Çok zor durum canım. Anne babayı atsan atmazsın. Ne kadar kötü olursa olsun o senin baban. Annen bunca yıl sabretmiş ama etık dayanamıyor demek ki. Bence annene destek olun. Ayrılsın. Babanın bu yaştan sonra düzeleceği yok. Kaç kez şans vrilmiş ama değerlendirmemiş. Artık kendi sonunu hazırlamış. Annenin de rahat yüzü görmeye hakkı var. Senin yapacağın da annene destek olmak, babana mesafeli olmak. İkisi arasındaki meseleye müdahale etme. Yıpranırsın boşuna. Ama babanı arayıp sor, ziyaret et. Tamamen yalnız bırakıp dışlamak da olmaz M

okurken sanki yıllar sonra annenin yerinde olacakmışım gibi hissettim annenin yaşadıklarının aynısı ben şimdi yaşıyorum benimde ikizlerim var sizler gibi yıllarca ödedim kumar borcunu eşimin ama bebeklerim olunca benden bu kadar demesini bildim ben etraf bebekler için bir şans diye tutturdu eşim ise yalvarıyor bu son diye ama artık yemezlerrr yıllardır söz veriyor baban gibi asla ama asla düzelmeyecegini biliyorum ben kafamı karıştıran bebeklerim büyüdüklerinde bizim içinde bir şans verseydin keşke derler mi acaba diyorum bir taraftanda ömür boyu aynı annen gibi yıllarımı onun kumar borcunu ödeyerek geçirmek istemiyorum... sana diyecegim şey baban sonuçta asla görüşme gitme gelme denilmez elbette şuda varki sen babanla görüşmeye devam ettiğinde bu sefer kumar borçlarını senin yada eşinin ödemesi için duygu sömürüleri başlayacak böyle adamlar değişmiyolar inan babanda asla değişmeyecek değişecek olsa şimdiye çoktan değişirdi, ya çok sık olmasada arada sırada uğra hal hatırını sor ama sıkı fıkı olmayın derim yada hiç görüşmeyeceksiniz bu sizin verebileceginiz bir karar sonuçta canım... evin parasını bile hemen ödeyin dediğine göre mutlaka yine borcu vardır ondan dolayı parayı hemen istiyordur Allahım güç kuvvet versin sizlere bence annen için üzülmeyin o kurtulmuştur emin olun keşke yıllar önce yapsaydım bile diyodur şimdi Allahım aydınlığına çıkarsın hepimizi inş. butterflys73 Tek Bayrak Tek

Nereden başlanır nasıl anlatılır hiç bilemiyorum ama o kadar çok bunaldım ki... Sorun annemle babam, zorla yürüyen bir evlilik... aslında sorun annem demek doğru değil, % 1500 babam maalesef... kumar, kumar, kumar!!! Artık tamamen hastalık halinde, her defasında sözler yeminler ama 1 yıl geçmeden yine kumar borcu ortaya çıkıyor... Annem emekli memur ve ömrü babamın kumar borcunu ödemekle geçti, hatta 25 yılın sonunda aldığı ikramiye dahil kumara gitti... ama biz iki kız kardeşiz diye, babasız çocuk büyütmek zor diye hep katlandı... İş hayatına başladığımda da annemin gösterdiği özveriyi benden de bekledi ve ben olmaz diyemedim... 4 yıl önce eşim, ben ve kardeşim son kez yine yüklü bir borç kapattık, babama da artık bu son dedik, bundan ötesi yok dedik, yine yeminler sözler ve maalesef bugün yine aynı noktadayız... 4 yıl önce annem tek bir şartla boşanmaktan vazgeçerim, eve yabancı gibi sessizce girsin çıksın, yemeğini yaparım, çamaşırını yıkarım ama asla aynı odada bulunmam demişti. Bunu da kabul etti, ama geçen ay bu durumu sorun yaparak anneme yüklenmeye başladı... böyle evlilik mi olur, ben de insanım, güler yüz bekliyorum filan d, yerek bardağı taşırdı... meğer bu krizin arkasında yine borç varmış, kendisi söylemedi ama biz araştırıp öğrendik... Annem bu sefer boşanmakta kararlı, davayı açtı, babam da ev tuttu... ama şartı vardı, annemin oturduğu evin 1/ 4 hissesini istiyor, güya bize iyilik yapıyor da yarısını istemiyor, sizin de hakkınız var diyor... Bu arada biraz birikmişimiz vardı, paranın yaklaşık yarısını verdik ve kalan yarısı için de süre istedik, önce kabul etti ama şimdi bizi sıkıştırıp duruyor Hem annemi çok seviyor, ayrılmamak için ağlayıp sızlıyor, hem de bu ne demek oluyor anlamıyorum... Galiba bize de kırgın, aralarını yapmaya uğraşmadık, annemi ikna etmedik diye ama anneme de yazıuk değil mi, kadıncağız onun yüzünden sağlık sorunlarıyla boğuşuyor, e bir daha mı dünyaya gelecek... ne deseydik anne ayrılma sen kan kusmaya devam et, o da gününü gün etsin mi demeliydik... Çok zoruma gidiyor, ne yapmam lazım, nasıl davranmam lazım bilmiyorum... aslında yüzünü bile görmek istemiyorum, ne ölümüze gel ne de ölüne bekle demek istiyorum ama diyemiyorum da... önümüz bayram ve bayramda bile evine gitmeli miyim yoksa artık hayatımdan silmelimiyim bilemiyorum... kendisi de çok hasta aslında, şeker, kalp, damar tıkanıklığı ne arasanız var, ölüp kalsa konu komşudan mı haber alacaz... geçen bir haber kanalında izledim 82 yaşında adam şeker hastasıymış bacağı kangren olmuş günler sonra komşuları evine zorla girip hastaneye kaldırmışlar... ve kanal bu haberi insanlık ayıbı diye verdi, çocukları bakmıyor diye... ama acaba çocukları neler yaşadı, neden bu adamı yalnızlığa terkettiler soran yok ki... ne olur bir yol gösterin, bundan sonra nasıl davranmalıyım, ara sıra da olsa aramalı mıyım, aramasını mı beklemeliyim, yoksa mantığımın dediği gibi duygusallığı bi tarafa bırakıp kendi tercihini yaptı, elimden bişey gelmez deyip uzak mı durmalıyım... şunu çok iyi biliyorum ki arayıp sorarsam benimle ilişkisini en üst düzeyde tutacak ama sadece ve sadece kendi menfaati için, ve bu durumda ben ve ailem maddi manevi kullanılmış olacağız... uzun oldu ama söylemeden de edemeyeceğim, kendisi de memurdu ama eve 5 kuruşu girmemiştir desem yeridir, annem hem evi geçindirdi, hem bizleri okuttu, hem de onun kumar borçlarını ödedi, oturdukları evde bile 5 kuruşu yok, annemin babasından kalan para ile alındı, eşyaları annem taksitle aldı ödedi... kardeşim evlendi ve düğüne bir katkısı olmadığı gibi damada bir saat al bari dedim de onu bile almadı, kardeşim kendi paarsıyla eşine takılacak saati aldı düşünün... karmakarışık anlattım galiba ama içim o kadar dolu ki acemiperi Şükür

