Ezik nasıl oynanır? :) . push ; 1Sen

evt insan başta onu düşünüyo o gezsin keyfini sürsün bende çocuklara bakıyım hiç adil değil diyordum ilk zamanlar hatta boşanmadan önce ben neden bu yükün alına giricem diyodum ve huzursuz zamanlarımızda çocuğum bişey istediğinde bile bağırıyodum ağır geliyodu başıma kalmışlarda onlar yüzünden bişey yapamıycamda onlar yüzünden bu haldeyim ömrüm böylemi geçicek diye garip düşüncelere giriyordum. bunların hepsi o anki bozuk paikolojiyle düşünülen saçma sapan şeyler. şimdi ise çocuklarımı almaya gelmez inş bu hafta diyorum krndi kendime. çocuklarımdan biran olsun ayrı kalmak istemiyorum. şimdi çok mutluyuz çocuklarımla onlara vakit ayıramıyodum kendi derdime düşmüştüm düzgün yemek pişiremiyodum şimdi yapmadığım kadar çeşit yapıyorum. onlar ne derse gezmeye gidelim yada parka gidelim yada anne bi kaç saat gezelim desiklerinde tamam tabiki diyorum bana arkadaş oldu çocujlarım 4-9 yaşında çocuklarım. mutluyum çok hemde bi an bile ben niye böyleyim demiyorum ne hali varsa görsün diyorum bana evlatlarım yeter olsa ne olur olmasa be olur olduğunda huzur yoktu en azından şimdi var diyorum. ben yapı olarakta kendi ayaklarımın üstünde duran güçlü bir yapım vardır. herşeyi araştırırım sorgularım en iyisini yaparım ekonomiğim çocuklarımla geçiniyorum üstelik küçük bir rakamla. dediğim gibi istedikten sonra herşey başarılıyor. özgüvenim yerine geldi. kendimi buldum psikolojim düzeldi. çocuklarımla kimi zaman kendimi şarkı söylerken buluyorum kimi zaman oyun oynarken kimi zamanda ben uyurken çocuğum gelip üstüme bi nevresim atarken. yani kocasızda hayat devam ediyor:)

Ben anlamadım kv olan probleminizi neden kızınızı korkudan çığlık atıp ağlatacak kadar büyüttünüz. Bunun için adamın kolunu mu kanattınız o minik kalbi nasıl da korktu kim bilir kuzum benim. Baba da öfkesini kızdan çıkarıyormuş. Allahım başlarım kaynanasına da derdinize de yemeğinize de. Kızınıza eziyet etmeyin saçmalıklarınızla. Şu çocukları yapıyorsanız psikolojisiyle oynamayın. Sinir oluyorum ya gerçekten. Ebeveyn olamayacaksanız yapmayın. Ben de böyle saçmalıklar içinde büyüdüm. Büyükler egosu peşinde koşarken çocuklar anlam veremedikleri olaylara korkarak bakıyorlar. Ve sonra da evlilikten korkuyorlar güven problemi yaşıyorlar mutlu bir evlilik olmaz zannediyorlar. Büyüyünce kızınız bunların hepsini yüzünüze vurabilir çünkü bu tarz şeyler unutulmuyor. Siz iki gün sonra unutursunuz korkudan çığlık atan kızınız çocuk gibi gidip kocanızın kolunu kanatmanızı unutmayacak. Büyüyünce de ne kadar saçma bir davranışta olduğunuzu anlamış olacak.

Sizlerin önerisini düşünerek azıcık sesim çıksın bakalım ise yarar mi dedim. Herkes demişti ki "ciddi tepki koymadığı için aynı şeyleri yapıyorlar, sana tamam deyip bildiklerini okuyorlar" Sonuç: iki aydır ne bir özür ne bir çaba...

En azından bir süre ayrı kalsanız bari. Ailenizin yanında falan toparlasanız kendinizi. Ne kadar pis, kötü olsalarda onların anne babası işte maalesef.. Keşke tepki göstermek yerine alttan alttan istediğinizi yapsanız. Mesela o yemekten ona verin yesin. Çocuğunuzu önceden doyurup karnı tok onun diye gecıstirin. Açık açık söylemek sizi kötü ediyor sadece. Politik olub kafanız rahat olsun. Bulaşmasak iyiydi aka bulaştık bir kere bu aileye. Ya gideceğiz ya güdeceğiz.

Dünya baştan keşfedilmiyor. Yazılacak olan şeyler belli aslında. şartlarınız uygunsa, ayrılırsınız, Değilse, uygun hale getirip ayrılırsınız. İmkansızsa, ayrılmaz, psikolojik savaş halinde ömrünüzü geçirirsiniz. Esiniz iyi bir babaysa bir nebze daha kolaylaşır işiniz. Mevcut durumda şartlarınızı iyileştirmek istiyorsanız, ailesi hakkında konuşmayı bırakın. Sizi sürükleyip ailesine götürecek değil, Ama kendisine karışmayın. Ailesi ile muhattap olmayın.

Çok teşekkür ediyorum uzunca yazmışsınız. Galiba içimden bir yerlerde "keşke olmasi gerektiği gibi bir baba ve eş olsa da cocuklar boşanmış aile çocuğu" olmasalar diye geciyor ki bosvermek yerine hala kızıyorum. Herkesin hakkı var, cocuklar bunlara maruz kalmak zorunda değiller. Gel gör ki isteyerek yapmıyorum daha dikkatli olacağım inşallah başarılı olur, telafi ederim

Elbette ki isteyerek yapmıyorsunuz, bu çok açık belli zaten. Çok yipranmissiniz. Böyle durumlar olacağını hissettiginiz anda bulunduğunuz yeri terk edip balkona çıkın/ pencere açın. Konuşmayın. En iyisi gerçekten böyle durumlarda susmak. Özellikle çocuklar uyanıkken. Siz eşinizi hirpalarken karşılığını kötü bir şekilde verebilirdi, yavrumuz buna da maruz kalsaydı onzaman daha çok üzülürdünüz. Geçecek. Hep bunu söyleyin kendinize, geçecek bu günler. Bitecek kötü günler inşallah

Bilmiyordum, nikah kiyildiktan sonra davranış ve konusmalari tam tersine döndü. Eski konulari bilmiyorsunuz evet. Psikolojik ve ekonomik şiddetle geçti yıllar askitotomsu Yiğit Aras_SMA

Aminn inşallah

Değersiz gördüğünüz insanları fazla kafaya takmiyomusunuz? Öncelik çocuklarınız olsun büyüdükleri zaman onlara harcamam gereken zamanı hırsla geçirdim diye pisman olursunuz. Bırakın kötülük yapan kötü kalsın görüşmeyin eşinizle de şiddet uygulayarak degil de sakince konuşun bu şekilde size hak vermesini beklemeyin.

Öyle değil işte. Yıllarca idare edip patlama noktasına gelmek bu. Ben onun ailesini her hafta bir iki kez ziyarete gider, sarılır öper, hediyeler alırdım. Onları biriyle tanistirirken annem, babam, kardeşim diye tanitirdim. Tüm yaptıklarına rağmen... ben onlara böyle yaklaşırken onlar aileme karşı eşimi doldurup durmuşlar yıllarca. Bir yuvanın, bu kadar insanın huzursuz olmasına sebep olmuşlar. Bu kötülük, nankörlük değil mi? Yani düşünüyorum İlahi adalet bunu yapanların yanına kar mı koyacak, hayır. O halde neden bu insanlari masum görüyorsunuz? Ben de bir evladım, ailem var. Benim bu kadar jestime rağmen esim anneme o kadar kaba ki. Babam vefat ettiği gün, annesine yüzük hediye almaya gitti Benim annem kardeşim evime gelmez rahatsız olmasın diye. Ama onunkiler istedikleri zaman gelir, dan dun konuşur, beni aylarca sarsacak şeyler söyler giderler. 2007den beri tanıyorum, sabrediyorum, alttan alıyorum. ilk defa iki aydır böyle tepki verip konuşmaya başladım. Sizce gerçekten kötü taraf ben miyim? . push ; askitotomsu Yiğit Aras_SMA

Neden dibe vurasınız ki şimdi çok mu iyisiniz eş kişisi düzelmeye niyeti yoksa ayrılın anasının kucağına götürün.

Konu hiçbir konuda umursanmamak. Yemek konusuyla patlak veren bir öfke boşalması. Bu öfke birikmisliginin zararından çocuklarımı korumak için nasıl güçlü olabileceğim... Adamın onca hakareti görüp de annem sen seviyorsun diye yemek yolladı demesi. Buna inanması. Hakkımı hukukumu, huzurumuzu yuvamız cignemeleri... Hiç sevmediğimi bildikleri bir yemeği dahi o seviyor diye yaptık diyerek kurnazlik yaptıklarını sanmalari vs. yemek mevzusu esas sorun degil L Limoniiiii 2 pırlanta sahibi... Anneler

Sizi oyle iyi anladim ki. Bir tanidigimin tipkisinin aynisini yasiyorsunuz. Ne care bulabildi, ne birakip gidebildi, cabaliyor hala. Siz insallah bir care bulursunuz. Fakat sunu soyleyeyim, demeyin, sabreder gorunun, sabredin diyorlar ya, can dayanmiyor goruyorum. Kiz sabrettikce adam anasinin parmagini getiriyor sokuyor kizin gozune. Insan esini guler gorunce rahatsiz olur mu, adam eee uuu diyerek saga sola bakiniyor, heh diyerek annesinin verdigi kenari kirik tabagi cikariyor ortaya, annesi siz kullanin demis=/

Düzeltmeye çalışmaktan vazgeçin, bırakın. Bağınızı koparın. Ayrılmaktan bahsetmiyorum. Tam anlamıyla serbest bırakın. Enerjinizi kendinize be çocuklarınıza harcayın. Ne hali varsa görsün. Şimdiye kadar yaptıklarınız sizi daha fazla strese sokmaktan başka bir işe yaramamış. Bir de bu şekilde deneyin. Sanki komşu ya da bir akrabanız bunları yaşıyormuş gibi. Onlara nasıl sadece uzaktan bakıp üzülüp geçerdiniz ama hayatınızı etkilemezdi durumları onun gibi. Akışa bırakın. Mücadele etmeyin.

