Anneniz depresyonda o yüzden kendi hareketlerinden habersiz ve herşeyi istemsiz yapıyor. Tedavi olmalı. Siz yük değilsiniz o depresyonda olduğu için kendi kendini bile yük görür yaşama şevki kalmaz. Ona destek olun lütfen bilin ki o hasta.

Ya tamam annen hakli demem cocukken de cektirmis sanirim. Ama koca kadin olmus evlenip bosanmissiniz artik kendiniz yasayin. Kadin da bi nefes alsin. Ben biri 4 biri 2 yasinda iki cocuk annesiyim. Buyusunler diye canim cikiyor. Inan koca kadin adam olduklarinda isterim gitsinler kendi ayaklari ustunde dursunlar. Muhtemelen oglum omur boyu destegimize ihtiyac duyacak ozel durumundan dolayi bu dusunce beni surekli boguyor. Cocuk sahibi olmak omur boyu cocuk bakmak mi yani,? Bir de cocugunuz olur ona da baksin diye aman teklif falan etmeyin ileride.

O kadar yük olarak görüyorsa doğurmasaymış. Siz mi tercih ettiniz dünyaya gelmeyi.

Kesinlikle katılıyorum

Bazı çocuklar erken büyümek zorunda. Şimarma lüksleri hiç yok. Siz de onlardan birisiniz. Anneye ebeveyn olmuşsunuz aslında. Ben annenize kızamadım çünkü tedavi olmasi gerekiyor bence. Yaşadıkları ağır gelmiş. Kaldiramamış. Uzman yardımı ile toparlayabileceginize inanıyorum. Siz harika bir evlatsınız o da bunun farkında ki sizden ayrılmak istemiyor. Sadece elinde değil size hissettirdiklerini bilseydi daha da kahrolurdu eminim. Farkında olacak sağlığı yok ki..

Cocuk cok güzel birseymiş 5ay önce anne oldum bu güzel duygu için hergün dua ediyorum. annenizin babanızdan ayrılınca pskolojisi bozulmus. tek basına cocuk büyütmek zor ama asla cocuk yük degil bana göre

Evlenince oncesini unutuyorsun lafi cok rahatlatti. Kurtulabilecegim yani bu dusuncelerden insallah. Size de cok gecmis olsun. Yine arayin tamamen kesmeyin iliskinizi ailenizle. Ne de olsa aileler cok haketmeseler de. Sizinki evlendigi icin arayamiyor. Benimki de evlenebilse yuzumuze bakmazdi. Cocukken cok ah ettim onlari yasiyo sanirim. Ev aldi ev kurdu herseyi hazir ama evlenemiyo. Yalnizliktan bize muhtac oldu. Sizinki de gun gelir muhtac olur. Onlar ailelik gorevini yapamadi ama iste biz evlatligimizi yapmak zorundayiz her koyun kendi bacagindan. Allah size hayirli evlatlar versin anali babali buyutsun. Cok mutlu olun kocanizla insallah. Allah ayaginiza tas degdirmesin aminnnnn

Cok tesekkur ederim gercekten. Allah razi olsun. Sabrediyorm bir cikis kapisi bulurm insallah

sen kendı hayatına bak kardesınede aynısını söyle siz gelecek için kendı ayaklarının uzerinde durun güçlü kadınlarsınız, rabbim bizi böyle güçlü yaratmış, eğer nişanlınla gerçekten mutlu değilsen ondanda ayrıl, inşallah çok mutlu olursunuz

doğru diyorsunuz.. şükrettiğini söylüyor ama yüzümüze değil. kendi annesinden de sevgi görmemiş yıllarca ona saydı. şimdi ananem gibi davranıyor saft

Şunu yaptım bunu yaptım demek hoş değil. Bir canlı doğurmaya karar veriliyorsa kaza bile olsa belli bi yaşa gelene kadar elden gelenin en iyisi yapılmalı benim görüşüm bu. Sen çocuğa sorma doğmak istiyor musun diye sonra şunu yaptım bunu yaptım. Bu annelik değil kişilik olarak bir bozukluk hep yüksek beklenti, olmayınca ajitasyon ve yüze vurma... Büyük konuşmak gibi olmasın ama ilerde çocuğumu okulu bitince eli iş tuttuğu anda evde tutmayacağım... Yarın bir gün sinirlenirim de yaptıklarımı yüzüne vurmayayım diye. Ebeveyn görevi benim için eğitim terbiye hayata hazırlamaktır ve gerçekten bu normal birşeydir. Doğaya bak yavru kuşu anası ağzına besler nasıl uçacağını gösterir hazır olduğunda da kuş gitmezse kendi iter :) anneniz illa benimle kal salmam bir yere diyorsa başka bir şehirde iş arayın hayatınızı kurun

Aslinda o de oyle diyordu siz varsiniz diye yasiyorum diyodu ama bikac yildir sadece evlenmek istiyor. Hak veriyorum gorusmelerinde yardimci bile oluyorum. Yillardir bekar insanin erkege ihtyaci oluyo. En basiti evde bisey bozuluyo kadin basina zorlaniyoruz. Ama sanki tek sorun biziz de evlense hersey tamam olacak gibi hissediyor. Gecen soyledim sen kendi icinde mutsuzsun. Biz gitsek mutlu olcgni zannediyosun ama sorun bizde degil senin icinde dedim. Durdu bi dusundu. Aslnda hak da veriyor ama gururuna yediremiyor sanirim

ikisine de gitti saft

aynı şeyleri yaşamışız desenize :) Allah annenize rahmet etsin.. bizim babamız da yok saymıştı yıllarca. şimdi yaşlandı yalnız kaldı bir de evlenemedi diye bize mecbur kaldı. ben sizin elinize düşmem diyordu şimdi telefonunu merhamete gelip de açmamıza muhtaç hale geldi. ona bile merhamet edip evlatlık ediyoruz. annemize de sabretmeye çalışıyoruz ama kız kardeşim de dahil ikimiz de ölelim de kurtul bizden diyoruz. ölümü istetiyor kadın bize o kadar üstümüze gelip :) iyi geldi ama yorumunuz çok saolun :)

