5 Senelik evliyi. şimdiye kadar kaynana sıkıntısından evliliğimden bişey anlamadım. Tam rahatlamışken şimdi de anem başladı üzmeye ki bazen kaynanadan çok beter. Sabır taşı sanıyorlar beni herhalde 1Sen

Sizin büyük olduğunuzu, bişeylerle başa çıkabileceğinizi düşünüyordur. Çevremde gördüğüm kadarıyla hep böyle oldu. Küçükler daha çok önemsenir. Ben evi yalayıp yutarım ama kardeşimin yıkadığı bir bulaşık sanki odtüyü kazanmış insanlara yapılan muamele gibi. O kadar okudum ettim eyledim hep benden sonrakilerin değeri oldu. Büyükler küçükleri hoş görmelidir düşüncesi var çünkü. Teyzemde ananem için önemlidir, kocası değerlidir. Benim annem pek sorulmaz babamda sevilmez. Napalım herkes sevdiğiyle olsun ne diyebiliriz...

çOK ÜZÜLÜYORUM BÖYLE ŞEYLER OLUNCA. Kaynanam olsa surat yaparım. Olmadı mesafe koyarım anlar bir şekilde. Ama anne öyle olmuyor. Bier defa da kardeşime gitcez akşam oturmaya. O akşam gidemedik hava soğuk kızlar üşür diye. Ertesi gün kaynanamlara gittik. Diğer gün annem geldi. Gittiniz mi x lere oturmaya diyor. Biz kaynanamlardayken onlar kardeşimdeymiş zaten. Yok anne daha bir gün geçti zaten ne ara gitcez dedim. Haber versydin bari, beklemesin, siz daha bayağı gidemezsiniz oraya saydı da saysı. Ayy gideriz anne. Çocuklar üşür de ondan gidemedik dedim. Hemen -Ben de çocukları özledim de ondan geldim dedi Sanki ona niye geldin dedik.

konu sahibinin sorunu seninkinin yanında hiçbirşey.. ama annelerimiz ne kadar hatalıda olsalar sonuçta bizler üzerinde çok hakları var.. en sonunda yazdığın gibi allah sağlık sıhhat versin onlara.. başka diyecek birşey yok.

Merhaba hanımlar Buraya şimdiye kadar birçok derdimi yazdım. Ama en çok içimi acıtanı kendi kendime bile söylemekten kaçındım. Devamlı kendimi suçladım. Annen o senin, ne biçim düşünceler bunlar dedim kendime. Ama artık fikrinizi almak istiyorum bu konuda. Annem beni hiç düşünmüyor. Kardeşim var benden sonra evlendi. Çok iyi bir kaynanası var. Annemle çok iyi anlaşırlar. Kocası da benim eşimden daha sık gider annemlere. Benim kynanam bana çektirdi biraz. Eşimde öyle annemlere sık giden biri değildir. Bu sebepten mi bilmiyorum annem devamlı ufacık bir olayda kardeşimi bana karşı savunmaya geçiyor. Hiç laf söyletmiyor. Mesela Kardeşim 1 hafta anneme kaldı. Bende annemlere yakın oturuyorum.1hafta da kardeşim bir kere geldi evime oturmaya. Onunda küçük bebeği var. Kardeşim evine gittikten sonra annem geldi evime. Dedim ki. x de giderken bir uğramadı hoşçakal demeye yakın yerde. Annem "nasıl gelsin kocası diğer odaya bile geçirme çocuğu dedi." ded. Kar yağdığı zaman geldi kardeşim anneme Sonra da bana sen gelseydin akşam çocuğu eşine bırakıp. diğerini alıp gelseydin. Bu arada birisi 10 aylık, diğeri 2 yaşında Sanki benim ki koca değil. hİÇ ÖNEMSEMİYOR EŞİMİ VE BENİ. kARDEŞİMİN DİĞERİ yatılı okuyor.2 hafta da çıkıyor eve. Bu kardeşime gitmiş. Kardeşim aradı Abla sen de gel Elif geleccek dedi. Muhabbet ederiz. Dedim şimdi gelemem. Evi toparlamam lazım. Saat 11 de. Tamam dedi. Anneme söyledim böyle böyle. Niye gitmedin madem çağırmışlar. Elif de özlemiştir çocuklaı. Haber verseydin bari gitmeyeceğini diyor. 2 tane çocukla hadi deyince nasıl çıkcaksam evden. Bunlar çok basit gelebilir belki size ama sadece bunlar olsa takılmam ama kardeşim evlendiğinden beri böyle annem Benim hiçbir fikrimi önemsemez. Evli kardeşin ne diyorsa odur doğru olan. Okuduğunuz için teşekkürler. Hadi bişeyler yazın. Var mı annesinden yana böyle sıkıntı çekenler E EBRU 72

Bana da düşündükçe anneme karşı bir soğuma geliyor. Ben de ilk evlendim. İlk çocuğum Çocukluğumdan beri annemi üzmemek için çok gayret gösterdim. Ufacıkken kendimden fedakarlık yapardım üzülmesin diye. Hiç ağzımı açıp karşılık verdiğimi bilmem. şimdi de ağzımı açıp rahatsız olduğumu konuyu söyleyince adım alıngana çıkıyor. Kadeşim asla fikrini çekmez. Bozulduğu şeyi anında söyler. Annem bir daha öyle yapmayın ablanıza diye hemen kızar diğe kardeşlerime Ama ben... bİR ARA ÜVEY MİYİM DİYE CİDDİ CİDDİ DÜŞÜNMEYE BAŞLAMIŞTIM D

ben anne konusnda baba konusunda kardeş konusunda eşimin ailesi konusunda gerçekten çok çektim artık hiçbirşey canımı acıtmıyor. doğum yaptığımda annemin aramasınıo birhafata boyunca bekledim eşim arayıp haber vermesine rağmen. en ozaman içim acımıştı, kızıma sarılıp ağlamıştım. artık canımı acıtmıyor hiçbirşey. 1Sen

bizim evde ilk ben evlendim, annem telefonda evlatlarım evlenemedi diye dert yanardı erkek kardeşim evlenmediği için, hamileyim karnım burnumdaydı annem telefonda ahh keşke bende torun yolu gözleseydim diyordu en sonunda tepem bir attı ben evladın değilmiyim dedim. nedir bu ya diye. kesti. kardeşim askere gitti onun peşinden koştu aylarca ben doğum yaptım aramadı bile. bende artık hiçbirşekilde umursamıyroum kendisini. allah sağlık sıhhat versin mutlu olsun ama artık benim içim baya bir soğudu.

Bunu duymamaya gayret edeceksiniz.. Sizde bir annesiniz ve artık yuvanızı kurdunuz. Size ait sadece size ait çocuklarınız var.. Annelerimiz ne hata yaparsa yapsın onlar anne ve Allah korusun birgün kaybettiğimizde ''olsada beni eleştirse, hep kızsa '' diyeceğiz belkide. Siz evlatlık görevinizi yapın annenize, geriye kalan hükümleri yok sayın.. . push ;

Hassas davranıyorsunuz bence.. Yaşadığınız hayatla kardeşinizinkini kıyaslamayın. Anneniz bir arkadaşlık kurmuşsa kardeşinizin kayınvalidesiyle, ve eşi daha evlat gibi davranıyorsa onlarla daha samimi olması normal. Bu evlat sevgisini ayırdığını göstermez; sevgi aynıdır.. Gösterilen ilgiden kaynaklanan yöneliş vardır sadece ki bu gayet normaldir. Siz iki çocuğunuz arasındaki sevgi farkını ölçebiliyor musunuz? D

Hiç sanmıyorum Kaynanamla beraberken çocuklarıma bana karşı çok iyi. Ama kaynanam yoksa diğer kardeşimin kaynanası varsa çocuklarımı doğru düzgün kucağına bile alıp sevmez. Krdeşimin kaynanası da her konu da haklıdır ona göre. Kaynanası bana orda hakaret etse ses çıkarmayacak gibi bir tavır sergiliyor sanki.