Okudukca dehsete dusuyorum.. bi kadin kizini ele gitcek diye sevmiyo yuz vermiyo oyle mi? Demekki ona zamaninda oyle davranmislar. Ya su bizim milletteki cinsiyet ayrimi beni deli ediyo iste. Kiz cocugu nasil sevdirir kendini, ben tekrardan ayni sekilde sevebilir miyim, kizi nasil severim farkli mi olur? Acaba diye dusunurdum gebeyken. Cok farkliymis o kesin.. oglanlar sevilmek istiyorlar ama kiz resmen kendini sevdiriyo yok boyle birsey. Bi anne cocuguna kizina nasil dayanir? Aklim almiyo.. ben kizimi yemek istiyorum cunku.. icimden cikani tekrar icime sokmak istiyorum o kadar cok kanim kayniyo.. bu kadar nasil ezikliyolar sirf kiz diye? Madem kiz istemiyodu artik spermleri bile sectirip cinsiyete gore gebe kalabiliyosun oyke yapsinlar bu gibi insanciklar. Simdi ve Ilerde tabiiki herseyi ogretmek isterim, zamani gelince.. cunku ne ogretirsen onlarin karina kiz olsun erkek olsun. Buarada bende annecim diye severim. Yegenimide teyzecim diye sevecemn.. o uzmanlara benden selamlar, ama onlarda isin suyunu cikardilar. Herseyin bi ortasi var ya..

Buldumcuk olacagim tabi, kedi gibi senede 12 tane yavrulamiyorum, bir tane dogurdum onu da hakkini vererek buyutecek olmasam yapmazdım, Cocuk dediginiz ilgiyle, sevgiyle büyür, yeni nesil anne olmayacagim diye eski nesil anneler gibi cocugu agac dibinde dogurup salca ekmekle buyutelim ne dersiniz?

Ilk olarak mükemmel annelik diye birşey yok. Ikinci olarak yaptığın gayet normal ve olması gereken davranış. Rahat ol. SEHER YILDIZI

Cocuk odaklı yaşıyorum gideceğim yeri dahi cocuga göre belirliyorum, ne bu beni buldumcuk anne yapar nede sizi ilgisiz lütfen size benzemeyen anneler ile kendinizi karşılaştırıp eleştirel yaklaşmaya çalışırken karşı tarafı yermeyiniz. Zira o zaman yanlış yere odaklanırsınız.

Öyle zaten; yumurta yemez, krep haline getiririm yerdi yemez oldu. Sıkılmıştır dedik başka şeyler türettik yemez mümkün değil. Ama günlük yumurtasını yedirmek isterim. Günlerce yemeyince krebin üzerine çok az sarellesini sürdük tadını alacak kadar mesela öyle yedirdik. Yumurta yesin diye. Sonra yine alıştı krebe, çikolata pazarlığı başladı bu kez de. 3 lokmada bir çikolatalı yediği olur. Öyle görüp bilmez çünkü reklamlardakinin çikolata olduğunu anlamaz, eve girmez o çikolatalar. İşte öyle. Değişiyor Pattis herkesin durumu. Dediğin doğru.

Konu sahibini savunmuyorum soyledigi cumleyide dogru bulmuyorum ama nerden vursak diye firsat kollayanlar var birde sizin gibi. Niyeyse burda herkes mukemmel insan mukemmel anne mukemmel ailelerden olusuyor. Kadin samimiyetle bir sey anlatmis bambaska bir konuda hatalisin cocuguna oyle kelimeler kullanmakda demek farkli gelip bambaşka bir konusunda gol atmak farkli. Bilmiyorum madalya taktilarmi tatmin oldunuzmu inFlamess

Bu çocuğuyla gerçekten ilgilenen annelere üstten bakmak ne ara moda oldu? Çocuğum 2 yaşına girecek bu ay, hala kimse çikolata vs almaz. Alışkın değil. 1 yaşını geçince bir iki alan oldu, ben yedim. Şimdi kilo kilo muz, salatalık alıyorlar. Hala domates alerjisi var, bilmeyen biri neyse de bilen biri "ver canım alışır" dese fena üzerim. Arada tv izliyor, yalan yok. Sevdiği çizgi film var, aşırı da keko bir şey. Keşke onu da yapmasam diye kendimi suçluyorum yeri geliyor. Millet reklamla yemek yedirmekle övünüyor. Çocuğum dışarıdan eve geldiğinde üstü komple değişir. Mikropla tanışması mikrop içinde yaşaması demek değil. Millet bakıyorum aynı kıyafeti ertesi gün bile giydiriyor. Konuyla alakasız ama iştahımla çevremde acayip ünlüyümdür. Baştan beri blw uyguladık. Yani çocuğuma hiç yemek yedirmedim, hep kendi yedi. Geçen biri bana "rahat yemek yemek için mi böyle alıştırdın?" dedi hani bir anneyi eleştirmek istediğinizde milyonlarca şey bulursunuz. Ama gözünüzü seveyim gerçekten ilgili annelere b. k atmayın. İlgilenmeyenlere de atmayın. Size ne?

Yorumunuzu begendim fakat yetmedi yorum yazmsk istedim. Ne guzel yazmissiniz. Hele de ilk iki yil o cucuk anneden o ilgiye muhtac. Ötesi yok

Kanunuz çok eksik. Çocuğunuza neyi ne şekilde serbest bırakıyorsunuz ya da neyi yapmıyorsunuz yazmamışsınız. Bahsettiğiniz anneler neyi yapıyor mesela?

Ben almıyorum yemesin diye ama gördüğünden dileniyor)))

Cok güzel anlatmışsınız Agzınızdan bal damlamıs resmen S sibelizim Kağanin

Ben çocuğumu aman ona dokunma mikrop kapar hasta olursun diye yetiştirmiyorum sen şimdi evde koruyabilirsin ama okula başladığı zaman okuldaki mikroplardan nasıl koruyacaksın bünyesi alışık olmayınca hergün hasta olacak Önceki

Sen bir zahmet bu kafayla anne olma zaten. Yazık çocuklara

Anne değilim. Tribünlerden seyredeceğim :)

Geçen eltim de beni aramış normalde hiç aramaz. Laf söz diyor ki "ya senin oğlan çok güzelleşmiş çok güzel hiç sana benzemiyor, cidden nasıl güzel ya yazık annesine hiç benzemiyor kusura bakma" :) Allah bilir kaç gün kurdu bunu söylemek için Benim yeğenimin de süt alerjisi var. Okula öğretmene herkese söyledi ablam. Öğretmen vermiş çocuğun eline sütü, çocuk da ben içemiyorum alerjim var demiş, öğretmeni de demiş ki ya annen vermiyor verse alışırsın iç iç bi şey olmaz demez mi? Çocuğa zorla içirtmiş çocuk komaya girdi de Allaha şükür iyi oldu. İnsanlar alerjiyi çok basit görüyor. Ölüme kadar gidiyor bu iş ama anlamıyorlar.

Siz şimdi yüzde yüz doğru olduğuna inandığınız şeyleri söylemiş ve övgü beklemişsiniz iç vicdanınızı rahatlatmak için. Kimse zaten çocuğa fanusa koyan, insanlığını unutan, çocuğundan 1 adım önde gidip her zerreyi kontrol eden insanlara doğru demez değil mi? 3 aylıkken çocuğu bırakıp çalışmanızı gerektirecek olay benim yorumumda kilit nokta. Eşiniz yoktur, gelir sağlayabilecek bir aile büyüğünüz yoktur, çok zorda sefalet içinde kalmışsınızdır anlarım. Ama 6 ayı bile beklemeden işe başlamış olmak normal şartlarda asla doğru değil. Ben ben ben diyen anneleride eleştiriyorum ayrıca. Hayatınıza kaldığınız yerden devam edemezsiniz. Yeni bir statünüz var; annelik. Her bakımdan size muhtaç olan bir çocuğun karşısına geçipte "e sen insansın da ben değil miyim?" diyemezsiniz. Özellikle ilk 2 yıl çocuğun annesine çok ihtiyacı var. Bu bağımlılık değil, ihtiyaç. Velhasıl; siz başkalarını yermeyin. Kendi hayatınızı ve koşullarınızı değerlendirin. İç huzurunuz varsa kim ne derse desin devam edersiniz zaten bildiğinizi yapmaya.

Her anne öncelikle bir insan olduğu için tabii ki kişilikler farklı, olaylara yaklaşımı farklı. Yetiştirme şeklide farklı haliyle. Her bebekte sonuçta bir birey ama annenin bakımıyla yetiştirmesiyle oluşan bir birey. Bende buldumcuk annelere evet içten sinir oluyorum. İkizlerim var 15 yıl sonra kavuştum :) dışarıdan bende buldumcuk bir anneyim belki de. İster istemez hayatımızın merkezi onlar. Herseyi onlara göre düzenliyoruz. Onlar bize ayak uyduracak yaşta değil. Biz onlara ayak uyduruyoruz. Evet kurallarım var, rutinimiz var asla bozdurmam. Çünkü iki bebek birden bakıyor yetiştiriyorum. Başka türlü sağlayamam düzeni. Zararlı şeylere şimdiden alışmasını istemem mesela ama çok hijyen takıntım yoktur. En çok yemek ve uyku benim en önceliklilerim. Ve bence insan yetiştirmek dünyanın en zor şeyi, en zor sorumluluğu.

Bende siz gibiyim kızım 4 yaşına girdi bu şekilde asla alerji mikrop düşme konusunda takıntılı olmadım evet aşırı derecede ilgisiz sayılabilirim ama çocuklarının üstüne düşen aileler de çok görüyorum çocukların bağışıklık sistemi zayıf devamlı hastalaniyorlar aileleri öyle soyluyor bnm kızım çok hastalanmaz çok şükür kızımla güzel vakitte geciririm gezerim kızım 20 günlükken gezmeye başladım hala da gezerim onunla bir ara çalıştım geçen yıl çok hastalandı sıkıntıdan piskolojik dedi doktor işi bıraktım o yüzden şimdi hep yanındayım ama hiç bir zaman fanus içinde gibi buyutmedim büyütene de çok şaşırıyorum

Ben de anneyim ve 19 aylik bir oglum var. Evet bazi konulari abartmamak gerek am ben sunu her gun birebir yasiyorum cocuk evde resmen aileyi kopyaliyir ogreniyor ne yaparsak aynisini yapmay calisiyor bu nedenle bizde her hareketimize ve konusmamiza dikkat ederiz evde. agac yasken egilir diyenler bosa soylememis bu sozu. evlatlarimizin bize ihtiyaci var minimum 3 bucuk yasa kadar tek bir kisi bakmali saglikli baglanma icin. ama simdi cogu anne calismk zorunda ve cogu cocuk temel besin kaynagi olan Anne sutunu bile yeterince icemiyir. Anne zaten isten yorgun ve stresli geliyir soyleyin simdi bu yorgun anne yorgun beyni ve bedeniyle nasil faydali olsun yavrusuna nasil ornek olsun? Tamam calissin da bir yasinda ki bebegin her sey den once annesine ihtiyaci var kresteki cocuklarin yetimhane deki cocuklardan farki varmi? Hayat sartlari maalesef kadini calismaya itiyor kadinlarin calismasi kotu demiuorum ama cocuklu kadinlarin belli bir sure desteklenmesi Gerek. bu yuzden hircin sinirli her istedigi alinan gozu doymayan androidi elinden dusmeyen yeni nesil yetisyir bende buna uzuluyorim mesela... A

:))Onların birşey dediği yoktur da milletimizin abartması. Yoksa o kuzular da sıcacık büyüse itiraz etmez herhalde. Üstgeçitten geçerken görüyorum, çocuğu kucağında ince bir giysi, dileniyor, yok yokta o kadar da değildir herhalde...

Yani dogum yapmis kadinlarin bazen bir seneyi bulan lohusalik durumlarini da görmezden gelmeyin lütfen. Yüregin agzinda geziyorsun ona birsey olmasin diye, icgüdüsel. Kiminde fazla kiminde az. Bebeginin üzerine titriyor diye hicbir annesi elestiremem burada.

O hazırlıklı olmaları kısmında anne babaları olarak sizlere düşüyor iş, hayatın bir mücadele olduğunu, her istediğine mücadele etmeden erişemeyeceğini, hayatın evden ibaret olmadığını öğreteceksiniz. Anne babasına karşı bile hakkını savunmayı, kendini ifade edebilmeyi, yeri geldiğinde tırnaklarını çıkartması gerektiğini sizlerden öğrenecek. Bizler biraz da nerede hata yapıyoruz biliyor musun çocuk adına herşeyi düşünüp karar veriyoruz, 5-6 veya 7-8 yaşlar için demiyorum, mesela çocuk hangi liseye gideceğine kendi karar veremiyor, hangi mesleği seçmek istediği sorulmuyor, ne yiyip ne içeceğine, hangi okula gideceğine kadar herşeyi biz düşünüyoruz, ilkokula başlıyor A harfini yapmaktan yoruldu diye onun yerine ödevini biz yapıyoruz, açlığı tokluğunun kararı bile bize ait. Oysa çocuk ödevini yapmadıysa bunun sonucunu yaşayarak görsün, acıkmadıysa yemesin, fen lisesine gitmek istemiyorsa gitmesin, hukukçu olmak istemiyorsa olmasın, çocukların arkasında olmalıyız ama çok müdahale etmeden, çocuk düşe kalka büyür tabiri vardır ya, çocuk da aynı bizim anneliği bebeğimizle öğrendiğimiz gibi kim olduğunu, gelecekte ne olacağını, hayattan ne istediğini deneme yanılmayla öğrensin, biz zaten temel eğitimlerini elimizden geldiğince veriyoruz, gerisini çocuk çabalayarak yapsın.

Herkesin annesi kendisine en iyisidir. siz bu konuyu kötü anne olup olmadığınızı sorgulamak için değil sizden farklı yetiştiren anneleri eleştirmek için açmışsınız. Bu doğru değil. Annelik kodlanmış kadına ve bu farklı farklı stillerde ortaya çıkıyor herkeste. Çok ilgili, üzerine titreyen bir anne de iyi annedir, daha geleneksel yöntemlerle yetiştiren de iyi annedir. Bunun yarışı olmaz. Siz kendiniz ve çocuğunuzla ilgilenip kimsenin anneliğini de sorgulamazsanız mutlu olursunuz.

Atarım:))

Oğluşunun sosyal olmasını istiyormuş madem kendisi zamanında açsaymış.. Ay zaten bu kafaya sinir oluyorum. Oğlu sorumsuzun tekidir evlendirirler gelinden oğluşlarını adam etmesini beklerler. Bizi de analarımız o yüzden besledi, büyüttü, evlendirdi zaten. Hayatta başka hiçbir amacımız yok. Bizim aramızda da yaş farkı var ama genelde ben kendimi ondan yaşça çok büyükmüş gibi hissediyorum. Birde benimki sevmez de öyle misafir falan. Tam asosyal, hatta asosyalliğin kitabını bile yazabilir o derece.

Bir annenin görevi aslında onu hayata hazırlamaktır prenses muamelesi yapıp hiç bir iş gördürmeyip öğretmeyince kızı evlendiğinde ondan bundan iş bekliyor ve bütün hayatı bu şekilde başkalarına bağımlı geçiyor düşünün yetmiş yaşına gelmiş yemek yapmasını bilmiyor temizlik yapmıyor inanın böyle insan tanıyorum ve siz diyorsunızki keşke bu kadın zamanında annesinden temiz bir dayak yeseydi belki böyle olmazdı diyorsunuz ben anne değilim ama çevrende anne olan arkadaşlarım var arkadasım kızını kesinlikle şımartmıyor iş gördürüyor ve görünüşte oğluna göre daha az seviyor oğlunu da şımartıyor daha çok seviyor neden böyle yaptığı sordum kız el kapısına gidince beni çok aramasın yoksa ben onu çok severim ama göstermem oğlumda el içine çıkacak çalışacak erkeklerin içinde olacak pasif sinik olmasın dedi bence çok haklı yeni nesil annelik bende beğenmiyorum çocuğa annecim yada babaysa babacım teyzeyse teyzecim diye hitap etmek bile doğru değil uzman açıkladı ismiyle hitap edin diye çünkü bireyselleştiriyor diğerleri sanki çocuk senin bir uzvunmuş gibi çocuk sana bapımlı oluyor öyle bir algı oluşturuyor düşünün hitapta bile böyleyse gerisini hesap edin Önceki

Peki size kotu olabileceginizi dusunduren yonunuz ne? Kotu anne miyim diye sormussunuz... sevginizi ne kadar verebiliyorsunuz bebeginizle ne kadar verimli zaman gecirebiliyorsunuz onemli olan bu. cocugu hayatin merkezine koymamak 3 aylikken ise baslamak mecburiyet miydi keyfiyet icin miydi? B

Okulda yüksek ses duyuyordur illa ki, 11 çocuk var. El yıkamak ve diş fırçalamak kişisel hijyen. Bunu öğretmek gerek. Zamanla alışkanlık olur. Ben zorlamamak gerektiğini, kendi haline bırakmayı, olmayacak şeylere hayır demeyi savunuyorum.

şimdi burada besin alerjisi farklı bir şey o konuda dikkat etmek gerektiğini düşünüyorum ben de. Zira etrafımda dikkat etmediği için sıkıntı çeken çok insan var. Elbette çocuk özgür bırakılmalı vs. Bunlar çok hassas konular. Anneden anneye, bebekten bebeğe, yaşadıkları şehire, yanlarında yardımcı biri olup olmadığına göre değişebilecek şeyler. Genel konuşmak yorum yapmak doğru değil. Hele büyük konuşmaktan sakının

Bütün hayatımı kızına göre planlıyoruz, alis veriş gezme tatil, o bir bebek ve ben her konuda dikkatli olmalıyım, benim kızımda 15 aylık şuan uyurken yanında yatıyorum izlemek bana dokunması herşey dünyanın en güzel duygusu. Bi annenin çocuğunun etrafında pervane olmasının nesi rahatsız edici? Yavrusunu aşırı koruması kollaması. Elbette büyüme dönemine göre değişkenlik gösterilmeli, ama 15 aylık bir bebek bu düşüncenize katılamıyorum. Annemi büyüyünce sevebildim ben. Bana annemi animsattiniz

Allah bağışlasın evladınızı

Padişah çingene beyine sormuş, sizin çocuklar nasıl oluyor da hasta olmuyor? Demiş padişahım bizimkiler şerbetli, doğduğundan beri korumayız, yaz kış çıplak ayakla gezer, kara basarlar. Padişah bu usulü beğenmiş, kendi çocuğunda da uygulamış ama oğlu ölmüş. Çingene beyine, verdiğin aklı uyguladım am oğlum öldü deyince, padişahım ama bizimkilerin ana babaları da şerbetli cevabını almış, bunu anlatın:))

Siz de çocuğa biraz yavrum hayatım diyin, şerefsizin çocuğu diyeceğinize! O eleştirdiğiniz anneler örnek alın derim.

