çok zor bi durum allah yardımcın olsun vaveyla_a

birden fazla yere konu açmışsın bende uzunca yazdım birine ama kapatılmış, dikkat edersen bundan sonrakilerde insanlar sana daha iyi yardımcı olabilir...

gerçektende çok anlayışlı bir eşe sahip konu sahibi

kusura bakmayın yeni üye olduğum için konuyu birden fazla açmışım ama inanın moralim çok bozuk ben sağlık mezunuyum iki yıllık sağlık yüksek okulu bitirdim kpss yerleşemedim çok uğraştım kendime göre bi hayat kurmak için ama olmadı evlilikten sonra eşimin işi dolayısıyla istanbula yerleştik normalde sivaslıyım istanbula ilkkez geldim uğraşmadımmı zannediyosunuz bi çıkış yolu bulmak için çok uğraştım daha evliliğimin ilk haftası iş aradım üstelik istanbulu hiç bilmiyordum ilkkez gelmiştim yaklaşık 1 seneye yakın çalıştım özel bi hastanede işe başladım sabah 5 te gidiyordum çünkü bulunduğum semte uzaktı akşam çıkışta 7 gibiydi eşim buna karşı çıktı daha doğrusu yardımcı olmadı o saatte gelip almam takip edemem ben seni kendin gelip gideceksen devam et dedi bende istanbul gibi biyerde bende buna cesaret edemedim . push ; K

ne acılar çekmişsin Allah tez zamanda kurtarır inş. eşine ilgi göstersen değişmezmi acaba? aklıma bu geldi. belki eşine her yönden ilgi göstersen değişir. ama önce psikolojini düzletmen gerek. doktorla görüşmelisin, tedavi olmalısın. baba evinde yaşadığın olaylar seni çok etkilemiş.

kusura bakmayın yeni üye olduğum için konuyu birden fazla açmışım ama inanın moralim çok bozuk ben sağlık mezunuyum iki yıllık sağlık yüksek okulu bitirdim kpss yerleşemedim çok uğraştım kendime göre bi hayat kurmak için ama olmadı evlilikten sonra eşimin işi dolayısıyla istanbula yerleştik normalde sivaslıyım istanbula ilkkez geldim uğraşmadımmı zannediyosunuz bi çıkış yolu bulmak için çok uğraştım daha evliliğimin ilk haftası iş aradım üstelik istanbulu hiç bilmiyordum ilkkez gelmiştim yaklaşık 1 seneye yakın çalıştım özel bi hastanede işe başladım sabah 5 te gidiyordum çünkü bulunduğum semte uzaktı akşam çıkışta 7 gibiydi eşim buna karşı çıktı daha doğrusu yardımcı olmadı o saatte gelip almam takip edemem ben seni kendin gelip gideceksen devam et dedi bende istanbul gibi biyerde bende buna cesaret edemedim D

eşin nasıl hem bu kadar düşünceli hem de bu kadar kaba olabiliyor anlamadım açıkçası? bence çocuk falan düşünme şuanda. bir de eşime hiç ütü vs. yapmıyorum kıyafetleriyle ilgilenmiyorum daha da çıldırıyor yazmışsın e o zaman bir de yapmayı dene yani normalde kibar nazik bir adam bile bi kadından beklediği şeyleri göremeyince sinirlenir eşinin bu tavırlarının sebebi bunlar olabilir mi?bir de evet askeriyede çalışan insanların çoğunun gerçekten sinirleri bozuk oluyor bizim yan komsumuz da öyle mesela bir küçük oğulları var kadınla çocuk ne söylerse söylesin adam kızıyor sinirleniyor falan tabiki askeriyede çalışması bunları yapması için haklı sebep değil ama bence eşin de sen de ya evlilik terapistine gidin ya da ayrı ayrı psikoloğa gidin çünkü senin de psikolojin pek sağlıklı görünmedi bana babanla yaşadığın şeyleri unutamamışsın tabiki kolay şeyler değil ama artık üzerine bir sünger çek yaşadıklarının umarım herşey düzelir

gidicek yerim yok artik sadece sen varsin görüntüsünü sergiledigin zaman degerin düsüyor ailem arkamda her an gidebilirim izlenimi birakmak gerekiyor malesefki eskiden yasadiklarinizi unutmaniz gerekiyor onlari tekrar yasarim korkusuyla hayatinizin geri kalanini mahvetmeyin esinizle ayni yatagi paylasmiyosunuz siz ona olumlu yaklasin büyük ihtimalle karsiligini göreceksiniz belkide siz böyle davrandiginiz icin esiniz agresiflesiyor olabilir electra_

