Haklsiiniz tesekkur ederim ins becerebilirim. yoksa tukenecegim stresten. Hasta olacagim kesin. B Bir

Güzelim, anneler şimdiki rahat hayatı görünce biraz çekemiyorlar sanki. Benimki de öyle. Senin hayatın onlardan farklı artık, bunu önce sen iyice kabullen. Biraz bencil olmazsan mutlu olamazsın. Bak 25 yaşındasın, işin var, evin var. Bunu sen yapamazsan kimse yapamaz memlekette. Bırak konuşsun dursun. Kararlarını alırken ona danışmayı kes. Kimse kendiliğinden "ay ben bu kıza çok haksızlık ediyorum" demez. Bunu hatırlatman lazım. Benim annem çocuğum olduğunda eşimin benimle ilgilenmesini bile kıskanmıştı. Bizim zamanımızda kıymetimiz yoktu dedi. Ben de 30 dene sonra doğsaydın dedim. Ne yapalım. Çok değişmesini bekleme, kendi hayatını bu gerçeğe göre şekillendir. Bencil ol biraz.

Ben ayri bir sehirde yasiyorum. ama arada bir bucuk iki saatlik yol var. Suanda calisiyor anne ve babam sık sık gelemiyorlar yanima.. geldikleri vakit ben depresyona giriyorum.. Emekli olup yanima tasindiklarini dusundugum anlar geceleri uyuyamiyorumannemle iletisim kurmayi cok denedim.. tatli bir sekilde konusmayi cok denedim.. onun maalesef herkese karsi uslubu sert ve kavga dolu.. beni hic anlamadi onu sebepsiz yere istemedigimi sevmedigimi dusunuyor herkese de boyle anlatip agliyor.. bundan sonra gorusmeyelim sen degismiyorsun anne bundan sonra birbirimie karsi anlayisli olalim birbirimize kotu davranmayalim demistim.. aglasin bos ver kendine gelir hatasini anlar dediler. Daha kotu oldu.. babamla eve geldiler kavga etmek icin, ve ben hep geri attim yeter ki kavgamiz bitsin aglamasin sussun artik diye.. bana kotu davrandigini dusunmuyor. ben gonlunu almadan, evlenmek istemiyorum.. simdi kpss sonucunu bekliyoruz... guzel mutlu bir sekilde evlenmek istiyorum. Meslegimi yapiyorum ama maddi yonden cok para kazanmiyorum ve onun yardimina da ihtiyacim oluyor. . yenGEnC

Cozumunuz cok basit, sadece tek kelime, "HAYIR" diyeceksiniz Hayir koye gelniyorum, hayir bunu yapmiyorum vs vs Evlatliktan mi reddedecekler sizi? Kusup konusmayacaklar mi? Agliycak bagrinacak mi? Ne olabilir siz hayir deyince? Birakin ne oluyorsa olsun, hayir deyin, hayata bir kere geliyoruz, baskalarinin hayatini degil kendi hauatinizi yasayin

Hepsini okuyamadım ama maalesef anlıyorum seni. Benim annem seninki gibi değil ama bende çok anneciydim. Gün geldi anladım ki herkes şu dünyada kendine yaşıyor bazı duygular karşılıklı değil. Onu fark edince koyuyor insana. Bazı fedakarlıklar değmiyor. Bu herkes için geçerli. Artık fazla değer vermemeye çalışıyorum ki üzülmeyeyim. Fark ettim ki yaşanmışlıklar beni hırçınlaştırdı keşke öyle olmasaydı da arda kı saygı sevgı sabit kalsaydı

sirtimdan inersen o kambur kendiliginden duzelecek yeter be anne desenize, ya sinemaya gitmek istiyorsaniz gidin, alin telefonu sessize. onun dediklerini yapsaniz da memnun olmuyomus zaten, neden hayatinizi kendinize zindan ediyosunuz. cirkin mi dedi; ne beceriksiz kadinsin ya bi kiz dogurcan onu bile yapamamissin gelip bana cemkiriyosun deyin, beceriksiz mi dedi ay genlerim cekmis deyin, yapamiyosun mi dedi sen ogretemedin benle ne alakasi var deyin en kisa zamanda kurs bulun mesela, fotografcilik, tango salsa halk oyunlari, resim muzik gibi, ozguveninize de yardimci olur bence ben bazen beni elestirdiklerinde derim anne bu cocuk olmamis ya ne kadar beceriksizsin tekrar yapın beni en iyisi diye

Kendi aile ilişkisinin suçlusu siz değilsiniz. Madem kendi ailesi öyle davranmış, kendi çocuğuna yani size neden böyle davranıyor Sağlıklı durum değil bunlar. Insanın çocuğu birseyi kötü bile yapsa yemek vs. Özgüveni gitmesin diye "eline sağlık bir daha ki daha iyi olur evladım" vs der. Özgüvenini yitirmesine sebep olmaz. Sürekli eleştirilmek hele kendi annesinden bir kişinin hiç normal değil

Bizi sevmeyen akrabalarimiz "hukuk kazandi da ne oldu " diyorlar. annem bu muhabbeti yapiyor onlarla. kendisinim gecimsiz oldugunu kabul etmiyor. kendini ve ailesini mukemmel goruyor. baskalarini suclamaya alismislar. halbuki ailesindeki hic kimsenin evliligi yolunda degil.. kk birinci noteri kinayeye zeka barajı konsun istiyorum ben

