Bence anneliğe hazırlanmak daha henüz bekarken başlamalı. Direk çocuk gelişimi ile ilgili kitaplar olmayabilir ama daha genel psikolojiye dair, kendinizi yetiştirme doğru insan olma adına kitapları şimdiden okumalı insan. Önce kendimiz çocuğumuzun olmasını istediğimiz insan olmalıyız, ona örnek en iyi eğitimdir. Bir de kitapların çok faydası olduğunu düşünüyorum ama öyle her önüne gelen kitabı okumak değil. Uzmanlaşılmış, daha profesyonel kitaplar. Ama belli bir süre sonra zaten onun ayrımını siz kendiniz yapacaksınız. Bir de gözlem iyi bir metod tabiki ama sakıncaları da var. Toplumumuzda doğru bilenen çok yanlışlar var. Örneğin bebeği kucağına alma sakın, kucağa alıştırma gibi geleneksel yaklaşımlar dünyaca bilinen yanlışlardan. Senin kolayına geleni değil, çocuğun için en iyisi neyse onu yapmalısın. Bizim toplumda biraz kendini de düşünüyor anneler... Yani kitap okumak şart... Bu sitenin de çok faydası oluyor tabiki ama belli bir birikime sahip olduktan sonra beraberce tecrübeleri paylaşmak güzel oluyor. resusitasyon

Ben de teşekkür ederim :) Maşallah sana, şimdiden araştırmaya gidiyorsun. Bence en doğrusu. Ufukta evlilik var mı yani neden böyle bir ihtiyaç hissettin? Çocuklara mı merakın var? Çocukları o kadar kendi malımız gibi kullanıyoruz ki. Buna yapmaya hakkımız yok. Herşeyden önce onlar bize Allah'ın emaneti öyle kafamıza estiğimiz gibi yetiştiremeyiz, hükmedemeyiz. Ben öyle bakıyorum. Daha doğmadan önce bile bir birey olarak görüyordum zaten doğduktan sonra da koca adam gibi konuşmaya başladım onunla :) Herşeyi anlamazlar sanıyoruz da gayet iyi anlıyorlar... resusitasyon

çok teşekkürler.. ne güzel açıklamışsınız tam da kafamdan geçenler çıkıyor bir bir.. pfor. dr. sabiha paktuna keskin i ben daha çok tv de dinledim ve o kadına hayran kaldım.. ben de ondan pek çok şey öğrendim. elimden geldiğince çocuk gelişimi ile ilgili konulara bakıyorum, merak ediyorum.. alışılagelmiş şeylerin dışında, farklı bilgiler edinmek için, farklı paylaşım ve deneyimler açısından bu konuyu açmak istedim ben de.. burada pek çok anne var biliyorum... çocuk gelişimi gerçekten çok çok çok önemli.. siz de gördüğüm kadarıyla epey bir bilinçli annesiniz.. anne ya da eş olunuyor ama bilinçli olma sıfatını herkes elde edemiyor bence.. D Dinamiss

Merhabalar bence insan anne olmayı düşünüyorsa mutlaka hazırlanmalı... Yani elbetteki pratik ile teori çok farklı.. Ama gene de bilgili olmanın bir zararı olmaz.. Açıkçası ben hamileliğimden itibaren bu konularda okumaya başladım.. Hamileliğimde de elimden geldiğince bilinçli davranmaya çalıştım.. Sakim müzikler dinledim, sigarayı bıraktım, beslenmeme çok dikkat ettim... Kızım doğduğu andan itibaren de Sabiha Paktuna Keskin in kitapları başta olmak üzere çok okudum.. Kitaplar internet siteleri forumlar artık elimizin altında öyle çok bilgi kaynağı var ki ben hepsinden de faydalandım.. Halen de öğrenmeye devam ediyorum.. Çünkü her yaşın özellikleri farklı.. her yaşa yaklaşım tarzı farklı.. Okuduklarım beni karşılaşacağım bir çok olaya hazırladı... En basiti 2 yaşında çoğu çocuğa huysuz denir söz dinlemez denir... Ama ben böyle bakılmaması gerektiğini onun kendini ispatlama dönemi olduğunu önceden bildiğim için yaklaşımım farklı oldu.. Ya da çocuğumu asla tv karşısında oyalamadım çünkü onun oyun ihtiyacı olduğunu ve bunun onun gelişimi için ne kadar önemli olduğunu biliyordum.. Kızım ilk doğduğunda saat başı meme emmeye kalkardı büyükler bu doymuyor mama ver dediğinde ben karşı çıkabildim.. Çünkü biliyordum ki anne sütü hızlı sindiriliyor bu yüzden kalkıyor.. Yok dedim ben emziririm saat başı... Yani böyle verebileceğim öyle çok örnek var ki.. Bu nedenle kesinlikle çok ama çok okumalı anne adayları.. Yoksa çevreden gelecek her eleştiriye karşı savunmasız kalırlar.. Oysa çocuğumuzu kendi doğrularımıza göre yetiştirmek istiyorsak önce biz kendimizi eşimizi ve büyüklerimiz üzerinde saygı uyandırmalıyız ki biz annelere öyle çok da karışmasınlar.. Şunu şöyle yap bunu böyle yap deyip aklımızı bulandırmasınlar.. Üstelik anne olmak bir insana verilebilecek en güzel hediye... Bunun kıymetini bilmek lazım, buna hazırlanmak lazım ki emanetimize hakkıyla bakabilelim diye düşünüyorum :)

