bence mevzu sadece sık görüşmek değil. kendine ait bir hayatın olsa, çalışsan, kendi arkadaşların olsa belki bu kadar batmayacak gidip gelmek. yani bir erkek için neden hayat tamamen değiştirilir asla anlayamadığım için bu kadar bir değişikliğin seni çok yıpratacağına inanıyorum. şöyle düşün en basitinden bi 40 yaşına gelip geri dönüp baktığında yaşayamadıklarına mı hayıflanacaksın yaşadıklarına mı üzüleceksin, hepsi mi? bunları bi düşün tart derim..

Sizin ki evliliğe alışamamak değil ki. Keşke baştan konuşsaydınız, öyle bir yerde mutlu olamayacağınız çok açık. Ben dediğiniz gibi bir ortamda 3-4 gün duruyorum kendimi inanılmaz kötü hissediyorum, benim eşim de İstanbullu değil ben olmasam kendi şehrine dönecekti, kendimi bildiğim için çok severek evlensem bile en başında konuşmuştum, ben orda asla mutlu olamam, yıllar sonra bana buradan oraya yerleşelim diye bir teklifle gelme, öyle bir durumda yalnız gidersin demiştim. 1 sene zorunlu görevle dediğiniz gibi yerde çalıştım da hiç öyle aaa şehire yobaz demeyin demekle olmuyor o işler. Kendilerinden olmayan kimseyi benimseyen insanlarla, ayrımcılığı, siyasi, dini baskıyı dibine kadar yaşıyorsunuz.

Biraz mesafeli olursanız sorunlarınız da çözülür. Ben kendi ailemle bu kadar görüsmuyorum yahu üstelik aynı sehirde olsak bile :) Ya da haftaici kendim gidip görüyorum yegenlerimi falan. Çalışan insanin bir haftasonu var mesela niye bu kadar dipdibe yaşamak istenir ki? Sizde bu yönde planlar yapın. Memleket farklılığı ya da evliliğe alisamama sorunları değil sizinki zaten. Farklı bir aileye alışma kısmı gerçekten zor olabilir o konuda hak veriyorum ama zaman lazim birbirinizi tanimaniz için. İstemediginiz şeyleri de yapmayın mesela. Gitmek istemiyorsanız gitmeyin o gün. Eşiniz istediği kadar gidebilir.

Aynen söyledikleriniz gibi hissediyorum ben de. Sanki kendi hayatımı yaşıyor gibi değilim.

Bunu da söyledim evet ben bir terbiyesizlik yaptım ama senin yaptığın da terbiyesizlik diye. Telefonum sehpanın üzerindeyken bildirim gelmiş annemin adını görünce gözüm takıldı yazılanları görünce de daha fazlasını okudum falan dedi. Bir daha böyle bir şey yapmayacağına söz verdi. Söylediklerinizi uygulayalacağım çok sağolun

Sizim adınıza çok sevindim. Eşimin ablası da evli 2 tane çocuğu var inanın 2 günde bir birlikteler, ramazanlarda tamamen kv evinde kalıyorlar. Yazlığı en çok onlar isteyip aldırdılar. Hep birlikte olmaktan ailecek gerçekten zevk alıyorlar. Kendi aileleri hariç eşimin amcası, gelinleri onlarda bu düzen de yaşıyorlar. İşe girdim beni çok rahatlatacağını düşünüyorum. Y

Esin seni nasil sindirmis. Özel ise, senin ablan ile muhabetinde özel hayat. Özel muhabet. Orda sinirini atmissin. Ki normal, daha 4 aylik evlilikte bu ne kv'denin kalmasi? Özel hayata madem bu kadar saygisi var esinin, sizin evlilik ve özel hayatiniz ne oluyor? Daha 4 ay olmayan evlilikte kv'denin kalmalari oluyor? Sen evlilik hayatina alisamamis degil, hapis hayatina alisamadin. Istedigin sekilde hayatini yönetemiyorsun. Hafta sonunda ne yapacagini bile seçemiyorsun. Kv'denin sende kalip kalmamasini bile seçemiyorsun. Esin içinde evlilik hayati zaten bu, kadin evde temizlik çamasir yapar. Gidip kv'desine hizmet eder, esine hizmet eder,.. Simdi biraz o flört zamanindan kalma ask kirintilar ile kendini avutuyorsun bir taraftan, esin seni sindiriyor diger taraftan. 1 yil sonrada artik ya çökersin iyicene yada güya bu hayata alismis gibi yaparsin. Öyle yada böyle bu evliligi sürdürürsen sinir hastasi olursun. hayalmimari

Şu an çocuk hayatımda düşüneceğim en son şey. Yıkmaktan ziyade yapmaya çalışıyorum. Daha çok yeni her şey. Y

Domuşuk olma mı? Ahahahha yıkıldım gerçekten saygısız biri ama eğlenceli ya insan çok güler onunla R Rozi- Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Evet resmen kendime ait bir hayatım yok. Yaşadığım hayat sanki benim değil. Rol biçmişlerde bana istemeye istemeye üstüme eğrelti duran bu roldeki rolü oynuyor gibiyim. Daha çok gencim yapmak istediğim çok şey var yaşamak istediğim hayat kesinlikle bu değil. Sanki hayatım öyle akıp gidiyor da ben izliyor gibiyim. 2 ay sonra işe başlıyorum. Pandemi biraz daha hafiflerse bir kursa gitmeyi eşimle yapmak istediğimiz şeyleri görmek istediğimiz yerleri görmeyi planlıyorum. Eşimin ailesi tabi ki görüşeceğim onlarla ilgili bir problemim yok ama sınırlamam gerekiyor bu ilişkiyi

3-4 aylık evliyken kp şehirdışında bi yere gitmişti. Kv bize gelmişti kalmaya ve daha öncede biz de kalmıştı. Ben de ablamla mesajlaşırken istemiyorum kızına gitsin çok konuşuyor vırvırkadın gibi şeyler yazmıştım. Şu an tam olarak ne yazdığımı neleri gördüğünü tam olarak hatırlamıyorum. Argo da yazmış olabilirim. Bu onu çok öfkelendirdi. Nasıl böyle terbiyesiz şeyler yazabiliyosun nasıl ikimizin konuşması gereken özel şeyleri rahatlıkla anlatabiliyorsun gibi şeyler söyledi. Benden hiç beklemediği bir şeydi. Bu konuda tamamen haksızım.

