Bu cümleyi hayatınızdan çıkarmanızı tavsiye ederim. Bir şey olması gerekiyorsa olur. Bazı şeylerin tarihi bellidir. Oturmayan bir evliliğe çocuk başlıbaşına büyük hata. Duygulardan ziyade mantığınızı bu konu için daha çok kullanırsanız sonuca ulaşırsınız zaten.

Anlıyorum... Amin. Allahım razı olsun inşallah... Gerçekten kaderde yazılanı yaşıyoruz. Öncelikle evliliğinde mutluluklar diliyorum sonrasında daha hayırlı kararlar alıp iyi sonuçlar olur inşallah.

yav daha bir ay bile olmasi buyuk kavganiz olali

Benim annem de 58 yaşında. Kızım annemin beşinci torunu ama ilk kız torunu. Öyle çok seviyor ki onu... Geçenlerde ben de düşündüm ve gözlerim doldu; annem torununu çok seviyor ama onun evlendiğini görebilir mi acaba diye. Yani bunun sonu yok... İnsanoğlu ister de ister. Sırf anneniz görecek diye sakın çocuk yapmayın. Çocuğu düşünmek zorundasınız annenizi değil. Çünkü bi bebeğin bu hayatta bi anneanneye değil sağlıklı bir evlilikte, sağlıklı ilişkileri olan anne babaya ihtiyacı vardır bunu unutmayın

Ya öyle demeyin annemin annesi babası bile yaşıyor nasip olur inşallah

Annenin yaşı var, torun görsün istiyorsun falan ama sen hala çok gençsin bana göre, emin olmadığın, henüz oturmamış bı evliliğe çocuk yapmazdım ben olsam, 2 3 sene daha gözlemlerdim. Dilerim annen çok uzun seneler yaşar, torunlarınin büyüdüğünü görür. Ama annem torun görsün diye çocuk yapılmaz.

Ben çocuk yapman taraftariyim ona iyi bir anne olursun... baba üstüne düşeni yapmazsa bosarsın en fazla nolacak... elinde gül gibi evladın olduktan sonra... Evlat gibisi yok şu dünyada

Yaşım için erken değil evliliğim için erken diye düşünüyorum. Ama bir gün elbet olacaksa geciktirmeden annemde yanımda olsun istiyorum. Öyle bir araftayım. Müstakbel baba adayının haberi bile yok

Amin inşallah Rabbim istediğimizde aratmasın

28 yaşındayım ama şu bir yılda gördüm ki 30 da beklenebilirmiş. İnsan sevilip sevdikten sonra kaç olduğu önemli değilmiş. Öyle evliliğin acele edilecek bir yanı yokmuş. Ama evlenince annemi daha iyi anladım sanki daha bir üstüne düştüm o konu içimi cız ettiriyor. Sanırım bekar olsam bu konuyu bu kadar düşünmezdim hele bir evleneyim o zaman düşünürüm derdim. Korkum pişman olmak. Teslimiyetinize hayran kaldım. Bebeğinizi sağlıkla kucağınıza almanızı dilerim hayırlı bir evlat olur inşallah

Amin inşallah. İlk kez anneanne olacak Sizinde başınız sağolsun. Nasipten öteye geçilmiyor maalesef

Aynı hisleri yaşadım. Şartlarımız aynı. Anneme hayran bir kadınım. Torununu görmesini çok isterim. Çocuğumun annemin zekası öngörüsü ve bilgisi ile büyümesini de çok isterim. Ama oturmayan evliliğe çocuk yapmadım. Annem torunu olsa çok mutlu olur ama torunu daha ufak şeylerin halledilmesi için bu denli çaba gösterirken bir evlilikte yıpransın istemez. Diğer konunuzu biliyorum. Şuanki beklentileriniz katlanacak daha çok yardıma ihtiyaç olacak. Çocuk size mutlulukla beraber yeni çözülmesi gereken sorunlar getirecek. Bu yüzden mutlaka oturtmalısınız tüm meseleleri.

Allah annenize sağlıklı mutlu asırlık ömür göstersin sizlerle. Annem ellili yaşlarda o da istiyor ve ben evli bile değilim henüz. Her annenin isteğidir bence bu ama dediğiniz gibi "nasip". İyiyi düşünün güzel cümleler kurun bu konular ile alakalı. Çünkü bir çocuğun ihtiyacı olan şey onu çok seven anneanneden çok sağlıklı ve mutlu iletişim kurabileceği çekirdek ailesidir. Evliliğinizin temelini sağlamlaştırmak bunun için adımlar atmak bencillik gibi görünse de doğru olan. Biz ne kadar planlar yaparsak yapalım bu dünyaya gelecek olan vaktinde gelir zaten.

