kova esintileri de var bende zaten erken doğmasaymışım 2 şubat doğumlu olcakmışım:)) bilumum hava grubunu bünyeye toplamışım işte gerçekten aşık da oldum ben de ama hayatımın kazığını da ondan yemiştim herşey mükemmelken de yine de onu da evlenilcek insan görmüyordum mesela, evlilik söz konusu oldugunda yakıştıramıyordum. ama hayatımı da onunla sevgili olarak geçirebilirdim. aşık değilsin diyebilirsin ama ondan ayrılmamdan sonra uzun bi zaman kendime gelememiştim. evliliğe gelince sanırım daha kesin bi mantık kurallarım giriyor devreye.

Hava grubu insanları böyle özgürlüğüne aşırı düşkün oluyorlar, inşallah çok mutlu olursun evlenince, bizler de bu fobiyi yeneriz umarım P

benim ikizler etkisi bozuyor farkındayım:) ben de bi kontrol manyaklıgı var, emir erim gibi olmasa da kontrol bende olacak durumu var gerçekten sevdiğim de oldu ama demin de yazdım katlanabiliyorum bazen kıskançlıklara, kısıtlanmalara ama katlandığım şeyi bana yaptılar mı çıldırıyorum bir de çoğu erkekte şu var "ben yaparım sen yapamazsın" bu işte benim cinnet anım oluyor:)) P

tam tersi yeni doğmuş olan bebek pek sevımlı olmaz o 1 ve 4 yaş aralığındakı bebişler yok mu onlar hepsını yerım ama merak etme bence, kendının olunca insan katlanıyormuş ve ne beklenırse böyle söyleyenlerden beklenırmış Amy lee

en aşık olduklarımda bile şu sürekli yanımda olsun hissini yaşayamadım, aşık mıydım gercekten aşıktım, hayatımdan çıktığında yemeden içmeden kesilecek, hayatımı kendime zindan edecek kadar ama şöyle de bi huyum var isterse aşık olduğum kişi olsun, en yakın arkadaşım olsun, hatta vazgeçilmezim dediğim ailem olsun belli bir zamanı birlikte geçirince sıkılıyorum yalnız kalmak istiyorum ya da değişiklik istiyorum, o kişilerin hareketleri bana batmaya başlıyor biraz uzak kalınca da özlüyorum, ondan sonra yine ilgim kabarıyor bu huyumdan gercekten nefret ediyorum P

yaa vardı da gururumdan kaçırdım sanırım kendisini böyle birbirimiz için yaradılmış gibiydik, o da özgürlüğe aşırı düşkün ben de o da her türlü şakayı kaldırabilen bi tip ben de hayatı makaraya alıp yaşayıp giderdik ama şuanki sevgilimle de ufak tefek sorunlar dışında iyi gibiyiz, artı olarak bolca ilgi var:) yine de aradığım kişiyi buldum diye de umutlanmak istemiyorum, yoksa hayal kırıklığına uğruyorum:s . push ; P

O zaman benim verilmiş sadakam varmış demek Takıntılı olduğu doğru ama titizlik konusunda Başka karışmaz ya da karıştırmam diyelim

Tatlım senin bir sorunun yok aslında şöyle ki bu da senin düşüncen yaşama bakışın. Belki de ilerde kendin gibi birini bulunca mutlu olcaksın. Mesela belki seveceğin kişi de evlilik istemicek ve hayat arkadaşı ya da sevgili olarak devam etceksiniz gayet huzurla. Klasik ama doğrudur ki herkes evlencek diye bir kural yok! Çevrende bunu bir ritüel olarak gördüğünden kendini anormal görmen doğal ama sende bir sorun yok bence bu senin yapın karakterin ve dediğim gibi hiç de değiştirmeye çalışma hiçkimse için!!! İlerde ailen ya da sevgilin istedi diye evlensen ve depresyona girsen mutsuz olsan mı daha iyi yoksa milletin sana tuhaf bakıp da senin kendi içinde gayet özgür ve mutlu olman mı? Ha belki de ilerde hislerin değişcek öyle birini bulcaksın ki sen diceksin hadi evlenelim diye zaman göstercek. Ama şimdi yorma kafanı bırak carpe diem yaşa takma bişeyi. Kimseye zarar vermediğin sürece içinden geldiği gibi yaşa ve en doğru olan bu olcak senin için P

bir de çocuga dair korkularıma bir sebep de, aklıma estiği gibi yaşamayı seven biriyim bi gün orda bi gün burda sıfır sorumluluk çocuk olunca mecburen ya vicdansız bi anne olup bakıcılara kreşe bırakacaksın hayatını yaşamaya devam edeceksin ya da sorumluluk var artık dur yerinde diyip onunla ilgileneceksin merhametli biriyimdir aslında ilkini pek yapamam ama ikinci de gözümü korkutuyor işte 1

bi de durumumu umutsuz yapan, kendim gibi biriyle de yapamıyorum. biri bana ilgisiz ve umursamaz mı davranıyor ya da, böyle dik kafalılık mı yapıyor bildiğin soğumaya başlıyorum. misal ikizler erkeğiyle süper anlaşıyorum ama biyerde inatlaşmalar, ben daha iyi bilirim kavgaları başlıyor onlar da beni soğutuyor. biraz da ilgilli, sevgisini gösteren, anlayışlı tiplerle daha mutlu oluyorum şimdiki öyle gibi de bakalım sonu nolacak:) . push ; P

Benimde burcum oğlak :) ben senden artı olarak kinciyim bide :) Asiyim ama kılıbık erkekleri sevmem kendisini benim emirerim gibi görenlerden kaçtım hep :) Gerçekten sevip aşık olduğunda hiç bişiyin kalmıcak inan bana :) P

ben de tam olarak o sorumluluklardan ve hayatımı bana estiği gibi yaşayamamaktan korkuyorum:S bi de bunun tam aksi korkum olarak da yalnızlık korkusu var korkum tek olsa kaçarsın korkundan tam tersine sığınırsın ama tam tersinde de ayrı bi korku beni bekliyor:S gel de çık işin içinden

Teşekkür ederim Nemesis Sende boğa ya da aslan gibisin, ben benzettim yani Evlilikten korkma konu sahibi diyerekten iki cümle serpiştirip sıvışalım H hulyadem

hangimizin yokki... Ancak yasamadan malesef bilemiyoruz bazı seyleri... eğerki bi hatasını görmediysen kuruntudan ibaret olduğunu düşünüyorsan pekte fazla uzatma:) P

Herkes evlenmek zorunda değil. herkes çocuk sahibi olmak zorunda da değil. böyle kararlar alan insanları görüyoruz. iyice düşünülerek verilen kararlar olduğundan sonrasında pişmanlıklar olmuyor. yeter ki uzun uzun düşünülerek verilsin. evlilik güzel şey. eskiden kendine ait odan varken şimdi kendine ait evin oluyor. bu ayrı eve çıkmak gibi bir şey değil çünkü bu evi sevdiğin insanla paylaşıyorsun. iyi günler de oluyor kötü günlerde. hep mükemmel gitmiyor. aynı hayat gibi. sana karşı hatalarında affetmekte senin elinde uzatmakta senin elinde ayrılmakta senin elinde. aynı durum eşin içinde geçerli. aşılamaz problemler yoksa evlilik güzel. zaman hızla geçiyor. sen değişiyorsun. hormonların anne ol diyor. ben çocuk istemiyorum dedikçe googledan bebek fotoğraflarına bakarken yakalıyorsun kendini. acaba diyorsun olsa nasıl olur, bakabilir miyim, onu mutlu edebilir miyim. sonrası biraz kendine inanmak biraz tevekkül. oluyor. büyüyor. senin ellerinde şekilleniyor adeta. eve neşe geliyormuş herkes öyle diyor. kuzenim abisinin çocuğunu çok çok çok severdi. onu özlemekten deli olurdu. beraber uyumalar, hediyelere boğmalar. sonra kendi çocuğu oldu. bu sevgiyi kardeşinin çocuğuna duyduğu sevginin 1000 katı diye ifade etmişti. Birini bu denli sevmek güzel olsa gerek. yaşamadım henüz, isteyen herkes umarım yaşar. seni olduğu gibi kabul eden insanla hayatını birleştirirsen rahat bir ömrün olur. asiyim, sorumluluktan korkuyorum demişsin. sakin bir eşin olur sorumluluklar da paylaşılır. anlattığın hiçbir özellik senin evliliğe uygun olmadığını göstermez. gençlik Allahın bir hediyesi. sağlık, dirilik, coşku.. ve herşey zamanında güzel. bu kadar derin düşünme. akışına bırak. yalnızlık bazen güzel ama birilerini sevmemek, birilerine bağlı olmadığını hissetmek insanı içten içe kemiriyor. insan sevdiklerini istiyor yanında. çok sevmek çok sevilmek istiyor. para, özgürlük ve birkaç arkadaşın muhabbeti yetmiyor orta yaşlara gelince. yinede karar senin. yeter ki iyice düşünülerek alınmış bir karar olsun da sonrası pişmanlık olmasın. sevgiler. P

ben bi de evin küçük çocuğuyum diğer kardeşlerim evliler. ben yalnız yaşıyorum ama şuan için daraldığımda kapısını çalacağım huzur bulabileceğim bir aile sıcaklığına sahibim. hayatımdan bu gittiğindeki kısım bana karanlık ve korkunç geliyor. yoksa evlilik de çocuk da benim için adeta tedirginlik nedeni

evet öyle bir erkek varsa da nadirdir. ya da sen sevmıyorsundur onu. zor hemde çok zor seviliyorsan sevıyorsan, beklentıler yüksek oluyor ve karşılıklı müdahale oluyor. bende isterım karışmasın, kıskansın sevsin, abartmasın sahiplensin, ama her şeyime karısacak kadar değil kısacası çok şey istiyorum ve farkındayım. bazen kendıme bile tahammül edemıyorum. P

Merhaba, Seni cok iyi anlıyorum cunku benzer düşüncelere sahiptim. Öncelikle başkalarının isteklerine göre hayatını zaten sekillendiremezsin. Eger evlilik kurumuna inanmıyorsan evliliğin sana katacagı birşey yok, sonucta sadakat tamamen içsel bir şey, seviyor ve seviliyor iseniz evlenmek zorunda değilsiniz, dolayısıyla evlenirsem yalnız kalırım korkunuz yersiz bir korku. Kendimden örnek vereyim, bende çocuk sahibi olmak istemeyen biriyim, 18 yasımda da böyleydim 26 yasına giricem hala öyle düşünüyorum ama insanlar sürekli " aaaa meyvesiz agac mı olur, pişman olursun, cocuksuz aile mi olunur, madem cocuk dusunmuyorsun neden evlendin" şeklinde supersonik tepki veriyorlar. Eminim cocugum olsa ikinciyi yap derler o olsa da baska sey bulur karısırlar. Önemli olan içinin rahat etmesi, annemin hiç evlenmemiş bir sürü arkadası var hayatlarını gözlemlediğimde anneme göre ne yalnız ne de zavallılar, aksine arkadasları cok, her zaman bir faaliyet içerisindeler. Ne bileyim istedigi zaman eve gelir, istedigi zaman yazlıga gider sonucta tek kişilik hayatın da kendine göre bir konforu var.

