evet haklısınız. ama 3 kardeşiz ve 3ümüz de evliyiz. 6lı takılmayı da çok severiz. ben sanırım daha çok çocuklar açısından düşünüyorum. arkadaş olsunlar birbirlerine diye düşünerek. ama sanırım bunları da çok planlamamak gerek. sonuçta herkes ayrı birey ve kardeş de olsa seveceksin diye bir kaide yok. ama dua edeyim de birbirlerini sevsinler :)

ismi hazır, buyursun gelsin.

Cocuklar arasinda en az 5-6 yas olmali bence. Anneler kolay buyutmek icin pespese yapiyo anladigim kadariyla ama kardeslik bilinci icin yas farki cok olmali. Yoksa cocuklar rekabet halinde buyuyor. Arkadas olsuna inanmiyorum arkadas disarda cok insana kardes abi abla lazim. Kadinin menopoz kaygisi yoksa cocuklarin arasi acik olmali bence.

Kardeş kesinlikle onemli hepimiz evlendik başka şehirlerde yaşıyoruz ona rağmen hergün muhakkak konuşur dertleşiriz. En yakin arkadasimla konusamadigim herşeyi kardeslerimle konusurum. Cunku en yakin dost dedigin bile yeri gelir senin sevincini çekemez üzüntüne sevinebilir. Ama kardeş seninle üzülür seninle sevinir. Kardeş bambaşka bence. Ben de oğluma bir kardeş yapmayı düşünüyorum ama daha küçük. Alys

bende tek çocuğum hiç kardeşim olsaydı keşke gibi bir durum yaşamadım hiç bu konuda bir eksiklik hissetmedim bilmiyorum belki de kardeş sevgisi nasıl birşey bilmediğimdendir... ama kalabalık aile severim bende 3-4 imkanım olsa yapardım.. benim oğlanların arası 4 yaş.. ilk oğlum çok kolay bir çocuktu her bakımdan kolaydı.. belki de 2. ciyi doğurma kararımda bu etkili olmuştur bilmiyorum.. şimdi mesela bebek gördüğümde resmen hasret çekiyorum ama imkansız bir çocuk daha düşünmem.. o enerji o güç kuvvete sahip değilim.. maddi olarak sorun yok dediğiniz için diyorum ki o gücü kuvveti kendinizde buluyorsanız o isteği kendinizde görüyorsanız 2. ciyi düşünün.. ama tek çocuk olmak kesinlikle kötü bir durum değil.. insanı bencil falanda yapmıyor..

tabii kendi çocuk derdime dalınca size asıl söylemem gerekeni unutmuşum şuan hazır değilseniz acele etmeyin benim bir abimle aramda 10 diğer abimle 7 yaş fark var ikisiyle de cocukluğum gayet güzeldi bana kitaplar alıp okumayı sevdiren bir abim vardı gibi gibi. Şuan zaten arkadaş gibiyiz. Sizinde görüşleriniz değişecek 1-2 sene sonra. Bir şeyleri kaçırıyorum diye düşünmeyin şuan çocuğunuza maksimum verimle yaklaşıyorsunuz 2 ye bölünmek kolay değil. Kızım tek çocuk ama paylaşmak, anlaşmak insanlarla samimiyet kurmak gibi her konuda kardeşi olanlara kıyasla çok dikkat çeken bir çocuk ne kadar bilinçli diye. Hazır olduğunuz zaman bana kalırsa yapın tek olmasındansa hayatında sorgusuz sualsiz çıkarsız anne babasından sonra sarılacağı biri olsun isterim.

Tek çocuğum var ve bu ikinci çocuk konusu artık kafamı kurcalarken bazı sebeblerden ötürü yine rafa kaldirmak zorunda kaldım Kızım 7.5 yaşında ve sanırım tek cocuk olarak büyüyecek Kardeşi olmasını çok istiyor nasip deyip geçiyorum

yorumların çoğunu okudum ve şunu fark ettim çocuğa kardeş düşünüldüğü zaman aradaki yaş farkının anlamlı bir matematiği yok. Yani arada x yaş olursa daha rahat büyürler kalıbına kesinlikle katılmıyorum. bırakın herkesin kendi deneyimini, etrafında gözlemlediklerini sadece şu forumu okusak bile az yaş farkını avantajlı görenle çok yaş farkını avantajlı gören arasında uçurum yok. herkes kendi deneyimini söylüyor. bana göre burada önemli olan husus kardeş kıskançlığını en aza indirebilmek ve kardeşler arası bağ kurabilmek için dikkate alınması gereken en önemli şey, ebeveynin çocuklarının karakterlerini çok iyi analiz ederek ona göre çocuklarını yetiştirmesi... burada da hazır bulunuşluk devreye giriyor. kendinizi hazır hissettiğiniz sürece ilk çocuğunuz doğar doğmaz ikinciye hamile kalsanız bile süreci yönetebilirsiniz. hazır olmadıktan sonra pamuk gibi çocuğunuz bile olsa en ufak şey sizi gerer, yanlış davranabilirsiniz. biz üç kardeşiz, büyüğümle aramda 3,5 yaş var-hani şu ideal yaş aralığı diye genellenen bir aralık- küçüğü ile de 6 yaş var. yaş aralığı arttıkça geçim zor olur diyenlerin aksine küçüğüm olmasaydı kardeş sevgisini ve ablalığın ne demek olduğunu anlayamazdım. iki kardeş kalsaydık muhtemelen burada "kardeşe ne gerek var ya benim ablam var bir hayrını görmedim tek olsam daha iyi olurdu" derdim. bahsedilmiş ya, arada bağ olmayan kardeşler de var diye, ikisini de yaşamış biri olarak kardeş kavramını çok önemli ve gerekli buluyorum. Ayrıca ablamla ne kadar problemli olsam da muhakkak güzel şeyler de yaşamışızdır onu da inkar edemem. bizdeki problemi 30 yıl sonra çözebildim ve ailem de yeni itiraf ediyor. Ablam zor karakterli bir çocuk olduğu için bizimkiler süreci nasıl yöneteceklerini bilememişler. Huzursuzluk çıkmasın diye ona aşırı sorumluluk yükleyip şımartıp beni ezdirmişler. Babam "biz onu doğru yetiştiremedik" dedi ilk defa bu sene... Ama çocukluğum boyunca "o senin ablan o ne derse doğrudur, onun dediği olacak" derdi. kısaca anahtar kelime ebeveynin tavrı. ayrıca bir şey daha söylemeden geçemeyeceğim fakat lütfen yanlış değerlendirmeyin. "tek çocuğum kardeş eksikliği hissetmedim" diyen arkadaşlar, muhakkak tek çocuk olmanın bir çok avantajını yaşamışsınızdır. ben şimdi bile daha fikir aşamasında bile olmayan ikinci çocuğuma üzülüyorum, ilk çocuğum kadar tek başına ilgi göremeyecek diye... ama varlığını bilmediğiniz bir şeyin eksikliğini de bilemezsiniz ki... belki de kardeşiniz olsaydı böyle düşünmeyecektiniz. Çok uzattım Özetle konu sahibi, kendinizi hazır hissettiğinizde ve istediğinizde nasip olur inşallah. Benim kızım 3 yaşını doldurmak üzere ve ben kızım 5 yaşın içindeyken kardeşi olsun isterim. Allah nasip ederse... 2-3-4 yaş sendromlarından sonra 5 yaş daha sakin geçen bir yıl oluyormuş. Ayrıca öz bakım becerilerini kazanıp, sosyalleşip kendine ait bir dünya kurduğu ve egoizmden biraz olsun sıyrıldığı bir dönem. hem de bir kadının hamilelik ve emzirme sebebiyle yıpranan vücudu 4 senede kendini toparlayabiliyormuş. Bu benim fikrim ve hayalim, ama doğrusu budur diyemem herkesin kendi şartlarına ve zihniyetine göre değişir :)

O zaman sizin probleminiz daha çk yaşadığınız kötü tecrübenin etkisi gb. Şöyle düşünün, bu işler o kadar planla programla olmuyor malesef, yani bzm yapabileceğimiz tek şey korunmayı bırakmak, kendimizi takip etmek birde birkaç vitamin kullanmak. Bknz; hç bir problemi olmadığı halde yıllarca hamile kalamayanlar, ani bebek ölümleri vs vs. Biraz teslimiyet gerek galiba. Siz bence hala 2. çocuğa hayır demezsiniz ama şu ara ilk çocuk enerjinizi sömürüyor ve düşük yaşamış olmanız sizi aşağı çekiyor. Zamana mı bıraksanız, varsın aralarında yaş farkı olsun ne olacak.

Yeni doğum yapmis biri olarak yorum yapim tek mi 2 cocukmu dersen ne desem bilemedim 2. cocugumu dogum yaptim carsamba günü. Ilk cocugu cok istemistim bi bebegmz olsun falan derken erken dogumla bi oglum oldu dogumdan 2 3 ay sonra kazayla 2. ye hamile kaldim daha biri yeni dogmusken ilk baslarda kabullenemedim ilk bebegmle ilglnmicem diye sonralari benmsemeye basladim ve cok zorlu bi hamilelik gecirdim ilkinde istedm zaman dnlenebliyodum cnku cocuk yoktu baska rahattim ama 2. de ilk bebegm zaten kucuk hep ilgi istydu hamile halimle agrilar riskler baya zorlandim zor bi hamilelik gecirdim yine riskim oldu halde dinlenemedm ilk cocugmla vakit gecremedm ilglenmem zor oldu. Carsamba gnu sezeryan günüm belrlendi ve dogum yaptim spinal denen lanet dogumu sectim yine ilkinde hc bi sorun yasamamisken bunda acayip bi bas agrisi ile karsilastim dogumdan snra agrilar vs ertesi gunu hastneden ckip eve geldimde inanlmaz bas agrilari cekip saatlerce agladim dün acile gttim serumlar yedim öksrmekten dikislerim kanadi. Bugun sabah ayni seyler bas agrisi bir basladi sabah 8de aksam 8e kadar agladim ne cocugu emzrebldm ne dger oglumla ilglnebldm aksama kdr agladim lavbya zor gttim hastnye gtmeye mecalim bile yokdu ki araba zaten sallandikca dikislerim aciyo yreyemiodum bile aksam braz haffledi sabah baslayp aksama gcyr ama o surede deliriyor insan resmen cok zorluk cekiyorum hala 2. cocugmlada ilglnemyrm sagolsun esimde olmsa halim harap zaten. Ama bidaha cocuk mu allahm olmayana versin zor heleki biri kücükken baya zor iylesmmem nekdr surcek bilmyrm ama yetemyrm smdden ((

Sen benden de öncesin doğru Benimki daha 16 aylık Sıramı bekleyeyim Alys

D damdan başka konuda sorunca son durumları bdv deki arkadaşlarla paylaşayım diye düşündüm. 2. oğlumu kucağıma aldım, büyük sıpa gayet uyumlu aslında, hani hiç korktuğum gibi bir yaklaşımı olmadı, zaten hamilelik boyunca onu hazırlamaya çalıştık, biraz erken söylemişiz, artık son ay zor sabretti. Tek sorunumuz, taşınma vs sebepleri ile benim ailemde kalıyoruz, annem ve babam büyük oğlumu o kadar şımarttılar ki, artık bir anne olarak hiç tesirim kalmadı üzerinde, genel olarak duygusal kontrolümü de kaybettiriyor bu durum bana, 2 gündür ağlamalı takılıyorum...

Büyük 9, küçük 6 yaşında şimdi. Ama benim düşüncem, yaş farkı ne olursa olsun çocuk büyütmek zor. Elbette zorluk çektim, ama hayatta kolay hiç bir şey yok Elde ettiklerime bakınca kesinlikle değer diye düşünüyorum. Şu anda araları harika, bir de ikisi de kız olunca birbirleriyle oyun da oynuyorlar, benden saklı bir şeyler de yapıyorlar, çok hoşuma gidiyor

o zamanda hic istemeyceksin.. tekrar uykusuz geceler gazli geceler.. ek gida.. cis kaka.. hahah ara ne kadar acilirsa o kadar zor kendini hazirlamak diye dusunuyorum. aylakmadame Öf! tek ayak

Kızım kolikti. Yardım eden hiçkimse yoktu. Eşimin eve gelmesi 8i buluyor. O kadar yanlız kaldımki. Çok bilirim ağlayarak dua ettiğimi artık uyusun diye. Koliği çeken bilir. Kızımın karakteride inatçı ve huysuz. Kolik bitti ama ne fayda. Zor bir bebeğim var. Kardeşsiz tabiki olmaz olmazda biri bana anlatsın arası çok olmasın diyorlarda hemen yaparsam zaten ilki ilgime muhtaç hala. Arayı uzatırsam yaşım geçecek ayrıca bende insanım nefes almaya ihtiyacım var. Kendi ruh halim iyi olmazsa çocuğuma ne faydam olacak. Daha 15 günlükken tek başıma yıkamaya başladım. Dikişlerimi zorladığım için iltihaplandı. Eşim mecbur işe gitmek zorundaydı istesede faydası olmadı. Annem 10 gün sonra gitmek zorunda kaldı. Yani diyeceğim şu kimse evladı tek kalsın istemez ama herkesin hayat standardı olanakları farklı. Hayırlısı. Rabbim büyüktür

15 aylık bir kızım var. çok zor bi bebekti hala da öyle. doğumum da zor oldu ve aynı zamanda çalışıyorum. 3,5 yaş benden küçük bir kız kardeşim var. hep derim o olmasaydı napardım ben diye. annem olsun, eşim olsun, anlatamadığım herşeyi o bilir. kızım 3-3,5 yaşlarındayken Allah da nasip ederse 2. yi düşünüyorum. benim için ne kadar da zor olsa kardeş sevgisinden onu mahrum bırakamam. yaş farkının fazla olmamasından yanayım beraber büyüdük, oynadık, paylaştık. hiç bir zaman arkadaş aramadım en iyi arkadaşım kardeşimdi. bu yüzden bir kardeşi olmalı insanın.

hayır bence ikizlikle alakası yok, ne ikizler var sürekli hır gür, size düşüyor iş, dengeyi kurarsanız bu süreç kolay atlatılır, şuan oğlunuzu üzmek istemiyorsunuz ama ilerde büyüyünce iyiki bir kardeşim var diyecektir buna eminim, bu duyguyu yaşamalı bence. ben şuan çok zor süreçlerden geçiyorum, eşimle sorunlarımız var ama iyiki de yine de olmuşlar diyorum, onların birbirlerine olan sevgisi bana güç veriyor inanın.. bu konuda bir sürü kitap var okuyabileceğiniz, nette araştırın. ben mesela çok okudum kıskançlık olmasın diye, ayarı tutturmak için ikizlerime daha çok ilgi gösterdim zaman geçirdim, oynadım, ufağın işlerine onları da dahil ettim, mesela gel kızım kardeşin bana diyorki beni ablam yıkasın ben onu çok seviyorum diyor diyerek ufağı yıkarken yardım etmesine izin verdim, öyle öyle kardeşlerine ısındılar sevdiler, sevdirdim, kardeş candır bence..

