benimde babaannem giritli imiş ama hiç dinlemedim:) Anuska

baba tarafım kavala ve yanyalı mübadelede izmire gelmişler..

merhaba arkadaslar bugun yeni uye oldum vehemen bu tarafa yoneldim. benimde babam tarafi selanikten gelme. ve gurur verici bi olayida sizinle paylasmak istiyorum. babannem ataturkun annesiyle yakindan akrabaydi. ganiler sulalesi olarak bilinirlerdi. nalancim bu arada adasiz prwn

:Roflol::Roflol::Roflol: Bu söze bayıldım... W

merhaba arkadaslar bende yunanıstan gocmenıyım yunanıstan gumulcıneda dogmusum ıstanbulda buyudum :)evlenmeden once hersene gıderdık 3ay tatılde orada kalırdık fakat ıkı seneden berı gıdemıom en kısa zamanda dogdugum memleketıme gıdıcem ınsallah

bende selanik göçmeniyim Atam gibi ve bununla gurur duyuyorum.. ıhlamurlu köyünden geldiğimizi biliyorum bildiğim tek şey bu ama daha fazla bilgi edinip sizinle paylaşacağım arkadaşlar.. bu arada bende çatalcadayım kaydirigubbakcemile2 esterya

benimde dedem yugoslav. babanem selanik. anne tarafı çerkez. laeddis

merhaba. babam tarafı muacır.. babamın babaannesi ordan gelmis. yılı bilmiyorum kavaladan gelmisler. Atatürk getirmiş ama rumlar cok kötü seyler yapmıslar türklere babannem anlatırmıs.. mirmirmirmir

Benim annemde selanik karacaova pomaklarından babamsa bulgaristan yokmu aranızda pomak olan. hihoyyyt viyole N & E &

benimde annemin babasi annesi selanik gocmeni, babamin babasi anneside bulgaristan gocmeni...

benimde annem babam selanik göçmeni. annem 70lerde gelmiş babamda istanbul doğumlu aslında ama dedemler yunanistan doğumlular 45lerde gelmişler sanırım. F

Gerçekten tekrar gelmeyi cok isterim cok guzel bir ulke bence

benimde dedem selanik ten gelmiş benimde senin gibi tüm bildiğim bu kadar keşke daha fazla bilgim olsaydıÇok üzgünüm çoook

Benim de baba tarafım yani büyük dedem Selanik mübadili, onlarda önce bursaya sonra beğenmeyip istanbula gelmişler. istanbulda tamamı selaniklilerden oluşan bir köyümüz var. anlattıklarına göre çok acılar çekmişler dedem kardeşlerini kaybetmiş, kimi samsuna kimi başka şehirlere ayrılmış. ama asla vatanlarına ihanet etmemişler, başkaları gibi köyümü yaktılar diye ülkelerini bombalamamış dağa çıkmamışlar. Selanikli olmaktan, Mustafa Kemal gibi bir insanın hemşehrisi olmaktan büyük gurur duyuyorum. Gerçekten selanik macırları :) çok farklı insanlar. Allah onlara hem güzellik hem zerafet hem zeka mantık... bütün özellikleri vermiş çok şükür.. Ayrıca selanik kızları çok güzeldir genellemesine kesinlikle katılıyorum. sülalemde bir çirkin kız olmaz mı yaa :)

benim dedelerimde selanik drama göçmeniler mübadil torunuyum bende:)

Bizde Selanik göçmeniyiz. Kurtuluş Savaşı sırasında önce Kırklareline sonra İstanbula yerleşiyorlar. Göçmenler ve Trakya insanı candır cann :18: M

Benimde dedelerim Meis göçmeni ama epey zaman olduğu için artık Antalya- Kaş lıyız :) Memleketimin incisi seyahat etmekten hoşlananlar için süperr bi tatil yeridir gidip görmenizi tavsiye ederim. :)

Merhaba hemşerilerim;burada cevaplaması en zor soru bu. Nerelisin?Hiçbiryer... Babam bulgaristan, annem selanik göçmeni. Memur olup gezmişler. Akrabalar dağınık, bir kısmı hala Türkiye de değil. Eşim de çeçen. Onlarda çok dağınık. Peki çocuklarım nereli?Hepimiz Türkiyeliyiz. Önceki

biri benimi çağırdı ne kaydirigubbakcemile kaydirigubbakcemile3 berna16

benim annem 2. dunya savasi zamaninda selanik te dogmus daha eskiden tr den selanige gocetmisler tekrar istanbul a geri donmusler. Dedem buyuk dayimi annemde annenannemle birbirlerini kaybedip sonra istanbulda bulusmuslar. Annem hayatinda hic Selanige gitmedi. Ben cok merak ettim iki kez araba ile almanya dan tr ye gittigimizde Selanik Iskece dolastik yemek yedik. Ha Bursa ya gitmisim ha Selanik ne cok benziyo dedim Sahilde Izmir e benziyo nasil benzemesin cok hosuma gitti. Anneannemin anlattigi hikayeler vardi acaba nasil sinira kadar gitmis diye yol boyu etrafima bakindim cunki ben otobandan 180 km hizla basip gidiyordum anlattigi bi olayda meric nehri o sene kurumus yuruyerek gecmisler aman iyiki donmusler istanbula bende istanbulda dunyaya gelmisim. ilona psikolocik

çok hoş : ) elinize sağlık bence herkes böyle geçmişini büyüklerinden dinlemeli.

benim ananemlerde mübadeleyle gelenlerden edirneye göçmüşler ananem 3-4 yaşlarında bebekmiş o zaman kalavalılarmış ama onlar türk değil pomak. küçükken bize pomakça ninniler şarkılar falan söylerdi de hiç bir şey anlamazdık. defne-28

Bu ne guzel bir ask hikayesi :) Bu devirde pek rastlanacak gibi degil :) Ne mutlu onlara.. Allah bize de boyle guzel asklar nasip etsin..

Mrb bende yunanıstan selanık gÖÇmenıyım... annemın aılesı konya akŞehıre, babamın aılesıde bursaya yerleŞmıŞler... daha sonra akşehire taşınmışlar... selanıkı gÖrmeyı Çook ıstıyorum... allah nasıp ederde ınŞallah bırgÜn gıderım oralara... Selanikli olmak çokk güzelllll...

bende bende bende mübadele torunuyum yanlız muhacırmı muacırmı macır mı nası yazılıyo yada söyleniyo bu bilmiyorum biri beni aydınlatsın nolarrr tatlicadiarzu N

Biz Trakyalıların ortak bir ozelligi vardır arkadaslar, bizden vatan haini cıkmaz, vatanını en cok seven insanlar cıkar, ulkemize faydalı olmaya calısırız bu toprakları bu bayragı hic bir seye degismeyiz.. Mubadiller kaybedilmis toprakların kutsal hatıralarıdır. M. Kemal ATARTURK . push ;

bizimkilerde selanikten gelmişler atatürk getirmiş

, araştırdım ama vize işlemleri çok zor küçük çocuğum olduğu içinde bir türlü uğraşamadım. Dedemlerin oarada tarihi bir çeşme yaptırmışlar. Ali paşa sülalesi derlermiş. Hatta büyük dedemiz resüloba köyü kurmuş inanın insan köklerini çok araştırmak istiyor ama dediğim gibi biraz sanırım yabancı dilimiz de yok çekigenlik oluyor. Saygılarımla esterya

benim dedemler 1924 te yunanistanin naslic kasabasindan gelmisler. o bolgeden gelen mubaillere patriyot denmis. silivri catalca bcekmece mimarsinan ve catalca bolgesine yerlesmisler. 16 subat 2008 cumartesi gunu saat 18 de kumburgaz marin princess otelinde mubadil gecesi duzenlemekteyiz. mubadelenin tarihi ve gelenek goreneklerimizin unutulmamasi hakkinda guzel bir gece duzenledik. Lozan mubadilleri vakfı baskani sayın sefer bey ve mubadiller hakkında cok degerli arastirmaları olan gazeteci sayın iskender ozsoy bey konusmalar yapcaklar. ayrica mubadele tarihi hakkında guzel bir slayt gosterimiz olacak. konus sanatcimiz arif senturk bize muzik ziyareti cekecek ayrica davul zurna esliginde mubadil halk danslari konunlarimiz tarafindan sergilenecek. Ilgılenen arkadaslarimizin benimle irtibat kurmasini rica ederim. Elif mail, msn vermek kesinlikle yasaktir kurallara uyalim

aaaa daha yeni gördüm kusura bakmayın... kozanla kayaları karıştırmışım.. selanikin kayalar kasabasının yukarı kayalar bölümünde kozlu köyüymüş bizimkisi... facebook yok bende ama açık bir profilse seve seve incelerim tabiki... M

benim dedemler orda yaşamışlar hala akrabalarım çoğu orda yaşıyo ben iskeçe yunanistanda doğmuşum türkiyeye 1989 yılında göçmüşüzÇok üzgünüm çoook

merhaba arkadaşlar bende anne ve baba tarafından selanik kılkış göçmeniyim. dedemler gelmiş bu taraflara. iyiki göçmeniz değil mi?

anneannemler Yunanistan'dan dedemler Yugoslavya'dan D

merhaba kızlar benim de babaannem, dedem ve akrabaları gümülcineden gelmişler. anneannem, dedem ve akrabaları ise yugoslavya göçmeni. melez bir göçmen torunuyum yaniboshayallersmile M

Eşimin ailesi ve benim ailem Yunanistan göçmeniyiz :) Hatta teyzemler Yunanistan İskeçede yaşıyorlar Ben hiç görmedim oraları ama ilerde oraya gitmeyi ailemin eskiden kaldıkları yerleri, gittikleri okulları görmeyi istiyorum :))

bende gitmek istiyorum ya girite dedemin doğduğu topraklara çok güzelmiş gerçekten :)))) esterya

Merhaba pinky bizm koyumuzde kozani ye baglı grebana naslic.. belkide akrabayızdır :) Biz dernek kurduk buyuk mubadele dernegi facebook ta sayfamız var istersen inceleyebilirsin.. peptyy

benim dedem giritte dogmus 7 kardesmisler en büyük agabeyleri askere gitmis bir daha geri gelmemis dedemin babasida gavura bir tane verdim bir daha vermem demis ve gece kacmislar bütün mallarini evlerini birakip türkiyeye izmire gelmisler simdi orda yasiyan yunanlilar cok zenginmisler sasmamak lazim ordan baski yüzünden kacan türklerin mallarina sahip oldular bir de derler istanbul bizim diye o zaman bizde girit bizim diyelim iste hikaye bu insallah sizleri sikmamisimdir

merhaba arkadaşlar.. bende mübadil torunuyum.. baba tarafından dedem ve ailesi selanikten kozan köyünden 1924 lozan antlaşması nufüs mübadelesi gereği türkiyeye gelmişler... gülcemal vapuruyla geliyorlar ve tütüncülükle uğraştıkları için atatürk onları samsun bafraya yerleştiriyor... sonra izmire gelmişiz zaten.. gidip görmeyi çok isterim cidden oraları.. hem benden, hem değil. çok enteresan.. ve bir o kadar acı bir hikaye bu mübadele... esterya

Bu kadar çatalcalıya rastlayacağımı tahmin etmiyordum valla :) Bizim anne tarafı da baba tarafı da Selanik göçmeni. Bütün sülale Çatalca ve civarında. Bizimkiler de Muratbey köyünde. Elbasanda mı yaşıyorsun peki? tu_met

Ben bir macır çocuğuyum bea... http://www.youtube.com/watch?v=axJDKDNtYW8

Benim de baba tarafım Girit göçmeni.

bende patriyotum hemde hem anne hem baba tarafı ikitarafta mubadelede gelmısler bızım evde de gizli bişey oldumu hemen rumcaya dönülür ama ben öğrenemedim ne yazıkkı

merhaba arkadaslar benım dedemın babasıda gırıtten gocmus gelmıs koyumuzde gırıtlı kabılesı olarak bılınıyoruz. ama acıkcası sımdıye kadar pek arastırmamıstım. eskilerdende pek kimse kalmadı. girit gocmenlerinden oluyorum galiba. umarım guzel dostluklar kurarız.

slmm kızlar :1hug: bende 1923 selanik göçmeniyim kaydirigubbakcemile2 X

Merhabalar ben yenii üyeyim. Hem anne hem de baba tarafından 4. kuşak mübadilim. Selanik Sarışabandan qelmişler Samsuna.

Bizim büyük annelerimiz ve babalarimizda göcmüs Selanikten! Yanliz babam adapazlarli annemde canakkaleden fakat ikiside selanik muhaciri, yani kader iste birbirlerini bulmuslar. Rahmetli büyük ninem cok cekmis, kacarlarken rumlardan yakalanmasinlar diye aralarindan bi kadinin bebegi agliyormus yakalanmasinlar diye mecbur nehire birakmis bebegini.. Cok aci cekmistir soradan kesin. Ama o an rumlar duysalar belki hepsi ölecekmis. Mecbur kalmis birakmaya.. Rahmetli büyük ninem 105 yasinda vefat etti hep anlatirdi, rumca bilirdi oda. Babamda biraz biliyor. Neyse yazilarinizi okumak hosuma gitti simdiye kadar hic tanismamistim selanik göcmenleriyle... Selamlar Önceki

biz o kadar eski değiliz annemle babam 1976 da gelmişler Türkiye'ye daha doğrusu dedem annemi babamdan kaçırmak için Türkiye'ye İzmit'e getirmiş ardından babam annemin aşkına Meriç'i yüzerek geçmiş kaçak yolla Türkiye'ye gelmiş sonra birsürü macera yaşamışlar en sonunda dedem dayanamayıp annemin babamla evlenmesine razı olmuş... esterya

arkadaşlar benimde anne ve baba tarafım selanik göçmeni ATAMIN memleketinden olmak son derece gurur verici değilmi?ben ist doğumluyum ama sorulduğunda gururla SELANİKLİYİM diyorum:)

Merhaba kızlar ben de mübadele sonucu Trakya'ya gelenlerin torunuyum Selanikten göçmüş benim dedelerimin dedeleri de, sonra Trakya'ya konumlanmışlar hala ordadırlar ben İstanbul 'dayım. Çok özlüyorum Trakyamı (

hoşgeldiniz kızlar aramızaaaaaa. s.

selam biz de selanik göçmeniyiz! gördüğüme sevindim.. sarxix

bnde seLanik 1924 göçmenLerindenim selanikten samsuna gelmişiz, benim annemin dedeLeri göçmüş o zmnLAr, bayaa bi kuşak farkı vaR aRada ama ben kendimi hep seLanik göçmeni oLArak görmüşümdüR sositososito A

benimde hem anne hem baba tarafım göçmen selanikten gelmişler hala o kültürü yaşatıyoruz Önceki

biz de yanya göçmeniyiz

selam kızlar bende 1923 de kı mubadelede gelmişiz selanık drama annem babamda selanık partıyot kasabasındanbızde ist catalcaya gelmişiz

burda okumuştum canım onun dışında bir bilgim yok malesef

Bende Gumulcinenin bir koyundenim.. Sapsi'dan tanidiklarim var..:) Suan Kavalada kaliyorum.. Annem Iskece tarafindan.. Y

merhaba. ben de mubadil torunuyum:dance: babannem ve dedem yunanistan drama doğumlu. babannemin yunanistandan bahsederken hala gözleri dolar. birgün gidip görmeyi çok istiyorum anlattığı yerleri.. a. s Anuska

