İnanır mısınız plan kurma ve hayal kurma bende maksimum duzeydeydi aslında belki de beni bu hale getiren de o oldu. Planlar olmadıkca, hayaller bir bir yıkıldıkca hayal kurmaya plan yapmaya korkar oldum. İste aslında onları gerçekleştirebilsem yoluna girecek. Ne zaman hayal kurmaktan korkar oldum, sanırım 18 yasında üniversite zamanı. Cok hayal ettigim hedefledigim yere gidemeyince, bir seyi cok istemekten hep korktum. Kırılma noktam orasıdır benim de. Sonradan daha pesimist oldum. Travmalar iste

Süpersiniz cok teşekkür ederim aralarından 2 tanesini okumustum cok guzeldi eminim diğerleri de öyledir

İnanın en büyük şükür sebebimdir, sağlık olmadıktan sonra gerisi boş. Benim ailem de her seyin olumsuzunu dusunur, aslında cocuklugumdan belli bir zamana kadar pozitiftim hatta hala öyleyim diyebilirim. Fakat bazı zamanlrda artık bu kadar pozitif görmeme rağmen neden olumsuz oluyor dediğim zamanlarda yıkıma uğruyorum. İste olumlu oldugunu zannettigimde bile altında yatan olumsuzluklar ailenin yetistirmesi. Ben benzemeyeceğim desen de, bilinçaltına isleniyor. Ve en kötüsü de o bilinçaltını temizleyemiyorsun. Belki yolları vardır terapi falan ama tek basıma yapamıyorum

Bence bu durum tamamen algi da secicilik. Söyleki: Siz hayatinizda herseyin olumsuz oldugunu hep sanssiz oldugunuzu düsünüyorsunuz, Dolayisiyla hayatiniztda ki olumlu ve iyi olan seyleri görmüyorsunuz. Mesela: --Sagliklisiniz -- bir kadin olarak okula gidebiliyorsunuz --bir eviniz var (kirada olabilir ama barinacaginiz bir mekana sahipsiniz --Günlük ihtiyaclariniz haricinde para biriktirebiliyorsunuz Simdi bu yazdiklarim size" ama bunlar zaten normal " dedirtebilir ancak aciklanan son rakamlara göre dünya üzerin de bir milyar insan yani her yedi kisiden biri aclik tehdidi ile karsi karsiya. Hayatinizin olumsuzluklari yerine pozitif seylere odaklanin.

Ben de hep öyle teselli ediyorum kendimi, bak bir seyler ogrendin daha güzel olacak diye ama ben güçlendikçe hissizleşiyorum ilginç şekilde. Artık üzüntü vermese de keyif de vermez oluyor gecenin_resmi BU' DA GEÇER!! Anneler

Ben başıma gelen kötü şeylere bile şükrederim aslında. Rabbim beterinden korusun derim. İsyankar ve şükürsüzde değilim ama aksilikler peşimi bırakmıyor yinede. Bendede kesin yine ters gidecek bir şeyler düşüncesi yer etmiş. Böyle düşüne düşüne kötüyü çağırıyorum sanırım

esim aynen sizin gibi oldugu icin ben sizi anliyorum aslinda, karsinizdaki insan icin de zor biliyor musunuz, ben bazen cok bunaliyorum, nasil bir insan bu kadar olumsuza odaklanir diye. Sonuc olarak adamda Teomanin 17 sarkisindaki gibi kotu sans var ama kendisi cekiyor iste. Biz biraz su sekilde astik diyebilirim, ben inanilmaz planci biriyimdir, zaten a b c planlarim olur, hani onun olumsuz senaryolarina karsi planlar yaparim, ama onu her zaman olumlu senaryolara yonlendiririm. Evet isler kotu gidebilir ama soyle de olabilir deyip on saat o olumlu plan uzerinde konusurum, o da bir sure sonra konusmaya baslar. Hatta eskiden sey derdi cok net aklimda, bak boyle konusmayalim olmazsa cok uzuluruz diye. Ben de hep derim en azindan simdi hayalini kurarken mutlu oluyoruz, bu kisim bile bize yeter. Boyle boyle hayal kurmaya basladik, simdi daha iyi gibi sanki. Tabi ailesinin etki alanina girmedigi muddetce.

Arkadasim, Panik atak, anksiyete bozuklugu baslangicina hosgeldin demek istemezdim. Aynen hersey senin hissettiklerin gibi basladi, sonra travmalar ust uste geldi en sonunda nefes alamama ve agresiflikle zirveye ulastim. Sanki hayat bana inat istediklerim disinda istemediklerimi gozume gozume sokuyodu. Bir psikologa gitmeseydim dahada kotu olabilirdi. Bana beynin serotin hormonu uretmiyo bu yuzden vucut ve mental sagligin iyiye gitmiyo, ilac kullanman gerekli demisti. Travmalarda ustune tuz biber olmustu tabi. Ben bu durumu ilac kullanarak degilde meditasyon, spor, online psikoloji testleri makaleleri/ kitaplari okuyarak biraz olsun duzelttim. Simdi o agresifligim geri gelmeye basladi belki hamilelikten yada kaybetme korkusundan. Yine meditasyona baslicam. Hea bu arada is yerimden patronumdan is arkadaslarimdan nefret ediyorum. Hamile oldugum icinde cikamiyorum isten. Hadi hep birlikte derin bi nefes alip OMMMMMMMMMMM

Bunu bilmek size iyi gelir mi bilmiyorum ama yalnız değilsiniz en azından. İnsan kendisini kısır döngü içinde hissediyor. Dönüp dolaşıp başlangıç noktasına geliyor gibi hissediyor. Şansız olduğunuzu sürekli dile getirmeyin bence. ''Söylediklerinize dikkat edin, düşüncelere dönüşür. Düşüncelerinize dikkat edin, duygularınıza dönüşür. Duygularınıza dikkat edin, davranışlarınıza dönüşür. Davranışlarınıza dikkat edin, alışkanlıklarınıza dönüşür. Alışkanlıklarınıza dikkat edin, değerlerinize dönüşür. Değerlerinize dikkat edin, karakterinize dönüşür. Karakterinize dikkat edin, kaderinize dönüşür.'' deniliyor. Gerçekten de öyle, sanki acıyı sımsıkı tutuyormuş gibi bir hal alıyor bu durum. Teorideki gibi pratikte bunu uygulamanın zor olduğunu biliyorum. Ama belki kafamızı başka yöne çevirebilsek, bakış açımızı değiştirsek bazı şeyleri daha kolay atlatabiliriz.

Önce sinirimden veya üzüntümden ağlıyorum, içimde ne varsa akıtıyorum sonra beni mutlu eden şeylerle uğraşıyorum ve yoluma devam ediyorum. Kendinizi şanssız diye nitelendirmeyin, kolay değil biliyorum ama elbette şans size de gülecektir.

Üstte örnekle açıkladım ama sorun da o zaten. Her sey geçiyor ama zaman da geçiyor. Hep daha iyisini umut ederken, hep daha da asagıya gidiyorum. Bir yerden sonra umut etmeye halin kalmıyor, hissizleşiyorsun burcak86 hiçbişe

Bir söz vardır. " Şükür nimetin saklama kabıdır." Bahsettiğiniz olayların hepsi günlük ve herkesin başına gelen hayatın parçası olan şeyler. Ben sizin yerinizde olsam odak noktamı olmayanlara değil, olan ve yolunda giden şeylere çeviririm. Mesela ne güzel paranız varmış ki, yatırım yapabilmişsiniz. Şu zamanlarda insanlar çok çok zor zamanlardan geçiyor maddi açıdan. Ya da ne güzel eğitim hayatınız devam ediyor da siz onunla ilgili minik bir problem yaşamışsınız. Onun dışında sağlıklısınız, güvendesiniz ve daha bir çok şey. Kendimi çok şanssız hissettiğim ve neden benim başıma iyi şeyler gelmiyor diye hayıflandığım bir dönemde bir bakım evine ziyarete gitmiştik. Bayramdı o zaman. Ben giyinmişim, süslenmişim. Asansöre bakım evinde kalan bir kızı getirdi hasta bakıcı tekerlekli sandalyeyle. Yürüyemiyordu ve başka başka hastalıkları da vardı. Oradaki ben değildim o idi. Ama ben hep kendimi benden daha iyi olanlarla kıyaslamaya alışıp hep neden o sorusunu soruyordum. İçimden o an " neden ben" sorusu geçti. Neden ben birazdan arkadaşlarımla buluşup, eğlenceye gidecekken o burada kalmak zorunda? Ben bu sahip olduklarım için ne yaptım ki? Ben sahip olduklarım için çabalamamıştım ve o da bu durumunu hak edeceği kötü şeyler yapmamıştı. Bu sadece bir takdirdi. Allahın takdiri. O günden sonra hep hayatımda iyi olan şeylere sarıldım. Şükrettim, şikayetlenmedim. Kimseye de özenmedim, kendimi de yermedim çünkü her şeyin olması gerektiği gibi olduğuna inanıyorum. Ne eksik, ne de fazla. Olacakların içinde milyonlarca ihtimalden içinde hakkımda en hayırlısı olan oldu, oluyor ve olacak. Bana düşen olanlara gösterdiğim tepki. İmtihanı geçeceğim yer. İnançlıyım demişsiniz o zaman hatırlayın burası bir imtihan dünyası ve eğer imtihanı sadece boşanma, ölüm zannederseniz yanılırsınız. Her anımız imtihan. Paranız gitti imtihan. Sınav yüklenmedi imtihan. Trafikte kaldınız imtihan. Bakış açınızı ve odağınızı değiştirirseniz hayat daha kolay olacaktır.

