yazdıklarınız resmen benim geçen yıl yaşadıklarım ile aynı.. aynı tavırları gösteriyordu bana karşı bende bi türlü kopamıyordum ama sonradan o tavrın sebebini öğrendim benden başkası da varmış hayatında herşeyi yalanmış bunu öğrenince öyle bi iğrendim ki allaha havale ettim en son lafım da sen takıntı olmaya bile değmezsin oldu o günden sonra hiç eskisi gibi olmadım dugularım tamamen değişti bence o tavırların arkasında mutlaka başka biri var yoksa seven değer veren insan öyle davranmaz

Günaydın yazmayin Bakın korkmayın gerçekten bir şey olmuyor. Yazınca sizde cevap vermeyin okuyun ama cevap vermeyin.. Kendinizle inatlasin bence

burcunuzu merak ettim S

Kesinlikle yok gibi iddialı konuşamam ama bence yok Aklını bilemem ama hayatında yok olsa beni tutmaz hayatında bence therewillbeaday Alabora olmuş bir şeyin içinde bocalayıp

Bir zamanlar ben. başkalarını düşünmekten kendimi göremez haldeydim. ailemi arkadaşlarımı sevgilimi. beni hep dibe çekerdi ki kendisi bi halt değildi. Herkesin yaşadığı şeyler gibi. geçiyo. mantıken bakarsanız gerçekten kendinize yeni uğraşlar arkadaşlar ve hobiler bulun. bi kırılma noktası var mutlaka. Ben secret kitabını okumuştum. bi aydınlanma geldi. sonra türkan şoray gibi "ben dünyanın en güzel garısıyam"demeye başladim. işin bide kader kısmı var. bu sizin sınavınız. sabrediñ ve hak ettiğiniz hediyeyi bekleyin. çok şükür şuanda o kadar çok mutluyumki. rabbim herkese böylemutlu olmayı nasip etsin. ha bide kitap okuyun çokca. oyalar sizi. sevgiler M Mira-M Popüler

Biz ne desek boş.. olay sende bitiyor, yani bitirim deyip kestirip atmalısın. Ve bununla micad ele edip aramamalisin biz bişiy yapamayız, insana kendi yaptığı kötülüğü dünya toplansa yaPamiyor

Sizi o kadar iyi anlıyorum ki... 7 ay kadar önce tam olarak aynı durumdaydım. hatta hayatınızdaki kişinin adını merak ettim. birebir aynı kişiyi tasvir ettiniz çünkü. Hep kendinizden veriyorsunuz değil mi? Hep siz çabalıyorsunuz ve bu çabanız da karşınızdaki tarafından aşağılama sebebi olarak kullanılıyor... Bu bir kısır döngü ve bu çemberi kendi başımıza kırmak çok zor. İmkansız değil belki ama çok zor. Değer görmeme, değer görmedikçe o ilgi ve çaba için daha çok uğraşma. Başarısızlık hissi, o zehirli suçluluk duygusu... Hepsini en yakından ben de yaşadım ve çok net şekilde söylüyorum ki DEĞMEZ. Peki ben ne yaptım? Profesyonel yardım aldım. Size de bunu öneririm. Profesyonel bir destek alın ve sonra görün hayat aslında o kadar da zor değilmiş ve siz o insanın hissettirdiğinin aksine çok değerlisiniz.

Evet hastalık. Alkol, sigara gibi bir bagimlilik. Bosluga dusmekten korkuyorsunuz. Baskalarına sans vermesseniz kurtulamazsiniz. Yazilmis zaten civi civiyi soker diye

Nereye kadar giderim bilmiyorum.. iradesizim M

Olay tamamen sizin kafanizda bitiyor benzer olaylara çok tanık oldum irade meselesi kafanızda bitirmeniz lazim tabi demesi kolay diceksiniz oda doğru. Numaranızı değişip ilişiğinizi kesin bence birden hic düşünmeden sonu olmayan bu ilişki size bircok zararla geri döner biraz umut olsa beklersiniz ama anlattiklariniz aksini gösteriyor. Dibi görmeden bundan kurtulamazsiniz ağlayıp acınızı yaşayacaksınız ama zamanla kurtulacaksınız emin olun

32 yaşında, olgunlaşmamak da değil. Diyor ki, içimde mutlu olmamı engelleyen bir şey var, bir zırhla çevrelenmişim, beni koruyanın benim için en iyisinin bu zırh olduğuna inanıyorum. Ve istesemde bunu değiştiremem. Anlamak zor, anlamadıkça saplanıp kaldım. Tek bildiğim normal değil birşeyler ve ben mutlu değilim.

