Aslında o kısım yanlıs anlasılmıs bızım eve gelen temızlıkcı bır abla vardı kendısı rahatsızlanınca bızde yazın yarısını tatılde gecırınce temızlıkcı gelmedı bıze. Hatta bızım 4 hafta evı sılmeden yasamıslıgımız bıle oldu Sımdı ısten cıksam mı cıkmasam mı dıye dusundugum ıcın henuz bırıyle anlasmadım ama yıne her hafta bırı gelecek en azından cıkana kadar benı durduran sey ıse yenı donmus olmam raporluyken kendı ısımı kendım halledebıldım. Isın aksı temızlık yapmayıda sevıyorum Esıme gelınce onunda ara sıra yardımları olur ama yapmak ıstemıyor o sebeble eve gelen kadının ucretını o verıyor, ben yapmam sende yapma ben oderım demıstı aksamları yardım edıyormu dersenız hayır yanı ben sofrayı bırakıyorum oda bırakıyor. Gercı onun gecerlı sebeblerı var o suanda ısıyle alaklı egıtım alıyor sureklı agır yuk fılan kaldırıyor adamda pacavraya dondu anlıcan. Buarada ıse surunerek gıderdım, evdede olmuyor demısın ya, benım bır korkumda o. Ya ıkı yerede aıt degılsem C

her ikisi de hem mecburi hem de üretken olmayı seviyorum

Bir de sen mi yazmıştın bilmiyorum banyoda kayıp dusmusmuydun yüzüm baya kötü demistin. eger sensen sormak istedim ne durumda yuzun Önceki

Çalışıyorum ama mecbur olduğum için mi bilemiyorum sanırım öyle olması gerektigi için. sonucta üniversiteyi boşuna mı okudum. bir de ailemizde çalışmayan bayan azdır genelde çalışılır. ev hanımı olmak uzak bana. tabi ben öğretmenim yarım gün çalışıyorum ve baya da tatilinde var. aslinda işimiz baya yorucu eve halim kalmıyor ama dediğim gibi çalışmamak çok garip geliyor kendimi çok boş hissederim herhalde. senin durumunda da emin olmadım işin çok yorucuysa ve saatleri uzunsa zordur. bayanin tüm gün çalışması kolay değil.

Esımde benle evlı dıye guzel bır hayat yasıyor ama konusmak cırkın ama kıra bıle vermıyor ustune kalacak mıraslar var. Valla onun yerınde olsam opüp basımın ustune koyardım kı aramızdakı bag maddıyat degıl esım bızı sevıyor

@cutemum bence siz Ege ve kendiniz için en iyisini bilirsiniz. Birde asla çocukların biyolojik anne babaları ile zorunlu görüşmeleri gerektiğine inanmıyorum. Çocuk büyütmek kolay değil. Emek vermeyen insanın çocuğun hayatında da yeri yok. Bence siz babası ile görüş diye zorlamayarak Ege'nin kendine olan güvenini sarsmamışsınız. Anneler bazen nedense böyle anlamsız bir psikolojiye girip eski eşinden hırsını çocuk Üzerinden çıkartıyor ve olan çocuğa oluyor. Sizi bu ince düşünceniz için gerçekten tebrik ediyorum. Ege'yi ve sizi kocaman kucaklıyorum.

valla ben çalışmaktan nefret edıyorum:)sevemeden emeklı olacagım nedenı sanırım kendıme gore ıs bulamadım

Maddi durumunuz iyi. Sizin sartlarinizda calismazdim. Çünkü çocuklar bir defa bebek olup buyuyorlar. Onu da ben kendim yapmak isterim. İhtiyacın olup da çalışırsın bu tamamen farklı mesele. Ben calismiyorum. Şuan maddi olarak da yetiyoruz elhamdülillah. Zaten iki çocuğum var. Biri ilkokulda ben goturup getiriyorum. Kursları var onlara gidip geliyoruz. Bir de 3 yaşında kardeşi var. Haftada bir kendi kursum var. Açıköğretim okuyorum aynı zamanda. Yani açıkçası çalışmadığım halde erken kalkmama rağmen yine de yetisemedigim durumlar oluyor. Tatilimizi de yapıyoruz çok afilli olmasa da. Bir de yazlik yapmayı dusunuyoruz vakit buldukça çocuklarla temiz hava doğal yaşam için. Açıkçası yapım da daha fazla yoğunluğu kaldıracak şekilde değil. Hassasim biraz. Tabiki yarın ne olacağı belli değil. Onun için de Allah kerim. Şimdiden düşünmeye gerek yok. Anı yaşamak lazım. Evet çocuklarımızın geleceği için çalışıyoruz ama büyüdüğünü gorememek de bana uymuyor. Çalışıp da herşeye dört dörtlük yetisenlerin de hakkını yememek lazım. Zor meziyet doğrusu. Yani maddi sartlariniz iyiyse ve evde bunalıma baglamam ben daha rahat olurum derseniz çalışmayın derim.

bizde tazminat yok ikramiye var onuda emekli maaşı bağlanınca veriyolar bildiğim kadarı ile böle WOLFROG Ekşiden aynı tadı

Calismayi seviyorum calismak istiyorumda bi taraftanda calisirsam ev alabilme sansmz artiyo cocukta yok zaten yani hem calismak istiyorum hem mecburum diyebilirim

Çalışma hayatını pek sevdim sayılmaz. Eskiden 1 yıl bir şirkette çalıştım ve çok daraldığım, huzursuz olduğum için istifa etmiştim, o kadar pskolojim bozuktu ki her aksam ağlıyordum çalışırken Ama işten bir çıktım resmen üzerimden yük kalkmıştı. 1 yıla yakın süre evde durdum çalışmadım boşa vakit geçirdim ama kendimi toparladım ve işe başladım 3 yıldır çalışıyorum. Daha yolun çok başındayım biliyorum. Gece geç saatte yatıp ertesi gün geç kalkmak tam bana göre :) Cuma ve cumartesi yetmiyor bunun için.. Ama evde oturduğumda da o kadar sıkılıyorum ki kendimi çok boş hissediyorum. Eşimin geliri çok çok iyi olsaydı bile çalışırdım herhalde. Kendi paranı kazanmak çok başka sonuçta.. Ve bu devirde gerçekten iş bulmak inanılmaz zor, o yüzden yerimden kıpırdamıyorum resmen

Merhaba, bu filmi duymamistim cok tesekkurler... nedenonerdiginizi de merak ettim dogrusu...

Ben çalışmayı çok seviyorum. Evimi çok sevmeme rağmen uzun tatillerde çok bunalıyorum. Evde durdukça dertleniyorum herşeye canımı sıkıyorum. Eşim işe gidince kendimi işe yaramaz hissediyorum.

Bende şu an Doğum izninde evdeyim, çok ta mutluyum. işim de çok stresli ve yoğun ama o kadar okuduk emek verdik, o yüzden çalışmam gerek, bırakamam Diğer bir Doğum iznimde ücretsiz izin de almıştım, 2 yıl kadar evdeydim ama insan sıkılıyor, birde ben eşimin eline bakmak istemiyorum, çocuklarıma rahat harcamak istiyorum, o çoğu şeyi gereksiz görüyor

CuteMom cute seni epey iyi taniorum burdan, ben şuna takıldım o kadar mala mülke rağmen hala oğlum ileride üniversite okuyamazsa, o adama muhtac olursa demissin... Oğlunu yurtdışında özel üniversitelerde falan okutmayi düşünüyorsan bilemem de, annem babam işçiydi hiç malımız da yoktu yine de okuttular beni üniversite çok da zorlanmadik yani. Ha dünya hali bu o mala mülke bisi olur diyosan senin çalışarak aldığınız arsa da gidebilir. Bence sen biraz hırs yapmissin para olayini. Bence hayatta tek önemli şey mutlu yaşayıp ölmek. Oğlunla olmak istiyorsan onunla ol geçen zamanın telafisi yok. Benim eşimin geliri idare eder 7000 civarı çalışmıyorum malımız da yok. İleride iki evimiz olucak şekilde birikim var başımıza bisey gelirse o para da gider çok da mühim değil sağlık versin.

En büyük nimetlerden biridir işim. Bence çalışmalısın. Çocuklarına daha iyi bir gelecek sunarsın. Hemde bir süre sonra evde sıkılırskn zaten

Şuan kendi isteğimle çalışıyorum, evde kalmak boş boş oturmak sürekli aynı şeyleri yapmak beni bunaltıyor kafayı yiyecek gibi oluyorum. Rabbim izin verirse eğer bi ev almayı düşünüyoruz. İşimi seviyorum sorunum sıkıntım yok çok şükür. Sizin yerinizde olsaydım çalışmazdım bu kadar sene çalışmışsınız zaten, 2. bebeği düşünün derim tamda zamanı

konularınızdan tanıyorum sizi.. evde oturma düşüncesi cezbediyor sizi ama herşeyden önce oğlunuzu düşünmelisiniz.. güzel giden bir evliliğiniz olabilir ama yine de yarın ne olur bilemezsiniz.. anladığım kadarıyla oğlunuzun babasından bir fayda yok.. onun tek güvencesi sizsiniz.. ve ne olursa olsun siz kimseye muhtaç olmadan ona yetebilecek durumda olmalısınız.. maaşınız çok iyi.. kolay kolay da bu şartlarda bir iş bulamazsınız.. iyi düşünün derim..

Çalışmak zorunda değilim ama işe başlamak için can atıyorum. 16 sene iş hayatı üstüne 2 senelik ev hanımlığı. Kendimi çok amaçsız hissediyorum. Tamam iki çocuğum var. Sorumlulukları, yapılacak işleri çok. Ama çalışınca da hepsi oluyor. Çalışırken neyi nasıl yetiştiricem diye düşünürken şimdi ne yapsamda gün geçse diye düşünüyorum. Kendi paran olması da ayrı bir keyif tabii.

Aslında ben bu durumu ne tetıkledı bılıyorum. 15 temmuz olayı, bende o gece uyanıktım aklım yerınden cıktı. Ben nereden bıleyım darbeyı ben adı gecen toplulugu bıle dogru duzgun bılmıyordum savas cıktı sandım. Sabaha kadar agladım. Gecen cumada yenıbosnada patlama oldu malum. O anda dusundugum seyde suydu valalhı bırakıcam ısı bana burada bısey olsa cocugum nerde ben nerde dıye duygusala baglıyorum ama 15 temmuz sonrası cıdden etkılendım soyle soylıyım o aylardan berı ben avm hıc ama hıc gıtmedım, evet dısarı cıkıyoruz ama dırek ıstanbul dısına gıdıyoruz. Buarada bazen benden guzel ev hanımı olur dıyorum dıyorumda deneyım edınce nasıl olur bılmıyorum. Allah hakkımızda hayırlısını nasıp etsın ınsallah. Bı arkadas yazmıstı hersey tıkır tıkır gıdıyor dıye evet dogru, Her sabah evde bı ıkı ıs yaparım oyle cıkarım evden, evde her daım yemegımız olur sonrakı 2-3 gune kadar hatta. Ev sadece dagılır o kadar oda hemen toplanır. Ama annem dıyor kı sen sanıyorsun kı hep boyle duzenlı gıdeceksıns ureklı evde olsan oglene kadar uyumaya baslıcaksın aksama kadar ısın ıcınden cıkamıcaksın dıyor. Yanı ben raporluykende hep erken kalktım ama oglenlerı hep uyudum

Ben calısma kosullarımdan sıkayet ettıgımı sanmıyorum sen oyle mı anladın? Ben dunyaya bır kere geldım, ve bu hayatı ıstedıgım gıbı yasayıp yasayamadıgımı sorguluyorum. CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

Çok geçmiş olsun sanada, ve hayırlı olsun ankaraya gelmıssınız. Bızım rapor uzayacakmı dıye pek soran olmuyor ama ben gerı dondugumde ısıme kımse bakmadığı için gerı dondugumde benı cok rezalet bır yogunluk beklıyor oluyor.

Bayılarak işe gitmiyorum. Hele hamilelikten sonra. Duruşmalara girmek, milleti dinlemek istemiyorum. Dün eşim istersen bırak işi zorlanıyorsun sanki dedi bel ağrısından uyuyamıyorum. Valla bir düşündüm bıraksam diye ama yok eşimde olsa ona el açma durumum olsun istemiyorum Sana gelince maaşın lise mezununa göre çok iyi. Bırakma bence

Gerçekten çok çalışmak da istemiyorum ama evlenip 7yıl evde oturmuş birisi olarak ev hanımı modunda olmak da istemiyorum... En güzeli işin rahat olacak maaşın elle tutulur olacak hem evine çocuklarına zaman ayıracaksın hem çalışıp hem kalben hem beynen tatmin olacaksın...

Merhaba Arkadaşlar. Benim kendimle alakalı çözemediğim karara varamadığım bir sorunum var. Çalışmak veya çalışmamak konu. Öncelikle kendimle ilgili bilgi vereyim, 29 yaşındayım. Yabancı uyruklugu oldugum için liseden sonra öss veya yös sınavlarına giremedim, kendi ülkemden vatandaşlıktan cıkarıldıgım için o sene 5 sene öncesine kadarda vatansız yaşadım Lise bittiğinden beride çalışıyorum. Önce bi sigorta şirketinde çalıştım, ama o işim çok düzenli olmadı yani ara ara bebek tedavisi için çıktım yeniden çağırdılar döndüm filan şeklinde devam etti. Yani orada düzenli 3 sene calıstım diyebilirim. Daha sonra tedaviyle bir oğlum oldu ve eski eşim bizi terk etti. Aslında benim hayalim cocuguma kendim bakmam yönüydeydi, çalışmayı asla düşünmüyordum ama hayat işte türlü türlü şeyler çıkınca ailemle yaşamaya başladım. Kendi dairemide kiraya verdim, Oğlum 6 aylık olunca babamın işyerinde yarı zamanlı calısmaya basladım daha doğrusu babam bana bir işyeri acmıstı öğlen gidiyordum, akşama kadar eve 1 saat gidip oglumla ilgileniyordum. Fakat mahalle arası oldugu için her gün psikolojim bozuluyordu gelen giden soran bitmiyordu, ayrıca aldıgım parada anca oglumun bezını ve mamasını karsılıyordu kendıme bırseyler alamıyordum. Oğlum 13 aylık olduğunda dışarıda bir işe başladım o işyerinide bir eleman bakmaya basladı maaşlı olarak, Şuan çalıştığım yer yani, şubatta 6 sene dolacak. Lise mezunuyum ve maaşım 3300 tl, ama artık bıktım. Bir bölge burası, dışarı cıktıgında havanın değişmediği merkeze uzak hapishane gibi. Şuanda artık acaba calısmasam mı dediğim için herseyde bana batar oldu. Bu süreçte 5 senedirde evliyim yeniden. Bir şekilde şimdiki eşimlede cocuk sahibi olamadık. Oğlanda 6.5 yaşında. Evde vaktim çok yogun geciyor, sabah erkenden kalkıyorum servisle iş yerime geliyorum, akşam en geç 6'da evdeyim. Yemek yapmıyorum hafta içi sağolsun annem yapıyor o yüzden sadece yemeği ısıtıp masaya koyuyorum. 8 kadar oğlumunda benimde vaktim var bu sırada eşimde gelmiş ve yemek yemiş oluyoruz. 8'den sonra oğlanın ödevlerine bakıyoruz. ödev biter bitmez ben mutfagı toplamaya baslıyorum yatana kadar bişeyler denkliyorum ve eh cogu zaman oturup dinlenemeden kendimi yatakta buluyorum. Eşiminde maaşı iyi, Allah bereketini göstersin. Kurban bayramında kaza gecirdim konu acmıstım belki gören vardır bu sebeble evde 3 hafta kalma şansım oldu. Aman Allahım o nasıl bir rahatlık. Oğlumu cok sevıyorum allah ona can saglıgı versın yanımdan asla ayrımasın ama oğlum okula gıttıgınde bana kalan o vakıte ınanamadım. Hem iş yaptım, hem oturdum oyuncak tamırı yaptım hem utulerı ıkı dk yaptım hemde tv ızledım. İşte ne olduysa o zaman oldu. Oğlumda bende birbirimize girdik yapıştık, işe başladıgım ilk gün oda bende agladım o derece. Hemde derslerde sıkıstırıyor hafta ıcı aksamları iptal durumunda oldugumuz ıcın ben ısı bırakıcam dıye eşime söyled, m ve bir kaç kişiye daha. Eşim bişey demedi, sen bilirsin dedi. Çık diyor yani ama onun dışında herkes sakın sacmalama cıkma ısınden bır daha asla boyle bır maasla calısamazsın dıyorlar e dogruda soyluyorlar. Şuanda ödediğimiz 20 ay daha surecek olan bir kredimiz var 780 tl, faturlarla filan aylık giderimiz 2000 tl. Gerisi ne oluyor derseniz birikim oluyor, tatile gidiyoruz hiç bir tatillerde evde kalmamıştım ilk evde kaldığım su raporları zamanlarımda ise işte kafam bulandı yazdım. Eski eşim geçtiğimiz aylarda evlenmiş, bayada kaliteli böyle bir oteldede düğün yapmış. Kadınla ikiside aynı yerde calısıyormuş. Gazetelere haber olmuşlar sanırım kızın ailesinin durumu iyi, o şekilde öğrendim. Kararım soyleydı, ınsallah doktor saglık sorunlarımdan dolayı ızın vermıyordu bebek ıcın 1-2 aya kadar ızın cıkacak ve ınsallah bu kez basarıya ulastıgımızda dogum ıznınden sonra donmeyeyım dıyorum. Ama sonra ıcımden bır ses sacmalama, ya esın tek basına altından kalamazsa bu yasamın dıyorum. Oğlum buyuyor buyudukcede masraflar artıyor, sonucta hala etrafımızda var parasızlıktan unıversıte okuyamayan cocuklar oyle olmasını asla ıstemıyorum. Hem ote yandan bıyolojık babayla bır bagımız yok, ayrıldıgımızdan berı ne nafaka ne cocukla alakalı hıc gorusmedık ama ya yarın obur gun olur ya ımkansızlıklardan dolayı oglum onun kapısını calar mı? Bızım neyımız var, 1 daıremız var ıcınde oturuyoruz. 1 kırada daıre var suanda kırasını bız almıyoruz ama 2 sene sonra bızım, Kendı babamdan 3 daıre, 1 dükkan mıras kalıyor bana tabı Allah gecınden versın ama paylastırılmıs mal varlıkları bunlar bızım ıcın. Arabamız var, yazlık almayı dusunuyoruz veya yazlık olmasa bile istanbuldan merkeze uzak bir arsa almak istiyoruz 20 sene sonra değerlensin cocuklar için diye dusunuyoruz. Dün arsa bakmaya gıdıp geldiler, eşim soruyor sen calısacak mısın calısmayacak mısın ben kendımı ona gore ayarlıcam. Bana gore kendını ayarlama demek ıstıyorum dıyorumda ama ıcımden bır ses bunu yapmamamı annelıgın bır kısmıda fedakarlıktı hanı dıyorum, calısıcan tabı ben calısırsam tabı allah bilir ama başımıza bırseyler gelmezse sırtımız yere gelmeden hem yasarız hemde yasatırız gıbı duruyor. Hem oğlumu o adama muhtac etmek asla ıstemıyorum bılırsınız cok yazdım, gormedıgı bır cocuga saglıgından bır haber olan bır cocuk ıcın nafaka almak ıstemedım, yarın 10 sene sonra ul. n ş. erefsiz bogazından benım param gectı dıyemesın dıye, 2 aylıkken ayrıldık bogazından lokması gecmedı. Biz iyi yasıyoruz, calıstıgım ıcın ben daha baskın oluyorum tatıl yerlerını ben secıyorum, parasını cok dusunmuyorum nasılsa bende calısıyorum dıye tatıle cok para harcıyoruz, ama evde calısmayan arkadaslarım var mesela 3 senedır hıc tatıle gıtmedı bir tanesi, memlketlerıne gıttıler ve cok mutlular. Calısmasam daha azına razı gelırım gıbı gelıyor, ne bılım sureklı gıysı almak zorunda kalmam, temızlıkcı gelmesıne gerek yok, yemeklerı ben yaparım, ne bılım cocugu servıse bıle vermem dıyorum. Buarada babamın bana actıgı ısyerını babam calıstıyor artık dısarda calısmadıgı ıcın yanı orası artık onun, hanı ısten cıkıp orada devam edın dıyenler olabılır dıye yazıyorum. Çalışmak veya çalışmamak vallahi bütün mesele bu. Siz olsanız ne yaparsınız mı diyim, ya da siz neden calısıyorsunuz mu diyim ne diyim bilmiyorum ama içimi dökmek istedim. Buarada emeklılık dıyecek olan olursa dıye yazıyorum 2300 gunum fılan var, emeklı olabılecegımı sanmıyorum bu sıstemle. Hem emeklılıge kadar calısıp 3 sene sonra torun bakarsam hanı benım hayatım, yapmak ıstedıklerım deme ıhtımalım cok fazla. Buarada bütün resmi tatiller izin, 20 gün yıllık iznim(cumartesı gunlerı dusulmuyor 4 hafta oluyor) ayretten her sene 3 gunluk saatlık kullanabılecegımız mazeret ızınlerımız ve brut odenen sıgortamız var

Boylesini yazcaktim duzeltiyorum Önceki

Sakın sakın işi bırakma. Memnun degilsen, başka bir iş bul. Veya kendi dükkanına geri dön, az kazan ama yine de çalış. 30'umdayım, şu an işi bıraksam, bir ömür rahat yaşayacağım imkanım var çok şükür. Ama çalışmak başka birşey. İlerde çoçuğun bir Okulu kazanıp gidicek, herşeyi ona göre yapamazsın. Kendi ayakların üstünde dimdik durmak cok cok başka.

Ay nasıl guldum anlatamam Hafta sonu temızlıge gelen bır yardımcım vardı ama o varkende durum buydu cunku gundelık ıslerı yapmaya bıle vakıt yok gıbı neden. 6 da eve gelınce hemen oglumun yemegını hazırlıyorum yedı kalktı 6.30 pesıne takılıyorum sohbet eıdyorum o sırada salata fılan yapıyorum 7 de esım gelıyor yemek yıyoruz kahve ıcıyoruz sofrayı cogunlukta ya masada ya tezgahta bırakıp derslerın basına gıdıyorum oradan cıkmamda 9.3o mutfagı topla saat 10. banyo ol, camasır varsa topla, topladıysan katla. etrafta gıysı mıysı atık kokuşmus bısey varsa at 11 de uyumazsam sabah 6 da da kalkamıyorum :) O yuzden bana yatılı bırı lazım kaynanamı mı alsam CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

Aslında pahalı demek ıstemedım sadece esım calısırsa bu okulu tek basına karsılayamaz demeye getırmıstım. Cunku bunlara bırde yemek mı servıs mı ne ek oluyor hatırladıgım kadarıyla. E

Aslında haklısın ama onu desteklemem gerekıyor okulla fılanda gorusuyorum sureklı, yavas yavas bırakacagız ama dedıgım gıbı bazı durumlarda yardımcı olmam gerekıyor malesef mı desem ne desem bılemıyorum. Sana gelınce ınsallah hersey gonlunce olur, kendı ısınız daha rahat olur dıye dusunuyorum bıze gore en azından ısıne gucune gore belkı ıse gıtmen bıle gerekmeyebılır tabı esın ya da bır yardımcın olacaksa. Yoksa kendı ısınde mesaıde olmuyor yapacagınız ısede baglı bu durum ama bakalım nasıl olacak.

Calisip kendi ayaklari üzerinde duran bayanlara herzaman imrenmisimdir. Sizdeki düzen bende olsa ben calismayi secerdim. Ne güzel her yil tatile gidiyorsunuz herkes gidemiyor. Hem maasimiz hemde güvenceniz iyi daha ne olsun. Önceki

İşimi ve ortamımı baya baya seviyorum. Evde olmak hiç bana göre değil. Kendim istediğim için çalışıyorum ama aynı zamanda yaptığımız yatırımlardan dolayı çalışmamı sürdürmem gerekiyor. Bazı kadınlar anaçtır evde olmaktan başka bir şeyi kolay kolay sevmezler bende tam tersi. Evde olmak sıkılmam için yeterli bir sebep. Ben olsam aynı şartlarda iş bulamayacaksam çalışabildiğim kadar çalışırdım. Siz bence evde olmayı seviyorsanız çalışmayın çünkü baya miras malvarlığı varmış zaten gerisini de eşiniz halletsin. Tabi ilk çocuğunuzu garantiye alın mesela bir dairenin kira gelirini masraflarına ayırmak gibi. Şu an ben 2. ye hamileyim ama asla asla istemiyorum o evde geçen ilk aylar bana eziyet gibi gözümde büyüyor. Hamileliği emzirmesi hepsi beni psikolojikmen bitiriyor. İşte kişilik farkı. Ben böyle bir kadınım ama siz sanki evde daha mutlu olacakmışsınız gibi.

Allah bereket versın cok guzel kazanıyormussunuz. Eskı esıme gelınce. bunu bu noktaya kadar kımse sormadı zıra 5 senedır yırtıldılar benı dınlemekten :) Eskı esım bızı hıc aramadı, cocuguda hıc aramadı. nafakayıda yatırmadı. Ilk zamanlar tacız ettım o sırada annem yurt dısındaydı bende o sebeble bakıcı gelecek dedım para ıstedım vermedı Benı cocuk ıcınde arama ben kendıme yenıden bır hayat kuracagım dedı ve kurdu. Cocuguda hıc aramadıgı ıcın nafaka almadım, nafaka almam haksızlık gıbı geldı kı hala aynı seyı dusunuyorum. Eger cok cocugu sevseydı arardı, sorardı, gorurdu ben engel olmadım kı. Hatta evı terk eder etmez sıgortasından benı ve cocugu dusurdu kı ssk'sından yararlanıp hastanelerde ucuz muayne olmayalım dıye, ayrıca ozel sıgortalarımızıda ıptal ettı. Cebımde 5 lıram yoktu. Genede ne cocugun altınlarına bulastım ne bısey. o zaman haftalık 120 tl ye calıstım babamın yanında. Babam baya burnumuzu surtmemıze yardımcı oldu ayaklarımın uzerınde durayım dıye genede ben ona o noktadan sonra el acmadım. Bundan sonrada umarım ayagımıza dolanmaz, cocuk bıyolojık babadan haberdar degıl elbette. Cat pat bıseyler bılıyor ama bunları sorgulamıyor sımdılık hayatından gayet memnun o sımdılık. Ben ben bu durumlarda hak aranmasını cırkın buluyorum soyle kı, ben cocugumdan ayrılsam nasıl gormem nasıl odemem nafakasını ıhtıyacını ne bılım saglıgından haberdar olmam dıye dusunuyorum GelenKutusu Mutlu ve 2 çocuklu bir bekar... Üyelik

şu şartlar altında çalışmaya devam etmen en mantıklısı. maaşın bir kere çok iyi. şartların çok iyi. annen gibi evini toparlayıp düzeni yürütenin var. aslında çok ta zorlanmaman lazım şu şekilde. buna alınma lütfen. çok çok daha zor bir hayat sürüyorum çoluk çocuk. ve aile desteğim yok. bir de ben senin iyi yaşamayı vs sevdiğini düşünüyorum. tatiller mesela çok önemli senin için. ama kendin de biliyorsun ki tek maaş ile tatiller bir hayal. tabi pek çok şey bir hayal. bilemiyorum tabi nihai karar senin. ha bana sorar isen çocuklar küçükken çalışmamayı ama sonrasında çalışmayı isterdim. ama malesef her iki doğumda da kısa sürede işe döndüm. hayat şartlarım başka alternatifler sunsaydı ben de değerlendirirdim açıkcası

Benim annem yok canım kaybettik, kayınvalidem var ama ya onlara bırakıcaz her gün ya da kayınvalidem bende kalacak. Onlara her gün götürsek bile kayınvalidem kışın soba yakmaz yalıtım var der oturur , kayınbabam desen elinde sigara, ben de kaldığını varsayalım evim 1+1 gerisini söylemiyorum bile. Velhasıl kocamın aldığıyla idare ederim çocuğuma da kendim bakarım zaten benim aldığımı biriktiriyoruz biriktiği kadar birikir artık.

bu rahatlık en fazla 2 ay iyi gelir sana canım 2 ay sonra canın sıkılmaya keşke bırakmasaydım işi demeye başlarsın eh zaten doğum iznin vesaire olduğunda bir süre dinlenmiş olup kendini daha iyi tartarsın. CuteMom hemde gnünü doldurup erken bile çıksan gün biriktiği için ileride emeklilik için sadece yaşı beklersin evde de otursan

bende aktif olarak 6 yıldrı çalışıyorum uzun tatilleri özledim kaçamak bir iki gün gitsek tadından yenmiyor 8 yıl sürecek kredim var 1700 ödüyorum eşim tek başına altından kalamaz bir zamanlar çok iyi maaşlara çalıştım fakat şuan krız var ve işşizlik çok fazla işten çıkarma çok fazla şuan 1500 alıyorum çok şükür diyorum yoruyor bu para ama en azında kredimi tamamlıyorum ufak tefek ihtiyaçlar karşılanıyor ileride hayalim ev kredisi bitince bir süre çalışmamak belki bebek olunca ücretsiz izin düşünüyorum ama hem bebek hem ev kredisi biraz yoracak bakalım

Duygusal degıl aslında gururuma yedıremıyorum hem Çocuk onunda cocugu olsaydı ozurlu olacak suphelesıyle bızı bırakırken ardına donup donup arardı senınle ayrıldım ama cocugumu merak edıyorum derdı. O sadece sperm babası lutfen onunda cocugu dıyıp durmayın 2 aylıkken ayrıldık bız nerede baba oyleyse

Ben imkanım olmadığı için çalışıyorum... Senin gibi 29 yaşındayım ve 6 yaşında oğlum var.. Daha yeni ev aldık ve yüklü kredi borcuna girdik.. İkinci çocuğu düşüneiyorum bile bu sebepten... Okullar başladığında 10 gün izin aldım evde kalmak o kadar güzeldi ki hep keşke çalışmasam diyorum... Oğlumla rahatça ilgilendim rahatça işlerimi yaptım, kendime ayıracak vaktim kaldı.. Bu arada bende liseden çıktığımdan beri çalışıyorum...

Bu çalışma-ma meselesine benim de aklım ermiyor. Oflaya puflaya işe giderdim, yani oflaya puflaya olmasa da istekli olmadığım kesin. Şimdi doğum iznindeyim olmuyor olmuyor. Eşim yoğun çalıştığı için evde adam beklemekten bunaldım. Her gün birbirinin aynısı falan filan. Bi atalet yani bende, işlemeyen demir ışıldamıyor. Konuşulmuştur belki ama bir şeyi merak ettim, burdan bakınca her şeye siz yetişiyorsunuz, eşiniz de yapıyor mu ev işi?

Mecburiyetten çalışıyorum. Kim evde oturup ayaklarını uzatmayı istemez. 3.5 yaşında kreşe, 6 yaşında okula başladım. Okul bitti biteli çalışıyorum. 2009 ocakta işten atıldım. Nisanda yeni işimdeydim. Bir de evlilik üzeri 2 ay çalışmadım. Onda da koşturdum hep. Şimdi geçen sene ocaktan beri evdeyim. Ev çok keyifli iş yapmaktan hoşlanmasam da yapıyorum. Bebeğim izin verdiği sürece. Yalnız dün eşimle en kötü kavgamızı yaptık. Ben çalışıyorsam sen de evin işini yapacaksın dedi bana. Ahdettim işe başlayınca hiç bir işe elimi sürmem. Temizlikçi mi çağırır kendi mi yapar umurumda değil...

Ben istemezdim. Oğluşuma sarılır uyur, onun uyandırmasıyla onun sesiyle uyanmak isterdim. Onunla daha çok vakit geçirmek isterdim. Sabahın 7 sinde işe gidip akşamın 8 inde eve dönüp yemekti, evin işiydi gücüydü arasında oğlumla 1 saatcik oynamak değil saatlerce ilgilenebilmek için çalışmak istemezdim. Ama maalesef maddiyat sebebiyle çalışmaya mecburum

Suan calismiyorum. Ama calismayi çok istiyorum. Ki bu sebeple kizimi yarim gun krese verip ders calisiyorum. Kpss ye hazirlandim olmadi. Bi daha hazirlanacagim. Evde olmak bana gore değil. Ders calisirken kendimi iyi hissediyorum ama utu lafini duyunca tuylerim diken diken oluyor: )) Cok hareketli bir universite hayatindan sonra ev bana iyi gelmedi ama tanidigim cok insan var evcimen olan ve calismak istemeyen, calismayan. Benim kuzenlerin hic biri calismaktan mutlu degil ama! mecburen calisiyorlar esleri asgari ucret aldığı icin ve her gormemde sayikliyorlar bi isten ciksam mis gibi evimde cocuklarimla ilgilensem soyle acele acele degilde aheste aheste cesit cesit yemek yapsam, esimi ben karsilasam diye... Sanırım sende suan bu havadasin. Maddi durumunuz iyi. istemiyorsan calismayabilirsin ama sunu soyleyeyim burasi Turkiye. Mümkün degil pisman olupta donmek istersen o maasla is bulman. Zira universite mezunlari asgari ucretle calisiyor. Turkiye nin ozel sektor sartlarinda cok iyi bir maas. bunu dusunerek hareket et. Ben olsam boyle bir isi kaybetmek istemezdim açıkçası. Bak ben ozel sektorun somurusunden korktugum icin kpss ile ugrasiyorum. Ozelde 2000 maas haftasonu olan rahat bi is bulsam hic ugrasmam kpss ile. Esimin geliri gayet iyi. ihtiyacimda yok ama ben sirf kendim icin çalışacağım. Uzun vadede degisik hayallerim var ve bu hayalleri kendi birikimimle yapmak istiyorum. Ve asıl olarak da calismayi gercekten cok istedigim icin ugrasiyorum. Eger imkanin varsa uzun bi sure ucretsiz izin al 3 5 ay... bakalim nasil olacak. hem maddi hem manevi. bu izinden sonra kesin karar verirsin. Ha yoksa böyle imkanin uzun bir süre düşün tart öyle karar ver.

çok geçmiş olsun

Aklımdan bile geçiremem çalışmamayı. Sabah geç uyan, tv izle, ev işi yap iyi de çalışıp kendi paranı kazanmanmaya alışık birinin kolay kolay vazgeçeceğini düşünmüyorum işinden. Maddi hiç bir zorluğunuz yok okudugum kadarıyla malvarlığınız da ziyadesiyle var ama iş bazen ev stresinden, kendi kafandaki düşüncelerden kaçıştır.

Evet yazlık almak fıkrımı vardı ancak esım tarafından yazmayı unuttugum baska bır mıras soz konusu zaten bızım ıcın bır yazlık almayı planlıyorlar o sebeble bızde bosa masraf etmeyelım dıye onu suanda bıraktık gıbı bısey, tabı benım baktıgım kadar guzel bı yer olmayacak ama olsun Suanda var olan paramızla kucuk bır bodrum kat veya arsa almayı planlıyoruz planlıyoruz derken ben o kadar yogun ve mesgulum kı bunlarla ekstra mesgul olmak ıstemıyorum. Esım ve aılelerımız konusuyor benım cogunlukla dınlemeye bıle vaktım yok. Bırde bızde alınan mal satılmaz gıbı bır sey soz konusu yanı demısler unıversıte okuyamazsa bır suru mıras kalacak onlar satılır aslında cok dogru bu sekılde hayatı kendımıze zından edıyor gıbı bıseyız yoksa dusununce makul sonucta bu hayat hep saglıklı gecırecegız dıye bırsey yok. Bende sanırımona gore dusunuyorum evet allaha cok sukur yazmayı atladıgım bır kac bısey daha var aslında bıze paylastırılan ama onları gormuyorum galıba. Bakalım Allah ınsallah hayırlı yollara yoneltsın benı ama aksı bısey cıkmazsa olagan ustu bır bebegım daha olana kadar calısacagım en azından dogum haklarımı guzelce kullanabılırım ve 10 ay benı beklemıceklerı ıcın benım bısey yapmama gerek kalmadan benı cıkaracaklardır dıyede dusunuyorum. Ne dıyım gun ola hayrola

Ben işimi de iş arkadaşlarımı da seviyorum. Sabah çok erken kalkmak olmasa daha da seve seve giderim sanırım. Bazen çalışmasam ne olurdu diye ben de düşünüyorum, akşam işten yorgun argın gelip ev işi yapmak zorunda olduğumda özellikle uykusuzken. İlk olarak onca sene okumak meslek sahibi olmak için kendi verdiğim emekler sonra da ailemin beni okutmak için yaptığı fedakarlık ve çabalar aklıma geliyor vazgeçiyorum. Birinden para istemek zaten bana göre değil. Eşimden isteyebilirim aslında ikiletmez verir de ama istediğimi alamam. Tek maaşla geçinmek zor. Şimdi istediğimiz tatile çıkıp istediğim kıyafeti alabiliyorum. Belki ilerde çocuğum olduğunda istediğim okula gönderip kurslara yollayabilirim. Velhasıl çalışmak güzel. Ücretsiz izne çıkma şansın var mı Cute? 3-4 ay çıkıp denesen bence evde duramazsın. Şimdi farklı olduğu için evde kalmak sana cazip geliyor.

daha cok gençmıssınız maaşınız da lise mezunu birisi için Türkiye şartlarında iyi. ben sizin yerınızde olsam bir 10 yıl daha calısırdım

Ben calismazdim valla. Eşimle ikimizin geliri 3200 tl bunun 1650 tl si. Ev taksidimiz ve ev kirası. Çalışmak zorundayim. Ama bir bebeğim olursa calismicam çünkü tüm akrabalara uzagiz. Su an eşimin sizin kadar geliri olsun. Çalışmam çok samimiyim. 39 yasimda ve lise mezunuyum ve çok zor iş buluyorum. Sizin imkanlariniz çok güzel Allah aratmasin. İnşallah bir bebeğiniz olur ve çocuklarıniz bayram eder.

Ben uretken bir insanim. Eger yeni fikirler uretmez ve pesinde kosmazsam benim icin olum demektir. Calismak ve zihinsel fikri uretmekle butunlesmis bir insan oldugum icin bu sorunun sorulmasi bana cok cok abes geldi. Insan beyni muazzam karmasik bir hesap makinasidir. Siz onu degelendirmezseniz beyniniz kucuk hesaplarin pesinde kosacak ve asla gelisemeyecektir. Yanlis anlamayin, temizik de beyin isidir akademik is de. Anahtar olan sey her defasinda yeni bir sey ogrenip ufuklari zorlamaktir. Eger yetenegim temizlikte gelismisse onu bir temizlikci firma kurmaya sonra da hospitality sektorunde CEO olmaya goturmeliyim. Calismak bu sekilde olmali, hep ileri vedaha ileri giderek. Artik babaannelerimizin kisitli hayatini yasamiyorsunuz kizlar, dunya hizla degisiyor ve ayak uydurmak zorundayiz yoksa baska ulkelerin kolesi durumuna duseriz ona gore!

Hay ağzına sağlıııkk vallahi hissiyatıma tercüman olmuşsun :) M ManzaramDeniz

Bırak o zaman sonuçta Bi iş yerinde varmış babadan kalacak mallarda şu anki işinize gerçekten ihtiyacı olanlar nasiplensin ki İnan'ın şuan ne iç yapıyorsunuz tr şartlarında bu koşullarda ne iş yapıyorsunuz çok ta merak ettim

Ben martta işten ayrıldım ve 7ay kadar evdeydim. Kpss falan uğraştım biraz pek de çalışmadım gerçi. Şöyle söyliyeyim size maksimum 6 ay sonra off ben neden böyle yaptım neden gül gibi işimi bıraktım diyeceksiniz. Hani diyorsunuz ya eve temizlikçi gelmese de olur tatile gitmesek de olur kısarım vs. İşte o öyle olmuyor bi süre sonra eeh yeter moduna gidiyor insan. Çünkü ev işleri insanı tüketir. Arkadaşlarınız belki öyle alışmıştır ama siz çalışmaya alışmışsınız evet başlarda rahat gelir ama bir süre boğar ev sıkar. Kendinizi altın gününe giden teyze gibi hissedersiniz. Ki ev işi asla ve asla bitmez evde durdukça göze batar zaten her şey işten daha fazla yorulur bazen insan. Hele Türkiye şartlarında aldığınız maaş lise mezunu için çok çok iyi bir maaş. Eğer yarım gün çalışma imkanınız varsa bi bakın durumlara veya ücretsiz izne falan ayrılın bi süre. Çünkü eşinizin geliri ne kadar iyi olursa olsun 3.300tl gibi bi rakam aniden yok olacak ve bu az bi miktar değil. Benim eşimde işi bırakırken çok destek oldu bırak dedi ki ben çok masrafsız bi kadınımdır tutumluyumdur filan ama o bile çalışmamı istedi bi süre sonra. E çünkü bu devirde her şey ama her şey para tatil para eğitim para eğlence para hobi para kurs para daha sayarım yani. Şimdilerde işe başladım ve sabahları zor uyanıyorum evet ama yine de çok mutluyum. İyi düşünün en azından 2. çocuk olduktan sonra bırakın derim ben.

Şartlarınız çok iyiymiş maşallah. Şu an sırf bu iş mevzusu yüzünden evlenemeyen biri olarak bırakmayın derim ama mal varlığınız da varmış. Evim olsa çalışmamayı düşünebilirdim. En azından bir süre. Kira gelirim olacağı için o da ve kira vermeyeceğim için. Yoksa insanın kendi parasını harcaması gibisi yok. Harçlık falan isteyemem ben sanırım.

Canım işim... Çalışmasaydım halim ne olurdu düşünmek bile istemiyorum. Ne mutlu bana ki her sabah kalkıp gidebileceğim bir yerim var. Ekonomiye katkı sağlıyorum. Paramı kazanıyorum. Kimseye eyvallahım yok ne aileme ne erkek arkadaşıma ne başka birine. Evlendiğimde de eşime olmayacak. Kendi başına bir ekonomiyim. Sürekli kendimle başbaşa değilim en bunaldığımda bile düşünmek zorunda olduğum dosyalarım var beni uzaklaştıran, iki çift laf ettiğim insanlar var, günlük şeylerden bahsetmek zorunda olduğum. Canım yürümek istemezse, toplu taşıma fikri yorucu gelirse taksiye binebiliyorum. Canımın çektiğini canımın çektiği yerde yiyorum. İstediğim etkinliğe, geziye bilet alabiliyorum. Ev hayatı denen şeye insan en özlediği dönemde bile 3 günde doyuyor ayrıca.

şu bir gerçek lise mezunu olarak aynı maaşta işi bir daha çok zor bulursunuz. ciddi anlamda şaşırdım aldığınız maaşa. ha kendinizi geliştirmiş, dil biliyor, vs olabilir ama ülkemiz daha o evrede değil. sanırım çok korkardım ben o işi bırakmaya. ileride sıkılacağınızı düşünüyorum evde oturarak arada bir olunca keyifli oluyor izin. yeni bir bebeğiniz olursa inş. gazıydı, kakasıydı, uykusuzluğuydu derken nefes almak için bile işim olsaydı keşke diyebilirsiniz. ama onun haricinde maşallah eviniz var gayet yerinde miraslarınız var. ciddi anlamda kafa karıştırıcı durumdasınız. benim bile kafam karıştı. ben de bazen ev hanımlarına anlama veremiyorum misal. yetişmiyor işler falan diyorlar ya kimisi. izin alıp çocuğu bakıcıya yolladığım zamanlar, hasta olduğum zamanlar oluyor genelde. o halimle her işimi yapıyorum yemeğimi yapıyorum, dinleniyorum, tv izliyorum acayip iyi oluyor. ama işimden yine de vazgeçmem sanırım çok karışık oldu farkındayım

Ah keşke ya paşa dedemden konaklar yalılar kalsa ooo :)

Kardeş senin eşinin de iyi bir kazancı vardı galiba. Lise mezunu bir kadın için çok iyi aldigin para. Annen de yemeğini yapıyor. Haftalık yardımcı kadın da tutarsan ne gibi sıkıntın kalır? Bence senin için sıkılmış. Üç vakte kadar geçer diyorum

Ücretsiz izne ayrılmayı istedim fakat açıkçası sıktı biraz. Ben babamdan bile harçlık istemedim eşimden de isteyemem rahat rahat alamam istediğimi. Evde şu bitti diyemem. İşin bir de başka boyutu var hayat bu herşey insanlar için başımıza ne gelecek Allah bilir. Ben memurum benden fazla maaş alıyorsunuz tekrar dönmek isteseniz bu maaşı bulamayabilirsiniz. Kaldı ki siz sosyal bir insansınız evde oturmak bir süre sonra sıkabilir sizi

Bir kere bu işten çıkma isteği kafaya yerleşmişse eninde sonunda gerçekleşiyor. Ne yaparsan yap geri dönme ihtimalini düşünerek karar ver Cute. Bir yerden bir açık kapın olsun derim ben. Ücretsiz izin imkanı olsa onu kullan derim, duruma göre tamamen ayrılır veya dönersin. Evde olmak güzel gerçekten ancak bir süre sonra insanı sıkıyor. Ben yazın son 15 gün sıkıntıdan patlıyorum, o rutine ihtiyaç duyuyorum ve günlerim daha verimli geçiyor. Evde ilk zamanlar düzenli geçerken bir süre sonra vakit bolluğundan tembellik başlıyor bende. penceremden

Temponu ayarlama şansın varsa mükemmel, ama mesleğin varsa tamamen eve oturmak bence ruh sağlığı açısından iyi birşey değil. İnsanın ev ve iş hayatının ayrılığı sağlıklı birşey bence. İşsiz kalan insan kendini çok dinlemeye başlar, ev işi de asla hakettiği takdiri görmez.

Babam kendı adına vatandaslıktan cıkarılmayı talep etmıs ama ulkemız benı abımı ve annemıde cıkardı. Sımdı hepımız turk vatandasıyız

Vatandaşlıktan neden çıkarıldınız

Ben de çalışmak istemiyorum ama söz sahibi olmak vs gibi konularda özgürlük sağladığı için mecbur hissediyorum. Çalışmamanın sıkıcı olduğunu düşünüyorum. O rahatlığım evin o tadının da bir sınırı var bence. İnsan gün geliyor evdeki o rahatlıktan da sıkılıyor.

Bir şey sormak istiyorum. Bu kadar para, mal, mülk, miras peşinde koşmak sizi zihnen yıpratmıyor mu? 29 yaşındasınız babanız maksimum 60 yaşındadır adamdan kalacak daire ve dükkanın peşindesiniz. Sürekli gündeminiz miras, para, mal mülk. Eşinizle falan evde başka konulardan da konuşuyor musunuz mesela? Her konunuzun kenarı ucu maddiyata ve gelirlerinize, miraslarınıza dayandığı için sormak istedim.

Dogum iznine cikacagim vakit patronum dedi ki bu isleri baska kimse yapamaz, isler sorunlu olur. Al sen bilgisayari eve oradan devam et. Neyse oglum suan 9 aylik oldu hala evden calisiyorum patronum gel demedi hic Lakin ben artik iyice daraldim. Her an is gelecek diye cikip gezemiyorum. Calisiyorum diye rahatsiz etmek istemeyenler misafirlige de gelmiyor. Yani ayni calisiyor gibiyim ama evde. Haftasonu alisverise bile gitsek heyecanlanmaya baslayinca kotuye gittigimi anladim Ama oglum yanimda buyuyor. O da paha bicilemez bir sey. Bazen acaba nankorluk mu ediyorum diyorum. Ama surekli eve bagli kalinca da psikolojim bozuluyor. Gerci cok bir alternatifim yok, annem tek basina cocuga bakamiyor. Neyse alisirim belki.

Bu konu kafamda deli sorular oluşmasına sebep oldu. Hafta sonu evde duramayan biri olarak, eylül başından beri işsizim. Çalışmayı istiyorum ama kendi işim olsun istiyorum. Artık elalemim ağız kokusunu çekmek zorunda olmak istemiyorum galiba. Emir almak zor geliyor. Bir yanım ihtiyacın yok çalışma diyor. Diğer yanım şuan ihtiyacın yok ama yarın ne olacak belli değil diyor. Çalışmadan bir şeye emek vermeden dört duvar arasında yaşamak istemiyorum. Kendi paramı harcamanın rahatlığından vazgeçmemem. Keşke öğretmenliğe atanabilsem. Çocukların hayatlarında olumlu ivme kazandırabilecek bir dokunuşum olabilse. Ahh ahh çok dertlendim.

Ben de çalışmayı seviyorum 3 çocuk, bakıcı, aklım takılıyor hepsine ama inan çalışmak, sosyal hayatta olmak gibisi yok Ben 4 yıldır çalışıyorum 36 yaşımda memur oldum Öncesinde özel sektörde çalıştım 6-7 yıl ama çocuklar doğduktan sonra işe gitmedim. çalışmadım Ev işleri bitmez. Çoçuklar büyür. Sen bazen günlerce pijamanı çıkarmazsın Saçlarına özenmezsin Gün gelir bıkkınlık gelir evden Bence 2. Çocuk olduğunda 2 yıl ücretsiz izin al O sürede beni anlarsın

Bir süredir çalısıyorum. Maddiyatla alakalı olarak değil, evde sıkıldıgım için. Uzun bir süre evdeydim. İkisini kıyasladıgımda evi daha cok sevdiğimi farkettim. Kendime zaman kalmıyor sanki bilmiyorum. Hep rutin hep aynı seyler. İşe git gel, yemek ye hop gün bitti. Evde daha mutluydum, daha az yıpranıyordum. Pişman olmaya basladım şimdiden sanki. Önceden sana calıs böyle iş bulamazsın diyordum ama suan için cocugum olsa ve maddi acıdan sorun olmayacaksa ben sanırım calısmazdım. Gerçi maaşında cok iyi, sen rahat harcamayı seven bir insansın. İşi bırakırsan -3300 olacak geliriniz. Bu kadar rahat harcayamacaksın daha cok düşüneceksin bir sey alırken. Asgari ücretle calıssan calısma derdim ama bu maaş insanı düşündürüyor.

700 kişilik uluslararası bir şirkette 8 yıldan snr, 6 yıldır yanlız başıma bir odadayım :))) ama inan o da sıkıyor bazen biri olsa da bir kahve içsek diye düşünmuyor değilim. M Meral

Canım ben seni takip ediyorum. Çocuğun ödevlerini sen yaptırma bence artık. Her akşam 2 saatini alsa o iş çok yorucu. Çocuğun kendi sorumluluğunu almasında da çok engel görüyorum. Ama çocuğun çok erken başladığını zorlandığı da biliyorum. yani işten ayrılıp ayrılmama konusundan bağımsız bence bu çözülmesi gereken bir problem. Diğer yandan hamilelik vs süreçlerim olduğu için 1.5 yıldır çalışımiyorum. Daha çocuğu da kucağımiza alamadık. Ama kendi işimi kurmaya çalışıyorum. Çocukla yurutebilecegim mesailerini kendi planlayabilecegim bir işim olsun diyorum. Evde ben senin kadar is yapmıyorum açıkçası. O yüzden günlerim artık çok sıkıcı geçmeye başladı. Bebeğimiz dogunca ve işimi kurabilirsem mutlu olabileceğimë inanıyorum. Şu haliyle eski kurumsal hayatımı özlüyorum. Tabi sabahları erken kalkma ve trafiği hatirladikca ve gün geçtikçe trafiğin daha da kotulestigini bildiğim için aklımı çabuk başıma topluyorum. Ama esas sorun yalnizlasma. İnsanlarla eskisi kadar iletişim kuramiyorum ve 1.5 yıl önce sahip olduğum iletişim yeteneklerimi is bilgimi ikna gücumu sunum yeteneklerimi artık yavaş yavaş kaybetmeye başladığımi dusunuyorum

Canım çok çalışan çoğu tanıdığım dinlenemiyorum diye ağlıyor sonra bir şekilde işsiz kalınca 1-2 hafta sonra bu defa sıkıntıdan ağlanıyorlar. O 3 hafta işe döneceğini biliyordun rahattın ama işi bırakınca 2-3 hafta mutlu olacak daha sonra sıkıntıdan patlayacaksın ve işe dönüşünde olmayacak. Evde hep aynı şeyler yapmak insanı sıkacaktır. Ablam da senin gibiydi, çalışmasam yatsam modundaydı, işini de sevmiyordu bıraktı işi sonra iş iş diye gezdi ortalarda. Öyle ha diyince iş bulmakta zor. Ayrıca oğlun çok büyük, alışmıştır işte olmana yani bu saatten sonra onu işsizliğine alıştıracaksın, evde olacaksın ama sonra çalışmak zorunda kalırsan bu defa daha zor olur ayrılmanız. Tabi sen bilirsin yinede.

Size şöyle 2 örnek vereyim, bence benim gibisiniz. Okuldan mezun oldum, 3 ay iş aradım. İlk 1 ay güzeldi. İstediğim saatte kalktım, istediğim arkadaşımla buluştum, istediğimi yedim, evi temizledim, bütün işleri yaptım. Ama sonraki 2 ay ölüm gibiydi. Artık her sabah uyandığımda yine mi boş geçecek gün diye ağlamaya başlıyordum. Çünkü bir süre sonra evde yapılacak iş kalmıyor, kendini işe yaramaz hissediyor insan. Sonra iş buldum ve 1 senedir çalışıyorum neredeyse. Bayram tatilinden önce ameliyat oldum 10 gün raporum vardı. Evde yatmaya o kadar alışmışım ki, işe giderken ağlayacak duruma geldim. Bu bence insanların ortak noktası. İnsana elinde olmayan çekici geliyor. Hani düz saçlı insanın kıvırcık, kıvırcık saçlı insanın düz olmasını istemesi gibi. İşi bırakırsanız ilk aylar güzel gelir, sonra siz de sıkılırsınız bence. O yüzden çalışabildiğiniz yere kadar çalışın, zaten 2. çocuğu düşünüyorsunuz. O zaman elbet izin alıp evde oturmanız gerekecek. Şartlarınız çok iyi Allah daha çok versin, elinizde çalışma imkanı varken daha iyisini çocuklarınıza sağlayabilecekken bırakmayın bence. İleride ne olacağımız belli değil, keşke işi bırakmasaydım demektense biraz daha çalışmak daha iyi olur bence

çoğu herkes bu şekilde yaşamını sürdürüyor.. hatta senden daha az maaşa çalışan insanlarda var... ben mesela 7 aylık ikizlerime hamileyim.. hala çalışıyorum.. doğum yaptıktan sonrada çalışacağım.. daha iyi gelecek için..

Sevdiğim işle uğraşıyorsam ve zevk alıyorsam yemek yemem uyumam çalışırım. Ama sevmediğim şeyler yapınca evde oturmak daha cazip geliyor. 2 haftadır yıllık izindeyim. içim baydı. Bir an önce işe dönmek istiyorum. Evde uğraşcak bir şeyler bulsam da 10 gün çok hızlı geçse de mutlu olsam da artık gitmiyor.

iki haftadan sonra işe zorla geldim ayağım gelmedi resmen eve alışıncada işe adapte olamıyorum ama iyi karşılandım

Ben öyle düşünmüyorum canım neden çünkü. Ben suanda egenın velayet sahıbıyım ve onun haklarını ben korumalıyım. Yanı basına bısey gelmesınden tutta, ıyı bakımından, sosyal ortamından, gelişiminden ve kişilik haklarından gururundan, onu ıstemeyen onu hıc aramamıs onu hıc merak etmemıs ustelık benımle beraber onuda terk ettıgınde egenın omurılıkten bır acıklıgı olabılecegınden dolayı arastırılması yapılıyordu. Farzı mısal bu cocuk yuruyemıyor olsaydı veya yuruyup saglıkla hayatına devam ettıgı ne malum. O yuzden onun parasını ıhtıyacı yok oglumun, eger esım tek basına bu gemıyı cevıremeyecekse el mahkum omrumun sonuna kadar calısacagım kı genede onun parasına muhtac olmasın. Tam tersı cocugu gormek ısteseydı, arkasında dursaydı, ılgılenseydı ve parası olmasaydı ben buna karsı cıkacak bır anne degılım, degıldım. Şimdiden sonra egeyi onunla paylaşmayacağım, onun için ugrasmamış cabalamamış birinin önüne gözümden bile sakındıgım cocugumu atamam.

Ay evte dna'm da calısmak yok dıyorum :) Calısırken cok yıprandıgımıda dusunuyorum acaba sevmedıgım ıcın mı bılmıyorum, yogun degıl kendı ısımın yogunlugunu kendım ayarlıyorum, ama evde gecıremedıgım vakıtlere uzuluyorum. Mesela cogu arkadasım calısmıyor beraber vakıt gecırebılıyorlar ama ben onlarla vakıt gecırmek ıcın ya esımden ya cocugumdan bır kac saat uzak durmam gerekıyorkı onlarla olayım, zaten calıstıgım ıcın yeterınce ılgılenemedıgımı dusunuyorum bu sefer kımseyle gorusmemeye calısıyorum. Ne bılım butun gun evde olsam oglanı okula yollasam aksama patates yemegı yapsam yanına tursulu fılan ne bılım ılla calısmak zorundamıyız, ılla cok ıyı gıyınmek zorundamıyız nedır yanı bızı buna ıten dusunmeden edemıyorum.

Bende çalışmayı seviyorum. Evde oturmak ilk zamanlar çok güzel geliyor. Ama daha sonra sıkılıyorsun.7-8 ay evde kaldım ordan biliyorum. Hele benim gibi 15 yıllık bir çalışma hayatından sonra... izine ayrıldığım dönemde işyerimden nefret ediyordum ve asla dönmemeye kararlıydım. Herkes yapamazsın evde demesine rağmen kararımı vermiştim. Ama şimdi ne oldu yine çalışmaya başladım.

Sizin kayınvalide nereli.

Maaş almak için yaşı bekleyeceksiniz. Ama tazminata hak kazanıyorsunuz. En azında özel de bu şekilde. C

Eşimin de benim de su anki maddi durumlarimiz iyi. Ama hem çalismayi seviyorum hem garanti altında olmayi. Mal mülk dediğin bir kibrit copunun alevine bağlı. Yarin ne olacaginin hic garantisi yok. Senin için de öyle. Zaten bunu deneyimlemissin. Bir defa bosanmissin. Ya yine ayni olayları yasamak zorunda kalirsan. Bir de ne kadar hayat şartlarından şikayet edersek edelim calismak bir kadini daha bilinçli ve kendine güvenli yapiyor. Evladima iyi ornek olmak istiyorum. Karsisinda kendi ayaklari üzerinde duran güçlü kadin profili cizmeliyim diye düşünüyorum. Oğlum olacak nasipse. Ama asla istemem büyüdüğünde karsisindaki ladini ezsin, üzsun. Bunun için de kadin algisini iyi olusturmam lazim onun kafasinda. Tabi kizin olsaydi bu defa benim gibi olsun diye yine ayni yoldan gidecektim. Çalismak güçtür benim için. Ne aileme ne kocama bagimli olmak isterim. Yaslandigimda da kimseye yük olmamak gibi bir kaygim var. Ayrıca bir iki hafta evde oturmak iyi olabilir ama ya sonra. Sıkıntıdan olur insan. Hayatta yapamayacagim bir is. Benden de sana tavsiye gerekirse yine kendi işinde yari zamanki calis ama mutlaka primlerini öde ve evde kalma.

Öyle miymiş ben de memurum 15 sene çalışıp emekli mi olucam yani? C

valla tek bir çocugunuz varmış, ee ne güzel yemekleri de anneniz yapıyor, çalışmanın size fazla yükü yok akşam da 6'da evde oluyormuşsunuz ne güzel maaşınız da iyi, çalışmamanız için bir sebep göremedim ben çalışmayı sevmesem de para kazanmayı seviyorum yaşımız gençken çalışayaım kazanalım istiyorum, o yüzden işi bırakmak istemem belki 45 imden sonra onu da bilemiyrum tabii. birde kendi kazanmanın keyfi çok başka, şahsen eşimden harçlık almak, bazı konularda ona hesap vermek falan istemezdim. . push ; Sibelim84

ben şahsen çok istiyorum çalışmayı. boş boş nereye kadar. tamam kurslar hobiler filan da ne bileyim yarına dair planı olmalı insanın.

Çalışmayı sevenlere ımrenerek bakıyorum suanda kızlar, boyle yorumlar bıle cok tatlı. Bende olmayan bısey gıbı gelıyor. Gecen sene amelıyattan once 2 hafta amelıyattan sonra 10 gun raporluydum. amelıyattan sonra ufak ufak kalkınmaya baslayınca raporumu durdururp ıse donmustum, cunku daha oncede yazdım hatta bı kac kısı saka mısın sen demıs hem lıse mezunu hem bu nasıl bı ıs demısler. Fabrıkada burası kucuk bır fabrıka, uretım ufak caplı, arastırma fırması. Insanların hayatları soz konusu saglık yanı ısımız. Vıcdan azabı duyuyorum cunku gecen senede bu sene agzım yuzum dagıldıgımdada uzatabılecekken uzatmadım raporumu cunku ıcım rahat etmıyor kendımı sorunlu hıssedıyorum, halbukı rapordayken maasta sıgortada kesılıyor ama huzursuz oldugum ıcın hıc bı zaman kotu nıyet kullanmadım raporları ıyılesır ıyılesmez hemen kalkıp gelıyorum. İşide saysakladıgım soylenemez zaten gunluk rutınımı kendım ayarlıyorum, yapmam gerekenlerı yapıp yapmadıgım acıl degılse benım ve yarınımı ılgılendırıyor. Boyle yanı ısım

2 haftalık tatil bana ilaç gibi geliyor. Uzayınca büyüsü bozuluyor.2 kere sağlık nedenleriyle 6 aylık ücretli izin almıştım. O izin başlarda güzeldi. Sonlara doğru çok bunalmıştım. Bu sefer işe gelincede bir süre sonra evimi çocuklarımı özlüyorum. Arada bir durum

Benım zaten boyle bı durumum soz konusu :) Borca sokalım kendımızı dıyorsun yanı

Doğum izni dönüşü işe zorla giden biri olarak seni öyle iyi anlıyorum ki... sizin durumunuz gayet iyiymiş canım, yerinde olsam hemen bugün bırakırdım işi, en azından evladım liseye falan başlayana kadar da çalışmayı düşünmezdim... iki evladım var biri liseye başladı bu sene ve artık baya bağımsızlaştı ama küçük olanı daha 9 aylık, evde olup onu doya doya büyütmeyi her anında yanında olmayı çok isterdim. Ben de sürekli kendimi sorgularken buluyorum; ne için çalışıyorum ki evladımın en çok bana ihtiyacı olduğu zamanlarda yanında bir başkası oluyor ben niye çalışıyorum diye içim içimi yiyor... senin gelecek için de ailenin desteği var. Dediğim gb, şu an senin yerinde olup çalışmamayı bir seçenek olarak almayı çok isterdim

Kızına okul da uzun süre tek başına mı bekliyor. Bir sıkıntı olmasın. ışık kızınla birlikte olsun hayatı boyunca :

Başın sağ olsun canım Kayınvalide de bakmasın zaten bu durumda, çocuk hasta masta olur mazallah!!! Kocanın kazandığı yeterliyse zaten sıkıntı yok.

Çok güzel yazmışsınız.

Hayat şartları annenin çalışmasını gerektirmiyorsa bence çalışmamalı ama ne yazık ki tek maaşla ev sahibi olmak zor, kredi ödemek zor, çocuk yetiştirmek zor. Biz zor olanı yapmaya çalışıyoruz düşünüyorum da çalışıyor olsaydım evladıma kendim bakamayacaktım birisine baktıracak karşılığında ücretini ödeyecektim hem evladımdan mahrum kalacaktım evladım benden uzak düşecekti, eğer 3500 gibi bi maaşta almıyorsam zaten eve gelen bakıcılar en az 1500 alıyor çalışmanın hiçbir alemi yok diye düşünüyorum. Şöyle olsun isterdim maddi zorunluluk olmasın ve biz hatunlar çiçeklerimizi sulayalım bebeklerimizle oynayalım kitaplarımızı okuyalım işte öyle..

Ben çalışmayı gerçekten seviyorum ama çalışma ortamında güzel insanlarla iletişim halindeysem eğer.. Şuanda pek sevmiyorum mesela.. nerisona

Çalışmam mecburi değil ben kendim istiyorum çalışmayı. Bir bayanın özellikle TÜRKİYE de ayaklarının üzerinde durması gerçekten çok gerekli. Bi bayanın kendi parasının olması, kimseye boyun bükmemeside ayreten çok iyi bişey. Şimdiye kadar ben hep çalışan bayanların tarafındaydım, ama şu var. Kardeşim paran var neden çalışıyorsun değil!!!!! Çalışmak sadece parayla ilgili mi? Hayır, evde durunca ne olacak, kendini işe yaramaz hissedeceksin. Ha dersenki ben sıkıntıya strese giremem, bütün gün pijamamla otururum dersen o ayrı tabi. Şimdi bende işi bırakıyorum, ama niye bırakıyorum? Bebeğim olacak Rabbim izin verirse, Hiç durmadan 6-7 senedir çalışıyorum okuldan çıktım çalıştım hep. Bebeğim inş. okula başlayınca tekrardan geri döneceğim, şimdiki düşüncelerim bu yönde. Bebeği bırakıp asla ve asla çalışmam, o miniğin o minnak zamanlarını bir daha istesemde göremeyeceğim. O yüzden eğer bir bebeğiniz yoksa çalışın dostlarım. Benden bu kadar. CuteMom kirmizigitar

Katılıyorum bende işi seviyorum ortamı sevmiyorum Soruyu cevaplayacak olursam Hem istediğim için hem mecbur olduğum için çalışıyorum Çalışmasam eşimin verdiği parayla idare etmek zorunda kalıcaktım Ayrıca kimseye muhtaç olmamak kadar güzel bişey var mı

Ya birde şöyle birşey var, çalışırken benim masrafım şu anki halimden kat be kat fazlaydı. Makyaj kuaför masraflarım, giyim yine aynı şekilde zira konumum gereği şık giyinmek durumundaydım. Alışverişe fazla vakit ayıramıyordum beğndiğimi alır çıkardım. Şimdi kötü mü giyiniyorum hayır ama vaktim var, ilk bulduğumu muadili yoksa alıyorum, gezebiliyorum, dolayısıyla daha akıllı alışveriş yapıyorum. Makyaj malzemelerim hemen bitmiyor. Sık kuaföre gitmek zorunda değilim. Bunun gibi bir dolu şey sayabilirim. Kısacası aldığım paranın hatrı sayılır bir kısmı bu bahsettiğim kalemlere gidiyordu, kızımın anaokulu parasınıda eklersem gezileri ekstralarıyla zaten benim maaşımdan kuş kadar birşey kalıyor ve ay sonunu kendi paramla getiremiyor hale geliyorum kabaca bir hesapla. Dolayısıyla işin bu boyutuda var benim açımdan. Kendi işim olursa, sağlam bir ekibim olursa, zaten vakitte nakitte kalır diye düşünüyorum, eşimle ortak fikrimiz bu tabi. Birde asla demez nereye harcadın ne yaptın onu neden aldın vs diye eşim. Sanırım laf etseydi çalışırdım özeldede olsa. Herkesin standardı farklı, hayattaki ideali, ulaşmaya çalıştığı şeyler farklı. Kirada oturan biri ev alalımda varsın tatile gitmeyelim diyebilir, evi aldıktan sonra ay sonunu zorda getirse mutlu olabilir zira amacı odur ama bir diğeri vardır kuaföre gitmezse, alışverişini x markadan yapamazsa, x çantayı ayakkabıyı alıp, x otelde tatile gidemezse dünyanın en mutsuz insanı olur. Yapı meselesi birazda. Sen bu örnekteki hangisi olursun ileriki dönemde ona karar vermelisin. Tatile gidememek üzer mi seni dibe çeker mi? Yada alışveriş yaparken o an alamazsan ay bir sonraki ay alırım der misin? Bunlar önemli detaylar bence.

her zaman ole evde oturmak 1-2 ay oturmaya benzemio canım valla tadı kacıo aldanma bence

İş hayatını seviyorum. Para için değil gerçekten çalışmazsam psikolojim kaydığı için çalışıyorum. Ayrıca çalışmamak gibi bir fikrim yok, bİrey olan herkes kendi ayakları üzerinde durmalı diye düşünüyorum. Birşeyler üretmeliyim, birilerine bir şey leranlatmalıyım. Önceki

Eşimin maaşı tek başına bize yeter ama ne şekilde... Kendimizi sıkarak, artı bir masraf için aybaşını bekleyerek, vs. Ben çalışıyorken nispeten daha rahatız. Ama mecburum yani. Diğer türlü kendimi sıkarak yaşayamam. Hele bir de 4 aylık oğlum var. Kişisel gelişim açısından tabii ki her istediği olmayacak. Ama mesela ayakkabı mont vs lazım olduğunda ay başını beklememeliyim. Bunu yapamam yani.

2 eviniz var. Miras kalacak 3 ev bi dukkan. Butun bunlarin kirasiyla rahat rahat okutursunuz oglunuzu. Maddi olarak ihtiyaciniz yok insanoglu doyumsuz ne kadar olsa o kadar harciyor :) eger yorulduysaniz daha mutlu olcaksaniz bosverin, cok sıkılarsanız daha az maasi da olsa baska ise girersiniz. Ben evlenene kadar calismis evlendikten sonra hic calismamis biri olarak muthis sıkıldım. Calişan kadinlara ozeniyorum, o ortam o amaci ozledim. Maddi olarak da calissam daha iyi olur tabi. Yakin zamanda ise geri donme planim var insallah olursa. :)

Yok yok yapmıyor, salonda uzanıyor oda. Ya da cocugu ıkna edebılmek ıcın okumaya hepımız bıseyler okumaya calısıyoruz tabı amac odevı hasarsızca yaptırabılmek. Derken bu mesajının uzerıne esım mesaj attı, bugun resmı tatılı onların, evı cok dagıttık demıs. Bende aksama eve gelmıyorum oyleyse dedım ve cıdden suanda ayaklarım eve gıtmez yanı sanırım pasaklılarda bılmıyorum Buarada aktifmiyim bilmiyorum ama klasik standart bir hayatta bana neden yetmesın ki diyorum, insallah bır bebegımız daha olursa belkı daha net kararlarım olur o zaman. Liona

Benim eski işyerimde vardı bir kafa dengim. Beraber patronun yaptığı üçkağıtları konuşurduk. Hakkımızı yedi haram zıkkım olsun derdik. Bu tipe bu özgüven diye dedikodusunu yapardık. Sonra patronun boşanma aşamasında olduğunu öğrendi ve artık evliler. Haliyle artık kafa dengim değil.

merhaba cute geçen hafta da izinliydim bu hafta da öyleyim evde sıyıracağım baş ağrısından duramıyorum akşama doğru insan çalışmayınca ne yapar bilmiyormuşum 21 yaşına kadar üniversite okudum sonra da hemen çalışmaya başladım 6. seneme girdim bu yıl ve gerçekten alışkanlıktan öte, ben çalışmayınca hayatın amacını sorguluyorum bence iş değiştirebilirsin ama çalışmamazlık etme derim hem kendin için hem oğlun için.

Mecbur çalışıyorum. Çok paramiz olsa neden çalışayım

Ne münasebet küçümsemek aksine bu şartlarda üniv mezunları bile iş bulamazken böyle bir maaşla ve söylediğinize göre iş koşullarınızda iyiymiş bence emekli olma kadar çalışın.

Bu konuyu ben mı actım dedım Iyı kı bır cılgınlık yapmamısım C

Çalışsam iyi olacak ama çalışmıyorum. Hele de çocuk varken gözümde büyüyor. Çalışmak güzel tabi ama ortam beni çok etkiler. Bazı iş yerlerime ayaklarım geri geri giderdi.

Maddi sikintisi olmayan ve isine asik olmayan evli cocuklu her kadin böyle düsüncelere kapilir eminim.. Bu konuda herkesin yorumu farkli olur.. hayat standartlari farkli herkesin cunku.. yani bence kalbinizden ne geciyorsa onu yapin..

İşte bunlar hep risk. Çıkınca 'ya sıkılırsam'ın planlamasını yapmadan çıkma bence. Ben hamileliğim süresince 'seneye ben yokum' geyiği yaptım, şimdi kararsızım. Ama ben aktif bi insan değilim. Tatil günlerim hep ölü gündü benim, işten gelip yemek yapardım ama tatil günü yapmazdım mesela. Arkadaşlarla buluşma ayarlasak yine tatil günüyse ekme ihtimalim vardı hep :) Çalıştıkça çalışıyorum, yattıkça yatıyorum yani. Sen aktifsin saniyorum, sıkılmayabilirsin. Bir de ikinci çocuk süreci girerse araya yerinde bir karar olur. Yok ev temizliği için falan demedim, mutfak kalıyor, dinlenemeden yatıyorum dedin diye eşin yapmıyor mu dedim. Mutfak toplamak veya çamaşır atmak tek başına iş değil ama hepsi birlikte insan oturamıyor bile tabii. Sadece mutfağı toplasa o bile sana iyi gelir, onun da vaktini almaz pek.

çalışmak istemiyorum mecburen çalışıyorum. ama özelde olsaydım çoktan çıkardım işten. bu konuda kocalara çok iş düşüyor kadını üzmeyecekse hırpalamayacaksa kadın çalışmamalı. zaten yükümüz ağır birde çalışmak adamı öldürüyor.

Buradaki binaya yılbaşında taşındık. Önceki bina daha eskiydi ama özel odamız vardı çok özlüyorum. Ondan önceki çalıştığım ilçe müdürlüğünde de odamız 2 kişilikti kafamıza göre takılıyorduk istediğimizde başbaşa sohbet edip istediğimizde diğer arkadaşlara takılıyorduk. Yukarı çıkıp martılarla denizi seyrediyorduk. Şimdi en sevmediğim şekilde boncuk gibi dizildik. Kendi odamdan sonra acayip gıcık geliyor birde hükümet binası olunca alışık olmadığımız şekilde her yer insan kaynıyor. Sağolsunlar müdürümüzde dahil iyi insanlar ilgililer hasta olduğumuzda ararlar sorarlar. Bu ara işyerinde fazla sürkülasyon var. Tayin isteyip gelende çok, emekli olanda, tayin isteyende, işe yeni girende. Yine başa dönüyorsun. Yeniden tanı yeniden arkadaş ol uğraşmak istemiyorum. Burası 6. işyerim şimdiye kadar acısıyla tatlısıyla güzel günler geçirdik. Çoğuda kıymetli insanlardı helede ilk görev yerim unutulmaz aile gibiydik. Sağolsunlar hala görüştüklerim var. Yılların birikimi bir süre sonra tayindir yer değişikliğidir sen emekliliğe yaklaştıkça çalışanların yaşlarının küçülmesi falan iş hayatının heyecanı kalmıyor.

cocugu yaramaz olan anne ıle bulusunca, arkadasım ne kadar mkafa dengı olursa olsun. çocuk huzur vermeyınce sıkılıyorum demek ıstedım

Ay yok ben hic sevmem gunmus gezmeymis bi de kv tayfasiyla aman cagirmasinlar zaten calistigim için cagiramiyo yada teskilatini toplayip gelemiyo kadinin haftanin bes gunu gunu benden daha sosyal aakrabaları saymiyorum bunlar sadece arkadaş komsu ggünü bana diyo bazen ah sen calismiycaktinki hergun cagirip hamir isi yaptirirdim misafirleri beraber agirlardik bende malesef anne calisiyorum ehehehe diyip topukluyorum yasasin calismakkk . push ; CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

Bence buna dogum iznin bittikten sonra karar vermelisin. Ama evin ekonomisi de otomatik olarak dusecek, esine binen yuk artacak ki erkekler ister istemez gecim derdine dusuyor. Ben olsam calisirdim. Su anda da hem mecburiyetten hem de istedigim icin calisiyorum. Ha Allah nasip ederse de cocugum olursa kendim buyutmek ondan sonra da yari zamanli ya da tam zamanli calismak istiyorum o baska :)

yaklaşık 9 yıllık iş hayatım oldu, 4.5 yıldır da çalışmıyorum, şu an iş arıyorum. kendi adıma, eğer maddi olarak ihtiyacım olmasaydı asla çalışmazdım. çalışırken kendimi işe yarar hissetmiyorum, bu mesleğimle alakalı olabilir, arada öyyle tavana gözlerimi dikip ne işim var la benim durda, banane elin çimentocusunun reklam afişindeki adamın ceketinin renginden diye düşünürken bulurdum kendimi. ama eminim başka bir işim olsa da çalışmaktan zevk alamayacağım, sabah erkenden kalkmaktan, bütün gün yapmam gereken işler olmasından, kaytaramamaktan, yemek saatlerimi bile iş yerime göre düzenlemekten ve birilerinin bana ne yapmam gerektiğini söylemesinden nefret ediyorum. ama hayat işte, çalışmak zorundayım, 24 saatlik günümün 10 saatini işyerine satıp kalan 14 saati de hayat telaşıyla geçirmek zorundayım. oysa çok seviyorum ben sabah kalkıp kahvemi içip yürüyüşe çıkıp kedilerimi besleyip duşumu alıp internette takılmayı, öğleden sonra gezmeye gitmeyi, mutfakta uzun uzun keyifle yemekler tatlılar yapmayı, bütün yazı denizde geçirmeyi...

Benim için zengin olmak demek milyoner olmak, evde hizmetçilerimin olması, son model jipimle istediğim yeri gezmek, dünyanın her yerine istediğim an gidebilmek demek. Anca böyle bir hayatım olursa çalışmayabilirim belki. Şu an için böyle bir hayatım olamayacağına göre daha iyi bir hayat yaşamak için çalışıyorum. Ama şöyle de bir şey var. Yaklaşık 1 yıl kadar evdeydim atanmayı beklediğim için, bir zamandan sonra çok sıkıyor, kendimi boş hissediyorum. O yüzden çalışacağım günü iple çektim. Ben ev hanımı olmak için yaratılmamışım onu anladım. Ben iş kadını olmak, ders çalışmak vs için yaratılmışım. Koy önüme kitap oturayım günlerce çalışayım, ya da mesleki bilgimi geliştireyim ama bana temizlik, ütü deme. Böğ geliyor bana, boş dahi olsam ev işi yapasım gelmiyor. Böyle de bir kadınım işte.

İşte o birinin kafadengi olması lazım, kahve sohbet ister söylediğin her lafı kaba etlerinden anlarsa kişi kahve de zehir oluyo

Mesela yani Bombacı Mülayim aklıma geldi.

Tatyana ya pek ihtiyaç yok ya çocukla siz ilgilenirsiniz. Bi Fatma yeter bence haftalık temizlik için. Haftasonu eşinizle çocuğunuzla gezin tozun eğlenin. Tertemiz eve dönüp uyuyun. Kız cimri mısın yoksa sen?

Bu yazılanları okuduktan sonra kendimi fena halde fakir hissettim ama yine de doğum izninden sonra çalışmayı düşünmüyorum. Hiç bir para, ev, dükkan vs bana bebeğimle geçiremediğim zamanları geri vermeyecek belki çocuk kreşe falan başladığında ihtiyaç duyarsam çalışırım.

Babanın yanında yarı zamanlı çalışıp hem eve daha çok vakit ayırıp hem de iyi kötü yine de bi ek gelir sağlayabilirsen şimdiki işinden ayrıl bence. Ama ben yazını baştan sona okudum ve yerinde olsam işimi bırakmazdım. Eğer pişman olursan ve tekrar iş arayışına girersen hiç kimse 3300 le başlatmaz. Kaldı ki 3300 çok iyi para, her ay eve giren bu para olmamaya başlayınca çoğu şeyden fedakarlık etmek zorunda kalırsınız gibi geldi. İhtiyaçlarınızı karşılaşasanız birikim yapamazsınız, birikime ayırsanız ihtiyaçlarınız kısıtlanacak. Asgari ücret falan olsa ya da daha altı olsa ''aman sanki neye yarıyor zaten'' der insan. Ama 3300 günümüzde hatrı sayılır ve çoğu kişinin hayalindeki maaş. Eski eş konusunda da düşündüklerinde haklısın, oğlun ilerde maddi olarak o adamın kapısını çalmamalı. Hem emin ol bir süre sonra evde de sıkılmaya başlarsın. Yapacak bi şey bulamamaya başlarsın. Yani kısacası, ben olsam çalışmaya devam ederdim. En azından bi kaç sene daha ederdim, daha fazla birikim yapar ya da daha fazla yatırım yapardım.

Mecburum ben kocam yok çoçuk yok zaten kendime yetiyor lise mezunusunuz ve maaşınız gayet iyi bence bu memlekette. Üniversite mezunlarına iş yok bence çalışın evde otur otur bir süre sonra kafayı yer insan çalışmak insanın yaşamınıda düzene sokar maaşınız da gayet iyi Türkiye ortalaması için malınız mülkünüz var zaten isterseniz çalışmıyabilirsiniz

Ben sunuda dusunuyorum. Herkes kendı hayatından memnun aslında. cunku sozum ona payına dusen o ve o sekılde yasamıs halıyle rahatsız oldugu bırsey yok. Ancak bır arkadasım var bana bu sene yaz sonu ne cok tatıle gıttınız, kac lıra tuttu dedı. Ben kendısı calısmadıgı ıcın ve yenı zor bela bır ev aldıgı ıcın rakamı soylemek ıstemedım, onu gecıstırmeye calısırken bana dedıkı e bız sabah uyurken sen karanlıkta yola dusuyorsun hakkın tabı yapacaksın dedı. Zoruma gıttı. Yanı o kendı hayatında cok mutlu tatıle gıdemıyor olmak onu hıc yormuyor veya uzulmuyor takılmıyor. Tabı daha sıkıntı yasayanlar var, mesela baska bır arakdasım ıse esı ve kendısıde calısıyor cokta guzel kazanıyorlar ancak ellerıne 1 tl nakıt kalmadıgından kadın yılmıs. Calıs calıs aynı durum dıyor. Elını hem tasın altına sokuyor kı kolu kalmıs orada, hemde yınede ozgur degıl. Buarada esımde canı ısterse yardım eder, onun dısında gecen sene hep duzenlı bır kadın geldı arkamızı toplamaya cunku ben yapmıyorum senınde yapmanı ıstemıyorum demıstı bende madem oyle al bakalım boyle demıstım. Ne bıleyım çok zor boyle arafta kalmak cıkarılmadan kendım yaparsam vıcdan azabıda cekecegım gıbı gelıyor ama

Lise mezunusun o maaşı alıyorsun ve şikayet mi ediyorsunuz şaka musunuz siz ya. nerde çalışıyorunuz merak ettim. bence çalışmaya devam edin yarının ne getireceği belli mi ispanakliborek Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ev güzel güzel olmasına işte insan nefsi böyle bunu alırsın sonra başka bişey almak istersin onu alırsın sonra başka bişey çıkar bitmiyor Arzu, isteklerimiz ne yazık ki.. almak istediğin herşeyi aldığında sahip olduğunda mutlu olacaksan devam et çalışmaya iyi düşün maaşın gerçekten iyiymiş ama bebeğini de düşün zaman geçiyor o büyüyor bu zamanları geri gelmeyecek. İyi hesapla giderlerini çok iyi düşün derim hakkınızda hayırlısı olsun :) Bahçeyede çiçekler çok yakışır

tabikii mecburuz

Gerçekten çalışmak istiyor muyum? Hafta içleri hayır, hafta sonları evet diye cevapladığım bir soru bu Şaka bir yana, öğrencilik bitti, biter bitmez çalışmaya başladım. Önceleri çok yorucu değildi işim, ama zaman geçtikçe sorumluluklar ve iş yükü arttı. Şu an çok zorlanıyorum çalışırken, sabah 8 akşam 8 bazen 9 ya da 10'u buluyor. O saatten sonra da eve gelince kendime ayıracak zamanım hiç olmuyor. Direkt yemek, biraz İnternet'e bakınıyorum, sonra yatış. Ömrümün en verimsiz ve boşa harcanan zamanları gibi geliyor bu zamanlar. Hafta sonu gelince resmen mutluluktan havalara uçuyorum, dışarı bile çıkmak istemiyorum evden, sabah aheste aheste kalkmak, kahvaltı yapmak, evi temizlemek, sonra yürüyüşe çıkmak, hiç acele etmeden alış verişe gitmek. Bunlar inanılmaz keyif veriyor bana. Şu an bekarım, düşünüyorum evli olsam bu tempoyla ölürdüm herhalde, saçımı kestirmeye kuaföre gideceğim ona bile vaktim olmadı bir ara 2 ay beklemek zorunda kaldım, ki evli olsam eşim, evim, bir de çocuğum filan olsa herhalde kafayı yerdim. Bence bu tamamen kişinin kendi tasarrufunda olan bir şey, dünyaya bir defa geliyoruz. Seçme hakkımızı da elbet bencilce kullanabiliriz, eğer maddi anlamda zorlanmayacaksanız çalışmamak sizin bileceğiniz. iş... Gezegen X

Iste bu kaçınılmaz. Kamuda çalışıyorum ama aynı tür burda da var. Kamu olmasına rağmen nasıl bir rekabet güdüsu bu anlamam çok zor.

çalışmalısın cute. Ege kucuk olsaydı yada bebek olsaydı çalışma yavrundan önemli değil sana ihtiyacı var derdim. ama o artık büyüyor annesi. okul hayatı başladımı eskisi gbi olmuyorki... sana ihtiyacı gün geçtikçe azalacak... zaman geçtikçe sosyallesecek... bebek değil artık kucak çocuğu değil.. . maddi yönlere gelince maaşın çok çok iyi... bir daha asla bu ücrete biyerde ise giremeyeceksin... ister istemez kendini kısıtlayacaksın. buda seni mutsuz edecek... alisilmis standartlarının altına düşeceksin illaki... yetmeyecek mutsuz edeceksin kendini... en fazla 3 ay sonra evde ne işin var diyeceksin... o yüzden yavrun büyük olduğu için ve maddi getirisi yüksek olduğu için bence sakın işi birakma T tugsem_10 Minik dünyam... tek ayak

Yarım zamanlı bile olsa çalışmak çalışmak diyorum. O evdeki rahatlık bir zamana kadar. Sonra sıkılmaya başlayacaksınız. Sonrası hep aynı işler. Yapılan hiç bir iş iki gün dayanmayacak. Ve elinize kar olan hiç bir şey olmayacak. Bir şey almak isterseniz iki defa dusuneceksiniz v. s En azından biraz daha calismslisiniz. Maasiniz yüksek. Bu zamanda bu maaşlı iş birakilmamali.

Maddi olarak mecbur degilim, durumumuz iyi. Ama alışverişe dahi gidemedigim bir yerde yaşıyorum, ya calisicam, ya da evde oturcam tamamen. Evde oturmak cok zor, yipratici. Esinden saygi gormuyorsun, koreliyorsun, bir sey uretememenin vicdan azabi falan. Oyle calismaya karar verdim. Ama isimden nefret ediyorum. Her gun surunerek gidiyorum. cok yoruluyorum. Iki kucuk çocuğum var. Onlara yetemiyorum. Ev perisan. Esimi gordugm yok. Velhasil cok pismanim. Calismayi yine severim ama calisma sartlari, ortam vs önemli.

ben yanlız basıma bır odada calısıyorum :) eskıden cok kalabalık bır fabrıkada yıne ofis ortamında calısırdım ama gelen gıden bıtmezdı burası kendı ısyerımız kendıme ait odam var ama artık bu da sıktı, iki insan gelse gitmeyın dıye yalvarıyorum neredeyse:) yanlızlıgı cok seven bır ınsanım ama,8-9 saat bı odada oturup iş yapmak da baygınlık getırıyor:)

Dımı ya keske. Bahcelı evımız olsaydı ne olurdu sankı. Bahcesıne camasırlarımızı asabılecegımız su ayse teyze reklamlarındakı gıbı. Buarada calısırsam yanı kararımı verırsem sunu alacagız ama ne ote ne berı. Çook güzel oldugu tartışılmaz dimi Buarada eve temızlıkcı suanda gelmıyor, yanı ben bu kadar kafam karısık oldugum ıcın dur o parayıda bırıktıreyım dıyorum. Sanırım 1 aydır bu gel gıtleyım

Kayseri :)

cute merhaba, seni daha önceki mesajlarından tanıyorum. ve bu mesajını okuyunca biraz kendimi gördüm. bazen ben de her şeyi bırakıp evimde oturmak istiyorum. hatta ben de iki sene önce bir kaza geçirip 1 ay raporlu evdeydim ve çok güzelmiş gibi geldi. yani senin açından olaylara bakabiliyorum. evet bana da çok cazip gelse de çalışma hayatına, düzenine alışmış biz iş kadınları o evdeki zamandan bir süre sonra sıkılırız. işin iki boyutu var biri maddi, biri manevi. maddi konularda hiç bir para kendi emeğin gibi güzel harcanmaz. önceden beri bildiğim kadarıyla kendine dikkat eden bakımlı bir hatunsun. bu bile bir yerde maddiyata bakıyor. istediğin kremi almak, manikürünü pedikürünü saçını başını bakımlı gezmek, oğluna dilediğin gibi alış veriş yapabilmek. üstelik yaşı ilerledikçe gereklilikleri de artıyor. manevi yönüyse paradan bile değerli olan şeyi zamanı boş geçirmemek. biz zamanımızı çok kaliteli geçirmeye alışkınız. yani sabah erkenden kalkıp evi bir düzene sokmakla başlayıp, kahvaltıyı ayarlamakla devam edip zamanında ofise ulaşıp, bu arada gün arasında akşam evde neler yapacağımızı planlayıp hr şeyi tıkır tıkır yürütebiliyoruz. yani biz bunu yapabiliyoruz. artı senin çok iyi bir maaşın ve yeterli miktarda iznin varmış zaten. bence kıymetini bil, işi bırakmak yerine temizlikçi ile filan biraz daha yardım al. ilerde bebişiniz olursa işte o zaman bırak, güzelce bebeğinle ilgilen bence.

Size de mandıra filozofunu öneririm. :)

Emeğin ve alınterinin kutsallığına inanırım. Üretmeyen insan çok da makul değildir kendimden biliyorum, boş beleş geçirdiğim zamanlar kendimi iyi hissetmiyorum. Çalışan kadından kastım sadece sgk hükümlerine tabi olup işe gidip gelen ve maaş alan kadınlar değil, emek harcayan vaktini verimli geçiren tüm kadınlar. Sabah kalkıp yemeğini yapan, evini temiz tutan, çocuğuna güzel eğitim veren, okuyan araştıran bilgilenen, dikiş diken elişi yapan kadın da, bağ bahçe işi yapan kadın da emek harcayan kadındır. Emeğin her zaman parasal bir karşılığı olmaz, zaten para kazanan ayaklarının üstünde duran güçlü kadın diye bişey uydurup onu yüceltip ev hanımını küçümseyen anlayışın biz kadınlara yüzyılın kazığı olarak girdiğini düşünüyorum. Ama malesef insaniyetin, sevginin, dayanışmanın, diğerkamlığın azalıp maddiyatçılığın, menfaatçiliğin, duyarsızlığın arttığı bir devirdeyiz. Kimsenin insafına kalmadan insan gibi yaşayabilmek için para lazım bu yüzden.

Uyursaniz evet hiçbirşey yetişmez.:) Ancak ikinci nasip olur da olursa o zaman zaten isteseniz de uyuyayamazsiniz.

Sonuçta sen bilirsin ama lise mezunu olarak iyi bir maaşın var. Ve senin sorumluluğunda olan evladın. Herşeyi eşine yükleyemezsin. İnan daha az maaşa daha kötü şartlarda nice insan çalışıyor. Bütün anneler çocuklarını bırakıp işe gidiyor. Sanırım çocuğunla annen ilgileniyor. Bakıcı derdin yok Bir de çocuğumun boğazından lokması geçmesin, ben baktım demesin... gibi duygusal düşünceleri bir tarafa bırak. Çocuk onun da çocuğu istediğini söylesin. Ben senin yerinde olsam ne eder eder gider mahkeme açar nafaka bağlatırdım. O çocuğa bakmak, onun eğitim di şuydu buydu masraflarını karşılamak zorunda. CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

Ben onca okul okudum yetmedi üstüne doktora yaptım evde mi oturacagim diyenlerdenim. Bir de çalışmak özgürlük gerçekten de. Paramin hesabını kimseye vermiyorum harcıyorum kendim biriktiriyorum. Eşimle ikimizin maaşı 12 bin. Ama bir noktada haksız buldum sizi. Ben eski eşimden ayrılsaydim çok kazanmaya rağmen boğazına sarılıp o nafakayi alırdım. Aldığım nafakanin tek kurusuna dokunmaz bireysel emeklilik hesaplari gibi uzun vadeli yatırım hesabı açardim ileride cocugumun okul masrafı olur evlilik olur vs. Kendisine sunardim. Üstelik gazetelere cikacak kadar luks bir Otel düğünü yapmaya gücü yetecek bir adama cocugumun hakkını neden yedireyim. Şimdiye kadar o nafaka olayını cozerdiniz gibime geliyor 6 yıl olmuş sonuçta. Bir de kişisel seçiminiz ama çocuk ile babayı neden bir araya getirmiyorsunuz. Çocuğunuz biyolojik babadan haberdar mi merak ettim açıkçası.

Bence çalışmayan kadın daha çabuk yıpranıyor Çalışmak iyidir

CuteMom sana bişi diyim mi.. sen özeldesin ama maaşin benden fazlasin ben 2400 aliyorum. 3300 tlık maaşi müdür yardimicisi aliyor anca. böle imkan nerdeee.. çalışma saatim iyi sadece. aza şükretmeyen kainat bulamaz ya çok şükür maaşim iyi.. eşimi de bende düşük maaşi 1600 aliyo mesailerle toplam 2bini buluyor. çok şükür herşey alabiliyoruz biz istanbulda degiliz. borçlarimiz var bide. onlari ödüyoruz işde. evde oturmak daha iyi bence en çok ev hanimlara özeniyorum resmen.. ama olmuyor işte. bence böle imkani bulamazsin işde 3300luk maaşı nerden bulcaksin ki..

Mecburuiyetim olmasa şuan çalıştığım yerde çalışmazdım. Çalışmaktan gocunmuyorum ama şuan ki ortamı sevmiyorum. Ve çalışmaya mecburum. Bekar olsam yine mecbur hissetmezdim ama evli olunca öyle olmuyor maalesef. İnsanların çıkarcı davranışları, yalakalıkları, adaletsizlik ve yaşanan çifte standartlar beni sinir ediyor.

Nisanda 2 sene olacak. Evdeyim. Biliyorsun eşimin işi, son 5 6 aydır haftada 1 2 işe gidiyorum. Onun dışında işi evden idare edebiliyorum. Halimden memnunum. İş meselesini yapmasam sıkılır mıyım? Asla. Aza kanaat etmen gerekir mi şartlarına bağlı, ben etmiyorum. Belki eşim ipleri elinde tutmak istese gerekebilirdi ama benimki para işlerine karışmayı sevmiyor, hepsi bendeyken rahatım. Yalnız o şimdi tatlı gelen ev işleri falan sıkıyor insanı bir yerden sonra haberin olsun :) yine haftada tek gün yapıp kurtuluyorsun yani. Bir de ne olursa olsun evde sıkılıyorsun. Yani eşini akşam beklemek çok hoş olmuyor.(benimki mesela yeni gitti, öğlen gelir, akşamüstü gider, 8e doğru gelir. Yani gün içinde o da evde sayılır. Yoksa sıkılıyorum) Belki çocuğun olması durumu değiştirir tabi. İkinci çocuk işini ne düşünüyorsunuz? Yani bir tedavi süreci olursa maddi olarak buna müsait misiniz? Bence çalışma. En azından bir dene yani. Bademli_Magnum Güzel haberler geliyor tek ayak

şimdi çalışıp çalışmamak gerekip gerekmemek eşimle aynı işi yapıyoruz kendi işimiz ben çalışmayayım peki eşim aynı hak ona niye yok iş aynı yetkinlik aynı evdeki işler vs denirse de onları da yapar hatta benden iyi bile yapar ben birimiz çılgınca çalışıp diğerimiz duracağına rölantide ikimiz çalışmayı tercih ederim Cute sana gelince ben bazen anlam veremiyorum eleştiri olarak alma, bak samimice yazıyorum anlayamıyorum mesela işte tatilde, tatilköyünün metrekaresi önemli benim için şunun altındaki yerde kalmam diyorsun işte benim maaşım 3300, giderimiz 2000, eşimin de maaşı iyi diyorsun ama Ege devlet okuluna gidiyor öğretmeni beğenmiyorsun okul hakkında konuşurken ama seninki özel okula gidiyor, orada ilgi vs daha fazla diyorsun mesela oğlumun okulu 1429 Tl aylık yani öyle lüks vs değil sonra annen sürekli işte senini yermeğin Egenin bakımı vs bence ona da çok yükleniyorsun çalışıp kazanıyorsan bunu harcamalısın yani biriktir biriktir nereye kadar bunları geçtimm bence işin iyi hatta çok iyi zira Cumartesi tatil, üniversirte mezunu memurların hiçbiri o parayı almıyor özel sektörde de alamayan çok tekrar işe başlarsan aynı şartları bulman ütopya olabilir evde kalmak kısa süreli olunca cazip ama ilerleyen süreçte kendini daraltıyor bak ben kendi işimde dahi bunalıp yeni alanlara kaymaya çalışıyorum ki ev bir süre sonra aynı düzende gerecek deseydin ki Deniz geliyor bir süre ayrılayım belki makul olurdu, o zaman gelirse tekrar düşün ama şu aşamada bence çalışmaya devam ama annenin yüklerini azalt madem maddi durumunuz iyi

Senin kv nereli bende bbölgesini ilk defa goruyom loch

İnsanoğlu çiğ süt emmiş derler. Şimdik eşiniz çok iyi olabilir ama yarının ne göstereceğini kimse bilemez. Benim çocuğum değil, onun ihtiyaçları beni bağlamaz bile diyebilir. Kimseye çok güvenmemeli o yüzden. Yaşınız da çok genç zaten şimdi en verimli zamanlar...

Ben çalışmayı seviyorum, çalışmayı başarılı olmayı, öğrenmeyi, üretmeyi çok seviyorum. Evliyim, işten sonra evde çalışıyorum, zor oluyor tabi.. Ama altından kalkıyoruz eşim çok yardımcı sağolsun. Bayram vesilesi ile 10 gün tatil yapmıştık, açıkçası bana fazla gelmişti, tembellik çökmüştü..

Babaanne çocuğa bakmıcak babaannenin işi çocuğu sevmek öteki türlü şımarık oluyo çocuklar ki kaynımdan falan biliyorum evlerden ırak o denli. Kocamın kazandığı öyle aham şaham değil ama idare ediyoruz tutumlu olunca artıyo bile. Umarım bebek olunca da öyle olur daha da olmazsa birikmiş paramdan yeri napıyım. Önceki

Senin yerinde olsam çalışmaz ve sigortamı dışarıdan öderdim. VArsın tatilleriniz azalsın. Evde olmak cidden büyük keyif hee çocukla vakit geçirmek ona da mutluluk sana da. O mutluluğun hiç bir maddi muadili yok.

Evet bendım o dudaklarım duzeldı, dıslerım fena halde suanda yavas yavas tedavısı olacak G Greeneliton

Ailemin bize yaptıkları fedakarlıklarla kendılerının cok kısıtlı yasamalarından dolayı uzuldugum konudan mı bahsedıyorsun? Actıgım ve aılemle alakalı uzulmedıgım bır baska konularımı goster bence nerede bakalım mıras pesınde kosmusum ne konusmusum ne dusunmusum sız boyle yazınca kıskanclıktan yazdıgınızı dusunuyorum bende

CuteMom bak değerini gör. Genelde bu tür konularda kavga çıkar. Konu sahibinin ne asalakligi, ne koca parası yıyicılığı, ne somuruculugu, ne tembelliği kalırdı

Evlenmeden önce çalışıyodum. evlendikten sonra işi bıraktım. başka bi şehre geldim. çalıştığım yer özel sektördü ve şartları iyi değildi. evlendikten sonrada eşim istemedi çalışmamı. kpss ye girdim az bi puanla kaçırdım. şuan iki çocuğum var seneye tekrar hazırlanıp gircem sınava. maddi durumumuz çok iyi. dubleks evimiz var arabamız var. geçen sene arsa aldık. hiç bir sıkıntımız yok. eşim 4 sene sonra banka müdürü inşallah. en ufak bi şubede müdür maaşı 8-10 bin arası. ama ben yinede çalışmak istiyorum. seneye güzel bi şekilde hazırlanıp tekrar gircem sınava. çalışmak sadece para kazanmak değil aynı zamanda sosyalleşmek nefes almak bana göre. belki senin kadar bile maaş alamıycam ama yinede istiyorum çalışmayı. D damdan

Mecburum. Ama çalışmak da isterdim sanırım. işimi seviyorum. Ev işi çok daha bunaltıcı, çocuk bakmak çok daha zor bana göre. İki üç insan görüp iki değişik muhabbet yapıyoruz en azından. Bebek bakımı konusunda eşimin yardım etme anlayışı onunla oynamak ve onu gezdirmekten ibaret olduğu için, ev işi konusunda ondan istediğim bir işi üç gün sonra ve yarım yamalak yaptığı için ev Bebek iş üçgeni arasında sıkışıyorum ve çok yorgunum. Gene de işe gitmek isterdim o da bir farklılık oluyor benim için.

Çocuklar küçükken çalışmak gerçekten çok yorucu. Kadınlar gerçekten çok yoruluyor. Zaman baskısı bu yorulmada en büyük etken. Bir de her şey mükemmel olsun isterken gerçekten zor oluyor. Ben de kendimi paralarım çocuklarım için. Daha bugüne kadar çocuklarımı beslenmesiz yollamadım dersem yeri vardır. Kek, börek vs hazırlarım dışarıdan birşeyler almasınlar diye çırpınır dururum. Sanırım bu yapı meselesi biraz da. İnan ev kadınlarında bunu göremiyorum. Sınıfta beslenme benim gibi koyan bir ev hanımı çok az. Eşinin maaşı iyi ve geçekten çok yorulduğunu görüyorum ve anlıyorum. Bu stres aslında bize iyi gelmiyor karı-koca arasını bile etkiliyor. Ben çocuklarım küçükken eşim issiz olmasaydı çalışmak istemezdim. Ama madem sana iyi gelecek nasıl mutluysan oyle davran.

Canım ben olaya şöyle bakıyorum. Ola ki işten ayrıldın bir kaç sene sonra çalışmaya karar verdin. Hiç önceki maaşından daha az maaş veren olmadı bana, çevremde de genelde böyle. Yani pozisyon ve şartlar aynıysa genelde önceki maaşım şöyleydi, onun üzerinde talep ediyorum" dedim hep.

Ben çalışmayı seviyorum ama çalışma ortamımı pek sevmiyorum şuan.. Evde mutlu olan biri değilim. Ama bu sıralar kendimi yorulmuş, tükenmiş hissediyorum. Sanki çalışmaya değil de kendi mesleğime ara vermeye ihtiyacım var gibi.. Hani 2 yıllığına başka iş yap sonra dönersin deseler kabul edecek moddayım :) Ama evde ol deseler istemem, sıkılırım 15 gün sonra.. Bir işe yaramak, birilerine faydalı olmak mutlu ediyor beni. Ama sizin durumunuzda olsam belki çalışmamak cazip gelirdi..

Doğum yapınca artık dururum o sekılde evde. Ucretsız ızın alamam yanı. Dogumdan sonrada benı kendılerı cıkarsa ne ala, zıra kendım bıseyelr yaparsam gene haklarımı alırım ama ılerıde of ya cıkarılmadan kendım cıktım dıye vıcdanda yapabılırım

Ben çalışmıyorum. Memnun musun dersen sürekli gelgitlerim var bu konuyla ilgili. Kendine göre hem kolaylığı hem zorluğu var. Hep acabalar var aklımda. Senin bundan önce de çalışmakla ilgili bi konun vardı, orda "razı olur muyum payıma düşen hayata, bilmiyorum" diye bi cümlen vardı çok aklıma işlemişti. Hatta eşime bile söylemiştim. Bütün mesele bu aslında. Aldığın para yaşına ve ülke şartlarına göre çok iyi. Kira sıkıntın yok, eşinin döndürebileceğinden emin olursan maddi anlamda pek sıkıntın olmaz. Ama işin manevi boyutu var. Ben kendi ailemden de eşimin ailesinden de hatta hiç samimiyetimizin olmadığı insanlardan da kafama taktığım hatta bazen gözlerimi dolduran imalar sezdim. Çalışmanın koşturması tabi çok farklı onu başka bi yere koyuyorum. Ama evde olduğun için yat gelip yattığın falan söyleniyo bazen,"aman sen rahatsın" minvalinde konuşmalar insanın sinirini bozuyo. Ya da fırsatını bulsa anında çıkacak, ay sonunu zor getirip söylene söylene giden insanlar -asla küçümsemiyorum sadece tavır bana bunu söyletiyor- dünyayı kurtarıyormuş gibi çalışan kadın havalarında geziyo. Senin adın "ev hanımı". Bu işin psikolojik yanı, etrafında buna maruz kalacağın insanlar varsa hazırlıklı olmanı öneririm. Onun dışında çocuğunla daha çok vakit geçireceksin ve bu vakit daha kaliteli olacak, çünkü iş yorgunluğun olmayacak. Maddi durumun iyi, senin çalışmaman oğlunun yaşam standartlarını pek etkilemez ama işten sadece oğlun için çıkarsan yarın öbürgün ergenliğe girip seninle bu kadar vakit geçirmediğinde boşluğa da düşebilirsin. Bütün bunları dikkate alman gerek.

Bence hic kimse gerçekten istedigi için calismaz. Herkesin bir sekilde mecburiyeti vardir. Isini sevmek baska, para kazanmaya mecbur olmak baskadir. Ben hayatin musterek olmasindan yanayim, eger esimle bir koye yerlesip memuriyeti birakacak olursak memnun olurum. Ama o calisirken ben isimi birakamam. Ki ben bugun isi biraksam en fazla 1 yil sonra ayni sartlarda is bulabilecek yeterlilige sahibim. Sizin şartlarınızda mevcut isinizi birakmak bence ilerde pişman olacaginiz bir durum olur.

ben ev hanımıyım, üç çocuğum var. yaşları arasında 1,5 yıl var. çalışmadığım için maddi sıkıntılar yaşıyoruz ama şikayetçi değilim. çünkü evde çocuklarla olmak daha mutlu ediyor beni. onlar okula başladığı zaman sıkılırsam belki çalışırım. çünkü onlar doğmadan önce ev çok sıkıcıydı ve çalışmak iyi geliyordu. ama ne istersin dersen eşim iyi kazansa, ben çocuklarımla sağda solda fink atarken evim temiz, yemeğim hazır olsa :) hayaller hayatlar işte.

öğrenim seviyenize göre çalışma koşullarınız ve maaşınız çok iyi, 6 yıllık memurum unıversıte mezunuyum bır ton sertıfıkam var aldıgım maaş 3000 değil... aileden kalacak olan mal varlığınız varmış ama onlara çok güvenmeyin derim... ayrıca başınızdan sorunlu bir evlilik geçmiş, bir evladınız var belki bir ikinciside olur Allah nasip ederse ve şimdi iyi anlaşıyor olsanız bile ilerde evliliğiniz de neler olur neler yaşanır garantisi yok o nedenle herşeyden önce evladınız için sizin de kazanmanız ve birikim yapmanız şart.. size gelecek olursak çalışma hayatı zor, kimi çalışmayı sevdiğinden, kimi borç harçtan kimi de zorunluluktan çalışıyor... ama bir bayan olarak ilişkinizde ve günlük harcamalarınızda söz sahibi olmak istiyorsanız para kazanmanız şart, hem sosyal yanıda var bu işin.. ev ara sıra insana rahat gelir ama uzun vadede sıkılırsınız... sorunuza gelirsek ben kendi adıma alışmyı sevdiğim için çalışıyorum ama borç harç zorunluluklarda var yok diyemem, mesela 6 aylık kızım var maaşıma ihtiyacım olmasa en az 1 yıl ara verirdim işe, ücretsiz izne ayrılırdım ama şu an çalışmak zorundayım... yinede son karar sizin..

Baya baya bi daha mütevazı olani diyelim evde abiyelerimle degil penye takimlarimla yatip, katya bana kahve getir yerine kalkim de bi cay koyim versiyonu Ama iste ben calisirken oyle yogundum ki cogu zaman kazandigim parayi verimli harcayabilecek vaktim bile olmuyordu, dusunuyorum da maasimin yarisi zaten disarda yemege gidiyormus cunku eve gidip yemek yapacak ne vaktim ne enerjim kaliyordu, oysa bayilirim yemek yapmaya. Eve 8 de gelip 10 da kanepede uyuyakaldigimi, hatta eve gelip pijamalarimi giyip oylece uyudugumu bilirim. O yuzden simdi maasi az olsun ama evime yakin olsun, calisma saatleri duzenli olsun, ne is olsa yaparim modundayim. Ozetle en zoru calismak istemeyip is aramak

Ben üniversiteden yeni mezun oldum, henüz bir iş bulamadım açıkçası bu aralar pek bulmak da istemiyorum üzerimde bir durgunluk var ama çalışacağım elbette çünkü bazı planlarım vs var, hem neden okudum öyle değil mi? ama hep tecrübeli istiyorlar hem de maaşlar parlak değil. Yani ben üniversite mezunu olarak 3300 TL maaşa kaç sene sonra ulaşırım acaba sıradan bir işte çalışırsam? Bence siz lise mezunu olarak çok iyi maaş alıyorsunuz. 2 üniversite bitirmiş otelde muhasebe sorumlusu SMMM ruhsatlı arkadaşım 2300 civarı alıyor ve haftada 6 gün çalışıyor, bazı geceler nöbet var falan. Para önemli değil diyen yoktur herhalde 3300'e şu an ben ne iş olsa yaparım herhalde evde otur otur nereye kadar? İnsanın eline birşey geçmiyor. 1500 TL maaş alıyorum derseniz değmez belki derdim. Ben evde oturdukça paslanıyorum, tembelleşiyorum gibi hissediyorum.

2300 gunum var, emeklı olamam yoksa annem hıc olmazsa EMEKLILIGE kadar calıs dıyor CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

Çoooook zengin olsam çalışmam. 4 trilyon biriktirip faizi ile ölene kadar yaşamayı planlıyorum. Bunun dışında güvenemiyorum hayata, bankada olan hazır para erir gider, ya hasta olsam çalışmıyorken ne yaparım diyorum. Gerçi eşin var senin. Sen en iyisi bir 5 yıl sonrasını hayal et ne istiyorsun? Ne yapıyor görüyorsun kendini 5 sene sonra? Cevap bu olabilir. Kitap kokusu '4 yapraklı yonca' tek ayak

Ne güzel bir yazı.. Keşke herkes böyle anlaşılır Yazsa dedim :) Çalışma... Yani şöyle ki; Babanın yanında yarım zamanlı çalış.. Hem eve zaman ayır hem işe. .. Üstelik babanın yanında :)

Teşekkür ederim doğru diyo valla

Çalismadigimda kendimi değersiz hissediyorum. Sonuçta çalışmak için okudum. Eğer belli bir mesleğim olmasa bakış açım farklı olurdu belki

Maaşımın yarısını verseler çalışmam. Yani işi bıraktığımda bir garantim olmalı. Eşimden istemek zorunda kalmadan kendime de evime de çocuklarıma da harcayabilmeliyim. Bir nevi mecburiyet. Yoksa maaşımda iyi çalışma şartlarımda iyi ama ev benim için daha cazip. Eski çalışma isteğim de yok. Kimseyle sorunum yok ama iş arkadaşlarımıda aramıyorum özlemiyorum olmasalarda olur hayatımda. Çoğu zaten benden küçük çocuklar yeni işe girenler yeni tayin olanlar Senin şartların güzelmiş. Çok geçmiş olsun geçirmiş olduğun kazayı saymazsak herşey yolunda. Temizlikçin, yemek olayın, tatillerin v. s normal standartların üstünde bir hayatın var. İşten çıkıp bu standartı bulamayınca sorunlar çıkabilir artı bir süre sonra evde de sıkılabilirsin. Bence çalışmayı bırakmamalısın. Şuan sadece geçici bir izne ihtiyacın var gibi geldi. Ücretsiz izin veriyorlarsa al.

Gerçekten çalışmak istiyorum

Hayir canim tek basina beklemiyor :) Ben Belcikada yasiyorum Belcika'da anasifi 2.5 yasinda baslanir ve 8h30 da ders baslar 15h30 da ders biter Sabahlari 7h00 -8h30 arasi calisan anne babalar icin "gozlemci" cocuklarin basinda durur aksamlari ise saat 15h30- 18h00 gozlemci veya gozlemciler oluyo

Ama böyle anlatınca insanın çalışmaktan vazgeçesi geliyor :) Pek tv izlemem ama Türk tv dizilerindeki zengin hayatı yaşayanların kendince daha mütevazi olanını anlatmışsın :) İşin ucu yine paradan geçiyor :)

Geçmiş olsun tekrar belki de bu yüzden de etkilenmissinizdir zor gelmiştir calismak

Kişisel olarak cevap vereyim öncelikle eşim çocuk konusunda benden beter. hiç öyle bir sorumluluğun altına girmek istemez fakat boşanma sebebi sadece bu olmayabilir tabi. başka şeyler de olabilir boşanmayı gerektirecek, hayat bu. Anne ve babası ayrı hatta ablası bir çocuk sonrasında hemen boşanmış biri olarak bunları yazıyorum. Hayatın gerçeklerinden çok uzak değilim. Benim aslında söylemek istediğim tüm bu ihtimalleri göz önüne alıp yine de şu an Nasıl yaşamaktan keyif alıyorsam kararlarımı bu yönde verdiğim. Allah korusun eşimle ayrılık durumu olsa üniversite mezunuyum şöyleyim böyleyim demem garsonluk yaparım, kasiyerlik yaparım hiç bir işten gocunmam kendi başıma ayakta kalırım.

Ben hep çalışmayı istedim.. Okulum bitti 2010 kpssye girdim iyi netler yaptım ama suan gorulen malum durumlardan dolayı o zaman atanamadim.. Sonrada hep şanssız gitti şansım bu konuda. Çünkü ben memur olmak istiyordum.. Çalışma saati belli maaşın özel sektörde birçok yere göre dolgun falan... Calismak güzel ama sadece çalışmak adina uzun saatler verilip az bir maaşa yıpranmak bana anlamsız geliyor. Çünkü kadının evdeki yüküde çok ağır. Ama 3300 maaşı bırak diyemem ben ki haftasonunuz ve servisinizde varmış... Çok ciddi bi gelir kaybı olur sizin adınıza.. Ev uzaktan bakınca cazip geliyor belki ama sürekli evde olmak cokta sevimli bisi degil.. Bi sure sonra kendini hicbir işe yaramaz hissediyorsun.. Hep aynı rutin sürekli yapman gereken işler ve bunun sonucu ay sonu sıfır gelir... Üretmek para kazanmak çok güzel.. Hala içimdeki çalışma isteği sönmüş degil.. Kızım büyüsün çalışacam inşallah.. Ama bazı kadinlar varki ev hanımı olmak için yaratılmış.. Evde olmak onlar için dünyanın en guzel olayi... Bu zihniyetteki biri mutlu da olur evde sıkılmazda... Ama senin gibi benim gibi kadinlar evde kalınca bir türlü mutlu olamıyorlar...

Tabı kı konuyu hatırlamıyorum ama sız oldugunuzu hatırlıyorum neyse. S

Kesinlikle evet. Acil planı yaptım kendime maasımı bırıktırıp 1 sene kadar en azından sonra elımde olan parayı ev butcesıne katmadan, acıl oglanın bır ıhtıyacı cıkarsa dıye saklamaya karar verdım. Belkıde cıkmaya hıc cesaret edemıcem. Hayırlısıyla bır bebegımız daha olursa ınsallah 4 ay ucretlı 6 ay ucretsız ızınde benı beklemeyeceklerını dusunuyorum boylelıkle bır pısmanlıkta yasamam belkı onlar yaparlar benım yerıme. Ama burada yazıldıgı gıbı cogu ıstemıyorsan calısma ama bence calıs denmıs.

Kesinlikle istediğim için çalışıyorum. 2 günlük hafta sonu tatili yetiyor bana. Bu sene 5 gün sömestrde, 5 gün bayramla birleştirip Eylül'de yıllık izin kullandım. 43 gün iznim kaldı, seneye 30 gününü aktarabiliyorum, Aralık'a kadar kullanmazsam 13 günü yanacak. Çalışmasam da geçinirim. Evim var, arabam var, kira geliri olan başka bir evim daha var. Ammaaaaaaa Ben erken kalkmazsam gün bereketsiz oluyor. Saçımı taramak istemiyorum. İşe giderken ise önceki yarın ne giyerim diye düşünüyorum. Saçım başım, kıyafetim düzgün oluyor. Hiç bir şey yapmazsam mutlaka göz kalemi sürerim gözüme. İşe gitmezsem bırak göz kalemini, pijamamı üzerimden çıkaramıyorum. Bütün gün pinekliyorum. Zaten ev işi ve yemek yapmayı da sevmiyorum, gün öylece gidiyor, bitiyor. Bu sefer pişmanlık, vicdan azabı, sanki yapmamam gereken bir şey yapmışım, onun suçluluğunu hissediyorum. Tabi aldığım maaşın miktarı da yadsınamaz İş hayatı kolay değil, 40 yaşındayım, saçma sapan ve gerçekten benimle ilgisi olmayan nedenlerden dolayı hala fırça yiyorum. Amirimin kaprisinden dolayı. 4'te çıktıkları okuldan arkadaşları servise binerek kek yiyip sütlerini içebilecekleri evlerine giderken benim kızlarım 6'ya kadar etüde kalıyor okulda. Ben 6'da işten çıkıyorum, dolayısıyla bir 45 dk da benim akşam trafiğinde oraya varmamı bekliyorlar. Bazen en son kalan benim kızlarım oluyor. Hiç çalışmamak değil ama part time çalışır gibi, akşam 15:30'da çıkıp 16'da kızlarımı okuldan ben almak isterdim. Çalışınca tatilin tadı daha güzel oluyor gibi. Bir de zamanı daha iyi programlıyorum ben. Benimkiler 2'si de sabah 9 akşam 4 dersteler. Ben evde kalsam ne yapacağım? İyi ki işim var. Allah'ıma bin şükür. Bir şeyler üretip işe yarıyor olduğum duygusunu hissetmeyi seviyorum.

Isimi seviyorum şu anda calismiyorum ancak yakin zamanda ise baslayacagim. Alanımi sevdiğim icin bana bos oturuyormusum, insanlara faydali olmuyormusum gibi hissediyorum. Gecen yil, aileme yük olmamak adina çalıştım. Kendi meslegimi yapmadığım icin cok zorlandim. Ancak 8 ay dayanabildim. Özel bir yer ile devlet arasindaki farki yasayarak gördüm. Açıkçası 3300 tl maas cok iyi ancak bunaltilarinizi da anliyorum. Esiniz ile iyice istisare edin derim ben. Sizin yerinizde olsam bir süre daha çalışır ortama göre sekillendirirdim kararimi. Çünkü bir oglunuz var. Ote taraftan kendi ailenizden gelen bir mal ve is gücü de var. Hele biraz daha sabredin. Kaza dönemi cok yipratti bekleyerek daha sağlıklı bir karar alirsiniz diye düşünüyorum M Mutlak Butlan İnanmak istemiyorum, bilmek istiyorum.- Carl

Ben iyi bi üniversiteden iyi bi bölümden mezunum. Mesleğimi yapıyorum. 2 yıl tecrübem var 5 bin civarı alıyorum. Bu paraya ihtiyacım yok. Bankada babamdan kalma yüklü miktar param evim arabam var bana ait. Yine babamdan kalabilecek bir sürü mal var. İş yermden nefret ediyorum. Sabah 5te kalkıyorum. 8 gibi evde oluyorum. Ölü gibi yaşıyorum. İş yerimde sayılı kadın var 500 tane mavi yakalı erkek. Naif bi insanım çok sakinim. onlarla mücadele etmek beni yoruyo çoğu zaman. Çalışmadığım dönem oldu. Aslında çalışmak hiç kafamda yoktu. Başka şeyler yapmak istedim. Beceremedim. Kendimi buraya attım. Boşlukta kalmaktan deli gibi korkuyorum. O yüzden mecburum çalışmaya. Siz kendinizi iyi tanırsınız. Her şey maddiyat değil. Bana da raporlu olduğum 1 ay gibi bir dönem ilaç gibi gelmişti. Ama sonra işe dönmeme ihtimali olsa çıldırabilirdim yine. Bazen müdürümden azar yediğimde eee sen kimsin be diyip çekip gitmek istediğim çok oldu tutuyorum kndimi. :) sizin çocuk var belki oyalanırsınız evde ben o duyguyu bilmiyorum tabi. Bu arada ben de hapis gibi bi yerde çalışıyorum. Leş ya. Sigara yok sakız yok. Yemeği beğenmedin alternatif yok. Ofise tost makinesi aldım. Tost yapıyorum :)

Ahhhh Cute ben bilsem bu sorunun cevabını sana bişeyler yazarım ama ben de çok kararsızım. Çok iyi bir işim mesleğim vardı, haftasonu çalışmam 8-18 çalışırdım sosyal haklarım özel ssğlık sigortam yemek araç vs ben ne yaptımmm bebek tedavim için istifa ettim. Stresten çocuğum olmuyor dedim 2 yıla yakın evde oturdum, yani gezdim dolaştım turlarla ülkeyi gezdim ama ne oldu 6 ay sonra ne bebek var ortada ne kafam rahat sıkıldım, ben bir sanat atölyesinde resim yapıyorum aynı zaman da yok olmuyor çalışmak istiyorum. Eşim de çok bunaldıysan gel birlikte çalışalım dedi bebekte olamıyor zaten Kendi işimiz gelirimiz güzel ben bırakırsam bir miktar düşer ama sorun değil ve ben yine başladım gitmesem mi, sadece resme odaklansam sergiler açsam. Biliyorum 6 ay sonra çalışmadan yapamıyorum diye mızmızlanacam, şimdi evle hiç ilgilenemiyorum çocuk olsa iyice karışacak ortalık. Ne yaparsak yapalım çalışırken evi, evde işi özlüyorsun, iyi bir işi bıraktığım için bazen kızıyorum kendime kariyerimde yüksele bilirdim bazen de amannn o stres beni erkenden gömerdi diyorum. İki ucu hijyenik olmayan değnek. Konuyu takipteyim sadece bu kadarını söyleyebilirim, mutlu anne mutlu çocuklar yetiştirir, nerede mutlu olacaksan orada ol. aysahh

çalısıyorum mecburum ama ihtiyacım olmasa calısırmıydım evdede bır yere kadar kalabılıyorsun sıkılırım. sen güzel maasın var fakat hersey para değil diyorsan calısmazsın. aile olmak istiyorsun anladıgım kadarıyla. oglunla vakıt gecirmek esini karsılamak falan. fakat zaten izninde tatıle gıdebılıyorsun, rahat bır yasamınız var Allah bozmasın. pişmanda olabılırsın maasın iyi.

