canim benim kesinlikle cok iyi gelecektir sana da emin ol yapanlar nasil yapiyorlar kesinlikle cesaretini topla diledigin gibi yasa zaten evlendigin zaman kocan olacak evlenmeden once annen baban ki arada sirf sen kendi basina kal bi onu da yasa ne kadar guzel oldugunu gor opuyorumnanaktan I

endev teşekkür ederim paylaşımın için vereliniortak E

Ben 17 yaşında ailemden ayrıldım üniversite için. Ama o zamana kadar ailem hep korumacı yetiştirdi beni. Arkadaşlarıma bile göndermezlerdi beni. Bağımlı gibi yetiştim yani. Atanarak başka ilde çlıştım. Şimdi evliyim bambaşka bir ilde. Fakat şunu söyliyeyim her nekadar çalışıyor kendi paramı kazanıyor olsamda hala psikolojik olarak eşime bağımlıyım. Şu an bazen sinirleniyorum tartışıyoruz ayrılmak geçiyor aklımdan ancak asla yapamazmışım gibi geliyor. Hatta çok iyi farkettim. Maaş kartımı ona vermiştim. Para işlerini o hallediyor. Faturaları, her türlü çarşı işini falan. Klasik işte. Bir fatura yatırmak bile bazen insana özgürlük gibi geliyor. Ne saçma diyceksiniz. Evet çalışıyorum sosyal bir tatminliğim var. Ancak bu hiç bişeyi değiştirmiyor. Bağımlı olduğun okadar farkındayım ki. Kendime güven duygumun azaldığını hissediyorum. Çok üzülüyorum çok. Biliyormusunuz bunun sonunda şu oluşuyor. Ben çok kıskanç bir kadın haline dönüşüyorum. Evet şuan kıskançlıktan göbeği çatlıycak bir kadınım. Eşimi çok kıskanıyorum. Bulunduğumuz şehre yeni taşındık. Eşim araba kullandığı için heryeri fırt fırt biliyor. Bense buray nasıl gidilir?Nereden gidilir?Hep ona soruyorum. Kendime az güvendiğimiçin ehliyetim olduğu halde trafiğe çıkamıyorum ya ya işte böyle. Bak iyiki bu topik varmış. Yoksa kıskançlık yaşadığım bu akşam duygularımı nasıl dökerdim bşka türlü. Saat kaç dikkatettinizmi 03:13 ben ayaktayım uyumadım. Üzüntümden ekran başşındayım ya. Derdimi dökecek bir kap arıyorum. Allah Razı olsun sizden. Şimdi küsüz konuşmuyoruz. Ama yarın ilk işim Üzerime kayıtlı olan faturaları yatırmak olacak yemin ederim. Bu gece önemli kararlar aldım. En yakın zamanda şehir içi kurslara katılmayı düşünüyorum. Yok ya ailem halada bana yol gösteriyor olmazki ya. Eşim bile bunu fark etmiş durumda. Sen 30 yaşındasın diyor. Hala annenler onu yapma bunu yap diyorlar diyor. ışte çok önemli bence. Bağımlı olmadan hayatı birlikte yaşamayı öğrenmek vede öğretmek gerekiyor bence. Doğacak çocuklarada yani. Balık vermek yerine balık tutmayı öğretmek gibi. ıyi geceler başıma ağrılar girdi ben gidiyorum. mafoldumben

7 yıl ailemden uzak yaşadım. bunu 4 yılı öğrencilik, 3 yılı çalışma hayatı. o dönemlerde hissettiğim özgürlük duygusunu hiçbir şeye değişmem. ama zaman zaman hatalarım da olmuştur. keşke ailemin yanında çalışıyor olsaydım dedğim anlar, yaralandığım dönemler de olmuştur. bence üniversite kesinlikle aileden uzakta okunmalı, özellikle de büyük şehirde. eklektik

zor yönleride vardır elbet teşekkür ederim a. s. mors

@april canim sana tamamen her kelimesine katiliyorum benimde ailemle hic sorunum yok Allaha sukur ama yine nereyi tercih edersin derseler onlardan uzak bi yer tercih ederim evden ayrilmanin tek yolu evlilik olmamali kesinlikle cok ama cok haklisin meslek ve kendine guven:lepi: pembepatron

Universiteyi ailesinin yaninda okuyan tek cocuk olarak atamalari beklerken tek basima ve ailemden uzakta yasamayi ahdetmistim ve yedi yil bi fiil sehir sehir yine aileminde yardimiyla tek basima yasadim, 30 yasima girdigim sene ekonomik olarak cok dipte oldugum ve arabami degistirmek istedigim icin ailemin israriyla yanlarina tasindim ve birlikte yasamaya basliyali 2 ay bitmeden nasil tekrar tek basima hayata baslarimin ciddi plan ve arastirmalarini yapiyorum.. lutfen yalniz olupta ailesinin yanina tasinmayi dusunenler ikikez daha dusunsun, ozgurlugun ve hesap vermemenin dayanilmaz hafifligi hic ama hicbiseyle olculemez :)