Allah yardımcınız olsun. Kendinizi bı toparlayıp, gerisini Allah'a birakin.

Basin sagolsun canim benim okurken ilk satirlari tekrar okudum yanlis okumus olayim diye cok uzuldum imtihan dunyasindayiz herkesin sinavi farkli bizim de cocugumuz olmuyor doktorlarin soyledigine gore olmasi imkansiz elimizden geleni yapip Allaha birakmak en guzeli vardir bunda da bir hayir bilemeyiz

Nasipten öte yol yok. Allah hayırlısı neyse onu versin. Çok samimi yazmissiniz sizin için dua edicem..

Ne desem bilemiyorum, çok zor ve çok yorucu yaşadıklarınız. Zaten konularınızı takip ediyordum, sizi aşırı uçlarda bulsam da size kızamıyor, hatta içten içte seviyorum da sizi. Söyleyecek, size ışık olacak bir sözüm yok, sadece yanınızda olduğumu söylemek için yazdım. Allah içinizi ferahlatacak bir yol gösterir ihşallah size.

Evet çocuk esirgeme kurumunu ciddi ciddi düşünüyorum aslında. Belki inanılmaz frekansım tutacak ve ordan bir bebeğim olacak. Sonra da ikinci bebeğimi doğururum belki. Birlikte büyürler. Hayaller ama hayatlar...

Canım yazdıkların için çok teşekkür ederim. Rabbim sağlıcakla kucağına almayı nasip etsin inşallah. O kaygılar her hamile kadına ait bir tek sen yaşamıyorsun o korkuyu. Ben artık tamamen vazgeçtim zaten umudum kalmadı. Şimdi evimdeki odalardan birini meditasyon odası olarak dekore edeceğim. Bir hobi edinip o konuda uzmanlaşmayı düşünüyorum. Bu hafta ici zumbaya başlayacağım. Yani artık kısacası hiçbir şeyi umursamadan hayatıma devam edeceğim. Her yolu denedigimden olsa gerek içimde bebek konusunda hiçbir şey kalmadı.

Ne güzel ifade etmişsin kendini. Okurken aklıma "rabbi yesir" duası geldi. Bu duada "Rabbim zorlaştırma, kolaylaştır. Hayırla sonuçlandır." diyor özetle. Kolaylaştırılmış ve zorlaştırılmış şeyler oluyor. Senin için bu mesele zorlaştırılmış. Zorlaştırılanlarda da hep bir hayır oluyor. Bazen istediğim şeyler olmadığında kendi kendime üzülürken hayırlısını istemiştim belki de buydu hayırlısı diyorum. Olmamasında belki bir hayır var. Belki şu an olmamasında bir hayır var. Kendi akışını bozma. Saçını boyat. İstediğini ye, iç, giy, yaşa. Önce kendini düşün. Çocuğun olursa ileride yine önce kendini düşün! Kendini hiçbirşey için bu kadar kısıtlama. Eşinle senin sımsıkı kenetlenmenize ve bu sınavı aşkla atlatmanıza vesile olmuş tüm bu yaşananlar. Belki ilk hayır bu. Hayatını eşinle mutlu bir şekilde yaşa. Rahatlayınca umarım herşey yoluna girer. Sana huzur ve mutluluk diliyorum canım...

Lorentz düşünme demek çok zor. O kadar zor ki çok kızardım burada düşünme akışına bırak diyenlere. her önüme çıkan çocuk sorarken nasıl düşünmeyim yahu ben hayatımdan memnundum olmasa da tamam nasip zamanı var derken sürekli millet sorunca insan düşünüyor olsun artık kurtulayım diyor. Evlilik artık evlilik olmaktan çıkıyor çünkü takvim takipleri filan derken işler ödeve dönüşüyor. Herkesten çok duymuşsundur aynısı bende de oldu biz artık tamam dedik doğal yoldan olmuyor tüp bebek yaptıracaktık geçen sene bu vakitler ramazan bitsin gidelim diyorduk. Hiçbir sorun yokken olmuyordu hamilelik. sonra ramazanda hamile olduğumu öğrendim. Stres gerçekten hamileliğe engel. Sen her yolu denemişsin artık inşallah en kısa zamanda hayırlısıyla kucağın dolsun

