hayatınızda heyecan eksik gibi duruyor fazlasıyla. sevdiğiniz, sizi heyecanlandıran şey ne olurdu, bunu düşünüp, önünüzdeki yolu ona göre seçin isterseniz. yoksa ne heyecan, ne haz, mutlu olamazsınız. ha yaşınızda öyle çok büyük değil, ne isterseniz yapmanız, başlamanız için uygun. C

Kimsenin hayatı mükemmel değil ama sizinki de fazla çabasız geçmiş. Bundan sonra bari rastgele yaşamayın. Evliliğinizin verebileceği maksimum mutluluk da belli. Her şeye hazırlıklı olun.

Ezbere bir sekilde cocuk sahibi olmak istemem elbette. Yasim dolayisiyla biraz gec kalıyorum diye düşünüyorum. nisanlimin ailesini yaz başinda bize oturmaya cagirmistim. Kendi teyzem ve baska bir akrabam ile tanisirlar diye bize gelmek yerine piknige gitmişlerdi. Ben nisanlima bu konuda çok kırıldığımı söyledim cok kez. Nisanlimda ben yapamıyorum artik deyip ailesine anlatti ailesi sen bizi yönetemezsin Sen bize söyle yaptin boyle yaptin gibi sacma sapan laflar dediler. Ben onlari hala affetmedim onlara en ufak saygısızlık yapmadım bu zamana kadar Olay daha ayrintili tabi. Kisa yazdim

Bence sevmeden evlenenlerin hikayelerini de okuyun. Her seyi ailesine yetistiren erkekleri de bdv. de Okuyabilirsiniz. 29 yas ne istediginizi bilecek bir yas aslinda. Babam nisan atilmaz dedi diye evlenmeyi dusunup bosanmayi dusunmek icin de yeterli bir yas. Ailem yalniz kaliyor diye dusunmek yerine ne istediginizi dusunun derim. Calismak istememissiniz calismamissiniz. Okumak istememissiniz okumamissiniz. Sevmek istemiyorsunuz ama evlenmek istiyorsunuz. Ortada gerekli sartlar yokken cocuk da istiyorsunuz. Kusura bakmayin ama Insan ister istemez gercek misiniz diye dusunmeden edemiyor.

Merhabalar, biraz dertleşmek için açıyorum konuyu hatalarimi pişmanlıklarimi, 29 yasindayim nisanliyim birbirimizi tanıyarak nisanlandik pandemi dolayısıyla dugunumuzu biraz erteledik. Samsunda yaşıyorum istanbula gidicem ailem kayınvalidemler herkes samsunda Ben liseyi okuduktan sonra üniversite okumadım. Ders çalışmayı sevmedim hic niye bilmiyorum. Disardan bakıldığında iyi bir ailem var. Ama cocukken çok dayak yiyerek büyüdüm ergenlik döneminde ailemden nefret eden biriyidim. Zamanla affettim ailemi 25 yaslarindan itibaren babam hep evlenmemi istedi evde kaldn imalari yapti defalarca kez. Kafama göre birini bulamadim bir an önce evlenim diyerek hic uygun olmayan insanlarla konustum olmadi. Sosyal biriyim kendime gore bir cevrem vardi. Babamin ailesi de bana evde kalmis muamelesi yapti. Bunlara ragmen güçlü durmaya calistim. Bu arada hic calismadim calismak babamin ailesine göre bize gore degildi. Bir cok zaman icime kapanan biri oldum kimse ile paylasmadim sorunlarimi. Nisanlim ile arkadasim aracılığı ile tanistim istanbulu hic istemediğimi en basta söyledim. Belki bu tarafa gelirim diye konuştu bekledik olmadi. Birbirimizden kopamadik deliler gibi aşık degildim ama ayrilmak çok canimi yakardi. Nisanliligimin 6. ayinda ufak tefek sorunlar oldu sorunlar büyüdü. Nisanlimin ailesi nişanı atmak istedi. Babam sen nisan atarsan daha evlenemezsin bunlar ufak sorunlar dedi. Alttan aldim iyi olduk, ama bana dedikleri laflari hic unutamadim hala kulaklarımda onlara karsi icimde en ufak bir sevgi yok. Ama saygısızlık hic etmedim. Dugune bir kac ay kaldi icimde hic bir heycan yok çok korkuyorum orada mutsuz olursam diye. Nisanlim beni telkin ediyor cogu zaman. Ailemle aram çok iyi evde tekim diger iki kardesim calisiyor. Ben gidince ailemde yalniz kalcak erkek kardesim isi dolayisiyla sık sık sehir dışında haftada bir kez geliyor. Kiz kardesimin çok iyi bir işi var Ben bu yaşa kadar sadece karakter olarak kendimi yetistirmeye calistim. Guzel bir isim olsun diye hic dusunemedim. Önümde örnek alabileceğim insanlar yok denecek kadar azdi. Evlenirsem cocuk sahibi olmak istiyorum. Kendimi çok değersiz hissediyorum İcimi dokmek istedim uzun olduysa kusura bakmayın.

Ne mecburiyeti ya mecbur değilsiniz hiç bir şeye kendinizi nişanlınıza hapsetmeyin böyle sonra ailemin evide ailemin evi diye diyenlerden olmayın. Ailenizde maşallah yollamaya hazır hele evlenin bi asla geri dönme seni daha kimse almaz diyecek kafa yapısına benziyorlar. O yüzden ben olsam evde kalmış kız olurdum daha iyi . push ; C

Nedir son durjm ne oldu? P

Tabiki evlenmeden önce dikkat eder bunlar göstermelik. Evlendikten sonra eski düzen devam moduna girer nasıl olsa işi gücü yok oh elimde bir yere gidemez der seni bir çok kez kırar. QuantumPhysics Schrödinger'in

Bilemiyorum. Bana kalsa icinizdeki bosluk ise yarama isteginizden kaynaklaniyor olabilir. Okumamak, calismamak yeryuzundeki en buyuk eksikliklerden aslinda. Siz bunlari yapmamissiniz ama yapmayarak da mutlu olmamissiniz gordugunuz gibi. Acaba yapsaydiniz mutlu olabilir miydiniz sizce? Kendinize sorular soracaksiniz. Oyle oyle ilerleyebilirsiniz belki kendi bilinc altinizda. Kitap okuyor musunuz? Bir hobiniz var mi? Yapmak istediginiz bir sey? Bir hayaliniz? Amaciniz nedir? Niye geldiniz nereye gidiyorsunuz su dunyadan? Bu sorulara vereceginiz cevaplar cok onemli bana kalirsa.

Evliliginizden bu kadar korkarken evlenince cocuk sahibi olmak istemenize sasirdim. Ortada yasanan sorunlar ve unutamadiginiz soylemlerden bahsetmissiniz. Buna ragmen cocuk istemeniz dusundurucu. Diger taraftan ailenizin size olan tavri belli ve hala evlenirsem ailem yalniz Kalacak diyorsunuz. Evlenirseniz ve isler yolunda gitmezse muhtemelen donecek bir aileniz olmayacak. Nisan atmayi kabul etmeyen aile bosanmanizi hic onaylamayacaktir. Cocuktan once bunlari dusunun derim. Nisanlinizla ne gibi sorunlar yasadiniz ve ailesi neden nisani atmak istedi? Unutamadiginiz sizi uzen seyler neler?

zor bir donemden geciyorsunu bence psikolog imkaniniz varsa muhakkak degerlendir. cocuk da hemen dusunmeyin derim. hem esinizi hem yeni duzeninizi hem kendinizi daha iyi taniyin. cilek. yagmuru

Sevmediginiz Ve oylesine bir evlikikten ve cocuktan bahsedip, bosanmayi hic dusunmemeniz degisik. Ustelik nisan surecinde yasadiklariniz ortadayken. Cocuktan once dusunmeniz gereken cok sey var.

Biraz ailenin arkasına sığınmışsız tercihlerinizde. Siz çalışmak istememissiniz ama kız kardeşinizin güzel bir işi varmış, isteyince oluyormuş demek ki. Evliliğiniz de öylesine oluyor gibi. Nişanlinizla ayrılmanız gerekirdi, kendisi ailesine sizi anlatıp onlarda nişan atmak isteyince. Bilmediğiniz bir şehire gidecekseniz, onu da problem yapacak gibi duruyorsunuz. Ailenizi neden düşündüğünüzü de anlamadım.