Düşününce inanılmaz mantıksız zaten. Ne alaka biri elma biri armut bile değil masa falan. Ama her sey ya yolunda gidecek ya da berbat olacak düsüncem var ya iste ortam yok. Tabi böyle olunca her sey güzelden ziyade her sey kötü oluyor. Aslında temel yanılgım şu da olabilir, diğer seylerin güzel olmasını sağlayacak sey o kadar onemli değilse, ya o oldugunda da bir sey ifade etmeyecekse ve ben bos yere saplanıp kalıyorsam. Olmamış şeyler olduğunda cok güzel olacak zannetmem de hata olabilir. Olmamış olaylara onem atfedip bağlanmam da. İşte bu bakıs acısını değiştirmem lazım, ancak zihnim izin vermiyor. Psikologa gitmek istiyorum ama ona gitmeden once kendim de adımlar atmak istiyorum Alys

Mantığını kullan paranı kaybetmenle sınav arasında nasıl bir organik bağ olabilir nasıl etkileyebilir birbirini? Akla uygun tarafı var mı? Yok tabi ki.

Ben zamana bıraksam bu sefer de her sey monotonlaşıyor. Üzülmeyeyim diye sevinmeyi de unutuyorum yani. Bir de bir zaman sonra çözülünce keyif de vermiyor

Evet katılıyorum fakat bunun cozumunu bulamıyorum. Sorunum her seyi dibine kadar yasamam galiba. Yani bir sey iyi olursa diğerleri de iyi olur, kötü olursa diğerleri de kötü olur gibi. Riski dağıtmak gibi aslında, ben ise her şeyi tek bir şeye bağlıyorum. Bu bakıs acımı nasıl değiştirebilirim bir öneriniz var mı? Sınav konusunda mazeret sınavı bir çözüm ama bir daha strese girip o kadar güzel kağıt verebilecek miyim bilemiyorum, tabi dünyanın da sonu değil ama insan üzülüyor. Zaten örnek olarak verdim onu bunun gibi bir şeyler sürekli başa sarıp duruyor Shusui

Hayatta her zaman her şey istediğimiz gibi gitmez. Sanki biraz bakış açısını değiştirmeniz lazım. Sağlıklı bir insansanız çok şanslısınız. Sağlık olmadıktan sonra gerisi boş. Sevdikleriniz yanınızda ise bence gene şanslısınız. Para kazanılır, sınavlar telafi edilir. Allah başka dert vermesin.

Isin icinden cikamadigim sorunlarim var benim de. Kendi sahsimin cozecegi problem olsa kahvemi duyumlayip sorunu tek celsede cozerdim ama is oyle degil iste. Peki ben ne yapiyorum; zamana biraktim. O bunalimdan bu bunalima da girsem sorun cozulmeyecek hatta gozumde daha da buyuyecek, o yuzden cok fazla gozum de buyutmemeye calisiyorum, dedigim gibi zamana birakmayi tercih ediyorum. Cozebilecegim sorunlari cabalar cozerim, cozemeyeceklerimi kabullenmeye calisirim...

Öyle ama insan 28 yaşında daha gençken bir yaşında kızıyla kaldıysa çok da pozitif bakamiyor biliyorum benden daha kötü durumda olanlar var ama olmuyor bazen diyorum bak senden daha kötü durumda olanlar var şükür ediyorum mesleğim elimde saglikliyim kızım çok şükür sağlıklı ve çok güzel bir bebek ailem yanımda ama bazen de sende çocuğunu babasıyla buyutebilirdin mutlu yaşayabilirdin diyorum. Ama belki de yasayacaklarimiz mutluluklar basimiza gelen kötü olaylardan sonra olacak şeylerdir bilemiyoruz işte de gel de bunu bana anlat

Evet inançlıyım, ben de öyle. Kendimle konusurken Allah'la konuşuyorum aslında. Sadece istiyorum ki dümdüz cizgide gitmesin kötü seyler. Bir sey kötü olurken diğer sey iyi olsun ki ona tutunabileyim. Sert düşüşün keşke sert çıkışı olsa. Çok geçmiş olsun, eğer istiyorsanız hayırlı bir evladınız olur insallah

Ben de her defasında yememek icin kendimi oyalıyorum kendimi kandırıyorum yeni seyler bulmaya calısıyorum ama hepsi elimde kalıyor. İstemekten korkar oldum umut etmekten korkar oldum. Cok yoruldum

Eskiden olsa içerdim. Canım her sıkıldığında içiyordum bir kaç gün. Şimdi 2 yaşında kızım var. Aynen herşey domino taşı gibi oldu. Çok ciddi boyutlarda hemde. Bende bilmiyorum. Bugün çok kötüydüm. Kızı uyuttuktan sonra ağlarım herhalde biraz. Acaba sakinleştirici mi alsam diye düşünüyorum. Ama hastane şu anda bana çok uzak, izole bir yerdeyim. Doktora da gidemem. Özele gidecek paramda yok. Takipteyim konuyu

İnançlı biri misiniz? Benim de inanın yerin dibine girdiğim anlar oldu. Yüklü miktar bir para kaybettik eşimle, hem de hiç ikimizin sorumlu olmadığı bir şekilde ve maddi durumumuz sıkışıkken. Birkaç ay sonra hayatımın en korkunç gününü yaşayıp bebeğimi düşürdüm. Allah beterini vermesin. Mesela ben o anlarda bunların bir sınav olduğunu biliyordum. İnançlı biriyim ve imtihan gözüyle bakıyordum. Evet tabiki de üzüldüm, çok acı çektim, çektik eşimle. Ama bunlar bakış açımi değiştirmedi, isyan etmedim. Size de bunu öneriyorum.

Ben böyle zamanlarda; "en karanlık an, şafak sökmeden önce ki andır" ;sözünü anımsar gülümserim kendimi bekleme moduna alırım

Bazen şöyle düşünür rahatlarım. Ben ne kadar çabalasam da, ağlasam da, kendimi yerlere atıp paralasam da olması gereken olacak. Bu demek değil ki pasif kalın. Siz çabanızı sonuna kadar gösterin ama olmuyorsa da olmamasının en hayırlı olduğuna inanın. En küçük olayda bile. Uçağı, otobüsü kaçırdığı için kazadan kurtulanlar var. Tabiki her zaman böyle sonuçları açık ve net görmüyoruz ama burda da iş Allah a güvenmeye geliyor. Olana ya da olmayana teslim olursanız çok rahat edersiniz.

Aynen öyle, her sey iyi giderken kötü olacak korkumuz bilinaçtı kodlarından bence. Vardır ya toplumda, cok gülen cok aglar diye. Belki de biz bu düsünceye öyle güclü inanıyoruz ki aksilikler üst üste geliyor. Aynı enerjiyi iyiye yoneltebilsek iste

Bak gene olumsuz En azından güle güle kırışırız. Şaka bir yana kurban psikolojisi benim de en sevdiğim psikolojidir. Ama olanla ölmüşe çare yok, dünyayı başa yıkmak yerine biraz sakin kalabilmekte fayda var. Sıkmayın canınızı bir canınız var değer mi? B

Dertler misafirdir gelir ve gider mantığındayım. Birde olayın başka taraflarından bakmaya calısır ım..

Her türlü kafayı mecburen meşgul edebilecek bir kaç kitap önereyim size o zaman : Gülün Adı - Umberto Eco Devlet Ana - Kemal Tahir Karılar Koğuşu - Kemal Tahir Gazap Üzümleri - John Steinbeck Cennetin Doğuşu - John Steinback Olasılıksız - Adam Faver Bir Ada Hikayesi (4 kitap) - Yaşar Kemal Serenad - Zülfü Livaneli Alamut - Vladimir Bartol Yüzbaşının Kızı- Puşkin Unutma Beni Apartmanı - Nermin Yıldırım Sarı Yazma - Rıfat Ilgaz Sinekli Bakkal - Halide Edip Adıvar Bunlar ilk aklıma gelenler, roman türünde beni sürüklemiş kitaplardır, tavsiye ederim :)))

Ben kısmetli bi insanım genelde de işim rast gider. Herhangi bi olayı da lehime yorumlarım çoğu zaman. Böyle işlerim de üst üste ters gitmez. Size öyle geliyor diye düşündüm sanki

yazdigini hic okumadim basliktaki soruya cewap wermek icin geldim hersey ust uste geldiginde abdest alir dua ederim rabbim ebet bi cikis kapisi sunacaktir K A T R E Bütün mümkünlerin

