vay be, insanın ailesi böyleyse, başkalarının yaptıkları vız gelir trıs gider adama.. Durumuna üzüldüm ama herşeye rağmen mezun olmana ve tus'a çalışmana şapka çıkarttım.. Az daha sık dişini, umarım herşey gönlünce olur, Allah zihin açıklığı versin, ozaman her nerde olursan başarırsın Saygılar azim'ine melinda- Keep it simple Anneler

Bir kütüphaneye gidip çalış. Sen geleceğini kurtarmak için çalışıyorsun, kötü bir şey yapmıyorsun. Bir süre sonra alışırlar.

ben de ailemden yardım alırım diye düşünüp müstafi oldum, ama evde durmam ablama battı, ki o kpss ile uğraştı senelerce en çok onun anlaması gerekirken beni para yiyen ev kızı gibi gösterdi anneme annem de buna inandı. çok kırgınım inanın, 3 kuruş para harcamıyorum hayatımın en zor anında insan en yakınından böyle bi tekme yiyeceğini tahmin edemiyor... yurt işini maddi sebeplerden düşünemedim. aslında durumumuz kötü değil, hatta dayalı döşeli bir evimiz daha var ama bomboş duruyor. oraya geçeyim desem ekstra faturalar masraflar çıkacağından papaz oluruz yine. iki elimi kolumu bacağımı bağlıyorlar, sanırım bi an önce benden kurtulmak istiyorlar, amaçları sevgilimle evlenmemdi sanırım ama ben evlilikle tus un bir arada olmayacağını düşündüğümden hiç düşünmedim bile. hakkımı helal etmiyorum onlara tek diyeceğim bu.. teşekkürler tekrar zor gerçekten. çalışmaktan öte psikolojik kısmı zor. aslında sınavda 51,5 puan aldım bir yeri yazıp kurtulsam mı diyorum bunlardan bazen çılgınlık yapasım geliyor. off.

O eve taşının ev arkadaşı bulun Faturalar masraflar ondan eşyalı ev sizden Çalışan bir arkadaş bulun hatta sabah kalksın işe gitsin siz de kalkın o gelene kadar çalışın vs vs Kısa vadede çözüm de her sabah işe gider gibi kütüphaneye gitmek düzenli aynı saatte Bizim burada bazı kişilerin kütüphanede yerleri var her gün aynı yere otururlar Bir gün gittim biri yoktu merak ettim ne oldu acaba diye tanımam etmem ama Evdekiler de ne derse desin ne önemi var ki Gezmeye gidiyorum deyin daha ağır şeyler söyleyin hatta sonra da size ne deyin nerede ne yaptığımdan size ne E

Ailen sınava hazırlandığını bile bile sana köstek oluyor öyle mi, hele annenn bak acı ama gerçek yazıcam, kızabilirsin zoruna gidebilir hatta polemik başlatabilirsin sorun değil eğer yazdıkların doğruysa gerçekten bunları yapıyorsa annen hayatta yalnız kalmışsın demektir... başka çaren yok, onlar senin hayatını düşünmüyorsa ende ardına bakmayacaksın çık git kütüphaneye çalış, kim neresini kırıyorsa kırsın @@ onlar seni düşünmüyorsa sen kendi hayatını düşüneceksin OKADAR... kendinden başka kimsen kalmamış, kendine sahip çıkk

aslında düşünürüm ama ben mezunum beni alırlar mı? hiç yurtta kalmadım okurken nasıl olduğunu bilmiyorum

Bir yurtta kalsan maddi durumun varsa. Kütüphaneye yakın bir yurtta. Bende sınava hazırlanıyorum ve kütüphaneye yakın bir yurtta kalmayı çok isterdim

