al bendende o kadar.. dosta düşmana karşı sahte sahte gülüşlerle mutlu rolleri yapmaktan yoruldum.. şükürsüz biri değilim şükrediyorum hayatıda seven biriyim. güzelde bi ailem var. ama bazen bunalıyorum işte herşeyden.. allahım hakkımızda hayırlısını versin.. kimseyi kimsenin eline koymasın. seni mutlu edecek aktivitelerle uğraşsan canım mesela yüzme dans spor alışveriş vs. gerçi akıl veriyorum ama bende aynı durumdayım. ben mesela latin dansları hastasıyım.. bi dönem kurslarına katıldım.. çok faydasını gördüm. stepe gittim mesela. sporda iyi geliyo hem bedenen hem ruhen kızlar.. zaman geçip gidiyo bi şekilde aslında günümüzün kıymetini bilsek ne güzel..

rutin hayat sıkmıştır belki de değişik insanlar farklı ortamlar görmeye ihtiyacınız olabilir, kurs gibi birşeye gitseniz dans, müzik aleti, spor bu sayede farklı ortamlarda farklı insanlarla vakit geçirerek şu anki psikolojinizi hafifletirsiniz belki

Cok normal bunu hayatinin belli dönemlerinde yasamayan kimse yoktur saniyorum. Biraz zaman gecsin kendinizle ilgilenin sevdiginiz seyleri yapin gececektir diye tahmin ediyorum. Yeni arkadaslar edinin. Ben de arkadaslarimdan zavk almamaya basladigimda, bir mutsuzluk dönemi sonrasi, degistigimi fark ettim, istek ihtiyaclarim arkadas olarak istedigim insanlarin tarzlari kafamda belliydi ve digerleriyle sirf vakit gecirmek beni daha cok sinirlendiriyordu. Yeni arkadaslar edindim, gecti :) sovr86

Benimkisi nasıl bir dert anlamadım. Ben artık kendimi hiç mutlu hissetmiyorum, mutlu edecek hiçbirşey gerçekleşmiyor. Çok şükür sağlığımz sıhhatmz yerinde ancak böyle susturulmuş kabuğuna çekilmiş gibi hissediyorum kendimi. Artık hiç arayanım soranımda yok kimse benimle ilgilenmiyor, eskiden ne çok olurdu. Hayır yani ben kimseye birşey yapmadım ya da benim hakkımda hiçbir gelişme de olmdı, zaten 2-3 senedir hiç sevgilimde olmuyor gerçi bu biraz benim çok seçici olmamla da alakalı bir durumda neyse onu geçiyorum kendimi çok yalnız hissediyorum kısacası bu akşam arkadaşlarımla dışarı çıktım misal ama hiç zevk alamadım hiçbirşeyden halbuki eskiden ne kadar çok eğlenirdim... Artık hiç içimde heyecan yok hayat neşem kalmadı durgunlaştım bunalıma girdim resmen. Yaşayan bir ölü gibiyim. Bir derdim var ama ne siz söyleyin...

Evet zaten bende sürekli vakit geçirecek şeyler arıyorum, yapıyorum ediyorum ama yine aynı yere dönüyorum yine aynı yere. Spor da yapıyorum sabahları ama dediğim gibi o sadece sabah için geçerli geriye yine tüm gün kalıyor. Arkadaşlarımı da yavaş yavaş elemeye başladım zaten. Kendimi arınmış gibi hissediyorum gerçekten. Halbuki bir zamanlar ne de çok sevdiğim insanlardı. İstediğim asıl şey yeni bir şehir yeni bir hayat yeni bir okul, düzenimi değiştirmek istiyorum kısacası. N

Ne gibi önlem alabilirim? İlaç falan kullanmak istemiyorum. Sen nasıl atlattın bu durumu? C casper87

al bendende o kadar.. dosta düşmana karşı sahte sahte gülüşlerle mutlu rolleri yapmaktan yoruldum.. şükürsüz biri değilim şükrediyorum hayatıda seven biriyim. güzelde bi ailem var. ama bazen bunalıyorum işte herşeyden.. allahım hakkımızda hayırlısını versin.. kimseyi kimsenin eline koymasın. seni mutlu edecek aktivitelerle uğraşsan canım mesela yüzme dans spor alışveriş vs. gerçi akıl veriyorum ama bende aynı durumdayım. ben mesela latin dansları hastasıyım.. bi dönem kurslarına katıldım.. çok faydasını gördüm. stepe gittim mesela. sporda iyi geliyo hem bedenen hem ruhen kızlar.. zaman geçip gidiyo bi şekilde aslında günümüzün kıymetini bilsek ne güzel olur

Kisacasi depresyon baslangici onlemini al bence ilerlemeden. ayni seyleri bende yasadim cunku.