Benimde henüz çocuğum yok ve bu konu kafamı karıştırıyor. Acikcasi insanin kardesinin olmasi güzel bir duygu bir el, bir can oluyor ama imkanlari dusununce tek cocuga verilebilecek imkanlar tabiki daha cok. burda konu şu ki herkesin kisiligi farklidir Hayat istediğiniz gibi gitmedigi için zamanla bebeginize bagirdiginizi söylediniz. iki cocuk olunca bu artabilir hatta ileriki dönemlerde cok daha farkli etkilenebilirsiniz bu ailenizede olumsuz yansır. Yada iki çocuk yaparsınız ikiside büyüdüğünde zor donemler geçtiğinde bu hayata alışmış ve duzenini kurmus olursunuz. Bebeginizi birazdaha büyütup is hayatına girip ne istediğinize daha iyi karar verebilirsiniz bence. Hayattan ne bekliyorsunuz? Bu sorununn cevabını vermeden ciddi bir karar olan ikinci bir can dünyaya getirme fikrini hayata geçirmemenizi tavsiye ederim. Mutsuz bir insan mutsuzlugunun bedelini hep yakınlarından çıkarır. Bunu yasamamanizi dilerim. Ama anne olmak herseye deger olmalı:) W

Biliyor musun bana da tek çocuk bencillik gibi geliyor.. ben gerçekten hep 2 çocuğum olsun istemişimdir. . bir gün gözümü kapadıgim da gözüm arkada daha fazla kalmasın diye yani çocuklarım en azından birbirine destek olsun diye.. biri ağladığı zaman göz yaşını silecek birinin olduğunu bilsin diye, uçurumun kenarında iken diğerinin onun elinden tutup çekip ordan alsın diye, gerçekten birinin onun için üzülüp mutlu olacağını bilsin diye, şu hayatta değerli bir varlığı daha olsun diye, diye, diye bir sürü şey işte... benim canım yandıgi zaman bbaşkaları ah vah edip yanımdan gidince yazık kıza derken, öylesine yapabileceğim bir şey var mı derken ben o acıyı çekerken ablamin içindeki uzuntu nun yüzüne vurduğunu görmek, benim için yapabileceği her ne varsa sonuna kadar elinden gelenin fazlasını yapmaya çalıştığını görmek, gerçekten beni seven, değer veren birinin var olduğunu bilmek ne bileyim işte. .. biz 4 4 luk muyuz tabii ki hayır. . sonuçta ayrı bireylerin, zit dusdugumuz durumlar, tartıştığımiz zamanlar oluyor tabii ki ama insan en mutlu ve mutsuz zamanlarında kendine uzanacak bir elin olduğunu bilmesi kadar da güzel bir duygu yoktur herhalde.. Burada anne babanın tutumu tavırları yani maddi ve manevi eşitliği sağlayabilmek, kıskançlık değil sevgi tohumları serpmeleri, paylaşmayı öğretmenleri gerek.. gerisi biraz da karakterle alakali olsa da temel sağlam olduğunda bu ilişkinin kolay kolay sökülüp atılacagini zannedmiyorum... simdi diyeceksin ki artık kardeşlik kavramı farklı, oyle olmayabilir? Ama bu biraz şans değil mi? Yani es, dost, akraba ne kadar hayatımızın gerçekten içindeler o zaman hiç biri ile ilişki kurmamizda gerekmez mi?ayrıca insanlar iiçin bütün sevginin, ilginin tek bir bireye toplanması da biraz riskli geldi bana.. yani o zaman yıkım olursa daha kötü olmaz mı? yorumlarını önemsiyorum. .. cunku saygı çerçevesinde olabilecek zit düşündüğüm konu ile ilgili farklı fikirleri edinmek her zaman bulunabilecek bir fırsat değil bu ortamda

yapacaksanız hemen yapın arayı açmayın cnm. birbirlerine arkadaş olsunlar Lokomotif

Ben de sizinle aynı durumdayım. Kamuda çalışıyorum. Kızım 20 aylık. Bütün gün evde kızımla olmak istiyorum Maddi imkan varsa evde olup ikinciyi de yapardım. Çalışan annelerin yaşadığı zorluklar da o kadar çok ki. Gece uyumadan işe geliyoruz. Çok fazla izin almak zorunda kalıyoruz. Eve gelince ayrı bir koşturmaca.. Yani keşke evde olsam da çocuğumla birlikte olsam. Canı çok sıkılan bir insan bence evde de vakit geçirecek bir uğraş bulabilir kendine..

merhaba, benimde 4 yaşında bir kızım var, 13 yıldır çalışıyorum. 2 ay öncesine kadar asla istemiyorum diyordum 2. çocuğu, fakat kızım çevrede kardeşi olanları idrak etmeye başladıkça oda istemeye başladı hala karnında bebek yok mu? anne diyor. İkiz kardeşlerim olsun benimde diyor. Bebekleri sevmek için elimi kolumu çekiştiriyor. Onun o haline kıyamıyorum. Birde evet bencillik bence, bir pedagog demişti bir çocuğa iyi giysiler iyi oyuncaklar almayın, Ama onu kardeşsiz bırakmayın. Biz 8 kardeşiz :) 4 erkek, 4 kız. Annem rahatsız kızıma bakamadı, ama 2 ablam, 2 yıl aralıkla baktılar hala bakıyorlar Allah bin kere razı olsun, bir kuruş parada istemiyorlar. Diğer ablamın evi biraz uzak ama mecbura kalınca onada götürdüğüm oldu. Diyeceğim o ki, benim kızımın çocuğu olduğunda ben bakamassam kim bakacak kardeşi de olmayacak. Kuzenleri çok, ama benim hangi kuzenim yanımda, hangisiyle dertleşebiliyorum, iyiki ablamlar var diyorum. Abiler biraz uzak oluyorlar ama yengelerim de çok iyiler kendi ablamlar gibi. Bence bir çocuk tek kalmamalı, 2 aydır bu düşüncedeyim :)

insanın illaki bir kardeşi olması gerektiği fikri yüzünden suçluluk hissediyoruz.

