Rabbine ulaşıp ulaşamadığını sen bilemezsin, Allah kullarından öyle kolay vazgeçmez güzelim ama neden kendini böyle hissediyorsun anlamadım, hayatına bir amaç katmalısın belki de gereken bu..

ailene niye söylemek zorundasın ki? Evolin

etkiye tepki durum,, heryerden baskı gelincee bunalmışınn tabikii,, ama içinden gelmeğin bişeyide yapma tabiki hani kapanmak gibi.. kitap oku,, roman oku mesela sürükleyici... müzik dinle,, seni keyiflendirecek şeler yapp... işe girmene izin verirlerse bence bi işe girr çalışş...

inanki bazen diyorum ki ALLAHIM bu dünyayıda boşverdim nolur bana senin aşkını imanın gücünü ver diye yalvarıyorum.. bu durumdan bir an önce kurtulmak istiyorum..

nolur konuşalım benim gibi düşünen arkadaşlar belki biz birbirimizi daha iyi anlayabildiğimiz için bir çare bulabiliriz.. artık kurtulmak istiyorum ve şuda var özel mesaj yazamıyorum henüz:// N nlgm

İnsanın manevi yönden eksik olduğunu bilmesi ve bu durumun vicdanını rahatsız etmesinden kaynaklanıyor bence.. Bu kadar olmasa da bende de olabiliyor kimi zaman.. Dua et, namaza başla, sadaka ver ne bileyim tanımadığın bir çocuğu mutlu et.. Bir nebze olsun rahatlarsın sanırım.. D

nasıl yani ailemden gizli mi gitmeliyim? yada konudan bahsetmemelimiyim?

tabikide hayır..!!! söylemek istediğim bu degildi. nasıl soyleyecegim bilemiyorum yani yasadıgım durumumu gerçekten ifade edemiyorum...

canım benim rabbim yardımcın olsun

21 yaşındayım.. yapmak istediğim şeyler var evet ve sağlık sorununa gelince elim ayağım tutuyor çok şükür ama başka bir sağlık problemim var ve ben bu sorunumu söyleyemeceğim. lütfen kusuruma bakmayın.. aslında bazı hayallerim inançlarım gereğince yapamadıklarım. ve en çokta kendime kızdığım nokta şu madem kötüyüm bari bu dünyanın tadını çıkarayım değil mi? yada madem iyi biriyim bari ibadet yap..! ne ibadet var nede istediğim hayatı yaşıyorum.

acil psikiyatrise git derim. iyi geliyor. bende benzer duygulardayım. insanlara güvenmiyor ve sıkılıyordum. iyi bir işim yok diye kafaya takardım. iyi bir bölüm okumadım diye. ama hem gerçekçi hedefler seçmediğimi hemde bu yolda azimli çalışkan olmadığımı gördüm. inanç konusundada eskisi gibi rahatlayamıyordum, inancım zayıflamış. gözyaşım bile kurumuş. şimdi ilaç alıyorum iyileşmeye başladım tabi daha çok yolum var. olumsuz düşünceler bir süre sonra insanın beynini bozuyor.

kesinlikle doğru söylüyorsunuz ben istemediğim sürece kimse beni kurtarmayacak.. ve bende çok fazla hayal kırıklıkları yaşadım... ben bu sorunu 1yıldır çekiyorum.. bazen sıyırdığımı düşünüyorum.. kendi kendime ağlıyorum sebeb yokken saçma sapan şeyler düşünüyorum bazen aşırı derecede inancımı kaybediyor gibi oluyorum sonra kendimi toparlamaya çalışıyorum sizinle detaylı olarak konuşmayı çok çok isterim ama özel mesaj yazamıyorum malesef...

yavrum yazık sana. hemen bir psikiyatra gitmelisin. neredesin? devlet hastanelerinde de var gerçi. bak ben 2 ay dayanamamıştım. mahvoldum, ağlamaktan yüz çizgilerim değişti. ama geçti...15 gün sürdü ilaca başladıktan sonra normale dönmem. tabii devam ettim tekrarlamasın diye ama inan kızacaksın kendine niye şimdiye kadar yapmadı diye. Rabbime sığın bir de. o seni tek anlayan. en iyi anlayan. şah damarından yakın olan. senin bile bilmediğini bilen.

tatlım seni anlıyorum.. öncelikle zavallı olduğunu aciz olduğunu falan düşünmeyi bir kenara bırak, sen istemedin üzerine bu kadar baskıyla gelinmesini. insan önce kendini bilip kendine güvenirse ancak yere ayakları sağlm basmaya başlar.. bir arkadaşa daha önerdim.. kafan madem bu kadar karışık otur tek tek soruları yaz tek tek cevaplarını ver verebildiğin kadar kısa. somut olarak görmek biraz daha yardımcı olur.. bu dünyaya hiçbirimiz boş olsun diye glemedik sen de biliyorsun, hepimiz bir şeyler katmalıyız. sen de böyle olmalısın. ama herşeyden önce içinde insana, insanlığa ve en başta da kendine sevgi duymalısın.. o yüzden önce nefretten uzaklaşmaya çalış.. bak demişsin gökyüzüne bakıyorum diye.. gökyüzü değil mi, ne kadar da büyük ne kadar yüksek ve engin.. yüreğine inan, güven o da bu kadar büyük ve engin olabilir, güzelliklerin yeşerdiği bir yer olabilir.. bir fırsatını bul ve sokağa çık.. olmadı balkona.. bak şu güzel yaz gününe.. temiz havayı içine çek ciğerlerinde hisset, gözlerini kapat, sesleri dinle, bak yaşıyorsun değil mi.. herşeyin senden uzaklaşıp gittiğini düşün.. sonra kendini nerede görmek istediğin üzerine yoğunlaş canım benim.. ama şunu bil, nasıl ki her insanın içinde kötülük mayası varsa iyilik mayası da vardır. her türlü duygu da his de düşünce de bizim için. kendini böyle düşündüğün nefret ettiğin için kötü hissetme.. hayat kime ne getirir blilnmez değil mi? sen de şu an sadece hayatının kötü bir döneminden geçiyorsun.. inşallah güzel bir geleceğin olacak.. umutların olsun, en önemlisi de sevgiyle dolu bir yüreğin olsun.. annenin babanın aileinin sana zorlayarak göstermeye çalıştığı dinle nereye kadar mutlu olabilirsin.. artık kendini keşfetme zamanı.. içindeki sevgiyi bul önce, sonra rabbime de yaklaşıcaksın inşallh.. içinden gelecek belki o seni çağıracak.. ama bunca daralma içinde sen elle tutulur şeylerden başla.. önce kendin, önce çevrendeki insanlar.. hiç tanımadığın bi çocuğun karşısına geç gözlerine bak mesela.. uzun uzun bak ne görüyorsun orda otur düşün.. ne hissediyorsun bir bak.. nefret olamaz.. sevgi olacaktır.. hep söylerim yne de söylüyorum, demişsin ya hayallerim var diye, ne güzel arkadaşım, insanın hayali olmadıkça umudu olmadıkça bu dünyada ne işe yarar ki? umudun olsun, gerçekten düzeleceğine inan lütfen.. bu durum geçici.. ve sen bunu atlattığında derin bir nefes alıp ne kadar büyüdüğünü olgunlaştığını fark ediceksin.. sıkma o güzel canını.. şu hayat kısa.. ne kadar dolu dolu günler geçirebilirim diye bak, kendimi nasıl en iyi rabbimin karşısına çıkacak hale getirebilirim diye bak, önce kalbini arındır sonra dini ritüellerini yapsan da olur.. rabbim ne kadar bağışlayıcıdır bilirsin, önce kendini kurtarmaya çalış, o senin elinden tutuacaktır.. bir kitap al, hatta belki bir felsefe kitabı, önerebilirim de istersen.. kafanda hayata yaşama dair sorular uyandırmaya çalış, düşün, ama o takılı kaldıklarından başka şeyleri artık.. içindeki ışığı yakacaksın inan kendine ben inanıyorum sana, bak burada arkadaşlarım sana yardım etmek isityor hep, sen de birilerine yardım et, huzuru bulmaya başlayacaksın güven bana... M mlkfth 2013 bekle

