Evet dün eşimle konuştuk bizde bu konuyu artk tek başıma aşamıyorum çünkü. Birde dediğiniz gibi kendimi yetişkin gibi hissedemiyorum artık sanki daha çok bakıcı anne xin eşi gibi. Ev işleri şu bu. Kendime ayıracak zamanım yok iyice kafese tıkılmış debelenip duruyor gibi hissediyorum

Sabrini test etmek degil. Ortami, enerjiyi aliyor o cocuk. Ona karsi bir tepki o. Anne olarakta hele aksama dogru iyicene yoruluyoruz ve evhamlaniyoruz niye bu cocuk yemiyor diye. Ben kizimi artik bu sekilde kabul ediyorum. Yemege sevmeyen bir cocuk. Cok hareketli, konuskan bir kiz. Yemek onun ilgisini hiç çekmiyor. Az yiyor ama yiyor. Meyvada yiyor sebzede yiyor. Sadece yemekleri seçiyor. Cocuk psikologunda liste yapmistik ve hiçte fena olmadigini söylemisti psikolog. Yani yemediklerine degil, yediklerine bak diyor. Cocuklar zaten geregi kadar yerler, endiselenmene gerek yok demisti bana. Sende aynisini yapabilirsin. Kizin neler yiyor diye bak olaya. Dedigim gibi, biraz annenlere birak, stresini at. Sonra akli selim sekilde düsünürsün herseyi. Sende bir cocuk psikologuna gidebilirsin, en azindan endisen azalir.

Hafta sonu göndereceğim umarım iyi gelir ikimizede gebito

Bende yaptim aynısını inanın, kahvaltı yapmazdı parkta yedirirdim. Evde yemezse sorardım ne veriyim diye, onu hazırlar önune koyardim. Evdeki yemegi yemezdi ne de olsa annem pişiriyor ne istersem diye. Oğlum iştahsiz bu ara, tam ben dediği yaş ve inanın öğünler birbirine girdi. Üzülmüyorum artık süreç bu geçecek, oyunla kandırarak, zorlayarak yedirmeye çalışmıyorum kesinlikle, ona da belli etmiyorum, kızmıyorum da, zamanla düzelecek biliyorum. Yemeğini veriyorum ki masaya mama sandalyesine oturmuyor, hiç bakmıyorum, ilgilenmiyorum o zaman az da olsa yiyor. Parmak besinler genelde tabi, eline alıp yiyeceği tarzda. Ama zaafım olduğunu farkederse süreci uzatmış olacağım. Akışına bırakın biraz. Yemiyorsa başka birşey pişirmeyin, kullanıyor durumu şu an. 1 -2 gün inatlaşır sonra yer mecbur kalınca. Tabi ki sevmediği şeyleri yapmayın bu süreçte, seveceği şeyler koyun inatlaşamasın sizinle. Biraz sabır. İnanın geçiyor. Ağlamalarda ağlarken üzerine düşmeyin sakinleşince konuşursunuz. İnanın canı ağlamak isteyip bile aglıyorlar sebepsiz.

Anlayan insanların olması ne iyi geldi. Bende kendimi suçlamaya başlamıştım çünkü herkes yapabiliyor sen ne biçim annesin diye Herdaimgunes

Ben de aşağı yukarı buna benzer şeyler yaşıyorum. çok zorlanıyor insan. bazen oturup ağlamak istiyorum. o kadar yoruyor ki insanı. ama daha çok çevre baskısı yoruyor sanırım. millet yer arıyor laf söylemeye yok neden oturup yemez, yok neden yalnız uyumaz. belki de yalnış yapıyorum bilmiyorum ama çok yorgunum. Herdaimgunes

Amin umarım daha özgür büyütebiliriz çocuklarımızı

sende bir sıkıntı yok bence üzülme çogu cocuk ayni. bak bugun sıkmaktan dolgulu dişim kırildı, daha 10 dk once dıs kapiyla oynama elin sıkısacak diye aylardir soylememe ragmen 10 dk once elini sıkıştirdi sonunda o kapiya. bazen bir musibet bin nasihatten daha hayirlidir hiç üzülmedim dedim. yemekleri attigi agzini kilitledigi, mamadan baska hic bir sey yemedigi gunleri saymiyorum, dislerimi o kadar cok sıktımki 3 sende 5 dişimden oldum resmen sıkmaktan. 3 yasta yeme konusunda biraz daha rahatliyorlar ama, cocuklar sen ne soylersen soyle o seyi tecrube etmeden laf anlamiyor ben onu anladim

Annesini niye unutsun cocuk? Anneanne farkli bir yer, ona daha cazip geliyor. Nazini sana yapiyor çünkü geçiyor. Sende yoruldun, stresslisin ve ister istemez bu stress cocugada geçiyor. Oda sana tepki istedigini yapiyor ve yemiyor. Cocuk hafta sonu annende kalsin. Sende biraz kendini toparla, uykunu al ve stressini atmaya bak. Disarda yanliz gez, kahve iç, esin ile zaman geçir,.. Ve bunu ayda 1 hafta sonu yap artik bundan sonra. Annesin diye yapisik ikiz olmana gerek yok. Halen bir bireysin ve kendine zaman ayarlamalisin. Ayni zamanda uzun vade için plan yapmalisin. Esinde yardimci olsun, gece uyanmalar oluyorsa oda uyansin ve sen uyu.. Paylasim olsun. Yemek konusuna gelince mesela ben annemlerde daha stressli oluyorum. Sürekli bir baski var bu cocuk yemiyor diye. O stresi kizimda his ediyor ve hiç yemiyor artik. Bu tabiki annemin iyicene evhamlanmasina neden olup, kisir döngü yasiyoruz. Oysa kendi evimde daha rahatim ve kizim daha iyi yiyor. Daha rahat çünkü. Strese tepki vermek zorunda degil. Ayni sey sizdede geçerli olabilir. Su an çok fazla streslisin. Bir kaç gÜne kendine zaman ayarma ihtiyacin var. Dedigim gibi, kizi annenlere birak. Gerçekten sandigin kadar kötü geçmez, hatta aksine, buna aslina ne kadar çok ihtiyaç duydugunu anlayacaksin. -Olivia- _Olivia_ Üyelik

Annemde öyle söylüyor nazı sana geçiyor diyor o yüzden son noktaya kadar kullanıyor sabrımı. Yemek konusunda da aynı baskıyı ben kuruyorum ister istemez dikkat edicem o konuya biraz. Zaten birkaç aya işe döneceğim şimdiden bırakmaya başlasam iyi olur gibi Herdaimgunes

Herdaimgunes Bi daha girdim konuya yorumlara bakmak için. Annenize bırakın bi kaç günlüğüne diyenler var. 0-2 yaş döneminde çok uç bir durum olmadıkça kesinlikle ayrı bi evi tavsiye etmiyorum. Gelebiliyosa anneniz gelsin. Hatta bi süre kalsa sizde keşke siz toparlanana kadar. Emin olun bi kaç gün bile yeter enerji toplamaya. İmkanınız varsa pedagojik destek alın. Değilse Adem Güneş'in pedagoji okulunu tavsiye ederim YouTubeda. Instagramda da Rumeysa Demirörs, Pınar Mermer, Nihan Kaya.. kesinlikle öneririm.

Burada sorunları ele alıyoruz çocugunuzu övmeye gelmiş gibi davranmasak keşke

Allah sizede kolaylık versin çok sabır istiyormuş gerçekten

Yemezse acıkınca yer diyorum ama yok açlıktan uzar yerlere yine yemez ve durmadan ağlar bir yerden sonra sabır kalmıyor insanda. Cuma günü tekrar götürdük doktora kilo vermiş iki hafta sonra yine vermişse tedavi uygulamak gerekir dedi. Almaması sıkıntı değil ama sürekli vermemesi lazımmış. Bebekken bile mama destekli gitmemize rağmen kilo almıyordu emmek içmek istemiyordu. Çok yoruldum psikolojik olarak annemr gidince makarna üstüne ekmek yiyor hayretler ediyorum bende neden böyle yapıyor Herdaimgunes

Evet eşim destekçim o konuda sıkıntım yok. Tv izletmiyorum kendimde sevmiyorum çünkü telefona da o uyurken bakıyorum bu konularda dikkatliyim

Bütün huysuzluklar, yememe, keyifsizlik direkt uykusuzlukla ilgili. Biraz sabırlı olup uykuyu öğretmeye çalışın. Benim de 18 ayım aynı anlattığın gibi geçti. Bir de bizim etrafımızda kimsecikler yoktu. Ne bir arkadaş ne bir yakın akraba... Eşim ve ben artık tükenmiştik. Uyku yok, yemek yok... Hep ağlak, hep husursuz... Artık eşimle ben birbirimize sarmaya başladık. Olmadık şeylerden tartışmaya başlıyorduk. Sebep bu sıpa :) Sonra gözümü karartıp uykuyu öğrettim ve inan çocuğa sihirli bir değnek dokundu... Şimdi gece gündüz uyuyor sorunsuz şekilde. Yemesi inanılmaz derecede düzeldi. Yani uykuyu düzenlersen bir çok sorun kendiliğinden çözülür. Uykusunu alan çocukla kaliteli vakit geçirilebiliyor anca. Çok zor yoksa. Sana kolaylıklar diliyorum.

Biryerde okumuştum çocuğa diretmeyin çocuğa seçenek sunun diyordu ellerini yıkamayan bir çocuk vardı annesi onlarca kez ellerini yıka diyor asla dinlemiyor sonrasında anne ellerini nerde yıkamak istersin banyoda mı wc de mi yada mutfakta mı gibi seçenekler sunuyor ve çock birini seçip onu yapıyor sonuç yine annenin dediği oluyordu bu gibi şeyler araştrmanızı öneririm yemek konusuyla ilgli

siz onun annesisiniz. hic bir sey bu gercegi degistiremez. cok yorulmussunuz. madem anneniz de teklif ediyor 1 gece annenizde kalsin, dinlenin, toparlanin, sonra daha verimli olursunuz. Herdaimgunes

Benimkilerin ikisi de kreşe gidiyorlar aynı okula. Fiziki koşullarını yeterli bulduğunuz bir okul korona konusunda sıkıntı yaratmayabilir. Ama diğer taraftan kaç yaşında olursa olsun, çocuğunuz okula başladığı zaman çok hastalanacak. Ben oğlumu 18 aylıkken başlattım, eve getirmediği mikrop, kapmadığımız hastalık kalmadı. Bir furya başlardı sırayla oğlum, sonra kızım, sonra eşim yüksek ateşle yatarlardı. Ben asla yatamazdım tabi, ayakta atlatmaya çalışırdım. Zaten bi gün atlatamadım, zatüreye çevirdi.. neyse :) Bu yıl hepsinin maşallahı var, henüz hastalanan olmadı.

Canım okuyunca o günler aklıma geldi birden. Kızım şu an 31 aylık. Cok zor bir cocuktu hala öyle. Ek gıda konusunda cok cektim. Ağzında tutardi ve asla yutmazdı üstelik kimse yediremezdi. Bebekken sutum yetmedigi dönem mama ve biberonu da reddetmisti. Neyse ki Allah halime acımıştı sütüm artmıştı. Uyku desen 2 sene geceleri yüz kez uyanırdı. Yeni doğduğunda bile gündüz bir uykusu sadece 25 dk sürerdi düşün. 4.5 aylıkken disleri gelmeye başladı ve bitene kadar uyku uyumadım. Pandemi başladığında sutten kestim ve rahata erdim büyük ölçüde. 2 yaşından sonra yemeye başladı cok şükür. Kahvaltıyı birkac aydır yiyor. Odasını da ayırdim artık geceleri uyuyor genelde bazen uyumadigi olur hala. Kızım bana cok düşkün beni görünce başkasıyla oynamak istemiyor. Surekli oyun oynuyoruz bu biraz yoruyor beni. Yazın her gün parka goturuyordum o iyi gelirdi. Çalışıyorum bir de cok zor günler gecirdim. Ama sütten kesince cok rahat edeceksin. 2 yas sendromu da olabilir sabırlı olmamiz lazim bu dönem. Birkac gun bırak annene dinlen sana cok iyi gelecek.

Rica ederim. Bende emziriyorum diye yemiyor sanıyordum kızım, memeden kesince de degişmedi inanın. İçsin 2 yaşına kadar, yaza unutturursunuz rahat rahat zira dışari çıkabileceksiniz, hava şartları engel olmayacak en azından. Şimdi onuda keserseniz iyice gergin olacak, evdeyiz dışarı cıkamıyoruz, sabrınızı yemek konusunda kullanın nacizane tavsiyem. Deneyin, inşallah işinize yarar, sabırla pes etmeden, sakin kalmaya çalışarak tabi. Kolaylıklar dilerim. A Arya_Stark01

Sorunun içinde cevap. Evde bunalmışınız ikinizde. Her gün az da olsa dışarı ya da balkona çıksanız. Madem annanede mutlu oraya gidin. Sizin rahatlamaya ihtiyacınız var. Bu gerginlik o yaptıkları için tek başına bi neden. Onunla bir hayattan razı değilsiniz ve o bunu çok kolay anlıyor ve doğal olarak stressiz annanne ortamında sakinleşiyor. Acil kendinize vakit ayırmanız gerekiyo. Her gün yarım saat bile harika etki eder, emin olun. Ardından da onun fiziksel ihtiyaçlarından ziyade bağ kurmaya odaklanmanız gerekiyo. Sadece anlamaya odaklanmak, gözlerine değebilmek, stressiz dokunabilmek, ses tonundaki yumuşaklığa erişebilmek. Annenizle kendinizi kıyaslamayın. Emin olun kaygı ve stresiniz dindiğinde o çocuğun dünyada en huzur bulduğu yer sizin yanınız olduğunu göreceksiniz. Ama ilk iş kendinizi onarmak. Ve ondan razı olmak, bu halinle de seni seviyorum esnekliğine ulaşmak. Çocuğunuzla yüzgöz olmayın daha şimdiden. Kendinizi rahatlatın ve onla aynı safa geçin. Çok kolaylayacak herşey emin olun.

Ben çocuğun sizin gerginliğini hissettiği için böyle olduğunu düşünmüyorum. Kuzenlerimin çocukları var. 2 ayrı erkek çocuk, 2 ayrı karaktere sahip anne. X kuzenim y kuzenime göre çok daha sakindir, çocuk gelişimi uzmanı çocuklarla nasıl konuşacağını onlara nasıl davranacağını bilir aşırı pozitif ve 0 stres bir insan. Gel gelelim çocuğu bunca pozitifliğe rağmen kök söktürüyor aynı sizin oğlunuz gibi. Otururken, yatarken, yemek yerken sürekli ağlama halinde. Aşırı zor bir çocuk. Y kuzenim x kuzenime göre daha otoriter, biraz daha stresli bir yapıya sahip. Onun çocuğu ise uykusunda dahi gülen, A deseniz kahkaha atan uysal masum bir çocuk. Uyumak istediğinde kendi yastığını getirio annesinin yanına koyuyor orada uyuyor. Yanındayken 5 10 çocuk yapasınız gelir o derece. Yani anlatmak istediğim ben bunun ne sizinle ne de davranışlarınızla alakalı olduğunu düşünmüyorum. Evet etkilenir ama sürekli ağlayacak hayatı zindana çevirecek düzeyde bir etkisi olduğuna inanmıyorum. Bu yaş için pedagog uygun olur mu bilemiyorum ama son çare bir çocuk gelişim uzmanından yardım almanız. Eğer gerçekten bir problemi yoksa karakteri böyledir. Ayrıca kimsenin sizi yargılamaya hakkı yok. Neden nankörlük etmiş olasınız çocuğu olmayanların çocuğu olmamasının sebebi siz değilsiniz sonuçta.

Benim büyük oğlum akıllıydı, ama küçük Allahım hatırlamak istemiyorum. Bir kaç hafta duymazdan geldim ağlamalarını, evde kulaklıkla gezdik düşünün yani. Alt kattaki komşulara da çiçek yaptırıp gönderdim hatta sabırlı olmanızı ve hakkınızı helal etmenizi istiyorum diye bir çocuk 8 gün boyunca ağlar mı? Evet ağladı. Sonra azaldı azaldı derken bitti. Biraz sabır ama tabi çocuğun başka sıkıntısı da olabilir bir dr'a gösterin isterseniz.

Canım merhaba... Öncelikle şunu kabul edelim çocuklar gerginligimizi hemen anlıyorlar ve onlar da gergin oluyor böylece... Mesela ben bir gün şunu farkettim ; Ne zaman bebek görmeye birisi gelecekse kızım ağlaya ağlaya geberiyordu. Sonunda anladım ki ne ikram edeceğim evi nasıl temizleyecegim stresi benden bebeğe geçiyor. Eşime dedim bundan böyle bu çocuk büyüyünceye kadar kimse gelmeyecek bu eve... Kendini sakinleştirmenin bir yolunu bulmaya çalış. Mesela benim kızım da hiçbir şey yemiyor. Bir noktadan sonra pes ettim. Zıkkımın kökünü yesin moduna girdim. O zamandan beri rahatım. Tabii ki yine sinirlerim epey bozuluyor ama ne yapayım yemiyor. Hasta olmasın yeter ki diyorum. Ha şunu da söyleyim annem beni çok eleştiriyordu neden çaba harcamıyorsun vs diyordu ama kendisi de gördü o da uğraşmıyor artık. Mesela benim en büyük derdim kendimle hiç vakit geçirememekti. Uyusun da rahat bir duş almak rahat bir tuvalete gitmek keyifle bir bardak çay... bir sinema izleyim iki satır kitap okuyayım istiyordum. Aylarca uğraştım. Baktım olmuyor vazgeçtim kendimden... Kızım uyuyorken ben de uyudum. Benle ilgili herşeyi erteledim. Mesela evi derleyim toplayım diyordum. Baktım kızım deliriyor aylarca hatta yıllarca diyebilirim yapmadım iş güç, evi bok götürdü. Bazı çocuklar zor mizaçlı oluyor, sakin mizaçlı cocukları olanlar anlayamıyor. Ben 2-3 yıl günde 1 - 2 saatlik uykuyla yaşadım. Etrafımda çoğu kadın gayet rahat bir annelik geçiriyor. Uyuyabiliyirlar. Çocukları gündüz uyuduğundan rahatça ihtiyaçlarını görebiliyirlar. Zaten onlar islerini yapıyor cocuk da oynuyor kendi kendine... Seni anlıyorum... cocuk dışında kalan şeyleri boşver sadece onunla ilgilen bir doysun cocuk annesine. Yemekle ilgili de uğraşma çocuğunla kötü olma... Ben 2. Çocuğu asla düşünemedim Eşimle de aram bozuldu boşandım. Aslında benim de terapiye. ihtiyacım var galiba yazdıklarımdan onu anladım... PeRRieR 👶09.03.2020😍 06.12.2009😇 Anneler

Benim eşimde çok yardımcı sağolsun yoksa halim daha beter olurdu bende işe döneceğim artık işteyken bu kadar yorulmuyorum tahammülüm çok azaldı

aslinda insan bahsedilen yazarin ozellikle bazi yazilarini ve videolarini okuyup dinleyince önyargili yaklasiyor. ama benimseyip uygulayinca cok cok fayda sagladim bizzat deneyimledim diyebilirim ben de.

Bende öyleymişim doktor bana bu çocuk yaşamaz demiş annemde gör bak nasıl yaşatıyorum demiş ondan sonra nasıl hırs yaptıysa hep kilolu geçirdim hayatımı Herdaimgunes

Tam olarak nasıl bir yaklaşım? Önereceğin kitap vs var mı? Herdaimgunes

anneanneye bırakmak için bu kadar vicdan yatmayın, o sizin çocugunuz ve asla sizi unutmaz, bir kaç gün o da sizi özlemiş olur, ikinizede iyi gelir bu özlem

Benim kullandığım bağ terimi ile sizinki aynı şeye refere etmiyor. İkinci ebeveynden kastım da bi sıralama mahiyetinde değildi. Ben çıkarımda bulunmuyorum ve bu eğitimi bi İskandinav ülkesinde aldım. Subjektif yanlarım da elbette var, inançlıyım da, ama bunlar da yine çıkarım değil, dayanaklı şeyler. Ve o örnek verdiğiniz Avrupa'da bizzat yaşıyorum. Özetle, konuya dair ardıl bilgimiz de kullandığımız terminoloji de ortak zeminde fikir alışverişine engel. O yüzden size kolaylıklar, bana müsade

evet biliyorum ama son dakikaya kadar gitmeyi dusunmuyorum

Anneannelerle farklı bağ kuruyorlar sanırım onun yanında çok sevinçli oluyor

Götürmem gerekiyor evet inşallah toparlarız Herdaimgunes

Doğuştan sinirli yeni nesil bizde babaya çok düşkünüz hep baba diye ağlar garip M Musluk

Çocuk mutsuz çünkü siz mutsuzsunuz

Amin hepimize.

Benim ikincide fena asla kanmiyor 1bucuk yaşında yemek yerken kaşığı kendi eline almak ister vermezsem yıkar ortalığı eşime düşkün baba diye ağlar ablası istediğini yapmazsa yine baba diye ağlar yemek kısmı tamamen keyfi zaten isterse yer istemezse ağzını bile açmaz bırak tukurmeyi ben oyun oynamakta buldum çareyi bezini bile aldırmazdi şarkılar söyleyerek falan alıyorum biseye ağlarsa btamam ağladın gozunden yaş geldi gördüm diyorum ne hikmetse susuyor çokta sınırlı bişey herşeye kızar sınırı geçene kadar önünde ne varsa havaya kaldırıp atar yani 1bucuk yasindasin sen bı kendine gel dimi

Okadar ıyi anlıyorum ki sizi aynı şeyleri bende yaşadım tabi yemek konusunda değil ama diğer şeyleri hepsini allah yardımcımız olsun

Konu sahibi arkadaşım senin en büyük şükür sebebin ne biliyormusun farkındalık oluşsun diye söylüyorum. hani annen kızım alayım birkaç gün bende kalsın diyormuşya bu büyük nimet. ayrica gideceğin bir kapın var annen. ben annemden çok uzağım ve benim yavrum 4 yıl boyunca ağladı. bebekliginde kolik bir bebekti.

Oğlunuz 20 aylık olmuş, acaba yarım gün de olsa bir kreşe mi verseniz? Hem orada gelişimi desteklenir, hem yeme düzeni oturur. Sosyalleşir, enerjisini atar. Size biraz zaman kalır.. Dinlenmiş ve enerjisi yüksek bir anne kesinlikle şimdiki halinizden daha iyi gelecektir. Çocuklar hassas noktalarımızı bilip, sınırlarımızı oradan ölçmeyi çok seviyorlar. Ben sık sık, özellikle çocuklarım beni çok yorduğunda, o gün yaşananları konuşuyorum yatmadan önce. Haziran'da 5 yaşında olacak oğlum, geçen gün çok mu yoruyoruz anne seni dedi. Evet bazen çok yoruluyorum ama anneler yorulsalar bazen kızsalar bile çocuklarını hep çok sever, ben de sizi çok seviyorum dedim. Koşulsuz sevildiklerini hissettikleri zaman dinginleşiyorlar. Sizin oğlunuz da yemek konusunda hassas olduğunuzu farketmiş ve sizi oradan vuruyor. Benimkiler beni kızdırmak istediklerinde yemekle oynarlar mesela. Yemekle oynandığında kan beynime sıçrıyor çünkü :) Siz bütün gününüzü ona ayırarak geçiriyor olabilirsiniz ama acaba çocuğunuzun ihtiyacı bu mu? Ya da bu sağlıklı mı? Oğlunuz size başka, anneanneye başka davranarak size yolunda gitmeyen bir şeyler var, huzursuzum ve acısını senden bu şekilde çıkarıyorum diyor çünkü.

Azı dişlerimiz çıkıyor iki yaş sendromu da var diyeceğim ama bebekkende böyleydi Herdaimgunes

Yalnız değilsin cnm bende aynıyım hatime başladım çok rahatladım seni rahatlatıcak bir uğraş yaparsan zamanla çocuğun da bu rutine alışıyor Y

Daha sabah yatağında ağlamaya başlıyor ne diyeyimki bende mi sorun Herdaimgunes

Güzel anne tatlı anne bı tanecik anne yemesin bırak istediğinde ver. Senin istemediginde zorlasalar yiyebilir misin? Yiyemem ben de. Kuralları bırak istediğinde uyusun uyansın istediginde yesin merak etme hastalanmaz. Kulaklarini tıka herkese sadece sev sev sev sonra o kadar üzülüyorsun ki. Ben de senin gibiydim şimdi kızım 10 yaşında Allah'ım ne kadar üzülüyorum o günlere. Annesi sen onu sev gerisi gelir.

