anliyorum sizi. Bu arada asik olmayi ozledim dediniz ya, o ask ve ilk duygular oyle hizli geciyor ki, tavrınızı degistirmediginiz surece yine mutsuz olur ve kendinizi suan oldugundan daha mutsuz ve boslukta hissedersiniz. Kimseye ayak uydurmayin, birakin onlar size uydursun. Olmuyorsa kibarca bir byby. Bu yasima geldim ve askin hic birseye yaramadigini biliyorum, onemli olan seyler cok baska. Mesela bir ust mesajlarda esim izin vermez gibi bir cumle kurmussunuz. Bu olmamali mesela, kendini bilen, kendi kararlarini alabilen, her daim ozgur olan bir birey oldugunuzu unutmayin hic bir iliskide. Kimsenin, esinizin dahi sizin hayatinizda izin vermek veya vermemek gibi bir misyonu olamaz. hayatlarimizi birlestiriyoruz sadece, hayatlarimizi bir birimizin ellerine verip digerinin sartlarina uymak cok ilkelce.

Fark ettim umurunuzda olmadığını. İyi bir şey bu bence zaten. Fedakarlık konusunda da haklısınız. Ama hayata bir defa geliyoruz. Mutlu olmak hakkımız. Siz de mutlu olacağınız şekilde yaşayın.

İşte bunları bastan anlatmanız lazım. Direkt özgür olmak istiyorum deyince çocuk varken sudan sebeb gösterince kimse size ayrılın demez. Adamın sizi yıpratma nedenlerini yazın ve konuyu duzenleyin bence.

Evet kesinlikle öyle. Ama eşim buna ikna olmuyor işte. H -Haziran- Guru Anneler

Aşk, saman alevi gibi; ama sevgi çok başka. Sevgi yoksa, sadece saygıyla yürümez. Saygı da sevgi de önemli. Ne bileyim partnerimden heyecan duymuyorsam, her şeyi batmaya başladıysa, o girdiğim yatak girdap oluyorsa boşanırım. Cinsellik görev haline geldikçe de elin vurması bile sizi tiksindirecek duruma gelir. Dolayısıyla boşanın, böyle evlilikleri devam ettirince madalya takılmıyor.

Maddi durumunuz gerçekten iyiyse o dediklerinizi boşandıktan sonra yapabilirsiniz ama değilse çocuktan sonra tek başına yeni bir hayat kurup, istediğiniz gibi yaşamak ekonomik olarak öyle kolay değil. Bunu aman boşanmayın diye söylemiyorum ama yakın çevremde gördüğüm durum bu. Çocuk ilgili büyük sorumluluk annede kalıyor ki sizin çocuğunuz küçük. Yatılı bakıcı ya da her an çocukla ilgilenecek aile bireyleri yoksa rahatça onu yaparım bunu yaparım demenin lafta kalması büyük ihtimal. Ortada ciddi sorunlar olsa yorumum farklı olurdu ama özgür olmak istiyorum kısmında durup bir düşünmek lazım derim. Çocuğun açısından fırını ayrı tabi. Madem sorunlarınız bir yıldır var çözüm bulmak için uğraşın ilk önce.

Kaç yaşındasınız bilmiyorum ama burda erken evlilik meraklısı hanım kızlarımıza ders olsun. Fark etmiyor kadın ya da erkek, hayatı, karşı cinsi ve kendini daha tanımadan, evlenmeden önce bir birey olma fırsatı olmadan erkenden evlenen kişilerin evlilikleri eninde sonunda 30 sene sonra da olsa patlıyor. Size gelince iyi düşünün ve vereceğiniz kararın arkasında durun. Eğer niyetiniz yeniden aşık olmaksa da piyasada iti kopuğu düzgün olmayan tırt erkeklerin çok olduğunu bilin isterim

eşiniz neye izin vermez pardon? arkadaş ziyareti alış veriş yapmak için falan izin neden istiyorsunuz ki?

Bunun için evlilik mi biter diyenlere ağzim açik kaldi. Aşk bana göre de gecici bir şey hani evlilik değil de uzun süren ilişkilerde de kalmiyor ama sevgi bitmez, sevgi kalmamişsa evlilik yurutmenin alemi yok. Nereye kadar sevgisiz devam edecek? Zamanla sevgisizlik insanda boşluk oluşturur. Bir gün gönlü birine kaymaz mi? İlla bu duruma gelmeye gerek var mi? Sevgi bittiyse zorlamanin alemi yok bence.

size katilmakla birlikte sunu eklemek istiyorum, ben de erken evlendim mesela ama hic kendimi kisitlamadim. Gezdim, tozdum istedigim gibi yasadim. Ozgurlugumu kimsenin eline birakmadim, kabul eden oyle eder, etmeyende yollari ayirir, sadece evlendigin icin kendinden odun vermeyi, olmadigin biri gibi davranmayi, hislerine gem vurmayi, yani kendini karsi tarafa uydurmayi ve kabul ettirmeyi anlamadim ve benimsemedim hic. Bu konudaki sahista oyle sanirim, evli oldugu icin kendini bir çok seyden mahrum etmis ve zamanla bunun sucunu evlilige ve ese kesmis gibi.

sende sağlıkla yaşa canım, ama hanımefendinin bir begenmedim tıklamış onada anlam veremedim

Heraldeeee hayatımizdan killi bir varligi cikardigimiz her an özgürlüğün dibine vurabiliriz.

