Bu kısmı konuda olmalıydı. Fotoğraf evinde çocuk olan hiç kimseye korkunç gelmez. :)

ilerde narsisistik olmaz inş hep kendi istediği olsun gibi otoriter biraz daha bu yaşta. belki her çocuk o dönemde öyledir bilemiyorum tabi anneler daha iyi bilir.

Bana bu anlattıklarınız çocuğunuzun çok dürtüsel olduğunu düşündürdü. Dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğunda bu tarz hırçın ve dürtüsel davranışlar çok yaygındır. Yaşı kaç bilmiyorum ama gerekli testlerden sonra anlaşılır.

Bu konu ne yazık ki çok yaygın fakat çok fazla göz ardı edilen bir problem kaynağı. Günümüzde en büyük ağır metal kaynağı aşılar. Cıva ve alüminyum aşılardan alınıyor. Plastik oyuncaklardan ve boyalardan kurşun. Siz yine araştırın muhakkak fakat ben müsaadenizle size pratik bir kaç öneri vermek istiyorum. Çocuğunuzun yiyeceklerine alüminyum folyo, tencere, tava asla temas etmemeli. Granit, teflon, seramik kaplama pisirme kapları yerine başta kaplamasiz demir döküm olmak üzere, toprak, porselen, cam, çelik kaplar kullanın. Eski bir evde yaşıyorsanız su tesisatı eskidikce suya çok fazla kurşun salınıyormuş. O yüzden imkanınız varsa delikanlının yemekleri ve banyo suyu için hazır su kullanın. Sağlık bakanlığı kontrolünde yapılan su analizleri en temiz markanın buzdağı olduğunu gösteriyor. Ağır metal şelasyonunda kullanılan belli bir kaç takviye var: 1. Bentonit kili. İçiliyor, cilde sürülüyor, banyo suyuna katılıyor. Ben medikil markasını güvenilir buluyorum. Kullanım ve doz konusunda danışmanlık veriyorlar. 2. Kaya tuzu. Yemeklerde sadece pişirme sonrası eklenen kaya tuzu kullanılıyor. Banyo suyuna ekleniyor. 3. Epsom tuzu. Çocuklarda içilmesi güvenilir mi bilmiyorum. Banyo suyuna karıştırılıyor. Ayak banyosunda kullanılıyor. 4. Mürver meyvesi. Anadolu'da kuşburnu gibi kendiliğinden yetişen bir meyve bu. Gilaburu, kiraboğlu, kiraburu gibi isimleri var. Çiğ yenebilir mi bilemiyorum, kaynatılıp şurup şeklinde tüketiliyor. 5. Çörekotu ve zeytinyağı. Özellikle omurilik boyunca ve ayak tabanlarına masaj şeklinde uygulanıyor.

Bir gün basima bu gelecek o günü bekliyorum korkuyla Ama bakın sizin arada oluyordur biz çok nadir bunları yaşamadan gün geçiriyoruz.. Sizin de öyle mi..

Ben resim goremedim merak ettim dogrusu

Kaldırdım. Tanıyan olur zaten yeteri kadar reklam olduk her yerde. Bir an koydum can havliyle. Çok çok kötü birsey yok aslında fotoda. Ama o öfke anında çığlıkları bir yandan duvardaki çerçevelere kadar yere atıp bazen de yardım edin diye bağırması.. Hiçbir şekilde de iletişim kabul etmemesi.. Biz sakinleşmesini bekliyoruz ama çok yipraniyoruz, o da yipraniyordur.. Belki de ciddi bir problemi var.. bilmiyorum..

Çocuğunuz kaç yaşında. Benim kızım 1.5 yaşında bu dediklerinizi o da yapıyor burda yaş önemli. 4 5 yaşlarındaysa evet belki dile getiremediği bir sorunu olabilir

Muhtemelen el bebek gül bebek büyütmeniz yaratmıştır bu problemi. Kuralsız büyümüş, her istediği yapılmış bir çocuk gördüm ben. Tabi ki bu konuda yetkin değilim, işin uzmanı daha net görecek ve uygun bir çözüm yolu bulacaktır.

