Oğlum 13 yaşında, cuma akşamı yemekte birden durdu ve " anne biz ne olacağız yani ben ve yaşıtlarının gelecegi ne olacak, hiç ümidim yok, geleceğe dair hiçbir şey hayal edemiyorum" dedi ve ben cuma akşamından beri çocuğumu nasıl rahatlatabilirim diye düşünmekten kafayı yedim, üç gündür düşünüyorum ve cevabı bulamıyorum Bir de üstüne piyon olmak istemiyorum dedi, kulaklarımda yankılanıyor bu sözleri. Lanet olsun gençliği bu hale sokanlara

Biz değişen şartlara uyum sağlayıp hayatta kalmaya programlandık. Bu aşama tamam olunca üst basamaklara çıkıyor, kendimizi gerçekleştirmeye ilerliyoruz. Şimdi pandemiyle şartlar iyice alt üst oldu ve biz yeni uyum sürecinin sancılarını çekiyoruz değil mi? Yani anormal olan ben değilim.

Bir ara haber detoksu yaptim. Sonra dedim yeter artik, aldim gazeteyi elime, ayni gunun gazetesinde, bir yanda yangin, bir yanda sel, ulkenin birinde ic savas, bir digerinde aclik, gelismis birinde ırkçı eylemler... Kapattim gazeteyi ve detoksa devam ettim. Velhasili bilgilenmek iyi bir sey elbette ama bu denli kotu etkilediginde biraz detoks iyidir. Elimizden geleni yapicaz. Siz genclere buyuk is dusuyor ama. Her donemin gencligi bir seyin savasini veriyor. Bugunun gencligine de doga icin savasmak düşüyor. O büyük firmalara siz cevap vereceksiniz, terk edeceksiniz. Idealleriniz icin gerekirse yollara duseceksiniz. Bizim suan elimizde olan haklar icin de analarimiz babalarimiz yürüdüler. Hayat boyle. Ama siz cok cok gencsiniz. Bence biraz da salin, gelecekten cok bugununuzs odaklanin.

yaşama sevincimiz eskiye göre yarı yarıya azaldı doğruya doğru. günü kurtarma savaşındayız artık. yarın ne yapsam diye bir amacım bile olmuyor bazen ama hayatın gerektirdikleri var sorumluluklar var o yüzden hadi bismillah deyip yapmam gerekenleri yapıyorum gün boyu. bazen bend e istiyorum yorganın içine gömülmek öylece boş boş yatmak geçmişi geleceği düşünmek. ama tek sorumluluğumuz kendimize değil ki yapamıyoruz. senin tek hedefin üniversite kazanmak olmalı şu an. diğerlerini değiştirme gücün yok çünkü. hiçbirimizin yok aslında. düz dümdüz yaşama geçtik mecburen sorgulamamaya çalışıyoruz çünkü sorguladıkça üzülüyoruz mutsuz oluyoruz

Elbette boş boş durmuyorum bir şeyler yapıyorum. Örneğin beni iklim krizi çok düşündürüyor ve kaygılandırıyor. Bu yüzden bu konuda okumalar yapıyorum, atıklarımı ayrıştırıyorum, plastik kullanımımı elimden geldiğince azaltıyorum, geri dönüşüme önem veriyorum, çevremi de bu konuda teşvik ediyorum. Meslekle ilgili bir idealim var, bunun için derslerime çalışıyorum. Kadın erkek eşitliği, çocuk hakları konusunda sesimi çıkarabildiğim kadar çıkarıyorum. Bu konuda kendi çevremdeki yanlışları düzeltmeye, küçük kuzenlerime yaşlarının yettiğince bu kavramları aşılamaya çalışıyorum. Yani vah yazık dünyaya diye başımı ellerimin arasına alıp izlemiyorum ama zaman zaman çok fazla kaygılanıyorum. Tüm dünya ve insanlar için. Belki ben her şeye müdahale edemeyeceğimi etki alanımın kısıtlı olduğunu kabullenmeliyim. Belki büyüdükçe bunu daha iyi başarırım. Teşekkürler.

Doktora gidin ilaç tedavisi başlayın Bu derece hassas olmayın ezelde herşey yazılmış ne yapsak değişmez Allah kalk ve yorul der.. Kalkın ve yorulun..

Teşekkür ederim bu çok güzel bir söz, Einstein'ın diğer sözlerini de okurum tabi ama ben zaten kişiler ve eşyalardan çok amaca odaklıyımdır oldum olası. Sadece son zamanlarda her zamankinden hızlı bir şekilde dünyanın post apokaliptik bir yere dönüşüyor olması benim kaygımı artırıyor.