Bir kere anne ve babalar bir zahmet dünyaya getirdikleri çocuklara bakmak büyütmek, sevmek zorundadırlar. Bunları yapmaları fedakar oldukları anlamına gelmez. Bu fedakarlık değildir. Bence tabi. Ha bir de evlatlar asla ama asla hayat mahvetmezler. Hayatımda evladımdan daha güzel birşey yok, olamaz da. Annenizin psikolojisi bozulmuş onu sağlıklı bir birey gibi değerlendirmeyin. Annenizdir sevin sayın ama laflarını ciddiye almayın. Hoş görün, bunları da aşın, kafaya takmayın :)

Siz kendi kendinize mi üremişsiniz? Benim annem de der keşke bi tane çocukla kalsaymışım diye. Babam der seni aldıracaktık doktor almadı falan. Lafa gelince de en hayırlı evlat benim. Bunlarla oyalanmayı kafaya takmayı bırakınca rahatladım ben. Siz de öyle yapın. Neden böyle neden şöyle demeyin, hayatınızı yaşayın

Değildir. Bir kızım var. Ama ikinciyi istemiyorum. Ama başlığa istinaden gerçekten değildir.

çok teşekkür ederim tüm yorumlarınız için. annemi anlamaya ve takmamaya çalışıyorum. psikolojim yavaş yavaş düzeliyor. sizlrle konuştukça rahatladım iyiki varsınız . push ;

yuva kurmak için öyle çabalıyorum ki.. Allah hayırlısını versn hakkımda amin...

bir kızım var hayatımı değiştirdi, her sabah öpücüğüyle güne başlamak, işten döndüğümde mutluluk çıglıklarıyla boynuma sarılması, geceleri anne beni sevvv lütfen diye sayıklamaları,, ve diğerleri... annelik fedakarlık gerektirir illaki, birçok anne evladı için birçok şeye katlanıyor.. ama bu çocuğun günahı yada suçu değil, annenın tercihi.. anne olmak mükemmel bişey, gerginlik ve sinir bir alev topuna dönüp kualklarına kadar hücum ettiğinde dahi yutkunarak çocuguna gülümsemek demek.. belki oda yaşadıklarından dolayı sevgi ve şevkate muhtaçtır, sen anne gibi yaklaş sev, şevkat göster.. iyiki senın gibi bir annem var fedakar cefakar vs.. bazen ruhen yorulmuş insanları yargılamak yerine kolundan tutup kaldırmak lazım... öyle düşün.. onunda evlilikten dolayı yaşadıgı hayal kırıklıkları kalmış elinde..

Çocuk anne babanın hayatını mahfetmez, anne babaların hataları çocuğun hayatının içine eder. Misal size olan gibi. Anneniz hasta mantıklı düşünemiyor. O yüzden yapacak bir şey yok. Bu da sizin sınavınız..

Annen hasta bu belli, İnşallah herşey gönlüne göre olsun.

sonucta anne babalarimizi secemiyoruz evlat secemedigimiz gibi hayat sinavindasin sabırla duayla inşallah geçecek bugunler, bugüne kadar sabirla duayla gelmissin hayat sinavin bugüne kadar iyi geçmiş bundan sonraki sinavin uygulama sinavin olacak lütfen evlenirken sevdiğinden ve askindan emin olarak evlen kardeşini hicbirzaman yalnız bırakma evlendiginde çok güzel anne olacaksın allahimizin izniyle inşallah

Saft ne guzel kardesinle olgun insanlarmissiniz. Annen gurur duymaliyken yaptiklarina bak. Benim de bosanmis ablam ve cocuklari var. Keske sizin gibi annelerine yuk olmasalar. Calismis eve bile katki saglamissiniz. Benim ablam da kendini parcaliyor onlar uzulmesin diye pamuklara sariyor o da cok hatali. Babanin gamsizliyla ilgili bir konun da vardi. O da ayri bir alem. Maddi yardim istemistin ilk defa kucucuk geri cevirmisti. . Nisanli oldugunu biliyordum sevinmistim Ne sorunlariniz var?

O zaman onu da oyle kabul edin anlasilan normal biri degil. Zaten yaslandikca onlar cocugumuz oluyor. Kisisel algilayip uzulmeyin. Onun cocugu kim olursa olsun ayni davranacakmis zaten.

çocuklar asla hayatı mahvetmez. bir kere insanlar üremeli ki nesli devam etsin, bu zaten insanlığın bir gereğidir. eğer iyi bir anne baba olamyacaksa hiç çocuk yapmamalı insan, kendi hatalarını çocuklarına yüklememeli. o çocuk dünyaya gelirken annesi ona sormadı kendi isteği ile yaptı. bu şekilde çocuklarına yaptığı sorumlulukları fedakarlık olarak görüp çocukların kafasına kakanlardan nefret ediyorum

Tedavi oluyor yalniz. Antidepresan yogunlugundan da tavirlari sacma haller aldi. Tedavinin yan etkilerini de cekiyoruz saft

Lutfen at bu dusunceleri kafandan Anneni sen secmedin ki, aman doguyum da onun hayati zehir olsun da demedin, senin kendini kotu hissetmen icin hicbir sebep yok Diger mesajlarini okudum simdi, anne secilemiyor ama koca secilebiliyor, lutfen kendini atese atma gerekirse yanliz yasa ama emin olmadigin biriyle evlenme

çok sağolun benim de size sarılasım geldi.. bana anlamadan hamile kalmış, kardeşimi de ben istedim diye. olan bize oldu. suçluluk duygusundan bunaldım artık

bundan dolayı da üzülüyorum zaten. kaçabilme ümidim tükeniyor yavaş yavaş

Tanıyorum bu halleri ben:) Babanızla olan diyalog batar ona benimki de derdi ben büyüttüm o hazır baba oldu diye, hoş benim babam öylede olmadı sildi bizi yok saydı. Yükleri ağır geliyor arkadaşım egodan değil inan. Çok sevip vazgeçemiyorlar ama taşımaktanda yoruluyorlar. İnan çocukları en kıymetli şeyleri, hiç kıyamazlar aslında dillerinde var ne varsa. Benim annem çalışan güçlü kuvvetli bir kadındı ama en özendiği şey akşam eve ekmek poşetiyle gelen babalardı, düşün işte

takmamaya çalışıyordum ama bu ara çok üst üste geldi sanırım. hasta olduğunu ön plana çıkarıp sabretmeye çalışacağım.

Allah kolaylık versin. ben şu an evden ayrılmaya kalksam annem kıyamet koparır. evi bana bırakır kendi gider o derece. bırakmayacağını biliyorum. bu sefer de boşanırsam babama giderim artık diye blöf yapmıştım. gebertirim seni birşey olursa yine buraya gel demişti. ama işte lafları koyuyor. eve bakmak için bir kedi bile aldığında, kedi kendini sevdirmezse ben senin için şunu bunu yaptım ilaç aldım bilmem ne diyor niye sevdirmiyosun diyor. sürekli başa kakma halinde. sadece bize değil. bir de annem de tek yaşayamaz. rahatsızlığından dolayı sık sık bayılıyor. çocukluğumdan beri elimde soğanla ben ayıltıyorum. bir de evi çekip çeviriyoruz ona kolaylığımız var yani zorluğumuzun yanında. evlensem bile sizi yanımda istiyorum deyip duruyor. kardeşimle teklif ettik bir kere biz ayrı eve çıkalım diye ağlayıp sarıldı. birlikte yaşamayı bizden çok annem istiyor yani ama işte başa kakmalar, psikolojik şiddet vs vs Milana22

Olaya çok duygusal bakıyorsunuz severek evlenmedi, ama sonuçta sizi yaptı siz isteyerek mi ondan dünyaya geldiniz, sizi öyle sindirmiş öyle suçluluk psikolojisine sokmuski sanki herşeyin sorumlusu sizmissiniz. Onun kötü evlilikleri oldu diye sorumlu hiçbir günahı olmadan aile secemeden dünyaya gelen sizdemi? Yatsın kalksın böyle evlatları olmuş ona dua etsin.

Başlığınızı okuduğumda ailenin yetiştirme tarzına bağlı diye düşünüyordum Anneniz babanıza öfkelendiğinde size sarıyor annenizle konuştunuz mu psikolog destek alması için Annenizi ikna edip destek almasını sağlarsanız en altta taşı yerine oturtur diğer taşları daha sağlam koyarsınız ikna konusunda yılmayınız şahsen ben eşimle 1 senede ikna ettim

Çocuk niye hayat mahfetsin, ama bir anne cocugunun hayatini mahfedebiliyor malesef. Buna musade etmeyin daha fazla yuvanizi kurun coluk cocuga karisin. Annenizi kafaya takmayin daha fazla

Canım merhaba, Bir kız annesi olarak şunu söyleyeyim, annelik hem çok zor hem de çok güzel bir şey. Hatta bu dünyada başıma gelen en güzel şey diyebilirim. Ancak annen babandan sonra kadınlığını yaşayamamış. Evi geçindirmek zorunda kalmış, hem erkek hem kadın olmuş. Belki basit olacak ama bir komşusuna gün için oturmaya gidememiş, belki istediğini alamamış. Çekmiş belli ki, sizi de hırpalamış bu süreçte tabi. Seni de anlıyorum, benim de annemle aram kötüdür. Senin suçun yok ama bazı şartlar insanları bu hale getiriyor işte, hayat onu yormuş. Kendi hayatını yaşayamamış. Zor bir insan olmuş. Arada da her zaman olduğu gibi size yani çocuklara olan olmuş. Baban gitmeseydi böyle olmazdı diye düşünüyorum. Çocuk insanın hayatını mahfetmez asla. İşte bu konuda eminim canım.

evet. kendimi bazen o kadar suçlu hissediyorum ki sanki nankörlük yapıyorum. kızamıyorum, ama onlar kızabiliyor, her şeyi söyleyebiliyor düşünmeden. bunun altında eziliyor insan.

Ailenden ayrı yaşasan, arada bir canın istediğinde görsen hiç bunları kafaya takıp üzülmezsin. Neyse ne boşver kendi hayatına bak.

