Yani buradan size ne gibi bir yardim edilebilir bilmiyorum en guzeli profesyonel bir yardim alin

O zaman sabret gerçekten geçiyor zamanla baktın alışamadın başka iş bulursun R rouges

Hayatım hep böyle mi olacak. Tembel çalışamayan bi insan olarak mı kalıcam

Ben universiteden mezun olduğumda dokum fabrikasinda ise girmustim. Tek bayan calisan bendim. Makina muhendisiyim ben o ortamda o arkadaşların müdürü olarak girmiştim. Takan yoktu beni. 22 yaşında kızı kim takar modunda. Aylarca ne yapacağım diye 8 kilo vermiştim. Sonra alıştım. Çok çalıştım çok emek verdim ortamı makinaları çok ıyi tanidim. Is akis şeması hazırladım. Notlar aldım. Benim bugünkü kariyerimin temeli o isletmedir. Siz de sabırlı olun çok çalışın. Ağlamakla olmaz. Üzerine gidin emek verin.

İşi öğrenince alışırsınız. Ağlamak falan da çok yersiz maalesef. Size faydası yok. Herkes çalışıp ekmek kazanıyor bir şekilde. Herkesin de bir acemilik dönemi var. Kimse anne karnından kalifiye eleman olarak doğmadı. Siz de bir gün işbilen olacaksınız. Dert bende derman

ilk yoğun bakım hemsiresi olarak işe girdiğimin 15. günü istifa etmeye kalkmıştım ortamdan dolayı. iş çıkışı eve ağlayarak dönmüştüm. ertesi gün sorumlumla konuşmaya gittiğimde beni ikna etti. ve 2. yılın sonunda da ordan çıkmak zorunda olduğum için ağlayarak ayrıldım başta her iş zor ve iş ortamı yıpratıcıdır. sonrasında işe alıştığında kendini geliştirmeye bakmalısın. yaptığın iş öğrenilmeyecek ve geri dönüşü olmayacak hatalar yapılacak bir iş değil. eğer çalışmaya devam edeceksen elbet alışacaksın

öğrenirsin esasen yapamayacağın bir iş değil ama sen kendini geriyorsun bana zaman kalmıyor hissi seni mahfediyor bu his yeni nesle nereden yapıştı bilmiyorum oğlum daha 10 yaşında bu kadar ödev yaparsam bana zaman kalmıyor dedi bir gün yani bu bir kalıp olmuş işinizi yapın o saat aralığını gözden çıkarın ve çalışın o parayı harcamak cidden daha tatlı gelecek

İşe alışma evresinde hep böyle olur ki normal

Ne is yapiyorsun? Egitiminle alakali bir is mi? Ne kadar oldu baslayali? Yani her is ilk baslarda karisik ve zor gelir ama zamanla oturtursun kafanda ve rahatlarsin, ilk baslarda ogrenmek icin herkesten fazla yorulman normal ve pes etmemen gerekli, surekli pes edersen her iste boyle olursun ve calisamazsin Stevya ✨ Üyelik

O isi sevmediyseniz yapmayin omur sevmedigin is ve sevedigin esle gecmez. Ama size tavsiyem bi kagit kalem alin ve isi neden sevmediginizi madde madde yazin kagida. Ornegin ogrenemedim diye sevmiyorum. Ya da korona olurum diye korkuyorum vs gibi. Ve o maddeleri tek tek cozmeye calisin. Hatirladigim uzere siz hastanedeydiniz. Zaten yakinda size de asi yaparlar korona sizin icin sorun olmaktan cikar. Patronlar da uyarirlar basta. Cunku sizin calismaya niyetiniz yoksa sizinle zaman kaybetmek istemezler. Siz bi kendinizi dinleyin. Kazandiginiz parayla kendize alacaginiz seyleri hayal edin ya da yapacaginiz birikimleri falan.

Sen istiyorsun ki dunya gol olsun ben icinde ordek.. oyle hayat nerdeeee

Zorlanmaniz cook dogal sadece sıkın disinizi sonra o isten ayrilmak istemiceksiniz. Insana bilmedigi sey zor gelir ogrendikten sonra her sey duzelecek guvenin bana :)

Arkadaşlar sizi sıktım biliyorum ama çok kötüyüm. işe başladım biliyosunuz. Sistem çok karışık öğrenemiyorum, ortamı sevmedim işe gelmek istemiyorum. Ama çalışmak zorundayım elim kolum bağlandı müdürden uyarı aldım dayanamadım çok zorlanıyorum diye ağladım. Çok moralim bozuk ben hayatım boyunca hiç çalışamayacak mıyım N

