Allah yardımcın olsun canım gerçekten çok zor bir durum. Ama ben de susardım annem için ve babamla tamamen irtibatı keserdim. Baban peki Türkiye'ye dönmeyi düşünüyor mu ben onu merak ediyorum. Yani kesin kararı ne?

Anne teşhis konduktan sonra tekrar gitmeliydi oraya. Neden gitmedi orayı tam anlayamadım. Tedavisine orada da devam edebilirdi. Aslında kaçınılmaz bilindik son olmuş ama evli gibi yaşamaları iğrençlik. Ben annemin ağzını arardım başka sebepten boşansan nasıl olur diye ona göre hareket ederdim..

Benim anlamadigim seyler var. Siz yurt disindan annenizin psikolojik rahatsizligi icin geldiniz ve senelerdir neredeyse 10 seneden fazla Turkiye'de yasiyorsunuz. Baba da yaz tatillerinde geliyor anladigim kadariyla. Bu kadar uzun sure bir adami ustelik de aldatma gecmisi olmus adami tek basina birakinca tekrar aldatacagini dusunemediniz mi? Hem de sizin arkadasinizla aldatmis adam zaten iflah olmaz ki. Neden annenizin hastaliginin teshisi konduktan sonra donup tedaviye orada devam etmediniz? Ve neden annenizden sakliyorsunuz gercekleri? Gecmiste zaten bosanmak istemis. Tekrar ogrenirse sasirmayacaktir. Bu sekilde saklanmasi bence daha aci. Baskasindan ogrense daha kotu tepki verecrktir. Cok uzuldum. Babanizin yaptigi da igrenc ama uzuuun sure burada yasamanizi da dogru bulmadim

Annein sağlığı için susmak en iyisi gibi görünüyor. Ah bu ebeveynlerin yaptıkları hataları niye hep çocukları çeker ki, öf. Allah büyük, yarın ne olacağını kimse bilemez. Dua etmekten başka da çare yok gibi.

Babanın bir el yağda, bir el balda tabiri caizse, tabi ki bozulsun istemez. Oradaki kadın da bile bile lades ve cilveli de anlattığınız kadarıyla, ondan tatlısı yok şimdilik, O yüzden siz üstüne gittikçe sizi daha kötü şeylerle de itham edecektir. Bazı erkeklerin beyni malum bölgede olduğu için orasıyla düşünüyor, tövbe estağfurullah Siz kendi hallerine bırakın onları, annenize iyi bakın, onun sağlığı her şeyden önemli Bu arada zaten kafanızda sürekli senaryolar oluşur, hangi durum olursa nasıl davranacağınız şekillenir.

Anlamadigim bir nokta da emekli olacagim diye babaniz donmemis yurt disinda kalmis. Buradan da emekli yapabilirdiniz. Cunku anladigim kadariyla anneyi Turkiye'den emekli yapmissiniz. Zaten pek evlilik kalmamis. Sadece kagit uzerinde. Saklanmasini dogru bulmuyorum. Gerekli aciklamayi ya da hesabi baba vermeli.

Bence annenizin varsa psikoloğu, yoksa bipolar açısından takibini yapan doktoruyla bir konuşun. Böyle bir durumu nasıl açıklamanızın doğru olacağını öğrenin. Eğer psikoloğa gitmiyorsa, bipolar ile ilgili olarak terapi sürecinin gerektiğine ikna edin. Belki psikolog bir şekilde onu bu sürece hazırlar, bir süre sonra da siz konuşup anlatırsınız. Saklamanızın doğru olmadığını düşünüyorum. Mesele hain ilan edilmeniz falan değil. Bir süre sonra başka bir şekilde öğrenebilir ve pat diye öğrendiğinde daha kötü olur.

Kesinlikle annenize bu durumu anlatmayın. Size hain demesi, onun felç kalmasından çok daha iyidir. Babanızla da yerinizde olsam irtibatı keserdim. Bu saatten sonra annenize daha fazla sarılın lütfen..

Annemin durumunu ve sağlık sorunlarını biliyor. Ona göre zaten annem babama bir eş değil. Kadına göre annem ile babamın evlilikleri 23 seneden ibaret. Annem ile babam 37 senedir evli bu arada... Annem hakkında "eski eşi" diye hitap ediyor. Halbu ki babamın resmi eşi annem, eski diye tabir edilecek bir durumda yok ortada. Kadın sanırım artık bunları hazmedemiyor ve babama bir kaç sefer boşan demiş. Babam da boşanayım benimle evlenecek misin demiş, o da hayır evlenemem demiş. Bunun sebepleri var, eşi vefat ettiğinden dolayı ondan 2 ödenek alıyor. Hem yurtdışından hem Türkiye'den. Eşinden kalma bir evi var Türkiye'de. Ayrıca, oğlu otistik olduğundan dolayı devlet bir ödenek veriyor, evlendiği taktirde bunu da alamayacak. Babamın dediği çıkar ilişkisi bizimkisi. O benim sağlığıma dikkat ediyor, beni eli üstünde tutuyor. Ben de ona eş oluyorum, çocuğuna destek veriyorum. Kadın iyiyden iyiye özerkliğini ilan etmeye çalışıyor. Hayali babamı koluna takıp Türkiye'ye gelmek. Herkesin onu bilmesi ve onaması... Bana göre iğrençlik içerisindeler. Aklıma geldikçe sinirlerim zıplıyor. Ben annemi - babamı öyle görmemişim hayatımda, gördüklerim aklıma geldikçe... Benden de çekinmediler, umursamadılar kısaca varlığımı. Ben hala çok şaşırıyorum kendime, benim gibi bir insan nasıl o kadını sağ bıraktı. İlkelerime, hayat görüşüme bu kadar ters olan bir durumda nasıl oldu da sakin kalabildim. Hala hayretler içerisindeyim. Eşim ise haliyle bu duruma şükrediyor. İyi ki sakin kaldın ve kendini tuttun diyor.

annenıze soylemenız ıcın ne dogru bır zaman ne dogru bır ortam annenıze soylemeyın bence ne yapılır baska bılemıyorum yasadıgınız cok zor

Tek nefes okudum hepsini, allah yardımcınız olsun. Ailece zor bi dönem rabbim hayır kapılarıyla karsilastirsin sizi.

