Yerinizde olsam üçe beşe bakmadan bir işe girer çalışmaya başlardım en azından evden uzaklaşmış olurdunuz, sonrasında KPSS denerdim, ama o evden uzaklaşmadan yeni bir bölüm okumayı göze alamazdım -EarthLing- ben Can nedir şimdi bildim... Anneler

Coğrafyayı üç farklı kanaldan dinledim. Denemede kalem oynatamıyorum. Anatomi dersi daha basit görünüyor gözüme.

Senin babanın biraz farklisi vardı bizde. Benim babam sinir hastasıydı sudan sebebplerden annnem ve kardeşlerim hep dayak yedik onun sinir krizlerini çektik. hasta ruhlu bir adamdı takintiliydi. Ne çocukluğumuzu yaşadık ne gençliğimizi annemde aynı gidecek yeri ailesi yoktu ve ekonomik özgürlüğü yoktu. katlandi ve bize hep sabretmemizi söyledi evlenip çıkın bu evden dedi. o çekti deli babamızı bizde çektik tabiki. Benim babamın sigarası kumarı vs. Yoktu çalışıp eve bakardı disardanda inanılmaz saygılı düzgün efendi bir indan diye tanırsın yakistirirdin fakat kimse bilmiyordu onun ne ruh hastası olduğunu. biz çektik her kahrını dayağıni kufrunu sinir krizini. her daim evde huzursuzluk vardı dayak kötek hafta bir iki kesin vardı. aman hatırlamak bile sinir bozucu. simdi hepeimiz kardeslerimde evliyiz. annem hala banka yaşıyor. ve babam melek gibi 9ldu hepimiz evden gidince yüzüne bakmaya ağımızı anlayip bize bir melek pamuk sekeer dede oldu. namaz kılıyor emekli ve evde annemi üzmeden yaşıyorlar. cok şükür diyor bugünlerefakat bizde senin yaşında aynı şeyleri yaşadık. umarim senin sonunda iyi olur. Sana tek tavsiyem bak beni iyi dinle nerdeyse senin yaşına yakın kızım var. o işi meslegi sevsende sevmesende yapacak o evden kurtulacaksin. simdi yaşın küçük cesaretin yok. hemen ise bir bırak ikinci üniversite sevdasını. kendini ve kardseini annneni kurtar o evden. kendine güven seni orda baban zorla tutamaz. baska şehre git. bir hemşire maaşıyla yaşarsın korkma. daha mutlu ve huzurlu hemde ama hep akıllı ol gözün açık olsun işini bil. cesaretli ol. bazi şeyleri arkana alacaksin unutma

Ne kadar güzel anlatmışsınız özellikle not kısmında katılıyorum size. Ben kendi aileme bakıyorum devamlı huzursuz sorunlu bir ev mutsuz çocuklar. Sadece topluma uymak için yapılan bir evlilik ve çocuklar. Ben her defasında haykırıyorum yaşım geçecek evlenemicem çocuk yapamıcam korkusuyla elalemin manyak psikopat adamıyla evlenmek zorunda değilim. Toplum istiyor diye değil ben istiyorum diye kendi kurallariyla bu hayatı yaşayacağım.

Yeni üye olduğum için beğenmemenin ne anlama geldiğini bilmiyorum. Teşekkür ederim, sarılmışsınız gibi hissettim. Keşke ben de sevgi dolu bir ailede büyümüş olsaydım ve ben de böyle şeyler okuduğumda hiçbir şey anlamasaydım.

Para kazanmaya başlayın. Gerisi gelir. İkinci üniversite ailenize yük gibi görünebilir. Herhangi bir işe girin kpss yetişmiyecek gibiyse. Özel hastaneler işe alıyor. O sırada kpss 2. üni hazırlanırsınız. Belki ayrı eve çıkarsınız. Evde geçirdiğiniz vakti azaltın.

Teşekkür ederim tavsiyeniz için. Artık ağırlığı Kpss 'ye vereceğim zaten. Bayram Hoca çok güzel anlatıyor ama dinliyorum dinliyorum aklımda kalmıyor. Benim bu alımlarda virgülle gitti zaten. Ya anlatmak istemiyorum ama o da babam yüzünden oldu. Sınav yerine seni taksiyle götüreceğim dedi sabaha kadar içip gelip eve sızdı. Zar zor ayıldı tüm sinirlerimi bozdu. İstanbul 'u seviyorum aslında burada atanmak hoş olabilir. Ama arada üç saatlik mesafe de olsa o öyle aa tabi hastaneye yakın bir yerde ev tut, demez. Anca Benim kimsenin haberi yokken ortalıktan kaybolmam gerekir. Teşekkür ederim.

