Evet üzerinde durmak çok daha kötüleştiriyo. Korku insan doğasında elbet var ama çok çok düşünmek insanı mahvediyor. Endişe ediyosun ve yine bu hislerin gelmesindende endişeleniyosun garip bi his tamamen insanın aklında bitiyor ama kendiliğinden bitirilemiyor sanırım. Z

Hayir bebegim erken birakti cok savas verdim emzirmek icin ama o istemeyince ilaca basladim bende

Bende sizi o kadar iyi anlıyorumki Otobüste ve yürürken nefesimin kesileceği hissi normal gitmeyen bişeylerin olduğunu bilmek insanı boşlukta hissettiriyo sanki hiç geçmicekmiş hissi zaten cabası. Hiç destek almadım bunu yapmam gerekiyo artık ilerlemesini hiç istemiyorum bi an önce bitsin istiyorum. Sizinde ilaçlı tedaviyle inşallah bitmiş olur iyi geldiğini söylediniz nasılsınız şuanda yaşamıyorsunuz değilmi kaygı korku normalmi herşey eskisi gibimisiniz? inşallah sizinde, benim bu yaşadıklarımız geçer tüm hastalar şifa bulur S

Çok olumlu yorumlar bunlar beni mutlu etti bittiğini görmek bi başkasında bendede biteceği inancını artırdı Muhakkak yardım alcam buna karar verdim Bu bahsettiğiniz adımlara uycam muhakkak elimden geleni yapcam inşallah bitecek Kesinlikle bunada şükür çok teşekkür ederim desteğiniz için

Sizinki gerçekten uzun bi süre Kesinlikle yaşamayan anlamaz ilaç kullanan bazı kişilerde bile zaten tamamen bitmiyor ama dediğiniz gibi üstü örtülüyo tekrar alevlenmeye müsait. Gerçekten bi çaresi olmalı bunun insan aklına mukayyet olamıyor nasıl başa çıkar bununla bilmiyorum gerçekten. Allah sizinde yardımcınız olsun inşallah derdinize derman bulursunuz sizde Z

Amin insallahama sakin kendi kendine gecmesni bekleyemeyin ya psikiyatri yada psikolog destegi alin muhakkak

Şu an gayet iyiyim, altı gün önce falan baktım artık eşim de çok üzülüyor kendi kendime "yeter ya, tamam ben bu duyguların üstesinden gelebilirim." dedim ve o günden bu güne gerçekten yavaş yavaş düzeldim, tabii ilacın da yan etkileri azalmıştı bu sürede. Çok yoğun olduğunda "anlık rahatlama sağlayan." bir ilaç var, onu vs kullandım, normal dönemde de düzenli kullanmam gerekeni kullanmaya devam ettim. Yan etkiler geçince, gerçekten büyük rahatlama yaşadım. Ben daha önce de yaşadım bunları, inan geçiyor biraz sarsıyor ama geçiyor eninde sonunda, sen hep böyle kalmak istesen bile kalamazsın :) hayatın akışına kaptıracaksın bir gün ve bu duygulardan hiç biri kalmayacak. Bir de benim ilacım bende müthiş bir özgüven patlaması yapmıştı önceki serüvenimde değil anksiyete panik atak, girdiğim her ortamda bıcır bıcır konuşan, tuttuğunu koparan biri olup çıkmıştım Ama ilaç dışında; korkularınla yüzleşmek Serotonin içeren besinler Kitap okumak Yürüyüş yapmak Komedi filmleri Kötü olaylar ve kötü haberlerden bir süre uzak kalmak Hobi edinmek Spor yapmak iyi gelen şeyler. Umarım bir an önce geçer ve hiç ama hiç tekrarlamaz seninde Yalnız değilsin, değiliz Buna da şükür

Çok önemsememeye çalış. Herkesin korkular kaygıları var, korkularımızla beraber yaşıyoruz. Ne kadar kafaya takarsan o kadar büyütürsün. Jean jacgues Rousseau çok güzel ifade etmiş; 'Korktuğun şey başına geldiğinde, zannettiğin kadar korkunç olmadığını görürsün.' Bunu içselleştirmeye çalış.

