canım benim yaa üzüldüm bak ben de hamileyim... kayınvalidem iyidir ama çok şükür.. eşim de.. ama işte belli olmuyor hiç sonrası.. annelik bu yüzden kutsal bence başka bir boyut.. Allah sabır versin bushra_84

Luhusalık çok zordur. İnsan normalde hiç sinirlenmeyeceği şeylere sinirlenir, üzülmeyeceği şeylere fazlasıyla üzülür, hassaslaşır, kırılganlaşır.. Lohusalık bambaşka bi vücut iklimidir.. Zamanı vardır, bir sabah bir uyanırsınız, geçip gitmiştir o kasırgalı iklim.. Normale döner tüm azalarınız.. İşte tamda bu yüzden, sakın ola kendinizi üzmeyin, yıpratmayın.. Bu bir süreç. Bebeğinizi güle güle koklaya koklaya büyütün.. Kimseyi takmayın kafanıza.. Bebeğinize odaklanın.. Zamanı geldiğinde göreceksiniz ve o zaman daha iyi anlayacaksınız kimse için kendinizi yıpratmaya "değmediğine" Ve eşinizde sanırım eve gelen o minik prensese alışmaya çalışıyor, dahası onu belki kendisi bile farkedemedi henuz ama yadırgıyor. Biraz zaman verin eşinize. Bebekli hayat zordur, helede eve ilk geldiği günlerde daha da zordur.."Zaman" sihirli kelime, inanın bana..

Şu bebek ağlıyor diye, ayrı odada yatma olayını hiiiç anlamıyorum. sen anneysen o da babası. sonuçta babanin evinden getirmedin çocuğu. bence bu rahatlığa eşini alıştırma. ama bunu terslenerek de yapma?bebeğin bakimina eşini yavas yavaş ortak edersen, zamanla bu düzene alışır. senin yaşadıklarının benzerini ben de yaşadım. bazı erkekler biraz babalığa adapte sorunu yaşıyor. eşimin ailesi alt katımızda oturduğu halde bir tabak &#269;orba bile yapip getirmediler. aklıma geldikçe hala i&#269;im yanar. ama akıl vermeye, trip atmaya gelince en baştalar. sen eşinle &#269;ocuğunla mutlu ol, gerisi teferruat, BOŞVEEER? Beautify

Zeynepcim sen daha doğurmadınmı yoksa?:) Eşim tam beklediğim gibi bebeği sadece sevme kısmını beceriyor düşünce hassasiyet sıfır! Ve her zamanki gibi bide üste çıkıyor beni tersliyor özür dileyeceğine. Kapıyı açmama huyumu biliyo bikaç kez daha yaptığım için fazla kızıyo ama umrumda değil ona en güzel ceza bu o kapının kaçta kapanacağını bilecek yeteri kadar hayal kırıklığına uğradım varlığıda yokluğuda bir geliyo artık adam olacaksa olsun olmıcaksa hep o kapı dışında kalabilir önemli değil gerçi yoktur kötü huyları falan ama soğuttular beni ailecek. Ailesi çok mu cahiller çok mu uyanıklar 3 yıl doldu anlayamadım oğullarına eşinin yanında ol diye akıl vermek nerde 10 gündür durmadan iş çıkarıyolar keyiflerine göre. Kayınvalideme arada mama verdiğimi bile söylemedim bi dünya tatava çekmek istemiyorum nereye kadar gizlerim bilmem öbür gelini normal doğurmuş hemen emzirmiş hiç mama vermemiş bilmem ne 8 aylık 2500 gr doğurmuş küvezde yatmış keşke benim gibi 3600 gr doğurmayı becerseydi diyesim geliyo ama herşey allahtan böyle şeylerin lafını etmeye değmez kış günü sırf topuklu giysin diye önü açık ayakkabı içine çorap giyip gezen biriyle beni karşılaştırması bile yeterince sinir bozucu... S

Nerede rahat yatacaksan orada ol arkadaşım, kimse için düzeninden olma. Ben 2 yıldır oğlanın odasında sığınmacıyım :) Mecbur seneye çıkmam lazım. Ama bu karar tamamen bana ait. En azından odasına alıştırma gibi bir derdim olmadı :)) Yani ayrı takılmak senin kararınsa sorun yok ama eşin kaçıyorsa sorun var.

