Siz iyi anne olun o halde. Kullandığınız gereksiz lafının gereğini sevgili @Mune yapacaktır. İyi günler

cocuklarina vurmak kendine vurmak bunlar normal degil arkadasim bir an once psikologa filan git. uzak dur seni uzen insanlardan. cocuklarinin ne sucu var Allah askina. elin gunahini niye onlardan cikariyosun? shapee

Bir de büyük çocuğunuz zaten abla/abi olmayı yeni kabullenecekken, belki daha öok ilgiye, şefkate muhtaçken ne olur sırf diğeri gözünüzde daha küçük görünüyor diye ilk göz ağrınızı koca adam saymayın, o da halaa küçücük, sizden sevgi, merhamet bekleyen, birey olarak kabul görmek isteyen ama bir yandan da ardında hep sizin gücünüzü hissetmek isteyen minik yavrunuz.. İnanın bu zamanlarda yapılan hatalar dönüşü olmayan yaralar açıyor, bastırılmış, sindirilmiş, özgüveni eksik bireyler ortaya çıkıyor yada tam aksine kendinden güçlü bir insandan şiddet gören sonrasında aynı şiddeti kendinden daha zayıf olana uyguluyor.. Sabırla, selametle kendinizi iyi edin lütfen..

Eşinizin desteği olmadan düzelmeniz imkansız bence. Kararlı bir sekilde oturup kimle ne sorununuz varsa halletmelisiniz. Kücücuk masumların ne günahi var? Hatanızın farkındasınız ve kötü bir anne değilsiniz, yorgunsunuz sadece...

Ayrıca İnan'ın size özel birşey yazmadım, çünkü sizin ne yaZdığınızın farkında bile değilim. Sizi mi etiketlemişim? Ne yapmışım? sizin gibi düşünenler var, ama benim gibi düşünenler de var. Ben sizin düşüncenizin değil söyleme tarzınızın yanlış olduğunu düşündüm ve yazdım. (Ki siz derken 'size özel değil' genel olarak Türkçede 2. çoğul şahıs olan siz kullanıyorum Ben de oh iyi yapıyorsunuz hepimiz öyleyiz demiyorum, sadece evet kötüsün, böyle anne olmaz olsun yorumları bir insanı daha suçluluk duygusuna itebilir diyorum. O sizin düşünceniz, bu benim. Siz sabah sabah neden bu kadar hırslısınız anlamadım. Papatya çayı için, iyi geliyor. İyi günler dilerim

Hatice Kübra Tongar hanimin kitaplari var okuyabilirsiniz. instegramdan da takip edebilirsiniz. Bagirmayan anneler diye bir kitabi var. Canım onlara misafir diye bak göz açıp kapamadan büyüyorlar. sonra hic biri yaninda kalmiyor

Çocuklarınız küçük ama insanı çileden çıkarmakta üstlerine yoktur eminim Sizi anlıyorum Bünün vicdani muhasebesini de yapabildiğinize göre kötü biri olamazsınız zaten Bağırmayan anne baba olmak diye bir kitap var Yazarını unuttum Onu okuyun

182 ya da MHRS online işlemlerden en yakın hastanenin Psikiyatri Kliniğine randevu alın. Olmadı mı? Dahiliyeye alın onlar sizi zaten yönlendirirler. Büyuk olan o vurduğunuz var ya 5 yaşında. Bir elin parmağı kadar. Hayatı tanıyalı henüz 5 yıl olmuş. Bilin istedim. Avaz avaz bağırdığınızda 1.5 yaşında, bebek. Çocuk bile değil.

Her ilçede AsDEP var böyle olaylara bakan. Onlara gidin, onlar sizi ücretsiz psikologa yonlendirirler

hııı siz iyi anne olun, kötü olana yorum yapmayın diyorsunuz. Msj alındı. shapee

Konuya yapılan 6. yorum zaten sizin, sizden önce yazılan 5 yorumdan bana bir tane evet kötüsün, böyle anne olmaz olsun yorumlarını Gösterin lütfen. Böyle bir yorum yok konuda, hayal gücünüz devrede uyduruyorsunuz. Bende size bir göz doktoru tavsiye edeceğim ilgileniyorsanız. C captain price erkek

Tavsiyeniz için teşekkürler, ama gözlerim iyi görüyor :) ben sizin kötü annesiniz yazdığınızı bile görmedim, yazılan yorumlar bu kişinin kötü bir anne olduğunu ima eden yorumlardı. Misal bir insana sen g rizekalısın demeden bunu ima etmenin bin türlü yolu vardır. Ya da herhangi bi iltifatın. Dediğim gibi, ben sizin ne yazdığınızı bile bilmiyorum, ben fikrimi söyledim, kimseye özel bir mesaj değildi. siz bence iyi uyuyamadınız shapee

hay agzina saglik vallahi ben daha agir yazicam da neyse.. ne cok gereksiz var anne bile deyillerdir Allah bilir!!!

Tüm gün çocuklarla mısınız? Mutlaka kendinize zaman ayırın, çocukları bırakın eşinize çıkın dışarı. Uzun yılların birikimi sinirleri yıpratır ve kendimizin de şaşıracağımız tepkiler verebiliriz böyle. Bu bir psikiyatrik rahatsızlık değil, çünkü sizin yaşadıklarınız sizde bu durumu oluşturmuş biraz dinlenip bir tatil yapsanız vs bu sorunu atlatırsınız. S

Evet gereksiz yazan üyenin mesajını begenip, karşı tarafın aynı minvalde verdiği karşılıgı raporlayan bir üye olarak hassasiyetlik çıtanız beni benden aldı. Endişenmeyin Sizden çok önce ben kendiM zaten uslup sorunumu bildirmiştim.

Uzerine yurumeniz, avaz avaz bagirmaniz da en az vurmak kadar kotu. Hergun yapiyormussunuz Evet iyi bir anne olamiyorsunuz. Tedavi olmaya calisin.

Sesinizin yükselmesi, çocuğa vurmak, kendine vurmak inanın bunların hepsi çocukta derin yaralar açar. Umarım yaşanmaz ama tekrar birgün aşırı öfkelendiğinizde o an aynaya bakın, insan o haliyle nasıl çirkin oluyor, canınız, evladınız siz ona her kızdığınızda dünyalar güzeli annesinin, ondan dayak yese yine onun eteğine sarılacak kadar çok sevdiği annesinin o çirkin yüzünü görüyor, ne büyük korku onlar için, bunu düşünün.. Bende eşimin ailesiyle çok zor şeyler atlattım, ayrılma raddesine geldik hem de birbirimizi severken. Ben ailemin yanına gelmiştim ve telefonda onunla kavga ediyorken birden çığlık çığlığa bağırdım kendimi tutamayıp, yan odadaki yavrum öyle bir çığlık attı ki, o çok sevdiği masum annesi korkunç bir canavar oldu o an. Kardeşim alıp götürmüştü ben sakinleşene kadar. Sonra geçti, geçiyor. O sıra oğlum bir hafta kadar kendi kendine çığlık atıp gülüyordu, ona oyun gibi geldi belki bilmiyorum. Eşime o zaman şunu söyledim ben ne senin ne bir başkasının uğruna bu kafayı sıyırıp yavrumu, öfke kontrolü olmayan, onun çocukluğunu mahveden bir anne olarak yaşamıcam. Seninle olmak beni bu hale getiriyorsa, sensiz olup mutlu anne olmanın bir başka yolunu bulucam.. Eşim kendi annesinde bunun acısını çok yaşadığı için bana hak verdi, destek oldu.. Evet ben o insanlardan hala nefret ediyorum, bazen kendi içimde onlarla kavga ediyorum.. Ama bunu çok çok aza indirdim şükür. Şöyle düşünün;hiç sevmediğiniz insanların öfkesinden dolayı çok sevdiğiniz ve sizi çok seven insanları yaralıyorsunuz! Değer mi?Senin bu acıları çekmen karşı tarafın umurunda mı?Herkes hayatını yaşıyor, uyan, topla kendini. Eşinle birbirinizi hala seviyorken, Allahın emaneti yavrular hala gözlerinin içine sevgiyle bakıyorken lütfen kendine gel, gerekirse tedavi ol, o insanlarla zaruret dışı görüşme ve ailene yönel. İnan en iyi ilaç o masumların gülüşü.. Bunu kendine de onlara da yapma lütfen. Hatayı evlatların yapmamışken cezasını onlara çektirme, iki cihanda hesap var kardeşim.. Umarım en kısa vakitte daha güçlü, daha mutlu bir anne olursunuz.

Siz hayırdır? Bu yorumlar evet iyi bir anne değilsiniz dediğim için bana sanırım. Eş ailesi tarafından yıpratılmış bir kadın çok şükür halimize yine de eşim beni, bende onu cok seviyorum deyip ama tüm öfkemi çocuklarımdan çıkarıyorum diyorsa, Birde bunu hergün yaptığını yazıp Ben kötü bi annemiyim? diye soruyorsa evet iyi bir anne değildir. Sordu söyledik, af buyurun bir daha ki sefere sizden icazet alır öyle yazarız. Farkındaymış, eee? Tedavi ol dedik. Ne diyelim, üzülme tüm anneler hepimiz böyleyiz dememizi mi bekliyorsunuz. Siz Her gün avaz avaz bağıran, kendine vuran, sürekli çocuğun üzerine yürüyüp korkutan koca kadına Biz de O korkuyu yaşayan 5 ve 1,5 yaşında olan çocuklara hassasiyet gösteriyoruz. Daha ağırını yazacakmış gereksiz, lütfen yaz hatırım kalır.

Sizi iyi anliyorum... ama kötü bir anne oldugunuzu düsünmeyin bazen öyle durumlar dönemler olabiliyor... bende yasiyorum dövmedim ama bazen gereksiz yere kiziyorum bagiroyrum. Söyle düsünün baskasi baksa cocuklariniza daha iyi olurmuydu.. nasil olursaniz olun cocuklariniz siz olmadan yapamazlar nasil olursaniz olun sizden iyi annelik yapamaz kimse onlara sizden cok kimse sevemez onlari... bence psikologa gidince cok daha rahatliycaksiniz ve düzelecek hersey ama gercekten anneliginizden süphe etmeyin derim.. siz güzel bir annesiniz bence ❤ internetten arastirin hangisi iyi diye bide yorumlar oluyor dr lar hakkinda onlari okuyup secebilirsiniz Allah yardimciniz olsun ama bilin yalniz deyilsiniz shapee

Ne yapabilir ki el kadar cocuklar sızı bu duruma sokacak. Bunlar sizin problemleriniz gunah o cocuklara bunu yapamazsınız. Esınız in ailesiyle ne alakası var bu arada?

Öncelikle herkese merhaba.. ben 9 senelik evli, 30 yasında, biri 1.5 diğeri ise 5 yasında 2 çocuk annesiyim. Evlendikten bu yana eşimin ailesi tarafından çokça yıprandım. Bunaldım.. çok şükür halimize yine de. eşim beni, bende onu cok seviyorum. Aramızda mezhepsel bir durum var ailesi bizden çok farklı yani. Çoğu konu da catıstık bunca zaman. Birikim mi diyin ne derseniz deyin fakat inanılmaz bir öfkem sinirim var. Ve maalesef çocuklarıma istemeden avazım çıktığı kadar bağrıyor, yarım saat sonra onları öpüp koklayıp ağlıyorum. Büyük oğlumun sinirle üstüne yürüyorum ona vuracak gibi oluyorum bi daha tövbe ettim elim kırılsaydı da vurmasaydım. sonra kendime vuruyorum sinirden. Ama ben Yemin ederim engel olamıyorum. Söz veriyorum bi daha asla diyorum her gün yeniden yapıyorum. Ben kötü bi annemiyim? Suan bunları bile ağlayarak yazıyorum. psikoloğa gitmek istiyorum ama hiç bilgim Yok nereye nasıl kimden yardım alacağım? Çocuklarımı cok seviyorum hem de cok. Canımı veririm. Geceleri ben ölsem daha mutlu olurlar diye düşünüyorum istemeden. Sonra saçmalama diyorum kendi kendime. Ben ne yapıcam... bana yardım edin yenGEnC

Devlet hastanesinde psikaytriler var ona gidin onlar psikologada yonlendiriyolar zaman kaybetmeden gidin destege cok ihtiyaciniz var shapee

Okurken gözlerim doldu Nolur çocuklarınıza el kaldırmayın Yavrulara çok üzüldüm Allah yardımcınız olsun...

Öfkenizi kontrol edemiyorsunuz. Bu istediğiniz kadar pişman olun yine ofkelendiginiz zaman yapacağınız bir sey. Belediyelerin psikoloji servisleri varmış. Bir araştırın isterseniz. Geçmiş olsun

Psikolaga görünmelisiniz.. Kitap okuyun.. Çocuğuna hiçbir anne vurmak istemez diye düşünüyorum bunları dile getirmek size vicdan azabı çektiriyordur eminim.. Şöyle düşünün sizden kat kat küçük ve güçsüz.. Kendinizi sakinleştirin olanları unutun.. Yarın yeni bir sayfa açın.. Ve bağırmayan terslemeyen bir anne olucağınıza önce kendinize söz verin.. Hayatınızda sizi üzen yıpratan şeyleri çıkartın.. Benim bebeğim kolikti ve ben uykusuzluğa ve sese gelemeyen bir insanım Bebeğim durmadığında hemen alıp sinirlenmek yerine gece önce kendime telkinler verip önce kendimi sakinleştirir sonra bebeğimin yanına gidiyordum onu kucağıma alıp iyiki böyle yapmışım diyip seviyordum. Sen iyi bir annesin.. Çocuklarının gelişimi özgüveni için ileride sorunlu çocuklar olmaması için önlemini al..

Gereken insanlara gereken tepkiyi verin ve en kısa sürede terapi alın.

Kadın zaten hata yaptığını anlamış, buraya da yazmış ne yapabilirim nerden başlayabilirim diye. O zaman herkes yazsın 'tuuuuu k ka sen kötü annesin vs. ' iyi mi olcak? O da biliyor çocukların suçu olmadığını ve düzelmek istiyor. Yorum yaparken, zaten yeteri kadar zor durumda olan birini bu kadar hassas bir konuda iyice strese sokmamak gerek bence :/ tabi herkesin kendi fikri. Konu sahibi arkadaşım, bazı belediyelerde bazen bu tarz Hizmetler oluyor ücretsiz. Ya da alo bişey vardı reklamları görüyordum, o şekilde bir yardım alabilirsiniz. Hiç ertelemeden, bir an önce gidin.