Eş olarak sabaha kadar yargılayabilirim. Ama babalığına laf edersem taş olurum gerçekten. Yeri geliyor benden daha sabırlı daha ilgili bir ebeveyn oluyor. Çocuk için şu an çok mutsuz bir ortam yok. Yanında tartışmamaya gayret ediyoruz. Ama annesi mutlu mu? hayır. Çocuğuma yansıtmamak için deliriyorum ama hissediyor mu bilemem. Yakın bir zamanda çok b. ktan bir konu için eşim o kadar üzerime geldi ki sinir krizi geçirdim. Hem de çocuğumun yanında. O gün ben kalemimizi kırmıştım aslında. Ertesi gün özürler, çiçekler.. Hı hı geçiyor öyle kalp yaraları.

Bunları konuşmak bile yük oldu bana. Konuşmaktan bile sıkıldım. Her gün yaşıyorum. akatsiya Nirvana Anneler

Yani calisoyrmusunuz bilmiyorm ilk paraniz olsun oyle bosanin istemekle olmuyor Esinizi seviyorsaniz terapi alin

boşanıp boşanmamak senin kararın ama bu duygularla millet boşanmaya kalksa kimse evli kalmazdı sanırım

Eşiniz size psikolojik şiddet uyguluyor, size ne yapacağınızı söyleyemem ama ben sizin yerinizde olsam bosanirim, çocuğumu da böyle bir adamla aynı evde yaşamaya mecbur bırakmam, kızınız büyüyüp genç kız olduğunda ona da yapar bunları, bosanip hayatınızı yaşayın, bekar annelerle büyütülen çok mutlu çocuklar var, siz güçlü ve iyi bir anne olursanız kızınız da mutlu bir çocukluk gecirir

Cok ciddi sorunlar yok bu sebeple cocugunuza da kotuluk yapmayın bır cocuk ıcın en guzelı anne babanın bır arada aynı evde ama sakinlik huzurla sevgiyle bır yasam bunun ıcın emek caba ozverı gerekır bu da oturduğumuz yerde gelmez.

Asla hayatınız çocuktan önceki gibi olmaz olamaz öncelikle bunu belirtip asıl dusuncelerime geleyim. Burda asıl sorun, bir çok evlilik probleminde olduğu gibi cepte görülmek. Adam, çocukta olunca "tamam gidemez." kafası yaşıyor. Siz gidecek gibi yapınca özurler, çiçekler. Sonra al baştan. Burda hizaya getirilmesi gereken bı adam profili gördüm ben. Bu çözülür. Siz kendinize bı gelin. Kendinizi önemseyin. Evlilik gerçekten çok güzel birşey. Sizin yakaladığıniz olumlu ozellikleri, evliliklerin %65 i belki daha fazla yakalayamiyor. Ha bu arada kadinlar bende dahil, bütün samimiyetlerini bütün merhametlerini evliliğe yansıtıyor. Bu çok yanlışmis ben 14. Senede anca idrak ediyorum. 1 yıl oldu kendimle savaş halinde yaşıyorum resmen. Bu arada bı kitap tavsiyesinde bulunmak istiyorum,"evlilik Kader mutluluk tercihtir." Mutlaka okuyun. En azından kızınız için.

Yani dürüst olalım özgürlüğü kısıtlayan eş değil çocuk. Boşansanız dahi bekarlıktaki o özgürlük geri gelmeyecek. En fazla haftasonu babasındayken Özgür olacaksınız. Boşanmak zor bir süreç ama kafada bittiyse değil. Çok mutsuzsanız boşanın elbette, çocuklar bizden kolay adapte olur yeni duruma. Ama beklentiniz eski özgürlük olmasın hayal kırıklığıma uğrayabilirsiniz

Bence siz kırgınlikla bir karar veriyorsunuz. Çok hersey üst üste gelmiş. Boşanmanizi tavsiye etmiyorum. Kendinize bakın biraz bu size iyi gelecektir. Ve evlilik terapistine ihtiyacınız var.

Bence boşanmaya hakkınız yok Yani çocuğu olan ve büyük sorunları olmayan kadının da erkeğin de yok bence. Aşk bitmiş yani ee? Bu saatten sonra bi daha aşk mı yaşamak istiyorsunuz? Gözünüz alıyor mu gerçekten? Çocuk sorumluluğu olmasa tamam ama siz bi daha evlenseniz dert, eşiniz bi daha evlense dert. Çocuk da biraz büyüyünce haftasonları eşinizde kalacak muhtemelen, onunla eğlenirken siz haftaiçi tüm sorumluluğu alacaksınız. Ödeviydi bakımıydı. Hiçbir pikniğe, etkinliğe vb. Anne baba çocuk olarak katılamayacaksınız muhtemelen. Bayram vs günlerde çocuk kiminle duracak problemi olacak. Her şey eksik yaşanacak Eşinizle arkadaşsanız evlilik gayet sürdürülebilir bence. Hem bi kere aşık olduğunuz birine yine olunabilir. Aşk değilse de sevgi, güven, arkadaşlık, sadakat, hoşgörü, bağlılık. Bence bunlar daha mühim şeyler. Ayrıca boşanmadan da kız kıza tatile gidilebilir. Boşanmadan isteklerinizi gerçekleştirmeyi deneyin. Son çare boşanırsınız. Eşinizin bu konuda ne düşündüğünü yazmamışsınız.