Başlığa cevaben, çalışmak istemiyorum. Aslında mecburda değilim ama calissam iyi olur. Gönlüm istiyor ki sabahları 10 11de uyanayim, misler gibi kahvaltımı yapayim.. Bir süre sonra ondan da sıkılırım diye kendimi çalışmaya motive ediyorum. Yaşasın çalışmak!

Ben de seviyorum çalışmayı, bende hiç ptesi sendromu olmaz mesela işe hep mutlu gelirim. Kendimi şanslı sayıyorum bu yüzden hamdolsun. Fakat insanın kendini paralarcasına stresle ve uzun saatler boyunca çalışmasına karşıyım, ama ne yazık ki hayat şartları çoğu insanı buna zorluyor.

Uzun zamandir ilk defa evde başıboş kaldığınız icin acayip geldi bence size. Yoksa uzun süreli evde kalsanız dayanamazsn. Bilmiyorum ama eger çalışma imkanım varsa ben eşime yüklemek istemezdim, yazık ya onlara da. Ev hanımı olmak da cok zor üstelik, bir emek sarfediyorsun cokca emek sarfediyorsun ve bu gözükmüyor asla. Çalışmak daha ağır basardı benim için sanırım.

Ben de bazen yeter be calismak istemiyorum uyumak istiyorum diyorum sonrada evde oturursam KV ve onun hic bitmeyen geniş çevresinin ve akrabasinin sürekli bize gelmesi ve durmadan hizmet ettiğim anlar canlaninca gozumde yasasin calismak diyorum calistigimdan dolayı benle cok sosyal faaliyet yapamamak KV ve sülalesinin içinde bir uhde Esim de calisma otur evde kafam benimde rahat olsun diyo hem manti börek acmayi ogrenirsin bana eve temizlik için yardimci da gelmez diyo iste bunları düşününce boşver ziinett uyuma calis diom

bu arada maddi olarak da zor oldu bizim için ödediğimiz konut kredimiz faturalar v. s. ben hem mecbur olduğumdan hem sevdiğimden çalışıyoum CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

Cute eşin o tarz biri değil zaten ya. O tarz biri olsa belli ederdi şimdiye, gayet iyi bir baba. Çok açık bu. Gaza gelme. little dora Düz

Hehe biriktirilir mi şimdi baya kazanman gerek diye düşündüm de Gönlünüzce olsun her şey sevgiler

Ben çocuk onun da çocuğu derken, aman o da baba onunda hakkı var anlamında demedim. Neyse daha sakin bir kafayla ne demek istediğimi anlarsınız. Ben olsam fitil fitil burnundan getirir çocuğumun imkanlarını daha da iyi hale getirecek şekilde baba namzetini zorlardım. Kanun var nizam var. Öyle çocuk yapıp ardına bakmadan keyifine bakmaya benzemiyor hayat

Buda size dert oldu galıba sızde hep maddı konulara yorumlarda bunu yazıyorsunuz Önceki

Cute seni anlıyorum çok takdir ediyorum ama o eski eşi denilen adam sorumluluk almalıydı. Nedense babalar yok oluyor boşanmalarda en çokta çocuklara üzülüyorum. Ege çok şanslı sen gibi bi anneye sahip CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

Çalışmak istiyorum çünkü evde sıkılan bir kızım seviyorum da. Çünkü kendini işe yarar hissediyorum. Ama iş yerinde çok sıkılıyorum. Sevmiyorum yaptığım işi.

Ah ah.. Bos vakti ozluyor insan. Cok sukur halimize calisiyoruz para kazaniyoruz ama insan hakkaten biraz ozlem duyuyor bazi seylere. Bende evimde yeterli vakit geciremedigimi dusunuyorum. Cocugum da yok ustelik. Bir de cocuk olsa nasil yaparim bilemiyorum. Boyumu kat kat asan borcum var. onu odeyene kadar boyle devam... en az bi 7 sene daha yani.. Hayalimdeki is gunde 4 saat suren part time bi is. Dus almak, makyaj yapmak icin bir sebebim olsun ama hayatimin yarisi da is yerinde gecmesin. Allah herkesin gonlune gore versin insallah

Kesinlikle katılıyorum. Fabrika ortamında da çalıştım plazada da. Yani plazada çalışmakta çok matah bişey değil. Abartılıyor yani :)

Kesinlikle "para" açısından değerlendirmiyorum. Ama toplumumuzun bu konuya bakış açısı kuzey ve güney gibi. Kimi kadın çalışmadığını söylerken adeta gururlaniyor, kimisi de kendini eksik hissediyor. Mesleği olduğu halde calismayan kadın bana garip geliyor, mesleğin yoksa tabii ki asgari ücret için kendini yormaya değmez. Önceki

Ben çalışmak istemiyorum ev çok güzel. Mecburiyetten çalışıyorum bekarım. Yeteri kadar param olsa farklı şeyler yapmayı çok isterdim. Cute nafaka konusunda bence yanlış düşünüyorsun çocuğunun hakkı o

mecburiyetten calısıyorum hatta bazen honkure honkure aglamak gelio ben niye calısıyorum diye :)) bosandım ailemle yasıyorum mecbur ayaklarımın üstünde durmak zorundayım yoksa asgari ücrete 10 11 saat calısmak o kadar zorki cute cum sana gelince maasın inanılmaz güzel türkiye sartlarına göre o kadar parayı bırakabilirmiydim bilmiyorum ama sendeki sartlarda beya iyi bu durumda da calısmayabilirdim cunku ben evi cok seven biriyim karar veremedim :)))

CuteMom geçmiş olsun. önemli bir durum yok inşallah.. Türkiye şartların da iyi maaş alıyorsun.. asgari ücret almış olsaydın. gerek yok bu kadar sıkıntıya derdim. rahat yaşamayı, özgür takılmayı ve harcamayı seven birisin zorlanacağını düşünüyorum yarım zamanlı çalışma durumu sizde yok mu? kısıtlı zamanlarda geçirilen vaktin daha değerli olduğuna inanıyorum desende... akşam 6 da evde oluyorsun, turşunu kutup çocuğunla ilgilenebiliyorsun.. evde olsan vakit fazlalığından televizyona saracaksın belki.. esra erolden tut, ben bilmem eşim bilirden çıkarsın gibime geliyor kötü anlamda söylemiyorum. insanın hayatını rutin hale geliyor ne güzel yazlık almak fikrin vardı.. havalar güzel oldukça ege ile olarak vakit geçirmek fikri kulağa çok hoş geliyor.. hayatını maddi olarak kısmamak için, oğluna daha güzel bir gelecek hazırlamak için işten çıkmasan daha güzel diye düşünüyorum.. ben çalışmadan yapamam.. evet 9 günlük bayram tatillerine bayılıyorum. evde olmak, geç uyanmak çok güzel.. ama insan hayatı geç uyanmak üzerine kurulu değil en azından şimdilik çalışabilirsin

Egeyı sevseydı parası belkı gene onemlı olmazdı ama ogluma bunu yapamam anlıyorsun benı değil mi? Buarada ege bana sahıp oldugu ıcın sanslı degıl, ben burada bu potansıyelı tasıyan annelerden bırıyım yanı zaten ben anneyım boyle olmalıydım. Diğer taraf olmaması gereken bısey yaptı sadece. Bende çok şanslıyım Ege olmasaydı napardım bılmıyorum ege 4 senede geldi, 2 senede bekarlık 5 senede buradan evlılık var buradada nasıp olmadı baska cocuk malum. 10 kusur senedır cocuksuz kalabılırıdm o yuzden Egeden gelecek olan sıkıntılara ben razıyım. Ve Ege o hepimizden daha sanslı cunku cok guzel bır hıkayesi var, herkese nasip olmayacak, herkesin yasayamayacagı. Eger evlılık bırlıgımız devam etsedı eskı esımle Ege sımdıkı kadar sevılmeyecektı bellı kı. Dur dur ozlu sozle bıtıreyım, Kaderimi begenmedim yeniden yazdım ne yapayım

Öncelikle şöyle söyleyim; ben senin yerinde yani o şartlarda olsam kesinlikle çalışmazdım. Çünkü anlattığın kadarı ile hem şuanda ortalamanın üstünde bir gelirin var, hem de ileride mirasdan dolayı gelecek kaygın yok. Kendimden bahsedecek olursam, 33 yaşındayım mutlu bir evliliğim ve 6.5 yaşında bir kızım var. Eşimde benim gibi özel sektörde. İşimi seviyorum ama stresli bir iş. Onun dışında hayatımız hep bir koşuşturmaca içinde. Ev ve araba kredimiz var. Bizde ufak bir miras bekliyoruz. Böylece borçlarımızdan kurtulacağız inşallah. Ve o zaman ben artık çalışmayacağım. 18 yaşından beri çalışıyorum. Allah nasip ederse bir çocuk daha olsun ve ben onlarla vakit geçireyim istiyorum. Doya doya ilgileneyim, ve oyun oynayayım istiyorum. Evim tertemiz olur kendime, eşime, aileme ve arkadaşlarıma vakit ayırırım. İstediğim kadar spor yapar ve daha mutlu olurum gibi geliyor. Bilmiyorum ben böyle daha mutlu olacağım kanısındayım. Yani gençliğim çalışmak ile geçiyor, hep bir yerlere yetişme çabası... Evet eskisi gibi belki alışveriş yapamam ama zaten bütün bu alışverişlerde iş için zaten diyorum kendi kendime. Çalışmak kendi ayaklarının üzerinde durmak tabii ki çok güzel ama benim ve sizin gibi uzun yıllardır çalışanlar için bir yerde dur demek gerekiyor. Tabi imkanlar çerçevesinde. Sizde geçmiş de sıkıntılar yaşamışsınız. Bundan sonra artık kendinizi mutlu edin ki... Üstelik kaybedeceğiniz ne var ki, en kötü ihtimalle bin lira daha düşük maaşla yeni bir iş bulmak değil mi? Ama ben tekrar geri çalışmak isteyeceğinizi pek sanmıyorum. Çünkü raporlu dönemde ne kadar mutlu olduğunuzu çok güzel ifade etmişsin. Umarım senin için en iyi olan kararı verirsin.

Cocuklar kucukken calismak cok yorucu ve zor. Sartlarim uygun olsaydi calismazdim. Ama simdi cocuklarim buyuk ve calismadan yapamam. 4 hafta izin kullandim bu sene ve ilk defa evde gecirdim bu süreyi. Sıkıntıdan patladim.

Cute aşağı yukarı aynı durumdayız. Hatta benim koşullarım biraz daha kötü. önceki evliliğimden bir çocuğum var 9 yaşında boğazından biyolojik babasının kuruşu geçmedi. ikinci evliliğimi yaptım. Allah razı olsun iyi bir insan. Çalışmasamda geçinir gideriz çok şükür. Akşam 6,30 eişten çıkıyorum eve git 19,30 - 20,00 arası. Yemeği bir gün önceden yapıyorum ertesi gün yemekten sonra bir sonraki günün yemeği bazen hafta sonu 2-3 çeşit öyle idare ediyoruz. çok çalışıyorum çok yoruluyorum ama işten çıkmayı sağlık sorunum olmadığı sürece düşünmem. ben 20 yıldır çalışıyorum 20 yıldır kendi babamdan çorap parası dahi almamışken babası dahi değilken eşimden oğluma en basit bir çorap parası isteyemem. Allah babanıza ömür versin bir yirmi yıl daha ömrü olursa sizin çocuk o arada 26-27 yaşına gelir o saatten sonra gelen miras çok da birşey ifade etmeyecek. Eğer bu günden gelir getirecek bir kaynağınız varsa ne ala ama yoksa çalışmanızı tavsiye ederimki lise mezunu olarak aldığınız maaş servis çok güzel.

Aynen öyle. Önceki yorumumda da detay vermeden bunu demek istedim aslında. O kadar kazanan insanların bu kadar sıkıntı yaşaması, eve yetişememeden şikayet etmesi tuhaf geliyor bana. Çünkü parayla şıp diye çözülecek sıkıntılar.

Benım kendımı eve kapatasım var. Şuanda herseye doydum dıyebılırım. Havalar sogudugu ıcın mı bılmıyorum ama seneye tatıle bıle gıtmıcem dıyorum kendı kendıme Evdede kalsam buyuklerle cok gorusecegımı sanmıyorum. Dıkıs kursuna gıderım, evde oglumu beklerım aksama kocamı beklerım oh bırde uzerıme yelek gıydım mı tamam olurum ben. Ne bılım amacsız olmak, telassız olmak ıstıyorum. Bayramdan once gece yarısına kadar evı temızledım, bayramda tatıle gıdıyorduk, donuste okul acılacak baya bı sure dıp kose ellemek zorunda kalmam dıyordum bunları dusunurken ayagım kaydı, hızlı hareket edıyordum dustum agzımı cenemı dagıttım. Nıye yanı bu dayatma ote yanda oglumun gelecegı. Ne zor ısler. Kendımı calısmaya mecbur hıssedemediğim ıcın yazlık alıp kendımı mecbur mu bırakayım da dıyorum. Cunku elımızde 70 bın nakıt var, 70 kredı cekersek yazlık alabılırız havuzlu fılan, yılda kac kere gıdebılecegınız orası muamma

Aslında sabahları söve söve geliyorum işe. Uyumak evde oturmak pineklemek varken işe gelmek çok saçma geliyor. Öğlen uyanmak, uzun uzun kahvaltı yapmak, sonra battaniyeyi üstüne çekip film izlemek... Ama bunlarda bir yere kadar. İzinli olduğum günlerde de o kadar çok sıkılıyorum ki içim daralıyor kafamda bi şeyler kurup duruyorum Kendimi işe yaramaz bomboş hissediyorum Ki yeni evliyiz, borçlarımız çok evimiz kira. Ayda 3500 tl gider var ve ikimizin maaşı 4000 ediyor Bu nedenle ben çalışmasaydım bu borçların altından asla kalkamazdık. Durumumuz çok çok iyi olsa çalışmazdım sanırım, yapacak bir şeyler bulurdum Üniversite okurdum mesela... Ama hayaller iştee..

Evet, burada boyle bir durum var. Tanidiklarina canim cicim, taninmayinca saydiginiz sifatlar :) Genelde kendisi de taslayanlardan olurdu. Benim gozume ilk defa calisma calismama konusunda calismayacagim diyen bir hanima yazdigi cok agir cumlelerle carpmisti ornegin. Hatta orada cok keskin konusmamak gerek, yarinin ne getirecegini bilemeyiz, gibi seyler de soylemistim. Demek ki icten ice aslinda o duruma imreniyormus gibi dusundum su anda. Oncelikle gecmis olsun diyeyim size. Ben isten cikarilana kadar devam ederdim, kendiniz cikarsaniz kendinizi suclama ihtimaliniz var. Isten cikmali misiniz bilmiyorum ama imkaniniz varsa kesinlikle bir sure evi denemelisiniz, dinlenmelisiniz. Kolay gelsin.

Son zamanlar bu soruyu cok sordum kendime Hala cevabimi bulamadim Tek yasiyorum kizim var Isten cikip onunla daha genis capli bi sekilde zaman gecirebilirim mesela Sabah saat 8bucukda ders basliyo ama ben 7de okula birakiyorum cunku ise erken basliyorum aksam ise 15.30da ders bitiyor ben saat 16.15de cikiyorum varasiya asagi yukari 5 oluyo. Eger calismamis olsam normal saatinde birakir alirdim Bende karma karisigim bu konuda

O değil de konu iyi gitti yalnız. Sevdim ben.

Valla bu devirde tek maaşla geçinmek zor eve aylık toplamda 8000 tl para giriyor ama yine de zorlandığımız aylar oluyor çocuğun geleceği için işimden vazgeçemem sanırım standartlarımızı düşürerek sadece eşimin maaşıyla da geçiniriz ama neden daha iyi şartlar varken daha altını sunayım çocuğuma diye düşünüyorum ben. Bi de 12 yıldır çalışıyorum hamilelikten dolayı evdeyim Doğum izni ama İnan şimdiden sıkıldım bir hafta iki hafta iyi geliyor ama sonra boğuluyor alışan insan bence. Çalışmayı özledim resmen evde yapacak hiç bişey yok.

Bence çalışmaya devam edin. Maaşınız gayet iyi ve sizin de bildiğiniz gibi çıkarsanız bu maaşı bir daha bulmak zor. Ayrıca şimdi şuradan kısarım, buradan kısarım deseniz de alıştığınız bir hayat standardı var. Bu çok aşağı çekilecek. Kaldı ki eski eşinizden para gelsin istemiyorsunuz. 2. çocuğu da istiyorsunuz. 2 çocuğu tek maaşla geçindirmek, iyi eğitim vermek, sosyal beceri kazandırmak çok zor. Hem evde oturma süreniz uzadıkça eminim sıkılacaksınız. Belli ki gezmeyi seviyorsunuz. Ama gezmek parayla olur. Çocuğunuz bir şey ister, bunu almak parayla olur...

mecbur muyum? belkide hayat şartları, daha lüks yaşamak isteği vb.. mecbur yapıyor çalışmaya inanın bende çalışmak istemiyorum işim sürekli kaygı taşıyor evde 3 hafta durdum iyiydi yorgun değildim, mutluydum ama çalışmadanda yapamazdım şöyle 2,3 saatlik bir iş olsa yada öğleye kadar seve seve çalışırdım galiba

Bende doğumdan önce böyle düşünüyodum, ama doğum izni bitince oğlum dört aylıkken dönmek istedim işe, çalışan birisi için evde oturmak 7/24 çocuk bakmak daha da zorlaşıyor. Tabi benim annem var bakacak, yoksa el mahkum oturup bakacaktım mecburen... Ama gerçekten çalışmak iyi geliyo, biraz uzaklaşmak, daha mutlu bi anne oluyosun, çocukla daha iyi anlaşıyosun o zaman, her fırsatı değerlendiriyosun, oyun oynuyosun boş vakitlerinde, ev işini bile oyuna çeviriyosun falan, değişik değişik işler, neyse anlatılmaz yaşanır tabi...

Ben mecbur olduğumu düşünüyorum ama bu mecburiyet maddi değil. Ben öğretmenim ve gelecek nesillerin yetismesinde elimi tasin altına koymak zorundayım. Inşallah vatanına milletine hayırlı bir evlat yetiştireceğim ama bu yeterli olmayacak. Benim oğlum ne kadar iyi yetişse de bir başkasının cocugu gelip onun hayatini karartabilir. Bu yüzden gücüm ne kadar çocuğa yetiyorsa o kadarına çaba gösteriyorum.

Ben durumunun geçici olduğunu düşünüyorum cute, şu ara kendini kötü hissetmen normal çünkü dediğin gibi ağız yüz hak getire, işyerinde de anlayışlı olmayacaklarını düşündüğün için komple işten mi ayrılsam diyosun Biliyorsun ben ücretsiz izin aldım 2 sene evdeydim 1 sene iyi gibiydi ama 2. sene bastı ev, köreldim ve sandığım gibi vaktim bol diyip bakımıma falan da zaman ayırmadım bi baktım evlilik programı falan izliyorum, şimdi de auralı migren diye bi hastalık çıktı strese bağlı gelişiyomuş evde olsam kurar da kurarım Kendi işini kurmayı düşünebilirsin mesela zor ama geride birikimin olduğu için denemeye değer

Zaten her yorumda ve konuda durumunuzun cok iyi oldugunu belirtiyorsunuz bircok üye ezberlemiştir bunu. Onun disinda lise mezunluguyla bidaha ayni maasi bulamayabilirsiniz iyi düşünün. Ancak esinizinde ne kadar cok kazandigini yazip duruyorsunuz okadar iyiyse tek basinada kalkar herseyin altindan çok düşünmeye gerek yok. Kendime gelecek olursam. Çalismiyorum uzun suredir. Gelecek kaygim yok benim. Aç, açıkta kalmam, colugum cocugum yok, olmasinida istemiyoruz. Gezmelere, tatile, isteklerimi almaya esimin maasi yeterli geliyor. Eve para getirmedigim icin konuşma hakkım daha az değil.

O konuda soyle aslında. Gecen sene ege okula cok anı baslayınca devlet okuluna baslamıs oldu benımde bır kuzenım mef kolejınde rehber ogretmen. O bızım ıcın okulda ozel okul onermedı yanı bu ımkanları ortaokulda saglayamayacak olursan cocuk kotu etkılenır demıstı o sekılde ege devlet okuluna devam etmıs oldu hem o zaman ben korunmayı bırakacaktım daha once bılırsın gebelıklerım kanamalı gecıyor bır suru doktor masrafı oluyor odemekte zorlanırmıyız dıye ozele kaydırmadık egeyı. Ama ınsallah calısırsam ortaokulda ozele gonderecegım. Annem konusuna gelınce aslında ben degılde annem cok fazla yapıyor yanı her gun evı supuruyor yemegı yapıyor bahsetmıstım haftalık 100 tl verıyorum onuda ege adına bırıkıme atmıyorlarsa bı ıhtıyacını goruyor. Buarada fıyat olarak makul olmus ben sımdı cok net hatırlamıyorum ama yıllık 20 bın cıvarıydı bızım baktıgımız yer. Bılmıyorum ama haklısın yanı genel olarak bende aynı aılem gıbıyım ben nasıl aılem ıcın uzuluyorsam, belkıde cocuklarımda uzulecek. hep calıstılar bıze yaptılar bız altında kaldık dıyecekler bılmıyorum

Ben calismasam bunalirim, meslegimi de cok seviyorum. Lakin isyerindeki o.. u cocugu insanlar beni bunaltiyor. Is ortaklarim arkamdan ne b. klar ceviriyorlar belli degil. Her sirkette o.. u cocuklugu zirve seviyede, calisma hayatindan beni soguttular acikcasi.

Evet canım haklarımı alarak çıktım. Şirketle karşılıklı anlaştık. Hatta fazlasıyla aldım diyebilirim. Çok önemli bir sağlık durumu yoksa 10 ay bekleyeceklerini sanmıyorum Kaldıki şirketlerin çalışanı raporluykende çıkarma hakkı vardır aslında. Elemanın çok kilit bir pozisyonda çalıştığını ve işlerin aksamasının firmayı ciddi zarara soktuğunu belirtip çıkış verebiliyorlar. Ama bu durumdada haklarını vermeleri gerek. Hakkında hayırlısı olsun.

Hangi işte çalışıyorsunuz da 4 trilyonu bankada faiz olarak biriktireceksiniz yav :)

evde olmak güel lafını okuya okuya bilinç altıma kazınacek he bu konuda! tam da işyerindeyken hadi ben çıktım konudan

oğlun ilkeşinden ve kocanmı maddi destek verecek oğluna, yarın başına kakılır bence SIFIR MOD %100

ya devlet memuru 4 aylıkken döner ücretsiz izine mi çiktiniz? S Sismaniye

Lojıstıkte calısıyorum ben, yurt ıcı satın alma sorumlusuyum Nasıl oldu dersenız 4 sene once yonetım degıstı baya karıstı buralar o sırada bende bu goreve getırıldım ve devam edıyorum hala. Isvec fırması ısımız, ustelık saglıkla ılgılı hayat kurtarmayla ılgılı cok detay vermek ıstemıyorum fabrıka yanı. Bazen toplantılarda hayatları kurtulan cocukların hayat hıkayelerını anlatıyorlar dayanamıyorum aglıyorum. Evet benım teknık olarak bır yararım yok ama ısın gıdısatında rolum var dıyorum. Buarada bende senın gıbıyım her sene 20 gunum raporlu gectı dıyebılırım ama agır hastalıklar gecırdım amelıyatlar oldum, veya kanamalı gebelık onun harıcınde grıp oldum karnım agrıdı yattıgımı bılmem surune surune yapmaya devam ederım.