Ben direk oturup ağlıyorum inşallah zamanla düzelir ne diyim Allah kolaylık versin tüm annelere M Minel_ask Previously

Normal mi bilmiyorum ama aynı durumdayız. Benim hamileliliğim berbattı. Doğum sonrası daha berbat. Çok ilaç kullanmak zorunda kaldım. Bu da etkiledi sanırım. Antidepresan hiç kullanmadım bu süreçte. Depremzedeyiz bir de şimdi. Annemlerde kalıyoruz. Psikoterapi aldım ben iyi geldi. Ama buna rağmen çok zorlanıyorum. İmkanım olsa bi 3 gün çocuktan uzak uyurum. Annenizin teklifini kabul edin bence. Çocuğum 25 aylık.

Sıkılıyor biliyorum ama hergün hergün dışarı çıkma ihtimalimiz olmuyor havalar soğudu soğuyalı daha bir hırçın babasının mesaileri uzadı onuda özlüyor benim bütün bunlara çözümüm olmuyor ne yazıkki Herdaimgunes

Ücretsiz iznimin bitmesine az kaldı başlayacağım sık nöbetli çalıştığım için daha az görecek beni Herdaimgunes

Bence bir süre anneniz ilgilensin. Siz de kendinizi toparlayın. Kınanacak birşey yok. Lütfen kendinizi üzmeyin. Siz mutlu olun ki o da mutlu olsun❤

Oraya gidip dönünce daha kötü oluyoruz çünkü gelmek istemiyor sürekli beni gördüğü için annemi istiyor artık galiba

Pandemi, evde kalmak.. yazilanlari kendim. icin de okuyorum..

Çevremdeki insanlara içimi açamıyorum bana şükürsüzlük yapma diyorlar insanlar neler yapıyor çocuğu olsun diye gibi şeyler söylüyorlar sanki onu istemiyormuşum gibi algılıyorlar

Amin sizede kolaylık dilerim şuan kaç yaşında düzeldi mi biraz Herdaimgunes

Sizin mutsuz olduğunuzun farkındadır. Birgün kalsın annenizde siz de dinlenin, sakinleşin. Mutlu anne olmazsanız çocuğunuz da mutlu olmaz. Önce kendi mutluluğunuzu sağlayın.

Benim bebeğim de evde herşeye ağlar ama birileri gelince Aaa ne kadar akıllı çocuk bu der. Çocuklar da sıkılıyor dört duvarın arasında. Siz çok bunaldığınız içün gerginliğiniz yansıyordur. Sabah gergin olarak kalktığım gün oğlum da gergin ve huysuz oluyor. Tek başına ilgilenmek gerçekten zor. Bir de bu dönemde bir yere de gidilemiyor. Bunalmanız çok normal. Kendinize zaman ayırmayı deneyin. Hoşlandığınız şeyleri yapın. Yemek konusunda zorlamayın. Yemeğe karşı da bir tepki oluşmuş kızınız da. Herdaimgunes

Canim kesinlikle yargilamiyorum. Ablamin durumuyla tipatip ayni diye bilirim. Ablamin oğlu yalnizca annesine huysuzluk ediyor. Benim dunya kopsa sesi çikmayan ablami ruh hastasi etdi çocuk. Bir senede saçi beyazladi resmen. Ama çocuk gelisim uzmanina aparmaya başladi orda daha disiplinli olmayi oğretiyorlar. Bu yaşda eğer boyle gidrrse sizi gelecekde de çok zorlar ya da bilemeyiz belki uslu olur. Yinede çocuğunuzla vir uzman ilgilensin canim. Ablam bir aydir goturuyor. Ilk başlar daha huysuz oldu. Doktor ilk başlar ona ters şeyler uygulandiği için huysuz olur sonradan pes eder demişdi. Her zaman kardeşinin kafasina eline ne geçdiyse atan çocuk şimdi MasaAllah agzina kaşikla yemeyinden veriyordu. Yani destek alsin çocuk. Çok iyi gelicekdir. Şu an gelişi güzel buyuyor çocuğunuz

Arkadaşım ben cocugumu burda övsem ne fayda övmesem ne fayda. Ki zaten oyle bır niyetim asla yok aklımın ucundan bile gecmedı. Henuz yeni dogum yapmış sayılırım ve psikolojik olarak bende bu yoğunlukların ıcın deyim zaten.. bukadar detaya girmem cok normal. Ki bu sizi neden bukadar ilgilendirdi.. Neden bukadar dokundu :) diğer kızcagızın yorumuna da illa bir laf yapıştırmıssınız derdiniz nedir. Sınırınızı burda ki bayanlar dan cıkarmayın bence... şuan heleki bana yaptıgınız yorum okadar ıtıci ve gereksizki... Ve burda bircok bayan benimkine benzer yorumlar yazmısken sadece bana takmıs olmanız Kesinlikle normal değil yani..

Eşim akşam 7 gibi geliyor Cumartesi de çalışıyor yardımcı oluyor tabi akşamları oynuyorlar gece ağlarsa bakıyor ama büyük kısım benim üzerimde haliyle Herdaimgunes

3 4 yasına kadar rahatlayamam gibi geliyor bana

Yatılı veremem zaten o yokken rahat uyuyamam ara ara uyanıyor gündüz birkaç saatliğine hemde onun mutlu olması icin düşünüyorum ben işe başlayıncada annrm evimde bakacak zaten

Adem Günesin tavsiyeleri saglikli degildir. Adam "cocugun babasi, cocugun bezini degistirmesin, cocugun bakimini yapmasin, cocugun bakimi sadece tek kisi yapsin" diyen bir kisidir. Ettigi iddalarin bilimsel bir tarafida yoktur. Niye tavsiye edilmesin hafta sonu anneannesinde kalmayi? Güvenli baglanmak öyle hafta sonunda yok olmuyor. Neticede cocuk baska, güvendigi bir yere gidiyor . Güvenli baglanma testinde annenin yaninda nasil davrandigi degil, yok oldugunda nasil davrandigina bakiyorlar. Cocuklar "yanliz" oldugunda daha özgüvenli olurlar. Ebeveyni olmadan birseyler yapmak, basarmakta güzel bisey. Ve cocuk evde oldugu süreci, annenin yaninda oldugu süreci anne enerjisini toparlayamaz. Cünkü anne daima kendini sorumlu his eder. Cocuk yokmus gibi davranamaz anne tabiki. Nasil bir baba çalismaya gidiyorsa, onun gün boyunca yok olmasi kabul ediliyorsa ve nasil bu cocuk o babaya güvenli baglaniyorsa, ayni sekilde anneyede baglanir. Bu güvenli baglanma olayi Türkiyede çok yanlis anlasiliyor ve abartiliyor. Cocugun stressli ve yorulmus bir annenin yaninda kalmasi çok daha zararlidir o cocuk için. Annelik tamamen kendini kaybetmek degildir.

20 ay kreşe uygun haftada iki gün yarım gün falan gönderin rahatlayın :)

Allah güç kuvvet versin hepimize

Evet gideceğim çocuk sosyaleşse belki değişecek aslnda yeğenim geldiğinde dünyalar onun oluyor oynuyorlar

Evet annelerinde çok ihtiyacı var belkide herşeyi bilip sorgulamak iyi değil neden öyle neden böyle düşünmeden gamsız olmak. . push ; Herdaimgunes

Ya da sabah kalkınca açarlar televizyonu yatana kadar... aynı odada hem Tv, hem bilgiaayardan youtube açanı biliyorum. Çocuk bir birine gidiyordu bir öbürüne..

Çocuğunuz zor olsa anneanneye de sıkıntı çıkarır diye düşünüyorum. O yüzden size karşı bir tepkisi var belli ki. Bir gelişim psikoloğuna gitmenizde fayda var. Siz 2 yıldır boğuluyorsnız bunu bebeğe yansıtmama ihtimaliniz yok. Siz stresli kaygılı, o da öyle.

Üzülmeyin, aynısının kiz versiyonu bende var, hoş şu an 8.5 yaşında kocaman kız oldu ama bebekken az çektirmedi. Yemez, aclıktan ağlar yine yemezdi yemek, canı ister durup dururken susmak nedir bilmeden ağlardı. Ailede herkes acayip korkardı ağlamasından zira susturulamıyor, oyalanamıyordu kızım. Geçti gitti o günler. Oğlum 2.5 yaşında kızım kadar zor karakterde değil ama çileden çıkmaya ramak kala sakinleşip, geçecek az kaldı, hep bu yaşta olmayacak diye kendimi ssakinleştiriyorum. Yapacak birşey yok ki. Annenize gitmek isteme sebebi, her dediğinin yapılması emin olun. Yemek konusunda sizin zaafınız olduğunu bildiği için yemiyor muhtemelen. Yapacağınız şey basit, yemek saatinde yemeğini koyun önüne, yemiyorsa kaldırın, bir sonraki öğüne kadar meyve, kuruyemiş vb şeyler vermeyin, birşey isterse söyleyin kahvaltını yapsaydın, öğlen yemeğini hazirlayınca yiyebilirsin beklemen gerekiyor diye. Zor biliyorum ama bunu yapar, üzerine düşmezseniz aç kalacağını öğrenip yemeye başlayacaktır. Siz üzerine düşüp ısrar ettikçe yememeye devam edecek muhtemelen. Zaten yemiyormuş, birde böyle deneyin ne kaybedersiniz? Kızım anaokuluna başlayana kadar yemedi, okulda pilav, makarna yemeye başladı sadece, öğretmeni yemeginden 4 kaşık yersen pilav alabilirsin demiş inat etmiş yememiş birde geldi öğretmenini şikayet etti bana pilav vermedi diye, neden diyorum bilmiyorum vermedi diyor birde bana. Neyse 2. gün 4 kaşık yedi severse tabağı bitirdi, sevmezse 4 kaşıkta olsa yedi pilavı, makarnayı öyle aldi derken şu an yemediģi tek şey pırasa. Ne koysam yer halde. Bakın biz kıyamıyoruz anne olarak, aç kaldı, zayıfladı vs diyoruz, ısrar, ikna vb yöntemler deneyip, alternatif sunarak çözüm arıyoruz bence en büyük hatamız bu oluyor. Eve girerken huysuzlanma konusunda şunu söyleyebilirim, diyelim ki çıktınız eve dönmemek için ağladı, o zaman söyleyin böyle yaparsan yarın çıkamayız diye, ağlamaya devam edecektir muhtemelen ilk söylemede işe yaramayacaktır, sonraki gün dışarı çıkmak istediğinde, dün çok ağladığın için çıkamıyoruz, istersen seninle anlaşma yapalım, ağlamadan gelirsen eve yarın yine çıkabiliriz dışarı vb şekilde kısa cümlelerle konuşun, aglamadan gelirse teşekkür edin, teşvik edin güzel sözlerle. Zamanla alışacaktir. Bir ara kızım parkta çok ağlıyordu, ağlarsan eve gideriz susmalısin vs diye anlatiyordum, susmazsa bindirip arabaya getiriyordum eve, öğrendi azalarak bitti ağlamaları. Tabi ki ilk denemede olmuyor ama zamanla, kararlı bir duruşla devam ederseniz uyum saglayacaktır. Sağlıkla büyütün bebeğinizi.

Bende iki tane var. Senin gibi gecen gunlerim o kadar cok oluyor ki. Ama tek cozumu sabirla, sevgiyle yaklasmak. Ben hep mi oyle yapiyorum, hayir tabi ki. Sinirlendigim, bagirdigim da oluyor ama sunu cok net gordum ki ben ne kadar sakinsem çocuklarım da o kadar sakin, ben ne kadar gergin ve sinirliysem cocuklarim da bir o kadar hircin ve huysuz oluyor. Bunun icin tek yol biraz uzaklasabilmek. Bir gun birak annene, cik, dolas, alisveris yap. Dondugunde daha sabirli olacaksin. Sabrinin karsiligini da goreceksin. Ama sinirlenmek de cok insani. Neden sinirlendim, neden kizdim, ben ne bicim anneyim diye kendini yer bitirirsen cikmaza girersin. Bizim annelerimiz bize hic mi kizmadi? Ama onlari yine de cok seviyoruz, bizim iyiligimiz icin yaptiklarini biliyoruz. Emin ol seni herkesten daha cok seviyor. Sadece senin gerginligini hissettigi icin tepki gosteriyor. Sevgi ve anlayis gormek istiyor. Ne kadar sanslisin ki annen destekci. Bunu degerlendir.

