uvey olarak dusunurseniz uvey olur ama uvey bir cocuk yerine kucuk bir kardes yada arkadas arkada dusunebilirsiniz belki uvey kelimesi bile kirici cunku ve boyle oldugunu bilinc altiniza yerlestirmissiniz sanirim bu sekilde iki taraflida cok uzulursunuz

Benzer bir evlilik yaptım. İlk eşten bir çocuk var erkek.. Evlendiğimiz günden beri bizimle yaşıyor sana tecrübe ettiğimi söyleyeyim onlar aile sen sonradan monte edilmiş gibi hissediyorsun. Şimdi ilgilenmediği, yüzüne bakmadığı çocuk evlendikten sonra önceliği olacak. Evlenmeden önce annesini takmayıp evlenince anneci olan erkek gibi düşün.. Yapma arkadaşım kendini yakma. Eski eş yakandan düşmez, çocuk desen ne nazı çekiliyor, ne niyazı çünkü kendi çocuğun değil için almıyor ne yaparsan yap. Resmen ilk okuldan üniversiteye geçiş yapıyorsun. hem evliliği hem de beraberinde gelen çocuğu taşıyamıyorsun. Normal evliliklerde evlilik, alışma süreci, cicim ayı, vs vs sonrasında hamilelik, doğum ve aileye yeni katılan birey bu bir süreç ama bahsettiğin gibi evliliklerde birden hem evli hemde üvey anne oluyorsun. Boşanan ebeveynler çocuklarını fazla şımartıyor bu lafıma kimse alınmasın lütfen çünkü gerçekten boşandık diye çocuğun her dediğini yapıyor ve bir canavar yaratıyorlar. çok pişirdiğim yemeğe laf edip kendine pizza söylettiği, evde yemek varken çiğköfte diye kendini paraladığı çok oldu. Kocanla bırak özel bir an iki sohbet bile edemezsin çünkü zamane çocukları her lafın içinde. Kavga edemezsin gider annesine anlatır elin kadını sevinmesin der susarsın. Don gömlek gezemez sürekli dikkat etmek zorunda kalırsın arzu ettiğin tv programını bile izleyemezsin o kadar söyleyeyim. Aynı kanepede oturamaz kendini evin hizmetçisi gibi hissedersin. Çocuğun okuluna, kursuna, etütüne göre kendi düzeninin kurmak zorunda kalırsın. Bugün pazar karı koca yatalım öğlene kadar deme lüksün yok acıktım der uyandırır. Akşam dışarı çıkamazsın es kaza baba anneye bırakıp çıktın gelin gelin diye otuz kere arar. Kocanla el ele sokakta yürüyemez, Mutfakta yemek hazırlarken sarılıp öpemezsin. Her an dibinde bir çocuk çünkü o çocukta sevgiye aç Bir yıl başı alkollü bir ortam olduğundan çocuğu baba anneye bırakıp yalnızca 1 gece kalacak şekilde bir otele gittik. Yeni yıla girmeden döndük çünkü karnı ağrıyormuş umarım anlatabilmişimdir. Annesi çocuğum üvey annede der hem çocuğu almaz hem gün aşırı seni taciz eder. Okula yarım saat gelip çocuk görür sonra dönüp aç kalıyor, zayıflamış, hasta çocuğum diye kendini paralar. Sinir harbi yaşarsın. Eş dost akraba ortamında hep ilk eşle karşılaştırılırsın, illa ki o kadının konusu açılır. evlenmeden önce takmadığın her şey gözünde dağ oluyor. Mutsuz olursun. Tüm bunlar olurken kocana ne aşk kalıyor ne sevgi. Doğmamış çocuğuna bunu yapmaya hakkın yok. O adam sana denk değil. Şayet evlenirsen bu yazdıklarımı tek tek yaşayacaksın. Benim evlendiğim günden beri bir gözüm kapıda ve çok pişmanım.

zor valla ben yapamazdım

Benim bir kardeşim var babamın ikinci evliliğinden inanın yaş 23 hala düşünüyorum kardeşimi benden çok seviyor diye. Yaşınız isterse 50 olsun mutsuz bir evliliğe adım atmaktansa evlenmemek daha iyidir. İnanın sorunlar yaşanıyor.

Pardon ya ben iliskiniz devam ediyor evlenmeyi dusunuyorsunuz anlamisim:))) isabetli bir karar olmus tebrik ederim sizi :)

Iste yazacagim seyler kendimi ovmek gibi olacagi icin yazamiyorum. Cocuga cok iyi davrandim cocuk hayatindaki anne figuru yerine koyabilecegi bir cok kadinla sorun yasarken sadece benim yanimda huzurlu. Cunku onun cozemedigi sorunlari ben kolaylikla cozdum o kadar emin ki evlensem cocugu uzmeyecegime ki uzmem de Ben cocuklara taparim. Onca yıllık öğretmenlik hayatimda tek cocugu kirmadim kirmam da onun dusuncesi korkularimin yersiz oldugu, evlenirsek sevgiyle herseyi asabilecegimiz. Lütfen babaligina laf etmeyin tek basina onca yil okulundan kariyerinden sosyal yasantisindan feragat edip buyutuyor o bana cok guveniyor durum bu Bilmedigi seyse ogretmenlik saatlik ebeveynlik ise omur boyu

Doğru yapmışsın. Aşk bir süre sonra bitiyor gözündeki pembe perdeler kalkıyor ve her şey batıyor İnsana. Bekarken sorun etmem dediğim ne varsa öyle büyüdü ki gözümde. Bir gün cesaretim olursa ben de boşanacağım diyecek raddeye geldim. O çocukla ilerde aynı evde yaşayamazsın. Kendi çocuğun olduğunda o çocuğu gözün görmez. Bunlar gerçekler. Bir bağ kuramazsın o çocukla. Burda çok konu okuduk. sonra adam ya çocuğumu çekersin ya çeker gidersin diyorlar. Yol yakınken ayrılın hep sevgili kalamazsın. Kendine yeni bir hayat kurman lazım.