Bence oncelijle okadar ic ice olmayi birakin neden her haftasonu birlikte kaliyorsunuz bu cok sıkıcı surekli gütmeyin haftada bir yeter bunlari esinle konusup halledin belki is bulursunuz ozaman bakin hersey daha guzel olacak arkadas ediniz onlarla vakit gecirin surekli ailesiyle degil

Herkese merhaba Olumlu-olumsuz yorumlarınıza ihtiyacım var. 3 yıllık bir ilişkinin ardından 8 ay önce eşim ile evlendik. Eşim istanbula okumaya gelmişti biz tanıştık ve sevgili olduk. İyi kötü güzel bir ilişkimiz vardı. Beni gerçekten çok sevdiğini biliyorum. Kötü kelimesini kullanmamım sebebi hayat tarzlarımızın çok farklı olması ve onun bana karışmasından dolayı. bu süreçte oldukça çok tartışma yaşadık ve ben oldukça fedakarlık yaptım. 8 ay önce daha küçük, tek düze benim hayat görüşümle uyuşmayan insanların olduğu yobaz bir şehire geldim. Buraya hala alışmaya çalışıyorum. İstanbuldayken çok sosyal biriydim. Çalışıyordum, hafta içi en az 2 gün dışarıda, hafta sonu hiç evde oturmayan biriydim. Evlendikten sonra pandeminin de etkisiyle şu an sosyal hayatım hiç yok ve bu beni gerçekten çok zorluyor. Eşimin ailesi çok iyi insanlar. Maddi manevi her zaman yanımızdalar, beni burada yalnız bırakmamaya çalışıyorlar. Fakat burada alıştıkları bir düzen var haftanın 3 4 günü görüşmek gibi. Ve bunu bizden de bekliyorlar. Hafta içi 1-2 akşam birlikteyiz. Hafta sonu hep birlikte yazlıklarında kalıyoruz. Diğer akrabalarıyla da ev oturmalarını pek sık yapıyoruz. Koloni gibi hep birlikte hareket ediliyor. Bayanlar toplanıyor yufka açılıyor, sarma sarılıyor sabahtan akşama kadar. İlk başlarda beni yalnız kalmayayım diye aralarına alıyorlar gibi düşünüyordum ama artık biraz da kullanıldığımı hissediyorum. Yeni gelinim kendimi yanlarında rahat hissetmiyorum. Yazlıkta kalırken kayınpederimle, ablasının eşiyle rahat edemiyorum. Evimde şortla dolaşırken burada rahat bile oturamıyorum. Konuştukları konulara uzak kalıyorum, sürekli aynı konuların sıkılıyorum. Ruhen kendimi iyi hissetmiyorum. Hemen hemen her gece ağlayarak uyuyorum. Dışarıya karşı mutluymuş gibi görünmek çok zor geliyor artık ve bunu başaramıyorum. Onların yanındayken de ağlayasım geliyor haliyle suratım modum düşüyor. İyi misin, uzan istersen gibi şeyler söylüyorlar. Onları da huzursuz ettiğimi farkettim artık. Ailemi ablamı, yeğenimi 3 aydır göremezken sürekli onlarla olmak biraz da koyuyo bana. Hayatımızın çok içerisindeler, kendi düzenleri, kendi yaşayış şekilleri gibi yaşamımızı istiyorlar. Her şeye müdahil oluyorlar. Üst komşumla birlikte onun arkadaşına gitmiştik bunu bile çok irdelediler. Tanıyor musun, neden gittin gibi. Kötü bir niyetleri asla yok biliyorum. Ama ben böyle bir yaşantıya alışık değilim ve alışabileceğimi düşünmüyorum. Kayınvalidemin bizde kaldığı bir gün eşim telefonumdan kv için yazdığım bir kaç şeyi görmüş. Terbiyesizlik yapmıştım. Bunun için bayağı bi tartıştık, onu çok şaşırttığımı iki yüzlü olduğumu benden beklemediğini söyledi. Şimdi her tartışmamızda bu gündem oluyor. Aslında ailesinin baskıncılığının o da farkında ve bunalıyor. Birbirimizi anlayamıyoruz. bana çok ılımlı yaklaşıyor ama problemlerimizi bir türlü çözemiyoruz. İlk defa iş hayatına atıldı bu konuda büyük sıkıntı çekiyor, kendi işi olduğundan maddi olarak da sıkıntıya giriyor. O da evlilik hayatına alışmaya çalışıyor. Hem iş, hem ben, hem ailesi o da ruhen iyi değil. Her gün ağlamalarım, çözümsüzlüğümüz onu da yıpratıyo. Artık aynı sıkıntılarımı tekrar tekrar ona anlatmak daha fazla dert yapmasını istemiyorum. Sarılıp her şey düzelecek diyoruz sadece. Kendimi buraya ait gibi hissetmiyorum. Her şey o kadar zıt ki bana. Hiçbir anımın olmadığı bana bir şey ifade etmeyen bu şehirde yaşamak her geçen gün beni daha kötü yapıyor. Ailemin özlemine dayanamıyorum artık. Kendimi çok yalnız, mutsuz, çaresiz hissediyorum..

peki tekrar iş baksan çalışsan Y

Eşinizin bunu reddetmemesi çok güzel. Deneyin isterseniz mutlaka faydası olacaktır. Eşiniz bu konuda kendini sıkmasın, zaten uzman soru soruyor siz cevaplıyorsunuz. Ve sorunlar çözüme kavuşturulmaya çalışılıyor.