Ahh ah.. Anlamıyorum gerçekten niye bu kadar üstümüze gelmek? İnsan güzellikle hallolsun istiyor ama rest çekmeye zorluyorlar insanı. O zaman da kötü oluyorsun, kendini kötü hissediyorsun sen de. İyiliğimizi istiyorlardır da yanlış şekillerde gösteriyorlar ve bence işin içinde psikolojik sıkıntılar da var. Bazen anlamaya çalışıyorum o da böyle böyle şeyler yaşadı etti falan ama sonra diyorum bizim ne suçumuz vardı? Ama bu da çözüm değil aslında, şuana odaklanmak lazım. Bazı sözler çok basmakalıp kullanılıyor. İrademi kısıtlamaya çalışıp bir yandan da çok güçlü olmamı bekliyor hayatta nasıl bir tezatlık bu, ki bence bir çok şeye rağmen iyiyim, çabalıyorum kendimce ama dışarıdan görünmüyor pek. Çok isyan ettim ama tek ve en büyük sorunum hayata tam olarak atılamamış olmak. Benim annem ben sabit bir şekilde çalışınca saygı duyacak belli ki o ışığı alıyorum ama o zaman da başka şeyler çıkabilir belki. Küçük bir yerde misiniz? Aslında dedikoduluk bir şey değil de işte insanlar maalesef... Kendini bilip tedavi olmak çok daha iyi bir şey aslında. Bence iyi birini araştırıp tekrar deneyin. Aslında inanır mısınız bilmem ama aile ile ilgili yapılan bazı çalışmalar var; aile dizimi, geçmişi şifalandırma tarzı çalışmalar gibi. Ama bunların sahtekarlığını yapan da çok insan var dikkat etmek, araştırmak lazım. Ben denemedim, ayrıntılarını bilmiyorum yanlış yönlendirmek de istemem ama bir dönem iyice araştırıp denemek var aklımda. Bence onlar geleceği zaman ya birlikte yaşamayın ya da imkanınız varsa siz başka yerler görmek istiyorum deyip gidin. Ne olursa olsun insan böyle bir durum yaşadığı için üzülüyor ne yazık ki ama kabullenmek lazım.

Beni dinleyip cevap yazdiginiz icin tesekkur ederim. derdimi paylasmis oldunuz, birileriyle dertlesmeye ihtiyacjm vardi.. arkadaslarima anlatmak istemiyorum artik sorunlarimi.. herkesin kendince derdi var zaten bir de beni dinleyip yorulacaklar.. İns siz isteidginiz gibi bir hayat kurun. ben hakimlik sinavina hazirlaniyorum, olacagindan degil aslinda istedigimden de degil, antalyada yasamima devam etmek isterdim az cok para kazanarak.. ama bu sekilde olmuyor.. erkek arkadasimla dusunuyoruz bir uzmandan yardim almayi.. ders calisma sureci bitsin sinavlara gir, bir uzmanla konusalim diyor.. Aslinda siz de sinavlara hazirlansaniz? Bi destek oluyor insana motive ediyor, bir yere atanir ve tasinirsiniz belki bulundugunuz yerden.?

Bende önceden senin gibiydim ailemi, daha çok annemi mutlu etmek isterdim bunun için çok çabalardım. Ama durup bir baktığım zaman ben ne kadar çok çabalarsam o kadar memnun olmadığını gördüm. Ağzımla kuş tutsam yine beğenmeyecekti. Annemde zamanında babamdan babaannemden çok çekti. Bende o yüzden sürekli onun istediklerini ya da mutlu olacağı şeyleri yapmaya çalışırdım. Gerçekten psikolojik olarak çok yorucu bir durum hem birini memnun etmeye çalışmak ve sonucunda karşılığını alamamak. Annemi çok seviyorum ve içinde bir kötülük olduğunu düşünmüyorum, bence dünyanın en saf en temiz insanı. Ama insanın doğası gereği sanırım her zaman hep daha fazlasını istemek. Bende yavaşça kendi isteklerim doğrultusunda yaşamaya başladım. Kendimi daha ön plana aldım. Yine annem hayatımın daha doğrusu kararlarımda büyük bir etkiye sahip ama en azından eski yıkıcı gücü yok. Bende annemin çektiklerini dinleyerek, görerek büyüdüm. Onlara kıyamadığımız için böyle yapıyoruz ama mutsuz olduğumuz zaman hemen kesmemiz gerekiyor. Umarım sınavın çok iyi geçer ve kazanırsın ama eğer annenle arana mesafe koymazsan hayatının içinde bu kadar olmasına izin verirsen hakim olman, evlenmem, bir sürü çocuğunun olması sonucu değiştirmeyecek. Bu durunu değiştirecek olan tek şey sensin, senin davranışların. Evet bir anda arana mesafe koyarsan ya da senin yaptıklarından haberi olmazsa vs sorun çıkabilir ama yavaş yavaş yaparsan çok büyük sorun çıkacağını düşünmüyorum. Kanar su kurbağa hikayesinde ki gibi. Kusura bakma biraz uzun oldu ama umarım anlatmak istediklerimi anlatabilmişimdir. J

Ben cok umursuyorum. Aman bosvereyim demiyorum. Kendi istedigimi yaparken bu yuzden keyif alamiyorum. Sadece icimdeki nefret buyuyor. Erkek arkadasim yanimsa olmasa bunalima girmistim. Onun sayesinde hayatim guzellesiyor. icimde anne nefreti olussun istemiyor. sizin dediginiz gibi tavsiye veriyor o da. Sadece ben umursamayacagim diyemiuorum. kendi istedigimde diretirken aglayiveriyorum. keyiflice yapamiyorum hicbirseyi

Ayrica sevgiline de guvenme kimseye tam olarak guvenme

Bende önceden senin gibiydim ailemi, daha çok annemi mutlu etmek isterdim bunun için çok çabalardım. Ama durup bir baktığım zaman ben ne kadar çok çabalarsam o kadar memnun olmadığını gördüm. Ağzımla kuş tutsam yine beğenmeyecekti. Annemde zamanında babamdan babaannemden çok çekti. Bende o yüzden sürekli onun istediklerini ya da mutlu olacağı şeyleri yapmaya çalışırdım. Gerçekten psikolojik olarak çok yorucu bir durum hem birini memnun etmeye çalışmak ve sonucunda karşılığını alamamak. Annemi çok seviyorum ve içinde bir kötülük olduğunu düşünmüyorum, bence dünyanın en saf en temiz insanı. Ama insanın doğası gereği sanırım her zaman hep daha fazlasını istemek. Bende yavaşça kendi isteklerim doğrultusunda yaşamaya başladım. Kendimi daha ön plana aldım. Yine annem hayatımın daha doğrusu kararlarımda büyük bir etkiye sahip ama en azından eski yıkıcı gücü yok. Bende annemin çektiklerini dinleyerek, görerek büyüdüm. Onlara kıyamadığımız için böyle yapıyoruz ama mutsuz olduğumuz zaman hemen kesmemiz gerekiyor. Umarım sınavın çok iyi geçer ve kazanırsın ama eğer annenle arana mesafe koymazsan hayatının içinde bu kadar olmasına izin verirsen hakim olman, evlenmem, bir sürü çocuğunun olması sonucu değiştirmeyecek. Bu durunu değiştirecek olan tek şey sensin, senin davranışların. Evet bir anda arana mesafe koyarsan ya da senin yaptıklarından haberi olmazsa vs sorun çıkabilir ama yavaş yavaş yaparsan çok büyük sorun çıkacağını düşünmüyorum. Kanar su kurbağa hikayesinde ki gibi. Kusura bakma biraz uzun oldu ama umarım anlatmak istediklerimi anlatabilmişimdir.

Ben onu hic ozlemiyorum.. yalan soylemeyecegim.. tabi ki seviyorum onu.. ama benim mutlu olmami istemiyormus gibi geliyor bazen.. Bana ettigi hakaretleri yedigim dayaklari affediyorum. Yirmi bes yasina kadar hicbir hayatim olmadi.. hep ders calistim.. hayallerim vardi.. hayallerime ulastim.. ama bu surecte bana zulm etti. Aglayarak girerdim sinavlara.. asla erkek arkadasim olmasina izin vermedi. universitede dahi yasakti.. simdi arkadaslarim evlenip coluk cocuk sahibi oluyorlar.. univeristeden tanisip evlendiklerini soyledigimde "aa ne guzel olmus" diyor.. benden memnun olmadigini herkes biliyor. ben sessiz, sade, uyuz bir kiz oldum hep. Beni hep ittirdi.. ben annemden korkarak buyudum.. ama bir kez olsun ondan kurtulmayi dusunmemistim.. simdi ise onu gormedigime mutlu oluyorum.. hatta cok uzaklara kacip gtmek istiyorum.. bazen sanki karsimdab dusmanim var.. erkek arkadasimla yemehe cikacak olsak ozene bezene hazirlansam oyle birseu soyluyor ki insanin hevesi kaciyor."su kamburunu duzelt" deyiveriyor mesela.. burun kiviriyor, suratsizca ugurluyor... ben de ona karsi bazen sert cikiyorum.. ikimizin de destek almasi lazim.. ama annemi affedemiyorum bana kaybettirdikleri icin.. ISILDURU

merhaba, dayak hakaret, yani fiziksel ve duygusal şiddet yasayan her insan da ruhsal çöküntü olur. eleştirilen kisi de özgüveni tabi ki eksik olur. Yasadiklariniz bence cok ağır seyler, Saglikli bir anne-kiz iliskisi kurulamamış, kurulamaz da bu davranış kalıplarıyla.. Anneniz destek almalı bence..

Şu melaike kısmının sonuna kadar katılıyorum. Bazı arızalı arkadaşlarım sürekli ben çok iyi niyetliyim insanlar hep kötü kimse beni hak etmiyor diye ortalıkta dolaşıyor. Oysa sorunlu olanlar onlar

