İnsanlar Yusuf'u köle olsun diye sattılar da o efendi oldu. Düşmez kalkmaz bir Allah. Lütfen onun manipülasyonlarına gelmeyin. Karşınızda narsist bir insan var ve sizin kendinizle ilgili algınızı aşağıya çekmek istiyor. Sizi daha fazla etkilemesine izin vermeyin, lütfen. Siz çok değerlisiniz ve çok güçlüsünüz. Bize gül bahçesi vadedilmedi. İmtihan dünyası ama hayat bir yanıyla hep güzeldir. Dümdüz, başı sonu belli bir yolda değiliz. Hep dönemeçleri olan sürprizli bir yol hayat dedikleri ve dünya biraz da bu yüzden yuvarlaktır ve biraz da bu yüzden gün daima yutar geceyi. Ümitsiz bir kalpten Allah'a sığının.

El beceriniz yok mu örgü dantel dikiş falan. Ufak ufak onlardan yapsanız. Bir tane örgü yelek 350 tl olmuş. Youtubedan çok eğitici videolar var. Ama nolur çocuğu babaya vermeyin. birkadinbirannebirevlat Elbet zorlukla birlikte kolaylık vardır Anneler

Çocuğunuz tam en zor döneminde. 3 yaş olunca anaokuluna verin. Siz çalışmasanız bile biraz üstünüzden yük kalkar. 1 sene dişinizi sıkın çocuk 4 yaşına gelince iş de bulursunuz. O zaman kendiniz de rahatlarsınız

Bu hayatta en çok kendimize ihtiyacımız var ve siz de bunu acı bir şekilde öğrenmişsiniz ne yazık ki. Değiştirebileceğiniz şeylere odaklanın. Bir adım atın, mücadeleyi bırakmayın. İş arayın. Bir kerede düzelmeyecek her şey belki iş bulana kadar etrafta arkadaş edinin. Farklı ortamlarda bulunun. Sizin "yeniden" deme vaktiniz gelmiş. Allah yar ve yardımcınız olsun.

siz calisin krese verin ayri eve cikamasaniz bile ilk etapta para sizi rahatlatir. suan boyle hissetmeniz yetememe duygusu. para kazanırsınız inanin farkli oluyor 1 2 yilda azicik azicik kenara para atin küçükte olsa sonrasi duzelir umarim. lakin bosanmis kadinlarin kesinlikle çalışmasi lazim nafakalr cok az ve sıkışmış hissetmeniz normal. is hayati sizi toparlicak kafaniz dagilacak inanin 2.5 yasinda krese gidebilir cocuk

O perişan olsa mutlu olacak mısınız?Alacağınız en iyi intikam mutlu olmanızdır. Ona odaklanmak yerine kendinize odaklanın. Çok zor durumdasınız anlıyorum. Anneniz vefat etmiş. Kardeşlerinizin yaşları kaç? U Umuthepvar_ Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Kardeşleriniz küçük değiller. Kendi kendilerine idare edebilirler. Siz boşanıp gelmeseydiniz ne yapacaklardı?Evin tüm sorumluluğunu almayın üstünüze. . push ; U Umuthepvar_ Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Sen kocana cocuguna yuvana yapiyosun, ben kime yapıyorum elime beş kuruş vermeyen babama ve kardeşlerime yapıyorum. İkisi aynı şey değil, ben kurtulmak istesem ilk dogurdugum an da verirdim, kimsenin hayatını yasadiklarinj bilmeden böyle keskin yorumlar yapmayın bence. Ben oğlumla 15 gün sığınma evinde de kaldım asla ondan vazgeçmedim ki şu anda da vazgeçmiş degilim sadece o şahıs benim anneligimi kucumsememeyi öğrenmeli yasayarak

Bunların hepsini biliyorum adım da attım kreşe yarım gün gidiyor ama bu babaevi beni mahvetti öyle ki oğlumu gözden cikarcak duruma geldim. Her iş güç yemek benim üzerimde burda zaten harcaniyorum bi de o adamın cocugumuza en iyi sekilde bakmama ragmen beni eziklemesi asagilamasi kaldiramadim artık tüm bunlari

