Çok haklısınız, ben de ondan korkuyorum. İlerledikçe verememekten, versem bile sarkmaktan... Babamın seveni çok ancak kendisi gelen misafirlerin yanına bile gitmez. :) İlginiz için çook teşekkürler. :)

Yakınımda bir diyetisyen var özel beslenme merkezi açmış, kendine ait. Oraya gidecektim, gidenleri paylaşmış, hayli yavaş kilo vermiş herkes, kimse doyduğundan, doymadığından da bahsetmemiş. Emin olamadım şimdi. Burada pek seçeneğim de yok bunun için...

Allah yardimcin olsun o ne bicim ev ortamıymış, herkes yediğini sayıyor falan. Babanada çok geçmiş olsun. Evet bende hergun misafir sevmem ama babanın seveni çok demekki yapicak birsey yok. Sana abla tavsiyesi. O yaşta kiloyu verdin verdin. Sonra inanılmaz zorlanirsin. Bana derlerdide inanmazdim. Yaş geçtikçe kilo vermek çok zor. Bence bu yilda derslerine odaklan ve hergun yürüyüşe cik. Kendini kısıtlayıp baskı altında olma yoksa daha çok yersin Brokly Her şey olacağına

Çok güzel bir haber, diyet yapmak kadar kendinize ve kilo vereceğinize inanmanız da önemli, kendinize güvenin, başarabilirsiniz.

Rica ederim :) Baskalarinin yaptigi cahilce kelimeleri unut onlariz sozlerini affederek yoluna basla. O insanlar sen ne kadar zayiflasanda kusur gormek istedikten sonra gorurler kendine guven. Sinava hazirlaniyorum diyet psikolojisine giremem demissin asil sinava hazirlanma disipliniyle cok guzel diyeti idare edebilirsin. Saglikli beslenmek derslerine odaklanmani kolaylastiracak. Bugun bol su icmeyle basla ve en kisa zamanda diyetisyene git. Aslinda dukan ve karatay onermek istiyorum ama evde kendine ozel yemek yapabilirmisin bilmiyorum birde doktor kontrollerini yaptirman gerekli.

Canısı hepsini okuyamadım affet! Spor yapıyormusun. İp atla, yürüyüş yap, koş.. bende ergenliğimde tombiş bir şeydim. Bana tulumba tatlısı dedi diye kızkardeşim odama kapanıp ağlamıştım. Bazanda kızınca şişgo! Diyordu. Bende spor yapıp zayıfladım bir daha diyemedi. Tabi bu yıllar önceydi. Şimdi kendisi azıcıkda olsa kilo almaya çalışıyor ama alamıyor, çok sıska hiç yuvarlak bir şeysi yok. Böyle yazdığımı bilse çok kızardı bana. -ebi- Popüler

Affettim, affedeli uzunca bir süre oldu ancak bu aralar fazla yalnız hissettiğimden olsa gerek her şeyi anlatıp rahatlamak istedim, ki rahatladım da. :) Sanırım diyetisyene gideceğim, dediğiniz gibi. İlginiz için, okuduğunuz için çok çok teşekkür ederim. :)

Benim diyetisyen 10 gunde 11 kilo verenler falan paylaşıyor. Biri de benim arkadaşın kardeşi o da sizin gibi üni hazırlık. 100 kusurlerden 70lere düştü. Bi süre sonra spor yatırmaya başlıyo sarkma vs olmuyor. Hangi şehir? . push ; SonbaharNefesi

Benzer şeyler yaşamışız. Benim annem hala kabul etmez ama. Bana yardımcı olmak, beni zayıflatmak için dalga geçtiklerini savunurlar hep. Ben hala affedemiyorum sanırım. Bu aralar yeniden başladım kilo vermeye çalışmaya. İstersen birbirimize destek olmaya çalışabiliriz.