Yardım almaktan cekinmiyorum tabii ki. Benim uzmanım boşanmama karşı :) sadece su pandemide hastaneye gitmeyi erteliyorum T

Mikrop olmadığının farkındayım, sadece o çocuklar o yemeği yese en fazla nolur diye düşündüğüm için mikrop yazdım. Çünkü en fazla hasta olurlar, iki ateşlenirler geçer. Ama bu sahneye şahit olmak geçmez. Dolmuş dolmuş taşmışsınız, haklısınızdır da ama ceremesini çocuk çekmemeli.

Yansıyor maalesef. Nasıl asarım bilmiyorum

Bir de öneriniz nedir somut olarak? Ne tavsiye edersiniz? Siz olsanız neler yapardınız ya da?

Sizi çok iyi anlıyorum kendilerinden o kadar nefret ettirmişler ki hiçbişey olmamış gibi aynı hareketlere devam etmeleri sizi tetikliyor

Yanlış anlamayın da bu dünyada her şeyin başı önce sağlık sonra para. Ayrıldıktan sonra maddi olarak gücünüz var ise dibe çökmezsiniz. Butun yük eşiniz hayatınızda iken de sizdeymis zaten. Şunun cevabini vermeye calisin eşiniz yaşı ilerledikçe temizlik kavramını öğrenecek mi yoksa daha da pis bir insan mi olacak.

Tekrar çok teşekkür ediyorum, size ve çocuklarıniza sağlıklı, mutlu, huzurlu güzel yillar dilerim Allah'tan

Yani kötüsünü söyledikçe o size hak vermeyecek biliyorsunuz. Hatta aile mağdur görünecek gözüne. Önce sakin olun. Yemek mi getirdi bırakın yesin, çocuklarınızın en sevdiği alternatifi verin. Sizin alternatifinizi yiyecektir eminim. Mesela köfte patates mi seviyor köfte mi babanne yemeği mi? Yada pilav mantı neyse en sevdiği onu koyun emin olun onu seçecektir. Böyle stratejilere yönelin çocuklarınız için. Böyle çocuklar çok yıpranıyor ne yazık kş

Çok teşekkür ederim tekrar. Aslında ailenizin iş durumundan ve akademik basarinizdan soz edince hemen anlaşılıyor bunun da ihmalkar ebeveynlik türlerinden biri olduğu. Demek insan içinde olduğunu geç fark ediyor normal sandığı için. Bana gelince güvenli alandan çıkmama konusunda çok haklısınız. İşte bu da güvensiz bağlanma kaynaklı. Kader motifini çocuklara aktarmamak için çabalıyorum güya. İşte tıkandığım yerde buraya geldim iyi de oldu

Bende eşimin ailesi ile arama mesafe koydum. Eşime de söylemedim, evime çağırmıyorum, evlerine gitmiyorum, aramıyor sormuyorum. Eşimde neden gitmiyorsun vs demiyor, o yüzden rahatım. Ama konu sahibinin eşi çok haksız bu konuda, suçun %90 eşinde. Kadın yoksa araya o mesafeyi koyabilir. Adam bildiğin inadına kadının damarına basmıs

On iki yıldir çalışıyorum. Bugüne kadar birikim yapamadım çünkü düğün borcu, ev eşyası, ev taksidi ve şu malum bahçenin odemesi için tüm kazancimi eline saydım. Gelinligimi bile kendim ödedim. Anası nişan alışverişine gidelim ne istersen al deyip kasada bana yikmisti faturayı. Hiç unutamam bunları. Çok şükür maddi beklentim hiç olmadı ama bu kadar enayi yerine konmak da zoruma gitti. İşte en son o bahçeye de ev kondurdular ya benden gizli... İnsanlar diyor ki anasıdır, gidip gelsin ne karisiyorsun. Ben gitmesini hiç engellemedim ama her gidişinde ya dolduruyorlar ya yüksek meblağ para istiyorlar. İşte bu bahçe meselesini de eşim oraya gidince kabul ettirmisler. Ben eşimi biliyorum. Fitne bir aile, fitne bir çocuk yetiştirmiş bu kadar. Eşimin abisi, tapumuzu üzerine geçirmeye çalışmıştı eskiden. Kendileri neyse yetiştirdikleri o

Kesinlikle öyle. Ben kendim ettim kendim buldum diyorum ama her erkek de bu kadar sacmalamaz. Bunu kestirmek de kolay değil

İyi geldi mesajınız. Bendeki bu mutsuz, gergin hal kroniklesti bu insanlar yüzünden. Evlenmeden önce çok umutluydum ve çok gülerdim. Şimdi yaş otuzu geçti onun etkisi de var mı bilmem. Sizde de böyle bir şey var mıydı? Yani bu duygu haline rağmen mi toparladiniz? Çocuklarla baş başa kalınca duygusal olarak çöküp onlara bağırıp çağıran bir anne olmak istemiyorum. Şimdi bile çocuklara bagirinca kendime çok kızıyorum. askitotomsu Yiğit Aras_SMA

Ah o kadar uzuluyorum ki en guzel sekilde hatirlamasi gereken zamanlari anne-baba cekismesi ile hatirlayacak olan cocuklara... Her konuya yaziyorum ayni seyi ama su an cocuklarinizin yetiskinlik hayatini etkileyecek semalari olusturuyorsunuz. Sizin kader motifiniz ile ilerlemesini ister misiniz kizinizin? Bunun cevabina gore adim atin derim. Her cocuk biraz yara alarak buyur ama bu yaralarin ne kadar kanayacaginin kontrolu ebeveynlerinin elinde. Hic hak etmiyorlar boyle buyumeyi, hic...

Terapiste gittik, yedigi uyarılardan sonra biraz düzelir gibi oldu, sonra yine aynı. Siz yine de okursanız düşüncenizi benimle paylaşın lütfen askitotomsu Yiğit Aras_SMA

Gittik. Mal bu, duzelmiyor

Demek istediğim şuydu: Başta kestirip atamadım çünkü olan bitene anlam veremedim. canımı çok sıktılar ama dediğim gibi ben niyeyse sorunları büyütmemek gerek diye düşünürüm hep. Zaten şikayet edince de cevremdekilerden veto yedim. Böyle uzadı gitti. Şimdi görüyorum açıkça sorunun büyüklüğünü. Duygusal ihmal, psikolojik ve ekonomik şiddet çekmişim yillarca.

Oyle dolmussunuz ki normalde yapmayacaginiz seyleri yapiyorsunuz ofkeden. Ofkeniz hergun katlanarak artiyor ve esiniz degismedikce artacak. Bu ofke once size zarar vermeye baslayacak sonra da etrafa sicrayacak. Allah yardimciniz olsun. Ayrilmaktan korkmamak lazim ama zorlugunu da anliyorum

Ay yapmayın lütfen kötü dilekte bulunmayın Kızınız için çok üzüldü ve o sebeple o yorumda bulundu bence kızmayın. Bu konudan muzdarip olduğunu da söylemiş zaten hassasiyeti bu sebepledir.

O zaman soyle dusunelim bir insan neden hayatina birini alir? Anlasildigini/duyuldugunu hissetmek, degerli hissetmek, biri tarafindan cekici bulundugunu hissetmek, asik oldugunu/olundugunu hissetmek, biri ile ayni yolda yurudugunu hissetmek icin. Bunlar saglikli iliskinin olmazsa olmazi ve bu iliski icinde bu ihtiyaclarinizin karsilanmasi gerekiyor. Sizin hangi ihtiyaciniz karsilaniyor, bu iliski size ne katiyor ki? Sorun olmasi icin ne gerekiyor tam olarak? Ya da soyle diyeyim cocuklarinizin duygusal ihtiyaclari karsilanmayan bir anne ile buyumeleri yeterince buyuk bir sorun degil mi?

Ya benimki bilincaltimdaki yanlış bir kodlama galiba. Elimi tutan biri olmazsa mahfolurum sanıyorum. Güvensiz bağlanma galiba. Bu koca kişisiyle evlenmeden önce ayrilmistik da babamı yeni kaybetmiştim, onun gibi bir acı yaşadım. Saçma bir düşünce iste

Biraz korkaklık var bende. Cesaretim desteklenmemis çocukken galiba. Sanki tek kalırsam mahfolurum gibi bir his. Bilemedim

siz kaybetme korkusu hiç yaşatmamısınız hep vermişiniz

Sene başından beri izindeyim. Bunu bilmelerine rağmen birkaç günlük lohusayken bize gelip arazi ve ev almak için para istedi babasi. Biz memur maaşıyla nerden alıp bunlara niye vereceksek? Bir de birlikte oturalim dedi. O halde bile sinirimi bozdular da eşim müdahale etmedi. Bundan sonra kazancimi vermeyeceğim zaten. Yalnız aileme vereceğim demek istemiyorum cunku bunu duyarsa yine o tarafa aktarmaya başlar bol keseden. Artık vermiyorum diyor, inanmak istiyorum ama inanamıyorum. Şimdi tekrar eski haline donmesin. Bir de siz bu kultur farkı ve denklik konusunu nasıl cozdunuz?

Bazen böyle yapıyorum. Ama insan işte bir anda dolup taşıyor. Eşim aslında içten pazarlıklı, bencil bir ev arkadaşı. Evet tam anlamıyla ev arkadaşı. Paylaştığımız şey sadece aynı ev. Eskiden kazancimin hepsine de sahipti, şimdi değil askitotomsu Yiğit Aras_SMA

Madem en az zararla bir kaç yıl geçirmek istiyorsunuz öyleyse susun. Dışarıya mümkün olduğunca kapalı olun. Evde onlardan hiç söz etmeyin, he he, yok yok.. Bu süre zarfinda birikim yapmaya çalışın elinizden geldiğince maddi manevi. Cocuklariniza daha çok zaman ve sevgi verin ne olur. Bu gördukleri, duydukları onlarda büyük yaralar açar. Geçmiş geri gelmiyor, onların bu en güzel zamanlari bir daha asla gelmeyecek. Onların ve kendinizden çalmayın bunu. Daha fazla fedakarlık yapın gerekirse. Mesajlara verdiğiniz cevaplari tek tek okudum, ufku açık çok akıllı naif bir kadinsiniz. Yipranmissiniz çok yipranmissiniz sadece. İsterseniz yine yeniden toparlanır sadece kendinize ve çocuklara odaklanabilirsiniz bir kac yıl. Verdiginiz örneklerden yola çıkmak istiyorum ; madem bin defa hayır dediniz yine yapıyor ve sizin amacınız sadece bir kaç yıl öyleyse rest çekmek yerine bırakın ne yapiyorlarsa yapsinlar. Annesine gittiği gün çocuklarınızın karnını iyice doyurun. Geldiginde yemeği görünce " eline sağlık annenin, açsan hazirlayalim ye, biz yedik " deyin. Daha ılımlı yaklaşın. Getirdiği yemeği iyice isitirsaniz mikrop falan kalmaz, bırakın çocuğunuzda yesin. Sonuçta o eve eşiniz gidiyor, yiyip içiyor ve bulunduğunuz eve geliyor. Her halükarda varsa bir virüs mikrop alıp geliyor zaten Getirdiği yemeğin size bir eksisi olmaz siz yemedikce. Çocuğunuz da zaten yoksa yemez, yiyecekse de ısıtıp verin. Tencere konusu gibi örnekte de, sarı dediği anda " aa evet sarida hoş olabilir, tamam sarı olsun " diye kestirip atın. Demem o ki ya yemekleri rest çekip bir poşete döküp sokak hayvanlarına vereceksiniz yiyebilecekleri yemeklerse ya da "iyiyi "oynayacaksiniz ki sizin niyetiniz " bir süre " ise ikinci şık daha makul duruyor. Ne yaparsaniz yapın çocuğunuza bu manzarayı bir daha yaşatmayın. Gerekirse o an patlayin ama çocuğunuz uyanıkken konuşmayın.