Haklısın aslında bunun üzerine söylenecek bir şey de yok ama bazı şeylerin nasıl sonuçlanacağını bilemiyoruz, bazı şeylere müdahale edemiyoruz veya çok sınırlı müdahale edebiliyoruz. Ben bunu kabullenemiyorum sanırım. O yapman gerekeni yaptıktan sonra akışa bırakma kısmı yok bende rahat edemiyorum. Bunu öğrenmem gerekiyor sanırım. Benim yaşımda herkes mi böyle oluyor acaba kiskivrak mutluluk çok

Ayni otobusteyiz de ondan. Ben suan is degistirmeyi de dusunuyorum bakalim kismetse, artik daha anlamli islere enerjimi vermek istiyorum. Elimizden geleni yapicaz ama pozitif olmak sart. Yoksa bir hayata daha yazik olmus olur.

toplumca ruh sağlığımız bozuk türlü türlü kaygı bozukluğumuz var her birimizin bizi nasıl bu hale getirdiler yazıklar olsun emeği geçen herkese

Mutluyum şükür. Güzel bir hayatım var benim. Güzel bir kariyerim yok sadece. O da olsun isterdim tabi ki. Ama var kafamda hala bazı planlar en başta kurduklarımdan tamamen alakasız. Zamanla edindiğim tecrübelerle aa ben bunu yaparım dediğim işler. Az bebemi büyütüp o zaman uygulamayı düşünüyorum. Tüm bunların yanı sıra global kaygılarım da var eşimle sabahlıyoruz bazen ona buna söverken.

Senin de yaşama sevincini Levin mi törpüledi başkanım

Malesef hayır.

Mutlu bir hayat yaşamak istiyorsanız hayatınızı bir amaca bağlayın, kişilere veya eşyalara değil. Albert Einstein. Tavsiye ederim Einstein in diger sozlerini de okuyun, cok iyi motive eder.

Sağolun çok haklısınız Sanırım bu da bir süreç ve zamanla geçecek, binlerce yıldır olduğu gibi

Masaya çık tepin istersen Anksiyete bozukluğu böyle birsey zaten. ben bunu birazda sorumlu insan olmamiza bağlıyorum. vurdum duymaz degiliz oyuzden kaygilarimizda cok derin, bu bizi psikolojik olarak cok yıpratıyor ama elde olan birsey olmadiginada biliyoruz. sana ne desem samimi bir cevap olmaz çözümü bende de yok, sadece yanindayim demeye geldim

Dönmeyecek

belki bir gün bir şeyleri değiştirebilecek konumda olursun. o zamana dek dimdik akıl sağlığını da koruyarak beklemelisin. bazen en yakınlarımızın bile yakasını silkip kendine gell sen ne yapıyorsun senin yüzünden bu hallerdeyiz demek geliyor ama yapamıyoruz ki. herkes aklını pazara satışa çıkarsa gene kendi aklını beğenip alırmış. insanları değiştirmek atomu parçalamaktan daha zor

Sanırım 10 yıl sonra bu düşüncelerime, kaygılarıma bakıp boşa kendimi üzmüşüm diyeceğim yeni profilin süper olmuş bu arada

Aynen canım tammen normalsin. Bu bir geçiş süreci malesef

Ben de bu aralar öyle yapma kararı aldım. Son haftalarda arkadaş grubumda da sürekli ekonominin kötüye gitmesi konuşuluyordu ve ben patlamak üzere olduğumu fark ettim. Onlara da bu kadar fazla bu konuda konuşmayalım ruh sağlığımızı korumamız gerekiyor, dedim. Devam ederse sanırım sessize alacağım. Belki de sınav bitene kadar haber bakmayı bırakıp , yine doğa için, kadın/çocuk/insan hakları için elimden geleni yapıp derslere ve arada kendimi iyi hissettirecek aktivitelere yoğunlaşmam en doğrusu olur. Teşekkür ederim beni gerçekten çok iyi anladınız

Doktora gidiyorum ilacım var ve doktorum gerçekten çok iyi, çok memnunum. Bu çok aşama kaydetmiş halim bu yüzden doktor değiştirmeyi düşünmüyorum kendi doktorumun bana çok katkısı oluyor. Bir şeyler yapıyorum evet ama hevesle ve umutla yapmıyorum.

ben 2 yıldır gece gündüz çocuğumun sonu ne olacak?eğitimi kötü keşke daha iyisini yapabilsem ilerde benim yaşadığım hayatı bile bulamayacak mı diye kara kara düşünüyorum. bana gülüyorlardı 8 ay öncesine dek. şimdilerde herkes kara kara düşünüyor eminimm.

her şey düzelecek, süper olacağız, mükemmel olacak diyemem ki bugün çok saygı duyduğum birinin yayınını izledim. yapmamız gerekenlere odaklanıp kalanı için dua etmekten başka bir şey gelmiyor elden. etki alanını belirlemen lazım, nedir bu misal mezunsun ve ders çalışman lazım, belli puan hedefin var. o zaman o planına sadık olacaksın. maddi durum için ekstra burslara başvurmak gibi seçenekler olabilir ki bunlar daha ileri zamanda ilgilenilmesi gereken durumlar. şimdiden onun için kaygılanıp enerji harcamak şu an sadece seni düşürür. lütfen yapabileceklerine odaklan.

