Bir de ben şu ; erkek çocukları anneye düşkün olur lafını anlamıyorum. Evet olurlar ama geçici bir süreçtir. Daha sonradan iki ebeveyne de eşit olmaları sağlıklı bence. Baba ilgilenmiyorsa anneye düşüyorlar. Halbuki baba rol modeldir. Mesela isterim ki baba kitap okusun o sırada eminim oğlum da eline alacaktır. Tamam okutmuyor bana da sürekli gelip benim için sayfa çeviriyor, kendi okuduğunu anlatıyor ama sonuçta bir şeyler yapıyoruz beraber. Babası geçiyor beyaz aletiyle koltuğa uzanıyor. Benim oğlanda gidip aynı beyaz atlettini bulup giydiriyor. Diğer köşeye de o uzanıyor. Sonra babayı tekmeliyor dikkat çekmek için. Eşim sürekli dinlenemiyorum diye söyleniyor. Ben çözümsüz kaldım. Pedagogun faydası olursa yazın lütfen.

Ay şu cümleye acayip sinir oldum. Yüz veriyorsam da kendi oğluma veriyorum. Hem ayrıca sen yapman gereken şeylerin dışında fazla yüz veriyorsun dedirtecek bir şey yapmıyorsun ki. Bu çocuğu parka anne baba götürmeyecek de kim götürecek. Bacım senin eşinin içinden gelmiyor besbelli. Evde çalıştığı için de oturmaya alışmış, hareket etmek ona göre değil anlaşılan. İnşallah pedagog size bir fayda sağlar.

Adam istemiyorsa istemiyor zorlasa olmazki bu işler. Bende sevmem çocuğumla oynamayı oynarken ona çaktırmamsya çalışırım içim daralır sıkılırım

Aynen annemle oynamak çok güzeldi ama babamla olan karanlıkta sokak saklambaç oynamalarımız veya bizi köyünü çizerken anlatması hala aklımda. Aramız yoktu ama bu anılar aklıma gelince acayip özlüyorum

Kardeş mi daha bununla düzgün ilgilenemiyoruz ikinci olunca ne olur bilemedim

Çocuk zaten kreşe gidiyormuşorda arkadaşlarıyla oynuyordum. Kendi basina oynamaya bağımsızlığını kazanması için de desteklemelisiniz. Oyun hamuruyla oynarken, resim çizerken, legolarla oynarken ikinci bir kişiye ihtiyaç duymamali. Tamamen alakayı kesmekten bahsetmiyorum ama kendi başına oynamaktan da keyif almayı öğrenmesi gerekir

Yemek yedormek okuldan almak da bir faliyettir sonucta. Oyunvs. Israr etmeyin bence

Ben de annemin altin günlerinde davetlilerin çocuklarıyla gün bitene kadar oyun oynardim. Anneleri rahat rahat gün yaparlardı. Günün aranan yüzüydüm bu sebeple.

Mutlaka olur, en azından profesyonel birinden duyunca eşin de ciddiye alır diye düşünüyorum.

İkisinin de sevdiği tarzda bir şey bul bence. Tam erkek çocuk/baba aktivitesi olacak. Ne olabilir? Mesela wii deniyor, bir doğumgünü hediyesi Wii al, içine küçük yasa da hitap eden erkek oyunlarından al. Gün içinde beraber oynasinlar. Bu Wii ekran gibi de değil, hopluyor zıplıyor falan, sağlıklı bir şey de aynı zamamda:) ay olarak biraz küçük ama kısa süre sonra o da rahat rahat oynar. Ya da eşinin de sevdiği figür legolardan al. Mesela Harry Potter, yüzüklerin efendisi serilerinden. Esin yapar, çocuk da minik minik katılır. Dört teker Bisiklet al, eşin öğretsin. Markapli tamir oyunlarindan al... Ne bileyim, oyuncak alırken yani oğluna değil de eşine alır gibi seç:) bence faydası olur.

Sen de gel Sassy ile birlikte. Benim kızın içinden 3 yaşından sonra başka bir şey çıktı. En son eşime güreşelim diye tutturdu. Ya tamam da babayı kündeye getirmeye çalışıp, yapamayınca ağlamak nedir

Bu tam olarak benim işte ]

Eşiniz kötü bir baba değil sadece sizin beklediğiniz kadar sabırlı olamıyor belli ki hemen sıkılıyor, mesela benim yeğenim var 4 yaşlarında çok severim elimden geldiğince hediyelerle mutlu ederim, ilgi gösteririm ama oyun oynamaya sıra gelince aşırı bunalıyorum yarım saat sonra nazikce hadi halacım artık dinlenelim desem de yakamı bırakmıyor sanırım ben de eşiniz gibiyim oyun konusunda pek iyi değilim...

Utanmasa ağlar eminim. Ağlarsa dalga geçeceğini bilir. İçine içine ağlıyor kesin

Eşimin babası bana dokunmayan yılan bin yaşasın modunda Oo bence kesinlikle bir araya getirmeliyiz. Oynamaktan asla usanmaz

Bizimki de halasını fena darlıyor. Bugün halama gideceğim diye tutturmuş akşama kadar kızın yanında kalmış kıza üzüldüm üstünden tır geçmişe dönüyor her defasında. Ama bize öyle değil kendisi oynuyor kendi kendine yetiyor arada istiyor oynamayı işte o noktada ihtiyacını karşılamak gerekir diye düşünüyorum

Bazen eşimi ben bile sıkıcı buluyorum

Bu da aynı Ben söyleyince beni yönlendiriyorsun diyor ben zaten ilgileniyorum diyor. Nedense ben yokken oyun oynuyorlar hep

Çocuk konusu tamamen bireysel, içten gelen bir konu. Bir insanda yoksa eşi için çok yıpratıcı oluyor. Zaten genellikle erkeklerde hep çocuk ilgilenmesinden kaçacak bir delik arama var. Neden rahatlığa alışkınlar tabi. Taviz vermeyi sevmiyorlar ev işi ve çocuk için. Bazı kadınlarda da var tabi. Olmayınca olmuyor. Ama bizde zorluyoruz kendimizi, sabır ayrı birşey. Bir insan inşaa ediyoruz, kolay değil. Umarım pedagogda neymiş demez etkilenip uygulamaya geçirir kendisi.

İlerde eşin gibi olmaktan korkuyorum calci. 3 tane yeğenim var, canımdan çok seviyorum kesinlikle sorun bu değil, ama oyun oynamak isteyince 10 dakika sonra gına geliyor bana yapamıyorum bunalıyorum. Birşeyler öğretme noktasında sorun yaşamıyorum, mesela geçen teyze bana Arapça sayıları öğretsene dedi, 2 saat oturduk ders yaptık onda sorun yok. Ama oyun, aktivite vs. Bana göre değil. Kendi çocuğumda farklı olur umarım, bazen nasıl olacak diye düşünüyorum

Malesef dediğin çok doğru bir noktada beceremiyor Benim korktuğum birbirlerine duvar örmeleri. Babasından uzaklaşsın istemiyorum

Edindiği görevden fazlasını yapmak istemiyor belli ki eşiniz zaten ilgileniyorum dediği de okuldan alıp yedirip içirmesi ... Bir oyun kurun üçünüz için onu da dahil edin kaliteli zaman öyle geçirmiş olursunuz..

Eşim biraz el iyisi. Ben söylersem yapmaz ama uzman biri söylerse uygular. Tabi bunun için pedagogu onun seçmesi lazım. Kendini ikna edecek " evet bu kişi uzman" diyecek. Neyseki bu tür konularda bilinçli. Psikolog neymiş, pedagog neymiş demez. Zaten psikiyatriste de gitmişti bir ara. Kontrol problemi varmış. İşlerinin hepsinin başında illaki o duracak. Ama niyeyse mesele çocuk oldu mu bana paslama derdine düşüyor.