anne baba hakkı çook önemli. baban şansını fazla zorlamış. sen babanın arasıra halini hatrını arar sorarsın. electra_

kusura bakmayın konuyu açtıktan sonra uğrayamadım çok hastaydım. hepinize teşekkür ediyorum yorumlarınız için... evet dün mahkemeye çıktılar ve anlaşmalı boşandılar, evin parasını da verdik... annem huzur bulduğunu söylüyor, babam ağlıyor ama hiçbir şekilde geri adım atmadı... mantığım boşanmalarının hayırlı olduğunu söylüyor ama korkularım var, babamın geleceği ile ilgili korkular... sanırım 2-3 ay içerisinde tamamen dibe vurur, çünkü güçlü bir insan değil, ve onunla birlikte ben de dibe vururum, ne kadar bencil bir baba da olsa baba işte nihayetinde yapacak bişey de yok, ne yazılmışsa yaşayacağız şüphesiz, şimdi tek duam elden ayaktan düşmemesi... hatta keşke yeniden evlense diye dua ediyorum, en azından yalnız olmadığını bilirim... evet ben sonuna kadar annemin yanındayım, babamı da silip atamıyacağımı biliyorum, ne zaman ararım nasıl ararım bilemiyorum, belki ilk adımı ondan beklerim, sanırım zaman gösterecek... bayramın gelmesini hiç ama hiç istemiyorum lütfen çocuklarınız için hiç birşeye katlanmak zorunda hissetmeyin kendinizi... karşınızdaki insan düzelmek için sizden fazla çaba sarfetmiyorsa kendinizi tüketmenin anlamı yok... yaşanacak eninde sonunda yaşanıyor... belki yıllar önce boşansalardı bende bu kadar derin yaralar açmazdı, ben her gece inşallah başlarına kötü bir şey gelmemiştir diye kabuslar görmezdim M

çok üzüldüm ama en çok anne canım keşke yıllar önce boşansaymış bütün bunlara katlanmasaymışşimdi senin yapabileceğin sadece şu babanı tamamen silme ara sor ama kendini kullandırma yeterince maddi destek de bulunmuşsunuz daha fazlasını yapmayın uhde

okurken çok duygulandım canım sen hayırlı bir evlatsın belli baban için tedirginliğini de anlıyorum zor bir durum ama annen için en hayırlısı olmuş. sende diyorsun keşke yıllar önce boşansalardı diye. inşallah bundan sonra hepiniz çok mutlu olursunuz mlkctk

annen için sevindim. evin tapusu annen üzerine mi? eğer baban üzerineyse annenin üzerine geçirin. kumar borcu için ev elinizden gitmesin. acemiperi Şükür