slm arkadaslar, beninde dedem diramadan anneannem ise selanik kavaladan gonderilmisler kavak 'a ama onlar burayi beyenmeyip verilen mallari kendilerine birakip samsuna gelmisler. dedemin restoranti vardi samsunda diramali diye. ben yurdisinda yasiyorum ve simdi rahmetlileri cok iyi anliyorum, cunku dedemler evlerini duzenlerini anlatirken cok ozlem duyuyorlardi, iclerinin sizilarini cok iyi hissediyorum simdi. onlara oralara gidip gormek nasip olmadi ama ben gittim ve gordum belki inanmassiniz turkiyenin bir parcasi sanki orasi ben beni bir seyler oraya cekiyor nasil turkiyeye cekiyorsa. muziklri dinlerken hele kendimden geciyorum. samsunda muacirlarin dernegi varsa ve bilen arkadaslar var ise bilgi verirler ise memnun olurum. gorusmek uzre. Rozel62

bizde kavala göçmeniyiz dedem anlatırdı

MÜBADELE GÖÇMENLERİ Cuma, 14 Mart 2008 Güngör Mazlum MÜBADELE GÖÇMENLERİ İstiklal Savaşından sonra Lozan&#8217;da 30. Ocak.1923 tarihinde, Türkiye ile Yunanistan arasında bir sözleşme ve protokol imzalandı. Bu sözleşme ve protokol &#8220;Türk-Yunan nüfus mübadelesi&#8217;ne ilişkindi. Buna göre 1. Mayıs.1923 tarihinden başlayarak, Türk topraklarında yerleşmiş Rum-Ortadokslar ile Yunan topraklarında yerleşmiş Müslüman Türkler zorunlu göçe tabi tutuldular. Benim de babam Hüseyin Mazlum 1924 yılında Selanik&#8217;in kuzeyinde Karacaabat bölgesindeki Sıbiska köyünden Gülcemal vapuru ile Tekirdağ Limanına getirildi. Babası Süleyman askerliğini yaparken bir tünelde tren çarpması sonucu şehit olduğu için 8 yaşında amcası himayesinde gelebildi. Yunanistan&#8217;dan göç eden 500 bin Müslüman-Türkün büyük bir bölümü Trakya&#8217;ya ve bu arada Edirne&#8217;ye yerleştirildi. Büyük göçlerin üzerinden 76 yıl geçti. Evini, toprağını bırakıp, binbir cefa ile yollara düşen, geldikleri yerlere uyum sağlamak, nafakalarını çıkarabilmek için binbir türlü çileler çeken o insanların şimdi, yurdumuzda çocukları ve torunları yaşıyor. Ben de onlardan birisiyim. Okuduğum kitaplardan, dinlediğim anılardan, Yunanistan&#8217;dan gelen Müslüman-Türklerin de Türkiyeden giden Ortadoks-Rumların da çok çileler çektiğini anladım. Okurken, zaman zaman gözyaşlarım kitap sayfalarını ıslatıyordu, kendimi alamıyordum. Onun için o büyük göçü yaşayan insanların hepsine, Türküne de Yunanına da ben ÇİLE ÇİÇEKLERİ diyorum. Bazıları yollarda soldu, atıldılar. Bazıları da yeni topraklarında yeniden açıp çoğaldılar. İşte o çile çiçeklerinin, çocuklarından torunlarından çevremizde yaşayan binlerce insanvar. Onlara, dedelerinin, ninelerinin ana ve babalarının ne zorluklarla buralaragelebildiğini, bugünlere ne zorluklar içinde gelindiğini anlatmak istiyorum. NÜFUS MÜBADELESİNE NEDEN GEREK DUYULDU Yunanlılar savaşı kaybettiler. Bu yenilginin ardından Türkiyeli rumlar, önce Ege ve Marmara kentlerinden sonra da Trakya ve Karadeniz kentlerinden Yunanistana göç ettiler. Bu göç değil büyük bir kargaşa içinde kaçıştı. Deniz, kara ve demiryolu aracı olarak ne buluyorlarsa onunla kaçıp kurtulmaya çalışıyorlardı. Başta İstanbul ve İzmir olmak üzere birçok kıyı kentinde yığılmalar oldu. Sağlık, beslenme ve barınma sorunları çözülemiyordu. Samsundan Trabzona kadar uzanan kıyı şeridinde 30 binden fazla insan toplandı. Yunanistandan gelen vapurlar 2 bin kişilik gruplar halinde onları taşımaya çalışıyordu. Trakyada ise yola düşen Rum göçmenler tren istasyonlarına, Tekirdağ Limanına yığıldılar. Vapurlar hiç durmadan Tekirdağ-Selanik arasında göçmen taşıyordu. Karayoluyla ulaşım daha kolay olduğu için bazıları da at arasaları, kağnı arabaları ile Yunanistana geçiyordu. Yenilgiden sonra bir ay içinde Yunanistana göç eden Rumların sayısı 650 bine ulaştı. Savaş ekonomisi ile tükenmiş olan Yunan hükümeti, gelen Rumlara barınacak yer gösteremiyor, yiyecek ve giyecek veremiyordu. Kıliseler, okullar doldu. Kış mevsimi gelmişti. Göçmenler üstü başı paramparça yalınayak ve aç olarak sokaklarda yatıp kalkıyorlardı. Geceleri yerli halkın kapılarını çalarak bir parça ekmek için, ısınmak için yalvarıyorlardı. Bazı göçmenler yerlilerin kapılarını kırarak zorla evlere sığınıyorlardı. Bu şartlar altında Müslüman Türklere baskılar yapılmaya başlandı. Türklerin göç etmesiyle yerlerine Rumların yerleştirilmesi isteniyordu. İşte bu koşullar altında her iki ülkenin de menfaatleri düşünülerek Lozan&#8217;da 30. Ocak.1923 tarihinde &#8220;Türk-Yunan Nüfus Mübadelesi Sözleşmesi ve Protokolu&#8221; imzalandı. Mübadele, İstanbulda oturan Rumları ve Batı Trakyada oturan Müslümanları kapsamıyordu. MÜBADELE, İMAR VE İSKAN BAKANLIĞI KURULUYOR Osmanlı Devletinde 1877-1878 Osmanlı-Rus harbi ile 1912-1913 Balkan Harbi sonucunda önemli göç olayları yaşandı. O yıllarda göç edenlerin yerleştirilmeleri bazı komisyonlar tarafından yürütülmüştü. Daha sonraki kurtuluş savaşı yıllarında, işgal edilen yörelerden iç bölgelere kaçan nüfusun buralarda yerleştirilmesi işiyle Sağlık Bakanlğına bağlı olan Muhacirler Müdüdrlüğü ilgilenmişti. Fakat ortık bundan sonra daha örgütlü, daha kapsamlı ve daha yetkili bir kuruluşa ihtiyaç vardı. Çünkü yarım milyon insan yerleştirilecekti. Aksi halde örgütsüz bir ortamda göçmenler çok büyük perişanlıklar içinde kalırlarsa toplulukta derin yaralar açılabilirdi. Daha önceki yıllarda bakanlıklar ve müdürlükler arasındaki luzumsuz yazışmalarla büyük gecikmeler olmuş ve göçmenler perişan durumlara düşürülmüştü. T. B. M. M de yapılan müzakereler sonunda Tunalı Hilmi beyin 132 arkadaşı ile verdiği önerge 13. Ekim.1923 tarihinde kabul edildi. Böylece &#8220;Mübadele, İmar ve İskan Bakanlığı&#8221;kurulmuş oldu. Türkiyede eğitim politikasının saptanlasında, örgütlenmesinde de büyük emeği bulunan Mustafa Necati bakan olarak atandı. Görev süresi için Bakanlığın merkezde ve taşrada örgütlenmesinden yasal düzenlemelere kadar çok başarılı çalışmalar yaptı. GÖÇMENLER TÜRKİYE&#8217;YE NASIL TAŞINDI Yunanistanda yaşayan Türkler baskı altında olduklarındangöçün resmi takvim başlamadan kıyı kentlerine yığıldılar. Devletimiz Hilal-i Ahmer cemiyetine parasal yardım yapıyordu. Parasal yardımla güçlenen cemiyet yollara düşmüş olan bu insanlara yardım etmeye çalışıyordu. Bir taraftan da Dışişleri Bakanlığı Yunan Hükümeti ile görüşerek, sahillere doğru akan göçü düzenli hale getirmeye çalışıyordu. İşte bu koşullar altında yeni kurulan bakanlığa büyük işler düşüyordu. Bakan Mustafa Necati&#8217;nin elini çabuk tutması gerekiyordu. İlk iş olarak taşıma araçlarının kararlaştırılması gündeme geldi. Taşıma işini deniz yoluyla yapmak her yönü ile avantajlı ve pratik görülüyordu. Çünkü halkın büyük bir bölümü liman kentlerine yığılmıştı. Üstelik iki ülkenin coğrafi konumu dikkate alındığında deniz ulaşımı daha kestirme ve kolay olacağı gibi daha az masraflı olacaktı. Bütün bu nedenler dikkate alınarak vapur şirketlerine ihale açıldı. Yunanistandan gelecek olan müslüman göçmenler Selanik, Kalikratya ve Kavala&#8217;dan alınarak Tekirdağ, İstanbul, Mudanya, Zonguldak, Sinop, Samsun, Ordu, Giresun, İzmit, Gelibolu, Bandırma, Burhaniye ye taşınırken, Girit ve Kandiye &#8216;den alınan müslüman göçmenler ise Mersin, Silifke, Marmaris, Bodrum, Güllük, Ayvalık, Çanakkale ve Erdek iskelelerine taşınacaktı. Bu taşımayı kabul eden vapur şirketi ayrıca teminat mektubu verecekti. Teminatın kabul edilmesinden bir hafta sonra istenilen iskelelere 4 büyük vapur göndermek zorunluluğu vardı. Hazırlanan taşıma yönetmeliğine göre; 1-Taşıma ücretini göçmen kendisi verecek, ancak parasını ödeyemeyenlerin taşıma ücretini devlet karşılayacak. 2-İnsanların dışında hayvan ve eşya için ayrı ücret tarifesi uygulanacak. 3-Taşıma sırasında vapurda göçmenlerin dinlenmesi için gerekli şartlar hazırlanacak. 4-Vapurlarda tatlı su depoları bulunacak. 5-Elde edilecek gelirin % 20 si Hila-i Ahmer&#8217;e bağışlanacak. 6-8 yaşına kadar olan cocuklardan ve 100 kiloya kadar olan eşyalar için nakliye ücreti alınmayacak. Yönetmelik buna benzer birçok maddeleri içeriyordu. Açılan vapur ihalesine İtalyan, Yunan, Ermeni ve Türk vapur birlikleri katılmıştı. Vapur tonajı yüksek, taşıma koşulları daha uygun olduğu için ihaleyi İtalyan Lloyd. Tristino Vapur Kumpanyası kazandı. Harpten çıkmış olan bir ulusun toplumsal değer ölçüleri ve olaylara bakışı haliyle çok farklı olacaktı. Türk Vapurlar birliği dururken bir yabancı şirketin ihaleyi kazanması ülke içinde büyük bir tepki ile karşılandı. Zaten ulusal sermayemiz sınırlıydı. Böylece sermaye birikimimizin bir kısmı yurtdışına çıkacaktı. Üstelik yabancıların tercih edilmesi onur kırıcı bir davranıştı. Buna benzeyen birçok görüşlerle tepkiler geldi. Türk Vapurlar Birliği reisi Suudi bey İstanbul Ticaret Odasında 23. Eylül.1923 te bu konuda bir konuşma yaptı. Daha sonra Hükümet Nezdinde birtakım girişimlerde bulundu. Daha sonra Ticaret ve Sanayi Odası Hükümete resmen başvurarak Türk Vapur Şirketlerinin yabancı şirketlere karşı korunmalarını talebetti. Bunun gibi çeşitli girişimler sonunda italyan şirketinin kazanmış olduğu ihale iptal edildi. İhale Seyr-i Sefain İdaresi ile Türk Vapurcular Birliğine verildi. Bu idarenin tonajı 2000 den fazla olan 6 vapuru bulunuyordu. Diğer vapurlarının tonajı çok küçüktü. İşin gerçeği, ihaleyi kazanan Türk sirketler grubunun vapurları ile ihalesi iptal edilen İtalyan şirketler grubunun vapurları mukayese edilemiyecek kadar farklıydı. Bizimkiler eski ve geriydi. Bazı yük ve kömür gemileri bile yolcu gemisi haline getirilmişti. Aslında bu gemiler limanlara yığılmış yüzbinlerce göçmeni sağlıklı şekilde taşımaya uygun değildi. Olan göçmenlere oldu. Çok kötü şartlar altında yolculuk yapan bu zavallı insanların bir kısmı hastalandı, yolda ölenler çoktu. Babamla birlikte gelen bir büyüğümden dinlemiştim;yolculuk esnasında ölenlerin denize atıldığını söylemişti. Hatta bir taraftan denize atılma işi gerçekleştirilirken, vapurun diğer tarafında birtakım bağırışlar ve gürültüler çıkarılarak dikkatlar başka yöne çekiliyormuş. HİLAL-İ AHMER CEMİYETİNİN ÇALIŞMALARI Müslüman Türklerin Yunanistandaki evlerinden koparak Türkiyeye gelişleri, üretici duruma gelene kadar geçen uzun zaman içindeki yaşamları birer dramdır, hazin birer öyküdür. Yaşanılan bu zorlukları, ağır yaşam koşullarını hafifletmek amacıyla, Hilal-i Ahmer Cemiyetinin yardımları unutulamaz. Mustafa Necati&#8217;nin isteği üzerine Mübadele, İmar ve İskan Bakanlığı ile Türk Hilal-i Ahmer Cemiyeti arasında 6. Mart.1924 tarihinde Ankara&#8217;da anlaşma yapıldı. Devlet tarafından cemiyete parasal destek sağlandı. Yapılan anlaşma uyarınca;gerek Yunanistanda gerekse Türkiye&#8217;de cemiyet, örgütünü güçlendirecekti. Göçmenlerin beslenme, sağlık, barınma gibi temel ihtiyaçları ve sorunları ile yakından ilgilenilecekti. Göç veren ve göç alan illere yetkileri geniş temsilciler gönderilecek, cemiyetin kapsamlı olarak örgütlenmesi sağlanacaktı. Selanikteki bindirme iskelesinde bulunan iaşe teşkilatı geliştirilecek, fakir göçmenlerin beslenmesi, hastaların tedavisi için vapurlarda yiyecek ve ilaç bulundurulacaktı. Bunun için yardımcı personel ve sağlık personeli görevlendirilecekti. Cemiyet İzmirde 20, Tekirdağda 25, Kalikterya&#8217;da 15, Ulukışlada 30, Niğdede 20, Mersinde 50, Kavalada 50, Samsunda 30 yataklı hastane kuracaktı. Ayrıca göç alan iller arasında 5 adet gezici doktor görev yapacaktı. Hilal-i Ahmer Cemiyeti gerek yurtdışından, gerekse yurtiçinden yeterli parayı toplayamadı. Devletin yapabildiği kadar maddi yardım ve kendi bütçesinin elverdiği ölçüde yardımlarını devam ettirdi. Ankara anlaşmasında yer alan yukarıda saydığım işlerin birçoğu gerçekleştirilemedi. Yunanistanda Müslüman Türtler baskı ve teröre maruz kalıyorlardı. Evlerinden kovuluyorlardı. Kayalar, Karacaova, Kozana gibi yerlerden baskı ve terörle kovulan Türkler Karaferye İstasyonuna kadar olan 40-65 km yolu yürüyerek geçiyorlardı. Buradan Trenle selanik limanına ulaşılıyordu. Bu meşakkatli yolculukta önemli ölçüde sağlık sorunları yaşanıyordu. Bu nedenle Hilal-i Ahmer Cemiyeti, Mübadele, İmar ve İskan Vekaleti ile ortaklaşa olarak İmdad-ı Sıhhiye Heyetleri aracılığı ile perişan durumdaki bu insanların imdadına koştu. Baştabip Mahir bey ile birlikte 3 doktor, bir eczacı,12 memur ve hademeden oluşan Selanik İmdad-ı Sıhhiye Heyeti Kuruldu ve çalışmalara başladı. Bunu Hanya, Drama, Kandiye ve Kavala da kurulan heyetlerin çalışmaları izledi. GÖÇMENLERE YER HAZIRLIKLARI Mübadele, İmar ve İskan Bakanlığının çözmesi gereken en önemli sorunlardan birisi de, Türkiyeye gelecek mübadele göçmenlerinin yerleştirileceği alanların en iyi şekilde belirlenmesiydi. Amaç Türkiyeye gelen göçmenlerin yeni sosyal, kültürel yapıya, iklim şartlarına, meslek bilgilerine uygun alanlara yerleştirilmeleri, böylece topluma çabuk intibak etmelerinin sağlanmasıydı. Bunun için uzun uzun çalışmalar yapıldı. Bakanlıklar arasında komisyonlar kuruldu. Vilayetlere yazılar gönderildi, anketler düzenlerdi. Yanlış yerleştirilmeler sonucunda muhtemel olumsuzluklar üzerinde duruldu. Örneğin; Ormancılık ve odunculukla uğraşan halk, bağcılık ve bahçecilik gibi ayrı bir uzmanlık isteyen alanda yerleştirilirse aç kalıp sefalet yaşamazmıydı?Yerleştirilme öncesi bu gibi ayrıntılara kadar herşey düşünüldü. Tütüncüler, çiftçiler, bağcılar, zeytinciler mesleklerine ve önceki yaşam şartlarına en uygun olan alanlara yerleştirildiler. İller arasında en çok Edirne İline göçmen yerleştirilmesi yapıldı. Devlet İstatistik Enstitüsünün verdiği rakkamlara göre, mübadele yoluyla gelen göçmenlerin 40.041&#8217;i Edirne&#8217;ye, 33.138&#8217;i Balıkesir&#8217;e, 32.075&#8217;i Bursa&#8217;ya, 22.237 &#8216;si Tekirdağ&#8217;a, 32.773&#8217;ü İstanbul&#8217;a, 31.867&#8217;si İzmir&#8217;e,19.920&#8217;si Kırklareli&#8217;ne, 16.277&#8217;si Samsun&#8217;a, 15.530&#8217;u Kocaeli&#8217;ne, 15.668&#8217;i Niğde&#8217;ye, 11.872&#8217;si Manisa&#8217;ya yerleştirildi. Diğer küçük gruplar da muhtelif illere dağıtıldılar. Gene D. İ. E verilerine göre Türkeyeye toplam 456.720 göçmen getirildi. Mübadele, İmar ve İsman Bakanlığına ikinci bakan olarak atanan Refet Bey&#8217;in vermiş olduğu bilgiye göre ; bindirme ve yüklme ile indirme boşalkma iskeleleri arasında geçen süre içinde 269 kişi öldü. Misafirhanelere götürülüşleri sırasında ve misafirhanelerde 870 kişi, iskan edilişlerinden hemen sonra yaşamını yitirenlerle birlikte ölenlerin toplam sayısı 3.819&#8217;a ulaştı. GÖÇMENLERİN YAŞAYACAKLARI YÖRELERE GÖTÜRÜLÜŞÜ Göçmenler genellikle misafirhanelerde üç gün barındırıldıktan sonra önceden belirlenmiş olan yerlere götürülüyordu. Türkiye Hilal-i Ahmer Cemiyeti müfettişlerinden Dr. Haydar bay&#8217;in genel Merkeze gönderdiği l. Mayıs.1924 tarihli raporu, bu aşamada birçok sorunun yaşandığını gösteriyordu.. taşımalarda türlü aksaklıklar yaşanıyor, gecikme ve ertelemeler oluyor, bu nedenle de kentlerde yığılmalar görülüyordu. Gecikmelerden dolayı ayrılan evlere fuzuli işgaller oluyor, evler boşaltılana kadar göçmenler soğuk kış şartlarında camilerde-okullarda-meydanlarda bekletiliyor, bazen de başka yörelere sevkediliyorlardı. Yeniden çıkılan yolculuklarda yorgun göçmenler yollarda perişanlıklar yaşıyordu. Bu yolculuklar bazen trenle bazen de yaya olarak gerçekleştiriliyordu. Birçok göçmenin eşyaları kayboluyor, konaklama Yerlerinde camları, kapıları kırık bir okulda birbirlerinin üstlerine istif edilircesine doldurulup bekletiliyorlardı. İzmir&#8221;de yayınlanan Ahenk Gazetesi şunları yazıyordu&#8221;... bir hükümet olurda bu zavallıların eşyalarını nakledecek bir vasıta bulamaz olur mu? &#8220;... ne oluyor da bu kadarcık bir şey yapılmıyor? Ne oluyor da zavallı kardeşlerimizin düşman elinden kurtarabildiği beş parça eşyanın sirkat edilmesine meydan veriliyor&#8221; GÖÇMENLERİN BARINMALARI VE TERKEDİLMİŞ EVLER &#8220;Türk-Yunan Nüfus Mübadelesi&#8221;ne ilişkin sözleşme ve protokole göre göçmenlerin, Yunanistanda bıraktıkları taşınmaz mal bildirim belgelerinde gösterilen ölçüde ev, tarla ve bahçe gibi gayrimenkullerin verilmesi gerekiyordu. Savaş yıllarında meydana gelen yıkımlar, büyük yangınlar nedeniyle Türk halkı da felaketler yaşamış, bir kısmı da evsiz kalmıştı. Rumların Türkiyeyi terketmeleriyle, bırakmış oldukları mallar, evler, bağlar, bahçeler ve diğer taşınmaz mallar, felaketzedeler, devlet memurları, subaylar, doğudan gelen göçmenler tarafından işgal edilmişlerdi. Bu nedenle akın akın gelen göçmenlere başlarını sokacak evlerin temininde güçlükler çekiliyordu. Önceden başlatılan ev onarımları ve yeni köylerin yapımı sürerken göçmenler o yörelere gelerek beklemek zorunda kalıyorlardı. Bu durum basında ve halk arasında büyük şikayetlere ve eleştirilere neden oluyordu. Yetkili bakan Mustafa Necati bu şartlar altında kesin tavrını koydu. Bir konuşmasında şöyle diyordu;&#8221;mübadeleye tabi olan halkın hakkı olarak, bulduğum mahallelere muhacir koyarım... Her nerede muhacirin hakkı olan hane mevcut ise görevim oraya muhacir koymaktan ibarettir. Mesken buhranı, vesaire meselesi benim vazifem dahilinde değildir...&#8221; Göçmenlere nasıl ev ve gayrimenkul verileceğini gösteren kanun ve genelge şöyle hükümler taşıyordu, onlardan birkaç örnek vermek istiyorum: 1-Her göçmen ailesine, ailenin nüfusunu barındırmaya yeterli ölçüde terkedilmiş taşınmazlardan bir ev verilecektir. 2-Zorunlu kılınması halinde baba-oğul, kayınvalide-damat veya iki kardeş bir evde toplanabilecektir. 3-Herbir aileye en az birer dönüm tarla verilecektir. Arazilerin köye yakın olmasına dikkat edilecektir. 4-terkedilmiş evlerden fazla göçmen gönderilmişse bunlar diğer yörelere gönderilebilecektir. Yerleştirilecek göçmen köylerinden herbirisinde, bir demirci, bir arabacı, bir marangoz, bir nalbant, semerci vs. sanatkar ve esnafın yanısıra birer de ilkokul öğretmeninin bulunmasına dikkat edilecektir. 5-Bunlara mesleklerine göre evlerinin yanısıra dükkan araç gereç ve sermayeden başka çiftçilere verilen arazinin yarısı kadar arazi ve ağaç verilecektir. İskan kamisyonları bu yasa ve genelge hükümlerine uygun olarak dağıtım yapılmasına gayret etmişlersede uygulama maalesef istenilen şekilde olmamıştır. GÖÇMENLERİN ÜRETİCİ DURUMUNA GETİRİLMELERİ Göçmenlerin başlarını sokacak bir eve sahip olmalarıyla iş bitmiyordu. Üretmeleri, kendi nafakalarını kendilerinin çıkarmaları gerekiyordu. Devlet harpten çıkmıştı, uzun süre yardım yapacak hali yoktu. Devlet, ekonomisini güçlendirip başka hizmetlere yönelmek zorundaydı. Rumların Türkiyeden ayrılmalarıyla ekonominin birçok sektöründe boşluklar doğmuş çarklar durmuştu. Gelen göçmenlerin biran önce üretici duruma getirilerek çarkların döndürülmesi gerekiyordu. Göçmenler sosyal ve kültürel yapılarıyla çok çeşitlilik gösteriyorlardı;kentli, kasabalı, köylü gruplar içinde çiftçiler, tüccarlar, sanatkarlar, işçiler vardı. Kısa zamanda onların şartlarına, özelliklerine uygun olarak üretim imkanları hazırlamak o kadar kolay bir iş değildi. Ayrıca birçok aksilikler de yaşanıyordu. Yunanistan da tütün işi yapan bazı göçmen guruplarına zeytinlikler dağıtılmıştı. Veya tütüncülüğü bilen bazı gruplar bağcılığın yapıldığı yörelere yerleştirilmişlerdi. Buna benzer örnekleri çoğaltabiliriz. Fakat çoğunlukla göçmenler kendi tarımsal uğraşılarını sürdürebilecekleri alanlara yerleştirildiler. Onlar için de birtakım olumsuzluklar doğdu. Ekim sezonu geçtiği için hemen üretime geçemeyen guruplar oldu. Türkiyeye geliş biçimleri, ortamı ve zamanı açısından ortaya çıkan sorunlar üretim sürecinin hızlanmasını engelledi. Göçmenlerin özellikle bağcılık, zeytincilik ve tütüncülük gibi tarım alanlarında çalışacakların ekim ve hasat mevsiminin gelip ürünün toplanmasına hatta bir ticaret malı olarak satılmasına kadar gececek zaman içinde beslenmeleri ve diğer gereksinmelerini karşılayabilmek bile devlet için büyük bir yüktü. Maddi zorluklar nedeniyle sanatkarların tezgahlarını kurarak üretime geçmeleri, iş kurmaları uzun süre gerçekleşemedi. Göçmenlerin iaşesi devlet tarafından iki aylık süreyle sağlanıyordu. Fakat bu süre yeterli olmuyordu. Yoğun şikayetler üzerine Başbakan İsmet İnönü meclise verdiği bir önergeyle iskan kanununun birinci maddesinin değiştirilmesini sağladı. Böylece göçmenler arasında yardıma ihtiyacı olanların, ürünlerini toplayıncaya kadar beslenmeleri devlet tarafından sağlanacaktı. Yetimler yetiştirme yurtlarına, dul ve hastalar da darülacizeye gönderilecekti. Göçmenlerin Türkiyeye getirilmesiyle iş bitmiyordu. Onlara üretim araçları temin etmek, kredi sağlamak, teknik bilgi için okullar açmak, ürünlerine pazar bulmak hükümeti bekleyen önemli görevlerdi. Ancak bunlar sağlandıktan sonra göçmenlerin yerleştirilmesi işi tamamlanmış olacaktı. BU GÜNLERE GELEBİLDİK Büyük göçten günümüze tam 76 (2002) yıl geçti. O zor günleri görmüş olanlardan yaşayan çok az insan kaldı. Halbuki daha 5 yıl öncesine kadar onlardan bazıları ile karşılaşabiliyordum. Bazıları çok yaşlı ve hasta olduğu için evlerinden çıkamıyordu. Onlar hep babamın göç arkadaşlarıydı. Yunanistan&#8217;da bıraktıkları köylerini, evlerini, bahçelerini ve çocukluk anılarını hayal meyal hatırlayabiliyorlardı. Yunanistan&#8217;a, köylerine, mahallelerine gideceğimi bol bol fotoğraf çekerek resimler getireceğimi söylüyordum. Nasıl da seviniyor gülerek coşuyorlardı. Babam gibi onlar da doğdukları, yaşadıkları yerleri tekrar, hiç görmeden göçüp gittiler. Hepsi memleket hasretiyle yanıyordu. GÜNGÖR MAZLUM KAYNAKÇA 1- Büyük Mubadele - Kemal Arı - Tarih Vakfı Yayınları 2- Benden Selam Söyle Anadoluya &#8211; Dido Sotiriyu - Alan Yayıncılık 3- Göç - Küçük Asya Araştırmalar Merkezi - İletişim Yayınları 4- Aşkın Samatyası Selanik&#8221;te Kaldı - Sergun Ağar - Can Yayınları 5- Viran Dağlar - Necati Cumalı - Çağdaş Yayıncılık 6- Mekadonya Eşkiyalık Tarihi ve Son Osmanlı Yönetimi - Tahsin Uzer &#8211; Türk Tarih Kurumu 7- Mübadele Çocukları - Renee Hırschon - Tarih Vakfı yayınları www.lozanmubadilleri.org.tr sitesinden alınmıştır

