Kızlar selam, Ailem başka bir şehirde ve ben kız kardeşimle yaşıyorum. Her ikimizde çalışıyoruz. Normalde de çok iyi anlaşıyoruz ama kardeşim çok tembel ve dağınık. Bu arada 27 yaşında. Çorabını çıkarır ortalığa atar, odasında yemek yer tabağı masasının üzerinde bırakır, ütüye-çamaşıra karışmaz, ben temizlik yapalım demesem evi temizlemez. Kısacası kendi başına iş yapmaz ve ben de bir iş yaptırana kadar bin dereden su getiriyorum. Bahanesi de ben sürekli mesaiye kalıyorum. Günde ortalama iki saat mesaiye kalıyor, bazen 6da evde oluyor, bazen 10da. Geç geldiği zamanlar zaten tek kelime etmiyorum. Ama erken geldiği zamanlarda da haklı olarak yardım bekliyorum. Birşey söylesem sende herşeyden şikayetçisin gibi cümleler kuruyor. Bana bir akıl verin ne olur, kırmadan kardeşimi nasıl anlatırım benim de canım olduğunu? asude_bahar

Ne kadar enteresan diimi, aynı anne babayla büyümüş ve bu konuda çok farklı olan iki kardeş... Demekki bu durumlarda karakterin parçası... siz daha az titizlenerek kardeşinizde biraz daha aktif olarak orta yolu bulabilirsiniz diye düşünüyorum. L

Kardeşimle iş bölümü yapmak nedense hep kaçındığım birşeydi. Ama sanırım dediğin gibi daha mantıklı olacak. Ama bu kez de aramıza mesafe sokmaktan korkuyorum kucukkurbaga04 okuryazar tek ayak

Ayni benim kardesim biz de universite okurken ve calisirken ikimiz kaliyorduk. Bahsettiklerinin aynisini o da yapiyordu. Ben tam tersi duzenli titiz biriyim. is bolumu yapmistik ama cok rahat biri uymuyordu. onunla zitlasmak yerine herseyi kendim yapiyordum odasina dokunmuyordum ama. Ben evlendikten sonra yalniz kaldi cok zorlandi. Kisaca seni iyi anliyorum :) sen yine de is bolumu olayini bir dene. Sen yaptigin icin isine geliyordur muhakkak L

Bence is bolumu yapin. Mesela yemek senin olsun bulasik onun ev supurmek senin silmek onun vs vs vaveyla_a