2 yıl evvel aldım, bende pek işe yaramıyor, ya da doğru noktadan ilerleyemiyoruz, 3 Psikiyatr, 1 Psikolog'a gittim. Bu aralar yalnız hissettiğim için bu kadar uzun uzun yazdım, yoksa atlattığımı düşünüyorum. Atlatmak her şeyi unutmak anlamına gelmiyor ne yazık ki ancak herkesi affettim, yüzlerine bakınca neler yapıldığını hatırlamayacak, yaşanmamış olarak iletişimimi sürdürecek kadar. Yalnızlığa da alıştım, epey hem de. Dediğim gibi her şeyi yazıp bir an rahatlamak istedim, baya da iyi geldi. İlgilendiğiniz için çok teşekkür ederim. :)

40 beden olmak kötü değildi, ama o halimle de hep obez hissettirildim. Esas 30 kilo alma sebebim deresyona girmemdi, o da daha çok arkadaş ihanetleriydi. Bu kilo meselesiyle birleşince pek kendime gelemedim. Evin içinde ne olup bittiğini umursamamak elimde değil, annemin bel fıtığı gibi rahatsızlıkları var, ev işinde, yemeklerde yardım etmem gerekiyor, ayakta kalmasına gönlüm razı olmuyor. Çok teşekkür ederim ilginiz için, sağolun. J Janet Jak Esim Durme, durme

Spordan diyetten önce psikolojik destek alsanız? Belli ki tek başınıza aşamadığınız şeyler var.

Sabah sabah bu konu insanlara biraz uzun gelebilir. Bende o nedenle kendimce biraz kısaltarak okudum. Çok gençsin hayat senin için yeni başlıyor. Gözünde büyüdükce büyümüş kilo verme olayı İleriye dönük ne kadar güzel ideallerin var. Takdir ettim bu yönünü Devamlı yemek yeme alışkanlığı piskolojik diye düşünüyorum. Her şey sende bitiyor. Peri anne Kıdemli

Canım benim sonuna kadar okudum. bi kere yaşından çok daha olgun bi kızsın sen. kendini çok güzel ifade etmişsin. öncelikle derslerine odaklan. ilk hedefin kilo vermek değil iyi bir üniversite kazanmak olmalı. kilo içinde iyi bir doktor bul öncelikle. doktorunun söyledikelerini istikrarlı bir şekilde yap. sakın pes etme. insanlar çok acımasız maalesef. acımasızca eleştirirler. ama sen sen olduğun için güzelsin. sakın unutma:)

Hepsini okudum. Kilolu olmak bi zorunluluk değil. Ben de biraz kilo aldım sonra evde internetten vs diyetler yaptım hem çok zor diyetler hem de bi b. ka yaramıyor. Sonra kaliteli bi diyetisyene gittim, şoktaydım, deliler gibi yiyor her hafta 3-4 kilo veriyordum. 1 buçuk ayda tıka basa doyarak 11-12 kilo verdim. Ben değil sadece yakınımdaki bi çok inian beni görüp gitti hepsi memnun kaldı. Diyetisyen çok önemli. Ben 1 diyetisyen tanıdığım için en iyisi benimki sanıyor olabilirim ama kuzenim bi kaç kişiye gitmiş en yapılabilir diyet onunkiymis. Sizde bi araştırın övülen bi diyetisyene gidin ve inanın. 6 sene üstüme yapışan kilolar kısa zamanda gitti sizin de gider. Instagramda 40kilonasilgider di sanırım onu takip edin.

Senin psikiyatrise değil öncelikle iyi bir diyetisyene ihtiyacın var. 40 kilo çok fazla Sağlığın da olumsuz etkilenir sen farkında olmadan. Samsun merkezde iyi bir diyetisyen bul 2 sene içinde tığ gibi olursun merak etme brnim öyle kaç tane arkadasım vardı aynı senin durumunda şiödi manken gibi hepsi görsen tanıyamazsın bile. Ams bilinçsiz kendi kendine kilo vermeye çalışma sakın iyi bir doktor Şart. Bu arada ideallerini sevdim çok çslış başarılı ol guzel bir mesleğin olsun bu Tür üzüntülerle senin ziyan etme bu sene iyi çalış guzel bir okul kazan gerisi gelecek insn bans. Baban için de çok üzüldüm inşallah en tez zamanda sağlığına kavuşur.

canım biraz dakendi kendine yapmışsın, ailen de sana destek olmamış o da var tabiki. 40 beden olmak kötü değil, ondan sonra kilo almasaydın öyle de kalsan hiç sorun olmazdı hep baskılardan dolayı kötü mualemeyi yakıştırmışsın kendine. öncelikle bir diyetisyene git ve onun diyetine mutlaka sadık kal. günde 1 saat spor yap. kalan vaktini de sadece ders çalışarak geçir. evin içinde ne olup bitiyor önemseme. kavga da çıksa sen odandan çıkma derslerine odaklan. dershaneye gidiyor musun? daha çok vaktin var istiyorsan kesin yaparsın. ama kararlı ol. babana da geçmiş olsun. onun suçu değildi hasta olmak ne yapacaksın bazen zamansız şekilde sınanıyoruz. şimdi iyiyse sorun yok. anladığm kadarı ile annendepresif bir insan ve seni de böyle yapmış. SonbaharNefesi

