Ağlamaktan çocukken utanırdım ama artık saklamıyorum tutmuyorumda rahat rahat ağlıyorum.. hxuxrrem 2000 SEN BU SEVGİYİ

gülerken nekadar rahatlıyorsak bence ağlarkende bir o kadar rahatlıyoruz... ağlamamak için kendimi sıktığım zamanlar olmuştur eşim hastanedeyken ona moral olsun diye gözyaşlarımı içime akıtmışımdır ama onun dışında hiç sıkmam kendimi... çok mutluysam mutluluktan ağlarım... acıklı bir filmde ağlarım... kızımın bebeklik resimlerine bakınca ağlarım.. rahatlamak için ağlarım hemde hıçkıra hıçkıra... ha birde komedi dükkanında ağlıyorum ama oda gülmekten... SeRYuL Aktif

Bazen gizli ağlarım bazen eşimin yanında ağlarım. Yanımda biri ağladığı zaman mutlaka ağlarım. Genelde saklamaya çalışırım :) :1ninca: Önceden ağlamaktan utanırdım şimdi ağlayabiliyorum:) :hooray: mixmay

valla bende çok sulu gözlüyümdür hiç farketmez nerde olursam oluyum o an içimden ağlamak geliyosa ağlarım hemde nasıl bi ağlamaasenağlama

Karşımda biri ağlasa dahi hemen ağlarım. Çok duygusalım. Dizilerede filimlerde dahi kendimi kaybedip hüngür hüngür ağlarım. Haberlerdeki acı olaylara hemen ağlarım. ÇOooook çabuk ağlarım. HErşey beni çok çabuk etkiler.

Duygusalaştığım zaman özellikle benimde içimi acıtan bir olay var aklıma geldiği zaman anında gözyaşlarım sel olur vuslat06

gülmek kadar ağlamakta olağan bir durum bence ağlamaktan utanmam çekinmem eğer o an ağlıycaksam yanımda kim varmış ne der diye düşünmem insanım sonuçta duygularımı yansıtmak en doğal hakkım:1closedeyes:

yer ve zaman farketmez duygulandiysam hemen aglarim senağlama

genelde gece yatağa yatınca hem düşünür hem ağlarım özellikle annemden saklarım gözyaşlarımı üzülmesin diye kıyamam ben ona K kivilcim

çok duyğusalım hemen ağlarım

bu zamana kadarrr kolay kolay kimsenin yanında ağlamadıımm hatta adımıı acımasız gaddara bile çıkarmışlardıı... ama şimdii sanırımm hamileliğimden dolayııı herşeyee ağlıyorumm... komedi filmlerine bileee D

bende hep içime akıtmayı denedim ama olmadı çünkü ağlamak ağlamayı getiriyor inanın ben ağladıkça kendimi daha çok yıpranmış gibi hissediyorum.. o yüzden keşke bukadar sulu gözlü olmasaydım derim hep.. bence çok ağlamakta iyi değil senağlama smhsmh Kaan'ım Allaha

çocukluğumdan beri başkalarının yanında ağlayamam olaylar karşısında o kadar metanetli davranırım ki herkes beni çok güçlü zanneder halbuki ihtiyacım olan tekşey beni anlayan birinin yanında doya doya ağlamak anlatmak ve ağlamak ama artık imkansız gibi

içime atıpta ağladığım çok olmuştur ama her an her yerde ağlarım genellikle sulu gözün tekiyim zaten...:çok üzgünüm: hadibakem oğlum bırakma

Eskiden çok ağalayan zırlayan bir yapım vardı biri bişey dedi mi o anda kim olursa olsun ağlardım, sınav sonucuna, ıvıra zıvıra yani. Kalbim kırlıdımı da ağlardım ama son bir kaç senedir sadece benim için anlamı olan şeyler için ağlarım sevdiklerimden ayrıldığımda, ya da hüzünlü bir şeyler izlediğimde ama yanlızken. Başkalarının yanında içime atarım sadece gözlerim biraz dolar o kadar. Şimdi düşünüyorum da bir insanın göz yaşı o kadar değerliymiş ki ıvır zıvır herşeye akıtmaya değmezmiş. Selenais Kelepceliyim ben

içime akıtırım görselerde olur ama beni o kadar güçlü görüyorlarkii şaşırırlar Z

genelde ıcıme akıtırım.. senağlama ama sagım solum bellı olmaz bazen anlamsız yere agladıgımda olur.. fisfisfis cok kırıldıysam sessız bır kosede kendı halımce dokerım goz yaslarımısenağlama kımse gormesın ısterım bılmem neden benneyaptımki HanimKelesimiGetir

ben genellikle yalnızken ağlarım... ama bazen engelleyemediğim gözyaşlarım olabiliyor... C

hemen akar benim gøzyaslarim =( Keske øyle olmasaydi.. bir sorun varsa esime dogru durust anlatamiyorum bile, aglarim diye korkuyorum anlatirken.. Ama konusmak zorunda olmadigim surece tutabilirim icimde, kimsenin gørmesini istemem. CHOCOLATEA

Cok hassas bi yapim var. Kesinlikle saklayamam gozyaslarimi, icime atamam. Insanlar beni hep guler yuzlu bilirler, bu yuzden uzuldugum zaman uzuldugumude cabuk anlarlar, hatta sorarlar neyin var diye, iste o an baslarim hungur hungur aglamaya. Malesef o kadar guclu degilim.. henuz.. . push ; K kivilcim

yalnız ağlamayı daha çok tercih ediyorum çünkü utanıyorum eşimin yanındada ağladım ne yapıyım çok doluydumm

ruh halime göre değişir yalnızken dışıma başkaları varken içime akıtırım...:1closedeyes: sefamolsun radyoda yine sezen

hep içime akıtmayı denedim ama olmadı... herzaman dışa vurdum üzüntümü kederimi ve gözyaşlaımı.. üzgünken hiç birşey yokmuş gibi davranmak karşındakine üzüntünü belli etmemek ve hayata herşey normalmiş gibi devam etmek benim için en zor ve katlanması en ağır şey oldu herzaman şu dünyada.. ama maalesef zaman zaman içim kan ağlasada bunu yapmak zorunda kaldım... içi kan ağlarken gülen insanlar vardır ya onlara imrendim herzaman.. ama ben bunu başaramıyorum.. hemen bırakıyorum kendimi ve yeniliveriyorum üzüntülere.. güçlü olamıyorum.. ağlamak tek kaçış yolu benim için... ama bu beni daha çok yıpratıyor.. ah keşke ağlamakla kalsam resmen hayattan kopuyorum.. sadece düşüncelerim yanlızlığım ve göz yaşlarım... onlarla baş başa kalıyorum resmen.. çıkıp gezmek dolaşmak arkadaş ortamı bile beni eskiye döndüremez neşelendiremez o durumda.. ben muhakkak kendimi yıpratıcam ve hüngür hüngür ağlıcam.. aslında sevmiyorum bir derdim olduğunda başkalarına yansıtmayı ama elimde değil işte.. ben böyleyim

daha bu sabah eşim ağlarken gördü ağladınmı diye hiç çekinmem ağlarım şehit haberlerini seyrettim çöktüm o zaman. zerrecik

gözyaslimi asla engelleyemem. nerede olursa olsun engel olamam.:sm_confused: