Radikal kararlar verirken kişi kendini iyi tanımalı bence. Yurtdışına çıkan herkesin az çok zorlanacağı belli ama bırakma noktasına geldiğinize göre size uygun değilmiş demek ki. Maalesef iş/eğitim hayatında yüksek egolu, ters karakterde bir çok insanla karşılaşıyoruz ve onlarla çalışmaya alışıyoruz, alışmak zorundayız...

Sonuc: C planina gectim. Baska bir metodla sentezledim. Su an tumor hucreleri uzerinde apoptotik etkilerine bakiliyor. Tesekkurler. Hersey bizde bitiyor aslinda. Dusuncelerimizi degistirmekle basliyor hersey. Hayat cok kisa. Mukemmel olacagiz diye cok da kasmamak gerek. Hersey bir sekilde yolunu buluyor. Ben senin de birgun senin icin en dogrusunu bulacagina inaniyorum. Calismalarinda basarilar dilerim. Sevgiyle kal.

Yaşadıklarınızın ne kadar zor olduğunu en iyi siz bilirsiniz, biz fikir yürütebiliriz sadece. Ama eminim kolay değildir. Şöyle yapsanız, üçüncü bir gözden baksanız hayatınıza. Birçok insanın hayal ettiği bir şey yaşıyorsunuz. Birçok insanı geçin, kendiniz kim bilir ne kadar hayalini kurdunuz burada olmanın. Lisans döneminizi vs hatırlayın. Kolay mı elde ettiniz bu başarıyı? Başarısız olacağınız düşüncesi zihninizin size bir oyunu. Biraz sakinleşin, kafanızı dağıtacak 1-2 aktivite yapın. Açıp film izlemek mi olur, oyun oynamak mı olur, çıkıp bir yerlerde sessizce kitap okumak mı siz bilirsiniz. En güzeli bir psikologa gidin. Hemen pes etmeyin çünkü bunu başardığınızda hayatınız çok daha güzel olabilir. Ama diyorsanız ki elimden geleni yaptım, hala kötüyüm devam edebilecek halim yok. O zaman geri dönün ve diğer seçenekleri değerlendirin. Nerede, nasıl mutluysanız o.

Hocamı seviyorum o beni destekliyor ve koruyor

Simdi ablacim, bence sen PhDyi birakmak stemiyorsun, yapmak istiyorsun o yuzden birakma. Ama PhD ya da baska maasli bir is ne olursa olsun bu kadar stres verici olmamali. Sahsen ben boyle durumlarda ortamdan uzaklasiyorum. Bence sen de sana stres veren neyse ki, o da bu mobbing yapan tip ondan uzaklas. Kendini bilmez, kompleksli, rezil tipler icin meslek hayatindan olma derim.

Kimseye kendini ispat etmek zorunda degilsin. Hicbirimiz kusursuz degiliz. Kendini hatalarinla sevmelisin. Bazen ben bile hata yapiyorum. Bu normal. Insaniz ve hata yapariz. Hatalar bizim icin zaten. Hata yapa yapa ogreniyoruz. Hata ogrenmek icin gerekli birsey. Bu kadar mukemmel olmak zorunda degilsin. Yeni bir alanda calisiyorsun. Anladigim kadsriyla lab ortamindasin ve cihazlari falan pek tanimiyorsun. Onlar da sana daha once bunlari kullanmis biliyor gozuyle bakiyorlar muhtemelen. Kendini gerrksiz kasiyorsun. Biraz topraklan istersrn, topraga bas ve post doc lari falan gozunde buyutme. Hepimiz ogreniyoruz. Besikten mezara kadar ogrenme bitmez ki... hata yaomanin da tadini cikar...

aynen size katılıyorum.. sizde bi sorun yok.. hocanı değiştirme ihtimaliniz varsa değiştrin..

bikaç ay pes etmek için bence çok erken. siz yaptığınız hataların yapılabilir ve normal olduğunu düşünüyorsanız biraz kulaklarınızı tıkayın ve dayanın derim.

