Bende senin gibi cok konusmayi seven biri degilim her ortamda da sessiz kalirim genelde cok konusan insanlarida pek sevmem acikcasi bin servisine bi gunaydin de herkese cevap veren verir vermeyende kndi bilir tak kulakligini isine git gel kimse konusmasa nolur amann az insan cok huzur C

Psikolog a gittim ancak faydasını göremedim hep ben anlattım o dinledi. duvarla konuşmak gibi bişiydi yani bana göre ve görüşmeler hep böyle mi oluyor diye sorduğumda psikolog bana böyle olduğunu benim konuşarak duygularımı farkedeceğimi söyledi ancak çözüm göstermedi hım diye dinleyip saate bakmaktan başka şey yapmayınca bende devam etmedim. Kendi kendime nasıl aşabilirim bunu düşünüyorum artık

haftada en az iki kere spora git. cekingen halin ilk olarak yuzune yansir ve yuz ifadesi insanin en onemli fragmanıdır. ayna karsisinda buna calisabilirsin. ve lutfen servisine bin artık. herkesin milyon derdi var. kmse senden daha mukemmel de degil. kendini önemse.

Sen kendine eza cefa ediyorsun kim için? elaleme ne sanki çokda umurlarındasın servisle gitmediğin vs kimse için değişme kendin için iyi şeyler yap sana iyilikle gelene sende iyi davran vs... gerisi kendiliğinden gelir zaten Chess

Kuzen Vs yok malesef yakın bir arkadaşımda yok ki arkadaşlarımıda uzaklaşırtıedım kendimden aradılar açmadın hep kaçtım yani kendimi sıkıcı bulduğum için sanırım benimle vakit geçiririp zamanlarını harcamasınlar di ye veya uzun süre görüşmediğim arkadaşlar olduğundan görüşünce ne konuşurum Onların birikmişleri kendine kattıkları vardır ben ise hep yerimde saydım ne anlatırım diye düşündüm G

Sen hayır demeyi biliyor musun? G

Bu aralar yazı yazmaya başladım yazmak duygulara iyi gelirmiş şimdi hep kötü duyguları yazıyorum sonra olumlamalar kısmına geçeceğim ama içim o kadar doluymuş ki olumlamaları nasıl yapmalıyım bilmiyorum G

Oncelikle insanlarin ne dusundugunu bu kadar cok umursamayin. Millet sessiz diyecek diye o yol iskencesine katlanmak nedir Allah askina? Sessizseniz sessizsiniz, bu kimi enterese eder ki? Hadi cok gurultucu, hep konusan biri olsa insanlari rahatsiz eder de, sessizliginizden millete ne. Herkes baskin karakter, sizin tabirinizle yirtik tipler olmali diye birsey de yok. Siz kendinizi gereksiz ezdirmiyorsaniz, hic bir sorun yok bence. Beni hayatta ne mutlu eder, ne hayatami anlamlandirir sorusuna odaklanin, siz kendinizi severseniz, o isik dis dunyaniza da yansir zaten.

bu soruyu kendime çok fazla soruyorum ve mutlu değilim. çekinik bir karakterim var, bu yüzden ben bile kendimi tanımıyorum. her şeyden kaçarak yaşıyorum. yeni bir şeyler öğrenmeye çalışmıyorum, insanlarla bu nedenle muhabbet edemiyorum. sürekli kendimi eleştiriyorum ve depresyona girip çıkmaktan kendime acımaktan sıkıldım, değişmek istiyorum. çalışıyorum, ancak çalışma ortamında birlikte gülüp muhabbet edebileceğim arkadaşlıklar kuramadım veya da karşıma çıkmadı. ailemden bile uzaklaştım, gel diyorlar ama gitmiyorum, hep ne konuşacağım, annem beni sessiz meleğim diye sevecek diye rahatsız oluyorum, eve gidip hayatımı planlamam lazım daha yırtık daha kendine güvenli bir insan olmak için hesap kitap yapmam gerekir diye işten çıkıp kendimi hemen eve atıyorum, eve gelince ise kendime acıyıp duruyorum, sürekli her şeyi erteliyorum. iş yerinin servisine binmek istemiyorum, onun yerine minibüsler metrolarda in bin yapıp yolu uzatıyor, daha çok yoruluyorum, ama servise binince orada da sessizlik etiketi üstüme yapışsın istemediğimden sürekli binenlerden olmak istemiyorum. bunları buraya neden yazıyorum, belki biri hayatıma bir ışık tutar belki iyi gelir dedim...

ben burada devreye girerim. şimdi ilk başta bu işler mahalle gibi çevrelerde başlar. muhabbet etmeyi öğrenmek istiyorsan esnaftan öğreneceksin. en basit örneği 1-2 pazar çık bir kolay gelsin şuandan alıcam de bu bile muhabbet zaten 1-2 oradan alınca hep burdan alıyorum indirim yap muhabbeti başlar. öyle çok betonik bir yerde yaşamıyorsan evlerde hayat vardır. işte balkonda çay içen, ne bileyim cam silen, vs onlara da laf at. toplu taşıma veya başka yerlerde genellikle çocuklu veya yaşlı kimselerin yanına otur çocukluların çocuğunu sever yaşlılarla muhabbet edersin zaten bir başladı mı susmuyorlar. bir iki mekan keşfet sahipleriyle ahbap ol çarşıda vs de başına gelen herhangi bir şeyde bile çok işe yarıyorlar. Ama en az bir tane arkadaşta edinmek şart. çünkü arkadaşsız aşırı sıkıcı olur. Ben en çok gün gibi şeye gitmeyi severim ya çok pis dedikodu dönüyor birde bir iki oyun oynuyorlar çifte telli filan ohh yanında yat Ama altını çiziyorum şadaığın yerin çok betonik olmaması önemli.

Kendi hayatınız için elzem şeyleri yerine getirdiktem sonrası mühim değil. Kendinizi olduğunuz gibi sevin yapmak istedikleriniz ve yapmanız gerekenler dışında kendinizi bişeylere zorlamanıza gerek yok bence. Bakış açınızı değiştirin başkaları neşeli konuşkan olabilir bu onları zorlayan bir durum değil. Sizinki bıkkınlık gibi geldi bana. Bende hiç telaşlı deilimdir yalnız kalmayı severim kalabalıkla biyere girmektense takarım kulaklığımı tek başıma giderim. Dönem dönem olabiliyor. Kendinizi böylede sevmeye çalışırsanız depresyona girmezsiniz. Ancak o zaman olmak istediğiniz gibi olabilirsiniz

"Başkalarından saygı, ilgi ya da sevgi bekliyorsan önce sırasıyla kendine borçlusun bunları. Kendini sevmeyen birinin sevilmesi mümkün değildir. Sen kendini sevdiğin halde dünya sana diken yolladı mı, sevin. Yakında gül yollayacak demektir."

"daha yırtık" derken

Sessizde olsan, geveze de olsan fark etmez. Hic birimiz mukemmel degiliz. Kendini once kendin kabul etmelisin. Konusmak icinden gelmiyorsa konusmazsin, zorla mi? Herkes ayni olcak diye bisey yok. Bazi insanlar sessiz insanlarin gizeminden hoslanir hem

Ben malesef hep etrafımdakiler ne der diye yaşamaya o kadar alışmışım ki yaptığım her hareket söylediğim her sözzde başkaları ne der Düşüncesiyle davranıyorum ve kendimi tanımadığımı yeni farkettim. insan kendini nasıl tanır acaba G

böyle şeylerin tamamen hormonal ve yetiştirme tarzı olduğunu düşünüyorum şu an bu huy değişmez çok farklı bir atak olmazsa vücudunda yani psikoloğa ya da psikiyatriste iyi olabilir gerçekten ayrıca sessiz olma olayına çok takılma sessiz olmayanlar çok mu müthiş sanki onlar da unutuluyor sen de kimse kendi kadar hiçbir şeyi önemsemiyor inanki bak geçen bizim arkadaşlardan birisi saçını kestirmiş bir hafta sonra farkettik ona göre büyük değişim bize göre önemsiz anlatabildim mi kimse senin düşündüğün kadar seni takmıyor boşuna gerilme yani demek istiyorum, herkes anca kendine odaklı yaşıyor

İnan hepsi senin kendine bakış açın. Al bi kağıt kalem eline olumlama yap hergün tekrar et. Sonuçta ben sessizim diye diye kendine o etiketi sen yapıştırdın kimse değil

ufak ufak başlayın önce her gün servise bineceğim ve oradakilere merhaba diyeceğim şeklinde kendi kendinize telkin verin gündüz oldu günaydın demek akşam oldu iyi akşamlar demek gibi sonra nasılsınız iyi misiniz gibi sorular sorabilirsin kısa cevaplı ailenle daha çok git gel kuzenlerin vs. varsa onların arkadaş gruplarıyla bir yerlere gittiklerinde seni de çağırmalarını iste neyse eğer bütün bunları toptan aşamıyorsunuz bir psikologla görüşün

Ayni senin gibi sessiz sakin olan bir arkadasim var ve hep ezildi, hep agladi, icine atti e buda hayattan zevk alamamasini sağlıyor.. Belli ki cevreniz sizi sessiz soguk biri olarak goruyor ki muhabbete girmiyor. Sahsen bende soguk sessiz duran biriyle konusmam sende konusmak icin ortam yaratmak zorundasin.. ki davet edilen yerlere bile gitmiyorsun.. boyle yaparak biseylerin degismesini bekleyemezsin.. Cevrenizdekilere kendiniz sohbet acin, eve davet edin... alisverise cikin.. ugrasin.

Yani duygularını ifade etmekten korkmayan demek istemiştim . push ; G