Ama iste olan olmus oyle de bi durum var. Gecmisleri hakkinda kadini tanimadigim icin yorum yapmiyorum erkek arkadasimda kotulemiyor cok kucuktuk birbirimize karsilikli saygıyı yitirdik su yasimda su aklimla asla bosanmazdim diyor ne kadin da ne de arkadasimda yuz kizartici aldatma gibi bi durum yok C

+1000 Bulmuş çalışan hiç evlilik yapmamış kadını tabii her şeye he der Niye kadın boşanma bekar erkekler evlenemiyor tek çocuğu olsa 70 yaşındaki adamlar kısmet oluyor çocuğun var diue Bir de babaanne dede çok nazlamış bu kadın ne yapsa laf söz olacak çocuk uyumlu değil Bu iş olmaz olsa bile sıkıntıyla zorla devam eder

Tum sartlari kabul ediyor es adayi. Hatta ilk 6 ay annemde kalsin biz evliligimize alisalim gibi cozum onerileri de var ama bu cocuk kedi yavrusu değil ki anne de var baba da ama cocuk nerde? Babaannede.. Ben uc kisilik bir yasami kaldiramadim. Denedim olmadi. Bitiremiyorum da herkesin dedigi gibi araftayim

İnsallah sizin için her şey güzel olur.

Gerçekten iyi bir adam ise ona ilk evliligine cocugunun hatrina dönmeyi teklif edin, sıfırdan başlasın oğlunun hatrina... Bu teklife tepkisini merak ediyorum... Forumda bekar iken evli çocuklu adamlarla evlenip sorun yaşayanlarin çok fazla konuları var... bu kadınların bir çoğu " çocuk aramızda sorun olmaz sandım" diyor ve sorun olmuş... Siz ise çocuğun aranızda sorun olabileceğinin farkindasinız... evlenirde mutsuz olursanız kendinizi çok suçlarsınız " neden mantığımın değilde duygularımın peşinden koştum" diye... Sevdiginiz adamın sizi bırakmak istememesi çok normal, çünkü siz onun için ve çocuğu için bulunmaz Hint kumaşısınız... Peki bu adam sizin için öyle mi? Artık boşanmış kadınlar bile bekar erkeklerle evlenirken, sizin cocuklu bir adam ile evlenme isteğiniz hayatınızın bundan sonraki yıllarını mahvetmek demektir... Üvey anne olmak demek; her davranışınızın, her sözünüzün, bakışlarınızın sürekli iredelenmesi demek... kaldırabilecek misiniz?

Çok zor, Altından kalkamayacağınız yükü sırtlanmayın.

Konunuzu okudum, siz ne kadar sabirliymissınız... şimdi hayatiniz nasıl gidiyor?

Cocuk evlendiğinizde sizle mi yaşayacaktı? Belki babanne ve dedeyle kalsa onun için de sizin için de iyi olabilir. Cunku annesi gittiyse büyük ihtimalle babasi da baba gibi yakın olmayıp bütün yükü babanneye bırakmıştır. Sizle yaşasa babayla kopuk iletişiminin günah kecisi siz olursunuz, ihale size kalır.

Durumu cok basa corap ormek gibi gormuyorum acikcasi.. Olsa olsa deneyim. Teşekkür ederim ama iyi dileginiz icin

Arkadaslar konunun icinde cocuk figüru olunca ister istemez evlenmisim de cocuga uvey anne olmusum gibi bi yesilcam senaryosu cikiyor Ben evliligi reddettim. Uc kisilik bi yasantiyi kaldiramadigimi denedigimi soyleyip kesin bir dille rafa kaldirdim Ama gelgelelim ayrılamıyoruz bu durum kendime yaptigin bir haksizlik mi sizlere onu soruyorum

Çocuğa da yazık size de. Siz kendinizi gayet iyi bilen akıllı bir kadınsınız. Yapamayacağınız belli. Aynı evin içine girdiğinizde aşkın sevginin gözünüze görüneceğini de hiç sanmıyorum. Sizin hayallerinizle sevgilinizin gerçekleri çok farklı. Evlenirseniz mutlu olmazsınız. Hayatınızın sonuna kadar sevgili kalamayacağınıza göre bir an önce bitirmeniz sizin için daha iyi olur bence. Sevgilinize bir şey olmuyor sonuçta. Olan size oluyor.

