Ben sizin konunuzu okumuştum, sizin için ve özellikle de aileniz için çok üzüldüm. Onun için yanıtlamak istedim. Bence hiç böyle düşünmeyin, 26 yaş nedir ki? Daha çok gençsiniz, önünüzde uzun bir hayat var daha, hem de sevdiklerinizle geçirilmeyi bekliyor. Ama ne eşiniz ne de ailesi size saygı duymuş bence, size kendinizi neredeyse hiç değerli hissettirmemişler. Belli ki böyle mutlu olamayacaksınız. İnsan elbette sevdiği kişi için başka memleketlere de gider, yoksulluk içinde de yaşar; ancak bütün bu fedakarlıklar arada sevgi, saygı, huzurlu bir aile ilişkisi varsa anlamlıdır. Sizin yaşadıklarınızsa boş yere çekilen bir eziyet gibi görünüyor. Sizi böyle seven, koruyan, iyiliğinizden başka bir şey düşünmeyen bir aileniz varken bence geri dönmeyi düşünmemelisiniz. Hem aranızda bir bağ oluşturacak bir çocuğunuz da yokmuş. Üstelik ne güzel bir aileniz var, çoğu kadın ailesi tarafından kabul edilmeyeceğini bildiği için boşanmayı düşünemiyor ülkemizde. Oysa siz çok şanslısınız, bence ailenizin değerini bilin ve onları da, kendinizi de daha fazla üzmeyin. Mutsuz olacağınızı bile bile geri adım atmayın. Henüz çok gençsiniz gerçekten, kurslara gidersiniz, kendinizi geliştirirsiniz, belki iş hayatına atılırsınız, tatilllere gidersiniz, yeni insanlarla tanışırsınız. İnanıyorum ki sizi çok sevecek, el üstünde tutacak biriyle tanışacaksınız ve bu defa gerçek bir aile olacaksınız. Huzurlu bir aileniz olacak. Ne olur, umutsuzluğa kapılmayın ve gerçekleri göz ardı etmeyin.

Merhaba daha önce paylaştığım konudan durumumu biliyorsunuz. Eşimin ailesinden hiç bir çaba yok kendisinden de geçenlerde aradı açmadım çünkü amacı düzeltmek değil laf sayıp sayıp kapatacaktı bu kadar kısa süreli evliyim zoruma gidiyor yaşayamadıklarım herşey içimde kaldı herşey eşimi seviyorum sanki bi daha onun kokusunu unutamayacakmişım kimsenin elini tutamayacak gibi geliyor sonumu göremiyorum seviyorum diye barışamıyorum çünkü ailem asla istemiyor artık onun bu yaptıklarından. herşey geçermi 26 yaşındayım sanki hiç çocuk yüzü göremeyecekmişim gibi geliyor geç oldu sanıyorum evliliğim bitiyor herşeyi kaybettim sanıyorum lütfen manevi olarak desteğinize ihtiyacım var bu kadar değersiz hissettirmedi kimse buda çok zoruma gidiyor evliliğin ilk gününden beri herşey gözümde kaldı hayata yeniden başlayamayacakmıyım karşıma yine biri çıkıp yuva kurup çocuk sahibi olamayacakmıyım ben bu kadar olumsuz değildim de eşimle severek ayrılıyorum diye belkide bunlar ama bana davranışlarını da affetmiyorum hayatta en çok sevdiğim adam bana en kötü davranan adam beni deli gibi kıskanan adam şuan benden bi haber alakası yok benle ailesine de teşekkür ederim saygımın sevgimin hörmetimin karşılığı buymuş... queenofthenight the most

en azından ailen sana sonuna kadar sahip çıkıyor bak nekadar şanslısın... hem sana bişey diyim mi daha yeni evliyken öyle hakaret eden seni arayıp sormayan adamdan gerçekten koca moca olmaz evet mutlaka büyük hayallerle evlendin eşini seviyorsun şuanki hayal kırıklığını üzüntünü anlayabiliyorum ama inan ki zamanla geçecek belli bir süre sonra olaylara dışardan bakmaya başladığında sen de olmayacağını göreceksin ömrünün sonuna kadar bu sorunlarla uğraşmakla daha mı mutlu olacaktın? hayatımız başımızdan geçen tecrübelerle şekilleniyor bu da sana bir tecrübe işte önünde daha çoook uzun yıllar var evlilik olayına takılıp kalma bence o oldu bu oldu onu dedi ben şunu dedim bilmem ne olaylarına girersen içinden hiç çıkamazsın kafanı sürekli bunlar meşgul eder o yüzden sen o defteri önce aklında kapat zamanla kalbinde de kapanır zaten... ondan sonra da hayatına da güzel güzel devam

çok teşekkür ederim öyle bir durumdayım ki bazen küçücük çocuğun bir kaç cümlesine bile muhtaç oluyorsun ailem sanki hiç evlenip gitmemişim gibi davranıyor ki nitekim 4 ay kaldım evli ne oldu ben bile anlamadan ne hale geldik insan aynı sofraya oturduğu insanı insalık namına 1 kere bile olsa arar ailesi ki evliyken beni yere göğe sığdıramıyordu şimdi ortada yoklar bizim sülalede de yeni evliliklerde problemler tabi oluyor ama gençler çözemeyince büyükler el atar çözerler bunlar ne büyüklük yapıyor ne bişey babamlarda gidersen daha kötü olursun başında büyüğü olmayandan adam olmaz bizimde elimiz belada kalır bu kadar sahipsiz bırakılmaz bir gelin diyorlar eşimle de en son konuştuğumda zoruma gidiyor ailen neden aramıyor bana saygı göstert senin karınım bi arasınlar diyorum sen bana saygı duy bende sana herkezi saygı duydururum diyor peki bizi toparla gel beni burdan al ailenle bi süre mesafeli ol tepki ver beni böyle yalnız bıraktıkları için diyorum işlerimi toparliym şuan zor durumdayım gelirim diyor annemlerede mesafe koyamam diyor ya senin ailen benim sonra sen yok desen ben giderim şimdi bizi düşün diyorum küfürler bağırmalar eşimede dedim babamın evinde bekliceme annen tek gelsin burçin burda yanında olsun evi tutana kadar demiyormu diyorum demiyormuş olmuyor olmuyor olmuyor...

teşekkür ederim burdaki arkadaşların söylediklerinin aynılarını beni bire bir tanıyanlarda söylüyor kadınlığımı bilenler hele eşim için kafayı yemiş diyorlar... bende telefon numaramı değiştirmeyi düşünüyorum çünkü bu görümcemin adına almıştı eşim ilk işim onu değiştirmek seviyorum diye kendimi kahredersem çok üzüleceğim facemiz vardı onu dondurdum zaten kendi benden önce dondurmuş güya bana tepki veriyor bende dondurdum yeni mail yeni telefon ilerde yeniden face alıp arkadaşlarımla iletişime geçerim ben istanbulda büyüdüm adanaya gelin gittim ama şuan antepteyim burda bababın evi var babamla kalıyorum annemle kardeşimde istanbulda annemler ayrı ama sülale olarakta ailemde hiç kopmadılar birbirinden bende şuan burda yaşamaya karar verdim manevi olarak burası daha ii geldi sülalemiz kalabalık çünkü ama istediğimde istanbula gidebilirim annem burdaydı yeni gitti zaten o da kafasına göre gelebiliyor iki yerde de evimiz var hayata yeniden başlamak istiyorum şu boşanma işinide atlatırsam inşallah. boşanmaya hevesli olduğumdan değilde olacağı yok böyle acı çekeceğime sonucuna katlanıp alışırım H

cnm belki sende benim konumu biliyorsundur, bende boşanma aşamasındayım hemde çok yara alarak ben 11 yıllık evliyim ve bir kızım var... benim eşimin aileside okadar olay yaşanmasına rağmen birkere bile adım atmadılar ne benimle nede ailemle hiç konuşmadılar... ve ben 11 yıldan bahsediyorum ve ben aldatıldım hatta ailesiyle bile tanıştırmış ben saf saf evde onu beklerken hepside biliyormuş ben hep dik durdum, hukuk mücadelemi veriyorum onu en canalıcı yerinden paracıklarından vuruyorum, ha derdim paramı asla derdim intikam almak çok sevdim bende seviyorumd..., yarım kalan hayallerim, tek başına bir çocuk sorumluluğu, işsizlik, lise mezunu olmam, emeklerim vs vs ama nediyorum biliyormusun başıma ne geldiyse iyiki gençken gelmiş, bir 10 yıl sonra olsaydı belki 2-3 çocuk,40 yaş, işsizlik, bozuk psikoloji daha zor olucaktı çok şükür allahıma gencim, güzelim, sağlıklıyım, aklım başımda, ailem yanımda onun için sakın üzülme inanki sen birçok kişiden şanslısın, iyi yönlerini düşün kaybeden o oldu onu düşün ve herzman diyorum bundada vardır bir hayır

