Ben eşinizden tam olarak ne istediğinizi anlamadım. Sizi çok seven, size hayran bir eşiniz varmış. E ne güzel işte. Problem çiçek almaması mı? Evde çok iyi ama dışarda sevdiğini vurgulamıyor. Dışarıda nasıl bir vurgulama yapmasını istiyorsunuz. Bu adamdan tam olarak ne beklediğinizi anlatamadığınız sürece adam ne anlasın ki. Özür dilerim ama kendi kendinizi üzmek için yer arıyorsunuz. Kitap beğenmişte, alamamışta, eşi düşünüpte internetten alasıymış. Hem yazıp hem oynamayın. Hayatı biraz akışına bırakın. Evet daha ince bir eş istemek hakkınız ama cümleleriniz de aldatılmış bir kadının melankolisi var.

Haklısınız. Zaten hala okuyormuşsunuz, hem evli olup hem okumak zaten zorken bir de okul çıkışı işe gitmenizi bekleyemeyiz elbette. Bence de ayrılın. Belki kaybettiğini anlar düzelir gelir belki de hayırlısı budur tamamen ayrılmış olursunuz. Siz de doğru düzgün okulunuzu bitirip hayatınıza bakar, sonra daha uygun bir yaşta daha uygun biriyle evlenirsiniz. Hem kendi işiniz, maddi özgürlüğünüz de olmuş olur. Şu an zaten babanız bakıyor size. Kocanızı görmüyorsunuz bile.

Benim eşimin de çiçeği böceği yoktur ama bazen tabakta kalan iki kaşık yemeğin bı kaşığını bana ayırıp bak bu senin san ayırdım demesi bile mutlu ediyor bazen senin için sukrediyosa ne mutlu sana

Benden yana tek şikayeti şu olur " kendisi haklı çok sabretti ondan Allah razı olsun ben onu çok seviyorum, şu vakite kadar ona hiç bir şey yapamadım, ama yapmak için çabaladım, ama yüzdük yüzdük kuyruğuna geldik biraz daha dişimizi sıkmamız lazım, şimdi zorluk çıkarmanın bir manası yok. " Birebir yaşadık.

Ben aldatıyor demiyorum zaten, senin yazdığın satırlarda "aldatılan bir insanın melankolisi var" diyorum. Eski konularına geri dönüp okuycam. Burdaki yorumlardan pek bir şey anlamadım ve sadece bu konu üzerine yazdım. Samsonn

Konuşmak işe yaramıyo S Soydanayse ben şu an ona gore ortada hiçbir şey yokken kendimi tam anlamıyla geri çektim ve sonuçları güzel şimdilik. Bir şeyleri yanlış yapıyosun diyemem ama eşinin anladığı dili bul ordan yürü.

Nasıl alışırsa öyle gidecek bence... Anası- babasından korktuğu için onlara para yedirmeye, senin için de nasılsa iki duygu sömürüsü yapınca bir süre sesi çıkmıyor diye düşündüğünden tüm isteklerine hayır demeye devam edecek. Bıraksın maaşlı bir işe girsin. Öyle yüklü tutarlar kazanmasın, kimse üşüşemesin, ama sizin evinize ne girdiği çıktığı belli olsun. Ben de senin yerinde olsam acil bir işe girerdim sanırım ve yetişemiyorum gerekçesiyle ev işlerini minimuma düşürürdüm.. Karısına 15 tl lik kitap bile alamayan yemeği ütüsünü de kendi yapsın.

Bekliyorum. Hangi kitap olduğunu söylerseniz benim içinde faydalı olur okurum.

Neden peki? Samsonn

Son iki cümleniz can alıcı işte. Sürekli bunu düşünüyorum. Bu arada açık öğretimden okuyorum burada yalan söylemiş olmayı istemem, istesem çalışabilirim yani ama zaten fazlasıyla sorumsuz bu yükün altına girmek istemiyorum.

Teşekkür ederim, iyi geldi anlaşılmak.

