Yaşadığın hiç bir şeyden pişman olma. Doğru ya da yanlış, onlar hayatı öğretiyor bize. Geçmişte yaşadığın olumsuzlukları hayatına yeni giren insanlardan çıkarma bence ben bu hatayı çok yaptım ve birini kaybettim 6 yıl oldu keşke ona guvenseydim diyorum. Ama artık çok geç. Evet senin kimseye ihtiyacın yok bunu benimsemiş olman çok güzel seni güçlü kılar ama insan güvenecek biri olsun istiyor hayatında. Yeniden birine güvenmeyi öğrenmem lazım ya da güvenmek istemeyi diyelim. Ama hiç bir zaman kendini kaptırma. Hayatta en güvendiğin kişi kendin olsun...

"Ondan birşeyler arıyorsun belli ki" Bu cümle kesinlikle doğru. teşekkürler :)

Aşk dolu sözlere özellikle sevgiliden gelen iltifatlara bende hiç inanmamışımdır. Sanki sevgili olmanın gereklerini yerine getiriyor gibi görüyorum çünkü çirkinsende gelip sana çirkinsin demeyecek ya elbet güzeller güzeli sevgilim diyecek Aşkıda, iltifatıda davranışlarda ararım. Gerçekten güzel olduğumu hissettirecek 2 saniyelik bakış, gerçekten sevdiğini gösterecek davranışlar... İşte inandıklarım bunlar, kelimeler değil. Sende benim gibisin sanırım. Psikologluk bir durum göremedim. Zamana bırakıp tanımak bir şans vermek en doğrusu. Zamanla anlarsın o aşk kelimeleri o iltifatlar gerçekmiymiş yoksa içi boş kelimeler miymiş.. İlişkinin en başında bunu anlaman imkansız yani tatlım şans ver zaman göstersin

Doğrudur inanıyorum. En başta uzak olduğu için zaten her zaman doğru karar alamadım ve bunları da anlatamadım tabi aileme. Bakalım bekleyip göreceğim.

işte ondaki derken hala ondan bir şeyler arıyorsun o ilişki iyi ve kötü yanlarıyla yaşandı bitti yeni bir kişi yeni ilişki gelişi gidişadı farklı olucak bunu kabullenmeli ve bunu anlamalısın eger güven kaybın varsa bunu zamanla anlıyacaksın güvenceksin ön yargılı yaklaşmamak gerek ve yeni birisini de eskiyle kıyaslamam gerek kalbine ve duyglarına bırak kıyas yapma ve akıp gitsin nereye götürecek ne yapıcak sal kendini hayata bence

O kişiyi beklemiyorum, aklıma da gelmiyor açıkçası. ilişkimi değil de ondaki kadar mutlu olamadım hiçbir zaman. o mutluluğa özlem olabilir belki :/

şunu hissettim 2 yıllık ilişkini hala bitiremediğini aklından beyninden kalbinden hala silemedigini düşündüm aklın ondayken ondan ayrılma nedenlerindeyken ve onla yaşadıgın ilişki birazda güvenini sarstığı için başkasına güvenme korkusu yaşadığını düşündüm

Her zaman kendime güvendim. Ama karşımdaki hep güzelliğe bakıyor kimse içine bakmıyor insanın :/ Karşıma çıkmadı

Cunku sen eski iliskini yasamak istiyorsun. Ondan bir seyler ariyorsun belki. Onun gibi davranmasini mesaj atmasini sana kendini guvendirmesini istiyosun. Ondan bi parca ariyorsun bence. Bunu bulamayinca karsindakine asik olamiyorsun Senin alistigin insani sen baskalarinda ariyorsun ama herkesin karakteri farkli bu sebepten yasadiklarin normal buluyorum Nasil degisir dersen guvenini kazanan birine mutlaka bir sans vermelisin

Ben okurken şunu hissettim; aslında güçlü ve neşeli görünen/görünmeye çalışan insanların bir tarafının eksik olduğunu ya da arızalı olduğunu düşündüm. Aslında sen öğrenciyken dahil pek çok şeye göğüs germişsin ama bir boşluk içindeymişsin. Ailen neredeydi? Seni okutmak onların göreviyken sen bir takım şeyleri kendin üstlenmişsin. Ben buradan kaynaklı bir sorun olduğunu düşünüyorum açıkça.

İlk günden evlilikten ve kaç çocuğunuz olacağından bahset bide

Haha :) evet. O kısımda da zorlanıyorum. Birinci günden konuşmalarımın kesilmesinin en büyük sebebi bak amacın gezmek tozmaksa ben o kişi değilim senin için diyorum. Sanırım bu yüzden de korkuyorlar ve gidiyorlar. Yanlış mı yapıyorum doğru mu onu da bilmiyorum. belkide bana aşık olacak benimde açık olabileceğim birini baştan böyle kaybediyorum :)

sanırım karşına seni kalbinden vuran birisi çıkması lazım

Böyle giderse çıkmayacak :) Sliimshady

İlla hayatında birinin olması gerekmiyo. zamana bırak gelenide kaçırma aynn :))

anladığım kadarıyla yaşın ufak değil 24-25 herhalde. artık karakter de oturmuştur istediğini de anlamışsındr hayattan. ama bazen insanların karşısına birlikte olmaları gereken insan çıkıyor ve dünya gailesi. bi şekilde o iş olmazsa diğerleri hep yarım yamalak boşlukta gibi hissediliyor. sen anlatılınca ben bunu düşündüm. bence içinden atamadğn duygularn var o yüzden yeni ilişikilerine kendini vermiyorsun

Merhabalar öncelikle :) Benim sorunum belki size biraz değişik gelecek. Yıllardır tek başıma okuyorum ailemden uzakta. Aslında yıllardır kendi ayaklarımın üzerinde duruyorum diyebilirim. Mesela kendi paramı kendim kazandım üniversite hayatım boyunca, ve başarılı bir öğrenci oldum hep. Bu yıllarda çok şey öğrendim arkadaşlığı, aşkı, para kazanmayı ve onu idare etmeyi falan falan. Çok neşeli biriyimdir, herşeyden zevk alacak birşey mutlaka bulurum :) Bir erkek arkadaşım oldu. 2 yıl beraberdik sonra beni bıraktı toparlamakla uğraşırken 2 yıl geçti üzerinden. bu arada biraz hatalar yaptım ya boşluktan yada bilmiyorum işte . Başka insanlar ile görüştüm ama hep bir görüşme olarak kaldı, belki bi kafede 1-2 saat yada bir kaç gün mesajlaşmak, sonra kimseyle olmadı. Çünkü kimseye aynı duyguyu hissedemedim. Aynı duyguyu aramak yanlıştı belki ama işte ben biraz mükemmelliyetçiyim bu konuda sanırım. O kadar mutlu olamadım hiç. Söylenenlere, atılan güzel mesajlara falan inanmıyorum, halbuki belkide karşı taraftaki iyi niyetli ama inanmıyorum. Yanlış anlamayın bir erkeğe ihtiyaç duyduğum falan yok, ama insan bazen aşık olmak istiyor. Şimdi bir çocukla konuşuyorum ondan biraz etkilendim yalan değil, ama inanın bir erkeğe nasıl davranılır unutmuşum :) onun içinde foruma yazmıştım daha önceden hatta. yalnız Ondan da çok mesaj atınca sıkılıyorum öfff diyebiliyorum mesela ama etkilendim bundan eminim. Güzel şeyler söyleyince hep art niyet arıyorum sözlerinde inanmıyorum. Mesaj atmayınca da niye atmıyor diye düşünüp duruyorum. Biraz da tatminsizlik var galiba memnun olamıyorum bir şeylerden. Sorumsuzluk başladı, tahammül edemiyorum herşeye öyle. Mutsuz değilim yalnız bi garip oldum :) Psikoloğa gitmeyi düşünüyorum. sizin fikirleriniz nelerdir acaba? Yani okurken ilk ne hissettiniz? bunu merak ediyorum.

Evet 24 yaşım. peki ne zaman dolar bu boşluk ki. Hep böyle devam mı edecek

Ya öyle değil işte, tabiki her ilişki evlilikle sonuçlanmaz da, amacı kötüyse diye

Cnm yanlışlıkla yolladım elim çarptı :)) ters konuşuyomuş gbi oldu afedersin :) yani ilk günden bişeyler için ket vurma belki ilerde ikinizin niyetide kesinleşiverir. Hiç ummadığım çiftlere şahitlik ettim valla :)) beklenti içinde olup potansiyel sevgili gözüyle çevreye bakma o zaman hiçbi görüşmen sağlıklı geçmiyo :)) artık hayatımda biri olmalı düşüncesinden çık işini gücünü düşün. Bakarsın biri geliverir

Psikolog vs. şu durum için gerekli değil bence. Kendini, sorununu bilen aklı başında birisin. Hayatıma artık biri girmeli veya bu cocuk tam bana göre onunla olmalıyım diye kendini zorlarsan dha kötü olur. Sen uğraştıkça ters teper malesef. Akışına bırak illaki çıkacaktır biri :) eskiyi unutmak kadar yeniyi bulmakta zor :)

Öğrenciyken ben de bir ara çalıştım. Ama tamamen kendi salaklığımdan dolayı. Arkadaşıma güvenip kredi kartımı verdim en yakın dostumdu sözüm ona. Ödemedi ve beni çok zor durumda bıraktı. ben de cahil ve çocuktum demek. Pisliğini temizlemek için ben de 1 dönem çalıştım. Gelen paramdan birikim yaptım ve borcu ödedim. Bu da bana insanları tanımayı öğretmişti. İş hayatında böyle biriyle karşılaşsaydım faturası daha acı olurdu belki bana. Ben çok erken bir yaşta öğrendim kazık olayını. Erken yol almak gibi seninki ama derinlerde bence aileden gelen bir eksiklik de var. Sen farkında değilsin. Yıllar sonra adını koyacaksın.

çok acele ediyorsun bence. bende senin yaşlarındayım. zamana bırak psikologluk hiçbir şeyin yok. bence aşk mesajlarına inanmamak daha iyi