Hayat seçimdir ve aklın yolu birdir.. sevgilinizin çocuklarına bakmak için işten ayrilmissiniz üstelik aile hayatı sunmussunuz ve adam sıkılınca da gonderilmissiniz bu kadar kadinlar devletler neden resmi nikah onemlidir baskısını anlamişsinizdir bizde bayilmiyoruz başka erkeklerin soy ismini taşımaya beyinleriyle uckurlari arasında kısa devre yapan erkeklerin heran ne yapacağını kestiremedigimiz için nikah kiyiyoruz.. bu size ders olsun ayrıca 41 yaş büyük bir yaş değil insan annesiyle de yaşayıp ölebilir ve yanlizda ölebilir erkeksiz olmaz diye bir kanun yok

O halde verdiğiiniz emek ve yıllar için maddi Şartlar yerine getirildiğinde boşanmak için imza atın, biz kadınlar için yıllarımız çok önemli erkek kısmı için önemli değil her zaman saf ve genç kadın bulup hayatlarına devam ediyorlar

Kızlar evliyim ben. Hatta evlendiğim için şehir değiştirdim. Ayrılınca annemin yanına geri döndüm. Şu an ayrıyız ama hala resmiyette evliyim. Yani neden inanmadınız buna anlamadım.

Keşke işinizi bırakıp o adama aldanmasaydınız ama biz kadınlar çok safız

evliymişssiniz yeni okudum, nafaka alın mutlaka bu sizin hakkınız..

Konuda sanki ikincisiyle resmi nikah kiymadan beraberlik yasanmis gibi bir izlenim. olusmus. Madem nikah var bosanin ve alin nafakanizi Hatta işimi bıraktım onun icin diye ekonomik şiddete de maruz kaldığınızi da söyleyebilirsiniz. Bağlı bulundugunuz yerde barodan avukat talep edebilirsiniz yardimci olurlar

41 çok geç değil ki. Tekrar işe girin, başlayın bir yerden tutunmaya, kimse için kendi hayatınızdan taviz vermeyin en önemlisi bu. zaten bunun dersini dr almışsınız. 45 yaşında belki hayatınızın aşkıyla tanışacaksınız. Şer gibi gözüken şeylerde bir hayır, hayır gibi gözüken şeylerde de bir şer olabilir.

Hala evliyim ama boşanacağız. Nafaka olayı nasıl olacak bilmiyorum.

Evliyim ben. Sanırım düzgün anlatamamışım olayı. Evliyim ama ayrıldık. Boşanacağız.

Bence bu dünyaya yanlış kararlar verip bunlardan ders çıkarmak için gelmişsiniz. Herkes gibi. Önemli olan başkasına bel bağlamadan hayatta tutunmayı öğrenebilmek. Ümitsizliğe kapılmadan iş aramaya devam edin. Verimli bir insan olursanız psikolojinizi de düzeltirsiniz.

Kızlar merhabalar. Bu siteyi sürekli takip ediyordum ama ilk defa ben de derdimi sizlerle paylaşayım istedim. Ben 41 yaşında yalnız yaşayan biriyim. 23 yaşında bir evlilik yaptım ve çocuk sahibi olamadığım için boşanmak zorunda kaldım. Eşim beni terketti. Şimdi de evlenmiş ve baba olmuş. Neyse o eski konu. Yıllar geçti bir yerde çalışmaya başladım. Güzel bir arkadaş grubum oldu. Mutlu değildim ama en azından huzurluydum. Biriyle tanıştım. 2 oğlu vardı. Onun çocuklarını kendi çocuğum yerine koydum. Çok sevdim. Hem onu hem çocuklarını. Maddi durumuda iyiydi, çalışmamı istemedi. İşten çıktım. Her ay nerdeyse çalışırken kazandığım kadar harçlık veriyordu bana. Ben de evde çocuklarla vakit geçiriyordum. Çok güzel gidiyordu herşey. Ama bir müddet sonra evde huzursuzluklar başladı. Beni yanında istememeye başladı. İş yemeğine giderken bensiz gidiyordu, haftasonları erkek arkadaşları ile program yapıyor beni evde çocuklarla bırakıp gidiyordu. En sonunda ben de bu duruma isyan etmeye başladım. Kavgalarımız başladı. Ve beni terketti. Soğudum sana dedi. Ayrıldık. Anne evine geri döndüm. Yaşım 41 bakıyorum geçmişe. Ne bir aile kurabildim, ne anne olabildim. İşsiz, güçsüz beş parasız anne evinde küçük bir odada yaşıyorum. İş bulmak şu salgın zamanı çok zor. Bazen bu dünyaya neden geldim diye düşünüyorum. Bilmiyorum. Lütfen bana fikir verin.

Buna inandırmak için neden çabalıyorsun ki? beraber de yaşayabilirsin kime ne? bu yaşadıkların evli olunca başka beraber yaşayınca farklı acı mı veriyor allah aşkına. Kadınların en büyük düşmanı yine kadınlar malesef

Ya ewt yazık olmuş geçen zamana doğru... ama yeniden yeni bir sayfa açın kendinize anladığım kadarıyla tuttuğunu koparan birisiniz... ama geçmişi unutun ve hiçbirşey için geç değil... yeni çevre yeni iş yeni kazanımlar... aslında biz kadınlar kendimizi geliştirmeye odaklı olunca kadın oluyoruz... anne olarak değil... vardır herşey de bir hayır... pozitif olun gülümseyin.. ben bütün hemcinslerimi çok seviyorum...

Ama siz neden ilk adamda evlendik cümlesi kurdunuzda ikincide evlendim demediniz anlatırken? Bence burada tepki aldığınız için 2. Olaya evlendim diye söylüyorsunuz? Eğer öyle ise yorumlarımız yanıltıcı olur. Sizin hayatınız bu, biz siz evlenmediniz diye kınama hakkına sahip değiliz zaten. Ancak 2. Si evlilik değilse bir hak talep edememiş olmanız bizi üzer sadece. Biraz dinlenin ve kendinizi sabote etmeyin. 41 yaş ne ki.. herşeye yeniden başlayacak gücünüz var ve olmalı..

Hayat son nefese kadar devam ediyor... Kmlerce güneşin altında yürürken salak salak gülen bir insanım. Niye biliyor musunuz,? Çünkü benim ayaklarım var. Ve şükürler olsun...

Evli değil bence çünkü işten ayrıldım. O miktarı bana verdi her ay vs gibi değişik bir ifade var. Yanıltıcı geldi bana da...

İşi asla bırakmamalıydınız. İsterse önünüze cenneti vaadetsin ben çalışıcam arladaşım demeliydiniz. Erkekler açgözlü varlıklar bu nedenle ulaşılmazı oynamak gerekiyor. Henüz gençsiniz toparlanın kendinize özen gösterin işe girin ve hayatınızı yeniden elinize alın. Yapabilirsiniz. Ayrıca çocuk doğurmamak bir eksiklik değildir siz normal bir kadınsınız. Hayatınızı yaşayın.. mutluluk arayıp bulabileceğiniz birşey değil olduğunuz anlatı mutluluğa çevirmeyi deneyin.

Hayatta hiç bir şey için geç değil... herkes kendi zamanını kendi kaderini yaşar lütfen bu konuda kıyas yapmayın. herkes belli bir yaşta evlenip çocuk yapmak zorunda değil ya da mükemmel bir işi olmak zorunda da değil. Ben de evlenmedim çocuğum yok vs. kariyerin olsa da yine söylenecek laf bulunuyor. Ama şu yaşıma kadar bunu çok iyi anladım ne yazık ki çoğu erkek kıvrandıranların yanında oluyor. Asla büyümüyor ya da ne istediklerini bilmiyorlar. Bu olgunlukta erkek bulmak çok zor. Yaptığınız şeyler için pişman olmayın bu sizi sadece aşağı çeker. O dönem bu gerekiyordu ve yaptınız bitti. Eminim ki işte bulursunuz hayatınızı tekrardan düzene de sokarsınız. Siz enerjinizi yüksek tutun ve çevreden gelen olumsuz eleştirilere de kulak tıkayın. Çünkü evren sizin içinizden ya da dışınızdan en yüksek sesle söylediklerinizi duyar... en çok istediklerinizi

Tolstoy'a sormuşlar. "Nasıl mutlu olursunuz?"... Tolstoy cevap vermiş: "Sahip olduğum şeylere sevinerek, sahip olmadıklarıma üzülmeyerek."