aynen aynen. ve iki kutupta savrulup durdukça da bu derdin çaresi yok galiba diyorum bazen bunun nedenini de çözemedim kendine aşırı düşkün olmaktan mıdır bilemedim ki P

Bir de ben de şu var, hayal kurmayı hiç sevmem. Kurduğum hayaller gerçekleşmezse daha çok yıkılırım diye düşünüyorum. Biraz da bu yüzden sevmiyorum evlilik konusunu. Ben önceden plan yapan tiplerden değilim, her şey aniden gelişsin istiyorum. Bana gelip şimdiden balayına nereye gideriz gibi şeyler sormasına sinir oluyorum Ayrıca evlenince hayatım çok sıradanlaşır diye korkuyorum. Ben de senin gibi çocukları fazla sevemiyorum. Bir çocukla neler paylaşılır, nasıl zaman geçirilir bilmiyorum. Çocuğum olduktan sonra tüm hayatım onun etrafında dönücek, hayatım kısıtlanıcak diye korkuyorum. Eşim çocuğumu benden daha çok sever diye korkuyorum Ya da ben çocuğumu eşimden daha çok severim de aramızdaki aşk biter diye korkuyorum. Evlilik aşkı öldürüyor gibi geliyor bana. Ama evlenmeyince de olmuyor, bi yaştan sonra evlenmek lazım. Güzel bir bölümde okuyorum ekonomik olarak kendime yeterim ama kim ister ki bomboş, sessiz bir eve girmeyi

Ah bu özgürlük aşkı! Bu yaşa geldim hala cesaretim yok, bazen bir hayat arkadaşım olsun diyorum ama işler ciddiye binince bir panik kaplıyor içimi. Şu an sevgilimle gayet iyiyiz, sevgi, saygı bir şeyleri koyduk yoluna ama düşünüyorum evlilik böyle değil. Bu büyünün bozulmasından çok korkuyorum. Bağımlılık sözcüğü içimi karmakarışık ediyor. Her kararı birlikte vermek, her şeyi birlikte yapmak korkutuyor beni. Birbirimizi o kadar sevemeyiz gibi geliyor. Konu evlenmek olunca hep bir bahanem oluyor. Erkek egemen toplumunda bunda çok etkisi var, belki öyle değildir ama kendimi prangalanacakmış gibi hissediyorum. Sorumluluktan korkum hiç olmadı, şu anda da var büyük sorumluluklarım ama kararları sadece ben veriyorum. Yalnızlık zorluyor insanı, kendi kendime hep böyle genç kalmayacaksın diyorum ama sonra alternatif çözümler üretiyorum kafamda, yine evlenmesem de olur sonucuna varıyorum. Yalnız olmadığımı bilmek güzel, bir sorunum olduğuna inanmaya başladığım bir dönemdeydim. I

işte o korku çok hain bir korku bır zaman gelıyor korkuyorsun, bir zaman gelıyor ne kokucam dıyorsun. tamamen bulanık oluyor her şey... bazen ne ıstedıgınden bıle emın olamıyorsun. kımseye hesap vermek ıstemıyorsun, sorun yaşamak istemıyorsun, özgürlüğünden taviz vermek istemıyorsun. öyle bir an oluyor ki, kendınle çelişiyorsun. karmaşık ruh hali. P

başak benim aynı burçla yapamadığımı gördüm canım

aynenn aynen bundan önce de yengeçle problem yaşamamıştım şimdiki de yengeç:) şimdilik problem yok gibi sanırım doğru yoldayım P

aynen ben de önceki konumda da yazmıştım:)), erkek arkadaşıma resmen ilk görüşte çarpıldım ve onu elde etmek için belli bir çaba sarfettim ama herşey güzel giderken laf evliliğe gelince aynen ben de geçiştirdim yine aynı şekilde olursa onunla olmalı diyorum ama kendimi yavaştan bu fikre hazırlayayım derken de böyle garip bi psikolojinin içinde buldum aksine

belkıde yanlış sularda sevgıyı arıyorsundur aslında bunların farkındalığını bilen insan düzelebilir peki, ya düzelmek istemıyorsa? işte onun çaresı yok Amy lee

amann allah korusun!! :)) başak kadar paranoyak, her bişeye karışma meraklısı, herşeyi eleştiren, herşeye bi kulp bulan, aşırı takıntılı kısacası hayatı zindan eden bi erkek yok 2 defa denk geldi, 2'si de çıldırttı beni:S

Şaşırdım Hiç başağa benzemiyosun Sanki çok çakıyomuşum gibi astrolojiden Yani eşim başak birkaç arkadaşım başak Sen onlara göre fazla baskınsın Ben Boğayım, belli oluyordur sanırım

aslında içimde gizli bi annelik potansiyeli var misal köpeğim var ve aşırı düşkünüm, bazen 1-2 ay ayrı kaldığım oluyor, yolda ona benzer bi köpek gördüğümde gözlerim dolar gibi oluyorum. ama gelgelelim sorumluluğunu alamadım hiç bi zaman, dışarı çıkarmasını başkalarına yıkmaya çalışırım mesela ama sağlık problemi oldugunda da ay bişi olursa ona diye ilk ben veterinere götürüyorum. ama şu 1-4 yaş arası çocuklarda tahammül edemediğim kısım laftan durdan anlamamaları, e çocuk sonuçta anlamak lazım ama katlanamıyorum:) P

belki de 17-18de evlenince alışması daha kolay oluyodur yaş ilerledikçe, koşulların güçlendikçe, kendi kendine yetebilmeye başladıkça çok daha zorlaşıyor bu karrar P

eşimle 9 sene çıktım evlendim nerdeyse 6 aydırda evliyim, şimdiki aklım olsa dahada erteleyemezdim heralde, çünkü annem dahil herkes evlenmiceksen açıkça söyle durumuna gelmişti, iş var güç var askerlik engeli yok maddi sıkıntı yok eee daha ne evlenelim bari dedim, tek sıkıntım ailelerdi o yüzdende hemen şarka geldik, hala korkularım var biteceğede benzemiyo,27 yaşındayım kimseye muhtaçlığım olmadığı halde ben bu korkuları yaşıyosam 17-18 yaşında evlenipte gidenleri gerçekten anlamıyorum ya deli cesareti ya cahil cesareti P

olabilir, güvensizlik var elbette.. bide yetiştiğim aileyle de alakalı sanırım, babam dışarıda baskın herkese lafını geçiren bi tip olmasına rağmen evde annemin lafı geçer sanırım hem dışarıda güçlü ama benim kontrolümde olabilecek bi adam arıyorum babam gibi:)

canım dikensiz gül olmaz ki şu 3 yıllık ilişkimde ben ne anladım biliyor musun? özgürlük insanın içindedir. P

ya seninki yine şu renk olsa bu renk olsa diyo benimki direk erkek kuaför yok modunda benimde gittiğim senelrdir bi kuaförüm var nasıl atlatayım bilmiyorum yanii Y

bende terazi burcuyum. P

zaten şuanki erkek arkadaşım için konuşmuyorum, maşallah diyim ufak şeyler dışında problem yok. daha çok yeniyiz o nedenle ilişkimden konuşmam için erken. ben buraya genel ruh halimden bahsettim. ciddi ciddi evlilik lafı beni huzursuz edebiliyor P

en uzun ilişkim 9-10 ay falandı sanırım. benim durum daha vahim mesela bazen kısıtlamalara katlanayım diyorum, bi müddet dayanabiliyorum da ama karşı taraf bana kısıtladığı şeyi kendi yaptı mı çıldırıyorum. sanki yaptığım büyük bi fedakarlığa nankörlük yapılmış gibi hissediyorum Amy lee

benim yalnızlık korkumun temeli, ailemi kaybetme korkum çok yoğun kabuslarıma bile giriyor o derece. onları kaybetmeden bi aile oluşturmalıyım ki, acıyı yalnız yaşamak daha zor olur diye yoksa ailemden önce öleceğimi bilsem evlenmeyi zerre bile düşünmezdim P

ikizler burcuyum :) okurken eski halim geldi aklıma aynı düşünen, hisseden biriydim uzun süren ilişkilerim olmazdı sıkıntıya gelemezdim sabretmezdim, olmuyorsa bitsin.. ancak hayatımın en uzun ilişkisiyle yaşadığımız tüm olumsuzlukları zaman içerisinde aştık 1 aya kalmaz evleniyoruz ve ben daha önce çok kereler aileleri de işin içine karıştırarak bu ne beni 4 duvar arasına mı kapatacak her şeyimi kısıtlayıp karışmaya çalışıyor ben böyle büyümedim diyerek düğünden dönmüştüm P

zamanın insana alıştıramayacağı bir fikir yoktur :) sen şimdi böyle konuşuyorsun ya? aslında çok büyük konuşuyorsun

tam benim psikolojim, umarım ben de aşabilirim aynı şekilde 1

yok valla asla çocuk istemem gibi büyük konuşmam sadece korkularımı bu sıralar biraz detaylı düşünüyorum:/ yoksa neyi büyük konuştuysam yaşadım tecrübeliyim, yapmam bi daha asla:) zaten yarın evlenmiyorum ama bi nevi terapi olsun diye düşüncelerimi olduğu gibi döküyorum ön hazırlık:)

ben senden beterdım ilk defa en uzun ilişki rekorumu kırdım normalde 2-3 ay idi. 1

bilinçaltımda ciddi bir kirlilik de var galiba onlar da bu korkuları tetikliyor. bir de hayatım boyunca sorumluluklar beni korkuttu hep böyle sorumluluk minimum bi evlilik olsa en azından başlarda, öyle bişey de olmaz sanırım eşin anlayışlı olur bunun kaynana kayınpederi var offf off düşündükçe huzursuzlanıyorum ama yalnızlık da korkutuyor P

az konuşur öz konuşurum gibi bi tarzın var uzun uzun yorumlar yapmıyosun konuyu 2 cümlede özetliyosun, konu dışından atılıcaz Kadercim :)

Malesef bazı seçimler bazı vazgeçişleri gerektiriyor.. Yalnız kalmak istemiyorsan özgürlüğünden azıcık da olsa ödün vermek zorundasın. Hayatında biri oluyorsa bu zamanla bir bütün oluyorsunuz demek. Elbette abartmadan bazı konularda birbirinize karışacaksınız. Bunu tek taraflı müdahale gibi düşünme. Sen de karışmak isteyeceksin. Düşün evlisin, eşin her akşam arkadaşlarıyla çıkıyor. Karışmaz mısın?Buna ne oluyor ya yapmayacaksın demez misin? Her hayatın artısı eksisi farklı. Özgür olursun ama eksik hissedersin neden yalnızım dersin.. Evli olursun mutlu olursun ama sorumluluklar yüzünden zorluklar yaşarsın. Kendin oturup düşün yalnızlık ve özgürlük mü oh mis aşk istemem karışanım olmasın mı? Yoksa hayır yalnız özgürlükten de tat alamam. Özgürlüğümü zaman zaman yaşayabileceğim güzel bir beraberliğim olsun mu? Düşün ve seçimini yap. Unutma her seçim bir vazgeçiştir.. Bu pek çok konu için böyle sadece aşkta, evlilikte değil.. P

