bir uzmanlığım yok ama kendim de psikiyatriyle gittiğim için gönül rahatlığı ile söylüyorum ki kesinlikle gitmelisiniz. gerekirse ilaç gerekirse terapi doktor neyi uygun görürse o şekilde ilerlersiniz. bence bir korkunuz olmasın doktor açısından ben devlet hastanesine gidiyorum ve çook memnunum. ben de boşanmış bir ailenin çocuğu olarak söylüyorum kesinlikle birileriyle konuşması lazım özellikle de küçükse. büyüdükten sonra her şey çok zorlaşıyor maalesef kendimden biliyorum. ne çocukluğunu ne gençliğini ne hayatını ne hislerini ne kendini hiçbir şeyi tam anlamıyla güzel güzel yaşayamıyorsun. içindeki karmaşa ve boşluk, yalnızlık hissi, korkunç düşünceler vs vs. sizin çocuğunuzda bu kadar ileri olmayabilir durum ama olmayacağının da garantisi yok bu nedenle erkenden bir uzmanla görüşmek çok önemli S

ankara ilinde konuyla ilgili önerebileceğiniz bir danışman var mı. bir süredir bakıyorum ama sadece internet üzerinden araştırabiliyorum. zatenasklarhepboyle Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

MERHABA. DAHA ÖNCE KONUYU FARKLI BİR ALANA AÇTIĞIM İÇİN YETERLİ BİLGİ ALAMADIĞIM İÇİN BURAYA AÇIYORUM. ÇOCUĞUMU DİREKT PSİKOLOG İLE YÜZLEŞTİRMEKTEN ÇEKİNDİĞİM İÇİN EĞER UZMANLIK ALANI OLAN VAR İSE VE BİLGİ VERİRSE ÇOK SEVİRİM. YAKLAŞIK 6 AY ÖNCE BOŞANDIM. BOŞANMA AŞAMASINI BABASIYLA BİRLİKTE KIZIMA ANLATTIK. KIZIM NORMAL OLARAK HERŞEYİ HEMEN EVET DEMEZ. ARAMIZDA İSTİŞARE EDERİZ. BUNA GÖRE KARAR VERİRİZ.20 GÜN ÖNCE YAKLAŞIK 10 GÜN BOYUNCA KULAK ENFEKSİYONU GEÇİRDİ. SONRASINDA SÖYLEDİĞİM HERŞEYİ YAPMAYA BAŞLADI. SON ZAMANLARDA KREŞTE YAPTIĞI RESİMLERDE KIRMIZI VE SİYAH RENKLERİ KULLANDIĞINI FARKETTİM. USULÜNCE NEDEN BU RENKLERİ SEÇTİĞİNİ SORDUM. KREŞTE ÇOCUKLAR SENDEN ÖNCE DİĞER RENKLERİ ALDIĞI İÇİN SANA SADECE BU RENKLER Mİ KALIYOR DİYE. HAYRI BEN BU RENKLERİ SEÇİYORUM. DEDİ. BABASI DA BENDE OLDUKÇA İLGİLİYİZ. BABASI SÜREKLİ GEZMEYE GÖTÜRMEK İSTİYOR ANCAK BABASIYLA GİTMEK İSTEMİYOR. BEN OLMADAN GİTMEK İSTEMEMESİNİ ANLIYORUM. İLK ETAPTA KREŞEDE GİTMEK İSTEMEDİ. BİZ BERABER ÇOK İYİ VAKİT GEÇİRİRİZ BU SEBEPTEN BENDEN AYRILMAK İSTEMİYOR. OKULDA ÖĞRETMENLERİNE DE SÜREKLİ BİZ BUNLARI ZATEN ANNEM İLE YAPIYORUZ DİYOR. BENDE GERÇEKTEN ÇOK EĞLENCELİ BİR ANNEYİM. VE SON OLARAK BUGÜN EVİN DUVARINA BİR RESİM ÇİZDİ BİR ANNE BİR BABA VE BİR ÇOCUK. KİMLER BUNLAR DİYE SORDUM. ANNE BABA VE ÇOCUK DEDİ. ANNE OLARAK ÇİZDİĞİ KARAKTER BABAYA BENZİYOR BABA OLARAK ÇİZDİĞİDE KADIN RESMİ ANNE ORTADA BABA ANNENİN SOLUNDA ÇOCUK ANNENİN SAĞINDA DURUYOR. NE YAPIYORLAR PEKİ DEDİM. ANNE BABA ÖLMÜŞ DEDİ. NEDEN ÖLMÜŞLER PEKİ DEDİM. ÜZERİME ALINDIĞIMI FARKETTİ SANIRIM Kİ ANNE ÖLMEMİŞ ASLINDA UYUYOR AMA BABA ÖLMÜŞ ANNENİN KAFASI KARIŞMIŞ GÖZLERİNİ BİR AÇIYO BİR KAPATIYO DEDİ. ÇOK UZATMADIM. OYUN OYNAMAYA BAŞLADIK AMA TABBİ BENİM KAFAM TAKILDI BUNA OYUN ESNASINDA KIZIM BU RESİMDEKİ KİŞİLERİN ADI NE ACABA DEDİM. UYDURMA İSİMLER SÖYLEDİ VE BEN BİRAZ TEDİRGİN OLDUM. DİREKT BİR PSİKOLOG İLE GÖRÜŞTÜRMEKTE İSTEMİYORUM. ÇÜNKÜ ANNE OLARAK BAZI DURUMLAR NORMAL OLSADA BİRAZ ABARTABİLİYORUZ. O YÜZDEN ÖNCE BİR KAÇ FİKİR ALMAK İSTEDİM. ŞİMDİDEN TEŞEKKÜRLER.

