yapabileceğin hiçbirşey yok canım gel arada buraya dertleşelim içini boşalt onlar ailen yanii konuşalım konuştukça rahatlarsın yapabileceğin tek şey bu sanırım P

Canım evlenince farklı oluyr, hatta ailene bile tahamülün artıyor.. Ben 18 imde evden çıktım, öz ailem olmadıkları için hırçınlık yapmıyordum ama zor katlanıyordum.. Ailemle farklı dünyaların insanıyız.. Hatta şuan eşimin ailesiyle de öyle.. Sadece sevgi saygı var ailelerimizle aramızda, gideriz gönüllerini alırız onlarda sık sık gelir fakat aynı dilden konuşmayız.. Eşimle de aksine çok iyi anlaşıyoruzzz.. Hatta bu sene yeğeni de bizimle, onun yetiştirilme tarzı bile bize tuhaf geldi, hatta ilk zamanlar ben depresyona girdim, amaann şimdi de gün sayıyorum :) bende eşimden başka kimseyle mutlu olamam gibi, insanlar beni seviyor ben genelde alttan alan tipimdir ama ben başkasına zor tahammül ediyorumm.. eşini gerçekten seviyorsan korkma :)) mutlu böcük bir çift olursunuz inşş :)) K

benimki tam tersı bır olay bekarken ailemle cok ıyı anlasıyordum evlendınkten sonra ailemle aram cok sogudu hatta ılk yıllarımda annemle bıle kustum bana akıl verıyordu her zmaan ama dogru soyledıgını 2 yıl sonra anladım suan 3 yıllık evlıyım vee annemle aram maşallah bekarlıgımdan daha daha ıyı ama ailemle berbat... annemde olmasa kafayı yerım herhalde

ne mutlu sana... Rabbim eşin ve kızınla güzel bi ömür nasip etsin sana. annenle sen olmasada inşallah kızınla sen çok iyi anlaşırsın ben bazen çok korkuyorum, ya bi gün kızım olurda benim anneme çektirdiğimi o da bana çektirirse... çünkü ben çevreme karşı çok iyiyken, olması gerekene, esas hakedenlere karşı agresif davrandım. o yüzden hep dua ediyorum Rabbim beni eşim ve çocuklarımla sınama diye. inşallah benimde mutlu bi yuvam olur... Önceki

demek istediğini ve ne hissettiğini çok iyi anlıyorum civciv. maalesef daha evlenmeye hazır olmadan evlenen anne babalarımız, evlililiğin sorumluluğunu taşımaya bile hazır değilken çocuk yetiştirmeye çalışınca işte böyle yaralarla çocuklarla yetiştiriyor. kendi eksikliklerini, acılarını, kendilerinde katlanamadıkları duyguları bize aktarıp bunları bizim aşmamızı istiyorlar. biz de nasıl yapılacağını bilmediğimiz şeyleri aşana kadar çok fazla acı ve üzüntü biriktirmiş oluyoruz... ilginçtir, kendi oluşturdukları bu durumdan sonra şikayetçi oluyorlar. annen senin sinirli olmandan ve küsmenden şikayetçi iken buna olan kendi katkısının belli ki hiç farkında değil. bu da ayrı ironik bir durum... bundan sonra yapılabilecek şey kendi yoluna bakmak. onları memnun etmeye çalışmadan kendi yolunda bakmak. belki araya uzun ve uzak mesafeler girerse herşeye daha güzel olur. bu yönden artık beklenti taşımamayı çok uzun zaman önce öğrendik. bizim gibi durumlardan geçen insanlar er geç beklentilerini sıfırlamayı ve hissizleşmeyi öğreniyor. bunun geri dönüşü olabilir mi tekrar sevgi bağı kazanılabilir mi bilmiyorum. sevgi olmasa da şefkat kazanılır gibime geliyor. bakalım, bekleyip görecez... hayat tecrübelerle öğreniliyor, kısmetse yaşayıp görecez =)

inan gurur değil... kırgınlık... yüzüne bakmamayı kızgınlıktan, kinden değil;kırgınlıktan istemiyorum... değişik bir utanç. sanki konuşunca onları rahatsız edecekmişim gibi bir his. zaten benle konuşmak, arayı düzeltmek gibi bi arayışı yok annemin. eve geldiğimde kim geldi diye bakmıyor bile. bende rahatsız etmek istemiyorum, çekiliyorum odama. nişan hazırlıklarım güzel gidiyor. bugün kayınvalidem hatrımı sormak için aradı ben okuldayken. yarın değil öbür gün istemeye gelecekler. mutluyum. nişanlım gelecek, onu göreceğim, güzel yüreğine sarılacağım... o gelince nefes alacağım ben.4 gözle yolunu gözlüyorum. nişanım güzel geçer inşallah. mekan tuttuk. çok kalabalık olacağız sanırım. sadece 20 kişi arkadaşlarımdan geliyor. akrabalar falanda deken çok kalabalık ve neşeli geçecek gibi bu olanları unutmak için güzel bi vesile olacak benim için. şimdi bitanemle aramda tatlı bi muhabbet dönüyor, kahveye tuz koyma mevzusu koyma nolur aşkım, kıyma bana diye yalvarıyor kuzum

civ civvvvvvvvvvvvvvvvvvvvv naberrr K

inşallah dediğingibi olur canım. artık bu konuyu açtığım zamandaki kadar korkmuyorum. bu konuyu açtığım gün o konuşmalara şahit olmuştum, psikolojim alt üst olmuştu çok panikleyip size danıştım. ama görüyorumki, ailesiyle anlaşamayan kendi yuvasında da geçimsiz olacak diye bişey yok. nişanlım sağolsun anlayışlı ve bana değer veriyor. onun sevgisine, saygısına, samimiyetine güveniyorum. Rabbimin izniyle ben eşimi mutlu etmek için elimden geleni yapacağım, onu mutlu gördükçede ben mutlu olacağım

Canım konuyu açalı baya olmuş bütün sayfalarıda okumadım ama hiç böyle şeyi dert edenide görmediydim Gençlerin çoğu hatta belkide hepsi ailesiyle sürtüşmeler yaşıyolardır özelliklede kızları daha çok koruma kollama derdinde aileler ben neler çektim bilsennn! Kuşak çatışmasıda var elbet bizler belki daha anlayışlı olacağız zaten bakıyorumda genç ailelerde işler iyi gidiyo ama bize denk gelmedi malesef. Vee ben eşimi resmen kurtuluş olarak gördüm hiçbişeye karışmaz sağolsun. Aileme kıyıpta naparsanız yapın eyvallah diyebildim mi hayır çok yakınlarında oturuyorum nerdeyse hergün görüşüyorum hala sinir olmalarımda zaman zaman devam etmekte ama eski sorunlar kalmadı nereye gittin nerden geldin kimle konuştun hesap vermek bitti eşimde hiç karışmayınca özgürlüğüme kavuştum resmen gerçi ev kuşu oldum çıktım ama olsun eve biraz geç gelsem suçlayıcı bakışlar ne halt yiyosun tavırları yok ya! Annen baban başka eşin başka ve inan bana evlenince önce kendi evim demeye başlıyosun ama anlayışlılığında artıyo eskisi kadar kızmıyosun karşı tarafta artık çocuk değil kocası karışır diye düşünmeye başlayıp dırdırı kesiyolar nihayetinde artık misafir gibi gidip gelceksin ters bişe olursa hadi eyvallah der evine gidersin olur biter hiç takma bunları asıl çok daha güzel günler bekliyo inşallah seni. K

sana bir büyüğün olarak tavsiyede bulunayım. sakın sakın, ailenle sorunlarını nişanlına ve ailesine yansıtma. şimdi ne kadar iyi anlaşsanda ilerde en küçük bir olayda baş kakıncı olurzaten ailesiyle de anlaşamıyordu denir M mervemsi ALLAHIM BİTMESİN BU

benim sorun çıktı ama eşim ve ailesiyle alakası yoktu babam bana kızmıştı çok erken evlenmek istedin diye ben seni okutucaktım diyor hala annemle o zamanda tartışıyoduk çok ama hep benim inadımdandı annem ben ve babam arasında kalıyordu zaten anlaşamyırduk bana yükleniyodu o da napsın kocasına laf geçiremeyince ama eşya için takı için vsvs evlilik konularında hiç problem çıkmadı babam beni hep yalnız yolladı alışverişe "onlar alacak sen kullanacaksn belki biz yanlarındayken maddi konularda rahat olamazlar" diyee nişanlıyken annem değişti bana karşı zaten o zaman kızım demişti ilk kez bana ama babam 1 sene konuşmadı benimle yani soğuk davrandı hepp bebeğimi kaybettiğimde barıştı, eski samimiyetine o zaman döndü olsun bak onlarlada barıştımm iyikide evlendiiim tek eksiğim bebeğimmmm oda gelir elbet vardır sırası diyorumm K

maşallah canım ya, ne güzel. Allah evinizin bereketini artırsın hayırlı kazançlar nasip etsin. aslında seninde mesleğin güzel ama madem emir büyük yerden evinin muhasebecisi ol o zaman canım ben çıkıyorum, biraz ders çalışıp yatayım. yarın erken kalkıp ders çalışmam lazım. seninle muhabbet etmek çok güzel. Allah razı olsun senden... sayende kendimi daha iyi hissettim canım. iyi geceler Allah'a emanet ol K

Evli değilim, sanırım benim durumum da sizinki gibi ama hiç endişelenmiyorum. Çünkü ailenizi siz seçmiyorsunuz ve sonuçta onlarla yaşamayı bi zorunluluk gibi görüyosunuz, hatta sevginiz bile aileniz olmalarından kaynaklanan zorunlu bi sevgi gibi. Ama eş öyle değil ki, kötü yönlerini bile seversin, bi başkası yapsa sana batacak belki ama eşindir, hoş görürsün. Ben evliliğinde böyle bir sorun olmayacağını düşünüyorum ve diliyorum

birebir tanımlamışsın hissettiklerimi. istemeden yapıyorum ve hemen sonrasında 1 saat bile geçmemişken vicdan azabı çekiyorum. umarım geçici bi ergen tavrıdır bu. vicdan azabı duymak bile insana öyle ağırlık veriyorki.. hele birde pişman olduğumu, vicdan azabı duyduğumu onlara hissettirememek... bu dahada kötü. çünkü tabiri caizse kuyruğumu çok dik tutyorum. vicdan azabı çekiyorum ama geri adımda atmıyorum kesinlikle. haliyle kendimi haklı gördüğümü düşünüyorlar. halbuki ben yenilgiyi baştan kabul etmişim, pişmanım, azabını bile yaşıyorum. bunu onlar bilmiyor. belkide bu sert duruşumdan dolayı benim hakkımda böyle bi kanıya varmışlardır. normal yaşantımda ise, en ufak rahatsızlıkta özür dileyen bi yapım vardır. ama aileme neden böyleyim anlamıyorum bi türlü. umarım geçici bi durumdur. peki sen bu dönemleri yaşarken ailenin tepkisi ne oluyordu?sana unutamayacağın, ağır şeyler söylüyorlarmıydı?söyledilerse... unutabildin mi olanları? B

çok heyecanlı dimi bak sana böyle şeylerle ilgilenince moralinin düzeleceğini söylemiştimm senin adına çok seviyorum, ayrıca annenle aktif olarak konuşmaya başlamana da çok sevindim amin inşallah o günlerde de sevincine ortak olmak istiyorumm ayyyy en heyecanlısı gelinlikkkkkkk onu seçme zamanın geldiğinde hıhıhıh içim hopluyorrrr ben hala heyecanlanıyorummm gelinlik lafını duyuncaaa bi karşılaşamadık burda özledim senle konuşmayıııı kendine iyi bak inşallah en kısa zamanda karşılaşırızzz K KRoNiKDeLi KAREN'İM

zaten ben hatamı kabul ediyorum, kaldıki sende tecrübeni paylaşmışsın bu konuda. ben ailemle anlaşamıyorum. sadece aileme karşı edindiğim sinirli bi halim var. senin kendinden verdiğin örnek gibi, bişeyi 2 kez sorduğunda bile:''ya dinlemiyormusun sen beni'' diye parlıyorum. yani onlarda haklı bi yerde. nedenini bilmiyorum ama aileme sıcaklık duyamıyorum. babamı saymıyorum bile çünkü garip biridir ve kimse anlaşamaz onunla. ama annemle böyle olmam vicdanımı sızlatan. çünkü biliyorumki çok iyi... ama olmuyor işte. geçmişte beni sokmaya çalışığı kalıplar yüzünden midir nedir hep itici geliyor bana. ama bir o kadar da çok seviyorum.3 ay önce gözünden ameliyat oldu. narkozlu haliyle doktor sormuştu rfakatçın kim olsun diye. ben o sırada annemin ellerini tutyordum. gözlerim dolmuştu onu öyle görünce... elimi sıkıca tuttu benim kalmamı istediğini belirtmek istercesine... yani bizim aramızda duygusal bağ yok değil. fakat çok uçlarda duygular yaşıyorum, ya çok seviyorum ya da çok kızıyorum... nişanlıma anlatmayı bende istemiyordum, dünkü yazdıklarımdanda görülüyor zaten. fakat o konuşmaları duyduktan sonra kendimi tolayamaım bi türlü ve o da anlatmam için çok baskı yapınca anlattım. pişman oldum evet... keşke anlatmasaydım. sağolsun hep destek oldu fakat, bilmemesini tercih ederdim. fakat sürekli görüşen, öksürüğünden bile halini anlayan biri için saklamaka çok güçtü... dedğim gibi yüzeysel anlattım ona, ayrıntısına inmeyi düşünmüyorum. hatta kendimi biraz daha toparlarsam, ailemle aramızdaki sorunların düzeldiğini söyleyeceğim..

inşallah mastika. ama benim annem babam gerçekten kötü insanlar değiller, benim iyiliğimi düşünürler. kendimi bu kadar hırpalamamamın, suçlu hissetmemin nedenide bu:' ((( ne kadar iyi olsalarda, karakterlerimiz uyuşmuyor:' ( 7 ay sonra Allah nasi ederse evleniyorum. hiç böyle bi düşünceyle bu yola adım atmamışken, şimdi evliliği bi kaçış gibi görüyorum ve sevdiğimle çok mutlu olmak istiyorum ve hep dua ediyorum: ( K

ne güzel canım canım Allah bozmasın bende biran önce nişanlımla yuvamızı kurup huzura ermek istiyorum, eminimki insanın kendi yuvası bambaşkadır... Önceki

Nişanlına bunları anlatarak hata yapıyorsun. Bir anne baba evladına bu şekilde düşünmez. Seni yargılamıyorum ama bütün bunları dusundurtecek bişi yapmıs olmayasın. Sadece sen suçlu değilsin ve sadece ailende suçlu değil! İki tarafta suçlu bence. Onlar senden bekledıklerı evlat vasıflarını goremedıgınde yaptıklarının fazla oladugunu dusunup boyle konusmuslardır herhalde. bunların hepsı varsayım sadece tabi. Aılenın ıcını ne kadar bıle bılırız kı. Ama ben burda tek taraflı bır suc olduguna ınanmıorum K

tabiki canım, bende paylaşmayı çok isterim, zaten ailbümler bölümünde de paylaşırım. ben hep benden büyük bi eşim olsun isterdim Allah gönlüme göre verdi hamdolsun. Ailem nişanlımı çok ama çok seviyor o yönden sıkıntım yok. zaten nişanlımın babasıyla babamında geçmişten kalan bi dostlukları var. tanıdık bildik bi aile, o yüzden içleri rahat. peki sen nasıl tanıştın canım?çocuğun var mı?evliliğin nasıl gidiyor?evlilik sevdiğin insanla olunca çok güzel olmalıdır... değil mi? K

zaten bundan sonraki planımda bu. sessizce yaşayacağım bu evde. çok fazla girmeyceğim içlerine. zaten kendime it odam var. ders çalışıyorum deyip, odama çekileceğim ve çok fazla tepki östermeyeceğim. beni çok kırdılar... bilmiyorlar dün konuştuklarını duyduğumu... bi ara anneme sakince 2 kelimeyle''dün arkamdan konuştuklarnızı duydum anne ve inan çok kırdınız beni...'' demeyi düşündüm ama sonra boşver dedim içimden. söyledğim bi kelimeyle kaç yaşında insanlar değişecek değil ya. kaldıki inanın yaşı ilerledikçe düşünceleri sabitleşiyor ve haklıyım büyüsüne daha çok kapılıyorlar. o yüzden bişey dememeye karar verdim. şuan tek düşüncem maddiyat. bundan sonra gözlerine batmasını istemiyorum o yüzden okulda yemek yemeyeceğim. üstten des alıyordum okul hemen bitsin diye yazın. haliyle harc yüksekti. bi daha üstten derte almayacağım. zamanında bitsede olur. nişanda takılanlardan 3 4 çeyreği saklamak istiyorum, evlenene kadar idare eder beni herhalde. hayırlısıyla bi geçse şu 7 ay... P

Çatal bıçak takımının birini günlük kullanıma ayırırsın

Allah razı olsun canım, dünden beri ilgileniyorsun zaten, çok sağol, çok iyisin... inan şu 7 ayın geçmesi için neler vermezdim. insanın kendisini fazlalık gibi hissetmesi ne kötü bişeymiş... ben ailem beni çok seviyor, çok gurur duyuyor sanıyordum... ama adeta kin kusuyorlar. canım yanıyor... P

Eşine sarıl mutlu olursun

annem beni hep bi kalıba sokmaya çalıştı... küçüklüğümden beri onun kalbında büyüdüm ben. bi ortamda ters bişey derim korkusu oldu içimde hep, çünkü öyle bişey olduğunda annem gözlerime ateş gibi bakar sinirle... ben okuduğum için beni temizlik ve ev işlerine alıştırmadı hiç, haliyle hiç ilgim yok ve beni ergenlik döneminde hep babama şikayet etti bundan dolayı... fakat insanlarada 'ben temizlik bile yaptırmadım kızıma, rahatça okusun diye' der sürekli ve eğitimimle övünür. annemle tartıştığımızda bunu babama, abime kusar adeta, abartarak arkamdan beni kötüler... o duymuyorum sanır ama ben o gecelerde sabaha kadar sessizce ağlarım... evet haksız yönlerim var. herkese karşı değil ama özellikle anneme çok agrasifim neden bilmiyorum, belkide nazım geçtiği için, ya da geçmişte bilinçaltıma yerleşen tavırları yüzünden.. bilmiyorum... ama içim kanıyor... bazen babama beni ağlaya ağlaya şikayet ediyor sanki, ahlaksızlık yapmışım, hırsızlık yapmışım gibi...'ben bu kızla napacağım, korkuyorum artık bişey demeye, eşinede böyle yaparsa...'diye sağolsun, en sonunda kendimi hasta hissetmeye başladım:' (( 5ten beri odamda sessizce ağlıyorum. oysa hiç bişey olmamış gibi babamla abimle mutlu mesut oturuyor içerde... bilse ne çok yaralandığımı...

Allah mutluluğunuzu daim etsin canım, darısı başıma ben İİBF ekonometri bölümü okuyorum. mezun olunca bankalarda, hazine müsteşarlığında, gümrük müfettişliğinde, SGK da, maliye bakanlığında müfettiş veya uzman olarak çalışabiliyorum ya da TÜİK e girebiliyorum. ben SGK da çalışmak istiyorum çünkü nişanlımda o kurumda. nişanlım eczacı, SGK da. o eczacılık mezunu. evlenince hemen alandan dersaneye yazılacağım, inşallah yerleşirim güzel bi kuruma Önceki

bu arada kızlar dün nişanlımla düğün salonumuzu tuttuk. Allah nasip ederse 3 HAZİRANda yeniden doğacağım :123: K

aynı şeyi düşünüyorum simurg. bundan sonra sevgi olmasada saygı ve şefkat mutlaka olur. hani bazı arkadaşlar vardır? mesafeliyken gayet güzel anlaşırlar fakat bu insanların ortak bi hayatı paylaşmaları büyük felakettir... çünkü her iyi iki insan anlaşamaz... eşlerimizide bu yüzden seçmiyor muyuz zaten? kötü olduüu kadar iyi insanda çok ve biz o iyi insanların içinden bize en çok uyanı, hayat görüşümüz en çok uyuşanı seçiyoruz. ben o eşi bulduğuma inanıyorum hamdolsun. işte o uzak kalması gereken iki kişide annem daha doğrusu ailem ve ben... agresifte olsam onlara karşı genel itibariyle çok kötü biri olmadığımı biliyorum. ailem zaten iyi insanlar fakat biz anlaşamıyoruz ve biz uzaktan uzaktan sevilmesi gereken kişileriz. han demiş ya sanatçı 'seni uzaktan sevmek aşkların en güzeli...' : ))) bu işin esprisi tabi ama hakikaten biz birbirimize uzak durmalı, özel günlerde biraraya gelmeliyiz. böyle olunca eminim bazı şeyler daha güzel olur. fazla muhabbet tez ayrılık getirir. bu sözü bi aile için söyleyebilmek hoş değil ama malesef öyle. artık onlarıda çok suçlamıyorum çünkü dedğin gibi hiç bi insan mükemmel değildir, heleki çocuk yaşta koca kucağına atılan ve geçim derdine düşürülen biri için mükemmel olmasını beklemek aptallık olur. annemi anlayabiliyorum, bu yüzden de kızgınlığım yok ona karşı. o kendisine biçilen, anneden yadigar hayatı yaşıyor. bu saatten sonra 40 yaşında kadına kendini düzelt de denilmezki... ama benim yaşım genç, hatalarımı düzeltebileceğime ve kendi yolumu çizebileceğime inanıyorum... inşallah hayırlısıyla, alnımızın akıyla güzel bi yol çizebiliriz

erenayefe : ))))) çok sevindim seni gördüğüme: ))) hazırlıklar güzel gidiyor, çok şükür bi sorun yok, nişanlım gitti erzuruma,3 hafta sonra geri geleck, istanbula gideceğiz gezmeye sen ne yapıyorsun?iyisindir inşallah? K

yapabilirim değil mi:' (( bitanecik sevdiğimi mutlu edebilirim değil mi...:' ( o öyle iyiki... annemle aramdaki bu sorunlardan dolayı, sevdiğimi hakeymediğimi bile düşünmeye başladım: ( annem hep geçmişi yaşayan biridir. babamla bile tartıştığında hep 20 sene önceleri deşer. önceden ben sinirlenince alttan alırdı fakat şimdi o da alttan almıyor ve bana kızıyor. bide şunu farkettim. annemden kötü bi huy kapmışım. annem babamla tartıştığında küser ve çok geç barışır ama başka bi tartışmada hemen yüzüne vurur. şimdi dikkat ediyorumda, bende annemle tartıştığımda küsüyorum hemen ve kolay kolay barışmıyorum ve geri adım atan ben olmuyorum asla bu huyumu bile iyice abartıp babama şikayet etti kaç defa... ama bilmiyorki ben öğrendiğimi huy edindim K

Allah razı olsun canım. elimden geldiğince tadını çıkarmaya çalışacağım. benim nişanlımda kendiini acındırıyor bana ''ya kahve dokunursa, kusarsam, ya aşkın bayılırsa, kocasız mı kalmak istiyor yoksa benim kekliğim '' diyor yavaş yavaş yelkenleri suya indirmeye başladım sanırım koymayacağım :26: K

Aynı şeyleri ben de yaşadım. Herşeyde tek başımaydım. Çevremde gördüğüm kızlar anne ve kardeşleriyle güle oynaya hazırlıklar yaparken ben herşeyi tek başıma yapmak zorunda kalıyordum. İlkokulda okuldan gelir o uyurken bulaşıkları yıkardım. Kalkar heryeri su yapmışsın diye kızardı. Kardeşimi uyuturdum. Aç uyutmuşsun diye kızardı. İlkokul 3 teyim daha düşünün. İlkokul 5 te tüm evin halılarını sildiğimi birilirim. Üniversiteye hazırlanırken darmadağın bıraktığı mutfağı toplamam 1 saat sürerdi. Mutfağı pırıl pırıl yapar tuvaleti banyoyu temizler çamaşırları katlar masama otururdum bağrınırdı evi pislik götürse umrumda olmazmış. Şu an biri her gün mutfağımı toplasa, tuvaletimi banyomu temizlese ve bir de çamaşırlarımı katlasa hergün ben de bir odamı siler süpürür tozunu alır mis gibide yemeğimi de yaparım. Çalıştığım halde çocuğuma ve çoğu işime yetişiyorum. Birçoğundan daha güzel yemek yapıyorum. Yalnız benim hatam annem bukadar sevgisiz olunca, ailede sürekli kavga ortamı olunca " ilk seni seviyoruz beş vakit namazımız var diyenlere kanmmam oldu" Lütfen yapabilir miyim sevdiğimi mutlu edebilir miyim diye düşünmeyi bırakın. tabi yapabilirsiniz. Böyle anne babalarla hayatta kaldıysanız elbette yapabilirsiniz. Yalnız göz ardı etmmeniz gereken bir durum var. Sinirleriniz haddinden fazla yıpranmış durumda. Benim onca mutsuz yıldan sonra kayınvalidemin mutsuzluklarına çare bulmaya, büyüklenmelerini kaldırmaya, yaptıkları düşüncesizliklere tahammül etmeye gücüm yok ki. Aile düzenleri, muhabbetleri iyi olan aileler bulmanız lazım ki o güzel ailelerde yaralarınız kapansın, gerçek sevgi saygı hürmet gösterebilin. Ben annem den sonra kayınvalidemle çok iyi anlaşırım diye düşünmüştüm. Ama gördüm ki kayınvalidem de kocasının yaptığı haksızlıkları benimle giderme niyetinde. Şuna özeniyorum buna özeniyorum. Kızımın şu eksiği var, öbür kızımın bu eksiği var. Oğlumun iş durumu dengede değil. Gelinim çalıştığı için geçinebiliyorlar. Oğlumun sigortası yok. Bir de çocukları oldu. Gelinim aile düzeni için çok özveride bulunuyor diyemiyor. Ona göre ben cennet hayatı yaşıyorum. Lütfen bulunduğunuz kötü koşullardan kurtulmak için yanlış kararlar vermeyin. Kötü, aile düzeni olmayan, düzgün evleri olmayan, çocukları için hiçbirşey yapmamış tek dertleri koca göbekler yapmak olmuş insanlara da gelin olarak gitmeyin. Zaten çocukluğunuzda çektiniz. Bir de evlilikte çekmeyin. Önceki

emin ol öyle baba evınde bır gece bıle misafir kalmak istemeyeceksin. her ne kadar arkadaslar bana ruhsuz desede öyle:)))))))))))

