Valla enteresansiniz sende eşinde tencere kapak misali benim empati kurabilecegim bir durum değil... burdan yapmaman daha hayırlı gibi duruyor ama yinede bilemem... 2 kızım var ama sağlık durumum elverse daha çok çocuk isterim ama en fazla 1 tane daha belki olur çünkü ilk çocukta doktor hatası bazı durumlar yaşadım malesef... onun harici hayatımda hiç unutamadigim aşk dolu günlerim ve kendimi bulutlarin üstünde hissettiğim anım.. lohusalık zamanımın ilk 20 günü sadece bebeğim ve ben ona öyle aşık olmustum ki insanin gönlü fokur fokur nasıl kaynarmıs.. hele ilk 1 hafta gözlerimi onun gözlerinden sadece tuvalete gittiğimde ayirabildim çok ciddiyim 1 hafta 1 gram uykum gelmedi gönlüm öyle bir aşk ile doldu ki bende şaştım... şu anda aşırı seviyorum ama aşk duygusu sevgiye dönüştü tabiki arada yine kalbim cosmuyor değil tabiki :)

Çocuk istememe kararınız eşinizden kaynaklı mi, onu öğrenmek için eski konularınız gündeme geldi. Çünkü öyleyse ileride pişman olma olasılığınız var. 2 yıl önce cocuk yaşım geçiyor diye konu açıp 2 yıl sonra hiç çocuk istemedim yazinca, nasıl yani diye sorulması çok normal. Sizin neyi, niçin istediğinizi biz nereden bilelim? Yoksa ister çocuk yapın ister yapmayın, kendi bileceğiniz iş.

Çocuk büyütmek bence dünyanın en zor işi. Biri 29 aylık, biri 3 aylık iki bebeğim var. SIK SIK ağlama krizlerine giriyorum. Eşimle ilişkim bozuldu. Bir iyiysem bir kötüyüm. Resmen hayatımı iki kişiye tahsis etmiş gibi hissediyorum. Çok çok büyük bir fedakarlık. Sinirleri sağlam olan, anaç biri değilsen bir de eşin destek olmayacaksa kararın doğru bence. Pişman olacağını düşünmüyorum

Merhaba hemen hemen ayni yastayiz. Cocuk dusuncesine soguksaniz ileride pismanda olmazsiniz cunku olmayan birseyin kiyaslamasini insan yapamaz. Ben bekarim evlensem dusunuyorum cunku hayatima bir renk katacagini hissediyorum bunada ihtiyacim var aslinda ama siz bu halinizle mutluysaniz zaten gerek yok. Dondurma konusuna gelince ben kendim icin gittigimde dr a sordum 3 4 sene daha bekleyelim belki o zamana kadar bir kismetin çıkar evlenirsin dedi. Suan bosuna masraf yapmana gerek yok birkac sene daha idare eder yumurtalarin dedi. Valla hayirlisi diyorum nasil mutluysaniz oyle yasayin

Halbuki tam tersi cocuklarin yaninda normal olmak gerekli

çocuk tek başına yapılacak birşey değil. babanın desteği olmadan herşey çok zor olur. çocuk içinde anne içinde bence birbirinizi bulmuşsunuz yaparsanız çocuğa yazık olur. ama yinede bence siz eşinize uyuyor gibisiniz bence siz istiyorsunuz Sylphy Başlangıcı olan her şeyin mutlaka sonu da vardır. Üyelik İptali Anneler

Bakmam sen bakarsan diyor Zaten böyle bir adamıda baba yapmayın Sizinde gel git düşünceleriniz var dünyaya çocuk getirip sevgisiz büyütmeyim Kararınız net olur eşinize merhamet gelirse belki o zaman

Böyle düşünen birinden zaten çocuk yapmayın

En yakın arkadaşım çocuk sahibi olduğundan beri sanırım 2 defa görebildim onda da ben evine gittim. En son artık kuaföre gitmek istiyorum kendime zaman ayırmak istiyorum diyordu. Bir de çok çok isteyerek sahip oldular çok çok seviyor çocuğunu ama ne karı koca hayatları eskisi gibi nede arkadaşım eski arkadaşım. Durumları iyi olmasına rağmen arkadaşım şuan mutsuz.

Bebekken nasıldı, bilmiyorum babam 3-4 aylıkken dükkanın ordan aldı eve getirdi üşüyor diye. 5 aydır bizim yanımızda babam ayrı, annem ayrı, kardesim ayrı sırayla hepimiz deli gibi seviyoruz demek bu yüzden. Sizinkisi okb belli baksana kafaya takmalar gidinceye kadar yolmalar cok isterdim böyle psikopat kedim olmasını

Ben sinemaya filan gitmem mesela kucuk bebekle.. cunku aglar huysuZluk yapar diye korkarim. Genelde cafeye, carsiya pazara ve oyun alanlarina yuruyuse gidiyoruz hep beraber. Ama hatirliyorum ilk anne oldugumda ikeaya gitmistik ve emzirmistim orda.. kucukken buyuk magazaLarda bi kac kez emzirdim vs.

Ilk cocugumu 40 yasimda dogurmama ragmen 2. nciyi yapmadigima bile pismanim.

Bencede öyle. Çocuğun dunyadan haberi yok sen istiyorsun diye oluyor. Madem zor gelecekti keşke olmasaydı denecekti baştan yapilmamali. Bu hadi olmadı geri git sen denecek bişey değil ki. O çocuklarin güzellikle sabırla bakılan çocuklardan ne eksiği var? İyi ki olmuş denilenlerden. Tabiki insan arada yorulur bunalir bazen kizabilirsin sınırları aştığında bu ayrı ama keşke olmasalardi pişmanım onlarsiz iyiyiz demek o kuzulara haksızlık. Kim ister annesi babası kendi için boyle düşünsun

Bencede aynen kolik değilse böylesi daha iyi sanki. Bende 3 haftalarından sonra çıkarttım ikisinide gayet iyi oldu bence. Şuanda da hava güzelse günde 2 kez bazen 3 kez çıkartıyoruz. Biri 2 sayılır diğeri 5 yaşında. Gayet iyi buyuduler valla tatile gidilmiyor denmiş tabiki insanın gözü korkuyor ilk tatile gidişinde nasıl olacak diye ama o bile oluyor ya gayet. Bu yaz ilk defa ikisiyle tatil yapicaz bu nasıl geçicek bakalim

Sana benim kediyi vereyim Visenya. Kayinpederimi filan yoldu hep. Asla kendini sevdirmez yabanciya.

Şu mesaja tonla beğenmedim gelmiş, halbuki ne güzel bir şey, beklentiler uyuyor. Yapmayın cocuk, pişman falan olmazsınız. Asıl siz de çok çok istemiyorken sorumluluk almak istemeyen adamı sırf ilerde pişman olurum diye baba seçerseniz o çocuğu tek büyütmek zorunda kaldığınız için pişman olursunuz.

Hiç tatmadigin bir duygunun yokluğunu da hissetmiyorsun aslında. Biz çocuk sahibi olmayanlara da annelerin bazı hisleri garip geliyor. Çocuk yemek yiyor diye mutlu olmak gibi. Ne bileyim mutlu olacak daha değişik şeyler var sanki hayatta. Mutluluğum neden bir canlıya bağlı olsun? Ya da yaşama sebebim neden başka bir canlı olsun? Ben neden kendim için yaşayamıyorum bu hayatı? Belki de Türk annelerinde olan yanlış bir algı var. Saçımı süpürge ettim lafı vardır klasik. Neden saçını süpürge edip ömrünü heba ediyorsun ki? Kendi hayatını yaşamayıp sadece onun için yaşamak belki de normali değildir. Anneler genelde hormonlarıyla hareket ediyorlar. Fakat herkesin bu hayatı yaşamak için tek bir şansı var. O büyüttüğünüz çocuklar da bir gün büyüdüğünde kendi hayatlarını kurmak için gidecekler. Ve yaşlandığınızda kendiniz için bir şey yapmadığınızı, sadece çocuğunuz için yaşadığınızı göreceksiniz. Bence çok acı. Bu normal görülüyor ama kendini heba etmeden çocuk büyütmek, ayarını sağlamak gerek diye düşünüyorum.

Genel cevap verdim sorulara. Kaçırmış olabilirsiniz. S

Benim bir arkadaşım vardı iki kez evlendi çocuk yapacak kadar sağlıklı bulmadı karşı tarafı fakat annelik duygusunu yaşamak için bir pişmanlık duymamak için Malta'ya gitti hastaneden zenci spermi aldı hamile kaldı doğurdu iyi ki yapmaşım hayatımda aldığım en doğru karardı diyor dünya tatlısı zenci bir kızı oldu. Benimde bir kız çocuğum var ve ben 8 günlükken ayrıldım yaşadığım zorluğu tahmin edersiniz ama iyi ki doğurmuşum diyorum... Bence siz bi düşünün ebru

Demekki onlar çocuklarını kıyıda büyütüyor ya da yaşam felsefeleri çok farklı. Ben sizi çok iyi anlıyorum. Özellikle tatilde akşamları demlenmeyi bende özledim.

Aslında bebeği bebek arabasına koyup cok ta güzel kafeye gidilebilir. Yeri gelir bebek ağlar sızlat ama sonuçta o bebek yapacak bişey yok.

Katılıyorum... ama bişey sormak istiyorum 18 i mi bekleyecez arkadaş olmak için 3 buçuk yaşında benim çocuğum okula başlasın rahat ederim diyordum ama Neyapsamkisimdi Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ayyyy ben ilerde demem inşallah diyordum demek ki yaşları kaç olursa olsun pişmanlık unutulmuyor. Ben aslında 1. Ye değil de 2. Ye çok pişman oldum ablanız neden pişman

33 yaşındayım. Çocuk sahibi olmak istemiyorum. Şimdiye kadar da hiç istemedim. Sadece kafamda tek bir soru var: İleride bir gün doğurganlığım geçtiğinde ya pişman olursam? Ya keşke çocuğum olsaydı der miyim... Çocuk yapmayıp da yapmadığına pişman olan var mı aramızda? Lütfen yumurtalıklarını dondur falan demeyin. Yaş o kadar geçtikten sonra bakmaya da mecalim olmaz kafam da kaldırmaz. Yine yapmamayı tercih ederim. Sadece pişmanlık duygusu benim merak ettiğim.

Şükür herkes sizler gibi çocuk yapmanın kotu olduğunu düşünmüyor... o kadar çok kötülediniz ki bu durumu, dusuncenizi savunacak her türlü materyali ortaya koyup içinizi rahattınız.. keşke hayatı oluruna bıraksanız. belki daha mutlu olurdunuz

Etmiyor.. ben cocuk sahibi oldugum halde bircogunu soyluyorum zaten.. neden soylemeyim sen isine gelenlerle yazistin zaten kendinide ikna ettin. Kimseyi ilgilendirmez cocuk yapip yapmaman

Bence erkek çocukları kızlara göre geç olgunlasiyor ne güzel çocukluklarını doya doya yaşıyorlar anne babaya bir tık daha zor tabi ki ama kız çocuklarının da o akıl almaz yüz binlerce sorusu var o da kapisir şimdi

33 yasiniza kadar cocuk istemediyseniz bundan sonra da istemezsiniz bence. Ablam tercihen yapmadi. Suan 48 yasinda hic keske yapsaydim dedigini duymadim en basindan istemedi.

Cocuk yapmayip pisman olan oldugu gibi yapıp da pisman olan da vardır. Bu çok kişisel bir şey. Istemiyorsaniz yapmazsiniz. Mahallesi baskisina aldiris etmeyin. Ağzı olan konuşur ama günün sonunda kimse yanınızda olmaz.

Aslinda cocugun zorluğunun biraz da yetiştirmeyle alakali oldugunu dusunuyorum. Annemle arada sohbet ediyoruz cocuk meselesinden konu aciliyor ve gorumcemlerin cocuklarindan ya da buradaki yoğun şikayetlerden anneme bahsettigimde bizim ailemizde öyle zor cocuk yok sacmalama diyor, hayatimda gormedim anlattigin tarzda diyor. Gercekten kuzenlerimin de yeni bebişleri oldu, cidden bizimkilerin cocuklar bu kadar zorluk yaratmiyor. Cocuklar köşe yastigi gibi hiç yaramazlik yapmadan hareket etmeden hiç aglamadan duruyorlar anlamina gelmesin bu ama anlamsizca durduk yere kiyameti kopararak aglamalar, tutturmalar, disariya cikmayi burnundan getirmeler vs yok. Kuzenim daha bebeği 2 haftalikken disari cikartmaya başlamişti, bebiş asla sesten rahatsiz olmuyor biz sohbet edip gülerken cocuk uyudu mesela ne ağlama ne ayakata sallama vs yok. Oyle cit cikarmayalim aman uyusun diye ödü kopmuyor yani. Yani zorluğu da ailelere göre değişir aslinda. Ben yine de kendime güvenemiyorum o ayri. Milletin zor cocuklarina o kadar laf soyledim ki kesin başima gelir yapmaya kalksam.

Son durumunuz nedir? MissCherryBlossom

Bence tek çocuk çok sabır zorlamıyor ama böyle düşünüyorsanız ilerde içten içe pişman olabilirsiniz, tahammülsüzlük yapabilir. Çocuklarım var o yüzden onlarsız nasıl olurdu bilmiyorum ama baya sessiz olurdu hayatım herhalde

Ben anonim bir çalışma okumuştum, kadınlar gayet dürüstçe nedenlerini yazmışlar. Pişman olunur mu? Bu da bir karar sonuçta, pekala olunabilir. Ama annelik toplumun kadınlara çok baskı kurduğu bir kavram olduğu için çoğu kadın pişmansa bile bunu kabul edemez, ancak vicdan azabıyla kendine eziyet eder. Türkiyede böyle bir şeyi sesli söylemeyi bırak, zaten çoğu kadın kabullenemez bile. Almanlar şaşırdım, kadınlar gayet sosyal eşit haklara sahip olsa da anneliğe yüklenen Meryem Ana rolü değişmiyor demek ki

Pişman olanlar toplum baskısından söyleyemez ki. Almanya'da bir kadın bir internet sitesinde çocuk yapmaktan pişman olduğunu yazmış. Kadına etmedikleri hakaret kalmamış, çocuğun kreşinde anneler kadını dışlamışlar. Dikkatinizi çekerim olay Almanya'da olmuş, bir de Türkiye'yi düşünün..

Kesinlikle yapmayın

Evet öncelik onda ve akıl hep onda. Ve bu yaştan bağımsız otuz yaşına da gelse aklın onda olacak. Ömür boyu endişeli olacaksın. En sevmediğim yanı da bu. Ona vir şey olsa nasıl devam edebilirsin ki, doğururken böyle büyük akıl almaz bir risk de alıyorsunuz

Çocuk kücükse annede ayri kalınca terkedilmişlikle denk duygular hisseder ve sürekli hissederse ömrü boyunca o duygular hayatinı ikili ilişkilerini mahveder.. Bir anne ve terapi geçmişi olan biri olarak yazıyorum.. Yani anne olmadan anlayamadiginiz seyler bu detaylar

O halde yapmayın.

Kesinlikle ben herkese 2. Çocuğu tavsiye ediyorum kimsenin benden çok mutlu olmaya hakkı yok hahahah

Yani kimse dogan cocugundan pisman olmaz olamaz bence kesinlikle annelik duygusu cok guzel ama cidden buyuk sorumluluk sade bebek sevme hayaliyle yapilabilecek birsey degil ve cogu kisi bu sitede de gorduklerimiz kadariyla ilerisini dusunmeden tamamen daha basitce dusunerek cocuk yapiyor, cocuguna kardes yapiyor.

Dogrusuda bu bana gore zaten.. ama iste hep uc ornekler var.. ya dibine kadar yok 2 saat birakip Disari cikmis vicdan yapmis.. ya da cocuguna bakmayanlar ornek veriliyor cok sacma. Bunisin ortasida var.. ki sen en guzel Orneksin

Benim büyük oğlan 7-8 aylarında bişeydi ve uçakla Başka bir ülkeye gidiyoruz. Benim oğlan ozamanlar hayatta kucakta durmazdı, bizde yere bırakır emekler dururdu. Uçakta kalkış bitene kadar zor zapdettim. En sonucunda kollarımda güç kalmadı ve bıraktım. Bırakır bırakmaz uçakta bir bir yukarı bir aşagı emekleyip durdu. Bende arkasında tabi. En son sıkılınca gidip hosteslerin bavulunu bulup onları kurcalamaya başladı. Yapma etme diyecek gücüm dahi kalmamıştı zaten hosteslerde gülüp boşver oynasın dediler. Şimdi o günleri hatırladıkça gülüp geçiyorum..

Evet çok masraflı masraflı oluyorlar tek çocuğu büyütmek bile artık güzel bir birikim istiyor her şeyin fiyatı üç katına çıktı

Insan kocasini sevince ondan bir cocugu olsun ister diye dusunuyorum

İlk çocuğum 3.5 ikinci çocuğum 1 yaşında büyüdüler oh diyemem malesef

Ne alakası var babamla? Babamin kocamdan iyi olduğunu nerden çıkarıyorsunuz? Benim annem babam çocukken bana yasattiklarini yaşatacaklarına keşke beni hiç dünyaya getirmeselerdi. Herkes el bebek gül bebek büyümüyor. Ve evet herkes ebeveyn olmamalı. P -pelin Aktif

Evliyim çocuksuzum hiç de pişman olmadım. Ama eşim de ben ee hayvanlara çok düşkünüz evde kedilerimiz olmasa sadece ikimiz sıkılırız. Bence çiftler çocuk yapmıyorsa çok dolu aktif bir yaşamları olması lazım. Çocuk öyle ya da böyle bir amaç bir yaşama sevinci veriyor biz o sevinci hayvanlarda buluyoruz. Hele biraz da anaç bir yapınız varsa enine boyuna düşünün

Bu kadar isteğinden emin olan birine ben pişman olacaksın yap desem fikri mi değişecek? Çok net konusuyorsunuz ama o zaman niye sorgulamak için konu açtınız?

Ben her şeye rağmen sizin yumurtalarinizi dondurmanizi tavsiye ediyorum 36 yaş gayet genç bir yaş eski yazdıklarınızi okuduğum için söylüyorum amacım sizinle inatlasmak değil. Zaten endüstriyel olarak 3 yil o yumurta kaliteli kalıyormuş bence sizde biraz üstüne yatın kendinizden bu hakkınızı almayın. Çünkü erkek için bu sorun çok geç başlıyor. 36 yaşında olmaz diye birşey yok ama yine de şansınızı arttırsiniz. İstemezseniz ve hala kararliysaniz zaten olmaz umarım hangi kararı verirseniz verin mutlu olursunuz

Seninkisi tam uyumluymus oh mis. Korku, stres zaten bagısıklık düsürür bu yüzden stres korku olmasın istiyorum bende. 3 hafta önce kardesimin kankasının evine götürdük. Kedisi var onunda dişi kısır. Bizimkisi kısır değil ergenliğinin geçmesini bekliyoruz şu an. Kızdan o kadar dayak yedi, cocugum kur yapmaktan dili damağına yapıştı pes etmedi peşinde gezeledi. Ama kız korkak ve kimseyide yanına yaklaştırmayan tipten. Dışarı çıkınca böyle korkuyor saklanıyor. Kızı bi seveyim dedim bana bi mırladı. Hatta mırlama değildi o tıslayarak tofas motoru gibi ses çıkardı korkudan kısmı felç geçirecektim. Dedim benim cocukta böyle olursa mezarda bulurum kendimi

İyi de istemeyen bir insana da zorla cocuk baktirilmaz ki. İstek içten gelen bir şeydir. Yine de ben isterim diye benim için yapabilecegini söylüyor. Asla istemem demiyor. Yani bencilce anne olma hakkımın önüne geçmiyor. . push ; birmuhendisanne Guru Anneler

Sen çocuk istiyordun. hatta eşin istemiyordu. hatta bir sağlık sorunun için ilaç kullanman gerekiyorken ve kullandığın süre zarfında hamile kalmamak gerekirken, ben ilacı kullanmayacağım dememismiydin?eşim çocuk istemiyor falan diyordun

Bu kadar da abartmaya gerek yok. Çocuğun tek kötü yanı aşırı sorumluluk içermesi bence. Anneye yüklenen sorumluluğun fazlaca olduğu ailelerde yetiştiğimiz için sıkışıp kalıyoruz arada. Çok hassas bir insan değilseniz ve desteğiniz de varsa asla bir sorun değil. Çok param olsa ikinci çocuğu yaparım çok net olarak çünkü dert edeceğim bir gelecek, kreş parası, benzin parası gibi durumlar olmayacak, hasta olduğunda kim işten izin alacak kavgası yaşamayacağız.

