Konu, içeriği nedeniyle ilgili başlığa taşınmıştır.

Evet aynı şeyleri ben de yaşıyorum sabahları uyandığımda iç sıkıntısı huzursuzlukla gözlerimi açmış oluyorum. Canımı bir şeylere sıkmışsam bunu daha şiddetli hissediyorum. Bir de bu aralar yalnızım ve işsiz güçsüzüm o da tetikliyor. Kendinle başbaşa kalmamaya dikkat et, yürüş yapmak da iyi gelebiliyor. Sorunların halledilebilir değilse kabullenmeye bak ben öyle yapıyorum ve hep şöyle de: evet sorunlarım var ama yalnız değilim benim gibi sıkıntı çeken bir sürü insan var, her şeyin mutlaka bi sonu olur bu ruh halim de sadece bir süreç ve geçicek.

Çok çok kızdığım bir nokta da insanların şu sorunları küçümsemesi. Evet halimize şükretmek için binlerce sebebimiz var, şükürsüz de değiliz. Ama inanın hiçbirimiz yeni bir güne mutsuz uyanmak istemeyiz. Bazı şeyler insanın elinde değildir bilinçaltındadır. Psikolojik bir problem ile ağır hastalıklar yaşayan, bedenen acı çeken insanlar bir olmayabilir. Ama kıyaslanmasına karşıyım. Herkes kendisi bilir neler çektiğini ve herkesin kendince zordur problemi. Herkes güçlü de duramaz bu hayatta. Çok farklı tipte insanlar var inanın. Kusura bakmayın ben yıllardır bu problemlerle uğraşıyorum "senin ki şımarıklık" dendiği an atıyor tepem. Ben de bayılmıyorum bu halde olmaya, değil mi? Bu da ayrı bir hastalıktır. Geçmiş olsun.

Çok güzel yaklaşmışsın canım, Şükürsüzlüğe dşüyoruz bazen... Sanırım bilinçaltıma zamanında ne varssa doldurmuşum.. şimdi zor zamanımda her biriyle yüzleşiyorum.. İnsan kalkınca mutsuz hissedermi kendini.. Düşün o kadar kendimi motive etmeye çalışıyorum, harika bir dergi var elimde, psikoloğumla görüştüm dün.. Ama işte yıllardır çözdüm dediğim konuları çözememişim.. herkes ne kadar pozitifsin, olumlusun derlerdi.. yüzümü asık kimse görmemiştir desem yalan olmaz... Bu günlerde geçecek Allahu alem :) B biranne54

senin durumunun aynısını yaşıyoorumm tıpkı sabah keyifsz uyanıyorum her gün hiç yeni güne başlamakistemiyorumm ve sonrada gün içinde değişik değişik huysuzlanmalar nedendir bende anlamadımm çözüm bulan var mı bu illete :26: M mimozacicegi85 Mor Menekşe tek ayak

aynı durumu yaşadım. bir insan her sabah mı mutsuz uyanır. bunun sebebi zamanında her şeyi içime atıp doya doya üzülemememden kaynaklanıyordu bence. sabah kalkıyordum mutsuzum ama neye mutsuzum yaşadığım hangi olaya mutsuzum hatırlamıyorum. sadece mutsuzluk vardı. bu genelde okulun olmadığı yazın daha şiddetli oluyordu. sebebi çok basit; yalnızlık. seni mutlu edecek ufak şeyler yap veya uçuk kaçık şeyler ama en önemlisi kendinle yalnız kalmamaya bak. herhangi bir ortama gir ve kal orada muhabbetlere katıl. aklın dağılıyor. psikolojik olduğundan beyni kandırmak senin elinde. elbet geçer. geçmiş olsun. M

Kafana taktığın konular var muhtemelen. Ben de senin gibiyim. Sabahları mutsuzum, akşamları yorgunum. Bazen çok sinirli oluyorum. Ailemle tartışıyorum. Ara ara intihar düşüncesi geliyor aklıma. Kimse benim yüzümden üzülmesin istiyorum. Biri üzülünce aşırı vicdan yapıyorum daha beter oluyorum.

biraz da rahat batıyor olabilir, kızma. sabah kalkamayanlar var. evden çıkamayanlar var onları düşün. bir de sana tavsiyem akşam yatağa girdiğinde duanı et ve hayatının nasıl olmasını istiyorsan onları gözünün önüne getir, olmuş gibi gör yani. gülümse ve öyle uyu. bak sabah nasıl mutlu kalkacaksın çünkü sorunlarını düşünerek yatarsan, beyin hala onlarla uğraşırmış, sen uyusan bile. ışık yanmasın odanda hiç psikologlar da hep para tuzağı. hadi güzel haberlerini bekliyorum.

Biraz psikopatça gelebilir ama en çok sevdiklerinin çok hasta olduğunu ya da öldüğünü düşün. Mesela annen, yarın onun yanında olamayacağını bi düşünsene :26: