Kınamak istemıyorum ama Allah size kumarı ıckısı dayağı karısı kızı sorumsuzlukları olan bir koca vermemis iyiki yoksa durumunuzu dusunemıyorum. Kesinlikle B Began fıkırlerıne katılıyorum.. Bazı kadınların gerckten ne istedigini çözemiyorum. Evlilik istemiyorsanız barı baska bahaneler altına sığınıp kendınızı de cevrenızıde kandırmayın ve elinizi Vicdanınıza koyup gunahsız cocugunuz ve sucsuz kocanızın bos yere duzenını bozmayın yoksa Allah oyle bir tokat vururki neydim ne oldum dersiniz.. Dilerim doğru kararlar verirsiniz.

Başlığı doğru atmış birtek gercekten kafası dumanlı evet gerçeğin ne olduğunu göremeyecek kadar...

33 yasında, bir çocuk sahibi bir hatunum. Duygudurumlarım karışık bu ara. Çocukluğumdan beri kalabalığı sevmem. Bana karışılmasını hiç istemezdim. Annemle tek tartışma konumuzdu. Sağlık ocağındaki doktora şikayet etti beni. Ortaokulluydum sanırım. Karışma o zaman sende dedi doktor. Bırak ne zaman isterse o zaman yapsın dedi de rahata erdim. Ergenlik dönemindeydim herhalde. Çocuğum küçük ama elimden geldiğince isteklerini sorar, yapmak istemezse sen bilirsin derim. Evlenmeyi hiç düşünmezdim. Zorla görüşmelere gönderirdi annem. Görücüler gelir gelir gelmezmiş, görüşmezsem kusuru var derlermis vs. gönderirdi. Bir bahane bulur ikinci görüşmeyi istemezdim. Ailemden ayrı bir ile öğretmen olarak atandım. Ev arkadaşımla okul dışında yer içer gezerdik. Onun erkek arkadaşı olduğu için hafta sonları ve özel günlerde yalnız kalırdım, internet başında vakit geçirirdim. Ailemle okuduğum donemde, atandığım donemde, evlendikten sonra hep haftada bir konuşurduk, hala aynı devam eder. Annemle hep bir çatışma halindeydik. Aşık olup evleneceğim dedim ve aşık olup evlendim. Yoksa cidden evlenmezdim. Kolay kolay bir seyimi anlatmam anneme. Bugun nasıl olduysa eşimle kv görümce ile yaşadığım tartışmayı, boşanma fikrimi eşime söylediğimi anlattım. Sakin karşıladı. Benim eskiden bu kadar fevri olmadığımı, neden böyle davrandığımı sordu. Mantıklı akıllı davranırdın sen dedi. Kocanla sorunun yokken, bu yuvayı ikiniz birlik olup ne zorluklarla kurduğunuzu bilirken, ortada çocuk varken neden dedi? Ailemle gorusme, neden biz ayrılıyoruz diyor zaten eşim dedim. Kendin bilirsin ama iyi düşün dedi annem. Sonra kapattık. Düşündüm, ben neye bu kadar sinirlendim, sabrım taştı diye düşündüm. Her bir araya gelişimizde annemden, anneannemden laf açması sinirime dokunuyor. Görümcenin çocukla benimki yan yana iken benimki nasılsa sessiz uyumlu diye o cocugun istedigi her seyi ağlayıp kızımın elinden alması sinirime dokunuyor. Ikisinin elinde ayni renk oyuncak varken illede benim kızımın elindekini istemesi ve cocuguna elindekinin kendisinin oldugu ve onunla oynaması gerektigi söylenmesi gerekirken benim çocuğumun elindekini 3 kisi birden almaya çalışması sinirime dokunuyor. Aynisi sen bunu al diyorlar. O da bu benim vermem diyor ama o aglamasin diye ısrara devam ediyorlar. Evime her gelişinde kendi düzenini