Bazı travmalar yıllar geçsede kalıyor yerinde. Acı bitse iz duruyor illa ki kalıyor bir şey..

ben de şunu anlayamadım, seni tanımayan insanların senin aldatıldığından nasıl haberi olmuş, neden seni kantinde görür görmez arkandan "işte aldatılan kız" vs demişler yani bu olay neden böyle sanki kedi kadına dönüşmüşsün veya medusa olmuşsun gibi herkes üzerinde büyük bir etki yaratmış? yani düşünüyorum ben de üniversitede okudum, hem de çok keyifli, eğlenceli, deli dolu bir ortamda okudum, bir günden bir güne böyle bir olay görmedim, duymadım. yani bir aldatılmanın veya buna benzer birşeyin, tüm bakışları o insanın üzerine çevirdiği, herkesin biri içeri girince ona odaklandığı, fısır fısır konuştuğu bir olay ya sizin orası cidden çok enteresan bir yermiş, ya da sen olayı çok abartarak yaşamışsın içinde

Hikayemi okudum sanki. Bende aldatıldım hemde hiç yapmaz dediğim insan tarafından sonra soğudum sevgiden aşktan herşeyden derken hiç beklemediğim bi zamanda biriyle tanıştım ilk görüşte aşık oldum ve şimdi evliyiz. çok şükür huzurumuz var. geçmişte sana yapılan haksız hiçbirşeyi unutamazsın sürekli için içini yer ama şuanki hayatına bakıp şükretmen gerek aynı benim gibi o yüzden hiç irdeleme huzuruna bak keyfine bak tadını çıkar

Bu sanırım benim en ağır dersim ve travmam oldu. Kesinlikle unutamıyorum ve aldatma ile ilgili bir şey bir konu bile geçse kaldıramaz oldum... teşekkürlerr A

Dünyada ilk aldatılan kişi sen değilsin, senin dostların senin yanındadır, arkandan konuşan dostun değildir, o kişilerin de ne düşündüğü önemli değil. Unutamama sebebin acaba bi şans daha verecektin de verememiş olman mı? Bir şey daha 2 yıllık ilişkin var ve sen hala unutamadım diyorsun, geçmişindeki adamı su anda ister sev ister sevme ama birlikte olduğun sevgilini sevmiyorsun. Geçmiş hesaplaşmanı kendi içinde bitir, şu an devam eden ilişkindeki kişiye üzüldüm açıkcası. Beni aldatan birini ne diye düşüncekmisim unutamayacak mısım o üzülsün be çok da tın yapmasaydı, hiiiç takmaman gereken şeyleri takıyorsun. Hadi ilk zamanları anlarım da, okul bitmiş, zaman geçmiş sevgilin olmuş 2 yıl geçmiş, minumum 3 yıllık olaydan bahsediyorsun. S

Tek sorun, çevrendekileri fazla önemsemen ve onların söylediklerini takıntı haline getirmen. Bizim fakülte minnacık bir şeydi. Ne olsa duyulurdu. Benim başıma daha kötüleri geldi. 8 ay kendimden 13 yaş büyük, dul ve çocuklu bir adamla birlikte yaşadım, ondan dayak yedim, ayrıldım, üstüne fakülteden iki çocukla daha çıktım. Hatta birinin evinde sık sık kalıyordum, arkadaşlar gelip gittiklerinde görüyorlardı. Fakültenin çevresinde bunların dışında başka çocuklarla da görüldüm. Laf edenleri de hiiiiç umursamadım. Mutlaka arkamdan konuşanlar olmuştur. Ama kimse gelip benim yüzüme karşı bir şey söyleyemez. Söyleyemedi de... Garip garip de bakamazlar, çünkü karşılığını fazlasıyla alırlar. Sen de umursama. Geçmiş gitmiş bir olay. Sadece aldatılmak seni üzmüş. Birileri seni aldattı diye üzülüp, utanması gereken sen değilsin, sana bunu yapanlar. Ben çok ağır dayak yediğimde bile kimse bana ne oldu diye gelip soramadı, konuşmadı. Senin arkadaşların resmen işgüzarlık yapmış, acınacak haldeymişsin gibi davranmışlar. Onlar önce kendilerine acısınlar. Sen hayatına bak. Umursama bunları. Zaten başımıza ne geliyorsa el alem ne der düşüncemiz yüzünden gelmiyor mu?

Neden bu kadar çok müdahale eden olmuş ki onu anlamadım. Konsey kurmalar, onu yaklaştırmamalar filan... Koskoca insanlarsınız sonuçta. Milletin işi mi yokmuş nedir...

bazen yanlıs ınsanlara deger verıp yanlıs secımler yapabılıyoruz, en dogrusunu yapmıssın bu ayıp bnm degıl dıyerek onune bakmakla

Ya mükemmel yazmışsın hatta bu formda bu kadar kendini güzel ifade eden gururlu asla kendinden taviz vermeyen olarak bir seni gördüm ağzına sağlık zevkle okudum öncelikle bunları belirteyim yorumuma gelirse böyle karaktersiz bir insanla daha fazla zamanını harcamadığın için çok şanslısın bence yılların ziyanda olabilirdi böylesi hayırlı canım A

İlişkinize çok ortak olan insan çıkmış belki de okul hayatı olduğu içindir.. Yanınızdaki adamın kıymetını bılın.. Gecmıs unutulmayabılır ama gecmıse uzulerek, gununuzu yakmayın. . O zaten doğru adam olsa su an yanınızda olan o olurdu. Ama değilmiş.. Bence bır takım seylerı baslarda gordugunuz ıcın sukretmelisiniz. Mai ve siyah Kahve nefestir.. tek ayak

Güzel giden bir ilişkin varmış, onu bozma!!!

Herkese selam bu forumu bende takip ediyordum ve artık kayıt olmanın zamanı geldi diye düşündüm. Keşke sevincimi paylaşsaydım ilk önce sizinle ama mutlu olmayı hak ediyor muyum onu bile bilmiyorum.. 2 yıllık bir ilişkim var. Birbirimizi çok seviyoruz ve saygımız da bir o kadar var.. Ancak o şu an başka bir ilde çalışıyor 4 ay oldu gideli. 2 ay sonra geri gelecek.. Müsait olduğu her zaman arar beni nerde olduğumu naptığımı sorar.. Her zaman beni mutlu etmeye çalışır.. Kısacası iyi giden bir ilişkim var. Asıl olay eski sevgilim.. Ben ilk gördüğümden beri onu seviyordum ve aylarca bunu içimde tutmuştum. Ona bakmadan duramıyordum kantine indiğimde onu arıyordu gözlerim. Şans mı derim bilemedim ama bir gün derste gelip arkama oturuverdi ve ben o an sadece önüme bakabilmiştim. Meğer bizim bölümün ikinci öğretimiymiş ve ortak dersimiz varmış ama o derse girmediği için farketmedim.. Gel zaman git zaman sonunda kaynaşıp arkadaş olmuştuk.. Tabi dayanamayıp arkadaşlarıma hissettiklerimi söylemiştim. Dersler, arkadaşlık bahanesiyle birbirimize telefon numaramızı verdik. İnanamıyordum ona bu kadar yakın olmayı hiç düşünememiştim. Yine arkadaşlarımın aracılığıyla biz daha yakın olmuştuk. Akşamları kafelere giderdik. Aramızın bu kadar iyi olmasını sağlayan arkadaşımında sevgilisi vardı beraber her yere gider olduk. Sonunda o bana açıldı bende ona kendimi hiç bu kadar mutlu hissetmemiştim. En başından beri olmayacağını bildiğim bir aşk benimdi ve yanımdaydı. Biz yine dörtlü gezmeye eğlenmeye devam ettik. Vizelerimiz bitti eve gitmeye karar verdik ailelerimizin yanına yani.. Beraber yaptığımız yolculuk sonunda evlerimize gelmiştik. Dönüşü de beraber yapacağımızı düşünüyordum ancak işlerinin olduğunu söyleyip dönüşte ayrı ayrı geldik. İşte asıl film burda kopuyor ya.. Döndüğümde onun arkadaşları sürekli beni arayıp halimi hatrımı sorar oldu. Oda arkadaşlarımın tavrı değişti. Birşeyler olduğunu hissetmiştim ama o zaman ne sormaya cesaretim vardı ne de bu büyüyü bozmaya.. Sonunda yine de sordum işte. Samimi olduğum bir arkadaşım beni kafeye götürdü ve orda da onun arkadaşları vardı. Hepsi bizi bekler gibiydi oturduk ve anlatmaya başladılar. Herşeyi; ne varsa.. Dörtlü takıldığımız arkadaşlarımız vardı ya ordaki kız meğer benimkiyle birlikte olmuş. İşim var deyip ayrı ayrı gelmemizin sebebiyde buymuş. Hiç birşey olmamış gibi o kız karşıma oturup benimle konuşmaya çalışıyordu bir de.. Hepsini dinledim bütün arkadaşları fikirlerini yorumlarını bile yaptılar üstüne.. Sadece dinledim birşey söylemek gelmiyordu içimden. Ağlamıyordum da sanki bu olanlar benim başıma gelmemişti. Çayımı yudumlamaya sigaramı içmeye devam ettim.. Beni yurda kadar yalnız bırakmadılar. O geldiğimden beri beni aramamıştı mesaj atmamıştı ve bende olayı duyunca hiç birşey yapmadım. Ertesi gün öğleni Sonunda bir mesaj geldi bana "Karşına çıkmaya yüzüm yok, lütfen beni affet.." Mesaj geldi ve çöp kutusuna atıldı. Ve işte o zaman tutamadım kendimi avazım çıktığı kadar ağladım ağladım ağladım.. Hıçkıra hıçkıra kendimden geçene kadar. Böyle bir acıyı kabullenemedim. Kimseyi istemedim yanımda odamda saatlerde durmadan ağladım. Kimsenin bana acıyarak bakmasını istemedim kimsenin yanındayız diye palavralar uydurmasını istemedim. Kimsenin benim acımı görmesini istemedim! Yine toparlan dedim kendime. Bu ayıp senin değil sen birşey yapmadın dedim. Sonunda okula gitmeyi başarabildim. İlk gün herkesin bana acıyarak bakmasını hiç tanımadığım insanların hakkımda kantinde fısır fısır konuşmalarını hiç unutmadım. Arkadaşı böyleyse bu da yapıyordur diyenler sizi de unutmadım.. Yine de kör oldum sağır oldum okuluma devam ettim çünkü "Bu ayıp benim değil!!" dedim hep kendime.. Torba değil ki büzesin elalemin ağızını.. 1 haftaya kalmadan herşey düzeldi artık bakışlar yoktu konuşmalar yoktu ve o sevdiğim adam da yoktu.. Bir süre o kızı görmedim ne o karşıma çıktı ne de ben engelledim sildim heryerden. Bir açıklama yapmadı ki bunun açıklamasına da ihtiyacım yoktu. Sonradan öğrendim ki kızın sevgilisi onu aldattığını duyunca ailesine herşeyi anlatmış ve kızı okuldan almışlar.. Okul hayatının son bulmasına üzülmüştüm... Ve yine öğrendim ki sevdiğim adam karşıma çıkmayı istemiş arkadaşları engellemiş daha fazla zarar vermesine engel olmuşlar öyle diyorlar işte.. Karşıma çıkmadı ama ortak derslere geldi kantinde yine o yerindeydi.. Gözlerimi ondan kaçırdım hep yüzüne bakmak istemedim ama o her defasında bana bakıyordu işte.. Okulu bitirene kadar bu böyle sürdü.. Ve okul bitti iş hayatına merhaba dedik.. Şu an dediğim gibi çok iyi bir ilişkim var ve bana değer verdiğini her zaman hissettiriyor.. Ama unutamıyorum işte arkadaşlar! Geçmişimi silemiyorum, kesip atamıyorum.. Ben bunu hak edicek ne yaptım diye defaalarca sordum kendime. Cevabını bulamadım işte. Sosyal medyadan bi kaç kere arkadaşlık istediği göndermişti sildim engelledim. Telefon numaramı değiştirdim. Hesaplarımı kapattım. Hayatıma devam ediyorum elbet ama bu acıyı bana yaşattıranları unutamıyorum. Sevdiğim adamın bir anda hayatımı mahveden adam olmasını kabullenemiyorum. Sevgimin bu kadar masumken onların elinde oyuncak olmasını beni bütün okulda "İŞTE ALDATILAN O KIZ" diye insanların ağzında dolandırmalarını unutamıyorum. Kimseye öfkem yok. ama hiç bir zaman mutlu olamasınlar.. Yaşadıkları her aşk ellerinde çürüyerek kalsın diyorum.. Bunları kimseye anlatamadığım için yazdım buraya.. Sadece içimi dökmek istedim..

Teşekkür ederim canım mümkün olduğunca açık olmaya çalıştım.. Evet hayırlısı kesinlikle böyleymiş devam yaşamaya..

Anamm sanki bi film karesi canlandı gözümde. Yasadiklariniz kolay degil bu yuzden bu bi takinti haline gelmistir bana gore aldatillmada bi tramva sizde buyukk bi tramva gecirmissin aslinda untulmus fakt hala atlatamamissiniz zamana birak zaman herseyi hallediyo