Ablanıza hayret ettim. Ben sizin durumunzda olsam çocuğu severken eldiven falan takardim yada hiç dokunmzdm nedir ya bu oldu olacak fanusa koysun burbuk

Sorma yaa, çok tatlı

Aklima bu geldi: )

Bu arada size nacizane önerim, çocuğunuzun ilerde bağımlı bir birey olmasını istemiyorsanız ilk iki yıl özellikle onunla bağımlı bir hayat yaşamanız önerilir. İlk iki yıl güvenli bağlanabilen, anne ile yakın iletişim kurabilen koşulsuz sevgi ile kabul gören çocuklar ileriki yaşlarında daha özgüveni yüksek ve bağımsız olabilirler. Yanlış anlamayın bu yalnızca kendi fikrim değil uzman pedagogların tavsiyesi.

Söylediklerinize ben de katılıyorum Milena, haklısınız. Benim kızdığım nokta bunlar değil. 'Sabahtan akşama çocuğunun peşinden koşuyor, bir lokma çilolata verdik diye dünyayı başımıza yıkıyor' gibi yorumlar var. Hatta birisi alerjik bünyeli çocuğa yedirmek istedikleri bir şeyden ötürü annesinin aşırı paniklediğinden bahsetmiş, belli ki kendisi alerji nedir bir haber. Konu sahibi ben çocuğumu serbest bırakıyorum derken aslında sosyal medyada paylaşılan çocuklu etkinlikleri eleştiriyor bir noktada. Kendi yapmadığı için bir nevi günah çıkarma. Ben de yapamıyorum ama yapanlara saygı duyuyorum. Toplumdaki herkesin çocuğunun üzerine alışılmışın biraz fazlasında düşen aileleri gördükçe onları buldumcuk olmakla suçlamalarından aşırı derecede bunaldım.

Ah mune ah Aktardığımızdan emin olsak rahatlayacağız da Anne yüreği kavak yaprağı gibi hep titrermiş ya, vallahi doğru Annelik ölene kadar, ama en azından sonlara doğru inşallah biraz gamsız günlerimiz olur:)

Aynı eşimi anlatmışsınız. Benimki de ailenin en küçüğü ve çok zayıf doğmuş. O yüzden çok üzerine titremişler. Sorumluluk vermemiş, herşeyini kendileri halletmişler. 35 yaşında adam hala sosyal ilişkileri zayıftır, asosyaldir, nerde nasıl konuşulacağını bilmez. Küçük bir kızım var bazen diyorum sanki iki çocuk birden büyütüyorum. Ve çevremdeki herkese de diyorum. Özellikle erkek çocuklarınızı bu kadar asosyal, pasif yetiştirmeyin. İlerde ev bark sahibi olacaklar. Sorumluluk alacaklar.

Kendi gibi düşünmeyen anneleri gömen, gereksiz eleştiren bir konu olmuş. anneliği eleştirmek kimsenin haddine değil. Ben doğurdum, istediğim gibi büyütürüm. İsteyende istediği gibi Büyütür. Ne diyelim yani size, aferin mi? Yada evhamlı annelere mi saldıralım? Yada olmaz daha mı evhamlı olun diyelim. Doğrularınızı sorgulamamışsınız, anneleri yenil nesil, eski nesil diye ikiye bölüp, bir tarafı yüceltip, diğerini kendi tabirinizle 'görmemişin çocuğu olmuş' statüsüne atmış ve hatta hadsizce küçümsemişsiniz.! Bu kadar yersiz eleştirilerinizden sonra ben ne yapsam diye komik bir soru sormuşsunuz. Size tavsiyem; vicdanınız nasıl rahatsa öyle büyütün, ve başkalarının anneleği ile kendinizi kıyaslayıp 'ben daha iyiyim galiba' yarışına girmeyin.

bana özel mesaj atar mısın

:)))) O ninjalık veya prenseslik biraz da çocuğun karakteriyle alakalı, çocukları yetiştirir, onlara kendi metodlarımızla yaklaşırken, naiflik, zerafet veya ne bileyim güçlü bir kimlik oluşturmaya çalışırken çocuğun karakterini hesaba katmıyoruz, ben ağaç tepesinden inmeyen, annelerin laf dinlemiyor, yaramaz, yıldım dediği çocuklardandım, benden asla bir prenses olmazdı, kardeşimse naif, sevimli tatlı kız çocuklarındandı, al biblo gibi oturt akşama kadar prensesim diye sev :) Neyse zaman geçti ikimizde evlendik, çocuklarımız oldu, benim kızım aynı teyzesi gibi naif, kardeşimin kızıysa tıpkı ben, yetiştirirken öyle sakınan bir anne de değildim, kardeşimse herşeyine dikkat ederdi, çocuklarımız bizim zıttımız oldu :)

Hanımlar kıldan ince kılıçtan keskin bir konuya temas ediyorsunuz, anneler annelere karşı kavgası çıkabilir aman dikkat :)

Huzur istiorsaniz kendinizi kimseyle kiyaslamayin.

Onu bunu bilmem de, sınıfa çocuğuyla giren anne babalardan nefret ediyorum. İlkokulda bazı çocukların anneleri sınıfta durmuştu, ben benimkileri göndermiştim. O annelerden biri sınıfta beni parmağıyla dürtüp alakasız bir konuda uyarmıştı, onun o gözlerindeki korkunç bakışlarından, tehditkar sesinden ödüm kopmuştu. Bu da böyle bir anımdır. Gıcık kapıyorum işte, nefret ediyorum sümüklü, ezik çocuklardan da, aşırı korumacılıktan da!!!! Oh söyledim rahatladım.

yenGEnC okudum yazını, özetle çocukları yetiştirirken annesinin babasının biriciği gibi yetiştirirken aynı zamanda evin dışındaki dünyaya da hazırlayın, çocukların hayatında kötü kalpli kurtlarda olacak, o kurtlarla baş etmesini de öğrenmeliler diyorsun haklısın. Çocuklarımızı en fazla 5-6 yaşına kadar dizimizin dibinde tutabiliyoruz sonrasında okul hayatları başlıyor, belki de en acımasız eleştirileri, tepkileri yaşıtlarından görüyorlar, biz onların çizdiği bir çöp adam için saatlerce övgü yağdırırken okuldaki arkadaşları çizdiği o çöp adamla dalga geçebiliyor, ilk hayal kırıklığı, ilk öfkesini yaşıyor, bu da ya içe dönüp tüm olumsuz eleştirilere kulak tıkamalarına ve arkadaşsız yalnız kalan veya sadece onu onaylayıp takdir eden arkadaşlar edinmesine sebep oluyor veya annelerini sorgulamalarına neden oluyor, çocuk o toplumun içinde kalmak istiyorsa anneyi dışlamayı da göze alabiliyor bazen, anneyi okulda istemiyor, öpmesini sarılmasını istemiyor. Çocuk yetiştirirken dengeyi sağlamamız gerekiyor, söz konusu çocuğunuz olunca bu biraz zor, o teraziyi dengelemekte güçlük çekiyorsunuz ama imkansız değil, sanırım yazdıklarını doğru anladım, en azından kendi adıma yazından çıkarımım bu.

Bu sitede okuduğum yorumlar kanımı donduruyor. Bu nasıl zihniyet

Valla ben görmemisim. oglum da 15 aylik.5 asilama 2 tup bebek sonrasi oldu. sahip olabilmek icin cok guzel kariyerimden oldum. isim de yok... mecbur sizin istemediginiz anne tipiyim ve hayatimin merkezinde.. asiri titizlik takintim yok ama gozumdden sakinirim. hayaller hayatlar... siz kendi istediginiz gibi anne olduysaniz ne mutlu. herkesin dogrusu kendine. Allah hepsini korusun. sizin iciniz rahatsa yolunuzdan sasmayin. biz ne desek bos. verecegimiz her hangi bir oneri sizin sartlariniza uymayabilir.

Kendi vicdan azabınızı başkalarının anneliği üzerinden manipüle etmeye çalışmışsınız da olmamış :)

Çooook haklısın abla gerçekten, çocuğun çok şanslı :- darısı benimkine.

anneligin cok kiyas yapilacak bisey oldugunu ben sahsen dusunmuyorum cunku herkesin hayati, geliri, gideri, egitim seviyesi, duygusal durumu, yasam kosullari, buyume seklo yani herseyi birbirinden farkli bildigim tek sey; herkesin annesi kendisi icin en iyisidir cunku Allah hicbir kulunun zayii olmasini istemez :) bence bu kadar takilmayin hersey yolunda gorunuyor

İyide bu sizi ilgilendirmezki. Herkes kendi doğrularına göre yetiştirir çocuğunu. Size zararı var mı buldumcuk diye etiketlediğiniz kişilerin? Bende çocuk odaklı yaşamıyorum ama yaşayanlardan da banane diyorum. Herkes içi nasıl rahat ediyorsa öyle yapsın bizene.

Ben buldumcuk anneyim çünkü bebeğim 7 aylık ve onun bana ihtiyacı var, sevgime, ilgime, sürekli ona sevdiğimi söylememe. Ve her gören bebeğimin nasıl bu kadar mutlu bir bebek olduğunu soruyor. Çünkü biz mutluyuz ve o da öyle öğreniyor. Mesela ben de 3 aylık bebeğimi bırakıp işe gitmezdim eğer açlıktan ölmüyorsam. Ben de bunu eleştirebilirim. Çünkü 3 aylık bebek süt kuzusudur, annesinin kucağıdır onun yeri. 1 yaşına kadar annenin çalışmamasından yanayım. Bebeğim için çalışmıyorum ve onu büyütmek en büyük arzum. Tabiki bu demek olmuyor ki kendimden ödün veriyorum! Çünkü bakıcı ya da anneanne babaanne bebeğimi benim istediğim normlarda büyütmeyecek. Ona her istediklerini alacaklar, tv izletecekler, vermek istemediklerimi verecekler ve en önemlisi çocuk bir ayrılığa düşecek. Anne başka türlü davranıyor diğer kişiler başka türlü davranıyor? Peki bu çocuğun 0-3 yaş aralığında oturması beklenen kişiliği zedelenmeyecek mi? Tabiki kadınlar çalışsın ama el kadar bebeği bırakıp da çalışmasın, önceden ona göre ayarlama yapsın ve öyle hamile kalsın. Sonuçta o bebeğe seçme şansı verilse annesini isterdi. Ayrıca hastalık konusunda da pimpirikliyim evet. 21. yyda yaşıyoruz. Her yer mikrop kaynıyor. Enfeksiyon demek bir bebek içi ölüm bile demek. Bebeğin o enfeksiyonu nasıl atlatacağını bilemezsiniz. Bebeğim 5 gün hastanede yattı ve her yerini deldiler, bu benim için çok zordu. Tabiki grip olabilir buna lafım yok ama grip en basit hastalık. Arkadaşımın çocuğu 3 yaşında ve kreşten kaptığı grip salgını zaturreye çevirip çocuğu öldürdü. Bu kadar basit miydi yani? Evet ölüm Allahın emri ama eğer ben bir cana bakıyorsam ve doğurmaya karar vermişsem ona layıkıyla bakmak zorundayım. Benim ona hakkıyla bakıyor olmam onun ilerde "birey" olarak hiçbir işini yapmayacağı anlamına gelmiyor. Çocuğuma çikolata vermem, veremem. Ben o küçücük bedenini zehirlemek istemiyorum ve kalkıp biri "amaaaaaan ne olcak ya" derse sizce bu bana saygısızlık değil mi? Ve o çocuğa "ikili oynama" mantığını kazandırmaz mı? Böyle biri yalana da başvurmaz mı? Hiçbir anne çocuğunun kötülüğünü istemez. Ve ben bebeğime çok değer veriyorum, ona her gün insanları hayvanları sevmesini aşılıyorum çünkü ben onu seviyorum ve o da sevmeyi öğreniyor. Sevilmeyi de öğreniyor. Kendi başına her işini yapması gerektiğini tabiki de öğreteceğim çünkü ben de eşim de anne babalarına bağımlı kişiler değiliz, kendi kararlarını verebilen hür insanlar olduk hep ve çocuğumuz da öyle olmalı. Çocuğumu sevmek, onunla fazla ilgilenmek neden yanlış olsun? Alerjisi var mı diye 3 gün kuralını uygulamak, şeker komasına sokmak istememek ve istediği bir şeyi almak neden yanlış olsun? Ben çocuğuma hayır demek istemiyorum ona evet ya da hayırı farklı yollardan anlatmak istiyorum. Bebeğim neyin olup neyin olmayacağını daha farklı yollardan öğrenmesi lazım. Sokakta parkta orda burda anneleri görüyorum ağızlarından çıkan "hayır, olmaz, bak bi daha yaparsan gelmeyiz, almam"! düşünsenize sizce böyle bir anne mi çoçuğa verim verecek? Bence böyle bir anne verim veremez çünkü çocuğa sürekli olumsuzluk aşılıyor. Negatiflik yayıyor. Ama bu demek değil ki istediği her şeye "Evet" desin! Hayırın deme biçimi vardır her zaman. Şimdi siz buraya konu açtınız ya orda burda "bak kucağa alıştırma, bak o kadar yüz verme, bak mikrop kapsın, bak mama ver ya da verme, bak bu çocuğun üstüne çok düşmüşsün yürüyemiyor vs vs" diyen kadınlardan ne farkınız var ki? En iyi anne siz değilsiniz, ben de değilim! herkesin yetiştiği kültür çok farklı. Çocuğumun ilerde insanlara hayvanlara doğaya saygılı sevgili bir birey olmasını istiyorum ve bizim gibi bir ebeveyn olmasını istiyorum, bu sebeple kendi doğrularıma göre yetiştiriyorum. Asıl her şeye hayır diyen ebeveynler ilerde özgüven problemi olan, evliliğinde mutsuz bireyler yetiştiriyorlar. Üzgünüm ama öyle. Evlat her şeydir. Hiç olmazsa benim her şeyim. Annem 60 yaşında ve anneannemden nefret eder çünkü nazlı olmasın diye hiçbir istediği yapılmamış, çünkü küçücük yaşında bırakıp çalışmaya gitmiş çünkü bir bebek istemiş annem ve anneannem kızmış almamış/ bunlar çocukluk çağında olmuş ama zaten çocukluk çağındakiler insanın bütün hayatını etkilemez mi? Ona göre ister eveti daha çok ister hayırı daha çok bilen çocuklar yetiştirin ama yaşlı teyzeler gibi kimsenin çocuk yetiştirme tarzını eleştirmeyin. En müthiş anne siz değilsiniz. En müthiş anne bebeğini kendi doğrularına göre yetiştiren annedir ve en iyi insan da annenin yetiştirme tarzına karışmayan insandır. Daha çok yazardım da bitanecik bebeğim uyanmaya başladı, 7 aylık olmasına rağmen kendi başına uyuyabiliyor, yere attığı oyuncakları kendisinin alması gerektiğini biliyor. Çünkü onu severken bilmesi gereken şeyleri asla atlamıyorum. Her şey sevgiyle çözülür. Fazla sevme şımarır, fazla üstüne düşme nazlı olur demekle olmuyor.

Anneliğin bir standardı yok o yüzden iyi anne kötü anne diyemeyiz önemli olan çocuğunuzun mutlu olup olmadığı. Kimseye bakmayın kendi doğrularınızla büyütün çocuğunuzu. Her annenin anneliği kendine özeldir. Yeni türedi bu en iyi anne benim diyenler mı mıç ulvi bir aşkla bağlananalar. Sanki geri kalan nefret ediyor çocuğundan. Lütfen sadece kendi anneliğin ize odaklanın bu konu kıyaslamaya kapalı o zaman çok daha huzurlu ve rahat olacaksınız. life is

Herkes kendince en mükemmel annedir. Çocuklarım alerjik olduğu için beslenmelerine dikkat etmek zorundayım. Bence bu devirde bütün anneler buna mecbur. Önceden olsaydı umursamazdım. Fakat el bebek gül bebek herşeyden korunarak büyütmek BANA ters geliyor. Çünkü çocuk bir yerden sonra bağımlı hale gelip her şeyi kendi istediği gibi olsun, dizayn edilsin istiyor. Olmayınca krize giriyor. Çok şahit oldum böyle durumlara. Hem anne hem de çocuk çok yıpranıyor. Anne artık tahammül edemiyor. Çünkü çevredeki insanları da anne-çocuk bıktırıyor. Anne-çocuk eleştirilmeye başlanıyor. Anne sürekli savunma halinde kalıyor. Bir arkadaşım kınamak için söylemiyorum kesinlikle uzun uğraşlar sonunda hamile kaldı. Çok titizlendi. Şimdi maalesef çocuk sandalyede istediği kimse oturmadığı için ağlıyor, çığlık atıyor. Ortamı geriyor. Nu sefer her kafadan bir ses çıkıyor. Kısaca ortamı tek bir çocuk mahvediyor. Artık arkadaş toplumdan izole bir hayat yaşıyor. Sonu nasıl olur bilmiyorum.

Ama işte size de pimpirikli anne diyen çıkar. "Çok pimpirikli, illa eller yıkanacak, yüksek sesle konuşulmayacak. Sanki bir piremses yetiştiriyor. Sonra çocuklar ezik, özgüvensiz oluyor, yüksek ses duyunca korkuyor" diyen çıkar. Ne alaka yani? "Ben rahat anneyim, o yüzden iyi anneyim, ben iyiysem benim gibi yapmayanlar kötü olmalı" mantığını anlamıyorum.

Ben de çocuğum olduğunda öyle üzerine aşırı titreyip de hayatı ondan ibaret gibi yaşayacağımı hiç sanmıyorum. Çocuğu ile varolmuş gibi davranan kadınları da bir garip karşılıyorum. Bence onların tavırlarında patolojik bir durum var. Kötü anne değilsin, hiç kafanı takma bunlara. "X'in annesi, Y'nin kraliçeli" olmaktan bir adım öteye geçememiş kadınları kendine referans almakla yanlış yapıyorsun sadece.

Hayattaki tek çocuk sahibi insan ben degilim mantigindayim anneliği yaşarken kendinden fazlasıyla ödün vermek yüzde yüz çocuk odaklı yaşamak aman mikrop kapar endişesinde olmamak aman çocuğumda çocuğum diye yaşayan bir anne olmadım görmemişin çocuğu olmuş gbi davranmadım anlatabildim mi :)

Her anne çocuğu için en iyisini yapmaya çalışır kimi daha serbest yetiştirir kimi elini üstünden hiç çekmez. 7aylık oğlum yemeğini yedirirken kaşığı tutmak ister bende veririm eline evet üstünü batırır etrafa saçar ama benim için önemli olan onun kendine güvenmesi tutunup kalmaya çalışır kalkar da düşer poposunun üstüne aman gel buraya düşme etme yapma demek istemiyorum güvenini kırmamak için bu benim düşüncem benim çocuğum. Onlar da onların çocuğu başla bir anneyi çocuğunu yetiştirme tarzı için eleştirmeyi doğru bulmuyorum. Ha çocuğunu döven eziyet eden dilendiren okutmayan annelerde var onları konuşalım. Çocuklarını aşırı korumaya geçen anneleri değil.