Yanlış anlamayın ama kadınlar artık biraz tembelleşti sanki. Benim annem çalışan kadın ve kardeşimle biz doğduğumuzda ( aramız 20 ay) hem bize bakıp hem de her gün trenle şehir merkezindeki işine gidip geliyormuş. Şuan 50 yaşında hala çalışıyor ve evde de sürekli ayaktadır, ama yüzü hep güler. Bir de yanımızda çalışan bir aile var; o kadına bakıyorum, çocuklar pis, pasaklı, evinde yemek bile yapmıyor ev hanımı olmasına rağmen. Ona da sorsan çok yoruluyorum der, ben anlamıyorum. Bence işten kaçmayın, hem genç kalırsınız. Yaptığınız şeyleri de eziyet olarak görmeyin, severek yapmaya çalışın. Sonuçta senin kızın, senin eşin, yabancıya yapmıyorsun.

Biz dört kardeşiz canım ablam vefat etmese beş de olurmuşuz :) iki senelik evli 20 yaşında bir bayanım benden küçüğü 18 ondan küçüğü 16 ve en küçüğü 6 yaşında üç erkek kardeşim var :) Rabbim başımdan eksik etmesin :) yorumlarına saygıyla değer veriyorum ama şöyle de bir durum var ben tek çocuk olsaydım evlendim Amerika'ya yerleştim annem 39 babam 42 yaşında tam da yanlarında evlatlarını görme yaşları... Sonra ben olmasaydım diğer kardeşlerimden birisi olsaydı sadece durum yine değişmeyecekti yine yalnız kalacaklardı okuldu askerlikti evlilikti derken... Ben onların ablası olarak dertlerine çare olabilmekten sıkıntılarına ortak olabilmekten o kadar mutluyum ki :) onların bana bir abla demesi dünyaya bedel :) annemler de 6 kardeş dayılarımın teyzelerimin olması çok güzel :) onlar da tek çocuk olsaydı ben hangi tadı yaşayabilirdim ki teyzeme gidip sohbetin tadını dayımla oturup kederlere kahkaha atmanın tadını nasıl yaşayabilirdim :) iyi ki Rabbim bana kardeşlerimi vermiş :) daha bu sabah annemleri aradığımda o altı yaşındaki kardeşim abla benim yerime seyfullahı 4 kere öp dedi seyfullah benim 9 aylık oğlum bende o telefondayken 4 kere öptüm oğlumu. Kardeşim anneme bağırarak anne ablam oğlunu Öyle güzel öptü ki dedi ben o zaman arada binlerce km olsa da o kardeş sıcaklığını içime sığdıramadım :) bu kadar çok büyük mutluluğum yani Rabbim hiç bozmasın inşallah :) Ruya

Daha önce de yazmıştım bu tarz bir konuda. 4 kardeşiz. Hepsi iyi ki varlar, canlarım onlar benim. Ama ben iki çocuk yapabilir miyim, hayır. . Ben en küçüğüm. Arada çok yaş farkımız olduğu için tek çocuk gibi büyüdüm. Belki de daha fazla ilgiyle, sevgiyle, imkanla. Abim en büyüğümüz. Tek çocuk olsaydı ne olurdu, nasıl bir hayatı olurdu diye düşünüyorum bazen. Çocukluğunu geçtim. Manevi olarak da çok bişey anlatamıyorum çocukluklarına şahit olmadım çünkü. Memur çocuğuyuz biz, biraz maddi örenkler vereceğim. Okurken çalışmak zorunda kalmazdı mesela. Üç kuruş biriktirmek için askerliğini uzun dönem yapmazdı. Belki imkanı olsaydı akademisyen olurdu. Bunun içinde kaldığını seziyorum. Evlenirken ablamla düğünleri çakıştı. Ablam olmasaydı ailemi zor durumda bırakmamak için birlikte oturmayı tercih etmezdi. Evliliğinin ilk yılları kalabalık bir aile içinde geçmezdi. Bizi okutmak, eksik bırakmamak için kendinden kısıp bize yardım etmezdi. Ona sorarsanız bunları zevkle yapmış. Ama ben düşününce üzülüyorum onun adına. Mesele iki çocuğa eşit imkan sağlamak değil, iki çocuğa da en iyi imkanı sağlamak. Buna gücü varsa bir çiftin, manevi taraf halledilebilir düşüncesiyle ikinci çocuğa karar verilebilir. Abim tek çocukta kaldı mesela. Hiç ikinciyi istemedi. Büyük ablamın iki kızı var. Biri 22 biri 9 yaşında. Geçenlerde ablamla büyük bir tartışma yaşamış büyük olan. Sen kardeşimle ilgilenmekten bana vakit ayırmıyorsun, oturup sohbet etmek istiyoru adanın okulu diyorsun. Alışverişe çıkmak istiyorum adanın keman dersi diyorsun. Benim anneye ihtiyacım var diye patlamış. Çocuk manevi olarak eksiklik hissediyor. İkisi de özel okulda okuyor, her türlü imkanları var. Büyük heryaz yurtdışına gönderilir dil eğitimi için. Ama işte eksik kalan bir tarafı var çocuğun. Ki ablam çalışmayan bir anne. Bir de çalışanını düşünüyorum, kendimi koyuyorum yerine. Mümkün değil her şeylerine yetişmem. Benim çocuğum da bana benim anneye ihtiyacım var derse, kaldıramam ben. Kendime gelemem bunun üstüne. Hayat tecrübeleri farklı yönlerde ilerleyip farklı kararlar aldırıyor insanlara. Benim de bu konudaki kararlarım genelden biraz farklı. Umarım ben bu dünyadan göçüp gidene kadar çocuğum kendine düzgün bir aile kurar diye temenni etmekten başka çarem yok. Güçlü bir çocuk yetiştirebilirsem eminim bu dünyada yapayalnız kalsa bile ayakları üstünde dimdik duracaktır.

Bende tek cocugum.. aile olarak kalabalik bir ortamda oldugum icin cok yanliz kaldim diyemeyecegim.. bugun benim insiyatifimde olursa sayet bende bir cocuk dusunuyorum.. onunla hem tam anlamiyla ilgilenebilmek hemde tam anlamiyla maddi olarak destekleyebilmek icin.. cunku ister istemez 2 olunca benim hem maddi hemde manevi olarak gucum 2 ye bolunecek, onlarin da masrafi 2 ye katlanacak... kardes ayni kandan ayni candan suphesiz tadi baskadir, cok sevilir... bisey diyemem ama "sen dost edinmeye bak, dusmani anan da dogurur" diye bir soz var.. dunyaya gelenlerin bahti acik olsun hep iyiler karsilarina ciksin yeter... Hepimizin hakkinda hayirlisi olsunn

evet haklısınız aslında... kardeşlik evlenip gidene kadar bence. evlendikten sonra herkes kendi hayatıyla meşgul oluyor ayda yılda bir kere görüşebiliyorsunuz... ben tamamımda eşim çok net ikinci çocuk fikrinde olmalı diyor.. nasıl olsa sıkıntıyı o çekmiyor . push ;

