Bu konuları kafaya takan ne kadar insan tanıdıysam hiç biri bu konuda hayatını yoluna sokamadı. Ne zaman ki vazgeçtiler, umursamadılar o zaman çıktı karşılarına istedikleri gibi insanlar. Öyle aramakla bulunmuyor bence.

Sorun sizde değil. Öncelikle etrafinizdaki arkadaşlarınızın evlenmesi nisanlanmasi sizi psikolojik olarak "eyvah geç mi kalıyorum" u hissettirmeye başlamış. Ben evlendim, şanssız çıktım. En yakın arkadasim 30 yaşında ben 29. O da güzel işi gücü var ama doğru düzgün birini bırakın biri bile çıkmıyor karşısına. Ha benim çıktı da ne oldu? Yaşınız daha genç. Sizde kötü izler bırakacak insanlar karşınıza çıkacağına akışına bırakın. Kendinizi ilişki için evlilik için sartlandirmayin. Allah kadir kıymet bilen insanlarla karşılaştırsin hepimizi. Bence forumda takılin, yaşanmış olayları okuyun sizin için güzel tecrübe olur.

Sen bu insanları çekiyor olamaz mısın? Bak dostum. Bir kadının görevi evlenip çocuk sahibi olmak değildir. Kendini erkek bulmaya endeksleme. Bir kadın bir insandır. Düşünür sorgular hayal kurar ne biliim yapar bişeyler. Sen hayatında kendine dair ne yaptın? Hobilerin neler? Neyle uğraşırsın? Kazandığın parayla kendine yemek ısmarladın mı? Kendine tatlı yaptın mı mutfakta? Dostum kendi mutlu hayatını imkanının el verdiğince kullanmalısın. Bu seni özgürleştirir, mutlu eder. Ve çevrendekiler senin mutlu hayatına dahil olmak ister. Sen dümenin başında ol ve düzgün bireyler seçmeye çalış

sevme yanaaarsın diyorum :) seni seveni sev. seni sevmesi bitince sevmemek kolay oluyor :)

Kendimi karşı tarafın yerine koydum; karşımda amacı evlenmek olan, sevilmeye muhtaç görünen biri olsa ben de etkilenmem açıkçası. Eşimle tanıştığımızda beni etkileyen çok yönlülüğü ve ortak ilgi alanlarımız olmuştu. İkimizin de aklında evlilik yoktu, birlikte eğleniyorduk. Beş küsur sene sonra hadi evlenelim bari deyip pat diye evlendik. Evlilik sonuç olmaktan çıkıp amaç olunca iyi yere varmıyor bence.

Ölümle nikah şaşmaz derler, zamanı var daha demek ki beklemeniz gerekiyor

Sevilmek müthiş bisey olsa gerek ama karşılığı varsa anlamlı. Gozune gonlune hitap eden kişiyi sevmek ve ayni adam tarafndan sevilmek bana da mucize gibi geliyor. Keske diyorum, keske sevdigimiz kadar sevilebilseydik. Bazen o kadar muhtac hissediyorum ki kendimi sevgiye, sevilmeye, sevmeye.

Yaniii vakit değerli neden sev beni sev beni diye ağlamak zorunda olalım ki. Değerimizi düşürmez mi bu? Dünya kuruldu kurulalı güçlünün yanında daha çok olurlar

Cok düşünme derim kafaya takma hersey olacsgına varır neticede

Isyan etmekte haklisin. Ben de isyandayım bu aralar. Bence sebebi son zamanlarda "yaparsın aşkım" ve "mesut süre ile iliski testi" programları yüzünden yüksek doz aşk hikayesi dinlemiş olmam. Onlari dinleyince insanlar ne kadar kolay aşık oluyorlar, aa hemen karşılık buluyorlar, çok zıt karakterler ama ne kadar mutlular diye düşünüp duruyorum. kk birinci noteri kinayeye zeka barajı konsun istiyorum ben

Neyi dusunurseniz onu cagirirsiniz negatif dusuncelerden uzaklasmayi deneyin.

yengec burcu musun acaba P PAPATYA1965

25 yasindayim güzel, zeki, kültürlü bir kizim, universite mezunuyum, yüksek lisansa baslayacagim, çok iyi kazandığım bir işim var. Ama hiç sevgilim olmadı. :) Her şey kader her şey nasip. Çok takmayin. En güzel şeyler beklemediğiniz zaman olur. Kendinizi tanıyın farkına varın. Gücünüzü keşfedin. Her şey çok güzel olacak deyin. Belki ikinci evliliğimizde mutlu olacaz çok belki hiç evlenmicez ama hayırlısı olsun de mi hep. Dua dua dua...

Bence ilişkilerin de hep üzülen taraf sen oluyorsan seçimlerinin yanlış olduğunu düşünüyorsan ve her ilişkiliyi diğerinin aynısı yani tekrar eden sıkıntılar yaşıyorsan demekki biryerlerde kendine yatırım yapman yani özüne dönmen gerekiyor iş sesine kulak ver iç sesini dinle ama bu egoların olmasın kendini sevmen gerekiyor unutma sen kendine değer vermezsen karşındakilerden aynısını görürsün çekim yasası enerjilerini dönüştürme zamanın gelmiş

böyle cevreye baktikca benimde evlenesim geliyor :) ama sadece disardan görünen kismi hos geliyor göze.. yoksa bunun kaynanasi var, dugun stresleri var.. evli olunca farkli sorumluluklarin olacak.. vs.. uzar gider.. bekarlik bence tatli.. konforlu.. kafan rahat.. tek kendinden sorumlusun.. oh mis benimde yasim ilerledikce gözümde buyuyor evlilik sanirim

Daha 25 yaşındasın Ne ara yoruldun kız :)

İnsanlar mezun olup, iş bulup kendilerini toparlayana kadar zaten yaş oluyor 25-26. 1-2 yıl da kendine ayırsan 27-28. Böyle acele eden kişiler hep sırf evlenmek için evleniyor ve sonları iyi olmuyor. İlla ki karşına çıkacaktır, acele ettirmen bu süreyi kısaltmayacak.

Acele etme o seni bulacak zaten. Sen bu arada hayatının ve bekar günlerinin tadını çıkart

25 ime giricem üniversite mezunuyum çirkin bi kız değilim bir çok insanla tanışıyorum fırsat veriyorum ama şans verdiklerim hep hayal kırıklığı oldu en son özellikle her şey çok güzel çok iyi derken ilk pürüzde arkasına bile bakmadan kaçtı resmen :) bende mi sorun var onlarda mı anlamıyorum neden anlaşacağım sevdiğim aynı anda sevildiğim bi insan olmuyor hatta hiç olmadı bu yaşıma kadar bütün arkadaşlarım evli nişanlı benim erkek bu yaşıma kadar adam gibi ilişkim olmadı inancım yok sanmıyorum gönlüme göre biriyle olucağımı evlenebileceğimi sanmıyorum siz nasıl evlendiniz? Görücü usulü mu büyük bi aşkla mı?

29yasindayim suan okadar canim yaniyoki okadar umutsuzumki ama yinede sunu söyleyebilirim kalbinizi kiracaklarina bekleyin hayirlisina dua edin gec ciksada dogrusu ciksin caninizi yakmayacak birisi gelsin acele etmeyin bende sizin gibi düsündügüm icin olmayacak adamlara umut bağlamisim simdi anliyorum.. D

25 yaşında universite mezunu bir insanın veryansınina bak ya rabbim Ben de size sormak istiyorum. Okumak çalışmak gezmek derken ben 29 yaşımda anca evlenebildim. 25 yaşında evli olanlar hangi ara kolları sıvadılar da bu kadar işi yaptılar. 27 yaşıma kadar sevgilim olmadi hiç. Ama asla arayisa girmedim. Eşim karsima cikmasa yine de evlenmezdim.

Ne zaman ki beklentim yoktu hayattan bir sevgiliye dair, o zaman eşim çıktı karşıma. Hiç de kolay olmadı, yazsam roman olur derler ya öyle bir surecti özellikle ilk bir buçuk yil. Ama sonra şeytan melek oldu, kalbime kondu Tanistigimiz günden dört yıl sonra nisanlandik, nisandan bir yıl sonra da evlendik. Hep kader kismet. Klişe ama öyle işte ne yapayım Sonuçta bu kliseler de zaten çok yaşandigi için zamanla oluşmuyor mu? Öyle ki ben hiç evlenecegimi düşünmez, bunun hayalini kurmazdim. Evlilik değil ama sevilme beklentim vardi, ondan da vazgeçince karşıma çıktı işte. Mesela tam tersi kariyer kadini olacagim derdim, o da olmadi yıllarca çaba gostermeme rağmen. Kabullendim onu da artik . Bak dertlendim simdi