Evetevet bende cok arastirdm. Hemen hemen hepsi kilo aldiriyo. Mutluluk hormanu salgiladigi icin iştah aciyomus. Sormustm doktoruma. . push ; Stevya ✨ Üyelik

Psikiyatrist ilaç yazarken sizi ne kadar sürede dinledi onu merak ettim.

Doğru ilacı doğru dozda kullandığınız sürece hiiiç öyle bir durum olmuyor :) Bende öyle kalıcı etkiler bıraktı ki iyi ki kullanmışım

Evet çok haklısınız, peki ama hemen hemen herkes tarafından böyle hissettirilmek? İnanın şımarıklık değil bu, insanlar bir anda göklere çıkarıp sonra da o kadar yükseklikten bırakmayı çok seviyorlar bunu anladım. Bunu kaldıramıyorum artık. Bu süreçte çoğu insanla da görüşmeyi bıraktım kendimi çok yıpranmış hissediyorum..

Evet aynen çünkü beyin meşgul oluyor inanki daha önce neden gitmedim diyeceksin kendine bu eziyeti yapma boşuna çaresi olan bir durum

Ben psikiyatriye sadece ilaç için gitmiştim. Terapileri psikoloğumla yaptım. Bu süreç bir yıla yakın sürdü. İlacı 7-8 ay kullandım

Psikoloğa gitmeni tavsiye ederim. Sosyal güvencen varsa. Devlet hastanelerindeki doktorlarda güvenli. Belki hafif bir antidepresan verir. Fakat bu arada kişisel gelişim kitapları oku, YouTube dan videolar izle. Yaşamımız boyunca benzer durumları hepimiz yaşıyoruz. Önemli olan ne kadar süredir bu ruh halindesin. Uzun sürmesi kötü.

Doktorunuzla paylaştınız mı kilo alma durumunu? İlaç değişikliği yapardı belki.

Sürekli ama sürekli kendimi değersiz hissediyorum. Normalde de zaman zaman hissederdim ama bu sıralar öyle yoğun ki. O kadar bunaldım ki bu durumdan, devamlı geçmişi düşünüyorum o sana bunu yaptı bunu söyledi kimse sana değer vermiyor kimsenin hayatında önemli yere sahip değilsin diyorum. Sonra saçmalama insan kendi değerini kendi belirler diye kendimi avutmaya çalışıyorum ama bu da maksimum 1 saat sürüyor tekrar o hislerim geliyor ruhum daralıyor. Uyurken bile sıkıntıyla uyuyup uyanıyorum. Geçer diye bekliyorum ama bilmiyorum çok üzgünüm, çok bıkkınım. Hayatım boyunca hiç mutlu olamayacakmış gibi hissediyorum. Hiçbir şey yapmak istemiyorum ders çalışmam lazım sınavlara hazırlanıyorum çalışmam gerektiğini de biliyorum ama yok olmuyor kafamı veremiyorum bir türlü. Elim kolum kalkmıyor. Bir ara ne güzel pasta börek çörek yapıp kendimi oyalıyordum onu da yapamıyorum halsiz hissediyorum kendimi. O kadar üzgünüm ki sürekli. Psikoloğa mı gitsem terapi yeterli gelir mi bilmiyorum. Bir de çalışmıyorum tabi masraflı olacak benim için. Çoook yoruldum artık bu hislerden

Diyorum ya kendimi telkin etmeye çalışıyorum devamlı evdeyiz diyorum, çalışmıyorum bir de ondan kaynaklı diyorum ama hiç motivasyonum da bir şey yapmak için kendimi çok zorluyorum tek çare artık doktora gitmeyi düşündüm

Kendime biraz daha süre verdim, o zaman da böyle hissedersem gidip yardım alacağım. Bu arada iyi hissetmenize çok sevindim.

Evet ancak bunun için yürüyüş iyi gelir evde de spor yapabilirsiniz kendinizi biraz zorlasanız. Madem ilaç iyi gelmiş bırakmayın tedaviyi bence ya therewillbeaday Alabora olmuş bir şeyin içinde bocalayıp

Bunu bile büyütüyorum içimde ya, ilaçla çözmeyeceğim kendim üstesinden geleceğim diye.. önyargıdan değil asla yoksa . push ; Stevya ✨ Üyelik

Geçmiş olsun, teşekkür ederim cevaplar için de :)

Günlük planınızı değiştirmeyi denediniz mi hiç? H

Ben de aynıyım o kadar uzun zamandır yürümüyordum ki, geçen yürüdüm yoruldum baya. Ben antidepresan olayına hiç girmek istemiyorum ya telkinle kendimi iyi etmek isterdim ama başaramıyorum. Ahh şu yüklerimi atıp önümü görebilsem

Kendimiz başedebilsek tabiki çok iyi olur ama bazen gelemiyoruz işte bu bilim dalı da bu yüzden var. Ben mesela yeme bozukluğum vardı kilo vermeme yardımcı oldu diğer arkadaşlar aldırdı demiş. Doktora ilk gittiğimde beynim benimle konuşmasın sussun istiyorum demiştim herşeyi düşünmekten sorgulamaktan çok bıkmıştım.

Dönem dönem herkes bu durumu yaşayabiliyor geçecek deyin ve terapi almayı da deneyin. Şu süreçte birçok insan aynı durumu yaşıyor kaygı gelecek korkusu sosyal faaliyetlerimizin kısıtlanması bunlar da etken bir destek almayı düşünün eğer geçmezse hala psikiyatriye gidin ilaç almaktan da korkmayın her ilaç uyuşukluk yapmıyor doktora söylersiniz ben ders çalışıyorum uyku yapan ilaç olmasın diye belirtince uygun ilaç veriyorlar geçer inşallah umutsuz olmayın

Aynen öyle ben de kendime söylüyorum, birinin sana verdiği değer senin değerini belirmez diye mantık olan da bu zaten. Ama içimdeki başka bir sesi bastıramıyorum ki sıkıntı da oradan kaynaklanıyor. Söylediğiniz şeyleri de yapıyorum devamlı hareketli müzikler dinliyorum, bir şeyler okuyorum, meditasyon yapıyordum ama bıraktım çünkü içimdeki sıkıntı bir türlü geçmiyor Uykuya çok zor dalıyorum ve hep sıkıntıyla uyuyorum uyanıyorum geçmiyor. Ne bileyim en sevdiğim şey yalnızlık ama kendimden de sıkıldım. Kendime karşı acımasızım farkındayım bunun da. Geçmiş ve gelecek kaygısını da bastıramıyorum...

İlacı veren doktor sizi ortalama ne kadar süre dinledi ve ilacı ne kadar süre boyunca kullandınız?

Yok öyle olmuyor işte önyargı dediğim bu :) mesela ben kullandığım dönemde daha iyi uyuyordum dinlenmis hissediyordum beynim gereksiz düsüncelerle dolmuyordu sürekli yeme bozukluğu yaşıyordum o düzeldi. Öyle uyuşuk hissiz olmuyorsunuz aksine serotonin salgılandığı için mutlu oluyorsunuz

Geçmişi ve geleceği düşünmeyin ana odaklanın sizi motive edecek videolar izleyin birilerinin size değer vermesine gerek yok ki siz kendinize değer verirseniz saygı duyarsanız çevrenizdekiler zaten değer verir kişi ilk önce kendisi ile mutlu olmalı mesela ben okumayı sevdiğim tarzda kitaplardan alıp gündüz kahvemle birlikte 1 saat kadar kendimle vakit geçirmeye çalışırım terapi gibi geliyor insana siz de kendinizi değerli hissettirecek bişeyler yapabilirsiniz örneğin aynanın karşısına geçip güzel kıyafetler giyip başlayabilirsiniz. İnsanların bana değer verip vermemesi hiç de umrumda değil açıkcası ben kendimle mutluyum kendimle vakit geçirmeyi seviyorum bana gerçekten değer veren insanlarla birlikteyim az ama öz unutmayın önce siz kendinize değerli olduğunuzu söyleyin ve hissettirin.

Son cumleniz okdar Bendenki... Bende basaramiyorum. antideprasan isine bende girmek istemezdim ama okdar kotu bi zaman gecirdimki kafayi yicektm aglamakdan ve kafaya takmakdan. Yine denemek istiyrm acikcasi ama 10 kilo aldirdi 3 ayda bana. Tekrar almakdan korkuyrm. Sonucda kiloda mutsuzluk getiriyo

Biliyor musun, psikiyatriden sonra kendimi masallah dıyım daha ıyı hissediyorum. Lutfen sende vakıt kaybetmeden gıt.

Ayni durum bendede var. ne ders calismak istiyrm, ne gezmek, ne baska bise. Yuruyus yapmaya bayilan ben adim atasim gelmiyo. Degersizlik hissini cok iyi anliyrm. Bende artk bende sorun var diyrm okdr yoruldumki. Bi donem antidepresan kullandim kilo yapti biraktim. vallahi kilo yapmayani bulabilsem tekrardan baslardim. Biraz rahatlatiyo. Biraz o yorucu dusuncelerden uzaklastiriyo insani. Psikologlar ise yarar mi bilmem. Devletinkine gitmeyi dusunuyrm ama pandemiden dolayi korkuyo insan.

Ben de gitmiştim, çok kısa sürdüğü için merak ettim.

Hemen hemen herkes dediginiz kaç kişi eder ki? O sayısal çokluk insanların kotulesmesinden kaynaklanıyor maalesef.. Insanların çoğu böyle.. Bencil, duygusuz.. Misal eşimin anne babası kardeşlerinden eltime kadar hepsinde hissettiğim bu oldu. Insan yerine bile koyulmuyorum. Arkadasliklarimda bir iki böylesi çıkmıştır aynı şekilde hissettirip tekmelemeyi biliyorum. Bana kötü hissettiren öz kardeşime bile mesafe koyarım gerektiğinde. Bu insanların sayıca çokluğu bana değersiz hissettiremez. Sinir olurum. Nefret ederim onlardan. Ne kadar pislikler, kötüler diye düşünüp çıkıyorum işin içinden :)

Ilac soyle iyi geldi. Yani azda olsa kafandan bazi seyleri atabiliyosn. O an mesela takacagin seyi aman diyebiliyosn bi anlikda olsa iyi geliyo. Iyide gelse kilo yaptigi surece kullanmam. Dahada yerle bir oluyo insanin psikolojisi. Sonra o kilolari vermek var therewillbeaday Alabora olmuş bir şeyin içinde bocalayıp

Galiba bu düşünceleri durdurmak için ilaçtan başka seçeneğim yok. Bazen uyku arasında uyanıyorum bir kaç saniye saçma sapan düşünceler, eskiden kalma olaylar geliyor aklıma beynim asla dinlenmiyor sanki

İlk başta ilaçsız çözmeye çalışın eğer olmazsa ilaç desteği alırsınız. Doğrusu da bu zaten

Psikoloğum bana dediki psikiyatriye gidip sana okb ve anksiyete teşhisi koyduğumu söyle. O yüzden psikiyatrist en fazla 2-3 dk dinledi. Genel olarak sorunumun ne olduğunu sordu ve ona göre ilaç verdi

"Bende de var" cı olarak ben de geldim Aylardır hatta yıl oldu demeye dilim varmıyor ama ne yemek, ne temizlik yapmıyorım üstelik evliyim. Elim gitmiyor. Eşim psikolojik olduğunu anlamıyor sanırım. İhmal ediyorum sanıyor. Çoğu zaman vakitsizlikten sanıyor ama Hep bi bahane ile geçiştiriyorum. Yemek yapmam için çoook Mutlu olmam lazım ama bu gerçek ürkütücü

Durum baya ilerlemis ozaman. Psikiyatriye gitsen kesin antidepresan verir sana.. bende oyleyim uykudan uyanmak degil ama uyurken yorgun uyuyor uyanincada yorgun uyaniyrm. Kafamda bi suru dusunceler var tuketiyo buda beni. Gitsem doktora direk verir hapi buna eminim. Bilmiyrm baska care varmiki.

Evet konustm. Degisiklik yapti ama ondada hic fark yoktu. Kilo aldikcada dahada mutsuz olunca biraktm. Keske kilo almayanini üretseler

Bu konuyu açtığımdan beri daha mı iyiyim kendimi mi kandırıyorum bilmiyorum ben de. Terapiste gitmek istiyorum onun içinde ufak bir kıvılcım bir cesaret bekliyorum. Sizce, sizin durumunuz karantinadan mı yoksa genel ruh hali mi?

Terapi de aldınız mı peki?

Bilmiyorum, gittiğim psikiyatrist iştah durumunu sorup ona göre vereyim demişti.

Bir de bu sayı gitgide artıyor ve artacak da değil mi ne acı? Dayanamıyorum, tahammül edemiyorum artık. Eskiden ben de sizin gibi onun kötülüğü bana ne der geçerdim. Şimdi sorunu kendimde arıyorum bende ne problem var ki insanlar bana bunu yapıyor diye düşünüyorum. Hem arkadaşlıklar hem ilişkiler bilmiyorum ben çıkamıyorum artık işin

Bu ara hepimizde var tükenmişlik depresyon. Yardım alma şansınız varsa alın çok iyi gelir

Yani insallah öyle olur ama ilaca da önyargılı olmayın gerçekten çok faydalı oluyor herşeyin bir çözümü varken değmez böyle hüzünlü yaşamaya.

Antidepresanların çoğu kilo yapıyor ama değil mi yanlış mı biliyorum?

Destekleyici mesajlar iyi gelmiştir. Benim ruh durumum bence değil, kesin genel ruh hali hafif dozda ilaç kullanıyordum bir tık toparlıyordu, hamile olunca kesmiştim. Başladım yine. Her ilaç sersemlik, uyku vb yapmıyor. Bence gidin doktora.

Benim çevremde kullananların hepsi istisnasız kilo aldı. O yüzden sordum

Bende bu durum hep vardı ama son bir senedir belki o kadar yoğun ki. Kendim başa çıkarım sandım. Kendimi telkin etmeye çalışıyorum ama yok olmuyor. Kişisel gelişim kitapları okuyorum, videolar izliyorum, meditasyonlar yapıyorum dua ediyorum yok bir türlü geçmiyor. İlaç kullanmaktan da çekiniyorum. Sadece terapi de işe yarar mı bilmiyorum

Ne kusuru ilk seansta koydu çünkü bariz bir şekilde belliydi

Şöyle düşün hayatta herkes birileri tarafından hakettiği değeri göremez. Mutlaka değersiz hissettirilir. Ya kendi ailesi ya bizzat eşi ya eşinin ailesi ya arkadaşları tarafından bu duygulara maruz kalıyor herkes. Hepimizin başına gelen herhangi bir olay gibi düşün. Özelleştirme durumunu. Böylece daha iyi hissetmek mümkün olabilir.

Terapiden ziyade ilaç tedavisi önerebilir doktor. Çünkü bahsettiğiniz süre oldukça uzun bir zaman, bence ertelemeden gitseniz iyi olur.

Ben ergenlik dönemlerimde gitmiştim sınavlara hazırlanırken beni 10 dakikadan az dinledi örneğin

İlaçtan önce terapiyi deneyin bende terapi bu anlattığınız şeylere çok etkili oldu diyebilirim.

Biraz fazla soru sormuş gibi olacağım kusura bakmayın, peki psikoloğunuz ortalama kaç seans sonunda bu teşhisi koydu ve artık ilaç almanız gerektiğini söyledi?