Evet ne de rahat yazmış. "Sen yap köşeye koy çocuğu da gerekirse sonra kocayı boşarsın" ne saçma. Yani insan egosu tatmin olsun da günahsız yavrucak ana baba ayrı büyüsün sorun değil. Bir de zaten anlaşamadığın biriyle ömürlük bağ kur. Her şey güllük gülistanlık, bebek olur, sonra eşler arasında aşılamaz sorunlar çıkabilir. Ayrılırlar. Ona bi şey diyemez kimse ama temeli bozuk bi evliliğe bi günahsızı bile bile dahil etmek de nedir? Anne baba ayrı olarak yetişen çocuklara sormak lazım zorluğunu

Çevrenizde olumsuz örnekler olduğu için etkilenmişsiniz normal olarak. Biz de çocuk düşündüğümüzde birebir gebelik belirtileri yaşadım; ama değilmişim. Sonra kontrole gidince polikistik over olduğum ve çocuğumun zor olacağı söylendi. Hiç söylenenleri takmadım, öyleyse ne zaman olursa diye akışına bıraktım. Bı kaç ay sonra gebelik belirtileri başladı ama benim aklımın ucundan geçmiyor. Şehir disindaydim, aileme hamburgerden zehirlendim dedim o kadar kafamda yok. Nasip sonunda geldi. Benim maddiyat dışında korktuğum mental sağlığım gerçekten çocuk bakımı çok zor. Kolik reflü bir bebek. En erken 3 ayda bitebilir, 6 ayda her gece saatlerce ağlama krizleri sürebilir. Bizim 6 ay kadar sürdü. Kizimda 3 ay sürdü. Ama oğlumda 6 ay sonunda her yere gittik. Kizimda sokağa çıkmaya korkuyorum, çok cadaloz tek başıma üstesinden zor geliyorum. Bunları anlatıp zamanınız çalmak istemem ama eşiniz bile hadi bebeğimiz olsun dediğinde, anne olarak kendi sesinizi dinleyin. Kazın ayağı gerçekten öyle değil

Seninle aynı yaştayız probisin. 2 senelik evliyim. İlk sene bende senin gibi kesinlikle bebek istemiyordum reglim gecikse ödüm kopuyordu. Herhangi bir sağlık sorunum yoktu, istediğimde hemen bebeğim olurmuş gibi bir düşüncem vardı nedense. Gittiğim doktorlar da hep bu yönde konuşuyordu senin hemen çocugun olur hemen hamile kalırsın herşey yolunda mutlaka çok dikkatli korunun istemiyorsanız diye. Neyse aradan bir sene geçti ben bir anda bir hastalığın ortasında buldum kendimi, o güne kadar hemen çocugun olur diyen doktorlar bana çocuğun kolay olmayacak, elimizden geleni yapacağız demeye başladılar. O kadar üzüldüm o kadar suçladım ki kendimi. Çünkü ben sağlıklı iken hiçbir rahatsızlığım yokken keyfi istememiştim bebeğim olmasını. Büyük konuştuysam yanlış bir şey dediysem Allah affetsin, beni bununla daha fazla sınamasın inşallah... Özetle bazen hayat planladığımız gibi gitmiyor, her şey birer ihtimal. Kendini hazır hissettiğin zaman küçük şeyler için erteleme bence. Şuan için hazır hissetmiyorsan tabiki zorlama kendini ama istediğin an olmayabileceği ihtimalini de aklından çıkarma. Keşke benim annemde senin annenin dediklerini deseymiş bana. Ne diyelim, hayırlısı olsun

Farkındayım kendimde belirttim zaten. İlerisi için her şeyin şuanki gibi yolunda gittiği takdirdeyi konuşuyoruz. Evlenmeden önce daha çok çocuk konusunu konuşuyorduk şuan konusu açılmıyor zaten.

