Evet çalıştım sınava girdim belli bir puan üstünü geçemiyorum MaHlass KK'da geçen 16 sene.

Hem A hem B kadrolarından sınava girebiliyorsunuz, bir yıllık düzenli bir çalışmayla halledersiniz bence ama şu an ev ve çocuk sorumluluğu da üstünüze yük olmuş. Kpss hazırlığı için dershane de şart değil artık evde netten videolarla da hazırlanırsınız çok güzel kaynaklar var artık. Çocuk biraz daha büyüyene kadar ders çalışmayı da özlersiniz. Bu seneki kpss için geçti zaten ama seneye neden olmasın?

Arkadaşlar merhaba,31 yaşındayım 3 yillik evliyim 1 oğlum var

Hiç birşey için geç kalmış sayılmazsınız siz yeter ki isteyin. Anlattiklarinizdan eşinizin tavırları ve söylemlerinin size bunu hissettirdiğini düşündüğüm için çok sinirlendim. Lütfen buna müsade etmeyin ozguveninizi koruyun. Hiç birşey yapmasanız da siz bir birey olarak değerli ve onemlisiniz. Hayatta değer görmek için illa kariyer sahibi olmanıza gerek yok.

yüksek lisansta yapabilirsiniz. D

Oğlunuz kaç yaşında? Kesinlikle geç kalmış değilsiniz. Çözümler bulunur tek derdiniz bu olsun. Öz güveninizi de kazanırsınız çocuğunuz da gururlanır yeter ki kararlı olun kendinize inanın.

Kpss düşünmediniz mi hiç? Allah bağışlasın biraz daha aklı erince düzenli ders çalışıp kamuya atanmaya çalışabilirsiniz eşiniz de kamu çalışanı madem. O da destek olsun.

Çok teşekkür ederim

Kesinlikle geç sayilmaz bence okumanin ve çalışmanin zamanı yok.. ki yaşında genç. Insan sevdigi şeyleri yapmali kendini geliştirmeli..

Arkadaşlar merhaba,31 yaşındayım 3 yillik evliyim 1 oğlum var. 2 yıllık bir üniversite bitirdim. Büro yönetimi ve sekreterlik diye anlamsız bir bölüm tercih ettigim icin pişmanım. Hayalimdeki bölüm bu değildi tarihe ilgi duyduğum için tarih bölümü okumak istiyordum. O dönemde evde annem ve babamın sorunlu bir dönem iyi kavga gürültüden kaçamak için şehir dışına gitmek evden kurtulmak için bu bölümü okudum. Sevmediğim ve ilgi duymadığım bir alanda vakit kaybettim. Şuanda zamanımı ne kadar yanlış harcadığını anlayabiliyorum bilinçli olmadığım için yanlış bir tercih yaptım. Birde a. ö fakültesi okudum 2 yıl daha işletme bölümü 4 yıllık bir kayıp uzun bir süre iş bulamadım. Farklı işlerde çalıştıktan sonra bir vakıf üniversitesinde ise girdim suana kadar çalıştığım en iyi yerdi. iş ortamındaki arkadaşlar huzur vermedi ama ben kurumu çok sevdim. kendimi değerli hissediyordum ve kendimize sevdirdim ispat ettim. Burada 3 yıl çalıştım eşimin görevi nedeniyle ayrılmak zorunda kaldım istemeyerekte olsa aslında gitmeye bilirdim kafamda çocuk yapma düşüncesi olmasaydı çünkü yaşımda ilerledi. Şuanda tek yaptığım wvde çocuk bakmak ve o kadar yanliz hissediyirum ki kendimi tek bir arkadaşım kalmadı. Hayalimdeki işi yapmayınca hissederdim bunun eksikliğini hep yaşıyorum severek yapılan bir iş mutlu eder sanırım insanı eksik yanım bu ve bir türlü tamamlayamiyirum bu tarafımı. Bir iş bölümünü sorduğunda utanıyorum gerçekten söylerken. Eşimde üniversite mezunu devlet memuru çoğu zman oda bana böle hissettiriyor. İyi bir kariyerim olsaydı cogu zmana bana söylediği ve yaptığı seyleri yapamzdi gb. geliyir insanlar paraya ve kariyere önem veriyor artık sadece sanırım ne kadar iyi olduğumuzun bi önemi yok gb. bu duruma üzülüyorum. hala içimde kalan seyler var kendimi gerceklestirememin verdiği değersizlere özgüveni eksikliği. şuanda durup dusunuyirum ne yapabilirim geç mi kaldım hayallerim için birşeyler başarmak için. Bi çocuğun sorumluluğu uzerimde eşim artık değer vermiyor özgüvenim çok kırıldı toparlanamiyirum. Ne yapacağımı bilmiyiyorum hayatım boyunca böyle hissetmek istemiyirum. Çocuğum benimle gurur duysun isterdim. limoncicegii eat pray