Annen kendisi için üzülüp bir aksiyona gitmiyorsa sen de tüm enerjini ona uzulmekle harcama. Kendini o evden kurtarmaya bak İnanıyorum ki tüm şartlar sağlansa, anne şu adami bırak. Bak artık zenginim al sana ev al sana araba desen annen yine de o kocayı bırakmaz. Sen üzüldüğünle kalirisin. Yaşım 29a geliyor. O kadar çok tanık oldum ki şerefsiz babaya sahip arkadaşlarımın neredeyse hepsi eli para tutmaya başlayınca annelerine 'birak şu adamı. Biz birbirimize yeteriz' dedi. Ama onca insanın içinde 'tamam yavrum. Şükür bu günü gösterene' diyen kimseyi şahsen ben görmedim. Hepsi kocalarına daha bir sarilip yeni bahaneler buldular. Ben gerçekten böyle ailelerde erkeklere kızdığım kadar kadınlara da kızıyorum. Madem affedeceksin, madem ayrilmayacaksin neden cocuklarinin önünde mutsuzluğunu yaşıyorsun, neden kavgalara tanık edip hem psikolojilerini bozup gelecekteki ilişkilerinde güven sorunu yaşamasına neden oluyorsun hem de babalarına nefret duymalarına neden oluyorsun! Madem işin sonunda ayrilmayacaksin bakma o telefona, madem tüm aldatilmalari kabul ediyorsun görmezden gel. Konu sahibi, bence en iyi çözüm bencil olup kendini o delikten kurtarmak, sen evden ayrildigin halde annen böyle seyleri anlatıp senin canını sikacakken 'lutfen benimle böyle seyleri paylaşma. Arkadaşın değil kızının senin' diye engellemek

Üniversiteyi bir an önce bitirin. Sizin yapabileceğiniz bşr şey yok. Siz sorumlu değilsiniz hiç bir şey için. Anneniz istese bir sürü şeyi yapabilirdi. Kendinizi düşünün. Sakın ailenize kızıp evden ayrılmaya veya evlenmeye vs kalkmayın. Annenizle konuşun ve plan yapın.

Anneniz ve sizin için çok üzüldüm. Anneniz boşanmak istemiyorsa yapabileceğiniz hiçbir şey tam anlamı ile etki sağlamaz. Annenizin de kurtulmayı sizin kadar istiyor olması lazım. Bence yapabileceğiniz en iyi şey annenize duygusal destekte bulunup yalnız hissettirmemek, ardından iş hayatına atılınca para biriktirip ayrı bir eve çıkarsınız.

Biriyle evlenir diye de korkuyor olabilir. Belki yanlış anlamayın ama evlenirse size bir şey bırakmaz veya ölürse maaşını alırım diye bile düşünebilir. Belki psikolojisi kötü etkilenmiştir. Bilemiyoruz ve bilemeyiz. Sizin kendinize ve ailenize iyi bir öğrenci olmak, kendi ayaklarınızın üstünde durma dışında şu an bir sorumluluğunuz yok. Annemi kurtaracağım diye düşünmeyin. Siz olabileceğiniz en iyi yere gelmeye çalışın ve ileride evlenirken anneniz gibi olmayın. Kendinizi kimse bağlamayın. Kınıyor değilim ama farkında olmadan sizin de psikolojiniz etkilenmiştir.

Söyledikleriniz çok doğru ve zaman ayırıp uzunca yazdığınız içinde çok teşekkür ederim. İnanın son zamanlarda bazen şunu düşünüyorum bir an önce bu evden gidip kendime yeni bir hayat kurup hepsini arkamda bırakmalıyım ama sonra diyorum ki bencillik mi olur? Sanırım artık buna cevabım olmaz çünkü annem sanki başına gelenleri kabullenmiş ve alışmış gibi bende yoluma bakmalıyım

Yapabileceğiniz pek bir şey yok maalesef. Onlar ebeveynleriniz çünkü, ilişkilerinin yüklerini siz kaldırmamalısınız. :/ Annenize duygusal destek sunup okulunuzu bitirdikten sonra yanınıza alabilirsiniz sadece. Gelir gelmez yine onun kararı