Benim durumumda aktif çalışma gerektiren bir alan ve kullanılan teknikleri bilmiyorum. O yüzden kendi araştırmama başlamadan bir eğitim sürecinden geçmem gerekiyor. Teknikleri öğrendiğimde zaten bağımsızlaşacağım. Hocam ilk sene derslerimi vermemi ve teknik öğrenmemi istiyor. Ben yüksek lisansta dahi bağımsız çalışıyordum, hatta lisansta bitirme projemi bile kendim kurguladım ve onu uluslararası bir kongrede sunup lisans düzeyinde olduğum halde ödül aldım. Bunları normalde anlatmam ama ben gerçekten hep başarılı bir öğrenciydim. Burada ise yetersiz, tembel, gerizekalı falan gibi görünüyorum sanıyorum. Kendimi ispat etmeye çalıştıkça daha çok batıyorum.

Bu sorunlu post doc tan kurtulman gerekli. Ona gore bir cozum bulmalisin. Hocanla konus eger degistirmiyorsa hocani degistir, gerekirse doktora alanini. Her serde nir hayir vardir. Belki de alan degistirmek senin icin daha iyi olabilir.

Şu an ben terapi görüyorum

Bence bırakma hemen yenik düşme biraz daha dayan henuz çok yeni düzenin ilkler hep zordur o senin arkandan is çeviren şahsiyeti bozuk beyefendiyede pes edip geri dönmüş gibi görünme tabiki öncelik sensin senin ruh halin ama belkide biraz dayansan donmedigine sevineceksin iyi düşün derim. Sağlıcakla kal.

İşin sırrı yapacağına inanmaktan geçiyor. Oralara kadar gittiysen ben inaniyorum yaparsın sen. Sen anksiyeteni şu an erkek arkadasin yuzunden yaşıyorsun. Yarı yolda kalinmislik hissinden. O yol senin yolun ve o olmasada olur. Onu sil kafadan. Sana +getirisi çok olacak. İsine gucune adapte ol ve kendine inan.

Evet erkek arkadaşımın gelmesini isterdim öyle hayal etmiştik ama ben zaten ondan bağımsız başvurularımı yapmıştım. O kendisi arkamdan gelmeye karar verdi. Sonra vazgeçmiş. Beni oyalıyordu hep işlemleri hallediyorum diye. sonanda

Bu benim de kendimi çok sorguladığım bir konu inanın. Benim ilk yurtdışı çıkışım değil, dil okulu, erasmus, staj, birçok defa eğitim / iş alanında yurtdışına çıktım. Farklı farklı ülkelerdi hepsi. İlk defa bu ülkede bu sorunları yaşadım. Olumlu tecrübelerim olduğu için tereddüt etmemiştim gelirken.

İnanın güçlü duruyorum dışarıdan. Ama içten içe çabaladıkça bu kadar basit hatalara devam etmek benim kendimi sorgulamama sebep oluyor, özgüvenimi etkiliyor.

Bu mobing gibi bir sey bence. Sorun sende degil kesinlikle o kisilerde.

Yaşadıklarınız normal. Güçlü olmalıyım hata yapmamalıyım diye telkin ettikçe daha çok batıyorsunuz büyük ihtimal. İsterseniz bir danışmanla görüşün, hafif bir yatıştırıcı belki iyi gelir. İlk yurtdışı deneyiminiz değilmiş, zamanla halledersiniz. Kendinizi sıkmayın, dünyanın sonu değil. Rahatlatıcı şeylere yönelmeye çalışın. Umarım çok başarılı ve mutlu olursunuz.

Ben de terapistiniz gibi şimdiki ruh halinizden kurtulmadan karar vermeyin demek istiyorum. Çünkü geri dönünce pişmanlık da olabilir. Şimdi fark ettim yorumlardan dolayı, sizinkinin sebebi çevrenizmiş. Zaten insan en iyi bildiği şeyi bile karıştırır izlenirken. Bir de sizi rahatlatmak yerine köstek olan insanlar var, o kadar doğal ki hata yapmanız.. Mümkünse hocanızı değiştirin. Alan değiştirebiliyorsanız onu da değiştirin. Ortam değişince oh be diyeceksiniz bence...

Haklısınız. Bu arada ruh sağlığı konusunda çok hassas bir ülke, ruh sağlığım bozuldu gibi bir konuşma yaparsam resmi olarak mutlaka belgeler hazırlanır ve ucunu bırakmazlar.

Sevgili MissCherryBlossom, siz bana ailemi doktoraya bırakmaya ikna etme konusunda çok yardımcı olmuştunuz. Herhangi bir toplumu işaret etmemek için burada yazmak istemiyorum ama ülkeyi size özelden yazabilirim. Alan değiştirdim derken aynı ana alanın, alt alanı. Yani aynı mühendislik alanı içinde. Hep ilgim olan ama Türkiye' de çalışma alanım olmayan bir alandı işte öyle çok isteyerek seçmiştim.

++++++ Benim de PhDm yurtdisi, agyet kasinti ve burokratik bir ulke ama soyle tavirlarla karsilasmadim. Biz bunu sana ogretmicez, sen 1 kerede ogreniceksin, hatasiz yapicaksin, ben de basinda dikilip yapicak misin diye kontrol edicem seklinde bir calismayi ne ishayatimda ne akademide duydumBu nedir yahuuu

Eski yöneticimle bu durumdaydım ben, şimdi yöneticim değişti artık yaşamıyorum bu olayları. Doktora yapıyorsunuz anladığım kadarıyla, danışman hoca vs değiştirme şansızı var mı? Benim kardeşim de yurtdışında, proje bazlı çalışıyor ve projelerden birinde bir yetkilisi aynısını yapmıştı neredeyse işinden oluyordu çocuk, yani adam mobbingcinin tekiymiş sizin yaşadığınız durum da böyle, bence konuşabileceğiniz birileri varsa konuşun.

Size yapılan büsbütün mobbing. Bu durumu en yetkili kişilere anlatın. Hakkınızı aramaz vazgeçerseniz tüm emeklerinize yazık olur. Ne demek en ufak yanlışını herkese anlatmak. Stres altında aşağılanmaya mağruz kalarak çalıştığınızı anlatın.

Haklısınız, çok isteyerek gelmiştim ama bütün hevesim bitti

O egitmene biraz dislerinizi gösterin. Adam egitmen degil, dedikoducu. Yaptigi hicte etik degil. "Herkes yanlis yapabilir, bu insanin dogasinda var. Ancak siz insani egitmiyorsunuz, asagliyorsunuz. Bir daha benim hatalarimdan baskalarina bahs edersiniz sizi insan kaynaklarina/disiplin kurulusuna sikayet ederim" diye konusun. Adam egosunu tatmin etmek icin sizi kolay yem olarak görüyor. Sakin pes etmeyin. Türkiyede durumlar ve sartlar belli. O egitmenine sizin sanslarinizi, hakkinizi elinizden almasina izin vermeyin!!

Klasik olucak ama bes yıl sonra o doktora ile nerede olacagını düşünüp hırslanmalısın Evet yurtdısı zor ama sık dişini yerinde olmak isteyen bi dünya insan var çok iyi yerlere şartlara gelebilirsin

Evet. Okuyunca sasirdim, hicbir ogrencime oyle davranmadim. Kendi doktora egitimimde de boyle birseyle karsilasmadim. Bir defa doktorada ogrenci tek basina birakilir. Arastirmalari doktora ogrencisi kendi yapar, sorunlari kendi cozer, sadece takildigi cozemedigi durumlarda hocasindan yardim ister. Master degil ki bu. Hocasi sanki tum hirsini kizimizdan cikariyor...

Bitmesin lütfen gercekten gurur verici birşey yapıyorsunuz onbinlerce yüzbinlerce kişi içinden gercekten cok güzel bişey ve ilerki hayatınızı hayat kalitenizi maasınızı vs herşeyi etkileyecek bi eğitim Olumluyu düşünüp hırslanın lütfen başarabilirsiniz

Hatirladim kiz konuyu, senin derdin PostDoc hirboydu degil mi? Valla benim hoca bolum baskaniydi, benimle ilgilenen postdoc abi gayet rahat ve yardimciydi, hep yardim etti ne zaman ihtiyacim olsa. Boylesi bir tavir ilk kez goruyorum, cunku okulumdaki butun diger PhDler de bir postdoc sahibi olmak icin can atiyordu. Seninki gibi ruh hastasi degilse, postdoc aslinda gayet iyi bir sey. Gayet yardimi oluyor, ogrenci seviyesine profesorden cok daha yakin oluyorlar. Senin postdoc manyak gibi bir sey sanirsam, bence mobbinge ugruyorsun. Baska alana gec, maksat bu postodc manyaktan kurtul derim.

