Ben aslında size çok hak verdim... belki bende aynini yaşar ve hatta derim eşime içine yaşlı kaçmış gibi diye☺

Bunun yaşla alakasi oldugunu sanmiyorum, bende boyleyim, hep boyleydim Eskiden kocam kirilmasin diye dile getirmezdim ama simdi cok bunaldikca yeterrr bi disari cikin da yanliz kaliyim yaaa diye bagriniyorum ama ciddiye alan yok maalesef Evlilik bana gore de degil ama adami seviyorum, o cok istedigi icin evlendim, cozumu ne bilmiyorum ama boyle de cok boguluyor insan gercekten

Benim burdan edindiğim izlenim, yanılıyor da olabilirim ama Eşiniz bencil sanki, hem sizinle gezmek isteyip hem bik bik eden o, sizin probleminize duyarsız kalan o, Dibinizden ayrılmayan o. Çünkü ilgi odağı olmak isteyen o. Hayatınızdaki insan, yol arkadaşınız sizin hayalllerinizi ve isteklerinizi umursamıyor. Hayalleriniz var bunları yapabilecekken yapmıyorsunuz. Yapmadığınız sürece içinizde uhde kalacak ve ne kadar sevsenizde belki de zamanla bundan dolayı eşinize öfke ve kin duymaya başlacaksınız. Eşinizle konuşmaya çalışmayın ciddi ciddi konuşun ve hiç ağlayıp zırlayıp küsmemesini söyleyin. Bu durgunluğunuzun ve mutlsuzluğunuzun sebebini bize yazdığınız gibi anlatın. Bana öyle geliyorki bu mutsuzluğunuz devam ederse siz ayrılığı göze alacaksınız. Şu aşamada bebek olayını ertelemeniz en mantıklısı.

Gerçekten evlilik, çocuk, borç, harç derken toplumun bize verdiği görevleri yaparak ömür tüketiyoruz. Siz yinede çocuğu ertelemeyin. Çocuk bence size apayrı bir keyif verecek. Umarım bebeğinizle bol bol gezersiniz. Ben de bazen karın tokluğuna günümü gün etsem diyorum. Keşke yapabilsem. aclockworkorange

İtalyan olsun taştan olsun :)

Okurken bunaldım cidden bu kadar mı?

Merhaba hanımlar, Öncelikle yazıp yazmama konusunda çok düşündüm ama içimi birilerine dökmem lazım. Sorun şu ki 34 yaşındayım, iyi bir mesleğim ve beni sevip sayan bir eşim var. Birçok kişi için sahip olunduğuna şükür duyulması gereken şeyler beni boğmaya başladı. Şöyle ki, sanırım evlendiğime pişmanım. Eşimi çok seviyorum ve bana karşı hiçbir kötülüğü olmadı ama beni çok boğuyor evlilik galiba. Bekar olsam şimdi belki Japonyadaydım diyorum. Ya da Brezilyada. Ben herseyi rahatlıkla arkamda bırakıp sıfırdan başlamayı hep göze alabilmiş biriyim ama eşim öyle değil. Önemli bir konumda sevilip sayılan biri çevresinde. Bunları bırakıp gitmek ve yeniden zorluk yaşamak istemiyorum diyor. Bense karnım tok olsun yeter kafasındayım. Bunları yapamamak bende Gezi ve macera programlarını izlerken gözlerim doluyor. Eşim de sever gemeyi birlikte yurt dışına da gideriz ama benim aylarca dil dökmem ve onu vize almaya ikna etmem gerekiyor bu da beni çok yoruyor. Paramız da var yani zor durumda da değiliz. Sadece bu da değil, beni hiç yalnız bırakmıyor. Hep dibimde. yani kıskanclık gibi diil de yani sensiz zevk almıyorum beraber gidelim beraber oturalım vs vs. Ama ben yalnızlıgına da düşkün biriyim. Eskiden iş gezileri olurdu onları dört gözle beklerdim. Hem nefes alırdım hem de onu özlemiş olurdum. Ama şimdi öyle bir durumu yok çünkü konumu değişti. Birlikte alışverişe gidiyoruz hemen her magazada sıkılıyor hemen çıkmak istiyor. Sen burda otur kahve iç ben dolaşıp geleyim diyorum ne meraklısın bensiz gezmeye diyor ( İnanır mısınız işten bazen izin alıp yalnız başıma haftaiçi alışverişe gidiyorum bazen. Tepemde bik bik edip durmasın diye. Diyeceksiniz ki neden evlendin? Ben de kendime çok soruyorum bunu ama sanırım mantıklı geldi aşık olduğum ve zaten aynı evde yaşadığım biriyle evlenmek. Yaşım da müsaitti neden olmasın dedim. Çevremde kimseye anlatamıyorum çünkü çoğu insana saçma gelecek. Ortada boşanmalık bir sorun da yok zaten bu sorunun çözümü o da değil. Sanırım bu içinde bulunduğum yaş itibariyle bu günlerde kafama dank eden birşey. Başka biri olsa değişir miydi bu hislerim diye düşünüyorum ama sanırım hayır. Sanırım bu huzursuzluğum eşime de yansıyor son dönemlerde. Dalıp dalıp gidiyorsun hep diye şikayet ediyor. O kadar haklı ki. Bunları onunla konuşmayı da denedim. Ama kendimi anlatamadığım için haksız duruma düşüyorum ve bana küsüyor. Çocuk düşünüyorduk. Psikolog bir arkadaşım bu haldeyken olmaz yoksa post partum bile yaşarsın dedi. Erteledim kendi kafamda. Onu bile soyleyemiyorum çünkü kalbi kırılır gibi geliyor. Şimdi böyleysem menapozda neler yaşarım kimbilir. Uzun olmuş biraz kusura bakmayın. Okuduğunuz için teşekkür ederim.

Ah kimi ilgisiz sevgiliden/eşten şikayet eder, kimi de aşırı ilgili sevgiliden/eşten :) Kıymetini bilin.

gercekdende ayni- ama "sorunlu tarafin" ben oldugumun farkindayin. bende nisanlimi gercekden cok seviyorum, sevmesem zaten ayrilirim o konuda asla cekinmem. bendede genel bir capkinlik oldugu icin kendimden eminim. yani sevmesen cirt diye keser atarim ama seviyorum. bu bu doyumsuzluk bende dogustan var- yani biliyorumki nisanlimdan ayrilsam bile kendi acimdan degisen bir durum olmayacak. bosluk hep kalacak. adam japon yapisgani gibi ama bende bu doyumsuzluk oldugu sürece nereye gitsem orayi kakalarim

Eyvahlar olsun aile babası olmuş bile.. Çocuklu ev açısından iyi, ama özgürlüğe alışmış biri için kötü bir oluşum İyi yönünden bak çocuk olunca sık sık ona bırakıp kafa dinleyebilirsin B

Yok degilim. Ama esim Yengec:) evcimenligin vucut bulmus hali denebilir kendisi icin:) S

Doymuşsun bence artık, çok normal isteklerin düşüncelerin... D

Yani ruhun doyumsuz olması bir kabahat değil de bir çıkmaz bunu sen de biliyorsun. Maalesef yürünecek yol belli. Eğer bastırdığın duygularına bir gün hakim olamazsan ya çekip gideceksin ya da eşini de bir şekilde ikna edeceksin. Evet bakarsan yaş ve evlilik yaşı olarak gayet mantıklı görünüyorsun buradan bakınca. Ama toplumun evlilik basamağı seni de almış içine demek ki.

'farklı hayat'ları istemek bence şükürsüzlük olarak değerlendirilmemeli.. tabii ki şükrediyoruz, fakat her insanın doğası farklı yaratılmıştır. Kimi evinin şirin mutfağında çeşit çeşit yemek yaparken hayattan tat alır, kimisi elinde google harita her ay farklı şehir gezmekten. Kimisi evlatlarıyla mutlu olurken, herkes evlat sahibi olmaktan aynı tadı almayabilir. Ve tüm bunlar, kişinin alışkanlıkları, eğitim seviyesi, yaşadığı çevre, sahip olduğu vizyona göre değişir. Konu sahibi sookiestackhouse size hak veriyorum. Elimizdekilere şükrederek daha iyisini istemek en doğal hakkımız. -imkanlarımız da varsa- Eşiniz gelmiyorsa, grup turlarına katılın. Spor/ dans aktivitelerine gidin. Arkadaşlarınızla daha sık topnalıp görüşmeye çalışın. Kısaca biraz uzak kalmayı deneyin belki. arada ki farkı gözlemleyebilesiniz.

Otuz iki yasinda evlenmissiniz peki evlenmeden vaktiniz varmis neden gezmediniz istediklerinizi yapmadiniz? Bir de esiniz yillik izin aldiginda gidebilirsiniz beraber tatil uc bes gun veya bir hafta bir ay yapilsin zaten o zaman guzel oluyor.

yaş 32 aynı durumdayım tek farkla bir oğlum var 3,5 yaşında bana kalsa üleyi çoktan değiştirmiştim hayalini kurduğum ekvatoral topraklı doğal bir yaşam var endonezya malezya bali tayland taraflarında ama... ama işte... vardır her şeyde bir hayır diyip teslimiyete vuruyorum kendimi daha katlanılabilir hale geliyor her şey.

Zaman ilerledikçe daha da bunalırsınız. Bahsettiğiniz konuda çok haklısınız, herkese anlatmayın bir de onlar yüzünden daha da kötü hissedersiniz kendinizi. Eşinizin anlayacağını sanmam, muhtemelen "beni istemiyor musun" triplerine girer. En iyisi kendiniz için planlarınızı yapın, ona haber verip uygulayın. . push ;

ayni doyumsuzluk bendede var- hep oldu zaten ve birgün doyacagimi sanmiyorum. beraber yasadigim nisanlim ayni esiniz bende dün daha kavga cikartdim evde- senelik tatili plani yapiyorduk ben asya turu istiyorum nisanlim türkiyede hotel tatili diyor. yahu her sene 2 hafta hotelde otur otur gel beni boguyor. Anlamiyor. dinlenmek istiyormus- tur yaparken dinlenmesi mümkün degilmis. neyse- bende iyice bunaldim. 3 yildir beraberiz, bir yildir beraber yasiyoruz- cok sevmeme ragmen kendimi altin kafesde hissetdim. eskiden belkide cok özgürdüm ama ikisinin ortasi olsa iyi olurdu Laale Aşikardır Zat-ı

Tam hayalimdeki erkek tipi

Hahaha, iyi yanlarıda var ama insan gercekden bunaliyor. Mesela daha şimdi işyerine Mail atdim gelmiyorum bugün diye. Oda hemen kendi işyerini aradi- oda gitmiyor bugün

Hakkaten ayniymisiz:0 o zaman benim durumum size spoiler olsun :) evlenince de boyle oluyor. simdi bir daha okudum da yazdiklarimi, esimi sevmedigim anlami cikar mi acaba diye de cok cekindim. cunku gercekten cok seviyorum. evlenmeden once cok capkin biriydim ama simdi kimse ilgimi cekmiyor. Esimden baskasiyla yakinlasirken dusunemiyorum bile kendimi ama ah su hissi bir atabilsem..

Hakli olabilirsiniz. Evet bilmiyorum. Cunku istedigim meslegi yapabilmek icin okumama ailem musade etmedi. Bana da mantikli geldi o zaman. Mezun olur olmaz calismam beklendi. Dunyanin en dogal seyiydi o sartlarda. Sonra is hayatina atilinca gunu kurtarmak icin yasar olmusum megerse. İyi yerlerde yemek yemek gezmek guzel giyinmek icin yasar olmusum. Simdi anliyorum. O yuzden 35 yas bunalimi diyorum ya. Evlenmeden once de birlikte yasiyorduk uzun zamandir. İmzayi aileler icin attik gibi birsey oldu. Bunca zamandir kendimi one attigim ve kendim icin yasadigim olmamis hic diye dusunur oldum. Bunlarin hicbirini 25 yasindayken dusunmuyordum. Esime uzulmussunuz:) ben de uzuluyorum ama su anda esimden cok hayatimda ilk kez kendime uzuluyorum. Hayatta tum istedigi guzel ve huzurlu bir yuva sadik ve sevecen bir es olan binlerce kadin var. Boyle dusunen birine benim derdim ve bu ruh halimtabii ki sacma gelecek. Birkac gunluk bir tatile cikiyoruz esimle. Bol bol konusuruz diye umut ediyorum bu sure icinde. Cunku herkesten cok onun beni anlamasina ihtiyacim var.

bekar olsam japonya'da olurdum filan hikaye bir kere onu söyleyeyim yani şu anda ihtimali düşünüyorsun ama bekar olsan şu an hayal ettiklerinin çoğunu yapamayacaktın benden söylemesi. :)

Eşin ruh eşin değil maalesef. Bence eşini gerçekten eş olarak sevmiyorsun. Çocuk yapmayı unut bence. Çocuk olunca hepten depresyona girersin.

Bence erken evlenmişsin Bunların hepsini doya doya yaşadığım için yoruldum ve evlilikte kabuğuma çekildim Keske sunu da yapsaydım dediğim hiçbirsey yok Eşim de ben gibi sorun yaşamıyoruz Eşin de senle aynı kafada olsa idi daha az sıkıntı yasardın

Burada okudugum cogu mesaj beni cok mutlu etti tesekkur ederim:) bircok kisinin benzer sorunlari yasadiginj gormek en azindan ben cok acayip degilmisim diye dusunmeme yaradi en azindan:) 32 yasinda evlendim ama benim ic yasim meger daha 22ymis

Beni de bir gezmek hevesi aldı önceden gezmeye korkardım kocam kafasına esince çıktığımız için acaba başımıza ne gelecek diye endişelenirim. onu da sepetledim. derdim yok şükür ama tek başıma tatile çıkmak isterdim.

Siz plan yapsanız? kendiniz için değil de eşiniz için? mesela haftaiçi bir gün halı sahaya vs gitse veya iş arkadaşlarıyla çıksa size de kendinize ayıracağınız bir gününüz kalır? veya haftasonu cumartesi birlikteyiz pazar ben x arkadaşımla şunu yapacağım, sen de şu diziye başla, seyret gibi? tatil konusunda da siz ipi ele alacaksınız gibi görünüyor. schengen i 6 aylık aldınız mı bitti gitti, gerisi uçak bakmak :)

Valla ablacim cikin gezin o zaman derim madem baydiniz hayattan. Bekar olsaydiniz da bu sefer tek basiniza gezmekten bayip yaniniza birini arardiniz inana bana mesela ben. En son is seyahatine gayet iyi bir yere gittim ama tek basima baydim vallahi yanimda kafa biri olsaydi daha iyi olurdu. Aileniz var, sizi seven bir erkek var elinizdekilerin degerini bilin bence.

İtalyan olunca taştan oluyor zaten

Bunun evlilikle değil eşinizle alakası var bence. Ha deyince kalkıp gidemeyebilir her seferinde ama adam hem yapmıyor hem yaptırmıyor. Benim de içim bunalırdı eski eşimle, ağzımı açıp bir şey demezdim o da umursamazdı pek. En büyük huzursuzluk sebebinin de bu olduğunu görüyorum şimdi. Eğer ki samimi ve direkt bir şekilde konuşup çözümleyemiyorsanız amca içiniz sıkılır. Alın karşınıza adamı ciddi ciddi konuşun. Kalbini kırmaya çalışmıyorum ama ben burda kırılıyorum deyin. İki kişinin mutluluğu tek kişinin istkleriyle olmuyor maalesef. esergry Nirvana Anneler

Sanirim cok ciddi bir konusma yapmamiz gerekecek. Cozmek ve onunlayken cozmek istiyorum. Yoksa ziyan olacagiz. . push ; S

vallah degisik bir tip benimki- bide son 3 aydir küsüyor her hafta. ben nikahi erteliyormusum- cocuk istiyor beyefendi. karar almistik seneye ilkbaharda nikah - sonrada cocuk dememize ragmen hergün evlilik konusunu cocuk konusunu aciyor. cocuk olursa kesin dahada yapisir.

Umutsuz da olmayın ya, hiç belli olmaz. Eşinizle niye evlendiniz? Neye aşık oldunuz? Neden devam etmek istiyorsunuz? Sonuçta elle tutulur şeyler var sizi mutlu eden, bunu da çözebilirsiniz diye düşünüyorum.

Siz özgür ruhlu birisiniz. Eşiniz de bağımlı kişilik. Bu hisleri yaşamanız normal. İyi bir olabilir, seviyor olabilirsiniz ama sizin ruhunuza uygun biri değil. Eşinizle konuşuyorsunuz mutlaka ama bazı konularda kendisini biraz esnetmesi şart.

öyle ama benimki Italyan :) Italyaya bile gitmek istemiyor- dadandi TRden cikmiyor benimki. ritual yapti- kisin Istanbul yazin marmaris. ilk baslarda sevimli gelmisti ama bir zaman sonra bunalmaya basladim. birde hep ayni hoteli istiyor. yani o konuda bile asla riske girmiyor. bizim Vize sorunumuz bile yok. ikimizde avrupa vatandasiyiz aslinda. ben new york diyorum- adam neyapcaz orda diyor? Nisanlim ayni konusahibinin esi- ben rahat rahat balkonda sigara bile icemiyorum- cart diye geliyor oturuyor yanima. alisveris zaten iskence oluyor- AVMde tikaniyormus. yahu gelllllme ozaman diyorum, yok gelecek. yemek bile sorun. ben olmadan yemek yemiyor- arkadaslarinla bulusmadan 2 hafta önce haber verir ve 2 hafta boyunca özür diler. bilseki ben evde göbek atiyorum- yok artik diyorum zaten, cik gez diye ama yok benimle gezecekmis. yapisik ikiz olduk. ben yillarca yanliz yasadim- alisganliklarim var- spora gidiyorum, kurslara vs. pesime takiliyor. italyanca kursuna basladim oraya bile geliyor benimle. kendimle sadece tuvaletde yanliz kalabiliyorum- ozamanda kapiyi tikliyor, iyimisin diye soruyor

Ya eşinizden kaynaklanan bi durum bence ruh halinizi etkiliyor bence konuşun eşinizle Dert bende derman

Aynı seylerı dusunuyorum keske evlenmeseydım bır kzım var onu cok ama cok sevıyorum canımı verırım ama sımdıkı aklım olsaydı ne evlenır ne de cocuk yapardım

Bence eşiniz sizi bunaltan biri, farkında olmadan da olsa bunaltıyor, alışverişte bile dipdibe olmak pek de normal gözükmedi bana tmm okey seviyor yanınızda olmak istiyor ama insanın bi özel alanı olması gerek, hatta bence istediğiniz yerlere kendiniz de gidebilirsiniz yurtdışı falan, evlilik demek göbek bağıyla bağlanmak değildir.

Cok dogru.. diyolar ya iyi bi insan istiyorum diye.. bu yanlis.. uyumlu insani bulmak mesele..

34 yaşımdayım ve aynı duyguları paylaşıyoruz!, neden evlendim diye sorguluyorum kendimi. Kapana kısılmış gibi hissediyorum falan ayy bahara bağladım ben bunları. Bir an önce geçsin istiyorum...

Piremses sendromu

Hmm anladim siz surekli hareket esiniz sakinlik halinde ama eslerin ara sira karsilikli taviz vermesi gerektigini dusunuyorum evlilik biraz da bu degil mi bekarim ama nacizene fikrim :) Esinize anlatinca ciddi anlamda taktiginizi soyleyince ve sizinde bazen istemesenizde onun icin onun istediklerini yaptiginizi soyleyince bir ihtimal olur belki.

Bundan fazlasi bile. adam resmen hayati beraber yasamiyorsak niye beraberiz diye soruyor. yani, arkadaslarimla vs. vakit gecirmeme karismaz. cogu arkadasim sehir disinda yasiyor- yanlarina gitmek istedigimde asla sorun yapmiyor ama en az bi 5 kere ariyor. evcil bir insan- kendi arkadaslarida öyle. cogu zaman onlari eve davet ediyor ve evde takiliyorlar. adamin hobisi bile yemek yapmak :) O

Yaşınız geçiyor çocuk yapın bence yoksa sonunda boşanırsınız

Ben öleyim o zaman hayatım çocukların okulu ve ev arasında. Ha bide ev içinde mutfaktan banyoya, ordan odama geçiyorum. Tam ekşın :) ve 38 yaşındayım. Kim attı ölü toprağını üzerime Bende senin gibiydim. Keşke gezebilsem, görebilsem ;(

Daha 32 yasindayken evlendim. Cok da erken diil yani:))) evliligim de cok yeni. Ama ruh doyurma kismina katiliyorum. Katiliyorum da iste benim ruhum doyumsuz galiba biraz. Diyorum ya bu konuyu acmaya bile cekiniyorum bircok tanidigima. Yukarfa bir uye sakayla karisik prenses sendromu demis. Yani sesli soylemese bile cogu arkadasim da boyle dusunur eminim. Kocan kumarci veya gozu disarda biri olsaydi boyle sacma seyleri dusunmezdin diyen bile oldu mesela. ama ben de bu hislerimle basa cikamiyorum artik. Surekli dizi film vs izliyorum, kitap okuyorum ve kendimi hep baska yerleri, baska seyleri hayal ederken buluyorum. Bulundugum noktadan huzursuzum. Hep baska biryer, baska bir hayat ozlemi mi cekecegim?(( Kalkip gitsem esime buyuk haksizlik, kalsam bana...

:) cok guldum :) yazarken de boyle algilanacagini tahmin ederek yazdim az da olsa cekinerek. Her hayatin derdi kendine gore oluyor iste.. :) A Ankee Nirvana Anneler

şu da ilginç değil mi ben 30 aşınd abekar biri olarka yazıyorum... sanki evlenene kadar herşeyi yap dıy gez ye iç eğlen... ama evlilikten sonra ölüyormuş da hayatı bitiyormuş gibi davranıyor herkes.. neden evlilikten önce hayatımı yaşamak zorundayım? be eşimle hayatımı yaşamak isterim bekarken yapamadıgım hersey eşimle daha kolay olur gezmek... neden herkes evlilik son gibi düşünüyor((( be bu yüzden evlenemeyecegim sanırım... ilginc

2 yıl önce falandı. Burcu esmersoy çıktı Magazinde. Kış mevsimiydi. Canım sıkıldıkça güneye gidip gunesleniyorum 2 gün demişti. Aradım görümcemi burcu böyle diyor biz niye evlendik ki dedim. Valla dedi seni bilmem de ben babamın evinde ne uzar ne kısalirdim. Çok gülmüştük. Ben de evlendikten sonra farkettim bazı şeyleri. Tatili ikimiz de seviyoruz ama tatilden beklentilerimiz farklı. Ben değişik yerlerde ara sokaklarında gezip kaybolmak isterim. Geze geze pansiyonlarda kalalım işte derim. Eşim ise asla 5 yıldızdan aşağıda kalmam der. Zaten işi stresli gün içinde sürekli kararlar alması gerekiyor. Tatilde hiçbir şey düşünmek istemiyorum sadece dinlenmek istiyorum diyor. O da haklı. Hepimiz bu duyguları yaşıyoruz sanırım ama sizin eşiniz de gerçekten boğucu bir karaktermis. Sorununuzu kendinize özel zamanlar ayirabilmekle cozebileceginizi düşünüyorum. Bunun için de eşinizi kırmadan üzmeden bu ihtiyacınızı anlatabileceğiniz bir yol bulmanız lazım.

Geçer bu dönem... Zaman geçince bakış açışın değişir bana da olmuştu... biraz gezmeye hobilere zaman ayır

Aslında anlıyorum hak da veriyorum ama maalesef sende de hata var. Kendini yeteri kadar tanımadan belki de ruhunu tam anlamıyla doyurmadan evlendin. Kaç yıllık evlisin, orayı kaçırdım da daha geç yaşta evlilik yapsaydın bunları hissetmezdin bence. Benim geç evlilik yapma sebeplerimden biri budur.

Kusura bakmayın ama ne istediğinizi bilmiyorsunuz. Hayatınızda belli bi amaç ya da bi hedefiniz yok ki bakınıp duruyosunuz ne yapayım diye. Ayrıca demişler ki türk toplumunun evlilik baskısından dolayı bir çok yükün altına giriyormuşuz. Millet ne meraklı topluma laf etmeye. Bende diyorum ki 21. yy ın kapitalist düzeni sizde tüketim çılgınlığı, ye iç gez toz, elindekinden fazlasına layıksın kafası oluşturmuş.50-60 yaşından sonra 30lu yaşlarınızdaki ruh ikiziniz mi yoksa hayat arkadaşınız mı huzurlu hissettirecek o zaman farkedersiniz. Eşinize üzüldüm açıkçası.

Yapmaz olur muyum:) baya da hizli yasadim denebilir hatta. Ama sorun ruhsal bisey iste. Esim mesela zamaninda gezdim tozdum sevdim sevistim simdi huzur zamani kafasina girmis ve orda mutlu biri. Bense yaptim ama keske daha yapmaya devam etsem diye bir ruh halindeyim. Yani evden ise isten eve yasiyor bir sure sonra insan. Haftaici cabuk gecti ne guzel cuma geldi diye seviniyoruz diyorum ama o arada 1 hafta daha gitmedi mi omurden diye saniyesinde melankolige bagliyorum. Haftasonu iki nefes alicaz diye hafta ici esek gibi calismak mi yasamak diye cok sorar oldum. Esimle gezmekten ve zaman gecirmekten de keyif aliyorum yanlis anlasilmasin. Ama hersey onunla anlamli vs gibi bir ruh haline omrum boyunca girmedim. Esimle de giremiyorum. Ruhumda bir tekinsizlik var onun da bunu anlamasi icin calismam lazim cocuk vs den once:)

Hmmm akdenizlilikten bağlayalım ozaman biz işi

Sizi anlıyorum. Ama evlilik insanı değilmişsiniz. Çiftlerin kendine özel zamanları olabilir, ama bu tek başına dünyayı görme merakı olmamalı.. 35 yaşımdayım. Bir çeşit "hayat elimizden kayıp gidiyor. Bizse tam gün bir yerde para kazanmanın, ev borcu bitirmenin derdindeyiz. Yabancı dilimiz yok, dünyayı göremiyoruz" sendromundayım. Ama ben bunları eşimle yapmak istiyorum. O yoksa keyif alamam onsuz yapmak için çabam yok. Benim eşim benden daha hevesli aslında keşif konusunda. Ama resmen tıkılıp kaldık. Bunun için boşanılır mı? Evet beklentileriniz farklıysa, kafa yapınız uyuşmuyorsa, mutsuzsanız boşanılır. Çünkü çocuk yok.. Geçenlerde Julia Roberts'ın Eat Pray Love filmini izledim. İstediğiniz hayat onu anımsattı.. Not: Oruçluysanız izlemeyin. Namıssız çok güzel yemek yiyor..

Bu gezme tutkus sanki birazda bize empoze edilen bir şey oldu gibi. Tabii ki gezgin ruhlu insanlar var ama özgürlükten anladığımız öncelikli birçok yeri ülkeyi gezmekmiş gibi oldu. Yıllar önce bu özgür kız reklamından mı etkilendik bilmiyorum. Bir de bu interrailler vs çok revaçta. Ben de seviyorum gezmeyi her sene bir ya da bir kaç ülkeye gidiyorum ama evlilik de düsünürüm şahsen. İkisinin yeri ayrıdır. Gezmelerde bir yerden sonra rutine bağlıyor çünkü nasıl ki evlilik de olduğu gibi. Sizin durumunuzda biraz eşinizin karekteri de problemli. Hem tek bırakmayıp hem avm de söylenmesi çok sinir bozucu birşey. Arada çiftlerin birbirlerine nefes alacak alan bırakması gerek. Ben çocukken bi komşumuz vardı eşi emekli olunca eşine şiddet uygulaya uygulaya kahveye alıştırtmıştı. Kadın eşine göre iri güçlü kuvvetliydi sürekli evde dışarı da çıkmıyor bunaldım diye kahveye gönderiyordu adamcağızı. Yaşı da gençti sayılır adamın erken emekli olanlardan öyle yani bunaltır.

Tatillerde gidip gezin, oradan da sıkılır insan bir süre sonra. Her yıl bir ülke programı yapıp renk katabilirsiniz hayatınıza. Belki yapıyorsunuzdur bilmiyorum ama bu daha cazip geldi, orta nokta

Canım sizin eksiğiniz bence bebek. Bu yaşta kucağına aldığında tüm hayat akışın değişiyor. Düşünmediniz mi olmuyor m. u? Bir bakarsın sana brezilyanon tamamını verseler yavrunun parmağına değişmezsin. Hayatındaki eksikliği eşinin eksikliklerinde arama.

Bence esinizden ayrılıp hayali nizdeki hayati yasasaniz bu günleri ozleyeceksiniz. Ayrılmak gibi bir niyetiniz yok demissiniz ama suan bunları yapamadiginiz için size cazip geliyor. Belli bir süre sonra bu hayatı da ozlersiniz bana öyle geliyor

20 yasinda evlendim. Simdi 25 yasindayim. 1 de kızım var. Senin hissettiklerini ben bir yıldır hissediyorum. Yasayamadigim bir gencligim, yaşayamadıgim bir çocukluğum varmis gibi. Hep icimde eksik birşeyler kalmis gibi. Hep hata yapmisim hep yanlislari secmisim gibi. Ama bu benim hayatim. Bunu yasadim. Ve kabullendim. Bundan sonrasida yine benim seçimlerim olacak. O an kendimi neye yakin hissedersem onu secicem. Evet belki o da hata olucak ama benim hatam olacak. Universite arkadaslarimdan ikisi yurtdisinda. Bekarlar. İlk etapta onlara çok ozendim. Sonra dusundum belki onlarda bir gun bana ozenmez mi? İyi kötü bir evliligim var, bir cocugum bir ailem var. Yine de her anımıza şükür. Baska insanların hayalini kurdugu hayatlarimiz var belkide

Ben de 33 yaşındayım. Bekarım. Her yaz yurtdışına tatile gidiyorum. Nereye istersem oraya gidiyorum. Ne yapmak istersem yapıyorum. Erkek arkadaşım da var. Huzurluyuz. Ama keşke evlensem çocuk yapsam diyorum. Demek ki insan kendinde olmayanı istiyor. Tatminsiz insanlarız galiba.

Yazdıklarınızı iyi anladım, ben evli değilim sizden de büyüğüm, bu seneye kadar birkaç yıl ciddi bişeyer olsa diyordum ama kimseyle uğraşacak halim kalmamış. Yalnız olunca da kafan rahat oluyor. Biri olacaksa kendime ait alanlarım olması lazım.. Siz de söyleyin bu normal bişey olması lazım, herkes iç içe yaşamayı sevmek zorunda değil.

Kac yaşında evlendin canim?

benimki KV tipli baba. gecende disarda yabanci bir bebegi seviyordum- kolumdan cekistiriyor. bizimki daha sevimli olacak onu seversin diyor. ben aslinda cocuga alisirim yani bebeklede gezerim- ama yavrusunu kesin dizinin dibinde ister. bazen sakasina diyorum, cocuk olunca tüm bakimi sende diye. adam saka yaptigimi bile anlamiyor. tabiki bende baska kimde olsun diyor. o simdiden baba/anne oldu bile. bi ben doguramadim :) Adami 3 senedir eve kedi almaya ikna edemedim. cocugumuzun yüzünü cirmalarmis...

valla sinir bozucu, prenses sendromuyla alakası da yok kızın istediği hiçbir şeyi yapmıyorlar ki bizde hadi geçici maddi sıkıntılar var onların bitmesini bekliyoruz. sizinki öyle de değil. hem imkanınız var hem de yine de gidilmiyor, neden "eşiniz istemiyor" çünkü. biz toplum olarak sınırı o kadar alta çizmişiz ki, seninle olmak istiyorsa iyi koca. Ama en ufak bir arkadaşlarıyla başbaşa durulmasına bile izin verilmiyor. Siz gezmek, bir şeyler yapmak ufkunuzu açmak istiyorsunuz eşiniz istemiyor. Yorumlarda da ben eşimsiz bir şeyi yapmayı sevmem ki? Eğer siz eşiniz olmadan bir şey yapmak istiyorsanız sonuç şu "eşinizi sevmiyorsunuz!" çünkü eşinizi sevseniz, onun olduğu her yerde mutlu olurdunuz. Dövmüyorsa, aldatmıyorsa ilişkide bir problem yok. Mutluluk sınırı bu kadar dip seviyede. Gayet de sorunlarınız var, belki de psikolojik baskı bile uyguluyor eşiniz size farkında olmadan. Siz de bunalmışsınız ama somut bir delil yok. Ancak acaba bu sene marmarise değil kaşa gidelim deseniz bakalım sorun ne seviyede yaşanacak. Siz sadece ekonomik olarak ve ufuk olarak gelişmiş bir insansınız bu da sizin sorununuz değil. Eşinizle konuşmanızı ve kendinizi yok yere tüketmemenizi öneririm.

Demek ki bu erkek cinsi illa ki birine bağımlı olmalı..

Aynı şeyleri 24 yaşında ben de hissediyorum. Hayat kaçıyor ve ben geç kalıyorum gibi

Merhaba, 37 yasindayim ayni duygulardayim uzun suredir. Cogu zaman evlilik bana gore degilmis dedim. Ha senin gibi japonyada filan olmazdim bekar olsaydim ama dedigin gibi bi bogulma geliyo ara sira gecerse haber verde ayni yontemi uygulayim

tamda içimden geçenleri yazmışsınız sağolun,