Bende senin gibiyim... inan dün gece düşünmekten beynim patladı insan en çok başını yastıga koydugunda tüm herşey bir anda aklına geliyor... içime taş koymuşlarda ben çekiyor gibiyim... ben çok şey istemedim ki herşeyi ben kendim yaptım kimsenin desteği olmadı bana ailem dısında çevreme baktıkca ben miyim secilmiş insan diyorum şükür diyorum ama o derin boşluğumu atamıyorum arkadaşlarımdan bile çok darbe yediğim oldu benim. E

böyle gereksiz nedensız yeree soruncıkaran ailelere sinir oluyorum yaa sonucta evladın o kısıyle mutlu olmus yıllarca daha bu ınat nıee allahh bıraz kalplerıne vıcdan versın allah yardımcınızz olsun... M

dua edin allaha sıgının kötü ınsan cok cunku... inşallahhh hıcbır sıkıntı olmadannn evlenırsınızzz zaten evlenmekkk zorr hayat sartları falan derken bırde ınsanlar zorlastırınca daha da üzücü oluyorr... allah yardımcınız olsunnn M

merhabalar Ebru, zor zamanlar yaşamışsınız yazdıklarınıza bakılırsa, her şey insanlar için maalesef. bazı insanların her işi rast gider, hep dört ayak üstüne düşerler, aşkta da işte de çok mutlu ve başarılı olurlar; bazı kişilerinse bunları elde etmesi için bir sürü sınavdan geçmesi gerekir. sizi okurken kendime çok yakın hissettim. ben de son zamanlarda her konuda umutsuzluğa kapılmıştım ve hiçbir şeyden zevk almıyordum. ama öyle bir zaman oluyor ki yavaş yavaş her şey yoluna girmeye başlıyor. ben de hiçbir işimi tek seferde halledemem, her konuda binbir aksilik yaşar ancak son anda istediğime kavuşurum. ama yapacak bir şey yok maalesef. illa sizin de şansınız döneceği bir dönem vardır. bol bol dua edin derim ben. hiçbir konuda da ümidinizi yitirmeyin. evrene nasıl mesaj gönderirseniz size öyle döner, pozitif düşünün MissCherryBlossom

Vallahi bir an ikimiz de aynı hayatı taşıyoruz sandım. Ben de zor bir çocukluk geçirdim, babam çok kötü bir adamdı, sonunda annemle boşandılar ve maddi çok sıkıntı çektik. Üniversitede çok iyi bir bölüm bitirdim, sonra yurtdışında eğitimime devam ettim, hala da ediyorum. Hiçbir zaman yardım edenim, elimden tutanım olmadı. Hep tek başıma savaştım ama ratık ben de yoruldum. Zaten düzgün bir babam olmaması yetmiyormuş gibi aşktan yana da hiç şansım olmadı... geçen yıl ilk kez birine gerçekten aşık oldum o da karşılıksız çıkınca yıkıldım. Annem duyup da üzülmesin diye geceleri yastığıma yüzümü gömüp sessizce ağlardım, kendim ölsem bile annem üzülmesin istedim. Sonra da zaten bulunduğum ülkeye taşındım. Burda da yapayalnızım, ne arkadaş ne sevgili hiç kimsem yok. Ben de zaman zaman gücümü kaybettiğimi hissediyorum. Gerçek aşkın beni bulacağına dair bir inancım da pek kalmadı artık, içimde aşk konusunda sadece ümitsizlik ve kırgınlık var. Yine de güçlü olmak gerek derim, aileni düşün zor zamanlarında. Seni üzgün görse annen ne yapar bunları düşün... verecek başka bir motivasyonum yok, çünkü benim de içimde pek motivasyon yok.

