Iste bana gerek var gibi geldi. Eşiniz hiç güven vermiyor 1,5 senedir değişmemiş ve bu şekilde düzelir belki diyerek beklemek kendinize eziyet.. neden kendinize böyle bir hayatı reva görüyorsunuz anlamadım orasını. Hala diyorum bir B planı yapın.

Zaten üniv okuyormussunuz... iletişim fak bitirince calisilmiyormu ki bölüm değiştirdiniz.. başka birimi var?sürekli mesafe olmuş aranızda. gözden irak olan gönülden de irak oluyor

Esinizde bir PTSD durumu var sanırım. Kim bilir neler yaşadı neler gördü oralarda. Bu sendromu yaşayan insanlar derin duygular yaşayamaz. Bulundukları durumu süregelen bir şok hali gibi düşünün. Hala o şoktan uyanamadi ve hayati otomatik devam ediyor. Sizi aldattigini düşünmüyorum. Ama bir yandan da şu olasılığı göz ardı etmeyin. Anlık hazlar onları bu duragan ruh halinden anlık çıkarttığı için sigara, alkol bazen de madde kullanımı olabiliyor. Bazen eskort tarzı ilişkilere de meyledebilirler. Açıkçası ben her koyun kendi bacağından asılırci biri olduğum için terapi istemeyen birini daha da zorlamazdim. Kendimi kurtarmanin yoluna bakardım. Bir çocuğunuz var sorumlu olduğunuz. Resmi bir boşanmaya razı değilse de uzaklaşın ondan. Odanızı ve hayatınızı ayırın. Kendinizde tamamen bırakacak güç ve imkanı bulunca siz açın davayı. Çünkü hayatında bir sarsıntı olmadan eşiniz bu durumu devam ettirir. Bu sarsıntı başkasına aşık olmak falan olursa boşa harcadığınız zamanla kalirsiniz

Canim benim başka birisi olmasa bile, hayat o adamın sizi sevmediğini bile bile geçebilecek bir zaman değil bana göre. Ha ama boşanmak kolay degildir elbette, maddi durum ve aile desteğin olmadan tek başına yapman çok zor. Eğer boyle bir düşüncen varsa en kısa sürede herhangi bir iş bul, bu öğretmenlik olmak zorunda değil. Aksi taktirde çocuğunu da alamayabilirsin çünkü eger cok kucuk degilse.

ben aldatiliyorsunuz diye dusunmuyorum ama, cok da optimist degilim bu konularda, bence 3-4 ayda bir gorusulerek, 2 yil gecirmek cok uzun, bazi seylerin bitmis olmasi da maalesef normal. sizin yerinizde olsam ya es terapisine zorlardim, ya da bosanirdim, bu sekilde yazik size yani, bir de siz boyle sakin kaldikca karsi taraf daha da sizi uzecektir, obur turlu bir nebze kendine ceki duzen verme ihtimali olabilir veyahut da inceldigi yerden kopar.

Ben tüm anlattıklarınızda en çok "boşanalım diyorum kabul etmiyor, istemiyor" kısmına takıldım. Sevmiyorum sevemiyorum yapamıyorum diyen, koluna bile girmediğiniz bir adam var evinizde. E eş olmayacaksan, aile olamayacaksak, kadınlık onurumu hiçe sayıp" elimde değil seni sevemiyorum " triperi atacaksan, terapiyi reddedip düzelme ihtimallerini ortadan kaldıracaksan boşanmayalım nedir lütuf mudur acıma mıdır, zulüm müdür!? Saksıdaki çiçek bile sevgi ilgi beklerken kanlı canlı, duyguları olan, sana çocuk vermiş bir kadına evdeki demirbaş eşyalardan biri ol, insan olduğunu unut, hiç bir beklentisi, duygusu ihtiyacı olmayan, hesap sormayan bir duvar ol mesela demek değil midir? Kusura bakmayın ama eşiniz egosu ve bencilliği tavan yapmış, kendini dünyanın merkezi sanan pisliğin biri olmayı seçmiş. Sizden kopmamak değil maksadı, ona ait eşyalar olarak kalmanız. Boşanır özgür kalırsanız onsuz bir hayatınız olur, belki yeniden evlenirsiniz, ona aitlikten çıkar başkasına ait olursunuz bencilliği! Aile de saçmalamış. Herkes bu yollardan geçmiyor, bu yolların sonu % 90 boşanma ile sonuçlanıyor, geri kalanı da köle olarak hayatını mahvetmeyi tercih etmiş insanlar oluyor Üzülmeyi bırakıp gerçekleri görün lütfen. Hemen bir işe girin, hemen. Öyle üzgün bir ifadeyle değil, Karşısında dimdik durup bu durumda seninle evli kalamam, bir sorunun derdin varsa, ruhsal durumun bozuksa, önerin varsa oturup konuşalım, çözelim, sürdüreceksen uzman yardımı alalım. Ama ben seni sevmiyorum diyen bir yabancı ile karı kocacılık oynayamam. Kesinlikle boşanıyoruz deyin. Bu durumda boşanmaktan korkacağınız ne kalmış ki zaten. Bekar hayatını yeni fark etmiş, belli biri yoksa da alemlere akarak mutlu olmayı mis gibi tertemiz ailesine tercih etmiş bu adam olamamış adamın hayatında bakıcısı olarak kalıp, muhtemelen o hayattan bıkıp yaşlanıp size muhtaç olacağı günler için sizi kenarda bekletmesine boyun eğip hayatınıza yazık etmeyin İki gün sonra akıllanırsa diye de hiç endişeniz olmasın. Öyle çabuk akıllanırsa zaten dimdik ayakta durup boşanmış olmanızın katkısı büyük olmuş olacaktır ki iyice süründürür, burnunu sürter ve sizi yeniden ikna etmek için peşinizde koşmasının tadını çıkararak istiyorsanız yeniden evlenirsiniz. Ama lütfen şu an size bu yaptıklarıyla onun için bitmiş olan ama sizin için bitmesine izin vermediği bu evliliği sürdürmeyi kabul etmeyin

İnsanların duyguları değişebilir, çok erken yaşlarda evlilikler yapıyoruz ve zamanla kendimizi ve amacımızı kesfediyoruz. Önemli olan iyi bir baba mi? Baba olarak sorumluluklarını biliyor mu? Evet ise yapacak birşey yok, ya sevgisiz olarak, eş olarak beklentiniz olmadan aynı evde yaşayacaksınız ya da ayrılıp çocuğunuza ayrı ayrı anne ve babalik yapacaksınız.

Aldatılıyorsun. Elle tutulur bir şeyler bulamadığına göre duygusal bir ilişkisi yok, kadınlar yüzüne bakmaya başlayınca bi özgüven gelmiş, seni beğenmemiş, aldığın nefes bile batar olmuş. Şimdi doymuş durulmuş olsa gerek, belki de artık eskisi kadar bakanı yoktur, oturmuş yerine. Neden boşansın ki, yemeğini yapan donunu yıkayan, +1 maaşı eve sokan kadını neden bıraksın?

Çok iyi yapmışsınız. Çocuğunuzla başbaşa kafanızı dinleyip sakince yapın planlarınızı Ve kararlılıkla devam edin. Hiç korkmayın, korkmanızı gerektirecek hiç bir şey yok. Zeki eğitimli ve mesleği olan bir kadınsınız. Korkmadan uygulayın kararlarınızı. Güzel huzurlu mutlu ve onurlu bir yaşam hakkınızdır. Kimse uğruna size sunulmuş onurlu güzel yaşamdan vaz geçmeyin. Çocuğunuzun da büyüdüğünde bu haklarını savunan, koruyan, kendisine yeniden mutlu bir hayat kuran güçlü annesiyle gurur duyacağından eminim. O nedenle çocuğunuz için bir endişeniz olmasın. .

evet evden uzak olunca evlilik hayatını da etkilemiş otomatik olarak keşke kendi ailelerinizin şehrine değil de birlikte aile kuracağınız şehre taşındaydınız

Bence baska biri var gunahi boynuna ama aeni sevmiyorum diyorsa simdi.. sevmeyen insan tekrar sevecek mi? Hic sanmam.. buarada sevgililik zamani uzun surmus.. ben eskiden taniyamazsin yoksa filan diye dusunurdum Ama artik uzun sevgililik zamanlarina sicak bakmiyorum.. 1-2 sene icinde ciddiysen oldu olmadi Olmadi Yallah.. gozden irak olan gonuldende irak olurmus derler.. belki dogrudur ne dersin?

Eşiniz çalıştığı yerde rahat durmamıştır gibime geliyor. Uzgunum ama geneli böyle zaten. Sagolsunlar kadınlarımız da askerlere pek bir ilgili. Ama farketmez seni sevemiyorum dedikten sonra bir anlamı yok zaten ayrılın.

Aniden gelip "ben sana tekrar aşık oldum" demeyeceğine göre kendinize gelecek planı yapmanızın zamanı gelmiş de geçiyor bile. Siz hayatınıza yön verin zaten buna şuan çok ihtiyacınız var. Yıllardır hayatınızı bu adama göre şekillendirmişsiniz. Bir kişiye bu kadar aşırı şekilde güvenmek bana göre yanlış. Siz kendi yolunuzu çizin işe başlayın çocuğunuza bakıcı vs bulun biraz zaman geçsin sonra oturur konuşursunuz. Bence düzelmez ama nasip.

Bence evlilikte heyecan bitmiş. Kocanız sizi cepte görüyor. Kocaniza ilgiyi kesin. Kesinlikle ona hizmet etmeyin. Süslenin, daha fazla bakımlı olun. Dışarı çıkın. Kocanız sizi merak etsin. Bu kadın değişti desin. Erkekler merak ettikleri şeyin peşine düşerler.

Sizi sevmeyen bi adamla yaşamaya hazır olmaktansa boşanmaya hazır olun bence ayrıca boşanmak istemiyor ne demek kimse sizi sevilmediğiniz bir hayata mahkum edemez ve siz bunu kabul etmemelisiniz

Sevginin olmadığı yerde durmayın. Yaptığı psikolojik şiddet siz farkında olmasanızda. Kabul edip başka yol çizin kendinize.

Eşini düşünmeyi bırakıp kendine odaklanmayı denememde fayda var. Ne yap et atanmaya çalış. ondan sonra o olur hayatında ya da olmaz sen güçlü olunca senin için de farketmez

Buna yönelik şimdiye kadar yapmadığım gibi davranmaya başldım bende bir şeylerin değiştiğini anlamaya başldı şaşkınlıpından farkediyorum. çocuğumu alıp tatile çıktım biz tatile gidiyoruz dedim ben dedi yok biz ikimiz gidiyoruz dedim aramıyorum da hiç. kendimi daha bir topladım diğer adımları da korkmadan atacağım

Geçici bir süreç olabilir... bence de hemen boşanmak bir çözüm değil çocuk varsa. Ilk işiniz çalışmaya başlamak olmalı acilen... kendinize guveniniz gelir, yeni bir çevreniz olur, daha bakımlı alımlı olursunuz, kafanız dağılır... Adam da bir ihtimal düşünür... bu bizim hanıma ne oldu böyle diye.

Sevilmeyip istenmediğiniz bir yerde durmanın sebebi önemli mi sizce? Başkası var ya da yok, adam sevmiyor sizi. Kendinize reva gördüğünüz hayat bu mu? Ha bu arada başkası yoksa başkaları vardır ya da olacaktır, buna da hazırlıklı olun.

Mesleğimi yapmıyorum ama internet üzerinden satış yapıyorum kazancım var aktif olarak bir işte öalışmıyorum ama o gerek olursa onu da bulurum

Kendince üzülüyor benim yaptığım her şey karşısında eziliyor sanırım. tek ortak konumuz çocuk onun isteklerine daha çok odaklanmış durumdayız kendince çabaladığını söylüyor bizi bir yerlere götürüyor sürekli gezmeye falan ama olmuyor çok istiyorum ama bişey hissetmiyorum diyor. Yani 1,5 sene oldu döneli koluna girmişliğim yok aramıza bir mesafe koyuyor hep, cinsellik ara sıra ama eskisi gibi değil bi heyecan aşk yok.. ben çok üzülüyorum bazen dayanamıyorum isyan ediyorum ağlıyorum hani bir insan nasıl böyle değişir sebepsiz kafam almıyor diyorum bir sebep yok diyor. çok söyledim başka birisi varsa tamam der hemen boşanırım hiç uzatmadan dedim ona da yok diyor. yani ben fiili olarak düzenli çalışmıyorum ama evde bişeyler örüp, dikip internetten satıyorum kendimi oyalıyorum bu işi büyütmek istiyorum falan desem o konularda destek olur hiç üstelemez. bana başka birini platonik olarak mı seviyor diye düşündürtüyor zaman zaman bazı şüphelerim de var ama yakaladığım bir şey yok. Şu an zaten uzaktayız herkesten hiç tanıdığımız falan yok yeni bi şehir. ama çok fazla bekar arkadaşı var iş yerinde onlara mı özeniyor diye de düşünüyorum. Sevgisiz böyle yabancı gibi yaşamak tabiki çok zor ama 14-15 senedir birlikteyiz birlikte büyüdük bu günlere geldik çok emek verdik tüm bunların üzerine sevmiyorum demesi beni kahrediyor.. boşanmak belki en kolay çözüm tek başıma olsam ama çocuğuna düşkün çocuğumuz da ona düşkün boşanırsak babasından çok uzakta kalcak başka şehirlerde... kafamda yüzlerce şey ama tutunacak bir dal da vermiyor bana... N

İnanın bunu söyleyenlerin çoğu tecrübesine dayanarak soyluyo bende dahil, eşiniz başkasını gözüne kesmeden sizden böyle uzaklaşmaz. Belki fiili olarak başlamamıs olabilir iliskileri ama gönlü çoktan kaymıştır... Çok üzüldüm durumunuza.. bu aşamadan döner mi durum hiç bilmiyorum. Bu ilişkinin topqrlanmqsi için eşinizin karar verip adım atmasi gerekiyor sızın degil. Eşiniz de pek yanasmio gibi

Gerçekten özelde iş bulmak öyle ha deyince olmuyor. Ben sadece atanmaya bakın demek istedim. Yoksa illa gidip ise girin demedim. Atanmak da şu an seneye girseniz sınava 2 seneyi bulur zaten.

Evet ben de bunları düşünüyorum ama kaç senelik ilişki emeğimiz silmeden önce çok iyi düşünmek gerekiyor ailesine söyledim ama sabret herkes aynı yollardan geçiyor falan dediler

Ben de öyle olduğunu düşünüyorum ama destek almayı kabul etmiyor Bertie Storyteller

