Onlar da en az senin kadar üzgündür şu an. Bide yaşlılar biraz daha çocuk gibi olurlar idare ediver derim ben sonuçta bu bi süreç ve geçecek sadece sabır lazım. Allah yardımcın olsun..

Etrafınızda sizinle kalacak kuzeniniz arkadaşınız vs yok mu hiç kafa dengi?

Evet sabir. Bu süreçte en çok duyduğum kelıme bu sanırım. Umarım her şey zamanla düzelir. Çünkü artık sıkılmaya başladım. Her şey üst üste geliyor m Derya

O zaman geçici süreliğine de olsa biraz dayanmak zorundasınız

Ben olsam "sen benim annemsin, benim mutluluğum için bana destek olman lazım. Ama sen sinirini benden çıkarıp beni üzüyorsun. Senin için haklı olmak çocuğunun mutlu olmasından önemli mi? Enerjimi o kadar alıyorsun ki boşanmanın altından kalkacak enerjim kalmıyor" derdim. Ama sizin ilişkiniz nasıl bilmiyorum. Güçlü görünmeye çalışmasanız, o an ne hissediyorsanız öyle davransanız, mesela beni çok üzüyorsun deyip ağlasanız? Belki sizin nasıl hissettiğinizi anlar.

Tam da dedigin gibi. Biz biraz fazla paylasimciyiz saniyorum ailece. Cok konusu oluyor olaylarin. Biraz uzak kalmak ve dusubmemek iyi frlecek. Biraz tatil lazkm.

Çok zor geçiyor iste bu süreç. Ne zaman biraya gelsek problem. Ben sana öğle dedim de sonu böyle çıktı da. E benim elimde bir şey mi var. Nasıl düzelteceğin her şeyi. Mümkünse siz yapın Şirince de Kızılca'm kıyamet. Çok gergin. Bana da çok yansıyor.

Yok canım tek çocuğum.

Biraz sabredin, bir süre birbirinizi idare edin ondan sonra herkes evine gider

Sizin en sıkıntılı zamanlarınız haklısınız. Muhtemelen anneniz de sizin için üzgün ve endişeli. Baskın annelerde durum x50 gibi bir hal alıyor eminim. Durumunuzu ne kadar sıkıldığınızı; onunla tartıştığınızda çok etkilendiğinizi sakince anlatsanız bir etkisi olur belki.

Bu surecte onlar da sizin kadar gergin ve uzgundurler. Karsilikli anlayisli olmaniz lazim. Zaten belli bir sure sonra sizin guvende oldugunuzu anladiklarinda onlarda kendi duzenine doner, siz de rahat edersiniz. Hakkinizda hayirlisi olsun

Son zamanlarda çok bunaldım. Hem boşanma davası hem ailemle yeni bir yaşam. Evim ayrı olmasına rağmen arada sırada anneme gelip kalıyorum eşim sıkıntılı bir tip olduğundan babam ya da annem korkudan sürekli benim evimde kalmakta. Ayrıca dava ile ilgili konularda sürekli tartışmaya başladık. Annem çok baskındır. Düşünceleri doğru ama bazen o kadar çok üsteliyor ki yapacak bir şey yoksa da sinirleniyor sinirini benden çıkarıyoe. Bugün dava çıkışı annemle tartıştık neredeyse önümdeki arabaya girecektim dalgınlıkla. Çok korktum. Çok bunaldım kızlar. Bana azıcık akıl verin. Ayrılmam mümkün değil sürekli bendeler haklı olarak ama.

Sizin icinde zor ama arkanizda ailenizin olmasina sukretmelisiniz... Sabredin

Anim beni ya budonemlerde bnde senle ayni seyleri yasiyorum lakin sabretmemiz gerek

Esin narsist diye hatirliyorum eski konularindan. Bence bu narsist damgasi ve kotu seyleri okuyarak kendini zehirleme cok fazla. Ailene de anlatma fazla anlatiyorsan eger. Tetikte ve surekli gergin bir ortam olusmasin bos yere. Narsistler de insandir. Ve onlardan nefret etmemiz vs bizi kotu etkiler. Zaten kimsenin karsisina bos yere biri cikmiyor. Ya kendine olan sevgin tam degildi ya cizgilerinde net degildin. Yani odak nokta kendinde olmali. Boylesi daha saglikli. Ailene de biraz yumusat bu konulari anlattigim gibi anlat. Biraz nefes alin ailecek. Surekli kotu seyler olacak diye beklemek gerginlik yaratir dedigim gibi.

Hiçine zaman buna emin olmayacaklar cankm. Eşim çok sıkıntılı bir tip. O yüzden endişeliler zaten.

Ne yazık ki defalarca kez anlamamak rağmen sınırlerine hakim olamıyor. Oldukça güçlü durmaya çalışıyorum ve şükürler olsun öyleyimdir. Ama annemle bu hale geldiğimiz anda bütün dengem alt üst oluyor. Anlatamıyorum.