Dün bir seminere gittim boşanma ve çocuk ile ilgili.. bazı notlar aldım burda sizinle paylaşayım belki bir yararı olur.. ınsanlar boşansa bile çocuk için aile olma durumları değişmiyor. Çünkü biri anne biri baba.. En önemlisi anne ve babanın saygı çerçevesinde hareket etmesi.. Asla ve asladiğer ebevyn hakkında çocuğu kışkırtmamalı, diğer ebeveyn kötülenmemeli.. Çocuk bu dönemde güven kaygısı yaşar.. Mutlaka anne ve babanın çocuğa şunları söylemesi lazım " biz senin annen ve babanız biz anlaşamayıp ayrılmış olabiliriz ama sen bize her zaman her konuda güvenebilirsin. Sana olan sevgimizde, ilgimizde hiçbir değişiklik olmayacak. Çünkü sen bizim çocuğumuzsun. Anne ve babalar çocuklarını asla yalnız bırakmazlar." Yaş ilerledikçe bu olaya sorumlu ararlar ve neden-sonuç ilişkisi kurmaya başlarlar. Bu olayda çocuğun asla bir sorumluluğu olmadığı ona hissettirilmeli ve bu konuda diğer ebeveyn de suçlanmamalı. Olanlar anne ve babanın ortak kararıdır olgusu çocuğa aşılanmalı. Çocukla sıkıntılarını çok detaylı paylaşmayın. Kendinizi kötü hissettiğinizde söyleyin ama asla kendi içinizdeki kaygıların tamamını çocuğa anlatmayın. O küçük omuzları bu yükü kaldırmakta zorlanır.. Özellikle ilk 2 seneyi çocuğun hayatında bir değişiklik olmadan geçirin. Çocuk anneyle daha önce birlikte oturulan evde kalsın. Okulu hatta odasını bile değiştirmeyin. Çünkü çocuk bu 2 sene içinde bu olayın kendisi için bir kayıp olduğunu anlar ve değişmeyen düzeni onu rahatlatır. Çocuk evden ayrılanı çok özler. Ayrılan ebeveyn ile araya mesafe koymayın fakat gereğinden fazla da uzun kalmamalarını sağlayın. Her türlü sağlık kontrolü, okulla ilgili tüm aktiviteler ve çocuğun doğum gününde anne ve baba mutlaka ve mutlaka beraber olmalı. Ebeveynler birbirinin evine girmemeli. Çocuk kapıdan alınıp bırakılmalı. Bu çocuğun olayı kabul etmesi için çok önemli bir detaydır. Çocuk ebeveynlerden birine aşırı bağlanabilir onsuz hiçbiryerde kalmak istemeyebilir. bu terkedilme korkusundan ileri gelmektedir. Çocuğa bu konuda güven verilmelidir. Çocuğun öfke göstermesi iyi birşeydir. duygularını ifade edebildiğini gösteririr. Çocuk diğer ebevynin evinde de süren sorumluluğu hissetmek ihtiyacındadır. Mesela ödevlerin bir kısmı diğer ebevynin evinde yapılmalıdır. Eğer çocuk duygularını ifade etmek istemiyorsa zorlamayın kendi halinde bırakın. Ama ona eğer anlatmak isterse dinleyebileceğiniz güvenini verin. Okulunu çok iyi takip edin öğretmenleriyle iletişim halinde olun. Okul başarısını ve arkadaşlarıyla ilişkisi hakıında mutlaka bilgi sahibi olunmalı. Boşanmanın etkisi en çabuk okul hayatında görülür. işte benim notlarım böyle kızlar.. Umarım faydası olur

Katiliyorum Bunu cok begendim bazi insanlar icin cok dogru bir söz. :lepi: E EstetikEditor ne mutlu TÜRKÜM