O da olur inşallah

Durum basit değil. Eşinizin sizi geçişdirmeye hakki yok. Madem sevmiyor boşanmaya razilik versin. Guzelce sakin bir zamanda ya disarida ya evde goruşun. Ama televizyona bakarak, bebek ağlamasi eşliğinde değil. Sadece ikiniz. Unutmayin iletişimsizlik ihanetden şiddetden daha çok yuva yikmişdir. Konuş bana duygularini anlat, yanimda nasil hissediyotsun, bu evliliği devam ettirme amacin ne diye sor. Hepsine cevap versin. Seni sevmiyorum, çocuğum için devam ettiriyorum derse geriye bir tek yol kaliyor ki onu da biz onermemeliyiz sana. Kendiniz o karari vermelisiniz. Ayrilmasaniz bile bir birinizde uzaklaşin bir sure. Ne istediğini anlasin. Uzaklaşmadan sonra ayrilma ya barişma karari onun için de kesinleşecekdir. Sevgisiz çok zor olur. Bu hem size hem cocuğuna yansir. Zamanla yuzunuzdeki guluş solar. Haset, kiskançlik başlar başka çiftlere. Sinir artar ve bunu çocuğunuzdan çikarirsiniz. Belki de bu kadar şeye razi olmakdansa durumu kabul edip yeni bir duzen kurmaniz gerekli

Benim gözlemlediğim kadarıyla eskisi gibi değil tabiki hatta bence ciddi bi psikolojik destek alması gerekiyor neler gördü neler yaşadı oralrdayken Allah bilir ama kabul etmiyor bir şeyim yok diyor psikolojik desteğin onu değiştireceğine inanmıyormuş. eskiden düzenli spor yapar yediğiğine içtiğine dikkat ederdi şimdi umrunda değil sigara içmeye başlamış mesela hiç içmezdi tabiki her şeyi düşünüyorum ben de her türlü desteğe hazır olduğumu defalarca söyledim tedavi olmalısın dedim ama onu kabul etmiyor zaten başka biri mi var dediğimde de onu da kabul etmiyor . push ;

Evet terapide o da bekarlığa çok alıştım sanırım sorumluluk ağır geliyor demişti. çocuğum kreşe başlayacak bu sene ben de artık işe ağırlık verebilirim.

Gecmis olsun, aldatilmissiniz veya hala hali hazirda aldatiliyorsunuz (eylemde olmasa bile esinizin 100% aklinda baska biri veya birileri var). Konduramiyorsunuz suan ama bu durumla ne kadar erken yüzlesirseniz o kadar iyi. Ha üstelik su ne yardan ne serden durumu psikolojik siddetdir, bilin istedim.

Çocuğumla birlikte kuracağım bir hayat bize ait bir ev-iş -okul çevresi şu an ailemden uzakta olduğum için onların bulunduğu şehre dönerim ama kimsenin yanına sığınmam kendi ayakları üzerinde duramayacak bağımlı bir kadın değilim çok şükür. eşim 2 sene görevdeyken tek başıma çocuğuma da baktım evime de kimselere ihtiyacım yok ancak benim üzüntü ve çabam emeklerimin zayi olmaması içindir

2. üyelik ile konu açmıştınız sanırım. Yenisini bulmadan boşamaz sizi.

Anlattıklarınıza bakarak şu düşünceler geçiyor aklımdan, diyelim şu an hayatında biri yok acaba görevdeyken bir kaçamağı mı oldu bunu da bu şekilde örtüyor, ya da diyelim çok dürüst biri gerçekten anlık gönlü veya gözü başkasına kaydı da bunu kendine yediremedi yine suçluluk psikolojisi ile bunun yükünü size bu şekilde yüklemiş olabilir mi? Ben şöyle bir çözüm yolu önereceğim, çalışmıyorsanız çalışmaya başlasın, dimdik durun kendi hayatınıza bakın zaten olan olmuş siz de kavgasız gürültüsüz bırakın ipleri kendi hayatınıza bir bakın, gözlemleyin bakalım kaçan kovalayacak mı?

Sizde bu şekilde bir ilişkiyi götüremeyeceğinizi söyleyin çekin kendinizi düşmeyin üstüne kesin net duruşunuz olsun sizi kaybetmeyi göze almışsa bu hissi yaşatın ona.

Psikiyatrik bir problemi olabilir mi askerde yaşadığı olaylardan dolayı?

Çok gençken başlayan bir ilişki olduğu için muhtemelen neyin ne olduğunu anlayamadan evlenmişsiniz göreve gidince de daha 20'li yaşlarında yine muhtemelen bekarlık hayatının tadına varmış e bu sırada hazır çocuk da var ne güzel uzakta bakan var büyüyor işte de diyerek bekarlığın tadını çıkarmış. Bu illa aldattı demek değil ki bekarlık hayatı bambaşka. Sonra bir araya gelince de ev aile hayatına alışamamış. Sizin tek yanlışınız fazla anlayışlı olmuşsunuz ve 'çalışmanın' peşini bırakmıssınız. Ne yapın edin gerekirse uykudan feragat edin çalışın atanın. Kendi hayatınız olsun, sonrası Allah Kerim. Ben eşimden çok memnunum çok şükür ama (ücretsiz izin aldım 2 yıl) şunu farkettim ki erkeklerin çalışan-çalışmayan kadına tavırları gerçekten farkediyor. Maddi olarak her şeyi soran danışan insan gitmiş yerine bazen kafasına göre danışmadan iş yapan, yeri gelince yine bazen çocuk bakmak sanki benim işimmiş gibi davranan biri gelmişti. Açık açık söyleyince kendi farketmişti ancak. Annem de öğretmen hala çalışıyor ve hep der ki gerekirse her şeyini sat kız çocuğunu okut ve mutlaka bir meslek sahibi yap erkek çocuğu bir şekilde iş bulabilir ama kız çocuğu asla başkasına muhtaç olmamalı. Dünyanın en mükemmel eşi bile sürekli geçim kaynağı kadar güvence veremez. İnsanoğlu beşer şaşar yarın öbür gün aldattı tutunacak bir dalınız olmazsa hayattan soğur, içinize kapanırsınız. Çalışmamak da tabi ki bir tercih saygı duyuyorum. Ama kadının kendi hayatı açısından elinde imkanı varsa çalışması gerektiğini düşünüyorum. Bakın benim kuzenim hırs yaptı 7 sene sonra atandı