Eşin iyi niyetli yapıcı ailesi de keza öyle ama bu tür değişimleri hızlı beklemesen senin için daha iyi olur Zamana bıraksan ve ufak ufak sınırlar koysanız eşinle birlikte ve bu sınırları koymanın onları sevip sevmemekle değil kendinizin aile olma isteğiyle alakalı olduğunu anlatabilirseniz ne güzel olur Tabi kabul etmişken aile terapisti şart Senin çalışma hayatına başlaman ki iş bulmuşsun olmazsa ise baslayana kadar eşinin dosyalarına yardım edebilirsin Sınırlar kitabını alıp okuyun ikiniz de faydası olacaktır Bence atlatıp kendine yeni bir hayat kurabileceksin gibi geliyor umarım çabucak olur Sevginizi tüketmeyin gereksiz şeyler yüzünden

Her tartışmanızda sizin hatanızı yüzünüze vurarak ılımlı yaklaştığını mı düşünüyorsunuz. Sizin yaşınız küçük bence. Bu konunun ve bu konunun içindeki yorumlarınız ancak 27 den küçük bir kiza ait olabilir. Zira ben eşinizin ılımlı bir tarafını göremedim. Arzu ederseniz her haftasonu yazlığa gitmeyi reddetmeye kalkışın da o zaman bi bakalım ne kadar ılımlıymış eşiniz?

Ben işimle geldiğim halde çevremi kurana kadar ki 4 a sonra da patlayan pandemi sebebiyle eve tıkılarak delirecek gibi olmuştum. Aşırı sosyal bir hayattan sorumluluk dolu bir hayata. Ama emin olun geçiyor, kendi çevreniz arkadaş ortamınız oluşuyor. Pandemi süreci zaten zorlayıcı sizde birleşmiş, umarım kısa zamanda düzen oturtursunuz. Ben 2 yılda şuan kendi şehrime dönemeyecek kadar benimsedim ve alıştım.

Ben bekarlık konforunu özlediğimden bahsetmedim ki. Evlilik bir olmak, birlikte bir hayat kurmak, hayatınızı sevdiğinizle birleştirmektir. Benimki öyle olmadı ama işte ben direkt bambaşka bir düzeninin içinde buldum kendimi. Sülalecek tüm çevrelerince özümsenmiş normalleri olan bir düzene. Şu an kendi hayatımı yaşıyor gibi değil de bana biçilmiş rolü istendiği şekilde yerine getirmeye çalışn biri gibiyim. Aile ilişkilerinde ve düzen kurumuyla ilgili zorluk çekiyorum. Belki de bahsettiğiniz olgunluk görememe budur. Teşekkür ederim

Evliliğimiz değil ilişkimiz sorunlu başladı bunun farkındayım. Her tartışmada konu farklı bile olsa yazdıklarıma çok şaşırdığımı yakıştıramadığını dile getiriyor ve bunu atlatamıyor. Gerçekten terbiyesizlik yapmıştım bunun da farkındayım ama dediğiniz gibi bunun sürekli önüme gelmesi hiç hoş olmuyor. Şu ana kadar taraf tutması gerektiren bir konu yaşamadık, yaşarsak annesinden yana olacağını kanısındayım ben de malesef.. Ve bunun korkusuyla gelme-gitme sıkıntısını paylaşırken beni yanlış anlayabileceğinden korkuyorum. Sanki ben ailesine düşmanmışım gibi bir izlenim oluştu çünkü. Ilımlı yaklaşıyor derken her tartışmamızda konuşmamız gerektiğini konuşarak paylaşarak çözüm yolu bulmamız gerektiğinden bahsediyor. Ben ise daha çok bir patlama yaşıyorum. Tartışma sırasında kırgınlık yaşadığımızda yatağa girdiğimizde sarılıp bu şekilde aşamayacağımızdan bahsediyor, ilk adımı hep o atıyor yani. Yazlığa gitme konusunda şu an bir hafta gidip diğer hafta gitmiyoruz. Yavaş yavaş bunu daha da seyrelticez inş. 26 yaşındayım bu arada. Küçük bir kız değil de evlilik konusunda tecrübesiz biriyim. Teşekkür ederim yorumlarınız için. Y

Daha çok yeni evlisiniz üstelik bambaşka bi r düzen ve gurbetlik hissettikleriniz çok normal ama neyseki eşiniz ve ailesi iyi insanlarmış. Anladığım kadarıyla eşinizlede aranız iyi.. ama zamanla belki 3-5 sene sonra herşey daha düzene girecek ve aile olacaksınız eşiniz evine alışacak ve belki çocuğunuzda olunca herşey daha iyi olacağımı düşünüyorum çünkü problemli insanlar yok hayatınızda.. bizde böyleydik eşim ve ailesi çok iyiler ama haftanın 4-5 günü oradaydık ama şimdi 6. Yılımız oğlum 4 yaşında eşim evine alıştı şimdi haftada bir gidiyoruz ben çalışıyorum istesekte gidemeyiz hayat telaşesi bizi de sardı Şimdi bu farklı yaşamı en az enkazla atlatmalısınız işe girmeyi düşünüyor musunu?yada bir kurs.. eşinle gezmeye filan çıkın ertele tatlı bir dille haftanın 5 gününü 4 güne derken 3 güne bişeyler bulun indirin oraya gideceğiniz günleri gittiğinizdede anın tadını çıkarın bi şeyler öğrenmeye çalışın yufka açmak vs Moral bozulmasında önemli olan o Y

