Çok ayıp cidden..

Bende eşitlikten yanayım ama Kadın olmak yaratılış itibari ile daha zor Hamilelik başlı başına bir olay mesela, erkeklerin rutin yaşamını sürdürdüğü kadınlarınsa binlerce değişiklik yaşadığı Doğunca da tabi bakımına yardım etmeli babalar ama yine büyük yük annededir Ev işinin de o yüzden genelini erkekler yapsın diyorum madem bebek sorumluluğu en çok anne de Yemek birlikte yapılabilir iş saatleri uyuyor ise Aklıma gelen başlıca şeyler bunlar Genel olarakta erkekler gamsız olduğundan daha rahatlar Biz kadınların aklında 40 tilki dolanıyo 40 ınında kuyruğu birbirine değmiyo Aslında biraz gamsız olmakta fayda var

Sanırım oruçlu olduğu için gelemiyor kadın. Eşinize biraz insaf desem. Benim abla geliyor ama abla ne olur yorulunca terleyince bırak diyorum kıyamıyorum. C caninfistigi

valla kadın da erkek te insan olmanın gereği mutlu olmak için yaşamalı. ve bu amaç uğruna da madem aynı eve girmişiz birbirimizi severek ya da seçerek o zaman yeri gelince ben maaşımla kredi öderim yeri gelince eşim evi süpürür. hayat koşturmacadan ibaret malum. ve bu koşturma arasında yakalamaya çalışıyoruz mutluluğu o nedenle ben kadınların gayet pişkin şekilde "ay ama ben çalışamam, ay ama patron bağırdı, ay müdür hapşırdı, ama yoruldum..." mıymıntılıklarına gıcık oluyorum hele de evlenmeden önce çalışıp, evlendikten sonra rahata alışanlara ama tabi yine sağlık sorunları, eş tercihleri filan bu durumu değiştirebiliyor ve aynı şekilde öküz adamları da silkeleyesim geliyo. ulan işse biz de çalışıyoruz, yorulmaysa biz de yoruluyoruz hayır çayı neden hep ben getireyim ki sana? bi kere de sen kur sofrayı, sen süpür evi.

Cidden mi söylendi bu söz, ne kadar ayıp.. Cekirgee Pamuk Kızım tek ayak

Kesinlikle öyle Çalışan kendini dünyanın 8. harikası görüp kimseyi küçümseyemez Çalışmayan da ay çalışan kadınlara acıyorum gibi talihsiz cümleler kurmamalı Kişinin / ailenin yaşam koşullarına göre değişebilecek bir durum bu

canım ben de kamudayım. eşim özel sektörde. kendi çalışanları var altında. benim gibi kızlar. hemen hemen kızlarla aynı maaşı alıyoruz ama kızlar ekstaradan haftanın en az 2 günü şehirdışındalar, haftanın en az 2 günü de fazla mesaide . öyle olsam büyük konuşmamayım ama çok çok zor olurdu. bizim giriş çıkış saatimiz belli. bir kadın için en iyi yerlerden biri kamu. C caninfistigi

seni cok iyi anliyorum bende sadece 16 hafta izin yapabildim&#8230;millet cocuguyla doya doya vakit gecirirken ben emzikli cocugumu birakip ise gelmek zorunda kaldim. Duzene lanet ettim hep&#8230;Rabbim kalbimi biliyor.. isyan etmedim ama&#8230; ozellikle turkiye dedigin icin aciklama yapmak istedim canim&#8230;umarim bir gun hersey cok guzel olur biz kadinlar icin&#8230; kizlarimiz icin&#8230; buarada haklisin gundem gundem, kafa birakmiyorlarki adamda&#8230;ama benim inancim var&#8230;Turkiye cok iyi yerlere gelecek insaAllah.

Evet aynen dediğiniz gibi. Ara nesil olduğumuz için eziliyoruz. Ne bu yeni fikre alışabildim ne de eskiyi bırakabildik. Bir kaç taşı yerinden oynattık ama o taşa destek veren taşları hala kaldıramadık... Daha şimdiden gençlerde müşterek hayat kavramı can bulmaya başladı ama hala bütün taşlar yerine oturmuş değil. İnşaallah zamanla buna alışacağız ve çok daha rahat edeceğiz kadınlar olarak :)

Zaytung'daki linki vermen çok iyi olmuş. O yazıyı ilk okuduğumda da çok gülmüştüm şimdi de güldüm. Kadın ne için yaşar? Kadının görevi nedir? Zor sorular bunlar. Kadın elbette ki çok zorluklar çekmiş bir cinsiyet. Ataerkil döneme geçişten beri bu böyle. Hep ezilmiş, hor görülmüş, evde, tarlada verdiği emek emekten sayılmamış. Ev kadını diye bir meslek yok mesela. Kadın çalışmak zorunda mı? Bence her kadın ilk başta kendisi için çalışmak zorunda evet. Kendine saygı duyması için, başkalarının ona saygı duyması için kendi ayaklarının üstünde durmak zorunda. Elbette her kadının böyle bir şansı olmuyor. Kimisi ailevi nedenlerden okuyamıyor, kimisi okuyor da başka bir sorun çıkıyor. Benim kızdığım çalışabilecek durumdayken, eğitim almışken sırf evlendim diye çalışmaktan vazgeçenler mesela. Biraz kaba bir tabir olacak ama kadınlarımızın bazıları kocalarını resmen 'arpalık' olarak görüyor. Hem koca işte çalışsın, aynı zamanda ev işine yardımcı olsun, biraz da çocuk baksın, aynı anda anlayışlı ve romantik olsun, bi yandan da eli açık olsun:) Tabi canım suyundan da koy diyesim geliyor. Ben çalışan bir kadınım. Annem de çalışan bir kadındı. Babam bir gün olsun annemi ev işlerinde tek başına bırakmadı. Annem yemek yaptıysa babam salatasını koydu yanına. Annem toz aldıysa babam evi süpürdü. Çünkü ikisi de dışarıda çalışıyordu. Dolayısıyla ev işlerini de paylaşmak zorundaydılar. Ama bir yandan da başka kadınlar görüyorum hem dışarıda çalışıyor, hem kocası evde bir işin ucundan tutmuyor, bir yandan da tek başına çocuklarını büyütüyor. Başka bir yerde başka bir kadın görüyorum. Çalışmıyor. Öğlen 11'e kadar uyuyor. Akşama lütfen bir yemek yapıyor. Bir de kocam bana ev işlerinde yardımcı olmuyor diye dert yanıyor:) Zor işler bunlar vesselam:)))

Öyle demeye hakkı var mı ki? Temizlikci ramazanda gelemiyor diyorsun. Sende yapma madem hamile halinle iş. Mecbur kalsın oda yardımcı olur bence. Şikayet edeceğimize adamı yönlendirmeye bakalım. Kendini biraz acındır herşeye koşmaya çalışma. Ah sırtım belim de. Kıyamaz. Ha bunları ben yapabildim mi hayır ama sen bi dene bakalım Bırak oflasın zamanla alışır.. Bir de şu temizlikçiye rezil olmamak için evi onlar gelmeden temizleyenler var sen de mi onlardansın yahu? Kadının işi bu bırak o temizlesin

Kendini heba eden kadınlar için prenses demediğim bence çok açık. Ben o kadınlar için her platformda konuşuyor haklarını her türlü arıyorum zaten. Ben kendini hiç bir şeye mecbur görmeyen insanlardan bahsediyorum koalina. Nasıl yanlış anlaşılıyorum bilmiyorum.

Çok şükür rahatım ama anneme yük oluyorum diye de üzlüyorum... Annem benim herşeyim o kadar fedakar ki.. Teşekkür ederim büyüttük oğlumu şükür annemin katkılarıyla C caninfistigi

27 yaşındayım sabah 8 akşam 6 çalışıyorum 2 yaşında kızım var sabah işe gel bir dünya kafa patlat akşam 6 da çıkış annemin evine gidip kızımı alıp eve geliyorum yemek bulaşık çamaşır ev işi hepsi beni bekliyor eşim işten geliyor yemek yiyor çay istiyor kalk bir kere kendin dök dediğimde surat düşüyor kızım 11 gibi uyuyor sonra kendi gönlü olsun istiyor beyefendi kadın hangi birine yetsin ben zaten o saate kadar pert olmuş oluyorum

kadının çalışmak zorunda olmaması onu üstün yapmaz. biz yağ ağırlıklıyız, erkekler kas ağırlıklı. iş hayatı onlara göre. onlar kadınların rızkını temin etmekle yükümlü. Allah'a söz vererek namusları helal ediniyorlar. iş hayatı kadına çoğu zaman zulüm. keşke evimde oturtabilecek adam gibi biri çıksa karşıma da rahatıma baksam milletin triplerini çekmesem. be evde yemek pişirip bebişimin peşinde koşmak istiyorum dışarıya göre yaratılmadım. aynı şekilde evde de yemek yapmak temizlik vs bunlar tabi ki lütuf. kocan durumu varsa gerekirse hizmetçi tutacak. he yaparsan onun da sevabı var. yine bunlar kadını üstün yapmaz. kadınlarla erkeklerin dayanma gücü, vücud yapıları, psikolojileri eşit mi ki çalışmadığımızda üstün olalım? tamamen yanlış bir bakış açısı.

yaptım bi kaç sefer hatta kendi çamaşırını kendi astı kuruttu astı. ama sonuç: "mihri ya bu gömlekler neden bu kadar kırışık? bu ütü mü bozuk? bunların niye rengi açılmamış?" yine bana kalıyor. bazen diyorum zaten espirisine: "sen benim büyük oğlumsun, kıskanma şimdi ama sana kardeş geliyor" diye. acı acı gülüyor :))) "inşallah onu senin gibi yapmıycam. o hep annesine bana yardımcı olacak" diyorum. eşim de sinir oluyor. "gey gibi yapmana izin vermem, erkek olacak o erkek" diyo. maça götürcekmiş, arkadaşının oğlu gibi "annneeeee süt" diycekmiş. Allah'ım ya.

Bravo, sen eşindeki o geri zihniyetle mücadele edip yenmişsin, oğlunu en iyi şekilde yetiştiriyorsun. İleride gelinin sana dua eder umarım

yalan söylemiyim yetişemiyorum en az bir kere toz alıyorum. sonra tozlanan bi yer gördüm mü tv çekmesinde hep bi ıslak mendilim var. bi de kuru mendil. ıslak mendille silip kuruyla üstünden geçiyorum. toz gözüme batıyor. yazın camlar açık olunca hemen toz oluyor her yer. tuvalet banyo da ne zaman kirli görsem yıkıyorum. maalesef her gün olmuyor. zaten bi sabah bi akşam giriliyor. ama haftanın en az toplam 3 günü çamaşır suyuyla siliyorumdur. mutfak Allah'lık. onda bazen sırf şu temiz bulaşıkları yetiştirme uğruna kirli tabaklar lavabonun içinde beni bekliyor 3 gündür. en çok canımı ütülenmeyi bekleyen çamaşır yakıyor. çünkü ütüden nefret ediyorum. ama buna rağmen nevresimi sık değiştirdiğimden sırf nevresim ütülemeye çalışıyorum. ütüsüz nevresimde yattık geçen akşam resmen psikolojim bozuldu. ışığı açmıyorum çarşafı kırışık görcem diye. sanki bizden önce başka birileri yatmış gibi görünüyor. işte günlük kıyafetleri de temizlikçi yoksa yıkanmış kıyafetlerden seçip ütülüyorum her sabah. temizlikçi gelince çok şükür o hallediyor. (ramazanda gelemedi. içime sinmesede sadece pijamaları ütüsüz giymemize rağmen. şuan en az 5 makine ütülenecek var. 3 makine de yıkacanak. ) yazınca çok pasaklı hissettim kendimi.:26: Meleknaz Herşeyin

Ooo abla, neler gördü bu kk. Kadın kadına ne hakaretler edermiş vay anam:18: Hayır bu hakkı nereden buluyor bu çılgın kk kadınları anlamıyorum. Klavye başında çok kolay işte konuşması. Sıkıysa yüz yüzeyken hakaret et Güya insanlık dersi veriyor ama zaten yıkık durumda olan bir kadına hakaret edip onu yerin dibine sokmaya çalışıyor. Çok acımasızca ya... Bazen hepimiz tepki veriyoruz konu sahibi haksızsa ama, bazen de olmadık şeylere saçma sapan sivri yorumlar yapanlar var. Ayarı tutturun azıcık yaa Her neyse diyeceğim o ki, her kural her erkekte işlemiyor Fıstık bacım. Şimdi bu eşitlik şeysini benim babamda uygularsak, oruçluyken hele. Sonunu düşünemiyorum Bugün yemek yapmadık, kalk sen yap baba, herhalde tencereyi tavayı havada uçurur İşte böylesi ile evli olan bir kadın, zorunda olmasa bile yapmak zorunda kalıyor. Huzursuzluk çıkmasın diye ses etmiyorlar işte:26: ATTRAENTE ACTA EST

Bu konularda haklısın, o çorap konusunu ben de hatırlıyorum :)) Bu kadınlar da kendi yaptıklarını normalize etmek adına diğer kadınları suçluyorlar işte.