Benimde bir tane 9 yasinda evladim var Ve 30yasindayim 2. cocugu dusununce bile mutsuz oluyorum Oglumu tabiki cok seviyorum ama 2. Cocuk fikri kulagima hos gelmiyo Tekrar sil bastan uykusuz gunler, hastaneler, asilar, wc egitimi, tekrar 1. sinftan basla bunlar bana okadar zor geliyokii anlatamam Oglumda istemiyo ayrica neden bilmiyorum baska bebek sevsem kocaa sıpaaa kucagina cikiyo o da korkutuyo beni Oglum cok iyi sartlarda yetissin kurslar egitimler alsin vs istiyorum Kardes kardese sahip cikar dusuncesiyle zaten cocuk yapmam ben bir gozun oteki goze faydasi yok Herkes kendine sahip ciksin Sadece ogluma bir arkaadas dost candas olsun anlamiyla yaparsam yaparim ama arayi cok actim arada bolca fikir catismasi olur yas itibariyle Siz gercekten bakabilcek gucu kendinizde buluyoraniz yapin bagirip cagirip hircinlasip cocuk bakilmaz bakilsada ya arsiz olur ya huysuz

Güzel söylemişsiniz de sanki iki şey arasında seçim yapmak gerekiyor gibi yazmışsınız. Benim annem hayatımda gördüğüm en sosyal insan, evimizden misafir eksik olmazdı, hala olmaz. Her hafta sonu başka şehre gezmeye giden biri, eskiden bunu iki küçük çocukla yapıyormuş. Kendisine de çok bakar... Akademik kariyer yapmış bir sürü bayan hocam var çocuklu, gayet sosyal, hayatın içinde insanlar. Ve bu insanlar yaptıkları şeyleri düşünüp de yoruluyorum havasına sokmuyorlar kendilerini. Herkesin günü 24 saat sürüyor, herkes istese bir sürü şeye yetişir. Bence olay kafada bitiyor, severek yapıyorsan yorgunluk, bıkkınlık hissetmiyorsun. Sevmiyorsan da küçük şeyler büyüyor. Ben konu sahibini ya da başka birini eleştirmek için yazmadım. Genel gözlemim bu. Belki sizin durumlarınız çok farklıdır, bilemiyorum. 0 0bEn Allah'a emanet olun dostlarım! Hoşçakalın. .. tek ayak

Bu dünyaya tek geldik tek gidecegiz biraz bencillik iyidir bence. Ki yaptiginizda bencillik yok mutsuz bi anne mutlu cocuklar buyutemez.

çok teşekkür ederim yorumlarınız için.. evet ruh sağlığım için ikinci çocuk asla diyorum.. ama sanki kendime kızıma haksızlık ediyormuşum gibi de geliyor illa ikinci çocuk olması gerekiyormuş gibi.. eşim de çok istiyor ikinciyi .. nasıl olsa kendisi çalışıyor sosyal. bense evde akşama kadar bunalım içinde allahım ne zor bir durum ya

bazı noktalarda çok benzeriz.. bazılarında çok farklı.. benim de 2,5 yaşında kızım var gün geçmiyor ki 2. çocuğu düşünmeyeyim.. gönlümde yatan aslan bu.. allah biliyor çok istiyorum ama acaba gücüm var mı hiç bilmiyorum.. yetebilir miyim? bazen düşünüyorum ben "tek çocuklu tip" miyim yoksa "2 çocuklu tip" de çıkar mı benden :) tek çocukla hala kendime ayırabildiğim bir zaman var.. bu zamana yine kızıma iyi anne olabilmek için ihtiyacım var aslında.. bir bebeğim daha olursa nasıl olur? çok cesaret ve güç lazım.. tek çocukla huzurlu ve mutlu iseniz illa 2. çocuk diye düşünmeyebilirsiniz.. sizin için hayırlı olan neyse o olsun.. sizin için hayırlı olan eşinize ve çocuğunuza da iyi gelecektir..

Çocuğunuzun biraz büyümesini bekleseniz ikinci çocuğu düşünmek için henüz çok erken

Eğer gercekten ıkı cocuk ıstıyosan bu tek cocuk fıkrın sartlardan kaynaklanıyordur ve gecıcekdır yapamam dıye düşünme bende senle aynı konumdayım ve bebegım 9 aylık ama geçecek gözüyle bakıp güçlü olmaya çalışıyorum emınım bu zamanlar geçecek ve rahat günelerimiz geri gelecek Allah kolaylık versın

bende tek çocuğum ve çok mutlu bir çocukluk geçirdim, ilgiyle ve sevgiyle büyüdüm, şanslıydım ki hiç yalnız kalmadım, her zaman etrafımda kuzenlerim, komşu çocukları, arkadaşlarım oldu, kardeş istemeye firsatım olmadı ki özellikle tek çocuk bırakılmadım, anneim sağlık problemi nedeniyle olmadı kardeşim,, , 4 yaşında bir kızım var ne onun tek kalması umurumda ne de etraftan senin gibi tek kalmasın kardeş yap lafları umurumda, şöyle bir korku var bende ; çocuk sevgisi o kadar büyük bir sevgi ki hiçbirşeye benzemiyor ya ona birşey olursa korkusu var, belki saçma gelebilir sonuçta iki çocuk olsa allah korusun ikisine de birşey olur, üçüne de olabilir, ama bilmiyorum işte bu konuda kafam karışık 34 yaşımdayım ve bir kaç yıl içinde karar vermem lazım, eşim istiyor tabi ki ikinciyi, bir taraftan iş kariyer durumları, eski kadınların işleri ne kolaymış ya onlara biçilen rol belliymiş ne güzel, evlen evinin kadını ol, çocuk doğur, bizler öylemiyiz, özgürlük istiyoruz, kariyer istiyoruz, sosyallik istiyoruz, güzel olmak istiyoruz birde anne olmak isteyince kafalar hep karışık oluyo haliyle

Yanlış anlamayın ama ne kadar çok şikayet etmişsiniz. Halbuki bu kadar dertlenecek bir hayat değil ki bu. İhtiyacınız yoksa ekonomık olarak çalışmaya bence durumunuzdan şikayet etmemelisiniz. Bebeğiniz sağlıklıysa şükretmelisiniz. Annelik fedakarlıktır. Siz hayatınızdan fedakarlık yapmışsınız ne güzel. Kardeş konusunda da şahsi fikrim herkesin kardeşi olmalı. Bu dünyada sırtını güvenle yaslayabileceğin kişidir kardeş. Benim 3 kardeşim var keşke daha fazla olsaydı diyorum. Bu nimetten çocugunuzu mahrum bırakmayın..

yorumunuza ve anlattıklarınıza hayran kaldım. bilgi paylaşımınız için çok teşekkür ederim

Bi insan ikinci çocuk için acaba diyorsa bence yapmamalı. Sonuç bizdeki gibi oluyor sonra. . H

Bir kardeşiniz var ise o duyguyu biliyorsunuzdur ve evladınıza da kardeş duygusunu tattırıp tattırmamak konusunu düşünürseniz daha kolay karar verirsiniz sanıyorum :)

Allah sifa versin insallah oyle bisey olmaz sorunsuz gecer hamileligin. Ama neden dru dinlemedinizki Allah korusun size bisey olsa kim bakicak onlara K

Ya anasinifina baslayana kadar calismayacaksin ya da bakici tutup calisacaksin.. benim arkadasim bakici tuttu ve is hayatina devam etti.. ben acikcasi calismak istemeyip cocuklarimi kendim buyutmek vb.. istedim yani biraz kısmet işi galibave biraz da maddi oolanaklarla ilgili.. siz her ne isterseniz yapabilirsiniz bence.. sadece yalnızlıktan çok bunalmissiniz.. Çevre edinme ihtimalin hiç yok mu ki? Biraz kafanı dağılır belki.. calisip-calismamaniz için değil sabri, enerjinizin bittiğini zannediyor sunuz ama öyle değil biraz sosyal olsan göreceksin. . insan yalnizliga alıştı mi kötü etkileniyor.. 0 0bEn Allah'a emanet olun dostlarım! Hoşçakalın. .. tek ayak

biz de arada tartisiriz, sikayet ederiz, memnun olmadigimiz seyler olur ama disariya belli etmeyiz.. ve hangimizin ne problemi varsa cozeriz.. hatta bazen cok kizarim ama yine de dayanamam.. bu su yalan dunya da dostluk, arkadaşlık, komşuluk, akrabalık gibi iliskiler yalan olabiliyorsa kardeslikte yalan olabilir... denemeden bilinmez ama cani yandiginda anne. baba gibi onu iyilestirecek birine ihtiyac var bence.. birbirlerinin yaralarini iyi kotu sarip sarmalayan kardes ckk onemli bence... aile aradaki dengeyi koruyabilirse guzel bir kardeslik olur... sen bir ise gir, cocuga bagirmalarin yalnizliktan.. biraz dinlenmis olursun.. hala istiyorsan... zaman sonra 2. cocugu dusunebilirsin.. ya da olursa hemen yap 2 si birden buyur.. sonra rahat edersin.. cok zor ama bazen cok keyifli oluyor... bir de yas farki cok olmadigi zaman daha bir paylaşım oluyor... T

Öncelikle şunu söyleyeyim ki önemli olan çocuğun nasıl şartlarda yetiştiği. Yani 10 çocukta yapan var ama büyürken ne zorluklar çekiyorlar. Sen de söylemişsin huzurlu mutlu bir şekilde büyütürsen biricik kızını o yeter zaten. İlla ikinci çocuk dersen de dört beş sene bekle en azından ki böylece o zamana kadar bir düzen oturtmuş olursun, onu devam ettirirsin ikinci çocuk gelince de. Allah yardımcın olsun :)

Eşinle Konuş evde sıkıldığını anlat. Yoksa hiç anlamaz. T

olabilir, ama arkadasin problemi cocuk bakiminin getirdigi zorluklar. Bu herhalukarda olucak bir sey. kimse cok kolay bir sekilde buyutmuyor cocuklarini, illa ki zor. annen bile baksa cocuguna, illa bir problem oluyor. benim demek istedigim, sorun sadece bu zorluklarsa, bence dusunulmeli, ama gercekten istemiyordur, amenna. sadece cocuguna kardes diye cocuk yapmamali. ama kardesler guzel iliski kuyrabildiyse de, kardesligin yeme de yaninda yat.

Sizi ne mutlu edecekse onu yapin, cocugunuzun mutlu ve saglikli bir anneye ihtiyaci var. Anladigim kadariyla buhranin yakinlarindasiniz. Esinizle konusun bence, ben bunaliyorum diyin.

Allah sağ salim kucağına almayı nasip etsin. Fakat doktorun uyarılarını da göz ardı etme. Herşeyi kadere bırakıp yaşamamalıyız. Belinde ciddi problemin var. Küçük bir çocuğun ver ve hamilesin. Dikkat etmelisin kendine. Ne demişler, tedbir kuldan taktir Allah'tan. Konu sahibi sana gelince. Kendini hazır hissetmiyorsan yapma. Bu bencillik değil. Çocuk yetiştirmek zor iş. En iyi şartlarda eğitimini vermeye çalış. Herkes bencillik yapıyor da, sen böyle bir karar düşünün ce mi bencillik oluyor. Şu an evladını büyüt. Kafanda bazı şeyler oturunca tekrar eşinle oturup düşünürsün.

Canım doktoru dinledik ama doğum kontrol hapları iki haftada bir kanama tapıyordu bende bitince farklısını isterim dedim ama olmadı demek ki nasip böylemiş

Amin inşallah.. Hayırlısı

bazen düşünüyorum kardeşliği... benim ablam ve abim var.. abim evlendikten sonra yüzünü pek göremiyorum eşi soğuktur maalesef. aslında abim beni sever ama ne arar ne sorar ablam da öyle benden çok arkadaşlarına vakit ayırır.. işte o zaman diyorumki ; biz üç kardeşizde ne oluyorki sanki

Offff ben bugun kesin olarak 2 cocuk sayfasini kapattim. Cok zor bir cocuk oglum. Gida alerjisi var. Yediklerine dikkat etmek zorundayim. Bu beni cok yordu. Gece 12 yatip sabah 7 uyanan bir oglum var. Kendime zaman ayirmak istiyorum. X xDerinMavix

4 kardeş biri olarak kesinlikle katılıyorum. Hem maddi hem manevi açıdan Anne babalar dengeyi kuramıyorlar... hepiniz aynısınız deselerde, reelde asla öyle değil.

