hepsini okumadan şuna yazayım " mesela esimin normalde 7 de mesaisi bitiyor, suan saat 9 ve hala calisiyor, karnim acikti ama cocukla mtfaga girip bisey hazirlayamadim bile... koltugun tepesine cne zaman ineceksin asagi diye sesleniyorum "askim is yetistiriyorum buralardayim daha" diyor. " neden 2,5 yaşında çocukla mutfağa girilmesin ki hepimizin çocuğu 2,5 yaşında oldu aç kalmadık götür yanında birlikte yapın yemeği hiçbir şey olmazsa oturt tezgaha koy bir kaba su içine de bir sebze meyve sen yıka bunu anneciğim de iyi yıka virüs olmasın de yıkayıp gösterdikçe aferin de biraz daha yıka virüsler gitsin de en fazla üstü ıslanır çıkarırsın olur biter ATTRAENTE ACTA EST

aslinda cogu kisiyi alintilayip bir cok sey yazmistim, ancak ne oldu anlamadim gonder butinuna basinca silindiler. bu saatte muhtemelen yorgunluktan yanlis biraey yaptim da silindiler. ilk firsatta tekrar yazacagim saat tekrar yazmam icin uygun degil

o nasıl işmiş öyle yahu? burada sorumsuz adamları okuduğum için önyargılıyımdır farkındayım ama burda biz bizeyiz idare edin hanımlar ön yargılarımı. konu sahibi, emin misiniz cidden eşinizin bu kadar çalıştığına? yani burada bdvde okuyoruz, çocuk babasıyla vakit geçirmek istiyor, adam karısına sesleniyor al başımdan diye ve adam telefondan başını kaldırmıyor falan. çocukla uğraşmamak için işi bahane olarak öne sürmediğine cidden emin misiniz? burası dışında kendi iş yaşantımdan da biliyorum. bebekle uğraşmamak için babalık iznini iş yerinde geçiren sorumsuz adamları. ben iş yetiştirmek için canımı burnuma takıp akşam 9lara kadar çalışırken, bu adamlar çocuk olduktan sonra mesaiye kalıp iş yerinde kakara kikiri yaparlardı keyfi. hele bir çift vardı eski iş yerimde böyle. kızla çok iyi arkadaştık ve çocuğu olunca kocası aynen böyle davrandı. kıza bi söyleyemedim içimde kalmışlığı var. adamın da umrunda değildi benim karısına yetiştirmem. çok sinir olmuştum. konunuza dönersem, hadi eşiniz bu ağır şartları kabul etmek zorunda diyelim, onunla aynı işi yapan diğer iş arkadaşlar niye isyan etmiyor? bu adam madem işçisi değil ki, eğitimli beyaz yaka. yeri geliyor işçiler dahi sendikalaşıyor hakkını arıyor. okumuş adamlar cidden bunun hiç çıkar yolunu bulamıyor mu? kirmizigitar

devlet destegi aliyorlar, ancak kesintiler vs oldugu icin ortalama maasinin yarisi azaldi. zaten maddi olarak cok zor bir surec yasiyorduk ben isten cikarildim 11 yillik tazminatimi sadece yargi yoluyla alabilecegim, odemelerimiz iki maasa goreydi dogal olarak ben isten ciksrilinca epey tokezledik. toparlamaya ugrasiyorduk minimal yasiyorduk zaten her anlamda ama bu defa da esimin maas dusunce isler iyice sarpa sardi. mesela esimin normalde 7 de mesaisi bitiyor, suan saat 9 ve hala calisiyor, karnim acikti ama cocukla mtfaga girip bisey hazirlayamadim bile... koltugun tepesine cne zaman ineceksin asagi diye sesleniyorum "askim is yetistiriyorum buralardayim daha" diyor. gercekten tukendim.

haklısın bak bunları toplamak vs zor bunu anlarız ama çocuk hep o kurdelelere heves etmiş muhtemelen onun da aynısından rafı olsa yani küçük makaralarda azıcık azıcık biliyorum hepsi para ama hiç yoktan iyidir yeri gelince "hayır"ı da, "sen kendi işini yap ben kendi işimi" de öğrenmeli yine kendimden örnek vereceğim ama malum eldeki örnek sadece kendim oğlum 3 yaş civarıydı kreşten gelir yemek hazırlar yerdik biraz oynardık vs sonra benim yabancı dizi saatim vardı alt yazılı sesi kapalı ama alt yazılı ben onu izlerdim o saat onun serbest saatiydi sonra ben ona kitap okurdum bunu kreşte öğretmenlerine anlattım olmaz sabredemez dediler bir bölüm izleyemezsin dediler aylarca izlediğimizi yazmaya gerek var mı oğlum 10 yaşında hala sonrasında birlikte bir şeyler yapacaksak o kendi çizilen sınırda yaşar yavaş yavaş alıştırmalısın

Çocuğunuzun eline verin bi fırça, önüne bi karton, kağıt sepet de olabilir , sizinle beraber boyasın. Yanınıza otursun "Ben bunu boyuyorum, sen de hadi bana yardım et boya, aferin" diyerek cesaretlendirin. Vereceğiniz boyaları biraz daha sulandırın çok da boya harcamamış olur çocuğunuz , sizinle beraber yapar. Alanınıza dahil ederseniz çocuğunuzu hem birlikte güzel vakit geçirmiş olursunuz hem de bir yandan işinizi yaparsınız. Yakınlarda sahil vb. bir yer var mı ya da bahçe? Taş toplayabileceğiniz bir yer? Ben de evde saksı filan boyuyorum, bunun üzerinden bir iş kurma aşamasındayım , oğlum evde olduğu zamanlarda haliyle beni pek rahat bırakmıyor ve merak ediyor. Ona verdiğim kuru, keçeli kalemleri istemiyor illa benim fırçalarıma akriliklerime göz dikiyor. Merak işte, taklit edecek. :) Ben de sahile indirdim oğlanı (Tabi aylar oluyor, baya topladığımız için 3 aydır filan taşları boya boya bitiremedi), taş toplattım bir sürü, ne zaman ki saksı boyamaya başlıyorum, "Hadi al fırçanı sen de süs yap" diyorum taşları koyuyorum, boyaları sulandırıp veriyorum. Üstü başı batıyor aynı kıyafetlerle boya yaptırıyorum artık önlüğü gibi oldu, altına bi bez seriyorum tamam. Özetle sizin yanınızda çocuğunuz da otursun boyasın merakı varsa, böylece siz de rahat edersiniz.

Of inanilmaz haklisiniz ve cok zor bir durum. Ben bile burdan esinizin serefsiz patronlarina bir ton kufrettim, umarim ilgili mercilere beddualarim ulasmistir. Calisma bakanligi hattina anonim sikayet edilemiyor mu? Belki bu konuyu bilen biri cikar. Hani kim oldugunu anlamayacaklari bir sekilde ihbar edemez mi acaba? Cunku fislenme ve sektorde bir daha is bulamama konusunu cok iyi anliyorum, avukatlikta da oyle, Istanbul'un en buyuk, en "cok uluslu", bilindik plaza hukuk burolari essek gibi mobbing yapar, sabahlara kadar calistirir, asla mesai kavrami yoktur ve kimse sikayet etmez. Bilemedim umarim bir yol bulur esiniz bu cendereden cikmak icin...

Yazdığınız yorumlardan yola çıkarak anladığım şu. Sanırım süreç öncesi iyi bir kazancınız vardı belki şuanda çoğu insana göre yine iyidir ama sizi yıpratan eski durum ile kıyasınız gibi. Çünkü ben 2500 tl ile geçiniyorum ama siz 7000 tl lik bir hayata alışmışsınızdır. Süreç baya yormuş sizi belli. Benim evime giren para birden yarılansa eşim işten çıksa vs gerçekten zor olurdu psikolojim de etkilenirdi. Ama toparlamak gerek

is bulamaz demiyorum ancak bu sektorde oldugu surece calisma sistemi degismeyecek. kariyerini kullanmadigi surece vasifsiz eleman olarak bulacagi bir isten kazanacagi asgari ucret ne yazikki bizim icin uygun degil suan. esim asosyal degildi aslinda. bu sektoru de tamamen bilincsiz aksine aktif bir yasamim olur diye secmisti. ama isin icine girince oyle olmadigini gordu aci sekilde. sosyallesmeyi cok seviyor aslinda, ama birlikte yapacaksak... evlenmeden once de boyleydi ama evlendikten sonra sanirim biraz da vicdan yapiyor zaten vakit geciremiyoruz kaliteli bir de ayri ayri programlarla iyice zamanimizdan calmayalim diye... tabiki calisma ortami da yeni dostluklar kurmak icin elverisli degil. o yuzden eski ve koklu dostlarimizla ya da ailemizle iletisim kuruyoruz genellikle. cocuktan once masraflar daha az, dinlenme firsati daha cok oldugundan kirk yilda bir cumartesi calismayacaksa hemen haftasonu icin program yapar arada yakin yerlere kacardik, gunubirlik turlar vs. ama cocukla birlikte masraflar inanilmaz arttigi icin, ve cocuk her ortama uyum saglayamadigi icin mecburen daha dingin kendi halimizde yasiyoruz yaklasik 3 yildir. sektor tam bir rezalet. secip okumayi yanda calismayi dusunen varsa ibret olsun yazdiklarim. hayatini "kaybetmek" isteyen varsa buyursun gelsin onun disinda herkes uzak olsun olabildigince. biz yandik siz yanmayin:) M

Sizinle oturup karşılıklı kahve içmek isterdim. Farkındalığı yüksek bir insan olduğunuzu düşündüm ben. Böyle anlarda "Hiçbir şey hayatımı mahvedecek kadar büyük değil, kimsenin hayatını mahvedecek kadar büyük değilim" diyorum. Bir de papatya çayı. Kendinize bu kadar haksızlık etmeyin, bütün gün böyle değilsiniz bunu düşünün.

buna bile gerek yok. ben tamamladim 15 gunluk mesaimi calismiyorum dedigi noktada kimse ona calis diyemez. ancak bunu dedikten sonra bu sektoru tamamen hayatindan cikarabilecek cesareti olmasi gerekiyor. tazminat alamaz zaten bu firmada daha 9 aydir calisiyor.

1 yol oncesine gore 9 bin civari gelirimiz vardi. 10 ay once benaniden isten cikarildim tazminatim verilmedi, gelirimiz birden 6 bine dustu. tabiki afalladik, bocaladik, bir sekilde halletmeye calistik, ucu ucuna da olsa donduruyorduk, ancak simdi de maasin yarisina el kondu. esim freelance proje buldu 2 tane, ancak kismi zamanli calisiyor gorunmelerine ragmen full mesaili calistiklari icin firsat bulup tamamlayamayacagindan mecburen geri cevirdi. ben atolyeye odaklanip kampanyalar filan yapmaya calistim, ama cocuk uzerimdeyken is gibi olmadi. suan 1 yil icinde gelirimiz %60 azaldi.

