sen bu insanı neden çekiyorsun ki anlamadım ben. bi insan yedisinde neyse yetmişinde de odur diyen boşa dememiş adam şimdiden sana yüzünü göstermiş ne güzel evlendikten sonra farketsen daha kötü bence ayrıl gitsin böyle mutsuz olmak daha mı iyi. aileler işe karıştı bırakamam diyorsan da evlenip ayrılsan daha kötü olur. ne güzel mesleğin var çalışıyorsun hayatını yaşa derim ben aşığım falan deme bi süre sonra heveslerini seni kıran bu davranışlar aşkını falan bitirir merak etme. çevremde bi çok arkadaşımla sabit bu. nacizane düşüncem bu. Allah kolaylık versin.

şımarık işte... çok allatan alıyosun.. ALMA... kapmış ipleri...

Şımarmış sadece olay bu bişey zannetmiş kendini, ama birde şu var gerçekten bazen ne demek istedigini anlamıyorlar.. Dün aynı şeyi biz yaşadık, burada konusunu yazmıcam ama ben onu övmek isterken o onur kırıcı bişey söyledigimi düşünmüş bende açıklamasını yaptım bitdi gitdi Ben çünkü sinir olurum öyle söyledigim bişeyin başka yere çekilmesine, tekrar tekrar açıklarım ne demek istedigimi ki Allahtan böyle şımarık bir sevgilim yok neyse diyip kestirip atar kendi kendine sakinleşir sonra

çok teşekkürler için. başlarda sakin durmaya çalışıyorum fakat ağır konuşunca ben de dayanamıyorum. olay burda kopuyor işte. susunca da he tabi susarsın böyle, bir de üstüne küs de tam olsun diyor daha çok sinirleniyor :SS e ne yapayım. elim kolum bağlanıyor ama ne olursa olsun tepkisizlik en güzeli ancak tepkisizlik ya da çok seslilikten ziyade onun beklediği şey söylediğine göre şuymuş:haklıda olsa haksız da olsa ben alttan alıp onu yumuşatmalıyım, canım benim alınmış mı aman da aman kıyamam diyebilmeliyim vs vs... bunu da her zaman yapamıyorum... ben de çalışan insanım. stres oluyor kimi günler. her daim alttan da alamayabiliyorum. önerilerinizi değerlendireceğim. iki gündür hiç konuşmadık. böylesi bir müddet daha iyi. kafamı dinliyorum biraz. ihtiyacım varmış... sevimlikartanesi El-Latif, El-Cabbar, El-Mucib-Es-Semi tek ayak

annesi çok tatlı bir kadın. onun da üzerine gidiyor ve aynı alttan alma durumunu bende de bekliyor. hala konuşmadık. telefonu yüzüne kapattım. en nefret ettiği şey bu ama elimde değildi. her tartışmamızda aynı şeyler oluyor. bencilmişim, ağlayarak duygu sömürüsü yapıyormuşum, olaylara onun penceresinden bakamıyormuşum, olgun değilmişim. daha neler neler... geçen hafta da öğretmen arkadaşlarla kırk yılda bir dışarı çıktım. aralarında samimiyetimin olmadığı, saygı duyduğum insanlar da vardı. hocam hocam diye hitap ederiz hatta isim bile kullanmayız bazılarıyla. o sırada aradı... aşkımmm canımmm falan filan... ben söyle canım dinliyorum dedim... kıyamet koptu... sandalyemi geri itip kalkma gereği duydum.. aman dur sen rahatını bozma benim için eğlencene bak dedi... ayrı tarafa geçtim ya sen ne eğlencesinden bahsediyorsun, zaman geçmiyor burada iki muhabbet ediyoruz dedim. insanlardan saklıyorsun beni dedi. hayır herkes varlığından haberdar ama onların yanında aşkımm diye konuşamam senle dedim.2 gün bu sebepten kızgındı, sertti ve soğuktu... tam atlattık derken sessizleşti neden böylesin bir sorun mu var dedim. tabi hep ben hatırlatacağım sana bazı şeyleri dedi... ne gibi dedim... gönlümü almıyorsun, birşeye kırılınca haklı da olsam haksız da olsam sırf ben olduğum için gönlümü almanı beklerdim sevgilin olarak dedi. ben gönül alınacak irşey yaptığımı düşünmüyorum, bu söylediklerin çok ağır deyip ağlamaya başladım... ben sanki seni saklayıp etrafıma mavi boncuk mu dağıtıyorum dedim... çok ayıp, günaha giriyorsun dedim... hakkımı alıyorsun... ağlıyorum diye kızdı.. vicdan azabı çektirtmeye çalışıyorsun dedi... ben anlayamıyorum... hiçkimseyle bu kadar kötü şeyler yaşamadım hayatımda... o kavgalar sonucunda nasıl ben o hale geliyorum ağlamaktan bağırmaktan sesim kısılıyor.. kendmi ifade edemediğimi düşündükçe daha çok çıldırıyorum. başım ağrıyor, dönüyor... bana neler oluyor, ne hale geldim ben... kendimi tanıyamıyorum... ipe sapa gülerdim ben... offf of... aysegul34 Guru Anneler

hemen hemen benzer şeyler yaşamışız. ben kavgaları çok uzatıyormuşum bir de tatlı dilimi kullanmıyormuşum. sonrada bu yüzden benden soğumuş, uzaklaşmış. ben de bitirdim artık, yol verdim. pişman da değilim. bizimki 7 aylıktı bu arada ve biz de uzak mesafelerden yürütmeye çalışıyorduk ve evliliği de düşünüyorduk. ama olmadı, kısmet değilmiş akandeniz herşey güzel

önce düzgün açıklama yaptım. o abartınca ben de dayanamadım sesimi yükselttim. çok üstüme geliyor ya da ben ilşki nasıl yürütülür bilmiyorum... o istiyor ki sinirlendiğinde ben sakin kalıp onu teselli edeyim. olgunluk bunu gerektiriyormuş ama haksızlığa gelemiyorum.. kendimi savunmaya geçiyormuşum hala sözlerimin açıklamasını yapıyormuşum.. ah canım benim alındın mı sen kıyamaaaam gibi yavan konuşmalar yapacakmışım... ben haksız yere azar yiyince nasıl sakin durabilirim?sinirlerimi konrol etmem için bir yol? bilmiyorum çok mu şımartıyorum. inan farkında da değilim... bir aya iş resmiyete dökülecek ama ben korkuyorum ayrıca bağlıyım da ya da aptalın tekiyim. gece 3e kadar ağladım. ertesi gün bu halde okula gittiğim çok zamanlarım oldu. hiçkimseye kendi sözlerim için bu kadar açıklama yapmamıştım... daralıyorum... normalde neşeli biriyimdir... hayat enerjim yok artık... benim değiştiğimi söylüyor... hawana

kesinlikle alınmam bana da eleştiri getirebilirsin. yeter ki bunun bir çözümü belirsin kafamda. çünkü buranın psikolojisi ayrı bir dert. çıkacak yer yok. rahat gezemiyorsun. kafanı dağıtacağın herşey dört duvar arasında yapılabiliyor. o ise yalnız olduğunu ilgiye ihtiyacı olduğunu söylüyor. güçlü olmaya çalışıyorum. gece 1e kadar tartıştık. verip veriştirdi ben de çık git hayatımdan dedim. telefonu kapattık. bu saat oldu konuşmuyoruz. aileler tanıştı. planlar yapıldı. aklıma şunu getirdi ve aynen de sordum:bu bir yıldır devam ediyorsa bu senin karakterindir ya da beni kendinden soğutmaya çalışıyorsun... hevesli yaklaşır gelecekle ilgili planlara ve bu yüzden bunu aklına getirme dedi. yarım saat de bunun üstüne konuşuldu... kısacası ben ekstra bir şey söyleyemiyorum.. olaya dönüşüyor... haklısın... hayatımı kendi ellerimle mahfediyorum farkındayım... ellerim bağlanmış gibi... yazsam da ağlasam da hiçbirşey değişmeyecek... yalnızlığımı sürdürmeliydim belki de... bıktım üzüntülü ilişkilerden... neden mutlu olamıyorum.. çok mu zor... bulutgec

kafayı yemiş ya da gereksiz alıngan heralde cümlelerinde kızacak bişi göremedim ben çok mu şımarrtın?

Alttan almaya başladığında devamı gelecektir. Bir gün bakacaksın ki sen hiç cevap veremez hale gelmişsin. Gittikçe sinmiş, ezilmiş olacaksın. Haklı iken haksız duruma düşmek çok zor, hele haklı olduğunu bir türlü anlatamamak daha da zor. Kendini bu kadar üzme bence, kendini de daha fazla ezdirme. francesca Hayat 1 gündür, o da bugündür.. tek ayak

Esimle ben de farkli sehirlerdeydik. Hatta 4 seneye yakin surdu. Ayni sizinki gibi incir cekirdegini doldurmayacak konulardan ayriliyorduk. Sacma sapan sebepler, yanlis anlasilmalar, soylenen cumleyi ispat etme mucadeleleri. Neler cektik neler? Evlenince herkes der ya, ilk 1 sene zordur diye. Biz o zorluklari hic yasamadik. O kadar guzel anlasiyoruz ki. Simdi cok nadir olarak yaptigimiz tek tartisma konusu benim onu kiskanmam. O da sakayla karisik bitip gidiyor, uzamiyor zaten. Diyecegim o ki uzaktaki iliski cok cok zordur. Kavusunca da muhabbet kuslari gibi olursunuz cunku asil sorun, ayri olmanizin getirdigi gerginlik ve ozlem tartisma olarak size geri donuyor. Normal bunlar ama sen biraz fazla konusuyorsun galiba. Bazi seyleri yut istersen. Cocuk sikayet etmis o bir soylerken sen uc soyluyormussun. Azicik sakin olursan hiiiic sorun cikmaz.