annenler yanında kalsın, lohusa yalnız bırakılmaz... birde sen bu halinle temizlikmi yapacaksın, uzan yatagına, ne temizliği ne misafir hazırlıgı, bunları düşünme... eşinide sakın ihmal etme, erkeklerde baba olunca depresyona girebiliyormuş, içinden gelmiyorsa bile yakınlaş, ve bebekle aranızdaki bağ a onuda dahil etmeye calışın... R

Aynen katılıyorum. Cocuk istemeyi biliyorlarsa bakarken yardım etmeyi de uykusuz kalmayı da bilecek beyefEndiler... A

bu lafın hoş değil eşin o zaman senin ailene kambur mu oluyor bunun güveniyle eşe kapı açmayıp dışarıda bırakmak çok ayıp resmen ailenin yaptıkları karşısında eziyorsun onu çocuk için oda ayırmayı bilemem çocuğum yok ama belli bi zaman sonra odaya dönme taraftarıyım arkadaşım çocuğu 3,5 yaşına geldi hala çocuğuyla yatıyor koca başka yerde konuşmayı deneyebilirsiniz ama kapıyı açmamakla bi yere varamazsınız bana göre kayınvalide olayına gelince de zorla iş yaptıramazsın keşke yapsa en azından annenin işi hafifler ama şu durumda yapacak bişey yok

Ve anneliğini kutlar yavrunu sağlıkla büyütmeni dilerim. allah sana güç versin. analara verir...

Canım inan bana çoğu kadın lohusalık döneminde bu sorunları yaşadı. Bi sene sonra bu günleri hatırladığın zaman güleceksin ben bunlaramı üzülüyodum diye. Lohusalık dönemi çok zordur bilirim. Hem eşim çok uzaklaştı benden. Hem kaynanamın vırıltısı.. Kabus gibiydi. Sabahın köründe gelip akşama kadar beynimi yiyodu kaynanam. Eleştirmediği hiçbişey kalmadı. Eşimde nerdeyse 1 yıl çok soğuktu bana karşı. Hem sezeryanın acısı hem hiç uyumadan ağlayan oğlum hem kaynana vırıltısı o dönemde annem yanımda olmasaydı bu yükü kaldıramazdım. Sabırlı olmak lazım. Hemde çok sabırlı. Dayanamayacağını hissettiğin anda dualara sığın. Emin ol bu günler geçecek..

eşinle konuş ozaman, annesine ne diyecegini bilsin... şöyle diyebilirsin... anne ben cok hastayım daha dikişlerimi bile iyileşmedi, kanamam oluyor.. ben tekim hizmet edecek kimsem yok.. bana şuanda bebek görmeye misafir getirme, gelmek isyetenleride sen oyala, biraz zaman geçsin bi kendime geleyim öyle alır gelirsin desen

Canım dediğin gibi lohusa yalnız kalmaz ama ben tek çocuğum kardeşim falan yok babam hasta annem hem erkek hem kadın işlerine koşuyo benim ev kendi evi iki arada canı çıkıyo kaynana ise gezmelere gidiyo bana insan toplayıp getiriyo ben genelde yalnızım babam geliyo bazen bebeği pışpışlıyo ben işlerimi yapıyorum annem gelip gidiyo akşamda eşim evde oluyo ameliyat oldum ertesi gün kalktım hayatımda elime yenidoğmuş bebek alan insan değilken bebeğime baktım Allah yardım etti lok şükür hemen iyileştim. Komşuları yanında dediler aa yalnız mısın sen mi hizmet ediyosun diye napim dedim yok kimsem dedim hiç üstüne bile alınmıyo. Doğumdan önceki gün annemle bütün evi temizledik hiç arayıp sormadı bile nasıl yatıp keyif yapim?

