5 yıllık evliyim arkadaşlar ve 1ay içinde ilk bebeğimizi doğacak. eşimin ve benim aile yapılarımız bağlarımız çok farklı. evlenmeden önce bunu biliyordun ama eşim bana kendisini hep bağımsız ailesiyle bağlarını-ilişkilerini minimum düzeyde tuan biri olarak tanıttı ve flört süresince böyle davrandı yani anlayamadım. evlenirken eşim lise mezunuydu ben üni ailem ilk olarak buna taktı doğal olarak. artık doğal olduğunu düşünüyorum çünkü eşim bi kızmız olsa ve aynı şartlarda birisiyle evlenmeye kalksa aynı benim ailem gibi davanacağının sinyallerini veriyor. bir sonraki dertte ailesinin yılda bir kez fındık bahçesinden elde ettiği gelir dışında bir gelirlerinin olmamasıydı. eşim bana babasının 5-6 ay içinde emekli olacağını o arada onlara ayda 200-300 tl yardım edebileceğimizi kabul ettirmişti. ailem bunada tepki gösterdi ve siz ömür boyu onlara bakarsınız böyle başlarsanız dedi. neyse öyle böyle derken ikna ettim ben ailemi. eşim de ben de çalışıyorduk ve eşim ailesinin düğün iin harcama yapamayacağını söyleesi üzerine ben de kendi aileme kesinlikle bişey yaptırmama kararı aldım. normalde herşeyimi ben istemeden yaparlardı ki yine bana rağmen yatak odası, düğünde takı vs yaptılar.2ayrı şehirde düğün yaptık kendi memleketimdekinib salon parasını benim ailem verdi. biz bu süreçte eşimle kredi çekerek diğer herşeyi yaptık. ailesi bizim tuttuğumuz aabalarla düğünlere geldiler, ağırlandılar, bir çeyrek bile takmadılar bana. bahaneleri yok ki yapalım, bilmeyiz ki yapalım oldu. evlendik borçla boğuşmaya başladık o arada eşimin kardeşi askere gitti ona a ayda300 göndermeye başladık. bu arada ben cebimde beş kuruş olmadan işe gidip geliyorum kasıyorum kendimi masraf olmasın diye. ki evlenirken adam gibi eşya bile almamıştık ben bekarken zaten tek başıma ev kurmuştum babamın yardımıyla çekyatlarım, beyaz eşyalarım, buzdolabım vs bi evde bulunması gereken hşey vardı. onlarla idare ederim demiştim. eşim de sürekli çalışıyodu, acıyodum ona üzülüyodum kendimi gözüm görmüyod ile. uzun süer böyle devam etti bu.1 yıl sonra tüm bunlara rağmen baya rahatlamıştık ilk dönemlere göre. bu arada eşimin ailesi köyde yaşıyor ve biz mekezdeyiz bize gelmeleri iin onları eşim arabayla gidip getiriyo. biz gitiğimizde yolları kötü oladuğundan yarı yola kadar kendi arabamızla gidiyoruz sonrasında araç kiralıyoruz, bi de limiz kolumuz dolu gidiyoruz. küllüm zarar yani. kendiliklerinden gelmezler illa biz alıp gelcez. bi de bunların üzerine bigün çok komik olay yüzünden eşim babasından tokat yedi ben o an delirdim işte aslında salaklık ben de çok bile dayanmıştım. buraya kadar yaşadıklarımı aileme pak yansıtmıyodum utanıyodum. be böyle bişey hiç görmemişim hayatı. boyunca. neyse delirdim ve araya girdim, bi de babasından yazıklar olsun lafını yedim ama ortalığı biririne kattım o güne kadar biriken ne varsa saydım onlara ve o günden sonra konuşmadım ailesiyle. o güne kadar eşim sanki onların babasıydı, anne-babsı da onun çocukları. tüm sorunluluk eşimdeydi. bi kez analık-bablık yaptıklarını görmedim eşime. eşimde benim için öldü babam vs deyip duruyodu.1 yıl kadar sonra eşim yavaş yaaş konuşmaya aşladı babasıyla karışmadım hiç. çok pişmanmış özür dilemey gelcekmiş bana ama kovaım diye korkuyomuş. bi gün ailem beni ziyarete gelince onlarında gazıyla gelmelerini kabul ettim. o anda dayine yapabileceğim tüm domuzluğu yaparak öylesine kabul ettim özürlerini ama ilişki bitti i kere. gidiş geliş ben yapmadım onlar da yılda 1-2 gün gelirlerse geliyolar vs. eşim aynı düzeyde yakınlaştı ama. hala her işleini o hallediyor ama işin maddi boyutunu bigün ekstresini gördüğümde anladım. köye ev yaptırıyolardı.2. katı çıkıyolardı. eşim herşeylerini kredi kartıyla almış. yine sigortam attı ve patladım. açıklaması yurtdışındaki ablalasıyla kardeşi ona peşin para göndermiş o da kredi kartından çektirmişmiş. o gün bizim evde de ayrı