Açık açık söyleyin, bütün vaktimi ailenle geçirmek istemiyorum diye. İtiraz edersede iyi o zaman sizinkilerde geçirdiğimiz vakti benim ailemlede geçireceğiz deyin. Biz birlikte vakit geçirmesekte olur yeterki hep onlarla birlikte olalım, yanlız kalmayalım, özel vakit geçirmesekte olur diye sitem edin. Belki farkeder. T

hem kaybetmek korkarlar hem de yapacaklarından geri kalmazlar. bence sen kararlı oldugunu ona gösterirsen kuyrugunu kıstırıp sana gelecek gibi gözüküyor burdan. sanırım kesin sınırlar koymanın vakti gelmiş geçiyor bile. 1Sen

Esin ailesine duskunse sen ne yaparsan yap onu bu huyundan vaz geciremezsin. Zamanla esin degismez ancak sen bu duruma alisir esinin ve esinin ailesinin istedigi gibi bir hayatiniz olur. Sen ipleri sakin eline verme daha yolun basindasiniz. Kendi sartlarini ortaya koy onun ailesiyle surekli zaman gecirmek istemedigini soyle. Seni kabul edecekse oyle kabul etsin. Senin icin birak o fedakarlik yapsin. Biz kadinlarin hatasi ayni oluyor genelde aman tadimiz bozulmasin kocam ne derse o olsun mantigiyla kendimizi ezdiriyoruz.

guzel kardesim ben de senin gibi cikmazdayim, ve ne yapsam bilemiyorum. ALLAH yardimcimiz olsun T

bencilleştiği ortada. kendi kendine evi taşıyor ailesiyle daha sık görüşme kararı alıyor. sana bir soran yok. boksa gitmesi arkadaşlarıyla çıkması abartılı olmadığı sürece normal. her insanın hobileri olmalı arkadaşlarıyla çıkıp gezebilmeli. ancak bu hergün olamaz. boşanmayı kesinlikle göze alamıyor, tehditvari konuşup seni isteklerini uygulamaya mecbur bırakıyor. üzerinde korkutma psikolojisi uyguluyor. aslında sen analiz etmişsin görmüşsün birçok şeyi. günde 5 saat yol ne demek yahu. ankaradan bursaya gidiyorum ben o kadar saatte. bu bile büyük fedekarlık. T

Allah yardımcın olsun canım çok üzüldüm yaşadıklarına. Eşin sana demiş ya "senin baban yaşıyor bize ihtiyaçları yok" diye. Allah geçinden versin babana birşey olsa sanma ki eşin, onun ailesine yaptığın özverinin 10 da 1 ini senin ailene yapsın. Zaten bu söyleminden bile kendini ele veriyor. Eşin bencil biri, varsa yoksa kendisi ve kendi ailesi. Seni ailesi olarak benimseyememiş. Eğer seni düşünse günde 5 saatinin yolda geçmesine gönlü razı olmazdı. Bunlar yetmezmiş gibi ağzını arıyor kardeşi evlenince niye daha yakın olmak zorundaymışsınız? Damat annesini, kardeşini mi yiyecek nedir yani? Maksat sadece bu olayı fırsat bilip seni daha da ailesine yakınlaştırmak ve bir adım ötesi de aynı evde yaşamayı kabul ettirmek. O saçma sapan kıskandırmalarına da aldanıp kendine güvenini sakın yitirme. O yakışıklıysa sen de güzelsin, onun peşinden koşan varsa senin de vardır. Bunları dile getirmesi bile ne kadar ayıp. Ayrıca kayınvalidende oğlunun bu yönünü iyi kullanıyor. Hiç mi düşünmüyor sizin genç olduğunuzu. Eşine, "al karını haftasonunu birlikte geçirin" dese belki eşin de bu kadar katı kuralcı olmazdı. Eşin bu yüzden de boşanmayı göze alıyorsa hiç üzülme derim. Ne zaman ki kardeşleri evlenir, kendi annesiyle tek başına kalınca o zaman anlar kıymetini. Sen paranı biriktir, ne olursa olsun eve yardımlarını da azalt, bakalım eşin kendi maaşıyla iki haneyi birden geçindirmenin ne olduğunu görsün, sen olmadan nasıl oluyormuş? T

Allah yardımcın olsun canım ya. Gerçekten üzüldüm yaşadıklarına.7 ay kaynanamlarla yaşadım sürekli onların sorumluluğunu aldık, hala ayrıyız ama bütün sorumluluk bizde. O yüzden çok daha iyi anlıyorum seni. Üstelik senin yaşadıklarının 10 da 1 ini yaşamadım şükür. Zamanla eşim de uzak durdu fazla müdahale olmaya başlayınca... Keşke eşin bencil olmayı değil de BİZ olmayı becerebilse... Neye kime karşı bu bencillik. Senin zaten yaptığın bir şey yok ki. Ailesinin yükünü sana bindiriyor, sonra da artık yoruldum ne haliniz varsa görün diyor... Ne kolay bir kaçış yolu... Çocuk konusunda çok dikkatli ol. Çünkü çocuk olunca herşey çok daha fazla güçleşiyor. Kaynananla gidip gelmeleriniz çok daha fazla artacak. Eşin ''BENCİL'' olmaya devam ettikçe, hem tek başına bir yuvanın, hem çocuğun sorumluluğunu almış olacaksın... İnşallah sende kendine karşı bencil olmayı öğrenirsinde HUZURUN olur... Hayattaki en önemli şey çünkü... Çok kalpten söylüyorum bunu... ALLAH YARDIMCIN OLSUN... İNŞALLAH HER ŞEY DÜZELİR... SuLtan42

ya ben olamadım ama kızımı feminist olmya yönlendirsem mi diye düşünüyorum ciddi ciddi artık. T

Konunu ve yorumları okudum bende aynı dertten muzdaribim ama senin kadar değil. hafta da 2 gün bile bana çok geliyor. senin ailene ne sıklıkta gidiyosunuz. madem öyle sıraya koy bi akşam onunkine bi akşam senin ailene bakalım o kaldırabilecek mi? kaldıramadığı noktada aynı şey olduğunu anlat. sakın ama sakın aynı apartmana, aynı eve gitme. belli anası göz bebeği. bırak öyle kalsın. sen git de gelmicem de. zorla sürükleyerek götüremeyecek ya. gitme mecbur değilsin. bu arada kaynanan sana karşı nasıl? B

haklısın canım benim çok zor bir durum... bu erkekler kendi ailelerine toz kondurmazlar ama eşlerine gelince hep hor görürler. bence bir erkeğin ailesinden uzak duracaksın ki hakkında çok fazla dedikodu yapamasın ya da kusurlarını görmesin bu şekilde bir derece rahat edersin ama bu sefer de gelin soğuk nevale yüzümüze bakmıyor gibi saçma sapan şeyler işitirsin. anladığım kadarıyla çocuğunuz yok ve bence boşanmak için geç kalmamışken iyice düşünün, ilerde buna katlanabilir misiniz yoksa zamanla kabullenirim diyerek size ait olmayan bir hayatı mı yaşamayı tercih edersiniz gerçekten çok zor bir karar. özellikle de 4 sene birbirinize değer verip evlenince bu tür şeylerin olması insanın ağırına gidiyor. neden insanları rahat bırakmazlar, insanların mutluluğu niye bazılarına batar anlamıyorum T

Canım benim ailem uzakta o yüzden öyle söyleme gibi bir şansım yok maalesef zaten benim ailem yakında olsa da bi şansım olmazdı çünkü en büyük mesele babasının olmayışı ve annesinin ona çok ama çok bağımlı oluşu. benim annem zaten o şekilde olmaz ki. aynı ev kesinlikle olmaz aynı apartmanı derse de derim gitmem diye napayım dediğin gibi sürükleyecek hali yok. kaynanam bana karşı çok iyi aslında. dediğim gibi sorun eşimle, onunla değil. onunla ancak şu şekilde sorunum olabilir; oğluna bu kadr bağımlı olmasa, kendi işini yapabilse biraz ve biraz kendini ve kızlarını oyalayabilse biz olmadan, çok güzel olacak. T

işte son raddeye getirince ben de ne der bilemiyorum. ben göze aldım boşanmayı da. fakat haksızlık yapmayayım diye didiniyorum. boşanacaksam, bu şu anda devam eden düzen devam edecekse olmasın ama eğer daha fazla aileyle beraberlik veya evlendiğimden başka bir adama dönüşüyorsa işte o zaman olsun diye uğraşıyorum sanırım. T

yok arkadaşlarıyla çıkmasını teşvik eden benim ama bunu bana sanki ben onu engellemişim, genç yaşları benim yüzümden gelmiş geçmiş bi şey yapamadan gibi söylüyor. halbuki evlenmeden önce annesi arkadaşlarıyla çıkmasını istemiyordu onunla aynı evdeyken. ama tuhaf bi psikoloji içerisinde şu anda. gençlik gidiyor, karım da annem de beni bitiriyor, ben de bencil olurum bundan sonra gibi davranıyor. ve inanır mısın, beni bencillikle suçluyor. evliliğinin ilk aylarını ona zindan etmişim... boşanma restini hiç göremedim şu günlere kadar, korktum Allah haksızlık yapanı affetmez diye. benim de evlenirken verdiğim sözlerin ağırlığı vardı üstümde. ama şimdi o sözleri verdiğim adam değişmeye başlayınca, haksızlık olmaktan çıkıyor boşanmam. o sebeple restini şimdi görüyorum. ama ben görünce o geri adım atıyor... S