haklısın... bişeylerle uğraşmak bana iyi gelecek. 3 gün sonra, arife günü isteniyorum ve 1 hafta sonra nişanım var ama heyecanımı yitirdim, yaşlandım sanki... biraz söz ve nişanımla ilgilensem iyi olacak, bu vesileyle kafam dağılır böylece. çok ama çok teşekkür edeim sana erenayefe. şimdi çıkmam lazım, ders çalışayım biraz. dün ruh halim berbattı hiç çalışmadım, bugün çalışayım bari... kendine çok iyi bak ve hep mutlu olman dileğiyle görüşürüz inci61inci Azra'm tatlı kızım

kızlar nasılsınız? çok işim vardı çıkmak zorunda kaldım artık burdayım Önceki

inşallah eranayefe... inan içim yanıyor. ilk defa kendimi bu kadar, yalnız, çaresiz, sığıntı gibi hissediyorum... bu lafları hakedecek kadarda mı kötüyüm ben... artık kendimden şüphe eder oldum bundan sonra onlara nasıl davranacağım, ne yapacağım hiç bilmiyorum... K

her anne kız arasında oluyor o tartışmalar maalesef canım bende 1.5 senelik evliym arada bizde tartışırdık ama evlendm annemle bizden iyisi yok şimdi. benim annemde melek gibidir seninki gibi ama nedense kavga ederdik. evlenince birde anne olunca anladmki annem çok haklıymış daima. olgunlaştm oturaklaştm şimdi annemle habire mesaj. laşırız hatta geçen ay 12bin msj. ı bitirdik:) kimsede annemle msj. laştığıma inanmaz. sende inan evlenince daha iyi anlaşacaksn annenle eşinlede tabi evlilik insanı ister istemez değiştiriyor. ama evliliğin ilk 3 ayı alışma sürecinde kavgalar tartışmalar oluyor o 3 ay çok iyi sabret alttan almaya çalış sonraki aylardada sefasını sürüyosun inan. TrulyScrumptious crazy cat

gerçekten mi mervemsi... bende annemle düzelebilir miy, m acaba? bugünden sonra, evlendikten sonra annemle olabildiğince az görüşme kararı almıştım. zaten farklı bi şehre gelin gidecğim. unuturuz birbirimizi diye alıştırıyordum kendimi. keşke dediğin gibi olsa... Allah size nazar değdirmesin... inşallah hep böyle olursunuz. M mervemsi ALLAHIM BİTMESİN BU

Kendi teyzem demisti anneme 'bisey olursa damattan degil kizimizdan bilirim ha' diye Cok inadci biriyimdir de masAllah inci61inci Azra'm tatlı kızım

hiç kafa takma canım bende aynı senin gibiyim çabuk parlayan hemen sinirlenen birisiyim. ama evlendim herşey düzeldi dünyalar güzeli oğlum var. darısı senin başına

amin canım, cümlemizin... hayat zor, bi yerinden tutmak lazım, heleki ailenin eksikliğini hissedince inan bambaşka oluyor, derslerime daha sıkı tutunuyorum şimdi. ya ortada kalırsam, ya yük olursam korkusu var. peki eşin ne iş yapıyor?sen çalışmayı düşündün mü hiç? K

Eskiden bende aniden sinirlenir olana olmayana kızar ve tahammul edemezdım. Bir soruyu ıkı kere sorunca bıle tahammul sınırlarımı zorluyorlar gb hıssederdım. Dışarı karsı böyle değildim oysaki ama aileme karşı cok cabuk sınırlenen ve asabı bırısıydım. Bir gün psikiyatris arkadaşımla konuşunca bana 1 cümle söyledi ve o an ben nasıl bunu fark edemedim dedım. Onlar senin en yakınların sen ne yaparsam senı atmayacaklar kovmayacaklar ve sonsuza kadar sevecekleerını içten içe biliyorsun. senı gosden cıkartmayacaklarını bılıyorsun bu yuzden en cabuk onları kırıyorsun dedı. Gercektende oyle. En sevdıklerımız en cok kırdıklarımızdır hayatta. Şimdi de tam aksi birisi oldum gayet sakın ve makul davranıslar sergılıyorum :) Bu anlattıklarımı 18-19lu yaslarda yasadım. P

canım arkadaşım seni anlıyorum, hissediyorum ve sana sarılıp teselli etmek istiyorum ağlıyorum hatta.. Senin yaşadıklarının aynısını ben de yaşadım.. Hep evden gitmek için dualar ettim, kendime lanet ettim. Sevdiğim insanı bile hak etmiyorum diye düşünürdüm ve onunla da sıkıntılarımı paylaşırdım. Emin ol canım benim hepsi geçecek ve evinde yuvanda mutlu, huzurlu olacaksın inşallah. medet Kış bitecek, bahar

İnsan tabiki üzülüyor elinde olan birşey değil üzülmemek sonuçta ailen ve onlardan beklentilerin var gerçekleştiremedikleri... Annem bana hep evlenince napcan durmadan beni ararsın heralde yemek nasıl yapılıyor nasıl ediliyor derdi... Dört aylık evliyim annemi bir kere aradım yemek için... Temizlik yapmazsın sen derdi evim pırıl pırıl eşim yeter artyık bırak diye bana kızıyor... Bunlar insanın içinde olan şeyler ben istemesem yapımda olmasa gene yapmazdım... Seninle artık iyi olurlar çünkü elalem derdine düşmüşlerdir... Aaaa kızımla kavga ettiğimi anlaşamadığımı görürse damadım, dünürüm komşular ne der mantığı... Umarım nişanlınla çok çok mutlu olursunuz. Hayırlı olsun gününüzü de almışınız... K KRoNiKDeLi KAREN'İM

dün sizle derdimi paylaştıktan sonra, nişanlım aradı msnde görüşelim diye, tamam dedim ama önce bişeyler yemek istedim. odadan tam çıkıyordumki salondan annemle babamın benim hakkımda konuşmalarını duyunca çıkmadım, dinledim... keşke sağır olsaydım, duymasaydım. annemle babamdan soğudum:' (( bunlar benim annem babam mı? onlarda bu kadar nefret besleyecek ne yaptım, o kadar kötü birimiyim ben:' (((( diyolog aynen şöyle: annem:lanet olasıca kime çektiyse... çok yüz verdik buna keşke okutmasaydık. ortaokulu bitirip, otursaydı evde, sonrada birine verirdik, evlenir giderdi... babamkuması bi yerde iyi oldu, yoksa talibi çıkmazdı, gösterişli bi kız değil nasılsa, bide ev kızı olsa kim alırdı . Allah tan kendisine biraz bakıyor, süsleniyor annem:evlenince görürüm ben onu. o zaman anlayacak değerimizi. bu kesin boşanır. başına buyruk bu.. hele bi ekmeğini eline alsın, en ufak ters hareketinde bu evi terkeder, ayrılır kocasından, kendi başına yaşamaya kalkar. babam:çok çektirmese bari çocuğa. annem:banane bundan sonra ne hali varsa görsün... bıktım bunun okul masraflarından, para dayanmıyor. evlenip gitsinde yuvasını bilsin kızlar inanın bu lafları duyduğuman beri kendimde değilim ben:' (((((((( o an gözüm karardı resmen... ölecğim sandım... ev üzerime üzerime geliyor... dersanem 9 da olduğu halde sabahın 7 sinde çıktım evden, akşama kadar oyalandım, sırf bu eve olabildiğince geç geleyim diye... ben bu kadar yük olduğumu bilmiyordum. kendimi sığıntı gibi hissediyorum... harçlık bie almadım.1,5 lirayla gittim geldim, korkuma onu bile harcamadan tüm gün aç kaldım... bu lafları duyduktan sonra nişanlıma msj atıp msn de konuşamyacağımı rahatsız olduğumu söyledim ama sezdi bişeyleri, mutlaka görmek istediğini söyledi. gözlerimi sildim. açtım msn mi. ama hiç tutamadım kendimi gözlerimden sessizce yşlar boşaldı... öyle kötü olduki onunda gözleri doldu, anlatmam için ısrar etti bende nişan hazırlıklarının stresi dedim ama inanmadı elbette... ısrarları onucu ağlaya ağlaya anlattım. yukardaki diyoloğu tamamen anlatmadım ama. sadece masraflarımda dolayı ailemin benden bıktığını, yük olduğumu söyledim, bunun bana çok dokunduğunu... inanın verdiği cevabı duyunca çok mahçup oldum ağladıkça ağladım: -bitanem nlur üzülme, onlar senin annenle baban, öyle demek istememişlerdir, emin ol seni çok seviyorlardır. bu ara nişan azırlıkları, kurban falan derken bunladıklarından öyle demişlerdir bi anlık sinirle... kıyamam ben gülüme, ağlama bitanem kalbime ok gibi saplanıyor, bak ben varım. ben hep yanındayım, her ihtiyacını fazlasıyla ben alırım, yeterki sen üzülme, o güzel gözlerinden yaşlar akmasın. iyi niyetli svdiğim sadece anlattığım kadarıyla böyle teselli etmeye çalıştı beni. halbuki esas nedenini bi bilse... niye böyle gözyaı döktüğüme hak verirdi. kamera karşısında durmaksızın 3 saat ağlamışım. bitanem öyle üzüldüki, kamerayı kapattığımızda benim için Yasin okudu . sık sık beni kontrol ettiarayark gün içinde. Allah tan o var... inanın nişanlımda olmasa ben kaldrıamazdım bunu. hala kulağımda çınlıyor dünkü o konuşmaları... az evvel geldim eve, odama çekildim hemen. annem tv izliyordu salonda. bakmadı bile. bu kadar mı değersizim, bu kadar mı çekilmezim ben... nefret değil içimdeki... ama çok kırldım. benim canım kanım dediğim ailem bile böyle diyorsa, ben kime sığınacağım... öyle çaresiz ve yalnız hissediyorumki kendimi. ne olur bana dua edin olur mu? şu 7 ay su gibi geçsin... keşke zamanı ileri sarma imkanım olsaydı. K

unutmak keşke o kadar kolay olsa tulipa... unutmak için nelerimi vermezdim... senin durumun anlık meseleler sanırım, genel itibariyle iyi anlaşıyorsanız eğer çok fazla takılma bu sorunlara. inşallah bir daha yaşamazsın . push ;

Ayrıca ben olsam, gecerdım aılemın karışısına. Anenn baba geçen gun bu konusmalarınıza sahıt oldum ve cok uzuldum. Bu konusmalar karsısında şunu şunu hıssetım . Aıle ce cocuklar bırbırlerınden beklentı ıcınde olurlar. Sızın benden benımde sızden beklentılerım vardı mutlaka. Ama bunu karsılıklı yerıne getıremedık kı bu konusmalara şahıt oldum. Bugune kadar bağı saglam anne baba ve cocuk olamadık ama bundan sonra olamayacagımız anlamına gelmıyor. Ben bundan sonra daha sakın olmaya calısıp sıvrı ve fevrı taraflarımı duzeltmeye calısıcam. Biliyorum evlenıp gıttıgım yerde de bu basına dert acacak bu yuzden bu huylarımı sızınde yardımınızla duzeltmek ıstıyorum. Tabı kı huy bu anıden duzelemem ama zamanla bana anlayıs goısterırsenız daha mutlu olur... Gb bır konusma yapardım. K

bende oraya takıldım işte... neden çevrem değilde sadece aileme böyleyim? demin arkadaş güzel bi tespit yaptı, acaba nazım geçiyor, nasılsa sevgileri sınırsız, onları üzsemde bana sırt çevirmezler diye mi... belkide dün bana aldıkları o tavırda bu güvenimin zedelenmesinden dolayı hayal kırıklığıyla bu kadar sarsıldım... bilmiyorum tam nedenini... zaten bu saatten sonrada onları üzmek istemiyorum. dediğim gibi hayatlarında çok fazla yer kaplamayacağım... daha sabırlı olmak için uğraşacağım Önceki

civcivim resmini gördümmm güzel hatunsun vesselammmm bu arada kapalıymışsın bende kapalıyımmmm bak bi ortak noktamız dahaaa çok yakışmışsınız mutluluklar diliyorum allah bi öömür boyu ayırmasınn

bende ailemle anlaşamıom ama çok şükür eşimle iiii anlaşıoz arada olur bazı atışmalar ama uyumluyuzdur genelde korkma insan ailesinden fayda olmadını görünce eşine çocuna sımsıkı sarılıo 4 yıldır evliyim ve 2,5 yasında oğlum var 5 aydır falan mecburiyet dışında ailemle görüşmüom

Evliliği kaçış olarak görüyorum '' demişsiniz bir cümlenizde. Lütfen bunu, kendinizi fazlasıyla ölçüp biçin. Sonradan sadece eşler iyi diye, şimdiki hayattan kaçış çok üzücü sonuçlara neden oluyor. Ailemle aram hep iyiydi belki çok objektif yaklaşamam ama bence farklılıklar olur. Yani orası sizin tamamen sorumluluğunu aldığınız gerçekten kendi eviniz yuvanız olacak. Dolayısıyla idare tamamen size ait olacak. Bu sorumluluk duygusu ise aileyi idare edecek şekilde törpülüyor zamanla sizi. komagene

tamam canım, kolay gelsin sanada, görüşürüz inşallah kendine çok iyi bak K

simurg gene benimle ililenip uzun uzun yazmışsın Allah razı olsun öncelikle arkadaşım. belki yaşımdandır bilmiyorum ama sanki hiç unutamayacakmışım gibi geliyor. yani senin geçtiğin evrelere ben varabilir miyim bilmiyorum. şuan ailem için elimden gelen en iyi şey onlara duygusuz kalmak oldu. o tartıştığımız zamandan beri tek bi saygısızlık, agresiflik yapmadım. bundan sonrada yapmayacağım Allah'ın izniyle. elimden geldğince sabırlı olacağım. fakat bu sadece tek taraflı değil. annemde bana karşı mesafeli artık. önceden yerdiği kadar severdide... şimdi bana sadece ismimle hitap ediyor ve kzı değil arkadaşı gibi konuşuyor. dün abim geldi işten. ona: 'keyfin yok gibi görünüyor bitanem, neyin var?' diye sordu... ne bileyim içimde garip bi kıskançlık oldu. artık evin içinde zorunlu yaşıyormuşuz gibi hissediyorum. herhalde ben evlenip gitsem çokta üzülmezler... kaçtır iyi niyetlide olsa şu cümleyi kuruyorlar 'civciv evlenirse çok rahatlayacağız, oğlanın düğüne rahat para biriktiririz' ben ne masraflı bişeymişim... hiç dillerinden düşürmüyorlar sağolsunlar. bunu benim yanımda bile söylüyorlar, normal bi cümle gibi. belki kötü niyetle değil ve benim üzüleceğimi düşünerek değil fakat artık bana koyuyor böyle cümleler. yaşım 20. yani istesem çalışıp para kazanacağım bi yaş ve ben okumayı seçip ailemin eline baktığım için inan suçluluk duymaya başladım. çekine çekine harçlık istiyorum. nişanlımın veriği harçlığa varana kadar anneme verdimki, çeyizlermi alsın, bide düğün masraflarım için yakınmasın... yani bu gibi ufak şeyler, anlık kelimeler büyüdü büyüdü dağ gibi oldu, yer etti içime. onlara karşı hissizleştim. nişanım olmadan önce nişan-söz forumlarında arkadaşların sözde, nişanda nasıl ağladıklaını, anneleriyle, babalarıyla nasıl göz göze gelip karşılıklı ağlamalarını... özenerek okudum inan. zira ben istenirken ne annem ne ben hiç böyle sahneler yaşamadık. beni verdikleri an içimden öyle bi oh çektimki... el öperken sarılmadık, formaliteden öptüm elini. nişan desen öyle... hiç ama hiç ben artık bu evde olmayacağım, misafirim, nasıl yapacağım onlar olmadan diye düşünmedim, düşünmüyorumda. aksine 6 ay su gibi geçsin diye dua ediyorum. muhtemelen gelin çıkarmasında da ağlamayacağım. daha öncedende biliyorsun ben ailem için nelerden vazgeçtim... gerçi doğru bi karardı ama belki bi çok kişi yapmazdı bunu. nişanlımında desteğiyle iyileşirim belki... ama o yaralar tamamen geçmeyecek ve en acısıda anneme karşı hissizleştiğim... annem 16 yaşında evlenmiş haliyle çok cahil olduğu, çocuk olduğu dönemlerde büyüttü bizleri. doğru bildiği yanlışlar vardı fakat bunlara kendini kapatarak o yanlışlarla büyüttü bizi... ben onların meyvesiyim. başka bi ailede yetişipte yanlarına gelmedim. öğrendiğim, benimsediğim, kendime kattığım herşeyin temelinde onların hayata başık açıları yatıyor. bu yüzden beni bu kadar ağır eleştirmelerinede kızıyorum bi yandan. çünkü bana sinirlisin diyen annemde sinirli, bana küsüyor diyen annemde küskün... yani kendisine bakmadan beni böyle eleştirmesine daha çok kızıyorum. bana dikkatlice baksın. ben aslında oyum... tek fark ben annemin hatalarını gözlemlyip, kendi hayatıma aktarmamaya çalışıyorum. mesela benim için iyi bi örnek eş değil. bu nedenle ondan yapmam gerekeni değil yapmamam gerekeni öğrendim. bundan sonra çok bi beklentim yok. yani evlenince düzelelim, herşey bal kaymak olsun gibi bi isteğimde yok. uçurumlar açmayacağım elbette ama ailem benim için bayramlarda, tatillerde ziyaret ettiğim, bi ihtiyaçları olduğnda koştuacağım insanlar olacak. manevi olarak pek bi beklentim yok...