Eşimin ilk evliliğinden iki çocuğu var, benim ilk evliliğim Her insan kendini bilir, çocuklarla iletişim kurmak düşünüldüğü kadar kolay değil, ablası olursun, arkadaşı olursun falan dışarıdan kolay söylenen şeyler. Kendini bilen bir insan olarak ilişkiyi bitirme kararın doğru zaten ailem kabullenmez diyorsun, şu durumda ilişkiyi uzatmaman en doğrusu, bu herkesi yaralar. Kendini bilmek ve eleştirebilmek bence büyük erdem, evlilik gibi tüm yaşamı değiştiren bir konuda kişi kendi sınırlarını zorlamamalı zaten, çünkü sonu hüsran olur. Ortada hassas bir çocuk var ve bu tüm dengeleri değiştirir o yüzden ben sizi gayet mantıklı buldum

Keske laflariniza biraz dikkat etseniz.. Anlasabilecegim demedim yine cocugu on plana koyup onun benimle anlasacagi dedim.. Altta bu durum hakkinda enstantane verdim.. Okursaniz dusunceniz degisebilir. Hos olmamis ebeveynlige laf etmek ayiptir

Evlat çok başka bir şey. Şu anda ayaklarınıza kapanan adam söz konusu evladı olunca tahmin etmediğiniz kadar kırabilir sizi. Ben olsam evlenmezdim. Melekte olsanız ilk hatanızda adınız üvey anne olacak çünkü. İnsan bazen kendi çocuğuna bile tahammül edemiyor. Sizin bu hakkınız olmayacak mesela. Eşinizle yalnız kalmak isteseniz çocuğumu istemiyor olur adı.

Üvey anne olmak çok zor birşey. Anneyle çocuk arasında ne kadar tartışma kavga olsa da sonunda unutulur. Ama eşin çocuğuna odani topla, etrafı tut demeniz bile sorun olabilir. Ne olursa olsun adınız üvey anne olacak. Çok sıkıntı. Gerçekten değer mi iyice düşünmeniz gerek.

Yuregime su serptiniz.. Cunku hayatimdaki adam gerçekten tam da soylediginiz gibi mükemmel bir adam

Insanin kendi çocuklarıyla bile cocuklu hayat zorken uvey cocuk her kisinin harci degil ayrilmissiniz zaten demekki iyice dusunup yapamicaginizi anladiniz bundan sonra cocuklu biriyle gorusmeyin. Ayrica yapamayacagini bilip evlenmek te buyuk vebaldir bence iyi yapmissiniz tebrikler.

Asik kalabilirsiniz bu askla evlenebilirsiniz de ama evlendiginizde oyle bir hayatin icinde ask mask kalmaz. Evlenmeden once de bu kafadaydim evlendim ne kadar dogru dusundugumu bir kez daha gordum :) Haa su var herkesin karakteri de beklentileri de farklidir hayattan karsisindakinden ama ben yapamazdim.

Kesinlikle ayni fikirdeyim.. Uveyi gectim egitmen kimligimle cocugu uyarsam batar gibi geliyor. Ooof of

Bu arada uzatmamak icin yazmadim. Cocuk baba, babaanne ve dedeyle buyumus. Anne olmayinca da haliyle eksiklik hissetmesin diye biraz nazlamislar. Bu da cocukta bir memnuniyetsizlik hali yaratmis. Zaman zaman bu durumun beni asiri zorladigini farkedince zaten evlilik kararini rafa kaldirdim..

Siz ne tatli bir gorumcesiniz cok objektif bakmissiniz tebrik ederim Ben de sizin gibi düşündum inanin denedim de cocuk cok farkli bir karakter yani dediginiz gibi oturmus artik kisiligi Eski es ortada yok ama her an cikabilir. Birkaç defa yazdim kadini tanimadigim icin kotu birsey yazamiyorum biraz tutarsiz gordum onu sadece ama kimbilir hayatindaki hangi dinamikler onu bu hale getirdi Cok aci çekiyorum, karsimda her an sinirsiz askla şefkatle nolur gitme diyen adam diger yanda gecip giden hayatim

Evet karartiyorsunuz.

Zor bi yerdesiniz bi tarafta sevdiginiz kisi bir tarafta da endiselenmekte hakli oldugunuz bir cocuk. Cocugu kabullenip evlendiniz sonrasinda sizin cocugunuz oldugunda mutlaka sorun olacaktir. Bi de zaten anne ozlemi cekiyor bi eksikligi var belki siz yaralarini sarabilirsiniz. Beraber vakit gecirdiniz mi cocukla belki vakit gecirdikce dusunceleriniz degisir. Annesinin terk etmesi uzucu belki sizinle onun da hayati degisir

Himmm olamayacagini kesin olarak netlestirdiyseniz evet geleceginizi devam ederek karartiyor olabilirsiniz. Cocukla yapamayacaginiz konusunda netseniz devam etmeniz anlik mutluluk olacak sizin icin cunku babasinin cocugu vermek ya da baska sekilde buyutmek gibi alternatifi yok sanirim hal boyleyken siz de ne kadar sevgili olarak takilmaya devam edeceksiniz sizin de aile olma hakkiniz hayalleriniz vardir

Yoo, neredeyse bütün mesajları okudum. Hatta sizin yazdığınız mesajlarin çoğunu da beğendim. Bence çok mantıklı bir kadınsıniz. Düşünceleriniz - diğer arkadaşların dediği gibi çok olgunca. AMA hiçbir insan çocuğundan böyle bahseden birisini eş diye almak için ısrar etmemeli. Çocuk sahibi insan evlenmeden önce on kere ölçüp tartmali; "Seviyor muyum? Bu insan harika mi? Bir ömür yaşar miyiz?" Diye değil. "Benim çocuğumla arası nasıl? Cocuğuma rağmen mutlu bir evlilik yapabilir miyiz? Doğurmadan anne/baba olmaya hazır mı?" Siz kendi agzinizla bunu yapamayacağinizi ve istemediğinizi söylemişsiniz. Hatta ileri gidip 'anasini on günde kaçıran çocuk benle nasıl iyi olsun' demişsiniz. Hadi roller değişsin, siz genç yaşta bir evlilik yapıp çocuk sahibi olan tarafınız. Ve hayatınızın erkeği sizi çok sevdiğini, ama böyle bir sorumluluk almak istemediğini söylüyor. Yetmiyor 'babasi terketmiş, ben mi baba olacağım?' diyor. Bu lafın üstüne ne yapardınız? Çok çok yüksek bir ihtimalle göz yaşları içinde vazgeçerdiniz. Çünkü belli ki bu adam sizin yavrunuzu istemiyor. Peki o ne yapmış? Kendi hisleri için çocuğunu düşünmeden barışmak için diller dökmüş... Annesi kötü bir anne ama kesinlikle babası iyi bir baba değil.