Öyle düşünmeyin, zenginlik gelir geçer. Güzellik ise neye kime göre. Düşman olanların sorunu o. Şanssız bir insanım ben de. Yani çok inanıyorum buna, bu yüzden mi çekiyorum bunu bilmiyorum. Ama şanslıyım şanslıyım desem de kalpten inanmadıktan sonra neye yarar ki burcak86 hiçbişe

yetistirilis ile alakali, benim ailem bizim hayal kurmamizi tesvik ederdi, esimin ailesinin ise genel olarak olumsuza odaklanan yapisi var gordugum kadari ile. yine esim ve ben gurbette yasiyoruz ve kendisi benden etkilenip daha pozitif olabiliyor mesela, ama ailesinin sehrine gittigimizde yine eskiye donuyor. Sizi de iyi etkileyen veya kotu etkileyen tanidiklariniz vardir illa ki, yine de en onemlisi kendinizin bilincinde olmaniz ve bilincli sekilde kendinizi pozitif olmaya zorlamaniz. Bu konuda bazi yontemler var aslinda, her gun olumlama yapmak gibi ornegin, ise yaradigi soyleniyor, deneyebilirsiniz bence. Bir de sukretmek iyi gelir derler, bunu ben de maalesef cok yapmiyorum ama, ornegin saglikli oldugumuz icin sukretsek her gun cok daha iyi baslariz gune degil mi.

Amin insallah sizde hayalinizdeki yaşamınıza kavuşursunuz bakın ben hep atanamam diye düşünürdüm ama atandım bence sizde sinavalrin hepsini verirsiniz

İyiye de yönelttim bir günde elimdeki bütün paranın bittiğini bide biten para kadar borç olduğu u öğrendim 100 bin cuvari sonra dedim daha kötüsü olmaz iyi olacak herşey guzel. olacak hooop ikinci darbe geldi bu sefer yine azıcık iyiye çıktık tamam derken yine tamamen battik sonunda eşimin gitme isteği boşanma ortada kalakalmam herkesin söylediği elinde mesleğin var iyi düşün ama öyle olmuyor işte

En rahatlatanı ağlamak bence de. Hatta uyunabiliyorsa uyku. En azından bir nebze yeniliyor

Ben melisa ya da papatya içiyorum, oturup kendimle konuşuyorum bu noktadan sonra bu mevzu için yapabiliceğim bişe var mı ona bakıyorum elimde değilse kendimi sakinleştiriyorum, kimi zaman ibadet ediyorum, spor yapıyorum endorfin salgılattığı için fizyolojik olarak modum değişiyor. Eşimle paylaşırım bi de krizi nasıl fırsata çevirebilirim onu düşünüyorum çoğu zaman. Örneğin o sınav için hocaya mail atardım henen durumumu uzun uzun anlatan böylece ne kadar ilgili olduğumu gösterirdim. Para olayını çok anlamadım ama tüm birikim hesabımızı aynı kalemde tutmayız biz riski dağıtırız ki birisi yükselirse ya da düşerse diğeri onu dengelesin diye. Ayrıca unutma hiçbir duygu hayal kırıklığı da dahil kalıcı değildir bi süre sonra etkisi geçer. Daha yaşın küçük heralde hayat çok zor neler çıkacak karşına sakin ol . push ;

Uzaktan eğitim ve sınav süresince herkes böyle şeyler yaşadı ki ilk olduğunu mu sanıyorsun, halledilir çok önemli bir mevzu değil o. Kızkardeşim de yaşadı hatta çözüldü bi şekilde. Fazla dramatikleştiriyorsun hayatı çok kötümser bakıyorsun bu tavrın olayları bu hale getiriyor bence. Olumsuzu düşüne düşüne onu çağırıyorsun, olaylar değil bakış açın problem

Çok geçmiş olsun, ben de elimde olmadan ağlıyorum bir süre rahatlayana kadar. Normalde uyurdum, bugün uykusuz olmama rağmen uyuyamadım. Kafamda düsünceler dönüp duruyor. Kendimi yemeğe vereceğim galiba. Bende de içki yerine yemek işte. Uyuyabilirseniz siz de uyuyun, kafada düşünce varken cok zor ama burcak86 hiçbişe

Amin çok teşekkür ederim. İşte dediğim gibi çokça dua edin ve kendinizi pozitife odaklayin :) Gönlünüzce ve hayırlısıyla olsun her şey. . push ;

Çok teşekkür ederim, inşallah. Sizin de :)

Çok gergin olurum, herkese bağırır, her şey ile kavga ederim. Evdeki eşyalara bile bağırırım o derece gergin oluyorum. Sonra da her şeye ağlarım, migrenim tutar. 2-3 gün hayattan bağlantımı koparırım. Sonrası hüzün hep

Çok güzel yazmışsınız, günlük hayata dalınca hatırlanması gereken seyleri unutuyoruz. Ben de sağlık problemi olan insanları gördügümde hep sükrederim. Her an aklının bir kosesinde tutmak lazım kesinlikle. Paniğim, aceleciyim ve bu bana yanlıs kararlar aldırıyor. Daha temkinli olmalıyım. Zaman icinde öğreneceğim umarım. Tesekkür ederim :) L lollapalooza

Yalnız değilsin bil istedim kardeşim. Hatta bundan bı kaç saat önce dediğin gibi bizde para kaybettik aynı mecrada. ki uyku bile tutmyor tevafuk konunu gördüm. Önceden bekarken çok kismetliydim eşimle hersey değişti sanki neye elimizi attiysak kuruyor hep yıkım artık bu son raddeydi ve umutlarım çöp oldu

Bir şey yapamıyorum ben de. Sessiz dünyama geri dönüyorum. Sessiz, gülmeyen, kendi sesini bile nadir duyan kişiye dönüşüyorum. Ne zaman kendimi biraz iyi hissetsem, toparlanma gücü var gibi hissetsem o gün bir şey oluyor ve tekrardan o halime geri dönüyorum. Belki bu kadar karamsar olacak, olumsuz olacak bir durum yoktur ortada ama ben içimdeki huzursuzluktan kurtulamıyorum. Özellikle şu son zamanlarda bu hissiyat iyice arttı. Kendime olan sevgim yerini kızgınlığa, öfkeye bırakıyor.

Sinirlerim çok zayıf benim. Kafayı yiyorum. Üzgünüm

Benim genel hayat tarzım böyle zaten Karamsar bir yapım var. Sanırım kötüyü çekiyorum.

Nerede yaşadığınızı bilmiyorum ama biz yaşadığı yeri en güzel yapan nadir bir varlığız. En en girdabın içinde olduğum zamanlar da bile ağlasam sızlasam evrene verdiğim mesajlar hep dileklerim. Kabul olacak dualarıma inancım tam güvenim sonsuz. İnsanı yaşatacak olanda biziz dileklerimizle, öldürecek olanda. Neden hayatımı mahvedeyim mutluyum mutlu olmakta zorundayım. Geleceği tabi düşünmeyelim ama bugünü de yaşamalıyım. Sonsuzluğa gözlerimi kapatıp en iyisini en içtenini neden istemeyeyim?Kötüyü değil içimden dışımdan hep iyiyi tekrarlamalıyım. Gerekirse en güvendiğim kişiye anlatmalı, gerekirse suspus olmalıyım. Yaşadığım en kötü olayı anlatırsam bile bunun üstesinden gelebileceğimi her zaman ruhuma bilincime inandırmalıyım.

Çay demliyorum

Konu çok soyut olmuş. Yorum yapmak zor ancak bildiğim bir şey varsa her şey zamanla değişiyor. Hiç bir şey sonsuza dek sürmüyor. İlla ki değişiyor

Cok katılıyorum düsüncelerimizin hayatımız olduguna. Gerçekten de öyle neye kalpten inanırsak gerçek oluyor. İşte kalpten olumluya inanmak da bir meziyet biliyor musunuz? Elimizde değil aslında, belki büyürken bilmeden aldığımız kodlar, bilemiyorum ama bazı seylerin güzel olacagına inanırken bazı seylerde yogun sekilde olumsuzluk hissi geliyor. His değil de daha beyinsel bir sekilde enerjiyi çekme arıyorum diyelim. Cünkü hisleri kontrol edemiyorsun ama beynini belki edebilirsin

Ya ben karamsardan ziyade, olayın iyi yönünü görmeye calısıyorum hep ama icimde bir his oluyor böyle kötü kötü gidecek diye. Hislerim beynimin o iyi görme olayını tamamen kapatıyor. Ne yapacağız böyle Alys

Bende sizin gibiyim hayatimda herşey iyi giderken bir gün yerle bir oldu. Sonra tamam dedim toparladım bir sene geçmeden yine benzer şeyler yaşadım bütün hayatım altbust durumda şuan bosandim ve bir yasinda bir kız annesiyim şimdi iyi şeyler olacak diye korkar oldum ardından kötü şeyler ya gelirse diye. Mutlu olmaktan korkuyorum sanki çünkü ne zaman mutlu olsam ayağa kalsam hep kötü şeyler geldi başıma. Artık bende tükenmiş durumda hissediyorum kendimi birine derdimi anlatmak istiyorum mesela ama offf boşver diyorum bakıyorum ki anlatmaya mecalim kalmamış.