Kaç yaşındasınız?

allahım bana çok uzak demişsin ya istesende olmaz sen onunu kulusun seni o yarattı başlı başına istesende bırakmaz buna inan ve böyle düşün her zaman.. bu sözünüz bana iyi geldi.. gerçekten kötü biri değilim ben.. ama içimdeki yaşadığım şeylere ben bile anlam veremiyorum..

şuanda tutunacak hiç bir dalım yok. açıköğretim 3. sınıftayım ama bazı nedenlerden dolayı bu sene giremedim sınavlara. sadece yapabildiğim tek şey evin işini yapmak ve yemek yapmak. hayatım bundan ibaret.

21 yasinda kizin kapanmadigi icin gunahi neden anneye babaya yazilsinki. anne baba elinden geleni yapmissa akil balig olduktan sonra yukumluluk senin artik.. PEYGAMBER EFENDIMIZ bile baba dedigi amcalarini dondurememis ama o elinden gelenin kat kat fazlasini yapmis bir insanin katlanamyacgi seyler yasamis bu yuzden... hem baskalarina ne ki ya cok gicik oldum dayiya teyzeye ne.. benimde babannem daha lisede baslamisti sen ne zaman kapanacaksin diye. olene kadar da soyledi bunu. bazilari haddini asiyor malesef. bein iyiligimi istiyor biliyorum ama benim sutaima itici bir sekilde soyleyecegine sessizce dua etsin degilmi..

peki kaç yaşındasınn,, nezmandır bölesinn,, bu durumu bi arkadasın yada annenle payşatınmı, paylaşıp yardım alabailirsinn... tatile çıkk,, nebilim uzakta bi akraban yokmuukuzenlerinn falann,, yaz ayındayız nede olsa belki değişik ortamm iyi gelir... . push ;

Canım sabırlı ol, bu söyledklerin hep bir yerden başlamamaktan kaynaklanıyor, hani insanlar der ya haftaya namaza baslıcam, ya da ramazan gelsin baslıcam bunlar hep diretme, kalk şimdi kıl bir namaz, bir yerden basla ve de bırakma, otur bir duanı et, bak ramazan ayındayız, özellikle de sabah namazı insanın içini ayrı bir huzurla dolduruyoryataga yattıgında ben iyi ve hayırlı bir iş yaptım dedirtiyor insana, içini rahatlatmak için de bol bol tövbe et dua et, inan hiç bir duamız karsılıksız kalmaz, sabır...

Kendi kendine acıyanlara sinir olurum, acizlik tembellik tekdüzelik oysa hayata yöne vermek kişinin kendi elinde. Herşeye kader deyip geçemeyiz. Un var yağ şeker var helva yapmakta iş. İnsan isterse herşeyi başarır. Önce hedef belirlemek sonra inanmak sonra mücadele etmek zorundadır. Doktora nasıl gidiyim, heralde kürtaj yaptırmaya gitmiyon bir psikolog psikiyatri yada noroloğ midem ağrıyor die gidersin alırsın bir fiş Sağlık Ocağından yada Devlet Hastanesinden olay bu kadar. Manevi boşluğu kitap okuyarak giderebilirsin yada internetten dini siteler soru cevaplar var. Kendine çok güzel hobiler bulabilirsin. Hatta bunu ticarete cevirebilirsin. Seramik hamuru rölyef kurdela nikah ve bebek şekeri yapımı takı amigurumi bebek yapımı resim heykel daha birçok şey hatta kurslara gitmene bile gerek yok internette tarifler var. N nlgm

ben bunları çok iyi biliyor ve anlıyorum.. sorun içimdeki kalbimle verdiğim savaş.. saçma sapan düşüncelere kapılıyorum farkında olmadan...

aynı durumdayız anlayabiliyorum seni(

Bütün bunlara sebep olacak seyler nedir? . push ; La Que Sabe Atanamamış

kalk bir la havle çek, abdest al iki rekat namaz kıl... Allah bazen kulları kendine yönelsin diye böyle kabz halleri verir. şükür ki senin vicdanın daha katılaşmamış ve ruhunun ıstırabını duyabiliyorsun hala.. bu şükürlük bir şey. asıl sorun o sesi duyamayıp hayatını güllük gülistanlık geçiren, dünyadan ahireti unutacak kadar memnun kalanlardadır SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

canımm,, hayata tutunacak bi dalın bi uğraşın yokmu,, iş,, okull,, evlilik,, çoluk çocuk, aile,,,?

öncelikle cevap vermemin nedeni bu duyguları eksiksiz bir biçimde benimde hissediyor olmam bazen birileri beni boğazlıyormuş gibi geliyo. bazen kendime kızıyorum acaba neden böyle oldu hata nerdeydi diye. sorularımın hiçbirine bir cevap bulamadım ama şunu anladım hayatında hiç kimse sen istemezsen seni bulunduğun durumdan çıkartamaz. o kadar çok hayal kırıklığı yaşadım ki kendime güvenim azaldı, 4 sene kendimi eve kapattım çünkü kimsenin beni anlamadığını düşünüyodum ailem ve arkadaşlarım dahil. sonra kendimi büyük bir yanlızlığın içine ittim yani neden yaptım bilmiyorum ama hayattan öyle çok bi beklentim yoktu. depresif 4 senenin sonunda herşeye ne kadar geç kalmış olduğumu farkettim ve hayatım hakkında bir karar vermek zorundaydım önce eğitimden başladım 0 moralle kayıt yenileme ağlaya ağlaya gittim çünkü biryandan hayata geri dönmek istiyodum bir yandanda herşey anlamsız geliyodu. hayatta birşeyleri başarma arzusu daha ağır bastı şimdi lise bitti ünive hazırlanıyorum bu sene kazanamadım ama seneye kesin yapıcam. herşeyden önemlisi hayal kurmaktan sakın vazgeçme. pes etmezsen hayat sana kendini düzeltmen için harika fırsatlar sunuyo :) olurda daha detaylı konuşmak falan istersen seve seve yardım ederim sana...

21 yaşındayım..

çok teşekkür ederim yazdıklarınızı okudukça sürekli düşünüyor ve birşeyler yapmak için plan kurmaya çalışıyorm.. umarım birşeyler başarıp bu durumu aşabilirim.. sağolun..^^

Yanlış pencereden bakıyorsun arkadaşım, bu kadar yıpratma kendini. Düşün ki, nefret duygusunu hissedebilmen için bile belirli efor sarf etmen gerekli... Sevmek, üzülmek, ağlamak, özlemek vb. duygularda bununla beraber... Yapman gereken tek şey, farklı bir pencere açmak kendine. İsyan etme sakın! Her şerde bir hayır - her hayırda bir şer vardır unutma! Güzelce bir abdest al sakinleş biraz. Kafanda kurduklarını tamamen sil, sadece içinden geldiği gibi "hangisini, neyi" demeden ilk aklına gelen duayı oku. Emin ol için rahatlayacaktır ve işlerin çorap söküğü gibi gelir ve yolunu bulur. Sen yeterki iste! İnsan istediği ve inandığı sürece herşeyi başarır... Zorluklarda bizim imtihanımız unutma, onlardan nefret ettiğin sürece değil, onları aşabildiğin - azmettiğin sürece başarılı olursun!

Aslında bnde aynı durumdayım hatta şartlar açısından durumum daha kötü. Liseden sonra sınavı kazanmama rağmen maddi sorunlar nedeniyle açık öğretimden tercih yaptım ve ailemimin yanına geldim. Eski arkadaşlarımın çoğu evlenmişti ve bi araya geldiğimizde konuşabileceğimiz ortak konular bile yoktu. Kendimi tamamen eve kapattım. Haliylede iç sıkıntılar başladı. Okuduğum bölümede gerekli özeni göstermedim. Evlenmemek için kullandığım bi kalkandı yanlızca. Ama zaman ilerledikçe tutunduğum tek dalım oldu açıköğretimide bırakırsam geriye bana ne kalırdıki. Bu yıl kpss e hazırlanıyorum ortaöğretim düzeyinden eğer kazanırsam kendimi geliştirmek için şartlarım dahada olgunlaşmış olucak... Bunları sana niyemi anlatıyorum asla pes etme diye. Hiç kimsenin hayatı dört dörlük değil dünya bir imtihan ve herkesin sınavı farklı. Belki bugün çok sıkıntı çekicem ama yarın bambaşka birgün yarına geçicek sıkıntılarım sende öle düşün.. Bide asla Rabbinden vazgeçme. İçinde bulunduğun durumla onu yargılıyosun herkes mutlu başarılı bn niye böyleyim diye ama içten içede onun seni kaldırmasını bekliyorsun, sana bir yol sunsun, bir kapı açsın diye. Unutma bu senin imtihanın. kader dediğimiz şey birazda kendi seçimlerimiz. Kalk ilk adımı sen at. Sen bir adım atarsan, O yüz adım gelmez mi? Sen bir seversen O bin sevmez mi? Sen RABBİM dersen O kulum demez mi?

uzmana görünmek doğru söylüyorsunuz ama nasıl yapabilirim bunu aileme ne söyleyipte gideceğim.. ailemin bu tür şeylerle pek bilgisi yoktur.. onlara nasıl anlatabilirim bu durumumu... V

Senden kötü durumda olanları düşün. Hastaları düşün. Haline şükret. Ve sakın boş durma. Boş durmak insana kafayı bile yedirir bi sorun yoksa bile.

profinizden gördüğüm kadarıyla öğrencisiniz... yani tahmin ediyorum ki henüz 30 yaşında bile yoksunuz... Tabiri caizse hayatınızın baharındasınız... baharı "ilkbahar" gibi de "sonbahar" gibi de yaşamak emin olun sizin elinizde. zaman o kadar çabuk geçiyorki gerçek anlamda bu kadar sizi mutsuz edecek sorunlarınız yokken hayatı kaçırmayın... Anladığım kadarıyla yapmak istediğiniz şeyler var ama birşekilde erteliyorsunuz, aslında inançlarınız kuvvetli inaçlarınız gereği yaşayamamak sizi huzursuz ediyor, muhtemelen zaman zaman planlar yapıyorsunuz ama bunları gerçekleştirmedikçe kendinize daha da çok kızıp hiçbirşeyden keyif alamaz hala geliyorrsunuz... Size nacizane tavsiyem öncelikle manevi duygularınız sizi bu kadar rahasız ederken tam huzur bulmanız zor, dört dörtlük ibadetlerinizi yapamaya bilirsiniz, beş vakit namaz kılmak zor gelse de tek öğün de olsa alnınız secdeye gelsin o da olmuyorsa bir tesbih olsun Allah'ı zikredin ve bol bol dua edin... sonra uzun vadeli ve kısa vadeli hayatınızda gerçekleştirmek istediğiniz amaçlarınızı belirleyin, öncelik sırasına koyun... sizi aşmayan hatta yapabileceğinizden azı olsun planlarınızda ... bunları yaparken sizi neler engelliyor gerçekçi olun bunları kısıtlayın... pazartesi değil ayın 1'i değil "bugün başlayın"...