Kocanız değiştiyse sizde değişin. Bağımlılıktan kurtulun. Evde mutlu gezin. Kocanız sizi mutlu ver bakimli görsun. Ona sensizde mutlu olabileceğiniz gösterirseniz. Her şey değişebilir. Oncelille kendiniz için yapin.3 gün yapıp kocam aynı demeyin. Bu sizin artık yaşam biçiminiz olsun

Sizi sevemediğini söyleyen biriyle evlilik eziyet gibi değil mi? Boşanın diye hüküm veremem ama muhakkak çalışın bence. Evdeki ilişkiniz nasıl bu durumda peki? İki yabancı gibi mi? Cinsellik devam ediyor mu? Sevmeden nasıl oluyor?

Seni sevmiyorum diyen bir adamla nasıl bir hayat yaşayacaksın. Her geçen gün kendine olan saygını biraz daha kaybederek kendi ruh sağlığını bozarsın. Boşanalım deyince istemiyor diyorsun. İçinde düzelir ümidi var ama o düzelse sen düzelemezsin. iyi düşün yol yakınken dönmek daha kolay olur.

Sevmiyorum istemiyorum diyen insanla 1 gün daha geçirmeyin, ağlamayın hemen düzeninizi kurup ayrılmaya bakın. Kimsem yok demişsiniz, inanın kimseye ihtiyacınız da yok.

Doğu gorevini kaldıramamiş sanırım.. benim eşim daha çok uzerimize duşmüştü. Sizinkine agır gelmiş. Tedaviye devam etmeyeceksen ayrılalım o zaman deyin. Ailesine de benden soğumuş ayrılmak istiyor deyin. Yoksa hakliyken haksız duruma duşersiniz. Öğretmenlikten atanamam diyirsanız polis olun valla o kolay. Şunu da beliirteyim esiniz 1 yıl sonra gelir affet beni falan der. O zaman da takdir size kalmiş tabi. Siz terapiye bir de ailesine deyip başlayın evliliginiz hatrına. Yine olmuyor ise zorlamanin anlamı yok salın ipini gitsin

O kadar senenizi çalmış simdi mi sevemiyormuş koy kıçına tepigi. Dik dur seni sevmeyeni isteme bırak

siz şu askeri lise- harp okulu- yıldızlar balosu -30 ağustos rütbe töreni - evlilik - tayinler vs vs silsilesinden geçenlerdensiniz sanıyorum. eşimden dolayı bu süreçleri iyi biliyorum. doğru bildiğim silsile ise, siz birbirinizi gerçekten tanıyamadan evlenmiş, evliliği bilemeden başka şehirlere gitmiş, birbirinizi evlilik içinde anlayamadan çocuk yapmış ve bu süreçlerde hep birbirinizden uzak kalmışsınız. ben eşinizin hayatında başka birinin olduğunu sanmıyorum. o sadece bu süreçten sıkılmış. kadın ve erkek böyle durumlarda birbirinden farklı oluyor. siz de çalışan bir kadın olsaydınız, bu süre zarfında onu bekleyen taraf olmasaydınız durduğunuz yer farklı olabilirdi. hala eşinizle karı/koca olabildiğinizi sanmıyorum. ne olursa olsun psikolojik tedaviye devam etmeniz gerektiğini düşünüyorum. hatta çocuğu 3-4 gün annenize felan bırakıp başbaşa özel bir yere giderek başlayabilirsiniz. önceliğin çocuktan ziyade ikinizde olduğu an yaratmak gibi.. evet bunu kurgulamak bile size kalıyor ve çok sıkıntı anlıyorum.. ama ayrılmak gibi kesin kararlarınız yoksa hayatınızı güzelleştirmek adına bunlar yapılması gerekiyor diye düşünüyorum.

hiçbir boşanma kolay olmaz o konuda kafanız rahat olsun zor bir süreç, hiç bir boşanmaya hazırda olunmaz sanırım. Çünkü çarpıkta olsa alıştığınız bir düzen vs varmış fakat görünen o ki eşiniz sevmediğine emin siz sevsenizde nafile, hani yanyana iken bu sorunu yaşasanız derim ki bir süre ayrı kalın anlarsınız o sizin için geçerli olmaz gayette uzun zamandır ayrıydınız ne olursa olsun eşinizin özlemesi lazımdı.. Kendinizi bu fikre alıştırın pek kurtarılacak bir yanı yok.. Aynı evde 2 yabancı olmak bana yeter derseniz kendinize çokça meşgale bulmanız gerekir ama bunu kendinize yapmanız ne derece doğrudur bilemiyorum..