Allah yardimcin olsun ders calisamaman cok buyuk sorun Kilondan daha fazla sorun Cevrende ki bir kutuphaneye gidip haftanin belli gunleri calisabilirsin en azindan kapi calmaz Kisitlanmayi sevmedigin icin diyet yapman cok zor Karatay diyetini denedinmi gunde 2 veya 3 kere doyana kadar yiyorsun bence denemelisin bol su biraz da spor bence yapabilirsin

Öncelikle herkese merhaba. Umarım sonuna kadar okuyabilirsiniz. 18 yaşındayım, kendimi bildim bileli kilo problemim var. 5-6. sınıftan bu yana diyet yapıp bırakıyorum. Kim bir çocuktan diyet yapabilmesini bekleyebilirdi ki sonuçta... Öyle değil mi? Bu diyetler de diyetisyen diyeti değildi bu arada, internetten, oradan buradan baktığım diyetler... Sonuçta boyum uzundu, 160-165 idim, benim için tek sorun buydu, boyumun uzamasının durması, o da umurumda değildi. Nasıl olduysa, şu an 1.70 boyundayım. Çok fazla psikolojik baskı vardı üzerimde. Herkes yemememi söyler, lokmamı sayardı tabiri caizse. Annemle bayramlarda kıyafet alışverişine çıkmaktan nefret ederdim zira kıyafetler bana olmaz, o da kabine girip bana kızardı. Ne ağlardım, ah ne ağlardım... Tiksinirdim kendimden. Bunları anneme kızın diye yazmıyorum, kusursuz değil, hataları oldu elbet, insan o da. Ne bileyim, anneannem kuzenimin düğününe giderken dalga geçmişti benimle. Eniştem benim o gece en güzel benim olduğumu söylemişti. O da 'niye, kilo işi mi?' demişti. Nasıl kırılmıştım. Sonra yaşlıdır dedim, belki demek istemedi öyle. Bir ay sonra affettim. O zamanlar 165 boya 72 kilo falandım. Diğer kız kuzenlerimse o kadar zayıf ki. Benim kilom eşit dağılır, şimdi o zamanki kiloma dönsem kendime aşık olurdum herhalde. O zamanlarda da 40 beden giyiyormuşum ve bir iki fotoğrafa bakınca tam balık etli tanımına uyduğumu görüyorum. O kız kuzenlerimden biri de dalga geçmişti bu arada, onunla uyumak istemiştim. Ezersin beni dedi. Şaka yapıyorum, uyu haydi demesini o kadar bekledim ki, o zamana kadar saf saf karşı çıktım. Ezmem, annemler giderken alırlar beni dedim. Bir de o sırada başkaları da vardı odada. Eve gelince birkaç gün çıkmadım odamdan. Özür diledi bu arada, yarım yamalak. Affedemedim. Çok severdim onu. Bizim eve gelince onlar, yanlarına gitmedim. Annem kızdı bana o zamanlar. Ne kızmak hem de. O kadar kırıldım ki, Ramazan ayıydı. Odamdan 1 hafta çıkmadım. Tuvalete onlar görmeden gidip geldim. İftar vakti onlar yiyince ve kimse etrafta yokken gider bir iki lokma yer geri kaçardım odama. Dizi falan izler, sonra ağlardım. Buna rağmen onunla barışmak istemediğim için bana onun yanında bağırdılar. O seninle barışmak zorunda mı diye. Esas canımı yakan belki de buydu. Herkes zayıflamam konusunda, hangi diyeti yapmam konusunda vaaz verirdi. Kimse bana sen böyle de çok güzelsin, canın isterse zayıflarsın demedi. Dedikleri tek şey, yüzümün çok ama çok güzel olduğu, kilo verirsem çok güzel olacağımdı. Bir yerim ideallerine yaklaşsa bir yerimden kusurluydum yani. Zaman geçti, unuttum. Hepsini affettim, yaptıkları sadece çok çok nadiren gelir oldu aklıma, bazen hiç gelmez oldu. Bazen annem hatasını kabul etse de bazen her şeyin sebebi benim tamam diye konuyu kestirip atmaktan başka hiçbir şey yapmıyor. 18 yaşında olduğuma bakmayın. Ben hiç çocuk olmadım. Küçükken göbeğim çıkar kıyafetlerde diye oyun oynamaya da gitmezdim zaten. Utanırdım. Çıksam da göbeğimi çekerdim içeri. Biri bir şey diyecek diye aklım giderdi. Zaten 7. sınıfta ve 10. sınıfta ayrı ayrı arkadaş acısı neymiş öğrenmiştim. İyi ihanet ettiler bana. Çok iyi dışladılar. 