ufaktan ufaktan hazırlıyım kendimi dedim bu fikre ondan sonra içimdeki canavar patladı zaten:) geceleri böyle şeyler düşünerek uyuyamaz oldum . push ; Amy lee

canım benim herkesin ama herkesin bir eve mutlu bir yuvaya ihtiyacı var.. büyürken kendi ailemizin yanıdır bu.. ama eğer bir eş bulurda evlenirsen seninde çocukların olur ve mutlu bir evliliğin.. kardeşlerinin de kendilerine bir yuva kurmaya ve hayal etmeye hakkı var.. bu çok normal... herkes imkanı varsa çekirdek ailesini kurmalı bence.. kardeşler, anne baba biryere kadar.. evlenince onlardan ayrılmayacaksın ki.. daha çok keneteleneceksin.. senin çocukların olacak kadreşlerin de teyze, dayı olacak.. ve daha bir mutlu olacak herkes.. bundan emin ol.. yaşadım ve gördüm canım..

burcun nedir? ... P

sebepsiz yere duygulaştım. gözlerim doldu yazıkalrını okuyunca.. cesaret işi biraz.. mutlu alamazsam gibi tedirginlikler.. bu bana büyük bir risk gibi geliyor neyse konu sahibin konusunu dağıtmayayım. inş huzura kavuşursun

oğlak, sözde aileye sorumluluklara önem veren bi burç ama yükselen ve ay burcum bozuyor galiba:) yükselen ikizler ay terazi senin ne? Amy lee

ben çocukları çok severım ama srumluluğunu taşıyabılecegımı sanmıyorum. bilmiyorum, belkı de ''başa gelen çekilir'' durumu. P

aşık değilsindir demicem tabiki sadece bana öyle olmuştur belki.. önceden kavga edince ölücem sanıyodum ama bu ilişki bambaşka geldi.. bu aşksa önceden olmamışım dedim. kendi kendime böyle bir kanıya vardım yani ama sen kimse için kendinden ödün vermek, evliliğin sorumluluğunu almak istemiyosan belki öyle biriyle karşılaşırsın niye böyle düşünüp üzüyosun ki kendini şimdiden belki tam istediğin gibi çoook mutlu bir hayatın olucak

hmmm haklısın aslında evlilik zor bi kavram ancak yaradılıs itibariyle insan doğar büyür ölür ya yalnızsındr yada kalabalık... bence kendine güvenmen gerekr seviyorsan ve duygularndan emnsen... ki mantıkla hareket eden birsisin anladığım kadarıyla.. kalbinin sesini dinlesn bu konuyu bile acmazdın... P

zaten korkum çift taraflı, bir yanda evlilik sorumluluklar, özgürlüğümün kısıtlanması, başıma buyruk yaşayamama korkusu, hadi bundan kaçtım diyelim diğer tarafta bekleyen yalnızlık ve acılarla tek başına savaşamama korkusu. yani kaçışı olan bir korku değil ondan çıkmaza sürüklüyor. çocuk konusunda da çocuk yaşta yeğen sahibi oldum, o nedenle külfetini fazla yaşadım erken yaşta yıldım:/

bak mesela ben cok istiyorum sevgilimle evlenmeyi mutlu olmayı vs. ancak bazen düşünüyorum korkuyorm ama sürekli yanımda olsun piskoljisi sana hakim olduktan sonra herseye göz yumabilirsin

o da var tabi, yaş ilerledikçe armudun sapı üzümün çöpü herbi şey insanın gözüne batıyo, ben hala beyaz atlı prenslere ruh eşlerine inanan biriyim senin için de mutlaka bi ruh eşi vardır, böylece ne kendinden ne hayatından ödün vermek zorunda kalırsın :) P

güldürdün beni kahpekader :) Demek ki biz kadınlar evlenene kadar evliliğin hayalini, evlendikten sonra bekarlığın hayalini kurmayı adet edinmişiz. Yalnız olmamak güzel.

şuanki erkek arkadaşımla ufak kıskançlıkları ve karışmaları dışında uyumumuz mükemmel ama ben bunları geçmişime dayanarak diyorum belki de hiç bişey korktuğum gibi olmayacak ama özgürlüğümü ya kaybedersem korkusu işte Amy lee

ben kendime zaten tahammül edemiyorum:) çelişkilerim, dengesizliklerim, sıkılganlığım, tahammülsüzlüğüm ve kahrolası egom. bütün bunlar bana hayatı zindan ediyor. ve ben kendime tahammül edemezken şu halime kim tahammül edecek diyorum:)) ben mesela çok sevilmeye karşı değilim, kıskançlık, kısıtlama ve paranoyaklıklar girmediği sürece sonsuz sevebilir bir de genelde hoşlandığım erkekler tabiri caizse bi tarafları kalkık tipler oluyor, e öylelerinde de kontrolü sağlamak ve bu beklentilere ulaşmak zorlaşıyor. . push ; P

yalnız olmadığımı bilmek güzel:) ciddi ciddi sorunlu muyum acaba diye düşünmeye başlamıştım... ailemden önce öleceğimi bilsem evlilik falan asla düşünmem ciddi anlamda benlik bişey değil ama şu yalnızlık korkusu, acılara tek başına direnemem diye düşünüyorum

konunda kendimi buldum.. bende aynı şeyleri yaşıyorum şuan.. yorumları merakla okuyacagım.. geçen gün bn ailemi kardeşlerimi seviyorum belkide atanacagım evlenip napcam dedim kendi kendime.. onun hemen akşamı, erkek kardeşim evleneyimde huzura kavuşayım dedi öyle alındımki.. öyle üzüldümkü.. anladımki insan herzaman genç olmuyor.. ben kardeşlerimle mutluyum ama kardeşlerim eşleriyle çocukların olacagı bir yuvada olmayıda hayal edebiliyorlar.. P

bende senin gibiydim, yapamam edemem evlilik bana göre değil vs vs.. ama insan sevince değişebiliyor. benim asiliğim bitti diyemem ama azıcık kaldı ailesinden vs korkuyorum karışırlar mı rahat edebilir miyim vs vs ama yaşamadan da bilemem. tek bildiğim insan sevince güzel geliyo herşey gözüne kulağına :) yalnızlık zor, çift olmak bazen yalnızlıktan da zor okuyorum buradaki arkadaşların dertlerini ama ne bileyim herkes mutsuz olacak diye de bi kaide yok. Allaha emanet kalbimiz mutluluğumuz huzurumuz :) Amy lee

seni o kadar iyi anlıyorum ki.. bir de evlilikten dönmek de iyice tetiklemiştir seni. önceki ilişkinde sorun neydi bilmiyorum ama ben de ne yazık ki problemli bi sonla biten bi ilişkiden sonra bu korkum hepten tavan yaptı. sevebilmek kavramı sanki hayatımdan çıkmış gibi, şuanki ilişkimde de seviyor muyum yoksa tipi ve huyu tam istediğim gibi diye mi mantığıma çok uydugundan seviyorum mu sanıyorum bilmiyorum ama şanslısın en azından uzun bi ilişkiye sahipsin, güven problemini aşmışsındır:) P

şuan benim durumum gibi:)) daha destur 1 ay ya oldu olmadı, saçma saçma sorular, saçın şu renk olsa daha hoş olurdu demeler böyle yaşam alanıma girilmiş gibi hissediyorum pambukmelek8788 :) seeen Seeeennn

olur mu yaa ben bebişlere bayılıyorum öpe öpe bir hal oluyorum en tatlı ve sevımlı yaşları :) tahammul edılmez mı yahu P

ben de bi küçük çocuğu ilk gördüğümde seviyorum ama yarım saat geçtikten sonra fikrim değişiyor:)) ama okul çağına gelmiş çocuklarla da diyaloğum müthiş iyidir:)) keşke bunlar 6 yaşında olarak doğsa Amy lee

çocuk vs emin ol fikri bile kabus gibi geliyor, anne olunca farklı olur diyolar ama küçük bi çocuğa yarım saatten fazla tahammül bile edemiyorum, özenmek şöyle dursun. ama tek bu duruma yalnızlıktan korkum yüzünden katlanabilirim sanırım ama dediğin gibi diğer yandan hayatımın kontrolüne bir erkeğin müdehalesi fikri gerçekten gelecek adına beni tedirgin ediyor Amy lee

Normalde pek konuşmam ama damarıma basılırsa herkesi sustururum Evet Benim eşim çok titizdir Bazen eve girer girmez şurası şöyle der, ben diyorum bi nefes almam laızm ama gözüne batıyosa söyleme kendin düzelt Aslında o çok konuşkandır ama karakter olarak ben daha baskınım

sorun terazilikte o zaman:) geçen misal bir arkadaşlar arasında konuşuyorduk, beni özgür bırakacak ayrı sosyal hayatlarımızın olmasını olumlu bir durum olarak görecek, yeri geldiğinde ayrı tatile çıkmama karışmayacak, ailemin verdiği sınırsız hoşgörüye sahip olacak, aldatılma paranoyalarına girmeyip bana güvenecek, sinirlendiğimde ben yatışana kadar idare edecek birini bulsam durmam evlenirdim demiştim, kimse öyle bir erkeğin yaşıyor olacağına imkan vermemişti:)

