Rica ederim ne demek, daha iki seneniz varsa sansinizi deneyin o zaman sinavla, ailenize de sinavi kazaninca soyleyin bolum değiştireceginizi, bir de nasil soyleyecegim diye stres olmayin

[QUOTE="Alvernia, post: 63027146, member: 984780" 2010 yılından beri tanıştığım bir erkek arkadaşım var. Aramızda artık resmi bir şeyler olsun istiyoruz ve okulun bitmemesi bize oldukça engel oluyor. Ben de okulumu bitirip mesleğimi elime alıp resmiyete kavuşturmak isterdim ama hayat her zaman planladığımız gibi gitmiyor işte. Ben şu an yeniden sınava girip bölüm ve şehir değiştirip nişanlanmayı düşünüyorum. Lakin aileme bunu nasıl söylemem gerektiğiyle ilgili en ufak bir fikrim yok. okudugum en kötü karar

Niyetin öğretmenlikse her durumda şu an okuduğun bölüm daha avantajlı. Önce okulunu bitir bence.

Bolumunu neden sevmiyorsun? Okul oncesi dusunuyormussun ama acik ogretimde lisans cocuk gelisimi var, okul oncesinin onunun kapali oldugunu dusunuyorum.. acik ogretimi oku daha iyi...

Yerinizde olsam başka bir üniversiteye geçiş yapar o bölümü bitirirdim. Okumak istediğiniz bölümlerin atamaları gittikçe düşüyor 4 sene sonra bundan iyi olmayacağı da kesin. Ama İngilizce'den her türlü atanmak çok kolay. Ülkemizde, sevdiğin bölümü oku tavsiyesinin işe yarayacağını düşünmüyorum sonuçta kendi ayaklarınızın üstünde durmak için çalışmanız gerekiyor, iş imkanı olan bölüm önceliklidir benim gözümde. Bence macera aramayın sıkın dişinizi derim. İşi, okulu halletmeden de evlilik düşünmezdim ben olsam.

simdi butun yazdiklarini okudum. kirdiysam kusura bakma. yorucu bir gündü. bazi saglik sorunlarim bas gosterdi. benim annem de babam da seninkilerle ayni cevaplari verirdi. o yuzden diyorum sen eger bolumu birakirsan baban anneni kafalar. babanin destegini almak onemli. istedigin bolumler iyi guzel dusunmussun ama ulkede atanma cok buyuk problem. kac dersin var alttan? mezun olmak icin kac ders vermen lazim? acikcasi annen biraz hakli. neden dersen; ulkede hangi bolumden mezun oldugun hic fark etmiyor bir işe girerken. yani eminim sen ilgiliz dili ve edebiyati mezunu olsan seni anaokuluna ogretmen diye alirlar. dil ogretiyor alvernia hanim derler. tekrar üniversiteye başlasan bu sefer 18 19 yasinda gençlerle okuyacaksin, o da seni sarmayacak. bak ben sana bi de bunlari mezun oldugu bolumden pisman olan bir ablan olarak yaziyorum.trajikomik.

Hepinize yorumları için teşekkür ederim. Ancak anlatamadığım bir kısım olmuş. Ben evlenmeyi düşünüyorum demedim. Kafamı evlenmeye de yormuyorum. Nişan konusunu belirtme sebebim ilişkimizi resmiyete taşımak istememizdi. Takdir edersiniz ki çok uzun bir süre geçirdik ve bir şeyler olsun istiyoruz resmi olarak. Elimde okuma fırsatı varken kendi ayaklarımın üzerinde durmayı bırakıp "erkek" eline bakacak bir kadın değilim. Benim için okuduğum bölümün imkanları vs de pek önemli değil. Ben mutluluğumu, sağlığımı, yaşama hevesimi kaybetmeye başlamışken sırf iş imkanları yüzünden sevmediğim bir bölümü okumak istemediğimi söylemek istemiştim. 6 yıldır bana verdikleri destekleri görmezden gelmiyorum. Daha önce de belirtmiştim onlardan çok benim emeklerim var. İsterseniz bencil diyebilirsiniz ama gerçekçi bakmak gerekirse okuyan bir insanın okutan bir insandan "bana göre" her zaman daha büyük emekleri var. Önce kendim sonra onlar için istediğim ya da mutlu olabileceğim başka bir bölüme girmek istiyorum zaten. Doğru anlaşılamamaktan hoşlanmadığım için bazı şeyleri üzerine basarak tekrar tekrar yazıyorum, kusura bakmayın. Bayan Yanak Nutellanın Lezzet

Bölüme gelirken derslerin içerikleri hakkında bile en ufak bilgim yoktu. Gördüğüm şeylerin çoğu bana çok ağır ve gereksiz geliyor. Yapmak istediğim meslekle uzaktan yakından alakası yok zaten. Öğretmenler ve ortam konusuna hiç girmeyeceğim çünkü birçok ünide böyle, biliyorum. Türkçe Öğretmenliği ve Okul Öncesi düşünüyordum. Açık öğretim de düşündüm ama okuduğum araştırdığım şeyler beni düşündürdü. Herkes "vasıfsız" olarak görmüş resmen açık öğretim okuyanları. Pek de bilgim yok. Sizin bilginiz var ise beni de bilgilendirirseniz çok mutlu olurum. Teşekkürler yorumunuz için.

Ancak bu yazdığınız, gireceğiniz bir başka bölümde de başınıza gelebilir, bilemezsiniz. Kaldı ki, mezun olup çalışmaya başladığınızda da. İş hayatı, üniversite hayatına göre çok daha zor. Bu açıdan bunu iyi bir tecrübe olarak düşünüp, cebinize koyun. Benim tavsiyem ise, 6 sene emek verdiğiniz bölümünüzü bitirin. Henüz başında olsaydınız bırakıp hemen başka bir bölüme geçin derdim, ki siz de bunu yapmaya çalışmışsınız ama olmamış. İyi ya da kötü ortada harcanmış 6 sene var, bu boşa gitmemeli. Ne yapıp edip, kulaklarınızı tıkayıp bölümünüzü bitirmeli ve diplomanızı almalısınız. Daha sonra hemen istediğiniz, gelecekteki mesleğiniz olarak belirlediğiniz başka bir bölüme girmelisiniz. Diplomanızı aldıktan sonra nişan konusunu ailenize daha rahat açarsınız. Bence şu an odaklanmanız gereken konu kesinlikle eğitim hayatınız.