Konu dallandıkça dallanıyor... Annemi emekli yapabildim, çünkü annemin Türkiye'de çalışmışlığı var evlenmeden önce. Sigorta girişi eski, aynı zamanda da Yurtdışında çalışmışlığı var. Doğum borçlanması da çıkınca, annemi emekli ettiğim dönemde ilaç gibiydi bu kanun bizim için. Buna ek olarak, herşeyi hesaplattırıp açıkta kalan günleride dışarda çalışıyor göstererek aylık primlerini de ödedim ben. Evlenmeden önceydi bunlar tabii ki. Ve kadınların gün sayısı erkeklere göre daha az. Babamında sigorta girişi var, ancak doğru düzgün SGK'lı çalışmamış. Yetmiyor Türkiye'den emekli olması için. Kendi isteği ile emekli olmaya kalktığında ise çok büyük meblalar ödemesi gerekiyor. Anneme bile kaç sene önce ciddi bir miktar para ödemiştik. Babamınkisi hepten berbat . Şöyle anlatayım daha iyi olacak, babam Amerika'da çalışıyor. Amerika ile Türkiye arasında sigorta anlaşması olmadığından, oradaki gün sayısını sadece gün olarak sayıyor. Sigorta anlaşması olmadığı için her çalıştığı günün ücretini dolar üzerinden sayıyor ve onu dolar üstünden ödüyoruz. Atıyorum 1 gün için 6 dolar alıyorsa, 1000 gün için 6000 dolar alıyor demek olacak. 6000 dolar bugünün kuru ile: 32,400 TL civarı. Ve babamın ödenmemiş günü 1000 gün değil, çok daha fazla. 61 yaşında olmasını düşününce... Diyeceğim o ki, onun buradan emekli olması hayal. Döviz kuru 4,5 TL olduğu zamanlarda bile hayaldi. O kadar verebilecek toplu parası ne onun ne de bizim var. Dediğiniz gibi, annemle babam arasındaki evlilik kağıt üzerinde zaten. Ben bunu babama hep diyordum, annem eskisi gibi değil yaşadığı hastalıklar ve yaşadıkları çok yıprattı onu. Bunu bil, ona göre hayatını şekillendir. Bin kere söylemişimdir, döneceksen dön dönmeyeceksen de boşan diye. Buna rağmen bunları yapmış olması beni çıldırtan. Gözü kapalı hiç birşey yokmuş gibi davranan bir insan olsam, uyarmasam, zamanında birşeyleri ona söylemiş olmasam tamam, hoş bu bile onu haklı kılmaz, yaptığı akıl sır almaz birşey. Ama yine de, hiç bir gerekçe bunu meşrulaştıramaz... sonanda

Allah islah etsin erkeklere zaten guven olmaz da kadinin kadina yaptigini da kimse yapmiyo taniyip bildigi halde nasil babanizla iliski yasar. Hadi tanimasa babaniz sizden bahsetmese kadinin sucu yok derim ama bile bile nasil bi aymazlik bu ya

O kadar uzgunumki senin icin.. anlik birseymis gibi soylediginde baban buna nasil inandiniz? Cok mu guveniyodunuz babana? Gozunuz gormuyo sonucta. Ya babana bile guvenme derler, konunun ozeti gibi resmen.. Sana tavsiyem son raddeye kadar annebe soyleme. Bu bilgi ona fayda saglamayacak nasilsa.. Buarada kadin neden 10 yil boyunca aramamis seni simdi ariyor?

Allah yardımcın olsun souv canım annene söyleme bence de kadın bide felç falan geçirir hastalıkları nükseder Allah korusun ve sakın baban için üzülme sakın.. bunu 14 yaşında annesini kaybetmiş, babasının dost hayatı yaşayıp çocuk yaptığını öğrenmiş bir insan yazıyor.. annenin sağlığı için onun için ne iyiyse onu yap hep iyi olsun mutlu olsun

Ben olsam acımazdım babama böyle bir durumda. Özellikle maddi olarak çöküntüye uğratırdım. Zaten o kadında para bitince gerçek yüzünü gösterecektir. İlerde lazım olabilir. Siz birlikteliklerini ispatlamak adına delil toplayın bence. Ne halleri varsa görsünler demeyin sakın.

Ne kadar üzülsem de anneme söylemezdim sanırım. Bu arada babanızın bu durumlara rağmen annenizden boşanmama nedeni anneniz iyice hastalanır diye mi? Yoksa başka bir nedeni var mı onca yıldır ve hala boşanmamasının?

Çok üzüldüm, söyleyecek söz bulamıyorum. Annenize geçmiş olsun. Allah yardımcınız olsun.

annenizi uyararak, kotu biseyler anlatacaginizi soyleyerek anlatmaniz gerekiyor. babaniz yapmayacagina gore siz yapacaksiniz.

, Ben de aynı şeyi düşünüyorum biliyor musun? Dediğim tek şey, onun buraya dönmemesi. Uzakta, gözüm görmüyor, kulağım duymuyor. Ne hali varsa görsün. Anneme uzak olsun da, bana uzak olsun da, ne yapıyorsa yapsın. Zaten yapmış yapacağını senelerdir, bu saatten sonra hayatımızda bir yeri yok. Bir de bana anlatmama bahanesi çok güzel "ben seni kaybedeceğimi düşündüğüm için söylemedim" Şimdi ne oldu? Farklısı mı oldu sanki? Böyle beni kaybetmeyecek miydi, daha beter kaybetti. Beni, eşimi, çocuklarımı kaybetti. Yine en güzel kötülüğü kendi kendine yaptı...

