Bak dusunmuyum diyorum ama olmuyor. Kendimi resmen 1 haftadir yedim bitirdim. Gecen hafta cocukluk askimi diyim iste ergenlik döneminde asik oldugum adami gördum yillar sonra. Ama o hep benim aklimdaydi. Bir gun yine karsilasacagimiz biliyorimdum. Bunca sene begendigim sevdigimi sandigim insan oldu ama o vir baska. Mesela o sevdigimi sandigim insanlarla olmayinca biri bana baska biriyle cikiyor dese hic kafama takmam ama biri gelse bir gun bana ha onu kiz arkdasiyla gördum yada nisanlanmis evlenmis gibi seyler söylerse yapacak birsey olmasada col uzulurum. Yillar önce onunda beni sevdigini degilde benden hoslandigini saniyordum ve ben ondan hic birsey istemiyordum. Sadece arkadas omak istiyordum ma kabul etmedi. Beni geri cevirdi ama kötu gunumde hep yanimdaydi. Kavga ettigimiz ablar oluyordu ama sonrasinda barisiyorduk. Ama gecen hafta gördugum zaman o kadar mutlu oldum ki bir an herseyi unutuverdim. Aramizdan bir diyalog gecti ben ona hersey icin cok tsk ederim dedim oda asil ben tsk ederim dedi. Oda beni gördugu zaman bir an dondu kaldi. Sonra gördugune cok sevindigini söyledi ama bir an bana nolduysa bakislarindan rahatsiz oldumsa geri gittim bi addim. Adam bana yerinde durmus bana bakiyordu. Iyice heyecanlandim ne dedigimi sasirdim sonra aniden hoscakal dedim uzaklastim ordan. Ama ben onu cok özluyorum simdi. Cok uzuluyorum sanki imkansiz ask yasiyormusum gibi. O simdi degil ama eskiden øgretmendi bizim okulda. O zamanlar cocuktum fzl ne dusundugu umrumda degildi. Simdi o ögretmen degil ama ben artik o cocukluk yapamam yani nasil olsa yetiskin insanlariz. Belki o eskiden bizim okulda ögretmen olmasaydi cesaret edip birseyler yapardim cunku kendisi agabeyimle ayni yasta. Ama hic birsey onun ögretmen oldugu gercegini degistirmiyor. Benim artik cocukken hic kimsenin ne düsundugu umrumda degil istedigimi yapma cesaretim yok (