Bence arada ablana bırak nefes al. O da alışsın biraz ayrı kalmaya. Ne guzel ablan yardımcı olmaya çalışıyor, bu fırsatı değerlendir bence.

Vermesin dedim... Yahu sana ne. O yaptigin sey bir temenni. Cocugunun olmamasini temenni ediyorsun nasil beddua degil Tepkiyi alinca guzel cevirdin ayrica.

Kesinlikle kötü niyetle yazmadım gerçekten.. Yanlış anlaşıldım.. Özür dilerim.. İstemiyorum dediğiniz için öyle söyledim.. Beddua etmek benim haddime olamaz.. Vermesin derken istemediğiniz bir zamanda vermeisn manasında söylemiştim aslnda... ciddi manada özür dilerim.. Yanlış anlaşıldım

Küçücük bir bebek çaresiz ve ağrısını dindiremeyen annesi ne yazık ki. Kızım diş dönemindeydi bütün ev halkı sakinleştirmeye çalıştığımız halde uykudan kalkıp ağlamaya başladı. O an bi anne kızının o ağrısını derdini dindirememenin öfkesiyle o altta öküz gibi anıran kadına değil laf saymak herşeyi yapabilir.

Aynı şeyi yazacaktım. Bizim çocuklardaki temel problem bu. Bütün yük kadında. Bir süre sonra bunalıyor haliyle. Ya çocuğun her dediğini yapmaya çalışıyor yada çok baskıcı oluyor anneler. Çocuk büyüyünce de ben saçımı süpürge ettimler devreye giriyor. Halbuki erkekler azıcık yardımcı olsa her şey çok farklı olacak.

Sokaktan gelen ağlama sesine bile sustursana şunu diye çığlık atmışlığım var, Çocuğum olursa Allah belamı vermiş gibi hissetmem inşallah Sizin gibi hisseden yeni anne çok, o süreç bitip çocuk sakinleşince hepsinin geçtiğini söylüyorlar, Allah kolaylık versin.

Ayrıca bazıları lafı hopp diye çevirmeyi pek iyi başarıyor. sinope_ arkadaşın demek istediği bi bebeğin sesine katlanamıyorsun bebekte istemiyorsun allahta vermesin. Bi bebeğin olursa tahammülün olmaz Gayette anlaşılır dedi kendisi

İlk yıllar çok zor. Hatta ilk oğlum çok sorunluydu. Uyku bile uyuyamıyordum. Psikolojim bozulmuştu. Bazen ağlama krizleri bile geçiriyordum. Birkaç senesi var. Sonra düzeliyor. Şimdi biri 8 biri 3.5 yaşında iki oğlum var. Çok seviyorum onları ama bir daha çocuk aslaaaa düşünmem. Pilim bitti valla Sende az sabret. Biraz daha büyüsün. İkinci çocuğu hemen düşünme ama.

Türkiye'de maalesef böyle seyler dile getirilemiyor. Emin olun çoğu anne bunları yaşıyor. Ben de dddiginiz gibi kendimi anaç bulmuyorum gerçi çocuk yok henüz. Herkesin basına geliyor az ya da cok. Sonuçta bencil yaratıklarız. Cocugunuzu elbette seviyorsnuzdur ama kendinizi düşünmeniz de normal. VuslataDair evli ve 3

Ya yuh ya.. Vallahi yuh.. Hemen linç.. Bir insana çocuğunun olmamasımı temenni etmem ben.. Gerçekten yanlış ifade ettim.. Gerçekten.. Neyse.. X xDerinMavix

Sen anaç bir annesin öyle olmadan aglamasin diye kendini parcalamazdin. anaç olmasan çocuğunu bu kadar onemsemeyip o dudusunupte yapamadigin herşeyi yapar atar bir köşeye aglarsa agladin derdin. cocuk büyütmek çok zor. eskiden nasıl yapıyorlardı o kadar cocuk diyorsan iş ten güçten çocuklarını sevmete besleme ye nazlamaya fırsatları yoktu. büyüyen büyüyordu büyümeden ne yazık ki oluyordu.

Ayrıca konu sahibi ben değilim, fikrinizi başkasına aklınız sıra beddua edip kendi çoluk çocuğunuza zarar vermek için kullanacağınıza konu sahibine destek amaçlı kullanabilirsiniz. Hangi manada demişseniz Allah size iki katını versin. Polemik oluyor böyle @Mune

Cocugunu al at dışarı kendini. Yapmak istedigin her seyi cocugunla yapabilirsin, kisitlayan bizleriz aslinda kendimizi farkinda degiliz. Sen çocuguna degil çocugun sana uyacak. Öbür türlü sen mutsuz olunca cocuga gram faydan olmaz, kisiligide problemli olabilir.

Inan ki cocukla oyun oynamaktan ben de nefret ediyorum. Çünkü ben ve sen cocuk degiliz, oyundan keyif almamamız çok normal. Sürekli bebeği takip etmenin zorlugu, hayatı kaciriyor muyum düşüncesi vs... ben de aynilarini yaşadım. 3-4ten sonra rahatliyorsun, işin keyfine asıl o zaman başlıyorsun bence. Ben kötü anne miyim diye kendine eziyet etme. Bu hissttiklerin çok çok normal.

Bende anlama kıtlığı olduğunu zannetmiyorum neyi nasıl anlamam ve anlatmam gerektiğini biliyorum da sizde anlatma-ifade etme kıtlığı oldu bariz. Biraz terbiye atalım üzerinize önce, sonra ifade etmeyi öğrenip avukatlık yapın.

Bunalmanızın sebebi sizin sabırsızlığınız değil eşinizin yardımcı olmaması bence.

