Zamanında o ısrarcı olduğum 2 konu için açtığım bir konuydu. Nostalji yapayım... İş için, istediğimden çok daha fazlasını elde ettim, hatta içimden çok istediğim o pozisyona yerleştim... Sabretmek yaradı cidden. O zamanki aşk mevzusuna gelince, önümüze koyulan engeller onun bana hayırlı olmadığının işaretiymiş anlamak istememişim... Ondan kurtuldum hayırlısıyla... Şimdi başka bir ilişkim var, mutluyuz pek çok soruna rağmen... Önümüzde dolu engeller var, bu seferkiler çok daha keskin ve katı... Her şeye rağmen ısrarcı ve duacıyız. Kimi zaman bunalımlara sürüklensem de umutlarımız var... Allah'ım dileklerimizi ve umutlarımızı boşa çıkarmadan kabul etsin inşallah.. Laale Aşikardır Zat-ı

duruma göre değişir bence bu iş konusunda hırs olur aşk konusunda tutku farklı yani :) Aşkım için sonuna kadar savaşırım iş konusunda elimden geleni yaparım olmuyosa olmuyodur hırs yapmanın alemi yokboshayallersmile K

acikcasi ben yorulana kadar bikana kadar ugrasirim. olmuyorsa daha da donup bakmam bile. birakirim artik. olacagi varsa kendi basina olsun elimden gelen bu kadar derim. ama ciddi anlamda elimden geleni yaptigimi da bilirim. daha fazla zorlamak zaman kaybindan baska bisey degildir o noktadan sonra. oysa hayat cok kisa. K

kolay kolay yılmayan bi tavrım vardır ama benimde pes dediğim anlar olmadı diyemem bazen yenilgiyi kabul etmek boşvermekte gerekiyo bence bu hayatta

Ne güzel bir konuymuş Hayyalcim!!! Neden daha önce farketmemişim diye düşünürken konuyu açtığın tarihe baktım da o zamanlar ben ben değildim ki.. Kendimi görmüyordum ki KK'yı göreyim. Neyse... Gereğinden fazla sabırlı ve inatçı olduğumu düşünürüm ısrarla sürdürdüğüm evliliğime baktığımda. Aslında sadece bitiş sürecini uzatmışım ve kendime daha çok zarar vermişim o kadar. Israr ederken durup bir karşıdan bakmalı derim. Değecek mi diye? Mesela ben o kadar çabaladıktan sonra evliliğim düzelseydi, yine mutlu olamazdık belki de... İnsan o kadar çok yıpranıyor ki ısrar sürecinde herşey yoluna girdiğinde çok geç kalınmış da olabiliyor. Artık tahammüllü bitiyor. Karşısındaki istediği insan olsa bile her hareketi batıyor. Amaaaaaaan yine saçmaldım. Bence Allaha tevekkül etmeli, bekleyelim biraz göreli. Mevlam ne eylerse güzel eyler!

Arkadaşlar merhaba, Bu benim sorunum ile alakalı değil öncelikle bunu belirteyim. Merak ediyorum, sizce herhangi bir konuda olayları akışına mı bırakmak lazım? Yoksa üstüne gidip çözmeye kendi istediğimiz gibi olmasına mı uğraşmalıyız? Mesela örnek veriyorum, diyelim ki çalışıyorsunuz bir işte ve pozisyonunuzdan sıkılmışsınız sizi tatmin etmiyor artık ve gözünüzü başka bir pozisyona dikmişsiniz ve onu elde etmek için elinizden geleni hakkınızla bir kötü niyete başlamadan yapmışsınız... Ama gene de ulaşamamışsınız diyelim... Sürekli bir engeller çıkmış sürekli terslikler olmuş. mafoldumben Vazgeçip bırakır mısınız demek ki kısmet mi dersiniz yoksa azmin elinden birşey kurtulamaz diye devam mı edersiniz? bilmiyorumkismile Ya da başka bir örnek verirsem, mesela diyelim birisini seviyorsunuz berabersiniz opuyorumnanaktan Ama önünüze sürekli savaşmanıza rağmen türlü engeller girdi bir türlü düzenli bir hayata sahip olamadınız. Vazgeçip ayrılır mısınız? Yoksa sonuna kadar beraber deyip devam mı edersiniz? kaydirigubbakcemile kaydirigubbakcemile kaydirigubbakcemile Örnekler çoğaltılabilir sadece bir fikir oluşsun diye kafanızda bu ikisini yazdım. Şimdiden teşekkürler... olumunekankayizsmile

ben çok çabaladım sanırım. vazgeçmek olmasa bile sakinleşmek gerek, dizginlemek kendini. olursa olur deyip beklemek. çünkü bazen insan kendini parçalasa da olmayınca olmuyor. resusitasyon

sonuna kadar savaş veririm aşk, iş hersey eğer gerçekten içten istenir ve çalışılır ise elde edilebileceğini düşünen birisi olarak yılmadan ulaşmak istediğim şeye ulaşmayı denerim. Ama konu eğer iş hayatıysa bazen torpiller devreye girebiliyor ozaman pes ederim torpil söz konusuysa ama başkasının emek verıp yapabildiği birşey ise neden bende yapamayım. K