Çok yoğun çalışmak gerekiyor sınava, kafanın rahat olması lazım tamamen... Ben de istifa etmiştim evde hazırlanmıştım. Ama ailem sıkıntılı değildi, bütün gün odaya kapanıp çıkmadan çalışıyordum. Senin yerinde olsaydım ya özel yurda çıkardım ya da yakınlardaki bir kütüphanede çalışırdım bütün gün. Ben kütüphanede verimli çalışamazdım o yüzden yurdu tercih ederdim sanırım. Akşamları da eve gitmeyeceğin ve sinirin bozulmayacağı için daha iyi sonuç alabilirsin... Gerçekten çok zor, bunu ancak yaşayan bilir... Kolay gelsin

Tahmin edebiliyorum o berbat ortamı. Ben yerinde olsam aile hekimliği yapmayı denerdim. O sırada çalışamaz mısın sınava? Bu şekilde çalışan birkaç doktor görmüştüm. O boş dediğin eve girersin hem fatura falan da dert olmaz böylece. Evlilik ve tus olmaz demişssin ya. Eşin olacak kişi anlayışlı olursa bence şuanki şartlarından on kat daha iyi olur. E

moralim çok bozuk az önce sevgilimle onun için tercih yapmaya çalıştık her yer birbirinden kötü onu oralardan kurtarmak zorundayım senelerdir gık demedi benim gönlümü hoş etti. bi çay alıp oturacağım derse boya da kurumuştur sanırım yazan herkes sağolsun cepten yazdığımdan alıntılayamadım. insan gerçekten ama gerçekten başka çaresi kalmayınca mecbur kalıyor anlaşılan. artık hiçbir bahane bana yetmiyor. canımın yarısı da gidiyor çok üzgünüm. başına bir şey gelirse kendimi hiç affetmem. E

Yapabilirsin. Yapacaksın. Şimdi çok zorlanıyorsun ama yarın rahatın için, kalan ömrünün böyle geçmemesi için yapmak zorundasın.

Sırf bu yüzden o ortamlardan kurtulmak yeni bir hayat kurmak icin daha cok caliscaksin. cok basarili bir uzman dr olacaksin canim. ben inanıyorum. dua et çalış sabret. bu günler geçecek. asistanlik yaptigin nobetten nöbete kosturacagin günler yakın. başarılar dilerim

Yaparsın, mecbursun, yapacaksın. Hiç de zor değil sen yeter ki iste. Allah yardımcın olsun.

Dışarı çıkmaya devam et Şu an zaman durmalı sadece sınavın için akmalı tabiri caizse Sık dişini kulak ardı et ne derlerse

Yurda çıkmayı düşünmez misiniz? E

Tavsiye edebileceğim her şey söylenmiş. Tek söyleyeceğim benim de big bang theory de favorim sheldon 34beden Ya ya tek ayak

öyle yapıyorum zor oluyor çok sessiz kalırsam tepeme çıkıyorlar ondan arada tepki göstermem gerekiyor. ama artık kendimi kaybetmiyorum kavgayı bile sınırlı tutup çekiliyorum en iyi yolu bu sanki dışarı çıkamıyorum sürekli ama yapıcam eet E

yoooo asla polemik başlatmam. ben de size katılıyorum ben de öyle düşünüyorum... dersaneye giderken ananem kalp krizi geçirdi ben anladım ve gönderdim hastaneye, tabi dersanem devam ediyordu ona gittim diye, burnumdan getirdiler, neden gitmişim diye. gerçekten hiç umursamıyorlar, ama benden her tür çocuk sorumluluğunu bekliyorlar. ben de sağlık söz konusu olunca umursamaz olamıyorum kendimden başka kimsem kalmadı evet, ama zorlanıyorum özgüvenimi çok zedelediler, annemle ablam sabah akşam önümden arkamdan sürekli herşeyim hakkında kötü yorumlar yaptılar yapıyorlar.. muhattap olmasam ayrı dert, o bile batıyor, kulağımda kulaklıkla çıkıyorum yemeğimi hazırlayıp odama gidiyorum o sırada bile kavga çıkarmayı başarıyorlar F Felix_Felicis

sevgilim şırnak yazdı kızlar en kısa diye... umarım bi sıkıntı olmaz bilgisi olan ordan yazan var mı?