Selam kızlar, bu zamana kadar burda pek çok konuya yorum yaptım ama benim de yardıma ihtiyacım var. Her şeyin üst üste geldiği oldu mu hiç? Daha doğrusu bir şeyler tam güzel olacak, yeniden başlayacağım derken önce bir şey kötüleşip domino etkisi gibi diğerlerini de mahvettiği oldu mu? Bundan nasıl kurtulunur. Bir şeyi istediğim zaman o benden kaçıyor. Hiç takmasam her sey daha da yolunda gidiyor ama insan umut edemez mi? Mutlu olmayı isteyemez mi? Sanki ben mutlu olmaya cabaladıkca her sey daha da berbat olacak gibi. Ne olur böyle üst üste olumsuzluklar şanssızlıklar yaşayanlar nasıl kurtuldu bu hallerden. Hiçbir şey istemeden de yaşanmaz ki? İstekten kastım para pul mal mülk değil. Ama mesela para kaybediyorum, sonra o okul hayatımı da etkiliyor, insan ilişkilerimi de . Böyle domino etkisi yani. Bir de hep çok şanssız olduğuma inanıyorum bunu aşamıyorum. Gökten 3 elma düşse 4 kişi olsak ben elmasız kalan oluyorum öyle diyim. Yorumlarınızı bekliyorum. Şöyle güzel şeyleri çekip şanslı kişilerden yorum istiyorum özellikle

Bunu bende yaşadım. Hayatımın çok çok uzun bir dönemi bırakın dibe vurmayı resmen yerin altına sondaj vurdu ama ne yaparsanız yapın herşey olacağına varıyor. Ben çok dua ederim o dönemleri rahat atlatabilmek için. Ve genelde de dualarım kabul olup hayatım iyiye gitmiştir. Şimdi düşünüyorum da o zor zamanları yaşamamış olsam şimdiki güçlü ve mutlu kadın olmazdım. Ayrıca verdiğiniz örnekler büyük sorunlar değil günlük sorunlar bende ciddi bişey var sandım ama üzülmeyin zamanla hata yapa yapa öğrenirsiniz bazı şeyleri ama kolaya kaçmak yerine biraz çaba gösterin ve bunlar herkesin hayatında olan sorunlar sadece sizin başınıza gelmiyor.

bu dusunce yapisi tam benim esime ait, artik evren de sizi duyuyor bence ve sanssiz oluyorsunuz sanirim. Bilemiyorum karma midir nedir, ben cok sansli olduguma inanirim ve oyleyimdir de gercekten, ama bu adamla evlendikten sonra birseyler oldu bana da, resmen olumsuzlugu ile sansimi somurdu. Velhasili hayata olumlu bakin, bardagin dolu tarafina odaklanin, o zaman hayat da size daha kibar olacaktir. Cok bunaldiginizda oturun dinlenin, kitap okuyun, o cok istediginiz seyden bir sure uzaklastirin beyninizi. Kendinize iyi davranin, sirmartin, gunluk olarak kendinize iyi seyler soyleyin ve takdir edin. Evren sizi duyuyor unutmayin.

Hemen atabildiğim tüm hocalara mail attım, aradım, elimden gelen her seyi yaptım. Kanıtlarımı da koydum, mobilden yüklediğim için ss aldım, saatini gösterdim vs. İşte bu noktada istiyorum ki benim elimde olmayan bir nedenden ötürü işim olumsuz gitmesin. Hakkım olandan fazlasını inanın istemiyorum, mesela o sınavda sayfalar dolusu emek var. Şimdi sistem yüzünden ben neden mağdur olmak zorundayım, eşitler arasında adalet olması gerekir. Sınavın yüklenmemesi ya da wifi ve bilgisayarımın yanımda olmaması benim sucum mu? İste böyle düsüne düsüne kafayı yiyorum, bir de net bir cevap alamayınca Ben de eskiden cevremdekilere anlatırdım. Sanırım artık anlatmak bile istemiyorum. Kendim bas etmeye calısıyorum. Sanki iyi veya kötü bir seyi anlatırsam her sey daha da kötü olacakmış gibi geliyor Evet kesinlikle her olay geçiyor ve bir zaman sonra tamam diyip geçiyorsun ama sende izler bırakıyor, istemekten ummaktan korkar oluyorsun. Korku da hayatı cok etkiliyor. Acaba beynimdeki bu sesler mi hayatımı olumsuz yone cekiyor, ben mi olumsuz görüp abartıyorum. Bilmiyorum cevapları bulamıyorum. Bir de cok kücük anlarla yüzüp yüzüp kuyruguna gelmek can acıtıyor. Bastan olmayacağı belli olan bir seyi istemiyorum mesela