Kesinlikle çok rahatlarsınızO zaman baya bi koloni gibi yaşamaya seven bi sülale o zaman siz tatlı tatlı mesafe koymaya başlayın bugün yoruldum, yarın şu işim var vs. Eşinizle vakit geçirmek sizin de hakkınız.. bir de kalabalık bi zamandan sonra yoruyor gerçekten.. eşinizde bunalıyormuş eşinizle bir olup birbirinize vakit ayırın bişey diyen olursa eşiniz cevap versin o kötü olmaz. kimseyi kırıp dökmedikten sonra oraya gidilen zamanı azaltmak çok iyi olacak

Sorma şeklinde değil yakınma şeklinde oldu. Yine bir gün kv ben görümcem yaprak mı mantı mı öyle bir şey yapmaya gitmiştik. İkisi iki taraftan yüklendiler. Kp aramanı bekliyo o da huzursuz oluyo kafaya takıyo vs. Problem mi var diye soruyorlar aslında. Orada bile ağlamamak için kendimi zor tuttum çok bunaldım sıkıldım susmaktan kısa cevaplar vermekten başka bir şey yapamadım. Eşime söylediğimde bana da yaptılar aynısı dedi. Çok fazla anlatmıyor da ona yapılan baskıları. Daha sonra laf vurmalar başlıyor. Gittiğimizde ya da geldiklerimde ooo sizi bi daha bekleriz çay içmeye gibi şeyler. Bana açık açık çok yüklenemiyorlar bu konuda. Eşime baskı yaptıklarına o kadar eminim mi. Bu sefer o arada kalıyor onlar bi yandan ben bi yandan F flower world

valla ben olsam aşkımdan gebermiyorsam boşanırdım da sizi bilemem. ama şundan eminim sakın çocuk yapmayın. sakın.

Yobaz kelimesini gordukten sonra okumadim insanlar sizinle ayni görusu paylasmak zorunda degil keske evlenmeseydiniz adama yazik olmus

Yok hoşuma gitmek değil de eşimin ailesi olduğu için gidiş geliş olacak onlar da bizim mutluluğumuz için uğraşıyorlar hevesliler gibi düşündüm. Daha sonra bunun önünü alamadım. Çekirdek aile değil eşimin amcaları kuzenleri hep bu şekildeler. Dediğinizi ben de yaptım bugün hastaneye gideceğim, bugün müsait değilim gibi. Görüşmelerimizin haricinde hemen hemen her gün aramamı bekliyorlar bunu hiçbir zaman yapmadım haftada 1-2 aradım. Ben böyle olunca onlarda kendilerini geri çektiler. Fakat daha sonra bizi karşılarına alıp bir sıkıntınız mı var bize anlatamadığınız, biz kötü bir şey istemiyoruz ki bilmeden kıracak bir şey mi yaptık canımızı size veririz vs gibi bir konuşma geçti. Yani anlamıyorlar tüm hayatları çevrelerindeki herkes böyle yaşıyor . push ; A Ankee Nirvana Anneler

ilk evlendiğim aylarda cumartesi pazar sabahın erken saatinde, yada öğle olmadan birbirlerine gidip akşama kadar oturuyorlardı, benı 1 aradılar dışarıdayım dedim, 2 aradılar annemdeyim dedim 3 aradılar sana gelecez evdeysen dediler, şimdi çıktık sahile gidiyoruz dedim veeee böylece haftasonu saçma sapan oturmalarından kurtuldum, hefataiçi çalışıp haftasonu evden hiç çıkmadna işe giderdi, biz bekarken hiç evde durmazdık, 15 sene oldu eşimde alıştı şimdi hiç işimiz yoksa bile sahile yürüşe çıkıyoruz genede çıkıyoruz yanii, senın hatan ilk başlarda belki hoşuna gitti onlarla vakit geçrimek ama abarmışsın, çalışmıyorsan kendine bir meşgale bul, ve işim var demeyi ögren, eşinde çok istiyorsa kendi gitsin

Konuştuktan sonra meseleyi kapatmalısınız sürekli yüzünüze vurmak olmaz. İkinizde bir hata etmişsiniz farkına varmışsınız konuyu konuşup kapattıktan sonra artık sürekli dile getirilmemeli yoksa bunun ilişkinize zarar vereceğini ve bir arpa boyu yol alamayacağınızı söyleyin. İzin vermeyin buna. Sizinde kendinize göre haklı sebepleriniz var ki anlattıklarınız çok önemli şeyler evliliğinizin temeline zarar veren şeyler o yüzden artık ikinizde eski konuları konuşup kafaya takıp huzursuzluk yaratmak yerine önünüze bakıp evliliğinize ve huzurunuza odaklanmalısınız. Sizi çok iyi anlıyorum sorunlarımız çok benzer. Bende ilk başta sizin gibiydim hep iyi niyetli düşündüm ama suistimal noktasına geldiğini fark edince ve ruhsal sıkıntılarım baş gösterdiğinde birden aklım başıma geldi ne olursa olsun tepkimi koydum. Annem babam beni ne emeklerle büyüttü bunun için mi dedim, duysalar ne kadar üzülürler.. bende birilerinin evladıyım ağaç kavuğundan çıkmadım bu muameleye hakkım yok dedim. Eşimle ilk başta çok tartışmalar yaşadık şimdi iyiyiz mesafeliyim artık yapamıyorlar arada bir iki laf sokarlar ama karışamazlar tepkimi bilirler. Bu noktada inanın en önemli kişi eş o dengeyi onun kurması gerek

