Merhaba, ama sonuçta annenizde hasta bu da bir hastalık. Onu suçluyorsunuz ama belki elinde değildir. Psikolojik destek alma konusunda ailenizin diğer üyeleri ile birlikte yönlendirseydiniz keşke. Tabii var mı baba diğer kardeşler bilmiyorum varsa onların bu konu hakkında düşünceleri ya da annenize yardımınız ne? Bu hastalığı bilmiyorum ama desteğe ihtiyacı olabilir.

Merhaba. Sorun ne yazık ki annem... En ufak bir şeyde bile yalan söylüyor. Bazen ortada hiçbir şey yokken yalan hikayeler anlatıyor kafasında uydurduğu ve bunları oldukça detaylara girerek anlatıyor. Size söz versin yeminler etsin hatta ölümü gör falan demişliğim var yine de yalanlarına devam ediyor. Tanıdığımız kişiler hakkında ya da kendi uydurduğu insanlar hakkında. Çocukken bile hatırlarım o zamanlar çok anlamazdım ne olduğunu ama telefonda birileriyle konuşuyor gibi yapar kendine hayali arkadaşlar uydururdu, merak ederdim yanına gidip duymak isterdim kim diye kaçardı duyurtmazdı. Muhtemelen onlar da uydurduğu insanlardı. Kimbilir hatırlamadığım ne travmalar yaşadım bu yalanlar yüzünden çocukluğumda, kişilik bozukluğu ve yaygın sosyal anksiyete ile cebelleştim yıllarca. Yaşım büyüdü ama o kadar iyi manipüle edilmiş insanlardan o kadar korkutulmuşum ki aldığım tedaviler bile insanlara karşı güvenimi yerine getiremedi çoğu şeyi düzeltse bile. insanlar hep yalan söylüyor ve beni hep aldatıyor gibi düşünüyorum, kimseyle yakın ilişki kuramıyorum. eşimle eşimin gayretleri ve tedavime hep destek olması sonucunda uyum ve güven sağlayıp evlenebildim. Eşim hayatımda olduğu zamandan beri yavaş yavaş uyandım rüyadan sanki annemde hep bir gariplik vardı ama neydi bendeki gariplik neydi sebebi neydi kendimi iyice fark edebilince annemin temelini attığı kocaman bir enkaz olduğumu da anladım. Annem hiç değişmiş değil, onunla ne kadar konuşsam da anlatsam da düzeltmeye çalışsam da olmuyor. Hep haklı, ben ise uzun zamandır onu bu hayatta yalancı çıkarmaya çalışan onun açığını kollayan biriyim... Eskiden sorgulamazdım, belki de sorgulamak istemezdim, o zaman iyiydim. oysa tek istediğim söylediği şeylerin bir kez olsun yalan çıkmadığını görmek, ona güvenebilmek. Anne tarafından böylesine yaralı olmak, annen olduğunu hiçbir zaman hissedememek, başkalarıyla tanıştırırken acaba bunlara ne yalan söyleyecek demek öyle zor ki. Öyle işte. Dün yine artık yoluma bakmam gerektiğini, takmamam, üzülmemem, kabul etmem, kurduğum aileye odaklanmam gerektiğini anladım. Çünkü umudum bitti, yine yalan yalanlarına dayanacak gücüm kalmadı. Bir umudun bitişi, annenin asla anne olamayacağının kabullenilişi zor ama oldu. Karışık yazmış olabilirim, benim için şu an önemli olan içimi döküp paylaşmaktı. Dürüst, fikirlerinin arkasında duran, sözünü bilen, saygı duyabildiğiniz bir anneniz varsa ona sarılın.

oyle ya da degil ama siz annenizin size bunu yaptigini kabullenemiyorsunuz

Çok üzücü gerçekten. Lakin şunu da hesaba katmalısınız; psikiyatrik rahatsızlıkların hemen hepsinde içgörü eksikliği vardır. Bazı rahatsızlıklarda durum biraz daha yumuşaktır ve algınızın açıklığı ölçüsünde gelişebilir... Bu sebeple hastalığını anlayamaz ve çözüm bulamaz insanlar. Tek başına gidip sebepsiz yere yalan söylüyorum demesi olası değil. Bunu yapması kolay olsa yalan söylemeyi de kesmesi gerekirdi ama bu dürtüsel bir bozukluk ve kesemiyor. Yakını ve dışarıdan bir göz olarak siz anlatmalısınız bu sorunları doktora. Zor olduğunu biliyorum, ikna etmeniz ve bir süre daha uğraşmanız gerekecek ama başka çare de yok... . push ; Y

Hayali insanlardan bahsediyorsunuz. Şizofreni olamaz mı? O yalanlar da kafasında kurduğu dünyadaki doğruları?