Tam tahmin ettiğim gibi. Bu tip kadınlar değişmiyor. Aslında tek huzursuz ettiği sen ve kardeşin. Bunu göremeyecek kadar kör ve bu döngüden çıkmak istemeyecek kadar da... Konu sahibi inan ki annen değişmez. Onun evliliği de bu. daha büyük olaylar yaşansa, anneni zar zor o evden çıkarsan, sıfırdan bir hayat kursan mutlu olacagini mi düşünüyorsun? Hayır. Yine ayrıldığı için üzülür, az teknoloji biliyorsa babanı stalklamaya sarar. Teknoloji bilmiyorsa eşini dostunu darlar, haber almak için. Ya da baban evlenirse annen altından kalkmayabilir... Bu aynı şey gibi. Kuşlar yumurtadan zok zor çıkarlar. Uğraşırlar, didinirler... Ama sen iyilik olsun diye dışarıdan müdahale edip hemencecik yumurtadan onu kurtarirsan o kuşa kötülük etmiş olursun. Ne uçabilir ne ömrü uzun olur... Boşver, kendini kurtarmaya bak. Aldatılan aldatılsin. Kadin bilmese, ya da iki bebeği kucağında üçüncüsü karnındayken, gidecek ailesi ve parası olmasa o kadına tabii ki üzül, yardım etmeye çalış. Ama annen bunlardan değil. Eskiden yakın olduğum birinin annesi de bir ömür çocuklarının beynini yiyip kendilerini tüm olumsuz şeylerin nedeni gibi görmelerini, içten içe kendilerinden nefret etmelerini sağlamış. Çünkü her anladığında, her dayak yediğinde ağlayıp çocuklarına sarilirmis 'sizin yüzünüzden ayrılmiyorum. Ah çocuklarım için çekiyorum'. Oysa aynı baba cocuklara da kötü davranıyor. Ve anne durmaksızın hamile kalıyor. Arkadaşımın gözünde annesi bir azizeydi. En son üni biterken annesine ; 'anne bak, 1 tane küçük çocuğun kaldı o da çok küçük sayılmaz. Bak hepimizin eli ekmek tutuyor. Şu adam olmadan daha iyi yaşarız' dedi ve değişmez senaryo. 'Çocuklarım için katlaniyorum' kozu olmayinca kadın 'elaleme kendimizi mi guldurecegiz bu yaştan sonra' kozuna geçti. Hani annen diyormuş ya kardeşin de evlensin bosanacagim diye. Tamamen bahane. Bosver, onun dünyası da bu işte. Sen kendini soyutlmaya çalış o evden. Böyle olaylara seni dahil etmemesini, onun arkadaşı olmadığını her sana dert yandığında söyle ve dinleme. İnatla senin de modunu düşürmek isterse 'babamin cinsel hayatı hakkında konuşmak istemiyorum. Kızıyım ben onun, yeter ya' gibi sert tepkiler ver. Kurtar kendini o evden. Zaten bir yere varacağı yok, en azından senin psikolojin bozulmaz. Zaten baban gelmiş antrapoz çağına. Bir on seneye %20 evini arsasını üstüne yapmak isteyeceği genç bir kadınla kaçar, %80 artık organı kalkmaz olunca ev babası olur, evine değer verir. Çok yok mu etrafta? Biz adamı pamuk dede zannediyoruz. Tontiş tontis yaşlı karı koca ömür yaşıyor zannedip Ozeniyoruz. Ama bazen nineden bazen çevreden bir duyuyoruz ki adam uckuru peşinde, sperm dağıtmaya bir oraya bir buraya giden lavugun tekiymis. Ama bu işlerden elini cekeli otuz yıla yaklaştığından inssnlar unutmuş, 'ne çapkindi o' gibi yumuşatıp gülerek anlatır oluyorlar...

Herkese iyi geceler, Belki bunun bi çözümü yok ama yazıp biraz rahatlamak istedim çünkü kimseye de anlatamıyorum. Babam ben kendimi bildim bileli sürekli annemi aldatan birisi. 23 senelik evliler. Annem bunları öğreniyor mesela büyük bi kavga oluyor sonra konu kapanıyor sonra tekrar. En son ki olayda da bu geçen haftalarda yaşandı annem sanırım telefon konuşmalarını duydu kriz geçirdi babamı evden yaka paça attı telefonunu arkasından fırlattı. Babam asla ama asla kabul etmez yaptığı şeyleri neleri çıktı burda anlatsam sayfa sayfa bitmez uzatmak istemiyorum. Bana bunu bilerek yaşamak çok koyuyor ama şuan üniversite öğrencisiyim bi bakıma aileme muhtacım yoksa 5 dakika durmam. Annemi boşanması için asla ikna edemiyorum kendisi de huzursuz mutsuz ama boşanmıyor çünkü bi mesleği işi diplomasi maddi güvencesi yok arkasında doğru düzgün duracak bi ailesi yok cesaret edemiyor. Babamdan telefonunu istiyor mesela birini aramak için vb asla vermez babam hep telefon kaçırır. Napıcam bilmiyorum annem mutsuz oldukça bende üzülüyorum korkuyorum üzüntüden hasta olur diye. Babamında yüzüne bakmak aynı evde gururuma dokunuyo. Napsam ne etsem bilemedim ben iyi değilim

Bu annenizin problemi anneniz sadece işi ve diplomasi olmasını bahane ediyor Benimde böyle bı annem var babamdan ayrilar şu an ama sürekli bu tarz konular yüzünden tartışırlardi Maddi durumu babamdan daha iyi oldugu halde bırakmadı yıllarca bizi bahane etti oysaki bizde ayrılmasını istiyorduk Siz ne yaparsanız yapın ayrılmayacak ayrılsa dahi bu yaşadıklarını sürekli dile getirecek O yuzden siz annenizi değil kendi psikolojinin saglam tutmaya çalışın Çünkü bu onun yaşamı ve o böyle yasamayi kendisi seçti, seciyor

Ben teklif ettim bunu boşan dedim ayrı eve gideriz sen çalışırsın bende part time çalışırım kyk bursu alırım vb hepsini koyarız kıt kanaatte olsa huzurumuz olur dedim kabul etmedi.

Tez zamanda kurtulursunuz inşallah. Anneniz çok dayanmış. İşi olmaması, diploması olmaması bahane olmamalı bu durumlarda. Hala geç değil aslında. Ekmeğini taştan çıkarır yine de o adama mahkum kalmazdı istese. Maalesef anneniz bahanelerin arkasına sığınmış. Anneniz de olsa bunu kendisi tercih etmiş. Sonucunda da siz üzülüyorsunuz, sadece kendisi değil. Belki de tarifi olmayan izler bırakacak bu durum size. Okulunuzu bitirin, mesleğinizi kazanın. Görmezden gelmeye çalışmak bu durumda ne kadar işe yarar bilemiyorum ama geleceğinize odaklanın.

Konu için verilecek en güzel cevabı vermişsin tatlım ağzına sağlık

Annem ben ve kardeşim evlendikten sonra boşanacağını söylüyor ama ben ona da inanmıyorum

Allahım aynısını yaşıyorum, ben yazdım sandım konuyu... Allah sabır versin.

23 yıllık evlilik 2 çocuk ve aldatılan bir eş olarak tazminat, nafaka ne alabiliyorsa alsın babanızdan. Çocukları destek olduktan sonra neden korkuyor ki? Mesleği olmasa da tecrübe gerektirmeyen bir işte çalışabilir bence. Sizin bile gururunuza dokunuyor anneniz neden katlanıyor