Bence bu ortamda bir dakika durmamalı atandığınız yere gitmeliydiniz Özelde nöbet vs bulamaz mısınız ayrı ev için Yalnız gerçekten garipler daha lüks ev var anneanne kirletir gitmeyelim vs Nasıl bir mantık Ablanızın derdi ne sizinle O bekar diye mi bu hırsı Sevgilinizden eminseniz de gidin Doğu'ya onun yanına çalışın kazanın sınavı Ben el Bebek Gül Bebek olduğum evde 25 yaşımdan sonra duramadım işim vs varken Bu ortam insanı bozar kolay gelsin diyorum En azından çalışmak zorunda olduğunuz kesin bol çalışmalar

Özel yurtlar alır bence. Bi konusun derim ben. Tek kişilik bir oda tutabilirsiniz rahat da olursunuz. :) Ama sanırım daha pahalı oluyorlar. Hangi sehirdesiniz acaba?

Bir cinnete bakar güzelim diş göstermedikçe hayatta tepene basarlar. Sana laf etmeye ağızlarını açmaya korkar hale getir bu insanları. Aile diye sorgusuz biat itaat diye bişey yok herkes haddini bilecek.

Ya ortamdan uzaklaş ya da pek ala kulaklarını tıkamayı öğren. Senin zorun da bu demek ki Allah yardımcın olsun Truman Show Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

alışmaktan değil de... aslında işte ablam sebep oluyor buna.. aile içi sorunlar olduğunda kendi ilgilenince bana sinirleniyor onun ilgilendiği kadar benim de ilgilenmek zorunda olduğumu düşünüyor. oysa ben saçma sapan kavgaların içine girip de ortamı yatıştırmaktan bıktım çünkü yatışmıyor. bu yüzden de fiştekliyor annemi de bu konuda.

TUS a hazırlanıyorsanız zaten bir çok şeyi aşmışsınız. Bence fazlasıyla herseyı yaparsınız. Herkes ne şartlarda neler kazanıyor. Bırakın ailenizi ne derlerse desinler kahvenizi alın odanıza kapanın. Şanslısınız odanız var. Böyle düşünün. Yapacaksınız kazanacaksınız E

Rica ederim. :) Son yazdığınızı görünce bir şey söylemek istedim. Tıpkı sizin gibi bir arkadaşım var, psikiyatri dalında uzmanlaşmak istiyordu, 6. ya da 7. kez TUS'a girişiydi, olmadı. Hem biraz para kazanayım, tekrar hazırlanırım psikiyatri olana kadar falan dedi acil yazdı. Çok yoruluyor, çalışmaya falan da vakti kalmıyor. Diyeceğim şu, acil falan yazmayı düşünürseniz yazmayın diye çünkü gördüğüm kadarıyla nöbetleri falan çok ağır, çok zorlanıyor ve şimdiden çöktü. 2-3 aydır falan çalışıyor yanılmıyorsam, pek uzun olmadı.

arkadaşlar sınava hazırlanıyorum ailem çok sorunlu tüm gün kavga halindeler gürültü hiç bitmiyor. evde bir düzen de yok kendi temizliğim yemeğimle kendim ilgilenmek zorundayım. odamdan her çıktığımda bi kavga başlatıyorlar benimle zorla. cevap vermeyince ben tepki gösterene kadar üzerime geliyorlar. illa bir damarıma basacaklar yani dırdır bitmiyor. dışarda ders çalışmayı denedim, ben yokken annemle ananem kavga etmiş ananem düşmüş kaburgası kırıldı onun bile suçunu bana attılar evde yokum diye benim suçummuş. arkadaşlarımla da koptuk herkes kendi derdinde dağıldık çok samimi değiliz. tek dayanağım olan sevgilim de iş için şehir değiştiriyor bu ay. bana maddi manevi destek olan tek kişiydi hayatımda. kapana kısılmış gibi hissediyorum. tek kurtuluşum sınavımı kazanmam ama konsantre olamıyorum. evde burnumdan geliyor dışarıda çalışsam nerdeydin tüm gün muhabbeti yapıyorlar. gerçekten çıldırıcam artık sağlığımdan olacağım diye korkuyorum. hiçbir şey düşünmeden çalışmam lazım ama çok zorlanıyorum. yapabilirim değil mi lütfen bana destek olun kendime inancımı kaybettim.

Tus'a hazırlanıyorsanız eger cok yogun bir tempo gerekiyor ve saglam psikoloji. O ortamda cok zor. Bence atama isteyebiliyorsanız isteyin sevgilinizin olduğu şehre, hem çalışır hem de sınava hazırlanabilirsiniz. Gezegen X

Bende lise sondayken dershaneye gittim. O sene üç acı kaybımız oldu ailede. Sarsıldım evet ama mecburdum devam etmeye. Benim kendi odam dahi yoktu. Kıyada köşede nerde olursa çalışıyordum. Ve ilk senemde kazandım üniversiteyi. Sonra hem iş hem okul kendim okudum. Zordur elbet yasamadan kimse bilemez ama birde şöyle düşün doğudaki insanlar ne şartlarda başarıyorlar. Kimisi yazıp çizecek kalemi dahi zor bulurken bence bi şekilde durumunu avantaja çevirmeye çalış. Kütüphane de çalışabilirsin. Tek basına mis gibi. Bende çok gittim kütüphane ye. Basarısızlık yaratacak bahane bulunur ama başarı için çabalamak gerektiğine inanıyorum.

Ben üniversite okurken evlendim ve kpss ye hazirlanirken kizimla hazirlandim. krese gidiyordu kizim ve bende gunde 8 saatlere cikiyordum. ha kazanamadim ama yilmadan tekrar hazırlanıyorum ve ben zorlanmiyorum. bekar olsam boyle rahat hazirlanamazdim zira annemle babamla cok anlasamiyordum bir de gwlen gidenimiz hic eksik olmuyordu. Gurbetteyim ve hic misafirim olmuyor. rahatca calisiyorum. Demem o ki evlenmeniz tusa hazirlanmaniza engel degil. eltimde dr ve evli hamileyken hazirlandi 62 aldi ki ayni zamanda pratisyenlik de yapiyordu. Fazla idealist degildi daha pasif calismak istedigi icin tercih yaptı. Lakin sevgiliniz sirnaga gitmis. o da mi dr? O halde gidemezsiniz yanina. Ozel yurt cok iyi fikir. kutuphane de aynı sekilde. Benim onerimse aile hekimligine basvurun. cok yogun degildir hastaneler kadar. bir yandan da ders calisin. nasilsa iyi bir temeliniz vardir. 1+1 eve çıkın ve hem calisin hem tysa hazirlanin. Evet cok zor bur sinav tus ama kendinizi zorlayın. Bende alan sinavindan hazirlaniyorum tabii ki bir tus kadar degil ama zor. Evli olmama kizima ragmen bir sekilde firsat yaratiyorum kendime. Sizde yapabilirsiniz eminim. D damdan

Allah yardımcınız olsun, aile de huzur yoksa her şey daha zor. Aileniz her türlü problem çıkarıyor zaten o nedenle acaba evinizin yakınında ki bir kütüphaneye mi gidip çalışsanız daha iyi olur sizin için belki. Babanız, kardeşiniz, ablanız, abiniz size destek olacak kimse yok mu

evet biliyorum ama uygulamada zorluk çekiyorum odamı boyadım şimdi resmen usta işlerini öğrendim babama söylesem hem her yeri batırır hem yaptırana kadar canım çıkardı ben de kendim yaptım 2 kat boya yeter değil mi? bi duş alıp çalışmaya çıkayım hem de kurusun ben çalışayım teşekkürler herkese F Felix_Felicis

bilseydim kesinlikle giderdim. ilk mezun olduğumda böyle tavırları yoktu, hatta ablam etrafımda dolanırdı sürekli ben ona sevgili adayı bulmaya çalışırdım etrafımdan iyi diye bilinen kişilerden vs. neler yapmadım ki onun için... özelde nöbet diplomamı vermedikleri için tutamam yasal değil. kesinlikle garipler. ben öteki eve geçerler diye düşünmüştüm ben de burda yalnız kalır odaklanırım diye. ablamın çalıştığı yere yaşadığımız ev daha yakın olunca geçmediler. sanırım ben sınavı kazandıktan sonra geçmeyi düşünüyorlar. ben de buna bozuluyorum, benim sessizliğe ihtiyacım varken tepemde bana dert olsunlar, benim rahat olcağım dönemde gitsinler hemen. hatta gçeen sene çok iyi çalışıyordum, gelmeleriyle düzenimi bozdular sabah kalkasım gelmiyordu artık yataktan. ben de bunun üzerine resmen bir kin oldu öteki eve sınavımı kazanabilirsem kurulmayı düşünüyorum, inat değil mi? hiç aklımda öyle bir şey yoktu ama resmen zorladılar beni. işin komiği, annemlerin bi arkadaşı vardı babamın işinin battığı bir dönemde yüz çevirmişti anneme... kadının şimdi bir mahkemesi olmuş, onun için bizim olduğumuz ile gelmiş, kadını orda ağırladılar, kadın orda tek başına kaldı lüks otelde gibi. o kadar kanıma dokundu ki... elalem kıymetli, zor gününde yüz çeviren kadına bile peşkeş çekildi o ev. ablam eski sevgilisiyle tekrar barışmak istiyordu, adama aklınca zenginim param var ayağı yapmak için öteki evi gözüne sokup durmuş, adamı evin önüne götürmüş, adam burda kalalım demiş, ablam istememiş. hale bakın yani... biz ev içinde huzursuz mutsuzuz, elaleme evle hava atılıyor. evin içinde huzur yok, parayı koklatıyorlar insana, etrafa zenginiz havaları. bu ne perhiz bu ne lahana turşusu! bu ne iğrençlik. o kadar abuk planlarla beni hiçe saydılar ki, onlara günlerini göstereceğim. ters köşe yapacağım.. kesinlikle ortam insanı bozuyor, benim kavga anında kötü söz söyleme, hakaret vs gibi bir huyum yoktur asla, ama ablam çok yapar, çok uyardım çünkü insanın canını acıtıyor, atıyorum bi bardak hakkında kavga ederiz, bi bakmışım benim saçıma başıma mesleğime sevgilime hakaret ediyor, bense kendimi tutup gayet mevzudan sapmadan tartışmaya çalışıyordum. bir gün beni o kadar sinirlendirdi ki bu şekilde, o bana hakaret ediyor, bense işime bakıyorum hiç unutmuyorum puzzle yapıştırıyordum büyük masada salonda, başımda öttü öttü hakaretler, laflar, o kadar sinirlendim ki bembeyaz oldum ellerim titredi. ertesi gün kadınsal bi hastalığım çıktı ortaya o sinirle ameliyat olma riskim vardı, sabah hastaneye gidecektik bahaneden kavga çıkardı, arabasını aldı gitti minibüsle git dedi. ben şok oldum. o günden sonra karar aldım, o bel altı vuruyorsa ben de vurucam, çünkü kendi canı yanmadıkça laflarının dozunu o kadar arttırıyor ki... gerçekten iğrenç mahalle karısı ağzı düşünün o... laflarını bile ediyor, benim ağzımdan çıkamaz öyle kelimeler... ama artık ben de o bana laf edince ona ediyorum... anca öyle susuyor çünkü. yoksa tepeme çıkıyor mendebur. off neyse içimi döküyorum buraya kafanızı şişiriyorum eğer okuyan varsa kusura bakmasın.