Birde dusmesin diye yanina tabure koyuyo:))) hahaha nenem yaaaa:))

Şahsen hiçbir anneyi yargılamak haddime değil diye düşünüyorum. "buldumcukc gibi aşağılayıcı laflar kullanmak da yalnis. Bazi kadınlar ne zor şartlar altında anne oluyor. Bazıları kaç bebek kaybettikten sonra anne oluyor. Birilerinin ne yaşadığını nerden biliyoruz ki. Bi çok kadin kendilerinin yaşayamadıklari çocukluğunu cocugunda telafi eder. Onlar zamaninda korunmadigi için koruyucu olurlar. Biz nerden bilelim. Kendinizi sorgulayacak yerine kendiniz ve kendi cocugunuza odaklanin. Zira yazınızda diğer annelere karşı ne kadar yargılı ise, başkası bir kac aylik çocuğu bırakıp ise gittiğinizi yargilar. Herkes dönüp kendi hayatına baksın. Kendi ailesineen uygun şartları kursun. Gerisi kimseyi ilgilendirmez

Ben yeni nesil anneleri gayet takdir ediyorum valla. Benim annem beni çok geleneksel yetiştirdi ve bu geçmişe dönüp baktığımda hoşuma gitmiyor. "Prenses" olmam gerekirdi bence küçükken ama o muameleyi hissetmedim. O yüzden çocuğum olursa tabi ki ona dünyadaki tek çocuk benim çocuğummuş gibi davranacağım çünkü ben doğurdum niye dertlendiniz anlamadım

şimdi memlektten uzağız kv gonder diğer kzuenlerıyle bakarım dıyor bende asla bırakmam dıyorum çlaışıyorum bu arada tek çocuk benımmıymış! herkesın çocuğu varmış.. eltım kolayına bırakabılıyor çocuğunu benimde oyle olmam lazım!!! abur cubur yedrmem sınırlı yedırırım, yedırdıklerınde kızarım.. baur cubur sağlığına bişey katmaz.. bağışıklığını düşürür ve karaciğer yağlanmasından tut obezıteye kadar gider. kabız oluyor dıye muz yedırmeyen aıleler çocuğun elıne cıps çıkolata şeker verıyor çok mantıklı, ama bız abartanlar oluyoruz. aşırı kalın gıydırmem çok hareketlı olduğundan. serbest takılır yaz kış.. teyzeler hasta edecen bu çocuğu! ruzgarda dşıraıya çıkarırım, yağmurda ıslanır, kar yağar hemen karın içine atarım oynarım. evden dışarıya çocuğunu çıkarmayan anneler daha düşüncelı benden, ben sorumsuzum. kime gore neye gore.. her çocuğun fıtratı farklı en ıyıde anne tanır bebeğini.. sağlığını yediğini içtiğini kakasını çişini.. o yuzden mıllete laf düşmez..

Eşimin bir de kız kardeşi var, ona karşı da aynılar. Daha çok her işlerini halledip kendine bağımlı hale getirip, her istediğini yaptırma ve yönetme güdüsü ile davranıyorlar hep. Eşim 40 küsür yaşında adam ve yönetici, hala personeline nasıl davranması gerekir ben öğretiyorum. İnsan ilişkileri zayıf, insanları tanımıyor zira, hep annesi düzenlemiş hayatını. Yüzlerine gülen herkes iyi niyetli sanıyorlar...

Benim oncelıklerım mutlaka cocuklarım. Onların saglık ları, saglık li beslenmeleri ve ruhsal durumları beni cok alakadar ediyor es gecemem, yuzeysel olamam. Onları bırakıp tatile gidemem. Konunuz cok kapalı neden bahsettiğiniz belli de olmuyor.

O babaanne kalmaları ne güzeldir tontriko Onun yatağında uyumak nasılda hoşuma giderdi, sedirinde uyuyakalırdım, bazen de uyumuş numarası yapardım, sevgi sözcükleriyle üzerimi örterdi O ıhlamur kokusu, o tatlı sözleri Çok özlemişim çok Her çocuk bunları yaşasa keşke, benim çocuklarım da yaşasın çok istiyordum, ama herkes benim kadar şanslı olamaz tabii

Bir sürü kisi alintilamis zaten ama Ne cahil düşünceleriniz var. Birde olmasi gereken boyleymis gibi anlatmissiniz. Inşallah bir kiziniz olmaz. Yoksa abisi yada erkek kardesi karşısında surekli ezilerek sinik, özgüvensiz bir kiz olacak. Çıkın su bagnazca düşüncelerinizden Birde özgüven icin yapiliyormus, pehhh Annem böyle yetistirseydi beni sanırım su zamanda benden çekeceği olurdu gerci o ezik halimle yapabilirsem, olurdu heralde.

İşte maalesef hem ailesi etken olmuş hem de eşiniz zaten mülayim dediğimiz karakterde bir insan bence, o yüzden de demiştim çocuğun karakteriyle de doğru orantılı bazı şeyler.

Iyyy iğrenç düşünce lütfen o çevrenizdekilere söyleyin de iyice korunsunlar. El kapısına başlarım valla! Kimsenin kölesi değil benim çocuğum. Kızıma da oğluma da iş yapması gerektiğini öğreteceğim ki kendi işlerini halledebilsinler. İnşallah o çevrenizin ağa paşa çocukları bizim kızlarımızla karşılaşmaz! Bir kızım olsun o kadar çok isterdim ki. Ama yok oğlum var ve inşallah ona temizliğin yemeğin kadının görevi değil dünya üzerinde yaşayan her canlının görevi olduğunu ve evini temizleyip çocuklarına bakıp yemek yaparsa eşine yardım ederse bir şey kaybetmeyeceğini aksine bunların normal bir şey olduğunu öğreteceğim ve lütfen oğlumun karşısına da bu zihniyette bir eş çıksın. Valla yazınızı okudukça tiksindim!

Anladim ne demek istediginizi, zaten size yazdiktan sonra diger yorumlara da bir goz attim, konu farkli farkli anlasilmis Ben konuyu okuyunca kuralsiz, simarik yetistirilen cocuklardan dert yaniyor diye algiladim :) baskalari beslenme vs vs anlamis O konuda bende titizim, cocuklarimi mumkun mertebe saglikli besliyorum, az kimyasal kullaniyorum, buna da kimsenin laf etmeye hakki yok zaten Ama iş cocuk yetistirmek olunca cok dertliyim bu konuda, toplumun ozellikle kadinlarin ciddi bir sekilde egitilmesi gerektigini dusunuyorum

Yabancı sertifikalara nispeten daha çok güveniyorum yalan yok:) Almanya ve Fransa organik işinde çok ilerdeler. Meyve sebzede de bir yazı okumuştum keşke kaydetseydim bazı ürünlerin organiğini almaya hiç gerek yok diyordu, farketmiyormuş yani. Organik sebze meyve satan yer yok yakınımda, annem pazardan alırsa o bana organik oluyor, bahçesinden getiren teyze varmış. Kozmetikte ise cidden çokkk fark var. Organik kullandığımdan beri sivilce, akne sorunuma veda ettim.

Davranışının yanlışlığını anlatırken birşey dememiş mi oluyorsunuz siz hangi dünyada yaşıyorsunuz anlamadım, bir anne şerefsizin çocuğu diye kendi çocuğunu seviyorsa ona pisliiikkk diyorsa ben de bunu duyduysam mutlaka birşey söylerim, doğru mu duydum ciddi misiniz size inanamıyorum diye söylerim, başkaları tarafından bu davranışın kabul görmediğini bilmeli. Siz bu konularda hassas değilsiniz anlaşılan olabilir ama ben sağlıklı toplumda yetişmiş bireylerle bir arada olsun çocuğum istiyorum pislikk diye sevilen çocuktan keşke hayır gelse. Ayrıca ağır laf edeyim dediğiniz nedir, siz çocuğunuzu öyle sevmeyin canım hayatım diye sevin şeklinde öneride bulunmuşum, sırf aykırı olmak için birşey yazmak zorunda değilsiniz, biliyorsunuz değil mi? Siz bildiğiniz gibi yapmayın e mi, en azından bizim nesilimiz kayıtsızlık nedeniyle bataklığa batmış belli, gelecek nesil sağlam olsun.

Sizin benim yazdıklarımı okumadığınızı düşünüyorum. Burada yazdığınız kadar anlaşılırsınız kimse kimsenin psikolojik analizini yapmak zorunda değil kimsenin öyle bir yeteneği de yok zaten. Üste çıkmak gibi bir derdim yok, çünkü söylediklerinizle zaten çelişiyorsunuz ben hiçbirşey yapmam diyorsunuz sonra en fazla bunu derdim diyorsunuz. Siz zaten ne yapmanız gerektiğine karar verememişsiniz ama sorgulamaya da başlamışsınız iyi birşey belkide bu. bu konular bazen insanların davranışlarını olumlu değiştirebiliyor sadece kendilerini düşünmeyi bırakıp bir toplumda yaşadığımızı bir çocuk sokakta gözümüzün önünde 'sözlü' veya fiziksel şiddete uğradığında müdahale etmemiz gerektiğini hatırlatıyor, önemli olan da bu, gerisi teferruat. Bu arada buradaki yorumlar için bir önceki konular her zaman referanstır, hatta çoğu üye daha önceki konularını da okudum da böyle böyle diye tavsiyede bulunur.

Ben buna katilmiyorum, bireysel olarak elestirmek degil ama bu konuda fikirlerimizi aciklayabilmeliyiz cunku o cocuklar buyudugunde toplumun bireyleri olacak ve toplum onlardan olusacak Bizim cocuklarimizin arkadaslari, yoneticileri vs olacaklar Ve bu toplum cocuk yetistirmeyi bilmiyor, ulke zaten bu yuzden bu halde Ve bunu dile getirmek de yargilanmamali diye dusunuyorum Cocuguna kim ne yedirmis, ne icirmis, ne kimyadal kullanmis vs vs bu konu kimseyi ilgilendirmez elbette Ancak yetistirme konusu konusulmali, dogrular ogretilmeli ki duzgun insanlar yetissin Bir cocuk sokakta gordugu kediyi kuyrugundan tutup fuvara firlatiyorsa bunu hep beraber elestirmeliyiz, cocugu degil ama o anneyi elestirmeliyiz Siddet egilimlerini, sadece ben demesini, diger cocuklara okulda sokakta parkta zorbalik yapmasini onlemek istiyorsa annelerin ve babalarin cocuk yetistirmesini elestirmek gerekiyor Cunku o cocuklar brnim cocuklarima ve toplumun diger bireylerinr zarar veriyorlar Paşam, pipilim, sen bi tanesin, kralsin, susun busun diye tapilan cocuklar buyudugunde nasil adamlar olacak? Kizlarimizin karsilarina ciktiklarinda kizlarimiza neler yapacak? O yuzden bu toplum adam akilli cocuk yetistirmeyi ogrenmezse ulke cok daha kotu gunler yasayacak Bu tarz yetisen cocuklarla oglum sebebiyle sık sık bir araya grliyotum, cok uzuluyorum ve cok endiseleniyorum

Cocugunuzla vakit gecirip, ilgileniyor, üsüyecek diye korkup kafasina bir sapka, ustune bir ceket veriyorsaniz, hijyenine dikkat edip, beyin ve fiziki gelecegi icin elinizden gelenin en iyisini yapiyor, ona sevgi ve sevkatle yaklasiyorsaniz, gayette iyi bir annesinizdir. Hic bir anneyi yargilamiyorum cocuguna yakin veya ustune dusuyor diye. Ustune dusmeyip, bosvermesinden cok daha iyidir. Kizim 3 aylikken bir arkadas benim evime bir baska 3 aylik bebekle gelmisti. Benim kizim o bebek yaninda cok daha buyuk duruyordu. Annesi cocukla ilgilenmediginden bu kiz almis bebegi bir kac gunlugune. Cocuk dogdugu gunden beri doktor gormemis, bakimsiz ve sagliksiz gorunuyordu. Icim acidi. Oyle olacagina, annesinin cocugun ustune dusup, ona birsey olacak diye hop oturup hop kalkmasini cok cok tercih ederdim. Evlat, hem bal, hem de limon :)) cok sevilirse ne guzel. Ne sizin yaptiginiz garip, ne de aman cocugum mikrop kapar diyen annenin yaptigi garip. Hepimiz farkli farkli insanlariz. Tek tip annelik olmaz. Cocugumuza iyi baktigimiz surece tarzimiz farkli olmus, bu problem degil :)

Ben de "buldumcuk" değildim, normal bir anneydim, onlarsız 2 saat geçirsem vicdan azabından ölmüyordum örneğin. Fakat okuldan alırken kucaklıyorum, uyku saatlerine dikkat ediyorum, misafir de olsa yatırıyorum, yemeklerinde sevecekleri şeyleri taze pişiriyorum diye o etiketi yemişliğim var:) Çocuk dediğin bulduğunu, sofradan artmışları yiyebilir, uykusu geldiğinde bir köşede sızabilirdi. Ben, uykusu geldiğini, acıktığını akıl edemeyen çocukların annesiydim:)) Geçen zaman beni haklı çıkardı çok şükür.

Yine elma-armut meselesi olmuş. Ben ABCD yanlış demiştim, siz XYZD doğru demişsiniz. Beni alıntılanmışsınız ama bahsettiklerimden sadece birinden bahsediyorsunuz. Diğer dedikleriniz genel doğrular zaten. Bence de fanusta yetişmesinler, mikroba maruz kalsınlar. Ama ıslak mendilde olan şey mikrop değil zaten kimyasallar. Gerekirse normal ıslak bezle silinsin. Bence de sürekli pohpohlanıp ödüllendirilmesinler. Ancak, çocuğa "şunu yapmazsan küserim" demek farklı bir şey. Bunu ilkokulda kendi yaşıtı olan birinden duymasıyla, 1.5 yaşında annesinden, teyzesinden duyması farklı şeyler. Ayrıca, "besin alerjisi için önce 3 gün test edin, olabildiğince şeker vermeyin" diye doktorlar söylüyor. Tıbba inancımız mı yok? Annesi istemediği halde çocuğa domates veya çikolata yedirmek çok yanlış. Yanlışlıkla yaparsanız da üzüntüsünü maruz görmeniz lazım. O annesi, fikirlerine saygı duymanız gerekiyor. Özellikle bilimsel olarak doğru kabul edilen şeyleri yaptığında. Ancak tüm bunları siz kendi çocuğunuza yapsanız sizi eleştirmem. Çocuğunuzun ellerini istediğiniz ıslak mendille silebilir, istediğiniz şekilde besleyip, küsebilirsiniz. Yasalara aykırı bir şey yapmıyorsanız sorun yok. Siz ablanızı eleştiriyorsunuz ya, ben o yüzden yazdım.

Sizin ablanızın yerinde olmak istemezdim açıkcası. Kadın o kadar doğru şeyler yapmak isterken evladı için böyle aman ne olacak yeaa ne kadar abartıyosun sığlığında bir kardesimin olması beni çok üzerdi.

Yetistirme tarzindan memnunsan kendi anneliginu kendi kurallarinla yasiyorsan soldan sagdan gorduklerinle kendini sorgulama yargilama. Dur daha okula baslayinca karsinda inanamayacagin veliler ve onlarin hic durmadan whatsapp grubundan yazdigi asla anlam veremedigin kelimelerini gorunce ne yapacaksin. Bildigin dogrudan sasma. once sen sonra cocugun sen iyi mutlu guclu olursan yetistirdigin bireyde o sekilde olacaktir inancindayim bende. Deli bunlar diyip geçiyorum G greengirll

Ben de dilendiği için almıyorum. Sağlıksız yemesinler istiyoruz ama... Çocuk işte o kadar yesin, napalım))

Buldumcuk kelimeniz, ilginç ;evlat için kullanıldığını ilk defa duydum ve yerine oturmamış. Ben sizde vicdan muhasebesi gördüm, bence derdiniz kendi çocuğunuza eksik kaldığınız yönlerinizi hissetmeniz ;diğer annelere bi atıfta bulunarak aksi duruma bürünerek sormuşsunuz sadece.

Anne olmak icin dogmusum, anne olunca tamamlandım diyen insanlarada ben hayret ediyorum. Cocugunu hicbir yere bırakmayanlara şaşırıyorum çok saçma geliyor. Bende anne oldum bende kendimi onlarla kıyaslayınca bende skıntı var diyorum ama eşime söyleyince daha napalım başımızın üstünde mi taşıyalım diyor:) bence normal olan biziz.

Herkesin yapısı düşüncesi farklıdır bu konuda ben annemden ayri büyüdüm eksikliğini çok yasadim bu yüzden her aninda çocuğumun yanında olup her anını görmek isterim ama bu onu eğitmeye sınırlarını koymaya engel degil her istedigini almam ihtiyaci olmadigini anlatirim her düştüğünde ahh kuzuumm die kosmam her zamn ben yaninda olmayabilrm ve annesi gelene kadar yere yatip anneeee die aglamasin oyuncaklarını döküp oynuyorsa kendisi toplar gorev veririm is bölümü yapar bazen takim arkadasi oluruz disiplinciyim biraz da ama çocuğumu cok seviyorum her anne gibi her her firsatta da birbirimizi cok sevdiğimiz soyleriz ama bu sevgi kuralları ezmeye yetmez bunu da bilir :)

Bende öyle düşünüyorum dalga geçiyor olmalı Yokuspokus

sen en basta onaylamadigin annelere zaten buldumcuk diyerek zaten onlarin senden kotu anne olduklarini kabullenmissin. helikopter ebeveyn diyorlar artik bu tarza. eger bahsettigin buysa fazla korumaci ve mudahaleci. ama yok evladi icin pek cok seyden. vazgecenler icin konusiyorsan kendi adima yanlis tabir kullaniyorsun. cocuklarima daha iyi kosullar saglamak icin kariyerimden vazgectim. benim kulturumle benim kelimelerimle buyusinler istedim. zerre pisman degilim.

O kadar korumacı olmak da hiç iyi değil, evet haklısınız herşeyin bir ortası olması lazım, bizim ailede de var eşiniz gibi biri, sizin de öyle miydi bilmiyorum ama bizim akrabanın üstüne titrenme nedeni erkek çocuk olmasından kaynaklıydı, annesi kızlarına o kadar düşkün değildi ama oğlunun parmağına kıymık batsa ortalık ayağa kalkardı, kıyamıyor diye evlenene kadar çalışmasına bile izin vermedi, o iş ağır, bu iş uzakta, kışın üşür yazın terler diye diye oğlunu pasif biri yaptı, adam 60 yaşına geldi hala pasif, nerede nasıl davranacağını bilemiyor, erkek adamdır bir işte öncülük yapsın deyip alıp yanınıza gidemezsiniz, siz koşturursunuz o bakar, o derece pasif. Herşeyin azı karar fazlası zarar derler o hesap.