Hiç bencillik değil. Asıl annenin ve babanın yaptığı bencillik. Böyle rezalette çocuk buyutmemeleri, ayrilamiyorlarsa da size yansitmamalari lazımdı. Size yazık değil mi? Evliliği böyle gördünüz ogrendiniz. Belki de psikolojik olarak bu tarz adamlara meyledeceksiniz- belki ilişkileriniz aldatılma paranoyasiyla gececek-belki güven probleminizden güzel ilişkileri evliliğe goturemeyeceksiniz, belki evlilikten komple soguyacaksiniz. Yani dogurdugun cocuuga bunları yaşatmaya kimin ne hakkı var? En iyisi kendi hallerine bırakmak. Annen sevmese bu döngüyü, inan ki çoktan boşanmıştı. Ailesi destek değil demissin ya. Belki de ailesi yaşanan olaylardan sonra defalarca 'bosan gel, boşan gel' deyip anneniz onla olmaya devam ettiği için 'ne halin varsa gör' demiştir. Bizde de bir akraba vardı öyle. Kavga edip edip herkesi eve toplardi, millet baristirmaya çalışırdı. Evi terkedip akraba akraba gezerdi. Her seferinde de yaşananları anlatip herkesi adama düşman eder, sonra gider barisirdi. En son herkes 'ne halt edersen et, bir daha bizim de huzurumuzu kacirma' dedi. Yani bu olayların sizden öncesi de vardır ve etrafındaki herkes annenizden bikmistir belki de... Dediğim gibi bu işin çaresi yok. Tek çare kendini o evden soyutlaman ve olabildiği kadar az etkilenmek için çaba sarfetmen. Annene de hiç ısrar etme boşansin diye. Sonra baban başkasıyla evlenince, ya da annen hayat eşi olmadan yaşlanınca bu çektiği günleri unutur, kocasından sen ayırmissin gibi sana bile kinlenebilir. KK'da ornegini çok gördük. Sanma yani bosaninca mutlu olacak. Mutluluğu istemeyen kimse mutlu olamaz

Babanızın ilk aldatışı olmadığını söylüyorsunuz.23 yıllık evlilikte anneniz bir işe girmiş olsaydı şimdi emekliydi. Yani bu olaylarda sadece arkadaki aileye değil insan kendine güvenmeli. Anneniz diyardan gitmemiş deveyi gütmeye devam etmiş. Siz evlenince boşanıcam diyormuş. Siz evlenince ne değişecek annenizin parası mı olacak? Hayır olmayacak ya size yada kardeşinize kalmaya gelecek.

Herkes tercihini yaşar. Sen bilsen de annene söyleyemesen haklısın üzülmekte. Annen böyle bir hayatı tercih ediyor. Gözü kesmiyor belki didinmeyi.

Evin içine sakladığı başkasına aldığı hediyeler mi çıkmadı, mesaj mı çıkmadı cidden çok yorulduk ve yıprandık bence aldatmak kesinlikle psikolojik bir rahatsızlık. Sizce ne yapabilirim gizemliasli

Yok yok O zaman da "ben sizin huzurunuzu bozmayayım, siz eşinizle geçinin bana yeter" deyip kocasıyla aynı evde yaşamaya devam...

boşanacak insan napar eder 23 yılda o fırsatı oluştururdu. tazminatını nafakasını alırdı. siz de küçük değilsiniz ki part time bi işe girebilirdiniz, anneniz de çalışırdı geçinir giderdiniz. bazı kadınlar böyle kocalarının huylarını biliyo ama geri alıyo her seferinde yani sineye çekiyo. siz okulunuzu bitirin mesleğinizi elinize alın ayrı eve çıkarsınız. evde de şu an çok yüz göz olmayın. kendi düzeninizi kurunca annenizi de yanınıza çağırırsınız. sizin direkt olarak yapabileceğiniz bir şey yok.

Yeni bi hayata atılmaya boşanmaya tek başına hayatta dik durmaya cesareti yok gibi. Ama kınamakta istemiyorum Allah korusun onun durumunda olsam kesin boşanırım diyorum ama bilemem de. Çok zor gerçekten Allah kimseye yasatmasin

Aynennnn çünkü annenin adamı boşamaya niyeti yok. Niyeti olsa 23 yılda çoktan boşardı. Kendine üzülmeyen, kendisine saygı duymayan birine ben hiç üzülmem.

Babanın yaptığı yenilir yutulur değil tabi ama annenin bu tavırlarla sana verdiği zarar da inan bana babanınkinden az değil. Senin yapcak bi şeyin yok bu olayların dışında kal ve üniversiteyi şehir dışında oku. Annene babana ebeveynlik yapmaya çalışma olan sana olur.

Aynen öyle diyorum ki anne boşanacaksan her şeyi dökelim ortaya telefonuna da bakalım her şeye bakalim ama boşanmayacaksan kurcalama o zaman diyorum benim huzurum yok onunda olmasın rahatsız olsun diyo babamdan telefon istemekle sürekli yaptıklarını hatırlatmakla onu huzursuz edeceğini zannediyor ama umrunda değil ki onun o gene yapacaklarına devam