Gecen seneden beri konusuyorum ilk baslarda olumsuzdu ama son zamanlarda olumlu konusmaya baslamislardi. Gerci ne dusundukleri artik cokta onemli degil benim icin.

canım yaşadıklarına çok üzüldüm çok zor. bana Türkiye'ye gelmen mantıklı gibi geldi. maddi sorunlar burstur kredidir parttime çalışmadır ingilizce ders vermedir çözülür diye düşünüyorum. teyzenler de onlarda kalmanı sorun etmeyecekse bence gel Türkiye'ye. ancak ailenin de onayını alarak. neticede ailen onlarla arandaki bağı koparma. belki zor olur bunlar da ama ailenle kalmaya devam edersen de zor olacak senin için. . push ; S skyrose

üniversite kaydın falan nasıl olacak tam bilmiyorum bu işleri ama ne kadar önce gelirsen bence o kadar iyi olur, yurt, burs falan araştırırsn S skyrose

yapma cnm ınsanın aılesı gbı olmaz hıçbır yer. baban hatalı tabıkı. ama şimdi turkıyeye gıtsen hersey kolayı olcak snaıyorsun. teyzenlerde olsa bı sure kendını yuk göreceksın ıllakı... okul baslayacak burs çıkana kadar kaç ay gececek... burs yetecek mı? ustelık çok gençsın hata yapabılecek yastasın. sevgılın, arkadasların bugun var ama yarın olacagını kımse garantı edemez. ama aıle oyle degıl. annen bugun kızar küsere yarın barışır unutur sende oyle. boyle bır hata yapma derım

evet bende oyle dusunuyorum o yuzden hic dusunmeden gitmek istiyorum.

Cok haklisiniz... Yaptiklari hatanin farkinda degiller. Insan hic mi kendini sorgulamaz, o telefonu kotu niyetle atmadigimi anlayabilse ve olay cikartmasa bunlar olmicakti. Bugune kadar hic boyle bisey yasamadim o eve geldi ve gecmiste yasadigim sorunlar tekrar yasanmaya basladi iste bu tesaduf degil. Ben bu adamla ayni evde kalmak istemiyorum. Zaten isinamiyorum bide boyle bi olay yasandi gittikce uzaklasiyorum hepsinden. 1 hafta once evde istedigim gibi takiliyordum simdi odamdan disari cikamiyorum. Bide hicbisey olmamis gibi davranmalari beni deli ediyor. Bir an once kurtulmak istiyorum bu evden ama orda nasil ayakta kalabilecegim bilmiyorum. Maddi yonden zorlanmayacagimdan emin olabilsem hic dusunmem ama olumlu dusunup planlar yapip orda hayal kirikligina ugramaktan korkuyorum. S skyrose

Canim, nerde yasiyorsun? Yurt demissin, yurtta kalsan, okulunu bitirsen, sonra Tr ye donsen. Yasin cok kucuk. Dogru insanlar cikmayabilir karsina. Ailenin arkanda olmadigini bilseler daha da kotu. Bence diplolamani al, daha olgun bir kafayla, is icin donanim sahibi bir birey olarak Tr ye yerles. . S skyrose

hem maddı hem manevı yonden hayal kırıklığına ugrarsın cnm. Turkıyede yasamak malsef kolay degıl. bınlerce işsiz hemde dıplomalı işsiz dolu memleketımız. yapma canım. oyle ıntıhar gbı kotu dusuncelerı sil kafandan. çunku sen meslegını ele alınca kendı ayakları ustunde durunca zaten hayatın bak nasıl guzelleşiyo. bugunler hep gerıde kalacak ınan bana S skyrose

Bence sen yatay geçiş için kağıtları hazırla temmuz gibi sanırım başlıyor. . öyle elini kolunu sallayip okula alın olmuyor. . türkiyeye bir ay geç git tüm kağıtları ayarla bencr Hiç kimsenin yağmurun bile böyle küçük elleri yoktu. . S skyrose