Evlendiniz ve sonra çocuk yapmayı istediniz. Belki de hiç plan yapmazken o ufak ama hayatınızın anlamı olan varlık, dünyanıza ayrı bir gülüş kattı.. Peki hanımlar dünyaya gelen yavrunuz için kendinizi hiç geliştirip yenilediniz mi? Bu ilk ne zaman başladı? Hamile kaldığınız zaman mı yoksa çocuk yapmaya karar verdiğiniz zamanda mı yoksa anne olmayı istediğiniz ilk zamandan beridir kendinizi geliştiriyor musunuz? Çocuk yetiştirirken nelere dikkat ettiniz-ediyorsunuz bu süreçte? Kaynaklarınız ne oldu? Anne olmayı isteyen bir kadın için kendini çocuğa hazırlama ve bu yönde kendini bilinçlendirme ilk ne zaman olmalıdır, bilgi ve paylaşımlarınızı bekliyorum.. BeyazBulut

yanlız şuda var kendini çocuğa hazırlama diye bişey yok. o doğana kadar kendinizi hazır hissetmeyeceksiniz doğduğu andada herşeye hazır olucaksınız... resusitasyon

Teşekkür ederim canım. Dimi yaaaaaa, ayyy çok güldüm Bence testereyle kesti kolumu diye başlık açıp bu konuyu konuşsaydık yine :)))))) Niye kandırdın bizi diyerekten bir sürü yine yorum alırdık... D Dinamiss

ilk 4 sene çocuk düşünmedik bu süreçte etrafta bütün arkadaşlarımızın çocukları oldu benimde gözlemleme şansım oldu okuduğunuzu uygulamanız zor oluyor ama gördüğünüzü daha kolay uyguluyorsunuz ben bunu asla çocuğuma yapmam asla böyle davranmamam lazım dediğim zamanlar çok oldu ben bu konuda kk dan çok yardım aldım burda benim gibi annlerden kızım doğduktan sonra daha çok araştırdım ama kitap filan alıp okumadım açıkçası zaten okumayada fırsatım olmadı eğer içinde varsa insanın her şekilde geliştiriyor zaten kendini ama ben ençok gördüklerimden faydalandım komşularımdan arkadaşlarımdan kkdaki arkadaşlarımdan bu sitenin bana çok faydası oldu BeyazBulut

Bence bu konulara şimdiden kafa yorman çok güzel. Bir kadının en birinci vazifesinin Allah nasib ederse çocuğu yetiştirmek olduğunu düşünüyorum. Ben 1,5 yaşına kadar getirebildim çalıştığım için... Sonrası annem sağolsun baktı... Ben de toplumsal sorunlardan, günümüzde olan olaylardan ortamlardan korkuyorum. Çocuğun çok fazla sıkılması taraftarı değilim ama bir şekilde de sorumluluk sahibi, aileye de bağlı bir birey olmasını isterim. Herkes konuşmaya geldi mi çok güzel konuşuyor ve biliyor doğruları da uygulamaya gelince işine geleni yapıyor çoğu bayan. Senden benden de iyi bir anne profili çizmeye çalışıyor. Var öyle hiç de az değil sayısı... Hatta dayağı savunanlar bile var. Yani çocuğu terbiye açısından. Ya bile bile dayağı savunulur mu? Bunun neresi doğru? O zaman bir zahmet kendini eğit, tahammül gücünü artır da çocuğa dayak atmamasını öğren! Çocuğu da disiplin etmeyi, onun haklarını yok sayarak kurallar koymak sanıyorlar. Bunları yapanlar da cahil insanlar değil. Öğretmen vs. gibi topluma öncülük etmesi gereken kişiler... Tv zararlı diyorum. Vay efendim biz de tv ile büyüdük gerizekalı mı olduk diyorlar... Ben bu türlü insanlarla asla polemiğe girmem, susarım çünkü kendi çocuğunu başından savmak için tv karşısına oturtmak için zemin hazırlıyan bir insan belli. Yine bir zahmet biraz afedersin. ıçıkını sıkıp oturup çocuğuna vakit ayıracaksın. Madem tv zararlı değil eskiden 5 yaşında hafız olan çocuklar varmış, şimdi niye yok? Oturup bir şiiri bile ezberleyemezsin, hafızaları zayıflattığını kim inkar edebilir ki. Neyse yani örnek vermek açısından girdim olaylara :) Kısacası işine geldiği gibi anne olmak değil, sıkıysa dosdoğru olması gerektiği gibi bir anne olsun herkes... resusitasyon