Bu çok doğru bir tespit bence. Söz konusu iş yaşamı olunca 'Hayat müşterektir.' diyoruz. Ama sıra ev işi, çocuk bakımına gelince hayat müşterek olmuyor çoğu zaman. Biz bir önceki kuşağın kadınlarından çok daha fazla eziliyoruz hem iş, hem ev, hem çocuk. O yüzden ben ev hanımlığına laf edilmesini doğru bulmuyorum, ya da kadının yalnızca part time işte çalışmasına. Erkekler kadın erkek eşitliğini ideada yalnızca iş yaşamında kabul ettiler, bu da onların ilerine geldi yine, yükleri hafifledi, ev işi yine kadının Bir de birçok erkek süt iznine, gebelik iznine, çalışan annelere gösterilen kolaylıklara dahi laf ediyor, neymiş kadınlara imtiyaz varmış. Ben mesela kadınların mesai saatlerinde dahi daha esnek davranılması gerektiğine inanıyorum. HanimKelesimiGetir

bizim pek akrabalık ilişkilerimiz yok büyüklerin zamanıda saçma sapan kavgalarından dolayı.. herşeyi kendim yapıyorum arada annem geliyor sağ olsun. ama kıyamıyorum ona.. çocuk büyüyene kadar yarım yamalak olucak herşey yapıcak bişey yok napalım

Size bir örnek.. Salata içinde roka sevmeyen bir eş.. Salata içinde roka seven bir evlat... Dedim ki bana soruyormusunuz ya kadın sen ne seviyorsun salata da diye.. Ben ne olsa yiyorum ya.. Kadınlık annelik böyle bişey herhalde...

hahayyyy habere bayıldım ahlk dilindeki teşhisi belli GÖTÜ KALKMIŞ

Kimse için yaşamıyorum ve kendi isteklerimi daha önce tutmaya çalışıyorum ama bu seferde bencil insan diyorlar C caninfistigi

Her zamanki gibi mükemmel bir tespit.

Eziliyoruz evet ama ara nesil olduğumuz için. Kadın - erkek görev dağılım karman çorman durumda.. Eskiden kadınların daha şanslı olduklarına inanmıyorum, annem çalışmayan ev hanımı bir kadındı ve babamdan aldatma, şiddet, aşağılanma, "para benim param ben kazanıyorum, sen karışamazsın" lafları da dahil olmak üzere her türlü eziyeti gördü ve sineye çekti. Ben hep bunu gözlemledim ve böyle olmayacağım diyerek elime ekmeğimi aldım şükür. Ve evet evli iken bende ezildim, ev - iş arasında kaldım ama canıma tak ettiği noktada eşim olacak sorumsuzu da afedersiniz dehledim gitti.. ekonomik özgürlük benim elime bu gücü verdi.. çalışmasam hala çile çekecektim..

henüz evli değilim... ama bazen bu soruyu bende kendime soruyorum... sorma sebebim ise; kendime ait tam bi hayatım yok cünkü... o neder. bu neder... hep bi baskı. hep bi kısıtlama... neden.. hatta ben resim paylaşayım en iyisi. bu daha anlamlı olucak Hayatımda iki şeyin kaderimi belirlediğini düşünüyorum... ÜLKEM ve CİNSİYETİM...

ben kaygısızım bu tip konularda ordan kazanıyorum.:) geçen bir konu açılmış millet bulaşık suyuna dahi çamaşır suyu döküyormuş titizlikten, dedim ben ne pasaklıymışım :)

Ahaha, anladım senin içinde temizlik aşkı var ben bayağı kaygısızım sanırım mesela haftada kaç gün toz alınır evde? Lavabo, küvet, klozet temizliği ne sıklıkta yapılır? Şimdiyi konuyu dağıtır gibi oldu da, merak ettim

Kesinlikle yapamaz. Ve zaten olması gereken erkek o zaten. En bir erkek o benim gözümde.

Bunu diyen de daha yeni çocuk konusu açmış. Çocuğu olunca, izne ayrılırsa acaba o da mı leş kargası olacak merak ediyorum? Ohh iyi valla, hamile kal, vücudun değişikliğe uğrasın, hormonların tavan yapsın, ilk aylarda bulantıdan yemek yiyeme, sonra aylarda hareket bile edeme. Onca eziyeti çek. Niye ona bir evlat verebilesin diye. Sonra da erken doğum yap ve çalışama. Buradan biri de çıksın sana leş kargası desin. Yok ya hiç adalet yok. Bu konuda hepimiz bir şey söyledik ama hepimiz genel konuşuyoruz. İnsanına göre davranmak lazım. Erkek öküzse, hazırcıysa naparsan yap, herşeyi senden bekler. Yapmayınca da kavga çıkarır. Çünkü midesi senin kırılan kalbinden önemlidir. Sağ duyulu, empati yapabilen, anlayışlı bir koca ise o zaman işte bu eşitlik denen şey devreye girer. Hamuru bozuksa naparsan yap, bildiğini okur.

Süper bir örnek... Ben eşim ve oğlum için ayrı ayrı yemek yapıyorum... Eşim aşırı seçer yemek.. Ben ne yiyorum kimsenin umurunda değil... Bulgur pilavına hasret kaldım onlar yüzünden Önceki

Bense evin işinde de faturada da ortak olması taraftarıyım. Senin paran benim param olmamalı. HanimKelesimiGetir

doktorluk vs onları ayrı tutuyorum tabi ki. genel manada iş hayatından bahsettim. erkeklere gelince onlar bizim kadar duygusal değil. artı bizden daha dayanıklılar. ben patrondan bi azar işitsem gözüm doluyor. erkekler böyle değil.

bunun için çok şükrediyorum. evet her defasında yorulma temizlikçi çağır diyor. ama keşke bu kadar dağanık olmasa. temizlikçi bile ayda bir gelir. ya da bana eşim yardımcı olsa hiç gelmez. zaten iki kişiyiz. iş yoğunluğundan ve şu iftar davetlerinden zaten haftada bir gün evde yemek yiyoruz ev düzenimiz bu ay hiç bozulmazdı.

mecburdur evet ama hangi erkek sizin dediğinizi yapıyor belki bunu yapan erkek % 15 i geçmez C caninfistigi

Buyrun ilgili çok güzel bir video; http://www.youtube.com/watch?v=Qv_jwegGtvY Şartlanmış beyin ve temiz, taze beyin arasındaki fark...

Türk kadınının ortak özelliği sanırım :) . push ; Z zsnn

E biz üstün cins değiliz diyorsun, doğru. Bu da erkeklerle eşitiz demek. Bu tip işlere kadın da erkek de katılmalı demek. Prenseslik sendromu yaşayanlar var evet ama bence konuşmaya değmez. ATTRAENTE ACTA EST

Bende çalısmıyorum eşim 6 da gıder işe ama gelince yemek hazırlamama yardım eder Temızlık yaparkende aynı sekılde Çocuklarımın bıle elıne toz bezı verıyorum Akşama kadar cocuklarla ben ılgılenıyorum akşam olunca babaları beraber havuza gıderler hergün parka aynı sekılde Ve eşim hiç sikayetçi degıl bu durumdan Tek istediğide güler yüzlü onu seven bir eş olduğu Hep der sen gül mutlu ol diye Kendimi prenses gibi görmüyorum ama öyle davranıyor Fakat öyle bir ailede büyümemiş kayınvalıdem hala erkek çocuklarının hatta torunlarının bile ayağına hızmet eder İçinden gelmeli insanın bazı seyler Tabi ki yetıstırmede önemli

Ya bakın arkadaşlarım ben dünkü konuya demedim bunu. O konu çok hassas. Daha burda bu sabah nişanlısına sorumsuz diyen bir arkadaşa nişanlısı da çok kaba tabiri ile sen de g. tünün üstünde otuyorsun diyince insanlar "aaa sen çalışmak zorunda değilsin ki" dediler konu sahibine. Benim için bardağı taşıran son damla bu konuydu. Uzun zamandır görüyordum ama sizin bahsettiğiniz o leş kargalarının havada uçuştuğu konudan bahsetmiyorum.

ben mutlu olmak için yaşıyorum.. umrumda değil ev pis diye delirmiyorum, eşim evde olana kadar bekliyorum beraber yapıyoruz. kendimi neden paralayayım yahu..

Valla seve seve yardim edecek koca da. Ev temizligime de yemege de calismaya da. iPhone 'den Kadınlar Kulübü aracılığı ile gönderildi

Kadının en büyük düşmanı yine kadındır.. Bunlar varya klavye egosundan kaynaklanıyor.. . push ; mavrulam

Eğer kadın ev işlerini tam anlamı ile yüklenmiş, çoluk çocuğun peşinde bin parçaya bölünmüş ise o zaman evet erkek kadına da eve de bakmak zorunda. Ama bu durumda kadın da eve bakmak zorunda. Görev ayrımı bana göre bu. Fakat bu kadının çalışmadığı durumlarda geçerli. Kadının çalıştığı durumlarda ise nasıl kadın çalışarak erkeğin görevi olan ev geçindirmeye katkıda bulunuyorsa erkekte asıl olarak kadının görevi olan ev işlerine yardım etmek zorundadır. Benim fikrim bu yönde..

keşke senin dediğin gibi yaptırabilsek ama yapmayınca yuva dağıtmak kolay olmuyor. eğer evliysen ve yaptırabiliyorsan sırrını ver bana da bende yaptırayım..

Bence adamı dağınık olmasından başkaca bir sorunu yok, e o kadarı kadı kızında da olur, pardon oğlunda Sen de kıyamıyorum diyorsun. E ama kusura bakma kıyamayana kıyıyorlar, dünyanın kanunu bu

Çok ilginç geldi şimdi bu konu bana.. Zira dün eşimde bana bunu sordu öyle konuştuk aramızda İnsan ne için yaşar sen ben ne için yaşıyoruz dombik demişti. Yine karşıma bu soru çıkınca şaşırdım açıkçası..

ne iş ne çocuk ne koca ne sorumluluk hiç bir şey aslında insanın kendisi için yaşamasına engel değil, yeter ki istesin ayrıca evlilik evlilik diye ölen biziz kocayı seçen biziz deli gibi ugraşıp tüp bebekle çocuk yapan biziz eee neyin tartışması ki bu

Bence bunda bir problem yok o kırmızılı yazdığım kısımda. Yani amaan zaten adamakıllı yardım edemiyecek o zaman hiç etmesin mantığı doğru değil, o ne kadar yardım ederse kardır. Ben şahsen eşim gidip alacaksa alışveriş listesi hazırlamaktan gocunmam, üstümden ne kadar yük giderse o kadar yeğdir benim için. Bir de ben zaten bu tip meselelerde kontrolün bende olmasını seviyorum, yani evin ne alacağına ben karar vermeliyim gibi geliyor bana, liseden itibaren ev alışverişinin çoğunu ben yaptım annemin evinde.

İşte ben zaten biraz da sizin haklarınızı savunuyorum. Ama diğer taraftan bu hayatta hiç bir şeye mecbur olmadığını söyleyen hemcinslerime hayret ediyorum.

Ama bence gözden kaçırdığınız bir nokta var o da şu ki cinayete kurban giden bir kadın da çalışmak zorunda olmadığını düşünüyor olabilir :44: Yani her ne kadar bahsettiğiniz şeyi anlasam da kadınları sınıflandırmak bana kalırsa doğru değil. Dediğiniz gibi kadınlar da yok mu var, yani hiçbir şeye mecbur olmadığını düşünen prensesler ama bu yine de insanın rahata meyilli olmasından kaynaklanıyor bence. Etrafından da destek gördüyse bu düşünce bence bir insanın içine çok rahat yerleşebilir. Aynı şekilde erkekler de var. Yukarıda bi arkadaş da bahsetmiş çocukla ev işiyle uğraşıyorum işe de gidiyorum ama eşim hiçbir şeye elini sürmüyor yemeğini çayını önüne bekliyor diye. Yani bence rahat bazılarının işine geliyor ve buna türlü bahaneler buluyor, kadınlar ben prensesim diyor, erkekler ben bu evin erkeğiyim hülen! diyor falan. İşte bu noktada da bana göre herkes nasıl istiyorsa öyle yaşasın dememiz gerek. Bu prensesler eşleriyle mutlu mu? Mutlularsa sıkıntı yok bence. Eve yardımcı alırlar, çalışmazlar ya da hobi niteliğinde iş sahibi olurlar vs. eşi ve çevresindekiler için bu durum sorun değilse bize ne? Bence bu tür kadınlardansa bunların erkek versiyonları daha fena çünkü onlar çevrelerine ciddi sıkıntılar veriyorlar bütün yük kadının omuzlarına biniyor. Ha ama şu durumda da evin kadını sıkıntı duymuyorsa kadın olarak ben yapacağım tabii ki diyorsa orda yine ben tek kelime etmem. Bu tarz insanlar bana ancak benim hayatımı yargıladıklarında sıkıntı verirler yoksa kim nasıl yaşıyorsa yaşasın mutluysa benim için problem olmaz. CadiKazani pure

Bunu dün bende dedim Çünkü bir kadına bir anneye çalışmıyor diye leş kargası, yiyici dendi Çok ayıp Kadın kalktı prematüre bebeğim var ondan çalışamıyorum vs. uzun uzun anlattı Herkesin koşulları farklı olabilir Yoksa kim istemez ki bebeğe annesi / kayınvalidesi baksın kendi de çalışıp daha iyi şartlarda yaşasın?

Hah işte aynen öyle. Ne zaman ki düşüncelerini bana dayatmaya çalışıyor işte o zaman benim de tepem atar. Herkesin doğrusu kendine, kim nasıl istiyorsa öyle yaşasın ama benim aileme de kimse karışmasın. Benim tercihlerimden dolayı o prenses beni aşağılayamaz ya da eşimle ev ve çocuğun sorumluluğunu paylaşıyoruz diye kimse benim eşime daha az erkek muamelesi yapamaz. Yani yapmamalı

Yani kimin fiziksel durumu müsaitse, kendini iyi hissediyorsa o yapmalı. Bir şekilde anlaşmaya varılmalı. Ev hanımıysa mesela, yapsa ne olur ki? Adam işten gelip bir de yemek mi yapacak? Hem kadına da uğraş olur, vakit geçer. Sabahtan akşama kadar evde boş boş nereye kadar? E yok ikisi de çalışıyorsa kadın da köle değil ya canım. Çok pür ü pak istiyorsa evi, verir parasını ayda 2 defa şöyle dipli köşeli bir temizlik yaptırır. Yok para vermem ben diyorsa da, pazar günü arkadaşları ile sürtmeye gitmeden evvel oturup karısıyla evini temizlesin. Yemeğe gelince de bir zahmet totosunu kaldırıp, salatayı yapsın, ekmeği kessin canım çok beceriksizse de. Bunda bizim kadınlarımızda da suç var. Benim kardeşim mesela, yumurta kıramaz, kendi bir şey alıpta yemez. Yarın evlendiğinde gelin anneme selamlarını gönderecektir. Baştan alıştırmak lazım.

Biz kadınlar ne için yaşıyoruz. Dini olarak sormuyorum hani hepimiz bir sınav dünyasındayız. Kulluk görevlerimiz var. Ben dünyevi olarak soruyorum. Bakın ben dibine kadar bir kadın hakları savunucusuyum. Kadınların eşit şartlarda yaşaması için, iş hayatında eşit şartlarda bulunması için, ne biliyim 9 yaşındaki çocuklar kendini astı haberleri çıkmasın diye, küçücük çocuklar erkenden evlendirilip çeşitli işkenceler görmesin diye. Ama kafam allak bullak şu anda. Bir konu oluyor. Kadın çalışmak zorunda değil. Çalışır çalışmaz bu kimseyi ilgilendirmez. Başka bir konu oluyor. Kadın ev işi yapmak zorunda değil. Yaparsa bu onun lütfu. Kadın neye zorunlu o zaman? Biz nasıl böyle üstün bir cinsiyet olduk? Ben hala kadın hakları savunucusuyum ama kendini üstün cinsiyet görenlerin değil. Ezilen, hor görülen, yaşama, okula gitme, yeri geldi mi istediği insanla evlenme hakkı olmayan kadınların. Kimsenin kimseye üstünlük taslamadığı güzel bir dünya dilerken bir zaytung haberi paylaşmak istiyorum, inanın her cümlesi trajikomik: "Her Şeyin En İyisini Hakettiğini Düşünen Genç Kızın Bu Sonuca Tam Olarak Nasıl Vardığı Sorusu Gizemini Koruyor" http://www.zaytung.com/haberdetay. asp?newsid=137262 Dip not: Arkadaşlar ben ev işlerini erkek de yapacak dediğim için konularda barındırılmayan, öyle erkek yok işte diye topa tutulan bir insanım. Burdaki amacım ne erkekleri pohpohlamak ne de kadınlar ev işi yapmak zorunda gibi saçma sapan bir cümle sarfetmek. Ben hayatın müşterekliğine inanan ve yükleri eşit olarak paylaşmamız gerektiğini savunan biriyim.

Evet kadınlar güçlü ve birden çok şeye yetişen insanlar. eve, işe, çocuğa, yemeğe, bulaşığa, çamaşıra vs vs... Herşeyi yapabildiğini bildiği için de ben yaparım diye üstleniyorlar kimisi farkında olmadan.. Sonra eşi de nasılsa hanım herşeyi yapıyor mantığına bürünüyor. Kesinlikle aile eğitimi çok önemli. Benim eşim de evin tek erkeği ve ailesi özellikle annesi üstüne titreyen çayını suyunu bekarken ayağına dek götüren biriymiş. En çok korktuğum şey buydu ama eşim hep annesinin ona kendisinin yapma fırsatı vermediğini vurgulardı. Bir yılı aşkın süredir evliyiz. Temizliğe yardım eder. Bulaşık ve salataya yardım eder. Sabah evden beraber çıkıp akşam beraber dönüyoruz. Birbirimize vakit ayırmak için herşeyin ortak yapılması gereğinin farkındayız.

Kendisini bir şeye mecbur görmeyen çevresinde kabul görmemeli Özellikle evlilikte maddi ya da manevi yük tek tarafa biniyorsa olmaz O çooookkkk sevdiğim hayatımın erkeği eşek gibi çalışsın, ben yatayım olmaz, böyle sevgi olmaz Zaruri sebeplerden çalışmamaktan söz etmiyorum tabi, çocuk, hastalık, özel nedenler O zaman çalışacak durumda olan eş diğerine bakmalıdır kadın erkek fark etmez parkon bence

başlığa cevap vereyim; biz kadınlar pozitif ayrımcılık için yaşıyoruz.. hem de birbirimize layık görmediğimiz her ayrımcılığı, kendimize hak olarak görüyoruz.. örneğin; k. validesiyle aynı apartmanda oturmaktan nefret eden, bıkan, buraya çarşaf çarşaf konular döşeyen kişilere bir bakıyorsun; "oğlum benim oturduğum apartmanda oturacak, 1 dakika ayrılamam ölürüm" moduna giriyorlar.. bir anda gelin kategorisinden çıkıp anne hatta k. valide kategorisine geçiş yapabiliyorlar.. ya da kendi k. validesinin oğluna düşkünlüğünden, paylaşamamasından şikayet edip, "bir kızı oğlumla düşünmek bile tüylerimi ürpertiyor", "oğlum arkamdan ağlamıyor, halasının kucağında oturabiliyor" diyebiliyorlar.. diğer yandan eşlerinden izin alıp bir yere gitmeyi sorun olarak görüp, kendi eşleri için "eşim benden izinsiz bakkala bile gidemez, kıyamet koparırım" diyebiliyorlar.. özetle; pozitif ayrımcılık istiyoruz ama bütün kadınlar için de değil, sadece kendimiz için istiyoruz

Yıkarken yalnız kendi giydiklerini yıka, onunkileri bırak. Mecbur öğrenir . push ; Z zsnn

Başka hangi sosyal konuda denk geldik cidden hatırlamıyorum ama benim konumda ev işi ile ilgili kimse yapmasın ya da o yapsın bu yapsın yok. Ben zaten hayatın müşterekliğine inanan bir insanım. Ev işlerinin kadına yüklenmesine en çok karşı çıkanlardanım. Beni nasıl yanlış anladın çözemedim ve üzüldüm. in vino veritas in aqua

Evlimisin bilmiyorum, ama bu dediğin şekilde evlilik yüzde 1 bile değil Türkiye de. Evet kadın çalışmalı diyoruz, erkekte ev işlerine yardım etmeli, ama öyle olmuyor işte. Ev işlerinde kadın hep başrolde.. En çok yardım eden adam bile işyerinde çalışırken akşam ne yemek pişiricem diye düşünmüyor. Kadın yemeği düşünüp karar veriyor, erkek yeri geldiğinde o yemeği yapıyor, yeri geldiğinde sadece sofra kurup salatayı yapıyor. Tuvaletlerin hergün temizlenmesi gerektiğini düşünüp karısı söylemeden elinde domestosla lavabo ovan adam var mı bu ülkede? Kadın her şartta başrolde ise evişlerinde erkekte ev geçindirmekte başrolde olmalı diyorum ben.

Kadın evlenince kocası için, çocuğu olunca da cocuğu ve kocası için yaşıyor... Kendisi için ne mi yapıyor neredeyse hiçbir şey... Ben çalışıyorum, 3,5 yaşında oğlum var annem bakıyor.. Onu alıp eve gidiyorum eş işi yemek, çamaşır her gün aynı iş... eşim akşamları arkadaşları ile buluşuyor ben çocuğu bekliyorum... Eşitlik eşitlik diye savunup duruyoruz ya o eşitlik bizde yok birçoğumuzda yok bence... Kadın kendisi hari. herkes için yaşıyor bence.. İstisnalar hariç...

Bu konuya özellikle cevap yazmak istedim Calisan bir bayanim ve bir bayanin kesinlikle calismasi gerektigine inanıyorum Kocam bana bakmak zorunda diye bahaneler bularak rahata kacan kadınları hic etik bi davranis sergilemis olduklarini düşünmüyorum Sabah 8 de isteyim devlet memuruyum bazen gece 2 oluyoe Tahmin bile edemezsiniz meslegimi :) Neyse ESim evde süpürge tutar. Bulasiklari yikar. PErdeleri takar. Lavabo ve tuvaletleri temizler. Makineye camasir atmak onun gorevidir. Ben yorgunsam menemen makarna filan yapar Tum hesaplarimizi o yonetir. Guvenirim bana sormadan biyere para gondermez. Bazen toz alir.. YemeK isi bendedir. Ve eksiklerimizi yazmak filan Bendedir diger tum isler Bize gore hayat musterek. Hersey ortak bizde. BEn calisarak ona destek oluyorum o da ev islerinde bana destek. Oglum olursa da kesinlikle yrmek yapmayi utuyu HEr isi bilecek. .

ben işten eve gelip iş yapıcam. beyfendi eve gelip laptopunu kucağına alıp oyun oynarken iftar saatini bekleyecek. bu adalet mi şimdi size soruyorum. ama ne şimdi biz bu durumu eleştiriyoruz. erkek çocuklarımız olunca onları da yine babaları gibi yetiştiriyoruz. yakın zamanda abim evlendi. valla geline diyorumki kızım sen mutfağa girince abimin eline de süpürgeyi ver süpürsün. yazık kıyamıyor şuan çok tazeler ama sonrasında acısı çıkar. alışssın diyorum. bu benim abim yani. annem de öyle söylüyor oğluna. ama benim kv ile görümce bi kere demiş midir acaba? hiç ama hiç sanmıyorum. e kadın işi ne? hem işe gidecek hem eve gelip paşa paşa iş yapacak! offff C caninfistigi

wuwuwuw derin mevzulara girilmiş Önceki

yazıyı okudum hemen kendime bişeyler aldım netten. para gidicek diye almıyodum zaten canım sıkkın bu aralar kıydım paraya aldım :)

Ben çalışan bir anneyim. Sabah 6.45 de kalkıp işe tam 45 dakika erken geliyorum.. Niye? Servis sebebiyle.. Akşam servis yok eve otobüsle dönüyorum 1 saat istanbul trafigi ve yol çilesi.. Saat 19:30 da kızımı kreşten almış evde olmuş oluyorum.. Ev işleri mi dersin Yemek mi dersin.. Çocukla ilgilenmek mi dersin.. İmdat diyorum artık yerle bir oldum Eşim ev işlerine yardımcı oluyordu musait oldugu zamanlarda artık o da aşırı yoruluyor beyni patlatıyor adamcagızın hergün çizim proje artık şu işe ne olur el at diyemiyorum.. Zaten artık kendi işini kurdu ve eve nereden baksanız 2-3 günde bir anca gelebiliyor toplantılar, şehir dışına gitmeler vesaire.. Yoruldum mesela bittim. Bayram temizligi yapılacak umurumda bile degil.. Keşke evimde oturabilsem diyorum artık önceden şiddetle kadının çalışması gerekliliğini savunan ben artık yerle yeksan olmuş bir durumda sabahları 5 dakika daha yatsam ne oluuuuuur modunda.! Kendim ve kızım için daha dogrusu ailem için sürekli çalıştım.. Katkım olsun düşüncesiyle hareket ettim ama suan resmen kendimi harabe olmuş bir ev gibi hissediyorum.

Benimde en büyük şansım akşamları annemde yememiz... Annem sağolsun.. Bir haftasonu yapıyorum yemek ondan biraz daha rahatım

Ya aslında bu konuda çok şey yazabilirim ama vaktim yok, bebeğim ha uyandı ha uyanacak. Yalnızca şunu düşünmenizi istiyorum sizden. Kadınla erkeğe toplumun farklı görevler vermediği bir dünyada doğduğunuzu düşünün. Kadın yemek yapar, çocuk bakar, erkek çalışır olayı yok. Herkes her işi yapıyor, ayrımcılık yok. Siz böyle bir dünyada kadının marangoz, erkeğin ev erkeği olmasını yadırgar mıydınız? Şu anki düşüncenize göre belki yadırgarım dersiniz ama öyle bir dünyada doğup, yetişseydiniz emin olun arada bir fark göremeyecektiniz. Her şey bizim beynimize, bilinçaltımıza yüklenenlerde. Tamamen şartlanma üzerine bu konudaki bir çok düşüncemiz, kuralımız. Önceki

Gnel olarak sıradan bir aile yapısına bakılınca kadınlar bana üstün cinsiyet gibi geliyor. Çocuğa bak, ev işi yap, yemeği yap, alışverişi yap, para biriktir, evi çekip çevir, çocukların gelecğini düşün. Fedakarlık yap Baba modeline bakıyoruz çalış, eve gel tv izle, kadının yükünü hafifletme, aldat... Kadınlar çok fazla şeyi aynı anda yapabiliyor ve bu bnde hayranlık uyandırıyor. Özellikle hem çocuğu olup hem kariyer yapabilen kadınlara gıpta ediyorum nasıl zamanı ve enerjilerini yetirebiliyorlar... in vino veritas in aqua

Açıkçası "aldat" kısmının genel aile yapısına katılması hoş olmamış. Geri kalanın da artık değişmesi gerektiğini düşünüyor ve yavaş yavaş değiştiğini görüyorum. Ha çok yavaş ilerliyor o ayrı. Hem çocuk hem kariyer yapan kadınları bir yandan takdir ediyor bir yandan bunun da değişmesi gerektiğini savunuyorum. Çocuğun sadece doğum ve emzirme kısmında tak kalabilir, onun dışında zaten baba da aktif rol almak durumunda çocuğun hayatında. Bütün bunların değişmesi için, algıların değişmesi için çabalıyorum zaten. Ama sonra bir bakıyorum bizim kadınlarımız zaten kendisini bir prenses sanıyor. Hayatta hiç bir şeye mecbur olmadığını düşünen prensesler. Ben de o durumda şaşıp kalıyorum zaten. O anlarda unutuyorum bazen ben kimin haklarını savunuyordum ki. Sonra bir kadın cinayeti haberi kendime getiriyor beni. Ben o kadınların hakkını savunuyorum işte. kirmizicilek16 Guru Anneler

O dediğin laf benim kocamda vardı.. Anneleri hiçbir iş yaptırmıyor oğlullarına öyle büyütmüş.. Ben oğluma bulaşık mah boşalttırıyorum.. Toz aldırıyorum.. Çamaşırlarını çorabını kendisi çekmecesine kokuyor... Ben elimnden geleni yapıyorum..

Dimi, sanki yapmasa da olurmuş, her an yardım etmeyi bırakma hakkı varmış gibi. :128:

Suan gözlerim dolu dolu benim.. Ya çocugumu resmen sabahın erken saatlerinde kaldırıp kreşe götürdüm.. Şu son 7 aydır yavrum saat 6:45 de benimle birlikte kalkmak zorunda.. Bitap düşüyoruz kabul edelim.. Kamu dairesinde degilim özel bir şirketteyim takdir edersinizki özel şirketin şartları ağır üstüne üstlük yaptıgın işte takdir görmüyorsun. Eşimden duymadıgım sözcükleri işverenimden duydum ben.. Kavga bile ettim hatta ama neye yaradı? İşverenler seni sonuna kadar sömürmekten çekinmiyor... Evde artık işyerindeki sıkıntılarımız hasebiyle benim kendimde gördügüm yeterince verimli olamadığım artık.. Yataga devriliyorum içimde yaşama sevinci kalmadı lanet olsun! sinirli bir eş sinirli bir anne modundayım artık tahammül sınırlarımı aştım

Sevgili caninfistigi, ikidir sosyal konularına denk geliyorum. Fazla abartıyorsun. Kadın da erkek de ev işi yapmak zorunda, yapmazlarsa evi b. k götürür. Bu kadar basit. Karşı çıkılan nokta bu tip işlerin sadece kadına yüklenmesi. Soruya cevap da vereyim, kendim için yaşıyorum. Sevgiler. C caninfistigi

Ütüyü neden soruyor ki, kendisi alsın ütülesin :26:

Kesinlikle katılıyorum. İnsanlar nasıl mutlu iseler öyle yaşayabilirler ki benim buna müdahale hakkım yok. Ama o prensesler gelip de olması gerekenin kendi yaşamları olduğunu iddia ederlerse ben orda dert ediniyorum bunu kendime. Benim şöyle bir huyum vardır. Bir yanlışa karşıyken benzer bir yanlışı savunduğum insanlar da yapıyorsa onlara dönerim "Bir dakika arkadaş sen de yanlış yapıyorsun derim" Ben bütün ev işlerinin kadınlara yıkıldığı konularda yorumumu yaptım. Ama tutup biri kendisi için değil başka birine kadın çalışmak zorunda değil diyorsa orda bir dur derim. İşte orda bir dur.

kızlar en çok kafa patlattığım konu bu. daha sabah evin dağanıklığından resmen yaygara çıkardım. benimki rahat: temizlikçi çağar. hem iş hem hamilelik hem ev işi hem kadın erkek denkliğini savunan biri için çok zorlanıyorum evliliğin bu kısmında. temizlikçimiz 15 günde bir geliyordu, ramazanda gelemedi. resmen 5 makine çamaşırı yıkadım boyum kadar ütülenmek için bekliyor. eşim sabah iç çamaşırı bulamadı giymeye. ben zaten hamileliğimde kilom yüzünden sırf eşimin tişörtü pijamasını giyiyorum. onlar da yaz günü giy çıkar tükendi. temizliği düzeni aşırı seviyorum. sırf moralim düzelsin diye eve gelin bazen toplamaya çalışıyorum. bazen de eşimin "aşırı" dağanıklığına katlanamıyorum. adam öyle bir dağatıyorki nasıl olsa temizlikçi toplar diyor. e temizlikçi gelemiyor napıcaz diyorum. başka bul diyor. inanın çıldırıcam. akşam eve gitmek bile istemiyorum. mutfak desen bulaşık makinesinde temizleri yerleştirmem lazım kirlileri koymam için. ama o kadar motivasyonsuz ve canım sıkılıyorki yapasımgelmiyor. ama bizimkinin umrumda değil. çok sinirleniyorum. çooookkkk. sonra ütülenmiş gömlek bulamayınca iç çamaşırı bulamayınca nedense bana soruyor. sorumluluk neden kadında ki? anlayamıyorum. Z zsnn

çoğu erkeklerde bu korku var çocuğu çok kibar yetiştirme korkusu. belki toplumun verdiği baskı bu. yani kibar erkek olursa ezilir hep diye. gey gibiden kastı o. ben öyle düşünmüyorum. hem kibar hem yardımsever hem de sağlıklı bir erkek olabilir bir insan. ama genelde bu üçü bir araya zor geliyor toplumumuzda. bi tek biraz abimlerimde ve dayılarımda görüyorum sadece. H

Ben hayatın müşterekliğini her alana taşımalıyız diyorum. Yanlışı yanlışla kapatmaya gerek yok. Erkekler böyleyse o zaman biz de böyleyiz olmamalı. Erkek ev işine yardım etmiyorsa onu ev işine yardım ettirmeliyizi kadının part time çalışması değil çare. Ama bir annenin çalışma saatlerinin esnekliğine çocuğu belli bir yaşa gelene kadar kesinlikle katılıyorum. Zaten gelişmiş ülkelerde bu esneklik mevcut. Almaya ile ortak iş yapılan her gün tele konferanların olduğu bir şirketteyim ve toplantı saati ayarlamalarında gördüğümüz bir durum bu. Cekirgee Pamuk Kızım tek ayak

aynen canım ya. bizim mahallede bi komşumuzun triblex evi var. annemle bana diyorki "siz hep temizlikçi çağırıyosunuz hem de o gelmeden kendinizi paralıyorsunuz. ben sırf temizlikçi gelecek diye hiç bişeyi toplamıyorum, ayağıma kıyafet mi geldi, tekme atıyorum. umrumda olmaz" diyor. ama yapamıyorum. detaylı temizlik benim evimde zaten 1 günde bitmiyor. bi de dağanıklıktır, çamaşır yıkamadır bırakmak istemem. kadın zaten öyle iyi ki, kendi evi gibi canla başla yapıyor. ben de aynı senin gibi yorulunca dinlen diyorum. hatta halıları çırpmak istiyor balkondan yok diyorum bişey olur yapma. içine sinmiyor. kışın her geldiğinde cam muhabbetine giriyoruz. boş ver diyorum zaten yağmur kar yine aynı oluyor diyorum. dayanamıyor. ben başka bişeyle ilgilenirken bi bakıyorum camı silmiş bile. eve ona bırakıp çıkıyordum son zamanlarda genelde. eşimle eve geldiğimizde resmen reklamlardaki gibi böyle kıyı köşe yıldız gibi parlar ya öyle buluyoruz. duvarları öpesim geliyor. ama işte temizlikçi de bi insan. ramazan günü oruçlu oruçlu ona nasıl kıyayım. eşime göre hava hoş.

