Kazık yiyince otomatik olaral bırakıyorsun

Kariyer konusu baya önemli ama, yanlış bir tavsiye insanın hayatını değiştirir M

Etrafınızdakiler dedikoducuymuş benim gecmişimdeki insanlar gibiymiş, ama sevindim adınıza hayırlı olsun bebeğiniz için, Allah analı babalı büyütsün M

Valla arkadaşım ben de aynı senin gibiyim ağzım don lastiği gibi herkese her şeyimi anlatıyorum bi konuda canım yanınca ne kadar yanlış yaptığımı fark ettim. Evlendikten bir süre sonra insanlar cocuk ne zaman düşünüyorsun diye soruyorlardı ve ben düşünmeye başladığım zaman söyledim soranlara biz de artık istiyoruz diye. Ben nerden bilirdim ki hemen cocuğum olmayacak. 3 ay geçti 5 ay geçti cocuk yok. Sonra bi gördüm ki söylediğim insanlar arkamdan cocuğu olmuyor demeye başlamışlar. 1 yıl sonra şimdi hamile kaldım. Ama o kadar pişman oldum ki söylediğime kafama vurdum hep. Böyle bi acı tecrübe sonrası ağzımı yavaş yavaş kapatmayı öğrendim. Susmak için bunu yaşamamız gerekiyormuş.

Gelin buraya kk'e yazın burdan fikir alın

Hepsini okumadım ama şunu bilin, anlatma huyunuzdan vazgeçip sabrederek kişiliğinizi geliştirebilirsiniz. Daha olgun olduğunuzu ve sakinliginizi koruyabildiginizi göreceksiniz.

Aileniz en fazla kızgınlık anınızda yüzünüze vurur, canınızı sıkar. Arkadaş çevreniz arkanızdan konuşur, çok sonra duyarsınız, duyuncaya kadar keyfiniz kacmaz ama size ve sonraki iliskilerinize zarari dokunur ileride. Mümkünse kimseye çok danışmayın aileniz dışında. Herkes sizden daha akıllı değil, neden insanların yorumları bu kadar önemli ki? Gidin kahve için arkadaşlarınızla, havadan sudan, bu yılın moda renginden, son aldığınız kazaktan konuşun. Özeliniz size kalsın. Insanlar kıskançtır. Bu insanın doğasında var. Sizin iyiliginize yorum yapacak sandıklarınız istemeden bile sizi yanlış yönlendirebilir. Iliskilerinizi, begendiklerinizi arkadaş toplantılarınıza meze yapmamanızı öneririm. Bırakın değerli kalsın. Bu hataları hepimiz yaptık, siz de yapmaktan vazgeçebilirsiniz.

20 yaşına da gelseniz 30 yaşına da gelseniz insanlar hep aynı. Anlatırsın, o da bir başkasına gidip anlatır. Hayattaki çok nadir insanlar böyle değildir. Sohbet, muhabbet bulmak için başkasının hayatını ortaya koyarlar. Anlatmayacaksiniz, tek çözüm bu. Geçiştireceksiniz. Sürekli dert anlatanlarda da uzak durmak lazım.

Sizinki nasıl oldu, ben aşk durumlarında hep gözümün önüne perde indiği için gerçekleri çok geç gördüğümü fark ediyorum ve hep anlatırken buluyorum kendimi, ama başkasına tavsiye verince dediklerim hep doğru çıkıyor garip bir şekilde M

24 yaşındayım, bende kaybetme korkusu oluyor hep karşımdaki kişiyle tartıştığım zaman kalbini kırmadan konuşuyorum, o anlık duygularımla hemen siliyorum rehberden birkaç gün sonra tekrar ekliyorum ve ben yazıyorum kaybetmemek için ya bana değer veriyorsa ve onu kaybediyorsam diye, bazen bunu haklı olmama rağmen yapıyorum bu huyumdan da nefret ediyorum M

Kimseye güvenmeyin. Buradan fikir almayın. Sadece anlatıp deşarj olun, anlatma ihtiyacınız gitsin. Siz kendinize, sağduyunuza güvenin. Sizin her anlattığınıza karşı tarafın da aynı önemi vererek yorum yaptığını düsünmeyin. Başkalarının dolduruşuna gelmeyin. Yani aslında, yorumdan etkiyecekseniz, anlatmasanız daha iyi diyorum. Siz en doğru kararı zaten vereceksiniz.

