kayınpederim vefat etti kayınvalidem başka şehirde yaşıyor ev benim o bizde çocuğu bakmak için kalıyor C

sanırım artık bunlar için çok geç siz en iyisini yapmışsınız benim öyle bir şansım olmadı artık eşim beni istemediğini söyledi buda boşanmaktan başka yola gitmiyor sadece ağlayabiliyorum şuan

Üniversite mezunusunuz, sağlıklısınız, eliniz ayağınız tutuyor, çalışıyorsunuz. Ayaga kalkın ve onsuz da yaşayabileceğinizi gösterin. O zaman o sizsiz yaşayamayacak görün

ayrı eve çıksanız?

Bu aralar uzerine düşme. Çocuklarıni güvenerek birakcagin bir insanın olması güzel bir şey. Eşine kendini anlatmaya çalışma. Kendini mutlu edecek aktivitelere yonel. Onu eleştirme. Neyi nasıl yapacağını söyleme. Olumlu göndermeler yap. Iyi bişey yaptığında şöyle. Öyle istemiyorum seni demekle istenmemis olmuyorsun. Biraz merkezden onu çıkar ve kendini köy. B

bakıcı ya da kreş iyi bir çözüm olabilir. biz eşimle çok iyi anlaştığımız halde annem ve kv dönüşümlü olarak 1 yıldır çcocuğumuza bakıyor ve 1 yıldır anneler yüzünden tartışıyoruz tartışırsak. allahtan ikimiz de anneleri tutmuyoruz tutan olsa biz de boşanırdık.. C

Boşanmakda evlenmek gibi bir olasilik. Bukadar isyan niye? İşiniz var, sagliklisiniz, iki gül gibi cocuk... Daha ne olsun? Bir insan sizi sevmiyor diye karalar bağlamak niye? Ev tutup çalışıp yaşamak gibi bir seçeneğiniz var. Olmayanlar kendini atsin ozaman B

Dedim bile.

aynı iş yerinde çalışıyoruz ve çocuklarım çok küçük biri daha 1,5 yaşında diğeri 7 ve ikiside kız ve işin kötüsü ben eşimi çok seviyorum zoruma giden kısımda bu onsuz bi hayatı hiç düşünmedimki çünki aklıma beni yarı yolda bırakacağı hiç gelmedi

yaşar ona bişey olmaz o kadar dik kafalı ve inatçıkı ölse ölüyorum demez olan hep bana olur bir ikna olabilsem onsuzda mutlu olurum diye C

merhaba birde ben yazayım kaçarak evlenmiş olarak dertlerimi. annem babam eşimi istemedi ama ben 17 yaşımda sevip onu hayatımın orta noktasına koyup herşeyim dediğim için üniversiteyi bitirip 22 yaşımda onunla gidip evlendim şuan 12. yılımızdayız ve boşanmanın eşiğindeyiz evet çok severek evlendiğim onun için ailemi terk ettiğim adam beni artık istemiyormuş sevgisi bianda bitmiş kalakaldım ortada tabi bizi bu noktaya getiren bir sürü olay var birincisi eşimin çok sinirli olup beni dinlememesi ve beni anlamaması 2. si çalıştığım için kayın validemle aynı evde bir 5 yıl yaşamış ve yaşıyor olmam ve kendisiyle birbirimizi sevmememiz üstüne üstlük yuvamın huzurunu kaçması ama mecbur kaldığım için bunca yıl sustum. uzun bir süredirde eşim farkında bazı şeylerin çünki artık piskolojim bozuldu nasıl davrandığımı bilmiyorum hayattan bir bezginlik bir umutsuzluk mutsuzluk buda benim suratımın düşmesini sağlıyorki kocam bunu hiç sevmez ama benide hiç anlamaz ben taştan yaratılmışım çünki.2 hafta öncede bazı şeyler patlak verdi kayınvalidemle ki ben daha kendisine ne bir kötü söz söyledim nede sesimi yükselttim ama bakın gene ben suçlu oldum şimdi eşim benim ne yüzüme bakıyor ne konuşuyor nede beni istiyor. oysaki ben onun için neleri göze aldım nelerden vazgeçtim ama sonuç ne oldu adam beni yarı yolda bıraktı kimsemde yok sığınacak ne anne ne bana ne kardeş yaralı kuş gibi çırpınıyorum eriyip bitiyorum gözünün önünde ama o diyorki başkalarına umrumda değil. evet çok sevip kaçıyoruz ama adam birgün sizi yarıyolda kimsesiz bırakabiliyor... çok pişmanım ama geçen zaman geriye dönmüyor

ağlamayın ve kızlarınızı düşünün onlar için güçlü bir anne olmalısınız. eşiniz boşanma aşamasına gelmeden pişman olacaktır eminim. önemli olan sizin adım atmanız kimsesiz olduğunuzu hissettirmeyin eşinize. erkekler kadın güçlü olunca geri adım atar. anlaşmalı boşanalım diye düşnüüyorum diyip taslak çıkarmasını söyleyin ciddiye bindiğini görsün.

Belki ayrı evde olsaydınız daha güzel anlaşırdınız eşinizle diycem ama.