O kadın ne diyo ben cok meeak ediyorum. Biliyir mu annenizin durumunu. Ya ben annenizin ayakta uyutulmasina karsiyim ama birde saglik boyutu var.

Konuyu kısa ve öz anlatmaya çalışacağım... Kaç gündür kendimi yedim, kendimi ifşa edeceğim bir konu bu aslında, ama o bile umrumda değil şu an. Bundan yıllar evvel yurtdışına gittik orada yaşıyorduk, Annemin sağlık sorunları nedeni ile Türkiye'ye dönmemiz gerekti.. Tedavisi burada mümkün olabilecek psikolojik rahatsızlıkları var . Biz annem ile Türkiye'ye dönme mecburiyetinde kalınca haliyle babam yurtdışında yalnız kaldı. Yurtdışından emekli olacağı için yıllardır emekli olmasını bekliyoruz, bu arada 2019 yaz aylarında emekli oluyor. Yurtdışındayken tanıdığım bir arkadaşım vardı, benden yaşça büyük. Eşi ve bir oğlu vardı. Biz annemle Türkiye'ye döndüğümüz sene eşi vefat etti. Sonradan babam ile aralarında bir ilişki başlamış, ben bu konuyu öğrendikten sonra 2 sene babamla konuşmadım. Daha sonra babam o konunun kapandığına dair beni ve annemi ikna etti ve konu kapandı bizim için. Yıllardır babam senede 1-2 defa gelir gider. Tabii Türkiye'de geçirdiğimiz babamdan ayrı geçen yıllar boyunca ben hep anneme destektim. Herşeyine ben koşturdum . Nitekim, bir düzen kurduk kendimize iyi kötü. Annemin hastalığı bir iyi bir kötü giderken, üstüne geçtiğimiz Ramazan ayında felç geçirdi. Neyseki şimdi iyi, beynindeki damar %50 tıkalı. Ama sağlığı yerinde. Sadece takip gerekiyor. Psikolojik rahatsızlıkları dengeye girmeye başladı. İlaçlarını düzenli alıyor, randevularına düzenli ben götürüyorum zaten. Onun takipleri de bende. Yalnız gidemiyor. Gelelim konunun özüne, bundan 1 ay öncesinde iş yerime bir telefon geldi. Yurtdışındaki, bir zamanlar babam ile ilişkisi olan kadın beni arıyor. Şaşırdım haliyle ve ne olduğunu sordum, babamın sağlığından endişe ettiğini söyledi. Ben de ne alaka, seni neden ilgilendiriyor, bir dakika ne oluyor diye afalladım. Telefon numarasını aldım ve kaydettim, ardından mesajlaşarak devam ettik. Öğrendiklerim şunlar, kadın babam ile 10 senedir birliktelik yaşıyor. Yani hiç kopmamışlar, babam sadece bizi uyutmuş, biz de saf gibi inanmışız. Pasaportumu ve vizemi alır almaz soluğu babamın yanında aldım. Kendi gözlerimle gördüm ki babam orada kendisine bir aile kurmuş. Kadının oğlu %30 civarı otistik, babama baba diyor. Kadın kocam diyor, herkese beni kocasının kızı olarak tanıtıyor. İğrenç bir tabloydu sizin anlayacağınız ve normalde geri dönmem gereken tarihten önce döndüm. Daha fazla katlanamadım onları o şekilde görmeye ve hayatlarını burnuma sokmalarına. Babam ile konuştum "burası hayal, ben emekli olunca döneceğim" diyor. Kadın diyor "ev almaya gerek yok benim Türkiye'de evim var baban emekli olunca orada yaşarız" diyor. Annem ise konunun "k"sını bilmiyor. Annem de "ay eşim emekli olunca gelecek, biz de rahat rahat gezip tozacağız" mantığında. Kadının hiç birşeyden haberi yok gelecek ile planlar yapıyor... İçim bulanıyor. Erkeklerden tiksiniyorum resmen, eşimden bile uzaklaşmama sebebiyet veriyor bu durum. Sadece derdimi paylaşmak istedim. Anneme söyleyemiyorum konuyu kadın felç geçirecek diye korkuyorum. Psikolojik rahatsızlıklarını önemsemiyorum, onun çaresi var. Ama felç geçirip kötürüm kalırsa ben ne yaparım, suçluluk ile ölürüm resmen. Diğer yandan söylemediğim için annem benim hakkımda ilerde öğrendiğinde "hain evlat" diyecek. Biliyordun söylemedin, sen nasıl evlatsın ki bunu bana yaptın diyecek bunu da biliyorum. Kahrolmuş vaziyetteyim... Günlerdir ne işime, ne evime, ne eşime, ne de çocuklarıma odaklanabiliyorum. Dua ediyorum sadece, Allah bir çıkar yol çıkartsın karşıma diye dua ediyorum. Her gün annemin suratına bakmak ve hiç birşey olmamış gibi davranmak beni bitiriyor. En son babam ile kavga ettim böyle olmaz, senin yaptığın ne kadar yanlış diye. Ben kötü oldum, beni suçluyor, neden suçluyor onu da anlamıyorum. Saçma sapan birşeyin içerisinde buldum kendimi... kendinehas Kadrolu

Canim yaaa kiyamam. adamin kizi ifadesi beni bitirdi... ne kötu senin yuvani calmis ve sahiplenmisler seni uzaktan akrabaymis gibi taniyorlar. dilerim yuva yikanlarin yuvasi olmaz... benimde yuvam yikildi... bizi aglatip onlari guldurmesin rabbim.

Malesef, herşey üst üste geldi bu ara. Allah başka dert vermesin diyorum artık. Çocuklarımın sağlığı yerinde olsun, annemin bizlerin sağlığı yerinde olsun herşey aşılır inşallah. Kendimi bu şekilde avutuyorum.

babanız niye sizi suçluyor o ne demek ya resmen yavuz hırsızlık yaptığı

Bir önceki konudan ötürü bir kaç gündür aklımdasınız, ama üye adınızı unuttuğum için bakamadım konuya gelince herşey üst üste geliyor şimdi hatırlayınca hepten üzüldüm

Size ulaşan kadının annenize de ulaşma imkanı olduğunu göz ardı etmeyin bence. Bir doktor eşliğinde vs söylerseniz en azindan daha sakin karsilayabilir. Kadin aniden arayıp söylerse, ya da karşısına çıkarsa çok daha kötü olmaz mi.

İnanın yatıyorum kalkıyorum bu konu kafamda. Annem çocuklarıma bakmıyordu benim bir bakıcımız vardı, o da bizi soydu resmen. Üstüne bir de bunlar yaşanınca, hakikaten insanlardan soğudum. İnsanın babası bunu yaparsa, el insanı her şeyi yapar. Herkesten her türlü kötülük beklenir. İnsanlara karşı inancımı yerle bir etti resmen. Annem şu an ilgileniyor benim çocuklarımla. Bir yandan annem için iyi oluyor, kendisini oyalıyor çünkü varı yoku benim çocuklarım. Tek evlat olduğum için, kadın hayatını resmen bizim çevremiz üzerine kurdu diyebilirim. Çok görüştüğü insan da yok. Oyalanıyor diye henüz bakıcı tutmadım, düşünüyorum yeni bir bakıcı bulmayı, annem engel oluyor zaten. Diğer yandan belki meşgale oluyor ona diye de sabrediyorum başka birini almamak için. Hem de kendi kafamı toplamaya uğraşıyorum. Her gün annem gözümün önünde olmuş oluyor onu tartıyorum. Babam henüz en son konuştuğumuzdan bu yana benimle irtibata geçmedi. Annem ile konuşuyor mu? Aradı mı hiç? Hiç bilgim yok. Anneme de soramıyorum, çünkü sinirlenip saçma sapan birşey çıkacak ağzımdan diye de korkuyorum. Tahammül edemiyorum olanlara. Patlayacak yer arıyorum resmen. SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

Teşekkür ederim desteğiniz için, bende onun için susuyorum zaten. Açmayacaktım bu konuyu ancak ev ile alakalı bir mevzu gördüm ordan aklıma geldi tekrar. Annemin oturduğu ev benim üzerime, babamda diyor çıkarcısın sen. Annene olanları anlatacaksın o evi satacaksın kendine ev alacaksın. Mantığa bakar mısın? Hayır dönüp bakmıyor ben ne yaptım aileme diye. Yahu boşan, ondan sonra ne hayat yaşıyorsan yaşa, kime ne kim ne karışır. Ama bu iki eşlilik oluyor. Yurtdışında bir eş, ki ben gittim benden bile çekinceleri yok aynı odada yatıp kalkmalar. İşe gidip gelirken öpüşmeler sarılışmalar, ki ben insan içinde eşim ile bir kez o hareketleri yapmamışımdır. Çocuklarım görmemiştir eşimi öptüğümü. Beynimden vurulmuşa döndüm... Sonra Türkiye'ye geliyorsun ve annemle birlikte aynı evde hiç ayrılmamış gibi 10 - 15 gün kalıyorsun. Kadının resmen ağzına bal çalıp, gidiyorsun yine yurtdışında kaldığın yerden devam etmeye. Bu nasıl iş anlamadım. Boşanmıyor, diğerinden ayrılmıyor. Bu tarafa geleceğim diyor, ben oraya gittiğimde de "dönmeyeceğim" diyor. Düşündükçe çıldıracak gibi oluyorum...

Yaşadıklarınız çok zor Rabbim yardımcınız olsun. İfşa olacağım demişsiniz de, bu şekilde niye ifşa olasınız ki. Bu arada annenizin haberi olması lazım. İleride daha kötü sonuçlar doğurabilir

Annenizin durumu söz konusu olunca şimdilik susun bence hain evlat diyemez emin olun anlar durumu ilk başta kızsa da haklı olduğunuz noktaları anlar anneniz Babanıza diyecek söz bulamıyorum zaten ikili oynuyor

Evet biliyor, ancak geçmişte buna benzer bir deneyim yaşadık. Ben yine babamın bir açığına sustum, annemin sağlığı için. Ve bana geri dönüşü çok kötü oldu. Annem baştan aşağı beni suçladı, sanki babamın hiç hatası yokmuş gibi. Sonra tabii ki sağlıklı düşününce haklılığıma inandı. Herşey normale döndü, ancak o süreç beni benden aldı. Hayatımı çok allak bullak etti... Yine aynı şeylere gebe yaşananlar, hissediyorum bunu. İnşallah Allah yardım eder. Çok zordayım, psikolojik olarak... Laale Aşikardır Zat-ı

Normal bir sorunu kendisinden haberdar etmek için büyütmüş. Gidince anladım bunu zaten. sonanda

Boşluktan istifade o kadının yaptığı. Babamın bahanesi annemin rahatsızlıkları ve bu yüzden evliliklerinde eşten ziyade iki arkadaş gibi olmak zorunda olmaları. Bir başka arkadaşında dediği gibi, uçkurlarında olunca akılları malesef ki onlar için gerisi birşey ifade etmiyor. Annem babamın hangi türlü zahmetlerini çekmiş, neler yaşamışlar hiç umurlarında değil. Neden annemin psikolojisi bu kadar bozulmuş, bu rahatsızlıkları yaşamış ne önemi var. Yeri geldimi babam "ben mi sebebim annenin hastalılarına" diyerek çekiliyor kenara. Kimse kimsenin rahatsızlığına sebebiyet değil belki, ancak burada babamın görevi annemin yanında olmaktı. Ona manevi desteğini vermekti fakat bunu bir gün bile sağlayamadı. Şimdi de sütten çıkmış ak kaşık misali, çekiyor kendisini kenara, bende yalnız yaşayamazdım buralarda diyerek, kendini haklı çıkartmaya çalışıyor...

anneniz acisindan en az zararla atlatacak sekilde cozmek lazim bu isi. benim aklima gelen tek sey bu; babanizi ikna edin, farkli bir sebep gostererek annenizden tamamen ayrilip resmi olarak bosansin. artik emekli olunca falan da gelmesin, gelecekse de en azindan farkli bir sehre yerlessin. En azindan anneniz buz daginin gorunen yuzunu gorsun sadece.

Yakın zamanda annemin pskolog randevusu olacak. Sanırım ben kendim bir doktoru ile önden konuşup ona da danışmam gerekiyor. Ancak, beni düşündüren nokta zaten psikolojik sorunları değil. Beni düşündüren felç durumu. En son doktor randevusunda doktorun dediği iyiye gittiği. Tomografi veya MR almadı o yüzden hareketlerinde bir sorun görmediğinden ve 6 ay sonrasına takip istedi. Ama bu süreçte üzülmemesi gerektiğini, hayatını normal bir düzeyde yaşaması gerektiğini anlattı. Fakat ben görüyorum ki annem o kadar da saf değil kadın birşeyler seziyor. Hangi kadın sezmez ki? Bilmez mi insan eşini... Sigara kullanmaması gerekiyor normalde, ama bu ara annemde bir sigara kullanımı artışı var. Ne kadar uyarıp kızsam da malesef engel olamıyorum. Ayrıca, bir ara kolon kanserinden de şüphelenmiştik, çok şükür çölyak çıktı. Kötünün iyisi, ama kanser değil hamd olsun. Yani bu sene, hastalıklar, sorunlar, ihanetler, peşimizi bırakmadı. Allah hayırlara çıkartsın... SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

Babanızı boğasım geldi. Annenize çok üzüldüm. Size de üzüldüm. Ah canım valla zor bir durum. Allah yardım etsin.

Bipolar bozukluk bir senede iki senede gececek bir sey degil. Teshis konmus, ilaclar kullanilmaya baslanmis... neden donmez ki insan yuvasina? 10 seneden fazla olmus, ve bipolar bozukluk bu yani ayak kırılmasi falan degil butun yasam boyu da devam edebilir. Zaten en ufak seyde yeniden tetiklenebilir. Turkiyeye temelli donus gibi olmus sizinkisi.. Biraz da hastalik bahane sanki. Cunku orada da bu teshis konabilirdi. Ben babayi hakli bulmuyorum kesinlikle ama sizin de hatalariniz var... Anneye soylenmeli. Ve zaten bitmis bu evlilik tum haklari da alinarak bir de mahkemede bitirilmeli.

Geçen gün de bir arkadaşın konusunda da demiştim ki, belli bir yaştan sonra bazı aile büyükleri maalesef mantıksızca kararlar verebiliyor. Ben olsam anneme söylemezdim. Babamı da silerdim. Allahım yardımcın olsun arkadaşım inşallah.

Yok görüşmüyorum babam ile. Sildim artık hayatımdan. Saygı bırakmadı, sevginin kıvılcımını dahi bırakmadı. Erkeklerden soğuttu resmen. Bir kadının en büyük dayanağıdır babası, ilkidir herşeyden önce. Yol göstereni, hani derler ya gölgesi yeter, kadın için o gölge bile çok önemli. 20 senedir babam hayatımda yok, o gölge idi hep benim için ama iyi ki vardı. Şimdi ise eşime rezil olmuş, nasıl böyle bir şeyin içerisinde düştüğüme inanamaz vaziyette, leyla gibiyim. Bazen niye ben diyesim geliyor da, isyan olacak diye susuyorum... Allah başka dert vermesin, sağlıkla sınamasın diyorum sonra...

Anneciginize cok uzuldum. Sizin de yapabileceginiz bir şey yok gibi gorunuyor. Allah hakkini versin babanızın ne diyeyim. Kendinizi yipratmayin. Er ya da gec adalet yerini bulur. Annenize de acil şifalar diliyorum.

Benim dedem 24 sene Almanya da çalışmış, anneannem 9 çocukla Türkiye de, hiç götürmeyi düşünmemiş dedem, tek gitmiş. Sağlık problemi yaşayınca emekli oldu, geldi. Uzaklık çok zor, zaman içinde olan anneanneme olmuş büyüdükçe dedemin fotoğraflarından bunu anladık. Muhtemelen onunda olmuştur böyle şeyleri. 24 sene zira dile kolay. Annenizi en iyi siz bilirsiniz, sağlık probleminden dolayı bende söylenmemesi taraftarıyım. Ya da bir şekilde hazırlayıp söylenmeli..

