Aynısını yaşadım ne yazık ki :) çok çok yakın arkadaşımla aynısı olmuştu bir gün dayanamadım söyledim. Sen bana sürekli anlatıyosun bi gün de ya totunka sen neler yapıyosun bi derdin sıkıntın var mı demeni geçtim bi nasılsın demiyosun dedim. Ben sen anlatırsın nasıl olsa bir sorunun varsa diye düşündüğüm için sormadım aramızda öyle bi mesafe mi var gibisinden bişeyler dedi, ben de ben kendimi biri sormadan hatta biraz üstelemeden anlatamam az çok tanıyosun beni dedim ve sorun çözüldü bi nebze. Şimdilerde ise gerek sözünü keserek gerek ben bişey anlatıyodum ya konu değişti vs diyip anlattığım şeye devam ederek derdimi paylaşabiliyorum kendisiyle. Arkadaşlığımız da çok çok daha iyi bir hal aldı, darısı başınıza :)

Ağzımdan cımbızla laf almıyor. Sorsa anlatacağım zaten. Sormuyor bile. Aslında evet, onun gibi davranmak lazım ama yapamıyorum işte. Daha iki saat önce aradı, bir ton dert dinledim yine :))

Bende de vardi bir tane boyle, yillardir arkadasimdi, bayilirdi hava atmaya, dert yanmaya, ama sorsan bir kere hal hatır sormamistir, hatta en iyi arkadasiz vs dedigimiz icin samimiyetine guvenerek CİDDİ birsey sorar ve danisirdim, bos muhabbet yapar, kale almazdi, hayatımdan katiyen cikardim, geri donusu ok ve cok kararlıyım, cıkart kesinlikle omur torpusu hepsi

Açıkça konuşmak benim de aklıma geliyor. Ama ben söyledikten sonra beni dinleyecekse hiç dinlemesin daha iyi diyorum bazen de. Bilemedim :/ L

Malesef benimde böyle arkadaşlarım var, tamam dinle dinle nereye kadar, bence bu insanlar ne var ne yoksa anlatıp içindeki negatif enerjiyi atmak için uğraşıyor. Anlatıyor rahatliyorlar, bizde şişiyoruz. S

Başlık da ironik oldu biraz ama neyse :) Benim çok yakın olduğum bir kız arkadaşım var. Çok fazla ortak noktamız var kendisiyle. Birlikte zaman geçirmekten keyif alıyoruz. Aynı mesleği yapıyoruz. Genel anlamda kafa dengiyiz diyebilirim. Yalnız beni son zamanlarda rahatsız eden bir özelliği olduğunu farkettim. Sürekli kendi dertlerinden bahsediyor ama bana hiç nasıl olduğumu sormuyor. Mesela son bir yıldır konuştuğumuz tek konu onun erkek arkadaşıyla yaşadığı sorunlar. Her seferinde onu can kulağıyla dinliyorum. Kendimce önerilerde bulunuyorum. Anlattıklarını önemsiyorum hatta kendime dert ediyorum diyebilirim. 3 Hafta önce flört ettiğim bir erkekle görüşmeyi kestim. Bunu arkadaşıma telefonda tam anlatıyordum ki kapı çaldı, telefonu kapatmak zorunda kaldım. O günden sonra defalarca konuşmamıza rağmen bir kere bile bu konu hakkında soru sormadı. Ben olsam 30 kere sorardım. O sormayınca ben de anlatmıyorum haliyle. Bir de bazen kendi dertlerimi anlatmaya başlıyorum, konu dönüp dolaşıp yine kendisine geliyor. Gösterdiğim kadar ilgi göremiyorum kısacası. Benimle benzer sorunlar yaşayan var mı aranızda? Bu insan hep böyle değildi. Sonradan böyle oldu. İşin kötü tarafı onu kaybetmek istemiyorum. Ama bir o kadar da rahatsız oluyorum bu tavrından. Sizce ne yapmalı? S su-doku sen

Seninki bayağı duyarlıymış aslında. Birşey anlattığını biliyor ama ne anlattığını bilmiyor :))) Evet kötü biri değil, böyle olunca insan daha da zorlanıyor hayatından çıkarmak konusunda.