Kuzum içinde çocuk sevgisi yoktur

Ay yapmayın o zaman bize ne ya hu yeter istemiyorsanız yapmazsınız esinizde zaten istemiyormuş sizden cocuk. Yapmayın olsun bitsin. Sayfalardir aynı ssyi yazıyoruz çocuk sahibi olarak kolay demiyoruz ki evet zor. Ama insan isteyince her türlü zorluğun ustesinden gelip iyi ki diyor. Tutturmussunuz bir zor zor. Zorsa yapma kim sana silah zoruyla çocuk yaptırıyor. Tabiki herkesin tatil anlayışı farklıdır. Biz aynı demedikki yeter vallahi sıktın artık. Sen odaya tikilip kalma yapma çocuk. Biz zaten çocuk sahipleri olarak 7/24 tikiliyiz hatta elimiz kolumuz bağlı çaresizlik içinde bekliyoruz öylece bunu duymak istiyorsun sanırım ama inan öyle değil hayat çok mükemmel çocuklarımla hatta bazen odada onlarla sizin deyiminizle tıkılı kalmak bile Bana güzel gelir yaparım sen istemezsin yapmazsın bu kadar.

Kesinlikle çok doğru. Benim eşim 2. Çocukta kanıma girdi söyleye söyleye beynime işledi resmen. Ben tek düşünüyordum çok diller döktü beni kandırdı ama o iş öyle olmuyormus burdan okuyan arkadaşlar beni örnek alsınlar bence çocuk yapma kararı eşit olmamalı anne daha çok istemeli

Walla kendi adima ben annemle 12-13 yasindayken suslenip, puslenip geziyordum. 15 yasimda turk kahvesi keyfi yapiyorduk karsilikli :)))

Siz doğmamış çocuğu düşünüp kremi bile konusmussunuz bir önceki yorumunuzda da coğrafya dan dem vurup aslında kadinalr çocuk olunca çok mutsuz olur gibi genel bir çıkarımda bulunmuşsunuz. Benim çevremde iki tane çocuk yapıp üçüncüsüni isteyen kadınlar var. Adamlar maddiysttan dolayı istemiyor. Eşim benden hevesli doğsa nasıl yikacagim diye endişeleniyorum ben yıkarım diyor ki eminim yapar. Sizi ikna etmek için yazmıyorum bunları yanlış anlamayın ama çevreden gördüğünüz bir kaç örnek gibi değil hayat. Çalışıp mutlu olan anneler de var. Annelik genellikle kaygılanma durumu tabi ki zor olan kısmı olacak ama düşündüğünüz gibi kendini mutlu sanan kadınlar olmuyor eşiyle birlikte gerçekten çocuk istiyorlarsa. Şunu da diyebilirsiniz toplum baskısından dolayı mutlu gibi görünüyorlar ama o zaman kimse ikinciyi üçüncüyü istemezdi. Sizin dediğiniz destek olmayan babalarda eskide kaldı bence ya çevremde çocuğu olan arkadaşlarım bebekleri çoğunlukla erkeklerin kucağında. Çevrede çocuğa kadın bakar sorumluluk kadınindir gibi algı yok. Açıkçası ben iki aya yaklaşacak evdeyim akşam eşim gelir mutfağı toplar çayı getirir bakın ben bosum temizliği hafta sonu yapariz. Çocuk anneye tabi ki daha çok bağımlı olacak bu normaldir ama bu da bir iki sene.

Ben de okudum çok güzel gerçekten. Hadi bea White &

İyide niye insanları çocuğun zor birşey olduğu için yapmak istemediğinize ikna etmeye çalışıyorsunuz? Kimse illa çocuk yap demiyor. İster yapın ister yapmayın ayol sizin çocuğunuz olsa ne olmasa ne bize ne faydası var. Ne alemsiniz Tamam ben ikna oldum siz çocuk yapmayın kesinlikle.

Simdi boyle yazdin diye, kadina psikolojik baski vs derler ama ilk cocugu degil. 2. De ne nane yedigini az cok hesap ediyorsun zaten. Ilkinde dese gene ok anlarim... ama sksnca o kandirdi bu kandirdi.

Çok teşekkür ederim. Bugün götürdük ağzımızın payını aldık. Artık bi şekilde devlete gideceğiz. Doktor bize 15 gün sonra kontrole gelin dedi, krem verdi etkisini gördük mü görmedik mi diye bakacakmış. Onda da tekrar kayıt lazım dediler. Sadece verdiği ilacın etkisine bakması için 360 tl verecekmişiz tekrar

Bilmiyorum bana konu sahibi istiyor gibi geldi yada kararsız, konuyu açmasının sebebi zaten bu bence. Tahin Helva

Ama yazık değil mi anneye de? Kendisine hiç vakit ayıramayan bir insanın Psikolojisi bozulur. Psikolojisi bozuk bir anne de cocuguna ne kadar yarar sağlayabilir. Kısırdongu bi olay resmen. Önceki

Bebekken herkes çok sevdiyse ondandir belki. Bizim cocuk yabani büyüdü biraz. İnsandan korkmuyor, durduk yere saldirmiyor ama çok yanina yaklaştirmiyor sevdirmiyor biri ellerse yandı evden gidene kadar o kişiye kafayi takıyor yolmak için.

Çok üzücü ama ya cidden annenin evladı için böyle cümleler kurması Bence böyle cümleler kurulacağına yapipta pişman olmaktansa yapmayıp pişman olunsa keşke. Baktığın zaman tek değilde daha fazla çocuk sahibi olan bikac kişinin pişman olduğunu gördüm. Sonuçta 1 tane yaptığın zaman biliyorsun az çok neyle karsilacaksin madem göze alamiyorsun 2. hic yapmamalısın.

Ben yalnız bırakıp çıkmaya çok cesaret edemem gibi ama daha rahat oluruz bence bikac seneye. Üstteki mesajına cevaben bende kesinlikle spor salonuna gitmek istiyorum evde istediğim gibi ilerleyemiyor. Ama önümüzdeki 1 sene daha mümkün değil bence bize. Ama akşamları çocukları uyutup gidebiliriz belki. Bizimkiler akşam 8-8.30 gibi uyuyor. Eğer o akşam isim varsa daha erken uyuttugum oluyordu tek çocuk zamanlarımda. Böylelikle akşamları dışarı cikabiliyordum. Bakalım iki bebeli nasıl ilerleyecek

Benim bir arkadaşım vardı iki kez evlendi her ikisiyle de çocuk yapacak kadar sağlıklı bulmadı fakat annelik duygusu yaşamak istiyordu bunun için ve Malta'ya gitti hastanede zenci spermi aldı hamile kaldı dünya tatlısı zenci bir kızı oldu iyi ki doğurdum hayatımda aldığım en doğru karar diyor... Benimde bir kızım var ve kızım doğduktan 8 gün sonra ayrıldım yaşadığım zorluğu tahmin edersin buna rağmen iyi ki doğurmuşum diyorum... Bence siz bi düşünün Önceki

Lisedeyken annem beni de ev gezmesine götürüyordu gayet iyiydi

İste zorlugunu anlatiyoruz ki yapamam diyenler hiç o topa girmesin.. Bazen nefes alamadigimiz oluyor.. Çocuk güzeldir ama zorlugu daha da çok.. Niyetiniz yoksa hic yapmayin.. Herkes anne olmak zorunda degil

Cocuklu hayattan cocuksuz hayat tarzi beklememek lazim yine tabi farkli bir yaşam tarzina geçmek alışmak gerekiyor. Anne ne kadar rahat olsa da, cocuk ne kadar uslu olsa da, o uslu cocuklarin bile aglayip bazen sorun cikarttigi oluyor.

Yoo çocuk yapana da saygım var. Büyük cesaret. Biz sadece burada zorluklarını değerlendirdik. Buna tepki gösteren sizsiniz. Ben tatile gittiğimde akşam 8de otel odasina cocuk icin tıkılıp kalmak istemiyorum belki? Belki gece 12 de eşimle gece hayatına çıkmak istiyorum. Herkesin tatil anlayışı farklıdır. Çocuğun tatilde de kısıtlayıcı olduğunu soyleyemezsiniz bence. İşin gerçeği çocuk Büyük bir fedakarlık istiyor. B Black

Ben de 30'lu yaslarimda istemiyorum diye dusunurken , 38 yasimda ne kadar istesem de olmayacagini soyleyen bir doktordan sonra tam bir pismanlik haline girmesem de cok uzulmustum.. 2 dusuk sonrasinda artik yas 43'e geldiginde ise cok kez keske dedim. ve sans bu ya hamile kaldim.. simdi bebegim kucagimda.. tanidigim en ben merkezli insanlardan biriyimdir ve kafam is disinda hicbirsey kaldirmaz ancak bu gercekten baska birsey.. enteresan bir enerji ile yukleniyorsunuz.. bu oneriye kapalisiniz biliyorum ama bir gun gercekten isler degisebilir, haddim olmayarak tavsiyem cok kendinizi zorlamadan yumurta dondurmaniz olurdu.

Yoo herkese cevabımı verdim. Elimden geldiğince kendimi anlatmaya çalıştım. Siz anlamadıysanız yapacak bir şey yok. 8 de eve gitmemiz lazım diyen arkadaşlar karı koca ciftti bahsettiğim. Kadin uyutmali baba uyutmamalı diye bir şey demedim ki ben. Nasıl isterseniz öyle anlıyorsunuz.

36 yaştan bildiriyorum. Henüz olmadım. Aslında yıllardır "şu yaşa gel kesin isteyeceksin, şu yaşı gör çocuklara bayılacaksın, biyolojik saatin çalışacak" vs çok şey duydum. Her yıl soruyorum kendime, yok. Hatta garip tarafı yaşım ilerledikçe daha kendi hayatımı sahiplenir oldum. Gerçi bunda şu var ben kendi kariyerime yatırım yaptığım bir süreçteyim, neredeyse bir cocuk kadar vaktimi alıyor, aşk evliliği yaptım eşim en iyi arkadaşım beraber sadece ikimiz olalım çok eğleniyoruz. Yani hayatım çok dolu. Kendimle, eşimle ilgili yaşamak istediğim bir sürü şey var ve bunu söylemek zorundayım çocuk olunca bu özgürlüğümüzün, birbirimize ayırdığımız vaktin ya da en basitinden kendim ile ilgili planlarımın sekteye uğrayacagını düşünüyorum. Çocuğum olursa çok severim, buna şüphem yok fakat önceliğim kendi hayatım. Haftasonu eşimle sabah birden esip hadi kalk gidelim deyip şehir değiştirmeyi seviyorum, yeni olasılıkları seviyorum. Çocuk olduğu zaman büyüse bile her şey okuluna, dersine, vs ine göre ayarlanmak zorunda. Bu açıkçası beni düşünsel olarak boğan bir şey. Çok kişisel bir karar bu.

Hahah evet evet çok gülüyorum o videolara eşim biraz of dediğinde ben de ona aaaaa lütfen evimizin bereketi çocuklarımız diyorum çünkü kendisi çocuk diye ölüyordu da

Yahu siz gerçekten okuduklarınızı anlamayı geçtim yanlis yorumluyorsunuz. 1) gözden kaçırdım demedim. Ben genel cevap verdim siz gozden kaçırmışsınız dedim. 2) kahve içmeye gelen kız arkadaşımla, diğer çift ayrı örnekler aynı kişiler değiller. Gelen çift de çocuğuyla geldiği için cocugu uyutmak için karı koca çocuklarıyla birlikte eve geri döndüler. Ne saçma detaylara takılıyorsunuz ya. samantha

Benimki beş yaşında. Anneannede teyzede bir gece iki gece kalıyor artık. Ama bu da yazları çok keyfi gelirse oluyor. Okul zamanı zaten düzen oluyor istesen de kalamazsın. Yani artık biz kışları çocuğun okuluna göre yazları da onun keyfine göre yaşıyoruz

Ben im ablamda çocuklardan birini 4 birini 12 yaşına getirdi Halen der keşke yapmasaydim çok pişmanım diye

O anaçlık yoksa içinizde yapmayın zaten çocuk bakımı zor, ilerde pişman olursam diye çocuk yapılmamalı o çocuğunda vebaline girilmeneli. İlerde pişman olabilirsin etrafında yaşıtın insanların yanında boylarınca çocuklarını görünce, ama siz o sorumluluğu istemiyorsanız buna pişmanlık demeyip tercihlerinin getirisi olarak düşünebilirsiniz.

Dondurulmuş yumurtaya bile gerek görmüyorsanız pismanlikta duymazsınız gibi geldi Ama fikirler zamanla değişebiliyor bu ihtimali göz ardı etmeyin derim

Ben de bu yorumu okuyana kadar konu sahibinin kendi fikri sandım ve ona göre yorum yaptım. Gıdım gıdım anlatmayalım derdimizi ki okuyanlar sağlıklı düşünebilsinler konu sahibi... Eşiniz istemiyorsa, açıkça bakmam diyorsa işiniz çok çok zor

Yok size demedim zaten soruyu soran kişiye dedim... gidip zenci çocuk doğur demiyorum zaten annelik duygusunu bu şekilde yaşayan bile varken doğurganlık zamanını geçirme demek istiyorum... Visenyaa

O zaman direkt bu fikri kaldırın gitsin. Kati olarak istemiyosunuz zaten. Bence çocuk yapmak mantıklı değil. Mantıklı düşünen biriyseniz pişman olacağınızı sanmam :) ekonomik durumunuzun daha iyiye gitmesi, zamanınızın tamamen size kalması gibi iyi yönleri var bence bu kararın.

Az kaldı az. Acaba kaç yaşında durabilir bizimkiler evde Büyükler 9 olduğunda olmaz mı ki?

eğer evliyseniz bu tek başınıza karar verebileceğiniz bire şey değil. Kimsenin anne baba olma hakkını elinden alamazsınız. eşiniz ile en başından konuşup anlaştıysanız ve ikinizde hem fikir iseniz yapmayabilirsiniz

Bu seçim tamamen sizin elinizde, pişman olur muyum diye düşünüyorsanız muhtemelen pişman olacaksınız çünkü istemeseniz, şuan "pişman olur muyum" sorusu aklınızın ucuna dahi gelmezdi. samantha

Eşim çok gönüllü olmasa da ben istersem benim için yapabileceğini söyledi. Ben isteyip de yapamıyor değilim. İstesem yaparım, ama artık istemediğim duygusuna kapılıyorum. Bunda anormallik nerde anlamadim ki. İlle istemeyen erkek olabilir, kadının istememe hakki yokmus gibi konuşuyorsunuz. Herkesin kendi duyguları var sonuçta.

ben de bana 2. cocuk icin yap yap diyenler hakkinda boyle dusunuyorum

Çıkabilir neden çıkmasın ki en doğal hakkı bu. Örnegin sütü sağar bir kaç saat idare edecek kadar yada mama takviyesi yapıp rahat bir şekilde eğlenmeye gidebilir. Anne olmak mahkumiyet gibi anlaşılıyor sanki.

Ben direkt cocuk güvenlik kemeri takardim. Elimi birakip kactigi surece onunla dolaşirdim. Başka türlü koşulmaz peşinde.

Ben evlenirsem sırf çocuk için derdim :) hep istemisimdir çocuğum olsun ve oldu... ben onla hayaller kuruyorum bana yoldaş bir arkadaş... eş bir gün gidebilir hayat bu ama evlat herzaman senindir :) bence yaşınız ideal şimdi hemen yapın 40 li yaşlarda arkadaşça dolasirsiniz :) P -pelin Aktif

Iste yakinimi cocuguna bakarken gözlemlerken acıyorum resmen. Çocuğu eğlendirmek için parka götürüyoruz mesela ben o parkta da zevk almıyorum aksine sıkılıyorum. Hiç eğlenceli bir aktivite değil benim için cocugu parka götürmek. E bakıyorum kendisi eğlensin diye bir şey yapmıyorlar çocuk eğlensin diye aktivite planlıyor aileler artık. Nereye götürsek de onu eğlendirsek gibi. Ben eğlenmiyorum çocuk mekanlarında.

Aslında aileler icin böyle yerlerde mevcut. Örnegin emzirmek için kuytu köşeler var ve müzik genelde biraz saha alçak oluyor. Bebekli anneler artık sinemalara da bebek arabalarıyla gidebiliyor. Yani bebekli olmak demek kısıtlı yasamak demek degil artık.

Ben de hep derim eşlerin arasını açan çocuklardır diye. Baksanıza büyüklerimiz de aynı şeyi söylüyormuş sevindim yalnız olmadığıma

Konu sahibi birkaç ay önce çocuk istiyordu.. şimdi istememesinin nedenini, fikrinin değişmesine bağlıyor. olabilir, fikirler değişir ama sanki, kendince, cocuk sahibi olmanin bütün olumsuz yönlerine değinerek, bir çeşit kendi kendini ikna etmeye çalışıyor.. esi cocuk isteseydi, cocuk sahibi olmanin guzelliklerini gorecek, hiç birşey gözüne batmayacaktı.. Konu sahibi ile eşinin istekleri zaten hiç uyuşmuyordu ki bu konuda uyuşsun.. hayatını heba ediyor da neyse..

Aynen öyle oluyor yorgunluk uykusuzluk asosyallik bazen hastalıklarla uğraşa uğraşa kocanın her dediği batıyor

Ama annelerin de arada bir 2 saat de olsa nefes almaya, kendisine vakit ayırmaya, arkadaşıyla dertleşmeye ihtiyacı olduğunu düşünüyorum. Anne mutlu olursa çocuk da mutlu olur. O hissi alır çocuk. Piquania_Dedove_

Evet var şahsen bende tanıyorum ne dersen yapıyor arkadaşımın kızı. Bahçede oynarlarken gel deyince evine gider, en erken o gider eve. Dişi sallanır elma yer düşer. Benim kızımın dişi sallansa acır kendine elma ekmek yemez ki düşmesin, dr da çektiririz. Oğlumda aynı eşyalarla oynar. Bizim çocuklar çok benziyormuş

Burda çoğu kişi benim için sen kendini ikna etmeye çalışıyorsun burda diyor ya, bence çocuğun olumsuz taraflarını konuşan insanları görünce de anne olmadan önceki hayatınızı yaşayamadığınız için bu kadar tepki gösteriyorsunuz. Bir nevi siz de kendinizi ikna etmeye çalışıyorsunuz, hayatım bitmedi gibi... Gerçekleri duymak ve kabullenmek zordur. Çocuk sahibi olmanın zorluklarını konuşanlara o yüzden bu kadar tepki veriyorsunuz. Kadın olmak ve anne olmak zor değil mi? Genellikle evin neredeyse bütün sorumluluğu kadına yüklenmez mi? Sanki herkesin kocası çocuk büyütürken yardımcı oluyor. Çoğu kadın zaten tek başına büyütüyor çocuğunu. Hangi coğrafyada olduğumuzu ben biliyorum, pembe görüntüler çizmeye gerek yok.

