Okulum çoktan bitti ve çalışıyorum ama istediğim meslek değil tabi, yani evlenmesemde burada çalışmayı düşünmüyorum, şimdilik evlenene kadar idare etmeyi düşünüyorum. Ailemde de sorun yok, damatlarını seviyorlar, tek üzüldükleri nokta uzağa gidecek olmam ama ona da annem kendini alıştırdı gibi.. Bu da benim için bir fedakarlık gibi geliyor bana...

nişanlılık döneminde kavga gürültü bitmiyor. çok gelgitler yaşadık ama ayrılmayı düşünmedik. ama ailemi bırakacağım için çok mutsuzdum. sanki aileme ihanet ediyomuşum gibi hisettim. nişanlımada anlattım bu durumu ailemden ayrı yapamam bu nedenle evlenemeyeceğimi bile söyledim. ama eşim herşeyime tamam dedi ve aileme çok yakın bi ev aldık orda oturuyoruz. sende tüm sıkıntını paylaş. nelerden korktuğunu, neleri sevmediğini anlat ortak bir çözüm bulun. nişanlıyken ne istiyorsan yaptır evliyken de yaparlar ama nişanlıyken çok daha kolay. ayrıca sen bu adamı seviyomusun gerçekten onu da bi düşün D

Tatlım bunu yaşayan tek sen değilsin. Çoğumuzun evlilik öncesinde acabaları olur. Dediğn gibi aynı eve girmeden insan tanınmaz. Yalnız bir arkadaşında dediği gibi nelerden fedakarlık ettiğine bağlı, nişanlına değip değmeyeceği. Bazen erkekler büyük fedakarlıkları haketmez. Melek bile olsalar önce senin bazı konulardaki önceliklerininden vazgeçmemen gerek. Mesela iş ve aile. Vazgeçilmeyecek 2 unsur. Benimde çok şüphelerim oldu inatla değişir dedim, çünkü herkes değişir diyordu. Değiştimi? Evet değiştii. Ama korktuğum kadar değil. Hatta çoğu iyi yöndeydi. Yani bu değişim karşındakiylede işlgili. İnş korktuklarını yaşamazsın. D

'Kafanda hiç şüphe kalmasın onunla konuş bence sakın mutlu edicem diyip geçiştirmesine izin verme böyle böyle aklıma takılıyo de açıkça konuşmalısın kafada soru işaretleri varken onlardan kurtulmadan için rahat etmez' Dedi annem ileteyim dedim çok ısrar etti.. Hakkında hayırlısı cnm D

bende katılabilir miyim size aynı sorun bendede var ve bu konuda heralde çok karamsarım ya da gerçekten ole ben mantıklı düşünemiorum demeye başlamıştım.. senin konunu okuduktan sonra yalnız olmadığımı farkettim.. o kadar çok soru var ki aklımda keşke birisi çıksa gelse hepsinin cevabını verse diorum ama olmuo.. bende farklı bi şehire gidicem ve orda nişanlımın aileside olcak acaba tek başıma kalabilir miyim.. onlarla çok sorun yaşarmıyım die de düşünüorum hele ki burda biçok dert yananı görünce kafam daha çok karışıo.. M

nasıl tanıstınız özel olmazsa aynı sehırdemısınız birde D

Hep konuşuyorum hatta bazen artık üzerine çok gittiğimi düşünüyorum, çünkü o benden hiç şikayet etmiyor, ben hep şikayet ediyorum. Geçen "benimle ilgili sorunun varmı" diye mail attım, hiç cvp vermedi. Bende çok kızdım neden cvp vermedin diye. Sonra diyoki "yok olmayan bişeyi nasıl söyleyeyim" e yok demesi çok mu zor...

Evlilik öncesi herkesin aklında az çok korku olur? Sorunlar varsa acaba daha büyür mü ya da başka sorun çıkar mı diye korkarsın, her şey yolunda gidiyorsa da bunda bir tuhaflık var, bir aksilik mi çıkacak diye düşünürsün.. İnsan bir şekilde kaygılanacak bir şey buluyor kendine. Korkman ve tereddüt etmen elbette çok normal çünkü hiç bilmediğin bir hayata adım atacaksın. Bilinmeyenler de her zaman korku verir insana. Anlattığın kadarıyla nişanlınla çok büyük problem yok aranızda. Biz kadınlar hep daha çok ilgi bekleriz, bazı erkekler de bunu karşılayamaz. Kişiliği öyledir, belki biraz vurdumduymazdır ya da telefonla konuşmayı sevmiyordur. Nedenini bilemeyiz ama bu biraz öğretilebilecek bir şeydir. Ona seni sık sık aradığında ne kadar mutlu olduğundan ve aramadığındaysa kendini kötü hissettiğinden bahset. Umarım işe yarar. Yaramazsa da sanırım kabullenmekten başka yapacağın bir şey yok -ben buna katlanamam demiyorsan tabii- İnşallah her şey istediğin gibi olur. D

