24 yasindayim, saglik bak. calisiyorum, yeniden uniye hazirlaniyorum :) yasi bosverin..

Bende 30 yaşındayım, katibim 4 sene oldu katiplik yapi y orim ama mutlu degilim hakim savci egosu ile ugrasmak zor gercekten sosyoloji okuyup sosyolog olmak istiyorum ama bu ülkede kazanmak o kadar zor ki ama deneyeceğim insallah herkes mutlu oldugu meslekte calisir

Yaşım 26. Öğretmenim ve insallah yakın zamanda istifa edip hobimle ilgili iş yapmak istiyorum... eğer üniversite okuyabilecek olsam 50 yasinda bile okurdum hele ki tıpsa... sayısalım iyi olaydı asla beklemezdim. Gözüm kapalı okurdum...

37 yaşındayım. meslek değiştirme, şehir değiştirme hazırlıkları yaparken bu başlığı görmek umarım bir işarettir.

Ben tıp okuyorum, bizde teorik derslerde devam mecburiyeti yok ama pratiklere girmek zorunlu devamsızlık sınırını aşmamak gerekiyor. İlk 3 yıl bir arkadaşın da dediği gibi okula pek uğramadan geçmek imkansız değil :) teorik derslere girmeyip ses kayıtlarını bi şekilde temin ederek veya sadece hocaların slaytlarıyla çalışıp geçmek mümkün ve sınavdan belli bir süre önceden ders çalışmaya başlanırsa zor değil bence. Ama biriktirmemek önemli. Onun dışında 4 ve 5. sınıflarda stajlar başlıyor ve ilk 3 yıl gibi rahat değil devamsızlık konusu. Her gün okula gitmek gerekiyor. Son sene ise zaten artık intörn olunuyor ve intörn senesinin rahat olup olmaması açıkçası okuldan okula değişiyor. Kimi okul tus çalışmaları için öğrencileri rahat bıraksa da kimi okul yoğun şekilde intörnleri ayak işlerinde kullanıyor ve nöbetler vs çok yorucu olabiliyor. Bu açıdan ilk 3 yıl rahat geçse de son 3 yıl için ya part time çalışarak ya da birine maddi açıdan bağımlı olarak okumak zorunda kalabilirsiniz. Ayrıca bu düşüncenizin garip ya da geç olduğunu düşünmüyorum, çünkü "hayatta yaşanılması zorunlu şeyler ve sıraları" diye bir şey yok herkes kendi hayatını nasıl isterse öyle çizer. Malesef bizim ülkemizde dediğiniz gibi bir durum empoze edilmiş ve herkes herkesten bu yaşanılacak şeyler sırasına uymasını bekliyor şaka gibi :)

bende 39 yaşındayım ve arkeoloji okumak istemiştim hep ama o motivasyonu kendimde bulamıyorum ve temelimde iyi değil ne dersiniz yapabilir miyim?

yanlış anlamayın size gelen "ya ben aslında zekiyim ama çok tembelim bu sebeple aslında istediğim bölüme yerleşemedim, şimdi çalışsam kesin tam istediğim yere girerdim" hissi neredeyse herkese gelen bir his. yalnız üzülmemek adına biraz gerçekçi hedefler koyup mantıklı davranmak lazım. tıp fakültesini kazanmak ya da ilk on bine girmek için zekanın yanında biraz da alt yapınızın olması lazımdı daha gerçekçi bir hedef koyarsanız kesinlikle yapabilirsiniz. 30 yaşından sonra okumak imkansız değil ama çok zorlanırsınız. ama bazı bölümler için belli yaştan sonra okuması kolay diyebiliriz. birçok tanıdığımız hukuk fakültesi mezunu oldu 30 sonrası. zaten şuan hukuk fakültelerinin durumu içler acısı. demem o ki motivasyonunuzu azaltmayın ama 30 yaşında kadar gerçekten tembel olan birisi bir sene içinde yoğun çalışma temposuna ayak uyduramayabilir. işinizi gücünüzü bırakıp hazırlanacaksanız bırakmamanızı işle birlikte 2 sene içinde hazırlanmanızı tavsiye ederim.

İşte ilerde kendimi görüyorum 30 neymiş ki der miyim. Her sahip olduğu yaş insana genç geliyor ve dünyaya dair umutları yaşlanmıyor insanın. Benim dedem 98 yaşında. Yazın köydeki bahçeye kaldırım yapacağım diyor. Neden dedim, akşamları yemek yerken masa sandalye falan koyması kolay olsun yağmur falan yağınca kolay yürürüm diyor. Kurban olduğum daha kaç yıl yaşayacaksın ki diyesi geliyor insanın ama neden 100 ü geçmeyeyim ki diye geçiriyor demek o yaşta da insan ah dedem, ponçiğim

Ben yapmadim ama size yaparsaniz misler gibi olur demeye geldim Yolunuz acik olsun

her şeyde bir hayır vardır. yalnız karalılığınıza ve disiplinize hayran kaldım. ne kadar bırakmış olsanız da 4 yıl okuyabilmek disiplin işi.

Şu kadar özgüvenim olsa yeter. Helal olsun

Birşey dicem ben acayip yükseldim Dün gittim kitapçıya 250 tl tutarında kitap alışverişi yaptım Allah gençlere yardım etsin insan anasına babasına bir kitap 70 tl dese annebaba inanmaz o derece uçmuş fiyatlar. Bugün itibariyle çalışmaya başlıyorum. Önümüzdeki yıl Haziran ayında konuyu günceller nereyi kazandığımı yazarım. Bu ülkenin bana biçtiği 22 yaşında mezun olup hayatını kuracaksın kuralını reddediyorum. Sağlıklı olduğum müddetçe toplumun bana dayattığı 'o' yaş, bu yaştır

Ne kibar yazmışsınız istemsizce güldüm :) Zekalıyım ama çalışmadım triplerinde çok insan var çevremde evet anlıyorum demek istediğinizi. Kendimi objektif değerlendiremiyor olabilirim haklısınız. Bu yıl çalıştım ama çok eğilemedim üzerine. Babam matematik öğretmeni. Kendisiyle çalıştım çoğu zaman. Gözetiminde denemeler çözdüm ayt matematik yeni sistemin mihenk taşı. Yani integraller, trigonometri, türev, analitik geometri vs. Denemelerde 30 un altına hiç düşmedim. Babam sıkı çalıştığım takdirde 35+ yapabileceğim kanaatinde. Bunları da şunun için anlatıyorum. Ve Harbiden beni en çok üzen kısım da bu. Çalışınca yapabilecekken aman rahat mesleğim var başımı ne ağrıtacağım mı demeliyim yoksa kendimi gerçekleştirmek ve sevdiğim mesleğe ulaşmak adına çalışmalı mıyım. Ama genel görünüş açısından haklısınız ben de 150 bin sıralamadan sonra ilk beş bin için kimseye ihtimal vermezdim. Ama durum başka

Aslında diğer ülkelerde geç yaşlarda birçok meslek grubundan öğrenciler görmek mümkün. Ben yurtdışına hiç çıkmadım ama orada yaşayan iki arkadaşım vesilesiyle öğrenmiş ve şaşırmıştım. Fakat bize göre refah seviyeleri çok yüksek. Artık işin şov kısmındalar bizse hayatta kalmaya çalışıyoruz. O yüzden bu soru bir İngiliz'e çok komik gelebilir ama ben de farkındayım Türkiye parmağını şıklatınca üniversite okuyup meslek değiştirilecek ülke değil. Beni yoran kısımlarından biri de bu.