Çok teşekkür ederim

Bi yürüsün gitsin onlar O tipler çocuklarını dövüp rahatlarlar Hassas ve gerçek anne olanlar söylenince de böyle çamur atar çekilirler Kenara kendi pisliklerini kapatmak için

hamilelikte sağlık sorunu yaşamadıysanız bebeğin gelişimiyle ilgili de bir zorluk olmadıysa çok keyifli olabilen bir dönem zaten. anne olunca bütün hayatımız değişiyor. yapabileceklerimiz epeyce azalıyor. üstüne bir de corona eklendi. deşarj olmamız güçleşti. annenize gittiğinizde sizin stresiniz azalıyor bebeğiniz de bunu hissediyor. çocuklarla bu durum kısır döngüye giriyor bazen. çocuğun huysuzluğu annenin stresi sarmal olup gidiyor. size yük gelen şeyleri bir düşünün. destek alabiliyor musunuz? ayrıca iki çocuklu bir anne olarak şunu söyleyeyim, kendinizi yemek yesin diye paralamayın, bu konuda kimseyi de dinlemeyin. aç kalacak diye korkmayın. kalmıyorlar. hatta gün geliyor önlerinden yemek alıyorsunuz. çocukların gelişiminde hiçbir şey sizi korkutmasın. zamanı gelmeden kaygılanmaya başlamayın mesela. her şeye "bu bir süreç" diye düşünerek bakın. bezi bırakma, tek başına uyuma vs. bunları akışına bıraktığınızda sizin için de zorluk olmaktan çıkacak. çocuğunuzun huysuzluğunu pekiştirmekten kaçının. kafanızda "huysuz zaten" diye etiketlemeyin. "korkma, büyür!" diyor akademisyenanne instagramda. tabi "ben stresliyim çocuğum ondan huzursuz düşüncesi" de baskı yaratabilir insanın üzerinde. sizi rahatlatan şeyi bulmaya çalışın. dua, namaz, meditasyon, spor, yürüyüş, müzik hepsi olabilir.

Saçmalıyor o insanlar, benim yedi yıldan sonra türlü tedavilerle düşüklerle ne acılarla bebeğim oldu, annem bakabilecek olsa kesinlikle bir gece de olsa bırakırdım... seni çok iyi anlıyorum çok çok haklısın

Evet kesinlikle çok sıkılıyor biliyorum biz bile bunalıyoruz onlar keşfetmek istiyor alan kısıtlı hep aynı şeyler

Benimde dişim kırıldı gidip yaptırmadım enfeksiyon oluştu orda mecbur gittim diş olayı kötü sinsi sinsi kanda enfeksiyon üretiyormuş Herdaimgunes

Allah sizede kolaylık versin ağlayan çocuk çok zor uöarım bizim yüzümüzden böyle değillerdir ben kendimi çok suçluyorum çünkü Herdaimgunes

3 erkek çocuk annesi olarak sizin yaşadıklarınızın benzerini ilk oğlum da yaşadım. Tüp bebek ve zor geçen bir hamilelikte sonra geldi mucize, ama hamilelik günlerini arar olmuştum uyku yok emmeyen bebek. Hayatım süt sağarak geçti. Sİzin anneniz yanınızda. Ben doğum yaptım annem 10 gün sonra gitti. Ek gıdada yemez kilo hep düşük. Ben hep ağlarım baba işten gelince bakar sağolsun.. Hopp oğlum 7 aylık oldu ben normal yolla hamile kaldım. Güler misin ağlar mısın. Çocuk olmuyor diye tüp bebek yap. 1. Bebek de çökmüş bitmişim 10 kg vermişim, yanımda kimsem yok, eşim yoğun çalışan biri bana hayrı yok... 2. bebek Allahın zoruna gider diye ağlayamıyorum ama ben ne yapacagım dıye kafamda deli sorular... Bu arada 2.5 a kadar okulda dersim var.. eve gel yürüyen bir cocuk yemeyen bir cocuk. Nefes alacak zamanım yok ben kastıkça hersey kötü oluyor. Bu arada da titizim evde hersey temiz olacak. Büyük oğluma tabı o da daha bebek sayılır kaynana bakıyor, mübarek ben eve girer girmez vın.. İnsafsız 2 dk bekle elimi yüzümü yıkayayım.. Sonra bir gün bedenim dayanamadı hastanelik oldum. Dr sen kendini öldürmek mi istoyorsun. Hamilesin ve tüm değerlerin yerlerde.. Ve o gün önce kendimin önemli olduğunun farkına vardım. Ben mutsuzum bu oğluma da yansıyordu. Hırcın bana ınat dıye yemeyen Bır bebek. evde sürekli şikayet eden bir kadına dönmüştüm.. O günden sonra asla yemek ye diyr ısrar etmedim. Önüne koydum zaten kendı de yıyemezdi, baktım yemıyor bırakıyorum masada. Sonra masada da bırakmaz oldum. Sonra tabi hamılelıkte ılerleyınce halim kalmadı kendı yemek istedi. İlk oğlum aşırı hareketlıudı. Tabi acıkınca kendı ister oldu.. Sonra 2. iş bir kadın ayarladım temizliğe. Üzerimden büyük yük kalkmıştı. Büyük bebeğim uyuyunca kıtap okur film izlerdim. kadına güven oluşun a oğlanı alıp dişarı cıkardım.. Eşimle sohbet etmeye başlamıştık. Yazık adam ben demek o kadar gerginmişim ki agzımı açmaya korkardım dedi.. Neyse 2. bebek de doğdu. gene erkek ama bu Allahtan emiyor ve uykusu da idare eder. Büyüğün de yaşı ufak oldugu ıcın kardeş kıskançlığı olmadı.. Ama aşırı Yaramaz ordan buraya atlayan bir afacan ya kafayı kırar ya kolu bacağı.. Anne rahat olunca o vakalar bile azalıyormuş. Bebeğin de uyku saatini ayarladım ıkı bebek de 21. 30 da uyumuş olurdu.. 2. ci de bakıcı tuttum çünkü kaynana bakınca evin düzeni olmuyor ve kadın beni camdan görüyor ki. Üstünü giyinmiş olurdu.. En güzeli bakıcı vicdanlı merhametlisi çıktı hep karşıma. Allahım da gördü halimi.. Bakıcıyla da hep okuldan cıkar cıkmaz gıdecek şekıl anlaşmadım. Dersım 14.30 da bıterdı ama kadın 17 de evine gıderdı.. Canım ısteyınce alılverıse gıttım, arkadaslara Bır kahve ıcıp eve gectım. Bu anne için muazzam bırsey. Sadece yarım saat 1 kahve.. Haftasonu eşle 2 bebekle cıkınca elimize biberondan başka bırsey gecmıyordu. Ama ona ragmen her haftasonu eşim cıkardı. Gecen yıl kız olur umuduyla kendı ıstegımle 3. Bebeği doğurdum. O da erkek pandemi bizi maf etti. Temizlikçiyi korkudan alamıyorum cunkü birsürü eve gıdıyor. 3 cocukla canlı ders yaptım. Büyük oğlum ilkokul bir. Bu dönem korku filmi gıbı geçti. Ama ev dagınıksa boşver dedım. Yemek yetışmedıyse kahvaltı yaptık tabi eşim de Allah razı olsun uyumlu. Büyüğün dersleri derken temizlik de anca hafta sonuna kaldı. Haftaıcı sade süpürme ve tuvalet banyo temızlıği o kadar.. sadece hergun cocujlarımla 1 saat oyun oynuyorum Kısaca rahat olun inanın yıllar öyle hızlı gecıyor ki ileri de ne kendimi üzmüşüm diye kızacaksınız. çocuk buyuyunce bana neden yemek yedirmedim diye sormuyor anne baba neden benimle hiç oynamadınız diyor.. Bunun için evim dagınıktır, çeşit çeşit yemek cıkaramayabılırım ama kucagımda bebek saklambaç oynarım kovalamaca resim yaparım yüz boyası tas boyası, körebe etkinlik.. Hergun kim müsaitse eşim ya da ben yarım saat bıle olsa cocujları soğaga cıkardık.. Anne mutluysa cocuk da eş de mutludur.. İleride kimse madalya takmayacak.. Varsın yemesin cidden yemeyince birsey olmuyor benımkı 2 gun yemezdı ama bırsey olmuyor elbet acıkıp gelecek.. Çocukları yemekle değil oyunla doyuralım.. Evde kostüm partisi yapıyoruz. Sanırım olmadığım hayvan kalmadı erkek cocugunu yoracaksın akşama hali kalmasın. Benim büyükler ev işlerinde en büyük yardımcım.. Aşırı gerginlik zamanla evliliği de olumsuz etkiliyor.. Eşinle akşam 1 bardak cay içme sansı yarat.. Bizim büyükler en gec 22. de yatakta. Ufaklık 21.00 de uyur.. Ben 3 cocukla artık dizi bile izlemeye başladım ufaklık 15 ayı bitiyor.. Herseyi başı sağlık, önce sen, sen, sen. Mutlu anne mutlu çocuklar. Epey uzun oldu ama 3 çocuk anca anlatabıldım sizin en büyük şansınız destek olan anne.. Bizi 3 çocukla kimse de kabul etmez

Çocuğunuz sizin stresinizi hissediyor ve sizden kaçıyor, biraz kendi haline bırakın yemek için zorlamayın hatta bir gün bile olsa annenize bırakın sizi özlesin ama geri döndüğünde sevgiyle karşılayın stres yansıtmayın arada kısıtlı dahi olsa aktiviteler yapın sizde deşarj olun biraz dinlenin, eşiniz evdeyse bazen markete falan çıkarsın sizde o arada bir nefes alın, Allah yardımcınız olsun inşallah Önceki

Eşiniz yardımcı olmuyor mu? siz nasılsanız çocuklar hisseder ya huysuz oluyordur sizden öyle enerji alıyor cunku. .

29 aydan sesleniyorum size. Biraz rahatlama oluyor büyünce. İştahsızlık yine aynı. Uykusuzluk desen yine aynı ama ağlama huyu kesiliyor. O da şöyle ağlayınca hiçbir şeyi yapmıyorum. Odana git ağla ağlaman bitince gel diyorum. 1 dk sonra sümüklerini sile sile geliyor. Sabır biraz daha sabır. Ayrıca annenizin teklifini kabul edin. 1 gece de olsa dinlenirsiniz. M Musluk

7 aylık ikizlerim var. 3 yıllık tedavi sonrası onlara kavuştum bunun için de fazla anac davrandım. Gerçi bu bende doğuştan var olan bir özellik. Evlat olunca daha bir fazla oldu. Eşimin annesiyle problem yaşadım ve istemeye istemeye 2 ay kadar beraber baktık. Bu süreç içerisinde ben çok gergindim. Tecrübesizlik, ikiz bebek zorluğu eşimle o kadar mücadele vermiş olmanın üstüne tam onları bulmuşken boşanma eşiğine gelmem yavrularımı da etkiliyordu. Çok asik suretlilardi ve benim gerginliğim kesinlikle onlara yansırdi bunu çok kez fark ettim. 2.5 aylık olunca kendi ailemin yanına gittim. Psikolojik olarakta rahatladim bebeklerim daha mutlu bebekler oldular o asik ifadeleri gitmişti. Sonra daha bilimsel yaklaşmaya başladım uyku düzenleri yoktu çok zorluk çekerek bir düzen kurdum. Video izledim, doktor önerileri, uyku eğitimi üzerine yazılar okudum ve yavaş yavaş her şey yoluna girmeye başladı. Ben çocuk yetiştirmenin asla spontane gelişen bir şey olduğuna inanmıyorum. Çocuk gelişimi kitapları okursan belki bir şeyleri atlamış olduğunu fark edebilirsin. Çocuktur her şekilde büyür, sen ne yaparsan yap zamanı gelince o zaten uyuyacak edecek gibi söylemlere kulağımı tıkadım. Ben şuna inanıyorum bebekler annelerinin onlara oluşturduğu alışkanliklar üzerine bir düzen kurarlar. İnşallah pandemi biter de hepimizin bozulan psikolojisi düzelir.

Kim niye sizi kınasın, gayet insani şeyler yaşadıklarınız. Bırakın ananesinde kalsın 1-2 gün. Pandemi sürecindeyiz çok birşey yapamazsınız kendiniz için belki ama olsun. Dinlenmeniz, tazelenmeniz lazım. Ben şanslıyım o konuda kızım her zaman çok uyumlu, kolay bir çocuk oldu. Ama çocuk işte. Ona ayak uydurmak yoruyor beni bazen, annemden, kardeşlerimden yardım istiyorum. Yetişkin gibi davranmayı özlüyorum. Onunla etkinlik yapmak yerine bir kahve içip yaşıtım biriyle iki laf etmek bazen daha çekici geliyor. Bu beni kötü anne yapmaz. İkinizinde molaya ihtiyacı var belkide. Bu kadar inatlaşması size karşı tepki geliştirdiği için olabilir. Durumunuz müsaitse bir çocuk psikoloğuna muhakkak götürün derim. Dışarıdan bakan uzman bir göz inanın çok yardımcı oluyor.