1. Bakış açınızın/Hayat tarzınızı uymadığı bir birliktelik dahilindesiniz. Ama bunu bilerek evlenmişsiniz 2. Bir şehir yobaz olmaz. 3. Onlar senden kendi yaptıkları gelinliği bekliyorlar, yalnız bırakmamak değil görgüsü göreneği o. Akrabalarla oturmak. Neden çünkü başka sosyal hayatları yok. E sizin de olmayınca dahil ediyorlar. Demek ki kendinize bir meşguliyet elde ederseniz meşgulüm diyebilirsiniz. 4. Evliliğin ilk yılı zaten alışma sürecidir. Bu alışma sürecinde bir takım sorunlar aşılır yada dibine batılır. Eşinizle konuşun akrabalara, her hafta sonu yazlığa vs ayırmak yerine birlikte başbaşa vakit geçirme isteğinizi söyleyin. Eşinize abes gelen bir durum yoktur annesinden, akrabalarından gördüğü bu olunca garipsemez. Evlendik bizde öyle akraba oturması vs yok. Eşim tarafı çok oturur kalkar dedim yok gidemem o kadar sık işim gücüm hayatım uykum var, kocam var diye her gün gidemem öyle ki biz çok yakın oturuyoruz 1 yıldan sonra oturmaya başladı düzenimiz

İlk aylarda ev sorumluluğuna da alışamadım tabi ki. Diğer sorunlar olunca çok da şey yapmadım/yapamadım. İlişkimizin ikinci haftasında beni karşısına alıp buraya sadece okul için geldiğini asla burada kalmayacağını geri döneceğini bunu bilmemi ona göre karar vermemi istedi. Eşimin bunalma sebebi ailesinin çok fazla mudahil olması. İkimizin karar verdiği paylaştığı şeylere yorum yapmaları. Onları kırmadan bundan nasıl vazgeçireceğimi bilmiyorum diyor. Birlikte olmaktan rahatsız olduğunu ben de sanmıyorum, ben buraya gelmeden öncede düzenleri bu şekildeydi. Kendi anne babası ablası. Benim rahat edemeyişim haliyle onu da etkiliyor. Aşırıya kaçıldığını o da söylüyor. Ben böyle ruhsal sorunlar yaşarken evliliğimizi oturtamamışken çocuk aklımdan bile geçmiyor. Teşekkür ederim yorumlarınız için

Kötü niyetli değiller gerçekten. Kimsenin kalbini kırmak istemem. Birden mesafe koyarak halledilebilecek şeyler değil. Evet yavaş yavaş hareket etmek gerekli çok haklısınız. Hadi hayırlısı hakkımda Minnosprenses

Kendini savunmaktan korkma, ben sana çok hak verdim, leş kargası gibi çökmüşler evliliğinize, esin de sıkıntılı..

Sorun esinizin sizi yalniz bırakması ve herseyle tek basina mucadele etme çabaniz

Evlenirken karşılaşabileceğin şeyleri düşünmedin mi hiç? Bende farklı bir şehire evlendim geldim az çok olabilecekleri göze alarak evlendim tabiki farklı ekstrem şeyler çıktı hayatımızda, zorlandım, yıprandım ama kendime bir çevre edinmeye mutlu olmaya bakıyorum. Ailene daha sık gidip gel. Her gece ağlayıp hayatıda kendine zehir etme. Zaman gerekiyor alışmaya. Yada taşının

Evlenmiş başka şehire taşınmış ailesinden uzak biri olarak şunu söyleyebilirim. Sürekli iç içe olmamak lazım. Bunu da eşiniz ayarlayabilir. Ne yapın edin çalışın, sosyal çevreniz vs. değişecek uzaklaşacaksınız. Bebek içinde bekleyin, önünüzü görün

İşe girdim iki ay sonra başlıyorum. Umarım biraz rahatlatır beni. Bebek konusunu her şey yerli yerine oturana kadar hiç ama hiç düşünmüyorum

yani ben de böyle düşünüyorum mesela bir işe girerken bile yol uzun o kadar yolu nasıl gidip gelirim diye düşünüyorum ben. İnsan hiç düşünmez mi bundan sonra nasıl yaşayacağım ne yapacağım ben diye? Gerçekten inanın garip geliyor. Sizi eleştirmiyorum da bir yandan da hani ne bekliyordunuz da demek istiyorum.

Biraz öyle oluyor galiba. Büyüdüğüm şehri ezbere bildiğim yerleri evet çok özlüyorum. Biraz da burada benim hayatımdan kimsenin olmayışı zorluyor beni. Ailemden kimse yok, arkadaşlıklarım daha yüzeysel. Y

Her küçük ve içine kapalı kalmış şehirde Büyük şehirler kadar rahat edilmiyor işte bu ülkenin gerçeği bu. Yobaz yaftası yapıştırmak çok kolay.

hayırlı olsun o halde o zaman noral olur hayatın arkadaş çevren olur kv ile daha az görüşürsün vs pandemiden dolayı kimse gezmiyor zaten hepimiz için aynı şuan

Şuna kahvaltıya gidicez diye beni aradı. Benim başka planım var diyince öğrenmiş oldu. Ne gibi mesela? Biraz daha açar mısınız rica etsem Y

Çok güzel sevindim adınıza bu yolda devam edin İstemediginiz hiçbir şeyi yapmaya mecbur değilsiniz. Sizi davet ettiklerinde dönüp kendinize bi sorun gitmek istiyor muyum istemiyor muyum. Kendinizden aldığınız cevaba göre hareket edin Canım kendim deyin herzaman Zamanla sınırlarınıza saygı duymayi öğrenecekler ve ozaman kendinizi daha çok seveceksiniz. Sadece cizginizi bozmayın ve sabırlı olun

kesinlikle calisin, çocuğunuz bile olsa bebeklik donemi hariç isinizi bırakmayın derim.

Üst komşunun arkadasın gitmenizden es ailesinin haberi neden oldu. Ben marsa gitsem kv bilmez. Sizin Baska sorunlarınız var göremiyprsunuz

Bu düzene karşı çıkacak siz ve eşinizsiniz İnsanlar kaynanayla sarma sarıcam hayaliyle evlenmez ki, içim bunaldı okurken, nereye gideceğinizin hesabını sormak kaynanaya mı düşmüş Onlar kendilerine herşeyine karışacak her işlerini yaptırcak gelin istiyorlar, bidaha sorgularlarsa ben kiminle görüşceğimi bilirim diyin, veya hiç bilmesinler ne yaptığınızı

Sizi çok iyi anlıyorum. Eş ailesinin kötü niyetli olmaması mutlu olmanız için yeterli değil. Zaten ne yaparlarsa yapsınlar gün sonunda adı "iyiliğiniz için" oluyor. Evet sürekli bir arada olmak, her şeye müdahale etmeleri, her konuda bir yorum yapmaları insanı çok bunaltıyor. Ben hayatımda her şey yolundayken sırf bu sebeple terapiye gitmeyi düşünüyorum. Eşim isterse onu da götürmek istiyorum. Çünkü ben bir şeyleri bir yere kadar anlatabilirim, ben 3. gözüm eşim ise o ailenin bir ferdi. Ne kadar istesem de benim gözümle göremez hiç bir şeyi. Belki profesyonel bir bakış açısı benim anlatamadıklarımı eşime anlatır diye düşündüm. İki insan evlendikleri zaman her iki tarafında aileleriyle sürekli bir arada olmak, onların her şeye müdahale etmelerine izin vermek asla sağlıklı bir durum değil. Çünkü bu kez geriye özel hayat diye bir kavram kalmıyor. Belki siz de eşinizle profesyonel bir yardım alabilirsiniz? Ayrıca kayınvalide için söyledikleriniz ikiyüzlülük falan değil. Sevmek zorunluluğunuz yok. Belli ki saygısızlık da etmiyorsunuz. E o zaman? Eşiniz ailesini savunmaya çabalayacağına biraz da sizi anlamaya çalışsın. O sürekli sizin ailenizle bir arada olsa ne kadar huzurlu olabilirdi?

İlk evlendiğim zamanlar bende böyleydim kafayı yicek gibi oluyordum sizi o kadar iyi anlıyorum ki. Bende bekarken çok sosyaldım aynı şehirdeyim ailemle ama eşimin ailesi dibimde. Sürekli birlikte olma yemeğe çağırma heryere birlikte gitme izin günlerimde rahat bırakmama dediğiniz gibi yanımda olma diye adlandırdıkları durumla psikolojimi bozdular. Ben diremdim ama sessiz kalmadım susmadım eşimle kavga ettim yılmadım. Alıştığı bi düzen vardı eşimin evli kardeşine gidip kayınçosula takılmak. Yeter bu ne surekli Allah aşkına evime gitmek istiyorum dedim. Sürekli ailesine gidnce bunaldım bak bizimde evimiz var dedim. Heryere birlikte gidnce biz neden tek başımıza gidemiyoruz dedim susmadım susmayacağım. Meyvelerini topluyorum. Haftada 1 ya da 2 dir görüşme. İzin günlerimde rahatsız edemez kimse. Haftasonlarıda yatıcam valla kaldıramaz kimse beni gidiceksekte kalkarız geç olmadan diyorum. İnsan yeni evlenince aklı duruyor susuyor kendini yiyor ağlıyor bende çok ağladım. Eşinize sarılıp ağlamak yerine bu duzeni kırıp kendi düzenine alıştırmaya çalışın lütfen ilerde bu böyle sürüp gider. Bi de gittiğiz bi yere yorum yapmışlar ne münasebet canım. Banada bi kere kaynanam o çamaşırlar kim asıyor öyle komşular dedikodu yapar dedi. Herkesin çamaşırı kendine dedim. Susmayın yani kimse size yorum yapamasın.

Aslında sorun evlilik değil evlilik bana göre değilmiş demeyin derim. Siz esinizle birbirinize uygun yapıda insanlar değilsiniz esas sorun bu. Zaten adam karışmış sürekli yaşam tarzınıza giyiminize kuşamınıza vs. Sizde taviz vermişsiniz kendinizden sürekli. O da bu tavizin dozunu artırmış giderek. Mesela sürekli eğlendiğiniz birlikte dışarı çıktığınız bi eşiniz olsa evlilik bana göre değilmiş demezdiniz. Nacizane tavsiyem şu olur o şehirde kendinize bi yaşam alanı yaratın iş hobi vs artık ne olursa. Kahve içebileceğiniz arkadaş komşu olursa bi iki tane süper olur mesela. Hafta sonları da arada atlayıp gidebilirsiniz İstanbula bence ki zamanı gelmiş bunun çoktan. Evet pandemi var ama ruh sağlığını korumakta çok önemli. Bu hafta sonu ayarlayın gidin mesela tek başınıza her yere eşinizle de gitmek zorunda değilsiniz. Siz eşiniz için taviz vermişsiniz fedakarlık yapmışsınız o da sizin işin fedakarlık yapabilir 2 3 ayda bir ailenizin yanında gidin bence.

