Kişisel gelişim videoları izle özgüven ve kendine değer vermekle alakalı. İnsanları yanında tutmak için onlara iyi davranmak yanlış. Sadece kendin ol. Kalmak isteyen zaten senin yanında kalır. Üniversiteye gidiyor musun? M

Ben de öyleydim meğer depresyondaymışım Sigortan varsa devlette psikiyatriste git

BElediyelerin ücretsiz psikologalrı var oralara başvur asla ücret vermiyosun. Bunu ailene söylemene gerek yok evşne yakın olan brlediyenin paikoloğunı tercij ediyosun ve gidiyosun 1 saat. Dışarda işini göreceğin vakit kadar. Heeee ailene söyleme dediysem herşey için demiyorum tabiki ailenin onayı bilgiis olsun herşeyle ilgili. Ama ailelr ergenlil gelişim dönemindeki bu sorunları kğçük geçer görüp öenmsemiyo psikolojik desteği reddediyolar ama ilerde daha büyük kişilk sorunalrı ile karşı karşıya kalınıyo. Psikoloğa gitmen yanlış bişe deil yani kendin al randevu git ilerleyen zamanlarda yine ailenle paylaş bu durumj. 2. Olarak bu durumu avantaja çevir. Madem 2. kez hazırlanıyosun daha sıkı tempolı çalış kendine odakalan sosyal çevre aktivite dış etkenler hazır azken bu süreçte yani dikkatini dağıtacak etkenler yok daha iyi hazırlanırsın sunava. Merak etme üniveristeye giidince çevren genişliyo o sosyal anksiyeteyide atıyosun. Bide işe başlayıp paranj kazanınca kendi ayaklarının üstğnde durduğunu görünce o özgüven kendinden eminlik daha çok geliyo. Geçicek yani emin ol.

Merhaba hayır sosyal fobim yok dışarı çıkmayı da çok severim hatta şuan tek başıma dışarıda geziniyorum sadece özgüven problemim var

Asıl büyük sorunumda o zaten 2. Mezun senem şuan ders çalışmaya çalışıyorum istediğim bölüm gelmedi M

Nazik cevabınız için ben teşekkür ederim asıl. Yalnız olmadığınızı bilin istedim. Hatta kendimden örnek verecektim ama tabii 42 yaşındayım şimdi, benim hezeyanlar geçeli çok oldu, bir de canlı kanlı örnek var önümde, naçizane ondan bahsettim. Bir de yaşadıklarınız çok normal. O yüzden ben neden böyleyim diye sorgulamayın kendinizi, elinizden geldiğince kendinize nazik olun, iyi bakın. Anneler mükemmel değil sonuçta, karşılaştırma yapmanın çocukları incitebilecegini göremeyebiliyorlar. Benim annem de yapardı çünkü, ben yapmam deyip de anne olarak yapmadığım şeylerden biri bu. Kendi annem de hayiflanir hala ben ama şu bunu yapmış, sen niye yapmadın diye çok başını ağrıttım, ne kadar yanlış. Annenizin nasıl dediği değil de, ne niyetle söylediğine odaklanın kötü hissettiğinizde, çünkü bence altında keşke sen de iyi olsan niyeti var . Kursunuzda ve sinavda şimdiden başarılar dilerim. İyiyim diye güncelleme açtığınız günler yakın olsun. SayYouLoveMe Hursit sen bir kahramansin, onden gidersin

Çocuğumla yasitsiniz, o da benzer şeylerden geçti/geçiyor. Liseden arkadaşlarıyla çok rahat, konuşkan ama dışarıda çok utangaç ve kendine güvensiz. Aşırı hassas ve tam bir empat. 3 hafta sonra üniversiteye başlıyor çocuğum. Benim gelirim birkaç ay sonra kesileceği, babası denen işe yaramazın da bir kuruş faydası olmayacağı için bir yaz işine girdi. Sadece 6 haftadır çalışıyor, zaten bir haftası kaldı ama o kadar değişti ki anlatamam. Dışarıdaki hayatı gördü, insanlarla haşır neşir oldu, iş yaşamını öğrendi ufak da olsa, bu da öz güvenini saglamlastirdi. Ben de elimden geldiğince yardımcı olmaya çalışıyorum tabii ki, ama hayatın içine karismakla kazanılan güvenle anne babanın desteği ayrı bence. Çünkü ben ona ne kadar yetenekli, iyi, özel, zeki olduğunu söylesem de anneyim ya, zaten söylermişim gibi geliyor ona, ama işe başladı, baktı ki yapıyor, insanlarla kaynaştı, espriler gırla gidiyor, o çok fayda etti. Part time bir is bulma imkanınız var mı? Ya da bir hobi edinmek? Ücretsiz kurslar var bildiğim kadarıyla, benzer kafada insanlarla tanışmak iyi gelebilir. Ve tabii ki bol bol kitap okuyun, video izleyin. Sevdiğiniz bir alanda kendinizi geliştirin. Atlatacaksiniz, eminim. Derslerinize asilin, istediğiniz bölüm gelince zaten o güven tazelenecek, yolunuz açık olsun.