Açıkçası ben çooook titiz bir anne değilim, ama bazı kurallarım vardır ve bunun çevrem tarafından dikkate alınmasını beklerim. Mesela 1 yaşına bile gelmemiş bir çocuğa baklava yedirmeye çalışırsanız lafı da yersiniz benden, böyle saçma sapan hareketleri de aman ne olacak canım deyip geçiştiremem, ayrıca neden geçiştireyim? Islak mendiller konusunda da annenin kullandığı ve içinin rahat ettiği ürünler vardır mutlaka çevredeki insanlar da bunu dikkate alabilirler pekala bence... Yani bu çocuğu taşıyan, doğuran ve büyüten biri var, bu anne mükemmel olmayabilir, bazı şeyleri annelik içgüdüsü ile fazlaca takıyor da olabilir, buna saygı göstermek gerekiyor kanımca. Herkesin anneliği başka... Shusui

O arkadasiniz baya bi varos mu diyim nuh nebiden kalmami diyim. Asil kiz evlat sevilir ya. Asil elin adamindan sevgi gorecek mi gormeyecek mi belli degil, anasinin evinde el ustunde olsun. Bu demek olmuyo ki evde sus bitkisi gibi dursun. Kendi hayatini kolaylastirmak icin tabi ogrenmeli gunluk rutini.

O anneler geleceğin korkunç kvleri olacak hissediyorum herkesin anneliğine kimse karışamaz der kaçarım

Ben kızlarımı "biricik, yegane, eşsiz, piremses" şeklinde yetiştirmemeye maksimum özen gösteriyorum. Onların öz bakımlarını en iyi şekilde yerine getirip, sağlıklarını gözetip cok ama cok sarılıyorum. Sevgi ihtiyaclarını karşılıyorum . Ama onlar mükemmelmiş de dünya etraflarında dönüyormuş gibi davranmıyorum. Bu şekilde yetiştirilen cocukların da dışarda cok savunmasız kaldıklarını gözlemledim. Bilmiyorum ben de normal değilim belki ama benlik duygum da annelik duygularımla eşit kesede.

Hahaha aynen yaa çok tatlılar:)) Buzz Lightyear Sonsuzluk ve

Besin alerjisi olup olmadığı belli olmayan gıdayı yedirmemekle, ağzına götürdüğü ellerini bebekler için üretilmiş ıslak mendille silmek istemekle, çikolata yemesini veya duygusal tehditlere maruz kalmasını istememekle çocuğun büyüyünce özgüvensiz ve sinik olmasının ne ilgisi var? Hem bunları yaparak, hem de sağlıklı, özgüvenli, kendini prens/prenses sanmayan bireyler yetiştirilebilir. Elmayla armudu karıştırmamak lazım.

Bebekken anneye bagimli olmasi kadar dogal birsey bilmiyorum ben. Ben de cok kücükken birakilan bebeklere üzülüyorum. Sosyallesme caginda zaten annesinden ayriliyor cocuk. Üc bucuk yil kizimi yanimda yatirdim, kizim bana bagimli bir birey olmadi. Simdi odasinda yatiyor, hatta bir saat uzakliktaki babannesinde arada kalmak istiyor bir hafta kaldi daha yeni, aklina bile gelmiyorum. Ki ben ne kadar fedakarlik yaparsam yapayim cocuk kendi yolunu cizer, önemli olan zamani geldiginde engel olmamak. Bu arada vicdan yapmissiniz zaten birseyler dogru gitmiyor hissediyorsunuz. Cocugunun üzerine titreyen anneleri konuda can alici yer yapacaginiza kendiniz az biraz fedakarlik yapip icinizdeki o vicdani susturun.

Bi coguna inanmiyorum desem? Kimbilir o sertifikayi almak icin ne dalavereler donuyodur. Birde organik urunleri aliyosun.. kullanan cogu kisi.. hmmm tadi cok daha guzel diyor:)) ki ben cogunun psikolojik oldugunu dusunuyorum

Ne alakasi var gormemislikle? 3 aylikken ise basladiginiz icin sizde degisik gorus olusmus. 24 saat cocuguyla olan kadinlar illaki evlatlariyla daha farkli bag kurar - onerilende ilk 2 sene guvenle baglanmak. Sonrasinda zaten cocuk bagimsizlasiyor. Buldumcuk filan bunlar cirkin yakistirmalar. O zaman insanlar da size soguk anne ise kacan anne mi desin?

Buna yarı yarıya katılıyorum Pattis. İlk çikolatasını birkaç ay önce yemiştir oğlum ve 2 buçuk yaşa geliyor. Ben ise blw uygula madım mesela; çünkü aşırı yemek seçerdi, tatmazdı, zorla tattırdığım oldu kabul etmezdi kesinlikle, aç gün bitirdiği çok olurdu, azında tutar tükürürdü. "Parklarda elinde yoğurt kasesiyle çocuğunun arkasında koşan kadınlar" diye bi eleştiri yapılır arada buralarda, ben o kadınlardan biriyim. Ben de bunu tuhaf görürdüm "Asla" dediğim şeyi yaptım. Oğlum yoğurt yesin diye parklarda ot böcük içinde yedirdim. Muza alışsın diye yine sokaklarda geze oynaya yedirdim arkasında iki büklüm. İstedikleri kadar eleştirip ayıplasınlar, çocuğumun beslenmesi kadar önemli değil hiçbirinin ne dediği çünkü her çocuğun "Aynı fabrika çıkışlı makine gibi davranmadığını" çok güzel öğrendim oğlumla. O kadar sıktı ki çocuğum beni Allah sağlıkla büyütmek nasip etsin hepimizin evladını, çooook geniş bakmayı öğrendim özetle. Bağrınıp çığrınan çocuğun anasını da ayıplamam, tutturan çocuğu da ayıplamam; hepsi bir dönem, geçiyor. O kadar hakları var diyorum. Çünkü yaşıyorum; 100 bin çeşit yol denedim, bu işin kitabı yok. net. Yok. Okudum psikolojisini bilmem nesini, yok yani çocuk nereye bazen, sen oraya. Bazen sen nereye, çocuk oraya...

Bende de küçük çocuk yok büyüttüm, tecrübeli anne statüsündeyim :) annelik söz konusu olunca tabii kimse diğerinin anneliğine söz söylemesin, herkes evladı için en doğrusunu yapmaya çalışıyor, anneliğin tek doğrusu olmaz ama en iyi anne benim hayır benim, onlar kötü anne kavgası çıkıyor hep, oysa her anne kendi yavrusunun mükemmel annesidir.

Kendini kimseyle kıyaslamazsan boyle bir sıkıntı da kalmaz. Cok yüzeysel bir konu olmus ama :) çalıştığı icin kimse kimseye ilgisiz kotu anne damgası vuramaz. Bence çalışan annelerim sırtında daha fazla yük var. Özlem duyduğun icin vicdan azabı çekiyorsun bu yüzden bence tabii.

Çalışıp çalışmamak da değil canım mevzu gerçekten abartmak dünya üzerinde ki tek çocuk kendi çocuğun gbi davranmak üstüne titrersin tabi çocuğunun ama bunu abartanlara gerçekten sınır oluyorum son zamanlarda

Sen normalsin canım. Ve ben anormal olan anneleri hayatımdan atıyorum. Mazallah bakışlarım çocuğuna değer ve mikrop kapar diye. Sen de o tiplerden uzak dur. Kafan rahat eder.. o zaten çocuğundan başka bi şey düşünmediği için senin yokluğunu fark etmez.

Ben de zaman zaman sorgularım bunu. Çevremde duyduğum 'sanki kardeşi olsa onu bu kadar çok sevemezmişim' cümlesi bile ürkütüyor beni. 2 bebeğim var ve ben hiçbirinin doğumunda ağlamadım, aksine kahkahalarla güldüm. Evet çok seviyorsun, doğru ama farklı bir duygu değil benim için. Sevginin fazlası sadece. Ya da 3 saat ayrı kalınca, gece anneanne-babanneye yatılı bırakınca 'acaba ne yaptı' diye endişe etmiyorum. Çocuğunun doğduğu günü sayan arkadaşlarım var misal, 'ayşe 17 ay 23 günlük' gibi. Komik geliyor, kendimde sorun aratıyor bu durumlar.

her sözünüze katıldım ama yalnızca küserim ama kısmına bende sinir oluyorum çocuğun sevgisi kullanılıyor gibi geliyor küserim ama öp, küserim ama ye, küserim ama şunu yap aynısını size biri yapsa eminim ki sizde kızarsınız

Sevgili Dislektik Anne! Nickinize bakıyorum sonra da konunuza bakıyorum da sanırım herkesten önce sizin içinize kendi anneliğiniz sinmiyor. Zira her anne farklı her çocuk özeldir. Siz çocuğu ile size göre fazla ilgilenen birinini buldumcuk olarak görürsünüz, başkaları sizi sorumsuz yada ilgisiz anne olarak görür. Anne çocucuğu ile ilgilenir pimpirikli olur, özgür yetişsin der misafirlikliklerde rahat kadın diye arkasından konuşulur. Aslına bakarsanız asıl sorun kimin nasıl anne olduğundan ziyade başka anneleri tam da sizin bu konuda yaptığınız gibi eleştiriyor olmaktır. "Ben bu annelere sinir oluyorum siz de oluyor musunuz?" diye konu açarak içinizi rahatlatmaya çalıştığınızı düşünüyorum ama bu işe yaramaz. Kendinize iç sesinize ve çocuğunuza yönelin kendinizle ilgili içinize sinmeyen şeyler neyse değişime ordan başlayın. Eminim bu tarz endişeler taşıdığınıza göre çok iyi bir annesinizdir sadece içinizi rahatlatmak için bu konuyu açarak yanlış bir yöntem seçmişsiniz. :) Sevgiler.

Gamsız olamayacağız hiç, gamsızlığı unut bence :)) ama şu var çocuk sizi doğru anlamışsa bunu hal ve hareketleriyle belli ediyor, seçtiği arkadaşlarından dışarıdaki davranışlarına kadar herşey öğrendikleri doğrultusunda oluyor, sen mesela ne beklersin çocuklarından, hiçbir şart ve koşulda yalan söylememesini, dürüst olmasını, senden birşey saklamamasını, dışarıdaki tehlikelere karşı uyanık olmasını vs vs verdiğini alırsın çocuktan, çocuklar yalnızca ergenlik döneminde biraz bocalıyor ama sonra toparlıyorlar, tabii çocuk yetiştirme sorumluluğu sadece anne üzerinde olmamalı, babalarda çocuklarıyla kaliteli zaman geçirmeli ve çocuk babasıyla herşeyi konuşabileceğini bilmeli, kız ya da erkek çocuk hiçbir farkı yok, anne baba birlikte hareket etmeli, net kurallar koyup bu kurallara anne baba da uymalı, çocuklara verdiklerimiz kadar bizim yaptıklarımız da etkili, bu zamanda çocuk yetiştirmek zor, çocukları henüz küçük olanlar veya ergenlik çağında olanlara kolaylık diliyorum, umarım herkesin evladı en iyi şekilde yetişir, ebeveynlik bir gözü hep açık uyumak gibi birşey devamlı algılarınızın açık olması lazım:))

Ben eşimden 13 yaş küçüğüm güya, ama bazen kendimi 13 yaş büyük hissediyorum Bir de bu kadar asosyal hayata kv demez mi, senin görevin onu açmak. Sen çok sosyal olmak zorundasın. Sebep? Akşama kadar çalışacağım, evin işini her türlü sorumluluğu yükleneceğim, bir de eşim sosyalleşsin diye habire misafir ağırlayacağım... Oldu...

Şu yazılanı yeni gördüm de, ciddi misiniz yazdıklarınızda? Bu nasıl bir ayrımcılık ve nasıl cahil bir bakış açısı yahu. Kız çocuğu değil de, ileride milletin oğluna hizmetçi yetiştiriyoruz sanki. Hanımefendi, kızlar da iş hayatına atılıyorlar, "el içine" bir tek erkekler çıkmıyor, kızlar fanusta yaşamıyor, ayrıca o erkeklerin de elleri var ve ev işlerinden onlar da mes'ul, bilmiyorsunuz sanırım. El kapısı ne ayrıca ya, şu kızını vermek tabiri kadar rezalet çok az şey var. Mal mı bu? Biri kızını veriyorsa, diğeri de oğlunu veriyor o zaman. Evlilik birinin, diğerini alması değil, ortaklaşa kurulan bir hayattır. Önce kız annelerinin yıkıp geçmesi lazım bu cehalet kokan tabirleri. 2. kızım yolda, ilkini doya doya seviyorum, ikincisini de öyle seveceğim. Sevgi şımartmaz, kuralsızlık şımartır. İleride önceliği kocasını ve ailesini mutlu etmek olan bir köle değil, insan yetiştirmek niyetindeyim. Öyle el kapısı gibi abuk sabuk terimleri de bilmeyecek, hayatını yaşayacak, kendi ayakları üstünde duracak, gün gelir kime aşık olursa, onunla nasıl yaşamak isterse öyle yaşayacak. "El kapısı"na kız verecek değilim, birbirini seven iki genç, birlikte kendi kapılarını oluşturacaklar yani kısmetse. Bir kız ne kadar yemek ve temizlik işlerinden anlamalıysa, bir erkek de anlamalı. Ama ikisi de bilmediğinde, kız eleştiriliyor, kaç yaşına gelmiş kazık kadar adam bir kap yemek yapamıyor diye eleştirilmiyor. Niye kadın kısmı aşçı başı mı? Şu yazdığınız saçmalıklarla dolu paragrafta katıldığım tek düşünceniz çocuğa kendi adıyla hitap edilmesi gerektiği. Aşkım, sevgilim, annecim, babacım hitaplarının çocukların ayarını bozduğu uzmanlar tarafından söyleniyor, evet.

O kadar uzağa gitmeye gerek yok whatsup gruplarındaki skntılı veli profili eşittir bu anneler

bence doğru olanı yapıyorsun büyük ihtimal ben de senin gibi olurum bazı kadınlar sırf cocuk dogurup hayatlarını ona adamak için yaratılmış bebegının kakasının fotosunu bana yollamıs bır arkadas tanıyorum daha ne dıyebılırım ki sanıyor ki o kaka herkes ıcın cok guzel bırsey herkesın cocugu, cocugunun güzelliği, akıllı olusu ona özel ben de bayıyorum bu annelerden. doğru yoldasın boşver

hayir yanlis yapmiyosun bence. haftada 1 kez kalmalari onlar acisindanda degisiklik oluyodur.. hemde annen icin guzel oluyodur diye dusunuyorum. severek gidiyolarsa cocuklar neden kotu bi durum olsunki? kucukken bende kaldim babannemde halamda vs. oyle gidip haftalarca kalma degil ya..1 gun baska bi zaman 2 gun belki... ama kendim isterdim annem kalmami istemezdi. sonrada deli gibi annemi ozler 1 hafta sonra gene baska yerlerde kalirdim :) ben hic yatili birakmamistim bi yerde. belli yasa gelince zaten dayilarinda filan kalmak istediler dayilari davet etti tabii yengesiyle birlikte. bende birsey demedim. iki buyuk kaldi.. ama ayni anda degil farkli gunlerde, cunku biliyorumki ikisi bir olsalar cok kudururlar :)

Ay benim kızın içinde biraz var o cadılık Prenseslik filan hak getire Takışıyoruz ara ara bu yüzden ama, o kadar bir "kar"ı olsun bari, kaynanama mı çekti nedir

Bence kendinize evladınız konusunda sınır koymayın. Hele hele bunu çevreye bakarak hiç yapmayın. Aslında günümüz annelerinin tavırları değişmedi. Sadece tavırlar sosyal medya ile gösterildikçe belki de rahatsızlık vermeye başladı. Benim size önerim, bebeğiniz çok küçük, asla şımarır, öz güveni gelişmez diye düşünerek ondan ilginizi esirgemeyin. Bir pedagoğun yazısını okumuştum bununla ilgili. Çocuğunuza ilgi ve sevginizi sonsuz verdikçe, çocuk güçlenir ve sosyalleşme çağına geldiğinde bu güç ile öz güvenli olur, daha sağlam bir duruş sergiler. Bunu savunuyordu ve ben de öyle düşünüyorum. Aslında bu konuda genel geçer bir doğru yok. Siz annesiniz, içgüdüsel olarak ne hissediyorsanız onu yapın. O sizi en doğru yere ulaştıracaktır. Allah yavrunuzu size bağışlasın ve isteyen herkese de nasip eylesin. Loreth

Tam değinmek istediğim noktaya değinmişsiniz. Çocukları adına her şeye karar veren, onlar için tüm önlemleri alan ebeveynler onların kendine olan özgüvenini, sorun çözme becerisini yok ediyor bence. Bunu en iyi eşimle kendimde anladım ben. Benim ailem hiç bir şeyime karışmadı, belki de hiç karışmadı onlarınki de aşırıydı bence ben her şeyimi tek başıma halleden bir insan oldum, hayatta hiç bir sorunumu aileme gidip anlatan biri olmadım, bilmezler sormazlardı bile. Tüm sorunlarımı kendim hallederim. İşte bakıyorum mesela herkes sorunu başkasının üzerine atma peşinde ben sorun çözme peşindeyim. Eşimin ailesi de tam tersi, sürekli her şeylerini düzenlemişler, her şeyden sorumuşlar, eşimin annesi mektup bile yazmış bir kuruma oğlumu işe alın şu bu, 37 yaşında evlenene kadar bir gün dahi markete ekmek almaya bile yollamamışlar, kv bunu söylediğinde şaka yapıyordur sanmıştım sonra eşimle markete gidince market poşetini bile açamadığını görünce şok geçirmiştim. Adamı küçük çocuk gibi eğitiyorum bazen, yani bildiğin çocuk gibi benden öğreniyor. Görümcem keza annesi evliliğindeki her şeyi biliyor ve yönetiyor, damat rahatsız bundan bakalım ne zaman patlayacak. İki aile de uç örnek ama bence ortası olmalı. Gerektiği yerde müdahale edilip, gerektiği yerde kendi kararlarını alması sağlanmalı.

Hayır kv nin sosyallik anlayışı da eş dost akraba ağırlatmak bana. Benden 30-40 yaş büyük insanlarla sosyallik mi olur? Bir iki çift var onlarla çok iyi anlaşıyoruz ama nereye kadar yani. Kv nin asıl amacı akrabalarına hava atmak.. Biz ikili olarak gayet sosyaliz eşimle, gezeriz, arkadaşlarla buluşuruz, çevremiz çoktur; ama kv ye göre ben asosyalim zira akraba ağırlamıyorum evimde. La havle...

