Bende kışa geçerken kışlıkları yaza geçerken yazlıkları mutlaka eler birilerine veririm hiç giyilmemiş olsalar bile. İnsan bir rahatlama hissediyor sonrasında haklısınız.

Acaba minimalist yaşam felsefesini mi benimsediniz yoksa gerçekten bu bir psikolojik takıntı mı? Gerekli olan kullanacağınız eşyaları da atıyor musunuz? Yoksa ıvır zıvır fazla olan şeyler mi?

büyükleri dinle bence herşey israf olduğu düşünüyorum evde varsa almak önceden attiğin şeyi bi kaç aylar sonra almak hiç aklina gelmedi mi..

Ya tabi işin o kısmı var bide, ihtiyacı olana verince içim rahatlıyorda, Darüşşafaka reklamıydı sanırım olmasada olurdu sloganı o biraz uyanış olmuştu bende.

Gecen gece granul kahve lazim oldu.. Yani yarim kavanoz vardi bulamayinca cok sasirdim. Sonra dusununce bayram temizligi yaparken attigimi hatirladim. Yani atarken kendimi okadar cok kaybediyorum ki yiyecek icecek giyecek ayirt etmiyorum. Hani giyecek esya vs. evde yer kaplar di mi hadi atmak bir derece mantigina yatabilir. Ama yiyecegi tuketirsin ortadan kalkar. Sonumu iyi gormedim ben.. Bir an kendim icin uzuldum.

Minimalist yaşam diye bir saçmalık çıktı. Daha doğrusu bunu uygulamaya çalışanlar saçmaladı. Atıyor bol bol, yenisini alıyor.

okul karneleri atılır mı ya ben sakliyorum :) çocuklar atsin

ben de cok saklardim. herseyden hatira. okul defterlerimin etiketleri, kompozisyonlar, yazi orneklerim, giyilmeyecek durumda ama hatirasinolan spor ayakkabim vs vs. hatta annemle kavga ederdik de arkadasima goturmustum o saklasin diye. bir kadin programinda hani kivircik sacli gozluklu ayse diye bir kadin vardi. o demisti neden sakliyorsunuz ölüp gidecegiz diye. asla anlayamamistim onu. çok sacma ve duygusuz gelmisti. ne zamanki evlendim temizlik yildirdi beni. ozellikle cocuktan sonra ev is cocuk sinavlar ucgeninde bogusurken ben de atmaya basladim. o hatira olarak sakladigim herseyi attim. hicbirsey kalmadi. hep yaslanana kadar saklarim bakarim zannediyordum. hakikaketen sonradan bakmak animsamak da guzel oluyor ama yer yok. yok. zaten bitecek bir gun hepsi. unutuyoruz... unutmamaya calismak bir yerde guzel ama sonunda unutulacak zaten illa.. artik bazi zamanlarda fotograf bile cekmiyorum sadece onanki duyguma hissime yogunlasiyorum. sonra unutuluyor fotograf hatırlatıcı ama yine de es geçiyorum. sanirim artik hatiralarin anlamini yitirdim biraz. o yuzden daha rahat atabiliyorum artik. yoksa tam bir istifciydim. evim hep cop eve donen yaslilardan olur diye dusunuyordu bizimkiler. daha atacagim cok sey var ama isragi sevmedigim icin satilacak ve birine verilecekler bekliyor yerini bulmak icin.

Benn. Ama hiç gerek olmayan şeyler attıktan sonra gerek oluyor ve pişman oluyorum birdaha yapmayacam hiç mal kıymeti bilmiyorum diyorum ama kendime engel olamıyorum.

Annem. Evdeki DVD oynatıciyi artık DVD mi kaldı diyerek atmış. salon takımının pufunu kimse ayağını ona uzatmıyor diye atmış. Yatak odasi başlığını fazlalık diye atmış desem şaşırır mısınız?şaşırın o zaman

Iyi yapiyosunuz. Ama fazlalık eşya almayin çözümü bu Benim de evimde hiçbir sus eşyası yok sevmem Fazlalık sehba bile yok tutmam Insanlar yıllarca giymediklerini bile saklıyor, bir gün giyilir diye. Halbuki iki sene giyilmemiş kıyafet asla giyilmez, belli ki bir sebeple giyilmiyor. Veririm ihtiyaç sahibi olan tele tepe kullanır Kimisinin elinde olsa afedersiniz dışkısını kurutup onu da saklayacak. Gereksiz yük

Iyi durumda olanları atma ihtiyaç sahiplerine ver.. alamayanlar faydalanır en azından.

