Cok uzuldum. Gecmis olsun. Ben su an bosanma asamasindayim. Ilk durusma iki hafta sonra. Saniyordum ki bosaninca hersey biter. Zaten cok kotu bir donemdeyim. Acilarim bana yetiyor. Ama anladim ki bosaninca da sIkIntILAR bitmiyormus. Cok gecmis olsun. Umarim ben yasamam. Bana birsey olursa oglum ortada kalir. Allah acil sifalar versin.

Uzun sureli bir evlilik ten sonra bosanmis bir kadın olarak bunlari yasaman bence normal. Guclu olmak zorundasin ondan oncede vardin sen degil mi? Aliskanliklardan bir cirpida kurtulmak zordur zamanla alisacaksin. belki yeni biriyle cok daha mutluda olabilirsin. sonucta bu kisi dogru kisi olsaydi seniin bu kadar uzuldugunu bile bile seni birakmazdi. yada senin onu birakmani gerektircek bir davranista bulunmazdi. sorun neydi neden bitirdiniz bilmiyorum ama bence burdan bak. . push ;

Zaman herşeyin ilacı, umarım bu dönemi en az zararla kapatırsınız, önünüzdeki güzel günleri düşünün. Çok sürükleyici kitap okumanızı, yine sürükleyici yabancı dizileri nette izlemenizi tavsiye ederim. Zamanın cabuk geçmesi için yardımcı olur belki size. Belissa ♡ Бизимки Масалди ♡ tek ayak

sanki panik atak nöbeti geçirmişsin. hayatında ilk kez panik atak geçiren kişi yaşadığı şeyi adlandıramaz, sadece ölecek gibi oldum der. sonrasında aynı şeyi tekrar yaşama kaygısı başlar. sende de öyle olmuş olabilir. bak ben de bundan 9 ay önce bir sabah kahvaltı yaparken nedensiz yere kalbimde hızlı hızlı bir atma başladı, elim ayağım buz gibi oldu. hemen uzandım. yaklaşık bir saat kendimi çok garip hissettim çarpıntım hiç durmadı ve sürekli öleceğimi düşündüm. sonra internetten baktım panik atak belirtileriyle çok örtüşüyordu ondan sonra beni bir korku aldı, ya bir daha aynı şeyi yaşarsam diye. bir gün gittiğim kursta ders dinlerken yine aynı şekilde oldum, tıpkı sen vapurda olmuşsun ya, benim de sınıfta çarpıntım başladı ve o an herkes ders dinliyodu, o anda içimdeki düşünce şu bana bişey olursa kim yardım edecek. ya bana bişey olursa? tıpkı senin vapura binmekten korktuğun gibi. aynı duygular. sonra okuduklarımı hatırladım derin derin nefes aldım ve geçecek dedim allaha şükür bir daha o şekilde olmadım, panik atak mıyım değil miyim bilmiyorum ama bu tamamen psikosomatik bir rahatsızlık. yaşadığın sıkıntıların dışavurumu olabilir. geçici bir süreç olduğunu düşün. kendine telkin et sürekli iyiyim diye. henüz bir ayrılıktan çıkmışsın, kendine iyi olmak için zaman ver.. sekerparee akışa bıraktım.. tek ayak

Çok teşekkür ederim canım. Şu belirttiğim cümlen içimi o kadar rahatlattı ki. Bende kendi mi o şekilde telkin ediyorum ama dışarıdan duymak daha da güç veriyor. O geceden sonra hep konuşuyorum kendimle. Rabbim dermansız dert vermesin ama ne kötü durumda olanlar var onları düşünüyorum ve kendime kızıyorum. Ama elimde değil işte o yüzden destek almam şart gibi. Biticek inşallah bende atlatıcam. Çok teşekkür ederim tekrardan.

Ne güzel Rabbim sağlıkla kucağınıza almayı nasip etsin bebeğinizi. Haklısın canım herşeyin ilacı zaman, şu dönem bi an önce geçsin istiyorum ama istemekle olmuyor. Hakkımızda hayırlısı ne ise o olsun. Teşekkür ederim. L LiLyaNa_ Koç Kadını ♡ tek ayak

Sizlerinde desteğiyle son 2 gündür daha iyiyim. Evet alışkanlıklardan bi çırpıda kurtulunmuyor ne yazık ki. Boşandığımdan beri kafamda soru cvp şeklinde yaşıyorum. Ben çevremdekilere güçsüzlüğümü göstermek istemedim. Kimseye anlatmadım. Ama hiç beklemediğim bi anda bu olayı yaşadım işte. Demek ki dışarıdan ne kadar güçlü durmaya çalışsamda içimde bi hayli yorulmuşum. Buraya yazma konusunda da çok karasızdım ama şimdi iyiki yazmışım diyorum. Destekleriniz çok iyi geldi. Çok teşekkür ederim.

ben sende o azmi görüyorum.. yazdıklarında kısmende olsa kendimi gördüm.. hayat zor ayakta olmaksa daha da zor.. ama yapılamayacak değil.. çünkü yazdıklarında satır aralarında cok cümlelerin var dağ gibi.. cok sey anlatmak istiyorsun.. tıkanıyorsun... satır aralarından çıkardıgım ise ;sadece zaman! Zamanla öyle güçlü bir kadın olucaksın ki veridğin her şeyi ) geri alıcaksın öyle görüyorum insallah rabbimin izniyle tabii

Merhabalar; buraya yazıp yazmama konusunda çok kararsız kaldım fakat kendim işin içinden çıkamıyorum. Umarım sizlerin sayesinde kendimi biraz daha iyi hissederim. Öncelikle daha önceki konumda boşanma kararı aldığımı paylaşmıştım. Sıkıntılı süreci atlattım. Boşandık. Artık tamam huzurluyum, rahatım demem gereken yerde ben bir türlü o huzuru bulamıyorum. Düşünmekten kendi kendime psikolojimi bozdum. Bununda farkındayım. Geçenlerde hiç birşey yokken birden çarpıntım başladı. Evde tek başımaydım. Elim ayağım titriyor, ağlıyorum nerdeyse bayılacaktım. Annemler de şehirdışındalardı. Kendimi o kadar yalnız hissettim ki.. Koşarak annemlerin yanına gidebilirdim. O derece ne yapacağım bilemedim. Arkadaşımı aradım geldi aldı beni sabaha kadar çarpıntım durmadı. Aklımı kaybedecek gibi oldum. O geceyi hatırlamak dahi istemiyorum. Buaralar arkadaşlarımın desteğiyle biraz daha iyiyim. Fakat şimdide de ya tekrar öyle olursam korkusu yaşıyorum. Sanki öyle olduğumda etrafımdaki insanlarda benden etkilenip benim gibi hissedecekler ve o sırada bana yardım edemeyecekler diye korkuyorum. İşin kötüsü de hayatımın her anına yaydım bu korkuyu. Mesela sayamadığım kadar çok vapura yada uçağa binmiş olan ben geçenlerde vapura binemedim. Ya ordan inmek istersem inemessem ne yaparım düşüncesi bile yetti vapura binemememe. Tek bu olsa yine iyi günlük yaşantımda kolaylıkla yaptığım şeyleri şimdi kendimi telkin ederek yapmaya çalışıyorum. Fazla uzattım farkındayım. Çoğu insan hayatında büyük sıkıntılar yaşadıktan sonra az da olsa bu anlattıklarımı yaşamıştır. Benim farkım bunu hayatımın merkezi yapmak oldu. Ne kadar çok istesemde bir türlü kurtulamıyorum bu düşüncelerden. Psikologa git diyebilirsiniz fakat orada anlatıp ilaç kullanmaktansa benimle aynı sıkıntıları yaşamış veya etrafında yaşamış olan sizlerle dertleşip rahatlamak istiyorum. Umarım yardımcı olursunuz. Şimdiden teşekkür ederim. ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

bence herşey kafada bitiyor kendini sev ve iyi davran, artık kendine eziyet etmekten vazgeç seni rahatlatacak şeyler keşfet ve yeni yaşantını kabullen değişime açık ol eskiye takılma Belissa ♡ Бизимки Масалди ♡ tek ayak

Çok teşekkür ederim. Sizede çok geçmiş olsun. Peki birşeyi merak ediyorum. Eğer bu bir ataksa ben bu atağa alışık olmadığım için mi başa çıkamıyorum? Yoksa daha sonrasında başa çıkmayı öğrenip o içimde yer eden huzursuzluk hissinden kurtulabilir miyim? Yani çarpıntım olmasa bile ya olursa hissi daha kötü. Bu his yüzünden şuanda hiç birşeyden zevk alamıyorum ve sanki bu ömür boyu sürecek gibi hissediyorum. sekerparee akışa bıraktım.. tek ayak

Saol kuzum. Aynen aklıma geldikçe hemen kafamı dağıtmaya çalışıyorum. Başka şeylerle uğraşıyorum ama içim hep huzursuz aslında canımı sıkanda bu. Eskisi gibi kendimden emin olarak yürümek istiyorum. Ama olmuyor. O huzursuzluk yer etti içime. Psikoloğa gitmeyi düşündüm. Ama ona anlattırken ki halim geldi gözümün önüne yine çarpıntım başladı. Sanki o kapıdan girersem yine o geceki gibi olucakmışım gibi hissediyorum. Gördüğün gibi yine benim saçma düşüncelerim ama engel olamıyorum. Gerçi 1 adım attım buraya yazarak. 1 aydır yazarken çarpıntım olacağını düşündüğüm için erteledim. Ağlıyorum gülünecek halime.. Kabullenemediğim bu düşüncelerim işte. Yazarken bile çok saçma ama o an bunları düşünemiyorum. Safransari

Canim ben de bosandim.. o ilk gunleri unutamam nefes alamiyordum aglama krizleri az bir yol yurusem tikaniyordum.. cok dogal bunlar zamanla gececek.. Bosandigim gunu anlatayim sana bak.. Sicakti hava dava sonuclaninca disari ciktim arabayla ne kadar gittim bilmiyorum sonra yurumeye basladim ve bir an ayaklarim tutmuyor gibiydi o kadar cok yürümüş um.. Bir araba camina baktim saclarim isil isil krem rengi bir bluz siyah pantolonum ve dedigkm su " hayatımın en guzel olduğu günler ve neden aldatildim" o an sadece gozumde yaslar ama mimik yok hareket yok sukar seller gibi gözyaşları m... Eve geldim ustumu degistirip o kıyafetleri cope attim sanki suclu o kiyafetler gibi.. Allahim bu boşluğu kimseye vermesin cok zordu ana zamanla gecti.. Artik krem rengi bluz gömlek vs olunca mağazalarda degil denemek elime bile alamıyorum o ani yasama korkusu galiba.. zamanla geciyor canim gecmis olsunn tekrar. WunJo

Once bir kardiyologa görunmelisin bence. Sabaha kadar suren carpinti nobeti pek normal degil o zaten kalpten degilse seni psikiyatriye yonlendirir. Stresin tetikleyecegi kalp rahatsizliklarindan biri ortaya cikiyor olabilir en onemlisi saglik gerisi her turlu gecer dimdiden gecmis olsun WunJo

Hakkinda hayirlisi olsun rib ve gecmis olsun... sonanda

arkadaslarda yazmis zaten. anlattiklariniz panik atak belirtisi. yillarca ve arada halen panik atagi olan biri olarak bir an once doktora gitmenizi oneririm. heexee

Umarım değilimdir. Ben son zamanlarda yaşadığım strese bağladım fakat kendimi biraz daha gözlemleyip başa çıkamassam doktora gitmeyi düşünüyorum. Dediğiniz gibi herşey beyinde bitiyor aslında. Bu fikre adapte ettim kendimi. Bu hafta daha iyiyim umarım daha da iyi olurum. T Tweety -Zık- tek ayak

Mahmeke gününden bu yana yaşadıklarım tam olarak bunlar. Ailemde olsun çevremde olsun hep en mantıklı bendim. Hep güçlü bendim. O yüzden bu olaydan sonra yine güçlü olmalıyım gibi gereksiz bi duruma soktum kendimi. Ama bu sefer ağır geldi. Yapamadım. Kaldıramadım. İnsanlar beni böyle güçsüz görmesinler istedim. Yanlış yaptığımı şimdi şimdi anlıyorum. Benimle aynı süreci yaşamış biri olarak yazdıklarınız bana güç verdi. Çok teşekkür ederim.