Tum bunlara kendini hazır hissettiğinde adım atmalisin. Sonucta tek mutluyken yaninda olacak kisiyi ve kendini mutsuz etmek mantiksiz olur. G

senin yaşıtların erkeklerin geneli çok sığ geliyodur sana muhtemelen. normal. onları elemeye devam. aklı başında olanına denk gelince böyle düşünmezsin, hayır hep böyle düşünmeyeceksin. çoğunluğu aynı gibi görünse de arada farklı olanları olacak. belki aynı olacak ama sen istemsiz bir çekim hissedeceksin :) hepsi yaşadıkça öğrenilecek şeyler, hiç sıkıntı yapma. klasik olacak ama şimdilik dersine / işine odaklan. . push ;

Kim oldugunuz ve neyi istediğiniz konusunda kafanız karısık belli ki.. Duygularınızı anlatmıssınız, ama doğru muyum yanlıs mıyım diye de tereddüte düsmüssünüz. Bence simdiden bu durumun üstüne düsünmeniz çok güzel, bazen evlilik ciddi iliski istiyorum der o yoldan gider ve büyük hayal kırıklıkları ile karsılasırız. Bazen de yalnız kovboy takılıcam, bu islerin adamıyım der, yalnızlıgımızın asıl nedeninin istemediğimizden değil de iliskileri beceremediğimizden oldugunu farkederiz. Büyük hezeyanlar yasamaktansa hayatınız ve istedikleriniz karşısında süpheye düsüp, iyice kendinizi sorgulamanız ve tanımaya calısmanız cok güzel:) büyüdüğünüz değerler, dayatılmıs cevre öğretilerinizin dısına cıkıp kendinizi tanıyabilirsiniz.. Düsünceleriniz normal mi yoksa terslik var mı? Bunu ancak nasıl hissettiğinizden çok neden böyle hissettiğinizi bulmak açıklayacaktır bence..

Merak etme çok normalsin. Ben 33 yaşındayım hep kendimi anormal hissettim ama değilmişim. Soyle anlatayım kendimi siz anlayın. Cok mesajlasmayi sevmem, bunaliyorum, çok uzuN uzun konuşmayı sevmem, çok konuşan insanları sevmem, ilişkiler anlamında kavgalı gürültülü aldatmali barismali ilişkileri dinlemeyi bile sevmem, ataerkillikten nefret ederim, giyimime karisilmasina iZin vermem, kitap okurum, film dizi izlemeye bayilirim. aitlik duygum nerdeyse yok, takım tutmam, bir dine bile mensup değilim. Arkadaslarimin hep yalnız kalacağımı söylerdi, çünkü burası turkiye, her erkek kiskanctir, sana gelemez kimse derlerdi. Evlendim, eşim de bana benziyor, kıskançlık yok, kavga gurultu yok, birbirine müdahale yok, misal o erkek arkadaşları ile buluşmaya gider, benim için sorun değil, ben koşu yaparım o bisiklet sürer, kimse birine yapma etme demez. Birimizin sevmedigi diziye diğeri devam edip bitirebilir, eşim benden geç yatar problem yok. Sizin gibi düşünen birini bulursaniz çok da mutlu olursunuz, yeter ki başka biri gibi davranmayın, ve sevdiginizi hissettirmeye de ihmal etmeyin.

Yaşın çok küçük eğer 23 de evlenmek istiyorsa biri çok çok hazır olmalı buna. Sen hazır değilsin. Bi 4 senen daha var o zamana kadar kendini hazır hissedersen karşına da doğru kişi çıkınca evlenirsin. S su-doku sen

Severek evlendik evet. Ve o kadar zorlukla evlendik ki. Normal insanlar gibi yasamak istedim bir muddet sonra. Normal sekilde evlenip, cocuk yapip bir sekilde hayati gecirmek iste. Cok manyaktim ben Deliydim zamaninda. TeslaninOsilatoru Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ben de 2 ayı geçsin süredir böyleyim doyum oldu galiba bende artık zira 33 yaşındayım

23 yasında bır gencten bunları duymak venı cok sevındırdı. Hayatını gelecegini irdelemen dusunmen sorgulaman cok guzel. Sorgu süpheye sahşp olmak bı ınsandakı en degerlı seydir. Ama bunlarla kendını bunaltmana gerek yok. Tasın evlılık ıcın cok kucuk. Zamanı gelmeyen seyler ıcın endişe etmek sadece kotu vakit gecirmene ve bulundugun anın zayi olmasına sebep olur. Zamana bırak. Bakalım seneye ne dusuneceksın. Belki dusuncenıd egistiren biri olacak. Aynı pencereden baktıgın biriç belkı olmayacak.