Emzirirken kullanabiliyor musunuz? S

geçmiş olsun, Solaryumm Aşk sandığın kadar değil

Çok teşekkür ederim sizde çok tatlısınız Güçlü olup hepimiz atlatırız bunu inşallah muhakkak güncellerim burdan sizde bilgilendirin olurmu ilerlemelerinizi Sağlıcakla kalın inşallah

Çok teşekkür ederim destek alamaya karar verdim inşallah bitecek

Çok teşekkür ederim

Seni o kadar iyi anlıyorum ki, 12 yıldır bu illet benimle, 2013'ten beri çok iyiydim, ilaç tedavisi işe yaramıştı çok zorlu travmaları bile atlattım fakat covid ile tekrar hortladı. İnat ettim doktora gitmemek için, her gün daha kötü oldum. Günler saat sayarak geçiyordu, cehennemdeymişigibi hissediyordum. Sonra bıraktım kendimi, teslim oldum ilaca :) alışma süreci mahvetti, yan etkilerle yaşadıklarım resmen katlandı ama şu an iyiyim, beş gündür falan. En iyi gelen şey kafanı dağıtmak... Vücudunu dinlememek, ama biliyorum ki çok zor. Kaç kez yolda yürürken fenalaştım sayamıyorum bile, yürümekten korkar hale gelmiştim psikiyatrist desteği almanı tavsiye ederim, çünkü kendi kendime iyileşeyim derken daha kötüye gidebiliyor, eğer daha iyi olacaksa bir süre ilaç kullanmanın bi zararı olmaz, çünkü gerçekten yaşayan bilir, çok ama çok zor bi durum bu. Çok geçmiş olsun bir de lütfen geçeceğini unutma, o kadar çok ki bunu yaşayan, herkesinki geçiyor. Biraz sabır ama mutlaka ilaçlı ya da ilaçsız tedavi durumuna geç Z

Teşekkür ederim. İnşallah siz de hayırlısıyla sağlığınıza kavuşursunuz

Haklısınız ben hiç doktor kontrolünde tedavi bulmaya çalışmadım aslında birkere yeltendim ve sadece terapi gördüm. Peki okb'yi araştırmadım ben ama sizde nasıl etkiler oluyor? Z

Okbnin de çeşitleri oluyor sanırım. Bendeki etkisi istemediğim düşüncelerin sürekli aklıma gelmesi ve o düşüncelerden korkmak ve kurtulmak, bir daha o konuyu düşünmemek isterken aklıma daha çok yapışması gibi diyebilirim. Doktora gitmeden önce gerçekten çok daha kötüydüm, normal yaşantımı etkileyecek seviyeye yaklaşmıştı artık. Doktora gittikten sonra zamanla bir ölçüde kontrol etmeyi öğrendim. Tedavi sürecim hala devam ediyor. Z

Bekarsin galiba. gundelik hayatın nasıl? Mutlu musun? hayatinda başka sorunlar var mı. Seni huzursuz eden içine attığın problemler. Bunları cozersen yani huzurlu ve mutlu bir hayatın olursa sen farkinda olmadan cozuluyo bu sıkıntılar.

Merhaba bende 4 yildir yaygin anksiyete ve panik atak var 4 ay filan ilac kullandim tamam dedim iyilestm hersey okadr yolundaydiki cok guzel gecti 2 yilim gecen yil temmuzda ust uste atak gecirdim agustosta hamile olduumu ogrendim ve ilac kullanmadim 9 ay hic atak gecirmedim ama dogumdan 10 gun sonra covit olduk butun aile iste ondan sora malesef geri geldi ve suan ilaca basldm ayni zmanda 4 yilda butun telkin yontemlerini ezbeledim online ve yuzyuze terapi aldim malesef sönuyor ama yasadigin olumsuzlukda tekrar alevleniyor bu illet Ama kesinlikle bunu yasamayan anlayamaz berbar bi his U

Dilerim tamamen bitmesiyle sonuçlanır tedaviniz. Güçlü kalın sağlıcakla kalın inşallah U

Çok sevindim canım senin adına, unutmuşum yatmadan önce meditasyon yapıyorum ben bu da iyi geliyor, mutlu olmana çok sevindim, olmalısın da zaten, bak evet kötü hissediyorsun ama aynı zamanda insanı bilinçlendiren ve hayatı daha dolu dolu yaşamanı sağlayan bir şey bu :) Çünkü sağlığın değerini öyle bir anlıyorsun ki atlattıktan sonra daha bir güçleniyorsun, eminim senin de öyle olacak o enerjiyi ben buradan bile aldım. Güveniyorum vallahi sana, sonucundan haberdar etmeyi unutma

