Benim önceki konularımla benzer bir şey neredeyse. Çok çok zor, o boşluk hissini öyle iyi biliyorum ki. O burukluk.. şuan aslında ne desek boş inan.. İlla ki üzüleceksin, yalnız kaldığında için acıyacak. Ama bu bir süreç. İnsan her şeye alışıyor bu gerçeğin farkındayım ben artık. Benimde 8 yılımı verdiğim insan, bir anda öyle umursamaz oldu ki. Sonucu da böyle bir bitiş oldu. Bir cümleye sığdırdı 8 yılı ve arkasına bakmadan gitti. Belki de senin için de en hayırlısı budur. Öyle düşünmek gerek. Şu durumda tek yapman gereken; Rabbime bol bol dua etmek inan o zaman rahata kavuşacaksın. Rabbim yardımcın olsun en kısa sürede umarım bu sancılı dönemi atlatırsın. Dualarım seninle.. G

elimi ayağımı öpen adam bir anda canavar oldu sen çıkmicaksın dışarı diyordu. Okuldan gelince aptal gibi evde saatlerce onun oyununun bitmesini beklediğini biliyorum ben canım

Şu an bilgisayarın ekranında iki gözüm iki çeşme fotoğraflarımızı siiliyorum. Her fotoğrafta bir kez daha helal ediyorum hakkımı. Bir kez daha affediyorum onu. İçimdeki zehri akıtmak için ağlıyorum sayfalarca. Diyor ya Sezen Aksu '' Zehir dışarı akmadan yürek yıkanmıyor... '' Yarından itibaren söz derslerime çalışıcam 13 dersimin 13ünü de vericem :) Yeni biri yok dua edicem :) Bu üzüntüyle 4 kilo verdim 58 oldum incecik görünüyormuşum öyle dediler :) . Şiir değil de yazarım deneme gibi :) çok da okurum. Not : Bu arada az önce aradı evinin önüne gelicem konuşalım dedi. İnicem aşağı. Ne söylicek çok merak ediyorum.

senin özgürlüğünü bu denli kısıtlamaya hakkı yok tabii ki. bir de senin ve onun yaşı kaç?

Kendini bu kadar güzel, ama gerçekten bu kadar güzel yani, anlatabilen biri. Sözcükleri seçişi bile bu kadar iyi biri her şeyin üstesinden gelebilir. Şiir yazar mısın? Sen de, benden bir şey hissettim.

1.5 senemi verdiğim birlikte yediğim içtiği, uyuduğum, parmağıma taktığı yüzüğü gururla taşıdığım adam bambaşka biri oldu. Annemden, babamdan uzakta annem babam oldu. Hasta oldum başımda bekledi. Ama değişti. Hep azarladı, sen çok güzelsin kapı dışarı çıkma dedi, tayt giyme, dar giyme dedi. Eyvallah dedim. Dedikçe coştu. Sevdikçe coştu. Sahibim değildi sevgilimdi. Anlayamadı. Hala çok seviyor biliyorum. Ben onun canıydım, nefesiydim. Hala da öyle biliyorum.. Ve bitti. 3 gün oldu. Arabasını gördüm bugün evin önünde sonrada kendini. Öfkeyle baktım. İçim sızladı. Başıma üşüşen leş kargalarına kendi elleriyle verdi. Ne acaip bir boşluk bu. İlk gördüğüm ilgiye kayacakmışım gibi. Korkuyorum. Nasıl başedeceğim bununla. Evden dışarı çıkamıyorum her yer o. Kanatlarım kopmuş gitmiş gibi

Düzelmez biliyorum. Bu acıyı yaşamak zorundayım. Ama nasıl başedeceğimi bilmiyorum

Aşırı kilolu hep bunu öne sürdü. Bütün arkadaşları '' Bu kız sana fazla '' dedikçe iyice kontrolden çıktı manyak... Tek düşündüğüm şimdi tekrar nasıl alışacağım...

aşırı müdahele sevginin gösterisi değildir... seven insan güvenir... güvenmiyorsa sevmiyordur zaten... elbette kıskanmak doğaldır... ama bu kıskançlık değil takıntı ve hastalık... şimdiden böyle ise evlenince halin haraptı... doğru olanı yapmışsın... üzülme atlatırsın.. sonra üzüleceğine şimdi üzül... B

Ablam kıskançlığı kendinden başka bir şey düşünmemesi bizi bu hale getirdi. Hep kendi. Karnı acıkıp gecenin 3ünde beni uyandırıp yemek yaptırdığını biliyorum ben. Ankaralıyım ben dışadönük belki biraz uçarı... Küçücüktüm üni, geldiiğimde 17 yaşındaydım. Elim kolum o olmuştu Şimdi napıcam ben Ben 20 o 22 yaşında canım