1984 bu tarih benim doğum günüm vee şuan 2011 aradan ne kadar zaman geçmiş neler yaşanmış bilmiyorum inanın yaşımı bile hatırlamıyorum ruhum yaşlı hayatım yorgun en iyi bildiğim tekşey bigün olsun yüzümün gülmediği,,,,, Ben doğuduğum ilk yıllarda karşılaştım şiddetle annemle babam arasında hep bi uyumsuzluk vardı babam ne annemi nede bizi mutlu etmeyi başaramadı alkol kumar aldatma dayak her şey vardı annemde hep sineye çekerdi henüz 5 yaşındayken annemi döverken babam onu ağlarken gördüğümde çok etkilendim gidip sımsıkı sarıldım anneme ve babam hiç acımadan kollarımdan tutup yere fırlattı annemi dövmeye devam etti evet evet özbabam hiç sevmedi bizi her şeyi severdi ama bizi zerre kadar sevmezdi annem ağlaya ağlaya sonunda gözlerinden ameliyat oldu annemin ekonomik özgürlüğü yoktu gidecek yeride küçük yaşta anne babasını kaybetmişti tabi birde 4 çocuğu vardı yani oyüzden babama katlanmış bunca sene hep öle sölerdi yıllar hep böle geçti. Bütün bu olanlardan sonra 26 yaşıma kadar hiç evlilik düşünmedim erkek arkadaşta olmadı ama bu evden kurtulmak istiyordum ne pahasına olursa olsun babam devlet memuruydu ama maddi olarak hiçbi eksiğimizi karşılamazdı maaş günlerinde bikaçgün eve gelmez arkadaşlarıyla içer sabahlara kadar para ezerdi çok eskiden çocukken aç yattığımız günler olurdu annem hep bütün her şeyine razıyım dayağına hakaretine ama enazından aç bırakmasın derdi yani psikolojik olarak çok kötüydüm çok uğraştım kurtulmak için bir sürü sertifika aldım kpss lere girdim ama maalesef ekonomik özğürlüğümü kazanamadım sevgiye şefkate açtım okul döneminde bigün bi arkadaş vasıtasıyla biriyle tanıştım annesi vefat etmiş babası başka kadınla evlenmiş anne özlemi çeken iyimser biriydi mesleği askeri personeldi doğuda görev yapıyordu konuştuk ve bana çok samimi geldi ama fazla biaraya gelemedik daha çok netten ve telefonla konuştuk o görevi nedeniyle izin alamıyordu sadece senede 1 kez izni vardı annesinin vefatından sonra hayata küsmüş sevgiye aç bi insandı birde doğuda askeri personel olunca birsürü çatışmada gözü önünde arkadaşlarını kaybetmiş yaralı merhametli bir insandı benim yaralarımıda sarar diye düşündüm ama babam bizim evlenmemizi hiç istemezdi hep çalışmamızı isterdi biz çalışır evin masrafını karşılardık oda gezer tozar hayatını yaşardı oyüzden evlenmeme direk karşı çıktı diğer kardeşlerimede karşı çıkmıştı hatta bugüne kadar sana ben baktım onun bedelini ödesin önce diye evlendiğim insandan para bile istedi düğünüme bile gelmedi sanki ben kötü bişey yapıyormuşum gibi bidaha bu eve giremezsin evlenirsen bu kapı sana kapandı dedi eşime çok güveniyordum bütün bu yaşananlardan sonra oda zaten ondan başka gidecek yerimin olmadığını anlamıştı daha öncesinide ona anlatmıştım oda bana ben senin yüzünü güldürecem demişti ama neyazıkki annemin kaderinden farklı bi kaderim olmadı daha balayında hakaretler başladı eşim sen bi hiçsin derdi hep herkes seni gözden çıkarmış hiç kimsen yok hatta dahada ileri giderek Yaratan bile seni önemsememiş önemseseydi biraz boy pos verir manken gibi yaratırdı şu haline bak dökülüyosun gibi garip ama acı hakaretler beni bitirmişti bi ateşten başka bi ateşe atladım daha ölmeden cehennemi yaşıyordum bütün bunlar beni mahvetmişti psikolojimi bitirdi daha önceleri ibadetini yapan yarada şükreden ondan başkasından dilemeyen ben yaşadıklarımdan sonra rabbime bile yüz çevirdim bukadar acıdan sonra şükretmek mantıksız dedim herkese tepkiliydim kardeşlerime anneme çevemdekilere eşimin ailesine kimseyle konuşmuyordum herkesle küstüm oyüzden kimsem yok kimse sevmez beni tepkili ve kırıcı davranıyorum yıllarca hep aynı şeyleri yaşamanın acısını çevremden çıkarıyorum tabi en büyük tepkiyide eşime gösterdim, Onunla hiç beraber olmadım yaklaşık 1 buçuk senelik evliyim ama hep ayrı uyuruz yataklarımız ayrıdır onunla aynı evi paylaşmaktan ibaret evliliğimiz yani ama bu durum onu dahada çıldırtıyor acı ama gerçekten benim gidecek yerim yok hem elimde olan bişeyde değil yıllarca şiddete mağruz kalıp yine aynı şeyleri yaşamak beni mahvetti istesemde ona yakın olamam nekadar katlanırım bilmiyorum katlanmalımıyım onuda bilmiyorum aslında bi bebeğimiz olsa düzelirmi onuda bilmiyorum işte burada sizin yorumlarınıza çok ihtiyacım var lütfen bana bi yol gösterin eşim hakaret konusunda çok acımasızdır hiçbişeyi beğenmez sürekli eleştirir hep başkalarıyla kıyaslar ama maddi konulardada çok çok iyidir bütün evin giderlerini karşıladğı gibi banka ve kredi kartlarınıda bana verir benim kullanmamı ister bi istediğimi iki etmez alır alkol yok aldatma yok kumar yok bensiz balkona bile çıkmaz dayak yok ama çok sinirlendiğinde bazen kolumdan tutar veya sertçe tutup iter bikeresinde kolumdan çok sıkı tutmuş hatta o an sinirle fark edememiş koluma tırnaklarını geçirmiş koluma tırnaklarının izi bile çıkmış ama bu tarz olaylar sonrasında hemen pişman olur hatta ağlar üzülür ben sana bunları yapmak istemiyorum ama bianda kendime hakim olamıyorum yıllarca askeri ortamda isnirlerim çok bozuldu kendimi kaybediyorum der ben ona ilk günden beri çok uzağım ne onun kıyafetlerine bakarım ne eve onun için hiçbişey yapmam yani elimde değil yapamıyorum kendi ütüsünü kendi yapar kendi çamaşırını kendi yıkar bilmiyorum ama yıllarca annem babama her şeyi yaptı inanın ayaklarını bile yıkadı ve babam ona neler yaptı yani bende bana hakaret eden birine kadınlık yapmak istemiyorum bunu hak ettiğini düşünmüyorum dediğim gibi aynı yatağı bile paylaşmıyorum ama buna rağmen o bana karşı görevlerini yerine getiriyor ama ben ona karşı bukadar ilgisiz olunca daha çok sinirleniyor zaten tek sorun aşırı derecede hakaret etmesi devam etmek zor sineye çekemiyorum resmen aşşağlıyor ama dönememde çünkü babam onun hakaretlerine katlanacak kadar kötü neyapacağımı bilmiyorum lütfen bikez daha lütfen bana destek olun yorumlarınızla