Hiç bir sakıncası yok, ayrıca güzel desteğiniz için de teşekkür ederim. Evet dediğiniz gibi, yangına körükle gidilmez, ben de buna karşıyım. İntikam, hırs vs. duygular ile davranacak bir yapımda yok zaten. Ne hali varsa görsün diyorum ve diyeceğim, çünkü beni zerre kadar düşünmemiş bir adamın hayatımda yeri yok. Dediğiniz doğru, erkekler belli bir dönemde saçma sapan şeyler yapıp, kendilerine ve çevresine olmadık şeyler yaşatabiliyorlar. Bunu anlıyorum. Ancak bu yaptığının yenilir yutulur bir yanı yok ve hiç bir özür, hiç bir antrepoz, hiç bir mazeret bunu meşrulaştıramaz gözümde. Bu kızgınlık, kırgınlık, öfke vs. değil aslında. Ben zamanında babam ile çok konuştum, annemin durumlarını, benim yaşadığım hayatı. bende evliyim nihayetinde ve sorumlu olduğum bir ailem var. Bunu defalarca babama anlattım, elden ayaktan düşmeden annem ile düzgün bir düzen kurmaları gerektiği konusunu belki bin kere konuştum. Babam hep birşeyleri bahane etti, hep birşeylere sığındı. En sonunda dedim ki "tamam annemin rahatsızlıkları babamı yoruyor ve korkuyor belli ki onunla yaşamaktan, ama emekli olunca daha farklı olur, kafası daha dingin olur, çalışma gayesi olmayacağından, bir düzen tuttururlar" diye düşündüm. Babamda bu konuda hep fikrimi destekleyici davrandı. Şimdi kalkıp böyle birşey ile karşılaşınca bende şok oldum. Alt-üst oldum benim bile psikolojim sarsıldı. Yeni yeni kafamı ve düşüncelerimi toparlayabiliyorum ki buranın bunda etkisi büyük. Anlattıkça, fikirler aldıkça kafama oturtabiliyorum birşeyleri. O yüzden dediğiniz gibi ölümden başka herşeyin çaresi var. Ancak bu gibi meseleler de ölümlere sebebiyet verebilir. Annemin ciddi rahatsızlık sorunları olmasa, ben gerçekten annem ile konuşurdum. Çünkü annem benim en ince noktam, en kıyamadığım, en değerlim... Ona gelebilecek herhangi bir zarar beni mahveder. Bu konu ile açılabilecek hasarları nasıl tamir ederim onu bilmiyorum. Ama danışacağım, annemin hali hazırda gittiği psikoloğu var, yakın zamanda da randevusu olacak. Muhakkak bu konuyu danışıp ona göre annem ile paylaşacağım. Artık çünkü saklayacak güç kalmıyor bende, annem için üzülüyorum, kandırılmasını hazmedemiyorum.

Ben annemi asla bu konum da bırakmam bir doktor rehberliği ile konuyu anlatabilirsiniz bence oda bir kadın en nihayetin de ben ve kardeşlerim bunu yaptık annemi babamdan kurtardık babam tek başına öldü bir sürü sevgilisi vardı hayatı boyunca bir gün bir yerden ben senin kardeşinim diye birileri çıkıcak diye korkuyorum vallahi yani o evde onlarla nasıl kalabildiniz o kadınla niye konuştunuz? ben bunları anlayamıyorum nasıl sizin yanınızda birlikte yatabildiler?

Kendiniz soyluyorsunuz biz burda kurduk yuvamizi diye. Yani zaten kagit uzerinde kalmis bu evlilik. Evet psikolojik bir rahatsizligi var annenizin ama cok sukur ki kötürüm degil, yatalak degil, gidebilirdi. Babaya gelince baba evinin hizmeti, fiziksel bakimi icin muhtemelen bosanmayi kabul etmemis. Sadece kendini dusunen biri anladigim kadariyla. Orada annenizi yurt disinda da ihtiyaclarini karsilayacak diger kadini idare etmis. Muhtemelen de o kadinla bir gelecek dusunmedigi icin annenizden bosanip o kadinla evlenmemis. Evi tamir ettiriyor ki emekli olunca ben de gelir yasarim diye. Bu igrenc farkindayim. Ben sonuna kadar babanizi sucluyorum yanlis anlamayin, ki ben de aldatildigim icin bosanmis biriyim. Ancak ben sizin de hatalariniz oldugunu dusunuyorum. Bu evi terk etmek gibi birsey bana gore ve evi terk, hukukta aile birlikteligini bozmak anlamina geliyor. Anneniz ilaclarini alip tedavisine orada decam ettirebilirdi ve ara ara kontrolleri icin gerektiginde Turkiye ye gelebilirdi. Eger hastaliginin sebebi de babanizsa onun icin oradan uzaklasti ise bosanmaliydi. Daha once de soyledim bu durum saklamakla olmaz cunku bir yerde patlak verecektir. Psikolog esliginde annenize bu durum aciklanmali ve tum bu yaptiklari icin babaniz annenizle yuzlesmeli. Belki de altta yatan baska nedenler yuzunden anneniz hasta, bilemeyiz. Belki bosanmak annenizi rahatlatacaktir. SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

Bence babanizi bosanmaya ikna edin. Siz mi fazla sakinsiniz ben mi cok hiddetlendim acaba? Bu insanlarin siz evine gittiniz ve sakin bir sekilde kaldiniz mi? Dagitirdim ben orayi. Ozellikle kadini. Babani bosanmaya zorla canim, annen acisindan ne soyleyecegimi bilmiyorum kotu etkilenmemesi icin elinden geleni yap ama susmak onu da kandirmak olur.

Sizin için çok zor bir durum ama ne olursa olsun ortada annenin sağlığı söz konusu. Ben olsam söylemezdim. Emekli olana kadar bekle bakalım neler olacak.

