gerçekten hayat bir oyun... oyuncular zorlu ama... hayatta her zaman ne istediğimizi bilmemiz gerek diye düşünüyorum... her zaman piyon değil, esas taş olmalıyız... öncelik ben olmalı, çünkü ben varsam herşey var... önce ben, beni düşünmeliyim, sonra çevremi... önce çevremi düşünürsem, ben arada kaynar giderim... bu dengeyi kurabilmek çok önemli... bu oyunda bize düşen rolümüzü en iyi şekilde oynamak, sevilen bir kişi olarak anılmak, kaybedildiğimizde gerçekten arkamızdan üzülenimizin olması herhalde büyük mutluluk... Allah gecinden versin, ama gerçek hayata geçişimiz, ve oyunun son sahnesi herkes için hayırlı olur inşallah... sevgiler... Susuz

Hayat denen bu oyunu çok seviyorum

Dünya denen bu kocaman sahneye çıkmadan önce bir oyun yazdım kendime. Büyük bir keyifle oynamak için. Kendi hayat oyunumun yaratıcısı olmak inanılmazdı. Bu oyunda birlikte rol alacağım sahne arkadaşlarımı seçtim. Annemi, babamı kardeşlerimi de özenle seçtim. Benim ve bütünün hayrı için en yararlı olabilecek sonuçları yaratacak olayları planladım. Hem de en ince ayrıntısına kadar. Hayat amacımı hatırlatacak en uygun kişilere en önemli rolleri verdim. Onlarla yaşadığım her saniye, edindiğim her deneyim bu amacın ortaya çıkmasını sağlayan müthiş bir kurguydu aslında. Bunları yaşadıkça zayıflığım güce, acılarım sevince, kayıplarım kazanca dönüşecekti. Anlaşılmaya çalışan değil anlayan olacaktım. Sevilmeyi bekleyen değil koşulsuz seven olacaktım. Başkalarının istediği gibi değil kendi içimden geldiği gibi yaşayan olacaktım. Bugüne kadar yaşadıklarımı ve yaşayacaklarımı bu şekilde planladığım için kendimi kutluyorum. Ve bu planı uygulama olanaklarını bana sunduğu için Tanrı &#8217; ya şükrediyorum. Benden sevgisini esirgeyenlere teşekkür ediyorum. İçimde ki koşulsuz sevgiyi tetiklediler. Beni onaylamayanlara teşekkür ediyorum. Kendimi keşfetmeme sebep oldular. Beni anlamayanlara teşekkür ediyorum. Kendimi ifade gücümü ve ifade özgürlüğümü arttırdılar. Onlardan bunları yapmalarını ben istemiştim. Rollerini ustaca oynadılar. Zaman geldi üzdüler beni. Zaman geldi ezdiler. Zaman geldi haksızlığa uğrattılar, zaman geldi aldattılar. Ama ben onları bunun için seçmiştim zaten. Daha fazlasını va daha başkasını yapamazlardı. Ben de onlar ve kendim için yapabileceğimin en iyisini yapıyorum. Hepsini Tanrı &#8217; nın huzurunda tek tek bağışlıyorum. Ve teşekkür ediyorum onlara. Aynı sahneyi paylaşmak çok keyifliydi sizlerle ve siz çok başarılıydınız. Yapmanız gereken her şeyi büyük bir ustalıkla yaptınız. Hem de hiç bir eksik bırakmadan. Hepiniz benim için çok değerlisiniz. Karanlık zindanlara zincirlenmiş ruhumu özgürleştirdiniz. Onu ışığına kavuşturdunuz. Onu sevgiye dönüştürdünüz. Onu bilgeliğe ulaştırdınız. Ruhuma bütün çabalarınızla yüklediğiniz ışıktan ve sevgiden sizin payınıza düşeni büyük bir bilgelikle şimdi ben sunuyorum sizin ruhunuza. Sizin de ruhunuz ışık ve sevgiyle dolsun. Işık ve sevgiyle coşsun. Tanrı hepinizi korusun. Hayat denen bu oyunu çok seviyorum. Oyunun bundan sonraki bölümünü inançlarımla birebir oynamayı seçiyorum. Ve artık biliyorum ki hiç kimse beni üzemez, ezemez, kıramaz ve kötülük yapamaz. Ben izin vermezsem. DUYGUCIKMAZI maskeli balo ve shte