En iyisini yapmışsınız. Ben de keşke bir sene daha bekleyip öğretmenlik tercih etseydim diyorum ama o zaman bu düşüncelere sahip değildim maalesef. :) Kesinlikle iş bulma konusunda aynı fikirdeyim. Zaten okuduğum üniversite de sıradan bir üniversite. Açıkçası hem şu an okuduğum hem de okumak istediğim bölüm iş imkanı açısından kısıtlı ama bu artık birçok iş alanı için geçerli ülkemizde. Benim tek derdim kendi ayaklarımın üzerinde durabilmek ve gerçekten sevdiğim bir alanda çalışabilmek. Aileme bu konuyu tam olarak açmadım ama birazcık da olsa bahsettim. Annem diplomanın her şeyden önemli olduğunu ve ne yapıp edip almam gerektiğini söyledi. Babam ise olmuyorsa yapacak bir şey yok, ben seni yine okuturum dedi. Zaten beni en çok annemin tavırları ve söyledikleri endişelendiriyor. Kendimi "Kimseyi dinleme, bu senin hayatın. Başarabilirsin." diye ikna ediyorum ama mevzu bunu açıklamaya gelince çekinip pusuyorum sanki. gebito

28 yasina yeni girdim okulumu bazi sebeplerden dolayi cok uzattigim icin 7 senede bitirdim. Yani 27 yasinda, sizde 24 yasindaymisiniz tekrar baslarsaniz benim yazımda mezun olacaksınız. Yasitlariniz calisirken siz hala okuyor olacaksınız ha ayip mi degil ama inan cok zor geliyor kendimden biliyorum. Siz birde en bastan basliyacaksiniz valla iyi özgüven. Ailen hakli bence o kadar dibine kadar gelmişsiniz bence bolumunuzu Bitirin.

Evet durumunuzu anliyorum ben de doktorada supervizor degistirdim cok buyuk sorunlar yasadigim icin ama devam edemeyecegimi anlayinca ilk senenin sonunda degistirdim. Onun bile cok gec oldugunu dusunuyorum daha once karar verseydim keske diyorum, bana zarari cok oldu. Hem boyle durumlarda isin icine girmeden diger bolumu de sevip sevmeyeceginizi bilemezsiniz, su anki bolume de cok isteyerek gitmissiniz. Sonucta bir hayal kirikligi olmamasi icin en azindan kesin olarak diger bolume yerlesmeden su anki bolumunuzu birakmayin derim.

Konuyla alakası yok ama söylemezsem çatlarım. Şu memlekette derdini pırıl pırıl bir türkçeyle, gayet kibar bir üslupla anlatabilen gençler varmış Mesleğini bir ömür yapacağın düşünülürse 6 yıl tatsız da olsa gözden çıkarılamayacak bir süre değil. Zaten arkadaşların da dediği gibi formasyon falan derken yine aynı hesaba gelecek. Aileler etrafa bizim kız bitiremedi demek istemiyorlar genelde yoksa istediğin mantıksız değil bence de. A Aylakkadin Bahar, bir insanla gelebilir insana Üyelik İptali tek ayak

Ailene hak veriyorum 6 yıldır sen başka şehirde oku diye dişlerinden tırnaklarında arttırıp belki sana yolluyorlar ama ellerinde ne var sıfır... Hiç bir bölüm sandığınız gibi değil. Her bölümde konular ayrıntıdır, yoğundur, büyük ozverii ve çaba gerektirir. Hangi bölümü okursanız okuyun aynı çabayı sarf etmek zorundasınız. Ayrıca bölümümüz istediğiniz diğer bölümlere göre çok daha iyi ve onu açık. Bunu bitirin istersen oturup tekrar diğer bölümü de okursun. Ama şimdiye kadar eline meslegini alman senin faydana olurdu. Benim tavsiyem daldaki elmadansa elindeki elma yeğdir. Evlenmeye kafa yoracagina derslerine odaklan biraz :)

Evet çok daha mantıklı ama orada da şöyle bir sorun var ben 2014 senesinde LYS'ye yalnızca dilden girdim. O da benim LYS puanıyla geçiş yapmamı engelliyor tabii. Aşağı tükürsen sakal yukarı tükürsen bıyık gerçekten :) Teşekkür ederim. :)

Evet Fen-Edebiyatta okuyorum. 2014'te ilk derste hocalarımız bizi aşağılamaya başlamıştı zaten. Oysa ne umutlarla girmiştim dersliğe... Alttan dersim çok ve en az 2 sene gerekli. Ben de bu sebeple biraz da lise temelime güvenerek yeniden sınava girmeye karar verdim. Tek düşüncem ailem işte. Teşekkür ederim yorumunuz için.

Sahsen seni anlamadıklarını düsünmüyorum onlar biraz daha objektif bakıyor olabilirler meslegini eline al kimseye muhtac olma okul cevreni degistirme adapte olma sürecin vs vs tabi sen kararını verdiysen mutlaka onada destek olacaklardır ne kadar anlasılması güc olsada. Yalnız 7 yıllık süreyi iyice arastırmanı öneririm okul kaydını sildirmediysen ögrenci isleriyle görüs o yasa degisti diye biliyorum. ayrıca sınavlarınada calıs bir sansını dene bakalım:) Aklının hayatındaki kiside kalmasınıda cok iyi anlıyorum ama unutma öncelik sensin ve senin hayatın oda buna inanıyorsa ögrenim süresini beklemeye deger cicegim allah sansını bahtını acık etsin therewillbeaday Alabora olmuş bir şeyin içinde bocalayıp

Yani aralarında dört yaş olsa ne olcak aynı jenerasyonlar?Ama tabi özel sektörde ki yaş mevzularını bilmiyorum biri öyle bi durumdan bahsetmiş 28 yaş sınırı diye AbsolutPromise perfectly

Bölüm güzel bırakmayın 6 yılınız çöp olmasın. Sizin yaşadığınızı yaşamış biri olarak söylüyorum bunu.. İlk 2 yıl bıraksanız bırakabilirdiniz ama çok geç kalmışsınız.. Kalan derslere yüklenip diplomayı alın üniversitede okutman olursunuz okul öncesşne göre çok daha iyi meslek harcamayın..

Ne okuyorsunuz? . push ; Twain sit vis

Yorumunuz için teşekkür ederim. Ben de bu şekilde düşünüyorum. Normalde insanların dedikleri umurumda olmuyor ama konu okula gelince nedense hep ailemi ön plana koydum. Şimdi ise tek çekincem onlara -özellikle anneme- bunu nasıl kabul ettireceğim. therewillbeaday Alabora olmuş bir şeyin içinde bocalayıp

bölümümü sevmedim annem istedi zorla gönderdi.2. Sınıfta dondurup geleyim dedim tekrar hazırlanayım dedim izin vermediler. 38 yaşındayım ve içimde hala yaradır asla pes etme

kendinizi bu bunalım halinden çıkarın okulunuzu bitirin bir işe girin ve paranızı kazanırken isterseniz yeniden istediğiniz bölümü okursunuz ve yaşınız çok genç evliliği erteleyin biraz daha. evlendiğinizde evin işi yemek çamaşır bulaşık belki beklenmeyen zamanından önce bir bebek gelecek ve okul ile evliliği bir arada yürütmek zor olacak sizin için. ve en önemlisi eliniz para tutmazken evlenmeyin asla erkeklerin sağı solu belli olmaz kendi ayaklarınız üzerinde durun her zaman önceliğiniz bu olsun. ayrıca dil seviyeniz iyi ise tercümanlık ve çeviri işleri yaparak ekstra gelir sağlayabilirsiniz. mezun olunca devlet olmasa da ilk etapta dil kurslarında vs çalışabilirsiniz.

