Ben henüz mesafeli de olsa insanlarla toplu görüşmeleri, aile ziyaretlerini önermiyorum kendim de yapmıyorum. Yazlıktan filan da bahsettiğiniz için soruyorum yazlık eviniz, şehir merkezinde kışlık daireniz de var mı? Bu tür imkanları olan dostlar bir ay şehirde bir ay köyde bir ay yazlıkta yaşıyorlar bu dönemde ve hiç sıkılmıyorlar. Ayrıca eşinize hobiler ayarlayabilirsiniz birlikte. Ne bileyim bahçede açık havada yağlı boya resim yapmak, çok istediği bir enstrüman çalmayı öğrenmek, bunun için yine açık havada ve maskeli bir hoca tutmak. Bahçede çok sevdiği evciller beslemek, çok görmek istediğiniz bir ülkenin dilini beraberce eğlenerek öğrenmeye çalışmak ve pandemiden sonra o ülkeye gitmenin hayallerini kurmak vb gibi. Bu arada eşinizi sevmese de temiz havada yürüyüşe teşvik edin. Sağlık ve mutluluk hormonlarını artırmakta çok etkili biliyorsunuz.

Anlıyorum. Benim de annemin kürkü vardı; anneme dedem almış ta gençliğinde. O zamanlar yoktu o bilinç yani normal geliyordu insanlara. Ben annemim kürkünü ablama verdim, giyemezdim. Cidden çok üzülüyorum hayvanlara. nedir bu insanların bencilliklerinden çektikleri? Neyse üzücü konular bunlar, umarım biter o sektör yakında.

Yorumunuzdaki bu kediler kısmını anlayamamıştım. Diyorum ne kediler, kediler yüzünden ne yapmışım eşime falan diye? Şimdi anladım. Biz kayınvaldemlere gidince 1-2 ay kalıyoruz onların da düzenleri bozuluyor derken Kayınvalidemlerin düzenleri bozuluyor demeyi kastetmiştim kedilerin değil :)

Siz de benim gibi daha sakin bir yaşam seviyorsunuz evet. ben sizi anlıyorum tabi ki. ama burdaki arkadaşlar resmen beni topa tuttu. ona kalsa şehirde yaşamanın da zorlukları var cennet değil ki. dediğiniz gibi yağmur yağsa sel olur. saatlerce trafikte kalmak, günün yarısını trafikte geçirmek mutu etmezdi.

Yerlere işaret koymuşlar sırada bekleyenlerin arasında sosyal mesafe korunsun diye ama hiç kimse iplemiyor, herkesin de maskesi süs gibi çenesinde. Ben dikkat edince takıntı oluyor.

Biz de burada yazdıklarınızdan fikir ediniyoruz sizinle ilgili ve çoğunluk aynı görüşte Israrla ne yapalım demenize gerek yok bence. Sıkılan, bunalan eşinizse kendisi ne iyi gelir diye düşünsün siz duruma göre eşlik edersiniz elbette ama üzerine gitmenin de manası yok. Ayrıca uçakla gitmeye sıcak bakmıyorsunuz ama uzun yol yapıp duruma göre otelde kalmayı alternatif olarak görüyorsunuz, fazlaca düşünmekten kaynaklı kafa karışıklığı yaşıyorsunuz sanırım. Birde kendinizi de düşünün. Aldığınız kiloları vermek, sağlıklı beslenmek gibi. Eş eş de bir yere kadar.

konu dışı ama biraz da sohbet edelim açılalım mesela benim hiç köyde yaşayım bağ bahçe ekeyim hayalim olmadı ben hep şehirde büyüdüm ama babaannemin bağı bahçesi vardı babam o ortamda büyümüş ama o da ne çalışırken ne de emekli olduğunda toprağa döneyim moduna girmedi o insanın içinden gelir, bizde yok gidip otursam bile bahçe falan ekmek istemiyorum şu an :)))

Aslında çok önemli konularda anlaşıyoruz, hayat görüşümüz, çocuk sahibi olma ile ilgili karalarımız vs ama onun dışında zevk aldığımız şeyler açısından uyuma saatlerimiz açısından bile çok uyumsuzuz ama birbirimize çok toleranslıyız. Bazen birlikte bazen ayrı ayrı da takılabiliyoruz. İşte bu pandeminin uzaması bizi bozdu. Eşim de isteyerek buraya geldi pandemi döneminde tercih etti burada olmayı ama ama tahminimizden çok fazla uzadı. Ha biraz daha duralım da önümüzü görelim, görelim derken, göremez olduk.

Eşim haklı galiba :)

İçimize doğmuyor Türk olmadığınız kusura bakmayın. Türkçenizle ilgili de tek kelime etmedim zaten. Biz Türkler anlatımı vurgulamak için söz sanatlarını kullanırız genelde. Burada da öyle yaptık.

Dediğiniz gibi köy var köy var, biz burada denize yakınız o yüzden köyümüz güzel ama kargo gelmez, elektrikler kesilir, kışın tatsız Tabi yine de şehir insanı için bu kadar sakin bir yaşam bu kadar uzun süre kafa dinleme olmuyor ciddi can sıkıntısı oluyor.

Yaslariniz kac? Önceki

Eşiniz beksrken nerede yaşıyordu evlenince mi3koyde yaşamaya başladı? Insan sosyal bir varlık. Ne olursa olsun baskalariyla konuşmaya iletişim kurmaya ihtiyaç duyuyor siz evde bahçede mutluyum diyorsunuz ama eşiniz bu hayattan bunalmış olabilir. Evlere kapanmak herkes için zor. Belki hayatınızda bikac değişiklik iyi gelebilir. Sürekli ev sadece esle muhatap olmak bir süre sonra sıkıyor insanı

Göbeğiniz birlikte mi kesildi niye her şeyi birlikte yapma gereği duyuyorsunuz? O sevdiği yemeği yapsın yesin siz salatanızı zeytinyağlınızı yiyin. O evde takılsın siz yürüyüşe çıkın, o bilgisayarıyla ilgilensin siz bahçeyle ilgilenin. Olmuyor mu öyle?

Hah şimdi söz verdiğim gibi, sordum ona, aynen sizin yazdığınız gibi. Uçak istemiyor, kesinlikle araba diyor. Benimle veya yalnız elbette ki annesini babasını görmek istiyor. "Eğer ölürlerse üzülürüm ama ben onları bir iki ay önce görmüş olsam o kadar üzülmem ama çok uzun bir süre görmediysem, bir yıl gibi daha çok üzülürüm" dedi. "O zaman sen ayarla, ne zaman gitmek istiyorsan" dedim çünkü aşıyı bekleyecek olursan bir sene daha görmeyebilirsin, bize ne zaman aşı sırası gelecek, gelecek mi o da belli değil. "Şu an gidip onları da riske atmanın bir anlamı yok, risk ne zaman azalırsa o zaman" dedi. Buraya yazdığım için de biraz sitem etti. "Ben özgür iradesi olan biri değil miyim? ben özgür irademle burada senin yanında kalıyorum. Senin muhatabın benim, neden benimle konuşmuyorsun da forumda yazıp başkalarına soruyorsun" dedi. Ama tabi anlamadığı bir şey var; ben burada aldığım yanıtları (ki anca %10 kadarını) ona aktarmasam bu kadar ciddiye almayacaktı bu konuşmamızı, geçiştirilecekti yine bu mevzu. Ben de ona ailesinin bulunduğu şehirden nefret ettiğimi ve 2 hafta sonra sıkılmaya başladığımı, 2 ay kaldığımızda çok bunaldığımı, yanlış anlaşılmaktan çekindiğim için dönmek istediğimi söyleyemediğimi itiraf ettim. Kendi bir şikayeti olduğu zaman da şikayet ediyor aslında çekinmeden. Sorunlar bir değil ki, var sorunlarımız. Ama her zaman söylediği bir şey var o da "daha rahat ol, keyfine bak"

Hah aynen durum bu. Eşim şehir insanı Bense tamamen doğa ve köy insanıyım. Şehir feci boğuyor beni üstüme üstüme geliyor, daralıyorum. Pandemi öncesi bir sorunumuz yoktu, gidip geliyorduk şehir ile köy arasında, bazen ben gidip geliyordum vs. Pandemi başladığında sokağa çıkma yasağı ile ilgili söylentiler ilk çıkınca eşim istedi buraya gelmeyi ama işte 3-4 haftada biter sanıyorduk. sonra bitmeyeceğini anlayınca eh biraz daha sabredelim zaten yaz geldi burada daha iyiyiz diye düşündük, ama ha biraz daha ha biraz daha bitmedi bu illet. Kim bilebilirdi bu kadar süreceğini? Daha da biteceği yok bizim yeni bir düzenleme yapmamız lazım. Eşimle açık açık konuştum.

Surda yazdiginiz bile nekadar takintili oldugunuzu gosteriyor kesin oyle olacakti falan filan. Daha oncede yazmistiniz bunlari adam Bunalmakta hakli siz bukadar korkuyorsunuz diye bukadar yanliz yasamak zorunda degilki gitsin ailesini gorsun arkdaslariyla vakit gecirsin siz oyle yanliz mutlusunuz diye onuda buna zorlamayin yani. Koy hayatindan nefret ederim gider bir hafta kalirsin sehre donersin yani o konudada adam hakli. Annesi gibi davranmayin da adami biraz salin bence. Hepimiz ayni riskle yasiyoruz calisiyoruz otobuse biniyoruz bir senedir cok sukur virus kapmadik kesin kapicam diye bisey yok yani

Daha birkac saat önce uçaktan indim. Mesafe yok ama maske indirmek kesinlikle yasak. Daha tedirgin olanlar maske+siperlikle biniyor.

ah bir cesaret edebilsem... Yabanelma Bir sabah gelecek kardan aydınlık... Üyelik

Biz de köyde yaşıyoruz ama 7/24 burda olduğumuz için hiç gebermedik. hatta şehirden buraya gelen doğasına hayran kalır ne şanslısınız der. özellikle pandemide şehirdekiler evde tıkılıp kaldık çok bunaldık diye dert yanarken bizim doğayla iç içe toprakla uğraşacak zamanımız oldu. köyde yaşadığı için gebereni hiç duymadım.

Yerinizde olsam bulunduğum ilin merkezine yerleşir, ilin bir köyünden de bahçe satın alırdım. Haftasonu bir gün şehirde takılır bir gün de bahçeye giderdik. Herkese mutlu son. G

Yok ben de dedim geberirim diye bunun koy hayatina ustten bakmakla alakasi yok, tamamen alisilmis olani birakip bambaska bir hayata gecmekle alakali. Konu sahibi zaten kendi soyluyor esim mutsuz diye. Mutsuz oldugunu bile bile orada yasamasi adam icin bir yikim bana gore. Koronadan ölmez bir insan sadece, mutsuzluktan da ölür, asosyallikten de ölür. İnsanin ruh sagliginin bozulmasi ne demektir tahmin edersiniz, ha beden sagligin bozulmus ha ruh sagligin, hic farki yok inanin.

Ben de genel anlamda çok mutsuzum ama eşimin umurunda değil, kadin olmak zor :)

araları okumadım ama ne yalan söyleyeyim benim gözümdeki gül 50 yaş üstü, eşi ile 25 yıllık evliliği devirmiş, yazlıkta takılabilen hobi babında online çalışan birisi idi kaç yaşındasınız siz ve eşiniz eşiniz sadece köyde olmaktan vs değil attığı her adımın yasak olmasından bunaldı hem de çok bunaldı vücudu alarm veriyor tansiyon konusunda ben yaşı da olduğunu düşündüğüm için çok umursamamıştım zira Koah var tansiyon var 60 yaş civarı klasik hastalıklar diye algıladım anladığım kadarı ile gençsiniz ve bir nevi inzivaya çevirmişsiniz hayatı gelin şehirdeki evinize orada kapayın kendinizi bir süre mesela bu diş tedavisi sürecinde neden gidip geldiniz ben anlam verememiştim şehirdeki eviniz artık yok mu anlayamadım bir de hani ev satıp arsa alacaktınız ya eşiniz bunları mı dert ediyor, o istemediği şeyleri yaptığı için mutsuz olabilir mi konu sadece mutsuzluk değil aslında o tansiyon da bu sebeplerle oynuyor

Gerçekten çok acayip planlarınız var. 17 saatte en az 10 kez mola vereceksiniz, dağa bayıra yapmayacaksanız benzinlik tuvaletlerine gireceksiniz, otelde konaklayacaksınız ama uçak tehlikeli diye binmeyeceksiniz ya da bindirmeyeceksiniz. Çok tuhafsınız

Sizi anlıyorum. Ben de korona konusunda takıntıya varacak kadar dikkatliyim ama sosyalleşiyorum da. Arkadaşlarımızla evde görüşmüyoruz ama açık alanda bir araya gelip mangal yakabiliriz ya da kahve içebiliriz. Bu süreçte maskelerimizi çıkarıyoruz tabi ki. Ya da ailelerimizle evde maskesiz görüşüyoruz. Bırakın eşiniz atlasın uçağa gitsin bir hafta on gün ailesini görsün gelsin. Koronadan korunup korunmama kararı da kendisinde olsun.

Birlikte de sosyalleştik geçmişte, ayrı ayrı da sosyalleştik; bir sorunumuz yoktu. Biz 7/24 aynı eve tıkılınca ben yemek konusunda ona uydum, evde ya da bahçede ya da araba ile yapmak istedikleri konusunda ona uydum. O bana hiç uyup da yürüyüşe gelmedi, istediğim filmi benimle birlikte izlemedi, pişirdiğim yemekleri yemedi. Ayrıca evde kereviz, enginar, lahana, et, balık ya da tavuk pişmesine asla izin vermiyor. Ben bir senedir bunları hiç yemedim. Ben erken uyanırım, saat 7 gibi, o ise geç kalkar kahvaltıya hep onun kalktığı saatte 12de oturduk, bazen daha geç. Akşamları geç saatte yemek yemeyi istemem ama o öyle istediği için akşam yemeğini dokuzdan önce yemedik. O bakımdan ona uydum dedim. Sosyalleşme konusunda ise pandemi yüzünden kısıtlandı evet. Pandeminin başında şehirde olmaktansa burada olmak ona da daha güvenli geldi. Ama artık O bıktı. Evet burada sonuçta benim benciliğim söz konusu çünkü ben bıkmadım. Ben mutluyum ama o mutsuz, konum da bununla ilgili zaten...

Kusura bakmayın ama eşinizin annesi gibi davranıyorsunuz, karısı değil. En basiti eşiniz mutsuzsa ben nasıl mutlu olabilirim ne yapabilirim diye o soracak. Siz kalkıp konu açıyorsunuz bunun için. Tansiyon hastası adam 17 saatlik yol diye ailesiyle görüşmeye 'göndermiyorum' yazmışsınız ama bırakın buna eşiniz karar versin. Kendi sağlığını düşünmesi gereken kişi o. Böyle böyle adamı boğarsınız. Koronayı da fazlasıyla takıntı yapmışsınız, hastalığın ne zaman biteceği belli değil 10 sene insanlardan izole mi yaşayacaksınız? Artık bu hastalıkla yaşamaya öğrenmemiz gerek. Maskemi takıyorum, dezenfektanı eksik etmiyorum, sosyal mesafeye dikkat ediyorum bu şekilde her işimi de görüyorum. Kendini aylar boyu eve kapatan kim varsa çevremde ilk dışarı çıkışlarında hasta oldular. Böyle devam ettiğiniz sürece korona olmazsınız belki ama karı-koca ciddi bir psikolojik rahatsızlık geçireceksiniz

Pandemi süreci herkesi kısıtladı maalesef. Mutsuzluk arttı herkesin hayatı değişti. Bulunduğunuz yerin şehir merkezine gidip biraz şehir havası alın en azından. Madem bu kadar bunalmış iyi gelir belki

Ben esas soruya değil de yan bir bilgiye takıldım sanırım ama şu mesajınız beni gerçekten üzdü. Size de ait olan bir mutfakta neden canınızın çektiği yemeği pişirmeyesiniz? Hani spesifik bir yiyeceğin kokusundan tiksinip pişirmemenizi rica etse anlarım ama sizde bütün bir besin grubu red yemiş, zorunlu vejeteryanlık gibi. Neyse, bu konuda eşiniz size "izin verecek" konumda bulunmamalı diye düşünüyorum özetle. Ana soruna dönecek olursak, burada bile eşim hakkında fazlaca endişelenmem beni yıpratıyor mu değil, eşimi boğuyor mu hususu öne çıkıyor. Keşke biraz daha ne istediğinizi, size neyin iyi geleceğini odağınıza alsanız. Eşiniz mutsuzsa bunun üzerine kendisi kafa yormalı, sizden bir beklentisi/talebi varsa gelip söylemeli ve ancak o durumda müdahil olmalısınız diye düşünüyorum. Kendi kıymetinizi bilin, biraz da o ekstra sorumluluk alsın bence.

Eşin mutsuzsa ve bu durumdan kurtulmak istiyorsa kendi çözüm bulsun koskoca adam yani. Siz tamam üzülürsünüz belki keşke hayat bayram olsa her gün ama bu çokta dertleneceğiniz bir şey değil. Hasta tedavi olmak istemezse hiçbir dr yardımcı olamaz. Bu kadar. Dişçi mevzunuz bile bir garip gelmişti bana. Bu epey bir garip geldi.

