Peki o zaman sizi tedirgin eden şey nedir? İkiniz de bir iftira olduğunu bildiğiniz halde hayatınızı sizin psikolojinizi bu kadar etkileyen şey nedir? Olayı anlatırsanız ifşa olacağınızı hiç sanmıyorum ama anlatırsanız burada bir çok avukat üye bir çok zeki kadın var bir şekilde çevirme yolunu bulabilirsiniz

Canım hiç korkma. Belki birsey olmayacak. Şimdiden olmuş gibi takma kafaya Gün doğmadan neler doğar. Sen bugüne odaklan. Dondurma ye. Yürüyüş yap koş zıpla. Bunlar endorfin salgılatır. Kuaföre git. Eve birilerini cagır kalabalık ol kafan sagolsun. Benzer seyler yasadım insan akıl ruh saglıgı da kolayca elden gidiyor. Kendini korumaya mecbursun. 1 yıldır covid olnamak için korunuyorsun ruh saglıgını da korumalısın. En kısa zamanda dra git. Gidemezsem online psikiyatrist ile görüş. Mğzik Ac film izle. Ve de eşibe harfiyen anlat. Kendimden korkuyorum yanımda ol cok ciddiyim de. Allah yardımcınız olsun. Kötüye fırsat vermesin.

Bunlar eşiniz ile aranızdaki sorunlar mıydı, yoksa başka şeyler mi?

ifsa olsaniz ne olur ki? belki konuyu bilsek daha cok yardimci oluruz örneklerini yaşamis birileri çikar

Peki bu iftira sizi ve eşinizi etkiledi mi? Yani eşiniz ya da siz her kime iftira atıldıysa diğer taraf buna inandı mı?

Evet biliyorlar ve zamanında hep yardım ettiğimiz insanlardı. Biz onlara hiç bir kötülük yapmamışken neden diyorum kendi kendime.. Ya bu bu yüzden ceza alırsak, ceza evine falan girersek... Evladım kalacak.. Önceki

Vitamin depolarında eksiklik olunca da bahsettiğiniz belirtiler oluyor demir ve d vitamini özellikle üşüme yapıyor. En kısa sürede sağlığınıza kavusursunuz inşallah, çok geçmiş olsun dipsiz

Sağlık ocağına gidip çok halsizim kendimi iyi hissetmiyorum dedim. Kan tahlili yapıldı. Magnezyum ilacı verdiler sadece A

Acikcasi o zamanlar bir tepki dahi veremedim. Galiba ciddi alinmamak da kirdi. Zaten insan kolay da anlatmiyor. Sessiz kaldim. Uzun zaman da kimseye bir daha söylemedim de. O zamanlar aklimdan profesyonel destek aramak da gelmedi.. halbuki en uygunu o olurdu

ben hamileyim ve bebegim hasta karnimda bebeğimi alacaklar ne olacağını bilmiyorum hayat herkes için zor ama ölmek çözüm değil ne dersin var bilmiyorum ama mutlaka bir çaresi vardır. Çocuğun sağlıklı sen sagliklisin bi insan daha ne ister. çaresizlik evladın hastadır elinden dua etmekten allaha yalvarmaktan başka çare gelmez. Ama yine de yaşarsın arkanda seni sevenler vardır. Asıl çaresizlik bu bn dayanabiliyorsam sende dayanırsın.

Neyin tetiklediğini çok iyi biliyorum ama burda yazarsam açığa çıkarım. Normal kimliğimde ortaya çıkar Malesef. Evladım 6 yasında. Ben mutsuz olunca çok masumlasıyor ve ağlıyor. Kıyamıyorum ona... Zaten onun için erteliyorum. Hemen öyle olunca maskemi takıp mutlu rolü yapıyorum çocuğuma... 30 yaşındayım ama ruhum 100 yasında. Şiddetli bas agrılarım oluyor zaman zaman.

Artık üstesinden gelemiyorum. Tam açık açık anlatamıyorum kendimi. İfşa olmamak için. Birşeyler geldi başımıza eşim de etkilendi ama o daha sakin ben çok etkilendim. Sanki dünya yıkıldı da altında kaldım. Alys

ne oldu yani her zaman iyi hoş gülen şen şakrak insan birden bu düşüncelere neden sahip oldu tetikleyeni bulun evet yataktan kalkmak ben de istemiyorum ama o saat sabah çalıyor ve kalkıyorum çoğumuz maskeleri ile yaşıyor da sizin içinizdeki fırtınanın sebebi olan rüzgarı bulmak lazım eşiniz inanmıyor çünkü olağan hayatta bir değişim görmüyor demek ki çıkarın maskenizi, yani en azından eşine karşı çıkarın geçen çok bunaldımmmm diye eşime ağladım sildim gözümü geçtim bilgisayarın başına işime devam ettim hayat akıyor ama arada biz de es vermeliyiz 11 aydır evdeyiz cidden 40 yıllık yaşam deneyimim dışında bir süreç bu benzer süreci oğlum bebekken Kasım Eylül arasında yaşamıştım bir de şimdi o nedenle yalnız olmadığınız da göz önün e alarak uzman yardımı alın randevu bugüne yoksa bir hafta sonra vardır vs vs bu arada çocuk çok küçük değilse ona da oynamayın evet bugün hastayım deyin yatın mesela hasta mısın diyebildiğine göre hasta olmayı bilecek yaşta, akşam eşiniz geldiğinde de farkındalığı artar

Bence bunu eşinle paylaş Hastaneyi falan beklemeyin özel vs hemen yardım almalısın. Öyle bunalıp Öleyim de kurtulayım demek başka senin durumun gibi bunu zihninde canlandıracak kadar planlama durumunda olman başka. Major depresyonda falan olabilirsin uzun bir uykuya dalmak istiyorum falan bunlar ciddiye alınması gereken laflar. Nasıl bir yerimize bişey olunca doktora koşuyoruz işte şimdi senin de aynısını yapman lazım. Kendinde bu gücü bulamazsan diye yakınlarının da bilmesi lazım ki yardım etsinler sana En buyuk kk

Ne kadar yanlış bir tutum oysaki. Depresyon çok ciddi ve tekrarlayabilen bir hastalık. Siz o arkadaşınıza ne tepki verdiniz merak ettim :)

Doğru. Görmemezlikten gelmek çabalamaktan daha kolay çünkü. Mevlam sorsun ne diyeyim artık.

Hic tevekkül etmeyi denedinmi. Bukadar kendini bogacagina Allaha birak herseyini. Sana atilan iftiralari herseyi O'na bırak. Bak gor nasil feraha cikiyosun. Ölmek caremi... Her gecenin bi sabahi var inan. Mutlaka o sabah olacak, hangi sıkıntı gecmedi buda gececek. Sen kendinden eminsen, emin olki Allah dogrularla beraberdir. Allah o iftira atanlarida o pis yollarindan dondersin insAllah. Kendi agizlariyla itiraf ettirsin. Nolur cokca dua ya sarıl. OLMAZLARİ OLDURAN ALLAH VAR UNUTMA

Umarım atlatırsın durumu. Bende ne yazikki bu kadın cinayetlerini duydukça eşimle olan en ufak bir tartışma da saçma sapan şeyler geçiriyorum aklımdan bana bişey yaparmı yada ben kendime bişey yaparmiyim gibisinden ama tek nedeni bu cinayetlerin artması ve adaletin olmayışı çok fazla üzülüyorum ve kafama yer edindi herkes çok kötü dönemlerden geciyor lütfen psikolojik destek almayı ihmal etmeyin hiç bişey sizd n daha değerli değil kendinizi sevin

Kötü bişey yazılacak durum yok depresyondasınız anksiyete de var sanırım. Tek çözümü psikolojik destek Allah şifa versin. Bunlar çözümü olan şeyler birazda gayrer ederseniz düzelirsiniz üzülmeyin sadece ertelemeyin biran önce tedavi olun Bissunicole

Dur be canım ne intiharı gelen doktora git depresyondasin. Hatta bende öyleyim 2 tane ilaç kullaniyorum hayat hepimize zor evladın var lütfen böyle şeyler düşünme. Kiminle problemin varsa konus bağır çağır rahatla ama intihar sakin düşünle sen değerlisin herşeyden önce ANNESIN bunu sakın unutma. Bissunicole

Çok üzüldüm inanın ne yazacağımı da bilmiyorum suan size. Boğazım düğüm düğüm oldu. A

Bir piskolog ile görüşün mutlaka. Siz söylüyorsunuz tatlı dilli güler yüzlü olduğunuzu. Hayata da hep güler yüzle bakın. Tavsiyemdir Kur'an meali okuyun. Belki tükenmişlik sendromu belki başka birşey bilemeyiz ama inşallah düzelir herşey. Evladınız ile eşinizle hayırlı bir ömür dilerim N

Çevremdekiler zaten anlamıyor. Doktorlarda böyle yayalarda ne bileyim... A

Muhtemelen öyle olmuştur insanlar ne zannediyorsa depresyonu... Siz gene birine söylemişsiniz aslında. Ben kendimde bir depresyon süreci atlattım 10 - 15 kilo verdim, sessizleştim bir Allah'ın kuluda sormadı sana noluyor diye ya :) Farketmediler desem o da imkansız.