Gereksiz yere milleti eğlendirmek için uğraşma. Sürekli birilerinin seni sevmesi için kastigindan mutlu olmayı unutmuşsun. Kendin ol, x beni sevsin y benimle arkadaş olsun diyerek şekilden şekle girme. Benim onerim bu olur. Seni kazanmak için çabalayan var mı ki sen el için çaba sarf ediyorsun. R

Hassas kalpler için dünya zor bir yer mesela bende oyleyim. Sosyal fobin yok değil mi hiç arkadaşım yok dedin?

Merhaba çocuğunuz sizin gibi bir annesi olduğu için çok şanslı. bende şanslıyım kendi annemden yana ancak beni başkalarıyla kıyaslaması sadece kötü etkiliyor. Şuan sınava çalıştığım için bir işe giremem maalesef ama dediğiniz gibi bir kursa gitmeyi düşünüyorum videolar izliyorum başka da elimden birşey gelmiyor zaten çok teşekkür ederim❤

Youtube'da Beyhan Budak gibi psikologlara bakabilirsin. Ayrıca YouTube'a 'duygularını kontrol etme yolları' 'duygusal dayanıklık' yazarak bir sürü videoya ulaşabilirsin. Bir de zaman zaman hepimiz duygularımızı kontrol etmekte zorlanıyoruz. Zaten insan olmamızın en büyük özelliklerinden biri de bu. Her şeyin gelip geçeceğini bilip daha sakin kalmaya çalışmalıyız. Ağlayarak üzülerek bir şeyleri çözemezsin ama daha yaşın daha çok genç olduğu için insanlara veya hayvanlara yardım edebilecek bir mesleğe yönelebilirsin. Yani üzülmek yerine neler yapabileceğini düşün bence

Annem sürekli başkalarıyla kıyaslıyor. Hep böyleydim ama bu yaşlarda öyle bir hal aldı ki beni depresyona sürüklüyor ve başarabileceğim halde üniversite sınavına doğru düzgün çalışmamı engelliyor. Lawyer

Annen Baban Cok mu elestirdi seni, ne oldu da böyle oldu?

Bence bunu aşmak için bol bol video izle insanların yorumlarını oku sadece sen öyle değilsin ve atlatılır birşey. Birde sana ne özgüven kazandıracaksa onları yap. M

Çok ama çok, aşırı aşırı fazla duygusal bir insanım. Herşeye canım sıkılıyor özellikle hayvanlarla ilgili konulara da oraya değinmeyeyim hiç çıkamam içinden. Herşeye ağlıyorum ama ağlamaktan ziyade canımı o kadar çok sıkıyorum ki çoğu şeye yoldan geçen çoğu insanın umurunda olmayacak şeylere saatlerce ağlayabilirim şimdi bunu şımarıklık olarak algılayanlar olacaktır ama öyle değil. aslında diğer insanların da umurunda olması gereken ama bencil oldukları için düşünmeyecekleri türden konular. Çok hassasım çok duygusalım bununla başa çıkamıyorum bazen bu öyle bir hal alıyor ki intihar düşünüyorum yapmayacağımı biliyorum ama bunu düşünmek bile zevk veriyor. Arkadaşım da yok hiç. tuhaf bir şekilde arkadaş olduğum insanların en yakın arkadaşı ben olamıyorum asla ters birşey yapmıyorum hatta onları eğlendirmek için uğraşıyorum fazla iyi niyetli davranıyorum ancak yine etrafımda derdimi dökeceğim tek bir arkadaşım yok. Ve büyük de bir özgüven problemim var insan içinde yakışıklı bir erkek bana baktığında bana niye bakıyor ki onca güzel kızın içinde yüzümde Bişe mi var acaba diye düşünüyorum. Psikoloğa git demeyin çünkü ne ona gidecek durumum var nede bunu iyi karşılayacak bir ailem var bana birşeyler önerin kitap önerin şunu yap bunu yap diyin biriyle konuşmaya çok ihtiyacım var(19 yaşındayım)