Canım ya baştan tavrını koy, ne olur ne olmaz diye bir şey düşünme elbette insanın annesi kıymetlidir ama sonuçta onunda eşisin ve çocuğun var, eğer eften püften sorunlarla seni üzmeye devam edecek olursa ne olur yakın zamanda kendine bir yol çiz derim. Yanılmıyorsam mesleğinde doktor muş, Kızınla yaşamaya çalış Hayat o kadar kısa ve değerli ki yok onun için, yok bunun için kendini üzmeye değmez. Sakın bunları yazdığımda yanlış anlama ben bu konularda hassas olan bir insanım ama annesinin ağzı ile hareket edecek insana da dur derim valla. Şöylede düşünebilirsin, biraz zamanın geçmesini bekle, belki utanır ben ne yapıyorum diye gelir özür diler, yinede sen annesin, o da baba. Allahım herşeyin hayırlısını versin Zehir her seçiş bir

olanlara üzüldüm.. sadece bir tarafı yüzeltmek ve bir tarafı ezmekle ne sorunlar çözülür ne de mutlu olunur.. onun ailesi kıymetli ise sizinde aileniz kıymetli.. üstelik artık yakın akraba olmuş insanlar arasında hoş olmayan olayların yaşanması, sözlerin sözlerin söylenmesi... yazık... iyi geçinmek varken neden insanlar sorun çıkartırlar anlamam.. eşinin vicdansız bir insan olduğunu düşünüyorum ne yalan söyleyeyim.. hem kızını aramayacak hem sadece annesini savunacak, hem seni dışlayacak hem ailene laf edecek.. sonu gelmeyen bir sürü olay yaşanacak

merhaba, daha önce burada sıkıntımı yazmıştım ve birçoğunuzdan çok güzel destek veren mesajlar aldım teşekkürler. artık ilişkimizin bittiğine karar verdim, eşim beni en son salı günü aradı ve bu ilişkinin ben ancak annesinden af dilersem devam edeceğini söyledi ben de madem öyle istiyorsun ben su an annemlerin yanındayım, ziyarete gitmiştim, gel buraya kayınpederim kayınvalidem aramızda hoş olmayan seyler oldu unutalım onları, ben kızımla ve karımla tekrar beraber olmak istiyorum de bende seninle geleyim annenin yanına dedim. oda bana bağırarak benim senin ailenle işim bitti, onlar benim ayağıma gelsin dedi, madem öyle sen bizi değil annenin egosunu düşünüyorsun ben gelmeyeceğim dedim. inanın ben onun ailesine hiçbir saygısızlıkta bulunmadım, öyle bir karakterde değilim fakat o hep benim ailemi hor gördü, ailesi de öyle.. 5.5 ay önce doğum yaptım ve bazı nedenlerden dolayı 2 gun yoğunbakımda kaldım, allaha cok sükür ki tanrı bana kızımla zaman geçirme fırsatı verdi, ben o haldeyken güya onun annesini yoğunbakımdan kovmuşmuşum, tamamen annesinin uydurduğu bir yalan. çocuklu kadın oldum ya üzerimde baskı kurmaya calıştı fakat ben direnincede evi terketti gitti, 3,5 aydır kızını bir kere dahi aramadı, görmedi, merak dahi etmedi. yazık kızıma ne yanlış bir baba seçmişim en cok ona yanıyorum. zaten annesinin kuklası bir adamdan bana koca olmaz ama kızına babada mı olmaz dı, yazıklar olsun onu ve ailesini allaha havale ediyorum. su an sanki kapalı bir kutuda gibiyim, dişarı çıkamıyorum ne yana gideceğimi bilemiyorum. lutfen başından boşanma geçenler benimle yaşadıklarınızı paylaşır mısınız ya da yakınları bunları yaşayanlar ne yapabilirim. lütfen... nesrin111 hayat boş boş