Bende eşimin bana aldığı ilk gülü atamadım 3 yıla yakın flört ve 2 yıla yakın evliyim nerden baksan 5 yildr o gül benimle :)))

Ayy keşke bende biraz olsa yakalansam. Tam tersiyim, birde dişariya atilmak için koyulmuş eşyalari veya ucuzla şeylere dayanamiyirum. Belki gerek olur, şlyle böyle yaparim diye alip eve getiriyorum. Artik aldiklarimi eşimden sakliyorum yoksa kavga oluyor. Nasil boşvere biliyorsunuz? Nasil atabiliyorsunuz? Bende öğrensem

Benim bu konuda tek bildiğim, ertelememek lazım, fırsat buldukça ufak ufak halletmek ama ben başladığım işi bitirmek isterim, sürekli yarım kalınca çıldırıyorum bırakıyorum, aksi mümkün olmuyor 11 aylık oğlumla, tam uyudu diyorum bir işin ucundan tutayım, uyanıyor, gidip uyutuyorum tekrar yine uyanıyor haliyle en son pes ediyorum. Çocuksuz hayat gayet rahatmış bunu daha net görüyorum, o zaman evde fazla eşyamız yokmuş, şimdi bir temizlik yapmaya niyetlensem önce sağdan soldan çikan oyuncağı, ıvır zıvırı toplamam gerekiyor, oda baya zaman alıyor. Oyuncak konusunda bende aynıyım, oğluma oyuncak almayı düşünmüyorum, evde spiderman bile var, kızım istemiş biz de ne alakaysa almışız, arabalar vs de var, konuşan hayvan oyuncaklar vs onlarla oynasın, onunda işi bitince oyuncaklarla hepsini vereceğim. Taşınma işi kesinleşse, büyük bölümünü zaten vereceğim de şu an elim gitmiyor, yapamıyorum bir fırsat bulupta. Zor valla böyle de işimiz.

Konuyu okudukça benzin döküp evi yakma isteğim kabarıyor. Ben niye beceremiyorum. Kıyafet ciddi oranda elden çıkardım ama daha çok var. Mutfak malzemesi var. Kitap biriktirmek saçma gelmeye başladı, orası var. Oyuncakları ayırmak istiyorum, başlıyorum, belki oynar diye diye elimde 3 parça şey kalıyor onu da geri koyuyorum. Ama çok oyuncak var.

Ben ben ben beni tarif ermissiniz

Bu bende de var ve çok kötü bişey maddi değeri de umrunuzda olmuyor üstelik atarken yani isterse 1000 tl lik ayakkabı olsun kimyep yeni eşyaları atmışlığım var çöpe kötü yanı ise bi süre sonra yerine yenilerini almak ve sonra çok kötü hissetmek

Aha da bennn :))) Ne bulsam veriyorum evde, sonra lazım olduğunda gidip yenisini alıyorum, çözümü var mı bilemedim, hiç bir şeyi saklayamıyorum

Bilemedim, kullanmadığım atıl duran şeyleri veririm ama hiç kullanmadığım birşeyim olmaz genelde, aldığımı kullanırım. Bence kullanmayacağınız şeyi almamakla işe başlamalısınız. Sadelik benimde hayalim ama iki çocukla mümkün değil maalesef. Her gece yatarken şu dolaba bir el atsam, şu odayı bir boşaltsam diye düşünüyorum, sabah koşturmacadan elimi dahi süremiyorum. Şu an kambur gibi sırtımda zira yapamiyorum. Taşınma durumumuz var, o zaman bir çok şeyi dağıtacağım bende. Ha fazlalık dediğim şeyler genelde çocuklarin oyuncak vb eşyaları, benim dolabımda fazlalık diyebileceğim birşey yok gibi, yine de elden geçireceğim tabi

Aha aynı ben. Hatta dahada abartanı. Başak burcu olabilir misin acaba

İlla eskileri mi vermek lazim. Ne guzel. Keske hepimiz sizin gibi olsak.

Bende çok şey atıyorum. Evi her elden geçirdiğimde heh atılacak her şey bitti diyorum. Öteki seferde yine bir o kadar şey atıyorum. Nerden çıkıyor bilmiyorum.

Ben de benzerini yaşıyorum bi şey iki taneyse kesin veririm evde sebze coksa komşulara veririm evde pike bi kac yerinden dikişi atmış o beni rahatsız ediyo onu da atınca rahatlarım herhalde

Artık almamaya dikkat ediyorum. Yarın bi dolap boşaltayım gaza geldim Evde de ne gerek var süs eşyasına.

Almayin madem paraniz cebinizde kalsin. Fakire fukaraya da sadaka verirsiniz

Beni anlatmissiniz her ay abartmiyorum torbalarca çanta kıyafet ayakkabı veriyorum bu huyumu sevmiyorum eşim de çok dertli müsrif artık diyor ama olmuyor neredeyse 2 ayda 1 perde değiştiriyorum benimki daha kötü aslında bir yandan atıp bir yandan alıyorum

Bendede bu sene eve cikinca basladi. Elime ne gecerse atiyorum. ama atinca attigim. icin yeni esyalar almak istiyorum bi sure sonra onlarinda eskidigini dusunuyorum ve onlarida atiyorum boyle bi donguye girdim. ama tutamiyorum bu inanilmaz bir haz veriyor. Birde ufak bi esyayi duzeltiyim. hemen temizlik yaparken buluyorum. kendimi tuhaf bi. aliskanlik oldu

Şaka onu neden saklıyorsunuz hic bir anlamı yok bosverın atın gıtsın :)

Ben de herseyi atiyorum. Bebegim var, kuculenlerini hemen veriyorum ihtiyaci olanlara. Kendi giymediklerimi ayiklayip verdim gecen 2 poset dolusu. Ev azalinca hosuma gidiyor. Hafiflemisim gibi..

