çocuğun her şey yolunda zannettiği, anne babanın boşanma sinyalleri vermediği durumlar daha zarar verici. Diğer yandan boşanma öncesi evde kavga, şiddet vb. Durumlar yoğun yaşanıyorsa boşanma çocuğu rahatlatan bir durum da olabilmektedir. En azından araştırmalar bu yöndeydi en son okuduğumda. Yani tamamen boşanma öncesi, sırası ve sonraki durumlara göre değişir etkiler.

Yok ya. Anne babanin sergiledigi tutum cok önemli. Biz cocuklara damga vurmayi cok seviyoruz, ama bazi cocuklarin yasadiklarini biz yasasak heralde kafayi yeriz. Bosanmalarda cocuklar cogu kes silah olarak kullanilir, cogu kes hic görünmez.. medeni bir sekilde bu süreci yürütebilenleri cok az gördüm sahsen. Yetsikinlerin sucu cocuklara Yüklemeye calisiyorlar

Anne baba ayrılık sürecini yönetemezse çocuğa karşılıklı bir taraftan öbür taraf kötülenirse tabi sorunlu olur. Ama gayet sağlıklı ebeveynler var okulumda bir hoca esiyle arkadaş kalarak boşanmış eşi hakkında dediği en kötü şey "kızımı kötü giydirmiş", mesela anneler günü olur eşi ve kızı hediyeyi beraber seçer en son telefon almışlardı

Siz boşanmış ama sorunlunolan kaç çocuk tanıyorsunuz yapmayın Allah aşkına Lori

Daha dün eski komşumla telde konuştuk, eşiyle aralarındaki problemler yüzünden evde olay çıkmış ve liseye giden oğlu duvarı yumruklamis eli kirilmis ameliyat olmuş. Mutsuz yuva yuva olmuyor

Türk toplumda bence sorunlarin ana sebeplerin bile cocuklarin mutsuz evliliklerde, mutsuz ortamlarda siddete sahit olarak büyüdükleri. Bir cocul annesi babasi bosansa mutsuz olmayip tepki göstermektede özgür bence. Ailesi yikiliyor.. yasadigi kolay degil. Asil tepkisiz cocuk anormal olur

Bizim okulda geçende 9 sınıftan çocuk edebiyat dersinde konu açılmış demiski gelecekten çok umutsuzum annem babam ayrı ben babannem ve babamla kalıyorum kendimi ait hissetmiyorum bosluktayim demiş annem ile de görüşmuyorum demis. Kilit nokta burası öğretmen tenefüste konuşmuş annemden nefret ediyorum diyormuş çocuk. Çocuğun anne ila bağ kuramamasi çocuğun tüm gelişimine etki ediyor. Yoksa boşanmış olmak degilki sıkıntı.

Sorunlu derken psikopat katil olacak demek istememiştir belki. Dersleeinde düşüş olacaktır geçimsiz olacak filan demek istemistir benim söylediğim bu Purpplee Süper women Anneler

Gecenlerde eski komsumla bir taziyeye gittik. Cenaze sahibinin oglunun evlenmek isteyip istemedigi ile ilgili konu acildi. Insanlarin kendilerine gelince farkli, baskalarina gelince apayri dusunduklerini anlatmak icin ornek veriyorum. Iki kizini da okutup is guc sahibi yapan, hatta kizlarindan biri evli olan bu komsum akrabasinin ogluna "calisan kizla evlenme, bosanmalar artti" dedi. Ne alaka... Icimden de senin kizlar neden calisiyor o zaman diye gecirmedim degil. "Kadinlar her zaman okuyup calisip ayaklari uzerinde durmali. Eskiden kadinlar calismadigi icin dovulse de kovulsa da gidecek yerleri, tutunacak dallari olmadigi icin siddet gordugu halde bosanamiyordu. Kendi ayaklarinin uzerinde durabilen kadin neden o siddete razi olsun ki?" dedim. Sanirim amac kadinlarimizin evde sindirilmesi, dayak da yese bosanmamasi. Aman bosanmis cocuklar problemli oluyor, aman calisan kadin alma bosanmalar artiyor gibi gibi dusunceler yuzunden kadinlarimiz hep itildi, geri plana atildi, erkegin eline bakmaya razı edildi. Olay bu. Ve isin en kotu tarafi en basta kadinlarimiz boyle dusunuyor. Hayir efendim bosanmis ailenin cocugu problemli olur, evliligi devam eden ailenin cocugu saglikli olur gibi bir denklem kuramayiz. Olayi medeni boyuta indirgemek yanlis bir cozum getirir.

Ne alakası var ben size kızdım mı? Siz gerçekten süreci kendiniz icin kolaylaştırmak yerine zorlaştırmayı tercih ediyorsunuz avmdeki iyi ailelere içli içli bakacak falan gerçekten çok dramatik degil mi? tsbiki farklı düşünebilirsiniz ama karşı bir tepki geldiğinde kızıp gitmeniz gereksiz

Tabi ki her aile mükemmel değil sorunlar var. Çocuklarda da haliyle fark ediliyor. Ama boşanmış aile çocuklarında Ve anne ya da babasını kaybetmiş çocuklarda, özellikle ilkokul döneminde Daha fazla sorunlar yaşanıyor maalesef. Keşke hiç bir çocuk annesiz babasız kalmasa

Kesinlikle katılmıyorum. Boşanmış ailelerden çok mutsuz evliliğin ortasında büyüyen çocuklar problemli oluyor. Bozulmuş psikolojiyle hayatlarına devam ediyorlar. Büyüyüncede bu durum onlarda kalıcı izler bırakıyor.

Bosanmayip çocukların psikolojisine eden ailelerin çocukları ne oluyormuş?

Sınıf öğretmeniyim. Eşinden ayrılmış ve hiçbir şekilde çocuk babayı görmüyor. dedesi annesi dayıları anneannesi ile büyümüş. Mükemmel bir çocuk. Daha ilkokul öğrencisi bu kadar mı duyarlı olur, bu kadar mı bilinçli olur bir çocuk. Oğlumun ismine adını verdim o kadar çok seviyorum. Sınıf birincisiydi. 6. Sınıfta görüşüyoruz dershaneye gidiyor ordada birinci olmuş. Taktir aldım diye fotoğraf gönderdi.

Kızım küçükken ayrıldık.7 yaşına kadar babasıyla düzenli gorustu kızım. o zamanlar kızımın davranislari çok değişikti. simarik, asi gibi. Okula başladıktan sonra kesinlikle görüşmek istemedi babasiyla. suan 14 yaşında. okuldan bir kez olsun şikayet almadım. derslerinde pandemi zamanına kadar hiç problem olmadı. Arkadaşlarıyla arası çok iyidir. hic kimseye saygısızlık, şımarık davrandığını görmedim. Boşanmış aileyle alakalı olduğunu düşünmüyorum. Nasıl yetiştirirsen öyle olur çocuk. evde küfür, kavga varsa onu görür alır bence.

İşyerinde 8 senelik bir arkadaşımız ailesinin ayrı olduğunu 3 yaşındayken boşandıklarından yeni bahsetti. Ve bahsetmese inan hiçbirimiz boşanmış bir ailesinin olduğunu anlayamazdık. O kadar düzgün saygılı yani efendi diye tabir edilen tiplerden. Ağzı olan konuşuyor maalesef. Aynı meslekte olsa sizdeki gibi farklı görüşler ve düşünceler olacaktır. Bence bir çocuğun büyüdüğü ortam çok önemli. duruguzel

Oh ne güzel yazmışsınız umarım çok güzel bir hayatı olur her zaman Evet bunu diyen maalesef eğitimci

Kendi eşimden yola çıkarak söylüyorum parçalanmış ailelerin çocuklarında bir taraf hep eksik oluyor. Benim eşim 3 yaşındayken anne babası boşanmış. Bir baba figürü olmadığı için baba nasıl olunur, baba ile ne paylaşılınır bilmiyor. Anne ise bir erkek çocuğu zap etmekte yetersiz kalmış. Eşim ergenliğinde pek çok kötü alışkanlık edinmiş. Bir taraftanda kadınlara karşı inanılmaz güvensizdi. Kendi annesinden yola çıkarak kadınların erkekleri terk edeceği bilinç altına işlemiş. Biz flört ederken güveni kazanmak için olağan üstü çaba sarf ettim. Kayınvalidem boşandıktan sonra tekrardan evlenmemiş. Senelerce bir erkek tarafından saçı okşanmamış, inanılmaz sevgisiz bir karaktere sahip olmuş. Sırf oğlu evlendi, evin erkeğini kaybetti diye cinnet geçirdi. Oğluyla Küs olarak vefat etti. Kısacası boşanmakta evlenmek kadar doğal ama ebeveynler çocuklarından vazgeçmemeli. Bir pedogog eşliğinde çocuğu yönlendirmeli ve çocukla kaliteli zaman geçirmeli. Aynı şey boşanmamış ama şiddet dolu, mutsuz evlilikler içinde geçerli. Yeni doğan bütün çocuklar boş levha gidibir. Ailede ne görüyorsa kodlarına o işleniyor.

