Atamın diktiği MUASIR MEDENİYET BAYRAĞINI kadın gücüyle yeniden canlandırmaya hazır mısınız? O kadınları yetmiş küsur yıldır bekledikleri yerden tutup yükseltmeye, hazır mısınız? İyi düşünün, oyunuzu kime vereceğinizi sağduyunuzla kararlaştırın. İster inanın ister inanmayın, o kadınlar hala oradalar, çünkü. ellerine saglık canım çok güzel bir yazı ama o kadınların kaderi elbet deişecek biz deiştiremezsek cocuklarımız bu yola devam edicek çünkü biz laik modern ve kemailst evlatlar yetiştiriyoruz bu düzen elbek bir gün deişecek...

çok güzel bir yazı canım emeğine kalemine sağlık iyiki varsın realist

önce bazı farklılıklar yaşamak için insanın kendisininde arzusu olması gerekir, ama isteği olupta uygulayamayanlar için her zaman varım diyorum teşekkür ediyorum. seyran

Tuliana tek kelime ile mukemmel, keske biraz degisme icin caba gosterseler, ve bizlerde yardimci olabilsek bir avuc insan ile olacak ismi bilmem ama cevremizdekilere yardim etmeye kalktikca ters tepki almiyor degiliz buda bir gercek, guzel yuregine saglik canim

tuliana mükemmel bir yazı canım emeğine sağlık hala bir şeylerin değişmemiş olduğunu görenler var demek ki... BenTulis KURŞUN

çok güzeldi canım seni tebrik ediyorum XIXpek

ellerine saglık canım arkadaşım dostum bitanem

harikasin tuliana.. inan bir cogumuzun duygularina tercuman oldugunu dusunuyorum.. kalemine saglik.

İşte ben de bundan korkuyorum. . push ; V

harikasın canım çok güzel ifade etmişsin teşekkürlerrr...

harika yazmışsın canım yüreğine sağlık

Evet bende aynen onu demek istemistim.. kuzum Bu konida

Çok güzel bir yazıydı canım. Eline sağlık. Ben varım diyorum. Sen anladın onu!...

ablacım yazını okudum ve bi okadarda beğendim elerine emğine sağlık, keşke kadınlarımızda ilerlemek için çaba harcasa, anneler kendileri yapamadıkları gibi kızlarınada engel oluyorlar öyle olaylar duyuyorumki biraz inasını kendinin çabalamsı lazımki etrafta yardım edbilsim keşke yapabilsek keşke ilerlelmeyi isteseler

Yine almışsın kalemi eline, yine döktürmüşsün Tuli. Nixe

Hala var tuliş, hala var bahsettiğin kadınlar etrafımızda.. Yine başında tülbent, ayağında terlik... Hala var tuliş, hala var bahsettiğn sağlık elemanları, offflayan, pofflayan, hastane koridorlarında, burnunu Kaf Dağına dikmiş,''bu hastane benim!'' dercesine salınan doktorlar.. Hiçbir şey değişmedi, gram bile.. Korkarım günün birinde, bu cümlelerden oluşan yazıların aynısını evlatlarımız yazacak... Ve onlarda, değişmedi herşey sizin döneminizde ki gibi diyecekler.. Yüreğine sağlık arkadaşım... BenTulis KURŞUN

"O kadınları yetmiş küsur yıldır bekledikleri yerden tutup yükseltmeye, hazır mısınız?"... soruyorsun Biz hazırız Tuliana... ama İster inan ister inanma, o kadınlar hala hazır değiller.. Teşekkürler, güzel gözlemlerin tespitlerin için. Ellerine, gönlüne sağlık.. a. s. yenibirsayfa

Onüç falandı yaşım. Babamın çalıştığı kamu kuruluşunun polikliniğine her gidişimizde kafam karışmış olarak dönerdim eve. O zamanlar hayatta olan annem, hemşireydi. Ama son çocuk, yani ben doğduktan sonra bırakmıştı mesleğini. Her daim bakımlı, hep taranmış saçları, tertemiz giysileri, pırıl pırıl cildi olan bir kadındı. Yaşadığımız apartmanın diğer tüm hanımları gibi. Ama o poliklinikte ters giden bir şeyler vardı sanki. Orada muayene sırası bekleyen hanımlarla annemi ve anneme benzer görünüştekileri birbirinden ayıran gizli bir perde vardı sanki doktorların, hemşirelerin gözlerinde. Link Silinmiştir.