Hanımlar sakin lütfen, kimse kimsenin anneliğine laf söyleyemeyeceği gibi kimse bir diğerinin çocuklarla ilgili düşüncesine laf edemez, usulünce saygı çerçevesinde çocuk sevmiyorum seslerine katlanamıyorum diyebilir insanlar. Anne olmayı istememeyi de kabullenmeliyiz artık, anne olmayı istememek bizleri duygu yoksunu yapmıyor. pamukkiz, kendinizi üzmeyin, mükemmel anne diye birşey yoktur, kadınların annelik içgüdüleri bebeklerinin doğumuyla gelişip şekillenmeye başlar, çocuğun her döneminde anneliğiniz de farklı evrimler geçirir, 0-5 yaş arası bir çocukla 5-12 yaş arası çocuklara davranış şekli değişir, ergenlikte ayrı bir boyutu olur, yetişkin olduğunda ayrı bir boyutu, annelik ömür boyudur ve ömür boyu durum ve olaylara göre yeni annelik metodları geliştirirsiniz. Size tavsiyem eğer 2. veya 3. çocuğa bakacak manevi gücü bulamıyorsanız doğurmayın, bu sizi kötü anne yapmaz, anaç olmadığınızı kanıtlamaz, üstelik anneliğinizi kimseye ispat etmek zorunda da değilsiniz, siz oğlunuzun kanatsız meleği, onun için dünyanın en iyi annesisiniz.

Bazı mükemmel üyeler gelip sizi nasil annesin diye azarlamadan bende yazayım dedim :) Bence sorununuz bebeğiniz degil evin içinde rutin şeyleri yapmaktan bunalmış olmak asıl problem. Havalar güzel akşam üstleri bebeği de alıp gezin parklara gidin nefes alın biraz. hem o hem siz mutlu olun. Herkes bebeğine yalniz bakıyor büyüdükçe daha iyi olacak emin olun

Merhaba pamukkiz ben şunu demek istiyorum bir süre sonra bu çocuklar büyüyecek vaktinin çoğu okulda geçecek hep arkadaşlarıyla gezecek hafta içi okula gidecek haftasonu ne bileyim dersaneye kursa oraya buraya gidecek sonra evlenecekler derken yani sadece ilk yıllar 24 saat çocuğumuzla olacağız ondan sonra günün yarısı ya da daha fazlası onlardan ayrı kalacağız böyle düşün En basitinden 36 aylık olunca kreşe başlatabilirsin ilk ayrılık böyle gerçekleşecek sen de çocuğun kreşte iken yapamadıklarını yaparsın Bu çok kısa bir süre bakarsan 3 yıl bir şey yapamıyorsun hep çocuğunlasın 3 yıldan sonra da günün en az yarısında çocuğun yanında olmayacak Benim 13 aylık kızım var ve tekrar hamileyim takvimde görüldüğü üzere :) R riccinus

Aynı beni tarif etmişsiniz bebeğim kolikti kimsem yoktu şimdi de mızmızlıgi kaldı tüp bebekle yaptım hic şikayet etmiycem diye dua ederdim ama maalesef bazen çok şikayet ediyorum bakabilecek biri varsa bırakın kendi başınıza şöyle bir turlayın şöyle bi tatlı yiyin:)benim bırakacak kimsem yok şans eseri esim evdeydi gecenlerde 1 saat bıraktım sütü sağıp biberondan içmemiş alıştı memeye almiyo. Içim içimi yedi çocuk acıktı diye kosa kosa geldim geceleri sık uyanır gündüz uykusu azdır şöyle bir kendi başına oynadığını görsem ağlıycam sevinçten. Allah'tan hava güzel de dışarı çıkıyorum devamlı kendimizi suçlamamalıyız bazı insanların tahammülü daha sınırlı oluyor

Ben de ayniyim ama dillendirmekyen korkuyorum. Cunku linc etmek icin bekleyen insanlar var dogurmasaydin ne yapiyorsun ki vs. Annemin yaninda sikyet ettigim zaman bile okuze boynuzu agir gelmez diyor herkesin cocugu var herkes calisiyor diyor. Bence biraz cocklarimizdan kaynakli is yaparken bile 1 karis uzagimda degil hemen bacagima yapisik oturdugim zaman da onunla oynamami istiyor. Bir yere gidiyoruz mesala onun yasindakiler mama sandelyesinde oturuyor 2 saat boyunca bu 5 dk bile oturmuyor hep arkasindayim. Ne istedigini bilmiyorum bazen surekli miz miz gercekten ben de tirlatmak uzuereyim sanirim

Çocuğum olmasın ama olursa biliyorum başıma geleceği

Sana katılıyorum senam, kucağa almayın, alışmasın, sizin yatağınızda asla yatmasın, ebeveynin birinin kaybı gibi önemli bir durum hariç diyordu çocuk büyütmeyle ilgili okuduğum kitaplar... Okudum, mantıklı gelmeyenleri uygulamadım. Ayağımda da doyasıya salladım. Alıştırma dediler,5 10 yaşına gelip te annesinin dizinde sallanan var mı dedim. İyikide yapmışım,3 çocuğum bugün okullara gidiyor, günleri yollarda, derslerde geçiyor. Onların yakın ilgime, benim de onların mutluluğuna ihtiyacım vardı. Pamukkızı bende asla eleştirmem, kolay değildi benim de büyütmem ama benim tercihimdi. Tek çocukla kalmakta bir tercihtir ve sonuna kadar saygı duyarım...

Bende senin gibiyim ben bı yere gidicem bı başlıyor ağlamaya. Oyuncak veriyor elime öyle kaçıyorum sora bırakıyor oyuncağı.. ağlıyor offf çok zor ya alıştırmak lazım bunu yapmaya calisiyom zaten

Çok çok teşekkür ederim cidden beddua edebilecek kötü niyetli olmadım hiçbir insana karşı.. Beni anladığınıza o kadar sevindim ki.. Tam da demek istediğim buydu.. artemisasia

dün gece alt komşumun 2 aylık bebeği çok ağladı, Allah sabır versin deyip uyudum Benim ki 14 aylık oldu geceleri rahat uyur oldum. Biraz büyüsün rahatlaycaksın annesi herşey çok normal...