Çok tatlı anlatmışsın, gülümsedim valla :) haklısın abla ben de öyle ninjalardandım karakter ve yapı da önemli. Korkuyor insan hele de bu ülkede bir kız annesi olmak cidden korkutuyor. En azından zorluklara karşı, kötülere ve haksızlıklara karşı o prenseslerin içinden bi cadı çıksa bunu bilsem rahatlayacağım. Haksızlığa gelemese yeter. Uğraşacağız artık, prenses de olsa en azından hayata hazırlıklı olsa yeter valla

Hakli olduğunuz noktalar var ama suanda büyükler için bile paketli gida cok tehlikeliyse tertemiz bedenlerini zehirliyor ve dikkat eksikliğine bile sebep oluyor iceren maddeler çoğu gida uzerinde yazıyor. Benim oğluma vermedim ama verdiler suanda kontrollu veriliyor ama vermek istemezdim. Birde küserim ama denmesini ben de sevmiyorum, sebebi çocuk birşeyi yapmak istemiyor opturmek, konuşmak ya da karşıdaki kisiyle herhangi bir sey yapmak istemiyor ama küserim denilince cocuk çaresizce kabul ediyor. Kötü durumlarda çocuk küserimi belki ciddieye alip yapilmamasi gereken biseye see çıkarmayacak. Bizlere büyük olarak istediğimiz birşeyi küserim ya da senin bilmem neyin olmam diyerek kimse kabul ettiremezse çocuğada yapilmamali. Genel olarak abartılan durumlar var tabiki yok diyemem ama bazi ince noktalarda var.

Ne zaman biri kotu anne miyim diye sorsa icim ciz ediyor. Kotu anne olur musunuz hic ya? Cocugunu dusunen, seven, elinden geleni yapan bir annesiniz. Millet bayiliyor birbirinin anneligini kotulemeye, en iyi anne benim diye sov yapmaya... Nasi kiziyorum anlatamam. Cocugunuz sevildigini hissetsin, arkasinda oldugunuzu hissetsin, bir de sizi iyi bir insan gibi gorsun ve ornek alsin yeter. life is

Annelik hassas mevzu, kim içi nasıl rahat ediyorsa öyle yetiştirsin çocuğunu

Bendeçalışan bi anneyim kv bakıyo akşamdan akşama onları 1,5 bilemedin 2 saat görüyorum oda harara hurara bi telaş kıyamet geçiyo yemeği dersleri kuduruklukları zaman zaman bende kendi sorguluyorum annelik bumu diye bana sevgiye ilgiye ihtiyaçları var çok yorgun olmazsam lutfedip biraz ilgilenebiliyorum onlarla hayat nasıl yön veriyosa öyle oluyo yani Yokuspokus

Kimisi yedirerek giydirerek baktığını yetiştirdiğini düşünür, kimisi de geleceği için endişe eder, psikolojisi yara almasın diye uğraşır.. elbette eleştiririz, çünkü o insanlarla yaşanıyor, ama her zaman olduğu gibi bu döngü de değişmeyecek... o tarz düşünen insanların yetiştirdiği çocuklar da ortada farklı düşünen insanların yetiştirdiği çocuklar da... -Mihrimah Hasbunallahi ve nimel

Herkesın kendı tercıhı bence elestırmeye gerek bile yok. Benım fıkrım de bır bebegın kendını ifade edene kadar annesiyle buyumesı yonunde. Zaten cocuklardan sonra iş hayatini da bıraktım kendim buyutmek istiyorum. Ha şu var aman onu demeyın aman bunu soylemeyın aman tatlı vermeyin aman tuzu gostermeyın diye diye cocuklarımı fanusa koymam nasılsa sokaga cıkınca gerçeklerle yuzlesıyorlar. Ha aman cocuklarım olmadan ölürüm biterim diye yasamıyorum demıssınız sadece o kısma takıldım. Benım baskalarının cocuklarına bıle canım yanar kendi cocugum için ölürüm de biterim de herseyden de vazgecebılırım annelik her insanda aynı hisleri yasatmıyor.

Kimseye kötü anne demek ne haddimee. Hepsi birey olurlar umarım diyorum. Calcifer Ay Çiçekleri Arasında Gonca

Hayatımda hiç fesat olmadım ama gercek hayatta beni ilgilendirmeyen tanimadigim insanlara nasil davraniyorsam burdada oyle davraniyorum. Nasilsa burasi internet dur iki agir laf edeyim en fazla buradan cevap yazar demiyorum. Çocugunu severken şeref... çocugu diyen birine nasil bir sey diyemezsem burdada diyecegim en fazla davranisinin yanlişligini anlatmak olur uygun bir dille. Neyse caniniz nasil isterse oyle yapin

Herkes kendisi gibi olmayanı eleştirmeye meyilli maalesef ki, keşke herkes kendine baksa, burda aferin sen iyi annesin onlar tü kaka denince ne olacak ki?

Kimin hangi şartlarda çocuk sahibi olduğunu, nasıl bir çocukluk geçirdiğini, evde nasıl bir ortamın olduğunu bilemezsiniz. Belki çok zor gelen bir çocuktu bu yüzden o çocuğun üstüne titriyor anne-baba. Ben de bebek olunca işi 2. Plana atanlardanim. Işimi da severek yapıyordum tabi ama çocuğumu büyütmek de çok zevkli geliyor bana. Onunla yeniden büyüyorum. Kres bakıcı anneanne- babaanne olaylarına girmeyi istemedim tek elde büyüsün dedim ve çok şükür kural kaide bilen gereksiz simarikliklari olmayan, kendi işini çok uzun zamandır kendi halleden bir çocuk oldu. Ama anneden anneye çocuktan çocuğa değişir bu. Kuzenim başından beri çalışt çok efendi harika 2 oğlu var onun da. Gayet sağlıklı büyüdü çocuklar çünkü anne çocuklarıyla çok iyi ilgilendi. Kimse çocuk büyütme şekliyle eleştirilemez basında oturup ev işi misafir alışveriş telefon dan zaman ayırıp da çocuğunun yüzüne bakmayan anneler de var. Çocuğunuz sizin geleceğiniz. Yeter ki onu yalnizlastirmayin, bulunmak istemediği ortamlara zorlayarak sokmayın, dogal davranın. Ama şu bir gerçek ki para her zaman çocuktan sonra gelir. Siz bu mantıkta değilsin bunu anladim ama onun ihtiyaçlarını daha iyi karşılayacaksam ayrı kalmaya değer demiş bir arkadaş. Asla değmez. Onların en büyük ihtiyaçları merhamet ve sevgi dolu ebeveynler, para çok sonra geliyor.

Çocuklar özellikle 2,5-3 yaştan sonra söylediğiniz her kelimeyi ezberliyor. Hiç ummadığınız bir anda söyleyiveriyorlar. Bu yüzden kızımın yanında özellikle dikkat ederim. Siz çocuğunuzu pislikkk diye severseniz, en ufak birşeye kızdığınızda ş... in oğlu derseniz hem çocuğa değersizlik hissi verir hemde kötü kelimeleri normalleştirmiş olursunuz. Tamam tatlı dilli olmak da karakter meselesidir. Ama insan kendi doğurduğu çocuğuna da kuzum, yavrum, bebeğim, tatlım vs diyemeyecekse kime diyecek? Sözlerinize dikkat edin. Onların beyinleri sünger gibi herşeyi emiyor. M mel_dem

Saka mısınız. El kapısı ne yaaaa. Kızlara değil erkekleri hayata hazırlayın iş güç temizlik öğretin. Zire kızlar kendi işlerini zamanı gelince yapmasını öğrenir kendi için ama. Kızlar kimsenin hizmetçisi değil. Evet annesine yardım etsin her çocuk ama millete hizmetçilik için çocukluktan yetişmesin. Yok yok şakasınız siz

Helal olsun size.. Gerçekten özellikle erkek annelerinin düşünce şekillerini değiştirmeleri gerek. Bugün birçok kadın erkeklerin fiziki veya ruhsal şiddetinden, kabalığından şikayet ediyorsa bunda karakter kadar yetiştirme şeklinin de önemli olduğunu düşünüyorum. .

Şu yeni nesil annelerden ben de illallah ediyorum. Ablamın çocuğuna mesela henuz besin alerjisi olup olmadığı denenmemişse (3 gün onu yesin, problem yoksa hep yiyebilir) yemek yerken domates bile veremezsin. Çocuk 16 aylık ama kıyameti koparır. Bebekler için olmayan ıslak mendil ile elini sildim diye panik olmuştu . Bir gün çikolata falan alsam çocuğa koşa koşa acile götürür midesini yikatir Bilmiyorum ya... asla böyle bir anne olmak istemem. Etrafımda ben de çok görüyorum, hatta kadınlar kulübünde de öyle. Cocugu ile yapışık insanlar, devamlı pohpohlanan çocuklar.. İyi de gerçek dünya bu değil ki. Bizim mesela yegene 'kuserim ama' gibi cümleler kullanmamız bile yasak . Böyle çocuklar gerçek dünyaya girince bir paşa-bir prenses olmadıklarını farkına varacaklar. O zaman onların hassas kalbi kırilmayacak mi? Kırılacak. Hem de kendini avutmayi bilmedigi için çok zorlanacak... Benim de annemle aramda yakın bir ilişki yok. İster mıydim, isterdim tabii. Ama bazı insanlar var annesini bırakmamak için iki gün iş gezisine gidemeyen, annesinden onay almadan bir iş yapamayan, annesinin ağzının ta içine bakan, özgüvensiz ve sinik, evlenince evinde annemi özledim diye ağlayan... Böylelerini görünce de öyle olmadığım için icin sukrediyorum. Bence siz yeni nesil annelere çok aldanmayin, iç gudulerinize ve çocuğunuzun yonlendirmelerine güvenin

Orda annenin pimpiriğine seslenmiş şair. Ben de rahat anneyim. Takıntım, el yıkaması ve yüksek sesle konuşulmaması. Birey olsun isterim çocuğum.

Bence eskiden de çocuğunu hayatının merkezi yapan anne vardı. Bu yeni nesil anne söylemi bence saçma. Bundan 50 sene önce de benim için çocuğum çok kıymetli olurdu. Konu sahibi buldumcuk anne nasıl oluyor mesela? Bu dünyaya bir insan getirmişsen evet en önemli şey onu pskilojik fiziksel ve sosyal vs. Yönlerden onu hayata hazırlamak.. Bu buldumcuk anne olmak mı oluyormuş! Benim kızım benim için çok çok önemli çok kıymetli bu buldumcuk anne olmakmıymış şimdi! Onun için en iyisini istiyorum kendimden bir tık fazlasını onun için yapıyorum. Bu buldumcuk anne olmakmıymış! Sağlıklı gıdalar yemesini sağlıklı insan ilişkileri kurmasını istiyorum zeka gelişimine yardımcı oyunlar oynuyorum müzikler dinliyoruz fiziksel gelişimini destekleyici aktiviteler yapıyoruz dahauzatmayayım konuyu tüm bunlar buldumcuk anne olmak mı! Yoksa anne olmanın zaten gerekliliği bu mu? Bu soru sadece konu sahibine değil tüm annelere. Bir insan yetistirmek çok büyük bir sorumluluktur ve evet büyük özveri ve dikkat gerektirir. Sorumluluk hat safhadadır. Kesi yavrusu değil ki bu karnını doyur sıcak yer sagla azda oyun oyna büyüsün.

İşte bu yüzdendir ki herkes kendi doğrularına göre yetiştirmeli çocuklarını, hepimiz birbirimizi aşırı evhamlı bulabiliriz, çocuklarımızı da şımarık ama aslında hepimizin yapmaya çalıştığı ayakları yere basan dürüst, vicdanlı, karakteri oturmuş sağlıklı çocuklar yetiştirmek, çocukları büyütürken siz a yolundan, diğeri b yolundan, bir başkası c yolundan gider, amaç aynıysa o çocukların hepsi yolun sonunda aynı meydan da buluşur zaten.

Hay ağzınıza sağlık ya, şuraya kadar okudum biri de çıkıp "siz acaba yapmadıgınız için kendinize destekçi mi arıyorsunuz" dememiş diye sinirlenip durdum. Anneliğin sorgulanması kimsenin haddine değil, çocuğum aman hasta olur aman sağlıksız beslenir aman kötü huylar edinir diye surekli endişe duymak hiç bir annenin isteyeceği bisey değil cünkü hakikaten zor bisey gerektiginde uykudan gezmekten hatta yemekten ödün vermek,.. Anne yüreği diye bişey var.. kendinden olanı kendinden daha fazla sevmek bence herkesin yapacağı bişey de değil..

Valla hiç kendimi etrafımdaki annelerle kıyaslamadım. Mükemmel olmak gibi bir niyetim yok, değilim zaten, en az zararla büyütmeye çalışıyorum yavruyu. İç güdülerimi takip ediyorum genelde, kafamın basmadığı konularda uzmanların yazdığı kaynaklara el atıyorum. Başkalarının nasıl anne olduğundan bana ne, çocuğumla en dengeli ilişkiyi nasıl kurarım, onun neye ihtiyacı var, kendimi delirtmemeyi, onu da manyak etmeden büyütmeyi nasıl başarırım derdindeyim. Başka annelerin tavırları bana göre doğru mu yanlış mı diye kafa yoramıyorum ya. Hayatımızı ilgilendiren ve müdahale edebileceğim tek anne benim. O yüzden başka anneleri mercek altına almaya gerek yok diye düşünüyorum.

aynen ben de çocuk olmadan önce süper dadıyı izleyip oh ne güzel ben de böyle uyku eğitimi vercem diyordum. Çocukları ne güzel muma çeviriyor diye düşünüyordum. Sonra çocuk olunca işler değişti, anladım ki çocuk psikolojisi aslında onun tüm hayatı. Dolayısıyla travmaya uğramaması için elimden geleni yaptım. Uzaktan bakmakla içinden bakmak arasında fark var. Hem de uçurum

Harika yazmışsın abla. Benim kızım 3 aylık ben de becerirsem bunları istiyorum işte. Ama insan korkuyor, yapabilir miyim diyorum. O çocuk emanet ve yeri geldiği zaman bırakmamız lazım ki kendi hayatını yönlendirsin. Sahibi gibi davranmak istemiyorum. Hayırlısı olur inşaALLAH. Herkesin çocuğu için.

Buldumcuk nedir ya allah askiniza. Annelik gibi kutsal birseye en son yakisan birseyi nasil bu kadar rahat yakistirabiliyorsunuz. Baskalarinin anneligiyle ilgileceginize kendi anneliginizle ilgilenin. Bir taraftan buldumcuk diye etiketi yapistiriyorsunuz diger taraftanda aceba bendemi hata var diye pohpohlanmayi bekliyorsunuz. Bu ne perhiz bu ne lahana tursusu. Benim cevremde sizin gibi 'buldumcuk' olmayan annelerle dolu. Bende sizin gibi baskalarinin annelik adina yaptigi neredeyse herseyi elestirenlerden hosnut degilim. Birakin istedigimiz gibi ozen gosterelim cocuklarimiza. Size ne? Biz size karisiyormuyuz veya sizi elestiriyormuyuz. Kucucuk bebegin yaninda oluk oluk camasir suyu kullanirlar bebege zararli dendigindede ayyy ne kadar pimliriklisin yaaa bebegin bunyesinin onada alismasi lazim!! Bizimkide cocuk degilmi biz kullaniyoruz yaninda bakin ne kadar titiz ayni zamanda rahat birer anneyiz. Evet cokta zekisiniz insan bagisikligi mikroba alistigi gibi kimyasalada alisiyor biz nasil dusunemiyoruz bunu. Bunun gibi bir cok ornek mevcut. Bu konu uzamaya cok musait bir konu oldugundan kisa kesmek istiyorum. Siz bu sekilde rahatsaniz bu sekilde davranmaya devam edin ama kendinizi tatmin etmek icin baskalarinin anneligini elestirmekten vazgecin lutfen.

Milyarlarca insan üremiş üremeye devam ediyor Bi çocuk bizde yok Tabiki en kıymetlimiz olacak o ayrı ama dünyadaki tek prens/prenses de bizimki değil

wuhuuuuu vurdu gol olduuuu

Bu konuda evrensel bir doğru mu var canım. Üstelik siz kendiniz gibi olmayan anneleri bu kadar eleştirirken ne diye kafanız karıştı o da manidar olmuş. Sanki birileri hayır sen mükemmel annesin onlar tü kaka desin diye konu açmış gibi yazmışsın... Biri vardır annesiz büyümüştür anneden çok şiddet görmüştür bunun etkisiyle çocuğuna kendini daha değerli daha sevgi dolu hissettirme ihtiyacı duyar. Biri vardır annesinden ne gördüyse aynını uygular onu doğru kabul eder. Ama istisnai durumlar dışında sağlıklı hiç bir anne çocuğuna kötülük olsun diye bir davranışta bulunmaz diye düşünüyorum. Bir de artık çocukları mutlu etmek için şeker falan getirmesek toplum olarak minik kuru yemiş paketleri hazorlasak bir meyveyi sarıp sarmalayıp hediye etsek süper olmaz mı ya bu kısım genel bir serzeniş olsun...