Bilmiyorum ki bakıldı mı. Tekrar tahlil yaptırırım. Teşekkürler pofu Karma

utanacak bir şey yok gerçekten. siz yazin mutlaka birileri bir yol bulur

babasi dogal gaz borusuna kendini asmış birinin çocuğu olarak yazıyorum sana sakin yapma. ben babamla bir bag kuramamis olmama ragmen aklima gelince ciğerim sökülüyor. lütfen tedavini ol, gerekirse cocugunu birak babasina bir 10 gun kendin bi yerlere git kafa dagıt keşke şunuda yapsaydim diye icinden gecirdigin biseyler yap. o yapmak istediğin seyi aklindan çıkar. kendine acımayacaksan çocuğuna acı lütfen.

Geçmiş olsun. İnanın hiç halim yok. Zar zor bi kahve yaptım şimdi kendime. Düşünüyorum sanki benim sevdiğim zevk aldığım birsey de yok.. Alys

Cevre cogunlukla böyle tepki veriyor. Heleki dile getiren insan aile icinde önemli bir kisilik ise, yani bir cok is ve sorumluluk ona bakiyorsa. Ben yakin bir arkadasima depresyon gecirdigimi anlattigimda ilk tepkisi "depresyonu ne yapacaksin oldu". Cogu insan depresyonu rahatsizlik olarak ne oldugunu ve ne kadar ciddi oldugunu bilmiyor bile. Ailemde durumun ciddiyetini ben hastanelik olduktan sonra anladi

Yok öyle değil kendimi öldürme isteğim baya baya var. Su aralar hiç aklımdan çıkmıyor. Hem Bu düşünceler var hem de sık sık ölmüş olarak gözümün önüne geliyor. A

Keşke olayı anlatsaydınız da avukat arkadaşlarda yardımcı olurdu en azından içiniz rahat ederdi iftirayla hapse girmezsiniz

Anlattıklarınız depresyon belirtileri. Bende de üniversite yıllarımda olmuştu aynısı. Hatta intihara ciddi ciddi kalkışmışlığım oldu. Hep saklamaya çalıştım ailemden ama çok yanlış yapmışım. Bendeki sorunu anlar anlamaz psikiyatriste götürdüler. Bir iki ilaç ve terapiyle kısa zamanda atlattım. İhmal etmeyin, olur mu? Bunlar utanılacak ya da saklanacak şeyler değil. Sakladıkça büyür, içinden çıkılmaz bir hal alır. Yardım isteyin çevrenizden.

Amin çok sağolun. O haberi okudum defalarca okudum hem de. İçinde ne fırtınalar vardı kim bilir.. A

Ben psikiatriyle beraber bir de dahiliyeden randevu alsanız demek için geldim. Bazı vitamin/mineral eksiklikleri de çok yorgunluk yapar. Kansızlık mesela çok zorlayabilir. Genel bi taramadan geçseniz belki fiziksel olarak da destek olabilir. Ama psikiatri kesin yani. Aksatmayın, aman.

Ben evladıma hiç bir şey yansıtmıyorum. Yansıtmamak için çabalıyorum. Ama dün gece içine mi doğdu bilmiyorum "Anne ölme hiç tamam mı?" dedi. Biri o an kalbimi sıktı sanki.

Evladınız için adım atın en azından, bunların hepsinin çözümü var hayatta yeterki inanın kendinize Dahası kimse sizi sizden iyi anlayamaz diğer insanların düşünceleri sizden böyle birşey beklemedikleri içindir

Çocuğunuzu aklınızdan çıkarmayın lütfen. Kimse sizin gibi onu sıcacık sarıp sarmalayamaz. En yakınlarınız dahi hatta babası bile sizin gibi sevgiyle bakamaz ona. Siz olmadan onun neler yaşayacağını düşünerek uzaklaşın bu düşünceden ve tabiki uzman yardımı alın. Rabbim icinizdeki sıkıntıları alsın inşallah

Çok ağırıma gidiyor inanın. Hele kendimi kanıtlayamamak daha da agırıma gidiyor. Ya bu yüzden evladımdan ayrı kalırsam diyorum. Kendimi yiyip bitiriyorum. Eşim korkma diyor ama korkuyorum..

İnanın bir Kişiye baştan sona anlatacak ne gücüm var ne kuvvetim. A

özelden yazın bana ya da genelleyerek yazın yani bunu biliyorsanız aslında uzman ile çok yol alırsınız belki cidden düşündüğünüz kadar "olmaz bir şey" değildir başınıza gelen hani bazen olur ya o derdi sadece kendimizde sanarız oysa herkeste aynısı vardır da herkes gizler belki de böyledir siz bir yazarsınız ben size benzer 5-6 örnek yazarım hani bir söz vardır ya elle gelen düğün bayram diye belki de sizin bir tek sizde diye düşündüğünüz dertlerin aynısı yahut benzeri burada bir çok kişide var belki onlar daha pratik kurtuluş yolları buldular vs vs

bir ebeveyn olarak her seyimizle cocuklara ornegiz, iyi ornegiz veya kotu ornegiz, fark etmez, cocuklar bize bakiyorlar her turlu. o yuzden ayri da kalsaniz durusunuzla cocugunuza ornek olmaya devam edeceksiniz. bunu bilin, ve asla vazgecmeyi dusunmeyin. Hakkinizda hayirlisi olur umarim. Yerinizde olsam biraz kendi icime donerdim, meditasyon yapardim, veya inancli bir insanim yazmissiniz, biraz daha maneviyata donebilirsiniz eger ki size iyi hissettiriyorsa. Bunlari da en azindan gunun kisa bir aninda bile olsa dusunmemeye calisirdim.

Diyelim ki ceza aldiniz. Ilk suc ise ceza suresinde indirim yapilir. Sonra o sure gunlugu bilmem kac paradan hesaplanarak para cezasina cevrilir, sonra da hukmun ertelenmesinin geri birakilmasi verilebilir ( yani sicilinize islemeden 5 yil suc islememek kaydi ile para cezasindan da muaf olursunuz. Bu 5 yil icinde eger suc islenirse o zaman bueadaki cezanizi da odersiniz). Bir avukata sordunuz mu?

