Benim cocukluktan beri var hep yani cok kücükken yoktu hic cok giriskendim ama ne zaman okula basladim o zaman o da basladi kendimi hep yetersiz hissediyordum herseyin en kötüsü bendeymis gibi kendimden nefret ediyodum hep sonra ergenlige yeni girdigim zamanlarda arkadaslarimla aram bozuldu okulda hepsi üzerime geliyorlardi iyice psikolojim bozuldu daha kötü oldum iki sene dayandim buna sonra okul degistirdim ama iste artik iyice yapismisti üstüme liseye baslayinca da zirveye ulasti bu durum ciddi ciddi kimseyle konusamiyodum cok yakin bir kac arkadasim haric sonra terapiye gidince dhaa iyi oldum daha iyi hissetmeye basladim kendimi dıs görünüşüme takmamaya basladim dhaa rahat disari cikip biryere gitmeye basladim ama üniye baslayinca ne zamanki sunum olayi geldi gene eski durumuna geri döndü napicam bilmiyorım( seninki nasil basladi?Kac yasindasin?

Evet, kesinlikle kisilik ozelligi degil. Cunku kisilik ozelligi olsaydi bizim bundan rahatsizlik duymamamiz gerekirdi fakat bu bizim hayat kalitemizi asagiya cekiyor. Fitrat falan diye zirvaliyorlar, sinir oluyorum. Ailem durumumdan pek sikayetci degil dogrusu, sen de biliyorsundur bu toplumda aslinda ideal kabul ediliyoruz. Hani kiz dedigin x olacak falan. Calismam icin, okumam icin bir baski yok. Ama bu nereye kadar boyle gider? Sonucta hayatim boyunca ailemle yasayamam. Onlar da olumsuz degil. Ve evde bos bos durmak da hic guzel degil. Bir sure sonra cok bunaliyorsun. Ve cok dogru, yasamayan bilemez. Ben bu yuzden kendimi anlatmiyorum hic. Bosu bosuna cabalamis oluyorsun cunku. Bunu maalesef kendimiz cozmek durumundayiz, kendimizden baska kimsemiz yok. Para da biriktirmissin, bence bir an once bir uzmandan yardim almaya bak. Cunku ayni benim gibi 2 senen gitmis. Gercekten seni cok iyi anliyorum, benim de icim aciyor cunku senelerimi nasil mahvettigimi dusununce.

Zaten yeni bir ortama girdiginde her insanin biraz heyecanlanmasi normaldir. Normal insanlar bu heyecani dizginleyebilir ve bunu cabuk atlatirlar. Soyal fobiklerde ise bu boyle degildir. Zaten sosyal fobinin taniminda bile yaziyor bu :"Kisi, korkusunun asiri ve anlamsiz oldugunu bilir." Bu yorumun iyi niyetinden hicbir suphem yok fakat sosyal fobik olmayanlar olanlari anlayamaz. Ben sinifta tanisma esnasinda adimi soylerken bile dizlerim titrerdi. 2 yildir universiteye gidemiyorum, evdeyim. Daha onceden de yazmisimdir, birkac ay onceye kadar markete bile tek basima gidemiyordum; daha iyiyim simdi. Ama bu sadece telkinle hallolacak bir sey degil ne yazik ki. L

Cevaplari merakla bekliyorum. Clzen oldu mu?

çevremdekilerle de yeni tanıdığım kimseyle çekingenlik ve korku var

Aynen öyle benim icinde hani cok efendi cok kibar falan deniliyor hani güzel bisey bu ama iste sonra biraz uzun durunca aslinda utangacliktan oldugu anlasiliyo benim ailem okuma konusunda beni pek takmazlar yani birakmami istemezler kesin böyle oturmam cok gözlerine batiyo hep arkadaslarin hep calisiyo sen oturuyosun diyorlar bir bilseler okulda ders bile gecemiyorum ne derler acaba ama artik bu toplumda bile ideal degiliz herkes calisiyor bagimsiz olabiliyor biz bagimsiz degiliz bagimliyiz hep birilerine cok kötü bisey bu. Arkadaslarimin hayatinda bu kadar senede neler degisti ben hala ayniyim kendimi yasimdan daha küçük hissediyorum cunku seneler bana biseu katmiyor her günüm ayni.