Merhabalar kızlar, Size çok uzun bir hikaye, kendi hikayemi yazmak istedim. Çünkü artık sona yaklaşıyoruz gibi gelyor bana ve ne yapacağımı bilmez bir haldeyim, öylece izliyorum olanları uzaktan. 3 yıl oldu evleneli. Evlenmeden önce de 4 senelik bir mazimiz var. Beraberken, benim alışkanlıklarıma, giyinişime çok müdahale etti ve beni çok değiştirdi. Anlayacağınız çok taviz verdim kendimden ve tabi ki taviz tavizi doğurdu. Babasını kaybetmiş biz tanışmadan evvel eşim ve dul annesinin ve kız kardeşlerinin tüm bakımını üstlenmiş. Bana dedi ki evlenirken "aynı ev, başka yolu yok". olmaz dedim tabi ki. yapamazdım, rahat edemezdim mutlu olamazdım ve mutlu edemezdim. Kabul etmeyince şartları esnetti kendince, aynı apartman, karşılıklı daireler ve ailemin kirasının bizim tarafımızdan karşılanması dedi. Ayrıca annemleri hiç bir zaman yanlız bırakmayacağız dedi. Bunu kabul ettim işte, annesi iyi biri, olur dedim ben de. ama eşim evlenirken evi benim rahatım için yan apartmandan tuttu aynı apartman imkanı varken. minnettardım. Düğünümüzü kendi maddi gücümüzle yaptık. Annesinden herhangi maddi bir destek almadık. Eşyaları kendimiz aldık ve hatta annesinin bana taktığı bilezikleri de düğünden sonra ona ödedik. Ailemin bunlardan haberi yok. Düğünü onların yaptığını ve bilezikleri de onların taktığını sanıyorlar. Benim ailem hem çeyiz açısından hem de düğünde bize fazlasıyla destek oldu. Daha düğün sabahı, ailesi ona olan bağlılıkları ve onu kaybetme korkuları yüzünden kendi halledebilecekleri bir iş için eşimi aradılar. ve biz daha o sabah kavga ettik. Evlendik ve benim işyerim onun ailesinin ve evimizin olduğu yerden yaklaşık 2,5 saat uzakta bir ilçedeydi. Her gün 5 saatim yolda geçiyordu Buna rağmen evimin işini hiç aksatmadım. temizliğimi bulaşığımı elimden geldiğince mükemmel olmasa da yaptım ve eşimden hiç bir yardım beklemedim. bu beni kırdı ama sesimi çıkarmadım çünkü annesi hemen yanımızdaydı ve beni alttan alttan "sen altından kalkamazsan annem kalkar, benim yemeğim zaten yapılıyordı" şeklinde tehditlerle kontrol altına aldı. Birlikteyken çok mutluydum, hoşlandığımız şeyler ortaktı, çok eğleniyorduk ama buna rağmen ilk 3 ayımız kabus gibi geçti. Her gece ailesindeydik, saat 11 e kadar oturup eve geçiyorduk. Hafta sonları bir günümüz mutlaka onlarla, ikinci günümüzde de ben evde işlerle başbaşa, eşim onlarla beraberdi. düzelecek diyordu, alışacaklar... ama ben çok mutsuzdum, eve gidişimi bile geciktirmeye çalışıyordum, gitsem ne olacak ki zaten diye. bir kaç çok büyük kavgamız oldu. ben ailesine gitmek istemediğim için ya da onların bize gelmesi söz konusu olduğunda suratım asıldığı için. ama ailesine hiç bir şey belli etmedik. kan kustuk, kızılcık dedik. sonra düzelmeye başladı. ben de kabullendim sanırım, onunla da alakası var. ve ayrıca kendim için bir gün ayarladım, haftada bir iki gün arkadaşlarımla buluştum. eşim her gün görse de ben haftada 4 gün falan görüyordum onları, diğer zamanları kendimize ayırıyorduk. onlara hiç bir zaman hizmette kusur etmedim. ufak tefek problemlerimiz oldu tabi, ama bir şekilde aşıldı. bunda benim bir kez ciddi ciddi evi terketmeye kalkmam etkili oldu mu blemiyorum. olmadığını düşündürttü bana. şimdi 3. yılımız bitti. kah gülerek, koşarak, kah ağlayarak tökezleyerek geldi ilişkimiz bu günlere. şimdi görümcelerimden birinin nişanı gündeme geldi. bu mesele ortaya çıkmadan az evvel, eşim içe dönük bi insanken dışa dönmeye başladı. arkadaşlarıyla normalden fazla görüşür oldu ve kendim için bi şeyler yapmam lazım gibi bir düşünceyle yaptı bunu. sonra bencilleşmeye başladı ve bunu açık açık da söyledi "artık herkes kendini düşünsün, ben de kendimi düşünmeye başlıyorum" diye. Kabalaşmaya başladı, hem ailesine hem bana karşı. Sonra farklı istekleri ortaya çıktı, yok arkadaşlarıyla yurtdışı gezilere gidecekmiş, boks yapacakmış falan filan. ben de bu isteklerine abartılı tepkiler verdim bazen. ben onun bunalıma girdiğini düşünüyorum şu an. ve şimdi görümcem de evleneceğinden dolayı bana açık açık "artık ailemle daha fazla birlikte olcaz" dedi, sonra bazı konuşmalarda boşanmayı ima etti "sen şimdikini bile kaldıramıyorsun, kardeşim evlenince daha da çok görüşcez, hatta aynı apartmana taşıncaz o zaman napacaksın seni de üzmek istemem" gibisine. ben "haklısın, boşansak daha iyi o zaman" dediğimde de "yok ben öyle bi şey demedim" diyor. yani bana beni deniyor, göze alabilir miyim alamaz mıyım diye gibi geliyor. ben "tekrar evlenirim ben" dediğimde mesela, "ben çıldırırım" diyor. ve ben şu an kendimi mahvolmuş, bitmiş hissediyorum. yoruldum, bunlardan yoruldum. onun beni yaptığım fedakarlıklara rağmen bencillikle suçlamasından yoruldum. hep daha fazlasını beklemesinden yoruldum. canım da acıyo, ilişkimiz nasıl buralara geldi diye. ben bağımlılıklar azalır diye düşünürkeni daha da arttı. etrafımdaki insanlara bakıyorum, kayınvalideleriyle görüşmüyorlar bile. kötü bişey olduğundan değil. öylesine. babası ölmüş olanlar da var damatların. evlerini damat tarafı düzdü, evlerini, eşyaları onlar aldı, dal dal bilezik takıldı. benimse her ay ister istemez ince bir bilezik kadar desteğim oluyor ailesine. ve çok aman aman ihtiyaçları olduğundan değil. kardeşleri özençlerinden kalmasın diye. ve arkadaşlarımın eşleri onlara bağlı, hiç bir konuda müdahale etmiyorlar. ben halbuki, aldatmaya özenen, bunu zaman zaman hissettiren ama dini sebeplerle yapmayan bir erkekle beraberim. bütün bunları düşündükçe haksızlığa uğruyorum gibi geliyor. çok ciddi acı bir haksızlığa. her gün aklımda boşanmak var. her kafamı kaldırdığımda. ben napmalıyım, bunalımda mıyım Allah bana ve ihtiyacı olan herkese yardım etsin... be ne yapayım?