hesap tutulmaya başladı. öncesinde herşey ortaktı ve kazancımız çoğu aileye göre iyiydi. biz ev almıştık krediyle hala onun borcunu ödüyoduk ben hala kısıyodum kendimden borç var diye. o gidip anasına ev yapıp içini döşüodu. ben ev aldım içine bir tek yeni eşya almadım. ekstra hiç bir bakım yaptırmaım aldığım evde 4 yıldır oturan birilei olduğu halde. bir badana boyayla gidim içine. ev alırken 15 bin verdi kendi babam ev heiyesi olarak gerisini tamamen kredi çektik daha önce de araba alırken dayımdan borç aldık. eşim taafından sıfır destek yani.5 yıldır hala babası emekli olamadı. askerde para gönderdiğimiz kardeşi serserilikleriyle başmıza bela oldu hep, bir eşekkür bile etmedi. şimdi gemilerde çalışıyo giti neyse ki. ev olayını duyunca annesini aradım ve oğlunun bana hiç haber vermeden yaptıklarını anlattım ve artık dayanamadığımı ve onlr yüzünden boşanacağımı söyledim. o dagüya benim bildiğimi sanıyomuş biz iyi olalım o başka bişey istemezmiş vs saydı baya. ailesinden nefret ediyorum eşimin. hala evli olmamızın nedeni eşimin beni çok svmesi ve bırakmamak için mücedele etmesi tabi bu tek başına yetmez. eşime kızgın olmadığım anlarda çok seviyorum ama kıznca nefret ediyorum. en büyük olayımız bu yıl başında yaşandı. annesi ve babası sanki hiç bişey bilmiyolarmış çok acizlermiş gibi kendilerini acındııyolar ve köyden merkeze hastaneye bile eşim onları getirsin götürsün istiyolar. hamile hamile yılbaşında eşime kendim vejateryan olmama rağmen hindi pişirmiştim. güzel bi masa kurup bekliyodum bu annesini hastaneye götürmüş saat kaç oldu gelmiyo hala. dayanamadım aradım köyü ve babası çıktı tele annemi istedim yatıyo dedi. ben de ona patladım kendi başınıza hiç bişey yapamıyo musunuz size bu haldeoğlunuzu bekliyorum saat kaç oldu diye. istedikleri zaman herşeyi benden çok daha iyi biliolar. benim salak kocam herşeyleriyle ilgileniyoken diğer4 kardeşi hiçbişeyi sallamıyolar. bitti artık alın oğlunuzun turşusunu kurun dedim kapadım. öncesinde eşim kaç kez aramıştı açmamıştım teli. valizimi topladım, öğtmen evinden yerimi ayırttım gidiyorum karar verdim. ben çıkacakken o geldi kapıyı açmadım saatlerce kapıyı yumrukladı, aradı mesaj attı rezil olmayalım vs bisürümsj gönderiyo cevap yok ben de sadece ben gidicem biti artık dayanamıyorum dedim. git kapıdan ben çıkcam bu evden duramıyorum artık dedim. o da sen dur ben gitcem o zaman istiyosan hemen boşancam söz sadece konuşalım sakince dedi. gitmiyodu tamam dedim. sonrasını hatırlamıyorum gibi sinir krizieçirdim resmennaptığımı bilmiyorum. hem kendime hem bebeğe zarar vercem diye eşim beni sakinleştirmeye çalışıyo ama duramıyorum. kapıları kilitledi ben dışarı çıkmayım diye ailemi aradı onlardan medet umdu. babamla annem delirdi onlarda bana kızıyo sakinleş hamilesin bişey olcak sana diye diye. babam gelmeye kalktı 6saatlik yoldan. onunkilerde tık yok duyarsız inanlar. güya yola çıkmış geliyolarmış eşim engellemiş. ben daha da delirdim kendi ailen gamsız benim ailemi strese soktun onları ilgilendiren bişey yoktu aradın onları da üzdün diye. babam sen evden gitmiceksen gelmem dedi. saatler sonra sakinleştim. yine yapamıyorum dedim eşime olmuyo deliyorum bu evde bu şehirde bu şartlarda dedim. yine sözler verdi bana. bebeğimiz vs diye. o günden bei köpek gibi peşimde beni sevdiğinden eminim ama bazen bu yaptıklarını sırf ayrılık korkusundan mı yapıyor emin olamıyorum. benim sözlerim, tavırlarımbaşka bir erkek tarafından asla kabulleniemezdi bu evlilik şimdiye kadar onlarca defa biterdi. tabi benim çektiklerimi kaç kadın çekerdi o da tartışılır. hamilelik süresince kendi annem 3-4 kez kalkıp başka bi şehirden geldi. eşimin annesi arabamız yok paramız yok bahanesiyle 1 kez geldi. gelmesin zaten gelince sinir oluyorum. herşeyi batıyo artık bana. doğumuma 1 ay kaldı hala iznimi doğum sonrasına aktarayım bebeğimle daha çok vakti geçireyim diye