Her şey ondan sonra oldu zaten Şaka bir yana da pandemi sonrası her şey değişti. Eski günlere dönmeyeceğiz yeni düzen olacalartık. Biz de bu düzen içinde mutlu olmaya çalışacağız artık

Haklısın aslında bunun üzerine söylenecek bir şey de yok ama bazı şeylerin nasıl sonuçlanacağını bilemiyoruz, bazı şeylere müdahale edemiyoruz veya çok sınırlı müdahale edebiliyoruz

Artık bu dünyanın ömrü tükendi bence yakında yepyeni bir yaşam tarzına geçeceğimizi düşünüyorum. Büyük şirketler metaverse'lere yatırım yapmaya başladı bile. Bu gidişle 5-10 yıla hepimiz sanal birer obje olacağız. Bu dünyadaki bedenlerimiz makinelerle yaşayacak belki. Bir yanıyla çok ürkütücü bir yanıyla da sunduğu sonsuz imkanlar ve refah ile umut vadeden bir yaşam. Yani bu kadar bilinmezlik içinde iyi ihtimalleri düşünmek varken kötü ihtimalleri düşünmek gerekmez bence. Bardağın dolu tarafına bakmak lazım. Belki de üniversite sınavının hiç bir anlamı kalmayacak ileride.

Haklısın ceycey sanırım benim sorunum her şeyi kontrol edemeyeceğimi her şeyi düzeltemeyeceğimi kabul edemiyor olmam.

Biraz özel olacak ama Merve, sormak istiyorum: Şimdi mutlu musun peki? Yani böyle günün sonunda içinden gelerek çok şükür diyebiliyor musun?

Herkese iyi akşamlar Ben hep bu tarz konular açıyorum farkındayım ama çok bunalıyorum ve konuşmaya, sizlerin fikirlerini öğrenmeye ihtiyaç duyuyorum. Şimdiden teşekkür ederim Konuya gelecek olursak, gelecek beni çok kaygılandırıyor. Hepimizi kaygılandırıyor biliyorum ama ben yaşamayı bıraktım sanki. Ders çalışma azmim gitgide azalıyor, para biriktirmeyi bıraktım. Çünkü hepsi boşuna gibi hissediyorum. Bir yanda iklim krizi, can çekişen bir dünya. Bu beni çok ama çok korkutuyor. İçecek su bulamayacağız diye kara kara düşünüyorum. Diğer yanda batan ekonomimiz. Market market gezip şeker bulamayan insanlar. Orta sınıfın yok olması, her gün daha da fakirleşmemiz. Seneye üniversiteye gideceğim , masraflar ekstra artacak, ebeveynlerim bunun altından kalkmaya çalışırken ne zorluklar yaşayacak düşüncesi. Zaten yılların depresifiyim ben. Anksiyete bozukluğu da yanında bonusu. Nasıl anlatsam post apokaliptik bir evrene düşmüşüm gibi hissediyorum. Biz ve sonraki neslin hiç böyle ülke ülke gezmek, çocuk sahibi olup normal bir dünyada büyütmek, emekli olunca sahil kasabasına yerleşmek falan gibi şansları olmayacak biz sadece günü kurtarmaya çalışacağız gibi hissediyorum. Her gün hayallerim azalıyor, bir şeyler yapma isteğim azalıyor. Kaygılarım artıyor. Bir yandan mezun psikolojisi, kendimi hiçbir işe yaramayan sadece oksijen ve su tüketen biri gibi hissediyorum. Bir de ruh halime ve düşüncelerime bakınca asla iyileşemeyeceğim diye korkuyorum. Yani anladığınız üzere gün boyu düşünüp korkarak akşamı ediyorum. İşin kötüsü artık düşüncelerim ne kadar doğru ne kadar mantıklı bilemiyorum. Kaybolmuş gibiyim. Bu konuda sizin de görüş, düşünce, tecrübe ve tavsiyelerinizi almak istiyorum. Okuduğunuz için teşekkür ederim

Akademik beceri kadar mutlaka para kazandıracak bir hobin olsun. Mesela fotoğrafçılık vb. Çünkü 372662 yıl okuyup 3 kuruş maaşa çalışmak hiçbir şey kazandırmıyor

Ne sizin yaşınızda ne evlat sahibi olduktan sonra böyle düşüncelere kapılmadım. Sizin yaptığınız işin kolayına kaçmak geliyor bana. 7 24 başınıza bir çember bağlayıp dizlerinizi dövün durun ah vah diye kime ne faydası var? Bunu yapmak çok kolay ve bencillik. Kaygılandığınız dünya için, doğa için, kendi geleceğiniz için, insanlık için birşeyler yapmaya çalışmak doğru olan, az çok imkanları zorlayarak çabalamak... Hep bir adım fazlasını amaçlamak... Duyarlı, mantıklı, vefalı, güçlü insan bunu yapar, aciz, bencil ve hatta şımarık insan sizin yaptığınızı... güçlü değilseniz olun, olamıyorsanız örnek alın, alamıyorsanız taklit edin... yan gelip yatarak ne kendinize bir faydanız olur ne başkasına, bir süre sonra ruh emici gibi dolanırsınız ortalıkta, bunun için mi bir ömür verildi size? Kadere inanmak, bir noktada teslimiyet insana huzur verir, tedbir alıp takdiri kabullenmek mutluluktur bunu da unutmayın

Yazık diyorum sadece bu nesili bu hale getirenlere. 17-18 yaşımda hiç bunları dert edinmedim 9-10 sene önce yani. Şimdi hale bak. Sen yine de yapma bunu kendine. Olumlu düşünmeye bak mecburuz çünkü. Karalar bağlarsak iyice çökeceğiz.

Senin elindeki imkanlarla kızına verdiğin eğitim, gösterdiğin özen benim diyen birçok kişiye fark atar Alys

İnşallah hayallerin gerçek olur ve bebeğin de mutlu ve sağlıklı bir çocuk olarak büyür. Tüm çocuklar böyle büyür umarım

Tavsiye elinden geleni imkanlar dahilinde yapmak. Bu kadar. Sonra olman gereken yere hayat seni koyacak zaten. O vakit de kadar kısmet der geçersin... Şimdiden bunalıma girmek gereksiz.

İlk cümleye çok güldüm senin de anladığın gibi aslında böyle birden birinin bir şey demesiyle geçmiyor ama bazen çok çok dolup patlayacak gibi oluyoruz ya o zaman ben yazmak istiyorum birileri pusulamın şaşan ibaresini düzeltmeme yardım etsin, yalnız olmadığımı hissedeyim istiyorum. Sağolun sizler varsınız benim bu bol buhranlı hallerimde silkelenmeme yardımcı oluyorsunuz. Var olun

Doğru. Ruh sağlığımızı koruyamazsak kendimize de dünyaya da faydamız olmaz.

Konu sahibi ben de ogrenci iken senin gibi dudunuyordum. Ama umudumu ve cabami hic yitirmedim. Ailemjn maddu durumu iyi degildi. Daha lise 1. Siniftan sonra yaz tstillerinde calismaya basldim. Okul icin harclik biriktirdim unv de yurtta kaldim. Aileme yuk olmayayim diye. Yazin kazandigim paralsr ile kisin ihtiyacimi gordum. Cabalayacaksin illaki. Simdi cok sukur iyi bir isim var. Ben okudugum zamanlarda da hersey super degildi. 2000 li krizler filan. Bilen bilir. Belki seni motive etmisimdir biraz. Her karanligjn sonunda aydinlik vsrdir unutma

Hayalleriniz amaçlarınız olmalı Kaygılarınız kamçınız olmalı Her yeni gün daha geniş bir alana bakmaya ve görmeye çalışın Karşıt fikirlerden beslenin

Ben de tam anlamıyla rahatlayıp umutlu olamıyorum. Baktım çok bunalıp böyle patlayacak gibi oluyorum, o an boşverip başka bir işle daha kısa vadeli bir hedefle ilgileniyorum. Yoksa küçük çocuklara ve bebeklere bakıp "yazık bu bebenin nasıl bir geleceği olacak/olacak mı?" diye düşünüp dertlenmeye başlıyorum

Canım yarı hemşerim, çok duyarlısın ama en azından bu yıllık biraz rahat olamaya çalış. Bak sınavın var, önce onu bir atlat, güzel sonuçlar al sonrasını o zaman düşünürsün. Ben de aşırı kafaya takarım toplumsal olayları ama olan benim kafama oldu. O yüzden bir süreliğine yeni mottom "Carpe diem". Dünyanın gidişatı için ben de çok umutlu değilim ama ülkemiz için az da olsa umudum var. Bu hep böyle gitmeyecek, devran nasıl olsa dönecek. O gün geldiğinde pişman olmamak adına moralini yüksek tut ve sınavına hazırlan.

Inşallah herkesin tüm güzel hayalleri gerçek olur.

Bilmiyorum. Benim planlarım senden 2 sene sonra bozulmuştu mesela. Sonra kolay teslim oldum. Tamam dedim hayat savur kafana göre...