Tasinma konusunu bende söyliyecektim, isyerine yakin tasin diye ama sende haklisin, esin annesinide alir gelir, ayni apartmani birak, belki ayni eve alir hepinizi, ve o senin icin daha kötü olur, huzurun tamamen yok olur hergün git gel 5 saat yol yapiyorsun, ben zamaninda bu yolun yarisini yapiyordum hergün ve o bile okadar stressli oluyorduki kimseyle ugrasacak mecalim kalmiyordu, sen bide herseyle nasil ugrasabiliyorsun? nekadar güclüsün seni tebrik ediyorum, seninde kafani dinlemeye ihtiyacin var, esin bunu anlamiyacak kadar akilsizmi? yok ben yakisikliyim arkadaslarim bana yakisikli diyor diye bide poposunu kaldirmislar, yazik kendini iyice bisey sanmis. Ilk önce lütfen sende degerli oldugunu yeniden anla, süslen biraz, ve kesinlikle güvenini kaybetme, kendine alisveris yapmayida ihmal etme, aldigin maasi insallah esine vermiyorsundur, sana tavsiyem madem esin ailesini cok düsünüyor, sende maasinin yarisini hatta fazlasini aileme gönderiyorum de, ihtiyaclari varmis zor durumlardalarmis de ve biriktir.. tabi gizli gizli hem esin biraz nekadar gicik bisey oldugunu görür, hemde sen kar etmis olursun. Allah esine akil fikir versin, gercekten cok zor bir kisilik oldugu belli, hemen bosanmayi düsünmeden önce, kendine güvenin yeniden gelmesi gerekiyor, ailesine birak hergün gitmeyi 1-2 hafta hic gitme bakalim, yada haftada sadece 1 kere git, yada 2 haftada bir, isim vardi suyum vardi buyum vardi de, Esine "ah canim cok gelmek isterdim ama evde bir dag ütü beni bekliyor diyip gitme" hergün uydurursun bi bahane, kendi cok gitmek istiyorsa gitsin ama geldiginde senin evde nekadar keyifli oldugunuda görsün, kendine güzel biseyler hazirla masaya, meyvetabagi felan, bi film izle, kitap oku, gününü gün et ve keyfine bakkk Hala anlamiyacak olursa bazi seyleri, ozaman bosanma isini düsünebilirsin T

Evlendiğimiz erkekler bugünkü erkekler değillerdi çünkü onları biz şımartarak tepemize çıkardık. Ben kusurum olmadığı halde k. validemden özür diledim hemde kimse bir hatamı söyleyemezken, karşılığında hakaret gördüm, oğlundan ayıracağına yeminler etti. bu olaydan bir yol sonra boşandım. herkes beni neden özür diledin diye kınadı. Kınasınlar iyi ki yapmışım. Şu anda hem vicdanım rahat, hemde aradan geçen zamanda eşimin değişmediğini gördüm ve içimdeki sevgiyi yavaş yavaş bitirdim. Tek yanlış yaptım. Eşime güvenmediğim halde bu 1 yıllık zaman zarfında hiç para biriktirmedim. para biriktirmek yerine 6 ay içinde eşime playstation, en kaliteli yerden en pahalı deri mont, üstüne pek çok giysisini alıp onu mutlu etmeye çalıştım. Giderkende aldığım ne varsa sinir krizi geçirip kırıp döküp, başına geçirerek gittim. En azından içim rahatladı. O yüzden vicdanın sana yeter tamam dediği yere kadar kal, sevgim bitti artık üzülmem dediğin noktya kadar git. ama kendini maddi açıdan sağlama al. Erkeklere en büyük cezayı para ile verebilirsin çünkü pek çoğu statü, mal mülk düşkünü. Kendileri düşkün olmayanlar da annesigile yedirebilmek için bunlara düşkün. Devam et ama kendini koru. Hepsi bitti ben içimi tükettim diyorsan da bırak git T

Çok çok teşekkür ederim kafa yorduğunuz için durumuma. Durum şu, görümcem 2 aya kadar evlenecek gibi görünüyor. evleneceği admın her gün kayınvalidesine gelmeyeceğini zaten eşim de kayınvalidem de biliyor. ve eşim daha çok bu yüzden üzerimde baskı kurmaya çalışıyor. yani amacı kız kardeşi gittiğinde annesinin yanlız kalmaması. kayınvalidem çok iyi ama insan hep hep orada olmak istemiyor yine de. kendine kalmak istiyor. onunla konuşsam üzülür ve bunu eşime söyler. o da bana çıkışır "ben anneme bi şey denmeyecek demedim mi" diye çünkü annesine bi şey derse, onun mamleketlerine geri dönüp orada kalacağını düşünüyor ve emanete ihanet etmiş gibi hissedermiş öyle olursa. bu şekilde idare etmek meselesine gelince de, bu düzen yani haftada 3-4 gün görüşerek yaşamaya devam edebilirdim. ama eşim daha fazlasının olacağını söylüyor ve kendisinin de artık değişeceğini, kimseyi umursamayacağını, bencil biri olacağını filan ima ediyor. eğer böyle olursa ben katlanamam. bu kadarına 3 senedir katlandım zaten. yine de katlanırdım, benim de verilmiş sözlerim vardı çünkü evlenmeden önce... oof off.. T

bana eski esimi hatirlattiniz, benim kaynatam yasiyor ama inanin beterini yasadim. Ailesine gitmek istemedigimi söyledigim zaman, beni tehdit ederdi. Madem aileme gitmiyorz o zaman ben arkadaslarla cikiyordum der giderdi hatta bazen de madem gitmiyoruz o zaman karsilikli koltuklarda oturucaz, bana dokunmak bana sarilmak yok derdi. Allah yardimcin olsun canim. Cok zor bir durum, hala etkisindeyim.