Canim benim yasadiklarin icin cok uzgunum sonuna kadar okudum yazdigklarini, bizim oralarda bir laf vardir deliden veli veliden deli dogar. Bazilarimiz delilerden dogan velilerdeniz ama ailemiz degerimizi bilmiyor. Senin onlar icin gosterdigin cabanin tek bir anlami yok ustune ustluk sucluda sen oluyorsun haksizlik haksizlik... turkiyede yasamak konusuna gelince basarilmiyacak bir sey degil ama hem eksi yonlerini hem arti yonlerini dusunmek zorundasin, Bende yurtdisindayim ve senin ne hissettiklerini okadar iyi anliyorum ki... BuzlarUlkesi aşkım oğlum tek ayak

bu iyiymiş, peki yurt için, okuman için ailen maddi yardımda bulunur mu sence? eğer maddi olarak sıkıntı çekmem diyorsan ben olsam kesin gelirdim, sonuçta daha rahat okursun kendi ülkende bence, kültür olarak, dil olarak zorluk yaşamazsın S skyrose

yatay gecis yapmicam cunku sinifta kaldim notlarim kotu hemde farkli bir bolum okumak istiyorum o yuzden ingilizce ogretmenligi icin basvuru yapip 1. siniftan baslicam, lise diplamalarim falan gerekiyor onlar da hazir zaten. tek sorun orda maddi yonden sıkıntı yasarmiyim bilmiyorum. tek endisem bu o yuzden gidip gitmemekte kararsiz kaliyorum. gonlum gitmekten yana ama okulu da bir an once bitirip meslegimi elime almak istiyorum orda maddi sorunlar yuzunden okumakta zorlanirsam cok pisman olurum. BuzlarUlkesi aşkım oğlum tek ayak

hayir onlardan hic bi maddi yardim istemiyorum. gerekirse calisirim. zaten ingilizce anadilim gibi derslerde de zorlanmam.

aylik 380 lira yurt param var, devlet yurdu cikarsa sansli. ogle yemegi sabah kahvaltisi yol parasi bunlar ayda 200 lirayı geciyor bende. aksamlari da yurtta cikan yemeklerden yedigimi var sayıyorum. harcligim 300 lira. memleketime ayda en asgari bir kere gitsem gidis donus 100lira. en azindan hesapladim bunlari. ben en az harcayanlardanim bir de, benim arkadaslarim benim ayligimi iki haftada yiyor. ki bi de buyuk sehirde okumuyorum. buyuk sehirde okudugunu varsayarsak hepsix2 S skyrose

Evet orda tek basima ayakta kalabilmem zor gibi gorunuyor malesef burda yasadigim iskenceye bi kac sene daha dayanmak zorundayim yani nereye kadar dayanabilirim bu yasadiklarimi atlatabilir miyim bilmiyorum ama benim de tek istedigin bir an once meslegimi elime alip tek basima bir hayat kurmak, kendi ayaklarim ustunde durmak. dediginiz gibi hayatim o zaman guzellesecek. helloeverybody :/ tek ayak

teyzemler onlarda kalmami sorun etmez zaten yurt isini ayarlayabilirsem onlarda kalmama da gerek kalmayacak. sonra hem calisip hem okurum para biriktiririm bi sekilde devam ederim hayatima. boyle anlatmak dusunmek plan yapmak kolay oluyor ama hersey dusundugum gibi olur mu acaba diye tereddut ediyorum bazen. kesinlikle oyle ben onlarla kalmaya devam edemem. suan bile odamdan cikmiyorum babam kac senedir evde yok simdi geldi butun evi ele gecirdi. annem bile degisti o geldikten sonra. o gelene kadar hic boyle bisey yasamadik ve o geldikten 1 ay sonra boyle bisey yasaniyor bu tesaduf olamaz. boyle herseyi yanlis anlayan birisiyle yapamam ben zaten hastayim sinirlenmemem gerekiyor. ama hastaligimi takmiyorlar ki sinirlenmesin, uzulmesin demiyorlar, umurlarinda degil yani. ben yurtta cok bunaliyordum cok fazla arkadas edinemiyordum kultur farkliligi gibi nedenlerden dolayi o yuzden surekli eve geliyordum her hafta sonu. ama artik hafta sonlari bile gelmek istemiyorum. yurtta da yine ayni sorunlari yasayacagimi biliyorum. her yaz Turkiye'ye gitmeyi iple cekiyorum cunku kendimi mutlu hissettigim yer orasi o yuzden gitmek istiyorum artik. S skyrose

gerçekten en azini yazdim. 300lira kredi alıyorum ama o krediyle gecinebildigim soylenemez. ki gercekten orada yalnizca 'yaşıyorum'. umidinizi kirmak istemezdim ama gerçekler bu sekilde. Bence eğitiminizi orada bi sekilde tamamlayin buraya geldiğinizde her sey bi nebze kolay olsun. S skyrose