bukadar karamsar olma kendine güven akışına bırak çokta güzel geçinirsin Eşinle aile farklı Eş farklı paylaşılan yaşanılanlar farklı... K

canım benim, ağlama kıyamam ben sana inanıyorum artık, geçecek ve ben ailemi yanıltacağım. yanıltmak için değil sevdiğim adamı istediğim, onunla bi ömür geçirmek istediğim için yanıltacağım... sabırla bekliyorum o günü... peki sen neler yaşadın?anlatmak ister misin?evlendin mi?eşinle aran nasıl?bu sıkıntılaını onunla paylaşman sizi nasıl etkiledi?sonradan başına kakma durumu falan oldu mu?evlendikten sonra ailenle aran nasıl oldu? gerçi bu kadar yazabildiğini söylemişsin, sanırım vaktin yok. müsait olduğun bi zmanda seninle bu konuda dertleşmek isterim gerçekten inşallah hep dahada mutlu olursun canım K

canımm çok mutlu oldummm hadi gözün aydınn, allah tamamına erdirsin mutlulukla inşallah ailenle buzların erimesinede çook sevindimmm dil yarası unutulmaz derler ama yok sayarsınn olur biter nişan resimlerini eklede göreyimmm merak ettiimm allah mutlu etsin canımmmm K

merhaba erenayefe. nişan hazırlıklarından dolayı pek girme fırsatım olmadı.2 gün önce çok güzel ve kalabalık bi törenle nişanlandım: ) öyle güzel geçtiki... annemle bayramda ufaktan konuşmaya başladık, buzlar eridi. hatta nişanda iyi bile sayılabilirdi. fakat hala kırgınım... babamla o konuştukları hiç gitmiyor aklımdan. unutamıyorum... unutamadıklarım saplandı yüreğime... anneme karşı gayet içten e sygılı davranıyorum, istediklerini hemen yapmaya çalşıyorum şuanda.7 ayım kaldı, elimden geldiğince aramız güzel olsun istiyorum. fakat o yaşanılanları unuttun mu desen... yok... hayır.. unutamıyorum. aramız ne kadar iyide olsa, içim buruk. garip bi durgunluk var. bana güç veren nişanlıma olan büyük sevgim

civciv allah tamamına erdirsin ilk önce.. evlilikte esas özveri ve fedakarlık.. buna egolarımzda dahil her şeyde özveri.. bir tarafın diğerinden baskın olması evliliği yıpratabilir.. zaten aynı eve girmeden hiç bir şey belli olmaz.. K KRoNiKDeLi KAREN'İM

maşallah canım, Allah bozmasın

merak etme eşine melek gibi olursun canımmmm. abim Benim için " Bu kız Bize karşı pitbull ama dişariya kedi yavrusu " der, haklı da =))) sonracığıma sen eşinle ve ailesiyle çook iyi anlaşirsin kendi ailen senin için " el iyisi " , " el yalakası " , " kaynana aşiği" gibi tabirler de kullanabilirler hiiiç kafana takma =) Ben sözlümle ve ailesiyle gayet uyumluyum sözlümü arada ısırıyorum ama genelde iyiyiz, annem sürekli laf sokuşturur, hiç sıkma canını, annen de olsa sinir ediyor işte insanı, Benimki de Beni arkadaslarıyla taniştiracaği zaman gördüğüm psikolojık tedavileri sayip "ruh hastası ama ısırmaz zararsızdır " muamelesi yapar.. sonra arkadaşlarının Bana acıyan Bakışlarıyla uğraş dur =))

sen sessiz kal yeterli bnce canım... bi tartısma olunca sus cevap verme boylece içinde rahat olur.. sen gorevlerını yap fazla ortalarda dolanma rahatlarsın eminim... ve bu hassasıyette olan birinin kendi yuvasında cok mutlu huzurlu bır aılesı yuvası olacagınada eminim :) L

kız aynı şeyi banada diyorlar. Damarıma basıldı tamamdır P

canım benim eşim kazan operatörü ama şirketlerde işçi olarak geçiyo ben nişanlıyken çalıştım canım muhasebeciydim bende ama eşim sen evimin kadını, çocuklarımın anası ol ben bakarım sana dedi bende evimin hanımı oldum ama çocuk yapamadım henüzz valla çalışmamaktanda memnunum allaha şükür sıkıntımız yok yiyom yatıyom alıyom arabamı geziyom hayat bende tatlım keyfim yerinde anlaayacağın eşim hiç para mevzusu yapmaz oyüzden eksiklik hissetmiyorum K

Ben bide karadenizliyim ayri bi inadim yani sanirim sende karadenizlisin dimi? civciv canim bak sen kendi yuvani kuracaksin hem evlenecegin adama da a$iksin o senin hayat arkadasin olacak.. bu yüzden ben inaniyorum ki onunla mutlu huzurlu bir yuva kurcaksin canim inci61inci Azra'm tatlı kızım

istesemde annemden nefret edemem... ama bu kırgınlık geçer mi bilmiyorum:' ((( +vicdan azabı... iyi dileklerin için çok sağol erenayefe... umarım ailemde bulamadığım huzur ve mutluluğu kendi kurduğum yuvada yakalarım:' (((

sık dişini bayrama az kaldı bol bol yersin çikolata nişanlımda bana bi kutu yolladı çeşit çeşit ama nişanda kilolu olmayayım diye yemiyorum, nişandan sonra halledeceğim hepsini . push ; K

arkadaşlar merak ettiğim bi soru var, özelliklede evli bayanlar cevaplarsa çok sevinirim. aranızda bekarken kendi ailesiyle geçinemeyip fakat evlendiğinde eşiyle arası çok iyi olanlarınız var mı? yani kendi ailesiyle anlaşamayan, kendi kurduğu yuvada da geçimsiz olur diye birşey var mıdır? benim ailemle yıldızm pek barışmıyor yapı olarak sinirli biriyimdir. evlenince bu geçer mi?ya da azalır mı? nolur bunun mümkün olduğunun örneklerini verin bana... inanın içim içimi yiyor... nişanlanmak üzereyim ama şu düşünceden kendimi alamıyorum: 'ailenle anlaşamıyorsun, eşinle çocuuklarınla nasıl anlaşacaksın..?' dediğim gibi sinirli bi yapıya sahibim . nişanlım çok iyidir ve ona haksızlık diyormuşum gibi geliyor... lütfen bana eşimle, çocuklarımla mutlu yaşayabileceğime dair ümit veren yaşantınızı, deneyimlerinizi anlatın: ( inanın buna çok ama çok ihtiyacım var... inanın... not:nişanlımla aram Allah bozmasın çok iyi. tek sorun ailemle anlaşamamam ve birşey daha... normal hayatta çok sevilen, cana yakın bi yapım vardır. bu sinir, hırs sadece aieme karşı böyle... bunu nasıl geçirebilirim ben? K

O zaman :13: cak hemserim Kocan nereli? Biz ayni memleketliyiiz Ama benim inadim ondan coktur. O bana kiyamiyor

Bi an ben yazdım sandım.:26: Önceki

benim annemde öyle. şakayla karışık ''yazık çocuğa, senden çekeceği var'' diyor... o an gülüp geçsemde aslında onun gerçek düşüncesi olduğunu bildiğim için kızıyorum. ve her gece dua ediyorum Rabbime,''Allah'ım beni eşimle ve çocuklarımla sınama, yuvamıza sonsuz huzur ver, senin yolunda harcayacak hayırlı ömürler nasip et'' diye... Rabbim nasip ederde güzel bi yuvam olursa anneme yaptığı bu şakaları hatırlatacağım, aynı onun yaptığı gibi şakayla karışık

:82::98: K

yaa ben empati yaptım sen içtiğini düşünsene feci tadı vardır herhalde:120: iyiki erkek değilimmmm valla adamlar evlenene kadar canları çıkıyoo sonrada acısı fena çıkıyo karısından:127::92: ayyyy bak kocişimi özlettin kızzzz dur bi arayayım miskokulumu:97: Önceki

inşallah canım... inşallah birbirimizi tamamlayabiliriz nişanlımla. K

aklıam gelmedi değil: ) tabiki yollarım K

bende annemle pek anlaşamam ve gittiğin yerde anlaşabilcenmi kocanla ve annesiyle diyordu ben anlaşacağıma inanıyorum cünkü dışardaki herkesle anlaşan bir tipim. Sadece annem çok zıttım. Demek ailesiyle anlaşamayan kocasıyla anlaşıyor o zaman problem yokk :)) tulipa ΛŁŁ -SТΛЯ başlangıç 66; güncel 62; hedef

demiyorlar yinede cnm ama. kuzenm hep der eşin çok iyi seni çok iyi taşıyor diye sanki tek başına geçiniyor eşim. yani genede bulurlar bi kulp sen kimse için değil yani kendin için mutlu olmaya çalış daima . push ; Piquania_Dedove_

ne güzel... Allah daim etsin bu mutluluğunuzu canım. inşallah nişanlımla banada nasip olur. çok istiyorum eşimle mutlu olmayı ve ailemi şaşırtmayı. geçimsiz, huysuz dedikleri kızlarının nasıl mutlu olduğunu görsünler istiyorum. M mervemsi ALLAHIM BİTMESİN BU

bak allaah sanada yardım ediyo bu durumların sorunsuz geçmesi nadir görülür seninde ailenle aran düzelecek bak göreceksinn bu günler sadece buruk anılar olarak kalacak mutlu hayatında evet doğru zaman geldiğinde gönderecek allah yavrucuğumu ama evliliğimide doya doya yaşadım, hevesimi aldım birbirimizi iyice tanıdık artık anne baba olmaya daha da hazırız belki o zaman doğmuş olsaydı bebeğim o yaşta yeterli anne olamayabilirdim bu yönden bakıp kendimi avutuyorıum bende allah böyle hayırlı görmüş hangi bölümde okuyorsun, mesleğin ne olacak? nişanlının mesleği nee? seni tanmak istiyorum ondan soruyorum istemezsen cevaplamayabilirsin kızmam yaniiiii K

canım seni çok iyi anlıyorum üzülme, aileyle güzel anlar da oluyor zor anlarda. kendini çok suçlama, ağlama... ailene de kızma kalplarini kırma 7 ay sonra gideceksin zaten... ben ailemle iyi gibiydim tahammul ediyordum ama evliliğe yakın ya tahammulüm azaldı yada babam gerginliğini benim üstümde attı bilmiyorum evlenrken mutlu mesut çıktım o evden sıkı sıkı bağlandım kocama... belki de evliliğinin kıymetini bilmen içindir bu gelişmeler, allah tarafından... kadınlar kulübü dertleşme anlamında çok iyi ailemi kimseye kötüleyemiyorum suçluluk duyuyorum.. canım bence son aylarını güzel değerlendir istesende onların bekar küçük kızı olamayacaksın.. sonra ise eşinle kuşak farkı olmuyo, birlikte gezmekten zevk alıyosun, birlikte konuşmaktan, her ey çok güzel oluyo.. ben evliliği çok seviyorum ve herkese tavsiye ediyorum...

