O halde önceliğiniz bir iş bulmak olmalı.

Daha ortada sizi gecindirebilecek bir isiniz bile yokken ayri ev hayalleri cok sacma Okudunuz mu? Hangi alanda is ariyorsunuz? Kira, faturalar, ev idaresi vs bunlar konusunda deneyiminiz var mi? Yani ayri ev hele ki kirk yasinda cok cok gerekli zaten de siz bunu hak edebilecek misiniz? 40 yasinda iki evlilik yapmis insanin artik ozel bir hayati olmali zaten. Erkek partneriniz ile gece gecirmek istemeniz ya da kendi dunyaniza cekilmek istemeniz gayet mantikli. Ama iste once altyapi olusturmaniz lazim

Sabah uyandiginizda kahvaltı sonrası işinizi hizlica yapın ve kendinize istediğiniz zamanı ayırın çalışana kadar.

Gitmek daha mantıklı bence. Biraz ağırlığınızı koymalısınız.

Anneler ve tahakkümleri. Evde ev işine yardım istiyordur. Çalışsanız o kadar para gitmesin boşa da der. Oturup sınırları çizin, net olun. Olmuyorsa olmuyordur mecbur ayrılık. Demek ki yaş 40 da olsa analar değişmiyor

Kızlar 40 yaşındayım. 2 evlilik yaptım olmadı. Şimdi ailemle yaşıyorum ama aslında yaşayamıyorum. Biraz kötü bir ruh halim var. Yalnız kalmak istiyorum. Annem rahat bırakmıyor. Zaten her işimi kendim yapıyorum. Ama mesela ev işi yaptırmak istiyor. Şunu yap, bunu yap sürekli. Bir yere de göndermiyor. Evi ayırmak istediğimi söyledim. "Benim senden başka kimsem yok, beni bırakma" filan diyip ağladı. Yani elimde ondan başka kimse de yok. Tek ailem o. Onu kaybetmek de istemiyorum. Ama iş bulursam hemen evimi ayırıp düzenimi kurmak istiyorum. Onu nasıl kırmadan ikna edebilirim bir akıl verin lütfen.

Bir yere göndermiyor derken napıyor kapıyı mi kilitliyor?

Sık sık dile getirin önce alışsın. Evi yakın bir yerde tutacağım deyin.

Hayır ama çok söyleniyor. Bazen onun söylenmelerini duyacağıma gitmem daha iyi diyorum, gitmiyorum. Cecilion

Ailenize onlara yakın yerde bir ev tutacağınızı söyleyin. Böylelikle sizi istedikleri zaman gidip görebilirler. Tek fark aynı evin içerisinde yaşamayacaksınız. Bu yol anneniz için ikna edici olabilir belki.

kendincalisiyirsan ruh sağlığın için ayrı eve cikmalisin

önce işe girin sonra hala sizi boğuyorsa ev ortamı yavaş yavaş alıştıra alıştıra evden ayrılın. yakın bir yere çıkın ikinizinde zamanla kafası rahat etsin. dünyaya bir kere geliyoruz 40 yaşında aileden ayrı yaşama isteği çok normal.

Aynı mahallede aynı sitede tut evini. Önce sabah kahvaltısı akşam yemeği yemeye gidersin sık bir şekilde. Sonra aralıklı azaltırsın. Ayrılmanın onu terk etmek olmadığını gösterirsen o da sakinleşir. Herkesin hayatı ve yolu ayrıdır. Bu anne babamız bile olsa. Ama bu onları terk edip ele güne muhtaç bırakacağız demek değil. Kendini suçlu hissetme vazgeçme.

Ayrı eve çıkma kararını 21 yaşında almıştım kendi evimde gecirdigim zamanlar en güzel günlerdi diyebilirim, eski günleri özlüyorum bazen

Ev işlerinde yardımcı olmuyor musunuz?

Önce annenizle olan durumu düzeltmeye baksaniz, sonra son care olarak tasinsaniz? Belki sizi bunalttiginin farkinda degil, ona güzelce anlatin bazen yalniz kalmak istediginizi, odaniza cekilmek istediginizi vs. Yani ona düzelmesi icin bir sans verin, beklentinizi ve kendinizi anlatin. Ancak öyle birbirinizi anlayabilirsiniz. Ben ilk önce bunu denerdim, zaten su anda maddi olarakta durumunuz yok. Bu arada sizi kisitlamasi hic hos degil ama neden ev islerinde yardim etmeyesiniz? Siz de orada yasiyorsunuz, o evin bir bireyisiniz.

Belli bir yaştan sonra insan gerçekten yalnız yaşama isteğinde oluyor; bu isteminizde son derece haklısınız. İlk önceliğiniz annenizi ikna etmeye çalışmak olsun derim yine de . Ancak hassasiyetlerin de karşılıklı gözetilmesi gerekiyor yetişkinlikte. Sürekli size nelerin yapılıp nelerin yapılmayacağının söylenmesi, dışarı çıkmanıza karışması, hatta siz bilfiil kendiniz söylemek istemediğiniz müddetçe kimle çıkıyorsun? Nereye çıkıyorsun? tarzı söylemler bile hoş olmuyor bence. Ben en azından mahremiyeti çok önemserim. Bunları ben anlatmak istersem anlatırım, bazen anlatmayı tercih etmem, anlatmam. Aile bireylerim de bakış açımı, duruşumu çok uzun yıllar önce idrak edip kabullenmiştir. Sizin bu konuda güzel bir dille konuşmanız gerekiyor bence, ayrı bir birey olduğunuzu, ayrı bir birey olarak hassasiyetlerinizin gözetilmesini son derece önemli bulduğunuzu, beraber yaşamaya devam etmek için bu konularda anlaşma sağlamanız gerektiğini, sürekli duygusallıkla bu işin çıkmaza sürüklendiğini anlatmayı deneyin bence.

Yine sık sık vakit geçirebileceğinizi ama artık kendi düzeninizde yaşamak istediğinizi söyleyin

Is bulur çalışmaya başlarsanız anneniz de eskisi kadar batmayacak bence size. Suan fazla doz ayni insana maruz kalmışsiniz belliki. Anne bile olsa bi yerden sonra insan daralabiliyor anliyorum sizi, Ama gunun 8 saati falan işte olsaniz bu kadar rahatsiz olmazsiniz Bilmiyorum yerinizde olsam annemle bi şekilde anlasarak yaninda kalmayi tercih ederim hayat kisa sonuçta aileyle geçirilen her dk kıymetli aslinda sonradan anlıyoruz. Öncelikle iş bulun ne dışarı çıkmanıza ne arkadaşlarınıza karışmaz, karışsa da ufak ufak alıştırırsınız mecburen.

İş bulursam demiştiniz de mesleğiniz nedir?aylık ne kadar kazanacaksınız kiraya çıkaracaksınız?