Çok teşekkür ederim birazda olsa rahatladım. Evlilik gerçekten birazda şans işi, alnımıza yazılmışsa olacak başka çaremiz yok. Ya nişanlımı çok seviyorum ama ara ara sıkılıyorum işte, gittiğim yerde çalışmamak onun iş yoğunluğundan dolayı benimle ilgilenememesi eminim zor olacak. Bunu şimdiden biliyorum, o nedenle çok fazla hayal kırıklığı yaşamayacağım, kendime orada bazı uğraşlar bulmalıyım, yoksa çok zorlanırım. Ne diyeyimki Allah yardımcım olsun, inşallah umduğumdan çok daha iyi geçer günlerim... minish

feda edeceğin şeylere de bağlı aileni, okulunu, mesleğini feda etmede. gelgiteri tartışmaları bizde yaşadık bişekilde halloldu. evlendikten sonra kalmadı. D

Canım çevrem çok etkiliyor, annemde çok uzak gidip gelinemez diyince daha bi sıkılıyorum. Anlayacağın kimse destek olmuyor bana, ben zaten kendi derdime düşmüşüm duygusal takılıyorum, birde çevrem böyle yapınca daha bi üzülüyorum minish

öncelikle kaç senedir tanıyosunuz birbirinize hoşuna gitmeyen harketleri ne mesela... evlilik gibisi yok sevdiğin insanla ömür boyu beraberlik yaşıcaksın varmı ötesi.. mutlaka sıkıntılar olucaktır ama bunlarıda birlikte atlatıcaksınız onun için evlilikten korkma derim ben... yinede emin olmadığın sürece evlenme halen aklında soru işaretleri varsa bunları nişanlınla konuşun ve çözmeye çalışın... burda bende daha tecrübeli bayanlarında güzel nasihatları olacaktır hepsini ölç tart doğru kararı vermeye çalış.. hakkında hayırlısı... LadyPenny Deliyim ben

canım anlattıklarını okuyunca kendi durumumdan başka bişey düşünemedim, bende nişanlıyım birlikteyken okadar iyiyiz ki, ama ayrı şehirlerde olduğumuz için malesef kısa süre birlikte olabiliyoruz, ve ayrıldığımızda sorunlar başlıyo, ben yapamıycak mıyım? acaba bu yanlış bi karar mı,? ben uzakta ailemden uzak napıcam?, evlenince herşeyin büyüsü kaçıcak mı? şimdi ilgili benimle ama evenince sıkılıcaz mı? acaba doğru insan mı? sorular sorular sorulaaaaarrr... aklım hiç boş durmuyo, düğünümde evden nasıl çıkıcağımı bile düşünüp ağlayabiliyorum resmen. ama sırf bu sebeplerden de bitirmeyi göze alamıyorum sonra, aynen bende karmakarışığım canım... yalnız değilsin. . push ;

Bir yakınımız aracılığıyla tanıştım, şuan aynı şehirlerde değiliz... Sanırım evlenene kadar da aynı şehirde yaşamayacağız... Son geldiğinde hayatımın en güzel günlerinden birini yaşattı diyebilirim, ben söylemeden çok istediğim bi yere götürdü ve yapmak istediklerimi yaptık. Ama bu günlerde böyle hissediyorum, bide nişanlanacağımız zaman her istediğimi aldı fakat bir kelimesi hep aklımdadır. "Benden maddi anlamda çok fazla bişey bekleme" demişti... Ben zaten maddi olarak onlara yük olmadımki zaten. D

Birbirimizi 1 senedir tanıyoruz, ama şu da varki evlenmeden insanın birbirini tanıyacağına inanmıyorum. Çünkü etrafımda birçok insan var 3 hafta görüşmeyle evleneni bilirim çok mutlular, ama 6 yıllık birlikteliği olna bir çift ayrılma aşamasında... Hoşuma gitmeyen karakteri şu, işleri bazen çok yoğun oluyor ve 1 gün boyunca aramıyor beni, bende hep ikaz ederim "işi varsa ara" derim ama hep başa dönüyoruz, çünkü bu konuda çok rahat. Kızdığım zamanda haber verecektim ama sen önce davrandın diyor. Böyle acaba evlendiğimizde de akşam eve geç geleceği zaman haber verirmi? diye düşünüyorum. Ben uzağa gidicem ve orada iş bulmam zor gibi görünüyor, dolayısıyla evde olucam, acaba ilgisiz davranırsa ne yaparım, kime derdimi anlatırım diye düşünüyorum, Yanımdayken çok iyiyiz, sevdiğini de çok belli ediyor, her zaman söyler "ben seni aramadığım zaman sevmediğimi düşünme" diye. Ama ne bileyim... Bazen ihmal edildiğimi düşünüyorum. D