Ben kimliğimi değiştirmek istemezdim. Çünkü ben, biz suçlu değiliz. Mesela şuna benzetiyorum, psikopat olan babam ama çeşitli tedavileri alan ben oldum. Ama esasen onun tedavi edilmesi gerekirdi. Bence cezalar caydırıcı olmalı. Mesela sadece bir arkadaşıma anlattım o da diyor ki sana karışırsa altında kalma ver cevabını. Benim ona verecek çok cevabım var lakin değer mi? Bana bir şey yapsa on dakika sonra salınır yine diskoda eğlenmeye gider, ben sakat kaldığım veya öldüğüm ile kalırım. Gördüğümüz trilyonlarca örnek var. En baştan evlenmek için ehliyet alınmalı sonra çocuk yapmak için ehliyet alınmalı sonra da her türlü aile içi şiddette cezalar caydırıcı olmalı.

Yavrucum sen atanmaya bak, başka şehre atandiktan sonrası kolay, tek başına gider hayatını kurarsın, bu kadar aklı başında kadınsın, tek ihtiyacın olan cesaret ve kendine güven, kimler neler neler yapıyor, sende yaparsın, kendine inan

kendi hayatından da örnekler vermişsin. böyle daha iyi anlıyorlar konu açanlar. umut oluyor onlara iş sahibi olunduğunu aile sahibi olunduğunu görünce hangi aileden gelirsek gelelim B Besili

Paylaşımınız için teşekkür ederim fakat yanıtta bahsettiğiniz anneyi, kardeşi kurtarmak falan... Bunlar benim için fazla şeyler. Benim görevim değil ki...

anladım az çok babanızı ben. ben babasız büyüdüm 3 5 aylık anım ya var ya yok. ama bir kötülüğü de olmadı bana. maddi manevi sıfır ilgilendi o kadar. keşke benim gibi olsaydınız dedim konunuzu okuyunca. umarım bir çıkar yol bulup iş sahibi olursunuz kurtulursunuz bu adamdan. gerçi anca evlenince kurtulursunuz güçlü akıllı bir eşiniz olursa. iş sahibi olunca da böyle adamlar kolay kolay bırakmaz peşinizi. akıllı bir kızsınız hatalara düşmeden en doğru yolu siz bulacaksınız

sizin gibi kadınlara yasa çıkmalı kimliğiniz değiştirilmeli adresiniz bulunamamalı ve iş bulana dek de destek verilmeli maddi. yoksa sonu cinayet oluyor

Öncelikle bulunduğun hayattan kurtulmanın tek yolu iyi bir kazançla kendi ayakları üzerinde hayatını kurman. Şimdilik ikinci üniversite hayalleri senin sürecini uzatmaktan başka bir şey olamayacak. Senin yerinde olsam ikinci üniversite için vereceğim enerjiyi kpssye harcar ve ilk fırsatta giderim. Bu ara baya sağlıkçı ataması yapılıyor, değerlendir. Atandıktan sonda ikinciyi üçüncüyü oku istediğini yap

ben de allah yardımcın olsun demeye geldimm. umarım pırıl pırıl güzel bir hayatın olur bundan sonra

Teşekkür ederim.

KYK yurtlarında kalma şansın var diye biliyorum bekar memur olunca. Babana da Başka şehire mecburen gidiyor gibi yaparsin. Hep doğru söylemek zorunda mısın?

Maalesef ki öyle. Çocuğum babasız kalmasın diye ayrılmayan kadınları anlamam hiçbir zaman mümkün olmadı. Ruhsal manada sağlıklı insanlar bir karar verir, evlenir sonra olabilir bir şeyler yolunda gitmez ve tıpkı mutlu olmak adına evlendikleri gibi mutlu olmak adına boşanırlar. Toplumumuz maalesef ki bu konuda çok değişikler. Benim anneme gelince o da ekonomik özgürlüğü olmayan, zayıf binlerce kadından biri. Geçmişten bahsedince bunlar geçti diyor. Zorlayınca herkesin küçükken çocuğunu dövdüğünden bahsediyor. Bu evde babama karşı gelme hakkının olmadığını savunuyor. Her şeye bizim için katlandığından bahsediyor. Ve ağlamaya başlıyor. O da sağlıklı bir yapıda değil bence. Haline üzülüyorum ama çocukluğuma ettiği ihanetten dolayı ondan nefret ediyorum. Bir taraftan bu aşamadan sonra onun da yüzünü görmek istemiyorum diyorum bir taraftan içimde bir yer o zavallı haline acıyor ve üzülüyor. Ailesi ona gelmesini söylemişti. Ama bizi götürmemek şartıyla. Bizi babama bırakıp gitmemesi iyi olmuştu çünkü o olmasa yüksek ihtimal evde eskortlar ile birlikte büyürdük. Ama bunun için ona minnettar olmak durumunda mıyım? Kurtulmak ister herhalde geliri olsa. Ancak hiç geliri yok. Ve bunun yanında nasıl ifade etsem boşanmak onun için bambaşka bir macera. Belki biraz can korkusu, biraz maceraya atılmaktan korkma ve alışmışlık, maddi yetersizlik...

allah yardımcın olsun inşallahh ataman olur ve uzaklaşırsın ailenden

R Roseash 💙 Üyelik

Ben nasıl ifade etsem, babam ile ilgili hiçbir soruya net bir yanıt veremiyorum. Çünkü o öyle biri ki bir masa etrafında oturup konuşabileceğiniz bir canlı da değil, kavga edebileceğiniz tartışabileceğiniz bir canlı da değil. Mesela bir defasında çok küçükken bana kızıp tüm eşyalarımı etrafa saçıp beni evden kovmuştu. Ama tercih dönemimde kendim gitmek istediğimde şiddetle karşı çıktı, her şeyi yaptı. Hastalıklı ruhu karşısındaki insanın o an nasıl mutsuz etmek istiyorsa ona göre davranır. Ama annem gerçekten boşanmak istese boşanırdı tabi. Klasik şey işte, çocukların düzeni bozulmasın onun yerine ruh sağlıkları darmaduman olsun.

Şöyle ki sürece başlarken zaten eşit ağırlık ve KPSS birbirine benziyor, ekstra mat2 ve edebiyat var, bir yıl içinde ikisini de halleder hem atanır hem de istediğim bölümü okurum diye düşündüm. Netlerim istediğim gibi değil, bu moralimi bozuyor. Kpss coğrafyasını hiç yapamıyorum mesela. Yoksa tekrar üniversite öğrencisi gibi sadece üniversite okuyayım niyetim olmadı. Buna olanak zaten yok. Teşekkür ederim yanıtınız için.

Tamamını okudum sizin seçiminiz değil aileniz ama böyle bir aile ile beraber iken de istememiş olsanizda lisans eğitimini tamamlamış olmanız çok güzel eşit ağırlık çalıştığınızdan ötürü tyt kısmı hmn hmn kpss ile parelellik gösterdiği için çok büyük kaybınız yok gibi ben sizin yerinizde olsam kpss ye daha çok çalışır uzak bir yere atanır ayaklarım biraz yere basincada mesafmi koyar gardimi alırdım, özelde çalışmak hem yıpratıcı hemde kpss ye hazırlığı sekteye uğratacaktir hiç lüzum yok, beş ay kısa bir süre değil kpss için bol deneme çözerek çok rahat halledebilirsiniz. Atandıktan sonra gerekirse özel bir üniversitede o istediğiniz bölümü tamamlar hayatınıza öyle devamda edebilirsiniz ama ikinci üniversite için birinci üniversitenin nimetinden faydalanin

diğer üyelerde yazmış 2. üni şu an için lüks duruyor sizin hayatınızda işinize girin kendinizi o evden kurtarın kafanız rahat etsin sonrasında okursunuz istediğiniz bölümü. allah yardımcınız olsun mutsuz bir ailede büyümek kötü bişey bende yaşadım biliyorum. kendinizi bir an önce o evden kurtarmaya bakın. anneniz ve kardeşinizi de düşünmeyin herkes kendi hayatını kurmaktan sorumlu eğer kardeşinizde olayların farkındaysa o da kendi hayatını kurmak için çabalayacaktır

Ben sizinle gurur duydum bu şartlarda bir meslek edinebilmişsiniz. Ablacım tek bir seçenek var o evden gitmek cesaret göstermen gerekiyor şu yaşadığın durumdan daha kötü olmaz hiçbir şey gibi geliyor Allah yardımcın olsun inşallah hakkında hayırlı olan önüne çıksın

Kpss ye odaklanıp önce memur olun. sonra ikinci üniv okuyun C

İnşallah, teşekkür ederim.