Ben bir süre panik atak ve depresyon tedavisi gördüm. Sizin yasadiklarinizi az cok bende hissettim o zamanlarda. Hicbirsey artik bana zevk olmuyordu ve ölümde bana hayatdan daha yakin gözüküyordu. Siz yukarda neyin sebep oldugunu bildigini yaziyorsunuz, bu mesela iyi birsey. Bende bir cok sey birikmisti. Isin aslina inene kadar sürdü biraz. Tedavi almalisiniz. Belli ki icinizdekileri etrafinizdaki insanlara göstermiyorsunuz. Bende öyleydim. Kimse üzülmesin diye hep icime atardim. Insanlar kilo verdigimi fark ediyordu ama onu is ve okul stresi ne bagliyorlardi, halbuki ben yemeden icmekten kesilmistim resmen. Su anda tüm o negatif düsünceleriniz rahatsiz oldugunuzun bir belirtisi. Bunu göz önünde bulundurun. Herhangi bir tehsis koymak yalnis olur zaten onu doktorunuz/terapistiniz yapar zaten. Size ilac da tavsiye edilse bir süre idare etmek icin kullanmaya cekinmeyin. Bende agir dönem gecirdigimde aldim ve terapi ilerledikce ilaclari biraktim tekrar. Böyle durumlar hep zor olur. Insan kendini hayatdan ve insanlardan kopmus hissediyor. Ama bunu zamanla tekrar asiyorsunuz.. önemli olan terapide altinda yatak sebepleri bulmak ve hayati gerektigi yerde degistirmek. Size cok gecmis olsun. Asacaginizdan süphem yok, sadece kendinize zamam verin ve yardim almaya cekinmeyin❤

Ben de belki 6- 7 yaşlarındaydım. Annem mutfak tezgahının önünde babamdan daha yeni dayak yemiş bir halde ağlıyordu. Evdeki bütün ilaçları kutularından çıkarıp hızla tezgahın üstüne yığıyordu. Belliki intihar edicekti dün gibi hatırlıorm sakın içme hepsini içersen ölürsün die ağlayışımı.. Annem o gün vazgeçti ama biizm korkularımız hiç geçmedi bilio musunuz. İlkokul yıllarımız boyunca kardeşimle ben ne zaman babamız annemizi dövse evdeki bütün ilaçları bıçakları kesici aletleri çantamıza doldurup okula giderdik annemiz ölmesin kendini öldürmesin diye.. Annem çook dayaklar yedi belki burda anlatsam bu nasıl bir vahşet diye ban bile yerim.. Ama gitmedi, canına tak etse de bizi bırakmadı.. Bıraksaydı ne olurdu halimiz kime geçerdi nazımz. Evet yedirirdi içirirdi birileri ama büyümezdik ki.. Annemizin öldüğü günde kalırdık.. SAKIN ÖLMEYİN.. BİNLERCE KEZ ÖLDÜRMEYİN EVLADINIZI..

Şöyle de olumlu düşünün, böyle de nefes alın içinize, yapmayın güçlü durun tarzı pembik yorumlarla aşılacak bir şey değil bu; acile gidin "Sürekli intihar düşüncesi içerisindeyim, bunu düşünmeden duramıyorum gerçekleştirmemek için direniyorum ancak zorluyor yardım edin" deyin, onlar yardımcı olur, ilk ilacınızı verir, psikiyatra yönlendirirler. Savsaklamayın, ciddi bir durum bu. A

Ben normalde kuranımı okuyan, namazımı kılan bir insandım. Allah affetsin artık uzun süredir ne namaz kılıyorum, ne kuran okuyorum. İçimden gelmiyor hiç birsey. Sanki dua ettikçe daha da kötüye gidiyor hersey gibi hissediyorum. Zaten içimden de gelmiyor. The_WitcH Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

intihar düşüncesi bana güçsüz mücadeleden kaçan korkak insanların tercihi gibi geliyor. Evet çok belli psikolojik sıkıntınız var ve pandemiden öncede varmış yani yeni değil. Siz ortada bi sorun var görüyorsunuz ama bu sorundan kurtulmak için adım atmıyorsunuz. Neden acaba? Artık son raddeye gelmişsiniz randevu almaya çalıştım diyorsunuz. Neden eşinize anlatmadınız neden yardım istemediniz. Siz ağlama krizi yaşarken eşiniz bişey sormadı. Ne oldu neden ağlıyorsun diye. İlgisizlikmi var eşinizde. Ya bir çocuk var ortada yazıktır günahtır ya. kendiniz için bir çabanız yoksa bile evladınız için olmalı hemde geç kalmadan. Siz önce bi kalkın bi duş alın yapın bir kahve. Alın randevunuzu. Ben güçlü bir kadınım beni böyle şeyler yıkamaz evladım için ayakta kalıp savaşıcam diyin. Adım atın ya. Silkelenin allah aşkına. Çok üzülüyorum çocuklara günah İnan ki N

Sağlık ocağına gitmiştim. Magnezyum ilacı verdi doktor. Diğer değerlerin normal demişti. A

Zaman zaman gelen bıkkınlık hissinden fazlası sizinki, randevu için tekrar tekrar arayın lütfen. Allah yardımcınız olsun. A

boyle durumlarda kacabileceginiz bir yeriniz olmali bence, insanin evi olmali aslinda kacacagi yeri, kendi olacagi yeri, ama olmuyorsa olamiyorsa belki disarida bir kafe, bir kitap, belki ufak bir tatil, belki ailecek belki yanliz, kendine iyi gelen ilaci bulmali, ve dozajina uygun almalisin boyle zamanlarda. hayat zor, kendini simart o yuzden, sevdigin yemegi ye bugun, sevdigin kitabi al eline karistir, sevdigin muzigi ac ve danset. Hayat zor, ama o kadar da kotu degil yasamak, keyif almaya calis. Sorumluluklarin agir geliyorsa yardim iste, talep et. Yardim bulamiyorsan da kendini azat et, bazi seyler olmasa da olur, ama o kucugun annesi olmasa olmaz. O yuzden kendinden vazgecme, baska seylerden vazgec. birak eksik kalsin.

Herşeyin farkındayım inanın. Psikiyatriye görünmem gerektiğini biliyorum D damdan

Ben yardım almak istiyorum. Gercekten istiyorum ama halim yok inanın. Zaten böyle verimli bir anne de olamıyorumdır muhtemelen. Ne güzel siz kardeşinizin durumunun farkındasınız. Ben birine sıkıntımı açmaya çalışsam "Amannnn hepimizin psikolojisi bozuk, sen de mi delirdin " diyorlar. O zaman susuyorum. S

Depresyondasınız benim de yıllardır içinde bulunduğum gibi ama benim ki hiç geçmedi kullandığım antidepresanların haddi hesabı yok ama her seferinde yine başa dönüyorum bende hep uyuyayım istiyorum en çok uyurken mutlu oluyorum bende hep intiharı düşünüyorum ama beni de oğlum engelliyor onu annesiz bırakamam diyorum vazgeçiyorum bilmiyorum nolcak böyle siz inş. tedavinizi olur sağlığınıza kavuşursunuz S

Merhaba kardeşim de kaç aydır bu düşüncelerde, psikolojik yardım almak istemiyor evden de çıkmıyor bende ona aynı tavsiyeleri veriyorum çünkü sevdiklerimize bu ölüm düşüncesini konduramıyoruz İçten içe inanmak istemiyoruz neden yani diye İnanın bu hiç normal sıradan bir stres değil bence, yaşamak çok güzel herşeye rağmen Kendiniz için adım atın lütfen, imkan varsa yardım alın, yoksa hayata karışmaya çalışın, psikolojik kitaplardan da yardım alabilirsiniz belki Pamukannesi83

Evet hatırlıyorum. Yaklaşık 4 5 ay oldu.

Mecbur kaldım. Annem babam çok üzülür. Zaten hastalar, bir de ben dert olmayayım diye hep güçlü göründüm. Yorganın altından çıkamadığım zamanlar oluyor, evladım gelip gelip anne hasta mısın diye kontrol etmeye başlayınca böyle iki karaktere bürünmeye başladım. Böyle oldukça omuzlarımda ki yük daha da arttı.

Bence aklından geçen bu düşünceleri eşinle paylaş böyle kendi içinde düşünüp büyütmenin sana faydası olmaz paylaşki belki bi söz bi cümle seni kendine getirir bilemezsinki

İşte kimseye anlatamıyorum. Eşime söyledim psikolojik sıkıntılarımın olduğunu düşünüyorum dedim. Sanırım inanmadı bile. Çünkü hep Güler yüzlü bir insanım. Sanırım beklemiyorlarbenden böyle birsey. Fakat ben artık hiç birdeysen zevk almıyorum. Yaşamak bile istemiyorum ama evladımdan da ayrılmak istemiyorum.

Randevuyu boşverin, acile gidin. Belli ki rahatsızlığınız var. Hiçbir hastane intihar düşünceleri olan bir kişiyi geri çeviremez. Pamukannesi83

degmez inanin ki, olumu dusunmeye asla degmez. ben baska ulkeye tasindim 2016da, en yakin akrabalarimiz bile, neden tasindi ki demek ki fetocuymus diyorlarmis ardimdan, ailem neler cekti, halbuki ben surekli ulkeye giris cikis yapan bir insanim, alnim ak yani. ama iste camur at izi kalsin. Hic mi hic umursamiyorum, ben kendimden eminsem gerisi ne dese umurum olmaz.