Ben de kendimi, duygularımı anlatmayı severim.. Yaşadığım olayları paylaşma vs, iletişimi seviyorum galiba.. Karşıdan görüş almak beni rahatlatır içimi dökünce.. Gerçekten bende safım, herkese değil ama yakın gördüğüme anlatırım, ama anladım ki onlara bile anlatmamak gerek.. insanlar öyle değişik öyle kötü olabiliyor ki, bir anda yakınım dediğimiz insanlar yabancılaşıyor anlattıklarında kar kalıyor yanına.. Bu yüzden ben aileme anlatıyorum bişey olunca.. yada bu platformda yazabiliriz en azından kimse tanıyıp kötü kullanmıyor.. Benim için paylaşmak bir ihtiyaç o derece severim bişeyler konuşup anlatmayı ama artık frenledim kendimi kötü tecrübelerle.. siz de öyle yapın frenleyin hemen onu kötü biri gibi hayal edin, yazıya dökün yada kendi kendinize anlatın en iyisi bu inanın

Ne kadar da çok kişi varmış bu durumda olan. Bende çok anlatıyorum arkadaşlarıma iyimi kötümü. Her seferinde beni pişman etselerde yine anlatıyorum aptal gibi. Ama anlattıkça rahatladığımı düşünüyorum halbuki rahatlatmaktan çok sinir ediyorlar adamı. üffff herkes mal M

Karşıdakini dinliyor musunuz yoksa sürekli hemen her aklınıza gelen problemi anlatmak için arıyor musunuz?

Bende şu ağzımı tutmayı, herkesi kendi gibi sanmayı bırakamadım. Ama şunu gördüm sen konuşurken sadece dinleyen, kendi hayatı hakkında en küçük ipucu vermeyip sürekli soru sorandan kaçarak uzaklaş.

Aynı durumdayız, ve derdimi burdan anlatmak daha doğru geliyor bana, yüz yüze olduğum insanların arkamdan dedikodu yapmaması için

Bu acı tecrübeyi erken yaşta edindiğiniz için minnettar olun bana kalırsa. Her biri ayrı ayrı sosyalitede 5 arkadaşken biz, birbirimizden ayrı gruptan bağımsız görüştüğümüzde arkadan ne kadar dedikodu dönüp, kişiler bazda konusulabilecegi hakkında tecrübeliyim. Özeliniz size kalsın. Çok anlatmak istiyorsanız bu gibi platformlardan fazla da detay vermeden paylaşım yapın, fikir sorun. Buradaki görüşler de sizi yanıltır. Sonuçta kimse sizi tanımıyor, yanlış görüş verme ihtimali yüksektir. Ama anlatma duygunuzu tatmin eder. Paylaşımlarınızı varsa anneniz ya da kardeşinizle yapın size zarar vermeyecek ya da anlattıklarınızı kullanmayacak yegane insanlar onlardır.

Haklısınız zaten şu anda hayatımda kimse yok, güvenim de çok azaldı yaşadıklarımdan dolayı, kimseye anlatmamak en doğrusu ama bazen duygusallığım mantığının önüne geçiyor anlatırken buluyorum kendimi, duygusal davranmasam bir sorun olmayacak aslında M

Ben açıkçası kendi yaşadıklarımı anlattığım için yorumlardan çok etkileniyorum, yorumlara bakarakta hayatıma yön verdiğim oldu, aşk konusunda başkalarına tavsiye verince hep dediklerim çıktı ama konu kendime gelince sanki körmüş gibiyim hiç farkında olamıyorum gerçeklerin sonanda

Haklısınız ama ben yorumlardan çok etkileniyorum galiba bu şekilde de hata yapabilirim belki, ben hiç kimseye anlatmasam daha iyi olacak galiba gerekirse kağıtlara yazayım aynaya bakıp kendimle konuşayım

Bende de vardı bu.. Mesela burada çok müslüman geçinen bir komşunuz vardı anne kız. Geçen sene otururken evli bir adam tarafından kandırıldığımı, beni kandırdığını o kişi motor kazasında ölünce arkadaşının itiraf ettiğini anlatmıştım üzülerek..2 ay sonra olay aileme şöyle aktarılmış "Biker evli bi adamla sevgiliymiş."! Şimdi birine bir şey anlatmadan, söylemeden önce en az 10-15 sn düşünüyorum. Herkes öyle olmasa bile "kimseye güvenme" diyorum kendi kendime. Aile bile en ufak bir hatayı yıllarca kafana kakabiliyor çünkü. Kuşlarım var, onlara anlatıyorum. Aramızda kalacağından hiç şüphem olmuyor çünkü. Devir öyle kolay kolay insanlarla dertleşebileceğimiz bir devir değil ne yazık ki...

Bende içime kapandım açıkçası eskisi gibi herkese anlatmıyorum birkaç kişiye hep anlatıyorum bu huyumdan da kurtulmaya çalışacağım 1Sen

Valla arkadaşlık yada aşkla alakalı tecrübelerim oldu bu yaşta, ben burda da anlatırken fazla detay veriyorum gibi hissediyorum diğer konularımda, ailem bile bazen tartışma anında yüzüme vuruyor onlara hiç anlatamam, yüz yüze gördüğüm insanlara hep anlattım ama çoğu kişiden zarar gördüm, hiçbirine anlatmasam hep kendi içimde yaşayacam tavsiye de alamayacam, kağıtlara yazarak mı içimdeki sıkıntıyı paylaşsam bilemedim bana ne kadar yararı olur M

Her ağzınızı açtığınızda yediğiniz kazıkları düşünün. İlla birilerine anlatmak birileriyle dertleşmek mi istiyorsunuz? KK olarak buradayız

Dinliyorum tabiki M

Dediğinizi uygulayacağım mutlaka, aşk durumlarında bazen duygusal oluyorum çok fazla gerçeği göremeyebiliyorum, bu yüzden hep anlatıyordum yaşadıklarımı M

Ben kazık yedim valla eskisi gibi değilim ama birkaç arkadaşıma hala aynıyım kurtulmam lazım bu huyumdan B

Bende hep anlatıp duruyorum ama bu huyumdan vazgeçmem lazım bir an önce

En doğrusunu yapıyorsunuz aslında, peki bir derdiniz olduğunda tavsiye almanız gerektiği zaman nasıl davranıyorsunuz

ben de öyle biriyim ama bana anlatılan bende kalır. bence bu genelleme yanlış. daha çok başkalarının nelerini sana taşıdığına da bakmak gerekiyor ben kendimle alakalı çok bişey anlatmayı sevmem ama bana anlatılan da bende kalır.

Aslında güvenmemek değil de herhangi bir tartışma anında duygularıma yenik düşüp karşımdaki beni seviyorsa eğer kalbini kırıp kaybetmekten korkuyorum, bir de tam tersi kandırılıyorsam farkına varmak için . push ; sonanda

Bazen cidden tavsiyeye ihtiyacım oluyor bunu nasıl halledecem bilmiyorum M

Aynı durumdayız valla forevermorrenk Mustafa Kemal Atatürk Anneler

maalesef ben de sizin gibiyim anneme anlatıyordum bir ara ama annemin de benim ona anlattıgım seyleri biraz bana karsı kullandıgını gordum mesela x kisinin su huyuna sinir oluyorum diyorum anlatıyorum yasadıklarımızı bir ay sonra mesela o kisiyle bulusucam hani o böyleydi neden bulusuyorsun bulusma otur evde diyor. ya da bir sey yapıyorum ben diyelim annem hemen aynı o x gibi davranıyorsun ondan bulastı herhalde falan diyor. yani annemde bile bunu gorunce. o zaman ben dogdugumdan beri annem babamdan sikayet ediyor o zaman sen de babamla görusme bosan. sonuc olarak ben de bu huyumdan kurtulamadım ama pişmanlıgım cok bilinmesini istemedigim seyleri insanlara anlattım sonra aram bozuldu simdi hep diken ustunde yasamak hos bir sey degil yani :/

Kesinlikle haklısınız, zaten arkamdan en çok konuşan öyle tipler oldu, bana da her şeyini anlatan ama ben anlattığım da hemen dedikodu yapan arkadaşım da oldu maalesef şimdi onla konuşmuyorum artık

Artık yüz yüze gördüğüm kimseye anlatamayacağım hiçbir şeyimi kendimi tutacam bu konuda, aşk durumlarında ben çok duygusal davrandığım için bazen mantıklı düşünemiyorum o yüzden hep anlatıyordum tavsiye almak için ama anlattığım için pişmanlık duyuyordum sonradan, bende burda anlattım başka bir konu açarak yaşadığımı M

Ilk aşama olarak şöyle yap. Bir olay oldu mesela, hemen arayip biriyle paylasmak mi istiyorsun. Telefonu eline aldin, arkadasini arayacaksin. O an farkettin anlatip rahatlayacaksin. Telefonu elinden bırak bi bardak cay kahve ic ya da 15 dakika bir seylerle uğraş. 15 dakika o duygunla basbasa kal. Sonra aramak istiyorsan tekrar ara. Ama o 15 dakika kendine katlan. Böyle böyle gücleneceksin

bende de var aynı huy. kaç yaşıma geldim aynı. yazsam da karşıdan bir öneri geldiğinde ya da haklısını duymak istiyorum sanırım. çümkü her yaptığımı eleştiren her konuşmayı milyon kez kafamda eviren çeviren biriyim.

Haklısınız ama ben bazen insanların asıl niyetini çok geç farkediyorum ve hata yapmak istemiyorum M

Buna gerek yok ki. Kalbin seni yonlendirir. Kime anlatsan herkes kendince farkli seyler soyler. Herkes senden daha mi tecrubeli ya da karsindaki insani senden daha mi iyi taniyor. Sanirim kendine guvenin yok.

Gunluk tut belki iyi gelir Neyapsamkisimdi Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Sizde benim gibi kimseye anlatmama kararı almak istiyorsunuz galiba

Ya aynı ben. Takipteyim konuyu. Herkes herşeyimi bilir. bende ayrica daha kötü bir huy daha var sürekli akıl danışırım. Ben de mı konu açsam ne ama gelen yorumlar çok kırıcı olabiliyor burada

Düşündüm aslında bunu bir kağıda yaşadığım her şeyi soru cevap şeklinde yazmayı düşünüyorum ben ne istiyorum ne yapmalıyım diye M

Buradaki görüşler bana iyi geldi ama iyi ki varsınız

Kaybetmekten korkarsan kaybedersin. Biterse bitsin diye dusunursen bitmez. Neden korkarsan kirktugun basina gelir. Korkma. Seni kaybetmekten karsindaki korksun. Korku hata yaptirir.

Bir gunluk tutup oraya yazin herseyi. Derdinizi sadece cozebilecek insanlara anlatin. Gerizi sadece dedikodu uretir.

Sağlam bir kazık yenmeden vazgeçilmiyor bence bu huydan.

Siz peki aşk konularında tavsiye almak ihtiyacında olursanız nasıl bunu halledersiniz kimseye anlatmadan, örneğin bu siteyi bilmeseydiniz M

Bende eskiden öyleydim simdi kimseye hicbiseyimi anlatmıyorum aileme esime kardeslerime anneme falan anlatıyorum geçiyo gidiyo öyle zamanla

Ben kendi aramızda konuştuklarımızı başkalarından farklı şekillerde duyunca, olup olmadık yerde söylediklerim bana karşı kullanılmaya başlayınca fark ettim. Ki dedikodu falan yapmıyorum anlattığım şey kendi hayatım Onda bile vuracak bir şey arıyor insanlar

Tavsiye almak için arkadaşa anlatmayın. Siz yapılması gerekeni zaten biliyorsunuz dur. Buraya yazın madem, burada kimse sizi tanimiyor.

Kendine bir mail hesabı aç. Her şeyi oraya yaz. İlla konuşmak istiyorum dersen telefondan ses kayıtları oluştur, oraya at. Hem rahatlamış olursun hem de kimse bilmemiş olur :)

Merhabalar, ben 24 yaşındayım ve lisede sosyal fobim yoktu ve bir sürü arkadaş edinmiştim ve hem ailesel, hemde aşk ve arkadaşlık açısından yaşadığım her şeyi herkese anlatan biriydim, onlardan görüş almak için anlatıyordum, yüzüme her gülümseyene anlatıyordum, ve anlattığım insanlardan çok az kişi hariç gerisinin hep arkamdan anlattığım her şeyi başkalarına anlattığını öğrendim ve hoşlandığım kişilere ve diğer arkadaşlarıma da anlattığım konular üzerine olmayan şeyleri de ekleyerek anlattıklarını öğrendim ve insanlardan soğudum ve sosyal fobim böyle başladı diyebilirim, benim okul dışında hiçbir çevrem yoktu sadece okuldan arkadaş edinebilirdim ve acayip saf bir insandım, hata en başında bende aslında anlatmamam gerekirdi herkese, insanları tanımıyordum ki çevrem olmadığı için, liseyi bitirdikten sonra bir kız hariç liseden kimseyle görüşmedim. Üniversitede daha bilinçliydim zaten sosyal fobi de olduğu için aylarca kimseye en ufak bir şeyimi anlatmıyordum ki bir kişiyi sevene kadar, onu sevdikten sonra yine insanlara yavaş yavaş anlatmaya başladım, insanlarla yakınlık kuramadım ama o kişiyi seviyorum benim hakkımda ne düşünüyor nasıl biriydi diye soruyordum, lisedeki gibi herkese anlatmıyordum ama yine de sınıftakilerden birkaç kişiye anlatmıştım sevdiğim kişiyi bana iyi davranıyorlar diye ama sevdiğim kişiyle alakalı en ufak kötü bir söz söylemedim, onlarda diğerlerine anlattı derken bizim bölüm komple o kişiyi sevdiğimi biliyordu. Üniversite bitti ordan da 4 kişi kaldı hala konuştuğum ama bu nefret ettiğim huyumdan hala da kopamıyorum, biriyle bir sorun yaşasam hemen lisedeki arkadaşıma anlatırken buluyorum kendimi, üniversiteden de var iki kıza anlatıyorum ama lisedeki kıza anlattığım kadar bilemezler, lisedeki arkadaşım da arada kendini anlatır ama benim kadar değil, üniversitedeki arkadaşlarım pek anlatmazlar kendilerini ama ben neden böyleyim bilmiyorum, ilerde lisedeki gibi kazık yemek ve iftiraya maruz kalmak istemiyorum, bu huyumu bırakmak istiyorum, bir derdim olsa kağıda mı yazsam, duvara konuşarak mı anlatsam kendimi bilemedim, bana tavsiye verir misiniz, okuduğunuz için ve görüşleriniz için şimdiden teşekkür ederim.

Söylerim

Tavsiyeler işinize yaradı mı? Herkesin aşka bakışı ve o yaşadığı dinamik çok farklıdır dolayısıyla aşk konusunda hiç tavsiye almadım. Baktım bana uygun değil, yol veririm gider düşüncesindeyim.

Cok gencsin sanirim. Hicbir seyden korkma. Karsindaki iyi niyetli ise senin onu kirmak istemedigini anlayacaktir. Kandiriliyorsan da bunu fark edersin. Boyle boyle buyuyoruz. Hayatimiza birsuru insan girip cikiyor. Sonra bizim icin en uygun olan kisi ile yolumuza devam ediyoruz. Kim ilk flort ettigi ile evlenmis ki? Her iliski sana birsey ogretecektir. Gercekten olmasi gereken de gitmez merak etme. Bu arada az ama öz arkadaşın olsun. Herseyi paylasabilecegin biri. Digerlerini ele...

Aynı durumdayız

Amin cok teşekkür ederim rabbim kimsenin kucağını boş bırakmasın inşallah

Ben de konuskanimdir anlatmayi da dinlemeyi de severim ama potansiyel dedikoducu kisilere asla anlatmam ozelimi vs. İyi bir gozlemci olursaniz kime neyi ne kadar anlatacaginizi az cok bilirsiniz. Cok rahatsiz olup sosyal fobi derecesine geldiyse kendinizi tutup daga tasa kedilere anlatin

Çok güzel yazmışsiniz. bende çok danışırım ama dediğiniz gibi danistigim kişiler sanki çok mu zeki... Özellikle birkaç kişiden yanlış tavsiye alınca artık önemli konularda tavsiye istemeyi bıraktım. Özellikle kariyer konusunda kimseye güvenmeyin derim bu msjimi her kim okuyorsa

Aşk durumlarında insan geç farkına varıyor maalesef gerçeklerin bende sevdiğim insanın gerçek yüzünü çok geç gördüğüm için hep tavsiye aradım ondan bu haldeyim M

