Hazır mıyım diye sormanız bile hazır olduğunuzu gösteriyor. İllaki olsun, bir tane de olsa olsun milletin çenesi kapansın diye isteyenler de çocuklarını doğurup birine bırakıyor şekil a :) O yüzden hazır olduğunuzu düşünüyorum, kendinizi sorgulayan birisiniz bence. O kadar istememe ragmen olmamasına ragmen hamileliğimin ilk ayları birşey anlamadım. Erken mi demeye başladım agrılarım oldu off Pofff demeye başladım. Yapabilecek miyim, iyi bir anne olabilecek miyim diye düşünmeye başladım ve babaannem de hamileliğin zor oldugunu, anneliğin kolay olmadığını, Ağrı'larımın elbet olacağını söyledi. Kendini sorgulaman bile iyi anne Olacagına işaret sana güveniyorum Dedi. O günden Sonra yatışlarıma herşeyime Bebegim için dikkat etmeye çalıştım. Aman bir yeri sıkışır mı, aman rahatsız olur mu diye daha görmeden kıyamamaya başladım. Sende inşallah bebeğine iyi anne olacaksın, onu herkesten çok düşüneceksin eminim.. turuncu_girl Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

En yakın arkadaşım doğum yaptı geçen hafta. 2 gün ağladım aklımdan çıkmıyor bebek. Çok seviyorum, çok iyi de anlaşıyorum ama. Başkasının çocuğu tatlı geliyor tabi Bunun hastalığı var, sorunları var

Markette milletin çocuğunu güldürmek için sebeklik yapmaya badlamistik karı koca... yemeğe gittiğimizde 2/3 yasinda cocugu olan arkadaşlar cocuklarini kucagimiza atıp dansa kalkmaya baslamislardi... Loreth

Teşekkür ederim yorumunuz için. Bu kadar agresif olmanızı gerektirecek bir şey yazmamıştım ama :)

Öyle bi hazır olma yok sanırım ya Sanırım istediğinde istemiş oluyosun. esergry Nirvana Anneler

Bende aynı durumdayım bi istemiyorum bi çok istiyorum. ve 3 yıllık evliyim. aynı zamanda çik kistimde var yani olmama ihtimali de var. tüp bebek yada aşılama gerekebilir. bilmiyorum hiç deniyoruz bazen denemiyoruz. kafam karışık ve 32 yaşındayım..

Bu arada ben 21 yaşında evlendim 28 e kadar bekledim Hiç istemiyodum Bebekleri de sevmem zaten Ama kendiminkine çok ısındım şu an :) İlk 14 haftam çok zor geçti o sırada hep naptım ben diye kendimi sorguladım Şimdi bebek hareketlerini hissedince hoşuma gitmeye başladı Üstelik evliliğimiz adına da güzel günler yaşıyoruz Yaşın daha 25 miş Bence biyolojik saatinin sesini dinle O sana söylüyor zafya

Yazmamstin ama kendine baskı yapıyorsun biraz kendini serbest bırak kendi kendine ben anne olacam iyi bir anne olacam de inşallah ozamn olur B

ben innnnanılmaz hazır olduğumu düşünmüştüm. 2 ay oldu doğum yapalı, bu geçen 2 ay içinde ara ara hazır olmadığımı düşünmedim değil. ama bi defa gülünce "kurban olurum annneeeaaammmm" diye bağrıma basıyorum S Spizella

Yaşınız gerçekten 25 ise bence acele etmeyin zaten. Hazır olmadığınızı düşünerek söylüyorum bunu. Gerçekten isteyene 25 yaş ideal bir yaş zaten. Ama istemeyen kadın bir süre bekleyebilecek bir yaş 25.. Yalnız şunu da unutmayın yaş ilerledikçe insanın enerjisi ve tahammül sınırı daha da düşüyor. Ayrıca hamile kalmadan ve kucağına almadan o hazır olma duygusu yüzde 100 falan olmuyor zaten..

