bir erkekle birlikte olmanın getirdigi zorlukları hepimiz biliyoruz, ilişkiyi yürütmek adına bir cok fedakarlık yaptıgımızı da... ama belkıde onemlı olan bır erkekle kurdugumuz askın nasıl korundugu... hıc dusundunuzmu bır askı yasatmaya yurutmeye calısırken kendımızden neler verıyoruz?klava:

Kizlar Okadarda Olumsuz Değil Yaa... o Imzayi Attğiniz Andan Itibaren Zaten O Insanin Hayat Tarziyla Yaşamaya Başliyorsunuz.. bu Demek Değilki Kendi Düşünce Yada Fikirlerinden Vazgeçip O Ne Derse Onu Yapacaksin... ama Insan Ister Istemz Değişiyor.. hatta Zamanla Farketmeden Ayni Onun Gibi Oluyor... Ben Eşimin Hayat Tarzini Yaşiyorum Açikçasi... o Erkek Ve Ben Ona Bitakim Konularda Uymak Zorundayim... ama Buda Ortada Aşk Olduğu Için Zaten... aşik Olmasam Ne Onunla Nede Onun Yaşam Tarziyla Yaşamam Mümkün Olmazdi... My

ya ne guzel anlatmısın hıc te uzun olmamıs aslında haklısın, tesekkurler canım hoscakal...

ben tamda bunu düşünüyordum. yağan yağmurmu beni bu denli olumsuz düşüncelere iten yoksa hamile olmammı bilmiyorum belkide kabullenmek istemediğim gerçekler. ne yazıkki son zamanlarda onun hayat tarzını yaşıyorum.

ne yazıkkı ben evlenmedıgım halde onun hayat tarzını yasamaya basladım. bu duruma bı son vermek gerekıyor ama nasıl nereden baslıycagımı bılmıyorum canım. ama sen uzme kendını su an sadece bebişinıı dusun cunku bılıyosun o senın her duygunu hıssedıyor ve etkılenıyor E

ne ben onun hayat tarzını yaşarım ne de o benimkini yaşasın. aşığız veya evlendik diye niye herbirimiz kendimizden vazgeçmek zorunda olalım ki. yada niye onu sevdiğim için ben değişmek yada taviz vermek zorunda oluyorum. aşksa aşkta karşılıklıdır. sırf ben onun istediği biçimde yaşarsam bir süre sonra aşkım zaten bıkkınlığa, nefrete yada şikayete dönüşür. aslında bence bizim en büyük hatamız bu, ilk başlarda sevgiden, kaybetme korkusundan v. s herşeyi onların gönlüne göre yapıyoruz onlarda bunun tadını çıkarıyor. bir erkek olarak genelde annelerinden alışık oldukları hayatı biz birde aşkımızla zenginleştirip sunuyoruz iyice yayılıyorlar. hiçbirinin aklına acaba o ne ister demek gelmiyor. sadece verileni alıp mutlu oluyorlar. diğer taraftan bir süre sonra aklımız başımıza geliyor onların hiç bir şey yapmadıklarını fark edip diş bilemeye kızmaya başlıyoruz. ve bir gün bu böyle olmaz dediğimizde erkekler anlamayıp bize hayretle bakıp ne oldu ki, neymiş o olmayan, gayet güzel yaşıyoruz. senin derdin ne, sana rahat batıyor, ben ne yaptım ki demelerine kızıyoruz. e adam haklı o başından beri aynı ne değiştiki bu şimdi arıza çıkartıyor diyor. erkeklere kızmaya pek hakkımız yok. hata hemde en başından bizde kızlar. biz hala annelerimizin öğrettiği gibi o erkek ona uymak zorundayım dersek. bu hayatın ortak olduğunu aynı onun gibi bizimde isteklerimiz olduğunu anlatmazsak, anlatamazsak onlar sadece işlerine gelen kısmı anlamaya devam edecekler bence. bunlar benim düşüncelerim uzun oldu kusura bakmayın. mutlu kalın