L loveyourselff Bir de yaz okulu meselesine bir sey demedin ama, bence mutlaka kalip birkac dersten gecmeye bak. Cunku kendimi beceriksiz hissediyorum demissin, bir seyler basardigini gordugunde eminim ki bu degisecektir. L

Maasindan biraz bile olsa harcama imkani vermezler mi? Tek basina yenmen mumkun ama cok zor cunku. Hangi yazi bu arada? L

Annemle gidiyordum psikologa lisede gittigim dönemler biliyor yani cekingen oldugumu ama artik kac senedir o da sıkılmıştır benle ugrasmaktan su an bir de rahatsız ondan ona anlatamam daha fazla üzülmesin diye üni de iki sene kaldim sunum sacmaligi yüzünden. Aynen cidden hani kisilik özelligi degil bu bildigin bir sorun. Ben böyle birine anlatmak istiyorum beni dinlesin anlasin cidden icimde yasamaktan sıkıldım herseyi ama bizi de bizle ayni seyi yasayan insanlardan baska da kimse anlamiyor ne yazik ki. Senin ailen ne diyor bu konuda?Hani okumuyorsan calis gibi söylemleri var mi veya okumak icin diretme gibi. ben okulu bırakıcam desem neler neler derler o yüzden diyemedim iki senedir ama kaldim eninde sonunda söylicem cok mutsuzum.

Ben toplumda cok bir sey degistigini sanmiyorum. Tabi nerde yasadigina da bagli bu. Ama hanim hanimcik diye tabir edilen kiz tipi hala ideal kabul ediliyor benim gordugum. Yani aslinda biraz degisti bu; hem okumus, meslegini eline almis olsun hem de okumamis gibi olsun istiyorlar. Karisik biraz. Ama gene de istersek yapabiliriz. Ben kendimi ciddi anlamda zorlayacagim, yoksa 40 yasimda da evde bos bos oturuyor olacagim. Sen ne okuyorsun? Acaba yaz okulunda falan gecemez misin derslerin bir bolumunu? . push ;

Bitiremem ki işte sunum yapmadan bitirilmiyo cok kötüyüm ben de ( yeni mi anladin kac senedir derler gercektne cok üzülüyorum kac senem gitti CamdanKalp Mayınlarda sessizdir.. Taki üstüne basana kadar.. tek ayak

Aynisi benim ben de terapiste gidince cok iyi oluyodum ama sonra o uzaga gidince yarim kaldi biraz daha iyiydim utangac olsam bile sonra üniye baslayip sunum olayi gelince daha kötü oldum. Bir de sinifta kalinca siniftakiler de degisince daha bir motivasyonum dustu. Ben de eski bazi arkadaslarimla bulusmak disinda zorunda kalmazsam disari cikmiyorum hani ama insan cok sıkılıyor artik cok zorluyor beni bu yaslara bir daha dönemicem ve cok kalitesiz yasiyorum bu yaslarimi. Ne sorumluluklarimi yerine getirebiliyorum, ne istedigim beni mutlu edebilicek seyleri yapabiliyorum. Cok üzülüyorım artik. Üni de derslere giremiyorum ama aileme söylemeyemedim bunu. Gidiyorum ama giremiyorum liseden bir arkadasim bizim okula gelmis kazanmis cok konustugum biri degildi ama görüyoruz birbirmizi göz göze geliyoruz hep ama selam veremiyorum cok utaniyorum birde yanina gitsem konussam konusucak biseyim de yok ne okulum düzgün ne biseyim cok ayıp oluyo gercekten biktim kendimden artik.

Ya istiyorum ama hep sunumlu gecemedigim dersler gene gecemem iste basaramiyorum

Nasil olaylar yasadin? Anlatmak istersen tabi. L

Evet asmak icin ugrastim. Cok ustune gittigim soylenemez ama gene de biraz da olsa kurtulmaya calistim. Soyledigim gibi, terapiste gidiyordum ve o zamanlar kendimi iyi hissediyordum. Ozellikle de terapiden ciktigim an, cok huzurlu hissediyordum. Sonra bir nedenden oturu birakmak durumunda kaldim ve bir sure sonra fobim tekrarladi. Bu yuzden evden cikmayi hic istemiyorum, surekli evdeyim. Aynen soyledigin gibi, insanlara selam vermeye bile cekiniyorum. Eger bir insanla iletisimde bulunmam cok gerekliyse bile cok zorlaniyorum. Icimden bin defa prova ediyorum soyleyeceklerimi. Ama gene de olmuyor, salak gibi hissediyorum. Bu yuzden universiteye de gitmiyorum iki senedir. Kaydoldum ama dondurdum sonradan, kendimi o ortamda dusununce bile cok kotu hissediyorum. Bakalim nereye kadar gidecek.