Haklısınız belki de öyle

Erkeklerin genelinde şu algı oluyor bana muhtaç benm maaşıma ihtiyacı var. nasılsa hep evde çevresi dar ne yapabilir ki. bu olmasın kadın ne olursa olsun çalışmalı çocuk için işten çıktım ya o zaman uygun şartları sağlayıp çocuk yapın arkadaslar nolur ya neden erkek çalışmayınca ortalığı ayağa kaldırıyoruzda kadın çalışmayınca hak veriyoruz bende bunu birtürlü çözemedim.

Niye ille sevdigi olsun? Bana sorarsan adam bekar hayatina alisti. Üniye gidip sonr tekrar anne baba evine gelen gençler gibi. Tekrar alismasi zor oluyor. Bunun üzerine anladigim kadari ile çok erken yasta tanisip, evlendiniz. Bunun üzerine hemen çocuk, ki aslinda durum musait degilken. Hiç çift olmadiniz ki, evlilik hayatini tam yasayamadiniz. Yada tee o zamanlar bile baze seyler yanlis gidiyordu ve sen fark etmiyordun. Görev yerindeyken daha fazla gelme imkani olupta gelmedi mi? Sizinle telefon görüsmeleri ne kadar oluyordu? Ve tam durumu bilmedigim için, neden esin ile beraber görev yerine gitmedin? Tehlikeden dolayimi? Daha yakin bir sehire tasinip, esinip git gel yapamazmiydi?

Bu böyle devam eder. Ta ki yanına koşarak gittiği "arkadaşından" ümidini kesene daha doğrusu hevesini alana kadar. Siz de dik durun. Sevmiyorsa resti çekin.

Siz yazdıklarımı iyice okuyup uygulayı en azından denemiş olursunuz sonucuda paylaşın lütfen. Sevgiler

Hem sevmiyorum hem de boşanmayı kabul etmiyor.. Hayatında biri olmadığına emin olamazsınız.. Eve yanınıza dönünce de ona göreve gidiyorum yazamam görüşemeyiz bana yazma falan diyor olabilir.. Ya da iki hat kullanıyorda olabilir ki askeri personeller bunu genelde yapıyor.. Bence o kadar da güvenmeyin ya sevecek ya da restine rest diyecek kapıyı göstereceksiniz.. Millet sevmek sevilmek için evleniyor sevginin olmadıgı evlilik Yuva degildir!

. push ; M Mira-M Popüler

Çalıştığı şehirde birşeyler yaşamış bir veya birden çok kişi ile. Bekar hayatını özlemiş bence. Sorunu kendinizde aramayın. Büyük ihtimalle sizi seviyor ve kafasını kurcalayan aklını çelen şeyleri bırakmak istiyor ama bir yanı da bırakmıyor. Kafası karışık bence. Ya düzeltmeye çalışıp yoracaksınız kendinizi bir Umut herşey yoluna girer diye. Ya da uğraşmayıp önünüze bakacaksınız. Yoksa üzülen siz olursunuz

Başka biri olmadığından Eminim demişsiniz ama aklıma bu ihtimal geliyor, arkadaşla takılacak koşa koşa yanlarına gidecek yaşları çoktan geride bırakmışsınız. Bahane gibi geldi

Sevgisiz bir evlilik o kadar zor ki kendimden biliyorum bir sure sonra insan zaten dayanamıyor insan bu sevgisizlige

Yakalamadim değil yakalayamadim. Ona bu kadar düşkün ve bağımlı gibi duruyorsunuz poposunu kaldirmissiniz

Size ' sevemiyorum' başkasına da 'senden başka kimseyi sevemiyorum' işlerini çağrıştırdı. Hatta niyeyse aklıma hemcinssel şeyler geldi töbe bismillah. Çok üzücü tabi ki sizin için, hissedip konduramadıgınız şeyler de olmştur. inşallah hakkınızda hayırlısı olsun

Mesela yedek planınız nedir?

Eşinizin bir ilişkisi olmasa bile aklında biri olabilir, ya da tek yaşamak istiyor olabilir. Bunları size tabi ki açık yüreklilikle söyleyemez. Sizden soğuduğunu söylemiş zaten. Çok üzücü ama kabullenmeniz gerekiyor gibi görünüyor. Eğer düşündüğümüz gibi değilse sizle aile terapisine gelmeyi kabul etmesi, bir şekilde çaba göstermesi gerekir.

