Evliligin ilk yilinin özeti olmus biraz. Oluyor öyle seyler ama kac yillik evlisiniz bilmem. Bir de her tartismada bosanma kelimesinin gecmesi irite edici. Bir süre sonra normal gelecek cunku size bu durum. Bosanmak en son ihtimaldir her zaman icin unutmayin. Kavga malzemesi olmamali bence.

Hakarete varan ve içinde boşanma geçen kavgalar bence normal değil. Tabi ilişki kavgadan besleniyorsa bilemem.

bence hiç normal değil. ufak tefek tartışmalardan sonra hemen bir şey yokmuş gibi devam edilebilir. bu garip değil. çünkü zaten insanlar fikir anlaşmazlıklarında güzelce iletişim kurup çözebilmeliler, trip atma/küsme sebebi olmamalı. hakaretleşmekse çok ağır bir şey. daha dün konu açtım ben mesela, erkek arkadaşım bana "iğrençsin" dediği için yanından kalktım gittim. dünden beri de tek kelime konuşmadık. ne işin içine hakaret girmesi normal ne de hakaretten sonra hemen canım cicime dönmek...

Dedigim gibi ilk yilin getirdigi birbirine alisma süreci bu:) 6 ay daha cok yeni evde yeni bir nefese, sese, varlıga alismak 1 yil ve bazen daha uzun sürebiliyor. Önemli olan birlikte olusturdugunuz sorunu, birlikte cozebilmeniz. . push ; A

evlilikte boşanmak, nişan/sevgililik döneminde ayrılmak sözleri kullanılması çok ağır durumlar için ve gerçekten geçerli sebepleri olduğunda cümle içinde geçmeli... bunları konuşmuş isek ertesi günenormal başlayabileceğimi düşünmüyorum.

zor zamanlarda kavga etmisligimiz var, sinirlerim cok yipranmisken. ama ne yaparsam yapayim esimle ucurumun noktasina gelmedik. onu üzdügümden emin olunca biraktim bu isleri. agzimdan cikacak laflara cok dikkat ediyorum. hakaret etmiyorum. fark ettim de biz artik kavga da etmiyoruz, ne hikmetse kaynana gitti kavga bitti canim esim, kizacagim varsa da kiyamiyorum masum tosunuma evde kücük cocuk var, bazen baska konulari sesimizi yükselterek konusunca kizim gelip sist diyor dudaklarima parmaklarini götürüp gel de agzindan kötü birsey ciksin

Ablamdan biliyorum karı koca birbirlerine giriyorlar hakaretler, terlikler havada uçuşuyor.. Ertesi gün aşkım canım oluyorlar.. Bu 12 yıldır böyle boşanmak kelimesi sadece öfke anında geçiyor. Sonra o kavgaları yapan sanki onlar değil. Ama bana göre özsaygılarını da yitiriyorlar eşine olan saygısını da.. Tabi çocuklar çok etkileniyor bu durumdan.. Dengesiz bir hayat oluyor herkes için.

İş hakaretleşmeye filan vardıysa o kişinin suratına bile bakmam bir daha. Hakarete, küfüre tahammülüm yoktur. Seviye bu kadar aşağı indiyse zaten biter gider o ilişki, kim olursa olsun farketmez benim için. Bugün hakaret edip ve hakaret yiyip yarın bir şey olmamış gibi anlaşmak pişkinlik ve onursuzluk örneği bence, beni aşar. Bu tür ilişkileri sağlıklı bulmuyorum.

Birden olmaz karşılıklı iki tarafta barışmak istiyorsa barışılır. Sonuçta herkesin kendi hür özgür iradesi var.

Hayatım boyunca hiç kimseye "terbiyesiz" dışında sert bir kelime kullanmadım. Değil kocamla herhangi bir insanla ağır bir söz diyaloğuna girsem yeniden selamlaşmam bile.

Kavga baska hakaret baska. Kavgalarin bosanmaya kadar gundeme getirmesi bambaska. Bilemedim normal degil. serenityc S &

Tam olarak 6 ay. Belki de ondan bu kadar kolay affedişim, ilerde tahamülüm olmayabilir benim de. Bu arada boşanma lafını ben değil eşim açar hep, sonra da kızgınlıkla söyledim seni ne kadar sevdiğimi biliyorsun blabla... serenityc S &

kırıklık daima kalıyor insanın içinde bir yerlerde tokat yarası geçer söz yarası geçmez demişler

hakaret edip sonra yüzüne bakamam yüzüme de baktırmam sanırım kavga olur tabi ama sınırları aşmadan

Ben sirf ablamla böyleyim. Bazen aşırı kavga ederiz ama barişdikdan sonra kuzu sarmasi oluruz Bana hakaret edeni asla afetmedim ve etmemde. in_ay

Aşırı sabırlı ve tahammüllü olduğumdan kimseyle hakarete varan tartışmamız olmadı. Bir arkadaşıma bana tuhaf davrandığı ve konuşmadığı icin hesap sordum sadece ve sebebi de tuhaf gelince buz gibi oldum. Kinciyim miyim sanki? Bilemedim şimdi. Ama evlilikte hakaret çok farklı. Kabullenemem.. X xDerinMavix

+1 eşinden şiddet görüp devam edenlerle asla empati kuramıyorum bu yüzden, bırakın fiziksel şiddeti karşılıklı bir laf dalaşına girdiğim insanın bidaha yüzünü görmek istemem, kaybetmeyi göze alamayacağım kimseyle de kavga etmem, ilişkimi bitirecek kadar büyük bir sorunda yolları ayırırız, değilse oturur insan gibi konuşuruz, 35 yıldır işe yarıyor.