Sanırım yanlış anladınız veya ben anlatamadım. Okuduğum şehirden ve bölümden memnun değilim. Kendimi daha iyi hissedeceğim bir şehre gitmek istiyorum. Ayrıca bu süreç içinde eğer ki istediğim bölümü kazanırsam da sevdiğim insanla nişanlanmayı -evlenmeyi değil- düşünüyorum. Bunun tam olarak neresi okuduğunuz en kötü karardı anlamadım? Söylerseniz aydınlanmış olurum. Dayak yediği halde barışmaya karar veren insanların bile yorumlarını okuduğunuzu varsayarak soruyorum. :) gebito

Eger degismediyse aslinda yerlestiginiz osym puaniyla girdiginiz senedeki puanlara gore yatay gecis yapabiliyorsunuz diye biliyorum ben. Hatta puaniniz yeterli oldugu surece ayni bolumde farkli okula, ayni okulda da farkli bolume gecebilirsiniz. Bir bakmanizi oneririm, tutarsa hayatinizi fazlasiyla kolaylastirir bu. :) Anne konusunda da sunu soyleyebilirim, farkli konularda annemle degil ama ailemin diger bireyleriyle cok catismalarim oluyordu. Insan sadece kendi verdigi tepkiyi kontrol edebiliyor. Bir seyleri yavasca inceledikce, ailemi ve arkadaslarimi teker teker ele alinca nasil davranmam nasil tepki vermem konusunda terapiyle beraber kendimi cok gelistirdim ben. Hayatimda buyuk degisiklikler yaptim diyebilirim hatta. Eskiden sanki her secenegi denedim ve baska secenegim yokmus gibi hissediyordum, bu da ayni dediginiz gibi boguluyormus hissi yaratiyordu bende. Mutlu olmak en buyuk hakkiniz. Baska biri zarar gormedikce, hele ki sizin yasadiginiz durumda, ne bir bencillik ne de bir saygisizlik soz konusu. Zaten cevreden, aileden yeterince baski aliyorsunuz, bari bu baskiyi siz kendinize yapmayin lutfen. :) Hangi sehirde oldugunuzu bilmiyorum, aciklamak istemeyebilirsiniz de ama eger Istanbul'da okuyorsaniz ya da ailenizin evi buradaysa psikolog konusunda size yardimci olmak cok isterim. Cunku soz veriyorum boyle hissetmediginiz, mutlu oldugunuz bir hayat var disarida. Umarim yakin gelecekte bunu siz de yasayabilirsiniz. Son olarak da hic uzun degildi inanin, biraz yardimci olabilirsem ne mutlu bana! :)

Amin, cümlemizin inşallah. Çok teşekkür ederim değerli yorumlarınız için. :)

Yorumlarinizi okudum ve ve sizin aldığınız kararlar kesin gibi elbette yorumlari da değerlendiriyorsunuzdur ama benim gördüğüm kararinizdan vazgeçmeyecekmiş gibi duruyorsunuz. Bunda elbetteki yaşadıklarınizin da etkisi vardir. Sonuç olarak zaten 6 yiliniz bu sürüncemede geçmiş bir 2 yiliniz da böyle geçmesin. Bir an önce kararinizk uygulayın yaşayın ve görün diyorum. Son olarak benim fikrim diger bölümleri sınavları bir 4 yili daha basaracaginiza inaniyorsaniz ki inanmak basarmanin yarisidir şu anki okulunuzu son bir kez kendi kafnizda bir suzgecten gecirin olumsuzluklari bir kenara birakip yapabilir miyim diye bir düşünün eger karariniz kesinse gireceginiz sinava odaklanin ve hayallerinizin peşinden gidin. Ama annenizin gönlünü yaparak bu önemli bir ayrıntı.

Şimdi bence adım adım ; 1. Okuduğunuz bölümden Farabi ya da yatay geçiş yapın, ortamınız değişsin. 2. ÇAP programları var, onlara bakın. 3. Hala kesinlikle istemiyorsanız, kendinize sorun ; 0-6 yaş mı, 11-15 yaş mı? Hangisiyle muhattap olmak isterim? 4. Tercihinizi buna göre yapın.

Sizin sorduğunuz soruyu ben de kendime sormuştum. Kalan hayatımı 4 yıllık baskıları dinleyerek kurtarmak istiyor muyum diye. Biliyorum ki 6 yılımı kaybetsem de önümdeki yılları kurtarabileceğim en azından. Sanırım bunu da göze alıyorum zaten. Çok teşekkür ederim yorumunuz için.

yorumlarda yeni gördüm ingiliz dili edebiyatını bırakıp okul öncesi okumayı planlıyorsunuz. bunu kagıt üzerinde size nasıl bir faydası olacagını düşünüyorsunuz? ben bakıyorum bakıyor minimal bir fayda bile göremedim, sormak istedim

Bende teşekkür ederim en iyisi daha fazla zorlamamak ailenizi de düşünmeyin atılıp gelseniz inanın daha fazla kızacaklar. :) İyi geceler.

Olsun siz de içinizi dökün. :) Evet gerçekten işkence gibi geliyor. Sınav haftalarında bile ayaklarım geri geri gidiyor. 2 yılımı daha heba etmektense +2 yıl daha okumak mantıklı geliyor. Tabii daha çok duygusal düşünüyorum o ayrı. Aile konusu başlı başına sıkıntı. Babam "Ben okuturum sorun yok." diyor ama biliyorum ki annem biraz daha sert tepki gösterecek. Gerekirse çalışır bir şekilde onlara yardımcı olurum. Yeter ki mutlu olayım kafasındayım. Hiçbir zaman bir mesleğim diplomam olsun da ne olursa olsun diye düşünmedim çünkü. Ben de ikinci öğretimim. Çalışma konusu sıkıntı oluyor çünkü yaşadığım yerde kafeden başka bir şey yok. E onlar da genelde akşam çalışabilecek eleman arıyorlar malum. Umarım siz de mezun olup istediğiniz işe girebilirsiniz. Ne okuyorsunuz bu arada? Biti Zdrava Allah'ın İzniyle

Ben de buna takıldım.. hala çok genç değil mi?Bence de istediği şehirde istediği bölümü okumalı.. Yani 18 19 gençlerle beraber okuyacaksınız yazmışlar pardon kendisi ne zaten?

Size de desteğiniz için çok teşekkür ederim. Ben de 6 senemi kaybetsem de gelecekteki 30-40+ senemi kazanmak için böyle düşünüyorum.

bölümden sogumanı anlıyorum ama cok tazesin evliykende okuyabilirsin demeyecegim evet mümkün ama zor oluyor Bence kaydını sildirmediysen oldugun bölüme devam et sıfırdan baslamak daha cok yıpratır seni diye düsünüyorum En azından hayallerin var okul cevresine ve hocalara adapte olmaktansa derslerine odaklansan o okulu bitirebilecegine inanıyorum yeterki gercekten iste Sonucta ailen kötülügünü degil iyiligini istiyor sende onları sevindirmek istersin tabi degilmi? Evlendikten sonra farklı bölümde devam etmek istersen yine edersin ayrıca iyi düsün yavru cicegim

26 yaşla 18-19 yaş arasında fark oluyor yalnız arkadaşlık ilişkilerinde. Ama bu kişilerin tapusunu almayacak sonuçta. Birkaç sene hayatından geçmiş kişiler olacak.

Bir dilci olarak en zor bölümlerden birisidir ingiliz dili ve edebiyatı, en sevdiğimdir ama herkese uygun olmuyor her bölüm, ilk tercihlerinizde yaptığınız hatayı yapmayacaksınız en azından, bildiğiniz, sevdiğiniz bir alanda okumak sizi rahatlatacaktır. Ağırlıklı olarak öğretmenlik düşünüyorsunuz sanırım, ben bir öğretmenin eğitim fakültesinden mezun olması gerektiğini düşünenlerdenim. Çünkü dil-edebiyat, çeviribilim vb. bölümleri tercih eden öğrencilerin planları genellikle farklı olur, spesifik bir hedefleri olmak zorunda da değildir, o yüzden ağır dersler işler, kültürel anlamda gelişirler çoğunlukla. Öğretmenlikler daha rahat bölümlerdir içerik anlamında ve genelde de mezunları öğretmen olur, hedefleri az çok bellidir, sizi ağır bir bölümden sonra rahatlatır elbette, çevreyle ilgili bir şey diyemem ama.

Merkezi yerleştirme puanıyla yatay geçiş düşündüm ben de ama istediğim bölümle okuduğum bölüm çok farklı. 2 adet ortak ders var. Şu an okuduğum bölüm %100 İngilizce. O da bana ders anlamında sorunlar çıkartıyor tabii. Teşekkür ederim öneriniz için. :)

Öncelikle herkese merhabalar. Forumu eskiden beri severek takip ediyordum, şimdi ise iyi-kötü bir fikir almaya ihtiyacım var sizlerden. Ben 2014 senesinde üniversiteye yerleştim. Bölümüme severek ve isteyerek gelmiştim. Ancak sonrası hiç de öyle olmadı. Sürekli aşağılayan hocalar, samimiyetsiz sınıf ortamı ve yaşadığım birkaç kişisel sorunlar yüzünden -ki oldukça büyük sorunlardı- okuldan ve okuduğum şehirden aşırı derece soğumuştum. 2015 yılında tekrardan sınava girdim ama istediğim puanı alamayınca eğitim hayatıma devam etme kararı aldım ki bu karar alabileceğim en kötü karardı. 2015 senesinden sonra işler sarpa sarmaya başladı. "Yapamadı da okulu bıraktı geldi." demesinler diye kendimi zorladıkça okuldan ve bölümümden iyice soğumaya başladım. Zorla gidiyordum çünkü. Ayaklarım resmen sınav haftalarında dahi geri geri gidiyordu. 2019'da 5. senemi okudum ve içine girdiğim stres yüzünden kalp rahatsızlığına yakalandım. İlaç kullanmaya başladım ve o senenin yazında aileme okulu bırakmak istediğimi söyledim. Tekrardan sınava girip başka bir bölüme geçiş yapacaktım lakin ailemin de baskısıyla şu an 6. senemi okumaya çalışıyorum. Görünen o ki okulum bu sene de bitmeyecek. Alttan oldukça dersim var ve ben artık ailemle yüz göz olmak istemediğim için dersler nasıl sorularına "iyi" deyip geçiştirmeye başladım. Bu yıl tekrardan sınava gireceğim ve bölüm değişikliği yapacağım ama ailemin "O diploma gelecek!" baskılarına da artık dayanamıyorum. Onlara hiçbir zaman "Ben okumayacağım." demedim. Sadece "Bu bölümü okumak istemiyorum. Tekrardan sıfırdan başlamak istiyorum." dedim. Evet 6 yıllık emeğim var, aynı şekilde onların da. Ama ben zorladıkça her şey daha kötüye gidiyor. Bir de olayın başka bir tarafı var, uzun olacak ama onu da sizinle paylaşmak istiyorum. 2010 yılından beri tanıştığım bir erkek arkadaşım var. Aramızda artık resmi bir şeyler olsun istiyoruz ve okulun bitmemesi bize oldukça engel oluyor. Ben de okulumu bitirip mesleğimi elime alıp resmiyete kavuşturmak isterdim ama hayat her zaman planladığımız gibi gitmiyor işte. Ben şu an yeniden sınava girip bölüm ve şehir değiştirip nişanlanmayı düşünüyorum. Lakin aileme bunu nasıl söylemem gerektiğiyle ilgili en ufak bir fikrim yok. Tüm bu anlattıklarımla ilgili sizlerden olumlu-olumsuz yorumlar bekliyorum. Belki bir çıkar yol bulunur diye düşünüyorum. Bu arada 24 yaşındayım.

24 yasindasiniz, tekrar okul kazanip bitirseniz 28-29 olacaksiniz Ozel sektorde yas siniri var, pek cok kurumsal isyeri max 28 yas siniri koyuyor Hayat sizin, karar sizin elbette ama ben okulumu bitirir bir an once is hayatina atilirdim Belki de yasimdan kaynakli acikcasi pek anlayamiyorum da bolumden soguma olayini, bir anne olarak düşünüyorum cocugumu her zaman hayalinin pesinden git diye yetistiriyorum ama bir de gercekler var, zengin bir insan degilim omru boyunca evlatlarima bakamam bu yuzden okuyup meslek sahipleri olmalari gerekiyor zamani geldiginde, yani cocugum bana boyle bir taleple gelse sunu derdim, burdan mezun ol ve calismaya basla, parani kazanirken ozel bir üniversitede istedigin bolumu oku bende destek oluyum sana, ordan mezun olunca istedigin isi yap

6 yıllık emeği çöpe atmak da mantıklı gelmiyor bana. En iyisi bölümünüzü bitirip tekrar hazırlanmak. Yani neden bu kadar stres yaptığınızı da pek anlamadım desem? Ne yazık ki üni hayatı, çevreniz tamamen şans, bir sonraki üniversite için de bir benzerini hissedebilirsiniz mesela, o zaman da bırakıp gitmek mi isteyeceksiniz?

Rica ederim. Ama tekrar sinava girmektense gecis yapmak daha mantikli bence. Sifirdan baslamayi goze almissin zaten. Turkce bir bolumu daha kolay bitirirsin :) Hakkinda hayirlisi umarim istedigin gibi olur.