Anaclik bende de yok :) Gelir falan diye bekliyordum ama ciks :) Benimki de cok miz miz... yani yemesi uykusu allahtan yerinde ama onun disinda cok haraketli sikilgan ve miz miz ve bu enerji emiyor resmen... yapacak birsey yok cekicez

Öncelikle herkesin çocuğu bir değil, kendini kimseyle kiyaslama bazi bebekler gerćekten çok zor hani 10 çocuğa bedel derler ya aynen öyle. Seni yargılamak kimseye düşmez ne yaşadığını sadece sen bilirsin. Benim kızimda tam bir ilgi manyağı benim annem yanimda ve biz 2 kişi bile onun isteklerine zor yetişiyoruz. Bu arada kızım daha 9.5 aylik :) Bazen benimde aklimdan geçiyor 9 aydir hiç tv yi açıp bir film izlemedim dün gece bu aklıma geldi mesela, zor canım ama tavsiyem biraz rahat ol sanırim sen de benim gibi bebeğinin çok üstüne düşüyorsun ve pimpiriklisin ama ipleri biraz salmak gerekiyor eğer psikolojin kaldırmıyorsa biraz daha relax bir anne ol ben de öyle olmaya çalışıyorum yoksa böyle yok acaba azmi ilgilendim, acaba karni açmı, acaba mutlu bir bebek mi vs vs. içi içini yiyor insanin ve yetersizlik duygusu oluşuyor. Bence sen evladını çok seven ilgili bir annesin ama kendine çok yükleniyorsun. Biraz rahatla mükemmel olmak zorunda değilsin hiç birimiz mükemmel anne değiliz:)

Allah gonlune gore versin olursada uslu olsun. cocuk buyutmek demir leblebi cignemek.

Bence ablanı za bırakın. Keşke benim de bi ablam olsaydi Kızım kardeşi doğmadan annemlerde kalırdı, kardeşi doğduktan sonra üçüz gibi dolaşır olduk ve inanin bazen o kadar daraliyorum ki, yarım saat gündüz uykusu için, kesintisiz bi kahve keyfi ya da yürüyüş için neler vermezdim.. bunları isteyerek kötü anne olmuyoruz ama inanin gecicek. . 3 yıl :) sonra rahatlarsiniz

Üç kızım var aslında ben daha fazla çocuğum olsun isterdim eşim kabul etmedi Anaçlık mı bilmiyorum En çok bebeklik hallerini seviyorum nasıl bana ihtiyaç halindeler sevgime şefkatime sütüme Nerde bebek görsem bebeğim olsun istiyorum daha kaç tane doğuracaksam Yalnız bende işte ev işi temizlik sevmiyorum resmen angarya bazen diyorum ki bir hizmetçim olsa üç çocuk daha yapmak isterim tüm zamanım onlarla geçsin Mükemmel anne falan değilim şakın yanlış anlamayın sizi de kınıyor falan değilim konu sahibi her insanın yapısı karakteri farklıdır Ama naçizane tavsiyem ablanızın destek taleplerini değerlendirin derim

Siz kendinizi anlatirken ayni yegenimi anlattiniz. Onun ogluda kolikti. Cok hareketli ve aglak bir bebek. Odadan disari cikartmaz. Uykusuda cok hafif uyutmasida zordur. Yegenimde cok bunaliyor. Anliyorum sizi gercekten zor bir surec. Ama sabredin gececek hepsi.

Mahalle ağzı derken? Beddua etmedim.. Burda yazılanları hemen yanlış anlamaya ne meyillisiniz ya.. İstemiyorum demiş ben de vermesin dedim.. Aslında yazmaya çalıltığım şey istemediği bir zamanda çocuk vermesindi.. Çünkü o durumda bakmak daha da zor olur.. Hemen linö etmeyin.. Lütfen ya WOLFROG Ekşiden aynı tadı

Üç yaşına kadar kitap bile zor okurdum. internete az girerdim. üç yaşından sonra daha rahat olacaksınız

Yalnız değilsin canım. Ben de çok bunalırdım çocuklar ufakken. Şu anda çalışıyorum eve geldiğimde küçük kızım hala bunaltıyor. Hiç bitmeyen bi huysuzluğu var. Herşeyi ağlayarak istiyor. Bu saat oldu mızmızlanmasından evi bile toplayamadım. 34 aylık bu arada. 3 yaşının bitmesini bekliyorum sabırla. La Que Sabe Atanamamış

Baş ağrısı. Evet o çocuklar susunca güzel, cıyak cıyak bağırınca değil. Çaresizliklerinin acısını başkalarından çıkartmaya hakkı yok kimsenin. Herkes de hak ettiği lafı duysun ama dimi. Mouse küçük bi kız ölmüş Ruhu büyüyüp kadın

Ins yaa ne guzel soylemissinizzz :) A Scandal in Belgravia

Beddua da edenindir, başına gelecekleri bilmeden atar. Kendi kendine etti o lafı, Yazık, insan kendini hiç mi düşünmez.

ben de ilk çocukta aynı şeyleri yaşadım. bitmeyen işler, uykusuzluk, banyo ve wc için eşimin işten gelmesini beklemek, eşimin yardım etmemesi, 2-3 çocuk doğuranların deli olduğunu düşünmem vs. 2 ve 3. yü de doğurdum. ev işlerini artık umursamıyorum çünkü 3 çocuklu evin düzgün olma ihtimali yok, kabullendim. gündüz çocuk bakımı bende, işten sonra sabaha kadar eşimde. ha başta çok kavga ettik ama pes etmedim. şimdi de ev dandini ama burada takılıyorum. kızlarımla hergün dışarıdayım. yoksa ben de sıyırırdım. çocuklarımın yaşı 4, 2.5 ve 1.

Yahu zorla mi? Herkes cocuk sevmek zorunda mi? Herkes baskasinin cocuguna katlanmak zorunda mi? Belki hem cocuklardan nefret edecek hem de 5 cocuk yapacak sana ne yani? Su kk da arada moda oluyor olayi bedduaya baglamak.