Yaş 32 demiştiniz, neden daha fazla zaman kaybedesiniz ki?

Lütfen kendinize yazık etmeyin... Doğacak çocuklarınıza üvey kardeşlik ilişkileri içerisine sokmayın... Üvey kardeşlik ilişkileri olan ailelerde çocuklar çok uzun yillar sonra anneye, babaya, kardeşlere kin kusuyorlar... Sevdiğiniz kisinin yaptigi yanlış tercihler onun hayatını mahvedebilir, yanlışlarının bedelini ödeyecek mecburen... Siz bu yanlış ilişkiyi devam ettirerek neyin bedelini kendinize ödeteceksiniz... Sevdiğiniz adami ancak eşinden ayrılmış 1 cocuklu kadın anlar ve idare eder... Sizin gibi bekar bir kadınıda boşanmış, cocuklu bir adam anlayamaz ve size karşı empatik davranamaz... Bir kadın kendi oz çocuğuna kızdığında herkes "çocuk annesini sinirlendirdi" der... ancak üvey anne kızdığında "üvey anne n'olacak" derler... Davul bile dengi dengine demis atalarımız... atalarimizin tecrübe ettiği bazı şeyleri tekrar hayatınızda tecrübe etmenize gerek yok bence, yaşamadan da ders çıkartabilirsiniz... Son olarak siz o yollardan gecmediniz, heyecanlisiniz, karşınızdaki ise yorulmuş, ne heyecan kalmistir ne istek...

Cocuk kucuk bir yasta ebeveyn bakimina yuzde yuz muhtac. 18-19 olsa fikrim daha farkli olurdu ama su halde bu iliski size mutluluktan cok sorumluluk vaat ediyor derim. Forumda bu konudan muzdarip cok kisi var. Evliligin dogal bir seyri oluyor. İlk baslarda ask, heyecan, romantizm, gezme tozma... sonra iliski olgunlasiyor kariyer, cocuk, yatirimlar vs. direkt bir cocukla bu yola cikmak imkansiz degil ama zor.

Basta olur sandim, olur gibiydi de.. Sonra cocugu iyice taniyinca ayni evde yapamayacagimi gördüm. Bi de galiba cok asik oldum. Evlenince romantik anlarimi cope atmak istemedim. Cok istiyorum onunla ayni sabahlara uyanmayi ama ortada cocuk gibi 8 yasinda kocaman bir gercek var. Su anda uzaktayim da sakinin. Peki ya evliyken tum sorunlardan cocugu mesul tutarsam? Bunun vebali nasil verilir? Su anda bile cocuk olmasa balayindaydik diyorum ama cocugun sucu ne ki hikayede suclu yok anlayacaginiz

Ya da daha kac yıl asik kalabilirim ki bu sartlarda degil mi? Haklısınız

Tesekkur ederim :) benimde gorumcem var kendimde gorumceyim. Iki rolumude hakkiyla vermeye hep objektif olmaya calisiyorum. Sizi anliyorum ask acisi zor. Hele boyle guzel giden bir iliskide. Ama insan bazen gelecegi icin vazgecmek zorunda kaliyor. Cunku sunu anladim evlilikte anlasabilmek hepsinden onemli. Aksam isten cikip eve kosmak var birde ayaklarin geri gitmesi var. Anlasamadigin surekli bir nedenle tartistigin kisiye asik olsan ne yazar. Mutluluk olmayinca ask sevgi nerden beslenecek ki. Yengeme kizdigim tek nokta burasi. O cocuklar ne kadar yanlis terbiye alsada kotu olsada abimin cocuklari. Ve ayda bir kere gorebiliyor. Oyle derinden mutsuz ki her yuzune bakinca anliyorum. Babayla cocuklari ayiran malesef o oldu. Kocamin yuzu gulmuyor diyor mesela suanda. Abime de cok asik cocuklari istemedigi husularda da hakli dedigim ama dedigim gibi sonuc degismiyor.. Bu acidanda da dusunun. Birgun sizde cok hakli olsaniz da buna sebep olursaniz sevdiginiz adam icin bu daha uzucu olur. Umarim her sey gonlunuzce olur sizin adiniza inanin uzuldum. Allah yardimciniz olsun

Evlilik kararını rafa kaldırdıysaniz daha fazla duygusal bağlılığı artirmadan bitirirdim ben olsam... vakit kaybıniz da olmasın madem...

Benim de üvey annem var benim yaşımda (23) babamla evlendi. Ben 4 yaşındayken kaybettim. Çocukken sizin hevesinizi kırmak istemiyorum ama çok kavga ettik ağzımızın tadı kalmadı. Ben büyüyünce yavaş yavaş düzeldi. Dayanmak için çok sabırlı olmak gerek. Ben olsam yapamazdım.

Içine sinmeyen birşeyler olmuş ki ayrılmışsın. Bugün sevgilisiniz diye tabi ki el bebek gül bebek davranacak. Cok mukemmel biriydi madem neden diğer kadın boşadı bu adamı? Ilerde ne diyeceksin iste X cok israr etti kıramadim evlendim mi? Yol yakınken dön derim.