Mali müşavirlik stresli bir iş mi? Gerçekten merak ettiğimden soruyorum. Öğretmenlik de güzel bir meslek ama atanmak beklemek zor sanırım. Hayırlısı olsun hakkınızda. Önceki

Bu arada eklemeyi unuttum 29 yaşındayım yüksek lisans yaptım doktoramı dondurdum sonra formasyon alıp öğretmenlik yapmaya başladım

Yapılan yanlış rehberlikler ben üniversite sınavına ilk girdiğimde 19 Mayıs kimyaya yerleştim bu puan için bir rehberlikçinin yanına gittiğimde ' sütçüimam üniversitesi su ürünlerini yazabiliriz aslında' önerisiyle beni eve göndermişti. Eyvah ki eyvah benim geçen yıllarıma diyorum ama daha kaç yıl aynı türkü söylenir ki

Örnek olarak verdim size. Siz de bu şekilde başka bölümde okuyabilirsiniz diye

Benim düşündüklerimi tercüme etmişsiniz. Bizim iş yerinde var önce adalet yüksek okulu okuyup. Sonda DGS ile hukuk kazanıp okuyanlar. Avukatlık belgesini alan çok oldu.

Tam olarak sizin durumu yansıtmasa da kendi durumumdan örnek vereyim Sevdiğimi sandığım bir bölümü okuyordum, ilk 20bin sıralama ve tam burslu olarak kazanmıştım bölümümü. Sonra zamanla çok da iyi bir eğitim almadığımı fark ettim, çalışma ortamımızın gerçek yüzünü görmeye başladım falan derken tam üniversite 4. sınıfta bölümümü bıraktım. Sevdiğim alan için hazırlandım. :)

asla kimsenin hevesini kirmak istemem, sadece kendi acimdan yaziyorum. Lisans okumak guzeldi ama su yasimda yeniden lisans okumak istemem, bir suru gereksiz ders var lisansta, zaten bir kez okumusum, cogu okul diger okuldan aldigin dersi kabul etmiyor da etse bile bir suru gene gereksiz prosedur. Su yasimda yeniden okuyacak olsam ya tamamen kendi alanim disinda bir bolum okurum, sayisalciyim, sozelden bir bolum okurum mesela veya dil, boylece gercekten verimli bir 4 yil geciririm ya da yine sayisaldan okuyacaksam yuksek lisans, doktora bakarim, bazi bolumler bir cok farkli lisans alanindan ogrenci kabul ediyor bu programlara. Ben genelde meslek degistirmek isteyen kisilere yan alanlara yonelmelerini oneriyorum, sifirdan baslamak bir bana mantikli gelmiyormus ama konudan onu anladim. Bilemiyorum belki de ben meslegini seven bir insan oldugum icin boyle dusunuyorumdur. Tamamen egitim aldigin alani birakip farkli bir alanda baslamak garibime gidiyor. Hic lisans egitimi almamis olsaniz farkli seyler yazardim.

Ben de 30 küsür yaşındayım, okuma isteği içimde hep var. Öğretmen olmak isterdim ama çalışsamda yapamam gibi geliyor. çocuk sahibiyken üniversite kazanıp hemen atanan insanlara çok imreniyorum. Temel sağlam demekki. Benim temelim olmadığı için ne kadar çalışsamda olmaz gibi geliyor E Esmeralli Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Eğer çalışmayı sevmiyorsanız tıp fakültesinin size göre bir üniversite olmadığını söyleyebilirim. Maalesef gece gündüz çalışman gereken zamanlar olacak. Yaşınız hala genç hala üniversite okumak için geç değil ama kişiliğinize uygun bir bölümde okumanızı öneririm.

Konu iç sesim gibi oldu :) bir tarafım yaparsın kızım sen, hele bir başla derken diğer tarafım yavaş yaparsın sen önce bebek yap. Kolaydı 22 yaşındaki dinamik bir gençle rekabet edip meslekte kendine yer etmek diyor. Herkese teşekkür ediyorum Bir süre bilgisayar başında olamayacağım farklı fikirler varsa da duymak isterim. Kendinize iyi bakın. C

Evet fen bilimleri ve mühendislik alanlarında yüksek lisans öğrencisi kabul ediliyor. İhtimallerin arasında, teşekkür ederim

herkesin hayat döngüsü kendisine yahu kendinizi başkalarıyla kıyaslamayın çok sevdiğim bir söz dizisi: "New York California'dan 3 saat ileride ancak bu California'yı yavaş yapmaz. Kimi 22 yaşında mezun olur ama sağlam bir iş için 5 sene bekler. Kimi 25 yaşında CEO olup 50 yaşında ölürken kimi 50 yaşında CEO olur 90'ı görür. Obama 55 yaşında emekli oldu Trump 70 yaşında göreve başladı. Bu dünya da herkes 'kendi zamanına' göre yaşar. Etraftaki bazı insanlar senden bir adım ileride gözükebilir bazıları ise senin gerinde gözükebilir ancak herkes kendi yarışında, kendi zamanında. Onlara kıskançlık da besleme taklit de etme. Onlar kendi zamanında sen kendi zamanında yaşayacaksın. Hayat harekete geçmek için doğru zamanı beklemektir. Yani sakin ol, Geç kalmadın, erken de değil. Tam zamanında yaşıyorsun''

8 yaşında bir kızım var, onun üniversite sınavlarına hazırlandığı dönemde ben de onunla hazırlanır istediğim bölümü okurum diye hayaller kuruyorum zaman zaman :) oğlum da büyümüş olur rahat rahat ders de çalışırım, prim gün sayısını doldurmuş olacağımdan emekli olur yaşı beklerim diyorum. yani planımı yaptım Allah sağlıklı uzun ömürler verirse. tek hayalim doktor olmaktı, şimdi olmasa 50 yaşında ne farkeder :)

Olur neden Olmasın hayat 30 dan sonra Başlıyor zaten :) Kaç kişi 18 yasında Hayatım boyunca severek yapacağım dediği bölüme gidiyor ki kim bilinçli tercih yapıyor? Çoğumuz anne baba Öğretmenin arkadasın etkisinde kalıyoruz. Benim bir tanıdığım hep Dr olmak istemiş ama adam vaiz olmuş. Vaizlik yaparken tıp okudu şu an dahiliye uzmanı. Hayatta anahtar sende olsun başkalarına verme bu başkaları kim olursa olsun kimseyi söz sahibi yapma. Kimseye de kulak asma. Ortalama insan ömrünü 80 sene olduğunu düşünürsek en az 50 sene daha sevdiğin işi yapabileceksin. Nasıl mutlu olacaksan öyle yaşa.

Tabiki, TRde aşırı büyük genc bir kitle mevcut. Almanyada işverenin öyle bir lüxü yok. 50 yaş bizim icin genc burda :) Tabi bide okuldan ve uniden mezun olma yaşıda TRden yüksek olduğu icin ilk işe giriş yaşı 28-30 civarında oluyor. Ben bazen burda okuyorum, 22 yaşında uni mezunu diye... şaşırıyorum, ben 22 yaşında Uni 1. Sinifta okuyordum :) Benim annem bile 36 yaşında yeni meslek edinmişti. Diğer arkadaşım 34 yaşında ve TIP 4. Sinifta. TRde durum farkli tabiki... genc nesil bizim gibi 30lu yaşlardaki çalışanı ezip geciyor- daha az paraya daha cok çalışıyorlar

