Selam kızlar; Daha öncede konu açmıştım buraya. Kardeşimin düğünü için altınlarımı aileme vermiştim karşılığında kaçak bir yapı satın almışız Bugün ifadeye gittim bir iki ifadeden sonra beraat edersin dedi hakim yapıyı babam yaptı çünkü. Annemle beraberdik bana sitem edip duruyor. Dükkanın hissesi bende ama kiracı babamın arkadaşı adamda belalı sanırım çıkmıyor dükkandan. Satamıyoruz da. Halbuki bu şekilde vaat edilmemişti bize. Annem benim evliliğimle beraber babamla yaşadığı sorunlardan kurtulacağı düşüncesiyle eşimle yerleştiğimiz ilçeye yerleşti. Babam annemin kendi emeğiyle sahip olduğu malını mülkünü iş yapacağım gerekçesiyle -ki kaprislide olsa samimiydi aslında- son kuruşuna kadar kullandı. Annemin emeklisinden başka bir geliri yok şu anda. Annemin gelmesini istemedim çünkü dedemden kalan miras henüz satılmamıştı. O dönem emeklisinde de sıkıntı vardı ama onu hallettik. Biliyordum gelince neler olacak. Annem para idaresini bilmez gelirken babamdan aldığı toplu parayı bir ayda harcadılar kardeşimle. Sonra iş başa düştü bende eşimden habersiz sağdan soldan borçla annemin kira, fatura vs... karşıladım. Borçta az değil bu arada. Neyse sıkıntılar bitmedi tabi. Kardeşim tutturdu evleneceğim diye o sebeple elimdeki tüm altınları da verdim. Yetmedi eşimle biriktirdiğimiz paramızı da verdik. Sonra kardeşim dükkan meselesinde hiç destek olmadı. Adam çıkmıyor dedim ne haliniz varsa görün dedi. Bu sebeple eşimle aramızda açıldı tabii. Onun ailesi, benim ailem... Şimdi annemin babamın yanına dönmesini istiyorum. Bana kızıyor. Ailemin dertleri bitmez benim. Bana uzak olurlarsa en azından ben her şeyin bu kadar içinde olmam. Ayrıca annem henüz 53 yaşında. Bakıma ihtiyacı yok ki anne hayatımı yoluna koyayım, her ihtiyacında yanında olurum senin diyorum ama ne demek istediğimi anlamak istemiyor. Anne benden yardım istiyorsun daha ben kendi düzenimi oturtamamışım, eşimle sorunlarım var sana nasıl yardımcı olayım diyorum yine sitem etti bana bugün her hizmet eden hizmet görmüyormuş sen benim yaşımdayken annenin evini geçindiriyor muydun anne? dedim. Bir taraftan anneme kızıyorum, bir taraftan vicdan azabı çekiyorum. Ömrünü, malını mülkünü vermişsin. Bu saatten sonra bu adamın anca faydası olur sana, ne diye kafana göre iş yapıyorsun anne İşine gelmeyince söylediklerim siz beni sevmiyorsunuz diyor. Ben anneme onu sevdiğimi nasıl kanıtlayacağım? Benimde genç ve yeni evli birisi olarak hayatımı yaşamaya eşimle beraber mutlu olmaya hakkım yok mu Allah aşkına

sen hayırsız bir evlat değilsin ki daha ne yapabilirsin annene senin yaptığının çoğunu yapmayan insanlar var senin de sınırların var bence o kadar da üzülme annene çünkü o sana üzülmüyor üzülse bu kadar talep kar olmaz

Teşekkür ederim arkadaşım paylaşımın için. Haklısın nankörlük gördüm gerçekten. Bunca olayın üstüne kardeşim hasta olduğum, hastanede tedavi gördüğüm halde gelin hanımı arayıp halini hatırını sormadım diye bana dünyanın hakaretini de etmiş bir insan ama anneme kıyamıyorum işte

ben senin diğer konularını da biliyorum senin hala derdin annene olan sevgini kanıtlamak olmasın bence biraz uzak dur annen sana karşı duygu sömürüsü yapıyor aynı şeyi kocan ailesine yapsa ister istemez kızarsın birde annen sana mı güvenip kardeşini doğurdu sen niye evlendirmeye kalkıyorsun yardım eder insan ama elindekini avucundakini vermemeli o parada ileride doğacak çocukların hakkı da var ben de evlendim ailemin maddi durumu iyi değil tabi ki yardımcı oldu ailem bana ama kimse sarsılmadı sarsılan ben oldum çünkü evlenen bendim bir de bu kadar olan biten karşısında nankörlük görmüşsün bir Allah razı olsun dememişler insan çocuğuna acımaz mı ya hakkında hayırlısı olsun ama bence biraz ailenden uzaklaşmaya bak