Bu noktada eşimi profesyonel destek alması için ikna ettim. Ona göre çocukla ilgileniyormuş ama öyle değil. Temel ihtiyaçlarını karşılamanın yanında duygusal ihtiyaçlarına da karşılamalıyız. Bize ihtiyaç duyduğunda hep bir bahane üretirsek bu çocuk ne hale gelir

Calci aynı eşin gibiydim. Eşim oyun konusunda kızımla aşırı çok ilgilenen bir baba oldu hakkını yiyemem.

Yok demez. Çok şükür o konuda benden daha çok bilgilidir. Hala bir kaç ayda bir çocuk doktoruna götürüyor. Büyüme takibi vs için. Evdeyse havuza da götürür. Benim derdim, nitelikli zaman geçirse yeter. Yoğun çalışıyor. Bazı günler şehir dışında. Çocuk babayla bir şeyler yapmak istiyor. Eşim hep yorgun, bıkkın. İşte daha çok dinlemiyormuş.

Nişanlın paralel evrende ben Arkadaşlarımın çocukları artık ağlayarak oyuncakları kaçırırdı benden. Biri hikaye kitabını kaçıracak diye koridorda takla atmıştı Benim bebeğim şuan 8 aylık eşim bazen dur artık çocuk oyun zehirlenmesi geçirecek sal şu bebeyi diyor

Benim babam da aynen böyle bir baba. Biz araya duvar örmeyi beceremedik. 22 yıllık hayatım da toplasan 10 kere kızım dememiştir. Ama biz hala ondan bir sevgi ilgi bekliyoruz. Ablamlar da aynı senin gibi endişeliler eşleri çocuklarına karşı bizim babamız gibi olurlar diye. Bir yerde o senin baban atamıyorsun satamıyorsun. Ama eşin de baban değil bir şekilde çocuğunun isteklerine kulak vermek ve yerine getirmek zorunda.

Eşiniz iyi bir baba. Sadece sabit fikirli galiba. Bu arada ben de oyun oynarken çok zorlanıyorum yani resmen kendimi zorluyorum. Bu konuyu araştırırken oyun bilincinin de küçüklükten geldiğini öğrenmiştim. Mesela ben ebeveynlerimin benimle oynadıklarını hatırlamıyorum, yalnız bir çocuk olduğum için pek arkadaş oyununa da katılamadım. Tek başıma oynamayı biliyorum. Şimdi mesela, kızımla başlıyoruz oyuna sonra olay bireysele dönüyor Eşim de tam tersi çılgınlar gibi oyun oynar kızımla. Ben beceremiyorum onun gibi. İnsan oyun konusunda bile öğrenilmişlik sahibi olabiliyor yani. Belki küçükken oynadığı oyunlara yakın bir şeyler olsa, eşiniz de eğlenebilir. Mesela yanlışlıkla bir mutfak seti aldık küçükken hayalimdi, onunla oturup iki saat oynuyoruz kızımla beraber

Kendi babasıyla iletişimi nasıl eşinin? Belki o yüzdendir canım.

Calci oyun oynayamayanlardan biri de ben bizde de tam tersi bakım vs işleri bende oyun işi babada o yüzden biraz daha babacı benimkiler

Bebeğin daha küçük ama ben benimkilere 'bu evde ben mutlu olmazsam, kendime ait zamanım olmazsa, yemek yiyemez, kahvemi içemezsem ve uyuyamazsam emin olun size de aynısını yaparım' tehditi ile başımdan savıyorum Şuan sadece kahve içerken anneye dokunulmayacağını biliyorlar, 'sürekli bitmedi mi daha' diye gelir giderler ama yine de benim içeri girmem beklenir, ilerleyen yaşlarda uyku, duş, dinlenme zamanını da öğrenirler aynı tutumla. Mesela sürekli dışarı çıkmak istediklerinde de aynı taktiği uyguluyorum 'biz dışarı çıkınca evdeki işimizi kim yapacak, bak çamaşır yıkanıyor, yemek yapılıyor, ev toplanıyor yani bugün çıkmak için uygun değil, işlerimi halletmeye izin verirseniz yarın çıkabiliriz' diye önlerine sınır çekiyorum. Yoksa sabah çık, öğlen başka yere, akşam başka, sonra park, dondurma istiklal marşı kapanış şeklinde bir hayat biçimi istiyor 4 5 yaşı bulmuş çocuk.

Güreşiyorlar da sonunda ağlayan eşim oluyor o yüzden istemiyor. Canı yanıyormuş

Bu noktaya ayrı sinir oluyorum

Çocuğun oyun alanı geniş ama istiyor ki beraber oynasınlar babasıyla oynasınlar. ben top oynayalım dediğim zaman babamla oynayacağım diyor. Ya çocuğu yalvartıyor resmen. "lütfen baba nolurr hadi "diye diye çocuk söylemekten yorulup vazgeçiyor

Plan yapma derdindesiniz demedim. Ben zorlayıcı buluyorum dedim. Şu açıdan bakalım. Kitap okumak bence de çok güzel bir zaman geçirme yöntemi. Özellikle çocukların kendilerini ifade etmeleri açısından. Fakat eşiniz bunu isteksiz isteksiz yaparken çocuk yavrum zaten keyif alamaz ki.

Bu ay 3 doluyor. Ben yumusak kalıyorm evet. Drmuza danıstım bıkac kez, ne yapabilrim diye. Eğer tane tane anlatmanza ızın vermıyrsa, krıze donuyorsa ıs, ortamda tehlikeli bısey olmayacak sekılde cıkın odadan dedi. Sıkıstıgımda onu yapıyorum, sakınlıyor ben cıkınca. Oyle konusuyoruz. Oyun konusunda girdaptayız suara.

mesaj tekrarı

Yetişkin insanin da her gun her gun bebek etkinliği yapip, lego oynamak istememesi bana normal. Zaten cocuk kreşe gidiyormuş. Ha cevap olarak her gun oynamayacaksa cocuk yapmasaymiş diyenler de olabilir. O da bir secenek tabi.

Rica ederim.

Kötü baba diyemem yalancı olurum dersem. Düşününce doğru geldi. Bizim bir çuval oyuncağımız vardı ve ablamla oynardık. bebeklerimize elbise dikerdik. dışarıda oynardık. Çevremiz kalabalıktı. Eşim iki kardeş ve kardeşiyle arasında 7 yaş var. Tek büyümüş gibi yani

Tabi ki her an oyun oynanmaz, yada kimi insan çocuklarla oynamaya daha yatkın olur kiminin elinden gelmez anlarım ama en azından hatirasinda kalacak baba oğul biseyler yapsa daha iyi olurdu.. En azindan guressin yahu, yattık yerden oyun daha ne olsun

Sınırlar konusunda çok hak veriyorum size. Benim çocuğum olması benim bütün alanımı ele geçirme hakkı veremez ona. Benim de yemek yemeye, dinlenmeye, kahve içmeye ihtiyacım var, değil mi? - Anne hadi monopoly oynayalım? Kahve içiyorum oğlum, bitince geleceğim. - Anne bir kitap daha okur musun? , ama sesim yoruldu artık, yarın söz okurum. Çocuk denen varlığın oyuna, ilgiye ve sevgiye doyduğuna asla şahit olmadım ben. Doyurmaya çalışmak çok saçma geliyor bana o yüzden.

Bütün gün diye bir talebi yok ki. Biraz oynasa yeter diyor.

bende artık bilek güreşi yapmayı bıraktım. küçük olanı zor yendim en son kolum 3 gün ağrıdı daha gelmem davosa dedim öle baktı suratıma

Ben de aynı senin gibiyim. Çok severim yeğenlerimi ama oyun oynayalım dedikleri zaman tüm enerjim çekiliyor sanki. Çocuum olduğu zaman da böyle hissetmem inşallah.

