ya en büyük stres sebebimdi. koyduğum yeri aklımda tutardım çıkınca bulayım diye ama genelde ev sahibi yerini değiştirirdi o yüzden herkesten önce çıkar ama birşeylerle oyalanır ayağımla yoklardım falan öyle bulmaya çalışırdım.

sizi alıntılamadan mesaj yazmışım kusura bakmayın

bu saat oldu uyuyamadım. içim çok sıkılıyor. küçüklükten beri o kadar çok hor görüldüm ki artık kafamda kalıp yargılar oluştu ve bu psikolojiden kurtulamıyorum. göz tansiyonu hastasıyım. doğuştan görme engelliyim aslında ama görme kaybım çocuklukta fazla olmadığı için ilk bakışta anlaşılıyordu. ailem bu gerçeği biliyordu ben de zamanla anladım diyebilirim. daha çok küçük bir çocukken bile göremediğim ve boş boş baktığım zamanlarda babam tarafından azarlanırdım. kmyümğzde süpürge yapardım el süpürgesiyle birkaç birşey kalırdı mesela şurayı burayı diye gösterirdi tabi görmezdim küfür eder sinirlenir bağırırdı. çok fazla anı var bu şekilde. bir keresinde saçlarımı kesmiştim güzel kesememişim sokakta dövüp öekelemişti beni halbuki sadece paramız yok masraf olmasın diye sürpriz yapmak istemiştim. annem öyle bağırmazdı ama beni anlamazdı da pek mesela o da herşeye yapamazsın edemezsin gözüyle bakıyordu. bir de herkesten gizlerdi açık açık söylemezdi gözümde problem olduğunu insanlar bilmeyince garipsiyorlar tabi ya da gittiğim misafirlikte çok fazla kıpırdamazdım onlar da beni ezik götürdü. halbuki gözüm görmüyor bir yerlere çarpıp kırmayayım diye. işte tüm bunlar hep bende iz bıraktı. mesela bir kere uzakta oturan bir akrabam geldi ve ben sonradan odaya girdim haliyle şöyle bir gözümü ggezdirdim görebilmek için sonra elini öptüm. beni arıyor diye gülmüştü. buna benzer çok anı var. kendimi sevilmeyen biri olarak görüyorum. artık gözüm ilerledi baston kullanmam gerekiyor ama korkuyorum. benimle dalga geçerler diye. sanki çok zor bir hayat beni bekliyor. içimi dökmek istedim. tavsiyeniz varsa dinlerim

ben de görüyorum aslında ailesi tarafından çok saygı gösterilip güzelce cesaret veren engelli aileleri var. ama ben biu şekilde yetiştirilmediğim için biraz zorlanıyorum. yardım istemekten çekiniyorum kızacaklar ya da küçümseyecekler gibi geliyor

Merhaba. Öncelikle cok gecmis olsun. Benim kronik bir hastaligim var ve bir kac ortopedik sorun mevcut. Ben bir kere o kadar siddetli agri cekiyordum ki yürüyebileyim diye doktor bana degnekler verdi. Bende anneme geldim öyle sürüne sürüne , ilk tepkisi "Bunlarla burda gezmeyeceksin heralde" oldu. O zamanlar annem "elalem ne der" diye düsünüyordu. Sükür o kafadan cikti sayilir, ama o zamanlar o laflar beni cok kirdi. Hastaligim kronik oldugunu senelerce ne ona söyledim nede kardeslerim haric baska arkadaslar bildi. Tabi bir sürü kompleks sonra psikolojik sorunlarim da oldu . Bir sürü yere cakilmalar ve tedaviler sonra ancak kendimi toparladim ve kimin ne dedigini bosverdim. Ailem dahil. Esimle tanisdigimizda annem ondan haberdar oldugunda "Hastaneye yattigini felan anlatma, hasta gözü ile bakar" dedi bana. Bende anneme esime ilk tanismada herseyi anlattigimi, hatta bazi tedavi seanslara onun beni götürdügünü söyledim. Hastalik veya rahatsizliklar utanacak birsey degildir. Hepimiz icin var. Ha biri karsima gecip bana sakat muamelesi yapmaya kalksa bir güzel de gömerim. Bu konuda daha da güclenmeniz lazim. Bizim insanimiz bazen cok gaddar olabiliyor, Heleki söz konusu kizlar olunca, ama onlarin bize uzattigi ayakkabiyi giyip giymemek bize kalmis. Ha söyle birsey de var: Esim tanistigimizda bu yüzden benden ayrilsaydi arkasindan üzülmezdim. Karakteri bastan belli olurdu o zaman

Pamukannesi83

Bedensel engelli 6 yaşında bir kızım var. Ben kızımın eli ayağıyım. Oyun oynarken, yemek yerken, tuvalete giderken hep bana ihtiyacı var. Üstelik çalışan bir anneyim. Zaman zaman ev, iş, çocuk derken o kadar yorgun oluyorum ki tek isteğim yarım saat dinlenmek oluyor ama pek mümkün değil benim için. Kızım üzülmesin diye of bile demiyorum. En ufak vereceğim tepki İncinip üzülmesine, ileride hafısazında kötü bir anı olarak kalmasına sebep olabilir. Yazdıklarınızı okuyunca kalbimin nasıl acıdığını size tarif edemem. Umarım bundan sonraki hayatında çok çok mutlu olursun.

Bende hasta oldugum icin sevilmedim ama ailem tarafından degil esimin ailesi tarafindan istenmedim evet farkli olmak zor kücük görüyorlar, uzaylı gibi bakiyorlar ama yapılcak birsey yok güclü olmak zorundayiz kendine yaslanan düşmezmiş bırakın onlar istedigini düsünsün baston kullanmak istiyorsanız kullanın onlar insanliktan nasibini almamış kişiler Allah yardimciniz olsun bu hayatta.

İnsanlarla dalga geçmeyi öğrenmelisiniz. Tabi bu düşündüğümüz gibi aşağılayıcı bir dalga değil. Kimseyi o kadar ciddiye almayın. Öyle hayatlarımız var ki pamuk ipliğine bağlı.. Siz de sahip olduklarınizin kıymetini bilin. Müzik dinlemeyi seviyorsaniz bunun ne kadar keyifli olduğunu düşünün. Veya dans etmeyi seviyorsanız dans edin. Kendimi sizin yerinize koyunca ne kadar zor bir durum. oldugunu anlayabiliyorum. Tedavisi var mı bilmiyorum ama ben suan ki durum için konuşuyorum. Biri sizin için "beni arıyor" deyip gulduyse siz de ona Gül'ün "Ben sadece aramaya değiyorsa ariyorum" deyin. Veya "Ben sadece değer gördüklerimi ararım" asıl olay şu ne derseniz deyin duymamış tepkisiz kalmış rolü yapmayın çünkü içinizde birikiyor bunlar. Kimsenin sizi degersizlestirmesine izin vermeyin. Ayrıca asla yalnız değilsiniz. Sizi yaratan Allah her şeyden haberdar. Vardır bunda da bir hayır ona sıginin. Ben bazen günlük yazar gibi Allaha anlatırım. Konuşur içimi dökerim. Onun beni anladığını bilirim. Kimseden isteyemedigimi ondan isterim. O kabul ederse de kimseye hesap vermem. Ama bir şeyin hayırlısını istemek kadar güzeli yoktur. O hayırlı işin içinde Allah mutlaka sonunda seni mutlu eder canım arkadasim

Cok bilinçsiz bir ailede gözlerinizi açmışsınız. Ailenizin bu durumda hic mi suçu yok? Kim dalga geçiyor insan olan insan bunu yapar mi? Inaniyorum bir tedavisi vardır cok pahali olabilir ama bu ise gonul veren dernekler var. Belediyenize basvurun onlar sizi gerekli yerlere yonlendirir. Careler arayin. Oturup halinize baska insanlar icin üzülmeyin. Hatta Muge Anli tarzi programlara başvurun. Yardim kampanyalari daha hızlı yayılır. Birinin üzüntüsüne acisina gülmek yerine merhem olmalıyız. Vazgecmeden savasin.

küçüklükten hep azarladığım için suçmuş gibi hissediyorum. cevap veremiyorum. Allah'a yazmak ilginç bir fikir en azından sıkıntımı az da olsa azaltacağı kesin. teşekkür ederim öneri için

Canım benim kıyamam sana allah yardımcın olsun. Yazdıklarını yüreğimde hissettim. Kendini nasıl iyi hissediyorsan o şekilde davranmalısın, gerekiyorsa baston kullan çünkü bu senin konforun için. Bırak ne konuşurlarsa konuşsunlar, sen kendini düşün. Kendini kötü hissetme allah çok büyük, herkes yaptığından utansın. Inş bundan sonra çok güzel bir hayatın olur

