Gerçekten işiniz çok zor. Bu tür rahatsızlıkların vardığı nokta genelde çocukluk dönemi oluyor. Üniversitede okuyorum ve eğitim dersleri alıyorum. İnsanın çocukken yaşadığı şeyler büyüyünce ortaya çıkıyor. Yani dediğiniz gibi bir kişilik bozukluğu oluşmuş olabilir. Profesyonel yardım almaya ikna etmelisiniz bir şekilde. İkincisi de cumaya gitmek istemiyorsa gitmesin. Oruç da tutmasın. Ama bu konuda üstüne gitmenize gerek yok. Etrafındaki insanların baskısından oluyor. Genelde toplumda böyle insan çoktur. Bu da işte neden inandığını bilmediğinden kaynaklanıyor. Birşeye inanıyor insanlar ama körü körüne. Araştırmadan inanmak böyle şeylere sebep oluyor. Etrafın dediklerini önemsiyor ondan sonra. Hz. İbrahimin hayatına baktığınızda göreceksinizki araya araya doğru yolu bulmuş. Önce aya yıldıza güneşe inanmış benim Rabbim bu demiş. Bence siz onun için bir şanssınız o da sizin için bir imtihan. Allah yardımcınız olsun.

Dr. Hanım aslında uzun uzadıya anlatsam çok sözüm var ama kısaca anlatmaya çalışacağım. 33 yaşındayım 4 senelik evliyim ve 1 oğlum var. Eşimle severek evlendim. 6 sene serbest avukat olarak çalıştım. Doğum yaptıktan sonra işi bırakıp eşimin yanına taşındım. Hala evdeyim. Çok uzun süredir panik atak hastasıyım ve hala ilaç kullanıyorum. Sorunum kendi hastalığımla değil eşimle. Ben hastalığımı tanıdım ve pnunla iyi kötü başa çıkabiliyorum ama eşimle başa çıkamıyorum. Eşim 38 yaşında ve inşaat mühendisi. Eve geldiği andan itibaren herşeye kızmaya başlıyor. Pencereyi niye açık bıraktın da tül dışarıya çıkıp zarar gördü, elektrik prizinin korumasını takmayı niye unuttun, apartman koridorunda niye basit soruma susmak yerine cevap verdin,1 liraya alınabilcek şeyi niye 2 liraya aldın bunlardan bazıları. En küçük bir şey kırılsa ya da biberin ucunda azıcık bir yemediğim kısım kalsa bana kızıyor. Oğlumuzun biberonu dolapta sandığım ama dolapta çıkmadığında atıyor, yalan söylüyor oluyorum. Ne ayarsızlığım kaldı ne düşüncesizliğim. Herşeyi ben mi düşüneceğim diyor. Bana hiçbir şekilde saygı duymuyor, hiçbir dediğimi kabul etmiyor. Her tartışmamızda hep ben haklıyım diyor. Herhangi bir yanlışını söylediğnde hem kabul etmiyor hem daha çok hırçınlaşıyor. Çevresindeki insanların onun hakkında ne düşündüğünü aşırı derecede önemsiyor. Tartışmalarımızda bağırdığım zaman bizi yeterince rezil etti zaten diyor. Günah olduğunu bile bile arkadaş çevresi ne der korkusuna abdestsiz olarak cuma namazına gidebiliyor, oruç tutabiliyor. Yani Allah'tan korkmuyor ama kuldan utanıyor bizimkisi. Onunla geçinebilmenin yolunu bulmaya çok çalıştım ama hiçbir yere varamadım. Konuşsam olmadı, sussam olmadı. Onu terketmeyi çok düşündüm o da olmadı. En son olarak ona dün obsesif olduğunu hasta olduğunu doktora gitmesini söyledim. Ben deliyim ya diye bana laf sokarak cevap verdi. Benim sorum şu size anlattıklarımdan sonra benim tespitim doğru olabilr mi acaba? Eşimde bir kişilik bozukluğu olabilr mi? Eğer olduğunu düşünüyorsanız ben bu durumda nasıl bir yol izlemeliyim?

Haklısınız obsesif bozukluğu olanlar farklı oluyor. Aslında ben mala mülke çok takıntılı olması yüzünden obsesif dedim. Bir bardak kırılsa tepkileri çok aşırı oluyor. Eğer dolapta bir şeyin bozulduğunu farketmediysen senin başını etini yiyor. Sürahiyi koyarken yanındaki şekerliğe çarparsan kızıyor vs. Ben doktor değilim o yüzden yanlış bir kekime kullanmış olabilirim. Sırf bu yüzen doktor hanıma soruyorum ya. Benim eşimin takıntıları değişik sanırım

Haklısınız zaten ailesine baktığımda onunla yaşadıüım tüm problemlerin temelini açıkça görebiliyorum ama bu sorunumu çözmüyor ne yazık ki. Bırakın psikyatriste gitemeyi grip olduğunda bie doktora görünmeye ikna edemiyorum ki. Bu arada ben ona ne cumya git ne de oruç tut diyorum. Bu konuda herhengi bir şekilde baskı da yapmıyorum. Ben ona cenabetken namaz kılınmadığını eğer öyleyse namaz kılmamasını söylüyorum. Arkadaşları beş vakit namazını kılan hatta tutucu sayılabilecek boyutta olan insallar. Dolayısıyla beş vakit kılmasa da inançlı sayılan beyimiz mazallah bu imajına zarar gelmesin diye paşa paşa gidiyor namaza. Dedim ya millet ne der bağımlısı diye. Benim kızdığım bu ikiyüzlülüğü zaten. Ben bu imtihanı veremiyorum sanırım. Yine de onun için bir şans olduğumu söylemeniz bile çok güzel. Keşke onun için de azıcık kıymetli olabilseydim kybele1180

İyi de obsesif olduğunu nasıl anladınız? ben obsesifim mesala ama eşinizin yaptıkları obsesifliğe girmiyor ki:S kybele1180