Haklısın ama olmaz umarım. Paylaşabilecekleri başka bişeyler yok mu? Oyun değil de toplu baba oğul etkinlikleri falan bulsan mesela kabul etmez mi eşin?

ona soz veremeyiz dun kardesimle judo yapicakti zor tuttuk ama ben goz kulak olurum merak etme

İçimi rahatlatan mesajlardan biri bu. Çok teşekkür ederim paylaşımınız için

Eşin gibi bir anneyim ben. Çocukların kişisel ihtiyaçlarını noksansız yapmak, insanın en azından benim için tüm enerjiyi sömüren bir şey. Onlar biraz oynasa da ben de otursam, kafa dinlesem, sigaramı kahvemi içsem diye dört dönüyorum. Parka babalarıyla giderler, markete öyle, berbere ve benim dahil olmam zorunlu olmayan her yere onları yollarım. Okulda genelde eşimi tanır herkes, ben alma görevindeyim sadece toplantılara da katılmam. Mümkünse herkes beni bir salsın kafasındayım, ruhum daralıyor çünkü. Bu kadar oynamam tipinde değilim ama sürem 10 dk yı geçmiyor. Sevmediğimi bildiğimden ki, çocukken de ev türü oyunları seven biri olmadım hiç, yatak keyfi zamanımız var, ben uzanmış vücut olarak dinlenmiş oluyorum, onlar da tepemde beni gemi yapıp yastıkla üstüme binip buzdağına çarpıyorlar ya da gözleri kapatıp birbirimize hayallerimizi anlatıyoruz. Eşine bu yönde öneride bulunabilirsin, kendisi telefona bakarken oğlun tepinebilir kafasında. Ya da kendisinin sevdiği tür oyunlar kutu oyunları vb şeylerle oynayabilir.

Hiç sevmem çocukla oyun oynamayı aynen 5 dakika zevk alsam alırım, gerisi mecburiyet. Biz de bayıldığımızdan oynamıyoruz yani, anlamadıkları şey bu. Evde oynamak istemiyorsa parka götürse onu da istemiyor sanırım ama evde oynamaktan daha kolay. Yürüyüş yapsalar, dondurma yemeye çıksalar. Bence seçenek şunun, oflamadan puflamadan yapacağı bir şey bulsun.

erkekler geneli bir şeyi söylemeden yapamıyor galiba biz akşam eve beraber geliyoruz 16 aylık bizimki ben genelde yemek yapmakla uğraşırken oda çocukla ilgilenir ben birşey demezsem açar çizgi film kukuli mi ne onlardan açar oynatmaktan anladığı bu halbuki dünya kadar oyuncak aldım kızıyorum çizgi film izletiyor diye dedim al şu halkaları çubuğa sen geçir senden gördüğünü ondan yapmasını iste anca dürtmeyle oluyo birde ben oynarken halkayı geçirince alkışlıyoruz ailecek oda kendini alkışlıyo baya seviniyor biz alkışlayınca senin eşin en azından yemek işinde düzgün davranıyor bn cumartesi günleri yarım gün çalışıyorum çocuğa eşim bakıyo yemekten anladığı bebeğe aptamil vermek

3 yaş bence zor bir yaş. Evet sizi anlıyor ama anlaması bir şey değiştirmiyor çünkü sabretmeyi, beklemeyi bilmiyor, anlamlandıramıyor. Siz de sizi anladığını düşündüğünüz ama işler yine istediğiniz gibi gitmedi diye sinirleniyorsunuz :)

Ne işi oluyormuş peki evde, zaten tum isleri siz yaparken. ? Seridina Guru Anneler

Olur olur

Tam bir Boğa hem de. Ay ruhum daralıyor bazen onun sabit fikrinden

Çocuğunuzun oyun oynayalım baba yalvarmaların rağmen 10 dakikasına ayırmayan eşine niye yükleniyorsun Calcifer aşk olsun. Çocuk yalvarıp durabilir önemli değil, gün içerisinde sizinle hiçte oynamasa olur 4 buçuk yaşındaki "koca" çocuk. Kendi kendine oynamasını bilmeli. Konudaki yorumlardan çıkardığım bu.

Merhaba, bir kaç yıl ileriden bildiriyorum :) Kızım su an 12 yasında, sizin çocuğunuzun yaslarındayken benzer kaygılar yasıyordum, eşim için eşiniz için kurdugunuza çok benzer cümleler kuruyordum, bu kaygılar ile alakalı pedagog desteği de aldım. Sonra bir gün danıstıgım bir hoca dedi ki 'Sakin ol' , eşin çocuğunun biricik babası, çocuk baba figürü olarak doğduğundan beri zaten hep aynı adamı görüyor, dolayısıyla senin annelik hassasiyetiyle yaptıgın yönlendirmelerin aslında babası olmadıgının da farkında. Babası kızını elbette ki çok seviyor ama onun sevgiyi gösteriş şekli farklı, senin ki farklı, eşinin çocuğunla arana girmeye çalıştıgını seni öyle sevme böyle sev diye yönlendirdiğini hayal et, ne hissederdin dedi. Bu konuşma beni çok frenledi. Bazen dayanamayıp müdahale ederek, bazen 10 dan geriye sayarak öyle böyle bugüne geldik. Sonuç çocuk büyüdükçe eşim ona nasıl davranması gerektiğini, kızımda babasından bir şeyler talep etmeyi ve taleplerinin yerine nasıl getirileceğini öğrendi. Son durum da çok iyi arkadas oldular birlikte tatile gidiyorlar, haftada bir gün beni atlatıp yemek yiyorlar, dedikodumu yaptıklarından eminim. Bu hikayede yanan ben oldum anlayacagınız.

Bir de coşkun akıyor su taşların arasından geliyor gürül gürül aklın çıkar Bayılıyor suya zaten çabuk öğrenecektir KudrAlobar Ayak

Oğluma telefon vermedim. Televizyonu 2 yıldır izliyor o da saatli izler. Kendi başına oyun oynar sever de oynamayı. Mesela az önce dedi ki boyama yapmak istiyorum verdim boyalarını kitabını. Boyarken benimle boyar mısın dedi. Buna hayır demek doğru gelmiyor bana. Biz mesela 4 +1 kardeşiz +1 19 yıl sonra olduğu için öyle yazdım sokaklarda oynardık bir sürü kuzenimiz vardı. Enerjimizi atardık. Şimdi dediğiniz gibi zaman çok değişti. Anneler çalışıyor çocuk sayıları azaldı ve o eski mahalle kavramı bitti. Ebeveyni olmadan bile dışarı çıkamaz duruma geldiler. Bunu tolere etmek için de birlikte etkinlik vs düzenlemeye başladılar.

Annem yokken bilseydim ki babam benimle ilgileniyor, aç kalmıyorum, seviyor, az da olsa oyun isteklerime cevap veriyor, ben duvar örmezdim. O dediğin şey için sevgisiz bir baba ve sevgiye aç bir çocuk olmasi gerek. Babam bizimle göz teması bile kurmazdı. Konuşmamıza izin vermezdi. Duvar böyle örülüyor korkma. Sevgisini eksik etmiyorsa korkma.

Gercekten bıtmıyor, yanı ben ogretmen olup,10 tane hayalı cocukla ılgılenıp, sikayetlerini dinliyorm. Okuluı ozledı sanırım. Öğretmenım cınaralp benım sacımı cektı, kahvaltıya gelmesın o falan dıyor bana benım kız gklkgfkgf Evde hayalı Melisalar, Durularla yasıyorum. Bazen uzerlerne oturdum dıye fırca yıyorum :)Bıze de pedagog yolları gozuktu yanı. Normal değiliz.

2. üyeliğim misin yoksa

Aduket atıyor mu

Valla napcagımızı sasırmıs durumdayız. Okudugum hersey karman corman kafamda. Kırmayayım hevesını dıyorm ama cıdden zorluyor. Sartlı surtlu ıs yapma cocuga dıyorum kendıme, sonra yemegini bitirirsen oyun oynayabılırız derken buluyorm kendımı. Yaz okuluna gondermediğime cokk pismanım, enerjisini atardı hıc değilse

bazı insanlar oyun oynarken daralabiliyor, buna bende dahilim. ilk 3.5 sene etkinlikler oyunlar vs artik patlama noktasina gelmistim biraktim. gun icerisinde bunalmayacagin sekilde böldüm. 15 dk barbileriyle oynuyorum, gidip yapilacak islerimi vs hallediyorum sonra 10 dk etkinlik ders calisma vs yaptiriyorum bu sekilde böldüm yoksa çatlayacak gibi hissediyorum kendimi. muhtemelen esınizde sevmiyor oyun oynamayi cocuklarda genelde pek bir oyunu surdurebilirlikte olmuyo sanirim daldan dala atliyolar. eşim de esiniz gibi cocukla az sen oynarmisin dedigimde dışari cikariyor cunku disarda onu bunaltmiyo, onun disinda pek oynamaz ilgilenmez defalarca soyledim bir de kiz cocugu ilerde abidik gubidik adamin tekini iki ilgi gordum diye koca adayi olarak getirirse sorumlusu sensin derim hep. anlamiyorlarsa yapacak bir sey yok, aralarinda ki bagi kuvvetlendirmek icin caba harcamasi gereken kisi brn degilim. kuvvetlendirmek isteyen cocugumla aramda harika bir bag olsun isteyen zaten cabalar. siz uzerinize duseni yapmissiniz, gerisine yapacak pek birsey kalmiyo

Güzel alışkanlıklar kazansın istiyorum ama bunu sadece bende görmesin. Babası da dahil olsun istiyorum.

Yakında benimde en büyük problemim bu olacak şu an part time çalışıyorum ama yakın zamanda 8 saate geçecem. Benim eşim bir tek kitap okur çocuklarla o da ben evde olacak da söylicem. Anam bu küçücük detayı bile illahı biz söylicez biz düşünücez. home office çalışıyor işe git geli yok en azından evde çalışmak büyük avantaj. Günde bir saatini ayırsa yetecek aslında. Bir gün Lego günü olsun bir gün kitap okuma bir gün boyama ben şimdilik çocuklarla böyle günleri planlıyarak etkinlikler yapıyorum oyundan da sıkılmıyorlar.

Bir gorevi ona ver sadece. Mesela gunde yarim saat top oynasin ya da gece yatmadan once kitap okusun. O zaman daha kolay gelir bence. Surekli birseyler yapmak zorunda hissettirmemis olursun boylece.

Bu babanın yetişme tarzı ile alakalı olabilir. Örnek olarak bazı babalar sadece çocuklarina para vererek onun bütün gereksinimlerini karşıladığını düşünür. Sizin durumunuz ise babanın fiziki gereksinimlere çok önem vermesi ve bunu bir görev olarak kabul etmesi, duygusal süreci ise umursamamasi ile alakalı. Çocukken zorlu dönemler gecirmisse ; kendisi için onemli olan konularda titriyor çocuğun üzerine. Ek olarak ; oynarim deyip de oynamazsa çocuk kendisi ertelenmiş yahut kandırılmış da hissedebilir. Ayrıca baba oyun oynamayı bilmiyorsa çocuk için faydadan çok zararı olur. Benim babam emir verir gibi konuşurdu misal. Basit bir yap-boz bile benim icin eğlence değil muhindis elinden çıkmış bir proje gibi hissettirdi. Bu durumlarda oyun çocukları rahatlatmaz, aksine huzursuz olmasına neden olur. Baba bilmediği için, çocukluğunda da kuvvetle muhtemel böyle davranislarla karşılaşmadığı için fiziki tatmin ile ilgileniyor. Duygusal gereksinimlerini de sizden karşılıyorsa çocuğunuz şu an için tehlikeli bir durum yok bence.

İnşallah girer. Eşin boğaymış galiba diğer konuda okumuştum, boğalar biraz sabit fikirli oluyor, kendimden biliyorum

Etrafımdaki babalar özellikle erkek çocuklarıyla çok top oynuyor, beraber bisiklete biniyorlar. Çocuklar zaten oyun olsun her ortama uyar. Eşinin hoslandigi aktiviteleri çocuğuyla yapmaya çalışması, tekrar tekrar deneyerek alışkanlık haline gelir bence. basta futbol, basketbol gibi. Babaların zamanında görmedikleri ilgi, baba figürü çok etkili. Kardeşimin eşi de çocuğuyla birlikte zaman gecirmiyor ama ilgisinin yeterli olduğunu düşünüyor çok yanlış.

Nişanlın bizim eve de uğrasın Sassy ya. Yalnız bizim kızın kafasını kırmazsa sevinirim.

ya geçen konuda gayet ciddiydim erkek olsam hayat bana daha güzeldi her türlü vahşi aktiviteye varım. lego oynamak kutu oyunları yokum. yok yani olmuyor benden

Anlıyorum üzülüyorsun, kızıyorsun ama bazı insanlar böyle. Çocukla oyun oynamayı ya da etkinlik yapmayı kısacası vakit geçirmeyi bilmiyorlar, beceremiyorlar, öğrenmiyorlar. Bazen yaş biraz daha büyütünce paylaşımları artıyor, belki sizde de öyle olur. Eşin şu an beceremiyordur öyle bir baba olmayı. Bir arkadaşım tam eşin gibi bir anne. Çok güzel bakıyor bebelerine, yemeleri içmeleri, uykuları şahane düzenli ama iş oyuna gelince ya kendin oyna diyor ya baban gelsin onunla oynarsınız diyor. Olmayınca olmuyor işte.

Kardeş yapsaydınız keşke ona, benden 2 yaş küçük kardeşim var babam da annem de çok umursamaz ilgisizdi ama kardeşimle o kadar çok oyun oynardık ki sıkıldığım oyun için ağladığım sizlandığım bir gün hatırlamam

spor yapmayi seviyor mu? mesela bisikletin arkasina cocugu atip bisiklete binebilirler.

Bızde o noktada kaosa donuyor ıs. Mesela ben oyun oynayalım dediğinde, Alya yemegim bıtsın oynayacagım dıyorm. AMa anne lutfen dıye cekıstırme baslıyr, yanı orda ya kalkıp oynayacagım, yada sesım yükselecek. Cunku asla normal tonda bırakmaz. Ben sesımı yükseltmemek ıcın kalkıyorum, orda bı hata yapıyorm sanırım.

Köydeydik bir aydır. Bizim evin alt tarafında ırmak var baya coşkun akan. beyefendi babaannesini de alıp ırmağa giriyordu kendince yüzüyordu Grup derslerine verme planlarımız var bizimde

Ya bende hic sevmem oyun oynamayi. kizimla oynarken cok zorlaniyorum. ayni sekilde okulda cocuklarim var onlarlada oynamak bana zor geliyor. bu karakterle alakali bisey sanirim.

Makul biridir ama bir üye söylemişti "el iyisi" diye. Uzman biri ona söylediğinde kabul edecektir M

Oyun her ebeveynin ilgisini çeken birşey değil. Benim eşimde yedirir içirir yıkar çocuğu ama oyuna gelince en fazla 3 dakika. Ve o süreçte de gizli gizli tele bakar. Sürekli telde görüşmeleri vardir. Bence çocuğun baba figurunu hayatında rol model alması için oyun oynaması şart degil. Ben kendim çocuktan bunalıp rahatça dinlenmek istediğim için daha çok vakit geçirsin istiyorum Mesela benim babamda çocukken bizle oynamadı etmedi ama benim hayatımda babam en önemli figurdur. Çocukla ilgilenmesi sadece oyun değil ki babam bizle ilgilenir okul hastane işlerini halleder ve eve gelince okuldan ne yaptığımızı sorar ve bizi saatlerce bıkmadan dinlerdi. Hatta üç kizdik biz annem yoruluyordu haliyle küçükken hep bizi babam yikardi. Saçınızı tarardi. Benim babama ait anılar yemyesildir. Hiç unutmam hastaneden çıktık bir gün bana ne yemek istersin dedi ilcede oturuyoruz o zaman ilk defa ile gelmisiz orada ilk lahmacunumu yedim felan beraber oturduk saatlerce konuştuk. Kısaca çocukla zaman geciriyorsa dışarı götürüp bir yemek yiyorsa baba oğul onu dinliyorsa bunlar çocuk için ideal seyler. Bu arada ben çocukla genel olarak zaman gecirmeyi seviyorum biktigim zamanlar da oluyor. Benim için en sevmediğim şey yemek ev işleri. Ev işlerini o yapsın çoğunlukla ve dışarı market işlerini kocanız halletsin. Dışari da çocukla gitsin zaman geçirsin. Sohbet etsin vs. Ve futbol tarzı etkinliklere de katılması için ısrar edin.

Alanım çocuk gelişimi. Çocuklarımla oyun oynarım ama çok nadir. Bence birlikte zaman gecirmek illa oyun oynamak değil. Çünkü zaten okul öncesi kuruma gidiyormuş ve orada zaten legolarla oynuyordur. Mesela çocuğun yaşına uygun birşeyler izleyip onunla ilgili konuşmakta bir etkinlik. Birlikte yemek yemek, yerken sohbet etmekte bir etkinlik. Çocuk için sürekli artı etkinlik saatleri planlamayı zorlayıcı buluyorum. Belki biraz daha fazlasını yapabilir eşiniz fakat bence 4.5 yaşında bir çocuk bireysel birşeylere yapabilmeli diye düşünüyorum. Kendi adıma hafta sonları çocuklarla birlikte yürüyüş yapardık mesela. Kovitte ki yasaklara kadar. Birlikte hayvan flaan severdik. Şimdilerde yaslari büyüdü yine yürüyoruz. Çevredeki değişimle ilgili konuşuyoruz.

Ay yok yapmıyor konuşuyorum lütfen en azından yatırdığında kitabını oku. Ertesi gün oğlum diyor ki babam bana kitap okumadı

Calcifer eşin yaptığının çok çok normal olduğunu düşünüyor yalnız ve muhtemelen de senin çok pimpirikli olduğun kanısında.

Ay tam kriz geçirmelik Çok güzel yüzme öğretebilirim bebelere ama hakim olamayacağım durumda ya da gözümün önünde değilken suya girme ihtimali aklımı çıkarıyor. Öğrenir öğrenir, çoğu çok çabuk çözüyor zaten.

Baştan sınır koymuyorsunuz çünkü. Yeğenim o yaşlardayken oyun istediğinde "tamam oynayalım ama yarım saat, bak saatin bu kolu burdan buraya gelene kadar seninle oynayacağım sonra sen kendin oynayacaksın" derdim. İlk başta kavga gürültü ağlama isyan vardı. Ama kurallara uymazsan bir sonraki oyun hakkını kaybedersin tehdidi başarılı oldu. Aynı bebeyle aynı günde belki 20 kez parka diye evden çıkıp elimi bıraktığı için 10 metre gidip eve döndüğümüzü bilirim. Çocukta işleyen tek şey kararlı olmak.

Nişanlın aynı ben çocuklar benimle hiç sıkılmıyor, bazen misafir çocukları gelirdi anneme, çocuk elimden tutup hadi oyun oynayalım derdi tabi oyun oynamak mutfak isinden daha cazip gelirdi

Aynı yeğenim şu an 17 yaşında. Aradığında kapat artık demezsen 8 saat telefonda konuşabilme potansiyeli var. Onu da kızım bak seninle konuşmayı çok seviyorum ama benim de işlerim var, hayatım var. Sana bu kadar vakit ayırırsam başka hiçbir şeye ayıracak vaktim kalmaz diye diye çözdüm. Şimdi aradığında ilk teyze konuşmaya vaktin var mı ne kadar var diye soruyor Aynen dediğiniz gibi annenin/babanın ya da çevredeki ilgilenen bakım veren herhangi birinin farklı bir insan olduğunu, farklı istekleri olabileceğini anlaması gerekiyor. Ama bunun benmerkezci dönemde imkanı yok. Kavrayamaz çünkü o dönemde herşey onunla ilgilidir. O yüzden kurallara uymazsam hakkımı kaybederim düşüncesi etkili oluyor ancak.

Yazmayı unutmuşum randevu aldım Cumartesi gidiyoruz. İlk önce çocuk ile sonra bizim ile görüşecekler inşallah faydası olur

Ben aralarında değilim ve oğlum bana delisi değil bana düşkün çünkü isteklerine karşılık alamadığı için ihtiyaçlarını karşılayan ebeveynine yanaştı çocuk. Durumun gidişatını anlatmak mu müdahale etmek? Kendi yaşadıklarınızı benim durumumla empati etmeye çalışmışsınız ama aynı durumları yaşamıyoruz

bence cocukla her zaman birisinin oynamasi da guzel bir sey degil. boyle buyuyen cocuklar var etrafimda. anne babasi surekli bir etkinlik pesinde, her hafta sonu mutlaka bir yere gidiliyor, cocuk icin mutlaka bir aktivite bulunuyor. boyle cocuklarin buyuduklerinde kendi kendilerine eglenmeyi bilmediklerini goruyorum. mutlaka bir haz bir eglence pesinde oluyorlar. kendi baslarina, kendi dusunceleri ile basetmesini ogrenemiyorlar. ya da anne baba surekli bir aktivite bulmak zorunda. mesela piknige gidiyorlar ama 10 yasindaki cocuk piknigi "yeterince" ilginc bulmuyor. sikiliyor. bazen cocugun caninin sikilmasi bile, kendi basina bir seyler kesfetmesi icin bir firsat olabilir, genelde yaratici fikirler bu zamanlarda ortaya cikiyor.. velhasil bunlar modern zamanin problemleri, az cocuklu cekirdek aileler, ve cocugu oyalamaya calisan ebeveynler... bana genis ailede buyumek, kardeslerle etkilesim daha guzel geliyor.. bu arada sizin durumunuzu bilmiyorum, muhtemelen endiseleriniz de haklidir ama bizim zamanimizin problemlerinden bahsetmek icin yazdim.. bizim cocuklarin neslinin problemleri farkli olacak bence. mesela en basitinden bir cizgi film cikinca oturur izlerdik, bitince kapatirdik. simdi cocuklar canlari sikilinca hemen videoyu degistiriyor, kesin bir etkisi olur cocuklara...

Ben de bunu diyorum zaten 5 dk oynasna zaten sıkılıp bırakacak seni. Çocuğun sana yalvardığı kadar oynasaydın çoktan yakanı bırakırdı. bu arada dışarı da çıkarmıyor çocuğu. dışarı çıkaracaksa ya babaanneye veriyor ya halaya.

Çoğu kadınların ortak derdi bu konu. Daha fazlası olan da, eksiği olan da var elbet. Bazi insanların yapısı gereği, ellerinden o kadarı gelebilir. Bu bir insanın hadi sen de yap demesiyle de değişecek bir durum değil. Önce eşiniz ikna olmalı ki karşı tarafa gerçekten iyiliği dokunabilsin. Enerjisi düşük ve isteksiz bir baba çocuğuyla oynasa bile o çocuk yine de mutlu olmaz.