Benim görme engelli kuzenlerim var. Onlar da görme engelli bireylerle evlendiler. Eğitimlerine uygun re;habilitasyon merkezlerinde okudular çevre edindiler. Ekpss ile de memur oldular. Herkes yuvasını kurdu. Çocuk sahibi oldular. Ben de onlarla aynı şehirdeyken elimden geldiğince yardımcı oldum. Ama şunu söyleyebilirim asla çekinme asla. Bastonla bağımsızını geliştir. Özellikle eniştelerden bi tanesi hiç bilmediği ablamın ısrarı üzerine bizim şehre taşındı. Vallahi ben bilmiyordum işyerlerine giden kestirme yol keşfetmiş. Ekpss şu an ne durumda bilmiyorum ama kesinlikle girin. Yolunuz açık olsun.

çok teşekkür ederim çok çok incesiniz

Yarın için hiçbirimizin garantisi yok. İnsan kendi evladına rahatsızlığını bile bile nasıl böyle davranır benim aklım almıyor. Şevkat merhamet duygusu bizi insan yapan şeyler. Ama ailem bundan yoksunmuş. Devlet hastanelerinde de psikolojik destek alabilirsin

Her sevişen anne baba oluyor ya iste hep bu yuzden bu acılar. Toplumumuzda "normal " çocukları bile hasta eden, mutsuz eden, "engelli" eden o kadar çok anne baba var ki, sizin gibi özel durumlarda hic düsünemiyorum bile. Elinde doğmuş minicik bir insan evladının ihtiyaçlarını, eksiklerini hayatta kalmasi için gerekliliklerini anlyamayacaksan nie doğurursun ki? Bazı ülkelerde olduğu gibi bazı durumlarda çocukların anne babalarından alınması lazım. Lafa gelince anne baba olmak canından can vermektir ama gercek hayatta düstü diye kızıp bi tokat da anne babasi atar cocuga. Konu sahibi, yaşınız kaç bilmiyorum ama kendinizi değerli hissetmek için artık anne babanizdan birsey beklemeyin, kendi degerinizi kendiniz farkedin. Fiziksel engeliniz size ne kadar izin veriyorsa onu kabullenip o sekilde yasamaya alısın ve mutlu olmaya calisin. Göremezken "hayir ben goruyorum" diye kimseye kendinizi ispatlamak zorunda degilsiniz. Evet görme yetim yok ama hayatta kalabiliyorum ve bu sekilde yasamaktan mutluyum demelisiniz. Süper görseniz bile insanlar başka dalga geçecek şeyler bulacaktı emin olun. Arkdaşımın eşi görme engelli ve ailesinde bir tek kendisi bu engele sahip olmasina rağmen gayet guzel yetistirmisler ve adam mutlu mesut yasamina devam ediyor. Üniversitede ögretim görevlisi ve evlenmeden önce kendi evinde tek başina yaşiyordu. Arkdaşimın herhangi bir engeli yok ve evlendiler. Yani durumunu kabul edip hayatina kendi ellerinle sekil verirsen yaşam hepimiz icin sürüp gidiyor. Görerek veya görmeyerek...

haklısınız. maşallah size güçlü duruşunuz için annenize rağmen

Derdini yüreğimde hissettim. Canım benim lütfen kötü kalpli herkese inat dik dur. Hayatini kolaylaştıracak ne varsa düşünme yap. Başkalarının aptal çenesine göre yaşamamalıyız. Acil şifalar ve güzel günler görmeni diliyorum.

Senin gözlerin hasta, onların ruhu. Seninkine tadavi bulunur, ama o ruh onlarda baki.

içimden sana kocaaaman sarılmak geldi. bilemiyorum ama tam kalbimde hissettim, o üzüntünü kırgınlığını. ben çoook ileri derecede miyopum. gözlük taktığım dönemlerde çok küçüktüm. herkes "şuna bak tipe bak, kavanoz gibi gözlükleri, gözlerinin altına bak gözlükten çökmüş kapkara olmuş, dörtgöz geliyor, kör olmuş bu he şuna bak" gibi bir sürü üzücü şeyler duydum. Evde birisi bana kızdığında "dur sen göremeden konuşamazsın şimdi camlarını al gel" derlerdi. Bayramlaşmaya gittiğimizde ayakkabımı bulamazdım :) yıllarımı buna takıp ağlamakla heba ettim.. ah keşke yapmasaydım keşke ağlamasaydım. şu an lenslerim olmadan neredeyse hiçbir şey görmeden yürüyorum. çok zor. tabi belki benim senin yanında ufak kalır ama ne yaşadığını anlayabiliyorum. bence bu bile güzel bir şey, yalnız olmadığını bilmek.. ve bu duyguların geçeceğini bilmek. Kendini mutlu edecek şeylere odaklan. Lütfen kendini sev, sen bir çift gözden daha fazlasısın.

Sagolun. Annemde yetistirme tarzinin ve cevrenin sonucu olarak öyle konusuyordu. Onlara da ayni böyle islemisler zamaninda. Artik öyle düsünmüyor tabi. Zaman gectikce bazi seyleri daha net gördü sükür. D Daphne85

Sende sorun yok sacma sapan ebevynlik yapan iki insan var. Bu ana babalik diplomayla olsun. Gencleri zehirlemesinler boyle moral bozmasinlar. Insan gormeyebilir duymayabilir yuruyemeyebilir. Bu noktada onun hayatini kolaylastirirsin hakaret edip siddet gosterip moral bozmazsin.

Allah yardımcınız olsun. Tedavisi yok mu acaba? İnsanların ne düşündüğü önemli değil. Biliyorum takılmamak elde değil ama psikolojik destek alabilir misiniz?

İnsanlar maleaef acımasız merhametsiz gaddar olabılıyor. Oncelerı içerlemiş uzulmus olabılırsınız ama k zamanlar gecmıs ve o gunden bugune olgunlasmıs guclenmıs olmalısınız. Kendımızi kendımız kaldıracağız bu hayatta dustugumuzde maalesef. umursamayın, acıksöZlu olmaya calısın. ınsanlar susanın daha cok uzerine gider, susmayın. bırı ımada bulundugunda ne demek istiyorsun deyin. guldugjnde neye guluyorsjn deyin. Emın olun rahat edersınız. ınsanlar öutevazı, sessiz. ılımlı kişilerden cekınmıyorlar. kendılerıne hak goruyorlar karısmayı, ılerı geri konusmayı.

hic unutmam beni istemeye geldiklerinde dayim sevgilimin ailesine kizimiz hasta ama biliyorsunuz degil mi kabul ediyormusunuz bu halde demisti. yer yarilsin da icine gireyim istemistim.. insanlar cok acimasiz ama ben takmamayi ögrendim. yarin baslarina ne geleceklerini bilmiyorlar, bugün sana bu sekilde davranan insan yarin sana muhtac olabilir. üzülme biliyorum söylemesi kolay ama insanlarin ne düsündügü seni ilgilendirmesin, herkes kendi kapisinin önünü süpürsün diye düsün dalga gec onlarla baska türlü mutlu olamazsin hayat cok kisa onlar senin onlari bukadar önemsemeni hakketmiyor

Sarılıp öpmek istedim sizi... Tüm yaralarınızı sarılarak silebilmek.. Bazen en yakınlarıdır insanın dünyasını dar eden. Asıl onlar karartır dünyamızı. Ve daha zoruda onlarla yaşamaya mecbur olmak değilmi? İçinize kapanmayın. Daha kötü olmayın. Devletin sizler için açtığı ücretsiz kurslar varsa katılın mesela. Hem orada arkadaş da edinirsiniz. Baston gerekiyorsada kullanın kimse sizden daha değerli değil. Ne der iseler desinler. Ağızlarının payını vermekten çekinmeyin. Keşke benim yakınımda olsa idiniz ben sizin en yakın arkadaşınız olmak isterdim... Beraber çıkıp dolaşırdık. Ben Size çevreyi betimlerdim. Kolkola gezerdik keşke... Bu platformdanda olsa arkadaşınız olmak isterim. Her zaman yazabilirsiniz bana seve seve okurum. Olurmu?

sizin hastalığınız nedir çok özel değilse? kullanmak benim için iyi olur daha uzak yerlere tek gidebilirim ama cesaret edemiyorum puslukitalaratlasi ♡✨ tek ayak

ekpssye gireceğim bu pazar çalıştım umarım iyi puan alırım. aslında gözüm iyi görmemesine rağmen iyi puan aldım Anadolu lisesinde okudum Türkçe öğretmenliği mezunuyum. kuzenlerinizden bahsedebilir misiniz? mesela alışverişlerini nasıl yapıyorlar pazar benim için zor oluyo mesela ben ayrı şehirde yaşamak istiyorum atanınca. tek başlarına nasıl yapıyorlar. özellikle bilmedikleri şehire nasıl alıştılar mesela?