kurması sinirime dokunuyor. Kendi evinde iğnesinin yerini değiştirtmez. Kendi kv. sinin yaptıklarını anlatıp onun yaptıklarına konuşmalarına katlanmamı beklemesi sinirime dokunuyor. Her cümlesinin altında artniyet olmasını sevmiyorum. Görümcenin çocuğu lavabonun altından benim çocugun banyo süngerini getirmiş oynuyor. Kv kimbilir tuvalet mi sildi onunla al cocugun elinden dedi görümceye. O an icimden tuvaletin suyunu bardak bardak getirip halılara dökmek geldi. Ulan çocuģun banya süngeriyle ne yapılır? Doldum doldum. Ben bunlari 5 senedir yaşıyorum. Ayni yerde degiliz. Senede iki kere iki haftadan fazl görüşmezken bu derece çıldırıyorum. Onlarla ömürlük görüşmeyeceğim. Bu sekilde esimle ilişkimizin uzun süreli olacağını düşünmediğim için boşanmak istiyorum. Sonunda olacağı bu bence. Ben daha fazlasını bekleyemem. Bana dayak yiyenleri örnek gösteren kv var. Ben kv dayak yiyip mi ayrılmayı bekleyeyim? Bunu diyen yapar bence. Benim sınavım buysa eğer sabrım yok. Kaldım sınıfta. Lafı söyle söyle sonra ben tatlı dil güleryüz bekliyorum de. Ben kötüyüm, damadı kötü, kocasının kardeşleri kötü, kendi kardesleri, gelinleri kötü. Herkesle küsler. Artık bugün dedim ki: en iyi her seyi bilen kendileridir, mükemmeldirler, Allah katında cennetliğim dedi en son . Bir de ettiği beddualar tutarmış iyi niyetli olduğu için. Herkes neden küs o zaman. Var herkesin bir bildiği dedim kendi kendime. Küs olmakla kaybım olacağını düşünmüyorum. Eşim üzülecek. Üzülecekse yolun açık olsun dedim. Daha ne diyeyim. Bu sinir krizinden sonra hiçbir şey eskisi gb olmayacak. B Began Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Anlattıklarınız da elle tutulur bir sorun göremedim. Psikolojiniz iyi görünmüyor. Eşinizin ailesi ile anlaşamıyorsanız fazla görülmezsiniz. Boşanacak bir durum yok. Sizin bahsettiğiniz şeyleri birçok insan yaşıyor bu durumda herkesin boşanması gerekir ki memlekette evli kalmaz. Bence öncelikle kendiniz çocuğunuz ve eşiniz için bir psikoloğa gidin

Kendi anne babasına bile katlanamayacak kadar özgür olduğunu zanneden bir kadın madem, evlenmemeli sevgili olarak kalmalıydı. Ki kocası onu ailesiyle görüşmeye zorlamayan, karısından yana biri. Hatır hatır diye kv ile görümceye katlanıp susan konu sahibinin kendisi. Kendi hatalarını tamir etmek yerine kocasına, evladına kıyan da kendisi.

Bir ara "burası boşandıranlar kulübü" diye bir konu açılmıştı. Herkesi boşandırmıyoruz demekki

İhanete uğrayıp yinede seviyorum diyip kafamın içini tırlattıran bi üye vardı aldatılıyor hala diyor kızlarım var neyapıcam. Ama size bakıyorumda Canınız sıkılmışda bi mahkemeye gideyim der gibisiniz bence şeytana fırsat vermeyin

Eşim psikiyatriden randevu aldı. Bugun gidiyorum.

Hayatta her şey istediğimiz gibi olmuyor. Ancak sizin sabretmeyi sevmemeniz bencilliğinizle harmanlanmış. Kv ve görümce ile asla görüşmemek gibi bir seçeneği denemeden, suçu olmayan kocanızın ve çocuğunuzun hayatını alt üst etmeye hakkınız yok.