Canim valla emek olmadan yemek olmuyo. Mecbursan calis cunku cok zorlu donemden geciyoruz ordan ciksan is bulmak dahada zorlasti suan senin yerinde olmak isteyen o isi yapmak isteyem kac insan vardir oyle dusun. Kimse anasinin karnindan cikip ogrenmiyor her isi. Bende ilk calistigim donem zorlandim gece uykularima bile kabus gibi giriyodu. Suan yeni bi programla calismak zorundayim ve bana gosterecek ogretecek is yerinde kimse yok ise gelir programlari kurcalaya kurcalaya kendim ogrendim eve giderdim youtubedan bakar ogrenirdim yani o isi sevmek emek verip kabullenmekle oluyor birazda. Asosyal olmayin sorun ogrenin kimse niye soruyosun diye terslemez insanlara yaklasimin cekingen olursa kimse sana yaklasip is icin yardimcida olmaz girisken olman lazim. Ha tum bunlari yapipta hala yok yapamiyorum alisamiyorum derseniz o vakit cikarsiniz. Sadece kendinize zaman taniyin ve bu zamanda da yapabileceginizin en iyisini yapmak icin cabalayin. Armut piş agzima düş olayi cok zor yani . push ;

Ya bu deveyi güdeceksin ya da bu diyardan gideceksin yapacak başka bir şey yok.

İlk atanıp işe başladığımda bir hastaya üç hemşire birden giderdik. Biri pansumanı yaparken öteki makineleri ayarlardı öteki başka şeyi. Ama benim hiç hoşuma gitmiyordu. Ortama, hastaneye, işe alışana kadar zorluk çektim bazen ağladım da sevemedim diye ama zamanla kendi çalışma prensibimi kendim oluşturdum. Şimdi benim hastama kimse karışmaz tanıdılar beni bilirler ne istediğimi ne istemediğimi. Bu sadece bir örnek. Alışıp öğrenene kadar sabretmelisin sonra zaten sende tecrübeli olacaksın. Ama kastettiğin çalışmak istememek evde durmak falansa bilemiyorum o kısım tembellik evet onada yapacak birşey yok galiba havali- Ömür sanıldığı kadar uzun değil... tek ayak

Evet ben zaten çalışmak istiyorum tek sıkıntım yapamama korkusu boş duruyorum biraz buda sıkıntı. Kendime zaman vericem. sağolun sizi sıkmak istemem fakat insan bazen anlatıcak insanlar arıyor çevresinde

Ilk 3 ay insan severek evlendiği eşine bile alışmaktan zorlanır. Kendinize 3 ay zaman tanıyın derim. sonra daha aklı selim karar verirsiniz N

suna kendine zarar veriyorsun inan. eleştirmek istemiyorum ama mızmızlanıyorsun hatta. iş hayatı öyle basit değildir. Ben alışana kadar her akşam işten ayrılmayı düşündüm ama şimdi kopamıyorum işimden. sabret. bu devirde iş bulmak kolay değil. biraz zaman geçtikten sonra baktın olmuyor sana göre değil. cıkarsın

Komşumuzun oğlu okula yeni başlamıştı. Bir sabah apartmanı ayağa kaldırdı, her gün mü gidicem yaaa diye. Büyüyünce işe giderken aynı duyguları yaşayacak kesin

Işe başlayalı ne kadar oldu ki? Ilk üç ay herkes için zordur. Elbette hep böyle olmayacak.

Zorlanıyor olmanız çok doğal, herkes sizinle aynı yollardan geçiyor. Hemen pes etmeyin, yapabileceğinize inanın ve kendinize güvenin. Gerekirse psikolojik destek alın. Unutmayın sabrın sonu selamettir forevermorrenk Mustafa Kemal Atatürk Anneler

siz alışmaya çalışmıyorsunuz ki her konunuzda işi sevmiyorum, ortamı sevmiyorum. Yanı iş seçme lüksünüz yoksa mecbur seveceksiniz. En azından çalışma arkadaşlarınızla güzel bir iletişim kurun, işi öğrendikçe alışırsınız. Emin olun çoğu kişi ise ilk başladığında aynı duyguları yaşadı ama sizde bu hiç bitmez böyle yaparsanız G

Ben kendi prensibim olarak eğer çok mecbur değilsem istemediğim hiçbir yerde durmuyorum, istemediğim insanlarla görüşmüyorum, yapmak istemediğim şeyleri yapmıyorum. Bi yaştan sonra kendime koyduğum bi kural bu. Her zaman ben şuan bunu gerçekten istiyo muyum diye içime sorarım. Yani sırf genel beklenti o yönde veya normal olan o diye o şeyi yapmam. Tabi bu benim kişiselim, sizi bilemem ama sizin yerinizde olsam çok mecbur değilsem bırakırdım. Bu neden ömür boyu çalışamayacağınız anlamına gelsin ki her iş veya her ortam aynı değil. Benim de o konuda sabahları heyecanla evden çıktığım yer de oldu, saatlerin asır gibi geldiği, benim bunrda ne işim var ya biri kurtarsın dediğim yer de oldu. Bunun tembellikle alakası ne anlayamadım. Belki bu iş sizin yapınıza uygun değildir kendinizi neden sevmediğiniz bi şeyi sevmeye zorluyosunuz ki? Bende işe yaramıyo şahsen, sevmiyosam sevmiyorum ne yapsam değişmiyo kendimi mutsuz ettiğimle kalıyorum. O yüzden artık kuralıma uyarak yaşıyorum.