Ben akrabalarım ile iç içe büyüdüm. Yalnızlığı evlenene kadar hiç yaşamadım. Korona illaki bitecek. Korona olmamış gibi yokmuş gibi düşünerek yani :)

Anladım canım, ya ne diym senin adam seni yiyo olmasın da bu maaş konusunda, bi bilen çıksa da söylese. Ya da araştır istersen. Antep te de geçim kolay değil diye biliyorum ağzı yüzü düzgün evler zaten TR çapında 1000 tl oldu şükür. . push ; -Olivia- _Olivia_ Üyelik

İstanbulda tekiz biz de pandemide çok sıkıntı çektim kreş problem çocuğu bırakacak kimse yok vs... şimdi çocukla evdeyim hamile olduğum için. Düz duvara da tırmansa yalnızlık da çekse kimseyi istemem şu dönem... Hele 3bin... Yapmayın büyüdükçe ihtiyaçları artacak. Yarın öbürgün eşiniz de alışık olmadığından ailenizin gelip gitmesine bozulur bence...

Nedense bana biraz olayları acite etmişsiniz gibi geldi. Çocuk sizin kimse size destek olmak zorunda değil madem kocanız çook istedi size yardım etseymiş. Eviniz yuvanız kurulu düzeniniz var çocugunuzun elbet arkadaşı olur pandemi bitince. Siz de komsu arkadaş edinin, hobi edinin. Gaziantep e gelip 2+1 e 1000 TL kira verince bu dertlerin hepsi için şükredersiniz yoksa.

Virus yokmuş gibi düşünün demiştiniz az önce. Siz de öyle düşünün. Bir gün bitecek o zaman kreş oyun grupları anaokulu ilkokul komşu çocuğu derken sosyallesir gider. şimdi ailenizin yanında bile olsanız gidebilecek miydiniz eşiniz çalışırken virus korkusuna. Bir öyle düşünün diyorsunuz bir başka türlü

Yurt içine gurbet demeyi bırakın Allah aşkına. Eş akrabası kimse gelmesin ister, sende gelsinler diye dert anlatıyorsun. Gelseler ayri dert, gelmeseler ayri.. Ayrıca istanbul gibi bi yerden akraba eş dost için gaziantepe gidilir mi hic? Istanbul suan icin olmasa bile tam sosyalleşme yeri. Hani deseniz ki kalabalıktan sıkıldım fln o zaman anlarim ama bu kadar akraba düşkünü olmayın be arkadaşım. Evlenmişsin çocuğun olmuş, hala akraba bilmem ne. Bende ailemden farklı şehirde yaşıyorum, üstelik çocuğumda yok siz kadar dramatize etmiyorum hayati. Ayrıca 1000 tl az paramı?

3000 TL kira ve çocuk masrafını karşılar mı sizce? Ne yiyip içeceksiniz? Bu konular arkadaşsızlıktan daha önemli

Bütçeniz azalacak giderseniz maddiyatmi yanlızlıkmı, dersiniz maddiyat derim.. gezmek karın doyurmuyor..

Çocuğunuz okula başlayınca sosyallesşir merak etmeyin, şu süreçte herkes evinde, 5 aydır 2 saatlik mesafede oturan ailemi göremedim... Az insan çok huzur, insan görseniz bu sefer başka dertleriniz olacak boşverin. Zamanında evet deyip kabul ettiğiniz bir düzen var, ben şahsen eşim böyle bir gerekçeyle gelse düzenimi bozmak istemezdim...

Ev sizin mi lojman falan mı? Ona göre sizin ise kiraya verin aradaki ücret farkını kapatırsınız diyecektim. Bende başka şehlrdeyim benim de 2 yaşında oğlum var yalnızlığın zor olduğunu biliyorum. En azından çocuğunuzu arada kalabalık aile ortamına sokmak istiyorsunuz. Hoş gerçi şu an herkesle aynı şehirde de olsak korona var ama onun dışında ailemin ya da tanıdıklarımın olduğu yerde olmak isterdim.

Eşiniz fazlasıyla

Sen çocuğunu degil kendi canının sıkıntısını düşünüyorsun kusura bakma ama oyle bariz. Bu devirde ekme nerde memleket orda. Hem 1000tl eksik alip hem kira ödeyip çocuğunuza nasil bi gelecek hazırlamayı düşünüyorsunuz

Aynen dediğiniz gibi. Ben memlekette doğum yaptım. Bebeğim 2 aylıkken evime döndüm. Bebeğim 6 aylıkken tekrar fırsatını bulup memlekete gitme şansımız oldu 1 haftalığına. O süreçte 6 aylık bir bebekte bile öyle büyük farklar gördüm ki. Ben ne kadar kendimi paralasam da tek başıma bebeğime bir yere kadar bir şeyler verebiliyorum. Ama orada en basitinden örnek vermek gerekirse bebeğim daha farklı ve çeşitli sesler duyduğu için farklı farklı sesler çıkarmaya başladı 1 hafta içinde. Eşiniz için de söyleyecek pek bir şeyim yok açıkçası. Allah yardımcınız olsun

Depremden sonra uzunca bir süre ailemin yanına gidip kaldım. O zamana kadar iyi kötü yaşayıp gidiyordum. Olumsuz hiçbir düşüncem yoktu. Ailemin yanında kaldığım zaman zarfında kendi yaşantımı ne kadarda aciz olduğumu fark ettim. Oysa asi, açık fikirli ve bilgili bir insanım. Çalışmak için iş işten geçmedi çok şükür okumuş biriyim. O yüzden maddiyat konusunda çok da takıntılı değilim. Çok aşık değil de çocuğum olmuyor düşüncesi ile hareket etmiştim. Halbuki daha evlenelim altı ay olmuş a be aptal. Sağ olsun eşim o düşünceye soktuğu içinde ayrı bir nefretim var. H

Öyle tabi olsun diye hiç diretmiyorum. Olursa böyle olmazsa böyle yaşıyoruzları anlatıyorum. Hakkımıza gitmek hayırlıysa gidelim diyorum. ALLAH razı olsun.

Siz yanlış eş seçmişsiniz. Evlilik böyle bir şey değil. Eşiniz cok kötü birisi.

Tamam şimdi de maaşınız fazla değil ama Gaziantep'e gidince sadece 1000 TL maaş azalacak diye düşünmeyin kira da vereceksiniz. En kötü evler 1000 TL. Kafadan size kalan para 2000 TL. Faturalardan kalanla nasıl geçineceksiniz? Akıl işi değil.

Merhaba canım benim eşimde Gaziantepli ve o da çok memleketine dönmeyi ister. Fakat işin kötü yanı ben Karadenizliyim ve kültürlerine ayak uydurmakta zorlanıyorum. Oysaki 13 senelikte evliyim ve hala çoğu şeylerine alışamadım. Ben bayan olduğum için zorluk çekeceğimi düşünüyorum. Mutfağı çok ağır ve kadından çok şey bekliyorlar ya da eşimin ailesi ve akrabalari bu şekildedir hepsi aynı olmayabilir. Bir erkek için bence sorun olmaması gerek memleket değiştirmek. Kadının gurbette olması ile erkeğin gurbette olması bir değil sonuçta Aslında en güzeli kendi memleketinden evlenmekte işte bunun için de çok geç maalesef

Bir önceki sorularda cevap vermiştim. Kira hariç elimize kalan 4.000 tl oluyor. Kirada asgari ücretle geçiniyor insanlar. Hemde 3-4 çocukla. Şuan fazla lüks yaşıyorum o zaman yaşamayı veririm bir yerim eksilmez sanırım.

Eşimin ailesi benden ne kadar uzak olursa o kadar iyi ne güzel gelmiyorlarmış mis gibi hayat. Bir işr girip çalışsanızmı acaba. Arkadaş edinmek için birşeyler yapıp bir yerlere gitseniz mesela?

Aynı şeyi arkadaşım yaşadı geçimsiz oldu tekrar gitti eşinin eski yaşadıgı yere. Aileden akrabadan uzak olmak heleki çocuk büyütmek elbet te zor ama şuan için hep evdeyiz yeri geliyor aynı şehirde görüşemiyoruz. Bence olduğun yerdeki kişilerle yakınlık kur ortam edin normalleşmeye başlayınca çocuk kreşe başlayınca arkadaşlarının aileleri ile görüşürsün. eşinin iş yerindeki arkadaşlarının hanımları ile git gel. Hem çok güzel eşinin ailesinin sık görüşmemesi ben çok isterdim inan aynı apt yaşıyoruz biz. Daha geçen hafta başka ile taşınalım dedi bana o derece karıştırıyorlar ortalığı oda bende illallah dedik..

Yani kusura bakmayın ama ben bunda dertten öte birşey göremedim eviniz kira değil maaşı eşinizin iyi şu zamanda biz 3.000 TL ile kirada olmamıza rağmen geçiniyoruz ha çok harciyormuyuz aşırı değil ama çok şükür yettiği kadar sorun kv gelmememisimi ne güzel işte gelmiyorlar gelseler başını sisirseler herseyine karissalar bu sefer o dert diye kknu açarsınız boşver gelmesin eşinizin dayısı halası parka indirin çocuğunuzu marekete gidin öyle dertler varki insanlar ucu ucuna geçiniyor kimisinin kv yuvasını yıkıyor kiminin eşi dövüyor bence sukredin halimize zamanla herşey düzelir

eşinizin maaşının düşeceğini nerden çıkardınız

Gaziantepteki kiralardan haberiniz vardır umarım. Oraya atandığımda kiraların bu kadar yüksek olduğunu hiç düşünmezdim. Maalesef ki çok yüksek her geçen gün de artırıyorlar

Ben de her saniye telefondayım 5 aydır annemle. Çocuk gözünü kırpsa annemi arıyorum anne bebek gözünü kırptı diye telefonun galerisinde bir sürü kakalı bez fotoğrafı var analizi yapılsın diye anneanneye gönderilmiş mesela eşim de alıştı artık çocukla alakalı bir şey olunca bi arasana anneni diyor hemen. Geçen de biraz huysuzlanınca annemi aradım, eşim arkadan sesleniyor anneme "sen büyüttün bu çocuğu, hiç akıllı yetiştirememişsin" diye

Hani üzüm yemek değil de bağcı dövmek diye bir tabir vardır ya, sizinki ona benziyor biraz. Kızmayın. Bence ailenizi özlüyorsunuz ondan istiyorsunuz memleketinizi. Maaşlar ilden ile o kadar fark ediyor mu gerçekten? Ben doğuda hizmetinde daha fazla diye bile biliyorum.

Bu arada yine de cevap vermek isterim. Ailemin olduğu şehirde yaşamak isterdim. Ama 3bin tl az olur. Evinizi satıp oradan almak veya kiraya vermek gibi seçenekleri değerlendirirseniz belki yaşayabilirsiniz.

Asıl sorununuz yaşadığınız yer değil ki eşiniz. Bu kafa da bir adam size gittiğiniz yerde de huzur vermez bilmem farkında mısınız?

Ailemi tabii ki özlüyorum. Ailemden tek ayrı kaldığım zaman üniversite zamanıydı. Ama inanınki konu bu değil. Çocuğumdan önce aklımın ucundan dahi geçmezdi memleketime taşınmayı istemek. Heleki hastalık zamanı. İnanın o kadar zor ki. Pandemi zamanı dahada zor. En ufacık örnek; Hasta oluyorum eşim çocukla arabada dışarıda 3/4 saat bekliyor ben bir elimde serum bir elimde eşyalarım kıvrana kıvrana bir üst kat bir alt kat bölüm dolaşıyorum. İşte asıl öyle anlarda insan ailenin önemini anlıyor. Sağlığı düşündüğüm kadar hastalığında var olduğunu bilerek dahada çok istiyorum. Maalesef ediyor.

O zaman tatlılıkla güzellikle ısındırmaya çalışın gitme fikrine. Kafasında sorun gördüğü şeylerin çözümlerini anlatmaya çalışın baskı kurmadan. Böylece ikna edebilirsiniz belki eşinizi. Hayırlısı olsun hakkınızda

Ben öyle düşünün derken çoğu kişi pandemi dahili konuştuğu için olduğundan olsa gerek. Komşu çocuğuna şuan bile gidiyor/geliyorlar. Tabii ki giderim.

Ama peki kira olursa ne kalıcak elınızde

ben olsam gitmezdim. çocuğunuz bi kac seneye kalmaz okula gidecek arkadaşıda olacak burda asıl sorun sizin yanlızlığiniz siz bence bi komşu arkadas edinin. benimde 1 tane komsu var samimi olduğum cocugumda yanlız büyüdü ama herşey zamanla düzelir. kiraci olmak cok zor

Pandemi bitince sosyalleşip komşularınızla en azından arkadaşlık edebilirsiniz belki. 10 yıldır ailemden kimsenin olmadığı bir şehirde yaşıyorum. Evlenip geldiğimde hiç arkadaşım yoktu. Şimdi bir çok arkadaşım var sağolsunlar her zaman da yardımcı oluruz birbirimize. Eşinle ortak karar veremiyorsanız şehir değişikliğine bence şartlara alışmaya çalışın. Sonuçta orda olmayı kabul etmişsiniz ki evlenmişsiniz. Eşiniz istemeden sizin için oraya gitse bu sefer başka sorunlar ortaya çıkabilir.

E çevre edinin Kaç yıl olmuş sonuçta Akrabalara da siz gidin veya siz davet edin sonuçta sizden büyüklermiş Şu dönemde değil ama Korona geldi geleli hepimiz 4 duvar arasındayız zaten

Kabahat sizde, izin vermisdiniz hayir ne cocugu yeni evliyiz calisicam deseydiniz her gun doktora gitmek nesi? Madem gelip destek olmadilar dogumda niye gidiyorsunuz, her hafta ayaklarina, oylebir cingar kopartirim ki... Cok mu asiktiniz kocaniza, yeni mi ayildiniz? Saygisi kimsenin size, olmaz boylede.

Hay ağzınızdan bal damlasın. Anlatmak istediğimi tam olarak anlamışsınız. Ben tek başıma yaşarken olayların gram farkında olmadan iyi kötü yaşıyordum taa ki çocuğum olana kadar. Çocuğumu bu yalnızlığa mahkum edemem düşüncesi ile yaşamaya başladım. Ailemin yanına gidip uzunca bir süre kaldığımda çocuğumun ne kadar sosyal, ne kadar sevgi, saygıyla büyüdüğünü görünce ilk düşüncem kaçabileceksem bu İstanbuldan kaçmak oldu. Problem aslında her zaman eşim imiş. Çocuktan önce okumuş kadınsın işini kur, ayakların üzerinde dur. Sonra çocuk düşünürüz demesi lazımdı. Ben çocuk düşünmüyorum dediğimde ben istiyorum demişti. Sürekli annem babam diyeceğine bir defada eşim çocuğum demesi lazımdı ama önceliği hep onlar oldu. Aslında bu yalnızlığa iten de o oldu. Şanssızlığım kısaca eşim oldu.

Valla sorun bana göre hiçbir zaman gelip gelmemeleri olmadı. Eşim ben istemiyormuşum gibi lanse etmesi oldu. Gelmemeleri beni etkilemiyor. Derdim çoook şükür maddiyat değil, manevi. Yoksa dünyanın düzeni bu öyle ya da böyle çok şükür yaşayıp gidiyoruz. E

keşke istanbula geldiğinizde siz de bir işe girseydiniz çevre yapardınız aslında. Çocuğu kreşe verip sosyalleşebilirsiniz pandemi dönemi de geçince istanbulda imkanlar çok fazla. Çalışan kişi eşin. Birlikte yaşıyorsunuz evet ama istemiyorsa da çok yapcak bir şey yok gibi.

ne güzel gelmiyorlar işte daha ne istiyorsun 3000 çok az o parayla kirada yaşanıp çocuk büyütülmez

Ehliyetim var ama uzun zamandır kullanmadım. İstanbul trafiğine henüz çıkıp kullanmaya da cesaret edemiyorum. Maalesef öyle eşimden çok bebeğime üzülüyorum o anlarda bir de hala meme emen bir bebek. Çok zor bir durum. Ne diyeyim beterin beteri var. Çok şükür.

Buradan alacağınız kira ile oradaki evi karşılamak ve ikramiye ile 4000 TL kalıyor demişsiniz, belki bir zaman sonra siz de çalışabilirsiniz daha da iyi olur. Sizin yerinizde olsam bu durumda eşimi tatlı dille ikna ederdim. Çocuğum olduktan sonra anladım ki, çocuk tek başına büyümüyor. Bir arkadaş da yazmış, bir çocuğu bir köy büyütür diye; gerçekten çocukların da annenin de bu desteğe ihtiyacı oluyor. Eşinizin ailesine yakın olduğunuzu söylemişsiniz ama 8 saat öyle yakın bir mesafe değil ki. Ben yakın deyince 1-2 saat diye düşündüm, tersine 8 saat baya uzak. Ha deyince kimse kalkıp gelemez. Ayrıca küçücük çocukla 8 saat yol giden 18 saatte gider, bu konuda eşinizi temin edip cesaretlendirebilirsiniz. Bir de denemekten ne zarar gelir ki memnun kalmazsak döneriz diye düşünmek gerekir. Yakın zamanda bir arkadaşım İstanbul'dan Antalya'ya, ikisi de İzmir'den Londra'ya taşındı. Ay ya yapamazsanız diyen çok oldu, arkadaşımın eşinin buna yanıtı, yapamazsak döneriz oldu. Aslında bu kadar basit, olmazsa döneriz diyebilmek lazım.

Oturduğumuz evi de kiraya verdiğimizi düşünürsem. İkramiye falan filan derken aslında aylık kira harici 4.000 TL kalıyor elimizde. F flamefire Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Merhabalar, ben aslen Gaziantep'liyim. İstanbul'da gurbetteyim burada çalacak bir kapım yok. Burada çok sorun yaşadım ama çok uzun olacağı için asıl çıkmazımı sorayım. Eşimin aileside başka il de yaşıyor. Eşimin halası, dayısı var ama kapımı bir kez olsun çalmış değiller. 2 yaşında bebeğim var. Akşama kadar dört duvar arasında yaşayıp gidiyoruz. Parka gidiyoruz, markete gidiyoruz o kadar. Hiç arkadaşı olmamasıda cabası. Sorum şu; Eşime benim memleketime tayinini iste diyorum ama o da sırf İstanbul kendi memleketine yakın diye, maaşı Gaziantep'e gidersek düşecek diye istemiyor. Fakat yakın olmasına rağmen eşimin ailesi 4 senelik evliyim 4 defa ancak gelmiştir. Burada evimiz kira değil, maaşı 4000 TL. Oraya gidersek maaş 3000 TL ye düşecek kirada olacağız. Çocuğumu kimsesiz dört duvar arasında büyütmek istemiyorum. Siz olsanız sırf 1.000 TL ve hiç gelmeyen anne-babasına yakın diye bir ömür yalnızlık ile mi yaşamayı tercih ederdiniz yoksa çocuğum ve kendim için az olsun mutlu olalım diye mi düşünürsünüz?

Allah razı olsun, aminnn inşallah

Çocuğunu dört duvar arasında büyütmekle, akraba ziyaretlerini çok bağdaştıramadım. Alın çocuğunuzu her gün parka gidin yaşıtları ile oynasın, kreş oyun gruplarına yazdırın. Yaşıtınız iki üç komşu/arkadaş bulun çaya kahveye davet edin. Bence konu çocuğunuzun sosyalliği değil sizin ailenize yakın olmayı istemeniz. Sırf aileme yakın olacağım diye hem gelirinizi düşüreceksiniz hem kira ödeyeceksiniz. Eşinizin bunu mantıklı bulmaması ve kabul etmesi doğru bir davranış bence.

Bizim ne dediğimiz önemli değil bence eşinin bu konudaki kararı önemli biz ne desek boş

Onu bunu bilmem de pandemi dolayısıyla çoğumuz evdeyiz zaten. Az daha sıkın dişinizi. Yaza parklara çıkarsınız. Komşu, arkadaş edinirsiniz. Ne bileyim olur illaki birileri. Çevre edinmeye çalışırsınız.

Ne diyeceğimi bilemedim, allah gönlünüze göre nasip etsin inş F flamefire Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Esiniz egoist bir adama benziyor. Ama sizinde hatalariniz var. Neden onun her dedigini kabul ediyorsunuz? Siz herseye evet dediginiz ve kendi isteklerinizi dile getirmediginiz icin adam sizi durumunuzdan memnun saniyor. Keske ailenizin yaninda yasamak istediginizi evliliginizin basindan ona söyleseydiniz. Daha öncede yazdigim gibi, siz part time bir iste calisabilirseniz belki sehir degisikligi mümkün olur.

yat kat sukret haline

İstanbul'da kendi evinizde 4000 TL bir maaşla iyi kötü idare edersiniz. Gaziantep'te bildiğim kadarıyla kiralar İstanbul'dan farklı değil. İyi bir semtte oturmak isterseniz bu daha da zor olur. Salgın sürecinde insanlardan uzak durmak çocuğunuz ve kendiniz için daha iyi. İleriki zamanlarda iyi dostlar edinir bu yaşadığınız yalnızlık duygusundan kurtulursunuz. Çocuğunuz arkadaş da bulur. Bazen dışarıda kurulan dostluklar, komşuluklar akraba veya aileden daha da sağlam olabiliyor. Bunun dışında bir probleminiz yoksa fazla dert etmeyin. Sorunuza cevap vereyim. Her iki aileye uzak kurulan yuvalar daha uzun ömürlü oluyor.

3 bin çok ama çok az o maaşla kira olmaz zorlanırsınız. Orada yeni bir hayatiniz var pandemi illaki bitecek arkadaş edinirsiniz çocuk büyür çalışırsınız yine sosyal hayatiniz olur S SkyAsteR Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Ben girişken bir insanım. Yaşları benden bir hayli büyük de olsa komşularım var Allah razı olsun çok da iyi insanlar. Ama ne bileyim ben sevgi dolu bir ailede akrabada büyüdüm. Sürekli iç içeyizdir. Burada yalnızlık hissi o yüzden çok ağır basıyor. Çocuğumda öyle büyüsün istiyorum. Maddiyat bizi çok da etkilemez. Eşimin bahanesi maddiyat ama sadece ailesine uzaklaşacak diye bunu biliyorum. Zaman zaman kabulleniyor gitmeyi o da farkında herşeyin ama ailem nasıl gelecek biz nasıl gideceğiz oraya derdinde. O da zorlanacak biliyorum. deepsimply Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ailem 2 saatlik yerde oturuyor kv 12 saatlik inan kv senede annemden çok goruyyorum ha uuzlmuyormuyum. cok üzülüyorum ama daha beterlerini goruncehalime şükrediyorum Allah büyüktür diyorum

Benim bebeğimi annem kendi emektar bilgisiyle 11 aylıkken yürüttü. Sürekli akranlarıyla iç içeydi 1,5 yaşında üç kelimelik cümle kurmaya başladı. Şimdi 24 aylık maşallahı var ailemin yanında kaldığım zamanların çok katkısı oldu gelişimine. Ha bir de kedi kardeşi var o da sevgi yönünden çok destekcisi oldu. Onunda hakkını yemeyeyim. Aminnn, inşallah E

Çok şükür dini yönden bir eksiğim yok. C

Valla burada insanlar geldikleri için şikayet ediyorlar siz gelmedikleri için. Ben bu konuda notrum gelse de olur gelmese de olur ben zaten yalnızlık seviyorum Ha gelirse de değişiklik oluyor işte Ancak sizin ileri de ne çok gelen giden oluyor diye şikayete başlayacağınızı düşündüm ben nedense Birde 3000 maaş çok çok az

Yalnizlik cok zor. Aile önemli. Ben olsam ailemin yaninda yasamak isterdim. Ama 3000 tl maas ne yaziki az. Kocaniz muhtemelen oyüzden cesaret edemiyor. Eger sizde part time bir iste calisirsaniz belki kabul eder.

Sizi çok iyi anlıyorum. Bir bebeğim var, İstanbul'da yaşıyorum ve elimize fırsat geçtiği gibi memlekete dönmeyi düşünüyoruz eşimle. Bebek olana kadar hep "boşver ailelerden uzakta kafamız rahat karışan görüşen yok, memlekete dönmek için acelemiz de yok" diye konuşurduk eşimle. Ama şimdi bebeğimiz için dönmek istiyoruz. Dede, anneanne, babanne, dayı, teyze, kuzenler kısacası bütün ailesi ile birlikte olsun, o sevgiyi hissederek büyüsün istiyoruz çünkü. Yukarıda komşu, arkadaş diyen olmuş. Apartmanımda çok sevdiğim ve kısık sesle dahi yetişin desem koşa koşa geleceğini bildiğim komşularım var ancak bir çocuğu aile ortamında büyümekle kreşe göndermek, aileden gelecek destekle arkadaşın vereceği destek kesinlikle bir olmuyor. Ve çocuklar elbette bizim çocuklarımız ve elbette biz büyüteceğiz ama bir afrika atasözü okudum geçenlerde bir yerde "bir çocuğu büyütmek için koca bir köy gerekir" Ama sizin durumunuzda problem İstanbul değil eşiniz. Abisi baba oluyor diye sizi hamile kalmaya zorlamış, yalnızlığınızın farkına varmamış, çocuk için size adam akıllı destek olmamış. Farklı bir çözüm yolu bulmanız lazım bence.

onu kastetmedim ama olsun hersey aıle. akraba degıl cıttten. aılenle aynı şehirde yasıyoruz ve tabı akrabalarda akrabalara bayramdan bayrama ailemede pandemiden buyana gıtmedım. cumku ben sureklı kendıme hobı edındım oglu mla oynadık gezdik benim kendıöe aıt sorumluluklarım var

Allah yardımcınız olsun

Çocuğumu parka götürüyorum ama park öyle çocuk için arkadaş bulacak bir ortam değil kendi kendine oynayıp geliyoruz. Evde bir çok kitap üzerine aktivite yapıyoruz amaaa nereye kadar. Oyun grupları bir anne olduğum için herkesten önce düşünebildiğim bir durum. Ama malum virüs var. Komşularımla gelip giderim ama ailenin yerini hiç bir komşu tutamaz. Benim akrabalarımda çocuğumla aynı yaşta baya çocuk var. Hiç bir park/kreş kendi kan bağın ile gelişimine katkı sağladığı kadar, katkı sağlayamaz. Aileme tabikide yakın olmak isterim. Umarım bir gün çocuğunuz var mı bilemeyeceğim ama olursa Allah size yaşatmasın bu durumu.