Merhabalar! Ben de sizden 1 yil sonra yerlestim universiteye ve cok isteyerek sectigim bolumu okul ve hocalar yuzunden okuyamayacagima emin olmustum. Ama cok sukur seneye 6. yilimda bitecek. Hem bolumu hem meslegi hem kendi zekami sorguladigim bir surecteydim. Yatay gecis yapabilecek durumdaydim ama hep gec oldu daha cok sik disini diyerek zorladim ben kendimi. Aradaki yorumlari okumadim ki muhtemelen bakmissinizdir da tekrar sinava o yuzden gireceksinizdir ama yatay gecis icin arastirdiniz mi? Bu arada yanlis anlamayin, istemediginiz sevmediginiz bolumu okumanin kabustan farki olmadigini dusunuyorum ve birakmak icin de hicbir zaman gec olmadigina inaniyorum. Ama bazen aileleri ikna etmek kolay olmuyor, o yuzden belki de ailenizin oldugu sehirde bir universiteye gecip son 1 seneyi de okuyup ilk diplomanizi aldiktan sonra ikinci universiteyi okursaniz buna karsi cikacaklarini sanmiyorum. Hem de erkek arkadasinizla nisanlanabilirsiniz bu surecte. Diger bir tavsiyem de terapiye gitmeniz. Insan boyle donemlerde cok sikismis hissediyor, ben de okul ve aile dengesini ve cizmem gereken yolu biraz oyle sekillendirdim. Sirf aileniz icin de mutsuz olacaginiz bir sey yapmayin, psikolog bu anlamda yardimci olabilir diye dusunuyorum. Onlarla nasil konusmaniz gerektiginden tutun nasil bir tavir sergileyebileceklerine karsi kendinizi hazirlamaniz icin bir yol gosterebilir. Soylediklerimi mutlaka dusunmussunuzdur, ne kadar yardimci olabildim bilmiyorum ama soylemek istedim. :)

Bölümü araştırıp gelseydim en başından tercihini yapmazdım sanırım. 18 yaş gerçekten üniversite tercihi için çok küçük bir yaşmış onu anladım. Bilinçsizlik hat safhadaydı zaten. En azından bende böyle oldu. Şimdi ise istediğim okulları, bölümleri çok fazla araştırıyorum. Ders içeriklerine vs bakıyorum. En ufak bir pürüzde eliyorum o bölümü. Teşekkür ederim değerli yorumunuz için.

Aileniz haklı. 6 sene bu dile kolay. Yazık değil mi o insanların verdiği emeklere... artık hicbirsey kolay değil. Öğretmen olmak hele çok zor kpss si yetmedi birde mülakat getirdiler başına. Çok açık söylüyorum boşuna 4 yıl daha uğraşırsınız. Üstelik önünüzde genç mezunlar bilgileri taze bir sürü rakip öğrenciler olacak. Hadi girdiniz okudunuz bitirdiniz diyelim. Atamaları bı araştırın vazgecersiniz zaten. Karamsar bir tablo çizdim ama malesef hayatin gerçeği. Çok az bir azınlık sevdiği işi yapıyor zaten. yapacaginiz enndogru şey okulu bitirip önce diplomayı almak. İş bulup çalışmak sonra içinizde kalacaksa gene ugrasin didinin istediğiniz bölümü okuyun. Ama aileniz bu kadar emek vermişken dusuncesizlik etmeyin ve o diplomayı mutlaka alın. Ahtapot Anne Feeling lonely nowadays.. Anneler

Amin hepimizin inşallah teşekkür ederim. Hayalleriniz gerçek olsun inşallah.

Ben tamamen gelecek açısından bakıyorum olaya. Beraber ders aldığı insanlar hiç önemli değil bence..28 inde mezun olsa ki bence hala genç bi yaş ama yine de özel yerlerden dolayı psikolojisi kötü etkilenebilir. Gerçi bizim bi hoca isterseniz üniyi 10 yolda bitirin ama kendinizi geliştirin önemli olan o derdi. O yüzden ben istediğinin peşinden gitmesinden yanayım konu sahibinin.

İstediğim bölüm sözel bir bölüm ve sözelde de temelim oldukça iyi. Çok sıkı bir çalışma temposuna girdim diyebilirim.

canım bölüm değiştirebilirsin tekrar sınava girmeden giriş puanınla

Çok teşekkür ederim. Yazdıklarınız bana umut oldu. Sınav için çok azimliyim. İnşallah olacak.

24 yaş asla geç bir yaş değil ben ikinci lisansımı 31 yaşımda okudum. Ve ilk okuduğum lisansla ilgili bir şey yapmadım. Sevmiyordum çünkü. O alanda ilerle dediler. Önü daha açık dediler. Yüksek lisansı o alanda yap dediler. 31'den sonra bebelerle aynı zamanda mı mezun olacaksın dediler. Dinlemedim. Boşver cidden hayat senin ya. Sonra içinde kalacak keşke 24'ümde yapsaydım daha gençtim dersin. Hayatta başımıza ne geleceğini bilmiyoruz. Lütfen kalbinin rahat edeceği, huzurlu olacağın şeyleri yap. Dersleri geçmem için 2 sene gerekli diyorsun bu az bir zaman değil. Sınava gir mutlaka. Puanına göre hareket et. Gönlünce olur inşallah.

Yok hayır sadece ortam veya arkadaş çevresi değil. Bölümümü de sevmiyorum. Bu benim rahatlığım gibi de görülebilir ama birçok insan gibi yapı olarak zorla bir şeyleri yapamıyorum. Eğer yaşadığım aksilikler olmasaydı belki bu sene biterdi sevmesem dahi ama olmadı. Yaşadığım şeyler biraz özel olduğu için anlatamıyorum ama yukarıda da belirttiğim gibi biri tarafından yaşadığım taciz-tehdit gibi olaylardı. Hem bölümü sevmeyip hem de böyle şeyler yaşayınca okuldan koptum da koptum. Evet 6 sene gerçekten uzun bir süre ama önümdeki yılları kurtarabilirim belki de bilmiyorum. R

Sizi çok iyi anlıyorum, Allah yardımcınız olsun o halde :)

İşe alınırken yaş konusunda kısıtlayıcı yerler olabilir ama genel olarak önemli olan kendinizi ortaya koymaktır. Ben sınıf içinde beraber olacağı kişilerden bahsediyorsunuz sandım. Sosyalleşeceği ortam belki olur belki olmaz. Ama bu birkaç sene için katlanılmaz bir durum değil.

6 sene okumuşsunuz, evet ama çok yorulmuşsunuz. Sadece diplomanız ve bir işiniz olsun diye hareket ederseniz kendinizi mutsuz etmeye devam edersiniz. Tabii ki de bilmiyorum ailevi durumunuzu, sorumluluklarınızı ama kendinizi artık tanıdığınıza inanır ve hedeflerinize ilerlemek için kendinize güvenirseniz sizi çok güzel bir hayat bekliyor olacak. TYT-AYT başvurunuzu yaptınız mı bu yıl için? MissCherryBlossom

Norm Ender'i ben de severim. Zorlayalım bakalım daha neler çıkacak Şaka bir yana, kendi isteğinizle uzatmak kötü değil gerçekten. Bunu yapan insanlar tanıyorum. Öğrenciliği seven vs. 7. yılımda maalesef mezun durumuna gelemiyorum. En az 2 senem var. Azami sürem ise 7 yıl. 2014 girişliler ve sonrası için gelmiş... Sadece 24 yaşında yeniden okula başlamak korkutuyor. Evet düşününce bile çok mutlu oluyorum ama bir yandan da korkuyorum. Bunun için de biraz yaşamış görmüş insanların hikayelerini görebilirim belki diye yazdım buraya da. :)

Bölüme gerçekten severek ve isteyerek geldim ama tamamen bilinçsizdim. Ders içerikleri hakkında bile en ufak fikrim yoktu. Bu tamamen benim hatam zaten. Öğretmenliğe puanım yetmediği için Fen-Edebiyat tercih etmek zorunda kalmıştım. Soğuma sebebim yalnızca ortam ve okul da değil. Bölümümden de haz etmiyorum artık çünkü ciddi anlamda beni zorluyor. Bu arada bölümüm İngiliz Dili ve Edebiyatı. Ben şu an Türkçe Öğretmenliği veya Okul Öncesi düşünüyorum. Evet iş imkanı olarak aralarında biraz da olsa fark var. Benim derdim kesinlikle diploma alayım değil. Bu biraz ailemin düşüncesi. Ben daha çok severek yapabileceğim bir şey olsun istiyorum. İnanın artık İngilizce'nin İ'sini duymak bile beni sinirlendiriyor. :)

Birkaç özel kurum yaşını problem edecek diye geleceğini çöpe atması mantıksız. Bende sizin gibi düşünüyorum. Destek vermek yerine neden böyle yorumlar yapılmış anlamadım

Lisansımı 8 senede bitirdim. Şimdi yüksek lisans yapıyorum. Kartlarımı doğru oynarsam da kazanacağım para Türkiye ortalamasının çok üzerinde olacak. Okulumun ilk uzadığı dönemler çok zor gelmişti devam etmek ama başkalarını dinlemeyerek en doğru kararı verdiğimi düşünüyorum. Sizde de öyle olur umarım

Ben İngiliz Dili ve Edebiyatı okuyorum. Okuduğum yerde oldukça kötü.. Bölümüm güzel ondan yana bir sıkıntım yok ama bana göre değil. Edebiyatı çok sevmeme rağmen bu bölümde yapamıyorum. Konular ilgimi çekmiyor diyeyim kısacası. Zaten öğretmen olabilirim hayaliyle gelmiştim bölüme de. Şimdi ise Türkçe öğretmenliği ya da Okul Öncesi öğretmenliği istiyorum. Atamalarının az olduğunu biliyorum ama buna göre karar vermiyorum ben de sizin gibi. Allah büyüktür, bir şekilde geçimimi sağlarım. Evet gerçekten istiyorum. Zaten yazın bu konuyu aileme de açmıştım. Biti Zdrava Allah'ın İzniyle

O sözel bölümü neden istediğinizi biliyor musunuz? Gerçekten hayaliniz mi? Bu bölüme de isteyerek ve severek gitmişsiniz sonradan ortamdan kaynaklı soğumuşsunuz. Şuan o ortamdan ayrılmak için mi istiyorsunuz sözel bölümü yoksa gerçekten şuanki bölüm size göre değil ve o sözel bölüm size göre ondan mı? Okulu diploma için mi istiyorsunuz yoksa ileride iş imkanı olması da önemli mi, şuan okuduğunuz bölüm ile diğer bölümün iş imkanları arasında çok fark mı? Bunları değerlendirmek belki biraz daha yardımcı olur size. Umarım pişman olmayacağınız ve sonunda iyi ki diyeceğiniz kararlar alır mutlu olursunuz :)

Beni anlayan insanların olması biraz da olsun rahatlıyor. Çünkü psikolojik olarak sürekli düşündüğüm depresif bir zamandayım. Bölümünü severek okuyan insanlara gerçekten imrendim şimdiye kadar. Kuzenin adına da çok sevindim. Ben de henüz 24 yaşın çok geç olmadığını düşünüyorum. Belki 6 senemi kaybediyorum ama insani duygularımı, huzurumu vb şeyleri geri kazanmış oluyorum böylelikle. Maddi anlamda kayıpları olsa da kuzeninin yaşadığı şeylerin aynısını yaşadığım için şunu söyleyebilirim onun hem maddi hem manevi kayıpları oluşuyor. Bunlar zamanla telafi edilebilir elbette. Çok teşekkür ederim yorumunuz içime su serpti. :)

Öncelikle hiç sorun değil çok çok geçmiş olsun. En kısa zamanda iyileşirsiniz umarım. Söyledikleriniz hepsine katılıyorum. İlkokuldan beri öğretmen olma hayalim vardı ama bu atama sorunları yüzünden en ufak bir hayali bile gerçekleştiremiyoruz. Çok üzücü. Alttan derslerim oldukça fazla. Ve okulun bana verdiği azami süre 7 yıl. Şu şekilde söyleyeyim yaşadığım kişisel sorunlarım olmasaydı (çok anlatmak istemiyorum ama bir arkadaşım tarafından uğradığım taciz-tehditler vs diyeyim) belki de en kötü ihtimalle bu sene bitirebilirdim. Ama olmadı ve ben yaşadığım birçok sorunu aileme anlatmadım. Üzülmesinler diye. Tekrar üniversiteye başlamak gerçekten çok zor bir karar benim için bunca yıldan sonra. Ama abla inan ki en son ne zaman burada mutlu olduğumu unuttum. Her gün ağlayıp artık bitsin kurtulayım diyorum. Bu zorluk bile gözüme batmıyor sanki. Evet zaten insanların birçoğu bu trajikomik duruma düşüyor maalesef. Eğitim sistemi işte..

Benim çocuğum okuldan kaynaklı kalp rahatsızlığına yakalansa, duyduğum saniye o devam etmek istese bile ben onu okuldan alırdım. En çok buraya takıldım. Bu kadar baskı çok fazla bence. Evet, mezun olduğunuz an her sektöre çok rahat girebilirsiniz ama mezun olma durumu da kesin değil. Bu nasıl bir karmaşa? Umarım su akar yolunu bulur ve istediğiniz yoldan devam edersiniz. Sibelim84

bu isin sonunda okulu birakip evlenmeye karar vereceksiniz bir kac sene icinde, o nedenle okudugum en kotu karar. ayrica burada okudugum en kotu karar sizin karar secenekleriniz arasindan en kotusu, farkli konularla bagdastirmayin.

en bastan bir bölüm okumanın hangi kısmı güllük gülistanlık geliyor bilmiyorum ama olmadığına eminim. bakın sevdğiniz iş diye bir kavram yoktur. iş, iştir. para kazanmak için lakıyla yaptığımız yorucu ve üretken bir zaman geçirme ritüeli. buna anlam yüklemek gerçekten ülke gençlerinin yaptığı en büyük yanlış bendeyıllarca yaptım. medya da bu pompalanıyor çünkü. iş sanki sizi temsil ediyor sank hayatınızın anlamıymış gibi. bakış acınız bu olursa türkiyede hiç bir zaman tatmin olamayacagınızın garantisini verebilirim