Günde 3-4 defa görüntülü konuşuyoruz. Bayağı bir iş aradım üniversiteden sonra hiç ara vermeden 5 yıldır çalışıyordum. Bu da beni etkiledi tabii. Çok şükür bir iş buldum eylül ayında işe başlayacağım. Yobaz kelimesi belki yalnış bir kelimeydi bilemiyorum şu an. Kapalı kıyafet değildi kastım. Benim ailem de muhafazakar bir aile. Her türlü dini, siyasi, hayat görüşüne saygım var. Bunlar kişisel şeylerdir. Ama kendi görüşlerini zorla size kabul ettirmeye, size saygısı olmayan, tek düzelilik olmaktan bahsetmeye çalıştım.

En başta kıyafete karışmaya başladıklarında, anlıyorsun gerçek yüzlerini. Önceki

İç içe olmamanız mesafe koymanız gerekli Sürekli görüşürseniz iyice yüz bulacaklar daha başka şeylere de karışcaklar zamanla

Ben devlet hastanesinde psikyatra gittim. 10 15 dk sonra elimde antidepresan reçetesiyle kendimi kapıda buldum. Almadım ilacı kullanmadım da. Eşime çift terapistine gitmeyi önerdim. Ben bazı şeyleri hala seninle bile paylaşamıyorum başkasına anlatabilir miyim bilmiyorum ama istersen gidelim dedi.

Evliliğin ilk ayları çok zordur. Herkes zorlanır bence. Ben böyle şeyler yaşamama rağmen bende zorlanmıştım. Herkes aynı yollardan geçiyor haklısın eşine yansıtma eşinle tatil planı yap özel bişeyler yapmaya çalış sana bir sürprizim var de İstanbul'a gidin hafta sonu gezin baş başa.

Her şeyi geçtim ama, kadınlarla akşama kadar sarma yufa yapmak kısmını okurken bile içime sıkıntı bastı.

Seni çok iyi anlıyorum ben de 22 senedir yaşadığım İstanbul'dan Karadeniz'in küçük bir şehrine geldim. Eşimin ailesi 6 ay köyde kalıyor 6 ay Bursa'da kalıyorlar. Geçenlerde köye gittik bekar kaynım da gelmişti. Eşim lavaboya girdi benden önce ayıptır söylemesi biraz kokmuş ben de bahçeye çalışmaya gideceğiz diye hemen arkasından girdim. Köy tuvaleti küçücük bir şey. Ben çıkarken kayınvalidem gördü. Neyse biz eşimle bahçeye gittik. Evin yakınlarına doğru geldik sonra. Kayınvalidem içerde kaynıma Ayşe sıçtı Ayşe sıçtı diyor o an eşimle baktık birbirimize Ayşe sıçtı diyor dedim, seslendi annesine, annesi fırladı hemen napıyosunuz falan konuşmaya çalışıyor. Eşime sonradan konuşup anlatmasını söyledim. Kayınvalidem diyor ki kızım sen yanlış anladın, ben Ayşe çıktı dedim. Çıktı ve sıçtı birbirine benziyor zaten saygısızlık olmasın diye alttan alıyorum, hareketlerine söylediklerine takılmamaya çalışıyorum ama ben böyle yaptıkça iyice aptal yerine koymaya başladı Daha yaptığı birkaç şey daha var ama bu kadar rahat yalan söylemesi, çok konuşması, her şeye karışması, sürekli dedikodu yapması beni çok soğuttu. Geçen komşularının oğlunun nikahına gittik. Bu kız gelinin arkadaşı mı çingeneye benzemiş dedi, kız duymuş mudur diye o kadar utandım ki. Gelin papatyadan buket yaptırmış onları bahçeden mi topladınız diyor kızın yüzü düştü yoo çiçekçide yaptırdık dedi. Komşularının evine gittik nikahtan sonra kadın sarma yapmış, Sarman güzel olmamış benim sardığım gibi değil diyor. Ben de tüm bunlardan dolayı ona artık yakınlık duyamıyorum bir arada bulunmayı hiç istemiyorum

İyi dilekleriniz için çok teşekkür ederim. Biraz benim harekete geçmemle düzelecek inş her şey. Kendi düzenimi kurup, alışacağım. . push ; R Rozi- Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ailesinden bagimsiz yasayamayan kadin da erkek de evlenmemeli. Ozlemekten bahsetmiyorum aile illa ki ozlenir ama surekli gitgel hergun gorus cok bunaltici. En iyisi iki tarafa da uzak bir sehirde yasamak. Yobaz sehir ne demek? Yobaz sehir yoktur yobaz insanlar vardir. Yobaz da kime gore neye gore degisir tabi.