Horrible three bu değil mi ya?

Parça bazında değerlendirirsek ortalık çok dağınık sayılmaz bile bizim evin halini siz düşünün.. KudrAlobar Ayak

Hayır ı kabul etmiyor gibi Yani o an ne istedi ise o olacak Uzman yardımı alın bir de sakinleşince toplatın ya da kırılanı tamir ettirin Mesela o bu halde iken oturup ağladınız mı hiç tepkisi ne oldu Sanki cidden sonunun ne olacağını bilemiyor gibi montesorri tarzı deneyip görmeli Oğlum elindeki kupaları birbirine vururdu yapma etme kırılır elini keser vs dinlemezdi çıkan sesi sever müzik gibi iki kupa bulunca vururdu hemen bir gün eline seramik kupa almış azıcık vurunca kırılmış Bir baktım koşarak geliyor kırıldı diye evet dedim vurunca kırılır at çöpe onu artık kullanamayız sonra kupaları vurmadı bir daha birbirine

Arkadaşlar bu arada ben genel bir bilgi vereceğim. Pedagog ünvanı şu anda kullanımı geçersiz bir ünvandır, Adalet Bakanlığı'nda çalışanlar dışında bu ünvanı kullanmaz. Pedagoji bölümü 90lı yıllarda kapandı, bu bölüm mezunu dışında pedagog ünvanını kullananlardan uzak durun; muhtemelen ticari kaygılarla kullanan birisidir demeye geldim. İzmir'de maalesef çocuk psikiyatrı ya da psikoloğu tanımıyorum; yoksa yardımcı olmaya çalışırdım.

Evet çok korkunç görünmüyor olabilir, ama sadece oğlum dikkat et elini sikistirirsin kapıya dediğin için saatlerce süren bütün apartmanı inleten çığlıklar eşliğinde evi yere indirmesi dayanılmaz oluyor inanın... Üstelik bunu yaparken de yardım edin diye bağırıyor. Ben bu şekilde ses duysam eve polis gönderirim, kapı pencere açamıyorum, utanıyorum komşulardan, bagirmasindan.

Kaç yaşında? Çocuklar yok yere bu hale gelmez. Muhakkak büyütürken istemeden yaptığınız bir hata vardır. Pedagog iyi bir yol şu an sizin için. Hatalarınızı tespit edip çözüm yolları önerecektir. Eyüp Sabri bey iyi bir çocuk psikoloğu. Bir çok öğrencimi yönlendirdim kendisine. Muayene ücretleri biraz yüksektir ama. Maddi durumunuz el vermiyorsa ege üniversitesini tavsiye ederim bu konuda. Biraz zor randevu alırsınız ilk etapta ama aldıktan sonra randevularınız düzenli olur, zorluk yaşamazsınız.

Anladım. Uyku düzeni de hircinligini etkileyebilir. El bebek gül bebek diyorsunuz babasıyla sizinle iletişimi iyi diyorsunuz fizyolojik olabilir gibi geldi bana. İnşallah sorunu çözersiniz

Galiba evin patronu olmus, uzman destegi ile toparlarsiniz.

Anladım, eminim bir yerde iletişimde bir kopukluk yaşamışsınızdır. Pedagog bir çözüm bulacaktır.

Ebeveyn olarak tutumlarinizi gözden geçirmek için pedagog calisamasi gerçekten faydali olur. Degismek çok zor çünkü... bu süreçte tutarlı olabilmek de... umarım ihtiyac duyduğunuz desteği en kısa zamanda bulursunuz.

bendimm işinize yarayacağını düşündüğüm sayfaların fotoğraflarını gönderiyorum. Elbette kitabın bütününü okumak size daha sağlıklı bir bakış açısı kazandırır. Sonraki yorumlardan birinde tehlikeli işleri sakınmadan yaptığını okudum oğlunuzun. Bu konuda biraz daha ayrıntı verirseniz belki durum hakkında daha iyi yorum yapabilirim. Eklentiler IMG_1458. JPG 131 KB · Görüntüleme: 59 IMG_1459. JPG 178 KB · Görüntüleme: 57 IMG_1460. JPG 126,7 KB · Görüntüleme: 57 IMG_1461. JPG 121,4 KB · Görüntüleme: 53 IMG_1462. JPG 167,5 KB · Görüntüleme: 50 IMG_1463. JPG 144,1 KB · Görüntüleme: 47 IMG_1464. JPG 133,1 KB · Görüntüleme: 47 IMG_1465. JPG 122,9 KB · Görüntüleme: 43

