Valla canım benim anladığım kadarı ile hem korkuyor hem korkmuyor :) yani sen olmazsan başkasının olmadığını bildiği için ayrılamıyor ama ben sana tek bişey söylicem yanlış anlama ama, gerçekten sevse böyle bi durumun içinde bile olmazsınız erkekleri çözmek ve anlamak gerçekten zordur çünkü onlar mantıklı gibi görünürler fakat aksine çok mantıksız harkt ederler o yüzden sana tek tavsiyem sen kendi hissettklerine göre harkt et seviyorsan bi şekilde devam ettir gittiği yere kadar ama artık onun sevgisine inanmıyor ve artık senii bunaltıp yoruyorsa bırak derim... kendini üzmeye sıkmaya hiç gerek yok 5 aydır sevgilim yok mesela benim mükemmel rahatım :) kafam rahat en azından daha gençsindir... binlerce insan gelir gider boşver kendinden başka kimseyede değer verme

Bana bağırdığı zaman ondan nefret ediyorum.2 ay öncesine kadar hakaret etmek gibi bir huyu vardı, ondan vazgeçirdim çok şükür. Ne hissettiğimden ben de emin değilim ne yazık ki. O olmazsa yapamam diyordum ama yapabilirim belki de. Bu zamana kadar hiç tam olarak ayrılmadık, her zaman birbirimize aşkım bitanem diye hitap ediyoruz. Yani ayrılığı tatmadım. Onu seviyorum kalbimde bunu hissediyorum ama burnu sürtsün değerimi anlasın istiyorum artık... Yorumun için çok teşekkür ederim canım.

Biliyorum bu durumu canım bu arada rica ederim ne demek hepimiz yaşıyoruz bunları elimden geleni yaparım senin için :) bence kendine biraz zaman vermelisin yani onu kaybetmekten korkuyorsundur ama biraz gözünü korkutup gerçekleri görmesini sağlamalısın ayrılık sinyalleri vermelisin senin ellerinden kayıp gideceğini anlamalı aklı başına gelmeli diyorum... düşüncelerim bunlar tabi sana kalmş bi durum bu ama tecrübeler olduğu için :)

Kızlar bu aralar erkek arkadaşım ile aram bozuk "gibi". Ben de anlamadım. Geçenlerde kavga ettik. Çok uzun inanın ben de tam olarak hatırlamıyorum. Özetlemek gerekirse ; "onu çok sıktığımı" söyledi. Saatlerce cevap vermemeler, terslemeler. Geçen sene de aynısı olmuştu ama kışın telafi etmişti... Bana aslında "yemek yiyiyorum" dediğimde oyun falan oynuyorum sen tavır yapacaksın korkusuna dedi. Bende dedim tamam, bundan sonra yapmam yeter ki gerçeği söyle. Sonra "ben ailemle zaman geçirmek istiyorum" dedi. "İyi tamam bundan sonra geçirirsin" dedim ama inanın içimde hiç bir art niyet yoktu, gerçekten sıkmamayı düşünüyordum. Bu söylediğimi yanlış anladı telefonda bağırdı çağırdı "eğer ailem konusunda bir daha aynı şeyi yaparsan seni mahvederim duydun mu" diye. O gün de çok halsiz ve hastaydım, telefonda bana bağırınca sinirlerim boşaldı. Kapatmak istediğimi söyledim, kapattık. 5 dakika sonra falan yeniden aradı, açmadım, iki üç çağrı daha attı. Sonunda açtım. Konuşmayı hatırlamıyorum ama sorun hala çözülmemişti. Kapattıktan sonra mesaj attım bundan sonra umarım seni daha çok mutlu eden biri çıkar ben mutlu edemiyorum seni, sen bensiz de yapabilirsin vs. vs. diye. Ayrılıyormuş gibi konuşuyorsun ayrılmak istiyorsan tutan yok falan dedi. Bende ikimiz de böyle daha mutlu oluruz dedim. yarım saat sonra "benim sensiz mutlu olabileceğime inanıyorsan sen bilirsin..." dedi. Şu an hala devam ediyoruz. Bu çocuğa anlam veremiyorum yeminle. Kızlar beni kaybetmekten korkuyor mu korkmuyor mu bilmiyorum. Ne yapmalıyım, nasıl adam olur bu?