İns bana yardimci olursun o zaman ailemle aram cok iyi aslinda ama tamda dedigin gibi herseye cok supheci bakip uzaklasiyorum. birsey yapmadan once onu cok tartip biciyorum kucuk seyleri bile bu beni yipratiyor hic erkek arkadasim olmadi 20 kusur yasindayim. Okuyorum hobilerim yuruyus yapmak, spor yapmak

Merhaba ben kendimi bildim bileli hayata kucuk bi sorun bile olsa kendimden bilen bi insanim insanlara karsi soguk davranip yakin olup kirilmamak icin hep kendi kabgumda yasayip dis dunyaya acilmiyorum yakin arkadaslarimla cok rahatken yeni tanistigim insanlarla konusacak konu bile bulamiyorum oyuzden armadas cevrem cok degil kendimi cok enerjisiz, beceriksiz bosuna yasiyormus gibi yetersiz hisediyorum. Nasil artik hayatimi degistirebilirm benim gibi olaniniz var mi

Tamam, tam benliksin:) Sana sorular soracağım, bunlaro kısa cevaplar şeklinde cevaplar mısın.. Bende senin gibiydim, o yüzden soruyorum bunları. Ailenle aran kötü mü? Çalışıyor musun, evde misin, okuyor musun? Neleri seviyorsun hobi olarak? İnsanlara karşı güven problemi mi yaşıyorsun? Seni bu denli hayata şüpheci baktıran etkenler kim? Eş, erkek arkadaş, anne baba, kardeş...?

O kadar da iyi bir yaşamın varki aslında kendine birşeyler katabiliyorsun ne güzel... Benim ailevi sorunlarım, psikolojik sorunlarım vs vs vardı, annemle babam boşanmıştı hiçbir erkeğe güvenemezdim hep şüpheciydim. Sonra kendimle barıstım ve hayatımın benim hayatım olduğuna karar verdim. Evet ailem, iyi de olsa kötü de olsa ama bir yere kadar varlar. Ve ben hayatımı kendim idame ettirmek zorundaydım. Özgüvenini yükseltmelisin bence. Çünkü bir ünidesin, ve senin yerinde olmak isteyen o kadar insan varki gerçekten o kadar var. Kendine birşeyler katmışsın, çalışıp başarmşsın. Bundan daha önemli ne olabilir ki.. Mezun olunca üniversite mezunu olucaksın, elinde bir mesleğin olacak ve kimseye muhtaç kalmayacaksın, eyvallahın olmayacak. Benim burcum akrep. Ben oldum olası şüpheciyim. Bu benim doğamda var... Ama bir yerde törpüleyebiliyorum. Bir yerden başlıyorum en azından. İnsanları tanıyorum, sonra ona göre hareket ediyorum. Ben yürüyüşü sevmem pek :) Yine senin gibi kitap okumayı severim özellikle şiir. En çok resim yapmayı severim. Açarım bir şarkı otururum sandalyeye saçlarımı toplar, çizmeye boyamaya başlarım. İlgisiz büyüyen bir insan da olmamışsın. Hiç değilse, bu ruh halinden çıkmak için birşeyler izleyebilirsin. Ben kendime bir papatya çayı yapıyordum, youtubeda videolar izliyordum. Mevsimsel gibi düşün. Senin psikolojik sorunların yok :) Sen atlatırsın.. A

1-Özgüvenin nasıl? 2-Hobilerin neler?

Teşekkür ederim okadar guzel yazmissinki okurken huzur buldum evet suan yasadigim donemsel bise sanirim verilen bi sorumlulugu almak istememden ve ondan korkmamdan kaynaklaniyor. ozguvenimi nasil yukseltirim tam olarak bilmiyorum ama yetersizlik duygusu cindeyimm ne kadar gelistirsemde kendimi kendimde bi kulp buluyorum kendimi elistiriken buluyorum

Ozguvenim degisken suan yapmakdan korktugum biseyle karsi karsiyayim kendimi yerin dibine vurucak kadar kotuleyebilirim bazen normal bazen dusuk hobim yok A