sinemha

Ben cevap vereyim, evet benim kocam aslan burcu, ama son derece sakin bir insan olan rahmetli babam da aslan burcuydu. Sinirlilik konusunda, uzaktan, yakından hiç bir alakaları yoktu. Yani buçlara falan takılmayın. Ben bu adamla bir ömür geçirebili miyim sorusunu sorun kendinize bence.

benim babamda çok sinirli:26: sinirliyken bağırıyor bize bizde küsüyoruz kardaşimle konuşmuyoruz babamla:26: siniri geçince gelip öpüyor bizi ama hiç fiziksel şiddet uygulamadı bize, huy işte bağırdığında pişman olcağını bilsede vazgeçemiyor demekki sen sinirli birine sakinleşene kadar sabredip susabilirmisin bunu yapabilirsen o çocukla o zaman mutlu olabilirsin bence

canım senı anlıyorum benım sevgılımde de cok sınırlenırse boyle oluyo bende dusunuyorum kı bu adamla nasıl evlencem evlenınce kım bılır nasıl olur bende artık sogumaya basladım hem benım babam bıle bana bagırmaz o kım oluyo dıye dusunuyorum ınsanın sınırını bozuyolar, senınkı de kotu huylarını gostermıs sana, canım sevgılın aslan burcu mu, burclarla cok ılgılenıyorum bu aralar C

Küçükte değiliz ki ben 24 o 25 yaşında.. tereddütüm bu yönde var evet ilerisi için, amaartıları da çok fazla, tek kusuru bu diyebilirim bu sinir olayı.. kıskandıysan da yapma de, rahatsız olduğun noktayı söyle değil mi.. yok, burnumdan gelir, birşeye kızdı ya mesela o gün daha yaranamam ona.. sonra geçiyor siniri.. sanki hiç o adam o adam değil... bu kadar anlık değişebilir mi bir insanın siniri şaşıyorum... böyle olmak istemiyorum, benim de hoşuma gitmiyor diyor daha sonra beni dinlerken ama yine aynı hep aynı.. kendide biliyor artık, bağırırken bir an duruyor, ben sana bağırmıyorum su anda bana öyle bakma diyor, ama bunu derken bile bağırıyor farkında değil.. teşekkür ederim yorumunuz için.. C

Bir önceki konumu hatırlayanlar olacaktır, yada olmayacaktır bilemiyorum. üzerinden 8 ay geçmiş ne de olsa.. bir çok arkadaşımın sayesinde mutlu sonla bitmişti derdim.. Ve biz beraber olmaya başlamıştık daha doğrusu zaten berabermişiz, adını koymustuk.. sevgili gibi geçen 3 yılın üzerine, beraberliğimizi kabul edeli 8 ay kadar oluyor.. neyse.. konum şu ki arkadaşlar, çok şükür yine belki fazla bir dert değil ama canımı sıkan beni üzen bir durum var.. o çok sinirli olmaya başladı. aslında hep sinirliymiş ama belki ben yeni yeni hissediyorum.. yada bu beni yeni yeni üzmeye başladı. en basitinden bir kaç örnek vermem gerekirse; ortak 2 erkek arkadaşımızında bizimle beraber olduğu bir ortamda sohbet ederken, konu açıldı bir bayan arkadaşla ilgili, bende o kişiyle anlaşabileceğimi çünkü ortak noktamız olduğunu söyledim dövme konusunda , beyfendi sinirlendi birden yüz ifadesi değişti ve ortamdaki herkes de bunu hissetti. bozuldum haliyle.. daha sonra söylediği şey ise ne biçim konuşuyorsun insanların yanında oldu ne kadar kötü hissettiğimi anlatamam... kıskanıyor mu diye düşünüyorum ama bunda kıskanılacak ne var bilmiyorum açıp dövmemi göstermedim kimseye... sadece dövmeleri sevdiğimden ve o bayanla iyi anlaşacağımızdan bahsetmek üzereydim ki, takındığı tavır sayesinde susup oturdum ve sonrasında da keyfim bozuldu tabi sohbet felam hakgetire.. ve sadece bu olaydan dolayı sinirinin geçmesi bir tam günümüzü aldı.. tabi ertesi sabah dönüp aradı hiçbirşey olmamış gibi kedi gibi bir sesle mırıl mırıl özür diledi... kızdığında gözü hiçbirşey görmüyor. sesini yükseltiyor. ve ben yüksek sese hiç alışkın olmadığım için ağlamaya başlıyorum ben sana bağırmıyorum diyor ama bunu bile o kadar yüksek sesle söylüyor ki... bizim ailemizde hiç ses yükselmez. ben böyle birşey görmediğim için yüksek sesle tartışamıyorum onunla sorun varsa oturulur konusulur diye düşünüyorum. ama her sorunda konusmanın sonu aynı bitiyor onun sesi yükseliyor ben susuyorum bitmesini bekliyorum, sustuğum için daha çok çıldırıyor... az buz bağırmıyor kızlar, beni ağlatabilecek kadar bağırıyor.. bu 8 ayda 3 -4 kez tekrarlandı. saman alevi gibi sönüyor ama parladığındada kırıp döküyor... mantıklı yada mantıksız olması değilmiş konu, konu onun kızacağını bile bile kızdığı işleri yapmammış.. artık öyle bir hale geldim duygusal taciz denen olayı mı yaşıyorum diye düşünmeye başladım. sana bağırabilirim çağırabilirim ama 10 dk sonra seni saracağımı bilmelisin diyor.. ama o 10 dk lık arada olan bana oluyor işte.. harika birgün gülüyoruz eğleniyoruz, sonra benim bir kelimeme yada bir hareketime kızıyor ve günümün geri kalanı zehir oluyor kızlar, kendine de zehir ediyor. çünkü siniri gerginliği geçmiyor tüm güm üzerinden atamıyor.. bir de nasıl bir şeyse sonuçta onu seviyorum ben bazen kıskandığım durumlar oluyor içten içe.. tabi yansıtmamayı tercih ediyorum. çünkü ona güveniyorum, beni rahatsız eden 3. bir şahsın tutumu oluyor. ama o bunu hissediyor , sonra bir tartışma daha... nasıl böyle birşey düşünebilirsin diyerek... yani düşüncemi dillendirmiyorum bile, kafamdan gelip gecen seyler, onada yansıtmamaya çalıştığım halde üstelik.. bendeki anlık değişimleri bile farkediyor, sonrada biliyorum sorsam şimdi yok bişi diyceksin ama var birşey söylemesende bunu düşünmen bile yetiyor diyerek önce sakin sakin konusmaya anlatmaya, arkasından bağırmaya başlıyor... sinirli çok sinirli... bana çok düşkün yanlış anlamama, üzülmeme, 3. şahıslardan dolayı canımın sıkılmasına dayanamıyor ve kavgamızda burda başlıyor zaten, ya sen nasıl ya nasıl ya böyle birşey düşünebilirsin diye başlayan cümleler gelin görün ki çok kırıyor döküyor bunları bana izah ederken.. bu ne perhiz bu ne lahana turşusu anlamıyorum.. biliyorum bu yaşından sonra değişmez. defalarca konustum sakinken çocuk değiliz ikimizde neden bağırıyorsun dedim. hoş bağırmasada surat ifadesiyle canıma okuyor, siniri geçene kdr öyle soğuk uzak bir adam oluyor ki anlatamam... iyi bir huyu varsa küsmez, yine konusur ne yapacaksak yaparız ama canımı da alır yani o sinirli surat ifadesiyle, gel de neşeli ol, bu seferde benim suratım asılıyor üzülüyorum tüm enerjimi çekiyor.. büyük bir tartışma değilse şakaya vurur sonrasında sırnaşır hatasını farkedip unutturmaya çalışır, ciddi bi tartışmaysa bir iki gün sürer siniri ama dediğim gibi küsmez yine arar sorar, ama çok ciddi bir ifadeyle, sizde gülecek konusacak hal bırakmaz... hoş tartışmalarımızda genellikle hep onun bu sinirinden çıkıyor.. bazen inanın anlamıyorum bile neye kızdığını.. benle ilgili değilse söylemiyor da sebebini üstüme gelme sinirliyken bekle geçicek diyor, bende üstelemiyorum ama neşem gidiyor tabi.. belki tek olmusuz yanı bu ama ilerde aynı evde yaşayınca ne olacak... uzadı baya biliyorum ama, mutlaka eşi yada erkek arkadaşı sinirli olanlar vardır aramızda siz buna nasıl bir çözüm buldunuz yada bunun çözümü var mı... şimdiden herkese teşekkürler işyerinden yazıyorum cevaplar gecikebilir ama dikkatle okuyacağıma ve cevaplayacağıma emin olun lütfen.. sevgiler.. S sena01