Merhaba Bende Yunanistan göçmeniyim. Babam Gümülcine'den annem İskeçe'den.. Ama biz hristiyanız... Şuan İzmirde yaşıyoruz ama akrabalardan çoğunluk Yunanistan'da.. Son düzenleyen: Moderatör: 12 Eylül 2008 N

Gumulcineye gelirsen yine haber ver bende orada yasiyorum:) esterya

eşimin dedesi de Giritten Önceki

benimde anne tarafım Selanik'li. mübadele döneminde gelmişler Türkiye'ye.

http://www.youtube.com/watch?v=VP_C5vt7jiM

Benim de anneannemle dedem. biri bulgar göçmeni biri de yunan göçmeni.

Ben de Selanik-Vodina göçmeniyim anne tarafından. Tipik bir Selanik göçmeni kızıyım. Sarışın, renkli gözlü, beyaz tenli ve boylu posluyum. Geçen pazara gittim pazarcı bi adam sen Selaniklisin de mi abla dedi :))) Nerden bildin dedim, toprağımın kızını bilmem mi dedi. Öyle daha kaç kişi tahmin etti. Genel bir prototip mi var ne. Yabancı arkadaşlarım bana sen asla Türk olamazsın diyor. Ama tam tersine diyorum en çok ben Türküm diyorum.. Biz Selanik'li değiliz, Selaniğe gönderilmiştik geri döndük öz ve öz Osmanoğullarının torunuyum diyorum. Dönünce Bursa'ya yerleşenlerdeniz biz.

