Bu ruh halinizin bir adım sonrası depresyon, o adımı atmayın bence. Ayrıca kendinizi değerli hissetmek için birine ihtiyacınız olmamalı, öyle olursa o kişi hayatınızdan gittiği an yine değersiz hissedersiniz kendinizi, bu döngü böyle devam eder. Kendinize inanın, istedikten sonra her şeyi yapabileceğinizi bilin yeter

Bunu biraz erteliyorum kitap okuyorum ama surekli degil ewet okumam lazim

Durumunuzdan rahatsızdanız bunu değiştirmek için çabalayın. Ama asla değiştiremeyeceğinşz şeylerinde farkına varın ve kabullenin, ayrımı yapmak lazım. Öncelikle sessiz kalınca kendinizi iyi hissetmiyorsanız sessiz kalmayın. Ön plana çıkın. Başta zor gelebilir, gelsin ne güzel. Ben bütün zorlukları severim çünkü beni güçlendirecek geliştirecek şeyler onlardır. Durgun bi mutluluk ya da başarı hissi olmuyor zaten zorlukları yendikçe gelen bir his. Zamanla gurur duyacaksınız. Güzel olan da bu. Hayat da size yön verecek siz de hayata yön vereceksiniz. Birazı şans birazı da fırsat yaratmak. Başka neyi değişirmek istersiniz bulun ve üzerine gidin eğlenceniz de bu olsun. Ama eş vs gibi şeyler biraz da şans işi. Başka insanaların tepkisine bağlı şeylere çok fazla değşitremezsiniz. Ama diyebilirsiniz ki şu şu kişilerle tanışmak istiyorum şu ortamda bulunacağım. Belki bu sırada çıkar biri karşınıza belki de bu yolda daha önemli şeyler görürsünüz. Sizi mutlu edecek başka şeyler keşfedersiniz. Ve inanın en sonunda isteklerini yapan ve bilen biri olduğunuzda ya da mutlu olduğunuzda geçmişteki pişmanlıklarınızda kalmayacak. Çünkü o geçmiş sizi siz yapan ve bulunduğunuz konuma gelmenizi sağlayan yol olacak. Onu da kabul edecek ve seveceksiniz.

Hayatımda biri olsun diyerek rastgele birini hayatına alacak değilsin sanırım, hayatında birşey değişsin istiyorsan o ertelediğin kendini geliştirme konusuna yönel, dil öğren mümkünse yurt dışında. Resim kursuna git fln... hayatta o kadar çok alternatif var ki evde oturup düşünmekle değil hemen kalkıp faaliyete geçmekle hayat değişir. Özgüveninde öyle öyle yerine gelir.

Kucuk seylerle mutlu olmayi nasil ogrenecegim bu biraz yapi meselesi sanki. Evet haklisinz kendimi bosta buluyorum bunun etkiside var. Ama demek istedigim su kalabalik bir arkadas grubunda sohbet ediyoruz ben bir sey soyluyorum ya da soruyorum ya duyulmuyor arada kayniyor ya da lafim kesiliyor. Boyle olunca icimdeki ses sus, bosver, konusma diyor. Onlara da kendime de kiziyorum icimde. Ikili konusurken sıkınti yok ama toplu olunca boyle oluyor. Sordugumda ise ya da sessizlestigimde arkadaslarimim sordugu oluyor bir seye mi alindin diye durumu anlattigimda "bilerek yapmiyoruz kb sesin cok kisik o yuzden arada kayniyor" dedikleri olmustu kirmizigitar

esin tam olarak nasil biri, siz nasilsiniz bilmiyorum ama ben kendimi degistirmek, gelistirmek isteyen biriyim en azindan kendimin farkindayim yani nasil biri oldugumun. Ve hayatima girecek olan kisinin benim zittim olsun istiyorum konuskan , girisken, sakaci biri olsun istiyorum. yanimdakini seversem ve yakin hissedersem ben de zaten daha neseli ve konuskan oluyorum. R Rapunzelea Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

İnsanlar gür sesle konustukları ıcın degıl kayda deger seyler anlattıkları ıcın dinlenirler. Kucuk seylerle mutlu olmayı ogrenırseniz hatta mutlu olmak ıcın ikinci bir kısıye ihtiyaç duymaz kendinize yetersenız mutlu da olursunuz huzurlu da. andrey tarkovski ne demıs : kendinizi kendinizle vakit geçirmeyi yalnızlık sanmayacagınız sekılde yetıstırın. Cok severım bu sozu.