Öncelikle merhaba, Belki benimle bu sorunu yaşayan birileriyle karşılaşırım bi çözümünü bulanlarla iletişime geçerim diye yazmak istedim biraz uzun olacak. Annem ve ben covid geçirdikten sonra biraz nefes darlığı yaşadığımdan ötürü üzerimde oluşan nefes alamama korkusundan dolayı ve annemin ağır geçirmesinden dolayı bişey olacak korkusundan kaynaklı endişe, kaygı ve panik atak başladı bende. Bu 10 aydır devam ediyo. İlk zamanlar çok yoğun ve tansiyonumu düşürecek kadar bedenime etkileri vardı. Araştırarak okuyarak bilinçlenerek gitgide azalsada bitmedi tamamen hala devam ediyor maalesef. İlk zamanlarda akşam eve girmemle başlayan hava karardıkça içiminde karardığı, içimin daralması bişey olacak hissi veya bişeyler yolunda değilmiş hissi içimde bişeyler sanki beni boğuyormuş hissi yaşıyordum tabi bununla beraber aklımda düşünceler silsilesi neden böyleyim, eskiden böyle değildim, hayattan keyif alırdım, kafamda böyle düşünceler olmazdı böyle şeyler hissetmezdim, deliriyomuyum veya ölmek üzereyim o yüzden bunları hissediyorum gibi şeyler. Dışarda insanlara baktığımda ne güzel bu insanlar benim hissettiklerimi hissetmeden hayatlarına devam ediyo, ben bununla nasıl devam edebilirim ne kadar böyle sürcek hayatım gibi şeyler kurcalıyodu kafamı. Çünkü insanın hayatını değiştiriyo ve tek odak noktası bu oluyo maalesef güzel anları mutlu anları kaçırır oluyosun bu kaygılar ataklar geldiğinde, mutlu olduğun biyerde bile olsam mesela en sevdiğim yakın arkadaşımla biryerde oturduğumuzda sanki bişey yolunda değilmiş takıntısı hissi gitmiyo. Gözlerim dönüyo sanki oraya ait değilmişim gibi akıl karışıklığı beni bırakmıyo. Şimdiyse üzerinde durmadan algımı değiştirmeye çalışıyorum artık bu konu üzerinde araştırdığım öğrendiğim bilgi edindiğim için aslında delirmediğimi öğrendiğim için kendimi başka şekilde ilerletmeye çalışıyorum kendimi bu olay suanda oluyo diye kahretmiyorum, geçeceğini telkin ediyorum kendime, beni yıldırmamasını, bunların biteceğini elbet bir gün inşaallah. Tavsiye sonrası Dr. Ofelya Cabral'ın bu konu üzerine videolarını izledim dinledim beni biraz daha bilgilendirdi ve üzerimde yararıda oldu kesinlikle. Kendisiylede görüştüm dinletilerini uyguladım terapilerini v. s bunun ile ilgili youtubeda da videolar çok var tabi onlar bile işe yarıyor. İyiye gittiğimi düşündüğüm bu dönemde yine annemin rahatsızlanmasından sonra aynı şeyleri baştan yaşar gibi yine sıkıntılarım daralmalarım oldu. Yine aynı şekilde terapiler uyguluyorum, dua ediyorum ama yinede tamamen bitmiyor. Tavsiyelerinizi, sizin etkisi olduğunu düşündüğünüz konuları veya önerilerinizi incelikle okuyacağım çünkü bi panik ataklının halinden panik ataklı onlar umarım kimse bu sorunla başbaşa kalmaz temennim. Şimdiden teşekkür ederim. S

Evet bekarım hayatımda yakın zamanda bununla ilgili değişiklik olabilir ki bu bana inşallah daha iyi gelir İşimden dolayı gündelik hayatım stresli bunun etkileri vardır eminim, bu hastalık beni huzursuz hissettiriyo maalesef her an kötü hissetcek olma hissi verdiği için içimi daralttığı için Beni mutsuz yapan tek şey bu hissettiklerim dediğiniz gibi inşallah bi an önce çözülür. R rouges