Sağlıklı olduğumu düşünüyorum diğer şeyler şımarıklık gibi geliyor.

Öncelikle size tavsiyem kan değerlerinize baktırmanız çünkü ben de kalkıp bir şeyler yapmak istiyorum ama sürekli bir halsizlik, uyku hali beni engelliyordu. Takviye almaya başladım daha iyiyim artık. Çoğumuz aynı şeyleri yaşıyoruz. Tek olmadığınızı bilin ve neyden zevk aldığınızı bulun. Mesela klişe ama gün içinde bir şeyleri araştırıp öğrenmek, kitap okumak, o kitaptan bir şeyler öğrenmek benim çok hoşuma gidiyor. Ya da kişisel bakıma özen göstermek, ben bayılıyorum yeni ürünler alayım süreyim deneyeyim, online sitelere bakıp kıyafet vs alayım onu giyeyim, süsleneyim vs Ya da müzik açıp dinlemeyi seviyorum o an ruh halimi gerçekten değiştiriyor hareketli bir şarkı. Bir de belli bir saatim var benim, oğlumu uyuttuktan sonra ilk işim Türk kahvesi yapıp balkonda oturmak nasıl iyi geliyor resmen gün içinde o anı bekliyorum Ya aslında genel olarak hayatı aynı rutinde yaşamamak, bugünün dünden daha farklı geçmesi bir nebze ruh halinize iyi gelecek şeyler. Bir de sevdiğiniz bir işte çalışmak kafayı dağıtmak için bire bir

Amiin inşAllah M

Af aff şöyle üç dört yıl önceye gitsek o zamanki ben ile şuandaki ben arasında dağlar kadar fark var. Etrafıma enerji saçan ben şimdilerde enerjiye muhtacım. Allah yardımcımız olsun.

Çok güzel bir söz gerçekten.. eski günlerimi çok özlüyorum bu ara. Neşeli ve sabah enerjiyle kalktigim günleri.. inşallah geçer bunlar da..

Amiiin inşallah. M

Bazen ediyorum bazen edemiyorum genelde böyle zamanlarda kendimi birşey yapmaya zorlamıyorum akışına bırakmak lazım F

Teselli edemiyorum. Dibine kadar üzüntümü yaşıyorum. Perişan oluyorum ve duruma alışıyorum. Öyle öyle geçiyor zaman

Ben de aynıyım travmaların üstesinden gelemiyorum herşey herkes üstüme üstüme geliyor

Etrafimdaki insanlar eşim, annem, babam vs alışmışlar neşeli hallerime böyle olunca onlar da üzülüyor bu kez daha çok dibe düşüyorum sanki. Hiç geçmeyecek mı diyorum.. Hamangiom El üstünde tutulmak için illa tabutamı girmek

Ne güzel ne mutlu sana böyle düşünüp kendini rahatlatabiliyorsan yada senin yaşadıkların benim yaşadıklarıma göre daha hafif... Bende herşeyin imtihan olduğunu biliyorum inanıyorum inançlı biriyim elhamdülillah ama yinede moral olarak hiç iyi değilim bir türlü mutlu olamıyorum yaşadığım travmaların üstesinden gelemiyorum Çok ama çoook üzgün yorgun mutsuzum

Ülkece aynı durumdayız galiba... miskinlik de var ayrıca. Bir dünya isim var Aslında ama tek yaptığımız burda gezinmek

Rabb'im evlatlarımızı korusun. Biz de bir hafta kadar hastanede yatmıştık ne kadar zor olduğunu bilirim. Başta sağlık ama ruh sağlığı da çok önemli S su-doku sen

Allah kucağıniza almayi nasıp etsin. Bazen elimizde olmuyor işte.. Çok garip duygular.. inşallah geçer rozikka Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

maneviyata yönelin, sevdiğinizle vakit geçirin. herkeste var öyle bir durum bu ara.

3 günlük dünya üzülmekle bişey değişecek mi kötü bişey olacağı varsa olur zaten sonrasında üzülünür, endişe kaygı sadece negatifi çeker ben enerjiye çok inanırım pozitif olduğum günlerde herşey yolunda giderken negatif olduğum zamanlarda aksilikler daha çok çıkar karşıma, bu yüzden rahat olmalı su akar yolunu bulur üzülecek bir sürü şey yaşıcaz mutlaka ama yaşamadan da durduk yere güzel günleri harap etmeye ne gerek

İşte ben de öyleydim.. genelde dert dinleyen ve çözüm önerileri sunan biriydim karşımdakine.. ben düzeltmeye uğraşıyorum ve yapım gereği çok endişeleniyorum bu durum hemen geçsin istiyorum

Merhaba bazen bende böyle oluyorum hatta geçenlerde bir konu açmıştım. Ben vücudun yeterince güneş görmediginde vitamin d eksikliginden depresyona kadar gidebilecegini araştırmıştım. Yani güneş ışığı kapalı hava olsa bile vücudumuza cok faydali. Ben tesettürlu olduğumdan ve eskisi gibi yürüyüşe sık cikamadigimdan öncelikle vitamin d almaya başladım. 2 çocuklu aksiyonlu bir hayatım var cabuk bitap düşüyorum modumda düşüyor, bunun için b12 alıyorum. Akşam yatmadan magnezyum içiyorum, hem kaslarıma iyi geliyor hemde vücudum rahatlıyor. Ve rahatlamak için lavantali papatyali bir cay demliyorum kendime. Bunun yanı sıra bedenen birşeylerle ugraşınca stresimin azaldığını fark ettim. Sizin gibi yürüyüşe çıkınca beni o buhranlardan çekip alıyor sanki. Gelelim ruhen nasıl rahatlamaya çalıştığıma. Kitap okuyorum ve bu bana inanilmaz iyi geliyor. Çocuklar uyuyunca çayimı alip balkonda biraz etrafi ve gokyüzünü seyrediyorum. Çaya mesela odaklanıyorum, tadına ve sıcaklığına. Telefon başka bir odada bu arada. Beynim gün boyu yeterince uyarılıyor o yüzden 5 dakika kendimle kalmak bana inanilmaz iyi geliyor. 1 saat kitap okuyorum ve ferahlıyorum. Aman ne kadar dünyevi şeyler diyip vesveseye kapılıyorum ama sonra bunların normal oldugunu ve keyif veren seyleri yapmamin insani olduğunu kendime telkin ediyorum. Sızı sıkan şeyleri not alıp neden üzdüğünü yazabilirsiniz. Belki bir olay olmuştur. O olay mı beni üzdü yoksa ben zaten dolmuşmuydum? Kendimi ihmal mi ettim? Bir eş, sevgili, anne vs olarak ihmal mi edildim ve ilgisiz mi kaldim? Tarzı şeyler sorup stresin kaynagina belki kendi capinizda inebilirsiniz. Ben bunu bir kac gündur yapıyorum ama aklimda cözüp rahatliyorum yani yazmiyorum. Bie defa insan düsünmeye baslayinca kısie bir döngüde buluyor kendini. Bazi seyler ve bazi insanlar böyle oldu böyle yapti, geri dönülemiyor.. degistiremedigime gore kafaya takmaya değmez diyorum.

Onemli olan her mutluluğun da kederin de kalıcı olmadığını bilmek ve degistirebilecegimiz şeyleri değiştirebilmek için çabalamak. Ben hayra çok inanırım. İstediğim bisiy olmadığında ağlarken bile acaba karşıma güzel ne cikicakti da bu olmadı diye düşünürüm ve her zaman güzeli çıkar

Öğle uykusundan bahsediyorsanız eğer, ben de 1 saatte olsa uyuyup daha enerjik olabiliyorum sonrasında ama genelde uyumamaya çalışıyorum o uyurken ben de kitap okuyorum :) akşam 8 gibi uyuyor o yüzden akşam vakit kalıyor bana

İnşallah.. Rabbim gönüllerimize ferahlık versin..

İnanın bu dediklerinizi hatta daha fazlasını yapan biriyim/biriydim. Kpss çalışıyorum, oğlum var. Gün içinde zamanın nasıl geçtiğini anlamıyordum sabah kalkip kahvaltı yapip oğlumla eğlenceli vakit geçirip sonra onu uyutup sevdiğim müzikler eşliğinde kahve içip dersimin başına geciyordum.. sonra eşime sevdiği yemekler yapıyor o gelmeyen süslenip pusleniyordum. Bu ara işte hepsi bir kenara itildi ve depresif haller. Kolum kalkmıyor resmen. Bu hafta kan değerlerime baktiricam inşallah. Çok teşekkürler cevap için :) M

Bu aralar herkes öyle ya şu pandemi süreci etkiliyor psikolojik olarak. Allah sağlık versin gerisi hallolur.

Her sey insanlar için. Sürekli güçlü, soğukkanlı olamayız. Bazen de zayıf, kırılgan, huysuz olabiliriz. Herkesin sorununa çözüm olmaya koşarken bazen kontrolü kaybederiz sorun oluruz napalım? Kendimizi her halimizle sevip, kabul edebilmeliyiz. Bence karamsarlığımız çok büyük bir travma, hata ya da vicdani yükten kaynaklanmıyorsa ruhsal iniş-çıkışlarımızı normal kabul edip bir sure onlarla yasayabiliriz. Ben herkesin ne yasarsa yasasin hayata devam etmek ve güzel günleri umut etmek için nefes aldiğı sürece, tek bir tane bile olsa tutunacağı dalı olduğuna inanıyorum. Bir insanin basina gelebilecek en kötü olaylar gelmis olsun, guvenecegi kimse olmasin yaninda, belki sağlığı bile iyi degildir ve ona acı veriyordur yine de mutlaka sükredecek bir sey olmalı, mesela ya benim hayatta hic bir basarim olmamissa da ben kalbimi temiz tutmaya çalışıyorum, birileriyle ilgili kötü dusunceler aklima gelse bile bundan rahatsiz oluyorum, ben iyi bir insan olmaya calisiyorum düşüncesi bile yeterlidir bence.

Gercekten en buyuk sorun cevre baskisi biri de demiyor ki sunu bi salalim soru sorup durmayalim o kendine gelir zaten diye o yuzden sekerim uygulanacak en birinci yontem cevreyi sessize almak. Yani ya uzaklasip kacmak ya da duymamak -bu arada ben ikinciyi denedim yani duymamayi beceremedim- o yuzden smdi kendime gelene kdr kaciyorum napayim

Valla şu çok işe yarıyor 3 hafta, geçen ay, 4 yıl önce ne derdim vardı diye düşünüyorum şu an ne kadar önemsiz diyorum. Şu anki derdim de haftaya, öbür aya gelecek yıla ne kadar küçük kalacak buna mı üzülmüşüm diyeceğim diyorum. Anam babam sağlıklı hayatta ona şükrediyorum ben evimde sıkkın sıkkın otururken evimin yakınındaki hastanede sağlığını bekleyen, hastane bahçesinde yakınını bekleyen kimler varsa allah yardımcısı olsun diye dua ediyorum

Kesinlikle ya cevredekiler baskı yapmasa belki daha çabuk atlaticaz amaaa:)

Bu aralar herkes böyle hissediyor sanırım açılan konulara bakarsanız anlarsınız. Kendinizi yalnız hissetmeyin. Sevdiğiniz şeyleri yapmaya çalışın. Açın bir müzik bir güzel hareket edip temizlik yapın mis kokularla oturun. Sevdiklerinizle zor da olsa iletişimi kesmemeye çalışın. Bazen de bırakın mutsuz olun sonsuz mutluluk diye bir şey yok o zaman mutluluğu hissedemezdik zaten

Bende Aynı senin gibi hissediyorum, hiiiç iyi değilim, mutlu neşeli canlı olmak istiyorum ama değilim... içimden hiç birşey yapmak gelmiyor, bütün gün boş boş vakit geçiriyorum...

Şuan bende öyleyim, bu aralar bende de çok oluyor bu durum. hiç bir şey yapmak gelmiyor içimden de, elimden de K kendimidurduracakdegilim Nirvana Anneler

Nerde hüzünlü film varsa izler izler ağlarım. Kendi içime dönerim. Dibine kadar üzülürüm kendimi kapatırım yani. İçimi boşalttıktan sonra da hayatıma dönüyorum yine.

Aslında birden geçmiyor ama beyninizi farklı noktalara yönlendirmek kendini oyalamak o süreci çok hızlı ve acısız atlatmayı sağlıyor ve bir bakmışsınız herşey geride kalmış. Size iyi gelen aktiviteler yapın ve beyninizi birazcık kandırın

Hanımlar merhaba. Bu ara çok yorgun, bitkin, hayattan kopmuş gibi hissediyorum. Normalde neşeli ve hayat dolu bir yapım var ama bazı şeyler çok birikti içimde sanırım. Karakter olarak soğukkanlı ve sağlam bir yapım yok maalesef olumsuzluktan hemen etkileniyorum. Böyle zamanlarda nasıl ayakta duruyorsunuz, güzel seyler duymaya ihtiyacım var. Her gün yürüyüş yapıyorum biraz da olsa rahatlatıyor ama şu kafamın sersemligi, kaygılı ve karamsar günleri nasıl aşabilirim.

Saglikli olun gerisi hallolur 2 sene önce hayat felsefemi degistirdim önce sağlığımız gerisi hallolur dedigim an her şeye dayanabilir hale geldim. Burda hep yazarim oğlum 11 aylıktı nadir görülen bir hastalik geçirdi ilerdeydi fark ermeseydik ölümcül bir hastalik o hastanede yatarken oyle küçücük benim saçlarım beyazladı cigerim söküldü ama cok şükür geçirdik su anda 4 yaşında sağlıklı ya herşey hallolur diyorum. Inanın corona başladığından bu yana aylardır evdeyim oğlumun durumu bize gore daha hassas çünkü bağışıklığı düşük oma bisey olur korkusuyla çıkmıyorum ama alıştım balkonumda kahve kitap ya da boş boş oturup etrafı seyretmek bile yetiyor bana yeter ki sağlığımız yerinde olsu. Insaniz tabi ki bunalıp daralıyoruz ama geçer geçicek ben çözümü bu şekilde buldum. Allah size de ferahlık huzur versin insallah

Hayatta hep sağlam bir duruşum vardı Hep göğsünde ağlanan eş dost anne evlat oldum Şimdi benim ağlayacak sağlam bir omza ihtiyacım var Son 7 aydır 38 yıllık hayatımın en stresli zor günlerini yaşıyorum Nasıl mı teselli oluyorum olamıyorum ağlamak istediğimde ağlıyor üzgün olduğumda üzülüyorum Hiç düzeltmek için bile uğraşmıyorum işin doğrusu

Bazen teselli etmeye ihtiyaç duymuyorum. Olan seyi kabullenmeye çalışınca rahatlıyorum en cok ama hep bir olmayan şeylerin eksikliğini de hissediyorum.

Bazen gerçekten tükendiğimi hissettiğim zamanlar oluyor benimde. Hayat biraz yordu beni açıkçası. Çok uğraşmak zorunda kaldım hayatla. Onlara dayandın bunlar bir şey değil senin için diye teselli ediyorum kendimi öyle anlarda. Şükredecek bir şeyler hep var

Ben de bu aralar boyleyim. Aslinda kendi halime kalsam bir sure karamsar ve hareketsiz takilip kendime gelebilirm ama cevremdekiler surekli sen boyle degildn nese doluydun ne oldu o oldu bu oldu dedikce daha da kotu oluyorum. Aslinda yapilmasi gereken tek sey kendine guvenip iyi zamanlarina donebilecegine inanmak ve simdiki icnde bulunan sikintiyi dibine kadar hissedip en son usanip bikmak ve aklindan uzaklastirmak... Ama ben tam bunu basarabilecekken bi de cevredekiler surekli altta bi sebep bi bahane arayip sorguladikca daha da uyuzlasiyorum Keske boyle durumlarda kendimizi isinlayabilecegimiz izole bir alan olabilse M

Sulugozlu bir yapim oldugu icin herseye aglayip rahatliyorum

Evet benimde öyle oldu, yaşadığım acılar birikti ve artık dayanılmaz bir hal aldı. evlendigimden itibaren hayatim kararmaya basladi 16 yil cektim ve artik bittim... hic mutlu olamiyorum beni hic birsey sevindirmiyor artik hicbirseyeden zevk alamiyorum. Resmen hayatimi mahvetti karartti, Onu Allaha havale ettim... InsAllah birgün iyilesirim/ iyilesiriz...

Maneviyatima önem veriyorum çok şükür ki ama inan bazen elim kolum kalkmıyor. Allah affetsin. M

Hak ettigimi dusunup, hic bir seyin hic bir zaman duzelmiceni dusunup rahatliyorum.

Profesyonel yardım aldınız mı? E

Bir kez gittim ama bana iyi gelmedi bir dahada gitmedim M

Aynen bende o durumdayım. Yemek bile yemek istemiyorum. Hiç bişey yapmak istemiyorum. Öyle boş boş oturup düşünüyorum sadece. Bende senin gibiydim neşeli hayat dolu. Bütün enerjim bitti sanki. Yaşama isteğim bile yok gibi. Eski zamanlarımı çok özlüyorum

Her insan gibi benim de zor dönemlerim oldu. Geriye dönüp yaşadıklarıma baktığımda yaptığım en güzel şey; kendimden, duygularımdan kaçmamak oldu. İnsanlar çoğu zaman acının ardından, o acıyı unutturacak arayışlara girerler. Çevreden yeni hobi edin, spora başla, alışveriş yap, arkadaşlarınla takıl önerileri gelir bolca. Bunlar, bana göre, uyuşturucu yönlemler. Yani şiddetli bir ağrın var ve sen sürekli basit ağrı kesicilerle onu geçiştiriyorsun. Sen o ağrının ciddiyetini kabul etmedikçe, ciddi bir tedavi yöntemine girişmeyeceksin, ağrıyı çekmeye devam edeceksin. Yani şunu demek istiyorum, duygularını yaşa, sorunlarını, kayıplarını, başarısızlıklarını kabul et. Eline bir kağıt kalem al içinden geçenleri, kimseye anlatamadıklarını yaz. Yazmak çok iyi gelecek. Gerçekten sana ışık olacak, güvenilir bir arkadaşın varsa onunla konuş. Ben buhranlı zamanlarımda aynı şeyleri belki on kez anlatarak ablamın kafasını az şişirmemişimdir. Çünkü anlatmak kabullenmek ve iyileşmek için çok güzel bir yöntem. Sonra, acele etme, bir an önce olumsuz duygulardan kurtulma çabası içine girme. Zaman içinde atlatacaksın. Ve her şeyden önemlisi, hayatta her şeyin geçici olduğunu unutma. Hiçbir üzüntü, sıkıntı daimi değil. Bir gün geçiyor, eskisi gibi hissetmiyorsun. Tecrübeyle sabittir Kendine haksızlık etme, kendini şefkatle kucakla lütfen.

Maneviyatıma yatırım yapıyorum. Her şeyin Allah'tan geldiğini kendime hatırlatıyorum. Hayata geliş amacımın bir imtihan olduğunu hatırlıyorum. Peygamberimizin yaşadığı üzüntü, açlık, yetimlik, evlatlarını kaybetme, yurdundan kovulma, taşlanma, vs gibi ağır olayları düşünüp, her şey biz insanlar için deyip sabrediyorum. Her halime şükrediyorum.

Ne güzel en azından bir yönteminiz var. İçe kapanik olmak istemiyorum ben de içimi boşaltmak istiyorum ama sanki böyle zamanlarda donup kalıyorum. M

"Bu da geçer." Bu sözü aklıma getiriyorum. Hayatta herşey geçici. Bunu kabul edince rahatliyorsunuz. Kötü günler de geçecek..

Yasadiklarimdan dolayı.. içimde biriktiriyorum sonra böyle çıkıyor acısı.. . push ; M

Her tünelin sonu aydınlık diyorum. Sizi bu şekilde üzen konu ne? Psikolojik mi yoksa bir aile sorunu mu. ? Geçecek hepsi geçmeyen acı olmaz ben bunu bilir bunu söylerim.

Belkide bunlar patlamalardır Olması gerekiyor Hep güçlü olmak zorundamıyız Doğum sancısı çekiyorum Bu durumda çoğu insan tesseli bekler sakinleşmeye ihtiyaç duyar Ben dışarda bekleyen ve ağlayan annemi eşimi kardeşimi sakinleştiriyorum Üzülmeyin ben iyiyim diye Umarım geçer bu durumumuz Purpplee Süper women Anneler

bende aynisini yaşiyorum oksa fistik gibi hayatim var.

Ben de böyleydim bir zamanlar ama şimdi kızım uyuyunca ben de uyuyorum

Edemiyorum.

Yürüyüş yapıyorum iyi geliyor gerçekten. Sonra bu kez geçmeyecek mı acaba derken buluyorum kendimi. Khomyuk

Aynı bende öyleyim çok şükür maneviyat var ama üstesinden gelmek zor oluyor. M

Polyannacilik çok iyi geliyor. Ya şöyle olsaydı ya böyle olsaydi diye düşünüp bugünlere ve ins sağlıklı olduğuma şükürler ediyorum, rahatlatıyor. Bir dert sahibi olup derman aramaktan iyidir

Allah yardimcimiz olsun

Dünya Hassas Kalpler İçin Cehennem Gibidir... hasaas olmamaya bak kuzum hersey bizim. icin zor da olsa yasiyoruz bazi seyler,5 sene sonra yuksek ihtimal gulerek hatirlayacaksin Ayrica her serde vardir bir hayir

Birdenbiremi böyle oldunuz? Yoksa bir travma falanmi yasadiniz? M