bekara karı boşamak kolay derler bekarım ben yorum yapma hakkını göremiyorum kendim de... sadece şunu söylemek istiyorum kimse senden daha değerli değil ve ilk ayrılan da sen değilsin... Allah yardımcın olsun... delikumru

ne diyeceğimi bilemiyorum gerçekten gün içinde umutsuzluğa kapıldığım zamanlarda bile gidip yorumları okuyorum benle aynı şeyleri yaşayıpta paylaşan arkadaşlar bana ışık oluyor dualarınız iyi temennileriniz için allah bin lere razı olsun ve sizleri hiç darda koymasın hepinizi örnek alıyorum ders alıyorum beni tanımadan iki güzel kelamıyla yanımda olan herkeze teşekkür ederim gerçekten her cümleniz bana ilaç oluyor bunları asla unutmayacağım herşeyi paylaşacağım sizlerle ne desem az sağolun

neden okadar ümitsizsin ki 26 yaş çok genç bir yaş ben 27 yaşındayım ve evli falan da değilim bu durumda benim de hiç çocuğum olmayacak... insanın karşısına ne zaman ne çıkacağı hiç belli değil ki sen çok kötü bir evlilik yaşamışsın eşimi seviyorum diyosun ama onu artık geride bırakıp en güzel yıllarını heba etmesen hayata dönsen daha iyi değil mi? sonra çok üzülürsün geçen zamana... yeniden seversin sevilirsin anne de olursun merak etme yeter ki sen hayatının kıymetini bil ve kıymet bilenlerle bir arada ol... delikumru

merhaba canim seni en iyi anlayanlardan sayilirim ve oyuzden bende yazmak istedim ilk evliligim 3ay surdu gorunende cok az ve dayanilmiycak bizaman gibi gelebilir cogu kisiye ama oyle degil ve ailem yanimda oldu ve arkamda durdular ve kurtuldum o evlilikten kendimi piskolokla aylar sonra toparladim ve aklimda hep senin dusuncelerin vardi ben anne olamiycakmiyim benim yuvam daha olmiycakmi ve 23yasindaydim daha ama dusuncelerim gibi olmadi 5yil aradan sonra asik oldum ve sevdigim adamla evlendim 3sene olcak evleneli rabbim bikiz bebek nasip etti bize ve simdi tekrar hamileyim ve cok mutluyum sana tavsiyem gecicek hic merak etme zamana ihtiyacin var sadece benimki 5senede gecti insaallah seninki daha kisa zamanda gecer ve rabbim sana seni gercekten seven bi adam nasip

Canım seni en iyi anlayanlardan biri de benim.2 yıllık evliliğim 7 ay önce bitti ve 14 şubatta da boşandık.. Bende sadece sevginin yetmeyecegine inandığımdan ve önümü göremediğimden, değer görmediğimden ve saygısızlıklarından ayrıldım bende evliliğimin ilk aylarında bebeğimi kaybettim o günün keşkesi şimdinin "iyikisi "oldu mevlam herşeyin hayırlısını verirmiş diyorum.. Çok pişman oldum sonra hani köpek gibi derler ya öyle.. seviyordum çünkü.. ama o kadar yaraladı ki beni sevmediği istemediğini söyledi gurursuz oldum yüzsüz oldum daha neler neler.. Seven insan yapmazdı bunları.. ve bende çok güçlü bir şekilde gidip boşanarak verdim cevabımı.. ertesi gün mesaj attı nasıl olduğumu soruyo arkadaş kalmak istedi benimle tabiki saçmaladı ve cevabını da aldı koca olamayan adamdan arkadaş mı olurmuş!!..7 ay boyunca hergün ağladım.. Hala içim yanıyo her sabah uyandığımda ilk aklıma gelen o oluyo.. Ama bitirmem gerekiyor bitmeli.. Bana bu kadar acı çektiren bir adamdan ne bekleyebilirim ki artık. O gününü gün ediyo ben burda acı çekiyorum yok öyle bir dünya.. Ayağa kalktım, toparlandım.. boşandıktan 10 gün sonra işe başladım. İnan dolup dolup tuvalete gidip ağladığım o kadar zaman oldu ki şirkette ama hiç kimseye hissettirmedim acımı içimde yaşadım hala içimde yaşıyorum.. ve birgün biteceğine inanıyorum sende inan ve güçlü ol sakın ama sakın arama.. Özlediğinde ona sığınma egosunu yükseltme benim gibi onu bulunmaz hint kumaşı zannettirme.. Seviyorsa zaten mahkemeye çıkıpta ayrılmak istediğini söyleyemez.. delikumru

amin amin aminn. çocugu kaybettiğimde çok zor atlatmıştım sanki doğup ölmüş gibi atlatamadım çok ağladım şimdi o bile hayırlıymış diyorum kaybetmesem şuan 7 aylık olacaktı ne hale gelirdim düşünemiyorum bile çok istemiştim ama kaybettim bu acıların 2 katını yaşayacaktım üzülüyorum bazen bak diyorum biraz sabır etsen ne güzel evliliğin 7 ay olacaktı niye bu kadar sabır edemedim diye kendimi suçluyorum ama olanlar aklıma geldikçe geri toparlanıyorum keşke böyle olmasaydı diyorum çünkü çok emek verdim çok.

e doğru aklın yolu bir gerçekten ilerde çoluk çocuk olunca bide yaşın ilerlemiş olurdu senin için çok daha kötü olabilirdi kimse hele yeni evlenmişken yuvasını bozmak istemez ama görünen köy de kılavuz istemez senin durumun zaten belli olmuş ki şartları asla değiştiremeyeceksin ya eşine olan sevginin hatrına bu huzursuzluklara katlanacaksın yada sevgiyi de bir kenara bırakıp huzurlu bir hayat için mantıklı davranacaksın ki ben herzaman söylerim yalnızca sevgi evliliği yürütmeye asla yetmez... evlilik başka bişey sorumluluk lazım anlayış lazım saygı lazım lazım da lazım bunlardan biri bile olmadığında o evin huzuru kaçıyor işte hep

Merhaba.. Eski konunuzu bilmiyor olmama rağmen durumunuza çok üzüldüm.. Bende yeni gelinim belki de ondan.. Eşinizi sevdiğiniz için üzülmekte haklısınız ama duygularınız karşılıklı olsa inan bu durumda olmazdın.. O yüzden o senin sevgini hak etmiyor bu kadar üzme kendini... Gelecekle ilgili kaygılarına gelince bu kadar karamsarlığa hiç ama hiç gerek yok.. Oysa ki 26 yaş nedir ki? Çok gençsiniz.. Ama olaylar daha çok taze olduğundan olumsuz düşünüyorsunuz.. Halbuki birkaç yıl sonra ' keşke ' leriniz ' iyi ki ' ye dönüşecek Allah'ın izni ile.. Biraz zaman tanıyın kendinize.. Herkes evlenmek zorunda da değil, önce bi kafanızı toparlayın dinlenin, nasipse zaten olur eşte, bebekte... Her şerde vardır bir hayır.. Fakat biz bunu göremeyiz.. Bir süre sonra farkedebiliriz ancak. ' Görelim mevlam neyler, neylerse güzel eyler ' . push ; delikumru

sen hep hayatındaki olumsuzlukları düşünüyorsun, azcık kaldır kafanı bunları yaşayan ilk sen değilsin ve sonda sen olmayacaksın.. Ölümden gerisine çare var madem umursamıyorlar seni istemiyorlar sen hala neyin üzüntüsünü yaşıyorsun? tamam kolay değil bir yuva dağılıyor ama senin eşinin yaptıklarıda hafif şeyler değil..!!!!! gururunu, onurunu düşün anne baba bulamazsın ama eş çok dolu ailenin kıymetini bil ve onları dinle kendinede güven...

bence zamanla hepsi geçer evet zor bi süreçtir mutlaka yaşamayan bilemez yazması kolay ama hayatta unutmak diye bi nimetimiz var kafanı başka şeylere vermeye çalış inşallah karşına tüm içinde kalanları yaşatacak sana değer veren biri çıkar herşey gönlünce olsun o eşin ve ailesi de layığını bulsun inşallah

4 ay icinde neler yasamissiniz. Evlilerin ilk aylarina cicim aylari derler. Siz bu aylarda mutluluktan ucacaginiza ne sorunlar yasamissiniz. Kendinize ve ailenize yazik etmeyin. Cok iyi akli basinda bir aileniz var, kiymetini bilin. Bu kadar erken bosanmak,2 yil sonra bosanmaktan iyidir. Burada yorum yapan arkadaslarimiz hem fikir... Sizinde zamanla bunu asacaginiza eminim. Gözden irak gönülden irak olur. Telefonunuzu ve email adresinizi bir süre kullanmayin, böylece daha az etkilenirsiniz... Zamanla ne kadar iyi bir karar aldiginiza sevineceksiniz...

teşekkür ederim allah razı olsun hayatta girmediğim bilmediğim ortam kalmadı kendimi hiç bozmadım sadece tecrübe edindim ama şu iyi niyetmi saflıkmı bunu atamadım hep bundan kaybediyorum

haklısın hayat bi şekilde devam ediyor çok duygusalım ve herşeyi çok içerlerim çok güçlü görür herkez beni ama ben bunları aşacağımı biliyorum daha fazla üzülmek istemiyorum çünkü yoruldum zaten insan hak etmediği şeyleri görünce bu kadar koyuyor içerliyor ben çok allaha sığındım sabır istiyorum yüreğme soğuklugunu versin istiyorum hayal kırıklığı çok o yüzden aşmakta zorlanıyorum ya zaten..

evet herkezde bunu diyor şimdi böyleyse sonra dahamı iyi olur diyorlar çocukta yok düzeltsende ailesini değiştiremezsin buda sizi hep huzursuz eder senin görüşmemenlede olmaz onun görüşmesine engel olamicaksın buda huzurunuzu kaçıracak diolar

Bende baba evine döndüm pazartesi günü.. Hic üzülme diyemicem, cünkü üzülünüyor, biliyorum. Bizde 4 aylik evliyken bosaniyor gibi olduk, ama ben disimi sıkıp birseyleri düzeltme cabasina girdim - yalniz. Simdi 10 ay oldu, ve ondan ayrildim. Deli gibi seviyorum, yüzüne bakmaya kiyamiyorum hala. Çikarken nişanliyken nasil seviyoduysam simdide o.. Ama o kadar acittiki icimi, onu sevdigimi aklima getirmiyorum bile.. Bende senin gibi pastalar börekler çeşit çeşit yemekler yapardim, evimizi tertemiz tutup, o eve geldiginde boynuna sarilip hosgeldin bitanemle karsilardim.. Inanirmisin, bunlari özlemiyorum bile, o kadar acidi canim. Ayrilma kararim sürecinde bana "kararini buna göre ver, seni hep sevdim, seviyorum ve halada sevicem, sevmekten cokta özlicem" dedi, ve agladi.. Üzüldüm, ama aglamadim, sadece baktim ona, yinede kararimin artik bitmesi gerektigini acikladim. Dediği kadar sevseydi, gururunu ayak altina alip beni korurdu, ben onu öyle sevdimki 10 ayda 20 yil yaslandim, ve herseyine katlandim. Sevgi hersey degil.. Annem babam arkamda oldugu sürece bu sekilde ezilmeme izin veremezdim, banada hic evlenmemisim gibi davraniyolar cünkü esim onca ay icinde bir kere bile gelip el öpmedi.. Üzülme, sen bu kadar iyi olduktan sonra karsina kimler cikar, ayrica 26 cok degil. Ben yurtdisinda yasiyorum, ve burdaki kadinlar 30'una yaklasinca evleniyolar, hayatlarini yasiyolar..

çok teşekkür ederim mevlanın en sevdiğim sözlerinden paylaşmışsın tabi ki hemen bi evlilik olamaz sadece sonummuş gibi düşündüğüm için bunları söyledim bu mübarek gecede hakkıma sizlerinden hakkına hayırlısını diliyorum allah senide mutlu etsin inşallah kardeşim düşünceleri içinde teşekkür ederim bana zaman ayırdığın içinde allahıma bırakıyorum ondan kötüsü gelmez diyorum.

ama hep tek taraflı emek olmaz ki canım karşındaki insanın da sana bir şeyler vermesi gerek diğer türlü ömür mü geçer çok yıpranırsın herkes bir kere geliyor bu dünyaya insanlar birbirinin hayatını kolaylaştırmalı sırtına dert bindirmemeli... bebeğini kaybetmek de tabiiki çok yaralayıcı ama allahtan işte napacaksın razı olmaktan başka daha çok gençsin yine anne olursun inşallah... delikumru

giremedim kaç gündür canım yazdıklarını yeni okuyabildim senin gibi birini elinden kaçırdığı için o kafasını taşlara vursun sen neden üzülecekmişsin sonuçta elinden gelenin de fazlasını yapmışsın vicdanın rahat olmalı zamanla yaraların da kapanır inşallah bunlara bi sünger çekip devam edersin hayatına zaten iş hayatına girdiğinde yeni maşgale yeni çevre falan derken şimdiki kadar aklını meşgul etmeyecek emin ol senin durumunda okadar çok kadın var ki bu acı hep devam etse kimse hayata tekrar dönemez gençsin, sağlıklısın, aklı başındasın bakımlı ve güzel bir kadına da benziyorsun hiiiç üzülme yaşama

ya işte aile başka kafada adam da ailesine karşı bu kadar pasif olunca böyle şeyler oluyor ama evliliğin ilk aylarında yaşanmaması gereken şeyler bunlar balık baştan kokar diye boşuna dememişler... delikumru

inşallah çünkü çocuk için deli olmuştum daha doğurmadan herşeye onun için dikkat ederdim... ya ben bi kavga yüzünnden banbam evine geldim sonra ailesiyle olan baştan beri olan sorunları söyledim bana sen ne çift karekterlisin önce bişi demiyordun dedi bende evliyken sustum o görsün istedim herşeyi dile gelmek istemedim ayrıldık ailesi 3,5 aydır bir telefon açmadı kandilde attığı mesaja cvp yok... kocama sen bunları görmüyomusun hiçmi emeğim yok ne hatam varda bi kere bile aramadılar diyorum ben arayın diyemem diyor... ama ayrıldığımızda sakın aramayacaksın demişsin yaptıkları yanlış tepkş koy diyorum anlamıyor ailen benim şuan bizi toparla sonra onlarla iyi oluruz dıyorum mesafe koyamam diyor. bide ben babamın evindeyim ya maddiyat kötü kendimi toplayınca gelip seni alcam diyordu. Anneside bu yaz nereye tatile gitsek demiş şoka girdim annen biz bu haldeyken öylemi diyor diyorum onlar öyle alışık diyor. Ya annen sana demesi gerekmezmi ben tek oturuyorum al kızı gelin babasının evinde bekleyeceğine burda olun beraber kendini toplayınca evinize çıkarsınız demiyomu diyorum onlar karışmıyor diyor onu bile kabul etcektim

tabiki sevmekle olsa ben kocamdan kopamazdım mantığımla haraket etmeye çalışıyorum dediğin gibi yol yakınken bitiyor acım taze zaman birşeyleri unutturmuyor biliyorum ama alıştırıyor pişman olmak asla istemiyorum haksızlık etmek onu yarı yolda bırakmak asla istemiyorum ben kendimi çok yargılarım vicdanım yüzüdn çok üzülüyorum duygusuz davranamıyorum.. ama olmayacak duaya amin diyemem bi mucize gerek bize o mucize olsa bile ailem asla istemiyor evliliğim boyunca annem babam özellikle hep buruk olacaklar mutlu olacağıma inanmıyorlar aannem evlilik bu sanıyorsun sen çünkü aile ne gerçek evlilik ne görmedin öyle değer verirler ki bunlara şaşarsın diyor sen hiç kendini gelinmiş gibi hissetmedin çünkü oğlunu ve kardeşini elinden kaçırmamak için sana nöker gibi davrnan kaynanla 2 çocuğunu kullanan görümcen vardı diyor.. cgm