inanılmaz zor bir durum. ne yapılır nasıl çözülür bilemedim. allah yardımcın olsun. ama tehditle elinde tutmaya çalışmandansa, -ki bu şekilde ne kadar mutlu olacagınız muamma- kendi yoluna bak derim. T

Canımmm... İçimde hissettim üzüntünü, kızgınlığını... şu an için ben de çözemiyorum, çocuk yapmamak için önlem alıyorum sadece her ihtimale karşı... T

Aynen böyle. benim hiç bir suçum yokken eşim benimle sorumluluğu paylaşmak isteyip 3 senenin sonunda ne haliniz varsa görün diyip kenara kaçıyor. bencil olacakmış artık... az önce de aradı. akşam dışarıda olacakmış onu söyledi. ben de yorgunluktan ölmeme rağmen alışveriş merkezine gideceğimi söyledim ona. nereye gidiyorsun kiminle çıkıyorsun diye bile sormadım. galiba çok da umurumda değil, bilemiyorum. T

Bende senin gibi düğün aşamasında sonrasında bol bol taviz verdim. sebebi basit, çok aşıktım. Senin ve benim eşim gibi erkekler bu yüzden bütün kadınları senin ve benim gibi zannediyorlar. kendilerini ise ellerini sallasa ellisi şeklinde nitelendiriyorlar. BAşta taviz vermişssin artık bir anda kessen olmaz çünkü alışmış kudurmuştan beterdir. tek tavsiyem olur eşinden gizli para biriktir ayrılırsan desteğin olsun maddi anlamda. Şimdilik boşanma ama bu evliliğin de bir gün bitebileceğini içinde kabullenmeye çalış ki, aksi bir durumla karşılaşırsan toparlanman kolay olsun. Yavaş yavaş verdiğin tavizlerden vazgeçmeye başla. Bakalım nereye gidecek. . push ; K

Eşiniz, artık o kadar abartmış ki, ya ailen yada ben demenizi bekliyo galiba. Prenses9130 Uçurum

Allah yardımcın olsun canım. Eşin ailesiyle karısı arasındaki dengeyi kuramamış biri sanırım. Boşanmak belki çözüm olmaz. Sen boşanacağım tehditleriyle elinde tutmaya çalış onu. Öyle görünüyor ki seni kaybetmekten ödü kopuyor. K

offf böyle üzücü hikayeleri okuyunca içim şişiyor, sen iyi niyetinle aynı apartmanı kabul etmişsin onlar senin evinin ayrı bir düzeni olduguun özel hayatını kabul etmemişler. bnm erkek arkadaşım da annesiyle yaşamamı istiyo. geleceğimi görür gibiyim allahım yaaa

Ben alışveriş yaparken, 38 beden değilde, nasılsa ben zayıflarım deyip 36 beden almak istediğimde annem olmaz kızım sen bugünün şartlarına göre al, yarın ne olur ne olmaz der. Uyduruk bir elbisede bile, kendi bedenimizle ilgili birşeyin değişip değişmeyeceğine karar veremezken, neden kadınlar nasılsa evlenince değişir bağımlılıkları azalır der, anlamıyorum ben. Burda size ne yorum yapılır onu da bilemiyorum. Adam baştan şartlarını belli etmiş. Siz kabul etmişsiniz. Allah yardımcınız olsun. Ama en azından burayı okuyan daha evlenmeyen bayanlara da örnek olsun ki, nasılsa evlenince değişir diye bir mantaliteyle evlenmesinler. T

Galiba öyle canım. Ben soğuk davranmaya başladım içimden öyle geliyor çünkü. sarılmaya falan çalışıyor ama şimdi görümcem evlenince nasıl olacak? daha sıkı fıkı mı olmak zorunda kalacağım ailesiyle. öyle olursa mesaiye falan kalmak isterim gibi geliyor. offf çıkamıyorum içinden... Prenses9130 Uçurum

yok benimki evlenince değişir gibi bi düşünce değildi, sadece bağımlılıkların bu denli güçlü olduğunu anlayamamıştım. ne de olsa ailesinin içine girmemiştim daha. benim de etrafımda oldu babası ölen erkekler ve evlendiler ve haftada bir uğrayıp annelerinin dualarını alıp ihtiyaçlarını görüyorlar. onları görünce öyle olur gibi gelmişti bana. bilemedim. her gece onlara gideceğimiz, her gezmeye berbaber çıkacağımız, hafta sonlarını beraber geçireceğimiz söylenmemişti bana o zamanlar... ben de bilemedim işte, cahil cesareti... T

Canım inanki aklımdan geçen 3. şahıs oldu benim de. ve araştırıyorum, kurcalıyorum ama ona asla çaktırmıyorum ki kanıt varsa ortada yok etmeye kalkmasın. dün gece o uyurken kalkıp telefonunu kurcaladım mesela ama kayda değer bişey bulamadım. karda yürüyüp izini belli etmiyor da olabilir. ayrılığın sinyallerini veriyor bana zaten, ama benim de bunu kabullendiğimi hatta düşündüğümü görünce geri adım atıyor. ben de beni yokluyor gibi düşünüyorum. T

Bu boşanma imaları sırasında şunu da dedi zaten "şimdi ailemi atamam satamam onlar hep benimle olacaklar, olmaz zorundalar. bunu ben de istemezdim ama sen de bana sözler verdim ve onları tutmadın tutup tutmamanın önemi yok ama katlanamıyosan..." ben de "haklısın, sana da yazık sen de arada kalıyosun ben de yıpranıyorum şu genç yaşımda çöktüm bana da yazık, biz eninde sonunda boşancaz gibi görünüyor kararımızı verelim " dediğimde, bana "ben öyle bi şey demedim, ortada verilecek bir karar yok" diyor. T

teşekkür ederim beni düşündüğün için arkadaşım. sizin gibi insanların mutsuzlugunu görünce gerçekten üzülüyorum, inşallah bi çaresini en yakın sürede bulursun. ailesi bi alem, bari eşin seni onlara ezdirmeseydi, neden böyle yapıyor bu nasıl bir karakter? erkek dediğin kadının sahiplenip koruyacak yani, seni ve onları karşı karşıya getirmeyecek zaten buna gerek olmamalı. yazık yani. ben beraber yaşamayı düşünmedigimi her fırsatta söylüyorum bunun çözümünü de bulucam, ama iş o noktaya kadar gelirse kabul etmeyi düşünmüyorum büyük konuşmayayım ama burda okudugum bir sürü hikayeden de gördüğüm üzere, ayrıca gerçek hayatta da konuştugum kişilerden sonra, kend mantıklı düşüncemi de harmanlayarak aynı ev olmayacagına kesin karar verdim bu iş olsa da yürümez malesef S

ya nasıl da güzel özetlemişsin durumu... aynen dediğin gibi, bütün kadınları böyle sanıyor ve kendini de elini sallasa ellisi gibi görüyor. herkes diyor ona, artık öyle kayınvalideyle oturan, hatta yakın bile oturan yok diye ama anlamıyor. ben ona göre hiç bir şey yapmıyorum. zaten böyle olması gerekiyor. hatta ben dedim ki "millet kayınvalidesiyle görüşmüyo bile bırak her gün görmeyi" o da dedi ki "ben de öyle biriyle evlenmezdim zaten". yani bu fedakarlığım ona göre normal, olması gerekn bişey. boşanmayı göze aldım zaten. sadece giderken haksızlık yapmak istemem kimseye. yani ben evlenirken bu adamla evlenmedim. evine düşkün, bağlı, saçma sapan istekleri olmayan bi adamla evlendim. şimdi izliyorum sadece, eğer gerçekten değiştiyse, bencilleştiyse, ben ona haksızlık yapmış olmam ve ayrılmak içimi acıtmaz. T

allah yardımmcın olsun kardeş K

ömür boyu işyerinde mesaiye kalamazsınız daha kalıcı çözümler bulmanız şart! alın karşınıza ciddi ciddi ne istediğinizi nasıl olmasını istediğinizi anlatın uymassa sonuçlarına katlansın bu şekilde ömür geçmez!

Canım geçmiş olsun ama bak kendini kurtarmışsın sen ve haksızlık yapmamak için üstüne düşen ne varsa yapmışsın. Allah haksızlık yapanı sevmez ben de bunu yapmamamk için bekliyorum zaten. yapmadığımdan emin olduğumda gitcem zaten. dediğinde de çok haklısın, biz şımartıyoruz ve kendilerini bişey sanıyorlar sonra. ben de kendime almadım, ona en kaliteli kıyafetler üst baş aldım ve aldırdım. hediyeler aldım ama aklım başıma geldi yeni yeni. kendime neden almıyorum ucuzuna kaçmaya çalışıyorum hep dedim, ben yemesem başkaları yiyecek dedim ve ben de gittim aldım bu yaz. para biriktirmeye çalışacağım artık çünkü benim de içim soğudu. ne zaman bilmiyorum ama sonu yaklaşıyor gibi...

Çok teşekkür ederim canım kafa yorduğun için. Kayınvaldem iyi hoş ama gerçekten benim de kendi hayatım var ve bence de boşanmak istediğinden değil, sadece tehditlerle beni daha fazlasına hazırlamaya çalışıyor. evlilik terapistini düşündüm ama ben de öyle bir hale geldim ki kurtarmak için çırpınmak içimden gelmiyor. kendimi kurtarıp gidesim var daha çok. T

gözünü seveyim uzaklaş o adamdan. ne derse desin sonun benimkinin aynı. daha da kötüsü olabliir. asla inanma çünkü sözlerinde durmuyorlar evlendikten sonra. yapma etme. psikolojin bozulur ben sana söyleyeyim. daha gençsin muhtemelen, ne insanlar çıkar karşına. boşver, uzaklaş o adamdan... . push ; T

Ya var ya ne kadar haklısınız. boşanırsam evlenirim zaten. neden evlenmeyeyim? sorun kesinlikle daha çok benim eşimde. bundan eminim. ama annesi de bi takım bağımlılıklarını eşime yansıttığı için ve hatta ona onsuz bi hayat düşünemediklerini söylediği için hatalı. eğer düzeltilebilecek bir durum varsa düzeltmeyi deneyin. siz benden daha güçlü bir kadınsınız belli ki. bu yüzden eşinize dediğinizi daha doğrusu ihtiyacınız olanı yaptırabileceksiniz gibi geldi bana ama yine de siz bililrsiniz tabi. hayırlısı hakkımızda... T

