Oy bir de bana sor. Adamın karşısında bakışlarımla içini deşiyorum adeta. Bir şeye canım sıkıldıysa yandık.. tüm gün surat yerlerde.. Düşünüyorum da o böyle huysuz olsa, mutsuzluğunu bana dibine kadar yaşatsa aşırı huzursuz olurdum kendisinden de sıkılırdım. Ayrı bir birey olduklarını unutuyoruz bazen, onların da kafa dinlemeye ihtiyacı oluyor. Ve o sırada kimse rahatsız edilmek, trip dinlemek istemez. Huzursuzluk vermektense huzur vermeli, ki evine mutlulukla gelsin. Bir yere gittiğinde bile evini ve eşini özlesinler.. çok yanlış yapıyoruz çok.

Onlar da sizden sıkılıyor zaten. Ses etmiyorlar sadece. Daha çok vıdı Vıdı duymamak için

Ben de bazen bunalıyorum. Ama her insan duygularını farklı yaşıyor galiba... Üzüntü kaygı korku gibi duygularda ben kendi köşeme çekilmeyi tercih ediyorum. Eşime de beni kendi halime bırak diyorum. Insan korku ya da kaygı gibi kötü bir ruh hali içindeyken neden bi de kavga edip üzüntüyü kendine yük eder. Ben anlamıyorum. McGrath

Ya vallahi doğru söylüyorsun bu mesajları duymaya ihtiyacım var. Zaten gerçekler tokat gibi yüzüme carpilsin diye açtım bu konuyu.

Sevgiden

:)) olabilir aslında

Bu ister istemez bende de oluyor. Geçen akşam eşim arkadaşları ile gezmeye gitti ki uzun zamandır yapmadığı bir şey bu. Sadece 2 saat falan ay ben bir an mesajlar hamileyim küçük bebeğimiz var ya doğurursam ne olacak nasıl yetişeceksinden tut geliyor bebek korkuyorum içime korku geldiyse kadar devam etti aslında benim huyum değildir bu tarz şeyler ama anlam veremedim kendime Benimki hormonlardan sanırım H

Mutlu günler kk :) Sizinle paylaşmak istediğim bir huyum var ki, evlerden ırak. Bana bu konuda yardımcı olmanızı çok isterim. Bazen öyle bir insan oluyorum ki canım herhangi bir şeye sıkılmış, üzülmüş, dertlenmiş, sinirlenmiş. Ve ben o an o ruh halimi direk çevreme yansıtıyorum. Haliyle bundan nasibini en çok alan kişi eşim oluyor. Örnek verecek olursak dün gece uyuyamadım , evde ilk kez yalnız kalıyorum eşim şehir dışında, bir arkadaşının özel bir günü dolayısıyla. Ve aynı şekilde benim de gün içinde dışarıda evimden uzak ama aynı şehir içinde işlerim vardı. Ve eşim beni yaklaşık 5-6 saat kadar aramadı. En son ben yazdım sinirlenip. Sen beni neden merak etmiyorsundan girdim saçma sapan şeylerden çıktım ve işin ilginç yanı haklı olmadığımı da biliyorum. Sadece gece uyuyamadığım için gerginim ve bilinç altım o gittiği için onu suçluyor. Herhalde piremses sendromuna tutuldum. Adamın orda arkadaşının gününde moralini bozdum, kendi moralimi bozdum ve ortaya saçma sapan bir durum çıktı. Galiba sırf bunların sona ermesini istediği için özür diledi. Bu durum elbet böyle gitmez, adam yakında isyan edecek. Arka fonda şu şiir çalıyor; Çekilmez bir adam oldum şimdi, cekilmezzzz Uykusuz, aksi, lanett... :))) En olmak istemediğim psikolojiye bürünüyorum. Sizce ne yapmalıyım ve nasıl duzelmeliyim?

Bunların hepsi hayatimizin merkezine oturttugumuzdan oluyor sanırım lou

Eşimde de bende de bir sorunu çözmeden konuyu kapatmama hastalığı var sanırım. Dün mesela ona bu sorunu söyledikten sonra çözene kadar uğrasti, e olmadı haliyle. İşler iyice karıştı ve ikimiz de huzursuz olduk.

Sizin adınıza da üzüldüm...

Bende böyleyim yaa, canım sıkılsın veya stressli olayım hemen yüzümden ve hareketlerimden belli olur. Çok çabuk sinirleniyorum. Ailemle yaşadığımdan da en çok anne babam ve ablama patlıyorum. En kötüsüde beni kabullendiler gibi birşey ve frenlemiyorlar da. Sonrasında pişman olup birde ona içleniyorum

Sanmıyorum ya sevgiden olduğunu. Gerçek sevgi bence nedensizce karşıdakini uzmemeli. Ben bu huyumu düzeltmeye çalışıyorum açıkçası McGrath

17. sinde randevum var gelin birlikte tedavi olalım kocalarda rahat etsin bizde

Neden böyleyiz yav. Hiç hoş değil aslında

Kapris yaparak ego tatmin eden klasik yurdum kadını... Biraz analarınızın ötesine geçin kalite konusunda lou

Aaa aynı ben Adam bensiz bi yere gitsin az mutlu olsun refleks olarak onu mutsuz ve pişman etmeye germeye uğraşıyorum

Şurada bekleyeyim. Yanlız değilsin McGrath