kızım 4,5 yaşında. aslında en ufak bir sağlık sorununda hemen ne olur ne olmaz diye sağlık kuruluşuna başvurum ama kendim biraz fazla evhamlı olduğumu bildiğim için öncelikle bir kaç tavsiye ve fikir almak istedim. bazen normal olup olmadığını kestiremiyorum. çalışıyor olmam sebebiyle çok fazla dışarıya çıkıp tavsiye alabileceğim yada olayları karşılıklı değerlendirebileceğim kimse yok. hemen alıp haydi doktora yapmak istemiyorum. MissCherryBlossom

Çok endişeli iseniz psikologa ilk gün tek gidin durumu anlatın. Hem psikologa içiniz ısınır mı görürsünüz hem de çocuga oraya giderken ne söylenecek konusursunuz. Ben mesela kızıma her okuldan bir çocuk merkeze seçilmiş sizin okuldan tesadüf sen cıkmış sın gidip Bi öğretmen abla ile tanısacaksın sana merkezi tanıtacak demiştim. Bunu dedim çünkü öteki kızım durumu farkeder kardesinin ezer diye düşündüm. Bu fikrimi de psikologa söylemiştim tamam demişti. Psikologa gitmek travma oluşturmaz her zaman. Orada oyuncaklar oluyor kalemler kitaplar oluyor o yas cocugu zaten oyun egkence ile konusturulur.

Ben boşandığımda kızım üç yaşındaydı. Boşanmayı tek taraflı olarak anlattım ilgisiz bir baba siz en azından bu konuda anladığım kadarıyla şanslısınız cocugunuz da öyle. Ben sadece yaşadığım şeye istinaden cevap vericem. Çocuklar zannedildiğinden daha akıllı ve daha duyarlı etrafındaki herşeye olan bitene. Alışmaya çalışıyorlar taktir edersiniz ki alışılmış bir düzenleri bozuluyor her şeyin bir yeri var onların dünyasında anne ve babanın yaninda çocuk olur anne baba aynı yerde olur böyle öğrenirler. Biraz zaman lazım ama sizi tedirgin eden bir his varsa içinizde bence bir pedegogdan yardım alabilirsiniz. Annelerin iç güdüsü bütün doktorlardan bilimden tiptan daha kuvvetli. Eğer sorun olduğunu düşünüyorsanız vardır ve sizden daha iyi tanıyan kimse de yok çocuğunuzu. Umarım çok çabuk atlatır

yo yo bu düşüncelerim benim yaşadığım durum tamamen farklı normal boşanma değildi aileminki kendimi bildim bileli kavga dövüş gürültü en küçüklük anım bile anne babamın bağırarak kavga etmeleri ve kapıları çarpmalarıydı mesela. ama bu içimde yaşadığım şeylerin tek sebebi ailemin boşanması değil sosyal hayatımda çok fazla problem yaşadım hala da yaşıyorum, sosyal fobim ve anksiyetem var. benim demek istediğim çocukların ortada bir problem olmasa da yine de bir uzmanla konuşması gerektiği yönünde. yani herhangi bir problemde erkenden fark edilmesi bence çok daha iyi veya problem olmasa da konuşmak iyi gelecektir diye düşünüyorum. mesela ben küçükken bu toplumun utangaçlık dediği ve normal gördüğü şeyi yaşadığım için bir psikiyatriye götürülseydim şimdiye kadar okulumda ve sosyal hayatımda yaşadığım berbat şeyleri yasamayacaktim. bu yüzden diyorum erkenden fark edilmesi iyi diye. yani sizin korkmanıza gerek yok, benimkisi sadece kendimden yola çıkarak verdiğim bir tavsiye kristinnn

öncelikle fikirleriniz için teşekkür ederim. babasıyla mümkün olduğunca vakit geçirmeye çalışıyoruz. hatta tatil planlarımaza da dahil ediyoruz. çünkü ilk etapta konuşurken kızıma bu şekilde olacağına dair bilgilendirme yaptık ama sizin olayı değerlendirdiğiniz gibi hiç düşünmemiştim. bu konu hakkında destek almam gerektiğini anlamış oldum. Lady bug

Saat gece 2.00 da kizim (11) bosanin diye agladi. Oglum (6.5)kulaklik takti babasinin bagirmalarindan. Uyumaya calisiyorlar. Baba evi terketti. Dusunsenize baba cocuklarina sadece bagiriyor. Onlarda bosan diye agliyor. Suan ellerim uyusmus vaziyette. Bende sessiz agliyorum.

öncelikle büyük harflerle yazdığım için konuya vakıf olmadığımdan özrü dilerim aynı anda hem çalışıp hem konuyu iletmeye çalıştığım için de fazlaca yazım hatam oldu. psikolog ile görüşme sonrasında bir zarar kaydedeceğimi düşünmedim. sadece kendim fazla evhamlı olduğumdan ve çalışmam sebebiyle çok fazla dışarıya çıkıp konuyu karşılıklı değerlendirebileceğim kimse yok. bu evhamlı durum nedeniyle kendimi de biraz frenlemeye çalışıyorum. o yüzden bir kaç görüş ve fikir almak istedim. bazen olayların normal olup olmadığını kestiremiyorum. teşekkürler.

kesinlikle pedagogla görüşülmeli bence M Mutlulukolsunartik Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bence pedagogla görüşün. Çocuklar aptal değiller, belli ki kızınız da vaziyeti anlamış. Çekinmeyin bir uzmanla görüşmekten

Bence beraber bir psikologa gidin babayla birlikte. Eski komşum da boşandı, çoçugun okulu arkadaşları değişti aile ortamından ayrıldı bu arada 4 e geçti yeni kız çocuğu daha sonra panik atak geçirdiğini duydum. En son aldığım haberse kız lenfomaya yakalandı stresten ve kabullenememekten. Çok üzücü. Olabildiğince babayla beraber vakit geçirmeye çalışın bu durumu kabullenip alışana kadar. Çok dikkat edilmesi gereken Bi durum çünkü.

Psikologla görüştürmekten neden bu kadar çok çekiniyorsunuz? Sorguya çekilmeyecek ki. Resim yapıp, oyun oynayacaklar. Uzmanı olmadığınız konuda yorum yapmaya çalışmak yerine işinin ehli bir uzmana gidip vakit kaybetmeyin derim.

Lütfen konusunda uzman bir pedegogdan yardım alabilirsiniz. Belli ki çocuğun kafası karismis. Bunda çekilecek beklemeyi gerektirecek bir durum yok. Bu çizimler sergilediği tavırlar yaşadığınız süreç içinde çok normal ve olağan tepkiler. Ortada olağan dışı bir sorun olmasa da Pedegoga görünmekten çok memnun olacaksınız en olun. Geçmiş olsun.

Buna burdan kimse yorum yapamaz yapsa da sağlıklı olmaz Ki anlattıklarının doktor gerektiren bir durum. Hatta bence boşanan tüm çiftler boşanma olayını çocuğa pedagog eşliğinde söylemeli.

Selam öncelikle böyle durumlarda anneler biraz da çocuğa karşı mahcubiyetten dolayı her davranışı boşanmaya yorabiliyor bkz ben :) gece sayıklamaları, evcilik oyunlarında boşanmış anne baba rolleri vb size tavsiyem böyle durumlarla karşılaşmamış olsanız bile çocuk psikoloğuna götürmeniz çocuğunuzun psikoloğu sevmesi çok önemli ne kadar alanında başarılı olursa olsun farketmez çocuğun içini rahatça açabildiği bir psikolog olmalı zira bazen çocuklar annemi üzerim diye anneyle tam konuşmuyor boşanma etkilerini. Bir tavsiye daha psikolog sizinle de konuşacaktır asla çocuğunuza psikoloğa ne dediğini sormayın, psikolog size anlatırsa da bunu çocuğa belli etmeyin yoksa anlatmayı bırakabilir. Size ve evladınıza mutluluklar

Sosyal fobinin. Nedeni zaten kabul gormeme korkusu. Muhtemelen size de yasatmislar bu korkuyu.

Psikologla görüştürmek istememe sebebiniz ne? Çocuğun yaşını yazmamışsınız. Psikolog sadece sorunları çözmek için gidilen bir uzman değil. Önleyici olarak da gidilebilir. Ruhsal bir sorun olmadan da gidebilirsiniz yani

Pedagogla görüştürmek istemiyorumdaki mantığı anlamadım. Anladığım kadarıyla çok ilgili ve bilinçli bir annesiniz fakat bu ilgi sizi herşeyi çözebileceğiniz yanılgısına itmiş öyle ki pedagog rolünü bile üstlenmeye başlamışsınız ama unutmayın farkına varmadan yanlış bir davranış tarzı da geliştirebilirsiniz. Bir de aşırı aşırı ilginin çocuklarda hep sıkıntıya yol açtığını genellikle sorumluluk sahibi olamayan bağımlı çocuklar yarattığını görüyoruz. Biraz salın elbette üzülecek elinizden geleni yapıyormuşsunuz zaten aman hiç kırılmasın üzülmesinle büyütürseniz sağlıklı bir birey olamaz

ankarada hangi semttesiniz? ona göre bir kaç uzman tavsiye edebilirim. G

Ya siz çocuklarınıza naptınız? Nerdeyse aynı yaşlarda çocuklarımız, sizinkilerin bu yasta boşanmayı bilmesi, sesten kulaklık takması falan çok acınası değil mi? Onlara bunu nasıl yapıyorsunuz? Bazı çocuklar gerçekten erken büyüyor.

Benim bulunduğum ilçede sağlık müdürlüğünde pedagog var her ilde aynı mı bilmiyorum bulunduğunuz il-ilçe sağlık müdürlüğünün telefonunu netten bulup olup olmadığını öğrenebilirsiniz. Ben bir ortaokulda öğretmenim. Kendime ait sınıfta 5. sınıfta sadece 1 çocuğun anne babası ayrıyken 7. sınıfın sonunda bu çocukların toplam sayısı 6 ya çıktı. Ve her birini oraya yönlendirdim. Çünkü her çocuğun bu konuda destek alması gerektiğini düşünüyorum. Orası yönlendiriyor, mesela bir öğrencim uzun sure destek aldı bir tanesine gerek görmedi bir iki seanstan sonra. Demem o ki ebeveynleri ayrılan çocuklar muhakkak bir takım sıkıntılar yaşar bunların ne düzeyde olduğunu ne siz ne biz bilemeyiz. Buna bir uzmanın karar vermesi gerekir. Bahsettiğim pedagog hizmeti ücretsiz.

Öncelikle çok geçmiş olsun. Ben babayla zaman geçirmeniz fikrine katılmıyorum. Bence net olmak gerekiyor. Çocuğumu acaba birgün birleşirler mi umuduyla yaşatmak, hayal kırıklığına uğratmak istemem. Çocukları kandirmamaliyiz. Sahte bir şeyler olduğunun farkında olmaları daha acı bence. Hiç bir çocuk anne babasını ayrı istemez bu gerçek ama siz yan yana geldikçe bu süreç daha da travmatik olacak. Alışacak sabırlı olun. Gel gitler yaşayacak. Mutlu annelerin çocukları da mutlu olur. Bu süreci yaşayan herkese Allah kolaylıklar versin.

Psikologa götürmekten çekinmeniz gereken bir durum yok. Evet anne baba ayrılığı travmatik ve çok olağan. Ben annemle babam ayrıldığında reşittim, bana bile zordu. Keşke destek alsaydım mesela o zamanlar. 4,5 yaşındaki kızım da gidiyor psikologa. Ciddi travmatik bir durum yok ama etkilendiği bir durum var. Çok faydalı buluyorum. Zaten oyun oynuyorlar. Içim rahat en azından psikolojisi düzgün bir birey yetiştiriyorum.

fenomen psikoloji merkezi var çankayada, tavsiye ederim. S

Psikolog olarak size tek tavsiyem çocuğunuzu böyle hassas bir dönemde gerekirse evhamlanıp boş sebeplerle bile olsa sık sık psikoloğa götürmeniz. Erken çocuklukta dış etkenli ruhsal bozukluklar daha örtük gelişebiliyor ve bunu iyi bir psikolog dışında kimse fark edemeyebilir. Ne kendimin ne de herhangi bir psikoloğun hiçbir danışanı hakkında bomboş sebeplerle gelmiş dediğini hatırlamıyorum

Büyük harfle yazmak hem sitede yasak hem de okunması çok zor yazınızın bu şekilde. Düzeltirseniz iyi olur. Psikologla görüşme konusunda neden bu kadar çekimsersiniz anlamadım. Çocuk psikologla görüşünce ne olacak sanıyorsunuz?

Hayır y. dışındayım

MAMAK VE ÇANKAYA İLÇELERİNDE OLABİLİR G

Ben de yeni boşandım ve 3 yaşında bir kızım var bu yazdıklarınız beni çok korkuttu açıkçası suan Kavganın siddetin olduğu bir ailede büyüyünce içindeki karmaşa gidecek mi yani? Çocuğa güzel bir dille anlatıldıktan sonra hele ki kötü olaylara maruz kalmayacağını düşünürsek çok daha karlı olacağını düşünüyorum bu işin çocuk açısından lostindeeps Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Anlatımınızdan hem sizin hem babanın çocuk hususunda ilgili olduğunuzu ve ortak bir payda da bulaşabileceginizi çıkardım. Bir çok şeyi belki çocuğa yansıtmadınız ama çocuklar çok zeki ve etrafta olan her şeyi analiz edebilecek kapasiteler inanın. Konunuzda birkaç kez hemen psikoloğa gitmek istemiyorum demişsiniz ama inanın şu an çocuğunuza yapabileceğiniz en büyük iyilik referanslı bir pedagog ile görüşmeniz. Lütfen ihmal etmeyin iyi araştırın şartları sonuna kadar zorlayın ve yaş grubuna uygun bir pedagog ile görüşün gerekirse düzenli seanslar şeklinde devam edin.

FARKLI SEMTLERDE OLABİLİR BAYRAMDAN SONRA GÖTÜRMEK İSTİYORUM. lostindeeps Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik