seviyorsak affetmek zorundamıyız sevdigimiz insanı affetmediğimde keske affetseydim dememek için soruyorum affetmeyip bırakıp giden ve pişman olan varmı? deneyime ihtiyacım var MutlulukRecetem

aldatmak hıcbır zaman affedemeyecegım bırsey buyuk konusmaksa evt ben buyuk konusuyorummm B

sanırım artık eskilerde kaldı yuvanı yıkma, bir basına ne yapacaksın, düzelir hersey... gibi sözler zaman değişiyor daha mı cesur olduk yoksa silip atmak mı kolaylastı suan kararsızım... B

bakın bana bu tarz sıkıntılarla gelen insanlara asla bırakın boşanın gibi şeyler söylemem. ama onların kendi hayatlarını analiz etmelerini bakış açısı geliştirmelerini sağlarım. artılarını ve eksilerini ve ne kadar mutlu ya da mutsuz olduklarını onlara farkettirmeye çalışırım. kararı tabi yine kendileri veririler. Y

1,5 sene önce aldatıldım ne evliyim ne çocuğum var hani onların hatrı diyebiliceğim ama 5 ay sonra affettim sırf arkaya dönüp baktığımda ulan affetsem nası olurduk dememek için. çünkü pişmanlıktan çok korkarım. yalnızlıktan korkmam ama. 1 senedir beraberdik ne bi yanlışını gördüm ne bi falsosunu. ama ben biriyle tanıştım. aklım karıştı bana yaptığını ona yapmamak için ayrıldım öbürüyle görüştüm. daha ilk ayrıldığım saniyede bunun pişmanlığını yaşadım çok fena. resmen onsuz nefes alamıyodum çünkü. ha şimdi ben 4 yıllık sevgilimi sevmiyorummu demek başkası aklıma girdiği için. aklımın alamıca kadar seviyorum ama yaşadıklarımız beni düzgün bi ilişki özlemine yöneltmişti. kısacası çok pişman oldum ve eski sevgilimi yüzümü yere eğerek aradım. nası arasın falan filan çok kavga ettik oturup konuşalım dedim hayır dedi. derken buluştuk herşeyi anlattım dürüstçe. ve bana 4 yıldır seni sıkmamak adına sana baskı kurmadım sen kendini sahipsiz sandın dedi. artık kanatlarım altındasın dedi. 2 aydır herşeyi silip yeniden başladık. artık ikimizde kredimizi doldurduk yaptığımız yanlışları gördük birbirmize gereken değeri vermediğimizi gördük. şimdi inanın nice yanlış yapılmamış ilişkiden daha sağlam ve güvenli ve dürüst bi ilişkimiz var. biz birbirimizi kaybetmenin ne olduğunu anladık. herkes böyle olamaz tabi ki. kimisi kaldıramaz ama inanın kaldıramam dediğim herşeyin 25 katını yaşadım ve kaldırdım ben. şimdi geçmişe ait keşkem ve pişmanlığım yok. ha belki gurursuz sayılırım ama değer buna. Gxuxlsxuxm

ben iki kez nişan attım. birinde ailsi yüzünden diğerinde de çok dengesiz davranışları olması yüzünden. tutarlı davranmıyordu. bir öyle bir böyle psikolojim bozulmuştu diyebilirim. ikisinde de ben ayrıldım. hatta ikincisinde resmi nikah yapılmıştı eş durumu tayini için. ona rağmen sonumu göremediğim için ayrıldım. hiç ama hiç pişmanlık yaşamadım. heleki ikinciyi gerçekten sevmiştim. atlatmak zor oldu. tek fark diğer insanlar gibi uzman yardımı almadım. bu işi kendim çözdüm. depresyon yaşamadan ruhsal dengemi bozmadan sıyrıldım. şuan 9 aylık bir ilişkim var. çok mutluyum. diğerleriyle eğer sorunlara rağmen devam etseydim şimdiye çoktan boşanmıştım. belki çocuğumda vardı. her ilişkide mutlaka sorunlar olacaktır. ben de dahil kimse dört dörtlük değil. ama önemli olan sorunları iki kişi halledebiilmek. bir orta yol bulabilmek sevgiyi saygıyı koruyarak. Y

sana katılıyorum. sadakatsizlik şiddet küfür bunlar affedilmeyecek şeyler. hiç bir şey eskisi gibi olmaz çünkü. ama ufak tefek sinir anında söylenmiş bir kaç kırıcı söz affedilebilir. sevginin büyüklüğüne de bağlı tabiki. bir kaç kırıcı sözle ayrılanları terke ednleri ben yürekten sevmemiş diye düşünüyorum.4 4 kimse değil. önemli olan niyetleri bilmek. D DeliAsk Bir Deli ASK Bu

bence kendimize gereken ve geç kalmış DEĞERİ vermeyi öğrendik B

önemli olan ne uğruna gururumuz ayaklar altına aldığımız ve buna deyip deymediği zaten ben de sebep aldatılmak olmasa da 4 sene süren beraberlik ve yaklaşık 1 senedir süren evliliğim içerisin de gururumu hiçe saydığım olmuştur

belki her aşk ikinci bir şansı hak eder ama her insanda da hata yapma kredisi sınırlıdır.. kredisini aştıysa yol verin, gitsin.. Y

hergecen zamanda da yeni seyler öğrenmeye devam edeceğiz ama öğrendiklerimiz bizi mutlu etmeye yetermi? insallah yeter

ben hep şuna inanır tüm çevremdeki insanlara aynı şeyi söylerim. bu hayat bizim, biz kimse için özel yaratılmadık. bu hayat bidaha da verilmeyecek. şunun farkına varalım bu dünyada en değerli en önemli varlık öncelikle kendimiziz ne anne ne baba ne çocuk ne koca ne sevgili ne arkadaş. isterseniz bunun adını bencillik koyun. benim vurguladığım değer vermek çıkar sağlamak değil. bizi üzen bizi inciten her kim olursa olsun ona bir sınır koymayı bilelim. ailden biriyse belki kesip atamayız ama sınır koyarız. değilse bal gibi de silip atarız. yapmamız gerekende bu olmalı. herkesten önce kendimizi sevelim. Y

tamam yol verelim gitsin ama benim sormak istediğim bunu yaptıktan sonraki yeni yasam bunu yapıp pişman olan var mı? B

insandan insana değişir.. kimisi keşke dememek için geri döner mutlu olur, kimisi mutsuz olur kimiside dönmez mutlu olur, yada mutsuz olur.. bu konuda genelleme yapmak yanlış olur.. karakterler farklıdır.. aldatan bir erkek belki çok pişman olur bir daha yapmaz, başka bir erkekte belkide alışkanlık haline getirir devam ettirir.. yaşanarak görülmeli diye düşünüyorum.. M mutnojmet

bu tarz şeyleri atlatabilmek ya da affedebilmek biraz da sevgiye olan AÇLIĞINIZLA alakalı. şöle yani:siz sevgiye aç bir insansanız diğer insnaların kolay kolay affetmeyeceği bir şeyi siz daha kolay affedebiliyosunuz. diyelim ki ayrıldınız affetmediniz. sevgiye AÇSANIZ çok daha zor atlatıyosunuz. Son düzenleyen: Moderatör: 21 Temmuz 2009 35ozge bebegım dualarım