Kaygilarimi cocuk uzerinden gidermedim dolayisiyla cocukla iletisimimiz cok iyi. Ben eski bir ogretmenim. Enerjim cocuklarla cok iyidir ama iste ayni evin icinde bir omur kalp kirmadan nasil olur ki? Bu konuda cocuga da kendime de guvenemedim

Cocuklu bir yasami kaldiramayacagimi kesin bir dille hem kendime hem erkek arkadasima soyledim. Bir yil boyunca cocugun farkli davranislarina sahit oldum ve tolere edemeyecegimi gordum. Olaylari anlatmak cocugu sikayet etmek gibi olunca affiniza siginarak cok ayrinti yazamiyorum. Benim derdim ayrilamamak. Gelecegimi mi karartiyorum kendi elimle bu soruma cevap bulamamak gizemliasli

Malesef cocuksuz birinin cocuklu biriyle evliligi sanildigi kadar kolay olmuyor. Insanlar yeri geliyor kendi cocuguna tahammul edemedigi zamanlar oluyorken bir baskasinin cocuguna surekli anlayisli olmak bana imkansiz geliyor. Oz anne cocuguna kizsa bu kimsenin gozune batmiyor ama uvey anne azicik kasini catsa olay buyuyebiliyor. Ve sevgi bu sorunu cozmuyor malesef. Ayrica eski es faktoru var birde. Surekli hayatinizda olmak zorunda olacak bir kadin. Kadinin karakteri nasil bu cok onemli. Sizinde cocugunuz olsaydi daha anlayisli olabilirdiniz ama bu sekilde bana zor gorunuyor. Bebekken evlenseniz gene siz kendi kurallariniza gore terbiye verebilirdiniz ama suan belli davrsnis kaliplarina alismis bir cocuk var karsinizda. Hep tahammul ve anlayis gosterebilece misiniz? Sahsen ben 2 seneye yaklasti evliyim kendi cocugumu dogurmaya cesaret edemiyorum. Tum bunlari da cok yakinen yasadim yaziyorum. Abim ilk esinden 2 cocukla ayrildi seneler sonra simdiki esiyle evlendi. Yengem cok asikti abime cok istedi cocuklari kabul etti. Hafta sonlari geliyorlardi sadece. En basta cok iyiydi her sey. Ama zamanla cocuklarin davranislari batmaya basladi kendine gore terbiye veremedigi icin agresiflesti en ufak bir sey dese abim cok abartili tepki verdi istemiyor musun diye. Eski es cok problemliydi ve bosanma sonrasi surekli cocuklar araciligiyla resmen taciz etti. 3 kisilik evlilik gibi sacma bir hal aldi abim dengeyi bir turlu kuramadi. Suan cocuklar cok az gelebiliyor babalarina yeni es resmen acikca istemiyorum dedi. Abim bir sey dese bundan da ayrilacak e bundan da 1 cocuk var ve mecburen susuyor. Iki arada kaldi ve cok cok mutsuz. Bu islerde denge kurabilmek gercekten ustun sabir istiyor. Basarabilecek misiniz kendi yapinizi daha iyi bilirsiniz. Yani en basta bakarim ne olacak sevdigim adamin cocugu densede isler hep oyle yurumuyor iyi dusunun. Keske abim kendi gibi yengem kendi gibi biriyle evlenseydi daha mutlu olurlardi. Ha yengem de dunya iyisidir hakli oldugu cok yer de var ama bu sonucta cocuklari istememesini de degistirmiyor. Uzun oldu kusura bakmayin basimiza geldigi icin uyarmak istedim

Zor gerçekten. Bence basa cikabalicrgiji düşünüyosan kabul et. Aksi takdirde devam etme.

valla burda o kadar çok konu okudum ki bununla ilgili ben olsam evlenmezdim sanırım

Oz cocugun olsaydi kizmazdin diyecek ya da cocuktan ofkesini cikaracak.. Her turlu uc can da yanacak Ama ben zaten evlilik kararini rafa kaldirdim su an devam etmekle hata mi ediyorum onu bilemiyorum

Iste aylardir kafamda donup dolasip beni kanserin esigine getiren realist cumleler N nscckts Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Bu lafın üstüne evlenmek istiyorsa zaten vay ben o adamın babaligina

Es adayiyla konusun bunu. Annesi degil ablasi olmami istersen, beklentilerinizi dusuk tutarsaniz neden olmasin diyin bence. Bastan sartlarinizi koyun. Okuyoruz burda 10 yasindaki cocuguyla uyuyan esinden ayrilmis adamlari.

Yo yo hayir. Hani psikolojik anlamda ne bir baski ne de bi cirkin sozu olmadi hatta aksine ben ofke nobetlerine girince yanlis sozler sarf eden taraf oldum. Su anda inanılmaz pismanlik duyuyorum ama annesini bile on gunde kaciran cocugun benimle iyi anlasacagini sana dusundurten ne gibi Hadsiz şeyler soyledim N nscckts Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Karı koca öğretmeniz, pedegoji biliyoruz yani, 3 çocuğum var, 1 numaralıyı bazen evden atmak isteyecek kadar öfkeleniyorum ona... ama eşim bana birşey demiyor, çünkü öz çocuğum... Size soruyorum üvey olsaydı eşim ne derdi bana?

Burda sevgilinizden ve kendinizden önce çocuğu düşünmek durumundasiniz ki anlattığınız kadarıyla düşünüyorsunuz da. Yapamayacağınız şeyleri üstlenmemekle doğru yapıyorsunuz. Durumunuz imkansız değil ama bu sizin ne kadar verici ve istekli olmanızla alakalı. Çok iyi düşünmeniz lazım.

