Gelecege yatirim yapmak icin nesi erken yahu. Her ay bir altin ya da belli bir para atin kenara. O buyuyunceye kadar birikimi hazir olur.

Çok zor sahip olduğun için böyle yapıyorsun. bana kalırsa biraz fazla bu tavır. bebeğin nefes almaya ihtiyacı var, yalnız kalmaya, ağlamaya, keşfetmeye.. şimdi yanındasın, ilerde hep yanında olamayacak, her düştüğünde tutamayacaksin. Biraz alan bırak ona.. daha bebek ama nasıl başlarsa öyle gider. erkekse bebeğin, askere de birlikte gideceksin bu gidişle :)rahatla, sen de nefes al, eşine bırak dışarı çık, ne bileyim aylardır topuz olan saçını bi aç, fön çektir, bir yerlerde kahve iç, hiç olmadı git denize taş at :) ruh sağlığın bozulacak, demedi deme

Gözünüzü seviyim konuları az kısa yazın ya okucam diye göbeğim çatlıyooo. Kız özet geçin. En can alıcı noktaları yazın.

Ekran görüntüsü atacaktım ama yükleyemedim telefondan yazıyorum klavyem kendi kendine düzeltme yapıyor.. Evet sanırım 4 aydır en çok duyduğum atasözü..

2. Çocuk için erken. Tedavi süreci sizi yıpratmış, psikolojik destek alsanız iyi olur. Bebeğinizin bin çeşit oyuncaktan ve dolaplar dolusu kıyafetten ziyade sağlıklı bir anneye ihtiyacı var. Bu bagımlılık haliniz devam ederse, kendine güvensiz, sürekli birilerinin desteğine ihtiyaç duyan bir insan yetiştirmiş olacaksınız... Bunun için de yıllar geçmesine gerek Yok. Erke donemde oluşuyor çocuğun karakteri...

Vallahi zor sahip olduğunuz için diye böylesiniz diyeceğim ama ben de çok istenen bebektim, 7 yıl sonra olmuşum ve ciddi anlamda her istediğimi yaparak el bebek gül bebek büyütmüşler beni ama asla sizinki gibi sıkarak aman dokunmayın aman şurası incinir ellemeyin vs vs değil. İnanılmaz abartmışsınız okurken içim daraldı yemin ederim. Bebeğinizi tabiiki sevin, dokunun, sarılın, seyredin ama bu nedir yahu her şeyin bir dozu var. Annenizi dinleyip bebeği biraz ona bırakıp kendinize zaman ayırın. Sakınılan göze çöp batar aman ha bu kadar üzerine düşmeyin... G

Hep diyorum kimseyi kendimden çok Sevemem sanıyordum.. Amin inşallah hala çok kararsızım hamileliğin zor geçermiş tekrar aynı zorlukları yaşarmıyım diye ama eşimde hem birlikte büyüsünler istiyor hemde daha sonra olmazsa diye korkuyor.

Şu an bebek ama ileri de siz ona o size bağımlı olacak anlaşılan. Valla içim sıkıldı okurken. Korkarım ben bu kadar sevgiden de sakınmaktan da. Tehlikeli geliyor bana böylesi.

Bende sizin gibiydim kızımı kucağıma almak icin 4 sene bekledim çocuğun olmaz imkansız dedikleri bir dönemde Rabbim karşıma çok iyi bir doktor çıkardı ve hamile kaldım cok zor bir hamilelik gecirdim aynı sizin gibi pusetini bile mutfakta yemek yaparken yanıma alıyordum kimselerin kucağına emanet edemiyordum bir sure sonra baktımki ben benlikten çıkmışım önceden benim ayrılamadığim kızım bana oyle bir alışmıski bakkala bile gidemiyorum bir gün rahatsızlanďım doktora gitmek zorunda kaldım evde kıyametler kopmuş anne diye tutturmuş o gün dank etti yanlış yolda gittiğim on yil sonra iki oglum daha oldu onları kesinlikle öyle büyütmedim kendime ve esime daha fazla zaman ayırdım