Yargılanmak bile o kadar umrumda değil ki :) Hep fedakar olması gereken biz kadınlar oluyoruz ve ben buna çok üzülüyorum

Çok benzer durumdayiZ, benim de benzer minvalde bir sürü konum var hatta. Genc yaşta evlendik, birlikte çok gezdik ettik vs ama bizde de çocuktan sonra kopukluk başladı. Esimin tembelligi ve tüm sorumlulugu tek başına ustlenmem bizi yipratti ve zaman içinde zevklerimizin artik ortak olmadığı, onunla vakit gecirmekten artık keyif almadigimi fark ettim. Sürekli tartisir olduk,. En basit hsonu plani yaparken bile kavga gurultu. Eşim ozunde iyidir, kazanci da iyi. Çoğu evliligin klasik bitis sebepleri bizde yok. Hatta çoğu kisiye göre sorun sayilmayacak seylerden bahsediyor olabilirim ama beni çok yoruyor. Asik olmamak, en basit şeylerde bile ortak karar alamamak, cinselligin bitmis olması vs... evlilik terapisi düşünüyorum.

Bosanin madem tutan ne? Cocugunuz birbirini sevmeyen kişilerin arasinda büyümesin.

Çok sevdiğim birisi bana bosanma kararı alırken şöyle demişti. Onun başkası ile evlendiğini ve seninle yaşadıklarını onunla yaşadığını düşün. Artık seni önemsemeyecek. Üzülür müsün? Bunu sorun kendinize. Eğer cevabınız uzulmemse size de çocuğu da karşı tarafa da yazık diye düşünüyorum. Çünkü taraflardan birisi soğuyunca normale dönmek çok zor.

Konu sahıbı o kadar yorulmus kı, anlatmak bile istemiyor. Bır adam karısının kılosuna, fızıgıne laf söyluyorsa o evlilik bitsin kardesim. Ayrılınsın, baksın kendine uygun Gıgı Hadıdler, Bella lar. Cunku genelde bizim erkekler kendinı o seviyede görüyor masallah. Kendi cunkü Jonny Deep in gencliği Burda evliliğin monotonlasması değil, öyle acılmıs ama psikolojik siddet var. Kımse de bunu haketmez. O cocuk da annesine hakaret edilen bi ortamda büyümeyi haketmıyor. Ya adam olsun, ayagını denk alsın. Yada bosanın.

Kimse sizi özgür olmak istediğiniz için de yargılayamaz bence.. Duygularınız bittiyse boşanın. Çocuğunu babasız büyütmek safsataları kocasına muhtaç olan insanlar için geçerli bana göre, çocuk babasız falan büyümez görüş günü olur vs. olur. Asıl çocukların sevgisiz bir ortamda büyümesi bir sorundur. Sürekli tartışan anne baba sorundur. Sürekli psikolojik şiddete maruz kalan bir anne sorundur. Mutsuz bir anne sorundur. Eğer çocuğunuzu düşünüyorsanız boşanmalısınız bana göre. Khomyuk

Çocuksuz 7 yıl gecirmissiniz sanıyorum o dönem iyiydiniz. 1 yıldır çıkmaza girdik diyorsunuz. Sizce bunun sebepleri neler? Çocuklu hayatın getirdiği zorluklar sorumluluklar falan mı nedir? Anlattiginiz şeyleri evliyken de yapabilirsiniz gayet. Sevgi bitti demişsiniz ama bazen sorunlar asilinca o sevgi yeniden canlanır.

Evet kendimi çok rahat geçindirebileceğim bir işim var. İnsan olarak çok seviyorum yıllarımız beraber geçti ama aşk anlamında bir şey yok.

Bir kaç gün ortam değiştirme imkanınız var mı? Biraz yalnız kalın, fiziksel ve beyinsel olarak farklı bir ortamda olmak rahatlatıp daha sağlıklı düşünmenize yardımcı olabilir. B

Hiçbir aşkın taze kalmayacağını biliyorum ama o hisleri çok özlediğimi de söylemeden edemeyeceğim. Her ne kadar yerden yere vurulsam da. Şöyle bir notta düşeyim. Normalde eşim bana asla karışmaz. Şu an günlük hayatıma ve kıyafetime müdahale gibi bir şey söz konusu bile değil. Onsuz şehir dışına çıkmışlığım da çoktur. Şu an gittiğim eğlendiğim her yer batıyor. Çünkü artık onsuz yapıyorum her şeyi. O yüzden her şey sorun olmaya başladı. Halbuki kendisi demişti keşke bensiz takılsan biraz diye :) ben onsuz kaldıkça bu onda öfke yaratmaya başladı. İçten içe üzülüyor da. Ama bu duruma getiren kendisi zaten

