Çocuk gelişimciyim. Öncelikle çocuğunuzda hiçbir sorun yok, sorun yüzde 99 anne baba ve tutumlarından kaynaklıdır. Bu sizi kötü bir anne yapmaz ve hiçbir şey için geç değil. Çok öğrencimi anneyle beraber mutlu yola soktuk, öncelikle oturun süper dadı tüm bölümlerini izleyin iyice içselleştirene kadar. Mümkünse yabancı versiyonlarını da... ve oradaki hataları yapmadan uygulayın. Emin olun sonuç kaçınılmaz siz kararlı olursanız. Ayrıca çok zorlamayın kendinizi de... çocuk yemezse bırakın aç kalsın. Bir velim çocuğunun makarna dışında hiçbir şey yemediğini naparsam yapayım etmeyeceğini söyledi. Hele yoğurt yiyince kusuyormuş. 1 ay sonra çocuk bir kase yoğurt bitirip tabağını süpürüyordu. Çünkü zorlamadım, istediği yemeği vermedim. Okula alışma sürecinde ilk gün 4 saat ağladı ancak çok sakindim ve sakinleştirmek için aşırı şeyler yapmadım. Susarsan sana bunu vereceğim, susmazsan böyle olur vs. Sadece sakinleşince sarılalım dedim. 4. Gün çocuk haftasonu oldu okula gidemiyorum diye evde ağlıyormuş, okulda çok mutlu bir yıl geçirdi. Demem o ki, mükemmel olmaya çalışmayın. Kurallarınız olsun, çocuk uymazsa kendi bilir. Ağlarsa o yıpranır, siz değil. Bunu bilmeli. Neyse dediğim gibi izleyin ve yetmezse birkaç çocuk gelişim kitabı okuyun mutlaka çözülecektir

Çalışan anne çocuğuydum, anne çalışınca sanırım biraz suçluluk duyup zaten fazla vakit geçiremiyoruz biraz şımarsın diye düşünüyor, çocuklar da bu düşünceyi çok güzel anlatıp suistimal ediyor. Ben de babaanneye yapmadığımı anneye yapardım. Artık kreş veya oyun grubu yasınız gelmiş bu arada. Belki otorite yoksunluğuna çare olur. Mesela kreşte de sevmediği yemek çıkacak illa ki, ama masayı dağıtmayacak veya önüne farklı bir yemek sunacak annesi olmayacak. Veya size vurunca tv hakkı veya sevdiği bir aktivite gibi birşeyden mahrum bırakabilirdiniz. G gulebilmek

Allah yardımcınız olsun, size güç kuvvet versin, eşinizle ayrı düşürmesin. Düşünemiyorum, hayal edemiyorum, yalnız bakmaya aklım kesmiyor, sabahtan akşama ben benlikten çıkıyorum. Eşim varken bile öyle. Ne sabahtan akşamı, 15 dakika yetiyor bazen tükenmeme. Cidden çok derinden hissettim duygularınızı, inşallah sakin ve huzurlu geçirirsiniz günlerinizi. Dehbli çocuğun sadece konuşması bile çok yoruyor.

Sizi özlüyordur. En çok size güvendiği için duygularını sizin yanınızda açıyordur. Bir de 3.5 yaş anneanneyle kalmak için çok büyük. Akranlarına ihtiyacı var. Kreşe başlatırsanız toplum içinde nasıl davranacağını öğrenir, öğretmeni gözlemler sizi yönlendirir.

Ooo maşallah! Seninki de bir ayı geçti maşallah.

Benim oglum hic anneannede falan buyumedi. 3 yasinda su anda, yeni krese basladi. Zaten pandemi cocugu, hep beraberdik. Calisirken bile cok rahattik, tam gun birakmiyordum bakiciya. Bakici bile olsa ya ben ya esim evde oluyordu. Ona ragmen zaman zaman ayni hisleri yasiyorum. Bazen sinirlerimin o kadar yiprandigini hissediyorum ki... zaten birkac aydir psikiyatra gidiyorum, anti depresan kullaniyorum. Surekli arkami kollamaktan, arkamdan bir sey cevirecek korkusundan paranoyak oldum. Tuvalet egitimini aylar once bitirmemize ragmen az once bir sey almak icin yan odaya gectigimde anne altima yaptim diye cagirdi. Koltuk cis icinde. Benim cocugum asiri hareketli bir cocuk degil, gayet normal ama haylazliklari bitmiyor. Bazen pamuk gibi bazen bu cocuk benim mi diye sorguluyorum. Mesela bir ara da bana soylemeden tuvalete gidip kakasini yapmis, kulodunu da klozete atip sifonu cekmis