O nasıl bir kursmus yaw kardesimin alanı farklı olduğu için belki duymamisimdir ondan. Başka alanları da var psikolojinin ama tabi klinik açmak veya hastanede çalışmak için yüksek lisans gerekiyor. Ve dediğiniz gibi İngilizce... Ama İngilizceyi cozebilirsiniz illaki kurs vs desteğiyle.. Tabi okuması ağır bir bölümdü. Kardeşimin tek bir sınav için 13 kitabı okuyup bitirdiğini hatırlıyorum.. Birçok kurumda iş imkanı oluyor

ben de tam buraya ben 36 yaşında sınava girdim sosyoloji kazandım ama o da sarmadı demeye geldim zira sınıfta o bölüme isteyerek gelen iki kişi vardı biri ben biri de fizik mezunu bir arkadaş kitle isteksizdi ben yoğundum bazı hocalar da inadına devam istiyordu ama sınıftan birileri imza atsa da olurdu ben o işlere girmediğim için final öncesi vizem 93 olan ve sınıfın en yüksek vizesi olan dersten kaldığımı öğrendim neyse konu sahibi arkadaşım özetle ne okuyacaksın 14 sayfada yazmışsındır belki de ben göremedim önemli olan kazanmak değil okuyabilmek üstüne de okudun bitti gerçekten onu mesleğe çevirebilmek

Bence tıp bu ülkede ileri yaşta okunacak en iyi bölüm şu anda. E bi sürü ihtisas alanı var sana uygun bi dal muhakkak ki bulursun. Hobi olarak değil iş bulacağın alanda okuman lazım 30dan sonra. Doktorluk da gerek sağlık bakanlığı gerek özelde yapılabilecek yaşa takılmayan nadir mesleklerden

Gec hicden her zaman daha iyidir. Insan sevdigi iste basarili olur sizde yeni sayfa acmaya degecegini inaniyorsaniz neden olmasinki?bu arada bende sizin gibiydim hala oyleyim derslerimi adam gibi calissam baya ilerlicem, kitap yuzu acmadigim halde basariliyken calissam cok iyi dereceler alicam ama cok usengecim bu konuda...

Cidden haklısınız. Bende bi sağlıkçı olarak tıp biliminin özel üniversitelerde okutulmasına çok karşıyım. Kimlerin eline kalıcaz ilerde...

Yani belki ben de istifa etmeden tıp zorluk derecesine sahip bir bölüm okuyabilirim Sağolun Kajmery34 Arrivederci KK❤ tek ayak

Herşey istemekle arzulamakla alakalı eğer çok istiyorsanız yaşı yok bence bunların... Ben 3 ayrı üniden mezunum biribirine yakın alanlar ama gel gör ki sadece kısa bir süre kendi mesleğimi yapabildim ki mesleğimi seviyordum atama çok azdı o nedenle farkli alanda bir ile girdim. Ama şu anda ayrılıp tekrar devlet atanmak için sınavlara girmeyi düşünüyorum sevdiğin işi yapmak gibisi yok. Bir süre işsizliği göze alacak olsamda... bu arada aynı yaşlardayız geç değil bence hiçbir şey için önemli olan ne istediğimiz

Bu konu ilgimi cekti 30 yasindayim ve bir suredir ben de bunlari dusunmeye basladim. Takipteyim

. push ;

Cok da tembel degilmissin yahu bence hayalindekini oku genetik muhendisligini, genclerle nasil yarisacagim diyorsun ama senin yaptigin yapacagin matematik kadar yapacak genc sayisi cok cok azdir

Tıp okuyacaksanız ay üşeniyorum ay alayım ay ben tembelim derseniz sene kaybedersiniz bu konuda fikrim vae sadece umarım yaparsınız

Ama doktorlukta sırf iş için yapilacak bir meslek degil. Insanlarla ugrasmak tahmin ettiğinizden 1000 kat filan yorucu oluyor. Şunu denemenizi öneririm. Devlette çalışan doktor veya hemşire arkadaşınız varsa 3 5 saat yanlarında kalıp gözlemleyin. Daha sonra karar verin bu bölüme. Sevmeden gelen insanlardan ziyade aşık olan insanların bile nasıl zorlandığını gördugum için söylüyorum. Turkiyede korkunç bir doktor açığı var. Bu da günde en az 100 hasta bakımı demek. Acillerde gece de 300 e çıkıyor. Ve zamanla halkın kabalığı da artıyor. Maaşları iyidir buna bir şey demiyorum gayet tatmin edici, lakin deneyimlemeden bence yazmayın. Ekstra olarak bu kadar dertli bakmayın olaya tam 3 tane tıp bırakıp felsefe okuyan insan tanıyorum hepsi çok mutlu. Ülkemizin insanı mutsuz olduğu için yapabileceklerine hep sınır koyuyor. Bu şekilde bir realizm sizi sadece geriye çeker. Genetik muhteşem bir alan. Öğrenci iken iyi dil öğrenir çalışırsanız her yerde iş bulursunuz ve muhtesemm bir deneyim olabilir.. büyük düşünün <3 Ülkedeki herşey hayal kurmamızı engelliyor zaten bizi geride tutanda bu.

Eğitim sistemimiz de ne yazık ki öğrencinin kendini keşfetmesine, ben neyi yapmayı severim vs sorularına kendisine cevaplamasina yönelik değil. Mesela lisede sayısal okudum ama kesinlikle dil okumam lazımmış. Keşke o zamanlar keşfedebilseydim bunu.

Teorik derslere nasıl katılmıyor devam zorunluluğu var sınıfta kalır o okulu da biliyorum ben. Tıpta kredili sistem yok, belli program var uymak zorundasın

32 yaşında üniversite okumasamda, bir çocukla meslek degistirdim, yüksek lisans yaptım, şehir değiştirdim. Hiç şikayetçi degilim yine olsa yine yaparim. Tavsiyem sizde yapin içinizde kalmasin

Benimkisi meslek degistirme degil de egitimine devam etme oldu. Universiteyi bitirdim. Yuksek lisans yaptim. Doktora icin yurt disina gidecekken asik olup evlendim, herseyi onun icin bir kenara biraktim. Ise girdim mutlu olamadim. 33 yasinda ogluma hamileyken hem calisip hem doktora yaptim ve de oglumu dogurup ona baktim. Doktora bitti. Boosandik Baska bir sehirde kadro buldum. Oglumu alip yeni bir duzen kurdum. Sevdigim isi yapiyorum. Cok mutluyum.

Fen edebiyat fakültesi kimyaya muhtemelen o dönem yüzbinler de olarak girmişimdir. Elaemi Sağlık

Ben açıkcası tıp okuyacağınızı düşündüm ve bu 6 yıllık süreçte maddi olarak geliriniz olmayacak ve yeni bir işe başlama yaşı olarak 36 yaşında yeni bir işte çalışıp alışma kendini geçindirme durumuna göre geç dedim. Yoksa okumanın yaşı yok. Ama birikim yoksa 4 yeya 6 sene maddi açıdan tekrar bagımlı olmak bana riskli geldi C

18 Yaşında yapılan tercihlerin bir ömür boyu peşimizden gelmesi ne kadar da adaletsiz değil mi? Kimisi iyi lisede okuyamadığı için kimisi üni de bilgisizce bölüm seçtiği için pişmanlık duyuyor. Ama bir ömür pişmanlıkla geçmez. Yaş kaç olursa olsun hiçbir şey insanın içinde kalmamalı

Basarabilirseniz ne de guzel olur ah kafam simdiki aklim olsa keske. Sen 30 yas diyorsun bende cocuklarla birlikte yeniden gitmeyi dusunuyorum universiteye. Ne olursa olsun imkanin varsa mutlaka yap

Hayallerini gerçekleştirmek için hiçbir yaş geç değildir. Yurtdisinda yaşıyorum buradaki unilerde 60 yaşında bile öğrenciler var canım.