Elbette uzulursunuz. Evladinizdan ayri da kalabilirsiniz. Amma hic biri olumunuzden daha cok aci vermez evladiniza, buna emin olun. Her sey duzene girer, sakin kalmaya calisin. Bugunlerinizin kiymetini bilin. ayrica olayi yazsaniz belki bazi guzel fikirler de alabilirsiniz, hukukla hasir nesir cok arkadasimiz var burada.

Bahsettiginiz olaylar bir kac sene öncesinin bir suru sucsuz insanin yasadigi iftiralar ise biz de yasadik o durumu.. Sacma sapan bi yanlislik yuzunden esim 6 ay ceza evinde yatti.. Ben 2.5 sene psikolojik tedavi gördum.. Kendimi öldurme dusuncesi cogu zaman benimde aklima gelirdi.. bir gün sinir krizi ile birlikte acile kaldirildiktan sonra ertesi gün tedaviye basladim hemen.. Cok cok zor günler yasadik.. Insanin masumiyetini ispat edememesi ne kadar zor bilirim.. yasamayan anlamaz.. Bende 5 yasindaki evladim icin hayatta kaldim.. tedavi cok iyi geldi.. hem ilac hem de terapi aldim.. Allahtan devlette cok iyi bir psikologa denk geldim.. Simdi cok cok yiyim Allaha bin sukur.. Esim aklandi. Cogu insan yasiyor bu durumu intihari sakin aklina getirme.. Yavrunun boynunu bükme.. Kendine bunu yapma Ailene yapma Tedavi ol ve hayata dön. Inan ki tekrar insan mutlu olabiliyor. Ben cok agir bi vakaydim Ben bile düzeldim Sende yaparsin

Çok aminnn muhtesemgatsby wubba lubba dub

İki gündür Bursa'da intihar eden doktorun etkisinden çıkamamışken yazdıklarınızı okuyunca çok üzüldüm. Eşinizin anlamadığına göre çok içinize atıyorsunuz. Lütfen tedavi görün çok acil. Etrafınızda ki insanların hayatı boyunca kendisini suçlamasına sebep olmayın. Allahım içinize ferahlık versin Yokuspokus

Daha da çok yazın kendime geleyim.. Sorumluluğum sadece evladım. Eşim öyle yemek yap, ev temiz olsun vs vs gibi bir insan değil. Naiftir, kurmaz beni. Ama benim içim çok başka. İçimde fırtınalar kopuyor. Her gün beni daha da çökertiyor. Çöktükçe yok olup gitmek istiyorum. Ama evladım için biraz daha bekle. Çok kücük perişan olur diyorum.

Yapmayın evladınız olmasa okuyup gecicektim çünkü kimin ne yaşadığını bilemeyiz. Ama lütfen yapmayın toplumdaki bütün sorunların kökeni aileden gelir iyi bir çocukluk geçirmek ömrümüzü etkiler. Allah rahmet eylesin bir kaç gün önce Doğan Cüceloğlu vefat etti videolarına denk gelmissinizdir en çok dönen röportajında "Annen yoksa, kimsen yok..." Deyip ağladı koca adam. Çocuğunuz için dünyayı güzel görün inanın bizim elimizde bu dünya gelip geçici ama bir yavruya zulüm olmasın... geçen o kadar büyük bir olay yaşadım ki geçti üzüntüm sildim attım bitti balkonda ağlaya ağlaya sigara içip mutfağa girince mutfağı yeni düzenlemiştim ne güzel görünüyor diye gülüp mutlu oldum bu kadar herşey.. tabiki içimizde derinde izi kalıyor ama bütün insanların sorunları var en güçlüler en küçük şeylerle mutlu olanlardır unutmayın... . push ; S Spizella

Desteğiniz için çok. i teşekkür ederim.

Eşinizin tutumunu beğenmedim. Çoğu insan sıkıntılarını içinde yaşar. Belli olmamıştır dışardan ama sizin dile getirdiğiniz birşeyi yok saymamalı. Destek alın uzmanından. Hem kendiniz hem evladınız için.

Herkese iyi günler.. Bu benim ikinci üyeliğim, yönetimden izin alarak 2. üyeliği aldım. Nasıl anlatsam nereden başlasam bilmiyorum.. 7 yıllık Evliyim, 1 çocuğum var. Benim uzun bir süredir psikolojik olduğunu düşündüğüm sıkıntılarım var. Zaman zaman ağlama krizlerine giriyorum. İçimde öyle büyük bir sıkıntı var ki asla huzur vermiyor. Rahat uyku uyutmuyor, mutsuzum. Sürekli üşüyorum. Yorganın altından çıkmak, insanlarla iletişim kurmak, yemek yemek vs vs hiç birini istemiyorum. Sürekli kötü şeyler geliyor aklıma ve sürekli de gözümde canlanıyor. Uzun bir süre uykuya dalmak istiyorum. Önceleri bu kadar şiddetli değildi ama artık ölmeyi bile düşünüyorum. Aklımda hep intihar düşüncesi var. Kendimi doğalgaz borusuna asılmış ya da balkondan atlayıp ölmüş olarak düşünüyorum. Sonra evladım geliyor aklıma hemen vazgeçiyorum. Benden sonra çok perişan olur diye ağlıyorum. İşin kötü tarafı dışarıdan bakıldığında böyle değilim. İnsanlar beni Güler yüzümle, tatlı dilimle bilir. Eşim bile belki bu kadar kötü durumda olduğumun farkında değil. Daha da anlatamadığım kimseyle paylaşamadığı seyler de var. Kötü seyler yazmayın lütfen zaten hayatımda iyi giden hiç birsey yok. Dün kimseye söylemeden hastaneden randevu almaya çalıştım fakat tüm randevular doluymuş. Birazdan tekrar arayacağım. İnşallah alabilirim.

para karsiligi sahitlik yapanlar da olaylarin aslini biliyor, siz daha niye kendinizi üzüyorsunuz? tam tersi kim ne derse desin, sizin dik durmaniz gerek. vicdan rahatligiyla siz o iftiraci kimselerden zaten kat kat öndesiniz. kimseye kanitlamak zorunda da degilsiniz hakliliginizi. siz, esiniz, sizi sevenler biliyorsa gerisi mühim degil. seneler önce ben daha cocukken ailemin basina benzer bir olay geldi bir iftiraya maruz kaldilar. agir bir iftiraydi, mahkemelik fln olunmadi ama biz almanyada yasiyoruz ve bu dedikodu memlekette bile herkes tarafindan konusuluyordu. ailem önemsemedi tabi, iftirayi atan da baya yardimlari dokundugu bir kimseydi. illaki insanin zoruna gidiyor. neden diye icin icini yiyor. zamanla unutuldu. iletisim kesildi o kisiyle zaten. baya süre gecti üzerinden. gecen yil bir tanidiktan duydum ki kendisi ayni iftiraya maruz kalmis, hayati tepetaklak bir sürü olaylar gecirmis gerek ailevi gerek maddi bir cikmazin icinde. bunu niye anlatiyorum. sizinkinden farkli bir konu belki ama inanin kimsenin yaptigi yanina kalmiyor. insanlar yüzünden kendi sagliginizdan, kendi ailenizin mutlulugundan nasil vazgebilirsiniz? onlar yine cirkef cirkef yasarken, siz kendinizi niye bukadar haksizlik yapiyorsunuz? inanin zamani gelecek, kendinizi bukadar üzdügünüz icin kendinize güleceksiniz.

Yargılanmak istemediğim için öyle yazdım.

Sormuştuk bir avukata o zaman ceza almazsınız demişti. Ama sonradan işin içine yalancı şahitler girdi. Dava üst mahkemeye taşındı. Benim sicilimde hiç birsey yok adliyenin önünden geçmişliğim bile yok. sonanda

Konu sahibi, hukuk siteleri var. Oraya yazip bir avukata danisabilirsiniz.