Yani biz üç sene flört ettik. İlk aydan beri de eve girdi çıktı bizimkilerle bir bağ kurdu. Ben de onun hayata bakışından emimdim. Ailesi karadenizli muhafazalar bir aile. Ama gördükleri istedikleri yetiştikler bambaşka. Ailesi bizim ailenin alkol almasına karışacak oldu. Ben sert bir kavga ettim eşim de bana hak verdi. O bir kırılmaydı bizde. Kayımvalidem akıllı kadındır, bana diş geçiremeyeceğini anladı. Bir daha karışmadı, onunla küsüşmedem ortak bir dil kurduk. Etliye sütlüye karışmadan geçiniyoruz. Hoşlanmıyor benden biliyoruö kırgınlığı da çok ama bana yansıtmamayı öğrenfi. Ben de ufak laf sıkmalarını, rahatsız eden yanlarınk görmezden geliyorum. Ama kayınpederim öyle değil. Can dostum dediğim arkadaşımın cinsiyeti erkek diye evli kadınsım gelmesn diyecek oldu, oğlumum yanında küfürlü konuşmalar derlen sert bir kavgayla tamamen bağımı kestim. Algılayacak bir adam değil. Durması gereken yeri bilmiyor. Beş gün kaldığımda aynı evde zor oluyor ama eşime de diyorum bu kalmalar oğlum okullu olup bendiz gidebilecek yaşına kadar. Şu an oğlum için sabrediyorum. O da buna saygı duyuyor. Çünkü eşim onlardan farklı dini siyasi fikirleri olan benle paralel bir adam. Yapıllanları görüp kendi de kızıyor. Sadece bana söyleme şikayetçi olma. Mesafeni koy ama benim ilişkime karışma diyor. Anası babası neticede. Ben de hak verdim. Böyşe bir yol bulduk. İş gerçekten eşte bitiyor özetle

Teşekkür ederim yorumunuz için. Pişman olmadım. Bu kadar sarpa sarmasina rağmen adam kılını kipirdatmiyor, çok çaresizim diye yazdım. Kendimi tabii ki sorguluyorum. Görmediğim, nesnel olmadığım bir şey var mi diye size soruyorum. En azından benim onlara kızgın olmam için elimde sebepler var. Ama onun yillarca aileme yaptığı terbiyesizlikler açıklanamaz. Herkes insan gibi davransın istiyorum çok mu? Fazla bir şey istemiyorum ki beyfendiden. askitotomsu Yiğit Aras_SMA

Getirmiyordum aslında. Her şeye rağmen düzenli ziyaret edip hediye falan alıyordum. Sonra baktım ki anneme tam anlamıyla düşman gibi davranıyor. Anasi da beni ve ailemi kotuluyormus gizliden. E o zaman ben niye susayım dedim. P

İnanın 150 milyon kere konuştum Herkesin evi dort duvar bir kapı, bizimki beş duvar sıfır kapı. Eşimin duvardan farkı yok, ben konuştugumla kalıyorum. Kapımız da olmadığından ailesi istediği gibi her şeye burnunu sokuyor. Dolayısıyla ben umursuyorumdan çok her seyin içine dahil oluyorlar

bunu süreye bağlamak yanlış olur çünkü inanın zaman ilaç oluyor git gide hergün değişiyor ve kendiniz farkettiğiniz gibi çevrenizde size sinyal veriyor çok değiştin krndine geldin diye insanın yüzüne rengine bile yansıyo huzur. yani 2-3 aya bile kendinizi farkedersiniz öyle söyliyim ben ayrılalı 10 ay oldu düşünün inanılmaz mutluyum ve birleşmek istemiyorum kaç kere yanaştı kaç kere yalvardı düşünün kaç yıllık eşim çocuklarımın babası reddettim bi an olsun tekrar birleşmeyi süşünmedim çünkü yakaladığım huzuru tekrar kaybetmekten korktum hep. hala istiyo gel desem gelir ama ben istemiyorum gerisini siz süşünün artık:)

Yemek piser kaynar, mikrop kalmaz da yemeği eliyle tencereye tabağa koyuyor. Kadın tuvaletten çıktı düşünün yani, eli sabun görmedi, yiyecekleri eliyle dağıttı. Ben de yemiyor değilim, ayıp olmasın diye yiyorum. Gel gör ki içine bir şey koyarlar diye de korkuyorum. Sürekli bir tarikate gidip okunmuş şeker getirme muhabbetleri de var. Kimlerin içine düştüm. Ha bir de ben ayıp olmasın diye istemeyerek yiyorum falan ama sevgili kızları bize gelince şöyle bir muhabbet oluyor: Ben: lavaboya yeni havlu koydum sizin için. Gorumcek: ay ben kimsenin evinde havlu kullanmam. E böyle olunca da insan dusunuyor ki siz bu halinizle kendinizi temiz, diğerlerini pis mi görüyorsunuz

Öyle düşünmeye çalışıyorum ama işte bir seferlik bir şey değil. Sürekli aynı şeyler. Babası olacak adam da kızımı dudağından öptü en son. Bir de bu sadece hijyen meselesi değil, bu patlama oldu. Hijyen, adam yerine konmama, gasp, psikolojik ve ekonomik şiddet vs yillardir. Öyle bir sülale ki birbirlerinin malını yiyorlar, borç takıyorlar, aldatma, şiddet, büyü sürekli böyle şeylerle kavga ediyorlar. Ben bunların içinde olmak istemiyorum. Mesafe koyup saygı sevgi çerçevesinde kendi hayatima bakmak, bir şeyler üretmek, dünyaya fayda sağlayıp gitmek istiyorum. Bunlar beni illaki sacma sapan hadsiz müdahale edip pisliğin içine çekiyor. Yahu ne giyeceğimi, nereye gidebileceğimi, nasıl davranacağımi ilkokul diploması olmayan insanlar mı belirleyecek sürekli? Aileme maddi yardım edemezmisim, ama onlara verecekmisim. Benim malım onların mali yokmus. Ben buna niye izin vereyim.

Eşim kendisine ksrısılmasını seven bi tip olmadığı için bu konularda da bana karışmaz başka türlü meselelerde baskı yapabilen biri ama, işte illa bir yerde sorun çıkacak ama çok büyük olmadığı sürece halledilebilir, gerçekten bu eş aile sorunları çok karmaşık çevremde çok var sizin gibileri Çok arkadaşım bu durumdan muzdarip

Eşim her hafta en az bir kez gidiyor zaten engellemiyorum, zaten beni de dinlemez. Her gün mutlaka en az bir kez arar konusurlar. Bazen anasi kapatır, babası arar, o kapatır kardeşi arar. Arada duyuyorum evin içini soruyor bicirik kardeşi. Bu cevapladikca o daha da soruyor. Her sahurda arar ve sahura kalkın der bicirik. Bekar bir genç kız olmasına rağmen arayıp çocuğun altını surda degistir demisligi var. Arkadan anası sesleniyor kapıları kapatıp otur diye. Yani şunu demeye çalışıyorum, ben mesafe koysam da bunlar safa yatıp her şekilde müdahil olmaya çalışıyor. Eşim de çanak tutuyor. Sıcak su torbası istedim, eczaneden dönerken anasını arayıp sormus ki nasıl kullanalım? Ya ben salak mıyım, cahil anası hayatında hiç kullanış mi? Ya da perde yikamisim, annesine söylüyor ki onaylasin. O da aferin diyor. Karnıyarık yapmışım onu bile söylüyor ki bir aferin daha desin. Bu insanlar da karşıma geçip her şeyi nasıl yapacağımı söylemeye yüz buluyor. Ben y. lisans mezunu öğretmenim. Şehir dışında ailemden ayrı yaşadım. Bana ev işi öğretmek nedir yani? askitotomsu Yiğit Aras_SMA

Çok şükür iyi niyetli olduğumdan iyi insanlar biriktirdim etrafımda. Ama kaybetme korkum var galiba. Değişimden korkuyorum sanırım. O yüzden zorlanıyor olabilirim askitotomsu Yiğit Aras_SMA

Anladım çok zor o zaman birikmişler var. İnanın beni anlatınız. Aynı şeyleri yaşadım ve yaşıyorum. İyi gelin olunca maalesef tepemize çıktılar. Ben artık asla eleştirmiyorum ve mesafemi koydum ve ailesi ile ilgili olumsuz bir şey söylemiyorum. Tek çözüm mesafe maalesef eşiniz gidip gelince de engel olmayın. askitotomsu Yiğit Aras_SMA

Bu arada kayınvalidem de dişleriyle oynar o eliyle yemek pişirir. Ben yerim eşim çocuğum fa yer. Çünkü kadına ayıp olacak diye yiyorum. Dışardaki dönerciler, pideciler kıllı elleriyle elliyorlar, kimbilir neler yapıyorlar ama yiyoruz bilmeden diyorum. Bu tarz ufak şeyleri büyütmemeye gayret ediyorum. Gerçi bizimkilere saygılıdır eşim sizinli gibi olsa yemeyebilirdim ama yine de bunu görmezden gelebilirsiniz

Başka şeyler var tabii ki, daha önceki konularima yorum yapmistiniz zaten. Birçok kişi eşin seni zorlamazsa sorun yok, senin ailene yapsa... yazmış. İşte eşim beni gitmem için zorluyor ama kendisi gelmiyor zaten. Yapmadığı saygısızlık kalmadı. E benim de artık cici, anlayışlı kız olmama gerek kalmadı. askitotomsu Yiğit Aras_SMA

İyi ki ilahi adalet var yoksa çirkef çamur insanla uğraşmak çok zor.

