Yaşananların senin suçun olmadığı telkinini ver.

Eşiniz nasıl aldatmıştı? Aldatan bir daha aldatır deniyorya pişman olup tekrar yapmamasına çok sevindim

Burada anlatin sizi tanimiyioruz sonrasinda yargilanmansiniz. Ben cocukluk tranvalarimi anlatsam burdan oraya yol olur. Annesiz buyumek zor. Destek de alin rahatlatacaksa. Ayrica esle olan sey hep kafada döner yalniz degilsiniz bu konuda. Sebebi bence bir ömür diye yola cikmak ve beklenti de olmak haliylee

Oncelikle cogu kadin bunu yasamiyor. Allah da kimseye yasatmasin eminim ki cok zordur. Bunu neden sakladiginizi anlamadim. Sakladiysaniz adam tabi ki hicbirsey olmamis gibi geziyordur. Siz de kendi icinizde uzulup agliyorsunuz size yazik degil mi?

Zararın neresinden dönersen kardır, yarın yeni bir başlangıç yapabilirsiniz

Ne yaptı sana. Sakın ol. Normal konusuyoruz suan senınle.

İnanın hiç kimse kimsenin yaşadığını bilemez ben sadece geçmiş olarak bakıyorum gelecege odaklanıyorum yoksa geçmez bu hayat. İnanın kaç defa ölümle burun buruna geldim bı manyak eş tarafindan kaç defa babam tarafından sokağa atıldım. evimizden atıldık falan falan işte ama hayat devam ediyor etmeli de mücadele umuttur unutmayın. Üstelik halada bitmiş değil ama şöyle söyleyim zor zamanlar bu zamanlar. Ayakta duracak gücünüz yoksa bile çareler arayın ne yapalım böyle olmazsa olmuyor

Istismar degil ipad

Nedir mesela her erkegın yaptıgı sey.. Ornek verirsen daha guzel diyalog kurarız.

günümüzde malesef kim dost kim düşman olduğu bilinmediği için en iyisi iyi bir terapist veya psiklog içini dökmek veya kan bağı olmayan bir sırdaş... Bu sayfada iyi dert dinler:)

Ne alaka. Kimse kimseyi yememiş. banabenigeriver Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Cocuklugunuzu yasayamadiginiz madem simdiki oldugunuz zamani bunlara hayiflanarak kaçırmayın. Ilerde diyeceksiniz ki keske gencligimde bunlara takili kalmasaydim da cocuklarimla her mutlulugu yakalamaya calissaydim. Kimsenin hayati dört dörtlük degil ki hepimizin takildigi arada aklina geldigi biseyler var ama surekli de hayatimizi bunlari dusunerek mahvedemeyiz. Yaralarimiz farkli olsa da benzer acilara sahibiz. Bu yüzden mutluluga odaklanin. Gulumseyin sebep olmasa bile. Gulumsemek mutlulugunuzu arttirir. Saglikla mutlulukla kalin.

Evet çok haklısın ıçimdeki o minicik kız çocuğu hiç büyümedi günlerdir sezen aksunun gatkindayim şarkısını çevirir çevirip diniliyorum

Herkese herşey anlatılmıyor malesef ipad

Neden mutsuz nene ve dede sevgisi daha fazladır tabi normallerden bahsediyorum M

Bende öyle gördüm neden çocuklarıma kıyamıyorum neden. Son on yılda çok şükür kendimi geliştirdim artık çok farklıyım doğruyu yanlışı ayırd edebiliyorum zaten doğruyu gördükten sonra benim psikolojim bozuldu yoksa yaşadıklarımı normal sanıyordum ama normal olmadığını görüyorum bağdan eşime çocuklara yanlış davranıyorsun diyorum oda bana ben aileden öyle gördüm diyor peki ben diyorum benim bir ailem bile olmadı ama kendimi geliştirdim doğruyu yanlışı öğrendim ben çocuklarıma dayak ile değil konuşarak eğitim verdim bende annem gibi olabilirdim ama olmadım

Buraya yaz. Nasılsa ne senı ne Esını tanımıyoruz. Hayatını bilmiyoruz. Rahatlarsın.

Var... Aşamadım... K kanada

Ezerler yani o anlamda... Hayatın birçok yerinde acımasız insanlar var burada da tabiki... . push ; G gunces

Kaybettigin yillara degil, yasayacagin yillara bak. Geri kalan hayatini daha kaliteli yasamak icin mutlu olmaya bak. Giden yillarini geri getiremezsin ama kalan zamani en guzel sekilde yasamak da senin elinde. Annenin yaptiklari cok kotu, evet. Muhtemelen yasadiklarinin acisini sizden cikariyordu. Bu affedilir mi, kesinlikle hayir. Ben onun ruh sagliginin iyi olmadigini dusunuyorum. Ne kadar naif, guzel yurekli birisin. Oyle bir anneden saldirgan biri de yetisebilirdi. Oysa sen yasadiklarindan ders cikarip evlatlarina annenin yaptiklarini yapmamissin. Yaralarini saracaginizdan ben eminim. Cunku guclu bir durusun var, var ki evlatlariniza gecmisin acisini yasatmak yerine sevgi ve sefkatle yaklasmissin. Yuregi guzel insan... Cok mutlu olmani dilerim. Bu arada 40li yaslar en guzel yaslar. Tadini cikar. Ben 48 yasimdayim. 41 yasimdan sonra kendime bir hayat kurdum. Hicbirsey icin gec degil. Arkana bakma.

10 yıl önce gittim psikiyatriste ama annemi anlatmak aklıma gelmedi çünkü benim yaşadıklarım benim gözümde normaldi ne kadar acı

Psikolojisi bozuk bir çok anne var çocuğuna şiddet uygulayan ve bunu da doğru bulan tabi bu çocuğun üstünde iyi izler bırakmıyor

Çocukken ne yaşamak istediysem çocuklarıma hayellerimi yaşatmaya çalışıyorum Inşallah benim çocuklarında benden memnundur

Konunuzu okudum ne kadar benzer hilayrlerimiz var benimde yıllardır kendi içimde savaştığım şeyler var benim annem de hasta biriydi hala öyle çocukluğumdan kalan güzel anılarım da var ama unutamadığım şeylerde 8 yaşında bir kız düşün ne suç işledim bilmiyorum bunu haketmek için annemin üzerime yastık bastığını unutamıyorum o görüntü gitmiyor gözümün önünden 30 yaşına geldim geçmiş geçmiyor sadece size şunu söylemeliyim tüm samimiyetimle kimse 4 dörtlük yaşamıyor bu hayatı hep mücadele her alanında sekiz yaşındaki ben yanında olsa ne söylerdin ne yapardın ben sarılırdım ve ona çok güçlü olmak zorundasın derdim bu hayat çok ama çok acımasız derdim bununla yüzleş kendinin aslında ne çok değerli olduğunu hisset herkesin itiraf edemediği bir yarası vardır bak bende itiraf ettim içindeki boşluğu sevgiyle doldur

Hayırdır sen kimsin selam yolluyorsun iyiki yazmışım bak engellenmişsin by

Ay evet ben de yedim ya neydi o doksanlar. arkadasla kavga ettin dayak. evi temizlemesi dayak. okuldan şikayet geldi dayak. Bence zaten boşanmaların çoğu o neslin yansıması. Birazda bizi kendi ayaklarinin üstünde dur diye okuttular. Hayırlısı artık geçmiş bitti geleceğe bakmak lazim ipad

Çok geçmiş olsun henüz gitmedim ama gidince anlatmaktan korkmuyorum çekinmiyorumda okadar anlatılacak şey var ki hangisini anlatsam diye düşünüyorum okadar çok travma yasadimki hayatımda anlatmaya kalksam haftalar sürer tabi bir yerden başlayacağım

İyi bir psikolog bulup anlatın ama gerçekten iyi bir terapist bulun. Anlatınca yükünün hafifleyecek Bir de yüzleşmeyi deneyin derim. O da çok rahatlatıcı.

Acaba sırlarınızı özelinizi bilmesini isteyecek samimiyette biri mi yok çevrenizde. Bende eşimle ilgili ne olursa olsun annemle ailemle asla paylaşamam. 7 senedir evliyim. İlk 4.5 senesi zor geçti iniş çıkış sürekli ayrılma durumları oldu. Ama 1 tanesini bile bilmez ailem. Bilmiyorum neden anlatmak istemiyorum. Annemle aramızda o sevgi bağı yok belkide ondan. Herkese de anlatmam. Çok yakınımda canım ciğerim dediğim 2 3 dostum dışında kimse bilmez bahsetmem bile. Herkes multi mutlu hayatım var sanar hep o yüzden. Bence psikoloğa giderseniz anlatırsınız. Çünkü güven verecek size

Evet yazışınıza ağlayacağım geldi biliyor musunuz bunu yaşatan erkeği Allah nasıl biliyorsa öyle yapsın neden banyoya girip gizli gizli ağlıyorsunuz karşısına geçin ağlayın bana bunu nasıl yaparsın diye belki utanır

Beni dinlediğiniz için teşekkür ederim Hayat devam ediyor Ama acılarımız ile

Haklısın ne güzel 23 yaşında farkına varmışsın benim bunları farketmem 40 yıl sürdü.

Sanırım sizin buradaki konulardan ve yorumlardan haberiniz pek yok defalarca linç edildim hemde yazdığım maddeler sebebiyle hatta birgün biri annemi aşağıladı diye defalarca uyardım o bu tutumundan vazgeçmeyince cevabını verdim ve aldığım karşılık 40 gün boyunca yasin okuyup bana beddua etmesiydiVar böyleleri malesef...

Masumlar apartmanı da böyle bir konuyu işliyor. Hasta bir annenin 4 çocuğun hayatını ne hale getirdiği. Yani sizin düşünemeyeceğiniz kadar yaygın bir problem zehirli aileler((( o zamanki düşünceleriniz yüzünden kendinizi suçlamayın lütfen. Yaşandı bitti.

Siz 41 yaşındaymışsınız ben 23 yaşındayım şuan yazarken gözyaşlarım su gibi akıyor. Yaşadıklarım ve yaşadıklarımdan sonra geldiğim hal, olduğum kişilik beni yoruyor artık ve böyle ağlıyorum ansızın. Sizin adınıza üzüldüm umarım çok huzurlu, güzel ve sağlıklı bir yaşamınız olur bundan sonra. Her ne olursa olsun yinede halinize hep şükür edin.

Bugün yine geldi aklıma uzun uzun düşündüm yaşadıklarımı nedenmi aklıma geldi bir anket gördüm 10 yaşına geri dönmek istermisin diye herkez evet demiş ben ise asla dedim asla A azra53

Hepimizin duygusala bağladığımız anlar var. Iyi bir psikologa gitmeniz onemli ancak hatalarinizi gorerek yapmamaniz daha cok önemli. Mesela annenize benzediginizi soylemissiniz her kadin annesine benzer bir yonden de olsa siz kötü olanlari almayin. Cocugunuz varsa cocuklarinizi cok sevin ailenizi koruyun. Eskide yasadiginiz seyleri sineye cekmeyi kabul etmissiniz ki yolunuza ayni insanla devam etmissiniz. Tabiki akliniza sakladiklariniz bazen gün yuzune çıkacak bunu kintrol etmeyi ogrenmelisiniz. Sizi yipratan ne annenizi kaybetmeniz mi annenizin size olan davranislari mi? Hislerinizin kaynagini bulup hepsiyle tek tek yüzlesin.

bizim zamanimizda cocuk dovmek cok siradan bir hareketti. simdiki gibi her daim sevgi ve anlayisla yaklasilmazdi. bazen baska seye sinirlenip bizden cikarirdi annem. simdi ben onun yaninda cocugumla kavga edince bile yapma diyor. sen bizi doverdin ama diyince sessiz kaliyor. cok anlatmamissiniz, cok bilmiyorum ama 35 yas üstü insanlar icin cocuklukta dayak yemek cok siradandi. hatta benim cocukken dayak yememis olan tek bir arkadasim vardi liseyi bitirdigimde. onlarca genc arasinda tek bir tane.

Şiddet gören insanların çoğu özsaygısını kaybeder, kendini değersiz ve herşeyde suçlu hisseder, yalnız değilsiniz bu durumda bir sürü insan var. Ama bence sizin şanslı ve güçlü bi yanınız var ki sorunun da hislerinizin de farkındasınız, atmanız gereken adımı bilecek bir farkındalığınız var. Bu çoğu insanda olmayan bir şey. Kimisi kötü hisseder, değersiz hisseder, mutsuzdur ama ömür boyu bunu anlayamaz, yaşar gider. Siz farkındasınız, sadece ufacık bi cesaret lazım çözüm için. Ben inanıyorum ki sizde o cesaret var, çünkü kendini, yaşadıklarını sorgulamak da cesaret ister. Buraya yazarken de anlatamayacağınızı düşünmüşsünüz ama bakın sonra ufak ufak da olsa anlatmaya başlamışsınız. Ki burada doktor değiliz, psikiyatrist değiliz ona rağmen anlaşılacağınızı hissettiğiniz an kolaylaşmış anlatmanız. Eğer doktora giderseniz belki siz bile nasılını anlamadan konuşmaya başlayacaksınız. O sizi konuşturur, anlattırır merak etmeyin. Yeter ki işini iyi yapan bir uzman bulun, o adımı atın. Gerisi gelir zaten. Olan olmuş geçmişte ama hayatınızın gerisi sizin elinizde, bence henüz orta yaş sayılmayacak kadar gençsiniz ve asla geç değil.