Aksine kavga gürültü var, evlilik sallantıda, kocamın gözü dışarıda bir çocuk yapayım eve bağlanır diyorlar.

Bunu bugün bir eğitimci yazdı bana başka. İr platformda arkadaşlar inanabiliyor musunuz? Okulda hangi çocuk problemliyse hemen anlıyorlarmıs boşanmış aile çocuğu olduğunu ben de eğitimciyim evde kavga dövüş olan çocuklar asıl olay yaratan çocuklar oluyor boşanmış aile çocukları eğer anne babayla görüşüyorsa çok problem çıkarmıyorlar Gerçekten çok sinirlendim siz neler düşünüyorsunuz bu konuda?

Kendi çocuğunuzdan örnek vermiyor olmanız gerekirdi mesela. O zaman ikna olurdum. Fikir ayrılıklarımız olması elbette normal ama karşılıklı düzgün yorum yazabilmek adına gayette beni anlamanız gerekiyor. Neden karşılaştırma yapayım? Uzatmaktan başka neye yarayacak? Şu ailelerin çocukları daha mutlu, bu aileler daha mutsuz diye tek tek aileleri mi örneklendireyim? Hoş bulmak zorunda değilsiniz zaten. Farklı insanlarız saygı çerçevesinde farklı düşünebiliriz. Sizin beni anladığınızı düşünmüyorum ama ben gerçekten yoruldum. Daha fazla zaman harcamak istemiyorum. Sinirinizi yorumlarda bol bol atabilirsiniz umarım. Daha fazla uzatmak niyetinde değilim, iyi forumlar M Msspinkie Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Elbette uzulecektir çocuklarımızda insan çünkü :) ama bu sorunlu olacaklar demek degilki eksik hissedecektir belki o çocukları görünce huzunlenecektir... ama sorunlu olacak demek çok ayrı.. bence eğer anne mutluysa güçlüyse ve iyi bir örnekse çocuğuna, o çocuk sorunlu olmayacaktir anne çocuğun hayatını doldurursa spor gezi müzik eğlence vs o çocuk sorunlu olmaya vakit te bulamaz belki... yani inşallah öyle olur bunun için ugrasmali boşanan anneler S

Biliyorum konularınızı evet bu da imtihan ağır bir imtihan ama çocuk konusu olunca akan sular duruyor bende panik oluyorum Böyle şeyler duyunca çok güzel yazmışsınız umarım çok mutlu olur evlatlarımız S

Anne babası boşanmıs bir çocuktum. Babamı hiç görmediğimden elbetteki içimde birşeyler eksikti. Ama okulumda hiç sivrilen bir öğrenci değildim. Ama sınıfta ;annesi babası boşanmamıs, ama şiddet gören, bakımsız, sevilmeyen, mutsuz arkadaşlarım vardı.

Ben önceki konularinizdan da biliyorum Kesinlikle mutsuz evlilik daha yıpratıcı Benim en yakinim yeğenim şuan o durumda ve çocuk çok zeki olmasina ragmen annesinin inadı yüzünden sagliksiz bir ailede yetişiyor. Artık kızı bile anne neden babamdan ayrılmıyorsun diyor. On numara çocuğu mahvediyorlar kendi bencillikleri yüzünden. Purpplee Süper women Anneler

Evli de olsanız boşanmış da olsanız çocuğunuza yansıttığınız her elim davranışın karşılığını çocuğunuzdan alırsınız!!

Olmaz öyle saçma şey. Önyargı olmuş o. Anne babası ayrı okulda sorun çıkarmayan, mesleğinde başarılı nice arkadaşım oldu. Sadece anne babanın boşanmasına bağlayamayız. RaskolnikovunSonyasi 🌻 tek ayak

Konu boşanmış boşanmama değil çocuga ne aktarıldığı. Ama ne yazık ki boşanma esnasında cogunluk la çocuğun aklına da acayip seyler sokulup Çocugun aklıyla oynayabiliyor etraf.

Boşanmış ailelerin değil ilgisiz ailelerin çocukları problemli oluyor

Boşanmanın ilk zamanlarında, alışma sürecinde çocukların da sıkıntı yaşayacağı, bazısının daha fazla etkileneceği bir gerçek bence. Burada boşanma sonrası birkaç yıl kendine gelemeyen yetişkin insanların konularını okuyoruz sonuçta. Çocuklar da benzer şeyler olabilir. Bu demek değil ki, tüm çocuklarda aynı olacak ya da sıkıntı yaşayanlar sorunlu olarak kalacak. Zaman içerisinde ve doğru yaklaşımla onlar da alışabilirler yeni düzenlerine. Sadece anne baba arasında çok kalan, birinin yanındayken doldurulan, iki taraftan da ihmal edilen çocuklarda daha fazla sıkıntı olma ihtimali yüksek.

Boşanmış ailelerin çocuklarının kendi tabirlerince "sorunlu" olmasının sebebi boşanma eylemi değil ki. O evlilik ve aile ortamı zaten pek hoş değilmiş ki boşanma gerçekleşmiş. Yani devam edilseydi de o çocuk kaba tabirle "sorunlu" olacaktı. Yani aslında kimse boşanan anne babayı suçlamıyor. Ben o sözden bunu anlamıyorum. Ortada suçlanacak kimse yok çünkü. Bir şanssızlık var. Yürümemiş bir evlilik var. Bunun için yapabileceğiniz bir şey yok. Önemli olan sonrasında çocuğa gerekli ilgiliyi ve desteği verebilmek. Bunu başaramayan ebeveynlerin çocukları bu döngüden çıkamıyor maalesef, ve yaşadığı sıkıntıların sebebi elbette ki huzursuz aile yaşantısına bağlanıyor. Yoksa ben kimsenin kan kusup kızılcık şerbeti içtim diyecek yine de boşanmayacaktın o zaman çocuğun böyle olmazdı diye düşündüğünü sanmıyorum. Eğer o anlamda söylediyse de o kişiye de yazıklar olsun.

İlk mesajınızda keşke daha çok detay verseydiniz. Bence üzerinize alınmanız yanlış olmuş. Siz anne baba olmayı bırakmadıysanız, çocuğu koz olarak kullanmıyorsanız, bilinçliyseniz çocuğunuz neden problemli olsun? Birlikte olsa dahi eşini ve ailesini çocuğuna kötüleyen dünya kadar ebeveyn var. Burada bile sorsak annesinin sürekli halasını babaannesini kötülediğini söyleyecek dünya kadar kişi vardır. Bazı ebeveynler "sevmedikleri" aile bireylerine karşı çocuklarını dolduruyorlar, sağlıklı ilişkileri olmasını engelliyorlar. Boşanma durumunda da bunu babaya ya da anneye karşı yapıyorlar. Ama siz ayrı ayrı ilgiliyseniz, sadece birbirinizden boşandıysanız, çocuğun karşı tarafla iyi ilişkiler kurmasını sağlıyorsanız zaten iyi ebeveynlersinizdir. Boşanmanız sadece karı-koca olarak ilişkinizi değiştirmiş olur. Konuştuğunuz kişi yukarıda yazdıklarımı yapan kişileri kast etmiştir.

Çünkü eşinizle sorun yaşadınız ve size yasatyiklarini düşündükçe iyi ki diuebiliyorsunuz, oysaki çocuklar sorun yaşayıp ayrılan kişi değiller. Anne babası gevinemedigi için ayrı büyümek zorunda kalan kişi oluyor çocuk, dolayısıyla iyi ki diyemiyo. Bana bunu yapmıştı şunu yapmisti deyip ofkelenecegi biri yok. Aksine iki taraf da iyi davranıyor. Niye ben diye içerler

Evet hocam iste bu dediğiniz çok doğru anne ya da baba yoksa ya da var olduğu halde sevip ilgilenmiyorsa o zaman başlıyor sıkıntılar ama biz boşandık gayet iki tarafta ilgileniyor evladıyla şimdi problemli olan benim çocuğum mu oluyor?

Evet hocam dediğiniz doğru eğer boşanma varsa ve çocuk terk edilmiş ya da tamamen ilgisizlestirilmisse o zaman ciddi problemler doğuyor buna kabulüm ama bu aynı evin içinde olup çeşitli sorunlarla yetişen ya da görmezlikten gelinen çocuklar icin de geçerli bir durum ben de bunu söylemeye çalıştım.

Eğitimci değilim ama oğlumun ve kızımın sınıflarından gözlemlediğim kadarıyla sorun çıkaran çocuklar boşanmış aile çocukları değil annelerinden ilgi görmeyen çocuklar. İki örnek gördüm sınıfta tüm düzeni bozan, ikisinin de annesinin çocuk umurunda değildi. Küçük yaş grubunda anne herşeydir.

Çocuklar aynı bir ayna gibidir yaşadıkları ortamı yansıtıyorlar. bnce boşanmak değilde mutsuz ailede yaşayan çocuk taa öteden belli oluyor. Kavgalara şahit olan çocuklar. Şiddete maruz kalan sevgisiz kalan ilgisiz kalan. Ahh kıyamam onlara ya.

Sağlıklı boşanmayı gerceklestirebilmis anne baba olmaya devam edebilen insanların çocukları daha mutlu olurlar ama bu sağlıklı boşanmayı basarabilme durumu çiftlerde çok rastlanan bir durum değil maalesef ki. Çünkü ayrılık geldi mi her iki tarafın da egoları devreye giriyo bu egolarını kontrol edebilen insanlar gerçekten azlar. Bu yüzden böyle bir genelleme yapmıştır. Ki bu bilimsel arastirmalara da konu olan bir durum. Boşanmış ailelerin çocukları da sağlıklı ilişkiler kurmakta zorlanıyor. Karsisindakinden beklentileri ve kabulleri farklı oluyore. Bilinç altında kendilerinin bile farkında olmadıkları zaten gidecek türünde bilgiler kodlaniyor. Ancak yine belirtmek istiyorum ki bu sadece sağlıksız bosanmalarda yaşanıyor ve sağlıksız evlilikler devam ederse de çocuklara daha fazla zarar veriyor

Yok yanlış anlaşıldı o yüz ifadesi kısmı bir türlü boşanamayıp da evde anne babası devamlı kavga eden sınıf arkadaşlarımızda oluyordu onu kastettim. Sizinle görüşlerimiz aynı.

Evet kusura bakmayın Israrla savunan bir kişi var ya. Ona yazacaktım olmamış. Dualarim sizinle. Allah sizin de çocuğunuzu da yardimcisi olsun. . push ; Purpplee Süper women Anneler

O ne acımasız bi genelleme öyle ya? Ben de eğitimciyim gözümüzün önünde her sey. Boşanmış aile çocuklarının hepsi zor çocuk olmuyor ama okulda zor çocuklar genelde anne-baba sevgisinden mahrum çocuklar. Boşanmamış olup çocukla ilgilenmeyen anne-babalar da var. Problemli de çok yakışıksız bir sıfat bence. Hiçbir çocuk problemli değildir sadece bazıları biraz fazla sabır ve uğraş ister.

Egitimci bide Bosverin ya siz onu. Benim kizim ben ayrildiktan sonra cicek gibi acti. Kendine guveni geldi. Benim gunesim o illaki bazen morali bozuk oluyo ama her coxukta var bu.

Ayrıca siz boşanmış bir ksdin olarak, musmutlu aileler görünce niye ben diye sorgulamadiniz mi uzukmediniz hiç? Bu gün içindeki performansiniza yansımadi mi, çocuk da öyle

Evet en çok şaşırdığım da bir eğitimcinin bunu söylemiş olmasıydı S

Üzülmeyin, çokça karşılaşacağız böyle durumlarla malesef ama inanın eğer evladınız için güçlü durup ona güzel bir yaşam sunmaksa hedefiniz o zaman çoğu çocuktan da başarılı hedefleri olan mutlu bir çocuk olacaktır ben buna yürekten inanıyorum Allah'ın izniyle...

Bunu bana yazmadınız galiba :) M Mutlulukolsunartik Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bosanmis aile cocuklari iyi yonetilmez ise surec cidden sorunlu,2 taraf arasinda lastik gibi o yana hu yana cekilen cocuklar, babasi biriyle annesi biriyle evlenmis yeniden cocuklari olmus, bi turlu ait hissedemiyor kendini, nasil davranacagini bile bilmiyor, Malesef biz cok goruyoruz bu durumlari, kavga dovus ev tabiki kotu ama bosanma surecinde pedagog destegi onemli

Size cevap vermiyorum artık, okuduğunuzu anlamiyorsunuz, siz de alintilamazsaniz sevinirim.

Hiii kesin öyledir. Bosanmayip, cocuk icin katlanip annelerin dayak yedigi, aldatildigi, sürekli hakaret ve tartismalarin oldugu, huzursuz ortamlarda büyüyen cocuklarin durumu daha iyidir. Belkide o cocuklar anne- babalar bosanma durumunu gelene Kadar yasadiklari sebebiyle sorunludur. Hani var ya su beni dövdü, agzimi yüzümü kirdi da cocugum icin son bi sans verdim diyenler, iste o ailelerin cocuklari L Leame Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Sinirlenirim çünkü bu çok acımasız bir genelleme ne çocuklar var evde annesi kendisi dayak yiyen türlü türlü eziyetlere maruz kalan biz çocuğumuzu iyi yetiştirmek için ayrıldık şimdi benim çocuğum mu problemli oluyor bu durumda anne baba fazlasıyla ilgilenirken? S