Bizimkiler de Selanik göçmeni, savaş zamanında Edirne'ye yerleşmişler ben de Edirne'de doğdum :) Var mı aranızda Edirneli olan? disiua1905

merhaba arkadaşlar benimkilerde tahmini 1924 te Selanik yanyadan gelmişler hem anne hem baba:)

CANIM buyuk mubadele dernegi var hic duydun mu

mrb arkadaşlar. bnm annem, babaannem, dedemler sülale selanik ve kavala. annemler bu yaz gidecek oralara bn evlenince ankaraya geldim. umarım birgün bnde giderim. herkese selamlar... sadiye77 oğluşuma

hoşgeldin canım aramızaaa evet bencede oraları görmeniz lazımm okadar güzel yerler varkii neleri bırakmışızz(( maalesefff şiddetle tavsiye ediyorumm A

Bende Kavadayim geldin mi hic buraya? Y

slm... biz de selanik kavala göçmeniyiz... dedem dilinden düşürmezdi memeleketini. gerçekten çok güzelmiş oralar. en kısa zaman da ben de gidip görmeyi çok istiyorummmmmmmm...

Bugün kalbinize huzur, Sofranıza bolluk, Üzerinize sıhhat serpilsin, Dilekleriniz kabul, Dualarınız makbul, Kandiliniz mübarek olsun... mor-menekse Aktif

selam kızlar benimde dedemle babannem selanikten ben çok anilarını dinledim. gemi yolculukları urlada karantina vb gibi. hatta dedem babanneme gemide aşık olmuş ağzım açık dinlerdim maceralarını. bu konuda size bir adres veriyorum belki sorularınıza cevab bulursunuz. http://www.lozanmubadilleri.org.tr/ ayrıca denize arkadaş Samsunda bir dernek var canım. kızılayın mubadeledeki rolü dökümanını da tavsiye ederim okuyun. kaç gemi gitmiş hangi limanlara kaç günde varmış kaç kişi getirmişler falan var. Birde bu mübadele konusunda bir kitap var sevgiyle kalın. büryanı hatırladım vallah bilirsiniz kapama pilav da derler ya yarın yapayım hemen Rozel62

Sevgili LENTE benim babamın amcası yeni vefaal etti, bazı şeyleri daha açıkca öğrendim. Büyük dedemiz ali paşa imiş aslen izmir'li imiş Osmanlı zamanında dedemizi dırama'ya göndermişler. Dedemizde resüloba köyüne yerleşmiş, ama amcamızdanda duydugumuz o köyü ali paşa dedemiz kurmuş, Türk insanların sanırım orada çoğalması amaçlı, ama sanırım bu anlatılan 6,7 kuşak öncesi olmuş, Sonra kurtuluş savaşı ve bir arada kardeşce yaşarken çeleşmeler ve yunan zulmü, dedem anlatırdı. Yemene kadar babası amcası savaşa gitmişler yıllarca orada kalmışlar. Zulüm, zulüm... Yoksa insan vatanından toprağından kopar mı.. Amcasını ve amca çocuklarını dedemin gözleri önünde kurşuna dizmişler. Bu kadar korku olmasa insan tekrar topraklarına gitmezmi, Ya vapurda çektikleri üst üste bir çuval gibi değersiz bir biçimde yolculuk, iki kızını vapurda hastalıktan ölmüş... İzmir'e neden dönmediler derseniz orasıda işgalin izini hala taşıyormuş o yüzden km, lerce uzağa gelmişler samsun a peki burada hoş mu karşılamışlar. Burada da yerli halk mubadile sonucu verdikleri yerleri dedemdemden almak ve ekmek istemişler anlayacağınız hep eziyet ki dedeme çoooook yıllar sonra gazilik madalyası ve maaşı vermek istediler dedem gelmiş 70 küsür yaşlarına ve hep kendi çalışıp kazanmış kimseye muhtaç olmadan yaşamış benim kazandığım yeter deyip ben maaş felan istemem deyip Ankara'ya gitmedi. Bugün herkese örnek olacak bir ders aslında dedem 96 yaşnda vefaat ettisürekli çalıştı kimseye muhtaç olmadı. Küçük kardeşi daha 1 ay önca o da 95 yaşlarıda vefaat etti. Dedem yanlış hatırlamıyorsam 81-82 yıllarında vefaat etti Ozaman gençlik bu kadar dikkatli dinlemiyorduk. Ama yıllar sonra dedemin küçük krdşi anlatınca insanı büyük bir hüzün kaplıyor bir yerlerde çok yakın akrabalarımız var ama bilemiyoruz kimler çok acı bir durum. Dedem hayattayken yunanistandan ziyarete gelirlerdi. Ah o zaman mutluluğunu görecektiniz. Anlarılmaz yaşanır... Sevgiler. Önceki

benimde anne tarafım yani dedem selanikte doğmuş sonra istanbul'a gelmişler. silivriliyim bu arada

Mubadil torunlari nerelerdesiniz :) ben silivri dogumluyum dedem - babaannem yunanistandan goçmuş mubadele zamanı, bize patriyot derler..

benim dedemde selanik göçmeni hiç bir bilgim yok oralarla ilgili

bizimkiler de selanik kavalada birakmislar mallarini mulklerini.. kacmak degil onlarinki kacirtmak.. gitmek zorumda birakilmak.. mubadele.. gerci ayni sey turkiye de yasayan rumlara da yapilmis.. onlarda mallarini mulklerini birakip gitmek zorunda kalmislar.. ve biliyor musunuz 100 sene sonra gidip gormrk isterseniz atalarinizin yasadigi evi bulma ihtimaliniz cok yuksek... Anuska

ben de selanik kavalaliyim.24 de mubadelede gelmisler istanbula baba tarafim..

Anne tarafım girit-selanik, baba tarafım selanik-arnavut :teytey: Benimde size bir hikayem var. Annemin anneannesiyle dedesi girit adasında yaşarken birbirlerini çok seviyorlarmış savaş çıkınca anneannemler çeşmeye alaçatıya göçmüşler. Dedemlerde bornovaya göçmüşler. dedem orada evlenmiş 3 tane çoçuğu olmuş, seneler sonra anneannemler de bornovaya göçmüşler dedemlerle aynı mahalleye. Dedemin eşi vefat edince anneannemle dedem evlenmişler seneler sonra birbirlerinr kavuşmuşlar,3 tane çoçukları olmuş ama mutlukları çok sürmemiş anneannem 32 yaşında vefat etmiş dedmde bir daha kimseyle evlenmemiş çünkü anneanemi çok seviyormuş senağlama B enimde böyle bir hikayem var işte sizlerle paylaşmak istedim, göçmen olduğum için gururluyum çünkü göçmen olmak bir ayrıcalıktır M

yunanistan iskeçe göçmeniyiz babam hala gider arada...

benim annemde yunanistanlı anneanem çok küçük yaşlarda gelmiş bütün kardeşleri orda kalmış bizimkilerin hikayesi karışık biraz ananem müslüman olmuş teyzemler dayımlar diğer annemin akrabaları hristiyan.. annem her sene gider ziyarete biz daha gidemedik ama çok istiyorum kalimera kızlar...

benimde anne ve babamın anne ve babaları minicikken selanikten Konya Akşehire göç etmişler... birgün fırsat olursa büyüklerimin doğduğu selaniki görmek istiyorum... Son düzenleyen: Moderatör: 27 Mayıs 2009

Merhaba çatalca aksarayda ikamet ediyorum annem tikveşli babam pomak görüşmek isterim sevgiyle kalın dostlar

ARKADASLAR MERHABA... bende yunanıstan göçmenlerındenım... ailem 1953 yılında türkiyeye gelmıs. ben burda dogdum ve ısın acı yanı hıc görmedım gıdıp... ama cok merak edıyorum oraları görmeyı... bizimkiler Gümülcine sapçının köylerınden... evrenköy annem, bekirköy baba tarafım... akrabalardan hala bır kac kısı var oralarda... tanıyan bılen bızden olan varsa yazsınnnnnnnnnn...:)))

bu arada mubadil ne demek?benim annem der hep ben Ataturk cocuguyum:)) M

bizde yunanistan göçmeniyiz.. dedeler falan değil annem ve baban sanırım 1970 yılında kaçak gelmişler.. hatta en büyük ablam bile orda doğmuş.. teyzem ve bikaç akrabamda hala oradalar.. bizimkilerde çok maceralı gelmişler askerlerden kaçarak falan ve yürüyerek.. çok çekmişler çoookk.. bu arada iskeçeli babam... işte bööleee... ama ben hiç gitmedim annem gider gelir teyzemve çocuklarıda gelir gider ama bana daha hiç nasip olmadı..