bu sıcakta çalışmaya devam ediyorum. hava ısndıça el ayak ödemlerimartıyo nefes alamıyorum. geçen hafat annem gelmişti eşimin annesi de onu görme bahanesiyle bize gelmeyekalktı ama geleceği günü oğluna söylüyo banahaber vermek yok. geleceğini sabah onda ben işteyken hbr veriyo ve merkezden biyerden onu almamı istiyo ama kesin bi saat vermiyo. cep teli var ama arayamaıyomuş sen beni ara ara ara işim bittiyse gelir alırsın diyo. iyi dedim. aradım bi ara 1de işim biter o aman ara dedi. öğle aram biterken aradım 1 de hala işi bitmemiş sen arat o zaman işin bitince beni birine dedim çünkü kızdım artık. zaten işteyim onun için izin almam gerekecek ve onu alıp eve bıraktıktan sonra işe dönmem gerekecek. aynı gün 15:30 da hastaneye gitmem gerekiyo onun için de izin almam gerek. bana hiç sordukları yok bi planın var mıdiye?bu ara son 1 aydır gündüzleri işharici dışarı çıkmıyorum sıcak bunaltıyo diye eşim bunu biliyo sadece öğle yemeği için eve gidip geliyorum. işi bitmeyince evden işe gittim.15 dk sonra aradı işim biti diye. o sıcakta gerisin geri bi sürü yol yapıp onu aldım ve gittim sıcakmış ölmüş bitmiş yakınıp duruyo bana. ulan ben sabahtan beri 3. tişörtü değiştirmiim şişmiş her biyanım doğurdum doğurcam kadın kendi dderdinde. ağzıan tıktım laflarını ben daha çok yakındım işlerim karıştı senin yüzünden dedim. bilseydim söylemezdim sana dedi. söylesem nolcak çıkmışsın bi kez yola ne deseydim dedim. eve girerken bana dediği şey 2 saat sonra geri döncekmiş napcakmışız boğmak geldi içimden. iki dakka önce demişim seni bıakıp işe gitcem izin alcam ordan hastaenye gitcem diye. üzülmüş ayaklaına yatıyodu o an. oğlunla konuşup halledin ben hastaneye gitcemdedim tamam dei. eşime de mesaj attım oyuncak ettiler sabahtan beri beni gel götür anneni nerey gitcekse diye. eşimde ilçede çalışıyo gelmesi 1 saati bulur. annesi zaten 1.5 saatlik yoldan geliyo.2saatliğine geliyo hem kendi işlerini hallediyo hem de benim annemi görüyo bu arada. ben de ortalıkta onun peşinde koşturcam nasıl bi mantık bu ya. gelirken haftasonu gel diyorum ben de evde olurum birlikte vakitgeçiririz vs. kadın kendi işini yürütmein derdinde. eşim gelmiş nereye götürdüyse götürmüş. akşam hiç istemezdim ama kendi annemin ve eşimin yanında ağlama krizi geçirdim. kadın dert sahibi olcak benim yüzünden. o hem bana hak veriyo hem de eşime de üzüüo. arada kalmış o da seni neşelendimek için ne şebeklikler yapıyo, ona bişey olur üzüntüden yine sen çekersin kimsenin ruhu duymaz diyo. eşim benim aileme çok iyi davranıyo. bazen benim ailem niye böyle diye kendi bile ağlıyo. insan ailesi hemen ölsün diye dua eder mi ediyorum diyo. bunu duyunca kahroluyoum. böyle salak bi kısır döngü içindeyim. bazen çok mutluyum bazen depresif. eşimi bazen çok seevioum bazen nefret ediyorum. kendi aileme karşı ile çok ilgisiz bi insanımdır oldum olası böyleyim. yaratılışım öyle, aklıma esince araım sorarım, yılda 1-2 kez 3-4 günlüğüne g ideriz yanlarına özlem nedir bilmem. benim ailem de aksine çok ilgilidir bana karşı heran yanımdaırlar. her konuda yardımcı olurlar. bu durumda eşim ve ailesinin durumu daha da katlanılmaz geliyo bana. yazdım ama bana akıl verin diye değil sadece rahatlamam gerekiyodu. anlattım rahatladım gibi oldu. size tavsiyem sevseniz aşık olsanız bile evlenmeden bi iişkiye başlamadan önce kesinlikle mantığınızı da devreye sokun. o an sizin küçümsediğiniz ayrıntılar sonradan çok faklı bi boyuta gelebiliyo. şimdi doğum yapcam bebeğime dokunmalarına bile katlanamıycam biliyorum, eşime de söylüyorum üZülüyodur ama napabilirim. kişisel temizlik nedir bilmezler, babası usturuplu. şekilde konuşmayı bilmez, hiç bi hakları yok üzerimizde e bi de torunum diye gezincekler ortadadediğim gibi amaç rahatlmaktı baya yazmışım. sonuna kadar okumaya sabreden olursa salak diycektir kesin bana ama olsun. birazcıkta olsa rahatladım. Meleknaz Herşeyin

Eşiniz iyi bir insan ve sizi çok seviyor. Ailesini ise sadece saygıdan geri çeviremiyor. Ailesi yüzünden huzurunuzu bozmaya değmez. Ne güzel bi evladınız olacakmış, onu da düşünün. Doğumdan hatta lohusalıktan sonra daha sakin kafayla düşünürsünüz. Şimdi sakın bi karar vermeyin veya eşinizi daha fazla üzmeyin.. İnşallah düzelir herşey C canozumm

çok uzun ve paragrafsız konu bölümlere ayrılmamış çok şükür gözümüz var ama bu kadar yorgunluğu hak etmiyor bu gözler bundan sonraki konularında daha kısa ve paragraf kullanırsan ben de okuyup acizane fikrimi yazarım yoksa çok zor. N

bana, eşinin ailesinden için, bir an önce ölseler diye düşünmesi, inanılmaz dokundu lütfen yapma böyle o adama da yazık değil mi? parkon bence

Eşinin kıymetini bil. Adam ne kadar arada kalmış. Sanırım biraz hamileliğin verdiği hassaslıkla biraz da dolmuşlukla fazla abartıyosunuz olanları. Bazı verdiğiniz tepkilerse saygısızca ve yersiz olmuş bana kalırsa. Bence psikolojik destek alın. Bu tedirginlik bebeğinizi de etkiler.. atlanta

Üşenmedim okudum :) Öncelikle hayırlısıyla bebeğini kucağına almanı dilerim. Ve bütün bu yazdıklarını bir süreliğine unutmanı tavsiye ederim. Doğuma 1 ay kala düşünülecek şeyler değil bunlar. Şu an için yapılacak birşey de yok. Lakin moralini bozmak istemem ama sonunuz pek yok gibi. Eşinin ailesi belli ki çocuklarına muhtaç insanlar. Sen de hem talepkar oldukları hem de kendine uygun bulmadığın için hakir görüyorsun. Üzgünüm ama bazı yerlerde, saygı sınırını aşmışsın izlenimi edindim. Onca yoklukta 2 ayrı düğün, araba tutmalar, araba kiralama gibi gereksizlikler de var ama seni üzmeyeyim şimdi. Sen en iyisi bu yazdıklarını bir süreliğine rafa kaldır. mlkctk

Eşinizden hesap sormanız gereken durumlarda hep aileye patlamışsınız, bana göre saygısızlık yaptığınız. Demekki eşiniz yok demeyi bilmiyor, arada denge kuramıyor. Kocanız tokat yedi diye ne münasebetle kayınoederinize saydırıyorsunuz? Eşiniz sizin çocuğunuz mu? Genel olarak haklıyken haksız duruma düşmüşsünçz fevri hareketlerinizle bence.

anlatttiklarinizda hakli olmaniza ragmen davranislarinizin ve anlattiginiza gore konusma tarzinizi cok saygisiz buldum... hamilelikten. kaynaklanan duygusal bi sorun. olabilir kendimden. biliyorum ama sizinde kendinizi frenlemeniz gerektigini dusunuyorim biraz. sakin olun... esinizede cok uzuldum yazik adama kiymetini. bilin emvacilbihar asklar1m ile