Bu eskiden bende de vardı, dürtüsel davranıp hemen her şeyi kesip atıyordum. Sonra kendimi de karşımdakini de bu kadar önemsememeye başladım. Art niyetli olduğuna emin olmadığım sürece, boşver diyebiliyorum. Ayrıca kimseye gereğinden fazla alan açmamaya çalışıyorum, ısırılmayacağım uzaklıkta duruyorum.

Benim bir yakınım da sizin gibi ben karakter meselesi olduğunu düzeltmenin zor olduğunu düşünüyorum. Kendisi bize de karışıyor mesela o sana şunu yaptı niye hala görüşüyorsun gibi. Ben sizin bu huyunuzun hayatı zorlaştırmak olduğunu düşünenlerdenim. İnsanoğlu olabilir hata yapabilir derim ve işte beni kullandı bana değer vermedi gibi şeyleri de düşünmemeye çalışırım varsın kullansın önemli olan mutluluk modundayım. Biraz iyiye yormak lazım bazı şeyleri işte böyle yaptı ama şundan dolayıdır filan demek lazım sonuçta ne kadar büyük bir kötülük ki diye düşünmek daha mutlu yaşamama sebep oluyor benim.

Aha bu ben. Bi tartışma olur bi kafa sokma en küçük bir ima.. yıllar yılı unutmuyorum hem de hemen soğuyorum. Mecburi beraberlikler oluyor tabi aile hatta arkadaşlıklar da. Ama o sözler davranışlar hep aklımın bir köşesindedir. Bu arada şunu da söyleyeyim bu huyumu hiç sevmiyorum. Aşmaya başladım aslında yavaş yavaş aldırmıyorum ben kabulleniyorum. Daha ötesi kindarlık gaddarlık oluyor insanlara karşı. Mesele çok önemli bir şey değilse takılmamaya çalış.

Kendine yuk erme derim yani tanıdığın insansa neyi neden hangi amaçla yapmış bilirsin hatasız insan olmaz tabi sen de kendin demissin patavatsızlik yapabilrim diye yani hosgorecegimiz, hayatımızdaki yerine göre muamele edeceğimiz kişilere göre davranmak lazım. cok da gereği yoksa sal gitsin

bende bilinçli yapılan hatalar veya artniyen gördüğüm anda uzaklaşıyorum. salaklıkla yapılan hatalarda soğuma olmuyor

Ben bunun sizin egonuzla ilgili olduğunu düşünüyorum yani siz görünüşte egolu değilsinizdir belki ama his olarak egonuz vardır. Bu da size kimsenin yanlış yapamayacağını emrediyordur bilinç altınızda. Tedavi değilse de bir destek alabilirsiniz. Tabi ben doktor değilim benim düşüncelerim bunlar.

Var ben Annem primses senderomu dıyor Ne bilim ya birisinin bir yamugunu görünce bi tık uzaklaşıyorum soğuyorum Ama artık eskisi ğibi değilim bu durumlar ğiderek azaldı eee 40a merdiven dayadık bazı şeylere daha ılımlı yaklaşıyorum ama önceden daha kötüydüm kaç kişiyi engellemişligim silmişligim var bazılarına hak etmiş desemde bazılarına gereksiz yükselmişim Bilemiyorum ben çare bulamadım çünkü aramadım

Bence de bir sorun yok fakat benden çok başkaları sorun ediniyor. Z zona

selamlar. yeni üyeyim, aslında bunu sormak için üye oldum diyebilrim ama uzun zamandır okurum burayı. neyse konuya geçeyim. ben insanlardan çok çabuk soğuyorum. mesela bi arkadaşım beni bi buluşmada ektiyse ona karşı asla eskisi gibi olamıyorum, içimden gelmiyor. bütün akrabalarım hatta aile üyelerim için bile aynıyım. herkes bazen yanlışlıkla karşısındakini üzecek şeyler söyler-patavatsızlık yani-ben de yapıyorumdur illa fakat biri beni üzecek bir laf edince ondan tiksiniyorum resmen. benim gibi olan var mı?ya da bir tavsiyeniz. konu hakkında bilginiz?

Soğuyup tekrar ısınıyor musunuz yoksa kin mı tutarsınız? Böyle sizin için çok zor olur hayat ya bende boğayım soğumam için küçük şeyler sebep olabilr Çünkü ben dikkat ederim küçük detaylara hassasiyet gösterip ayni şekilde davranılmayibca bi bozulup uzaklaşirim ama hayatımdan çıkarmam için daha büyük daha önemli olaylar etkili olur

Psikolojik olmali pek normal bir durum degil yalniz kalirsin boyle

yaptığı şeye göre değişiyor aslında. mesela iki üç kere soğurum sonra bir daha da konuşmam. ve evet sanırım detaycı insanlarda görülüyor. D

Evet çok doğru gerçekten. Bundan sonra böyle düşünmeye çalışacağım D

insan sevmiyorsanız demek gfklgfklfgklgf

Benim var bir tane başkada yok o da tabiki kusurlarına ragmen sevdiğim bir kardeşim diyebilecegim birisi yanındayken ben ben oluyorum ve benımde kusurlarım vardır elbet ama insan karşıdakini seviyorsa kusurlarını da sever Ben abime katlanamıyorum çok yüzeysel birisi ama abim diye kontaktayım eğer akrabadan biri olsaydı anında sileceğim ilk insan abim

Evet. 3 arkadaşım var ve ikisi ile arkadaşlığımı bitirmek istiyorum bu durumdan ötürü

Resmen ben. Dur şuraya park edeyim.

Aile üyelerine karşı biraz daha tahammüllü olmak gerek. Benim de sadece 3 arkadaşım var ve ikisinden çok fena soğudum

Böyle yaşamak zor olur. Özellikle aile üyelerinden nefret edemez insan ya ne yapsalarda unutur unutmuş gibi yaparsın çünkü onlar candır. Bunun dışında da insanlar size ne kadar değer veriyorsa sizde o kadar verin ama hemen soğursaniz yarın bir gün eşiniz olunca ondanda birden soğursaniz napcaksiniz ki. Yani herşey biraz göz yummak bazı şeyleri görmemek çok fazla takmamaya bağlı. Yoksa insanlar nasıl yirmi yıl evli kalıyor ki

O sana öyle yapıyor diye sende yapmak zorunda değilsin

Dünyanın en kindar insanı olabilirim. Ama çabuk soğumam. Yavaş yavaş biriktiririm. Soğuma dayanılmaz bir noktaya gelince hayatımdan çıkartırım. Kötü mü yapıyorum bilmiyorum Ama bildiğim şey sadece iyi niyetine çoook güvendiğim insanlardan soğumuyorm Herkes soğuk buluyor beni sakin veya kibirli bilemiyorum Ama kafamda kurma huyum da var Tabi beşer şaşar. Çok hayalkırıklığı yaşadınız mı bugüne kadar? İnsanlardan çok mu şey bekliyorsunuz,? Veya çok ince düşünceli biri misiniz? Karşıdaki aynı incelikte olmayınca batıyor olabilir

Hiç sevmiyorum sizin gibi insanları. Ben insanlara güvenirim, bazen çok tanımadıklarıma bile. Niye böyle yapsın ki, vardır bir sebebi deyip şans vermeye devam ederim. Bende kredisi olan yıllanmış dostlarıma zaten kızmam, yeni tanıdıklarıma da zaten mesafeli yaklaştığımdan yaptıklarına kırılmam devamı gelmedikçe silmem kimseyi. Kuzenler teyzem falan bana kızmışlardı mesela. Sadece yoğunlukta düşünemedim hepsi bu, kötü niyet yok yani. Sonra beş misliyle karşılık verdiler bilerek. Ne oldu, artık sadece mecbur kaldıkça görüştüğüm kişiler grubuna girdiler. Hiç gerek yoktu. Anlayışlı ve gani gönüllü olun

Ben de böyleydim. İnsanları çok severim, pek kin tutamam ama eskiden en ufak ters yorumda, art niyetli harekette direkt soğurdum. Özür kabul etmezdim. İlişkilerim eskisi gibi olmazdı. Sonra dedim ki bu böyle olmaz, hayat siyah beyaz değildir çünkü hepimiz insanız, hepimiz çiğ süt emmişiz. Ben nedense kafama "ideal insan" kodlamışım ve ona uymayanları kendi kendime cezalandırıp kınıyorum ama bu ahlakçılık, bu dokunulmazlık neden? Ben çok mu farklıyım? Onlarda nefis var da bende yok mu? Hiç kötü niyetli veya düşüncesizce davranmadım mı? Mükemmel miyim? Alakası bile yok. Bu tarz eğilimler empati kurarak, çevremizdekilere daha merhametli ve anlayışlı davranmaya çalışarak aşılabiliyor bence. Kesin prensipleriniz olsun, bazı durumlarda elbette karşınızdaki kişiyle iletişimi tamamen kesin ama onun dışında ufak tefek şeyleri görmezden gelin. İçimizdeki kin yalnızca bizi zehirliyor.

1. dereceden akrabalarım için geçerli sayılmaz aslında. Fakat uzak akrabalarım için kesinlikle geçerli D

Esasında bu güzel bir şey gerçek dost edinmiş oluyorsunuz. Dostlarınıza karşıda bu soğuma durumunuz var mı D

evet haklısınız aslında. dışarıya yansıtmasam da ben de bazen egolu olduğumu düşünüyorum Atart Kurgu bunlar! Biz değiliz bu uyduruk tarif. Anneler

evet maalesef. zaten zor arkadaş edinen biriyim.

Hatasız kul olmaz deyin :) Valla bunun çözümü var mıdır bilemiyorum bazı hatalarda insanları tak diye çıkarmak gerekiyor ama atıyorum buluşacağınız gün gerçekten bir işi çıktı gelemedi bunda da soğumamak lazım. Duruma göre karar vermeniz gerekiyor yani.

kesinlikle çok ince düşünceli biriyim. bir lafı söylemeden 2 kere düşünürüm. sizin yaptığınız da doğru bence, herkes öyle yapar. kindarlık bende de var maalesef

Verdiginiz ornege gore konusuyorum birini bekletmek tabi ki hos bir sey degil ama bu sebepten soguyup eskisi gibi hissedememek de pek normal degil. Biraz fazla alingan olabilir misiniz acaba? Insanlarin yaptigi her seyi bir hata ya da dusuncesizlik olarak goremiyorsunuz ve haddinden fazla icsellestirip kisiliginize bir saldiri olarak algiliyorsunuz sanirim

Kesinlikle bu durum ince fikirli olmakla ilgili. Bende çocukluk arkadaşlarımın hatalarını önemsemem sadece. Diğer arkadaşlarımdan samimiyetsiz bir tavır görürsem soğurum. Örneğin birine kahve sözü verdiysem mutlaka tutarım, elzem bir durum olursa vaktinde haber veririm. Böyle şeylere uymayanlar da var gayet sıkıcı oluyor bir daha görüşesim gelmiyor. Haa umrumda da olmuyorlar.

Evet anladım aynı şeyler bikac kez tekrar ederse bende yanlışlık değil kasıt ya da değersizlik ararım o konuda evet soğurum bence de eğer düşmanca hisler beslenmiyorsa nazik, düşünceli insana değer verip empati yetisi yüksek insanlarda daha sık oluyor detaycilik ve amaaanmm boşvercii olunmuyor kolay kolay

Ben mi çok sorumluluk sahibiyim insanlar mı çok gamsız? Anlamıyorum cidden . push ; Keyfinbilir

Yalnız kalınca durman gereken noktayı anlarsın :) Hepimiz insanız ve hata yapabiliriz bunu herkesin anlaması lazım. Mesela çocukluk arkadaşımı isteme törenime çağırdım annem izin vermiyor diyerek gelmedi (yaş 27). Kırıldım, bozuldum ama sonraki gün yanıma geldi ben de devam ettirmedim soğukluğu. Eskiden olan ben siler atardı ama yaş ilerledikçe affetmeyi öğreniyorsun. He gelmemesi çok büyük sorun değil elbet ben en yakın bu olay oldu diye bunu anlattım. girlinred

Bende çabuk parlarim lakin köpek ciğerim dayanmaz yine hiç olmamışa, eskiye dönerim.

E sen benmişsin. Bende insanları çok çabuk silebiliyorum, hemen soğuyorum. Biri ektiyse beni o kişi bitmiştir benim için asla eski değeri göremez. Bazıları bu huyumu çok sever. Bende seviyorum:)

Bunda kötülük görmüyorum ben şahsen