Merhaba hanımlar.. Benim fazla arkadaşım olmadığı için arkadaşlarımlada çok böyle şeyleri paylaşmadığım için herşeyi burda anlatıyorum içimi döküyorum bazen sizlerden akıl alıyorum dertleşiyorum herşeyi yazıyorum birazda rahatlıyorum sankiii.. Öncelikle konularımı bilen biliyordur Bebeğim olması için tedaviler oldum doktora git gel 5 sene uğraştım en sonunda hayırlısı buymuş diyip Vazgeçtim pes ettim çalışıyordum ozamanlar.. Tatile çıktım işim çok yoğundu bebeği hiç aklıma bile getirmedim çünkü çok yıpranmıştımmm. ( internetten 100lük gebelik testi alıyordım midem bulansa bile acebamı diyip hep bakardım ilaç içemezdim belki diye senelerce böyle kafama taktım) En sonunda beklemediğim o ay deli gibi iş ev temizlik yaptığım tatile çıktığım bir dönemde tesadüfen hamile olduğumu öğrendim dünyalar benim oldu.. Düşük tehlikesi atlattım aylarca yattım.. Mide bulantısı derken hep bebeğime kavuşmayı bekledim şükürler olsunki kavuştum 4 aylık bir meleğim var O kadar kendim olmaktan çıktımki şaşırıyorum bulaşık yıkıyorum mutfakta uyuyorsada yanımda olsun diyorum anakucağına koyup yanıma alıyorum.. Çok ses yapacağım zaman içeri koyuyorum dayanamıyorum içeri bakıyorummm defalarca.. Ayrılamıyoruz ki şükürler olsun ki çok uslu bir bebek evet kucağı seviyor ama zaten ben kucağımdan indirmeyi sevmiyorum yapışığızz... Aslında ben yemek yaparken bile salıncağına koyuyorum Aslında uyansa bile ağlamıyor salıncağın üstündeki oyuncaklara bakıyor gülüyor elini etmiyor hareketler yapıyor.. Ama ben huzursuzum.. Ya annem kaç çocuk büyütmüş anne orasını öyle tutma burasını böyle tut aman anne dikkat et. Babam severken de aynı şekilde.. Kardeşim gecen abla lütfen yiğenimi biraz rahat sevmeme izin ver senin kadar bende düşünüyorum onu diye biraz çıkıştı bana misal gecen hastaneye gittik kardeşimle lavoboya gidene kadar kardeşime verdim aman düşer atıyor kendini belini tut diye uyarmalarıma engel olamıyorum söylemeden yaapamıyorum bugün hava almaya çıktık yengemlere uğradık.. Muhabbet ederken bebeğim kucağımdaydı rahat bırak artık koy şuraya bebeği yorulmadınmı diyor olmaz böyle ev işi var yemek var hep böyle alıştırma diyor ama nafile ben yapamıyorum bebeğim uyumadıysa eşim gelene kadar bekliyorum bazen o gelip bakınca eşime bırakıp yemek yapıyorum Bugün çoğu şeyi böyle ertelediğimi farkettim ya bebeğimin bugünü bana geri gelmicek işi sonrada yaparım kuaföre sonrada giderim bakımı sonrada yaparım diye herşeyi ertelemiiiişim.. Annemle az önce bir konuşma yaptık