Çalışırken of niye çalışıyorum ki, evde otursam keyif yapsam gezsem tozsam diyorum, ama arada bi evde kaldığımız uzun tatil dönemleri olduğunda sıkılıyorum, evde oturmak ne zormuş, böyle ömür mü geçer diyorum. Zor da olsa bir kadın için en güzeli çalışmak bence.

Birde Cutenin hemen hemen herşeyi hazır olduğu için yemeği annesinden, işteyken çocuk bakımı annesinden, temizlik başkasından, arabası, tatili, bakımı, alışverişi, cartu curtu herşeyi var. Kolay ve rahat bir hayatı olduğundan standartı düştüğünde ona zor gelir bence. Bu hayatın bir üstü ne olabilir evde yatılı hizmetçi. Çocuğa ödevlerini yaptıracak bir dadı.

Size özel cevap vermiyorum sakın yanlış anlamayın ve üzerinize alınmayın. Sadece sizin bu anlattıklarınızı örnek olarak kullanmak istiyorum. Sizin durumunuzda bir kadın düşünelim. Evliliğinin 5. senesinde kocası "ben artık çocuk istiyorum, olmuyor böyle, evet istemiyoruz diye anlaşmıştık ama ben artık yapamıyorum" derse ve kadın hala çocuk istemiyor olursa ve Allah korusun boşanırsa ne olacak? Veya yine mutlu mesut giderlerken adam kadını aldatsa ve boşansalar? Kadın iş aramaya kalksa tecrübesi yok. Mesleğine ara vermiş, bilgileri/becerilerini unutmuş. Ne olacak?

Medikal bir fabrikada yurt ıcı satın alma sorumlusuyum sız benı kucumsuyormusunuz bana mı oyle gelıyor H

cutemom arada banada oluyor biliyorsun doğum yaptım ve tam 1 yıl 24 gün evdeydim zorlandım mı evet.. çok alışmışım çalışmaya bide kimsemiz yok burda yapayalnızdım.. okula giden çocuk, küçük bebek zorlandım biraz ama bin şükür yeter ki sağlıklı olsunlar şimdi severek geliyorum işyerine bilmem ilerleyen yıllarda değişir miyim okeanoss00 Kedileri severim :) Anneler

Ben okul bittiği andan itibaren çalışan biriydim, hep kendi paramı kazandım, harcadım. Evlendim kızım doğana kadar çalıştım, doğum izninden sonra dönmedim işe. 3.5 sene oldu sanırım çalışmadığım süreç. Gelirimiz iyi maddi anlamda ihtiyaç yok çalışmama, eşimde zaten iş kuralım diye düşünüyor benim için. Iş kurulana kadar bu düzende devam edeceğiz. İlk haftalar çok güzel geçti işten izne ayrılınca uzun zamandir kendime vakit ayıramamıştım, sabah uyumak, keyfim gelince kahvaltı yapmak, koştura koştura yemek, temizlik, alisveriş yapmamak bana sanki olamayacak birşeymiş gibi geliyordu. Velhasıl hala aynı düzende devam ediyorum. Kızım anaokuluna gidiyor, artık ciddi ciddi istiyorum ama bir taraftan kendi işimde olsa yine o koşturmaca haline girmek ürkütüyor beni ne yalan söyleyeyim. Evde eşiyle birlikte temizlik, yemek vs yapan adamları tenzih ediyorum ama benim eşim gibi sadece kendi eşyasını dağıtmayan, kirliyi kirliye atıp, asılacak parçaları dolaba asmaktan ibaret destek olan bir eşle çok zor çalışan kadin olmak. Bölünüp heryere yetişmeye çalışmak ki benim çocuğum yoktu çalışırken, şu an herşey daha yoğun olacak. Eninde sonunda çalışacağım bu bir gerçek ama şu anki durumdanda memnuniyetsiz değilim. Senin yerinde olsam, bu denli bunalmışken biraz ara vermeyi düşünürdüm ciddi ciddi. Baktım olmuyor, yapamıyorum maddi manevi, yeniden iş arayışına girerdim.

Başladın mı sen işe buarada canım? Ve tayın ıslerınız vardı ne oldu bak ne zamandır soracaktım

Erzurum CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

Cute seni bilemem ama ben calismayi sevdigim icin calisiyorum. Bosanmis ve tek basima cocugumu buyuten birisiyim. Evli olsaydim da calisirdim. Cunku evli iken birara calismadim ama tamam o bir ay cok guzel sonrasinda calisma temposuna alisan biri olarsk benim icin sIkIci geldi. Ev isleri hep ayni bir sey uretmedigini bir ise yaramadigini dusunuyorsun birsure sonra. Kendi parani kazanmadigin icin birilerinden bu esin bile olsa para istemek bazen insanin gucune gidiyor. En onemlisi de calisirken ise gidiyorum diye kendine onem veriyorsun oysaevdeyken uzerinden pijamalar cikmiyor. Sosyal cevren de daraliyor bir sure sonra. Ben kendim icin calisiyorum. Isimi de seviyorum. Belki de isimi sevdigim icin calismak istiyorum bilmiyorum. Bir de calisinca zamani daha verimli kullaniyorsun. Oglumla bile daha az vakit gecirsem de daha kaliteli vakit geciriyorum. Onemli olan bu degil mi? Benim calismam oglum icin de iyi bir ornek diye dusunuyorum. Ben kadinlarin calisip kendi ayaklari uzerinde durmasi taraftariyim. Bir de basimiza ne gelecegini bilmiyoruz. Ölūmlū dunya. Allah gecinden versin de esinize birsey olsa siz en azindan kendinizi kurtarabilirsiniz. Biz plan yapsak da hayat hep planlarimizi bozabiliyor cunku. O yuzden su akarken testiyi doldurmak lazim derler ya, yasin genc ve elin ayagin tutarken calisman sanki daha mantikli. Yine de karar senin. Ben ev hanimligini da yaptim is kadini da oldum. Is kadinligini sectim. Calisirken daha cok degerin oluyor sanki. Bir de cok uzattim ama dunyanin en zor meslegidir bence ev hanimliligi. Cunku birincisi musteri memnuniyeti sifir. Ne yapsan kimseyi memnun edemiyorsun. Ikincisi isten emekli olabiliyorsun, istifa etme hakkin da var ama ev hanimliliginda istifa edemiyorsun terfin de yok:). Yine de sen bilirsin. Sevgiyle kal.

Ben de çalışmıyorum şu an Hatta son 1.5 senedir Arada yurtdışında çalıştım okurken ama şu an sınavlara hazırlandığım için çalışmıyorum Sınavlar bitse de çalışmayacağım yurtdışına gidene kadar Benim de ihtiyacım yok şu an çalışmaya Ancak ben hayatım boyunca evde olamazdım Bir yerden sonra bunalıyorum, bir depresifleşiyorum, olur olmadık şeyleri kafaya takar oluyorum :) Boşluk bana yaramıyor, çoluğum çocuğum yok kendimi işe yaramaz hissediyorum :)) O yüzden çalışmak istiyorum diyorum Ama bu boş yıl iyi geldi bana, istediğin saatte yat kalk, istediğini yap falan Güzel bir özgürlük Bir de sonuçlar gelse de kabul edilsem keyfime diyecek yok

Cute ben çalışmak zorunda oldugum için çalışıyorum ama şimdilik bu böyle. Üzerimizde ciddi bir borç yükü var Toplam maaşlarımız 7.200 tl Ama yetiyor mu? Hemen hemen hayır diyebilirim. Çünkü benim maaş çocugumun egitim hayatı ve elden aldıgım borçları ödüyor, kişisel harcamalarım neredeyse yok gibi birşey. Mecbur olmasaydım çalışır mıydım? Sanırım evet. Çünkü alıştım ve kendi kazandıgım parayla birşeyler yapabildigimi görmek beni daha da mutlu ediyor.

Ah ah Allah hepimizin gönlüne göre versin. Şu borçlar olmasa birdenem Guru Anneler

Valla bence bulunmaz bir fırsat geçmiş elinize ne güzel. Hem zaten çocukla kışın nerede gezebileceksiniz? Misafir, gelip gitme olayı da ister istemez sınırlı oluyor. Yazin gezersiniz inşallah. İş aniden mi veriliyor? Sabah işi bitirip çıkma olanağı olmuyor mu? WOLFROG Ekşiden aynı tadı

Ben üniversitede okurken bile çalışıp çalışmak istemediğimi düşünürdüm ve hep keşke evde vakit geçirsem derdim. Mezun oldum iyi de bir işe girdim şartlar ve maaş güzeldi,1,5 yıl sonra eşimle tanıştım ve tanıştıktan 3 ay sonra evlendik.. evlendikten 2 ay sonra da işten kendi isteğimle ayrıldım. çocuk olmamasına rağmen ev iş derken bana vakit kalmıyordu. istanbul trafiği iş yoğunluğu vs.. işten ayrıldıktan sonra huzur buldum resmen..2,5 yıldır evdeyim hiç sıkılmadım. zaman çok olunca yapmaktan hoşlanacağın şeyleri bulup doya doya vakit harcıyorsun. eşime evime bakmak hoşuma gidiyor.. evin bi odasına pilates malzemeleri aldım hergün sporumu yapıyorum. akşam eşim işten geliyor yemeği yiyip hop sahile 1 saat yürüyüşe. evde bekleyen yapılacak hiç iş olmadığından gönül rahatlığıyla geziyorum. iki Ablam var biri boşandı 4 yaşında oğlu var babadan destek almıyor o yüzden Ablam çalışmak zorunda ayrıldığında çalışmıyordu ama. şimdi soruyorum imkanım olsa oğlumun bi anını bile kaçırmazdım diyor. Benim çocuğum yok ve hayat boyu çocuk sahibi olmak istemiyorum. eşimle birlikte kendimiz için yaşayalım istiyorum. eşimin geliri yetiyor evimiz de var çocuk ta olmayacağına göre kendimi yıpratmama değmez deyip çıktım işten. Hayata bir kez geliyoruz, mecburiyet yoksa Canımız ne istiyorsa hemen yapmalıyız bence.

Günaydın. Ben de şu 2015-2016 yıllarının yatağa girmeden her gecesi, yataktan çıkmadan her sabahı çok sordum, sorguladım bunu; niye çalışıyorum ben? Hatta niye çalışıyoruz biz? Senin kadar ayrıntıya girmiyeyim de maddi olarak çalışmaya ihtiyacımız yok diyeyim. Bizimki sadece manevi tatmin. Bir de büyüklerimiz... Zaten çok aşırı sık görüşüyoruz, bir de evde olursak artık hiç başbaşa kalamayız karı koca diye düşünüyorum. Bazen de yıllar yıllar sonra bu düşüncelerim yüzünden pişman olur muyum, ahhh biraz daha onlarla beraber vakit geçirseydim der miyim diyorum? Benim durumum git gide içinden çıkılamaz hale geldi biliyorum. Konunu sabote ettim farkındayım, kusura bakma... Bir uzmana danışmalıyım belki de geç kalmadan... Neyse ya... İneyim de bir sigara içeyim ben.

Cute bence sen öncelik bebekmi istiyorsun yoksa yazlıkmı ona karar ver bence. Bebek önceliğinse sadece ona odaklan hamile kaldığında işten çık Yok bir süre daha bekleyebilir diyorsan İstanbula çok yakın haftasonlarıda gidebileceğiniz bir yazlık alın. Sen tatilsiz duramazsın yazında 3 ay orada kalırsınız. Miss gibi denizine gir bahçende otur çocuğunla ilgilen I

Hobi olarak çalışıyoruz çünkü biz çok meraklıyız, aman efenim sabahın köründe kalkalım işe gidelimm müdürün tatavasını çekelim, sonracığıma olmadık insanlarla sorunlar yaşayalım, kafamız bi milyon eve gelelimm, hopp en sevdiğim kısım da burda başlıyor yorgunluktan ölmüşümm eşceğizime de yemek yapayım diyorum neden çünkü bayılıyorum kendime eziyet etmeye, sonra bitti mii aa biter mi zevkimden ertesi günkü işlerin hazırlıklarını yapıyorum... Ya biz dünyaya bi kere mi geliyoruz öbür gelişimizde dinleniriz diyoruz

buarada kendimi övmek gibi olmasın hem iş kadınıyım hemde harika bir ev hanımı :) Dün yine bir elimle cocukla ılgılenırken ayagımlada sözüm ona tursu kurdum evde Ayrıca bu sabah her zamankınden 15 dk evvel uyandım, Rahat rahat kahvaltı ettım evı topladım gıyındım evden cıktım ama gelin görün ki uyku bastırdı şimdi. Söylemişyimdim bilmiyorum ben kendı maasımı artık eve de kendımede cocuguda harcamıcam bır deneyecegız bakalım esımın maasıyla ne kadar oluyor neler yapılıyor neler yapılamıyor

Kesinlikle cslismani oneririm.. evde kaldikca sıkılacaksin... kizim dogunca 3 yildir isi biraktim bana kalsa ben calisirdim ama esim istemedi kizimizi buyutelim dedi... iyi mi olduuu evet kizimin ozguveni yuksek gozlerinin ici gülüyor... ama ben evde olmaktan biktiiiim. Spor yaptim olmadi suan ikinci unv okuyorum acik ogretim... Evde olunca herkesin beklentisi artiyor yemek camasir temizlik hersey daha cok ustune kaliyor... anlayis degisiyor nasilsa butun gun evdesin yan gel yat saniyorlar ve bikmaya basliyorsun yeterrr beee diyorsun zaman gecince... Esinim ailesi bile calisirken sana daha bi farkli bakıyor birakinca tavirlar degisiyor.. Maaşın bugün sartlarinda cook iyi.. nitelikli personel oldugun aldigin maaştan belli... belki birakirsan isi hemen hemen yakin bi maas is bulursun... gunumuzde bu maaşı herkese vermez ozel sektör muhtemel dil biliyorsun ayni maaşla bulabilirsin... Ama cocugunu belki ozel unv gonderebilirsin gelecegi hazirlamak lazim...

3 sene ise ara verdim. Gectigimiz kasimda tekrar dondum is hayatina. ilk 6 ay muthis keyifliydi. paso yemek yapiyordum. alisveris... vs vs... Ama sonrasi berbat. Kim ne derse desin. sukur esim hic harcliksiz birakmadi ama bi insanin kemdi parasini kazanmasi gibisi yok... gelecek kaygisi azaliyor insanda. Ama benim meslegim. ogretmenlik. mesai saatlerim rahat. suan hamileyim. Cocuktan sonra da ne dusunurum bilmiyorum. ama calismak gibisi yok... cok iyi dusun Mihail Zoscenko

Hepsini okuyamadım yarıda bıraktım ama başlıga cevap verecek olursam mecburiyetten degil kendim istedigim için çalışıyorum ebeyim eşimde bende devlet memuruyuz dogumdan sonrada ücretsiz izne ayrılıp bebegimi büyütcem inşallah

Biraz sartlarimiz benziyo. Benimde 1oglum var. Suan ailemle ayni binadayim. Baska yerde 1dairemizden kira aliyorum Bu binadanda ayrica daire dusecek miras yoluyla. 1arabamiz var Ve bende yazlik yada arsa istiyorum. Esim calisiyo. Yani suan esimin maasi + diger evin kirasiyla geciniyoruz. Kira vermiyoruz. Esim calismami istemedi. Bende calisip o tempoya ayak uydurabilcek biri degilim. Ev rahatligini seviyorum. Oldugu kadariyla yetiniyoruz. Tatilimizede gidiyoruz, birikimde yapiyoruz. Hıı bir maas daha gelse girse eve daha rahat yasardik/yasasaydik dusunceside aklimdan zaman zaman gecmiyo degil. Sesli soyledigimde esim ne istiyosunda alamiyosun ne geregi var diyo. İşin maddi yönü önemli tabiki ama o işide sevmek lazım. Severek gitmek lazım. Ben evde olmayi seviyorum. Bütcemizide gelirimize göre ayarliyoruz. Suan yapcak pek bisey yok.

Cute, ben de yakın zamanda senin konunun tam tersini açacağım. Bilmiyorum ki, bunlar bize kabul ettirilmiş şeyler mi, yoksa gerçekten hayatın gerçekleri mi? :-/

Imkan varsa yarim gun calismak en iyisi. Hem kendine zamanin kaliyor hem cebin bos kalmiyor :)

Son bır kez daha normal deneyecegız. Eger oda duser veya bos olursa veya saglıklı olmazsa tüp bebek denenecek o sekılde konusuldu en son. Tabı tedavı surecınde calısabılırmıyım calısmazmııyım bılemıyorum ama gebelık olursa tüp bebekle calısamam yanı rıske atamam yemısım parasını derım, egedeykende tedavı surecınde calısmadım dogumdan sonrada ıstıfa ettım

Kuaforum 200 tl, krem makyaj malzemesi her ay bi 200 gidiyordur kiyafet pek almiyorum ama ucuz yerden de almiyorum alinca. canim yapmak istemeyince hemen acip yemek soyluyorum disardan, istedigimde hemen ucak bileti aliyorum ailemin yanina, haftada en az bir kez arkadaslarimla ogle arasinda veya is cikisinda bi yerde oturuyoruz. simdi tum bunlarin parasini kocamdan istedigimi dusundum de afakanlar basti. Bunlari kendim karsilayip bir de eve destek oldugum icin esimden saygi goruyorum bence. Simdiki erkekler karima ben bakayim boynumun borcu demiyor. Tum gun evde yatiyorsun diyor yuzsuz yuzsuz. Bazen benim tatilim daha uzun olunca kendimi ev isine veriyorum o zamanlarda baya baya is yapiyorum evde ama ikinci gun bunaliyorum ve ofisimi ozluyorum.

ben bankacıyım ve inanamayacaksın ama çalışmayı da işimi de seviyorum. hamilelikte son ana kadar çalıştım müdür artık git izne ayrıl burda doğuracaksın diyordu. 3,5 aylıkken ücretli iznim bitince de işe döndüm. tabi kv bakıyor oğluma gözüm hiç arkada değil ama o bakmasa bile ben bir yolunu bulur yine çalışırdım. bu benim yapım çalışmayı seviyorum. bu sene müdür zorla 10 gün izin verdi hafta sonları ile beraber 16 gün oldu işte 9 gün tatilde geçti eve döndük kalan günlerde kafayı sıyırıyordum. yoruluyor muyum evet hem de çok. işten döndükten sonra sadece anneyim mesela. oğlumla ince ince ilgilenirim çok şükür yaşından ileride konuşması, hareketleri. yüzmeye de götürüyorum hafta sonları. oğlum yattıktan sonra ev kadını sonra da koca.. oğlumla özleşiyor muyuz? evet hem de çok. ama benim hayatım bu ve oğlum da buna uyum sağladı ve sağlamak zorunda. hepimizin bir hayatı ve tercihleri var. hatta inan tiyatro ile de ilgileniyorum. hem de oldukça yoğun. tüm ailem bu tempoya alıştı. ben bu tempoyu seviyorum. bir saniye durmak fikri ağır geliyor.

Ama çocuk ya da çocuklar olunca o boşluklar, geç kalkmacalar olamıyor. Evimizde tv yok ona vakit harcayamam. Ama bana yetmiyor zaman. Çok şükür koşturup duruyorum. İki çocuk okullar, kurslar... Bütün bunların içine bir de işi sigdiramazdim sanırım. Ha öğretmenlik gibi makul zamanlı meslekler olur o zaman amenna. Ancak tam zamanlı ve hele de özel sektör çok yıpratıcı. Biz bayanlar her yere yetişeceğim derken acaba çok mu çabuk tuketiyoruz kendimizi?

Ben istediğim için çalışıyorum. Evde oturup napıcam çok sıkıcı bence

şu hayat sartları düşünüldüğünde özel sektör için 3300 çok iyi bir maaş. ben üniversite mezunuyum ve asgari ücret alıyorum, yol yemek yok üstelik. daha iyi bir iş bulabilir miydim, belki ama o zaman burdaki rahatlığım da olmazdı. anladığım kadarıyla geçim derdiniz yok, yani çalışmasanız da ev bir şekilde geçinir. ama şimdiki gibi rahat harcayamazsınız tatilinize giyiminize vs diye düşündüm. ayrıca evde uzun süre kaldıktan sonra eski iş hayatınızı da özleyebilirsiniz. insanın sabah evden hazırlanıp çıkması bile kendini iyi hissettiriyor. ben mesela evdeyken kendimi tamamen bırakmış oluyorum, böyle hindi gibi düşünüp duruyorum sürekli :)) ama insan işe gidip gelme bile insanı bir anlamda sosyal ve canlı tutuyor. benim naçizane tavsiyem bırakmayın. yaşınız çok genç ve bir çocuğunuz var. şimdi ne birikirse hep onun geleceği için. ve sağlığınız yerindeyken ona yapabildiğiniz kadar yatırım yapın. hem siz iyi yaşamış oluyorsunuz hem çocuğunuza birikim olmuş oluyor..

Tam bana göre bir konu olmuş. Senin durumunda olsam belki de çalışmazdım. Ama çalışmak insanı sosyal hayatın içinde tutuyor. Bende çok evcimen biriyim çok güzel de vakit geçiririm evde, ama gel gör ki devamlı evde olsam kesin sıkılırdım. Bazen diyorum sabah kalkıp spora yürüyüşe gitsem öğleden sonra kek börek pişirsem alışveriş yapsam, böyle bir hayatım olsa. Ama işte sonu yok. Şuanda çocuğum yok ilerde olursa o zaman fikirlerim ne olur bilemiyorum.

maaş aşmak için yaşı beklemek zorundayız yine mesela 15 yıl çalışma süremi tamamlaıp 25 sene parasız beklicem gibi bişey yanlış bilmiyorsam tabi sgk gov da hesaplamıştım pamukkksekerrr Çilemse çekerim, kaderimse

Çalışmayı seviyorum ev hanimiyim ev isinde çalışıyorum.. İşe gitmek ise mesleğimi sevdiğim için güzel ve istediğim birsey o da.. Mesleğimi icra edemeden sadece maddiyat için çalışmak üzerdi beni.. Şu an çok şükür öyle bir mecburiyetim yok.. Durum ne olursa olsun sukretmek ve olumlu yanlarına odaklanmak lazım..

Mecburiyetten degil kendi istegimle calisiyorum. Haftanin 5 gunu 5.45 te kalkiyorum. 3 gun ogleden sonra dersim yok ordan ise gidiyorum eve gelmem 8i buluyor. Ustelik senin 6da 1in maas yani stajyer maasi dedikleri seyi aliyorum. Calistigim yer dagin basinda bir organize sanayi bölgesinde. Oglen yemeginde tuzlu çorba, tuzsuz pilav/makarna oluyor, hic yemek seçmeyen ben yemek bile yiyemiyorum. 8 kilo verdim. Bu sartlarda neden calisiyorum? Universiteden mezun oldugumda bir ise gorebilecek kapasiteye ulasabilmek icin. Cebinden 10 kuruslarla 1tl yi cikaramayan arkadaslarim oldu. Haftanin hergunu ayni giysiyi giyip, dalga gecilen arkadaslarimda. Empati kuruyorum. Sorumlulugu bana ait, bana bagimli bir bireyin cebine 1 tl koyamamak beni yikardi. Gelecekte kendime ve olursa cocuklarima yetebilecek, ekonomiye katkisi olan bir kadin olmak icin calisiyorum, calisacagimda. Maddi durumunuz kotu degil istersen tabiiki calismazsin. Ama insanin emegiyle kazandigi parayi sorgusuzca harcamasinin tadı cok baska bence.

Calismam gerekli seviyorum calismayi.

Anestezi teknisyeniyim ve bizim için özel hastaneler rezillik. . Ozel olursa çalışmam rezilligini cok cektim pazartesiden cumaya saatler 8-18... c. si 8-13.30... bir tek bi pazarım kalıyor geriye hafta ici gece evde yatıyordum birden cik gel acil vaka diye cagriliyordum... yani hayat çalışmaktan ibaret... ama memurlukta bir düzen var.. kasım kpss de atanmaliyim ancak o zaman düzenli bir çalışma hayatım olursa çalışırım...

Heee benim kayınvalidenin aynısı da ondan sordum Ev gezmelerini bu kadar seven insanları hiç görmemiştim hayatımda. zziinneett

ben çalışmak için yaratılmış insanlardan biri olduğumu düşünüyorum çalışmazsam nefes alamazmışım evde çürüyüp kalırmışım gibi hissediyorum. çalışmaya mecbur değilim aslında ama çalışmayı seviyorum iyiki işim var ne diyeyim

Kesinllikle çalışmayı seviyorum. Her sabah işe severek geliyorum. İhtiyaçtan ziyade ortamını sevdiğim için böyle. Dediğiniz yere benzer bir yerde çalışmıştım ölüm gibiydi sabah gitmek. Ordan ayrılıp bu şirkete geçince herşey güzelleşti :)

ben suan mecburiyetten evdeyim. ikinci bebegime hamilyim ve cocugumu emanet edecek kimse olmadigi icin yasadigim ulkenin maksimum annelik iznini kullandim yani 3 yil.. simdi kizim yolda mebcuren 2 sene daha evde kalmak zorundayim cunku burda kresler 2 yastan once cocuk kabul etmiyor. bnde evcimen bi tipim otutur cocuk bakatım diyordum ama inanın evde durmak çok can sıkıcı evdeki pozisyonu dahi düşürücü bişey.. bende evde durmaktan bıktım diyebilirim. iple çekiyorum işime dönmeyi.. maaşınız tr şartlarına göre gayet iyi.. mümkünse homeoffice yapın yada 4 gün çalışma imkanınız varsa 4 gün çalışın ama işinizi bırakmayın.. evde durmak ilk sene katlanılabilir bişey ama sonra işkenceye dönüyor hele ki kendi parasınıkazanan biri için sadece eşin maaşıyla geçinmek çok can sıkıcı

Bence bir yardımcı tutun durumunuz elveriyorsa haftada 2 veya 3 gün ev işlerini halletsin bitsin ama gerçekten çoçuğunuz varsa hayat çok zor biz ikiz kız kardeşleriniz annem yalnız büyüttü ailesinden kimse yok tek çoçuk ve az çekmemiştir bizden :)

9 yıllık üniversite mezunu memurum ben 2500 alıyorum. çalıştığım yer evime yakın çocuklarımın okulu ve kreşide işyerimin dibinde. bu konuda çok şanslıyım. sabah 8'de beraber çıkıp 5'te beraber eve dönüyoruz. Günüm belki koşuşturma içinde geçiyor ama şikayetçi değilim. İstediğim herşeyi ve çocuklarımın istediği herşeyi alabiliyorum düşünmeden. Eğer ki çalışmasaydım. 5 liraya muhtaç bir insan olacaktım. Eşim kendini zor geçindiren bir insan çünkü. Neden bu duruma düşüreyim kendimi. 30 yaşındayım evim var arabamın da 1 yıl sonra kredisi bitecek. Daha sonraki hayalim evin içine istediğim gibi tadilat yaptırmak. Daha sonra çocukların eğitimine yoğunlaşacağım. yani 2. bir evim olsun diye kendimi sıkmayacağım. Dünyaya bir kere geliyoruz. Birazda rahat yaşamak lazım. Yazın 20 gün izne ayrıldığımda sıkılıyorum her gün aynı geçiyor. Tüm ömrümü evde düşünemiyorum. 2 haftaya bir yardımcı geliyor o da bana yetiyor. Lise mezunuyken o maaşı almak herkesin harcı değil. İyi düşünüp doğru tartmak lazım. Hangisi sizi mutlu edecekse onu yapmalısınız.

Nereye ve kıme yazdıgıma gore durum degısır dıyorum. Ama hatırlatırsan fena olmaz. Şuanda mecbur devam edıcem daha 1 sene sonra bakıcaz bakalım duruma gore. Buarada esım cocugun masraflarını karsılamayacagım demez, bundan emın olmak ıcın ona bunu sormustum hem. Sadece su olabılır mesela suraya gonderemem cunku karsılayamıyorum der ve cıddende karsılayamaz olur kılıf uydurmaz yanı. Elbette ınsanlar degısır ama 5 sene ıcınde esımle epey seyler gecırdık basımızdan bıze olan tutumunu bılıyorum. Bunu yazan kısılere cevaben yazmıs olayım ama ayrılık vs tabı orasını Allah bılır CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

Ben kesinlikle para için çalışıyorum yani babadan dededen kalma bişeyler yada zengin bir kocam olmuş olsaydı hayatta çalışmazdım gibime geliyor. Ama bir taraftan da rahat sayılabilecek ve güzel maaşlı bir işim var. Gerçekten çok para olsaydı elimde, bırakır mıydım bilmiyorum. Gerçi benim istediğim an geri dönme hakkım var. Ben deneyebilirdim maddi durumum senin kadar olsa idi ve çocuğum olsa idi. Ama bizim ev kredisi var ben ayrılırsam ödememiz imkansız. Gelirimiz iyi olduğu ve küçücük masrafı az bir ilçede oturduğumuz halde bir kuruş kenara atamadık her ay bişey çıkıyor hayat gerçekten pahalı.. Çocuğum olmadığı için özel okul falan şimdilik çok gereksiz geliyor çünkü özel ders bile almadım ben kolejde okuyan akrabalarımdan da kat kat yüksek puanlar aldım lise sınavında da üniversite sınavında da yani iş çocukta bitiyor diye düşünüyorum ama dediğim gibi çocuğum olunca fikrim değişir mi bilmiyorum. Zor bir karar bence.. umarım en doğrusunu seçersin

Ben çalışmayı seviyorum ama iş ortamımı sevmiyorum yalnız başıma bi odada olsam ne iyi olurdu, çalışmasam evde kafayı yerdim

Kesinlikle yani asla bitmiyor ev işi yemek telaşı sürekli yapsan yapılır yani ve kafayı sıyırdım ben ev işlerinden nefret ettim. Çalışmaya başladım elimi sürmeyi düşünmüyorum bi süre.

Teşekkürler lale

Hangi konuya yazmışım? Ben sizin hicbir konunuza gelip maddi bisey yazmadim. Sadece bi defasinda bi arkadas demisti "Cute her konunda, her cumlende iyi para kazaniyoruz diyip duruyorsun itici oluyorsun." gibi biseydi. Belki o yoruma katilip birsey yazmis olabilirim onun disinda her maddi konunuza hatta maddi olmayan konulariniza yazmiyorum. Cok iyi kazancinizi kiskaniyorum kesin... dert olmuş

29 temmuzda ankaraya geldik calismaya da başladım ama küçük yerde çalışmakla ankarada çalışmak çok farklı oluyomuş bocalıyorum, gözumden operasyon geçirdim ilk operasyonumda Batman'da çalışıyodum ankaraya gelmiştim tedavi için, şefinden şube müdürüne kadar herkes aradı ne yaptın nasılsın diye, geçen haftada sağ gözden oldum işte, mesaj atıyo arkadaş nasılsın raporun uzayacak mı, olay işin yürümesi yani benim sağlığım vs değil, o yüzden şimdilik burda çalışmayı sevmiyorum 2. çocuk olursa yarım gün çalışmayı düşünüyorum zaten okul yaşına kadar

Bu arada CuteMom ve AdAm_OLaCaK_KIZ her ikinize de çok geçmiş olsun. Rabbim şifa versin en yakın zamanda inşallah...

Bunun lafını edecegını sanmıyorum ya da ederse kapının onunde bulur kendını Esım bızı sevıyor, kımseler sevmıyorkende sevıyordu Angel87

Biraz uzundu biraz da kafam dağınık şu an için 6,5 yaşında bir çocuğunuz var ve başka bir bebek yok sanırım. Böyle bir durumda kesinlikle çalışın çünkü çocuğun da bakıma ihtiyacı yok okul çağında artık. Yetişkin, hasta olmayan, okula başlamamış çocuğu olmayan her bireyin eşinin kazancı ne olursa olsun çalışmak ve üretmek durumunda olduğunu düşünüyorum ama tercih sizin. Ayrıca 3 ayrı bölüm üniversite mezunuyum ben sizin kadar kazanamıyorum şu an. Sonra pişman olursunuz biraz zor bulursunuz bu şartlarda bir işi.

Çalışmak zorunda değilim sevdiğim için çalışıyorum. Bunca yıl boşuna emek verip okumuş olamam heralde.. sizin mesleğiniz olmadığı için farklı açı olabilir bu kısım. Eşiminde gayet iyi bir işi var evim, arabam, kira getiren yatırımlarım vAr. Bunlar bizim emeğimizle yaptıklarımız. Artık bi kızımız var, nasip olursa bitane daha istiyorum. Bu saatten sonra onlara çalışıyoruz artık. Miras kısmına gelince payıma düşen güzel şeyler var ama onlara benim gözüyle hiç bakmıyorum.. kimin kimden önce öleceği belli olmaz. Ev hayatı boş ve sıkıcı bence. İnsanı köreltmekten başka bi katkısı olduğunu düşünmüyorum. Herkesin bakış açısı farklı tabi.

Calismak zorunda oldugum icin yoksa baba sevgisi olmayan kizimo kendimden mahrum. birakmak bana cok aci veriyor. hemde 10 saat 1300 liraya calisiyorim haftada 1 gun izinle en azindan soyle maasim. iyi olsa kizimo biraktigima değmiyor cunku o para ayin yarisini geitmiyor ((

Ben severek çalışıyorum ama borç ödemek istemiyorum.

kafa dengi olmayanla zatan görüşmem de anne ne kadar kafa dengi olursa olsun, çocuk/ bebek ortamdan huysuzlugu ile anneyi ve benı uzaklastırıyor bir bakıyorsun anne de, ben de çocuk pışpışlayan bir konuma gelmişiz. Önceki

aynen bende işi çok severek yapıyorum ama ortami hiç sevmiyorum ne bu sessiz ortam.. konumuyoruz herkes işine bakiyor... malum akşam olunca cabuk geçiyor.. eşimle 3-4 saat zaman ayırabiliyorum az demi. oysa yetmiyo ki bide hamileyim. devlet memuruyum.. özelde çalışsaydim hiç düşünmeden çikardim.. işimi birakmam mümkün degil. herkes böle işi bulamiyo. milyonlarca kişi kpssye giriyor yıllardan beri düşün. ben bu kpssyi kendi emegimle kazandim. evlenmeden önce.. evlendim eşime işimi birakamam dedim rahat bir işim olduğumu biliyo. bide borçlarimiz var 1500 u ev araba ödüyorum. ücretsiz izine çikmayı düşündüm ama elimizdeki yetinmiycek dedim çocuk olucak masraflari olucak.. off çok gina geldi yazarken vallaa.. haftasonu geliyo 2 gün oda yetmiyo ya.. daha çok zamanim olsaa

Konu sahibesi, sen o işten çık ben gireyim diyesim geldi... Şaka bir yana, yaşadıklarınız kolay değil. 2 aylık bebek ile kala kalmışsınız ve desteksiz kalmışsınız. Hayat sizin için güzel bir kapı açmış düzgün bir eş ile, Allah daim etsin. Ben de size kısaca anlatayım. İlk oğluma hamile olduğumu öğrenmeden önce iş yerim kapanmıştı. Sonra hamile olduğumu öğrenince iş arayışına girmedim. Hamilelik + doğum derken zaman geçti. Oğlum 1 yaşına girince tekrar işe başlama gereği duydum. Bu süreç bir hayli sancılı geçti. Doğum masrafları + doktor masrafları + bebeğin ihtiyaçları derken tek maaş tabii ki yetmez hale geldi. Ayrıca kirada oturuyoruz. İlk bir işe girdim olmadı benim istediğim tarzda birşey değildi. İş güzeldi maaş iyi değildi ve kendimi kötü hissediyordum, verdiğim emeğin karşılığını alamıyordum. Nitekim çok güzel bir fırsat çıktı önüme gözümü kırpmadan kabul ettim. Yaklaşık 1 senedir de aynı yerdeyim, memnunum iş hayatımdan. Çocuğum küçük 2,5 yaşında ve annem ilgileniyor. Tabii bu işe girdikten 6 ay sonra da hamile olduğumu öğrendim. Tuz biber oldu desem yeridir, süpriz bir hamilelik çünkü. Haftasonları çalışmıyorum bu rahatlığım var. Taşındığım için iş yeri ev arası 15 dk mesafede araç ile. Servisim kapıdan alıyor kapıya bırakıyor bulunmaz nimet! 8 - 17:00 arası çalışıyorum. Eve varınca genelde ilk iş oğlum ile oynamak oluyor, onunla zaman geçirmeye açım çünkü. Hamileliğin vermiş olduğu bir hantallık var üzerimde. Çalışma hayatım ise 16 yaşımdan beri var. Çalışmadığım dönem çok sıkıldım çok bunaldım. Belli bir zaman sonra insan sıkılıyor, gündemden uzak kalıyor. Hazır çocuğunuzda kendini kurtarmışken, tabiri caizse, işinizi bırakmayın bence. Birikim yapmaya devam edin, çünkü yarın ne olacağımızın garantisi yok. Eğer ki işinizden memnunsanız, ben işinizi bırakacak bir durum göremedim.

Dün akşam eve gittim, oglumun yemegını hazırladım. O sırada kendımız ıcınde salata yaptım. Oglum bızımle beraber cogu zaman yıyemıyor okul zamanı cunku okuldan cok ac gelıyor. Ben esım gelınce onunla beraber yıyorum oglum 2 saat serbest kalıyor zaten o sırada bızde anca yemegımızı yemıs oluyoruz ve sofrayı bıle toplamadan derslerıne baaslıyoruz. dun tam 2.30 saat odevlerı surdu. Kıtap okumada sıkıntı yasadıgı ıcın yanında duruyorum takıp etmem yanlıslarını duzeltmem gerekıyor. saat 11 oldu buarada hemen uyuduk. Gece bı ara uyandım okul kıyafetlerını yıkamıstım onları astım. Sonra bır saat sonra tekrar uyandım yagmur yagıyor camasırları ıcerı aldım. Sabaha karsı 5 te uyandım bu defa esım ıse gıderken asırı ses cıkarıyor. Ruh gıbıyım yıne. Ustelık bır ıkı saat sonra toplantıya katılmam gerekıyor oysa sacım bıle yaglı. Iste boyle durumlarda ısyan edıyorum yetısemedıgım noktalar benım ıcın bunlar. Eve yetıssem ogluma, ogluma yetıssem ısıme yetısemıyorum hersey yarım yamalak gıbı gelıyor. Bu konuda destek almak ıstıyorum uzman bırınden belkı bana oyle gelıyor yetınemıyorum hersey tam olsun ıstıyorum bılmıyorum. Sabah buarada geceden kalan bulasıkları anca tezgaha koyabıldım evı eh ıste soyle bı topladım ve ısteyım.

Valla arkadaşım kusura bakma hepsini okuyamadım ama bileye takıldım. Lise mezunusun ve 3300 tl maaşın var ve en geç saat 6da evde oluyorsun. Pardonda daha ne istiyorsun acaba. Yüksek lisans yapıyorum ve aldığım maaş en fazla 2000tl oluyo. Sen bizim yerimizde olsan kafayı yersin demekki. Şükredin biraz halinize ya

Cute estetik mi yaptırsak bi tarafımıza, bi boşluk bi aranma halindeyim Allahtan hayırlısı bakalım, mememi yaptırayım

Su ancalismak zorunda oldugum icin calisiyorum ama muhtemelen olmasa da calisirdim ha daha rahat bi iste calisirdim belki ama yine calisirdim muhtemelen. Calismak kendi parani kazanmak ve harcamak en guzel nimet bence...

Ben çalışmıyorum, maddi olarak ihtiyacımız yok çok şükür. Ama doğrusu çalışmayı da sevmiyorum. Fıtratımda yok :) Maaşın iyiymiş. Bu işi bırakmak saçma gibi görünebilir. Ama.. İhtiyacınız yok gibi görünüyor, eşinin geliri, diğer ek gelirler, maddi durum iyi belliki. Şu durumda şunu sor kendine. Yaşamak için mi çalışıyorum? Çalışmak için mi yaşıyorum? Ben yaşamak için çalışılması gerektiğinden yanayım.. Herkes iyi şartlarda yaşamak, yaşatmak ister. Yapabileceğimizi yaptıktan sonra geçinmeyi bilmeliyiz. Ben yapamıyorum, imkanıma da razıyım. Manen ihtiyaç duymuyorum evde mutluyum. Maddi olarak gelirimiz yetersiz olsaydı çalışırdım, mecburiyet ayrı... Genciz evet iyi yaşamak istiyoruz ama çalışacam, daha güzel yere tatile gidecem, daha iyi giyinecem diye paralanmanın da anlamı yok bana göre. Biz de her sene tatile gidiyoruz mesela. Tek maaşla geçinen 4kişilik bir aile olarak. Bu biraz tatmin olmakla alakalı. SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

Haklarınızı alarak mı cıktınız, yanı haklarınızı verdılermı acıkcası bende benı 10 ay bekleyemeyeceklerını dusunuyorum. Satın almanın dısında butun fabrıkanında ızın durumlarını ben tutuyorum kucuk bır arastırma fırması burası.

Çalışmayınca evde sıkılıp sürekli geziyorum, alışveriş yapıyorum, haftada 2 kuaföre gidiyorum, dışarda kahve içiyorum, her hafta 3-4 kitap alıyorum. Çalışırken ayda 2 kuaföre gidiyorum , ayda 1 kitap ancak okuyorum. Gezmeye dolaşmaya halim vaktim kalmadığı için zaten ancak izin günlerimde yani haftada 1. Maaşım olmuyor o ayrı, bir de masraflarım 3-4 kat artıyor. Bunu da hesaba katın derim.

mecburiyetten çalışıyorum iki küçük cocuğum var, yoksa onları bakıcıya bırakıp gitmeyi asla düşünmezdim. hayat çok zor ve de kısa

ben çalışmayı sevenlerdenim ama iş yerim sıkıcı... aaman her ne olursa olsun ekmek teknem seviyorum işimi de çalışmayıda

Konu sahibi öncelikle geçmiş olsun. İnşallah en kısa zamanda sağlığınıza kavuşursunuz.12 yıl kesintisiz çalıştım. Bunun 4 yılı satınalma 8 yılı insan kaynakları. Şuan çalışmıyorum 10 aylık kızım var. Doğum iznim bittikten sonra işten ayrıldım. Eğitim durumunuza bakarsak işinizi bırakıp başka bir yere girmek isteseniz inanın bu maaşı rüyanızda bile göremezsiniz. Ben size çalışın derim. İşten çıkarsanız ilerleyen zamanlarda açacağınız konularınız "tek maaş yetmiyor, geçinemiyoruz" tarzı şeyler olacaktır.

Anne olmak, ev işi, mesleki hayat bir arada zor ama insan ihtiyacı olmasa da çalışmayı seçmeli diyorum. Evet tam zamanlı çalışmak zor kabul ediyorum ama genede çalışmak diyorum. Dışarıda çalışmayan kadın kendini iyice ev işine eşine ve çocuğuna adıyor. Yıllar ilerledikçe onlardan beklediği ilgiyi göremeyince ciddi sıkıntıya düşüyor. Çünkü kadının ev dışında hiçbir meşguliyeti olmuyor.

selam cute geçmiş olsun yeni duydum... şimdi nasılsın, ciddi birşey var mı? ben isteyerek ve severek çalışıyorum.. tabi arada aynen dediğin gibi oğlum okula gidince yalnız evde takılma durumunu çok özlüyorum.. evde yapılacak tonla iş var zamanım yok. devamlı koşturmacadan bazen sıkılıyorum. daha yavaştan almak istiyorum hayatı bazen.. ama geçici oluyor benimki, çünkü ebn evde en fazla 1 hafta kalabiliyorum... dışarıyı daha çok seven bir insanım.. anladım ki benim istediğim şey özgürlük, yani aslında işime devam edeyim ama istediğimde bunaldığımda usanıp ev istediğimde izin alabilieyim.. yani 10 gün ben yokum diyebilme özgürlüğü...:) bu yüzden kendi işimi kurmak istiyorum.. bakalım hayırlısı.. senden yana aldığım duygu işi bırakmak istediğin yönündeiyani aslında kararını vermişsin ama pişman olmaktan korkuyorsun

ben mecbur değilim çalışmaya ama çalışmak ve her ay maaşımı almak, onunla birşeyler yapabilmek güzel bi duygu. 657 ye tabi daha 3.5 yıl oldu başlayalı çok yeniyim yani. önümde uzun yıllar var Allahın izniyle. ama eşim çalışmıycam ben desem sen bilirsin der, yani zorlamaz beni. ama çalışmadığımı düşünüyorum, her sabah 10 da kalkıp, uykunu alarak, güzel kahvaltı ederek başlamak fena olmazdı ama yine de çalışmaya devam edicem. belki de bebek sahibi olunca ücretsiz izne ayrılırım, hepsi bu

Ya aslında 10da uyandıktan sonra gideceğimiz bir iş olursa, dönüş de şöyle 16gibi falan motivasyon top seviyede olur :)

Herkesin kendi tercihi canim. Ben evlenmeden once calisiyordum. Evlenince sehir degistirdigim icin oraya gidince bir kac ay dinlenip iş ararim diye dusundum. Evlendikten bir ay sonra hamile kaldigimi ogrendim. Tabi o sekilde calismayi dusunmedim. Esimin maasi sukur yetiyordu ev kirasi da odedik dugunde alamadigimiz esyalari aldik onlari da odedik o arada. Sonra oglumla ilgilenirken ev hayati bana daha iyi geldi. Cocukla ilgilenmek evet zor ama iş hayatina gore cok daha iyiydi benim icin. Maddi sıkıntı yasasaydim eger tabi ki calismak zorunda kalirdim calisirdim. Ama calismak demek hayatini tamamen calisarak gecirmek demek. Ayrica cocuk varsa bilemiyorum bana cok zor geliyor. Birde şu var asiri lüx seven biri hic olmadim. Yani acikcasi icimden gelmiyor. Ev için para biriktiriyoruz. Eşimin işi de şükür iyi. Ama eşimle para durumu da şu şekilde. Eve müşteriden aldigi parayi getirir. Ben gerekli miktarla kira faturalari biriktiririm. Harcayacagimizi bi kenara koyar gerisini bankaya yatiririm. Eşime kiyafet vs alirken sormam tabi kredi kartim da var. Yani eşim o konuda rahat birakir beni. Eger hergun para ver deseydim yada birsey alirken isteseydim gücüme giderdi belki calisirdim. Eşimin işlerinden dolayi zaten pek gezme imkanimiz yok en fazla 2 gün yani. Oglumla vakit gecirmek ilk emekleme ilk yuruyus ilk dis cikarma birlikte yaşamak hastalandiginda surekli yaninda olup ilgilenmek paha bicilemez birsey. Ben de cocuguma cok bagliyim. Hasta oldugunda kreşe birakip gitsem aldigim paraya lanet ederdim yani cok zor durumda olmam gerek bunun için ki insallah o durumda olmam hicbir zaman. Yani kendim bekarken calisan bir kadin olarak ben evlenince calismamayi sectim. Ama bu bana gore bu sekilde tabi ki yine tercih senin. Maddi durumun da kotu degil. Surekli calismak surekli ihtiyaci disinda para biriktirmek bana gore degil yani. Biraz da rahat yaşamayi seviyorum ben. Sen yillarca da calismissin zaten. Kadinin calismasi zaten erkege gore daha zor. Ev temizligi cocukla ilgilenmek yemek vs derken yani bilemiyorum tabi yine kendi kararin.

8 aylik kizim var devlet memuruyum ama ise geri donmemeye karar verdim. anneanne yok babaanne yok olsa da yetistirdikleri bireyler ben ve esim ortada. hayata karsi yorgun ve kuskucu bireyleriz ikimizde. mutlu olmanin sozluk anlamini biliyoruz ama mutlu oldugumuzda sasiriyoruz ardindan kotu bisey gelicekmis hissiyle yasiyoruz. kizim boyle olmasin ben bilmediklerimi onda ogrenmek istiyorum. esim cok cok iyi maas almiyor ama masraflari kisacagiz okadar. Allah saglik versin hepsi olur.

Önceden çok severek çalışırdım. Ancak son olaylarla gerçekten hayatımı sorgulamaya başladım. Bir çok kişinin hayalini kurduğu bir iş yapıyorum. Ancak acaba yarı zamanlı bir iş ile çok daha mutlu olabilirdim. Artık net eminim. Tamamen çalışmamanın çalışan kadınları mutsuz edeceğini düşünüyorum. Ve bir kadının, mecburiyetten değil isterse çalışması gerektiğini savunuyorum.

ek geliriniz var nihayetinde, yarın birgün eşiniz laf edemez çocuğunuza baktığı için, o zaman sıkıntı yok, çalışmamak çokkötü bişi tavsiye etmem ama ara verbilirsiniz bir süre CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

evet 6 aylik ucretsiz izin sadece devlet memuru degil calisan herkes 4 aylikken doner. uzerine ucretsiz izin alinirsa bu surec uzar. neden sordunuz? defne-28

Vay sinsi