Merhaba arkadaşlar... Ben bir çıkar yol bulamıyorum. Sizlerle paylaşmak istedim. Bir fikre muhtaç durumdayım. Ben doğuda görev yapan bir öğretmenim. Erkek arkadaşım ise memlekette. telefondan ilişkimizi devam ettiriyoruz ya da öyle olduğunu sanıyoruz... bir seneyi aşkın birlikteyiz fakat bazı sorunlarımızı hala çözemedik. sık aralıklarla tartışıyoruz... yüzyüze olmak ya da telefonda konuşmak birşeyi değiştirmiyor. en fazla 3 gün nefes alabiliyorum. telefonda ilişki sürdrmenin de bir dezavantaj olduğunun farkındayım ancak dediğim gibi yüzyüze, aynı il içindeyken de bu sorunlarla uğraştık... sorun şudur ki: sözlerim yanlış anlaşılıyor. somutlaştırmak için örnek vereyim. Dün gece gayet güzel sohbet ediyorduk. kavga modunda kesilikle değildim. hatta alyans beğeniyorduk, birbirimize linkler gönderiyorduk, fıkralar anlatıyorduk. karnı acıktı ve mutfağa gitmeye üşendiğini söyledi. ben de dedim ki çok geç olmadan ye ki yatma saatine denk gelmesin dur tamam ya amma tezcanlısın dedi... ben de evet tezcanlıyım ama bazen işime de yaramıyor değil, yeri geldiğinde kendimi frenleyebilirim, merak etme dedim. sonra birden kızmaya başladı. her akşam sorun çıkartıyorsun.. bu akşam da bunu yaptın helal olsun... ne oldu dedim ne sorunu? dedi ki:ne kadar güzel bir akşamımız vardı, mahfettin. bizi mutsuzluğa sürüklemek mi istiyorsun, evlenince de durduk yere tartışma mı yaratacaksın... dedim öyle bir niyetim yoktu yemin ederim ki öylesine söyledim, bu cmlede bir artniyet arama, herkesin arasında geçebilecek sıradan bir dialogtu dedim. ardından yine ağır konuşamya başladı 2günlük sakinliğimi bozup ben de sesimi yükselttim. dayanamadım. bana dediği şu:kadın dediğin olgun olur, ben bir söylüyorum sen üç söylüyorsun, huzur kaçırmaya bayılıyorsun, ancak ağlamayı bilirsin sen, acımayacağım sana, düzgün konuşmayı öğren, ağzından çıkanları kulaın duysun. ben de hala o cümlemin açıklamasını yapıyorum bu arada:kendimden bahsettim sadece frenleyebiliyorum kendimi dedim ne var bunda şeklinde.. bu sefer buna da kızmaya başladı... ben ne yapsam kabahat oluyor... bana biri yol göstersin... hayatım yeterince kötü burada... ben memleketimdeki yarımla mutlu olup avunmak istiyorum... yoruldum... bu kadar detaylı anlatmamaın nedeni kendi sözlerimi de size objektif olarak yazmaktı... nerede yanlış yapıyorum.. dışardan bakan biri olarak söyleyin ne olur...

Söylemesi kolay bizim için tabii ama bence sevgilinden ve bu ilişkiden çok fazla bir şey bekleme derim ben. Uzaktan ilişki yürütmek zaten çok zor, birbirinize güzel şeyler söyleyeceğinize kavga ediyorsunuz Bir de böyle bir insanla bir ömür geçer mi onu düşün, adam sana bir ton laf söylüyor sen de sürekli açıklama yapmak zorunda kalıyorsun, ne kadar yorucu. Yazık etme kendine.

bende sevgilimden ayrı bir şehirde öğretmenim ve o bana dayanma gücü verir, teselli eder... ama senin bu dediklerin çok anormal bence yazık sana, çok olgun bir yapın olduğunu hissettim ve bunu kullanıyor sanki.. tabi sen bilirsin ama bence ayrıl çünkü şimdi yanında olmayan adam ne olacak pehh!..

Ohoo isin zor. Bu ne alinganlik? iki cift laf edemezsin. Anlattigin kadariyla alinganligi paranoyaklik derecesinde. Anlattiklarinda senin kabahatin olacak hic birsey goremedim. Basit biseye alinip, karakterini tumden elestiren kisiye herkes sert bi tepki gosterebilir. Sesini sonradan yukseltmekte haklisin.