Geçen yazmıştım yine yazayım bazen öyle bir hale geliyorum ki, çocuğu geri karnıma koymanın yolunu bulsam koyarım diyorum :)) Çocuk için güya hazırdım, istedik, maddi manevi kendimizi donattık. Oğlum oldu, onun o gülüşü, ilk anne deyişi, muziplikleri, paldır küldür kedi yavrusu gibi emeklemesi... Hepsi o kadar güzel, o kadar tarifi imkansız güzellikler ki... Şimdi "Al-ver" i öğrendi. Al yapıyor bir şey uzatıyor, alıyorum "Veeh" yapıyor, veriyorum filan. Bir de çirkin oluşu var ki görmelisiniz tipini Neşem, eğlencem, parçam... Ama... Ama ben de anaç değilim, tam manasıyla tüm enerjimi, tüm ilgimi bir çocuğa vermek, inanılmaz yoruyor ve tamamen bir tatmin sağlamıyor. İlk 4 ay boyunca zaten nasıl bir cehennemden çıktım ne siz sorun ne ben söyleyeyim; benim oğlan da kolikti ve mememe yapışık geziyorduk. Artı göbek fıtığı vardı, ağlamasın diye ne taklalar attım anlatamam... Kucaktan indiği bir Allah'ın günü olmadı. Eh haliyle bu da berbat bir alışkanlığa, bağımlılığa döndü. Kesinlikle tek başına oyuncak ile oynaması yoktu, insan olacak illa yanında, her şeye ağlar, oturur ağlar, odada iki saniye yalnız kalır ağlar, diş çıkarırken hele... İştahsız, huysuz, uykular bölük pörçük. Tek başıma olsam, kesinlikle üstesinden gelemezdim, sabrım tükeniyor bir noktadan sonra, kaçasım geliyor. O hale gelmeme az kala annem giriyor devreye, bir iki gün dinlendiriyor beni sağ olsun. Yapamazdım yoksa ya, bildiğin yapamazdım, baş edemezdim. İşten geldiğinde de eşim alıyor dinlendiriyor beni mümkün olduğunca. Ben güya 3 çocuk yaparım filan diyordum, kalabalık aileyi çok severim, senelerce tek çocuk olduğum için belki. Şimdi ikinciyi bile netleştiremiyorum. Kafadan 5 sene zaten çocuk düşünmem diyorum, sonrasında ne olur belli olmaz, sanki koşuyorum koşuyorum ama sadece bir adım ilerliyorum gibi oluyor, bir yanım tam iken, bir yanım eksik gibi kalıyor. Bir de annelik, evham, tedirginlik... Bu psikolojiyi kaldıramıyorum. İkinciyi yapar mıyım, bilmiyorum... Yalnız değilsiniz yani; herkes tek kalıp değil, tek tip değiliz. Yardıma ihtiyaç duyuyorsanız, alın, bir soluklanın, bir gezin. Hem bağımlı halden kurtulmanız adına iyi olur, sizin için de, çocuğunuz için de. Biz baya hallettik mesela böyle böyle. Şimdi kendi kendine idare edebilir hale geldi, kendimi geri çektim de.

Bende de anaclik sifir. Ben de isteyerek hamile kaldim. Ama dediginiz gibi sonsuz sabrim ve tahammulum yok. Uzun agladiginda delirecek gibi oluyorum. Biliyorum hemen buyuyecekler.

Eltimle ablam var ablam ise girecek eltime birakabilirim aradada sanki yuk oluyorum icimde hic istemiyor birakmak Ablam 2 ay sonra ise gircek sanki yuk olucam cok da sever oglumu ama ne bileyim ole

Çocuklu konularda bazı annelerin içinden canavar çıkmasına çok şaşırıyorum. herkes çocuk sevmek istemek aglamasini gürültüsünü çekmek zorunda mı böyle bir kural mı var sizler kabul etmek istemeseniz de bazı insanlara çocuk büyütmek zor ve korkunç gelebilir. üstesinden gelemiyor olabilir. Geçen gün de buna benzer bir konu vardı rezil ettiler kadını. ne kötü anneliği kaldı ne başka bir şeyi. millet geldi kendi mükemmel anneligini anlattı gitti. Velev ki herhangi bir üye çocuk sevmiyorum veya sesine katlanamiyorum desin en aşağı bir beddua yiyor.

Ben de arka arkaya iki cocuk yapacaktim ama diyorum ki suan asla. Ben de anac olmadigimi farkettim. Analik baska bir sey bence.

en azından haftada bir saat bırakıp şöyle bi yürüyüş yapsanız daha iyi hissedersiniz. kendinizi üzmeyin, böyle düşünmeniz bile iyi bir anne olduğunuzu gösterir bebek bakmak kolay iş değil..

Benim bebeğim de 18aylik ve 32yasindayim. Yazdıklarınızın hepsini harfien yaşadım.. yaşıyorum. Asla anaç olmadığınızı falan düşünmeyin. Tek başına bebek bakmak çok zor. Yaşımız da 18degil haliyle enerjimiz azalıyor. Psikolojimiz cokuyor. Ablaniza bırakınca koşa koşa yanına dönmeniz zaten aslında gayet anaç bir yapıya sahip olduğunuzu gösteriyor. Ne insanlar var ananeye babanneye bırakıp keyfine bakıyor. Umudunuzu yitirmeyin çünkü gitgide herşey rahatlamaya başlıyor. Bebeklikten çıkıp çocukluk başladıkça paylaşımlar artıyor. Tavsiyem, bol bol oyun oynayın bebeğinizle kaliteli zaman geçirmeye çalışın. İnternetten bebeginizin ayına uygun oyunlara bakıp uygulamaya çalışın. ev islerine fazla kaptırmayin çünkü sonu yok gerçekten. Bir daha 11aylik olmayacak ve geçen zaman geri gelmiyor. Bu zamanı iyi değerlendirin ve bebeğinizle mutlu olmaya çalışın.