Cvp için teşekkür ederim 41 yaşındayım kendime bile zor itiraf ettim kendimden bi'le saklamışım yılarca bugün çok kötü hissettim banyoya girerek kendime ağlayarak itiraf ettim ama yinede kendimi kötü isediyorum bi piskiatriye yazdım online görüşme için sonra vaz geçtim ayıp oldu adama

Çok şükür eşimle aram 10 yıldır iyi 10 yıl önce bir hata yaptı ve pişman oldu şuan sorun yok çok şükür sadece arada aklıma geliyor üzülüyorum annem konusu da 24 saat 365 gün aklımda değil ama öyle anlar oluyor ki bir günde olsa kendimi salıyorum ve ağlama krizine giriyorum dün eşime söyledim psikiyatri değil psikologa ihtiyacim var beni anlayarak dinleyen biri

Ablacım yaaa gerçekten içime dokundu yazdıkların, yazamadıkların.. Mutlaka bi destek al, kendini üzme düşünüp düşünüp.

İçinde tuta tuta kendini daha çok sıkıyorsun canım kimse seni tanımıyor bize anlatmak istemiyorsan kesinlikle psikoloğuna anlat rahatlaman gerek Ya da yaz bir günlük gibi sonra sakla onu bir yere kimse bulamasın ama bir şekilde dökmen gerek içini kendine yazık ediyorsun böyle yaparak

Niçin cekiniyorsunuz ki. Sonucta bunlari yasadiginiz icin bu hayatin suclusu siz degilsiniz. Sizde böyle olsun istemezdiniz. Ozguveninizi geri kazanip güçlü bir kadin olarak yolunuzda devam etmelisiniz. Psikiyatriste ihtiyaciniz varsa oraya gidin. Olmadi esinizden bosanin. Dünya sizin gibi olanlarla dolu. Bizimde farkli sekillerde sorunlarimiz var sorunsuz insan olmaz. Ama soruna degil cozume odaklanmalıyız. Icinizdeki mutsuzlugu atip hayatin cok kisa oldugunu dusunerek kimsenin sizi ezmesine kirmasina asagilamasina izin vermeyin. Hicbirimiz mukemmel degiliz ki. Dünyanın güçlü kadinlara ihtiyaci var sizinde güçlü olmaya ihtiyaciniz var ne derdiniz varsa sirasiyla buraya yazin. Ne yasamis olursaniz olun bu hepimizin ayıbı. Etliye sütlüye karismayalim derdinde kendi gemilerimizi yurutmeye calisiyoruz derdi olanlarin dertlerini bile adam gibi dinlemiyoruz. Bu yuzden sakin uzulmeyin ve sıkmayın kendinizi. Gulumseyin ve sizi kimsenin uzmesine izin vermeyin

Hayel diye yazılmaz Hayal diye yazılır

Burada derdini anlatmak için; 1-Çalışıp kendi ayakların üzerinde durman gerek 2-Kimseden bir destek almamış olman gerek 3-İlk iki madde sende yoksa yani çalışmayıp birinden yardım alıyorsan bir şekilde çok güçlü durman gerek. Çünkü bir kısım insan burada diğer türlü tabiri caizse seni yerler. Ona göre derdini aç derim.

Psikiyatriye gitmelisiniz, günde kaç hasta geldiği için sizi asla yargılamayacak biri olduğuna emin olun. Hatta bence psikologa gidin. Psikiyatri dinlemeden ilaç verir yollar

Adiniza cok uzuldum Rabbim en guzel kapilarini acsin tez zamanda. Iciniz ferahlasin insAllah. Ama muhakkak terapi alin. Madem tek basina asamiyosunuz, yapmayn bunu kendinize

Dün tavan arasına atılan hala orada duran ama oradan asla alamayacağim bebegimin aynısı aradım oyuncakçılarda ama bulamadım 35 yıl önceki bebeği bulabileceğimi nasıl akıl ettiysem. Aslında o bebeği gidip oradan alasım var diyeceksiniz ki neden bilmiyorum ama onu oradan almak istiyorum

Selam bende senin gibiydim, küçük görülmüş, hakarete uğramış, haksız yere dayak yemiş bir çocuktum. Babam içer evi dağıtır anneme zarar verirdi, ailemin davranışları beni hep değersiz hissettirdi. Sanki sevilmeye layık bir insan değilmişim gibi ve sevilmeye layık olmadığımı düşünüyordum buna inanabiliyor musun? Gel zaman git zaman büyüdüm tabii 23 yaşına geldim ama anksiyete ve panik atağa yakalandım, sorunlu günler geçirdim ve çok düşündüm... İnsanların bana böyle davranmasına ben izin vermişim kendimi öteleyip hep başkalarına koşmuşum. Ne kadar acı değil mi.?. Sonra kendimi sevdim ben bu dünyada tekim, bir kere geleceğim bu dünyaya ve kimse beni ezemez üzemez! Bırak bencil ol rahat ol kendini sev ve hiçbir şeyi içine atma. Söylemek istediklerini söyle içinde büyümesin lütfen, kime ne dersen de nasıl rahatlayacaksan ve hiçbirseyde senin suçun yok kendini suçlama Sevgiler..

Anormal bir durum göremedim ben. Herkes gayet makul yorumlarda bulunuyor ne güzel. Herkes yardımcı olmaya çalışıyor.

Senin konularini biliyoruz sana seni geri verip yolluyoruz Her konu ayni degil kaynanan nasil selam söyle

Oda benim gibi büyümüş erken yaşta annesini kaybetmiş sinirlenince oDa annesine hep kızardı kızardı ama gözü bizi görmezdi ipad

Gülseren Budayıcıoğlu'ndan Hayata Dön kitabını bir okuyun lütfen, kendinizden çok şeyler bulacaksınız. Sizin yaşadıklarınıza benzer şeyler yaşamış bir kadının iyileşmesini göreceksiniz, belki okuyunca size de iyi gelir

Kardeşim benim gibi farkında mı bilmiyorum onunla konuşmam çok zor önce kendimi iyileştirmem lazım kardeşim de ben konuşurken farkına varıp psikolojisi bozulur yada hiç farkında olmasın farkında olunca çok yıpranıyor insan çok M

Annenle ilgili travman da aldatmayla mı ilgili

Neden kızamıyorsun hiç düşündün mü? E

Burada herşeyi anlatmak bana inanın çok iyi geldi hepinize çok teşekkür ederim iyi bir psikolok arıyorum inşallah bulurum tabi bende birazda güvensizlik var yaşadığım yer çok küçük turistlik bir yer herkez herkesi tanıyor o yüzden pek gitmek istemiyorum ama gitmemin iyi olacağını biliyorum dediğim gibi bana burası bile iyi geldi hepinizden Allah razı olsun

Eşin bunları sana karşı kötüye kullanıyorsa o da ayrı bir pislikmiş Regen_ tu es une prière en moi Anneler

Gideceğim yakında inşallah ipad

Ne kadar anlatmış ki... Sadece 6 sayfa

Öncelikle orta yaşlı değil genç bir kadınsınız. 41 yaş orta yaş sayılmak için genç bir yaş. Annelik kutsaldır, anneler kayıtsız şartsız sevilir, onlar ne yaparsa mübahtır anlayışıyla büyüyoruz. Bu şartlanmayla büyüdüğümüz için anneniz ölünce rahatlamanız ve sevinmeniz sizde büyük bir suçluluk duygusu yaratmış. Anne suçlanamayacağı heleki ölmüş ise zinhar suçlanamayacağı için bunu kendinize yöneltmişsiniz. Annenizi affedin bırakın gitsin. Affetmek kendi ruhunuzdaki ağırlıktan kurtulmak için gerekli. Yalnız ve sakin bir ortamda size tüm yapılanları, haksızlıkları, dayakları, hissettiklerinizi, suçlamalarınızı, kızgınlıklarınızı yüksek sesle anlatın. Ağlayın, bağırın yüklerinizden kurtulun. İçinizin ferahladığını hissettiğinizde affedin ve serbest bırakın. Belki erkek kardeşinizle bu konuda sohbet etmek o eski günleri birlikte hatırlayıp ağlamak size ve ona iyi gelebilir.

psikiyatriste neden anlatamazsın

O sizin konunuz ve muhakkak gerekli cevabı o an vermişsinizdir. Fakat burda bu şekilde yprum yazmanız gereksiz banabenigeriver Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

İnsanlar sana bunları söylüyor çünkü açtığın 10 konudan 9'u evlilik neticesinde maddi olarak nasıl mağdur olduğuna dair. İnsanlar diyor ki madem şartlardan memnun değilsin bir şeyler yap değiştirmek için. Bir iki istisna hariç, ben henüz bir şeyin ucundan da ben tutayım dediğini görmedim. Burada konu bambaşka. Gerçekten bambaşka... Konu sahibi dilerim bir gün ruhun iyileşir ama iyileşmesi için konuyla yüzleşmen sonra da kabullenip kapatman gerekiyor. Umarım iyi bir terapist bulursun.

Uzun bir hikaye 2 yıl kadar uzun

Aynen genelde şiddet gören çocuklar çok saldırgan olur ama ben farklıyım işte Sanki bu dünyaya birilerini mutlu etmek için gelmişim önceliğim hep başkaları bu yanlış biliyorum ama aşamıyorum. geriye baktığımda yada arkadaşlarım çocukluk anılarını anlattığında benim anlatabileceğim pek birşey yok bağzen oğluma çocukluğumu anlatıyorum şaka gibi gülerek annem çok döverdi diye ve benim oğlum ben gülerek şaka yaparak gibi anlatmama rağmen ağlayarak bana sarıldı o an anladım yaşadıklarım normal değildi ve zaten bir daha anlatmadım oğluma

Yıllarca hep öyle avuttum kedimi çok çekti bize sardı diye yaaa tamam anne döver bizim zamanımızda tüm çocuklar dayak yerdi ama benimki farklıydı bugün görebiliyorum. Çok zayıftım ben çocukken iştah açıcı aldılar bana öğün içtim ve 1 ekmek yemişim ben onun için yarım saat dayak yedim nasıl bir ekmek yersin ilacı fazlamı içtin bekli beni ilaç öldürmedi ama annemin o dayağı yıllarca içimde yara olarak kaldı

Beni okumadılar doğurup kendi halime bıraktılar ilkokul 2 terk kimsenin umrunda olmadım okula gitmişim gitmemişim. Ben evlendikten sonra okudum dışardan liseyi bitirip işe girdim. Bazılarımızın hayatı zor malsef Önceki

Bende sizin gibiyim ve bu durum beni üzmüyor içimde bunlarla y aşacağım toprak attım içimdeki ölü anılar benle mezara gidicek ama kaldıramayacağınızı düşünüyorsanız bir psikoloğa gözükün ipad

Baskalari icin cok fazla kendimizi hirpalamaya değmiyor. Hayatta silik bir tip olursak uzerimize paspas niyetine basip gecen cok olur. Esiniz mi yol verin gitsin, gecmisiniz mi unutmaya gayret edin. Her gun her an ayni seyleri dusunurseniz evet icinden cikamazsiniz. Yeni bir sayfa acin kendinize. Guzel seyler dusunmeye baslayin. Sizi uzen tum olumsuzluklari bir yere yazip icinizi bosaltin. Hem biye dra derdinizi, yaşadıklarınizi anlatamayasiniz ki... hicbirimizin hayati super degil valla. Kimse de sizi yargilayacak kadar sizle ayni yoldan gecmedi. O yuzden yazin, anlatin dokun icinizi. Tolstoyunda dedigi gibi 'bozuk para insanin cebini deler, bozuk insanda kalbini. Bu yuzden ikisini de harcayin gitsin'

Hayatimda isler yolunda gitmediginde bende gecmise cok donuyorum son bir iki yildir, 42 yasindayim, yasla mi ilgili bu durum bilemiyorum Aslinda cozdum, affettim dedigim seyler gun yuzune cikiyor ve bir honkurerek aglama ihtiyaci duyuyorum ama sorunum yokken mutluyken aklima bile gelmiyor Ben oyle zamanlarda kendi kendimle yuzlesip kendime telkin yapiyorum iyi geliyor Siz kendi kendinizi sakinlestiremiyorsaniz bir psikologdan destek alin

Hi aklima banyoya girip agladim diyince direk o geldi. Anlatmayacaksin sanirimda her neyse burasi dunya burasi sinav yeri her sey olabilir. Her turden insan var ve her sey insan icin uzulmeyin cok

Yanlış anneye düşenler kulübündesin Allah evlatlarımızı hayırlı etsin

Yukarıda arkadasa aldatma evet dedin. Aldatan kim?

Annen hasta bir kadınmış onu bağışlarsan huzur bulursun

Kağıda yazmayı deneyin sonra cesaretinizi toplar psikiyatriye gider okutursunuz. Terapistim bana kağıda not almamı istiyordu böyle rahat oluyor :)

Her zaman hep kendimi suçlu hissettim hep annemin yüzünden hayatımın her aşamasında ne olursa olsun hep ben suçluydum. Çünkü ben cooook küçükken böyle öğrendim annemden hiç haklı olmadım hatalı yanlış belkide bu dünyaya gelmemeliydim düşüncesini annem empoze etti bana ama şuan kendimi keşfediyorum keşfettikçe anneme 1 kez daha kırıtıyorum.

Eşim benim boğuştuğum konu çok

Anlıyorum herkez şöyle dönüp arkasına baktiginida istediği çocuklu yaşamadığını fark ediyor malesef

anneniz nasıl bir hayat yaşadı. o nasıl bu hale geldi bir fikriniz var mı ipad

şimdiki zaman için geçerli 70 li yıllarda ne sevgi, ne elektrik, ne teknoloji varmış. olan şey sadece yokluk. ipad

EŞ olayı çoğu kadının yaşadığı şeyler gib aktarma erkek utanması gerekirken kadının utanıp bunu sır gibi salması erkeğin hala ortalıkta hiçbirşey yapmamış gibi dolaşması falan ıste

Bakin burada kimse kimseyi tanimiyor. Hepimiz anonimiz. Buraya yazarken bile tedirginsiniz. Esiniz sizi aldatmis ve bundan cekinen utanan sizsiniz sebep? Bu herkesin basina gelebilir ve karsinizdaki insanin karakteri ile ilgilidir. Esiniz rahat bir sekilde gununu gun ederken siz icinize atip buyutmussunuz sebep?

Burda yeri geliyo şakalaşıyoruz yeri geliyo dalga geciyoruz yeri geliyo hep beraber gülüp, ağlayabiliyoruz ama kimse kimseyi tanımıyo.. Burda hic kimse size kendinizi ifade etmeye calısrken kafanızı maşalamaz rahat olun anlatmak istiyosanız anlatın dertleşelim hafifleyin anlatmak istemiyorum derseniz de saygımz sonsuz ama madem kendinize itiraf ettyseniz bu bi baslangıç.. hatalı taraf bile olsanız kendinizi kapalı kutu yapıp derdinizi içinize atmanızı gerektircek hiç bi sebep yok.. Rahatlayın biraz varsın haklı olun varsın hatalı olun salın gitsin ölümlü dünya

Inanın benim ve kardeşim kadar olamaz hergun ama hergun annem bizi sevişeydi kıyamazdı onun yüzünden yıllarca susan kadın oldum dayaktan başka hiçbirşey öğretmedi herşeyim sanki dünyaya gelişimiz bile hataydı her fırsatta dayak yıllarca onu anlamaya çalıştım zor günler yaşadı fakirdik babam pek çalışmayı sevmeyen rahat biriydi ama bunun suçlusu biz değildik şimdi 11 yaşındaki oğluma bakıyorum çok yaramaz yaşadıklarımı gozonune alarak hep konuşuyorum doğruyu yanlış anlatıyorum kedini ifade etmesini öğretiyorum susmamasi haklıysa konuşması gerektiğini öğretiyorum

Haklısın az önce yazım hatası oldu asla anlatmam anlayabileceğini de sanmıyorum zaten

Sakıncası yoksa biraz açabilirmisiniz. Çok merak ettim. Nasıl oldu ve nasıl düzeldi

Annene kırgın olman değil, kızgın olman gerekiyor. Kurtulmakla küsmekle biyere varamazsın. Atilla Ilhan'in dediği gibi, 'Nasıl yaşardım ben bu hayatı Içimdeki öfke olmasaydı.'

İmkanınız varsa gidin psikoloğa inanın anlattıkça rahatlayacaksınız yaşadığınız yerin küçük olmasına bakmayın anlattığınız doktor anlattıklarınızı gizli tutuyor bundan emin olabilirsiniz. K kanada

Offf beee Nasil bi ruh hali bilemedim gitti. Tabi okula geldik suan ogretmeniz şart. O insan aglaya aglaya yazdigini soylesin sizde yazim hatalarina bakin ne guzel merhamet cesidi... Benim yazimdada biseler arayin lutfen. Mesela 'da' yı ayrimi yazmaliydim

12 yaşında cılız bir kız çocuğu düşünün eve annenizin ölüm haberi geliyor ve o kız çocuğunun ilk düşündüğü şey artık dayak yokmu bu cümleler beni öldürüyor erkek kardeşimle bike paylaşmadım bu cümle kafamda dönüp duruyor bu cümleyi düşündükçe yaşadığımın şiddet olduğunu anlıyorum ama anneme konduramıyorum belki beni anlamicaksiniz ama bu

morelim ve pisikolojim çok bozuldu baksana hayeller felan

Benimkine yakın bir hayat bu şiddet herkeste farklı etki yaratıyor bende kendine güvensiz kendini değersiz görmek kimseye hayır diyemem kedini ifade edememem etmeye çalişsamda sanki herkez beni suçlu gösterecek sanma gibi etkiler bıraktı aslında anneme kırgın olduğumu yeni farkettim hep kendimi kandırmışım bugün banyoda ağlarken ki şuanda ağlıyorum anne sen beni hiç sevmedin bende seni sevmiyorum dedim ama şuan bile kendimi suçlu gibi ihsediyorum

Hüngür hüngür ağlama butonu olsa ona basmıştımAllahım tüm yaralı kalpleri sarsın

Bak canim, burada boyle bir iki konu acildi. Gordukki hicte az degiliz. Ama konustuk, paylastik, kimler neler yazdi, yazdik bilsen. Buraya daha cok gel. Icinin acimasi azalacak, yukun hafifleyecek emin ol. Hepimiz koca kadinlariz, fakat icimizde kucucuk, kirgin kiz cocuklari...

Oldu tamam pes

Elim titriyor tam yazamıyorum

Benımde çok travmalarım oldu. Ara ara batıp tekrar çıkıyorum. Psıkıyatrı bence harıka fıkır.

Sonra gelsin sonu gelmeyen hastalıklar Doğum haritası baktırmıştım ben, astrologun dediklerini unutamıyorum. Senin kötü biri olman için seni uyuşturmaları gerek. Bunca iyi olunmaz. Kendine yapıyorsun demişti. Ne kadar doğru... R rouges

Aşılmıyor zaten ama güçlü olmak zorundayız şuan gecenin 4:18 i ben annem bana kızınca tavan arasına atığı bebeğimi düşünüyorum oni oradan asla alamayacagimizi benim nefesim kesilrcesine almayacağımı bile bile onu kızdığım için tavan arasına atılan bebeğimi düşünüyorum

Üzücü bir durum

Gözlerimi açtığım her gün e şükürler olsun bu konuları aşmak unutmak zor en azında üstesinden geliriz inşallah

Aslında hiç kızgın değilim kızamıyorum ama tum bedenim ile kırgınım

Öyleyse yapacağın en güzel şey bi uzman bulup anlatmn. Istanbullu gelini izledin mi hiç ordaki Adem karakterini ve psikologla konuşmalrinı, inslh sen de öyle iyi deneyimli bi psikologa denk gelirsn cnm bu travmalrini atlatrsn inslh dua edicegiim senin icin

Yemek derken anlayamadım burayla ne ilgisi var banabenigeriver Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Nedir peki boyle ustu kapalı yazarsan seni anlayamayız. Anlamanızı istemiyorum sadece yazıcam diyorsan da, saygı duyarım.

aslında anneme pek benzemiyorum huylarım düşüncelerim onun gibi sınırlı agresif olmamak için elimden geleni yapıyorum aslında annem dışarda melek olarak tanınırdı pek iyidi herkeze karşı bize çok sınırlıydı hastayken bile bize bir sarılsın isterdim ama o hep bağırdı bizlere bişeyler fırlattı üzgünüm kırgınım çocukluğum çok daha güzel olabilirdi çok daha güzel hatırlayabilirdim

keşke anlatmamayı bende becerebilsem...

Hep yetiştirilmeden bunlar kafama vurulmalardan kendimi ifade etmeye çalışırken kafama maşa yemekten hiç birşeyimi kesin beni hatalı görür diyebpaylaşamam dan konuşturulmamdan

Ah ah nenemde cok cekmis dedem ikinci evliligiymis 2 oglan 1 kizdan sonra dayim 1 yasinda iken vefat etmis nenem sirtinda tasimis hastanelere vefat edince de 3 cocukla merkez de oturmuslar ama koyden gelen gidenler nenemin bakkali varmis kazanclarini kardeslerine gonderirmis bulgur unluk falan Zormus birde nenem bekarken kiz kardesi suc islese bile neneme suc atarmis oda sessiz kalirmis hep dayak yermis gunisigi

Sanirim istismar. Uzulmeyin dökün icinizi aglayin rahatlayin ve inanin kimse kotu seyler yasamayi hak etmez bunu bilin yasatan bir yerde bir sekilde felegin cemberinden dönecektir. Tedaviyede gidin

Biliyor musun ben annemi cok ozledim.