7. sınıftakini kolay atlatmıştım ama 10. sınıftakini atlatamadım. 3 sene sürdü. o sırada 30 kilo aldım. Ölmek istedim, yapmadım. Yok olmak istedim, olamadım. Dışarı çıkamazdım. Çıkınca sanki herkes bana iğrenerek bakıyormuş gibi hissederdim. Beni görsünler istemezdim. İğrensinler istemezdim. 10. sınıfta okulu dondurmak bile istedim. Annem vazgeçirdi. İyi ki vazgeçirmiş, bu sene de okula gitmek berbat olurdu. Mezun oldum geçen sene. Bu yıl çalışıp Tıp kazanacaktım. Tüm acılarıma sadece ileride o derde düşen bir hastam olabilir, hiç düşmeden düşen birine çare olamazdım diye katlandım. Psikiyatr olmak istedim. Hala istiyorum. Küçüklüğümden bu yana en sevdiğim yer hastahaneler. O olmasa Dil ve Konuşma Terapisti olup sonra da üzerine Psikoloji okuyup klinik psikologluk ile terapist mesleğini birlikte yapacağım. Ama ne oldu biliyor musunuz? Babamın kanser hastası olduğu ortaya çıktı. İleri safhaydı, kemoterapiyle birlikte iyileşmeye başladı. Çok daha iyi. Ama iki ayım uçtu gitti. Eve hala gelip giden bir sürü insan var. Bu bencilce değil, değil... Kimsenin gelmemesini istemek bencillik değil! Yaşıtlarım 'ailem benim için iki haftadır televizyon açmıyor' derken bizim evde iki televizyonun eş zamanlı çalışması, zilin susmaması, bazen misafir gelince yüksek seste kavga mı var diye kalp çarpıntısıyla içeri gitmem adil değil. Değil. Şimdi kimsem yok, biliyor musunuz? Tek yaptığım birine ihtiyaç duydukça kitap okumak. Yalnızım, babamın hastalığı nedeniyle annem de yorgun. Halimi hatırımı bile nadiren soruyor. İçeri geçmek, konuşmak, onunla vakit geçirmek istesem ya ders çalışmam için, ya kitap okumam için, boş vakit geçirmemem için içeriye yollanıyorum. Ya da sürekli elinde bir telefon. Onu kötülemek için değil bu, onu seviyorum, anneme aşık biriyim ben. Sadece yazmışken, her şeyi yazıp artık rahatlamak istedim. Yoksa onun beni sevdiğini biliyorum. Aksini düşünemem, düşünürsem çok yara alırım. Buraya kadar okuyan birisi varsa, çok ama çok teşekkür ederim. Umarım başınızı ağrıtmamışımdır. Başkalarının dertleriyle kendi derdimden çok ilgilenmeye o kadar alışmışım ki, yazmak çok garip geldi. Esas yazma sebebim başkaydı aslında... Bunu da hemen yazıp bitiriyorum. Samimiyetinize güvenerek yazıyorum bunları da. Boyum 1.70 cm ve kilom 107. Spora gidemiyorum, aslında yakın zamanda gittim, 3 aylık daha kaydım var. 15 kilo vermiştim zorla. 7'sini aldım geri babamın hastalığından sonra. Dinlediniz ya beni, psikolojik olarak yemek yemek benim için farklı bir boyut. Kısıtlandığımda kendimi boğuluyormuş gibi hissediyorum. Ama artık zayıflamak istiyorum. Gün içinde evde misafir olduğu için gece erken yatıp sabah 04.00,04.30 gibi kalkıyorum. Babam içeride olduğundan onu rahatsız etmemek için, bazen de eve yatılı misafir geldiği için pratik şeyler atıştırıp odaklanma ilacı içmem gerekiyor. Çok sık acıkıyorum, derslerime odaklanabilmek için tam olarak diyet psikolojisine girmek istemiyorum. Bu yıl benim için çok önemli, çok... Ama artık zayıflamak istiyorum. Belki bu sitede birileriyle birlikte diyet yapmalıyım, gördüğüm kadarıyla birbirine diyet arkadaşı olan pek çok kişi var. Diyet konusunda nasıl bir yol izlemeliyim, ne yapmalıyım? Okuyabildiyseniz, sadece okuduğunuz için bile sonsuz teşekkürler.

Güzel sözleriniz, nasihatiniz için çok teşekkür ederim. Haklısınız, önceliğim iyi bir üniversite kazanmak olmalı. Bir diyetisyene gitmeyi artık iyice kararlaştırdım. İlginiz için sağolun. :)

Terapi alıyor musunuz? Almıyorsanız mutlaka başlayın. Bu hayat sizin ve artık yetişkinliğe adım atmış bir genç kadınsınız. Hayatınızın sorumluluğunu almanız gerekiyor. Etrafı suçlayarak çözüm bulamazsınız. Çocukken nasıl başa çıkacağınızı bilmiyordunuz ama artık öğrenmeniz gerekiyor. Sadece diyet yapmanız sizi zorlar içselleştiremediğiniz için. Diyet, spor ve terapi lazım.

Sonuna kadar okudum. Senin 10, 11 yaşındaki çocuk kalbini kıran tüm sülalenin taaaa... Neyse

Canım kendini yıpratma derslerine odaklan insanların ağzı var konuşuyorlar düşünmeden işte. İçtiğin ilaçların yan erkilerinde kilo yapma durumu var mı. Karbonhidrat a fazla yüklenme. Şekeri de bıraktın mı. Yolu yarılarsın kilo işinde. Üniversite yi kazanınca daha iyi bir uyuma düzenin olur inşallah. Bu da büyük etken çünkü. Sana sınavda başarılar diliyorum.

Ruh halini tüm hastalıklardan öteye koyan biriyim çünkü zannımca tüm hastalıkların çıkış noktası ruhsal kırılma noktaları. 5 gündür 2,5-3 kilo gibi bir kilo verdim, yemek yemeye aşık olarak aldığım kiloları aşırı iştahsızlıkla veriyorum ve bu çok korkutucu. En azından su içmeye çalışıp denge korumaya çalışıyorum ancak pek kar etmiyor maalesef ki. Diyetisyenlere çok kez gittim, kan tahlillerimi gitsem de gitmesem de düzenli yaptırırım. Sağlıklı olmayacak bir diyeti yapmaktan kesinlikle uzak duruyorum, ki dediğim gibi bu aralar yapmam mümkün değil. Ağzıma aldığım lokmayı zor yutuyorum. Çok teşekkür ederim, en büyük ümidim o ideallere kavuşmak. İlginiz için çok çok teşekkür ediyorum.

Hamur, çikolata, aburcubur bunları bırak. Yemek düzeni oluştur. ve olabildiğince hareketli ol. Spor yap. İnsanların dedikleri sende hırs yapsın. strese girip daha çok yeme

Kilo vermemi destekledi, tek sorun böyle sevilmediğimi hissettikçe isyan bayrağını çekerek dediklerinin tam tersini yapmamdı. Çok haklısınız, azmederek başarabilirim bunu, sihirli bir değnek maalesef ki değmeyecek. İlginiz için müteşekkirim, sağolun. :)

Ah tatlım benim. Öncelikle psikolog yardımı alabilirsin eğer psikolojik olduğunu düşünüyorsan. Bu sitede çok güzel diyet topikleri var. Onları okuyabilirsin. Mesela başarı hikayelerini oku. Gaza getir kendini. Diyet grupları var ama onlara sık sık girip bildirim yapman gerekiyor. Sınav aşamasında sürekli giremeyebilirsin. Bende diyet yapıyorum. İstersen yardımcı olabilirim. Özelden yazabilirsin. Elimden geldiğince yardımcı olabilirim tatlım. SonbaharNefesi

Yardımcı olmakla yaptıklarının hiçbir uyuşan tarafı yok ne yazık ki. Ah bir bilseler aslında hayatlarımızda nelere sebebiyet verdiklerini... Çok sevinirim elbette. İki beyin ve irade her daim bir tanesinden üstündür. :)

Aynen benim kuzende öyle ondan başka herkes dert ediniyor. Günde 3,5 çikolata yer. . push ; SonbaharNefesi

Merhaba, karnını doyurarak diyet yapma formülünü yazıyorum: Sabah kahvaltısında 2 haşlanmış yumurta, peynir, bolca yeşillik, ki marul mideyi inanılmaz doyurur. Arada atıştırmak için havuç, elma, yağsız tuzsuz mısır patlatması Öğlen yağsız, tuzsuz pirinç pilavı, sınırsız yoğurt. Bazı günler bulgur pilavı, makarna bunu karnını doyurana kadar ye. Akşam tavuk göğsü, yağsız et tavada çevir yanında sınırsız yoğurt, bolca yeşillik. Bunları alamayız her gün diyorsan bakliyata yüklen akşamları. Nohut, kuru fasulye, barbunya haşla. Bunlar ciddi olarak seni tok tutar. Patates haşla dilimle yanına koy yoğurdu. Sınırsız ye ki gözünde doysun. Aralarda her atıştırmak istediğinde mısır patlatması, hatta haşlaması... çayı şekersiz içebilirsen süper olur. Ben de ergenlikte 10 kilo almıştım. Bu yöntemle 2 ayda verdim aldığım kiloyu. La Que Sabe Atanamamış

Bir diyetisyen ve sağlıklı bir şekilde hızlı kilo verdiriyor? Samsundayım, lütfen burada olsun o diyetisyen.

SonbaharNefesi, sizin yeme bozukluğunuzun altında psikolojik nedenler var, boyunuz gayet iyi ama kilonuz fazla, önce psikolojik destek almanızı öneriyorum, yeme bozukluğunun altındaki nedenleri bulup yüzleşmeniz lazım, anlatımınıza bakılırsa aile ve akrabaların size verdiği tepkilere karşılık cevap vermediğiniz ve üzüldüğünüz için yiyorsunuz, bu da midenizin genişlemesine ve zamanla daha çok yemenize neden olmuş bence, imkanınız varsa bir terapiste gitmelisiniz, oradan buradan bulacağınız diyet listelerine göre değil de bir diyetisyen kontrolünde günlük diyet listesi oluşturup o listeye uyarsanız ve düzenli spor yaparsanız kilo verirsiniz, diyeti sporla birlikte yapın, diyet yaparak ideal kilonuza ulaşırken spor yapmazsanız bu seferde vücutta sarkma vb sorunlar yaşarsınız, azmederseniz ve bir hedef koyarsanız sağlıklı bir şekilde kilo vermeniz mümkün, motivasyon için sitedeki kilonuza uygun diyet grubuna ve spor gruplarına katılabilirsiniz. https://www.kadinlarkulubu.com/forum/forums/diyet-gruplari.236/ https://www.kadinlarkulubu.com/forum/forums/spor-ile-saglikli-yasam.178/

Hepsini okudum canim.. Öncelikle şunu bil. Sen. mükemmel bile olsan sana sorun çıkarıp seni üzecek insanlar hep olabilir hayatta.. Diyet için bir diyetisyene gitmelisin. Belki insülin direncin vardır ve bu yüzden yedikce yiyesin geliyordur. Sadece kendin için zayıfla.. sağlığın için. İnsanlar sana saçma sözler söylüyor diye degil.. işte o zaman kalıcı olur yeme tarzın. Allah yardımcın olsun. Babana da sifa versin canım M Musluk

Kafana göre diyet uyguluma Kilo vermek yerine alabilirsinde Ayrıca diyet işine başlamadan önce şeker ve hormonlarına baktır. Gizli şekerin ve insülin direncin var mı öğren Brokly Her şey olacağına