Sizi anliyorum, ben de 2 senedir calismiyorum ve esimin maddi sorunlari oldu bir donem. Ama bu ailemizi gecindiremiyor demem icin cok yetersiz olur. Sizinki de eger gecici bir donemse aldirmayin sabredin. Hic kimse evlenmeden once seni gecindiremem demez. Sartlar oyle gelisebilir. Mantiksiz harcama yapan yetiskin bir erkege bu yastan sonra siz sorumluluk veremezsiniz, ogretemezsiniz. Ogrenebilse ogrenirdi bu yasina kadar. Ben seneye calisip butun maasimi cocugumun ihtiyaclari, kresi ve kendi ihtiyaclarim İcin harcamayi dusunuyorum. Siz de sartlariniz uygun olunca bence calisin. Koyun paranizi cebinize, evin ihtiyaclarina destek verin, onun disinda kalan paranizi da kendinize ayirin.

Manevi yonden dusuncesiz olmasi konusunda hakli olabilirsiniz, yasayan goren sizsiniz. Ne kadar anlatirsaniz anlatin anlayamayabiliriz. Ama su konuda haksizsiniz. Evin maddi gecimini ustlenmesi gereken erkek degildir. Siz bu erken yasta evlenmissiniz, hayatiniz boyunca hic calistiniz mi? Calismadiysaniz da neden calismayi dusunmediniz? Evlilikte hayat musterek. Eslerden birinin calismasi yetmiyorsa digeri de calismalidir diye dusunuyorum. Ama eger calisan bir kadinsaniz, gecime katkiniz varsa giderleriniz mi fazla acaba diyorum.

Ben de sizin gibi düşündüm ama eski konularına bakınca daha iyi anlaşılıyor. Eşi ailesine para verip eşinden kıstığı için konu sahibi sıkıntılı. Bence ilgisizlik diye nitelendirdiği şeyler diğer sorunların yansıması olmuş. Bu konuda anlattığı bir çok erkekte var. Sizin çalışıp hem sorunlardan uzaklaşmanız hem de kendi geçiminizi sağlamanız gerekiyor. Bir de hala çocuk istiyorsanız sorunlar çözülene kadar bekleyin derim.

Boşanmakta değil elbette çünkü siddet hakaret küfür aldatma hiç bir şey yok. Konuştum, yaptım. Demek ki daha kırıcı konuşmam gerek. İnanın bende bilmiyorum. Herşey çok saçma. Yani dediğim gibi maddiyatı sürekli bahane etmek yerine " aşkım sen üzülme ben sana alırım o kitabı " desin bu kadarcık ya çok basit değil mi. Onun yerine ben seni vaktim olursa bi kitapçıya götürürüm diyor. Ki vakti olmaz gitmeyiz lafta kalır.

mesaj tekrarı Samsonn

Şuan bunu yapıyorum zaten. Ben ayrı bir dünyada o ayrı bir dünyada. Buraya hiç bir şeyi gizlemeden apaçık yazıyorum anlaşılmak için, eşim ailesine düşkün değil bayramdan beri belki görmüyordur ama maddi konularda reddemiyor. Ya bunları felan geçtim ben inanın gözüm görmüyor. Hepsi onların olsun. Ama ben artık ilgilenen düşünen bir eş istiyorum. Maddi imkanları bahane eden bir eş değil. Beni mutlu etmek için çabalayan bir eş istiyorum. Gerçekten hiç bir şey görmüyorum, tamam eşim beni beğendiğini kaybetmek istemediğini şanslı olduğunu vurguluyor ama başka bir şey yok. Oturup bi sorunu çözmek yok. Konuşmak yok. Daha yeni yeni ev işlerine yardım ediyor öncesinde bunlar da yoktu çünkü aileden görmemiş. Ayıpmış. Gibi saçma sapan şeyler.

Çünkü kadın aklını kullanıyor ve iktidar olmaktansa gizli iktidar olmanın daha kolay olduğunu biliyor. Bunu da ben demiyorum. Kitaptan bir alintı tamda böyle birşeyden bahsediyor. Size atarım tam kısmını akşam eve gidince.