Konu sahibi de tam olarak bunun icin konu acmis. Hayal nasil yazilir biri ogretse de rahatlasam diyor.

Herşeyi içinize atmaktan kaynaklı, bırakın o günleri sizin eşinizle başka bir hayatınız yok mu mutlu olmaktan öte birşey düşünmeyin. Neleri var yapmadım deyip yaptın gözü ile yetiştirilen çocukların öte çocuklardan aldığı kin; odaya kapatılıp eşşek sudan gelene kadar dövülüp yarın öbür gün evlendiğinde aileden ne gördüyse onu yapan çocuklar. Siz ne de masum kaldınız bir de böyle bakın masumluğunuz ne kadar beyazken sizi neden siyah yapsın. Hayatta herşey gelip geçiyor herşeyi yeri geliyor çok çabuk unutup devam edebiliyoruz. Perde zamanı bile görmezden gelmemizi sağlıyor. sizde indirin bir perde ama önce kendinizle yüzleşip ağlayın yazın ama asla kendinizi ne de bir başkasını suçlayın. Asla da kötü anılarınızın esiri olmayın. Eğer anlatabiliyorsanız detayını burada d değil cidden işin uzmanından bir yol alın. Tek başına boğulmak daha zor. Ya da kendiniz başarabilirim derseniz kendiniz mücadele verin. Rabbim yardımcınız olsun.

Minik bir kedim var geçenlerde biraz ısırdı diye bi reflex ile vurdum 3 gündür kedimin gönlünu yapamay özür dilemeye çalışıyorum çocuklarım bana gülüyor anne abartma diye ama ben böyleyim benim yüzümden kimse üzülmesin kırılmasın

Eşim beni 10 yıl önce aldattı ara ara aklıma gelip tartışıyoruz şuan yine aklıma geldi sanıyor ona bile anlatamıyorum anlatıcam da

Orta yaşlarda bir bayanım çocukluk travmalarım yada eşimin bana yaptıkları yani gururumu kırışı gibi şeyleri kimselere anlatamıyorum sanki ben hataliymisim gibi yada yanlış bisi yaptımda bunlar oldu gibi bu ara çocukluğuma çok gider oldum hep bi mutsuzluk psikiyatriye gitmeyi düşündüm ama anlatamam ne yapmalıyım nasıl bir yol izlemeliyim benim gibi olan yada bunları aşan varmı

iki olarak yaşamanın olmazsa olmaz sonuçları ipad

ilk cekinceksiniz belki ama sonunda cok rahatlarsiniz gidin toplayin cesaretinizi

Cahil biri değilim belki okumadım dışardan bitirdim liseyi bile iyi bir işim var ayrıca youtubede bir örgü kanalım var inanın kendimi hiç boş bırakmadım hep çalıştım ürettim boş kalamiyorum zaten ama dedimya bir video bir oğlumun ben şakayla anlatınca ağlaması beni suanki duruma sürükledi ve haklısınız bir psikiyatriye gideceğim burda anlatmak bile iyi geldi teşekkür ederim hepinize

"İyi Aile Yoktur" Bu kitabı okuyun.

Cok uzuldum. Soyleyecek soz bulamiyorum. Keske yaninda olsan da sana kocaman bir sarilsam. Umarim cocuklugunla ilgili bu problemi de asarsin. Gecmisi degistiremezsin ama bu durumu da tek basina cozemezsin. Sanirim bir psikologa gidip bir uzmandan yardim almalisin. Cok mutlu olmani dilerim.

Dediğim gibi şuan eşten çok çocukluk travmam ile yüzleşiyorum meğer ben bunu kendime bile itiraf edememişim

Esinizin nasil gururunuzu kirdigi ile baslayabilirsiniz.

Anne olunca iyi ce anladım ben çocuklarımin kılına dokunamam bende çok zor günler geçirdim ama çocuklarıma hiç dokunmadım yaa zor anlamakta yaşamakta

Seni cokk iyi anlayacagim. Bir arkadasin konusuna da yazmistim. Annemi ambulansla goturduklerinde insaallah ölmüstur demistim yasim 7. Sebep neydi peki?Dayak. Kv kizar babama kizar, burnumu karistirmama kizar, kardesimin salincaktan dusmesine kizar kizar kizar beni döverdi. Yillarca vicdan azabi cektim bu sozume. O an icin ölurse artik dayak bitecek sandim ama sirada uvey anne vardi. Tabi bir yere kadar azicik guclendim ve uvey annemden tut kardeslerine kadar elime aldim. Olayi abarttim ters dustugum herkesi okulda, mahallede dövdüm. Dogru muydu hayir. Ama her yerim cok agriodu. İnan bana esimle tartismamizda bile hamile halimle ona saldirdigimi vurdugumu bilirim. Cocuklarim olduktan sonra duzeldim. Bunu baslatan annemdi bende anneydim duzelmem gerekiyordu. Annemden sonra hayat berbat oldu zaten 7 yasimdaydim ama sinmedim susmadim hala susmuyorum. Kendini birakma dedim ya burasi dunyaa ve her sey bizim icin. Emanet bir canimiz var onu da verecegimiz gune kadar dimdik durup kafamiz geride degilde onumuze bakarak yurumeliyiz.

Anlat ayol rahatlarsin kimse tanimio seni La Que Sabe Atanamamış

benim annem de ayrı bir hikaye. çocukken dede ve babaanne ile büyümüş garibim ne ana görmüş ne baba. siz 5 yaşındasınız ev halkı 70 yaşında düşünün yaşanmamış bir çocukluk. o bizi hiç dövmezdi ama ruhu da hep buruk tu halende buruk. mutlu olmayı bilmez yüzü hiç gülmez. Aşamadık her şeyi var sağlığı sıhhati yerinde ama yine de gülmez. konuyla alakası yok ama yazmak istedim.

Başkaları psikoloğa gittiğini duysa ne olacak ki? İnsanlar hasta olunca doktora gitmiyor mu? Bizimde ruhumuz hasta, ruhumuzu tedavi ettirmeye gidiyoruz. Lütfen basit düşün senin için gitmek iyiyse git tabi ki kimi ne ilgilendirir. Valla ben söylüyorum gittiğim zaman kim ne derse desin umrumda değil. En fazla deli derler ee deliyim var mı :)) ama psikoloğa-psikiyatriste gidebildiğimi söyleyebilen bir deli:)) şaka bir yana hayatta senin için en iyi olanı yap, kimsenin dediğine de aldırış etme. Umarım gidersin ve sifani bulursun hoşçakal Önceki

Sevmistir. Benim annem beni cok severdi. Hep hayali beni okula gondermekti. Hatta ayni anda cimnastik, bale, kuran kursuna yollardi. Ama oyle görmüstu. Sizinki de gordugunu devam ettirmistir belki de cahil bir kadindi. Siz onu affedin ve salin gitsin icinizde ne varsa. Kendinize su saatte guvenin artik bakin onsuz da neler neler basarmissinizdir. Gecmis adi ustunde gecmis olsun size de. Siz cok degerlisiniz ve kendinize artik deger verin.