eşinin bu iyi özelliklerine ithafen.. biraz daha evliliğiniz için çaba gösterseniz... sizde normal bir ortamdan gelmemişsiniz.. yanlış anlamayın ama sizin psikolojiniz eşinize yaklaşımınız acaba gerektiği gibi mi? eğer yapabiliyorsanız beraber bir psikoloğa ardından da evlilik terapistine gidin derim ben... E EBRU 72

Babanızın davranışları çok kötü size iyi bir baba annenize de iyi bir eş olamamış. Ama bunu kendi evliliğinize yansıtmayın. Eşinizin size görünüşünüz için hakaret ettiğini söylüyorsunuz ama anlayamıyorum sizi beğenmeyen bir adam neden bir buçuk sene aynı yastığa baş koymadan evliliğinizi sürdürebiliyor. Diyorsunuz ki hiç evle de eşimle de ilgilenmiyorum ama eşiniz sizi aldatmıyor ve her türlü evin masrafını karşılıyor madem herhangi bir artınız yok nasıl evliliği devam ettiriyor eşiniz ben anlamadım. Eksik bir şeyler var sanki.

yazık cnm cok üzüldüm. ben senin yerinde olsam sil bastan yapar konusur hayatıma yol cizerim kikirikli Canım

Eşiniz bu kadar hakaret ederken neden iyide davranmaya çalışıyor ben anlam veremedim gerçekten. Psikolojik bir sorunumu var? Ya da siz içten içe ona toz konduramıyorsunuz.

