İşe girmeden 3 ay oncesinden yakın hissetmeye başladik birbirimize. Bunu yazdığımı sanıyordum. Benim hayatımın değişmesi için işe girmem gerektiğini düşündü hep bunu söyledi. İşe girince ararsam sevgili olacağımızı falan söylemedi yanlış anlattim galiba. Ben işe girince benim onu birakacağimi eğer bende vefa varsa birakmayacağimi söylüyordu. Ben de aradım. O da çok sevindi. Bu yani. Kusura bakmayın. P

Karakterini bilemiyorum o yüzden sadece eğitim seviyesine bakarak yorum yapamam Sorun gayet açık Siz birbirinizi beğenmiyorsunuz. Sevseniz bir sürü kusur bulmazsınız yahut o sizi sevse sürekli eleştirmez. Yani uzatmanın ne anlamı var? Bu işin olacağı yok bence, hiç daha fazla düşünmeden net bir şekilde konuşun, yolunuza bakın P

Ben sevdiğimi sanıyorum ama görmediğim için sevdiğimi söylemem size garip gelir. Neyse teşekkür ederim ondan ve ailemden başka kimsem yok o yüzden zor gelmiyor MariD Everybody forgives everybody for everything tek ayak

Siz bu insanı hiç görmediniz mi? Ben orayı kaçırmışım, şu an cümlelerim zayi oldu diye üzüldüm. Aklınızı başınıza devşirin o vakit, mantıklı adımlar atın "reel" bir hayat kurun kendinize ki hak ettiğiniz mutluluğu yaşayasınız. P

Bunu çok dedim ama bırakmıyor beni P

Teşekkür ederim

Onun eleştirilerini diğer insanlar da yaptığı için alışkınım o yuzden o bana Ayna gibi oluyor. Ama eskisi gibi eleştirmiyor artık P

"Ailem ne der" den önce sizi kırıcı şekilde eleştirmesine takılmalısınız Bu kadar eleştirmenin altında yatan sebebin "aşağılık kompleksi" olduğunu düşünüyorum Sizi de manipüle etmeyi başarıyor anlaşılan "Çok değiştim" hikayelerine inanacak yaşı çoktan geçtiğinize inanıyorum Hata yapıp hayatınızı karartmayın, başka ne

İşte bana hep çok değiştiğimi eskisi gibi olmadığını söylüyor ama yine de eleştiriyor. Bazen kırıcı oluyor hatta. Ben ailem ne der diye düşünüyorum kusur bulmam bu yüzden ama haklısınız ayrılmak için de kırıcı olacam her türlü MariD Everybody forgives everybody for everything tek ayak

Haklısınız MariD Everybody forgives everybody for everything tek ayak

Diğer insanlar sizi bu denli eleştirirken onun aksine daha bir yanınızda olması gerekmez mi? O zaman ne farkı kalıyor herkesten? Sizi özel hissettirmesi gerekirken, özgüvensizliğinizin inşasına bir tuğla da o mu ekliyor? Siz de buna "ayna" mı diyorsunuz Peki. . push ; P

Öncelikle nasıl ayrılmaktan çok nasıl değişmeliyim diye sorsaydınız çünkü sürekli evde kalmanız, zor zamanlar geçirmeniz sizi baya kötü etkilemiş . Hem bu adamla hiç görüşmeden anlaşmadan 6 ay önce sevgili olmak çok zor, sevseniz bile size eski ilişkisini anlatması da bir hayli kötü etkilemiştir sizi farkında olmadan. Emin ol bugün onun dediğini yap kendi hayatını yaşa ve ona haksızlık etmeden, zamanını çalmadan artık yapamadığınızı söyleyip bitirmelisiniz telefonda söyleyebilirsin. P

Seviyor olsam bir sürü engel var değil mi iş, meslek, uzaklık, internetten tanışma, maaş farkı, hiç goruşmeme gibi sorunlar. Eğitim durumu önlisans ama benden daha üstün konuşması, düşünceleri.