Iki uc vittiri zittik kendini bilmez icin egitiminizden vazgecmenizi tavsiye etmem. Bu tiplerden her yerde var. Inanin yarin Turkiyeye donup yard. doc. olarak ise basladiginizda kendini bilmez bazi docenler proflar da boyle yapacaktir. Kendileri bir halt olmayan bazi tipler kendilerini gostermenin yolunun altindakini ezmek oldugunu saniyor. Bunlar sizi yildirmasin. Mumkunse psikologa gidin ve hatta mobingden sikayetci olun. Psikolog raporunuz da en buyuk kanitinizdir zaten.

ben olsam direnirdim, oraya gittiyseniz ve size güvenildiyse demek ki yapabileceğiniz şeyler.. insan hata yapmak istemedikçe hata yapıyor.. bir sakin olun, kendinize güvenin, nefes alın..

Haklısınız, çok isteyerek gelmiştim ama bütün hevesim bitti.

Evet ben de elimden geleni yapmaya çalışıyorum anksiyete ataklarım için. Terapiye de başlarım. Belki bu durumu atlattıkça daha az hata yaparım bilemiyorum ki...

Tam olarak bu durumdayım. Hata yapmamalıyım dedikçe daha çok batıyorum. Bu da anksiyete ataklarımı tetikliyor. Saçma bir döngüye girdim.

Ulkenin resmi dili konusunda sorunum yok. Halkin konustugu bir dil var onu ogrenmeli miyim bilemedim? Bu arada sosyal hayat konusunda benim de bir sıkıntım yok, tek sorun akademik ortam.

Haklısınız. Ruh sağlığımı kaybetme noktasına geldiğim için sanırım hocam ile konuşacağım bir noktada. O bir çözüm bulsun ya da bırakırım en kötü kaybedecek bir şeyim kalmadığını hissediyorum artık. G greengirll

Doktora hocani degistirmelisin. Yapilanlar en ufak seyde kendini yetersiz gornene sebep olmus. Daha ılımli insanlar var. Hocani kesinlikle degistirmelidin. Ancak doktorayi birakma. Sen yetersiz degilsin. Insan hep hata yapmayim dediginde cok hata yapar. Uzerindeki su stresi atmalisin once. O da bu kisiyle olmaz. Anladigim kadariyla bu hocan seni geriyor.

Geçmiş olsun, güçlü olmaya çalış ve eğitimini tamamla bence. Yaşadığın hayal kırıklığı kendini kötü hissetmene sebep olmuş.

Danisman hocami degistirebilirim ama normalden biraz daha zor olur. Burslu oldugum icin burs aldigim kurumun onaylamasi gerekiyor. Benim hocamin da o kurum uzerinde bir gucu var, sorun cikabilir. Ama ne olursa olsun diyerek en azindan hocamla bu kisiler hakkinda konusacagim sanirim. sonanda

Aç googledan bak anksiyete ataginda yapilmasi gerekenler. maddeler halinde yaziyor. ben cok faydasini gordum. Sen de göreceksin.

Paylastiginiz icin cok tesekkur ederim. Sonuc ne oldu sentezleyebildiniz mi merak ettim? Terapistim ile hata yapmayi normallestirme, mukemmel olmayi beklememe konusunda calismaliyim. Mukemmel olmaya calismak hem zaman yonetimi hem de en iyisi olmayacaksa hic olmasin diye dusunup yapmamam acisindan beni cok zora sokan bir durum. Iyi dilekleriniz icin cok tesekkur ederim. . push ; R Rosalind

Evet erkek arkadaşımın gelmesini isterdim öyle hayal etmiştik ama ben zaten ondan bağımsız başvurularımı yapmıştım

Herkese merhaba, bende bir sorun var ama ne olduğunu anlayamıyorum. Uzun olacak yazdıklarım. Birkaç ay önce doktora için yurtdışına taşındım, bu süreç sandığımdan daha travmatik oldu benim için ailemi çok özlüyorum ve inanılmaz kültür farkı olan bir toplumun içindeyim, bunun üstüne sevgilim benden sonra gelecekken arkamdan iş çevirip gelmemeye karar vermiş bütün başvurularını iptal etmiş ve bütün arkadaşlarına Beren' e söylemeyin diye tembihlemiş, ben bunu şans eseri öğrendim ve yine beni salak yerine koymaya çalıştı ben de iletişimi tamamen kestim. Bu da ikinci travma oldu benim için çünkü içten içe onun yanıma gelmesinin hayatımı kolaylaştıracağına inanmışım sanırım. Burada ben doktora için çalışma alanımı değiştirdim ve birçok şeyi sıfırdan öğreniyorum bu da bana ekstra bir stres yükü yüklüyor. Bütün bunların sonucunda ben anksiyete seviyemi kontrol edemiyorum ve daha önce yapmadığım hatalar yapmaya başladım. Ben buraya gerçekten çok iyi bir özgeçmiş ile geldim ve şu an benden beklenti çok yüksek olduğu için karşılayamıyorum beklentileri, hayal kırıklığı yaşıyorlar. Bu da bana baskı ile geri dönüyor. Kendimi de çok suçluyorum çünkü ben hep çok başarılı bir eğitim ve iş hayatı geçirdim ilk defa kendimi işe yaramaz, başarısız ve yetersiz hissediyorum. Tek başımayken değil ama beni eğiten kişilerden biri yanımdayken gerçekten daha önce hiç yapmadığım ve çok basit hatalar yapıyorum. Bir anda çok stres yaşıyorum, mükemmel olsun istiyorum ama tam tersi oluyor. Çabaladıkça daha çok batıyorum. Hatalarım çok basit şeyler mesela bir makinenin düğmesine basmayı unutmuştum sonra fark ettim ve yanımda eğitmenim olduğu için olayı çok büyüttü çalışma grubundaki herkese anlatmış. Böyle ufak hatalarım kınandığı ve herkese anlatıldığı için ben artık bir iş yaparken yanımda biri varsa çok geriliyorum ve gerçekten hiç yapmadığım hatalar yapıyorum. Mesela bugün bir isimlendirme yazım hatası yapmışım ama fark ettim ve düzeltirken eğitmenim gördü geldi kızdı 'İlk başta yanlış yapmayacaktın, şimdi düzeltmenin bir anlamı yok' dedi. Ayrıldı benden hemen diğerlerine anlatmaya başladı. Ben gerçekten artık kendimi çok yetersiz hissediyorum, anksiyete seviyem o kadar yüksek ki nasıl olsa yanlış yapacağım diye hiçbir şey yapmak istemiyorum. Bu defa da sen yapmak istemiyorsun diye azarlanıyorum. Hiç yapmadığım bir çalışmayı elime verip, hadi yap diyorlar, yanımda duruyorlar en ufak bir yanlış yapsam çok tepki gösteriliyor 'Biz bir şey öğretmek zorunda değiliz sen tek seferde ve hatasız yapmak zorundasın' Sürekli bu cümleyi duyuyorum. Ve hemen diğer kişilere yaptığım hatalar söyleniyor ve hiç alakasız kişi bana aaa bunu mu yanlış yaptın diye geliyor. Gerçekten artık yanımda biri varken çalışamıyorum. Bu şekilde günlük hayatıma devam edemiyorum. Doktorayı bırakmaya karar verdim ama burslu olduğum için geri ödeme durumum olup olmayacağını netleştiremedim henüz. Netleştirdiğim an bırakacağım. Anksiyete ataklarım ile başa çıkamadığım için terapi görmeye başladım. Başka ne yapacağımı bilemiyorum şu an buradan gitmek istiyorum sadece.

Hocan ile bu durumu konusmalisin. Psikolojinin bozuldugunu anlatmalisin cunku davranislar normal degil. Post-doc gorevlendirmesi sacma olmus. Post-doclar tum egolarini senin uzerine kusmuşlar resmen. Hocan tum herseyi post doclara birakmis. Onlar da seni asagiya cekerek kendilerini yucelteceklerini sanmislar, asagilik kompleksi var muhtemelen onlarda. Ben ogretim uyesiyim. Hicbirimiz annemizin karninda ogrenmedik. Bunca yillik arastirma hayatimda bazen benim de arastirmalarimda sorunlar cikiyor. Bu yetersizlik degil. Arastirma bu demek zaten. Bilmedigin bir seyi arastirip onun uzerinde calisiyorsun. Bir dugmeye basmayi unutmak o kadar abartilacak birsey degil. Ancak sen bu insanlarla yapamazsin, bu ortamda calisamazsin artik. O yuzden hocani degistirmeni kendi mutlulugun icin tavsiye ediyorum.