3 3lale

İstifçiliktense atmayı tercih ederim. Ben bir hastalık olarak göremedim dogrusu. Güzel bir huy bana göre. İhtiyacı olanı sevindirmek ayrı güzel. Evinizde yıllarca kalıp çürümesindense birilerine yardım etmeniz cok cok güzel

Bundan sonra almayin madem böylece atamazsiniz.

Ama sizinki fenaymış ya

Annem de boyle diyor mal kiymeti bilmiyorsun der hep. Bir de cok karisiyor kardesim annem kayinvalidem atma diye. Hele bir yatak ortusu var ceyizlik devasa birşey. Teyzem diyor ki kizina sakla. Pofffff. Bana duygusal olarak da yuk yapiyorlar bunlari.

Çocuklarınız onları önemsemeyecek Babam da her şeyi saklar ama onların benim için ifade ettiği bir şey yok ki Onlar sizin anılarınız Çocuğunuz bakacak amannn bu kağıt ne Diyip atacak çok üzgünüm ama böyle. Fotoğrafını çekip atabilirsiniz S Spizella

Annemde saklamis ben giyerim diye, giyince o kadar komik oluyor ki 80ler dizisinde gibi oluyorum. Yazik kendine yuk etmis yillarca saklamis . push ; Önceki

Less is more... Az daha çoktur diyoruz biz. Minimalizm... Ben de böyleyim. Mobilyaya, eşyaya boğulmuş sıkış tıkış evlerde daral geliyor. Sadece kullanacağım eşyalar olsun istiyorum.

Bir de hesabini nasıl verecegiz bu kadar al al al sonra at. Allah affetsin nasil bir simariklik diye kiziyorum kendime

Zamanında alma hastalığım vardı, gerekli gereksiz alışveriş hastalığı, artık atma hastalığına dönüştü bendekide, yoruyor insanı bir süre sonra o kalabalık.

Ben normal olduğunu düşünüyorum eğer ihtiyacınız yoksa eşyaya gerek de yok. 10 gün önce 15 çift ayakkabı çıkardım evden. Vereceklerimi verdim diye düşünüyorum şu an. Ayakkabı kıyafet ev eşyası alırken de buna ihtiyacım var mı diye sorup öyle alıp yada almıyorum. Yani esasen almıyorum çünkü ihtiyacım olmuyor hiç

Bir dönem acayip alışveriş yapmışım, geri dönüm baktığımda yazık günah diyorum. Bir boş vaktim olunca dolabı döküp yarısını vereceğim sanırım. Bilmem kaç yıl önce aldığım bluzlarım var yıllardır giymemişim. Bir de bilinçli alışveriş önemli, artık her beğendiğime atlamıyorum. Gerekli mi, fiyat değer ilişkisi iyi mi bunlardı düşünüyorum. Bir de aldığım şeyleri kullanıyorum artık Daha tam minimal hayata geçemedim ama elimden geleni yapıyorum. İsrafı kendi çapımda önleyeceğim.

1 yıl elim değmiyorsa bende elden çıkarma taraftarıyım. Bende elden çıkarınca mutlu oluyorum. Ev şişmiyor.

Bizde eşim böyle. Evden 1 haftalığına gitsem ne var ne yok atar.. Benim eşyalarımda dahil olmak üzere. O kadar kavga ettikki sonunda özel alanıma dokunmaması gerektiğini öğrendi. Çünkü bana göre çok sinir bozucu

hah işte o bende de var, kızıp kızıp gene yapıyorum ne çabutcuymuşum arkadaş

En iyisini yapmis o devasa basliklar toz bulutundan baska birsey degil silmesi bile gozumde buyuyor

Ama yerine yeni kase mi alıyorsunuz Örneğin o iki kase kırılsa da ben kalan dördünü kullanırım hatta yeni kase de almam nasılsa 4 tane var diye Bunlar atmaktan çok yeni almak için sebep bulmak gibi geldi bana Ben yeni alamıyorum mesela Geçen annemle konuştuk çarşıya gittim şunu aldım bunu aldım vs dedi Benim de ihtiyacım var gidip alayım dedim Gittim baktım baktım onun orası bunun burası dedim Bunun benzer modeli bunun benzer rengi var evdekiler varken yenisini almak müsriflik deyip geri döndüm Evdekileri birine versem de yeni alamam zira benzerini geçen verdim demek ki gerekli değilmiş derim Ben ne yapayım Özetle yerine yenisini almadan veriyorsanız sıkıntı yok konu sahibi ama yeni ayakkabıyı verip sezon başında da yeni ayakkabı alıyorsanız bu doğru yol değil