Estğf kusurluk bir durum yok lakin vefalık bir durum da yok O sizi dinlemiş, paylaşmış vs eyvallah ama siz de onun aşk acılarını, eleştirilerini dinlemişsiniz Kötü bir zamanınızda denk gelmiş size, o yüzden sanıyorum arada ayrı bir "alışkanlık" var ama oluru yoksa -ki sevmediğinizi de düşünüyorum- net bir şekilde tavrınızı koyun, yolunuza bakın Karşısında ezilip büzülmenize ya da vicdan yapmanıza gerek yok P

Ben biriyle konuşuyorum. Aylardır zihnimi meşgul edip durduk yere başıma dert aldım. Sizden öneri istiyorum. Nasıl kırmadan ayrilmaliyim diye. Ben ozguvensiz ya da özgüven varsa bile az da olsa sessiz olduğum için pısırık duruşlu biriyim. Hayatım boyunca böyle biri oldum. Çok zor günler geçiriyorum. Çok ağır şeyler yaşadım. Hayatı tepe taklak olmak denir ya. Ailecek öyle bir dönem yaşadık. Çok sıkıntılıydım. Surekli evden çikmiyordum. Sosyal hayatım yokyu. İnternete bulaştım. Ordan biriyle tanıştım. Beni hep böyle olmamam gerektiği konusunda eleştirdi. Akil verdi. Bazen teselli etmeye çalıştı. Kendi hayatını anlattı. Aşk acısı çekiyordu. Sürekli onu terkeden kişiyi, yaptığı hatayı başına gelenleri anlatıyordu bana. Beni de beğenmiyordu. Değişmem gerektiğini evden çıkmam gerektiğini işe gitmem gerektiğini söylüyordu hep. Ben niye konuşuyordum derseniz çok yalnız olduğum için. Onun arkadaşliği, ilgilenmesi birinin sorunlarima çözüm bulmaya çalışması hoşuma gidiyordu. Böylece bir yıl ben evde durdum. Hiç değişmedim. Ve konuştuk hep. Arkadaş gibi. Ama bana sen değişirsen seninle olabilirim sinyalini veriyordu hep. Neyse ben bu kadar ilerliceni düşünemedim. Sadece zor geçen zamanlarımı doldurdum bu şekilde ama yanlıştı. Vefadan bahsetmeye başladı son 3 ayında evde durduğum zamanlarimin. Hani biraz daha yakın hissetmeye başladik birbirimize. Benim işe gireceğim belli olunca ben onu işe girdiğim yerden ararsam eğer yeni bir boyut kazanacağimizi söyledi son işe girme zamanimin belli olduğu aylarda. Öncesinde ben bir yıl evdeydim. O halde konuştuk. Ben gittiğim yerde ben geldim diye aradım. Sesi çok mutlu gelmişti hala hatırlıyorum. İki dakika ben geldim deyip kapatmıştim. Saat geç olduğu için. O zamandan beri de sevgili gibi sevmeye başladı beni. 6 aydır böyle. Ben de onu. Toplamda 21 aydır konuşuyoruz. Ben 4 yıllık üniversite mezunuyum ama beni hiç üniversite okumuş biri gibi düşünmüyorsun, hayatı o şekilde anlamlandiramiyorsun diye yeri gelince eleştirdi hep benim evde olduğum ilk bir yılda. O önlisans mezunu. Okuduğu bölümle alakasız şekilde çalışıyor. Tanıdığımda da çalışıyordu. Arada 3 ay işsiz kaldığı bir zaman oldu onda da kendi köyünde tarlada yevmiye alarak çalışmış bana bunu yeni söyledi. Neyse işte bu şekilde bir insan. Aşk acısı çekiyordu benle konuşurken hep olayları anlatıp benim fikrimi almaya çalışıyordu döner mı dönmez mı diye bana soruyordu. Yaptığı hatayı bile anlatmıştı. Ondan öncesinde de birini sevmiş hep arkadaşca konuşmuşlar ilk konuştuğu kızla. Yani bu sevmiş kız bunu arkadaş gibi görmüş. Bunun dışında bir ilişkisi olmamış. Ben ona uyan biri değildim hiç. Konuşma tarzı, konuştuğu şeyler benden çok başka. Ben konuştuklarını hep mantıklı buldum ama hiç öyle konuşamam. Konuşmayı, paylaşmayı seven biri. Özür dilerim uzatıyorum konuyu. Mesleği olmadığı için ailemin onu istemiceni söyledim. Başkaları için yaşama şu hayatı dedi bana hep. Neyse bu şekilde. Ben hem benim memleketime uzakta olmasını, hem daha hiç yüz yüze görüşmeyişimizi, hem mesleğinin olamamasini, hem asgari maaş almasını ailem ne der diye dert ediyorum. Bir yanım ayrılmak isterken bir yanım istemiyor. Bir yanım ayrılmayı ihanet gibi görüyor. Ne zaman ayrılmak istiyorum desem hep ikna oldum sözlerine daha farklı sevdim. Bilmiyorum ne yapacağımı. Anneme anlatsam yardım istesem diyorum bazen. Ama annemin karşısında da küçük düşmek istemiyorum. Bana sevgilin var mı diyorlar var diyorum. Nereli diyorlar onu söylemeye bile utanıyorum ve konuşmak istemiyorum diye konuyu kapatıyorum yani o derece sorun ediyorum nerden buldun diyecekleri için. Ya da bunu duşunecekler diye. Ben bu hayatta yakın zamanda ailemden birini kaybettim çocukluğumda başka birini. Çeşitli hatalar yaptım. Hala da yapıyorum. Çok yalnız kaldım. Uzuntulerimi hep tek başıma yaşadım. Hayatta hiç arkadaş edinemedim. İnsanlarda korktum İletişim kuramadım. Heceledim sesim titredi kekeledim Her birini kaybedişimde korkum arttı kendimi daha çok kapattım. Gulmekten korktum. Yalnızlığım beni daha çok hata yapmaya itti. Beni anladığını düşündüğüm her şeyimi yani bu sorumlarimi tek tek nerdeyse iki yıldır benimle konuşan birini buldum. Hep uzakta da olsa hiç görmesem de sıcaklığını hissettiren, özgüven kazandıran birisini. Benimle konuşmaya ben senin iyi olmana yardım edecem, hayatta faydalı bir şey yapacam diye başladı şimdi durum böyle gelişti. Ben ne yapacağımı bilmiyorum ayrılmam gerekiyor ama nasıl yapacağımı bilmiyorum. Bana bir öneriniz olabilir mı? Üzgünüm uzun yazdim, noktalama hataları yaptım heyecandan. Anlaşılır olmadıysa üzgünüm. Ve bu konuyla ilgili ilk açtığım konu değil ama burda nasıl ayrilacağimi soruyorum size.

