Çok güzel arkadaşlıklarım var. Kendimce buna nasıl sahip olduğumu anlatayım belki fikir verir sana. Güzel dostluklar bencillik kaldırmaz. Gerçekten hiç bencil biri değilim. Aslında bu benim için çok iyi bir şey değil. Ama başka türlü de mutlu olamazdım sanırım.. Benim orta, çerez arkadaşlıklarım olmaz. Gönlümü açmadığım insana evimin kapısını da açamıyorum. Gerçekten sırdaş bilip omzunda ağlayabiliyorsam tamamdır olmuş o iş. Anlatırım ve anlatmalarını beklerim. Benden önemli dertlerini saklayan insandan ben de saklarım bir şeyler. Sonuç: İki yabancı olmuşuz. Bu yüzden hem çok paylaşırım hem de çok iyi dinler destek olurum. Hastayım diyen arkadaşımın gel demesini beklemem mesela ben sorarım '' Geleyim mi?'' diye.. Bir işim var şuraya gitcem diye derdinin peşinde koşan arkadaşımı yalnız bırakmam. Ben seninle gelirim diye çok uzak yollara bile giderim. Yok sen yorulma dese de giderim çünkü içim başka türlü rahat etmez. Çünkü o durumda olsaydım bana birileri ''Ben de geleyim.'' desin isterdim.. Evet vakit ve emek harcıyorum. Ama dostluk emek ister.. Ne istediğimi biliyorum. Ve gerçekten istediğim gibi bir dost oluyorum. Meyvesini de yiyorum çok şükür. Haaa yok mu hep bana rabbena diyen benciller. Elbette var. Onların da yüzüne bu bencilliklerini tokat gibi çarpıp gidiyorum. Çok arar bir daha bu beni.. :) Güzel dostluklar dilerim herkese..

Bir de arkadaslik belli bir yasa kadar oldu oldu, olmadi artik pek de kurulamiyor gibi geliyor bana. Su yasima anca 2 arkadasla gelebildim, gerisi de istesende sokamiyorsun hayatina...

Doğru Feraceli

Önceklikle morel değil moral... Arkadaşlık kurabiliyorsun ama ilerletemiyorsun anladığım kadarıyla. Arkadaşlık ilişkisinin ilerlemesi için sık görüşmek, iyi günde kötü günde yanında olmak, biraz da özveri gerekir. Bunları yaparsan sıkıntı kalmaz sanıyorum.

Mrb.. Bunun ne kadar doğru ne kadar Yalnış olduğunu bilmiyorum ama artık bunaldim sizleri tanımadığım için birazdan anlatacaklarimı rahatça yazıya dökebilcem 22 yaşındayim ilk okul 1 den beri hiç arkadaşım olmadı.. arkadaşlık kurabiliyorum uyuz ya da itici bir kız değilim. Ama hiç tam anlamıyla arkadaşım diyebileceğim insan yok ne yapmam gerektiğini bilmiyorum bende mi bir sorun var onu da bilmiyorum ama artık morelim bozuluyor.. kötü biri de değilim kendimce sorun bende mi hani olur ya ezik kızlar dalga geçecek olanlar lütfen yazmasın bu ciddi bir konu en azından benim için.. Ne yapmam gerekiyor fikir verirmisiniz..

Disarda bulusma ayarlamaya calis hosuna giden arkadaslik kurdugun kisilerle. Daha yakindan tanimaya calis. Onlarin hayatina ilgi duy, ilgini belli et vs vs Tam olarak sizi bilmedigim icin bu kadarini yazdim. Belki de benim arkadasim dedigim arkadasliklar size yetersiz geldiginden bu konuyu acma geregi gormussunuzdur. in vino veritas in aqua