Kesinlikle katılıyorum. Keşke şimdi elimde yeniden seçme şansım olsaydı diyorum hep. Ama tabi o günleri geri getiremiyorum. Ben de aslında bir çok işi yapmak istiyorum ama ne yapacağımı da bilmiyorum :) benim ki sizinkinden çok daha kötü bir durum. Ara verdiğim dönemde ne istediğimi düşüneceğim uzun uzun. yenGEnC

Ben tıp fakültesi arzusunda değilim esasında çoğu kişi öyle anlamış ama. Sadece istersem yaparım'ın bir örneğiydi. Farklı fikirleri de duymak güzel. Ama şöyle deseydiniz, o altı yıl nasıl geçecek bir yandan çocuk yapıp bir yandan okul okuyacaksınız veya tıp fakültesine giderseniz son sınıfta sizden küçüklerin ego savaşında yenilebilirsiniz tamam derdim ama 36 yaşında ben hala çalışıyor olacağım. Tam olarak anlayamadım hangi kısmının olmayacağını

Hemşire demeyin bana gerçekten böyle bir meslek grubu yok. Onları görünce ben yoruluyorum. Hastanenin tüm yükü onların omuzunda. Çektikleri hasta doktor diğer çalışan naz niyazı da cabası.

Evet oldu benimle beraber okuyan bi abla vardi nufus memurlugunu birakip muzik okudu ve muzik ogretmenligi yapiyor cocugu vardi ve 33 yasinda baslayip 37 yasinda bitirdi simdi cok mutlu

Babamin dayisi 80 yasinda, 3. üniversitesini bitirerek, meslek degistirdi. Su an 85 yasinda ve calisiyor

Evet hem de çok stresli. Bir çok arkadaşım bayramda bile çalıştı sırf beyannameleri yetiştirebilmek için. Onu da geçtim çok fazla ceza ile karşı karşıyayız her an. Virüsten dolayı bir sürü iş birbirine girdi daha geçen muhasebede çalışan eleman 18 bin ceza yedi. İngilizce öğretmenliğinin atama puanları çok yüksek değil hem gerçekten sevdiğim için hem de böyle bir artısı olduğu için tercih etmek istiyorum yoksa 4 yıldan sonra birde yıllarsa atama beklemek istemem

Bir tanıdığım ilahiyat görevlisi idi. Tekrar sınavlara girdi kazandı. 45 yasında doktor oldu. Şu an uzman doktor genel cerrahi alanında. Mutlu da görünüyor. Ağaç değiliz mutlu olmadığımız yerde yerimizi değiştirebiliriz Yine konu eskiymiş ya o kadar da yazdım

Alt komşumuzun kızı Kocaeli tıpta okudu bitirdi. İlk üç yıl teorik derslere katılmadı. Sınavlara gitti. Sonraki üç yıl da eve girmedi tabi, ayrı konu. Bayan muhtemelen devam zorunluluğu olmayan bir üniversitededir. İstediği kadar kredi alıp kalanıyla okulun uzamasını göze almıştır. Fakat üç yıldan sonra istifa etmesi gerekecek diye tahmin ediyorum . push ;

Ben geç kaldığımızı düşünüyorum okumanın yaşı yok ama çalışmanın var. 30 dan sonra tıp okusan 6 sene 36 dan sonra yeni işe başlama çalışma çok geç

Imkanim olsa bende yaparim aslinda 28 yasindayim ama 2 cocugum var kucuk bende o yuzden diyorum ki onlarla birlikte gideyim. Birde sinav zamani okuldayken falan kafamin almadigi ders falan ne varsa simdi biliyorum anliyorum o zaman neden boyle olmadi diyorum demekki aklim basina yeni gelmis. Tarih bolumu mezunuyum istesem tip bile okurmusum su anki kafayla. Dedenin ellerinden opuyorum yasar miyim yasamaz miyim degil icinden ne gelirse onu yapmali insan

Olur neden olmasın. Okuldan sonra akademi düşündüm ama mobinge gelemedim, başkalarını tatmin ederek yükselmek bana göre değil ve maalesef benim muhattap olduğum ve gördüğüm hocalar hep egolu gıcık tiplerdi. Başka bir işe yöneldim, başka bir bölüm okudum, yetmedi bir daha okudum. Şuan 3 Farklı mesleğim var hepsi birbirinden alakasız. Öyle uzaktan falan okumadım baya örgün okudum, maddi olarak daha benden götürdüler ama şimdi mutluyum. Maddi kazanç vs bir şekil halloluyor diye düşünüyorum, benim kafam rahat değilse maddiyatı gözüm görmüyor. Lisansüstüne devam ederken akıl sağlığımı ve fiziksel sağlığımı yitirmek üzereydim iyiki bırakmış başka alanlara yönelmişim. Kesinlikle geç değil, ikinci lisansı olurken gençler bana bazen abla diyordu çok keyifli bence yıllar sonra tekrar üniversite sıralarına dönmek

Yazılanlara şöyle ana hattıyla bir baktım. Çoğu kişi, moral vermiş destek olmuş. Kimyagerlikten mesela aradaki fark derslerini verip kimya mühendisi olabilirsiniz. Veya okumak istediğiniz bölüm tıp, diş hekimliği, hukuk gibi bölümler devam zorunluluğu yok. Bunlardan birisini veya teknikerlik gibi bir bölüm/meslek edinmek için de okuyabilirsiniz. Karar sizin. Tebrikler. Herkes yapmaz/yapamaz. Kolay değil. Yani ben, mezun olacam ama benim ne gözüm ne elim-kolum kesiyor. İstedim bölümü okumak için. Okuduğumla alakasız iş yapacağım kısacası ve mutlu olmaya çalışacağım bir şekilde, bir ömür.

26 yasinda doktoraya baslayinca alan degistirdim. Doktora surecinde insan kaynakli cok fazla sorun yasiyorum ama alan degistirdigim icin hic pisman degilim. Yas sadece bir sayi... Kendinizi hazir hissediyorsaniz, hayallerinizin pesinden kosun derim :)

sevdiğin meslek olmayınca olmuyor işte! M Meredith Grey Su'nun Annesi 🏼 Üyelik İptali Anneler

Oy onun halı çok daha acı sanki ya Yerinde olmak istemezdim... Evet gerçekten öyle valla kimyayı o kadar isteyerek yazdım vs okudum ki ama mezun olunca tokat gibi çarptı yüzüme kimyager ilanı görüyodum arıyorum biz lise kimya mezunu alcaz diyo la kimyager mi onun adı valla şuan 18 yaşına donsem kimya okumazdim sanırım mantıklı düşününce... Psikoloji düşünür müsünüz acaba? Akademik kariyer içinde, araştırma vs içinde cok gelişime açık bir bölüm. Kardeşim psikolog, araştırma görevlisi oype değişik araştırma konuları var ki benim bile ilgimi çekiyor db55

Ne kadar azim dolu bir topic gece gece vicdan azabi cektirdi resmen

Pek ayakları yere basan biri değilimdir, henüz 30 da olmadım ama toplumdaki ideal insan profilinden uzak bir insan olarak bir şeyler anlatabilirim sanırım. Hep utangaç bir insandım, kendimi bildim bileli. Ailem dışında hiç kimseyle konuşmazdım, dilsiz olup olmadığımı sorgulardı insanlar hatta. Okulda da böyleydim, bu yüzden okul bana cehennem gibi gelirdi, bulabildiğim her fırsatta kaçtım. Liseyi bitirince de okumak istemediğime karar verip okulu bıraktım. Bir süre çalıştım, yaşıtlarımın mezun olduğu dönemde ben okumaya yeni karar vermiştim. Şimdi 26 yaşındayım, başka bir meslek edinmek istiyorum sizin gibi. 26 yaşındaki bir eczacı arkadaşım, başka bir ülkede üniversite okumak için deliler gibi o ülkenin dilini öğrenmeye çabalıyor. En iyi ihtimalle 28 yaşında başlayabilecek üniversiteye. Başka bir arkadaşım ailesel sebeplerden dolayı liseyi bırakmıştı, garson olarak çalışıyordu. Liseyi açıktan bitirip 27sinden sonra tekrar okumaya başladı. 30larında programcılık eğitimi almaya başlayan birkaç kişi tanıyorum. 50lerinde bir arkadaşım tıp fakültesine başladı geçtiğimiz yıl, her zaman doktor olmak istemiş ama hayat onu hiç istemediği yerlere sürüklemiş. Aklıma ilk gelen örnekler bunlar. Biraz düzensiz yazmış olabilirim, genel olarak düşüncelerim dağınıktır; ana fikri anladınız sanıyorum.