Maşallah baya büyümüş artık okula başlayacak oyy büyüyunce de seversin annesi ya el kızı gelene kadar bı de fesatlık yapayım

İlla bulduracaksiniz yazdıklarınızı.. konuyuda şubatta acmissiniz

Ben sizin gibiydim, dogumdan sonra cok zorlandim. Cok uzun suren lohusa depresyonuyla bogustum. Esiniz de yardimci olmayacaksa iyi dusunun bence

Ben evlenirken cocuk istemiyorum hic bir zaman senin icin sorun olur mu dedim. esim de, olsa iyi olabilirdi ama cok sorun degil tamam dedi. 35 yasindayim asla cocuk dusunmuyorum. Kazara hamile kalma korkum var. Cocuklarla cok iyi anlasirim ama yegenim bebekken ablamin cektigi zorlugu gordum ve bu benim karar vermemde etkili oldu. yakin tanidiginizin oglan cocuguna bir kac saat bakmaya calisin. Ya da onun nasil baktigini izleyin. O gereksiz aglamalara, direnmelere katlanabiliyorsaniz dusunun. Dunyada cocuktan bol bir sey yok. Ona ayiracaginiz vakti ve parayi bir hobinize ayirin zengin olursunuz. Bir de kuresel isinmaya en buyuk zarari bir insan daha dunyaya getirerek yani zaten artan nufusa katkida bulunarak yapiyorsunuz.

Hahahahah di mi Ah şu cocuklu insanların hayata pembe gozluklerle bakması Halbuki karalar baglamaliyiz kol bacak sağ kalsa bari

Kesinlikle yapmak için yapılacak bir şey değil. Milletin yap bi çocuk çocuksuz olmaz lafına kapılıp sakın çocuk yapmayın, çocuğa çok büyük haksızlık olur bu

Eşin istemiyor senin gönlün yok yapmak zorunda değilsin... İlerde yaş 60 olunca pişman olabilirsin...

Bu sitede brilerinin bana katılması beni onaylaması beni sevmesi umrumda değil

Çocuk yapmama konusunda yaşanabilecek pişmanlık çok abartılıyor bence. Sanki her şey bitti, herkes yaptığı her seçimden çok mutlu, kimse okuduğu okuldan, seçtiği meslekten, yaptığı işten, seçtiği eşten, yaptığı maddi yatırımdan falan pişman değil, bir çocuk kaldı geriye. Her seçim pişmanlık getirebilir, hayat bu. Diğer birçok şeyin geri dönüşü de var ama çocuk yapıp pişman olmanın geri dönüşü yok. Ben çocuk istemiyorum ve yapmayıp pişman olma ihtimalini yapıp pişman olma ihtimaline tercih ediyorum. Çünkü benim için ikinci seçeneğin pişmanlık getirme ihtimali daha yüksek. Siz bunu göze alamazsınız yaparsınız, belki "oh iyi ki yapmışım" dersiniz, bunu da kimse bilemez. Ama yapmak da yapmamak da sizin kararınız olmalı. Eşiniz istemediği için istemediğinizi söylüyorsanız büyük ihtimalle pişman olursunuz. Çocuk istiyorsanız da en baştan eşinizle evlenmemeliydiniz.

Ay o zaman sakın o topa girmeyin madem çok da istemiyorsunuz sakın diyim

Pişman olan da var olmayan da var. Beklentilerinize, karakterinize bağlı. Eşinizin desteği olmayacaksa yapmayın.

Bu adamla hala yüz yüze nasıl bakıyorsunuz al sana para ama senin için çaba koyamam kusura bakma demiş resmen. Adamın sevmediği bariz Çocuk istiyorsanız olsun bence ama acilen başka erkek bakın diyorum

Var o tarz bir konusu Eklemiştim buraya da şimdi çok dağılmasın konu diye sildim alıntıları

Bakmam derken maddi anlamda ihtiyacını gidermek mi. Manevi anlamada mi bakmam diyor. Merkur Retrosu

Valla millet çocuk yaptığına pişman Sırf sende mutlu olmayasin onun gibi perişan olasin diye sana çocuk yap çocuk ne zaman diyorlardır

Ay kesinlikle çok zorlanacak zamanlar olacak o kadar eminim ki sabırlı olmanin gerekeceği sınırlarının zorlanacağı hele çalışmaya başlayınca Allah'tan benim teyzem bakacak çocuk gelişim eğitimi var gözüm arkada kalmaz bir yaşına kadar buyutecegim biraz kendine gelsin çalışmaya başlarim ondan sonra uykusuzluk ve ayrı kalmak biraz zorlar sanırım

Gerçekten kolay çocuklar da var. Ben mesela dördüncü çocuk olarak doğmuşum. Diğer kardeşlerim zormuş ben arada en uslu olanmışım. Koyarlarmış uyurmuşum verirlermişim yetmişim. Oyun desen abim ablam oynatırdı. Arada büyümüşüm hani. Anneannem hep sen dört çocuk büyüttüm deme yavrum yedi çocuk büyüttüm böylesini görmedim derdi Arkadaşımın kızı var mesela, nereye gitsek hangi mekana girsek önüne dizer pollylerini hiç abartmıyorum bir saat gık demez oynar. Benimkiyle iki yaş arası, benimki tek oynamaz oyum kurmaz arkadaşım kızı kurar oynar. Mesela denge tahtasıyla oğlum oynarken ünitenin altına sokup basmış kendini hoplarmak için. Resmen çekmeceyi söktü. Aynı denge tahtasıyla arkadaşımın kızı ama içine peluş koyup ee ee diye evcilik oynar. Benimki onla çekmece kırdı. Kolunu kırdı mesela yataktan aşağı kaydırak olsun diye daha üç yalındaydı. Yani biraz da şans işi. Benimki ilgi sever. Hep ilgi ister. Oyunları kurma oyun değildir ordan atlarım burdan zıplarım şuraya asılırım tarzında. Aşırı hareketli bir saniye durmayan bir insan evladı.

KIR PAPATYASII CiRiLLA kızlar kesinlikle nasıl yetistirdigin çok önemli. Gözünüz şimdiden korkmasın hiç. Elbette zor zamanlar olacak ama inanın hepsi geciyor. Birazda kendinizle alakalı. Hele çocuğu kendi hayatiniza adapte edip yaşamaya başlarsanız herşey çok güzel oluyor. Biz çocukların bebekliginden itibaren yeri geliyor 10-12 saat dışarda olduğumuz bile oldu bazı gezilerde veya pikniğe sabahtan gidip aksam geç donmelerimiz. Müsait yerlerde altlarını değiştirdim, emzirme önlüğüyle her yerde emzirdim. Boyle yaptıkça hiç zor gelmedi o zamanlar. Sonra yine keyfimize baktık. Anne rahat olmalı kesinlikle.

Cocuk yapmak bir yatirim gibi. Hamilelik kimine gore kolay, kimine gore zor geciyor. Cocugun dogdugu ilk sene tamamen degisik bir iskence oluyor. ozgurlukten, annelige gecis hic kolay degil. uykusuz geceler, surekli aglayan bir cocuk, ay yemek yedimi, yeterince ilgilendim mi, dusucek mi, kalkacak mi, uykusu mu geldi derken surekli kafa cocukta yasamaya basliyorsun. ilerki senelerde yurumeye baslayinca hep bi tehlike arz ediyor. okulu bilmem nesi.. Seviliyor mu? Seviliyor elbette. Ama nasil universite bir sorumluluk, gelecege bir yatirimsa, cocukta oyle iste. cok uzun sureli bir sorumluluk.. karsiliginda 18 - 20 yaslarina geldiginde eger hayirli bir evlatsa artik sana hayat boyu bir arkadas gibi oluyor. kendi ayaklari ustunde durdugunda sana acilan bir kapi haline geliyor. onunla hayata baglaniyorsun tekrar. torundu bilmem neydi, hayatina manalar yukleniyor vs vs Cocuk istemek ne kadar dogalsa, istememekte o kadar normal geliyor bana. bir insani 60 yaslarina kadar genc, 60-80 arasi da saglikliysa, orta yasli goren bi insanim. cocuk yapmazsaniz, hayatiniz boyunca kendinize odakli, kendinizi eglendirmeye calisan, mis gibi kaygisiz bir hayatiniz olur. Suanda bu kadar istemezken, ilerde keske diyeceginizi dusunmuyorum acikcasi

Babasi yali kazigiimi O neden uyutamiyor?

Satılarını okurken koca ilanlarını açtım ya bi' heves meves geldi. Geçer insallah bi kaç saate yoksa nikah masasında bulup m k yoluna gitcem. Kedi kısmına bayıldım, bende korkak yetistirmek istemiyorum kedimi tatile götürmek yanımda olması vs. Fakat korktugum tedirgin olduğum şu; eve girdiğinde hiç dışarı çıkmak için miyavlamıyor mu? İnsanlar bana dışarıya alıştırırsan zor zaptedersin diyor. Sadece ben misafirsavar akrabasavar olarak iyi olsun gören kaçsın benim oğlandan dedim ama yok kendini ortaya atıp sevdiriyor kapıdan giriyor hepsinin yanında gezeliyor normalde yabani.

4 tane yeğenim var hepsi doğduğunda ablamların yanındaydım ortalama 2-3 hafta hep onlarlaydım. Her tatilde sırayla hepsine veya ikisine baktım. Bunaldığım bir anda ablama bakıcı bul ben yaz tatilimi böyle geçiremem demiştim. Evlendikten sonra çok isteyerek denedik ve çok şükür sağlıklı bir çocuğumuz var. Fakat çok zorlandığımı söylemeliyim 29 yaşındaydım anne olduğumda. Şu anda hala tam gezememiş, bazı şeyleri doya doya yaşamamış hissediyorum. Evet çocukla da gezilir biliyorum ama biz yapamıyoruz gibi, çabuk yoruluyoruz memleket de uzak olunca senede iki kez git gel çok yoruyor. Çocuksuz iken böyle değildik gibiydi. Şimdi ikinci fikri geliyor bazen anında yok yok diyorum kendime. Garip bir his. Hayatın merkezine koymamak lazım aslında çocuğu. Oğlumsuz bir gün geçirme hakkım olmalı diyorum kendime ama psikolojik olarak suçluluk duyuyorum böyle düşününce. Karışık yazdım kusura bakmayın. İlerde pişman olurum diye doğurma fikri bana mantıklı gelmiyor ama. Gerçekten isteyerek zorlukları göze alarak yapmalısınız bence. Ama tatlılığına diyecek bir şey yok. Anne diye seslenişi, öpüşü de gerçekten çok özel ve güzel.. Mükemmel anne ve baba olmak zorunda değilsiniz. Zaten o mükemmellik algısının ne bize ne de çocuklara faydası yok. Elimizden gelenin iyisini yapmaya çalışmak yeterli bence.

Annemin babamın istemedigi yapılmıs olmak icin yapılmıs bir cocuk olarak dogmak istemezdim ben.

En önemli soru o zaman şu Eşinizin sizi manen yalnız birakack olması mi sizi isteksizliğe itiyor yoksa zaten mi istemiyorsunuz

Muayenelere beyaz örtü götürüp o örtüyü eve gelince çamaşır suyu eklediği makinede yüksek ısıda yıkıyordu bir tanıdığım. Ben de yaptım bunu. Tavsiye ederim.

O zaman ben istemiyorum, mahalle istiyor diyecektin biz kokusunu mu alacaz neyi ne niyetle yazdigini

Bence bu kadar isteksiz iseniz pişman da olmazsınız gibi. Çünkü pek sevmiyor gibisiniz

Annemin 2 tane çocuğu olmayan arkadaşı var. Bazen anneme ''Senin en azından evde çocuğun var, seni oyalıyor. Ben de keşke zamanında bir mantık evliliği yapsaydım da çocuğum olsaydı. Evlat eve giriyor çıkıyor. Hareket oluyor.'' diye dertleşiyorlarmış. Ama belki siz pişman olmayacaksınız bilemeyiz. birmuhendisanne Guru Anneler

Belki kararinizdan hic pisman olmayacaksiniz bilemiyorum ama %1 pismanlik ihtimali icin bile yumurtaliklarinizi dondurmanizi tavsiye ederim. Pisman olursaniz hersey icin cok gec olabilir. Bu sefer yumurtaliklarinizi dondurmadiginiz icin pisman olursunuz.

Kimse yüzünüze pişmanım demez zaten pişmanlik demeyelimde zorluğundan yakinan çok kk da bolca göruyoruz

Onu demek istemistim zaten cocuklular ona tepki gostermisti

Doğru bir karar vermişsiniz. İnanın her ne kadar itiraf edemeseler de Yapıp pişman olan daha fazladır.

Biz de öyleyiz bi küs bi barış öyle gidiyor ben devamlı gıcık oluyorum ve çenemi tutamıyorum çocukların tüm yükü bende. Sürekli bi didişme halindeyiz çocuklar uyuyunca hiç sıkıntı yok normalleşiyoruz

41 yaşındayım yapmadım yapmayıds düşünmuyorum hiç pişman değilim neden olayım ki rahatım bozulacak

İlerde pişman olursam diye şimdi yapıp yaptığına mi pisman olcan :) bosver ya benim cevremden gördüğüm kadinin hayatının bittigi, adamin elinin kapıda oldugu ilişkiler hep cocuklu iliskiler ne yazik ki. Tabi herkes benim gibi düşünürse nesiller devam etmez birilerinin de dogurmasina ihtiyacimiz var neticede ama isteyenler ve bakabilecek olanlar dogursa sıkıntı kalmayacak bence. Herkes gelişine düşünmeden yapmakla meşgul hoş düşünerek de yapilan bisey olamaz heralde dusundukce daha bi sacmalasio bana kalirsa. 42 yaşındayım tuplerim de bagli hic dogurmadim hic de pisman olmadim. Dünya varmış dedim hep.

6,5 ve 5 yasindalar

Tabi ki öyle. Çocuksuz tatile gittiğim zaman bende çocuksuz yerlere gitmeyi tercih ediyorum. Arada sırada cocuk gürültüsünden uzak kalmaya herkesin ihtiyacı var

Öyle biri ile zaten cocuk yapilmaz

Sizin çocukla ilgili fikrinizin %40'ı eşinizin tutumu olabilir mi? Bir başkasıyla evli olsaydınız da böyle düşünür müydünüz diye kendinize sorun. Şartlardan bağımsız özgürce karar vermezseniz sonradan buna dertlenirsiniz.

Cok yazık olmuş. Bu öyle denenecek bir sey değil ki, tüm hayatınızı değiştiren bir şey. Muhtemelen yaşım geçiyor yapmam lazım psikolojisi yine... beynimize islemisler zorundaymışız gibi...

Kolik de olsa süreci doğru yönetebilirsen; tadından yenmiyor. Benim başlangıçta tam bir travma halindeydi ; 3 sene stabil kaldım, doktorlarımın büyük teşviki ile bebek yapma kararımı netleştirdim. Kesinlikle bana da çok iyi geleceğini söylediler ancak bilemiyorsun doğacak bebek nasıl olacak. :) Bizim şansımıza kolik çıktı ve benim için double damage zamanları başladı. Tanrım, bir yerde biri kolik bebek yazsa daha, hala böyle anlatasım geliyor ahshs bitiremedim anlatmalara... :) Neyse sonuç itibariyle o dönemlerden geçtik, elbette o süreçte şunları dedim: -Susturamıyorsun, yapamıyorsun anneliği -Yetemiyorum galiba ben bu çocuğa -Ne halt etmeye doğurdum sanki benden olmazmış anne Vb... Kendime çok haksızlık ettiğimi de sonradan anladım. Şimdi "İyi ki sen benim annemsin, seni çok seviyorum" diye gözümün içine bakıp sarılıp öpen bir oğlum var. İyi ki yapmışım. :))

Ben yapmadım ve hiç pişman değilim. Ancak siz bu kararınızı içinizde tartın biçin ve kesinleştirin derim, çünkü insanlar illa çocuk yapman lazım diye baskılarda bulunacak, çocuk yapmak dünyadaki en harika şey şeklinde söylemlerde bulunacak. Eğer bunların etkisi altında kalır da üzülürseniz iyi olmaz. Geç yaşta çocuk sahibi olmayı ben de doğru bulmuyorum, özellikle çocuk açısından.

Arkadaşınız bence en iyisini yapmış. Şahsen benim böyle bir düşüncem olsaydı bende böyle düşünürdüm. Tebrik ederim.

Biraz karıştırmışım, Almanya'daki anne kitap yazmış bu konuda. Okuduğum yazı şuydu: "Bir Tabunun Yıkılışı" - Çocuk Sahibi Olmaktan Pişmanlık Duyanlar Çocuk sahibi olmak yorucu, çoğu zaman da sıkıcı olmanın yanı sıra geleneksel rollere dönüş anlamına gelebiliyor. İşte bazı annelerin hata yaptıklarını düşünmelerinin sebebi. www.5harfliler.com

Tatile gidilmiyor demedim. Gittiğim şeyin adına tatil denmiyor bence dedim. Çünkü ben çocuktan önce öğlen kalkar yemeğimi yer keyfim gelince denize iner saatlerce kitap okur güneşlenir yüzerdim. Akşam da güzel bir meyhaneye gider saatlerce demlendirdik. Derinlere açılırdım. Şimdi sabah erken kalkıyoruz, her sene umutla yanımda kitap taşıyorum ama çoğu zaman okuyamadan geri taşıyorum. Çünkü arkadaş bulamazsa illa ki bizle oynuyor. Tek başına oyun oynamak çok sıkıcı diyor. Derinlere açılamıyoruz çünkü birimiz denize girince peşinden geliyor. Haliyle kollukla da olsa dubaları aşamıyoruz. Meyhaneye gitmesine gidiliyor çocukla ama dur yavrum yapma yavrum derken genelde ne yediğin ne içtiğini anlamıyorsun. Haliyle biz dokuz on gibi en geç uyutalım da bari odada düzgün içelim diyoruz. Çocukları canavarlaştırmıyorum. Ama toz pembe tablolar çizip çocuğu kucağına alınca şoka girmesin insanlar diyorum. Keza bana emzirme harika süper için eriyecek dediler üç ay meme ucu yarasından ağlaya ağlaya emzirirken insanlar neden bazı konuları abartarak kolaylaştırıyorlar demiştim. Çocuk büyütmek kolay değil, sen hayatını aynı yaşarken o da kıyıda kendi kendine büyümüyor.

Yani ben ikinci çocuğu hiç düşünmüyorum şu sıralar maddi manevi yetebilir miyim emin değilim ilk bebek gelsin kendi sınırlarımi görmüş olurum iki çocuklu insanları araştırırim çünkü bir çocuğa bunu demeye hakkımız yok ya tabi ki annelerin acaba mi demeye pişman olmaya hakları var sinirle olur her insan ama bu sürekli bir pişmanlıksa doğru değil

Eşimin de isteği yok. Çocuk kararını tamamen bana bıraktı. Ben istediğim için yaparmış ama çocuğa sen bakacaksın ben bakmam diyor en başından.

Bence olursun Khomyuk

Çocuk aile kavramını pekiştiriyor fakat siz burada farklı bir konuyu gündeme getirmişsiniz. Çocuk yapmadan da hayat arkadaşı seçimi yapılabilir gayet. Gezer tozarlar maddi anlamda da rahat ederler. Sex için de hayat arkadaşı seçilebilir.

Biz evde 2 kişiyiz eşim ve ben, misafir pek gelmiyor gelen de ellemedi pek. Ama kendi huyunda da var bir manyaklık buna inaniyorum. Bize kendini sevdiriyor sevdirmese de ben tutup zorla öpüyorum ama kızarsa bize de vuruyor tabi.

yani bu kişisel bir şey. biri pişman oldum der ama siz olmayacaksınız belki? belki de başkasının pişman oldum lafına uyup çocuk yapıp esas siz pişman olacaksınız. ama çok emin mi değilsiniz işten içe acaba? ÇOK emin olan birinin kafasına bu sorular gelmez kim ne derse desin. Bir yanınız istiyor olabilir mi?

Şimdi üyeler bahsedince merak edip konularınıza baktım ve gecmişe gidince direkt bu yorumunuzu gördüm. Bu yorumunuzda çocuk istediginizi net bir dille ifade etmissiniz. Çocuk fikrine uzak olan eşiniz tarafından manipüle ediliyor olabilir misiniz acaba?

İnsan yaşamadan anlamıyor. Bende yeğen de var mesela ben onlara baktım buna da bakarım derdim. Halbuki arada bir gelip özlemiş olarak iki saat parka götürmek çocuk bakmak değilmiş. Bir bütün günü bir çocuğa baktırsalar gerçekten anne olan kadın sayısı azalır. Bazen çocuksuz teyzem geliyor mesela bana sevmeye, üç saat bırakıp gitsem suratı asık oluyor. Zamane çocukları şımarık her geldiğimde daha da şımarık oluyor ne yapıyorsan yanlış yoldasın diyor bana. Teyze diyorum büyüyor. Kendi karakteri oluşuyor, kendi istekleri oluyor. Bir konuda tuttururken AA kuş geçiyor yöntemi iki yaşında güzeldi mesela şimdi yer mi? Yemez. İkna etmek, uzlaşmak daha da zorlaşıyor her geçen gün. Sabah kahvaltısı desen onu yemem bunu az yerim pazarlığı, bu tabağı istemedim ben krizleriyle başlıyor. Yaz ortasında yağmur çizmesi giyeceğim diye kapıda böğür böğür ağlama, kış ortası terlikle okula gideceğim inadıyla devam ediyor. Okuldan alıyorum okulun gerginliğini daha kapıda çok saçma şeylere ağlayarak veriyor. Akşam yemeği krizleri, uyku saati krizleri derken koltuğa kendimi nasıl atıyorum ben biliyorum. Ve bınu tek başına bir koca gün bir çocuğun sorumluluğunu almadan anlamıyorsun. Anlayamazsın da. Sabahtan akşama yedirmesi, giydirmesi, oynaması, krizlerini yaşayıp ancak öyle anlayabilirsin. Hepimiz anne olurken el ele yürümek, sahilde kumdan kale yapmak, geceleri kitap okuyarak uyutmayı hayal ederek yaptık. Ama gerçekte el tutmam diye sokaktan caddeye fırlayıp kalp çarpıntısı yapan, sahilde kumdan kale yapmak yerine gözüne kum atan, ayağına kum değmesin diye ağlayan, kendi kepçesini tanımayıp kepçemi çaldılar diye ağlayıp buna tatil diyeceğin bir çocuğun oluyor.

Hic alakasi yok ya. Insanlarin cogu bisey yapiosa kendini bi sorguluosun acaba sorun bende mi ayrık otu muyum nedir diye ki 30lu yaslarda oluo zaten bu kendini bulma işi. Siyasi görüşte dini görüşte bile böyle, karsindaki canla basla savunuo sana gore sacma biseyi sen de objektif bi insansan, ulan acaba ben mi yanlis düşünüyorum diye bi de oteki taraftan bakmak istiosun. Bu kendini bulmak noktasinda engel bi sav olamaz.

Aynen ben de eşimi çok seviyorum. Çocuğun ikimizi de yıpratacagini hatta ikimizin ilişkisine zarar vereceğini bile düşünüyorum. Tahammülsüz yorgun ve muhtemelen bu yuzden sinirli bir kadın olacağım. Bu sekilde ne eşime ne çocuğuma faydam olmayacak gibi geliyor. S

Yaş farkı 4 tam ideal. Fark fazla olması da iyi değil bence. Kardeş gibi olamıyorlar. Belki 2. Çocuk olmasaydı bu kadar zor olmayacaktı işimiz. Birde dediğim gibi kızım çok zor bir çocuk. Yoksa bizde onlarla yaşayıp gidiyoruz evet aslında bir nebze hayatın ellerinden akıp gitmiyor mu? Belki hayatın bitti diyemem ama. Spor yapmak istiyorum onlarla yapıyorum anca. Kızımı jimnastiğe götürüyorum kendim mal gibi onu bekliyorum. Bende evde değil spor salonunda spor yapmak istiyorum. Okula başlamasını bekliyorum aynı zamanda küçüğünü de kreşe verme yaşını beklemem lazım. Ee noldu? Ben yaşadım mı şimdi? Evde spor yapayım diyorum onlarda benimle yapmaya başlıyor bir süre sonra üstüme çıkıyorlar. Kızım oğlumun üstüne düşüyor, çığlık, bağırışlar ve kapanış Birazda şeyden oluyor mesela ben kızımı spora götürüyorum, bazı arkadaşlar kendi spora gidiyor çocuk evde babasıyla ya da ananesi ile.. Ben önceliği onlara veriyorum. Bir girdabın içindeyim. Çalışsam ayrı sorun çalışmasam her sabah oku, mama, ninnni, tablet istiyorum, resim yapmam onu yapmam, korktum sarıl diye geçiyor

Stres sen zaten anneni besledin babanı besledin kardeslerini besledin büyüttün hepsinin yükünü, sorumlulugunu sen aldın bunca yasadıklarından sonra kaygılarının, takıntılarının icinde hele birde böyle kocaya sahipsen cocuk istemen dogru degildi. Her sey cocuk yapmak degil.

Tatilde yiyecekler çocuklar sizi haberiniz yok. Hep toz pembe hayaller.

Hayatından 10 sene, çok büyük bir fedakarlık. Gerçekten annelerin hakkı ödenmez

Bence de çok üzücü hep vicdan azabı cekiyorum hep suçluluk duygusu içindeyim. Ama gerçek hislerim bunlar maalesef. Tabi ki her dk bu pişmanlığı yaşamıyorum.

Bu erkek çocukları niye böyle affet Khomyuk gülüyorum ama bu erkek çocukları çok hareketli oluyor sanirim genelde ve bir şeyleri kırmaya bayılıyorlar bu da erkek annelerinin şansı

Bizimkisi başka kediye atarlaniyor kedi sevmiyor insan da sevmiyor kimse dokunmasın sevmesin çok mutlu birtek problemimiz var bana saldiyor babadan korkuyor ona tam itaat eder canı oyun isterse ya da mama isterse kollarımı ısırıyor neler denedim vazgeçmedi onu çözmemiz lazım birtek. Bence insanlar gibi karakterleri var hayvanların. korku stres yaşamıyor çünkü benim diyenden korkmaz hiç geri vitesi yok ben kedi olduğunu düşünmüyorum bence kedi kılığına girmiş bir Kurt zaten kisirlastirinca sakinlesiyorlar diyorlar ama benim ki tam tersi evde uçuyor mübarek enerjisi de arttı iştahı da

Çocuk istememe sebebinizi önce bir sorgulamanız gerekiyor bence. Annenizle olan kötü çocukluk ilişkisi, ilgisiz geçirilen çocukluk dönemi, babasal problemler vs. Gibi geçmiste yaşadığınız kötü çocukluk dönemlerinin sizi suan bu sekilde düşünmeye veya hissetmeye itip itmedigini bir tartın öncelikle. Sade

Meyhane bar olabilir demis yukarda arkadas.. ama zaten oyle bir yere bi zahmet dislerini sıkıp gitmeyiversinler. Cocukluyla cocuksuz arasinda bir fark olmali dimi

çocuk hiç istemiyordum. ilerde pişman olurum diye ilkini yaptım sonra ona kardeş yapmazsam ilerde üzülür pişman olurum diye 2. yaptım hamileyimvelhasıl pişmanlığın sonu yok

Zaten ilk başta anne yada baba olmadan kimsede doğru düzgün çocuk sevgisi olmuyor.

Isine gelenleri okudu cevap verdi kendisinede soyledim gozden kacirdim dedi ok. Kahve icemedik aceleyle gitti arkadasim dedi meger anneanneye birakmislar cocugu kari koca aksam takilmaya cikmislar.. yani o kadar sacma ki bu hikaye. Yaw sanki cocuk 15-16 yasinda evde cocugu tek birakip kari koca takilmislar. Kari koca takilacaklarsa cocuklarinida goturselerdi cocuk zaten belli aydan sonra beraber yer oturur biraz kucuksede ver mamasini uyut. Durmazsa gene doner gelirsin. Eski konularini acanlarida tersledi mesela.. yaw insanlar nerden bilsinler bazi seyleri? Bana diyor isinize niye gelmiyor negatif seyleri konusmak yaw ben zaten soyluyorum bunlari.. ama birseylere katlaniyorsak guzel bir sebebi var. Guzelliklerinden bahsetmiyor konustugu kisiler zaten. Cefasiz sefa olmaz. Bu ara bu sitede ne cok acildi cocuk konusu. Kaldi ki diyorum yine diyorum... herkes kendisi bilir guzel taraflari var ama zor taraflarida var.. hatta zor taraflari daha coktur... konu sahibi belli ki bi taraftan istiyor Ama soyleyemiyor kocasindan dolayi.. ki bencede o herifi baba yapmasin.. zaten cok kisinin dedigi gibi Emin olsa buraya konu acmazdi

Nasıl ki kimse zorla evlenmemeliyse kimse zorla da çocuk sahibi olmamalı. Biz senin pişman olup olmayacağını bilemeyiz bunu en iyi sen bilirsin fakat aklından böyle bir düşünce geçtiyse pişman olmaktan da korkuyorsun demektir. Şuan yumurta dondurmaya sıcak bakmıyorsun ama ilerde bakabilirsin en fazla para kaybedersin başka da bir kaybın olmaz bence dondurmalısın. İlerde istemezsen yine yaptırmazsın

Kesinlikle erkeklerin kafa yapısını ben oğlanı büyütürken anladım. Hani burdan düşerim canım acır diyor ama yine de yapıyor. Yani tecrübe edinmiyorlar. Ben burdan düştüm şunu bir daha yapmamayım diye bir idrakları yok.

Hahah ee burda cocuk istiyorum mu demişim sizce? Artık yaş itibariyle çocuk yapmam gerektiğini düşünüyorum demişim. Bu cümlemde bile istek olmadigı cok belli degil mi? Yaş itibariyle cocuk yapmam gerektigini dusunuyorum demisim ötesi yok yani. Daha önce de anlattım. Yaşım geçer diye yapmam gerektiğini düşündüm ve planlamaya basladim ama bu bi istek değildi. Dusundukce de aslinda istemedigimi cocugu yapmak icin yapacagimi fark ettim. Siz okuduğunuzu anlamıyorsaniz ben napayim.

Teşekkürler, ben almayayım.

Çoğunlukla çocuk sahibi olmanın olumsuz tarafları yazılmış ben 14 yaşındayken küçük kardeşim dünyaya geldi bir çeşit küçük anne gibiydim. Bir çocuğun büyümesini görmek bence en büyük mucize. Evet zor zamanları oluyor mizirdanmalar zorlu tatiller ama hepsinde de hayata neşe katan bir taraf var. Evet çocuk sahibi olmak çok büyük sorumluluk ama ben kendimden bir parçanın büyüdüğünü görmek istiyorum. Onunla hayatı yeniden keşfetmek istiyorum. Evde akşam sessiz sessiz oturmak istemiyorum tatildeyken belki burnumdan gelen kısmı olsa da çocuğuma yüzme öğretmek istiyorum. Keşfettiği şeylerin şaşkınlığını görmek istiyorum. Ve en önemlisi yaslandigimda torunlarim olsun kocaman sofrada toplanmak istiyorum. Tüm hayatı çocuğa adama sacmalagina girmeyeceğim eğer öyle olsa şu an çalışan kadınlar olmaması gerekirdi. Ben calisacagim ben tatile de gideceğim. Nerden biliyorum bir kedim var ve herkes onu tatile götürme mutsuz olur dedi altı aylıkken gezmeye alistirdim şimdi başka evleri keşfetmeye bayılıyor. Arabada strese girmiyor. Evet çok zorlandigim pişman olduğum anlar olacak ama bunların hiç biri yukarda yazdıklarımdan daha kıymetli değil bence

Birde 2-3 kisiyle hep sikayet edenlerle sohbet ediyor konu sahibi.. biz bisey sorunca cevap dahi vermiyor. Ha yok arkadasiyla aksam 8 e kadar gorusebiliyormus cunku kostur kostur cocuk yatirmaya gidiyormus arkadasi yahu babasi neden uyutamiyor mesela yani? Hani laf acilinca esleri icin babada esit bakim ustleniyor derler burda.. ama bu muhabbet sacma... hele hele mama alan cocugu ya da 1-2 yasini gecmis cocugu baba illaki yatirabilir. Asil anne kendine bu kadar bagimli yaptiysa cocugu sorun o annededir. Ha eger 1-2 aylik bebeden bahsettiyse kostur kostur gidecek tabii.. ilk aylar mecbur oyle.. onu goze alamayan zaten couk yapmamali.. kaldi ki isteyen yapsin istemeyen yapmasin kimsenin birsey dedigi yok ama cocuk sahibi olmak cidden dunyanin sonu gibi bahsetmisler birde... ben ikna oldum, boylelikle ayvayi yedigimi anladim

Böyle bir kişiyi bakın adam demiyorum baba yapmayin zaten. kedi alin tek başınıza bakın daha iyi!! Cidden kızıyorum bu şekilde erkeklere ne güzel sen doğur sen bak başka isteğin Ben örneği kendimdn vermek istemk üzere yazacktm ki bu olayla diyecek bir şey yok bence. Böyle bir insanla evli kalmak da ne kadar doğru orasını da bilmyrm.

Ya gerçekten dertleri bitmiyor bu yalan değil büyüdükçe dertler gerçekten büyüyor bu kısmı da doğru. Aslında kendim için "proje bebek " de düşünmüyorum. Benim biraz kafam rahat sanırım. Bunları yiyecek bu vakitte uyuyacak şöyle yapacagiz gibi gibi.. Bu biraz da dediğiniz gibi içten gelmeli sanırım ben gerçekten çok severim çocukları ileride başıma gelecekleri tam olarak kestirmem mümkün değil eminim deneyimlemem lazım ama bu beni korkutmuyor. Sanırım birde tedavi ile hamile kaldım ondan. Ben kardeşinizle ilgili böyle düşünmenize açıkçası gülümsedim çok normal her abla bazen bunları hissedebilir. Ama çocuk sahibi olmak yetişkinken alınan ortak bir karar bu kararla ilgili pişman olunması beni çok üzüyor. Daha doğrusu o çocuklara üzülüyorum. Yoksa bir insanın çocuk sahibi olmak istememesine saygı duyuyorum.

Eski konularınıza baktım, evlilik öncesi konularınız da çelişki dolu. O zamanlar da evlenmezsem pişman olur muyum tarzı konularınız var. Sonra bir konunuzdaki cümleniz dikkatimi çekti. Evlenip çocuk sahibi olmak hayaliniz varmış. Bence siz çocuk istiyorsunuz içten içe, istemeyen eşiniz. O yüzden bu ikilemdesiniz. Evlenmeden önce, eşinizle bu konuyu konuştunuz mu? O bence daha net bu konuda. Çünkü söylediğinize göre umrunda değil. Peki siz ne düşünüyorsunuz? İlerde pişman olur muyum diye düşündüğünüze göre net değilsiniz. İyi düşünün karar verin. Eğer fikrinizi etkileyen eşinizse, keşke önceden söyleseymiş bu fikrini diyorum çünkü tek başına karar veremez böyle bir şeye. Yok, eğer siz de gerçekten istemiyorsanız çevre baskısı falan hikaye. Çünkü ilk konuşarınızdan birinde de evlenmeyi düşünmediğinizi yazmışsınız ama şu an evlisiniz. Sanki düşüncelerinizi çevre değil de, hayatınızdaki kişi belirliyor. Bu çevre baskısından daha zor bir durum. Çevreye kulağınızı kapatır, önünüze bakarsınız ama eş çok daha zor. Siz kendinizi bir ölçün, tartın önce.

Ben kendimi bildim bileli anaç bir kişiliğim var, mutlu bir aile bıcır bıcır gezen iki çocuk hayalim senelerdir. Çok zorluğu da var ama razıyım buna. Kendi çocuğum olmasa bile evlatlık alır bakarım o derece. Ama bu herkeste böyle olmak zorunda değil, özellikle günümüz şartlarında çocuk istemeyen sayısı epey fazla. Haklılar da istememekte. Çocuk çok sorumluluk ister, herkes çocuk yaparken minnak haliyle hayal kurar ama o çocuk büyür, bir sürü probleme sahip olur. İçinizden gelmiyorsa yarın bir gün doğursanız bile o çocuk sevgisiz yetişecek. Babası da ben bakmam diyormuş zaten. Çocuğa yazık olmasın.

Çocuklu arkadaşlarla dışarı çıktığımızda akşam 8 olmadan eve dönüyorlar, cocugu uyutmamız lazim diye. Nerden baksan hayatından minimum 5 sene böyle gidiyor. Akşam dışarı çıkıp eglenemiyorsun bile. Khomyuk

Siz bu sekilde keyifliyseniz, ne mutlu size. Hayattan nasıl keyif aldiginiza bağlı. Çok kişisel şeyler bunlar. Kimisi çocuğuna bakarken mutlulukla bakar, kimisine bu düşünce bule kabus gibi gelir. O yüzden tartışmanın anlamı yok.

İsyemiyosanız pişman olmazsınız. Ben olmazdım en azından. Sahip olmadığınız şeyin eksikliğini de hissetmezsiniz. Ha bazı kadınlar gerçekten doğuştan o duyguya sahip doğuyolar. Çocukluktan bunun hayaliyle yaşayan kadınlar var. Onlar için bu düşünülmeye bile açık bi konu değil. Herkes aynı olmuyor işte. Etrafımda 2 arkadaşım da sizin gibi çocuk yapmayı düşünmüyorlar, evliler. Şu anki ekonomik durumlar da bu isteksizliği de çok feci körüklüyor. İnsanlar daha kendi karnını zor doyuruyor. Bi bebeğe "hakkıyla" bakabilmek o kadar zor ki..

Çocuğun zencisi, beyazı yoktur. Çocuk çocuktur, evlat evlattır. Dünyadaki tek masum varlıklar çocuklar ve hayvanlardır. Beni altındı yaptığınız için bana diyorsunuz sandım. Bir tane kedi oğlum var. Sorumluluğu çok fazla yaşıyorum bu duyguyu.

Annenizle ilişkiniz nasıl? Annenizin çocuklara bakışı, yetiştirme şekli ve sizde uyandırdığı hisler nasıl?

Böyle bir insanla çocuk olmaz zaten. En başta evlenme motivasyonunuz neydi ki zaten

Ben de aynen böyle düşünüyorum, 7 yillik evliyim 34 olmak üzereyim, sırf bu sebeplerden istemiyorum, cevremde yaşıtım cocuksuz o kadar cok cift var ki, Bu sorunun cevabini bizden önceki jenerasyonda aramak yersiz geliyor bana, anne babalarimiz kendine dönmek kendini gelistirmek kendine yatirim yapmak böyle seyleri hic bilmediler, Onlar için boyle bir ihtimal yoktu, evlendiysen cocuk yapacaksin, Annem bana cocuksuz yuva mi olur diyor, iki kisilik bir aileyi yuvadan saymıyor cunku boyle bir ihtimalin üstüne hic düşünmemis.

Aynen.. zaten gordun anyayi konyayi1. Cocukta.. 2. De nasil esin kandiriyor ya da baskalari ki kaza kursunu filanda degil. bunu anlayamam ben. Yapip o guzelligi gorup pisman olmak yapmayip pisman olmaktan daha kotudur bencede. girlinred

Ne beşi İlkokul zaten altı yaş, dokuz onda uyumaya devam edecekleri yaş en az on. 10 yıl en geç 10da yatacaklar. Khomyuk

Çok güzel bi yazıydı teşekkür ederim Farklı bi pencere açtı bende

Ödenmez. Her bir dişini gecelerce ateşle ağlaya ağlaya çıkardı. İlk iki sene hele geceleri sık kalktı emmek için gözüm kapalı emzirir yanında sızar kalırdım. Beş saat kesintisiz uyuşmazdım. Hala da uyuyamıyorum artık o uyuyor ama benim içimde vir düğme var sanki gece kalkıp kontrol ediyorum üşümüş mü üstünü açmış mı diye. Tuvalet eğitiminde her yere kaka çiş yaptı, günlerce kaka tuttu. Geçen kusma ishal salgınına yakalandı, üç gün her yerden kusmuk sildik. Ateşi kırk oluyor ortalama ayda bir kışları. Uykusuz ateş nöbeti tutuyoruz Hele maddi masrafı o kadar çok ki, her sene iki çift ayakkabı vir de mont alıyorsun en basiti hızlı büyüyorlar malum. Kendimizin keyfi alışverişini yapamaz hale geldik, ihtiyaçları da sıraya koyuyoruz ki gelsin. Yani pembe hayallere kapılmadan düşünmek lazım bence

Nerden bilelim kari koca beraber olduklarini yaninizda arkadasinla basbasasin diye dusundum yazini okuyunca.. ki ilk defa cevap verdin benim postuma

Yaş 43 ve bir gram pişman değilim.

Ben buna kesinlikle inanıyorum bebek kolik değilse anneye adapte oluyor bir şekilde o hayata uyum sağlıyor ben doğduktan sonra dışarı çıkarmayı düşünüyorum sesle uyumaya da alistirayim biraz rezillikle büyüsün

Cocuklar restorana gelmesin demediler ki sadece cocuk kabul etmeyen yerler de olsun hani "seçenek" olsun dediler yoksa komple cocuklar yasaklansin demediler. Ve gercekten boyle bir secenek olmali aslinda. Yaş sınırı olan oteller gibi yani. Anne olanlar da heryere cocuguyla gitmek istiyor ve hakki ama cocuk aglamasiyla sinema izlemek istemeyen, cocuk gurultusuyle yemek yemek istemeyen insanlar da hakli. Yaygin şekilde olsa harika olurdu.

Konu açmış cünkü aynı fikirde olanların ve cevabı tadmin edeceklerin yorumlarını beğeniyor ve cevap veriyor. Acaba kendisi de bir zamanlar bebek veya çocuk degilmiydi? Babası da kendisinin kocası gibi olsaydı kendisi nasıl yetiştirilecekti merak ediyorum. Sanırım çocuk istememesinin nedenlerinden birinde bu olabilir. Herkes Çocuk yapmaya yapar da ama herkes ebeveyn olabilirmi o muamma. Ayrıca kimse çocuğu olmadan çocuk sahibi olmanın nasıl bir duygu olduğunu bilemez, evlatlık almakta buna dahil tabiki. Ayrıca kimsenin evlatlarından pişman olduğunu da sanmıyorum tabiki bazı istisnalar hariç.

Hiç cocuk kucağına almamış olan ben, anne olunca birden tüm bilgilelerle donatildim.. saçma gelebilir, çocuk bakımı ile ilgili hicbir bilgim yoktu ama çocuğum olunca sanki yıllardır herşeyi biliyormuşum, daha önce çocuk bakmışım gibi bir bilgim vardı.. içgüdüsel bir durum bu.. Hayatta bazı şeyleri oluruna bırakıp, fazla düşünmemek lazım.. her işin bir zorluğu var ve herkes bu zorlukları düşünseydi, herhalde kimse evlenmez, kimse çocuk sahibi olmazdı...

Biz de ikinciyi düşünmüyoruz. En büyük sebep maddiyat. Bugün muayeneye götüreceğiz mesela. Devlet hijyenik değil. Bi kere götürdük çocuğu sedyede koyacak yer yoktu. Üstünü çıkarmaya korktum. En ucuz muayene de 300 olmuş özellerde. Mecbur vereceğiz. Ben kendim için bu harcamayı hiç yapmadım. Devlete gittim. Sıra bekledim. Ama bu bebeğe yapmaya mecburum. Kısmetiyle gelir diyorlar da, hiç öyle değil o işler maalesef

Eger üyelerin dediği gibi eşten dolayı böyle diyorsanız çok pişman olursunuz bence. Bu iş çok kişisel bir karar buraya yazmadan normalde karar vermiş olmalıydıniz ben ya pişman olursam diye tereddüt duyan bir insain pişman olacağını düşünüyorum.

Londra'da var mesela böyle restaurantlar. Zaten levha görürsünüz hemen çocuk arabalılar ve küçük çocuklular alınmıyor diye. Çocuğu olmayan icin cocuk gürültüsü çekilmez olur. İnsanların sessiz sakin tatil yapabilme ve yemek yeme hakları olabilmeli bencede.

Ben şunu anlayamıyorum. Evet zorluğuna katlanacaksınız ama 40 yaşında arkadaşınız gibi gezersiniz diyenler o zaman çocuk yaklaşık 20-25 yaşında olacak. Bilmiyorum buradaki insanlar nasıldır ama ben genelde 20-25 yaşlarımda arkadaşlarımla gezerim. Annemle çıktığım, sohbet ettiğim ayda 3-4 civarıdır. Çocuğunuz derslerinden, sosyallikten falan size ayırabileceği max süre 5dk türk kahvesi içmek ya da çok nadir alışverişe gitmek olacak. Yaşlanınca da bakarlar diye düşünenler olabilir. Kimisi demiş 60 yaşında pişman olabilirsin. Benim anneannemlere bayramdan bayrama gibi çok nadir gideriz. Onlar karı koca 70 yaşında yaşıyorlar. Zaten jenerasyon farkından ne annem ne de biz çok eğleniyoruz beraber, yani süper büyük bir aile olacağız gibi bir düşünce bana ütopik geliyor. Evlendikten sonra ne karşı taraf ne siz ailenize sık uğramıyorusnuz. E sizin çocuklarınız da öyle olacak. Çocuklarınızın cidden yardımcı olabileceği anlar hastalanacağınız vakitler olacak. Ya da eşiniz ölünce yanlarına taşınacaksınız. Bunları paranız olursa bakımevi seve seve yapacak. Bilmiyorum çektiğiniz çile tamamen karşılığı dönecek bir süreç olamayacak bence. Doğurdunuz diye dönüş yapmak zorunda olması hayırlı evlat terimi diye geçer mesela. Ama bir insandan beklenebilecek hayırlı evlat sürece sadece bahsettiğim son hastalık kısmında yardım etmekle kalabilir bence. Çünkü onu doğurdunuz diye o sizle her an vakit geçirmeyecek. Aksine sıkılacak bunalacak bence

Manevi anlamda bakmam diyor. Çünkü çocuk bakmak istemiyorum diyor. Yani çocukla sen uğraşırsın diyor. Maddi olarak yanımızda.

Hahahahah yok bencede kesinlikle herkes çocuk yapacak diye bişey yok. Herkesin isteği farklı olur bu çok normal sizede eşinizle, kedinizle güzel bir ömür nasip olsun insalah

He deyincede olmuyo zaten arkadaşım Ama bence siz istiyorsunuz Şu soruyu sormalısınız kendinize Ben bu adamı sevdiğim için mi çocuktan vazgeçiyorum Benimle birlikte oda isteseydi seve seve çocuk yapardım? Eğer cevabınız ikinci şıksa pişman olursunuz

Niçin evlendi sizinle ozaman? Seks ve masrafları yarıya indirmek için mi?

Çocuk insanı degilmisim ben Sevmiyorum sorumluluk Özgürce hareket edeyim istiyorum bunların derdi bitmiyor biri bitiyor öbürü başlıyor diyor Eşimle bişey yapamıyorum benim eşimle aram bunlar yüzünden açılıyor diyor hep

Evet uyutmadigimizda canavara donusuyolar saat 9 dan sonra siz bilmiyor muydunuz yoksa hatta ve hatta bir vampire siz asla çocuk yapmayın cidden yazık çocuğa ya.

2 yaş çoğu şeyi konuşmak için çok erken. Umarım zamanla anlamazsınız bizi hep kıyıda sakin sakin büyür hiçbirşey yapmadan. 2 yaşında zaten pek sorun olmadı bizde de. Biz kendimize vakit ayırmayı seviyoruz, gece oturmayı sohbet etmeyi seviyorum mesela. Dışarıda gezmeyi. Hayat anca böyle yaşanır. Çocukla 8 de yat 8 de kalk zaten felsefe kalmıyor

Çocuk güzel olduğu kadar da zor bir iş. Hele kadın için tam zamanlı aşırı sabır ve anlayış gerektiren sınırları zorlayıcı bir iş. Şimdi süpermomlar üstüme çullanacaklar ama en ufak bir istemiyorum düşüncesi varsa kafada bence çocuk yapılmamalı. Hele eşiniz de ben istemiyorum ama sen istersen yaparız diyorsa hiç girmeyin o topa. Çocuk illa kendi doğurduğun olmak zorunda değil, yarın pişman olursanız koruyucu aile olursunuz, evlatlık alırsınız vs vs pek çok alternatif yöntem var. Ama çocuğunuz olduktan sonra pişman olursanız alternatifiniz yok, o çocuğa bakmak, büyütmek zorundasınız. Annesinin kendisini bir pişmanlık olarak gördüğü bir çocuk mu daha iyi olur sizce yoksa keşke çocuğum olsaydı pişmanlığı mı? Ailem beni hep çok sevdiklerini söylerler ama hayatlarının onlar için çocuğa uygun olmayan bir döneminde doğduğumu ve bir noktada erken yaşta anne baba oldukları için pişman olduklarını biliyorum ve çok net hissettiğim zamanlar oluyor. Bu da inanın çok yıpratıyor, keşke doğmasaydım diye düşündürtüyor insana, eksik hissettiriyor. Umarım kendiniz için ve gelecek için en doğru kararı verirsiniz

Neden çocuk sahibi olmanın zorluğunu konuşmak, gerçekleri konuşmak sizi bu kadar rahatsız ediyor ki? Ayvayı yediğinizin farkına vardığınız için herhalde dediğiniz gibi. Aydınlanmak da güzeldir. Burda anneler de genel sıkıntılarından bahsetmisler dürüst bir şekilde. Bu sıkıntıları yaşamayan anne yoktur.

Ablacım böyle bir erkekle çocuk sahibi falan olmaya kalkışma. Ayağını öpeyim böyle bir şey olur mu, çocuk adamla aynı evde olacak ama çocuğa hiçbir ilgi göstermeyecek, çocuk kendisini istemeyen babayla büyüyecek Adam peki doğur ama git bir köşede bak beni karıştırma demiş de, diyelim çocuk hastalandı gece, adam başı vurup yatacak sen hastaneye gideceksin mesela sen gece 3e kadar hastanede tek duracaksın, adam evde yatacak kabul ediyor musun bunu? Bunu da geçtim ailece gezmeye gitmeyecek misiniz mesela çocukla sen ayrı, adam ayrı mı takılacaksınız? Böyle bir saçmalığıöneren adamdan da bu evlilikten de sana hayır gelmez, adam acaip bir kafada aile nedir hiçbir fikri yok bu şartlarda çocuk sahibi olursanız çocuğun problemli bir insan olma olasılığı %100

Bize de ikinci çocuk baskısi yapılıyor sürekli. yani siz birinciyi yapsanız dahi baskı hiç bitmiyor. İkinci cocuk konusunda yaptığım içinde yapmadığım içinde pişman olma ihtimalim var. Ama yapmadığım icin pişman olursam sadece ben mutsuz olurum oysa yaptığım için yaşayacağım pişmanlıktan masum bir bebek de mutsuz olur. Konu dışı olacak belkide ama insanların ilerde kendilerine bakar diye bu kadar cocuk sahibi olmasını aklım almıyor. Sonuçta ölümlü varlıklarız ben hep bana bir şey olursa çocuğuma kim bakar diye düşünüp tedirgin oluyor cocuk yapamıyorum.

Bence de o kadar korkunc değildir ama yine de herkes yapmasin ya. Hani uslu muslu da olsa o da sorumluluk istiyor. Millet 2. Cocugu yapar ben gecen eşime 2. Kediyi mi sahiplensek dedim. Yok dedi yeter bu kediden sonra başka kedi istemiyorum. Tahammul seviyemiz.

Yaa sonu beni çok duygulandırdı şu an çok iyileştirici değil mi ya. Ben kedimi böyle bazen içime sokasim geliyor anneğğğm diye bilmiyorum çocuk olunca ne olacak. O sevgiyi, duyguyu, keşfedilecek anları hatta sinirını bile tatmadan ölmek istemiyorum. İnşallah kolik bir bebek olmaz. Ama her annenin kendini böyle yetersiz hissettiği acaba yanlış mı yaptım bunu dediği birçok an vardır eminim. Ben geldim 26 yaşına hala annem sana şunu yapamadım şu an yanında değilim diye üzülüyor. Bu sanırım anneliğin kaderi. Senin minik kaç yaşında dillenince ne tatlı olmuştur

Haklısınız, çok zor. Çocuk büyütmek iğne ile kuyu kazmak gibi derler... gerçekten istemeyen bu nedenle anne baba olmamalı.

Yok açıkçası bende burda gözüm korktu Yoksa eşimin falan annesi anlatıyor öyle kendi kendine arada bı mızmızlanirdi diyor dört çocuk yapmış kendi küçük kardeşim ben net hatirliyorum ben ondort yaşındaydım annem benim yanıma bırakır markete giderdi orda uyurdu yanımda mızmızlanirsa oyuncak verirdim uyurdu yani. Eminim zorlayan çocuklar vardır ama etrafımda hiç bıkan görmedim ikinci planı yapıyorlar. Biraz çocuklu yaşama adapte olmak ve istemekle ilgili Ekim ayında doğum yapacağım gelecek yaza insalalh altı aylık olacak şimdiden plana başladık gezmeden duramayiz

Biz 3 sene sevgililik 2 sene evlilikten sonra aldık çocuğunuzu kucağımıza. O güne dek ne kavgamız olmuştur ne küslüğümüz. Gerçekten sakin bir çifttik. Ama çocuktan sonra gerçekten gerginlikler artıyor. Bugün bile mesela hala anlaşmazlık oluyor. Ben masa düzeni, yemek yeme konusunda kuralcıyımdır. Masaya gelen her şeyden yemesi kuralı vardır. Eşim bunu sevmez. Her seferinde inceden laf sokar, göz devirir beni sinir eder. Yani gerçekten çocuk ilişkileri ara ara dinamitleyen bir varlıl

İnşallah çok güzel geçer tatiliniz biraz klimaya dikkat eğer temizlendiyse filtresi sıkıntı olmaz onu önceden söyleyin muhakakk yetkililere

Çocukla ilgili olabilecek o kadar tüm kötü senaryolar yazıldı ki ben iki çocuk büyütüyor olarak kendimi nirvanada gördüm

İyi de çocuğu olmayan hiçbir kadın parkta eğlenmiyor ve ağlayan çocuğa tahammül edemiyor zaten ben çocuklarım yokken pek sevmezdim çocukları hatta. Taşıdığın, doğurduğun ve büyümesine emek verdiğin çocuk tabii ki sabır ve keyfi de beraberinde yüklüyor sana. Zorluktan sonra feraha çıkmanın hazzını çocuğun büyüdükçe an be an yaşıyorsun. Ne yaparsınız bilemem karar sizin ama alıntıladığım paragraf anlam ifade etmiyor, kriter olamaz yani

Size katılıyorum. Çocuk sadece egoyla alakalı bir şey. Benim de travmalarım var. Otizmli bir kardeşim var onunla beraber büyüdüm annemin caresizliklerini bize annelik yapmadığını sadece kardeşime yetmeye çalıştığını gördüm. Toplum baskısından bir dönem evlilik üzerine çok takıntı yaptım ama evlensem nolcak ki çocuksuz evlilik kimsenin hükmün de değil resmen geçerli sayılmıyor. Bazen annemin suratına haykırarak ağladım böyle bir travma olmasaydı mutlu evli çocuklu olabilecektim belki de. Sağlıklı bir çocuk dünyaya getirmeme ihtimali yüzünden korkuyorum ben de. İnsanlari yargılamadan önce neler yaşadıklarını bilseler keşke.

Geçen akşam bizde eşimle aynı şeyi itiraf ettik birbirimize

Elbette özel değil.. Kızım 6, oğlum 2 yaşında.

Cocuklar cok kucukse tavsiye edemiyorum ya. Uzuluyorum kedilere dogrusu, kediler pek sıkıştırılmaya devamli rahatsiz edilmeye gelmiyorlar. Cocuklar da hiç rahat vermiyor oynamak istiyorlar. Gorumcemler cocuklarina kedi aldilar hayvanlari oyuncak ettiler ellerinde, devamli kaçacak delik ariyor o hayvanciklar. Kedi, köpek +1 cocuk sorumluluğu demek ayrica yani onlar da cocuk gibiler cidden ilgi, sevgi bakim acisindan. İlla alinacaksa hayvani da bazen cocuklardan kollamak gerekiyor nazik sevmeyi ögretmek gerekiyor vs. Kopekler cocuklara oyun arkadasi oluyor da kediler pek o karakterde degil.

Çocuk önemli Çocuk bir nimet Huzurdan mutluluktan geceleri uyuyamiyok Uyuyamiok Böyle bir ses kaydı vardı hiç unutamıyorum

Zenci değil siyahi.

Bu konuda anlayamazlar eğer boşanabilirler. Bu insanın hayatını 1. Dereceden etkileyen çok önemli bir karar. Çocuk başkası mutlu olsun diye yapılmaz ki. İnsan iyi bir ebeveyn olabileceğinden, çocuk sahibi olmak istediğinden emin olmadan bu yola girmemeli.

İki çocuğum var, iyi ki varlar hiç pişman değilim. Ama zor mu zor tabiki. Bu öyle hadi çocuk yapalım olsun bişey değil. Hasta olması var, uzun süre hiç dinlenmemek var. Rahatına çok düşkün olan insanın hele aşırı zorlanacagi bişey. Şöyle ki evet bir sürü yorgunlugu oluyor ama bunların yanında iyi ki olmuş iyi ki var diyorsun hamile kalmak, doğum vs mucize resmen. Allah isteyen herkese versin inşallah

Bu düşüncedeki adama çocuk yapmayın iskele babası olacağına hiç olmasın çocuğun hayrına olur

Sevgili konu sahibi.. Senin konularını hatırlıyorum. bu adam senle zaten evlenmek istemiyordu ki.. Senin zorunla evlendi.. senden cocuk isteseydi zaten bunu zamaninda da belli ederdi.. zorla olan hiçbir şeyden de hayır gelmez..

20 15 sipsip52 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bir arkadaşım var o küçük yaşta iken annesi babası kızkardeşi doğduğunda kız kardeşini çocuğu olmadığı için amcasına vermişler, kızcağızda bu bir travma olarak kalmış ve bugün hiçbir şekilde çocuk sahibi olmak istemiyor, ona göre ebeveyn olmak kötü birşey olarak kodlanmış beyninde o yüzden çocuk istememenizin mutlak alt yapısında bir neden yatıyordur lakin çocuk sahibi olmak için naturamız bize sınırlı bir zaman tanıyor. Ben de evlendikten sonra uzun bir düre hiç düşünmedim 33 yaşında iken olabilir aşamasına geldiğimden beri uğraşıyorum şu an 37 yaşındayım. Bu aşamasında da çok yıkıcı hayal kırıklıkları oluyor. Bıçak gibi kesip atabildiğiniz bir düşünce olsa fikir sormazdınız diye düşünüyorum naçizane, lütfen siz yine de bu hakkınızı elinizden almayın gerekli tıbbi önlemleri alın yine istemezseniz dünyaya getirmezsiniz. Allah isteyen herkese hülyasını yaşatsın.

Heh eve geçmişken cevaplayayım; benim oğlan 6 olacak bu ağustos sonuna. Ben de yakalayıp kucağıma sokuverip tutuyorum bazen "Gel len bura, daha da büyüyünce sığmayacaksın kucağıma, sığıyorken sevim böyle" diyorum. :) Kolik de olsa, sonsuza kadar öyle kalmıyor. Ha düşmanıma dilemem o ayrı ahsh

Kesinikle. Bu geri dönüşü olan bi şey değil. Bin kere düşünmek lazım. Eşya değil bu pişman oldum deyip kenara atasın. Bin türlü ilgiye sevgiye muhtaç bi canlı

Çocuk sevgisi olan biri bu düşünceye asla kapılmaz herkeste bu duygu olmaya bilir bu soruyu sorduysanız çocuk konusu sizin için bitmiştir pişman olacağınızı sanmıyorum zaten pişman olurum zaman doluyor deyip yapılacak çocuk doğacak bebeğe büyük haksızlık

Bunlar iyi günlerin

Bence her ihtimale karşı yumurtalarınızı dondurun. En azından ileride pişmanlık duyup duymayacağınızı dert etmezsiniz.

yapmayın ben asla istemezdim KAZAYLA oldu ikincisini bana hiç bir güç yaptıramaz yani fikriniz değişmeyecek zaten bir yaştan sonra çekemezsiniz misal ben şimdiden biliyorum ki torun bakamam çekemem çünkü

Anne olmadan önceki hayatı yasayamadiniz derken ne biliyosun mesela evlenir evlenmez hamile kaldığımızi? Kaç sene olmadı benim çocuğum gezdik dolaştık canımız ne isterse yaptık. Ama çocuk olduktan sonrada bunların hepsini gayet yaptık. Tatillere gittik, şehir dışı turlara gittik. İnsan istedikten sonra çocuk hiçbir şeye engel değil ki. Pembe goruntuler çizmeye gerek yok derkende herkes kendi penceresinden bakar dünyaya sizinki karanlıksa zAten çok farklı bişey göremezsiniz. Evet eşimde gayet yardımcı sağ olsun. Ev, yemek çocuk o an nerede ihtiyaç varsa oraya yönelir. Biz bu seklde idare ediyoruz. Tabiki zor kolay diyemem ama buda istekle orantılı. İstersen herşeyi halledip çokta mutlu oluyorsun iyiki diyorsun. Kimse size zorla çocuk yapın demiyor saygı duyuyor ama aynı saygıyı sizin mesajlarinizda goremiyorum çocuklu insanlara.

Çocuğunuz büyüdü mu biraz daha? İnşallah herşey biraz daha kolaylaşmıştır sizin için M mel_dem

Cocuk diye evlat aşkından olseniz bile tek başınıza buyuteceginiz bir çocuğu yapmayın. Hem çocuğa hem size günah olur, bence.

Yani bilemiyorum ki, herkesin anneliği yaşayış sekli, sorumluluk alış şekli, fedakarlık seviyesi çok farklı. Kimi hamilelik dönemini, doğum anını, çocugun doğmasını, büyümesini şu dönemini bu dönemini anlatır da anlatır ama genelde büyük büyük anlatılır bu durum. Şöyle perişan oluyorsun, böyle perişan oluyorsun, ukusuz geceler, gaz sancıları şunlar bunlar. Şuan hamile halimle burda bazı yazılanları okuyunca ben bile bir rahatsız olmadım değil. Bana göre herkesin o annelik sürecini yaşama şekli farklı bence. Önemli olan şey sizin bunu yaşayıp yaşamamak istemeniz. Aslında evlenerek bile bazı şeylerden fedakarlık yapmış oluyoruz zaten. Hayatımızı tek kisilik yaşamak varken bunu ikiye çıkarıyoruz, çocuk olunca da bu durum üçe dörde çıkıyor gibi. Misal ben de aşırı rahatıma düşkün ve sakin bir insanımdır ama bu durum beni korkutmuyor çünkü sorumluluk almaktan, uykusuz kalmaktan, memelerimin yara olmasından, travmatik bir dogum süreci vb gibi anlatılan çoğu olumsuz seyleri yaşamaktan korkmuyorum. Bu hayat benim ve yaşayacaksam da bunu ben yaşayacağım ve göreceğim. Sizin buna cesaretiniz ve o belirsizlik içine girme isteğiniz yoksa işte o çok ayrı. Üstesinden gelebileceğinizi düşünmüyorsanız uzak durmanız da fayda var. Eski konunuzda "çocuk sahibi olmak istiyorum" şeklindeki ifadenizi okuduktan sonra sizin bir şekilde eşiniz veya çevreniz tarafından manipülasyona uğradığınızı düşünüyorum. Siz gerçekten ne istiyorsunuz? Öncelikle buna odaklanın. Gerçekten ne istediğinizi bilseydiniz ilerde pişmanlık yaşayıp yaşamayacağınız konularında da tereddütünüz olmazdı sanki. Bu konuda çevrenizden sıyrılıp kendi içinizde bir düşünün bu konuyu bence. Eğer istiyorsanız da eşinizle oturup bu konuyu konuşur çözmeye çalışırsınız. Onun ve sizin çocuk istememesinizin altında yatan asıl sebebin ne olduğunu bulup bu konu hakkında sohbet ederek konuyu açıklığa kavuşturabilirsiniz. Istememe konusunda ikinizde net misiniz degil misiniz bunu bu şekilde daha net ölçebilirsiniz gibi geliyor bana.

Ama travmalariniz icin destek alsaniz keske. Belli bir yastan sonra her ne kadar aci izler birakmis olsa da gecmisi suclamak bize fayda saglamaz. Onunuze bakmalisiniz, gecmis gecti ama gelecek sizin elinizde. Kendi gucunuzle yapamiyor olabilirsiniz ama lutfen bir destek alin. Anneniz de hasta bir cocugu olunca istemsizce ustune dusmustur muhtemelen ama keske o da bir destek alsa. Birbirinize sarilip yaralarinizi beraber sarsaniz... Ayrica sevdim evlendim cok da mutluyum. Cocuk yapmayacagiz, boyle keyfimiz cok yerinde kimseye de hesap vermek ya da toplumda kabul gormek gibi bi amacimiz istegimiz yok. Bu benim hayatim insanlarin ne dusundugu zerre umrumda degil. Sizin de olmasin. Sizin gibi cocuk istemeyen, anlastiginiz, eglendiginiz, sevdiginiz sevildiginiz biriyle pek ala evlenebilirsiniz. Insanin her daim her kosulda yaninda bir hayat arkadasi olmasi cok guzel cok huzurlu bence. Hee evlenmek istemeyenlere de sonsuz saygim var, siz evlenmek istiyorum ama cocuk yapmicagim icin evlenemiyorum dediginiz icin belirtiyorum. Bir kere geldigimiz bir dahasi mechul olan hayatinizi caninin nasil istiyorsa oyle yasayin.

Şuan hazır olmadığınız için istemiyor olabilirsiniz ama bir gün içinizde şiddetli bir bebek arzusu alevlenirse eşinize rağmen hazır hissedebilir ve bütün zorlukları tek başıma göğüslerim düşüncesinde bile olabilirsiniz. O durumda da çocuk yapmak ne kadar sağlıklı olur bilemem ama her ihtimale karşı yumurtalarınızı dondurmanızı tavsiye ederim.

Bence doğrup pişman olma ihtimali ile eşit onun için pişmanlık hissetmeniz de anlık acaba yapsam nasıl olurdu gibi bir düşüncenin önüne geçmez. İnşallah ne karar verirseniz hakkınızda hayırlı olan olsun

Allah bağışlasın. Psikolojik olarak kendinizi toparlayabildiniz mi?

İlişkilere olan inancımı da yitirdim zaten. Birisi vardı ilk kez çok heyecanlanmıştım ve evlilik hissi gelmişti ama tabi yine kardeşimin durumunu öğrenince tepkisi ne olur falan böyle düşüncelerde vardı. Ama zaten amacı duygusal bı ilişki değilmiş en basın da anladım.30 yaşındayım zaman geçiyor her şeye geç kaldım. Annem ve babam bize sorumluluk yüklemiyor bize bişey olursa sizin sorumluluğunuz yok diyorlar ama kan bağı var ötesi yok. Annem korkmamam gerektiğini söylüyor artık sağlık teknoloji eskisi gibi değil genetik tarama sağlık destekleri var diyor gerisi tabi bizim elimizde değil. Annem durumu benimsemiş ve sindirmis durumda. Bazen diğer kadınlara bakıp ne kadar şanslılar anne olma tutkusuyla yanıp tutusuyorlar bile diyorum.

Benim de kizim 4 yasinda. Her gecen sene beraber yapabilcegimiz seyler artiyor. Bu hafta (4 tekerlekli) bisiklet kulllanmayi ogrendi mesela. Biraz daha bisiklete hakim olabildiginde beraber parklarda bisiklet surmeye gitmek istiyorum. Bende seviyorum cunku bisikleti. Simdilik bu tarz fiziksel aktiviteleri artiriyorum. Yuzme kursuna da gidiyor beraber yuzebilelim rahatca diye. Simdilerde oturup beraber film de seyredebiliyoruz artik . Gelecek senelerde beelllkiii beraber alisveriste zevkli olabilir Buyuyorlar walla. Bazen artik kizim bebek degil diye dusunup, kederleniyorum bile

35 yaşında çocuğum oldu. Öyle çok yokluğunu hissetmemiştim. Senin gibi düşünüyordum. Ama iyi ki var. Çok zorluyor beni enerjim yetmiyor. Ama sevgisi güzel. Bunu düşünüyorsan hazır olduğunda çocuk sahibi ol. Ben hazır değildim çok yordu beni süreç.

Siz zaten istekli değilsiniz, eşiniz ben bakmam diyor çocuk ortada heder olur gibi bi hisse kapıldım ben. Çocuk büyük sorumluluk, karnını doyurup, altını temizleyip bi köşeye koyayım olmuyor ki sizde bunun farkındasınız zaten. Enerjimi, vaktimi, sabrımı, uykumu feda edebilirim diyorsanız bir kez daha düşünün derim. Net bir şey söylemek çok zor o kadar kişisel bir soru ki bu anca çekirdek aile olarak net bir karara varabilirsiniz.

Yaomayin o zaman pisman olsaniz bile yapacak birsey yok. Niye bakmam diyen bir babasi olsun cocugun.

Karı koca istemiyorsanız şimdi biz size muhakak çocuk yapın desek ve çocuk yapsanız mutsuz olacaksınız belki Desek ki asla pişman olmazsın zaten kocan da istemiyor bu sefer ilerde belki çok kötü hissedeceksin. Yumurta dondurmak zaten üç yıl içerisinde döllenme şansı yüksek oluyormuş . 36 yaş genç bır yaş bence bu arada

İstemiyosanız pişman olmazsınız zaten size bağlı tamamen

Onu anlarim aslinda.. hani yalniz kim cocuk buyutnek ister? Yani elde edemeyecegi seyin olumsuz yonlerini gormek istiyor kendini ikna etmek icin. Diger konularini bilmiyorum

Cesaretinizden dolayı sizi tebrik ediyorum, bu toplumda linci göze alıp bunu söyleyecek kadın çok az

Çok benzer olaylar yaşamışız, yaşamaya da devam edeceğiz bu gidişle. Kahvaltıda bu tabakla yemem bu bardağı istemem. Evde olmayan bardak türlerinden isteme huyları, en güzel kıyafetleri alsak da onu giymem bu sıkıyor bu bol geliyor, okuldan aldığımızda sürekli olumsuz konuşup bizi paronaya yapma, sokaktan eve gelmeme, bas bas bağırma, gelse yemek yemem ama açım, tuvaletim var ama gitmicem, üstümü değişmek istemiyorum, duşa girmem, arkadaşının bisikletinin olmadığı halde daha büyük olduğunu iddia edip yenisini isteme, kışın çıplak gezip yaz gelince yün çorap giyme, bana uzaktan bakınca küçük görünüyormuşum sırf bunun için saatlerce ağlama ve daha bissürü saçma sapan şey. Gezerken biraz daha rahat artık belki ama ben anladım ki hiçbir zaman arkadaş gibi olamayacağız, artık bunu kabullendim sanki. İnanın yedirmesi içirmesi en basiti. Herşeyleri ve her imkanları varken bize bu kadar olumsuz yaklaşmaları onlar için de zor olsa gerek. Eşimde bende imkanlarımız doğrultusunda herşeyin en iyisini sunuyoruz. Bakalım. Umarım daha iyi günler görürüz. Bunları yaşamayanlar bizi anlayamaz.

Buna çok katılıyorum ya etrafımızda gördüğümüz birşey bebek bakımı ben bir kedi aldım ki benim ki çok sorunlu hastalığı bitmez aşırı derece de saldırgan ilgisi bitmez etraf tüy içersinde aşırı şımarık onu bırakıp gezmeye gidemeyiz şehir dışına yolculuk bile ona göre planlanir. Ben pişmanım demedim. Çocuk bu kendin isteyerek yapıyorsan nasıl pişman oluyorsun? Madem öyle hiç yapma. Evet çok büyük sorunlari olacak bebekliginden ergenliğine ama bilmiyorum hiç yapmamayı sevmek bence saygı duyulacak birşey ama yapipta ben buna pişmanım demeyi anlayamıyorum çok üzücü artılar eksiler iyi tartilmali ben evcil hayvani bile sahiplenip pişman olan insanı anlayamiyorum

Baya yakınmış araları çocukların. Az çok hepimiz aynı yollardan geçiyoruz bizde Oğlum 5 kızım 2 sayılır. Allah hepimize kolaylık versin zor zamanlari elbet oluyor ama geçiyor çoğunlukla. İşte bu aralarda hepimiz kendi hayatımıza göre elimizden geldiğince yaşıyoruz biseyleri. Ben çocuğa öcü muamelesi yapılmasına karşıyım yoksa tabiki zorlukları var bunu demek istemistim. Çok kolay ne var ki diyemem tabi. Ama bazıları öyle bir yazmış ki çocuğun oldu tamam bitti hayatın diye onlara ihtafendi yazdıklarım. P -pelin Aktif

Hani sormuş ya düşüncemizi, benim düşünceme göre ise çocuksuz aile kavramı eksik kalıyor. Ayrıca kocası çocuktan bir obje gibi bahsediyor. Cocuk yapıp sevemeyecek ve ona gereken ilgiyi gösteremeyeceklerse bencede cocuk yapmamaları isabet olur...

Zaten bizde sevmiyoruz diyip kenara atmıyoruz. Çıkarttığınız anlam o kadar olağan üstü ki. Elbette onları çok seviyoruz ve tüm enerjimizi onlara veriyoruz. Kendimize almak istediklerimizden önce onlara alıyoruz. Ama fragmanını yaşasam istemezdim. Konu sahibi o kadar akıllıca düşünüyor ki. Benim aklıma hiç gelmedi. Bana birşeyleri ağlayarak yaptırmaya çalışacağı örneğin. Çocuk yapmayıp gezip dolaşıp hayatını yaşamak daha akıllıca sadece.

evlilik de zor ve hayat da genel olarak zor o zaman hiçbiimiz evlenmeyelim yaşamayalım da... bence hayat bir mücadele güzel anlar da zor anlar da var, keyifli de oluyor keyifsiz de.. siz bir insan yetiştirecek kadar kendinizi güçlü hissediyorsanız doğurun hissetmiyorsanız doğurmayın... çünkü bu yeni hayata siz şekil vereceksiniz, Allah bu ruhu size emanet edecek, bu bir mucize ve kolay olmayacak... istemiyorsanız yapmayın yani... doğurmayıp pişman olan bir ünlü söyleyeyeim size : Emel sayın. her ropörtajında bu pişmanlığı söyler... biz çocuklular da zorlanıyoruz ama hayatımız bitmedi bunu kimseye ispat etmek zorunda da değiliz :)

Kendinizi en iyi siz tanırsınız Pişman olursanız evlat edinirsiniz.

Merhaba ben 25yasinda hamile kalmistim ve kendimi yeterli bulmuyordm her yonden anne olmaya ustelik nisanliyken ama dugune bir ay vardi doktora gitdik esimle bayagi agliyordum doktor bana demişti ki 40yasinda da olsan anne olmadan hazir olamazsın kendini hazirlayamazsin oyle de bir duygu ki bahsetdiginiz zorlukların hepsine değer zorlugu da cocuk kendine yetene kadar

Zaten bu dediğim sinemalar sadece bebekli aileler icin. Orda sıra sıra bebek arabalı anne babalar görebilirsiniz sadece

Kocamı deli gibi seviyorum 8 yıllık çok güzel giden bir evliliğimiz var ama asla ama asla çocuk düşünmüyorum.. Kocayı sevmemekle alakalı bir durum değil ki bu, bir ömür sorumluluk duygusu, hayatının büyük bir bölümünün çocuğa ait olması, sosyal hayatın sıfırlanması... Çocuk istememe sebeplerim bunlar. Hatta eşime çok aşık olduğum için de istemiyorum, onunla geçireceğim vakitlerin kısalmasını göze alamıyorum.

Ha bir de yapıp pişman olanlar var. En kabullenemediğim grup onlar. İstersin istemezsin kimseyi ilgilendirmez ama pişman oldum demek gerçekten hiçbir şeyden haberi olmadan dünyaya gelen bir bebeğe ihanettir. Net

Sizi kastetmemistim aslında konu sahibi için ve genel olarak konuşuyorduk. Ben zorluklara katılıyorum en başından beri bir kez çok kolay herkes yapmalı yazmadım. Ama öcü de değil yani bu çocuklar elbette bir şekilde hallediliyor herşey dedim. Tabiki çocuksuz hayatta olduğu gibi ilerlemiyor, ilerleyemez. Müthiş kolay olacak hiç zorluk olmayacak yazmadım bende hiç. Tabiki kolay değil kenarda büyümüyor. Öyle buyumemelide. Ama oo hayattim bitti mahvoldumda değil bence.

Belliki koca istemiyor ve o istemeyince kendisi de istese bile yapamıyor ve bizden teselli şeklinde yorumlar bekliyor. Koca istemezse bencede yapmamalı zira bir çocuğun hem anneye Hemde babaya ihtiyacı var. Benim Allah bağışlasın üç tane 5,12 ve 14 yaşında çocuklarım var. Gece çalışıyorum ve senede 4-5 kez çocuksuz tatile çıkabiliyorum. Ha bu arada bekar anneyim. Bunları yapabilmem için babalarının da destek olması lazım ki hakkını yemeyeyim babalığını sonuna kadar yapıyor. Bir hafta bende bir hafta onda Cocuklar ama genel olarak her gün görüşüyorum çocuklarla. Yani iki haftada bir bekar sayılırım. Bu evliykende böyleydi. Yani diyecegim o iki anne anneliğini baba da babalığını sonuna kadar yaparsa hem çocuk mutlu oluyor hemde anne babalar. Ben anneyim diye hiç bir zaman kendimi kısıtlamadım. Yeri geldi aksam arkadaşlarım la da takıldım yeri geldi bir hafta sonu tatilde yaptım ama bu arada çocuklarımı asla ihmal etmedim.

Ben evli değilim ama bende çocuk istemiyorum şu an ileride fikrim değişir mi bilmiyorum yani çok sorumluluk ister çalışan biri olarak ikisini birden yürütemem gibi geliyor zaten içimde hiç istek kalmadı

Evet genelde çocuk annenin üstünde oluyor sorumluluğu. O sıkıntıyı çeken de genelde anne.

Teoride oyle derlerse de siz buna inanmayin.. Ufacik bebege pankart açamazsiniz slogan atamazsiniz... O sizij kokunuzu istiyor sadece mesela.. Yeri geliyor tuvalete gitmek gibi bir ihtiyacinizi bile erteliyorsunuz yani çocugun psikolojisini önemsiyorsanız malesef annelik matematik degil..

Aynen katılıyorum

J jazzsu

Benim kimsenin çocuğunu 2 saatten fazla kafam kaldırmıyor. Allah annelere de sabır versin diyorum gerçekten çok zor. Kafamda iyice oturdu. Gerçekten bu zorlukları yaşamak istemiyorum. Ha hayat ne getirir bilemeyiz belki yıllar sonra isteğim gelir bilmiyorum ama şu an istemedigime emin oldum. Düşünmesi bile kabus gibi.

