Ben anlamiyorum burda bu kadar insan varken bazen bi kisi bile birsey yazmiyor. Seni cok iyi anliyorum arkadasim benim esimde seninkinin yandan yemişi. Onunda neye ne zaman kizacagi belli olmuyor. Bide tek cocuk anasinin kuzusu. Ben simarmamasini istedikce annesi nerdeyse emzirecek adami. Bende esimi seviyorum ve asla bosanmakda istemiyorum. Gel gor ki adamlar bunun rahatligiyla yapiyor zaten. Sen gitmiceksin ya biliyor bunu. Bence aileni isin icine karistirma bnm babamda dahil oldu simdi biz kocamla iyiyiz aama babamla esim birbirinden nefret ediyor. Ben bu sorunu soyle cozdum. Blof yapmadim gerci ama bosanicam senden dedim ayrildim evden. 15 gun sonra kaplan gitti kedi geldi yerine. Simdi hersey mis. Evi terketmesen bile ayrilabilecegni onsuzda yasayabilecegini kanitla ona derim ben.

bu arada çocuklar da anlıyor herşeyi.. ne kadar uzak tutmaya çalışsak da hissediyorlar.. oğlum 4,5 yaşında geldi, şimdi arasıra onda da öfke patlamalrı oluyor. evet yaşın gereği çoğu şey ama hem genetik hem de gördükleri neticesinde de yaşıyoruz bunları.. eşime diyorum bak gör diye.. . push ; U

ben kendimi dahil ettim bile.. burdan devam edebiliriz..:) ne zamandır evlisiniz?

mysia sana da güldüm yazını okurken. hakikaten çarpacaksın ağzına ama olmuyor. yani normal bir psikolojideki insana belki reva ama o bunu bilerek yapmıyor. aslında ben acaba burda mı kaybediyorum diyorum hep.. yani üzül üzül nereye kadar. eğer bir sorun varsa, ve bunun farkındaysa neden adım atmıyorsun be adam. hep söylüyorum bi insan grip olur, üşütür hasta olur, kendisi çeker. ama bunu herkes çekiyor. bize yapılan bir haksızlık ve kul hakkı bu. tedaviyi reddetme lüksü yok böyle insanların. ben, kalkıp ta kendimde böyle bir problem yokken ne yapabilirim diye psikoloğa danışıyorsam, gece gündüz dualar ediyorsam, literatürü tarayıp habire bişeyler araştırıyorsam o da bir adım atmalı. giderek tahammül gücümün dibe vurduğunu hissediyorum. benim bir büyük şanssızlığım ise eşimin ailesinin, eşim üzerindeki etkisinin zayıf olması. kayınvalidem beni sağolsun destekler çok ta üzülür durumumuza ama bu yeterli değil işte. alıp karşına çocuğunu konuşacaksın. ne yapılabilir uğraşacaksın. topu bana atıyor. '' kızım bi sorun varsa dr gitsin tabi, çözün bence de' diyor. e iyi de ikna olmaz. ben tanıyorum. sen söyle diyorum ama hiç araya girmiyor. neden, çünkü oğlu ile iletişim kuramaz bu hususta. anlık öfke patlaması yaşayabilir diye çekiniyor. yani ben öyle tahmin ediyorum. babası desen hiç bi etkisi olmayan bi adam. oğlu babasına bağırıyor babası ise tamam oğlum, peki sustum diyor. en sonunda benim babam alacak karşısına konuşacak, o olacak.. U

Arkadaşlar ben 31 yaşında evli ve 1,5 yaşında bir erkek evlat sahibi bir anneyim. sorunum eşimle. esimle üniversitede severek ailelerimizin de rızasını alarak evlendik. buraya kadar hersey normal. ancak eşim aşırı sinirli. hem de o kadar gereksiz seylere sinirleniyor ki bazen sasirip kaliyorum. daha onceden de sinirliydi ama ben bu boyutta olduğunu bilmiyordum. oyle ki bana hiç hissettirmedi. hem de üç sene nisanlilik oncesi mazimiz varken bile. en fazla trip atip konusmuyordu onceleri. ne bagirma ne olay cikarma asla yoktu. dört senelik evliligimde cok güzel günlerimiz de oldu. ama ozellikle dogumdan sonra eşim cok ama çok değişti. Lohusa iken sutum az diye etmedigini bırakmadı. Yemiyormusum da süt ondan gelmiyormus ta. yok bebeğin alti oyle mi degistirilirmis. yok banyo suyu oyle mi dokulurmus. yok gözünün ustunde neden kasin varmis filan da filan.. herseye bi elestiri, bi kulp bulmalar. ya inanin tetikteyim. bebegim zaten küçük. Emziriyorum. bebek ememedi sarilik 22 ye cikti mi. dikis sancilarim mikrop kapti mi.15 gun neler cektim. neyse aglaya zirlaya yaralarla mucadele ede ede bebege emmeyi ogrettim şükür. tabi bebek büyürken onun üstüne fazla titremekten benim burnumdan getiriyordu. Ya duserse ya yemek bogazinda kalirsa diye.. Aşırı endiseli ama endisesini bana kizarak gosteriyordu. tabi ben de cevap veriyordum çünkü asla haksizliga gelemem. neyse oyle böyle derken ailem duymasin uzulmesin bi sekilde ben psikologa ikna ederim insallah diye ben ugrastikca eşim kimseden cekinmeden yüksek sesli ve haksız tartismalarina drvam etti. canim babam bu konuda anneme," kiza söyle konussun yoksa ben karsima alıp konuşmasını uyarmasini bilirim, ben kızımı el oglu uzsun diye evlendirmedim "demis. basimin üstünde yeri var demis. ben bunları duyunca daha çok uzuldum. dusunsenize ailenizin karsisina birini cikariyorsunuz ve neler oluyor. tabi ben sabredip duzelmesi için careler ararken eşimin ailesine de duyurdum. onlar bana hak verdi ama bi etkileri de olmadı çünkü eşim onlara da cok baskin. kimse söz geciremiyor. esimin sinirlenmeleri herkesin bilgisinde. kendisi de farkinda anormal bi durumda oldugunun ama hic adim atmiyor duzelmek adina. Ben çok araştırdım. Esimin psikolojik olarak gecmiste sıkıntılı donemler gecirdigini ve bu yüzden boyle oldugunu, dogum gibi ve evlilik gibi büyük bir yukun de onu depresyon yada brnzeri birseye ittigini düşünüyorum. Okudugum onca sey oldu ki inanin psikolog gibi arastirdim her biseyi. bana bi yol gösterin ltf. ama bu yol bosanmak olmasin. ben de biliyorum ama ben duzeltebilmek adina soruyorum. He bu arada bankaciyim. ve güzel kazaniyorum. maddi bagimliligim yok. ozguvenim de yuksek ama esimin hasta oldugunu dusunuyorum. yani elinde olmadan yapiyor. biliyorum. psikologa da basladim. esimi nasil psikiyatri icin ikna edebilirim ogrenmek ve kendimi rahatlatmak icin.. uzun oldu. tesekkur ederim yardimci olacaklara simdiden.. U

Teşekkür ederim. Aslinda bizdeki sorun o kadar net ki.. eşim sinirli oldugunu kendisi de biliyor ailesi de benin ailem ve ortak arkadaslarimiz da.. yani neye kizacagini bilmiyorum gerçekten. Iyi birsey de soylesem bazen ters algılıyor. Ama kendisi iyi hissederken gayet te gülüyor. Hatta böyle zamanlarda mesafeli olan bana sen uzatiyorsun diyor. oysa ki ben konusmadan icimden atamiyorum. cunku bes dakika sonramizin garantisi yok. yine en iyi aninda bile biseyden dolayı tersleniyor. yeminle hic böyle seyler yasayacagimi dusunmemistim. konu acarken yazdim ya.. ailem beni uyardi. babam karsisina alip konusmak istedi ama ben durdurdum. cunku babam da terstir. kestirip atar. ben resti bu yüzden cekemiyorum. eger annemin evine donersem babam bir daha gondermez işi koparir. esimin ailesi ise ankarada ve umurlarinda bile degil. sorsan aman kizim iyi gecinin de naparsaniz yapin. sen de biraz sus, alttan al, ben 40 senedir cekiyorum vs. vs. ben de valla annecim ben degil 40 sene 1 sene daha cekemem senin aksi oglunu dedim. kendisi de alip karsisina konusmuyor. muhatap olmuyor. dusunsenize karsimda bu isi duzeltebileck kimse yok. off bunaldim. sanirim sorunumuz rest cekememek bizim U

Erkekler genelde kendilerine bakmayan ve hasta olan kadınlardan pek haz etmezler. Bi de şöyle bir durum var erkekler onlar ne derlerse onu yapmanızı isterler. Az yedin dediklerinde sizin daha çok yiyip onun sözünü dinlemek gibi. Egemen olmayı çok severler. Ama bu kadar sinirli olan biri doktora gitmeyi Nasıl kabul eder bilmiyorum giderse aileniz çocuğunuz ve sizin içim çok faydalı olacaktır. S

Teşekkür ederim arkadaşım. Cevap verilmeyeceğine o kadar inandırmışım ki kendimi birkaç gün bakmadım bile topiğe.. Çok doğru söylüyorsun. ama aslına bakarsan ben eşime hiç sensiz olamam demedim. Çok severiz birbirimizi ama o da ben de gurur yaparız. bir de ben bir müddet annemde kalsam, blöf yapsam babam işi tamamen koparır. Bu yüzden ve bilhassa bebeğimi düşündüğümden katlanma süremi uzatıyorum. bu süreçte ise çok çok yıpranıyorum. ben biliyorum ki eşim sıkıntıda, elinde olarak yapmıyor. kötü biri olsa bir dakika durmam. ama o da çok üzülüyor. en çok kızdığım şey ise adım atmaması. Benim bugüne kadar verdiğim mücadeleyi sana anlatsam aklın hayalin almaz. ama o bunların farkında bile değil. Bir küskünlük hali bir konuşmamalar filan. Allah'ım akıllara zarar. sanki ben yapmışım. Bence pasif agresif kişilik türü. psikoloğumla da konuşucam bunu. Kafama koydum. bir daha böyle sebepsiz büyük bir tartışma çıkarırsa resti çekicem. M