Bu nesil buyudugu zaman korkunc olacak Dunya kendilerinin etrafinda dönüyor zannediyorlar maalesef O evlatlari icin olen biten anneler cocuklarina ne kadar zarar verdiklerinin farkinda bile degil Buyuduklerinde, bencil, tek basina ayaklari uzerinde duramayan insanlar olacaklar 2 cocugum var, onlar hayatimin en buyuk anlami, ama ben hayatta yapmak istrdigim herseyi yaptiktan sonra dogurdum onlari, buyuduklerinde mutlu ve guclu bireyler olmalari icin cabaliyorum, o yuzden hem topluma saygili olmayi ogretiyorum hemde birey olmayi, oglum 10 yasinda ve sun ada biraksam tek basina yasayabilecek yetiye sahip, hicbir zaman kendime bagimli yetistirmedim, simarik degil, bencil degil Paylasmayi, dunyada tek cocuk olmadigini, benim ve babasininda bir hayati oldugunu biliyor Sevgi dolu buyuyor ama kurallarla buyuyor, dogaya ve topluma saygi duymayi, kurallara uyarak yasamayi ogretiyorum Bana gore olmasi gereken bu, diger cocuklarin durumuna cok uzuluyorum ve insallah ileride cocuklarimin karsisina cikmazlar diye dua ediyorum surekli

cocugunu hayatinin merkezine koymadin diye uzulup mu actin, koyanlari yermek icin mi actin konuyu bilmiyorum. evet dunyadaki tek cocuk senin cocugun degil, buldumcuk olmamalisin falan filan ammaaa... bu dunyada o cocugun tek bir annesi var o da sensin. cocuguna bu bosvermisligi hissettirirsen diger prens ve prenses cocuklarin arasinda ne kadar ozguvenli olur? evet b kunu cikarmamak lazim ama ayarini da tutturmak sart.

ben cocuguma kendim bakiyorum ama dediginiz gibi buyutuyorum bende bagimli bir cocuk olmasini istemiyorum cunku tabiki cocugumu cok seviyorum o benim herseyim ama biraz ozgur olsuolsun kendi alaninda kesifler yapsin derdindeyim bahsettiginiz annelerden benimde etrafimda cok onlar beni yadirgiyor ben onlari ama ben oyle yuruyene kadar aman eli yere degmesin aman ayagi tasa degmesin diyemiyorum sunlari yazarkende karsimda avokado mincikliyor mesela gayette mutlu

Tek bildigim prensens ve prenses seklinde buyutulen o cocuklar buyuyup gercek hayat ile karsilasinca buyuk bir husrana, hayal kirikligina ugruyor. Sonrasi da depresyon... Omur boyu oglumun arkasinda olamam cunku benim de omrum kısitli ancak ona yasamin zorluklariyla karsilastiginda nasil ayakta durmasi gerektigini ogretebilirim. O zaman hayatinda ben olmasam da zorluklarla tek basina mucadele edebilir. Oysa buldumcuk delisi gibi prens muamelesi yaparsam hep hazirci, basarisizliklarinda hep sucu karsisinda arayan, bencil, tembel bir cocuk yetistiririm. Anne olmak guzel ama benim gorevim ona balik tutmayi ogretmek, balik tutmak degil. Hastalanacak da cunku bagisiklik sisteminin guclenmesi icin bu sart, gerektiginde basarisiz da olacak ama duse duse kalkmayi ogrenmeli. Ben de sadece ona destek olmaliyim. Benim gorevim onu hayata hazirlamak, hayat sunmak degil. Yoksa hep hazirci olur. Ben boyle dusunuyorum.

Ben deli anayım; bi de benim cinsi yazayım: Çocuğum yokken, derdim ki "Bu anneler de nie böyle kendilerini ota mka paspas ediyorlar, benim çocuğum olsa mum gibi bebeklikten yetiştiririm, ağlasa her ağlamasına kendimi paralamam koşmam, çocuk öğrenir, uykusu düzenli olacak yatağını baştan ayırırım, bana göre yetişir, ben onun parmağına oyuncak olmam" falan filan... Bebesi kolik doğar, doktor onaylar ki bu bebe hem gazlı hem kolik. Uykular haram, "Çocuk uyusun da isterse tepemin üstünde uyusun" diye bi zombi hayat başlar, o sırada anne kafayı yer, kocasına da itina ile kafayı yedirtir. Sonrası curcuna, kakalar dert kabızdı, yediydi yemediydi; çocuk sürekli ağlar morarana kadar acillere uçur, doktorlarla kanka ol... Ayıpladığı, tuhaf gördüğü ne varsa yaşar, sonra göç yolda düzelir iyi olmaya başlarlar derken çocuk bu, huyu sürekli değişir, bi şeyden durduk yere ürker değişir, yürümeye başlar değişir, konuşur değişir, tableti eline asla vermem 3 yaştan önce derdim 1 buçuk yaşta filan aldı. Ama renkleri şekilleri filan öğrendi şimdi renkleri rakamları filan da bilir öyle bi faydası oldu tabletin. Vs. vs. Ben yedim ama kafayı o değişmedi. Şimdi de bağlantıları bi kontrol ettim, yılbaşı sonrası yaza doğru kendi işimi kurma girişimim olacak gibi, iş hayatına yeniden kaçacağım. Evde annelik bana göre değil bunu anladım sonunda. Silikon tabancasıyla aşk yaşamaya başladım, renkli tokalarım çoğaldı filan bu alametler hayra alamet değil. İşe alışmış kadın, iş hayatı olmadan yapamıyor ben denedim olmuyor yani. 2 buçuk senedir evdeyim, kurs vb. idare ettim kendimi dışarılara attım ama delirdim. İşe dönüp kafayı toplamayı planlıyorum ve vicdan da yapmıyorum. Çocuk da rahat edecek vallahi.

Ya sormayin bazi insanlar elestiri yapacagim diye neye saracaklarini sasirmislar. Hayret ediyorum gercekten. Gecenlerde bir misafirlikteyiz oturdugumuz odanin yerleri soguk diye bebegime ekstradan kalin corap giydirdim baslayanlar oldu ne gerek var cocugu oyle alistirma cingenelerin cocuklari sabah aksam yalin ayak geziyor onlara birsey olmuyor vs. Cinnet gecirmemek elde degil. Bir sus kendi isine bak ya herkes akil hocasi olmus.

İçiniz rahat olsun onlar da iyi anne siz de :) Sadece tarzlarınız farklı. Ben de sizin gibiyim. Aşırı özen, el üstünde tutma, hiç bir zorlukla karşılaştırmama çabaları bu çocukların gelecekte hayatlarını zorlaştıracak bence. Sizin el üstünde tuttuğunuz, aman ayağına taş bile deymesin diye çabaladığınız çocuğunuz okula gidince nelerle karşılaşacak bilseniz :) Ben hayatı yaşamasına, tecrübe etmesine önem veririm çocuğumun. Öyle her türlü şeyden de sakınmam. Çocuk yaşayıp, görerek ve tecrübe ederek öğrenir. Siz onu hayatı boyunca korur kollar, her engeli siz göğüslerseniz kocaman olmuş ama kendi başına bir işin üstesinden gelemeyen bireyler yetiştirmiş olursunuz. Böyle çocuğuna karşı oluşabilecek her engelin önüne geçen, onu herşeyden sakınan ebeveynlere ''kar küreyici ebeveyn'' deniyormuş Önceki

Hah canım işte tam anlamıyla bu işte demek istediğim buldumcuk olmak dünyada ki tek çocuk kendi çocuğun gbi davranmak bana görgüsüzlük gbi geliyor

Of hepte aynı örnek. Valla tüm çingene çocuklarına çorap ve ayakkabı alıp, tek tek elimle giydireceğim hepsine. Hava 10 derece, deli gibi rüzgar var, yağmur yağıyor, külotlu çorap, üstüne çorap giydirdim acaba patiğini de giydirsem mi dedim hoop çingeneler. Dışarı esiyor galiba bere takayım dedim, tahmin et, çingeneler. Bu ince oldu üstüne kalın mont alayım dedim tabiki çingeneler. Hepsinde de istediğimi giydirdim sonuçta çocuk erimedi sıcaktan. Çingeneler kusura bakmasın ben giydiriyorum bebemi :)

Soyledıklerınızin çoguna katılıyorum özellikle cocukların en az 1 yadına kadar zorunlu sebep olmadıkca annelerıyle buyumelerı gerektıgını düsünüyorum. Maddi durumu olmayanlar cocuguna hem anne hem baba olmak zorunda olanlar harıc tabi ki. Arkadasımla cıcuklarımız aynı yasta yanı 2 yaslarındalar. Onun çocugu bakıcısının arkasından aglıyor benimki ıse annesının. Yanı cocuk bakıcıyı annesınden daha cok benımsemıs inanabılıyor musunuz. Ihtıyacı olmadıgı halde sırf sosyal olmak için çalıstıgını soyluyor hep. Böyle bir sosyallik yaşamak isteyenler lütfen çocuk yapmasınlar. Yada hayatlarını duzene koyup oyle çocuk yapsınlar. Gecen haftalarda kreste bır yaşlarında bir bebek uykusunda ölmüştü ihmalden ve ben kac gun uyumadım kaç kez agladım bilmiyorum. Anne olmak fedakarlık ister, cıcugumun bakıcıyı brnden cok devmesını asla kaldıramam.

:))Eski bir kitap bulmuştum,"yeni nesil çok havai çok, radyo çıkalı gençlerde edep kalmadı"yazıyordu:)) Eminim kil tabletlerde bile vardır bu şikayet, ben umutluyum gençlerden, saçma insanlar her zaman vardı bence, sadece bu kadar kolay görünmüyorlardı.

Ayy yazık yaa :)) Ben de yedirmiyorum bu arada. ama babanesine gidince bir haftalık yediriyolar sağolsunlar..

Becerirsin neden beceremeyesin, anneler olarak şunu yapmamız lazım, anneliğimizi çocuğumuza göre güncelleyip tek doğru budur demeyeceğiz, çocuğumuzu büyütürken karşılaştığımız herhangi bir durumda olası diğer doğrulara da açık olacağız, birde kendimize kutsiyet yüklemeyeceğiz, ben kutsalım herşeyin en doğrusunu bilirim dedikçe hata yapma olasılığımız artıyor. Çocuklarını arkasında görünmez gölge gibi olmak da fayda var ama düşüp de yardım edelim diye elini uzatmadıkça biraz bırakıp ne yaptıklarını gözlemlemek lazım. Zaten daha doğduğundan itibaren vermek istediğiniz tüm eğitimleri çocuğa doğru aktarmışsanız zamanı gelince ne yapacağını biliyor, önceleri biraz emeklerler ama sonra yürümeyi öğrenecekler, bizler yürümeyi öğrenmedik mi:)

Duygularıma tercüman

Ben haftanın 3 günü okula gidiyorum. valla gittiğim günler daha kaliteli vakit geçiriyorum kızımla. bana iyi geliyor gidip gelmek acılıyorum ve bu enerji kızıma da yansiyor

Canım o anlamda demedim zaten, prenses, prens sendromu ile büyütülen çocuklar gelecekteki zorluklarla nasıl baş edecek diye endişe ediyorum. Hayat her zaman pembe değil ve zorlanacaklar. Her zaman kontrol, koruma, kollamaya alışan çocuklar çok zorlanacaklar. Bu anlamda dedim.

16 aylik bir çocuğa elbette çikolata verilmez. Saydiğiniz tüm örnekler ablanizin buldumcuk değil, doğru yaptiğini vurguluyor. O bebek bezlerinde bile ne kadar kimyasal var haberiniz varmi? Evet bebek sürekli eli ağzinda oluyor ve hali ile elini iyi bir şekilde silmek önemlidir. Ben sadece su barindaran bez kullaniyorum ve kimyasal olmayan sivi sabun ile kizimin ellerini yikiyorum. Ve konu sahibin niyetini anlayamadim. Madem bu kadar kafaniz karişik, niye onlara buldumcular diyorsunuz? Yani kafanizda zaten negatif bir düşünce var. Sanki konu "aa baaak ben ne kaa iyi bir anneyim" diyerek açilmiş gibi his ediyorum.

Bizde yeğenime çikolata falan yedirdiğimiz zaman ablam kızıyordu bende sizin çocuklarınıza yedirecem diye :))) Buzz Lightyear Sonsuzluk ve

bence cocuk yetistirmede en onemli sey tutarli olmak, gerisini cocuk hallediyor, anneyi babayi hatalariyla kabul edebiliyor. bir gun oyle bir gun boyle davranmak tehlikeli. bir de kendi karakterine uygun olmayan bir sey yapmaya calismak. Benimkiler bebekken ben Tracy Hogg dan faydalandim cok. Diyor ki ailenize uygun sekilde cocuk buyutun. Ornegin sizin evinizde elle yemek asla kabul edilmeyecek bir davranissa cocugu blv ile yetistiricem diye kendinizi kasmayin. Cocuk bu size uygun olmayan davranisi sezip rahatsiz olacaktir. tabi ki cocuklar icin hepimiz bazi kurallari esnetiyoruz ama kisiligimize aykiri sekilde de yapmamamiz gerekir. YA da siz boyle sevgi pitircigi birisiniz, aman su pedagog soyle diyor diye gidip cocugunuza o halinizi gostermezseniz asil o durum tehlikeli. Ben oldugum gibiyim, hatalarimla bilmediklerimle. Esim var, ogretmenleri var, akrabalarimiz var, benim hatalarimi onlar tamamliyorlar. Annelere cok yuklenmeyelim artik ya, herkesin kendisi olmaya hakki vardir

Peki "prenseslik"le "paspas"lığın arasında bir makam yokmudur? Örneğin insanca sevilmek, sevgiye aç bırakılmamak,"benim arkamda dağ gibi bir ailem var"duygusunu yüreğine yerleştirmek? Erkek kardeşinden az sevilen,10 yaşından itibaren ancak annenin yapabileceği işlere ortak edilen,20 25 yaşına kadar hayat yorgunu haline gelen kızlar hayata hazırlanmış oluyor evet; eşi ve eş ailesi horlasa"beni annem bile sevmedi ki"eşi yan gelip hizmet beklese, hasta olduğunda bir bardak su bulamasa "ama o erkek, bana su bile vermemesi normal" kabullenişinde, her yaşadığına razı edilmiş bir birey olacak. Evet hayalkırıklığına uğramayacak, çünki tek hayali nefes almak olacak, o da ondan esirgenmezse elbette. Yarın "el kapısında"annesini aramaz evet, yer dayağını, ümitsizce o evde yaşamaya devam eder. Bunu bir kadının, duyduğu zaman karşı çıkmak yerine kabullenmesi çok incitici. Evet, her birey yaşadığı yeri temiz tutmayı ve karnını bir şekilde doyurmayı bilmeli. Ama bunu bu kadar cinsiyete bağlamak, bu düşünce tarzının bir zaman daha süreceğini gösteriyor ne yazıkki. Oysa bizim peygamberimiz, eşine yardım etti, koyununu, sağdı, ekmeğini yaptı, söküğünü dikti Kızlarına çok değer verdi, sevgisini sonsuz gösterdi, koskoca kadınken başını okşayıp sarıldı, eşiyle sorunlarını dinledi, fikirler verdi. Pardon kızlar sevilmeyecekti değil mi, o bunlardan ne kadar da uzaktı, bizlere de öyle örnek oldu, anlayabilenlere...

70 yasina kadar nasil idare ettyse gene eder elbet.. hem is bilmeyende yaslaniyo is bilende. Bizlerin 70 yasina kadar yasarsak elimizin ayagimizin saglam olacagini garantisi var mi? Yok Bu arkadas bizle kafa buluyo sanki

Kotu bir anne miyim diye soruyorsunuz, kendinizi karsilastirginiz anne profillerini yerden yere vuruyorsunuz. O profildeki annelerle kendinizi kiyaslarsaniz hele ki bu betimlemelerle, kimse size kotu annesiniz demez bunu biliyorsunuz bence. Cok tarafli buldum ben sizi, siz kotu anne degilsiniz ama kendinizi kiyasladiginiz annelerdende iyi degilsiniz. Herkes cocugunu kendi dogrularina gore yetistiriyor. Ihtiyaclari tam ve zamaninda karsilanan, ilgiye ve sevgiye doyan cocuklarin ebeveynleri daha pinpirikli olsun ya da daha relax olsun bence cok onemi yok. Daha relax olan annelerin cocuklari pinpirikli ebeveynleri olan cocuklardan daha zeki olmuyor, yani kistas sadece bu degil. Bazi tanidigim anneler var hijyen takintili, belki fazla korumaci ama cocuklariyla kaliteli ve ogretici zaman gecirmek icin tum enerjilerini ve zamanlarini harciyorlar veya yine cok korumaci, hijyenik, bazi konularda asiri tutucu ama cocuklarini tv basinda oturtup kendi islerine bakiyorlar. Bazi tanidigim annelerde cok rahatlar, hijyen olsun yemek vs konusunda. Bazisi cocuklariyla zaman gecirmek konusunda cok istekliyken bazisi degil. Yani kiyas yapacaksak annenin cocuguna kattigina, ayirdigi zamana ve kalitesine, ogrettigine, verdigi egitime bakmak lazim.

Konumuz nereden tutulursa tutulsun havada kalıyor.. biraz bu buldumcuk diye tabir ettiginiz, çocuklarına çok düşkün anneleri kiskanmişsiniz bence. benim düşüncem hep şudur, ilgisiz annedense ilgili anneyi yuzbin defa tercih ederim. ayrica buldumcuk tabiri hiç hoş değil.

Kızınız daha 15 aylık, bağımlı mı olur bağımsız mı, şu anda onu "şu hareketi yapsam bağımlı olur" vs gibi yaklaşımlarla kestiremezsiniz... Hem size ne başkasının anneliğinden? Hiç karışmasın kafanız. Herkesin anneliği ve anne ilişkisi kendine. İnanın, yapacağınız her davranış biçimin hem faydası hem zararı olacak. İnanın buna. Çok sevseniz sıksanız da hem faydası hem de zararı olacak, rahat bıraksanız da. İnsan beşer bir mahluk olarak hata yapacak istese de istemese de... Demem odur ki, kendinizi bu kadar üzmeyin... Çocuk büyürken siz de büyüyeceksiniz... Bu öyle ilginç bir deneyim ki... Allah herkese nasip etsin inşallah :) öpüyorum sizi çok!

Ozguvensiz ve sinik insanları 'öyle annelerinin çocuğu işte büyüyünce böyle oluyor' demek için yazmadım. Konu sahibi ''annesine bağımlı bir çocuk yetiştirmek isyemiyorum" dediği için yeni bir konuya geçip benim de annemle aramın çok iyi olmadığını ama annesiz adım atamayan, onun onayı olmadan hareket etmeyen ozguvensiz ve sinik insanlardan olmadığım için kendimi şanslı hissettiğimi ve bağımsız bir çocuk yetiştirme isteğinde ve içgüdüsel anneliginde onu destekledigimi söyledim. O ikisi farklı konu yani. ... Bunca okuyan oldu mu acaba ya? Hakkınızı helal edin, ne diyim :)

Anne değilim, kimseyi de eleştiremem ama tek söyleyeceğim şu. Çocuklarınızın her işini siz yapmayın. Tüm sorunlarını onun yerine siz çözmeyin. Bağımsız bir birey olsun. Hayat çok acımasız ve zor. Beni ailem dış dünyaya çok kapalı yetiştirdi, üniversite ve iş hayatım boyunca hayatın gerçeklerini tanıdım ve çok hayal kırıklığı yaşadım. Kendimi kötü niyetli insanlara yem edecektim az daha...

konu sahibi kendi anneliğini yüceltelim diye, çocuga hassasiyeti abartan anneleri tefe koyarken iyi, şimdi eleştiri kendisine dönünce neden kötü? alakasız konular olsa hak verirdim size ama ikisi de annelik konuların... bu konuyu normal bir üye açsa ki normal olduğunu düşünüp verilmiş cevaplar, olay başka... ama şimdi konu açan kendi karakterini ortaya koymuş, çocuğuna şerefsizin evladı falan diyen, pislikkkk diye seven bir anne. ve bunu normal buluyor. e o zaman bu kadının eleştirdiğini üstüne düşen anneler belki de çok üstüne düşmüyordur... normal annelerdir. konu sahibi kendini iyi bir anne zannetmiştir burada yazanlarla, dur şu çocuğun üstüne düşmeyeyim diye iyice salıvermiştir.. başka konularda ben de hoşlanmıyorum eski konuların dökülmesinden. ama alakalı konularda normaldir.

Hayir dedigin seylerin sebeplerini konusmaya baslayinca ve bizi anlayinca anlatmak dogru. Ama 7 aylik cocuga istedigin kadar hayir aciklamasi yap:) cok anlam ifade edecegini dusunmuyorum. Kucukken hersey daha kolay oluyo. Bak biraz buyuduklerinde istekleride farklikasiyo surekli birseyler istiyolar. Gel her istediklerini yap.. ki bu iyi birsey degil. Cocuk 24 saat telefon istiyo.. tabiiki hayir dicem ona. Sebeplerini bazen 10.000 kez anlat.. anliyo ama anlamak istemiyo yani:)) emin olun cocuklar bizim kadar detayli dolambacli dusunmuyolardir:))

3 gun kurali onemli bir kural onda sikinti yok. Bal mantar patlican 2 yasina domates tuz seker 1 yasina kadar bebeklere verilmez bunda da sikinti yok. 10 aylik bebegim var telefon tv tablet izletmiyorum. Uzak tutabildigim kadar tutma cabasindayim. 2 yasindan once kullandirtmayacagim. Sekerde keza uzak durabildigi kadar dursun iyi bir sey degil. Ben cok tuketmenin cezasini cekiyorum daha 30 yasinda olmama ragmen. Ablanizda bir sikinti gormedim ben. Siz dusuncesizsiniz bence. Konu sahibi bebegimi mikroptan hic korumadim. Zaten 2 kedili evde dogdu oyle bi hijyen durumum yok :) ama sokaktan gelen birine ellerini yikatmadan sevdirmiyorum. Salincagina ve disarida kullanilan mama sandalyesine ortu aldim mesela. Cunku cok ciddi 6. Hastalik atlattik. Etraf asisiz suriyeli kayniyor farkli mikroplari var bizim alisik olmadigimiz. Dikkat etmek lazim. Serbestlik bizde de var kafasina gore takilsin istiyorum. Takiliyorda zaten. Ama bu demek degil ki sacinin teline zarar verecek kisiyi 34 yerinden bicaklamayayim Yokuspokus

bence doğruyu yapıyorsunuz, yeni nesilde evi ebeveynler değil, nerdeyse çocuklar yönetiyor... şımarık, hiçbirşeyden mutlu olamayan, doyumsuz çocuklar var... sevginizi tabiki bolca verin ama, onun sizi yönetmesine izin vermeyin... doğruyu yanlışı anne baba bilir, çocuk bilemez.. bazı kararları verme yaşlarıda gelecek tabiki, ama çocukluktan çıktığında...

Siz etrafa bakmayın psikolojiniz bozulur. Bazı insanlar çok fazla pimpirikli. Dünyadaki tek çocuk bizimki değil. Standart bebeler hepsi. Prens/ prenses olduğunu sanmasını sağlıyorlar ilerde o çocuk acımasız hayatla karşılaşınca ne yapacak? Anne babası olarak biz neyine ne kadar yetişebiliriz? Takıntılı olmak bağımlı anne olmak iyi değil her şeyin fazlası zarar.

Tam da ulkemizin sorunu bu. Kimsenin anneligine karismaya hakkim olmadigini dusunsem de cok kizdim. Cocuklarina cinsiyet esitsizligini en basta kodlayan bir anne. Cocuguna sevdigini belli etmeyip cocuklarina farkli muamele gosterip nasil saglikli bir birey yetistirmeyi umuyor acaba? Bir annenin gorevi kendi kurdugu sacma sapan gelecege gore cocugunu hazirlamak degildir, sadece sevmektir.

İyi de anne ve babanın çocuğa sürekli "hayır yapma, hayır dokunma, hayır olmaz vs" demesi çocuğun özgüvensiz olmasına sebep olur. Aksine çocuk gördüğü bu muameleden dolayı kimseye isteklerini ve istemediklerini net söyleyemez. Çocuğun yapılmasını istemediği bir şeye "lütfen yapma hoşlanmıyorum ya da yemek istemiyorum" demesiyle anne babanın sürekli kısıtlaması bir değil. Çocuğa birey olduğunu öğretip alanına saygı duyarsak tabiki de çok fazla özgürlük vermeyip çok fazla da kısıtlamadan yapacağız bunları. E bu çocuk da çevresine öyle davranacak. Neyse Allah hayırlı evlatlar etsin çocuklarımızı.

Kiz el kapısına mi gidecekmiş, biz bu kafa yapısından ne zaman kurtulucaz acaba?

Herkesin anneliği kendine, yeni nesil annelerde çok garip şeyler bende gördüm her şeyin uç noktası garip geliyor bana. Önemli olan aradaki ayarı tutturmakta. Çocuğuna organik olmayan hiçbir şeyi yedirmeyen, 9 yaşındaki çoçuğunuzun kıyafetlerini evde yaptığı organik sabunla yıkayan tanıdıklarım var mesele sadece yeme içme de değil. Bazı anneler sadece kendi çocukları var gibi davranıyorlar bu rahatsız edici duruyoruz. Siz kimsenin sizi yargılamasına izin vermeyin, kendi istediğiniz gibi anne olun. Boşverin size iyi demişler kötü demişler

İtham etmek çok yanlış. Benim ilk hamileliğim sonlandı, kızım 4 ay sırt üstü yatmamın sonucu sağlam doğdu, ben işe başlamadım, tüm ilgim ve hayatımı bebeğime göre yönlendirdim diye buldumcuk mu oldum :) Ben farklı bir karakterim, tek vasfım bebeğimin annesi olmak değil ama bu ilgimi, dikkatimi, sevgimi azaltacağım anlamına gelmez. İthamda bulunmak ne kolay. Bende bulunayım mesela; bebek 3 aylıkken işe başlayan para delisidir. Para bürümüş gözünü, parayı bebeğinden çok seven kadınlar başlar işe bebek o kadar küçükken. Güzel oldu mu? Olmadı değil mi? Düşünmeden, empati yapmadan konuşmayalım lütfen

Merhaba herkese, Kimsenin anneliğine laf söyleyemem kesinlikle ama bazı yerlerde şu yeni nesil annelerin yaptıklarını ben de yapıyorum. Sebepleri ile açıklayayım... Mesela oğluma paketli ürünler vermiyorum. Diyeceksiniz ki biz şeker-çikolata ile büyüdük de ne oldu. Bizim zamanımızda glikoz şurubu denen zehir kullanılmıyordu, palm yağının p. si bilinmiyordu. Fakat şuan ki paketli ürünlerin bir çoğunda bu saydıklarımdan çok çok daha fazlası var. O sebeple ben oğluma olabildiğince organik, evde kendi yaptığım tatlıları ya da içinde olabildiğince az zararlı gıda katkı maddeleri olan ürünler veriyorum. Çocuk bu tabii ki de tatlı yiyecek... Evet mikroptan korumuyorum. Salıyorum toprağa istediği gibi oynuyor. Ama pazardan aldığım bir sebze ya da meyveyi hayatta sirkeli suda yıkamadan eline de tutuşturmam. Biz dalından koparıp yerdik meyveyi sebzeyi. Yıkamaya gerek yoktu çünkü üzerinde zirai milyon tane ilaç yoktu. Yediğimiz meyvelerin yarısını kurt yemiş olurdu zaten :) Şimdi ki meyve sebzelere bir bakın. Olabildiğince hepsi kurtsuz, mükemmel şekilli kusursuzlar. Bu meyve sebzelere milyon tane zirai ilaç veriyorlar. O meyve-sebze daha uzun süre dayanıklı kalsın diye, kurt yemesin diye vs vs milyon tane ilaç veriliyor. Ben bu meyve-sebzeyi nasıl çocuğuma yıkamadan vereyim ki? Hatta mümkünse kabuklarını soyup öyle verin bebelerin ellerine meyve-sebzeleri... Psikolojisini de önemsiyorum oğlumun. Benim gibi ilgisiz ebeveynler ile yetişmesin. Evet ailem çok şefkatli ve sevgi doludur. Özgür yetiştirmişlerdir bizleri ama hayatta kızım bugün okulda neler yaptın, ödevin var mı, bak çalışırsan şöyle olur, çalışmazsan böyle olur gibi gibi ilgi alaka göstermediler bize. Ya da annem, bir kere bile övmemiştir bizi, yaptıklarımızı takdir etmemiştir. O sebeple sürekli başkalarına yaranmaya çalışan bir birey oldum... Evet kesinlikle kendime bağımlı bir birey yetiştirmeyeceğim ama yetiştirirken de psikolojisine dikkat edip, alakalı bir anne olacağım. Şuanda bile anne su diyor, bak oğlum suluğun orada oradan kendin alıp içebilirsin diyorum. Ya da bir şeyi yapamadığı zaman benden yardım istiyor, bence sen bunu kendin yapabilirsin annecim, biraz daha çabala diyorum ve kendisi yapıyor. Düştüğünde ah vah demiyorum canı çok acımadıkça. Oğlum bu çok normal, düşe kalka büyüyeceksin, bazen canın yanacak, böyle böyle öğreneceksin diyorum...

10 yıl 3asilama 5 tüp bebek, evet görmemisin çocuğu olmuş ben oluyorum.. çok güzel yazmissiniz

Aman yarabbi! Bunları eşim bile okusa yatar kalkar bana dua eder :) Proje çocuk yetiştirmek dedikleri bu olsa gerek. Sanki çocukları üstünden bir çeşit bitirme tezi hazırlıyorlar. En başarılı seçiliyor sanki. 3 yaşına kadar tatlı tuzlu bilmeyen çocuk biliyorum. Ama benim abartı dediğim ablanızın yanında devede kulak kalır. Benim oğlumdaki rahatlığı görse düşer bayılır herhalde? Konu sahibi ben o tip kadınlara çok üzülüyorum. Çocuk yetiştirirken mutsuz oluyorlar resmen. Robot kurar gibi çocuk yetiştirilmez. Yeri geldiğinde esneklik şart. Disiplin de dozunda verilmeli. Yoksa dengesiz bireyler çıkıyor ortaya.. 4 aylıktan bu yana çalışıyorum. Çok sabah üzgün çıktım evden. Ama çalışmak da benim için iyi. Eve daha tahammülüm yüksek gidiyorum.. "Onu dağıtma anne üzülür" demek olmazmış. Neden yapmaması gerektiğini anlatmak lazımmış. Arkadaş üzülüyorum ama. Sonuç olarak orayı günde kaç defa ben topluyorum dimi? Yüzüme baka baka gülerek yapıyor zaten. 2 buçuk yaşındaki çocuğa nevresim yastık dizdiremeyeceğime göre en etkili yöntem anne üzerinden yürümek.. Ama herkesin anneliği kendine tabi orası ayrı

Duygularıma tercüman oldunuz

Bir kadının anneliğine laf etmek kişiliğine laf etmekle aynıdır. Benim kişiliğim karakterim nasılsa çocuğumu yetiştirme tarzımda aynıdır. kimseyi alakadar etmez. herkes kendi çocuğundan meshuldür.

zaten emin olun o annelerin cocuklari ilerde ozguven ve sosyallesme problemleri yasayacaklari. kendi basina ders calisamayan en ufak biseyde yikilan cocuklar olacak. ki ornekleri cok zaten etrafimizda. o kisilerin sosyal medya hesaplarini takip etmeyin. siz bildiginizi yapin :) G greengirll

15 aylık bir kızım var.3 aylıkken anneanneye bırakıp çalışmaya başladım. Oyunlar oynarız vs gelişimi güzel bir bebek aslında. Ama benim etrafında gördüğüm birşey var ve bu beni sorgulamaya itiyor ister istemez. yeni dönem annelerinde bir yavrum evladım hayatı ondan ibaret görme durumu mevcut. Evet evladım icin en iyisini yapmaya çalıştım şartlar dahilinde ama hiç olurum biterim diyen buldumcuk bir anne olmadım. Bagimli bir birey olmasını istemiyorum kızımın ilerde. Genelde serbest bıraktım ama saldım çayıra mevlam kayıra şeklinde değil kendimin de bir hayatım olduğunun çalışma şartlarımın zor olduğunun farkında olarak bu telkinle yaşıyorum. Fanusta büyümüyorum çocuğu. sizinde cevrenizde gördüğünüz böyle örnekler var mi doğru olanı mi yapıyorum yoksa ilgisiz anne miyim ben doğrularım çok birbirine girdi ve hep dogumdan önce kendimi şartlarım ben eleştirdiğim annelerden olmayacağım diye ve şimdi kafam ve vicdanım çok karisiyor

:)) Fiziken alakası yok ama onun gibi istikrarlı, inadı inat

Yalnız o cocuk değil bebek. Bunu bilir buna göre davranırsanız eleştirinin dozunu biraz düşürebilirsiniz.

Ya size ne milletin anneliğinden?Buraya konu açacak kadar hemde. Kendi çocuğunuza bakın. Ne yapmak isterseniz yapın. Buldumcuk anne sizsiniz bu arada tam olarak

Cevabini bildiginiz soruyu sirf kendinizi onaylatmak icin soruyorsunuz.. hee supersiniz

Bir oglum var fanusta yetistirmiyorum ama ustune dusuyorum. Her seyi guzel olsun, en iyisi olsun diye cabaliyoruz esimle. Hijyenine, kiyafetlerine, kitaplarına, kullandigimiz islak mendile herseyine A dan Z ye dikkat ederim. O benim evladim. Benim icin ondan degerli hic birsey yok şu hayatta. Hayatimizin tam merkezinde. Herkesin dogrusu farklidir. Bu konu çok hassas bir konu. O yuzden anneligi kiyaslamak dogru degil.

Siz konunuzun icinde cevaplarinizi vermissiniz. Hem cocugunuyun ustune cok dusnediginiz icin bir sucluluk duygusundayim hissiyati vermek istemissibiz bir yandan cocugunun ustune duseni de " sonradan gorme" diye kucumsemissiniz. Samimi bulmadim konunuzu

Onda haklısın, ilkokul çağında bir çocuk her yaptığı şey için alkış bekliyordu. Hadi küçük çocuklara yaparız da arada, büyüdükçe gerçek dünyaya geçiş yapmaları gerek.

Türkiye şartlarında maddi sıkıntılar var ise anneler işe devam ediyor. Yoksa hangi anne 3 aylıkken işe gitsin Mecburiyet hep, Çocuğunuz için çalışıyorsuz, nekadar onunla vakit geçirirseniz o kadar iyi

Ben çocukları bir gece yatılı anneme bırakıyorum işim gereği sonra vicdan yapmaya başlıyorum acaba kötü bir annemiyim nasıl bırakırım diye yanlışmı yapıyorum bilemiyorum herkesin anneliği annelik duyguları farklı kimseyi eleştirmemek gerek

Benim bir kızım bir de oğlum var. Kızım 16 yaşında. Kendi ihtiyaçlarını görebilecek potansiyelde. Ama asli görevi ev işi yapmak değil. Asli görevi okumak ve ayaklarının üstünde durmayı öğrenmek. Benim görevimde kızımın birey olarak sağlam karakterde yetişmesini sağlamak. Kızıma ev işi öğretip bir başka erkeğin hizmetini gördürmek gibi bir derdim yok kiiii zaten ben çocuğuma hayatın eşit olduğunu, evlendiğinde asla kadını görevidir diye her şeyi kendisinin yapmaması gerektiğini öğrettim. Bir de oğlum var ve 22 yaşında. Oğlumu da, erkek olarak bir ayrıcalığı olmadığını hatta kızkardeşine asla sesini bile yükseltmemesi gerektiğini, duyduğum anda külahları değişeceğimizi söyledim. Yumurta yapmasını, makarna pişirmesini, ortalığı toplamasını, kendi ütüsünü yapmasını öğrettim ki, ileride hem eşine hem de bekar hayatında kendine faydası olsun diye. Hem kızıma hem de oğluma cinsiyet ayrımı yapmadan aynı terbiyeyi ve eğitimi verdim. Hem kızımı hem de oğlumu aynı seviyede sevdim. Çünkü onları doğuran, bakan ve büyüten benim. Birini kocaya gidecek zihniyetiyle ev işi öğrensin, beni aramasın diye saçma düşüncelerle, diğerini de errrkkeeekkk olacak sağlam dursun diye sevmedim. Bir kadın olarak sizin de bu düşünceyi paylaşmanız çok can yakıcı. İşte böylece, yemek yapmadı diye karısını döven erkeklerle dolu ortalık. Bu arada, o uzmanlara bakmayın siz. Ben annecim diye severim. Sorun yok yani. Çocuklar annecim diye sevilmeyle de birey olabiliyorlar. Konuya gelirsek, herkesin anneliği farklıdır. Kimi çok koruyucu olur kimi de serbest bırakır. Anne babanın tutumuyla birlikte çocuğun fıtratının da kişiliğinin oluşmasında büyük bir etkisi olduğuna inanıyorum.

helal vala...

Ben valla o buldumcuklardan olcam galiba. Bu konu sanırım eski de bugun cok değişik seyler yaşadım kadin doğumdan ağlayarak çıktım Ben aylardir cocuk sahibi olmaya çalışıyorum tabi buldumcuk olcam Cocugumda annesinin prensi prensesi babasının bitanesi olcak Ama bunu kimsenin gözüne sokmicam çünkü bu acının ne olduğunu iyi biliyorum Konu sahibi galiba cocuguna kufur ediyormuş Içim ezildi ya yapmayın bunu Benim cocugum dogsa herhalde mahalleyi ayaga kaldırır 10 kurban keser dağıtırım M mel_dem

Bu durum sizi kötü anne yapmaz, diğer anneleri de.. Herkes kendi doğrularını yaşıyor.

Calismak zorunda olan anneler icin de üzülüyorum, hem anne hem bebek icin zor. Bebegini birakmak zorunda olanlar ayri, kayfi birakanlar ayri. Bebegini kendine muhtacken sadece böyle olmasi gerekiyor diye birakmak kusura bakmayin ama bencilce. Yine istedigini yap ama ucu o bebege dokunmasa kimsenin kimseye diyecegi birsey yok. Bebegi dünyaya getiriyorsak bazi seylerden fedakarlik yapmaya mec bu ruz. Bu kadar tepki göstermemin sebebi de buldumcuk anne olmamdan kaynaklaniyor bu arada. Ben bebegim istedigini söyledigi yasa gelene kadar onu imkanim dahilinde kimseye birakmamayi tercih ettim. Bu yüzden buldumcuyuz hayirli olsun.

Herkesin anneliği kendi doğru bildiklerine göre şekillenir. Elbette çocukları fanusta yetiştirmemeliyiz. Ama sırf herşeye alışsın diye de onun yaş ve gelişim seviyesini düşünmeden hareket etmemeliyiz. Çocuk yetiştirme konusunda birkaç kitap okusak aslında doğru yöntemi bulabiliriz. Hayatta kötüler ve kötülükler olduğunu öğretmek için kötü kurdun küçük bir kızı yediği o saçma masalı anlatmaktan emin olun daha iyi yöntemler var. İyi bireyler yetiştirmek için önce bizler iyi bireyler olmalıyız. Herkesin tercihlerine, çocuk yetiştirme şekillerine saygılı olmalıyız. Bence iyi anne olmak yeri geldiğinde korumak kollamak- yeri geldiğinde özgürlüğün tadına varmasını sağlamaktır. Ve yine iyi anne olmak bence okumak araştırmaktan geçer.

üzülme annesi.. zamanla alışacaktir..:) benim kızım 22 aylık.. ilk başlarda itiyordu istemiyordu.. sonra ben gelir gelmez anneme gitcem diyo. babaannesine.. bana sımsıkı sarılıyor öpüyor.. özledim seni anne diyo bende oh öpüyorum.. oyun buluyorum bi çeşit.. hoşuma

Bende calisan bir anneyim. Ise baslamadan once cocugunu nasil birakacaksin ben birakamam vs vs laflarini cok duydum. Sanki cocugunu birakip calisan anneler vicdansiz annelermis gibi izlenim almistim. Bence onemli olan kaliteli vakit geçirebilmek. Birseyi yaptiginda yasaklandığına veya verdiginde icin ve aklin rahatsa bence senin dogrun budur.

İnsanların kendi tercihi, bazı anneler çocuğumu kimseye bırakmam kendim bakarım der, bazı anneler çalışayım daha iyi imkanları olsun der. Bu senin iyi veya kötü anne olduğunu göstermez. Sen onunla vakit geçirdiğini, onunla ilgilendiğini düşünüyorsan gerisi boş. Ben de çocuğum 1 yaşına gelince çalışmayı düşünüyorum, belki onu daha az göreceğim ama hayatını kolaylaştıracaksa buna değer.

Aynen öyle, biz bocalama devresindeyiz,"anne tamam ya"diye çemkirme, sonra "öf annecim ya, bişey deme kafam allak bullak"demeler:) En çok korktuğum çevre, bizim etkimiz o kadar küçük bir yüzdede kalıyorki yüzlerce etken arasında. Fakat ben kararlıyım"Bir zamanlar çukurova"dizisindeki haminne gibi de olsa bir dönem gamsızlık istiyorum"Sen evlendin mi Ben sütlacımı yedimmi Ay büyük sözüme tövbelamaz :Allah son nefese kadar sağlıktan ayırmasın, gerisi bir şekilde olur:)

başlığa cevap vereyim, kötü bir anne olmayabilirsiniz ama buldumcuk diye tabir ettiğiniz anneleri kötüleyerek iyi bir anne de olmuş olmazsınız

Ben de kızımı dört aylıkken bırakıp çalışmaya başladım biz eşimle dönüşümlü bakıyoruz. Ama ben de sizin gibiyim düşerse ah kıyamam falan demem çok kötü düşmediyse kendi kalksın aman mikrop kapmasın diye de abartmıyorum geçen Pazar'dan gelen poşetten biber almış yıkamadan yemeye çalışıyordu benim tek amacın kızımın özgüvenli bir birey olması çünkü bende özgüven eksikliği var ve bu toplum içinde kötü bir duruma düşürüyor beni. Ben de yeri gelince kendimi eleştirecek olursam kızım çok tv izlemeye başladı sanırım onla biraz daha oyun oynamalıyım diyorum ben de telefonda çok vakit kaybediyorum. Ama yaşları itibariyle bizle çok ikili oyun kuramıyorlar bir bakıyorum çekip gitmiş o yüzden yeni nesil anneleri gibi olmak gerekmiyor sen annesin o çocuk için en doğrusunu yaparsın. He bu arada benim kızım o annelerim yaptığı hurmalı muzlu keçiboynuzu pekmezli keki de yemiyor demek ki çocuğum da yeni nesil çocuk değil

Bıkmadınız insanların anneliğini eleştirmekten. Manyak falan değilse her anne çocuğu için en iyisini yapmaya çalışır. Ama herkesin yöntemi farklıdır. Omo çok özörönö döşöyörlör Düşsünler size ne? O kişi dünyasını çocuğunun etrafında döndürüyor da siz yapmıyorsunuz diye gelip burda iç rahatlatmanın ya da onları eleştirmenin ne anlamı var? Herkes kendi doğrusunu uyguluyor. Çocuğa şiddet uygulanmıyorsa, çocuk istismar edilmiyorsa kimse kimsenin nasıl çocuk büyüttüğünü eleştiremez!

Keşke oğluna iş yaptırsa, kızına el içine çıkacak çalışacak pasif olmasın diye pohpohlasa. Yaşadığımız toplumdaki eksik tam da bu annein yaptığındandır. Çokça konuşan ve karar mercii adamlar, pasif ve sadece kendini 'eş, hanım, anne' vs sıfatlarıyla tanımlayan kadınlar.

Beni de en çok birbirinin açığını bu kadar çok arayan anneler üzüyor. Ne hakla yapıyoruz bunu? Benden daha rahat davranan bir anne gördüğümde tek yaptığım şey "vay be demek çocuk böyle de büyüyor, belki ben de biraz daha rahat davranmalıyım" demek. Eleştirmek aklıma gelmiyor. Ben kimim ki onun çocuğu için neyin en iyisi olduğunu bileyim? Veya benden daha katı bir anne gördüğümde böyle çocuk yetiştirmenin de artıları olabileceğini görüyorum. Kendimi övmek aklıma gelmediği gibi başkalarını yermek de aklıma gelmiyor. Bence anneler olarak hem kendi üzerimizdeki, hem de diğer anneler üzerindeki baskıyı hafifletsek iyi olacak. Kimse mükemmel anne olamayacak. Herkes kendi çocuğuna odaklansa süper olur.

Gercekten mi? Yok artik. S Spizella

Konuda cocuguyla ilgilenen anneler mi elestiriliyor yoksa simarik, hayatin gerceklerinden uzak, hicbir kuralin ogretilmedigi cocuklarin anneleri mi elestiriliyor? Ben ikincisinden bahsediyor gibi algiladim konu sahibini

Bu kadar bilgiyle nasil bir anne oldugunuzu bilemeyiz ama kendini cocuguna adamis annenelere buldumcuk anne diyorsaniz onlar da size pekala ilgisiz anne diyebilirler.

Şekerim ister sen yedirirsin, ister kendi yer. Her çocuk bir değil ki. Yemeyen çocuğun mecbur koşacaksın peşinden. Hayır yemek seçmese de istersen sen yedirirsin, kime ne? Benimki de mesela asla sulu ev yemeği yemez. Denedim, aç bırakınca da yemiyor. Mecbur onun yiyeceği formda hazırlıyorum. Benim kızım da artık görüp istese, muhtemelen alırım çikolata. Ama denesin diye hususi alıp vermem. Kendi çocuğuna verene de karışmıyorum.

Tek söyleyeceğim, siz evet ve hayırı çok yanlış anlamışsınız. Aksine bir çocuğa hayır demek ve ona hayır kelimesi özgürlüğü vermek, birey gelişiminin temelidir. Daha sonra hiçbir zaman karşısındakine keskince hayır diyemeyen, ıvırıp kıvırıp bahaneler üreten ve sonunda mecbur kalıp istemediğini yapan bir birey olacaktır. Hayır kelimesi çok net ve açıklayıcı sebeplerle söylenmelidir ki, neden sonuç ilişkisi kurulsun.

Ilgisiz anne degilsiniz dogru olan bu onlar abartiyor cocuklarimizin heran yaninda olamayacagiz ne yazik ki bunun okulu, is hayati vs. Olacak bagimli bireyler yetistiriyorlar birde bencil paylasmayi bilmeyen Benim cocuguma aman kimse dokunmasin ama cocugum naparsa yapsin Ben cocugumu kendi sinirlarim icinde gozetimim dahilinde olabildigince ozgur birakirim bu yuzden elestirilirim ama cokda umrumda degil Birseyi yapamadiginda hemen yardim etmiyorum basarmasini istiyorum Dustugunde hemen ay diye kosmuyorum cunku biliyorum ki ben gormezsem yavrum aglamayacak bile Karsilasacagi zorluklarin ustesin gelmeyi ogrensin yavastan guclu bireyler olsunlar Bu demek degil ki onlarin yaninda oldugumu hissetmicekler. Hayatta oldugum surece onlara sevkatle yaklasan ihtiyac duyduklari muddetce hep yanlarinda oldugumu bilecekler Dengeyi iyi kurmak lazim Bi arkadasim vardi 4 yaslarinda oglunun arkaslarini dovmesi ile ovunurdu marifetmis gibi boyle analarda var iletisimi kestim kendi ogluna aynisi yapilsa nasil carlar ama Dis dunya cok kotu umarim evlatlarimiz hayati boyunca hep iyilerlerle karsilasir

El benim kapıma gelsin

Tabi abartmamak lazım ama 16 aylik çocuğa çikolata alip verecek kadar da bilincsiz olmamak lazim.

Way be.. kiz cocugu ele gidecek, oyleyse sevmeyelim ha? Bu mudur o kizin ogrenmesi gereken hayatta. Yani onu cani belleyen kimse yok. Kendi anasi bile evlenip gitcek diye sevmezken, elin adami veya kaynanasindan mi sevgi beklesin bu kiz? Cok uzuldum bu bakis acisina. Ayni evin icinde, ayni ana baba, ama evlat farki. Yazik cok yazik. O kiza sans verilse hayattaki tek emeli evlenip kocasina hizmet etmek olmaz. Hele ki bu cagda bir erkek ne olabiliyorsa bir kiz da aynisini olabilir. Doktor, muhendis, pilot, ogretmen, hemsire, sanatci, oyuncu, ekonomist, spiker, finansman, bankaci... Gercekten uzuldum bu yazdiginiza ve mantiginiza.

Bence de, konu sahibinin icinde biryerlerde huzursuzluğu var ki. sorgulamaya başlamiş. Cevap ariyor. Anne cocugu cocuk anneyi yönlendiriyor bence. B Bremenmizikacisi Arılar bal yapmaya bayılırlar tek ayak

Ay bu arada ben buldumcuk ve görmemiş bi anneyim çünkü bebeğime 6 yılda anca sahip oldum. Çok acılar çektim. Yaşamayan bilemiyor maalesef. Allahım kimseye de yaşatmasın. 20 yıl sonunda çocuğu olan bir arkadaşım var ve ona kalkın da "ama o kadar sevme, her şeyi yapma, serbest bırak, hasta olsun, bık bık" deyin. İstese de yapamaz.

Bir kitapta okumuştum çocukları dünyanın en özel çocuğu olduğunu söyleyerek büyütüyoruz gerçek yaşama gelince neye uğradığını şaşırıyor Aslında özel mözel olmadığını sıradan bir insan olduğunu gerçek hayat yüzüne çarpınca gelsin depresyonlar krizler Herkesin çocuğu bu kadar özele nerede bu sıradan çocuklar

Bu gözler bu forumda neler gördü. Hamile kaldğı andan itibaren 9 ay boyunca elleri karnında gezmek. sanarsın çocuğu tutuyor alttan düşecek -Ayy annem kızıma su içirmiş -Allahım bu nasıl dert kaynanam oğluma totonu yeyim dedi Diğer üyeler : Sakın oğlunu o kadın ile yanlız koyma bugün totosunu yiyen terbiyesiz akıl hastası kayınvaliden yarın neler yapmaz. Sakın sakın Terbiyesiz cahil kadın neler yapmış yavrucağa -inanamıyorum şoklardayım kardeşim 5 6 aylık bebeğime yemeğin suyunun tadına baktırdı -Sinirden delirmek üzereyim teyzesi kızımı elinden öptüü -Kızım doğdu kaynanam geldi ama otelde kalacak yavrum mikrop kapmasın Daha neler neler var da bünyem kaldırmıyor. Görmemişin bir oğlu olmuş hesabı. kısaca buldumcuk olmaktansa rahat olmak daha mantıklı

Ne alaka cidden de, bu kadar fesatlık hayret uyandırıcı. Bambaşka bir konu değil doğrudan birbiri ile alakalı bir konu. Çocuğa canım cicim yaklaşımı doğru bulmuyorum diyor diğer konuşa da kendi çocuğuna şeresizin çocuğu diyor. Siz buradaki bağlantıyı göremiyorsanız benim yapacağım birşey yok o sizin probleminiz. Ayrıca hem benim üslubumu eleştirip hem de aynı yolu izlemişsiniz, ama ben sizi eleştirmeyeceğim çünkü konuyu analiz edemediğinizi görüyorum.

Bu yazdıklarınıza yanlış bir taraf yok zaten de evet iste boyle olmalısın aferin densin diye açmışsınız konuyu sanki. Herkesin cocuk yetiştirme tarzı kendine, herkes kendi doğrularıyla yetistirir. Siz mikrobu umursamazsınız baskasi daha titizdir. Bu onun daha kötü sizin daha iyi bi anne olduğunuzu gostermez. Herkes kendi bildigi gibi yetiştirsin bu kdr takmayin

Yine bir "El için yaşanan biten ısmarlama hayatlar" adlı programımıza daha hoş geldiniz.

Her insan çeşit çeşit olduğu gibi her anne de birbirinden farklıdır ve bunun tek bir doğrusu yoktur. Mevcut yaşam şartları, sosyal çevre, annenin geçmiş tecrübeleri vs çok belirleyicidir. Yani ne sen çok kötü bir annesin ne de onlar çok mükemmel. Sen her davranışının gururla arkasında durabileceğin bir evlat yetiştirdikten sonra erken yaşta eline lolipop vermişsin çok önemli değil yani :)

Çocuğu takdir almadığı için çocuğunun psikolojisini bozduğumuzu söyleyen veli vardı bizim

Arkadaşınız gerikafalı cahilin önde gideni. Siz de bir gün anne olursanız lütfen böyle saçma sapan düşüncelerle çocuk yetistirmeyin. Böyle kafalar yüzünden kadınlar evde oturup iş yapsın, erkeğe ve ailesine hizmet etsin ve hatta çalışsa bile yine de kocasi tek bir ise elini sürmesin gibi ilkel, çağdışı bir düşünce hala var maalesef.

herşeye takarlar bır kulşp merhaba o zaman Yokuspokus

Beni tanimiyorsunuz hassas olup olmadigimi bilemezsiniz. Bende yapma oyle soyleme seklinde kibarca uyaririm ama höst ne diyorsun sen tarzinda degil. Sizde eminim gercek hayatta ancak bu tarzda uyarirsiniz daha fazlasini soyleyemezsiniz. Benim size söyledigim burdaki uyariniz daha rencide ediciydi. Kaç tane kibarca incitmeden davranisin yanlişligini açiklayan arkadas olmus. Birde sizin gibi hakaret vari konuşan olmuş. Bana göre uslup çok önemlidir. Birde konular benzerde olsa o konuda yorum yapmak yerine firsatini bulmusken surdada bir haddini bildireyim diye düşünmek farkli. Hadi burdada fikir beyan ettiniz taşlar şekilde yapmak garip geliyor bana. Size ya anlatmak istedigimi anlatamiyorum yada siz üste çıkmak istiyorsunuz. Önemli degil siz nasil diyorsaniz öyle olsun. Cevap vermeyecegim yoksa uzar gider bu.

Ya o son donem annelerinin cogu aslinda oyle degiller, sadece oyle gozukuyolar. Calisman iyi bi yerde cocugun kucaktan inmeyen cocuklardan olmayacak.. Beni sahsen hem o yapisik ikiz gibi oldugunu iddia edenler birde sizler gibi anneler rahatsiz ediyo. Niye mi? Birak herkes ne hali varsa gorsun.. yani sen onlari elestiriyosun ya.. onlarda sende elestirecek cok sey bulurlar. Cocuguna duskun olmakta ne gibi bi zarar var? O da onun buyutme tarzi demekki. Sen oyle degilsen seni kotu anne yapmiyo bu. Bazen neyi nasil yapmamiz gerektigini bilmiyoruz.. ilk cocugumda bende cok baskaydim mesela.. ondan ayri bisey yapsam vicdan yapardim.. simdi yanimda hic biri olmadan disarida cikiyorum.. vakitte ayiriyorum firsat buldukca tabii.. tecrube farki var.. firsat bulunca bi kahve icmeye gittigim icin kotu anne olacaksamda olayim yani:))) Ilk oglumun ultrasonda ayak boyutunu gostermisti ceken kadin.. 1 cm filandi o zaman.. simdi ayaklarina bakiyorum, gosteriyorum ona.. su kadarcikti ayaklarin simdi buyuyosun filan diye.. bu kadarda duygusalim onlara karsi.

Şimdi siz bu durumdan dolayı kendinizi "ben kötü anne miyim?" diye sorguluyorsanız, öyle bir anne olmak size mantıklı geliyor demektir. Bazı eleştiriler insanın içinde kalmalı diye düşünüyorum. Ben öyle yapmayacağım en nihayetinde, karşımdaki insanın da nasıl yaptığı beni ilgilendirmez. Hamile kaldığımdan beri, ne böyle bebek kıyafetleri almaya ne de böyle odalar, baby showerlar hazırlamaya hevesim var, saçma buluyorum ama içimden kalkıp "bunları yapanlar da bana şöyle geliyor, böyle geliyor." demiyorum, çünkü banane. Siz başkalarının yanlış yetiştirdiğini iddia ederken, kendi yönteminiz %100 doğruymuş gibi konuşuyorsunuz ama o iş öyle değil.

Bende o öldüm bittim annelerdenim :) lakin kimseyi yargilamam. Kimsede cocuguyla yapisik yasiyanlari yargilamasin herkesin kendi tercihi :)

Organik oldugunu nasil kontrol edicez soyleyinde bizde bilelim: )

Şaka mısın ya

Ben de yiyebilir miyim. Bi tane alabilir miym))) bana jelibon alır mısın, çok güzelmiş )))

Göremedim, telden girdiğim için mi acaba Hah açıldıToontrikooo, ağlattın kız benii

Evlendikten sonra telefonda seni özledim anne diye ağlayan biri okumuştum ve şok olmuştum. Önceki

Aynen genel olarak sakin yaradılışlı bir insan. İşlemeye müsait :)

Çocugumu el üstünde tutuyorum. Çünkü o benim çocugum. Çünkü dunyaya gelmesini biz istedik Allah izin verdi. Çünkü o suan kendisine neyin zararlı neyin yararlı oldugunu bilemeyecek kadar küçük. Tum gununu onunla geciriyorum mutluyuz. Ama eger tum gunumunonunla gecırmeyıp uzerıne tıtremeseydım boyle olan anneleri elestırmek yerıne onlara imrenirdim.