Ben de gittim baya iyi gelmisti tam düzelmemisti tabi ki sonra yarim kaldi terapi o zaman lisedeydim simdi ünideyim daha kötü oldum resmen sunum yapamadigim icin derslerden kaliyorum iyice hayatimi kontrol ediyor. Tanidigim ama cok konusmadigim insanlara selam vermeye bile cekiniyorum şimdi de buna taktim cekiniyorum hep ((

Ben 20 yasindayim. Bu durum bende cok kucuklukten beri var. Ben hicbir zaman girisken olmadim. Okula 4 yasinda baslamistim siniftakiler benden buyuktu hep. Bende selective mutism ozellikleri vardi, bu yuzden digerleri de hakli olarak disliyordu beni. Hicbir zaman sosyal hayata adapte olamadim bu yuzden ve bir tane bile arkadas edinemedim. Yani hayatimda ailemden baska kimse yok. Benimkinin tam baslama nedenini bilmiyorum ama kendimi cok cirkin buluyorum hayatimin en basinda beri. Hatirliyorum cunku, bu 5 yasimda da boyleydi 15 yasimda da. Kendimi hic begenmedigim icin digerlerinden dusuk goruyorum. Bir de kendimi yaklasik 10 yildir eve kapattigimdan cok fazla kilo aldim bu da arttiriyor tabi cirkinligimi. L

Onlara ihtiyacimiz yok ki aslinda, hic kimseye ihtiyacimiz yok. Ama biraz destek ilerlemeni saglayabilir diye dusunmustum. Aslinda calistigin icin daha kolay olabilir senin icin, cunku surekli insan icinde olman gerekiyor. Yani ise girecek cesareti bulduysan geri kalanini da yapabilirsin. Rezil olmaktan filan mi korkuyorsun? Bende oyle cunku. L

Goz altlarimda bir sey yok, ama gozlerim kucuk ve hos durmuyor tabi. Yuzumde begendigim hicbir yerim yok ama bu makyajlik bir durum degil. Simdilik elimde olan tek durum kilo vermek, ona da yazin baslamayi dusunuyordum zaten. Kivircik sac da bazilarinda cidden guzel duruyor, ben de bakiyorum ama kendimde olunca hic begenmiyorum. L

Ben de bu konuyla alakali kitaplar okudum fakat pek bir sey degistirmedi. Aileden kaynaklanabilir tabi, cevreden ve genetik kaynakli olabiliyor. Neden kaynaklandigi konusunda ortak bir karar yok diye biliyorum ben. Gene de iyi dilekleriniz icin tesekkur ederim.

ya her ne kadarda biryerleri düzeltmeye calissak insanin icinde olmazsa bir kusur buluyosun sürekli kendinde. Sen öyle düşünme gercekten mesela bakis acini degistir bir kac gun daha degisik dusun kilo verme isini yaza birakma basla hem sporda yaparsan stresinde azalir daha az sıkılırsın. Saclarini birak dedigim gibi bakim uygula. Cildin nasil bilmiyorum ama ona da dikkat et bol su iç. Seni mutlu edecek seyler izle. İlla makyaj yapmanda gerekmez ben de yapmiyorum özel günler dışında. Düşünceler degistikce insanda degisiyo gercekten. Öyle yüzü vucudu mükemmel olan insan cok az onlar da televizyonda zaten sen kendi en iyi versiyonunu yarat

Sevindim gercekten, cunku gicik gorunmusum biraz. L

Sadece is arkadaslarinizla iletisim kurmakta mi zorluk cekiyorsunuz? CamdanKalp Mayınlarda sessizdir.. Taki üstüne basana kadar.. tek ayak

Bende var. Yillardir asamadim maalesef. T

Kac yasinda mezun olacagini hesaplama. Herkesin hayati ayni degil, kendini baskalariyla da kiyaslama. Ben de 24 yasinda mezun olacagim, kime ne? Eger mutlu olacaksan deger. Daha cok gencsin zaten. Hem de 1. sinifi gecmissin sadece, yani daha 3 senen var. 3 ya da 4 sene cok farkli degil.

Ya bir sürü yolu var aslinda arastirinca ama ben cesaret edemiyorum ben de ki eksiklik bu herkesin söyledigi korkularinin üstüne git ben de biliyorum ama cidden cesaretim yok bazen geliyormus gibi oluyo yapiyorum sonra gene geri dönüyo sıkıldım artik. Sen hic psikolga falan gittin mi? . push ; CamdanKalp Mayınlarda sessizdir.. Taki üstüne basana kadar.. tek ayak

Adem güneşin bir kitabını okudum bununla ilgili belki faydası olur bunun aileden kaynaklı olduğunu yazmıştı İnş atlatırsınız

Biraz zaman ver kendine, sonra tekrar hazirlan bence. Belli ki bu bolum sana gore degil. Zaten ogretmenlik sosyal fobiklere uygun bir bolum degil. Ben de yapamazdim. Ben bolumume cok severek girmistim, sonra gelecekle ilgili kararlarim degisti. Bu yuzden bu sene tekrar girdim, istedigim gibi gecti. Zaten kazandigim yere de gidememistim bu sorunlardan dolayi. Simdi kendimi zorlayacagim biraz ama gene de bos bos evde durmaktan iyidir. Sen de yapabilirsin. Cunku sadece 1 sene daha disini sikman gerekiyor. Cok zor oldugunu biliyorum, ben de bazen kusmak istiyorum ama sonunda amacima ulasacaksam deger. Yani belli ki kafanda baska bir bolum var, kendine biraz tatil verip bunun icin ugras. L

Aslında atlatmış gibiydim çalışma hayatımda yaşadığım bazı olaylardan sonra insanlardan uzaklaşmaya kendi odamda takılmaya başladım yine

Ben de birisi bana olumlu biseyler dediginde kendi olumsuz dusuncelerimi direk dile getiriyorum cunku artik kaliplasmis kafamda, o kadar aynıyız ki hicte oyle anlamadim.

