Bence anne olmak dünyanın en güzel şeyi olsa gerek ben 4 yıla bir dış gebelik 3 düşük 4 negatif aşılama 1 negatif tüp bebek sığdırdım.. en son ağustosta düşürdüm.. doğal yolla kalıyorum ama düşüyolar... o yüzden aşılamada yaptık tüpte onlar hiç tutmadı... bazen diyorum şu ölümlü dünyada bende anne olabilecekmiyim... gözlerim yavrumun gözleriyle buluşacak mı onun o mis cennet kokusunu duyabilecekmiyim bana da nasip olur mu diyorum... bende kan pıhtılaşması var.. şu an dinleniyorum araştırılıyo düşüklerimin nedeni... inşallah allah kimseyi evlatla sınamasın... hayatımın en zor sınavı bu ve ben ne zaman geçerim bu sınavı bilmiyorum... bildiğim tek şey inancım... bem allahtan dilerim verirse yüceliği vermezse imtihanım...

Gzl diyosunuz da arkadaşım, aramasın sormasın bu duruma kendim getirmedim ki, adım attıkça saygı gösterdikçe tepeme çıktı, baktım baş edemiyom, anladığı dilde konuştum bana mısın demedi, görüşmeme kararı aldım. Doğurdu diye ben de bi ananın evladıyım benim annemin günahı ne, gelmesin görmesin nefret ediyorum ondan, ettirdi

Ben bile doğurduysam herkes doğurur. Korkuların yersiz.

Aminnnn Insallah Allah Isteyen herkese versin helena17 KunFeYekun.. tek ayak

ikinci kısım korkularınız bende de vardı, çocukları çok sevmeme ve anne olmayı çok istememe rağmen hep derdim "ayy içimde kıpır kıpır bişey.. bunun neresi güzel,." derdim.. hamile olunca bu duygumdan eser kalmadı, bebeğim hareket ettiğinde herşey yolunda diye şükredip seviniyordum.. doğum korkusuna gelince ; kendimi bildim bileli "ben normal doğum yapamam, korkmasam da yapamam, fiziken çok iğrenç bir durum" diye düşünüyordum, yani normal doğum beni sadece korkutmuyor bana çok itici geliyordu.. maalesef hamile olunca da bu hissim geçmedi herşey yolunda olmasına rağmen sezaryen doğumu tercih ettim, üstelik doğumuma çok az kala devlet tarafından doktorlara çok sıkı denetim getirilmişti, doktorum sebepsiz sezaryen yaparsa sıkıntı yaşayabileceğini söyledi, bu durumda ben "o halde tüm sosyal haklarımdan vazgeçiyorum" dedim ve ssk indiriminden yararlanmadan sezaryen doğum yaptım.. 2,5 yıl aradan sonra bir kez daha hamile kaldım duygularım yine aynıydı, normal doğumu asla istemiyordum, neyse ki bu defa kullanabileceğim bir sebebim vardı "önceki doğumun sezaryen olması" sebebiyle yine sezaryen doğum yaptım.. yine hiç pişman olmadım.. üstelik bu konudaki hislerim hala aynı yani fiziken mümkün olsa dahi "10 çocuk da doğursam bir tanesini bile normal doğum yapamam " düşüncesindeyim sonuç ; her ne şartta olursa olsun çocuk sahibi olmanın mükemmelliğini hiç bir kişisel duygu-korku bozamıyor.. "anlatılmaz yaşanır" denilen şeylerden biridir hamilelik ve doğum süreci.. size de -en hayırlı zamanda- bu duygulardan geçmenizi dilerim.. sevgiler themis1990 canım oğlum

Ben de senin gibi eşimin ailesini düşünerek korkuyordum çocuk konusundan ama. Sonra düşündüm bunlar hayat boyu olacaklar. Ben bu evliliğe niçin devam ediyorum o zaman. Hayallerimi, annelik isteğimi bile eşimin ailesine göre yaşayacaksam niçin hala evliyim? İşte bunları düşündüğümde annelik isteğinin bu sebeple ertelenmemesi gerektiğine karar verdim. Net ve mesafeli duruşunla çocuğunu istediğin gibi büyütürsün. İstediğin kadar görürsün. Aslında bir uygun değiliz demeye bakar da işte ahhh ahh.. Diyemeyince, düşüncesiz insanlar doluşur evine. Demek lazım yani. Lokomotif

Sizin adınıza çok sevindim, sağlıcakla bebeğinizi kucağınıza alın. Bilmiyorum bende sen gibi hissederim inş N

Annelik hissini tatmalısınız.. Ben birgün bunu söyleyebileceğime inanmazdım :) Eskiden hiç çocuk hevesim yoktu hatta hani bazı insanlar olur çocuk görünce sever öper ayy canım cicim der.. vs.. ben hiç o tiplerden değildim. :) ama evlendikten bir süre sonra ister istemez düşünüyorsunuz.. eşim benden çok istiyordu ve bir süre sonra hamile kaldım. ilk bebeğimi 30 haftalık hamileyken erken doğum nedeniyle kaybetttim. sadece 2 gün yaşadı ben doğumdan sonra ve defnedilmeden önce gördüm.. mini mini çok güzel bir bebekti.. aylarca elim karnımda aralıksız ağladım.. biraz toparlandıktan sonra erken doğum yapmamın sebeblerini araştırmaya koyuldum ama bu arada bir an önce çocuk sahibi olmak, anne olmak isteği geldi bana.. ve 14 ay sonra tekrar hamile kalabildim. doğumdan o kadar korkan ben daha 3 aylık hamileyken tekrar erken doğum yapmamak, bebeğimi kaybettmemek için rahim ağzıma dikiş atılması için o masaya seve seve yattım. 9 ay boyunca hep diken üstündeydim, normal hamilelerden belki kat kat acı çektim tek isteğim bebeğimi sağlıkla kucağıma alabilmekti. o kadar sancı çektikten sonra, çok rahat normal doğum yapabilecekken ve doktorum ısrarla bunu söylerken bu defada doğum esnasında bebeğime bişey olur diye sezeryan oldum, hem normal doğum sancısını çektim hem sezeryan ağrısını.. çok şükür şimdi 7 yaşında sağlıklı bir evladım var. ben şu an 31 yaşındayım. yine aynı şeyleri yaşayabileceğimi bile bile tekrar hamilelik, annelik duygusunu yaşamak istiyorum. düşün artık o kadar sıkıntı yaşayan ben bunu söylüyorum :) bunun tarifi yok arkadaşım.. herkesi boşvereceksin, eşinle sorunun yoksa annelik duygusunu yaşamayı erteleme.. sevgilerle..

Bende çok korkuyordum hamilelikten. Ürkütücü gelirdi içimde bir canlı olduğunu düşünmek. Hamile kaldım bu seferde bebek ne zaman kıpırdamaya başlayacak diye aklım giderdi. Sonra alışıyorsun ama. Senden bir parça oluyor. Hatta karnındayken sana tepki bile veriyor Annelik muhteşem. Rabbim isteyen herkese nasip etsin inşallah. L

o kadar güzel bişey ki, şu dünyada en mutlu olduğum anlar kesinlikle o 9 aydır, tamamen bakış açınla alakalı bir durum

Çocuk düşünüp bu korkulardan erteliyor musunuz sizde? A

Ahhh canım ahhhh seni o kadar iyi anlıyorum ki inş. Allah tez zamanda seni, beni ve tüm isteyenleri bebeklerine kavuşturur. Dr git gel hamile kaldım diye Sevin bebeğini düşur kürtaj ol tekrar tedavi ol tekrar hamile kal yine düşur çok ama çooook yorucu

Tabiki gelirim samimi

Yoo hiç te olmaz öyle düşünmeyin. Bizimkiler gibiyse zaten uzak dururlar iyice. Kimse bebekle uğraşmak istemez. Zor günde yanında olmazlar. Ben de korkmuştum gelirler kalırlar falan diye, kızım 9 aylık bi kere bile gelen olmadı. Chess

http://www.kadinlarkulubu.com/forum... aylasim-topigi.672520/page-8340#post-38183468 helena17 KunFeYekun.. tek ayak

Saygi duyamazmisin dovuyorlarmi seni uada namusuna hakaretmi ediyorlar bak kac yasinda kadinsin ben senin yasina geldigimde 13 yasinda olacak nerdeyse oglum sapla samani karistirmayin birbirine cocuk sahibi olmaktandan gelip gitcekler diye korktuğunuzu yazmissiniz konunun başına. Bu kadar mi yani Hadi bu kadar diyelim Allah size bir cocuk nasip ederse sizde büyütün sizde gidip gelmeyin bu nasil bir beklenti keske anasiz babasiz birini bulsaydinix kendinize yoksa herkez ayri anadan babadan oldu farkli seyler yasadi herhalde kendi aileniz gibi olmasini beklemek biraz 18 yasindaki ergen kiz modu olmuyormu helena17 KunFeYekun.. tek ayak

Yapmaz çok manyak bir kadın değilse. Sonuçta oglundan bir parça o çocuk yav N

ay bende korkuyorum ya hele doğumdan felan, ben herhalde dursun içimde doğurmucam diye bağırırım N

ertelemek ne kelime kesinlikle istemiyorum ben ama çevre baskısı da bunaltıyor, erteliyorum hatta hiç düşünmüyorum fahri konsolos Ben giderim adım kalır mı acaba :) tek ayak

Çok güzel bi duygu o senin canından ote can olacak hele kıpırdayınca karnında çook mutlu olacaksın ben sürekli yatardım her fırsatta rahat etsin oynasın diye kaynananları takma onların yüzünden doğurmayacak mısın şimdiden doğumu duşınme her doğum bir değil korkutan doğum hikayelerini okuma rabbim kucağını doldursun benim oğlum 17 aylık univ 3 teyim mezun olup atanayım ikinciyi yapayım diye sabırsızlanıyorum

Biyolojik veya fizyolojik bilmiyorum neden korkuyorsunuzda benim icinde hamilelik paranoya nasil desem 1 saglikli gebelik gecirdim sanki nefes almadan geçti nasil ifade etsem 1 tanede 4 aylik kaybim oldu sanki hamilelik dogurana kadar cisini tutmak gibi bisi :) ama dogurdum hatta yakinda yeniden gebbecute olmayi düşünüyorum yine ayni dusuncedeyim ailesi konusuna gelince kac yasinda insansiniz nasil boyle düşünüyorsunuz anlamiyorum zira siz bi dogurum buyutum aramayin sormayin bakalim oluyormu

samimi canım linki attım bekleriz biz topikte kardeş gibi olduk her acıyı mutluluğu paylaşıyoruz...

Panik atak olabilir misin? Ben de gebeliği çok istiyorum ama dediğin gibi içimde bir can taşıma fikri çok korkutuyor. Doğum ayrı korkutuyor o konuya girmiyorum bile. . push ; M

Allah sabır versin o nasıl kadın öyle. Umarım bebegi kayinvalidene baktirmak zorunda kalmazsin N

Bende cok korkuyordum hamile kalmaktam ama suan hamileyim 32 haftalik Allah izin verirse bir oglum olcak her kipirdadiginda okadar mutlu oluyorumki annelik tarif edilemez Allah Isteyen herkese versin Insallah cok gzl bi duygu sizinde yasadiginiz zaman korkulariniz kalmaz eminim N

off hemde nasıl ya, çok korkuyorum N

Eşimle aram maşallah iyi arada ufak tefek illa ki oluyo, haklısınız eninde sonunda T turkuazkebelek

Önce çocuk istiyor musunuz istemiyor musunuz ona karar verin. İstemediğiniz bir canlıyı dünyaya getirip onun hakkına girmeyin..

eşinden emin olmadan bence çocuk yapma. N

Çok şekersin:) N

Manyak canım manyak gzl de çirkinde olsa benim yavrum o, sağlıklı sihhatli olsunda. Bazen eşim annesine nsl bi bebeğimiz olur acaba novelll la der k. v. Aman ne olacak kara-kuru bişey olur der, kadın şimdiden bu modda sağlıklı olsun demiyo da

Ayy ne gzl sizin adınıza çok sevindim, sağlıklı gzl doğumlar olsun:) darısı başıma

Sadece ailesi karissa iyi konu komsu gelen giden herkes kendinden ornekler vererek biseyler yaptirmaya yada yaptirmamaya calisiyor. herkeste bir bilmislik sorma gitsin Ama anne olmak tarifsiz bir mutluluk Hamilelik zaten ayri bir mucize Rabbim isteyen herkese nadip eder insallah Sizde bence bukadar olumsuz dusunmeyin, kendinizi korkutmayin dua edin Rabbim bu mucizeyi sizede nasip etsin samimi

Fiziksel değişimleri kafaya takmıyorum, ailesinin yapacağı tutumlar kafamı kurcalıyo, ve o kadar manyak bi k. v. Var ki başkalarının bebeklerini güzel çirkin huysuz diye eleştirebiliyo, benim bebeğime öle bi laf etse yolarım, söylerde N

Çook derine inme ve akışına bırak CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