Eskiden tam böyleydi ama artık öyle davranmiyor diyorum ya neyse teşekkür ederim. MariD Everybody forgives everybody for everything tek ayak

Anlaşılır olmadığı konusunda hemfikiriz Sizinki bir nevi "Stockholm sendromu" gibi olmuş Zorlaya zorlaya sevgili olmuşsunuz resmen, katiyen sevmiyorsunuz. Sevdiğinizi sanıyorsunuz "İşe gireceğim yerden ararsam benimle sevgili olacağını söyledi" demişsiniz. Ne demek bu? İşe girmenizi mi bekliyordu yani? Ayrıca siz onu beğenmiyorsunuz, o da sürekli sizi eleştiriyormuş daha hala ötesini berisini mi düşünüyorsunuz? "Birbirimize uygun olmadığımızı düşünüyorum, ne senin zamanından ne de benim zamanımdan çalmayalım" deyin ayrılın. Çok düşünmeyin, ister kırılsın ister sevinsin

Siz net ve kendinizden emin konuşursanız bırakır. Tabi bir kaç defa bu tarz konuşmalar yapıldıktan sonra devam ettiyseniz sizi ciddiye almıyor olabilir. Hem sevginizden bu kadar emin değilken birlikte olmak zor değil mi sizin için? Hayatınızdan kesin çıkardıktan sonra iyi bir konuşmayla ortak alanlarınızdan bir süre engelleyin . P