Şiddetin bir çok şekli vardır, bağırmak çağırmak ta pskolojik şiddetdir ve fiziksel şiddetten daha yıkıcıdır. Zamanla kişiliğinizin yok olmaya başladığınız görebilirsiniz.. Asabiyse bu kendi sorunu bence kimseyi bu yolla ki sevdiği insanı yıpratmaya kimsenın hakkı yok. Erkekler değişmez... Bayanlar bunu asla unutmayın... Evlenmediğiniz değişik sorumlulukları almadığınız şu aşamada bile sizi ağlatabiliyorsa evlenince hayatın yüküyle gerildiğinde varın düşünün.. Konuşun konuşunda yapı buysa onun gen haritasını değişemezsınız.. Bir hatamızda şu oluyor biz bayanların tanımadan sevmek.. sevdikten sonrada katlanmak... sizi çok yıprata bilir önünüzdeki dönemlerde bu asabi hali.. eksilebilir siniri de diyemem aksine artabilir... Katlanabildiğiniz sürece gider ilişkiniz.. ama değişebilceğini fazla umut etmeyın diyeceğim..

canım aslında uzun zamandır tanıyorum, hep söylüyordu gerginim sinirliyim ben diye ama hiç yansıtmamıştı.. sanki son zamanlarda biraz fazla oldu ve çok da üst üste geldi. yada ben artık kaldıramamaya başladım bilmiyorum. şu an aramız çok iyi mesela.. ama bugünde birşeye kızdı. iş yerine gittim bugün, bilgisayarında bir sunum hazırlamış ona bakıyorduk odasında 2 mesai arkadaşı daha vardı, masanın diğer tarafında olduğum için hafifçe eğildim bakmamı istedi çünkü.. anında surat ifadesi değişti :S refleks olarak düzeldim hemen.. tamam yok bişey dedim gülümsedim ama yüzü asıldı hemen.. 5-10 dk sonra düzeldi yine sarıldı etti.. ama bu anlık sinirleri mayın tarlasında yürüyor gibi hissettiriyor... C

Saman alevi sinire sahip olan insanlardan oldum olası çekinirim nedensede gelir beni bulurlar sebebsiz küçük şeylere büyük tepkiler verirler bir müddet sonra sinirleri geçer özür dilerler yada geçiştirirler böyle insanlar insanı sinir hastasıda eder veremde eder uzak durmanı tavsiye ederim C

Eşimden yana Allah'a şükür bi sıkıntım yok aksine eşime göre ben daha sinirliyim :/ Benim bu konuda örnek verebileceğim tek kişi babam. Anneme ve bizlere karşı öyle kırıcı öyle sinirlidir ki anlatamam. bi öyle bi böyle. Babam ama bildim bileli hep sinirliydi ve sonunda boşandılar annemle 25 yıl sonra. Kaç yaşındasınız evlenmeyi düşünüyomusunuz bilmiyorum ama eğer evlenmek gibi niyetiniz varsa bunu defalarca düşünün derim. Baba hadi neyse sonuçta evlendim ben artık onlarla yaşamıyorum ama eş çok farklı ömür geçireceğin insanın seni anlaması lazım. Elbette ben ve eşimde tartışıyoruz sinirleniyoruz ama her zaman sakin bir şekilde sonuca varmaya çalışıyorz birbirimizi kırarak değil. Bunu düşünn bence :/ C

çok teşekkür ederim, yazılı olarak anlatmak hiç aklıma gelmemişti.. yukarıda bahsettiklerini yaşıyorum, siniri benle ilgili olmasa da bana yansıtır, anlatmayacaksan neden yansıtıyorsun değil mi? ama benlik bir olay olmadığı için de genel de anlatmaz. sonra siniri geçtiğinde şöyle böyleydi der.. çok sinirli kendi kendine söylenir söylenir susar.. cevap verdiğimde tartışma uzuyor daha çok sinirleniyor, bende susuyorum bitmesini geçmesini bekliyorum.. dediğiniz gibi geçiyor da zaten.. ama o anlarda çok kırıcı, yetişkin insanlarız sonuçta, çocuk gibi azarlanmak neden.. evet tavsiyenizi deniycem, çok teşekkür ederim.. Y

ah canım bunu bende söyledim ona, bana kimsenin bu şekilde davranmadığını.. ama huy işte 25 inden sonra değiştiremiyorsun maalesef.. belki uzlaşabiliriz diye düşünüyorum sadece.. uzun sürmüyor çabuk geçiyor siniri, bununla teselli ediyorum kendimi.. benim yapım ona göre çok daha sakin sanırım bu yönden dengeleyebiliyoruz.. ama şimdilik.. bi gün bana gelecekler, o da şaşırıcak neye uğradığını... S sena01

canım aynen yaşadıklarımızı yazmışsın, tabi bizde roller tam tersi.. ama öyle güzel anlatmışsın ki hani yanımızdasın ve bizi anlatıyorsun gibi hissettim bir an. o da öyle o neşeli, üzerime titreyen adam gider, soğuk, acımasız bir adam gelir.. ve kolay kolayda düzelemez. hırsımdan oturup ağlayasım geliyor öyle zamanlarda. bende söylüyorum hep ben kızsamda hemen geçer, onun ki geçmeyince nasıl kıyıyor bana diye içleniyorum.. zaten susuyorum mecburen geçmesini bekliyorum. zaten laf yetiştiremem ona yapımda yok ve daha da alevlenir, sevmiyorum onunla gergin olmayı hayatımda hersey kötüye gidiyor sanki. o da öyle zevk almıyor bu durumdan ama huy işte.. ben sakinleşmesini bekliyorum dediğin gibi, ama sonrasında sırnaşma olayını denemekte fayda var zaten hissediyorum bakışından siniri ne alemde:)) erkek arkadaşına da üzüldüm o garibim de ben gibi ne yapıcanı şaşırıyordur teşekkür ederim canım tavsiyen için. . push ; C

keşke sinirlerini aldırma imkanım olsa, onunda kusuru bu.. ama çok yıpratıyor. bende uzatan tartışan büyüten bir insan olsam işimiz yaş demek ki... Allah bana sabır versin... C

sinir olacak, vurup kıracak, bas bas bağıracak kayda değer bir durum göremedim ben üzgünüm... bu adam daha şimdiden küçücük şeyleri büyütüp sorun yaratıyorsa evlilik planları kurmaya başladığınız dönemde onca stres sıkıntı yaşarken naparsınız bilmiyorum... bence şimdiden sana göz dağı veriyor,"ben böyleyim kabul edeceksen böyle kabul et" düşüncesi hakim sevgilinizde ve bunu size de kabul ettirmeye çalışıyor yavaştan... siz ne istediğini bilen mantıklı bir insansınız ölçüp tartıp kararınızı kendiniz verin... şahsen ben insanın huylarının değişmeyeceği kanaatindeyim... bağırsınlar çağırsınlar sonra çok seviyoruz ölüyoruz bitiyoruz desinler bizim sevgimiz de içimizde aynı kalsın hiç soğumayalım sizden... bu erkekler ne acaip C