Merhabalar kk üyeleri. Ben ailesinden ayrı, yalnız yaşayan, çalışan bir insanim. Actigim konulardan da bildiğiniz üzere depresyon hastalığına yakalandim. Tedavi oluyorum, elhamdulillah iyi de oluyorum. Bu süreçte kimseden ciddi bir destek gormedim. Kendim için çaba gosteriyorum. Bu süreçte vurdumduymaz, takmayan, boşlukta yürüyen bir insan oldum. Kendimle meşgulum hep.. Dibimde dünya yansa duymuyorum. Ailem de bu sebepten ötürü beni hor goruyor. Tatil için yanlarindayim. Tedavi masraflarım, yasam sartlarinin bulunduğum yerde diğer bölgelere göre daha pahali olmasi , bu süreçte savurgan olmam beni maddi yönden çok sarsti. Ailemden destek bekledim. Param olduğu zaman da ilk fırsatta gonderdim. Gonderemedigim zamanlarda oldi ama bana yaptıklarını borç bildim. Hala da oyle. Su an bütün bunları başıma kalkiyorlar. Hakaretler yiyorum. Inciniyorum. ozellikle kızkardeşim.. Ailem de onu hakli buluyor. Benim bi süreçte sevgi ve anlayışa ihtiyacım var. Bilmeden hatalı da davranmış olabilirim. Elbette. Ama çok değersiz hissediyorum kendimi. Kısıtlaamıyorum da maddi acıda n. Savurgan olmaktan nasıl kurtulabilirim bilmiyorum? Gelecek icon yatırım yapma anlayışım yok. Hangi gelecek deyip salıyorum kendimi. Bu konuda kendime çeki düzen vermem lazım biliyorum. Hem borç harca girio borçlarını odeyemedigim gibi hem de hakaret yiyorum. Bi alemlerdeyim yani.. Sadece derdimi paylastim. Okuduysaniz teşekkür ederim. NOT:ilaç içmeyi sevmiyorum ama mecbur kaldım. Bir yakınım özel klinikteki psikoterapistlerin koyduğu teşhislerin bir tik yüksekte olduğunu soylemisti. Major depresyon geçiren birine benzemediğimi soylemisti. Bunu söyleyen kişi rehber öğretmeni. Doktorum ise majör kelimesine fazla takılma demisti. reçeteye yazmam gerekiyor demişti. Doktoruma güvenmeye devam etmeli miyim? Intihar etmekten korktuğum için ilaç kullandim. Telkinlerle halledebilecegimbir şey olsaydı kullanmazdum. terapi alırdım sadece. Ah çok konusasim var.. S

Biraz karışık mı olmuş :) savırganlıgın da bir sonu gelir elbet o yüzden şuanda içinizden geldiği gibi yaşayın derim

Aileniz bu özel durumunuzu bildiği halde mi böyle davranıyor peki? Rengarenk

Şu anki doktoruna güvenemediysen, başka bir doktora daha görün

Psikolojik rahatsizlik zor elbet ama insanlardan birsey beklemeyi birakin kendinize bakin, ailenizde bunalmis olabilir bu durumdan bilemiyorum benm de etrafimda gerek is yerinde gerek aile yasantisinda problemleri olan insanlar var ilk basta anlayisla yaklasmaya calisiyordum ama biktim ne yalan soyleyim simdi umurumda degil be halleri varsa gorsunler diyorum cunku bir sure sonra bunaltiyorlar hii bu kisi ailemden biri olsaydi ne yapardim bilmiyorum ama bazilarinn yaptigi simariklik gibi de geliyor cunku herkesin problemleri var ve ben kimseyi cekemm modunda bir insanim kramer