O çok zor ama ben aşırı sabırlıyım.. Ve bu mecburen sabrım kendime zarar veriyor sağlığım bozuluyor B bircocukannesi

Annene muhtacsan katlanacaksin hakli da olsan. Acilem is bul. 7 yil nasil hic is bulamadin? Illa ki olur ama sen sanirim is begenmedin. Kendine bir yol ciz Ayril. Aksi halde cekeceksin . push ; benyeniyimgaliba

7 senedir iş bulamamak bir bahanedir. kimseye müdana etmek istemiyorsanız kasiyer olarak bile çalışırdınız. illa memur olmaya, masa başı işe gerek yok. bu saatten sonra tek yapılacak çalışıp kendi gelirinizi elinize alıp evinizi ayırmak. çocuğunuzun karşısında güçlü anne modeli olarak mı görünmek istersiniz, anneannesi tarafından darlanan sığıntı hayatı yaşayan bir ebeveyn olarak görünmek mi?

İnsan eti ağırdır derler. 7 yılda iş bulamadım denmez ona, iş beğenmedim denir. Eee annenizi de beğenmiyorsunuz. Ya iyi kötü demeyip işe gireceksiniz ya da annenize katlanacaksınız. Başka çare yok ki. İnsan biraz da kendine bakmalı. Dışarıyı suçlamak çok kolay.

aynı benim annem gibi. cok zor herseyden memnunıyetsız mutsuz olan biri ile yasamak. sizi cok ıyı anlıyorum. iş bulup ayrı eve cıksanız

İş konusunda seçici. Davrandım ayrıca gerçekten iş bulmak zor ve sınavlarla upraştım uzun bi süre.. ayrıca annrm de yalnız olduğu için ayrı eve çıkmak çok da gerekli değil gibi dışardan bakılınca normal şartlarda bi anne kızına sığıntı hayatı yaşatmaz.. Burda onun anneliğinde bi kusur aramak gerek.. Bana destek olması gerekirken köstek olması gerekmiyor.. Kocası olsa baka çocukları ve kurulu bi düzeni olsa geldin düzenimi bozdun diyebilirdi Ama bi tek abim vardı.. O da yeni evlendi.. defne-28

Yetişkin bir kadınsınız neden 7 yıl kadar uzun zamandır toparlayamadınız ben onu anlayamadım. iyi kötü demeden bir iş bulun ve girin. bazen insan insana ağır gelebilir. kaldı ki öyle olmasa bile kendi başınıza yaşamayı öğrenmelisiniz. Bende boşandım ve çocuğumla yaşıyorum. sadece hafta sonları aileme giderim. okul düzenimi asla bozmam hafta içi. inanın en iyisi böyle. tek göz oda bile olsa insanın kendi düzeni gibi olmaz! Allah yardımcınız olsun, inşallah bundan sonrası için her şey rast gider.

B ne mezunusunuz? Hiç çalışma deneyiminiz yok mu? Çocuğunuz ile annenizin arası nasıl? Bence Çocuğunuza karsı dik durmak için iyi kötü bir iş bulup kendi düzeninizi kurun.

Yedi yil xok uzunca bir sure unibersite okumus biri nasil bu ladar sure is bekler bir magaza da reyon elemani bile olarak calissaniz kafaniz dagilir. Annenizin geliri ya da maasi ile geciniyorsaniz en azindan sorumluluk alinca kadin belki tavirlarini toparlar. Bende bosandim cocugum var calisiyorum annemler alt dairamde oturuyor. Evime yollamak bile istemiyorlar beni. Ve annem babam iki yetiskin kardeaim var evde. Insanin kendi evi duEni gibisi yok ama artik yedi yilda o ev sizin eviniz gibi olmaliydi sonucta annen yanliz kadin. Isin ozu tek cozum ise girmen. Ne okudun bilmiyorum once bir magaza ya da markette baslarsin bir taraftan da kendi alaninda is ararsin. Her sey teker teker duzelir umarim

Ben hayret ediyorum bir anne kızına böylr düşman gibi davranır mı.. Başka kişilerin kız çocuklarını sevdiğimi görünce ayıplıyor.. Kız çocuğuna bu kadar değer verilir mi diye.. Oğluna aşırı düşkün.. Onu ölümüne savunur.. Ben külkedisi üvey evlat gibiyim.. Sürekli beni aşağılıyor ayrıldığım için dul kadınsın diyip duruyor.. Başka kimseden duymadığım lafları bundan duydum.. Sen kendini ne sanıyorsun sığıntısın bu evde diyo

İş bulamadım canım.. İlk zamanlar zaten pek iyi değildim boşanma travması.. Sonra da kpss ile upraştım ve sonuç çıkmadı bu arada özel işler aradım ama bi şekilde olmadı.. Bi de çocuğum okula gidip geliyor ben ilgileniyorum..

Ben de boşanma aşamasındayım.. Anneme yakın oturuyorum.. Dün bir sinemaya gittim burnumdan getirdi yok karanlık oldu yok gel yok nerdesin yok ne sineması mümkün değil aynı evde yaşamam.. Umarım siz de bir yolunu bulabilirsiniz zira anneniz tahammül edilebilecek gibi değil

İş bulmalısın hemen

Kızlar ben ayrılalı 7 yıl oldu.. Ve ayrıldığımdan beri ailemle yaşıyorum.. Daha doğrusu şu an sadece annem var.. Bi de benim çocuğum.. Brn ayrılırken kendime bi iş bulup ayrı eve çıkarım düşüncesindeydim ama iş bulamadım ve onlara bağımlı kaldım. Bu süreç içerisinde çok sıkıntılı zamanlar geçirdim.. Şu an son derecesindeyim.. Anneme artık sabredemiyorum.. Herşeyime karışıyor attığım adımın hesabını soruyor sanki.. Dışarı çıktığımda bile her saat başı nerdesin nerdesin.. Herşeyimi tek tek bilmek istiyor anlatamadığım zaman trip yapıyor surat asıyor hayatu bana zindan ediyor.. Ben kaç yaşına geldim artık bi evlilik yaşadım üniversite okudum.. Nerde nasıl davranacağımı çok iyi. Bilirim.. onun haricinde de zaten sürekli evde negatif elektirik yayıyor.. suratı asık memnuniyetsiz sürekli şikayet ediyor herşeyden bana ters davranıyor sanki düşmanıymışım gibi.. Kaç yıldır başımdasın vs.. bana hiç, huzur vermiyor ne yapacağımı

Nasıl dayandiniz bunca yil ben ilk yil is bulup hemen calisma hayatina atilmıstim yoksa 10 yilda kafayı yerdim herhalde hos o konuda pek emin degilim ama:)

Cocuguma annem bakti, Ilk olarak bir marketin patiseri reyonunda satış elemanı olarak calistim sanirim anneniz cok zor bir insan degil, yoksa mumkün degil ilk yil ondanda boşanirdım:)