Anladığım kadarı ile zaten bir pedegog ile irtibat halindesiniz. Bu önemli bir nokta tabii ki. Ben şu an bir çocuk sahibi olmadığım için, size çok sağlıklı bir yardımda bulunamayabilirim. Yani sizin düşünebileceğiniz kadar etraflıca düşünemeyebilirim. Ama nacizane fikirlerimi paylaşmak isterim. Öncelikle bir anne olarak siz evladınız için en iyisinin ne olacağına, eminim herkesten daha iyi şekilde karar vereceksiniz. Onun tırnağının ucuna zarar gelse, en çok siz etkilenir, en çok sizin canınız yanar. Dolayısı ile zaten bir pedagogla irtibat halindeyken, en iyi yanıtları size uzman olarak o verecektir. Size de bir anne olarak evladına en iyi şartları hem maddi, hem psikolojik, hem de sosyal açıdan nasıl sunabileceksiniz onu düşünerek hareket edeceksiniz. Yaşadıklarınız kolay değil, Allah sabır versin ve evladınıza sağlık sıhhat nasib etsin. İnşallah en az hasarla bu durumları atlatır ve kendi düzeninizi kurarsınız. ebrutolga

3 yaşında hiperaktif teşhisi konulan bir oğlum var. boşanma kararı aldım ve bunu oğluma nasıl anlatacağımı bilmiyorum. okuduğum yazılarda bu yaşta ayrılık yaşayan cocukların hırçınlaştığı uyku bozuklukları yaşadıkları ve geriye dönüş yaptıkları yazıyor. bunları en aza indirerek nasıl bir yol izlemeliyim. oğlum zaten çok aşırı hareketli daha da hırçınlaşırsa ne yapacağımı bilemiyorum

uzman yardımıyla söylemiyle deneyin... SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

benim arkadaşım anlatmıştı; ablası hiç söylememiş oğluna ayrıldık diye, çocukta o zaman 3 yaşındaymış, sormamış-tuhaf ama alışmış zamanla babasını az görmeye... Gelişim Psikolojisi dersinde konuşmuştuk bu örneği, mantıklı bulanlar çıkmıştı, kelimeye dökmeyince çocuk daha kolay atlatabilir diye. Ama bence tabiiki sağlıksız bir yöntem neden paylaştım bilmiyorum ama başlığı görünce aklıma geldi... Çok zor bi durum, umarım en az hasarla üstesinden gelirsiniz HepBaharOlsa

evliliği kurtarma yoluna gitmeyi deneseniz boşanmanız son çare mi akandeniz herşey güzel

bi pedagogdan yardım almanızı öneririm ben en doğru öneriyi o verir ben annemle babam boşandığında 2 yaşındaymışım, ben de bi etkisi olmamış. demek ki babanın ben de öyle bi ilgisi varmış! ki eksikliğini bile hissetmemişim onun ama dayıma baba demeye başlamışım. yani babasının eksikliğini hissetmese de o yaşta bi çocuk baba yerine koyacak birine mutlaka ihtiyaç duyar. haa bir de annem 2. ye evlendiğinde o adama da baba demeye başlamışım ben tam hatırlamıyorum ama annemle üvey babam bana bunu ne zaman açıklamaları gerektiğini araştırdıklarında pedagoglar 9 yaş için uygun olduğunu söylemişler. şimdi tam yardımcı olamadım canım sana ama gelecek için de nelerin daha sağlıklı olacağını belirtmek istedim. R Rossiene

Eğer sizin böyle bir imkanınız varsa, en son nokta olarak boşanmaya gidin derim. Çocuklar gerçekten çok etkileniyorlar, sağlık kadar da öneml birşey yok hayatta... Allah yardımcınız olsun. gergin bir ortamda olmasının da çocuğu etkilediğini söylüyor psikiyatr. fakat hangi ortamda daha çok etkilenir o cocuğa bağlı diyor. oğlum için bu zamana kadar bekledim daha doğrusu dayandım ama artık başka çıkış yolu yok. tek korkum oğlumun kötü etkilenmesi nasıl anlatacağım bilmiyorum. büyük insan gibi al konuş diyor pedagog bir türlü oğlumla konuşamıyorum gel konuşalım beni dinle oğlum diyorum sanki kötü birşeler diyeceğimi anlıyormuşcasına kaçıyor dinlemiyor zıplıyor... yenGEnC

Annemle babam boşanmakla bana öyle büyük bir kötülük yaptılar ki... Hiç bir zaman gerçek anlam da mutlu olamadım çok saçma ama çocuklukta yaşananların insan hayatının ilerleyen zamanlarında ruh halinin belirleyicisi oluyor. Evet eşim benimle ilgileniyor evet sapasağlam bi yavrum var ama bişey eksik eksik işte. SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

Allah kolaylık versin, zor bir durum. Bence bir pedegoga danışın derim. Yakın bir arkadaşımın benzer şekilde sıkıntıları olmuştu. Malesef onun kızında gerileme oluştu, hala tedavi süreci sürüyor. Tabii onun durumu sizden farklı olarak, kızına geç tedavi uygulanmasından da kaynaklı. O geri dönülemeyecek bir noktadaydı, o yüzden boşanmamayı düşünebilecek pozisyonda değildi. Eğer sizin böyle bir imkanınız varsa, en son nokta olarak boşanmaya gidin derim. Çocuklar gerçekten çok etkileniyorlar, sağlık kadar da öneml birşey yok hayatta... Allah yardımcınız olsun. M