B Battaniye2006 Lütfen ama lütfen kabul etmeyin Biliyorum seviyorsunuz çok ama olmaz Hiç olmaz Bu büyük bir yük

Doğru yapıp yapmadığını sadece sen bilebilirsin.. ben eskiden daha duygusal yaklaşıyordum.. Seviyorsan sevdiğin kişinin çocuğu dersin ama daha şimdi soru işaretlerin var. ileride de olacaktır. Çocuk bakalım iyi mi karşılayacak herkes kendi çocuğundan bıkıyor.. Benim tahminim sen evlenirsen pişman olursun.. Ama herkes kendi durumunu kendisi bilir..

Sadece sizde bitmiyor is butun aile. cocuga annelik yapmanizi beklicek. Yan baksaniz ustunuze bile cullanirler. Siz sevgili olarak goruyorsunuz ama. erkek sizi direk çocuğuma annelik yapacak kadin olarak gorecek.

Cok çok teşekkür ederim kararim iyice kesinleşti L

Evlilik karari rafa kalktiysa iliskinin devami hayatinizdan calar. evleninceye kadar her dediginiz yapilir vaadler verilir. evlenince pufffff. birden es olamadan uvey anne olursunuz.

Kurdugunuz her cumlenin altina imzami atarim. Sadece o kadar heyecanlı ki.. Ilk evliliginde hicbirsey yasayamamislar ve cok iyi ozelestri yapiyor. Ikimizde hataliydik sartlar uygun degildi hersey icimde ukde kaldi diyor.. Sorun su ki ben cok seviyorum inanılmaz seviyorum ve sizler de çok haklisiniz insanin cumleleri tukenir mi? Benimkiler tukendi

bende öyle bir hata yapanlardanım maalesef maalesef diyorum çünki pişmanım. benim eşimin çocuğu babannede biz herşeyi başta konuşmamıza rağmen çok huzursuz oluyorum sonuçta ortada bir çocuk var. başta sevimli geliyor ama evlendikten sonra işler değişiyor kimse beni kınamasın başına gelmeyen bilmez bu durumu çocuğun bir suçu günahı yok ama gerçekten olmuyor herşeyiyle batmaya başlıyor sana, yaptığı hareketler tavırlar resmen itiyor seni çünki senin kanından canından değil yapamıyorsun içinden gelmiyor heleki annesi yaşıyorken o kadının varlığını bildikçe dahada soğuyorsun. eş tarafı çocuğa annelik yapmanı istiyor sen anne değilsin özelliklede başkasının çocuğuna annelik yapamazsın bunu karşı tarafa anlatamıyorsun ve üvey anne oluyorsun yani her türlü. o çocuğa bakmadığın için senden kötüsü olmuyor annesiyle babasının yaptığı suçu sadece sana yüklüyorlar. aklını başına topla pişman olmamak için o yoldan vazgeç

Arkadaslar hepinize tek tek teşekkür ederim tek bir yanlis veya kirici yorum yapan olmamis bunun icin ayrıca minnettarım Bu iliskinin bu yóne kaymasindaki en büyük suclu yine benim baslarda evlenmem, evlenirsemde cocugun batmaz bana, zaten ben de çocuk doğurmak istemiyorum dedim simdi ise sizlerin dediği gibi yasim cok genc neden kendime bu kaderi reva goreyim ki esigine geldim Herkes icin hayirlisi olsun zaten evlilik kararini silmistim simdi ayrilmanin da en mantıklısı olduğunu gordum @Mune konum artik kapanirsa cok mutlu olurum

Burada evlenip sıkıntı yaşayan çok insan okudum. Sen bilirsin. Ben yapamazdım sanırım

bıtırmekle ıyı yapmıssınız sımdı ısrarıyla yenıden baslamıssınız yıne ayrılmak ıstedıgınde bu kez cırkın hareketler sozler sarfedebılır saygı duyup guzelce bıtırmemıs baskı ve ısrarda bulunmus genelde oyle oluyor da

Herkesin kendi karari kendi secimi saygi duyarim ayri ama yerinizde olsam onume bakarim. Zaten simdi tum yazdiklarinizi okudum gayet mantikli ve aklibasindasiniz. Devam etmek size bir sey kazandirmaz olsa olsa zamaniniza yazik olur.

Yapamayacaginizi düşünüyorsanız, istediği kadar sinir krizi geçirsin ayrilmalisiniz. Kendinizin ve bir yavrunun geleceğini bir adamın sevgi krizinin eline birakamazsiniz. Norm Ender Hastasi Melis Norm Life Bebeğim tek ayak

Siz mantıklı, kendini bilen iyi yetiştirilmiş bir kadınsınız konuşmanızdan anlaşılıyor. Bu evlilik kendinizi yakmak olur, kesinlikle kaldıramazsınız. Gereksiz ömür yükü başka cümleye gerek yok. Vazgeçmek için farklı sebeplere ihtiyacınız varsa ilk konumu okuyun bir sürü neden bulacaksınızdır kendinize.