Fazla kendinizi kapatmışsınız. Mesafeyle açık havada arkadaşlarınızla görüşebilirdiniz.. Sürekli evde olmak aşırı boğucu siz bir de köydeyiz demissiniz daha az sosyal hayat.. Biz de bir yıl boyunca çok fazla dışarı çıkmadık ama yazın eşimin ailesine gittik alışveriş için dışarıya çıkıyoruz. Yine işlerimiz için resmi kurumlara vs yanı son bikac haftadır dışarıdayız hep. Bir de bu corona nasıl bir hastalık anlamadım ben. Aralık ayında annem koronavirus oldu. Hatta ilk 3 4 gun evde maske de takmadı ama aynı evde aynı odada yaşayan babam ve kardeşim hasta olmadi. Aşırı takıntı yapmak ne derece doğru bilmiyorum tabi. Psikoloji de önemli.

haksızsın diyemeyiz bak hepimiz bunalıyoruz hatta kendimi yazayım aylardır evdeyim çünkü çocuğum var ilk aylarda çocuklara sokağa çıkma yasağı varken ben evden hiç çıkmadım çöp dahi atmadım zira ona yasakken ben ona nispet yapar gibi dolaşamadım sonra biraz gevşedi işe ya da kursa gittim ama gezmeye tozmaya gitmedim okul açıldı tam gevşedik deyip aylar sonra kuaföre bile gitmiştim, eve temizlik için yardımcı almıştım ki Kasım kapanması yaşandı iki hafta önce okullar açıldı oğlum okula gitti ama eşim beni evde bırakıp işe gitti sonra bana dönüp sen de çık azıcık dedi oysa ki ben ondan önce beni eve kapattı diye oturup ağlıyordum evde o benim evde oturmaktan memnun, kendimi koruduğum için mutlu olduğum kanaatinde oysa ben kendimi değil çocuğumun psikolojisinin derdindeyim eksiklik hissetmesin modundayım doğru mu belki de yanlış ama işe gittim, yemek yedim dışarıda, günde binlerce insanın girdiği kuruma gittim, orada insanlarla sohbet bile ettim vs bu arada eskiden iş saatlerinde dışarıdan bir şey yemeyelim evden götürürdük ama artık cidden bunaldık ev modundan gidin şehirdeki evinize diyeceğim de bahar da geliyor kalın ama eşine karışma yani çıkmasın dışarı otursun koltukta ama istiyorsa da gitsin annesine onlar iki aşısını da oldu ise ben şahsen gitmiyorum anne babama aşılarının ikincisini yarın olacaklar benden daha fazla dışarıda takılıyorlar aktif hayatları var siyasetle vs iç içeler ama ya benden kaynaklanırsa deyip gitmiyorum

zaten o işlere meraklı insanlar şehirlerde de bahçelik alanlar kiralayıp gidip birşeyler ekiyorlar. bence de tamamen insanların ilgi alanıyla alakalı. mesela sevgilimin kuzeni ve eşi de şehirden köye gitti. tümmmmm gün evde dipdibeler. kız zaten influencer, çocuk ajanslara içerik hazırlıyor. evde bilgisayar başında takılıyorlar, arada motorla geziyorlar. ama bu hayattan çok mutlular. ben bu kadar dipdibeliği sevmiyorum mesela.

Tabi ki her kesin kendi tercihi kimseyi bu konuda yargılamıyorum, şehir hayatını o kargaşayı nasıl seversiniz diye yargılamıyorum. ama insanların köyde yaşasak gebeririz bileklerimizi keseriz diye çook korkunç bir yermiş gibi söylemerinden rahatsız oldum. umarım anlata bildim türk olmadığım için türçem iyi değil kusura bakmayın. Z

Beni de mesela asla köyde falan tutamazsiniz. Böyle bir kültürle yetismedigim için köyümüz falan olmadığı için olabilir. Kent insani gerçekten alisamaz buna. En fazla 2 gün kalabilirim herhalde. Ortak bir yol bulmaniz lazım.

Uyumsuz bir çift olsanız altı yıla varmadan en başta belli olurdu zaten, biraz ayrı takılmaya çalışın ve evinize kapanıp kalmayın gül, biliyorum çekiniyorsun ama şehre daha sık gitmeye çalışın veya eşiniz yalnız gitsin. Bir sene boyunca hiç hareketin olmadığı bir köyde yaşasam kafayı yerdim açıkçası. Edit: ki ben köy insanıyım ama bizim köyümüz şehir merkezine yakın ve yarı-zamanlı köylüyüm

Tabi ki bu sizin kişisel tercihiniz. beniim şehirde evim olsa ben de orda bunalırım. ben daha sakin bir hayatı ve doğada olmayı seviyorum. siz daha ılımlı yorum yapmışsınız ama diğer arkadaşlar köyde yaşarsak geberirdik bileklerimizi keserdik diye bayağı abartmışlar. kim nerde mutluysa orda yaşamalı ama köy yeri diye de üstten bakmamalı bence. benim demek istediğim buydu..

Ya haklısınız. Ama nasıl uyarmalıyım insanları acaba maske takmaları ve sosyal mesafeyi korumaları konusunda? Yani söylüyoruz, o an takıyorlar ama iki dakika sonra illa ki indiriyorlar, telefonda bir şey gösterecek dibimize giriyorlar. Bir de dalga geçiyorlar yani maske tak deyince. Hele bir de kapalı ortam olunca yiyecekler içecekler... Bilemiyorum nasıl yapmalı? Aile konusu ise ayrı bir sorun. Daha önce bununla ilgili konu bile açmıştım. kayın ailemi çok seviyorum ama çok uzak şehirde oturdukları için bir gittik mi en az bir iki ay kalıyoruz. Benim burada kedilerim var, bir düzenim var, onların da düzeni bozuluyor. Oturdukları şehiri hiç sevmiyorum, üstüme üstüme geliyor, hiç gitmek istemiyorum. Ayrıca bu pandemi döneminde kayınvalidem kuaför, günler, misafirlikler hep gezdi /geziyor. Görümcem deseniz pandeminin yalan olduğuna inanıyor hiç maske takmıyor, saatlerce arkadaşları ile beraber, bir keresi kesin, iki kere covid geçirdiğini tahmin ediyoruz. "Covid olun ya ne olacak, grip gibi" diyor. 15 yaşındaki kızı bile eleştiriyor annesini hiç dikkat etmiyorsun diye. Kv ve Kp'imin şu ana kadar covid geçirmemiş olmaları bir mucize. Bazen kendimi eleştiriyorum, bencilim diye. Yani eşim bir yıl buraya tıkıldı benim için ben de onun için iki ay oraya tıkılayım. ama hiç içimden gelmiyor. Yalnız göndersem, yol uzun 17 saat arabayla tek başına zor, tansiyon hastası adam. Ayrıca orada kaldığı süre içinde görümcemden kesin Covid kapar. Çünkü görümcem 3. kez geçirmeye aday, hobi oldu onda Covid olmak.

Bence kış şehirde tatsız degil yağmur yağdığı zaman en sevdiğim şey avm ye gidip alısverıs gezme dolaşma sonra da dışarı açık kısma çıkıp koşa koşa ıslanmadan restorana oturup bir guzel yemek yeme ayrıca yazın cok sıcak olduğu ıcın makyaj yapamıyoruz dogru düzgün kışın suslenıp kürklerimizi giyip istediğimiz gibi dolaşıyoruz :)

Çok teşekkür ederim, düşünceli yanıtınız için. Siz lahanadan tiksiniyorsunuz ya eşim de maalesef et, kereviz ve lahana kokusundan ve balık, et ve tavuk çok tiksiniyor. İlk tanıştığımızdan beri böyle. Ben de önceleri ilk tanıştığımızda sizin gibi düşündüm ama sonra anladım ki vallahi kapris değil. Adam kötü oluyor, midesi bulanıyor, günlerce bir şey yiyemiyor sonra. Ben pandemi öncesi o evde yokken ya da yalnızken yiyordum. Şimdi birkaç ay önce bir piknik tüpü aldım eve hani bahçede pişiririm belki kendime diye ama henüz yapmadım. Ana sorunda aslında önemli bir noktaya değindiniz. Benim yapımda bir hata var. Geçmişte de böyleydim hani hep "Kendinden önce başkalarını düşün" söyleviyle büyütüldük. Geçmiş ilişkilerime bakıyorum hepsi bir parça sorunlu ama ne zaman ki, kendi anlayışıma göre "bencilce" davrandıysam, ya da biraz "egoist" oldumsa baktım ki daha çok seviliyorum daha çok değer veriliyorum, insanlar benim yaptıklarımı daha çok takdir ediyor, ironik olarak. Eşimle ilişkimde de özellikle bu son senedeki koruyucu tavrım ve "kendimden taviz verici" tutumum şimdiye kadar pek de iyi sonuçlar vermedi. Daha da kötü olacak değil ya dediğiniz gibi biraz da kendime odaklanmayı denemeliyim.

5 yıllık evlilik, 6 yıldır birlikteyiz ben 49 yaşımdayım eşim 46. Pandemi öncesi sorunumuz yoktu takılıyorduk köyde şehirde orada burada, gerek birlikte gerek ayrı ayrı. Diş için gittiğimizde eşim kalalım deseydi kalırdık aslında. Hatta ilk gittiğimizde kaldık iki gün; daha da kalırdık. Eskiden eşim kalabalığı severdi de pandemi yüzünden o da aslında rahatsız oluyor kalabalıklarda maske takmayan insanlardan. Sizin de daha önce covid konusunda söylediğiniz gibi şehire gitmemiz benim gevşememe yardımcı oldu. yani korun korun nereye kadar. Dişçiden çıktığımızda eşim yumuşak gıda yemesi gerekitği için dışarıdan patates aldık ve ben bir dakika bekletmeden aldım patatesleri ve o kadar insan içine girip eşim maskesiz halde diş hekiminin önünde ağzını açtıktan sonra patatesleri sabunla yıkamak bana çok komik geldi. Hatta güldüm kendi kendime "ya ben eskiden olsaydı bunları bir gün bekletip sonra sabunla kırtlardım" diye. Tüp bitmiş tüp alıp taktık gayet normal şekilde, ellerimi sabunladım sadece. Eşim de yorulmuştu tabi eve gelince ellerini yıkadı sonra dişçide giydiği kıyafetle oturdu rahat rahat. Ben de herşey normalmiş gibi davrandım karışmadım hiç. Bir de tansiyon için doktora gittiğimizde doktor güzelce konuştu benimle, bıraktım sonra o koronofobik takıntılarımı. Ev satış ve arsa konusunda sorunlar çıktı, hala onlarla boğuşuyoruz maalesef. Ev benim üstüme ama eşimle ortak karar veriyoruz bu gibi meseleleri. Arsayı ileriye yönelik yatırım şeklinde düşünmüştük. Başka türlü de değerlendirebiliriz eşimle bunları konuşuyoruz.

Bu hastalik kolay gidecek bir hastalik degil yillarca bizimle cikin bence kabugunuzdan. F flower world

Konuştunuz mu eşinizle ister miymiş? Sanmıyorum dediğinize göre konuşmamışsınız bile. Burda karar merciinin siz olması garip. İnsanların dikkat etmemesi insanların sorunu, siz dikkat edin yeterli. Kendinizden mesulsünüz. Bakın eşinizden de değil, sadece kendinizden

Ay evet benim arkadasim da fazla boyutta hassasti. Ilk kalabalik ve yakin ortama girmesinde korona kaptılar ailece. G

Bilemem tabi. Maskemi çıkarmam zaten. Varyantın bulaşıcılığı fazla ama öldürücülüğü azalmış deniyor bilmiyorum. KudrAlobar Ayak

Tamam dogal hayattir, temiz havadir, iyi gidadir guzel ama İnsan geberir 7/24 koyde. Acik havada arkadaslarla sosyallesilebilir, doga tatiline cikilabilir, ailelere gidilebilir. Sokaga adim atinca bulasmiyor virus, boyle kendinizi hapse atarak da ölürsünüz, viruse ne hacet?

Bu ilk gittikleri ortam nasıl bir ortam? Virüs kapılacak bir ortamsa eskiden dikkat eden de kapar, dikkat etmeyen de kapar. KudrAlobar Ayak

Gül hanim. merhaba sizi korona konusundan takip edip okuyorum. Cok naifsiniz oncelikle ama beni yanlis anlamayin bi tık sıkıcısınız ozellikle bu gelme gitme konularinda. Elbet onlem. alacagiz ama bu pandemi bitecek baskasi baslayacak hastalik hayatta hep olan bir durum. Boyle yasamaya alismaliyiz. Biraz kendinizi salmaya ihtiyaciniz var bence, eşinizde bunalmistir. Hepimoz bunaldık. Bence oturun once bi konuşun ben böyle hissediyorum diye soyleyin ona da. sonra da bir plan yapip gidin bir yerlere. Inanin size de iyi gelecek

eh yazın bir şeyler okutayım adama cesaretlensin bari :) KudrAlobar Ayak

Çok haklısınız. Ben de istiyorum aslında, özellikle eşim için istiyorum bunu. Arkadaşlarımızla buluşabilelim, ya da o arkadaşları ile buluşsun vs ama insanlar dikkat etmiyorlar. Aslında pek ala mesafe kuralına uyarak, maske takarak sosyalleşebilir insanlar ama ne yazık ki o maskeler iniyor sosyal mesafe hiçe sayılıyor. Kimde virüs olduğu belli değil ki. Ki bu insanlar kendi hayatlarında pek dikkat etmiyorlar. Daha geçen gün direkten döndük. Burada bir arkadaşımız var kendisi hiç dikkat etmiyor. O bazen bize geliyor bahçede ayak üstü sohbet ediyoruz ama maskeyi normalde takmıyor, biz rica ettiğimiz için takıyor, konuşurken de maskesini indirme tiki var :) O geçtiğimiz gün bir iş için şehre gidecekti, iptal oldu çünkü görüşeceği insan Covid olmuş. Kesin ondan kapıp bize bulaştıracaktı.

Korona o kadar kolay bulaşmıyor bence ha mutasyonlu türlerini bilemem Biz evde 5 kişiyiz 3 ümüz korona olduk bana annemden bulaştı fakat aşırı dip dibeydik Ağzına ağzına girmiştim kadının fakat diğer kardeşimle de iletişim halinde olmalarına rağmen olmadı o Mesela zaten ya toplu düğündür cenazedir oradan kapılıyor Ya hastane çalışanıysanız yani çoğunluk zaten buradan

Hiçbir çift yoktur ki bence çıkıp biz aynı yemekleri yiyoruz aynı şeyleri yapıyoruz aynı şeyleri sevıyoruz diyen, varsa da muhtemelen daha ılıskısının ılk bırkac ayındadır. O aylarda zaten her şey o kadar ortak ve mükemmel görünür ki ama zaman geçtikçe anlaşılıyor farklılıklar ve bu farklılıkları tolere edebilme gücünüz iliskinizin ömrünü belirliyor aslında. Sizin de birbirinize olan sevginiz büyükmüş ki bunca senedir beraber olabilmissiniz. Bizde de mesela ben dışarıda yürümeyi severim eşim spor salonunda makinede sever o öyle spor yapmayı sever ben açık havada yoga pilates severim. Ben cok isterdim sabah erken kalkalım sabah kahvemizi birlikte içelim sonra kahvaltı yapalım, ama o öğlene kadar uyuyup güne pirzolayla başlamayı seviyor, hayatında kahve içmemiş kokusuna bile dayanamıyor :) spor yapalım dediğimizde o ıceride salonda ben dışarıda site içinde yürüyorum. Sabahları ben erken kalkıp makineyi boşaltıp evi toparlayıp kahvemi içiyorum işlerimi hallediyorum o uyanana kadar Müge anlı eşliğinde kahvaltımı yapıyorum, sonra bir saat yatakta bogusmaca uyandırmaya çalışma ve sonrasında da yemeği birlikte yiyoruz bana öğlen yemeği ona kahvaltı. Öyle öyle bir şekilde idare ediyoruz

Siz öyle bir hayatı tercih etmişsiniz, öyle mutlusunuz ama herkes bundan mutlu olacak diye bir şey yok. Sizi şehirde bir apartman dairesine kapatsalar siz de mutsuzluktan geberirsiniz. Bir başkası da köye kapanınca mutsuz oluyor demek ki. Depremden sonra kasım ayında 15 gün yazlıkta kaldık. Eşim de ben de bunalımlardan bunalım beğendik o 15 günde. Ki köy değil sahil kenarı tatil beldesi bu. Köyde kalsak bir sene bileklerimizi falan keserdik heralde

Hanımefendi ben türk değilim, Türkiye'de yaşamıyorum. türkçeyi tv. den ve tel. den öğrendim o yüzden yazım ve anlatım hatası ola bilir. ama yinede Türkiye'de yaşayıpta özünde türk olan kişilerden daha az yazım hatası yapıyorum. KudrAlobar Ayak

Kapilma ihtimali olan bir ortam, sonucta insan kalabaligi var. Ben koronanin basindan beri dort bes kez sehir disina ciktim. Cenaze ve taziye evindeydim gunlerce. Hastaneye girip ciktim, kac kez disciye gittim. Arkadaslarimla gorusuyorum, restoranlara gidiyorum, evime misafir geliyor gidiyor vs. Yani kapidan ciktiginiz anda korona ustunuze atlamiyor. Arkadasim o kadar pimpiriklenmesine ragmen gitti kapti, ben rahatim. Bir noktadan sonra evinize kendinizi kapatip disariyla teması kesmek cok fazla izole yapiyor.

Benim eşim aksine doğayı sessizliği yanlizligi sever köye kimsenin olmadığı biryere ufak bir ev yapalım diyor en azından hafta sonları orada kaliriz diyor asla istemiyorum ben yapamam başka bahaneler sunuyorum oraya para kalmasın diye o derece sevmem yani bunun ileri var birde hiç gelmez şehire bende öyle yaşayamam bence eşinize hak verin şehire geçme ihtimaliniz varsa siz teklif edin belki sizden bekliyordur bilemedim sağlık herşeyden önemli

bir de insanlar belli bir maddi düzene alışmışsa köyde nasıl bir iş yapıp aynı geliri elde edebilirim durumu var. ya birikimin varsa ona güvenip, köy hayatı kapsamında birşeyler yapmaya çalışıyorlar yada hiç gidemiyorlar. köy yaşamı bence az kazancı da göze alabilen, gerçekten şehirden bıkmış insanların seçeneği olabilir. gelirine göre bir düzen kurmuş ve hali hazırda ödemeleri olan insanlar için zor bir seçenek. öte yandan dediğin gibi herkesin içinde bulunmaktan keyif aldığı ortam farklı. corona öncesi iş çıkışlarında haftada en az 3 gün bir aktivitemiz vardı. haftasonları ya konser ya sportif bir faaliyet illa olurdu. ve ben bu akışı çok seviyordum. hala da o günlere geri dönebilme umudu beni ayakta tutuyor. ben böyle biriyken bir anda köye yerleşsem mesela ben de mutlu olmam sanırım.

O sizin cocugunuz degil ki. Hani cocuklar sıkılır da onunla oyun oynarsin ya. Kocaman adam siz annesi gibi davraniyorsunuz. Onu mutlu etmek zorunda degilsiniz. Koskica adam. Cocuk degil ki. Herseyi her an 24 saat birlikte yapmak da mıc mıc olmak da iyi degil. Arada insan tek basina da birseyler yapmali. 24 saati birlikte gecirirseniz sıkılırsıniz. Pandemide cok birarada kalmissiniz. Siz cikin yuruyun. O da kendi basina ne istiyorsa yapsin. Ben oglumla bile bir evin icinde o kadar yan yana durmuyorum, isimi yapiyorum. Ozetle arada ayri takilin.

Ben hep ona uydum diyerek kendinizi kandırmayın. Siz ona uymuş olsaydınız birlikte sosyallesiyor olurdunuz.

Sorun bakalım anne babasını görmeye gitmek ister miymiş? Sizinle değil, tek başına ve uçakla.

Annenize çok geçmiş olsun. Ben anneniz için çok endişelenirdim kapmasın diye. Tabi ki hastaneye ve çalışmaya mecburen gidiliyor. Üç kural var: Maske, mesafe ve hijyen. Kural bunlar, maskesiz gezmek de yasak cezası var. İşte bu üç kurala insanlar uysa bu durumda olmayacaktık ülkece. M marjorie_

E siz de bir yıl şehirde yaşasanız bileklerinizi keserdiniz.

Konu sahibinin temel sorunu bu. Eşinin diş rahatsızlığından bahsettiği konusuna ben de benzeri bir yorum yapmıştım. Size katılıyorum.

Ben anneanneminkini attim. Evde durmasina bile tahammülüm yok

Siz cesaret etmeyeceksiniz eşiniz edecek. Ben boğuldum şurda verdiğiniz cevaplardan adam bir senedir bunları yaşıyor.

Söylediğiniz konularda kesinlikle haklısınız. Yemek konusu benim tembelliğim iki ayrı yemek pişirmektense çoğunlukla birlikte yiyebileceğimiz bir şey pişirmek kolayıma geliyor. Bazen o kendine makarna yapıyor ben kendime yemek yapıyorum onda da pis boğazlığımdan hem kendi yemeğimden hem de onun makarnasından yiyorum, çok güzel yapıyor çünkü, böylece geldi kilolar Elbette o bilgisayarda takılırken ben de bahçede takılabilirim, yürüyüşe çıkabilirim, yapıyorum da bazen ama asıl sorun benim değil onun mutsuz olması. Sağlığı konusunda endişeleniyorum o yüzden de "hadi sen git bir kaç gün şehirde kal arkadaşlarınla takıl" da diyemiyorum.

Çok güzel anlatıyorsunuz şehir yaşamını işte şehir insanları bunları seviyor. Ha bir avm falan ben de gezerim şehirde ama o insan kalabalığı da çok sıkıcı gelir ve devamlı olunca çok bunaltıcı geliyor. Bu arada bir doğa severe kürklerimizi giyiyoruz demeyin sakın Sahtedir dimi? hayvan hakları savunucusuyum ben :)

Açıkçası köy hayatı bana göre değil herkesin bayildigi bir yaylan var ev var ama oraya gittiğimde depresiflesiyorum birgün zor dayaniyirum köyde insanlar bile olsa kafa dengi kimse yok psikolojik olarak beni kötü etkiliyor tedbir senden takdir Allah'tan nezamana kadar olacak bu durum birde işiniz yokmu geçimimizi nasıl sağlıyorsunuz

Koy hayatina ustten bakildigi, koyun asagilandigi falan yok, bu sadece sizin alınganlığınız. Biri kalkip off sehirde ust uste yasiyorsunuz, cok bogucu, ben sehirde yasasam atarim kendimi catidan dese kalkip sehri savunmam yani niye bu kadar ustunuze ve koyunuze alındınız anlamadim. Insanlarin demek istediği köy hayati herkese gore degil ve koyde asla mutlu olmayacak cok insan var. Bunun icin de mubalaga yapılıyor anlatırken. Duyar yapmaya gerek yok kimse köyünüze laf etmedi. Benim de kapımın önüne haftada uc dort gun yaban domuzları iniyor sonucta.

Sehre alisik, sehirde dogmus buyumus, tum hayatini sehirde gecirmis sosyal insan koyde yapamaz. Yazlik niyetine git gel yaparlar. Benim de esimin ailesi koyde yasiyor ama insanlar orada dogmus buyumus, tarla isi yapiyor, hayvancilik yapiyorlar. Ben de cok severim ciftlik hayatini ama 7/24 orada yasayamam.

Belki mutsuz olurdum evet ama burda yaşanır mı bileklerimi kesicem, geberirim diye de anlatmam. ben burda mutsuzum derim o kadar.

Yok o da fazla. Hem bulaş hızı hem öldürücülüğü daha fazlaymış diyolla.

Ben severim mesela bahçe işini. Şimdi bile balkonumda saksıya ekili soğan sarımsak var. Maydonoz dere otu tohumu aldım bugün de onları ekecem. Şehir içinde ufak bahçeli müstakil bir evi tercih ederim mesela durumlar uygun olsa. Üç beş dal domatesimi biberimi de ekerim bahçeye. Ama şehre ulaşabilir mesafede olmam lazım. Sosyalliğimden kopmamam lazım. Bara, pavyona, konsere, oyuna gitmem lazım Köye kapanıp sadece kocişimle zaman geçirmek bana göre bir şey değil.

30 senedir kalabalik sehrin merkezinde yasiyorum artilari var ama eksileri daha cok. Topraga asik bi insan olarak guzel bi koyum olsa esimle kosa kosa giderdik. Zaten emeklilik yaslarinda koy olmazsa belde de yasama hayalim var. Insan gurultusu kalabalik avmler falan o kadar yoruyor ki asla sevmiyorum. Esinle ortak alan yaratabilirsin bence. Ikiniz cok farkli olabilirsiniz ama deneyebilirsiniz ortak alanda bulusmak icin. Ben mesela korku filmleri izlerim cogunlukla esim de benle birlikte muptelasi oldu. Daha once balik sevmezdim esim cok sevdigi icin yemeye basladim simdi canim suşi falan cekiyor.. gibi. :) Asla yapmam asla zevk almam gibi dusunceleriniz olmasin senin de esininde. Boyle iliskiniz daha keyifli hale gelebilir.

Köyde yaşamak için çok zorlamayın bence. Şehirle bağınızı tamamen kesmek yanlış olmuş çünkü şehir insanlarsınız. Ara sıra gelip gitmeli bir hayata geçmelisiniz yoksa adam yürüyemeyecek gibi bu şekilde.

corona başlığından biliyorum sizi. genel olarak çok evhamlı bir yapınız var. eşinizi gerçekten sevdiğiniz için ve koah gibi ciddi bir sorunu olduğu için endişelenmenizi çok iyi anlıyorum fakat corona başlığında da zaman zaman size yazmışımdır, çok abarttığınız şeyler var. ben sorunun sizi çekici bulmaması değil de kendisini çok baskı altında hissetmesi olduğunu düşündüm. ustalar geldiğinde maskesini çıkardığı için o maskenin fotosunu çekip burada epey evhamlı bir post atmıştınız mesela. belki biraz ayrı zaman geçirmek daha iyi hissettirir. bir de şehir seven bir insan için köy yaşamı gerçekten çok zorlayıcı. bazen erkek arkadaşımla öyle bir yere gidip yerleşsek mi diyoruz ama bu düşünce beni geriyor mesela. çünkü çok zorluğu olsa da şehir aurasını seviyorum. belki eşiniz sizin için fedekarlık yaptı, alışırım sandı ama istediği gibi uyumlanamadı. belki de onun yaşamayı tercih ettiği bir yere yerleşmeyi düşünebilirsiniz.

evet. Biz tanıştığımızda şehirde yaşıyordu, hep şehirde yaşamış. Biz evlenince de şehirde yaşadık, yazları yazlığımıza gidip geliyorduk. Bazen ben tek başıma geliyordum bir kaç gün kalıyordum o şehirde kalıyordu. vs. O zaman daha renkliydi hayatımız.