Ben hep kendi hayatımı anlattım insanlara, başkalarının dedikodusunu yapmadım, benim derdimi anlattığım kızda çok iyi biri ona olan güvenim giderse bir daha hiçbir kıza güvenemem, kimseye anlatmamam gerekir kendimi aslında B

Bende anlattıktan sonra zarar gördüm bazı insanlardan, bazen tavsiyeye çok ihtiyacım oluyor beni tanıyan birilerinden o konuda sorun yaşayacam aileme anlatmak istemiyorum çünkü M

Valla ben de ayni durumdayim. Hatta soyle bir durum var. Benim bir arkadasim var. Kendisi ile ilgili bir sey anlatmaz. Bazen ben de yapayim aynisini diyorum. Oyle bir insan ki ona anlatmadigim seye denk gliyor bir sekilde ogreniyor, veya anlatmak zorunda kaliyorum. Veya soru soruyor ben de yalan soyleyemiyorum. sir tutmak lazim askinda kim olursa olsun. M

eskiden ben de böyleydim, ilişkilerimi anlatırdım başkalarına.. ne zaman ki erkeklerden soğudum, sevgili olmadım kimseyle, ozaman anlatacak şey de kalmadı :) çok şükür erkeklerin ne biçim insanlar olduğunu görünce uzak duruyorum hepsinden.. yai erkek yok huzur var :) anlatmayın kimseye.. insanlar malesef acımasız..

Eskiden baya saftım milleti gözlemlemiyordum, bazılarının anlattıklarımın üzerine olmayan şeyleri de ekleyip başkalarına anlattıklarını öğrenince baya soğudum insanlardan zaten lisede bitince bir kişi hariç kimseyle konuşmadığım için sosyal fobi oldu bende zamanla R ramko

Haklısınız, ben eskiden daha çabuk güveniyordum şimdi öyle değilim ama yakın olduklarıma da her şeyimi anlatıyorum, hata yapıyorum, özellikle de aşk durumlarını anlatıyorum hep, ben duygusal davrandığım için aşk durumunda karşımdakinin niyetini çok geç öğreniyorum hep o yüzden hep tavsiye almak için anlatıyordum M

Aynı yaştayız Birkaç sene önce bundan ciddi zararlar gördükten sonra bıraktım. Kolay bırakılır bir huy değil ben de en son raddede dilimi tutmayı öğrendim. Anlatmak üzere olduğunuz an olacakları anımsatın kendinize.

benim çok yakın bir arkadasım öyle aslında dusununce cok negatif bir özellik ama kız melek gibi bir insan, yani kaç senedir de tanıyorum hic benim arkamdan bir sey dedigini duymadım ya da baskasına bir sey anlattıgını vs. onun annesi de öyle cok mesafeli insanlardır cok anlatmaz anlatsa da anonim anlatır isim vermez vs. hiçbir falsosunu da gormedim simdiye kadar kızın. ama genel olarak dusununce kötu yani simdi siz yazınca da mesela aklıma direkt o kız geldi acaba guvenmekle hata mı ediyorum diye.

Kimseye hiç bir şey anlatmam anlatamam bende gelip buraya yazıyorum:)

çok kötü adlına bakarsanız. komıştupum dertleştiğim herşey idareme taşındı zamanında. çok zor günler geçirdim. sadece artık çok güvendiğim kişilere anlatır oldum. biraz daha içime kapandım son zamanlarda. ama işte o beynimdeki ses hiç susmuyor.

Ilk tanistigin insanlara 100 puan verme. 50 ver. 50 puan cebinde kalsin. Sana ne niyetle yaklastigini bilemezsin. Sana kotuluk yaptikca puanlarini al, ona gore davran. Sana iyi oldukca ona guvenebilecegini anladikca yavas yavas ouanlarini artir. Ben eski esimin bile gercek yuzunu 12 senelik evlilikten sonra bosanirken gordum. Puanlarini o kadar kolay harcama. Gercek dostluklar oyle hemen belli olmaz.

Bi çözüm bulursan bizr de söyle lütfen

Açıkçası bazı kişilerle ilgili olan tavsiyeler işe yaradı, ama bazı kişilerle ilgili olan tavsiyeler yaramadı

Kadınlar Kulübü BDV :))

Gel buraya yaz :) benim de ağzımda pek bakla ıslanmaz malesef. Napiyim böyleyim