Sadece cocuksuzlar da değil bazı cocuklu insanlar da böyle yerlere ihtiyaç duyuyormuş. Cocuğu birakip ara sıra baş başa bir şeyler yapmak istiyen çiftler başkasinin cocuk gurultusunu çekmek istemeyebiliyorlarmiş. Yani cidden cocuk gurultusuz alan seceneği herkesin hakkı ve gerekli bir şey.

Çocuğu yatma saatinde uyutmadiginizda, uykusuzluktan mizmizlanip daha büyük bir sorun çıkarmıyor sanki. Uykusu gelen çocukların hallerini de biliyoruz.

Evet, neticede cocuklari kocam icin yapmadigima kanaat getirip onlarla mutlu olmayi ogrendim

Çocuğu küçükken bırakıp çıkmak da isteyebilir bir çift. Bunu yapamayıp üzüledebilir. Bar gibi meyhane gibi oyun alanı olmayan bir yere gidip sefil olmak istemiyordur belki olamaz mı?

yani çocuğu tek başına yapamayacağına göre eşin ne diyor ona bakmak lazım. ben mesela istemiyorum, düşünmüyorum da. ama bekarım, bir eşim yok :) çocuk sevmeyen biri olarak ileride evlenmeyi düşünürsem ya da baba yapmak istediğim biri olursa tekrar gözden geçirebilirim bu kararımı. bence siyah ya da beyaz bir karar değil bu, çok kesin olmak zor olabilir.

Ya iste insanin icinde olcak. Okuyunca bana bile gecti sizin hevesiniz neşeniz mesela. Ben de 13 yasinda abla oldum üstelik kardesim hayatimda gordugum en uslu bebekti. Daha yasinda yokken bana bırakıp giderlerdi. Verirdin yerdi yatirirdin uyurdu şap diye sanal bebek gibi biseydi. Ama onun buyumesini görmek bile içimi sıktı doğrusu. Buyudukce dertlerin buyumesi okula gitmesi hastalanmasi gonul iliskileri işi gücü bulmasi vesaire düşündükce bile tanri ömrüne benden alsın eklesin cok seviyorum tabiki ama kardeşe bile gerek yoktu aslinda kafami dinlerdim diyorum. Boyle seyleri kolay kolay da kimse dile getirmez. Basina is gelir falan diye korkar. Ama ona ragmen anne oldum kafayi yedim konulariyla dolu bura.

Kolik ve alerjik bir bebeğim var 18. ayına geldi çok şükür ve bir an bile pişman olmadım.

Ayy yok evlen kız yapıştır bir bebek bişey olmaz öyle böyle büyüyor sen bakma eskiler altı tane buyuruyorlarmis ben diyorum ki bu harika genlerimi niye gelecek nesillere aktarmayayim be Benim ailem deniz kenarında yaşıyor benim minik de oğlan ve insan sevmez açıkçası ben onu deniz kenarına indirdim böyle oturdu deniz seyretti etrafi dolaştı sonra sıkıldı kucakta indiği yoldan evi buldu. Evden deniz seyretti paşam dışardan çok hoşlanmıyor ben kesinlikle tasmayi takıyorum çünkü sinek kovalıyor kuş görse ucasi geliyor. Karda da çıkardım kardan hiç hoşlanmadi çimlerde biraz ziplayinca sıkılıyor ama ev misafirligini çok seviyor. Her yeri koklayıp keşfediyor önce camlardan disarilara bakiyor biz yanında miyiz arada bir bize bakip tekrar geziyor. Bir yasina girdi ablası hala aynı bizim orda olduğumuzdan eminse memnun halinden

Evet çok ustune düşmemek lazim. Annem de diyor ben seni birakiyordun agacin altina orda uyuyordum kendin etrafa bakarken agacin yapraklarina bakarken hic zorlanmadim kendiliginden buyudun diyor haha. Bana kızmasın kimse ama cok aglayan tutturan cocuklar heryerde yoklar, kendi ulkeme gittigimde ve farkli yerlerde biraz daha rahat anneler de goruyorum acikcasi. Bebekten tuvalete gidememeyi filan burada okudum duydum ben ilk defa oyle soyleyeyim. Bir ara benim de beynime yer etmişti herkes oyle sanmaya başlamiştim.

Bir ara 30 lu yaşlardayken evlat edinmeyi düşündüm, kısmet olmadı, iyi ki de olmamış, anladım ki çevrenin tacizinden bu duyguya kapılmışım. Sonra doktorlar olabilir deyince istemedim. Pişman da olmadım, şu an 45 im halen pişmanlık hissetmiyorum

Çocuk yaptığıma pişman değilim ama pek tavsiye edebileceğim bir şey değil. Çok fazla stresli hele hassas ve mükemmeliyetçi bir insansanız başkalarının düşünmediği kalemleri bile dert edinip fazlaca yükleniyorsunuz. Gelecek kaygısı başlı başına depresyon sebebi zaten.

CiRiLLA Gülme ya yaşarken hiç biri komik değilBir gün tramvaya bindik. Orada da daracık kalabalık alanda milletin bacaklarından fln geçiyor oraya çıkıyor burdan bakıyor. Elini tutsam kaçıyor ben onun gibi cüce olmadığımdan onu yakalayamıyorum falan rezillik halim. Bir teyze "hep mi böyle" dedi. Evet dedim. "Allah sabır versin" dedi

Çocukları severim ama o zorluğunu kaldıramayacakmışım gibi hissediyorum. Ne o kadar sabrım var ne de sinirlerimi o kadar sağlam buluyorum :) arada ufak istek geliyor ama yapacak kadar aşırı değil. Çevrem çok fazla yap bi çocuk, çocuksuz olmaz vs dediği için biraz mahalle baskısından soru işaretlerine kapılıyorum sanırım.

Olabilir ama Kahve icmekten bahsediyordu sanirim aklima cafe filan geldi. Yoksa belli aydan sonra yatiyada gonderebilir anneanneye bananneye vs. O zaman kari koca geceye kadar cikabilirler. Ha o su bu bakmak zorunda mi dersen.. degil ama zaten genel olarak severek bakiyolar arada olursa bu gibi durumlar.. hic bir imkani yoksa ve illa gece meyhanelere akacaz diyolarsa evet bencede cocuk yapmamalilar.

Kendi isteginizle değil eşinizin isteğiyle çabasıyla yaptığınız için belki bu da etkili olmuştur sizde. Eş ısrarıyla asla yapmamak gerek kadının kendisi hazır olmadan.

Bence pişman olmazsınız 1 çocuk sadece ne kadar zrlayabilir ki sizi. Hiç uğraşamam derseniz tabiki yapmayın. Ama bir mucizeye bizzat şahit oluyorsunuz çok farklı bişey bebeğimizin olması. eşimi ve beni çok mutlu etti, evet çok yorucu olabiliyor ama yapmasaydım ben pişman olurdum, iyiki diyorum hep.

Ben bakmam ne demek ya? sanki eve kedi alıyorsunuz. Ben bu koşullarda çocuk yapmanızı doğru bulmadım. Eğer illa çocuk istiyorsanız çocuk isteyen biriyle evlenmelisiniz. Ama sizin de isteğiniz yoksa yapmayın.

İstemiyorsan daha zor olur çocukla zaten. Bence pişmanlık yaşamazsın. Bende istemiyorum isteyeceğimi de sanmıyorum açıkçası kendimi tanıyorum gerçekten sadece eşim ne der onu bilmiyorum hani istemiyorum dese tamamım yani Ama kendim için söyliyim diyelim ki yaşım geçti çocuğum olmayacak ya da çok zor olacak benim için evlatlık alırım eğer çok istersem bilmiyorum bu duygu değişkenlik göstebilir elbet ama netsin şuan bence pişman olmazsın

Bir kaç ay önce dediğiniz evlenmeden önceki konular. Ben evleneli bile neredeyse 1 yıl olacak. O donem istiyormus gibi konuşmamın nedeni de cocuk yapmaya yakın değildim bekar olduğum için, yaşım geçer istersem de yapamazsam korkusu vardi. Tamamen mahalle baskisiydi. Evlenince cocuk yapma imkanım olduğunda aslında istemediğimi fark ettim. Bunu daha önce de yazdım ama aynı şeyleri tekrar yazdirtiyorsunuz

Evet aynı şeyleri ben de düşünüyorum ve çocuk sahibi olma fikri beni çok korkutuyor. Çocuk istiyorum ama ne zaman bilmiyorum. Kendi hayatım daha önemli geliyor. Kedim var mesela o bile başlı başına bir sorumluluk ona bile bazen tahammül edemediğim anlar oluyor.

Cocuk yapmadim, yapmayi dusunmuyorum, pisman olmam. Olanlar sosyal hayati daha kisitli olan kisiler genelde. Tum dunyayi gezecegim ben, gittigi yere kadar. Farkli ulkelerde yasamak istiyorum ayrica. Her cocuk ailesine bakmiyor, kurumlara malini birakan, yillarca cocugu ile gorusmeden vefat eden muvekkilim cok.

Nasıl simdiye kadar çocuk istemediğinizi anlamadım. Evlenemiyorum, çocuk yaşım geçiyor, hayalim hep kendi ailemi kurmak, çocuklarımın olmasıydı diye dert yandığınız konunuz bile var. Şimdi çocuğu istememe sebebiniz eşiniz muhtemelen. O sen bakacaksın, beni ilgilendirmez dediği için tereddüt yaşıyorsunuz. Çocuk istememe kararınız gerçekten kendinize ait mi, bunu iyice bir düşünün. Eşinizin tavrından dolayı çocuğunuz olmazsa, pişman olma ihtimaliniz çok yüksek.

Ne alakası var. Evliliğin sadece çocuk için yapıldığı fikrine de karşıyım. Seviyorsan, hayat arkadaşı istiyorsan evlenirsin. Bir sürü çocuksuz mutlu çift var. Çocuk yok diye boşanmaları lazım sizin mantığınızda. Ayrıca ülkemizde evlenmeden özgürce istediğiyle yaşadığı için kadınlara ne gözle bakan insanlar da var. Kadına çok alternatif mi kalıyor bu ülkede? Sanki Avrupa amerikada çok modern bir ülkeyiz. Ortadogu çukuru burası.

Aman aman ben zaten eşyalarla oynayan çocuktan yoruldum. Bende bir an oğlumu anlatıyorsunuz sandım Haklısınız hiç gerek yok. Biraz büyüdüğünde köpek alırız sorumluluğunu tam üstlenecek hale geldiğinde daha iyi. Teşekkür ederim

yapmayin bence. dogacak cocuga da yazik.

Cok azınlık oyle kadindan önce isteyen adamlar. Onların bile cok cok az bi kısmı cocuguna gocunmadan babalik yapio. Digerleri de zorla kadina yardim ediorum havasiyla elinin ucuyla yapio adı baba oluo. Bence erkeklerin cok buyuk bi kismi kadin istio diye yapio zaten gelişine. O kafada bi adamdan da hayatta cocuk yapmam. Annem iki de bi der, babana kalsa olmazdiniz ben cocuk istiyorum diye yaptık o aramazdi cocuk mocuk diye. Pfff yani senin motivasyonun neydi o kadar o zaman ya. Anlamiorum gercekten biyolojik bisey sanirim maneviyat gibi mantiga oturtmayi beklememek lazim.

İnanın cocuk istegi öyle bir şey değil tutku ile isterseniz ancak bakabilirsiniz cok zor cocuk bakmak... ben de ikinciye asla cesaret edemedim sabır ve tahammül istiyor... onu isteyince sadece çocuk istiyorsunuz :) az bi istemeyle bakilamax diye düşündüm

Zaten onlar ne doğumunda yanında olur Ne doğum öncesi bı işin ucundan tutar Ne doğurduktan sonra ihtiyacına koşar Anca doğur doğur yap yap demeyi bilir

Biz kadınlarda da bu var Sürekli bı sen istedin senin yüzünden sen böyle yaptın da bilmem ne diye her fırsatta yüze vurma şakayla veya doğrudan

Bi ara cocuklar restorana gelmesin demislerdi o da baya tartisma olmustu sanirim..

Kedilere bayiliyorum ama cocuklarim cok istemesine ragmen gecici olarak sokaktan sahiplenmistik bakamadilar.. daha sorumluluk alamazlarmis anlamis oldum. Zaten bende biraz tikli insanim.. kil tuy gorsem huylaniyorum.. vakit ayiramayacagim ilgi gosteremeyecegim bir hayvana yazik etmeyelim Dedim ve tanidigimiz bir aileye verdik.

Yaa ne tatlisiniz benim kızım da 3 bucuk yaşında aslında ufak aktiviteler yapioruz ama çabuk sıkılıyor bir de yaşı gereği mi bilmem aşırı agresif bebekligi de zordu büyüsün dedik şimdi de zor ama yine de evlat güzel şey çok şükür

Cocuk yapip pisman olmaktansa hic yapmamaniz daha mantikli bence. Herkes illa doguracak kafasi cok yanlis.

Hatta çocuğu da öyle evde bıraktım ama kötü hissediyorum diyen, çocuğum annesiz travma yaşar mı diyen bile gördüm. Alt tarafı 2 saat annesine emanet bıraktı hayatı kendinize bu kadar zehir etmeyin anneler. Khomyuk

Bence bu meseja beğenmedim gelmesinin nedeni iki tarafında ortak çocuk düşünmeme sebebi değilde çocuk konusunu bu kadar basite indirgenmesinden dolayı. Eşinin ona bırakması istersen olsun kendisi için farketmemesi. Bide destek olmayacağını belirtmiş eşi sen bakarsın gibi. Bunlardan dolayı o begenmedimler bence. Yoksa karı koca ortak karar alınmıştır istenmez bu ayrı tabiki bunda begenmedimlik bişey olmaz.

Bende 30 yaşıma geldim evlilikte 5. yıla giriyorum sağlıksal hiçbir problemimiz yok ama eşim de ben de halen istemiyoruz konu maddiyat da değil durumumuz gayet iyi ama sanırım en çok da ben rahata çok alışkın bir insanım kendimi çok seviyorum kendime özel zaman ayırmayı, sporum özel derslerim ilgi alanlarım gezmelerim hiç bitmiyor ve çocuk yaparsam bunları en az 5 yıla kadar istediğim gibi rahatça yapamam ve mutsuz olurum mutsuz bi anne sağlıklı çocuk yetiştiremez bence herkes anne baba olmak zorunda da değil zaten sorumluluğu benim gibi yemeyen olmasın:) ilerde ister miyim bilmem yaşım geçer mi bilmem ama olmasa da olur kedim var annelik duygusunu çok hissettiğim bir evladım o zaten

Eşiniz bakmayacaksa çok zor bir çocuğa bakmak tek başına eş yardımı olmadan kaldırabileceğiniz bişey değil ne kadar sabırlı olsanız da kaldıramazsınız zaten

Keşke yapmasaydınız

Aslında evet hayatımda daha fazla kaygı istemiyorum sanırım. O derece psikolojik olarak yorgun hissediyorum kendimi. S

Tek taraflı olmuyor bu işler. Benim de eşim çok istiyor ama ben kendimi hiç hazır hissetmiyorum. Hissedeceğimi de düşünmüyorum. Bence pişman olmazsınız

Pişman olur muyum " düşüncesi bile aslında istediğinizi gösterir. Gerçekten istememiş olsanız buna asla takılmazdınız

Haklısın. Beni gerçekten çok yıprattılar. Evlenince benim bir hayatım olduğu gerçeğine bile zor adapte oldum. Tek hayatım onlarmış... Artık biraz kafamı dinleyip kendi hayatımı yaşayabilmek istiyorum. Bu da çocukla mümkün gözükmüyor. Sade

Bizde köpek düşündük önce ama oğlum biraz küçük olduğu için tavsiye etmediler. Sıkıştırırsa ısırır dedi hatta beğenmiştik de köpeği eşim alalım dedi, sahibi olmaz dedi Kızım da zaten kedi delisi. Bende kediyi düşünüyorum çok doğru, kızım çok sıkıştırmasa da ufaklık henüz anlamıyor. Ben zaten pek kedi sevdiğim de söylenemez gerçi alıştırdılar beni de hayvan delisi şimdi ki nesil. Cidden sorumluluk o da tabi ki. Size bakıyoruz birde ona mı bakacağız diyorum. Tüyleri de dökülüyor koltukları da tırmalıyor diyorlar. Cesaret edemedim biraz daha bekleyeyim en iyisi

Yani eğer evliyseniz güzel bir evliliginiz varsa bu tek başınıza alacağınız bir karar değil esinizinde söz hakkı var.. iyi bir evliliginiz yoksa asla düşünmeyin cocuklara yazık oluyor.. Ben bosandim bosanmama ragmen iyiki vsr cocuklarim canımı veririm. onlara ama çocuklar için zor tabi Lena9

Buyugude 5 yaşında. İdare ediyoruz valla biz çok şükür bicok şeyden geri kalmadan ama herşey mümkün olmuyor haliyle. Bu dediklerinizi bizde yapıyoruz. Yoksa çocuklarla uyuyup onlarla uyanmak tabiki zor olur anne baba saati, insanın kendisine ayiracagi zaman. Bunlar hep gerekli hem bence çok önemli. Şuan mesela uyudu ikiside gece 1-2 ye kadar beraber takiliriz. Benim demek istediğim istedikten sonra bicok seyin halloldugu. P -pelin Aktif

Katılmıyorum... Çevremde çocuk sahibi olduğu için pişman olan birine de denk gelmedim. Bence anne olmak zor olduğu kadar muhteşem ötesi bir mutluluk... Gerçekten istemeyen çocuk sahibi olmasın orası ayrı. Her çocuk sevgi dolu bir evde büyümeyi hakediyor.

3 yıl mı hayır öyle bişey yok. Dondurulunca çözene kadar aynı. Benim yumurtalarım 5 sene olcak, uzatma alıcam. Doktorlar zamAn süren yok 10 sene de olur diyor yumussweat Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

İsteyen yapar, istemeyen yapmaz herkesin kendi tercihi. Erkeklerin istememe hakkı var ama kadınların yok çünkü kadınlar istemeyince bencil, psikolojik problemli vb oluyor nedense toplum böyle buyuruyor Eski zamanlarda toplumun bu baskıyı kurmasını anlayabilirim çünkü kabileye insan gerek ama şu günde zaten dünya nüfusu aldı başını gitti insan ırkının soyunun tükenmesi gibi bir durum yok Yıllardan oldu 2022 ama hala toplum kadınların bedeninin sahibi, kadınlar ne zaman 'adam' yerine konacak çok merak ediyorum

Neymiş böyle bu çocuklar dedim bende iki çocuklu biri olarak. Tamam kolay değil buna kimse birşey diyemez ama bu kadar abartıp, çocuğu anne babasının hayatını karartan birşey olarak yazılması da rahatsız edici geliyor bir yerden sonra. İstemeyen doğurmasın ama iç rahatlatmak istercesine işi korkunç noktaya getirmeye gerek yok.

O zaman burada sizin isteğiniz devreye giriyor. Bu tamamen kişisel bir durum.

Konu sahibi, yukarıda iki üye eski konularınız dan değerli bilgiler vermiş Siz de bı göz atsanız mi acaba?

Belli bi yaştan sonra cidden kaldıramıyor insan. O millet susmaz zaten sen bakacaksın büyüteceksin ve hiç biri yanında olmayacak. Sorumlulukları çok fazla bunları yerine getirebilecek maddi psikolojik yeterlilikteyseniz siz bilirsiniz karar sizin

Resmen ablanız=ben

38 yaşıma kadar 15 yıl direndim çocuk yapmamak için. 16. Yılda okuldaki yakın arkadaşlarım bir defa dene ileride çok pşlman olursun dediler. Denedim ve şu anda 25 aylık kıızm var. Çocuk sahibi olmak hiç bana göre değilmiş. Hayatımda kimseye çocuk yap demem. Zamanı geri alma şansım olsa, asla arkadaş gazına gelmem

Evde takılmak yetmiyor işte. Eşimle gezmek dans etmek istiyorum. Biraz daha büyüsünler evde birbirlerine bakarlar belki

O zaman 2 yıl yapmayın hayatınızı yaşayın dolu dolu geçirin 2 yıl sonra duruma evliliğinize göre tekrar düşünürsünüz 35 yaş da ideal bi yaş annelik için

Ya valla ne hayallerim var bir bilseniz, şuan küçük ve peşinde koşmaktan helak oluyorum istiyorum ki artık o da bana takılsın birlikte gezelim kahve icelim vs aynı annenizle siz gibi :)

Aynı benim kızım

Kopekler kolay kolay isirmaz da kedi fazla sikistirinca tirmaliyor boş durmuyor. Her kedinin huyu suyu farkli bakmadan da bilinmiyor. Bizim ki tirmalama tahtasi vs oldugu halde gayet koltuklari yoldu, perde yirtti. Evde ulasabilecegi yerlere süs veya cicek koyamiyorum döküyor atiyor yuvarliyor... Sikayetlenen anne gibi oldum. Ama cidden o da ayri uğraş, ilgi istiyor. Hiç buyumeyen cocuk gibi oluyor biraz. Ortalama 10-15 yıl yaşiyorlar hani uzun sureli bir sorumluluk. Cocugun hevesi bugun gelir yarin gecer.

Ben de gelen hastalara bunu öneriyorum cok. Yanlarında yoksa muhakkak yedek battaniyeleri oluyor onu serdirip gidince kullanmadan yıkayın diyorum. Ne gerek var yıkamaya diyenlerde var ama ben covidle beraber bebişlere karşı daha hassas davranıyorum.

İşin kötüsü de ne biliyor musunuz annelerde gözlemledigim... diyelim ki çocuklu kız arkadaşımla kahve içmeye çıktık, cocugu da annesine emanet bıraktı geldi. Aklı çocuğunda kalıyor ve benimle geçirdiği o andan çok da keyif alamıyor. Çünkü Aklı çocuğunda ve huzursuz. En kötüsü bu bence ya. Çocuksuz mutlu olmayı onu düşünmeden yaşamayı beceremiyorsun...

Karı koca bu kadar isteksizseniz, doğacak çocuğa yazık değil mi? Kafam kaldırmaz, zorlanırım, uğraşamam diyorsunuz fakat bir küçük kıvılcımla çocuk yaparsanız da ben önce o bebeğe üzülürdüm. Sizde böyle düşünürseniz, bebek yapma fikrinden daha kolay vazgeçersiniz ve en iyisini yapmış olursunuz. Herkes anne - baba olmasın zaten!

Hala yeni evli sayilirim, 1 senelik evliyim. Çocuk yapmaya hicbirzaman istekli değildim, zaten evlenmeden önce eşime de bu kararimi ona göre evlenelim ya da evlenmeyelim diyerek bildirmistim. Evlendik, bir sene gecti, fikrimizde en ufak degisiklik olmadi. Esim de simdi benim fikirlerimi tamamen benimsemis durumda ve akrabalarindan, arkadaslarindan durumun ne kadar stresli, cetrefilli oldugunu gorup ohh biz iyi ki cocuk yapmayacagiz diyor. :) Kendi adima pisman olacagima zerre ihtimal vermiyorum, cunku kararimda cok netim. Bu karar da garipsenecek bir karar degil, bazen insanlar aa olur mu cocuksuz deseler de, neden olmasin sorusuna oyle gelmis oyle giderden baska elle tutulur sebep gosteremiyorlar zaten. Ben kendime neden yapmamaliyim deyince onlarca cevap buluyorum. Hayatim bir daha eskisi hicbirzaman eskisi gibi olmayacak. Maddi manevi hep vermem gerekecek. Hep bi kaygi halinde olacagim. Ozgurlugumu, bireyselligimi seviyorum, bir daha hic ozgur ve bireysel kendi halime kalamayacagim. Cocuklar cok uzun yillar yavru kanguru gibi annelerine yapisik geziyor ben boyle bir hayat istemiyorum. Surekli birini koruyarak, ona faydali olmaya calisarak kendi hayatimdan gecmek istemiyorum. Calisiyorum ve isimde basarili olmak beni mutlu ediyoe. Kocamla dunyayi gezmek beni cok mutlu ediyor. Kurslara aktivitelere katiliyorum hayatim sosyal ve aktif. Bos zamanimda da sakin kalmak elime kitabimi ya da onume filmimi acip sakin olmayi seviyorum. Hayatim gayet aktif ve bu hayat akisimda bir cocuga ve onun kaygilarina yer yok. Neden yapmaliyim sorusuna da sadece sevgi cevabi vereblirim ama bu benim icin fazla romantik bakis acisi. Ben bu kadar romantik bi insan degilim. Hayatimda sevdigim bir suru sey var zaten, neden sifirdan stresli bir canli türetip sevgimi ona vermeye calisayim, amac ne? Dunya zaten fütursuzca uruyor, ben uremedim diye nüfusa kıran girmeyecek zaten.. Yani bilemiyorum ama benim yaptigim bisey hayatima basari katmali, keyif katmali, kalite katmali. Cocuk benden sadece alacak birsey bana gore, aksine ben ona hep katacagim. Neden bi kere geldigim omurde kendimi bu kadar bunaltayim? Neden o kadar yasadigim ve yasayabilecegim mutluluk varken, canlinin mamasini yemesinden gazini ckarmasindan uykusunu uyumasindan mutlu olmaya kendimi sartlandirayim. :) O yuzden ben pisman olmayacagim ama siz olabileceginizi dusunuyorsaniz, cok iyi dusunun. Yine de kendinizi cok yipratmayin. Evcil hayvan alabilirsiniz ona da anne olabilirsiniz ya da evlat da edinebilirsiniz, bunlar da gayet ulvi seyler sonucta. Hatta kendin dogurmaktan daha da ulvi...

Eşiniz istemiyorsa açıkçası çok zor. Düşünsenize çocuk bu illaki ses yapacak, olmadık zamanda ağlayacak, mesela gezmeye cikicaksiniz bazen istediği bişey alinmadığı için ağlayacak ve eşiniz zaten çocuk istemediğinden dolayi bi yandan da sürekli o sizlanacak sizde iki arada bi derede hangisine yeteyim diye dertleneceksiniz. Eğer sizde öyle çok anaç, aman aman çocuk seven biri değilseniz pişman olmazsınız heralde bu durumda..

Başkasını bilmem ama siz pişman olursunuz bence Emin değilsiniz, emin olsanız kafanızda soru işareti olmazdı buraya konu açmazdınız. Eşinizin babalığına güvenmediğiniz için istemiyorsunuz ama ilerde keşke dersiniz bence.

Evet gerçekten öyle. Aşırı masraflı. Allah yardımcımız olsun

Hamileliği, doğurması, emzirmeye çalışması, uykusuz geceleri, hastalıkları susmadan saatlerce ağlamaları, iştahsızlığı, düşmeleri kalkmalari, kazaları, kreşe alıştırma süreci, inadı, saçma sapan tutturmaları, insanı çileden çıkaran hal ve hareketleri şimdilik bu kadarını yaşadım, yetti bana... ilkokul sürecini, ergenligini daha ilerisini düşünemiyorum düşündükçe daha kötü oluyorum Ben mi sabırsızım yoksa bu süreç herkes için sancılı mi bilmiyorum ama herkes için öyle olsa millet 2. ve 3. çocuğu yapmaz o yüzden problem bende biliyorum. Benim sabrım, merhametim, gücüm, yaşam enerjim çok düşükmüş onu anladım bu süreçte, Allah affetsin. Evlenmekte çocuk sahibi olmakta, olmazsa olmaz, mutluluğun tek yolu gibi işlenmiş beynimize içimize ruhumuza

Kesinlikle anneannenizin dediği doğru ilk 2 sene çocuk kötü evliliği bitirir iyi ise bi deprem olur yani ama 2 yıldan sonrası daha huzurlu sakin olabiliyor

Tabii ki öyle... benim bir arkadaşım iki kez evlendi ikisindende çocuk yapmadı sonra Malta'ya gidip zenci spermi aldı hamile kaldı bu şekilde anne oldu onu demek istedim

Sizinkiler ne kadarlık merak ettim özel değilse

Manevi anlamda eşe çok iş düşüyor bnce esinizi bu tavrida kafanızı karistiriyor olabilir evet çok fedakarlık ve sabır isteyen bir şey anne olmak bende çok zorlanıyorum ve 3 oğlum var. uyuduklarnda onları izlemek ve onlarla ileride bir plan yapma hissi beni çok mutlu ediyor uyuyunca çok seviyorum onları sabrıniz yoksa çok zor ama anne olunca oluyor emin olun M meredithgrey 2013-2022'de vivelamour ve 2022'deki felidaee'yim. Üyelik

Çocuk 'ya pişman olursam bir gün ' diye düşünülüp yapılacak birşey değil bence. Çok güzel bir duygu olduğuna eminim ama aynı zamanda çok büyük bir sorumluluk.. içinizden gelmiyorsa o çocuğa yazık olur

Başak dizeri gör. 47ine kadar yolun var.

Bence de kesinlikle çocuğun kendisinde kolik ve aşırı problem yoksa masallah bizim de bir arkadaşın var çocuk bebek değil sanki seste falan uyutuyor. Öyle alıştırmislar gezdiriyorlar çocuğu etrafta. Bende kedimi alistirdim bebekti geldiğinde başka evde strese girer falan dediler ben kedimle anneme kv ye falan gittim hala babanneme götürürüm misafirligi çok seviyor. Bebekle kamp yapan arkadaşım var ona bende cesaret edemem biraz anne rahat olursa sanırım bebekte rahat oluyor çok takmamak lazım

Tatilde falan yada bazı dışarda olan akşamlarda kesin 8 de mutlaka uyuyacaklar diye biseyim yok mesela benim. Beraber birbirimizin hayatına uyum sağlıyoruz tamamen çocuğun hayatına anne babanın uyması bence doğru değil. Rutinimiz evet akşam 8-8.30 gibi uyumaları ama tatildeyizdir veya o gün dışarda bı akşam geciriyoruzdur saat 8 oldu hemen eve koşalım, kosmazsak araba bal kabağına donusmuyor yada tatilde ona göre uyuturssn sorun olmuyor alt tarafi 3-5 gün sonra zaten yine eski rutine geri dönüyorsun. Bu kadar dünyanın sonu gibi lanse etmeye gerek yok. Yani çocuğuyla ilgili en ufak biseyler bile zulüm gibi gelenler varsa onlarda bı zahmet kendilerini bilip baştan çocuk yapmayacakti.

Bence de iki isteksiz ana babadan, sırf mahalle baskısı için yapılmış çocuğa da yazık.

Belki de... Hayat ne getirir bilemeyiz tabi. Oyle bir sey olursa burdaki kadınlar da hani istemiyordun niye çocuk yaptın diye saldırır çok değişik insanlar var burda. İnsanın isteklerine de saygı yok. İstemiyorum diyorsun hani istiyordun diye seni ikna etmeye çalışıyorlar

Çocuk zor. Pişman olursunuz olmazsınız bilemem. Ama eşle ilişkiyi ilk senelerde etkiliyor çok sarsıyor. Anneannem derdi çocuk iyi evliliği sarsar kötü evliliği bitirir diye. Doğru. Biz ilk sene gerçekten ilişkiyi zedeliyorduk zor toparladık. Öyle iki sene üç sene severiz sonra da büyür kendi işini halleden demeyin. Çok sorumluluk. İlk iki sene uyjusuzluk, yeni hayata adaptasyondan çok karamsar zor bir dönem geçiriyorsunuz. Çocuk okula başlayınca derdi, arkadaş dertleri başlıyor. Daha bunun hastalıkları var. Desteksiz çok zor olur. Geçen hafta oğlum ishal kusma salgınına yakalandı. Evde arabada kusmadık yer bırakmadı. İshali kusmayı silen temizleyen ben oldum tabii. O evin kokusunu havalandırmak bile zordu. Aynı gece bana da bulaştı. Hem yatıp dinlenemedim hem hasta baktım. Bir ben kusuyordum bir çocuk. Yani çocuğu aldım sevdim okşadım minnoş giydirdim gibi düşünmeyin. Çok zor.

Aynen öyle ilkinde asla bilmediğin bir dünya. Cahilliği de oluyor insanın tecruben yok olusabilecek durumlarda. Sudan cikmis balığa dönüyor insan en başta. Ama 2-3 için anlayamam.

Düz bakinca adam haklı, ben istemiyorum sen istiyorsan tek bakarsın demiş. Belki çocuk olunca sevme ihtimali var ama cocuk gibi büyük sorumluluk üzerinden bu kumar oynanmamali. Evlilik de konu sahibinin çok istemesi ile olmuştu zaten. Adam genel olarak böyle sorumlulukların insanı değil. Çok da zorlamamak lazım, elde patlar sonra.

Sadece pişmanlık duymamak için çocuk yapılmayacağına göre. Merak etmenize gerek yok.

Bu geç evlenmekle uzun süre bekar kalmakla da alakalı bı durum ben de eşimle karsilasmasaydim evliliğin çok da bı hükmü yok diyenlerdendim, sonuçta hayat öylede geçiyor böylede neden kendime bir sürü sorumluluk yükleyeyim ki, insanlardaki bu üreme merakını dahi anlamsız buluyordum. oyle evlenince de çocuk yapmadık ama biyoljik saatin daraldığı in farkına varıyorsun, yapsak nasıl olur, bakabilir miyiz, koruyabilir miyiz bir sürü soru, ama bu kadar gelmiş geçmiş insan neye güveniyordu insan neden çocuk yapar soruları falan derken, çocuğumuzu kucağımıza aldık, onun dünyamıza kattigi anlam dünyayi yaşama sebebim buymuş meğer dedirtiyor sana. onun mutlu olduğu şeylerle mutlu olmak onun doyduğunu, uyuduğunu, büyüdüğünü görmek anne babanız gibi hissediyorsun, beni babamın kucağına alıp döndürdüğüde babamın hissettiğini hissetmek, onu emzirdiginde annemin nasıl hissettiğini hissetmek, dünya çocukla anlamlaniyor. çocuk sevip sevmediğinizi iyice irdeleyin, seviyorsanız ihtimali iyice düşünün, insanlar binlerce paralar saçıyor evlat sahibi olmak için, iyice irdeleyin pişman olmayin

Nerede yazmış evlenmeyi düşünmediği?hiç öyle hatırlamıyorum. konu sahibi evlenmek için yanıp tutuşuyordu.. Adam istemiyordu... hatta sana yüzük aldım diyip buluştuklarında yüzüğün lafını bile etmemişti ki konu sahibi evlilik teklifi alacağını düşündüğünden bayağı heyecanlıydı.. Adam çocuk mu isteyecek Allah askina

Esiniz ne diyor bu duruma? Aslinda iyi anne ve baba olamayacagini dusunen kimselerin cocuk yapmamasi daha yerinde oluyor.. Bunu sizin ozelinizde soylemiyorum.. Yanlis anlasilmasin.. Bitmeye yuz tutmus evililiklerini kurtarmak adina cocuk yapan aileler goruyorum.. Cocuk boyle bir sey degil.. Yaparim, kendisi buyur.. Canim istedikce bakarim, sokaga salar keyfime bakarim seklinde bir dusunce var ama bu dogru bir davranis modeli degil.. Hatta gecenlerde konu acan bir uye geldi aklima.. Bir lokma cocuga oje surmus, bunlari da instagrama atmis. Takipci sayisini arttirmak adina buradan destek bekliyordu.. Son soz olarak : Annelik = Feragat.. Sonrasini bilemem ama ; hazir hissetmeden, o bilince ve hissiyata hasil olmadan, beklemeniz yahut ortak bir karar neticesinde yapmamaniz daha mantikli.. En azindan su an icin.

Geçmiş konularında istiyordun diye bana kızanlar da bir garip gerçekten. Belki yıllar önce istemişimdir şu an istemiyorumdur olamaz mı? Aslında o zaman istiyorum dediğim, yine mahalle baskısıydı. Yaşın geçiyor evlenmelisin çocuk yapmalısın düşüncesi beynimize işlendiği için ya yaşım geçerse korkusu yine vardı. Sırf bu yüzden çocuk yapmayı düşünüyordum. Ama o zaman evli değildim ve istesem de yapamazdım. Şu an evliyim çocuk yapmaya çok yakın olduğum bir dönemde bunu sorguluyorum ve kendimde gerçekten bir istek olmadığını görüyorum. Kimi insan çocukluğundan beri çocuklara bebeklere içi gider hayrandır vs. Benim hiçbir zaman çocuklara içim gitmedi mesela. Çocukları hep uzaktan sevmeyi tercih ettim. Evet bazı çocuklar tatlı geliyor ilgileniyorum ama max yarım saat sonra sıkılıp annesine vermek istiyorum. Uğraşamıyorum yani.

İlk tatile bir buçuk yaşında çıktık oğlumla. Kumdan tiksindi. Ayağına değmesine tahammül edemedi. Denize kadar taşıdık denizde yüzdürdük. Kalanında kucağımızda 15 kiloyla gezdik kucakta. Şezlongtan kazara bulaşsa bir tane kum için ağlar sildirirdi. Sonraki yaz tatilinde öğlen uykusu vardı arabasında uyurdu rahata yakın bir tatil geçirdik, kumla oynadı Allah var. Ama üç yaştan itibaren tatil demek çocukla sabah yedide kalkıp kahvaltı yapmak, denize gidip kolluk takıp suya sadece beline kadar girmek, kum kazık su çıkarıp içinde oturmak yada defalarca kale yapıp yıkmaktan ibaret. Ha bir de akşam sekizde uyuduğunda odaya çekilip habire bardan şarap taşıyıp balkondan uzaktan gelen canlı müzik sesini dinliyoruz işte. En bize kalan aktivite de bı Yani bir çocuk kolay büyümüyor. Çok emek var. Her öğrendiği şeyi ilk görmek güzel. Bir hayatı paylaşıyorsun. Ama bu romantik kısım ancak yüzde ellisi. Kalan yüzde ellide bol miktarda ağlama, bol miktarda zorlanma var.

Ve evet o gereksiz ağlamalara tutturmalara da gelemiyorum. Bi cocugun ağlayarak rol yaparak annesine bir sey yaptırmaya çalışması çok itici geliyor. Kendi çocuğum olsa bırakırım ağlasın hayatta istediğini yapmam diye düşünüyorum.

Bir de içtenlikle itiraf edeyim ki ben çocuk yaptığıma pişmanım. Bunu söylemez hiç bir anne demiş bazı arkadaşlar ama ben açık açık söylüyorum. Bundan da çekinmiyorum

Evet çocuğun hayat karartan birşey gibi yazılmasından rahatsız olanlar olarak, hayatımız elimizden kaydığı için mutsuzluktan ölüyor ama bunu kabullenemiyoruz. Siz de zaten yapmak istemediğiniz çocuğunun ne kadar zor birşey olduğunu zevkinizden yazıyorsunuz sürekli. Hı hı.

Memelilerin olayı bu. Doğada böyle. Anne kedi anne köpek gördüyseniz ilk günlerde kutusundan çıkmadan emzirdiğini görürsünüz. Anne kedi çocuğunu bırakıp daha uzun süre gelmemeye başladığında bebekleri en az iki üç aylıktır. Yani memelilerin yavruları korumasızdır, anneye muhtaçtır. Anneler ilk zamanlarda bırakamaz. Bu insanlarda ilk altı ay oluyor. Bir bebek ilk altı ay anneye yapılşıktır. Hatt ilk üç aya dördüncü trimester denir çünkü bebek henüz doğduğunu anlamamıştır. Bana doğumda çocuk doktorum demişti. İlk üç ay doymak için açlıktan emmeyecek. Korkacak emecek, annesini özleyecek emecek, kokunu isteyecek emecek. Sürekli memede duracak. Sabret demişti. Gerçekten kalkıp yemek hazırlayamazdım gittiğimi kokudan anlardı.

Sizi gerçekten dürüstlüğünüz için tebrik ederim. Çoğu kadın bunu itiraf edemez.