Allahıma bin şükürler olsun mutluyum:lepi: hayat tabiki inişli çıkışlı iyi kötü taraflı:sm_confused: her kötü olayda bundada var dır bi hayır deyip Allaha şükredip inandıktan sonra helede içindeki umut hiç sönmediyse hayat bi bambaşka ozaman Herşeyin hayırlısının olması dileğiyle:Saruboceq: DUYGUCIKMAZI maskeli balo ve shte

Kendimizle barışık olup, elimizdekilere şükretmeyi biliyorsak, mutsuz olmamız için bir sebep olmaz bence. hadibakem oğlum bırakma

nankör olduğumuz için, elimizdekilerin değerini bilmediğimiz için... nimeti verene şükür etmediğimiz için... Elvira acı sözler dilin

kendinle barışıksan, küçük şeylerle mutlu olabiliyorsan, hatalarını bilip bunlardan ders alabiliyorsan, almaktan ziyade vermeyi biliyorsan, imkan ve olanakları sorgulamayıp, bunlardan faydanlanma yolunu güdüyorsan, işte o zaman, mutsuz olman için nedenin yok...

olamıyorum işte senağlama Gxuxlsxuxm

Bağırıp çağırmayı, stres yapmayı, kaba davranmayı, önyargılı olmayı, hüzünlenmeyi eleştirmeyi, hep kötü şeyler beklemeyi alışkanlık haline getirmişiz, iyimserlikleri raflara dolaplara saklamışız... Asık suratla yaşamayı tercih ediyoruz, basit bir gülümsemeyi kendimize ve çevremizdekilere çok görüyoruz... Geçmişle ilgili aklımıza hep yaşanan köyü şeyleri getiriyoruz... Yaşanan güzellikler nedense aklımıza getirmiyoruz... Olumsuzluk üretilen meclisleri terk edip kalkmak yerine orada oturup onları dinlemeyi tercih ediyoruz... Hep oturuyoruz... Hep daracık evlere ve ofislere sıkışmış kalmışız... Aklımıza doğaya çıkmak, bir akşam yürüyüşü yapmak nedense gelmiyor... Birilerinin evine gittiğimizde kendi evimizle onun evini karşılaştırıyoruz... Ya ne güzel bak gezmeye gelmişsin stresini atsana... Hayır... Kendi evimizdeki eksiklikler kafamıza takılıyor... Evimizdeki fazlalıkları nedense kafaya takmıyoruz... Kendimizi çoğu zaman salıveriyoruz kendimize bakmıyoruz... Daha sonra aynanın karşısına geçip ne kadar çirkin birisiyim diyoruz... Birkaç kişi bir araya geldiğimizde her şeyin çok güzel olduğunu söyleyen birine rastlamıyoruz... Herkes hayat denizinde nasıl boğulduğunu anlatıyor... Ruhları dindiren bir konuşma yapmıyoruz... Paramız yok, geçimimizi zor sağlıyoruz, hepimiz hastayız, kayınvalidem bana neler çektiriyor, ülke satılıyor, hayat beni bu aralar boğuyor, eşimle sürekli kavga halindeyiz. vs... Ev sahibi değilken hep evimiz yok diye sızlanıyorduk... Başımızı sokabileceğimiz bir ev aldık... Daha güzel bir ev alsak ne olurdu diyoruz. Allah onu da nasip ediyor bize, Şimdide keşke birde yazlığımız olsa diyoruz... İkinci bir el arabamız olsun ayağımızı yerden kessin yeter diyoruz... Çok şükür dileğimiz yerine geldi, ama rahat durmuyoruz bir de sıfır araba alabilsek diye yakınıyoruz... Karşınızda bir hata yapan var ise onu affetmek yerine cezalandırmayı tercih ediyoruz... Komşumuza rahatlayalım diye gezmeye gidiyoruz... Yeni aldıkları plazma televizyonu görünce birden huzurumuz kaçıyor... Gezme boyunca onu kafaya takıyoruz bizim niye yok diye... Rahatlayalım diye gittiğimiz gezmeden iyice rahatsız olup evimize dönüyoruz... Apartmanın kapısından girerken alt komşunun kapısı açık ne oluyor diye soruyoruz... o da pencereleri PVC yaptırıyoruz, birde balkona katlanabilir cam taktırıyoruz diyor.. moralimiz iyice bozuluyor.. akşam bizimkisi gelsin bunları bir bir anlatacağım biz neden yaptırmıyoruz... Birisinin bir hareketini hemen üstümüze almaya hazırız, onunla kavga etmeye ona küsmeye onu kırmaya programlamışız beynimizi... en ufak bir tartışmaları kafaya takıyoruz ve günlerce onu düşünüyoruz.. olaylardan çabuk kurtulmayı beceremiyoruz veya becermek istemiyoruz... Çarşıda bir giysi almaya çıkıyoruz ilk önce şehrin tüm mağazalarını dolaşıyoruz maalesef beğenemiyoruz... ikinci kez tekrar çıkıyoruz.. maalesef tekrar hangisini alacağımıza karara veremiyoruz... ve her gün çıkıyoruz... hayatımız hep kararsızlıklarla geçiyor Hayatı hatasız yaşamak istiyoruz... Hayatı hep sağlıklı geçirilecek bir olgu olarak düşünüyoruz... Mükemmeliyetçi olarak yaşamanın daha iyi olduğunu zannediyoruz... Yine bu adam pijamasını kaldırmamış, yine çoraplar ortada, bu perdenin ucu niye eğri duruyor, bir hafta sonra günüm var şimdiden temizliğe başlayayım, baharda yaklaşıyor en az on gün evi temizlemem lazım, sehpanın örtüsü azıcık kıvrılmış onu düzeltmem lazım, ya mutfakta iki kirli bardak kalmış kalkıp onları yıkayayım, yarın ne yemek yapa cam, diş macununun kapağını kim kapatmıyor, kağıt havlu böylemi koparılır... ve kafaya taktığımız daha nice şeyler... Komşularımızla birlikte bir araya geldiğimizde hep ağlatan programlar seyredip, batsın bu dünyayla başlayan şarkılar dinliyoruz, daha neşeli, insanı motive eden, eğlendiren, güldüren programları seyretmiyoruz... nedense hüzünden melankoliden hoşlanıyoruz.. Çocuklarımıza iyi bir eğitim veremediğimizi onlarla yeterince İlgilenmediğimizi, onlara her istediğini almadığımızı düşünüp hayıflanıyoruz... Çocuk yuvalarında annesiz ve babasız, bakıcıların elinde büyüyen bebek ve çocukların hallerini düşünmüyoruz... Aslında mutlu olmamız için o kadar çok şey var ki yeter ki beynimizi lüzumsuz kaygı ve streslerden uzak tutalım ve bizde var olan güzellikleri görebilelim... alıntı Laale Aşikardır Zat-ı

Şükretmeyi bilmediğimiz için mutlu değiliz.. Bunu öğrenmediğimiz sürece de mutlu olamayız zaten Nadas

Bu hayatin gecici oldugnu düsündügmüz zaman, ne fazla mutlu olmak isteyecegiz nede her derdimize aglamak... Insanlarin mutsuz olmasinin sebebi mutlulugu yanlis yerde ardiklarindandir, baska insanda degil kendimizde bulmamiz lazim... biz kendimizle barisik, hayatimizi ve kendimizi oldugmuz gibi kabul ettikten sonra mutlu olmak icin ilede bir insana ihtiyac duymayiz... a. s

Hayata senin pencerenden bakabilmek çok güzeldir. Bu güzellikleri hiç kimse gümüş tepside sunmadı sana - hayat yolunda biriktirdiklerinden süzerek kendine yapıştırdın değil mi arkadaşım? Varolan negatif enerjimizi açığa çıkarmamaya dikkat ederek ve her zaman pozitif enerjimizi açığa çıkararak güzellikleri toplayabiliriz. Kim bilir ne güzel günler var hayatta bizi bekleyen?... a. s. cityangel BAL

Çünkü insanlar buna izin vermiyor... Bazende kişi kendi kendine mutluluğunu bozuyor... irem naz Canım

mutlu degılız çünkü... hayattan cok fazla sey beklıyoruz... oldugunla yetınmıyoruz... şükretmıyoruz... elimizdekilerin degerini bilmiyoruz... herşeyı cok cabuk tüketiyoruz... ve hep daha fazlasını istıyoruz... her konuda.. haddınden fazla hırs yapıyoruz... onun var benım neden olmasın dıyoruz... sevdiklerimizden uzaklasıyor... uzaklastıkcada... ınsanı özelliklerimizi kaybedıyoruz... sevgiyi hep erteliyoruz... etrafımaza... gülümsemiyoruz... bıraz polyanna olsak hepımıze yeticek... ama bunu başaramıyoruz... insanların iyi yanlarıyla degil olumsuz yanlarıyla ugraşıyoruz... ve mutlu olamıyoruz... . push ; samyeli34

Elimizdekilerin değereni bilmediğimiz için, hep daha fazlasını isteyip olan için şükür etmediğimizden mutlu olamıyoruz malesef... smhsmh Kaan'ım Allaha

kesinlikle laleye katılıyorum. şükretmeyi bilmiyoruz. pozitif düşünmüyoruz hiçbirzaman. herşeyin hep kötüsünü düşünürüz. doyumsuzuz ayrıca. vermekten çok almayı severiz. kendimize yapılmasını istemediğimizi şiddetle karşımızdakine yaparız. asla ve asla özeleştirimizi yapacak cesareti bulamayız. korkarız kendimizden... kendimizi mutlu etmek yerine kandırmayı tercih ederiz. kandırmayı başaramadığımızda hastalanırız ve buna depresyon deriz. hayatı ve insanları değiştirmek güzelleştirmek adına hiçbirşey yapmayız ama onlardan sürekli şikayet ederiz. hep biz haklıyızdır. kimseyi koşulsuz sevemeyiz. mutlu olmak için gereken en önemli şey affetmek ve sevmek. herşeyi, herkesi sevebilir ve affedebilirsek mutlu olabiliriz. ama biz o kadar varmıyız?.. K

valla ben mutluyum hakim bey mavrulam

kesinlikle katılıyorum şükretmeyi bilmiyoruz hep o olsun bu olsun oda olsunnnnnnnoffffnereye kadar Feronia İyi ki varsın :) tek ayak

bence de... hep 2. kişilerde ya da şeylerde arıyoruz mutluluğu da ondan... malesef... gurbaa prenses KK'nın Haylaz