Okurken anladım aslında hatamı ben yemedikçe alternatifler sunuyorum sürekli oda öğrendi heralde nasılsa sürekli ulaşabildiğim yemek var diye. Annemlerde öyle bişey olmuyor tabi acıkıp kendisi istiyor benimde değiştirmem gereken şeyler var tabi ama nazı bana mı geçiyor bilmiyorum ağlama seansları azalsa ona bile razıyım beynim almıyor artık

Bu arada tebrik ederim sizi. Zor bir cocuk olmasına ragmen tv ve tablete alıstırmamıssıniz cocugunuzu

Bağlanma ile ilgili babaya 2.5 yaşında bağlanır noktasında kaynak verebilir misiniz? Çünkü bowlby ile beraber diğer araştırmalar bebeklerin de babalara bağlandığını, bağlanmada şekilci davranmadığını göstermektedir. Tabi bu ucu açık bir durum. Bazı araştırmalar 2.5 yaş diyorken benim kaynaklarımdaki araştırmalar benim söylediğim şekilde iletiyor olabilir.

Her çocuğun karakteri farklıdır. Dediğiniz gibi babasına çekmiş mızmız sürekli ağlayan bir çocuk olmuşta olabilir. Sizde bir problem olduğunu düşünmüyorum bu yüzden içinizi rahat tutun. Çocuğunuzun yapısı böyle bence.

Hep tam tersini yaptım bu saatten sonra ağlasa da susar mı acaba istediği olana kadar yere atıyor kendini Herdaimgunes

Allah kolaylık versin diş sıkmakta kötüdür ya Herdaimgunes

Eşiniz nerde siz bunları yaşarken? Belliki zor bi çocuk zamanla düzelicek özellikler olarak görüyorum ama birininde size destek olması lazım bu süreçte

Evet çıkmaza girdim bunları düşüne düşüne Ama buraya yazmak iyi geldi

Çok teşekkür ederim bu noktalara özen göstereceğim ben yemediğinde panik olup yeni teklifler sunuyorum ilk önce bunu çözmem lazım. Birde hala formül mamayı kesemedik onada güveniyor gibi geliyor bana.

Daha önce sabah bırakıp akşam aldığım oldu ama ordan gelince daha da huysuz bir çocuk oluyor ne olacak böyle bilmiyorum

Ay maşallah yaramaz ben ikinciye asla asla cesaret edemiyorum belki bir ihtimal bğyüyünce Herdaimgunes

Aslında uyuduğunda sürekli kalkmıyor uyuyor ama geç yatıp erken kalkıyor o sıkıntılı bizde. Şöyle 9 10 a kadar uyusa belki alacak uykuyu ama yok sevmiyor uykuyu Herdaimgunes

Evet, Ben esasen bunu kızımda deneyimlemeye o kişiden önce başladım. Ama onu dinleyince de yadırgamadım aşina olduğum için. Dediğiniz gibi bazı muğlak şeyler var, ancak bütünü irdelediğimizde oturaklaşan. Oyüzden yapılan eleştirilere kısmen hak veriyorum. Büyük resmi görmek ve onun bireysel perspektifini keşfetmek gerekiyo. Tüm bunların yanında, ben de uyguladım bağ modelini ve şuan kızım 4 yaşındayken bile meyvelerini fazlasıyla alıyorum.

15 dk ceza alanı mı? Bildiğim ceza alanı yaşıyla orantılı olur. 1 yaşındaysa 1 dk 10 yaşındaysa 10 dk. M

En son araştırmam father attachment üzerine derleme. O sebeple bende direkt araştırma yerine derlemeden bilgiler sunmak istedim. Kastettiğim duygusal ilişki değil, direkt bağlanma. Son araştırmalar bebeklerin şekilci davranmadığını ve babaya da bağlandığını ortaya koymaktadır. Güncel bilgileri takip etmekte fayda var. Bana da müsade

Şekilcilik konusu yukarıda bahsettiğim toplumsal cinsiyet meselesi ile paralel. Ve ben gender konusuna biraz mesafeliyim. Bu tamamen öznel tabi. Tavsiye için teşekkürler, Araştırmanızda da başarılar

Ben duygu tanımlamasında çok fayda buldum bu arada. Ağlıyorsa bile çekip gitmedim, ağlamasına izin verdim ama yine de yanındaydım. Bırakıp gidince "ne halin varsa gör, ağlamak çok saçma ve yanlış" gibi bir mesaj verdiğimi düşündüm çünkü. Ee ben de koca insan sinirleniyorum, bazen bir yerlerden hıncımı almak istiyorum, oturup ağlıyorum. çocuklar henüz duygularıyla nasıl başedeceklerini bilemiyorlar. Sinirliyken, ağlarken bazen hiç dokunmamı istemedi, omuz silkti, bazen kucak dedi kucağımda ağladı, bazen kucağına al ama dokunma diye krizlere girdi, bazen sarılmamı istedi gibi. Neticede böyle böyle bu ağlama krizleri bayağı toparladı bence. Şimdi sana kızdım diyor ama kucağına al da diyor ben de rahatlatmaya çalışıyorum. O istediğin olmadı ama şu olabilir diye seçenek sunuyorum. Sinirlendiğini biliyorum, onu alamadığın için kızgınsın, bana kızmış gibi görünüyorsun gibi cümleler başta inanılmaz saçma geldi ama cidden işe yarıyor. Krizler olmuyor mu oluyor, ağlıyor mızmızlanıyor ama o da ben de bu şekilde çabuk toparlıyoruz ve o anda kalıyor olaylar. Önceden sabah yaşadığımız bir krizle bütün günümüz kötü geçerdi.

Evet zor bir çocuk doğduğundan beri beslenme ve uyku sorunumuz bitmedi gitti ve ağlamaları artık kronikleşti sanki otursa ağlıyor kalksa ağlıyor her istediğini ağlayarak istiyor

Benım oglumla aynı yasta oglunuz. Ve ananeye gidince resmen evdekı cocuk oradakı cocukla aynı degıl. Yemegını yıyıp sakınca uykuya dalıyor ve eve gelınce cınnet baslıyor bende. Bakıcı kız bıle farkettı bunu. Resmen oyun oynaması bıle degısıyor dıyor kı oylede. Bazen bırlıkte kalıyoruz orada huzurla ıkı gun uyuyabılmek ıcın. Babasıyla bosandık bız hırcınlıgını buna yoruyoruz cunku mutemadıyen her gece baba da yatacak mı burda dıye soruyor her gece aynı soruya aynı cevabı vermekten ben yıldım o yılmadı. Cıglık kıyamet tepkılerı yok fakat o kadar hırcın kı ıkız kardeslerıne falan kızmaya baslıyor ıstedıklerı olmayınca. Ben kendımı hep yalnız degılım ve gececek tadını cıkar dıye avutuyorum ama on dk sonra oturup aglıyorum tuvalette.

O suçluluk duygusunu aşamıyorum nedense aslında orda mutlu annem bana göre daha özgür bir kadın ev yansa umrunda olmaz belkide ondan orda olmak istiyor oğlumda Herdaimgunes

Seni çok çok iyi anlıyorum. Benim 21 aylık oglum var. İnanılmaz derece benim sinirlerimi zıplatacak şeyler yapıyor. Bı gece yattığımda beyin kanaması geçiriyorum sandım. Kendimi o kadar sıkmışım ki. Eşimle yol arayışına girdik. Yemek yemezse mama sandalyesindeb almıyorum. Alayım diye sonra nasıl yiyor :) Kardeşini uyanması için o kadar bağırıyor ki karyolasina gidip hızlı hızlı sallıyor. Hop ceza alanı yaptık ama bı görün üşümesin diye peteğin önünde ceza alanı:) 15 dakika ceza alanında durunca mülayimsi oluyor. Çocuklar ince noktaları bulmakta usta. Bende ne uğraşlar sonucu anne oldum. Ama bu demek değil ki çocuğumu inanılmaz derece şımarık ve anne babaya isyankar yetiştiricem. Kurallarımız olmalı. Ben kurallarımı koyuyorum. Anneme de artık gelmemesini söyledim çünkü zıvanadan çıkıyor oğlum. Valla bebeğime de oğluma da ben bakıyorum. Annem kapısını kapatıp evine gittiğinde zıvanadan çıkmış çocukla ben uğraşıyorum. Çocukta uyku düzeni kalmadı. Şimdi saat 22 de karyolasında. İsterse hemen uyur istemezse saatler sonra uyur keyif onun ama saat 22 dedin mi yatakta. Annem olunca yok ben uyuşturum diyor alıyor yatağa anne karyolasina koy diyorum yok diyor. Çocuk başlıyor evliya çelebi gibi gezmeye. Bağırmaya. Şu an gayet güzel bı şekilde bu düzene alıştı. Şu an herşey yolunda. Yemek konusunda da bırakın oynasın sabaha kadar oynasın isterse, cezalar belirleyin. Hatta böyle bı program vardı çocuklar nasıl yola geliyordu.

Maddi imkanınız elverişliyse kesinlikle kreşe göndermenizi tavsiye ederim. Haftada 3 yarım gün ile başlarsınız, o arada sadece kendinize vakit ayırırsınız. İnanın sosyalleşmek hem ona çok iyi gelecektir hem de siz biraz nefes almış olursunuz. (Bu arada iki çocuk annesi olarak yazıyorum bunları, ilk çocuğum sakindi ama hastalıklardan çektik, ikinci çocuğum daha 1 yaşında ama doğduğundan beri mutsuz bir çocuk 2 yaş olduğunda yarın gün olarak kreşe başlatacağım inanılmaz güzel bir düzen sağlanıyor, çocukta arkadaşlarıyla enerjisi atıp geliyor.)

agzimda suan bir kirik dis var dunden kalma allahtan kanal tedavili simdilik agri sizi yok, bu pandemi doneminde nasil yaptiracagim bilmiyorum. ipi kapiya baglayip cekerim yinede gitmem yani Herdaimgunes

Ağlatmanında iyi olmadığını söylüyorlardı ben gidip sarılıyorum genelde dolayısıyla istediğinide yaptırmış oluyor bana. Beni baya kullanıyor aslında :) Herdaimgunes

Anneannede birlikte kalsanız birkaç gün ve annenizin desteğiyle sadece oyun oynasanız, yedirme uyutma anneniz yapsa?

Baba ile bağin 2,5 yaşinda başladiğini nerden aliyorsun? Bu bilimsel birşey değil. Bağ doğduktan sonra hemen hemen başlar. Hatta bebekler anne karnindaki duyduğu baba sesini hatirlar, yakinlik duyar. Ve baba ikinci ebeveyn degildir. Ebeveyndir. Annede birinci ebeveyn degildir. Ikisi eşittir. Bir annenin yaptiğini, bir babada yapabilir. Ha annenin verdigi, babadan daha farklidir. Biri daha disiplinli, digeri daha şakacidir,.. ama eşittir. Ve 0-2 yaş arasi cocuk baska eve yada bir yere gitmesin diye arastirmalar yoktur. Hele bu konuda. Cocuk zaten daha önce bildiği bir ortama gidiyor, baği güclü olan kisiye . Artik her olaydan travma yaratilmasin. Bir insan sadece dişarda desarj olmuyor. Insan kendi evindede rahat bir banyo almak istiyor mesela, istediği dizi film izlemek istiyor, geç uyanmak istiyor.. Bunlar cocuk ile ayni evde mümkün olmuyor pek. Onu geçtim, gereksiz. Yani herşeyden öte mantik var. Bu dediklerin gercek olsa, cocuklar jenerasyonlarca annelerine güvenli bağlanmamiş olurlar. Sonucta kadinlar hep çalişti. Tarlada, temizlikci olarak, fabrikada,.. Su anda bile çoğu avrupa ülkesinde cocuklar 1 yaşindan itibaran kreşe gidiyor, hatta daha erken.

Belli ki zor bir çocuğunuz var. Ben de çok sıkıntılar yaşadım hala da ufak ufak yaşıyorum. Burada kınanacak bir şey yok. Aile içinde çok mu şımartılıyor her istediği yapılıyor mu? Bir de Eşiniz destek olmuyor mu?

Art arda anne oldum. 9 aylıkken ikinci çocuğuma hamile kaldım. O yüzden sizi çok iyi anlıyorum. Benim ailemde yanımda değil ama yakın şehirlerde oturuyoruz. Anneannelerine gidince çocuklarımdan mutlusu olmuyor. Madem anneniz böyle bir teklifle geldi kabul edin. Yatılı olmasada, sabahtan bırakın ve bir günü kendinize ayırın. Mutlu anne, mutlu bebek lafı çok doğru.

Bazı arkadaslarında soyledıgı gıbı sizdeki negatif enerji cocuga geciyor. Mesela kendimden pay bıcıyorum. bebeğımın butun bakımı bende diyelim yemesidir ıcmesıdr altdegıstırme ust degıstrme uyutma banyo vs vs cogaltılabılır. Bunlardan dolayı cok yorgun oldugum zaman stresliysem eger bebısı esim yada alıyor hemen ve onlar bu konuda daha az yorgun oldugu ıcın benım kadar enerjisiz olmuyorlar daha sakin kalabiliyor daha pozitif ve yorulmamıs hallleri bebıse yansıyor bu neden ile bebek hemen anlıyor ve sakinlesıyor.. Yanı bebek ve cocuklar sızın yuzunuzdekı yorgunluğu çökkünlüğü bile anlayıp negatif enerji alabiliyorlar. umarım anlatabılmısımdır. Benim buyuk oglum cok akıllydı maşallah. Sadece yemek konusunda cok cektık.. yemeye yemeye buyudü. Ama dıger herseyi cok iyiydi masallah. Emekleme yurume tuvalet eğitimi dis cıkarma vb hıcn bı konuda sıkıntı cekmedik coksukur yemek dısında. 2. oğlum 1.5 ay sonra 1 yasına girecek Insallah oda akıllı ama dıger oğluma gore bıraz daha hareketli masallah.

Tavsiyeleriniz dikkatimi çekti Mesleğiniz nedir acaba?

Çok teşekkür ederim inşallah bende görürüm o günleri Herdaimgunes

Çocuğunuzun size karşı tepkisi oluşmuş. sizi sevmediği yada anneannesini daha çok sevdiği için olmuyor bu. Sizin gerginliğiniz, stresiniz, yorgunluğunuz yansımış olabilir. Annenizin teklifini kabul edin. Yatıya olmasa da sabah kahvaltıda bırakın, gününüzü kendinize ayırın. Biraz rahatlamaya bakın. Siz rahatladıkça, tahammülünüz artacak. bir de çocuklar açlıktan ölmüyor merak etmeyin. niyeyse genelde ihtiyaç yemesi içmesi ve uykusu olarak görülüyor. Çocuğunuzla oyun oynayın. Tv kapalı, telefon başka odada olsun. Bazen oynadığınız oyunda çok ağlayan karakter olsun, onu sakinleştirmeye çalışın vs

Benimki o sümüklri yer ama yine susmaz umarım iki yaş sendromu denen şeyden sağ çıkarım

Zorlanan annelere laf atmasınlar da ne halleri varsa görsünler

Evet götüreceğim bende çok istiyorum umarım işe yarar

Ben varken yine aynısını yapıyor hafta sonu göndereceğim anneme artık dinlenmek için Herdaimgunes

Benim oglum 3 yasinda ve birebir anlattiginiz gibi bir cocuk. Sabah yataktan kalkar baslar aglamaya aksam tekrar yatana kadar binbir seyi bahane edip herseye aglar. Birseye yapma derim inadina yapar yap derim yapmaz. Disari cikaririm yasitlari guler oynar oda 5/10 dkk oynar sonra birseyleri bahene edip yine aglamaya baslar kendini yerlere atacak derecede. 1 yasinda kizim var her firsatta zarar vermeye calisir. Bende cogu zaman tukendigimi hissediyorum oglum dogdugundan beri tek bir gunum bile stressiz gecmedi. Inanilmaz zor bir cocuk gun gectikce duzelecegine dair umidim tukeniyor

Zaten adam işten gelince bir iki saat vakti var sonra uyucak

2 yaş sendromu olmuş çocuğunuz. Çok zor bir dönem gerçekten sabırlı olun. Geçecektir bu zor dönemler. Üstünü çıkarırsın giymek istemez. Giydirirsin çıkarmak ister. Bunun gibi ananeye gider dönmek istemez giderken de gitmek istemeyede bilir. Çelişkilidir. İlaç kullanmak istiyorsanız doktorla görüşün çocuğunuzu bakacak kadar düşük dozda verir engel olma

Allah bağışlasın Allah kolaylık verisn Ben de çok zorlanıyorum tek başımayken.14 aylık kızım. Babası çok ilgileniyor, o yönden şanslıyım. Yemeğini yediriyor. Ben işteyken anneannesi, dedesi bakıyor. Bence bikaç gün kalmasın, arada tek gün kalsın sadece.

Zaten kendime vakit ayıramadığım için stresli oluyorum Herdaimgunes

Yok ondan değil çocuklar sürekli bizle birlikte olunca ev değişikliği oluyor ortam değişikliği korona geldiğinden beri çoğunluk evdeyiz anneanne babaanneleri çok seviyorlar bir de ondan bizimki de öyle gelmek istemiyor ordan hiç canınızı sıkmayın 1 gün de olsa bırakın kendinizle meşgul olun yürüyüşe çıkın kahve yapıp kitap okuyun ya da tv den film açın izleyin biraz insan kendisiyle vakit geçirdiğinde enerji topluyor P

Çocuklar cezalarla yola gelmiyor malesef. Çocuklara ceza vermek geçici bir çözüm gibi görünse de hem o cezanın onda bıraktığı yalnızlık hissi bağlanma sorunlarına yol açabilirken hem de cezalara alışacak korkmayacak ve siz daha büyük ceza koyma arayışına gideceksiniz bunun bir sonu olmayacak. Ceza değil düşünme zamanından bahsediyorsunuz. Çocuğa düşünmesi için kısa süre tanımak doğru bunu ceza haline getirip çocuğu yalnızlaştırmak yanlış bir yol olacaktır. Özellikle 15 dk çok ama çok uzun bir süre

Annesini sevmeyen çocuk olur mu hiç annem çalışan kadındı beni 3 yaşnda babaanme verdi maddiyattan hiçi orada kalırdım hsonu sadce annemn yanına gelirdim.. babaannem öldü annem yani nolrsa olsn annem hiç sevgm azalmadı ona karşı annelerinde kafa dinleyp sakinleşmeye ihtiyacı var bırakın annenize inanın şuan daha sağlıksız büyütmeye çalışıyosnz ruh haliniz iyi değil siz sağlam durun ki çock sağlam olsun bir iki gün almayın resm atarlar size görürsünüz 1 günü evinzde geçirin 1 günü kendi başınıza çıkıp hava alın eşinizle geçırin çok bunalmşsnz yapmayn bunu kendnize

Aynen iş daha aZ yoruyo beni de M

Bence çocuk sizdeki gerginliği hissediyor olabilir. Anneanne daha kuşatıcu daha huzur dolu ise cocuk orada daha güvende hissediyor olabilir. Sonucta anneniz Bi olumsuzluk anında daha tecrübeli ve de Siz kriz anlarında daha heyecanlı iseniz bu yansıyor olabilir.

pardon da eşiniz ne işe yarıyor?

Belki çoğu insan beni yargılar şükretmiyorsun diye çocuğu olmayan insanlar nankör der belki ama çok zorlanıyorum sabrım gücüm azaldı her gece yarın daha sabırlı bir anne olcam diye ağlayarak zırlayarak ama ertesi gün ona sinirlenmemek için dişlerimi sıkarak geçiyor başaramıyorum beceremiyorum anneliği uyumayan yemeyen sürekli ama sürekli ağlayarak birşeyleri elde etmeye çalışan memnun olmayan bir çocuğum var. Hamileliğim o kadar güzel geçti ki yani karnımda strese girdi bile diyemiyorum tamamen karakter meselesiymiş bu. 20 aylık olduk. Hamilelikte dahil nerdeyse iki senedir boğuluyorum dört duvarın içinde. Vakit buldukça çıkıyoruz dışarı birtek öyle mutlu oluyor ama eve dönmemiz tam bir felaket çünkü saatlerce geri gitmek için ağlıyor. Annemlerde benim bu yaşadığım sorunların hiçbiri yaşanmıyor sanki ordaki benim çocuğum değil başkasının çocuğu. Annemin yapıp benim yapamadığım şey ne? Orda kendisi istiyor annemden yemek ben evde önüne dünyalarıda sersem yemiyor. Eve dönüşte anane diye ağlıyor yıkıyor ortalığı annem bize gelse gidişinde yine aynı senaryo. bu sabahta yine sevdiği şeyleri yaptım ama ağzını kilitledi açmadı zorlamıyorum önüne koyuyorum kendisi seçip yesin diye ama es kaza ağzına alırsada hepsini tükürüyor kan değerlerine de bakıldı herşeyine bakıldı fizyolojik bir sıkıntısı yok olsa zaten annemde yemez zaten birkaç gündür ruhumu sıkıyorlar gibi hissediyorum sürekli ağlıyorum uyanmak bile istemiyorum annem birkaç gün alayım benle dursun diyor ama içim elvermiyor üzülüyorum beni daha çok istemez unutur diye artk dayanamıyorum psikolojik destek almak istiyorum ama ilaç kullanırsam oğluma bakabilir miyim bilmiyorum nolur birileri yargılamadan bana akıl versin normal mi bunlar yoksa ben deliriyor muyum

İkiz kardeşlerine 0lan tepkileri ne gibi?

Bence anneanneye gonderin bi kac gun dinlenin. Araniz daha iyi olmayacak ama tek cozum buyumesi gibi geliyor bana o yuzden kendinizi rahatlatacak seyler yaparak gecmesini bekleyeceksiniz mecbur. Yeme konusu kizim 11 yasinda. Hala benim yanimda yemez. O iliski oyle sekillendi oyle gidiyor. Kabullendim artik. Oglum da 2 yasina kadar asiri uysal bi bebekti. 2 den sonra cocugun nevri döndü. Perisan etti beni kendimden gectim. Bir gece uyanip aglaya aglaya su duvara gec, simdi bu duvara gec diye abuk sabuk seyler istiyordu. Bu da 6 yasina kadar surdu simdi normallesti. Bikmaniz cok normal sukursuzluk de degil. Neticede biz de bir insan evladiyiz bize de yazik. kahvetelvesi

Yasadiklarinizi bir cok anne yasiyor, rahat olun, kendinizi suclamayin. Bebegin ilgiye ihtiyaci var ama sizin de ilgiye ihtiyaciniz var. Siz mutlu olacaksiniz kincocugunuz da mutlu buyusun. Annenizin bakabilmesi cok guzel. Belki daha tecrubeli ve rahat oldugu icindir. Arada cocugu annenize birakip dinlenip, kendinize vakit ayirabilirsiniz.

adem gunesin kitaplarini videolarini cok cok tavsiye ediyorum. benim kizim da cok zor bi cocuktu. bir sey isterken veeeer diye bagirarak soylerdi. yerlere yatardi. cok agladim ben yapamiyorum yetemiyorum beceremiyorum diye. hala da cok inatcidir. bazi ozellikler karakterden kaynakli ama annenin yaklasimi cok onemli. kizim hircin yaklastikca ona bol bol sarilip seni cok seviyorum derdim kafasindan alnindan operdim. simdi 29 aylik birbirimizi opup sevdigimizi soyluyoruz. bisey isterken verir misin annecigim der. kahvalti hazilarim onu yerken kahvalti hazirladigin icin tesekkur ederim annecigim der. beni o kadar sasirtiyor ki. bu cocuk nasil boyle oldu diye dusunuyorum. bir anda olmuyor ama hergun bikmadan ona sevgiyle yaklasin sarilin. bogusun bol bol sevdiginizi soyleyin. inanin nasil bi dal fidan suladikca gunes aldikca farketmeden bi sabah cicek aciveriyor. ayni seyi cocugunuzda da yasiyorsunuz. biyerde okuyunca hikaye gibi geliyor ama birebir yasadim hepsi sevgiyle azaliyor. tabi siz cocugunuzu cok seviyorsunuzdur yanlis anlamanizi da istemem beni. ama bazen biz yeterince gosteremiyoruz yada gerginlikten veya daha somut seylere odaklanmaktan es gecebiliyoruz

sizin stresinizi hissettiği için öyle huysuzlanıyor

Neden yargılayalım ki böyle hissetmeniz çok doğal... Çocuğum olmamasına rağmen şu süreç beni o kadar sıktı ve bunalttı ki her şeyi kısıtlı yaşıyor olmamız, evlere tıkılıp kalmamız kolay değil. Ekstra bir de çocuk sorumluluğu daha da stres yüklüyor insana. Bu konuda eş desteği çok önemli mesela babası ile de dışarı çıksın siz kendinize 2-3 saat bile olsa vakit ayırın kendinize böyle küçük molalar yaratın. Çocuk için de pedagog desteği alabilirsiniz, anneannesinde farklı sizleyken farklı davranıyor olmasının sebebi olmalı ama bence o da sıkılıyor o yüzden hırçınlaşıp reddediyor her şeyi Z

Anneniz stres yapmıyor çocuk bunu hissediyor, size karşı tepki oluşturmuş çocuğunuz, sakinlesin lütfen Herdaimgunes

Farklı düşünüyorum. Sizi de anlamakla birlikte. Ama konu uzun. Müsait bi vaktimde cevap vereyim.