Aaa benim gibi biri daha varmış:) Hatta eşim diyoki " bigün eve gelirim sen cocuklarıda atmışsın" Ben sık sık tasındıgım için böyle bişey olustu sanırım Ne kadar az esya o kadar az koli Dügün fotografımın oldugu cerceveyi bile attım gecen gün, yatak odası gözüme kalabalık göründü cünkü:/

Bence hepsi cok yerinde

Mesela yillarca sakladigim butun okul karnelerimi gozumu kirpmadan yirtip attim. Hic bir eksiklik de hissetmiyorum. Yıllarca neden saklamisim ki. Anneme sorsan bekarliktan kalma kiyafetleri duruyor

Bende öyleyim hıc kullanmadıgım ustunde etiketi olan esarp, gomlek, çanta bı ıkı gıydıgım ayakkabılarımı cok verdım. Rahatlıyorum bende insanları mutlu etmek hosuma gıdıyo nedense. Bende hıc sevmem evde bibloymuş süamüş sadelik her zman daha güzel gelmiştir bana.. Son düzenleyen: Moderatör: 4 Temmuz 2019

Esim bilem isi ogrendi arik. Evde bir sey bulamayinca hic aramiyor adam attin mi diyor

Ben de böyleyim. Annemin aşırı biriktirme huyu olduğu için bende de ters etki gösterdi, azıcık eşya çoğalsın afakanlar basıyor, torbalara doldurup verirken rahatlıyorum.. Vermek güzeldir, kullanılmayan eşyaları kullanacak ve güzelce değerlendirecek kişilere vermek çok güzel bir duygu.. Yalnız; almanın doyumuna ulaşmak, bir noktada sürekli yeni bir şeyler alma olayına son vermek gerekiyor.. yoksa al ver al ver durumuna dönerse tehlikeli bir kısır hale dönüşüyor olay..

Bacım bize de gel atılacak çok şey var ama ne gücüm ne kuvvetim yok Bende az eşya çok huzur diye düşünüp uygulayamayanlardanım organizer bir sürü eşya aldım (evim 80 metrekare) ama onlar bile fazlalıkmış gibi geliyor ama düzenleyince de duruşlarına bayılıyorum içim açılıyor

Ben dogustan sadeyim sonunda moda bana uydu tabi benimde abarttıgım şeyler oldu ama eskimeden onlarıda atamam. Ha hatıra vs olayından vazgecemıyordum bu yeni moda ile onlardanda vazgectim iyi oldu. Fakat bu akımda anlamsız olan birşey var elindeki yeni şeyleri atıp yenisini alıyorlar hayır neden atıyorsun neden alıyorsun madem degerlendır elındekini eger sız verdıgınız o ayakkabılar yerıne yenısını almayacaksanız kötü bi durum yok

Nasıl kıydınız ya:) benimde hatıra kutum var. 15 yıl önce kasiyerlik yaparken kestiğim irsaliyeli faturayı saklıyorum. Çocuklaeım olursa onlara bırakıcam hatıra olsun diye.

Ah bende biraz atabilseydim

Merhaba, İstifciligin tam tersi oldugunu dusundugum atma hastalığına yakalandigimi dusunuyorum. İlk olarak evim sade ve ferah olsun, temizligim kolay olsun, fazla esyalar birilerinin işine yarasin diyerek basladim. Simdi hersey gozume batiyor. Evime gelen neden süs esyasi yok her yer bos diye soruyor. Mesele baskalarinin dusundugu veya sus esyasi kullanip kullanmama degil. Etrafimdakiler abarttigimi soylemeye baslayinca elestirilere kulak verdim. Ornegin yepyeni beş cift ayakkabimin üçünü ihtiyac sahibi birine gozumu kirpmadan verdim. Ve verince inanilmaz bir mutluluk ve rahatlama hissediyorum. Kesinlikle normal olmadigini dusunuyorum. Bunu yasayan var mi?

Bende atmam ama gozumun goremeyecegi yerlere koyarim. cekyat aldi baza alti gibi cunku atsam pisman oluyorum eger yeni ve guzel. bir susse giysi ise ama atiyorum bedeni bol ya da kucuk gelince guzelce posetleyip. cop. kenarina koyuyorum ihtiyaci olan alir diye

kitaplar en zor olan heralde. roman falan tarzi kitapları bekletmiyorum artik. kitapligimi kucuk olan cok kurcalayip dagitiyordu. cam kapakli kitaplik alana ve onlar az buyuyene kadar bazanin altina kaldirdim. atsan atilmiyor saklasan iste yer zaman temizlik hepsi mesele. en azindan toz almayi kolaylastirmak adina cam kapakli kitaplik almayi düşünüyorum. 3 3lale

Kesin çözüm söylüyorum ; -almayın böylece atacak birşey bulamazsınız

Ohh tertemiz bende böyle düşünüyorum az eşya cok HUZUR

Hic bisey alma fazladan ozman atamazsin malipina Kasabın

Attıktan sonra tekrar alıyor musunuz, alıyorsanız işte o zaman olmaz. Ama almıyorsanız ve gerçekten bir gün giyerim bir gün kullanırım diye tutulan eşyalara karşıyım bende. İnsan hafifliyor, bende sık sık ayıklama yaparım

İnternette sade yaşam, minimal yasam ile ilgili yazilar videolar izleyerek gercekten neye ihtiyaciniz var onu belirleyip ayiklamayi ogrenmeniz gerek. Gerisi geliyor zaten. Esyalar azaldikca insan hafifliyor. Kullanilmayan veya ihtiyac fazlasi esyalarin temizligine ve duzenlenmesine vakit ayirmak yerine sevdiginiz birseye vakit ayirirsiniz J Jalopi başlangıç: 72.4 güncel: hedef:

Şuanda annemin evindeyim Hersey üzerime geliyor Dolapların içi yün dolu Kullanılmayan tabaklar Lazım olur diye saklanan şişeler poşetler fermuarlar düğmeler Kumaşlar Evden abartmıyorum 5 ailenin nevresim takımı yorganı pikesi çıkar Koca bir kartonu attım şimdi annem evde yok Birkaç gün daha olmasa herseyi atarım ama çok kızar bana Annem kendine 4 beden küçük kıyafet de alır beğenince ZayıflRsam giyerim diye Dolabi giyilmemiş küçük beden kıyafetlerle dolu

Atmaktan ziyade almamak daha iyi degil mi? Birine yardim etmenin tek yolu, ona ikinci esyalar vermek degildir.

Aynı ben. Tek fark, bu durumdan memnunum.

Yaşamınızı devam ettireceğiniz sayıda eşyaya indirip tutmak ve sade yaşamak için yapıyorsanız garip bir şey değil. Ama hala bir şeyler almaya devam edip bir yandan atıyor veya veriyorsanız o zaman sıkıntı.

Ben de annemin evine takığım Hatta oraya gidince hep hayalimde Birseyleei yok ediyorum Annem de tam aksi lazım olur diye çoğu şeyi saklar

Çocuklarınız onları önemsemeyecek Babam da her şeyi saklar ama onların benim için ifade ettiği bir şey yok ki Onlar sizin anılarınız Çocuğunuz bakacak amannn bu kağıt ne Diyip atacak çok üzgünüm ama böyle. Fotoğrafını çekip atabilirsiniz

Annemin evide öyle ben izine gidince atıyorum evde bi sürü koltuk takımı filan var fazla olanları atmayı planlıyorum ama annem büyük eşyaları atamama izin vermiyor

:) ilahi ya En iyisi sosyal medyadaki sade hesapları takıpten cıkın gaza getırıyorlar ınsanı

Evinizde ki fazla eşyaları elden çıkarmanız güzel ama sürekli yenilerini alıp sonra veriyorsanız bir anlamı yok. Bende sade yaşamaya çalışıyorum hayatımın her alanında ama atmaktan ziyade ihtiyaç fazlasını almamaya özen gösteriyorum. Öyle olunca da elden çıkarılacak şeyler oldukça az oluyor.

Aynen esim kesin attın diyor

Korktu demek ki "birgun beni de çöp niyetine atar bu" diye

Bilmem ben annemden dedemden hatıra kutusu almak isterdim. Hatta antika bıraksalarmış keşke

Benle ilgili olanları atıyorum da eşiminkileri çaktırmadan. Sorunca aaaa bak bakalım nerde ki diyorum

Ben de almaya üşeniyorum Mutfağımın perdesi yok nasılsa önüm boş kim görecek diye düşündüğümden bi türlü alamadım. Oturma odamın halısı yok aman zaten bu odada oturmuyoruz hem temizliği kolay diyorum gene alamıyorum. Bunlar için gezmeye resmen beğenip almaya üşeniyorum. İşe yaramıyorsa ne gerek var ama di mi

kullanmadığım yada eskiyen kırılan dökülen hiçbirşeyi evimde tutmam, her sene kış başı ve yaz başlamadan kıyafetleri ayıklarım , ev eşyası olupta kullanmadıklarımı ya veririm birine ya atarım. az eşya öz eşya en iyisi bence..

Teyzene ver o saklasın madem Ben birşey alırken çok düşünürüm gerçekten kullanacak mıyım ihtiyacım var mı diye öyle alırım. Öyle olunca fazla atacak birşeyim çıkmıyor. İleride kullanıcak bişey cıkarsa da kayınvalideme postalıyorum hemen o sever saklamayı iyi oluyo :)) Sende annene ver atacaklarını pişman olursan geri alırsın :))

benim adam da aramıyor direkt soruyor ne zaman attın? anneme babama bile şikayet etti yazık

Bende atıyorumakrabalar arkadaşlarim bize gel biraz da bizimkileri at diyorlar. Bir arkadaşa atmak için gittim bayağı bir şey attim, öyle mutlu oldu ki, kendisi de başlamış atmaya

Kullanmayacaginiz seyleri almayin. Cift cift ayakkabiya, her renk goz kalemine, bilmem kac yon palete, belki bir dugunde giyerim diye dolapta bekleyen elbiselere ihtiyacimiz yok. Olmasa da olur dediginiz seyleri almaktan vazgecin. Bilincli alisveris yapin.

bende artık sızın gıbıyım evde kullanmadıgım 1 fazladan tabak yok herseyı ama herseyı dagıttım evden cıkan esyalarımla 2 kız gelın oldu sıze oyle soyleyeyım bu ıyı bırsey mınımal yasamı desteklıyorum esımle 4 kapaklı gardıloba gectık ve gardılobun 1 bolumu bos bakıp bakıp mutlu oluyorum :) ustumde bır hafıflık var anlatamam bence mutluluk verıcı ama atıp gerı yenısını almak olmaz

lise üniden kalma kıyafetlerımı gıyıyorum ben. özel ve çok severek aldığım praçalar ama.

Gayet notmalsin ya da ben de anormalim. Attığın şeylere ihtiyacın olup bir daha aynılarını gidip almıyorsan sorun yok demektir

bir yandan atıp bir yandan alıyorsanız o fena. oyle değilse fazlalıklardan kurtulmanın bir zararı yok bana göre.. ben de son zamanlarda minimalizm akımına kapıldım baya bir eşya çıkarttım evden. 2. el satış sitelerinde oldukça iyi satış yapılıyor tavsiye ederim

o bende de var atma, ihtiyaç sahibine verme ama yerine de alıyorum sonra hemen gönlüm geçiyor birine veriyorum eşimde çöpünü atmaya kıyamaz Allah ım ne uyumsuz bir çiftiz biz, hikmetinden sual olunmaz

Temizlik yaparken evden bişeyler atmazsam kendimi temizlik yapmış saymıyorum maalesef. Düzenli, az eşya severim bende. Kalabalıktan nefret ederim.

Limonsuzzcay. Dene bak cok guzel :)

yıllarca attım başkalarına verdim kıymet bilen olmadı artık 200 tl lik ürünü 30 tl ye satıyorum malum sitelerde 100 ün üstünde ürün sattım hem ev rahatladı hem para kazandım

Çeyiz denen illetten fenalık geldi Havluları kullandım yemenileri dağıttım ama 2 yatak takımı var danteller var bunları atamıyorum veremiyorum bazanın altında yatıyorlar 7 yıldır

Evimde tam 3 takim sehba var birde orta sehba koca koca 2 koltuk dev gibi resmen boguluyorum bazen herseyi atasim geliyor bazende kiyamiyoryum. kombin yapamadigim guzel kiyafetlerim var sakliyorum kizim giyer diye Iron Lady Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bende de var atma huyu. Ve atınca çok rahatlıyorum.

Eşya ayrıştırmayı ben de seviyorum ama evet abartmışsınız. Yeni ayakkabıyı vermezdim.. Benim de işime yaramaz diye birilerine hesap etmeden verdiğim şeyler var. Sanırım içten içe ezikçe birilerine yaranma derdindeydim.. O verdiklerime de henüz tekrar ihtiyacım olmadı ama biraz akıllanıp frenledim. Şimdi daha çok eskimiş mutfak eşyası veya kıyafetleri atıyorum.. Senede 2 defa yazlık kışlık ayırırken bu sene giymem dediklerimi atarım. Dolabım çok hafifledi. İhtiyacım olursa gidip pantolon bluz falan alıyorum. Bütün renklerden 1 tane pantolonum var mesela. Abiye giysilerim lazım olur diye hiç ellemiyorum. Ama avucum da kaşınmıyor değil..

Antikaya ben de varım :) Mesela anneannemin evlilik yüzüğü olabilir, ne bileyim güzel bi fotoğraf ya da günlükleri olabilir. Benim babam çok saçma şeyleri saklıyor. Kendi annesinin abdest aldıktan sonra elini sildiği havlu diye simsiyah olmuş pislikten ve eskilikten mahvolmuş bir havluyu attırmadı geçen. Kendi kararı tabiki.

Ayy aynı ben :)

Almayın o zaman hem hastalığınızdan kurtulmuş olursunuz hem masraftan bebişim

Bende de var ;ama ben bu huyumu seviyorum. Bişeyi uzun süre kullanmıyosam atarım. evime pahalı bişey almam zaten. ihtiyacımdan fazlasını da almam kesinlikle. zaten evim ufak, ıvır zıvır olunca darlanıyorum. elimden gelse japonların evi gibi dekore ederim evimi

Ay ne guzel ya. Ben lisede giydiğim spor ayakkabılarını bile sakliyorum. Atmaya kalksam evdeb neler neler cikar. Su siselerini bile atmaya kıyamıyorum. Asdfj

Fon perdesi kadar saçma, boğucu, gereksiz bir şey yok zaten. İyi yapmışsın boşver

bende senin gibi atma hastalığım olsa.. atmaya vermeye kıyamiyorum.

