malesef seni çok iyi anlıyorum, benim annem de böyle, bütün kabahtları bentde bulur, annem desem ne var, yine ne istiyorsun der, ben hayat boyu ondan hiç birşey istemedim, hep çalışıp ona yardım ettim, beni babam hep korurdu, annem beni sebebsiz dövse babam ona hakkını bildirirdi, o da bana keşke doğumda geberseydin derdi, hep böyle yaşadım, ama gerçekten tanrı varmış, beni böyle bir kişi ile karşilaştırdıki, benim eşimle, ilk dk dan sen benim karım olacaksın deyip, elerimı tutup hep yanımda, ben hep yanındayım diyor, ben varken bana güven bana birşey olursa ailem seni korur , ilk çocuğum olduğunda aneme gelibilirmısın sordum, biraz yardıma ihtiyacim var, bana ne bana mı doğurdun cevap aldım, benim eşim ve eltim başimdan ayrılmadılar, sağolsunlar varolsunlar, hep destek aldım, hep ilgi aldım, şimdi ikinci bebeişim var, ve ben en mutlu insanım diyebilirim, iyiki varsın diyorum eşime, ve babama, her insanın mutlaka bir ışık olmalı hayatta, eminim senin de var , ümidinı kaybetme:1hug: A Ally

ben sizden çok küçüğüm ama aynı şeyleri yaşamışız hemen hemen daha doğrusu benimki gerçekten çok acaip.. ben annemi, o beni kırana hiç kırmamıştım.. ama artık gerçekten bi yerden sonra boğuluyosunuz, aynı çatı altında durmak istemiosunuz, sanki anneniz değil bi yabancı.. bu yüzden bende asi davranabiliyorum.. daha doğrusu annem böyle olmaya devam ettikçe benim davranışlarımda onunla paralellik gösteriyor... annem iki yüzlüdür mesela.. örneğin bir arkadaşımla karşılaşınca hemen melek gibi görünmeye çalışır ama aslında hiçte öyle değildir.. yapmacık yapmacık tavırlar sergiler.. belkide bu yüzden çok fazla muhabbeti olan insan yok çevresinde.. annem ayrım yapar.. çok ciddi söylüyorum bu benim kuruntum değil.. kardeşimi her zaman bana karşı savunur beni ezer.. herşeyin suçlusu benimdir... yazın sinir krizi geçirdim annem yüzümden.. hayatımda ilk kez bir kriz geçirdim.. sorumlusu en yakınım.. niye olduğunu boşverin çok uzun hikaye zaten anlatsam ya inanmazsınız yada bi güzel yuhlarsınız durumu... bi keresinde annemin tüm bana yaşattıkları ve yaptıklarını görmezden gelip oturup sohbet ettik.. ben anneme özelimi ilk kez anlattım... biraz çekinerek ama anlattım.. ertesi hafta anlattığım herşeyi koz olarak sakladığını belli etti ve yüzüme çirkinleştire çirkinleştire vurdu... zamanında teyzemede aynı şeyleri yaparmış teyzem anlatmıştı.. aralarında 8 yaş var.. teyzem bnm yaşlarımdayken onuda çok ağlatmış çok.. teyzem hep ' duyma kızım takma kafana ' desede yapamıyorum.. benim bir tane annem var.. anne.. nası duymayayım? hayatımda bana en çok bedduayıda annem etmiştir.. ama ne beddular öyle böyle değil.. 40 yıl düşünsem benim aklıma gelmez.. şimdi belki aranızdan biri ' kim bilir sen naaptında annende böyle ' diyordur.. size şöyle söylim.. benim annem ben küçükken oyuncaklarımı yerde bırakıyorum diye arkadaşım olarak gördüğüm ) iki peluş oyuncağımı kesen, yine küçükken ortalıkta barbielerimi bırakıyorum diye kış ortası beni sokağa atan, onun istediği pardesüyü giymedim diye okulun ortasında bana tokat atan ve devamını getirmeye çalışan bir insan.. belkide anne sevgisini hissetmediğim için babama çok düşkünüm.. oda bana.. ve inanır mısınız.. annem.. öz annem sırf bu yüzden babama beni kötülemek için fırsat kolluyor.. ilk okuldan beri bana öyle ağır laflar kullanmıştır ki.. küfrü annemden öğrendim mesela.. ve bu anlattıklarım inanın hiç bişey.. bazı şeyler yazılmıyor.. kelimelere dökülmüyor.. gerçekten tüm bunlar çok kötü.. dilerim hiç kimse yaşamaz annesinden böyle şeyler... annemin bana yaptıklarını gördükçe hep kendi kendime ' ben ilerde anne olunca çocuğuma arkadaşından dahada yakın olucam, bunların hiç birini ona yapmicam ' diye sözler veriyorum.. annemin bana göstermediği sevginin yokluğunun acısını kendi çocuklarımda çıkarıcam.. çok uzun yazdım kusura bakmayın olur mu :çok üzgünüm: Son düzenleyen: Moderatör: 22 Mayıs 2009 pnr67 aşkların en