Bak canım kardeşim yaşındasın. Okudum sonuna kadar senin için üzüldüm. Annene öfkelendim. Kilo almaya meyilliydin kilo alıyordun, mutfağın tekeli annendeydi, diyetisyene götürmedi /gotüremedi peki sana sağlıklı alternatifler hazırlayıp destek olsaydı keşke. Gerekiyorsa oturup seninle salata yeseydi, atıyorum hamur işi, tatlı vs yapmasaydı, meyveye yönlendirseydi seni. İnan bana yapabileceği çok şey vardı senin kilo vermene destek olmak adına. Bu anlamda annene öfkelendim. Bugüne dönersek, artık gencecik bir insansın. Bak yaşın o kadar müsait ki kilo vermeye, şu an azmetsen kolayca kısa sürede verirsin. Kendin için yap bunu. Kim ne dedi kim bana nasıl baktı diye değil, sadece kendin için yap. Diyetisyene gidebilirsin, sporada vakit ayırırsan kolayca verirsin. Kilo verdikçe daha da hırslanacaksın inan bana. Sık sık yiyebilirsin, acıkıyor olabilirsin ama yediklerinin niteliği önemli olan. Her acıktığında abur cubura sarılma mesela. Meyve ye,1 bardak tarçınlı süt iç canın tatlı istiyorsa,1 avuç kavrulmamış kuruyemiş ye yada. İnanki daha tok hissedersin. Yeter ki iste. Yapabilirsin. Bunu da hayatının her döneminde kilo almaya çok meyilli, asla gönlünce yemek yiyememiş, yiyince kolayca kilo almış biri olarak yazıyorum. Bünyen müsaitse kilo almaya, azıcık fazla caba sarfetmelisin ama inan mükafatı güzel olur.

bak dediğin ne kadar dogru. ozmanlar 40 bedenmişim dedin ne güzlmişim. simdide güzlsin seni ezmeleeinw izin veremessin bu hayatı kendine zehir etme. ben diyetisyenim kilolu oldugum dönemlerde oldu suandada cok fit sayılmam agızları torba degilki büzesin. bana bile bir ton tavsiyede bulunurlar. bu en basta irade ve istek meselesi. sonra gercektwn düzen saglıklı yöntem meselesi. bi hasta gelmişti bana nezamndan beri kilolusun dedim dogustan dedi.2.5 kilo dogmus ikizinden 300 gram fazla ve hep bunu diye diye ailesi kendini kilolu kabul etmiş almıs alırkende arkında olmamaıs. sana tavsiyem ilk bir pskologa git veya kitaplar oku yayınlar izle. youtubeda beyhanbudak var pskolog vidyoları izle. sonrada diyetisyene git eger devletteki tatmin etmesse özele git cünkü devlette cok sıra var oyuzden tatmin

Ben de 18 yasindayken 1 65 boy 85 kiloydum. Yasadigin seylerin bazilarin bende yasadim. Zaten halimden memnun degildim, bir de insanlarin asagilayici laflari beni o kadar uzuyordu ki anlatamam. Zayiflamak istiyordum ama bir turlu yapamiyordum. Benim kirilma noktam, alisverise gittigimde alicagim kiyafeti benim yasinda kizi olan kadin aldi ben alamadim bana olmamisti. O gun karar verdim zayiflamaya, bir sene de tam 27 kilo verdim. Bana zayifla diyenlerin agzi yine kapanmadi, bu seferde cok zayifladin yakismiyor demeye basladilar. Bana sagligin icin zayifla diyenler de oldu, dalga gecerek soyleyenler de.. Ben de simdi size soyluyorum, sagliginiz ve kendiniz icin zayiflayin. Yaparsiniz hic de zor degil.

Ayrıca bu yaşta diyet yaparsan bu kilolar bir iki sene sonra misliyle geri gelir. Bak bir de şu var sabah aç karnına aile hekimine git kan ver tiroidine kanına vs.. baktır. Tiroid de çok kilo aldırıyor.

Diyetisyen olmanız zayıf olmanızı gerektirmez ki zaten, başkalarına yardımcı olmak ve ilgi duyduğunuz bir alan olduğu için seçtiniz muhtemelen, örneğin kaç doktor aksini söylemesine rağmen sigara kullanımını bırakıyor ya da zararlı olduğuna inandıkları gıdaları? Çevrenizdekiler tereciye tere satmak tabirini sonuna kadar yaşatmış olmalı size. Psikoloji aslında her şeyin başı, haklısınız. İnandığımız şeyler vücut dengemizi etkiliyor. Biyoenerji uzmanı olan birisi, kilo almadığına inandığı ve bu bilinçle yemek yediği için kilo almadığını söylemişti. Dediklerinizi yapacağım, psikolog tavsiyenizi önceden uygulamıştım, hem psikolog hem psikiyatrist. Pek yararlı olmadı, ama kendi kendimi iyileştirdiğime inanıyorum, buraya yazarken biraz da rahatlamak için yazdım. Diyetisyen de burada bir özel beslenme merkezi var yakınımda, oraya gideceğim. :) İlginiz için çok teşekkür ederim. :)

Diyetisyene gitmeyi kafama koydum, umutluyum ki, kilo vereceğim ve sonunda buraya başarı öykümü yazabileceğim. Galiba artık benim de bir şeyleri başarma zamanım geldi. Spor merkezi uzak olduğu ve derslerime vakit ayırmam gerektiği için kaydım olduğu halde gidemiyorum, evde bir şeyler yapmaya çalışacağım. İlginiz için çok teşekkür ederim. :)

Merhaba, kilo vermek bence beyinde bitiyor.. ya da benim örneğinde olduğu gibi itici bir sebeple.. Ben de kendimi bildim bileli kilo ile ilgili şakalar hep hayatımda olmuştur.. Ben hiç takılmadım gerçi :) Üniversitede iş hayatında stresimi hep yemekten çıkarttım.. Aklımda elbet zayıflamak vardı ama kısa sürerdi hep.. Ya diyet kısıtlamasına dayanamazdım, ya da spora vakit bulamazdım :) Ta ki insülin direnci olduğumu ve dikkat etmezsem tip 2 diyabete döneceğini öğrenene kadar.. yani benim itici gücüm bu oldu maalesef.. Yaşınız çok küçük ve kilonuz Allah korusun ciddi hastalıklara davetiye çıkartabilir. Bence önce hastanede insülin direnci, tiroid hormonu gibi kilo almaya sebep hormonları kontrol ettirin. Dahiliye bölümü bakar size zaten... Eğer hormonla alakalı bir sorun varsa ne kadar spor yapsanız da ne kadar az yeseniz de gitmez bir türlü, hatta üstüne alırsınız.. O yüzden spor, diyet ve ilaç tedavisi verirler.. O yüzden kendi diyetinizi oluşturmak yerine önce hormon testlerinizi yaptırın derim ben.. Bu süreçleri birebir yaşadığım için size tavsiyem bu yönde olacak... Ayrıca hergün yarım saat veya 1 saat yürümeniz inanın sizin daha dinç hissetmenizi sağlayacak... Ve uzman kontrolünde sağlıklı beslenme listesi ) sizi istediğiniz sonuca ulaştıracaktır... Etrafınızdaki insanlara da hiç takılmayın bence.. Kilo alırken de alay ediliyor, kilo verirken de veremezsin denerek cesaret kırılıyor. Yani boşverin cidden :) Ve kilo verme sürecinizi bir-iki aya değil de 1 yıla yayın.. Yani 2019'a yeni biri olarak girmek bence yeterince motive edici olacaktır.. Bol şanslar!!!

Zayiflama gruplari var sende gelsene beraber veririz 6. takimdayim ben mesela

Benim yeğenim de kız ve 1.80 boya 120 kilo. Doğduğundan beri aşırı kiloluydu. Hala öyle ve yaşı 16. Onun kendine olan özgüveni bende yok diyebilirim. Kendini çok seviyor ve böyle çok mutluyum, güzelim diyor :) Bana mesaj atınca güzel yeğeninden selam var halacım der, modayı takip eder kendine göre diktirir, makyajlar falan oooo maşallah :)) Sen de kendini sev. Kilo verilir bir şey olmaz. Önemli olan senin kendini sevmen.

Hep kilolu biri oldum 95 kiloyu bile gördüm. Niye etrafındakilerin dediklerini bu kadar takıyorsun? Annen bile olsa takma. 164 boy 75 kilo ile gelin oldum. Düşük yaptıktan 2 ay sonra birebirden 89 kilo olduğumu ve hamile olduğumu öğrendim. O sırada herkes eşimde dahil kilo alıyorsun diyordu ama elimde değildi yemiyordum. Neyse şuan 90 kilo ve 2 aylık hamileyim. İnsanların söyledikleri Umurumda değil. Farkındayım kilo aldım ve durup dururken. Günün birinde veririm elbet sen kendini mutlu et boşver başkalarının laflarını. Beğenmeyen senin olduğun yöne bakmasın. Feel Good Inc Still livin' biatch tek ayak