ablan yardımcı olmaya çalışıyomuş işte, bırak ablana biraz dinlen. niye koştura koştura gidiyosun hemen. ayrıca çocuk sadece senin değil, eşin bakamıyo diye bişey olmaz. beraber payş-laşcaksınız sorumlulukları

Esim hicc yardimci degil benimde cnmm Ayy hic birakmak istemiyorum ya kimseye aklim kaliyo sacma ama boyleyim Bazen diyorum ablama haftanin 3 gunu birakip kursa mi gitsem ama yapamiyorum Pinterest kullaniyorum ne gibi etkinliklere bakiyorsniz pamukkiz gun dogmadan neler

Gerçekten çok zor, ben komşunun bebeğinin ağlama sesine bile katlanamıyordum. Hatta bir kedi almıştım ve her gece miyavlayıp beni uyutmadığı ve gün içinde zombi gibi gezdiğim için geri vermiştim. Kediye bakamıyorsam çocuğa nasıl bakıcam acaba, çok merak ediyorum. Bebekli kadınların dayanma gücüne hayranım.

3 çocuk doğurdum, birini kaybettim,2 çocuğuma da kimseden yardım kabul etmeyerek kendim baktım. Kaybetmenin verdiği büyük acı ve tekrar kaybetme korkusuyla. babam kanserdi. . üçüncü doğumum çok buruk oldu.. sevincim yarım kaldı.. Babam hep yanımdaydı bu sefer ameliyat olduğu için gelememişti.. kizim çok yaramaz.. ben de çok sabırsızım ama nasıl büyüdüğünü anlayamadım.. babama çok üzüldüğüm için büyüdüğüne bile tanıklık edememişim. . yakın zamanda babamı kaybettim. kızım emiyordu, iki yaşını geçmesine rağmen biraktiramamistim.. bu vesileyle o da bırakmak zorunda kaldı. Kafamı toparlayıp söylemek istediklerimi söyleyemiyorum ama şunu söyleyeyim : Ben çok sosyal bir insandım.. Asla kendimi eve kapatmazdim. Akıl sağlığımı da böylece korumuş oldum çünkü kızım çok yaramaz. ağlasa da zirlasa da yapacağım hicbirsey den geri kalmadım. okuyorum.. ders çalışırken kitaplarımı karalar, yırtar, yüzümü gözümü kalemle çizer, kıyafetlerimi, halıları, duvarları, mobilyaları.. hiç ses çıkarmam.. ondan değerli değil ve ben de çalışmak zorundayım. bir de müdahale etmeyince kolay vazgeçiyor çocuklar.. yapmadan önce yanlış olduğunu anlatıyorum ama merak ediyor yapmak istiyor. çizme işlemi bittikten sonra yanlış olduğunu tekrar hatırlatıyorum bir daha yapmıyor.. merakını gidermiş oluyor.. biraz rahat bırakmayı dene.. kırsın, döksün, kesfetsin. . havalar sıcak.. açık alanlarda yorup derin uyku çekmesini ve biraz kendine vakit ayırmayı deneyebilirsin. . bunun dışında birlikte oynayabileceğiniz oyunlar var, güzel vakit gecirebilirsiniz. . çocuklar anneyle yapılan aktivitelerden keyif alır.. klasik müzik eşliğinde uyutmayı, uyuduktan sonra da bir süre açık bırakıp dinlemesini sağlayarak sakinleşmesine yardımcı olabilirsin. beyin uyumaz :) bir kabın içerisine suyla doldurduğun küçük balonları koyup birlikte kurdanla patlatarak eğlenceli anlar yaratabilirsin. çocuklar suyu çok sever :) birlikte dans edebilir yada müzik eşliğinde ziplayabilirsiniz, kudurmayi severler :) yüz boyasiyla eline, yüzüne çeşitli şekiller çizip yada onun eline verip senin eline, koluna, yüzüne birşeyler çizmesini isteyebilirsin. . Aslında çocuklarla yaptığım birçok şey var fakat aklımı toparlayamıyorum. Çok da uzun yazdım. kısacası oğluna vakit ayır.. yorulup uyuduğunda ise hemen uyuma kendinle ilgilen. saat kaç olursa olsun dışarı çık.. arkadaşlarınla vakit geçir. dışarı cikamayacgin zamanlar onları eve davet et.. Asla yalnız kalıp kendini dinleme, düşünme, kurma.. güzel bir annesin sen.. oğlun büyüdüğünde bu anılar yüzünde tebessüm olarak kalacak..

kimseye birakamiyorsan cocugunu cocugunla beraber disarda aktivitelerde bulun. eve kapatrak kendni anneligini sorgulama noktasina gelirsin tabi. cunku saglikli dusunemiyosun kendine zaman ayiramiyosun. . push ; Mouse küçük bi kız ölmüş Ruhu büyüyüp kadın

Mükemmel anne geldi. Şaka şaka...3 çocuğum var, yardımsız büyüttüm. Fakat hiç te nasıl annesin diyemem pamukkıza. O sorumluluk hiç kolay değil. Ben üstesinden geldim, ama dışarıdan baktığım zaman duruma,1 çocuğa bakabilecek olan 1 le yetinsin, kardeş şart değil... Ben çocuklarımı kardeş sahibi yaptım evet, fakat bunu istedim gerçekten. Sizin ne istediğiniz önemli, çevrenin değil. Ayrıca bebeğini ablana bırakıp çıkmaktan kaçınma pamukkız, bu sana da, bebeğine de iyi gelir. Kendini de suçlama bırakınca. Sen iyi oldukça bebeğinle ilişkiniz daha iyi olacak.