Evet dogru insanin icinde olmasi gerek. Yoksa hicbir kusuru olmasa bile kendini cirkin gorur. Ben aslinda salmistim kendimi, umrumda degildi nasil gorundugum ama gene de kotu hissediyorsun kendini. Yuzumle alakali yapabilecegim bir sey yok ama saclarimla alakali soylediklerini dinlerim. Kusursuz insanlar unlu oluyor, bu da dogru; ama ben zaten hicbir zaman onlarla kendimi kiyaslamadim. Zaten cok kucuklukten gelen bir sey. Ben kendimi bildim bileli boyle hissediyorum.

Cok dogru, ve ozellikle cocuklar daha da acimasiz oluyorlar. Yuzumdeki hicbir yerimi begenmiyorum dogrusu. En cok rahatsiz oldugum yer burnum. Ama estetik yaptiracak param da yok. Bu arada cidden bu sorunlari yasayanlar olarak cok benziyoruz, ben de sevilecek hicbir yanim olmadigini dusunuyorum. Giyim konusunda da, giydigim hicbir sey yakismiyor ki. Once kilo vermem lazim. Korkunc gorunuyorum, boyum da kisa cunku. Ama makyaj falan yapamam ailemin yapisindan dolayi.

L loveyourselff Bu arada, nicin bu dertten muzdaripsin? Neden boyle hissediyorsun? Altinda yatan bir neden olmali. Hic kimse durup dururken boyle hissetmez.

Neden cekiniyorsun peki? Once nedenlerini bulmaya calis. Ve mumkunse bir terapiste git. Bir uzmandan yardim alman en dogrusu olur. Benim icin mumkun degil bu simdilik, ekonomik ozgurlugum yok. Ama sen calisiyormussun, belki uygun fiyatli bir terapist bulabilirsin.

Bilmiyorum ya bana pek normal gelmiyor bu düşünceler. Sonucta bizde kendi istegimizle böyle degiliz. Yarin öbür gün allah korusun tabiki ailemizden birine bisey olsa maddi durumumuz kötü olsa biz calisamazsak ta keske okusaydin derler. Bu sekilde hayat gecmez benim ailem evde oturunca ben cok göze carpiyor. Yani arkadaslarim falan calistigi icin artik bisey icin para istemeye falan utanir duruma geldim gercekten

maaşımı aileme veriyorum aslında nedenlerini biliyorum ama yenemiyorum korkumu bu yazıyı görünce anladım

Yapamiyorum iste hep düşünüyorum kim ne der hakkimda ne düşünür diye bir de onlar hep basariliydi bu kiz bitiremiyo mu derler diye taktim aynen ama iste bir sene fark ediyo ama iste sonuc yapamiyorum . push ;

Bana da hatta bir kac kisi igrenerek bakti ne kadar cirkinsin dedi hep üzüldüm ama bir kac kisinin bize birsey demesiyle oyle olmuyoruz bunu idrak etmemiz lazim. Demesi kolay, yapmasi zor. Hic de toplama bırak saclarini düzenli bakimini yap gratiste veya watsonsta pantene bakım yaglari var onlar cok güzel yapiyor saclari ondan kullanabilirsin. Düzleştirmek sürekli yakiyor zaten saci. Parlak ve temiz olduktan sonra cok güzel durur kıvırcık sac ben cok begeniyorum cok tatli ve güzel duruyor. Ya kapatici kullabilirsin göz altların falan ciktiginda onu anlamaz herhalde :) biraz rimel sürebilirsin cok böyle asiri olmazsa o kadar da farkedemezler. Gözleri daha güzel gösteriyor. Kilona da dikkat edersen zaten takacak biseyin kalmaz artik kimse mükemmel degil. Özgüvenimiz olsa böyle dusunmicez iste

Bir yerde calistigina göre cokta asiri degil seninki de. Antidepresan falan düşünmedim hic yan etkilerinden dolayi gerek görmüyorum. Ama iste terapi mi alsam diyorum ama o da uzun bir süreç senenelerim gitti cidden bu sebepten hayattaki tüm fırsatlar gidiyor

keşke olsalar bir bilseler böyle yaşamak nasıl bir duygu o zaman bizlerin neler yaşadığını bilip bize ellerinden geleni yaparlardı eminim ama sende savaş bunu yapabilirsin L