Ben çoğunlukla temizlik konularınıza denk gelmiştim sizin. O zaman bu tip sorunlarınızı pek düşünmemiştim ısrarla niye bu kadar temizliğe takıyor derken. Şimdi taşlar yerine oturdu. Yaşadıklarınız ağır gerçekten, ama inancınız varsa Allah'a şükredin. Yaşadıklarımızın hepsi birer sınav, sizde alnınızın akıyla bu sınavdan çıkarsınız inşallah. Yaşınızı bilemiyorum tabi ama gençseniz daha önünüzde vakit vardır, çocuğunuzu elbet bir gün kucağınıza alırsınız. Yaşadığınız ilk travma sizi çok etkilemiş, ondan bu kadar kafaya takmışsınız ama psikolojik olarak bazı şeyleri akışına bırakırsanız daha mutlu daha huzurlu olacaksınız. Allah yardımcınız olsun, dilerim mutlu huzurlu bir hayatınız olur bundan sonrası için.

Evet aslında enerjimi biraz da buna harcamak istiyorum. Önce psikolojik olarak kurulmam lazım. Çok teşekkür ederim size. D dishekimim Primum non

Yanlış anlamayın ama eşinşzle sorunlarınız varken bu kadar uğraş ne için?

Çok doğru bir adım atmışsınız. Psikoterapiye de devam etmelisiniz bence. Ama işinin ehli bir psikologla ve görev edinmeden, hayatın akışında var gibi düşünerek. Bu süreçte bakabileceksiniz yardıma muhtaç bir evcil hayvan edinebilir, çocuk esirgemede gönüllü çalışabilirsiniz. Hayatınızda gerçekleşebilecek her şey için en kötü durumu kabullenip onaylamanız gerekiyor.

Çok denemişsiniz umarım beklemediğiniz anda güzel bir gelişme yaşarsınız. Ama bence çocuk esirgemeden de düşünün. Hem bir hayat kurtarırsınız hem çocuk özleminizi bir nebze dindirirsiniz. Aklıma başka çare gelmedi. Tabi psikolojik olarak bunu yapabilecek iseniz yapın. Düşünün, araştırın kararını vermek bile zor tabi ki. Hem kendi çocuğunuzda olursa beraber büyürler. Umarım gönlünüze göre olur.

Sizi çok iyi anlıyorum. 5 tüp bebek 1 kürtaj ve ben artık yeter dedim ama gerçekten yeter; istemiyorum dedim ve kendimi sürekli işime verdim artan zamanlarımı hobiler edinerek geçirdim. Bunları sırf Yeter dediğim için sindirmek, kabul etmek için yaptım. zaten doktor hamile kalmamın çoookk zor olduğunu soylemisti kendimi anne olmama fikrine alıştırmaya calistim. Canım cok yandı, çok ağladım, çok uykusuz kaldım. Bazen yok saydım, bazen kabullendim. Noldu dersiniz?Hamile kaldım ve 42 yasinda sağlıklı bir bebek dünyaya getirdim. Daha çok gençsiniz hayatın ne getireceğini bilemiyorsunuz nefes aldıkça umut olsun diyorum Dualarım ve iyi dileklerim sizinle

bu yazdıkların burda aylardır seni acımasızca eleştirenlere ders olur umarım. seni tanımasam da sevıyorum umarım herşey duzelır

Aynen öyle oldu aslında. Kesinlikle haklisiniz. Artık ona karar verdim zaten. Mesela ya hamile kalırsam diye Saçımı boyatmıyordum, sosis sucuk yeniyordum, tuzu tamamen kesmiştim. Yağsız tuzsuz besleniyordum. Hamile kalacağım diye doğru dürüst kıyafet almıyordum kendime. Alırsam kilo alırım giymem diye. Artık hepsine rest çektim. Bunun gibi hayatımı kısıtlayan her şeye son verdim. Canım ne isterse onu alıyorum onu yiyorum. Saçımı da boyattim valla. Kendimi çok iyi hissediyorum

Tüm yazdıklarınızı okudum. Gerçekten sizin adınıza üzüldüm. Biz kadınlar ne kadar emek veriyoruz istediğimiz şeyler için değil mi? Saçımızı süpürge ediyoruz. Bazen bir şeyleri akışına bırakmak gerekiyor. Ne demişler, "arzu ettiğiniz şeyler beklemekten vazgeçtiğiniz zaman gerçekleşir". Bu forumda bu tarz sıkıntılar yaşayan çok kadının hikayesini okudum. İnanın bazısı vazgeçtiğinde işler yoluna girmiş gerçekten.. Bir de şu ayrıntıya dikkatinizi çekmek isterim. Bu dönemde eşinizden de uzaklaşıyorsunuz, o da sizden uzaklaşıyor. Buna sebep olmayın istemeden. En kötüsü de bu olabilir. Bir kadının illa doğurarak anne olması gerekmez, minik bir yavruyu evlat edinip çok büyük bir sevaba girmeyi hiç düşünmediniz mi? Siz ona, o da size bir ilaç olmaz mı?

Söylediklerinizin aynısını yasayan, tıbbın bu konudaki en önemli merkezlerinden birinden"vazgeç artik çocuğun olmuyor kabullen" diye evine gönderilen ve her şeyi akışına bırakıp cocuk fikrini tamamen unutmuşken hamile kalan 40 yaşında anne olan arkadaşım var... Allah büyük çok büyük... Bazen olmuyorsa hayırlısı deyip isyana yönelmeden kendinize dönmelisiniz. Ummadığınız anda güzellikler sunacak hayat size. Büyük bir acı ve eminim ki çok büyük bir travma yaşamışsınız. Rabbim hakkınızda en hayırlısı neyse onu nasip etsin, bu gece dua edeceğim sizin için.

Ben her zaman vazgecmenin hayatta verilebilecek en zor karar oldugunu düsünürüm.. Bence güclü kılmış bu acı sizi..

Ben de 30 yaşında boşanma sürecinde bir insanım sizi anlıyorum çünkü benim de bir zamanlar takıntılarım arzularım vardı. Şimdi yukardaki videolar kişisel gelişim kitapları derken hayatımın en güzel zamanlarını yaşıyorum. İnanın zor akışa bırakmak kendimizi ama başka da yapılabilecek birşey yok ki. Hayat iyi kötü hep sürprizlerle dolu. Bir haftadır hastanelerdeyim. Öyle hayatlar gördüm ki... Ama siz kendinizi sevin, şefkat duyun ve kabüllenin kendinizi. Her bireyin içindeki güç ve hayata gelme sebebi farklıdır. Siz bence kendinize zaman ayırın ve bunu keşfedin insanın kendine şefkat duyması sevmesi affetmesi kadar güzel bir şey yok inanın. İçimdeki ses siz tüm hücrelerinizle bundan vazgectiğinizde ve rabbimin ol dediği zamanda olacağıdır. Cevremde 40 yaşına yakın çocuk sahibi olan çok insan var. Onlar bu imtihanı isyan etmeden geçirip bebek sahibi oldular. Siz de tevekkül edin. Hayat bu Öyle bir gün gelir ki sen bakmazken herşey hallolur. yuvarlanan asi bir panda

Evlendikten 5 sene sonra tedavilerle zar zor hamile kaldım. Bebeğim doğduktan 10 gün sonra beyin kanaması geçirdi ve vefat etti. Bu olayın üzerinden 3 sene geçti. Hala hamile kalmak için uğraşıyorum ve artık çok YORULDUM vazgeçtim bu sevdadan. En son tüp bebek denemem bu ay oldu. Transfer istemedim çünkü psikolojik ve fiziksel olarak o kadar çökmüş durumdayım ki. Şuan geçmiş 3 senemi düşünüyorum. Çok harcamışım kendimi. Önce bebeğimin ölüm sebebini ve hamileyken yaşadığım hastalikligi takıntı haline getirdim. Hastane hastane dolaştım. Yüzlerce tez, makale okudum. Bu konudaki bütün forumları üşenmedim gece gündüz okudum. Karşıma çıkan bütün genetik testleri yaptırdım sonuç çıkmadı. En son sürekli test yaptırmak için gittiğim ramotoliji doktoru, " bir sonuç çıkmayacak yeter artık didikleme" dedi. Tamamen vazgeçtim uğraşmaktan. Sonra hamile kalabilmek için alternatif tıpla ilgilendim. Böyle koca karı ilaçları yapan birinden kürler satın aldım midem bulana bulana kullandım bir ise yaramadı. Hala mesela dolabımda var o kürlerden. Kullanmak içimden gelmiyor. Sonra dualar yazan bir hoca buldum. Ona dualar okuttum, kendime dua yazmasını istedim 2 sene boyunca taktım falan ama düşüklerimi önleyemedi. Bir ara işime inanılmaz kafayı taktım. Sabah 8 de derse giriyordum eve geldiğimde akşam 8.30 oluyordu. Kafamı dağıtmak ve başka bir şeye konsantre olmamak için bir etüt merkezine de başvurdum. Nefes alacak düşünecek zaman bırakmadım kendime. Bu sene de mesela o kadar çok çalıştım ki okulda, ders dışı zamanlarda bile öğrencilerin çalışmalarını takip ettim, materyal konusunda maddi bir sürü harcama yaptım, bir sürü yarışmaya katıldık, falan inanılmaz yorgun bir dönemi bitirdim. Sonra psikologlara sardım bir ara. O kadar çok para harcadım kı, hatta dolandırıldim bile. Şuan davam devam ediyor. Sonra ruh sağlığı kişisel gelişim kitaplarına sardım. Didikledikce didikledim kendimi. Sürekli bir yerde bir hata aradım düzeltmek için ama bulamadım. Bir ara ev işleri için inanılmaz efor sarfettim artık halsiz kaldım hiçbir şey umrumda değil. Bi ara Kuran öğrenmeye karar verdim. Çünkü o kadar çok arkadaşım hatim indirdi duasını yaptı benim için salat-ı tefriciyeler bitirdi yine düşük yaptım. Dedim bu sefer ben öğreneyim kendi kendime okuyum. Her gün meryem süreleri okudum falan. Sonuç olarak artık çocuk istemiyorum. Vazgeçtim yoruldum. Transfer bile istemiyorum hazır hissetmiyorum hiçbir şeye kendimi. Artık rahatlamak istiyorum. Öldürmeyen acı beni güçlendirdi mi yoksa beni daha mi dibe çekti karar veremiyorum. Şuan hayattan tek beklentim var huzurlu olmak, her şeyi akışına bırakmak, hiçbir şeyi önemsememek... Tevekkül etmeye ihtiyacım var. Içim dökmek için yazdım ve çok rahatladım.

Bazi acilar guclendiriyor cunku onu cekmemiz gerekiyor ama bazilari guclendirmiyor cunku aciyi biz olusturuyoruz hayirlisiyla olur insallah zamani gelmemistir. I irayze42

Lorentz yaşımız aynı canım. 5 yıllık evliyim ve ben de 5 aylık hamileyken bebeğimi kaybettim. Tüp bebekti. Seni o kadar iyi anlıyorum ki. Ben de kıyafet almazdım pek, hamile kalacağım ya güya. O kadar yorgunum ki. Kendimi 80 yaşında bir nine gibi hissediyorum. Hiç beklentim yok hayattan. Kendimi ölmek isterken buluyorum bazen. Sonra da mahcup hissediyorum böyle düşündüğüm için.

Evlatlık almayı hiç düşünmediniz mi peki? Küçücük yaşta alsanız, kendi ellerinizle besleyip büyütseniz :) Tarifi olmayan bir mutluluk vereceğine inanıyorum ben

Ahh seni çok iyi anlıyorum Kayıplar, yıkım, son sanıyor insan Ölmüyoruz ama üzülüyoruz Hele bebek kaybı çok acı 2 defa yaşadım Rabbim sabırlar versin İnanıyorum doğru zamanda gelecekler ummadığımız anda

Bende 3 tüp bebek sonrası artık sizin gibi bosverdigim bi anda hamile olduğumu öğrendim. Inanın kendimi o kadar kisitlamistimki yazınızı okuyunca önceki yaşadıklarım geldi gözümün önüne. Birde bana psikoloğum bu konuda içimde çocuk konusunda kime öfke besliyorsam onları affetmemi önermişti. Affettim boşverdim yapılanları ve hamile kaldım

Gelişmelerden haberdar et bizi:) belki burada birçok insana umut ışığı ve örnek olursun

Her şeyi yapmışsınız ama 'kabul etmek' dediğimiz en önemli şeyi yapmamışsınız. Kabul etmek, asla pasif bi tutum değildir aksine çok güçlü bir duruştur. Kabul etmek, yaşadıklarını ve kendini olduğu gibi görmektir. Kaçmamak ve yüzleşmektir. Bu yaptıklarınızın hepsi aslında bir nevi acıdan kaçış ve yüzleşmeme yoludur. Bazen yaşadıklarımızı içtenlikle olduğu gibi kabul edip, kendimize nefes alma fırsatı vermeliyiz. Biraz rahatlayın ve akışa güvenin. Herzaman şuna inanmışımdır ve bu beni çok rahatlatır: Bir yerlerde benden daha yüksek bir zihin var ve onun planı gayet güvenilir sisyphe sakin ol..

Sevgili Lorentz, Hayat sahip olamadıklarımızı arzulayıp üzülecek kadar inan çok kısa. Yıllarca çocuk için savaşmış durmuşsun. Nasipten öteye yol yok. 50 yaş civarı insanlara bakıyorum, çolukları çocukları başkaca yerlerde karı koca takılıyorlar. Kiminin çocuğu ekmek parasına bilmem kaç saat uzakta, kimisi bayramı seyranı tatil bilip tatil köylerinde... Kısacası eninde sonunda yine EŞ kişisi yanında oluyor... Tamam istemişsin hatta bir bebeğin melek olmuş... İnşallah Allah kucağını boş bırakmaz. Ama hayat inan çocuk olmadan da çok güzel. Sağlığın var mı aşkın var mı kurulu düzenin var mı oh mis... Gez toz iş güç derken zaten zaman geçiyor.. Keşke senin kadar anaçlık olabilseydi içimde, inan bende şuan hamileyim belki kızacaksın nankör diyeceksin ama resmen depresyona girdim ve ilk çocuk olmasına rağmen mutsuzum. Bebek iyi güzel ancak uykusuz geceler, aman hastalandı mı aşısı doktoru ek gıdası eğitimi Vs.. Bilmiyorum inanılmaz büyük sorumluluk... Ölmeye bir canımız varken, zamanı mutlu geçirmek varken sende kendine çok eziyet etme... Çok afedersin ama eşinle korunmadan korkusuzca birlikte olabilme şansın var :) kimisi korunurken gebe kaldım bir küçük çocuğum var diyor, kimisi en etkili korunma yöntemi hiç birlikte olmamak diyor tabiki şakasına :) hem yaşında genç daha... En rahatı hayatına bak, anın tadını çıkar, gebe kalırsan da başının gözünün üstüne olur...

yaşadıklarınız çok zor ve yıpratıcı olmalı gerçekten. ama şöyle bir gerçek var. hayatta herşey bizim istediğimiz gibi istediğimiz zamanda olmuyor. kader diye birşey var. hayat imtihan yeri. sizin sınavınız da budur belki. inanın herkesin bir derdi var. kendimizi fazla yıpratmadan biraz olduğu gibi kabullenmek gerekiyor belki de.

Kesinlikle fark olmadığını tahmin edebiliyorum. Sonuçta güvenli bağlanma şaglandiysa o kalıcıdır. Bakalım hakkımızda hayırlısı. Bu yaz çocuk esirgeme kurumuyla ilgili planlarım var bakalım.

Azosperm olu hucre bile yok gitmedigimiz doktor kalmadi hepsi ayni seyi soylediler

Teşekkür ederim. Allah razı olsun. M

Link paylaşmak yasak mi bilmiyorum ama Sadece bu gecemizi rahatlatmak için bu konuşmaya bi sans verin lütfen.

Amin inşallah. Teşekkür ederim.

ay umarim gercekten icinden gelerek istemiyorum diyorsundur. iste tam o an olur insAllah. emin ol her gece uyumadan ettigim duada senin icinde Allaha yalvaricam. umarim bir gün minigimi alirsin kucagina. ne desem bos ama unutma herseyde hayir vardir. üzülme lütfen. Allah ol dedi oldu. Allah nasip gördüyse olur üzülme lütfen. Allah isteyen herkeze versin insAllah. su an yazdigini okurken bogazim dügümlendi resmen.

Evet... belki cok cok gucleneceksin yavrunu oyle gonderecek Rabbim.. gecikiyosa guzellesiyor diyolar.. yurekten diliyorum sana anne olmayi ve tum anne olmayi dileyen bekleyenlere dua ediyorum

Zaten bu süreçte boşandık ve yanlış karar olduğuna karar verip temyiz ettik. Onu da yaşadım yani. Çok doğru tespit

Düşünüyorum aslında. Içimde var ama dile gelmiyor D dishekimim Primum non

Çocuğunuzun olmama sebebi ne acaba ben olsam bı sure kafamı dinler o transfer i yapardım zaten en zor kısmı atlatıp en kolayına kadar gelmişsin iz yaptırın inşallah hayırlısıyla olur olmazsa da üzülmeyin Allah'tan ümit kesilmez.

Eşimle sorunlarım mi varmış? Ben neden bilmiyorum

Benim de dogal yollardan cocugum olmadi. Gecen sene koruyucu aile olmaya karar verdik. Eger cocugum olursa kafam rahat eder hamile de kalabilirim diye dusunuyordum. Esimi zorla ikna edip kuruma gittik, gorusmemizi yaptik. Hersey olumluydu ancak biz 0 3 yas arasi kiz cocuk talep etmistik. Kendim de doğurmayı planladigimiz icin kurum bize 6-7 yas cocugu uygun gördü. Boyle olunca biz biraz olumsuz dusunmeye basladik. Cunku o yaslarda bir cocugun karakteri oturmus ve herseyin farkindadir. Gorusmemiz olumlu gecmisti evrak toplamamiz istendi. Ama biz yas konusuna takilinca bir kac yil koruyucu ailelik olayini ertelemeye karar verdik. Ben hastane hastane gezmektense careyi bi baska cocukta aramistim. Kurumun onerisi bize uymadigi icin simdi tup bebekte karar kildik. Ama kendime sözüm var. Esimin de bana sözü var. Ilerde mutlaka bir cocuga ailemi evimi acicam. Size de koruyucu aile olmanizi önerebilirim. Belki size iyi gelir. Kafaniz rahat eder. Lutfen arastirin koruyucu aileligi. Kendinizi üzmeyin, yuklenmeyin kendinize. Esime hep diyorum su hayatta bombos bir insanim. Mutlaka bir cocuga kalbimi acip ona bir gelecek verip bir ise yarayacagim. Hayatta 1 dikili agacim olacak.

32 yaşındayım. Çok şükür çok mutluyuz.

çok kısıtlamışsınız kendinizi yazık, bütün bunalımınızın sebebi de o.. istediğinizi yiyin, kuaförünüze gidin.. zaten siz hamile olduğunuzu öğrenmeden önce yaptıklarınızın bebek için bir sakıncası yok.. kıyafet de en son dert edilecek şey, artık trendyol gibi sitelerde bile çok iyi ürünler uygun fiyata.. en fazla bir aylığınızla bütün dolabı yeniden döşersiniz.. bunlar çok minik detaylar ama hayatınızdan çıkarınca depresyona girersiniz.. bir evcil hayvan alın eve, onu severken bütün sıkıntınız gider.. ya da çocuk esirgemede gönüllü çalışın.. bir çocuğun sevgi ihtiyacını karşılamak hem size hem de o miniklere nasıl iyi gelir.. kafanızı dağıtmak için zorlamayın kendinizi, hayat tarzınızı değiştirin.. olacak olan olacak, hiçbir şekilde önüne geçemez kimse.. böyle düşünün rahatlatıyor :)

Emdr araştırırken rastladım size. Allah gönlünuzun muradini verir inşallah. Çok mutlu olun.

Bence ne yap biliyomusun bu yaz esinle guzel bir tatile cik gez toz iyice yorul daha sonra ilk is transfer ol ve ins guzel haberler al.

Gece 2 oldu ve ben şimdi tamamını izleyebildim. O kadar mükemmel bir paylaşım oldu ki benim için. Beni çok sakinleştirdi ve bende ciddi ciddi ozsefkat yoksunluğu var. Bu meditasyonu en yakın zamanda deneyeceğim. Paylaşım için çok teşekkür ederim.

Çok üzüldüm Rabbim umarım hayatınızın yönünü istediğiniz şekilde vermeniz için size bütün kapılarını acar

Diğer arkadaşın yorumda söylemiş olduğu gibi oraya gönüllü olarak gidip gelmekle başlamalısın bence işe. Yani hem biraz ortamı görürsün oradaki insanları tanırsın kafanı da dağıtmış olursun hem de belki bi elektrik oluşacak ve seni çeken biri olacak orada belli mi olur :) ben nedense senin hakkında çok güzel şeyler hissediyorum, güzel şeyler yakınında.. sen adım at yeter ki, çok güçlü bir kadınsın sen

Allah senin gibilere nasip etsin anne olmayı. . En icten şekilde bunu diliyorum. . Allah im kucağına boş bırakma. . Bırakma..

Çalıştığım yere bir arkadaş başlamıştı. Yaninda 1.5/2 yaşlarında dünya tatlısı bir oğlan.. annesine de benzettim biraz. Bu arkadas nemrut birisiydi ve pek konuşmazdı. Sadece rahmiyle ilgili sorunlarının olduğunu ve cerrahi mudehale ile kanamalarının durdurulduğunu biliyordum. Oradan ayrildim ve baska yerde calismaya basladigimda bu arkadaşin bir de kızı olduğunu, ilk çocuğuna ise evlat edinme yoluyla sahip olduğunu öğrendim. İkisi arasında duygu olarak fark var mı diye sormuşlar o arkadaşa... olurmu öyle şey ben anneligi oğlumla ilkkez tattım. Kizimla da ailedeki sevgimiz arttı demis

lorentz daha 30 cıvarısındır en fazla yani çok gençsin bebek sahibi de olursun iyi bir anne de olursun seni böyle strese sokan toplum baskısı mahalle baskısı dedıkleri şey evlendın ya ılla 2 3 sene içinde çocuğun olmalı yok öyle bir şey mutlu olmaya çalış ınan hayat kısa ınsanların sandığı kadar uzun değil ve başkaları için de yaşanmaz eşin sorun etmıyorsa sen de oluruna bırak derim ben elinden geleni yap gerisini allaha bırak ve hayatın gençlığının tadını çıkar

Artık kabul ediyorum, vazgeçtim uğraşmaktan. Yorumunuz harikaydı. Teşekkür ederim

Butun bunlari aslinda cocuk dusunmemek icin yaparken farketmeden surekli cocuk dusunmussunuz zaten.. su an istememeniz bile isyaninizdan kaynaklaniyor.. dusunmeyin demek kolay o yuzden kendinizi yipratacak kadar calismak yerine tatile cikin, farkli bir hedef belirleyin ona yogunlasin.. siz dusunmeyi birakinca hamile de kalirsiniz zaten :) hayatin farkli alanlarinda hep basima gelen bir seydir bu.. dusunmuyorum derken bile dusunmemeye kasariz kendimizi..

dilerim en kısa zamanda hayırlı, sağlıklı bir evlat sahibi olursun ve evladın bu yaşadıklarının hepsini unutturur sana.

Allah kalbinize göre versin sizin gibi annellik hissini besleyenlere inş yüzünüz güler sizi okurken içimdeki kendimi gördüm bu yasıma kadar hep anne olmak istedim güzel evlilik hayalleri kurdum sonra hep göz yaşı döktüm kısmet dedim bıraktım

Ben çözdüm olayı. Tamamen kendine yatırım yap kendini mutlu et. Bu düşünceler kendiliğinden kayboluyor. Kaybettiğimiz bebeğimizin acısı hiç geçmeyecek bir ukte gibi kalacak içimizde ama güçlü kadınlarız biz. Küllerimizden yeniden doğacağız.

İhtiyacınız olan bu zaten. Size ne iyi gelecekse onu yapmalısınız.

Teşekkür ederim. Ben de kendime çok kızıyorum çoğu zaman. Ama kabullenmek zorundayım kendimi

Teşekkür ederim canım. Ben de seni seviyorum.