''iş yerinde çalışırken öğle paydoslarında markete gidiyorum çerez falan almaya, markette gördüm bitanemi, bakışıyoruz gülüşüyoruz... neyse aradan bayaa zaman geçti, her gün onu görmek için gidiyorum markete, bi gün tanımadığım bi kız yanıma geldi ''sevgilin var mı'' diye sordu. tanımam etmem kızı diye ''var'' dedim. sonra görmedim markette onu her gün hevesle gidiyorum, onu görmek için ama yok. 3-4 ay böyle onu düşünerek geçti... olacağı varmış ya bana sevgilin var mı diye soran kızla arkadaş ortamında tekrar bir araya geliyoruz, kız laf arasında sana bi arkadaşımı ayarlayacaktım, ama sevgilin varmış diyo kim o derken anlıyorum ki benim bitanemmiş, sevgilim olduğunu duyunca işten falan ayrılmış... neyse gerçek anlaşılınca isimler falan öğrenilince facebooktu numara alıp vermelerdi, tanışıp kaynaşıyoruz... 7 aydır birlikteyiz kısmetse evlilik düşünüyoruz ''

Tanışma hikayeleri her zaman hoşuma gitmiştir. Kısmet dediğimiz şey, belki de hiç beklemediğimiz şekilde tanışmalara yol açabilir. Benim de nişanlımla tanışmam tasadüf sonucu oldu. Bir bayan arkadaşım beni bir eşinin bir arkadaşıyla çok yakıştırdığını ve tanıştırmak istediğini söyledi. Ben hemen kestirip attırdım ve hiç sıcak bakmadım. sonra aradan biraz zaman geçtikten sonra bir arkadaş toplantısında biriyle tanıştım ayaküstü. Açıkçası çok elektrik almadım. Hatta hiç tipim değildi. Çok farklıydık mizaç olarak da. başlarda nezaketen, sonraları ise onun bana bakış açısı, davranış şekli hoşuma gitmeye başladı. Aşka inanmayan ben, onun bana ilgi ve sevgisinden, sahiplenmesinden etkilenip karakterine hayran kaldım. Tanıdıkça hayatımda ne çok yer kapladığını gördüm ve bir baktım ben bu adam olmadan yapamıyorum. 3ay sonra çıkmaya başladık, 7. ayda nişanlandık:)

Eşimle ailelerimiz her hafta görüşürlerdi de biz hiç eşimle bi araya gelmezdik. Okullarımız, işimiz, kendi arkadaşlarımız, kendi hayatımız vardı. 4 yaşındayken falan beraber tatile çıkmışız, fotolar falan var 13 yaşındayken yeni evimizi görmeye geldiklerinde "ben bu kızı alırım" demiş 3 sene önce bigün dayısı seni evlendiricem o kızla diyince de balıklama atlamış. Ben görüşmeye şiddetle karşı çıktım. Zaten yıllardır kendisini görmemiştim Evlenmeye de niyetim yoktu. Sonra annem çok iyi çocuk en azından bi görüş istersen dedi. Zar zor tamam dedim. Bi gün beni aradı görüşelim dedi tamam dedim. En paspal halimle gönülsüz gittim yanına. Bütün günü organize etmiş. Geleceğe dair konuşmalar, tatlı dilli muhabbetler, yemek çay çorba falan Zaman nası geçti anlamadım. Sonra her hafta görüşmeye başladık sonra nerdeyse hergün görüşmeye başladık. Sonra nişanlandık evlendik. Şimdi buzdolabımın üzerinde ben 4, onun 8 yaşındayken tatilde çekilmiş fotomuz duruyo. Ben üstsüz güneşlenmişim diye kızıyo bana Nerden bilirdim o çocukla evleneceğimi ayol

