Tatlim bence her insan ölümü dusunmeli korkmali ama sende biraz psikolojik olarak cok etkilemis Allahi ne kadsr cok dusunursen obur dunya icin korkular basliyor kendimizle yuzlesmeler günahlarımız bunlari cogu insan yasiyordur yanlis bir yolda degilsin dunyanun bos ve anlamsiz oldugunu anlamissin en azidnan ama bir yerde dur demelisin kendine cunku suan once bu dunyada mutlu olmayi basarabilmelisin ve ahiret icin once burdan gecmelisin yani yasama sevinciyle dolsun icin ölümü dusunmeyi simdilik otele biraz psikolojinu duzelt yasamayi sev ölüm zaten kendini hatirlatir

İnsan olmak genel olarak zor yanı herkesin bi sınavı var. Ölümü anmak ona göre kalp kırmamak güzel ama insanın hayatının her anında olması bir sorun. Şahsi tavsiyem yardım alabilirsin. Bol bol dua et. Annenden babandan dua

Mutlaka psikologa gidin. Ölüm gerçeğini değiştirmez ama sizin bakış açınızı değiştirir. M

Bende de ölüm korkusu vardı. Bazı geceler çocuklarım uykudayken onlarla vedalaşır öyle uyurdum. bu psikolojimin bozuk olmasından ileri geliyordu. tedaviden sonra korku morku kalmadı

Tamam işte aynı şeyleri yaşamışız bir an önce şehrindeki iyi bir psikiyatra gitmeni öneriyorum canım. Kesinlikle iyi gelecek.

Panik atak mı var

Korkunun ecele faydası yoktur... bence ibadetlerinizi hakkıyla yapsanız bu düşuncelerden uzaklaşirsınız Casper25 Sanma şahım herkesi sen sadıkane yar olur Anneler

kaygı bozukluğu için destek alırsan faydası olur ben faydasını gördüm daha rahatım

Sinir bozucu Ama mantikli

Canim bende de ayni duygular vardi. Senin hissettiklerinin hepsini bende hissediyordum. ayni cumleleri bende kuruyordum kendi kendime. Ama bu korkumu sadece namaz kilmakla yendim. Namaz kilinca bi nebzede olsun rahatliyorsun. Aradan 8 sene gecti suan oyle bi korkum yok. Ama isin garip tarafi ben o duygu ve dusuncelerimi ozluyorum

Canım bunu bende yaşadım 3 yıl önce aynı senin gibiydim hemde çok çok kötüydüm hatta netten baktım ve kendime major depresyon teşhisi koydum hatta intihara meyilli çıktım ondan sonra acaba intihar eder miyim diye korkular başladı. Anksiyete ve panik ataklar geçiriyordum günlerce uyuyamadım, asla yemek yiyemiyordum sürekli ağlıyordum. Biri kaza geçirse ya babamda gecirirse, biri uyusturucan olmuş ya kardesiMde uyusturucuya baslarsa ve ölürse ve daha niceleri... 3 ay hap kullandım sonra kendi kendime artık hap olmadan yaparim dedim ve oldu da çok şükür rabbime. Bol bol dua et allaha konus iyi gelecektir. Geçmiş olsun.

Ölüm bir son değil bir başlangıç. Madem inancında var bunu bilmen lazım. İyi bir insan olursan iyilik ile yasarsan ölüm de sana güzel gelir. Ahiretin de güzel olur. Allah in ne kadar merhametli olduğunu, rahmetinin ne kadar bol olduğunu düşün. Rahmetine sığın merhametine inan. Yakınların ölebilir herşey bizim için inan onda da Allah o dayanma gücünü veriyor. Yaşamadan bilemiyorsun o gücün sende var olduğunu. Fakat daha böyle birşey gerçekleşmeden günlerini olmayan birşey için zehir etmene gerek yok. Sen bu dünyaya geldi isen elbette yaşayacak, mutlu olacaksin aynı zamanda ahiretin içinde çalışacaksın. A

Bendede vardı bu. İlaç kullandım uzun süre, şimdi yok.

bendede asiri korku var piskologun dedigi tek sey: iyi iyi en azindan intihar etmezsin

Banada yaşama korkusu edindirdiler...

Korkunuzun üzerine giderek psikoterapi almaya başlamanızı ve ölüm korkusu üzerine varoluşçuluk ile alakalı okumalar yapmanızı öneririm. Irvin Yalom'un tam da bu noktaya parmak basan bir kitabı var.

Bende de tam tersi hiç yok.. Ölsem de herkes her şey bir rahatlasa hatta...

Ben mi gamsızım ya tık yokta bende

Bende kendimi bildim bileli ölümkorkusu var fakat ilk defa bu kadar şiddetli yaşıyorum kendimden çok sevdigim kişiler ailem benden önce ölürse diye aşırı korku yaşıyorum, artık düşünmekten kafayı yicem, midem bulanıyor iştahım kesildi halsizlik uykuda bile hep aklımda ölüm her şey o geliyor artık kıyafetmiş eşyaymış hepsi boş insanlardan uzaklaştım her gördüğüm insan için buda ölücek diyorum yeni evlenen kişileri gördüğümde bunlarda ölücek boşa bu mutluluk diyorum. Artık ölümü düşünmekten saçmalamaya başladım. Allahıma dua ediyorum sevdigim kişilerle aynı anda ölmek için. Kendi ölümümden korkma nedenim öbür dünya için yoksa bu kadar korkmam artık günah işlememek için daha gayret gösteriyorum. Kırgınlıklar düşmanlıklar bana çok boş geliyor, insan sevdiklerine her an iyi davranmalı her an ölümle burun burunayız, biri gelip bana düşman olsa ben ona kin tutmam mesela dünya umrumda degil artık, magazalar dolu kıyafet alanlar la dolu bakıyorum ölecekler kimsenin umurunda degil diyorum yok ben aklımı kaybedicem, psikologa gitsem ölüm gerçeği degişmeyecegine göre birde çok dayanıksız duygusal biriyim, aslında bu kadar din ölüm hakkında derin düşünce insanı yoldan saptırır, bu dünya imtihan dünyası çok zor Allah yardımcımız olsun...

Destek alın. Ölüm herkes için bir gerçek zaten. Hepimiz bir gün ölümü tadacağız, bu muhakkak. Tabii ki amellerimize dikkat etmek zorundayız. Ancak hayat bunlardan ibaret değil. İnsanlar hiç ölmeyecekmiş gibi bu dünyanın nimetlerinden yararlanacak, yarın ölecekmiş gibi de ahiret için birikimini yapacak. Aradaki ince çizgiyi aşmamak gerek bence, yoksa dediğiniz gibi, derin düşünceler insanı sapkınlığa da sürükler, deliliğe de. Destek alın, tek tavsiyem. S selyfurtado Venüs AKREP

cnm bende de var ölüm korkusu. hatta ben cok fazla düşününce bosluga düşüyorum ve sorular artıyo. neden geldik nerden geldik nereye gidicez ben kimim?... daha bir sürü soru psikyatriye gittim anksiyete bozuklugu dedi. bi ilaç verdi 1 ay oldu kullanıyorum şimdilik pek bişey yok ama anca etki ediyormuş ilaç. psikologa da gittim konuştuğum gün rahatlıyorum sonra yine başlıyo. coook zor bir durum seni çok iyi anlıyorum. ama Allah ın bizi çok sevdiğini düşününce rahatlıyorum. ölüm herkese var sadece bize değil diyorum. bi de kitap okumaya başladım bu konuyla ilgili o da biraz iyi geldi. bakalım inşallah iyilesiriz Allah yardımcımız olsun.

Varoluş sancılarına giriş 101... Psikologa gidin.

Psikolog ölüm gerçeğini değiştirmeyecek elbet, sizin sağlıklı bir bakış açısı kazanmanıza yardım edecek. Bu hale gelmenizin altında yatan sebeplerini bulmanıza yardım edecek..

ÖLÜM GÜZEL BİRŞEY BUDUR PERDE ARDINDAN HEBER... HİÇ GÜZEL OLMASAYDI ÖLÜRMÜYDÜ PEYGAMBER... Evet baki değiliz.. bir psikoloğa görünseniz iyi olur.. birazda maneviyatta yönelirseniZ

Kesinlikle destek almanız gerekiyor. Çünkü baya baya hayatınızı etkileyecek bir boyutta. O düşüncelerin sonu yok. Aldığınız destek sorunu elbette ortadan kaldırmayacak ama kabullenme süreçlerini görmenize yardım edecek. Lütfen ihmal etmeyin. Kurumus-Maskara Leo Anneler

Ölüm bir yok oluş değilki, aslında öteki aleme doğuştur, Yeter ki ameller güzel olsun :) Destek alın derim kaygilarinizi yenmeniz için. Bunun yanında da namaz kılmayı ihmal etmeyin namaz kilinca ferahlık gelir.

Aynen... herkese sıkıntı veriyorum... üzüyorum..

Her canlı ölümü tadacak dünya fani yarın ölecekmiş gibi bu dünya için hiç ölmeyecekmiş gibi öbür dünya için çalış demişler insan öleceğini bilerek yaşar ama zamanı bilmez bilse katlanamaz Allah ölümün bile hayırlısını versin her insan korkar ölümden ölmekten sevdiklerini kaybetmekten ölüm bir rahmettir yaradana geri dönüştür kabullenmek gerekir yalan dünyaya kanıp yaşamak gerek bu düzen böyle kurulmuş değiştirmeye kimsenin gücü yetmemiş

Ölüm ölene bayram, bayrama sevinmek var. Oh ne güzel, bayramda tahta ata binmek var... der büyük üstad... H

bence doktora gitmelisin, yoksa daha kötü bir duruma gelebilirsin, durum küçükken önlem al derim esergry Nirvana Anneler

Ölümü ara sıra akla getirmek iyidir. Dediğiniz gibi büyük günahlardan, kalp kırmaktan, insanlara ve hayvanlara saygısızlıktan, lüks ve israftan kaçınmanıza vesile olur. Ama sizinki takıntı halini almış. Psikologla görüşüp altında yatan sebebi bulmanız gerekir. Bu şekilde hayat çok zor olur çünkü.. Ölüm sandığınız kadar kötü bir şey değil ki. Aslında ölerek bu dünyaya geldiğimizi biliyor musunuz? Siz şimdi bir sıvının içinde aylarca yaşayabilir misiniz? Her doğum bir ölümdür.. SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

Aynen bende bunları yaşıyorum kendi cenazem de yakınları mı düşünüp aglıyorum yada onların öldğgünü düşünüp aglıyorum

Herkeste vardir sevdiklerini kaybetme korkusu ama seninki takinti boyutuna ulasmis. Bir psikologa gitmende fayda var. Ben de bir ara cok siddetli yasamistim ama atlattim Allah'a sukur. Umarim sen de atlatirsin Bu arada, cozum olum gercegini degistirmek degil tabiki. O mumkun degil. Ama mumkun olan bir sey var ki o gercegi kabullenmek ve herkes gibi o gercekle yasamayi ogrenmek.

Evet bende aynı şeyleri yaşadım 7 8 yıl önce ve nasıl kendi kendime yendigimi yazdıklarınızı okuyunca hatirladim Derin nefes alıp veriyordum rahatlayana kadar Sonra kendime telkin veriyordum kokrtuum ve düşündüğüm. seylerle ilgili.. Öyle öyle azaldı ve geçti. Allah kimseye yasatmasin çok kötü bir durum ve inançla da pek ilgisi yok bence bazen yaşanan büyük sorunlar ve içe kapanık bir insan olmak bunlara yol açabiliyor.

Aynen psikolojik bir durum ya bide ben ilkokul 4 teyken derste nefesim kesilmisti, o zamandan sonra bende olum korkusu baslamisti dusun 10 yasinda ben elimi agzima goturuyordum ne kadar kuvvetli nefes alip veriyorum diye bakiyordum. Ramazanlarim ne kadar zor geciyordu cunku su icemiyordum oyle hissettigimde iftara kadar ha oldum ha ölüyorum diyordum. 2 kere doktora gittim bogazimda birseymi var diye baktirdim hicbirsey yoktu doktor bide detayli gostermisti icin rahatlamisti ve ben o zaman demistim iste hicbirsey yok kafandan atman gerekiyor dedim kendi kendime ve oyle yavas yavas beynime soz gecirdim. Ilac icmeyen biriyim o yuzden ilacsiz benim bunu atlatmam gerekiyor dedim ve Allah a sukurler olsun yendim. Gene arada bir aklima gelir yemek yerken ama "aman bogazina birsey takilmadi" deyip geciyorum Bide bir tavsiye oyle bir dusunce gelince akliniza marketten naneli falan sekerler oluyor, onlardan alin. Ben kullanmistim. Hemen agzima aliyordum sekeri o bogazimi rahatlatiyordu ferah oluyordu. Hala daha evde paket paket var o sekerlerden arada bir atarim agzima sanki bogazimi temizliyor gibi geliyor

Malesef bende de var bu ve beni cok uzuyor. c9k zorlanıyorum ve psikolog konusunda ayni senin gibi dusunuyorum olume care yok sonucta diye. of of

Canım merhaba ben de birkaç sene önce yaşadıklarının aynısını yaşadım hatta geceleri oturup ağlıyordum bu yüzden ve asla uyuyamıyordum ölüm aklımdan çıkmıyordu eşimin annemin diğer sevdiklerimin cenazelerini düşünerek ağlıyordum ya da kendi cenazemde onları düşünüp. Şehrimde bulunan çok iyi bir psikiyatra gittim ve ileri derece panik atak teşhisi kondu buna göre ilaç tedavisi ve düzenli kontrol verdi. O ilaçlar ve doktorum bana o kadar iyi geldi ki şuan o yaşadıgım duygulardan hiç eser yok sakın psikoloğa ya da psikiyatra gidersem bir şey değişmeyecek diye düşünme yaşayan biri olarak kesinlikle gitmeni öneriyorum aksi takdirde tek başına aşabileceğin bir problem değil bu yaşayan bilir. İnsan kafayı yemiş gibi oluyor. Hayatı kendine zehir etme asla.