Eliyle mi koyuyor? Her yemeği mi? Sulu yemekleri nasıl eliyle koyuyor mesela? askitotomsu Yiğit Aras_SMA

Evet inandım, hiç aklıma gelmez herhangi bir insanın art niyetli olabileceği... O zaman küçüktüm şimdi bile art niyet aramam kimsenin lafinda askitotomsu Yiğit Aras_SMA

Allah korkusu her şeyin başı derim. Allah'tan korkmayan kuldan utanmaz

Yeni insanlar tanımayı bu yüzden çok seviyorum çünkü kaliteli, akıllı kişilerden çok şey öğreniyorum. Hepiniz sağolun emek verip yazdınız, yardımcı oldunuz

Enlem boylamla oluyor muymus o isler ne sacma insanlarmis aile boyu.

Kesinlikle. Ben de cok seylerle mucadele ettim fakat esimle birlikte. Dusman iceriden olunca cok zor. Sabretmek kolay degil, en azindan kendinizi duyarsizlastirin diyeyim, karsidan izler gibi bakin, cocuklariniz odakli olun ki onlara zarar verecek davranislar olusmasin yanlarinda...

Nedense hep byle konularda erkek haksız konu sahibi haklı gibi düşünülüyor ayrilin ayrıl ayrılmayın kendimce asla bişey diyemem hayat sizin ama sizde haksizsiniz tek taraflı degl

Her konunuza arada yazdıklarınıza ayrı şaşırıyorum. Nişanlıyken belli olan aileye neden iyi davrandiniz yıllarca? Aklı başında, eğitimli, maddi olarakta kimseye bağımlı olan bir kadinken neden kendinizi bu kadar sömürttünüz? Şimdi bunları yazmanın bir anlamı yok belki ama bu öfke patlamaları yıllarını birikimi. Eşiniz ve ailesine söyleyecek söz yok ama kendinizi de bu raddeye kadar getiren sizsiniz birazda. Çalışmaya başlayınca ayirin bütçeleri, kendiniz birikim yapın ama meseleniz sadece para değil sizin. Eşiniz her konuda ailesinin fikrini sizden önde tutuyor yazdıklarınizdan çıkan. Ben bunun bir çözümü olacağını sanmıyorum. 2 küçük çocukla boşanmak de gözünüzü korkutabilir normal geliyor bu bana ama onlar biraz büyüyene kadar sabredip, eşinizden bekletinizi sıfırlamaya çalışın. Hala ümidiniz olduğu için bu kadar öfkelisiniz.

Yukarıda da yazdım, o yemekleri çocukların ağzına illaki tıkar. Bir de tek sorun yemek meselesi değil. Hayat arkadaşınızın düşman çıkması asıl sorun. Ben inat biri değilim. Herkese karşı tamam senin istediğin olsun derim. Bunlar ona rağmen inatlasiyor benimle. Su örnek belki fikir verir size: tencere alacaktım. Üç renk sundular kulpları için. Kırmızı, gümüş, sarı. Kırmızı olsun dedim satıcıya. Ben sarı istiyorum diye benimle kavgaya tutusmaya kalktı nerdeyse

amin inş Allah sizede güzel bir kapı açsın çocuklarınız herzaman ağır ve öncelikli gelsinler lütfen. herşey geçip gidiyor o çocuklar bize kalıyor ve onlar ilerde sorun yaşadıkça iki kat kahrolaniliriz daha fazla paikolojilerinin etkilenmesine izin vermeyin. gerekiyosa o an dilinize gem vurun ama o an susun çocuklarınız şahit olmasın sonra en çok ona pişman oluyosunuz evlilik boşanmaktan çok çocuklara açılan yaralar için pişman oluyorsunuz. benden söylemesi biri bana demişti dersiniz mrmnun oldum siz iyi olursanız çocuklarınızda iyi olur en ufak yüzünüzün ifadesinden anlıyorlar ve içlerine kapanıyorlar davranışlarına yanaıyor onlarında. bırakın kocayı kaynanayı kaynatayı görümceyi hepsi çöp çocuklarınıza sarılır onlar size merhem unutmayın

terapist veya psikolog şart size

İnşallah ne diyeyim

Adam hayatınınyaşıyor. Siz boş yere tuketıyosunuz kendınızı! Umursama! Baktın olmuyor dünyada ılk boşanan siz olmucaksınız. Herkes guclu kadın olabılır. Zaten kadın başlı başına bir güctur. Umursamayın.

Maalesef bunlar duracaklari yeri bilmiyorlar. Bu yüzü de nerden aldıkları çok açık. Sizin için sevindim :) Erkek arkadaş deyince aklıma geldi. Bizimki benden habersiz mail adresimdeki erkek adreslerini silmisti. Bir de bir erkek arkadaşıma benim agzimdan bir daha bana şarkı atma vs diye yazmış. Öğrenince ne kadar zor durumda kalmıştım. Bir normal hareketi yok bu zümrenin Khomyuk

Evet anlıyorum sizi. İnsan doğru olanı görüyor, biliyor ama karşı tarafa bir türlü anlatamıyor. Tamam deyip bildiğini okuyor, sizi yok sayıyor. Böyle olunca insan isyan ediyor. Kendini çıkmazda hissedip, ne yana çırpınacağını şaşırıyor. Bu yüzden diyorum bırakın, salın ipini. Yıpratmayın kendinizi. Annesi yemek gönderiyorsa otursun yesin. Çocukları tembihleyin, hijyen hakkındaki kaygılarınızı usulünce anlatın, yemelerini istemediğinizi söyleyin. Annelerin böyle bir gücü vardır. Çocuklarını ince ince işleyebilirler. Kv bilinçsizce ve olumsuz anlamda yaptığı şeyi siz doğrusunu göstermek için kullanın. Çocuklar sizi sürekli sinirli ve isyankar görmeye alışıp kanıksamasınlar. Sizi öyle hatırlamasınlar. YouTube da bağ kesme çalışmaları var, bilmem ilgilenir misiniz? Sizi mutsuz ve huzursuz eden insanlardan ve olumsuz duygulardan bağınızı kesiyorsunuz. Onları hayatınızda olsa bile artık o olumsuz duygular sizi etkilemiyor. Bir denemenizi tavsiye ederim.

Cikmaza girildiginde bosanmak cozum olabilir. Bu evlilik degil cunku. Evlilik boyle olmamali. Yazik degil mi cocuga. ailesini karsiniza alarak huzur insa edemezsiniz. Bu sekilde dillendirip erkegin gozunu acamazsiniz. Gorse bile ailesini tutar sizi karsisina alir. A

Suçluyum tabii ki. Kendime bunları yasattigim için. Kime danissam olur böyle şeyler, ayrılmayı aklına getirme lafını duydum. Aile, arkadaş, akraba, komşu, terapist... Herhalde ben abartiyorum diye suçluluk psikolojisi yaşadım. Şimdi görüyorum da resmen şiddet yaşamışım. . push ; askitotomsu Yiğit Aras_SMA

Çok dolmuşsunuz tahammül edemiyorsunuz artık, insana bisey bi kere söylenir inadiniza yapıyormuş gibi tekrar ediyor sizde tepki veriyorsunuz bn sizi haklı buluyorum ama bu durum çocuklara yansımamalı asla

Boşanırsam bu bozuk psikolojiyle nasıl çocuklarla ilgilenirim demişsiniz. Yanlış düşünüyorsunuz. Boşansanız da boşanmasanız da o psikolojiyle çocuklarla ilgilenen yine sizsiniz zaten, babaları değil. Ama yardım almak için ayrılmayı beklemeyin derim. Lütfen psikolojik yardım alın. Hem bu öfke kontrol probleminize yardımcı olur hem de boşanma konusunda daha sağlıklı karar alabilmenize. Türkiyede psikolojik yardım almak ayıp gibi karşılandığından insanlar son raddeye kadar bunu yapmıolar ve olan kendilerine ve tabi çevresindekilere oluo. Özellikle çocuklara.

Keşke o zamanlar herkes saçmalama demek yerine, bir Allah'in kulu bunu deseydi Önceki

Aynen öyle. Sanki oğlum bak biz ciciyiz, o kötü der gibi. Hep aynı cümleyi kuruyorlar: biz iyi niyetle yaptık. Yahu yapmayın diyoruz, inada yapıyorsunuz, bu iyi niyet mi?

Tüm mesajlarınızı okudum alıntılamadan yazıcam. Sizin sorununuz eş ailesinden çok daha fazla eşinizle. Evet aile büyük sorunlu fakat dengeyi eşiniz hiç sağlayamadığı gibi bir de çomak sokup deşiyor. Öğretmenim diyorsunuz şu an çalışmıyorsunuz sanıyorum. Kpss zorlayın evdeyken, belliki bu adamla bi geleceğiniz yok, yanındayken yapabileceğiniz tüm olanakları kullanın Benim kvde de sizinki kadar olmasa da çok sorunludur, lohusayken canıma okuduğu için 3 senedir minımum görüşüyorum. Ama eşim her gün günde 2-3 arar o kapatır aynı sizinki gibi kardeşi babası... fakat dengeyi kuruyor, evdeki birşeyi anlatmaz. aile işin içine girince evlilik zor toparlanıyor zaten bi de böyle bi eşle gelecek çok zor..

Çok sevindim hem sizin için hem kendim için. Bir yandan korkuyorum bir yandan diyorum ki insan neleri atlatmiyor

Sulu yemek kültürleri yok

Boşanmanıza niye karşı? Doktorunuzdan memnunsanız bişi diyemem aama soru işaretiniz varsa o da vazgeçilmez değil biliyorsunuz değil mi? Hiçbir doktor normalde boşan yada boşanma demez, kendi düşüncesini belli etmez. Size sadece kendiniz karar vermeniz açısından doğru soruları sordurtur o kadar amaa yönlendirmez. Bence doktorunuzu da değiştirin. Bu arada pandemi dolayısıyka online terapi veren uzman çok, bilginiz olsun. Hakkınızda hayırlısı.

Bir de şu var: nikahtan bir hafta önce aileler bir araya gelince tanisildi. Hadi ben toyum akıl edemedim. Aile büyükleri vardı o sırada yanimizda. Kimse uyarmadi ki... Hep iyi ol, büyütme laflarını duydum

bosheybe23 Ayrıca iki aydır neden patladiniz diye sorarsanız, birikimimizle çocuklar için aldığımız bahcenin üzerine benden izinsiz ev yaptıklarını, eşimin izin verdiğini duyduğumdan beri tahammülum kalmadı. Buna itiraz edince kp olacak adam bana salak terbiyesiz dedi. Ben de artık susmamin bir anlamı olmadığını gördüm Önceki

Böyle bir adamdan ayrılmaktan korkmayın zaten bununla yaşamaya devam edersiniz daha dibe varacaksınız. Bu adamla ve ailesiyle ruh haliniz dahada bozulacağı kanaatindeyim. Ama kendinize yeni bir yol çizerseniz, yeni insanlar, iyi insanlar, sizi seven saygı duyan insanlarla tanışırsınız. Bu pislolojik sorununuzda kalmaz.

Çocuklar kaç yaşında? askitotomsu Yiğit Aras_SMA

Eşiniz hoşlanmıyordur tabi ama ailesi bi şekilde hayatınıza dahil oluyor, Siz tiksindiginizi söylüyorsunuz o annesinden yemek getiriyor bu karşılıkli inatlasmaya dönmüş C captain price erkek

Mesafe koyucaksın ve mesafe koyduğunu eşine sakin bi dille anlatıcaksın. Çünkü gerçekten bu saçma sapan aile muhabbet kavgalarından çocuklar çok etkileniyor, kendi çocuklarımdan biliyorum. Sakin bi insan değilim ama elimden gelenn fazlasını yapmaya çalışıyorum. Sinirlendiğin zaman hemen adamın yanından başka odaya geç, balkona çık, kulaklık tak müzik dinle. Böyle ilgisiz, umursamaz insanlara en güzel cvp da sözlerinle değil tavırlarında belli etmek bence. Sende onu umursama takma, ilgilenme geri çekil. Hatta o tartışmaya çalışıp seni kışkırtır, kesinlikle kanma, duyma. Ailesine mesafe koy, kapının arkasında bırakmaya çalış. Hayat eş ailesinin çirkefliklerini çekemicek kadar kısa. Çocuğunla güle eğlene geçirmek varken.

Ben sana tekme falan atmıyorum. Kızının ruh sağlığı hakkında bunu yaşayan biri olarak uyarıyorum. Hala haklısın bunu yaşatıyorum yaşatmamalıyım diyeceğine bunu söyledim diye bi de bana beddua eder gibi konuşuyorsun. Ben eşime bile dedim birgün kızımın yanında bağırırsam beni sert bir şekilde uyar diye. Bu konuda çok hassasım. Bu konuda uyarıya bile açık değilsin. Neden egoların daha mı kıymetli?Çaresizlik nedir?Hastalık olur bilmem ne olur. Kızının yanında bunları yapmamak senin elinde değil mi?Neyi çaresizlik bunun anlamıyorum.

Yok o yemekleri illa ki çocuğun ağzına tıkar. Ayri kalmam için evden gitmesi lazım. Yaşlı annem dışında gidebileceğim bir yer yok, o da bana yardımcı olamaz. İki minikle de tek başıma cesaret edemiyorum. Biraz büyütsem ayrı yaşamayı teklif edecegim askitotomsu Yiğit Aras_SMA

Evet yıllardır getiriyor. Birkac gunluk yemek de getiriyor, annesi bunu açıkça söylüyor. Su virüs döneminde getirmemesini rica ettim sadece

Siz de bebeğinizi sağlıkla kucağınıza alın:)

Çünkü çok yiprandiniz

Bence size yazıklar olsun. Eğer ben kızıma böyle şeyler yaşatırsam biri gelsin beni tokatlayarak uyarsın razıyım. askitotomsu Yiğit Aras_SMA

Böyle saçmalıklar yapmasalar kadın sevecekti! Kendileri kadını bu hale getirmiş. Dikkatli okuyun

Çok teşekkür ederim. Dönüp dolaşıp aynı girdaba giriyorum işte. Tam sakinlesiyorum derken yeni bir şey patlatiyorlar. Sogumama izin yok. Belki tamamen umursamamam lazım, aklıma başka bir şey gelmiyor rahatlamak için. Bakalım belki bu rahatlama için önerisi olan olur P

Huzur inşa etmek için karşıma almak değil de şöyle söyleyeyim: Güzellikle sınırlarımı anlattım vakti zamanında eşime. Beni suçladı Sonra sağlığım bozuldu, bunu gördü. Ama hicbir şey yapmadı. Ben yine en güzel şekilde davrandım. Ne zaman işler ters döndü? Çocuk doğdu, anneligimi eleştirdiler, bebek yaşına girince beni boş vereceklerini söylediler. Bende bir şeyler koptu. Bunlar olurken eşim de anneme düşmanlık etmeye başladı. Meğer o zaman anası dolduruyormus. İşte işler sarpa sarmaya başladı. Yani ben iyi niyetli, itaatkar olduğum sürece, kabaliklara ses cikarmadigim sürece idare ediyorduk. Ne zaman ki yeter dedim kötü oldum. Yani insan dönüp kendine bakmalı. Neden tüm gelinleri ve damadi bunlardan kaçıyor? Bizimle tanışmaya geldiklerinde analarını tembihlemisler sakın konuşma, insanları kızdırma diye. Bu insan kandırmak değil mi? Olduğundan farklı göstermek değil mi? Bir de eşim, tanışmaya gelirken memleketlerimizin enlem boylam derecelerine bakmış. Muhtemelen aşağılık kompleksi olduğu için onları begenmeyiz diye düşündü ki "aynı boylamdayiz, siz de doğulu sayılırsınız" gibi bir şeyler söylüyordu. Güneydoğulu insanların böyle düşündüğünü bilmiyordum, arkadaşımın annesi de aynı şeyden dem vurunca anladim

Evlenmek için evlenilir mi? Nikahtan önce başka bir görüntü sundular, nikahtan sonra başka. nikahtan bir hafta önce ailesiyle tanıştık. Daha önce eşim istemedi. İşte seni korumak için falan dedi. Herkes her şeye karışır falan dedi. Tanışmaya geldiler, anası hiç konuşmuyor. Annem sebebini sordu. "Biz onu tembihledik konuşup insanları kızdırma diye" dediler. Tüm mesajlara bakarsanız detaylari görürsünüz

Annem bakmaz değil de bakamaz, kendine zor yetiyor. Ben de çaresiz birkaç yıl beklemeye çalışacağım. Aslında bu süreci en az zararla nasıl atlatırız diye konu açtım. Çünkü çocukların zarar gormesini istemiyorum askitotomsu Yiğit Aras_SMA

Çok haklisiniz

Ben yürümeyen evliliklerin bitmesi taraftariyim ben bu anlatımlarınızı kafama takmadan yaşayamazdım herhalde. Hep söylediğim bir şey var;çocuk kavga ortamında büyüyeceğine anne babası ayrı olsa daha az travma yaşar. Sürekli kavga ortamında büyüyen çocuklar ilerde hep suçluluk duygusuna sahip oluyor, kaygı bozukluğu yaşayabiliyorlar cogunlukla da kendileri de mutsuz evlilikler yapıyor. Çocuklarınıza bu işkenceyi yaşatmayın.

Ben sizi anlıyorum ama bunu değiştirebilmek sizin elinizde. En zorunu başarmışsınız, artık olayların farkındasınız ve görüyorsunuz. Dediğim gibi her ebeveyn çocuğuna az da olsa zarar verir, ben ailemden istismarın herhangi bir türünü yaşamadım çok sevgi dolu ebeveyn ve çok iyi anlaşan bir çiftti. Ama ikisi de işleri konusunda çok hırslı ve mükemmelliyetçiydiler . Ben de başarılı bir öğrenci olduğum için hiç sorun çıkmamıştı ta ki ben 26 yaşına gelip doktoranın ilk senesi doktorayı bırakmaya karar verene kadar... Aman Allahım dedim sanki 26 yıllık annem babam değil gibilerdi, kıyamet koptu, böyle zorunlu eğitimi bırakmışım gibi bir tepki :)) Ben uzun süredir terapi gören bir insan olarak farkındalığımın yüksek olduğunu düşünüyordum ama inanır mısınız ben de kendimi bir suçluluk-çaresizlik döngüsü içinde buldum. Ailemden farklı bir kıtada yaşıyordum, nişanlıydım evlenmeme az kalmıştı, çok da iyi bir iş bulmuştum ve akademik kariyer yapmak istemiyordum yani doktoraya devam etmek için hiçbir sebebim yoktu ama ailem öyle bir tepki verince ben inanılmaz büyük bir suçluluk-çaresizlik hissettim. Bunu terapistime anlatınca, altından aslında ailemin iş konusunda mükemmelliyetçiliklerinin bütün eğitim hayatımda beni nasıl etkilediğini fark ettik. Ben hala o zamana kadar bu farkındalığı nasıl yaşamadığımı anlayamıyorum çünkü ailemin o tepkisi kocaman kadın olarak benim bütün elimi kolumu bağlamıştı. Sonuç olarak ben kendime geldim, aileme bu hayatın iplerinin benim elimde olduğunu fark ettirdim, doktoramı yarı zamanlıya çevirdim , tam zamanlı işe başladım. Doktora bitsin bir daha akademik ortama asla girmeyeceğim o derece de kararlıyım. Ailem de arada laf sokuyor ama ben kararlı olunca 'Yani senin hayatın, evli barklısın zaten hayatın ayrı artık...' gibi yuvarlak cümleler kuruyorlar :)) Yani çok uzattım ama demek istediğim siz de farkındasınız kaygılı/güvensiz bağlanma durumunun hayatınızı nasıl etkilediğini. Biliyorum şu an dünyanın zor şeyi konfor alanınızdan çıkmak, çünkü bu his sizi öldürse de ondan vazgeçmek istemeyeceksiniz. Sizin güvenli alanınız o. Ama hayattaki bütün güzellikler güvenli alanımızdan dışarı çıktığımızda başımıza gelir. Çocuklarınıza bu kader motifini miras bırakmak istemeyeceğinize eminim, güç sizin içinizde, umarım en kısa zamanda bunu fark eder ve adım atabilirsiniz. askitotomsu Yiğit Aras_SMA

Eski konunda hepimiz biraz cazgir ol demistik ben de dahil. Goruyorum ki bu adama hic bir sey islemiyor. Bu yuzden maalesef bir onerim yok. Allah yardimcin olsun demeye geldim

Bu kadar kutsallaştırmaya gerek yok, kimse elini orasına burasına süren birinin yemeğini yemek istemez. Oğlu çatlayana kadar yesin de çocuk söz konusuysa yedirmek istememesi normal Benim de eşimin erkek kardeşi pistir, geçen sene bize geldiğinde avmde saatlerce gezip yemeğe oturmuştuk ve elini yıkamamıstı. Bir de o elle daha 1,5 yaşında olan kızımın ağzına bir şeyler uzatıyordu. Ufak çaplı bi kalp krizi yaşadıktan sonra müdahale etmemem gerektiğine karar vermiştim. Bilmeden neler yiyoruz, kapatın gözünüzü, bu konuda eşinizle ters düşmemeye çalışın. Siz böyle yaptıkça annesi kıymete binecek

Haklısınız hem de cok. Konu ise mikrop değil esasen A

Diyorum ya konu esasen pislik ya da maddiyat değil. Çıldırttılar beni. Sürekli anormal şeylerle karşıma geliyorlar. Ben de dengemi şaşırdım. Dengemi toplamam lazım, böyle anne olmamaliyim

siz yemeyin ozaman kocanız yer anasının elinden, siz tiksiniyorsunuz diye anasının yemeklerinden mahrum mu kalsin askitotomsu Yiğit Aras_SMA

Haksız olduğum şeyleri yazın ki kendimi tartayim _Sitare_

boşanmaların çoğu şiddetli geçimsizlik vs ama bir çoğu da aile faktörü. bu aileler evlenen çocuklarının hayatına yırtık dondan fırlar gibi atlamasalar. sanki onlar yemek yedirmeyince aç kalıyorlar... annem diye demiyorum Allah herkese annem gibi kaynana nasip etsin. yani kaynana sıfatına bile yakışmıyor kadın.. gelmez gitmez.. boş boş aramaz. boş muhabbete girmez abimi gelinimize karşı doldurmaz. uzak memleketteler. gelinimiz oraya gittiğinde öğlene kadar yatırır, kahvaltısını hazırlar kaldırır. o kalkana kadar tüm işlerini bitirir. çocuğu yanlarından alır rahatsız etmesin diye saatlerce bakar... ama bizim gelin vurdum duymazdır mesela annemin tam aksidir. içim yanıyooorrr hangi birini söyleyeyim velhasıl aileler yüzünden bozulan evliliklere üzülüyorum. böyle kayganalar olmasa dünya daha da yaşanır bir hal alacak

profosyonel bi destek al derim. kötü bişey değil çoğunlukla insanlar paikolojim bozuldu diyip kendilerinin farkında olurlar ama bi destek almaktanda kaçınırlar. gerçekten aorun bunlamı yoksa bunlar bahanede altında yatan bilinçaltınızda sizi rahatsız eden başka şeylermi var. bunu siz bilemezsiniz. bence zorlaştırmayın evt problemler var heleki ailelerin dahil olmalarıda sizi geriyo olabilir ama biraz sakin olup durulmayı deneseniz? korona önce yaşlıları daha fazla etkiliyor annesinin yaşı sizden daha ilerdedir bir problem olsa sizden önce kayınvalidenizi kayınpederinizi etkiler. başka taraftan bakalım yemek mi getiriyor tmm alın yemekleri siz yemeyin. ben yemem onlardan getirme demedimmi falan diye kavgacı yaklaşmayın hatta dozuda arttırmayın burdaki yorumlardanda kendinizi doldurmayın lütfen. ufak bir çocuğunuz var. yaptıktan sonra pişman oluyosunuz anladığım kadarıyla buraya yazarak unutmak dertleşmek istiyorsunuz. bence siz biraz kendinizi sorgulayıb derim beni yanlış anlamayın lütfen

çok iyi. Benim su anki halim. Bir anda bağırırken buluyorum kendimi. Anında pişman oluyorum. Ne kadar sürdü bu psikolojiden çıkmanız?

Çalışıyor musunuz ve aile durumu olmazsa eşiniz iyi biri mi iyi babamı sevginiz var mı?

Benim eşim de karisilmasini sevmez, kim olursa olsun hemen bozar ama empati ve vicdan bu kadar

yaşla ilgisi yok o tamamen kendinizi mutsuz hissettiğiniz için o eski neşenize dönüyorsunuz tabiki yaşın getirdiği olgunlukla karıştırmayın o eskisi gibi istesenizde olamazsınız yaşadığınız durumdan dolayı demiyorum. illaki ağırlık geliyor insana yaş aldıkça ama mutsuzluğun kaynağı kendinizi olmak istemediğiniz bir ortamda yaşamak istemesiklerinizi yaşadığınız için mutsuzsunuz. ya bı deveyi güdücen ya bu diyardan gidicen ikiside sizin elinizde

Su yazdikkarinizi ben düşünmüsüm de siz yazmışsınız gibi... Ya bilmiyorum ben genel olarak kimseye düşmanlık edemiyorum, arkamı donemiyorum. Neden tepki koyamadigimi ben de bilmiyorum. Kötü olmak istemiyorum kimseyle belki. Ha o da saçma bir şey ya...

Ben bu konuda tarafim, objektif olamam. Senelerdir bir dernekte aile ici psikolojik, fiziksel, ekonomik siddete maruz kalmis cocuklara oyun ablaligi yapiyorum. Benim gordugum, yas grubu on ergenlik olan cocuklar ozellikle anne onlari kurtarabilecek yeterlilikteyse -maddi manevi- babalarindan onlari kurtarmadigi icin anneye sitem ediyorlar. Bazilarinin yetiskin kardesleri de oluyor ve inanir misiniz bu kadar senedir bir tanesi bile 'Iyi ki annem babamizla buyuyelim diye bu evlilige benim icin katlandi' demedi. Bir tanesi bile... En naifi 'Annem uzgun oldugu icin ben de uzgundum, keske mutlu olacagi hayati secseydi' dedi, daha olumsuz etkilenenlerin dediklerini yazmiyorum sizi uzmemek icin. Ben size ne yapacaginizi soyleyemem ama diyebilirim ki cocuklar olan biteni biliyor. Sizin kendinizce sebepleriniz eminim var ama bu cocuklari ilgilendirmez, cocuklar somut olarak maruz kaldiklarini biliyorlar sadece. Sizin sinir krizi gecirmek icin bir birikiminiz olmus, bu bir gunde olabilecek bir durum degil. Ben ne mi yapardim? O birikim olusmadan once ilk fark ettigimde adim atardim. Bu kadar yipranmayi beklemezdim. Yine de zararin neresinden donulse kar.

Ailesini atsın istemiyorum. Beni ilgilendirmez, bana dokunmasin yeter. Her gidişinde dolduruşa getirmelerine izin vermese ya da beni bir şeylere zorlamasa o da yeter. Diğer konuları bilmediğiniz için öyle düşünüyorsunuz. Rica etsem müsait olduğunuzda diğer konulara bakıp fikrinizi tekrar yazabilir misiniz? Her görüşe ihtiyacim var.

Demek ki baskı olmayınca her şey yoluna giriyor askitotomsu Yiğit Aras_SMA

Hakkkkklısın. Ama işte dile gitirdiğinde adını koymuş oluyorsun. Kv magdur olacagına sen magdur ol. Azıcık politik ol.

Vallahi eşim ailesine düşkün değildir. Onların kafasından da uzak bir insan. Ben hiç aramıyorum, babasıyla zaten küsüz senelerdir. Annesi anneler günü, bayram seyran ararım. Senede iki bilemedin üç kere de beşer güm giderim. Eşim de ailesini pazardan pazara arar ekstrem bir durım yoksa. Onlar da öyle. Yani acil aramalık durum önemli havadis yoksa haftada bir görüşürler. Haliyle kültür farkı fln çok dert olmuyor bizde. Yılda 10-15 günü de idare ediyorum artık. Ailesi. Ama kalkıp ailen şöyle böyle yemeğimi yemem yedirmem desem kavga ederiz. Seviyor tabiiki. Normal olarak. Bu düzenden şikayetim yok. eşiniz de böyle denge kursa farklılıklar sizi tedirgin etmezdi eminim.

Bence önemli olan sizin iyi olmanız, siz iyi olmazsanız çocuklarınız da iyi olmaz eşinizin davranışları %100 hatalı bu konuda hemfikiriz anlatmak istediğim sizin eşinizin davranışlarından daha az etkilenmeniz gerektiği aslında. evet yanlış davranıyor siz öfkeleniyorsunuz çok haklısınız ama bu sarmal hep böyle devam ediyor o yüzden biraz kafanızı rahatlatmamız iyi olur demiştim Belliki eşiniz davranışlarını düzeltmeye Niyetli değil o kendini değiştirmiyor diye siz her seferinde sinirlenerek öfke krizleri geçirerek kendinize zarar veriyorsunuz bu döngüden kurtulmak için kendinizi rahatlatmanız lazım

Maalesef. Keske kötülerin kötülükleri kendi başlarına dolansa

Seviyordum da.. benim birini sevmemem için defalarca bile isteye bana zarar vermesi lazım

Aslında keyifli olduğunu sanmıyorum. kim evde mutsuz olmaktan hoşlanır ki? askitotomsu Yiğit Aras_SMA

Annem bakmaz demişsiniz. Çocuklar da küçük. Beklemekten başka çare göremedim şu an.

Bende sizin gibiyim işte. O yüzden çok çok çok iyi anlıyorum. Eğer eşiniz böyle inatlaşmadayddi siz mesafe koyarak uzak durabilirdnz ailesinden ne diyim Rabbim yardımcın olsun

Önceki konunuzda da konuşmuştuk bu tipler böyle malesef biz sinirlenip öfke kustukca onların keyfi yerine geliyor.

Gerçekten farklı bir açısı kalmış mi sizce :) gerçekten merak ediyorum :) burada o kadar fikir aldım, nerdeyse herkes aynı şeyi söyledi Adamın aile birliğini korumaya niyeti yok ki. Onun aileden anladığı şey kök ailesi. Beni geçtim çocuklar bile ikinci planda ona göre bence. Düşünün anası babası gelecekmiş ben okuldan eve geçince. Eve geldim. Kizim ben gelir gelmez emip uyur. Bebek olarak anne kucağını özlüyor, başka türlü uyumuyor, beni bekliyor. Hemen kucağıma atladı, uyudu. Eşim de ailesiyle geldi. Bir surat bir surat eşimde. Yahu ben bebeğe emme mi diyeyim. Vakti zamanında yapmisligim da var, bu insanlar gelecek diye uyutmadim. Bu seferde çocuğuma acidigini söyleyip gitti anası.

Sinirini cocugumdan cikartan adami sahsen cok fena benzetirim. Sanki böyle ortamlarda cocuklar mutlu büyür gibi sakin ayrilmasin kimse.

böyle bi ilişkinin içinde bulunmuştum tahmin edebiliyorum yaşadıklarınızı. boşanma harici bi çözüm arayışı olarak önerdim. ne desem bilemiyorum elbette hiç çareniz yoksa çözüm belli. terapiste de mi gidemezsiniz

Ailesi ile ilgili düşünceleri bu kadar acık dile getirmesen.

Ben sizin yerinizde olsam bütçeyi ayırırım. Çift maaş az da bize yedirsin diyorlar. Bundan sonra borçlar yarı yarıya, harcananlar yarı yarıya, aileme de her ay şu kadar para yollayacağım derim. Maaşıma güvenme derim. Ciddi anlamda maaşınızı yedirmeyin. Bırakın bir yokluk çeksin. Bakalım o zaman da böyle anasıma babasına yedirebiliyor mu?

önceki olaylarınızı bilmiyorum ama bir baba annesinin verdiği yemeği çocuğuna yedirmek ister evine götürmek ister. korona vakti ev ziyaretleri yaparken yemek almamak çok absürt olmaz mı? adamın ailesiyle olan iletişimine müdahale etmeyin. siz iletişim kurmak aramak zorunda değilsiniz. ben kadınları anlayamıyorum. kocalarınız sizin ailelerinizle hep iletişim halinde mi de bunu kendine misyon ediniyosunuz bunu yapmayınca sizi suclamalarını kabul ediyosunuz. o aileyi yokmuş gibi saysanız kocanızın çocuklarınızın ne yapıp ettiğiyle ilgilenmeseniz? iletişim kurmadığınız kişiler sizi suçlıycak olay da çıkaramaz kocanıza anlatıcak uydurucak hikaye de bulamazlar diye dşünüyorum

Çok teşekkür ederim, araştırayım. Yazdiklariniz farklı bir bakış açısı, deneyeceğim, inşallah işe yarar

Öyle düşünüyorsunuz ama öyle olmuyor ne yazık ki. Çok uzun olduğu için tekrar anlatmaya mecalim yok inanın. Eğer eski konulari okuma fırsatı bulursanız, tekrar nesnel dusuncenizin ne olduğunu merak ederim. Çünkü suçlamaları ve mudahalelerinin benimle ilgisi yok. Tartışsak, karşılıklı zit gitsek yine anlarım. Ama sadece taarruz var

Kesinlikle askitotomsu Yiğit Aras_SMA

İşin çok zor Allah yardımcın olsun canım. İnşallah bi an önce kendine güzel bir hayat kurarsın

üzmeyin kendinizi inanın hiçbirşey için deymiyor siz herşeyden daha önemlisiniz siz kaosun içinde kaybetmişsiniz kendinizi. illa boşanmak değil biraz uzaklaşın eşiniz anlayışlı biriyse biraz uzak kalalım benim kendimi toplamam lazım diyebilirsiniz o süreyi bi yaşayın bakalım. bida farklı bir yol olabilir dediğim gibi siz yaşıyosunuz en iyi siz bilirsiniz. durum deperlendirmesi yaparak çözüm bulmaya çalışın hayırlı geceler

Bilinçsiz annelerin açtığı yaralar çok büyük sorun. Ama daha kötüsü ne biliyor musunuz? Bilinçli annelerin psikolojilerini bozulup istemeden çocukta yara açmaları. Kendimi kaybetmişim daha ne olsun, otokontrol gitmiş o an. Ben sakin bir insanimdir. Beni öfkeden bu hale getirmek için ne kadar çaba sarf edilir düşünün

Aynen öyle. Aileme düşmanlık etmese yine aynı enayilige devam ederdim ben. Allah size de kolaylık versin. Siz çözümü nasıl buldunuz

Bakacagim inşallah sagolun

Selam kizlar, Koronanin stresi mi, iki küçük çocuğun sorumluluğu mu sıkıntımı olduğundan büyük hissettiriyor bilmiyorum. Koca kişisi ve ailesiyle çözülmeyen sorunlarım var biliyorsunuz. Evet ne yapsam çözemedim. Gerekli tepkiyi vermedigim için aynı şeyleri yaptıklarıni söylediniz. Bu yüzden tepkimin dozunu da artırdım. En son ailesiyle telde ilk kez kavga etmiştik, hakarete vardı. Esim ona rağmen her hafta yanlarına gitmeyi, sık sık telefon açmayı ihmal etmedi. İki aydır eşimle gerekmedikçe iletişim kurmuyoruz birbirimizle. Kızım bu süreçte çok etkilendi. Biraz daha hoş iletişim kurmaya çalışayım dedim. Bir iki hafta buna uğraşırken beyfendi ailesinden dönerken yemek getirmiş. Defalarca söylemiştim korona zamanı yemek getirme diye. Çünkü tuvaletten çıkıp elini sabunlamadigina şahit olduğum biri anası. O elleriyle disini karıştırır, ayağını ovar, ağzından bir şey çıkarıp avucunda tutar ama yıkamaz elini. Üstelik bana hakaret eden insanların yemeğini istemiyorum. Hem yollayıp hem zıkkım olsun dediklerini düşünüyorum. Ayrıca büyüden korkuyorum. Çünkü babası ve halası daha önce evimize arapça yazılı kağıtları sarıp sarmalayip getirmişlerdi duvara asalım diye. Akrabaları da hep birbirini suçlar bu konuda. O suna büyü yaptı, bu buna yaptı diye. İster istemez insanın içine şüphe düşüyor. Neyse güzellikle tekrar söyleyeyim dedim ama eşim yemekleri ben yemesem de o ve çocukların yiyeceğini söyledi. Sonra da annesinin ben seviyorum diye yaptigini söyledi. Tam bu cümlede benim gözüm gerçekten karardı, sartel atmış gibi. "Beni düşünen insan telefonu yüzüme kapatıp şikayet etmek için seni arar mi? Bana salak terbiyesiz der mi? Sen kör müsün? Bana bildiklerini yapıp sana farklı gösteriyorlar kendilerini. Ben kötü olayım da kendileri mağdur görünsün diye. Saman mi var kafanın içinde? Allah senin de ananın da belasını versin." diye bağırıp kollarina vurdugumu hatırlıyorum. Sonra fark ettim kolu kanamisti, cizmisim galiba. Kızımın çığlık atıp ağlamasına kendime geldim. Ne olacak benim halim? Ayrılmayi düşünüyorum ama daha beter dibe vurmaktan korkuyorum. Çünkü görüyorsunuz psikolojim bozulmuş. Kontrolü kaybedip çocuklarla ilgilenememekten, onlara psikolojik eziyet etmekten korkuyorum. Bugün sadece dertleşmek için yazdım. Bu suratsız nemrut iki aydır sıfır iletişime rağmen iyileştirici bir şey yapmıyor. Aksine bazen ofkesini kızımdan çıkarıyor kızarak. Çok bunaldım

yemek getirme kısmını da evliliginizde sorun etmişsiniz çünkü.. daha öncede demişsiniz adama getirme eve yemek diye... m askitotomsu Yiğit Aras_SMA

Ben de bunun farkındayım o yüzden buraya yazıp danisiyorum ki belki bu yoğun kaygı halinde görmediğim bir şey gösteren olur. Bilinçsiz biri değilim ama gerçekten bazen çok zorda kaliyorum Önceki

Değil mi? Buna rağmen "o eşinin annesi, abartma"lar var. Kendi pislikleriyle ne yaparsa yapsınlar da bana dokunmasinlar Önceki

Doktorum iyi biri ama sırf bu sebepten farklı bir uzman denemeyi düşünüyorum, teşekkür ederim. Boşanmanın komplikasyonlari daha fazla diyor Önceki

Amin canım. Ben başta çok samimi idim zamanla bazı konularda enayi yerine konduğumu farkettim, son zamanlarda da bŞka başka şeylere şahit olunca ilişkimi kestim aylardır evlerine gitmiyorum kayınvalidemi severdim ama onda da çok rahatsız edici şeyler gördüm bende uzak duruyorum, böyle daha huzurluyum. Zaten eşim anneme ablama git ara vs diyen biri değil Veya onlar gelsin diyen biride değil, korona zamanı kendileri de bir yere gitmiyor zaten. Kendileri görüşüyo aile arasında ben katılmıyorum. Eşime de karışmıyorum

Kocanızı leylekler getirmedi. Ya da doğada bir başına büyümedi. Onlar ailesi! Ve vazgeçmesi nankörlük olur. Ona hayat veren, bakan, büyüten ailesini kolaylıkla reddeden birisi, sonradan kurduğu aileyi de kolaylıkla başka yeni birisi için dağıtabilir. Ki şanslısınız eşiniz böyle değil, bu konuda psikolojik baskı görmesine rağmen ailesinden vazgeçmiyor. Sevmediğiniz insanlarla görüşmemek en doğal hakkınız, ama siz görüşmüyorsunuz diye de bir evladın ailesini yok saymasını, nankörlük etmesini beklemeyin. Kaldı ki sizin de evladınız varmış, biraz empati sadece.

Aynen, yapılması gereken bu. belliki uzun zamandır evlisiniz, kv daha nişanlıyken göstermiş yüzünü hala daha gider öperdim, hediye alırdım diyorsunuz. Hadi Bir verilir unutulur, iki verilir affedilir de bu kadar hata yapılır mı? Maddi-manevi kaç yıldır kendinizi neden sömürtüyorsunuz ki? Kırılmayın ama bence artık siz de suçlusunuz

Biraz is inata ve cirkinlesmeye başlamış. Yoruldunuz yasananlardan heralde bence yanls ve akılcı tepkiler veremiyorsunuz. mantikli davranabilseniz onlar gbi sizde esinize ezilenin siz oldgnu gosterrdiniz. ezigi ve zavalliyi oynayın bir süre bakalim ne olacak size yapilanlari cok dile getirmein onun gormesini saglayin askitotomsu Yiğit Aras_SMA

Konu yemek mi sizce temelde?

şunu unutmayın kimse kendiliğinden huyundan geçmez . huy çıkmazmış derlerya kesinlikle doğru bir tespit. sadece durumu kolaylaştırmak yada anlık olarak durumu bi süre idare etmek için kendini perdeler kişi aaaaa değişti derler ama değişmez aynıdır aslında bi süre sonra özüne döner. eşiniz bu böyle kanullrniceksiniz ne zamandır aynı problemleri yaşıyormuşsunuz eski konularınızda varmış. ben sizin yerinizde olsam baştan sona evliliğimi oturur düşünürüm krndi açınızdan düşünmeden objektif bakarak bunu becerebilirseniz muhasebesini çıkarın artıları eksileri ve en çokta çocuğunuz açısından bakın ne derece etkileniyor şahit oluyor vs. gerçekten sizede eşinizede heleki çocuğunuza işkence haline geldiyse evliliğiniz bitirebilirsiniz. ben iki çocuğumla yaşıyorum üstelik ikiside küçük eşimden ayrıyım ve size ilk yorumumdada asla böyle bir yönlendirmede bulunmadım çünkü ben her zaman evliliğin kurtarılması taraftarıyım ama dediğim gibi muhasebesini çıkartıp enine boyuna bakmanız gerekir. ben bitirdim ve Allah a şükür mutluyum yalan söylemiycem çocuklarıma üzülüyorum keşke başka türlü olsaydı diye ama ben çocuklarımla inanılmaz mutluyuz. ve çocukların bazı şeylere sürwkli şahit olmalarındansa böyle bir hayat yaşamalarını yeğlerim şuanki durum değerlendirmemi yaparsam. huzur varya huzur hiçbirşeye değiştirmem huzurumu yakaladım. şimdi umrumda bile değil x kişisi. sıradan bir insan gözümde. oluyomuş yani benki yapamam diyen biriydim ama oluyor ailem bile yok yanımda iki çocuğuma bakıyorum herşeyiyle ilgileniyorum. iyi bir anne olmayı hedefledim kendime onları üzmemek için elimden geleni yapıyorum çünkü evlat aşkı gibisi yok. şimdi diyorum nasıl bazı şeyleri yaşamalarına sebep olmuşum onları nelere maruz bırakmışım şimdi asla diyorum. sizin için herşeyden önce evladınız gelsin ona göre kararlarınızı alın onları kimsenin üzmesine hakkı yok anne babada olsak!

eski konularimi okumadiginiz icin diyeceksiniz biliyorum, ancak yine de sadece bu konu ile tamamen sizi haksiz buldugumu yazmam gerek. benzer durum benim yakinimda birisinde de var, o da kendince sizin gibi hakli ve yasanmisliklar var. Ama atalarimiz iyi demis biliyorsunuz, ya bu deveyi guducen ya bu diyardan gidicen. Yani ya bosanacaksiniz, ya da bir sekilde bu hincinizi, siniririnizi siddet icermeyen bir sekilde bir seye yonelteceksiniz. Esinizle kavga da edersiniz, bu gerekliyse elbette ki, ama yontem bu olmamali. Cocuk buna daha ne kadar maruz kalacak? Bakin oglum siddet iceren bir TV programi izlediginde bile hemen uyku problemleri yasamaya basliyor. Hep anlattigim bir olaydir, bir gun okulda ogretmeni esliginde bir film izliyorlar, 4 yasinda o zaman ve tam 2 hafta boyunca uykusunda ciglik atti bu sebeple. Benim oglumda boyle gosteriyor etkisini, sizin kizinizda baska sekildedir, ama muhakkak derin yerlerde yaralar acacaktir. Yapmayin, bir sekilde esinizle baris anlasmasi yapin. Yapabiliyorsaniz terapi, aile danismani vs esliginde duzeltme yoluna gidin. Yapamiyorsaniz bosanin, bosanamiyorsaniz bir sekilde 1 yil 2 yil neyse ayni evde kendinizi toparlayana kadar ev arkadasi gibi gorun birbirinizi.

Ah çok sinyal vermiş de görmemişsiniz. Size düşen boşanmayacaksanız çocuğunuzun yıpranmaması için o yanınızdayken kontrollü olmak. Ve bence maddi anlamda gerçekten bir kuruş destek vermemek. Bırakın burnu sürtsün.

Bizde nişandan bi kaç gün önce tanıştık eşimin ailesi ile. Olabilir böyle şeyler

size katılıyorum kimse annesine toz kondurmaz ve anneyi bu şekilde itham etmek hiç hoş değil... Yılarca evlat büyüt ve gelin beni beğenmesin çok kötü ya...

Kayınvalidenin tuvalet sonrası ellerini yıkamaması dişlerini karıstırması vs den sonrasını okuyamadım gerçekten midem kalktı. At çöpe

İnceliğimiz anliyorum. Biliyorsunuz ki caresizken duyduğu dışlama sözleri yüzünden insanlar daha kötü hissedip intihar ediyor dünyada. Herkesin bu konuda hassas olması, farkındalık kazanması lazım. Başkasına söyleyip kendi başına gelince ah vah etmek olmuyor. Kimin çocukluk travması yok? Bazen düşünüyorum ben asla ve asla kimseye bağırmam, mümkün değil. Peki çocuğuma neden bağırıyorum? Belki kendi ailemden aynı tepkiyi gördüğüm için, aynı şartlar vuku bulunca aynı tepki otomotik ortaya cikiyordur. Bunu düzeltmeye çalışırken böyle dusuncesizlik yapılmasını kabul etmiyorum R Rosalind

Teşekkür ederim, çok ince noktalar. Bu noktaların da farkındayım esasen. Benim dezavantajim su: acıya karşı sistematik duyarsızlık. Can burnuma gelmezse "sorun yok" mesajı var bilincaltimin derinliklerinde

Benim arkadaşım olsanız ben de size boşan diyemezdim, sonuçta ortada şiddet aldatma yok iki küçük çocuk var. Fakat arkadaşım olsaydınız daha nişanlıyken size emrivaki yaparak ödeme yaptıran bir kvye ve ona tapan oğluna para koklatmamanızı içime sine sine söylerdim

biri okul öncesi, biri bebek _Sitare_

Evlenmeden önce kvnin pis olduğunu bilmiyor muydunuz? Hiç gelip gitmediniz mi? Açıkçası eşinize siz psikolojik şiddet uyguluyor gibisiniz. Eski konuları bilmiyorum haksız olabilirim. Adamın annesi yemek yapmış göndermiş bundan olay çıkarmışsınız. Beğenmezseniz yemezsiniz. Çocuklar da o yemeği yerse ölmez, eşimiz o yemeklerle büyümüş. Dışarıda yediğimiz yemekler nasıl yapılıyor haberimiz yok. Bakın bizim bir tanıdığımız vardı fırında çalışıyordu, sürekli iş değiştiriyordu kavga ediyordu, nedeni de çalışanların ellerini sabunla yıkamaması yüzünden gerisini siz düşünün. Eşiniz aynısını yapsa annenizin gönderdiği yemek için kıyamet koparsa hoşunuza gider mi?

Bence eşiniz ile birlikte terapiste gidin. Anne baba kavgası çocukta ilerleyen yasta kaygı bozukluğuna neden oluyor. askitotomsu Yiğit Aras_SMA

Maalesef kızı için üzüldüğümü anlamayacak kadar egolu. Aslında yetişkinler egolarını kenara bırakıp o tartışma esnasında korkudan köşeye sinmiş çocuklarına dönüp baksalar haklı çıkmanın ne kadar önemsiz olduğunu anlayacaklar. Ben konu sahibini kızı konusunda eleştirdim ama o yine egosuna yenik düşüp ben ne yaptım demek yerine yine haklı çıkmak için bana kötü dilekte bulundu. Bu benim için hiç önemli değil. Umarım kızının minik kalbi bir daha böyle gereksiz şeyler için korkmaz. Beni anladığın için tşk ederim

Çocuğunuz samar oglanı mı? Kocanız öfkesini ondan çıkarır, Siz yanında esinize şiddet uygulayıp kendinizi kaybedersiniz. Ne hakkınız var? Ayrılmanız mümkün değilse susup oturun. alt tarafı yemek gelmiş eve, yedirdim diyin dökün çöpe. yada bırakın yesinler. verdiğiniz zarardan daha korkunc değil mikrop.

Sonuç oraya gidiyor, hayırlısı artık. Çok alttan aldığımı düşünüyorum, tek taraflı olmuyor maalesef. Yıllardır kafama taka taka bu hale geldi işte.

Çok teşekkür ederim önerileriniz için, basarabilirsem yapacağım. Hiç yerine konmak insanın sabrını tasiriyor, umarım başarırım. Eşim gelip bana lafla satasmaz, ben yokmuşum gibi evimizin içini ilgilendiren şeylerde ailesiyle karar alır. Evimizin ortak kararlarini bile babası için bozmaya çalıştığı oldu. Ne alaka yani babası annesi?

Psikolojik tedavi gorup sonrada ayrilabilirsiniz

Evet çok aptalmisim görmemişim. Hem toyluk hem de diyorum ya kimsenin art niyetli olacağı aklıma gelmez. Kesinlikle otokontrolumu tamamen saglamam lazım. Bunlara kimse sabredemez. Öyle ki abisi ve yengesi on beş yıldır kaçtı gittiler resmen, ne geliyor ne davet ediyorlar. Çocuklarin resmini bile göstermek istemiyormuş abisi, eşimi kirdiniz diye

benim eski konularımı okusanız bunca şeyden sonra nasıl bu kadar iyi olabildiniz nasıl paikolojiniz sağlam çıktı diyebilirsiniz bende burda çok yazdım paylaştım çok zor ağır sınavlar verdim maddi manevi. ama şuan çok iyiyim demekki zamanı vardı bugün için.

Bütün suç eşinizde gereken mesafeyi koyamamış yüz göz olunmuş bu saatten sonra aile bütünlüğünü korumak icin dikkatli davranması gerekir ama onuda idrak edemiyor bebeğe meme veriyormusunuz? Yoksa doktora gidip destek almanızı öneririm kafanızı rahatlatıp farklı bir açıdan bakmanıza yardımcı olabilir