bazen halam eski aşklarını, yaşadığı o eski saflık derecesindeki masumca sevgilerini anlatır bana. imrenerek dinlerim onu. aslında uzaklıklar ve ulaşamamanın verdiği duygular aşkı daha da taze tutuyormuş o zamanlar. ve 2 saniye için de olsa iki seven insanın birbirlerini görebilmeleri ne kadar büyük bir mutlulukmuş o zamanlar. kıskanmamak mümkün değil. inanın belki o zamanlar gerçekten de çok özleniyormuş sevgili, ızdırap çekiliyormuş, merak ediliyormuş ama o zamanların telefonsuz, bilgisayarsız dönemlerini yaşamak isterdim . push ; talin

keşke yine olmasaydı... C COpcU

Mektuplar vardı içi sımsıcacık özlem dolu satırlar taşıyan mektuplar, kapı aralarında bakışmalar vardı... talin

güzel bir yazı... fakat ben anlayamıyorum telefonsuzluğun nasıl birşey olduğunu. aklım almıyor.. mektup yazmak.. bilmiyorum garip geliyor... ceku Yeni açmış bir

çocukluğumu hatırlıyorumda sıcaktı herşey sesler, bakışlar, insanlar sıcaktı çocukken evde telefon çalardı ve ne zaman çalsa ben hemen koşardım telefonun başına kim o die sorardım, ve hep şu cümleyi bekledim babamın ağzından"beyaz saraydan arıyolar emin ol telefon sana"die. aramadı a. q büyürdük telefonla bizde tuşlu telefonlar daha yeni çıkmış eve ilk geldiğinde sevinçten havalara uçmuştum hatırlıyorumda ben ne zaman bi arkadaşımı arasam bulurdum evde telefonu açan ses sıcaktı her zaman tanıdık bi sesti aşklar da sıcaktı o ses gibi çünkü o zaman telefon aşkı bu kadar esir almamıştı sevgilinden gelicek bi telefon için saatlerce beklerdin evde her çaldığında koşar bakardın acaba o mu die cep telefonu ilk çıktığında inanamamıştım mantığa sığmamıştı o dönem cepte telefon sonra noldu bize sevgilisine yakalanmamak için başka kızların veya erkeklerin isimlerini başka kız veya erkek ismi ile kaydeden insanlar oluştu çevremizde "cnm şirketten arıyolar döncem ben sana"diyipte hiçbir zaman yakalayamayacağı gerçek aşkına koşanlar'la doldu etrafımız korkak olduk,"ayy şimdi nasıl sölicem bu çocuğa ayrılcağımızı, en iyisi msj atimm ben" bu örnekler böyle uzar gider hani nerde o sıcaklık noldu bize hepimizin vardır eski bi fotoğrafı kafasından hiç silinmemiş hatırlıyomusun o fotoğraftaki taze hüzün kokusunu bi saatliğine kapat telefonunu bi gir o fotoğraftan içeri, doyasıya çek içine hüznü çünkü çıktığında oradan belki koklayamayabilirsin tazeyi şimdi soruyorum sana hüzün beyninin en ince noktalarında dolaşırken cevap ver bana eskiden telefon mu vardı? a. s. alıntıdır

Talin çok güzel anlatmışsınız ama bu konuda önceden köşe yazısı yazmış ve çook ta güzel anlatmış olan tuliananın yazısını hatırlamadan edemeyeceğim. Teknoloji ve aşk hakkında çok güzel bir yazıydı. Senin de okumanı isterim. Aşağıya linki verdim, okumak istersen diye. Hepimiz aynı duyguları hissediyor ama farklı ifade ediyoruz. Ellerine sağlık teşekkürler. http://www.kadinlarkulubu.com/vbarticles. php?do=article&articleid=24 F

bende anneme hep sorardım anne babamla nasıl görüşürdünüz diye yani şu zamanda sevgilimizle konuşmak için can atıyoruz onlar ise ozamanlarda günlerce gelmesini tlf açabilmeyi beklemişler buluşmak için bile sadece saatle aslında eski aşklarda gerçekti şimdikiler ise sahte!!! talin

evet düşününce bize ne kadar da uzak ve zor geliyor o günler. şimdi telefonumuzu yanlışlıkla evde unutup dışarı çıksak ne kadar hissediyoruz eksikliğini. gerçekten de eskiden herşey daha güzelmiş sanırım:sm_confused: Mev Can Yeni

Ne güzel anlatmışsın... Düşününce telefonsuz yaşayabilir miyim diye? Ya uzaktaki dostlar ne olacak, gecenin bir yarısında ağlıyarak çevirdiğimiz numaralar olmasaydı belki de daha zor olurdu hayat.. Mahbile Acem

eskiden aşkları o kadar güzel ve ulaşılmaz yapan da bu imkansızlıklarmış sanırım. yine olmasaydı ben razı olurdum doğrusu arkadaşlar talin

çok doğru bi yazı olmuş ellerine sağlık sevgilinden gelicek bi telefon için saatlerce beklerdin evde her çaldığında koşar bakardın acaba o mu die ne kadar heyecanlı şimdi yok böyle bekleyişler talin

teknoloji gelişiyor,,, aşklar değişiyor evet ama aslında aşklar çirkinleşiyor:1no2: eskiden herşey daha doğal, daha saf, çok daha güzelmiş... talin

ELLERİNE SAĞLIK YAZILARINI BÜYÜK BİR ZEVKLE OKUYORUM TEŞEKÜRLER talin

a. s. teşekkürler R RedRose

canım gerçekten çok güzel anlatmışşsın... tel ilk evimize geldiği güne döndüm birden yeşil çevirmeli bi telefondu.. ne zamanki telefon çalsa dört kardeş koşardık tel açmak için ama ben hiç açamazdım en küçük olduğum için ağbimler hep iter yere düşürürdü beni.. heleki o aşklar babam çıkmasın telefona diye saaatlerce az mı bekledim başında.. gerçekten bizler çok güzel bi nesilmişiz çok güzel şeyler yaşamışız ve ben çocuklarımız bunları yaşayamayacağı için çok üzülüyorum..

talincim çok güzel anlatmışsın bence aşklar yine eski aşklar ama zamanı kısalıyo gibi geliyo bana telefonsuz bir zamanda bende yaşamak isterdim sevgilerle ellerine sağlık canım bugünlerimizede dönüp baktığımızda ne kadar tatlı günlermiş diyeceğiz talin

çok güzel bir yazıydı talin