benim annem vefat edeli iki sene oluyor, bu acı, bu boşluk hissi hiçbir zaman geçmiyor geçmeyecek de. hayatımın bu zamanları ona en çok ihtiyaç duyduğum zamanlar, önümü o kadar göremiyorum ki şu sıralar daha bu başlangıç biliyorum ama o yaşasaydı bana ışık olurdu, yol olurdu, çok özlüyorum onu.. anneniz en azından hayatta bir yerlerde nefes aldığını biliyorsunuz gitseniz kafanızı dizlerine koysanız bu bile o kadar iyi hissettirir ki anneniz sonuçta. demem o ki yaşadığı için telefonla ancak 3 5 kelime ediyor olsa bile şükredinn ve dua edin tabi her şeyin daha iyi olması için..

Gerçekten hasta mı, küslük mü var arada nedir hiç anlamadım. Ama size kendimden örnek vereyim. Babam yanımda vefat edeli yıllar oldu ve ben bir ergendim. Babam benim sızlayan tarafım yalnız kimsenin baba demesine burnumun direği sızlamaz ya da onlar ne şanslı demem babası olanlara. Ben kısa da olsa kendi babamı yaşadım ve o insanlar ben ve babam değiliz, biz biz olduğumuz için özeldik. Herkesin babası, evladı, annesi kendine özel ve biricik.

Anneme camasir almaya gittim bugun. Bir genc kiz ilgilendi benimle. Bir ara istedigim bedenden bulamayinca annesine seslendi. Annesi geldi. Oyle saglikliydi ki... Oyle imrendim ki o kiza... Kahroluyorum. Annemin hasta olusuna kahroluyorum. Isyan ediyorum onu benden alan hayata. Kabullenemiyorum hicbir seyi. Olmuyor, yapamiyorum. Annem su an baska bir sehirde ve beni hic aramiyor. Aklina gelmiyorum cunku. Eskiden sabah aksam arayan ve o canli sesiyle hali hatrimi soran kadin icin bir hicim simdi. Aradigimda 3-5 cumleyi gecmiyor gorusmemiz. Hayat neden bunu bana yapti? Neden? Neyim vardi ki sanki annemi cok gordu bana? Neden? Bir daha kimse beni onun gibi sevmeyecek. Annem, canimin ici, her seyim... Neden bunu bana yaptin? Kaldiramayacagim ben...

Anneniz hasta mı, vefat mi etti, saglikli olup da size sevgi mi vermiyor hiç anlamadim. Her paragrafta farkli farkli anlamlar çıkıyor.

Konularınızı bilmiyorum, göremiyorum da. Ferahlıklar dilerim. İnsanın başına gelebilecek en ağır şeylerden birini yaşamak zordur elbette. Sabrınız bol olsun, anneciğinize şifa dilerim.

Konuyu güzelce anlatır mısın. Annen niye yanında değil?Küsmüsünüz?Biraz ayrıntı verseniz

Bu konunun tesellisi yok benim için. Annem en hassas noktam. Sadece diyeceğim şu o hatırlamasa da sen hatırlıyorsun. Hatırlat. Daha uzun sohbet et. Anılarınızdan bahset. Kendini bırakıp vazgeçme sakın.

Allah şifa versin inşallah denizaslim Şahsına münhasır ironik insançağız.

Aynı şeyi düşünüyorum

Summer kendini toparlamaya çalış. Ağır yaşananlar çok ağır ama kaldırabilecek güce eminim sahipsin ve sadece o gücü bulman gerek. Kaldıramam dediğimiz, neleri kaldırıyoruz. Kim bilir sen de hayatta kaldıramam dediğin neleri kaldırmışsındır. O seni aramıyorsa sen onu her gün ara. Kendini her gün bir şekilde hatırlat.

Hastalığın 6. yılını doldurmuş biri olarak tek diyeceğim geçmiyor bu his. Daha geçende erkek arkadaşımın annesi onunla birlikte sabah 6'da uyanıp ona kahvaltı hazırlıyor diye hüngür hüngür ağladım. Bu imrenişim de kötü bir enerjiyi çağırır da annesine bir şey olursa diye de korkuyorum bir yandan... Daha çok başındasınız bu yolun maalesef. Kabullenebilmek ve bu hastalıkla yaşayabilmek için lütfen yardım al. Ben alamadım zamanında, alışmam o kadar uzun sürdü ki. Bir ara öfkem bile oldu inanılmaz bir şekilde. İki yıl kadar buraya yazdıklarını hissettim. Üstüne bir iki yıl da sanki annemin kendi tercihiymiş gibi "bunu bana nasıl yapar, ona ihtiyacım varken beni nasıl böyle bırakır" diye ona sinirlendim. 4 yıldan fazla zamanımı aldı hastalığını tam anlamıyla kavrayıp kabullenmek, bununla yaşamayı öğrenmek. Sonrasında anneme karşı çok daha anlayışlı, çok daha sevgi dolu bir hale geldim. Daha iyi ilgileniyorum onunla, ona daha sakin ve onu daha mutlu edecek şekilde iletişim kurabiliyorum onunla. Yardım alırsan daha kolay ulaşırsın benim ulaştığım yere.

Alzheimer mı anneniz sizi hatırlamıyor mu yoksa neden sizinle görüşmüyor

Kuzum artik kabullenmen lazim bu durumu, cok zor biliyorum ama en azindan hayatta nefes aliyor, bugunlerin de degerini bil, yanina hit gidebiliyorsan bol bol saril kokusunu icine cekecek, gun gelecek bunlari da yapamayacagiz hic birimiz

Annesi alzheimer ama ağır hiçbir şeyi tam hatirlamyr. Konu sahibi de üzülüyor. Allah yardimciniz olsun konunuzu önceden de okumustm. Dua ediyorm ki rabbim size sabır versin annenize de şifa versin ama. lutfe. Byle demeyin neden siz derseniz olmaz

Hasta annesi, pek cok konusu var bununla ilgili, kabullenemedi annesinin hastaligini summer henuz

Ya ben size hiç kıyamıyorum gerçekten. Önceki konularınızı ve annenize ne kadar düşkün olduğunuzu da bildiğim için hissettikleriniz ile empati yapabiliyorum. Siz anneniz için bu süreçte elinizden geleni yaptınız, eminim daha da fazlası gelse yaparsınız ve yapacaksınız da. Fakat bu süreçte sizin de sağlıklı olmanız gerekiyor ki anneniz yardıma ihtiyaç duyduğu her an yanında güçlü bir şekilde durabileseniz. Belki psikolojik destek alabilirsiniz bu dönemde, kendinizi de ihmal etmeyin oldu mu?

Annenizle ilgili konularınızı hatırlıyorum. Şu anda bulunduğu şehirde kiminle? Orada yanındakilere karşı tavırları nasıl?

Biraz once hirkasini kokladim. Bu kokudan mahrum olacagimi bilmek hucrelerimi kurutuyor. Ne yapacagim ben? O beni onsuzluga yavas yavas alistirirken ben oluyorum. Dayanamiyorum...

Canım... içimi yaktın Allah hayırlı bir çıkış yolu bir ferahlık versin sana

Annem kanserle mücadele ediyor bir süredir. İlk zamanlar ben de bunu çok düşündüm neden insanlar annesiyle alışveriş molasında kahve içerken ben annemle kemoterapi ünitesindeyim. Neden neden neden. Bunlar bitmiyor. Sonra çok yakın bir arkadaşımın annesi vefat etti aniden. Kalp krizi. O zaman şunu farkettim sıkıntılı durumlardan geçiyor olsak da annem yanımda. Elini tutabiliyorum kokusunu içime çekebiliyorum. Biliyorum zor. Çok zor. Ama anın kıymetini bilmekten ve böylesine sevgi duyduğunuz bir anneniz olduğu için şükretmekten başka yapılacak başka bi şey yok. Dilerim annenizin durumu iyiye gider. Bol bol vakit geçirin birlikte her ne olursa olsun. Zamanı farketmez hepimiz yaşayacağız bunları bi gün. Önemli olan güzel anılar biriktirmek pişman olmamak.

Anne sevgisi çok başka hastalık durumunuzu anlayamam ama o sevgi her durumda insanın yanında içinde bence. Üzülmeyin demeyeceğim üzülüyorsunuz çünkü haklı olarak sadece daha sağlıklı düşünün ne güzel bir anneniz varmış ki size bu sevgiyi vermiş hayat bazen farklı yollara sokar insanı sizde o yollardasınız bize neler olacak bilmeden şuan yaşıyoruz umarım hayat hep iyi şeyler getirir artık

Yani sizi üzmek istemiyorum ama hiç bişey anlaşılmıyor yani anlasak ona göre yorum yapıp size yardımcı olmaya çalışacağız ama...

Anneniz hastaysa Allah'ım şifa versin tez zamanda. Vefat ettiyse de Allah gani gani rahmet eylesin, tarifi yok. Küslük varsa da hiç uzatmadan şu saniye bitirin