Ara vermeden kardes yapilsa ikisine de yeterli vakit ve enerji bulunamiyor kesinlikle haksizlik oluyor bence. 3 yildan fazla ara verince de anne rahata alisip yeniden basa donmus oluyor :) Eger maddi manevi hazir olsam ve yeniden anne olmak istesem aralari 3-4 yas olsun isterdim. Ne daha fazla ne daha az. Benimki tek cocuk ve hep tek kalacak :)

Bu 2 yas sendromu dediklerinden olsa gerek. Benim de 21 ayini bitirmek uzere olan bir oglum var. Birkac hafta oncesine kadar bal dök yala bi cocukken simdi her seye itiraz, tutturmalar, cigliklar.. geciyormus bir sekilde, ben de kendimi oyle avutuyorum, siz de boyle dusunseniz ise yarar belki.. Bu arada ben kardesler arasi yas farkinin az olmasi gerektigini savunanlardan biriyim. Keza o sekilde hareket ediyorum. Cunku bir kardesimle aramda 8, digeriyle 15 yas var. Hic kardeslik iliskisi yasayamadim. Buyuyunce nasil olurlar bilmiyorum ama cocukluklarini beraber gecireceklerini, beraber oyun oynayacaklarini dusundukce heyecanlaniyorum resmen.

Bu konuda kendime değişik düşünceler sunuyorum.. Yaşım 33.. 3yasına gırecek olan bir kızım var.. Eşim tek olsun.. butun imkanlarım onun olsun dıyor.. Benimse vıcdanım sızlıyor kardeşsiz bi basına nasıl olacak.. Kardeşi olmazsa arkadaş çevresi olur nolcak dıyorum.. İkinciyi yapmayı istersek ben aradakı yas farkı az olsun ıstıyordum.. bırbırlerıne arkadaş olsunlar dıye.. Ama suan onu da ıstemıyorum arada 5 yas olsun en az dıyorum.. ikisi de kendi yasını doya doya yasar.. Amma ve lakin kim doğuracak.. bu yastan sonra nasıl bi verim beklenır benden.. yaş geçınce bebegın saglıksız doğma ıhtımalı daha fazla oluyor.. Bir allahın kulu da demiyor ki tek çocuk en güzeli kardeşiim.. dese içim rahatlıyacak..

Benim 6. Sınıfa giden bir kızım var ve ikinci çocugu yaklaşık 5 senedir istediğimiz halde olmuyor. Hiç hamile kalamadım... tekrar tekrar Dr ye gittik hiç bir sorunumuz yok. Neredeyse biz de vazgeçmek üzereyiz... her gün düşünmekten ve de pişman olma korkusundan huzursuz oluyoruz. Kendimi ikna edebilirsem belki son bir kez daha Dr ye gidicem... ama benden sana tavsiye kardeşlerin arası cok olmamalı.. kendini hazır hissettiğin an olur insallah. Oyle hemen de ilk çocuk oldu ikinci cepte diye dusunmemeli. Rabbim aratmadan verir inşallah isteyen herkese ♡

Aaaaaaaaa :) sonanda

öbür yorumuma şimdi anneanne dede var baba da uzkata ona da zor yazacaktım da o şikayet etmemiş anasını babasını karıştırma demiştim kendime olur bunlar geçer ağla rahatlarsın eşimn burada olduğu süreçte o büyük olanıa zıcık şımartsın ama

Bende kardeş çok önemli derdim hala öyle düşünüyorum ama 9 ay önce doğum yaptım, yemiyo bi daha ne yalan söyleyeyim Kızım zaten gazlı ve uykusuz bi bebekti çok çektim işe başladım hala daha çekiyorum

ikinciyi yaptım kurtuldum olacak mı acaba. o zaman da nasıl korunurum derdi olacak, şimdi de korunsan bile en azından bir tane kredin var. ama o zaman?!?!?! tüm korunma yöntemleri ile silahlanmak gerek Bir-Dost Herşey eksik

benim oglumda suan 2 yas sendromunda ve maalesef tukendim artik bu sendromdan gecenlerde esim cocuk konusunu acti kriz cikti istiyorum ama suan erken diyorum biraz buyusun bana olan bagimliligi azalsin istiyorum en azindan 2. cocukla ilgilenebileyim istiyorum cunku oglum asiri kiskanc buyuyunce hic degilse kres yada dede anneanne falan ilgilenir sikinti olmaz diyorum ne bileyim

Benim çocukların YAş farklı da seninkiler kadar. 1-2 yıl sonra iyi ki yapmışım diyeceksin içinde olduğun dönem zor ama sonrası Rahatlık.

merhaba, benim de 6 aylık bir bebişim var ve gerçekten çok zor bir bebekti, halen daha battaniyede sallayarak uyuma alışkanlığı var uykuları düzensiz ve ben hayattan kopuk şekilde yaşıyorum ve Rabbim isteyene nasip etsin 2. Bebişi ben istemiyorum. Beni emmediği için Doğum kontrol hapı kullanıyorum ve İnanın korkumdan halen daha eşimle hiç birlikte olmadım. kardeş iyi bişe ama her kardeşde hayırlı olmuyorki yada sırdaş mesela benim 2 kardeşim var ve tek olsamda pek farketmezdi. İstemeyenler yapmasın kesinlikle 2. yi çünkü Bebek büyütmek çooook zooor ve oğlum bana yetiyor içimde zerre kadar aman bide kızım olsa vs diye bi istek yok

Bakalımmm sagolll canım Önceki

Bende önceden 2 çocuk derdim ama şimdi asla. Bir oğlum var 2.5 yaşında. Ve çok hareketli zor bi bebekti ayrıca yada ne bileyim belkide bana zor geldi. Allah içime anneliği koymamış bir çocuktan başka bakamam ben. Oğlum nefesim o bana yetiyor :) bence seninde kafan karışıksa sakın yapma. Kolay değil çünkü

Gecen kurtajla sonuclanan gebelıgımde test yaparken elım tıtremıstı ne ne oldumu yoksa ya hemen dıye ıcım cız ettı sonrası ayrı mesele sonuc olarak goha topu bıze attın tam 4 senedır ertelıyorum sımdı bakalım gelecek mı Z zsnn

Ya ben? Ya ben? Bir-Dost Herşey eksik

en güzeli ikiz

ornek vereyim.. benimde 3 yasinda ve 6 aylik bebeklerim var... ilk dogdugunda tabiiki kiskandi, ama suan oyle bir opuyor sariliyorki.. hatta aglarken ogluma git kardesine konus teselli et diyorum isim varsa kisa sure.. gidip maskaralik yapip hos ediyor onu hayat zor belki ama inan 2 kat mutluluk... ve su akip yolunu buluyor inan bana.

suan cocugum yok ama allah kısmet ederse 3 cocugum olsun isterim 2 kız bi oglan insallalhhhhhhh dua edin kızlarrr

ayyy kilo verecem umudu besledim şimdi süper.. 5.5 yaşında bir kız 1,5 yaşında ve yeni doğmuş iki oğlan.. amannn şöyle 45 falan olsam.. şaka bir yana yazdıklarınız süper.. eltimin çocukları arası 8 yaş ve büyük küçüğe resmen kan kusturdu..

Aminn. Elbette ki çözersiniz.. Bilmek gerekiyor sadece çocukların yaş dönemlerini.. Hangi dönemde ne gibi sorunlarla karşılaşacağız bunları bilirsek nasıl davranmamız gerektiğini öğrenirsek daha az zararla atlatırız bence.. 2 yaş sendromu çocukların ilk ergenliği.. Zaten ilk 6 yıl çok çok önemli artık bunu biliyoruz.. Ne kadar sağlam temeller atılırsa o kadar düzgün çocuklarımız olacak.. Birkaç sene dişimizi sıkmamız gerekiyor.. Onlar isteyerek gelmediler hayata.. Bizim sorumluluğumuz ve bizim görevlerimiz. Çocuklarımızdan çok şey beklememiz gerekiyor.. Biz nasıl davranırsak karşılığını alacağız.. Yani sorunlu çocuk diye bişey yok bana göre.. Sorunlu çocuk yetiştiren ebeveynler var..

bende tup bebekle hamıle kalabılıyorum. benım oğlan şimdı 28 aylık. tekrar tup bebek ıçın çalışmalara başladık. ıstıyoruz ınşalah olur. yavrularımız yanlız kalmasın. çok çocuk guzel olur ya:)

Ben 2 tane olması taraftarıyım. Birbirlerine yoldaş olsunlar. Tek olamaz mı elbette olur ama kardeş sevgisi de yaşasınlar bence. Benolsam gözümü karartır 2. yi yapardım. Hatta yaşım ilerledikçe ya 1 tane olur da 2. yi doğurmaya fırsat bulamazsam diye üzülüyorum ara sıra.

kardeş şart değil bence

Bende evlenmeden 3-4 derdim. Kalabalik aileye bayilirdim ama simdi bi kizim var o okula baslamadan ikinciyi dusunmuyorum. Ben kocamla sevgili olmak istiyorum. Kizim buyusun onunla arkadas olmak istiyorum. Hayat telasiyla tukenmek istemiyorum. O yuzden ikiniciyle arasinda 5-6 yas fark olcak belki ama cok da dert degil. Kardes esas buyuyunce lazim bence cok sukur o yonden ben sansliyim. Bakalim, hayallerimdeki 3-4 yalan oldu gibi. Ama 3 olur heralde yani umarim sizde 2 yas sendromunu bi atlatin. ACelesi yok ya. Ama mutlaka bir kardesi olsun bari.

En az 3 diyorum

Erkek olcak icime dogdu hehe Alys

bu paçayı yırtmak mı oluyor :) zor kararlar, aman aman, çok gittim geldim tek çocuk fikrine. şimdi de işler baya yolunda gidiyor, tam zamanıymış gibi hissediyorum.

Başınız sağolsun. A

bi yanım hepppppppppppppppppp tek cocuk olmak istemisti bi yanım sa 3 yada 4 kardes olup gündüz herkez isinde aksam eve gelince bi curcuna olsun kimi kitap okusun kimiyle dizi izleyelim kimi gelsin bizi cekemesin falan :))) malesef 2 kardesizz ve diger kardesim benim zıttıma buzdolabı catlasan konusmaz limoncu28

ben anne babaniz yerine olsam onu evden kovardim seaside

Güle güle büyüt bebeni canım benim. Gözün aydın.

Kiz olacak adi da Ahu olsun.

sen benden kararsızsın. bugün istiyorum diyorsun yarın yok olmaz :) Bir-Dost Herşey eksik

Saglikla gelsin bebiko:) cinsiyetin onemi yok zaten

baba kız istiyor zaten, valla bir bebek mağazasına girince ben de kız istiyorum, ne yalan söyleyeyim. bıcırıklara her şey var, erkek reyonu da kenarda köşede bir yer

Canım iki oğlum var araları 2,5 yaș çokta memnunum, tabiki zorlukları var ama onların birbirleri ile muhabbetini görünce İyikide varlar diyorum hiçbir güzellik zorluksuz olmaz. Ama illede çekemem diyorsan bu senin kararın, saygı duyarım.

Dikislerim bile bukadar acimiyor en azndan otrnca yatnca acimiyor ama bu bas agrisi napsam gecmiyor surekli bsey iciyorum su meyvesuyu kahve agri kesici ama hc bsey fayyda etmiyor kafami kesseler rahatlcam sanki byle bi aci yok ya allahm yardm etsn valla zor cok zor E EBRU 72

İki yaş sendromunu dibine kadar yaşamış bir anneyim.. Kreşimiz inanılmaz iyiydi ve beni çok desteklediler.. Bana hep geçecek dedi kreşimizin sahibesi.. Ben inanmıyordum ona ama gerçekten de 3 yaşında tamamen bitiyor.. O dönemde nasıl insan olacak bu derken şimdi gurur duyuyorum kızımla.. Tek dikkat edilmesi gereken çocukla inatlaşmamak.. Çünkü biz onunla inatlaştığımızda o davranışı öğreniyormuş.. Elbette ki her dediğini yapmayacaksınız ama o konuda da kalmayacaksınız.. Diretmeyeceksiniz.. İlgisini başka yerlere çekmek önemli.. Her inatlaşmasında, anlamsız hareketinde ona kocaman sarıldım.. Öfkelendiğim zamanlar olsa da hep bastırdım ve kararlı oldum..

Kızım 3.5 yasında oğlum 2.5 aylık şuan zorlaniyorum evet ama kızımin ufak kıskançlık hareketlerinden dolayı kızım hala zor bir çocuk ama oğlum uzmedi beni şimdiye kadar gece gündüz uykusu iyi çok zorda olmazsa sesi çıkmıyor garibimin İnsanlar derdi biri huysuz olursa biri sakin oluyor merak etme herhalde öyle oluyormuş Ve imkan varsa bir kardeş olmalı kızım elinden gelse kardeşini içine sokacak öyle seviyor Ve büyüdüklerinde de emin ol birbirlerine destek olacaklar

elbette, hatta utanarak söylemeliyim ki, benim oğlum kesinlikle hırçın vs bir çocuk değil. Hani benim 2 yaş sendromu diye anlattığımı tüm ömür çektiren çocuklar var görüyorum. ama işte ebeveyn olmak daha fazla sabırlı olmayı gerektiriyor. Çok başarılı değilim ama kendimi eğitiyorum. Eşim de çok destektir sağolsun. Alys

ooo canım çalışmalara başlamışsın?hadi hayırlısı bakalım

Benim kızım da 27 aylık. 2. Çocuğu kalabalık aile istediğimden yapmadım. Aksine nefret ederim kalabalıktan. Çünkü biz 7 kardeştik, yarı aç yarı tok, içimizde 1000 tane ukteyle büyüdük. Ha sonradan kardeş olayı güzelleşiyor ama giden yılların telafisine, açılan yaraların onarımına yetmiyor bence.. Sadece kızımın kardeşi olsun istedim. Sonrasında çift korunma yöntemiyle hayatıma devam edeceğim inş. Eşim 6 yaşında kanun kursuna gönderilip, kızkardeşiyle keyifli bir çocukluk geçirdiği için 3-4 çocuk hayali kuruyor. Lakin hayallerde yaşıyor kocişim

Biz su an tam olarak ordayiz da. Allahim insallah kisa sürer ne yipratici sey yahu.

2 ideal bence Bir-Dost Herşey eksik

Güle güle büyüt bebeğini canım, Allah analı babalı büyütmeyi nasip etsin. Bende istiyorum artık tamamen, eminim çok güzel olacak. Çocukları bende çok seviyorum ve bunu başka bir bireyle paylaşmak istiyorum. Kaza gecirmiştim, tedavim hala devam ediyor. İnşallah bitsin ve güzel haber hemen gelsin

Ben maddi nedenlerden dolayı tek çocukla kaldım ama pişmanim Bir arkadaşımın çocuğuna 28 yanında tek o da pişman

hamile kalmak, bebek yapmak bunlar planla olacak seyler degil, zaten insan hamile kalcam diyince hamile kalmayabilir de.. bence biraz gevseyin ve bazi seyleri akisina birakin.. zaten cocuklar arasinda onerilen yas 3-3,5 yas.. telas yapmayin.

ay benim de hiç cesaretim yok. eşim eve arada bir geliyor resmen. ben desen sabah 8 akşam 9 ve haftasonuda çalışıyorum bu ara. şu an bir bebeğim daha olsa ben napardım bilemiyorum. oğlumu biraz daha büyütmem lazım Allah'ın izniyle. sonra bakarım duruma artık.

Evet ikinciyi doğursam paçayı yırtarım o defteri kapatırım yani Şimdi bile kapatırdım da işte ileriyi düşününce kardeş büyük nimet diyorum İyi yaptın boşver Bana da birgün deli cesareti gelirse inşallah Alys

anne ve baba ilk çocugu kendileri için, 2. çocugu da var olan çocukları için yaparmış...2 çocugum var araları da 3 yaş 3 ay. çalışan anneyim. inanılmaz zorlanığım zamanlar oldu hala da öyle. bazen iyi ki 2 çocuk diyorum bazen de tek çocukta kalsaydık bu kadar yorulmazdım diyorum.. bazen kedi köpek gibiler ( kız 6, oglan 3). bazen de can ciger kuzu sarması..

Kızım 5,5 yaşında 4 yaşına gelene kadar asla 2. Çocuk düşünmedim. Buna teşvik eden en büyük neden babamı kaybetmem ve biz 4 kardeş olarak birbirimize sarılmamız. Bu duygudan kızımı mahrum etmemek için tamamen mantıksal olarak başladım bu çalışmalara. Tam 2014 ağustostan beri. 1 kimyasal gebelik geçirdim mart ayında. Bir daha olmadı üstüne. Ama hayırlısı böyle diyorum. Çünkü şu an çok istiyoruz. Kızım büyüdükçe daha sevimli hale geldi bizim için. Bizimle bir yetişkin gibi konuşuyor, anlatıyor, paylaşıyor, yardım ediyor, kendini ifade ediyor. Bu çocuk duygusu gittikçe yoğunlaşan bir duyguymuş meğer. Büyüdükçe daha çok seviyorsun... Ben de eşim de artık bunları yeniden yaşamak istiyoruz ve tabi kızım da.. İsteyerek bekliyoruz nasibinde varsa eğer.. Kesinlikle 2. Çocuk derim ben. Yaşayanlar da hep öyle diyor.

Goha hamile sanıyordum seni ben. Demek totem yapmışsın:) İlk çocuğumu kaybettikten 3.5 yıl kadar sonra hamile kaldım şimdi ikinci bebeğimi bekliyorum. Son derece planlı, ve yıllardır da kendimizi psikolojik olarak hazırladığımız bir sürecin ardından gelen bir hamilelik benimkisi. Ama hamile kaldıktan sonra bu kadar düşünecek bir şey yokmuş demedim de diyemem. Benim için bir ilaç oldu. Tamamen adapte oldum yeniden annelik sorumluluklarını üzerine alma fikrine, çok da sevdim. Eşim de aynı şekilde tabii. Zaten hayatımız da böyle değil mi, yeni bir şeyler giriyor kalıcı olarak ve hayatımızı buna göre şekillendiriyoruz. Sonunda da her şey yoluna giriyor ve mutlu oluyoruz, olmasak bu sefer başka çözümler buluyoruz. Böyle zenginleşiyoruz. Nasip olursa, Allah sağlık huzur verirse kesinlikle bir kardeş daha istiyorum karnımdaki kızıma. Ben çok çocuklu bol şenlikli bir ailede büyüdüm. Her günüm kuzenlerimle, arkadaşlarımla onların aileleriyle geçti. Zaten 4 kardeşiz. Paylaşmayı, sevmeyi, kıskanmayı, kavga etmeyi, kaybetmeyi, kazanmayı, üzülmeyi ağlamayı hatta gerekirse ağlama taklidi yapmayı... kısaca her şeyi bu ortamda öğrendim. Büyüdükçe bunları süzgeçten geçirerek kişiliğime oturttum. Bu yüzden çocuğumun da böyle bir ortamda büyümesini istiyorum. Çok uzattım ama diyeceğim o ki ikinci çocuk fikrinden korkma. Eğer durumunuz el veriyorsa maddi manevi, oğlun da sağlıklı mutlu bir çocuksa fazla düşünmeden oluruna bırak. 1-2-3 çocuk fark etmez anne baba yüreği her birinin hayatında en iyisine sahip olması için uğraşıyor. Zaten sen de öyle yapıyorsun ve yapacaksın. :)

benim oğlum 24 ayıı bitirdikten sonra başladı konuşmaya, şankınlıktan ne yapacağımızı bilemedik :) şu an 25.5 aylık, şarkı söylüyor. Bir anda nasıl gelişme yaşadı anlayamadık. Tam 24 aylıkken kreşe başladı, onun mu etkisi yoksa yaşı geldi de ondan mı bilemiyorum.

Sagol canm tesekkur ederim uzandimmi biraz rahatliyor ama 2 cocukla nereye uzaniyosun ki mümkün olmuyo aksam gecmisti gece yine basladi delirmek üzeretim artik smdi yazmayi islattim basima sardim bide. nescafe yaptim icicem ama kafami kaldrdmmi cok agriyor biri agliyor biri surekli yaramazlik pesinde emzjrmek zorundaym emzirirken aglyrm resmen. Cok kotü bi bas agrisi bu keske genel olsaydim dedirtti bana. Surekli iciyorum nescafe agri kesici su meyve suyu vs ama banamisin demiyor illaki hizini alacak siiznde böylemi oldu sabah baslayip aksama kdr 1 hafta boyunca sürdümü hep bugünle birlikte 3 gündür cekiyorum daha 4 gün daha katlanamam bu agriya

E EBRU 72 :) eee ikinci tavsiye ediyor musun benim durumumda birine. E EBRU 72

cok tesekkur ederim butun yavrulara guzel yazgi yazilmis, imtihanlari kolay olsun. sizin yavrunuzu da Allah size bagislasin

Ya öyle birşey ki çocuktan çocuğa değişiyor. 18-34 ay aralığı veriyor uzmanlar. Zaten sonrasındaki 3 yaş sendromu :) ben 23-25. Aylar arasında yaşadım. Kısa sürdü aslen ama Baya yıpratıcıydı. Uyku yok, yemek yok, ağlama krizleri, inat, fırlatma, bağırma, itiraz, asabiyet vesaire :) fikirdelisi

Evett.. Bana kızıyorlar da bence her çocuğun bir kardeşi olmalı.. N

Mrb benimde 1 oğlum var 5 yaşında benim hamileligimde dogumumda çok zor geçti normal dogum yapmama ragmen 1 gece yogun bakiminda ve 3 gün hastanede yattım oglum çok hırçın bi çocuktu en ufak bişeyde kafasını yerlere vururdu biz her dönemimizi çok ağır geçirdik gece gündüz internetten araştırma yaparak piskoloklara danışarak bu yaşa getirdim ama ben onu yanlız bırakmak istemiyorum 5 yıl sonra cesaretimi topladım korunmayı bıraktım hamile oldugumu ögrendim 1 ay önce 2 buçuk aylıkken aldırmak zorunda kaldım çünkü boş gebelikmiş biraz toparlanıp tekrar denemeyi düşünüyorum bence sende yap 2. çocugu çünkü kardeşlik dünyanın en güzel şeyi bu güzel duygudan çocuğunu mahrum bırakma inşallah Allah bana ve tüm isteyenlere nasip eder

Kardeş kelimesi bile benim içimi titretmeye yeter.. Biz 3 kardesiz. Bundan 10 sene once babam olacak adam benden bu kadar dedi ve cekti gitti.. Annem ben ve kardeslerim dedemin yanına tasındık. Biz çocuk halimizle birbirimizin yaralarını sardık. Cunku bizi en iyi biz anladık. Cocuk parklarında babası ile eglenen bi çocuk gördüğünde karsılarına gecip saskın saskın bakan kucuk kardesimi aaaa bak surda ne varmış diye ordan uzaklastıran kardeşimdi. Annem hastaneye yattıgında, sımsıkı sarıldık birbirimize.. Gececek elbet diye birbirimizi teselli ettik.. Düğünümde eşimin kulagına "ablamı sakın üzme. Onu üzgün görürsem neler yapabilecegimi ben bile tahmin edemiyorum diyen benim henuz 17 yasında ki erkek kardesimdi. Zor zamanlar gecırdık biz.. Zor seyler yasadık. Her birimizin içinde fırtınalar kopmasına ragmen, hep birbirimize guclu gorunmeye calıştık. Boyle boyle astık o gunlerı. Simdi bile her ihtiyacım oldugunda yanımda olacaklarını biliyorum.. Bir dost, bir arkadas da bunu yapabilir elbet. Tek fark aynı seyleri yasamıs, aynı yoldan gecmiş olmamız.. İşte bu yuzden beni en iyi kardeslerim anlar. Onları da ben..

Canın ne istiyorsa onu yap.. yapmak istemiyorsan yapma.. kaldı ki kardeş olup birbiriyle düşman olan bir sürü insan var.. önemli olan hayırlıysa olsun diyebilmek bence..

Çocuk her yerde bizimle zaten. Bizim de gece gezme vs gibi alışkanlıklarımız olmadığı için her aktivitemize katılabiliyor. Ben de çalışıyorum. Oğlumda 10 ay iş hayatıma ara verdim, ve çok da özledim. İkinci olursa 2 yıla yakın ara veririm diye planladım. Çünkü Kv bakmıştı ilk oğluma. Çok da iyi baktı, sağolsun ama ben aynı evde kv ile yaşayacak birisi değilim, çok gerildim o dönem. GelenKutusu Mutlu ve 2 çocuklu bir bekar... Üyelik

Her bu soruyu sorana ayni cevabı veriyorum Anne baba olarka iyi kardeslik insa etmeyi basarirsaniz tabi ki kardesi olsun Benim rahmetli ablamla aramda 2 yas vardi sadece o vefat ettiginden beri o kadar yalnizim ki Keske diyorum 3-4 kardes olsaymisiz simdi yalnizim tekim anneme babama bir sey olursa.. Insanlar kardesleriyle gorusuyor fln yegenleri var ben uzuluyorum dayi teyze amca hala oluyolar ben olamayacagim Esimin kardesi olmasini kiskaniyorum Keske ablam yasasaydi o kadar cok eksik var ki hayatimda anlatmakla bitmez ya

İstekli olduğunuz bir zaman ikinci çocuğu yapın. Hiç istemezseniz hiç yapmayın. İkinci çocuk birinci çocuk için yapılmamalı. Anne baba istiyorsa yapılmalı. Bu ikinci çocuğun varoluş sebebi açısından ikinci çocuğa çok büyük bir haksızlık. Yaş farkı gereksiz bir takıntı. Bunun bir standardı yok. Siz ne zaman ikinci çocuğa kendinizi hazır hissederseniz çocuklarınızın arasındaki yaş farkı en ideal zamana erişmiş demektir. Benim oğullarımın arasında 10,5 yaş fark var. Uzun yıllar ikinci çocuk istemedim. Sonra istedim. Çok şükür Allah nasip etti. Çocuklarımın kendi aralarında, onlara özgü bir iletişim şekli var. Yani her durum kendi içinde farklı dinamiğini yaratır. Bu konuda bir doğru yok. Herşey gönlünüzce olsun...

Sizinle tamamen aynı düşünüyormuşuz. 4 çocuk planliyorduk ilki dogduktan sonra iki tane yeter dedik :) Manevi olarak hazir hissetmiyorsanız yapmayın. Benim 4 yasinda bir kizim 8 aylik da bir oglum var. Kendimi hazır hissetmeme ragmen suan cok zorlanıyorum ileride nasil olacağım bilmiyorum. Bilmiyorum ben mi beceremedim ama huysuz olan kızım ekstra huysuz oldu oglan zaten tamamen huysuz doğdu. Kızım okuldan geldi suan ben bebek sallıyorum yarım saattir besikte yemek yok ev perisan ben perisan kendime suan cok acıdım

Küçük kızımın 40'ı çıktığında ablası 3 yaşını bitirdi. Büyük kızım dikkat eksikliği ve hiperaktivitesi olan bir çocuk. Şu andaki yorumum: Bir annenin çocuğu için yapabileceği en iyi şey bir kardeştir. SON

Bir ablam var. 2. Çocuğum olursa hele bir de kız olursa ablamin adını vereceğim insallah:) İnşallah olur. Kardeş hayırlı ise dünyadaki en güzel şey bence.. Yaş farkına çok takılmayın derim az ya da çok fark hepsinin artıları eksileri var. Kendinize uygun olanı siz bilirsiniz. Ben hep tuvalet eğitimi bitsin. Kendi başına uyusun. Bebek arabasiz yurusun. Herşeyi yesin. Kendi başına giyinsin. Konussun kendini net ifade etsin. Öyle dedim. Öyle de oldu kızım artık bu noktada. İnşallah 2. bebeği allah verir bize ve tüm isteyenlere..

evet hiç bu sıkıntılarım yok. aksine destekleyici bir ailem var. belirttiğiniz sebepler de çok doğru aslında. arkadaşların da deiği gibi 2. çocuk için psikolojimi hazır hissedene kadar erteleyip çok da kendimi plan yapmaya kasmazsam belki daha kolay hazırlayabilirim kendimi.

Benim de kızım var 27 aylık. Ben anneliği onunla öğrendim, sabrı, sakinliği. İnanılmaz hareketli bi çocuk. Hep onun erkek doğacağını hissetmiştim kız görünümlü erkek haylazı çıktı :))) yaşım 25 ama 65 hissettiğim olduğu Zaman'lar oldu. Hatta eşim tek çocuk kalsa mı dediği oldu 4 çocuk hayalleri kurarken. Hele 2 yaş sendromu vardı ki evlerden ırak :) ama hepsi geçiyor bende mutlaka yakın bi Zaman'da ikinci çocuğa hamile kalmak istiyorum. Kızını kesinlikle yalnız bırakmak isteniyorum hayatta. Hatta ikinci çocuğum erkek olursa bi kızım daha olsun diye 3. Çocuğu da düşünebilirim. Benim bu hayatta en güvendiğim şey ailem. Tabi ki ölümün sırası yok ama Birgün annem ve babam rahmetli olurda biz kalırsak E büyük dayanağım Can'ım ablam ve Can'ım erkek kardeşim

Benim de bir kızım var 2 yaşında. Yalnız büyümesini hiç istemiyorum ama onunda düzeninin oturması içın biraz daha zamana ihtiyacım var. Daha bezi altında, konuşmayı tam olarak çözmedi. Yemeğini kendi yemiyor. Bu dönemi aşmam lazım. Ama kendim tek çocuğum. Kardeş eksikliği hissediyormusun dersen hem de çokkk... Onun için kızımın bir kardeşi olmasini çok istiyorum. Ileride benim gibi düsünücek biliyorum. Sende 2 yaş sendromunu atlatımca bu konuyu bi daha düşün bence canım. İleride can yoldaşı olurlar birbirlerine.

çalışıyormusunuz? bende kardeş düşünüyorum ama iş konusu kafamı karıştırıyor

ağlattın beni.. rabbim eksikliğini göstermesin kardeşlerinin..

ne bitkinliği kız, sen canavarsın :) ama hazır olmayı beklemek kesinlikle gerekli. tek çocuk fikri de bir yerden bakınca gayet güzel.

Sen paçayı yırttın Alys Ben ne yapacam bakalım

kızım 3,5 yaşında, oğlum 11 aylık olacak ve iyiki de kardeş yapmışım diyenlerdenim. evet yaşları yakın biraz zor oluyor ama değer doğrusu. kızım babasıyla parka gidip döndüğünde kardeşiyle bir araya geldiklerindeki mutlulukları görülmeye değer. benim iki abim var ve yaşamımın her alanında gece gündüz maddi manevi yanımdalar. ve kızımda bu hayatta omuz omuza bir canı olsun istedim. sevgide hüzünde hep birbirlerine destek olsunlar yoldaş olsunlar.. KARDEŞ CAN'DIR... asude_bahar

Benim cocugum yok ama kardesler arası yas farkı benim cok hosuma gidiyor. Bir arkadasım var 25 yasında, kardesi 15. Kardesinin butun buyume evrelerine tanıklık etmis, ikinci bir anne gibi. Aralarındaki bag cok guclu. nerisona

Benim bir hafta sürdü daha uzun süren tanıdıklarım da vardı bol sıvı alın anesteziyi atmanız lazım kahve tabi bebeğe geçecek ama uygun miktarda tuketmeye çalışın. Çok zor bir ağrı gerçekten dikişlerden daha çok zorluyor insanı C

Benin iki çocuğum var çok şükür. İkinci isteyerek olmadı Rabbim gönderdi iyiki olmuş süpriz yumurtam kızım bana kalsa asla ikinci olmazdıama şuan uzun vadede üçüncüyü planlıyoruz kendinize biraz zaman verin eminim tekrar deniyceksiniz Bu arada eltimin tek oğlu var 11 yaşında eşi kesinlikle ikinci istemiyor kendi korunuyor, kardeş istiyor çocuk ama baba istemiyor N

Ablamın tam 3 kızı var biri 5,5 biri 4 biri 1 yaşında ondan gördügüm kadarıyla cok zorlandı özellikle ikincisi doğduğunda çünkü ilk çocuk kıskanmasın diye ikinciyle ilgilenmemis gibi göründü pek kucagına almadı şirinlikler yapmadı vs tabi şu an ilk çocuk şımarık biraz ve problemli sayılabilir yani ağlar kızar tahammulsuz.. İkincide böyle bi sıkıntı olmadı daha çözüm bulan ağlaması az kendiyle dalga geçebilen bi çocuk:) bazen diyor bunaldıgında böyle ara ara 3 çocuk olacağına 3ünü birden dogurmus olsaydım diyor :) enistemde yıllarım gitti diyor ama suan mutlular sanırım artık alıstı herkes bence biraz yas farkı olmalı 2yaş bence küçük:) ablamdan gördügüm kadarıyla yorum yapıyorum nese-li_hilos Biz artık beş kişiyiz ❤ Anneler

Aslında böyle düşünmemin sebebi kardeşlerin ilişkisinin iyi olması. Siz çok güzel bir örneksiniz. Ben eşimi örnek aldım bu düşüncemde. Bir abisi ile arasında 10 yaş var ve ilişkileri iyi olsa da ortak aktiviteleri ve hobileri yok denebilir. Diğer abisi ile yaş farkı daha az ve ortak hobileri daha fazla. Benim kardeşlerimle aramda pek yaş farkı yok, 3 kardeşiz, eşleri de dahil edip 6 lı takılırız çoğu zaman, çok da güzel olur. Bu örneklerden yola çıkarak olacaksa yaş farkı olmasın demiştim.

Konuyu takipteyim. Tek çocuğum var. 2 yaşına girmek üzere. Yaşım 31. Kararsızım bende. Kardeşsiz olmaz ama kızım çok yıprattı beni gözüm korktu.

Ben evlenmeden önce hamile kalmadan önce de tek çocuk derdim hep. Eşim kardeşsiz olmasın dedi diye yaptık. Kızımın bir kardeşi olmasını şimdi çok istiyorum hatta 2 de olabilir durumumuz müsait olursa ama bu sefer de eşim korkuyor. Benim doğumum çok zor oldu, kızım ve ben ölümden döndük. Sezeryan sonrası çok acı çektim niyeyse bilmiyorum, kızım on gün küvezde kaldı, bunları düşününce ben de korkuyorum çünkü prematüre olursa diye, normal çocuğu bile büyütmek zorken prematüre daha da zorlayıcı olabiliyor, ama bir yanım da çok istiyor. Bana cesaret gelirse yaparım tabi ki.. Ama hangisi doğru derseniz onu bilmiyorum ikisinin de ayrı ayrı avantajları ve dezavantajları vardır eminim...

Anne degilim ama tek cocugum. Bütün hayatim boyunca hep rahat yaşadım. Her istedigim makul ölçülerde alındı. Kardeş sıkıntısı abi, abla korkusu turevleri yaşamadım. Ailenin gözdesi oldum Bu açıdan her şey güzel. Ama benim paylaşma duygum yoktur mesela. Bir kardeşim olmadığı icin paylaşmak nedir bilmem. Birine bir kiyafetimi, bir esyami versem icim icimi yer. Zor bir karakterim herkesle arkadaşlık kurmam bu nedenle hayatim boyunca bir noktada yalnız hissettim kendimi. Bir derdin olur arkadasa anlatilmayacak, haliyle annene de anlatamazsin e kardes? Yok. Bir yere gideceksin kafana gore, kardesin olsa ikilemez belki ama arkadas her zaman her firsatta gelmiyor. Bunlar zor kısımları. Ben en cok düğün sırasında zorlandim. Benim yardima ihtiyacim oldugunu gozumun icine bakip anlayacak bir kardesimin olmamasi cok zoruma gitti. Bundan sonra belki daha cok ihtiyaç duyacagim malum evlilik sorunlari her ailede oluyor ama anlatacak bir kardesim yok. Bu nedenle bir kardes yapın. Geçte olsa yapin. 2 yas sendromunu geçirsin biraz. Yoksa cok zorlanirsiniz. Bu dönemde kardesi her cocuk kabul etmeyebiliyor.

gecmis olsun.. bu huysuzluk boyle kalacak degil ya.. elbet gececek biraz daha sabir.. ayrica cocuk buyutmek zaten basli basina zor ve sorumluluk isteyen birsey, kolay oldugunu kim dediki? genede derim Rabbim verirse dusun 2. yi kesinlikle... zor belki ama herseye deger ve iki kardes arasindakileri gormek ve yasamak cok duygulandiriyor insani. zor sureclerin gecici oldugunu dusun ve kendini ikna et...

Belki hani ozlem olur arada kucuk bebek ozlemi o araya sıkıştırabilirim ben kucuk bebek izlemeye bile bayilirdm ama kizimdan snra kucuk bi cocugu kucagima bile almak istemiyrm o zor geceler aklima gelio:)

sanırım bu 2 yaş sendromunu çözme sürecindeyiz. atlatmıyoruz da kabulleniyoruz ailecek diyelim. yoksa kısa süreli bir durum değilmiş onu gördüm. hani diş çıkarırken bir hafta kan kusturur ama biterdi ya, biz 2 yaş sendromunu yaklaşık 3 aydır yaşıyoruz ve aynen dediğiniz gibi direttikçe de bir kazanım edinilemiyor. bir dönem, bu konuyu açtıktan daha sonra, tamamen ben artık başka çocuk düşünmem demeye başlamıştım. buna yetemiyorum gibisinden, şimdi biraz daha ılımlıyım. çözebileceğimiz bir sorun olduğuna ikna oldum sanırım :) Allah tüm anne - babalara kolaylık versin ne diyeyim:) E EBRU 72

Korununca daha çabuk oluyomuş kk da öğrendim

Ben tek çocuk değilim ama paylaşımımız, dertleşmemiz vs hiç olmadı. Düğünümde de abim tutup etrafımda koşturacak değil haliyle. Bir de çocuğunuz erkek, kızlar gibi duygusal olup ''Kardeşim olsa da paylaşsam, düğünümde etrafımda olsa'' demeyecek ki. Herkes kadın burada ve kızkardeşlerden örnek veriyor da sizin durumunuz öyle olmayacak.

canım herkesin sıkıntısı başka.. tedavi sürecini yaşayan bilir.. her bünye kaldıramaz.. tedaviyide çocuk bakmayıda.. rabbim evladını sana bağışlasın Nooption memento mori memento

ismi belli oğlum koydu. yavuz olacakmış cinsiyet henüz belli değil. kız olursa da yavuz koyuyoruz ama, oğlumda cinsiyet ayrımı henüz net değil zaten

Bence tek çocuk doğru olan. Evli de değilim annede değilim ama ben 11 yaşındayken bana kardeş geldi. Kardeşimi seviyorum iyiki var o ayrı mesele ama tek çocukken kesinlikle benim içinde herşey daha güzeldi bunuda çok net hatırlıyorum. Bununla birlikte bir kaç arkadaşım ve akrabam tek çocuk. Ailelerindende bununla ilgili pişmanlık duymadım, arkadaşlarımdanda. Bence tek çocuk yaa. Benimde gelecek adına isteğim bu yönde. Tek çocuklu bir anne olmak. Herşeyi ona vererek yaşamak fikri daha güzel geliyor. NAZ24 Semih ve Duru nun

Aslında o da var. İlk çocuğum çok planlıydı anlattığım şekilde. İkinci hamileliğim de planlıydı. Ama düşük beni o yüzden fazlasıyla yıprattı aslında. . push ; aylakmadame Öf! tek ayak

Ben de kardeşten yanayım... Oğlum 11 aylık şu an... Ben de 3-4 yaşına gelince düşünüyorum.. Eşime kalsa 2 yaşında tekrar istiyor ama çok zorlanırım biliyorum.. Çalışmak, ev, iş, yemek, bebeğimle kaliteli vakit geçirmek, eşime istediği vakti ayırmak vs... Bunları en iyi şekilde yapabilmem için biraz daha beklemem gerekiyor.. Bence yine de yalnız olmasın hayatta çocuğunuz.. Bir kardeş olmalı..

Çok çocuk seven birisi değilim aslında. Çocuklar da beni sevmez. Sadece garip bir şekilde genelde huysuz olan çocuklar benle anlaşıyorlar :) Tabi kendi çocuğumla ilişkim bunlardan çok farklı. Hatta eşim de ben de diyoruz ki acaba gerçekten tatlı mı bizim çocuk yoksa biz anne babasıyız diye mi bize bu kadar tatlı geliyor :) Ama yine de ileride bebek hasreti çeker miyim emin değilim. Jadesilla

bence tek çocuk olmamalı mutlaka bir kardeş şart. benim 3 yaşında ikizlerim var 3. oğlum da 15 aylık aralarında 20 ay var ama ben dezavatajından ziyade avantajını çok gördüm, birlikte güzel oynuyorlar, kıskançlık yok. yalnız ben hamilelik sürecimde altyapıyı çok yaptım, yeri geldi göbeğimi okşattım sevdirdim, bakın kardeşiniz sizi özlemiş tekmeliyor dedim, yeri geldi anlattım onlara kardeşiniz sizi çok seviyor vs diye. az yaş farkı olan çocuklar büyüynce de çok iyi anlaşıyor, ama yaş farkı fazla olunca kuşak çatışması oluyor, ideali aralarında 3 yaş olması bence,3 ten fazla olunca zora gidiyor, ne kadar kötü bile olsa kardeşiniz hayatta bir kardeş şart insana, maddi durumunuz elveriyorsa yardımcı alın yanınıza, ev işlerini o halletsin, size yardım etsin böylece daha kolay atlatırsınız bu süreci..

hayırlısı olsun sıfırdan başlayacağız. uykusuzluklar, ağlamalar, ek gıda, 2 yaş sendromu, tuvalete alıştırma, kreşe alıştırma... Umarım bu sefer sakin bir bebek doğurabilirim. Bir-Dost Herşey eksik

Benimde kızım var 3 yaşında, zor bir çocuk, fazlaca ilgi istiyor, okul dışında kalan zamanlarımızda, boyama, kes yapıştır vb etkinlikler yaparak vakit geciriyoruz, gezmeyi seviyor, fazlaca inatçı ve benim gözüm kesmiyor ikinci çocugu yapmaya. Kendi kendine oyalanan ilgiyi bu kadar üzerinde istemeyen bir yapıda olsaydı kızım belki düşünebilirdim ama bu sartlarda kızima haksızlık olur, üzülür diye düşünüyorum. Kendi enerjinizi, gücünüzü, sabrınızı siz daha iyi bilirsiniz, iyi hissedecek, mutlu olacak, iki evladınıza birden yetebilecekseniz düşünün derim. Hakkınızda hayırlısı olsun

Kardessiz bir hayat dusunemiyorum yas farki cokda onemli degil, ikisi birarada buyusun mantigini anlayamiyorum ne kendinle nede cocuklarla yeteri kadar ilgilenilmiyor. En az uc yas olmali.

Her cocuk bi kardesi hak eder yalniz tek cocuk olmak ilerisi icinde zor olur ikinci cocuk dusunuluyosa en onemli sey yas farki aradaki yas farki az olmali hem anne hem cocuk icin.. benim 2 kizim var aralarinda 5 yas var ve 5 yas cok.. yani biri ilkokulu bitirirken biri yeni baslayacak ayni donemi ayni heycanlari ayni zorluklari birlikte yasayamayacaklar birinin sevdigi seyi digeri cocukca bulacak birlikte vakit gecirmekten ziyade herkes kendi yas gurubunu isteyecek onun icin bence 2. cocuk yapilacaksa 2 yasi gecmeyecek sonra basa donmek anne icinde zorlayici oluyor

Maddi olarak bakabiliyorsanız çocuğunuzun bir kardeşi olsun derim çünkü ben tek çocuğum annem babam sürekli çalışan inssnlar emekçi hem maddi hem zaman olarak ikinci bir çocuk yapmamışlar ayrıca çocuklarınızı 5 yaşından önce kreşe vs göndermeyin derim 3 yaşından beri kreşde büyüyen biri olarak söylüyüyorum şuan 27 yaşındayım yeri geliyor kardeş eksikliği çekiyorum hatta kardeşi olanları görünce anlam veremiyorum kardeş sevgisi nasıl bir duygudur diye iyi ve kötü gününü paylaşıcak bir kardeşi olmalıymış insanın bunu evlendikden sonra daha iyi anladım Allah annemi babamı başımdan eksik etmesin bana şuan güç veren onlar arkadaş teyze hala amca dayı kuzen hepsi bir yere kadar carmenares

Cnm tam rahata ermissin biraz yasayin esinizle vakit gecirin bnce tekrardan 1 yil surecek o zorluga girmek vala ben kizimdan snra vazgectm 5 6 yil hic dusunmuyorum:)

Ben hamile sandim once sizi. Herseyin hayirlisi. Benim icin konusacak olursak bir oglum var. Su an 10 yasinda. Eger bosanmasaydim ben de oglumun bir kardesi olmasini cok isterdim. Ama hersey kismet. Siz de oyle dusunun. Hayirlisi ne ise o olsun. Bu arada cocuklarin sendromu hic bitmiyor:) Once iki yas, o bitiyor 4 yas, ergenlik... boyle boyle omrumuzu tuketiyoruz iste... Allah onlara saglikli uzun omurler versin, acilarini gostermesin. Eger bir kardes dusunurseniz de cocugunuza, yas farki cok acilmadan dusunun bence. Cocugunuz buyuyunce sizdeki bu istek de giderek bitecek cunku.

Niye ya kardeş herzaman güzel ve iyi kötü günümde yanimdalar Sizinki erkekmi yoksa S

annemler tam tersi ama.. yada gördüğüm bir kaç kişi... annemle dayım saatlerce dertleşirler.. babamın erkek kardeşi var mesela yanyana oturunca konuşmazlar bile bu biraz sizinle alakalı yetiştirme tarzıyla.. çocuklar gördüklerini yaparlar.. aralarında bağ kurarsanız bağ olur.. annem bize önce kardeşine sor der yada ablana.. bi bak o ne düşünüyor.. o yönlendirdikçe biz bağlandık.. herkes aynı olamaz..

Totem o totem :) adetlıyım hatta potansıyel anne adayı

İtiraf etmem gerekirse yaşadığınız zorlukları ben yaşamadım. Ki ona rağmen yıpranmış hissediyorum. Çocuğum usludur, dellendiği zamanlar da oluyor elbette. Ama çekingen ve duygusal bir çocuk oluşu da bazen zor olabiliyor. Onun duygularını iyi analiz edemiyor muyum diye düşünüyorum bazen. dagci bal

Benim de tek cocugum vardı ıkı yasını bıtırmiş bı ıkı ay gecmişti ki ıkıncıye hamıle oldugumu ögrendim. şimdi ikincide oldu. nedense kıskançlık nerdeyse yok oda benımle kardesını sevıyor. Yaslarının yakın olmasına baglıyorum bunu. Eger sadece ıkı cocuk düşünüyorsanız ya hemn yapın yada 6 yasına dek bekleyın derim..

tam benlik bir konu olmuş.. oğlum 22 aylık. hep 2 ya da 3 çocuk isterdim.. kısmet tabi. oğlum doğduktan sonra annelik ne zormuş dedim :) bazen araları az olsun diyorum sonra yıldığım yerde saçmalama sen bir çocuğa ancak yetiyorsun.. mesela dolmuşa biniyorum 2-3 çocuklu kadınları görüyorum sen yapamazsın baksana tek çocukla rezil oluyorsun diyorum.. yardım edenim de olmaz.. bakıcı ya da kreş olacak.. yani kafam karışık. oğlum bir de daha konuşmuyor ama anlıyor.. kendi işini halledebilsin konuşsun istiyorum.. ondan sonra Rabbim verirse isterim inş..

Hadi inşallah canım, güzel haberlerini kısa zamanda alırız umarım.

Cinsiyeti belli mi goha Alys

Çocuk sahibi değilim ama tek çocuğum. Şöyle söyleyebilirim ki o kardeşe inanılmaz ihtiyaç duyduğum anlar oluyor. Bence kardeş bambaşka bi şey. Canından kanından bir parça. En yakının. Belki annenden babandan bile yakın. Sizin gözünüzden bakarak bi açıklama getirip fikir veremem belki. Dediğim gibi çocuk sahibi değilim. Ama oğlunuz açısından bakarak diyorum ki bi tanecik daha olsun.. Emin olun kimseye güvenedikleri anlarda birbirlerine güvenip, tutunacak tek bir dalları dahi kalmadığında birbirlerine tutunabilirler. Keşke benimde bi abim olsaydı, aaahh ah diyerek bitiriyorum. :))

okuyorum ve planlar yapıyorum aslında. ama beceremezsem diye korkuyorum. mesela doğumu düşünüyorum, oğlum gelip ilk gördüğünde ne yapacak, ben işte muhtemelen yine sezeryan olursam bembeyaz yüzle onu karşılarım, o da annem hasta olmuş diye üzülür, sonra beni bebeği emzirirken görünce ne hisseder falan diyerek ağlamaklı oluyorum inanın ki. bir de doğumdan sonra benim duygu durumum bir türlü stabil hale dönemdi, 2 yıl geçti ama hala çok tutarsızım, ufacık şeye salya sümük ağlar oldum, oğlum da çok duygusal. nasıl olacak böyle :)

tek çoçuklu anneyim. böyle de kalmayı düşünüyorum 6 yaşındaki çoçugumun bu güne kadar kardeş istedigini duymadım, Önceki

Evliyim cocugum yok ama tek cocuk buyudum kardesim yok aksini istemezdim. Diyebilirim sadece

3-4 yaştan sonra kardeş daha uygun bence. 2 yaş başlı başına zor. ama ben sadece en küçük de yaşadım bu inatlaşmayı. büyük kızım ve oğlum çok kolay çocuklardı. çocuklarımın araları 5 ve 4 yaş. üç taneler bu arada.:) hazır hissettiğin zaman olması önemli tabiki.

sözümü yanlış anlamayın ama kayınvalidenize çocuğunuzu emanet edebilmek bence büyük nimet, hiç tanımadığın bilmediğin birine bırakıp gitmektense babaannesi ile olması daha doğru geliyor bana kreş çağı gelene kadar, kxhaklısınız evin içinde bir başkasının olması huzursuz eder insanı ki bende yaşıyorum bunu ama evladınız için katlanılmayacak bir durum olmasa gerek, hem şöye düşünün küçük bebeğinizle siz ilgilenirken büyük olanla oynayacak, yada nöbet değişimi yapıp küçüğü bırakıp büyükle ilgilenebiliceksiniz veya siz küçükle ilgilenirken eşiniz büyük olanla oynar e annede bi zahmet evi çekip çevirir, yani bunlara çok takılmayın derim ben, aslolan 2. kez anne olabilme şansınızın olması ve bu çok güzel bir şans, selametle...

o zaman birde şöyle bakalım konuya, şuan kreşe gidiyor ilk bebeğiniz değil mi o halde paylaşmayı, çocuklarla vakit geçirmeyi biliyor yani kardeşi kabullenmesi daha kolay olabilir ki kreşindeki öğretmeninin de çok büyük yardımı olacaktır, kıskançlık konusunu aşmak sandığınız kadar zordeğil diyeceksiniz ki tek çocuğun var nerden biliyorsun, biliyorum işte çocuklar öyle yetişkinler gibi menfaat kıskançlığı gütmezler onlara sevgi verir, sorumluluk yüklerseniz herkesten çok sahiplenirler kardeşlerini, tek sorun sizin psikolojik olarak hazır olup olmadığınız sanırım bunun için de ikinci çocuklu insanlarda değil de benim gibi çok isteyipte şartları tutmadığı için sahip olamayan insanlarla sohbet edin evladınızın bu hayatta sahip olabileceği en iyi arkadaşın bir kardeş olduğuna inanın ve belki psikolojik bir destek alsanız bü süreci daha kolay atlatıp daha rahat hazırlarsınız kendinizi, eşiniz ne düşünüyor bu konuda buda önemli tabii.

Kanlım olsun da kardeşim olsun... Hayatta gözümün içine bakınca ne istediğimi anlayan kişi, 8 yaş fark var aramızda elimde büyüdü. Sanırım annemin hayatta benim için yaptığı en güzel şey. Evlenince bir başka anladım kıymetini. Anneme anlatamadığım şeyi onunla paylaştım çoğu zaman. 13 aylık kızım var, Allah kısmet ederse asla kardeşsiz büyümesini istemiyorum. Hayatta gözleri kapalı dayanabileceği bir kardeşi olmalı diye düşünüyorum.

ayy inş darısı da bize.. senin fındığa maşallah.. ben de iple çekiyorum o günleri hayırlısıyla..

Kardeş kardeşi bicaklamis dönmüş geri kucaklamış derler bide

Ben tek düşünüyorum şimdiden çalıştığım için birini bile nası büyütücem diye korkuyorm bi sürü şeyi aynı anda yürütebilen bi yapım yok çünkü ilkduyansenol kaça

ha ha, bu arada bu kararsızlıkla aylardır folik asit kullanıyorum, fazla vitaminden zarar gelmesin Alys

Yav tek cocuk da insani bagliyo zaten 3-5 sene kasarim ikisi beraber buyur rahatlarim diyolar

bence de çok doğru, ben çocuklarımı yalnız büyüttüm, ikizlerimi 8 aylıkken kreşe verdim, çok borcumuz vardı çalışmak zorundaydım, ufağıma bakıcı bakıyor, hep yad ellerde büyüdüler, çok zorluğunu yaşadım kimsesizliğin, o yüzden siz çocuğunuz için kvye katlanın, hem iyi biriymiş de daha ne istiyorsunuz, kreş yaşı gelince de verirsiniz kreşe olur biter, benim 1 saat bile bırakıcak kimsem yok ve inanılmaz zor bir durum..

Cocuklu degilim :) Ama tek cocugum. Belli bir yastan sonra zor. Manevi acidan. Gerekirse bir kac sene daha bekleyin ama tekrar dusunun derim ikinci cocugu.

Ya ne bileyim korkuyorum, o şey olurken bile birden kararım değişiyor bazen

Ne kadar güzel bir duygu olduğunu öyle hissediyorum ki evli bile değilim.. Hayallerimde hep 3-4 çocuk mümkünse kız hepsii :)) Erkek kardeşimde kız çocuklarına ölüyor.. Allah imkan verirse tek kalmamalı çocuklar kardeşimin olması çok önemli.. Haadi gezemeye gidelim = Sınavlarım var kuzucuğum der yaaaaa derim taaam tamam der :) Hadi bisiklete gidelim derim : Bilmem ki der küserim bak derim tamam kuzum küsme der Güzelliğe bakar mısınız... Bende ona güzel pasta börekler yaparım her yeni tarifimin gurmesidir, her giysimin modacısıdır.. Her türlü sırrımın sırdaşıdır.. Kısacası kardeş bence çok önemli. .

Bende tek çocuğum gerçi üvey abim ablam var. Ama eşimin 3 kardeşi var. O düğün de 1 inin bile ne maddi ne manevi nede bir işin ucundan tutmak gibi bir yardımı oldu. Evlendik düğün parasını biliyorlar hemen biri kirasını çıkarma derdine düştü. Sürekli onlara bir destek olma zorunlulugu. Ablamla uveyiz aynı evde buyumedik zaten yegenim benle yaşıt ama i bile eşimin öz kardeşlerin den çok yardım etti. Daha çevrede neler görüyorum. Gördükçe de diyorum ki iyiki tekim. Bu arada 1 arkadaşım var. Dugunum de Evimi temizlerken. hamile likte Evimi temizlerken. Mevlutte vs hep arkadaşım yanımda oldu. Kardeş görmedim ben kimsede onun gibi koşup gelen o evlendi bende aynı şekilde. Aslına bakarsan hiç görmüyorum öyle hayalimizde ki gibi kardeş

Öncelikle geçmiş olsun Allah ikisini de sağlıkla büyütsün. Bende spinal anestezi aldım baş ağrısı yaşadım. Neskafe için kahve için kesinlikle iyi geliyor bana hemşireler tavsiye etti. Yatar haldeyken ağrı azalıyor. Zor ama uzanmaya başınızı bir yere koymaya çalışın. Ben kafamı masaya koyup sut sağardım ememediği için sağmak zorundaydım. Benim 1 hafta surup geçti

buradan da yazayım hayırlı olsun bebişin. Hepimiz öyle ağlamaklı takılıyorz goha. Birileri geçecek demese intihar edicem. İnşallah taşınma etme sorunları bitince oğlunla yeniden düzen sağlarsınz. Geçecek hepsi yoluna girecek. Zaman lazım sadece

Tek çocuk olmak. kadar kötü bisey yok bence ben tekim ve o kadar çok isterdm ki bi kardeşim olmasini annem babam disinda kimsem yok arkadaşlarımi da hep kiskanirdim nasıl bisey kardeşinin olması çok merak edyrm bence. tek çocukla kalmayin Önceki

2 yaş sendromunu ilk yaşamaya başladığımız dönemde eşim de tek çocuk bize yeter, biz herhalde 2. yi kaldıramayız demişti. ancak artık alıştık ve kabullendik, şimdi 2. yi ertelemeyelim diyor. ki kendisi çok yardımcı bir eş ve babadır, şanslıyım o yönden gerçekten. hatta uzun süreli doğum iznine ayrılmam konusunda da desteği var. tek anlaşamadığımız konu, çocuğun kreş yaşı gelene kadar kv nin bakması mevzusu. Aslında benim annem baksın diye bir zorlaması yok, aileden biri olsun istiyor sadece. benim de kv ile bir derdim yok, ama aynı evde bir başkası ile yaşamak fikrinde geriliyorum otomatik. işimden 2 yıl izin alma şansım da çok yok.

Selam goha! Ben ailemin tek cocuguyum ve inanilmaz mutluyum Oglum da benik tek cocugum olacak muhtemelen, ikinciyi dusunmuyorum. Allah isteyenlere nasip etsin insallah Kendimi bitkin hissederken ikinci cocugu yapmak hem esime hem ogluma hem de kendime haksizlik olurdu

anne olmak cok farkli bir duygu. 6 yasinda bir oglum var ve asigim! uyudugunda hala gidip yuzunu seyrediyorum. Ayaklarinin altini kokluyorum. Dunyanin en saf ve en buyuk sevgisi... planli bir hamilelik degildi, hicbir zaman da vazgecmeyi dusunmedim ama eger ki planlayarak anne olacak olsaydim asla anne olmazdim. ya zarar gorurse yahut birine zarar verirse diye odum kopuyor; onu hakkiyla yetistirememe ihtimali en buyuk kabusum. butun bu panikler icerisinde yasarken hamile oldugumu ogrendik, simdi sayili gunumuz kaldi ikinci bebegimizi kucagimiza almaya; ben hala ayni his icindeyim: - planlasaydim asla anne olmazdim. tamamiyle nasip sanirim bu is, olacagi varsa olsun. gelecegi varsa gelsin melekler omrumuze Alys

tek çocuklu bir anne; kızıma sahip olmayı çok istedim, hatta ona sahip olabilmek için evliliğimi bile feda etmeye hazırdım ama şu sıralar ikinci coçuğu düşünmüyormuyum düşünüyorum ama benim şartlarım uymuyor, çünkü çalışıyorum, ücretsiz izin almak külfet maddi anlamda, kızımı bırakacak bir yakınım yok, 22 aylıkken kızımı kreşe bıraktım bütün sendromları dibine kadar yaşadım, şu sıralar 3,5 yaşından dörde doğru sarkarken herşeyi ben yaparım sendromumuz başladı ve tabii benim neden kardeşim yok soruları, demem o ki eğer bakabilecek gücünüz, maddi manevi karşılayabilecek olanağınız var ise ertelemeyin, tek çocuk olmak ayrıcalık olabilir tüm ailenin tek gözdesi, tüm imkanlara nispetince sahip olabilmek ama ya yalnız kalmak, bedenen toplanırken, ruhen de kendinizi hazırlayın ve inşallah bir kez daha anne olmanın tadına varın ama önce iyice tartın kendinizi. O güç var mı sizde, tempoya ayak uydurabilicek misiniz, aileniz destek olabilecek mi, iki çocuklu bir anne olmanın gereklerini yerine getirebilecek misiniz? inşallah en doğru kararı verir ve en kısa zamanda güzel haberlerle yeni bir konuda görüşürüz " İKİNCİ KEZ ANNE OLUYORUM" adı altında sağlıcakla.

Bacı bacıyı atar, yar başında tutar diye bi laf var o geldi aklıma.. S

Benim ikiz kızlarım var ama zordur büyütmek tek olsaydı bir daha yapar miydim asla kardeşiniz var mi bilmiyorum ama kardeşlik çocukken güzel başka güzel tarafı yok herkes başka yerlere savruluyor her animizda yanımızda değiller ki bence kardeş olayını düşünme

Yaw kafamı en çok kurcalayan meselelerden biri. Ben zaten ilk çocuğumu da öyle yana yakıla yapmadım ama şimdide yalnız mı kalacak, ya ben pişman olursam, ya o ileride bana, anne niye kardeşim yok, diye sitem ederse diye düşün dur. Eşim de çk ısrarcı tek çocuk fikrini resmen reddediyor :) artık kısmet diye rahatlamaya çalışıyorum ama yakın zamanda hç düşünemiyorum. Aralarında bir beş yaş olacak sanırım. Tabi Allah ta kısmet ederse...

NOT: 2. Yi doğurdum bile, merak eden arkadaşları bilgilendirmek için konuyu hortlatıyorum. Ya derdim bu, bu aralar. İlk doğumumdan önce en az 3 çocuk derdim belki 4 bile olabilir. Doğumdan sonra eşim de ben de 2 bize yeter dedik :) Ama yaşları yakın olsun istemiştim, oğlum 2 yaşına yaklaşırken hamile kaldım isteyerek. Ancak düşükle sonuçlandı. O zaman hala çok istiyordum 2. çocuğu. Doktoruma korunmak istemediğimi söyledim, sen bilirsin dedi. Ama düşük o kadar da kolay değilmiş. Hem fiziki hem manevi olarak zor oldu benim için. Ve artık isteğimi kaybettim ve 2. çocuğu erteledim. Şimdi tamamen bu planımı iptal mi etsem diye düşünüyorum Çocuğum 2 yaşında ve 2 yaş sendromu mudur nedir, ailecek çok zorluyor bizi. Bir de kreşe başladı, çok seviyor okulu ama evde huysuz. 2. çocuk için maddi kaygım yok manevi kaygım var. İyi bir anne olmaya çalışıyorum herkes gibi elbette ama çok sabırlı birisi değilim mesela. Çocuktan sonra kendi kendime telkinde bulunarak biraz geliştirdim kendimi ama hala bazen çabuk parlayabiliyorum. Eşim çok daha sabırlıdır ama o bile 2 yaş sendromunda sakin kalamıyabiliyor. O da benim kadar çocuk isteyen biri idi, o da şu an tek çocukla mı kalsak diyor. Konuma herkes yorum yapsın lütfen, ama özellikle tek çocuklu arkadaşlar pişmanlar mı mutlular mı yazarlarsa sevinirim. Yaş farkı hiç istemiyorum. Yani maksimum 4 yaş olsun aralarında diyorum. O yüzden aslında stresliyim. Hani hemen karar vermeliymişim gibi. Çünkü huyumdur, çocuğa karar vericem de aylar önceden fiziki hazırlıklarımı tamamlıcam da, işte folik asittir kilo vermedir vitamin depolamadır :) İşte bunları yaptım ikinci hamileliğimde ama unuttuğum kısım kendimi psikolojik olarak hazırlamakmış. Of of diyerek bitireceğim.

Allah sabır ve kolaylık versin :) benliklerini ispat etme Zaman'ı şimdi biraz sabır :) Z

Kizkardesimle aramda 12 yas var Cok iyi anlasiriz Kardeslik bagimiz oldukca guclu Bunda hemcins olmamizin rolu buyuk Bende tek cocuk annesiyim Kizim 10 yasinda İleride pisman olurmuyum bi kardesi olsunmu diye cok dusunuyorum Dusunuyorum ama cok vaktim yok yas 34 Olmazsa boyle de cok mutluyuz Olursa da cok severiz kizim da mutlu olur Kardes iyi iyi de herkesin kardeslik iliskisi ayni degil orasi ayri bir mevzu İki cocuk arasi yas farki az olsun konusunu hic anlamiyorum Cocuklari ust uste buyutmenin yapayim aradan ciksin sonra rahar ederim dusuncesini cok bencilce buluyorum Kizimin hicbirseyini kacirmadim ilgi alaka hep onun ustundeydi bunun zararini gormedim Kardesler arasi yas farki zamanla kapanir Herseyiyle ilgilendigim kardesim ikinci kizim gibi

ben anne değilim olamıycamda iki çocuk olmalı bence en az 2 en fazla 4yaş arası iyi oluyor bunu bence bize değil bebeğinize sorun kardeş ister misin diye sonundaoldu Nirvana Anneler

annem 60 yaşında hala kardeşi olmadığı için, tek çocuk olduğu için üzülür. çünkü anneannem, babam vefat etti. dedem sağ ama pek görüşemiyorlar. Rabbim gecinden versin, dedem öldüğünde dünyada yapayalnız kaldığını düşünecek muhtemelen. evet biz evlatlar olarak varız ama hepimiz kendi çocuklarımızla eşlerimizle meşgul oluyoruz. teklifsiz habersiz gidecek kapısı olmadığı için çok üzülüyor. biz 4 kardeşiz, keşke 8 tane doğursaydım der. rahmetli anneannem kardeşi vefat ettiğinde "anam babam öldü bu kadar yanmadım. kardeşimin acısı deldi geçti." demişti. hasılı kardeş lazım. yaşları yakın olursa daha da iyi olur bence. benim 30 aylık ve 1 yaşında iki kızım var, beni zorluyorlar ama onların birlikte geçirdiği her ana şükrediyorum. hayatta ne kolay ki? insanlarla geçinmek her yaşta zor, çocuklar da küçük insanlar, onlarla da bazı şeyler zor ama güzelliği çok çok çok fazla.

Bir ornek daha vereyim Yengemde ikinci oglunu 12 yil sonra dogurdu Kucuk 7 yasindayken esini kaybetti O zaman durdum durdum bi cocuk daha dogurdum o da kucucuk yasta babasiz kaldi dedi agladi Aradan 14 yil gecti Gecen gun cok tereddut etmistim ama simdi iyi ki dogurdum diyorum Abiyle birbirlerine destek oldular bana yoldas oldular 3 kisi olmak 2 basina kalmaktan iyidir dedi İki yas sendromuna cok takilmayin o biter baska bisey baslar Rahat olursaniz daha kolay buyurler

sizin büyükler ikiz oldukları için kıskanmamış olabilirler mi acaba? hani zaten paylaşmayı öğrenmişlerdir küçük olmadan da. benim oğlum da kreşe gidiyor, şu an daha paylaşımcı, kıskançlık az olabilir belki. ya ne bileyim, ben çok kıskanmışım kardeşimi, hatta annem ağlarmış arkamdan. benim oğlum da çok duygusal, üzülürse çok üzülürüm ben de yaaa.. Alys

çocuk sahıbı olmaktakı en onemlı etkenler psıkolojık olarak anne ve babnın bu duruma hazır olması, evın kosullarının uygun olması, maddıyat ve bakacak ınsan problemı bence.. bensahsen calısan bır bayan oldugum ıcın tek cocuk ıstıyorum. maddı anlamda da ıkıncısı bızı zorlar hem bakacak ınsan problemımız var. kendımde tek cocugum etrafında yasıtı kuzenı yegenı vs varsa ve aıle ılıskılerı kuvvetlı ıse kardes aramaz emın olun önemlı olan sızın ona her turlu ımkanı maddı menevı sunabılmenız ve cocugun herseyden once sızın sevgınızı hıssetmesıdır. sevgıyı hıssederse guvende olusur. bence ıkıncı cocugu su an ıcın erteleyın hatta cok ıstemıyorsanız yapmayın.. onun yerıne cocugunuzla bırlıkte aktıvıteler duzenleyın gezıler vs.. kendınıze ve esınıze de zaman ayırın bu yıllar gerı gelmeyecek..

Sevginizi maddi manevi tüm kaynaklarinizi 2. cocugunuzada eşit verebileceginize inaniyorsaniz psikolojik ve fizyolojik olarak hazirsaniz kardeş düşünün derim.2 yaşında oglum var Allah buna ömür versin olmayanlara versin diyip ve yukaridaki konularda hazir olmadığım için düşünmüyorum kardeş.

Benimde 7 yasinda bir kizim ve calisiyorum.. zor buyuttugum bir kızım var.. Allah acisini gostermesin bana fazla bagimli oldu hep.. ikinci çocuğu hem bu yüzden hem kizima haksızlık etmeyim ara olsun diyerek bide çalıştığım icin erteledim hep.. bana kalsa çok da istemedim sanirim.. ama kızım çok istiyor.. Bir yıldır olmadi maalesef.. ilki olunca ikinci olmaz die dusunmedik hic.. kizim dua ediyomus kardesinin olmasi icin gecengun bana dediki Anne Allah neden bnm duami kabul etmiyor... ben hep dua ediuorum kardesim icin diyor.. icime bisey oturdu.. demem o ki hiçbişey bizim elimizde de degil.. ama kızımın eksik bi duygu yaşamasını istemezdim.. benim erkek kardeşim var iki tane tek kizim.. cinsiyet ayni olmayinca aslinda çok da fazla paylasim olmuo.. bide benden yaslari kucuk.. annelik rolunu ustlendim hep.. bende hep yalnızdim diebilirim.. ama onlar icin herseyi yaptım.. canımdan öte canlar ama kiz olsa farkli olurdu illa. Rabbim en dogrusunu bilir biz bilemioruz

Evet aynen öyle. İlk çocuğumda aynen dediğinizi yaşadım aslında. Hamilelik planladığım ay adet olacakmışım gibi hissetmiştim ve çok üzülmüştüm. O zaman bir arkadaşım da millet aylarca, yıllarca bekliyor diyerek beni uyarmıştı. Ki yaptığım düşük ilk aşamada beni etkilememiş gibiydi, anlatmıştım, doktora ben korunmucam hemen yine hamile kalmak istiyorum demiştim. Ama işte iş öyle değilmiş. Fiziki olarak beni zorladıkça düşük, manevi açıdan da daha çok düşünmeye sevk etti. Gerçekten bazen her şeyin planladığımız gibi gitmesinin Allahın lütfu olduğunu unutabiliyorum demlicaykeyfi Ve dünya bir çölse durma. Seraba su getir. Anneler

Biz de iki kardesiz, benden 3 yas kucuk erkek kardesim var. Zerre kardesligini gormedim. Cocukluktan beri surekli kavga ederiz, haydi o kucukluktu, ikimiz de sucluyduk, buyuyunce gecer degil mi? Ama asla oyle olmadi, buyudukce kavgalarimiz da buyudu. Ben bayan duygusalligi ile ona ablalik yaptim, ya da yapmaya calistim ama kiymet bilmedi, zaten anlayisli biri de degil. Benden once ise basladi ama 5 kurusunu gormedim. Etrafina cok comerttir, taa koydeki akrabalari toplar yemege goturur, surekli etrafina birseyler ismarlar, mahallenin cocuklarina harcliklar dagitir, akrabalara para verir, surekli millete hediyeler alir ama bana 5 kurusluk ne hediyei vardir bugune kadar, ne de dogru duzgun birsey ismarlamisligi (tum aileyle birlikte gittigimiz 2-3 yemek haric) Sadece dugunumde bir bilezik takti, bir de bebegime yarim altin ile uc elbise aldi o kadar. Hic unutmam, nisanli oldugum sene mecburen babamlar bizden ayri 2 ayligina koye gitmislerdi, babam da zaten kardesim calisiyor, maasli diye bana para birakmadi. Ben utana sikila para istedim kardesimden 50 tl verdi. O parayla mutfak alis verisi yapip, misafirlere birseyler almistim ve o gun bitti o para. 1 hafta kadar sonra yine kardesimden istedim utana sikila, soylene soylene 100 tl verdi. Kendime hicbirsey almiyorum ama arkadaslari davet ediyorum, yemege icmeye para bitiyordu. 2-3 hafta kadar sonra yine istedigimde deliler gibi bagirdi bana. Biz 50 tl ile bir ay geciniyorduk sen ne aliyorsun gibisinden ama oyle boyle degildi bagirmasi. Zaten utana sikila istiyorum, alttan aliyorum, annem-babam yok, kardes kardes gecinelim istiyorum ama iki- uc kurus para icin resmen kavga cikariyordu. Ben istemiyorum senin parani dedim, bir yerden bulup o verdigi paralari da suratina carptim ve aldi o paralari. Dugunumde zerre yardimi olmadi. 3 senedir evliyim, bu sene bebegimle gittim, esimin yaninda ses etmiyor ama esim yokken, annemle konusuyorken , onunla hic alakasi yok, dondu bana hakaret etti Dayanamadim, sinirim tepeme cikti, duzgun konus dedim, daha da artirdi bagirmasini, hakaretini. Ben de o anki sinirle dayanamadim, sensin gerizekali, salak vs dedim Kucagimda bebegim var, kalkti suratimi eliyle kapti, tirnaklariyla parcaladi. O gunden beri konusmuyorum, gelirken vedalastim mecbur ailem uzulmesin diye bir de bayramda mecburen bayramlastim. Allah kimseye boyle kardes vermesin. Yarari hic yok, zarari cok. PapatyamsiHatun Dum spiro

Çocuğum yok ama ben tek çocuğum ve bir kardeşim, bir dayanağım olsun çok isterdim.

İmkanlar yoksa tabiki olabilir ama imkanlariniz varsa bence bir kardes yapin. İlerde siz yaslandiginizda ya da bir sorun yasadiginizda size illaki destek olacaktir ve tek cocuk olursa onu bu gibi sikintili durumlarda yalniz birakmis olacaksiniz. Mesela annesi aylarca hastanede yattigi icin evine gidemeyen birini taniyorum kuzende olsa arkadasta olsa kimse sizin anneniz icin orda durmuyor ama bir kardesi olsa belki birazda o kalirdi. Yine kayip yasadiginda bir destegi olacak onunla acisini paylasan birisi. Olumsuzluklardan bahsettim ama hayat boyle ne yazik ki... Zaten guzel yanlarini saymakla bitiremem 6 kardesim var nasil guzel birsey oldugunu cok iyi biliyorum. Esimden cocugumdan vefasizlik gorsem en azindan kardeslerim var, ben dogum yaptim onlar kostu etrafimda bir dogum gunu yapsam, mevlut yapsam evim dolar tasar. Ben annemi soramadigim gidemedigimde onlar yetisir, annem bana gelemediginde yine kardeslerim yetisir. Bana gore ya cocuk yapmayacaksin eger yapacaksanda 2 cocuk yapacaksin. yapmamak bana bencillik gibi geliyor ben zorlaniyorum yapamicam o zaman hic yapmicaksin. Tabi maddi sikinti olur, destek olacak kimse yoktur, sorunlu bir iliski vardir anne baba arasinda ya da saglik problemi vardir bunlar cok baska ama boyle sikintilariniz yoksa yapin derim. İlk cocugunuz 3 bucuk yasini gecicek sekilde 2. Yi dusunebilirsiniz derim o zaman yemegini vs. Herseyi kendisi yapabiliyormus hemde imkanin varsa bir yardimci tutarsin beraber buyurler. ben bu sekilde planladim sadece benim kizim daha kucuk kardesi dogunca 2 bucuk yasinda olacak, insallah iyi bir yardimci bulursam ev isleriyle ilgilenen sureci biraz daha kolay atlatirim.

1 haftalik gebelik olmaz ki deneme yapmışlardır büyük

Hiç çocuğum yok o üzden öncelikle "bekara koca boşamak kolay" diye başlıyorum :) Benim tüm kardeşlerimle aramdaki aş farkı 2şer yaş. İnan bana o kadar arkadaş gibi büyüdük ki anlatamam. Çocuğun şu an tam 2 yaş krizine her şeye "hooaayaaaooorrr" deme eğilimi var evet. Ama eer tek çocuk olursa yapacağın tek şey o olacak. Tüm enerjin onun olacak. Ve üzgünüm ama ortaya bencillik eğilimli bir birey çıkacak . Yaş farkı için bence 2 max. 3 ideal. Yoksa da 4 -5 tehlikelidir. Okula başladıktan sonra düşünün. Ama o zaman ikisi de birer tek çocuk gibi büyümüş olacak. 3 yaşından itibaren çocuk "bu benim, bu annemin bu ayşenin fatmanın" algısını yavaş yavaş kazanır. Bilişsel gelişimde "bu benim" algısı tam o yaşlarda ortaya çıkyıor. Ve tam siz ve eşiniz sadece nonuken bir kardeş gelirse, siz ortalıkta yokken ona zarar verme, aç bırakma, oynarken vurma, hatta daha ilerisi öldürmee kadar varabiliyor sonuçları. Siz bilirsiniz ama yapın gitsin derim ben. İlk bikaç yıl zor gelir o arada da inanılmaz kilo veriliyor, fena mı :))

Eşim buradayken zaten çok iyiydi, eski haline döndü, gittiği gün yeniden başladı inatlaşmalar, hiç bir şekilde anne olarak beni takmıyor, ne yapacağımı bilemiyorum. Ailem de gidicez diye duygusal çok, onları gider ayak üzmek istemiyorum ama çok yanlış yapıyorlar, ben de yıprandım iyice

Allah izin verirse kesinlikle ikinciyi istiyorum bence kardeş olmalı, hatta şartlar uygun olsa 3. yü 4. yü de ama bizi aşar :) Yalnız, sizin de benim de zamanımız var... Daha bunlar ana kuzusu, azıcık büyüsünler

Herkes ''Yap yap çocuğun kardeşi olsun aaa kardeşsiz olur mu'' diye baskı yapacak burada, ama gayet de güzel olur. Ne olmuş yani kardeşi olmayacaksa, çok mu büyük kayıp? ''Aaaa olur mu yalnız kalmasın dünyada'' diyorlar ama onun evlenince bir ailesi, yuvası ve kendi çocukları olacak. O yüzden ufacık bir tereddütünüz varsa bile yapmayın, hem size yazık hem çocuklarınıza. Kendinizi biliyorsunuz, telkinlerle kendinizi yıpratırsınız. Ben yapmayın derim.

Bence yapmalısınız bir tane, en azından çocuğunuz yalnız kalmamış olur. Tek çocuk olmak zor olsa gerek. Benim 10 aylık kızım var, bende hemen düşünüyorum ama yalnızım burda şimdilik erteledim, yapicam ama allah nasip ederse zor olsada... aslililililililililili

Sana katılıyorum ve çok iyi anlıyorum. annem bana hamile iken babamı kaybetmişiz. aramız üç yaş ablamla ve o benim herşeyim kendi de küçük olmasına rağmen beni teselli ederdi büyüdü önceliği hep ben oldum. hala bile öyleyim onun gözünde küçük kardeşi iyiki var. bilmiyorum ben çocukluğumda hep yalnizdim annem ablam o yüzden kalabalık ailelere çok imrenirdim hani böyle yemek masasını dolduran ailelere. bnm yaşadığım hasret ten belki ben tek çocuk istemedim. bir oğlum bir kızım var ucuncu de yolda ve ben mutluyum çok şükür çocukluğumun hasreti hayali olan o sofrayı şenlendirecek evlatlarim var Allah cumlemizinkilere hayırlı uzun ömür versin ınş.

Ben 8 yaşında abla oldum. En büyük özlemim hatta yaram Kardessiz büyümekti. Kıskandığım çocuklar kardeşi olanlardı. Hatta ne kadar çok kardeşleri varsa o kadar çok kıskanırdım. Kardeşim olduktan sonra da geçmedi kıskançlığım. Çünkü ben bebek değil, yoldaş istiyordum. Ortaokul, lisede bile araları 2-3 yaş olanları kıskandım da kıskandım. Böyle hissetmeseydim farklı hareket edebilirdim ama kendim araları 2.5 yaş olacak şekilde planladim. Nasip- kısmet tabii ama ara vermeyin bence. Yoldaş, arkadaş gibi kardeş mükemmel olsa gerek. Benimkiler daha küçük, ilgi alanları çok farklı ona rağmen hep gözleri birbirlerini arıyor. Hele büyük kardeşim de kardeşim diye oluyor

evet ya erkekler için kıyafet bulmak çok zor ama kızlar için cicili bicili o kadar çok güzel şeyler var ki insan alamadan edemiyor. Önemli olan sağlıklı doğması ama tabi ikincinin farklı bir cinsiyette olması daha da mutluluk veriyor. İnşallah gönlünüzdeki gibi kızınız olur.

Kardeş duygusundan eksik bırakmamak bana bahane gibi geliyor. Yani bebeğiniz kız olsaydı yapın derdim, 2 kız kardeşin paylaşımı çok çok farklı, tarif edilemez ama o çocuk erkek olunca pek de böyle bir şeye gerek kalmıyor. Abim koca adam, 1-2 yıl önce anneme ''Ne gerek vardı, neden doğurdun ki bunu?'' demiş. Yani o derece, herkes kardeşine yapışacak diye bir şey yok böyle durumlar da olabiliyor. Hem ben tek çocuk olmaktan şikayet eden bir erkek görmedim. superisi22 hayat herşeye rağmen

Ablamla benim aramda tam 15 yas var :) cok fazla ama inanin iyiki var!!! Kardes, abla gibisi yok bu dünyada. Ayri bir sevgi... Cocugunuz daha cok kücük bi kac sene daha bekleyin derim :) cikom

Annem benim bir büyüğüm 2 yaşındayken tesadüfen öğreniyor hamile kaldığını. O da nasıl diyim; canavar. Bir dakika arkamı dönemezdim der annem hep. Sonra ben doğmuşum, ben de hiç erimden kalkıp bi yaramazlık yapmazmışım. Gerçi hala daha pısırığın tekiyim o da ayrı mesele. Velhasıl; bırakın doğsun büyüsün kavga etsin evde atışsın size bağırsın öğrensin bunları. Dünyanın en mükemmel çocuklarını yetiştirmek zorunda değiliz. Bırakın azıcık hata yapsınlar. Hiçbşey olmaz.

yok kesinlikle Allah bin kere razı olsun, hiç gözüm arkada kalmadı, 9 aylıkken bıraktım oğlumu. ama ben gerildiğim için, kv için de eşim için de zor geçmişti o süreç. sanırım suç bende, ama kendimi bu konuda çok değiştirebileceğimi düşünmüyorum. o yüzden 2. çocukta ayrı bir plan yapmam gerekecek. umarım eşimle ortak aynı kafadan bir plan çıkarabiliriz.

Güle güle büyütün. Ben hala korkuyorum Tek çocuklu bir anne olarak kalacağım sanırım

Yıpranmayan nasıl yıpranmadı, aslında biri onu anlatsa belki daha kolay olacak. Gerçekten bazı anneler bu konuda çok başarılı, takdir ediyorum. O yüzden belki de kendim tek çocuğa yetebilirmişim gibi hissediyorum. N

Bende böyle hissediyorum.. Kızım kardeş istiyor aynı şekilde ailemde ama ben planlı bir şekilde asla cocuk sahibi olamayacagımı biliyorum.. 1 kızım var o da plansızdı... Olursa yine öyle olacağa benziyor:) Tek çocuk kesinlıkle en mantıklısı gelıyor ama kardeş sevgiside bir başka bunuda biliyorum... SİZİDE TEBRİK EDERİM HAYIRLISIYLA KUCAĞINIZA ALMANIZI DİLERİM.

Dün 2 haftalık gebeliğe şaşıyoduk snein ki 1 haftalıkmış Cute heramora Be

Büyük kızım 2.5 küçük 1 yaşında ve inanilmaz zorlanıyorum bence de tam tersi yaş farkı olmalı cocoukların arasında hem anne hemde cokucuklar için cok zor bir süreç büyük olana haksızlık oluyo sanki o daha brbekken başka bi bebek ve ilginiz bölünüyor ister istemez bence yaşınızda el veriyosa bir iki yıl daha bekleyin

Konuyla alakasiz olacak ama bu 2 yas sendromu yaklasik ne kadar suruyor? Ona gore hazirlayalim kendimizi:)

sırf 2. çocuga karar verememekten ötürü kızım tam 7 yaşındayken 4 ay once 2. bebegımı dogurdum, evet daha cok zorlanıyorum, kendıme aıt tek bır dk^m ble olmuyor, fakat çok klişe olacak ama keşke beklemeseymişim keşke hemen olsaymış.. dediğiniz 2-3 yaş sendromunu çok ıyı bılırım, ama inanın gececek, ilk ergenlik deniyor ona ve her cocuk yaşıyor bunu, tabi beraberınde ebeveynlerde.. bende çok sabırlı biri değilim ama artık diyorum ki çocuklar beni ehlileştirdi resmen, sanırım tek çocukta kalsam pişman olacaktım, ve düşünün ki kızım tam 4 yıl hiç uymayan bir cocuktu buna ragmen ben yinede 2. olsun dedim, şükürler olsun ki oldu, umarım sizde atlatırsınız..

O kadar zor ki çocuk büyütmek... En büyük ihtiyaç duydugum şey sabır oluyor. 05:45 Te gözlerini açan küçük cadıya gülümsemek biraz zor :) Ama kardeş sevgisinin Nasıl harika birşey olduğunu iyi bilirim. Kızımın da bir kardeşi olsun isterim ama önümüzdeki 5 yıl degil :) C

benimde bir oğlum var sendromları dibine kadar yaşıyoruz şuan 4 yaşında okula başladı bu sene gitgide zorlaşıyor her şeyi ve bazen tek çocuk neyime yetmiyor diye düşündürüyor bana ama yine de hem kendim için hem oğlum için bir kardeş daha allah izin verirse tüm zorluklarına rağmen düşünüyorum. bence sizde düşünün en azından 3 yaşını geçtikten sonra düşünün rabbim hayırlı sağlıklı evlatlar nasip etsin.

hayırlı olsun goha.. Allah hayırlı güzel ömürler versin cnm. bence sen lohusalık depresyonuna sokmadın kendini, güçlü anne oldun. o yüzden bu ağlamalar geliyor olabilir. hepsi geçiyor biliyorsun zaten. en azından erken yol almış oldun.. ben hala 2. çocuk ne zaman olmalı sorularıyla takılıyorum

Sizinkiler biraz büyüdüler sanırım. 3 yaş ara küçükken zor olmuştur. Peki şimdi nasıl? Alys

Oğlum 3 yaş 4 aylık kardeşi olduğunda 3 buçuk bitmiş olacak ben arada 4 yaş olması İdeal diye düşündüm ve bu şekilde karar verdik eşimle oğlum 2 ve 2 buçuk yaşlarda aslaa derdim çünkü zor bi çocuk zaten o zmana göre evet daha iyi ama yine zorlukları var tersi tuttumu fena... Bence kardesle büyümeli çocuklar her zaman siz olamazsınız yanında

Kendim de tek çocuğum tek çocuğum da var Hatta bir konuya oğlum tek çıcuk kalacak diye yazdım da topa tutuldum Oysa oğlum 5 yaşında ben 35 yaşındayım ve tedavi ile zor oldu Tedavi gerekmese belki ikinciyi yapardım belki de yapmazdım zira maddi manevi zor bir süreç Yine arasının açılmaması fikrine katılıyorum ihtiyaçları farklı olması ikisi de parka gidebilsin biri sinema diğeri park demesin Tek çıcuk olmak berbat bir şey değil kardeşi olanları kıskanmadım eşimler 4 kardeş çok da önemli bir fark yok gibi Ama naçizane tavsiye kendinizi hazırlık vs çok germeyin bu da sonucu olumsuz etkiler

Yorumları okumadım Daha anne olmadım ama anne adayıyım. Kendimi bildim bileli hep en az 2 çocuk isteyen bir insan oldum hala aynı fikirdeyim ama yaş farkının çok önemli olduğunu düşünmüyorum. Ben 4 yaşından itibaren kardes diye tutturan bir çocuktum 7 yaşındayken kardeşim doğdu. Benim ilk ergenlik dönemlerim kardeşimin tam oyun çağına denk geldiği için deyim yerindeyse kedi köpek gibiydik. Ama o zaman da şu anda kardeşim benim en değerli varlığım. Evet evlendim kendime ait yuvam var ama eğer kardeşim olmasaydı kendimi eksik hissederdim. Eşimin kardesiyle arası iyi değildir pek. Oturup sohbet bile etmezler ama o birşeye üzülse eşim daha fazla üzülür kardeşim iyiki var der. Teyzem oğlu 5 yaşındayken 2. Çocuk için uğraştı ve 3 yıl doktor doktor gezdi hiç bir sorun yoktu en sonunda büyük oğlu 9 yaşındayken ikinci doğdu. Şu an küçük 3 yaşında ve abisi ona tam abilik yapıyor. Ki tek çocukken asla paylaşmayı bilmezdi şimdi kardeşini daha çok düşünüyor

Bu devirde anne baba açısından çocuk büyütmek, yetiştirmek maddi manevi çok çok zor birşey biliyorum ama bir abla olarak insanın kanından canından bir kardeşi olması kadar da güzel birşey yok ya Bu yüzden anneme teşekkürümü bir borç bilirim hatta keşke bir tane daha yapaymış derim hep tek çocuk olmayı hiç düşünemedim şu zamana kadar kendimi bildiğimden beri iyiki kardeşim var derim. Sizin de maddi kaygınız yokmuş zaten maneviyatta zorlanacağınızı da sanmıyorum ben açıkcası zaten bir çocuk sahibisiniz çocuk nasıl yetiştirilir biliyorsunuz, kardeşimle aramda 1 yaş olmasına rağmen annem ikimize de yetti şükür.

abimle aramizda 1.5 yas var ikimizde ayni zamanda uniye basladik/bitirdik/ise girdik/yurt disina ciktik/evlendik... aile icin zor olabiliyor maddi manevi birde yanliz kalma var birden bire, yaninizda yedek olsa olmazmi hani bir daha kucuk model abisi universiteye basladiginda o okula gitse hala evde olsa. Hem o abiligini yapar otekiside kucuk kardesligini yasar. bizde ne abim abilik yapti ne ben kucuk pozisyonunda oldum oyle arada toplu bir hareketle buyuduk yani.

açıkçası aileden destek beklemiyorum. hatta kötü bir huyum var, birileri bana karışınca daha çok geriliyorum. ilk çocuğuma bir dönem kv baktı, her dediğimi de yapardı ama yine de benim için gergin bir dönemdi. Sanırım o günleri yeniden yaşamak istemiyorum, beni engelleyen bir sebep de bu açıkça söylemek gerekirse. N

hayatta arkamı döndüğümde güvendiğim tek insan kardeşim.. kızarım küseriz ama ararım can ablam diye açar.. çocuklarımızı bile öz çocuğumuz gibi görürüz.. üçüncü cocuğum yolda.. plansız oldu.. hala zorlanıyorum.. içim garip.. kızımla oğlumun arası tam 4 yaş.. biri nisan 2010 biri nisan 2014... keşke daha az olsaydı araları dediğim anlar oldu çünkü beklentileri farklı biri oyun istiyor biri boya.. ama en basiti şunu anlatayım.. dün akşam kızım kuran dersi için komşuya gitti oğlumun uyku saati naptıysam uyutamadım.. abla geldi yaklaşık 10 dakika sarıldı ablasına saçlarını öptü.. de de de diye diye yatağa götürdü ablası sarıldı ve uyudu.. ben gözlerim dolu dolu baktım onlara.. 3. nasıl olacak.. bilmiyorum ama kardeş bambaşka.. kim ciğerinin ortası kadar yanarki sana.. hangi arkadaş hangi dost.. kardeş şart.. bence.. RABBİM doğru zamanda nasip etsin inşallah

Ahaha, valla hamilelik çok zordu ya, cesaret veremeyeceğim

ben tek çocuğa karşıyım.. muhakkak kardeş olmalı... tabikide Rabbim isterse olacak ama imkan varsa tek bırakılmamalı..

Benim de 2 çocuğum var. Araları tam 2 yaş.. bilerek yaptık, zorlandık mı? Çooook! 2 yaş sendromu gerçekten zor. Benim bakacak kimsem de yok yakınımda. Bakıcı işi de hiç içime sinmiyor ama mecburiyet işte. Hiç çocuk yapmasamıydık, annelik fıtratı pek yok bende diye düşündüğüm oldu. Ama pişman mıyım asla! Kendimi geçtim, bi çocuk için kardeş çok önemli. Evet anne baba yıpranıyor elbette ama sizin veremeyeceğiniz çok güzel şeyler veriyor kardeş. Küçükken de büyüyünce de.. tek çocuğun herşeyiyle anne babanın ilgilenmesi gerekirken kardeş olunca birlikte de çok güzel oyunlar oynuyor. Çocuklar hayata daha hazır büyüyorlar diye düşünüyorm. Arasını uzat diyen de oldu, yakın tut ikisi bir büyür diyen de. Anne açısından fiziksel olarak daha kolay görünebilir yaş farkının fazla olması. Ama bi de şu açıdan değerlendirmenizi isterim, bi arkadaşım anlatmıştı; biri 2 biri 10 yaşında çocukları varmış. Büyüğü, anne ödevime yardım eder misin derken küçüğü oyuncaklarla oynamak istiyor engel oluyor annesine. Keşke aralarını uzun tutmasaydm demişti.. Şimdi 2 çocuğumla birlikte oyun oynuyorz, birlikte boyama yapıyorz, birlikte parka gidiyorz.. iyi düşünün.. ama bence kendinizden ziyade çocuklarınızı düşünün derim. Anneler zaten 1 çocuk da olsa 10 çocuk da olsa çocuğu için kendini feda ediyor. Ama çocuğun eksik kalmaması lazım.. (bu arada Allah izin verirse 4 tane istiyorum :)))

Benim abimle aramda 7 8 yas var bu yuzden cok kavga ederiz kediyle kopek gibi birbirimizi yeriz. Bencede yapacaksaniz erken yapin cunku cocukta olmayabilir Allah korusun. Ablamla aramda 3 4 yas var onla daha iyi aram cok yas farki iyi degil

ben kendimden pay biçiyorum.. 3 kardeşiz keşke daha olsaydı:) ailenle oaylaşamadığın yada her konuda kardeş bambaşka yani derimki hayatta tutunucağı bi dalı olsun onunda mahrum bırakmayın hem yaşlanınca sizin kapınızıda bir değil iki kişi çalmış olur kesinlikle kardeş yapmamak çocuklara büyük haksızlık... mutlaka kardeşi olsun :)

bu sizin elinizde emin olun, bu konuda çok okursanız size yardımcı olucak çok tüyo bulursunuz, bencce şimdiden başlayın okumaya ve hamile kalınca da uygularsınız, kardeşini sevmese bile zorda kalınca çalıcak bir kapısı olur.. benim annem kardeşlerimle aramın açılmasına sebep olmuştu kendi hırsları için, herşey annede bitiyor ben o zamanları yaşadığım için çocuklarımın arası iyi olsun yeterki ben kötü bile olmaya razıyım, aradaki kardeşlik iyi kurulursa ömür boyu birbirlerine yoldaş olurlar emin olun, bakıyorum kardeş ilişkisi iyi olan kardeşlerin hep anneleri bu ilişkiyi kurup yönlendirmiş..