Adım kadar eminim, 30 yaşındayım, ayırdını yapabilirim. Mitomani teşhisini hekim koyar belki evet ama mitomani tanımına da %100 uyan bir insan annem. P

Sormanıza sevindim

Sormanıza sevindim. 8 senedir içimde sevgisiyle onun yokluğu yaşıyorum

Hayatım boyunca anneme hayranlık duyup, tarifsiz sevdim. Her ihtiyaç duyduğunda yanında olmaktan gurur duydum. Yeri cennet olsun Nur yüzlü meleğimin

Şizofren birinden şizofren olduğunu anlamasını istemek gibi bu dediğiniz. Siz yine de psikoloğa bir götürün 30 yaşındasınız ama benim ne dediğimi hiç anlayamamışsınız dolayısıyla en iyisi bir doktora götürün çözümü vardır belki, tedavisi vardır WOLFROG Ekşiden aynı tadı

Mitomani demişsiniz de belki şizofreni, söyledikleri kendince doğru? Ailenden kimsenin aklına gelmemiş mi bir uzmana göstermek? P

Saygı duyacağınız bir anneniz varsa ona sarılın dediği için son cümlelerine hitaben yazmıştım, yanlış anlaşılma olmasın. niyetim kimseyi üzmek değildiAnne özlemim çoktu onu anmak, yad etmekti tamamen niyetim gerçekten

Anneniz hekim tarafından teşhisi konulmuş bir hasta mı yoksa mitomani derken sizin varsayımladığınız bir şey mi? Eğer varsayımsa önce annenizi psikoloğa götürün. Gerçekten bir hastalığı vardir bu derece yalanı varsa, ama sonuçta sizi kandırmak üzmek için yapmıyor işte kadın belli ki hasta, annenizin allah korusun bacaklari olmasa onu bunun için suçlayabilir misiniz? Bu konu için de suçlamayın o zaman. Muhtemelen çoğu onun elinde olmadan yaptiğı şeyler

Annenizin bu saatten sonra değişeceğini hiç sanmıyorum. Belki başka sorunları da olabilir hatta, benim de küçükken tanıştığım biri mitomaniydi bence, mitomani tanısı almamıştı ama borderline tanısı almıştı belki bağlantılıdır bilmiyorum. Değişmesi için kendinin değişmek istemesi lazım ki kendisi istese bile zor karakteri değiştirmek. Kendisi istemiyorsa ve kabul etmiyorsa zaten imkansız. Onu olduğu gibi kabul edin ve sizi en az kötü etkileyebileceği mesafede durun bence. Ne şanslısınız ki size destek olan bir eşiniz var

Şöyle düşün kimsenin anne/babası mükemmel değil ki, dışardan herkes iyi görünür. Şiddetle büyüyen ya da annesiz babasız büyüyen insan da çok. Bunları da sen haline şükret, abartma demek için demiyorum. Gayet üzülmekle haklısın, kim bilir nasıl travmalar oluşturmuştur sende, hayatta en güvenmemiz gereken insanlar sonuçta ancak kendini küçük bir kesim gibi düşünüp kötü hissetme diye diyorum; aslında hiç azımsanamayacak kadar çok kişinin ailesinde sorun var.

Çok üzüldüm durumunuza. Mitomoni zaten kişinin kendisinin değil önce çevresindekilerin tanıyacağı bir hastalık. Çünkü bu hastalıkta kişinin inkar dönemi çok uzun. Keske anneniz bir şekilde yardım almayı kabul etse, çözülmeyecek bir hastalık değil. Hem size hem de kendisine çok iyi gelir. Hiç ihtimal yok mu?

Tabii ki yalnız olmadığımın farkındayım bu konuda, ama hayatta yalnızım çocukluktan bugüne kadar yaşadığım şeylerin üzerimde bıraktığı tahribat yüzünden güvensizlikten ne bir dost edinebildim ne sağlam ilişki kurabildim, evliliğim bile eşimin gayreti onun istikrarı. Hayatım boyunca yalan paranoyası ve güvensizlikten herkesi terk ettim sevgililerimi, arkadaşlarımı, işimi, insanla alakalı hiçbir şeyde başarılı olamadım.