Tekrar

Evet erkekler cok pis oluyorlar ozellikle. Benim de oyle anilarim var cunku. Kilo verirsem eger boyumu takmam herhalde diye dusunuyorum. Makyaj konusunda fark edilecegini dusunuyorum, o yuzden cesaret edebilir miyim bilemem. Saclarim konusunda, kivircik olduklari icin hic begenmiyorum ve gecmiste dalga da gecilmisti. Bu yuzden cok etki birakti uzerimde. Yani aslinda dusundugum zaman boyle olmam gecmisteki olaylar yuzunden. Surekli aklima geliyorlar ve surekli dalga gecilirdi benimle. Simdi de cok korkuyorum gene olacak diye. Ve tabi ki kimse mukemmel degil ama bana sanki sadece ben cirkinim gibi geliyor. Diger kizlarin heo bir havasi var cok guzel olmasalar bile. Benden daha kilolu olsalar bile giydikleri yakisiyor, hatta sevgilileri falan oluyor. Yanlis anlama, ben onlara imreniyorum. Cunku bir insanin kendini sevmesi kadar guzel bir sey yok. Keske ben de basarabilsem.

Ben de merak ediyorum bunu. Bir terapiste gitmistim bu konuyla alakali, bana iyilestigimi zannetsem bile nuksedebilecegini soylemisti. Gercekten de oyle oldu.

her insanda vardır hayatının belli bir zamanında yada ara ara çekindiği ortamlar olur.. benimde olmuştu geçti yapı meselesi birazcik nasil yapiyordum.. onlarda benim gibi insan cekinilcek ne var amaaan diyip yok ediyordum bu durumu ortadan kendine guvenmen gerek bunun için.. simdi yok hic bir ortamda cekinmem cok nadir ortamlarda binde bir ama yine kendi kendime gaz verir olayı yenerim

21 yasindayim su an bastan baslarsam kim bilir kac yasinda mezun oldum sadece bir sinif gecebildim

Hic adim attiniz mi aşmak icin?

Ne diyececegimi bilemiyorum, her insan farklidir belki sen kendi basina da yenebilirsin ama onun icin de ciddi bir caba lazim. Bu arada fobinin ne boyutta oldugunu bilmiyorum, uzman da degilim ben zaten. Benim de ekonomik ozgurlugum yok, yani calismiyorum da. Ailem de boyle seylere pek hos bakmiyor, sacmalik olarak goruyorlar. Senin ailenin bakis acisi nasil? Eger seni anlayabiliyorlarsa daha kolay olur. Ya da anlayacak birileri varsa. L

Aynen benim de hep basima gelenler yüzünden böyleyim. cok etkiledi beni. Tabi ki sen bilirsin gene ama bu söylediklerim cok fark edilecek seyler degil yani yüzünde fark yaratir ama öyle makyajli gözükmezsin sadece bir rimelle bence. Benim de saclarim dümdüz hic dalga yok pirasa gibi ben de kıvırcık olsun isterdim hacimli saclarin var o seninle dalga gecenler sirf sen pasifsin sesin cikmiyor diye seninle ugrastilar öyle düşün. Saclarina bakim yagi sürebilirsin daha bakimli daha güzel görünürler. Ben de senin gibi düşünüyorum bakiyorum hani benim kendimde taktigim seyleri umursamadan giyinmisler sevgilileri var o zaman diyorum neden böyle diye. Ben de cok imreniyorum. Biz kendimizde sürekli kusur bulurken onlar kendimiz gibiyiz barışıgız diyorlar ne kadar güzel bir sey aslinda. Özgüven yürüyüşü bile etkiliyor bakışı duruşu bizde eksik olan bu esas. Bunu degistirebilsek mutlu olabilsek keske. CamdanKalp Mayınlarda sessizdir.. Taki üstüne basana kadar.. tek ayak

Yok oyle bir sey emin olabilirsin aksine birbirimizi anlayabildigimiz icin mutlu oldum ben tesekkür ederim :)

L loveyourselff Yazilanlarin hepsini tekrar okudum da, sanki ben surekli karsi cikiyormusum gibi olmus. Inan oyle degil. Yardimci olmaya calistigini anlayabiliyorum, tesekkur ederim gercekten. L

Sinava girdim puanim dustu diye kazanamadim kac senedir artik sıkıldım girmekten

Aileme nasil dicem üç senedir burdayim diye biliyorlar nasil dicem gitmedim kaldim diye ( herkes birseyler dicek cok sıkıldım artik yoksa ben bastan baslarim zaten baska bölüme bu bölüm cok göz önünde olman gerekiyor yapamiyorum ben

Acaba bolumunu degistirme imkanin var mi? L

Aynen bana neler neler demisti bir cocuk ilkögretimdeyken hatirladikca aglayasim geliyor. İnsan mutsuzken kendi kendine kalinca cidden bakımsızlıktan dolayi kendini öyle görüyo. Kendini bir mutlu hissetsen özgüvenin gelse emin ol kendini öyle görmiceksin. Burnunun karakteristik bi yapisi olabilir kimsenin burnu veya baska bir yeri mükemmel degil. Kilo vermeye karar verirsen inanirsan verirsin ve giyindiklerin yakisir. Boy icin de hani topuklu ayakkabi giyinemezsen bile alti dolgulu spor ayakkabilar var onu giyebilirsin. Makyaj için cok agir bisey yapmazsin mesela kapatici kullabilirsin rimel kullabilirsin sadece veya az biraz allik bunlar dısaridan bile kolay anlasilmaz ama fark yaratir insanin yüzünde. Saclarina bakim yapabilirsin. Yüzünün ifadesi degisir o zaman. bizim birde böyle sürekli kendimizle ugrasmamizin nedeni cok böyle kendimizle kalmamiz sosyallesmemiz yapacak biseyimiz yok cunku biraz cesaretimiz gelse insanlarin icine girebilsek bunlar olmayacak aslinda CamdanKalp Mayınlarda sessizdir.. Taki üstüne basana kadar.. tek ayak

Ne ogretmenligi okudugunu bilmiyorum ama bence yaz okulunda bile bir suru ders verebilirsin. Ve yaz okulunda daha kolay oluyormus sanirim, pek zorlamadiklarini duydum. Ben o geri kafali kesimin cogunlukta oldugunu dusunuyorum, yani en modern dusuneninde bile var bu. Ideal gordukleri icin bunun bir sorun olduguna inanmiyorlar. Mesela benim cevrem oyle. Hic evden cikmadigim icin iltifat aliyorum. Yani boyle dusunen insanlar tabi ki bunun bir sorun oldugunu dusunmezler. L

aynı sorunlar bende de var bir olay anın da kalbim sıkışıyor aslında gitmek istiyorum ama bir türlü cesaret edemedim L

Evet, kilo verirsem cok sey degisecegini dusunuyorum ben de. Belki kendimi begenebilirim bile. Cunku cok fazla kilo aldim, cok kotu gorunuyor.

Arkadaslar aranizda cekingenlik utangaclik sorunu olan var mi varsa nasil aştı benim hayatim iyiden iyiye etkilemeye basladi ne yapicam bilmiyorum

Ailen garipseyebilir tabi, cunku normal gorulen bir sey degil. Ama yardimci olurlar mi? Onemli olan bu. Mesela onlara bu durumundan bahsetsen hafife mi alirlar yoksa ilgilenirler mi? Ve bu birkac ayda gececek bir sey degil. Belki 1-2 yilini alacak. Ben buna alistirmaya calisiyorum kendimi. Sonucta yillardir var olan kaliplasmis dusunceler bunlar. Bir anda silinemez. Ben hic kimseyle iletisim kurmuyordum okurken, onlar da beni yok sayiyordu. Ama artik duzelmesi lazim, okuyup is sahibi olabilmeyi istiyorum. Boyle devam etmiyor cunku, tam 2 senedir evdeyim. Para biriktirme fikri iyiymis, uygun fiyatli bulabilirsem ben de deneyecegim. Son cumlende cok haklisin, hayat akip gidiyor ve sen izliyorsun hicbir sey yapmadan.

pek mümkün değil malesef yani bu konu L

Kendini güven bir de motivasyon cok önemli biz de o yok iste yoksa mantikli olan sizin dediginiz zaten ama insan kendine öğretemiyor bunu bir sekilde normal cekingenlikten cok fobi cunku sosyal ortamlardan kacinma seklinde oluyo siz mesela cekinseniz de kacmiyorsunuz asil fark burda o yuzden hayati cok etkilemiyo ama benim hayatimin tümü resmen L

ben de senin gibiyim taa küçüklükten beri seni cok cok iyi anliyorum emin ol kendimde sevilecek hic bir yanim yokmus gibi beceriksiz ve ise yaramazmisim gibi daha birsürü sey. Yüzünü begenmiyosun cunku sana böyle seyler söylendi bundan sonra kendine dikkat ettiginde sana güzelsin dendiginde senin de düşüncelerin degisicek. Ama böyle olmamali sen o insanlarin gözünden kendine bakmamalisin. Kilo verince bile insanin yüzü degisiyor buna da dikkat et. Zaten güzellik görecelidir bunu da düşün L

dogru haklısınız.. velakin insanın isteyipte yapamayacağı hiç bir sey olmadığını düşünüyorum.. kendi sorununu kendinden başkası duzeltemz bu ve bunun gibi psilolojik durumlarda özellikle.. baskalarinin arkadan uzaktan iteklemesiyle degil kendi ic dunyasiyla kendini harakete gecirmesi gerekir bu gorusteyim ve tabiki kimse kimseyi tam anlamiyla anlayamaz..