Size cuk oturan bir örnek değilim ama yine de kısacık anlatayım. Ben de aynı sizin gibiydim. Çalışmazdım çok ama başarılıydım hep. Lise sonda hiç çalışmadım neredeyse. Son 1 ay biraz çalışarak 30 bin yapmıştım. Boşa gitmesin diye mühendislik yazdım. Ama aklımda hep tıp vardı. Sonra bilerek hazırlık okudum ve o sıra çalıştım okuldan kalan zamanlarda. İlk yılda puanım kesildiği için hazırlıktan sonraki yıl tekrar sınava girdim. Kimse beklemiyordu ve inanın öylesi daha rahat. İnsan kendine daha çok güveniyor. 2 yıl gecikti ama şu an hiç kayıp gibi gelmiyor. Hülasa şimdi 4. sınıfa geçip stajyer doktor olacağım sınavları geçersem. Çok mutluyum, hala müthiş çalışkan olmasam da. Hayallerinizden asla vazgeçmeyin, asla! Üniversitedekileri görseniz... 30 yaş ne ki... M

Bence iyi fikir zaten ne varsa kendini geliştirmekte var 75 yaşındaki kadın üniversiteye okumaya dönüyorsa bir belgeselde izledim 31 yaş o halde gayet normal

Benim eşim var mesela, matematik mühendisiydi,12 yıl sonra adalet okudu ve dgs ile sınava girip Türkiye 103. oldu hiç çalışmadan. Ve 4 yıl 0 dan hukuk okudu hazırlıktan muaf oldu şimdi İstanbul üniv mezunu ve bankacılıktan hukuk adamına geçti. Kendi ofisini açtı ve bunları yaparken de ikiz babasıydı. Gece bebeleri besler sınav zamanı notlarını okur sınava girerdi. Hiç alttan bırakmadan İstanbul hukuk bitird. Diyeceğim o ki, sen daha da gençsin yaparsın

Evet o yorumun ekran görüntüsünü aldım kısa çaplı bir şok yaşadım çünkü

40 yasinda evli iki cocuklu iken sifirdan ingilizce ogrendi, yurtdisina gitti. Hala anlatir yes no bile yokken ingilizce ogretmenligi yapacak duzeye geldim diye. Sebep mi, iki cocugu layikiyla okutmak. Kit kanaat gecinmemek icin az kazandigi isi yerine bu alana kariyerini degistirdi.

Benim bir akrabam 35'inden sonra sınıf öğretmenliği okudu. 6-7 yıldırda özelde ilkokul öğretmeni. Çok geç başlamasına rağmen başarılı, sevilen bir öğretmen oldu.

Kesinlikle anliyorum seni. Benim ablam hemşire. Aşırı zor bir meslek. 3 vardiya ve maaşı benim öğrenciyken kazandığıma denk. Ben şuanda bir bankadayim, çalışma saatlerimi kendim ayarliyorum. Rahatım- karişanim yok ama 35 yil ayni işi yapmak beni şimdiden bunaltiyor. Bence senin icin asla gec değil. Kararını verdikten sonra dene. Icinde kalmasin ❤

bıraktığınıza göre akademik personel olduğunuzda da bırakacakmışsınız demek.

Istediginizi yapin hic bir sey icin gec degil Kimyager olan biri tibbi ilk iki yil diger ogrencilere göre cok daha rahat bitirir yapabilirsiniz eğer gerçekten isterseniz A

Çok az ders alarak nasıl tıp okuyor? Program belli alması gereken dersler belli ve devam zorunluluğu da var

Merhaba, kesinlikle yalnız değilsiniz, ben 35'ten sonra meslek değiştirmeyi planlıyorum başarabilirsem Bence daha 17-18 yalında yaptığımız tercihlerin sonuçlarını ömür boyu yaşamak zorunda olmamız bile adaletsiz, inşallah her şey gönlünüzce olur.

2 ay sonra 32 olacağım. 2 üni mezunuyum, 5yıl dış ticaret sorumlusu olarak çalıştım ama bunu bende istiyorum. Ama ben yapamıyorum, okumaya sabrım ruhum yok artık. Evliyim, 13 aylık bebeğim var, bırakamamda. Eğer senin yerinde olsam bir dakika düşünmem, kesinlikle ama kesinlikle okurum. Şöyle düşün 62 yaşında emeklisin. 32 yıl daha bu sevmediğin mesleği yapabilecek misin? Yoksa 4 yıl sonra 35 gibi henüz erken bir yaşta istediğin bir şeye başlamak mı daha güzel. Çocuk elbette genç yaşta daha iyi, hem sağlık hem sabır açısından ama benim kuzenim 36,39 ve 43 yaşında doğum yaptı, maşallah 3üde sağlam. Asla olmaz değil yani. Ayrıca önce mutlu insan sonra mutlu anne olunur. Hayallerinin peşinden git balım, sen huzurlu olunca herşey kendiliğinden hallolur zaten.

Gözümün önünde bitirdi kız okulu. Bildiğin üç yıl gitmedi. Çünkü ailevi problemleri yüzünden devam edemedi. Hiç gitmedi demiyorum ama klasik bir devamsızlık değildi yaptığı. Ne yaptı nasıl geçti ne farkediyor bilemiyorum. Kredi kısmını hiç bilmiyordum ona birşey diyemeyeceğim.

Hiç düşünme harekete geç. 35 yaşında üniversiteyi bitirdim. Azıcık daha bekleseydin çocuklarımla bitireceksin. 35 yaşından sonra motorsiklet ehliyeti aldım motora biniyorum. Oğlum üniversiteye hazırlanıyor. Evde gürültü olmaması laZım saz kursuna gitcmem...

Kızım için 2. üniversite ve 33 yaşındaki ablanızdan gençlere.. Merhaba arkadaşlar, 33 yaşındayım ve İstanbul'da yaşıyorum. 6.5 yaşında otizm ve cerablal palsy tanısı ile %87 oranında engelli bir kızım var. Yaklaşık 5 yıldır gece gündüz maddi manevi herşeyimi ona göre ayarlamaya çalıştım. Yaş büyüdükçe problemleri büyüyor ve rehabilasyonda geçirdiği zamanlar... www.kadinlarkulubu.com konumu okuyun lütfen son sınıfa geçtim bile

Evet o yüzden 80 yaşındaki Almanlar seke seke İstanbul'u arşınlarken ben az soluklanayım deyip duruyorum :) hayatı bir bölmeye sıkıştırma gibi bir zorunluluk duymuyorlar. Bakın ben 60 dan sonra o yaşları görürsem tespihimi alıp kendime bir koltuk bulur otururum Bebek bakım şartları, bebek yardımları, ulaşım giderleri ve imkanları vs derken refah gerçekten çok fazla şeyi etkiliyor. Ben bir Almanca kursu bulayım kendime dur

İstanbul hukuk bitirmek ne derece zordur arkadaşımdan biliyorum. Ben sabah uyandığımda o kütüphaneden geliyor olurdu. Tebrik ediyorum süper bir başarı öyküsü. İlham olsun.