Zaten hayatım boyunca anlayamadığım tek muhabbet "o bölüm çöp okunmaz." muhabbeti. Bu düşünce yüzünden nice yetenekler alakasız bölümler okuyup hayatları boyunca mutsuz oluyorlar. Her şey toz pembe değil ama insan istediği sevdiği bölümden mezun olmalı bence. Tarih de ayrıca çok güzel bölüm. Evet iş konusunda sıkıntı olabilir ama bu artık çoğu bölüm için geçerli Tıp haricinde. Dil için konuşmam da gerekirse artık dilde de çok iş çıkmıyor çünkü yeni yetişen gençlerin çoğu dil biliyor. Arkadaşlarımdan biliyorum, işverenlerin çoğu ikinci dil istiyor İngilizce yanında. O yüzden istediğiniz bölümü okumanıza çok sevindim. Evlilik konusunda da yanlış anlaşıldım bazı insanlar tarafından ama evlilik meraklısı bir insan hiçbir zaman olmadım, sadece erkek arkadaşım ile ayrı şehirlerde olduğumuz için 10 senedir neredeyse bir bıkmışlık var bu durumdan. Kendisinin iyi bir mesleği var ve okumam konusunda da bana en büyük desteği o veriyor. Evliyken de pekala okunabilir, istisna kocalar haricinde. Ben insanların çok keskin çizgilerle olaya bakmasına kırılıyorum biraz sadece. O öyle olmaz, böyle olur gibi düşüncelere. . push ; Biti Zdrava Allah'ın İzniyle

akademisyen egosu her yerde vardır. bununla başka bir okulda karşılaşmayacağının garantisi yok. insanların kalabalık olduğu her yerde fitne fesat ve olumsuz durumlar olur, samimiyetsizlik de... bununla da başka bir okul ve bölümde karşılamayacağının garantisi yok. süper bir ortam ve anlayışlı kafadengi hocalar beklentisine girmeden bence de yeniden istediğin bölüme hazırlanıp okuyabilirsin, ancak şu da var bu bölümüne de kendin isteyerek yerleşmişsin, diğerini de sonradan beğenmeme durumun olabilir mi? illa ki araştırmışsındır ama dersleri almadan bilemiyorsun maalesef. kimse severek okuduğu bir bölüm de olsa waoww harika her ders süper deyip bayılarak derslere girip ödev vs yapmıyor. muhakemesini çok iyi yapman gerek. sonra boşuna senemi çöpe atmışım pişmanlığı yer insanı az değil yani 6 yıl...

Evet kesinlikle haklısınız. Ben de bitirebilmeyi isterdim ama pek öyle görünmüyor. Şu okuldan ve bölümden istediğim yere geçebilirsem çevremdeki psikolojik baskılar bile umurumda olmayacak sanırım. O kadar bıkmışım anlayacağınız... Söylediklerinizi dikkate alacağım. Çok teşekkür ederim yanıtınız için. :)

Bu örnekleri çok iyi biliyorum ben büyükler bunu anlamıyor. Kuzenim özel bir üni de okuyordu. Hazırlık+2. Sınıfa geldi yapamıyorum dedi aile zorla kendini çalışmadın desese o da ne okulu ne hocaları ne arkadaşlarını sevdi. Onunda bölümü %100 İngilizce idi. Ki çok severek isteyerek girmişti. Umduğu gibi çıkmamış. Biz destek olduk konuştuk babayla. Verdikleri para boşa gitti ama çocuk şimdi başka üni de ve çok mutlu. Dersleri de iyi. Keşke ilk sene deseydin dedim. Abla ailemden çekindim belki yaparım dedim zorladım olmadığını anladım dedi. Demem o ki hiç uzatma. Yıllar geçmiş olsa olurdu. İstediğin bölümü kazan önce. Evlilik olayına okula başladıktan sonra bakarsın bence o sonraki iş. Okulu kazanmaya bak.

Evet gerçekten de öyle. Ben de bu fikirdeyim. Teşekkür ederim zaman ayırıp dinlediğiniz ve yargılamadığınız için. :)

Sırf toplum baskısı yüzünden istemediğin bir bölümde yıllarını harcamışsın. Daha fazla vakit kaybetme derim. Kimseye kulak asma bu senin hayatın şimdi istediğin bir bölüme başlamak için önünde hiçbir engel yok

Bence gencsin daha, bolum degistir bir an once okuyup bitirebilecegin bir bolume gec... Erkek arkadasinin fikri ne?

Ortamda yasadiginiz sorunlar ne bilmiyorum ama sorunsuz bir akademik ortam hic gormedim. Senelerdir akademide okuyan/calisan biri olarak soyluyorum. Amaciniz o ortamdan uzaklasmaksa, buyuk risk almus olursunuz 6 sene sonra.

Merkezi yerleştirme puanıyla yatay geçişten bahsediyorsunuz sanırım. Sadece dil sınavına girdiğim için şu an istediğim bölümlere bu puanla geçiş yapamıyorum. Keşke diyorum sözelden de girseydim ama bu durumlara geleceğimi bilemezdim tabii. :) Şimdi sıkı bir şekilde sözele hazırlanıyorum, Allah'tan temelim sözel konusunda kuvvetli. Yoksa bir de bunun stresini yaşardım sanırım. Baskı konusunda haklısınız kendime bunu yapmamam gerekiyor ama insanlar "ailen o kadar emek verdi, yaptığın bencillik, kendini beğenmişlik" dedikçe ben bu baskı altında daha da eziliyorum. Maalesef bazı insanlar beni ailemden bağımsız bir birey olarak görmüyor. Ben de düşünüyorum tabii ki ister istemez onların verdiği emekleri ama ya benim emeklerim? :) Maalesef İstanbul'da yaşamıyorum. Keşke yaşasam.. Dumlupınar Üniversitesinde okuyorum ve ciddi anlamda bu şehir en büyük nefretim. Zaten az çok da olsa kararımı verdim. Kendimi ait hissetmediğim ve mutsuz olduğum herhangi bir yerde durmak beni günden güne depresif hale sokacak. Ailem de bir müddet sonra kabullenecekler diye düşünüyorum. Çok teşekkür ederim, çok yardımcı oldunuz. :) Önceki

Anladığım kadarıyla bölümümle alakalı değil sosyal ortamına alakalı sorunun. Sana tavsiyem profesyonel olman olur. Sevme ama umursama da. oku bitsin. Erkek arkadaşınla da sozlenin canim öyle mutlu olacaksan ama okul bitmeden evlenme derim.