yeni bir işe başlamıştım yan iş yerindeki bi arkadaş hayırlı olsun işin demeye gelmişti sonra bu gider gitmez eşime anlatmış yeni biri işe başladı mutlaka görmelisin falan diye eşim aldırış etmemiş. ertesi gün işe geldim baktım kimse yok kepenkler kapalı hiç hayatımda kepenk açmamışım cesaret edemiyorumda yanlış bi şey yapıp çevredekilere rezil olmayayım diye... patronu aradım onlarda müşteri ile görüşmeye gitmişler kilidi aç kepenkleri yukarı kaldır falan filan tarif etti bana bi güzel aç gir biz geç kalırız diye... tövbe tövbe ya içimden söylenirken bi yandan şöyle bir bakıyorum kilid nerde ya kaldıramazsam falan rezillik diye öyle bi dalmışım bi ara bi kafamı çevirdim benim yakışıklım da hayran hayran beni izliyo... sonra bu tebessümle yanıma geldi sen işe yeni başlayan kız olmalısın bende yandaki iş yerinde çalışıyorum adım... falan derken tanışmışdık müstakbel eşimle... daha görür görmez yüreğim küt küt atmaya başladı... artık resmen onu görmek için işe gider olmuştum... ikimizde birbirimizi görmek için saçma sapan şeyleri bahene ederdik... benimki her haliyle bakışlarıyla sakarlıklarıyla filan sana aşığım diye bağımasına rağmen utangıçlığı sebebiyle bana açılması çok zor olmuştu... tmm şimdi söyleyecek diyorum bi bahane bulup yanımdan kaçıyo... artık ümidimi kesmiştim bu bana biraz zor açılacak ne kapalı kuymuş yaaa ben mi söylesem acaba diye kara kara düşünüyorum baktım bu geldi elinde bir cd -bunu mutlaka dinlemelisin senin için bi şarkı seçtim bakalım bulabilecekmisin- dedi ne oluyo demeden gitti... ben tabi hemen dinlemeye başladım. seçmiş olduğu şarkı fatih-şebnem kısaparmağın SENİ SEVİYORUM adlı parçasıydı bu çok açıktı yada ben inş. öyledir diyordum... ertesi gün yine geldi -buldun mu- dedi -zor olmadı- dedim. sonra demez mi -ozaman şarkının ismini söyle- diye içimden dedim yok ya kendi söyleyemiyor aklınca bana söyleteceksin senin işin daha kolay olacak sonra bende -o zaman şöyle yapalım ikimizde kağıta yazıp aynı anda verelim- dedim o arada da aklımdan muziplik geçiyor ama cesaret edemedim zaten zorla açılıyo diye-tmm- dedi bu... biz yazdık birbirimize verdik aynı anda okuduk ve ilk defa kendimizden daha emin bi sevgi dolu bakış attık birbirimize ve nsl olduysa ellerimiz birleşti o gün bugündürde her zorluğa karşı hiç bırakmadık birbirimizi... Allah bizi birbirimize bağışlasın ve bizi bir ömür ayırmasın inşaallah...

ama nasıl başladınız anlatmamışsın:) . push ; M Dilek 2 Prens

biz görücü usulü ile tanı$tık ilk gün ne o istedi ne ben. hatta evden gittiklerinde sinirimden ağlamı$tım annemle kavga etmi$tim 'adama bak zorla gelmi$ ya..' falan gibisinden. 2 gün sonra tekrar geldiler $akala$ma oldu aramızda, sonra kopamadık Allah sevenleri ayırmasın. . . çook güsel hikayeler var. insanın okudukca okuyası geliyo jLe FREE

aileler vesilesiyle... yillar önce onun ablasiyla benim kuzenim evlendi, ve yengem bizim aramizi yapmayi cok istedi. ben sürkeli red ettim, istemedigimi söyledim. bana bi resmini gösterdi, cook yakisikli, fena karizmatik cikmis. resmi uzun süre aklimdan cikmadi benim, ama yengem baska sehre tasindigi icin konu kapanmisti zaten. sonra o nisanlandi, ben nisanlandim ben nisanlimdan ayrildim, o nisanlisindan ayrildi... ve yengem bu sefer anneme acmis konuyu, annemde bana yillar önce yengemin gösterdigi resmi götürüp bu cocukla tanismak ister misin dedi. o ablasini ben annemi kiramadigim icin görüsmeyi kabul ettik. ikimizde 1-2 saat görüsür sonra bi bahaneyle bitiririz diye düsünüyoduk. cünkü ikimizde yaraliydik... öyle olmadi tabi, ben ona ilk günden vuruldum, oda bana ilk günden cikma teklif etti ve ben kabul ettim. ve o gün bugundur birlikteyiz. yildirim askiydi, yildirim nikahiydi... hersey yarim sene icinde olup bitti. cok hizli yasadik herseyi ama hic pisman degilim...

Bızde arkadaşlık sitesı dışında bır yerde tanıştık.. uzun yıllar arada nadır gırdığım zamanda takıldı gözum resmıne.. sonra sohbet ettk.. telefonu falan vermedım ılk zamanlarda.. guvenmezdım kımseye.. hem zaten bız rastlarsak konuşurduk.. o da haftada 1 ya da hıç.. o gece yenı yıldı.. fırsat bulup gırdım.. yazdı.. cvp verdım.. sonrakı haftalarda msn ıstemeyınce ben ıstedım.. sevmem ben sureklı yazışmayı tanımadığım ınsanla.. o yuzden orada yazıştığım arkadaşım olmazdı.. ilk kez gerçeğe taşıyacaktım netten bırını.. hıç tereddut etmedım nedense.. sonra göruk bırbırımızı.. telefonunu ıstedım.. şaşırdı.. eli mahkum verdı:) aradım ertesı gun.. eve gıdene kadar konuştum.. bırkaç hafta sohbetımızı sınadık.. pat dıye olmasın dıye temkınlıydık... olmazsa arkadaş kalırdık.. sonra aramızdakı uyuma ve sureklı neşelı hallerımıze baktık.. herşey olağandı, oluruna bırakınca çok daha rahat ınsan.. bır gun nette konuşurken sevgilim dedım.. beklemedım karşı taraftan.. şaşırdı yıne:) kamera açıp söyledım bu kez.. teklifsiz tasarısız sevgiliydik artık.. güvenmek zor ınsanlara, ama bır kez olsun denemeye karar verdım.. iyi ya da kötu sonuca razı oldum.. ve pişman olmadım:) 7 ay sonra kılometrelerce yol geldı sadece 1,5 gun için.. işte o gun emın olduk..2,5 yıl oldu şımdı askerde söz yüzüğü parmağımda.. beklıyorum gelsın.. dilerım herkes bulur eş ruhunu..

Biz dosttuk aslında :) Hergün beraberdik bir süre. Onun sevgiliLERi falan hiç takmazdm hatta dikkatimi bile çekmezdi önümde sevgilileryle ne yapıyo olursa olsun çnkü hçbişe hssetmezdm o da aynı sekilde. Zaman geçti, beni kıskanmaya falan başladı insanlardan. Yaptıklarıma karışmaya ve müdahale etmeye çalıştı. Giydiklerimle ilgili laf sokmalar insanlarn yanında falan. Kıskanıyodu falan. Bi gün bna beni sevdiğini falan söyledi. Ben öyle şeyler düşünmedğimi ve onunda bunları demesine üzüldüğümğ söyledm. Ben bu söylediğinden sonra eskisi gbi dost olamadm ondan uzaklaştm ama arkadaş ortamnda beraberdk. Bi gün hep beraber 15 kişi falan sahilde oturuoruz, ama tek kız benm işte, yok içme diyo, yok sunu yapma bunu yapma falan diyo bende sinirlendm bağırdm ''sen kmsinki bna karısıosun sen bna karsı bseler hssediosun diye bu hayatıma karısabiliceğin anlamına gelmez karsılıksız duygular içindeki insan!'' diye. Cevap vermemişti kalmıştı sadece. Baya çıkıştm sonra ona fln, snra bi baktm 1 sene sonradaym ve evlilik düşünoruz onunla yaşıyorum ben Nasıl oldu anlamadm valla

bundan yedi yıl önceydi ben 45-48 kilo arasında gidip gelirken saçlar minicik kesilmiş sekilde başımda kasketim eşofmanlarım ve spor ayakkabılarımla koştur koştur karşıdan karşıya geçmeye çalışırken oda arabasıya bana hafiften dokundurdu :)) sonra da arabadan inip oğlum top peşinde koşturmuyorsun sen dikkat etsene biraz diye beni fırçaladı ewet beni erkek sanmıştı :)) sen ne diyorsun ben kızım diye bağırdığımda hayret hiç kıza dair bir görüntüye raslamadım deyip arabasına binip gitti.. aradan bi altı yedi ay geçti ve ben 48 kilodan elli beş kiloya yükseldim saçlarımda azda olsa uzadı ve bizim şirketin katıldığı fuara ziyaretçi olarak gelmiş beni görmüş tanımış ve firmamızın kartını almış sonrasında bana sürekli çiçekler ve hediyeler gelmeye başladı hepsini red ettim ve yaklaşık 11 ay kadar sürdü bu durum bir gün işyerime geldi ve daha ne kadar kaçacaksın dedi 20 mayıs günü buluşmaya karar verdik kalbim yerinden çıkacakmış gibi atıyordu o gün geldi çattı buluşma yerine gittiğimde ordaydı... çok heyecanlıydı çok panikti çok yakışıklıydı herşeyin çoğu sanki ondaydı ve ben adamın gözü önünde düştüm bileğimi çatlattım :)) biraz iyileştikten sonra ikinci kez görüştüğümüzde babası annesi teyzesi ve en yakın arkadaşları aradı hepsinin benden haberi vardı nerdesin diye sormuş olmalıki bir tanesi yengenin yanındayım yanıtını verdi. ben de nerden yengesi oluyorum sana evet demedimki dedim nasıl kendine güveniyorsa ben dedin farzediyorum dedi bir bozuldum.. yirmi dakika oturup kalktım beni eve bıraktı arabadan inerken görüşürüz dedi seninle bir daha asla görüşeceğimi sanmıyorum deyip kapattım kapıyı yürüdüm sonra arabasıyla yanıma yanaştı camını açtı ve sen benimle görüşeceksin hatta yıllarca görüşeceksin ömürlük olacak bu görüşme şimdi gir evine yarın alırım iş çıkışı dedi gitti ben bişide diyemedim :)) ve ben o adamla yedi yıldır görüşmekten öte hayat paylaşıyorum onu çokkk seviyorum canım pambım benimmmmmmmm

Çok koştu peşimden üniversitede de 3 yıl sonunda onun azmi ve sevgisi hatta kararlılığı benimde ona tarifsiz duygular beslememe neden oldu M maehlmiekte

içine doğmuş demek ki:) :86:

ne güzelmiş canım çocukluk aşkı

Zorluklarla başlayan veya gelişen ilişkiler daha sağlam temelli oluyor. Allah tamamına erdirsin canım. ThirtyFouR

çok teşekkürler canımmmm

ne güzel hikayeler var ya burda bir yerde daha anlatmıştım sanki ama anlatırken çok mutlu oluyorum bir daha anlatayım :) yıl 2005.. mayıs ayında evimize ilk kez internet bağlattı babam.. ben lise 2 deyim.. sınavlar falan bittiği için nerdeyse tüm günüm nette geçiyor.. dayımın kızı olan kuzenim internet konusunda benden daha tecrübeli olduğu için onla takılıyoruz nette genellikle.. messneger adresleri almalar eklemeler smile göndermeler.. nasıl da heyecanlı geliyordu.. ben sadece kuzenimle konuşuyordum ne arasın başka arkadaş msn. den görüşecek.. sana bir arkadaşımın adresini vereyim onla konuş geliştir kendini dedi.. internet cafe işleten yaşı epey büyük bir abi hem de nişanlıymış ama öyle muhabbet ediyoruz.. maksat interneti keşfetmek, klavyeyi hızlandırmak.. o abi yoğun olduğu için her soruma cvp veremiyordu.. dur dedi ben sana bir arkadaşın msn vereyim onun eli boş sana her şeyi öğretir.. bak yapışıp kalmasın dedim.. ben de ne resim var ne kamera.. öyle yazışıyoruz sadece.. yok iyi çocuktur muhabbet et öğretsin istediğini falan dedi.. iyi tamam dedim yanındaymış anında ekledi.. üstüne üstlük adımı da farklı vermiştim onlara.. ne bileyim korktum yaa neyse ekledi beni tanıştık muhabbet falan.. onun resim var ama benim yok.. ama hiç öyle alıcı gözle bakmadım ben tipim değil diyorum hep.. neyse aradan 1 ay geçti.. ben seni görmek istiyorum dedi.. ben de dershaneye yeni başladım ama dershaneden eve evden dershaneye giden biriyim ben öyle çıkamam dedim. ne yapacaksın görüp dedim.. ya konuştuğum insanı göreyim merak ettim dedi.. bu arada onun ailevi ve maddi sıkıntları vardı ben dertlerini dinleyip teselli veriyordum.. okulumu öğrendi.. ancak adımı yanlış biliyor aramış taramış o lisenin süper bölümünde o isimde kız yok diyorlar.. yok zaten neyse dedim adım dilek.. ama herkes ilk ismimle biliyor beni.. aramış taramış sınıf arkadaşım dileğin tlf bulmuş.. aramış bizim arkadşı.. tabi tanımıyor ama kıza anlatmıştım.. hemen aradı beni kız seninki sen diye beni bulmuş al şunu başımdan diyor o da korkmuş ben artık mecbur aradım bunu o diğer dilek aradığın kişi benim dedim.. neyse artık 10 haziran oldu karne günü.. bari o gün geleyim göreyim seni dedi.. iyi gel dedim saat verdik ben yanıma bir kız bir erkek arkadaşımı aldım gittim yanına.. hemen okulun karşısına geldiler beyaz şahinle ama kıro derler ya aynısıııı neyse 5 dk konuştuk muhabbet nasılsın vb falan.. arkadşlar diyor korktuk kızım dikkat et diye.. ama iyi niyetli geldi bana hoşuma gitti insan olarak.. tanışmamız 10 haziran 2005 oldu.. sonra sen benim arkadaşım olamazsın falan diye diye uğraştı benle çıkıp ayrıldım hep oynattım resmen :2: çok kızarım kendime ama teyzemin kızı olan kuzeinim sevmedi onu ve tehdit etti ailene söylerim diye.. o tehdit ettikçe ayrıldım ama dayanamayıp birleşelim dedim.. bir kez bile hayır demedi gurur yapmadı birtanem 22 temmuz 2006da her şeye herkese rest çekip onla ayrılmamak üzere birleştik.. ama bizim için milat 10 haziran 2005.. nerdeyse 6 yıl olacak.. 27 şubat 2009da askere gönderdim.. 21 mayıs 2010da geldi.. 19 haziran 2010da istemeye geldiler.. 20 kasım 2010da nişanımız oldu.. 17 temmuz 2011de düğünümüz olacak inşaallah çok seviyorum birtanemi ben kurban olurum mis kokuluma

inşallah canım inşallah...