Bu 30yaşına yaklaşan ya da 30 u geçen kadınlarda genelde bu durum oluyor sanırım. Bende hiç mutlu olmadığım bir işte çalışıyordum. Ayrıldım işimden. Şimdi yeniden bir bölüm okumak istiyorum. O kadar kararsızım ki ne yapacağımıda tam olarak bilemiyorum. Ama yaz tatilinde araştırıp yeniden bir bölüm okuyacağım. Umarım sizin de kararsızlığınız son bulur.

Bir yandan çalışıp bir yandan tıp fakültesinde öğrenim görüyor doğru mu anladım

Bence karar vermeden önce en az 4 haftalik bir staj yapın. Ben 32 yasindayim- 3 Uni bitirdim. Edindiğim mesleklerin hicbirini sevmiyorum Ben maddi acidan tatmin olduğum için devam ediyorum ama zamani 10 yil geriye atabilsem asla hukuk okumazdim. Kesinlikle sanatla ilgilenirdim. Başarılıydim aslinda, 20 yaşında 3 sergim olmuştu... ama ben güvenceli bir iş istedim ve sanati askiya aldim. Neyse, önce bir staj yapin ve meslek grubunu derinden taniyin... eger beğenirseniz hic düşünmeden yapin. Yaşınıza takilmayin

Psikolojiyi de düşündüm ama hepsinin çıkmazı var. Şu an yüksek lisans yapan psikolog arkadaşımın birkaç saatlik kurs için ödediği miktarları duyunca şok oldum otuz saatlik eğitime 20 bin. Bir de yüksek lisans yapmam ve klinik psikolog olmam gerek. Bu da rahat iki yılımı alır. Ve İngilizce iyi düzeyde şart. Bilemiyorum Altan

35 yaşında hukuk okumaya başlayan 2 arkadaşım var, yine 40+ hukuk okuyup bitiren ve öğretmenlikten istifa edip avukatlık yapmaya başlayan 2 kişi tanıyorum. öğretmenken veterine orlamaya karar veren halen okuyan 40+ bir arkadaşım daha var. hali hazırda üni sınavına hazırlanan arkadaşlarım da var. saysam daha neler çıkacak artık bunlar yaygınlaşmayı başladı ve bence bu çok çok güzel engellemeyin kendinizi, mutlu olacağınızı düşündüğünüz alana doğru yola çıkın

Ben 28 yaşında yurtdışına eğitim almaya gelmiştim, mesleğimi de değiştirdim. istedikçe herşeyi başarabilirsiniz.

Doğru söylüyorsunuz. Benim işimi dışardan görseniz terlikle kovalar belki birçok kişi. Sayımız oldukça fazla. Dokuzda hastanede oluyoruz dörtte kimse kalmıyor. Sayı fazla olduğu ve dönüşüm yaptığımız için aktif çalışma süremiz gün içinde iki saati geçmiyor. Bunu da övünerek güzel birşeymiş gibi anlatmıyorum. Birçok meslek grubunun maaşımı almak için ne kadar çırpındığını görüyorum. Kahrolsun bağzı şeyler

Evet, doğru anladınız. Kendisi matematik öğretmeni ve tıpta da 2. yılı.

Evlenip baska ülkeye gelin geldim 30 yasimda esimden ayrildim, Türkiyeye dönmek yerine burda kaldim hayatima sifirdan basladim buranin dilini ögrendim simdi de bu dilin ögretmenligini okuyorum bu yazin sonuna mezun oluyorum insallah. Imkansiz diye bir sey yok. Siz bir de kendi dilinizde okuyacaksiniz.

Yaparsınız tabii arkeoloji cok tercih edilen bir bölüm degil, okuyanlarin çoğu ya üni. mezunu olmak icin ya da gercekten sizin gibi tutkusu olduğu icin okuyor lily86

Baaayyiiilldimmm bu azime ❤❤

Benim kuzenim 40 yasinda. Daha yeni avukat oldu. Simdi calisiyor. Neden olmasin ki? Kim karar veriyor bu sayiya bu rakamlara?

Kuzenimin eşi 40 yaşında mezun oldu. 2. üniversitesiydi. çok zorlandı. Ama yaptı. 19 yaşındaki sınıf arkadaslariniz biraz sizi rahatsız edebilir. Çok gencler ya. Insan kıskanıyor.

Çünkü insanın kendini bulduğu yaşlar bence. 20 li yaşların hoppalığı geçmiş olgun yaşlara bir basamak atılmış. Evlilik hay huyu azalmış derkeeen dank ediyor bence.

Ahh simdi sansim olsa bir üniversitenin herhangi sağlık bölümüne girer okurdum. Yas umrumda değil çocuklarımdan olamio. Sizin varsa şansınız yapın derim.

Teşekkür ederim. Kimisi argo tabirle olacak ama 'salaklık' olarak görüyor bu durumu. Çünkü bölüm 2. siydim ve mezun olur olmaz akademik personel olarak iş bulma ihtimalim oldukça yüksekti.

Ya hu ben tıp okuyacağım demiyorum ki ucundan kıyısından tıp a bulaşmış veya öğrenci olmuşlar hemen yol kesmeye çalışıyor. Genetik mühendisliği istiyorum. Cümlemde de tıp derecesinde sor bir bölüm okuyabilirim demek, yazdım dikkat ederseniz

Hayalim sandığım bir şeye büyük bir başarıyla, ödülle kavuştuğumda, aslında hayalimin o olmadığını gördüm. 27 yasında cok başarılı ama ÇOK MUTSUZ bi kadınım. ... yansın buralar

Merhaba, konunun akıbetini merak ettim? ☺ abet

Başkasına imza Attirmistir. Başka bir yolu yok

:) yanlış anlamayın, farkındaysanız zorluk degil hepimiz ders saatlerini yazdik. Saat uyusmasi yani. Yoksa zorluk bazında elbette istediğinizi okuyabilirsiniz.

Sizden bir iki yaş büyüğüm. Üç çocuğum olmasa bir üni daha okurdum. Ama ne yazikki buna gücüm yetmiyor. Önceki

Kardeşim tıp okuyor, hem cocuk yapıp hem tıp fakultesini aynı anda idare etmen zor. İmkansız elbette degıldir. Ama cocuk bakımı zaten baslı basına fazla zamanını alacaktır. Yani ben kardeşime bakıyorum da evli olup cocukla mümkün degıl yapamazdı.

Kesinlikle sinava girip hayalindeki meslegi yapmalisin

Arkadaş aksine çok rahat okumuş mezun olmuştu hem de İstanbul psikolojiden. Demek üniversiteler aradı fark bariz olabiliyor. Evet başka bir arkadaşım adliye psikoloğuyla arkadaş. Görüşme başına 250 tl devlet ödemesi alıyormuş psikolog danışan sıkıntısı da yok. Herkes psikolojik hasta bu ülkede. Hergün en az beş kişiyle bile görüşse Allah bereket versin ne diyek :)

Bende uc sene uğraştim. istedigim bölümü kazanmak için. Öğretmen olmayi cok istemistim ama maalesef kazanamadim. Uc sene sonra istemedigim bir bölüme gittim. Bosa okudum dedim kendime. Sonra adalet bakanliggi sınavına girdim. Yerleştim katip olarak. Ama memnunmusun deseler hayir derim. Cok pişmanım o bolumdr vakit kaybettigim icin. Hep hayallerindd felsefe ogretmenligi, sosyoloji vardi. Tabi kazanacak miydim mechul. Anlatmak istedigim herkes sevdigi meslegi yapsa keske. Kimse bunalima girmez o zaman

abet meslektasiz ama ben atanamadim :/ ve sağlık bakanlığı ilk istediğim yerdi neden memnun değilsiniz? Sonra yüksek lisans yapıp akademik kadro kovalamaya başladım ama şuan kpss de yüksek puan alsam ilk tercihim sağlık bakanlığı olurdu denek ki o kadar da tatmin edici bir yer değil diye merak ettim.. Benim gördüğüm birisi oldu.32 yaşında hemsirelik kazanıp okudu hatta 1 yılda uzattı filan. mezun olur olmaz atandı çok ta memnun bırakmadan önce fizik öğretmenliği yapıyordu devletts ama sevmiyordu Hakkınızda hayırlısı olsun bebcede sevdiğiniz şeyin peşinden koşun

Su an açıköğretimde bile cok bölüm var Anadolu üniversitesi haricinde Istanbul üniversitesinde de açıköğretim bölümleri var , bir de Atatürk Üniversitesi var hepsinde benzer bölümler olmakla birlikte farklı alanlarda bölümler de var Benim gibi çalışan, kolay izin alamayanlar için tavsiye edebilirim.

28 yaşındayım akademik hayatı seçtim doktora yapıyorum:) İş değiştirme olmadı lisanstan sonra da direkt lisansüstüne devam ettim yine olsa yine aynısını yaparım.:) Sevdiğin işi yapmak çok önemli. Herkes 25te mezun olup 26 da iş bulup 27 de çocuk sahibi olmak zorunda değil:) Potansiyelinizi görüyorsanız sonuna kadar gidin bence. Pişman olmazsınız. B

Ben tıp fakültesinde okuyorum az kaldı. Yaşınız elbette önemli değil! Lakin doktor olmak istemiyor iseniz özellikle; okunmaması gereken bir fakülte. Sadece bunu söyleyebiliyorum. Ben olsam ikinci üniversite tamamen zevkine okuyacağım için sanat tarihi okurdum, Size başarılar diliyorum. Bu güzel ruhunuzu hic kaybetmeyin

Ben de teknikerim dgs ile mühendislik kazandim maalesef işten izin alip okuyamadim ikinci ögretimi de birkac sehirde var, hala. icimdedir. Eger okumak icin enerjiniz, sabriniz varsa hic durmayin. Birkac örnek var bildigim, -Üniversitede iki çocuklu bir abla vardi, kizi liseye gidiyordu hem örgün okudu hem hiç ders birakmadan bitirdi mezun oldu hem de eviyle cocuklariyla. ilgileniyordu. -Bir ablam var o da açıktan ortaokul. lise üniversitesi bitirdi. Uzun zaman bir firmanin il distribütörü olarak çalıştı şimdi evden daha küçük çaplı bir is yapıyormuş (şu an yasi 60in üzerinde) -Bir arkadaş daha var kadinin iki cocugu var kamuda mühendis, bir yandan calisirken diger yandan aciktan ilahiyat okudu, formasyon da aldi yine isine devam ediyor ama istese diyanete de gecebilir -kardesimin arkadasi var cocuk üniversiteyi birakmisti maddi sebeplerden, yıllarca calisti ama hep okumak istiyordu bu sene tercümanlık son sınıfta (32 yasinda) yine hem. calisip. hem. okudu

Neden olmasin bende seneye ilk donem suan okudugun universitéyi bitiriyorum yasin 29 ve tekrar sinava girip hemsire yada laborant falan olmayi dusunuyorum neden yapamayalimki kadin isterse yapar

Ben de ara sıra dusunuyordum ama.. Siz zekıymıssınız. benım epey valısmam kasmam lazım. bence dusunmwyın neden korkuyorsunuz. hıcbır yas gec degil. kırklar keske otuz olsam genc olsam, otuzlsr keske yırmı olsam genc olsam der.. A askts

Cidden yaptıkları bu mu? Bende laboratuvar olduğu için istemiştim. Yüksek lisansimi da tıbbi biyokimya da yaptım ılgım bu yönde olduğu için.. Dediğiniz. gibi benim içinde rahatlıktan ziyade, yaptığım işin icime sinmesi önemli. Teşekkür ediyorum bilgi için :) Eğer gerçekten mutlu değilseniz, ki bu şekilde bende mutlu olmazdim, kendinize bir şans verin derim. Hakkınızda hayırlısı olsun inşallah

Yoooo, Tip okuduğu sürece çalışmanın asla yaşı yok. Eğer yani sıra 2 satır almanca öğrenirse ben konusahibine almanyada iş bulurum :) gecende doktora gitdim, yaninda 52 yaşında suriyeli doktor son stajini yapiyordu. Almanyada resmen doktor kıtlığı var, 2 hafta icinde Mavi vize cikiyor doktorlara.

Son zamanlarda özellikle üniversite sınavları çok zor. Emin misiniz tıp kazanbilceğinizden? Bana biraz uçuk geldi o kısmı. Yine de başarılar

Evet ilk üniversitemi 22 yaşında bitirdim, 26 da degilde 33 yaşında evlendim ve suan 36 yasinda Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü okuyorum ve son senedeyim. Aynı zamanda yıllardır özel sektörde çalışıyorum. Kadın isterse her şeyi yapabilir, 26 sinda evlenip liseyi ve üniversiteyi 2 çocuğu olmuşken de okuyup bitirebilir, 45 inde olsa da okuyabilir. Yasa takilmak hep geriye atar diye düşünürüm ben insanı. Evlilik yaşı, anne olma yaşı, vb. Ne kadar aliskanliklarima bağlı kalmak kendimi güvende hissettirse de farkli başlangıçlar da hayati zinde ve dolu dolu yasamayi sağlayacaktir diye düşünüyorum.

ben de 30 yaşındayım, bilgisayarla ilgili bir bölüm okumak istiyordum, şöyle iki yıllık dört yıllık fark etmez. Ama sayısal bölümlerden seçim yapamıyorsun. Kendi alanımda da okunabilecek en iyi bölümü okudum, birde bebelerle aynı sınıfta olmak zor geliyor. Ama her şeyden önce bunlar aile evinde olmaz, zor olur. Önce kendi evime çıkmalıyım, millet ne der derdi olmadan istediğimi yapmalıyım.

bölümünüz neydi üniversitede ve kaç binle girdiniz acaba?

Ben de kimya öğretmeniyim ve yeniden sınava girip İngilizce okumayı planlıyorum Ortaokuldan beri hep aklımın bi köşesindedir ancak yanlış yönlendirmeler.. rosslin

Kardesim capa dis hekimligi mezunu. Mezuniyetinde onlarla birlikte baslayip onlarla birlikte mezun olan belki de 55-60 yaslarinda bir beyefendi de vardi. Cok takdir etmistim. Icinde kalmis, okumus ve basariyla bitirmis. Darisi sizin basiniza.

herkesin normali kendine hiç öyle düşünmeyin. ister 30 ister 50 istediğiniz hayatı yaşayın. başta biraz zor gelebilir değişiklik ama alışırsınız mutlu olursunuz.

İnanın şimdi kolay, zor olan eskidendi. Şimdi bir sürü özel üniversite falan açıldı. Tıp gibi bölümler bile kolay ulaşılabilir hale geldi. Bence bu çoğu mesleğin değerini azaltan bir şey.

Herkes için aynı şey geçerli değil. Beraber çalıştığımız, hayatından çok memnun arkadaşlarım var. Karakter ve beklenti meselesi bana kalırsa. Bir kimyagerin yeri kimya laboratuvarı olmalıdır. Şehir suyu analizi yapmak için cihaza ver suyu tak sana versin sonuçları gibi bir meslek bana göre değil. Ve devlet önünü kapatıyor. Çoğu meslek sahip olduğu özellikleri meslek sahibinde hayat bulamıyor. Dediğim gibi çok çok rahat bir işim var. Amaçlı bu olanlar için kaçırılmaz fırsat.