Guzel kardesim, yapma. Simdi uc dort sene sana cekilmez uzun geliyordur, ama yok oyle bisey. Zaman dedigin cok hizli akiyor. Emin ol oradan alicagin bir diploma sana kapilari daha kolay acacak. Gerekirse bolumunu degistir, severek okuyacagin bir alan olsunki derslerine kolay odaklan. Ingilzcenin yaninda 2. Bir dil daha yapsan mesela, aranan eleman olursun. Arkads falan hepimizin vardi. Anadan babadan ayrilir, birbirimizden kopmayiz saniyorduk. Noldu? Herkes bir yana, kendi hayat derdinde simdi. Tabii haklisin, insan konusacak, dert paylasacak bir can daha istiyor. Ama cok degil iste, bir kisi bulsan yeter sana kafa dagitmaya. Hic mi Turk yok? Olmadi Asyalilarin falan dostluklari daha bize benziyor. Yurt ortami acmiyorsa, kutuphanede, kantinde takil... yatmadan yatmaya gel. Buyutme yalnizligini kafanda. Bende tek basima okudum, inan derslerine hakkiyla odaklansa, mecburiyet degil severek yapsan, cok fark edecek. Bence oradaki egitimin sana sundugu firsatlari sonuna kadar kullan. Tr her zaman burada, 1degil 3 yil alsin donmen, nolcak? Sen hala cok genc olacaks dondugunde. . tavsannn Bi' cinnet her şeyi

bu arada türkiye de okuma konusunu ailenle konuştun mu, düşünceleri ne? S skyrose

Türkiye ye gelirsen nerede kalacaksın? Sana burada destek çıkacak birileri var mı güvendiğin? S skyrose

Haklısınız, oyle yapıcam zaten. S skyrose

evet teyzemler var onlarda kalirim. universiteye basladigimda da yurtta kalirim.

Yardimci olabilecek baska kimse yok mu kizlar kafam cok karisik :26: Limonlu_Cheescake Ulan İstanbul! tek ayak

insanin ailesi gibi olmaz ama bu benim ailem icin gecerli degil. bu adamla ayni evde yasayamiyorum. biz ilk geldigimizde de birlikte yasiyorduk ben daha 11-12 yasindaydim 3 ay kus kaldi benle. cocuktur kucuktur demiyor ve psikolojisi bozuk. benim her hareketimi yanlis yorumluyor. annemden bugune kadar hic tokat yemedim simdi babam yuzunden anneme karsi bile nefret besliyorum. boyle devam ederse ben kesin yarin birgun intihar ederim. bu huzursuzlugu cekmektense giderim daha iyi burs almasam bile calismak istiyorum ingilizcem de iyi oldugu icin derslerde zorlanmam okul, is bi arada yurutebilirim. onlarin unutmasi onemli degil ki onemli olan benim unutamayacak olmam ben bu yasadiklarimi hayatim boyunca unutamicam o yuzden artik yuzlerini gormek istemiyorum. belki agir konusuyorum tepki gosterebilirsiniz ama ne yasadigimi ben biliyorum kalbim cok kirik. Samsonn

burda en asagi bi universite öğrencisinin barinma, yeme icme ihtiyaclari 1000lirayi buluyor aylık.. Kadınlar Kulübü Mobil uygulaması kullanılarak gönderilmiştir. S skyrose

o zaman dediğim gibi ben olsam kesin türkiye yi seçerdim, üstelik ingilizceyi iyi derecede bilmen çok işine yarar iş bulmak için, ders verebilirsin, sonra mağazalarda part time falan çalışabilirsin :) S skyrose

evet cok uzun geliyor aslinda hizli geciyor ama gecene kadar ben neler cekiyorum. bende istiyorum burda kalmak sonucta burda okumak buyuk bi avantaj burda bi duzenim var orda yeniden baslamak bana da zor geliyor. dusunuyorum kalbim gitmekten yana ama gittigim zaman hersey planladigim gibi olmazsa diye korkuyorum kendimi atese atmak istemiyorum belki burda kalirsam bolum degistirebilirim zaten okudugum bolumu de sevmiyorum. Arkadas belki gelip gecici evet ama ben yillardir bunun eksikligini yasiyorum. Turk arkadasim var ama ayni universitede degiliz koptuk yani onla. O benim kardesim gibiydi liseden sonra yollarimiz ayrildi onu da cok ozledim, eksikligini hissettim bu sene, keske yanimda olsaydi eminim hersey cok farkli olurdu Okudugum universitede Turkler var ama 1. sinifta 3 turk vardi 2 si erkek biri kiz. kiz hep yabancilarla takiliyor Turkce'si yok denecek kadar az zaten burda dogmus buyumus. Diger arkadaslarla da cok samimi degilim yani evet iyi arkadasiz ama boyle cok samimi can ciger arkadas degiliz onlarin da Turkce'si cok iyi degil zaten, cat pat konusuyorlar. Yalnizlik beni cok yipratiyor. Sevgilim Turkiye'de en iyi arkadasim o aslinda ama o da uzakta Sabredebilsem okulu bitirip donsem biliyorum cok daha iyi olur ama ben daha fazla nasil dayanicam bilmiyorum S skyrose

Merhaba arkadaslar. Cok uzgunum bana yardimci olur musunuz lutfen Eski konularimdan bilenler bilir ben yurtdisinda yasiyorum ve cok sorunlu bi hayatim var. Babam ben 6 yasindayken yurtdisina geldi bizi de 7 sene sonra getirdi yani bizi bi sekilde oyaladi. Sonra 2 sene bi aile hayati kurmaya calistik derken cezaevine girdi 3 sene kaldi orda. Hayatim boyunca onun arkasini topladim. Mahkeme, avukat daha sayamadigim onca resmi isin icinde buldum kendimi. Derslerim git gide kotulemeye basladi. Cezaevinden ciktiktan sonra bizle gorusmesine izin verilmedi burda bu konular cok ciddi. Ayda 1 falan gorusuyorduk yine 1.5 sene falan ayri yasadik. Cocuklugumu saymiyorum cunku ben onla hic yasamamis gibiyim. Hic baba sevgisini hissetmemis biriyim hissettiremedi yani. Tamam babam sonucta elimden geleni de yapiyorum ama isinamiyorum bi turlu yine de herzaman kalbini kirmamaya onun icin elimden geleni yapmaya calistim hatta fazlasini yaptim. 1 ay once artik eve gelmesine izin verildi. Onla yasamak istemedigim halde o kagidi imzalamak zorunda kaldim annemin zoruyla. O da hakli kac yildir tek basina hem anne hem baba olmaya calisiyor. Butun evin yuku onun ve benim ustumdeydi. Annem evi gecindirmek icin calisiyor babam da yeni ise girdi ben onlardan hic bi maddi yardim almiyorum. Universite okuyorum, benim butun masrafimi ilerde geri odemeli olarak devlet karsiliyor. 3 ayda bir 300 lira burs aliyorum yarisini onlara veriyorum ustelik. Ben yasadiklarimin binde birinden bahsettim burda ama anlatilacak oyle cok sey var ki. Gecmiste yasadigim sıkıntılar sonucu epilepsi hastaligina yakalandim ve kullandigim ilaclar nobetlerimi en aza indiriyor ama tamamen gecmiyor. Cok sinirlendigim zaman hala bayiliyorum nobet geciyorum. Dun annemle disari cikmam gerekti eve donunce de internetten yurt basvurusu yapacaktim son 2 gun kaldi ustelik 1 hafta sonra Turkiye'ye gidicem ve hala okulla ilgili yapmam gereken onca sey var. Eve geldik baktim internet yok. Babam ayarlariyla oynamis bozmus. Servisini aradim 4 saatimi ona harcadim aksam 6'dan 10'a kadar. En sonunda kontoru bitti konusma yarida kesildi sorun da cozulemedi. Babamin telefonuyla aramistim. Telefonu aldim diger odadayim ben, oturma odasinin kapisindan koltuga attim cunku tekrar gidip sorunu cozmeye calisacaktim. Koltuga attim boyle 1 metre mesafe var koltukla aramda telefon yere dustu. Babam da "kafama vursaydin" dedi. "Baba o niyetle atmadim ben kendi dustu" dedim tekrar odaya girdim bi baktim biseyler kiriliyor onlarin oldugu odada. Telefon bardak eline ne gectiyse duvara firlatti odasina gitti. Annem yanima geldi "gerizekali, adami 1 ay durdurmadiniz evde, sabahtan beri surat yapiyorsun, dunyanin sonu mu sanki" gibi konusmaya basladi. Az once babami suclayan kiz kardesim de 360 derece donup sucu bana yikmaya calisti. Ben cok sinirlendigim zaman kendimde olmuyorum o sinirle gidip kiz kardesime saldirdim ittim yani ne diyorsun diye. Sonra o bana vurdu. Ben o an kriz gecirdim bagiriyorum boyle sinirden agliyorum kendimi yirtiyorum. Annem bana tokat atti erkek kardesim tutmasa dovecek. Tokat etti yere dustum kalktim ustune gidiyorum bidaha vursana diye. Sonra babam geldi asagi bi tokatta ondan yedim. Sonra ben bayilmisim hatirlamiyorum ne oldu ama kendime