kızım sende benim yavrumsunnn yapma bak bu bebek güldüğü kadarda ağlıcak ağlamasınada izin ver.. Koy rahat bırak bebeğide sıkıyorsun diyor Senin bir eşin var evin var onlara da vakit ayır bırak torunumu bana git biraz birşeyler yap Yapamıyorum ne yapayım elimde değilki.. Sizde böyle şeyler yaşadınızmı aceba? Gecen halam 10 saatlik yoldan bebek görmeye geldi annemin ben bebeği getirirken halamı uyardığına şahit oldum bizim kız biraz hassas şöyle tut dediğini duyunca olurmu anne ya dedim.. Bazılarıda televizyonu aç bırak diyor karşısına ama bana göre yanlış bunlar mesela radyasyona maruz kalmasını böyle şeylerle bebeğimi daha şimdiden tanıştırmak istemiyorum bebeğimi.. Bişeyleri tattırmak isteyen oluyor hemen korumaya geciyorum engel oluyorum kavun suyu öldürmez biliyorum ama 6. Ayı beklemek istiyorum belki de ilk ben yaşayıp görmek gözlemlemek istiyorum o anları.. Misal veririm kendime bişey almıyorum elim gitmiyor artık.. Bebeğime alırım diyorum 4 aylık bebeğin bir dolap elbisesi olurmu var engel olamıyorum daha açılmamış hastane çıkış setleri bile var 50 tane kazağı var hala bakıyorum internetten ne alsam diye eşim artık isyan ediyor ilimizin kıyafeti bu kadar yok diye.. Engelleyemiyorum kendimi.. Geleceğine yatırım yapıyım diyorum herkes çok erken diyor.. Herkesin çocuğu kendine özeldir ama herşeyi olsun hiçbirşeyi eksik olmasın istiyorum engel olamıyorum daha ne anlar o daha bebek farkındayım ama nafile işteee.. Sabah 4 de kalkıyoruz oo gülücük saça saça emip tekrar uyuyor ben rahatmı yan yatırdım hep o tarafına yattı azcıkta diğer tarafına yatsın aman kusar yeni emdi diye uyku uyuyamıyor zombi gibi geziyorum ooo lohusayken yaptığım topuzu bir bırakamadım daha sacım fön yüzü görmedi aylardır.. Geçermi aceba diyorum şimdi küçük ondanmı böyleyim aceba bilmiyorum.. Birde hanımlar eşim 2. Bebeği çok istiyor sağolsun çok yardımcı bir baba bazen bayılıp kalıyorum hiç ses etmeden diğer odaya bir geliyorum sessiz sessiz gecenin bir yarısı bebekle oynuyor seviyor yıkayıp altını değiştiriyor işten gelip sürekli vakit geçiriyor.. Sensiz ohhh cok rahat mıncıkladım diyor ama kararsızım hamile kalırda bebeğimle ilgilenemezsem tekrar kötü olursam diye ben aslında bebeğim büyüyene kadar istemiyorum ama eşimde bir daha olmazsa diye çok korkuyor biliyorum araları fazla olmıcak ama eşimde öyle olsun istiyor çokkk uzun oldu dimi fark ettim.. Teşekürler okuyanlar için sizce bu durumu nasıl yenebilirim zamanla gecermi? 2 çoöuk için sizce çokmu erken?