Çocuğum yok ama şöyle düşüyorum. Çocuk bütün gün sizinle ve siz aşırı sıkılıp bunalmışsınız. Belki farkında olmadan çocuğa karşı sinirli davranıyor olabilirsiniz. Tahammül edemiyorsunuzdur çocukta bu atmosferi hissediyor ve mutsuz oluyor olabilir. Bence en iyisi 3 - 5 günlüğüne annenize bırakın. Eşinle birlikte en azından 2 günü kendine tatil ilan edin. Yazlık veya köy eviniz varsa oraya gidip kafa dinleyip stresinizi atarsınız. Siz etrafınıza pozitif enerji verirseniz çocukta onu alacaktır N NauNau Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Maşallah 3 çocukla kendimi düşündüm de sonum bakırköy olurdu heralde aman aman tek bebe yetti size sabırlar diliyorum Herdaimgunes

Alerjik bir bebekti bir yaşına kadar çoğu şeyi veremedik bu yüzden de çok seçici oldu maalesef hala yumurta yemiyor mesela Herdaimgunes

Bir çocuk anneye çok düşkün olduğunu güvenli bağlanmamış oluyor. Bilmeden konusmussunuz açıp okuyun :)

İnşallah ne diyelim. hep böyle küçük kalmıyacaklar. hayırlı evlat olsunlar.

Maddi durumunuz varsa pedegogdan yardım alin belki etkili bir yöntem verir, her şeyi ağlayarak elde etmeye çalışması çok sıkıntılı. Bunun dışında bence cocuga sürekli tek kişi bakinca cocuk da sıkılıyor onlar da sosyalleşmek istiyor. Benimki daha 8 aylık ama ev kalabalık olunca, yeğeni falan gelince dünyanın en mutli insani oluyor. Belki birkac saat de olsa krese verseniz iyi gelir akranlariyla oynamak

Bende kronik hastayım o yüzden korona sürecinde güvenemiyorum maalesef Herdaimgunes

Akşamları ilgileniyor eşim o konuda yardımcı ama işte in akşam 7 de geliyor yemekti şuydu buydu öyle saatlerce vakit geçiremiyorlar maalesef

Yemeden içmeden önce çocuğunuzun ruhunu doyurmalısınız. 20 aylık çocuğu bırakın 5 aylık bebek bile annesini çok güzel anlıyor.. Hissediyor. Öncelikle çocuğunuzun istekli bir anneye ihtiyacı var.. Onunla oyunlar oynayan, ona kitaplar okuyan bir anneye.. Destekçilerinizde varmış.. Nedense baba baba denmiş ama ben babasının çaba harcadığını düşünüyorum.. Çocuğunuzla başbaşayken asıl siz neler yapıyorsunuz?.. Umarım elinizde telefon karşınızda televizyon yoktur.. Evimizde ki çiçeği bile, zamanın da sulamazsak, ilgilemezsek büyümez de serpilmezde..

Yok malesef hala aynı nezamn düzelir bilmiyorum düzelirmi onuda bilmiyorum ama bildiğim teksey kafayı yemek üzere olduğum B buket_82

Teşekkür ediyorum Herdaimgunes

aha iste ayni ben, cocuklarimizinda cok uyumlu pamuk gibi olmasini beklemek hata bence

6 aylık bir bebek sahibi olarak anlıyorum gayet iyi. Bebek doğunca özellikle annelerin hayatı eskisi gibi olmuyor. Bir de pandemi koşulları hepten buhran oluyor. Şükredin ilgili bir annane var. Her gün yarım gün bırakın. Yürüyüş yapın, film izleyin ya da sizi mutlu edecek neyse onlarla ilgilenin. Netice de 20 aylık erkek çocuktan bahsediyorsunuz. Belli ki çocuğun da sosyalleşmeye ihtiyacı var. Sizi biraz özlesin. Babaya laf söylemek değil niyetim ancak çocuk ekstra efor gerektiriyor. İnsanın kendisini aşması gerekiyor. Biraz babasıyla da vakit geçirirse yükünüz hafifler, kafanız toplanır. Oğlunuzla kaliteli zaman geçirebilirsiniz diye düşünüyorum. Babalar da çalışıyor doğru ama hiç olmadı günde bir iki saat tüm sorumluluğu almaları gerekiyor diye düşünüyorım.

Buna katılamayacağım. Arkadaşımın kızı saçlarını yolup yeneye başladığında kaç doktora gittiyse hepsi anne-çocuk ilişkisini sorgulamıştı. Acımasızca gelse de herkes mi aynısını söyler...

Amin inşallah Herdaimgunes

annedeki stresi kaygıyı bebekler hemen hissediyor. uyandığınızda eyvah yine yemeyecek yine uyumayacak diye güne başlamayın. bir gün bir şey yemediğinde bir şey olmaz çok doğal birlikte kahvaltı masasına oturun yerse yer yemezse mutlu mutlu sofradan kalkın. bence deneyin bir kaç gün sonra mutlaka değişimler olacaktır. tek yapmanız gereken stresinizi yönetmeyi bilmek

Canım anne sütü almıyor alsa keske ona güvenirdik ama yok iştahsızlık doğduğundan beri var mamayı bile içmezdi hafta sonu bir günlüğüne anneme verdik geldiğinde daha hırçın oldu valla elimi kolumu bağladı bu çocuk benim Herdaimgunes

Yemeklerini süslesenmi acaba mesela yumurtadan kus falan yapsan Google da var cocuklar icin kahvalti sekilleri belki hosuna gider ben mesela muzdan ve karpuzdan sekiller yaparak sevdirdim oğluma

Götüreceğim kesinlikle içimde kalmasın

Bu tarz kitaplar var okumani tavsiye ederim. Okuduğunda konunun sadece çocuktan değil kendi çocukluğundan kaynaklı bilinçaltı problemleri olduğunu görüyorsun. Belki yol gösterir mutlubirkedi Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Dönem dönem çocuklar böyle oluyor sıkmayın canınızı geçecek kendinize de zaman ayırın anneniz bana bırak diyorsa 1 gün de olsa bırakın kendinize zaman ayırın bıraktığınız için kendinizi suçlu hissetmeyin biliyorum ben de bırakırken suçluluk duygusu yaşıyorum ama ne mutlu ki bırakacağınız anneniz var ve bunu değerlendirin. Herdaimgunes

Psikolog değil de bi pedagoga gitseniz? Belki farkında olmadan bişiler yanlış yapıyor olabilirsiniz. Ya da sizin çocuğunuzun fıtratı daha farklı ise belki izlemeniz gereken daha farklı bir yol vardır. İyi bir pedagog un bu konuda size çok yardımcı olacağına eminim. Geçen bir çocuk doktoru anne önermişti o zaman çok mantıklı gelmişti. 2 yaşındaki kızı benzer şekilde sürekli uyumak, yemek istemeyen ağlayıp duran bir haldeymiş pedagog yardımı ile hayatlarını bi plana oturtmuşlar kurallar koymuşlar bayağa düzene girmiş.

Allah sağlık versin çocuklarınıza. Oğlumun bağışıklığı çok düşük bende kronik hastayım o yüzden pandemide güvenemiyorum oysa ne iyi olurdu ne iyi gelirdi gerçekten ama yinede araştırıcam yorumlardan sonra belki çok dikkat eden bir yer bulabilirim Herdaimgunes

Ben sizin yerinizde olsam çalışmaya başlarım. Gündüzleri tum gün annenizle olduğu için akşam size koşacaktır. Siz de akşamları çocuğunuza karşı daha pozitif, sabırlı yaklaşabilirsiniz. Önceki

Aksine çocuklarıyla ilgili sıkıntı yaşayan annelere, çocuğu olmayan insanları düşünmesini söylemenin baskı olduğunu düşünüyorum. Yazdıklarınızda nankörlük diye tanımlanacak birşey yok. Eşiniz de akşamları ve hafta sonları size biraz yalnız kalacağınız zaman bıraksın, çocuğunuzla ilgilenerek. Anneanne de her istediği yapılıyor mu? Çocuklar bunun arkasından çok gidiyor çünkü. Çocuğunuz sizinle gerginliğinizi de hissediyor olabilir. Gece kalmasa bile gündüz annenize bırakıp biraz yalnız zaman geçirirseniz iyi olur, sakinleşir rahatlarsiniz. Yemek konusuna da çok takılmamaya çalışın. Bol bol oyun oynayın, sarılmalı, düşmeli, kalkmalı. Psikojik destek almak istiyorsanız da alın yine.

Öncelikle gerçekten zor bişey çocuk bakmak büyütmek hele sevgisi olmasa olacak iş değil valla.. Zaten bu kadar zor olduğu için cennet annelerin ayakları altındadır diye düşünüyorum. Yargılayacak bişey yok çocuğunuz için kokunuz sarılmanız bile şifadır ama sen iyi ol ki bebeye de güzel enerji geçsin.. Dobarlan gendine gel güzel annesi

Kizarsiniz belki ama bunun cok basit bir cevabi var, ilgilenmeyin. Birakin aglasin sizlasin. Sonsuza kadar aglayacak degil ya elbet susacak. Yemiyorsa kaldirin onunden. Illa gelip yemek isteyecek sizden cocuk surekli ac kalamaz sonucta. Bir arkadasimin cocugu ayni kolikti. Her istedigini yaptirmak icin aglardi. En sonunda ilgilenmemeye basladilar. Cocuk onun her istediginin yapilmayacagini anladi.

Bakacak kimse varsa işe başlayın bence çocuklar anne çalışınca düzene giriyor. Mutlaka bir yerlerde yanlış yapıyorsunuz.

Benim ablamin oglu da aynisiydi. Yemek yemez, yedigini kusardi. Ablam kafayi yemek uzereydi cok iyi hatirliyorum. Herkesi yabancilardi sizin cocugunuz yine annenizde yemek yiyormus. Yegenime annemde dahil kimse yediremezdi. Bu yuzden de cok zayifti. Hep aglardi. Ablamla beraber bizde stres olurduk. Bu tabi 14 yil onceydi. Simdi yegenim 14 yasinda, 15ine girecek. Kocaman delikanli oldu. O yemek yemeyen cocuk simdi uc bes goturuyor valla acayip istahli. Simdi yegenime hep takilirim az cektirmedin annene, bize kucukken diye. Hatirlayip guleriz arada. Boyumu da asti gitti hey gidi gunler. Ama sizin yasadiklarinizi cok iyi anlayabiliyorum. Insallah hersey duzelir ve sizde bundan 10 15 yil sonra gulumseyerek hatirlarsiniz bu zamanlari

degerleri falan normalmis, biliyorum ne desem yinede icine sinmeyecek ama ben bildigin anoreksiyali gibi bir cocuktum biri saymaya kalksa kemiklerimi tek tek sayardi heralde oyle bir zayiflik, annem dr dr gezdirirdi beni, cocuklugum hep dr kapilarinda gecti. o kadar zayifmisim ki daha yeni dogdugumda kalca cikigim var bile sanmislar, en son 10 12 yaslarimdaydim lösemi dediler bir ton tarama arastirma oda yok, annem en sonunda pes etti, yemek ye demekten de dr a goturmekten de vazgecti, simdi de zayifla kilolusun vs annelerin cocuklarinda aradigi kusur hic bitmiyor yani.

banada dr lar yaşamaz demişler, bildigin parmak cocuk yani, annem 7 8 ay beni pamukla yıkamiş suya batirip batirip silmiş banyo bile yaptiramamis korkudan, komsular kizim birakta cocuk yataginda rahatca olsun demisler, sonuc 35 yasimdayim

Çok bağıran kızan bir anne değilim aslnda öyle yansıtmışta olabilirim. Benimki biraz babasına çekmiş annesi de benim gibiymiş kadın neler çekmiş bende annemi hiç yormayan sakin bir çocuktum annem doğru düzgün ağlamazdın bile der. Kuzenim çok agresif bir insandır ama çocuğu çok uysal. Bir terslik var ama ne

Bu ağlama krizleri benimkinin 4 yaşa kadar sürdü. Şuanda da çok duygusal ve biraz sinirli bir çocuk. demekki çocuğun yapısı biraz stresliymiş diyorum ben. zamanla konuşarak atlattık. surekli ama sürekli duygularını ağlayarak ifade ediyordu, isteklerinide öyle ifade ediyordu. yalniz sizinle farkımız benim çocuğum bana çok bağlıydı, başkasına asla gitmek istemezdi. acaba size karşı güvenli bağlanamadımı diye düşündüm. adem güneşi takip edin ve mutlaka videolarını izlemenizi tavsiye ederim.