Hazir olup olamadigini yasamadan bilemezsin. bende cok korkuyodum hazr degilim diyodum oldu buyudu bile suan ikinci icin acaba yapabilirmiyim hazirmiyim iki cocuk zormu diyorum

Ben 1,5 yillik evliyim, 28 yasindayim. Esim basladi yavas yavas bebis düsünelim mi demeye bense kendimi hazir hissetmiyorum gibi... bebekleri cok severim ama kafamda düsünceler..

Bence annelige hazır olunmaz. O gelir ve sen uyum sağlarsin :) benim ikinci bebeğim oluyor ama hala kendimi anne olmaya hazır hissetmiyorum

Canım ben plansız hamile kaldım şuan 26. Haftam bitti hala kendimi hazir hissetmiyorum galiba doğumdan sonra kucağıma gelince anlayacağım vebenbirkarinca Bir ben varım deme yoksan da olur.. tek ayak

Merhabalar 3 yıllık evliyim. Anneliğe hazır olup olmadığımı anlayamıyorum. Bir yandan çok istiyorum. Bir yandan çok korkuyorum. Geçen sene de böyleydim hatta konu açmıştım bu zamanlarda. Böyle böyle yıllar geçecek geç kalacağım gibi geliyor Nasıl anlayacağım ki?

Ozamn sen hiç getirme sanki bizim çocuklar kendi kendine büyüdüler valla cnm bunun ateşi var bunun ağlaması var cnm sen kendilinden mi büyüdün? ?

Bende bu korkularla endişelerle 1 yıl aklımın ucundan bile geçirmedim. Sonra acaba olsa mı istiyo muyum derken denemeye başladık. Ama aylarca hayal kırıklığı oldu. Oysa ki ne kolay geliyodu bana sanki isteyince hemen olacaktı. Eşimde de bende de çıkan sorunlar doktorlar ilaçlar derken bu bekleyiş süresince o kadar istedim o kadar bekledim ki çok şükür şu an benimle. Elbette kolay olmayacak elbette çok büyük bir sorumluluk ama aklına bu fikirler düştüğüne göre sen artık anne olmayı istiyosun sadece korkuyosun :) bütün bu korkuları zorlukları gölgeyecek öyle mutlulukları varmış ki daha şimdiden inanamıyorum emin ol

Anlayamıcaksın manevi olarak.. Maddi imkanların varsa, sevgi ve saygı dolu bi evliligin varsa denemeden göremezsin

Teşekkür ederim çok güzel yazmışsınız. Eşim çok yardımcıdır. O konuda en ufak şüphem yok. Maddi olarak iyiyiz diyorum ama bir bebeğin masrafını da tam bilmiyorum açıkcası, Çalıştığım için belli bir süre izin alabilirim. Sonrası annem bakar diye düşünüyuorum Haklısınız. Bilinmezlik her zaman daha korkutucudur.

Doğuma giderken bile hazır hissetmiyordum 3-4ay lohusa psikolojisinden çıkamadım şimdi çok pişmanım o ilk zamanlarının tadını çıkaramadığım için. Annelik içgüdüsel bence yaşamadan ortaya çıkmıyor. Bana bakıp kocaman kocaman güldüğünde yaşadığım duygu tarifsiz inan ki hep iyi ki diyorum

Korktuğunuz şey nedir? İstiyorsanız bir adım sayabilirsiniz bunu.

Bir kere en hazırım diyen insan bile çocuk olduktan sonra tamamen hazır olmadığını düşünüyor zaman zaman. Önce bunu bilmek gerekiyor. =) Bazı temel şeyleri düşünerek anlayabilirsiniz bence. Mesela; Evliliğiniz nasıl gidiyor, istikrarlı mı, eşiniz anlayışlı, destekçi ve yardımcı mı? Sizi huzursuz, mutsuz eden büyük pürüzler yoksa, sorun da yoktur bence. Maddi olarak bir çocuğun masraflarını karşılayabilecek misiniz? Nasıl bir hayat yaşıyorsunuz, bir çocuğa zaman ayırmak, ilgi göstermek fedakarlık ister. Bunlara hayatınızda yer var mı? Bebeğiniz olursa kim bakacak, çalışıyorsanız bir süre ara vermeniz gerekecek, sonra bakıcı mı ya da bir akraba mı devreye girecek? Siz bakacaksanız zaten bu da sorun olmaktan kalkıyor. Yetememekten korktuğunuzu söylemişsiniz. Henüz anne olmamış her insan hemen hemen bu endişeyi yaşıyor merak etmeyin. Buna tecrübesizlik diyoruz. Oysa bebeğiniz doğduğunda, ona sevgi ve ilgiyle yaklaşmanın yeterince yeterli olduğunu göreceksiniz. Sizden kat kat maharetli olduğunu iddia eden hiçbir insan bile, o bebeğe sizden daha iyi gelmeyecek. Bir annenin kokusu, sesi bile bebeğin ilacı. O yüzden bu endişeleriniz gayet normal ve geçici.

çok sevdiğin birinin çocuğunu, bebeğini kucağına al. kalbini senin kalbinin hizasına getir, gözlerinin içine bak. o zaman anlarsın hazır olup olmadığını... =))

kucagına alıp kokusunu içine çekene dek gözünden damla damla tutamadıgın yaşlar gelene dek anlayamayacaksın ve o an iyiki geldin diyeceksin meleğine baktınki hazırsın

Yetememek

valla canım ben evlı degılım 32 yasındayım ama evlenırsem cocuk dogurmak cok buyuk sorumluluk gelıyor bana. bır bırey yetısıtırıceksın. 3 yegenim var onları bılıyorum gordum ve yaşadım. cocuk buyutmek zor dogurmak ayrı bır zor. ama dunyanın en tatlı pıtırcıkları onlar :) sarılınca herseyı unutuyorum he ama ben yapabılırmıyım o da ayrı bır mesele. ölç biç tart. sorumluluk alabılıyorsan neden olmasın D

Ben doğum yapmış arkadaşlarımın bebişleri kucağımdan alınmasın istiyordum baktıkça bakasım geliyordu ne bilim cennet kokulu mis gibi varlıklar. Anaç bir yapım vardır zaten yaparım dedim, tabi hamile kaldıktan sonra ara ara o tereddütler geldi gitti yapabilir miyim yapamaz mıyım derken "amaaannn kız millet nasıl yapıyor sen de yaparsın sal gitsin" dedim:) o minik, karnımda büyüdükçe hareketlerini hissetmeye başladıkça endişelerimin hepsinin gereksiz olduğunu anladım. Daha doğmamışken bu denli bir sevgi duyuluyorsa doğunca kimbilir nasıl olur düşünsenize. Yeri gelecek uykusuz kalacağım bunalacağım, olmuyor yapamıyorum deyip ağlayacağım ama bir anne kolay olunmuyor beklentileri aşağı çekip karşılaşılacak sorunları da göze alarak karar vermek gerekiyor. Ama inan içindeki akvaryumda büyüyen nemoyu görünce tüm bu endişeler silinecek aklından:)

Canım evliliğin hayatın herşey yolundaysa hiç bir şey yapmana gerek yok aslında bu korkunu ve sıkıntını yenmek için. Hamile kalip doğum yaptığında o minicik meleği kucağına ilk aldığında herşey tamam olacak zaten. O küçücük gözleriyle sana baktığında. Parmağını sıcacık avcunun içinde sıktığında, cennet kokusunu içine çektiğinde, bi tek senin kokunda huzur bulduğunu anladığında yetebileceğini anlayacaksın. Sonra kimse alamaz. Kimse bakamaz, başkasında durmaz, benim bebeğim ben anlarım, aç mı acaba, dur uykusu geldi, sizde durmaz o şimdi gibi cümleler sorular tatlı telaşlar başladı anda yok olacak zaten tüm endişelerin. Karnında ilk kıpır kıpır yaptığı anda anlıyacaksın sileceksin tüm korkularını. Rabbim sağlıklı sıhhatli bi evlat nasip etsin inşiallah.