Üniversiteden bu sene mezun oldum, sınıfımda cogunlukla sizin gibi insanlar vardı çokta keyifliydi bizim için, 3-4 kişi kadar 30 yaş civarı bir kaç kişi de 40 yaş üstü öğrenci vardı meslek değiştirmek isteyen yada calismaktan hayat kosturmasindan okumaya vakit bulamamış çoğu kişiyle aynı sınıfta okudum insan belli bir yaştan sonra gerçekten sımsıkı tutunarak okuyor. Hatta bir tane ablamiz vardı yan daldan gelmişti bize 50 kusur yasinda, çocukları mezun ettikten sonra heveslenip üniversite okumaya gelmişti hepimizden başarılıydı kendisi solladı geçti valla bizi

Ev hanimiydi arkadasim okudu öğretmen oldu 38 yaşında 2 çocuğu vardı derece ile mezun oldu ve hemen atandı. İstersen olur

cocuklarim olduktan sonra yapmam gereken meslegin kesinlikle cocuklarla ilgili olmasi gerektigini ogrendim. insan kaynaklari uzmaniydim , ikinci gebeligimle meslegimi biraktim, cocuklarima bakiyorum. seneye ikinci universite acik ogretim olarak cocuk gelisimi bolumune baslayacagim dgs dusunuyorum. 33 yasindayim. yapabilir miyim bilmiyorum ama deneyecegim. en azindan deneyin. ne kaybedersiniz? tip cok zor bir bolum. basariliyim diye okunabilecek bir bolum degil. emek zevk ve en onemlisi bence ahlak ve hosgoru gerektiriyor. kendinizde bunlar varsa basari haricinde yapabilirsiniz.

Merhaba Son bir yıldır gündemimi işgal eden bir mesele ve sanırım biraz gaza yahut ayakları yere basan fikirlere ihtiyacım var. Sağlık bakanlığında kimyager olarak çalışıyorum. Ama mesleğimi sevmiyorum ve değiştirmek istiyorum. Yaşım 31. Henüz çocuğum yok. Üniversite de dahil olmak üzere her zaman çok başarılı ama çok tembel bir öğrenciydim. İlkokulda Hergün arkadaşımı arayıp ödevlerimi almam gerekirdi çünkü öğretmen ödevleri tahtaya yazarken deftere geçirmeye üşenirdim. Ortaokulda bir defterim vardı her dersin notlarını o deftere alırdım tembellikten. Liseyi sınav haftalarında çalışarak bitirdim. -he tamam anladık hiç çalışmamana rağmen çok başarılıydın - diyecekler için şimdiden, evet öyleydim Fakat başıma 31 yaşıma geldiğimde dank etti. Bu sene küçük çaplı bir sınav hazırlığı girişimim oldu. Sene boyunca belli aralıklarla sınava hazırlandım. Şu an sınav sırasında çok ekstrem bir olay olmadığı müddetçe ilk otuz bine girebilirim. Ve bu beni mutlu etmesinin aksine üzüyor. 'e sen çalışsan güzel şeyler yapacakmışsın' demekten kendimi alamıyorum. Önümüzdeki yıl düzenli çalışırsam tıp bölümü de dahil olmak üzere çoğu bölümü iyi üniversitelerde okuyabilirim. Fakat, Türkiye'deki her işi bir yaşa sıkıştırma olayını sevmesem de, 18 de üniversiteye girilir 22-23 gibi mezun olup çalışmaya başlanır. Birkaç yıl para biriktirip 25-26 gibi evlenilir. Birkaç yıl sonra bir çocuk, arayı çok açmadan ikinci çocuk yapılır.. gibi bir sıralamanın dışında çok az insan olduğundan kendimi yalnız hissediyorum. Sizlerin arasında veya çevrenizde benim gibi 30 undan sonra meslek değiştirip mutlu olan örnekleri benimle paylaşırsanız minnettar olacağım

Kimyagermişsiniz, aslında yeniden lisans okumanıza gerek yok genetik mühendisliğini icra edebilmeniz için. Yüksek eğitiminize devam edebilirsiniz yüksek bir not ortalamasına sahipseniz. Bir araştırın bence.

Okumanın yaşı olmaz yeterki azim olsun bende hukuk fakültesi istiyorum bakalım ne olur 32 yaşındayım eğitim konusunda yaş umrumda değil :)

Aynen öyle. Bakıyorum beraber çalıştığım 50 yaşındaki arkadaş da şikayet ediyor. E bende yirmi yıl sonra şikayet edeceğim. Ben çocuğu ertelemeyi düşünmüyorum. Yani sınavı kazandıktan sonra okulla beraber büyütmek istiyorum. Umarım ve dilerim.

Evli degilim yuksek lisansimi daha tamamlamadim cok tembelim bu mesajdan sonra tezimi yazvam

31 yaşındayım Mali müşavirim iyi sayılabilecek bir kazancım var. Aslında mesleğimi seviyorum ama çok stresli ortalama bi 30 yıl daha bu mesleği yapabileceğimi düşünmüyorum. Hep ingilizce öğretmenliği okumak istedim, bu hafta itibariyle bende karar verdim hayallerimin peşinden gidicem bana bahşedilen hayat tek bir tane. Neden bunu istediğim gibi yaşamayayım? Çok düşündüm, artısını eksisini evet şu an kurulu bir düzenim, güvende hissedebileceğim bir gelirim var ama kararttım gözümü mutlu olabileceğim mesleği yapacağım.

Evet avukatlık çok revaçta bizim hastanede de. Avukatların içler acısı halini bizzat yakın arkadaşlarımda görüyorum. I ıh çekilecek çile değil. Dayın varsa başka tabi. Veya bir partide uzun zamandır görev alıyorsan. Veya epey yırtıksan. Hiçbiri değilim. Aç kalırım ben :) K

Ama çoğu meslekte vaziyet bu. Şimdiki aklım olsa 18 yaşında genetik mühendisi olup yurtdışına giderdim. Mesleki tatmin Yaşar ve Türkiye'ye görece rahat yaşardım. Ev arkadaşım İstanbul hukuk mezunu. Beraber Amerika'daki gibi artist savunma avukat dizileri izlerdik geçen gün bir taciz suçlusunu savunmak için görevlendirildim diye aradı. Amacı adamı suçsuz çıkarmak değil, evet yaptı hakim bey/hakime hanım ama bi sorun neden yaptı demek. Hayaller better call saul hayatlar tacizci savunucusu

Maalesef okuyamazsınız. bir kere hanımefendi eksik bilgi sahibi bence. Tıpta ders alma diye bir şey yok. Az ders alayım çok alayım vs yok. sınıf geçme ve ya sınıfta kalmak vardır. Ekstra olarak devamsızlık olayı var ise gitme şansınız yok. ilk 3 sınıfta ayda 15 20 devamsızlık yapabilirsiniz ortalama. Ama 4 ve sonrasında devamsızlık hakkınız sıfır. Sabah 8 akşam 4/5 hastanede olma zorunluluğunuz var. Nasıl çalışacaksınız? Bakın ders ağırlıklarına hic girmedim bile. Tipi kazanmak en kolayı. Bunları bilip ona göre plan yapın.

Çevremde çok fazla örneği var. Devlette öğretmen olup tıpı kazanan arkadaşım var. Atamasını kazandığı ile yaptı. Çoz az ders alarak tıp okuyor şu an. Diğer arkadaşım da aynı okuldan hukuk okuyor. Fen bilg. Öğretmeni olan arkadaşım heykel bölümünde okudu resim öğretmenliğine geçiş yaptı.

23 yaşımdayım ve geçen yıl üniversiteden mezun oldum. Atanmayı bekleyen bir öğretmenim. Atanır atanmaz hukuk okumak için çalışmalara başlıycam. Hem devam zorunluluğu da yok hukukta, çok zorlanacağımı sanmıyorum. Hiçbir şey için geç değil. Zamanında yanlış kararlar vermiş olabiliriz ama bu yanlışı düzeltmek bizim elimizde.