Yaşadıklarımızı bilmediğiniz için. Orada bu teşhis "şizofreni" olarak konuldu ve bir kliniğe kapatıldı. 1 hafta boyunca ben annemi ne görebildim, ne de durumunu öğrenebildim. Annem 3 defa kaçma eğiliminde bulunmuş. Biz polis eskortu ile hastaneye götürülmüştük, annemi kliniğe zorla kapatmışlardı. Dikkatinizi çekerim, elin memleketinde annemi elimizden aldılar. Sonrasında oradaki doktorlar ile ben konuştuğumda, ülkesinde tedavi olmalı denilindi. Türkiye ye Gittik, 2000 senesinde oluyor bunlar bu arada, Türkiye'de tedavi başladı. Annem şahane, sağlığı süper, 6 ay tedavi olduk Türkiye ve geri döndük yurt dışına. Yine hastalandı, felaket şekilde, her nöbet bir öncekini aratıyor haliyle. Anlatması o kadar zor. Netice itibariyle 6 sene böyle geçti ve biz Türkiye'ye kesin dönüşü 2007 de yaptık. Siz hesap edin giden uçak paralarını, otel masraflarını... Ev aldık aldık zaten Türkiye'den bunca masrafın sonu yok diye. Yani birden "hadi bakalım annem hasta olmuyor burada biz de dönelim artık" şeklinde alınmış bir karar değildi. Ayrıca ben niye kendimi aklamaya çalışıyorum... Niye anlatıyorum ki bunca şeyi. Babamın yaptığı doğru değil... Kısa ve net. Ne yaşandıysa yaşandı, ne zorluklar çekildiyse çekildi. Kimsenin umru olmadı, olan anacığıma oldu... Evlilik bittiyse, boşanılır. Babam bunu yapmadı. Annem bin sefer boşanmak istedi ama babam boşanmadı. Boşanmam ben anneni seviyorum dedi. Anneme de aynısını dedi, aynı şekilde annemi yıllardır oyaladı. Kandırdı. SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

Düğününüzü basacağım diyen kadın, babanız - söylediği gibi- onu terkederse çok tatsızlık çıkaracaktır. Annenizin böyle öğrenmesi daha kötü olur. Bu arada babanızın sağlık sorunu ne imiş, onu merak ettim ben. Gerçekten büyük bir sağlık sorunu mu var, yoksa normal bir sorunu kadın kendinden haberdar etmek için büyütmüş mü?

Baban dogru soyluyor.. tam cikar iliskisi.. ama evliliklerde boyle degil mi yani? Isimize geliyosa evliyiz degilse yollarimizi ayiririz yani. Bu kadin cok tehlikeli.. hem babani bosatip anneni uzecek hemde babanla evlenmicek, yani niyeti bu degil. Seyma subasiyla yarisir derecede biri bence

İşte beni korkutan en büyük mesele bu. Annemin cep telefonunu ve ev telefonunu zamanında değiştirdik. Ancak kadın babamın o kadar hayatının içindeki, ne kadar zor olabilir annemin telefonunu babamın cep telefonundan bulması? Bir gün kadının da kafası esip başlarım böyle işe, 10 senemi verdim senin için, senin keyfini mi bekleyeceğim diyerek annemi araması çok olasılıksız bir durum değil yani. Kaldı ki oturduğumuz yeri dahi biliyor bir gün karşısına da çıkabilir. Benim de aklıma gelen şeyler bunlar, ama nereden nasıl neyi yapacağımı kestiremiyorum. Dediğiniz gibi bir doktor eşliğinde söylemek veya en azından kendi doktorlarına danışıp söylemek en mantıklısı.

Vicdan yapıyor sanırım. Ama başka nedenleri de var. Herşey çıkar. Annem emekli ve babam TR de emekli değil. Dolayısı ile türkiyede annemin SGK'sından yararlanıyor. Niye boşansın? Yurtdışında emekli olsa dahi, sağlık sistemi burası ile örtüşmüyor. Gün gelir Türkiye'ye dönerse, Türkiye'de emekli değil, mecbur sağlık için bir şeye ihtiyacı var... B bosyapma 🌑🌒🌓🌔🌕🌖🌗🌘🌑 tek ayak

Ablacım öncelikle anneciğinize geçmiş olsun. Zor bir durumun içine düşmüşsünüz. Burda babana şöyle yap, böyle intikam al şeklinde yapılan yorumları ben desteklemiyorum. Bu işler yangına körükle giderek çözülmez. Babanız vakti zamanında annenizi üzmüş olabilir, yanlış tercihler yapmış olabilir bununla birlikte o her şeye rağmen sizin babanız. Erkekler belli bir yaştan sonra andropozun da etkisiyle böyle beklenmedik işler, ilişkiler içersinde olabiliyor. Uzmanlığı psikolojik danışmanlık olan bir büyüğünüz olarak bu konuyu annenizden uzun vadede saklamamanızı öneririm. Lütfen uzman bir psikolog bulun, annenize de diğer bedensel ve psikolojik sağlık sorunları nedeniyle düzenli takip altında olursa içinizin daha rahat olacağını söyleyin ki psikolojik tedaviye ikna olsun. Tanışma seansından sonra psikoloğu ile irtibata geçip yaşananlar hakkında bilgi verin. Psikolog sizi nasıl hareket etmeniz gerektiği konusunda yönlendirecektir. Lütfen fazla üzülüp demoralize olmayın, insan başına her şey gelir. Bununla birlikte ölümden başka her şeyin çaresi bulunur. Allah yardımcınız olsun.

Bir yardımı olur mu bilmem ama ben sizin yerinizde olsam bir uzman yardımıyla birlikte söylerdim. Sonuçta bu olay annenizin de hayatının içinde. Bilmeye hakkı var. Anneniz de hala babanız hakkında buraya gelecek gezecegiz diyormuş. Çok zor bir durum. Umarım en hafif şekilde atlatırsınız

Yazdıklarınıza inanamadım. Allah yardımcınız olsun. Ama bence annenizden gizlemeyin. Bi şekilde yolunu bulun arkadaşlar uzmanla falan demiş söyleyin. O annenizin olan evden faydalanmaya kalkmasın. Annenizin hiç bişeyinden sgksından faydalanamasın. Hakkı yok buna.