Diyecek bir şey yok siz kararınızı vermişsiniz zaten her şeye rağmen. Nişanlınıza mecburen evleniyorum diyerek de bunu kanıtlıyorsunuz. O halde bizlere diyecek söz kalmıyor. Mutluluklar dilerim. Y yepisyeni Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Evlenmeyin o zaman. Siz de nişanliniz için aynı durumdasınız muhtemelen. Ailesi ile de sıkıntı yaşama ihtimaliniz yüksek Evlenmek yerine kendiniz için birşeyler yapmayi deneyin. Ne istiyorum, neyi seviyorum. Gerçekten istemediğiniz bir evliliği en yapmaktan cok daha iyi olur bu. C

Babanız baba değil ki... Hayattaki görevi size sahip çıkmak olan adam başından savmak için elinden geleni yapıyor. Mutlu mutsuz olmanız hiç önemli değil, yeter ki evlenip gidin gözüyle bakıyor. Ne çeşit bir baba kızına evde kaldın iması yapar, evlen diye baskı yapar. Benim aklım almıyor. Nişan atmışlar, aman evde kalırsınız diye babanız sizi yamamış. E bu durumda ne heyecan kalır, ne istek. Umarım evlenip çok mutlu olursunuz. Okumak, çalışmak sizin tercihiniz, kimse bir şey diyemez. Sizin yerinizde olsam size değer vermeyen ailenizden mümkün olduğunca uzak dururdum. Bir de yalnız kalacaklar diye dertleniyorsunuz. İnşallah nişanlınız insaflı, ahlaklı bir insandır da onunla birlikte herkesten uzak huzurlu bir yuva kurarsınız. C

Siz de bilinçli değilsiniz ki. Konu zaten aileniz değil, sizsiniz. Kalkıp ben bana şu dükkanı açın istiyorum dediniz, tutturdunuz da aileniz mi yok dedi? Şimdi bile yapabilirsiniz madem geleceğiniz için yatırımlar sağlanmış. Sizin hiçbir şeye hevesiniz, isteğiniz, içinizde heyecanınız yok. Zaten mesele bu. Evlenmek için evleniyorsunuz belli ki ama hem kendinize hem nişanlınıza yazık ediyorsunuz

Oylesine, sevmediginiz biri ile evlilik yapmak bana gore intihar gibi birsey. Iyi dusunun. Anlasamazsaniz bosanabilecek misiniz? Look Up Move on honey ;) Anneler

Mutlaka ve mutlaka çalışın... kendinize güzel hedefler belirleyin amaç edinin C

Evlenince ailesine yakin mi oturacaksiniz? Nisanliniz daha ilk dakikada ben yapamiyorum deyip ailesine anlatmis bu evliliginizin fragmani. Simdi ne diye sizi telkin ediyor. Ailesi size saygi diymuyor ve nisanliniz da oyle. Cocuk dusunmeden once dusuneceginiz cok ayrinti var. Babam boyle diyor diyerek evlenirseniz babam izin vermiyor diye bosanamayacksiniz demektir.

Henuz evlenmedim fakat evliligi sevemiyorum bu cevrede olduğum icin mecburi evleniyorum gibi hissediyorum icimde hic bir heycan yok geriliyor korkuyorum. Nisanlim bile bazen anliyor uzakta olduğu halde geçiştiriyorum. Bilinçli bir ailem yoktu pasta dukkani vs gibi. Pinkflambe

Babamın ailesi derken? Çalışmak babamın ailesine göre bize göre değilmiş, e kardeşlerin çalışıyor? Karakterin ne kadar güzel olursa olsun, kendine evlilikten başka bir yol çizmemişsin be ablacım. Herkes okuyacak diye bir kaide yok, ama keşke bir meslek edinseydin. Burdan bakınca yalnız bir insan görüyorum. Evliliği bir kaçış olarak görüyorsunuz. Ama sorunları çözmeden ayaklarınız üzerinde durmadan evlenmeyin. Sorunlardan kaçamazsınız sürekli sizinle gelir onlar. QuantumPhysics Schrödinger'in

Öncelikle ailenizin yalnız kalmayı öğrenmesi lazım zaten. Sırf onlar yalnız kalmasın diye bir aile kurmayacak mısınız? Ayrıca İstanbul un nesi var anlamadım. Hani çok ücra bir yere gidersiniz anlarım da bu kadar samsun diye diretmeniz anlamsız. Belki İstanbul da yaşamak çok mutlu edecek sizi belki iyi gelecek bilemezsiniz bunu. Malesef aileniz toksik sağlıklı bir aile değil belki uzak kalmanız daha iyi olur. Pinkflambe

Bu zamana kadar bu dünyada boşa yaşamışım gibi hissediyorum. Annem babam yalniz kaliyor ben hep yanlarında idim. Aynen evliliğim oylesine oluyor. Çok sevdigim biri degil nisanlim.

Kafalar yine pırıl pırıl maşallah. Derdinizin ne olduğunu bile tam olarak anlatamamışsınız. Okulda okuma yok, yetişkinlikte çalışma yok, her hangi bir hobi yok, dert yok, tasa yok, muhtemelen özgüvenin yok, bir grupta konuşacak iki cümlen yok. Senin adına çok üzüldüm, ben ortaokuldan beri sürekli bir hayat kavgası veriyorum ve ne getirirse getirsin hayat ben bunu atlatırım diye düşünüyorum kendimce. Size tavsiyem asla bebek düşünmeyin. Bir yufkacı, terzi veya yeteneğiniz olan bir işe başlayın İstanbulda. Azıcık kendi paranızı kazanın. Hayatı tanıyın ve yarın bir gün boşanma vs ihtimalinde en azından 1+1 ev tutup yaşayabilin.

Calismak babamin ailesine gore degil ben hic calismadim demissiniz. Diger taraftan kizkardesimin cok iyi bir isi Var demissiniz bunu anlamadim?

Babamin ailesinde tek okuyup çok güzel bir işe sahip olan kiz kardesim digerleri benim gibi C

Okumamissiniz, mesleginiz yok, sadece evlilik ve cocuk isteginiz varmis, tamam o da gerceklesiyor. Kendinizi bos hissediyorsaniz demek ki bir eksiklik var icinizde. Onu bulmaniz lazim. Evliliginizden emin olmadan cocuk yapmayin. İlerleyen zamanlarda yaparsiniz emin olursaniz. Hakkinizda hayirlisi.

Sadece para için çalışılmaz ki. Ailenizin o kadar durumu iyiymiş madem ilginizi çeken bir alanda size dükkan açsalardı keşke. Bunun için diploma şartı da yok. Örneğin bir arkadaşım çok iyi bir üniversiteden mezun oldu ama kurumsal hayat bana göre değilmiş dedi istifa etti pastacılık kursuna gidip kendine dükkan açtı aşırı mutlu. Sizin bu hayatta yapmak istediğiniz bir şey olmaması zaten asıl mesele. Hiçbir uğraşınız yok gibi duruyor burdan bakınca. Tek aksiyon evlilik ona da hevesiniz yok zaten

Nişanlınızın yaptı dediği yanlış piknik mevzu mu

Ticaretle ugrasmak istiyorum bazen şal satışı gibi. Biraz yoğunluk yorgunluk seviyorum G gunces

Aslında caliskan biriyim fakat bunu kullanamadim. Tarlalarimiz var defalarca kez calistim sabah erken saatlerden aksam saatlerine kadar. Ne yapabilirim diye düşünüyorum bir seylerin satisini yapiyorum bazen dolaptan filan. Nisanlim iyi biri fakat bana yaptığı yanlistan dolayi ona karsi icimde sevgi yok. Ona yazık degil sonuçta beni üzen o oldu kaybeden de o. Ben mecburi bir evlilik yaptığımı kendisine imalı bir şekilde dedim. QuantumPhysics Schrödinger'in

okulda okuyup ders calismayi sevmedim tembel bir ogrenciydim. Calismaya gelince maddi olarak ailem iyiydi hala iyi. Gelecegim icin bana da yatirimlar saglandi diyebilirim. Nisanlimin ailesi bize uzak biz sadece ikimiz olucaz. soğukkanli biriyim bu yüzden bir cok olayin ustesinden geldim diyebilirim. Pamukannesi83

Evet tam olarak yaklasik 3 4 aydir ne yaparsam yapayım mutsuzum. Aldigim hic bir şey mutlu etmiyor. gezmek vs Artik uyusam hep diyorum o zaman daha rahatim hic bir şey hissetmiyorum. Ama ayakta iken gecmisim geliyor pismanliklarim Evliliğim nasil olur, nisanlima karsi icimde ne var ask yok sevgi varmi bilmiyorum. Çok mutsuzum Pinkflambe

Nisanlim o düşüncede biri degil, calismami hep istedi.

Sorun ne ben anlamadım. Okumak istememişsiniz okumamışsınız, çalışmak istememişsiniz çalışmamışsınız, evlilik sorunmuş o da çözülmüş, çocuk istiyorsunuz evlenince o da olur inşallah. Sorun ne cidden?

O olaydan sonra bende sizin gibi düşündüm herseyi ailesine anlatırmı diye. Bir cok kez dikkat ettim anlatmiyor ailesine Bir uzak olucaz iki aileye. Babam evlenmemi çok istiyor. O olaydan sonra nisanlimdan soğudum bunu bir çok kez fark etti. Ozurler diledi ama insan unutamiyor unutmus gibi yapiyor. G gunces

Bana anlamsız geldi, hiç birşey olmak istememişsiniz ve olmamışsınız aslında herşey sizin istediğiniz gibi olmus. Ama keşke çalışma hayatınız olmuş olsaydı.

Bosanmayi hic dusunmedim açıkcası 3 yildir birlikteyiz. 1 yildir nisanliyiz . push ; C

İnşallah öyledir inşallah yanılırız. Hakkınızda hayırlısı olsun ne diyelim çok mutlu olursunuz inşallah C

Ben senin yerinde olsam ailemden uzaklastiktan sonra önce bir kendimi kesfetmeye baslardim, hemen cocuk isine girismeden. Siddet gören cocuklar yok olmaya calisirlar, görünmeyim de dayak yemiyim azar isitmeyeyim diye. Öz güven yoksa ne kariyeri cünkü sana ise yaramadigin kafana vura vura gösterilmis. Bence siz önce bir kendinizi bulun. 29 o kadar da bir yas degil (31 yasinda evlendim 32 ve 35 yasinda anne oldum).

Zaten diğer üyeler düşündüklerimi söylemiş, benim tavsiyem kendinize başka bir uğraş ve tutku bulmadan çocuk sahibi olmamanız. Eğitim için geç değil, çalışmak için de geç değil. Kendinize ait bir dünyanız olsun ki kimseye bağımlı olmadan yaşamayın, çocuk yaparsanız da o çocuğa kendi dünyasını kurmayı öğretebilin. Kendi gözlemlerime dayanarak söylüyorum bir kadın her ne kadar gelişime açık olursa olsun kendilerine başka bir tutku bulamadıkları takdirde çocuklarına istedikleri gibi ulaşamıyor, bir çocuğa idol olmak çok önemli hem baba hem anne için.

Neyin mecburiyeti? Kimse kafanıza silah dayamıyor illa evlenin diye. Ayrılsaydınız sizi üzdüyse sevmiyorsanız. Nişanlınıza yazık gayet. İmalı bir şekilde söyleyince bitiyor mu? Kusura bakmayın bencillik bu yaptığınız. Ne diyelim kendi düşen ağlamaz

Bence de boşa yaşıyorsunuz gibi. Anlatmak istediğim şu bir çabanız, arzunuz, uğraşınız, gelmek istediğiniz bir yer yok. Ders çalışmayı sevmiyorsunuz diye okumamışsınız soralım şu forumda çok severek ders çalışan kaç kişi bulabiliriz acaba? Sizin ailede çalışmak yok ama kardeşleriniz çalışıyor, sadece çalışmak size yok sanırım. Kız kardeşiniz uğraşmış çabalamış mesleğini almış eline. Siz istememişsiniz. Evleniyorsunuz ama öylesine sırf evlenmiş olmak için. İstiyor musunuz bu evliliği, sanmıyorum. Muhtemelen mutsuz olacaksınız çünkü aileniz olmadan başka bir şehirde çokta sevmediğiniz bir adam ve geçinemediğiniz ailesiyle yaşayacaksınız. Bunu kaldıracak cabbarlık sizde yok.