artık insanlar beni kaale almaz olmuştu arkadaşlarım yine varlardı ama beni değersiz görüyorlardı farkındaydım ciddi bi şey söylesem bile dikkate almıyorlardı hafiften düzelmeliyim diye düşünmeye başlamıştım bu boşvermişliğimle istediğim yeri kazanmam imkaansızdı zaten puanım tutan bi yere gittim şehir dışına kendi kendime kalınca artık bir şeyleri yapmak zorunda kaldım erteleyemedim çok fazla paramı falan yettirmek durumundaydım çok yarınımı düşünmemezlik edemedim böyle böyle azaldı Forbi2

şu aralar ruh halim çok üzülüp bunaldığımdan bu sene bazı şeyleri boşvermeye başladım eve gidip bazen saatlerce tavana bakıp oturabilirim diyorum dışarı çıkınca pişman oluyorum resmen Forbi2

bende de 17-18 yaşlarındayken olmuştu bu. her şeyi erteliyordum sürekli uyuyordum okul sınavlarına çalışmıyordum hatta bi kere notumu yükseltmek için ek ödev almıştım hocadan onu bile yapmamıştım son teslim günü okulda karalamıştım bi şeyler hocaya vermiştim paramı harcıyordum yarın ne yapıcam diye düşünmüyordum şimdi diyorum nasıl yapıyormuşum öyle.. denizkizi7

Medya sektöründeyim

Bunlar depresyon belirtisi gibi görünüyor bence kesinlikle bi dpktora görünün çünkü hayat kalitenizi etkilemeye başlamış

Arkadaşlar selam, Bu bir dert mi değil mi bilmiyorum ama ''boşvermişlik'' sorunu yaşıyorum. Dışardan nasıl görünğyor bilmiyorum ama bu tamamen hayatımı etkilemeye başladı. Mesela bir toplantı mı var, erteliyorum. Arkadaşlarımla mı görüşmem gerekiyor, bahaneler üretiyorum. O an ne yapmam gerekiyorsa ben o şeyin üzerini örtmeye başladım. Aşk acısını dibe kadar yaşayan ben 5 dakika düşünüp sonra onca şeyi hiç düşünmemiş gibi boşveriyorum. Elektrik faturası ödemem gerekiyor mesela, önunden geçiyorum ama içeri girmiyorum. Ben önceden böyle değildim gerçekten ve bu durum iş hayatımı bitirme noktasına geldi. Epeydir evdeyim ve dışarı çıkmıyorum, şuanda halledebildiğim işlerimi mail yoluyla hallediyorum ama bir çok işi görüşmeye gitmedim diye kaçırdım. Ailemle yaşamadıgım için onlar pek farkında değiller olayı, mesela babamı arıyayım diyorum telefonu elime alıyorum boşver birazdan ararım diyorum, ben evden dışarı 1 saat çıkmazsam kafayı yerdim şimdi umrumda değil. Kızlar acaba benim psikolojim mi bozuluyor?Sizede oldu mu hiç böyle bir dönem. Niye böyle oldum ben bir anda gerçekten anlamadım.

İŞTE BU BEN

Aynı ben 5 dakika takiyorum birşeye sonra ammannn herkese olabilir ne üzülüyorum diyorum. Biri hakkımda konuşsa hic umrumda olmuyor mesela. Ağzı torba değil ki buzeyim konuşsun Dursun diyorum. Kocama kızıyorum huyu bu naapayim karalar mı baglicam diyorum. 2 cocuğum var çalışmıyorum gecen gece ikisi aynı anda ağladı çıktık balkona bende ağladım sonra içeri girdim cocuk bu aglaarrr ne diye dert ediyorsun diyorum. Sanırım benimde psikologa gitmem gerek. Catlaktim iyice kırıldım galiba Forbi2

merak ettim işiniz nedir acaba..? Forbi2

Kafana taktığın bir sorunun varsa kafan sürekli oradaysa evet psikolojin biraz bozulmuş diyebilirim. Bu durumun aynısı bende var kafamda deli sorular var çünkü :) Öyle bir boşverdim ki aslında bakıyorum bazen çok iyi yapmışım diyorum. İş görüşmelerine gitmemişsin ama ihtiyacın varsa bir silkelen kendine gel. pepperony

Bazen bana da olur ama birşeyi erteliyorsam önceliğim olan başka birşey olduğu içindir. Bir de insan evde dura dura, kimseyle görüşmeye görüşmeye pasifleşiyor canı birşey yapmak istemiyor. Canınız istemese bile çıkın dolaşın arkadaşlarınızla görüşün. İyi gelecektir. Sui7 güzel günler gelsin istiyorum haketmesem de

tam geçmedi geçmek üzere

Aynı benn :)) şuan hala keyif yapıyorum ama evide toplamam lazım bosever yine dagılcak dıyorum ama bende mesela çok sıkıntı yasadım ondan sonra böyle oldu galiba anlamadım B bi kahve

Bilmiyorum ki iste. Ablam hep bana dünya yansa hasırın tutmaz der. Ne akarım ne kokar ne bulasirim öyle bir tipim iste belki de ben bu hayatta çok acılar çektim ve zamanla boyle oldum. Çok depresyon tedavisi gördüm ilac ictim. Gecende gittim ilac verdi ama ise yaramadı bu sefer. Sonra anlatmak istedim esım bana anlat dedi. Ne ağladım ama hem anlattım hem ağladım. Baktım bu iyi oldu bana. İyice gevşedim. Sonunda kocam terapi parasını alayım diyene kadar Suan evi supurmem lazım mesela ama ben bosverr süpürgen sessiz gece oturuyorsun nasıl olsa o zaman yaparsın iç kahveni diyorum :) supursem de aynı supurmesem de cocuklar sagolsun.

"Amaan sonra okurum" diyorum aldığım kitaplar için :)

Ondan ya. Artık oyle bir hale geldim ki ne yapayım sadece dert çeken ben miyim beterin beteri var diyorum. Mesela birde ben çok ince düşünürüm. Kimseyi kırmaya cesaret edemem. Biri bana küfür etse aaa haklisin derim ama kimseye küfür edemem. Ne tuhafmisim ben ya Forbi2

Benzer durumdayım... Sadece işim kurtarıyor beni. O da kocam sağolsun sabahları beni nazlandırmasa, tüm gün evde televizyonun karşısında sabit bir şekilde yatabilirim. Tavsiyem iş bulun, çalışmak en azından hayata bağlayan bir sebep.

ayyy keşke bende biraz bazı şeyleri boşverebilsem

Kendiliğinden mi geçti peki? Forbi2

Bana da oluyo bazen kendimle kavga ederek kalkip yapiyorum ama sunu fark ettim yaptiktan sonra kendimi daha iyi hissediyorum hatta keske daha once yapsaymisim diyorum :) sorumluluk hic bitmiyoki en iyisi kendimize dinlenme vakitleri ayirarak cok yormadan biktirmadan halletmek . push ;

bahar yorgunluğu bıkkınlığıdır geçeeeeer

Kendim gibi birilerini görmek gerçekten hoşuma gitti :)))

psikolojin bozuluyor evet dr a git hemen cnm B bi kahve

sanki ben yazdım bu satırları nasıl hallettin bu sorununu bna da söylesene ben tam böyleyim şu an La Que Sabe Atanamamış

Biz mi doğruyuz, diüerlerimi acaba