Peki onun hayatında biri var mı? Yani birinin olmadığına emin misiniz.. size bu denli incitici davranmasının sebebi bu olmasın M

Benim de çok benzer bir ilişkim vardı. Uzun süre aynı durumdaydım. Sigarayı bırakmak gibi bir şey bu. İlk birkaç günü atlattın mı sonrası geliyor ama ilk günler çok önemli. Şuan bir buçuk yıllık bir ilişkim var neden kendimi yıpratmışım diyorum. İlişki mutlu olunduğu için sürdürülmeli. Bir de Allah kulunu ölüme bile alışacak şekilde yaratmış. O yüzden geçiyor. Hem de öyle güzel geçiyor ki bir süre sonra üzerinde büyük bir şey başarmışım ferahlığı bile oluyor.

Kesemiyorum geçenlerde yazdım elimden daha fazlası gelmiyor bitirelim diye, ilk anda rahatladım, sabah uyandım nefes alamıyorum. Neden yaptım diye kendi kendimi yedim.. acabalar beni mahvetti.. yine yazdım ondan sonra da zaten iyice soguklastı, artık ne desem batıyor. Sabah 10 da günaydın yazıyorum akşam 6 da yazıyor bir kelime cevap. Bu kez iyice kötü oluyorum.. kısır döngü anlayacağınız Meveddet- Aktif

Ona hem kızıyorum hem de üzülüyorum. Aslında kızmak bile yanlış çünkü açık, yeri gelince diyor seni daha fazla üzmek istemiyorum, her hareketiyle her tavrıyla ben buyum diyor. Neyine kızayım ki bırakamayan anlamayan benim

Icerisinde bulundugunuz duruma disardan 3. sahis olarak bakmaya calisin - inan ozaman herseyi daha objektif göreceksiniz. Önce kendinizi sevmeye, kendinize deger vermeyi ögrenmelisiniz. Bunu yapabilirseniz bu birliktelikten de kopabilirsiniz. Kendinize odaklanin, bir spa merkezine ve ya bir kuaföre gidip yenilenin. Arkadaslarinizla vakit gecirin, sosyal ortamlarda bulunun. Inan bunlar size cok iyi gelecektir. Siz iyi olursaniz bu tarz bir birliktelige de ihtiyac duymayacaksiniz. Bol sans"

Deniyorum bazen, arkadaşlarımla buluşuyorum gözüm telefonda.. aklım orda.. zevksiz geliyor halbuki onun umrunda bile değilim... Yine denemeye cesaret edemiyorum . push ; Meveddet- Aktif

Bende böyle düşünerek gittim psikoloğa, emdr diye bir yöntem uyguladık hatta fakat dön dolaş aynı noktadayım

Şu yorumda kendimi gördüm...

Bitirmem gereken 2 ilişkim olmuştu her ikisini de birden bıraktım. Hem de karşı taraf bitirmeden. Kendime kızdım ve yeter artık demiştim. Her ikisi de sonradan aradı dönmek istedi ama ben yine dönmedim. Sevilmediğinizi hissettiğiniz an bitirmeniz gerekiyor. Ertelemeyin lütfen. Başka bi hayatımız olmayacak.

Belkide adam siz peşinde çok koştuğunuz için böyle davranıyordur. Kaçan kovalanır hesabı. Belki siz geri çekilirseniz o size yanaşır. Nasıl olsa bu şekilde bi yol alacağınız yok birde böyle deneyin bence. Çalışıyorsanız telefonu bi arkadaşınıza verin. Yemin ettirin mesela acil bi durum olmadıkça verme bana diye. Kendi kendinizede söz verin o mesaj atmadan atmıycam diye. Yada bizede söz verebilirsiniz. Bırakın o merak etsin, arasın, sorsun. Aramazsa zaten yokluğuna alışmış olacaksınız. Ararsa umut var demektir. Başka taktikler deneriz.