Her sey insan için.1 hafta öncesine kadar kizimin gözünde problem yok sanarken suan 3 numara gözlük kullanio. Cocukken önlem alinsa belki farklı olurdu. Olmasa bile psikolojik olarak baskilanma yasatmazlardi. Bunlari yapamamislar size el kol olamamislar ışte asıl hasta onlar! Kendinize acimayin malesef insanlar acimasiz ve böyleleri dunyadayken kalbimizi sertlestirmek gerekiyor.

Cok gecmis olsun tedavisi varsa ne gerekiyosa yardim olarak ben hazirim. Ikincisi bir arkadas soylemis kendinle dalga gececeksin. Benim boyum kisadir mesela kilo almak isterim hep. Herkes bana adile nasitmi olacaksin derler ben onlardan once kahkaha atarim. Yada burnum cok yamuktur onden ama yandan muaazam. Esim metreyle gelirdi gelsene ya yamuklugunu olccem derdi bende gulerdim. Bak saclarimi boyatacagim kiz arkadaslarim annem dahil diyorki o saclar uzamis zaten sacin kalitesiz git yak gel diyorlar. Ben sizene siz kendi tipinize bakin yecucle mecuce benziyornuz dedim gecen hahhahshshsg hepimz gulduk vallahi. Ben bu konuda metin senturku tek gecerim adamim ya vallahi o hi gormuyo biliyosunuz yani adam yillardir herkesin gozbebegi. Sempatik bide

maddi durumum iyi değil M

Malesef sizin şanssızlığınız aileniz ve çevreniz. Gerçekten çok üzüldüm bizim çok yakınımızında doğuştan ileri derecede göz tansiyonu var, o dönemde teknoloji olmadığı için tedavisi yokmuş ilaçlarla ve ameliyatlarla çok az da olsa görebiliyor. Şu an çok iyi bir yerdr çalışıyor, bebeği var herkes tarafından çok da seviliyor. İnşallah önünüze çok çok iyi fırsatlar çıkar, sizin için dua edeceğim. Engeliniz asla ve asla sizin suçunuz değil size bunu yaşatanları Allah bildiği gibi yapsın

Bu seninle ilgili bir durum değil ki. Hayatta her şey başımıza gelebilir. Bu insanların kalplerinin kötülüğü.

Size en yakinlariniz bölye hissettirdigi icin cok üzüldüm. Ve insanlar adina kendimiz adina da üzülüyorum... bu kendimizi üstüngörmek alay etmek ne haddimize? Yarin ne olacagi belli mi? üzülmeyin, kendinizi sevin ve deger verin. Siz kendinizi eksik ve yetesiz görürseniz, insanlar malesef daha da cirkinlesecek. Rabbim görme engeli vermis olabilir size... ama onlarin kalp gözü kör. Bu daha kötü bir durum inanin! Allaha emanet olun kendinize cok iyi bakin ve sevin kendinizi

Allah yardımcınız olsun, cahillik diyelim çevrenizin yaptığına... Kendini bilen kesinlikle böyle tepki göstermez. Şimdi görüyorum çok şükür ama 1 saniye sonra görecekmiyim bilmiyorum. Psikolojik destek alın isterseniz, size yardımı muhakkak olacaktır. merve consume obey

Benim kuzenlerimin bağımsızı iyi değil. Eşlerinin iyi. Oturdukların evin konumunu seçerken dikkat ediyorlar. Manav reyonu olan bi market filan. Bir tanesinin evi ve iş yeri arasındaki uzaklık biraz tuhaftı. Aylık bir taksici ile alaşmıştı ulaşım için. Kıyafet, gezme gibi ihyiyaçlarında ise arkadaşları kuzeleri olurdu. Şimdi bi ablam eşinden boşandı. Kızı 10 yaşında. Çok şükür onun hayatı çok daha kolay şimdi. İnşallah sınavı kazanırsınız. Yeni arkadaşlıklar edinirsiniz. -Aykiz- Aktif