valla ben sizin yerinize olsam başka bir eve taşınırdım. ben de hep annemle eşim arasında kalırım çok ama çok zor biri dunum iki taraf da seni anlamıyor ezilen hep sen oluyosun herkesin yüzünü güldürmeye çalışıyosun ama sen suratını assan kemse sana neyin var ne oldu demiyor Allah yardımcınız olsun bence eşinize karyı annenizi fazla savunmayın anneme ben de kızıyorum ama ne yapıyım anne işte deyin geçin o zaman o da susar fazla uzamaz konu

yalnız konu 2009 yılına ait arkadaşlar... D

Bugün çok mutsuzum. Esasında nereden başlayacağımıda bilmiyorum. Ben 1,5 yıla yakın evliyim. Kendi ailemle altlı üstlü oturuyoruz. Aileler arasında çok fazla olmasa da kültür, anlayış, töre vb farklılıklar mevcut. Bu farklılıklar ta düğün zamanından itibaren kendini belli etti aslında ama yinede bir şekilde karşılıklı anlayışla aşıldı. Biz iki yerde düğün yaptık. karşı taraf bizim ik tarafta düğün yapmaya gücümüz yetmez burdakine karışmayız dediler babamda benim çevrem burda burda düğün olmadan olmaz dedi. Benim tarafımdaki düğün için salonu falan babam tuttu onlarada masrafları takılandan karşılarım dedi. sanıyorum arada yaşanan iletişim kopuklarından bazı şeyler eksik kaldı. nys düğün sonrasında babam salonun kirasını takılan paradan aldı kalanını eşime verdi. akabinde annemde dedi ki burdaki düğünü biz yaptığımız için altınlar bizde kalıcak 28 tane falan vardı zaten bunun yarısını size vericem dedi. Çünkü bizim burda ve akraba çevresinde böyle yapıyrlar. bu bana da çok saçma geliyor ama sonra babam girdi araya tartışma falan derken bize verildi altınlar. Diğer düğünde geri takıldılar vs. teferruat bunlar arada başka şeylerde var böyle ama aşıldı işte. Ben y. odasını aldım birde tabak tencere vs. beyaz eşyayı eşim aldı mobilyalarıda beraber ödedik zaten. Babam araba tuttu burdan erzuruma düğün yapmaya gittik. yaklaşık 2,5 milyar yol masrafları benzin vs. falan tuttu. çok uzun oldu ama bunları şunun için anlattım. Eşimin bana zaman zaman bunları hatırlatması beni çok üzüyor sanki onları soymuşuz gibi bir imaj çiziyor. bende bizde böyle dedim. birde bunun nişan tarafı vardı onlar uzaktan geldiler fazla vakitleri yoktu böyle adam gibi konuşulupta bir sonuç alınamadı hep iletişim kopukluğu oldu apar topar nişan yapıldı aile arasında olacak nişana annem herkesi çağırmış ama yer tutulmamıştı sokakta yapmak zorunda kaldık bunlardan bende memnun değilim böyle olmasını istemezdim kötü birer anı olarak kaldılar malesef gelen misafirler bile şaşırdı. dün eşimle ordan burdan sohbet ederken konu taaaa bunlara geldi çok canım sıkıldı. ondan sonra annemlere indik. annem lüzumsuz bir laf etti yine bugünlerde bir oğlum olmadığı için çok üzülüyorum çok yeri geliyor neyseki kızınmda oğlan gibi gitti işi halletti dedi. bu işte şu oluyor. biz 4 kızız. en küçük kardeşim ank. okul kazandı. yerleştirmeye gidecek valizleri falan vardı pazar günü gidecekti eşimin götürmesini söylediler bende pazar günü o başka bir yere gidecek dedim. işi vardı onunda. sonra kardeşim dediki aman bu kocasna kıyamaz göndermesin. sonra bana bayan lazım zaten yurda girmek için falna dedi. sonra fikir değişmiş cts almışlar bende eşime söylememişim bile pazar gidecek diye. diğer kızkardeşimin götürmesine karar vermişler biletleri almışlar. akşam eşim ben götürürüm dedi bu sefer öbür kardeşim bozuldu oda ısrar etmedi. yani annemin laf sokmasının sebebi bu o götürmek istemedi diye düşündü. eşimin içi yine rahat etmedi orda bir ark. varmış onu aradı aştıdan karşılaşın yardımcı olsun diye birde jest olsun diye ark. gömlek alıp gönderdi hem kardeşim 4 yıl orda yrad. olur diye. o bile gözlerine görünmedi. Biz burda kira vermeden oturuyoruz ama her seferinde kira muhabbeti etmelerinden laf sokmalarından çok sıkıldım. Daire ablamın diye çivi dahi