Bir de boşanmış bi tanıdığım var o soylemisti kendi iş bulana kadar yararlanmış. Bosanipta babaevinde kalanlar icin sosyal yardımlaşma bi miktar yardim yapıyormuş aylik belli bi miktar para (1000,2000civari) , elektrik faturasina destek, kömür ihtiyaci vs bunlari karsiliyomus. T

Genetik miras diye bir şey var tabi ama çocuklarımız kendi başlarına apayrı bireyler. Ayrıca onu siz yetiştireceksiniz. Erkek çocukları annelerine çok düşkün olurlar. İnanın oğlunuz sizi sarıp sarmalayacak sevgisi ile ondan asla vazgeçmeyin. Terapi alabiliyorsanız bu sizin için iyi olur. İlaç kullanmak da ihtiyaç dahilinde çok doğal hatta bu çağda psikiyatri hastası sayısı tahminimizin eminim çok üzerindedir. Sizin farkındalığınız var, kendinizi kurtarmak istiyorsunuz. Bir adım atarsanız gerisi gelecektir. Ayrıca süreç sonunda ilaçsız da hayatınıza devam edersiniz. Her şey insan için. Gönlünüzün ferahladığı, kalbinizin çiçeklendiği günlere... Hem dış dünyanıza hem iç dünyanıza baharlar gelmesi dileğiyle

çalışmalısın kesinlikle çalışırsan çocuğunla kaliteli vaktin olur haftasonu alır çıkarsın dışarı yazık çocuğunu harcama lütfen o seçmedi dünyaya gelmeyi çalışki güçlü anne güçlü evlatlar demek kreşe ver oda sosyalleşsin

Allah razı olsun evet tam olarak narsist merhamet yoksunu bir insan hayatımı mahvetti benim. Yalanları iftiraları her seyini yuttum oğluma baba olsun yeter dedim ama artık aştı biseyler. Geçmişi unuttum sanarken beni tam da ummadığım bir an da yakaliyo geçmişte yasadiklarim. Hastaneye doğuma geldi 2. Gun elinde çiçekle sozde bizi almak icin, geldi elinden tuttum bıraktı çıktı odadan, ve gidip herkese demiş ki ben gel dedim o gelmedi.. igrencligini burdan düşünün. İste bugün ben oğluma bakarken acaba o da mı oyle olacak diyorum o da mı bana nankörlük edecek o da mı üzecek gidecek diye dusunuyorm, bunlar beni bu duruma getirdi. Rabbime sigindim her zaman ama artık sanırım ilaçlarada ihtiyacım var.. elya1

Çalışmayı düşünseniz. İş başvurusunda bulundunuz mu?Çalışmak size de iyi gelir.3 kardeşiniz varmış. Yarım gün bakabilirlerse part time iş olur. Benim çocuğum yok. Ama olsaydı hayatta babasına vermezdim.

