Hayatimizda malesef hic bisey 4 4 lük degil canim silkelen ve kendine gel hayat cok kisa keyif almaya bak kimse icin yasamiyoruz bir daha da gelme sansimiz yok dunyaya Ise kendini sevmekle basla

Hangi sehirde yasiyorsunuz? . push ; _Phantom-Opera_ Her şey kızım için... tek ayak cezası Anneler

Başarısızlıklar, aslında başarıların; hepsinden canlı çıktın. Ama şimdi ölmeyi istiyorsun? En kolay yerde, yaşayıp geçtiğin yerde. Git, gök yüzüne gecenin karanlığında kafanı kaldır ve ay'a bak. Ay takvimine baktım, ilkdördünden dolunaya doğru dolmaya başladığı 2. günmüş bugün; şu tesadüfe bak, sen geçmişsin. Dolunay olup dolacak o karanlık taraf, her gece izle, konuş, dua et. Karanlığının içine elbette doğacaksın; bir ay, insana neler öğretir, bakmasını bilince. Arkadaşlar yeniden gelir, aşk yeniden gelir; başarısızlık, insanların uydurduğu bir sıfat, hiç kimse başarısız kalacak kadar uzun yaşamaz ve sen ömrünü kestirip atmak istiyorsun adını başarısızlık koyup. Olmaz, bu büyük haksızlık olur kendine. Belki gelecekteki bir eşi üzüyorsun, belki kendinle birlikte bir çocuğu da öldüreceksin, belki yeni gelecek yuvayı intiharınla şimdi dağıtacaksın; sadece o değil, anne, baban, onları da koparacaksın. Bunu kendine, sevdiklerine ve bir gün seni seveceklere yapma. Kadere böyle rest çekilmez, yaşa. İnsan 3-4 salak için, kendine kıyar mı? Kendini toparla lütfen; sen şu ay'a bir bak bakalım, dolunay olana kadar senin için doğacak, konuş onunla, anlatır o sana geceye nasıl doğulduğunu. Sonrasını da izleyebilirsin, bittiği yere "Son ay" demedikleri, "Yeni ay" dedikleri yerden, hilal olur, dolar ilkdördün yine, sonra yine dolunay... Bak işte, nasıl yaşanacağını güzel anlatıyor :)

Bir bardak kahve içmekten keyif almak istiyorum. İstediğim seviye sadece bu. Fazlası değil. Yaptığım şeylerden bulunduğum ortamlardan keyfi almak..

Eskisi gibi düşünmüyorum artık, doktora gitme konusunda kararlıyım. İlaca gerek olup olmadıgını o karar verir tabi ki ama ben iyi olmak istiyorum. Bu ilaçla ya da terapiyle, nasıl olduğu hiç önemli değil artık. Bu ruh halinden çıkıyım, o yeter. Desteğiniz için teşekkür ederimm. Kocayaslisiskodunya Who are you when no one's watching? tek ayak

Ne demek tabiki yardımcı olmak adına bir şeyler paylaşma gereği duydum, o kadar zor badireler atlattım ki, sizin gibi bazen yaşamaya karşı bir umudum kalmadığını düşünüp ölmeyi defalarca istedim, bu zorluklar oysa bizi büyüten olgunlaştıran kamçılar, fakat mücadeleyi hiç bir zaman bırakmadım, İnan'ın tam ümidin bittiği yer de bir de bakmışız, bir mucize oluyor imtihan dünyasındayız, sizin yazdıklarınızı görünce kendi geçmişimi gördüm biran ve üzüldüm yardımcı olmak istedim o kadar, sakın mücadeleyi bırakmayın, inşallah bu zor günlerinizi biran önce atlatırsınız, inşallah her şey gönlünüzce olsun B

Ben zaten hiçbir psikologun "benim elimde sihirli değnek var" şeklinde bir vaadine rastlamadım. Psikologlar ya da psikiyatrlar kısa vadede sonuç vermez. Bence siz yine de bi daha gidin.

İnan bana yaşamak her şeye rağmen çok güzel. teselli eder mi bilmiorum ama ben 33 yasima kadar kendi degerimi bilememisim. bu sene anladim. ve hayat daha zevkli hale geldi. Cok basaeisizliklarim vardi benim de coktu. evlendim beceremedim ayrildim. kendimi sucladim. cunku o yine evlenip mutlu olabildi. ama sonra anldim ki o adam bana uygun degildi. ben bunu kendini avutmak icin degil gercekten soyluyorum o hayata layik degildim. ben ozgur biriyim. gucluyum. onun beni ezmesine musade edemezdim. o kadin ediyor. ve mutlular. o adam bana uygun degildi. bu benim basarisizligim degildi ve bu tecrube beni ben yapti. guclendirdi aslinda. iyi ki evlendim... iyi ki bosandim... bu bir ornek. Sonra arkadaslarimdan ben de kazik yedim. iyi ki yedim. insanlara nasil davranilir ogrendim. o. zamanlar canim yanmisti. kendimi degersiz hissetmistim. ve sorun neydi biliyormusun her olayda hatayi kendimde bulmamdi. hata bende ya da onlarda degildi. herkes fitratina gore davrandi. zamanla bu tecrubelerden sonra fitratiniza uygun insanlari hayatiniza alacaksiniz. ve mutlu gunler yakın emin olun. Once bi plan yapin temel ihtiyaciniz nedir?para mi ask mi?sonra bunlari elde edebilmek icin plan yapin. o hedefe uyun. kucuk kucuk asamalar koyun kendinize. ornek veriyorum. beni mesela su an guzel bir bilgisayar mutlu eder. bunun icin ne yapmaliyim. once hango bgisayari alacagimi sececegim. her ay 200 tl kenara koyma hedefim olacak. hee ay 200 tl kenara koyabdigimde kendimi odullendirecegim. en son para biriktiginde bgisayari aldigimda da kendimi odullendirecegim. bu sacma bi ornek oldu ama. anlatabildim sanirim. kendini burakma, kendini motive et. ve fitrati sana uymayan insanlardan dost edinme

Neden kendini bırakıyorsun ki insan ömrü mevsimlere benzer kış geçmeyince yaz gelirmi? Önce rabbime yönelip duaların gücüne varmalısın ki hayatın zevkine ve kendi gücüne sahip olasın lütfen okuyamıyorsan bile duaları dinle emin ol herşey güzel olacak

Isim veriliyor mu bilmiyorum ama annem dogum sonrasi iceride parca kalmasi sebebiyle kurtaj oldu, cok kan kaybetti ve sutu kesildi ve ölü gibiydi. Surekli bayiliyordu, ben de kucuktum aglayip dururdum haline. Sonra Ankara'da unlu bi doktora gittik. Nesrin Dilbaz. Bildigim kadariyla cok cok iyi alaninda hatta bircok programda da gordum kendisini.

Allah ́a dayan, sa ́ye sarıl, hikmete ram ol... Yol varsa budur, bilmiyorum başka Çıkar yol... Hicbir sey kalici degil, bizler de geciciyiz. Buhranli bir donem yasiyorsunuz lutfen dogru duzgun bi doktora gidin, ilaclar robotlastirmiyor aksine fayda sagliyorlar. Ve kendinize bu kadar yuklenmeyin, herkesin ne basarisizliklari, ne can sıkıntıları var neler neler var ama dustuysek kalkmaya calisacagiz ne yapalim.

üyük ihtimalle hormonlarınızda ve vitamin değerlerinizde düşüş var. Bu kadar negatif hissettiğinizde sizden çok daha kötü durumdaki insanları düşünün, zira ben öyle yapıyorum. Ya da gidip lösemi çocuklara destek olabilirsiniz mesela? Madem hayattan beklentiniz kalmadı, sizi hiçbişey mutlu etmiyor, ozaman mutlolalecek diğer insanlara yardım edip onları mutlu edebilirsiniz. . push ; Bayan X

Acilen psikolojik destek almanız gerekiyor. Kocayaslisiskodunya Who are you when no one's watching? tek ayak

Sizden daha kötü durumda olan insalara fiili yardımda bulunun. Parayı kast etmiyorum. Mesela bir yetim çocuğu parka götürün, yaşlı bir amca veya teyzenin evini süpürün. Doğum yapan bir arkadaşınıza yardımcı olun. Başkalarının mutluluğuna sebep olmaktan daha güzel ve huzur verici bir şey inanın bana.

Bir faydam dokunabildiyse ne mutlu. Hicbirimiz acıyla sınav olmasak keske diyeceğim ama o acıların bile bize nekadar faydası oluyor aslında. Acı hissetmeden mutluluğun nasıl güzel bisey olduğunu anlayamıyorsun ki.. Ve tecrübelerle olgunlaşıyorsun.. Tabiki mutlu olacaksınız arkadaşım diger insanların da olabildiği gibi..

Uzun vadede gittim inannin delirmek uzereydim.. isini iyi yapan psikolog cok az. Artik hersey para olmus.. ben down sendromlu kizim olunca gittim. Dunyanin sonu kiyamet koptu sizin icin biliyorum deyip durdu.. baskasina gittim zor cocuk deyip durdu.. anlayacaginiz moral bozmayi seviyorlar para kazanabilmek icin Bu arada belcikadayim

Kendince dusunup dusunup olumsuzlara odaklaniyorsun. Bence bu kadar sorgulama hayati ve yasamaya bak... herkes cok mu sikintisiz hayat yasiyor saniyorsun.. insanlar nelerle ugrasiyor ama yine de pes etmiyor. Lutfen kendine gel ve sakin ola o dusundugunu yapma.. en basta bize verilen hayati cani Allaha borcluyuz. Inancini saglam tut. Bu durumlarin gecici oldugunu dusunerek motive et kendini. Tatil yap kitap oku hayvan sahiplen..

Kahve alkol çay sevdiğim bir sürü içecekler.. olmadı olmuyor..

Ayanamadım özelde calısıyorum. Eşimle tanıstığımda dipteydim kendime güvenim yoktu. işim yoktu. işe girdim, evlendim ve ikimizinde hayatı yoluna girdi. bi kararla sıfır sermayeyle işyeri açtık inş malz. Üzerine. Baslarda iyiydi iki yıl ama Agustos ayındaki krizden sonra iflas ettim. Borcum cok ödenmemiş çeklerim var ve ikizlerim dünyaya geldi. Ben bu kadar soruna ragmen intihar edecem demiyorum senin derdin ne ki benim yanımda. Eşimle birbirimize kenetlendik ve bununda üstesinden geliriz diye düşünüyoruz. Sende kendi canını bu kadar hafife alma. Kurslara git. Çevre edin. Sen zannediyomusun herkesin 4/4 lük hayatı var yada herkes çalıştığı yerde çok mutlu. Yazık etme kendine

Cevrenizdekilere ne bakıyorsunuz.. Ben sosyal medya hesabında gerçek hayat görmüyorum yada oturup her bir derdini çevreye anlatan Daha çok nispet derdinde insanlar Mutsuz kafeslerinde çırpınıyorlar.. Iliskinizle ilgili demissiniz ya evliliği beceremedim diye boşanmayı beceremeyen kocasının kabrini çeken bir sürü kadın var bu ülkede.. Elalem ne der? Nasıl gecinirim bla bla korkulariyla.. Bu forumda bile bir sürü insan mevcuttur.. Siz kendinize saygısız ve sevgisiz bi hayat sürdürmeyi layık görmeyip bosanabilmeyi basarabilmissiniz.. Mesela buradan başlayıp bardağın dolu tarafına bakmaya baslayabilirsin.. Toplum kanisinin aksine mutsuzsa boşanmış kadın cok guclu kadindir

Herkese merhaba, Konuyu açmadan önce eski tüm konularımı okudum. Ne güzel heycanlı zamanlarım varmış, gerçi sonucunda bişey olmamış ama yine de mutlu günler yaşamışım. Uzun zamandır içimde bastırmaya çalıştığım duygularım var. Şu an bu yazıyı işyerimde ağlayarak yazıyorum. Hassas bi dönemdeyim sanırım, hiç bu kadar güçsüz hissetmemiştim kendimi. Ama ben artık sabahları heycanlumutlulukla kalkmıyorum. Hiç bir şeye karşı bi isteğim yok. Ne iş konusunda bi başarı yakalayabildim ne aşk. Eski işyerimde çok büyük haksızlıklar gördüm, arkadaş kazığı yedim hem de iki kere. Çok çabuk insanlara güvenip onları içime alıyorum, kötülük beklemiyorum. Bu huyum yüzünden defalarca kez üzüldüm, hayal kırıklığına uğradım. Beni mutlu eden hiçbir şey yok. Bi 10 yıl sonrasını merak etmiyorum, heycanlanmıyorum. Evlenirimçocuk sahibi olurum gibi bir hayalim yok. Biliyorum çünkü onu da beceremem. İlk evliliğimi beceremediğim gibi. Girdiğim sınavları kazanamadıgım gibi.. sadeceailemi düşünüyorum. Onları mahveder bu durum. belki de kendilerini suçlarlar, hep neden ararlar nedenyaptı diye. Ama inanın sabah uyandıgımda ilk aklıma gelen ölmek oluyor. Eskiden yaptıgımda beni mutlu eden şeyler artık eskisi gibi mutlu etmiyor beni. Şuan düşünüyorum neye sahip olsamhayatım değişir ve eski mutluluguma sahip olurum diye, kocaman bir hiçbirşey! Psikologa git diyeceksiniz biliyorum, onların hiç yardımı olmuyor, hayatımdaki bütün olumsuzlukları sihirli değneğiyle dokunup değiştiremeyeceklerine göre boşuna gitmiş olurum. Sadece o anlık cesaretimin gelmesini bekliyorum. Buraya neden yazdım onu da bilmiyorum, kimseye anlatamadıgım için sanırım. Ama içimde artık hiç istek yok, hiçbişeye karşı. İlaçlarla uyuşup robot gibi de yaşamak istemiyorum. Keşke bu kadar korkmasam, canımın yanacağını düşünmeden o bikaç dakikalık cesareti yakalayabilsem..

Bunların sebebi lityum eksikliği demir eksiklği tiroid bile olablr psikiyatriye görünmen şart cnm, sebebi derken beynin olumsuzlklarla mücadelede bu elementlere ihtyacı var gucci

Öleceğin kesin değil o kadar çok vaka geliyor ki intihar etmiş yoğun bakıma düşen.. altını erkek veya kadın farketmez hasta bakicilar temizliyor afedersin bazen dalga geçiyolar acımasızca biliyorum ama duyuyordum böyle bunları riske alma derim.. birde çok canları yanıyor G

Kalpler hasta kalpler ama manevi anlamda... Allah yardımcınız olsun... Umarım kısa zamanda kalbini iyileştirmenin yolunu bulursun...

Neden bu kadar umutsuzsunuz? Merak ettim mutluluğun tanımı ne sizin için? Neyle eşdeğer mutluluk? Tamam hepimiz dönem dönem dibe vuruyoruz bu bir gerçek ama ne kadar çabuk ayağa kalkarsak o kadar kolay atlatıyoruz. Basit seylerden mutluluk duymayı, haz almayı öğrenmek gerek zira kimsenin hayatı zaten dört dörtlük değil, olamaz ki mümkün değil. Birde hep olumsuz konuşmak, hissetmek, yaşamak olumsuzluğu getirir, siz farkında değilsiniz ama bu tam bir kısırdöngü.

Yanılıyorsunuz, uzun vadede ellerinde sihirli değnek oluyor uzmanların. Kesinlikle işe yarıyor. Allah korusun kötü bir hastalığa yakalansaniz ölümü mü bekleyeceksiniz doktora gitmeden, ruhun ne suçu var? Inanciniz ne bilmiyorum ama ölümden sonra ki hayat ne oluyor? Sonsuzluğa kullerinizin savrulacagina mi inanıyorsunuz, buradan daha güzel bir yere mi gideceğimizi ; aklınızda ki her neyse insan bilmediği yere bu kadar fütursuzca gitmez. Hepimizin hayatında milyon tane sıkıntı var. Ruhumuza ağır geldiğinde bir psikoterapiye gitmek en mantıklı çözüm Beden taşır, ruh taşıyamaz. Tasiyasmadigi anda işte böyle saçma sapan ölüm düşüncelerine gider akıl.

Sadece sessiz bir ortam yaratıp dua edin yaradana sığının. Sahip olduklarınıza şükür edin. Eliniz kolunuz bacaklariniz gözleriniz sağlıklı mi, bi probleminiz var mi? Yoksa herşeyi tekrar deneyebilirsiniz ama önce dua edin ve sizden kötü durumdaki insanları düşünün. Dost kazığı hemde 2 kere? Ben kaç yere yediğimi hatırlamıyorum yinede deli gibi gülüyorum :)) başarısız bir evlilik? Bakın seda sayana 7 koca eskitti bana mısın demiyor hatun :))) ya da en kısa örnek annem 47 yaşında 2. Evliliğini 1 ay önce sonlandırdı herşeye sıfırdan başladı toparlanmam lazım dedi ve şuan 1 ayda neredeyse zirvede. Bi de bana baksanıza tek maaş geliyor evimize 2.5 yaşında bi kızım var hergün dört duvar içindeyim çalışsam çalışamam en azından şuan için. Ama yinede insanlar mutlu olmaya çalışıyor ve ben ne zaman dibi görsek eşime hep derim ki "Korkma yine cikicaz yüzeye ve sonra tepeye" Silkelenin lütfen hayat çok kısa

Sihirli degnekleri yok belki ama nitelendirdiginiz gibide bos degillerdir. Hayatimiza giren insanlar, ya da kazanamadigimiz sinavlar vs dunyaya gelis sebebimiz bunlar degilki, gidis sebebimiz olsunlar. Lutfen bu fikri kafanizdan silip atin, herseyin guzel olacagi zamanlarda gelecektir elbette Inanin herkesin sikintilari farkli farkli, fakat herseye ragmen yasamak guzel..

psikolog hayatınızda yaşadığınız olumsuzlukları değiştiremez ama kafanızı değiştirir düşüncelerinize yön verir mantıklı düşünmeye başlarsınız zihniniz temizlenir anlattıkça dinledikçe hayat yakaladığınız yerden çoğalır çok şükür bi hastalığınız sorununuz yokken ne diye ölmek istiyorum dersiniz ki Allahın gücüne gitmez mi? sizin hayatınız eski işinizden ya da eski eşinizden ibaret değil. yaşadığınız olumsuzluklar yüzünden neden kendinizi beceriksiz hissediyorsunuz ki çook büyük şirkerleri kuran insanların hayatlarına bakın belki 30 defa batmışlar yanılmışlar başaramamışlar ama 31. sinde olmuş işte kimisi 30 yaşında başarmış kimi 40 kimi 70 kendinize bu şekilde haksızlık etmeyin atın kendinizi dışarıya bi alışveriş yapın bi sahile gidin sevdiğiniz bi arkadaşınızla buluşup bi kahve için yeni hobiler edinip yeni insanlar tanıyın en önemlisi ibadetlerinize önem gösterin bol bol dua edin inşirah okuyun kuran okuyun yemek kursuna yazılın mesela kafanız dağılır umutsuzluk yakışmıyor.

tatlım hayat bu, düz bir yol değil ki, imtihan dünyasındayız. şimdi ben dertlerimi yazsam burdan köye yol olur ama herkes aynı sadece sıkıntılar dertler farklı, bu dünyada rahat yok... biri biter başkası başlar o yüzden toparlan toparlan ki sorunlarını çözecek dermanın olsun...

Psikologlar zaten öyle bir şey vaad etmiyor. Bu uzun bir süreç. Öyle birkaç kez gideyim bitsin gibi bi durum yok. Belki 5 6 ay gitmelisiniz düzenli olarak. Belki ilaç tedavisine de başlamanız gerek. Buraya iyi ki yazdınız yalnız değilsiniz inanın çoğu insan bu hisleri hayatının bir döneminde yaşıyor. Bende yaşadım bunu adı depresyon herkes farklı şekilde atlatıyor bu süreci. Lütfen işinde uzman birini bulun ve destek alın.

Bir kitap düşün almışsın onu eline ve okumaya başlıyorsun henüz ilk sayfalarındasin. Kitabın ön sözü hayata göz açman, son sayfasida kaçınılmaz son. Sen ön sözü gectin okumaya başladın ve bu kitabın sonuna kadar da tek bir sayfası bile boş değil mecburen bitene kadar okumalisin. Eğer ki bir tane sayfayi okumasan olmaz dimi? Herşey dağılır bütünlük bozulur. Insan hayatı da böyle ışte doğduk öleceğiz ve bu zamanda diliminde bütün günlerimiz dolu olacak acisiyla tatlisiyla. Herkesin okudugu kitap farklı yani herkesin derdi sıkıntısı acısı mutlulugu farklı emin ol tek degilsin hepimiz çok iyi okur yazarlariz.

Ben kanser atlattım. Öyle kötü zamanlardı ki. Ölmekten ödün koparak yaşadım o zamanlar. Lütfen sıyrılın bu halinizden. Dışarda öyle güzel bir hayat var ki. Parlayan güneşi görebildiğimiz her gün umut var demektir. Beyniniz size oyun oynuyor, geçici bir süreç bu bunu sakın ama sakın unutmayın. Siz hayatınızı sonlandırırsınız ama ardınızda aileniz tek kelimeyle perişan olur hayatları biter. Bunu onlara yapmayın!

Ne güzel demişsiniz, insanlar hayatı yaşamaktan değil yaşadıkları hayattan kaçmak isterler diye.. o kadar haklısınız ki.. geçmişe saplanıp kalmak, tüm olumsuzlukların sanki benim başıma geleceğini düşünmek, sürekli başarısız olacağımı düşünmek.. bu halimden ben de çok sıkıldım. Kesinlikle özenmek değil ama internette bi adamın videosunu izledim, aslında o kadar mantıklı şeyler söylediki, veda videosu bırakıp intihar etmiş. Dışardan baktıgımızda çoğu insana göre mükemmel bir hayatı varken üstelik. İnsan olarak neyi nasıl istiyoruz ya da içimizdeki bu boşluğu neden dolduramıyoruz bilmiyorum..

Bende size şunu tavsiye etsem'' Dua'' ya sarılsanız biraz inanın hayattan tekrar zevk alırsınız mutlu olursunuz üstünüzdeki negatif enerji yok olur bir deneyin sonra ne kadar haklıymış dersiniz...

ay valla anneciğinizi babanızı düşünün benim bile gözlerim doldu şu an sakin diyim yahu ben sizi dinledikçe genç bir kız görüyorum sadece bir kan testi yaptırıp değerlerinize de en kısa sürede baktırın ve bir psikologtan memnun kalmadıysanız değiştirip başka birini deneyin.

Tatilden bikaç gün önce döndüm. Saatlerce dediğiniz gibi ormanda yürüdüm gezdim deniz havası aldım bol bol. O an mutlu hissediyordum evet ama sonrasında yine aynı çöküş. Ben ilk başta yaşadığım şehirden mutlu değilim. Sanki biri her sabah boğazıma sarılıyor ve tüm günüm öyle geçiyor. Nefret ediyorum yaşadığım şehirden. Sadece ailemin yanında oldgm için bi nebze iyi hissediyorum. Kocayaslisiskodunya Who are you when no one's watching? tek ayak

Kim öyle hayatta çok başarılı ve mutlu ki? Herkesin kırgınlıkları var basarmadigi şeyler var aile olsun iş olsun. Böyle depresyon gibi durumları uzun uzun açık havada yürüyüş yaparak c vitamini alarak yenilebildigini okumuştum. Kendinize uğraş edinin ne yapmak sizi memnun eder? Hayatın geneline baktığımızda elbette basqrisizliklarimiz var ama öyle diye ilerde de mi öyle olacağını dusunelim

Depresyonda değilsin psikoloğa ihtiyacın yok sadece sorunlarının çözülmesine mutlu olmaya ihtiyacın var bunu da psikolog sağlayamaz ben de senin gibi düşünüyorum ama dediğin gibi şimdiye kadar yaptıklarınla ya da yapamadıklarınla mutlu olamadıysan kendinde değiştirmen gereken şeyler var demek ki... mesela demişsin ya insanlara çok çabuk güveniyorum bu sana zarar vermiş hayal kırıklığı yaşatmış bundan sonra kimseye kolayca güvenme yaşadıkların bunu öğretti sana bu açıdan bak. İnsanlara karşı daha temkinli ol. Eskiden yaptıkların mutlu etmiyorsa seni farklı şeyler yap sen değiştin çünkü dünya değişti zaman değişti her zaman aynı şeylerden aynı tadı almamız mümkün değil ve en önemlisi dua bol bol dua et bu zamanlarda. Maneviyatını güçlendirmeye çalış kendine dön içini dinle. Belki eskisi kadar mutlu olamazsın ama en azından yeni duruma uyum sağlarsın. Şu an seni çok üzen şeyler zamanla eskisi gibi acıtmaz içini. Zamanında senin gibi düşünmüş yaşamaktan vazgeçmiş biri olarak yazıyorum bunları.

Bu yorum bir depresyon hastasına yapılabilecek en son yorumdur bana göre!!!

Bak sana ne diyeceğim, bende eskiden moralim bozuksa, çeker yorganı kafama günlerce uyurdum, kimseyi görmek istemezdim, uyku sanki dertlerimi unutturan, hafifleten birşeydi benim için. Hala da kafam bozuksa yatar uyurum, fırsatım varsa. Bende çok dibe çöktüm, çok mutsuz oldum, kötü günler geçirdim. Babamı kaybettim önce, sonra o evde duramadım, dayanamadım. Hatta ailemin evinden ayrilıp, bambaşka bir semtte iş bulup, orda yaşamaya başladım ki ailemle bir sorunum yoktu, iş ve çevre konusundan rahatsızdım, birde babam olmadan o evde hicbirşeyin eskisi gibi tat vermemesinden. Hemen güllük gülistanlık olmadı hayatım taşınınca kabul hatta daha da ıssızlaştı ama zamanla düzeldi. O dönem işimi de pek sevmiyordum ve inan bana haftada 3 gün uyuyakalır, son dakika uyanır koştur koştur yetişirdim/yada geç kalırdım işe. Bak hepsi geçti gitti, şimdi 2 çocuklu bir anneyim, hep çok mu mutluyum hayır tabi ki değilim ama huzurluyum, bir bardak kahve içmekten keyif aliyorum mesela. Ne bileyim kuaföre gitmekten, alışveris yapmaktan. Kimseyle görüşemiyorum bu ara, sadece cekirdek ailem zira oglumla pek mümkün değil ama yine de mutluyum. Kendini kapatma. Şartlandırma kimse istediğim gibi değil, işler istedigim gibi gitmiyor diye. Bilemezsin belkide senin için hayırlısı böyledir. Psikolojik destek al muhakkak ama unutma sihirli değnek sensin bu hayatta, sen istemedikten, çabalamadıktan sonra kimse seni bu ruh halinden kurtaramaz.

Evet çok haklısınız bazen hayat çok boş geliyor size.. Belki son zamanlarda daha fazla.. Fakat dönem dönem bunu hepimiz yaşıyoruz Kimsenin hayatı tozpembe değil. Buna inanın Evlilik, çocuk, sosyal hayat, iş yaşamı bunlar huzurunuz için sadece araçtır. Olumlu mu olumsuz mu olacağına hayata bakış açınızla karar vereceksiniz.. Bakın şu an burda ki bütün üyeler dahil toplumumuzda bir çok insanın psikolojik desteğe ihtiyacı var.. Açilan konularla verilen cevaplarla az çok bu öngörüye sahip olabiliyoruz. . Gerekirse psikolojik destekte almalıyız. Ve inanın her ilaç da insanı uyuşturmuyor artık yeni nesil destekler çok iyi.. Gidin zaten çekincelerinizi anlatınca uzman size göre tedaviye göre davranacak. Belki sadece terapi yetecek size.. Karamsar olmayın kendiniz için ha gayret diyin..

Karsina birisi çıkacak bikac yıl sonra çocukların olduğunda iyiki yapmamışım diyeceksin. sadece birazcık sabır hem o taraf muhtemelen bu taraftan güzel olmayacak. Allah yardımcın olsun geçecek

Hayat öyle zor ki 36 yaşıma batıp çıktım, mücadelem 6 yaşında başladı, anlatsam akıllara zarar. Sonra fark ettim ki çok güçlüyüm, onca badireden güçlenerek çıkmışım. Sabır, dua ve çok çalışmak en iyi ilaçlarım oldu. 36 nın sonlarında evlendim, herkesin olmaz, bu doğru değil dediği bir adamla ve hayatım değişti. Yaralarım sarıldı, sevildim, yükümü paylaştım diyeceğim o ki hayat kısa ama çok şeye de gebe, bir sabah uyandığında her şey anılarında kalmış olacak, sen sadece kendini sev, hayatta başarı lazımsa illa yaşama tutunmak en büyük başarı ve o içindeki o küçücük iyi olma isteği başarının anahtarı ve bence başaracaksın

Bosandin diye beceriksiz olmuyorsun. Is veya ask hayatinin buyuk bir bolumu iyi gecmedi diye beceriksiz olmuyorsun. Hem iyi günlerin de olmus. E hepimizin böyle degilmi? Herkes iyi kötü deneyimler yasiyor. Oldugun gibi iyisin, guzelsin ve degerlisin. Dis etkenlere baglama degerini. Bakis acini degistir. Evet, mutlu bir evlilik veya evliligin kendisi... is hayatinda ki statün belirli bir yerdeyse insanlarin geneli ben cok iyi biriyim, becerikliyim vs diye dusunuyor.. ama öyle degil. Her insan degerlidir, hicbirseyi olmasa dahi. Böyle dusunmeye baslarsan karni ac, evli olmayan veya belirlir bir statu sahibi olmayan kisilere hakaret etmis oluyorsun.. onlar degersiz mi? Ölsünler mi? iyi düsün... eminim öyle görmüyorsundur. Baskasi icin öyle düsünmuyorsan kendin icinde düsünme. Kendinin en iyi dostu ol. Kendine iyi bak ve iyi davran. Icindeki sevgiyi hisset yeniden. Dis etkenleri beklemeden mutlu ol. Genelde insanlar dis etkenlerin kendi kafalarinda ki sartlanmalara uygun ise kendilerine mutlu olmayi hak taniyor.. sen bunu beklemezsen icindeki mutlulugu ve sevgiyi sartsiz kosulsuz tekrar hissetmek icin kendine izin verirsen canlanirsin. Hem hergünün de kötü gecmiyordur canim.. belkide sabahlari erken kalktigin icin bitkin hissediyorsundur kendini? Hemen baska seylere baglayip karalama kendini Sabahin köründe sevmedigin bir is icin kalkmak herkese ölüm gibi gelir... Bakis acini da yavastan degistir. Odak noktani da. Mesela tatile cik veya cevrende ormanlik alanlar var ise yuruyus yap. Ben nezaman mutsuz iken bir ormanda yuruyus yapsam kafam dert doluyken dertsiz bir sekilde o ormandan ciktigimi hissediyorum. Dertlerimin kayboldugundan degil enerjimin degistinden takmiyordum. Iyi geliyordu. Hem Kuslarin civilti seslerine odaklan. Agaclar suan yemyesil... gunesin altinda cesitli yesil tonlarinda parliyorlar... insan baktikca ici aciliyor :) böyle minik minik artik insanlarin görmezden geldigi seylere odaklan. Kendini ve cevreni dogayi yeniden kesfet ve gözlemle. Mucizeler heryerde :) Ama günümüzun insanlari okadar cok kafa odakli yasiyor ki artik... sen tek kafadan ibaret degilsin... tum vucudunu ve varligini hisset. An da var ol. Ayrica bu eski mutluluk diye kacirdigini ve gelmeyecegini sandigin sey hala icinde yatiyor... yeniden kesfedebilirsin. Kaybettigin hicbirsey yok, öyle düsünsen bile..

Bayıldım size N

Hiç kimsenin hayatı o kadar da kötü olamaz. Bi işiniz ve aileniz var sadece bakış açınızı değiştirmeniz gerekiyor ilaçlara da ihtiyacınız yok hayata baktığınız yeri değiştirin. O hayatını yoluna koydu ikinci çocuğunu doğurdu dediğiniz insanlar artık duraklama dönemindeler bence ama siz hala devam edebiliyorsunuz seçeneğiniz çok öyle mi böyle mi diye sorabiliyorsunuz sizin yerinizde olmak isteyen çook insan vardır eminim hayatım bok gibi derken ailenizden birisinin hastalık haberini alırsınız şu durumunuza şükür edersiniz hayatın hiç şakası yok bence ayağınızı denk alın. sevgiyle kalın... C canimyavrumm Bence Boşanmamalısın! tek ayak

Depresyonda olduğum dönemde gönüllü olarak çalışmaya başladım ben. Kizilhacta. Evsizler sokakta kışın donarak ölmesin diye geceleri sıcak içecek, battaniye, yemek dağıtıyoruz. Bazen aşevinde çalışıyorum, bazen - 20 derecede soğukta. Bende hergun Heyecanla kalkmıyorum yataktan. Buraya yazamayacağım kadar ağır yenilgilerim oldu. Ama bir an bir an bile düşünmedim ölmeyi. Başkalarının hayatlarına dokunun hiç birşeyi beceremezseniz bile birilerine yardım etmiş olma hissi bile yeter hayatta kalmak için. Depresyon için tedaviye başlamalısın.

Canım psikologa gitmek istemiyorsan bu konu üzerine yazılmış bir çok kitap var. Onları oku. Kendine çeki düzen ver. Git makyaj malzemesi al. Kendine güzel kıyafetler al. Ve en önemlisi spora başla. Ben kışın hep depresyona girerim. Sadece 3 sene girmedim ve çok mutlu geçirdim. Sebebi de spordu

Anlayabiliyorum sizi. Hepimiz bu tarz donemlerden geciyoruz. Demişsiniz ki ilaçla uyuşturulak istemiyorum ve psikolog işe yaramaz. Ben de boyle dusunurdum ama baktım olmuyor denedim sadece. Bir yıla yakın gittim. Evet hayatımdaki sorunlar aynı ama bakış açım değişti. Bazen sadece dinlemesi sizi anlıyorum demesi yetti. Aslında buraya bile yazmanızdaki neden bu değil mi? Sadece anlıyorum, ben de yasadım bunları duymak bile yetiyor. Guzel dilekler gececek denmesi yetiyor. Tarafsız bir bakış açısı iyi geliyor. İşte bu yüzden gidin derim psikologa.

Geçtiğimiz haftalarda, ablamın oturduğu sitede gencecik bir kadın yaşamına son verdi. Bende oradaydım o sıra. Hala içim sızım sızım sızlıyor. Ailesinin o perişan hali gözümün önünden gitmiyor. Onun yaşamını sonlandırdığı saatlerde neler yaptığımı düşündüm. Ben kaç kat yabancı defalarca, "Ah be kızım madem derdin vardı çalsaydın birinin kapısını derdini dökseydin," dedim. En azından ben iyi değilim, deseydin. Kolay değil elbette birinin kapısını öyle çalmak ama çok koydu bana. Öyle böyle değil, oturduğu kattan geçemiyorum içim parçalanıyor. Aklından bu düşünceleri çıkar lütfen. Ne zaman kötü olursan buraya yaz. İçini dök. Birileri ile paylaşmaktan çekinme. Ailene anlatmaktan korkma. İnsanlar beni yargılar deme. Etrafındaki insanların sana yardım etmesine izin ver. Hepimiz iyi ya da kötü günlerden geçiyoruz. Herkesin berbat dönemleri oluyor. Kıyaslamıyorum elbette. Her zaman derim; insanlar hayatı yaşamaktan değil, yaşadıkları hayattan kaçmak isterler. Fakat intihar yaşadığın hayattan kaçmak değil, bunu unutma!

guzel bakan guzel gorurmus ben gercekten kahve yaptım bu arada beklıyorum hanımlar kahvelerı soyleyın hadı :)

Bu konuyu açtıktan sonra regl oldum, beklemediğim bir günde hatta. Ama bu durum bende bir günlük olay değil. Son zamanlarda hep bu fikir vardı. Gülüyorum arkadaşlarımla eğleniyor görünüyorum ama kafamın içinde bir yerlerde hep bu fikir var.. Kocayaslisiskodunya Who are you when no one's watching? tek ayak

Psikiyatriste gidin ve ilaç önerirse kullanın. Ot gibi yaşatmıyor ilaçlar, merak etmeyin. Tekrar nefes alıyor insan hatta.

İlk defa bi mesajı bikaç kez üst üste okudum. Çok güzel yazmışsınız. Elinize dilinize sağlık. Eski eşimde şuan mutlu, hayatını yaşıyor. Benim bu halimi görse kendine pay çıkartır eminim. Ama sizin durumunuz gibi o bana uygun biri değildi. O zaman bitmeseydi bikaç yıl sonra yine biterdi. Evliliğimi Başarısızlık olarak görmemem gerekir aslında. Ama insan yine de üzülüyor geçen yıllara. Çevremdeki mutlu evlilikleri çocukları gördükçe ben de böyle olabilirdim diyorum. Herşey kısmet tabi ki. Verdiğiniz örneği de çok iyi anladım. Yaşadığıö şehir küçük ama buna rağmen yapılacak şeyler bulmaya çalışıcam. Mutlaka olmalı. Arkadaş çevrem için artık kimseye güvenim yok. Paronayaklaşmadım ama herkesten herşeyi bekler oldum. Annem babam dışında herkes bana zarar verebilir, üzebilir. İçimde bir yerlerde inancım var. Yoksa şimdiye kadar çoktan bitirirdim. İyi olmak isteği var küçükte olsa. tombilibaykus Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Haftaya doktor randevusu aldım. Mutlaka ilaç tedavisi almak istiyorum. Bu zamana kadar hep kendim çözmeye çalıştım, ilaçlara bağlı kalmak istemedim ama kendim işin içinden çıkamıyorum artık.

Kuzucum böyle düşünme hayatta herkes farklı şeyler yaşıyor. Kimi çocuğunu kaybediyor kimi anasını kimi babasını ama herkes bir yerden tutunuyor hayata. Şimdi kapa gözlerini tüm olumsuz düşünceleri çıkar aklından yepyeni bir güne uyan pozitif düşün.

Psikolojik desteği yanlış biliyorsun. Hiçbir psikolog sana hayatını değiştirmeyi vaad etmez. Psikolojik destek hastalıklı düşünceleri ve olaylara bakışı degistirmeyi ve daha sağlıklı düşünmeye yardımcı olmak üzerine kuruludur. Mesela şu an sen hastalıklı bir ruh halinde ve düşüncedesin ve evet psikolojik destek almalısın

Bir tane kedi sahiplenin.

aynen katılarak konu sahibine bir şey daha söylemek istiyorum bu yüksek yerden atlayarak intihar eden ama bir şekilde kurtulan her insan atladığı andan itibaren dertlerinin ne kadar da küçük hayatın da ne kadar güzel olduğunu fark ediyormuş. Bunu medium dizisinde araştırma sonucu olarak söylemişlerdi.

hele bır kahve ıcın kendınıze gelın de konusalım sonra... sevmedım bu halınızı bır yuzunuzu yıkayın kahve ıcelım hadı

şu an hissettiklerinin depresyon hastalığından kaynaklandığını biliyorsunuzdur sanırım... kim için, ne için yapacaksınki o işi... senin yaşadığın herşeyi, bütün insanlar yaşıyor ve yaşamıştır zamanında... ayrıca zamanı geldiğinde istesekte, istemesekte dediğini hepimiz yaşayacağız... hayat ta sonsuza kadar kalsaydık, anlattıklarına dert derdim ama zaten gecici bir dünyada yaşıyoruz, bu yüzden hiç bir şeyi dert etmemek lazım...

Ya siz çok tatlı bir hatunsunuz gerçekten. Ne güzel yüreğiniz var

Kk da ki hatunlar lütfen bu hatuna çok "hassas" yorum yapalım. Okurken gözlerim doldu gerçekten. Herkes emin olun böyle bir dönemden geçmiştir. Hayatta bazen neden varım diye sorguluyoruz. Sorularımızın cevabı da olmuyor. Ama şöyle söyliyeyim size bir kere boşandınız diye, bu sizin başarısız olduğunuz anlamına gelmez. Bence sizin güzel bir tatile ihtiyacınız var. Şöyle bir başınıza hem de. Ayrıca ben 20yıllık dostumdan bildiğiniz bir hançer yedim. Çok üzüldüm, kırıldım ve belki abartı gelecek ama hayata küstüm. İnanın hepsi geçiyor. Herkes hayatına devam ederken neden siz son vereceksiniz ki? Psikolojik tedavi siz isterseniz başarılı oluyor. Lütfen direnmeyi bırakmayın...

Luften sacmalamayin. Cok kiziyorum boyle ölmek istiyorum, intihar etmek istiyorum diyenlere ölünce gececekmi kendinize gelin hayatta hersey geciyo donup bakinca ne gunlrmis diyeceksiniz. Yazmissiniz faydasi olmuyor diye ama sizin yardim almaniz sart. kotu bir donemden geciyosunuz Insallah atlatirsiniz.

Karşınızda iki kapı var birinin sonu belli ve güzel bir son değil, bir hiçlik ve bir çok insanı mutsuzluğa götürecek bir son. Diğer kapının ardında ise ne olduğu belli değil çok mutlu da olacaksın çok mutsuz da... Hayat duygusal anlamda stabil devam eden ya da hep güzellikler getiren bir şey değil maalesef. İleride yaşanacak güzel şeylerin kıymetini anlamak için bazen çok büyük mutsuzluklar yaşamamız gerekiyor. Lütfen bir defter tutun ve şimdiye kadar yaptığınız bütün hataları not edin. Gerek insanlara güvenmek gerek sizin yaptığınız kötü şeyler vs bundan sonra da bir değişiklik olsun sizin öyle yaşamayın. Farklı arkadaşlar edinebileceğiniz bir uğraş bulmaya çalışın, tamamen kendinize odaklanın. Geçmiş adına pişmanlık yaşamak/üzülmek için artık çok geç. Elinizde olan gelecek yıllar onları da iyi değerlendirin

Kimseden ne iyilik ne kotuluk bekleme. yasa gitsin cok dusunme. seni ne mutlu ediyorsa ona yonel, hedefine yonel. iyi olanlar yaninda kalir, olmayanlar gider. sen sen ol gerisini bosver. yasa gitsin. ve depresyin haplari sandigin gibi uyusturmaz. cok da iyi gelir. gercekleri daha iyi gormeni saglar. doktora gitmekten imtina etme. iyi gelecek emin ol.

Hepiniz çok haklısınız. Ben de burda böyle bi konu okusam hemen hemen aynı şeyleri yazardım. Ama inanın bunu gerçekleştirmek çok zor. Yani o gücü yakalamak önemli olan zaten. Sabah uyanınca yataktan mutsuz kalkmak hiçbişey için istek duymamak çok yoruyor artık beni. İnsanlar bişeyler anlamasın diye sürekli mutlu rolü oynamak iyiymiş gibi yapmak çok çok zor.. doktor bi arkadaşıma danıştım, ben eskide kalmışım sanırım ilaçların sürekli uyuttuğunu uyuşturdugunu düşünürdüm, şuan ki ilaçlar öyle değilmiş. Sanırım bi psikiyatristten yardım almam gerekiyor. Geçmişe takılı yaşamak istemiyorum artık..

Şu "en kötü özelliğim insanlara güvenip kendim gibi zannetmem" mottosundan iğreti geldi. şu 6 yaşındaki prenses kafasından bir çıkın önce. ister dikkate alın ister almayın bu tarz problemleri en çok yaşayanlar kafasının içinde hala kız-erkek çocuğu olarak yaşayan, büyümek istemeyen tipler. Büyüyün, herkes her şeyi yapabilir. insanlardan kötülük gelir, insanoğlu nankördür vs. bunları hergün en az 75-100 kez bi tekrarlayın, iyice ezberleyip sindirin. Aşk için bir şey diyemem. adeta cehennem zebanisi olarak işe alınacak tiplerin bile birileri tarafından sevilip nişanlandığını falan gördüğüm için o kısımdaki "ilahi işleyiş, mantık artık ne menemse" daha çözemedim. belki de sonunda kedileriyle kafayı yemiş, hiç evlenmemiş sokağın sonundaki evde yaşayan huysuz yaşlı kadın olarak ölecek olmayı şimdiden kabullenmeliyiz.

Size göre işte herkesin bakış açısı farklı M

adeta cehennem zebanisi olarak işe alınacak tiplerin bile birileri tarafından sevilip nişanlandığını falan gördüğüm için o kısımdaki "ilahi işleyiş, mantık artık ne menemse" daha çözemedim. İşte bu mantık beni daha çok karamsarlığa itiyor. İyi olmak iyi kalmak güzel şeyler yaşayacağımız anlamına gelmiyor bu hayatta. Kötü insan olup herşeyi güzel yaşayan etrafında güzel insanların oldgnu görmek bende adaleti sorgulatıyor.

Her zaman beterin beteri var diye düşün, nice açlık içinde nice zor hayat yaşayan insanlar varki bu dünya da, herkes kolay olan ölümü seçseydi yaşayan insan kalmazdı yeryüzünde, ölçü olarak her zaman kendinden iyi durumdakileri kıyaslamak doğru değil kendinden çok daha zor hayata devam eden insanları aklına getir, her insanın imtihanı farklı kimse toz pembe mutluluk kelebeği gibi bir yaşam içinde değil bunu unutma, intihar ölme isteği hiç bir şeyden zevk alamamak, depresyon hastalığının belirtileri tek başına atlatman zor olabilir, o yüzden yardım almalısın, arada bir huzur evlerini ziyarete git, çocuk esirgeme kurumlarına git orada küçücük hayatların yaşama nasıl tutunduklarını gör, ne bileyim hastanelere git hastaları gör bu dünyada en büyük servetin sağlık olduğunu anlamak için, her yeni güne uyandığımızda sağlığımız yerindeyse binlerce şükür etmeliyiz, psikiyatriste git ve destek al kesinlikle mucize olmasada sana yardımı olacak bu şekilde atlatman zor gibi duruyor M Mutlak Butlan İnanmak istemiyorum, bilmek istiyorum.- Carl

Seninle Kazen in yeni paylaştığı, "İşte mutluluk hormonlarının üretimini artırmanın en kolay yolları!" adlı yazıyı paylaşmak istedim. Bunu lütfen oku. Bütün isteksizliğinin ve halsizliğinin sebeplerini görüp sonuca ulaşmak için bir adım atabilirsin. Ve lütfen kan tahlili yaptırıp D vitamini ve demir seviyelerine baktır. Özellikle D vitamininin düşük olması insanları intihara meyilli yapıyor. Müthiş şekilde depresyon tetikleyen bir şey D vitamini eksikliği. Bir dönem yaşadığım kadarı bana yetersiye düşünürken bilgilerin hiçbirine sahip değildim. 4 şişe D vitamini bitiripte birden gözüm açılınca, sabahları uyanmak istemezken zımba gibi kalkmaya başlayınca ve içim enerjiyle dolunca pencerem de tamamen değişti. Aslında bana ne olduğunu o zaman idrak ettim. Muhtemelen hormonların yerlerde şu anda... Seviyelerine baktır ve hatta bizimle paylaş lütfen. İnan bana antidepresana falan gerek kalmadan kendini kendin toparlayacak güce ulaşacaksın vitamin takviyeleriyle. Bir adım daha atmak için isteğinin olmaması tamamen bu durumlarla ilgili. Yazıyı da lütfen oku. Hatta konuyla ilgili araştırmayı derinleştir, daha fazla kaynak bul ve oku. Toparlanacağına yürekten inanıyorum. Endorfin Endorfin, ağrı ve strese karşı savaşan bir hormondur. Anksiyete ve depresyonun hafifletilmesine yardımcı olur. Kuvvetli bir antrenman veya yarış sırasında tüm yorgunluğa karşın sporcuların son kez atağa geçmesi endorfin sayesinde mümkün olur. Morfine benzer şekilde, ağrı algımızı azaltarak, vücudumuzda analjezik ve yatıştırıcı görevi görürler. Düzenli egzersizin yanı sıra, gülmek de endorfin salınımını tetiklemenin en kolay yollarından biridir. Örneğin, bir stand up gösterisi veya komedi filmi izleyerek kahkaha atmak ve her an kahkaha atma beklentisinde olmak endorfin seviyelerinizi arttırır. Komik videolar izlemek veya arada arkadaşlarınızla şakalaşmak da endorfin seviyenizi yükselten iyi bir yoldur. Aromaterapi yapın! Vanilya ve lavanta kokuları endorfin üretimi ile doğrudan bağlantılıdır. Araştırmalar, bitter çikolata ve baharatlı yiyeceklerin beyne endorfin salgılatabildiğini göstermektedir. Hızlı bir endorfin takviyesi için masanızda birkaç farklı aromaterapik yağ ve biraz da bitter çikolata bulundurmayı ihmal etmeyin. Dopamin Dopamin, bizi hedeflere ulaşmak için harekete geçme konusunda motive eder ve onlara ulaşma isteğimizi arttırır. İşleri sürekli erteleme, kişinin kendinden şüphe duyması ve motivasyon eksikliği düşük dopamin seviyeleri ile bağlantılıdır. Peki dopamini artırmak için neler yapabilirsiniz? Büyük hedefleri küçük parçalara ayırarak başlayın. Sadece ana bitiş çizgisine geldiğinizde beyninizin kutlamasına izin vermek yerine, dopamini aşamalı olarak salgılayabilmek için bir dizi küçük bitiş çizgisi oluşturabilirsiniz. Ayrıca kutlamalar başlı başına çok önemlidir. Bu yüzden hedefinize ulaştığınızda, en sevdiğiniz şeylerle kendinizi ödüllendirmeyi ihmal etmeyin. Hedefe ulaştıktan sonra dopamin yoksunluğu yaşamamak için mevcut olan hedefe ulaşmadan önce bir sonraki hedeflerinizi belirleyin. Bu, dopamin için sürekli bir akış sağlayacaktır. Bir işverenseniz, ekibinizin başarılarını takdir edin, örneğin onlara bir e-posta göndermek veya bir bonus vermek, dopamin üretimlerinin ve gelecekteki motivasyonlarının artmasını sağlayacaktır. Serotonin Serotonin kendimizi değerli hissettiğiniz zaman artar. Yalnızlık duygusu ve depresyon serotonin olmadığı zaman ortaya çıkar. İnsanların suç çetelerine dahil olma ve suç faaliyetlerinde bulunmalarının bir nedeni yetiştirilme tarzı olsa da bir diğer sebep de bu eylemlerin serotonin salınımını arttırmasıdır. Ayrıca antidepresanların çoğu da serotonin üretimini artırma prensibine dayanır. Geçmişte gerçekleştirdiğiniz önemli başarılara odaklanmak, beynin bu deneyimi yeniden yaşamasına izin verir. Beynimiz, gerçek ve hayal edilen geçmiş arasındaki farkı anlatmakta güçlük çeker, bu yüzden her iki durumda da ayrım yapmaksızın serotonin üretir. Şükran günlükleri yazmak ve sevdiklerimize teşekkür notları göndermek de bu açıdan faydalıdır. Bize değerli olduğumuzu ve hayata da değer verdiğimizi hatırlatırlar. Stresli bir günde serotonin desteğine ihtiyacınız varsa, geçmiş başarıları ve zaferleri düşünmek için birkaç dakikanızı ayırın. En az 20 dakika güneşlenmek de cildinizin D vitamini ve serotonin üretimini destekleyen UV ışınlarını emmesine yardımcı olur. Çok fazla ultraviyole ışın almak iyi olmamasına rağmen, her gün bir miktar güneş ışığı serotonin seviyelerini artırmak için gereklidir. Oksitosin Oksitosin samimiyeti yaratır, güven duyulan sağlıklı ilişkilerin temelini oluşturur. Erkek ve kadınlar tarafından orgazm sırasında, kadınlar tarafından da doğum sırasında salgılanır. Canlıları birbirine bağlayan oksitosinin salınması engellendiğinde hayvanlar yavrularını reddeder. Oksitosin sadakati artırır. Yapılan bir çalışmada, tek eşli erkeklerin bir kısmına oksitosin verildi ve diğerlerine böyle bir takviye yapılmadı. Daha sonra erkeklerin davranışları gözlendiğinde, oksitosin verilmiş olan erkeklerin oksitosin verilmemiş erkeklere kıyasla, bekar kadınlarla konuşurken fiziksel olarak daha uzak bir mesafede durduğu görüldü. Oksitosin akışını sürdürmenin basit bir yolu ise birisine sarılmaktır. Paul Zak, kişilerarası iletişimin sadece oksitosin arttırmakla kalmayıp, kardiyovasküler stresi azalttığını ve bağışıklık sistemini güçlendirdiğini belirtmekte. Sadece uzaktan selamlaşmak yerine, sevdiğiniz birine sarılarak selam verin. Zak, her gün sekiz kez sevdiklerinize sarılmayı önermekte. İnsanlar bir hediye aldıklarında, oksitosin seviyeleri yükselir. Bir doğum günü veya yıldönümü hediyesi vererek kişisel ilişkilerinizi ve iş ilişkilerinizi güçlendirebilirsiniz.

Bir şeyler yazmaya gelmiştim ama buradaki hanımlar benim yazacaklarımı yazmışlar neredeyse, eksiği yok fazlası var. Psikologların ve diğer psikolojik sağlık çalışanlarının görevlerinin doğru algılanmasına çok sevindim. Bir de ben tekrar edeyim yine de. Bu dünyada kimsenin elinde sihirli değnek yok. Ne psikolojik sağlık çalışanlarının elinde var; ne de başka birinin. Başımıza gelen ne ise onunla mücadele etmek zorundayız, çünkü hayat belirsiz bir şekilde devam ediyor. Bazı insanlar kaygılarını azaltmak için dua etmeyi seçebilirler; kendilerini bu yolla ferahlatabilirler. Başka birisi kafasını dağıtmak için spor yapmayı seçebilir. Psikoterapi ise bambaşka bir deneyimdir. Ben burada hep söylüyorum, maddi durumunuz yeterliyse , belli bir psikopatolojik sorununuz yoksa bile gidin, psikoterapi alın. Ben de alıyorum. Hayata bambaşka bir gözle bakacaksınız; "ufku genişlemek" diye bir terim var ya, aynen o gelecek başınıza. Psikoterapinin amacı zaten sizin hayatınızı değiştirmek değildir; bunu kimse yapamaz. Dertlerinizin üstünü kapatmak da değildir, ya da ne bileyim "Aynen canım, sen haklısın, seni çok üzmüşler ya" diyerek Meriçlik yapmak da değildir. Amacı sizin kendinizi tanımanızı sağlamak ve hayattaki problemlerinize bir çıkış yolu üretebilmenizi sağlayacak noktaya getirmektir. Çünkü hayatta hiçbir zaman tek bir yol yoktur. O anda size tek bir yol varmış gibi gelebilir, depresif olduğunuzdan dolayı tünelin sonundaki ışığı göremiyor olabilirsiniz. Psikoterapist direkt size bu çözümü sunmaz, onu sizin kendi başınıza bulabilmeniz için yardımcı olur. Böylece kendi sorunlarınızla kendi başınıza başa çıkabilme becerisine sahip olursunuz. İlaçlara gelince, ilaçlardan bu kadar korkmayın. Bir dönem psikologlardan da bizi korkuttular, deli doktoru dediler, deliler gider dediler. Sanki deli olmak ayıpmış, ölümcül bir günahmış gibi. İlaç kullanan herkesi zombi zannettiniz. İlaçlar sizin beyin kimyanızı düzenler, çünkü örnek veriyorum, depresif olma sebebiniz serotonin, dopamin gibi çeşitli hormonların az salgılanmasından kaynaklı olabilir. Bunu psikoterapi düzeltemez, dolayısıyla ilaç kullanmanız sizin kendinizi daha iyi hissetmenize yardımcı olur. İlaç + psikoterapi beraber en iyi sonucu verirler.

Bukadar umutsuz olmayın, hayatınızdaki heyecanı kaybetmişsiniz, haliyle karşınıza çıkan yanlış insanlar sonucundada psikolojik olarak bu duruma gelmişsiniz, ama bir çok insanın hayatında zaman zaman böyle dönemleri oluyor, kendinize sizi mutlu edecek yeni uğraşlar edinin, farklı bir çevreye girin, ölmek bu dünya için en basiti geride kalanlar siz öldünüz diyede dünyayı durdurmuyor, bir süre sonra hayatlarına kaldıkları yerden devam ediyorlar ve olan sadece size oluyor bunun geçici bir durum olduğunu bilin lütfen, bende 7 yılımı verdiğim evliliğimi bitiriyorum psikolojik olarak aylardır bir çok hata yaptım, neden niçin diye sorgulamaktan kendimi yedim bitirdim ama artık dur dedim baktım olan bana oluyor o yüzden kendinizle başbaşa kalmayın, kendinizi dinlemeyin

Evet bi dönem demir eksikliği ve d vitamini için ilaçlar kullandım. O dönem sizin de dediğiniz gibi yataktan zımba gibi kalkıyordum enerjim tavandı. Ama fiziksel olarak iyiydim. Ruhsal olarak değişen bişey olmadı. İlaç tedavisi benim için tek çare gibi gözüküyor malesef..

Sizin bu yazdıklarınızı okuyup tekrar ağladım, hiç tanımadıgınız bir insanı öyle güzel motive etmeye çalışıyorsunuzki.. mutlaka bi yardım almam gerekiyor. Yoksa kendi başıma atlatabileceğim bir şey değil. Çevremdekilerin sorunsuz mükemmel giden hayatına bakıp bir de benim başarısızlıklarla dolu hayatıma bakınca sanırım kendimi daha çok mutsuz ettim

Psikoterapi denemek te bişey kaybettirmez size bu kadar uc noktaya geldiniz madem ; en azından ailenizi dusunun.. Her insanın başına gelebilecek şeyleri çok buyuttugunuz için kendinize haksızlık ettiğinizi görmeniz gerekli.. Birisine kızıp sen haklısın demek yerine Doğru olduğunuzu gösterin Başınız dik Alniniz ak! Gerisi mühim mi? Kocayaslisiskodunya Who are you when no one's watching? tek ayak

"Gecenin en karanlık anı, şafak sökmeden az önceki andır." Ne zaman artık daha fazla dayanamıyorum dediğim bir an yaşasam, Ne zaman artık bu kadarı yeter, ben gitmek istiyorum desem, Hayatımda ne zaman hiçbir şey yolunda gitmese bu sözü getiririm aklıma. Çünkü artık yaşadığım tüm iğrençliklerden öğrendiğim birşey var, hayatta hiçbir acı kalıcı değil. Küçükken anneme o kadar düşkündüm ki, hep derdim kendi kendime, eğer annem ölürse ben de kendimi öldürürüm. Ama öyle olmadı. Annem öldüğünde 40 günlük bir bebeğim vardi, onu bırakıp gidemezdim. Bazen hiç ummadığımız planlar yapılmış oluyor bizimle ilgili, hic beklemedigimiz şeyler. Bilemezsiniz yarının çok mükemmel bir gün olup olmayacağını. Hissettiginiz şey cok normal yaşadıklarınız karsisinda. İnşallah bir an önce çıkarsınız bu ruh halinden, bu durumdan. Lütfen umudunuzu kaybetmeyin.

herkesin sıkıntıları sanıyor musun herkes mutlu herkes lay lay lom...

bence sizin gittiğiniz psikologların psikoloğa gitmesi lazımmış ne tuhaf önermeler bunlar yaa yazık gerçekten...

sıze cok sevdıgım bır sozu yazmak ıstıyorum belkı bılıyorsunuzdur ama belkı mısafır olarak goren veya konuyu okuyan uyelere de ulassın ıstıyorum hepımız ıcın guzel bır soz cunku hayatım alt ust dıye uzulme nerden bılebılırsın hayatının altının ustunden daha ıyı olmayacagını seklınde bır soz en buyuk guc en buyuk kaynak sızsınız kalbınız kendınıze ınanın hayata ınanın umuda ınanın sevmeye ınanın bır cıcek alın evınıze mesela ona bakın hergun konusun anlatın kımseye anlatamadıklarınızı da sıze nasıl dönecek nasıl dogrulacako cıcek bıle... o cıcek bıle... umudunuzu kesemezsınız dunya hala dönuyor

Regl dönemi gibi geldi bana :) daha önce senin konunda çok heyecanlanmıştık. Olmadıysa vardır bir hayır. Daha da güzeli olacaktır eminim. Umutsuzluğa yer yok. banabenigeriver Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

bundan 5yıl önce senın yaşadıklarına benzer şeyler yaşadım bılmıyorum belkı daha fazlasıdır kendımı caresz gucsuz zavallı hıssettıgım zamanlardı.. gece uyurken sabah uyanmamayı ısterdım sabah uyanınca uzulurdum ölmeyı çok istedım ama ıntıharı hıc dusunmedım o cesaret kıvılcımı bıle olmadı çok sevdıgım aşık oldugum bırı vardı herkes aılem karşı olmasına ragmen evlenmeyı ıstıyodum nişanlandım da hem aldattı benı hem de kullandı gözüm okadar kararmıstı ki benım uzerıme kredı cektı kredı odendı kapandı ama yıllar sonra bana başka borç çıktı o üzerime kaldı o da yetmezmıs gıbı bana şiddet uyguladı öyle ayrıldık çok sevdıgın guvendıgın bırınden bunları yaşamanmı yoksa tek başına yaşamanmı bılmıyorum herşekılde zor işyerımdekı herkes bız bunları demıstık gıbı bır tavır takındılar kımsr yanımda olmadı evımı actıgım aynı evı paylasıgımız ev arkaasım 2ay sonralı dugunune davet etmedı herseyını topladı evıne yerleştı asla hakkımı ona da helal etmıyorum tam 1yıl boyunca dogu'da bısehırde tek başıma yaşadım tayınım cıkmadı aılemden uzaktayım kımsem yok eskı nişanlımın oldugu sehırde bıde salak gıbı unutamıyordumm.. tayınım cıktı nıhayet aılemın yanına gelecem rahat olurum dedım kı ıkı uc ay sonra babamın dolandırıldıgını ogrendık sahıp oldugumız ev araba dukkanlar paralar hepsı gıtmıs bır okadarda borclanmıs bıde babam nasıl guvenırdıö aklına mantıgına o da korkusundan bahsedememıs belkı kurtarırım dıye ugrasmıs ama ugrastıkca batmısta batmıs ve ben aılemın de yukunu aldım omzuma bır gecede saclarımda beyazlar cıktı ıyı kazanıyordum ama kazandıgım elımde kalmıyordu yıyecek ekmek param kalmıyordu yazın sıcagında dolmusa bınecek param kalmadıgı ıcın işe yuruyerek gıdıyordum okadar terlıyordum ki kıyafetımı degıstırmek zorunda kalıuordum bu havada nıye yurudum dıyenlere de spor olsun dıye gecıstırıyodum sinirden nasıl aglardım gizli gizli.. o sırada bana psıkopat dadandı aylarca peşimi bırakmadı heryerden rahatsız ettı işyerıme nekadar şikayetlerde bulundu reddedıldıgı ıcın ve ben soruşturma gecırdım işyerımde. babamın durumu da ortaya dökulunce dırekt potansıyel algılandım kurus gecmedı haksız yere bogazımdan ama aklandım nasıl hayatta kaldım o gunlerde bılemıyorum gururum onurum yerlerde istifa etsem psıkopatın yıldırma polıtakası işe yarayacaktı zaten edemem paraya ıhtıyacım var etsem sucu kabul etmıs olurum ustelık ıftıraya ugradıklarıma.. uc ay surdu ve aklandım ben ozaman gıttım psıkıyatrıse bana en hafıf ılacı verdı ıcmeye basladım ama uyustugumu hıssedıyordum bı kıtap okuyodumo sırada orda gecen şu cumle 'yasadıgın her neyse ıyı kotu senın sen olman ıcın gereklı olan şeyler buna ıhtıyacın var hayatı oldugu gıbı karsıla tecrubelen ve devam et yoluna 'ılacı attım köşeye dedım kendım ustunden gelırım ıyı hıssettım de sen nasıl ıstıyosan oyle oluyor mutlu olmak ıstıyorum dedıgım anda mutlu olmaya basladıgımı farkettım halbukı hayatımda degsıen bıseu yoktu eskısı gıbı kotu ama benım bakıs acım degısmıstı azda olsa ıyı şeylerı bulmaya calıstım saglıklıyım ve bence bukadar seyın ustunden gelebıldıysem gucluyım guzeldım debaşıma çogu zaman bela acsa da hatta.. ıyı bır işim var dedım yıne şükrettım sonra eşim cıktı karsıma hıc dusunmedıgım zamanda ve cıdden ıyı bır ınsan hıc olmaz dedıgım zamanda evlendım tam bır mucız gıbı bısey oldu arkadaslarım hayatımın bırden bukadar degısmesıne sasırdılar resmen çiçek actım desem yerıdır.. şimdi bir çocugum olsun ıstıyorum ama olmuyor ugrasıyoruz eşimde bıraz sıkıntı var bu da sınavım eminim yıkıldım yine bıkac ay once ama kalktım ayaga cok şukurdedım ki hayatın bana mizacı böyle zorlamayı ugrastırmıyı aglatmayı ama sonrasında sabredersem mutlu etmeyı bılıyor dayan allahından sabır ıcın guc ıste hersey bıtıyor gecıyor bu bır seruven bunları nıye yazdım herkesın farklı bır hıkayesı var ve herkssın hayatı zor ıstısnalar harıc lutfen kendıne ezıyet etme sen bu dunyaya gelmıssen eger degerlısın bırıcıksın teksın sana bunları yasatanları kapının önüne koy yoluna devam et

Arkadaşım, şunu bil. Hayatta kalmak en en temel içgüdümüzdür. En kötü koşullarda bile. Hastalanmışsınız, kendinize zaturre olmuş gibi yaklaşın, ve en kısa sürede psikiatriste gidin. Allah tez zamanda şifa versin

oluurrr hepsı olur hersey gecer su dunyada gecmeyen dert tasa yok gecmıyor dıyerek eksık konusursanız daha buyuk dertlerle sınanırsınız bu derdınıze sukrettırır ınanın ben sızı cok ıyı anladım ve hıssettım tum samımıyetınızle yalnızlıgınızı gordum tek dıyebılecegım sey yasadıgınız en zor an en zor olay en buyuk kayıplar hıcbırsey ılk gunku gıbı kalmıyor zaman gercekten ılac kendınıze zaman verın kendı kendınızı psıkologu olun boyle sık sık konu acın kendı kendınıze yazın kendı kendınıze anlatın konusun bosaltın once kafada atın tutun bır sure sonra bunların hepsınden vazgecıp aşacaksınız ıce atmayın ustunu kapatmayın sadece uzulmeyın uzulmeyı dıbıne kadar yasayın ıyıce kederlenın aglayın bol bol atın denıze suya falan gıtme ımkanınız varsa gıdın yalnızlık aslında ınsana ıyı gelır once yalnız kalın bır atmosferı ortamı yoklayın sonra sahıp olduklarınızı dusunun ınsanların dertlerını dınleyın bol bol ınsanları dınleyın aşama aşama yanı hepsı... kendınızı bulacaksınız :) bu surede gecmez dedıklerınız gececek duzelmez dedıklerınız duzelecek sadece sabır ve zaman N

Düpedüz saçmalamışsın canım. Düşünsene yarın her şeyin mğkemmel olma ihtimali var ve sen bu ihtimali değerlendirmeden pes edeceksin.. Psikologlar tabi ki peri değil ancak şunu yapabiliyorlar; senin olaylara bakış açını 180 derece değiştirip vardağın dolu tarafını gösteriyorlar.. Hayat yarını yaşamak için bile olsa umutlarla dolu.. Şimdi pes edersen yarın hayatının fırsatlarını kaçıracaksın.. Belki yok diyorsun peki nerden biliyorsun.. Belki otobğse bineceksin bi adamla tartışacaksın sonra aynı adamı iş yerinde göreceksin daha sonra hayatının erkeği olacak.. Ya da işinden ayrılacaksın çok daha iyi bi iş bulacaksın ve hayatının geri kalanını çok daha mutlu yaşayacaksın.. Harika çocukların olacak mutlu bi yuvan olacak.. Düşğnsene bu ihtimaller hep var ama sen bunları görmeden pes edeceksin.. Evliliğini devam ettirememek eminim senin beceriksizliğin değil tercihindi.. Sen u kadar güçsüs görünürken aslında çok büyyük bi yüreğe sağlam bi ciğere sahipsin değil mi? Tüm bunları görebilmen için ufak bi itilmeye bi eşe ihtiyacın var.. Bu belki bi psikolog belki bi ilaç belki bi insan.. Ama pes etmeden aramalısın. Ararken dertlerinden uzaklaşacak ve harika bi hayata ulaşacaksın.. Tüm bu iç huzuru arayışın belki hayatının tek amacı olacak ama pes etmeyeceksin.. Düşünsene öldün gittin... Eee? Ne değişti? Bunu kendine bi sor bence

Her insanın böyle dönemleri olmuştur. Hepimiz ölsek? Ölmeyi en istedigim, psikolojimin en bozuk olduğu zamanlardan birinde bir trafik kazası geçirdim hani ölmek isteyen ben? Öleceğim diye deli gibi korktum en son hatırladığım hava yastığımla epey bir samimi olduğumdu =) Gözümü hastanede açtığımda ağladığımı çok net hatırlıyorum. Ve dedimki hayat ne kadar güzelmiş.. Ne dert kaldı ne tasa öyle bir aydınlanma yasadim ki.. Bu bir mucizeydi. Ama siz böyle bir mucizeye ihtiyaç hissetmeden o aydınlanmayı yaşarsınız umarım. Hani ölmek istiyorsunuz keşke diyorsunuz ya asla öyle bisey yok. O an gelince daha yasayacak cok sey olduguna emin oluyorsunuz! İnadına mutlu olacağım ben diye yaşayın. Mutsuz olmaya devam edeceğinize inanırsanız olmaz. Başarısız olacağım diye düşündüğünüzde başarısız olursunuz. Ben bunu yapamam dediğinizde onu yapamazsınız, başaramazsınız. Ama hayat senin başına bu kadar talihsizlik getirdikten bir zaman sonra güzel seyler de getiriyor. Belli bir dönem çok b. ktan seyler yasayip cok b. ktan psikoloji ile hayatı kendine zehir eden ama suan mutluluğun en tepesinde olan bir kadın olarak ve inanarak söylüyorumki sabredin ne olur..!

Mehmet pişkin in intihar videosunu diyorsun dimi cnm, ben de defalarca izledim onu hep kendimi gördüm söylediklerinde Üstelik adamın bana göre mükemmel bir hayatı varken o boşluğa düşmüş olması çok düşündürdü beni Neysesakinim... Erdenay Ata... Cennet seninle

4 yıl önce ağır depresyon teşhisi konuldu bana yatırmak istediler hatta ama kabul etmedim kendimi tanıyorum daha kötü olurum dedim 2 yıldan fazla sürdü gidip gelmem ilaçta kullandım sandığın gibi robotluk bir durum olmuyor yan etkileri olunca hemen doktorunla görüşüyorsun değiştiriyor dozunu ayarlıyor şuan hayatım çok mu iyi değil tabi ki mutluda değilim öyle aman aman ama huzurluyum ailem yanımda işim var sağlıklıyım sevdiklerim sağlıklı arada küsüp barıştığım huysuzihtiyar bi sevgilim var ona bile şükrettim ya :) geçiyor ama birilerinin bişey yapmasını bekleme mutlu olmak için yine sen uğraşacaksın ha bu arada ben asla intihar etmeyi düşünmedim en kötü zamanımda bile sadece yatayım ot gibi kimse bana dokunmasın öylece kalayım istiyordum saçlarımı düğüm düğüm yaptığım için kestirmek zorunda kalmıştık annem yıkıyordu beni öyle hiç konuşmayan boş boş bakan o günlerimi hatırlayınca tüylerim diken diken oluyor dipsiz bir kuyudan çıkmaya çalışırmış gibi ama hiç mecalin yok seni çok iyi anlıyorum ama silkeleneceğin o an gelecek emin ol ve sabret

Psikoloğa gidin mutlaka pes etmeyin M MissHayaLet Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

ya ben senden cok daha agir seyler yasamisimdir yalnizligin dibine vurdum. cogu zaman aile de. yok hatalae yaptim ama hala hayattayim. deprwsyondasin ilaclari kucumseme kullan bence Etkili

Kimsenin hayatı inanın mükemmel değil. Ben mükemmel hayat görmedim daha. Gören varsa buyursun gelsin. Zengin insanlarla dolu etrafım. O dışarıdan mükemmel görünen insanlarla ama dertleri öyle büyük ki. Kendime dönecek olursam beni hayattan soğutan binlerce şey vardır. Fakat hayattan asla vazgeçmem. Sebep ne eşim, ne çocuklarım. Hiçbir mutsuzluk için güleceğim tek bir saniyeden vazgeçemem. Bakın daha aylar önce hayatımı rayına oturtma kararı almıştım. Çenemde kist çıktı. Aylardır başka şehirdeyim. 2-3 senedir taslağı hazır kitabım var yazamıyorum. Başaramamaktan korkuyorum. Eğitim hayatına dönme planları ve bir ton hayalim bugün öğrendiğim gebelik ile suya düştü. Fakat bu asla yapamayacağım anlamına gelmez. Bugün çok mutsuzdum. Şimdi çok daha iyiyim. Çünkü üzüntümü paylaştım yakın çevremle tek tek ve bana mutluluk aşıladılar. Şimdi daha güçlüyüm. O yüzden aile çok önemli. Paylaşmak çok önemli. Ben her şeyi kardeşlerimle, annemle, eşimle paylaştığım için ayakta durabiliyorum. Kimseye özenmeyin. Kimse mükemmel değil. Hiçkimse. Herkes kendisi için özel ve değerlidir. İnsan kendine değer vermeyi öğrendiğinde mutlu olmayı da öğreniyor. Ağlıyorum bakın, bu kadar umutsuz olduğunuz için ağlıyorum. Kendinizi sevin.

Hepinize çok teşekkür ederim güzel sözleriniz motive eden yazılarınız için. Bi arkadaş yazmış üni sınavı için mi üzülüyorsun diye, sadece o değil. O başarısızlıklarımdan sadece biri. Yaşadığım şehir çok küçük, belli bir yaşa gelince evlenen iş güç sahibi olup sırasıyla ev araba alan insanların yaşadığı, dünyalarının sadece bu olduğu bi şehir. Tek avantajı ailemin olması. Onlarla birlkte yaşamayı seviyorum aslında kendimi güvende hissediyorum ama bu şehirden nefret ediyorum. Kaç kere gitmek için başka şehirlerde başvurular yaptım olmadı. Ya yazılıyı geçtim mülakatta kaldım ya da kazanamadım hiç birini. Artık çok yoruldum işe yaramaz olmaktan. Ama beni en çok yoran şey, bütün bu içmde dolup taşan şeyleri hep susturmak zorunda kalıyorum. Çevremdeki insanlara sorsanız beni dünyanın en eğlenceli güleryüzlü neşeli insanı olarak tanımlarlar. Biriyle dertleşsem bile derdimle dalga geçmeye gülmeye çalışırım. Ama benim istediğim bağıra bağıra ağlamak, neden böyle oluyor, neden kötü şeyleri ben yaşıyorum diye haykırmak. Hayatıma girenlerin çoğu beni bi şekilde yaraladı. Kadın erkek farketmeden. Geri kalan kısımda benim hatalarımla dolu. Bir taraftan bunların vicdanı da var. Ama en zoru kimseye belli etmemeye çalışmak.. ailem farketmesin üzülür, arkadaşlarım bütün ayrıntıları bilmesin belki ilerde bunlar önüme çıkar düşünceleriyle hep mutlu rolü yapmaktan çok yoruldum.. yaşım 29 arkadaşlarımın ikinci çocugu oldu büyüdü ben hala üni sınavınamı girsem hangi ilana başvursam nasıl şehir değiştirebilirim düşüncelerindeyim. En sevdiğim şeyleri yapmaya çalıştım son dönemlerde. Ama olmadı yine mutlu olamıyorum. Sabah uyanmak zulüm gibi geliyor. Keşke bi kaza olsa benim isteğim dışında ölsem diyorum bazen.. Bikaç yıl önce psikologa gittim, seans ücreti çok fazlaydı ona güvendim belki yararını görürüm diye düşündüm ama sadece dinledi kişilik testleri falan filan derken kaç seasn geçti ve ben onun söylediği bi cümleyi bile hatırlamıyorum. İlaçlar korkutuyo beni duygusuz hissiz sürekli uyuyan biri olurum diye korkuyorum. Sıkışıp kaldım.. çamurun içindeyim sanki ben çabaladıkça daha da derine batıyorum. Daha yaşadığım şehirden bile gidemiyorum onu bile beceremiyorum, ölmeyi nasıl beceririm diye düşünüyorum

canım benim ben de bir yaşına baktım yaşın 29 yani o kadar gençsin ki şu an, sanki her şeyin sonuna gelmiş gibi düşünüyorsun. Evlenip boşanmışsın olabilir, en azından evlilik müessesesini tanıdın ve bu sefer neler yapmaman gerektiğini öğrendin. Bu bir artı. Olayları çok ama çok fazla drama bağlıyor olabilirsin bu dönemde, yani en ufak dertlere büyüteçle bakıyor gibi olabilirsin. Başarısız sınav dediğin üni sınavı sanırım ama gerçekten yaş geçince sınav kazanmak çok çok zor. Bir kere konuları unutmuşsun ve o çocuklar 3 sene 2 sene üstüste çalışıp tüm hayatları ev-okul-kurs olduğu halde hayallerini gerçekleştiremeyebiliyorlar. Bence bir boşanma yaşadığın için çok büyük bir başarı kazanıp bunu atlatmak istiyorsun ama yanlış bir yöntem bu. Yani ben şimdi tıp okumaya karar versem hem çalışıp hem arada bir derslere baksam, sonra da kazanamasam -doğal olarak- oturup hiçbir şeyi başaramıyorum en ufak bir sınavı bile kazanamıyorum diyemem ki, desem de gülünç olur. Ha bu tıp-hukuk-iktisat-öğretmenlik hepsi için geçerli. Bunun dışında bak hayatında zincirleme en ufak dertlere dediğim gibi büyüteç etkisiyle bakıyorsan iş hayatını da olumsuz etkiler. Herkes işte sıkıntılar çekiyor sonuçta, olabilir bu. Sırf sevdiğin bir iş bulsan biliyor musun o yataktan o kadar mutlulukla kalkarsın ki!

Bütün bu tecrubeler zaten sızı sız yapacak eger yasadıklarınızdan ders alırsanız. Siz kolay yolu tercih edip ölmek vs gıbı sacma düşüncelerde boguyorsunuz kendınizi. Bı silkelenin. Bi aynaya gecın yüz yüze bı aglayın kendinizle, konuşun, bagırın cagırın. En sonunda temiz bi hava alın. Hatta çığlık atın. Sabredin.

Hepimiz berbat dönemlerden geçiyoruz. Hastalığa yakalanıyoruz, yakınlarımız hasta oluyor. Aldatılıyoruz, kayıpları veriyoruz. Hepimiz çok çok kötü dönemlerden geçiyoruz. Ama bu demek değil ki intihar edelim, kendimizi salalım hayattan zevk almayalım. Bunlar çok yanlış düşünceler. Psikoloğa bende gittim, evet sihirli değnekleri yok hatta kısa vadede "üff bitsede gitsek" modunda oluyoruz bir çoğumuz.. Ama uzun vadede pek çok yararı oluyor. Onunla beraber toparlıyoruz. Biraz zaman tanı kendine, neden bu kadar karamsarsın. Sende birgün mutlu olacaksın, bu hislerin hepsi kalıcı mı zannediyorsun? Yapma bunu kendine. Bu hayatta neler neler geçmiyor ki bu acılarında geçmesin.

Benim size tavsiyem sorumluluk altina girmeniz. Evcil bir hayvan besleyebilirsiniz. En azindan onun sorumlulugu uzerinizde oldugundan onun için bile yaşamak isteyebilirsiniz. Bende dönem dönem dünyada yaşanan olaylardan, 3. sayfa haberlerinden, hayvanlara yapilan zulumlerden, cocuk tecavuzlerinden asiri bunalip daha fazla bu dunyada yaşamak istemedigimi düsünüyorum. Ama...!!! Bu gelip geçici. Sonra mavi gokyuzune bakiyorum gunes yuzume vuruyor bulutlar el salliyor hoop toz pembe dünya... agresifkiz

Konu sahibini bilmem ben o aydınlanmayı bu mesajinizla yasadim. Bir ferahlama geldi, aglarken Allah size bir daha yasatmasin, olmedihim sürece ümit var bir gün mutlu olacam bugün değil ama elbet bir gün, belki bugünde olabilirim pskolojime bağlı.

Bu hayat sana verilmiş çok büyük Bi ödül ve hayat her zaman yaşamaya değer. Sen sürekli kendine olumsuz şeyler söylersen tabi kötü hissedersin. Lütfen otur ve şükredebikeceğin şeyleri düşün. Düşündükçe aslında ne kadar çok şeye sahip olduğunu göreceksin. Yaşadığın her olumsuzluğu atlatabilecek güce sahipsin. Sen ve hepimiz çok güçlüyüz ATTRAENTE ACTA EST

Bu dönemsel olarak hepimizin başına gelen bir durum "yaşama sevincinin ölmesi" durumu. Belli ki hayatta bazı şeyler üst üste gelmiş siz de böyle hissediyorsunuz. Ama ölümü düşünmek çok yanlış lütfen bunu aklınızdan çıkarın. Eğer bu dünyadaki göreviniz, bu dünyaya geliş amacınız tamamlanmış olsaydı zaten o ilahi el sizi yanına alırdı. Demekki daha yaşamanız gereken hiçbir şey bitmedi. Öncelikle lütfen böyle düşünmeye çalışın. Bir de eskiden psikologlar fayda etmiyor diye düşünürdüm sizin gibi ama ısrarla devam ettiğim terapiden (çok ağır travmalar atlattım 2 yıl içinde yakın ailemden 4 kişiyi toprağa verdim, birisi kardeşimdi, nişanlımdan ayrıldım, diğer kardeşimi akıl hastanesine yatırdım) 1 yıl sonra sonuç almaya başladığımı farkettim. 1,5 yılda hayata bakış açımın ve olayları değerlendirme durumumun tamamen değiştiğini farkettim. Hayatta başımıza ne gelirse gelsin sevdiğimiz, ve bizi seven diğer insanlar için ayakta kalmamız gerektiğini anladım. İnan bana bu bakış açısıyla, evlendim boşandım, yine nice şeyler başıma geldi ama hiçbirini yıkılmadan atlattım. Çünkü benim bu hayatta mutlu olmak için bir şansım nefes aldığım sürece vardı. Ve oldu da.. Allaha çok şükür şu an çok mutlu ve huzurlu bir hayatım var.. Yine eksiklerim elbette var ama ben yaşadığım sürece tamamlanması an meselesi Şimdi lütfen gülümse ve 3 kez derin nefes al.. Kendin için bir adım at.. Sevgiler

Canım kahve çekti ve hemen kalkıp bende yapıyorum ama yanına mutlaka maden suyu olmalı. Afiyet olsun bize

ay evet bak bu da çok mantıklı bir hareket bence

Canım benim Elbette herkesin derdi kendine ağır Ama İnan bana gerçekten senin yerinde olmak isteyen kaç milyon kişi var şu dünyada biliyor musun Lütfen yardım al Lütfen intihar düşüncesini kafandan at Rabbimiz verdi ancak o alır bu canı Ona sığın Şu an dardasın duan makbul Allahım yardımcın olsun Ne zaman istersen özelden yazabilirsin inşallah destek olmak isterim

yaşadıklarının benzerlerini yaşamış biri olarak söylüyorum ileride bu dediklerine Güler geçersin ne demek öyle çekip gitmek kendin için mücadele et inadına her şey için ayakta durmaya çalış yaşın küçük sanırım ben öyle akıl verenler gibi psikologa gitsin konuşma terapisine git demeyeceğim hepsini yaptım denedim psikoloğun bana söylediği Ben meslek hayatım boyunca böyle şeylerle karşılaşmadım adam bile kala kalmıştı bana cevap bile veremedim yaşadıklarım karşısında düşün o kadar kötü şeyler yaşadım ama çocuğum için ayakta durmak zorundayım daha da kötü şeyler yaşıyorum ama çekip gitmek çözüm değil kalanları düşünmek zorundasın seni üzen bu duruma getiren insanlarinekmeğine yağ sürer sin ama seni sevenlerin içi yanar..

Ne güzeliz böyle birbirimize destek olurken. Bir iki cümle de ben söylemek isterim. İki sene önce işe giderken sabahın altısında o serviste ne kadar ağladım bir ben bilirim. Kulağımda kulaklık Sıla oluruna bırak dedi bende bıraktım. Ne mi yaptım istifa ettim ne istiyorsam o gün bugündür onu yapıyorum. Akşam sitedeki kızların gazına geldim beğendiğim bir çocuğu sosyal medyadan takip ettim. Üstelik sevgilimden yeni ayrıldım. Şimdi bu çocuk dönerse benimdir dönmezse canım kendim Sana tavsiyem, fazla düşünme yap. Hiçkimseyi hiçbir şeyi çok ciddiye alma. Eğlenceli müzikler dinle. Komik insanlarla takıl. Sadece kendini düşün. Spor yap. İnsanlara yardım et. Çocukları sevindir. Gez. Yeni insanlar tanı ama önce kendinle tanış. Bana gelince bunların hepsini uyguluyor muyum? Tabi ki hayır. Ama oluruna bırakıp deniyorum. Hatasız kul olmaz derken Orhan Gencebay boşuna söylememiş.

Psikoloğa gitme kız bana gel ben seni iyi ederim merak etme bende çok geçtim o zamanlardan seni anlayabiliyorum çık kapanma arkadaşlarına olmadı hobi bul kafanı meşgul et yoksa işin zor.

Bu kısırdöngüyü kıramıyorum. Yalnız hissediyorum kendimi çoğu zaman. Yalnızım da zaten. Üniversite zamanlarımda tek korktugum şey ilerde yalnız ölmekti. Hep böyle konuşurdum arkadaşlarımla. Hayattaki tek korkun ne diye sordukları zaman benim tek cevabım yalnız ölmek olurdu. Ve bu gidişle öyle olacak sanırım. Karşıma çıkan insanların hiç biri benim için doğru insanlar değildi, ya ben onlara bişeyler hissedemedim ya da onlarla aynı frekansı yakalayamadık. Uzun süreli işsiz kalmadım evet, buna şükretmem lazım, ben çabalamadan bile hep bi şekilde işler çıktı karşıma hep çalıştım. Ama olmak istediğim şehir burası değil. Cesaretimi toplasam başka bi şehirde düzen kursam alacağım maaşla nasıl yapabilirim bunları bilmiyorum. Korkuyorum sanırım. İş konusunda başarısız hissediyorum kendimi. İstediğim, başvurdugum yerleri kazanamadım. Hayal ettiğim iş için mülakatı kazanmayı o kadar istemiştim ki çok çalışıp emek verdim yine olmadı. Tek şükredebildğim şey ailem yanımda, sağlıkları yerinde. Benimde Fiziki olarak sağlığım yerinde evet ama ruhsal olarak kendimi 90 yaşında hissediyorum. Bi odaya kapansam günlerce hiç çıkmasam yorganı kafama çekip öylece kalabilirim. .

Ben de ama iki çocuk var nereye olecen. Moralim zifir zifir zifir yazarken sipam dibimde oturmuş dirseğimi istiriyor iki dişiyle, biraz yerine geldi nesem.