çakmadık. kızlar inanın çok bunaldım ya işte eşim dün yukarı çıktı hemen alınmış o lafına annemin. işte ben şöyle yaptım da şöyle adı attımda hep böyle oluyorda beni türlü benimsemedilerde ya savunacak söz bulamadım burdan taşınalım gidelim falan bir sürü şey söyledi. benimde doğumuma 3,5 ay kaldı. aile bir yerde destek olarak iyi oluyor ama böyle yakıun olunca da arada idare etmekten yorulkdum ya. ailem kırılsa yok onu demek istememiştir eşim kırılsa onu demek istemeişlerdir. onun ailesi bize uzak ama çok şükür çok iyi anlaşıyoruz. inanın onlara laf söyleyecek bişey bulamıyorum. belki eşim sağlıyor bu dengeyi veya gerçekten onlar öyle üzerime o kadar düşüyorlar ki sanki benim öz ailem onlar. onlara gidiyorum yine öyle davranıyorlar. ben burda oturmakla yaptı hatayı hem borçlarımız vardı hemde annem uzağa giderseniz hakkımı helal etmem falan dedi. Birde yeni evliyim herkes bişrşey söyledi ailenden uzaklaşma ezerler şöyle olur böyle olur vallahi ben burda arada kalmaktan dert sahibi oldum. bizim tarafın bir hastası falan olsa onların her biri ayrı ayrı arar onlarda bişey olsa ben söyleye söyle zorla arattırıırım oda ararlarsa çoğu zaman aramıyorlar bile. ama bişey olunca bekliyorlar geçmiş olsun demediler başsağlığı dilemediler diye söylenirler artık eşim dedi bu hep tek taraflı olmaz artık bende söylemeyeceğim aileme dedi. herşeyi görüyor duyuyor. Eizk hissetmemkiçin kendini söylenmez bunlar ama babama saat anneme kıyaft vs alıyoruz ve onların kredi kartı taksitlerini ödüyoruz. onun ailesine bişey almıyoruz ben söylüyorum onlar beklmez diyor bu bayram ucuz bir etek ve penye alıp koydum kadıncağız çok sevinmiş. annemin haberi yokytu oda bana diyor ki bayram geldi sizden bişey göremedik. ben eşime bunların hiç birini anlatmıyorum. Tüm bu patavatsızlıklarının yanında iyi tarafları yok mu allah razı olsun var tabiki herşeyime koştururlar yardım ederler. iyilikleri de çoktur. ama şu diline sahip olamıyo mu işte bitiriyo herşeyi. be artık evladıyım alıştım batmıyor o da art niyetle söylemiyor bunları söyleyimde kırayım diye düşünmüyor tabi. sadece laflarını ölçmüyor. Bizimkide çok alıngan oda bana anltıyor benim sinirlemi zıplatıyorlar. ne yapıyım ben iyi veya kötü onlar benim ailem sonuçta. Aslında bana çok büyük problem olarak gelmiyor bunlar ama ben kendimi onun yerine koyuyorum onun annesi bana böyle şeyler söylese bende alınırım. şimdi ben ne yapayım kızlar kime ne diyim ailemde zaten beni anlayan yok anlasalar biraz akıllı hareket ederler. eşimle ne konuşayım oda mübarek öyle bir anlatıyor ki sanki düşmanlarımız ya. Ne desm inanmıyo yani savunamıyorum bile. bana bir fikir verin kızlar ya şu an çömzüm burdan taşınmak gibi görünüyor ama bizim dururmuz buna elvermiyor şu anda. bebekte geliyor. çok çok uzun oldu ama vallahi benimde içim rahatladı ben kiminle dertleşicem bilmiyorum işte size anlatıyorum. fikirlerinizi bekliyorum.:roflol: S

Valla maalesef ben sizin ailenizi fazla bencil gördüm.. dolayısıyla eşinize karşı pek de savunulacak durumları yok gibi... Emn mantıklı çözüm ailelrden uzak oturmak... Yoksa siz mutsuz olacaksınız... Eşinizin yerinde de olmak istemesdim doğrusu... Sizin ailenizin tavırlarını siz eşinizin ailesinden görmüş olsaydınız çoktan boşanma noktasına gelmiş olurdunuz... Hiç kimse bu kadar afra tafrayı haketmez...

Baska yere tasin canim tek cikar yolu bu. Mümkün oldugunca evli ciftler ailelerden uzak olmali, ben artik bu fikirdeyim. Ne senin ailen nede onun ailesi olmali yakininizda. Ana babada olsa kimsenin evlenmis bir ciftin hayatlarina karismaya hakki yoktur, ama bizim toplumda ailenin dizinin dibinde yasarsan bu kacinilmaz birsey. O yüzden topla evini al kocani yasadigin yerde baska bir semte tasin. Inan kafan daha rahat olur. D

evet yaa.. farketmemşim...