Bugün eşim gitmiş haftaya da beraber gideceğiz inşallah ipad

İçimizde kalanları dışarıya atmadıkça iyileşemeyiz. Emin ol burada ki üyelerin bir çoğunun çocukluk travması vardır. Kimi dayak, kimi psikolojik şiddet, kimi istismar, kimine dikte edilen yaşam tarzı vb. Ben hep "kendi yaralarımı biliyorum, kendi kendime iyileştirebilirsem daha güçlü ve kalıcı bir iyileşme olur" diye düşünüp psikoloğa gitmemiştim şimdiye kadar. Ama ne kadar bilinçli olursak olalım ruhun da organlarımız gibi doktoruna gitmeden iyileşmeyeceğini öğrendim. Terapilere başladım ve kimseye anlatmak istemeyen ben zamanın nasıl geçtiğini anlamadım. Zaten doktor sizi bir şekilde konuşturuyor, işinde uzmansa gerçek yaralarınızı buluyor. Size tavsiyem konuşamam demeyin, kesinlikle gidin. İşinin ehline denk gelirsiniz inşallah.

Buraya yazılmiycak şeyler var hayatta. Yadırgayan, suçlayan, anlamayan kimin ne yaşadığını bilmeden klavye delikanlısı olanlar var herkes herşeye açık değil diye buraya yazılmıyor herşey. Aldatılan birine affet demeyiz hiçbirimiz ama çoğu konuda BAZI YORUMLAR çok acımasızca.

Kitabını alamadım ama diziyi izliyorum ama bağzen izlemeyim diyorum çünkü çok etkileniyorum yüzüm düşüyor moralim bozuluyor öyle işte Önceki

Bi de diyorsun ya canim sarki filan dinliyorum oyle modunu huzunlu seylere cevirme farkli seylere odaklan bi hobi olur ya da kitap olur ya da başka bir şey yani öyle dalıp gitmene seni hüzünlendiren şeyleri çıkarmaya çalış hayatından yoksa şeytan fırsatını buldukça körüklüyor zayıf anlarimızı yakalamaya çalışıyor yani ben öyle melamilik hallere düşünce hemen farkedyrm bunu başka sana mutluluk veren şeylere yonel

Bilmiyorum ipad

13 14 yaşında bile annemden dayak yedim konuştum dye bulasık yıkıyordu kaseyi Bi vurdu yüzüme kaşım açıldı lisedeydim o zamanlar bugün bile anneme göre o haklı cevap vermiş konuşmuşum ne diyim bize kalan bozuk psikoloji çocuklarımıza da onun öğrettikleri kendime dısardan bakıyorum annemden farkım yok bazen bazende bu ben değilim diyorum böyle böyle kendi iç savaşımı veriyorum

Aldatma mi ipad

İlk başta çekineceksiniz nerden başlasam ne anlatsam diye bocalayacaksınız. Ama doktor ile konuşmaya başlayınca zamanın nasıl geçtiğini anlamayacaksınız. Bi bakamışsınız ki herşeyi anlamışsınız. Çok rahatlamış Bi şekilde ayrılacaksınız doktorun yanından. Ve bir sonraki randevu sabırsızlıkla bekleyecek Bi an önce doktora gitmak konuşmak isteyeceksiniz. Nerden mi biliyorum? Bende aynı şeyi yaşadım va henüz 19 yaşındayken. Yıllar öncesi yani. Şimdi bile nasıl özledim doktorumla görüşmeyi tahmin edemezsiniz. Farklı şehirlerde olduğumuz için gidemiyorum o doktoruma. Bipolar hastasıyım ben ipad

Annesinden şiddet gören bir çok kişi var inan tek değilsin. Tabi senin yaşadığın durum bambaşka bir noktada ama bir şekilde kabullenmen ve anneni kendi içinde affetmen gerekiyor bence. Onu affettiğin zaman kendini daha çok seveceğine inanıyorum. Allah yardımcın olsun.

Anlatmak çok zor dediğim gibi 29 yıl sonra kendime itiraf ettim 29 yıl önce kaybettiğim annem ile ilgili ipad

Gecmiste kalirsan hergun o dayagi yersin vucudundaki yerler bile psikolojik olarak sizilar gecmisi birak zorda olsa birak bunu cocuklarin icin yap surekli üzgun bir anneleri olmasin bunu kendin icin yap sana zarar vereni zihninde öldurki tekrar tekrar sana eziyet edemesin sorunluydu veya degildi hic bir sey siddeti hakli cikaramaz benim annem dayak yerdi bize sarilirdi aldatilirdi mektuplar yakalardi aglardi sonra kalkip bize corba yapardi ama dovmezdi cokkk sinirlendirirdik kadini elini masaya vurmustu eli catlamisti ama bize vurmamisti annelik duygusu baska birsey döven insan acimiyordur yarim saat dayak atmak korkunc birsey unut onu unutki tekrar gül

Çalışıyorum zaten çok şeyler yaşadım şükür yuvam kurtuldu düzeldik dedim tam herşey yolunda derken dayak yiyen bir kız çocuğunun videosunu tesadüfen görmem ile başladı herşey farkına vardım yaşadıklarımın 41 yaşında farkına vardım

Hemde çok yazık niye yapıyorum bilmiyorum

affetmek zorunda değilsin affetme de bence. kendin ve çocuğun için sadece unutmaya çalış ve lütfen bir terapistle görüş. inan diyeceksin ki keşke bunca sene bu yükle yaşamayıp öncesinde gelseymişim doktora diye. çocuğun büyüyünce daha da pişman olursun lütfen korkma, utanma, çekinme ve git doktora. zaten gidenlerin çoğu çekirdek ailede yara alanlar.

Aldatıldın mi sorusuna kimse "hayir' diyemez. İnsan olarak bircogumuz farkında olmadan defalarca aldatilmisizdir geçmişte ya da şuan. Beni aldatan birkaç erkek tanıdım bu arada. Asik olmadiklarim aldattığında bıçak gibi kestim ilişiğinmi yoluma baktım ama aşık olduğum aldatinca hayattan koptum istemeye istemeye yoluma yalnız devam etmek zorunda kaldim. İyi ki de bunu yaşamışım şimdi kim aldatırsa aldatsin umrum olmaz. şuan partnerim var ama yalnizligi zorla öğrendiğim için yalnız kalmaktan aldatilmaktan korkmuyorum. aldatmanın kişilik meselesi olduğunu unutmadiginiz sürece bunu gururunuzla ilgili görmezsiniz.