25 yasindayim. Her zaman ailesine bagli, utanilacak kadar sessiz ve sakin, aile baglari guclu bir cocuk oldum. Birazdan anlatacagim seyler bana cok yabanci. Ama bir cozumu var mi bence yok.. Burada mutlaka benim durumumda olan arkadaslar vardir.. Sizin hayatinizda siz bu durumu yoluna sokabildiniz mi merak ediyorum.. Annemi kardesimi babami, hayatimdaki herkesi hep cok sevdim. Herkese karsi hep iyiniyetli oldum.. Ozellikle babama cok duskunumdur. Kimseyle kavga dahi etmedim bu gune o kadar. o kadar sade bir yasantim olmus yani.. universite tercihimi, hayatimdaki okul, arkadas secimlerim hep onlara gore oldu. Hayallerim de hep onlarla ilgili oldu mesela İlerde zengin olursam anneme hayal ettigi gibj bir mustakil ev almayi hayal etmistim. ama bunlar kalbimden gecenlerdi. Benim hayatimdaki en buyuk korkum hep sevdiklerimi kaybetmekti. Ancak simdi benim sevdiklerim, hayatimi mutsuz eden insanlar.. Aci birsekilde goruyor ve anliyorum ki benim duygularim hep karsiliksiz, sevdigim kuzenlerim, ailem, arkadaslarim.. hepsi yuzunden mutsuzum ben. Hayatimda tek dert soyleyemem size anlat deseniz.. ama gariptir benim sevdigim bu insanlar yuzinden ben psikolojik skntilar yasiyorum suanda.. Kimse beni dusunmuyor.. herkes oz annem bile sadece kendi istedigini yaptirmak istiyor. beni guya cok seviyorlar.. her istedigimi aliyorlar ya.. Her dedigim oluyor ya.. Halbuki benim tek istedigim sey "kendi istedigim gibi yasayabilmek" nasil mutlu olacaksam bir kere de kendi mutlu olacagim sekilde davranmak.. Ama asla.. Annem bu yasima kadar hic memnun olmadi benden. kendimi hep cirkin ve beceriksiz hissettim.. Toplum icinde hep "bu " diyerek anlatirdi beni.. en kucuk ayibimi ortmek yerine beni rezil eder kcuj dusururdu. Bana sevgisiz degildi ama biliyorum ki hic memnun degil benden. Babami da ayni sekilde ezerdi. biz baba kiz ona gore saf, beceriksizdik, sahip oldugumuz herseyi anneme borcluyduk.. hele ki ben cok cirkindim dunyanin en kotu kizi ona verilmisti.. bunlar onemli seyler degil.. sadece ozguvensiz olarak hayata atildim. ama artik umusamiyorum onu. eskisi gibi de aglayip kendimi kotu hissedip tek cevap vermeyerek odama kapanmiyorum. aaAnneme laf yetistiriyorum. Beni asil etkileyen onun bu hayatta istedigi herseyi yapabilmesi, kafasina gore hareket edebilmesi ama herkesi yonetmesi! Biraksaniz dunyayi o yonetecek! Tek annem yapmiyor bunu. Tum arkadaslarim, tum dostlarim sanki ben herkesi memnun etmek zoeundayim.. Hersey anneminbistedigi gibi olmak zorunda.. Tatillerde hep onun yaninda olmak zorundayim.. Bayram tatilinde kendi basima plan yapmak ne haddime, kesinlikle ailemle koye gitmek zorundayim, kiskanc ve yapmacik kendim kadar seviye ve egitim gormemis insanlarin evlerine ziyarete gitmek zorundayim.. annemim istedigi gibi evde yemek yapmak zorundayim.. tek basima sinemaya gidemem, ben insan degil miyim sklirim.. ne isim var benim kutuphanede evde calismaliyim.. gibi gibi.. Sevgilimin ailesi benden evlilik bekliyor. .. Ailem benimle birlikte yasamayi istiyor.. Babannem koyde onunla zaman gecirmemi.. dostlarim bos zamanlarinda onlarla zaman gecirmemi.. peki ya ben? Ben ne istiyorum. bir kez olsun sordunuz mu? Ben herkesi mutlu etmek icin varim sanki.. hayatimla ilgili kendim karar veremiyorum.. sevgilim olduguni dahi soyleyemiyorum anneme.. cunku karsibcikiyor.. ailemin ve cevremdeki herkesin benden onlari mutlu etmemi beklemelernden ben cok yoruldum.. ve cok tukeniyorum. verdigim en kucuk kararda kavga cikiyor.. mesela isyerinden ayirlip sinava hazirlanmak istedim aninda kavga.. daha yazabilecegim aslimda lkucucuk mesele dahi edilmeyecek seyler.. bu yuzden ailemden sogudum.. o kadar sogudum ki cok uzak yerlere gitmek kacmak istiyorum Benim tek istedigim sey, kendi istedigim gibi yasayabilmek.. bir kere de kendi isteisgim birseybicin ailemi yada birilerini ikna etmeye calismamak.. Bir kere olsun yonlendirilmemek.. Ben mutlu olamiyorum.. Herkes benden birsey bekliyor. ustelik anluyeoum ki benim hep iyiligini diledigim akrabalarim benim arkamdan kotu konusuyor... babannem dahi ariyor "sirf koye daha erken gidebilelim diye, memlete ne gun gitmemi iatedigini soyluyor... Ben col skldim.. Bazen kaybolmak istiyorum.. Bilmiyoeum iendimi anlatabildim mi? Annen baban senin iyiligini ister diyeceksiniz... Peki ya ben? Benim isteklerim.. M Manap Manam

Yeni gördüm ayrı şehirde, ayrı evdeymissin. Kızım senin derdin ne? İş toplantısına gidiyorum, çalıştaya gidiyorum de gez haftasonlari. 'Artık konusmayalim' raddesine gelmissiniz. Tam yıllık izin öncesi dönemde yine böyle bir kavga çıkar, kapat telefonunu gez Akdeniz sahillerini.

25 yasindayim. Her zaman ailesine bagli, utanilacak kadar sessiz ve sakin, aile baglari guclu bir cocuk oldum. Birazdan anlatacagim seyler bana cok yabanci. Ama bir cozumu var mi bence yok.. Burada mutlaka benim durumumda olan arkadaslar vardir.. Sizin hayatinizda siz bu durumu yoluna sokabildiniz mi merak ediyorum.

Aynen katılıyorum. Köye ne zaman gideceksin diye sorduklarında "gelmeyeceğim" deyin. "Niye?" diye sorarlarsa "programım var" dersiniz, bu kadar. Tartışmak isteyen olursa, kapatmam lazım, yoğunum, işim var, deyip, kapatıp, ararlarsa açmayın.

insanda kafa birakmiyosunuz sizin yuzunuzden calisamiyorum deyin, sizin yuzunuzden oldu deyin cikin ya, ille olacak diye bisey yok. kendinizi sartlandirmayin gereksiz yere. iki turlude kavga olacaksa akraba denen akbabalarla bayram gecirmek yerine evimde oturur ders calisirim ki evlendigimden beri hic gormedigim akrabalarim var, umurumda da degil, herkes isine gelince iyi oluyo nasilsa kpss ye girin kurumlar da avukat alimi yapiyo, hakimlik sart mi ozelde de devam etseniz olur hem yani hayaliniz hakimlikse insallah olur ama ben sizin yerinizde olsam varim yogum hakimlik psikolojisine girmem, benim hayatim bu beni boyle kabul edecekseniz edin der gecerim.

Bende önceden senin gibiydim ailemi, daha çok annemi mutlu etmek isterdim bunun için çok çabalardım

annem babamda değilde 3 kız kardeşim var ablam evli pek zararı yok ama o kadar kötü huylu kız kardeşlerim var ki hiç sevmiyorum geçen tatilde göle düştüm elimde olmadan ay diye bagırdım o kadar aşagılayı sözler söyledikş bir kez daha nefret ettim çok kötü kalpli ve düşüncesizler onlardan kurtulmak için en çok atanmak yada evlenmek istiyorum

Ben ayri bir sehirde yasiyorum. ama arada bir bucuk iki saatlik yol var. Suanda calisiyor anne ve babam sık sık gelemiyorlar yanima.. geldikleri vakit ben depresyona giriyorum.. Emekli olup yanima tasindiklarini dusundugum anlar geceleri uyuyamiyorumannemle iletisim kurmayi cok denedim.. tatli bir sekilde konusmayi cok denedim.. onun maalesef herkese karsi uslubu sert ve kavga dolu.. beni hic anlamadi onu sebepsiz yere istemedigimi sevmedigimi dusunuyor herkese de boyle anlatip agliyor.. bundan sonra gorusmeyelim sen degismiyorsun anne bundan sonra birbirimie karsi anlayisli olalim birbirimize kotu davranmayalim demistim.. aglasin bos ver kendine gelir hatasini anlar dediler. Daha kotu oldu.. babamla eve geldiler kavga etmek icin, ve ben hep geri attim yeter ki kavgamiz bitsin aglamasin sussun artik diye.. bana kotu davrandigini dusunmuyor. ben gonlunu almadan, evlenmek istemiyorum.. simdi kpss sonucunu bekliyoruz... guzel mutlu bir sekilde evlenmek istiyorum

25 yasindayim. annemle babam 19 yasinda evlenmis. ben ilk cocuklariyim.

Size söylemedim gerçekten şu var hak verilmez alınır. Ergenlikte sıkı bir tartışmadan sonra 18 yaş civarı şu anda 30 yaşındayım her istediğimi yapabiliyorum. Biraz tepki koy en fazla küserler, erkek arkadaşın şu anda yapıcı olabilir ama insanlarin biraz çalınması gerekiyor yumuşak olmak iyi bir şey değil

Benim annemde aynı sorsan hep iyiliğimi düşünüyor kimseyi beğenmiyor hele de başka birimin yanında kendini ön plana çıkartıp beni esip aşağışıyor devamlı surat devamlı huzursuzluk evler ayrı ama hala değişik yani beni bana bırakmıyor babamı da devamlı insanlara karşı kötü göstermeye çalışıyor

Hayır de ve istwdigini yap. Cok basit. Gercendende zor değil. Küsen küser sonra barışır

ya herşey annenizin ustune olsa ne olur evlendikten sonraki edinilen mallar ortak, gecinemiyolarsa bosanirlar mallar da paylasilir. bakin genelde kocasindan kocasinin ailesinden cok ceken kadin sonradan kocasini adam yerine koymaz, kocasi da el pence divan olur kavga etselerde idare eder bi soz vardir bi kadina gencken koca lazim bi erkege de yaslaninca es lazim diye, kim bilir kadin neler cekti de adam yerine koymuyo unutamiyo, tedavi olmasi lazim atlatmasi için ama siz de kendinizi ailenin kurbani olarak gormekten vazgecin. iyi kotu herkesin kendi hayati var. sizin yok neden? aileniz musade etmedi, yarin öbür gun hesap sorsaniz yapsaydin dicekler size acilen kendi hayatinizi kurun bayramda baslayin buna da ertelemeyin, zaten kavga dovus eksik olan bisey değilmis. kim aglarsa kim sinirlenirse kendi bilir. biraz da bizim durusumuz belirler insanların bize davranisini, siz iyisiniz diye kimse size iyi davranmaz, siz herkesi dusunuyosunuz diye kimse sizi dusunmez, bunu istediğinizi dile getirin sitemse sitem

Bayramda ailemin yanina gitmek istemedim. zaten iki hafta sonra kaymakamlik sinavi var. bunu bahane ettim. Cok buyuk olay oldu. Dokuz gunluk tatilde hic gitmeyecegim demiyorum. Sadece koye gitmek istemiyroum Babam cahilce beni, kendini birsey sanan akrabalarinin karsisina cikarmak istiyor tej derdi bu. Ben 26 yasindayim. Beni dusunmeyen ne yazik ki mutlu olup olmamam umrunda olmadigi ailemi ben de dusunmek istemiyorum. Kimse benim mutlu olmam icin ugrasmiyor ve alistilar her istediklerini sualsizce yapmama. Simdi kendi istedigimi yapinca ben kotu ilan ediyorum. Ben annemi ve babami sevmek istemiyorum bu yuzden Ya ben öleyim. yani bu gidisle zaten kanser olurum. mutlu olamadan olürum. Yada bir sekilde mesleki sinavlari kazanip gidrrim yada evlenirim. Baska carem yok. Omur boyu mutsuz olucam. Kendi isteidgim hivbirseyi yapamiyorum. Guzel kahve yapamadim diye dayak yiyorum hakarete ugruyorum. Meslekte yeniyim ozel sektorde calisiyorum bu yuzden cok para kazanamiyorum. "Temizlikciler bile senden daha fazla para kazaniyor. sana parani ben veriyroum. adam ol." "Bu zaten avukatlik yapamazdi demistim" seklinde rencide ediliyorum toplum icinde. Bir erkek arkadasim oldugunda "o.." olacagim ima ediliyor. Disaridan baksan modern anne. Arkadaslaeimin duzgun giden iliskileri oluyor ve evleniyorlar. ben yine "bu " sifati takilarak "buna da dedim okuldayken bul diye bulamadi" diye dalga geciliyorum. Ben hep sessiz oldum. hep utangac. Hem sozlerini dinledim. hep derslerime ve isime odaklandim. Bir oglanla yemege cikacak olsam annem burnumdan getirdi. onayladigi iliskilerimde bile. Kendisinin bu yasta etek, sort giymesine hic birsey diyen yok. cunku ben onayliyorum herkes isteidgini giyebilir. Bem giydigimde ise etek boyuma kiziyor. Lisede ygs gunu azar yedigjmi bilirim. Cok hata yapti cook... evet beni cok sevdi inkar edemem. ama hep cok kotu davrandi. hep rezil biri oldum. Benim cok xirkin gorundugumu soylerdi "ellerin kizlari bildir bildir biraz kendine bak" sen halana cekmissin ne yapalim bu kadae guzelsin."arkadasin Hayali gordum, ne kadae boylu poslu. seninle dalga gecti "seda hala ders mi caliaiyor diye guldu sana " Ben inanmiyorum cirkin olduguma.. Ben de melek degilim. benimde her insan gibibkotu huylarim vardir. Ama ben aileme her zaman iyi oldum. Simdi kendi mutlulugumu istiyorum diye beni kotu biliyorlar. babam beddua ediyordur ins sinavlaein kotu gecer diye. Kesin kavga llacak koyden donunce. bu yuZden onlar koyden gelince memleketime gitsem mi bilemedim. Nefrer ediyorum bazen annemden. Bqzen o ölse uzulur muyum diye sorguluyorum kendimi. Ben onun yzunden kanser olup olmeyecegim. Mutlu olacagim.. O kadindan uzak durmam sartsa bunun icin o da bunu anlayacak B Bir

Evlenince degismiyor mu peki? Sonucta evli olunca cekinir karisamaz diye dusunuyordum. İyi ki erkek arkadasim yanimda diyorum. Tek o benim mutlulugumu istiyor. Ama annem ona da bir suru laf soyledi. Sadece uzak sehirlerde llacagiz diye yaprigini dusunuyorum. Benim gibi yonlendirebilcegi biri olsaydi bu kadar karsi olmazdi.. Gitgide soguyorum ondan. En mutlu anlarimda bile mesela mezuniyet, ruhsat toreni vb. ya bir konuda dudak buker yada moralimi bozacak birsey soyler.. M Manap Manam

Anneannem, anneme hep kotu davranmis onceden. ayirmis diger evlatlarindan. annemi okutmak istememis. annem zorla evden kacmis anneannesine siginmis zorla okumus. Simdi bile bazen agliyor. hep annem ariyor anneannemi, hstalandiginda bakiyor. Onun yzuunu guldurmek icin ugrasiyor."benim annem beni sevmiyor" diye uzuluyor kardesimin ve benim yanimda. teyze ve dayilaeima ise daha yakin anneannem. o yuzden kardesim, annemizi anlamaya calis diyor bana. ve ben annemi elestirdigimde annem bana" benim annem beni bir kez olsun aramaz, nasilsin diye sormaz. ama ben anamin yuzu bir az olsun gulsun diye ugrasiyorum. Ben sana ne yaptim nankor, sen beni kotu biliyorsun "diyor sana agliyor. iletisim kuramiyoruz. ben de uste cikamiyorum. Babannemden de onceden cok cekmis. icinde babama, annesine ve kayinvalidesine birikmis seyler var. ben uzak durunca araya kardesimi koyuyor. ben de ona uzuluyorum. Geri adim atiyorum. Tam hersey duzeliyor derken birden yine ustume geliyor. ezmeye basliyoe beni."ikisini de ben yetistirdim ama oglum nasil bu kiz nasil. biktim ben bunum aptalligindan "diyor insanlarin icinde. sebebi de kahveyi guzel yapamamos olmam mesela. kucucuk seyler..

Senin kendi hayatın var. Mesleğin var mi? Kendi yaşamını kurman gerek B Bir

Aslında ne gördüyse onu yapıyor Çocuklar anne babayı örnek alıyor Aynı şeyleri yaşatıyor üzücü

kaç yaşındasınız

Tesekkur ederim. ama benim annem bu sefer babama sariyor. onla kavga ediyor. konunun babamla ilgisi yokken biktim ikinizden diyor. taa yirmi yil onceki meseleleri aciyor kavga ediyorlar.. babam da" kizim annenim huyu bu ne yapalik degistiremeyiz ne diye tartisiyorsun snein yuzunden kavga ediyoruz "diyor. minerva1988

Ben cok iyiniyetli biri oldugumu dusunmuyorum. benim annem benden belki cogu kisiden cok daha iyi kalpli birisidir belki bunu ben bilemem Allah bilir. Beni mutsuz eden sey onun beni hep incitmesi birey olarak gormemesi yonetmesi.. ona herkes boyle yapma dedi. Kardesime boyle yapamiyor. ben hep yumusak oldugum herkese hayir diyemedigim icin bana karsi istedigini yapabiliuor. benim de kardesim gini bir agirligim ve ozguvenim llsaydi benden cekinir ve beni insanlarin icinde rencide edemezdi. ama iste benim karakterim boyle.. yumusak ve zayif biriyim. Ama sizin soylediginiz tarzda insanlae var ben de onlara sinir olurum taylor

Ben elestirdigimde ortam hareretleniyor. birden buyuyor mesele."baban ve sen nankorsunuz sacimi supurge ettim sizin icin " diyor. Sonra babam da ona cevap veriyor. aralaeinda kavga oluyor cantasini alip gidiyor annem. ona kimse birsey diyemez. herkes korkuyor annemden. Sus pus oluyorlar. o baskin ve sinirli biri. Ben ne yaparsa yapsin diyemiyorum.. babam uzuluyor cunku.. hersey annemin uzerine.. bu bile onun kotu oldugunu gostermez mi? Babami bir hic olarak goruyor. rencide ediyor. Bir de bosanmis anne babayla ugrasmak istemiyorum.. babam yalniz basina ne yapar? B Bir

Ben psikologa da gittim herkesten gizleyerek. Ama hic faydasi olmadi zaten bir kez gittim devamlilik gostermedi. ozel bjr hastaneye gitmeyi dusundum, devamli olarak gitmek istiyordum ama meslegim nedeniyle adim duyulur dedikodu olur diye vazgectim. Benim mutlu olmami istemiyor. kimse inanmiyor buna. Herkes anneler hep iyiligini dusunuyor deyip geciyor. ben inanmiyorum buna. her insan mukemmel mi ki annelerin hepsi iyi olsun. Ama benimki nefrete donustu. İlerde evlendigimde benim esimle aramin onun yuzunden bozulacagini dusunuyorum. En buyuk korkum emekli olmalari.. Emekli olunca byanima tasinacak. Benim sayemde deniz gordu, hala cok gezmiyorlar buraya gelmiyorlar. benden cekiniyorlar. ben de hic uzulmuyorum. istemedigimi anlasinlar istiyorum. ama emekli olunca gelecek buraya. ben cok uzakalra gitmek zorundayim..

Benimki evlenince daha fena oldu. surekli mudahale edip esimle kavga edincede ben sana dedim sen bunu cekemezsin yinede istedin demis esime. sana ne konuda soru sorarsa sorsun sakin fikrini soyleme seni suclar demis. sonra dugun gecesi arkaslarla eglenmeye gittik ictik sarhosuz sizmisiz. sabah aradim ne hakaretler etti gece aramadim diye. kisaca uzak dur M Manap Manam

Siz baskalarini memnun etmeye calistikca onlarin istekleri bitmez. Nasil olsa onu da yapar bunu da yapar derler. Biraz bencil olmak lazim

Ne kadar benziyor annelerimiz ya benim dediğim olacak ya da seni psikolojik olarak çökertirim mantığı aynı anneden bende de var

Bir sunu yapmayi beceremiyorum iste. illa telefonda tartisma icine giriyorum yahut agliyor hemen arkadaslarin yanina:) B Bir

Annem geldi gozumun onune 38 yasi dayim iki cocugum var. dugun sabahi bile beni aglatmis bir kadin. halada kendini dusunur arabayi satip ev alicaz dedim hemen surati asildi yalniz degilsin

Babanız senin yüzünden kavga ediyoruz diyormuş, bu doğru değil. Onlar bir çift, sorunları varsa çocukları değil kendileri halletmek zorundalar. Olmuyorsa da boşanırlar, dünyanın sonu değil. Sen bu genç yaşında tüm dünyanın yükünü sırtlananamazsın. Biraz bencil ol, kendini düşün. Baban seni istediğin şehir olan Ankara'ya göndermemekle övünüyorsa babanın da tavırları normal değil. Anne babamız diye her yaptıkları doğru olamaz. Bence sen yardım alıp annenle de mesafeli bir ilişki yürütebilirsin. Yoksa şu güzel yaşların da böyle geçip gidicek gençliğin çocukluğun gibi. Annen baban kötü değil ama normal de değiller. Seni de kötü etkilemişler maalesef.

Evet babamin ailesi anneme yuklenmis. haksizlik yapmis. Ben annemin ve babamin birbirine uygun oldugunu dusunmuyorum. annemi hakli buluyorum zira cocuklugum yasadiklarini anlatmasiyla gecti. Bayramda gitmeyecegimi soyledim. ve gitmiycem. sen hepimizi kirdin dedi annem. Ben hic tartismaya girmedim."bu sene boyle olacak dedim" . babam da beddua etti "ins sianvin kotu gecer"dedi madem sinav yzuunden gelmiyorsun" sinavi kazanmadan gelme "dedim. Ben olur da sinavi kazanirsam basarimi sahiplenmesine musaade etmiycem. Bundan soneada oyle yapicam Ama telefonda insanin kalbini kiriyorlar. beddua ve hakaret isitiyorum. annem konusmami istiyor, guzel guzel konusmaya calisiyorum, cunku ders calisirken kavga beni yipratiyor. Agzimi acar acmaz "sen bana akil mi veriyorsun " diyor. Simdi ben gidecegim bayram bitmeden. tatilde. orada kavga edecekler benimle. illa hatami kabulbetmemi bekleyevcekler. babam yine ders calisirken "gel, gel"diyecek ve hzursuz edecek beni. kazanamazsam diye cok korkuyorum kk birinci noteri kinayeye zeka barajı konsun istiyorum ben

İcimi dokebildigim tek yer burasi

Maaleaef Türkiye'de hak verilmez alinir. Benim de baskıcı bir annem var yine de yapıyorum deyip yapıyorum, gidiyorum deyip gidiyorum. Ara sıra ayrılıp bayılıyor, kavga ediyor ama bir şekilde nihai olarak ben istediğimi yapmış oluyorum. Mesela yurtdışında bir projeden kabul aldım, kısa süreli. Vize alma dönemi gelince haber verdim. Yine bir memnuniyetsizlikler, canımı sıkmalar oldu ama yapacak birşey yok... Tatillerde de zannetmiyorum klasik bir Türk ailesi kızına 'butun sene çalıştın, tatil yap eglen, bir basina' desin. Bana da demediler. Ama ben ilk işe başladığım sene boyu 'Bozcaadaçok güzelmiş, faralyaya gideceğim, yıllık iznimi ikiye böldurdum bir Ege'ye bir Akdeniz'e mi gitsem?' Diye konuştugum için alttan alttan alismislardi. İzin vermediklerini söyleseler 'bütün bir sene bir tatile bile gidemediysem çalışmanın anlami neydi?' falan diye bir konuşmanın içine girerim. 'Sen doğduğun ülkeyi merak etmiyorsan, turistlerin akınına akın geldiği kapadokyayi sadece asmalı konaktan gorduysen, ayağını Pamukkale travertenlerine degdirmediysen, yaşadığın dünyaya sadece nefes almak için geldiysen benden de senin gibi olmamı bekleyemezsin.' falan gibi argümanlar kullanabilirsin Hayat senin hayatın. Ayrıca lütfen 'ben herkesin iyiliği için çabalıyorum, tek kötü tarafım herkesi kendim gibi iyi zannetmem' tarzı gerçeklikten uzak ve kibir kokan cümleler kurma. Etrafına sorsak senin için de bir ton olumsuz şey soylerler . Sadece kendine karşı dürüst ol. Kendini tanirsan sen pamuklara sarılması gereken bir melaikmişsin de tüm dünya sana hoyrat davranmış muamelesi yapmazsin kendine. 'Olsun, her insanın iyi kötü tarafı vardır, benim yok mu sanki? ' der, insanlarin kötülüklerini daha az onemsemeye baslarsin.

E öğrenin. İnsan kendini devamlı geliştirmeli.

Ben oyle dedigimde annem bu sefer babamla kavga ediyor. Konunun babamla alakasi yokken, baba kiz siz boyleisniz demeye basliyor babamla ilgili on onbes yil onceki meseleleri aciyor. ikimize de hayati dar ediyor.. babama uzuldugum icin hersye sesimi cok cikaramiyorum.. koye gitmeyecegimi soyledim, kavga oldu. hep bir tartisma hep bir kavga.. bosanirlae diye korkuyorum.. antalyada yaisyorum sevdigim arkadaslarimla tatile gittim. cok guzel uzun bir tatil yaptim. bunu bile soylerken canim skldi. yine kendince sacma sapan yorumlae yapti. benim hayatimda hersey ne kadae zormus.. B Bir

Adi ustunde baba, sizden buyuk, kendini savunabilir, bosanmak isterse bosanir, siz rolleri degismis ve uzerinize sacma bir sorumluluk almissiniz, bu sekilde dusunmeye devam ederseniz sinirleriniz iyice alt ust olacak

Bayramda ailemin yanina gitmek istemedim. zaten iki hafta sonra kaymakamlik sinavi var. bunu bahane ettim

Hukuk fakultesinden mezun oldum. Bir sene zorunlu stajim vardi. Arkadaslaeimin hepsi burada devam edecek"diye baski yaptim. ikna ettim okudugum sehirde bir arkadasimla ev tuttuk. annemin fedakarlgini yok sayamam. buna razi oldu. sonra ev arkadasim ayrildi ben de calismaya basladim bir ofiste. calistigkm yerde zorlandim, hakimliknsinavina hazirlanmak istedim. bu karari soyledigimde "senin burnun buyumus. kazanabilecegini mi saniyorsun. bu kiz hicbirsey yapamadi beceremedi diyecekler senin icin" dedi Bana ornek gosterdigi, cok guzel yemek yapan hayran oldugu Arkadaslarim evlendiler. bayila bayila mutlu oldu bu duruma. Ben erkek arkadasimla tanistirdigimda ise cocugun yzune "culsuz! Dedi. iki culsuz ne yapacaksiniz bilmem diyor. Cok uzulmustum.. maddi durumumu toparlayamadim. yanlarina donmeye de niyetim yoktu kira vermek zor oldugundan kredi cekip ev aldilar bulundugum yerden. mesela bu durumu dusununce "annemin cok fedakar oldugunu dusunuyorum. bana burda ev aldi diyorum. ama bu, anlattigim seyleri degistirmiyor. herkes sana aciyor diyor "benim diplomam olsa ne iyi avukat llurdum.. keske kardesin de hukukcu olsaydi, onun sayesinde is bulurdun- diyor ;( seni birine kakalayacagiz artik diyor. ben oyle dusunmuyorum. Hukukculuk zoe bir meslek, ileride durumum duzelir Ayri bir hayatim var mi bu sorunun cevabini bilmiyorum. baska bir sehirdeyim ama sadece fiziken. Yoksa her duruma hakimdir annem. eve internet baglatacagimi bile ona sormak zorundayim.. O ne derse o olur.. Babama da tavirlari boyle.. B Bir

Affetmek demek her dediğini yapacaksınız veya onunla eskisi gibi samimi görüşmeye devam edeceksiniz demek değil. Kendiniz için affediyorsunuz. Onun geçmişini, ne yaşayıp da böyle bir insan olduğunu anlamaya çalışıp, geçmişte yaptıklarını affediyorsunuz. Hatta yüzüne karşı "sen bana çocukken bunları yaptın. Bu yaptıkların yasalara aykırıydı. Hala daha psikolojik şiddet uyguluyorsun. Hadi geçmişte yaptıklarının hata oluğunun farkında değildin. Sana açık açık bu yaptıklarının hata olduğunu söylüyorum. Artık böyle davranamazsın" vs deyip ama kendi içinizde geçmişi affetmiş olabilirsiniz. . push ; taylor

Madem tahsilin ve mesleğin var ayrıl o evden hatta eminsen erkek arkadaşından evlen kendi hayatını kur geriye bakma belli ki annen yanlış davranmış bunu sürekli düşünüp gecmisin gibi geleceğini de mahvetme yeni bir yol çiz kendine ve ona hiç söz hakkı tanıma hislerini de bir bir anlat ki utanıp bir kendine gelsin Annen! B Bir