Cok zor keske ilisjiye baslamadan dusunseydiniz bunlari. ama cok olgunsunuz bence iyi gelirsiniz cocuga. peki kac yasinda cocugu

Arkadaslar cocugun annesiyle erkek arkadaşım liseden beri sevgililermis. Bana kalirsa iliski miladini doldurmus ve bu yuzden bitmiş. Sonuc itibariyle kadin 1 bucuk yasindaki cocugu babaya birakip gitmis ve 15 gunde bir falan belki ariyordu (bu ayrintilari sevgili olmadan once arkadasligimiz zamanindan biliyorum 3 yillik kurum arkadasiyiz) Gecmis zaman kipi kullanıyorum cunku bu yaz cocugu 20 gunlugune alip 10. gunde geri yolladi çocuk kadina kirici seyler soylemis yanlarinda var olan anneanne de olayi koruklemis ayrica çocuk annem benimle ilgilenmedi diyor velhasıl kelam birbirlerine kustuler ve kadin tek bir defa aramadi yakin cevresine de erkek arkadasimin gorustrmedigini soylemis ama cocuktan biliyorum annem beni aramiyor sevmiyor ben de aramayacagim deyip duruyor gerci bi de kadını dinlemek gerek bilmeden hemcinsimi yargilamam zaten cocuktan baska kimse de yargilamiyor Bu olay beni iyice irite etti cocuktan sogudum gelince morali düzelsin diye tatile götürdük orda da memnuniyetsiz davraninca tamam dedim annesinin asamadigi seyleri ben hic asamam macera aramayayim. Ara ara cocuktan sogudugum icin kendimi sucluyorum o daha cocuk diye. Tanrım ben kendime ne yapıyorum

Tüm bunları açık açık anlattınız mı?

Kalp kirmak icin oz uvey olmaya gerek yok annemi ben de kirabiliyorum annem de yeri geldiginde beni kirabiliyor bunlar olacak ve olmasi dogal seyler bence. Ogretmen olmaniz da avantajiniz anlastiginizi da soyluyosunuz. Eger sevdiginiz kisiyle gercekten mutlu olacaginizi dusunuyosaniz zaten aile olacaksiniz ne bileyim hayatta eksik kalmis bir bireyi kazandiracaksiniz belki de

Benim babam "Bir erkek iyi olsa çocuğunun annesinden boşanmaz, erkek iyi olsa kadın çocuğunu birakipta boşanmaz" der...

Herkesin mizacı farklı açıkçası ben çocuklu biriyle yapamazdım. O sorumluluğu ömür boyu taşımak büyük yük.

Tam da o surecteyim, cok teşekkür ederim

Arkadaslar sarjim cok az ve tlfnm interneti kapatmadan sarj olmuyor. Bir muddet yorum okuyamayacagim. derdimi paylasan arkadaşlara çok teşekkür ederim

Iletisimde olmasalar da zaten bi annesi var. Anne pozlarina burunmek en basta zaten doğuran kadina saygisizlik olur ben de öyle düşünüyorum

Gecmiste cok kisa bir sure tekrar denemeyi düşündüler fakat olmadi, iste kadinin kariyer planlari falan.. Tanrım kadini kötülemekten korkuyorum Ben her realitenin farkindayim sadece bu durumla başa çıkamıyorum Zamanla bu durumu da atlatirim cok teşekkür ederim cok vakit ayirdiniz

Elbette, hatta cok daha acik bir dille..

İşiniz cok zor gerçekten. Bir yanda vicdanen ikisini ayıramazsınız. Birlikte yaşasanız sizin de çocuğunuz olduğunda oğlu kıskanabilir ergenlikte olacak sürekli onun da nazıyla uğraşacaksınız. Kendi hamilelik psikolojiniz ayrı, çocuğunuzu rahat büyütemeyebilirsiniz. Diğer yandan ayrılın desek 32 yaşındasınız, insan zaten yaş gittikçe zor güvenip aşık oluyor, bir daha aynı duygularla birine aşık olabilecek misiniz? Bence biraz kendinize zaman verip duygunuzla mantığınızı birlikte değerlendirin. Yada derler ya hep artılarla eksileri yazıp hangisi daha ağır basıyor diye bir karar verin.

Çocukla tanıştınız yani? Erkek arkadaşınızla ne kadar süredir berabersiniz? Çok büyük fedakarlık gerekiyor by ilişkinin yürümesi için yani biraz size ve sevginize bağlı. Çok seviyorsam ve çok mutluysan ben yapardım ama çok ciddi sorumluluk yüklüyor.

Kaygiylayuruyen iliski mutluluk vermez. aileniz ogrendiginde firtinalar kopacak bu bir... ikincisi esinizi cocuguyla paylasmak zorunda kalacaksiniz.. kendi cocugunuza hamile kaldiginizda bile kaygilar olacak. benim icim daraldi vallahi

O degil de insanlar kendi basina nasil boyle corap oruyorlar onu pek anlamiyorum. Allah yardimciniz olsun hakkinizda hayirli olur umarim her sey.

Cok teşekkür ederim, vakit konusunda o kadar haklısıniz ki

Yani o zaman olabileceklerin farkında ve ısrarla olsun istiyor. Bilemedim. Bana kalırsa çok zorlayacak bu durum sizi.

Yanlis degil de eksik anlamissiniz. Iliskim devam ediyor fakat seninle asla evlenmem kendime de cocuguna da zarar veremem dedim Yine de tebrik edin

Siz cok acik bi dille kaygılarınızı anlatıp bu işin olmayacağını söylememize rağmen adamin sinir krizleri geçirmesi çocuğunu hiçe sayması evlenince ilk 6 ay bizle yaşamasın tarzı gerçeklikten uzak yaklaşımı bana hic olgunlasmadigini mantikli düşünemediğini düşündürüyor. Bazı seyler baştan belli olur. Şimdi dünyayı ayaklarının altına şeren adam evlenince çocukla ilgili en ufak bi problemde seni suçlayacak acı konuşacak bunu bilmek icin alim olmaya gerek yok. Davul bile dengi dengine. Ben 2. evliliklerde iki tarafın cocuk bakımından denk olması gerektiğini dusunuyorum. yoksa evliya da olsa sorun cikiyor arkadas

Yazacagim şeyler cocugu rencide edici seyler gibi geldigi icin yazamıyorum acik acik anlayin beni Cocuk tam bir parçalanmış aile psikolojisinde.. En hafif tabirle de yarasini saralim derken simartmislar. Annesi bir is kazasi gecirdi ve bunu soyleyince keske orda olseydin seni bicaklasalardi demis. Bu cocugun ailesine normal geliyor ama degil iste. Öfke kontrolü bu sekilde ogretilmez. zaten çocuğun annesi de parcalanmis aileden geliyor o cok mu saglikli? Anneyi günah keçisi ilan edemiyorum vicdanim el vermiyor. Evet uzerinde ugrasilsa cocuk duzelir fakat ben ebeveynligin ustesinden gelemeyecegimi düşünüp su yaşıma kadar cocuk sahibi olmadim simdi goz gore gore lades demek mantikli degil Benim derdim bitirmeli miyim yoksa ilişkiye zaman mı vermeliyim

Rica ederim. Hayat guzel. Suan cok yogun seyler yasiyorsunuz ve olayin tam gobegindesiniz. Soyle bir resme uzaktan bakin. Sizede cok sacma gelecek. Kendiniz gibi sifirdan baslangic yapabileceginiz biriyle mutlu olun lutfen. Bir hayatimiz var onuda karmasanin icinde solup giderek yasamayin. Sevgiyle kalin iyi geceler :)

yo hayir hayir tamamen kendisi bakıyor iletisimi cok iyi babaannesi de mükemmel bir kadin eli yettigince yuku azaltmis ama ozbakim babada Isin ozu gorseniz ayirmaya vicdaniniz el vermez

Siz olmasa bir baskasi o yavrunun hayatına babasinin yeni karisi olarak zaten teşrif edecek. Cocuk için babanne ve dedeyle buyumektense ona ablalik yapabilecek babasiyla ayni masada yemek yiyebilecek geceleri öpüp uykuya dalabilecek 3 kişilik bir aile çok daha saglikli. annesi tarafindan terkedilmiş bir çocuğun davranış bozukluğu olmasi kadar doğal ne olabilir. eger anaç bir ruhunuz varsa size alisip kontrol disi anne rolune oturtacaktir. cok yakin bir aile dostumuzun kizi evlendi cocuklu bir adamla anne ölmüş. ilk gunden mesafe koymadi araya anne ogul gibiler gerçekten. bende iki cocuk annesiyim iki oğlum var. kendi cocuklarima istedigim gibi kizamam babalari engel olur. elestirir ve hatta cocuklar yuzunden bana karsi kirici olur zaman zaman. Yani siz evlendiginizde illaki olumsuzluklarla bogusmayabilirsiniz. belki hersey olmasini istediginiz gibi olur. Ben herzaman aşk yanlısı olmusumdur. karsilikli fedakarlikla cozulmeyecek bir sorun oldugunada inanmiyorum. eger asiksam kendime bir şans verirdim. hakkinizda hayirlisi insallah.

ben ille çocuksuz çocuksuzla, çocuklu çocukluyla evlenir diyenlerden değilim. şöyle düşünün o kişi belki de sizin ruh eşiniz, ancak geçmişinde bir hata yapmış yanlış kişiyle evlenmiş çocuğu olmuş ve sırf bu yüzden hayatının aşkından mı mahrum kalıcak o iki insan. aradaki ilişki eğer öylesine bir şey değilse bence bu kaybedilmemeli. o çocuğun annesi olmak zorunda değilsiniz, olamazsınız demiyorum çünkü benim yakından da şahit olduğum örnekler var ki üvey anne denen kişi öz annesinden daha anneydi. ama ablası olabilirsiniz. burda geleceğini çöpe atmalık bir durum. istersen daha zaman ver ancak sakın kestirip atma.

Kesin konusamayiz belki mutlu olursunuz ama bi islerde bir genelleme vardir ki buyuk olasilikla mutsuz bir evlilik olacak. Ben olsam cocuklu biriyle evlenmezdim hele de 8 yasinda olan cocuk birkac yil sonra hem ergen hem cocuk olacak en tehlikeli yaskar

Annelik degil ablalik yapmaya calisirsaniz belki olabilir.

ooo evet fena olmus ama kendınızı bılmenız bazı seylerın farkında olmanız guzel sey ve kesınlıkle sız cocuklu bırıyle yapamazsınız zaten aılenızde duysa mutsuz olurlarmıs ben olsam arada bag bırakmazdım ınceldıgı yerden kopsun

Çocukla yapamacağınızı düşünüyorsanız, bitirin. Çocuğa da bağlı biraz

Çocuklu biriyle evleniyorsa kadın veya erkek elbette o çocuğun sorumluluğunu alacak. O ev onunda evi olacak. Sevgi için illaki kan bağı gerekmiyor. Annesiz babasız çocuk ya da anne babası ayrı çocuklar hepsi aynı. Yuvaları yok. Bu konuda sonsuz merhameti olmayan, kabul etmesin evliliği. Evlilik heyecanına kapılıp herseye evet deyip evlendikten sonra çocukları, anne babayı ret eden erkek/kadın bu hakkı odeyemez

Siz evlilige ikna olana kadar tüm şartlarınız kabul edilir zaten... buna da "köprüyü geçene kadar ayıya dayı demek" denir...