Hayır hayır evliyim şu an onunla. Ama ayrıldık.

Nasıl yani, sevgiliniz için işi mi bıraktınız?

Merhaba yazdıklarınızı okurken kendimi sizin yerinize koyarak okudum çok üzüldüm. Ama 40lı yaşların başındasınız belki de hayat sizin için yeni başlıyor. Belki ikinci yarısı daha güzel olacak hayatın. Pişmanlıklarınızı bir kenara koyun. İşi bırakmış olabilirsiniz o an o mantıklı gelmiş size. Üzülmeyin hayat hergün sıfırdan başlar.

nikah olup da adam hadi git deyince nasıl hooop diye diyeceğiz anlamadım. en fazla boşanma davasını birkaç ay uzatırsınız hepsi o kadar. Resmi nikah bazı maddi konularda kadını koruyan birşey ama ayrılmak isteyen adam ya da kadın ayrılır onu hiçbir nikah tutamaz. konu sahibi evliyim diyor ister evli olsun ister beraber yaşama ne farkeden k, adam hadi git deyince gidecek tabii ayrıca da niye dursun kendisini istemeyen adamın yanında. konu sahibi umutsuzluğa kapılmayın yaşınız daha genç. belki de sizin mutluluğunuz evlilikte değildir bir de böyle düşünün. hayatta herkesin mutluluk yolu başka. evliliklerim yürümedi çocuğum olmadı diye kendinizi sıfır noktasında saymayın. iş gene bulunur, gene eski sosyal çevrenizi kazanırsınız. belki mutlu bir evlilik yapar doğurursunuz ya da evlatlık alırsınız ya da evleneceğiniz kişinin çocukları olur ya da çocuksuz bekar bir kadın olarak mutlu olursunuz. içinizi karartmayın

Daha gençsiniz, yaşadıklarınızdan ders alıp yola devam edersiniz. Her kışın ardından muhakkak bahar gelir

Yaa yapmayın lütfen. 42 yaşındayım, istesem yeniden hayat kurabilecek gençlikte ve enerjide buluyorum kendimi. Yaşlanmadık ki biz? Bir an önce boşanın, Allah yeni kapıları açacaktır. Önemli olan olumlu düşünmek, biraz olumlama yapın.

Iki hesap sorduysan soğumuştur pislik. Gönlüne yar değil çocuklarına bakıcı olarak görmüş çünkü. Hatalarınızdan ders alıp baştan başlamak için geç değil. Hiç bir erkek için iş hayatı bırakılmaz.

Herseyde vardir bir hayir belkide cocugun olsa hayirli olmayacakti Allah boyle nasip etmis de gec ayrica yasli falan degilsin belki hayatinin alti ustunden daha guzeldir. bekle ve gor

Evlenmediniz sanırım nafaka da almıyorsunuz?

Keşke güvenip de gitmeseydiniz, bu hayatta kimseye güven olmuyor ki... 2. şahısla evlilik yapmış mıydınız?, tekrar aynı iş yerinde çalışma imkanınız varsa girin o işe, çok geç değil, daha gençsiniz. Bir işe girip ayrı eve çıkın, yanınıza annenizi de alın bence tek kalmasın kadın :) üzülmeyin

İşi bırakmayın Nikah yapmadığınız herif için evi barkı bırakmayın, aile hayatı yaşamayın Bu kadar yazıyorum. Bu erkekler şerrefsiz. Seversin güvenirsin bakarsın karşı taraf soğudum artık sevmiyorum der çeker gider

her zorlukla beraber bir kolaylık vardır, inşallah kısa zamanda mutlu olursun. 2. tanıştığın kişiyle evlendin mi onu yazmamışsın