hayatım boyun hep güçlü olmaya çalıştım.8 sene ailemden uzak yaşadım okudum tek başıma yurtdışına gittim amerikada çalıştım mesleğim var güzel bir kendimce çevremce beğenilen bir kızdım hepte. Sadece polikistik over denen illete yakalandığımdan beri daha doğrusubelirtileri bende baş göstermeye başladığından beri özgüvenim yerle bir oldu. Kilo almalrım kıllarım hormonlarımm insülinimm herşey üstüme üstüme geldi ve içinden çıkamadığım bir kaosa dönüştü. Ailem inanamadı bu kadar kilo almama mesleğe başladım yavaş yavaş verdim adetlerim düzene girdi kendime baktım derken üni son sınıfta tanıştığım biriyle onun çabaları sayesinde bir ilişkiye başladık cok ilgili nazik sevecen... dedim hayır olamaz böyle sorunsuz bir hayat benm olaamaz çünkü simdiye kadar beni çok seveni ben sevemedim benim sevdiklerimde bende derin yaralar açtı... ama bu farklıydı herşey sorunsuz ilerledi evlilik aşamasına geldiğimizde annesiyle tanıştığım gün planlarını biraz ertelediğini öğrendim annesi onu zaten hiç anlamadım kadın kilomdan tutunda her konuda oğluna eleştiride bulunmuş... zaten. sorunlu ilişkime bir de annesi eklendi allahtan erkek arkadaşım kişilikli ve annesinin bu tavrına karşı gerekeni söyledi. Kızlar benim hayatım hiç kolay olmadı ben hiçbirşeyi kolay elde etmedim... Hep sorunlar hastalıklar ailevi problemlerle doluydu tüm yaşammım ne yaptıysam amazon gibiydim kendim yaptım en yakınlarım tarafından incitildim kırıldım ama ezilen psikolojisine girmek istemedim. Her zaman daha iyi olacak ümidiyle yaşadım durdum. Ama tükendim biliyor musunuz ilk kez içimde bomboş boşluklar yaralar açıldı. Ne yaparsam yapayım eski enerjime dönemiyorum. Arabam var işim var iyi bir ailem var... Şükür diyorum ama erkek arkadaşıma kurudğum derin hayaller herşey bomboş oldu içimde.2 sene mükemmeldi son 6 aya kadar aslında öyleydik ama herşeyi sorun olarak görmemesi benim bütün alınganlıklarımın ona abartı olması evlenmeyi erteleyip durması... küslüklerimin kırgınlıklarımın onun için çok normal olması... hiçbir sorunu aşamadık biz hep ertelendim ötelendim... en son olaysa artık dayanamadım hiç istemediğim halde bizim çıkmaya başladığımızda kapattığımız hesaplarımızı bile açmış güvenim zaten yıkılmıştı iyiden iyiye gitti... hep seviyorum sensin olmaz sensiz yapamam diyordu... hala da öyle diyor ama inancım yok benim... öyle tükendim ki daha 24 yaşındayım hayattan sogudum resmen kendime hep ayrılık acısı mı seni yoracak boşverr diyorum ama olmuyor ne yaparsam yapıyım ben nefes almakta bile güçlük çekiyorum canımın yangınını dindiremiorum... ben aramadım o da aramadı 2 gündür çok kötü konuştum o da cevap vermedi zaten... kadınlık gururuumm içimdekii kırgınlıklar geçmiyor ne yapacağım birini cidden sil baştan sevmek çok zor geliyor tüm yaşanan güzellikleri silip atmak zor çook zor... sıkışmış gibi hissediyorum hiç bu kadar çaresiz kalmamıştım. Herşeyi bende hala sigorta evrakları pırlanta yüzüğü hediyeleri onları göndersem mi onu bile bilmiyorum bunları buraya niye yazıyorum bilmiyorum birilerinin okuması bile beni rahatlatacak sanırım... geçecek geceçekete içime sanki agırlık koymuslar beni aşagıya çekip duruyorr... ben mi mutlu olmyı hakedemiyorum bilmiyorum ki hep bağlanmamaya çalıştım acı cekmekten korktugum için ama uyutsunlar istiyorum beni...

amın cok sagolun rabbım herkesın gonlune gore versın :) E

canım zaten ben öyleyimdir ne giderse gitsin benden hep böyle amazon gibi yıkılmamaya çalışırr mantıklı bakarım ama canımın yangını hep içinde kalır ben bu ilişkiye güvenmeden önce çok denedim kendimi yani sorun bir ilişkinin bitmesinden ziyade benim zedelenen örselenen duygularım... herkese bakıyorum en kişilik sahibi olmayan arkadaşlarım erkek arkadaşlarına saygısı olmayan çok güzel değerler görüyor benim onunla aramada iletişimsizlik problemi var ben ne desem abartı geliyor ona 3 gün oldu aramıyorum o da aramıyor bu sefer hani öleceğimi bilsemde içimden inan aramak gelmiyor. Normalde arardı beni aramasın ben bu kez gururuma sahip çıkıyorum. E

Annesi çok fena bir kadın ben ne kadar ılımlı yaklaşşamda alttan alttan sokuyor lafını sadece 2 kez görüştük ama uzun süre zzaman geçirdik oğlunu kıskanıyor zaten. Dedim bu da mı beni buldu aynı senin dediğin gibi babası çok anlayıslı görünüyordu. Benim içime sinmedi işte birşeyler ya sürekli annesinin derdini çekecekmişim gibi geldi. E