mutlaka spor yap, ve bol bol kitap oku. Meditasyob da sakinlesmeye cok yardimci oluyor. Ahh ah cekmeyen bilmez bu illeti, ben de neler yasadim hala diyorum ki iyi ki de yeter be diyip intihar falan etmemisim

Sorunu seanslara giderek hafifletebilirsiniz ilaç kullanmanıza gerek varsa kullanın tabi ama bir travma korku vs buna neden olmuş olabilir böyle birşey varsa yüzleşin sakinleştiğinizi görüceksiniz uzun vadeli olarak, böyle birşey yoksa doktorunuz ne diyorsa o

enteresan. Stresli zamandan mı geçiyorsunuz, aklınız dolu olabilir. Corona zaten başlı başına sebep -Yagmur- Aktif Üye Anneler

Insanların hakkınizda ne düşündüğünü fazla mi takar önemsersiniz? Bence kendinizi biraz salın, rahat bırakın. Saçmalamak, hata yapmak, rezil olmak falan da hayatın parçası zaman zaman yaşanması gereken duygular.. Boşverin kısacası. C

Biliyorum cnm, gercekten tam da tarif ettigin gibi. Vakit kaybetmeden basla spora falan.

Anksiyete tecrübe ettiğim birşey değil ama size bir süre mola vermeyi denemenizi tavsiye ederim. Hayatı durdurduğunuzda dünyanın sonunun gelmediğini kendinize ispatlayın. İlaç ve tıp çözümlerine sıcak bakmıyorsanız spiritüel konulara eğilebilirsiniz. Budistlerin kumdan günlerce süren mandalalar yaptıktan sonra bitince fotoğrafını bile çekmeden saniyeler içinde süpürdüğü bir geleneği var ruh dinginliği için. Meditaston kampı tarzı yerler var. O tarz bir tatille günlük koşturma ve panik halinden + internetten uzaklaşmak iyi gelebilir. C

Simdi geriye dogru bakinca, hepsini atlattığımı görüyorum şükürler olsun. Benim ek olarak sosyal fobilerim de vardi biraz. Avmye yalniz gidememek gibi. Diyelim sokakta ayagim burkuldu düştüm dunyam yıkılırdı. Halbuki o insanlar bir daha beni hic gormeyecek. Ayrica gorse ne olur düşmekte ne var. Birisi birşey dediginde karsilik verirken yuregim agzimdan fışkıracak gibi hissederdim, ki avukatim. Gibi gibi.. Evlilik bana inanilmaz iyi geldi. Sartsiz, kosulsuz, sonsuz sevilmek. Tum hatalarimla, eksiklerimle, yanlislarimla, hep sevilmek. En cirkin, en pasakli, en pijamali anlarımda bile, gelinliğin icindeymisim gibi bakması, bana oyle hissettirmesi. Her firsatta beni onure etmesi, iyi yönlerimi soylemesi, benim bile fark etmedigim becerilerimi bana fark ettirmesi. Bunlar bana cok iyi geldi Duzenli kitap okumak, konuşmaya cekindigim bazi seyleri yazarak ifade etmek, duzenli spor veya yürüyüş de faydasını gordugum şeylerden. Nefesi dogru kullanmak onemli. Gerekirse karşındaki beklesin, hic cevap vermeden 1den 10a kadar say derin derin nefesler alarak. Ayrıca kendine kucuk hedefler koymak. Birden cok buyuk seyler bekleme, kucuk kucuk ilerle. Benim sosyal ortamlarda sıkıntım daha fazla oldugu icin kendimden ornek veriyorum. Bir magazaya gidip pazarlik etmek mesela. Milyonlarca insan icin cok basit birseydir ama benim için ölümdü. Simdi dunyanin en ozguvenli, en kaygisiz, en kriz yöneticisi insani olduğumu iddia edebilirim

sen de mi heyecanlanıyosun sorulara? kitap okuyorum, köşe yazısı da okuyayım, spor hiç yapmıyorum onu da yapayım. teşekkur ederim. C

Bende de var. Sizinki kadar ileri değil ama benim durumum farklı. Sizinki sosyal anksiyete gibi. Rezil olmaktan falan korkuyorsunuz, sosyal hayatınızda da çekingen bir yapınız olabilir. Tanımadığınız ve bir daha görmeyeceğiniz insanlarla konuşun. Basit şeylerle başlayın, saati sorun mesela. Tanımadığınız kişiye rezil olmazsınız merak etmeyin bir daha görmeyeceğiniz için utanmazsınız da. Arkadaşlarınızın arkadaşlarıyla tanışın mesela, onlarla iletişim kurun. Onları da aynı şekilde görüşmek zorunda değilsiniz bir daha hiç görmeyebilirsiniz. Terapi desteği de alırsanız aşarsınız.

senin adına çok sevindim verdiğiniz tavsiyeler çok guzel, özellikle ben çok iyiyim olumlaması. inşallah bende de işe yarar. çok çok teşekkur ederim çok vakit ayırıp uzun uzun yazdığın için.

Konusma terapisi alabilir sin bu sırada da dediğin gibi caylarla idare edersin. eğer kafaya koyarsan ben iyileşicem dersen sorununu cozebilirsin diye dusunuyorum. bendede panik atak vardı belirtiler benzerdi ilaçlar 2 yıl ıcınde yaklasık 20 kg aldırdı. Artık içmek kullanmak istemedim kendi kendime yendim diyebilirim ama uzun ugras lar verdim tam olarak iyileşebilmiş değilim ama artık sosyal hayatım var bi cafeteryada bi lokanta da sıkılmadan diz sallamadan uzun süre oturabiliyorum onceden mümkün değildi İnsan içine cıkmak kapalı alanda oturabilmek. sonanda

Gecmis olsun. Ilacsiz tedaviye doktorunuz ne diyor? -Yagmur- Aktif Üye Anneler

insan içine çıkmak kapalı alanda oturmakla falan bir problemim yok, konuşma terapisini araştırıcam çok teşekkur ederim. kendi kendinize nasıl yendiniz başka tavsiyeniz var mı?

yok normal sorularda, aksine mesleğimle ilgili herşeyde çatır çatırım, birisi geçen akşam ne yedin dese bile zihnim bir flulaşıyor, dun akşama dönmeye çalışıyorum, duruyorum kilitleniyorum. sinirin zerresi yok bende en azından yansıttığım sinir yok. . push ; C

Rica ederim bide hastalığın hakkında cok araştırma yapmamanı onerim. Y

Bir de, akilli telefon bana hic iyi gelmedi. Parmagi kaydirdikca milyonlarca bilgi, yazi, fotoğraf. Ucsuz bucaksiz.. Baktıkça sanki nefes nefese kalıyorum gibi oluyor. Hem hic birine odaklanamiyorum, yani dikkatimi vermek istesem de cok zorlaniyorum. Hem de gerekli gereksiz milyonlarca sey akıyor elimin altinda yetişmeye çalışıyorum sanki koşar gibi. Tek sosyal medyam instagramdi, onu da su ara kapattım. Ara ara açıyorum. Ama kapaliyken cok daha mutluyum. Bir de, sakin ve yavas el isi yapmak bu tur seylere iyi geliyor. Orgu olabilir, incik boncuk tarzi seyler olabilir, çarpı isi etamin olabilir. Neye ilginiz varsa.. Ilmek ilmek birseyi ilerletmek iyi geliyor bana. Günde 15 dakika bile olsa duzenli yapmak

Bendede var ama ilaç kullanıyorum şuan. dün online psikiyatriye yazdım bişiler panik atak diye bişi yok dedi. burdaki arkadaşlar da panik vs sende aynı şeylerden bahsetmissin kafamda deli sorular. panik atak varmı yokmu anlamış degilim

vitaminlerime baktırdım eskiden fenaydı ama vitaminlerle iyi duruma geldi. hamilelik keşke olsa.. mukemmel olma kaygım da yok açıkçası. mukemmele yakın bile hissetmiyorum kendimi.

arkadaşlar benim sorunum şu çok telaşlı ve hızlı hareket eden biriyim elimde değil, hep böyle oldum, yemeği hızlı yerim, hızlı yururum, derslerde çok hızlı yapardım soruları, hızlı okurum, hızlı konuşurdum şimdi onu biraz yavaşlattım sadece. ve anksiyetem de var, gunun 24 saati heyecanlı ve kendini surekli kontrol altında tutmaya çalışan bir insan duşunun, ilaç kullanıyordum şimdi kullanmıyorum, sebeplerim var, çaylarla desteklerle falan kendimi tutmaya çalışıyorum, son zamanlarda bende aşırı unutkanlık, surekli panik hali, biri soru sorunca nedensiz heyecanlanma başladı, böyle değildim eskiden, biri soru sorunca resmen kilitleniyorum ve saçmalıyorum. gayet guzel bir işim var, eş dost aile ilişkilerim gayet iyi, görunurde sorunum yok. vitamin eksikliği eskiden vardı şimdi herşeyi hallettim vitamin destekleriyle. bu durumda olan var mı, surekli panik, soru sorulunca kilitlenme falan yaşayan, ilaçsız neler yaptığınızı anlatırmısınız? psikiyatriste daha önce gittim teşhisim anksiyete, ama söylediğim gibi ilaç kullanmama nedenim var.

Anladim ben yasamadim nasildir bilmiyorum ama bir tanidigim anksiyete oldugunu soyluyordu ve ilac kullanmadigi donemde cok farkli bir karaktere burunuyordu o yuzden dedim. Isterseniz doktorunuza bir danisin derim. Olmadi doktorunuzu degistirebilirsiniz. C

yemeği hızlı yeme, hızlı yürüme, hızlı soru çözme, hızlı okuma, hızlı konuşma hepsi bende de var. Üstüne iş yerinde ne verilirse verilsin hemen yapıyorum. Hep çok yoğun yerlerde çalıştım ben buna bağlıyorum. Tam tersi yavaş davranan insanları tuhaf buluyorum. Fakat ben sizin gibi biri soru sorunca heyecanlanmıyorum. Zaten yönetici oldum, görevde yükselme mülakatında çok dikkat ediyorlar heyecana ve sinirlenip sinirlenmediğimize vs. Bilmediğiniz, eksiklik hissettiğiniz konu mu yoksa çok normal soruda da mı heyecanlanıyorsunuz?

birşey diyemiyor çunku haberi yok danışmadım, kendisine çunku bir daha gitmek istemiyorum. anksiyete konusunda gerçekten faydası dokunan bir doktor varsa tavsiye de almak isterim.

Bence en güçlü insan kendiyle dalga geçebilen insandır. Herkesin eksiği, kusuru, kontrolsüz anı vardır. Böyle düşünerek rahatlamaya çalışın. Başkalarının sevgisine, beğenisine ihtiyacım yok diye düşünürüm. Ben kendimden eminsem, içim rahatsa gerisi önemsizdir.

spor yapayım ya çok söylenmiş, hep başlıcam diyorum hiç başlayamıyorum salak salak duruyorum. meditasyon yapmak iyi gelmişti evet hatırlıyorum onu da yapayım. benim sağlık anksiyetesi vardı zaten o azaldı şimdi anksiyetem resmen yaygın anksiyete bozukluğu. her yere yayılıyor her şeyde kendine bir geçiş buluyor nalet olası. biranliknefes

Konuyu okur okumaz giriş yaptım sen eşittir ben yazdıklarının hepsi de birebir ben de mevcut. Kitap, gazete okumanı , kardiyo yapmanı (20 dk yüksek tempolu yürüyüş ya da koşu) tavsiye ederim bana azda olsa iyi gelenler bunlar

çok takarım ne yazık ki, kuçuklukten beri. keşke salabilsem, saçmalamaktan rezil olmaktan falan çok korkarım haklısınız. yani yaşım da kuçuk değil 30 u geçtim. ergenlikte yaşadım en son şu saçma halleri. şimdi yine aynı hale döndum.

Sürekli kendimi motive ettim her sabah kalkıp sacımı tararken aynaya bakarak bugün cok iyiyim dedim. Gun içinde surekli tekrarladım onemli olan sabah uyanınca bunu yapmak tüm gününü değiştiriyor biliyormusun gercekten bunu bir terapisttenn duydum. Hersey den once uyku düzenimi değiştirdim beynimi rahatlattım aklıma negatif düşünceler gelince oturup dusunmek yerine oldugum yeri terkettim gezdim kafa dağıtmaya calıstım ilklerde zor oldu ama hemen pes etmedim zamanla kafamı dagıtmayı da başarabildim. derken hergun yavas yavas bir önceki gunden daha iyi oldugumu gördüm bunu gordukçe kendimi iyileşmiş olarak kabul ettim 7.8 aylık bir süre geçti artık gercekten iyiydim. Önemli olan kafa da bitiyo kendıne hastalığı yapıstırırsan daha da hasta oluyorsun. Kapalı alan fobim vardı acık önce acık alanlarda vakit gecirip kafamı dagıtacak aynı gun o enerjiyle cafeyerya da gidip bir çay içtim. Zaman zaman kapalı alan fobim de bitti Böyle böyle artık cok iyidim. tabiki ölüm korkusu vs peşimi hiç bırakmadı surekli aklımda ama eskisi gibi etkilenmiyorum günümü ziyan etmıyor yani. Bu arada ben ıkı kere yatılı tedavi oldum ama rahatsızlıgı mın en üst saffada yasadıgım zamanlardı yani daha hastalığımı bile tanıyamıyorken tedavi işe yaramadı. Bakırköy gibi biyer degilde daha cok universite hastanelerinde klinik givi agır hasta olmayan yerde. Yani ben bunlara rağmen basarabildiysem sende basarırsın. Umarım iyi olursun hersey gonlune olsun

stresli zamanlardan da geçmiyorum, stresli bir işim de yok, ama surekli bir pırpır kalp hali. covid den de aşırı etkilenmiyorum artık. koca kadınım çocuk gibi heyecanlanır oldum durduk yere C