23 yaşında ben de böyle düşünüyordum 27 yaşında aşık oldum evlendim. Yaş ve zaman insani değiştirir Bissunicole

Annem var Evliligin kadina yuk oldugunu dusunur hep. Ona gore herkes kendi evinde yasamaya devam etsin, arada cocuk varsa adam gelsin cocuklari gorsun aksama evine gitsin, sevisilecekse sevisilsin ama herkesin catisi farkli olsun, herkes kendi isini kendi gorsun diyor cok cekmis bir insan sanirim ondan, yasi 65. Sizin yasinizda boyle degilmis, olsaydi evlenmezdi zaten siz neden bu yasta boylesiniz?hani evlilik karsiti olunabilir normal bana gore ama demek ki size gore bir sorun var ondan soruyorum neden diye decemBer medeniyet bekarların omuzlarında

Görmeyince göresin, görünce öldüresin geliyorsa KOCANDIR o

23 yaş için normal düşünceler. Ben çok mıçmıç bir insanımdır. Aşırı gereksiz bir yüksek doz romantizme sahibim. En basitinden üşüdüm diye sevgilimin ceketiyle eve gelmissem tsortumu keser o ceketin iç kısmına kalbe hizali yere kumaştan kalp dikerim Ama bu mıçmıçlığıma rağmen ben de sevgililerime çok tahammül edemiyorum. Bir hafta başbaşa/tatilde falan olayım, sonraki iki hafta aramasam aramam :) Bıkkınlık geliyor. Yaşım 29, ve bu sebebin de olduğu pek çok sebepten evliliğe hazır hissetmiyorum kesinlikle. O yüzden seni anladım. Ama bu bir dert değil. Sen de böyle bir insansın. Ne zaman fikrin değişir, o zaman hayatına -evine birini alırsın. Fikrin değişmez ve böyle mutluysan da bu şekilde yaşarsın bir ömür. Herkes evlenecek, evlenen herkes mutlu diye bir kaide yok ki

Bence gerçekten seni etkileyecek, dolu dolu aşk yaşayacağın, deli gibi sevdiğin biri olduğu zaman bu fikrin değişecek. O zaman aynı evde yaşamayı, mıç mıç olmayı isteyeceksin. Dua et ki senin bu halin ilerdeki eşinde/sevgilinde olmasın

Hele bi sakin. Yaş 23...

O pozlarin cogu hikaye Ben evlendigim icin memnun muyum? Hayir. Cunku evlilik hicbir zaman bana gore olmadi. Ama ileride ne olacak peki? Hep bu sekilde kalmayacagiz degil mi? Iyi ki cocugum olmus. Cok guzel bir duygu. Bir sekilde hayat geciyor cunku.

Benim de tahammulum yok, ama sizinki cok erken baslamis.

Sadece erkekse iyi. Benim insanlara tahamülüm kalmadı. Müstakbel koca adayım kedi falan olacak bu gidişle.

Çok mu aşık olarak evlendiniz Amy lee

Bilemedim ki sasirdim dogrusu ben tam tersi dusunceden muzdaripken boyle bir dusunceyle ksrsilasmak sasirtti sanirim hayatinizda sakinlik dinginlik istiyorsunuz extra sıkinti yada heyecan istemiyorsunuz A AklinYolu1

Kendinizi en iyi siz tanırsınız. Hayatınızı nasıl geçirmek istiyorsanız öyle yaşayın. İleride pişmanlık duyma ihtimaliyle zaman kaybetmeyin. Anı yaşayın. Herkesin ilişkilere bakışı aynı değil, çevre baskısı yüzünden kendinizi böyle şeyleri düşünmeye zorlamayın. 23 yaşındasınız ayrıca ciddi bir ilişki istemek için bile erken.

Kim size tahammül edecek işte bide o var Tahammüllü olmayan için evllik zor iş kadın erkek fark etmez

Şimdi yeter bu dedikleriniz ama yaşlaninca hasta olunca yetmez. Seytanolabilirim Cok guclu bir

Her şey zamanında güzel. İnsan arkadaslarının birer birer evlendiğini görünce boşluğa düşüyor. Zamanında çok eğlendiğimiz arkadaşlar gün gelip eşiyle çocuguyla mutluluk pozlarını paylaşmaya başlayınca evlilik fikri oluşmaya başlıyor sanırım. Amy lee

Hiç evlenmeyebilirsiniz bu normal gayet. Aklınızda bu düşünceler varken çevrenin vs gazına gelip evlenirseniz pişman olursunuz. Teyzem hiç evlenmedi gayet mutlu 50ye yaklastı erkeklere onun da pek tahammülü yok çocuk da sevmez sadece birikim yapmayı istese de kim için yapayımki diye boşluğa düşüyor zaman zaman. Ama tek derdi bu olsun bence. Bir başka tanıdığım hiç evlenmemişti yalnızlık zor geldi sonra 60a doğru ilk evliliğini yaptı. Tabi evlendiği adamın çocukları torunları vardı. Böyle olunca da biraz yabancı gibi kaldı sanki. Bana kalırsa evlilik hiç gerekli bir kurum değil. Amy lee

Merhaba arkadaşlar 23 yaşındayım bugüne kadar doğru düzgün ilişkim olmadı birisiyle uzun süre duygusal yakınlık kuramıyorum sürekli aranmaya, mesajlaşmaya, görüşme buluşma isteklerine gelemiyorum. Normal arkadaşlarımla ve ailemle daha mutluyum. Normal bir günde iş dışında arkadaşlarla buluşur sonra kitap, tv, gazetelere vakit ayırırım, yemek iş yaparım bunlar zaten yeterince zamanımı alırken bir de hayatı iki kişi yaşama ve sürekli birlikte hareket etme düşüncesi bana korkunç geliyor. Yalnız mutluysan sorun ne diyeceksiniz ama tek düzelik ve hayatını kuramama ve tüm bunların sonucunda yitip giden zaman kaybı ileri de pişmanlık yaratır mı diye de korkmuyorum değil. Çevre baskısı da çabası. Biriyle evli kalmak, aynı yerde uyumak, hep bir arada olmak korkunç ama hayat boyu yalnız olmak, hayata bağlayan bir uğraşının çocuklarının olmayacak olması da düşündürücü. Benim durumumda olan ya da olan bir tanıdığı olan var mı? Ne kadar normalim, ileri de değişir miyim, pişmanlık duyar mıyım diye içimi dökmek istedim. Şimdiden teşekkürler. PrideAndPrejudice Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Biriyle evli kalmak ve hayati paylasmak bana gore asla degildi ve maalesef ki hala degil. 18 yasinda da ayni dusuncedeydim. Evliyim bu arada. Evlilik bana gore degil, hic olmadi. Ama napalim sisteme uyduk iste! TeslaninOsilatoru Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

pişman olma ihtimalini de şimdilik rafa kaldiririrdim.

Kendimi gördüm resmen erkeklere tahammülüm kalmadı evlilik düşüncesi korkunç öte yandan hayatımda birileri de olsun istiyorum ama biri bana duygularını açacak oldu mu yok oluyorum benimki gecici bir dönem elbet normale dönerim ama sizinki hep mi böyleydi? Yani biseksüel değilseniz birilerine şans verin derim ben illa iliskiye basladınız diye evlenecek değilsiniz. Ya da sevgili olmak zorunda değilsiniz. Buluşun bir kahve için oluruna bırakın. Hickimse kestirip attınız diye arkanızdan ağlamaz. Denemeden bilemezsiniz