Ayrıca şunu eklemek istiyorum; ille de siz bir yanlış yaptınız da çocuğunuz böyle oldu diye bir şey yok. O yüzden kendinizi suçlamayın, hepimiz aynı zamanda bir mizaçla doğarız. Üstelik örneğin dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu genetik geçişlidir.

Bunlar bizim geleneksel çocuk yetiştirme öğretilerimiz.. Ama kazın ayağı öyle olmuyor işte.. Yani çocuk gerçekten hasta belki, belki obsesif, belki bipolar.. Bunlari araştırmadan şımarık denmesi çok boş.. Hoş inşallah sadece simariktir.. Sadece otorite eksikliğidir inşallah. Yanlış anlamayın bir çok kişi eşim dahil aynı yorumu yapıyor, size birşey demiyorum.. Ama katılamıyorum da.. Ama bununla beraber inşallah sadece dediğiniz gibidir diyorum..

Bence çok şımarmış. Yani yetişkin olarak kurallar, sınırlar koyamamışsınız. Gemi azıya almış, oynatıyor sizi. Bir arkadaşın çocuğu da böyleydi. Düzenli doktora gittiler ama fayda göremedi. Birgün öyle çıldırdı ki tokat attım dedi. Sonra normal bir çocuğa dönüştü dedi. Elbette tokat attığı için çok pişman olmuş. Ama işe yaramasına sevinmiş. Saçınız ona değdi diye özür dilemeniz çok saçma ve yanlış. Çünkü bu özrü gerektirecek bir şey değil. Yavrum saçım değebilir, neden iğne vurunmuş gibi abartıyorsun demeliydiniz. Peşinden ayakkabıları çıkarmayacaktınız. Çıkarın diye yırtınırsa ayakkabı giydirmeden çıkmalıydınız. Annenizin seslenmesi konusunda, o bir yetişkin, istediği gibi davranmakta özgür. Kusura bakma küçük bey, her şey senin istediğin gibi olmaz vs diye sınırını öğretmeliydiniz Yani otorite ve kural eksikliği var gibi geldi bana.

İzlediği bişeyden etkilenmiş olmasın.

bendimm kuzun bagimsizlasmak, neyi ne zaman yapacagina kendisi karar vermek istiyor. Evin küçüğü değil, evin ferdi olarak görüyor kendisini. Ote yandan da sen onun güvenliğini /iyiliğini düşündüğün için "dikkat etmesini"veya "yapmamasını" söylüyorsun... O da kendisini engellenmiş hissettiği için ofkeleniyor. Burada çocuğun hayatta ki tecrübesizliği devreye giriyor ve sözcüklerle değil yıkarak/kendisine zarar vererek öfkesini sana anlatmaya çalışıyor. Onunla zaman içinde duygular ve uygun yollarla ifade etmek üzerine çalışmalar yapabilirsin. Arkadaşların da söylediği gibi öfke nöbeti esnasında onun güvenli bir yerde olmasını sağlamak Ona sürekli birşeyler anlatmaya çalışmamak... öfkesinin bir tık azaldığını görünce ona sarılmak .. çok daha sakinleşince konu hakkında konuşmak faydalı olabilir.

En doğru yöntem ve çoğu durumda işe yarar.

Tabiki 6 yaşında bizimkisi yapı olarak sakin akıllı ayda yılda bir falan oluyor ozaman bana vuruyor çığlık atıyor bende gidip başka odada duruyorum sakinkeşmesi zor bir süre sonra yanıma geliyor barışıyorum böyle yaparsa onu dinlemeyeceğimi söylüyorum bu şekilde dediğini ysptıransyacağını bilmesi lazım Daha geçen dedim maşallah akılı kızım var Allah bana göre çocuk vermiş diye sonra bunu yaşadık Kendi kendine oynar resim yapar hikaye anlatır vs.. Ama kız çocukları daha uyumlu Küçükkende oluyordu ama gittikçe daha olgunlaştı

Amin. İnşallah, bir yolunu bulsak da geçse.. Gece gündüz her an çok zorluyor..