Teşekkür ederim yorumunuz için. Ben ne zaman başladığını ve bu düşüncelerimin neden olduğunu biliyorum. Sebeplerini biliyorum. Ama asamıyorum, asılabilecek bir şey değil suan için. A

Peki 4-5 ay önce ne oldu? Yani şöyle düşünün bardağı taşıran son damla neydi hayatınızda inanın bana bazen otobüsü kaçırmak yetişememek bile o son damla olabilir o her şeye yeter dediğiniz olay neydi

Kendimden ben de eşimde çok eminiz. Asla ve asla yapmadığımız birsey için yargılanacağız. Belki de ceza alacağız çünkü kanıtlayamıyoruz. Karşı taraf en yakın arkadaşlarımıza, tanıdıklarımıza para karşılığı şahitlik yaptıracakmıs. Bu bana çok agır geliyor inanın.

Anladım istemsiz düşünce ve korku olsaydı panik atak diyecektim ama istek varsa baska bir durum bilgim yok umarım arkadaşlar size yardımcı olabilir. A

Büyük ihtimalle depresyondasınız. Sizin hissettiklerinize yakın şeyler yaşayarak 3 yıl önce psikiyatriste gittim ve depresyondan dolayı ilaç tedavisi uygulandı. Peki bu durumu tetikleyen bir şey oldu mu? Mesela ben şehir değiştirmiştim ve o güne kadar içinde bulunduğum ortamın tam tersi bir yerde bulmuştum kendimi. Bu arada hissettiklerinizi çok iyi anlıyorum gerçekten. Depresyonu tam olarak yaşamamış insanların bu konuda empati yapması zor oluyor. Özellikle intihar etme düşüncesi, hayattan hiçbir beklentisinin olmaması nedeniyle insanı ele geçiriyor. O zamanlar sanki bir daha hiç mutlu olamayacak gibi hissederdim. Öyle bir mutsuzluk yaşıyordum ki, sadece ölürsem huzura kavuşacakmışım gelirdi. Bunların hepsini ben de yaşadım ama tüm içtenliğimle söylüyorum ki geçecek. Sadece şu an hala yaşıyorsunuz bu dönemi. Atlatınca fark edeceksiniz hislerinizin ne kadar karamsar olduğunu. Lütfen destek alın ve kendinize çok iyi bakın. Bunun geçici bir dönem olduğunu aklınızdan çıkarmayın

Burada sizin derdinizle dertlenen size yardımcı olmak için istekli olan çok kişiyiz. Bizimle paylaşabilirsiniz aklınızdakileri. Belki sizinle aynı süreçten geçenlerimiz vardır. Şu an hastaneye psikiyatra erişiminiz yoksa uygun fiyata online görüşebileceğiniz psikologlar da var en azından psikiyatriden randevu alana kadar yardımı dokunabilir. A

Nerde yaşıyorsunuz? İstanbulda ise arkadaşım psikolog ibb de, ücretsiz yardım ettiklerini söylemişti, telefon nosunu hatırlamıyorum isterseniz istanbuldaysanız bi deneyin A

hepsi 5 para etmezmis o zaman deyin, uzulmemeye calisin. Ya da uzulun ama esinizle cocugunuzla ailenizle birlikte, kendi kendinizi dibe cekmeyin. kendinizden de vazgecmeyin. Siz kendinizden eminseniz basiniz dikin. aslinda suclu bile olsaniz, insan kendini affetmeli bir noktada, hayatta hata yapmak normal, ama siz sucsuzken kendinize ceza veriyorsunuz. kendinize haksizlik eden bir kisi de sizsiniz.

İkimize de atıldı. Beni yerle bir etti ama eşim bana göre daha sakin.

Öyle düsünmeyin. Herseyi birden anlatmanizi zaten kimse istemez. Öncelikle sizi biraz güclendirmek lazim. Agir süreclerde insanlarin yemek yemeye hali yokken kimse sizden krizin ortasina atlamanizi beklemez. Uzmanlar zaten bu konuda tecrübeli. Eminimki cevrenize cok veren bir insansiniz. O güc kuvetten önce biraz kendinize ayirmaniz lazim. Terapiyi gözünüzde fazla büyütüp korkmayin

yani istemsizce beklediğimden daha hafifmiş dedim şu an ülkede milyonlar var bu hisse sahip olan olan olmuş yargının güvenilirliğini tartışmayacağım ama yıllarca kesinleşmiş hükümden kurtuluş olmaz derdik ki son süreçlerde bir yasa ile kesinleşen hükümlere Yargıtay yolu açılarak bir çok kişinin cezaevinden dahi tahliye olduğunu gördük eşiniz de biliyormuş ve o atlatmış, size de destek olur siz de atlatırsınız anladığım kadarı ile dini inancınız da var gerekirse hesabı mahşere bırakın ama bu dünyayı kendinize dar etmeyin

Belki de sorununuz psikolojik mutlaka yardım alın fakat birşeyi de paylaşmak istedim kuzenim sizin anlatıklarınızın daha fazlasını yaşadı psikolojik destek aldı fakat tam manasıyla geçmiyordu bir gün bir arkadaşı şöyle söylemiş Kalpler Allah'ı anmazsa huzur bulmaz diye bu sözden sonra kendini biraz dinine verdi ve bu yaşadığı şeyler tamamen kayboldu şimdi çok güleç, iyi ve sağlıklı

Çok farklı değilim ben de randevu aldım. Tek fark beni kimse tatlı dilimle bilmez Pandemi olayı zaten psikolojisi bozuk insanları ekstra etkiledi. Çözümü olan bir şey diye düşünün, ben 2 hafta sonraya randevu bulabildim o zamana kadar sakinleştirici bir şeyler içiyorum, papatya çayı vs gibi. Kendime ufak umutlar bulmaya çalışıyorum, bir şeyler araştırıyorum. Tek tavsiyem hemen randevu bulayım diye öylesine birine gitmeyin, ben o hataya düştüm ben ağlarken karşımdaki psikiyatrist gülerek peheh bunlar da dert mi sen şunları düşün minvalinde konuşup göndermişti.

Cok üzüldüm, pandemi hepimizin psikolojisini bozdu. Mutlaka psikiyatriye gidin, panikatak gibi bir rahatsizliginiz olabilir. Ilac tedavisi gerekebilir. Gecmis olsun

Zaten ciddi durumda olduğumun farkındayım. Sadece ben farkındayım. A

İnanmakta zorlanmış olabilir ama kendini açıkca anlat bak gülüyorum vs ama gerçekten içten hiç iyi değilim ve zorlanmaya başladım destek almam gerekiyo eşim olarak da yanımda olmana ihtiyacım var vs gibi sonrada destek alın tabiki

neyin tetikledigini biliyorsunuz, esinizle acik acik konusun. icinizde tutmayin bu gibi seyleri. insan böyle sorunlarin üstesinden tek basina gelemez, güvendiginiz biriyle paylasmaniz en dogrusu. siz su an bu durumda zaten mantikli hareket edemezsiniz, bu yüzden esinizle ciddi konusun, tek basiniza yüklemeyin kendinize bu derdi. ayrica hastane randevularinizi da kesinlikle ertelemeyin, mümkünse esinizle birlikte gidin

Söyledikleriniz anksiyeteye benziyor ama panik atak da olabilir, acil psikyatriye randevu alın, bunlarda eleştirilecek bir şey yok, hepimizin başına gelebilir. A

Evladınızı annesiz bırakmayın onun için iyi olun lütfen hayat her şeye rağmen yaşamaya değer her şey güzel olacak evladınızın mutlu günlerini görmek için yaşayın

Çok üzüldüm Başınız sağolsun... Allah rahmet eylesin...

Olaylar herkeste aynı etkiyi bırakmaz, kadınların ruhu daha hassas daha çok yara alıyor

Destek alacağım mutlaka zaten. Amin sağolun teşekkür ederim.

Birine bir şey anlatmaya çalışsam "Amannn kimin psikolojisi düzgün, sen de mi delirdin? , bosverrrrr takma!" Deyip geçiştiriyorlar. Böyle olunca da içimdekiler bir tık daha büyüyor. A

konunuzu sahiplenmiş gibi olacağım da sizce biz yaşamaktan zevk alıyor muyuz yani anlık mutluluklar anlık üzüntüler var hepimizin hayatında ama genel olarak "yaşamaktan zevk alma" gibi bir hissim hayatımın hiçbir aşamasında olması canlılar doğar, yaşar ve ölür döngü bu doğduk, yaşama aşamasındayız, zamanı gelince de öleceğiz diyelim ki şimdi öldük ne kazanacağız yani zevk almasak da bir düzenin içinde bugünü yaşıyoruz ölümümüz ise yokluk örneğin bu aşamada memnun olmasanız da bir hayatınız çocuğunuz eşiniz var onlar olmadığında hayat daha güzel olacak diye düşünebiliriz, hayatın dayattığı kaygıların olmadığı bir süreç gibi ama öyle değil zira tamamen bilinemez bir yokluk bence sorumluluklarınız ağır geliyor, çocuk büyütmek, evde çocuğu her şeyi olmak, çevreye rol yapmak vs bir yatayım, tüm bu yükten kurtulayım hissi ama bunlar ile başa çıkmak için önce bir kendisini en yakınınız olan ailenizde salın gerçek yüzünüzü açın ortaya sonra da doktor yardımı alın

Toplu alıntı yapmayı bilmiyorum. Hepinize tek tek teşekkür ederim. Desteğiniz, yazdıklarınız bana çok iyi geldi. Suan acile gitsem hiçbirsey yapmazlar ki sıra alın derler muhtemelen. Biraz anlatmaya çalışsam birine amannn herkesin psikolojisi bozuk deyip geçiştiriyorlar.

Amin sagolun..

Bişey sorcam rüyada, yırtıcı hayvanlar, yılan, düşme, uçma tarzı şeyler görüyor musunuz

Teşekkür ederim iyi geldiniz..

Bir uzmandan destek alinca ıyi olursunuz. Bil ki hepimiz bazen kötü dönemler geçiriyoruz ve destekle atlatabiliyoruz. Gecem sene kızkardeşim vefat ettiğinde aylarca günaydın bile diyemiyirdum ağlamaya başlıyordum konuşamaz haldeyim. Çok şükür daha iyiyim. Size de acil şifalar diliyorum

Lütfen kalkın ben sağlıklıyım deyip işinize gücünüze bakın ben yemek yapmayı çok seviyorum internettende açıyorum bir film dizi hoşuma gidiyor. Bebeğim var onla oynamak ilgilenmek günümü alıyor zaten. Spor yapın geçen burada görmüştüm leslie ile 30 dk spor yapıyorum. Ne bileyim büyük bir sorun yoksa iftira falan demişsiniz unutulur geçer gider çocuğunuzun bu günleri gelmez geri. Bizde 2 ay önce korona atlattık. Çok zor günlerdi gerçekten her an ölüm korkusu vardı tabi öyle şeyler söyleniyorki bir anda ciğerine iner falan diye. Psikolojik olarak etkilendik sürekli halsiz yorgun bir yandan bebek derken 1 ay kendimize gelemedik. Kalk dedim iyice kötü olacam yoksa psikolojik olarak. İp aldım gittim şapkalar ördüm amigurami yaptım fırsat buldukça dışarı çıktım. Evi temizledim baştan aşağı... Kendi kendinize kalmayın yapmaktan hoşlandığınız şeylerle ilgilenin. A

Daha once suc islemedinizse hapis cezasi falan verilmez ki. En en fazla para cezasi verilir. Onda da verilen cezada indirim yapilarak kac gun ise gunlugu 20 tl den falan carpilarak para odersinuz. Cogunlukla da hukmun ertelenmesinin geri birakilmasi denir. Yani 5 yil suc islenmezse hic bu olay olmamis gibi 5 yil sonra hersey silinir. O kadar.

üzülun diye yazmadim önce kendine sonra çocuğuna kiyma lütfen, bu hayatta her şey halloluyor ama gidenin yeri dolmuyor. hayatta kalmak icin her seyi yap krndin icin degilsede cocugun icin yap lutfen

Size de geçmiş olsun. Evet tetikleyen şeyler oldu. Sebebini biliyorum. Suan ben de öyle hissediyorum. Sanki derin bir uykuya dalsam huzur bulacakmışım gibi. İnşallah ben de sizin gibi atlatıp, geçti gitti derim.

Hakimler verilen celiskili ifadelerden yalanci sahitligi anliyorlar. Onlar senelerdir bu isi yapiyor. Siz bos yere sagliginizi bozmussunuz. Hapis cezasi falan verilmez. Ilk islenen sucta da o sucun en alt cezasi verilir. Ornegin iftiranin cezasi 6aydan bilmem ne kadara kadar hapis ise 6 ay verilir. Sonra o yariya duser. Sonra da hukmun ertelenmesinin geri birakilmasi denir.

Şu yaşadıklarınızın büyük kısmını geçen sene yaşadım. Benim istemediğim öfke nöbetlerimde oluyordu. Sesimi yükseltmemek adına dişlerimi sıktığımı, bir odaya geçip saydığımı bile bilirim. İntihar etmeyi hiç düşünmedim. O zaman her şeyin düzeldiğini, geçip gittiği günleri göremem diye düşünürdüm. Çünkü gerçekten yaşanan her kötü sürecin bir gün biteceğine inancım tam. Yalnız kalmak tüm çevremden uzaklaşıp günlerce telefonumu kapatmayı falan hayal ettiğimi hatırlıyorum. Ufak bitkisel sakinleştiriciler kullandım, netten meditasyonlar bulup yaptım. En sonunda terapiye gittim. Her terapi çıkışı yüzleştiklerimle o zamanki etkilerini bağdaştırdım. O biraz sarsıyor ama taşlar yerine oturuyor. Yaran nerede ise seni yeniden güçlendirecek olan yine oymuş onu keşfettim. Kimseye anlatamadıklarımı psikoloğa anlattım. İçim boşaldı, yüklerimi bıraktım çıktım. Ben etkisi olmuyor diye düşünürken kendimi sorguladığımda öfke nöbetlerimin yok olduğunu fark ettim. Enerjim yükseldi, o döneme göre neşem arttı, "aman sende" lerim çoğaldı. Kesinlikle uzman yardımı alın, aman geçer demeyin. Yaşadığımız içimizde tuttuğumuz her şey bir yerler de patlak verip dışarı çıkmak için bekliyor.

Yok eşimle aramdaki sorunlar değildi farklı olaylardı.

Tüm yorumlarınız için teşekkür ederim tek tek alıntı yapmayı bilmiyorum. Randevu aldım yaklaşık (13 14 gün sonraya için). Eşimle dün konuşacaktım ciddi ciddi. Geldiğinde çok rahatsızdı, ateşi falan vardı. O yüzden konuşamadım. Sağolsun bir avukat üye yardımcı oldu. Konuştuk, anlattım. Bir nebze olsun rahatladım.

Görmemezlikten geliyorlar bazen. Cünkü durumu kabul etmek bazi seylerler yüzlesmek anlamina gelir, heleki aileler icinde

Şeytan sizle uğraşıyor ve de destek alın mutlaka Allah korusun ailenizin ve sizin cani tehlikeye girebilir, bol kuran okuyun Allaha sığının ve tedaviye başlayın. Allah yardımcınız olsun inşallah

Yaşadığınız çok zor bir süreç ama geçecektir ve sizin bu süreçte sağlığınız bozulmuş mahvolmuş ağır depresyondasınız. Ama depresyonun çözümü var tedavisi var en azından bu süreci sağlıklı güçlü atlatın. Acilen eşinize durumunuzu her şeyi anlatın ve acilen bir psikiyatriste gidin ilaç tedavisi başlar gerek görürse terapinin yanında. Bu dönemi de atlatırsınız, sınavınızmış bu sizin, ama bu süreçte sağlıklı olmak şart. Çocuğunuzdan başka kimseye güçlü görünmeye çalışmayın. Eşiniz bilmeli durumunuzu ki yanınızda olsun. Yardım alın. Korona için tedavi görmek ne kadar normalse depresyon için de panik atak anksiyete için de o kadar normal. Bunun terapi yöntemleri var, ilaçları var, var da var yani, tek başınıza aşmak zorunda değilsiniz! Bu dönemden de güçlü çıkacaksınızdır eminim hiçbir şey kalıcı değil. Bu şarkıyı ben çok seviyorum belki sözleri size de güç olur:

İşte tam bu yazaşığınız yüreğimi sıkıstırıyor ve nefesim kesiyor.