Ayniyiz yalniz degilsin sinirleniyor ve bagiriyorum onlar uyuyunca vicdan azabı çekiyorum sonra soz veriyorum kendime sabah daha sakin ve sabirli olacam ama yok cileden çıkartıyorlar ikisi birden.. öncelikle yemek yemiyor diye uzulme ac olsa seni bile yer zorlama kat tabagina ilgilenme sen yemegini ye sen zorladikca cephe alacak ve 2 yas sendromu yasiyor su anda inat ve aglama modunda parka gotur iyice yorulsun aglayinca susturmak icin verme istediğini bunu koz olarak kullanmaya devam eder

Gerçekten en iyisi. Çocuğu aglatmayin diyenler huri melek filan heralde. Bizde insanız çocuğun oyuncağı değil

Ah annelik ah. Yeryuzundeki en zor sey bence. Benim de oglum zor bir cocuktu, simdi 5,5 yasinda, ilk zamanlara gore inanilmaz duzeldi ama hala sacmasapan davranislari var. Okulda mutlu, yer icer takilir. Evde saklabanlik yapariz yemek yesin diye yine yemez. Yemezsen yeme deriz ona da aglar benim de sinirlerim kaldirmazdi sizinkinin aylarinda. Krese baslayacagi gunu iple cektim. Orada duzeldi baya. Siz de cevrenizdeki kresleri, oyun gruplarini arastirsaniz bence iyi sonuc alirsiniz. Gercekten isini iyi bilen kurumlar cocuklarin bu tarz davranis problemlerinin ustesinden gelebiliyor bana gore P

Kaldığım yerden devam edeyim. Adem Güneşin çocuklarla ilgili sağlıklı ve uygulanabilir tavsiyeleri oldukça fazladır. Ancak dediğiniz gibi bazıları subjektif ve inanç temelli. Bu açıdan bilimsel ya da evrensel olmadığı düşüncenizi anlayabiliyorum. Babası bazı şeyleri yapmasın konusu erken çocukluk döneminde farklı bir bağlam üzerine bi ifadedir. Annenin desteksiz bırakılması mevzusu ile bi ilgisi yoktur ve hatta annenin fiziksel / duygusal desteklenmesine ve ailede sorumluluk paylaşımına yönelik onlarca gönderi ve kaydı mevcuttur. Bahsettiğiniz durum bebeğin (0-2 yaş) dönemi için geçerli değildir. Elzem koşullarda elbette uygulanabilir ama sağlıklı olanı yanında ebeveynlerden birinin bulunmasıdır. Testin yapıldığı koşul sonucu gözlemlemek için bi pilot ortam, olması gereken yaşam stili değil. Ve zaten 2 yaş tamamlanmadan testin çok sağlıklı bir sonuç vereceğini öngöremeyiz. Yalnız birşey yapmakla güven ortamında yalnız bir şey yapmak farklıdır. İkincisi özgüveni desteklerken ilki bağı zedeler. Güven ortamı çocuğun öz rızası dahilinde ebeveyninden ayrılabildiği, yani kaygı zemini dışında bir alandır. Çocuk anne ile aynı ortamdayken, haklısınız, anne enerji toparlayamayabilir. Bu nedenle evden ve çocuktan uzaklaşıp deşarj olabilir. Burda önemli olan faktör, çocukla karşılıklı uzlaşı ve sağlıklı bir iletişim kurarak bunu yapmasıdır. Babayla bağ kurma 2,5 yaş itibariyle başlar ve o bağ anneyle olan bağ üzerine bi nevi kümülatif olarak eklenir. O nedenle, anne ile kurulan bağ ile tam bir paralellik göstermez. Güvenli bağlanmanın Türkiye'de şuan nasıl seyrettiğine dair bi araştırmam yok. Sadece Adem Güneş'in bu eğitimi yurt dışında aldığını biliyorum. Ama aktarırken yukarda da dediğim gibi subjektif bi perspektiften ele alıyor o nedenle üzerine fazlasıyla tepki çekiyor. Ben alandanım ve inanç boyutuna da aşinayım o nedenle kökende kastetiğini anlayabiliyorum. Yine de hala açığa kavuşturması gereken noktalar var, yani size kısmen hak veriyorum. Diğer tavsiye ettiğim isimleri alternatif sunmamın nedeni de buydu açıkçası. Şu konuda da haklısınız, bu konu teorik bağlamda çok söylence halini aldı ve o noktada abartıldı. Pratik olarak karşılıklığı tabilik ve doğal bi ebeveynlikten geçiyo ama malesef ondada kitabilikten sıyrılanların sayısı az. Tüm bunların yanında evet, annelik kendini kaybetmek değil, aksine bulmaktır, o nedenle konu sahibinin acil bir destek alması ve bunu düzenli devam ettirmesi gerekiyor. Son olarak, N NauNau mesleğimi merak etmişiniz. Türkiyede mesleki olarak net bir karşılığı olmamakla birlikte, sosyal hizmet uzmanlığı ve pedagojinin kesiştiği bi alandayım.

Evet gerçekten tüm hassas noktalarımı biliyormuş gibi özellikle oralardan sınanıyorum. Kreş istiyorum aslında ama bağışıklığı düşük bir çocuk koronadan çekiniyorum Herdaimgunes

21 aylık, 15 dakika ceza alanı fikrini hangi çocuk uzmanından aldınız?

Annenizde mutluymuş ne büyük avantaj. Bırakın annenize sizde gezin dolaşım derdim normalde ama malum pandemi.. bikaç saat sevdiğiniz bişeyi yapmak için vakit ayırın kendinize. Sahile gidin kahvenizi alıp atıyorum yada kuaföre değişiklik iyi gelebilir diye.. şuanda şartlar kısıtlı, ilerde daha rahat bişeyler yapabilirsiniz sosyalleşmek adına. Sizde mutlu olursunuz çocuğunuzda.. benim kızımda çok düşkündür anneme, ben hep başkayımdır ama onun için çocuk anne anneanne ayrımını yapar merak etmeyin. Bırakın bazen yatılı kalsın, biz bırakırdık pandemi öncesi düzenli olarak. Eşimle kendimize özel çocuksuz planlar yapardık. Kızım orda mutlu, annemler mutlu, biz kafa dinliyoruz diye mutlu.. daha ne olsun.. Herdaimgunes

Merhaba canım. Bir süre önce bende buna benzer konu açtım oğlum 19 aylık, herseye ağlayıp, sızlanıyor bizi çok zorluyordu çok. ben artık kafayi yicek noktaya geldim ama burdaki arkadaşları dinledim, ve kendi doktoruma danıştım :) artık tek çare takmamak, bırakıp ağlamasına izin vermek. Ben artık bırakıyorum agliyor biraz sonra geri geliyor yanımıza. kendini yerlere atıp kafasını duvarlara vuruyor, dışarın ihmal ediyor gibi görünsem de aslında bu işe yarıyor.

Bu konuda sizin dediğiniz gibi ihtilaflar var. Bir de bağ ve duygusal ilişki kavramlarını ayrı değerlendirmek gerekiyor. Babayla duygusal ilişki gebelikte başlıyor. Ses tanıma, doğum ardından ona dair görsel bellek geliştirme bunların hepsi anneyle bağına paralel gelişiyor, yani baba dışlanmış değil esasen. Hatta bakım verene babanın desteği, ve ortak yaşam alanına karşı üstlendiği sorumluluk da çocuğun hissettikleri dahilinde. Bowlby, aksine, ilk çalışmalarında anneye hayati rolü atfederken, babayı "oyun arkadaşı" olarak niteler. Daha sonra toplumsal cinsiyet bağlamında eleştirilir ve bu bağ konusu cinsiyetten ayrı olarak "ilk bakım veren" başlığında ele alınıyor zaten o nedenle uzun süredir. Bunlar tabi bende yerleşmiş, harmanlaşmış ve hatta neyi nerden okuduğumu unuttuğum bilgiler, şuan literatüre uzağım, pratik manada "çıkarımım" çocuğun duygusal bağı en yakın çevresiyle gebelikten itibaren, bağı ise bakım verenlerin duyarlılıklarına göre sıraladığı yönünde. (Yaş net 2buçuk değil aslında, ilk bağın tamamlanmasının ardına demek daha doğru). Konuyu güncele indirgeyince de bu anne, ardına babaya tekabül ediyor. Ama her ailede aynı değildir elbet. Oyüzden bu konu hala tartışmaya açık bana göre de. Dip not: Burayı akademik bi söyleşi ortamına evirmek gibi bi düşüncem yoktu aslında, genelde çerez muhabbetine, güncel şeyleri laflama niyetine burdayım. Hatta bi nevi kafa dağıtmaya. Ama bazı ilginç yorumlara cevap verme gereği duyduğum için bu noktaya taşındı. Bilimin ve konu hassasiyetinin hatrına üslubuma özen gösterdim ama bu kadarı benim için fazla O yüzden bana müsade

Teşekkür ederim

Çok bunaldık ama hergünde gidecek çıkaracak biryer bulamıyorum havalarda soğudu son bir haftadır daha kötü durumdayız tv falanda açmıyorum açsam belki oyalanır yazarhanim35 Yazar

Pedagoga giderseniz size oldukça yardımcı olacaktır. Kendiniz için ise anneniz yakınsa her gün bir kaç saat bırakabilirsiniz veya haftada bir kaç gün. Siz biraz toparlarsınız, dinlenirsiniz, çocuğunuz sakinleşir, pedagog yardımı alırsınız, havalar güzelleşir derken yavaş yavaş toparlarsınız.

Evet bunu bende düşünüyorum

Biraz kararlı olmak lazım. Mesela evde ablam varsa asla susmaz. O çünkü ağlarken hemen gider yanına. slyvia242 Mommy Anneler

Bu aylar çocukların tam böyle bireyselliğinin farkına vardığı, her şeyi kendi istediği gibi olmasını istediği, asileştiği yaş. 2 yas sendorumuna girmiş bulunuyorsunuz hayırlı olsun :) gerçekten bu aylarda ben de kafayı yemek üzereydim. çok zor, çok yıpratıcı. ama çocuklar sizdeki stresi algılıyor ve o da daha da agresifleşiyor. biraz rahat bırakın kendinizi yemezse yemesin, doktorunuzla görüşün vitamin takviyesi verin ne bileyim onun seveceği şekilde tabaklat hazırlayın, oyunla yedirin, olmazsa da bırakın yemesin kendi acıkınca zaten sizden isteyecektir. lütfen sakin kalın, kendinizi bunun için üzmeyin, bu devirdeki bütüüünnn çocuklar aynı şekilde emin olun, her anne aynı yoldan geçiyor yalnız değilsiniz. ben de anneliğimi çok sorguladım, yapamıyorum dedim, hala da diyorum ama bir annenin evladı için yapamayacğı şey yok onu da biliyorum. ev mi dağınık mesela bırak dağınık kalsın, yemek mi yok bırak o akşam aperatif bişeyler yiyin, çoxuğundan önemli hiçbir işiniz olmasın bu aralar, sadece çocuğun ve sen. çocuğun uyuduğunda da sadece kendi keyfine bak mesela mümkünse, kendi sevdiğin şeyleri yap. bak annen de varmış bikaç gün baksın sende bi nefes al

birkaç gün kalsın anneannede özler hemde. yemediği zaman ısrar etmeyin bırakın acıkınca kendi isteyecek