yaşadıklarınız gerçekten zor şeyler ve yine de buna rağmen bir meslek sahibi olmayı başarmışsınız... demek ki içinizde bir yerde aslında hayata direnmeyi bilen bir kadın var... o kadını yeniden çıkarman gerek ortaya... evet bazen hayat tüm umudumuzu elimizden alır ama ona inat yeni umutlar beslemek lazım... o aldıkça sen yenisine kucak açacaksın... bence işe kendine olan güvenini tazelemekle başla arkadaşım... sen kendine güvenirsen kimse karşına geçip sen bir hiçsin demeye cesaret edemez hatta aklından bile geçirmez... biraz kendine özen ; güzelliğini farkettikçe kendine güvenin de artacaktır... aslında her kadın bir devdir ama aklını kullandığı sürece... eşin de işi gereği çok ağır şeyler yaşamış ve o da senin gibi hayata küsmüş ; hoşgörüsünü yitirmiş... ve bence onun için en önemli şey güçlü olmak ; hayatta kalabilmesi için güçlü olması lazım onun... ve senden de güçlü olmanı beklemesi çok normal... kim mızmız bir kadını çekmek ister ki... açıkçası yakın arkadaşlarımdan biri genelde olumsuz bir kişiliğe sahiptir ve çoğu zaman hayattan şikayet eder zaman zaman benim de ona ağır konuştuğum olmuştur ama gerçekler görebilmesi için... elbette hakaret değil ama karşında gereksiz yere herşeyi kapkara yapan bir insan olunca ister istemez sinirlenebiliyorsun ki çoğu zaman güzellikle göstermeye çalıştığın halde... eşin senin için bunları düşünüyor olabilir mi? tabii onun yaşadıkları da bu durumu sana ifade etmesinde güzelce konuşarak değil bu şekilde bir yol seçmesine sebep olmuş olabilir... bence evliliği idare edenin kadın olabileceğine inanıyorum... bir erkeğin çabasıyla evlilik yürümez ama bir kadının çabasıyla evlilik güzelleşir... bence biraz çabayı hakediyorsunuz ikinizde... bundan sonrasında mutlu ve huzurlu olursunuz inşallah... D denizkxixzxixl o bir bücür

arkadasim inan okurken yazdigi agladim, malesef bunlar birer imtihan, su zamanda aile siddetine magruz kalan erkek veya kizlarimiz evden kurtulus olarak kotu yollara dusuyorlar yada evliligi seciyorlar, ve husrana ugruyorlar. esiniz bence sizin arkanizda yaslanicak bir dag olnadigindan dolayi baslarda sizi inciltmis fakat ben cok eminimki oda bunlarin farkinda ve pismanda bence esin seni cok seviyo, heralde sinirlenince ofkesini hemen cikaran biri, ben cok kisi taniyorum seninle ayni kaderi paylasan, fakat cogu dile getiremiyo, her evlilikte mutlaka tatsizliklar oluyo benim evliligimdede oldu olmadi diyemem, fakat boyle durumlarda eve heyecan getirmek lazim, kusmekle veya inatla olmaz bir yuva, yuvayi yapan disi kustur, ben buna inaniyorum, esiniz her ne kadar sizin uzerinize gelse sizde hemen duygusallik olusuyo ve kendi kendinize bence diyosunuz babamdan cektim birde esimden cekiyorum. bence esinizi bir cocuk sahibi yapmalisiniz su an bende hamileyim esim okadar heycanliki su an cok mutlu babalik heyecani olsa gerek ve farkettim daha sitressiz olumlu 1 seneyi geckin evliyim 2 bucuk aylik hamileyim allah insallah yuzunu guldurur ayni bunun gibi hehehe SUNUDA SOYLEMEDEN GECEMICEM! SEYTAN YENI EVLI CIFTLERLE COK UGRASIRMIS hadi bayanlar kiralim seytanin bacagini nasilmi? SUKUR EDEREK G

O kadar yazı içinde dikkatimi çeken şu oldu... Eşin sana kimse sana bakmıyor sen bir hiçsin falan demiş ya aslında bunun suçlusu biz kadınlarız. Erkekleri hep sığınacak liman olarak görüp ben güçsüzüm, sen olmazsan zaten başkası yok, bir sen kıymetimi biliyorsun deyip pohpohladıkça pohpohluyoruz. Sonra adam bunu görünce en ufak bir tartışmada sen zaten bana muhtaçsın demey başlıyor... Yani yapılacak ilk şey karşında kim olursa olsun ''BEN GÜÇLÜYÜM, ALLAHTAN BAŞKA KİMSEYE İHTİYACIM YOK'' diyebilmektir. Kendimize bir güvendik mi gerisi kolay... Yaşadıklarına üzüldüm. Eşin de kötü şeyler yapamış. Eğer gerçekten evine bakan iyi bir eşse sen elinden geldiğince ona iyi davranmaya ilgi göstermeye çalış. Bugüne kadar sevgisizlik gördüğü için sanırım en çok ilgiye sevgiye ihtiyacı vardır. Sorunların olduğu bir ortamda zaten çocuk düşünme. Yoksa oda senin yaşadıklarını yaşar. Eminim tek isteğin çocuğunda da aynı kaderi yaşamamasıdır. Bir süre elinden geleni yap bakalım neler oluyor. Umarım hakknda hayırlısı olur... T