Tabii ki endiselendigimiz zamanlar oldu ama kalbimizi hep temiz tuttuk.. Mecbur gidicek hastaneye kemo aliyor ayrica kani 3 e dusuyor mecburen kan alacak evde kalsa asıl ölür... Benim annem kan hastasi bilmiyorum bilginiz var mi bu konuda? Ayrica farkli kanser cesitleri var evde kalsa simdiye coktan annemi kaybetmistik. Sadece bulundugumuz sehir degil baska sehirlere bile gidiyor saniirim dikkat etmesek biz coktan kapardik.. Yani soyleyecegim hayat sizin gibi gecmez ama tabii hayat sizin tercih sizin...

Sizin korona konusundaki artik paranoyaya varan tutumunuzu okumuştum. Köye hapsolmanin yanında sizin takıntınız da boguyor muhtemelen.

allah mecbur koymasın ama asla kabul edecegım bir yaşam şekli değil, siz tamamen bencillik yapıyorsunuz,

Aynen, ama birlikte olduğunuz insanlar da buna uyduğu sürece... G

Ben sizi diş ile ilgili konunuzu okuduğumda da aynı şeyi düşünmüştüm. İnanılmaz kurallarınız ve kusura bakmayın ama kısıtlayıcı bir tavrınız var. Dünyanın en büyük aşkı ve en güzel yerinde yaşıyor olsanız bile bu tavrınız sıkar. Beni de sıkar ki köy- yazlık hayatına yabancı değilim ve taşınmak istiyorum. Ama bu şekilde bir nevi kilit altına alınmaya dayanamazdım. Ben konunuzu okuduğumda eşinizi çok yaşlı, hareket kısıtı var zannetmiştim önce. Herkes kendi hayatından sağlığından sorumludur aslına bakarsanız. Sizin bu kadar koyduğunuz kurallara uyayım derken adam ortamdan da sizden de soğumuş. Ve siz sadece kediler için bile onun dediği, istediği hiçbirşeyi yapmıyorsunuz. Eşinizin bu hayata bu kadar süre dayanması bile büyük emek. Siz de karşılığını vermelisiniz bence.

Üsten bakmak değil aslında. Şehrin bir aurası var ya bazı insanlar bunu çok seviyor, cidden arıyorlar bunu. Bazı insanlara ise o aynı aura boğucu geliyor, çekilmez oluyor, o korna sesleri, insan kalabalığı korkunç geliyor. Ben doğanın sakinliğinde buluyorum kendimi, yaşadığımı hissediyorum. Şehir insanları ise şehirde yaşadıklarını hissediyorlar, köy ise bir kaç günlüğüne kafa dinlemek için güzel ama ondan sonrası da hayat yokmuş gibi geliyor onlara.

Kisisel tercih ama bu. Dogayi, dogal hayati severim ama daima ben de köyde yasayamam ve esim mecbur tutsa cok mutsuz olurum. Sehirden gelenler benim yasadigim yere de hayran olup cok şanslısın diyor ama ben birbucuk-iki ayda bir İstanbul'a kaçıyorum. Kisitli zamanda gelip kalmakla bir yerde yaşamak cok farkli ve evet kisi sehir insanıysa koyde sıkıntıdan geberir, tipki köy insanini bilmemkac milyonluk sehire atsaniz geberecegi gibi.

Esimin istedigi hayati yasiyorsunuz bende tam tersi asla kucuk yerlerde yapamam. ilcede yasayamadim bu yil tasindim buyuksehire. koy yasami cok zor bana gore sakinlik seven biri icin guzel ama sevmeyen birine cehennem olur

Niye kendinize yemek yapmadınız ki istediğiniz yemeği herkes istediğini yesin bence Pandemi döneminde ben kimsenin evinde ayakları poposuna çarparak koştuğunu zannetmiyorum. herkes de var mutsuzluklar aynı evde sürekli dipdibe olmak da baymıştır Herkes yapmak istediğini yapsın evli olsan da illa her zaman eşinle olmak zorunda değilsin ki ay ben olsam çoktan sıkılmıştım pandemi sebebiyle olan mutsuzluğu konusunda yapacak bir şey yok Yani ne diye böyle kafaya taktınız ki?

Ayrıca insanlar çok dikkatsiz onlarla görüşmek istemiyorum demişsiniz 1senede 3 kere tatile gittim bi kaç kere şehir dışına arkadaşlarımı görmeye çıktım cafeler açık olduğu sürecede arkadaşlarımızla çıkıp sosyalleştik. Üstüne üstün eşim sağlıkçı covidli hastalarla ilgilendi sürekli. Ve daha hiç covid olmadık. Yani bu kadar takıntılı olmayın. Kişi kendini koruduğu sürece hiç birşey oluyor. Adamı hapis etmeyin yazık.

Eşlikten çıkıp annesi olmuşsunuz sanki. Her insan eşinin sağlığı konusunda endişelenir ancak bir iki gün gitmesine bile müsaade etmiyorsanız anne konumuna gelmişsinizdir artık. Eşinizin biraz sosyalleşmesi gerek. Bir senedir aileyi görmemek ne demek?

Sorayım şu an derste, dersi bitince sorarım. Aslında bugün konuştuk anneler konusunu. Uçağa karşı, arabayla gidelim diyor. Yorulursak gece arabada yatarız ikimiz dedi. Anneler buraya gelse, onlara değişiklik olmaz mı? dedim. Ona da OK dedi. Gidip alabiliriz diye konuştuk. Tabi onlar gece arabada yatamazlar, Bir otel ayarlarız, gederken bakarız otele, aklımıza yatan bir otel seçeriz. Bir gece otelde yatırarak getirebiliriz veya bir arkadaşımız var o getirebilir onları diye konuştuk. Nasılsa onlar aşı oldular. Tabi bunun için Kayınpederimi ikna etmek gerekiyor çünkü kayınvalidem de çok seviyor bizim buraları ama KP pek evinden ayrılmak istemiyor. Ancak benimle değil, kendisi yalnız gitmek ister mi, uçakla mı? diye sormadım. KudrAlobar Ayak

Şehrin o düzeni herşeyin ulaşılabilir olması konforu beni cezbediyor kucuklugumdede sevmezdim bağı bahçeyi hala öyleyim istemediği bir hayati yasamakno insana zulüm gelir ben okadar dikkat ederken korona oldum tamam izole olunda bukadar degil

Pandemi döneminde uçaklar nasıl bilmiyorum. Ancak koltuklar çok sıkışık yandaki koltuktaki insan maskesini indirir mi indirmez mı? bir de havalandırma sistemleri nasıl inanın bir bilgim yok, yorum yapamayacağım ancak havalimanı ile kv'demlerin evi arası 1,5-2 saat. Benzinlikler konusunda reklam olmasın isim vermeyim ama bazısının tuvaletleri çok hijyenik dizayn edilmiş mesela siz dokunmadan kapılar açılıyor, musluktan su, sabunluktan sabun akıyor vb. kalabalık varsa uzak durup, dışarıda oyalanma imkanınız var, bir de dezenfektan vs yine tedbir alabilir belki insan. Bu benim fikrim değil bu arada eşimin fikri ben uçağa binmem demişti vaktiyle. KudrAlobar Ayak

Tekrar sehire donseniz biraz degisiklik olsa

Haklısınız. Son 3 aydır bıraktım o manyak takıntıları. Yani artık market poşetinden bulaşmayacağını biliyorum. Yine de insandan insana bulaşıyor işte. Benim dikkat etmem yetmiyor insanlar da dikkat etse sorun kalmayacak. Geçen gün notere gitmem gerekti. Sıra var. ben önümdeki kişi ile aramda 1 metre boşluk bıraktım. Arkamda sıraya giren tipler, dibime dibime girdi, bir de benim önümdeki kişi ile aramda bıraktığım boşluğa giriyorlar. Markette de öyle kaç kişiye sıramı verdim polemiğe girip de sorun yaşamayım diye.

Eşinize annelik etmekten vazgeçmeyecek misiniz? Diş konunuzu da hayret ederek okumuştum, şimdide ailesi 17 saat uzaklıkta göndermiyorum yazmışsınız. Sanki 10 yaşında çocuktan bahsediyorsunuz. Korona konusunda da biraz rahatlamanız lazım, havalarda düzeliyor açık alanda arkadaşlarınızla görüşebilirsiniz, eşiniz istiyorsa ailesinin yanına gidebilir. Biraz salın artık.

Arkadaşlarla açık alanda görüşmekle ilgili bir sıkıntı yok, onlar da biz de kurallara uyduğumuz sürece. Ailesi 7 saatlik mesafede oturuyor olsaydı o da sorun olmayacaktı Göndermiyorum demek bana pek doğru gelmiyor, çünkü dediğiniz gibi 10 yaşında çocuk değil. Tedirgin olurum tabi ama o gitmek istiyorum dese oturur bunu da konuşuruz bir fikir birliğine ulaşırız. Annesi gibi davrandığım konusunda haklısınız. Bu konuda kendimi yontmam gerekiyor. Bu yüzden bununla ilgili burada yapılan yapıcı eleştiriler beni üzmüyor aksine iyi geleceğini düşünüyorum. Daha demin eşimle konuştum. Nasıl yapalım, ne istersin. Benimle veya bensiz şehire gidip kalmak ister misin? dedim. Cevabı aynen şu oldu. "gerek yok, Ben mutsuz değilim, hava kapalı, ben kapalı havaları sevmiyorum, enerjim düşüyor" dedi. Ben biraz ısrar edince "şimdi her yeri açtılar bu vakaları yine patlatacaklar, bakıp göreceğiz, eğer çok canım sıkılırsa tamam giderim, açık havada görüşürüz" dedi. Bilmiyorum yani benim de kafam karışık. Ya her konuda farklıyız, ben bahçeye domates biber ekelim, istiyorum o her tarafa çiçek ekelim istiyor. Ağaçlar var araya bir kaç gül, sardunya dikelim gerisi toprak olsun bakımlı görünsün diyorum, o çıplak toprak görmeyi istemiyor, yabani otları ayıklama diyor bana :). Ben toprak burcuyum o hava. Çok uyumsuzuz aslında ama işte bizi pandemi öncesi görecektiniz, gerçekten de birbirimizi hiç sıkmıyorduk, ben yazlığa gelip kafamı dinliyordum. O evde istediği gibi takılıyor makarnasını yiyordu, gidip erkek arkadaşları ile buluşuyor, kadın arkadaşları ile buluşuyor. İstediği saatte eve geliyordu. Ben gidip tek başıma deniz kenarında çadır kurdum mesela. Hangi koca izin verir karısına? O gitti benim tanımadığım bir kadın arkadaşı ile buluşup gece 2 de eve geld, bunun gibi şeyler. yani aslında eskiden olsaydı burada beni herkes adamı salmamakla değil genişlikle suçlardı. hatta geçmişteki bir konumda "Konya ovası" lafını da yedim yani :)

Hepimizin hayatında bir içe kapanma durumu oldu, ister istemez kilo da aldık, bunaldık, özledik... Küçük çocuğu olanların bunalımları oldu, hastaların tedavisi gecikti, gençler bunalıma girdi. Umuyoruz ki geçecek. Siz eşinizle konuşarak size açılmasını sağlayın, ailesini davet edin, biraz rahatlar.

Sizinki izolasyon olmaktan çıkmış, "ıssız adaya düşsek yanınıza ne alırdınız" gibi bir durum olmuş. Endişenizi çok iyi anlıyorum ama önlem alarak biraz dışarı çıkabilirsiniz, arkadaşlarınızla açık havada görüşebilirsiniz. Belli ki adam bunalmış.

Bir süre şehirde ki evinize gitseniz eşiniz için de bir mola olur aslında. Virüsün ne kadar devam edeceği belli değil ki. Mesafeye uyarak ailemle, bahçe de arkadaşlarımızla da görüşüyoruz. Çok çok takıntılı olan arkadaşım ilk taviz de korona oldu. Ki açık hava da kimsenin olmadığı yerde dahi maske takıyordu. Takıntı haline getirmek bağışıklığı da düşürüyor bence.

Bana biraz bencilmişsin gibi geldi. Yazılanlar da hep ben var, hiç eşinin istekleri yok. Ee zaten eve kapanmışsınız adam elbette mutsuz olur. Aslında bu pandemiyle birlikte daha da yüzeye çıkmış gibi geldi bana. Ayrıca her şeyi birlikte yapmak zorunda değilsiniz. Çiftler gayet de ayrı ayrı takılarak aktivitelerini yapabilirler.

bizde bu konuda tam zıt olmasakta zıt sayılabiliriz eşimle. köylere yakın bir ilçede yaşıyoruz. ikimiz de sosyalleşmeyi çok seviyoruz, arkadaşlar gelsin gitsin bayılırız. ama yaşam açısından o yürüyüş yapmayı, sporu, doğayı çok sever bense biraz tersiyim. daha çok avm gibi alanları severim eşimin işinden dolayı bir köye satmak için ev yaptırdık, istiyor ki sürekli oraya gidip kalalım, mangal yapalım, soba yakalım.. arada onun isteği oluyor arada benim. ama gerçekten köy hayatı, doğa hayatı sevmeyen birini devamlı o tarz yaşamak çok yorar. bundan dolayı da mutsuz olmasına evet şaşırmam. bence siz pandemi ne kadar uzarsa uzasın, evinize geri dönün biraz derim. sonuçta apartmanda da yaşasan, kalabalık şehirde de yaşasan kendini koruyabilirsin. örneğin burada yakın köylerde de korona olan çok oldu, hala da var. hatta anneannemlerin orada, sadece eşi markete giden evden çıkmayan biri oldu. bence böyle yaşamayı öğrenmek zorundayız biraz daha

Yapmayin biz bu tempoya 2 ay dayanabildik, sonra 1 gece acile kivranirken yetistirdim sonra tatile piknige gittik sosyallestik aileler ile gorustuk. Eger mutsuzlugun farkindaysaniz ve uzuluyorsaniz onun acisindan da yasamaya baslamaniz ve biraz rahatlamaniz gerekiyor. 1 yildir yapayanliz insan siser siser patlar. Yemekleride ayirin en azindan ayri ve kesisen yemekleri az az yapin o istemiyorsa siz yuruyuse cikin boyle olmaz

Uçakta kimse maskesini indiremez yasak. Yeni varyant havada asılı kalabiliyor diyorlar. Tuvalete sizden 5 dk önce giren birinin hapşırmadığını nerden bileceksiniz?

Bence biraz fazla kısıtlıyorsunuz hem eşinizi hem kendinizi. Tabi ki virüse dikkat etmek lazım ama, açık havada 1.5 metre mesafeli durduktan sonra kimseden de virüs bulaşmıyor. Açık havada maske takmanın da bir etkisi olduğuna ben gerçekten inanmıyorum. Sürekli insanların hareketlerine takılıyorsunuz gibi geldi, yok dibime giriyorlar yok maskeler çenede. Siz dikkat ettikten sonra yapacak başka bir şey yok malesef, bu virüs 1 yıldır hayatımızda ve daha gideceği de yok. Dolayısıyla kimin ne kadar dikkat edeceğine de karışamıyoruz, insanlar çok sıkıldı ve herkes önlemlerini az çok minimuma çekmeye başladı. Diğer türlü virüsten kurtulsak bu sefer pandemi bitince asıl psikolojik rahatsızlıklar başlayacak. Eşinizin de psikolojisi de şu an fiziksel sağlığı kadar önemli. Bırakın bir süre ailesinin yanına gitsin, arkadaşlarıyla görüşsün. Depresyon ve stres de adamı hasta yapar.

Son 3 ayda biraksaniz da sonucta adam biktiysa bir anda geçmez o bikkinlik. Ben dayanamazdim mesela, esiniz gercekten iyi dayandi. Biraz vakit verin adam bir kendine gelsin. Zaten köy yerinde izole ve asosyal, ki bu bile gercekten katlanmasi zor bir sey, bir de ustune sizin kisitlamalariniz, bunalmasi cok normal. Arada bir salın, biraz merkeze insin gelsin.

siz de söylemişsiniz zaten eşinizle hayata bakış açınız, zevk aldığınız şeyler bambaşka. dolayısıyla birlikte bir şeyler yapamıyorsunuz, aynı şeylerden keyif almıyorsunuz, ki bu çok kötü bir şey evlilik için. sevgiliniz olsa denersiniz bakarsınız ayrılırsınız ama evli olup ayrılmak bana çok kolay bir eylem gibi gelmiyor. birbiriniz için çok uyumsuz geldiniz bana. en mantıklısı bir araya gelip konuşmak, sorunları biriktirdikçe içinizde büyüyecek daha da mutsuz olacaksınız. eğer olmuyorsa da en son çare ayrılıp kendinize yeni hayatlar kurarsınız. bir ömür kimse mutsuz olmaya ve mecburiyetlere mahkum olmamalı.

Lise 1-Türk dili ve edebiyatı-söz sanatları-abartma sanatı...