Gerçekten teşekkür ederim boşa kurtul diyenler de evet haklılar çok zor bir hayat bu şekilde yıpranıyor insan ancak bu zamana kadar verilmiş bir emek var çocuk var çöpe atmadan önce çok düşünmek gerekiyor

Salın ipini gitsin.. Çoğu kadın gülerek, kahkaha atarak ayrılmıyor ama sizin yapacak bir şeyiniz yok bu durumda bana kalırsa.. istenmediğiniz yerde durmayın.. Kişisel olarak görüşmese bile platonigi var gibi geldi kafasında bilemiyorum.. Ya da delirdi.. Ama ilki daha büyük ihtimal, üzgünüm

Üzgünüm ama sandığınız gibi değil, muhtemelen aklını karıştıran biri var. Bunun ne kadar yaralayıcı olduğunun farkındayım ama eşinizin davranışları başka bir şeyi işaret etmiyor. Aldatan erkek aldatıyorum diye bağırmıyor, kanıt bırakmıyor zaten. Siz de bir şeyler anlamışsınız da kendinize itiraf etmek zor İşte. Umarım hakkınızda hayırlısı olur.

Evet ben de son zamanlarda bunu daha çok düşünür oldum ailem de çok sevgi dolu bir aile değildi sanırım küçük yaştan itibaren sevilmenin ğeşindeydim biraz sevgi alaka görünce her şeyi serdim önüne uzun süre çok sevildim de ama şimdi böyle direk söyleyince psikolojim alt üst oldu

Bosanalim diyorum kabul etmiyor. E beni de sevemiyormus yüzüme de bakmiyor. Hastalığımi bile takmıyor ama bosanalim diyorum kabul etmiyor. Ne diyeyim bir an önce eder inşallah ömrünüz curumeden. Yoksa boşanmayı kabul etmesini beklemekle geçecek ömrünüz anladığım kadarıyla

Eşim dağbaşındaydı aile götürülmeyen bölgede izin zamanları herkes için aynıydı o konudan yana imkanımız yoktu ama evet sizin söylediğniz gibi kendisi de bekarlığa çok alıştım sorumlulukçok ağır geliyor demişti terapiste gittiğimizde de...

İlk soyleyecegim şey: çalış arkadaşım. kendi paranı kazan. ayaklarin üstünde dur. sonra klasik, çocuk için evlilik devam eder ya da etmezse de senin de arkadaşların olsun kimsem yok deme. erkekler gözden çıkarırlar da gözden çıkarılınca damdan düşmüş gibi olurlar. sen değerlisin. hayatin değerli.

Ya üni okumuş bitirmiş biri böyle çaresiz olmaz olamaz Allah için aya kalk diz çöktüğün yerden, bu adama bukadar aciz görünme resti cek kendine yeni bir düzen için kolları sıva Yani bu adam bana göre %100 aldatıyor ama siz hala konduramıyorsunuz.

1,5 sene bu şekilde yaşamak için çok uzun değil mi? Umarım B planı yapıyorsunuzdur bana planınızı sadece eşinizin düzelme ihtimaline-sanmıyorum ama- göre yapmışsınız gibi geldi

Boşanalım deseniz de belliki buna hazır değilsiniz. konfor alanınızdan çıkmak istemiyor bir şekilde evliliği sürdürmek istiyorsunuz. zira kabul etmemesi de size bir nebze umut verici nitelikte.. .. Eşinizin hayatında başka biri varmıdır bizler bilemeyiz onu en iyi tanıyan kişi sizsiniz bu bir.. İkincisi belliki seviyorsunuz hala bişeylerin düzelmesini bekliyorsunuz ama bunun için çokça çaba sarf etmeli, çok sabırlı olmalı, dikkatli davranmalısınız Üstüne gitmemeli, kısıtlamamalı, sevgisini sorgulamamalı yanlışlarını yüzüne vurmamakla başlayabilirsiniz Eşiniz değilde sıradan bir ev arkadaşı gibi yaklaşın odaları ayırın cinsellik varsada kesinlikle olmasın bu süreçte. yani istediği zaman size sahip olamayacağını bilmeli. çantada keklik olmayın bırakın özlesin arzulasın. bakımlı olun her daim neşeli olun eşinizi kaale almıyormuş gibi yaşayın Eve geldiğinde müziğiniz açık olsun neşeli şarkılar söyleyin özgür ve mutlu kadın mesajı verin kendisine Çocuğu bırakın birkaç saat ilgilensin kendinize vakit ayırın dışarı çıkıp alışveriş yapacağınızı kuaföre gideceğinizi falan söyleyin ve çıkın Yeni insanlar tanıyın arkadaşlar edinin ona bağımlı olmadığınızı anlamasını sağlayın. Kaçan kovalanır kolay lokma olmayın Size dışarı çıkmayı teklif ederse kabul etmeyin canım istemiyor sen çık deyip geçiştirin Evde her daim hizmetini görmeyin yemek herzaman yapmayın yada kendinize göre yapın o eve gelince canım yemek yapmak istemedi istersen dışlarıdan bişeyler söyleyip yiyebiliriz deyin.. Sizi hizmetçisi zannetmesin hatta ev işleri için ara ara yardımcı tutun ellerim manikürlü temizlikle uğraşmak istemiyorum falan deyin Tv açın o evdeyken kahkalarla izleyin karşısında erkekler neşeli kadınlara bayılır bişey sorarsa net ve kısa cevaplar verin muhatapı değilmişsiniz gibi davranın Dekolteli ve salaş giyinin uzuvlarınız belli olsun eğilin kalkın bulunduğu ortamda hafif kokular sürünün yaklaşmaya kalkarsa sakın ha kabul etmeyin bırakın iyice çıldırsın ama terslemeyinde gayet ölçülü olmanız lazım tahrik edin gösterin ama elletmeyin durumları.. mesela çocuk ağladı ay işim var falan gibi geçiştirin istediği anda size sahip olamayacağını anlasın Bir duruşunuz olsun karşısında sakin ve makul olmalı gemiyi su altından yürütmelisiniz Aslında terapi iyi gelir ama gitmeyebilir sizde zorlamayın bişeyleri düzeltmek için çabaladığınızı anlamamalı boşvermiş gibi yapın. Sevdiğinizi değer verdiğinizi asla belli etmeyin Valla aklıma ne gelirse yazdım bir nevi hayat tecrübesi bunlar Bir erkeğe çok değer verirseniz ve bunu belli ederseniz sizi alaşağı çeker ama tersini uygularsanız kapınızda köle olur maalesef kıymet bilmeyen varlıklar Umarım herşey gönlünüzce olur