Kardeşlik kan bağıyla olmaz, yürek bağıyla olur. 5 kardeşiz. Biri ile nüfus bağım yok başka ailede. O yüzden görüşmüyoruz o istemiyor. Bi tanesi çok güzel dedikodumu yapıyor, yalandan yüzüme gülüyor. Bi tanesi Allah var çok iyiliğini gördüm ama zor günümde yanımda göremedim. Bi tanesi de son numara, evin en küçüğü. Onunlada sağlıklı bi ilişkimiz yok. Ve bu 5 kardeşin birbiriyle aman aman bi ilişkisi yok. Bunlar benim kan bağım olanlar. Gelelim geriye kalan gönül kardeşlerime. Bi tanesi iş arkadaşımdı ne olsa koşar gelir desteğini yardımını eksik etmez. Gerisi yüzyüze görüşme fırsatı bulamadığım kk üyesi dostlarım. Ne olsa derdimi dinlediler akıl verdiler moral oldular ve öyle birr iyilik yaptılarki öz kardeşlerimden görmedim yaptıklarını. Kardeşlerimi çok seviyorum diyenlerdeki de kan bağından ötürü değil gönüldeki sevgiden ötürüdür. Benim de bir oğlum var, ve diyorum ki tek çocuk yeter.

zaten iki çocuktan sonra asla işe girememki.. biri hastalansa diğerinin okul toplantısı olsa v. s. v. s. ee çalışmayınca da iki çocuk tek maaşla nasıl olacak.. kafam ne kadar karışık değil mi W

Ben tek çocuğum her istediğim oldu şimdiye kadar.. El bebek gül bebek büyüdüm.. Annem ve babam hastalanana kadar tabi... Sözde eş dost akrabalar kapıdan bakıp gittiler... Tek başıma kalakaldım ortada... Annem felçli yatalak ve 14 yıldır hiç konuşsamıyor.. Babamsa 2 yıldır gırtlak kanseri... Her gören diyor ki " allah bilipte vermiş seni yoksa ne olurdu onların hali " Sakın yanlıs anlamayın gocunmuyorum anneme babama bakarken ama 2. çocuk istemeyenlere kızıyorum açıkçası... Keşke diyorum benimde korkmadan çekinmeden herşeyimi anlatabildiğim, derdime ortak olan, kısacası herşeyim olan bir kardeşim olsaydı... Yani diyeceğim şu ki sevgili anneler / anne adayları lütfen tek çocuk yapmayın... en az 2 tane olsunlar... Şimdi kendinize vakit ayıramamaktan yakınıyorsunuz, ya benim ailem gibi hastalansanız ve o tek çocuk bakmasa size? O zaman keşke bir çocuk daha yapsaydım demeyecekmisiniz? Şimdi kendinizi düşünerek bencillik yapıyorsunuz ya hani! O zaman ne yapacaksınız? Tek çocuk çoğu açıdan mükemmel... Her istediği olur... Ama sizin her istediğiniz olmuşmuydu çocukken? Sizin aileleriniz bencillik yapsaydı sizi doğururken? Kimse bu dünyada yalnız kalmamalı.. Eğer rabbim veriyorsa doğurun..

Bir kızım var şuanda ikinci bebeğime hamileyim ve herzaman istemişimdir kızımın bir kardeşi olsun. ona en iyi arkadaş, sırdaş, dost, yeri geldiğinde ik kardeş birbirine koca bir dağ olur. kardeş gibisi varmı? Bazı yazılarınızı hiç hoş bulmadım annem homurdandı, annem yan çizdi bu kelimeler nedir yahu. rahatınıza ve özgürlüğünüze okadar düşkünseniz çocuk yapmayacaktınız. ben suan ailelerden uzak dillerini dahi bilmediğim bir yerdeyim. sizin gibi bende evde oturup hem kızımla hem hamileliğin verdiği sıkıntılarla uğraşıyorum ve yardım edecekkimse yok burda. kızımla sadece parkla ev arası hayatımız. ama hiçbir zaman çocuk konusunda hatamı yaptım demedim. hatta ileride kısmet olursa üçüncü çocuğu dahi düşünüyorum. 0 0bEn Allah'a emanet olun dostlarım! Hoşçakalın. .. tek ayak

SİZİ ÇOK İYİ ANLADIM. BENİM AİLEMDE BENDEN UZAKTA, EŞİMİN ANNESİYLE BİRLİKTE YAŞIYORUM.8.5 AYLIK BİR KIZIM VAR. SOSYAL HAYAT YOK. ARKADAŞ YOK. AMA KIZIM VAR ÇOK ŞÜKÜR. 2 TANE DAHA DÜŞÜNÜYORUM ALLAH NASİP EDERSE. EŞİM TEK ÇOCUK ÇOK SIKINTISINI ÇEKMİŞ BU DURUMUN. BABASI HASTALANDIĞINDA TÜM SORUMLULUK ONA KALMIŞ VE 20 SENE SIKINTI ÇEKMİŞ HALA DEVAM EDİYOR SIKINTILARI... BENDE SÖYLE DÜŞÜNÜYORUM. BANA BİR ŞEY OLURSA BİRBİRLERİNE DESTEK OLURLAR. YALNIZ KALMAZLAR... ALLAH HERKESİN GÖNLÜNE GÖRE VERSİN... M

Canım ben ikinci bebeğimi bekliyorum ikinci bebek diyorum çünkü oğlum da dokuz aylık bir bebek :) Ben Allah nasip kısmet ederse Şubat'ta kızımı kucağıma alacağım oğlum 13 aylık olacak o zaman Allah'ın izniyle :) Benim üstüne üstlük ilk çocuğumda bel çatlağı problemim oldu doktor 3 sene çocuk yok demişti Şimdi doktorum baba geçenlerde eğer çok kilo alırsan ya da kemiklerin açılırken çatlak da büyürse ayaklarını kaybedebilirsin dedi Olsun Rabbim herşeyim hayırlısını sağlıklısını nasip etsin diyorum :) Ileride artık tık iş işten geçtiğinde bebek diye diye yanıp tutuşmanızı istemem çünkü keşkeler iş bittikten sonra işe yaramıyor :) Rabbim hakkınızda hayırlısını nasip etsin :) bir kaç sene daha bekleyin bebeğiniz de büyümüş olur o zaman daha kolay karar verirsiniz :) T

ooo o kadar çok anlattımki.. kendisi de destek oluyor sağolsun ama ikinci çocuk demek benim evden hiç çıkamamam demek... senelerdik o sinema senin bu konser benim diye gezerken böylesine evde kalmak ağır geldi...

Sanki bni anlatmissiniz... kizim 19 aylik univ bitip taki dogum yapincaya kadar 11 yil buyuk bir sosyallikle calisan ben eve kapandim... cunku kizim beslenme sikintisi yasadi kucuk dogdu vs. derken ben cok yiprandim... uyumayan ve yemeyen bir bebekti annem sagolsun bakacakti ama ben kizimin o 2 kg. biberon almayan haline uzuldum ve isi biraktim... simdi simdi sosyal olmaya kizimla aktiviteler yapmaya basladim zaten yasim 32 genc annelere gore tahammulum daha az o yuzden tek cocuk yeter... bir tane olsun allahim uzun guzel omurler versin bizim olsun... ablamin kiziyla kizim arasi 2,5 yas onlari abla kardes gibi buyutuyoruz kuzenlik duyguundan ote birbirlerine abla kardes gibi sarilsinlar... birde hayat pahali elimizden geldikce 1 cocuga en iyi sekilde yetelim...2. cocuk 1. cocugun yalnizligini torpulemek icin gelmesin...

Canım bende önce annenin sağlığı önemli olan diyordum ama ona kıyacak kadar da bencil olmayı kendime yediremezdim :) Rabbim verir kolaylığını inşallah :)

Hazır olmadığınız hiç birşeyi yapmak zorunda değilsiniz.. Aynı mahalle yada muhitte 2. Yada 3. Kat yada asansörü bir daire Taşınma konusunda eşinizi ikna etmeye çalışın.. Bu değişim bile size iyi gelecektir.. Birde imkanınız varsa bu aralar kuaföre gidin bir fön çektirin manikür Pendikür yaptırın kendinizi biraz da olsa iyi hissettiricektir imkanınız yoksa kızınızın uyku saatinde kendinize Bakım yapın biraz kendinizi şımartın K

eşin ve sen.. psikolojik & maddi & manevi naasıl istiyorsanız öyle olur.. tek veya cok cocuk.. birlikte karar vermelisiniz.. baskası değil..

nedenleriniz gayet haklı nedenler ve kesinlikle bencillik değil, anne mutlu olmalı enerjik olmalı sağlıklı olmalı vs, dolayısıyla bakabileceği kadar çocuk sahibi olmalı ki enerjisini dikkatini evladına verebilmeli, bu kimi için tek çocuk olur kimi için birden fazla siz zorlandığınız için ideal olan tek çocuk demekki sizin için

ailenizden mi kaynaklaniyor acaba bu? cunku genelde bu sorunlar anne babadan kaynaklanir genelde. N NickimTam13Harf... tek ayak

Bence 2. yi hiç Düşünme gezmeye Çık

Bende tek çocuğum ve öyle geniş bir ailem de yok. Bu yüzden annemle arkadaş gibi büyüdük aramızda 20 yaş var. Ben bu yüzden anneme bağımlı oldum ünv kazandım yapamadım onsuz şimdi yanıma geldi. Tek çocuk olmanın iyi yönlerini saymayacağım ama kötü yönleri tüm yükün tek çocuğun üzerinde olması ona destek olacak bir kardeşin olmaması... Ailede bir sorun olduğunda anneyle baba arasında kalması. Şahsen ben bir kardeşim olsun isterdim. Derdimi paylaşabileceğim. Ama tabii ki anne mutlu olmadan çocuk da mutlu olamaz o yüzden belki ilerde düşünebilirsiniz bir bebek daha

anneler, tek cocuk yordugu ıcın ıkıncı cocugu dusunmezmıs halbukı ıkı cocuk tek cocuktan daha kolaymıs cunkı tek cocuk evde vakıt gecırecek kımse olmadıgı ıcın anneye sararmıs ama ıkıncı cocuk oldumu ıkısı bır vakıt gecırıp anneye gerek kalmazmıs bunu ablam soylemıstı benımde ıkı kızım var araları cok yok cok ıyı arkadaslar ne bana ne arkadasa gerek duyuyorlar

2.5 yaşındaki ikizlerimle hem çalışıp hemde onları büyüttüm hiç bir yardım almadan ilk doğdukları dönemde eşimden ayrıldım üstelik... zor olmadı mı elbette zor olduğu dönemler oldu, ama çok şükür atlattık hepsini eşiniz eve geldiğinde 1 saat bile olsa dışarı çıkın kendinizle baş başa kalın çok iyi gelecektir size.. henüz bebeğiniz küçük bir kaç yıl daha geçtiğinde göreceksiniz ki size en iyi arkadaş olmuş işte o zaman 2. çocuğu da düşüneceksiniz... kardeş kadar güzel bir şey varmıdır ya bu duyguyu çocuğunuzdan esirgemeyin derim..

Ben tek cocuk olarak buyudum haksizliga ugradigimi dusunmuyorum aksine iyi ki oyle olmus dedim hep.. 2 olunca butun sartlar bolunecek oysa tekken en iyi sartlar sunulacak bide boyle durum var

Arkadaşım Sakın ikinci çocuk Düşünme Daha fazla bunalıma girersin. bende aynen senin gibiyim... kendini nir şeylere Ver uğraşmayı Sevdiğin birşeyler yok mu? Benimde nir kızım var. iyiki var ama yalnız ve kimsesiz olunca keşke hiç Çocuk düşünmeseydim diyorum. çünkü Doğumda yalnızdım ve sezaryen oldum Ve herşeyi tek başıma yaptım. kızın biraz Daha Büyüyünce kreşe falan verirsin ve Tekrar çalışırsın

cnm yaptığınızı hiç doğru bulmuyorum. kendi sağlığını riske atmanıza ne gerek vardı. ayrıca ayaklarınız olmadan çocuklarada yazık etmiş olursunuz. inşallah bişicik olmaz. Allah yardımcınız olsun S

hayır canım neden bencillik olsun. illa tavşanlar gibi üremek zorunda değilizki. çalışmak istiyorsanız çalışın belki sonra tekrar hazır hissedersiniz belki hissetmezsiniz. bence 10 çocuk yapmak daha büyük bencillik hangi biriyle ilgilenebilir bir anne. hangi çocuk kendini özel hissedebilir. maddi olarak hangi birine yetilebilir. önemli olan mutlu sağlıklı huzurlu çocuklar yetiştirmek bu da ancak mutlu ruhen sağlıklı bir anneyle mümkün olabilir.

Bence eşini taşınmaya ikna et. Ben 3. kata zor çıkıyorken asansörsüz 6. katı düşünemedim. Çocuk olayına gelince. İnsan gerçekten istiyorsa ve bakabilecekse 2. çocuk yapar. Şu düşüncelerdeyken çocuk yapma lütfen. B Birkadinvebiranne

ah canım allahım sana ve çocuklarına sağlık versin inşallahhhh... benim için de hayırlısı artık ne diyim T

biz 3 kardeşiz, bazen keşke 5 kardeş olsaydık diyorum :) kardeş güzel şey, onlar okula başlayınca siz de iş hayatına dönebilirsiniz.. ileride araları kötü olur diye düşünmeyin çünkü iyi de olabilir.. N NickimTam13Harf... tek ayak

Benim babamın da kardeşi var. Keşke olmasaydı dediğini duydum kaç kere. Annemlerse tam tersi hiç ayrilmazlar teyzelerimle birbirlerinden, bana çok tuhaf gelir bazen bu kadar bağlılıkları. Annemi kiskanirim teyzelerimden ara ara, bu da tek çocuğun tipik özelliği işte; sevgi bencili olmak. Bir de zaman cidden çok kötü, tek çocuğu koruyup kollamak bile çok büyük çaba gerektiriyor.

Öncelikle 2. çocugu düsünmek icin biraz erken. Zaten genelde 4 yasindan sonra rahatliyosunuz. Ilk zamanlar tabi ki cok zor cocuk bakmak, buyutmek. Ama herkesin bi kardese ihtiyaci vardir diye dusunuyorum. Ilerde yalniz kaldigimda sirtimi yaslayabilecegim birinin oldugunu bilmek guzel bisey. Ama tabi siz buna hazir hissetmiyosaniz 2. cocugu yapmayin. T

Selam benimde kızım 21 aylık dokuz aylıkken kreşe bıraktım işe başladım ve bende şuan ikinci bi çocuk asla istemiyorum çünkü çok zorlanıyorum ama ara ara vicdanım beni rahatsız ediyor biz beş kardeşim şükür ki iyiyiz birbirimize kızımın yalnız büyümesi beni bazen huzursuz etsede yok olmaz diyorum öncelikle anne olarak benim ikinci çocuk düşüncesine alışmam lazım ki yönümü çizebileyim şimdilik istemiyorum ama 4 sene sonra hayat şartları, ruhsal durumum bu duruma uygun olursa hazır hissedersem kendimi belki o zmn evet diyebilirim... Zor kararlar bunlar offf!!!!

Bakamayacaksan yapma.. ama bir tek çocuk olarak bazen keske kardesim olsa derim..

1.5 yaşında kızım var.. ben hep derdim mutlaka iki çocuğum olmalı diye... ben aslında hiç hazır değilmişim çocuğumun olmasına. kızım için canımı veririm ama çok ağır geldi.. kv aklı bi gidip gelen bir kadın. annem ise doğum yaptığında kendi evimde bakarım sana dedi ve homurdandı.. şu an kimseden destek görmüyorum. 9 sene iş hayatımdan sonra işten çıkmak zorunda kaldım çünkü annem yan çizdi bakamam kızına dedi kv ise torun döven bir kadın olduğu için emanet edemedim bu yüzden de işten çıktım. ve bunalıma girdim evde bir anda yapayalnız kaldım çocuk bakmak eve tıkılı kalmak kendimi yetersiz güçsüz hissetmek derken 1.5 sene oldu hala halimden memnun değilim. zaman zaman kızıma bağırıyorum o daha çok küçük ama neden bağırıyorumki ve ikamet ettiğimiz yerde hiç kafa dengi kimsem yok 6. katta oturuyorum asansör yok çocukla gidip gelmek çok zor oluyor doğru düzgün bir park bile yok ve eşim de asla taşınmam diyor çünkü ailesi sülalesi arkadaşları burada... ben tek çocukla kalıp iş hayatına girmeyi ve aktif olmayı istiyorum iki çocuğum olursa artık asla çalışamam ve bu durum da beni mutsuz eder.. ikinci çocuk fikri beni heyecanlandırsa da sosyal olabilmek kendime vakit ayırabilmek için tek çocukla kalmak bencillik mi? mutsuz halde iki çocuk yetiştirmek yerine, huzurlu mutlu kalıp tek çocuğumun olması daha sağlıklı değil mi? bilemiyorum... ne olur fikir verin

Ben de tek çocuğum. Eğer çocuğunuza bencillik etmiş olacağınızı düşünüyorsanız, yaniliyorsunuz. Aksine bu durum onu çok mutlu edecektir. Neden bu kadar net konusuyorsun diyebilirsiniz, belki de çok rahat, huzurlu ve sevgi dolu bir hayat yaşadığım içindir. Kardeşim olmadığı için kardeş sevgisi hakkında bir yorum yapamam ama 24 yaşına geldim, hala annemle babamı bir baskasiyla paylaşmak fikri bana kötü gelir. Iyiki de tekim derim ara sıra. Bir de maddi açıdan çok büyük rahatlık. Durumunuz çok iyiyse bilemiyorum ama iki çocuk için herşeyi bölmek gerekirken, tek çocuk için daha iyi bir eğitimi, daha iyi bir yaşam alanını, çok daha rahat bir şekilde sağlayabilirsiniz. Tabi bir de bu konuda kardeş sevgisini bilen kişilerden görüş almak lazım. Onlar da illa ki kendilerine göre güzel yönlerinden bahsederler, haklilardir da. Ama kısacası ben hayatımdan hep memnun kaldım, çok güzel imkanlara sahip oldum, bu açıdan düşünebilirsiniz.

Ya zaten biz istesekte istemesekte o bebeğin ruhu yaratıldıysa dünyaya gelecek yani :) Allah hayırlısını nasip etsin :)

1 buçuk yaşındaki çocukla ikinci çocuğu yapıp yapmamaya karar vermek yanlış bana göre. Kızım 2 yaşında ve 1- 1buçuk yaşına göre daha uslu maş.6-7 ay bile farkediyor yani. Benim annem bakıyor kızıma ama o bile yetemiyor artık çünkü hep park, arkadaş oyun istiyor. bir kaç ay sonra yarım gün de olsa kreşe yazdırmak istiyorum, kendim de baksam onun gelişimi için kreş yada oyun grubu düşünüyorum. Bence bu kışı atlattıktan sonra siz de rahatlarsınız yazın çok farklı düşüneceğinizi umuyorum, kreşe verip çalışmayı düşünebilirsin 2 yaş sonrası hatta pedagoglar kreş için 3 yaş tavsiye ediyor ama siz bilirsiniz. 2. çocuk için de en ideali arada 4 yaş olması. Ozamana kadar da 2nciyi istersiniz bence