Belki daha genç olsa doktorlar işe yarardı ama artık çok geç. Zaten kabul de etmiyor, etmez de. Bir anne modelim bile yok aklımda hep tek istediğim ondan akıl alabileceğim, beni manevi olarak destekleyebilecek, dizine yatıp güven içinde hissedebileceğim bir anneydi. Vasfının, engelinin, güzelliğinin, onu o yapan tüm niteliklerinin biçimi umrumda değildi sadece herkesinki gibi bir anne istedim hep. Olmayınca, yaratılamıyormuş da, kabullendim değişmiyor. Kitap önerisi için de teşekkürler muhakkak ilgileneceğim zaten yaramı az da olsa tamir edebilecek her şeyin peşinde koşuyorum :)

kabullenmek çok zor, ordaki insan senin köklerin çünkü, umudun asla bitmiyor bir gün düzeleceğine kabul edeceğine yalan söylemeyeceğine dair. ama artık kabullenmem gerektiğini anlıyorum kendimi uzak tutmaya zarar görmemeye çalışacağım.

Amacım size saldırmak değil, sadece merak ettiğim için soruyorum. Neden bu konuda yaralı birine mükemmel annenizi anlatıyorsunuz? Konu sahibinin en son duymak isteyeceği şey bu sanırım üstelik başka annelerin nasıl olduğunu da çok iyi biliyor. Her konunun altında var böyle birileri, en çok da kocasından dert yananlara mükemmel kocasını anlatanlar. Sanal bir ortam olsa da gerçek hayatın tam olarak yansıması burası.

Değil ya, bu kadar değil. Benim çok daha farklı bi hayatım olabilirdi, gençliğim paranoyalarla, güvensizlikle, asosyallikle geçti üstelik üstüme yapışmış kişilik bozukluğu tanısı cabası. Hala atlatabilmiş değilim bazı şeyleri.

Ha bir de zor bir ailede büyümek kitabını öneririm. Orda kendi kendinize aşmak için yollar var. Mesela birinde annemiz/babamızın asla istediğimiz sağlıklı ebeveynler olmayacağını kabullenmekle ilgili bir yöntem vardı. Sanırım istediğimiz sağlıklı anne/babayı gömüyorduk temsili olarak.

Şizofreni değil çünkü yalan söylediğinin farkında, anlattığı şeyler onun doğruları bile değil. Büyük bir rahatlıkla yüzü zerre kızarmadan çok normal gibi yalanlar söylüyor. Y

Ben bu suçlamama konusuna katılmıyorum bence annenizi suçlayın çünkü insan kendinde olan sorunların nedeni kimse onu suçlamayınca bu sefer kendini suçlamaya başlıyor. Bu da özgüven eksikliğine neden oluyor. Her ne hastalığı/nedeni varsa bile sizde sorunlara yol açtıysa bunun suçlusu anneniz ve eğer sorunları vardıysa bunu kendisi çözmeliydi. Sonuçta o bir yetişkin, bunun ayırdına kendisi de varabilir zihinsel bir engeli yoksa.

Yapmıyor, saptırıyor ve direkt saldırıya geçiyor benim ne kadar kötü bir evlat olduğumu söylüyor onun açığını arıyormuşum

bosver turk annelerinin cogunun modeli boyle degil zaten, cogu insan annesini idare ediyor. zaten anneler makul olsa bu kadar kaynana konusu acilmazdi Z

babam yok, kardeşlerim yok, kendi hayatım da annemin verdiği hasarlar neticesinde iğrenç geçti hala daha topluma adapte olmakta zorlanıyorum. daha önce yazdığım gibi kocamın gayretiyle bu günlere gelebildim. anneme yardımım, zor zamanlarında çağırdığı her an yanında olmak, kmlerce öteden nöbetçi eczane bulamadı diye ilaçlar taşımak, her iş çıkışı akşam yemeğini hazırlayana kadar onunla telefonda konuşmak, yalanları ve davranışları hakkında uyarmak, doktora yönlendirmek.. benim elimden bu kadar geliyor ne yazık ki. Annasan

Başlığınız "Mitomani hastası anne". Konunuzda: annenize bir uzman tarafından teşhis konulduğunu söyleyen herhangi bir ifade yer almamakta. Bu sizin çıkarımınız sanırım. Mitomani kavramı 1891 de tanımlanmış. Ancak üzerine çok fazla çalışma yapılmadığı da belirtilmiş. Annenizin tüm anlattıklarının yalan olduğundan emin misiniz? Annenizin anlattıkları: aynı konunun, sizin bilmediğiniz veya yaşınız sebebiyle; daha önce sizinle paylaşılmayan kısımları da olabilir.