Kafa kafaya verelim beraber yapalim bu aralar kotu duygularim var esime.

Geri goturunce kiyamet kopuyor, ben sizin için emek ettim kullanirsin sakla vs vs Ceyizlikleri cikartsam iki kisilik yer acilir gardroplarda

Evet ben varım Evde fazladan hiçbirseyım yok Bu hali bile bana kalabalık geliyor

ben de bir ara cok abartmisim. calistigim icin biraz da heralde evde oyalanabilecegi kadar oyalansin istedim. sonra oyuncaklar nerdryse evi ele gecirecek gibi olunca almayi biraktim. tabi illa yine aliniyor ya hediye geliyor ya dogungunu vs. ama kucuge almamaya calisiyorum. az da o oynasın elden cikaricam. hatta dun yine buyuk temizlik sirasinda cinnet anima denk geldi buyuk plastik arabalarini vericem birilerine kucuk oynar diye bekletiyordum ama cok yer kaplıyor vericem. bir de ev toz oluyor cok. ara ara surekli oyuncak temizlemek gerekiyor falan asiri yorucu. dun gece yarilarina kadar temizlik yaptim. sabah kalktim ayni olmus. ben uyanana kadar her yer dagilmis bile

Kocanız es kaza koltukta uyuyakalsa adamı da atacan 'bu işe yaramıyor' diye bende atarım çok şey ama senin bi tık ilerlemiş bacım

Abla nolur bize gel, hiç bişeyi atmadığım için annem on beş günde bir odama girdikçe ufak çaplı sinir krizi yaşıyor Çünkü odam türbe gibi oldu, dolabın üstünde sevgilimin aldığı çiçekler, onunla yediğimiz ilk çikolatanın paketi, bişey almışım bunun kutusu kullanılır deyip atmamışım onlar, yıllar yıllar öncesinden kalma çizdiğim resimler, ben bunun kokusunu çok seviyorum unutmamam lazım diyerek atmadığım boş parfüm şişeleri, bana alınmış olan hediyeleri açarken dahi paketi yırtmayıp güzelce açıp saklıyorum hatıra diye, bundan iki telefon öncesinin telefon kılıfları ve şarj aletleri... Çok var böyle ıncık cıncık

Benimde evimde kullanmadığım eşyam yok lazım olan eşyalar var sadece giysilerdede 1 yıl giymediğim şeyleri giysi kumbarasına atarım ayakkabılarımı nadiren veririm sadece kitaplarımı kimseye vermem gereksiz şeyleri sevmiyorum

Dolapta bende bekletmiyorum yenide olsa hiç giymiyorsam veriyorum :) Artık daha az şey alıyorum en iyisi bu

Ben bunun planını çok yapıyorum

off ayni ben. ucretsiz izindeyken yaparim diye dusundum yok elzem seyleri zar zor yapiyorum. surekli de ayaktayım nasil geciyor zaman tum gun ne yapiyorum anlamiyorum. gece uykumuz yok bizim onun da etkisi vardir belki. ev kucuk. nufus artti. bari esyalari azaltayim istiyorum ama sadece oyuncaklar yetiyor basima bela olmaya. buyusunler de tum oyuncaklar elden ciksa istiyorum. kucuk oglum da oynar diye kiyamiyorum atamadim henuz. bir iki kaba parcayi sattim sadece.

Ben de evden esimi atacagim bazen fazlalik yuk geliyor bana onunla birlikte dunya kadar esyasindan ivir zivirdan da kurtulurum.

Bence anormal değil. Yeni de olsa kullanmadığım her şeyi ihtiyacı olana verirşm ben de. Evimde de dolabımda da fazlalık sevmem. Senede 3-4 kez kullanmadıklarımı ayıklarım. Bence normal olan bu, anormal olan beş yıl giymediği, kullanmadığı halde bir şeyleri saklamak.

Sizi takdir ettim. Çift çift ayakkabıları alıp, yılda bir kere giyecek olsan da dolabında 10 larca ayakkabı saklamandan iyidir. Keşke hepimiz böyle olsak :)

Var, ben. Nefret ediyorum bu huyundan hatta ben sizin aksinize pişman da oluyorum ama atma huyundan vazgecemiyorum

Atmakla vermekle çözüm bulamazsınız. . Atarsınız, verirsiniz yerini yine dolduruyorsaniz işte bu sıkıntı.. Öncelikle ihtiyacınız olmayan hiçbir şeyi almamakla başlamalısınız. Bir arkadaşım da Minimalist yaşama geçtim diyor ama uzun süredir Atıyor atıyor evinin fazlalıklarını bitiremedi evine gittiğimizde sanki hiçbir şeyi eksiltmemiş gibi. . Bir de şimdi 2. el sitelere takıldı sürekli kıyafet, eşya alıp duruyor. . Bu da hiç Minimalist çizgisi olduğunu göstermiyor