Anlattığınız hikaye mobbing gibi duruyor ve öyle ise bu sizin yapamıyor oluşunuzdan çok farklı bir durum. Kaldı ki siz de söylüyorsunuz normalde başarılı bir insan olduğunuzu ve farklı deneyimlerde sorun yaşamadığınızı. Bırakmadan önce mobbing ve başa çıkma yöntemleri üzerine okuyun, araştırın, gerekirse terapistinizle bu konuyu bu şekilde konuşup anlamlandırmaya çalışın bence. Belki gerçekten hassas bir özgüveniniz vardır ve onlar bunu fark edip bunun üzerine oynadıkça iyice hata yapar hale gelmişsinizdir. Sevgilinizle ilgili durum da kolay değil, ülke değiştirmek de. Belki yalnızca hayatınızın zor bir dönemindesinizdir. Karar vermeden önce biraz uzaklaşın o ortamdan, sakinleşin, yeniden değerlendirin. Olmuyorsa da unutmayın başarısız olmak dünyanın sonu değil.

Çok haklısınız, terapistim de aynı sizin gibi konuşuyor. Ben şu an kullanılan cihazları da teknikleri de bilmiyorum. Bilmediğimi alan değiştirdiğimi biliyorlar aslında. Bunu da çok yadırgadılar zaten istemeden geldim sanki bursu aldığım için geldim sadece sandılar, halbuki ben çok isteyerek alan değiştirmiştim ve burs başvurusunda çalışmak istediğim hocayı da kendim seçtim zaten :) Haklısınız terapistim de benim bu kadar kötü hissetmemin sebebinin mükemmelliyetçi, hata yapmamalıyım diye kendimi zorlayıcı tutumumdan kaynaklandığını söylüyor. O yüzden şu an kendimi rahatlatıcı aktivitelere yönelmeye çalışıyorum ama sabah olunca tekrar anksiyete krizlerim başlıyor. Benim de hata yapmayı biraz normalleştirmem gerekiyor, eksikliğim bu yönde. Yazdıklarınız için çok teşekkür ederim, benim için çok faydalı oldu. İyi bir şey yapmaya çalışıyorum ben. Faydalı olmak, üretmek istiyorum. Keşke bunlar hiç yaşanmamış olsaydı.

Hocamı seviyorum o beni destekliyor ve koruyor. Sen iyisin ben seni biliyorum diyor. Benim problemim beni eğitmesi için görevlendirdiği doktora sonrası araştırmacılarla.

Bence yurt dışında yaşamayı hep erkek arkadaşınızla hayal etmişsiniz gerçekleşmeyince hayal kırıklığı yaşıyorsunuz. İlk başta kendinize yanlız olduğunuzu inandırın ve bence bırakmayın eğitimininizi gittiği yere kadar gitsin. Bende yurt dışına 4 ay önce yerleştim evlilik nedeniyle işimi gücümü bırakıp geldim ilk zamanları zor oldu ama yavaş yavaş alışmaya başladım. Geri döndüğünüzde daha mutlu olacaksınız dönün ama bu seferde pişmanlık yaşamayacağınızdan emin olun

Başta öyle düşünüyordum. Ama ben ne yüksek lisans ne çalışma hayatımda hiç yapmadığım hataları burada yapmaya başladım. Makinenin düğmesine basmamak, isimlendirmeyi yanlış yapmak... Gerizekalı gibi bir insan oldum inanın. Kendimi tanıyamıyorum.

Ben de zamanla düzeleceğine inanmak istiyorum ama süreçte o kadar çok yıprandım ki... R Rosalind

Biraz kafanı toparlasan belki düzelir herşey ama kendini en iyi sen tanırsın fazlada ısrar edemiyorum.

Bana sizden çok etrafınızdakiler garip geldi. Bu kadar kolay aşağı çekilmeyi kabullenmeyin. bulundupunız okulda psikolog varsa muhakkak gidin. Yoksa da kendi kendinize telkinler yaparak, sakinleştirerek çıkın. Kolay değil ama bu kadar çabayı emeği ziyan etmeyin. Yanlış yapın problem değil. Bilim dünyasında da çakallar var demek ki. Sevgilinizin gerçek yüzünü görmüşsünüz daha iyi orayı hele hiç takmayın. Bilemedim ama ülke bu durumdayken parlak olan geleceğinizi ziyan etmeyin. O insanlar inanın burada da var. Bence kendinize bir zaman tanıyın alıştıkça öğrendikçe yanlılarınız azalıcak. Çok karışık yazdım aceleden. Sadece değerli olduğunuzu ve bu işin üstesinden gelebileceğinizi bilin. Bir sene sonra yine aynı düşüncede olursanız o zaman yine değerlendirirsiniz. Hiç birşey kaybetmiş olmazsınız.

Yurtdışında burslu bir şekilde doktora yapıyorsunuz. Bence bırakmayın onun yerine mücadele edin.

Herseyi akisina birak. Relax ol. Olmasi gereken nasilsa oluyor. Hayatin iplerini hep ellerinde tutamazsin. Rahat ol. Hata da yapabilirim ben insanim cunku de. Hatalarimizla insanlari kabul ederiz. Hata yapmak yasamin dogal bir parcasi. Duse duse yurumeyi ogrenmemiz gibi. Tek onerim ne yap ne et su post doclardan kurtul. O zaman rahat bir nefes alacaksin, yasadiginin farkina varacaksin. Sevgiyle kal. Cok basarili ama cok da mutlu olmani dilerim. Ha bu arada ben de sana yaptigim bir hatadan bahsediyim. Belki biraz rahatlarsin. Tubitak a bir proje sunmustum. Ben eczacilik fakultesindeyim bu arada. Neyse yeni bir ilac molekulu sentezleyip kanser hucreleri uzerinde etkili mi degil mi ona bakacaktim. Tabi ön denemeleri yapmadan projeyi sundum bu cok buyuk bir hataydi ve o da kabul oldu ve isler hic de umdugum gibi gitmedi. Kagit uzerinde olmamasi mumkun degil ancak kac kere denedi isem maddenin sentezini gerceklestiremedim. Sonunda anladim ki madde sentezlenir sentezlenmez bozunuyor, cok kararsiz. Işıkta bozunuyor sanirim diyerek tum labin camlarini siyah kapladim. Karanlikta yemek yapmak ne kadar zorsa ben de karanlikta cep telefonumdaki kirmizi isigi kullanarak calistim. Sonuc tam bir fiyaskoydu. Sonunda durumu tubitaka bildirdim ve B planina gecmeye karar verdim. Hersey burada da bitmedi. Baslangic bilesigimi ve sentez yontemimi degistirmem lazimdi. Herneyse baslangic bilesigimi diazolamam gerekiyordu . Bilesigin siddetli tepkime verecegini takmin ediyordum cunku yapida 4 azot vardi, buna ragmen ben diazolamaya devam ettim. Damla damla bir maddeyi digerine ekliyorsun bu arada. Ilk basta catir cutur sesler gelmeye basladi. Sonra o seslerin siddeti artti ve en sonunda bomb diye korkunc bir ses ve balonum patladi icindeki tum maddeler eteafa yayildi. Binanin alarmi caldi. Ama nasil bir calis, kulaklarini tikiyorsun. Bir baktim laboratuarin kapisinda guvenlik gorevlileri. Ben zaten soktayim onlar hocam bombami yapiyorsunuz dediler. Yok diazolama yapiyorum diyorum ama onlar ne anlasin? Gordugun gibi hepimiz hata yapiyoruz. Kendine iyi bak... Sevgiyle kal...

Evet o benim :) Ben size ülkeyi yazıyorum özelden, az çok fikriniz olur. Öyle ki mesela bir iş yapıyor ben izliyorum kafama bir şey takılıyor 'Soru sorabilir miyim?' diyorum. Cevap 'Hayır, sadece izle'. Hiçbir abartı yok bu anlattıklarımda.

Irkcılık icin de yapıyor olabilirler aklıma oda geldi bak

Doğrudur. Sağlık olsun. İnşallah bir an önce normal düzene dönersiniz.

Sakin sakin bırakma şuan kültür şoku yaşıyorsun. Ben de ingiltereye gidince yasamstm ama bu kadar iyi refah yasanr mi diye sasknlgmdan. Üzerinde hem eski sevgili şoku daha yeni gttgn bir ortamda hatasız olma gibi durumlar var. Sakin sakin bırakma terapiye devm et ve bir an önce Türk hariç bir kız yada erkek arkds bul siniftan yada dışarda ortmdn. Eve tıkılıp kalma sakin.

++++++++ Tipler bir garip

Bu ne bicim bir PhD anlamadim ki? Tavirlar cok acaip hangi ulke burasi? Bir de ablacim niye alan degistirdin ki? Bildigin alanda daha rahat olursun.