Evt cook guzel bi duygu ama bir o kadarda zormus yada bana zor geliyor bilmiyorum WOLFROG Ekşiden aynı tadı

Eğer yardımcı olmak isteyen insan bulursanız yardımları kullanın. Mesela yok mu komşunuzun çocuğu, bebek seven, otursun oynasın işte bebekle istiyorsa. Siz de evinizin işini görün veya kendinizle ilgilenin evde. Anneniz, ablanız veya güvenecek başka biri varsa, bakmak da isterse, bırakın baksın. Siz de çıkın dışarı, yalnız veya arkadaşlarınızla gezin dolaşın. Merak etmeyin, kendinize de vakit ayırdığınız için kötü anne olmazsınız. Siz bakmayın memleketimin arabesk annelerine. Bizim millette bebek için ölünmeli, kendin yok sayılmalı gibi bir anlayış ve baskı var. Hayır efendim. Anne olunca hiç bir kadının hayatının sönmesine gerek yok. Arada kendiniz için bir şeyler yapabilmelisiniz. Mutlu anneler=mutlu çocuklar.

eşiniz bence çok hatalı. tlc'de bir program var. beşizleri olan bir çifti anlatıyor. oradaki baba işten geldiği anda bir şeyler yapmaya çalışıyor. mama hazırlıyor. onlarla oynuyor. ben bütün gün çalıştım deyip hiç yan gelip yattığını görmedim. bence türk erkekleri çocuklarına karşı sorumsuz, gördüğüm kadarıyla sanki yeğenleri gibi sevip bırakıyorlar bir de toplum anne olmak için baskı uyguluyor ama gerçekleri apaçık ifade etmiyorlar. her anne mutlu anne değil. aslında çocuk yapmaktan pişman olanlarda var... http://www.bbc.com/turkce/haberler-dunya-38220935 http://www.5harfliler.com/bir-tabunun-yikilisi-cocuk-sahibi-olmaktan-pismanlik-duyanlar/ bu sitelere bir bakın isterseniz

Siz de mi boylesiniz demissiniz cevap hayir ben boyle degilim Ama ben kendime vakit ayiriyorum, cocuklarimi mumkun mertebe benden bagimsiz yetistiriyorum Bence siz cok bunalmissiniz o yuzden size agir geliyor, ailenize 2 saat bile birakip disari ciksaniz cok kisa surede gecer bu rub haliniz

Benim yeğenim 4 yaşında, fakat doğduğundan beri ortalığı ağlayarak birbirine katıyor. Yani görseniz 1 dakika oturursa şükreder dualar edersiniz. Ablam gram uyuyamıyor, çünkü salonda yeğenimle yatıyor. Asla kendi yatağında veya yatak odasında dahi yatmıyor. Götürmediği pedagog kalmadı. Ablamın bu yüzden birçok hastalığı çıktı, zayıflıktan bayılacak artık, psikolojisi çöktü tek çocukta.. Bence haklısınız, ablamdan çok iyi biliyorum çünkü.. Tabi ki Allah bu kuzucukları eksik etmesin, uzun uzun sağlıklı ömürleri olsun iyi ki doğmuşlar.. Bence siz de bir süre dinlenin, ablanız bakabilir birkaç saatliğine. O arada siz de çıkıp hava alırsınız, gezersiniz. Bu bile size çok ama çok iyi gelecektir..

Alıntı:"Baba, annenin yükünü gerektiğinde alırsa, anne de çocuklarına karşı daha sabırlı, mutlu olur."

aslında evden usanmıssınız sorun anac olmamak degıl bence kendınız cocugunuzla bı tatıle cıksanız gezsenız cok guzel olur

Büyüyünce geçecek unutursunuz bunları tek başına uğraşmak kolay değil elbette kendine yüklenme . push ; Seridina Guru Anneler

Bu yorum olmadı bence.. Diş çıkaran bir bebeğin o ağzının içindeki ateşi hissetmediğiniz için bilemezsiniz.. O anne evladının gözünden akan yaşları, hissettiği acıyı anlamasına rağmen elinden bir şey gelemediği için ne kadar çaresiz kalır ve bunu anlayabileceğinizi hiç sanmıyorum.. Zaten çocuk istemiyorsunuz Allah da vermesin..

Tam mahalle agizlari. Surada iki dk seviyeli olamiyoruz.

Ah be canim basina gelmedigi icin asla bilemezsin. oglum ilk 3 ay kolikti. kolik bir bebegi susturmanin neredeyse imkansiz oldugunu yasayan bilir. bir gun tam 20 saat evet 20 saat tek bir dakikayi birak 1 saniye bile susmadan agladi. ustelik bir de kizim var. kizim usluydu ama oglumun aglamalarina o da uyuyamadi o gun.2 bebek ayni anda surekli agliyor. ne yaparsan yap bos. salla yedir icir sev kiz oynat altini al ustunu degistir disari cikart iceri sok farketmez. yok yok yok. biri esimde biri bende. cildirdik o gun. en son oturdum ben de agladim onlarla.20 saat dusunun. o gun ilk kez neden anne oldumki ben dedim(4. aydan sonra hersey duzeldi ve cocuklarimla ask yasamaya basladim)ama o gun inan intihari dusundum. balkona dogru bir anda kosayim ve atayim kendimi diye plan yaptim cesaret edemedim. yani o gun birisi bana sustur su cocugu dese ya sinir krizi gecirir hastanelik olurdum ya o balkondan atardim kendimi ya da diyen kisiyle yolusurdum bilemiyorum su an. cocuklarimdan once benimde bebek sesine hic tahammulum yoktu ama simdi ne zaman aglayan bir bebek duysam annesine uzuluyorum ve kosup kadincagiza yardim edesim geliyor. o nedenle su an bunu anlaman cok zor. ilerde birgun bebegin olunca ki umarim uslu bir bebegin olur anlarsin. su an ne desek bos kendinehas Kadrolu

Ablam yaptı iki tane, az da olsa şahit oldum yaşadıklarına. O çocuklar hep de olmadık yerlerde olmadık zamanlarda cıyaklar, Bir tanesi, 22 saatlik yolda hiç durmadan ağlamış falan, Resmen hayat işkencesi olarak gelmişler dünyaya bazı çocuklar. Muhtemelen ben de o işkencelerden biriydim. A Arya_Stark01

Yaşadıklarınizi çok iyi anliyorum aynen benim de oğlum öyleydi çok hareketliydi zor büyüttüm hatta 2. cocugu düşünmüyodum 9 yil sonra ikiz kizlarim oldu onlar daha zordu ama yaş olsun tecrübe olsun daha sakin ve anlayisliydim ama yipranmadim mi tabiki yiprandim ama biraz sabır annelik kolay değil inanin zaman su gibi akip geciyo ve yasadiklarini gülümseyerek hatirliyosunuz ve tekrar çocuk yapiyosunuz geçecek her ay biraz daha rahatlicaksiniz sabirli olun annelerin ustesinden gelemeyecegi sorun yoktur.. R Rossiene

Neden kendinize bu kadar eziyet ediyorsunuz ki? Ne güzel ablanız var destek oluyor. Nefes almak için bebeginizi ona birakmaktan çekinmeyin. Aklınız da kalmasın sonuçta ihtiyacınız var buna. Süper Anne olmaya çalışmayın. Mutlu anne olmaya çalışın. Bebeğinizin buna ihtiyacı var.

anne oldunuz diye süper insan değilsiniz ki. yorulmanız, bıkmanız çok doğal. size yardımcın olacak kimseniz yok mu pamukkiz gun dogmadan neler

ilk 1 yıl çok zor, ikinci yıl kısmen, 3 den sonrası rahat, şu an bizimki 5.5 yaşında, sadece neşe kaynağı, ama ikinci mi, benim için asla, tam rahata ermişken hem de yani özetle, geçecek merak etmeyin, hatta bugünleri unutacaksınız, bebeklik fotolarına bakınca o hallerini özleyeceksiniz

Çok haklısınız En büyük kızım 14 yaşına girdi okul zamanı yüzünü göremedim desem inanır mısınız? Teog a hazırlandı okul dershane etüt deneme sınavlar vs vs derken gece uykusunda öpüp kokladım inanın Mesela bebekler için derler ya " ayy kucağa alıştırma kokuna alışmasın" ne münasebet alışsın hiç indirmedim kucağımdan öptüm kokladım sevdim sardım sarmaladım odalarını kendileri tamam diyene kadar ayırmadım yanımdan sarılıp sarmaşıp yattık aynı yatakda İnanın o size ihtiyaç duydukları zamanlar çabucak geçip gidiyor Tadını çıkartın

Konuyu okurken üzüldüm. Ne kadar cok baba olmayan babalar varmis..

Buyudukce duzelmesini umut ediyordum gözüm korktu suan daha sadece miziltisi var konusmuyor sanirim konusup anlatmaya baslayinca daha zor hersey suan iyi zamanlarim mi yoksa cunku yurumuyorda henuz

Anaç olmanla alakası yok bu durumun. Eşinin mesai saatleri çok kötü bebeğinle tek başınasın o yüzden ağır geliyor. Her anne aynı şeyleri hisseder zaman zaman. Ben o hayret ettiğin 3 çocuk annelerindenim :)) Bizde gurbetçiyiz tek başıma büyüttüm hepsini halada büyütüyorum. İkinciyi düşünsen bile araya en az 6 yaş koy bence. Yıpranmazsın böylece.3 -12 yaş arası çok rahat geçiyor sonrası ergenlik ve yine başa dönüyor herşey

Geçen ay kızımın diş dönemindeki ağlama nöbetinde alttan gelen sesi hatırlattı yazınız Oda aynen öyle demişti 'sustur şu çocuğu' ve o cümleyi duymamla cama koşup kadına hakkettiği lafları söylemem bir oldu. Ve düşündüm. Küçücük bi bebeğe sustur şunu diye bağıracak kadar ne yaşamıs olblirsin.

Ben de sizin gibiydim. Ilk iki sene cok zorlandim. Kolik, reflu ve sut alerjisi vardi kizimda. Dunyadan kopmustum. Cozum olarak annemden cok yardim aldim Cok bunaldigimda anneme birakip otel tutup o gunu herseyden uzaklasarak gecirdigim. gun bile oldu. Anac olmadigimi ve ikinci bir bebegi kaldiramayacagimi dusunuyorum. Ancak kizim 3 yasina girip huysuzluklari yavas yavas azaldikca aramizda daha derin bir bag olustu Ilk iki sene surekli yan yana olmak,. tuvalete bile gidememek, calisma hayati, iki yas sendromu ve disleriydi derken vs hersey cok yipratiyor. Ancak anac olmasanizda emin olun cocugunuzla cok guzel bir iliskiniz olacak

Kim ne derse desin eskiden daha kolaymış her şey. Şimdi üç çocuğu dört duvar arasında büyütüyorum aman çocuğum koşma komşu rahatsız oluyor diye diye. Mouse küçük bi kız ölmüş Ruhu büyüyüp kadın

Bence sizin probleminiz mukemmel bi anne olmaya calisiyosunuz ve bunu yapamadiginizda uzuluyosunuz.15 aylik bi kuzucugum var. bu zamana kadar hep tej basina baktim. yakinimda yardim alacagim hic kimsem yoktu. ilk zamanlar bende sizin gibiydim baskalarina bakar ben niye boyle bi anne degilim neden sabirli degilim der kendimi yipratirdim. ama artik biliyorum kimse super anne degil herkes bi an tökezleyebiliyor. super anne olmaya calismayin hata yapin bebeginize sinirlenin , arada uzulun ama sunu unutmayin herkes sizin gibi bu duygulari yasiyor. siz sadece onlarin guzel anlarini goruyosunuz. kendinizi kiyaslamayin. bebeginiz sizi sinirlendirdiginde soyle dusunun o guldugunde yumusarsiniz dimi o zaman boyle anlarda ona kizmak yerine onu guldurmeye calisin gorun bakin nasi ikinizde mutlu olacaksiniz.

Büyüyünce geçecek unutursunuz bunları tek başına uğraşmak kolay değil elbette Balcicekk33

Ben sabrimin son demlerini oynuyorum inan 3.5 yasinda kizim ve buyudukce yaramazligi huysuzlugu da onunla buyuyor cevremdeki insanlar tanidik yada tanidik olmayan herkes "ayy Allah sabir versin " diyor kizimi gorenler oturup agladigim baskalarinin cocuklarina imrendigim cok oldu ama hep iyiki saglikli Allah baska dert vermesin dedim yatistirdim bir sekilde kendimi ve en son iki aydr bunalimdayim esimde hic yardim etmiyor benimde ayagina alip bir kre sallamadi bu zamna kdar bir kre sut icirmedi vs vs vee onumuzdeki hafta pedagoga goturme karari aldik cnku tek basima zapdolmuyor artik yani demem o ki sukret ve inan kimse mukemmel anne degil hickimse :)

Slm kizlar; 30 yasindayim 11 aylik bebegim var 2,5yillik evliyim Bebegimi kendim buyutuyorum esim oglen 12 ise gidiyor gece 12 geliyor cok az goruyor oglumu hic yardimi yok Ben baya zorlaniyorum bebegim kucukken kolikdi simdide cok hareketli ve bana yapisik diyebilirim Bazen anac bi insan olmadigimi dusunuyorum.. Bilmiyorum sabrim cok az bebegime gun boyu bakmak oynatmak zor geliyor wc ye bile zor gidiyorum odadan cikinca agliyor herseyimi aglama esliginde yapiyorum aglatmamaya calisiyorum ama illaki oluyor Iyiki bebegim var cok guzel bi duygu ama neden bana bu kadar zor geliyor ona bakmak, sizlerede zor geliyor mu? Bazen ilac kullanmayi dusunuyorum psikolojim bozuluyor enerjim hic olmuyor, yanlis anlasilmasin bebegimi isteyerek dunyaya getirdim tek varligim ama boyle zor bir bebek olacagi aklima gelmemisti insan yasamadan bilmiyor.. yani lutfen kimse demesin madem neden dogurdun diye.. Iyiki var oglum... Soracagim su sizde mi boyle zorlaniyorsunuz boyle psikolojiniz bozuluyor o dogdugundan beri tadına vararak ne yemek yiyebildim ne de bi yere gidebildim esim hic yanimda olmadi yok yok.. Hayattan geri kalmis gibiyim, vaktim olsa sunu sunu yaparim gibi dusunceler beynimde hic biseye vaktim yok Ablam der bazen bana birak islerini hallet hatta gece bile kalabilir cok uykusuz kalirsan der asla birakmam isim olursada isimi halledip kosa kosa gidiyorum oglumun yanina onsuz da bisey yapmak istemiyorum Inanin cok tuhaf duygularim var.. Sanirim tek cocuk bana yeterli bazilari 2 cocuk daha iyi birlikte oynarlar diyorlar ama inanin bu 1 yasa kadar olan surec gozumun onune geldikce cook korkuyorum hamileligimde basli basina bulantili gecti.. Esim bebegimizi cok seviyor ama bakamiyor, iki seviyor hoop bana veriyor mizmizlaninca Ben sabirsiz anneye tavsiyeniz neler? Bana tek cocuk yeter dimi.. cunku ben bebeginin zorluklarina karsi hemen pes ediyorum hemen mutsuz oluyorum umutsuz oluyorum enerjim gidiyor o bebek deyip hayatimi gule simara devam edemiyorum, hayattaki en guzel sey anne olmak ama en zor da seymis, Allahim bu 3 cocuk yapanlarda nasil bir duygu var nasil bi sabir var hayrett!

Ne kadar ilginçsiniz bi bebeğin ağlaması size gürültü olarak mı geliyor. Anlama kıtlığı var sanırım Hasta olduğu için ağlayan bi bebek, doğum yaparken inleyen bi kedi, ağrısı olunca sayıklayarak bağıran bi hasta bunlar rahatsız olunacak bi durum değil hanımefendi. En fazla sağlık dileyip üzülür insan gelen seslere

En guzel zamanlarin emin ol. Ablana birak bakarim demis zatem biraz nefes al dsari cik alisvers yap ve acele etme hemen eve donme bnde oyle yapiyordum aklim kizimda kaliyordu simdi esime yalvariyorum 1 saat sen bak bnde arkadslarmla takilaym diye

Allah'ın işine de karışacak değilsiniz. Terbiye ve had sınırından da haberiniz yok. @Mune

Ben de bu duyguları yasiyorum maalesef kızım hiç birşey yemiyor arada sırada zorla yerse 5 6 kaşık çorba içiyor maalesef şu yemek yedirme mevzusu yüzünden ciddi manada sıkıntılı zamanlar geçiriyorum kızım 2 yaşına girecek 8 gün sonra birde 2 yas sendromuna girdik tabi Annelik çok güzel ama cidden çok çok zor

Ben de cok anac bir insan degilim ve bazi zamanlar gercekten zor. Ozellikle ilk zamanlar. Hem zamanla anne olarak biz guclenip daha dayanikli ve becerili hale geliyoruz hem de buyudukce cocukgun tavirlari oturuyor. Ama anne olmak her zaman zor ve guzel.

Haftada bir iki saat bırakmakla başlarsan daha rahat alışırsın, gerekiyorsa bir hafta ablanla beraber bak, bebiş ona iyice alışır, sonra azar azar at kendini dışarı :)) Ben öyle yapmıştım mesela.. Pinterestte arama bölümüne örneğin 11 12 ay bebek aktiviteleri ya da 11 12 months baby activities yazarsan çokça fikir çıkacaktır.. Hepsi uygulanabilir olmuyor ama kimileri çok yararlı..