ev arkadaşı almama ailem izin vermez. ananem yaşadığı yeri biraz batırır öteki ev de baya lüks oldu sırf o gidip batırmasın diye 5 kişi küçücük evde yaşıyoruz yaşanır yaşanmasına da ablam son ses konuşur, evde kavga gürültü bitmiyor ses bitmiyor kulaklık aldım sırf bunun için pilot kulaklıklarından o kar ediyor biraz ama baş ağrısı yapıyor. mesela kavganın başlama şekli için bi örnek vereyim. bu sabah kahvaltı hazırlarken evin önüne bankamatik kurulması kararı çıktığını söyledi annem. ben de dedim ki "para çekmek için kısa süreli duraklamak için gelen araba çok olur iyice karışacak evin önü" ablamın cevabı "sen de başka yere git o zaman ömür boyu burda kalmayı mı düşünüyorsun?" yani bunu diyen insan 35 yaşında ve ailesinin evinden hiç çıkmamış biri. herşeyi benim bu evde olmama bağlıyorlar ki gerçekten maddi olarak bi külfetim yok. madem beni istemiyorlar biraz huzur versinler de odaklanayım sınava kazanıp gideyim. en çok koyan ablam değil aslında. onu kardeş olarak görmeyi çok önce bıraktım. ama annemin bu cevabı kınamaması üstelik ablamı desteklemesi insana koyuyor. biraz adaletli olmak bu kadar zor olmamalı. hiçbir şekilde hakkımı helal etmiyorum onlara. neyse odamı düzenledim temizledim sıcak samimi oldu odamda huzurluyum en azından. kapımın önüne eski dolapları koydum kapağını da açıyorum 2. bir kapı gibi oluyor. böylece hem sesleri gelmiyor hem de kapım kitli olsa bile kapı önünden bana bağırma kavga etme huyları vardı orada dolap olunca giremiyorlar arkasına da tahta koyup sıkıştırıyorum kapak açılmıyor. düşününce sırf biraz huzur için ne saçma şeylerle uğraşıyorum insanın aklı almıyor. sırf suratlarını az göreyim mutfakta her çıkışımda kavga yaşamayayım diye odamda kettle ile çay kahve yapıyorum. odam nemden küf yapmaya başladı küf tutmayan boya aldım boyadım. hasta olcaktım artık. cidden hakkımı hiç helal etmiyorum. bunları onlara söylemiyorum bile ki sevinmesinler. kan kusarım kızılcık şerbeti içtim derim artık. sevgilimin doğu hizmetini bile söyleyemedim. çünkü biliyorum en ufak kavgada hakir görecekler o da gitti kaldın bi başına salak diyecekler, ki bunu dedi ablam daha önceden "sevgilin doğu hizmetine gidince iyice tek kalacaksın" diye sevinerek. kendi de öğretmen ama sözleşmeden kadroya geçti tuzu kuru aile evinden ayrılmadı bile. bu şımarıklık gibi geliyor artık bana. hayat nedir insanlar ne zorluk çekiyor hiçbir fikri yok. bazen sırf bu büyük lafları yüzünden doğuya rotasyona gitsin de görsün hayat neymiş diyorum. çok sıkıntı çektim çekiyorum da. artık duygusallığı bırakıp mantıkla hareket etmek zorundayım. kafa aynı kafa ama çocukken olduğum kadar güçlü ve kararlı olamıyorum resmen östrojen hormonunu suçlamaya başladım D damdan

Güç sizin içinizde, insanın istediği zaman başaramayacağı şey yok, yeter ki isteyin. Şimdiden başarılar diliyorum, umarım istediğiniz puanı alır, istediğiniz dalda uzmanlığınızı alırsınız. :)