Onun yaptıklarını aştım sayılır 10 yıl geçti çok şükür tekrarlanmadı ben çocukluğum ün heba olmasına ağlıyorum eşimde onun yaptıkları için ağladığımı sanıyor bugün psikiyatriye gitmiş

Bende gururumu kiran, beni cok üzen, derinden üzen, pismanliklarimu iceren seyler hakkinda konusamiyorum. Ya da cok zor oluyor benim icin. Bir yerimden bir sey kopuyor gibi. Kendi kendime bile konuşmamaya çalışırım ic sesimle bunlari. Ama gercek pişmanlıklar ve uzuntulerdir bunlar. Saniim bu da psikolojimizi saglam tutma amaciyla beynin bir oyunu okumustum. Yarim yarim hatirlama, hatirlasa da gormezden gelme konusmama vs. Yok saymaya calisma kisaca

Çok teşekkür ederim buraya yazmak sizlerle konuşmak inanın bana çok iyi geliyor normalde herzaman bununla boğuşmuyorum ama öyle anlar varki bir film bir video yada bir yazı o an iyi hissetmiyorum iste

Tam olarak anlatamadım sanırım burası küçük bir yer herkez herkesi tanıyor tanıdık bir doktora gidip anlatamam yok hiç utanmam doktora gitmekten zaten kimseyide ilgilendirmez namaste21 Duayla başladı her güzel

Canim benim annen hastaymis bunu psikolojik bir hastaliga yakalanmyan bilemez benim de hayatimda bi 3 ay kadar bi donem oldu baslangiciydi o da cocuklrimi en ufak hatada parcalamk istyrdm sanki her seyin sebebi onlrmis gibi kendimi tutyrdm ama aglamktan artik gece gunduz mahvolyrdm sonra doktora gittim tedavi oldm baslamdn bitti Allahim ya devam etseydi o halim diye hala gece yatklrdan sicriyrm cocuklrm aklima gelince anneniz de rahatsizmis aslinda onu oyle kabullenin simdi biyolojik bi hastalik olunca insan kabulleniyor ama psikolojik olunca sanılıyor ki bilerek isteyerek yapılıyor. Hayır o derde düşmeyen bilmez en kötü hastalık aslında annenizin şartları kendisi ve çevresi bu bilinçte değilmiş onu oyle kabullenin affedin hastaymis diyin nasil ki cok siddetli ates cikinca insan kendinde olmyr oyle varsayin. Siz diyorsunuz ya anne olunca anladim annelik bu degil diye belki anneniz de o hastalik da olmasaydi ya da kendini duzeltebilecek iradesi olsaydi yapmazdi ama olmus iste kabullenin ve affedin, annenizi yargilamyin ne zaman akliniza gelirse hastaymis bu yuzden olmus deyin isterseniz biraz psikoloji videolri acin dinleyin ordaki insanlari neler yasamislar psikolojik hastalik donemlerinde eminim bi nebze de olsa kafanizi yatistirir belki annenizin rahatsizgindan dolayi yaptigina ikna olursunz siz zayif kucukmussunz ama bazen de imtihanlar kimileri icin daha dogmadan hatta anne karnindayken basliyor cocugunuz icin guclu olun kimse bu dunya da yarasiz degil gercekten

Umraım canım okuyanlar ne anladı bilmiyorum ama benim işim de var maddi durumum da iyi benim tek problemim psikolojimb

Keşke bitti dediğimizde herşey bitse hayat bukadar kolay olsa ne güzel olurdu

Psikolojik destek almak çok güzel ama anlatacaksan eğer çıkabilirsin bu çukurdan. Kendini neden hep hatalı göresin X yaşına gelene kadar hiç mi doğru birşey yaptığını düşünmüyorsun? Kendi odak noktan neden hep mutsuzluk olsun neden hep suçlama olsun? Neden gururunu kırdırdın önce kendinle yüzleşmelisin. Boyun eğdim demen için hangi nedenler vardı içinde tuttuklarının yani sıra hep galip geldin. Bak dikkat et cümlelerin hep öznesi sensin. Kendini ne kadar çok olumsuzluğamutsuzluğa arşınlarsan o kadar çok diptesin. Başkalarına anlatmak gibi bir hata olur yarın öbür gün de cidden ilişkiler yıpranıyor bu seger keşke anlatmasaydım keşke karıştırmasaydım neden anlattım gibi bu sefer de sosyal yönden kendini bitiriyorsun. Eğer ki cidden psikolojik veya psikiyatrik bir destek almak istiyorsan tüm benliğinle cidden doktoruna güvenip bunu yapmalısın. Eğer ki benim ben bunun üstesinden gelebilirim güçlüyüm başarabilirim dersen olmadı günlük tut, anıalrına yaz hatalarını gör artılarını gör sadece kendin bil. Bana kalırsa sen önce kendine güven sonra içindeki umutsuzluğu yen hayat herşeye inanmaktan geçiyor gözü kapalı sen doğru yu bil doğrundan şaşma. Ama asla ne kimseye yenil ne kendine. Hep pozitifff hep pozitiffff. KİMİN yok ki çocukluğunda anısı ama bak yaşadık diye psikolojimizi bozsaydık hangi günü selamlardık?

Ama ruhlar farklidir. Ve vicdan o cok ayri mesele. Siz aslinda yol almissiniz ve bundan sonrada alabilirsiniz iste. Gecmiste bu dogru sandigim aslinda yanlismis demissiniz o zaman gelecekte de kendimi gecmisin kir pasindan ve bana verdigi o agirliktan kurtarabilirim diebilirsiniz. Hic dusundunuz mu neden pasif sinmis kaldiginizi?Bence gecmis olan biten ne varsa sirtinizda atin artik. Dedim ya herkese vurdum kirdim sebebini biliyordum cunku canimi yakmislardi bende yakmak istedim ve yuklerimden oyle kurtulmak istedim. Benimki de boyle sirtimdan gecmisi atmakti Sizinde yapacaginiz Hayir demeyi ogrenmek kademe kademe kendizi savunmak sonrasi gelecektir.

Tam olarak 9 yıl oldu sanırım çok pişman oldu şuan çok iyi giden bir evliliğim var her şey eskisinden daha iyi erkeklere pişmanlık iyi geliyor demekki tabi benim etkimde var bu olayda yuvamı sahiplenmem aileme verdiğim değer ona verdiğim değer bunları önceden görememiş demek ama artık görüyor

Her damakta kendimi suçlamama sebeb oldu ne olursa ben suçluydum anlatmama fırsat vermeden başlardı dövmeye dövme dediğim öyle bir tokat değil en yarım saat sürerdi hem konuşur hem döverdi saçlarım elinde kalırdı burnum bile kanardi kardeşimde aynı şekilde yıllarca normal bisi gibi yaşadık o ölünce bile ama işte anne olunca çocuğuna bakınca yaşadıklarının normal olmadığını anliyorum

eşine anneni anlatma. başına kakar daha da acıtır seni. belki küçük bir ihtimal yapmaz ama riske atmaya değmez. erkeklere sır verildiğinde tartışmada acıtmak için kullanıyorlar. madem artık annen yüzünden olduğunu biliyorsun, tekrar git doktora arkadaşım. yaşanmaz böyle çok ağır

Puhahahahah tavsan daga küsmus sanane benden