önceki yazılarımı okuyanlar varsa biliyordur durumumu. eşimle ayrılıyoruz. 2 haftadır babamdayım çocuğumla. çok iyi bir ayrılık değil aslında hele o son günü düşününce baya kötü bile diyebiliriz. ama ben ilk günden çocuğum nasıl etkilenecek aman nasıl davranmalıyım diye araştırmaya başlamıştım bile. sonuçta okuduklarımdan ve uzmanlara sorularımdan anladımki ayrılıktan ziyade anne babaların tutumu çocuklara travma yaşatıyor. kendi annemle babamın ayrılığını ve yaşadıklarımı düşününce hak verdim söylenenlere ve ben böyle davranmıycam dedim. öyle de yapmaya gayret ediyorum. çok zor ama gayret gösteriyorum. kavga, hır, gür olmasın ucu gene evladıma dokunacak diye aklım çıkıyor. aman diyorum ne kadar iyi davranırsak birbirimize yavrum o kadar az etkilenir diyorum. Allah sizi inandırsın oğlumda mutsuz değil ayrı evlerde yaşamamızı kabulleniyor çünkü her an kavgaya hazır bir anne baba istemiyor çocuk da. neyse çok uzatmıyim. ama o beni zorluyor. o kendini baya baya hazırlamış ayrılığa belli Allah yolunu da açık etsin de. ben aradığımda ukala ukala ters ters konuşmalar telefonu kapamalar filan inanılmaz sinrime dokunuyor. aslında biliyorum bunun beni sinir ettiğini bildiğini, ama yapıyor. 3. gün yavrumu bırakırken konuştuk. konuşmak istedim. bu süreç onun için zaten zor birde biz zorlaştırmayalım v. s v. s dedim tamam dedi. karşılıklı anlayış dedim tamam dedi. PEKİ BU NESİ. üstelik birde bu yetmezmiş gibi bu gün bir sebepten ben dışarı çıktım oğlum dedesiyle kaldı. çok ağladı diye arayınca babam, bende babaannesine gönderdim kardeşimle zaten bana getirin demiş ya. eşimin ablasıyla işim vardı. kanlı bıçaklı değiliz ya, kimse kimsenin namusunada laf getirmedi. zaten bundan sonraki hayatımızda mecburuz yüz yüze bakmaya ortak bir durum var. neyse işim bitti dönüşte almaya gittim. aklıma gelen başıma gelir eşimde ordaymış. kalsın dedi. halbuki ben istemiyorum zaten oğlum olmadan uyuyamıyorum. birde yarın sabah erken programımız var oğluşumla. kız beNi eve getirdi tekrar ama benim içim içimi yedi. mesaj çektim ona telefonu kapalı. görümceme mesaj çektim söyle evin telefonunu açsın diye ben ne biliyim kızın evde olmadığını. o açıcak diye aradım. kayınvaldem çıktı bana ne dese : ... seninle konuşmak istemiyor. nasıl yani dedim konuşmak istemiyor. mecbur kalmasam aramazdım zaten dimi yani. üstelik arıyorum muameleye bak. delirdim yaaaa. bunca olayda üzülmüş, hakaretler, aşşağılanmalar yaşamış, ağır sinir harbi yaşamışım ayrılıyorum birde. bana yapılan tavra bakarmısınız. ben çokmu iyi niyetliyim yaaaa. aptalmıyım yoksa. ben kimseye hiç bir saygısızlık yapmamışım kendimce. kendi saygı anlayışım çerçevesinde, ahlaksızlık yok, hırsızlık yok iki kişi ayrılıyor bana takındığı tavra bakarmısınız bu ne yani şimdi. ben iyi niyetli olmaktan çooook kaybettim. bu mu yani her ayrılan kavga gürültü mü ayrılmalı. vay sen bana bunu yaptın bak bende sana yaparımmı demeli. yoksa aman çocuğum mu diyip herşeyi bir kenara bırakıp saygıyı elden bırakmamalı mı. ben ne yapayım şimdi yaaaa. onada söyledim hemen hemen. zaten bu tip konularda ay konuşma sakla sonra çıkarırsın diyen bi tip değilim. konuşulacak hemen. bu ne dedim onada. nasıl bir tavır. saygıyı hakediyorum ben çünkü saygıyı gösteriyorum. biraz daha dikkatli olunması gerek dedim ama onu bile demesemiydim yaaa öfff bilmiyorum. zaten düşüncelerimi yoğunlaştırmakta zorlanıyorum şu sıralar. birde bu tip olaylar iyice geriyor beni. KIZLAR TECRÜBELİ OLANLAR BU YOLLARI GEÇMİŞ OLANLAR Bİ ŞEYLER SÖYLEYİN BANA :uhm: gulkurusuu güzel günler, bizi

sen çizgını bozma tatlım, bır gun aynaya baktıgında hala kendını sevıyor olacaksın çünkü. bırak onların ınsanlıgı o kadar dıye sende yuksek cıtanı aşagıya çekme. evladın ıçın he de geç bence. kafana takma oyle cahıl ınsanları. cok guzel bır laf etmışsın ılle kavga edıp te mı ayrılmalıydık. supersın. bugunler geçıcek umarım hayırlı ne ıse, o olur. Gxuxlsxuxm

Dogru olani yapiyorsun sen arkadasim... hic tinlama bile onlarin tavrina... Onlarin insanligi anlayisi vicdanida bu kadarmis de ve salla gitsin allah askina.. Dedigin gibi burdaki en önemli nokta oglun... sende sinirlerine hakim olmazsan onun provoke edici tavirlarina öfke ile sinir ile karsilik verirsen yavrun inanki cok olumsuz etkilenecek... Sabir arkadasim... zaman herseyin ilaci... zordur mutlaka rabbim kimseyi kötüye catirmasin ama sonu selamet insallah...:Saruboceq: Bir söz vardir cok severim... Su üc günlük dünyadaki en zor sey 5 kurus etmeyen insanlara ugrasmak... Herseyin bir sonu var güzelim, buda bitecek buda gececek... a. s Allah yardimcin olsun...:Saruboceq: A askimveben Kaanima kardes