Yalnızlıktan delirmemek için yazıyorum.. merhaba eşimle 2007 senesinde üniversiteye başladığımızda tanışıp aşık olduk ve hiç birgün bile birbirimizi kırmadan sevgimiz hep artarak 2014 senesinde evlendik bu süreçte çok şeyler yaşadık birbirimiz için çokça fedakarlıklar yaptık eşim askeri okulda okuyordu bense iletişim fakültesinde daha ilişkimizin başlarındayken eşimin babası "benim oğlum doğuya gidince sen ne yapacaksın" diye sormuştu "çalışmayacak mısın?oğlum sakın çalışmayan bir kadınla evlenme" dediği için okulumu bırakmış ve eğitm fakültesini kazanmıştım sonra öğretmen oldum(tabi 19-20 yaşındaki cahilliğimin kurbanıyım) sonra atanamadım bir süre özel kurumlarda çalıştım ama çok verimli bir çalışma hayatım olamadı sonra hamilelik sonra çocuğum oldu işi bıraktım çocuğum 8 aylıkken eşime görev çıktı 2 sene evden uzak kalacaktı. tası tarağı topladık ailelerimizin olduğu şehirde ev tuttuk çocuğumla yerleştik, eşim gitti 3-4 ayd bir 10 günlüğüne geliyor onun harici yanımızda değildi.2 sene birbirmizi çok özleyerek geçti yani ben öyle düşünüyordum görevin bitme tarihi yaklaştıkça eşim daha fazla oradaki arkadaşlıklarına vakit ayırır olmuştu benim halimi hatrımı hiç sormuyor çocuğu gördükten sonra ayıp olmasın beni bekliyorlar diyip konuşmuyordu. Zor yerlerde çalışıyorlar diye bir şey demiyordum sevgisinden hiç şüphe etmediğim için üzerinde durmadım. sonra nihayet eşimin geldiği gün atladım sarıldım boynuna kavuştuk ben kabıma sığmazken eşim bi mutsuz anlam veremedim sonra alışcaz falan diye konuyu geçiştirdi sürekli sinirleniyordu basit şeylere bile sonra yeni tayin yerimize evi taşıdık eşim düzeleceğiz diyordu aonra senden soğudum sevemiyorum artık içinden gelmiyor diyerek benden uzaklaştı. öyle günler haftalar geçirdik ki tek kelime konuşmadan. hasta halde beni bırakıp arkadaşlarıyla dışarı çıktı mesela, bir şey söyleyince cevap vermiyordu, terapi alalım dedim terapiye başladık 3 kere gittik daha sorunun tespitini bile yapmadan bıraktı terapiyi kabul ediyor sen haklısın diyor kavga bile etmeye tenezzül etmiyor, paylaşacak akıl danışacak kimsem yok herkesten uzaktayım, uzakta olmasam da kimsem yok zaten o da ayrı bir konu... hayatında kimse olmadığına yemin ediyor, öyle bir şey de yakalamadım zaten ama anlam veremiyorum. çocuğuna çok düşkün o mutlu olsun diye bana katlanıyormuş gibi davranıyor benimle alakalı umrunda olan bir şey kalmamış gibi davranıyor. böyle olduğu için çok üzgünmüş ama sevemiyorum diyor başka bir şey demiyor 1,5 senedir böyle... boşanalım diyorum kabul etmedi zaten boşanalım desem de ben de psikolojik açıdan hazır mıyım emin değilim. hazır olunuyor mu onu da bilemiyorum... çok uzun yazdım ama bir fikir, dışardan dinleyen bir olarak bir yoruma ihtiyacım var belki de

Sizin ilişkiniz hariç diğer konularda eskisi gibi mi? Acaba ağır depresyon falan mı geçiriyor? Ya başka biri var ya hasta başka bir olasılığı aklım kabul etmiyor açıkçası.

Çalışıp atanın sonra da boşanın.

Hımm çalışıyorsunuz yani ben atanamadim deyince çalışmıyorsunuz sandim.

Evet iş başvurularına başladım olmazsa kendi işimi kuracağım o konuda artık geri adım atmam