İlişkiler belli bir dönem sonra kısır döngüye girer. Bu herkes için böyledir. Hergün gözleriniz aynı sey ıcın parlamak zorunda degıl ama ortak paydada bulusmak zorundasınız, en azından aynı yerde keyıfle ıkamet edebılmek ıcın. Gül, cok üzüldüm ama bılıyor musun, sen balayından cıkmadan yasıyoruz 6 yıldır deyınce, cok sevınmıstım senın adına. Ben tekrar aynu heyecanı bır kenarından yakalayacagınıza emınım. Sen koy de koy dıye dıretme ve lutfen su pandemı korkunu yenmek ıcın caba goster. Ayrıca sunu da not düşeyim, yahu bu adam devamlı kullanılan kıler dolabına sırf merakından, ekşın olsun diye şişme kadın satın alıp sokmus adam ahdkshsjs, yapma bunu ılıskınıze zarar verıyorsun, adam atraksiyonu, heyecanı uclarda sevıyor bıraz ayak uydurmaya calıs, cık su doga yuruyusu, koyum, bahcem, pandemısız hayatım kafasından, balayına gerı donun

İşte benim dediğim noktaya parmak bastınız. İnsanlar bana takıntılı diyor. Dikkat etseler, ya da en azından o sosyal mesafeyi koruyup yanımızda maske taksalar ne güzel görüşeceğiz.

Bakın o eski koronofobik takıntılarım kalmadı sadece dikkatsiz insanlardan kapmaktan korkuyorum hala ve kendim geçirsem hiç önemli değil. Bana bulaşırsa eşime de bulaştırırım diye korkuyorum. Eşim kendisi yaşlı ve hareket kısıtlılığı olan birisi gibi yaşıyor. Burada oturuyoruz değil mi? bir çıkıp da yürüyüş yapmadı dışarıda. Koltuğa yapışık yaşıyor. Yediği içtiği bardak ve tabakları bile koltuğunun altına koyuyor, ya da ben ayaktaysam "al sana hediye" diye elime tutuşturuyor :) Pandemi öncesinde de evdeyken böyleydi hatta ben ona "senin belgeselini çekmek çok kolay koltuğun karşısına bir kamera yerleştirmek yeterli" diye espri yapmıştım. Bakın benim kayınvalidem bile yaşlılara sokağa çıkma yasağının olduğu zamanlarda 7. kattaki apartman dairesinin daracık balkonunda hergün yarım saat 40 dakika volta atarak yürüdü, spor olsun diye. Eşim bir yere gideceği zaman bile hep arabayla vs gider. Pandemi öncesinde de, İzmiri bilir misiniz bilmem, birgün kapalı spor salonunun oradan Kıbrıs şehitler caddesine gideceğiz, "taksiye binelim" dedi. Kv ve kp'im de durumun farkında, "Bahçeniz var çıkın" dediler. Sonra onlardan zılgıt yememek için bir ara hergün bahçeye çıkıyorduk, çardağın altından annesini görüntülü arayıp "bak bahçedeyiz" diyordu. Sonra telefon bitince "Hadi ben içeriye geçiyorum artık" deyip yine koltuğuna yapışıyor. Peki ben ne yapayım yani?

virüs riski olmayan doğası güzel yerlere gezintiye gidin yeni bişeyler yapın insan sosyal bi varlık hele ki sosyalliği seviyosa böyle durumlarda depresyona girmesi normal yaşadığınız yeri değiştirme imkanınız varsa bu da çok iyi gelir

Bahceniz varmis ama, kamp sandalyelerini 2ser metre arayla dizip daire yapsaniz on numara gorusebilirsiniz herkesle de. Biz hep oyle yapiyoruz hem de sehrin gobeginde. Kahve cay satan bir yerin disinda sokakta bile oturmuslugumuz var. Uludagda kampa gidip 20 kisi daire seklinde oturmuslugumuz var. Sosyallesmek isteyene care cok.

Gerçekten şuan eşinize yaşadığınız hayat çok sıkıcı ben okurken bunaldım bunu yapmak istemeyen adama bu hayatı dayatmışsınız resmen madem mutlu olmadığının farkındasınız orta yolu bulun bencillik yaptığınız bence. Ayrıca onun yediği yemekler demişsiniz zorunda değilsiniz kendinize istediğiniz yemeğide yapabilirsiniz. Eşinize bir evlilik hayatı değilde hapishanede yaşam sunmuşsunuz gibi geldi bana.

Eşimle büyük bir aşkla evlendik. Yaklaşık 5 yıldır evliyiz, 6 yıldır birlikteyiz, çocuğumuz yok. Biz şu anda yazlık bir ilçenin bir köyünde oturuyoruz. Ben eşimle daha tanışmadan önce buraya yerleşmeyi istemiştim. Şimdi pandemi nedeniyle bir yıldır köydeki evimize kapandık. Eşim Koah olduğu için de gerekmediği sürece insan içine çıkmıyoruz, kimseyle bir araya gelip sosyaleşmiyoruz. Bazen arabayla çıkıp dolaşıyoruz. Ben ezelden beri pek sosyal bir insan değildim ve burada köyümüzde bahçemizde mutluyum aslında. Eşimse tam aksine çok sıcak kanlı, sosyal bir insan ve köy yaşamını hiç sevmiyor, şehir insanı o. Kayın ailem çok uzak bir şehirde oturuyor ve benim hiç sevmediğim bir şehir. Eşim ailesiyle bir yılı aşkın süredir hiç görüşemedi. Gidemedik, gelemediler. Bu bir yıl aslında bizim için kimi zaman balayı gibi geçti kimi zamansa biraz sıkıntılı geçti ama genel olarak mutlu bir çiftiz diyebilirim. Şu an ise bundan çok emin değilim. Eşimle çok farklıyız karakter olarak, hoşlandığımız şeyler farklı, yemek istediğimiz şeyler farklı, ben yürüyüş severim o hiç sevmez, bunun gibi şeyler. Velhasıl ben hep ona uydum bu konularda. Pandemiden önce arada bir o dışarıdayken kendime istediğim şeyler pişirirdim, bazen doğa yürüyüşlerine katılırdım. Bir yıldır yapamıyorum. Yine de şikayetçi değilim. Ancak eşim mutsuz. Bana belli etmiyor ama mutsuz olduğunu iliklerime kadar hissediyorum. Pandeminin bu kadar süreceğini o da tahmin etmiyordu, şimdi uzun süre daha devam edeceğe benziyor. En önemlisi de bitince ne olacak? onu da bilmiyorum. Ben burada yaşamaktan mutluyum ve doğrusu pek bir yere gitmek de istemiyorum ama o mutlu değil. Son iki aydır tansiyon ilacı almaya başladı ve bazı cinsel sorunlarımız başladı, artık yakınlaşmamız da olmuyor. Ben çok kilo aldım onun yediklerini yemekten ve yürüyüş yapamamaktan, ona çekici gelmediğimi düşünmeye başladım. Son iki aydır ilişkimiz de bir garip ama en önemlisi de o çok mutsuz. Bana "mutluyum" diyor ama sabahtan akşama kadar bilgisayarında takılıyor. Bazen benim zorumla hava alalım diye bahçeye çıkıyoruz onda da bir iki iş yapıyor "yoruldum" diyor "ben köylü olacak adam mıydım?" diye şaka yapıyor. Ama biliyorum aslında şaka değil o mutsuz...

Kusura bakmayin ama abarti geldi durumunuz. Benim annem knaser hastasi kemoterapi aliyor. Ve kan aliyor her hafta basinda ya ben ya da ablam bekliyoru Yeri geliyor hastanede 1 hafta yattigi oluyor.. keza ben hamileyim ve saglik ocagi hastane yine kontrollerim var. Ablam hastanede calisiyor.. Yine ben 24. Haftama kadar gayet aktif bir sekilde calistim. Goreve baslattigim 3 kiside covid pozitif cikti.. Babam esnaf hergun dukkanini acar 65 yasinda.. Allaha cok sukur ki hicbirimize bulasmadi cok sukur maske mesafe temizlik... Sonucta kac yil surecegi belli degil 10 yildan bahsediliyor.. Omur geciyor.. Arkadaslarinizla da gayet mesafeli bir sekilde vakit gecirebilirsiniz aranizda mesafe birakarak.

Eyvahhh o zaman yazmadım sayın gerçek ama ananemden kalma kendi gençliğinde aldığı kürkü benım üstüme göre yaptırdık öyle diyim, ben gidip alıp bu sektöre katkı sağlamadım

Kendine dikkat etmeyen, önlem almayan insanlarla biz de görüşmüyoruz. Bizim kadar hassas olan, önlemleri önemseyenlerle sosyalleşiyoruz. Çevremizdeki insanların çoğu tamamen evden çalıştığı için kafam bir nebze rahat bu konuda. Diğerleriyle görüntülü konuşma filan yapıyoruz ki o bile bir anda evdeki ortamı değiştiriyor, neşelendiriyor.