Iyi de mesela ben de sevmem duygularımı göstermem ama insanlarla mesafeli ilişkilerim vardır Gereği nereye kadarsa o kadar okulda dershanede işte bir kaç kişi ile ilişki ama durum gereği herkesle konuşma vs Iş arkadaşıma neden duygumu göstereyim ki onu ben seçmedim patron seçti ya da okul arkadaşıma Bunlar insanlarla ilişki kurmaya evlenmeye vs engel değil Giderli

0-6 yaş dönemi o D damdan

İçinizden geldiği gibi davranın, öyleyseniz "ben böyleyim" deyip kabullenin, kendinizi değişmek için zorlamayın, zorladıkça daha çok kasılırsınız çünki. Ağlasanızda gereken cevabı mutlaka verin, içinize atmayın, kendinizi tutmayın. Bu kadar çekimserken bile sonuçta bir şeyler başarmış, bir yerlere gelmişsiniz, demek ki sizde görünenden çok daha fazla başarı potansiyeli var, niye bu kadar üzülüyorsunuz ki, her şey birilerine çata çat cevap vermek değildir, bazıları susarak anlatır kendini.

Yalnızlık niye mutsuzluk olsun ki ya? Bende bir zamanlar niye şöyle candan bir dostum yok diye çok üzülüyordum ama artık aştım, görüyorum ki öyle bi dünya yok. Ya kafana uymayan insanlarla zoraki ilişkiler kuracaksın sırf yalnız kalmiyim diye ve onlarında suyu çıkıyor zamanla, ya da sadece gerektiğinde ortama karışıp, kendinle başbaşa kalacaksın çoğunlukla. Ben alıştım sanırım artık ve çokta memnunum. Azcık aşım, ağrısız başım. Cekirgee Pamuk Kızım tek ayak

sorun sadece duygusal uzaklık da değil pek konuşmadığım için bir süre sonra tamamen yalnız kalıyorum iş dolayısıyla sürekli bulunmak zorunda kaldığımda çok üzülmüştüm ağır bir depresyon geçirdim normalde dediğiniz gibiyim herkes gibi idare ediyorum robot gibi, durumumla ilgili bir video izlemiştim hem yalnız olmak ister hem iyi ilişkiler kurduğunu sürekli hayal eder diyordu aynen öyleyim sürekli hayal ediyorum, kendimi normal hissetmiyorum başkalarının benim gibi yalnız olduğunu bu kadar hayal dünyasında yaşadığını falan. hani travmatik demişsiniz ya, şu kaynanasının bir sözüne üzülüp yazan kişilere özeniyorum ya da ben hep iyiydim bu ara depresyona girdim diyenlere, gelip geçici bir durum olduğu için herhalde. ben hayatım boyunca böyleydim sanırım hep de böyle olucam, konuşurken gözlerini kaçıran bir toplantıda sürekli ellerine bakan, biri kendine bağırıp çağırırken ağlamamak için sesini çıkaramayan, en ufak eleştiriyi bile aklından çıkaramayan..

Psikiyatr, psikolog vs vs. . CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

Aslında o kadar da dramatik değil. Yalnızlığı sevmek veya yalnız olmak sanıldığı gibi kötü bir şey değil, asıl kalabalık olup yalnız olduğunu bilmemek çok acı. Gene de çevrendekilere haksızlık etme tabi, ama yalnızken mutluysan da bu bir sorun değil ve tedavi de gerektirmiyor. Ben insanlarla iyiyim, ama yalnızlığı çok seviyorum ve yalnızlığım bir şekilde sonlanırsa çok mutsuz oluyorum. Kendine acıma yani, normalsin.

yazdıklarınızda travmatik bişey yok. mutsuzluğunuza mı mutsuz oluyosunuz anlamadım

Bende böyleyim, annem ilgili biri olduğu halde Yapım olduğunu düşünüyorum Biri neden yok hayatımda diye düşünmedim O biri geldi beni buldu, hiç aklımda evlendik hatta Karşına öyle biri henüz çıkmamış senin bence