Benım kız 3 yasında, etkınlık oyun vs ıle buyumus bı cocuk. Ama dun artık cınnetın esıgıne geldım. Sabahtan babasıyla kahvaltıya, ordan markete gıdılmıs, adam gelmıs oyun hamuru, boyama, hotwhees, piji maske ne varsa oynamıs. Eve 14.30 da girirs yaptım 19.00 ye kadar ogretmencılık oynadım. Abartmıyorm. Cıdden en son artık uyku vaktı deyip uyuttugumu hatırlıyorm glklkgkl Sımdıkı cocuklar da doymuyor mu?Oyun mu kuramıyorlar anlamıyorm. Allah rızası ıcın bıseyler yıyeyım dedım kabul etmedı ya Merakla bekliyorm pedagog sonucunu, cunku ben de yıldım oyundan :)

Bu konularda çocuğa taviz vermiyorum önceliğimiz o ama benim de eşimin de kendine ait bir zamanı olmalı. O sınırı koymasaydım sanırım kafayı yerdim. Arkadaş sınır koymamıştı çocuk kapının önünde oturuyor beni parka götür diye ağlıyordu devamlı. H

Seni üzmek istemiyorum ama çocukluğuma dair aklımda kalan en güzel sahneler babamla oynadığım oyunlar, bana anlattığı anıları ve hikayeleri. Hani bilmiyorum ama hafızamı yitirsem o an hissettiğim mutluluk yine içimde bir yerlerde diri kalacak biliyorum. Ama tek farkla benim annem senin gibi bir anne değildi. Tek tutunduğum dal sığındığım limandı babam. Merak etme ne bir travma ne de bir sorun olmayacak. Zaten eli eteği çekmiş bir baba değil. Sadece senin kadar ilgili, sabırlı ve çocuk oyunlarına hevesli değil.

Selam KK ahalisi, Direk dalıyorum konuya. Sorunum eşim ve oğlum. eşim home ofis çalışıyor genelde evde olan taraf kendisi. Oğlum ise 26 aylıktan beri kreşe gidiyor. Şu anda 4.5 yaşında. Ben işte olduğum için eşim alıyor çocuğu yemeğini yediriyor ilgileniyor. Temel ihtiyaçlarını çok güzel karşılar. Şöyle söyleyeyim babasında 2 gün kalsa ne yedirdin diye bile arama gereği duymam çünkü ne yedireceğini çok iyi bilir. Bu noktada sorunumuz yok şükür ama asıl sorunumuz oyun kısmında başlıyor. Oğlumla kesinlikle oyun oynamıyor. Kaliteli zaman geçirmiyor daha doğrusu o geçirdiğini düşünüyor. Temel ihtiyaçlarını karşılamanın vakit geçirmek olduğunu düşünüyor Topla oynamak istiyor 5 dk oynuyor yoruldum diyor eşim. Baba lego oynayalım diyor sen oyna ben izleyeyim seni diyor. Mesela yatarken kitap okuyoruz oğluma mutlaka. Eşim uyuttuğunda asla kitap okumaz istemez. Mesela pazar günü ekmek almaya giderken çocuğu da al beraber gidin derim bir sürü söylenir illallah ettirir öyle götürür Çok defa konuştum ama ilgilendiğini iddia ediyor kabul etmiyor bu durumu. Çocuk da bu durumdan bıktı artık babası ile bir şey yapmaktan yavaş yavaş vaz geçiyor. Uyarıyorum bak aranızdaki bağ yok oluyor yapma diye ama inandıramıyorum. Bu noktada artık çözümsüz kaldım. Çok mu üstüne gidiyorum hiç mi karışmayayım ne yapayım bilmiyorum. Sen oyna diyecekseniz şöyle söyleyim işten gelince yatana kadar beraberiz. Beraber oyun oynarız kitabını okurum. İşten gelince direk alır parka götürürüm. Hafta sonları beraberiz önceliğim oğlum yani. Eşim de fazla yüz verdiğim düşünüyor bu yüzden

4 yaşında bir kızım, 6 yaşında bir oğlum var. Ben de eşiniz gibi oyun oynamaktan, kurmaktan nefret ediyorum. Ciddi anlamda zul geliyor. Bunu çocuklarıma açıkça söyledim ben. Bu oyunları oynarken gerçekten sıkılıyorum ve istemiyorum ama bunun sizinle ilgisi yok. Sizinle zaman geçirmeyi, sizi çok özlüyorum bu yüzden beraber oynayabileceğimiz oyunlar bulmalıyız dedim. Oğlumla boğuşmalı güreşmeli oynarız mesela. Kızımla karşılıklı dans ederiz. İkisiyle de ayrı ayrı kutu oyunları oynarız seviyelerine uygun. Bazen mutfakta bana yardım ederler, ev işi yaparken onları dahil ederim. Her akşam olmasa da haftada 3-4 kere uyumadan kitap okuruz. Bazen çok yoğun günlerde hiç ilgilenemediğim, vakit geçiremediğim olur. Her gece istisnasız yaptığımız öpüşüp koklaşma seansımızda özür dilerim onlardan. Bugün vakit geçiremedik, olur böyle bazen, sizi çok seviyorum derim mesela. Bu sebeplerle parkta onlarla koşturmasam da, top oynamasam da, arabalarla bebeklerle oyun kurmasam da kendi stilimde onlarla keyifli ve verimli vakit geçirdiğime inanıyorum. Belki eşiniz de özbakım vermeyi yeterli görüyor, geri kalan zamanı kendine ayırmayı tercih ediyordur. Biraz teşvikle kendi tarzında çocuğuyla verimli zaman geçirmenin yollarını bulabilir belki. Başbaşa dondurma yemeye gitmek, o esnada kuştan köpekten okuldan konuşmak da verimli vakit geçirmek bence. Acaba eşinize böyle alternatifler mi sunsanız?

Düz adam Sabri = eşim bu noktada onunla konuşmaktan vaz geçmeli miyim?

Yok sevmez evde hareketli olan benim. Haftada bir maç yapar arkadaşlarıyla. En büyük hobisi bir koltuktan diğerine yatmak

Cumartesi için Tüzder'den randevu aldım hem bizim için hem çocuk için. Belki onlar ikna eder

Ya bence sevmeyebilir adam kendini oynamak için de çabalıyormuş zaten bütün gün de oynayamaz ya ben biraz hak da verdim açıkçası Calcifer Ay Çiçekleri Arasında Gonca

Benim oğlanla aynı yaşta. Eşim de aynı. evdeyse yemek yedirir, markete götürür, yıkar, uyutur. Ama oyun asla oynamıyor. Malesef bazı günler evde bile olmuyor, çok yoğun çalışıyor. Diğer zamanlarda sadece ben ilgileniyorum. En azından bir kitap seçip her gün onu okusa yeterli aslında. Ben de eşime anlatamıyorum. Aralarındaki bağda her hangi bir sorun yok ama ileride güzel bir anı kalsın istiyorum ben de. Parka götürme de ben de. Aşağıda çocuklar babalarıyla top oynar benimki annesiyle. Zaten babam gelsin diyor bir süre sonra. Ben de anlatamıyorum. Dinozor kitapları aldım seviyor diye. Beni t rex yapmıyor. Babalar ve erkek çocuklar t rex olurmuş. Ben de otla beslenen tür oluyorum. Yeterli vasfa sahip değilim ona göre

Uzman değilim ama bence de hata orada başlıyor. Sesinizi yükseltmeden bir kaç kere kendinizi tutsanız, uzun açıklamara da gerek yok, sadece bak yemeğim bitmiş mi diye yemeğinize devam etseniz, sorun kalmayacak. Kızınız kaç yaşında bilmiyorum ama sabretmeyi öğrenecek yaştaysa artık öğrenmesi gerekiyor.

Yine de hala olmak çok güzel

esinin babasi nasil? belki kafasindaki baba figuru oyledir kendisinin. ya da genel olarak soguk biridir ben mesela kardeslerim dahil hicbir cocukla 5 dakikadan fazla oynayamam ama kendi cocugum nasil olur bilemiyorum. calci bu arada senin oglanla benim nisanlimi cok acil tanistiralim. cocuklarin korkulu ruyasi resmen cocuk buldugunda direkt oynamaya basliyor ama oyun nisanlim sikilana kadar devam ediyor cocuk sikilinca birakamiyor ve oyunu da nisanlim seciyor bazen kardesimi uyandiriyor kalksana oynayalim diye ahajahah

uff hic cikarma ondan iyi yani, ben artik esime seni var saymiyorum ben diyorum cocuk konusunda. cocuk aksama kadar babam ne zaman gelecek diye saat sayiyo adam iceri girip napiyosunuz diyip koltuga 2.80 seriliyo. e tamam uzandin dinlendin yemeginide yedin cocuk zaten 9 da yatiyo gitti 2 saat oynayacagin en fazla bir saat yani onunda 40 dk dediginiz gibi geciyor bi su iceyim, bi cise gideyim bi balkona cikayim. bazen sinirlenip yatirmiyorum cocugu sirf bahanesi kalmasinda mecburen oynasin diye. birlikte zaman gecirmis olsunlar diye. . push ; Less-is-More Nirvana Anneler

. Sıkılıyor da olabilir oyun oynarken Bazen anne ve babalar eski kafalı oluyor kendi çocukluğuyla kıyaslıyor olabilir. İlk günden beri hep aynı mı? Şöyle bi haftanın 1 günü baba - oğul günü o gün gezsinler istediklerini yesinler eşin bovling türü aktivite seviyorsa birlikte gitsinler zamanla o da alışır belki

Pedegoga götürsen, pedegog ya da kreş öğretmeni babasıyla kaliteli zaman geçirmenin önemini anlatsa babasına. Çünkü bazen eşlerin anlaması için illa başkalarından duymaları gerekiyor.

Cok sıkıcı cidden. Kızım 2 yaşında oynamama ragmen hep daha fazlasını istiyor ve inanın 5 dk sonra acayip sıkılıyorum. Kendi oynamaya baslasa sevineceği.

Mahalle bisiklet sürmeye uygun değil, onun için araba ile gitmemiz lazım. Scooter aldık 2 yılı geçti yepyeni duruyor

Bence bu yüzden eşin her sorumluluğu yerine getirerek babasının oluşturduğu açığı kapatmış olduğunu zannediyor. Oyundan daha önemli gördüğü şeyleri yaptığını düşünüyordur. Karakteri de oyunla örtüşen yapıda değilse çözüm zor gibi canım.

Mutfağa sokup kahvaltıları da ona hazırlatacağım. Koskoca çocuk dimi bir yerden başlamalı

Bence eşinize çok yükleniyorsunuz. Benim eşim de ben işteyken kızıma bakıyor. Yediriyor içiriyor, seviyor, kokluyor ama oyun oynamaz. Ben de ilk başlarda oyun oyna filan diyordum sonra baktım ben nerdeyse soytarılık yapıyorum onu eğlendirmek için kızım baba delisi, bıraktım peşini. Demek ki iletişim yolunu bulmuslar kendilerince :) Baba oğul arasına çok fazla girerseniz asıl duvarı siz örersiniz aralarına. Ben oğlumda o hatayı yaptım. Daha yeni yeni düzeliyor oğlumun babasıyla arası ve ben hatanın bende olduğunu kızım doğunca anladım. Eşim defalarca aramıza girme demişti oysa ki, ama ben sürekli müdahale ediyordum. Oğlum babasını ciddiye bile almiyordu artık. Ne zamanki çıktım aralarından duzelmeler başladı. siz annesiniz, o baba. Birakin babalığını canı nasıl istiyorsa öyle yapsın. Sevgisizlik olmadiktan sonra duvar filan olmaz.

Şart, kural iyidir hatta gereklidir. Biliyor kıyamadığını kullanıyor seni sıpa Yüzmeye falan yazdırın bari, debelensin suda yorulsun. Yaşı da gelmiş.

Bence kendinizi üzmeyin. Çocukla bağını kaybeden kendisi, bunu da belirtmişsiniz artık kendisi bilir. Evet çocuğun da bir kaybı var ama baba ilgisinden mahrum hissetmez o, babasına yine güvenir sever , sadece babasını sıkıcı bulur zamanla. Çocuğunun gözünde sıkıcı ebeveyn olmayı kabul ediyorsa siz de hiç yıpratmayın kendinizi

Yuzme fobımız olustu bıde Mayıs ayından berı. Kardesimin cocuklarla gonderecektık asla sokamıyoruz havuza. Mayısta tatıle gıttık, orda ılk gun denıze kosmus elbıslerle. Esim cıkarana kadar korkmus. Bıde ustune cocuk havuzuna dustu bikac gun sonra hepten taktı kafaya. Ben at bınmeyı cok severim, kızdan oncede gider bınerdık. Kac kere gittik asla binmiyor. Ben biniyorm kucagıma alayım dıyorm ııh. Mıdıllıye bınmeyen bı tek cock benımkı ortamda. Babası ınat etti bu sene yazdırcam senı at bınmeye dıyo

Halayı darlama da aynı. Ben de bir şüpheye düşmedim değil.

Sabit fikirli insan zor, Allah kolaylık versin :) Dediğiniz gibi, dışardan bir uzmanla aynı şeyi bile söyleseniz onun kelimeleri daha kıymetli olur. Eşiniz bir yolunu bulması gerektiğine ikna olsa yolu bulacak bir adama benziyor anlattıklarınızdan :)

calci bu yoruma canı gönülden katıldım. çünkü buradaki anne benim yani zamanında parka götürme falan tamam da oyun kısmı yok bende. o kısımlar babadaydı hep. büyükle şimdi arkadaş gibiyiz konuşuruz sohbet ederiz. küçükte büyüdükçe aynı iletişimi sağlarız diye düşünüyorum.

Babası maddı anlamda hiç sıkıntı çektirmiş ama onun dışında koruyup kollamamış

Onunda keyif alacağı alanlar açabilirsiniz. Bu konuda eksik kalan taraf da benimdir mesela oyun oynamaya ne kadar zorlasam da kendimi çok uzun sürdüremezdim. Sonra kendiminde sevdiğimi fark ettiğim LEGO oyun hamuru vs.. daha uzun süre vakit geçirmiş olduk.

Pedagogun ne yararı olacak ki? Sorun çocukda değil eşinde. Aile danışmanlığına mı gitseniz acaba? Üzgünüm ama onun demesiyle yapmaz böyle kişiler. Tuzuguru Kendi kendine Anneler

Toplasan 4.5 yaşına kadar 10 kere güreşti her güreşin sonunda eşim ağladı

Eşin çok sevmeyebilir oyun oynamayı ama oğlun yalvarmasina rağmen kalkıp 10 dakika bile oynamaması normal değil bence. Mutlaka beraber yapmaktan keyif alacakları birşey bulur eşin istese. İstemiyor, çocuğun ne hissedeceğini umursamıyor. Yerinde olsam rahatsiz olurdun bende. Çocukta da bu kayıtsız kalınan yalvarmalar olumsuz etki bırakabilir. Pedagog görüşmeleri eşinin fikrini biraz olsa değiştirebilir umarım.

Oynamayacağım demiyor ikna etmeye çalıyor işi olduğunu daha sonra oynayacağını söylüyor

Kız cidden ağlıyor mu?

Calcifer ne yazayım bilemedim. En iyisi eşin uzmandan duysun bence de.

Çabalayan o değil benim.

Erkek milleti işte geneli öyle. Eşiniz alışverişe falan çıkarken yanımda götürse o bile yeter aslında. Geçen bebekler ile alakalı bir deney okudum. Korkunç r deney ama sevgisiz kalan çocukların ne oldukları ile alakalı. Hani kucağa almayın alışmasın öpmeyin bilmem ne diyorlar ya çok yanlışmış. Eşiniz fazla yüz veriyorsun demiş diye diyorum

Farklı ve mantıklı bir bakış açısı. Düşüncelerinizi beğendim. Ama bu durum bazen olmalı ; her zaman baba aynı şekilde davrandığı için sanıyorum konu sahibi konu açmış. İlgi azaltildiginda cocuk ilginin kıymetini öğrenir kendi başına da mutlu olma yoluna gidebilir. İlgi çok verildiğinde cocuk doyumsuz ve şımarık bir hale gelebilir. İlgi hiç verilmediginde çocukta aşağılık kompleksi gelişir, kendinde kusur aramayla ve ömrü boyunca insanlara kendini beğendirme çabalarıyla geçer. Sanırım o dengeyi bizler kuramıyoruz asıl problem de bu.

çocuk yapmayın siz

Kelin ilaci olsa basina sürer, ne desem bilemedim. Ben de hep soylemek zorunda kaliyorum. Duygu somurusuyle falan kandiriyorum iste

Ben konuşunca "beni yönlendiriyorsun" diyor. Yani bu konuda iletişime kapalı. Genel anlamda da sabit fikirlidir. Cumartesi günü için randevu aldım hem bizim için hem çocuk için bakalım belki o zaman kendini fark eder O

Benim annem de babam da oyun oynamadi benimle. Yani hiç hatırlamıyorum. Annem sevgi ve bakımı eksik etmedi. O sebeple ona karşı çok şefkatli ve affediciyim. Ama babama karşı asla. Ölüp toprak olsam unutmicam. Hakkım asla helal değildir.

Ben de hızlı koşarım geçen yakalamaca oynayalım dedi 4.5 yaşındaki çocuğu yakalayamadım

Evet hep aynı. Aklına eserse alır gezdirir hiç çıkarmaz hiç oynamaz değil ama sayılıdır

Ay bu sabit fikriyle kafasına girer mi bilmiyorum

ya oynasa iyi olur tabide bence illa oynamasına gerek yok. zira o aradaki bağ başka şekillerde de karşılanabiliyor. bak güreşiyorlarmış bende güreşirim çocuklarla temas çok severim mıncırırım yoğururum. bakalım doktor ne diyecek gidince yaz mutlaka.

Hiç sorma, aynısını eşime söyledim :)) Kısıtlı süre diye ses etmiyorum. İki çocuğuma da pamuklar gibi baktı, hakkını yiyemem, ama bebek bakmaktan çocuk bakmaya geçince işler değişti. İyi ki diyorum nasılsa evde bakıcı var deyip çocukları geç yazdırmamışım okula :)

senin oglana cidden benim nisanlim lazim ya. cok akilli uslu oynar gorsen en son kardesimle oynadiginda cocugun kafasina dikis attirdik oyle boyle oynamaz yani konu ustte kalsin diye yaziyorum bu arada

Yaz tatili boyunca bakıcımız bakıyor çocuklara. Resmen kadına eziyet ediyorlar. Diyor ki asla ev işi yapmama izin vermiyorlar, hep oyun istiyorlar, bir saniye bana izin vermiyorlar. Çoğu zaman öğlen yemeği bile yiyemediğini filan anlatıyor. Diyorum abla, bu nasıl mümkün olabilir, yani sen yokken biz açlıktan pislikten ölmüyoruz? Ben evde temizlik de yapıyorum, yemek de yapıyorum, eşim uygun değilse alışverişi de çocuklarla yapıyorum, biz bir problem yaşamıyoruz. Çocukların her istediklerini yerine getirmeye çalışıyor, haliyle hem kendi perişan oluyor hem çocukların şirazesi kayıyor. Abla bu kadar taviz verme, düzgünce anlat anlarlar zaten diyorum, kıyamıyorum diyor. En son, e çek o zaman abla kendin bilirsin dedim çıktım işin içinden. Bu fedakarlığı ile kendince gurur duyuyor, karışmıyorum ben de napayım.

Ay çocuk boğulması fobim var benim. Çok korkuyorum çocuklara suda bişey olacak diye. Bir de ırmak diyorsun. . Verin verin, yüzme ne kadar erken öğrenilirse o kadar iyi. Ünideyken bir dönem okulun havuzunda çalışmıştım, 1.5 yaş grubu vardı derse gelen. Yarım metre boylarıyla yüzüyorlardı

Tam olarak durum bu

Merhaba eşiniz çocuk sahibi olmak konusunda istekli miydi? Calcifer Ay Çiçekleri Arasında Gonca

Sürekli bir plan yapma derdinde değilim ki bunun için yeterince zamanımız yok. Kreşte dediğiniz gibi oynuyor. Burada çocuğun isteğine kulak vermeden bahsediyorum. Yatarken kitap okumak zorlayıcı bir etkinlik değil bence

Ya Noop anlatamıyorum aslında burda konuştuğum kişiler var bu konuyu uzun uzun. Ciddi anlamda tıkanma noktasındayım. 5dk oynasa zaten yakasını bırakıyor. Amaç ihtiyacını gidermek. Ha işi olduğu zaman işini bıraksın oynasın demiyorum ki bunu ben de istemem. İşin varsa söyle zaten anlar bu çocuk

Babam aşırı ilgisiz ve sevmeyi bilmeyen bir adamdı. Çocukken ona dair güzel olan hiçbir anım yok. Eşin kötü bir baba değil kesinlikle, yukarıda ne biçim baba demiş biri buna katılmıyorum, sadece oyun oynamayı sevmiyor ve çocukluğunda görmemiş olabilir. Birbirlerinden uzaklaşacaklarını zannetmiyorum. 24 yaşındayım, şu an arkamda babamın desteğini görmek bile bana güç veriyor, çocukluğumda hiçbir güzel anım olmamasına rağmen seviyorum onu. Çocuğu yalvartmak yerine oynaması daha iyi olurdu tabi ama, inşallah pedagogla düzelir

Bunlara ihtiyaç duymuyor zaten. Arada sıkıldığında yanında bizi istiyor. Çok büyük bir istek olmasa gerek. Bu arada kreşi tatilde şu anda evde

Eğer "benim gözlemlediğim kadarıyla çocukla oynamıyor" deseydin farklı yorumlardım. Ama çok açık bir şekilde çocuk istiyor hatta yalvarma derecesine geliyormuş. Senin en çok rahatsız hissettiğin konu çocuğun oynayamayınca hissettiği hayalkırıklığıyla ilgili bence. Uzman kişiyle görüştüğünde bunun üstünde dur lütfen.

Erkek oyunları gidiklasma, güreşme falan yada en basitinden çıkarıp bir bisiklet sürerken yanında olma gibi şeyleri de mi yapmıyor.

Yani oğlunuz yalvarıken, kocanız yani babası hayır seninle oynamayacagim mi diyor. ? Ne biçim baba bu? Less-is-More Nirvana Anneler

İçimi rahatlattın biliyor musun. Benim babam da öyleydi. Saçımı okşadığını kızım dediğin bile bilmem. Belki de korkum ondandır. Onun yanında babası olduğunu bilsin istiyorumdur