Civi civiyi soker canim yesnisini bulcaksin

Bi yazi gormustum: birine yazmamanin yolu baska biriyle yazismaktir diyodu:))

Bu yaşadıklarınızın izleri çok daha derinde olabilir. İlk ayrılık travması mesela. Çocukken istemeden ayrıldığınız, çok sevdiğiniz birileri oldu mu?Ya da karşılıksız bir ilişki biçimi. Belki farkında olmaksızın hala o biçimi taklit ediyorsunuz. Aslında ondan ayrılamıyorsunuz. İnsan ruhu katman katman. Çözebilmek çok zaman ve emek gerektiriyor. C

Bunun bir formulü var mı? Varsa yazın o kadar ihtiyacım var ki A

Kendini sev değer ver, sosyalleş gez toz İnan'ın kendime hep söylediğim şeyler ama yapamıyorum zaten yapabilsem sorun da kalmayacak Deniyorum arkadaşlarla buluşayım vs olmuyor boguyor beni ortamlar

Cinnamon

Nasil nefes alamiyirsunuz cok merak ediyorum. Yani bir insan nasil nefes alamaz evlat acısi olur anne baba olur eş olur ama dandirikten enerjinizi sömüren kan emen bir insan icin nasıl nefes alamiyorsunuz? Biraz değer verin keendinize hee mi?

Daha dibi var mıdır demeyeceğim artık, dedikçe daha dibi gördüm çünkü

Hem de hiç iz kalmayacak şekilde. Eskiden olduğum insan gibi neşeli, hareketli ve sosyal oldum hatta artık çok daha tedbirli ve güçlü hissediyorum. Ayrıca bu bataklıktan çıkıp kendimi topladıktan, önce kendimi başkasına ihtiyaç duymayacak kadar sevdikten sonra değer gördüğüm GERÇEK bir ilişkim de oldu. Şimdi çok daha yüksek sesle kahkahalar atıyorum. Bu saplantılı durumun altında neler olduğuna eğilmek ve bunu bir uzaman yardımıyla yapmak bana o kadar iyi gelmişti ki... Mutlaka yardım alın, size de iyi gelecek...

Ne güzel bakıyorsunuz Ama ben içinde yaşarken böyle hissetmiyorum, İnan'ın detayları bilseniz sizde bana acırsınız, alenen beni sevmiyor, kaçıyor benden.

Aynı şeyler olmasa da buna benzer durumlar yaşıyorum şu an. Yalnız değilmişim demek. Ne yapsam da kurtulamadım, bir de aklımda başka birinin olduğuna dair şüpheler oluşunca iyice takıntı haline geldi. Sürekli sorgulamalar bitip tüketti beni. Uzun süre olmasa da hayatımın yarım senesi bir hiç uğruna mutsuzlukla geçti, ben psikoloğa gitmeyi düşünüyorum, kendim atlatamadım ama inanıyorum atlatacağım bu durumu. Yaptıklarmdan dolayı kendime saygım azaldı, ben ben olmaktan çıktım çünkü. B

Belki de haklısınız M

Öncelikle şunu bil ki sen çok değerlisin.. Ona olan hislerin sanıyorım ki geçmiş mutlu günlerinizin üstünde kalan etkisi.. Bu ayrılık sürecinden sonra size değersizlik hissi vermesi bana başka biri var hissi uyandırdı:/ İşiniz var gençsiniz kimbilir ne kadar mutlu olacak günler var önünüzde.. siz sadece kendinizi ona adamayı bırakmalısınız arkadaşlarınıza yönelin ya da keyif verici uğraşlar bulun Kendinizi toparlayacaksınız emin olun ihtiyacınız olan şey zaman..

AYNISI OLMASADA Bİ BENZERİNİ BEN YAŞIYORUM. DİLERİM BU DURUMDAN KURTULURUZ SEVGİDEN ZİYADE BU BİR SAPLANTI.

Zaten çabalamayarak elinde tutuyor sizi. Gerçekten kurtulmalısın

Aliskanlik/bagimlilik gibi duruyor. Azar azar degil, birden keseceksin.

Kendinize zaman tanıyın. İnanın bir şeyleri çözmeye çalışıp baskı yaptıkça daha da ters tepiyor. Bazı şeylerin demlenmesi lazım. Bazen bambaşka şeylerle ilgilenirken bulabilirsiniz aradığınız cevapları. İstediğiniz an olmuyor ama olduğu zaman da en doğru zaman oluyor. Akışa güvenmek gerek.

İyi akşamlar diliyorum herkese, Kopamadığım bir sevgili, sevgili bile değil aslında onun tanımıyla adını zaman koysun biz bırakalım dediğimiz bir olay... Derdim bu.. Okuyup gülen, kınayan, küçümseyen elbet olacaktır muhtemelen eski ben olsam bende güler geçerdim ama bu durum beni mahvetti. Bir yıl oldu tanışalı, başta sevgiliydik ilgiliydik mutluyduk. Detaylara girmek istemiyorum ayrıldık, 6 ay sonra yeniden denemeye başladık. Ama bu kez sevgili olmak istemedi, takılıyoruz akışına bırakıyormuşuz. Bu ilişkide sevilmiyorum bu net. Sürekli bana kendimi değersiz hissettiriyor, benim için kolunu bile kaldırmıyor, ben bu durumu ufacık hissettirsem ona bana kendimi suçlu hissettiriyor bir şekilde. İçinde karamsar bir dünya varmış, güzel olan hiçbirşeyin hayalini kurdurmuyormuş, yapmak istediklerini yapamıyormuş vs. Gerçekten böyle.. mutlu değil ama mutlu olmak için hiçbirşey yapmıyor. Yapamıyor gibi.. benimle olan durumunu tamamen kesip atamamasının nedeni muhtemelen onu bu haliyle kabul edebilecek başka birinin olmayacağı düşüncesi.. hoş ciddi birşey de istemiyor ama işte... Gelelim bana... ben neden bütün bunlara rağmen bıçak gibi kestirip atamıyorum. Hastayım galiba.. zayıfım acizim iradesizim.. kendime bütün bunları yaşattığım için... işim var yaşım genç elim yüzüm düzgün çevrem tarafından beğenilen bir insanım.. ama içimde inanılmaz zayıf bir karakter var demek ki... zamanında sevdim bu insani ama şu an ne hissediyorum bilmiyorum.. aramaz sormaz ben yazarsam saatler sonra tek kelime eder, derdimi anlatırım beni yargılar.. oturuyorum ağlıyorum ağlıyorum kendime gelip ona yazıyorum, kurtulmak istiyorum artık bu durumdan, tüketti beni... mutsuzum umutsuzum... psikoloğa gittim bir dönem bir buçuk ay kadar pek bir ilerleme olmadı.. sürekli YouTube'dan kişişel gelişim videoları izliyorum, dua ediyorum... Belki bu durumu yaşayan bilen çözen gören vardır... AbsolutPromise perfectly

Amin çok sağolun inşallah

Çevremde bana ilgi gösterenlere içim ısınmıyor, şans versem pişman olacağım ki ayrıldığımız dönemde denedim biriyle, çok çok değer veriyordu bana ağlıyordum onun bu davranışlarına karşılık veremeyince

Kesinlikle

Ne is ile ugrasiyor acaba isi ile mi kafasindaki karmasikliklar? Bir de yaslariniz kac belki de olhunlasamiyor ne bilim Roseaysea Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ay çok merak ediyorum bu kişinin ismi ne? Neredeyse aynı karakter 1 sene önce benim de hayatımda vardı. Yalnız kalınca sürekli ona yazıyorsanız sürekli meşgul edin kendinizi başka kişilerle görüşmeye başlayın. Size normal davranan biri olduğunda bu kadar zaman ben niye bu kadar saplandım kaldım dersiniz. Biraz zaman, biraz sabır, biraz daha fazla çaba lazım. A AklinYolu1