Kıyamam size. Neyse ki bu derdinizin çaresi var. En önemli şey bunu tek başınıza atlatmaya çalışmayın. Mutlaka eşinize dostunuza içinizi açın yalnız hissetmeyin. Doktorunuz doğru ilacı yazar bı vakitten sonra kendinize gelirsiniz

Olan olayıyazarsam ifşa olacağım. O yüzden açık açık yazamıyorum. Ama öyle kücük bir şey değil. İftira atıldı, mahkemeye taşındı fakat kendimizi kanıtlayamadık diye yuvarlayayım. Alys

Cnm burda yazamıyorum ama kötü şeyler yapıyor bazı insanlar ve kişiyi manen etkiliyor, aklima geldi o yüzden sordum, sen bol bol dua et kuran oku manen kendini kuvvetlendir ve psikiyatri desteği de al iyi olursun inşallah . push ; sonanda

Allah rahmet etsin, Başınız sagolsun. Teşekkür ederim.

Teşekkür ederim. İstanbulda değilim ama büyükşehirlerden birindeyim.

Bir iki gün bi yerlere gidelim kendine gelirsin diyor, kimse durumumu anlamıyor. Ben yaşamaktan zevk almıyorum ki. Sanki ölürsem tüm sıkıntılarım yok olup gidecek..

Zaten sıkıntı da bu, kimse beni anlamıyor ve yalnızlık hissi bendeki daha çok. Gidiyorsun para verip karşındaki güya uzman da sana keh keh gülüyor peçete uzatarak. H

Tedavinin süreci durumu bagli. Yani surda basladi burda bitti demek zor. Agir sürecte haftada iki kere terapiye gittim. Ondan sonra sadece haftada bir kere. Tedaviye adim atmak da zor, ama tedaviyi sürdürmek de zor. Cünkü bazen istemediginiz veya aklinizin en arkaya sakladiginiz durumlarla da yüzlesmek zorundasiniz. Bir kere resmen terapistle kavga edip aglayarak ciktim "bir daha gitmem" diyerek, ama haftaya tipis tipis gittim yine, cünkü gereken oydu . yada söyle diyelim: biz bir günde bu duruma gelmedigimiz gibi, bir günde tekrar o durumdan cikamiyoruz. Ama tedavinizi sürdürseniz iyi sonuclar elde edersiniz. Depresyonu yendikten sonra bende tekrarlanmadi sükür

Teşekkür ederim. Gideceğim inşallah. Pandemiden öncede vardı biraz. Ama artık kendimi kontrol edememekten çok korkuyorum. Dayak yemiş gibiyim her yerim agrıyor, sızlıyor. ImTheDevil I'm a devil of my world Anneler

Niye kötü şeyler yazalım ki, bu yaşadığınız utanılacak veya çok nadir başa gelen birşey değil, çoğu insan hayatının bi döneminde deneyimliyor bunu. Majör depresyon vs olabilir bir an önce bir psikaytriste görünün. Uzmana görünmedikçe şiddeti daha da artabilir ve kronikleşebilir vs.. Şimdi burada sayfalarca psikayatriste görünün diyecek insanlar lütfen boşuna olmasın bunlar, çocuk yetiştiren bir insansınız bu kadar bilinçli olmanız da gerekiyor. Mide ağrısından kıvransanız hemen doktora koşarsınız bu da aynısı, çözümü olan ve uzmanla çözülmesi gereken bi durum. Hemen randevu alın durumunuz varsa iyi bir psikayatristten yoksa devletten. Durumunuz olmasından kasıt da çok zengin olmanız değil, bu çok önemli bir ihtiyaç olduğu için gerekirse kenarda bileziğiniz ne biliyim bi altınınız varsa satın ve hemen gidin. D damdan

Oncelikle gecmis olsun. Umarim avukatiniz vardir. Su an depresyondasiniz ve doktora gitmelisiniz. Depresyon tedavisinde kullanilan ilaclar basagrisinda kullandigimiz ilaclar gibi degil onu soyleyim oncelikle. Soyle ki, ilaci ictiginizde hemen kendinizi iyi hissetmeyeceksiniz. Depresyon tedavisi en az 6 ay surer. Ilaclari duzenli kullanmalisiniz cunku ilacin vucutta akumule olmasi yani birikmesi gerekiyor. Ilac akumule olup belli bir doza ulasinca etki gosterir. Dolayisiyla tedaviye ilk basladiginizda yaklasik 3 ay erkiden cok yan etki gorebilirsiniz. Yan etki herkes de olmaz yalniz. Eger ilacinizdsn memnun kalmazsaniz da doktorunuza soyleyin degistirsin. Dolayisiyla ilk 3 ay ilacin vucutta akumule olma donemi. Ve tedavi bitirilirken de hemen bir anda ilac alimi kesilmez. Yavas yavas doz azaltilarak tedavi bitirilir. Bu nedenle de genelde en az 1 sene surer tedavi. Intihar egilimleriniz baslamis. Yataktan kalkamamalar, fiziksel olarak bazi yerlerinizde agri hissetmeler, dunya yikilmis siz altinda kalmis gibi hayata bakis acisi, olumlu seyleri gorememe... tum bunlar depresyon belirtileri. Lutfen acilen psikiyatriste gidin. Bazi doktorlarimiz online terapi de yapiyor. Ancak sizin intihar egiliminiz de oldugu icin sanirim ilac destegine de ihtiyaciniz var. Cok gecmis olsun. Gececek. Hangi aci sonsuza kadar suruyor ki... su an oyle goremeseniz de bu da gececek. Inanin.

Bu siteyi aralıklarla takip ediyorum ancak sırf bu konuya yazmak için üye oldum. Ben de benzer bir durum yaşamıştım. Böyle hissetmeye başladığımda üniversitenin son senesiydi ve uzun bir ilişkiden yeni çıkmıştım. Bunalımım yaklaşık 6 yıl sürdü. Bazen ağlama nöbetleri geçiriyordum kendi kendime uzanırken. Gerçekten çok garip bir duygu ancak yaşamayan anlayamaz. O dönemlerde özellikle dünya ile aşırı soyutlanmış gibi hissediyordum. Sanki kardeşimlerimle, arkadaşlarımla aramızda hiçbir bağ yokmuş gibi. Duygusal bağ kurma yetim sıfıra inmişti. Özellikle stres ve yalnızlık beni çok etkiliyordu. Yeni şehir değiştirmiştim ve yeni arkadaşlarıma bir türlü ısınamamıştım, hem de hiçbirine. Ağlama nöbetleri genelde ben yalnızken oluyordu. Herneyse, sonra hayalimdeki şehirde, farklı ve yeni bir iş buldum. Oradaki ilk yılımda bu depresyon ciddi derece azalarak devam etti. Zamanla kariyer hedefleri, arkadaşlar, aileyle daha çok vakit geçirme derken dünyaya döndüm. Şimdi de mutluluktan uçuyorum diyemem. Ama hayatın bana verip/alabilecekleri konusunda bazı şeyleri biraz daha kabullendim ve daha realistin. En önemlisi de daha stressiz bir işte çalışıyorum ve daha az stresli bir şehirde yaşıyorum. Kısa-orta vadeli iş planları yapıyorum bazen. Bunlarla vakit geçirirken intihar düşüncesi aklıma çok daha az geliyor. Ağlama nöbetlerim ise son 1.5 yıldır tamamen bitti. Ben bekarım ve durumlarımız çok farklı. Size verebileceğim tek tavsiye kendinizdeki bu kopuşun sebebini bulmaya çalışın. Ne zaman başladı, hangi zamanlar böyle hisediyorsunuz? Eğer kendiniz bulamıyorsanız çevrenizle veya bir psikolog ile bunları anlamaya çalışın. Sizi çevrenize veya hayata bağlayacak şeyler ile ilgili planlar yapın. Bu tarz şeyleri yapmaya veya sadece düşünmeye bile daha çok vakit ayırın. Hayat ile olan bağınızı artıracak aktiviteleri, sevdiğiniz şeyleri yapmaya/düşünmeye/izlemeye çalışın. En önemlisi de sorununuzu sizi anlamayacak kişilerle paylaşmayın. Örneğin stresli bir işte çalıştığınız için bu durumda olduğunuzu düşünüyor ve bunu biriyle paylaşıyorsanız ve karşınızdaki insan 'Zaten işsizlik yüzde 20 olmuş. Boşver canım iyi yerdesin.' gibi ifadeler, sizi anlayamayan cümleler kuruyor ise o kişiyle sorununuzu çözmeye çalışmayın. Bu tarz fikirleri ciddiye alıp sakın mutsuz da olmayın. Yaşadığımız bunalımların sebebi muhtemelen çok farklı olduğundan sana özel şeyler söyleyemiyorum. Ama umarım bir an önce düzelirsin.