Benim de babam hic istemedi ne yapacaksın öğretmen olup dedi. Simdi kendi ayaklarimin üstündeyim cocuklarima da faydam okacak yeri geldiğinde. Bu anlamda bencil olun. Dogru ve mantıklı karar verdikten sonra kararınızdan vazgeçmeyin. AbsolutPromise perfectly

Öncelikle merhabalar. :) Yatay geçiş için ortalamam maalesef yetersiz. Ben de çok isterdim diplomamı almayı çünkü 6 yılımı çöpe atmak en çok benim için zor. Yaşadığım şeyleri yaşamışsınız o yüzden bilirsiniz; bölümden nefret ettiğiniz için çalışmak istemezsiniz, şehirden nefret ettiğiniz için dışarı çıkmak istemezseniz, okuldan ve hocalardan nefret ettiğiniz için göresiniz bile gelmez. Kısacası insanın kendini ait olmadığı bir yerde yaşamasının hayatından götürdüğü şeyleri çok iyi bilirsiniz. :) Aile konusunda da haklısınız. Geçen sene bu konuyla ilgili oldukça tartıştık. Terapist konusunu düşünüyordum bugün, güzel denk geldi. :) Ama korkum şu ki annem çok dediğim dedik bir insandır. Ben ona çok farklı şekillerde yaklaşmayı denedim. Hiçbiri etkili olmadı. Aldım karşıma güzelce konuştum, hemen sesi yükseldi, laf sokmalara başladı vs vs. Bu durumlarda ben de sakin kalamayıp sinirlenmeye başlıyorum sonra ayıkla pirincin taşını... Beni en çok yaralayan köşeye sıkışmışlık hissi evet. Daha önce anksiyete için ilaç tedavisi gördüm. Şimdi de stresten kalp sorunu yaşıyorum ve "Anne sağlığımdan daha mı önemli bir diploma?" dediğimde "Evet." cevabını alıyorum. Bunun benim için oluşturduğu yaranın haddi hesabı olmuyor. Sonra da sinirden söyledim deniyor ama iş işten geçiyor. Elimde kalan son çare okula yeniden başlayıp mutlu olduğum şeyi yapmak sanırım. Geçen gün günlük gibi tuttuğum bir deftere geçen sene bu günlerde "Ben artık mutlu olmak istiyorum." yazmışım. Hala aynı fikirdeyim. Çünkü bu durum yüzünden boğuluyormuşum gibi hissediyorum. Ailemden, çevremden gelecek olan psikolojik baskılar bile bu yaşadıklarımın yanında çekilesi geliyor sanki. Bencillik mi bilmiyorum. Saygısızlık mı inanın onu da bilmiyorum. Biraz uzun oldu lakin kusura bakmayın. Teşekkür ederim güzel yorumunuz için. :) D

Erkek arkadaşım bana fazlasıyla destek oluyor. "İstersen beraber konuşalım ailenle, anlatalım. Sonuçta bu ne benim hayatım ne de ailenin hayatı, senin hayatın. Ne yapmak istiyorsan onu yap. Ben arkandayım." diyor genelde. therewillbeaday Alabora olmuş bir şeyin içinde bocalayıp

Okuduğun ve okumak istediğin bölüm çok önemli bu kararı vermende açıkçası. 6 sene emek vermişsin bitirdiğinde işsiz kalacağın emeğinin karşılığını alamayacağın bir bölümse ben bırakma derim. Nişan düğün olaylarına hiç girme okul bitip mesleğe başlamadan. Zaten daha çok gençsin yeni bir bölüme başlasan bile 28de biter. Gayet ideal.

lütfen ama lütfen önceliğin okulunu bitirmek, atanmayı beklemeden istiyorsan evlen ve sonra tekrar okumaya devam edersin, annem kaçtane çocuk evlendirdim blondun mezunıyetindeki gurur ve mutlulugu vermedi der hep,

Evet haklısınız ama benim açımdan da hala ailemden para alıyor olmak da beni üzüyor inanın. Hayatları boyunca bana bakmak zorunda değiller tabii. Mezun olabilme ihtimalim olsaydı bu kadar kafama takmazdım. Ki buradan mezun olmak içinde en az 2 senem var. Aynı maddi desteği sağlamak zorunda kalacaklar zaten maalesef. Yoksa söylediğiniz şeylerde haklısınız. Teşekkür ederim yorumunuz için.

Birkaç mesaj öncesinde kendi ayaklarımın üzerinde durmanın benim için önemini yazmıştım. Eğer okulu bırakıp evlenmeye karar verseydim şu an sınava girmek için emek harcamazdım diye düşünüyorum. Ben sadece sıfırdan bir şeylere başlamak istiyorum. Söz konusu evlilik dahi olsa kariyerimden vazgeçecek bir insan değilim. Düşünceniz için teşekkür ederim, sonuçta bir kadın olarak beni kariyerim açısından düşünmenize çok sevindim. Farklı algılamanız gayet normal ama emin olun dediğiniz gibi olsaydı okulu bırakıp evlenmeye karar verirdim bunca sene. "En kötü karar" kısmını da ben yanlış anlamışım kusura bakmayın. gebito

6 yıl emek versem orayı bitirmek isterdim açıkcası.2 yıl okuyup, okul bırakmış bir insanım o psikolojiyi kaldırmak kolay değildir bunu bilmeni isterim. kazansan bile diğer okulun bitene kadar insanlar sana hep şüphe içinde bakacaklar. okulu bitirmeden evlenme kesinlikle ikisi birarada zorlanırsın.6 yıl iyi kötü emek vermişsin bitirmeye çalış sonra istediğin okula gir bu seni psikolojik olarak çok rahatlatır. gittiğin bölümde strese girme olasılığın yüksek eğer okulu bırakırsan bunu da hesaba kat. ne bölüm okuyup ne istediğini bilmiyorum ama bunlarda önemli bazı bölüm ve kariyer seçeneklerinde yaş sınırı olabilir. benim 26 yaşında bitti okul 22 yaşında başlamıştım. iş bakarken kimse de bana neden bu yaştasın sen demedi yani her sektör böyle mi bilmiyorum ama benim için sıkıntı olmadı. mühendislikte okuyan birkaç arkadaşımda okulu geç bitirdi 7 yıl kadar okudular onlarda iş bulma konusunda sorun yaşamadı.

Şöyle söyleyeyim eğer bölümümü sevseydim ortam umurumda olmazdı muhtemelen. Çünkü zaten yalnızlığı seven bir insanım. Ama sıkıntı bölümümü de sevmemem. Stres yapma sebebim de maalesef herkesin aile hayatının aynı olmaması. Üzerimde sürekli okul bitecek baskısı varken sevmediğim ve yapamadığım bir bölümde zaman kaybettim. Yani açıkçası olan benim zamanıma oldu. Okulu bu sene ya da en kötü seneye bitirebilme imkanım olsaydı bu stres içine girmezdim. Özellikle 6 yıllık emeğimi çöpe atmak benim için de kolay değil ama daha fazla mutsuz olmaya da dayanamıyorum. Psikolojik olarak yeterince yıprandığımı düşünüyorum. Birçok insanın yaşadığı şey yanında benimki belki çok basit bir dert ama beni olumsuz düşüncelere ve bunalıma soktuğu da bir gerçek. Teşekkür ederim yorumunuz için.

Bölümün fen edebiyat fakültesi diye mi düşündüm biran. Genelde gelen öğrencileri hocalar sağolsun ilk dönemden nefret ettirmeyi başarıyorlar. Alttan kalan dersiniz çok fazla değilse bitirip yeniden istediğiniz bölümü okuyun demek istiyorum. Çünkü emek vermişsiniz ve artık kazanmaktan daha zor dersleri verip mezun olmak. Ama alttan kalan derslerinizin kredisi çok ise hepsini bir seneden uzun sürede ancak verebilecekseniz bırakıp yeniden hazırlanmanız daha mantıklı.