Tam tersini düşünüyorum sizin düşündüklerinizin. İkinci, üçüncü çocukları yapmak bana bencillik gibi geliyor. Anne baba çocuğa kardeş olsun diye değil, kendi çocuk isteyen taraflarını tatmin etmek, ara verenler için o bebek keyfini bir kez daha yaşamak için yapıyor gibi geliyor bana. Hem maddi hem manevi olarak ilk çocuktan kısmak demek ikinci çocuk. Tek çocuğunuz olursa bütün ilginizi sevginizi ona verirsiniz. Maddi olarak yapabileceklerinizin en iyisini yaparsınız. İkinci çocuk girdiği zaman işin içine ilk çocuğun ilgisi bölünür, maddi olanakları bölünür. Bu devirde bir çok çocuğun kardeşi yok. Çok büyük eksiklik hissedeceğini sanmıyorum. Zaten kardeşlik kavramı da farklı bir boyutta artık.

Dunyanin her acidan kotuye gittigi su zamanlarda, insanlarin hala ucbes cocuk dusunmelerine sasip kalmamak imkansiz gibi geliyor bana.

kardes yapabiliyorsaniz yapin bence. kizim kardesli cocuklarla oynarken daha bi garip oluyor sanki. yani bire 2 oluyorlar filan. bence sartlar musaitse kardes guzel bir sey diye dusunuyorum. N NickimTam13Harf... tek ayak

ben bir için bile cesaret edemiyorum ve sizi anlıyorum endişeleriniz ve yaşadıklarınız doğal duygularınızla mantığınız arasında sıkışıp kalmışsınız.. ama her sorundan önce yine anne olmak ister misiniz bunu dikkatlice kendinize sormanız gerek eğer hayır diyorsanız kendiniz eşiniz ve çocuğunuz için bir kere daha sorun eğer cevap evetse yaşadığınız çelişkiyi çözmelisiniz birini seçip kayıpları kabulle başlamak gerek sanırım bakıcı olayına nasıl bakıyorsunuz

Ablam küçükken annemin kucağına oturur beni sevive dermiş! Beni seviver anne... Artık çocuk yalvarıyor! Çok kardeşliğin pekte özenilecek bir durumu yok! Esasen çok güzel ama o hengamede tadını alamıyorsunuz ki? Ebevyn yorgun çocuk uhdeli! Çocukluğu, ergenliği, yetişkinliği... Yetişmesi kolay değil! mevzu bahis insan yetiştirmek. Hakkıyla! varsa mali imkanlarınız, bol bol zamanınız, o zaman ala.. Üçte olur beşte.

inşallah

Tek çocuk olmanın kötü olduğunu düşünmüyorum ama en azından bir kardeşinin olmasının çok güzel olduğunu düşünüyorum. Kardeşinin olmasının artıları eksiklerinden çok daha fazla. Şu anda çocuğunuz küçük, 2 sene sonra biraz daha rahat edersiniz ve haklısınız, 2 sene sonra tekrar hamilelik olduğunda çalışma hayatınız biter. Siz de çocuğunuzu 3 yaşında kreşe verip tekrar işe dönmeyi düşünür, 2-3 sene çalıştıktan sonra ikinci bir çocuk düşünebilirsiniz. Oğlum 6 yaşında ve henüz kardeşi yok. Tek başına oynar hep odasında. Kuzenleriyle, arkadaşlarıyla oynarken hep kardeşlerin birbirine yakın olması, oğlumun onlar gittiğinde oyunun biteceğini bilmesi, bu yüzden hep onlara gitmek istemesi beni çok üzüyor. Ben oynuyorum halbuki onunla. Zaman ayırıyorum, faaliyet yapıyoruz, körebe, saklambaç, futbol.. Yine de Onlarla oynadığının yarısı kadar eğlenmiyor. çocukların çocuksu, yarı deli bir oyun dili var biliyorsunuz, onların birbiriyle anlaşması bambaşka. 10 tane değil ama 1 tane bile çok şey değiştirir. Neyse şu ana kadar bir tek çocuk annesi olarakgözlemim bu. Ben hep bayramda kime gitmek zorundaysan hayatında birinci derecede yardımcıların onlardır diye düşünürüm. Kuyunu kazsalar da, sana yardımcı olmakla yükümlü olurlar. Bir arkadaşa gitmeyiz mesela, amca teyze kardeş dolaşırız, evlendiklerinde uzaklaşsalar da. Annem hasta, kardeşlerime konuşuruz, paylaşırız bunu. Eşimden iyi o anlar beni. Neyse, uzattım. Benim fikirlerim böyle.

inşallah canım inşallah in vino veritas in aqua

Hani ben demiştim ya anne baba maddi ve manevi dengeyi kurabilecekse diye.. yazdıkların ona çıkıyor. . bizde zamanında maddi problemler yaşadık. . birbirimize destek olduk ailem izin bize yetemedigi durumlarda.. Ancak iyi ki de varız hepimiz:) Sence abin gerçekten hayatın da sen Olmasaydın daha mı mutlu olacaktı? tek çocuk kararı tamamen buna mi bagli? Baska sebepler olamaz mi? Bence maddi zorlugu yasadigi kadar manevi boyutunda farkındadır. .. Peki ya sen ggerçekten tek çocuk olsa idin daha mı mutlu olacaktın? ayyy kendimi birden seni çocuk yap diye baskıuuyguluyor Muş gibi hissettim.. Öyle bir şey değil tabii ki de.. Aslında benim gördüğüm galiba herkes kendi ailesinde yaşadıkları ile ilgili maddi, manevi sebeblerden oturu bu konuda karar alıyor bir yerde.. ama aileni tebrik ederim anladigim kadari ile güzel evlatlar yetistirmisler. . AAslında sana şımarık demek değil niyetim ama maalesef tek çocukta aşırı simarikligi her aile engelleyemiyor .. ve benim bir ttanıdığım tek evladını yitirince yaşayan bir ölü gibi oldu.. evlat acısı çok zor hele ki 1 tane ise bu beni cçok etkilemiştir. .. tabii olacaksa bir kazada 10 evladını birden yitirebilirsin.. ama ne bileyim işte. . ben dediğim gibi bir tek orta da denge kurulabilirse her yönden en az 2 çocuk diyorum.. hem anne ve baba hem de çocuk yönünden. . D

eşimi ASSLAAA ikna edemiyorum. ve edemeyeceğim de T