Bence gayet dogru ve kararli davranmissin. karsimda taviz veren, ezilen buzulen bir insan degil duzgun sekilde iletisim kuran bir insan goruyorum. Aynen bu sekil devam et, gercekten ben dertlik bir duurm goremedim. Bazen sen ne kadar cizgini cizersen ciz insanlar sacma sapan davranabiliyor, o konuda da sen veya davranis bicimin sorumlu degil ki.

Yüzleşmeseydim hafta sonu bitmek bilmezdi. Sizce yaptığından utanmış mıdır

Son dediğinizde o kadar haklısınız ki... ama ben çalışmayı seviyorum zaten çok şükür. Ama hiç hesap sorar gibi bir ortam olmadı neredeyse ben suçlu çıkacaktım :/

Ezilen büzülen bir insandım ya neredeyse ben ona acıklama yapacak moda geldim bi ara. Neredeyse görevlendirmesi için bizimle çalıstıgı için özür dileyecektim. En buyuk kk

Uzak dur. Mümkün olduğunca ortak iş yapma. Birim değiştirmeyi düşünebilirsin olmazsa. Çamur gibi insanlar bunlar, vardı bizde de bir tane. Diken üstünde olursun, bugün ne yumurtlayacağı aklını kemirir, nefes alsa anlam çıkaracak hale gelirsin. Hep haklıdırlar hep mağdurdurlar. İyi olan herşeyi onlar yapmıştır, kötü olan hiçbirşey ondan ötürü değildir. Hoş, olsa da yanlışlıkla olmuştur, çamurunu atacak birini mutlaka bulur. Bahaneleri tükenmez. Dön önüne işine bak, ben öyle yapıyorum. Kolay kolay kimseyle alışverişim yok, kafa rahat.

Aynı birimde olmana rağmen ayrı çalışabileceğin mahiyette bir iş ise kendi başına takıl. Takım çalışmasına muhtaç bir iş ise mevcut durumu amirlerine anlatmayı deneyebilirsin. Hiç bir işi sessiz sedasız elden çıkarmamanı şiddetle öneririm. Yerden çöp kaldırsan ben kaldırdım diyeceksin. Sessiz yapılan işin kıymeti yok.

bu mümkün değil. Birim yada iş değiştirmek ancak o kişi süresi dolunca gider. O zamana kadar da birlikte çalışmak zorundayız. ve dediğiniz gibi bir bahanesine cevap baska saçma bir bahane söylüyordu

Valla bence de yuzlesmekle cok iyi yapmissin ustune gitmekle cok iyi yapmissin. Bu tavrini korudukca artik cesaret edemez ayni seyi yapmaya bi daha.

Çok konu açtığımı düşünenler var biliyorum ama gerçekten burda yasadığım şeyleri yazdıktan sonra kendime cok çeki düzen verdiğim oldu. Hayat tecrübelerinden faydalandığım oldu. O yüzden mecbur yine yazmak zorundayım. Yine tecrübelerinizden yaralanmak istediğim bi sıkıntım var. Daha önce de yazmıstım bana nasıl davranılmasını istersem karsıya da öyle davranırım. Ya da yaptığım kötülüğün beni bulacağına inandığım için kalp kırmamaya özen gösteririm. Bugün iş arkadaşım ortak yaptığımız bir işi diğer kurum çalısanlarına abiye yüzünden oldu demiş. Eklemek istiyorum: Abiye yüzünden oldu derken direk abiye yaptı işi ben yapmadım demiş. Yaklaşık bir ay sonra o esnada orada olan arkadas dayanamayıp gelip anlattı. Hemen gidip konuştum. "Ortak aldığımız bir kararı neden abiye yaptı diyerek lanse ediyorsun dedim. Önce yok öyle bir sey dedi, sonra hatırlamıyorum dedi, sonrasında da evet abiye yaptı demiş olabilirim ama ben o işi yapmak istemiyordum istemeye istemeye yaptım dedi. AÇıklaması bu şekilde. İşi sana veren ben değilim madem üstüne gidip söyleyeceksin bunu konuyla ne ilgisi var dediğimde inatla ben oraya istemeyerek geliyorum. "Ben orda çalışmak istemiyorum" diye savunma yapıyor Artık laf anlamayacagına emin olarak hayırlısı dedim gittim. Çünkü bu cidden bir değil iki değil. Buna o hakkı ben verdim çünkü abiye kızmaz, kalp kırmaz, ilk işe basladığı günden beri güler yüzle hep olumlu yaklaştım. 3. kişilere kötülenmek açıkcası umurumda değil kim ne düşünürse düşünsün onun lafı ile kötü düşünecek zaten düşünsün. Ama ben artık bu taviz veren abiye olmak istemiyorum. Bir durusum olsun istiyorum ne yaşatırsan onu yasarsın kafasından cıkmak istiyorum. KArşıdaki neyse ben de o olmak istiyorum. Uzun oldu kusura bakmayın.