selmlar bende mubadil torunuyum zaten siteye de sizin yazılarınızı okuyunca üye oldum. Kan çekti galiba :))))) benimde dedem ve babaannem yunanistan dramadanmış Alipaşa nın torunlarındanmış. dedem çok büyük bir hasretle anlatırdı oraları, dramadan dedemin yanına akrabaları gelirdi. aadedemin büyüdüğü toprakları çok görmek istiyorum.

selam kızlar bizde selanik mübadiliyiz bi tarafım kavala bi tarafım kayalar. herşeyimizle bambaşkayız müziklerimiz düğünlerimiz yemeklerimiz ne biliyim kültürümle gurur duyuyorum esterya

Nerde yasıyorsunuz arkadasım catalca tarafları falan mı . push ;

arkadaşlar benim dedemde selanik kayalar dan. hep oraları gidip tekrar görmek isterdi. fırsat bulursam ben de gitmek istiyorum

bende giritliyim dedem rahmetli oldu babamda hic bilmlyor zaten dedmde gecmis geldıklerınde bizde tarsusun koyundeyiz. tam detaylı bi bilgim yok ama kasabada giritliler kabilesi olarak tanınıyoruz

bende varımmm. Babamın dedesi gelmiş selanikten M

cok tsk ev- hanimi verdigin site bakacagim. mumkunse okudugun kitaplarin adlarini verebilirmisin bilgilenmem acisindan. Turkiyeye gidince alirim. tekrar tskbilgilerin icin. blur

selanik grebene göçmeni torunu olan varmı aranızda kızlar. a. s.

arkadaslar ben gittim selanik kavala gumilcine gercekten cok guzel yerler

Benim anne tarafim giritli, baba tarafim yugoslavya annanem annemle gizli konusacagi zaman hemen rumca konusurdu, annanemin annesi zaten hic türkce bilmezmis... Bense bir kac kelimeden baska birsey bilmiyorum:1no2: esterya

bu siteye üye olduğuma sizleri görünce iki kat mutlu oldummmm :1hug: hepinizi sevgiyle kucaklıyorum.. benimde sizler gibi dedelerim oralardan gelmişler.. babamın babası gevgeden, annesi Drama dan, anneannemler ostof tan gelmişler.. neler neler çekmişler hep anlatır anneannem o da hatırlamıyor yaa annesinin babasının anlattıklarını anlatır hep.. anneannemin annesi babasını tabut içinde getirmiş Türkiye ye... nedeni mi hasta ölücek demişler ama daha 20 küsür yaşlarındaymış, izin vermemişler tabuta koymuş ölsede bırakmam götürüp gömücem demiş kimse karşı koyamamış tabutla gelmiş.. en fazla belleğime işleyen bu benim tabii anneannem çok güzel anlatır daha neler neler var.. ara ara yazarım sizlere.. çok memnun oldum aranızda olmaktan.. bu arada bizimkiler Bursa ya yerleşmiş hepimiz oradayız yalnız ben İstanbul a evlendim.. bir çok akrabamızda var hayrabolu, adapazarı, tekirdağ ve Şarköy taraflarında.. belkide akraba olanımız bile vardır aramızda :asigim:

ay ben de çocuktan fırsat bulup giremiyordum nete. bu forumu görünce acaip heyecanlandım. benim de anne tarafım bulgaristan kırcali, baba tarafım mübadele selanik. göçmen olarak kendimle ve hemşerilerimle gurur duyuyorum. hepinizi çok öpüyorum kucaklıyorum bol bol. hayda bre koca göçmenler..:teytey::dance:

Bende Selanik göçmeniyim... Annemin ailesi Mersin Tarsusa gelmişş... o zamanlar bataklık varmış sinek oluyor diye durmamışlar Tarsusta... Konya Akşehire gitmişler... Babamın aileside Bursaya gelmiş... Babamın Dedesi Akşehire gitmiş... Buraya gelin hepiniz demiş... Bütün aile akşehire taşınmak zorunda kalmış... Daha sonra aileden bazıları Bursaya geri dönmüş... Antalya, Mersin deniz sahil... offf ben ondan çok seviyorum Antalya, Mersin taraflarını...

Ben Yunanistanliyim, eger buraya gelenler veya gelecekler, gelmek gezmek gormek istyenler varsa burda gorusebiriz yardimci olabilirim... sevgiler.. Y

Benim de dedem Selanikten göç etmiş -babamın babası, İzmire yerleşmişler... eşim de giritli D

mubadele iki ulke arasinda anlasmali olarak anlasilan miktarda kisilerin anavatanina gonderilme isidir.. mubadil bu islemin oznesi. muhacir de ihracatla ayni koktendir yani disar cikan, cikartilan...

anuskacım.. benim esim 5 sene giritte kaldi.. fazla ot yiyemesekte girit yeme kulturunu dustur edindik diyebilirim.. senin mesajini okuyunca akliam bi soz geldi.. tarlaniza 2 inegin girmrsinden daha kotu ne olabilir?.. bir giritlinin girmesi)))))en uzun omurlu insanlar o sirin adadan cikiyor biliyorsun

Selamlar bizde selanik gocmeniyiz yani baba tarafım selanik göçmeni. Babannem o zamanlar küçükmüş gerçi. Ama babannem az çok hatırlıyor annesi ve kardesleriyl goc edişini. Bazen hatırldıklarını anlatır bize anlatırken de hep gozyaşlarını tutamaz. Çünkü o yaşta korkunç şeyleri görmek zorunda kalmış bazı kardeşleri göç sırasında hayatını kaybetmiş. Elveda Rumeli' yi de izlerken ağlar hep. Heyy gidi günler. Ama bunların yanı sıra göçmen özelliğini taşıdığım için gururluyum ben :)

&#902;&#955;&#955;&#949;&#962; &#949;&#961;&#956;&#951;&#957;&#949;&#943;&#949;&#962;: &#915;&#953;&#940;&#957;&#957;&#951;&#962; &#922;&#972;&#964;&#963;&#953;&#961;&#945;&#962; || &#917;&#955;&#949;&#965;&#952;&#949;&#961;&#943;&#945; buyrun benımmmmmmmmmmmmmmmmm. dimplehawk Ensar'ım ; lokum

benim de babaanem SELANİK göçmeni Dedem BULGAR göçmeni ESKİŞEHİR e göçmüşler... babam eskişehirli annem nevşehirli ben ORTAYA KARIŞIK esterya

ben de giritliyim

canım merhaba bizde iskeçe deniz yani annem babam hatta abimde orada doğmuş 1974 yılında bu kıbrıs olaylarından dolayı buraya gelmek zorunda kalmışlar. İSKEÇE nin BEYKÖYündeniz biz bütün akrabalarımız orda anneannemler babaannemler teyzemler dayımlar falan filann gidip geliyoruzz gerçi iş hayatına atılınca gitmek zor oluyor ama çook özledim oralarını okadar güzel kii burnumda tütüyor allah kısmet ederse eşimle gitmek istiyoruzz inş. siz iskeçenin hangi köyündensiniz belki tanıdık çıkarız ne dersinn Şeniz:sm_cool:

hemşeriyiz bizde elbasanlıyız babaanemler dedemlerde çatalcalı başka köyünden selanikten onlarda

Mrb arkadaslar bende Kilkis gocmenlerindenim daha sonradan Istanbula gitmis buyukbabamlar ve daha sonrada babam Fransaya goc etti ve simdi burada yasiyoruz 24 yildir