gelmeye basladigimda seslerini duyuyorum ustum falan acilmis babam "sunun ustunu ortun" diyor. gozumu actim ben nefes alamiyorum dilim bogazima kacmis elimi kolumu kaldiramiyorum gozlerim kayiyor ve herkes ben bu haldeyken beni izliyor. kendimi toparladim kalktim ilaclarimi alip odama gidiyorum bunlar anladilar kotu bisey yapacagimi ilaclari aldilar elimden. bu arada onune gelen bana vuruyor kardeslerim bile bana tokat atti. Annem diyor ki " Allah belani versin, senin gibi evlat olacagina tas olsun, geber " . o kadar zoruma gidiyor ki. Bana senelerce iyiki senin gibi bi evladim var diyen annem 2 dakikada bunlari soyluyor. Ben odama gittim cantamda ilaclarim var haberleri yok. Kaybedecek biseyim olmasa coktan icmistim ama sevdigim var canimin parcasi. Bugune kadar sevgilim, abim, babam, arkadasim, herseyim oldu. O aklima geldi yapmadim. O olmasaydi olumume uzulecek kimse yokmus dun bunu anladim ama onun icin yapamadim. Sabaha kadar agladim sabah baktim ilaclari, bicaklari falan hep saklamislar. Oysa ben yoldan gecen bir arabanin onune de atlayabilirim. Ya da ben kotu biri olsam polisi de arayabilirim. Benim de hatalarim olmus olabilir kirici bisey soylemis olabilirim cunku o an kendimde degilim zaten ama yine de haketmedim butun bunlari. Beni kullanmaya oyle alismislar ki sabah babam odama gelip benden cay yapmami istiyor sanki hicbirsey olmamis gibi. Kisacasi kizlar babam eve gelmeden once ben hic annemle boyle tartismadim hatta annemin bana tokat bile attigini hatirlamiyorum. Babam eve 1 ay once geldi onun yuzunden oldu hersey. O telefonu kotu niyetle atmadigimi anlayabilse ve sinirlenmeseydi, ya da annem onu yatistirsaydi boyle olmazdi. Benim hastaligimla bile dalga gectiler. Herzaman bayiliyorsun pacani oyle kurtariyorsun dediler. Ben artik bu evde bu insanlarla birlikte yasamak istemiyorum. Zaten kendimi cok kucuk dusurulmus, degersiz hissediyorum. Canimdan bile vazgececek noktaya geldim. Ben bu yaz Turkiye'ye gidicem ve geri donmicem buraya. Orda kendi basima bi duzen kurmak istiyorum. Gerekirse calisicam ama kendi ayaklarim uzerinde durucam. Cunku zaten yurtta bunaliyorum eve gidiyim biraz huzur buliyim diyebilecegim bi ortam da kalmadi. Burda kalamam cunku burda kaldigim surece cehennem azabi yasayacagim. Sevgilim, akrabalarim, arkadaslarim herkes Turkiye'de zaten. Orda universite basvurusu yapip ingilizce ogretmenligi okumak istiyorum. Ingilizcem cok iyi zaten. 19 yasindayim kendi hayatimi kurmak istiyorum. Sizce basarabilir miyim? Kusura bakmayin cok uzun oldu ama dusunmekten kafayi yiyecegim birilerinin yardimina ihtiyacim var. Herkese simdiden tesekkurler.

Buna sevindim, çünkü okumaya gelirken kaçar gibi değil de gerçekten okumak için gelmiş olursun, en azından onlar öyle bilsin, gelirken güzel ayrıl yanlarından, çünkü başımıza ne geleceğini hiç bilmiyoruz S skyrose

Emin misiniz? Benim Turkiye'de okuyan kuzenlerim, arkadaslarim oyle demiyor. tavsannn Bi' cinnet her şeyi

Anliyorum tesekkur ederim yardimci oldugun icin. Bende planlar yapip sonra hayal kirikligina ugramaktan korkuyordum, bunlari ogrenmem iyi oldu. Sibelim84

Off eger gercekten oyleyse bosuna hayal kuruyorum (( tavsannn Bi' cinnet her şeyi

bu yaz gittigimde kuzenim yardimci olacak basvuru yapicaz :) Sibelim84