Vazgec herkesin arkadaşları kankileri olmayabilir. Mesela ben yanlızım sorunsa yok illa birileri olmasımı lazım Hayat daha zor onlarla

Birincisi sen aşırı hassassın, ikincisi arkadaşların aşırı lakayt. Üçüncüsü gerçek dostlar birbirine bu sebeplerle kırılmazlar, demek ki bu insanlara düşündüğün kadar önem vermiyorsun. Sonuncusu da adamına göre muamele et ya da karakterine yakın arkadaşlar seç. Herkes herkesle anlaşmak, arkadaş olmak zorunda değil. Onlar dalga geçerse sen de ciddi olmayı bırak dalgaya vur haa yapamıyosan da mesafeni koy. Ama en büyük sıkıntı senin aşırı hassas, alıngan olman gibi geldi bana..

alıngan olup olmadigimida sorguladim bir sure ama baktimki alingan olsam bu kadar dayanamazdim. Cunku bu olaylar oldugunda kimseye tavir koyamiyorum. Tam birsey soyliyim diyorum agzimdan kotu birblaf cikarda karsimdaki kirilir yanlis anlar sonra ben hatali konumuna duserim diye korkuyorum Saksi_Degilim_Ben

20 yaşındayım. Ama yaşıma takılmayın. Dışardan ne kadar çocuk gibi mutlu bir insan gibi gorunsemde icimde 40 yasinda hayatin sillesini yemis bir insan yasiyor :))

bu sorunsal kelimesi yeni moda sanırım?

Ay bilmiyorum ben onu ekşi sözlükten kapmıştım geçen sene galiba

Nereden başlasam bilmiyorum. Ergenliğimden itibaren hayatıma arkadaş başlığı altında aldığım tüm insanları mutlu etmeye calistim onlarla mutlu olmaya birseyler paylasmaya calistim. Paylasamadiklarimin hayatindan mecburi süre sonlanınca yavaşça çıktım eski bir arkadaş olarak arada sırada buluşan insanlar olmaya devam ettik. Şuan ki problemin artık sorunun bende olduğunu düşünmeye başlamam. Girdiğim çoğu arkadaş gurubunda herkes benim uzerimden sakalar yapip eglenir. Ben artik gercekten cok yoruldum. Bir arkadaşımla tek basimizayken kanki kanki takilip can ciğer olup 3. bir kisi geldiginde neden anlamiyorum benim sozumu kesmeler o ucuncu kisiye yonelip ona odaklanmalar ben birsey anlatirken konuyu degistirip kendi aralarinda baska seyler konusmalar ya sabah artık canima tak etti masada uc kisi oturuyoruz bisey analtirken karsimdaki insan gulerek ders calisirken gozumun kenarna surulen kirmizi kaleme gulmeye basliyor. umursamayip devam etmeye calistikca konusmama ama cok komik cok komik diyip guluyor. Hayatimdaki cogu arkadasimla ayni durumu yasiyorum. Bir gun once ornek verdigim arkadasima anlamli birhediye almayi planlarken suan gercekten icimden hicbir sey gelmiyor. Bu arkadasimda arkadaslarindan surekli sikayet eden onlari suclu bulan bir insan. Ben artik cok sikildim bu yanlis insanlari hayatima sokmaktan. Kendim degismeyi cok denedim ama insanlari onlarin yaptigi gibi kirmak benim yapimda yok sonra kendim uyuyamiyorum. merak ediyorum gercek arkadasligi sorunsuz kardes gibi yasayan var mi? Arkadaşım olmak zorunda mi? Nil

Gün hala bitmiş sayılmaz :) İyi ki doğdunuz bu arada Allah nice sağlıklı ve mutlu yıllar göstersin:)