Kadın onu yapmak zorunda değil bunu yapmak zorunda değil derken aslında toplumsal olarak zorunda olduğumuz şeyleri yapıyoruz ama psikolojik olarak kendimizi aslında zorunda değilim yaa diyerek telkin ediyoruz. yoksa bende kadın ve erkeğin hayatı yüklenmekte eşit sorumlulukta olduğunu düşünüyorum ama başta eski eşim olmak üzere bir çok erkek dışarıda çalışmak konusunda hayatın müşterek olduğunu söylerlerken evde kendilerinden yardım isteyen eşlerine ise "kadın kısmı kocasına hizmet etmekten zevk duyar, bu işler senin vazifen sen yapmalısın " diyebiliyor. Düşünce dünyamız ile gerçek hayat ne yazık ki örtüşmüyor. -lotus- Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Evli değilim ama kadın bir şeyleri zorla yapmak zorunda kalıyor. Kadın çalışıyor bile olsa, ev işini yapmak zorunda. Yemeği yapmak zorunda, temizliği bilmem nesi. Yani anlayışlı erkek çok az. En basiti bizim ev, annem, babam çalışıyor. Ama bir gün yemek çıkmasa ya da iyi olmasa babamın suratı yerleri süpürüyor. E o da çalışıyor annem de. Ne fark var ki? Neden kadından bekleniyor ki bu tür şeyler? Erkeğin eli yok mu? Onun karnının acıkması benim sorunum olmaması lazım. E halim varsa, canım isterse pişiririm, yorgunsam da sürünerek niye ona yemek yapayım ki? İşte ben bunu anlamıyorum. Biri anlatsın lütfen. C caninfistigi

Ne güzel rahatsın sen bizde o imkan yok tabi.. Oğlun büyüymüş kocaman olmuş maşşallah C caninfistigi

Zihniyet meselesi. Sırf kadın olduğu için her şeyi erkekten bekliyorsa o kişi, burada bizim yapabileceğimiz bir şey yok. C caninfistigi

Ben de o düğün mevzusuna değinecektim ama konu birden ev işlerine yardımcı olmayan erkeklere döndü :) Düğün olayında da bazı şeylern paylaşılması taraftarıyım ama şu "adet" olayını kırmak çok zor. İkinci paragraftaki kadın modeline ben de hayret ediyorum. Diyor ben her akşam bir siler süpürüm, hafta sonu da cumartesi büyük temizlik, pazar da ütü günümdür. E diyorum sen ne zaman yaşıyorsun? Kendin için ne zaman bir şey yapıyorsun? Onlar mı doğrusunu yapıyor ben mi bilemedim. Önceki

Evet abla çok şaşırdım Düşman gibi gelip saydırdılar kadına Sanırsın hırsızlık yapmış C caninfistigi

Artik kadinlar kadinlar dedikce erkekler ezilmeye basladi sanki, bunu ben de hissettim, dengeyi kuramiyoruz, herkes görevini bilmeli kimse kimseyi ezmesin . push ; HanimKelesimiGetir

Adet olayi gelin kv'desinin evini temizlemek zorunda kaldiginda gayet güzel kiriliyor ama Sadece gelinlerin leyhine olan adetler evet biraz zor kiriliyor. O ikinci paragraftaki kadin ne yazikki öyle yetisti. Öyle dogru buluyor ve evlendigi erkek tipide hemfikir oluyor. Ki evde is bölümü yapmak ne kadar güzel oluyor. Benim esimde beni çok yardim eder mesela dün evi paspasladi, bulasiklari yapti, ve isten eve geldigimde evimi temiz buldum. Aynisini bende yapiyorum tabi, hafta sonlari bende büyük temizlik yapiyorum. Ilerde bebegimiz oldugunda ayni sekild is bölümünü yapacagiz. Yani birçok kadin öyle erkek modeli yok diyorda, birçok kadinda öyle bir erkek tipi istemiyorlar. Yalnis geliyor böyle seyler baze kadinlara.

Kesinlikle katılıyorum. Ben de tam olarak böyle düşünüyorum. Munzevi Zencefil Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ben bunun kesinlikle değişmesi gerektiğini düşünüyorum zaten. O yemek, bulaşık, çocuğunuza gösterilmesi gereken ilgi. Bunlar asla ama asla tek başına yapmamanız gereken şeyler zaten. Eşinizin kafasını değiştiremem ama en azından erkek çocuk yetiştirirsek onlara bunu aşılayabilirsek çok daha güzel yarınlar bekliyor bizi. kirmizicilek16 Guru Anneler

Sırf erkek olduğu için saçmasapan davranıyorsa bir erkek, bunu konularımızda dile getiriyorsak, eleştiriyorsak bence tam karşı durumda da benzerini yapabilmeliyiz. Bu forumda bizim yorumlamaktan başka zaten yapabileceğimiz bir şey de yok.

Buraya çok güldüm yahu ne alaka

yani şimdi günümüzde kadınlar ne kadar çalışıyor olsa da, çalışmak evi çekip çevirmek hiç bir toplumda kadının görevi değil ama eve ekmek getirmeyen bir erkek her toplumda aşağılanıyor. bu açıdan bakınca dünyevi manasında hem kadın hem erkek bazı görevleri isteseler de istemeseler de yüklenmişler. erkeklerin gözünden bakınca da ölene kadar maddi sorumluluğu almak. kafana esince işten çıkamamak falan zor geliyor bana. kadının veya erkeğin görevi ne olursa olsun önemli olan iki tarafında birbirinin yaptığını küçük görmemeleri sen ben değil de biz diye bakmalı olaya. bu bir takım oyunuysa sürekli çalışmayan kaleci de sürekli top peşinde koşan forvet de aynı takımdadır ve ikisi de çok gereklidir. o sebeple kadın mı daha çok çalışıyor erkek mi diye bakmamak lazım. çalışan çalıştığının karşılığını aldığı sürece

Nerde söylendi bu çirkin söz Çeko C caninfistigi

Kimse doğuştan kral yada kraliçe olarak doğmuyor evet az çok 20 sene öncesine kadar ben mükkemmelim diyen kadınların sayısı daha azdır eminim, şöyle bir bakınca çocukları yetiştirme tarzlarında sorun olduğunu düşünüyorum aman oğlum yada kızım yorulmasın ben yapayım diyen annelerin sayısı çok arttı kendi annemden pay biçeyim kardeşim suyunu bile kendi almaz annemden ister yemek yapmanın y sini bilmez annem peşinde pervane olur şimdi benim kardeşim 23 yaşında bu adam bikaç sene sonra evlenicek ve eşindende aynı hizmeti bekliycek belki ben ablası olarak sende yardım et sende bir işin ucundan tut diycem akıl vericem ama çocuk kendi çaynı bile almayı bilmiyoki bunun gibi yüzlerce örnek verebilirim oğullarını padişah torunu sanan annelerin sayısı arttıkça yardım etmekten aciz yüzlerce erkek yetişiyo ezilen taraf gene kadınlar oluyo Cekirgee Pamuk Kızım tek ayak

Fıstıkçım bu kadınların çok ama çok ikiyüzlü oldukları bir konu. Birçoğu erkek kadına ev işlerinde yardım etmelidir der ama eşinden yardım istemez, her şeyi kendi yapar, hatta aferinin delisi olup kendini beğendirmeye, takdir görmeye çalışır kocasından. Kadınlar kendi değerlerini bilmedikleri ve erkeğe muhtaç olduklarını düşünerek yetiştirildikleri için -özellikle bizim toplumumuzda- geyşa ruhlu oluyorlar. Birçok kadının hak araması kocasının gömleklerini ütülerken öflenip pöflenmekten 'Sen orada otur ben senin gömleklerini ütüleyeyim' demekten ileri gitmiyor. Çünkü kadınlarda kaybetme korkusu çok yoğun. Birçoğu da erkeklerini kaybetmemek için onun her dediğine biat etmekte, sürekli kendinden taviz vermekte görüyor çareyi. Bu nedenle birçoğu eşlerinden, sevgililerinden istekte dahi bulunamıyorlar. Buraya sürekli konu açılıyor 'Eşimin çevresindeki kadınlardan rahatsızım, o kadınları tehdit etsem mi?', 'Eşim çocuk istiyor ne yapacağım?' Yani bunu gelip bize soruyor, bize anlatıyor, eşine değil de bize, başka kadınlara ama asla ve asla eşine değil. Yani bence kadınlar böyle bir hayatı her ne kadar inkar da etseler kendi istedikleri için sürdürüyorlar. Ben kendi adıma cevap vereyim, ben kendim için yaşıyorum; anaerkil bir evde büyüdüm ömrüm boyunca hiçbir erkeğin egemenliği altına girmedim. Hayatımda erkek tutmamdaki amacım hayattan keyif, onlara hizmet ya da muhtaçlık değil. Eşim de dahil buna. Sosyal statü atlamak, saygı görmek için bir erkeğe ihtiyacım yok.

E mihriban sen de yemek yapmayıver, dışarıdan pizza söyle canım :) Sen her denilene itaat edersen ooo

zamanında ailelerinden arkadaş çevrelerinden ne gördülerse devam ettiyorlar. olan hep kadına oluyor... oğlum var kesinlikle çok dikkatli davranmaya çalışıyorum bu konuda. o kadar benimsenmiş görevler ki yemek bulaşık çocuk... azıcık eşten yada başka aile bireylerinden destek istendiğinde yetersiz damgası yiyiyorsunuz.. sanki herşeye yetmek zorundaymışız gibi

Evliyim parkon ve tam da tarif ettiğin gibi bir adamla evliyim. Gtalk açıktır birimizden biri sorar akşama yemeğe ne yapsak diye. Sonra o bir fikir verir ben bir fikir veririm. Sonra birlikte gireriz o mutfağa. Bazen o benden daha çok bile iş yapar. Ama işta bunları okurken ne diyoruz öyle erkek az. Ya da yatıp kalkıp dua etmeliyim bu erkeği buldum diye. Dua ediyorum o ayrı ama bu erkeğin "normal" olarak düşünülmesi gereken bir Türkiye istiyorum ben. en azından kadınların olması gerekenin bu erkek olduğunu düşünmesini. Düşünceleri değiştirebilirsek çok şey değişir. O kadınlar da yetiştirdikleri erkek çocuklarında bunu düşünerek yetiştirirse bebek adımları ile bile olsa bir şeyler değişir. Ve seni temin ederim bütün erkekler de öküz değil. Tam tamına %50 olmasa da bir çok işte %40ını üzerine alan bir çok eş tanıyorum. Bir yerde gördüğümde bebeğine dönüşümlü bakan anne-babalar. En azından belirli bir kültür seviyesinde bunun böyle olması gerektiğini düşünüyorum. parkon bence

umarım burada hiç kimse ev/ kariyer için yaşamıyordur. bu söylediklerim sadece inanan insanlar için geçerli. Kısa bir süre önce Kuranla tanıştım, normalde okumama rağmen hiç türkçesini adamakıllı okumamıştım. ben şimdi Allaha kulluk etmek için yaşıyorum veya yaşamaya çalışıyorum. geri kalan herşey araç. ev işi de öyle ve eşimde bunu benimsedi. benim eşimde mutfakta yardım eder ama yine de çok yardımı dokunmaz ama benden de birşey beklemez, bekleyemez. ben çalışıyorum, evde de kitap okuyorum kendimce ibadet edip araştırmalar yapıyorum. o nedenle çorba varsa çorba içer, yoğurt varsa yoğurt yer. evin pisliğine veya temizliğine birşey demez, derse kendisi yapabilir:) artık çamaşır süper kokmalı, evim çok güzel olmalı demiyorum. yanlış anlamayın evimi b.. k götürmüyor:) ama her gün ev işiyle uğraşmam. sadece ibadet için değil zaten eşimle her gün az bvaktmz olduğu için yemek yedikten sonra yemekleri kaldırırm ama bulaşıklar kalır, eğer eşim yardım etmezse. yemek yedikten sonra onunla beraber gider sohbet ederim, film izlerim. mesela çerezle falan pek uğraşmıyorum onu eşim kendisi yapıyor çünkü seviyor ben yemesem de olur. o nedenle çerez, soda, meyveyi akşam o getirir ve götürür. evim de pek aksesuar yok, bazı yerlerde hiç halı da yok o yüzden iyi bir temizliği 3 saate bitiriyorm. "hadi daha okuman gereken çok şey var oylalanma" diyorum ev işine girşiyorum. tabi ki eşimin daha çok yardım etmesini isterim ama yapmayınca ben de bu kadarını yaparım.

Herkes kadın ve erkek olmak olarak bakmış hayata. Hayat sadece cinsiyetin getirdiği rollerden ibaret değildir ki.. Cinsiyet dışında birer bireyiz..

Eski eşim beni ; kucagımdaki tüp bebek mahsulu 40 çıkmış bebeğimle terk ettiğinde söylediği söz şuydu '' kendi hayatımı kuracağım, evde konuşan kadın, ağlayan bebek istemiyorum ''. Defalarca konuştum bizzat kendisindende başkaları aracılığıylada söylediği tek şey hayatını istediği gibi yaşayacağıydı Bugün biz ayrılalı 4 sene 3 ay gibi bir süre oldu, onunla evli kaldığımız süreyi geçtik, cocugumla aynı evde beraber kalışımızı bilmem kaçıncı kez katladık. o ne beni oglum için, nede benim için, nede evdeki herhangi bir eşya için 1 kere bile aramadı. ama 1 kere araddı sevgilisinden özür dilemem için ben bugün bu noktada diyorumki xxx hayatı boyunca yapabileceği en büyük şeyi yaptı, sadece kendini düşündü. sen düşün şimdi evladının yanında olmayan maddi manevi bir biyolojik tüp bebek babası. öyle düşün yani sarhoştum filan değil. iyide yaptı sadece kendini düşündü. Fakat ben bencil bir kadın değilim, bencil anne hele hiç değilim. eğer benim evimdekiler şehriyeli pilav seviyorsa evet onuda yaparım, ama ben onlara sade pilavında bir lezzeti olduğunu anlatamıyorsam veya öğretemiyorsam vay arkadaş orada dur derim kendime. neyse bende bunları ilk evliliğim senelerdir aldatılıyor olduğumu öğrendiğimde kocamın beni terk etmesiyle, ikinci kocama aşık olacağım dönem arasında yaşadım, gördüm ve hakketten düşündüm ben bugün bu noktada neden yaşıyorsunuz diyenler hiçte utanmadan ve gocunmadan diyebilriimki '' ben Allahın bana nasip ettikleriyle mutlu olmak için yaşıyorum '' ki bilirler ben eşimide cocugumuda gerçekten severim, içimde sevmem dilede getiririm gösteririmde. e doğru yoldamıyım dersenizde bakıyorum vicdanımı sızlatacak herhangi bir durumum yok. o yüzden eski kocam iyi yaptı kendini düşünerek diyorum. Yaptığım ütü, ne bilim koyacağım çay fiziksel yorgunluk maximum 4 saat uyumayla hafifleyecek şeyler şikayet edemeyeceğim

canım benim çok üzüldüm. rabbim güç kuvvet ve sabır versin. hem sana hem çocuğuna üzüldüm. bazen ben de diyorum. bizim hayatımız hayat mı? bu mu yani? çalışmaya gelmişiz. işe git gel iş yap uyu yine kalk işe git gel vs. eşine çocuğuna ne kadar zaman kalıyor? 24 saat içinde devede kulak. aslında devletinde kadın çalışanlara ayrıcalık getirmesi gerekiyor. çünkü sorumluluğumuz fazla. misal erkeklerden daha erken çıksak işten. doğum iznimiz bile resmen komedi. kamudayım. bizde toplam 16 hafta. norveçte 81 ay. resmen norveç hükümeti diyorki "bize yapacağın en iyi hizmet çocuğunu okul çağına kadar iyi yetiştirmek" maalesef türkiye'de insana değer yok. kadına hele hiç yok.

kadın-erkek eşittir, kadınlar çalışmalı die die kadınlarımız iyice yıpranıyor. ben kendimi öyle hissetmeye başladım. çalışan kadın güçlü mü olur yoksa yüz parçaya mı bölünür erkenden yaşlanır mı karar veremiyorum. bir erkek temizlik yapsa ne olur sadece yardım edebilir organize edemezki. sen söylersin yapar. markete gider ama senin yazdıklarını alır. çocuğa bakar ama senin söylediklerini yapar hazırladığını yedirir. bana kalırsa her yük kadının üstünde. anneliğe doyamadan çocuğu anneanne-babanneye bile olsa bırakmak bence eziyet. bakıcıyı hiç söylemiyorum bile. yaz-kış sabahın köründe servise koşmak çocuğum uyanmasın die ağlamasın die dua etmek işkence.. keşke kadınlar iş hayatına hiç başlamasaydııııııı... yemişim eşitliği... hangi çalışan kadın tam ki... eşler yardım etse bile... iş sonrası kaç saat kalıyor ki neye yetsin... kime yetsin...

Eğri oturalım doğru konuşalım :) Bir eve gidip pis olduğunu görenler, aman ne pis adam demezler. Kadın pis derler, adam içinse en fazla "bu kadınla nasıl oturuyor" derler. Evin temizliği ve düzeni kadına ait görülür. Ben de dikkat ederim ama hayatımı ev için yaşamam. Yardımcım var, eşim de yardımcı olur ama sürekli bu senin görevin bu benim görevim şeklinde bir paylaşım yapmayız. Çalıştığım veya çalışmadığım zamanlarda durum değişmedi, hep aynı çizgideyiz diyebilirim. Daha önce yazılanlardan, evhanımı olup da sabah geç kalkan,1 yemek yapmaya bile erinen kadın örneği dikkatimi çekti. Böyleleri var ve hatta burada bir kahvaltı hazırlama konusunda ben de şaşırmıştım. Eşim erken gidiyor diye ben niye kalkıp kahvaltı hazırlayayım, köle miyim denmişti. Ben de o zaman adam köle mi demiştim. İhtiyacı olmadığı halde işe gidip, mesai doldurup topluma çok faydalıyım, aman çok da yoruluyorum, iş yapamam diyenler az değil. Bir arkadaşımı işyerinde ziyarete gitmiştim. Çaylar, kahveler, bir yandan bilgisayar açık, zaman geçiriyor. Konuşurken bir başka arkadaşı evde oturuyor diye eleştirdi. Ben de dayanamadım, o evde oturuyor, sen burada oturuyorsun farkı yok demiştim. Aynı şekilde, çalışmayıp sabahtan beri evişi yapıyorum öldüm bittim diye sürekli şikayet edenleri de anlamıyorum. Yapma o zaman, mecbur değilsin.3 gün toz almasan ev batakhane olmaz yani. Hem yapıp hem göze sokmanın manası yok. Bazı kalıplaşmış roller var, hemen benimseyiveriyoruz. Mezun olup işe girdiği hafta,20 yıllık çalışan gibi yakınan da duydum. Evlendiği ilk ayda 20 yıllık evhanımı gibi söylenen de duydum.

Bence de bu tamamen yanlış bir bakış açısı Taş taşısın demiyoruz ki kadınlar yağ ve kas oranları etkili olsun. Gayet de aklını kullanarak çalıştığı işler var kadının. Bir öğretmen, bir mühendis, bir doktor olabilir gayet de kadın. Erkekler tabi çok bayılıyorlar milletin triplerini çekmeye. Zaten onlar milletin tribini çekmeye gelmiş bu dünyaya. Yapmayın hiç bir insan çalışmak istemez. Evinde kendi uğraşları ile hobileri ile vakit geçirmek ister. Çocukları ile vakit geçirmeyi erkekler de ister. Erkekler de ilk adımını ilk kelimesini ilk anlarını yakalamak ister. Ama o eve para girmek zorunda. Ve hayat müşterek.

gerçi bu işler maddiyatla da alakalı durumum olsa bende alırdım eşimde tamam derdi zaten. ama şuan herşeyi tek başıma yapmak zorundayım çocukla bide

Ettirmeliyiz derken o an o erkeği olmasa da yetiştirdiğimiz erkekleri ettirebiliriz. Ama bir bakıyorsun eşlerinden şikayetçi kadınların çoğu aynı kayınvalidesi gibi çocuk yetiştiriyor. Bu en azından değiştirebileceğimiz bir şey bence.

Bizde ayrı yemek olayı yok yani allahtan, yoksa cinnet geçirir boğazlarım ikisini herhalde.. Bir ara yıllarca nohut yemedi eşim, sonradan başladı yemeye.. Onun sayesinde bende özel olarak pişirmedim hiç.. mavrulam

bu konuda ciddi mi yoksa şaka mı bu Cekirgee Pamuk Kızım tek ayak

bazen dayanamadığım zamanlarda bağırarak tepkimi veriyorum çünkü sabrım ve gücüm kalmıyor o ara düzelir gibi oluyor ancak sonuç yine özüne dönüyor -lotus- Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Kadın hem eve hem işe yetişebilir gibi mükemmeliyetçi olunca kendimizden veriyoruz. Bir taraftan ben kadının çocuklarını biraz büyüttükten sonra kesinlikle çalışması da taraftarıyım. Kendi için çalışmalı, belki çocuklarına iyi bir gelecek için çalışmalı ama faturaları dert etmemeli. O fatura, kira vs. yi dert etme kısmı erkeğin olacak. Dediğin gibi en mantıklısı part time iş. Tüm kadınlar part time bir işte çalışıp maaşlarınıda kocalarına vermesinler en iyisi HanimKelesimiGetir

Ben de geçen gün şunu sorguladım: Binbir emekle çabayla kadınların da çalışabilmesi için uğraştılar, başardılar da... Artık çalışmayan kadın yok gibi. Ama biz öyle bir nesiliz ki... Çok talihsiziz! Bence haklarımızı savunalım derken en çok biz eziliyoruz! Annelerimiz çok şanslıydı çünkü çalışmıyorlardı. Sadece ev işlerini yaparak eve katkıda bulundular. Kadınlarımızın çabasıyla çalışma hayatında kadınlar söz sahibi oldu ve bunu Türk kültürüne kabul ettirdik. Ama Türk erkekleri ne yazık ki çalışma hayatına girerek işlerini kolaylaştıran kadınları benimserken ev işlerini eşleriyle paylaşmaları gerektiği bilincini henüz oturtamadı. Türk kültürü buna müsait değil ne yazık ki... Benim eşim sağ olsun çok yardım eder, çoğu işini kendisi halleder ama bunu evde sır olarak saklarız. Ailelerimizden biri gömleğin ne güzel ütülü maaşallah dediklerinde ütüleyen kendisi olduğu halde, eşim benim ismimi söyleyip, X çok becerikli maaşallah. Hemen alıştı evliliğe diye beni över. Evi temizleyen kendisi olsa bile ailelerimizin yanında ben temizlemişim gibi davranırız. Tabi yine de günlük işler, mutfak işleri benim elime bakıyor. Bi çok kadın eşlerinden bu yardımı da görmüyor. Hem işte çalışıp hem evde çalışıyorlar! Ezilmeyen, kendi ayakları üstünde duran kadın pozlarında aslında çok daha fazla ezildiğimizi düşünüyorum. İleride belki ev işlerinin müşterek olduğu zamanlara erişicez ama henüz maalesef bu kültür oturmadı ve ben çok daha fazla ezildiğimiz kanaatindeyim.

içimize giydiklerimiz dışımıza giydiklerimiz ne ya ay vallahi benim eşimde makineye atarken beni çağırıyorrr hnfff koş ya bu atlet beyazlarmı oluyor sonra siyah olmasın diyor. Önceki

Ben eskiden kendim için yaşardım ama daha sonra hayatıma öyle biri girdi ki, dünyanın en iyi, en mükemmel, en saf insanı. Daha önceden hiç böylesiyle tanışmamıştım. Beni büyüledi, beni benden aldı. Artık kendim için değil, onun için yaşıyorum. O benim her şeyim. Kimseyi, kendimi bile onun önüne koyamam. Her şeyde ilk onu düşünür, onun iyiliği için çabalarım. O benim bir tanecik aşkım, o benim bebeğim, çünkü o benim evladım. Ha siz ilk okuduğunuzda kendi temizliğini kendisi yapmaktan aciz şu koca bebeleri kastettiğimi düşündüyseniz yanıldınız. Ve hala aranızda hem çalışıp, hem çocuk bakıp, hem de yemek, temizlik, ev işi yapan varsa silkelenip bir kendine gelsin. Siz bu dünyaya elin oğluna hizmet için gelmediniz. Şu dünyada fedakarlık edeceğiniz tek kişi evladınız olmalı, çünkü o size muhtaç, o sizin bir parçanız. Onun dışında kimseye hizmet etmek zorunda değilsiniz Hatta evladınız bile belli bir yaşa gelip kendi işini kendi halletmeye başladığı zaman sorumluluklarını bilmeli, burada iş biz annelere düşüyor tabi. Onu bu konuda eğitip, insani görevlerini öğretmeliyiz. Erkek veya kız farketmez, yataktan kalkınca o yatak toplanacak, susadığında kimseden istenmeyip kalkıp mutfaktan alınacak, tabak bittikten sonra yıkanacak ya da makineye konacak. Bunlar küçük ama sorumluluk duygusunun gelişmesinde etkili şeyler. Kız kardeşine kalk kız su getir diyen abiler, onlar öldü artık, yok öyle bir dünya! Caninfistigi seni anlıyorum. Bazen öyle durumlar oluyor ki insan bu kadarı da şımarıklık diyor ama istersen bir de şu açıdan bir bak; Yemek yapmak nedir? Beslendiğimiz gıdaları usülünce bir araya getirip lezzetli bir karışım oluşturmak değil mi? Yani yürümeye, konuşmaya yetebilecek bir beyni olan, eli kolu olan herkes yapabilir değil mi bunu? Peki bunu bir cinsiyete yüklemenin ve ücretsiz olarak ondan bunu beklemenin neresi mantıklı? Nedense bu işi karı işi olarak görenler söz konusu aşçılık oldu mu, pide hamuru açmak oldu mu seslerini çıkarmıyorlar. Çünkü karşılığında para alıyorlar değil mi? Emeklerinin karşılığını alıyorlar. Ama kadına gelince köpek gibi yapacak o kadar, mecbur, onun görevi o, elinin hamuru, gözünün kaşı, hedesinin hödösü.. Oldu canım tokatımı da tatmak ister misin? Destek olmak, görev paylaşımı bu tür lafları da pek hazetmiyorum. Çocuğu kadın taşısın doğursun, baksın, büyütsün, ama erkek arkaplanda destek olsun. Bu laf biraz da erkek yapmak zorunda değil ancak destek olur, yükü hafifletir e geliyor. Karnında taşıma, doğurma ve emzirme dışındaki her şeyi erkek tek başına bile yapabilir. Aynı şekilde ev işi de, makineye çamaşır atmak, onları kurutup ütülemek, bunlar basit şeyler, bunları yapmayan, başkasına yükleyen bir insan benim gözümde üşengeç, tembel, kendi totosunu bile toplamaktan aciz zavallı bir insandır. Bir insan istediği kadar çalışsın, eve para getirsin, eğer işten geldikten sonra çoraplarını çıkarıp fırlatıp atıyorsa, ayı gibi tıkındıktan sonra ayaklarını uzatıp tv izliyorsa getirdiği para benim gözümde bir hiçtir. Bir kere en başta bu yaptığı saygısızlıktır. Bu kadın olsun, erkek olsun, ergen olsun, yetişkin olsun farketmez. Bu dünyada ''hizmetçi'' adında bir cinsiyet yok, kadın var erkek var Ve bu ikisi de sağlığı yettiği müddetçe her işini kendi başına görebilir. Uzun oldu biraz ama gerçekten rahatladım. Kızım açın gözünüzü, ezdirmeyin kendinizi, okudukça yazılanları sinirleniyorum. Nolursunuz kıymetinizi bilin, bir kere geldiniz yahu bu dünyaya...

makineyi gösterdim canım. hatta bak renklileri bunda, koyu renklileri bunda, beyazları bunda diye. ama napiyo biliyo musun? gıcıklığına mıdır nedir? kendisine göre içimize giydiklerimiz-dışımıza giydiklerimiz diye yıkıyor. beyaz çamaşırlar oluyor mosmor. en nefret ettiğim şey. toz bezi gibi görünüyorlar.

calisan kadin daha duzenli olmuyor kesinlikle, dagilan seyleri duzeltmeye vakti yokki kadincagizin.. calisan kadinin sadece tembellik yapmaya hakki yoktur, cunku gundelik isleri bi aksarsa tum hafta oyle gider&#8230; buarada norvec gibi olsa keske heryer&#8230;bir cok avrupa ulkesindede dogum izni sadece 16 hafta kadar&#8230; turkiyede insana deger yok demeyin bu yuzden, sadece turkiye degil bu sekilde olan.. ama eminimki bu konudada hukumet birseyler yapacaktir ilerleyen zamanda. CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

Üzülme sakın annelik böyle bişey işte.. Koca adam olmuş artık saft

Hah işte çok doğru bir nokta! Bir de yardım etmek kelimesi var tabii ki. "Ben de çalışıyorum eşim de çalışıyor, bu yüzden evde bana çok yardımcı oluyor." Aslında böyle bir şey yok. Çünkü böyle deyince aslında evdeki işler benim işim ama o da lütfediyor da bana yardım ediyora geliyor olay, dediğiniz gibi.

Fıstıkcım bu söylediğin teoride çok doğru ama pratikte ne yazık ki " ettirmek" o kadar da kolay değil. Padişah soyundanmış gibi "oğluşum da oğluşum" diye yetiştirilen erkek ne yazık ki eşi istediğinde ona ev işlerinde yardımcı olmuyor her zaman. İstesen de yaptıramıyorsun. Benim eski eşim itiraz etmez ama bana en az 4-5 kez söyletirdi ve en son o işi ben yapmak zorunda kalırdım çünkü o işi birinin yapması gerekiyor ve söylemekten insan bıkıyor. Bir bakıyorsun senin görevin olmuş bile hem dışarıdaki iş hem eve işi. Bu noktada seninde dediğin gibi ve benim de her ortamda savunduğum gibi iş annelere düşüyor. Bebek adımları ile bile olsa kadın erkek görev ayrımı konusu anca nesilden nesile değiştirerek düzene girebilir... C caninfistigi

O yöntem denendi. Bizim annelerimizin ananelerimizin zamanında. Ve çok da pozitif yanları yoktu. Bugün burda aldatılınca ailesi de arkasında olmayınca sineye çeken kadınların, bugün burda dayak yiyen ve gene de evden gidemeyen kadınların bir kısmının ortak özelliğinin ekonomik özgürlüğünün olmaması olduğunu söylememe gerek yok sanırım.

Aynen, ben de ev hanımlığına karşı değilim mesela. Sonuçta bir evin yükü bellidir. Para, ev işleri/düzeni, çocuk bakımı. Erkek para işini, kadın da diğer ikisini halledebilir pekala. Yani ben çalışan kimi kadınların ev hanımlarını küçümsemelerine çok kızıyorum. Yani adamın maddi durumu ev geçinidirmeye yetiyorsa kadın da ev işlerini ve çocuk bakımını üstlendiyse problem nerede? Yani herkesin aile düzeni farklı sonuçta.

İşte bu da bence aileden aileye değişiyor. Benim eşim annenin otorite olduğu bir evde büyümüş, senelerce ailesinden uzak önce ev arkadaşı sonra tek başına yaşadı. Bu nedenle her türlü ev işini biliyor ve yapıyor, yeni evliyiz şu an 5 sene sonrası için büyük konuşamam ben. Ha ben bu konularda taviz vermem; ama bu eşimin yetiştiği kültürle ilgili. Ben bu rahatlığa sahibim ama her kadın değil. Geleceğe yönelik olarak dediklerin çok güzel ama bu tip kökten değişiklikler bir sonraki jenerasyonla gelir, umarım gelir. Bunu becerebilen, bunu erkeğe kabul ettiren ettirsin muhakkak. Ama kadınların birçoğu ettirmiyor, denemiyor bile; erkekler de o kültürle büyümemişler, anında ters tepki veriyorlar. Ben burada bu sebepten aldatan erkekler gördüm, sen artık eskisi kadar benle ilgilenmiyorsun diye. Dolayısıyla bu tip ailelerde de erkek evin maddi yükünden daha sorumlu olmalı ve ben bunda bir problem göremiyorum. Özellikle bebek doğduğunda bir kadın isterse çocuk 4 5 yaşına gelene kadar part time işle yetinebilir. Çünkü erkek her ne kadar müdahil olursa olsun bir kadın kadar çocukla ilgilenemez, insan doğasına dahi aykırı bu; çocuğun anneye daha çok ihtiyacı var. Bu durumda da erkek mağduru oynamamalı bence. :))) mavrulam

Yok ben o konuda demiyorum asla. Çekirge zaten senin dediğin bir şeyi senden alıntılamadan yorumlamam artık :) O konu çok hassas ve başka bir konuydu. Tenzih ederim.

Geçen çok güzel bir yazıya denk gelmiştim. Bir konuda paylaşmak için saklamıştım. Kırmızı elbisesi gardırobunda asılıydı, Annem ölürken, O tüm yaşamı boyunca giydiği, Dizi dizi koyu renkli, eski elbiselerin yanında Adeta sırıtıyordu. Beni çağırmışlardı Ve annemi gördüğüm anda Çok fazla ömrünün kalmadığını anlamıştım. Kırmızı elbiseyi görünce, ona "Anneciğim, ne kadar güzel bir elbise bu böyle!" dedim. "Hiç üzerinde görmemiştim" "Hiç giymedim ki " dedi usulca. "Otur yanıma Millie, Eğer ölmeden önce başarabilirsem Sana bir ders vermek istiyorum." Yatağın kenarına ilişiverdim. Annem derin bir soluk aldı, Hiç tahmin edemeyeceğim kadar derin bir soluk. "Çok fazla vaktim kalmadı ama, Artık bazı şeyleri görebiliyorum, Size hep iyi şeyler öğrettiğime inanırken, çok yanlış şeyler öğrettiğimi farkettim." "O nasıl söz öyle anneciğim?" "Öyle, her zaman, iyi bir kadının Asla önce kendisini düşünmemesi gerektiğine inandım, Hep başkalarını düşünmeliydim kendimden önce. Onun, bunun, her zaman Herkesin isteklerini yerine getirmeliydim, Benim isteklerim ise, başkalarının isteklerinin altında ezilip kaldı hep. Belki günün birinde benim isteklerim de gerçekleşirdi. Ama o gün hiç gelmedi. Tüm yaşamım böyle geçti, fedakarlıklarla. Baban için, erkek kardeşlerin ve kız kardeşlerin için, senin için yaptığım fedakarlıklarla." "Evet, anneciğim, bir annenin yapabileceği her şeyi yaptın. "Ah, Millie ah, ne senin için, Ne de onlar için yaptıklarımın bir yararı olmadı. Anlamıyor musun? Sizlere hataların en kötüsünü yaptım. Kendim için hiçbir zaman hiçbir şey istemedim.!" "Baban şimdi yan odada, Öfkeyle duvarlara bakıyor. Doktor ona öleceğimi söyleyince, Yanıma geldi ve ölmeden önce öldürdü beni. "Ölemezsin, beni işitiyor musun? Bana ne olacak sen ölünce?."... Evet, çok zor olacak, biliyorum. Mutfakta tavanın bile nerede olduğunu bilmez, biliyorsun." "Ve sizler, çocuklarım, Her zaman, hepinize koştum. Haftanın yedi günü Evde ilk uyanan, son yatan hep ben oldum. Yanık ekmekleri ve en küçük çöreği hep ben yedim." "Şimdi erkek kardeşlerinin Eşlerine nasıl davrandıklarını görüyorum Ve hasta oluyorum, çünkü onlara Eşlerine böyle davranmayı ben öğrettim. Onlar da iyi öğrendiler. Bir kadının verici olmaktan öte bir görevinin olmadığını, Hatta bir kadının verici olmazsa, var olmadığını öğrendiler. Biriktirdiğim her kuruşu, Giysilerinize, kitaplarınıza harcadım, Çoğu zaman gereksiz bile olsa. Yaşamımda bir kez bile, alışverişe çıkıp, Kendime güzel bir şey satın almadım. "Sadece geçen yıl, gördüğün o kırmızı elbiseyi aldım. Sakladığım bir yirmi dolarım vardı. Tam çamaşır makinesini tamir ettiririm o parayla derken, Eve o koskoca paketle döndüm o gün. Baban çok üzdü, yıktı o gün beni. "Böyle bir elbiseyi nereye giyeceksin ki? Operaya mı gideceksin yoksa? Sanırım haklıydı. O elbiseyi hiç giymedim, Mağazada denemek için giymekten başka. "Ah Millie, eğer bu dünyada kendini düşünmezsen, Öbür dünyada mutlu olunur sanırdım. Ama artık inanmıyorum buna. Bence Tanrı, isteklerimizi bu dünyada Ve şimdi gerçekleştirmemizi istiyor bizden. "Millie, şimdi bir mucize olsa Ve bu yataktan kalkabilsem, annen çok farklı bir insan olurdu. Ama ben sıramı böyle savdım. Belki zor olurdu öğrenmem, Ama öğrenirdim Millie, ÖĞRENİRDİM!" Kırmızı elbisesi gardırobunda asılıydı, Annem ölürken, O tüm yaşamı boyunca giydiği, Dizi dizi koyu renkli, eski elbiselerinin yanında Adeta sırıtıyordu. Annemin bana son sözleri şunlar oldu; "Millie, benim yolumdan gitme Ve beni gururlandır. Söz ver bana." Anneme söz verdim. Annemse sırasını savdı Ve son nefesini verdi. Buna benzer pek çok şey okumuşuzdur. Hemen hepsi de yaşamı ertelemememiz gerektiğini ve her günü yaşamın son günü gibi yaşarsak, yaşama anlam katacağımızdan söz eder. Ben bunu okurken çok sevdiğim bir dostumu hatırladım. Yirmi yıllık evliliğini ihanet nedeni ile bitirme noktasındayken yanındaydım ve ağlıyordu. "Biliyor musun?" dedi, "Ben niye ağlıyorum?" "Yirmi yıldır hemen her gün pilav yaptım, evdekiler seviyor diye. Kimi gün şehriyeli, kimi gün domatesli, kimi gün bulgur. Bir tek gün bile sade pilav pişirmedim. Oysa benim en sevdiğim sade pilavdı"...

burdaki konuyu okuyunca, nisanlima kadin nedir kadinin onemi gorevi nedir diye sordum alacağım cevabi merakla bekledim tabiki. yazmiski kadin mutluluktur kadin anlayabilene kiymet bilene candir. kadin herseydir asktir kadin annedir kutsaldir yazmis oyle hosuma gittiki... normal zamandada naif karakteri var ama bunlari duymak hosuma gitti Kadınlar Kulübü Mobil uygulaması kullanılarak gönderilmiştir. THEY- Popüler

Onların haklı olduklarını ben de savunmuyorum. Diğer konuda çalışmak zorunda değil diyenlerden biriydim ben de. Ben olsam öyle bir adama asla para vermezdim misal. Mecburiyet dolaysıyla işten ayrılıp bir de paraya muhtaç ediliyor olduğu halde... kadıncağız da çare arıyor gerçekten çok ayıp. Bu erkek bence karısına ve çocuğuna bakmak zorunda. Ne münasebet para benim demeler falan... HanimKelesimiGetir

Benim görüşüme göre görev ve sorumluluklar cinsiyetlere göre paylaştırılmamalı. Mesela ailemdeki bireyleri 3 kadın 2 erkek vs diye değil de 5 birey olarak görürüm. Bir iş yapılacaksa 5 kişilik iş gücü var demektir. Ha yine paylaşılır işler tabi ama rastgele ya da kim neyi daha iyi yapıyorsa. Benim ailemde hiçbir zaman "evde kız dururken erkek servis yapmaz", "kadın çalışmaz evde çocuk bakar", "çocukla kadın ilgilenir", "tamir işleri erkeklerindir", "erkek çalışıp evini geçindirir" gibi kalıplar olmaz. Herkes her şeyi yapar. Cinsiyet sadece bir ayrıntı. Hayat ve yetiştirilme tarzı işte. Herkesin farklı. Benim ailemden gördüğüm bu kendi çocuklarıma da böyle öğreteceğim. Bu durumda "Biz kadınlar ne için yaşıyoruz" sorusu bir anlam ifade etmiyor bana, herkes ne için yaşıyorsa onun için yaşıyoruz. Yüzde elli şansım varmış ya erkek ya kadın olacakmışım kadın olmuşum hepsi bu.

zorunda kalınca ütülüyor."bak bu temizlikçinin işi ama bak yapıyorum" diyor. geçen evi topladım banyo tuvaleti hallettim. hamilelik sırt ve bel ağrılarıma rağmen. yemeğimi de yaptım. sadece evi süpür sen dedim. tozu alıp yerleri siliyim diye. oflaya puflaya yaptı. yaptıktan sonra bana diyo ki "temizlikçiyi ara da onların evini de süpüreyim" kırk yılda bir yaptı. normalde temizlikçi kadın gelse bile haftada en az iki kere bu işlerin tamamını zaten ben yapıyorum. temizlikçiye de rezil olmak istemiyorum. C caninfistigi

kuzum benim de içim rahat etmiyor. inan sabah eşim de aynısını söyledi. ama zaten ramazanda haftada en fazla 1-2 kere evde yapabiliyoruz sağa sola davet edildiğimizden. onda da ben yapıyım diye biraz da hevesim var. işte şu evin dağanıklığı moralimi bozuyor.

biliyorum zaten bunları bildiğim için çalışıyorum... cocuğumu bırakıp işe gelmeye bu yüzden katlanıyorum maalesef... ama çok ikilemde kalıyorum. çevremdeki çok çok rahat ev hanımlarını görünce kendi çabamı sorguluyorum. bütün gün evde oturan ve eşinde ev işlerine yardım bekleyen çok rahat tanıdıklarım var. evleri temiz, bakımları yerinde, cocukları yanında, hiç yıpranmıyorlar... insan bazen özeniyor. yada ben bu dönemde öyle hissdiyorum.

Sen o şanslı azınlıktansın o zaman canım. Ben mesela hiç duymadım bizlerin yaptığı gibi sabah işe gitmeden şu tuvaletlere bir çamaşır suyu dökeyim diyen adam. Ve erkekler Türkiyede yetiştirilme şartlarından dolayı çok uzak bu düşünce tarzından. Bir arkadaşım var eşinin 3 katı maaş alıyor ve maaş kartı eşinde. Hep anlatır eşininde kendine ne kadar yardımcı olduğunu, halı bile yıkadıklarını beraber. ''Geçenlerde peki dedim bu adam tuvalet temizliyor mu? -söylersem yapar ama ben söylemem dedi Peki bu adam cam siliyor mu? -Tabii ki cam sildirecek halim yok adama Peki dolma yapabiliyor mu? -e ben yaparım dolmayıda.'' Hiç dedim kendini kandırma, evide sen geçindiriyorsun büyük oranda, ev işinide sen yapıyorsun, sonrada kocandan bulunmaz hint kumaşı gibi bahsediyorsun. Eğer ev geçindirme görevini kadında erkek kadar üstleniyorsa tüm bu saydıklarımıda kendi başına yapacak bir adam. Değilsede erkek kadının maaş kartınıda alıp ben ev geçindiriyorum havalarında gezmeyecek. C caninfistigi

Aslında bir tarafından bakınca çok derin bir soru ve derin cevapları olabilir. Elbette hepimizin rolleri var hayatta anne, baba, evlat, eş gibi.. Bunlar bizim temel kaynaklarımız gibi. Ancak benim inandığım bir kavram var, her bireyin dünyaya geliş amacı farklı, yani rolleri belli ve herkes onu oynuyor aslında. Oluşumlar tesadüf değil.. Örneğin neden ben eşimle evliyim, o 1978 de benden baya uzak bir yerde dünyaya gelmiş ve ben 2 yıl sonra başka bir yerde dünyaya geldim.. yıllar sonra yollarımız kesişti ve evlendik. Bu da senaryonun bir parçası aslında ve biz bilerek ya da bilmeyerek bir şeye hizmet ediyoruz. Mesela kendini yardım kuruluşlarına adayan insanlar bu görev için dünyaya gelmiştir aslında. Basit bir örnekle. ChopSuey... tek ayak

Kesinlikle katılıyorum. Ve tabiki de hayat müşterek. Yani o ev işleri de asla kadının görevi değil. Ben nasıl ki evi geçindirmek erkeğin görevi, bir erkek gerekirse evine yetmek için çift iş yapmak zorunda cümlelerine karşıysam, ev işleri kadının görevi cümlesine de karşıyım. Hayat müşterek ve hayat yükünü bir şekil paylaşmalıyız. Kimse ezilmeden. Henüz evli değilseniz ne güzel. Bir çizginiz olsun ve asla ondan taviz vermeyin. Hayatınıza giren insana da bu konuda ne kadar katı olduğunuzu gösterin. P

Çok üzüldüm bir anneye asla söylenmeyecek lafı söylemiş o kişide. Leş kargası ne demek, bu nasıl bir üslup böyle..

her istediği gümüş tepside eline verilince düzeltmek bize düşüyor. yuvamız yıkılmasın diye uğraşan hep biz oluyoruz. asla ve asla oğlumu bu şekilde yetiştirmiycem allahın izniyle kimsenin ahını alamam

Kadınla erkek eşit şartlarda olamıyor maalesef Ne fizik yapıları, ne ruhları ne de bu toplumun kadına bakışı eşit değil çünkü Yuvayı dişi kuş yapardan tutun, kadın adamı rezil de eder vezir de edere kadar bir sürü kalıbımız var Bazısı hiç irdelemeden yaşıyor Bazısı irdeliyor ve sonunda zararlı çıkıyor çünkü bulunduğu yapı düşünmeye ve hak aramaya müsait değil Dini olarak bir sürü kaide var ama günümüz yaşamında zaten bunları baz almıyoruz Kadının he şartta kendini yetiştirmesi ve yaşadığı hayattan keyif alması için akıllı seçimler yapması gerek Bir çok kadının hayattaki ilk amacı evlenmiş olmak, bu kalıptan kurtulup eş seçiminde dikkatli, evlenmeden önce kendi ayaklarının üzerinde duran kadınlar yetiştirebilirsek bizden sonra ki nesil hayattan keyif alabilir. Kendi adıma çocuk sahibi olmak dışında hayatta her istediğimi yaptım ama bunun sebebi benim ana erkil bir aileye mensup olmam. Babam yoktu annem de her konuda destekçimdi. Kendince başarılı, özgürlükleri olan, istediği biçimde yaşayan bir insan oldum şükürler olsun ama bunu yapma imkanı olmayan milyonlarca kadın var, kökten değişim lazım

Benim düşünceme göre erkeklerin olduğu gibi kadınların da sorumlulukları var. Erkek evine bakmaya mecbursa kadın da kocasına destek olmak için çalışmaya mecbur benim düşünceme göre. Kadın evine bakmaya mecbursa erkek de eşine destek ve yardımcı olmaya mecbur. Üstün cinsiyet diye bir şey yok bence. Kadın erkek her anlamda eşittir. Herkes elini taşın altına koymayı bilmeli. Pozitif ayrımcılığa hayır

Bildiğim kadarı ile 2 yıl ücretsiz izin alabiliyorsunuz. Önceki

Bu konuda zaten seninle aynı fikirdeyim.. Bir gün yeniden evlenir ve çocuk sahibi olursam onları bu eşitsizliğe sebep olacak şekilde yetiştirmeyi düşünmüyorum zaten. Kız ise eline ekmeğini almalı erkek ise ev işi sorumluluğunu da üstlenebilmeli. Bu arada baba figürü olan şahsında "benim oğlum erkek adam, masadan tabak kaldırmaz" zihniyetinde olmadığına dikkat etmekte fayda var.

kamuda çalışıyorum bırakma fikrimi söylediğimde herkes saçmalama diyor. özel sektör olsa çoktan bırakmıştım.

Bilemiyorum ben anneme, anneanneme, babaanneme baktığımda hep erkeğin arkasını toplayan evi çekip çeviren kadınlar görüyorum. Erkeklere baktığımda eve sadece para getirip keyfine bakan tipler. Çocuk konusunda kaç erkek ciddi olarak yardımcıdır bilemiyorum ama ben henüz hiç rastlamadım eşit şekilde büyümesinde rol alana. Gördüğüm kadarı ile zaten kadınlara gereğinden fazla yük yüklenmiş. Ne zaman her iki cinsiyet eşit şartlarda olur, kadın da işten geldiğinde tv karşısına geçebilir o zaman üstün olmaktan çıkar benim gözümde. O bahsettiğiniz kadınların bu kadınlardan farkı ne? Onlar da eminim evleri için kendilerini heba ediyorlardır. Çocuklarını en iyi şekilde büyütmeye çalılıyorlardır. Bence onlar da kendilerini prenses olarak görmeliler. Cekirgee Pamuk Kızım tek ayak