Yapmayın ben anlamsız buluyorum bu tarz konuşmaları. Kavga edilir ama boşanma kelimesi sinirle insanın agzından çıkmamalı yada küfretmemeli. Normal iletişim kurabilen tattışırken kendini kaybetmeyen insanlar da yapmaz zannediyorum. E

Ben yapamam. O yüzen içimden kötü şeyler söylemek gelse de kendimi tutarım söylemem. Zaten eşimle kavgamız olmaz ben kavga etmeye karşı oluğum için. Çok ufak ve ben sadece bir iki dakika sonrasında tamamen sustuğum ve "hmm tamam" falan dediğim için büyüyemeyen tartışmalar olur. Ben kavgaya karşıyım çünkü bu dediğinizi yapamam. Kavga edip kötü şeyler söylersem o insan benim için bitmiştir. Bunu da yapmak istemediğime göre çevremdekilere genelde geçiştiririm. Ama istediğim olur sonunda yani her şeye kalıcı olarak tamam da demem. Sonradan ikimiz de sakinken "ben şöyle düşünüyorum, bu yüzden böyle istiyorum" derim. Pamukcuce

Biz tam anlattigin gibiyiz. Haa.. Dersen normal mi. Degil bence. Zaten esimle benim evliligimin siradan olmasi anormal olurdu :)

Hayır kesinlikle bunları yapmıyoruz. Siz de yapmayın. Bunlar zamanla içinizde birikir.

Ufak tefek hakaretler sinirle agizdan cikabilir sonucta kimse mukemmel degil. onemli olan aliskanlik haline gelmesin. karsi tarafin her istediginde size hakaret edebilecegini, sizin de afffedeceginizi dusunmesine izin vermeyin.

Asla olmaz demem her şey olabilir.. Ama ertesi gün canım cicim olmak benim için çok zor olur. Gönülden barışmak ciddi zaman ister.

Eşimle tartışmalarımızda asla hakaret etmedim, etmem, o da etmedi. Boşanma lafı hele, ne mümkün. Eğer o laf ağzıdan çıkarsa boşanılmalı derim zaten. Konu oraya geliyorsa ağır sorunlar var demektir. Yoktan yere geliyorsa ciddi öfke problemi var demektir. Bazı laflar kolay kolay ağıza alınmamalı, bu kadar şirazeden çıkmamak lazım. Bakacağın yüze tükürme miydi neydi öyle bir söz vardı. Tartışmanın da bir adabı edebi olmalı, kim olursa olsun karşıdaki

Kavga hakaret vs. sadece eş değil bütün ilişkileri yıpratır, arada saygı sevgi kalmaz. Onun için insanlar karşılıklı hoş görülü olamıyorsa bağları koparmak en iyisidir bence. Ben kavgayı sevmem kimseye de hakaret etmedim şimdiye kadar ama karşımdaki böyle bir insansa hele de o kişi eşimse hiç hayatımı vakfedemem.

Ayni seyi dusunmusuz inannasil oluyor ki barisma seksi dedikleri bu olsa gerek her kavgada bir bebek

Merhabalar, bu ara yaşadığım ve kafama takılan bir sorunu paylaşmak istiyorum. Eşinizle, dostunuzla, sevgililerinizle kavga edip, birbirinize yeri gelip hakaret edip sonra da bir şekilde barışıp hiç bir şey olmamış gibi yaşayabiliyor musunuz? Mesela eşinizle bir gün öncesinde karşılıklı boşanmaya karar verip, sonra ertesi gün karşınızda ki adım attığında barışıp normal hayatınıza geri dönebiliyor musunuz. Kavga konularını soracak olursanız belki çok küçük şeyler büyüyor ama büyüyor yani. Hakarete gidecek kadar, boşanacak kadar büyüyor bazen... Cestlaviee

Dövüş ya da vurdu kırdı olmuyor ama dediğim gibi boşanmaya karar veriyoruz. Hoş bir şey değil gerçekten böyle kavga edip sonra hiçbir şey olmamış gibi davranmak. ama aksini yapamıyoruz, kin tutamıyoruz unutuyoruz gidiyor...

Hayatımdaki 5 kişiye sınırsız bir sevgim var. Beni çoook üzecek şeylerde yapsalar ne sevgim eksiliyor ne kin duyabiliyorum. Onların mutluluğu benden daha önemli. Ben üzülsemde sorun değil benim için. Sağlıklı bir düşünce tarzı değil belki ama elimdede değil. Başka türlü sevmeyi bilmiyorum sanırım yani evet bu 5 kişi ne yaparsa yapsın bana birşey olmamış gibi davranabiliyorum.

Saygıyı kaybetmemek lazım, sevgiyi zedelememek lazım, iletişim engellerinizi aşmayı öğrenmek için daha iyi diyalog kurabilmek için daha çok konuşmalısınız, öfkelenmeden önce birbirinize kendinizi ifade edebilmelisiniz, biriniz konuşurken ötekiniz dinlemeli. "Sen bunu söylüyorsun ama ben bu durumda böyle böyle hissediyorum, bunun için kendimi iyi hissetmiyorum" gibi... zaten problem kalmaz ortada. Hakaret etmeyin, boşanmayı ağza şaka yollu bile almayın, kötü enerjili ifadeleri normalleştirmeyin, kendinizi ve onu sevin, kendinize ve ona saygı duyun. Saygıyı yitirmemeye çalışın...

Benim çevremde var kaynana gelin elti kavga ediyor, birbirine laf söylüyor ertesi gün birşey yok gibi beraber. En çok şaşırdığımda kari koca gecinemiyir ama kadin hep hamile, yav kavgalı olduğun adamla nasıl sevişirsin bir turlu anlayamıyorum

eskiden her bişeyine hemde haklı olarak sinirleniyordum. şuan sinirlenmeye üşeniyorum. onun saçmalaması karşısında hee canım hee. yada hee ondan yapıp, bir nevi aptalmış gibi davranıyorum. her şeyin farkındayım 4-4lük insan yok farkındayım. onun eserekli hallerine bu çözümü buldum. zamanında ağlamaktan artık ağlamaz oldum. baktım kırılmakla kestrip atamıyorum. tartışma olsa da çok ciddiye almıyorum. sürekli küfürleşen ilişkilerden hayır gelmez. biz birbirimize küfürleşmiyoruz. ama küfürleşmiş kadar tartışınca gıcık oluyoruz. BinbirRenk

Sevgilimle birbirimize hakaret edersek o gün ilişkimizin bitiş tarihi olur. Saygısızlık, terbiyesizlik olmamalı ilişkide. Diğer türlü tartışma ve kavgalarda ben düzelmekte zorlanıyorum, suçlu ben olsam da, hemen bir şey yokmuş gibi davranamıyorum. Sevgilim bu konuda daha iyi.. Hangisi doğru bilmiyorum

Hayır. Dünyanın lafını sayıp/yiyip de ertesi gün canım cicim yapamam.

Çoğu demeyim neredeyse çevremde bütün eşler aynı durumda kendimde dahil. Her evlilikte kavga, anlaşmazlık, problemler oluyor, herşey güzel gitmiyorki buna karşın bizlerde tepki gösteriyoruz bazen fazlaca. Ama evliliği yürütmek devam etmek istiyorsak ki en önemlisi huzur istiyorsak, bazı şeyleri unutmamız gerekiyor. Yani en azından kendi adıma öyle yaptığımı düşünüyorum, içerleyip aynı şeyleri düşünmenin hiç bir faydası yok taa ki bizi üzmekten başka. Üzülme yani, affedilemeyecek şeyler değilse affetmekte güzel, çünkü bir yuva kolay kurulmuyor

Biz biraz boyle olabiliyoruz Cok seviyorum cok ta iyi anlasiriz ama bazen oyle sorunlar cikiyor ki karsimiza cidden sakince atlatmak mumkun olmuyor benim esimi hirsimdan yumrukladigim kavgam bile oldu dusun:) ama sonra eski halimize donduk. Fakat kavganin neden nasil ciktigi ve nasil ilerledigi onemli... en ufak birsey buyutuluyorsa sorun buyuk demektir...

Hakaretleşmek normal değil. Hakaretlesip bişey olmamış gibi davranmak da hiç normal degil. Haa ama saygi cercevesinde tartisirsin. Ses de biraz yukselir belki. Sonra taraflardan biri adım atar ve barisilir. Bu normal. İnsanlar her konuda hemfikir olamaz. Çatışma kacinilmazdir. Önemli olan insan. gibi catismaktir. Size hakaret eden birinin yüzüne bakmayin bir daha. Bakmak onursuzca geliyor bana.

Şu yaşıma kadar hiç kimseye hakaret etmemişimdir. Sakin bir insanım. O yüzden yüzüne elbet bakabiliyorum, aksi halde asla bakamazdım. Karşılıklı hakaretler yoksa, sadece tartışma boyutunda kalıp kavgaya dönmediyse elbet yarına unutulmalı diye düşünüyorum. Eşler veyahut sevgililer de daha sakin olmalı, hayat kısa.. birden yaş geçer, en güzel dönemler heba olmuş olur. Hiç gerek yok..

işin içinde hakaret varda ben asla eskisi gibi olamazdım. çünkü kelimeleri unutamayan bir insanım. ama onun dışında ufak tefek kırgınlıklar bizde de oluyor erkek arkadaşımla. en fazla 2 gün sürüyor.