Hayır esimin hasta olduğunu bilmiyordum aklimada gelmedi yasam kosullarina bagliyordum. Bu hastalik oyle birsey ki bir sure sonra siz de hastalaniyorsunuz. Benzer özellikleri göstermeye basliyorsunuz. Karsinizda son derece kurnaz ve zeki biri var. Su an yogun bir psikolojik tedavi goruyor. Her 12 gunde 1 psikiatriye gitmemiz gerekiyor. lityum iceren ilaclar aliyor atak dönemlerinde tehlikeli olabiliyor. Ayrıca mizacida bu yönde gelişmiş. Kökleşmiş karakteri diyebilirim 0 00gelin Evli mutlu

kendi piskolojin kadar cocugunuda dusun salikli bi evlilik yok diyon sorumsuz cocuk babalari ornek alir en azindan onu kurtar bu kadar mucadele etmissin olmuyosa olmuyodur kendinide yipratma bence herseyde hayir vardir belki cok mutlu olucan yanliz bi sureayri yasa dene bence senin kafanda cokdan bitmis cocugu dusunuyon ama bu onun icin daha kotu bi durum diyedusunuyorum y_eliz

Ben 33 Çocuğum 11 Ve digeri 2.5 yaşında. y_eliz

Bitmesinden başka secenegim yok ki. Sadece korkuyorum. Evimi seviyorum, hayattan korkuyorum. Çevremde bosanip yanlizliga çaresizliğe itilmis arkadaşlarim var. Kendimde guc bulamıyorum. Doktor 6 aya kadar normale donecek bana guven diyor da ben inanmıyorum dedigim gibi mizacida kökleşmiş atak gecirmese bile kinaye artniyetli vicdansiz mizaciyla yapamam 0 00gelin Evli mutlu

Turkiye' nin şartları bosanmis meslek sahibi olmayan kadına bakışı, sunduğu imkanları belli. Aile destegide yoksa ekonomik ve psikolojik etkileri bakımından kadında yaratacağı etkiler sizce mutsuz, psikolojik tedavi gören biri ile evli kalmaktan vazgeçirmeye yeterli mi? Hele birde küçük bir çocuğunuz varsa. Kadın yorgun, bitkin ve ne yapacagini bilmez bir durumdaysa. Arkadaşlar esimin rahatsızlığı ailemi korkutuyor kimse dahil olmak istemiyor. Babamin evinde yasiyoruz fakat babam maalesef dahil olmamak icin benide harcıyor. cunku sizofreni hastası ve benim daha once defalarca kere baristigim bir adam sozkonusu. Evimden olacağım, çalışmıyorum is bulsam cocugun bakimina anca yetecek parayi verecekler. Ben ne yapayım cok zorlu bir 10 yil yasadim pek güçlü sayilmam psikolojim çöktü nereyeyse. Evde guvende cocugumla kalmak uğruna akıl hastalığı cekilir mi? Tum eşyayı satip savip bir ev arkadaşının yanina mi gideyim. Bu bir çözüm olur mu? Bana aieni ikna et demeyin rica ediyorum onlar ben 2 aylik bebekken beni annaneme birakip yurtdisina gitmis insanlar aramizda amca teyzeden oteye bir bag yok. Saolsunlar simdi oturduğumuz evi verdiler aylik biraz destek oluyorlar ama o da sorunsuz olmam kosuluyla. Brave Capricorn Şöyle yapsaydım böyle olmayacaktı diye bir şey

slm yeliz seninle aramızda 10 yaş var eşlerimizin hastalığı malum boşanmasam senin yaşına gelince yine ben böylemi uğraşacağım diye düşündüm bian. sen boşanmaya ekonomik sıkıntıdan mı cesaret edemiyorsun ben boşanırsam ekonomik hiç sıkıntı çekmeyeceğimi biliyorum o yönden rahatım ama eşime kıyamadığım için üzülüyorum bu sevgimi acımak mı anlamadım dün akşam resimlerimize baktımda içim hiç heyecanlanmadı yoksa onu unutuyormuyum bilmiyorum belkide eşimin beni hiç aramaması üzdü o yüzden böyle düşünüyorum S

Hayat bu kadar mutsuz yaşanmamalı, herşeyden önce sana yazık altını çizdiğim yerler önemli.. sen yorgum bitkin ve umutsuz olursan bir arpa boyu yol alamazsın yaşın kaç bilmiyorum ama ileriki yaşlarında cesaretin kalmaz sinersin... ev varmış, çocuğun kaç yaşında? çocuk öyle küçük kalmayacak, bence bir 10 yıl daha böyle yaşayacaksan çalışıp azsa az yersin çoksa çok, mücadeleni hayata karşı verirsin... ama böyle güçsüz olman bunları yapmana engel olabilir. sizin ve çocuğunuzun yaşını merak ettim.

durumuna çok üzüüldüm umarım her şey düzelir senin için fakat eşinin evlenmeden önce hastalığıyla alakalı hiç bir bilgin yada dengesizlikleri varmıydı yani bilrekmi evlendin... y_eliz