Ya keşke evlenmeseydim biliyo musun... ben neden böyle ailem ailem diye tutturmuyorum. mesela arkadaşı var annesiyle yaşayan, evli, onun eşi bi gün yanımızda durumları hiç bilmeden dedi ki "valla çocuklarım evlensin, hiç birinin yanına yerleşmem, ben yaşadım onların eşleri bari yaşamasın" dedi, arkadaşı da kendisi de böyle durum savunur biçimde "ama benim başka çarem yok" "tabi tabi haklısın yok" filan diye birbirlerine destek çıktılar... T

canım benim çok üzüldüm gerçekten... eşinin hayatında birileri var mı yok mu önce bundan emin olduktan sonra ne yapılması gerektiğine karar vermek lazım. çünkü normal alışkanlıkları arasında dışarıda zaman geçirmek ve yeni hobi edinme gibi durumlar varsa eğer akla ilk gelen üçüncü bir şahıs olabilir. umarım böyle bir durum yoktur. beni en çok üzen de " kardeşim evlenince aynı apartmana taşınacağız o zaman ne yapacaksın? kaldırabilecek misin? seni üzmek istemem" kısmı. " seni üzmek istemem" cümlesini sevmiyorum. erkeklere özel bir söz ve ayrılığın ilk sinyali gibi gelir bana. kırmadan bu işi bitirmek gibi..

Feminist olmak mı bilemiyorum ama hakkını yedirmesin, hakkını savunsun. siz onu başkaları sırf oyalansın diye, mutlu olsun diye kendini feda etsin diye doğurmadınız. yazık psikolojisine... B

çok doğru bi şey yakaladın, eşim çok akıllı. çok kurnaz diyebiliriz daha çok. arkadaşlarının bu aptal yorumlarını bana anlatıyor çünkü bunun kendime güvenimi azalttığımı farketti. kendime güvenmemi istemiyor ki ona bağımlı kalayım. artı bunları anlatıyor ki "bak nasıl da iyi bir eşim var, arkadaşları ona böyle böyle diyor ama o hala bana sadık" duygusu uyandırsın bende... çok kurnaz, çok hesapçı. taşınma konusunda da ben korkağın tekiyim. o diyor taşınalım, bence sorun değil tabi annemler de gelecek diye. ve tabi hala kiralarını biz ödeyeceğiz ve iki katı kira ödememiz gerekecek çünkü pahalı bir yer çalıştığım yer. ve biliyorum ki taşınalım sözlerinin altında taşınırsak yüzde yüz ailesiyle aynı apartmanda olacağımız gerçeği var. bu yüzden ağzımı açamıyorum taşınma konusunda. huzurum bozulacağına yol gelir giderim gibi düşünüyorum. ailesiyle normal insanlar gibi haftada 1-2 gün görüşsek var ya hayat cennet gibi olurdu benim için. ama eşim ailesine hayır diyemeyen biri. onlar arayacak hadi şuraya buraya gidelim diye. veya biz size geliyoruz çay içmeye diyecekler. ve eşim onlara hayır diyemeyecek. zaten açık açık söyledi ben anneme tek kelime edemem, onlar benim sorumluluğumda bana emanet ve ben bi şey dersem annem memlekete dönmek isteyecek diye. çocuk Allah vermezse şu an ve hatta daha da uzun bir zaman ve belki de hiç düşünmeyeceğim bir olay. boşanmayı çoktan göze aldım zaten ama işte... kimseye anlatamıyorum, burada paylaşayım, düşünemediğim göremediğim bir durum vardır diye düşündüm. . push ; kikirikli Canım

Belli ki kendi kararlarını alacak, kendi hayatını istediği gibi yaşayacak, kısacası "kendi olabilecek"kadar güçlü bir insan değil eşin.. Depresyona girmiş gibi sanki.. Silkinip kendine gelmezse hayatı gitgide zorlaşır..

O konuda birşey diyemem işte.. Çünkü aslında bir çok insanın yaptığı bir hata bu.. Hep "zamanla düzelir" diye düşünülür.. Ama maalesef sen verdikçe karşı taraf istemeye devam eder.. Yaparasın yaparsın, yapmadığın hatta yapamadığın bir gün gelince de bütün herşey unutulur ve senden kötüsü de olmaz.. Ben senin durumunun zor olduğunu kabul ediyorum.. Ama diyorum ki eşin seni tahrik edip, kızdırmaya çalıştığına göre seni seviyor, kaybetmek istemiyor.. Sadece ciddi anlamda arada kalmış.. Ciddi anlamda diyorum çünkü iki tarafı da idare etmek adına bayağı bir çaba harcıyor belli ki.. Ben sana başta söylediğimi tekrar edeyim.. Al karşına eşini, açık açık konuş.. Daha fazlasını veremeyeceğini söyle.. Ortak bir yol bulmaya çalışın.. Ortada düzelemeyecek bir durum yok ki sonuçta.. Ama eğer hala daha üstüne gelmeye devam ederse.. işte o zaman birşey diyemem.. Fotosentez Guru Anneler

