YAĞMUR YAĞAR SEL ALIR GURBETE GİDENİN SEVDİĞİNİ EL ALIR YAĞMUr yAĞAR SEL ALIR GUBETE GİDENİN SEVDİĞİNİ EL ALIR"devamı" ekrem güneşli Gök gürledi.. Şimşek çakmaya başladı. Osman "yağmur indirmeden köye varabilseydik!"dedi.. Ahmet, "Az bir yolumuz kaldı karındaş.. şu tepenin ardında Hüseyin ağanın köyü!" dedi.. İlk damlalar toprağa düştü. Yağmur kokusuna yazılarda biten, kekik, peryavşanı, daha birçok yabani ot kokusu karıştı... Yağmur, giderek hızını artırmıştı, aşağıda bir yere, yeri göğü inleten çok kuvvetli bir patlama, ile birlikte, gözü kör eden bir ışık süzüldü, açıkta oldukları için, her an yıldırım düşebilirdi... Atlar, yağmurdan, sucuk gibi ıslanmıştı Birden kesildi yağmur, güneş açtı. Osman, " Biraz önce ortalık sel sele gidiyordu şimdi güneş açtı, Allah'ın hikmeti!" diye söylendi. "Yaz yağmuru!"dedi Ahmet. Çocukluğumda, yağmur yağarken bir tekerleme söylerdik, dur bakıyım, neydi, hah, hatırladım, yağ yağ yağmur teknede hamur, ver Allah'ım ver selli sulu yağmur. Osman güldü. "Yahu Ahmet? Nereden bulursun bu antika lafları "dedi... Ahmet, atı dizginledikten sonra, güldü. "Bende daha ne gün görmemiş laflar var..." Yağmurdan otlar daha bir yeşil görünüyordu. Tepenin üstünde, sarı, kırmızı, mavi, mor yeşil renlerden oluşan " ebem kuşağı" doğmuştu. "Bak karındaş, tepenin üstüne bak, bu ebem kuşağı bize uğur getirecek!" dedi.. Hüseyin ağa, iyice öfkelenmişti."Nerde kaldı bu adamlar? Millet, güreş görmek istiyor... Bunlar dan da güreşçi olacak!" diye ağzına geleni söylüyordu ki, iki atlı uzaktan göründü. Atlılar yaklaşınca, "Nuri Ahmet pehlivanın yanındaki şu delikanlı kim?"dedi.. "Osman pehlivan! Yaman pehlivandır!" Gelenler, atlardan indi. Hüseyin ağa, demin ağ- zına geleni söyleyen o değilmiş gibi şimdi sırıtarak "hoş geldiniz pehlivanlar!" dedi.. Ahmet, "Hoş bulduk Hüseyin ağa... Bu karındaşım Osman pehlivandır...!"dedi. "Pehlivanlar, size masa hazırlansın da, uzak yoldan geldiniz, yimek yiyin!" dedi.. Sonra, "Nuri, aşçı kadına söyle, misafir geldi, yimek çıkar sın!" diye talimat verdi. "Şöyle buyurun ağalar!" diye boş bir masayı gösterdi. Ahmet, ile Osman, oturdu. Nuri, masaya yemek getirdi, koydu. "Başka bir emrin var mı ağalar?" dedi. "Yok... Sağol Nuri efendi " Osman, bir yandan yemek yerken bir yandan da, masada yemek yiyen bir adama gözü takıldı. Bu, , göbekli, siyah gözlüklü, badem bıyıklı çil yüzlü bir adamdı. "Şu adamı görüyor musun? Milletvekili, bu adama bir işim düştü, yüzüme bile bakmadı, ama seçim zamanı gelip Milleti kandırırlar...!" "Kabahat bizde karındaş, onları tepemize çıkaran biziz... Adam gibi bir adam seçsek Zübükzadeler zor çıkar...!" "Haklısın..." dedi Osman Adam, kasılıyordu. Karşısında oturan eşraftan bir adamla birşeyler konuşuyor, arada bir kasıkla rını tuta tuta gülüyordu. Osman, sinirlendi, kalktı milletvekilinin masa sına gitti. " Beni tanıdın mı?" dedi.."Hani meclise gelmiştim... Adım Osman! Benim oyumla seçilirsin millete hava atarsın!" Ahmet, araya girdi, tatsız bir olayı önledi. "Kusura bakma, arkadaş çok sarhoş ta!" dedi.. Sonra, Osman'ın koluna girdi "Ne yapıyorsun yahu! O adamın dokunulmazlığı var! Suçlu sen olursun!" diye uzaklaştırdı. " Kusura bakma, kendimi tutamadım karındaş Nuri geldi, " ağa, yorgunlardır, yataklarını yaptı rıyım da yatsın!" dedi.. " Eyi olur..."dedi Ahmet Hüseyin ağanın kızı, Dilruba, ile amcasının kızı Mihrican, pencereden, dışarı bakıyordu, konağa yaklaşan, Osman ile Ahmet 'i gördüler Dilruba, " Amca kızı, babamın söylediği pehlian- lar, bunlar olmasın sakın?"dedi."Çok yakışıklılar, şu, uzun boylu, esmer, geniş omuzlu, tam bir erkek "Gız, o Osman Pehlivan! Bir düğünde gördüm..." Osman, başını kaldırınca, iki kızın pencereden kendilerine baktığını gördü. Gülümsedi. Ağanın kızı olduğunu bilmediği Dilrubaya gönlü akmıştı. "Karındaş, çaktırmadan bak... karşı konakta iki kız bize bakıyor... Sarı saçlı, mor kadife işlemeli olanı benim, yanındaki de senin Nuri, onları karşıladı. Koca konak, kale gibi korunuyordu. Etrafı yüksek duvarla çevrili konağın demir kapısından girdiler... Sanki bir cennete gel- mişlerdi. Bahçede her çeşit meyve ağaçları, süs bitkileri, ve çam, ladin ağaçları ile ortada büyük bir havuz vardı. Havuzun etrafı, damarlı yeşil mer- merden yapılmıştı, Hüseyin ağanın sabahları dinlen diği çardak, ve çardağı geçince, yeşil çimenlerle kaplı bir alan çıktı önlerine. Osman, "Hüseyin ağa, çok zengin galiba!" dedi. Nuri, gülümsedi" Zengindir, ama fakir fukara babasıdır da...!" dedi.. Osman, "ağanı öğme, nasıl bir adam olduğu H... yerinde biliniyor!" diye içinden geçirdi.