Bebeğin ilgi kadar; sağlıklı bir anneye de ihtiyacı var. Evet; daha çok minik ama. :) Siz şimdiden böyle devam ederseniz; ileride sürekli mızmız, şımarık, özgüvensiz bir çocuk haline gelebilir. Hep kucak hep kucak alıştırmayın öyle. Biraz kendinize ve eşinize de vakit ayırın. Bebişi annenize bırakıp, bi kuaföre bi yemeğe gidebilirsiniz. İkinci çocuk daha erken diye düşünüyorum. En azından bebişiniz yürüsün.

Evet çalışırken arkadaşlarıma çok kızardım ya çocuğunuzun üstünde bu kadar baskı kurmayın ya rahat bırakın özgür olsunlar kendilerine güvensinler diye Ama annelik büyük konuştuğun bütün sözleri yiyip yutmakmış sanırım çok değiştim diyorumya kendimi tanıyamıyorun..

Öncelikle aceba değil acaba. Lütfen yanlış anlamayın, bu kadar hassassınız madem çocukta türkçeyi doğru öğrensin. Soruya da gelince, ikinci cocuk icin bence kendinize biraz zaman tanıyın. Sakınan göze çöp batarmış demiş atalarımız, bebeginize de kendinize de bunu yapmayın.

Ben de Tüp bebekle bebeğime kavuştum ama hiç böyle değildim hala değilim zaten benimki koy pusetine dursun olmadı hiç devamli kucak. Ben hala biri yarım saat alsa da kafa dinlesem diyorum. Abartmissiniz çocuk bağımlı olur böyle. Tv izletmeyin ek gıda vermeyin ama kucakta olmaz bırakın yerde surunsun oyun halısı na koyun kesfetsin müzik açın dinleyin çocuğun uslu olmasi büyük nimet

Valla ölümcül bi tehlike yoksa zorluklara katlanılabilir bence.. Hem kardeşlerin arası yakın olur ben seviyorum öyle

Sakınan göze cöp batar Allah muhafaza nezle bile olsa veryansın edecek gibisiniz yapmayın lütfen kendinize bu zülmü Bebek dediğin düşe kalka büyüyor bi şekilde

İlgi konusunu biraz abartmışsın. geç geldiği için de biraz haklısın ama kendini kontrol et bu takıntı haline gelmesin. İkincisi için erken, biraz daha beklemelisin, korunmayı ihmal etme. Geleceğe yatırım için erken değik, Bebek kıyafetlerinin fiyatlarını düşününce ve olması gerekenden fazla kıyafeti var dediğine göre, vadeli bi hesap açıp kıyafete vereceğin parayı üç beş oraya yatır.

Sizi anlıyorum bende ilk başta sizin gibiydim. Bi tek uyku konusu hariç ben hep yerinde uyuması taraftarıydım. Benim aşırı kontrolcülüğüm büyüdükçe geçmeye başladı. Kıyafet konusunda diyeceğim ise artık ikinciye saklayın gerçekten israf. bebeğin yediği helal giydiği haram diye bir laf var. bebeğinizin ihityacı kucak ilgi sevgi bol bol sarılıp koklamaya devam edin.

Eğer bu kadar hassas olmasaydınız 2. Bebek için olumlu düşünürdüm ama eğer bi kez daha anne olursanız ilk bebeğinize muhakkak başkası bakıcak ilk etapta ve siz sürekli müdahele etmek zorunda kalıcaksınız. Mesela 1buçuk yaşına geldiğinde ona oyunlar oynatıp, eğitici kitaplar okumak istemezmisiniz? Çok güzel yetiştirmek varken belkide ikinci evladınızı kucağınıza aldığınızda ona tv izleticekler, istemediğiniz şeyleri yediricekler. Siz bişey diyemiceksiniz hatta göremiceksiniz çoğu zaman bence çocuğunuzu içinize sinerek büyütün. Zaten nasipse istediğiniz zamanda da olur.

Senin bir eşin var evin var onlara da vakit ayır bırak torunumu bana git biraz birşeyler yap demiş anneniz, tabi mesajı anladıysanız!! eşinizi aslaaa ihmal etmeyin ve kendinizi de... sonra ne mi olacak? başka kadınlara aklı kayabilir, siz yorulur, yıpranırsınız ve ileride aşırı korumacı tutum nedeniyle bağımlı kişilikli bir birey yetişir.. bebeğinizi seviyorsunuz madem ki bırakın mikrop da kapsın, düşe kalka da büyüsün...

Abartıyorsunuz. Sizede bebeğinizede yazık. Bence psikolojik destek almalısınız ikinci çocuktan önce. Geç kavuşmuşsunuz tabi kıymetli sizin için ama size bağlı değil bağımlı çocuk yetiştirirsiniz böyle devam ederseniz.

heralde benim de çocuğum olsa senin gibi olurum Çünkü zor ulaşılan şeyleri kaybetmekten daha çok korkar insan diye düşünüyorum.. Ha sorsan tabi iyi bişey değil bi psikolog desteği bu işi çözer canım.. Allah sağlıkla büyütmeni nasip etsin.. İmkanın varsa 2. çocuk için de erken değil bence.. allah gönlüne göre versin.