Ben de su kismi arastiriyorum bir kac gundur. Karma felsefesini, evreni arastiriyorum, boceklerin hayvanlarin belgeselini izliyorum, burclara bakiyorum, ay dugumlerine filan. Cevabi bulursam yazarim tekrar.

Aynen. Dün ben de benzer bir konu açtım. forumdan çıkamıyorum şimdi de, sürekli takipteyim

Dünya iyilerle kötülerin, doğrularla yanlışların arenası gibi

Ben buyuk oynuyorum. Hassas ve derin konu iyi incelemek gerek.

Sanırım baya çoğuz :)

Şimdi gelir biri yazar sana. Heee kesin sen iyi niyetinden kaybediyorsundur hep der. :) Genelde bu tarz konularda bu yorumdan olur. Üzülme. Ben gerçekten iyi niyetli insanların bu hayatta daha çok sıkıntı çektiğine inananlardanım. Ne mi yapmak lazım? Sanırım niyeti biraz bozmak lazım :)

niyetimi bozmaya Allah dan korkarım.. safça hareket etmemek lazım tabi ama kötü niyetten hayır gelmez gibi geliyor bana

Benim de dertlerim bunlar. Takipteyim

Önce kendinizi düşünün kendinize değer verin, yani kimseyi kendinizden değerli ve üstün tutmayın

durum o kadar karışık yani.. Hannaz

Benimde erkek arkadaşım yok mesela. Çevreme bakıyorum herkeste bol bol birinden ayrılıyorlar depresyona giremeden başkasını buluyorlar çünkü atak kişiler bense biri konuşmak tanışmak istediğinde iş görüşmesi gibi resmi konuşuyorum karşımdaki iltifat etse bu ne hız diyerek tersliyorum e napayım hayatımda biri olsun diye karakterimi mi değiştireyim ouff çok sıkıldım dmye gelinnn diye hikaye mi paylaşayım Önemli olan kendiyle mutlu olabilmesi insanın ben bunu anladım zaten biz kendimizle mutlu olmazsak iç huzuru bulmazsak kim bizimle mutlu olabilir ki?

Esprili bir başlık açtım ama aslında mesele daha ciddi.. Karamsarlığımdan bıktım.. bazen öyle oluyor ki kendimi hiç beğenmiyor hiç sevmiyorum.. Kendimi hayattan kopuk gibi hissediyorum ama oysa bu ruh hali yüzünden kendi kendimi soyutluyorum. Kendimi kötü, beceriksiz, sorunlu, kimsenin beğenmediği kimseyle anlaşamayan biri gibi hissediyorum. Sağlıklı düşündüğüm zamanlarda ise hiçbir şeyin bu kadar kötü halde olmadığını fark ediyorum.. Ama yine de kolayca kendimi kötü hissedebilmem canımı sıkıyor. Bekarım ilişkim yok bunun etkisi illa ki var. Arkadaşlarım az ve özdür ama onlarda beni hayal kırıklığına uğrattığı için fazla görüşmüyorum kaldı ki artık herkes kendi hayatıyla meşgul.. Arkadaşlarım niye hayal kırıklığı yaşattı derseniz.. vefasızlıktan tutun koca bulunca unutanına, bencil ve kıskanç davranıp elinde olmadan size zarar verenine kadar çeşitli durumlarla karşılaştım. şimdi böyle söyleyince ben kötü niyetli gibi karşılanacağım ama kendimizi kandırmayalım hayatın içinde bolca görüyoruz bu anlattıklarımı. İş ortamı desen küçük bir ortam herkes kendi halinde herkes evli kendiyle meşgul yani tutup gezmelere gidebileceğimiz bir kitle yok orada da. Haliyle ben zaman zaman yalnız da hissediyorum kendimi.. Bazen yalnızlığı hakettiğimi düşünüyorum bazen de bakıyorum nasıl insanlar el üstünde tutuluyor pohpohlanıyor şaşırıyorum.. Kötü biri değilim ama biraz doğru konuşan fazla sempatik olmayan biriyim sanırım bu da insanların fazla hoşuna gitmiyor. İlişki teşebbüslerim zaten ayrı bir olay anlaşamayacağım insanlar çıktı karşıma ben de uzatmadan bitirdim ne kendimi yıpratmak ne karşı tarafa haksızlık etmek istemediğim için yaptım bunu.. Gerekiyorsa duygularımı bi kenara çektim yani. e ben böyle hassas düşündüm davrandım da ne oldu yalnız kalan ben oldum diye düşünüyorum :/ Dürüst oldum, kimseyle oynamadım, iyi niyetliydim çıkar peşinde hiç olmadım.. e ne oldu sonunda? Anlamıyorum ben mi kötüyüm kendi kendime mi bunu sonucu hazırladım yoksa Allah'ım beni sınıyor mu? Bazen ümitleniyorum gelecek adına bazen de lan benim kendime hayrım yok kendimi mutlu edemiyorum başkasını mı edebileceğim diyip kendime basit mutluluklara bile layık görmüyorum.. Biraz uzun oldu ama günlük gibi hissedip içimi dökmek istedim biraz.. Sevgiyle kalın

Ayyy benden bir adet daha Bazen düşünüyorum kimşn ahını aldım da bunca imkana rağmen bu kadar mutsuzum diye. İşin içinden çıkamıyorum...

Az insan az sorun boşver

Ben de böyle düşünüyorum mutluluğu başkasında aramadığım için biri yok zaten hayatımda yoksa illa ki birinden vazgeçmezdim beni mutlu etsin diye :) ama bazen moralim bozulduğunda her şeyi kötüye yorup kendimi kötü hissediyorum. zaten kötüsün o yüzden yalnızsın gibi :/ D