Ya biliyorum inan bende yollamak istemezdim ama taş düşürüyorum annemlerde gelip kalamiyor çünkü esim icince sapıtıp ailemede saldirmaya basliyor bende iki uc hastanede tedavi görüyorum 1 haftada ancak kendimi toparliyorum birde psikolojikmen hic iyi degilim artik orda bir sürü cocuk dayisi yengesi vs olunca cok mutluymus kamerali aradim hep gercekten cok mutlu görünüyordu o yüzden icim rahatti cocuk evde benle kafayi yiyor zaten o bari biraz kendine gelsin istedim bir yandan da

Bunalabiliyoruz işte bazen böyle.. Anlayissiz ilgisiz memnuniyetsiz bir koca.. Ilgi bekleyen yerinde hic durmayan yaramaz bir melek.. Ev işi Yemek Bulaşık Çamaşır Banyo bile yapamamak uzun uzuuunnn.. Bazen tüm bunlar olmamasına rağmen herkes kendini cikmazda hissederken Senin hislerin gayet normal. Tüm bu yalnızlığa bikmisliga rağmen hala sadece anneligini sorgulaman da ne güzel bir anne olduğunun göstergesi.. :)

Bı çocuğun böyle olmasının sebebi sizsiniz. Başta eşin. Mutlu anne =mutlu bebek. Ya boşan. Yada düzene koyun hayatınızı

Sanırım kendi yuvamda mutlu olamadigim icin ama kimseye gitmiyor ben olunca bir yere cikincada annem kirk defa ariyor durmuyor gelmiyor musun diye en sonunda baktı ki gercekten deliriyorum cocugu götürdü ler 1 haftaligina babasi getirsinler diye rahat vermedi getirdiler ki inanin bir kez bile evden cikamadim hastaydim simdi de babasi cocukla beni evde birakip arkadaslariyla gezmeye cikiyor

Hmm ben gibi o zaman yani :)

Bir şey soracağım. Lohusalık döneminiz ağır geçti mi? Belki hala atlamamış olabilirsiniz. Eşinizin bu durumu da tabi tetikliyordur. Arkadaşların dediği gibi ailenizin yanına gidin biraz. Hem yükünüz hafifler, hem siz kafa dinlersiniz.

Haklısınız aslında ya aslında bu konudaki en büyük sorunum evliliğim sanırım hergün icip mi gelicek acaba yine kavga mi cikcak vs diye düşünmekten psikolojimi bozdum icince kizimi falan da uyandiriyor çünkü illa kavga etcek bir sebep te buluyor

Gecer cnm gecer, yeterki onu mutsuz edeceginden kork, bu sorgulamayi yaparsan duzeltirsin herseyi...

Depresyona girmişsiniz. Ruh haliniz kötü olduğu için duygu durum bozuklugu yaşiyorsunuz.

Inanin ki ne hamileligimden ne lohusaligimdan birsey anladim tek hatirladigim sabahlara kadar camda koca yolu bekleyerek sabahlamak oldu

Çok tesekkür ederim inşallah hepimiz için bu güzel temenniler canım

Biliyorum zor günler geçiriyorsun, bir destek arıyorsun ama çözümün çocuğunu ev dışına göndermek olmasın.. sen yabancıya gondermedigini annene gönderdiğini ve doğru olanın bu olduğunu dusunmussun. Ancak bebeğinin annesi sensin ve illede uzaklaşmaya ihtiyacın varsa bebeğini de yanına al annene git. Zor bebeklerde gördüğüm bir ortak özellik varsa o da sokağı çok sevmeleridir. Giydir sıkıca, al yanına iki oyuncağını, çık dışarı. Ama senden çocuğunu uzaklaştırma. O da birseylerin yolunda olmadığını, senin mutsuz/ huzursuz olduğunu sezdigi için huzursuz bir bebek. Al kucağına bebeğini, onun gözlerinin içine bak ve ne kadar şansli bir kadın olduğunu gör.

Çok tesekkür ederim gecer dimi gercekten

Allah yar ve yardımcınız olsun inşallah zor iyileşince yine de çıkmaya çalış benim bebeğim de huysuzdu durmazdı ağlardı heryerde ama ben çıktım yine de bebk arabasında çatlardı daha koyar koymaz pes etmedim alıştı çok şükür sende uğraş biraz düzelecek inşallah

size bağımlı olmuş olabilir mi? Pedagog a götürseniz

Psikologa gitsem diyorum ama ne faydası olcak ki düşünüyorum da tamam belki bana hayatima yönelik bir kaç tüyo verebilir ama olayin asıl sorunu evliligim eşimin de düzelmeye de birlikte psikologa gitmeyede niyeti yok oma göre hic sorun yok ben herseyi büyütüp kafaya takiyormusum relax rahat ol diyor bide ya

Ben yola sokma taraftariydim her zaman ama tek tarafli olmuyor demekki

Ya ben çok da takıntılıyım aglamaya baslayinca cok geriliyorum artık kendimi kaybediyorum resmen ne yapcagimi da bilmiyorum kusana kadar agliyor susmuyor ayni sizin ki gibi

Kocanızın sorumsuzluğu sizi mutsuzluğa itmiş belli ki. Bebeginiz de haliyle ortamdan etkilenmiş o yüzden huzursuz huysuz bir Bebek olmuş. Siz ne Zaman Mutlu olursanız o da rahatlayacak ama şu dönemde anneniz gelebilir yanınıza biraz yükünüzü alır ya da siz ailenize gidebilirsiniz. Kötü bir anne olsanız böyle sorgulamazsınız kendinizi ama iyiyseniz de bu düzeni böyle devam ettirmezsiniz. Umarım şu sıralar 2. Çocuk sürprizi de olmaz, mahvolursunuz.

Aynen sen guclu ol bebeğinde güçlü olsun

Yo şükürler olsun öyle bir ihtimal yok Rabbim olmayanlara versin insallah ancak bu şekilde mutsuz bir ailede zaten büyüyen bir bebeğim varken ikincinin hakkina giremem keske kizimda bende mutlu huzurlu bir anne kiz ilişkisi kurabilseydik en bastan beri ya valla cok kötüyüm artik gozyaslarimi falan da tutamiyorum

kocan yüzünden. sen 7/24 cocukla beraber esin bekar hayat oh mis devam. millete diodur bide valla ben on cocuga bile bakarim hersey cok kolay diye. bence sen cocugunu al biraz annenlerde kal. herseyi tekrar düsün

Onu da denedik ama nafile esine saygisi olmayinca dogal olarak esinin ailesine de saygisi yok bu sefer hepten gelmiyor annen yaninda iste diyor bana

Cunku tek guvendigi sensin onun icin. hersey 4 kat buyuk yabanci bir hayat.1 hafta o bebekte travma yaratir arkadasim. hepimiz bunaliyoruz eyvallah ama gonderme

Cok tesekkur ederim emin olun bu dediklerinizi aklima kazidim denicem

Aslında düşünüyorum götürmeyi belki düzelir diye bekledim ama malesef

Kesinlikle öyle keske diyorum benimde ailem akrabalarım yakinimda olsaydi kendii bu kadar yalniz hissetmezdim

Cümlemizden canim senin gibi bi arkadaşım var burdan oda panik oluyordu ağlıyor bi yere gidemiyorum hep memede diye onu atlattık beraber şimdi 5 aylık olacak sanırım :)) sende atlatacaksın

Sizin dinlenmeye ihtiyacınız var. Bence çocuğunuzla birlikte bir süre ailenizin yanına gidin.

Herşey gönlünce olsun canim

Aynen dedigin gibi bosanma olayına kadar gittik ama ailem hep geri yolladi bebegin var değişir diye bende artik ne yapacagimi sasirdim

Benim kadar takıntılı olamazsın emin ol Bizim takıntımız şu ağlamasın hani hep ıyi olsun oynasın neşeli olsun istiyoruz aslında ama maalesef çünkü o bebek kendini ifade etmek için tek çaresi de ağlamak.. Ben takıntıyı çok şükür ki bıraktım bu konuda sende bırak dışarı çıkarken takıntı yapar korkardım ya ağlarsa ne yaparım susmuyor da diye Sonra etrafımdaki insanlarda esimde o bebek ağlayacak tabi alışır kendini eve kapattığında ağlaması bitmiyor sakinles dedi herkes Ve haklılar da.. Şunu fark ettim ben takıntı ve stres yaptigimda bebeğime geçiyor hissediyor resmen ağlıcak diye korkunca çocuk anlıyormuş gibi ağlıyordu.. Sonrasında dedim ağlasın bebek o tabiki ağlıcak takmamaya başladım. Ve bi doktorun yazısına denk gelmiştim Gazlı ve kolik bebeklerin anne ve babaları stresli olur yani Takıntılı annelerin sorunlu çocukları olur yazıyordu ve bu bana doğru geldi.. Kendini ıyi hissettiğinde cik dışarı arabasına koy alıştır yavaş yavaş ben dışarda kaç kez çıkardım alışmadı evde 1 kez bindirdim tam da uykusu vardı Öyle güzel uyudu ki arabasında ondan sonra alıştı dışarı çıkacağın zaman uykusu olsun Öyle cik o zaman biraz daha benimser

Çocuktan önce ve çocuktan sonra hayat işte 24 saat sana bağımlı savunmasız bir can Çok seviliyor ama çokda yorucu oluyor Uzun uzun banyo yapmak hayal, deliksiz uyku mu o da ne :) Tek başına bakmak gerçekten çok zor Anneleriyle yakın oturan hatunlar ne şanslı

Tükenmişlik sendromu yaşıyorsun. Mutsuzsun, yorgunsun. Eşin problemli. ... bir yerden patlak verdin işte! Yardıma ihtiyacın var. Annen bir süre sende kalamaz mı? Belki de boşansan daha mutlu olacaksın. Psikolojin, çocuğunla ilgilenmek istemeyecek kadar bozulmuş.

Derin bir ruh yorgunluğun var. Ki benim oğlum da 1.5 yaşında ve asla durmaz. Sürekli oyun halindeyiz. Oyun kurmayı deneyin mutlaka. Bi saat kadar beraber oymadıktan sonra yarım saat kasar da kendisi oyunu devam ettiriyor mesela. Sonra yine beni istiyor. Örneğin karton kutulardan araba yapıyoruz beraber. Ne bilim legoşarla çiftlik kuruyoruz. Böyle oyunlar oyalar

Senin gibi oda konu açmıştı sonra özelden soru sordu Aradan aylar geçti :))

Arkadaşlar tuhaf bir sorunum var 3 yıllık evliyim 1 buçuk yaşında kızım var kötü giden bir evlilik eşimle pek anlaşamaz olduk alkol alıyor eve geç geliyor ve bebeğimin bütün yükü bende 5 dakika seviyor oynuyor o kadar kızım da çok sorunlu doğduğu günden bu yana hep mız mız bir bebekti büyüdükçe düzelir dedim ama yok cevremde yok bir iki arkadaşım var onlarda çalışıyor zaten kızım ne kendi kendine oyun oynuyor ne uyuyor ne duruyor ne bezini degistirmeme izin veriyor herseye miz miz cok asabi sürekli vuruyor agliyor bağırıyor kac kere doktora götürdüm sorun da yok lavaboya bile gidemiyorum sürekli kucagimda cok uzun oldu biliyorum affedin kızımı annemlere yolladim 1 haftaligina hastaydim biraz oda orda hastalanmis aramizda 4 saatlik bir yol var sshir olarak ancak esim getirsinler cocugu diye basladi cocukda tam iyi olmamis grip olmus annemlerde mecbur getirdi ama bana birsey oldu kizimla ilgilenmek icimden gelmiyor ama yemin ederim onu cok seviyorum canimi veririm esime zaten tahammülüm yok ancak kızıma karsi böyle hissetmek beni cok üzüyor iyi bir anne olamiyorum sanırım ben kimseyede diyemiyorum akil verin bana neden böyle hissediyorum B Bihterinpekisi Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bebeğinizin çok küçük olduğunu unutmayın, şu an ki gelişim doneminde değil de 6/7 yaşındaymış gibi davranmasını beklemeyin. Markete iki/ uc gunde bir gidin ve gittiginizde de cocugunuzun bir sey alma hakki olsun. Olmayacak birseyi almasini istemiyorsaniz iki sey gosterin ve sana bunu mu bunu mu alayim diyerek sınırlı seçenek sunun. Onun yorulmasına istiyorsanız mutlaka hergun dışarı cikarin. Kosmayan, bütün gün evde oturan çocuk yorulmaz.1.5 yaşında ki çocuk tek başına oyun oynamaz, sizin kurduğunuz oyunu tek başına sürdüremez. Cocugunuz zor bir bebek ama sizden ayrı bir şehirde 4 gün kalabiliyor. Sizce bu mucize nasil gerçekleşiyor?Ailemin olmadığı bir şehire eşimin işi nedeniyle geldim. Ama burda kendi cevremi oluşturdum. Ne benim hayatıma gereksiz müdahalede bulunacakları kadar yakınım, ne iki kişi kahve içmek istediğimde huzunlenecek kadar yalnızım. Evliliginiz ile ilgili ciddi sıkıntilariniz var ve bu sizi mutsuz ediyor, anlıyorum, çok zor. Ama su an bir karar vermek zorunda değilsin, bebeğine ve kendine yogunlas.

Çok tesekkür ederim kendimi çok suçlu hissediyorum ya kızıma karşı birde buna üzülür oldum simdi

Yapiyorum legolarla falan ama oynamiyor 10 dakikadan sonra firlatip atiyor ağlıyor saatlerce oynuyorum ama yinede tekrarinda yalniz oynamiyor mutfaga bile gitsem deliriyor arkamdan gelip anne diye cekistiriyor otur yanima diye isaret ediyor CalmBeforeTheStorm The

En azından anneniz ve babanız biraz dikkatini dağıtır. Oynarlar, dışarı çıkarırlar... Biraz yükünüz hafifler gibi. En önemlisi de bir süre eşinizden uzak olursunuz.

Arada bir gidiyorum uzun süreligine ama nafile kimseye gitmiyor inanin sürekli anne anne peşimde orda da aynı kucagimdan inmiyor

Canım yorgunluktan bu halin. bazı çocuklar gerçekten çok zor oluyor. benm yegenimde 1,5 yaşında aynı senin kızın gibi ablamı bi dk rahat bırakmıyor hala geceleri düzgün uyumuyor. ablamın yorgunluktan uykusuzluktan sinirleri bozulmuş artık. tüp bebekle ne zorlukla kavuştu ona ama yeri geliyo bas bas bagırıyo. geçen gün 1,5 senedir uyumuyorum resmen diye isyan etti içim gitti. ama tabiki onu canından çok seviyor. suçlu hissetme kendini yıpranmışsın düzelir

Aileniz yada anneniz bir müddet yanınıza gelip kalsa belki eşinizde eve erken gelir hem siz dinlenmiş olursunuz. Çocuğunuza olan sevginizi tabi ki çoktur içinde bulunduğunuz pskikolojiden dolayı isteksiz olmanız çok normal.

Biz 3 ay ayrı kaldik yani bosanmanin kenarından döndük yeminler etti baristik ama nafile

Geçici canim Kendine biraz zaman ver evet insan çok yoruluyor bazen bitkin hissediyor kendini ama geçecek.. ailenin yanına git çocuğu annene bırakıp dışarı cik bir kaç saat hava al annen yada baban çıkarsın çocuğu sen dinlen psikolojine iyi gelir tabi seni bu yanlızlığa sürükleyen kişi de belli

Amin Allah razi olsun çok teşekkür ederim

Gecicidir cnm fazla takilma, ruhun yorgun...

Çok tesekkür ederim ama nasıl anlatsam size bilemiyorum inanin keske tüm yasamimin bir kaydi olsada izletebilsem ilk kez ayri kaldim bebegimden inanin ki parka götürüyorum ağlıyor markete götürüyorum birsey aliyor kuzum alamayiz simdi daha sonra alalim bunu diyorum bu arada çok sey almak istedigi zamanlarda anlatiyorum yatiyor yere cigirip vuruyor ağlıyor 1.5 senedir yalniz bakiyorum ve inanin nefes almaya ihtiyac duyuyorum sabahin 6 sinda da kaldirsam gece 1 sen önce uyumuyor gece 4 de kalkiyor 6 ya kadar oynamak istiyor benle oynuyorum uyutuyorum sabah kalkiyor aksama kadar 1 saat ancak uyuyor gercekten cok yoruluyorum onu cok cok seviyorum asla kırmak istemiyorum ama insanim işte bende arada yalniz kalip kitap okumak acip bir film izlemek istiyorum evliligimi gozden gecirmek istiyorum ama inanin firsatim dahi yok M monalazo akşam güneşi tek ayak

Annem de cok rahatina düşkün ya cocugu bir iki saat biraksam eger yalnizsa ne zaman gelceksin vs diye kirk defa ariyor birde bende kalmiyor esim icince sapitip sariyor herkese bide neden kaliyor ben rahat edemiyorum vs diye eve gelmiyor hepten

Cocuklarla ugrasmak gercekten sabir istiyor. Benimkiler kreste ama haftasonlari esimle oldugumuz halde cok zorlaniyoruz. Sen butun gun tek basina esinin de destegi yok haliyle hissettiklerin normal. Biraz sabret cocugun biraz daha buyuyunce oyun grubuna veya krese ver ikinize de iyi gelir.