Yaşınız hala bir cok seyi yapabilmek icin genç Annelik nasip kismet belki o da olur. Hayatta bazen dibe vurmak gerekir ki, tekrar oradan çıkabilmek için umut edip çaba gösterelim. Hayatta yeniden baslamak icin geç kalmislik. olmaz. Sağlığınız yerindeyse basta buna şükrederek ayaga kalkin. Is tecrübesi olan, kendini ve ne istediğini bilen yetiskin bir kadin olarak yeniden baslayin. Son nefese kadar yapilan hiç bir sey gec değildir. Hayat inisli çıkışlı, illa ki düşüyoruz önemli olan ayaga kalkip devam edebilmek. Evdeyken yaptiginiz bir sey var mi, elisi/hobi/kitap. okuma gibi? Bir yandan bu tür seylere yani sizi mutlu edecek aktivitelere odaklanin. Bir saksi alip birseyler ekin dikin, ortaminiz nasil bilmiyorum sakin bir yerde dogaya cikin yürüyüş yapın, beceriniz varsa alin tığ/şiş bir seyler örün , üretmek insani mutlu eder. Bir yandan da kariyer net/secretcv gibi sitelerde kendinize uygun pozisyonlara başvurun, cv ekleyin. Is arayin, isteyin, inanın ama kendinizi mutsuz edecek kadar da takılmayın diğer hobilere odaklanin. Siz mutlu oldukça, etrafınızda da sizinle iletisime gecmek isteyen kisiler olacaktir. Yine güzel bir cevreniz olur, kimbilir belki bir gün kalbinize uyan bir hayat arkadaşınız da olur. Ama bunlarin hepsini amaç olarak düşünmeyin, biraz akisinda yaşayın. Amacınız kendinizi mutlu etmek, huzurlu yasamak olsun. Youtubeda motive edici bir cok kanal var, birkaç tanesini tavsiye etmek isterim: Uzman psikolog Beyhan Budak Klinik Psikolog Tülay Kök Başak Kablan Şeyma Ünal Bircan Yıldırım

Hayatta hepimiz verdigimiz kararlarin sonuclarini yasiyoruz, siz de kendi verdiginiz kararlarin sonucunu yasiyorsunuz Henuz gencsiniz, silkelenip kendinize gelin, pandemi donemi falan demeyip is arayin, oncelikle calismaya baslayip tekrar insa edin hayatinizi Ben 40 yaşımda kendime bambaska bir ulkede, bambaska bir sektorde sifirdan hayat kurdum, pandemi yikti gecti simdi 42 yasindayim sıfırdan baslayarak tekrar hayat insaa ediyorum kendime, hicbir sey icin gec degildir

kurban psikolojisi diye bir durum var. onu yaşıyor olabilirsin. neden her şey beni bulur? neden tüm dünya bana karşı? neden istediklerim olmadı? hayata geç mi kaldım? gibi sorular beynine üşüşür. seni ele geçirir. zayıflatır. dünyada tek kalmış gibi hissettirir. Ancak yanıltıcıdır. herkesin hayatı aslında inişli çıkışlıdır. insanlar her sorununu toplumda dile getirmez. o yüzden dışarıdan işinde gücünde, evli barklı, gezen tozan insanlar sanki dertsiz gibi görünürler. sen, senden daha iyi yaşam şartları olan insanlara değil senden daha zor hayat mücadelesi olan insanlara bakmalısın. evet klişe gelecek ama değil. senin hiç zorlanmadan nefes alıp vermen sağlık sorunu yaşayan her hasta insanın hayali. allah şifa versin herkese. bu katrilyonlara bedel bir servet. çünkü her şeye sıfırdan başlayacak sağlığın elinde var. ah keşke psikopat kocamdan kurtulsam diyen milyon tane şiddet gören kadın var. iyi ki evli değilim diyeceksin. istediğin zaman evlenebilirsin. insanlar 60 yaşında evleniyor. 40 yaş ne ki. lütfen kendine gel. ah keşke sığınabileceğim huzurlu bir evim olsa diyen milyon tane insan var. iyi ki huzurla evime oturuyorum diyeceksin. işsizlik olayına takma. yeniden iş bulacaksın. bu bir süreç. geçmişteki insanlara takılı kalırsan bütün korkularını çekersin. evet işsiz kalırsın evet evlenemezsin evet evlat sahibi olamazsın. korkularını çekme. tam tersine korkularının üstüne git. evren sana neyi neden istediğini sormaz. benden olmaz ben yapamam ben yalnızım dersen aynen bunları verir. çünkü kimse zayıf kendine acıyan kötümser konuşan insanların yanında durmaz. dostlar da kaçar, karşı cinste kaçar. kendi korkularını çekersin. ben güçlüyüm ben güzelim ben başarırım ben neler atlamadım bunu da atlatırım demelisin. eğer dert var ise çare de vardır. eğer yaşıyorsan nefes alıyorsan bunun sebebi vardır. kendi değerinin farkına var. sevgiler.