O zaman önce evliliğimi oturtmamı "tavsiye ediyorsunuz." Teşekkürler Yorumunuzun ilk haline cevap yazmıştım nazik düzenleme için teşekkürler. Amin inşallah Kafasikarisikbirisi Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

28 yaş çocuk için erken değil, gayet normal bence. gayet düşünülmesi gereken bir yaş. tabii ki ileri yaş gebelikleri de var lakin 28'de küçük falan değil. çocuk bakımı gerçekten zor. eşiniz destek olmazsa çok çok daha zor. bizim evliliğimizde negatif yönlü bir değişiklik olmadı çocuktan sonra. ama sen yap, gerekirse boşarsın kocayı demekle olmuyor. çocuğa baba lazım. iyi bir baba seçmek de annenin görevlerinden sonuçta. Çocuk için maddi, manevi iyi bir plan yapılmalı ama o planın içinde de aşırı plana boğulmamak lazım. bazı şeyler de bizim elimizde değil çünkü.

Hayır Deep ceviz kabuğunu doldurmayacak şeyler eften püften. Yazdığım konuyla ilgili her şey yolunda. Arada böyle tartışma olunca salar diyordum da salmıyor çok şükür.

Cocuk buyutmek dunyanin en zor isi. Maddi, manevi hazir hissetmeyen kimse sirf es dost istiyor diye cocuk yapmamali. Dunyanin en sacma seyi birine cocuk yap demek. O kadar buyuk bir sorumluluk ve emek ki, 3. Kisilerin bu konuda yorumda bulunmasi, laf arasinda artik siz de yapin demesi cok hadsizce.

Açıkçası kaç çocuğa dair bir fikrim yok. İsterim olmaz, olur ama hamilelik zorlar, olur ama çocuk zor bir çocuk olur, olur ama eşimden yeterince destek görmem o zaman tek çocukla kalırım. İlkini deneyimlemeden bu konuda bir planım yok.

O zaman once evliligini oturt. Baktin evlilik yoluna girmiyor, sirf Annen icin de Boyle bir ise kalkisma. Hayirlisi Neyse o olsun

Oturmamış evliliğe çocuk çok zor Bizim hem maddi hem manevi oturmuş bi evliliğimiz varken ilk kez hamilelikte hafiften çatışmaya başladık Ben bebek için en ufak birşeyde endişelenip stres olurken eşim beni çok pimpirikli buluyor ve stresin bebeğe zarar vereceğinden endişeleniyor. Ya da ben hamileliğimden beri et yiyemiyorum o da kendimi zorlamamı bebeğe protein almamı söylüyor vs. Bakın bunlar en problemsiz evlilikte daha bebeği kucağa almadan yaşananlar. Acele etmeyin Hele gerekirse ayrılırız annem bebekle dönsem mutlu bile olabilir yazmışsınız yersiz bi şaka olduğunu düşünüyorum. Bi canı, kendi bebeğinizi, olsun da anneme götürürüm babasız büyüse de olur diye dünyaya getirmeyi sakın aklınızdan geçirmeyin. Bu çocuğunuzu annenizin istekleri için feda etmek olur

Onları bile yıpratıyorsa bizi bayağı zorlar demek ki. Arkadaşlarımda öyle söylüyor evde yepyeni bir düzen diyorlar.

Tek çocuk düşünüyosanız 28 yaş çok erken bence

Hani 40 a yakın bı yaş soyleseydin, bi düşünürdün falan ama

Benim anneciğim göremedi yavrumuzu. Senin aksine biz çok arzu etmiştik hemen ana baba olmayı. Annemizi de yanımıza alıp hep beraber büyütmeyi. Annemi iyileştirebilirim sanmıştım. Çok uğraştık çok... Olmadı, nasip değilmiş... Evliliğini bir an evvel yoluna koyar, anneciğini anneanne olmasına vesile olursun inşallah. Allahım gönlüne göre versin inşallah.

Daha önceki konunuzu takip etmiştim, aşılmayacak mevzular değildi ki aştınız.. Ben evliliğin oturması ile alakalı olduğunu düşünmüyorum adamlar 2 yıl sonrada değişiyor az önce bi konu okudum adam 10 yıl sonra değişmiş kocam eve gelmiyor diyor, bunun sizin ve sizin istemeniz ile alakalı ger riski düşünüp ona göre karar vermelisin, çok istiyorum anne olmak Allah korusun bi şeyler yolunda gitmezse maddi manevi çocuğuma bakarım diyorsanız yapılabilinir..28 yaş geç de değil erken de

Hayya maşallah. sizin gibi üreme sistemi olan kadınlara hayranım.