kizlar selam nerden baslasam bilmiyorum icim sismis durumda cidden. simdi oturup uzun uzadiya yazsam size acirim okudugunuz icin, yazmasam ne kadar anlatabilirim sorunu bilmiuorum korona gunlerinde esimin 30 gun calisip 15 gunluk maas almasi, hatta 30 gun bile degil haftada 60-70 saat calisip 15 gunluk maas almasi gibi sacma sapan bi durum yasiyoruz. yasal degil, ama sirket bu hakki kendi lehine cevirdi uyanik davranarak. esim rest cekip calismiyorum ben diyebilir, ama bu kendini fislemekten baska bir ise yaramaz suan. sirkete gireli 8-9 ay oluyor daha... ve ben, gelir azaldigi icin bazi "parayla giderilebilecek ihtiyaclari mesela" eksiye dustugumuz icin kendi imkanlarimla daha ucuza mal etmeye calisiyorum, fakat 2,5 yasindaki oglumla bu imkansiz bir hal aliyor. orneklendirmek gerekirse, camasir makinam arizalandi, servis cagirmaya cesaret edemiuoum mesela, camasirlari elde yikamaya, ya da makinada surekli baslat durdur atla filan yaparak bi sekilde cozmeye calisiyorum. kendime motive etsin diye sebze mebze ekmeye karar verdim. saksi fiyatlari cok fazla oldugundan evde kullanmadigim sepetlerden saksi yapmaya kalkistim, ama gozume de hitap etsin diye elimdeki boyalarla boyamaya calisiuorum yok iki kat sur aman vermnik at kurusun filan derken, ekstra ugrasim oluyor. cok sevgili oglum cani sagolsun da, surekli beni sabote ediuyor. uyurken yapmaya cslisiyorum pat uyaniyor yarim kaliyor hersey, mesela saksilari boyarken birakmak zorunda kaldim dodugumde boya kurumus fircalar cop olmus gibi... ornekler artirilabilir kaba hatlariyla boyle. ama ben cok deliriyorum. madem maddi olarak bizi sirket bu durumda birakti o halde 15 gun calisma biz de zamanaimizi nakite cevirmeye calisalim istiyorum. mesela ben evden e ticaret sisteminde butik tasarim ve organizasyon yapiyorum, ek gelir olabilmesi acisindan o ise odaklanip kazanc kapisi cikartmaya calisiyorum, ama oglum sabote ediyor cunku babasi da calisiyor ben de... kimse onunla ilgilenmeyince o da bizi cileden cikariyor. cani saglsun da canimiza okuyor hep tehlike pesinde. daha gecenlerde tel zimba makinasiyla dilini parcladi dili koptu ucu tutuyordu... o yuzden hic bos birakmaya da grlmeyen bir cocuk... ve ben bu gibi durumlarda son zamanlarda deliriyorum. baya gercek delirme, elime ne gecerse firlatip atmalar sesim kisilana kadar bagirmalar, surec sikintili zaten uzerine bunlar eklenince... ne yapacagimi bilemez haldeyim, sakinlestirici mi icsem diye dusunuyorum, bu halde cok zarar gormeye basladik cunku ailece... normalde boyle bir insan degilim. genellikle sorunlari kolay cozerim, cok detayli dusunurum... ama burda sorun cozmenin disinda hazmedemedigim bir durum oldugu icin bu kadar abarti tepkiler veriyorum farkibdayim. bu gibi ofke patlamalarinda nr yapmaliyim? bagirip cagirip icimden atmazsam rahatlayamiuorumnsanki. bu pis sinir patlamasi korona bitiminde de devam edecek uzerime yapisacak diye odum kopuyor. ilk defa boyle bir sorun yasiyorum. kendimle bas edemiyorum. kontrolu kaybetmis gibiyim... bu gibi durumlari yasayanlar var mi baska?

Malesef çoğu duygusal yoğunluğu yüksek insanda psikoloji kalmadi. Hem maddi hem manevi hem fiziksel hem ruhsal. Ben mesela bir anda sürekli nefes daralmasi yaşıyorum bu ara eskiden çok uzuldugumde ya da stresten olurdu suan kafam o kadar dolu ve bu durum sürekli ki bos durduğum anda basiyor. Ama yapilacak hicbir şey yok. Konumu gorduysen bende çıkmak istiyorum işten ama bir yandan bu maddi durumlar var her ne kadar benim parama göre ayarlamasakta insan baskı hissediyor. Şu sonbahar kış mevsimsi yazda bizi bitiriyor. Elimizde termoslar cimlerde çay iciyor, deniz kiyisinda olacagimizi tatili hayal ediyor olacaktik ama işler fena sarpa sardi. Ve bizim gibi detayci kontrolculer için bu çılgınlık çok fazla

ben de birkaç yıl önce sektör değiştirdim ve eşinizinkine yakın bir sektöre geçtim. duyduğum şeyler vardı ancak bu denli korkunç olduğunu tahmin edemezdim. siz dertleşmek için yazdınız ancak ben çok şey öğrendim şu an, teşekkür ederim bunun için. eşiniz aşırı asosyal biriymiş anladığım kadarıyla. işinden ziyade sorun bu gibi göründü buradan bakınca. bu iş de onun asosyalliğine on numara oturmuş. bilinçli bir tercih gibi duruyor çünkü bahsettiğiniz yaşam tarzını istediği kadar ihtiyaç olsun kolay kolay kimse kabullenmez. ancak sizinle evlendiğine göre kendisi aslında ortak bir yaşamı da istemiş. burdan sallaması kolay farkındayım ancak naçizane fikrimce eşiniz bir seçim yapmak zorunda. hem fiziki sağlığı hem de aileniz için. artık ona ihtiyacı olan küçük bir çocuğu ve karısı var. şu anda size yardım edememesi dışında sağlığını bu kadar hor kullanması da sorun. bu tempoya bir insan ne kadar dayanabilir ki? bu bebeğin uzun yıllar babasına ihtiyacı var... başka yerde iş bulamaz demişsiniz, muhakkak haklısınızdır ancak bu kadar çalışkan bir insan hayatının bir kısmında tökezlese de kesinlikle başarılı olacaktır tekrar. sevmediği işte bu kadar dayanan kişi, sevdiği mutlu olduğu işte kimbilir neler başarır? hakkınızda hayırlısı olur umarım miniğin hatrına. accessdenied