Nefret ediyorum.. sadece nefret ediyorum. herşeyden ve herkesten nefret ediyorum. hatta ve hatta nefret etmekten de nefret ediyorum. yapmak istediğim o kadar çok hayallerim var kiii... ve hiçbirini yapamamaktan becerememekten nefret ediyorum.. canım o kadar çok sıkılıyor ki ne hayatımı yaşıyorum ne de öteki dünyam için ibadet edebiliyorum... hiç mi hiç bir işe yaramıyorum.. yaşamak için hiç bir sebebim yok 'boş bir insanım'. herşey ve herkes bana çok uzak. onlara yetişmeye çalıştıkça sürekli aynı yerde çırpınıp duruyorum. gerçektenn yazacak ve kendim, ifade edecek bir kelime bulamıyorum.. bu bedeni ve bu beni nasıl temizleyeceğim.. şeytanın maskarası oldum ALLAHIM BANA ÇOK UZAK... RABBİME BİLE ULAŞAMIYORUM... DİNEN VE BU HAYATTA KOCA BİR BOŞLUK İÇERİSİNDEYİM.. dua edemiyorum.. ibadet edemiyorum.. ve hayatımda da hiç birşey istediğim gibi gitmiyor.. hayat bana karşı çok acımasız.. bazen balkona çıkıp insanları çocukları izliyorum gökyüzüne bakıyorum birşeyler hissetmeye çalışıyorum ve ara ara 3derin nefes alıp veriyorum sonra içimde öyle bir acı hissediyorum ki o anda dünyaya anlatmak istediğim o kadar çok şey var ki fakat çıkarabildiğim tek ses hıçkırık sesi oluyor.. sürekli NEDEN? NİÇİN? NİYE? NE YAPMALIYIM? gibi sorularla beynimi kendimi yiyip bitiriyorum.. beynim bedenim ve ruhum altüst oldu... ne bu dünya ne öteki dünyam için hiç birşey yapamıyorum... yazarak belki rahatlarım diye düşünüyordum ve şu anda rahatladım mı gerçekten bilmiyorum... E EBRU 72

bir uzmana görünseniz..:26::26:

offfff sana arkadasimin hikayesini upuzun yazmistimmm ama kizim netin fisini cekmis sinir oldum hepsi gitti yaaa

benim bir iki ay önceki halimi yazmışsın sen konuya :) sana tek tavsiyem namaz ve ibadettt... bol bol da dua... ben faydasını gördüm umarım sen de görürsün. . push ;

canım bende bundan 2sene önce senin gibiydim emin ol bir farkım yoktu.. ama bir anda rabbime ibadet edip yönelmem gerektiğine karar verdim kimseyle konusamıyordum sadece ve sadece rabbime herseyi anlatıyordum.. çok tövbe ettim çok yalvardım sonucunu gördüm mü diye merak ediyorsan gördüm arkadasım.. o yüzden isyan insanı daha çok katılastırır sen sen ol ibadet et rabbinin sesini duydugunu unutma o seni görüyor belki de sınıyor.. sen güçlü ol rabbinin yanında ol ki o da sana yardım eli uzatsın.. rabbim inşallah acılarını dindirir canım benim...

ben de ben de arkadaşım konuşmak istersen ben de burdayım benim de inancım zayıfladı zaman geçtikçe annem bi yandan baskı yapıyor namaz kıl diye benimse hiç içimden gelmiyor.. arada yaşıyorum öyle amaçsız, umutsuz.. L

çok değil yakın zamanda rabbim yardım eli uzatcak canım o sabrı da sana verecektir.. L

konuya başlar başlamaz çok mu zavallıyım diye girmişsin konuya hayır tabiki kimse zavallı değil kiminle neyle kıyaslıyorsun ki kendini başkaları gibi başarılı değilsinde yerinde sayıyorsun bak mesela kaç yıldır, tam 6 yıldır bir kurumun sınavına girip duruyorum ama her seferinde mülhakatta eleniyorum ki ne koşullarla oraya kadar geliyorum o kadar çabam her seferinde boşa çıkıyor ama yılmadım önemde bir hedefim var ve bir gün başaracağım diyorum, ibadet tamamen içinden gelen bir durum bu günler de senin için çok güzel bir fırsat üstünden ölü toprağını at namazını kıl hepsini birden kılamıyorsan ara ara başla dua et yatarken et ne bileyim kalkarken et arada dua oku içinden peygamber efendimizin kısa duaları var sıkıntılı zamanlarında okuduğu onları ezberle mesela, ama eğer ki durum daha kötüye giderse hemen bir doktora görün sorun belkide depresyondur ihmal etme ve kendini aciz hissetme allahım bana çok uzak demişsin ya istesende olmaz sen onunu kulusun seni o yarattı başlı başına istesende bırakmaz buna inan ve böyle düşün her zaman - rabbim dediğin zaman buyur kulum diye cevap verdiği kullardan olmak nasip etsin, bunun için dua et bol bol

off yaaa bende şuan çok merak ettim hikayeyi gerçekten şuan bende çok üzüldüm fişin çekilmesine:)))

çok denedim arkadaşlar dua etmeyi namaz kıldıım kuran okudum ne bileyim bir sürü tesbihler çekiyorum ama yok olmuyor bu boşluk ve düşünceler beni bırakmıyor. kurtulamıyorum... N nlgm

bu anlattiklariniza benzer bende yasadim, anlatilmaz duygular bilirim... yaptigim hatalar pismanliklar vs. sanki cikmaz yola girmistim nereye dönsem karanlikti. Odama kapanirdim aglardim deli gibi kalbim sizlar acisini o kadar hissederdimki, anlatamam size... Annem babam kardeslerim caresizlerdi, onlara bagirip cagiriyordum sebepsizce. SIKILDIM bunladim cikiyorum diyordum saatlerce yürüyordum. Nelerrr neler.. Birgün yine o günlerden biri, Odamda KURANim gözüme carpti sanki bana birseyler anlatmak istiyordu. hemen Abdestimi aldim, Yasin okudum hickira hickira aglayarak Allahima dua ettim, bana bir yol göster diye. Kalktim namaz kildim. Tövbe ettim... Bunun üzerinden biraz zaman gecti, kendime gelmistim cünkü biliyordum Rabbim yanimda duyuyor beni. Markete gittim, yasli bir Kadin, kadin bu ülkenin dilini bilmiyor kendisi Afgan yada Irakliydi tam olarak bilmiyorum... Cok yasliydi zar zor cikiyordu kelimeleri, ve bana dogru döndü birseyin fiyatini sormak istiyordu ama anlatamiyordu. Anladim, elinde bozuk paralar vardi sectim verdim eline. Kadin agladi, Masallah dedi ve Allah dedi elini acti kendi dilinde Allaha dua edip elimi SIKTI. O an bana birseyler oldu cok duygulandim. nasil neden bilmiyorum o gün bugündür ALLAHIMA BIN SÜKÜR DIYORUM Saglikliyim elim ayagim tutuyor, ANNEM BABAM KARDESLERIM yanimda. Daha ne isterim. Hicbir Derdim yokmus aslinda! Allaha dua et, Allah hicbir zaman uzak degildir! hersey geciyor, bi insan kötü olmak isterse ve iyilesmek icin cabalamazsa durumu kötülesebildigi kadar kötülesir. Birseyler yapmak gerekiyor düzelmesini istiyorsak.

tekrara ediyorum, bu durum uzun sürüyorsa ilaçsız atlatamayabilirsin. bunda çekinecek bir şey yok...

hiç kimseyle paylaşamadım. ayrıca ailem ve akrabalrım dine düşkün insanlar. annem önceden kapanmam için çok baskı yaptı ama ben bir türlü kapanmak istememiştim yani aile ve akrabalarda tek açık kız ben ve kardeşlerim var.21yaşındayım 1senedir bu sorunu yaşıyorum ayrıca 2ay boyunca bir akrabamızın yanına tatil amaçlı gittim ama daha beter oldu çünkü hiç keyif alamıyor sürekli düşünce halinde kimseyle konuşmak yada kimseyi dinlemek istemiyordum.. E

Unuttunuz mu ne kadar yakın olduğunu Rabbinizin. Silkinip kendinize gelmeye çalışın. Şikayet ederek ve nefret duygularıyla biryere vramazsınız. Düzelecek deyin ve sahip olduklarınıza bakın. Sonra şükredin halinize. Ya da şükretmeyin ama farkına varın. Ne kadar çok insandan iyi durumda olduğunuzun.

ikisi arasında keskin bir seçim mi yapmak zorundasınız?