Kızlar doğumdan önce burda bol bol konu okur önerilerde bulunurdum 10-15 günlük yokluğumda kendim konuluk oldum önerilerinizi bekliyorum. Kızım 12 günlük oldu maşallah sorunsuz bi bebek pek ağlamıyo ama daha gelmeden eşimle aramıza girmişti zaten:) Cinsellik uzun zamandır yok aramızda şimdide yatakları ayırdık o işe gittiği için gece rahatsız olmasın diye ben kızımla ayrı odada yatıyorum 1 akşam beraber yatalım dedik kızım iki mıkırdanınca eşim gitti öbür odaya. Doğumdan beri aramızda bi soğukluk var gibi ameliyatlı halimi görüp soğudu desem önceden benzer bi ameliyat oldum hemde daha kötü durumdaydım bunda hemen ayaklandım. Çocukla ilgilenmekten yorgun düştüm dikiş acısı falan derken telef oldum ama şimdi çok iyiyim çocuk sarılık bile olmadı çok şükür bi sorunumuzda yok yani ama eskisi gibi değiliz iki muhabbet etmiyoruz artık çünkü evde durmuyo dursada uyuyo falan çocukta öyle ağlayan bi çocuk değilki kaçıyo diyeyim. Hastanede de pek yanımda durmadı eve kaçtı sonra yok düğünler çıktı ailesini götürdü yok işi vardı iş yerine gitti. Gitmesi bişe değil eve gelmek bilmiyo aileside nasıl insanlarsa evde karın çocuğun yalnız demiyolar gezmek derdindeler. Bu akşamda babalarının bi işini halletmek için kendi iş yerine gitti 22:30'da aradım uyucam artık gel dedim 5 dk. da döncekti saatler geçti. Patronuda yaşlı bi adam kahveye gitceğine burda oturuyo işte falan diyo. Dedim eşime uykum geldi kapıda kalırsın gel diye çok sonra geldi bende açmadım kapıyı mesaj attım git iş yerinde yat diye. Kendi babamın evinde oturuyoruz o yüzden böyle kapı kilitleme cesareti buluyorum diye düşünüyo çıkcam o evden falan yazmış bende cevap vermedim. Aldatıyo diyemem çünkü gerçekten nereye diyosa oraya gidiyo arıyorum işyerindeki tel. den hem adamların sesi vs biliyorum yani genelde işyerine gidiyo yada annelerine ama gereksiz yere sırf evde durmasın diye haftasonu bile koşuyo oraya. Çocuk diye diye 2,5 sene beynimi yediler çok şükür oldu hemde kız istiyodu ama şimdi pekte takmıyo daha lohusayım dikişlerim yeni iyileşiyo annemlerin yakın olmasına güveniyo heralde ama bi başıma kalıyorum çok mutsuzum. Aileside bir cins daha doğumdan yeni çıkmışım ayılıyorum eltim dayadı çocuğu mememe hemen süt gelirmi öyle çocuk bile emmeyi beceremiyodu aaa sütü yok aaa göğüs ucu yok diye yediler beni çocuğu fazla sarmayın eldiven takmayın deyip durdu kaynanam oğlunada tembihlemiş ameliyathaneden yeni çıkmış çocuk sarılmazmı hiç eldiveni çıkardık heryerini yoldu. Kızımın yüzünde hafif kırmızılıklar var ay ya geçmezse ay bayada kara bişey bu kime benzemiş diye kötüleyip duruyo. Eve geldik sütümde geldi ama öyle şiştilerki uç gitti aç kalmasın diye az az mama verdim iyikide verdim sarılıkta olmadı kiloda vermedi çok iyi maşallah. Kaynanam gelip gidip mama verme bilmem ne dedi hep moralimi bozdu eşim 2 aylıkken memeyi bırakmış mamayla büyümüş bide mamayla büyürse sağlıksız olur diye eşim gayette sağlıklı. Pompayla sağıp verdim bikaç gün yok kaşıkla ver biberon verme yok sağma yedi beynimi ama pompa uç çıkardı sütümde çoğaldı 1 haftalıkken emmeye başladı kızım şimdi ayrılmıyo göğsümden moralimi bozup ağlattıklarıyla kaldılar. Misafir gibi gelip gidiyo hiçbişeyin ucundan tutmuyo peşindede bi sürü insanla geliyo bide akşam vakti oluyo annem olmuyo dikiş acısıyla çocuğada memeyi zorla bıraktırıp hizmet ediyorum. Eltim bugün gitti bulsa dün falan mevlütüde okutcaktı gelinciğide burda olsun diye ama yap demesi kolay alıp eline bezi bi toz bile almaz herşeyi annem yapcak o anca emretcek. Bide burda lohusa yalnız kalmaz derler kaynanam anca günlere gezmelere gider oğluda atar kendini dışarı ne lohusalık anladım zaten ne doğum. Uzun oldu kusura bakmayın kızlar ama çok sıkıldım annem gidip geliyo ama kızıma yalnız bakıyorum gibi bişey uykusuzum yorgunum gelen giden hiç bitmiyo bide üstüne evimde huzursuzum en çok ilgi beklediğim zamanlarda canımı yakıyolar herkesten nefret eder oldum çok şükürki artık kızım var..