canım benim amin ecmain Rabbim benim için düşünüp, dilediklerinin kat be kat katlasını versin sana ayrıca tüm pozitif enerjileride kaptım çok neşeli ve hayat dolusun maşallah subhanallah K

Bende babamla pek anlaşamazdım ki hala anlaşamam bi iletişim kopukluğu var aynı frekanslarda diiliz malesef.. hani kızlar babası gibi eş isterlermiş derler hiç istemedimmm.. şükürki eşimin babamla çok fazla alakası yok benzemiyolar.. eşimle iyi anlaşıyorum babamla hala anlaşamam.. Geçmişin verdiği iletişimsizlik hala devam ediyor malesef.. Babamm başına buyruk yaşayan içen asabi biriydi.. Annem sabır taşı gibidir annemle hala diyaloğum çok iyidir eşimde böle olur diye çok korkum vardı ama şükür alakaları yok.. K

maşallah canım Allah bozmasın, umarım benimde evliliğim beklediğimdende güzel olur...

Öncelikle mutluluklar diliyorum sana... Bende senin gibiydim annemle bırak anlaşabilmeyi bir konu üzerinde yarım saatten fazla konuşamazdık... Aynen senin annen gibi benim annemde kendi istediği gibi biri olmam için çabaladı durdu... Temizlik yapmadığım için kızdı yapmaya başladım eksik yaptığım için kızdı ve tıpkı senin annenin yaptığı gibi babamla gizli gizli konuştu kızın böyle şöyle diye... Baktım ki onu memnun edemiyorum bende tamamen uzaklaştım ondan kafama buyruk asi sinirli biri oldum... Yapma dediklerini özellikle yapardım canım isterse temizlik yapardım... Zamanla ailemden akrabalarımdan elimi eteğimi çektim... Kendi kabuğuma saklandım öyle mutlu şekilde de devam ettim... Şimdi evliyim eşimle 4 senelik flörtün sonunda evlendim... Sevgili dönemlerimizde bile şiddetli tartışmamız olmadı... O bana karşı oldukça anlayışlı yumuşak davrandıkça bende ister istemez davranıyorum... Kızarken bile sesimiz yükselmez evimizde Annemlere haftada bir gidiyorum şimdi annem oldukça iyimser bana karşı şu an ben aramasam o arar sorar nasılsın diye... Bazen eşim annenle bu kadar iyimi anlaşıyordunuz siz diye takılır... Ailemizi seçemiyoruz ama eşimizi biz seçiyoruz ailemiz bizim isteklerimize önem vermiyor ama eşimiz veriyor bu yüzden anlaşabiliyoruz bence... . push ; S svc

benimki tam tersı bır olay bekarken ailemle cok ıyı anlasıyordum evlendınkten sonra ailemle aram cok sogudu hatta ılk yıllarımda annemle bıle kustum bana akıl verıyordu her zmaan ama dogru soyledıgını 2 yıl sonra anladım suan 3 yıllık evlıyım vee annemle aram maşallah bekarlıgımdan daha daha ıyı ama ailemle berbat... annemde olmasa kafayı yerım herhalde G

bende senin gibiydim bekarken ailemle anlaşamazdım giydiklerime karışırlardı gezmeme izin vermezdiler özellikle babam ve abim birazda dik dediği dedik biriydim hep sorun çıkardı evlenince rahat edicem diye sevinirdim severek evlendim eşimin ailesi çok rahat ama gelki eşim hiç bir yere göndermez hep yanında oturacağım giyimime karışmaz yağmurdan kaçarken doluya tutuldum:)ama yinede insanın kendi evi gibisi yok bi gün anlaşamazsan ertesi gün kumrular gibisin sevdiğini al mutlu ol güzelim:) O olympias

sanırım 15-20 yaşlar arasında oluyor böyle anlaşmazlıklar ama insan yaşarken çok bunalıyor ama geçiyor zamanla unutuluyor allahım bu duyguları yaşarken yanlış yapmaktan korusun hepimizi TrulyScrumptious crazy cat

Aynen bende trabzonluyum.

seni gördüğüme çok sevindim simurg_ : ) sen en azından iyileşebiliyorsun, inan bende derin yaralar açıyor... annem sürekli eleştiren, kusuru kendinden başka herkese sindiren bi yapıya sahip. daha bi kere bile 'ben şu konuda hatalıydım' dediğini duymadım... ne yapacağım bilmiyorum.6 ay sonra düğünüm var Allah nasip ederse, o yüzden fazla aramızın soğuk olmasına izin vermiyorum, kızsam bile içime atıyorum. ben küçüklüğümden beri anneme çok düşkünüm. başta da dediğim gibi, anneme karşı duygularım çok uçlarda... ya çok seviyorum ya çok kızıyorum. şimdi ikiside yok... daha sabırlı ve anlayışlı olmaya çalışıyorum fakat ne olduysa, sanki annem artık gözümde yabancı... belkide nişanlandığım içindir. yakında bu yuvadan uçup gideceğim fikrine iyice alıştım ve kendimi misafir gibi hissediyorum. K

canım hala annemle 1 saatten fazla iyi kalamam hemen sürtüşürüz. ama 6. yılımı doldurduğum mükemmel bir evliliğim var, dedem sen milletin soyunu tüketirsin derdi ama eşimin ailesiylede çok iyi geçiniyoruz daha çıt çıkmamıştır evimde, ev sahibim bile söyler kumrular gbisiniz diyee ayrıca bende çoook dengesiz ve huysuz bir hatunum ani parlamalar, misilleme yapmalar falan... ve ben 18 yaşında bir çocuktum evlendiğimde düşün cahillik boyutunu birşeyler olmaz insan sevdiğinin yanında durulur, hanımhanımcık olursun sen bile şaşarsın kendine M

anladım :78: :78: ne güzel, Allah muhabbetinizi bozmasın K

canım kaç yaşındasın bilmiyorum ama bende bekarken ailemle çok anlaşamazdım ama şuan maşallah çok iyiyiz. 6 yıllı evliyim yıllar insanı olgunlaştırıyor. ev geçindirirken aile olurken onları daha iyi anlıyor insan.. aile olmak kolay değil neden hangi konularda anlaşamadığın çok öenemli yuva kurmaya hazırlanıyorsun umarım çok mutlu olursun. kimse durup duruklen sinrli değildir mutlaka sinirlenmenin ani palamaların bir sebebi vardır. Allah mesut bahtiyar etsin canım. Önceki

amin canm allah sizede nasip etsin yaş farkınız varmı nişanlınla? ne zamandır berabersiniz? "evlenmek istiyormusunuz?"nikah memuru gibi soruyom bnde K

faydası olduysa çok sevinirim canım. banada çok umut oldu ve bu konuyu açtığımdan beri kendime daha çok güvenmeye başladım. inşallah sonumuz çok güzel olur

canım benim bende seni çok sevdim Rabbim inşallah sana hayırlı evlatlar nasip eder, bi tanesi cennette annesini izliyor zaten :93: sen bayağı erken evlenmişsin fakat erken evlenmekte bi yönden iyi. eğer sevdiğin kişiyle evleniyorsan hayatı onunla biran önce yaşamak, onun tecrübelerinden faydalanmak çok güzel bişey olmalı. Rabbim inşallah hep böyle huzurlu mutlu olmanızı sağlar dua ederken, Allahım beni eşimle, çocuğumla sınama demek gerek... çünkü en büyük sınav bu ikisinden olurmuş, en ağırı... sen eş yönünüden atlatmışsın, umarım evlatlarında bir o kadar iyi ve hayırlı olur ben hep dua ediyorum... peki sizin nişan dönemleriniz nasıl geçti?ailen, sen, nişanlın... çok sorun çıkıyor mu nişanlılık döneminde?genelde zor olduğunu söylüyorlar.. K

allah zihin açıklıığı versin iyi geceler

canım ailenle anlaşamıyorsun diye kimseyle anlaşamayacaksın diye birşey yok hiç canını sıkma ailen sinirini bozuyor ki sinirleniyorsun, eşin sinirini bozmazsa yani onunla anlaşırsan sinirlenmezsin bi de canım çevremde sevilen sıcakkanlı biriyim ama aileme karşı sinirliyim diyorsun. Demek ki sen hemen değil ama biriktirerek sinirlenen birisin. Ailenin hareketleri çocukluktan beri sana batmış batmış bu noktaya gelmiş. Tek tavsiyem eşine kin tutma içine atma hoşgörülü ol, şöyleydi böyleydi diye biriktirme gül gibi geçinip gidersiniz boşuna canını sıkma hiç

sağol egem... tavsiyene uyacağım. ilk defa geçenlerde annemle babam tartışınca ben aray girdim diye babam üzerime yürümüştü içim parçalanmıştı, ona açılmıştım sağolsun, kendi ailesiyle tartışmalarınıda örnek göstererek beni avutmaya çalıştı. fakat sonra kendi kendime düşünüp senin bana tavsiye ettiğin şeyin kararını aldım. yani ailevi meselelerimi anlatmayacağım. çok güveniyorum evet ama tedbirli olmakta lazım. ailemle ilişkim bu haldeyken, ilerde bide eşim yüzüme vurursa bunu işte o zaman yıkılırım ben... S

hoşgeldin erenayefe, bende geldim. daha iyiyim artık. bu konuyu açtığım günden beri hiç annemi görmedim biliyor musun? aynı evde yaşadığımız halde... ne acı değil mi? bu evde yemek yemiyorum, tv izlemiyorum... sabahları erkenden çıkıyorum kütüphanede ders çalışmaya gidiyorum. sonra derse giriyorum akşama kadar. gelincede yemek yemiyorum zaten yememi bekleyende yok. odama çekilip sizinle konuşuyorum, sonra gene ders, ardından nişanlımla konuşuyoruz, sonra uyuyorum... yani 3 gündür hiç annemi görmedim. sabah komidinin üzerine para bırakmış, almadım. onlara masraf olduğumu söyledikleri cümleler geldi aklıma... elim gitmedi paraya. yarın dersim yok, erkenden çıkıp kütüphaneye gidip akşam kadar harıl harıl ders çalışmak istiyorum. bayramda nişanım olacak, bayram sonrasında ise vizeler... o yüzden sıkı tutuyorum böylece oyalanmışta oluyorum

bısey olmaz bnde anmle hergun kustum kavga dovus ooo neler neler nefret edıodm kendısınden... sımdı ewlendım hergu telle konusuyorm. kına gecende falan agladıklarında ıcın gıdıcek bak gorrsun F

canım sana bunları tecrübeli olarak değil yaşamış olarak anlatıyorum bende 24 yaşındayım tecrübeli sayılmam yaniii avunma bir an önce harekete geç kendi hayatını hayal et adımlar at, birşeyler yap yıkılma yoksa evlenince eşine hiçbirşey kalmayacak yığıntıdan başka onu seviyorsan aldırma diren ama "sessizce" yaşamak herşeye rağmen güzel tadını çıkar K

benim nişanlımda maçta şimdi : ))) ben çok mutlu oldum yazdığını görünce: ) nişanlı olmak gerçkten çok güzel, ailem nişanlımı çok sevip güvendikleri için beni rahat rahat ona emanet edebiliyorlar. daha öncede 2 kez eskişehire bi kezde konyaya gitmiştik, çok güzel vakit geçirmiştik, inşallah gene öyle olur: ))) şimdi mutluyum, daha iyiyim, pek takmamaya çalışıyorum yaşanılanları ve aileme karşı kin tutmuyorum, sadece eski bağlılığım kalmadı. üsttede dedğim gibi kendimi misafir gibi hissediyorum artık... biz akşamları nişanlımla görüntülü konuşuyoruz genelde, gelemeyebilirim o yüzden, ama bundan sonra sık sık bu saatlerde burda olurum çünkü sınavlarım bitti 10 günlük bi tatile girdim: ) K

senn ailenle çok zıtlaşmışsın hayatım, annenede sakın nefret benzeri duygulsr besleme olurmu? annelerimz çook kıymetli inşallah aranız düzelir sıkıntıların geçer mutlu evlilik hayatın olur hatırlarsın bu günleri gülerek ben geçmişime gülüyorum artık çok mutluyum çünkü sen nişanlınla mutlu olmaya bak zamanla ailenlede aran düzelir esraanne yunusum

biz 4 ay evvel görücü usulü tanıştık fakat çok fazla görüşme imkanımız oldu, birbirimizi sürekli tanımaya çalıştık. ailelerimiz bizi kendi halimize bıraktı.4 ay boyunca rahatça görüştük, yeri geldi günü birlik şehir turları yaptık gezdik, sinemaya gittik, lunaparka gidip çocuk gibi eğlendik, bowling oynayarak yarıştık, ladese tutuştuk... yani dolu dolu bi 4 ay yaşadık. sanki o yıllardır hayatımda... sanki hep vardı... aileler ramazanda adı konsun artık dedi ama biz istemedik, biraz daha rahat bırakın bizi dedik ve şimdi nişanlanmaya, birbirimizin olduğunu ilan etmeye karar verdik ben 20 o 28 yaşında, aramızda 8 yaş var ama hiç hissetmedim bunu çünkü karakter itibariyle biraz olgunumdur o ise yeri gelince benden de çocuk oluyor Allah nasip ederse 7 ay sonra evlenmek istiyoruz yani 3. sınıf bittiğinde. ben okulumun farabi sistemiyle son senemde onun bulunduğu şehirdeki üniversiteye misafir öğrenci olarak gidecğim ve son senemi onunla okuacağım, o da yüksek lisans yapıyor zaten, beraber öğrencide olacağız hep evlendiğimizi hayal ediyoruz... o bana diyor haftasonu hep geç kalkalım, cumartesi patates kızartma günümüz olsun, bir sürü(en az 4) çocuğumuz olsun diye temiz hayallerimiz var, birbirimizi ruhen doyurmaya yönelik... Rabbim tez zamanda nasip eder inşallah medet Kış bitecek, bahar

ne güzel canım, Allah sevginizi, mutluluğunuzu daim etsin. darısı başıma artık: )

valla dişimi sıkarsam ya bi yerim şişer yada bugün yaptırdığım dolgum düşer bayramda çikolata yiyemiyorum koşturmaktan kayınvalidemin evine çok gelen olur onları ağırlıyorum bende kilo gani gani 1,2 kg çokta farketmez yanii K

İki uç duyguyu bende yaşamıştım zaman zaman çok sevıyordum pişman oluyordum yaptıklarımdan zaman zamanda oyle nefret edıyordum kı anlatamam. Ama sadee onlara karsıydı. Bu geçici birşey bence. Herkesın hataları vardır anne baba dıyınce kusurssuz olmuyorlar. Sen bu konusmaları onların hatalarına ver ne de olsa zaman zaman sende onlara karsı hata yapmıssındır. Sen de bırde vicdan gordum ben. Pişmansın ama ıstemeden yapıyorsun. İşte en çok zaten sevdıklerıne bunu yapıyor ınsan. Çünki bılıyorsun kı senı sokaga atmayacaklar senden vazgecmıcekler. Mesela aynısını erkeklerde eşlerıne yapar genelde. Bılıyor kı onu bırakmıcak cunku. SAhıplık hıssı degısık seyler yaptırıyor ınsana. ama inşallah ıyı olursunuz canım... K

hmmm mutlusun ya önemli olan ooo bak sana demiştik bizzz geçer diye geçmeye başladı bile,, evlenince hiç problem kalmayacakk inşallahhh takma canım sen mutluluğuna neşene bak allah hakkında hayırlısını versinn ne zaman resim eklicenn bi tane koy da görelim nişan resimlerini bu arada çikolata sözünü unutmadım ona göre olurda buraya uğrarsan takılırızzz K

öyle mi diyorsun... inan yazdıkların umut oldu bana, Allah senden razı olsun erenayefe:' ((( bugün annemle tartıştık, odama kapandım ve her zamnki gibi beni babama abime şikayet etti... odamdan duydum, içim acıdı resmen... ama en çokta babamın dediği beni mahvetti:' ( sanki benden ümidini kesmiş gibi:''o bu karakteri benimsemiş, artık yapacak bişey yok'' dedi... inan kendimden nefret ettim... şuan öyle kötüyümki...

okurken ben acaba bu konuyu ne zaman açtım dedim aynı senin gibiyimm.. evdekilerde hep söyler sen nasıl yuva kurcaksın aile geçindirceksin nasıl insanlarla anlaşıcaksın.. çok geçimsizsin huysuzsun.. sana nasıl tahammül ediyolar vs. vs. inşallah canım sen ben ve bizim yapımızdakiler hiiiiiiçç sorun yaşamayızz.. bende bekarım şu an.. burda sana yazılanlar banada umut oldu açıkçası iyiki açmışsın bu konuyuu

civciv anca yakaladım seniiiii vaktim azzzzz K