Siz sanirim eşinizden soğumuş aşka heves eden birisiniz genc asik sevgilileri görünce sosyal medyadan arkds cevrenizde varsa boyle yada bosanmis hayatini yasayan anne tanidiklariniz var ve başkasına asik olmak istiyorsuniz. esinizden sıkılmışsiniz üzücü bi durum eşiniz ne durumda size karsi oda mi soguk

Kendi mutluluğumun peşinden giderken çocuğumu eziyor gibi hissediyorum

Hay bin yasa aynen öyle Dasmeer

Hayır tabii. Bir kaç gün gidin bir yerlere dediniz ya ona ithafen söyledim. Günlük sosyal hayatıma karışmaz. N nscckts Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Elbette sırf arkadaşlarımla takılayım diye boşanmayı düşünmüyorum :) Hamileliğimde ve lohusalığımda kayınvalidemle ilgili sorunlarım oldu. Eşim asla yanımda durmadı. Çok sonradan özürler diledi ama ben o zamanlar aşırı yıpranmıştım. Ya eşim daha kontrolsüz oldu ya da ben daha tolere edemez oldum bilemiyorum. Son 1 yılda çok ama çok saçma sapan şeylerden tartışma yaratmaya başladı. İnanın hepsini kabul ediyor. Değişeceğim deyip 10 gün iyi olup sonra eski haline döndü. Hiç yoktan yere kiloma, anneliğime, özgürlüğüme laf edip ertesi gün çok gergindim nolur affet diyen insan. Ben ne o yediğim lafları unutabiliyorum, ne döktüğüm göz yaşlarımı. Ani öfke kontrolsüzlüğü işte. Yapıp yapıp özür diler. Özrünü kabul etmeyince uzatan ben olurum. Tedavi ol deyince kötü olan ben olurum. Öyle işte

7 yıl evlılıkte aksam eve girerken kalbı pıt pıt eden, heyecanlanan yoktur sanırım. Hanı cogu zaman anahtar sesini duyunca kapıda, geldi tipini s.. evdiğim diyoruz gklkggfk Hanı asık olmak ıstıyorm demıssınız ya, onun da sonu yok. Tabıkı cekılemeyecek boyuttaysa iliskiniz ayrılın. Ama cözülebilecek seylerse, heyecan ıcın bosanmayı dogru bulmuyorm ben. Ben de 10 senelik evliyim, annemın evıne gittiğimde bile yok ya diyorm kendi evım, duzenım. Ekonomık özgurlugunuz varmıs, arada kendiniz cııkın o tatillere cocukla?Esınızle gidemiyorsunuz madem.

Öncelikle boşandınız diye çocuğunuz etkilenir illa ki ama perişan olmaz, yeni düzene alışır, hiç hasar almadan da atlatabilir. Fakat sizin evliliğe bakış açınızda biraz yanlış geldi bana. Evlilik içinde eşiniz eş olarak duygusal anlamda sizi ne kadar tatmin ediyor bilemem tabi ki ama aşk ta aşk dediğiniz şey 3 günlük zaten. Önemli olan geçinmeye niyet ve emek. Ben anlattıklarınızda bir sıkıntı göremedim, sıkılınabilir çok normal, evliliğin cümbüş olduğunu kimse iddia edemez. Yürütemiyorsanız da her iki tarafa da haksızlık etmenin anlamı da yok sonuç olarak.

Hemen boşanmayın, bir müddet ayrı kalın. 1 haftadan ya da 1 aydan bahsetmiyorum. En az 6 ay. Böylece yaşamadığınız özgürlüğün tadını almış ve onun etkisiyle yanlış kararlar vermekten uzaklaşmış olursunuz.

Hem saygı hem sevgi şart tabi. İkisini bir arada bulana da helal olsun derim Ama şunu söyliyim saygının olmadığı yerde zaten sevgide bitiyor otomatik olarak soğuyorsun davranışlarından. O yüzden benim önceliğim saygıdır. Ama hiç sevmiyorum diyorsanız tabi oda sıkıntı keşke çocuk olmadan bu durumun farkına varabilseydiniz 7 yıl az değil gerçekten. Ama hala çocuğunuzla yurt dışına gidip gezebilirsiniz buna karışıyor mu eşiniz? edanaz

Gençliğinizi yaşayamadan evlendiğiniz için eksik hissediyorsunuz kendinizi. Eşinizle birlikte aktiviteler tatiller yapsanız belki unuttuğunuz sevginizi tekrar hatırlarsınız birbirniize karşı. 2 yaşında bir bebeğiniz varken yuvayı yıkmak o kadarda kolay değil

suan esime asik miyim diye düşündüm, hayir. Yani onu gorunce heycanlanmiyorum, kalbim midemde atmiyor 12 senedir goruyorum adami Aliskanlik, sevgi ve saygi... Sizin bu duygulari ozlemenizi anlayisla karsiliyorum ama, hayatinizi daha da cikmaza sokmanin ilk adimlari gibi de gelmiyor değil. Ha evlilik bana gore degil, ben ask yasamak istiyorum, o tükenince baska bir aska yelken acmak istiyorum derseniz de anlarım, hayat sizin ve istediginiz gibi yasarsiniz. Umarim sonunda üzülmezsiniz.

sizle alakalı o zaman tüm bu hisler adamla herşeyi birlikte yapıyormuşsunuz vakit geçiriyormuşsunuz ama siz sıkılmışsınız onu evde bırakıp gezmek de olmaz diye kendiniz bir düşünceye de girmişsiniz yani sizin zaten gönlünüz yok eşinizin size yük ve sıkıntı olduğunu düşünüyorsunuz... eğer evliliği bitirmek konusunda emin değilseniz bir destek alın mesela aile terapisti olur ondan sonra bakın duruma... ama düşünüyorum da şahsen eşim rahat gezeyim aşık olayım diye bir düşünceye giriyorsa beni boşasın bitmişiz zaten derdim açıkcası

Mutsuz ve evli bir anne ile büyümektense, mutlu ama boşanmış bir anne ile büyümek he zaman daha iyidir. Sibelim84

onun açısından artık sorun olmaya başlamasının sebebi sizin özgür olayım aşık olayım hislerinizi hissetmiş olması tehlikeyi hisseetti yani korkuyor ondan dolayı biraz da kendin birşeyler yap diyen adam artık bundan korkmaya başlamış konuşarak çözebileceğinizi düşünüyordum ama sizin aşık olmak istiyorum deyişiniz eşinizi kalben tamamen bitirdiğinizi gösteriyor o yüzden evlilik sürse sağlıklı olmayabilir el elde baş başta 80 yaşında gibi yan yana dizinizde battaniye ömür boyu oturacak değilsiniz sonuçta bu yaşta

Beni tutan çocuğumun ayrı evlerde büyümesi. İlerde ağır yaralar açacaksa bu ona boşanmayı aklımdan geçridiğim için bile bin pişman olurum

Boşanınca tekrar aşık olacak mısın Bu zamanda aşık olunacak erkek de kalmadi Şaka bir yana cevremde evlenmek aşık olmak isteyen çok arkadaşım akrabam var burda da surekli bu konuyla ilgili konu açan var. Yani boşandıktan sonra o aşkı bulamayabilirsiniz. Eşinizdeki sakinliği, monotonluğu bile ozleyebilirsiniz

Aklı başında bir kadınım. Kimse yok yere uzun bir evlilikten kopmak, çocuğunu babadan mahrum etmek istemez bence. Altını dolduran sebeplerim var. Yoruldum :)

boşanın öyleyse Serap ciba Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Özgürlüğünüze tek engel eşiniz mi ki? Özgürlükten bahsettiğiniz planlarınızı eşinizle birlikte yapaamayacak durumamı geldiniz

Genç evlenmişsiniz ama ne güzel hemen çocuk yapmamışsınız. Keşke daha önce bunu fark edebilseydiniz dicem ama evlilik çocukla birlikte bambaşka bi boyuta evriliyo. Sizi özgür kılmayan şey çocuk mu eşiniz mi? Evden ve eşinizden ayrılınca çocuğun babada olduğu vakitler dilediğiniz gibi özgür olabilirsiniz sadece. Çocuktan mı eşinizden mi kurtulmak istiyosunuz? Eşiniz sizi anne olarak mi görüyor artık? Sizi kadın gibi gören biriyle yeniden aşk yaşayabilmek istiyorsunuz sanırım ve çocuksuz Esrin

bence hemen ayrılmayın, ani hevesle çok pişman olabilirisniz. mesela ayrı zamanlar geçirirn. ailelenizin yanında uzuzn kalın, biraz rahat takılın kendiniziz dinleyin

Bence yuvanızi yikmamalisiniz. Ortada bosanilacak bir sebep yok.. kim bunca yıl evli kaldıktan sonra monotonlasmiyor ki... kim hala eşini görünce heyecanlanıyor.. eşinin her halini goruyorsun ne heyecanı... sevgiye bırakıyor yerini aşk... siz heyecanı flörtü özlemişsiniz bence.. ama onu ararken küçük yavrunuzu düşünün.. mutsuz bir yuvada büyümekte de tabi ki boşanmak iyidir ama bence ortada mutsuz bir yuva, kavga gürültü ortamı yok.. sadece eski günlere özlem duyan, flört günlerini özleyen bir kadın var gbi geldi.. bence heyecan aramaya gerek yok... çocuğunuza bı ayriligi yaşatmaya değer mi değmez bence

Zaten soguyan bı daha ısınamıyor. Psikolojık sıddet var sızde, onun özru yok kusura bakmasın. Insanların ayarlarıyla oynuyor. Sonra gergindim affet oldu baska!

Katılıyorum ama konuyu ilk okuyunca farklı bir izlenim uyanabiliyor insanda. Daha doğrusu bizim toplum mutsuzum, boşanmak istiyorum lafını kabul etmediği için. Ama dediğim gibi zaten o yazdıklarınızı okuyunca sebepler çok açık ve net. Ve ben de soğuyunca eskisi gibi olmuyor diyenlerdenim...

Kız kesin bilgimi boşanınca özgürmü olunuyomus ona göre şeyapcam

Eve yeni gelen bir bebek ve onun zorlukları evlilikleri gerçekten yıpratıyor bence. Öyle bir şey olmuş olabilir sizde de son bir senede başladıysa. Ama ben çok eminim diyorsanız çocuk için de durmayın ebeveynler mutlu olmayınca çocuk da mutlu olmuyor. Çocukların hissi kuvvetlidir aslında belki saflıklarının verdiği etkiyle. Onlar mutlu rolü yapıldığını anlarlar. Ben çocuk için evliliğin sürdürülmesine haberi olmasa da çocuğun omzuna o yükün yüklenmesine karşıyım. Boşanmış ailelerin çocukları eksik olur kısmını da hiç katılmıyorum. Dengeyi bulunca gayet de çok iyi ve mutlu yetişiyorlar. Yeter ki düşman gibi ayrılıp düşman gibi kalınmasın yıllarca. Sizde de öyle bir şey yok gibi

Fikir ayrılıkları mi var aranızda? Eşiniz size karşı kaba mi davrandi? Esten soğumak için eşin ciddi psikolojik yıpratmalari lazım. Hani soğuma nedeniniz nedir? Desenizki eve yardımcı olmuyor beni herturlu kısıtlıyor çocuğu ile ilgilenmiyor vs vs ayrılma hakkınız var. Ama sırf arkadaşlarla rahatça gezebilmek için boşanmayı tercih edecekseniz çocuk yapmayacaktiniz. O zaman özgürce karar verebilirdiniZ. Şuan sorununuzu eşinizle paylaşın ve çözüm bulmaya calisin. Biraz Türkiye gercegine bakmak lazim. Hepsi bir arada eş bulmak zor illa sıkıntılar eksiklikler olacak. Ani karar vermeyin bir aile terapistinden destek alın.

Belli bir zaman sonra bunları yaşamayan kişi yoktur herhalde. İlk günkü gibiyiz diyen varsa yatsın kalksın şükretsin net dediğiniz gibi başka şehirde arkadaşınız varsa ziyarete gidin birkaç gün, yakın güzel bir şehir varsa gidin otelde kalın bir haftasonu alışveriş yapın... moral yükselten enerji artıran ne varsa deneyin. Aşk bitti diye boşanmak pek mantıklı değil, ömür boyu aşık kalanı görmedim çünkü. Bir de eşinize kırıcı olmadan duygularınızı anlatın. Erkekler iyiyiz böyle yaa yürüyor kafasında yaşarlar ve kadınların duygu durumlarına pek ayak uyduramazlar

Çocuksuz ve boşanmak zorunda bırakılan biri olarak söylüyorum ki bahsettiğiniz sebeplerden dolayı kesinlikle boşanmayın. Boşanınca hiçbir şey hayal ettiğimiz gibi kolay ve güzel olmuyor. Zorunda olmasaydım boşanmazdım. Belki de bana ağır geldi bu durum bilmiyorum. Ama öyle ha diyince kimseye aşık olamıyorsun, aşktan önce güvenmiyorsun. İnsanlar çok masum değil maalesef. Size olan yaklaşımları da çoğu zaman masum olmuyor. Ben şiddet ve kumardan dolayı boşandığım için pişman olmadım boşandığıma fakat çok önemli sebepler haricinde boşanan kişiler sonrasında büyük pişmanlık yaşıyor gözlemlerime göre. Sonra pişman olma ihtimaliniz çok yüksek ki geri dönmek istediğiniz de her şey çok geç olmuş olabilir. Tabi ki bu benim görüşüm. İnsanı em iyi kendisi bilir. Yaşadıklarını da en iyi sen bilirsin. Ama çok çok iyi düşünmeden karar verme

Yaşamak istediklerinizi yaşamadan, kendinizi dahi tanımadan yapılan evliliklerde maalesef bu sonuçlar oluyor. 5 yıl sonra daha büyük çıkmazla boşalabilirsiniz. Yerinizde olsam boşanırdım. Bir hayatımız var kendimizi ait hissetmediğimiz bir yerde harcamamalıyız

Birkaç zamandır arkadaşım bunları düşünüyor, onun durumunu gördükçe mesela kendimi onun yerine koydukça yapamayacağımın farkındayım. Hep derdim, burada senelerce mutsuz olduğunuz yerde durmayın dedim de üyelere, gözümle görünce kanaatim çalkantılı hal aldı. En başta ayrı hayatlar, aynı ev içinde çocuk için bulunma vs başlıyor ama tamamen bağı koparmanın gereği var mı, inan bilmiyorum artık. Yahu benim ya da evlendiğim kişinin mutsuzluk bedelini, kendi gönül meselemizin ceremesini çocukların çekiyor olması çok üzücü. Burda salt mutsuzluk, eşlik kavramlarından bahsediyorum bu arada, herif öküzdür eve ilgisizdir, doğru rol model değildir vs, onlar mevzuda yok, yanlış anlaşılmasın

Burada şu ikilem devreye giriyor. Mantık, mutlu anne mutlu çocuk diyor ama bakıyorsun sen dışında herkes çok mutlu. Kendim için evladıma bunu yapmaya değer mi diye iç hesaplaşma başlıyor. Her ne kadar söylemesi kolay olsa da yaşayan insan çocuğunun gözüne bakıp 'kusura bakma evladım, çok da bir derdim yok ama benim sevgim babana bitti, o sebeple yeni heyecanlar yaşayayım, gönlüm kıpır kıpır olsun, gözümün feri gelsin aşk böceği olayım diye akşam heyacanla beklediğin adamdan ayrılıyorum, haftasonlarını bekleyeceksin o zaman da beni göremeyeceksin' diyemiyorsun. Kısaca, vicdanın sesi davulu eziliyor.

Ben genç yaşta evlendim. Evliliğimizin 7. yılında bebeğimiz dünyaya geldi. Şu an 2 yaşında. Çok severek ve güzel yürüttüğümüz evliliğimiz 1 yıldır çıkmaza girdi. Sevgi bitti, saygı ile yürütmeye çalışıyoruz. Ben artık evli kalmak istemiyorum. Özgür olmak istiyorum. Başımı alıp gideyim çocuğumla yurt dışına mesela 1 hafta kalıp geleyim. Ya da kız arkadaşlarımda mini tatiller yapayım. Sevildiğimi hissedeyim. Eşimle hiçbirini yapamıyorum. Zevk alarak yaptığımız hiçbir şey kalmadı. Sizce sadece saygı ile evlilik yürür mü? Çocuğum için yıkmayayım bu yuvayı anne babasıyla büyüsün diyorum ama mutlu da hissetmiyorum kendimi. Çocuğun yanında etmesekte sürekli tartışıp küs yaşıyoruz.

Ayrılmış anne baba çocuğuyum Anne baba ne kadar mutluysa çocukta o kadar mutlu O konuda içimiz rahat olsun Siz insan olarak anne baba olarak devam edeceksiniz Eş olarak değil Bu ikisi farklı şeyler

Madem büyük bir probleminiz yok terapi alsanız. Özgür olmak aşk yaşamak için evladı babadan koparmak bence biraz bencilce. Evliykende kız arkadaşlarınızla tatile gidebilirsiniz, 1 hafta kızınızla yurtdışına çıkabilirsiniz yani evlilik bunlara engel değil ki. Kendinize ait alanlarınız olabilir sadakati koruduktan sonra. İlla aşk yaşicam diyosanız o ayrı tabi. Bilemiyorum sanki toparlanabilirsiniz gibi geldi.

Evet iyi sayılırdık. Kendimce iyiydik yani. Elbette çocuklu hayat bizi çok değiştirdi ama zaten tüm sorumlulukları birlikte paylaşan bir çifttik. Tüm annelik bana yıkılmadı yani. O yüzden çocuktan sonra böyle olduk diyemiyorum. Ayrı kaldık, tatile çıktık vs ama yok olmadı

Benim de 3 evladım var eşimde öyle romantik falan da değil, aksine oldukça da ormantik diyebilirim Ormanların bağrından kaçıpta gelmiş gibi Ben ise heyecanlı enerjiğim... ama dengelemeye çalışıyoruz. Valla benim de başımı alıp gidesim var ama öyle oturup da içimdeki ses ne diyor diye kendimi dinlemiyorum. Boşanır mısınız bilemem ama bu zamanda iyi bi insan bulmakta zor Aşkı bulacağım derken gelen gideni aratmaz umarım

Başta tam olarak bunlardan bahsetmemiş o yüzden yorumlar farklı oldu. Sürekli eleştiri, tenkit, küçük görme çekilecek dert değil bence de. Beğenmeyen defolup gidebilir.

Aynı benim kocam

Şimdi konunun başında ve burasında okuduğumuz şey başka. Bunları okuyunca size boşanma hissi ve fikri durduk yere gelmiş diyemem ben.

İşte bunun genel geçer bir doğrusu yok. Ama adam karısına normal davranış sergiliyorsa aşk bitti diye çekip gitmek istiyorsa kadın orada çocuk olmamasi gerekiyor. Çocuklara bunu kabul ettirmek zor. Benim bir arkadaş aşk değil de ataninca bıraktı kocasını. Kızı 9 yaşındaydı ayrıldığında. Adam çok iyi bir baba ve kızı ile görüşüyor ve kız annesinden ziyade babası ile kalmak istiyor. Kadın da özgür yaşamak için ayrildi adamdan. Aşk felan değil ama parasının özgürce harcamak kendine ait bir hayat istedi. Adam evlendi başkasıyla ve eşi hamile kız oraya adapte olmak istiyor. Çünkü babasi idol konumunda onun için yuva sicakligini orada buluyor kardeş gelecek felan. Çocuklardan gördüğüm benim eğer evde şiddet tarzı büyük sorun yoksa anne babasının ayrılmalarını istemiyor. Çocuk babayı tercih edebilir bu durumda. Cocuksuz olsan çok basit git ayrıl özgürce yasa. Çocuk olunca maalesef çekip gitmek kolay değil.

Saglikli bir psikolojiye sahipseniz cocugunuz icin neyin daha iyi olacagini en iyi siz bilirsiniz bence. Sunu da unutmamak lazim hayatta her saniye cok kiymetli. Bir daha bu hayata gelmicez. Mutlu olmadiginiz bir evlilikte neden ömrünüzü ziyan edesiniz? Hele ki yeterli maddi guce sahipken.

Nedir bu furya falan mi evlilikten sıkıldım ozgur olmak istiyorum, kendi kafama gore takilmak istiyorum modasi? Nerden etkileniyorsunuz insta fenomenlerinden falan mi malum bosanan bosanana o tayfadan da?Bu zihniyet yuzunden su anda yegenim travmanin dibini yasiyor sirf sizin gibilerin ozgurluk merakindan!!!

Bence bariz evlilik terapistine ihtiyaciniz var

30 yaşını az geçkinim şu an. Kesinlikle 30 yaşından önce evlenilmemesi gerekiyor.

Eşiniz de o hisleri özlediğinizi, duygusal olarak ondan uzaklaştığınızı farkettigi için rahatsız oluyordur doğal olarak. Şu durumda ilk boşanmak isteyen o olmalı aslında. Yorumlarda evlilğin ikinci yılında beri boşanmayı aklınızdan geçirdiğiniz yazılmış. Son bir yıl demişsiniz ama sizin açınızdan baştan beri iyi giden bir evlilik yokmuş belli ki. Boşanmak iki taraf içinde en doğrusudur belki de. F flower world

O zaman ayrılın Madem ekonomik gücünüz de var Mutlu değilseniz yorulmayın boşuna Hayat kısa Mutluluğun peşinden gidin.

Şu yorumunuzu yeni gördüm. Bu eşten boşanmalısınız evet. Sanki her şey yolunda da macera arıyor gibi yazmışsınız ilk mesajda bunu da ekleyin bence daha sağlıklı yorumlar alırsınız

bu arada cocugunuzu dusunmeden once kendinizi dusunun, siz daha önemlisiniz, siz mutlu olacaksınız ki cocugunuza daha saglikli bir hayat sunacaksiniz. Mutsuz oldugunuz bir ilişkide cocugunuz daha cok yara alir.

Eşim izin vermez

"Konu sahibi sizin için demiyorum bunu" Ama bu şekilde sevgisiz evlilik yurutup "cocuk için evli kaliyoruz" diyip duzenini bozmadan disarda başka hayat yaşayan insanlar cikiyor işte ortaya. Burada da okuyoruz. Ha eşlerden biri kendinden vazgeçmeyi seçti diyelim. Bu cocuk yarin obur gun buyuyecek kendi cevresi vs olacak anne babaya bagimligi azalacak, zamani gelip yuvasini kurunca da gidecek kapisini kapatacak. Eee sonra ne olacak? Yaş ilerlemiş... Ben senin için bunca sene katlandim, kendimden vazgeçtim diyen bir ebeveyn ortada kalacak. Belki cocuk bunun için kendini suçlayacak bilmiyorum artik. Bana bu türü de sağlikli gelmiyor.

Özgürlük anlayışınıza bakılırsa bu isteklerinizi evliykende yapabilirsiniz eşiniz mani mı oluyor? Sizin sebepleriniz biraz bana bahane biraz da macera peşinde koşmak gibi geldi.

Bence bosanın, eski konularınıza baktım biraz 2yıllık evlilikten beridir bosanmalı konular acmıssınız, aslında her zaman kafanızın arka planında yer edinmis bosanma mevzusu. Bu kadar netsem ben bosanırdım, siz de bosanmalısınız

Evet çocuğun var ama sende varsın bu hayatta. Mutsuz ama evli bir anneyle mi yoksa mutlu ama bekar bir anneyle mi yaşamak isterdin? Maddi özgürlüğünde var, mutsuz bir ömür geçirmek zorunda değilsin. Denemişsindir eminim bir sürü şey, olmuyorsa olmuyordur P

Zaten çalıştığım için çocuğuma ailem bakıyor. Ortak evimiz ve arabamız var. Ben zaten bir süre ailemle yaşarım. Maaşımda türkiye standarlarında hatrı sayılır bir maaş. Eşim zaten çocuk konusunda beni zora sokmaz diye düşünüyorum maddi ve manevi. Sadece çocuğuma büyük hasarlar bırakmaktan deli gibi korkuyorum

Aslında şöyle ben eşime çok bağlı biriydim her şeyi birlikte yaptık. Ama artık onunla bir şeyler yapmak keyifli gelmemeye başladı. Arkadaşlarımla gittiğim zaman daha mutlu olduğumu daha çok keyif aldığımı hissediyorum mesela. Ama eşi evde bırakıp sürekli arkadaşlarla takılmakta olmuyor. Arkadaşlarımla gezerim, içmeye giderim, kendimi kısıtlamam. N nscckts Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak