Merhaba kendimi okadar yanlız okadar boşlukta hissediyorumki biz iki kardeştik bi erkek kardeşim vardı 4yil önce bi kaza geçirdi ve vefat etti ben 6 yaşındayken dünyaya gelmiş ti ve ben onun küçük annesiydim oyasimda onu ayaklarımda sallar uyuturdum aslında sadece babadan özlük annelerimiz ayrı annesi bana okadar eziyet ettiki ama onu hiç suçlamadım hep sevdim beraber büyük obenim arakdaşım sırdaşım tek dayanağimdi sanki ogittikten sora ben daha iyi anladimki obenim diğer yarımdı cocuklugumdu çocukluğum öldü onla birlikte onun kefene sarıldığını gördüm yıkanırken gidip yüzüne baktım tabuktan alıp toprağa koyduklarını görďum anlatamıyorum gerçekten ciğerim parcalaniyo allah bu acıyı kimseye vermesin hayatında çok acı yaşadım ama bu acının tarifi yok oğlum eşim var ama hep biryanim eksik çok özledim kardeşimi bana abla demesini ben annesizlikten değil kardesizlikten kimsesiz kaldim onu çok özledim cok