Ben de bu anlattiginizdan 2 tane var. Buyuk 5,5 kucuk 3,5 yaşında. Asla durmuyorlar, surekli yemek seciyorlar. Kucuk ozellikle daha agzina sebze yemegi sürmemiştir. Bugun yedigi yemek 2 kasik corba ve küçük bir kase pirinc pilavi. Ben de artik her seyi gectim, yeter ki yemek sorunu olmasin. Buyuk anasinifina gidiyor. Kendi calistigim okulun anasinifina goturuyorum. Aksam eve geldiğimizde kardesiyle ayni dediginiz gibi bir aziyorlar yatana kadar kafa kalmiyor artik. Gercekten cok yorucu, sizi cok iyi anliyorum. Bizim yaklasimimizla mi alakali bilmiyorum. Ben yokken babaannesi bakiyor, gayet sakin oynuyormuş ama biz eve gelince cildiriyorlar. Bu bir cesit tepki sanirim. Ne isterse benden istiyor. Mesela su istese, babasi verse icmiyor. Illa benden bekliyor. Okula baslayana kadar boyle olacak, sabrediyorum mecbur U

"Sen cam mısın?" Yerim ya daha kücük annesi bence zamanla değişir. 11 ve 14 yaşında 2 oğlum var ve ben kücükkende arkadaşca yaklaştım onlara istişare ettim danıştım büyük gibi davrandım ondan belki benim kücük arkadaşlarım oldular birde öyle deneseniz. Rabbim yardımcınız olsun

Benim oğlum 3 yaşına gelmek üzere 2 ayı var. Asla durmuyor üzerini değiştirirken bile savaşa girmiş gibi hissediyorum kendimi. Zihnen bedenen tükendim. Geceleri 3 kere uyanıyor kendini yenidoğan zannediyor. Yalnızım günde 3 saat parktayız ve şuan kış geldi ve evde ne yapacağız bilmiyorum korkuyorum. Geçen bir arkadaşı ile bir araya getirdik oda 3 yaşındaydı ve kötü bir deneyim oldu bizim için. Bir daha çocuk düşünüyorum ve çift korunma yöntemi kullanıyorum korkumdan. Allah bize yardımcı olsun acısın diyeceklerim bu kadar

Merhaba. Öncelikle erkek kız diye cinsiyet ayırımı yapmamanızı öneririm. Bu tur davranislar kız cocuklarinda da var maalesef. Bir kız bir erkek annesi olarak söylüyorum. Yüksek ihtimalle canı sıkılıyor. Bir spora yazdırabilirsiniz onu da. Kreşe verme ihtimaliniz yoksa Oyun grubu düşünebilirsiniz. Ayrıca mutlaka pedagogla ilerlemelisiniz. Sorun yok deseler de inanmayın. Benim kizim o yaşlarda böyle davranıyordu. Okulda çok iyiydi. Evde bu tarz davranislar sergiliyordu. Pandemi olunca götürmedik ama 6 yaşında pedagoga gittigimizde hiperaktif tanısı aldı. Bu tur çocuklar anane yanında koreliyor. İyi eğitim aldiklarında üstün basari sergiliyor. Yakın ilgi gerekiyor oğlunuza ve sosyalleşme. Anneanne ilgisinden bahsetmiyorum yalnız. Ben isi bırakıp home office çalışmaya başladım. Çok emek vererek ilgilendim. Su an kızım çok sakin. 6 yaşında. Okuma yazma bilerek okula başladı. Ayrıca resim yarışmasında birincilik kazandı.

Haha cevaba bak sen cam mısın MaşAllah bence Zeki bir çocuk enerjisini de atamıyor muhtemelen böyle oluyor. Benim 9 yaşında bir oğlum var sakin mi sakin minnoş mu minnoş. MaşAllah Allah'ım ömrümden alsın ömrüne versin. Kızıma da öyle tabi iyi ki varlar. 21 aylık bir de kızım var. Tam bir fırtına elma yiyordu ben de uzanmıştım koca elmayı tüm gücüyle gözüme vurdu şok geçirdim travma gibi birşey yaşadım. Hatta abisine de saldırıyor. Oturduğu yerde ısırıyor, tırmalıyor. Evde asla şiddet yok tartışma yok çok sakin hayatımız var ama kızım aşırı yaramaz. Kreşe gidiyor. Öğretmen sınıftan çıkmış. Başka bir öğretmen sınıftaymış. Öğretmeni gelirken ayak sesini duymuş. Öğretmenin adı vicdan. Diğer bebeklere dönüp vicdan geliyor diyormuş haha. Diğerleri anlamıyor tabi olayı Benim önerim kreş. Bütün enerjisini orada atıyor. Evde saat 20-20.30 gibi uyuyor. Orda herşeyi yiyormuş. Evde asla et türü yemiyor. Pilav makarna yoğurt ayran. Bu kadar yediği. Kreş bizim hayatımızı düzenliyor. bayram tatili vardı korona da olduk 15 gün evde kaldık çocuk çıldırdı benimde halim dermanım kalmadı. Çünkü enerjisini evde asla atamıyor A