Utanıyorum..

kendiniz yaratacaksiniz o kacacak yerinizi, illa mekansal olmasina gerek yok. kendinize iyi gelen bir sey bulacaksiniz ve ona sarilacaksiniz can simidi gibi. Hepimiz bunaliyoruz zaman zaman emin olun. tam olay nedir bilemiyorum ama, sevdigim bir laf vardir. Mutsuzsan yer degistir, agac degilsin ki. Gerckten mekana bagli ise sikintilariniz, atiyorum ailenize yakin oturuyorsunuz ve bunaliyorsunuz , gidin tasinin baska bir sehre. Insan olumu dusunur hale geldi ise radikal degisiklikler yapmaktan cekinmemeli. Onceliginiz siz olmalisiniz, evladiniz bile degil. Cunku cocuklar anneyi babayi mutlu gormek isterler her seyden once.

Ne güzel söylediniz... Kaçacak yer.. Benim yok.. Kaçmak istiyorum ama geri dönmek de istemiyorum. Aklımdakiler, sakıntılarım, kaygılarım hatta bas ağrılarım... Hepsi yok olsun, hafızamdan silinsin istiyorum. Kusura bakmayın çok kopuk yazıyorum. Toparlamak da zorlanıyorum çünkü. Şimdiye kadar hep evladım için yapmadım zaten onun kokusunu almadan uyuduğum tek bir günüm bile olmadı. Ondan ayrı kalmak düşüncesi aklıma geldikçe sanki biri boğazımı sıkıyor, nefesim daralıyor. Ben olmazsam, evladım perişan olur diye vazgeciyorum. Sonra bir saat bile geçmeden aynı düşünceler yine beliriyor... Elaemi Sağlık

Bir avukata danissa idiniz keske. Avukatiniz karsi tarafin yalanci sahitlik yaptigini sorularla kanitlardi. Siz avukat tutmasaniz da gidip bir avukata danisin.

herkesin olaylara bakis acisi farklidir. kimini derinden etkileyen bir durum, kiminin umrunda olmaz. biraz da karakter meselesi gamsiz karaktere sahip biri, asiri duygusal birine göre cok farkli tavirlar sergileyebilir. anladigim kadariyla esinizde olan yani haberdar. yani yalniz degilsiniz. bu yüzden konusun, korkularinizi endiselerinizi dile getirin icinize atmayin. herkes hayatinin bir döneminde benzer sorunlar yasiyor, hayattan zevk almama durumu, herseyin anlamsiz oldugu düsüncesi, hepimizde ara ara yansiyan ruhsal durumlar. siz sanslisiniz ki esiniz ve oglunuz yaninizda. sizi seven ve sizin sevdiginiz birileri var. keske esiniz kadar sakin davranabilseniz : ) olayin ne oldugunu bilmeden yorum yapmak ta zor. ama söyle düsünün, eminim bunu yasayan dünyadaki tek kisi siz degilsiniz, ve daha nice büyük sorunlar/dertler var. tüm dertlerin üstesinden geliniyor bir sekilde, derdin büyüklügü sadece bizim o derdi kafamiza taktigimiz sekildedir. hicbirimizin bir dakika sonrasi icin garantisi yok. hayat zor ama yasamak zorundayiz, gecmisi/gelecegi ders ve tecrübe olarak hatirlariz ama su an ki günümüzü gecmis/gelecek endiseleri ile durduramayiz. dini acidan da yazmissiniz. senin durumunu, senden iyi bilen Rabbin var. sabret, her ne yasadiysan önüne bak, güzel düsün, güzel olsun. kendin icin güzel ugraslar bul. hicbir sey yapmak istemiyorsun anliyorum, ama hicbir sey yapmadan durunca, insani vesveseleri rahat birakmaz, beynini kemirir durur. bu yüzden kafani dagitmaya ihtiyacin var, kendini de yorma tabi :) umarim sizin icin hersey düzelir. he hicbir sey kafanizda düsündüklerinizden daha kötü olamaz. Kendinize iyi davranin. esinizin önerdigi gibi bir iki gün uzaklasin ailecek bir kisa tatil yapin dogada, eminim iyi gelecektir.

taksit taksit okuyunca yazdıklarım da taksitle oldu daha yargılama bile bitmemiş ben mahkemeye taşındı deyince sonuçlandı algılamıştım bu kadar moralman çökmek yerine mücadele edin, hemen karalar bağlamak için çokkkk erken

Kuzum iki farkli karakter anlatmissin bu yipratir seni ki oyle de olmus, disariya oynamaya gerek var mi?neden bilmesinler? Mutsuzsan acaba ben mi mutsuz ettim diye dusunmekeri lazim yerli yerince tepkini ver icten ice erimek... yazik sana Ayrica intihar nedir yapma lutfen daha birkac saat once kanser hastasi gencecik bir kizi izledim yuruyemiyormus ameliyat olacakmis dua istemis ne dertler var derdini kucumsemek icin yazmiyorum fakat oldugun gibi ol cekinme kimseden mesela 2. uyelik alma birak kim ne dusunurse dusunsun acisiyla tatlisiyla sen boylesin kabul etmeyene kapi acik

Lütfen ifşa olmaktan korkmayın. Utanmayın da burada utanacak en son kişisiniz. Size iftira atanlar utansın. Bazen insana en çözümsüz gelen şeyin bile kolay bir çözümü oluyor insanın içindeyken göremediği. Burada bir sürü insan bir sürü yaşanmışlık deneyim var. Sizin yaşadıklarınızı yaşamış ya da tanık olup bir çıkış yolu bulmuş olanlar olabilir. Dertler paylaşıldıkça azalır. Siz de paylaşın belki yardımımız dokunur. Bunu kalpten söylüyorum benyeniyimgaliba

Bende buaralar çok mutsuzum arada bu tarz şeyler düşünüyorum ama bu konuda bir eylemde bulunmayacağımdan eminim. çoğu insan çaresizlik, buhran hallerinde bu tarz düşüncelere kapılıyordur. ne tür sıkıntılarınız var bilmiyorum ama maddi şeyler bir şekilde çözülür can sağlığı önemli olan. sıkıntılarınızı içinize atmak yerine eşiniz, ailenizle paylaşın. psikolojik destek alın ama malesef devlette ilaç yazıp gönderiyorlar genelde, çok birşey diyemiyorum o yüzden. Rengeyigi

Off bıktım bu düşüncelerden iyisin, baska ne dertler var buna mı üzülüyorsun, gel sahile gidelim tatile gidelim ormana gidelim düzelirsin diyenlerden. arkadaşım çok ciddi bir depresyon yaşıyorsun hemen hemen psikiyatiden randevu al. İntihar düşüncesi olanları hastanede bile yatırabiliyorlar. İlaçları doktor gözetiminde veriyorlar. seni çok iyi anlıyorum depresyonu dibine kadar yaşadım yanına da anksiyete. İlaç kullanmadan geçmiyor çünkü depresyon sırasında dopamin, seratonin salımı azalıyor. Doğru ilaç/ ilaçlar ile 5-6 ay içerisinde iyileşirsin. Hemen kendim için bir adım at.

Gerçekten geçer mi? Uyusam uyansam hersey süt liman olsa keske. Hafızamdan hersey silinse. Malesef avukatımız yok. İşin kötü tarafı avukat tutacak paramız da yok. Kenarda az birsey var o da pandemiden dolayı bize yetecek kadar. sonanda