Allah yardımcın olsun güzelim

Babanız Türkiye'ye döneceğim dediğinde size o kadını ne yapmayı düşünüyor? Yani o kadını bırakıp gelecekse en azından annenizin sağlığı düzenlene kadar hiçbir şey söylemeyin annenize. Ama babanız o kadınla evlenmeyi yada hala iki tarafa da gidiş gelis yaparak annenizle nikahlı diğer kadınla dost hayatı yaşamayı düşünüyorsa delilleri toplayıp hem babanıza hem o kadına maddi manevi tazminat açtırıp annenizi boşatın derim. Tabi annenizin sağlığı bu durumları kaldıracak duruma geldiğinde bunları yapmanız daha doğru.

Offf gerçekten çok zor bir durum. Allah yardımcınız olsun.. Empati kuruyorum sizin yerinizde olsam şu an bende anneme bir şey söylemezdim. Psikolojisinin kaldırabileceğini düşünmüyorum normal şeyler değil bunlar büyük bir yıkım olacak onun için. Sizi suçlayacağını sanmam, sonuçta kendi durumunu bilmiyor mu?

Ben fazla sakinim bu aralar. Bir önceki konumda bakıcı bizi resmen soymuş onu anlatmıştım. Onda da böyle manyaksı bir sakinlik vardı üzerimde. Ben normalde sinirli bir insanım. Eşim çok korktu ben yurtdışına giderken. Bin kere tembih etti sakin ol ve kendine hakim ol diye. Ben yalnız gitmedim, kuzenim ile beraber gittim, en büyük şansım buydu aslında. Onun da biraz varlığı beni frenledi. O da şok oldu tabii ki yaşananlara ve tahammül edemediğimizden normal dönüş tarihimizden erken döndük. İnsan lafta başka pratikte başka oluyor malesef. Benim aklımdan geçen tek şey "benim ne işim var burada, bu adam benim babam mı, ben nasıl geldim buraya, bu nasıl bir hayat, ben bunun bir parçası mıyım, nasıl benden çekinceleri yok, bu kadar mı yok sayıyor beni, bu kadar mı önemsizmişiz" gibi düşüncelerdi. Deli sakinliği vardı bende kısaca. Tam bir deli sakinliği...

Bu arada evi satma durumum yok. Babam varsayım üzerinden konuşuyor, insan neyse karşısındakini öyle bilir hesabı. Ben evi satmam, orası annemin güvencesi, annemin çatısı. Zamanında iyi ki annemi emekli yapmışım. Bir de eski konumu buldum, tam evlenme arifesinde. Bu kadın ile birlikteliği vardı babamın yine, düğünü basacağım diye kadın tehdit etmişti bizi. Eşim de konuyu ta o zamandan biliyor, yine konu hortlayınca, eşim de bana destek çıkmaya çalışıyor. Sakin olmam için elinden geleni yapıyor, çaresizliğime çare olmaya çalışıyor ama. Benim psikolojim alt üst tabii. Önceki konumda bu: https://www.kadinlarkulubu.com/forum/threads/kendi-ailem-sagolsun-el-oldular-resmen.551137/

Ona göre dönecek. Dönerse ve annem ile boşanmış olursa Yurtdışından aldığı maaş ile geçinmeyi düşünüyor. Ona göre Türkiye'ye döndüğünde diğer kadın olmayacak. Ama kadına göre onun hayali babamla birlikte yaşamak. Bir yandan babam diyor "biz buradan başka yerde yaşayamayız" diğer yandan "emekli olunca döneceğim" diyor. Bir başka şekilde konuştuğumuzda da "dönmem ben artık" diyor. Kısaca ben de bilmiyorum ne yapacak ne edecek... Döner dönmez ona kalmış birşey, bizden uzak olsunlar da ne halleri varsa görsünler. SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

Nefesim kesilerek okudum Allah yardımcınolsun bence annenden önce bir piskolog ile görüşüp ona anlat annene nasıl yaklaşıp anlatman gerektiği ile ilgili aydınlatır seni diye düşüyorum Allah çok çok çok yardımcın olsun arkadaşım

Ay dönmesin ya, bişey uydursun geri gelmesin Türkiye'ye şu saatten sonra. En az 60-70 vardır. O yaşta, zampara bir erkek annenize çok mu lazım sanki...

Ya birde babanin sagliginda bir problem var miydi gercekten?kadin sirf sizin haberinjz olsun diye sagligi bahane ederek aradi gibi dusundum ben.

annenin boşanması lazım. 10 sene emekli olucam diye ailesinin yanında olmayan adamın tiyneti belli zaten. baban da emekli olsa da dönmez. dönerse de kadınla gelir. annen er geç öğrenecek yani.

Sizi arayan kadin olmasa sizin haberiniz olmayacakmis. Zaten yurt disindalarmis. Annenize soylemeyin hazir ki durumla mucadele ederken daha kotu olur. Allah yardimciniz olsun. Siz onlari dusunurek uzulmeyin. Babanizla kadin hayatina devam etsinler onlarin tercihi anne baba bile olsa bizden bagimsiz bireyler herkes istedigi bedeli oder.

Bu tarz bir konu herkesin başına gelmediğinden ifşa olurum diye düşündüm. Gerçi çok bilen yok konuyu çevremde. Zaten nasıl anlatılır insanlara? Ben de aynı fikirdeyim. Kadın 10 senedir ayakta uyutuluyor. Ve hala bir ümit babam gelecekte birlikte güzel bir hayatları olacak diye düşünüyor. Gençlikte ne var ki? Kimin neye ihtiyacı var sağlık olduktan sonra. Asıl mesele yaş ilerleyince. İşte o zaman insanın eşe, can yoldaşına ihtiyacı var. SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

Bosanmama sebebi annenin saglik durumuydu sanirim... fakat yinede yanlis... Verdigi bosa umutlarin hesabini asla odeyemez... Annene en azindan simdilik soyleme ama cok da erteleme... artik kandirilmamak onun da hakki