Asla sizi yargilamiyorum ama cocuk henuz 30 aylik.. sık sık bunu dusunun.. bu sakinlesmenizi saglar.. ve bu surecte orta halli ve alt gelir grubu olan herkes madden zor durumda.. tek siz degilsiniz.. sabir

Sabote ediyor dediğiniz kişi 2.5 yaşında bir çocuk. Stresinizi anlıyorum ama çocuk yapmaya karar verdiğinizde çok sabırlı olmanız gerektiğini de hesaba katmalıydınız. Fırçalrınız çöp olsa, sepetleriniz gözünüze hitap etmese, yediğiniz iki kap yemek hep aynı olsa bile huzurunuz olsun. Bu günler geçecek, sonra öfkelendiğiniz anlar için pişmanlık duyacaksınız. Yapmayın

Bende cok ofke patlamalari yasadim bagirdim. cagirdim anliyorum sizi ama o kadar pismanim ki keske zamani geri cevirebilsem de oglumun bebek hallerine 2. bucuk yasina geri donebilsek oglum 5 bucuk yasinda su an benim arkadasim gibi şu son 1 senedir lutfen sakin birakin olmasin kirilsin kurusun cope gitsin cocugunuzla kaliteli zaman gecirmeye calisin daha cok sarilin daha cok basini oksayin sinirli aninizda kokusunu icine cekin onun suçu yokki sizin bu durumu yasamanizda

Açıkçası şu durumda en masum çocuğunuz. Dünyaya gelmeye o karar vermedi sizin seçiminizdi e haliyle bunun da bir getirisi oluyor. 2.5 yaşındaki çocuğunuz herşeyi o şekilde ağzına götürüyor ise ciddi bir eksiklik var ortada. Çocuk anne baba siz çalışın ben de şuracıkta sessizce oturayım mı diyecek anlamadım ki? Hemen hemen herkes sizinle aynı durumda şu süreçte hatta daha kötü durumda olanlar da var lütfen öfkeyi çocuktan çıkartmayın. Bir de umarım eviniz müstakildir inanın o çığlık çekilir gibi olmuyor komşular için yaşayan biri olarak söylüyorum

Sanki eski konularınızı da hatırlıyorum. Tüm sıkıntıların temeli eşinizin işi, siz de gayret var. Eşinizde sorumsuz boş bir adam değil ama herkes yanlış zamanda yanlış yerde sanki. Eşiniz işini değiştiremez mi, bu kadar yoğun çalışan joker bir adam emsal bir iş bulamaz mı? evet piyasa kötü ama bazı işler her zaman popülerdir. iş değiştirmeyi düşünüyor mu böyle bir çabası var mı? çocuğun yaptıkları, elektronik eşyaların bozulması, virüsten sebep hepimizin azbuçuk tırlatması inanın hepimizin karşılaştığı durumlar.

Adam mecbur, baska sansi yok, ne yapsin, beklentin nedir anlamadim acikcasi, bu saatten sonra baska bi sektorde 0 dan baslayamayacagina gore? kirmizigitar

beklenti degil aslinda. ben hayatimin duzelmeyeceginin de farkindayim ne yazikki. icim sisiyor bazen tum bunlar yuzunden zor geliyor yapacak birsey yok bende insanim. bu sartlarda kac kisi hayatini devamli mutlu mesut gecirebilir ki? kirmizigitar

Ben de eşiniz gibi 15 gün çalışıp çok daha az maaş alanlardanim. Bizi de maddi olarak sıkıntıya soktu bu durum fakat harcamaları ona göre yapıyoruz yapmak zorundayız!! Bu süreçte herkes çok gergin herkes sallandı umarım toparlanırsiniz

hayir annemlerle cok yakiniz aslinda 2 km kadar mesafemiz ancak yol yurumek icin uygun olmadigindan aracla gidip geliyoruz. virus yuzunden malum gidip gelme yapilamiyor suan. cocugun uyanmasi degil ki mevzu. o sadece bir ornekti. C captain price erkek

Senin konuna benzer maddi skinti yaşadım ama daha kötüsüydü esim trafik kazası geçirdi 2yil once araba pert oldu beyin kanaması geçirdi arabanın borcu vardi ama esim atlattı cok şükür geriye sadece maddi zorluk kalmıştı bu süreçte hem maddi yünden kızgındım hemde onun yüzünden oldu diye yediremedim cok bağırdım cagirdim ama daha yeni atlatıyorum inan saglik olsun gerisini okadar takma evladının gözü önünde ol ona zarar gelmesin maddi olmasada olur dersin bu süreçte ona gore yaşam tarzı sürmeye çalış zorladıkça kendini harap edersin ve evladına pskolojik olarak buyuk zararın olur kirmizigitar

size de cok gecmis olsun. herseyin basi saglik gercekten de. benzer birseyi bizde yasamistik, dugunumuzden 3 gun once bekarliga veda partisi yaptigimiz gece esim kiralik aracla kaza yapmisti. arac cok ciddi hasar gordu takla atti cok sukur canina birsey olmadi. ama biz de uzun sure onun borclarini odedik. bende calisiyordum ve ek olarak evden yuruttugumuz bir butik atolyemiz var. toplamda 3 gelir sagladigimiz halde o kaza yuzunden kurusumuz kalmadi maddi olarak coktuk hala toplanamiyoruz. JES

Seni öyle iyi anlıyorum ki... Az önce yerleri silerken sürekli ayağıma dolandığı için kedime bağırdım, öyle bir bağırma ki kendi sesimden korktum, 20 küsür yıldır kedi beslerim ilk kez başıma geliyor. Ağlaya ağlaya bin kez özür diledim, ponponuyla oyun oynuyor şu an ama benim kalbim parçalandı sanki. Sabır arkadaşım sabır diyorum elbet geçecek bu günler...

Çok basit gelecek belki ama düzenli olarak papatya çayı iç. Öfkenin azaldığını görürsün en azından sinir patlaması yaşamazsın. Tepkisizleştiriyor.

Dünyanın en normal şeyini sanki dünyanın en anormal, en beklenmedik durumu gibi yansıtmışsiniz. Anlam veremedim. Ailelerden farklı şehirde misiniz?

boyle dusunmekte cok haklisiniz, gercekten akil mantik almiyor yok yahu ya kadin abartiyordur ya da adam calisiyorum diye baska haltlar karistiriyordur diye dusunuluyor. bilmesem aynen boyle dusunurdum bende. ancak ne yazikki dogru. esim medya sektorunde, reklam sinema dizi vs. surekli yetismesi gereken yayinlar var, musteri ajansa ajans produksiyona derken cok fazla araci var, 20 saniyelik bir reklam hazirlamak icin gunlerce ugrasiyor bazen. ajansin onayladigini musteri onaylamiyor revizyon geliyor setten cekimler gecikiyor vs. esimin bir tane bile arkadasi yok cikip bir kahve ictigi, 11 yildir birlikteyiz 6.5 yillik ta evliyiz. ben kendim derim arada cik yahu motive et kendini arkdaslarinla bulus icmeye git eglen biraz uzaklas diye, sap sap ne gezicem ya der. hatta tek gorustugu arkadaslari univ ev arkadaslari hepsi sehir disinda, senede bir kere filan bizim sehrimize gelirler bulusurlar, oraya bile beni de alir 4 erkegin icinde bende onlarla otururum. cocuklarin belki ozel konusacaklari vardir seninle sen yalniz git desem bile "gel de su bekarlara iki akil fikir ver tohuma kactilar iyice" der. isi geregi gala etkinlik davetiyesi olur elinde surekli, eger cift kisilik ayarlayamadiysa gitmez ya da ben zorla gonderirim "git yahu cem yilmaz firsati gecmis eline delimisin" diye... sirkete pazartesi gidip persembe dondugu zamanlari biliyorum. sirketten ya da kendi telefonundan goruntulu aradigimda kan canagi olmus gozlerini yorgunluktan dolasarak konusan dilini biliyorum... is arkadaslarini hatta patronlarini taniyorum. patronlariyla bir galada vs denk geldigimizde "ahmet bey elinize saglik cok guzel olmus ancak arada eve gonderseniz de bir iki guzel etkinlik yapsak" dedigimde gevrek gevrek gulerek "kirmizicim canim cok tatlisin hadi siz simdi kokteyl salonuna gecin gordun mu bak su zeytinli kanepeler cok guzel ben simdi diger konuklarla ilgileneyim gorusuruz" diye tokalasir gulumser kacar... neyse cok uzattim, velhasil sektor ne yazikki bu sekilde donuyor. zaten bu yuzden calisanlarin cogu bekar ve yalniz yasayan zaten duzenle alakasi olmayan insanlar. evli cocuklu olanlar %10 ya var ya yoktur. onlarin da esleri de cogunlukla ayni sektorden... bu calisma sistemine ragmen 6 bin gibi sabit maas alarak calisiyor. mesai yok prim yok. bir zamanlar sorunun is yeriyle alakali oldugunu dusunerek is degistirdi, suan calisigi firma holding bunyesinde, tamamen kurumsal, ama burda da surec ayni isliyor... isyan etmesi birsey ifade etmiyor. yasal yollara basvursa haklarini alir ancak sonrasinda sektorde asla is bulamaz, cunku bildigimiz o koca medya dunyasi epi topu 4-5 sirketle donuyor. hepsi birbirini taniyor. yani yasal yollari denediginde kariyerini kullanmayacagi bir is yapacak olmasi lazim. of cok konustum basini sisirdim ozur dilerim. velhasil is sistemimizde ne yazikki degisiklik yapilamiyor. ve bu duzen boyle gittikce bizim evimizde de ne huzur kaliyor ne tat

Gayretiniz çok güzel, ben sizi anladım. Ama evden çalışma durumu da şuan da gerçekten imkansızı yapmaya çalışıyorsunuz. 4 yaşında bir oğlum var, 2.5 yaşındayken ben nefes bile alamazdim. Sizinki de duran bir çocuk değilmiş, çok zor.. Evet işlerden çekilme gibi bir durumunuz yoksa tabi ki sakinleştirici alabilirsiniz. Ama bu ofkenize çözüm olur, miniğe çözüm olmaz derinss

2 yaş ve 6.5 yaş iki çocuk da bende var. Baba akşama kadar çalışıyor evde yalnızım. Aynı şekilde hiçbir işe girişemiyorum. Çünkü yarıda kalıyor. Temizliği bile haftasonu yarım yamalak yapıyorum ki evim büyük. Lekeli halı ve koltuklarım, örümcek ağlarımla yaşıyorum. Yapabileceğim bir şey yok sabır sabır sabır. Takılmayın hiçbir şeye. Saksılar kötü görünsün, akşama kahvaltı yapılsın... elbet geçecek. Bu durum stres yaratıyor. Eski düzenli ve temiz evini, çalıştığı işini, kitap okumayı özlüyor insan ama bu ara takmamak gerek

Bir de son kısmını atlamışım, tel zımba gibi tehlikeli aletleri lütfen çocuğunuzun ulaşamayacağı bir yere koyun. Çocuğunuzun amacı sizi kızdırmak değil. Dikkat çekmeyi, ilgi görmeyi istiyor. Kendini tehlikeye atmak da değil amacı. Çocuklar çevrelerine karşı sonsuz bir merak duyarlar ve kendilerine asla bir şey olmayacağını sanırlar. Çocuğunuz henüz ben şunu yaparsam bu olur diye neden sonuç bağı kuracak yaşta değil. Önce onun çocuk olduğunu, sonra da eşinizin başka çaresi olmadığını kabul edin. Elde olanlardan maksimum keyif almaya bakın

Ayrica yazmayi unuttum benim ki hala cok enerjik:)gozumu ustunden ayiramiyorum en son daha dun yanimda dururken aniden zipladi burnu basima degdi kanadi yalvariyorum resmen oglum tehlikeli seyler yapiyosun yapma diye

Böyle durumlarda ben hiç bitirip tamamlayamayacagim işlere kalkismam. Tabi ki istersiniz saksıyı boyayıp güzel görmek ama takdir edersiniz ki bunu 2.5 yaşında bir çocukla yapma fikri bence biraz uçuk.. Şahsen ben saksı boyamayı gectim, çocuğum 3 yaşına gelene kadar mutfak dolabı bile silmedim belki. Çünkü birşeyleri yapmaya çalışıp, yapamamak, tamamlayamamak daha çok agresiflige yol açıyor. O yüzden bazı şeylere hiç girişmemek daha iyi Yapabildiğinizi yapın, olmayacak şeyler için de kendinizi zorlayıp boşuna gergin bir ortam yaratmayın derim. Camasir yıkama kısmı elzem tabi, o kısım için Allah yardımcıniz olsun diyebilirim sadece.

Kıyafetleri annenizin makinesinde yikayabilirsiniz

yazacaktim da neyde dedim herseye bahane ureten anne olmayayim:) ama zaten ben artik cocugum uyanikken ne kadar neye kalkisabilirim farkindayim. sorunum o degil ki... ya cok basit gecenlerde atolyede birsey aliyorum 1 dakika yanindan ayrildim oyun oynuyoduk ona oyunda bisey yapmak icin kalktim yani yanindan anne yaposssunn diye yanima geldi, benim de bir kurdela rafim var hatta foto koyayim daha aciklayici olur su rafa elini koydu boydan boya bir sirayi oldugu gibi yere doktu sonra eline kapti iki tanesinin ucundan kikirdeye kikirdeye surukleyerej butun evi o kurdelelrrle dosedi. simdi oyunu birakip o kurdeleleri toplamaya kalksam ben onunla ugrasirken o kimbilir nereye ne yapacak. sonra toplarim diye biraksam 2 saat icinde toplanamaz hale gelecek:)

Zor bi dönemdeyken ne yapacaksın göz zevkini? Çocuğun sakınmıyorsa tehlikeli eşyalardan tüm zarar verecek eşyaları asla ulaşamayacağı yere kaldır. 2,5 yaşındaki bir çocuk oral dönemi atlatmış aslında ve zarar göreceği şeyleri ayırt edebilecek yaşta anlatıp öğretebilirsin. İlgi eksikliğinden dikkat çekmeye çalışıyodur muhtemelen. Eşinin yerinde olsam hakkımı savunurum hak yiyen birine hizmet etmem. Şu dönemde iş bulmak zor olabilir ama alınterine göz diken insanların parasından hayır gelmez.

Yalniz sizin oğlan iyiymiş Bunu benim yavruya uyarlarsak o boyalarla beni de boyar, kendi suratını da boyar. Hadi onları geçtim mutlaka benim boyadıgim saksılara da el atar, sonra da bir güzel salonu falan boyar Herşey her çocukla mümkün olmuyor yani. Sizin ufaklıkla bunlar mümkünse masallahh

aslinda cok sabirli bir anneyimdir, yemek yaomayip yemeyip yatagimi bile toplamayip tum gun onunla vakit gecirebilirim. beyaz salon koltuklarimi tukennez kalemle cilginlar gibi boyadiginda bile sakinligimi koruyarak ona oranin boyanmamasi gerektigini guzelce anlatabilirim, iletisimimiz cok iyidir normalde. bu gunlerin geri gelmeyecegini biliyorum ve tadini ciksrtmaya calisiyorum elimden geldigince. ancak, son gunlerde esimin isi sebebiyle mutemadiyen sinirlerim bozuk. sabah annecim omlet cok guze eline saglik diye yanagimdan open cocuga bile ruhsuz ruhsuz afiyet olsun diyebildim sadece, boyle bir sinir bozuklugu yasiyorum. iste cocugun guzel sozlerine bile ruhsuz cevap verdigim bir donemde sarma tenceresinin icine demlikte kalan bayat cayi dokmesine deliriyorum. sinir sistemim saglam olsa o durumda bile sakinligimi koruyabilirim, ama suan bu sartlarda imkansiz ne yazikki. nasil olsun, dun sabah cikti esim calismaya, gece 4 u geciyodu yataga yatti ve horlamaya basladi, aabah 9 da uyanip yine calismaya cikti. dunden beri sadece bir defa iletisim kurduk o da aksam yeter artik dayanamiyorum diye sinir krizi gecirdigimde 5 dk inip "bi tek senin dinirkerin yok bende merakli degilim ama mecburum" seklindeydi. birlikte yemek yemedik kahvalti etmedik uyumadik... bu semurec devam ettikce benim sinirlerim katlanarak yipranmaya devam ediyor

Ya bekara cocuk konusunda ogut vermek kolay biliyorum sevgili konu sahibi, bu yuzden ise yarar mi yaramaz mi bilmiyorum . Ama gecen "cocugunuza fransiz kalin" diye bir kitap okudum, tesadufen karsima cikti, iste Amerikali bir anne Fransa'da yasiyor, bakiyor ki cocuklar cok uslu, hicbir cocuk ortaligi birbirine katmiyor, Amerikan cocuklari gibi delirmiyorlar filan . Diyor ki acaba bunlarin bir cocuk yetistirme metodu mu var? Iste orada ogrendiklerini kitap haline getirmis: cocuk gece agladiginda kucaga almadan bes dakika beklemek, cocugun kendi kendine oyalanmasini tesvik etmek, kendi kendine oynadiginda karismamak, sadece dort ogun yemek yedirmek ve yemediginde israr etmemek, ama atistirmasina da izin vermemek. Orada soyle bir ogut veriyor: cocugun bebekliginden beri sakince, ama kararli ve kendinizden emin bir sekilde "hayir" demek, kesin olarak surekli sozel olarak ama sakince hayir demek cocukta birkac denemeden sonra ise yariyor diyordu. Bilemiyorum dogru mudur. Belki isinize yarayabilir o kitap.

2,5 yaşında bir çocuk tabi ki tüm ilgiyi alakayı isteyecek, o çocuk zımbaya nasıl ulaşabilir? Bırakın saksılar gözünüze hitap etmeyiversin, benim oğlum da 20 aylık valla evde her yer her yerde, sandalyelere çıkıyor diye salonun tüm sandalyelerini kaldırdık, ortalık savaş alanı çiçeklerim, bitkilerim, kitaplarım hepsini kaldırdık. Hiç bir yer gözüme hitap etmiyor ama napalım bu süreç böyle geçecek. Çok acıktıysanız kırın iki yumurta, peynir zeytin yiyin çok dert edilecek şeyler değil, öfke patlamalarınız o çocuğun psikolojisini bozar sağlığından olmasın çocuk

seni çok iyi anlıyorum cok zor süreçler ama para bişekilde kazanılıyor iste bu yönden bakmaya başladım cunku hep kötüsünü düşündükçe çocuğuma huzuruma cok zararım dokundu insan kendini hasta eder cidden çok düşünme bekle sabret olacağına varacak hersey sadece olan duruma gore hareket etmeye çalış insallah kolaylıkla atlatırsınız kirmizigitar

Bizim çocuk yetiştirme serüveni zor başladı ve gittikçe uyumlu-kolay bir yere doğru gitti. Beni taklit etmeye bayılıyor, biz de alanlarımızdan mümkün olduğunca itmemeye çalışıyoruz. Mutfağa girdiğimde yanıma sandalyeyi çekerim, gözetimimde krebini kendisinin yapmasına izin veririm döker saçar ama sorumluluk alır, kendini beslemesi için bir şeyler yapması gerektiğini görür-çözer diye ellemiyorum. Geçtiğimiz günlerde eşim dolap kuruyordu mesela, matkabı kontrollü tutmasına ve vida sıkmasına izin verdik (3 buçuk/4 yaşında tabi, 2 buçuk değil). Merak ediyor, bizim arkamızdan gizlice karıştırıp kendine bi zarar getirmesin diye, neye ilgisi varsa birlikte gidermeye çalışıyoruz, teşvik ediyoruz elimizden geldiğince. Ama uyumlu bir çocuk olduğu doğrudur, beni pek zorlamıyor açıkçası. Bana çekmemiş. Bana çekseydi dolapların üzerinden atlayıp kafasını gözünü yaralamadığı bir günü olmazdı. Anlıyorum yani her çocuğa işlemez, oluyorsa denesin. :)

bunun farkindayim, sonrasinda bunu ona yasattigim icin uzuntuden kahroluyorum. zaten cocuktan uslu uslu durmasini beklemiuorum. madem kismi calisiyorsunuz cocukla sen ilgilen birz da ben islerime bakayim diye bekliyorum aslinda... C captain price erkek

Belki de geçici -umarım- bir durumun üzerinde fazla durduğunuz için iş çıkılmaz bir hal almış olabilir diye düşünüyorum. Sizi çok güçlü, yapıcı bir kadın olarak gördüm ama biraz durumu akışına bıraksanız bazı şeylerin eksikliğini kapatmak yerine öylece devam etseniz sizin için daha rahat bir süreç olabilir. Umarım her şey kısa zamanda normale döner. Kendinize iyi bakın. :)

Öfkeyi kontrol edememek hem kendine hem evladına zarar ama bir yandan da böyle hissetmekte o kadar haklısın ki, zor bir dönem geçiriyorsunuz ailece. Sen metanetli kadınsın normalde, becermediğin de az şey vardır. Eski oturduğunuz ufacık evinizi saray gibi dekore ettiğin zamanlardan biliyorum seni, ama hayat işte senin bile raydan attığın zaman oluyor. Çocuğunun huzursuz olmasını zarar görmesini elbette istemezsin, inşallah maddi olarak düze çıkarsınız tez zamanda. Keşke verebileceğim daha iyi bir tavsiye olsa ama bunaldığın zamanlarda cama balkona çıkıp çook derin birkaç nefes al insanı sakinleştiriyor, böyle anlarda çok zorlanırsam gelecekteki iyi şeyleri hayal ederek ortamdan soyutlanırım garip şekilde işe yarıyor. Bir de arkadaşlar da yazmış melisa, papatya çayları iyi geliyor, özellikle melisa beni çok sakinleştirir örneğin. Oğul otu diye iste ama aktardan, bazen limon otu mu öyle bir bitkiyi de melisa diye satıyolar. Allahım yardımcın olsun, işleri yoluna koyarsanız buraya da yaz olur mu senin iyi olduğunu bilmek isterim.

Çok iyi bir kadınsınız.

Kontrolu kaybettiginiz icin bu durum. Esinizin işli ama issiz gibi hali gelecek kaygısı, çocuğun aşırı enerjisi sürekli gözetim istemesi. Sizde insansiniz neticede bir yerde gak diyor insan. Papatya çayı icmeyi deneyin aktardan sakinleştirici caylardan deneyin karışımlar var. 30 günlük çalışıyorsa 15 günlük veriyorsa yıllık izinlerini kullandirttilarsa devlet katkısıyla o kisim odeniyor dye biliyorum. Bunu sorabilir eşiniz kendini fisletse ne olur ki en kotu seydir emeğinin karşılığını alamamak. En azindan issiz ondan kitkanaat geçiniyoruz dersiniz. Normallesmeye geçiliyor artık zaten ama bence sormalı parasını. Böyle çalışan is arkadaşlarını da hic sevmem biat ediyorlar. Toplu hak aramaya gidilse hicbir sey olmaz ama istee

Esiniz, calusma bakanligina sikayette bulunsun, ise gittigini ama eksik aldigini ispat edebiliyorsa tazminatiyla alir, neden bosu bosuna kendini boyle bir yuke sokuyor kirmizigitar

Bende sizin gibiyim. Öfkeme asla hakim olamıyorum. Hasta babama, bebeğime, eşime hep bağırdım yerlere vurdum eşyaları bi kaç eşyaya da zarar vermişliğim bile var. Stres altında insanın sabrı kalmıyor. Duygusal yapıya sahip olanlar özellikle bu durumu kontrol edemeyince bu şekilde yansımaları oluyor. İnsan ne kadar yapmayacağım dese de her şey bir anlık. Psikiyatriste gittim bir ilaç verdi düzenli olarak kullanmaya başladım iki haftada etkisini gördüm. Yine sinirlendiğim zamanlar oluyor ama artık o öfkeden eser yok. Gerektiğinde destek almak iyidir. Allah yardımcınız olsun

aslina bakarsaniz bu anlattiklariniz konusunda hizde sorun yasamihoruz pek, ben dedigim gibi o uyanikken onunla hangi aktiviteleri ne kadar yapabilirim biliyorum artik. zaten su asamada cocukla bas edememek degil sorunum, esimin isi sebebiyle sinirlerim fazlasihla bozuk oldugu icin cocuk dahil hicbirseye katlanamiyor olmak... mesela ogle uykusuna yatti normalde 4 e kdar uyur, bende bu surede kendime bakit ayirayim dedim rahatlama seansi oldun makrome filan cikarttim oruyorum. yarim saat once aglayarak uyandi cilginlar gibi agliyo neyin var diyorum itiyo odadan cikiyorum gel diye sesleniyo gozleri kapali uykudan delirmis belli ama uyanmis bi huysuzluk beni de istemiyo derdini de sohlemiyo. yari saat boyunca anira anira agladi ben yine boyle bi titremeye basladim sinirden benim yine sinirlendigimi duyan babasi lutfedip asagi indi cocuk babayi gordu sarildi ve hop uyudu... cunku 2 gundur babayi gormuyor huysuzlugu ondan. beni degil babayi istiyor ama baba yok. baba asagi yarim saat sonra degil de 5 dk sonra inmid olsaydi hemen uyumaya devam edecekti... bu aralikta ben uzayacak bu kriz belli bari calisma masamin lambasini kapatayim derken ampule parmagimi yapistirdim yanlisikla, suam isaret parmagim tamamen yandi. cocuk kriz seklinde ahliuor ben bir yandan aloa vera koparip parmagima surmeye calisiyorum, canim yaniyo... halbuki babasi 2 gundur cocuguna vakit ayirabilseydi biraz o cocuk huzursuz uyumayacakti uyandiginda kosup hemen gelseydi aninda iuykuya dalacakti ne benim elim yanacakti ne cocugun huzuru kacacakti ne sinirlerimiz bozulacakti...

Anlıyorum, bir şekilde hayata tutunmaya çalışıyorsunuz, bir şeyler yapmak istiyorsunuz ama çocuğunuz buna izin verecek özellikte değilse kalkışmayın. Ben o dönemde basit yemekleri bile zor yapıyordum. Başlanan işi bitirememek zihni yoruyor ve mutsuz ediyor.

heves edip oynasa bunlarla da oynamasina izin veririm ki, tehlikeli bisry degil sonucta. oynamiyo bir uctan baslayip bir uca dokuyo ve gidiyo... bir de bugun fark ettim arka azilari cikmaya calisiyo sanirim yara olmus damaklari. biraz onun da huysuzlugu var muhtemelen

Ben oğlanın 2.5 yaşındaki halini baz alırsam sıkılmazsa o kutuyu da, kendini de, duvarları da boyar ve bunu 10 dakikada yapar. 10 dakika için değmez yani. Bazı çocukları oyalamak imkansıza yakın.

Allah yardımcınız olsun

evet bu da aklimda. ancak ben arac kullanamiyorum, esimin gidip goturmesi yikandiktan sonra tekrar gidip almasi gerekiyor. toplu camasir yikamalarda kullanabiliyorum ama, cocugun giyecegi iki pijamadan baska bisey kalmadi hersry kuculdu, onun giysilerini hergun yikiyorum elde mesela. cis cikiyor islatiyor yemek dokuyor biseyler oluyor. cocuga birseyler almam lazim ama bu durumda ona da para ayiramiyorum. iste o yuzden cok ofkeliyim aslinda. madem cocuguma temel ihtiyac iki pijama takimi alacagim diye bile bu kadar zorlanip dusunup erteliyorum, o halde esimin destegine daha fazla yardimci olmasina ihtiyacim var bazi konularda. ama geliri yariya dusurup is yukunu oldugu gibi devam ettirmeleri, benim bu sikintilari cekmemin hicbir bedeli olmamasi sinirlerimi alt ust ediyor