bazı annelerin kişiliğinde var yani herkes çocuğunu canı gibi görmüyor bencede buny böyle kabul etmelisiniz annenizde kendince haklı olabilir sonuçta nedense ben hiç anneme ihtiyaç duymadım bu hayatta beni sevsede kollasada ben istemedim sonuçta derdim benimonun değil bence sende biraz asi olursan daha iyi olur hem üzüntün azalır hiç değilse buyönden bak Exorcist Pantolonlu

Canim arkadasim senin adina gercekten çok uzuldum. Evet insan kimseyle paylasamadigi dertlerini annesiyle paylasamazsa ne yapabilirki. Bu durum anladigim kadariyla uzun zamandir devam ediyor. Yoksa hani onu aradiginda belkide onunda cani sikkindir konusmak istemiyor diyecegim ama herhalde surakli devam eden birsey. Bazi insanlar vardir yogurt gibi yumusacik kalplere sahiplerdir;bazi insanlar vardir tas gibi kalbe sahiplerdir. Belkide senin annen sevgisini gosteremeyen içinde tutan insanlardandir. Ama inan bana annecigin seni çok seviyordur. Birde çag çeliskiside olabilir eski nesiller yeni nesillerin dusunce tarzini anliyamadiklari için birseyleri paylasmakta zor olabiliyor. Ama iyide olsa kotude olsa annelerimiz onlar bizim ne kadar bizi anlamiyor veya dinlemiyor olsalarda emeklerini inkar edemeyiz. Bence oturup konusmayi denesen burada yazdigin gibi hissettiklerini anlatsan niye onunla birseyler paylasamadigini sorsan?aradigin cevaplari belki bulabilirsin. Eminim sana birsey olacak olsa ilk once onun cani yanar ilk once o kosar sana dogru. Belkide annende yaptiginin farkida degildir. Belkide seni bu kadar uzdugunu dusunememistir. Yoksa hangi anne evladinin derdine ortak olmazki. Exorcist Pantolonlu

senin arzu ettiklerinden ben vazgeçtim kardeşim. annem değişemedi...

bir anne nasıl öyle davranabiliyorki hadi sizin sorunlarınızı sıkıntınızı geçtik anneniz sıkıntısı olunca size anlatmazmı sizinle paylaşmamasıda ilginç. ben annemle konuşurum herşeyi hatta abimin eşi bazen ya ayıp herşey konuşulurmu der:)))bazı annelerin erkek çocuk merakı da kız çocuklarını adam yerine koymamaları da var tabi. allah yardım etsin umarım düzelir.. THE

evet ben de bu sebepten hep asi biri olarak yaşadım zaten belki de bu yüzden evliliklerim de yürümedi hiç çünkü hep sıkıntılarımı kendi içimde yaşadım bu yüzden de kimseye minnet etmedim kimseye boyun eymedim ama bu bana yalnızlıktan başka da bir şey getirmedi yine de her şeye rağmen insan oturup konuşacak, derdini paylaşacak birini arıyor bazen ben kızımda aynı hatayı yapmadım kızım hayatta kendisini en iyi anlayan kişinin ben olduğumu söylüyor hep keşke annem de erkek kardeşime gösterdiği yakınlığın yarısını olsun bana gösterebilseydi

aahh ahh... anne demeyin bana atsan atılmaz satsan satılmaz Allah sabır versin... ecrin1001 BIR KIZI BIR OGLU

Çok ilginç kız evladıyla anne yakın olur aslında neden sizle ilgilenmiyor acaba onu cok kırdıgınız oldu mu amanında? Exorcist Pantolonlu

Bu anlattıklarınızın epsını cok şükür ben yaşadım. Annemın omzunda, kucagında, yanında çok ağladım, beni hep dınledı, hep destek cıktı, hep gözyaşımı sildi. Aldatıldığımdada annemın yanında ağlamıştım, ayrıldığımdada.. Canım annem, şimdi evlenıyorum, öyle zor gelıyor ki... Anladıgım kadarıyla senın annenın tavırları bıraz soğuk, yanı doğası soğuk annenın. Her anne sıcak, samımı olmuyor tabi, üzüldüm :1no2: irem naz Canım

hayır, hiç bir zaman yakın olmadık ki onu kırayım, daha doğrusu hiç bir zaman bana yakın olmadı ki... esther let the game begin... tek ayak