eşinle birlikte bir psikoloğa gidin. öncelikle bireysel sorunlarınızı aşın. ikinizde yıpranmışsınız. eşin birçok ölüme şahit olmuş sende baba zulmü çekmişsin. aile terapistine de gidin. bu kez evliliğinizle ilgili sorunları aşın. eşinin kötü biri olduğunu düşünmüyorum. çok yıpranmış laflarına hakim olamıyor. babanız karakterinde biri değil bence öyle olsa size 5 kuruş vermezdi. eşinizle babanızı çok bağdaştırmışsınız bence. eşinize baktığınızda babanızın kopyasını gördüğünüzü düşünüyorsunuz ama dediğim gibi eşiniz babanızdan farklı bence tedavi olursanız düzeleceginizi düşünüyorum. sizi beğenmese zaten evlenmezdi. sizde kendinize bakın ne bileyim makyaj yapın güzel elbiseler giyin. insanın kendie olan güvenini o kadar etkiliyor ki bakımlı olması. yataklarınızı birleştirin. normal bir evlilik haline girmeye çalışın. ama bebek için terapilerin sonucunu bekleyin eşiniz ve siz düzelmeden bebek yapmayın.

yaşadıklarınız çok ağır. Öncelikle çocuk fikrini aklınıza bile getirmeyin. Çocuk bir evliliği kurtarmak için dünyaya getirilmemeli. Eğer öyle olsaydı babanızla anneninizin evliliği iyi olurdu. Eşiniz doğudaki görevinin de etkisiyle ruh sağlığını kaybetmiş biri anladığım kadarıyla. Ve haricinde inanılmaz merhametsiz ve vicdansız biri. Yoksa bu sözler edilecek sözler değil hele bir de durup dururken. Evliliğinizin temeli yok. Geleceğini de göremedim. Dönseniz ve yeniden başlayabilseniz hayatınıza. Bulunacağınız kentin iş durumu nasıldır. Kolaylıkla iş bulabilir misiniz Anneciğinizi de alsanız yanınıza. Belki kıt kanaat geçinirsiniz ama huzur içinde yaşarsınız

Çok çelişkili duygular yaşıyorsun anladığım kadarıyla aslında eşim çok iyidir, bensiz balkona bile çıkmaz diyorsun sonrada bana çok hakaret ediyor ben ise ona kadınlık bile yapmıyorum diyorsun bence hata sende biraz kendine çeki düzen ver eşine yakın davran karısı gibi davranmaya başla yatağınızı birleştirin... evlilikte en büyük rol kim ne derse desin yataktan geçiyor... bir çocuğumuz olsa düzelir mi? demişsin hayır sen temelini sağlam atmadıktan sonra çocuk daha çok külfet getirir daha çabuk yıkılmana yol açar... ilişkini düzeltmeden çocuk yapma bana göre... bana kalırsa sende eşini seviyorsun sadece kafan karışmış, bir an önce kendine gel içki yok kumar yok kadın yok bu devirde böyle koca bulmuşsun kredi kartlarını bile eline verip kullanabilirsin diyor demek ki adam sana güveniyor sende biraz ona güven... Herkesin evinde atışmalar oluyor itişmelerde olur bağrışmada bunda büyütecek birşey yok her erkek baban değil önce bunu anla... Eşine haksızlık etme kendinide daha fazla yıpratma... Bu geceden itibaren eşine daha sıcak davran bak göreceksin nasıl değişecek sana karşı... Y

anladığım kadarıyla sende eşinde sevgiye açsınız. biriniz bir adım atsa öbürü de atacakmış gibi geliyor bana. neden ilk adımı sen atmıyorsun? bence sen hayata biraz karamsar yaklaştığın için karşına çıkan güzellikleri de farkedemiyorsun. biraz uğraşsan biraz tatlı dil ve ilgiyle eşini yola getirebilirsin gibi sanki. çünkü anlattığın kadarıyla tek sorun hakaretleri bunu da konuşarak sıkıntını dile getirerek aşabilirsin. sadece kaderine küsmekle olmaz biraz da bende hata yapıyormuyum acaba diye düşünmek lazım. umarım herşey yoluna girer. mutlu olursun.