Aynen bu ev işleri insanı cok yoruyor ve hiç yapılmamış gibi olması da insanı bunaltıyor büyük cocuklu ailelere cok özeniyorum. bazen.

ben eskiyince atiyorum yenileri atmiyorum. israf etmemeye çalışıyorum açikçasi bende merak saldim. minimaliste. eskimiş solmuş renkleri atiyorum... bazilari da cam silme bezi mutfak bezi yapıyorum bu iyi bişey ben evimde kullanmayacaksam attiğim şeyi aynisini almam... şu var minimalist herşeyi atma degildir.. minimalist kullanmadığı giymediği istemediği şeyi atmaktir. atacaksa alma:)

bende aynıyım.. mutfak eşyalarını bile fazlaysa atıyorum.. mesela 6 lı kase takımım var biri kırıldı birininde kenarı biraz çatladı ben diğer 4 ünüde atıyorum.. kullanmadığım tencere var mesela ya birine gönderiyorum ya atıyorum hemde hiç acımandan kıyafetlerimi bile kıyafet birikim kutuları var ya gözümü kırpmadan abiyelerimi bile gittim onun için attım verecek biri bulana kadar evde durmasına bile tahammül edemiyorum.. napcaz böle bilmiyom :):)

Değeri var diye 10 yıl öncesinden kalma sinema biletlerini falan atabilirsem bende minimal bir yaşama geçeceğim inşallah.

Annemin evine de takmış durumdayim. Yani bende atacak esya bittiginde annemde veya kardeşimde vardir. Bu kisisel alana saldiri biliyorum ama gecenlerde kirilmis ve tekrar yapistirilmis bir sus esyasini kimse gormeden attim mesela annemin evinden. Hoş degil ama engel olamiyorum.

4 tane saglamın ne sucu var :) benim zavallı 6 lı kasemden 1 tane kaldı hala görevine devam ediyor kırılana kadar benimle kaseniz fazlamıydı bari Hani yeni alsanız garantisi 6 lı kase alsanız yolda 2 tanesı kırılsa aha gitti hepsi :)

bence iyi fikir bu:) . push ; SIFIR MOD %100

Ben o kadar cok meslekte calıstım ki iyiki saklamamısım :) ama inanın cocuklar ılgılenmez onlarla

en sevdiğim hastalık, bana kalsa evi atıcam, ama yerine yenilerini alıyorum öyle de bişey var. tavsiyem yok, takipte kalıcam.

Atma hastalığı diyince bende tıp terimiyle bir hastalıktan bahsediyorsun sandım Bende evime gereksiz eşya ve süs eşyaları almayı düşünmüyorum. Hem gereksiz insan bi zaman sonra sıkılıyor hem yer tutuyor hem de ekstra temizlik demek Beş çift ayakkabı bana göre israftır ihtiyaç sahibine vermen iyi olmuş zaten peşinden gelen mutluluk hissi de bunu gösteriyor:) Yığmak değil de işte böyle ihtiyaç sahiplerini gözetmek çok güzel keşke hepimiz böyle olsak

Yenisini alacaksa atmanın anlamı ne ki

İlk olarak minimalizm diye başladim ama ne var ne yok bosaltiyorum evden. Mesela fon perdelerimi cikarttim. Sus yuzunden niye ben yika utule yarim gun bununla uğraşıyorum ki diye. Pratikte bir ise yaramiyorsa bana yük olarak goruyorum. Pratikte ise yarayan da o kadar az esya varmis ki.

Atip yenilerini almiyorum. Ancak bu konuda da soyle bir durumum var. Evlenirken hediye gelen veya ucuzlukta alinan tarzima uymayan seyler kullanılmadan bekliyor. Mesela yesil bir pantolonum var. Kombinleyecek hic kiyafetim yok. Onu ihtiyac sahibine veriyorum. Veya kombinleyecek birşey al diyebilirsiniz, alsam da tarzim degilse giyilmiyor dolap bekliyor. Yillar gectikce benim icin kullanisli olan seyleri daha iyi anliyorum. Kullanissizi elden cikartip kullanisli olani aliyorum. Ama anneme gore bu da israf. Almissin artik kullan der. Mesela hep soyler, kendisi ömür boyu sadece iki nevresim kullanmis H

Ben gizli atıyorum Atılacak çok şey olduğu için anlamıyor

Bende de var evdeki tüm fazla eşyalar sinirimi bozuyor nefes alamıyor gibi oluyorum kayabalık evlerde ama ben yenu eşyalarda yapmıyorum bunu açıkçası artık kçkullanmayacağım ya da bir müddet kullanmış olduğum eşyalarda yapıyorum

bu tür de mi vardı