Denemedim mi ahhh ahhh herşeyleri denedim, tehditler, kavgalar, sonuç hep aynı değişen bi şey yok. senin ailenin ihtiyacı mı var diyor. senin baban hayatta diyor. anneme en ufak bişey söyleyemem, söylersem buralardan gider, memlekette yaşar o da olmaz heö o yaşayamaz hem de kardeşimin bana ihtiyacı var diyor. Prenses9130 Uçurum

birikmiş, kesin kendi de söylüyor zaten hem annemler hem sen üstüne kattın, birikimin beni yordunuz diye. başkaları konusunda doğru diyorsunuz tabi bilemem ama bence ben dışardan bile mutlu görünmüyorum şu sıralar özelikle... T

tamam kadınız sorumluluklarımız var, çocuklarımız var kendimizden önce onları düşünmemiz gereken.. ama onurlu bir şekilde.. kimse istemez evliliği yıkılsın, baba evine dönmeyi düşünmek bile kabus. ayrı yaşan ayrı bir sorun zaten... ne hayallerle evleniyoruz derken.. iyi bir şekilde düşünmek lazım. sen sinmiş gibi görünürsen o da kabullenir beyninde ayrılığı. önce sağlıklı düşünmesi gereken sensin eşinden önce. ne istiyorsun hayatta. onsuz neler yapabilirsin, daha mı mutlu olursun? çocuk var mıydı bu en farklı boyut... varsa iki kere fazla düşünmek lazım. kadın olayını iyice araştır iyice... ama evde her zamankinin aksine daha iyi olmaya çalış. ayrılık lafı kullanma... aranızda ailesi dışında kadın yoksa çok sorun yok gibi.. yeniden başlamayı dene hayata onunla.. yeniden flört edin... söylemek kolay da yapmak elbet o kadar kolay değil biliyorum. ama sen kendini koyverirsen eğer, o 1-0 önde demektir. güçlü olmalısın. T

Siz çok haklısınız. Sonunu göremiyorsanız boşanın. Evlenin de başkasıyla çıldırıyor mu çıldırmıyor mu görelim. O da gitsin annesi ve kızkardeşleriyle evlensin. Böyle sapık ailelere bu yakışır çünkü. Kadın kendine koca doğurmuş demek ki onu, kocam ölürse yedekte dursun diye. Kusura bakmayın ben Türk aile yapısındaki bu açıklanamaz yoğunluktaki oedipus kompleksini böyle yorumluyorum: Sapıklık. Benim nedenlerim sizinkiyle kıyaslanmayacak kadar hafif ama ben de eşimin ailesinden kopamaması, ailesinin yayılmacı olmaları ve gerekiz sıkı fıkılıktaki ilişkileri nedeniyle ayrılmayı düşünüyorum. Bunu da kendisine 2 gün önce ifade ettim. Hayırlısı hakkımızda. T

İşiniz çok zor.:26: Prenses9130 Uçurum

Erkeklerin geneli böyle sanırım, anneci ve evlendikten sonra daha da anneci... Ayrı bir aile olduğunu kabul etmiyorlar, böyle birşey yok... Evlenen bireyler ayrı bir ailedir sonuçta... Sen çok klasik bir durumu daha yoğun yaşıyorsun. Bence eşinin sana boşanmayı ima ettiği falan yok, sadece seni daha fazlasına hazırlamaya çalışıyor. Kimbilir annesi de nasıl davranıyordur, oğlunu kaybetmemek için... Seninle ilgili bir sorun yok, eşinin değişmesi gerekiyor. Sonuçta seninde özel hayatın var, saat 23.00 eve geleceksin, ertesi gün işe gidiyorsun, ne sohbet edebilirsin ne film izleyebilirsin. Ayrıca kayınvalidenin yanında rahat hareket edilmiyor, mesela tv izlerken uzanamazsın en basiti:) Özgüvenini kaybetmemek adına tek başına evlilik terapistine gitmeni, danışmanı ve sonrasında da eşini ikna etmeni tavsiye ederim. Bu erkekler biraz odun olduğundan, uzman birinden bişeyler duymayı kabul ederse ve uzman anlatırsa bazı şeyleri anlama ihtimali doğar. İnan bana, yaşadığın sorunu çoğu kadın yaşıyor, senin ki biraz daha fazla... Kendine çok yüklenme.. MorKurdele

Canım, beni yanlış anlama ama görünen o ki senin evlenirken kendine göre verdiğin tavizler veya fedakarlıklar eşin için pek öyle algılanmamış.. Yani o bunları sanki olması gereken buymuş gibi görmüş.. Ya da sen ona bu şekilde aksettirmişsin.. Demek istediğim, evlenmeden önce durumunu bildiğin ve kabul ettiğin eşinle daha ilk sabahtan kavga etmişsin.. Sonraları kendine zaman ayırmaya başlamışsın, evi terk etmeye kalkmışsın.. Şimdi de soğuk davrandığını söylüyorsun.. Bence hatayı, en baştan bu durumları kabul edip evlenerek yapmışsın.. Kaldıramayacağın bir yükün altına girmişsin.. Belli ki şimdi de eşinin kafası karışık.. Seni kaybetmek istemiyor ama ailesi ve senin aranda bir seçim yapması gerekirmiş gibi bir zorunluluğa girmiş.. Bu yüzden de sanki seni tahrik etmeye çalışıyor.. İlgini çekmek adına... Karar senin canım.. Ya evine ve kocana sahip çıkacaksın ya da bence daha fazla kendine de eşine de eziyet etmeyip ayrılacaksın.. Yalnız ikinizin yalnızken iyi anlaştığınızı söylüyorsun.. Durumunun zor olduğunu kabul ediyorum ama bana sorarsan eşini al karşına açık açık konuş.. Bakarsın bir ortak nokta yakalarsınız S

beni bırakmak istemeyecektir.. bunu biliyorum ama ailesiyle sıkı fıkı ilişkiler kurmaktan da asla geri durmayacaktır. onun için de çıkmaz bi durum aslında. bu sıralar biraz da şımardı iş yerinde arkadaşları falan buna yok yakışıklısın yok senin sevgilin yok mu bilmem ne diye poposunu kaldırdı. bunun da mutlaka etkisi var problemlerimizde... electra_