kardeşim kusura bakam bizde sabah 8 akşam 5 çalışıyoruz eşim bir bardagını bile kaldırmaz evin temizliği yemeği bende maddi olarakta yarı yarıya benim katkım ama çocuğumu gözden çıkarmayı hiç düşünmedim kolaya kaçmak istiyosun bi kap yemek yapmak evi silip süpürmek bu kadarmı zor bizde yapıyoruz aynını üstelik bide çalışıyoruz yazık çocuğa kurtulunması gereken eşya gibi görülüyor U Umuthepvar_ Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Merhabalar onceden çok kez konu açmıştım. 1 yıl süren bir evlilik sonrasinda babaevinde 2.5 yıl süredir kalisim o sürede çekişmeli dava açıp sonrasinda Anlaşmalı biteli 1 yıl olan bir evlilik. Bu arada dünyalar tatlısı 2.5 yaşında bir oğlum.. Kısa zamanda tahmin bile edemeyeceğim çok şey yaşadım. Ruhsal anlamda bitigim şu an çünkü çok güçlü mutlu gözükmeye çalıştım ama bünyem kaldırmadı artık sanırım. Annemi kaybettim 4 Ay önce. Oğlumla bir yola çıkmak istedikce daha da zor oldu he4 şey benim icin. Oğlumun babası beni tüketti ilk günden beri sonra aile içindeki sorunlar derken günden güne eridim ama asla pes etmedim oğluma tutundum maddi manevi tek başımaydm. Babası 600 Tl nafaka veriyor ama sanki dunyayi yapıyor havalarında, işinde gucunde keyfinde, bense babaevinde sıkışıp kaldım. Baba,3 kardeş ve oğluma hizmet etmekten başka bi vasfım yok. Onca emeğe rağmen bir maddi karşılıkta yok, çalışamıyorum da. Tum bunlar beni iyice bunalıma surukledi. Her şeye şükrettim he5 zaman ama artık yapamiyorum. Oğlumun babası vicdandan yoksun bir insan. Aglama sinir krizlerin3 girdim kaç kez, o ise güldü alay etti benim caresizligimle. Simdi oyl3 bi duruma geldim ki oglumdan bile soğudum gibi, sanki o da onun gibi olacak gibi. Anneligimi bile küçümseyen bir adam, al sen bak kolaysa dediğimde, bakarım kreşe veririm vs diyor çok basitmis gibi, o yüzden sanırım artık pes ediyo4um kendimi kazanmam lazım çünkü. Lütfen empati kurarak yorum yapın siz olsanız nasıl davranirdiniz

çok haklısınız her şey üst üste gelmiş bence öncelikle bi iş bulup çalışın bi kreşte yardımcı ablalık olur falan çocuğunuzu da götürün servis ablalığı olur onlar bikaç saat çalışıyor ya da başka bi iş çocuğu kreşe verirsiniz çalışmak size iyi gelecek evden çıkmak, çalışmak size iyi gelecektir U Umuthepvar_ Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Evet çok haklısınız gercekten durumumum farkindaym ve kendim için biseyler yapmak istiyorum artık. Babası Ömerin ateşi çıktı diye mesaj attı bugün 4 gündür orda ve anladı ki ben almicam bahaneden yazdı, aradim istemiyorm ben tek ugrasabiliyosam sende yaoabilirsin dedjm, seni de almaya geliyorm dedi ilk kez şok oldum, hemen hazirlanacagimi dusundu tabi ordayiz 20 dkya dedi, ben gelmiyorm bi yere dedim, artık kendime bir saygım olmalı bunun farkindaym. Sırf çocuk onda kalmasın diye beni etkilicek aklinca, mesaj attm sonrasında, sonra da o yazdı ben oğlumla hayatıma bakicam çok sukur sende yoluna baktinda kurtuluyorm senden gibisinden hiçbir şey yazmadim. Biraz tereddutum var velayet konusunda ama bilmiyorm alamaz inşallah çünkü amacım biraz kendimle kalmak ve onun bu zorluğu gormesi

Tabi ki düşünüyorum ama durumum çok zor. Bu hayatta asla asla demeyin ben ne zorluklarla getirdim bu zamana ama artık bittim kendimi kazanmam lazım. Ksdinligimi bilemeden anne oldum evet kendim istedim ama bunları yasayacagimi bilir miydim? Ne kadinligima ne anneligime bir saygı olmadı. İstiyorum ki o da yaşasın görsün bu zorluğu, beni her kapıya muhtac etti oğlumla Rabbimden bulsun

Evet çok zor bir dönem bi sure orda kalsin temelli veremem gibi zaten velayeti falan, Ah annelik çok başka bisey cok U Umuthepvar_ Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bir süre çocuğunuzu babasına bırakmak yanlış mı olur? Bir süre Kendinizi toplayana kadar. Sonuçta bu çocuk bir işbirliğinin sonucu, onun da bakması gerekiyor. Annesiniz diye tüm yükü omuzlamanizs gerek yok.

Babamın kendi evi olduğu için hiçbir yqrdim alamiyorm bir tek oğlum için kreş desteği verdiler

Cocuk gelişimi belgesi istediler, servis içinde ihtiyaç yoktu. Benim durumum yetersizlik duygusu ve karşı tarafin kibirli asagilayici halleri bunlar bende birikti ve sonuç bu oldu U Umuthepvar_ Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Sosyal hizmetten nasil gidiyor siznde calismaniz gerekmiyormu. U Umuthepvar_ Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ben başvuru yapmıştım bosanma evraklariyla falan, çıkmıştı bana ücretsiz olarak ama baslatamamistm annem hasta olduğu icin. Şimdilik yarım gün gidiyo iste tam güne geçince bende işe baslicaktim. Ama yine de zor çünkü hastaligi var bakacak kimse yok ben dışında, karşı taraf dersini alsın ki bu gibi durumlarda destek olmayı ogrensn istiyorm zbzbzbzb

Evet tabi vazgeçemem her ne kadar desemde kaç gündür nefesim yarım elim kolum boş. Bende çok şeyler yasadim burda Rabbım kimseyi kimseye muhtaç etmesin kimseden fayda yok insana, inşallah bende ilerde senin gibi çok şükür diyebilirim. E devletten psikolog için başvuru yaptım direk psikiyatriye gitmek istemiyorm o ilaçlara bağlanmak istemiyorm

Oğlum kreşe başladı zaten sosyal hizmetten ücretsiz gidiyor 1 aydır yarım gün gidiyoruz ama tam güne geçse bile benim kendi mesleğimi yapmam cok zor çünkü mesela 10 gündür hastaydi Oğlum ve evdeydik öyle bir durumda bakacak kimse yok, babası beni bu hale getirdi beni insan yerine koyup konuşsaydı adam akıllı ben bu kadar dibe çökmezdm belki cunku gercektwn ortamim cok zor yaşayan anlar. Kardeşlerim sorumluluk bilmezler babam desen kendi kafasında bi an da evin kadını oldum artık herkesten yoruldum en son da oglumdan olmak zorunda kaldim. Çünkü oylr bi şey ki bu sanki baba kapısında getirdim çocuğu tek başıma bakıyorum ama Oğlum ona gidince o mükemmel baba oluyglum evde baba dedikçe tüylerim diken diken oluyor ve sanıyorum ki ondan da nankörlük gorecegim dua edin lütfen

Öğrenmek istedim ama gerçekten burda xok zor tek yaptığım ev işi yemek bu kadar.. anca kendime kısa süreli vakit ayirabiliyorm bu kadar, sadecw xok yoruldum yiprandm ve oğluma da yansıtıyorm bunu artik U Umuthepvar_ Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Lütfen çocuğundan vazgeçme annesi, o daha çok küçük ve sana ihtiyacı var. Ve düşünki ne kadar masum ve günahsız, onu babası yüzünden, kendinden mahrum ederek cezalandırma, inanki yaşadıklarının hepsi geçecek, bende boşandıktan sonra 7.5 yıl baba evinde yaşadım. kaç defa annem tarafından kovuldum, neler neler yaşadım. şimdi çok şükür hepsi geçti. sadece biraz zamana ihtiyacın var, birde Devlet hastanesi bile olsa, psikolojik destek al kuzum. Bol bol dua et, Allah yardımcın olsun.

Evet bunu herkes söylüyor bend3 dusunuyorm hep malesef oyle değil. Yapmasam acısı yine benden cikiyor biriken işler yine bana kaliyor, konussam huzursuzluk çıkaran ben oluyorum, babam bir baba gibi olsaydı zaten ben bugün boyle olmazdim ama malesef herkes kendini düşünüyor olan bi bana oluyo

Evet tam olarak bu dönemdeyim. 2.5 yıl sonra bu noktaya getirdiler beni. Kayboldum artik yolum yok gibi hergun aynı ve karşılığında koca bir hiç üstüne asagilanma, ezikleme vs. Oğlumun babası belediye çalışanı ve onu gören bi halt saniyo bana da hep boburlenir eee sen naptin bunca yil, hani nereye ilerledin gibi konuşur durur hep, bunlar beni içten içe tuketti. Hem hayatıma et hem babalık etme hem de asagila, yerime geçip yaşayıp görmesini istiyorum belki de evet belki doğru değil oğlumu heba ediyorum ama yapacak bileyim yok artık malesef U Umuthepvar_ Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik