Bu sabah işe giderken acaba yaralansam hastaneye kimler gelir diye düşündüm hatta kalbim falan durdu bir ara kalp masajı yapıldı birileri bayılıyordu ve ben o sahneyi hayal edip ağlamamak için tuttum kendimi. Kafayı yedim doğru.. senaryo kurup bile ağlayan ben ağlayamamak nasıl bir şey bilemiyorum.

Ben. Uzun süredir tam olarak böyleyim eşim hep kızardı sen de hemen ağlıyorsun, ağlama şöyle vs. Derdi. Bak işte şimdi ağlamıyorum, nasır tutmuşuz demek ki, gelmiyor gözyaşı. P

Acılara karşı bağışıklık kazanmışsınız.. Bende öyleyim. Hem kötü birşey olacak diye ödüm kopuyor kalbim sıkışıyor hemde trajik olaylarda öyle soğuk kalıyorum. Hayat bir film bende izleyiciyim sanki öylece bakakalıyorum.

Depresyon ve anksiyete teşhisi kondu.. Aşırı kaygılı biridir normalde.. Ve hastalık hastası her hastalık var zaten o ayrı ama sürekli doktorlarda.. en son sakinleştirici verdi kalp doktoru ve psikiyatriste yönlendirdi.. ilacın adını bilmiyorum 2 yıldır falan kullanıyor

Aynen ben yasımi tuttumu tutmadimi bilemiyorum bir sene oldu ama hala aynıyım git gidede daha kötüyüm. Kimseye uzulemiyorim diyorum onların derdinebak geçti seniniki ne oldu kaldı yerinde. B Busrademir112 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bende aynı durumdayım yaşadıklarınız vücudunuza ağır gelmiş ondan ağlayamıyorsunuz serbest bırakın kendinizi ağlayınca rahatlamıyorsunuz sıkımtılarınızda gitmiyor böyle düşününce rahatlıuorsunuz

İlaç kullanıyor musunuz.. Annem kullanıyor mesela taziyede bile ağlayamıyor.. bende çok sulu gözümdür.. keşke ağlayamasam

Dram izleyin bol bol. Bi boşluğunuza denk gelir ağlarsınız.

Bende ağlayamam. Çok zor ağlarım daha doğrusu. Eskiden çok rahat ağlardım. Sanırım artık ağlamaya değer görmüyorum hiç bişeyi

İnsan bazı şeylere çok ağlayınca sonrasında insan maalesef ağlayamıyorö gözü doluyor kalbi üzülüyor ama yaş akmıyor yada hüngür hüngür ağlayamıyor.

Kimse kimse için gerçekten üzülemez zaten. Cnm aç duygusal film izle. Trajedi oku. Hayatta öyle kötü şeyler var ki. Sana da dokunur bir yerden sonra

Kızlar öyle bı bosluktayim ki zamanında o kadar acı cektim eziyet gördüm hala unutamıyorum. eskidenven ufak şeyde ağlardım şimdi içim dolu ağlamak istiyorum zorluyorum kendimi agliyamiyorum. Bunu çok ciddi söylüyorum gözümden yaş gelmiyo taziyede bile aglayamiyorum donup kalıyorum.. ağlayınca rahatlarim ben çünkü biliyorum. Ağlamayı ozlicem aklıma gelmezdi. Aglamadikca acılarım canıma yapışıyor. Ve bencilce olacak belki ama hickimsenin acısına tam olarak uzulemiyorim eskiden empati kururdum çok uzulurdum ama şu an uzulemiyorim Benim gibi olanlar?

Ben de aglayamiyorum hatta artık uzulemiyorum bile psikiyatriste gitmiştim hatta o da bana arka arkaya tranvalar yaşayan insanlarda gaddarlasma olur demişti yas veya üzülme döneminde onun mutlaka dışarı çıkması gerekirmiş çünkü içeride ya fiziksel ya da ruhsal bir hastalık olarak geri donuyormus

Ne kullaniyo anneniz. Bı de problemi neydi Kelebekmf