Boşverin yahu, ne güzel evleniyorsunuz işte ohhhh mis. Gelinlik hevesine kaptırun gidin daha da düşünmeyin bu durumları bence, geleceğe odaklanın.

Beni artık acıtmıyor Özlemiyorum bile yan kapılarda oturduğumuz halde Onun bayramlarda çocuklarına sarıldığını gordugumde, yanımdan el gıbı gecıp gıttıgınde, kaza gecırdıgımde, dogum yaptıgımda bır kere halımı bıle sormayışı buna ızın vermıyor. Geberse bir bardak su vermem Ne sarçfmışım Ne cok sevıyormuşum annemi Anneme aşık bi çocuktum ben Benı el kapılarına, yurt kapılarına ıttıgını bıle bıle yutmuşum

Merhaba hanımlar, ablalarım, kardeşlerim. Hepinize hayırlı günler ve geceler diliyorum. Allah nasip ederse insaAllah, aralık-ocak civarı düğünüm olacak. Benim sorunum su ki; normalde ayrılık yaklaştıkça üzülür ya insan, bende malesef gittikce tam tersi olmaya başladı Öncelikle aile yapimdan bahsetmem gerekirse, annem babam ben 10 yaşındayken ayrıldılar. Üniversiteye hazirlandigim senede de 2-3 ay arayla farklı insanlarla evlendiler. Yapisal olarak bencil insanlar biraz. Evlendikten sonra zaman geçtikçe bu iyice belirginlesmeye başladı ve eşlerine gore şekil alinca da anne baba fonksiyonlarında ciddi azalmalar oldu. Anne babamızın ve eşlerinin nazi niyazı bilhassa beni yıllardır gerdi artık. ve dordu de fitrat olarak o kadar farklilar ki. anne babama ulaşabilmek için önce eşlerine ulaşma zorunluluğu beni o kadar yıprattı ki. babamda annemin 'ası dahi anilmaz, yasak mesela... gibi gibi birikir sürü sey. çok ağır psikolojik rahatsızlık atlattım hatta bu sebeplerden. okuluma tutundum, cok sevdigim bölümüm toplumda hatri sayılır bir bölüm ve en iyi üniversitesinden bir kac ay once mezun oldum. simdi meslegimi elime almaya çalışıyorum. lakin su ara boşluk beni iyice sıkıştırdı su yüzüne çıktı bastirdiklarim. yıllar içinde hep orada burada kalmak zorunda kaldim. 10 sene boyunca neredeyse her sene yurt, hala, eş dost değiştirdim. Maslow diye bir adamın bir piramidi var belki bilirsiniz, ihtiyaçlar hiyerarşisi. orada der ki, bir insanın kendini gerçekleştirip en iyi seviyeye çıkması için önce fizyolojik sonra güvenlik ihtiyaçlarının karşılanması gerekir. Ben bu ihtiyaçlar noktasında birilerine muhtaç yaşamaktan o kadar sıkılmışım ki. Ağır gelmiş bana. Bir de en ufak bir şeyi yüzüne vurmaları yok mu sinirlerini bozduğunda "annelerine gitsinler" veya "babaları alsın bunları" gibi laflar oyle kalbime saplanmış ki, biriktirmişim. kinlendiğimi hissediyorum ister istemez. İnsanlar azicik paralari makamlari evleri var diye kendini dünyanın sahibi sanıyor arkadaşlar. Ben de devran döner diyorum... ister istemez... Evliliği bir kurtuluş ya da kaçma olarak görmedim hiçbir zaman belirteyim, o zihniyette değilim esasen. Aceleye hiç getirmedim aylar geçti geç bile kaldık nikah noktasında hatta. Ama bir yuvam olacağı için, birilerinin diliyle de olsa beni kovmaya curet etmeyeceği, kendime ait bir çatım olacağı için sevinmeden de edemiyorum. Evlenmeye yakın nazları da kavgaları da iyice arttı sanki. anne babalar evlenirken sorun mu çıkartırlar ablalarım hep boyle? babamı karısının tiplerini çekmemek için haftalardır aramıyorum mesela, su an annemdeyim. Onlarla da biraz once tartıştık. Beni rahatsız eden şey şu, ben hep onların gönlünü razi etmek odaklı yaşadım ve iyi bir evlat olmak istedim. Bayramlarda üvey annemin hosuna gidiyor mutlu oluyor diye gitmedigim akrabası kalmazdı. Daha neler neler. Fakat simdi işler ters gidiyor ve ben içimde biriktirdiğim öfkeyi bağırarak vs kusuyorum. Özür dahi dilemiyorum haksız da olsam artık. Babamı ve karısını aramıyorum. Adeta "ben size muhtaç değilim" diye bağırmak istiyorum. Aldıkları yatak odasını her seyi başıma kakıyorlar. Artık çok yorgunum. insanlarin yaptıkları iyilikleri başıma kakmasindan midem bulanıyor. Evlenirken sorunsuz kavgasiz kalp kırmadan evlenip gitmek istemiştim ama olmadi... bundan dolayi cok cok üzgünüm. Ucu mi vesvese basıyor, sen kalp kirdin mutluluğun zedelemeden diye. Fakat susturmayı basariyorum o sesleri şükür. Sorum su ki ablalarim kardeşlerim, evlenirken insan kendi ailesiyle böyle seyler yaşar mı suçlu ben miyim? Biraz uzun oldu dertlesme mahiyetinde. Bu bir derdim var'da ilk konum çok bunaldigim için yazdım. Hakkınızı helal ediniz... S

sizi cok iyi anliyorum. ne onlarla oluyor ne onlarsız bir de. ne ölüyoruz ne de yaşıyoruz. o oyan bıçağı durdurdugumu sanıyordum ben de ama yanılmışım. o oymaya devam ediyormuş bizde toplum olarak anne baba çok daha kutsal ya hani, bu hakikatle çarpışmak canımı çok yakıyor. Roselling

gece gece oyle huzur buldum ki yazdıklarınızdan anlatamam. 1 saat once agliyordum şimdi olsanız sımsıkı sarılırdım size. ne kadar empatiksiniz, masaAllah. harika betimlediniz. pinpon topu=ben aynen o kıymetli dualarinizi bekliyorum.

dugune çok az kalmış. her şey güllük gülistanlık olsa bile insan bambaşka şeylerden dolayı gergin olabiliyor. ailelerin beklentileri, karşı tarafın beklentileri, insanın kendi hevesleri, endişeleri, stresi hepsi birbirine giriyor. az kalmış biraz daha sabredin alttan almaya çalışın. anlaşılan çok olgun değil ebeveyniniz. düğününüze bi şey yansımasın öfkenizi kontrol altına almaya çalışın. gereksiz bağırmayın, derin nefes alıp ya sabır cekin içinizden. L

çok teşekkür ederim. tavsiyelerinizi dinleyeceğim insaAllah. ya sabır ya sabır... :) Gamzeeli sueño de una mariposa tek ayak

Ah canım bende seni kucaklıyorum Bu gece duygusalım galiba ondan gözüme toz kaçtı Üzülme olur mu, Allah mazluma her zaman elini uzatır. İyi bir eş iyi bir anne olacaksın kötüyü iyi analiz ettiğin için. Rabbim yardımcın olsun dualarım seninle Gamzeeli sueño de una mariposa tek ayak

çok teşekkür ediyorum. InşaAllah dediğiniz gibi olur, en büyük duam. Gamzeeli sueño de una mariposa tek ayak

insaAllah cok tesekkur ederim. insan böyle bir ailede yuvaya daha bir iştiyaklı oluyor ama sadece bu vecheden, inanın bu vaziyetlerden kaçmak için evlenseysim şimdiye 2 tane çocuğum olmuştu belki de :) dengeyi kuramayan anne babayı düşmanimin dahi başına vermesin Allah.

çok teşekkür ederim :)) fırsat buldukça vuruyorum iste ben de bir de pisman olmasam sonradan :) ahlakima yediremiyorum. kendi anne babamin iki tahta parçasını laf edecek kadar kalitesiz olduğunu görmek çok çok acı, katılıyorum size.

size kiyamam ama, hatırlatıp da kendinizi uzmeyin ne olur. hayat bana anne babaya dahi sınırları çizmek gerektiğini öğretti. onlara karşı dahi gururlu olmayı, kendini ezdirmemeyi. yazdıklarımızdan güçlü bir fitrat okuyorum. anne babanın evladını degersizlestirebilecegini, psikolojik olarak ezebilecegini hiç düşünmezdim ben de anne baba aşığı oldugum zamanlar... MissCherryBlossom

Umarım çok mutlu bi yuvan olur, eksikliğini çektiğin huzuru bulursun. Boşanmış aile olunca dengeyi yakalayamayan ebeveynler arasında böyle sorunlar çıkarıyo. Tabi en normal ailede bile bu süreç her zaman sıkıntılı geçer o da ayrı. Ama yine de umarım, bu vaziyetlerden kaçmak için evlenmiyorsundur. Allah yolunu açık etsin. Roselling

Anne, baba, kardeş herşeyi hepsini sildim. Evet içimi oyan bir bıçak var ama sadece yaralarımı kanatıp nefrete hergün daha fazla yer açıyor. Yurtta, halada teyzede kalarak geçti ömrüm. Şimdi gelde sev bu anne babayı. L

amin canım. Bu durumlara düşmemek için iki kere değil kırk kere düşünmek gerek, evlilikte çocukta zor iş. Boşanınca iletişim olmayınca baba anneye, anne babaya yükü atıyor ama ortada pinpon topu gibi kalan hep çocuk oluyor o çekiyor herşeyi. Tabi yeni nesil daha bilinçli. Hiç takmayın hiç umursamayın, kavga etmeyin ama ezdirmeyinde. Aldıysa aldı yatak odasını, baba o. Onca çektiğin şeye saysın duyma bile. Sen nişanlınla huzuruna bak, ona birşey anlatma. İnsanoğlu çiğ süt emmiş illa ki bi yerde kullanır. Sabret, bu günler elbet geçecek.

Konu sahibesi yani ne desem hem annen hem baban çok sorumsuz seni üzmemek için bu kadar yazıcam. Ne içinden geçiyorsa vur yüzlerine gitsin. Yıllar yılı seni yuvasız, yersiz yurtsuz bırakmışlar şimdi 2 tahtanın lafını ediyorlarsa yazıklar olsun. Git aynen böyle söyle.

anneniz babanızla canciğer kuzu sarması olmaydınız dahi evlilik hazırlığı sürecinden herkesin sinirleri gergin oluyor. Zaten sizi üzen bir ilişki altyapınız varsa böyle hissetmeniz normal geldi bana. İnşaallah yaptıklarını/yapmadıklarını unutacak kadar çok mutlu olursunuz.

dugune çok az kalmış. her şey güllük gülistanlık olsa bile insan bambaşka şeylerden dolayı gergin olabiliyor. ailelerin beklentileri, karşı tarafın beklentileri, insanın kendi hevesleri, endişeleri, stresi hepsi birbirine giriyor. az kalmış biraz daha sabredin alttan almaya çalışın. anlaşılan çok olgun değil ebeveyniniz. düğününüze bi şey yansımasın öfkenizi kontrol altına almaya çalışın. gereksiz bağırmayın, derin nefes alıp ya sabır cekin içinizden.