Şöyle ki sürece başlarken zaten eşit ağırlık ve KPSS birbirine benziyor, ekstra mat2 ve edebiyat var, bir yıl içinde ikisini de halleder hem atanır hem de istediğim bölümü okurum diye düşündüm. Netlerim istediğim gibi değil, bu moralimi bozuyor. Kpss coğrafyasını hiç yapamıyorum mesela. Yoksa tekrar üniversite öğrencisi gibi sadece üniversite okuyayım niyetim olmadı. Buna olanak zaten yok. Telefon konuşmalarına bakınca böyle yabancı kadınlardan, mekanlardan falan bahsediyor. Birleştirince korkunç şeylerden şüphe duyuyorum. Ama gidip şikayet edip onunla uğraşamam. Bir de hapse girse annem ve kardeşim benim üzerime falan kalır. Teşekkür ederim yanıtınız için.

Üzüldüm gerçekten, başınız sağ olsun. Allah rahmet eylesin. Benim annem kendi de kötülük gördüğü için maaşı olsa hep babamı kapı dışarı edeceğini söyler durur. Maaşı olsa da bunu yapabileceğini sanmıyorum. Ama mesela belli bir dönem annem ile alakalı bir şey yapmıyordu, durup dururken bana saldırıyordu. Annemin hiç "Maaşım olsa onu kapı dışarı ederdim." dediğini hatırlamıyorum o dönem için. Çünkü okun ucunda ben vardım sadece. Benim bir arkadaşım var, babası benim ki kadar manyak değildi lakin çalışmıyordu. Çalışmak adama işkence misali zor geliyordu. Annesi hem yaşlı hem de birçok kez ameliyat olmuş bir kadın olmasına rağmen temizlik personeli olarak çalışmaya başladı, arkadaşımı şehir dışına okumaya yolladı ve hiçbir şeyini eksik etmedi. Arkadaşım da şu an büyük bir fabrikada çalışıyor ve annesinin hiçbir şeyini eksik etmiyor. Ancak benim için hiç kimse hiçbir fedakarlık yapmadı. Bu yüzden anne konusunda çok acımasız olmak istemiyorum ama çok duygusal şeylerde söylemeye düşünmeye dilim kalbim varmıyor.

Geçmiş olsun Nevossss Bin dert var, bir sensin Deva Anneler

İnanın bir gün evlensem, çocuğum olsa ve sonra bir şeyler yolunda gitmese, ölmüş bir evliliğe zorla suni teneffüs yaparken bulsam kendimi, kendimden daha çok çocuğumun iyiliği için boşanırdım. Evet her çocuk ister annesi babası bir arada olsun ve güzel bir aile ortamında büyüsün. Ama benim ve belki sizin örneğinizde artık bir aileden ziyade zorla bir arada bulunan mutsuz, şiddet içinde yaşayan insanlar oluyor. Hiçbir çocuk bunu hak etmez ve istemez. Teşekkür ederim tavsiyeleriniz için.

Keşke hiç olmasaydı benimki de. Gerçekten geberse mezarının başına gidip "Ateşin bol olsun inşallah." diye çığlık çığlığa bağırırım. Ancak o zaman da rahat olmaz bize herhalde, bu seferde alacaklıları falan biner yakamıza. Evlilik gibi bir düşüncem yok ama olsa da evlenip mutlu olmanı hazmedemiyorum, deyip ona da engel olmaya çalışır. Teşekkür ederim tavsiyeleriniz için.

Teşekkür ederim. Ama ben olgun olmak istemezdim. Çocuk çocuktur, yetişkin yetişkindir, yaşlı yaşlıdır. Ben bacak kadar çocukken bile hep yarını planlamak, babam bugün nasıl saldıracak acaba diye düşünüp gard almak zorunda kaldım.

bence anneni sevmen icin bu bile yeter. kızgınsın anliyorum ama cocugunu babasinda birakip kacip giden kadin da çok. çok güclusun. kendini sevdigini söyledin. bu cok guzel. bu durumu yasayan insanlar kendini sevemiyor. mesela ben oz saygim, oz guvenim o kadar düşük ki.. pıstırılıyo kadınlar, döverek aciz bırakılıyo. annene kizgin olmakta çok haklısın ama bazen yapacakları bişi olmuyo. kardeşin okuyo mu o nasıl durumu kız mı?

Bu yasta bu olgunluğunuza hayran olmamak elde değil. Yaşananlar sizin bilinçli bir genç kadın olmanızı sağlamış. Bir an önce atanıp kendi ayaklarınızın üzerinde durmaya başlayın o evden mutlaka uzaklaşın.

Sınav sonucunuz nasil geldi acaba umarım istediğiniz gibidir

Sağ olun. B bafelix

Atanmaya bak cnm, bellki annende babandan dolayı çok sinmiş bişey yapamamış, anneni al ve yeni bir hayata başla atanınca, tabi eğer annen gerçekten buna değecekse...

Bizim bir tanıdığın kızı sağlık meslek lisesi mezunu. Özelde hemşirelik yapıyor. Hemşire arkadaşlarıyla ev tutmuş. Ayrı yaşıyor ailesinden aynı şehirin içinde ama evleri uzak kalıyor hastneye. Hatta bir ara hastanede kaldı.

Anlıyorum, çok teşekkür ederim.

Özelden devam edersin o zaman. Olumsuz olma artık. Umudunu kaybetme.

Coğrafya yi internette bizim hocalar var ordan son tekrar kısmından dinleyin adam gerçekten tutturuyor, inanın bu zorlukta üniv bitiren kpss yi çok rahat halleder kendinize güvenin mat ile öne çıkmaya çalışın

O kadar güzel anlatmışsınız ki benim de içimi dökmüşsünüz adeta. Çılgın aşklar yaşamak, gezip tozmak, hata yaptığında "Aman canım nasıl olsa ailem arkamda onlar halleder." dememiz gereken yaşlarda üzerimde öyle bir baskı ve sorumluluk var ki kamburlaşmış hissediyorum. Gerçekten mutsuz olmak inanılmaz yordu beni. Aralıksız bir mutsuzluk bu, onlarca yıldır bitmiyor.

Bir kapı kapanır iki yeni kapı açılır tevekkül edin sabırla çalışın bir bakmışsınız buraya çok güzel bir yere atandığını herseyin yoluna girdiğini yazmışsınız, bazen kızım için haksizlik mi ettim boşanarak diye aklımdan geçiririm bu yazdıklarınızı okuyunca bir kez daha kendimle gurur duydum, sizin için çok üzgünüm ama unutmayın herşey sizin elinizde bu gidişe dur demek zor ama imkansız değil

Gerçekten o kadar aklı başında bir insansınız ki. Bazen çok üzülüyorum bizim gibi hayatın ateşin de pişmiş insanlar bu hayatın hiç bir yerinden tutamıyorken. Yaşıtlarımız kızlar en güzel aşkları en güzel duyguları yaşıyor. Bizim gibiler aileden kalan travmalar mutsuzluklar kendi ayakları üstünde durma çabaları tek başına mücadeleler. Herkesin hayatımızdaki boktan erkek figürü gibi çıkacağını düşünerek hiç evlenememek annemiz gibi olacagimizdan korkarak çocuk yapmamak geriye yaşam beceriksizliği başka insanların hayatlarına bakıp her gün acı çekmek. Zaman geçiyor sadece kendine geç kalıyorsun.

Beğenmedim bırakanlar olmuş ama ben seni çok iyi anladım. Sarılasım geldi sana, gerçekten zor koşullardasın. İşini sevmemeni anlıyorum ama şimdilik elindeki tek seçenek bu, kpss ne zaman bilmiyorum ama bu saatten sonra olabildiği kadar ona çalış, sınavdan sonra özel sektörde şansını denemeye başla, atanana kadar oralarda idare edebilirsin. Atandıktan sonra tekrar ünv hazırlan, okumanın yaşı yok ayrıca mezuniyet sonrası kurumlar arası geçiş araştırırsın belki o mümkün olur. Sakın vazgeçme, bir an önce hayata tutunup babandan kurtulmaya bak. Gerekirse özelde çalışırken bile bir ev arkadaşı bulup o evden kaçabilirsin. anne baba olma konusundaki fikirlerine sonuna kadar katılıyorum ama sevgi dolu bir ailede büyüyen insanlar senin ne dediğini kolayca anlayamaz.

siz çocuk değilsiniz ki artık. anneniz kendini kurtaramamış sizi nasıl kurtaracak?

Evet, okuyor.

Babaniz ne tur pis islerde? Sikayet etseniz ceza alabilir mi? Boyle bir durum varsa sikayet edin. Yok onu da yapmayacaksaniz, su anda ikinci universite fikrini rafa kaldirin. Su sartlarda gereksiz, utopik bir istek. Mesleginize baslayin, kendi paranizi kazanin, kendi hayatinizi kurun.

Öncelikle iyi geceler, Üye olmadan incelediğim birkaç konuya denk geldim ve birbirini tanımayan kadınların üç beş cümle ile bile olsa birbirine verdikleri desteği görünce üye olup bir konuyu danışmak istedim. Nasıl toparlayıp anlatacağım bilmiyorum ama sonuna kadar tahammül edip okuyan birileri çıkarsa şimdiden çok teşekkür ederim. Öncelikle eğer yanıtlayacak birkaç gönüllü çıkarsa "Psikolojik destek al." tarzı bir şey yazmazlarsa çok mutlu olurum. Çünkü bunun önemini kendim zaten biliyorum ve belli bir dönem hem psikiyatr hem de psikolog desteği aldım ama şu an devam edemiyorum, sebebi paramın bitmesi. Maalesef ki psikolojik ve fiziksel şiddetin hat safhada olduğu bir evde büyüdüm. Çok uzun uzun detaylar vermek istemiyorum sıkmamak adına ancak zannediyorum ki dünyada baba olmayı en çok hak etmeyen şahıs benim biyolojik babam. Çevremdeki herkese mutlu taklidi yaptım yıllarca ancak dört duvar arasında yaşadıklarımı, kaç gece ağlayarak sabahladığımı, nasıl ilginç ve komik sebeplerden dayak yediğimi sanırım bir bu evin içindekiler bir de Allah biliyor. Gündüzleri giyinip süslenip püslenip kalabalığın içinde dimdik durdum ancak terapilerimde, terapistin gözümün içine bakıp "Peki, bunca şeyle nasıl mücadele ettiniz?" sorusu ile muhatap olmak durumunda kaldım. Sanıyorum lise sona kadar mücadele etmek daha kolaydı çünkü hayallerime asılıyordum. İlkokul ve lisede iyi bir öğrenciydim. Zaten hem ilkokulu hem de liseyi çok küçükken birinci olup kazandığım bir burs sayesinde okudum. İnanır mısınız bilmiyorum lakin bu yaşımdayım ve babamın bana bir silgi aldığını dahi hatırlamıyorum, ha burs paramı gizli gizli çalmışlığı var ama. Sonra üniversite sınavına girdim, istediğim bölümün puanları başka şehirde tutuyordu. Lakin o güne kadar bana maddi manevi zerre destek olmamış, tam tersi vücudumda ki kanser hücresi gibi üzerime yapışmış babamın o günlerde konuşma ihtiyacı ortaya çıktı ve başka şehre okumaya gitmeme engel oldu. Ondan korkuyor musunuz derseniz evet korkuyordum, korkuyorum. Çünkü psikolojisi asla normal değil, biliyorum. Yıllarca heves ettiğim bölümü okumaya gidemedim onun yüzünden. Belki alıp başını gitseydin diyenler çıkacaktır ancak inanın olayların içindeyken ve üstelik on yedi yaşında bir çocukken ve de böyle şartlarda beş kuruşsuz öyle cesur davranmak pek kolay değil. Yaşadığım şehirde puanım hemşireliğe tutuyordu. Bu hiç istemediğim bir bölümdü. Ancak çevremden büyük bir baskı gördüm. Doğrusu "Böyle bir baban varken bir de bölüm mü beğenmiyorsun?" baskısına direnemedim ve hemşireliği yazdım ve de mezun oldum. Ancak okul dönemi de hele ki stajlarda ayrı bir işkence oldu. Yani babamın baskısı eskisi kadar yoğun değildi ancak bu defada sevmediğim bir yerde hastanede olmak beni yıpratıyordu. Evet ülkede benden çok daha çalışkan ve çok daha zeki ama çeşitli sebeplerden üniversite okuyamayan binlerce genç vardı, böyle bir ortamda lisans mezunu olabilmem bu iğrenç şartlar için büyük bir başarıydı. Ancak yine de isyan edemeden duramıyordum, ben her şeye bir gün seveceğim mesleği yapacağım, gelecek benim için güzel olacak hayali ile sabır göstermiştim. Üniversiteyi bile burs ile okumuştum. Mükafatsız kalmış gibi hissediyordum. Ve sancılı süreçlerin ardından hemşirelik yaparken yaşım da geçmeden bir bölüm daha okumaya karar verdim. Sonuçta hem çalışan hem de okuyan binlerce insan vardı. Hemşirelik yapıp para kazanıp bir yandan da sevdiğim bir bölümü okuyabilirdim. Bu karar neticesinde işe başlamayıp eşit ağırlık çalışmaya başladım. Ancak süreci istediğim gibi planlayamadım. Çünkü evde hiçbir destek olmadan yalnız başına bir sınava hazırlanmaya çalışmak kendi kendine pek kolay olmadı. Ve bugün netlerim maalesef ki pek hayal ettiğim gibi değil. Üstelik babam da iyice azdı. Telefon konuşmalarından anladığım pek de iyi olmayan işlere bulaştığı. Zaten pisliğin teki, kumar falan elinden her türlü iğrençlik gelir. Bu arada annemi sorarsanız sevip sevmediğimi pek bilmiyorum. Ben dayak yerken öyle izlediği için yıllardır pek ısınamadım ama o da çok mutlu bir yaşam sürmedi, bu açıdan bakınca üzülüyorum da. Hem üniversite sınavına hem KPSS'ye az kaldı. Bu arada KPSS'ye de üniversite sınavı hayali ile pek asılamadığım için kendimi özel hastane şartlarına hazırlamaya çalışıyorum. Sınavlara girdikten sonra ne yapacağımı bilmiyorum. Bir yanım ortalıktan kaybolmamın doğru olacağını söylüyor. Ama buna cesaret edebilir miyim bilmiyorum. Bu evdeyken mutsuz olmanın yanı sıra babamın iğrenç işleri sebebiyle kendimi güvensiz bir yerde gibi hissediyorum. Sanki yediği haltlar sebebiyle biri çıkıp yolumuzu kesip bize zarar verecekmiş gibi hissediyorum. Öte yandan kaçıp gitsem beni bulursa neler olur bilmiyor. Özel hastaneden alacağım iki kuruşla geçim imkansız gibi geliyor, bir defa gitsem dönmem zaten mümkün olmaz. Annem ve kardeşime ne olur bilmiyorum. Maddi bir şekilde bir yolunu bulsam öyle güvensiz bir dünyada yaşıyoruz ki başıma bir şey gelse polise alo diyecek kimsem olmayacak. Biri öldürüp bir kenara atsa "Aa, bu nerede kaldı acaba?" diye sorgulayan kimse olmayacak. İçim ruhum öylesine karışık ki kendimi hasta gibi hissediyorum... Not: Birkaç başlıkta gördüm. Hiç hazır olmayan insanlar çevre baskısı ve ideal evlenme yaşını geçtiği düşüncesi ile evlenme ve anne olmaktan bahsetmişler. Allah rızası için yapmayın. Herkes evlenmek zorunda değil. Herkes anne baba olmak zorunda değil. Her çocuk mutlu bir yuvayı ve sağlıklı ebeveynleri hak ediyor. Benden daha fazla olmasın. Zaten dünyanın düzenini de bir türlü çözemedim. Kıytırık bir dersten geçmek için bile on tane sınava girip dersi bildiğimizi ispat etmeye çalışıyoruz. Ama psikopatı, ahlaksızı, şusu, busu istediği gibi üreyebiliyor. Benim gibi şansızların ne suçu var peki?

Ama kimler kimler de ölüyor. Her akşam kaç tane kadının abisi, babası, eşi ve hatta tanımadığı yabancı biri tarafından nasıl katledilmiş olduğunu okuyoruz. Maalesef ki normal bir insan değil. Daha da doğrusu insan da değil.

Öyle tabi ama bazen çaresiz bir anneyi görmezden gelmemek gerekir, hayat şartları bizim gibi olsa eminim onlar da katlanmazlardı bu rezilliğe, bu konuda biraz duygusalım galiba, benim annem tek başına bizi zorluklarla büyüttü ve biz meslek sahibi olduk kadıncağız günyüzü görmeden öldü gitti, bu yüzden çaresiz kalan annelere kızamıyorum, tabi benim annem çok güçlü savaşcı bir kadındı ama yinede cektiklerine içim yanar hep... Anne bambaşka bişey sığındımız bir liman gibi, keşke tüm anneler annem kadar asil ve savaşçı olsaydı, size de kızamıyorum anne konusunda ne yaşadığınızı en iyi siz bilirsiniz...

Çocuğum için katlanıyorum, çocuğum babasız büyümesin diyenler iyi okuyun bakın nasıl bir ortamda büyüyor çocuklarınız. Bu iki gündür eşim beni aldatmış ama küçük çocuklarım var diyenler özellikle siz okuyun bu konuyu. Annesi en başta bu adamdan ayrılıp boşansaydı daha mı mutsuz olacaktı bu kızcağız? Daha mesleğini seçemiyor eşini nasıl seçecek? Anneniz kendini korumamış anladık sizi niye nasıl korumamış? Hangi kadın sistematik sudan sebeplerle çocuğunun dövülmesine çaresiz kalır üstüne seyreder? Üyeler gerekenleri söyleyecektir size ama bence de önce kendinizi kurtarın. Annenizin herhangi bir çabası isteği var mı kurtulmak için yoksa başımızda bir erkek olsun kocamda kocam modunda mı takılıyor? Çocuğunu döven adama bir çocuk daha hediye etmiş, anneniz de babanız kadar rezil biriymiş. Ya neyse beni sinir bastı yazıp yazıp siliyorum ağzıma geleni.

Çok üzüldüm yazdıklarınıza. Dediğiniz gibi KPSS ile üniversite sınavı dersleri yakın birbirine. Ama madem netlerinizi toparlayamadınız ağırlığınızı KPSS ye verin. Coğrafyada dinlemediyseniz mutlaka BAYRAM MERAL dinleyin. 12 yıl önce tanıştım 2 yıl yüzyüze ders aldım kendisinden güncel değişmeyen konularda fule yakın yaparım şimdi girsem sınava. İstanbul'da yaşıyormuşsunuz. En düşük puanlar orada zaten. Mesela ataşehir ve başakşehirdeki büyük hastanelere düşük puanlar ile atanıldı. Hangi yakadaysanız diğerini tercih edin. Aynı şehir ama ulaşım zor olacağı için ayrı ev tutmak istemeniz başka şehire gitmek istiyorum demenizden daha kolay olur sanırım. Umarım bundan sonra musmutlu huzurlu bir hayatınız olur. B

iyi ebeveyn sahibi olamamışsınız ama bir gün siz çok iyi bir anne olacaksınız. önce iş sahibi olun ayaklarınızın üzerinde durun gerisi gelir. aileniz sebebiyle de sakın eziklik duymayın onları siz seçmediniz. hayatınıza alacağınız kişi de anlayışlı ve aklı başında seçin..

Hayır, geçmişten bahsediyorum. Yani onun beni kurtarması, bana bakması gerekirdi. Hepimiz alt soyumuza yani çocuklarımıza bakmakla yükümlüyüz. Aslında babasının emekli maaşı var, belki biraz bencilce ama ölse maaşı anneme kalsa, o ayrı hayat kursa kendine, ben ayrı hayat kurabilsem nasıl olurdu diye düşünmeden edemiyorum.

Başka şehre atanma işi basit, yazdım ama olmadı ya da boş yer yoktu diyebilirsin. Gitmene engel olamaz, gerçekten kaçabilirsin ama atanma süreci çok uzun, güvenlik soruşturmaları aylar alıyor. Ankaraya evrak teslimi falan. Göndermez diye düşünme, gerekirse savcılığa suç duyurusunda bile bulunur çıkarsın evden.

İşine gir, paranı biriktir ve kurtul oradan. Can güvenliğin dahi yokken tekrar üniversiteye dönme. Hemşirelik kolay mı değil ama mesleğin var en azından.

babanız bırakır mı annenizin peşini?anneniz istese kurtulurdu bu hayattan demekki yeterince istememiş. ev işlerine gidip geçinen tonla kadın var ülkede. maaşı da alırdı zamanı gelince. boşanmış ailelere ah vah diyenler asıl böyle toksik evliliklere ah vah demeliler

Anlıyorum belli ki anneniz biraz kurban psikolojisine girmiş ve maalesef beklenen fedakarlığı gösterememiş, Allah yardımcınız olsun inşallah size dua edeceğim

Engin hocadan dinlediniz mi cografyayi bana cok sempatik geliyor. Onceliginiz bir an once devlette baska sehire atanmak olsun, annenizi degil de belki kardesinizi yaniniza alirsiniz. Kimse bu hayati yasamak zorunda olmamali. Esim duzelir belki diye yapilan cocuklar, cocugum babasiz kalmasin diye bosanilmayan evlikikler hepsijin sonunbu kapiya cikiyor.. Basarilariniz ve azminiz icin sizi tebrik ederim. Icinizi rahatlatacaksa cevremde baba kiz iliskisi saglikli olan cok az kisi var. Babalar ya cok ilgisiz ve soguk ya da sizinki gibi. Umarim kpss isiniz olur ve baska bir sehirde yepyeni bir hayat kurar sonra da istediginiz bolume yerlesirsiniz allah bundan sonraki hayatinizi tahmin bile edemeyeceginiz guzelliklerle donatsin A

Kesinlikle bak tecrübeli insnaalri dinle yavrum bunlar çok iyi verilen öğütler

İyi ama bir anneyi kurtarmak benim görevim değil ki. Tam tersi anneler çocuklarını kurtarmazlar mı?

adam öldüren ceza almıyor ki pis işler yapan alsın

Özel yurtları bilmiyorum ancak devlet yurdu almıyor. Öğrenciye zar zor çıkıyor zaten. Ben de sanki puanı almışım atanması kalmış gibi tribe girmişim biraz ama M

Sadece oda kiralayıp yaşabilirsn Öncelikle can güvenliğin olmayan yerden kurtul bence kpps enerjini harca atandıktan sonra istediğin yeri Tutur oku kendine çok rahat bir hayat kurabilirsin