Bizim ciddi ciddi geçindiremiyor diyebilirim gerçekten. Çalışırım hiç sorun değil benim için. Yani ben bunların hepsini bir kenara koyduğum da eşimin sorumluluk alamadığını herşey de maddiyatı bahane ettiğini aslında istese ilgilenebileceğini kastetmeye çalışıyorum. Bir yıllık evlisiniz eşinizle doğru düzgün bir pazar günü vakit geçirememişsiniz düşünün. Sebebini sorsanız çalışması lazım borcu var. Ha yine kıyamıyorum, bana sürekli şu vakite kadar sabret vaadleri verip o vakitler geldiğinde biraz daha uzatması, sürekli bu bahaneleri öne sürmesi vs vs beni yıpratıyor. Kim ister ki ayrılmayı, hiç istemiyorum. Ama böyle beni kale almadığını düşünüyorum. İstese ufacık şeyler yapabilir bu illa maddiyat değil. Boş kaldığında bi eve uğrayabilir gibi.. Bilmiyorum kendimi anlatabiliyor muyum.

''Herşeyi kendi halleden bir kadın'' hiç makbul değil. Kendimden biliyorum. Ve bunca tecrübeden sonra en akıllı kadınların salağa yatanlar olduğunu biliyorum. Benden geçti de siz daha gençsiniz bundan sonra bu aklınızda olsun.

Umursamadigini dusunmuyorsunuz bence. Yoksa uzulme olur mu yazmazdiniz. Cunku umursamiyorsa uzulmez zaten. Belki daha fazla umursanmak istiyor olabilirsiniz, haklisinizdir da. Maddiyat kisminda da buyuk hayal kirikligi yasamissiniz, birden bire ortaya cikan buyuk borclar sizi de fazlasiyla etkilemistir, anliyorum. Verdiginiz ornek uzerinden devam etmek gerekirse kitaba ihtiyaciniz oldugunuzu bilmesi esinize aniden ince dusuncelilik yuklemez. Olayin seyri esime kitabimi al dedim, almadi/ 15 tl yi benim icin bir yerden bulamadi/ sorunuma cozum aramadi seklinde gelisse kirilmaniz normal bir zemine otururdu ancak diger sekilde fazla hayalperest durur sizin iliskiniz icin. Size hak veriyorum ama herkes hamlesini elindeki karta gore yapmali. Hakkinizda hayirlisi.

Kurmayı denedim, kendimi gayet güzel ifade edebiliyorum aslında. Hep aynı şeyleri dinledim, maddi sıkıntısını, biraz daha beklememi, her defasında bu son demelerini.. Gururlu bir insanım, beni anlamak istemediğini görünce sustum. Susmak kale alınmamaktan iyidir. Dokunuyordu umursamaması. C captain price erkek

Şimdi düşdüğünüz not üzerine konunuz taman etkisiz kalmış. "bu arada eşin seni sevmiyor, aldatıyor gibi fikirlere kapılmamanız için, eşim evin içinde bana hayran bir adam, giyimimi duruşumu beni çok beğenip kıskanan, yeri geldiğinde benim için hep şükreden çok seven bir adam. ama aileden görmediğine bağlıyorum dışarıda bunu vurgulamaktan, eline bir çicek alıp gelmekten utanan bir tip. bunun dışında ilgi ile alakalı hiç bir şey görmüyorum diyebilirim." Yani tek sorun size hediye, çiçek vs almaması mı? Ya da sevdiğini idda ediyor ama maddi ihtiyaçlarınızı görmüyor mu? Cimri mi yani?

Bende umuyorum..

Aynen böyle.. Bu yaşta içine düştüğüm bu durumu nasıl düzelteceğimi bilmiyorum. Herşey bana devasa aşılmaz ve ağır geliyor. Herşeyi denedim hiç bir şey sonuç vermiyor.

Ne okuyorsunuz? Hani ayrılık gibi değilde, nasılsa imkanlarımız çok kısıtlı, senin suratını da gördüğüm zaten yok, ben biraz ailemle hasret gidereyim gibilerinden bir süre ailenizin yanına gitseniz, sizsiz kalsa bişeyler tak eder mi?