Tesekkur ederim aynen oyle sanki ergenlik caginda bir kizimiz varmis gibi annemle mucadele ediyoruz. Tedavi oluyor ama antidepesanlar nedeniyle iyice tavirlari tuhaflasti. Konusuyoruz neler hissettigimizi anlatiyoruz. Ama kabul etmiyor ben kotu bir anneyim filan deyip trip yapip gidiyor. Ya da bizi sucluyor. Sadece kendini dusunuyosun filan diyor. Ki herseyinde yaninda oldum bugune kadar saft

doğru diyorsunuz.. aslında bunları yapıyordum zamanında ama annem saldıkça ben de saldım sanırım saft

Daha önce bir konu açmıştım. Babam küçük yaşta terk etti. Annem sahip çıktı, baktı bugünlere geldik. Annem başta sevmeyerek bir evlilik yapmış. Başka bir sevdiği varmış. Gel gelelim çocukluğumdan beri ceremesini çekiyorum. Küçücükken bana anlatırdı sizin için nasıl fedakarlıklar yaptığımı anlatacağım filan. Çocukluğumdan beri annem hep bizim yük olduğumuzu, hayatını mahvettiğimizi empoze ediyor. Öyle ki anne olmaktan korkarak büyüdüm. Bizi bırakmadı fedakarlıklar yaptı ama. Biz de onu hiç üzmedik. Babam gittiğinde ben ağır sorumluluklar aldım yaşıma göre. Küçücük çocukken koca evi çekip çevirip bir de kardeşimle ilgileniyordum. Liseden birinci mezun oldum hiç üzecek bir şey yapmadım. Kadın başına olduğunu biliyordum bir de bize üzülmesin diye adam gibi büyüdük kardeşimle. Yanlışlardan uzak durduk. Hem çalıştık hem okuduk. 4 yıldır da evin geçimine katkı sağlıyorum aldığım maaşı direk eve veriyorum. Kardeşim de öyle. Ekstradan evde anneme evde hiçbir iş yaptırmıyoruz. Biz büyürken evlenmek de istedi. Müsade ettik. Dedemlerin karşısına çıktım kaç kere. Kaç kere ön ayak oldum. Evlendi. Çok sürmedi onda da yıkıldı. Başka görüşmeleri oldu. Olmadı filan. Ama biz hiç engel olmadık. Evlendiği adamla bile çok iyi geçindik. Velhasılı her çocuğun olduğundan daha fazla yük olmadık. Hatta millet bize özeniyor. Ama dediğim gibi annem için hep yüküz. Öyle değilsiniz diyor sakinken. Ama genel itibariyle hep yük muamelesi. Bu yüzden hayatından çıkayım diye erkenden evlendim. O da olmadı. Çocukken ağlardım birgün sen de sana bakmak zorunda olmayan birinin eline kalacaksın diye. Öyle ki gider intihar etmeye kalkar. Bize o korkuyu yaşatır sonra güle güle eve gelir. Sürekli tavır trip. Sürekli gidin de hayatımı yaşayayım. Başıma belasınız... Antidepresan kullanıyor yıllardır. Uzun süre kullananlarda saçma tavırlar oluyormuş. Çok saçma tavırları var. Önceden gururla taşıdığımız kadın şimdi bizi yerin dibine sokuyor. Arkadaşlarımla aynı ortama sokamıyorum saçma sapan konuşacak diye. Hiç lafını bilmiyor. Canımızı acıtmaktan zevk aldığını farkediyorum. Üzecek şekilde konuşuyor. Yapmasını istemediğimiz şeyleri inadına yapıyor... Babamın yanına taşınayım desem 1 ay bakar sonraki ay durumum yok der evleneceğim der kapıyı gösterir. Böyle sıkışmış hissediyorum boğuluyorum. Nişanlıyım ama onunla da sorunlarımız var. Evlenip evlenemeyeceğimiz bile belli değil. Günlerdir ağlıyorum. Dua ediyorum. Bir de sizinle dertleşmek istedim... Çocuk insanın hayatını mahvediyor mu? Bizim ne suçumuz var? Teşekkür ederim şimdiden okuduğunuz için...

Siz elbet evlenip gideceksiniz. Yalnız kalmak korkutuyor olabilir. Kim bilir nasıl eşleriniz olacak el oğluna da güven olmuyor ki? Onu isteyecekler mi vs. Belki yüzüm bu kez güler diye düşünüyordur. Çaresizlik insana her şeyi düşündürür maalesef. .

siz imtihanlık evlat olmadığınız için mi bu empoze ediş. o kadar fedakarlık yaptığı halde insan olamayan evlatları olsa onlara velinimetimsiniz derdi belki de. bizim evde de hep babamın sülale cahil ve basitti annemin gözünde kendi ailesinden gelen basit aşağılamaları bana empoze ediyordu. fakat annemin unuttuğu bir şey vardı kaynana kpeder derdi çekmedi onlara bakmak zorunda kalmadı onlar tarafından horlanmadı. babam neredeyse kendi sülalesine küs gibi yaşadı öldü. birde onların dertleri olsaymış naparmış bilmem. annemin babası da zembille inmedi. sonuçta bende gidip bir ordinaryusla evlenmedim. herkesin eksiği var. önemli olan halimize şükretmek.

Ne diyeceğimi bilemedim. İnşallah hakkınızda hayırlısı olsun.

Kiyamam mutlu musunuz simdi? Ben de ilgi gormek icin dilendim yillarca babama. Ama simdi sira bana gecti. Telefonunu acayim da yarm saat konussun diye gunde kac kez ariyor. Yaşlancaklar uzulme tamam mi. Oyle ya da boyle evlatligi bir sekilde yasarsin. Gecmisi affederek.. Ben de hep evlenmeye calistim bugune kadar. Iyi bir yuvam olsa biliyorum ki duzene girecegim. Nisanlim cok iyi biri. Ama sorumsuz simarik yetistirilmis. Duzene sokmaya calisiyorum. Girerse evlenecegim insallah. Ya da diyorumki calismasa bile ben bakayim eve de yeterki gideyim burdan. Onun ailesi cok ilgili cunku. Biliyorum bi hamile kalsam el ustunde tutcaklar beni. Nisanlim da ilgi sevgi anlaminda iyi olacak insallah biliyorum cok inceledim. Ama calisip evini gecindirceginden bi emin olsam.. kendi isini kurmasini bekliyorum iste. Insallah toparlar kendini. Nisan atarsam cikis kapim kalmazsa diye de cok boguldum bu kadar. Bilemiyorum...

bence annenı bı baska dktra gtır canım ılacları degssın kardesınle ayrı eve cıkamaz mısın? Kurtulmak ıcın evlenme hata yapmıs olursun senın ne sucun var swvdıgıne kavusamadıysa sız de yuk gelecektınız madem korunsaydı, hem sevdıgıne varamadı dıye bu kadar dert edecek olsaydı kara sevddan hastalıga tutulmustu coktan bence bu mazeret ve annen cok bencıl bır kadın... bence artık onu alttan almayı bırakmalısınız, bıraz uz de degerını anlasın... bılırsın kotu seyler olmazsa ıyı seylerın ıyı oldugu anlasılmaz.

uzatma o isi bak neler cekmissin bu adamdan koca olmaz

bosver anneni asil sorun nisanlin iyi dusun ben onaylamiyorum o adamla evlenmeni 2. evliligin olacak yakma kendini

Lütfen kendi hayatınıza ve kendinize bakın artık... hayatınızı kurun.

Ne güzel demişsin...

emin olabilmek adına beklemeye aldım ama bilmiyorum... kafam karman çorman. benim için dua edin olur mu

İnşallah iyi olur, işleri yoluna girer de sen de Mutlu olursun. Çünkü evlenince öncesini unutuyorsun, ben unuttum. Benim babam aramıyor bile eşi fırsat bırakmıyor, dolduruyor hep. Ben de arayıp sormaktan usandım. O yüzden görüşmüyorum. Uzak memleketteyim yalnızım, eşim asker görevde oluyor yalnız duruyorum günlerce ve 2 düşük yaptım haber aldı yine de aramaz. Ama böyle mutluyum yine eski yaşantıma göre kat kat iyiyim. Sen de iyi olacaksın inşallah.

Eşini aramam gerekiyormuş önce. Babana giden yol benden geçiyor diyor eşi. Babamın telefonundan engellemiş hepimizi önce karısını arıcam o babama verecek telefonu o yüzden aramıyorum. Eve de gidemem görmek istemiyor eşi ben de onu görmek istemiyorum zaten. Çünkü babam kızım şunda da sen haklıydın, bunda da ben haklıyım bile demez. Babayım ben ve haklıyım. Çocuğun olmadan anlamazsın beni diyor. O sıralar çocuk için problemlerimiz var dı olmuyordu bildigi halde söyleyince kırıldım üzüldüm bende. Bende ona sordum sen anladın mı peki ben dpgdugumda dedemin Babannemin kıymetini. Çünkü 1.5 yaşında boşanıp beni babanneme bırakmışlar o büyüttü o evden gelin çıktım. İşte o Zaman sustu. Eşimin yanında hakaret etti bagırdı aşağıladı o günden sonra iletişimi kestim. Onların seviyesine düşmedim. İnşallah daha da Mutlu olucaz. Sen de öyle olacaksın iyi şeyler düşün iyi olsun :)

Oyle yapacagim artik. Insallah evlenebilirim N nscckts Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

İyi bir evlat olduğunuz belli bence içiniz rahat olsun... Okadar iyisiniz ki anneniz şaşırmış! Tam tersi bı evladı olsaydı görürdüm kendisini, anasını babasını döven pis işlere bulaşan evlatlar da var. Herkesin hayatında türlü zorluklar var anneniz sizin ustunuzden hırsını alıyor. Ne olursa olsun annem mantığınızı çok sevdim... Biraz sabredin çok zor biliyorum ama sabredin ve rest cekmeniz gereken bı durumda rest çekin sizin sabrınız annenizin ego tatmini olmasın... İnşallah mutlu olursunuz

Annen biliyor mu bu kadar üzüldüğünü Onunla da konuştun mu böyle

Evet annem hatalarinin sorumlulugunu almiyor. Mesela kendi evlenmek istedi. Evlendi. Bosaninca herkese cocuklar evlenmemi istedi evlendim diye anlatti. Ben obur bosancagm sahisla tanistigimda basta olumsuz demistim. Annem insallah artik seni istemez de pesinden fotolarina bakarsin demis korkutmustu beni. Surekli sizi istesem ayiririm iki dudagimn arasindasiniz diyodu. Onla ilk bulusup benim olayla ilgili konudtugnda sirf bana inat olsun dye o kadar iyi biri ki sen ona layik degilsin demisti. O vatandasla tekrar baslayinca eger barismasaydin sana bu evi zehir edecektim demisti. Istemedigm erken bi tarihte evlendim ustelik. Kardesinin universitesi var bi de senle ugrasamam su tarihte evlendin evlendin yoksa bozarim bu isi demisti ve hic hazir olmadigim bi zamanda evlenmek zorunda kalmistim. Yillarca da bana ayrilip uzun yillar acisini cektigi nisanlisini anlattigi icin hic sevmedigim bi adam icin ya yillarca ask acisi cekersem diye korkup ayrilamamistim. Bulusmamiza bile izin vermiyodu ayda bi kere. O yuzden adamin erkek olup olmadgni bile anlamamistm el ele bile degmeden evlendik sonuc husran. Sonra herkese ne dedi biliyomusunuz? Bosandgmda herkes sucladi diye kizim evlenmek istedi ben de evlendirdim dedi. Sucu bana atti. O kadar ustumdeki baskilarin hic onemi yoktu cunku. Bazi kisiler diyodu bana evlenmeden once. Sanki evlenmek zorunda hissediyosun sevmiyosun diyolardi. Anneme de akrabamiz demis bu kizi alel acele evlendirmeye calisiyosun diye. Ama iste sonunda suclu ben oldum :) Simdi kardesim de evlilik yolunda insallah. Onunla artik hayat kuramam. Bana evlenmekten baska yol kalmiyo yine :) saft

saft kardeşinle üzülmeyin annenizin eksikligi bu. Anneniz siz olmasaydınız yine başkalarını suçlayacaktı, belki annesini babasını, eşlerini... Bazı insanlar başkalarını suçlamadan duramaz. Böylesi daha kolay gelir.

Bir yönden haklısınız. Ama şöyle bir şey var ki, biz olmasak annem taş çatlasa yeni bir evlilik yapar yine aynı sorunları yaşardı. O evlilikten olan çocuklarına da eziyet ederdi. Yapısı öyle. He belki bu kadar yıpranmamış olurdu eşit sorumluluk alsaydı. Annem biraz egolu, kendini lütfeder gibi davranıyor sürekli. Baba konusunda haklısınız. Zaten en ç0k da ona kırgınım. O adam gibi bize sahip çıkabilseydi annem de bize böyle eziyet etme lüksünü bulamazdı. He ama şöyle de bir şey var. Babamla telefonda konuşurken annem yanda kıskançlık krizlerine giriyor. Babama bir yere benim için bir meyve ağacı diker misin dedim. Telefonu kapattım annem diyo ki şurda yer var şuraya ben dikerim. Rahatsız oluyo biz konuşurken. Mırın kırın ediyor :) Babama yolladı bizi bir müddet. Kapıdan çıkarken annemi odanın karanlığında yatağın ortasına çökmüş ağlarken bulduk. Bizsiz yapamaz. Bizi istemesi kendi tercihi. Aslında biliyor onun hayatını zorlaştırmadığımızı. Evliliği bile bizim yüzümüzden bitmedi yani. Biz şu an taş çatlasa şu anki evde yeni bir evlilik yapmasını engelliyoruz. Onun için de diyorum ayrı eve çıkalım gelin burda oturun. Ya da sen git başka yerde kiraya. Gözleri doluyor. Heralde içten içe bize zaafı bağlılığı dokunuyor ona, farkında olmadan hıncını alıyor. Ben yoruldum doldum baya sanırım. Suçlu hissetmekten çok yoruldum. Dünyaya gelmek benim suçum değilki..

Bence umursamayın o tavırlarını. Görmemezlikten gelin ve kendi hayatınıza bakın. Çocuk yaparken düşünseymiş, siz de gayet iyi biliyorsunuz ki çocuk yapan insan onun bakımını da peşinen kabul etmiştir. Bence kendi hayatınıza bakın onu da çok düşünmeyin bazen insanları he deyip geçmek gerekiyor

Çocuklar aileyi seçemez ama anneler babalar çocuk sahibi olmak ister ve bunun içinde girişimde bulunur.. o istemeseydi olmazdınzj... kendi kararı... Maalesef inanalar hep bir bahane bulur hep bir başkasını suçlar.. anneniz de öyle yapıyor; yanlış seçimleri ve hataları yüzünden sizi suçluyor... Maaşınız varmış : kardeşiniz bekara ayrı eve çıkın hem çalışıyorsunuz da... Ailevi konuları düşünmemek gerek farklı bir hobi edinseniz; manevi olarak rahatlatacak şeyler olsa..

Şükret ki bu terbiyeyle bugünlere gelip dogru yoldan şaşmamışsınız. Ben de kaç kez isyan ettim. Çünkü benim annem babam da ayrı ve ikisi de evli hep peşlerinden ilgi görmek için koşan ben oldum ve en sonunda bıktım, tükendim ve evlendim ve kendime geldim. Nişanlın iyi biriyse kaçırma ve yoluna bak. Görüşmeyince veya araya mesafe koyunca herşey daha güzel oluyor hatalı tarafsa anne baba çünkü

Annenizin psikolojisi sağlam değil belli Böylesi olgun düşünen bir çocuğu olduğu için sukretmeli bence. Sıkın dişinizi biraz daha Güzel günleriniz de gelecektir elbet

Yaşadıklarından, kullandığı ilaçlardandır mutlaka agresifliği, bazen kırıcı oluşu... Yoksa neden yük Olasınız, o da sizi istemeseydi kabul etmezdi babanıza bırakırdı zaten. Üzülmeyin, psikolıjik durumundan kaynaklıdır mutlaka, yoksa annenizde farkında dır herkesin gıptayla baktığı özenli çocuklara sahip olduğunun...

madem gelirin var niye ille birinin yanında kalmak zorunda olasın ki? çık kendi evine kendi hayatını kur. birisi ile evlenmek zorunda bile değilsin.

canım annen tek basına oldugu ıcın zorlanıyor ben bir cocukla kafayı yıyorum büyütmek kahrını çekmek gerçektende zor hayatından vazgeçiyorsun da çocuklarına adıyorsun kendını e yuk agır olunca sürekli bi mızmızlık sıkayet hali olmuştur hiç yük olur musunuz anneler en çok evlatlarını sever anne babasındanda çok. üzülme ağlama kurtulcam diye evliliği kurtuluş görme yağmurdan kaçarken doluya tutulma kızım hayatınızı mahfetmeyin olmazsa yapamassak boşanırız demeyin o işler zor oluyor.

Çocuk cennet bahcesidir. Büyükler kendi hayatini kendileri maffeder genelde. Hiçbir acının, öfkenin, yaşanmışlıkların bedelini cocuklar ödememelidir.

Annenizin psikolojisi çok normal değil bence, o sebeple fazla sözlerine takılmadan kendi hayat düzeninizi oluşturmaya çalışın.. Allah yardımcınız olsun..

Çocuk neden insanın hayatını mafetsin ki, aksine bazı ebeveynler çocuklarının hayatını mafediyor.

Hadi ya kadin cok fenaymis o zaman ben de aramazdm kendi arayana kadar. Allah kolaylik versin valla. Kendini saydirmanin yolunu boyle bulmus anlasilan. Haklisin ne diyeyim. Iyi dusunelim bakalim hersey iyi olsun insallah :)

çok benzer ailelerimiz var. Ben onların hayatını mahvetmedim ama onlar benim hayatımı mahvetti.

aynen sindirildik yıllarca suçlu hissettim şimdi üstümden o suçluluk psikolojisini yavaş yavaş atıyorum. 26 yaşındayım. daha yeni diyorum ben suçlu değilim dye...

Iste her kadin anne olmamali Maalesef olan cocuklara oluyor Boyle koynuma alip sarilip opesim geldi seni, insallah bundan sonraki hayatin cok guzel olur ama eminim ruhunun bir kosesinde hep hissedeceksin annenin sana yaptiklarini Cocuk hayati guzellestiren birsey, 2 tane kuzum var onlarsiz bir hayat dusunemem maalesef annelige hazir olmadan mecburiyetten doguran kadinlar iyi anne olamiyor olan da cocuklara oluyor Off yaa bugun burda ikinci anne konusu bu cok darlandim yeminle sizlere uzulmekten

çok teşekkür ederim. olumlu bakış açısı işte.. annem de diyor ki anne olunca anlayacaksınız inşallah siz çocuklarınızı utandırmazsınız diye bedduamsı konuşuyor. tedavi oluyor bir sürü ilaç kullanıyor. muhtemelen onların da etkisi altında. ama küçük çocukken de böyleydi. henüz bu kadar birikmemişken. 3-4 yaşlarındayken beni eve bırakmıştı tek. bir daha gelmicem diyip gitmişti. meğer bakkala gitmiş. maksat beni korkutmak... ne bileym yapısı da öyle biraz sanırım tehdit filan... bu arada kız kardeşimle ayrı ev tutmayı teklif etmiştim anneme kabul etmedi. ağladı sarıldı. zaten kardeşim de bir evlilik arefesinde. eğer nişan atarsam tek kalacağım hayatta. annem evlenir çünkü büyük ihtimal. beni de zorlar aynı evde yaşamamız için. ama yaşım 30 a dayandı, evlenmiş ayrılmışım bu saatten sonra zor. tek başıma yaşayabilir miyim naparım bilemiyorum. kiralık evler baktım maaşıma uygun. işin içinden çıkmaya çalışıyorum. ya da diyorum burda da aynı evlenince de aynı. evlenmek mi mantıklı diyorum bilmiyorum. nişanlımı çok seviyorum aslında. bir de ben tek yaşamaya başlarsam o gider evlenirse o ev üstüme üstüme gelir. karman çormanım anlayacağınız. ayrılmaya da hazır değilim, ayrı eve çıkmaya da. ama annemle devam etmek de istemiyorum. bir daha üniversiteye yazılıp bir öğrenci evine ilişsem bile diye düşündüm. babama desem ya da o evlenene kadar yanında yaşasam... cık o da bahane bulur.. inşallah nişanla ilgili tüm sorunlarımız hallolur dua ediyorum. kötü biri değil sevgi şefkat dolu. yanlış aileye doğmuş o da. bizimkiler değersiz hissettiriyor onunkiler aşırı değerli. bilemiyorum... onun ailesi fazla korumacı. ufacık bir hastalık geçirdim kadın beni bile ödü kopmuş şekilde aradı iyimisin diye. evde kafama dolap geçmişti. beynim sarsılmıştı acıdan. buz tutmuş oturuyoken annem mutfağa yardıma çağırmıştı. düşünün :) begonyas All is Well :) Üyelik İptali Anneler

Ne tuhaf anne babaymış. Allah kolaylık versin, neyse ki maddi gücünüz var muhtaç değilsiniz onlara. Demek ki benimkiler birer melek En iyisi bayramda arayayım.

Allah yardımcın olsun canım

Çocuklar, anne-babaların hayatını güzelleştirir. Hayat, onlarla daha güzel, daha çekilir bir hale gelir. Annenizin psikolojisi normal değilmiş ve ne yazık ki sizin de psikolojinizi bozmuş. Kendinizi toparlayın. Evlenmek için acele etmeyin. Bazen evlilik kurtuluş değil, çöküştür.

Hayir kesinlikle öyle degil. Çocuklar aile bahçesinin en nadide çiçeğidir. Annenizin yaptıklarını yapmayın anne olunca. Size psikolojik baskı yapmış resmen anneniz. Allah bahtinizi açık etsin...

Babandan meyve ağacı istediğini duyup şurada yer var ben dikerim demiş ya annen. Inan ağladım. Lütfen bunalimdayken ağzından çıkan sözlere bakma. Annenin hayatta kalma sebebi sizsiniz buna inan. Vazgeçme ondan.

psikolog tanmı psikiyatrıdan mı

Evet haklisiniz yalniz kalmaktan cok korkuyor. Demisti. Gecen bir yere gittik bir hftaligna kardesimle. Kardesime demiski siz yokken bu ev cekilmiyor. Geldik. Simdi de cekip gidicem diye tehdit ediyo :)) rahatladim ama dunden beri konusunca. Hasta kabul edicem. Allah razi olsun hepinizden. Icime kapanip sismistim

annem de babam da ayrı sorun. çok bunaldım. nişanlımdan çok ailesiyle sorunlarım başlıyor. çok seviyorum ama çocuğu öyle şımartmışlarki. ayağını vursa ayağı kopmuş gibi davranıyolar. ağır bir işte çalışırken çalışması için ellernden geleni yaptılar. iş değiştirdi. şimdiki işte en ufak birşeyde aman evladım çık işten aklımız sende kalıyor tarzı davranıyorlar. ben çekip çevirmeye çalışıyorum ailesi sorumluluk vermemeye çalışıyor. iş harici sorunumuz yok da bir evin sorumluluğunu kaldırabilecek mi onu bilmiyorum. tam evlenirim kurtulurum diyordum işte ya bozulursa diye korkuyorum. kiralık ev filan bakmaya başladım nişan bozulursa kendi başıma yaşayayım diye. ama korkak bir yapıdayım da. nasıl olacak bilmiyorum.

Bende boşanmış bir annenin kızıyım üstelik biz dört taneydik Çocuk anne ve babanın ortak yaptığı bir iş taraflardan biri tüm sorumluluğu bırakıp gidince maalesef geride kalana çok iş düşüyor. Bazen benim annemde derdi siz olmasınız bambaşla bir hayatım olurdu diye ama ona hiç kızmadım çünkü çok haklıydı. Kızılacak biri varsa baban, kolay değil 7/24 ve tüm ömrünce sorumluluk taşımak. Üstelik bu sorumluluk çocuklar büyüdükçe daha da büyüyor, keşke hep küçük kalsaydınız derdi annem. Ama hepimiz büyüdük okullarımız, mesleklerimiz, evlilikler, boşanmalar, daha sayılamayacak bir sürü dert hep annemin üstündeydi. Bıkardı bazen, söylenirdi, haklıydı. 50 yaşında hastalandı 59 da da öldü garibim, tek gün yüzü görmeden, bir ayaklarını uzatıp oh demeden 9 sene hastalık çekip öldü de kurtuldu bizden. Sevmeseler çekilmez o kadar dert, o yüzden lütfen kızacaksanız doğru kişiye kızın, annenize değil babanıza sorun yaşadıklarınızın hesabını. Bizler kuş sütüyle beslesek ödeyemeyiz haklarını, burada öyle annelikten ahkam kesenlerin dediği gibi değil hayat. Bizde çok iyi çocuklardık pervane olduk etrafında ama hayat zor ve sorumluluklar ağırdı

Herkes anne olur, zorlasan bugün erkekler bile doğurur ama o ruhu herkes taşıyamaz. . üzgünüm, annen de o ruhsuzlardan. . Boşver anneyi - babayı.. verin kardeşinle sırt sırta, kimseye ihtiyaç duymadan yaşayın..

konuştum. yük değilsiniz filan dedi. ömrün boyunca otur başımın üstünde yerin var dedi. ama o anlık. sonra yine dille tavırlarla eziyet. daha dün kardeşime diyorki giderim bak. üzüldüğümüzü bile bile yapıyor yani.. saft

Annenizin psikolojisi bozuk ve yardim almasi gerekiyor. Antidepresanla cözulebilecek birsey degil. 1 yasinda bir kizim var dogdugundan beri lohusaligimdan itibaren yaşamadigim sıkınti stres kalmadi. Saglik problemlerini saymiyorum bile. 1 yildir aglamali bayilmali geciyor hayatim. Ama ona bakinca hep sükrederim. Dünyadaki en sonsuz en saf sevgi bu. Tarifi imkansiz bir sevgi. Annenizin durumuyla karistirmayin. Evlat bambaska birsey.

Ne yazacağımı bilemedim bir anne olarak. İçtiği ilaçlar babanızın terk edip gitmesi belki de onu bu duruma getirmiştir diyeceğim de diyemiyorum ya çünkü anne her şartta farklıdır farklı olmalı. Umarım siz iyi bir evlilik yapıp çok güzel bir anne ve eş olursunuz.

Annen dengesiz bir kadın zaten ruhi sorunları var onun için o ne söylerse söylesin takmayın herkes tek başına ayrılmış belki eşi vefat etmiş ve mecburen bi şekilde çocuklarına bakıyor kimsede anneniz gibi ikide bir başa kakmıyor keşke herkesin evladı senin kadar anlayışı insanlığı olsa ağlama lütfen anlaşmıyorsanız da seni mecbur bırakacak kadar evlenme

Cocuk anneye ve babaya Allah tarafindan verilen en güzel varlik cennet kokulu bir hediyedir. Kendinizi asla annenizin hayatini mahfeden biri olarak görmeyin. Inanin bana kendi deyerinizi ileride anne olunca anlicaksiniz. Sukadarini söyliyeyim size ilk gülüs ilk anne kelimesi ilk öpücük ilk sarilma hatta aglarken anneye sarilmasi bile bir anneyi en dünyaya en mutlu eden paha bicilenemez seylerdir. Ve bi güzel duygulari annenize sozler yasattiniz. Annenizde cok zor bir hayat gecirmis bence yaptigi yanlisin farkinda bile deyil. Depresyonda olabilir. Siz bence annemizi bir doktora götürün iyilestirin ve anne cocuk ilkskisini yeniden kirmaya gayret edin. Ama lütfen kendi hayatinizi mahfetmeyin. Mesela kardesinizle bir ev tutup kendi hayatinizi kurabilirsiniz, ayni zamanda annenizin tedavisini yaptirip iliskinizi yeniden onara bilirsiniz. Annenizden kacmak adinada bir evlilik yapmayin. Kendi ayaklariniuin üstünde yanliz basinizada durabilirsiniz.