Tıpkısının aynısı :)) Konuşsa da tek diyeceği şey "boşver, takma kafana". . push ; A AklinYolu1

Ama benimki bazen şey diyor bir şey anlatıyordun :)))) unutma kötü biri değil ben o yüzden biraz görmezden geliyorum ama şunu fark ettim diğer arkadaşlarıyla biraz ötelenmiş biri yani susturulmuş. Gücü bana yetiyor :)) S

Bencillesmis ve tum kötü enerjisini size yüklüyor. Size gerçekten nasılsın demeyen birine hala çoook değer veriyorsunuz şimdi bile. O da kendini değerli buluyor belki siz bu hale getirdiniz degisimine katki sagladiniz. Kendi degerinizi bilin. Bu tür insanlar değil onceliginiz ve siz degerlisiniz.

Var mesafemi koydum baya kafam rahat

Yanlış anlama sakın ama yakın arkadaşlar bedava psikologdur derler. Sizdeki tek taraflı olmuş :-( Anlatsan da anlayacağını düşünmüyorum. Bana da özellikle sormasalar anlatmam. Benim sorunlarım onu ilgilendirmiyor neticede derim. Dedikodudan da hoşlanmam zaten. Buluşunca günlük olaylardan falan konuşun. Boşver ya hep erkek konuşuyoruz falan deyip kapatın konuyu. Bunaltıcı ve yıpratıcı.

Belki de dediğiniz gibi mizaçlar farklı. Ben biri sormadıkça derdimi anlatamam mesela. Bi de biraz karşı tarafın düşünmesi gerekmez mi?

Ben çok bunaldığım zamanlarda biri birşey sorunca hemen dökülüverdiğimi farkettim. Yakın buluyormusum ki anlatıyormuşum ama farkına Varınca artık üstünkörü cevaplayıp geçiyorum. Belki arkadaşınizda öyledir. Siz de söyleyin anlatın ihtiyacım var konuşmaya anlatmaya beni dinlermisin sana ihtiyacım var rahatlamak istiyorum demek bu kadar zor olmamalı. S

Güzin abla bile bu işi parayla yapıyor Hiç çekilmez ya rahatsızlığınızı beli edin

Nasıl belli etsem onu düşünüyorum. İyice elime yüzüme bulaştırırım, haklıyken haksız durumuna düşerim diye korkuyorum. S

Ya açık açı söyleyin derdinizi ya da siz de arkadaşınız gibi pat pat anlatın :)

Belki farkında bile değildir, açıkça konuşun derim.

Benim de aynı şekilde bir arkadaşım vardı anlatır dururdu. Anlatsam dinlemezdi. Baktım sıkılmaya başlıyorum aramadım sormadım. Size böyle yapınyapım deniyorum ama hayat yeteri kadar zorken enerjimi tüketen insanlara tahammül edemiyorum. Sizde bu durumu açıkça konuşmayı deneyin

Sitem edin son üç haftadır bi es vermeni bekliyorum benim kırığı anlatıcam da deyin, yakın arkadasınızsa sitem kabul eder bence ilişkiniz

Ben de eskiden senin gibiydim. Artik bencillestim derdimi dinlemedigini surekli kendini anlattigini farkettigim kisiye gecmis olsun bile dilemiyorum.

Tabi ki ama mesela ben birine birşey sorduğumda ağzından cımbızla laf veriyorsa sıkılıp sormuyorum bi yerden sonra. Ben seni kendime yakın görüyorum ki anlatıyorum peki sen benden niye gizliyorsun gibi düşünüyorum. Yada sıkıntımın arasında inanın farkına bile varmiyorum sorup sormadığmin. Belkide takıntılı ruh hali. Yok çıkamıyorum işin içinden diyorsanız da o anlatmadan siz başlayın sözünü kesmeye Çalıştıkça defalarca tekrarlayın o an konuştuğunuz seyi hatasının farkına varacaktr S