27 yil boyunca hic mi dogru kisi karsima cikmaz ama bunu kafaya ister istemez takiyorum hem fiziksel olark hem de ruhsal olarak etkiliyor beni. R Rapunzelea Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bol bol kitap okuyun. Kişisel gelişim kitapları mesela. İlgi alanları bulun onlarla uğraşın. Doğru kişi zamanı geldiğinde sizi bulur. :)

Canlar Girdigim her ortamda bu genelde toplu yerler oluyor 2. planda oluyorum. Ses tonum kisiktir yani gür bir sesim yok. Ve girisken biri de degilim. Bu duruma dusmek hosuma gitmiyor. Cevremde herkesin sevgilisi, nisanlisi var benim yok. Surekli muhabbet dönüyor benim anlatacak bir seyim yok. Kendimi daha önceleri begenirdim artik begenmemeye basladim. Oz guvenimde bitmek uzere. Ve kucuk seylerde mutlu olan biri degilim. Kendimi gelistirmekte istiyorum ama bu ertelemekle kaliyor. Önumde bir yol var ama bilinmez kim biliyor ki ben de bileyim. Ama ben bu akistan memnun degilim. Bir seyler degissin istiyorum. Hayat bana degil ben hayata yön vermek istiyorum. Gecmis aklima geliyor hayal kirikliklari ama ilerisi iyi olmadi ki gecmisi sileyim oldugum yerdeyim sanki her sey ayni. Belki cok karisik yazdim ama bu hissettiklerim ne sizce, ben mi gereksizce takiyorum ¿ Oylesine yasayayim mi hayati ama mutlu degilim bu sekilde, ben ne istiyorum tam olarak mutlu olmak. Kendimi gelistirmek ve beni degerli hisettirecek biri olsun istiyorum hayatimda. Mutlu olmak ve mutlu etmek..

esim tam olarak icine kapanik biri. sikintisini benimle bile paylasmaz herseyi o kadar cok kendi icinde yasamaya alismis ki... surekli kendini gelistirmek icin cabalar, arastirir, cok cok cok calisir, sahane fikirleri vardir ama toplum icinde hep geri plandadir. bazen arkadaslarla disari cikariz saatlerce otururuz sesini bile duymadan kimse eve doneriz. ama bir arada oldugumuz icin cok mutludur. kariyerli, mesleginde cok iyi bir yerde, cok cok cok bilgilidir. neden boylesin dedigimde kendimi nasil ifade edecegimi bilmiyorum diyor. boyle olmak istemiyorum diyor ama ne yapacagini tam kestiremiyor. onun en buyuk sorunu ailesinin yetistirme tarzi. bu halde olmasi onlarin eseri kesinlikle. ben de aksine civil civil bir insanim. fikir fikir konuskan paylasmayi seven duygularini disa vuran bir insanim. cogu kez benim enerjimi de dusuren odur:) cunku siz fikir fikirken karsinizda size notr enerjiyle bakan biri olunca dogal olarak hevesiniz kiriliyor. cogunlukla etkinliklerimizi ben planlarim, ben onu surekli sosyallestirmeye calisirim, kesin sever dedigim aktiviteleri kovalarim. ama bu cok yorucu, bazen ne yaparsam yapayim anlik mutlu sadece. mesela 4 yil antalyada okumus, biz evlendikten sonra antalyaya tatile gittik ben tatil planina bir gun rafting ekledim. o nerden cikti filan sasirdi, gittigimizde ise hayatimin en guzel gunuydu ben bunu 4 yil burda okurken neden yapmadim acaba dedi... bu karsi taraf icin cok yorucu birsey, benim icin yani. surekli ama surekli onun ic dunyasina ulasma cabasindayim, keyif alsin azicik hareketlensin neselensin diye... bir sorunumuz olur, ben anlatirim anlatirim anlatirim sen ne dusunuyosun diye sordugumda far turulmus tavsan gibi kalir ben seni cok iyi anladim ama ifade edemiyorum der, uc bes kelimelik bir cumle kurar, ben ne dusundugunu cozmeye calisirim gunlerce sonra... cok keyiflidir, huzur verir, ama enerjik degildir benim gibi. ve onun enerjisini yuksek tutmak icin benim de hep enerjik olmam gerekiuor. azicik depresyona girsem bizim ev cenaze evi gibi olur:)

(( bu da var. Kendimi daha iyi, ozguvenli yapmak isterken hicbir seyin degismemesi. Kolay pes eden biriyim zaten. 9bini verip o kadar zahmete girdim hic bir sey degismedi. Demekki bi seyler yapincada olmuyor demeye basladim dis teli dusunuyorum ama o da istedigim gibi olmazsa diyorum sonra. Siz revizyonu kime yapmistiniz nasil karar verdiniz R Rapunzelea Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik