yarın ölücekmiş gibi içimizde hiçbir şey bırakmadan doyasıya özgür ama uygulaması baya zor malesef kurallar, kurallar, kurallar...

Ben de 3 yildir dusunuyorum bunlari, onceden hic iplemezdim. Ne olduysa artik. Gunumun yarisindan fazlasi bu dusuncelerle geciyor, bulasik yikarken bile dusunuyorum. Gece basimi yastiga koydugumda da dusunuyorum. Arkadaslarimla cok guzel bir gun geciriyorum mutluyum ama eve gelince yine dusunuyorum. Mutlu oldum da ne oldu, o anlikti bu mutluluk. Simdi gecti, evdeyim yap yemegi yika bulasigi. Monoton vallahi. Acaba degisik birseyler mi yapsak da kurtulsak bu dusuncelerden. Dans kursu veya enstruman kursu gb?

anı yaşayarak bana görede yarın ne olcağımız belli değil PeSpEmBe Uyuduum ben Büyüdüüm

En büyük mutluluk aşk :) BalePabucu Devenin Bale

işte bu atalet hali noluyorsa bundan oluyor harekete geçmek lazım boş otursan da nereye kadar oturacaksın sana ve konuyu açan arkadaşımıza tavsiyem mümin sekmanın herşey seninle başlar kitabı... orda herşey yazıyor..

ben de psikoloğum gittikten sonra sorularıma cevap bulabildim. hayatı yaşamanın bir yolu yordamı, doğrusu yanlışı yok. herkesin kendi yaşama biçimi var, bunu şekillendiren şey de kendi ihtiyaçların kendi mutlu olma biçimin. benim sorunum gelenek-görenek ve aile kültürümün benim yaşama biçimine ters düşmesiydi. ben de bu yüzden "yanlış yaşıyorum" die kendimi suçluodum. bu beni psikologlug hale getirdi işte.. kendi doğrularıma ve hayat tarzıma sahip çıkmayı öğreniyorum artık. bnnu

çok düşünen insanlar malesef ki mutlu olamıyor canım eğer böyle düşünmeye devam edersen mutlu olamazsın, kendimden biliyorum BalePabucu Devenin Bale

:) ben mumin sekmanin birkac kitabi ile baska kisisel gelisim kitaplari da aldim 2 hafta once, yaksalik 20 kitap aldim. Yurtdisinda yasadigim icin online aldim, toplu gonderimle az kargo ucreti odemek istedim. Birkac kitabi bitirdim ama mumin sekmanin bu kitabina daha baslamamistim. Tavsiyenle hemen basliyorum, tesekkurler. Begenirsem yazarim buraya. M mata_hari

ben çok beğendim tekrar tekrar okuyacağım bir kitap diyebilirim bende de kişisel gelişim kitapları var bikaçtane ama en çok mümin sekmanı sevdim. bana pek çok şey kattı. hayatı nasıl yaşamalı.. bence; 1)kendini mutlu etmekten geçiyor, sen kendini ne kadar mutlu edersen o kadar seversin başkasından bekleme kendin için kendine birşey yap mesela sevgilin varsa ondan bi gül almak hoşuna gidecekse ve o da almıyorsa git bi çiçekçiye kendine bi gül al. kendi kendini mutlu et, başkasından birşey bekleme hayat başkasından birşeyler bekleyerek geçirilmemeli umduğunu bulamayabilirsin üzülürsün hayat sıkıcı dersin. umduğunu istiyorsan kendi çabanla bul. insanın kendi çabasıyla elde ettiği şeylerin kıymeti paha biçilemez... 2)kendi kendine sesli bi şekilde hep olumlu şeyler söyle bugünün kötü geçmiş te olsa akşam evde günüm çok güzeldiiii ve her zaman güzel geçeceeeekkk diye bağır. mümin sekmanın kitabında bu da yazıyor. bilinçaltı öyle birşey ki tarifi imkansız. ama o aslında aptal. sen ona ne söylersen doğru yanlış diye ayırmıyor kabul ediyor o halde ona hep güzel şeyler söyle ki o da sana güzel şeyler versin. mesela neden insanın hep korktuğu şey başına gelir hiç düşündün mü.. bunun gibi... ben bunu yapıyorum ve gerçekten işe yarıyor. nolursa olsun aklından hiçbirzaman kötü düşünceler geçirme. Sabah kalkınca bu gün çok güzel bir güüüünnnn demeyi derken de yüzüne gülücük kondurmayı unutma sebepli sebepsiz durduk yere kahkaha at bir süre sonra gerçekten gülüyorsun bunun gibi çok şey var ama yeterince uzun yazdım sanırım susmam lazım umarım yardımcı olabilmişimdir. bir de başkalarını mutlu etmek insanın kendini iyi hissetmesini sağlıyor

Selam kizlar, Ben surekli bunu dusunuyorum: hayati nasil yasamali? Nasil mutlu oluruz? Mutlu olunca noluyor ki? Doguyoruz, buyuyoruz, zorlu okul hayati sonra is hayati derken evleniyoruz cocuk doguruyoruz, cocuk bakimi ev isleri calisma hayati derken hayat hep bir kosusturmaca, stres sikinti. Sonra bir bakmissin yaslanmisiz. Bazi kadinlara bakiyorum, hep mutlular yuzleri hep guluyor, nasil basariyorlar ki bunu? Diyelim mutluyuz, e bu da hersey demek degil ki, nasil olsa hepimiz olecegiz, su anki mutlulugun olum aninda bir faydasi yok ki. Hayat ne kadar garip degil mi? Sizce ben ucmus muyum? :))) Psikolog laziml di mi? Dusun dusun olmuyor, mutlu olamiyorum, olsam da neye yarar ki 5 dk sonra yine mutsuzluk. Hep cabala dur, temizlik yap yemek camasir bulasik offf ise git gel boyle hayat mi olur yahu. L Last_Station

Hemcinsim, ben de senin gibi hayatı, yaşadığım hayatı ve ne yapmam gerektiğini sorgulayan biriyim. Zaman zaman karamsarlaşıyorum ama yapmam gerekenleri hayatıma koyamadığımdan olduğunu biliyorum ben.. Ben yeni yılda hedef koydum bunları yapıcam, sana da ilham vermek niyetindeyim... Öncelikle NAMAZ... Günde 5 vakit üstümüze düşen farzı yerine getirmeliyim... Ruhumun da bedenimin de buna ihtiyacı var... Sonra hobilerin.. Seni neler mutlu eder mesela? Beni dans etmek acayip mutlu ediyor. Evde kendime güzel hareketli parçalar açıp bazen deliler gibi dans etmek istiyorum.. Başka, pilates yapmak istiyorum... Mesela ben karın ve boyun egzersizleri yapmak için internetten siteler buldum. her gün 10-15 dakika bile olsa spor yapmalıyım diyorum.. Yürüyüş bandı istiyorum aslında ama bu aralar sıkışığız malesef... Ve kitap... Elimde yeni aldığım ama ev işinden, çalışma hayatımdan açıp okuyamadım bile.. Onları okumalıyım ve her ay en az bir kitap bitirmeliyim... Haftada bir veya iki kez, haftasonları evde olduğumda hiç denemediğim pasta veya yemek tarifi öğrenip bunları yapmak... Evde takı malzemeleri bulundurup bir kenara koyup canım sıkıldığında kendime takılar, kolyeler, küpeler yapmak... Ben sana umarım fikir verebilmişimdir. İyi birisin diye hissettim.. Ve ben iyilerin hep mutlu olmasını istiyorum bu hayatta da öbür dünyada da... bnnu

Aynen arkadaşlarımla bütün gün gülüyorum eğleniyorum ama sonra diyorum ki bunun bana ne faydası oldu? Eee güldük eğlendik ne oldu yani? Seninkinin nedeni monotonluk olabilir canım çünkü baya bir sıkmış anlaşılan seni sürekli aynı şeyler. Benimki monotonluktan diyemiyorum çünkü sürekli aynı şeyi yapmıyorum. Daha doğrusu pek bir şey yapmıyorum. Üzerime düşen sorumluluklarımı bile yerine getirmez oldum inan hiç içimden gelmiyor. Bıraksalar akşama kadar evden çıkmam oturur düşünürüm kendi kendime ki çoğu zaman da böyleyim zaten. Acaba diyorum manevi boşluktan, eksiklikten mi kaynaklanıyor bu... Sonuçta kimin hayatı sürekli aksiyonlu maceralı ki değil mi? Herkes bi monotonluk içinde sürdürüyor yaşamını. İşin tuhaf yanı tüm bunları biliyorum ama bir şeyleri düzeltmek için çabalamıyorum, belki de mecalim yok bilemiyorum. Ben de istiyorum öyle oyalanabileceğim bir hobi bence çok iyi gelir dediğin gibi bi enstrüman çalmak mesela. Bi ara pilatese mi başlasam diyordum. Kendimi bi harekete geçirebilsem belki bir şeyler yapacağım da işte asıl mesele orada. :)

mutlu olmak aslında cok basit :) ufak seylerden de mutluluk cıkarabiliriz hayata barısık olmak en dogrusu philosophy biraz aklın varsa