bende de feci derecede huzursuz eden düşünceler var.. daha öncesinde düğüne iki gün kala ayrılmıştım ama bu korkulardan dolayı değildi farklı sebepler vardı. aradan iki buçuk yıl geçti şimdi bir erkek arkadaşım var o hemen bir şeyler olsun istiyor nişan söz falanda değil bugün evlensek evlenelim modunda.. o çok uzun zamandır beklemekteydi beni hatta bu benim evlilik süreci mahkemeler falan biliyor her şeyi.. sevgisinden şüphem yok ama bu sevgi korkutuyor beni o kadar alışmışım ki rahat davranmaya, annem babamda yanlış bişey yapmayacağımı bildikleri için çok sorgu sual sık boğaz etmezler.. bende her daim sorumluluğumu bildim onlara karşı hatta onlar laf etmeden ben dikkat ederim saatime gelip gittiğim yere.. ama erkek arkadaşımın genel olarak çok şüpheci bir düşünce yapısı var. bunun için psikologa gidecek. çünkü hayatı sana zindan etmek istemiyorum diyor. belki normaldir soruları hani kim var nerdesin ne yapıyosun öyle bir kaç saat konuşmayınca niye aramıyosun falan triplerine giriyor. kendi korkumdan ziyade onun bu şüphelerini gidermeye uğraşıyorum bana yardım et diyor, sabır göster diyor.. artık son nokta hayatım çözümü buldum aynı iş yerinde çalışacağız evleneceğiz aynı evde yaşayacağız böylelikle her şey çözülecek dedi:)) yok artık daha neler dedim:) ben başkası olsa tahammül edemem bunu ona da söyledim çünkü benim yaşadıklarım zaten kolay değil bunu atlatmaya çalışmak ayrı bir olay, tekrar evlilik moduna girmek ayrı bir olay, birde karşındaki insanın düşüncelerini rahatlatmaya çalışmak ona güven vermeye çalışmak apayrı bir olay.. bir de önceki ilişkimde zaten o kadar çok fedakarlık yaptım, sevdim ve acısını yaşadım ki onun için artık dahada kimse için kılımı kıpırdatmam dedikçe yine ben fedakarlık yapıyorum diye düşünüyorum. sonra kendimi rahatlatmaya çalışıyorum illa ki fedakarlık yapılacak sabır her şey güzel olacak diye.. ama önceki ilişkimde de korkuyordum şaka maka evlenecem ben aynı evin içinde napacaz sıkılır mıyız acaba ya mutlu olamazsak bide çocuk doğurdun mu tamam artık hayatım bitti falan diyodum ama sevgim ağır bastığı için çok rahatsız etmiyordu bu düşünceler. sonradan iş bozulunca bu korkuların üzerine düşmedim.. şimdi ne yapacam bilmiyorum başlarken nasıl olsa ayrılacaz diye başladım ama uzun zamandır da tanıyoruz birbirimizi hiç bir şey değilse bile dostluğunu kaybetmek istemiyorum.. aklımdakiler beni nereye götürür bilmiyorum anne başladı zaten yaşın ilerliyor yoluna bakman lazım artık diye bende düşünüyorum aynı şekilde ama bu korkular ne yapacağız bilmiyorum..

özgürlüğe düşkünlük diye konuya giriş yapınca benim gibi kova burcusun sandım :) hani derler ya astrolojinin en özgürü diye yükseleni de kova olan bir insan olarak çok iyi biliyorum bu hali ama sende benim kadar abartılı değildir sanırım ben biraz manyak bu dedikleri biriydim. lise andacında deli lafından başka bir laf yazmamışlardı bak şimdi sana iki halimi de anlatayım evlilikten korkmaman gerektiğini anlıcaksın. başlıyorum lise yıllarım aynı senin dediğin gibi başına buyrukluklarla geçti. kimseyi takmadım ama sevgilim oldu ondan önce en fazla 1-2 hafta dayanabilmiştim. ilişkinin başından öyle bir sınır çizdim ki beni kaybetmemek için ne kıskandığını belli etti ne karıştı. ama sanırım bu da karşındakini yoruyo garip biri olmaya başladı sonra. bende eserikli bir insan olarak ayrıldım. 3 yılı bitirmiştik ayrıldığımızda. şimdiki halimi anlatıyorum. biriyle tanıştım çok sevdim ama öyle böyle değil sanırım ilk defa aşık oldum çünkü çok başka burnumun dikine gitmelerim geçmedi ama törpülendi onu dinlerim mesela onun için yapasım olmayan şeyleri yaparım. ama böyle zorla yapıyomuşsun gibi değil de aşkım istemiş hemen yapayım diye şimdi onunla evimiz olsun çok istiyorum. önceden aklımdan evlilik sadece bana göre değil ya ben uğraşamam diye geçmişken, artık ben ne zaman evlensem ya artık bitsin okul oldum bence evlilik mantıkla verilecek bir karar değil çok düşünüp bulunacak bir şey de değil.. kendini hazır hissettiğini, onunla evlenmek istediğini anlıyosun zamanı gelince.. P

güven diyorum hep de, aslında içimde içten içe biraz erkeklere karşı güvensizlik de var

özgürlüğe düşkünlük bağımsızlığa bağlılık. kendımden biliyorum. bazen düşünüyorum, bu dünyanın manası nedır? evlenmek çocuk yapmak zorunda mıyız? bir erkeğin emri altına girmek şart mı? öte yandan ; yalnız ölmek istemıyorum hiç mi özenmez insan evli olanlara çocuk yapanlara Amy lee

Sanki ben yazmışım ya! Korkularını çok iyi anlıyorum. Ben evleneli 1,5 yıl oldu, güzel bi evliliğim var, bi çok konuda tadından yinmeyen bi beyim var Ama desen ki şimdi olsa evlenir misin? Vallahi evlenmem. Zaten beni eşim evliliğe ikna etmişti, yaklaşık 2 yıl boyunca bildiğin yalvardı ve çok tedirginliklerim vardı nikah masasında bile. Eşimden yana yaşadıklarımdan dolayı değil yanlış anlaşılmasın, şu zamanda sorumluluklar o kadar ağır ki, zaten birbirine zaman ayıramıyorsun hep bi hayat gailesi, hep bi koşuşturma. Bi de idare etmen gerekenler arasına eşinin ailesi giriyor ki bana kalırsa evlilikte ki en en zor nokta tam da burası.. İçinden gelmediği bi çok zamanda, içinden gelmediği gibi davranıyorsun. off! Evlenme tabii ki diyemem, ayrı bi tadı mutlaka var, ama ben gerçekten 1,5 sene öncesine dönebilsem en az bi 5-6 sene daha ileri atardım bu fikri herhalde.