Evlendik eşim çalışmamı istemedi gibi ibareler değil bunlar. Beraber yaşama durumu. Olabilir elbette beraber yaşayan binlerce insan var herkesin kendi tercihi. Ancak hak savunamıyosunuz işte nikah olmayınca. Adam hadi git deyince hooopp diyemiyosunuz.. Onca yılı herife hediye edip bye bye diyip gitmek durumunda kalıyosunuz. Olan yine kadına oluyor işte.. Adam bir süre evlilik konforunu bedavadan yaşadı ve sıkıldım diyip sıyrıldı. Nefret olasıcalar. Vicdan vefa hak getire!

Yeniden iş bulursunuz inşallah. Pandemi sonsuza dek sürecek değil. Sonra da hiçbir adam için işinizi bırakmayın. Medeti elalemin adamında değil kendi içinizde arayın.

Annemin bir sözü vardı bana vasiyeti Kocayı bırak ama işi bırakma derdi. Bende kızım ya da gelinim olursa ikisine de aynı tavsiyeyi vereceğim. İsterse kocanız Karun kadar zengin olsun 300 de olsa 500 de olsa kendi ekonomik gücünüz olsun. Kesinlikle birinin eline bakmayın kızlar Konu sahibi sana gelince henüz genç bir kadınsın önce kendini topla güzel bir iş bul sonrasında da kendine değer vermeyi öğren hayatına daha doğru insanları al. İlla ki annelik duygusunu yasamak istiyorsan evlatlık alabilirsin ya da artık tıp çok gelişti belli mi olur olur belki Birgün.

anne olmak için doğurmak gerekmiyor ki... prosedür nasıl işliyor bilmiyorum ama yalnız bir kadın olarak eğer mümkünse çocuk esirgeme kurumundan bir çocuğun hayatına ışık olabilirsiniz... ama önce iş sahibi olmanız lazım. yakinarak hayatınızın geri kalanını da mahvetmeyin. hayatta her şey bir koca veya çocuk sahibi olmak değildir. bunu unutmayın. kendinizi toparlayın ve hayata yeniden başlayın. yeni şeyler deneyin.

Cok sevdiğim bir yazı var baska versiyonlarini da okudum ama geçende kardesime de aynısını bulup gönderdim: "Nefes alıyorsanız, hiçbir şey için geç kalmış değilsiniz! New York, California'dan üç saat ileride ancak bu California'yı yavaş yapmaz. Kimi 22 yaşında mezun olur ama sağlam bir iş bulmak için beş sene bekler. Kimi 25 yaşında CEO olup 50 yaşında ölürken kimi 50 yaşında CEO olur ve 90'ı görür. Kimi evlenir kimi ise bekar kalır. Obama 55 yaşında emekli oldu Trump ise 70 yaşında görevine başladı. Bütün dünyadaki herkes 'kendi zamanına' göre yaşar. Etraftaki bazı insanlar senden bir adım ileride gözükebilir, bazıları ise senin gerinde gözükebilir. Ancak herkes kendi yarışında, kendi zamanında. Onlara kıskançlık da besleme taklit de etme. Onlar kendi zamanında sen kendi zamanında yaşayacaksın. Hayat harekete geçmek için doğru zamanı beklemektir. Yani sakin ol. Geç kalmadın. Erken de değil. Tam zamanında yaşıyorsun."

Evet evlendim. Ama şimdi ayrıyız. . push ;