Evde korkunç bir durum yok. Sinir krizi geçirilmiş muhtemelen. Yalnız bırakın tepki vermeyin, sakinleşince ne kadar üzüldüğünüzü anlatıp sarılın. Prof. Dr. Eyüp Sabri Ercan'ı tavsiye ederim.

Sinir koyamamak sanırım Yorgun uykusuz bitkin anne, sürekli ağlayan, hareketli bir bebek.. Ağlamalari karşısında yetersiz kalan ben.. Ve sonuç

Çok çok güzel anlatmissiniz.. Evet hepsini yapıyoruz elimizden geldiğince. Ve zaten o kadar az hayır denmiş bir çocuk ki.. İşte en büyük hatam da bu olabilir. Merakını koreltmemek, her daim geliştirmek adına fazla fazla verdim herşeyi. Tek derdim zarar görmesin. Ve en yumuşak uyarıyı bile azıcık göğüslesin. Ne yapayım bırakayım parmağı mi kopsun.. O uyarıdan bu tepki zoruma gidiyor Bu kadar ilgilenirken..

Olabilir.. Açıkçası bu konu da bilgim yok ama, hiperaktivite yada dikkat dağınıklığı hiç yok, eminim.. 30 sayfalık kitabı oturur güzelce dinler sonra da bana anlatır, dikkat sağlama sıkıntısı yok, hatta süresi bile fazla.. Ama mesela az once, ayakkabısını giydirirken saçım ağzına gelmiş, neden gelmiş diye bir ağlıyor, tamam dedim oğlum kusura bakma, topladım bak, şükür ucuz atlattık onu. Ondan sonra ayakkabilari, ayakkabilik da biri sağda biri solda duracakmis, giydirdigim ayakkabıları çıkarttım, birini sağa birini sola koydum tekrar alıp giydirdim.. Sonra ananesine geldik, o sesleniyor aşağıdan normalde, annemde seslenmeden çıktı, vay efendim neden seslenmeden çıkmış.. Tamam belki normal diyeceksiniz ama.. Bu kadar çok olması normal mi.. Ne isteyip istemeyecegini ben kestiremiyorum ki her zaman..

Merhaba. İşin pedagojik boyutu hakkında çok güzel yorumlar yapılmış, umarım faydasını görürsünüz. Ben de farklı bir noktaya dikkatinizi çekmek istedim. Çocuğunuz bebeklikten itibaren zor ve alerjik bir bebek miydi? Çocukluk çağındaki davranış problemlerinin azımsanmayacak bir kısmının kronik ağır metal zehirlenmesi kaynaklı olduğunu okuyorum son zamanlarda. Vücuttan metal atılımı sağlandığında davranış problemlerinin çözüldüğü vakalar bildirilmiş. Konu o kadar ciddi ve kimyasalla bezeli dünyamızda o kadar geniş bir alanda bizi etkiliyor ki sadece ağır metal şelasyonu üzerine çalışmalar yapan doktorlar var. Alerji, bir ağır metal zehirlenmesi tablosu. Cocugunuzda alerji varsa hatalı ebeveyn tutumu yanında muhtemelen bir de ağır metal zehirlenmesi sorunu yaşıyorsunuz demektir. Ağır metal zehirlenmesinin çocukluk çağındaki etkileri gibi bir kaç aramayla googledan da ulaşabileceğiniz bir çok kaynak vardır diye tahmin ediyorum. Pedagojik yardım alırken cocugunuzdaki ağır metal düzeyini de olcturmenizi tavsiye ederim.

İnşallah sağlıklıdır ve tek sorun budur.

Yok tabi ben ayrıntı vermeyince anlamazsınız haklısınız, bunu özellikle kızdığı için yapıyor.. Evlilik fotografimizi yerlere atıyor, albümlere biblolara kıymetli ne varsa bilerek atıyor. Yoksa oynarken dagitsin sorun değil.. Ben zaten her oyunu oynuyorum evde.. Yerlere resim de yaparız, duvarlari da boyariz.. KudrAlobar Ayak

Herşeyi konuşuyor, 3 yasina girecek, ama yaşının çocuğu değil...

Sorumluluk vermediği nerden çıkardınız.. Ek gıdaya başladığından beri yemeğini kendisi yer, tuvaletini kendisi girip, kendisi çıkar. Oyuncaklarını çok güzel toplar. Sofra kurarken yardım eder. Bu öfke krizi anları başka birşey oluyor.. Yaratığa dönüşüyor resmen. Bunlar dışında mükemmel bir çocuk. Evet yanlisim var ki böyle.. Ama sorumluluk verme durumu olduğunu sanmıyorum. Kurallari da vardır, kendi yatağında yatar, dış fırçalarız, TV deseniz günde yarım saat bile bakmaz. Fazla ilgilenmek, konuşmak, yetişkin birey gibi davranmış olmam olabilir..

yazmışlar zaten Eyüp hocayı tavsiye ederim.

çocukla asla inatlaşmıycaksın, asla bağırmayacaksın, ne olursa olsun sakin davranacaksın... çocuklar haklı 4 duvar arasında yaşıyorlar... hergün mutlaka hava sıcakta olsa soğukta dışarı çıkarıp, açık havada oynatacaksın..

2-3 yaş geçişlerinde bazı bebekler çok ağır yaşıyor bu durumu ve dışa vurum olarak kendine, eve ve çevresine zarar veriyor. Benzer durumu yaşayan arkadaşlarım oldu bu süreçte çocuğa asla bağırma azarlama yaptırmadı pedagog sakinleşene kadar yalnız bırakıp sonrasında uzun süre kucağına alıp sevip sarılma terapisi yaptırıyordu annesine. Allah yardımcın olsun. İnan bunlarda geçecek.

10 dk da bir toplamazsaniz durum bu olur. Evde abartılacak bir durum yok çocuğa uygun olmayan bir ev var sadece. Benim çocuğumun önüne de masayı sandalyeyi koysam ters çevirir ama koymuyorum. Gösterdiğiniz evde bir sorun göremiyorum.

Arkadaşlar merhaba, uzun uzadıya yazacak psikolojim kalmadı, size sadece evin fotoğraflarını atacağım, ve bana bildiğiniz memnun olduğunuz bir pedagog varsa önerebilir misiniz.. Hiç iyi durumda degiliz, üstelik en kötüsü de sebepsiz.

El bebek gul bebek buyudugu icin bunlar... siz ona iyilik degil kotuluk yapiyorsunuz sorumluluk vermemekle.

Belki de sorun ne çok ilgilenmeniz ne de çocuğunuzun davranışlarıdır. Muhtemelen, yaş ve gelişim özelliği olan bu son derece doğal bir süreci yönetmekte desteğe ihtiyacınız var. Belki de sadece bakış açınızı değiştirmeye ve kriz durumlarından önce, önleyici tedbirler almaya ihtiyacınız vardır. Bu da hallolmayacak bir durum değil. Önceki yorumumda bahsettiğim kitabı, lütfen alıp okuyun. Durumunuz çok acilse öfke krizleri ile ilgili bölümün fotoğrafını gönderebilirim.

Mesajınızın sol altındaki düzenle kısmını tıklayın ordan silin.

Size bir kitap bir de uzman önereceğim. Kitap okunması kolay, çizimlerle desteklenmiş, pratik ve uygulanabilir tavsiyeler içeren çok güzel bir kitaptır. İşinize yarayacağından eminim. Dr. Ender Marangoz özel eğitim uzmanıdır, daha çok özel çocuklarla çalışır, bununla birlikte çok donanımlı ve çocuklar hakkında oldukça bilgilidir. Portage testi ve eğitimi konusunda alandaki en yetkin isim diyebilirim. Size de yardımcı olabileceğini düşünüyorum. Portage eğitimimi bizzat kendisinden almıştım. İsterseniz ismini ve çalışmalarını bir araştırın. Eklentiler IMG_1454. JPG 123,2 KB · Görüntüleme: 40

Böyle durumlarda çocuk gibi düşünmeye çalışın. Ne odanın durumunda ne de oğlunuzun tepkisinde bir anormallik yok. Benim evimde sağlam eşya kalmadı. Altı aydır nispeten düzeldi oğlum. Çünkü ben düzeldim. Her çocuk bir değildir. Muhtemelen oğlunuz enerjik ve tepkisel bir çocuk. Var olan enerjisini ev içinde atamıyor ve engellenmek, uyarılmak da tepki vermesine sebep oluyor. Mümkünse oyun gruplarına ya da yarım gün kreşe gönderin. Birkaç ay önce evime çocuklu bir misafir geldi. Oğlum yaşlarında bir çocuk. Yemeğini yedi, kanepeye geçti ve hiç konuşmadan oturdu. Saatlerce hiçbir istekte bulunmadı, sadece oturdu. Annesine baktım, annesi de aynı. Çay mı kahve mi? Fark etmez. İsterseniz balkonda oturalım. Yoo fark etmez. E ayağa kalkalım madem. Yooo iyi böyle. Kendime baktım. Aynı eylemi on dakikadan fazla tekrarlayınca bunalıma giren bir insanım. E oğlumun da tepkisiz sakin bir çocuk olmasını beklemek tuhaf olurdu. Havanın güzel olduğu tüm zamanlarda sokağa çıkın. Engel olmayın. Koşsun, zıplasın hatta düşsün. Müdahale etmeyin çok fazla. Belli ki birikmil bir öfkesi var. Yetişkinlere göre basit ama onların dünyasında büyük sorunlar yaşıyor olabilir. Enerjisini atamamak gibi. Engellenmek gibi. Sürekli müdahale edilmesi gibi. Mesela elini sıkıştırırsın oğlum demişsiniz ya. Bunu çok sık ve her alanda yapıyor iseniz bunalmış olabilir. O küçük uyarıda da patlamış olabilir. Benim eşim bunu yapıyordu. Koşma düşersin, çıkma oraya ayağın acır, zıplama, takla atma, önüne bak. Bla bla bla. Ne zaman ki eşime müdahale etme çocuğa dedim, o vakit oğlum sakinleşmeye başladı. Düştü, yaralandı, ancak daha sakin bir çocuk oldu.

Bildiğim kadarıyla terde, idrarda ve kanda aranıyor ağır metal. Bir çocuk doktoruna danışın mutlaka.

'Sınır koyamama' çocuğunu, özgüvenli ve ne istediğini bilen, bağımsız bir birey olarak yetiştirmek isteyen ailelerin çok sık düştüğü bir tuzak. Yoğun çalışma saatleri olan ebeveynler de bazen vicdanlarının ve çocuklarına kıyamama duygusunun etkisinde kalarak 'sınır koyma' becerisini kullanmayabiliyorlar. Çocukta bir sorun varsa mutlaka ilk yapılması gereken, sebepleri bulmaya çalışmak, sebebi bulduğunuzda zaten sonuca çok yaklaşırsınız.

Bize sebepsiz gelir ama onlar icin gecerli bir sebep vardir. Psikiyatrist oneririm. Ozel veya universite hastanelerinde cocuk ve ergen psikiyatri bolumu var, kapsamli muayene olur, iciniz rahatlar.

Bende ayi şeyi düşünüyorum.. Dr u arıyorum şimdi, bir de fotoğrafı nasıl kaldirabilirim, biliyor musunuz :)

Ben fotoyu göremiyorum ya..

O kadar memnun olurum ki, ben bugüne hiç değilse iyi kötü bir uzmandan randevu almaya çalışıyorum. Ama çok sevinirim gönderirseniz.. . push ;

Ona malesef Mayıs sonuna randevu buldum. Başka birine aldım bu çarşambaya. Bakalım.

Çarşamba gününe randevu aldım inşallah çözüme ulasacagiz.. Çok teşekkür ederim bilgiler için :)

Bende fotoğrafı göremiyorum çok merak ettim

Babasiyla iliskisi nasil, sizin esinizle tartismaniz kavga oluyor mu evde? Ev halidir herkesin olur tartismasi ama cocuklar cok etkileniyor. Babasini yeterli gormuyor ise de ofkesini yoneltiyor olabilir. Uzman destegi ile ne oldugu ortaya cikacaktir.

Asla dört duvarda değil, inanın degil. Ben sokakta büyüttum çocuğumu. Sabah 8 de beraber yürüyüşe parka çıkar, eve gelir oyun oynar, yemek yer, uyuruz. Sonra tekrar kütüphaneye yada ananeye artık planimizda ne varsa oraya gideriz. Ben çözemiyorum kesinlikle yardım almam gerekiyor.

Sanmıyorum hep böyleydi genel olarak mükemmel bir çocuk, ama kesinlikle en tatlı uyarıyı bile kabul etmiyor. Mesela dün teyzesinde sıcak çay vardı, oğlumda top oynuyordu, teyzeciğim çayımı kaldırayım bir saniye demesiyle sehpadaki çayı bardağı yere firlatti. En korktuğum şey kesecek kendini yakacak, başını ciddi bir iş açacak..

Amin sağolun, inşallah.. o ilaç içeceğine, ben tutumumu degistiririm..

Ben de edineyim tavsiye ettiğin kitabı. Tesekkur ederim paylasimlarin için

Bunlar olabiliyor maşallah çok uyumlu sakin akıllı bir kızım var ama dün damarı geldi çığlık çığlığa ağladı ve sonuç kapıma polis geldi çocuğu dövüyor sunuz diye şikayet etmişler Ben ve çocuk dövmek o anda kızımda korktu 3 polisi görünce

Çok tercih edilen bir uzman kendisi. Siz randevuyu alın, başka uzman bulamazsanız o zamana kadar ona gidersiniz. derin sularda da yazmış size. O benden çok daha yetkindir çocuklar konusunda. Tavsiyelerini dikkate alın.

Benim kız aynısı bardak kırar hatta bizimki sakin bırakın düşünsün. Allah yardımcınız olsun

Şimdi ayrıntılı inceleyebildim bu zamana kadar bugüne randevu aradım, malesef dolu Bir sayfa da mesela, kitapligi dağıtıyor, ama tepki amaçlı değil anladığım kadarıyla. Ben bu tarz şeylere hiç değersiz hissettirecek tepkiler vermedigimi düşünüyorum. Tam tersi fazla değer ve alaka vermiş olmak da bu hale getirir mi Fazla söz sahibi görüyor olabilir mi kendini. Ben bulaşık yıkarken o da yıkamak ister, tamam sende plastikleri durula derim, sandalyeye çıkar, durular, ama ben işimi bitirdiğimde inmeyi asla kabul etmez, ek zaman veririm, iş yine çığlık kıyamete gelir Bende pişman olurum Tehlikeli hareketler bu arada cam bardağı yere atar, büfelere vurur, ki bizim evinizde yok, annemde mesela var... Bunları da uyarınca yapar..

Ah ne güzel anlamış kuzum, umrunda olmaz malesef oğlumun.. Evde fırının kapağını kırdı, bulaşık makinesinin kapağına kahvaltı bıçağı soktu kapanmiyor, biliyor sonuçlarını.. Umru değil..

Çok dikkat edeceğim bunlara, ışık tuttunuz gerçekten teşekkür ederim. Nerede nasıl yaptirabilirim bu testi bulamadım ama

Birde ben işten ayrıldım herkesin dediği çok mutlu oldu değişti dediler

Kıyamam ya neden bu çocuklar böyle -Ya Halim- ismi şerifini okuyun üstüne bol bol. Benimde komşularım seni tanimasak çocuğa şiddet uyguluyosun sanardik derler hep

ben de otorite eksikliği diyen arkadaşlara katılıyorum. aynı şekilde kuzenim davranırdı. kusura bakmayın ama o da aynı böyle fazla şımartılmıştı. her dediği yapıldı, ayağı taşa takılsa çocuktan özür dilendi. neler neler. çocuk evi tepelerine yıktı. en sonunda canlarına tak etti tabi sinirleri yıprandı. şimdi böyleyse ilerde yandık moduna girdiler. pedagogtan da yardım aldılar ki onun da yorumu böyle oldu. ilk başta şımarıklık krizlerine devam etti ama zamanla yola gelip düzeldi. kurallara alıştı, anasına babası saygı kazandı. pedagog size en doğru yolu gösterecektir bunun için ama unutmayın ki pedagogun dediklerini çocuğun iyiliği için yapıyorsunuz. ay acıdım kıyamam deyip caymayın sakın.

Gerçekten olabilir mi böyle birşey.. Evet alerjik bir çocuktu. 4,5 aylıkken olduğu aşı sonrası kanlı kaka yapmaya başladı ve o gün bugündür böyle.. Gıda alerjisi geçti ama.. Bunlar kaldı.. Hatta 4,5 aya kadar geceleri deliksiz uyurdu ben emmeye kaldırdım. Evde bebek var mı yok mu anlaşılmadı. Kipirdakti ama böyle bağırmazdi. Sonra gece uyumamalari, ağlamaları.. Derken ben alışkanlık oldu diyordum.. Hemen araştırıyorum..

Yok ben sizi anladım, hatta inşallah dediğiniz gibi sadece benim tutumumdan kaynaklı bir durumdur da dedim.. İnada bindirmemek, ve gerçekten çocuğumun nesi olduğunu bilmedigim için de, en doğrusu nasıl davranacagimi bilmediğim için de böyle davranıyorum.. kriz doğurmak istemiyorum.. ama tabi ki en doğrusunu uzman söyleyecek bakalım.. bizimki sadece varsayım oluyor..

Bakın sizin tavırlarınız da yanlış. Özür dilemek iyi annelik değildir -yanlış anlamayın lütfen, asla anneliğinizi eleştirmiyorum. Hepimiz iyi anne olmak isterken hatalar yapıyoruz- Bir insan saçı değiyor diye neden özür dilesin, anneanne neden torununun sözünü dinlemek zorunda ki? O bir çocuk. Hayatı bilmiyor. Anne babalar olarak biz öğretiyoruz. Ve her şeyin bir sınırı olduğunu öğretmek bize düşüyor. Bir çocuk düştüğünde ağlayınca teselli ederiz. Ancak senin yüzünden düştüm, sen yaptın vs derse çocuğa doğruyu yanlışı öğretmek için biz de doğru tepki vermek zorundayız. Hayır çocuğum benim yüzümden düşmedin, şu taşa takıldın, önüne bakmadın vs gerçek nedeni göstermeli, daha dikkatli davranmasını söylemeliyiz. Umarım anlatabildim.

Fazla ilgi, sevgi ve değer görmek çocuğu huysuz veya uyumsuz yapmaz bununla birlikte sınır koyamamak buna sebep olur. Fazla'nın ölçüsü nedir? Bu da önemli. Dünya çocuğunuzun etrafında dönüyorsa, çocuk her istediğine, istediği anda kavuşuyorsa, çocuğa gerektiğinde 'dur' denmiyorsa yani olumlu sınır konmuyorsa, bu tip istenmeyen davranışlarla karşılaşmak zaten beklenen bir durum. Yukarda saydıklarım yoksa; ya çocuğun mizacı 'zor ısınan çocuk' mizacıdır, ya karşılanmayan ihtiyaçlar sözkonusudur, ya ebeveynler arasında dolayısıyla evde huzursuzluk vardır, ya da hiperaktivite ve dürtüsellikten şüphelenirim. Ben bir çocuk psikoloğundan randevu alıp görüşmenizi tavsiye ederim.

Mükemmel ilişkileri var.. Herşeyin doğrusunu yapmaya çalışıyoruz ama yalnisimizi bulsak...

Ne yaptım bilmeyi herşeyden çok istiyorum, o kadar el bebek gül bebek balim canım büyüttüm ki.. Nerede yanlış yaptım bilmiyorum. Mutlaka gideceğim dediğiniz Dr a. Hastanelerden randevu aramakla uğraşmak istemiyorum.. F