Aslında anne babası varken ikinize de uzak olmaya bir tepki gösteriyor imkan varsa kreşe gidip sosyellesin derim. Benim oğlum babaya çok düşkün ama akşam eve gelince babasını issriyo vuruyo hatta dövmeye çalışıyor bı nevi neden ise gittin yalnız bıraktın diye hesap soruyor. Louder

Sakin olun, aslında oglunuzun tavirlarinda hiçbir problem yok, sizde çok iyi bir annesiniz, muhtemelen sınırlarini belirlemeye çalışıyor tam yaşı, sizin sınırlarınızı sonuna kadar zorlicak, çalıştığınız için bunun acisinida çıkarıyor minik kendince işte dayanılmaz bir hal alıyor, sağlığınız için spora gidiyorsunuz biliyorum ama en azından 1 2 hafta ara verip ilk olarak belli kurallar dahilinde ailece oyun oynayın sohbet edin hircinlastigi an sınırının gösterilebilecek sohbet veya oyunlar olsun bunlar, geçici bı süreç ne kadar hızlı sınırlarınızı anlarsa okadar hızlı kurtulursunuz bu durumdan ama şunu bilin bu dönemsel bir gecis

Yarım gün kreşe gidip sosyalleşebilir. Birde akşam oturup beraber oynayabileceğiniz oyunlar oynayın beraber boyama yapın oyun hamuru ile oyun ilgi çekmeye çalışıyor belli çünkü gün içinde anne ile babayı özlüyor. Her akşam 1 saat beraber kaliteli vakit geçirirseniz bence bu sorun aşılır. Kek yapın kurabiye yapın. Beraber sofrayı kurup kaldırın. Bulaşık makinasını beraber boşaltın. Çamaşırları beraber asın toplayın. Yapıyorsunuzdur belki ama hatırlatma olarak yazmak istedim

Sizinle kurmak istediği iletişim türünde eksiklik olabilir mi okuduğum bir kitapta bu tarz davranışların sebebinde yazıyordu. Misal temas kurularak sevilmeyi mi seviyor, kaliteli zaman geçirilerek mi, olumlu özelliklerinden bahsedildiğinde mi hissediyor, hediye alındığında mı her cocuğun bir sevgi dili olduğunu söylüyordu kitapta ve hangi şekilde sevildiğini hissediyorsa onda eksiklik yaşarsa anne babaya böyle davranış sergileyebiliyor diyordu.

Benimde erkek çocuğum var ama daha 1 yaşnda o yüzden çok yardımcı olamayacağım ancak gözünüze vurduğu zaman verdiğiniz cevap yanlış olmuş bu konuda yardım edeyim. Çocuklar soyut düşünemezler. siz "sana kırıldım " dediğinizde gerçekten ne demek istediğinizi anlayamamış ve "sen cammısım diye sormuş " doğru tepki " anneye/ kimseye vurulmaz. Gözüm çok acıdı/ acıyor yaptığın şey çok yanlıştı tarzı bildiği ve anlayabileceği bir dil olmalı.( Tarzınız mı bilmiyorum ama benzer durumlarda, annenin canı çok acıyor bir süre seninle ilgilenemeyecek deyip 10-15 dk ilgilenmeyip sonra anne iyileşti, şimdi senle vakit geçirebilir deseniz daha iyi olur ama sizin tercihiniz) Hatta ben bebeğim daha 7 aylıkken "mememi ilk ısırdığında ; memeyi ısırdın, meme çok acıdı süt yok " dedim ve 10 dk emzirmedim. Sonra, meme iyileşti, süt geldi dedim ve emzirdim. Böyle böyle olayı anladı ve ısırdığı toplam 5-6 yı geçmeden öğrendi ısırmamayı.

Aynen öyle. İyi insanları görmek bilmek çok güzel. Rabbim CC sayılarını çoğaltsın. Sizede musmutlu ömürler diliyorum

Süper dadıda yaramaz iki erkek kardeş için survivor parkuru gibi düzenek kurmuşlardı, ben de kızlarıma yapmıştım hatta. Önce minderlerden üstlerinde zıplayarak geçiyorlar, sonra sandalyelerin altından sürünüyorlar, kanepenin etrafında iki tur atıp... böyle devam ediyor. Vakit alan ve enerji attıran bir oyun. Yarım gün kreşe verme şansınız varsa tavsiye ederim. Haftasonları da işi gücü bırakıp oğlunuza ayırın derim

İki oğlum var. Biri beş diğeri bir yaşını azıcık geçiyor. Valla, yerine göre simarirlar her çocuk gibi ama dur deyince dururlar yani bunun kızı erkeği yok ki her çocuk kendine özeldir.

Anneannesi her dedigini yaptigi icin olabilir mi ya da her dedigini kosulsuz yapiyor mu? Benim kizim benim annemi ya da kaynanami görsün o gün inatlasma kriziyle geciyor annem sırf cocuk korna calmak istedi diye babamdan araba anahtari alip korna calmaya gidiyor mesela cocukla birlikte ee kızım o tarz tavizleri benden de istiyor yapmayinca aglıyor yerlere atıyor kendini 2 yasinda ama cok fena parmaginda oynatiyor herkesi. Ben işteyken esimin yengesi bakiyor her dedigini yapma diyorum ama cok seviyor biliyorum ki ister istemez yapıyor diyor ki benim yanımda normal senin gelme saatin yaklassın nazlanmaya başlıyor her seye aglıyor diyor eve geciyoruz evde cadılar bayramı var esim de ben de korkuyoruz vallahi

Bence bu yaşta anneannede değil kreşte olmalı. O zaman sorunlarınız biraz azalır.

Çalıştığınız ve yeterince vakit geçiremediğiniz için suçluluk hissedip fazla töleranslı davranıyor olabilir misiniz? kahvetelvesi

Ben de benzer şeyleri yaşadım. Annem hep derdi seni görünce şımarıyor gün içinde çok sakindi diye.. sonra ben bunu araştırdım ve şöyle bir şeyler okudum diye hatırlıyorum "Çocuklar sadece annelerinin yanında kendilerini çok özgür hissederler, gün boyunca farklı kişilerle kendini ve duygularını frenlemek zorunda kalan çocuk akşam annesinin yanında sadece kendisi gibi olabiliyor bu nedenle şımarıklık sandığınız şey aslında çocuğun rahatlama anıdır.." gibi bir şeydi. 7 yaştan bildiriyorum hala çok hareketli hala durmuyor hala yemiyor ama sağlığı yerinde olsun razıyım.

Çocuklarin anne ve babaya davranışları bambaşka oluyor. Annemde ablamın çocuğuna bakiyor. Annem akşam ablam geldiğinde ki çocukla gün içinde ki çocuk bambaşka akşam durduramiyoruz diyor. Ben ablama ceza vermek için yaptığını düşünüyorum. -EarthLing- ben Can nedir şimdi bildim... Anneler

Yaaaaa ne zamandır size sormak istiyordum cinsiyeti belli mi diye. Merak etmiştim. Allah'ım sağlıkla kucağınıza almayı nasip etsin. Kolay doğumlar diliyorum

Ne diyeceğimi bilemedim, erkek bebek bekliyorum. Allah yardımcınız olsun. Yeni fobi kilidi açıldı benim için...

Allahım razı olsun inşallah. Hepimize mutluluklar olsun inşallah.

Fıstıklar teşekkür ederim

Bilmiyorum duydunuz mu ama organik bakliyattan makarnalar var marka yasak değildir inşallah ama Talya food var makarna lütfen var potamya var her şey makarna şeklinde. Çocuğun yanında bu sağlıklı, bakliyat yada organik falan demeden direkt makarna diye verirseniz normal soslayıp bence yer. Hareketliliğe gelince sizi az görüyor tüm ilginizi almak için yaramazlık yapması gerektiğini çoktan anlamıştır. Çocuklar sürekli sınırları dener en son noktamızı görmek ister sabırlı ve tavır olarak istikrarlı olmaktan başka yapabileceğiniz hiç bi şey yok gibi S Spizella

Teşekkür ederim Lale abla geçti de delip geçti

Bence bu tepki vermeme olayını abartıyoruz galiba, kızılması gereken yerde kızmak gerekiyor çocuğa bence ki yanlışını idrak etsin, ama tabi biraz da karakter meselesi büyük oğlum 6 yaşında hep uysal uyumlu bi çocuktur küçüğü 1 yaşında gümbür gümbür geliyor gibi

Üzülmeyin geçer hepsi, benimde torunum var bizler bakarken hiç yaramazlık yapmaz ama annesi gelince çok şımarır. R Rowena

Sizi özlediği için tepkisini hırçınlıkla gösteriyor olabilir. Bu arada bu her şeye hayır dene durumları ve karbonhidrat çocuğu olması normal benimki de 3 yaşında ısırmaktan kollarımı morartmayı bırakalı 1 ay oluyordur Akışa bırakın, zamana bırakır düzelir, anneliğinizi sorgulayıp kendinizi suçlama çukuruna düşmeyin.

Benim oğlum çok sakin bi cocuktu. Kızım daha hareketli. Bence fobi olmasin

Gün boyu sizi görmediği için yapıyor bence Belli ki enerjisini de atamıyor yarım gün okul kreş oyun grubu tarzı bir şey lazım sanki

Çevremdeki bütün erkek çocuğu olanlar sizin gibi yakınıyor bana hep abartı geliyor ama insan yaşamadan bilemez tabiki şuan oğlum 5bucuk aylık

Benimde 7 yasında bir oğlum var. 3 yaşında debh teşhisi aldı ve tedavi görüyoruz. Hiç durmaz aynı zamanda devamlı konuşur devamlı sorar. Sürekli birseyleri karıştırır sorgular sorgular. Ben başkasının evine gitmeye korkardım yatak odasına kadar sıyrılıp bakardı. Gittiğim yerde hiç oturamadan geri gelirdim. Ev sürekli dağınık cocuk uyku seviyor akşamları zor yatırıyorum. Benimle aynı saat yatar aynı saat kalkar 1 saat bile kendime zaman kalmıyor. Eşimde hep görevde nöbette ben yalnız büyüttüm çok yıprandım yolumuz çok uzun.2 saat önce Eylül ataması olduğunu öğrendim eşimin yine saçma sapan durumlara giriyoruz diye öğrendiğimden beri durmadan ağlıyorum artık sinirlerim kaldırmıyor gerçekten üstüme geliyor hersey. Hakkımızda hayırlısı diyorum başkada sözüm yok

Aynen ben de. Gerçekten ne güzel dostluk yuvası burası! Birbirimizi merak etmemiz, kalplerimizin karşılıklı olması çok hoş...

Bence çok yorulmak da iyi gelmiyor. Bu defa da yorgunluktan uyuyamıyorlar yavrular.

Yasasin yaramaz cocuk konusu "premses kizimin yanina yaramaz erkek oturtturan ogretmenin agzini yirtarim" konusundan sonra ilac gibi geldi. 4,5 yasinda benim karbon kopyam olan oglum tabiki anasinin tazmanya canavarligini aldi. Yastik savasi olsun gures olsun en sevdigimiz aktiviteler. Ergenlige kadar boyle ben kabullendim. Okuludan atilmazsak sıkıntı yok.

Şimdiden Allah yardımcınız olsun konu sahibine gelince bence anneanneye söyleyin çocuğu gündüz iyice yorsun.

Sende 1 taneymis beni düsün birde bende 2 tane oğluş var. biyere cikarken 10kere düsünüyorum. Ama iyki varlar gercekten cok yaramaz benimkilerde. Bende calisiyorum üstelik birini okula birini krese birakirken zaten yoruluyorum bide ise git geri okuldan kresten al eve getir. Inan cok zorlaniyorum. Ama diyorum ya Allah saglik versin baska birsey istemiyorum.

sen cam mısın cevabı çok iyi değil mi yaa Allahtan size güç kuvvet diliyorum

Acaba size karşı öfkeli olabilir mi? Hani çalışıyorsunuz ona anneannesi bakıyor diye kızgın olup kendince sizi bu şekilde cezalandırıyor olabilir mi?

Bence gun icin anneniz bakiyor sonuc anneannesi buyutuyor calistiginiz icin. Aksamda sizin dediklerinize ve fikirlerinize pek uymuyor. Cunku sizi yetistireni olarak gormuyor. Cok yakin bi arkadasim da oglunda ayni durumu yasadi. Cocuk anneannesinin yaninda annesi gibi soz dinliyor sakin uslu, annesi is cikisi aldiginda bambaska oluyor. Yani cocuk kiminle cok fazla vakit gecirirse onu soz gecireni olarak dusunuyor. Malesef durumunuz buna benziyor

Merhabalar çocuk sahibi değilim ama öğtetmenim. Hiperaktif öğrencim var. Zıp zıp yerinde durmaz. Ama kimseye de saldırmaz. Kötü huyları yok. Annesiyle tanıştıktan sonra ona yaklaşımlarını izledim. Canlı derslerde de tanıma imkanıö oldu. Ayrıca küçük kardeşi var üç yaşında. O da hiperaktif. Ama ikisi de o kadar mutlu ki.. Anne ev hanımı. Siz çalışıyorsunuz sanırsam. Çocuklar okul harici sabahtan akşama kadar hateket halinde. Anne de onların hareketlerini destekliyor. Site bahçesinde saatlerce parkta, arkadaşlarıyla oynuyor. Anne de onları bekliyor. Baba da işte. Geldikten sonra ilgileniyor. Zor ama eğlenceli olduğunu söylüyor anne. Zor öğrenen çocuklar oluyorlar. Ama ilerde kendilerini kontrol edebildiklernde de derslerde ve mesleklernde çok iyi oluyorlar. Anne bu konuda çok takıntılıydı. Ben de boşverin, çocuğunuz çok mutlu dedim.. Geleceği de çok parlak, endişe etmeyin siz dedim. Evet biraz daha fazla emeğe ihtiyacınız var.. Ama önemli olan mutlu olması. Bol bol hareket gerektiren aktiviteler yaptırın. Yüzme, basketbol vs kurslarına yazdırın.. Yorulsun.. Sevgi ve şevkatinizi de eksik etmiyorsunuz zaten. Bir de anne olmak her zaman güçlü olmak değildir.. Yorulabilirsiniz, üzülebilirsiniz.. Bunlarçok normal. Çocuğunuz anne siz cam mısınız diyorsa, evet bazen öyle olabiliyorum diye cevap verebilirsiniz. S

3.5 yaşında oğlan annesiyim. 3.5 senede 35 yıl yaşlandığımı hissediyorum hatta son bir yılı sayarsak 45 sene olabilir. O kadar yaramaz bir çocuk oldu ki artık acaba büyütürken biryerlerde yanlış mı yaptım diye sorguluyorum. Dur dersin durmaz, yap dersin yapmaz, uyu dersin uyumaz, ye dersin yemez bir çocuk. Oğlumu öyle seviyorum ki çalıştığım için gündüzleri ananesi bakıyor akşamları babası ve benimle. Ananesindeyken gayet sakin uyumlu ama bizimleyken öyle şımarıyorki hatta buna azmak deniyor bence. Bütün gün çalışıp eve gelince spora gidiyorum eve tekrar çıkınca yemek yapıyorum sağolsun eşim evi topluyor sonra sakince yemek yiyelim derken bağırış çağrış onu yemem bunu yemem kavgası herşeyi dağıtma inanın ağzımın tadı bile kalmıyor. Hiçbirşey beğenip yemiyor. Makarnayla büyüyor. Çok doktora götürdüm hiçbir çözüm bulamadım yemiyor kilo da almıyor öyle aç aç gezip açlıktan da saçmalıyor. Tek kabul edip sevdiği meyve ve kuruyemiş. Olmuyor galiba anne olmayı beceremedim ben. Çocuğuma nasıl yaklaşacağımı bilmiyorum bazen onu annemden daha az tanıyormuşum gibi geliyor. Bu beni üzüyor çalışmak zorundayım yoksa geçinemeyiz koca şehirde. İstifa da edemem zaten zor atandım. Akşam çizgi film izlemek istedi normalde izin vermiyorum fazla ama kıramadım neyse açtım izliyor on dk sonra kudurdu yine gözüme vurdu telefonu koskoca kadın oturup ağladım sabredip sabredip böyle patlıyorum ama ona tepki vermedim "annecim yaptığın çok yanlıştı annen çok üzüldü sana kırıldım" dedim bana "sen cam mısın" diye cevap verdi. Sonra babası sıkıştırınca geldi özür diledi. Bilmiyorum ya acaba mental bi sorunu mu var yoksa hiperaktif mi nedir diye bile düşünüp en iyi proflara götürdüm yok yani bilmiş bilmiş cevap veriyor onlarada. Sıkıntısı olsa ananede de uyumsuz olurmuş ama ona karşı bal gibi pamuk gibi çocuk. İleride düzelir mi sakinleşir mi gerçekten bana ne 24 saat yetiyor ne enerji yetiyor bedenen ve zihnen yorgunum. Ne yapacağımı bilemiyorum. Bu durumu yaşayan anneler var mı bana neler önerirsiniz lütfen yazın. Saçlarım beyazladı. Yetmeye çalışırken kendimi tüketiyorum artık.

Benin de üç buçuk yaşında oğlum var. Bu kudurma durumlarını sizin tam tersine ananesine yapıyor. Hatta kadını o kadar biktiriyor ki annem gelmek istemiyor. Oraya gittiğimizde de aynı şekilde davranıyor ama babaannesine karşı asla öyle değil Gerçekten çocukları anlamak o kadar zor ki. Ama sizi çalıştığınız için az görüyor o yüzden dikkat çekmek için yapıyor olabilir

Allahım yardımcınız olsun inşallah.

Aslında tüm yavrulara bahçeli ev olsa ne güzel olur.

Sizinle hiçbi ilgisi yok kendinizi hiç suçlamayın. Bazı çocuklar böyle işte. Büyüdükçe tabi ki düzelir, uslanır T

Sizi o kadar iyi anlıyorum ki. Benimde bir oğlum var 5 yaşında. Burda bilenler bilir çok konu acmisligim var benimde. Son altı ayi saymazsak 4.5 senede 20 yıl coktum bende. Onu canımdan çok seviyorum ama omrumden ömür gitti onu bu yasa getirene kadar. Çevremdeki istisnasız herkes beni gördugunde ilk oğlumu soruyor biraz duzeldimi sakinlestimi diye. Hiperaktif bir çocuk degildi ama inanılmaz inatçı herşeye ama herşeye direnen herşeyi bahane edip ağlayan bir çocuktu. Ama öyle böyle ağlamak değil kendini yerlere atar kriz geçirirdi goren herkes şoka giriyordu. Sağlığım gitti yaşlandım resmen o dönemde. 4,5 yaşından sonra biraz duruldu çok şükür ara sıra ağlama krizleri yine tutuyor ama eskisi gibi değil. Sabretmekten başka çareniz yok çok zor biliyorum dibine kadar yaşamış biri olarak söylüyorum bunu ama bu durumda sizin yapacağınız en sağlıklı şey kendinize sürekli telkinde bulunmak o daha çocuk bazı şeyleri henüz anlamıyor zamanla duzelecek geçecek diye. Yoksa ciddi anlamda psikolojiniz bozulur sağlığınızdan olursunuz. Ben kreşe vermeninde çok faydasını gördüm. İlk altı ayı çok zor geçti benden ayrıldığı için çok büyük bir öfke duyuyordu ve ağlama nöbetlerinin dozu daha çok artmıştı ama sonra ortama alışınca orda öğrendiklerinin çok olumlu etkisi oldu. İnşallah zamanla dahada düzelecek ben inanıyorum buna lütfen sizde inanın.

Yaşıt oğlumuz var. Size yapmasının en temel sebebi en çok güvendiği insanlar sizin olmanız. Çocukluğunuza dönün. Anneniz sizi anneanne ya da babaanneye bıraktığında ne kadar severseniz sevin, anneniz geldiğinde içinizde tarif edemediğiniz bir rahatlama olmuyor muydu? Benim oluyordu. Çocuk tüm gün kendini bastırıyor olabilir. İş dışında geçirdiğiniz vakit yetmiyor olabilir. Çok fazla babayla müdahale ediyor olabilirsiniz çocuğa, sürekli "yapma, dur, atma, gel, ye" vs. Bunların hepsi size tepki olarak dönüyor olabilir. Eğer her şeye itiraz halindeyse duyu bütünleme problemi olabilir. Yazdığınız kısa paragrafla bizim bunu anlamamız pek mümkün değil. Ben çok gerildiğim ve yorulduğumda şunu hatırlatıyorum kendime:" gün içinde yaşadığım hiçbir şeyin sorumlusu oğlum değil. Ona yansıtmaya, tahammülsüz davranmaya hakkım yok." Diye. Bazen başarıyorum, bazen başaramıyorum. Ama bunu hep hatırlamak lazım.

eee çocuk anneyi özlüyor

Bir çocuk gelişimciden okumuştum tam hatırlamıyorum ama çocuklar en sevdiklerinin yanında simarir yazmıştı. Çünkü onu koşulsuz seven insanlari bilirlermis. Bence işinizi bırakmayın atanmak o kadar zor ki sizde çok bunalmissiniz belli bir pedegogdan yardım alın.

Allah analı babalı büyütsün

Ha, bi de evet krese verdik, nispeten rahatladik ama haftasonu beni de babasini da delirtiyor. O iki gunde canimiza okuyor. Babasiyla birbirimize bakip keske haftasonu da kres olsa diye soyleniyoruz.

Allah yardımcınız olsun, çocuk büyütmek çok zor. Oğluşlar daha bi zor. Yalnız değilsiniz demek istedim sadece

23 aylık olacak oglum benzer şeyler yaşanıyor yemek konusunda iyice acıkmasını bekliyorum ve mümkün oldukça akşam yemegine sevdigi şeyleri yapıyorum ki tok yatsın 2 yemek arasından seçim sunuyorum benim seçtiğim şeyler de olsa birini seçip yemesi kendi tercihi olması onu olumlu etkiliyor. Normalde çizgi film yoktu hayatımızda yeni başladı arada veriyorum bazen telefonu alınca bana "telefonu geri ver, buna izin veremem" diyo o bilmiş tavırları var bizde de genelde odagını başka şeylere çekmeye çalışıyorum kriz çıkmadan sakinleşiyo. Sizi özlüyor ona belli Bi zaman ayırın annecim biraz oynayalım sonra benim işlerim var deyin oynayın sonra sen kendin devam et ben işleri bitirip gelicem diyin işe yarıyor. Uyku konusu bizim uyku düzeni var hergün aynı saatte yatar ama son 1 aydır o da problem oldu istemiyor "saatim gelmedi" diyip kaçıyor bende hikaye anlatarak onu odaya götürüp ikna ediyorum aslan vs hayvanlı hikayeleri çok seviyor kafadan farklı hikayeler anlatıyorum geçen gün eline Bi ceviz verip bak sana bunu sincap getirmiş nasıl bulup getirdiğini biliyor musun diye kandırıp odaya götürdüm cevizin ona gelme hikayesini anlatırken uydu böyle ikna ediyorum. Bide normal yani hareketli olması arada sinir krizleri vs bunları normal görürseniz sizi daha az yıpratır. Anneniz ile olan duruma gelince çocuklar anneye naz yapar anneyi zorlar çevredeki diger şahıslara daha uyumlu olurlar onları zorlamazlar genelde böyledir H

O kadar açık ki size tepki vermek için yaptığı. Bizim de baktığımiz bir çocuk vardı. Annesi bize bırakıp gitmişti, arasıra geliyordu falan. Normalde pamuk gibi yumuşak çocuk annesi geldiğinde tam bir azman olurdu. Ağlardı, hircinlasirdi, huy değiştirirdi, uyumazdi. Ama normal halini biz biliyoruz, normalde hiç öyle bir çocuk değildi. Bence annenizde sakin sizde azgın olmasinin sebebi sizi ozLeyip tepki vermesi H

Annemin evi bahçeli orda özgür özgür takılıyor kimseye bulaşmıyor fazla bizim evde öyle bir şansı yok sıkılıyor

Amin çok sağolun güzel yorumunuz içinArtık tükenme aşamasına geldim çocuktan çok yalnızlık beni bitiriyor.

Birisi şunu yazmisti erkek çocuk iyi ama bahçeli bir ev lazım diye aklıma geldi:)

Bunun cinsiyetle alakası yok, oglum var dünya tatlısı uslu akıllı, kızım var tam bir canavar, şu anda 6 yaşında ama 3 yaşındayken burda az dertlesmedim benimki gibi cocuk sahipleriyle Anlattiginizdan çoğu var azı yoktu kızımın, kaç tane pedagog gezdik, hepsinin de yorumu bu çocuk muhteşem bir cocuk oldu, hatta bir tanesine siz yanlış çocuğu mu değerlendiriyorsunuz muhteşem falan diil korkunc benim kızım demiştim 2 yaşından beri kreşe gidiyor, öğretmenlerinin favorisi, arkadaşları çok sever vs vs ama eve gelince içinden canavar çıkar, şu anda 6 yaşında, sakinledi artık, hala zor bir cocuk ama eskisi gibi değil en azından Gitmiyorsa kreşe gönderin, hafta sonları spor resim vs atolyelere götürün, hiç boş bırakmayın, geçecek bu günler, biz resmen gün sayardik eşimle, şu kadar gün sonra büyüyecek ve bitecek izdirabimiz diye biraz daha sabır, geçiyor, zor oluyor ama geciyor