Haklısınız ama benimkiler çok yüzsüz, k. v. Nin yüzünü görünce hortlak görmüş gibi oluyom o zaman o psikoloji ile gelip gitmek isteyince napcam bilmiyom

Evliliğinizin durumu ne eşinizle anlaşabiliyor musunuz. ikinizde hazır mısınız, sadece eşinin ailesinden korktuğun için erteliyorsanız yersiz eninde sonunda olacak şeyler bunlar. N

Yok İnan ki istiyorum, eşimde aynı şekilde, ama saydığım sebepler korkutuyo T turkuazkebelek

Aman yok yok bebeğin dünyası şaşar, çok sinirli bi kadın bebek ağlamasına falan katlanamaz, ha insanların yaş ilerledikçe tahammül sınırı da düşüyo ama şimdiden bu tarz laflar edince, ben almıyım alana da mani olmuyum, oluyo

Bana link atabilirmisin A

Canıımmmmmmmm ne kadar güzel yazmışın içime su serptin teşekkür ederim çok.

Sende de mi var iyi tek değil mişim N

Esinin ailesi malesef herzaman olucak, ve sen suan 35 yasindasin bence hic kimseyi dusunme ve Annelik duygusunu yasamayi dusun, en onemlisi bu.. Korkularinida yenersin, hepimiz korkuyorduk ama suan hamileyizz.. Dogumu dusunmuyorum bile ben, asiri korktugum halde. Ama hamile kaldigim ilk gunden beri umrumda degil dogum felan. N

Yaşım da az değil 35, kendi halime bırakılınca istiyorum, eşimin ailesinin evlendiğim günden beri çocuk çocuk demeleri bu korkulara itiyo B

Eşinin ailesini hiç takma. Bir an önce hamile kalmaya bak. Yaşın da geçiyor yani. Anne olmak çok güzel bişey. Olmak isteyip te olamayan, nasip olmayan o kadar kadın var. Eşinle konuş önlemini al. Baştan söyle herşeyi böyle böyle ben istemem de, mesafeli olalım de. N

Anlıyorum sizi. 32 yaşıma yaklaşım benzer korkuları yaşıyorum. Üstelik eşimin ailesiyle bir sorunum yok ama çocuk yüzünden içli dişli olmak istemiyorum. Neyse ki esimde benim gibi düşünüyor ve merak etme mesafeyi ben ayarlarım diyor. Yinede korkuyorum. O içli dişli olmaktan, hamile kalıp kilo alıp çatlamaktan, sonra verip sarkmaktan, fizigimin bozulmasindan, eşimle eskisi gibi olamamaktan, doğum sonrası vajinal gevseme yaşamaktan... vb korkuyorum mm. Ama ne yapalım ki yasimiz var arkadasim. Artık düşünmek zorundayız. Yada çocuk yapmama kararı alicaz :) Lokomotif

Ilk evlendiğim dönem bende istemiyordum ama son 5-6 aydır istiyorum diyorum kendi kendime, evlendiğim ilk günden beri mütemadiyen eşim tarafı bebek de bebek lafları bu isteği geciktirdi buna eminim N

İçimdeki o canlı suan kıpır kıpır karnımı delicek kiprasmaktan ama ben çooook mutluyum. Tuhaf değil harika birsey ilk hamileliktede bunda korkmadım ben. yaşamadan bilemezsin korkulacak bişey değil heyecan verici

sırf eşinizin ailesi yüzünden çocuk sahibi olmayı ertelemeyin lütfen. sonra ben niye bu kadar geç kalmışım diye pişman olursunuz. vücudunuz öyle bir alışacak ki bebeğinize hatta doğurmak istemeyeceksiniz çünkü o sizden bir parça ve onsuz bir beden düşünemeyeceksiniz emin olun. ben 1 ay sonra doğum yapacağım sanki benden ayıracaklarmış gibi geliyor onu. :)

Teşekkür ederim canım, sağlıcaklı doğumlar

ben de kuzenim hamileyken icinde bir canli olmasi fikri ne kadar urkunc. istesen de bunalsan da cikarip kenara koyamazsin, insan dogumu bile bile nasil 9 ay mutlu olabilir ki derdim. ama icimden gelince icinde bir canli olmasi fikri korkunc degil guzel geldi, aylar cabuk gecse de bir an once dogursam demeye basladim. bence siz hala anne olmak istemiyorsunuz. yoksa bu saydiklariniz sebep olmazdi. N