Kaldigini soylemesen olmaz mi? Bana gore degilmis bu bolum desen? Cunku ogretmenlik bolumunu bitirsen bile cok zorluk cekersin, ben kendimden biliyorum. Ben de hayatta yapamam. L

Ailem cok sorgular neden falan diye akrabalarda, kac yasinda bitiricem üniyi diye zaten sürekli bana öğretmen diye sesleniyorlar gıcık oluyorum dayanamiyorum tam anneme söylemeye karar vermiştim rahatsızlandi ve bu yüzden üzülmesin diye hiç söyleyemem şu an daha kötü oldu durumlar. Bu bölümü de yapamiyorum kesinlikle hic cesaretim yok cok büyük depresyondayim gercekten icinden cikamiyorum iki senedir sürekli her gün mutsuzum nefes alamiyorum

Ben de öyle gittigim ilkogretim cok sorunluydu keza lisedede artik psikolojim iyice yıkıldıgından cok pasiftim ve gene cogu seye kendi istedigim gibi davranamadim kendimi beceriksiz yeteneksiz sevilmicek biri gibi dusundup hep cirkin oldugumuda düşünürdüm hala cok degismese de şuna inaniyorum. Bakımlı olduktan sonra hic bir kadin cirkin degildir. Bu senin bakis acin sana cirkinsin diye kötü davranmadilar sadece insanlar pasifiz diye üstümüze geliyorlar ugrasmak eglenceli geliyor. Ne insanlar var cidden hani dalga gecilicek birseyleri dahi olsa insanlar onlara bisey söyleyemiyo komik bile görünseler hatta cünkü kendilerini ifade edebiliyorlar koruyabiliyorlar özgüvenliler. Bizim kendimize bakis acimiz yüzünden insanlara izin veriyoruz aslinda. O yüzden kendin icin öyle düşünme asla. Begenmedigin biryerin varsa ona yogunlas hani kiloluysan kilo ver. Yüzünde begenmedigin biryerin varsa ona göre makyaj yap dişlerini begenmiyorsan tel tak giyimine dikkat et. Dış görünüş degişir. Önemli olan düşüncelerimizin değişmesi. En zoruda bu.

Bana da normal gelmiyor zaten, ama bilmiyorum tabi belki de sadece benim cevrem boyledir. Ama baktigim zaman boyle dusunen bir suru kisi goruyorum. Normal insanlar azinlik gibi. Eger ozel degilse ne ogretmenligi okuyorsun acaba?

Sen gene cesaret edip cikmissin ben hic denemedim bile düşün üniversitede yapamam diye o kadar cesaretsizim ben. Üni de de sinifim cok kalabalik degildi ama iste kendime güvenemiyorum ki, yapamam diyip birakiyorum ama kaldim iki senedir üniversitede aileme bile söylemeye cekiniyorum cok garipserler gercekten. Ya evden tek cikip markete falan giderim zaten dedigim gibi psikolıga gidince bana da böyle görevler vermisti ama ben de şöyle bisey var mecbur degilsem cikmam mesela ailem bisey istedi gidip aliyorum ama kendim icin cikmam bosver deyip tanidik görme korkusu cikti bide bir insan bana ilk selam vermezse ben vermeye cekiniyorum o verirse gidip veriyorum ama cok ayıp bir durum gercekten bu durumdan da cok utaniyorum. O kisiye rezil oldum hep bide hep göz göze geliyoruz. Yeni insanlarla tanisirken dikkat ettigim söyle birsey var bakiyorum hani benim gibi biriyse veya burnu havada degilse konusabiliyorum ama böyle burnu havada bir tipse asiri girisken falan onlardan cekiniyorum. Ama bu da kötü tabi uyumlu bir insan olmak gerekli eskiden küçüktük gene öyle böyle cekingen derlerdi ama yaşımız yirmili yaslara gelip sorumluluk artinca daha fena insanlar tuhaf olarak görürler cidden. Terapist ariyorum ben de ailemden para istemek istemedigim icin sene basindan beri para biriktiriyorum gidiyim diye sene bitti daha gidemedim. Sen de öyle yapabilirsin biriktirip. Böyle yasamak cidden cok zor. L

O zaman ne yapmayi dusunuyorsun? Cunku ya okulu birakip istedigin bolume gireceksin ya da bolumunde kalip dersleri gecmeye calisacaksin. Ikinci secenegin de kesinlikle olmayacagini soyluyorsun. O zaman tek caren bu konuyu ailenle paylasip sinava yeniden hazirlanman. Baskalarinin ne dedigini de takma, kim olursa olsun. Yeni mi anladin sana gore olmadigini deseler ne olur ki? Evet yeni anladim de. Cunku sadece 1 sene katlanacaksin sonucta. Hangi bolumu istedigini bilmiyorum ama bence dogru duzgun hazirlanirsan kazanabilirsin istedigin bolumu. Kimler kimler kazaniyor sonucta.

Böyle yeni biriyle tanisinca falan aklima konusucak hic bir konu gelmyio resmen beynim bosaliyo sanki yada az konustugum cok samimi olmadigim insanlari görünce kaliyorum öyle ama samimi oldugum insanlarla öyle degil bilmiyorum niye böyle garip bir durum ama

Herkes kendinde olmayani istiyor demek ki. Olabilir tabi, ben pasif biri olmasaydim onlari mutlaka sustururdum ve bir sey soyleyemezlerdi bir daha. Benim de takmam gerekmezdi. Bir de iyi insanlarla karsilasmis olmak en onemlisi bence, bir kuzenim var onun da saclari kivircik ve cok seviyor. Nedeni tabi ki surekli iltifat almis olmasi. Bana surekli ne kadar kotu saclarin, ayy hic oyle saclarim olsun istemezdim derlerdi. Bir kisi delilerin saclarina benziyor bile demisti. Ben de artik hic acik birakmiyorum, topluyorum surekli. Bir ara da surekli duzlestirdim ama cok yorucuydu ve saclarim koptu surekli. Dedigin gibi bir rimel cok fark edilmeyecek olabilir ama ben babamdan cekiniyorum dogrusu. Cok dikkatlidir, en ufak seyi bile fark eder. Ama ozguven yuruyusu bile degistiriyor, insanin icinde olmali.

Neden, yasinda ne varmis? Ailen tamam da, akrabalari bos ver. Onlarin ne dedigini umursama. Bu okulu bitirecek olsan bir sey demezdim ama zaten bu okul da bitmiyor ki. Kacinci siniftasin bu arada?

Bende aynı durumdayım çalışıyorum iş arkadaşlarımla iletişime geçemiyorum bunu yenmenin bir yolu var mı L

ben de 20 yasindayim 21 olucam. Ben de bes yasind basladim dedigim gibi ailemin yanindayken okul yokken böyle degildi. Okul baslayinca oldu ben ilk kendii beceriksiz görüyordum ilk böyle basladi resim güzel cizemezdim mesela yazim kötüydü vs. Sonra sonra cirkin bulmaya tüm özelliklerimi kötü bulmaya basladim. Kilo verilmeyecek birsey degil evde bile spor yapabilirsin ben de cok kilo aldim okul stresi ve kendi stresimden dolayi. Eminim ki güzelsindir bizi böyle yapan bakis acimiz bide insanlar bizi anlamayınca daha cok ice kapaniyoruz. Anlasilsak bile yeter bazen. CamdanKalp Mayınlarda sessizdir.. Taki üstüne basana kadar.. tek ayak

Ben de lisedeyken bir iki kez sunum yapmam zorunda kalmistim. Gercekten cok zordu, kimsenin yuzune bakamadim; cok iyi calismama ragmen duzgun bir sekilde sunamadim. Her sey aklimdan bir anda ucup gitti. Her insan icin bir topluluk onunde konusmak zordur fakat bizim gibiler icin 2-3 kat zor. Tabi bir de lisede siniflar 15-20 kisilik universitede daha buyuk bir topluluk var onunde, kaygin daha cok artmistir. Ama yalniz olmadigini bil diye yaziyorum bunlari, en azindan yalniz olmadigimi bilmek bana guc verdi. Ailenin nasil insanlar oldugunu bilmiyorum, benim ailem bana yardimci olmamisti mesela. Babam beni ciddiye almadi, abarttigimi dusunuyordu. Eger ailen sana yardimci olacaksa onlarla paylas bu durumunu. Terapiste giderken bana kucuk gorevler veriyordu sosyallikle alakali, sen de kendi kendine yapabilirsin bunu. Ya da bu konu ile alakali kitaplar oku, eger istersen sana onerebilirim. Ben biraz daha iyiyim bu sayede, mesela onceden markete kendim gidemezdim ama artik yapabiliyorum. Senin fobin ne durumda bilmiyorum tabi, ben evden cikamiyordum bazen. Bir de acaba baska bir terapist bulamaz misin? Benim ekonomik ozgurlugum olmadigi icin gidemem fakat sen uzakta oldugu icin birakmissin anladigim kadariyla.

o zaman biraz guven ve cesaret gerekiyor burda once kendinizden baslayin kendinize guvenin fazlasiyla sonrada cesareti deneyin farkli ortamlar farkli kisiler vs. insanin isteyipte yapamayacagi hic bir sey yoktur buna inanın.. L