Bu iş kısmet. Geçen hafta arkadaşım hamileyken annesini kaybetti. Annesinin kanserini öğrenmeleri ve ölmesi 5 ay sürdü, göremedi. Allah esirgesin. Eşinizle eski tartışma konunuz neydi bilmiyorum ama her halükarda sebep kişilik. Bir bireyin kişiliğini çocukluğu şekillendirir. Her çocuğun üç ebeveyni vardır. Annesi, babası ve ana babanın evliliği. Evlilik oturmadan olan çocuk büyürken kötü birey olursa siz annenizin yaşına geldiğinizde ne durumda olursunuz? Bunlar hep ihtimal. Bir de kendini gerçekleştiren kehanet var, annem göremezse diye diye bu sonuca varırsınız. Bence burda daha temel şey şu; hayat size zaman kaybetmeme dersini vermek istiyor. Bu adamla olur mu? Evetse en hızlı yol ne. Olmaz mı? Zaman kaybetme boşan ve başkası ile evlen günü gelince. Benim ananem 90a yaklaşık hep istedi ama ben ayrıldım eşimden. Ya çocuğum olsaydı şu an? Görmeden ölebilir zira hepi topu iki torunu var, biri daha küçük. İkincil faydanız ne bu konudan? Annem mutlu olsun, görsün. Tamam ama bahsettiğimiz de dünyaya birey getirmek. Hatır için olacak iş değil. Ben anne olmadım ama olanlar diyor ki en canın evladın oluyor. Şimdi böyle düşün ki eşinle aran düzelmez ve o çocuğa iyi bakamazsan nolur?

Çocuk uzun yıllar olmayadabilir böyle ihtimal var evet ama oturmamış bir evlilikte hemen olursa ne olacak, bebek bakmak o kadar stresli ve güç isteyen bişey ki yani sıkıntılı durumlarda kaldırılabilecek bişey degil. Kendimden söyleyim 2 çocugum var biri 21 aylık digeri 2 aylık akşam eşim gelince hiç bişey yapmasa bile varlığı ile rahatlama geliyor ama evlilik düzenim olmasa huzursuz olsam 2 sinin stresi ile verimli bir insan olamaz çocuklarıma olumlu yaklaşamazdım belkide.. bu işler nasip işi şimdi çocugun olsa annenin yine göreceği garantisi yok eşimin dedesinin en çok istedigi torununu görmekti ama oglum dogmadan 1 ay önce vefat etti nasip olmadı benim anneannem 2 defa beynine pıhtı attı felç oldu ameliyatlar geçirdi ama toparladı iyileşti ve tam 1.5 yıl sonra oglumu görmek nasip oldu yani hayat planladıgın gibi gitmez önce evliliğini toparla ki herşey daha güzel olsun. mutlu anne mutlu bebek demektir stres altındayken mutsuzken iyi bir çocuk yetiştirmek imkansız çocuklar sünger gibi evdeki, sendeki bütün duyguyu emerler anında hissediyorlar herşeyi

Üzülür üzülür tabi elbette ama bebeğimle eşimle anlaşamıyoruz diye gitsem sevinebilir de bilemedim. o konularda biraz nettir hiç eyvallah etmez.

En sağlıklı evliliklerde bile çocuk lohusalık hamilelik deprem etkisi bırakıyor eski konunu biliyorum sende susup altta kalmayacagina göre evliligin bitebilir iyice emin ol öyle yap daha küçüksün hemen kalmak yaşla ilgili değil zaten

Bir ay oldu ama hala yeni sayılır evet. Hep böyle devam etmeyebilir. Aradan 3 sene geçtikten sonrada eski haline gelebilir. Bunun bir garantisi yok maalesef. O zamanda gereken yapılır. Ben o konuşmada değinerek zaten şuan düşünmediğimizi hala evliliğimizin oturmadığını yazdım. Eşimin eski haline dönme ihtimalinden dolayı hiç çocuk düşünmeyeceksem boşanmam gerekir.

Belki yanlış hissetmişimdir bilmiyorum, ama ben sanki bebeğiniz olmasını çok istiyorsunuz ama şartlardan dolayı olduramiyorsunuz, ve bir de üstüne annenizin konumu, duygusallığı ekleniyor gibi hissettim. Her ne ise hakkınızda hayırlısı olsun. İnsalh anneniz sağlıkla uzun upuzun yıllar geçirsin torunuyla. Ama çocuk öyle en sevdiğiniz anneniz bile olsa, annem görsün vakit geçirsin diye yapılacak bişey değil, zaten bu bilinctesiniz. Eğer ön gördüğünüz sorun potansiyelleri varsa mutlaka onları çözün, gerisi öyle gelsin. Mutsuz evlilik cehennemdir, mutsuz evliliğe çocuk yapmak cehenneme çocuk getirmektir Mutlu, huzurlu olani da tam tersi tabi.

Eminim kime sorarsan sora bir hiç olmaktansa yani asla dünyaya gelmemektense... herkes birey olmak bilinmek ister :) Ayrıca herkesin kendi düşüncesi saçma vs demeden daha saygılı yorum yaparsanız sevinirim. R Rowena

Sizin yaşınız kaç?

Hala arada olan kavgalar o büyük kavga konusuyla aynı mı probis?

Biraz uzucu, acımasızca konusucam galiba ama malesef ki zaten anneni hatirlayacak yasa geldiklerini goremeyecek annen

Artık normal doğum hemen hamile kalmalar o kadar azaldı ki yada hep bana denk geliyor. Sadece çevremde şuan ilk bebeğini kucağına almadan düşük yapan üç kadın var. Bir tanede sürekli düşük yapan bir arkadaşım. Hepsi o kadar travmatik geliyor ki. Bana da hemen olmaz gibi geliyor. Evlendikten sonrada regl düzenim alt üst oldu bir yıla kadar normalmiş bakalım. Hep şöyle dua ederim bende Allah isteyene versin ben istediğimde de aratmasın inşallah Size de en kısa zamanda hayırlısıyla nasip etsin inşallah. daha deneyecek çabalayacak çok zamanınız var bilmeden daha fazlada erteleyebilirdiniz ümitsiz olmayın. İsteyen kimsenin kucağı boş kalmasın inşallah. Ancak Allah'ın verdiğinde de vermediğinde de hayır arayalım. . push ;

Bende benim hazır hissetmemem ve oturmayan evliliğim ağır basardı. Oturmayan evliliği bile göz ardı etsem regliniz gecikince aklınız kaçacak kadar istemiyorsanız hazır değilseniz çok zor. Bebek gerçekten bir efor ve sağlıklı ilgi istiyor bunu vermek için çok istekli olmak gerekir. Eşimin babaannesi ilk kez torununun çocuğunu göreceği için çok mutluydu oğlum 2 haftalıkken vefat etti ve göremedi nasip olmayınca olmuyor.

Annenizi düşünmemiz çok ince bir davranış ama gerçekten hazır bir aile değilseniz çocuk fikrini erteleyin. Annem 14 sene ilk torunu alınca biriki heveslendi kız yeğenimde ondan sonra doğumda bir gece zor kaldı yanımızda. (Ki Daha yeni 65 oldu dinç bir kadın maşallah) Ablam yengem birbirimizin doğumunda kaldık. He bi de ablam şimdi 41 yaşında sürpriz bir şekilde 3. Çocuğa hamile annem demediğini bırakmadı resmen ona cahil misin korunmayı bilmiyor musun diye ilk torun olana kadar hepsi yapın yapın der dur sonra herkese bir tane yeter bakamayan yapmasın der.

Yani Biraz üzücü gelebilir ama uzun sure tedavi ile bebek sahibi olabilirsiniz anneniz yine görmeyebilir cocuk oldu evliliğiniz cok kötü gidebilir bosanma ihtimali var kadincagiz daha daha üzülür yaniokdr cok sey sayabilirm ki anneniz yine sordugunda nasipdiyin birazda para biriktiricem diyin Hersey nasip böyle derin seyler düşünmeyin üzülürsünüz Sizin kaderinizde cocuksahibi olmak varsa onu gorecek anneniz varsa görür 70 degil 50 yas icin bile gecerli goremeyecekse görmez

29 yaşında evlendim. 34 yaşındayım ve hamileyim. 5 sene bekledim. Çünkü acelem yoktu. Ya çocuğum olmazsa diye düşünmedim. Ben olanda bir, olmayanda bin hayır olduğuna inanan bir insanım. Allahın verdiğine de vermediğine de rıza göstermeye çalışan bir insanım. Olmazsa doktora gider tedavi görürüm. Daha da olmazsa hayırsız evlat olacakmış ne yapalım diye düşünürüm dedim kendime hep. Ve korunmayı bıraktığım an hamile kaldım. Çünkü bu canın ana rahmine düşeceği varmış. Çünkü Allahin bu bebeğe üfleyeceği bir ruh varmış. Allah vermezse de kul olarak bizim kimseye hesap sorma hakkımız yok. Hayatı kontrol edemeyiz. Hayat bu, bir tarafımız kırık dökük hepimizin. Bazılarının mesleği var, eşi yuvasi yok. Bazılarının eşi yuvası var, çocuğu yok. Bazılarının eşi, yuvası çocuğu var, sağlığı yok. Annenizin torun görmesini istemenizi anladım. Ama unuttuğunuz bir şey var; kimin önce Allaha kavuşacağı belli olmaz. O kadar farz ederek konu açmışsınız ki size bir milyon tane ihtimal yazılabilir. Allahtan doğru zamanda, hayırlı ve sağlıklı evlatlarınız olmasını dilerim. Hayırlı değilse Allah kimseye nasip etmesin. Bu dünyadaki en çaresiz imtihanlardan biri hayırsız evlat biri de sağlıksız bedendir. Eğer hayatın kontrolunu bu kadar sıkı tutmaya çalışmazsanız, biraz daha rahat olursanız olaylara daha mantıklı yaklaşabileceğinizi düşünüyorum.

30 yaşında evlendim, yaklaşık 2 sene sonra çocuk düşündük ve hersey tepetaklak oldu ki çok severek evlendik, kanlı bıçaklı hale geldik çocuktan sonra. Sırf aile büyükleri için çocuk yapılmaz. Rabbimin kime ne kadar ömür bictigini bilemeyiz. 90lik gamsız dedem hala turp gibi çocuklarına laf yetiştiriyor. Keşke herşey planlanan gibi olsa... Herşey zamanında güzel, kendinize biraz vakit ayırın en hayırlı zamanda gelsin inşallah.

Bu konuda biraz ihtimaller üzerine konuşacağız aslında. Bende şuan o fikirdeyim. Sizlerin fikirlerini merak ettim. Cevap içim teşekkürler.

bu kocaya çocuk yaparsınız boşanırsınız. Çünkü her şeyine kendiniz koşmak zorunda kalırsınız. Sizin eşiniz 3 gün düzelse 5 gün sonra özüne dönecek.

Biz oğlumdan önce hiç kavga etmeden evlenmiştik. Evlilik içinde de çok güzel geçinerek ilerledik. Tek bir gerginliğimiz olmadı. Ama ilk iki sene birbirimizi gırtlaklayacak kıvama geldik. Çocuk gerçekten ilişki yıpratan bir şey

Eşinizle son konunuzu hatırlıyorum ama başka daha önemli anlaşmazlıklarınız var mı onu bilmiyorum. Ancak şu evliliğin oturması kavramı kadar saçma bir şey duymadım hayatımda. Evlilik öyle stabil bir şey değil, değişen dinamiklerle dolu. İnsan da değişebilen gelişebilen bir varlık. Hani beklediğiniz oturmaksa bu ne zaman oluyor garantisi yok

Çocuk iyi giden, sorunsuz kavgasız evlilikler sarsıyor yıpratıyor. Emin olmadan yapmayın.

Anne olmak için ideal bir yaştayım ama 1 yıllık evliliğe erken bencede. Güzel dilekleriniz için teşekkür ederim. Sağlıklı uzun ömür versin inşallah.

Merhabalar KK kızları. Daha bir ay kadar önce eşimin ev içindeki durumu ile ilgili bir konu açmıştım. O konuyada bir çok yorum gelmişti uzun bir psikolojik şiddet sonucu o konuyu başarılı bir şekilde geride bıraktım sayenizde Bugün ise çok farazi bir konu ile karşınızdayım. O günkü konumda da bir çok yazar bebek düşünme demişti haklı olarak. Ki bende o dönemde de şu dönemde de düşünmüyorum. Çözülen konumun istikrar kazanması için. Ancak konum yinede bebek ile ilgili. Bebek fikrinden, şu hayat koşuşturmacasında ona ayıracak maddi imkandan, manevi yükten ötürü şuan bu fikre oldukça uzağım eşimde öyle. Hala zaten arada hır gür oluyor ne yazık ki. Peki bu konunun bebekle ilgisi ne diyeceksiniz. Şu ki annem geçenlerde beni aradı ve benden sonra evlenen bir yakınımızın doğum yaptığını, bebeğinin ne kadar güzel olduğundan falan bahsetti. Anladım bir sonraki cümleyi tabi. Düşünmediğimizi falan söyledim. Hep söylüyordum zaten. Ben her şey rayına otursun istiyorum ama daha insanlar senesi gelmeden kucaklarına alıyorlar bebeklerini hem şaşırıyor hemde yoluna oturmayan evliliğim için üzülüyorum. Doğum, hamilelik, bebek vb. süreçlerden ne kadar korksamda bir gün bunu isteyeceğimi biliyorum. Beni annem 70 ini geçen bir kadın. Bana çok sonraları hamile kalmış. Annem dünya tatlısıdır ve ben onsuz bir hayat düşünemiyorum. Onun dünyada olmadığını düşününce kendimi sombaharda rüzgarın savurduğu bir yaprak gibi hissediyorum. Ben çalıştığım ve anneme yakın oturduğum için. Probisin bebeğin olursa ben bakarım kızım bak insanlar senelerce arayıp bulamıyor hemen olmaz belki ben seni kaç sene bekledim. Hemen olursada sizinle büyür gider diyor. Hoş bende küçük bir yaşta değilim. Gerçi anneme kim baksın ona da baktırmaya hiç meraklı değilim. Birbirlerini tanısınlar yeter. Benim hazır hissetmemem, annemin istemesi, oturmayan evliliğimiz her şey bir yana. Çocuğum veya çocuklarım anneannelerini tanımazlarsa diye çok korkuyorum kızlar. Düşüncesi bile gözlerimi dolu dolu ediyor. Tabiki kimse için çocuk yapılmaz elbette çocuğun doğduğu ortam çok önemli ama ya istediğimde hemen olmazsa annem çocuğumu göremez onlarla vakit geçiremezse diye çok korkuyorum. Onu fotoğraflarından tanıtmak beni çok korkutuyor. Sanki hamile kalmayarak onların tanışma fırsatlarını ellerinden alıyorum. Bazen nasipte varsa askerliğini görür. Nasipte yoksa doğumunu göremez diyor. Ama kalbim çok inciniyor bu düşünceler ile. Dediğim gibi evlendikten sonra hiç eşimle bile bebek konusunu açmadık. Benim reglim gecikince aklım çıkıyor. Ama şu düşüncelerde bazen ruhumu daraltıyor. Kendimi teskin edip mantıklı düşünmeye çalışıyorum çoğunlukla başaramıyorum. Yine bir iç dökme yazısı oldu sanki. Siz benim bu düşünce silsilelerimin içinde hangilerine katılırsınız? Zahmet edip okursanız çok teşekkür ederim. Ekleme: birde çevremde gencecik sağlıklı kadınların bebek tedavisi görmesi, düşük yapmaları da sanki hemen istesemde olmayacak hissiyatı veriyor.

Bu işler vefa borcuyla falan olacak işler değil. Bu mantıkla düşünürsek eğer anneniz torunuyla tanışmak istiyorsa sizi erken doğurmalıydı. Misal ben hiç çocuk istemiyorum benim annemin benden bunu dileme hakkı var mı? Olmayınca olmuyor işte

Aynı yaştayız ve aynı yerdeyiz mental olarak sanırım. Annemin yaşı var ve rahatsızlığı da var. Bir yandan evet diyorum o da belki az daha bekleyelim diyerek bekletti ama 20 sene uğraştı. Ya bende de öyle olursa? Babam yok zaten ya çocuğum anneannesini de göremezse? Hem evlilik olarak hem de maddi olarak hazır değiliz hepsini bi araya toplayınca cidden bunaltıyor insanı.

Anneme bir vefa borcum yok. Sanırım onların tanışmasına engel oluyorum cümlesinden vardınız bu sonuca. Dediğim gibi kardeşlerimin çocuklarının tanıdığı güzel anılar biriktirdiği gibi kendi çocuklarımda tanısınlar istiyorum. Sizin konunuz tamamen size özel. Ben vefa borcu olarak değil Allah nasip ederse bir gün zaten olacak çocuğumu erkenden mi yapmalıyım bunu konuşuyorum. P

Çok haklısınız. Evlilikte yolunda olmazsa stres üstüne stres demek olaca. Mavisaclikadin Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Aslında korkuyorum cesaret edemiyorum ve eşimin apaçık bir isteği olmadan böyle bir şey düşünmüyorum. Elbette isterim annem gibi ileri yaşta anne olmak istemem ama kendimi de evliliğimizde hazır hissetmiyorum.

Bedensel olarak her zorluk aşılıyor ama psikolojik olarak iyi olmak çok önemli insan kendini iyi hissetmiyorken su içtigi bardagı kaldırmak yük geliyor ki siz çocuk sahibi olmaktan bahsediyorsunuz bu 7/24 sabır isteyen ilgi isteyen bir konu bugün yapmicam iyi değilim deme lüksü yok annelik hamilelikte başlayıp ölene kadar devam eden bir süreç hakkıyla yapmak öyle zor ki hiçbir zaman yeterli hissedemiyor insan

Ben 21 yaşında evlendim. 22 yaşındaydım ki annem ölümcül bir hastalığa yakalandı yaşı 52 idi. O sıralar benzer şeyler aklımdan geçti ama değil çocuğu yapmak, yapmayı düşünecek durumda değildik. Annemin bakıma ihtiyacı vardı. Evliliğimiz de maddi sıkıntıdaydı. 4 sene böyle geçti annemi kaybettik. Sonrasında 2 sene daha ben çocuk istemedim. Kızım doğduğunda 7 yıllık evliydik yaşım 29 olmak üzereydi. Annemin yokluğu tabi ki üzücü, görsün çok isterdim ama sadece görsün diye çocuk yapsam pişman olurdum. Yani şu gün olsa yine tercihimi çocuk yapmamaktan yana kullanırdım. Çünkü bakacak olan bendim. Bu arada babam 80 yaşında ve belki o torun göremez derken torunu 4 yaşına geldi. Yani hayat belli olmuyor. Yeni bir insan dünyaya gelecekse anne ve babası buna istekli ve hazır olmalı. Çok istenerek yapılan bir çocuk bence bunu hissederek büyüyor. Kızım bu gece uyumadan önce anne beni doğurduğun için çok teşekkür ederim dedi :) bunu hissettirebilmek beni çok mutlu etti

Oturmayan bir evlilikte bebeğiniz olursa sonrasında çıkabilecek sorunlardan dolayı anneniz daha çok üzülmez mi? Evliliğinizde ikinci, üçüncü seneyi geçirdikten sonra bu kararı vermeniz daha sağlıklı olur bence. Bu zamanlarınızı anneciğinizle birebir iletişimde bulunarak, kaliteli zaman geçirerek değerlendirmeniz iyi olur

Hafta sonu dışarı çıkmak için bile saatleri onlara göre ayarlıyoruz, yemek vs evdeki bütün döngü çocuga göre yani belki garip gelecek ama sex hayatımız bile yeri geliyor çocuklara göre şekilleniyor mecbur kalıyorsun evdeki herşey degişiyor her evlilik çocugu kaldıramaz gerçekten ama bazen de eksiği çocuk tamamlıyor bizde öyle oldu mesela yani bizim evliliğin buna ihtiyacı varmış ama herkeste aynı degil işte

Hayat beklenmedik zaten elbette stabil olmayacak ama bir yılda bile değişen çok şey oldu. Bende de eşimde de. Kastettiğim oturmak daha çok evlilik düzenine alışmak gibi.

Benim babamda çok istiyordu torunu olsun abimle ablamın da olmadı senelerce. Yeğenim doğdu 10 günlükken babam vefat etti ve sadece fotoğrafını görmüştü yani nasipten öte yol yok olmayacaksa olmuyor.

Farkındayım o yüzden elbise alırken kullanmıyorum bu platformu önemli kararları mantıklı bir şekilde vermeye çalışırken tecrübelerden faydalanmak için kullanıyorum. eylulcmre

Boşansam çok şükür bakabilecek durumdayım. Ama babasız da büyütmek son tercihim olur. Farklı bir bakış açısı teşekkürler

Okudum. Annenizin torunu görmesi elbet guzel ama ihtimaller üzerine konuşursak cokk derin konular cikar. evliligi oturtun oyle cocuk yapin derim..