zaten kim ne der, zerre kadar umrumda değil evlilik ve aile lazım diye düşündüren bana sadece 2 neden var 1. si yalnızlık korkusu 2. si anne-babam daha benimleyken, başka bir ailem olmalı ki, onların gidişini kolay atlatabileyim, gerçi kimin önce gideceğini de kimse bilemez ama ailemi yitirme korkusunu derin yaşayanlardanım biraz duygusal biraz da bencillik kokan nedenler

evet benımde tek düşündüğüm şey tek başıma yaşlılık geçirmemek tek başıma ölmek istemıyorum bana da ters gelıyor bazı şeyler, sorumluluk bana göre değil, ama bu şekilde de olmaz ki... P

bence bu çelişkili durum karşınıza çıkan kişilerle alakalı. yani onlar korkutmuş sizi. bu davranışlar olmasaydı öyle düşünmezdiniz. mesela ben eşimi tanıdığımda hiç böyle korkularım olmadı.. çünkü hiç bir şeye karışmayan biri.. kısacası sevgiliyle alakalı diye düşünüyorum.

canım benim ona karşı güvensizliğim yok ki adamın soruları beni cinlendiriyo:)) güven konusuna şöyle bakıyorum kanı bozuksa bi insanın ben güvensemde yapar güvenmesemde yapar.. yaptığını da kendine yapar dönüp arkama bakmam bilir bunu da.. o konuda sıkıntım yok ama o çok rahatsız kaybetme korkusu var.. paylaşıyor bunu da benimle ama korkusunun yersiz olduğunu anlatamıyorum adama..

sankı sızın yazdıklarınızıda ben yazmıs gıbıyım ama ınsan zamanla alısıyor galıba degılmı?tabıkı ben evlenelı 3ay oldu sımdıkı alım olsa enaz 3yıl ertelerdım:)

asi bir yapım var, genelde ilişkilerimde çabuk pes ettim gittim ya da dik başlılığım yüzünden bitti. ve sıkılgan da bir yapım var, bugün çok kıymetli dediğim şey ertesi gün beni boğabiliyor. asilik de demeyeyim de biraz özgür ruhluyum ve bana karışılmasından pek haz etmiyorum. uzun zaman yalnızdım. yalnızken problem yoktu, başıma buyruk şekilde yaşayıp gidiyordum. ama insan yalnız da olamıyor, duygusal boşluk başlayınca, hoşlanma ve akabinde ciddi bi ilişki içinde buldum kendimi. erkek arkadaşımı gerçekten seviyorum. ama son dönem laf evliliğe gelince bende gene tedirginlikler ve ruhumda huzursuzluklar başladı. erkek arkadaşım daha şimdiden saç rengim olsun, giyimim olsun, sosyal yaşantım olsun, ben izin vermesem de karışmaya meyilli. evlenince bu durumun vahimleşmesinden korkuyorum. bir de evlilik söz konusu olunca bir ailenin sorumluluğu ağır, sevgililikteki gibi bir anda çekip gidebilmek söz konusu değil, bunları düşününce evliliği düşündüğümde ruhum daralıyor. bazen hiç evlenmeyeyim diyorum ama ileride yalnızlıktan da deli gibi korkuyorum, şu anki ailemi kaybetmeden yeni bir aile oluşturmak gerekiyor diye düşünüyorum ama sorumluluk ve kısıtlanma hissini düşününce de deli gibi korkuyor ve daralıyorum. bu çelişik durumdan nasıl kurtulabilirim ne olur yardım edin günlerdir bunları düşünmekten uykum kaçıyor

aslında bu da bir önyargıdır :) çünkü daha çocuğun bile yok ve sen olmayan bir şeyin üzerine korkular yaşıyorsun... bu konuda kendını sıkma ve düşünme böyle şeyler kendı canından kanından olursa kimbilir ne kadar iyi bir anne olursun :) benım tanıdıgım biri var, bıraz vicdansız bir tip annesıne her yerde bağırır çağırır gören der ki : bu kadından anne olmaz ama çocukları için ölür, öyle bir kadın yanı :) ön yargılı olmamak lazım :) ayrıca 1 ve 4 yaş arası dediğin nedir ki? hemencecik geçer :) Amy lee

şu dönem en büyük sorunum derdim bu o nedenle açık olucam öz eleştirilerimde. bunları övünür gibi söylemiyorum asla ama ailem sanırım beni biraz şımarık yetiştirmiş, istediğim her şey olsun istiyorum, haliyle biraz ego da var benim dediğim olacak diye inatlaşmalara giriyorum, sinirlenince çok kırıcı da olabiliyorum ama kinci değilim çabuk geçiyor ama bunlar da ilişkiyi yıpratıyor. ve uyumlu da değilim bana karışılması mesela beni çileden çıkarıyor. bir de tahammül düzeyi çok düşük biriyim, ne kadar sevsem de ters bişey de insan olarak affetsem de, aşk ve sevgi anlamında soğuyorum hemen. bugüne kadar ki ilişkilerimde de daha çok lafımı geçirebildiğim kişilerle uzun sürdü ama türk erkeğinin yapısı da malum sonuna kadar böyle devam etmiyor. ve bütün bunları da nasıl aşarım bilemiyorum Amy lee

sadece sen için değiil herkes için gecerli bi durum ciftlerin birinde bu kesinlkle vardır zamanlla gecer zaten yarın evlenmıorsun ya P

bu dünya ya iş yapmak için gelmedik dimi haftada 1 gün ne yaptım yaptım diğer günler toz gözümede girse dokunmuyorum :) sadece yemek olayı sık oluyor aç kalamayız yoksa onuda yapmam her gün :) Nemesiscim başak a benzemiyorsun pek :) akrep, aslan gibi düşünmüştüm seni :)

sen cuk oturmuşsun benimde yükselenimin özelliklerini taşıdığım söylenir yükselenim koç, başak burcu titiz olurmuş nerdeeee saldım çayıra mevlam kayıra ev kalk gidelim der her daim