Evlendigin zaman bosanmak icin evlenmiyorsun, erkeklerin bir cogu bu zamanda asiri stress is yerlerindeki zorluklar agir görevler falan derken ayari kaybediyorlar, bunlari hemen bosayamazsin :) cünkü altinda mutlaka bir neden yatiyor, endise kaygi korkular zamanimizin hastaliklarindan... hele evliligin ilk yillarinda alisana kadar cok zorluyor unutma... yarin öbürgün evlendiginde kulagina küpe olsun... karsilikli sabir güven, bazen terapi tedavi bunlar hayati sorunsuz yasabilmek icin olmasi gerekenlerden olabiliyor. Ne kadar cadaloz olmaya kalkarsan onlar o kadar ya herseyi karistiriyorlar yada sinir küpü haline gelip yasantinizi daha cok sorunlarla karsi karsiya birakiyorlar. Bunlari toparlamak yine kadina düsüyor :) Zehranur

Canim esin bunu keyif aliyor diye yapmiyor takintilari korkulari cok fazla, asiri koruyucu olmak istemesi hastaligini artiriyor, mutlaka ikna edip tedavi olmasini saglamalisin. Bebeginiz daha cok kücük oldugu icin ilerde dahada artabilir. Sizi asiri derece sevdiginden ayari kacirmis sinir yapmis, o atak geldiginde gözü kimseyi görmez yaninda kim olursa olsun, rahatlamasi ancak icindekini disari vurmakla saglanmis olur, eger onuda yapmasa cok kötü duruma girebilir, bunu sen iyi gözlemlemissin, simdi yapacagin tek sey psikiyatriye gidip ilac tedavisi istemese bile bir terapi merkezine gidip derdini acik acik uzmanlara anlatmasi gerek ki onlar ona bir yol göstersinler, sen tek basina bunu basaramazsin. Allah sanada kolaylik versin. U

konunu bir derdim var bölümüne taşıttır rica et modlardan da. burda okuyan pek olmaz. Zehranur

lütfen rahat olun. sizi çok iyi anlıyorum.. ben de boşanma eşiğinden döndüm, yıprandım kahroldum.. yanımda dineleyenim olsa da arkadaşlarım vs ama yaşamış biri olması farklı.. rahat olun lütfen yazın ne isterseniz elimden ne gelirse yardımcı olmaya çalışırım size.. aileden birinin konuşması daha da kötü yapıyor aslında.. suçlu yine siz oluyorsunuz. kabullenme aşaması çok zor zaten... U

yok mu kimse bana yardımcı olacak, yol gösterecek..

Bence sizin sorununuz bosanmak istemeyisiniz. bir isteseniz hersey tersine doner. esleriniz olmasa bisey soyleyecem ama esleriniz haddimi asamam. ya bir erkege bagli olunmaz mutsuz olursunuz. cocugunuz da saglikli ortamda buyumeyecek. uzuluyorum. agizlarinin ortasina bitane cakacaksin osmanli tokadi gorecekler. sizin gibi melakelere rastlamislar ya ondan boyle. benim gibi cadoloza rastlasaydilar kilibigin onde gideni olurlardi. cocugun sutunun suclamasini yapiyor demek hayret ya.. TaeYang

zehranur bu arada sana da teşekkür ederim. eşimin iki farklı kişiliği var gibi. ya bazen dünya tatlısı, ağzımın içine bakar. ne dersem yapar, özel günleri atlamaz, dışarda yemeklere götürür, hediyeler almaktan sakınmaz vs.. ama bazen de bir düşman gibi davranır. bu yaptığım araştırmalarda distimik depresyon ihtimali üzerinde durdum. psikoloğum da aynı kanıda. yıllar boyu sürebilen dönem dönem atakları olan, günlük faaliyetlerini sürdürebilen, gergin, endişeli, bazen kabuğuna çekilen türden.. her ne olursa olsun bir şekilde bi yol bulup bu duruma bir son vermek istiyorum. aksi halde çok sıkılmış haldeyim bu yaşadıklarımdan. Allah bu sıkıntıyı bana sabretmem için verdi diye düşünüyorum. sabrediyorum da. isyan da etmiyorum. ama düzeltmeden sadece sabretmek te anlamsız geliyor. mesela hasta isen dr gidersin ilaç alır dinlenirsin geçer dimi. ama bu öyle bişey değil. tedavi olmadıkça düzelmeyen hatta artan bir durum.. çare aramaya devam edicem. gittiği yere kadar gidecek. gitmediği yerde de bu gidişe bir son vericem tabi.. M