Aynen çok iyi anlamışsınız teşekkür ederim. Yani benim eşim ilgiyi alakayı bana ayıracağı zamanın hepsini maddiyata bağlıyor. Bu da bana artık inandırıcı gelmiyor sorumsuz olduğunu düşünüyorum umursamadığını düşünüyorum.

Yine haklısın çünkü cidden böyle sorumsuz bir adam varken sen o sorumluluğu alıp o yükün altına bir girdin mi, kendini ömür boyu onun ailesine bakıyor ve buzdolabın yine yarı yarıya boş bulursun.

Beni gözden çıkarmadığına eminim, ama ben ne yapacağımı şaşırmış durumdayım. Bir yıldır devamlı olarak işlerinin bitmesini düzelmesini bekliyorum ve aramızda ki herşeyi buna bağlıyor pazarları bile evde değil benim işiyle alakalı müdahale edebileceğim hiç bir şey yok ben daha fazla ne yapabilirim bilmiyorum. Samsonn

Bir yıllık evlilik, sorumsuz düşüncesiz bir eş, herşeye rağmen onu çok seven ben.. Eşim kadınlarla alakalı hiç birşeyden anlamayan bir adam. Belkide işine böyle geliyordur bilmiyorum, anlamıyorum anlamak istemiyorum tüm bu olanları. Ben ise ; çok naif narin çok ince fikirli ne bileyim tok gözlü baya anlayışlı, manevi değerleri olan bir bayanım. Evlendiğimizden beri hep idare etmeye çalıştım, ne bir özel an ne de hediyesi tatili hiç bir şeye layık görülmemiş olmalıyım ki yaşamadım. Evlendikten sonra öğrendiğim büyük maddi sıkıntılar sebebi ile eşimi hiç bir zaman yanımda görmedim, üstelik evlenip yerleştiğim şehirde bir başıma olmama rağmen benim yanımda daha fazla olması gerekirken. Hep sustum, hiç bir talebim olmadı bugüne kadar. Ama bir insan eşinin yüzünü güldürmek için ufacıcık bir şey yapmaz mı? İşin açığı nasıl olsa karım sesini çıkartmıyor diye yapmadığını düşünüyorum. Hiç değerli hissetmiyorum kendimi, girdiğimiz her ortam da, mesela arkadaşları ve onların eşleri ile görüştüğümüzde eşime hep " ne kadar şanslısın böyle bir eşe sahip olduğun için, eşin çok tatlı, çok anlayışlı olgun " gibi şeyler söylüyorlar, kesinlikle egolu bir insan değilim sadece bunlar söyleniyorsa az da olsa aslı vardır diye düşünüyorum, buna rağmen neden değer görememek. Henüz 21 yaşında evlenmiş, kimsesi olmadığı bu şehirde işini eşine bile minnet etmeden halleden, bunca duygusal boşluğun arasında kendini teselli eden bir kadın düşünün. Defalarca pes edip yeniden " hadi bu sefer olacak/larla " ayağa kalmaktan, içime açtığı bunca yarayı yüzü asılmasın diye kendi başıma sarmaktan, o üzülmesin diye içime atmaktan, her gün biraz daha eksilmekten, daha derine düşmekten çok yoruldum. Ve bunların birikiminde ona bugün yazdığım o mesaj, içine bütün acılarımı bıraktığım, sonuna da " üzülme olur mu? " yazdığım. İçimden uğurladığım onca hayal kırıklığı, çabam, emeklerim, sevdiğim. Hoşçakalın. Not : bu arada eşin seni sevmiyor, aldatıyor gibi fikirlere kapılmamanız için, eşim evin içinde bana hayran bir adam, giyimimi duruşumu beni çok beğenip kıskanan, yeri geldiğinde benim için hep şükreden çok seven bir adam. ama aileden görmediğine bağlıyorum dışarıda bunu vurgulamaktan, eline bir çicek alıp gelmekten utanan bir tip. bunun dışında ilgi ile alakalı hiç bir şey görmüyorum diyebilirim.