Tamamen aynıyız. Dilimizde olumlu seyler olsa da ruhumuz olumsuzu çağırıyor elimizde olmadan yapıyoruz. O dusunceyi temizledigimizde yoluna girecek aslında. En azından bakıs acımız degisecek

İmtihan dünyası diyorum sınanmazsak bu dünyada neden olalım diyorum ve zamana bırakmak başkada çözümünü bilmiyorum yapabiliyor muyum? Hayır en azından Allah beni sınıyorsa bende bu sınavı geçmek zorundayım diyorum sabırsız bir insanım bu yüzden de ben hep sabırla sınanırım. Karma dedikleri şey aslında aşamadıkça tekrar önüne geliyor ve iyi şeylerde sekteye uğradığı için üst üste gelmiş gibi görünüyor

Bazen tüm felaketlerin üst üste geldiği oluyor İnsanım demoralize oluyorum tabi ama günün sonuna hep Allaha'a sığınırım, vardır bir hayır derim, duadan hiç vazgeçmem. Bir de böyle sıkıntılı dönemlerde ciddi kararlar almam, çünkü depresifken doğru karar alamıyorum, duygusal oluyorum, karar vermem gereken şeyleri zamana yayarım biraz, kafamı boşaltmaya çalışırım. Çok çok kötü olduğumda kütüphaneme kapanır, beni sürükleyen bir kitaba gömülürüm, sıkıldığım şeyleri düşünmemeye çalışırım, okumak bu konuda bana çok yardımcı oluyor, beynimi dinlendirdiğimde sorunlara daha mantıklı bakabiliyorum, şanslı biri değilim şansa inanmam da, ben nasibe inanıyorum, bir şey benim nasibimde varsa mutlaka gelecektir, gelmiyorsa nasibim değildir, bu arada inançlı biriyseniz annemin bir sözünü not düşeyim buraya ; derde şükretmeyin şükür edildiği şeyi arttırır, derdiniz var ise hamd edin. Not : Evcil bir hayvan edinme imkanınız var ise onu da deneyin, her türlü negatifliği anında yok ediyorlar, kedim bazen psikoloğum gibi oluyor :))

Evcil hayvanı kücüklügümden beri istiyorum, kücük bir köpek. Ailemle yasarken annem istemiyordu ama suan edinebilirim, hazır hissettiğimde tüm sorumlulugunu alabileceğime inandıgımda cok istiyorum. Bence de tüm gerginligi götürüyor. Baya benziyormuşuz sizinle, ben de kitap okuyup bilgilendikce kendime bir seyler katıyormusum gibi geliyor, bu yalan dunyada bundan onemlisi var mı diyorum. Bazen de öyle üzgün olup basım agrıyor ki, aklımı veremiyorum. Ben de depresifken yanlıs kararlar veriyorum, kilit nokta burası olabilir, yanlış bu yuzden yanlısı cekiyor olabilir. Bulduk galiba :) Biliyorum o sözü, hamd olsun diyelim bari o zaman su donemde :) Cok tesekkür ederim faydalı bir yorum oldu

41 yaşından bildiriyorum ; drama queen olmayın hayat çok zorlaşıyor, hatalarınızla yüzleşmeyi öğrenin. Erken kırışırsınız yoksa.

Gülünce de kırışıyor Şaka bir yana evet elbette yüzleşiyorum zaten de biraz da güzel şeylerle yüzleşsem M meredithgrey 2013-2022'de vivelamour ve 2022'deki felidaee'yim. Üyelik

Yahu parayı oraya koyarken kaybetme riskini de göze almamış mıydın sanki emek vermişsin de ticarethanen batmış, kolay yoldan parayı yükseltmek istersen böyle şeylere açık olman lazım. Sınavı vermeyi niye son dakikaya bırakıyorsun mesela ben olsam son 15 dakika kala o işi bitirmiştim. Senin kendi hatalarınla yüzleşmen lazım hiçbir şeyin üst üste geldiği yok yanlış ve hatalı davranıyorsun. Üç kuruş kaybettiğinde aklın çıkıyorsa ne işin var öyle ekşınlarda

Hahaha cok tatlısınız. İlerlemeden psikolog şart gibi. Panik atak anksiyete başlayınca ortadan kaldırmak cok daha zor oluyor

Tam olarak beni anlatmışsınız

Şanssızlık benim kaderim. Artık bununla yaşamayı öğrendim. Herkes ama herkes tertemiz kalbe sahip olduğumu söyler. Çok iyisin derler. Ama sebeb siz düşmanım çok anlamıyorum sebeb ne. Güzel değilim zengin değilim.

Kesinlikle iyi düsün demekle iyi olsa keske o icten gelen bir sey. Bir de insanın biraz da olsa pozitifi görüp tutunması lazım