Hayatına bu kadar müdahil olmalarına izin verme, eşine de bunu belirt ailesine de, bu kadar sık görüşülmez... Pasif olma

İnşallah her şey gönlünüzce olur :) rica ederim

Yeni evliyken bir de yeni bir aileye ve yeni şehre adapte olmak zordur elbette. Üsteliknyaşam tarzları da sizin önceden alıştığınızdan çok farklı olabilir. Ama kendi evliliğiniz için de bir rutin oluşturmanız gerekir. Bunun için de zamana ihtiyacınız var. Ailenizin yanına gidip biraz onlarla vakit geçirmek, onları hala orada olduğunu bilmek sizi rahatlatacaktır. Eşinize bu durumu açıklamaya çalışın ve size zaman vermesi için ikna edin.. Ben de şahsen annemlere gitmek için can atarken, iki gün için bile onca yolu gitmeye razı olup koştur koştur her fırsatta memlekete giderken, şimdi herkes, neredeyse tüm komşularım her tatilde memleketlerine koşarken ben evimde sakince, huzurlu ve kendi telaşımda yaşamaktan ziyadesiyle memnunum. Herhangi bir durum olmadığı sürece memlekete de gitmek istemiyorum. Zamana ihtiyacınız var. Ülkemin en mahrum şehirlerinden birinde yaşadım ve orada bile mutluydum. Orada bile keşfedilecek çok güzel yerler, tanışılabilecek çok nezih insanlar vardı. Sizin bulunduğunuz yerde de illa ki vardır

Kendi sınırlarımızı koyabilmeyi istiyorum aslında. Hafta 2-3 görüşme değil de 1 görüşme bu kadar içli dışlı olmamak için çabalayacağım. Eşimle bu yönde konuşarak anlaşmayı isterim. Ha baktım olmuyo gerekirse kavgada edeceğim. Bu şekilde de olmazsa ailesiyle ne kadar kırılacaklarını bilsem de açık açık konuşacağım. Bir şekilde bu konuyu halletmem gerekli. Bu şekilde yaşayamıyorum, artık mental olarak da kendimi sağlıklı hissetmiyorum

uzun bir iş arayışından sonra sonunda buldum bir kaç ay sonra başlıyorum. Beni rahatlatacağını düşünüyorum R Rozi- Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Evlilik zaten yeni oluşuma adapte olmak demektir. Kaç evlilikte bekarlık konforu devam edebilmiş? Benim annem ve babam Çankırı'dan Ankara'ya taşınmışlar. İkisi de öğretmendi. Mesleğe atılmışlar. İlk seneler gecekonduda yaşamışlar. Beraber el ele verip bir hayat kurmuşlar. Benim eşim doğma büyüme İstanbul bakırköylü. Bütün arkadaşları, çevresi İstanbul'da. Biz iş sebebiyle Antalya'ya taşındık. siz karı koca evliliği çok özümseyememişsiniz. Daha küçük bir ilçeye taşınmanız sorun değil. İkiniz beraber kendi düzeninizi kurabilirsiniz. İlk bir kaç sene birbirinize alışmaya çalışırdınız. Sonra da kendi çocuklarınız olur, aile olursunuz. Evlilik zaten bundan daha farklı bir şey değil. Yaşınız 26, küçük değil. Ama ikinizde de bu olgunluğu göremiyorum.

3 hafta önce ailemin yanındaydık, geçen hafta da en yakın arkadaşım bize gelmişti. Gerçekten tüm bunlardan uzaklaşmak iyi geliyor. Tüm hayatımın bunlar olmadığını bilmek iyi geliyor. Y

O kadar içimi rahatlattınız ki. Şu an ailemden uzak olmak, evliliğe alışmak bile zorluyor beni. Bir de böyle bana tamamen yabancı bir ortama maruz kalmak çok yıprattı beni. Ağlamaktan bile bıktım. Böyle bir yaşam istemediğim için yaşamanın da bir manası kalmadı diye çok düşündüm. Mental olarak gerçekten iyi değilim. Cap canlı neşe dolu biriyken şu an kendimi bile sevemez kendimi çirkin bulan biri oldum. Umarım ben de kendi düzenimi kurarım

evlilik kararı genelde duygusal alindigindan sonra bu durumlar yaşanıyor. sosyal hayatınızdan izole oldugunuzu düşünüyorsunuz. Istanbulda calisan kadın olarak hayatiniza devam etseniz bu kadar bunalmazdınız.. ise girme sansiniz var mi. Y

Oooo sizin ki bambaşka bir boyutmuş. Sınır koymayı bilmek gerekiyor gerçekten Y

valla kadınlara verilcek en buyuk akıl kız ailesi olarak anne babası bayram seyran haric hadi diyelim ama teyzesi halası danası banane yaa hangi damat kız ailesisin merasımlerinde oluyo hatta bakıs acısı bile var elin adamı rahat etmez eeee elin kızı niye rahat etsın ki 2 ciye evlensem hic görüsmem hatta türkle bile evlenmem valla bizi bozan zaten türk toplumu adı altında suriyeliler gibi görüsmek istememiz

Ya benim annem de yazdan kışa hazırlık yapar domatesti reçeldi vs. Ama bunlar çok çok farklı bir boyuttalar haftada bir iki haftada bir mutlaka toplanıp bir şey yapıyorlar

Ailenizi özlemişsiniz gelin yanlarına biraz onlarla vakit geçirin arkadaşlarınızı da görmüş olursunuz iyi gelir size

Ben de ablama ve arkadaşıma anlatırken çok güldüm onlar da güldü valla sinir bozucu bi şekilde komik geliyor anlatırken, buraya yazarken de güldüm çok şükür, eşim beni anlamasa çekilecek durum değil, ben de mesafemi koruyorum, pek aramam yanındayken çok sohbet etmem. Böyle yaptığım için de bir keresinde öyle domuşuk olma demişliği var psikolojisine bağlıyorum ben, eğitimli biri değil, ağzına geldiği gibi konuşur, zor zamanlar geçirmiş, evliliğime zarar vermediği sürece takmayacağım. Her ne kadar nişanlıyken ve daha ev bile kiralamamışken bize de bir oda düşer mi deyip nerdeyse nişanı attıracak olsa da başta niyeti oymuş 6 ay bende 6 ay köyde kalmak ama neyse ki kabul etmek gibi bir hata yapmadım, herkes iyi olsun evinde olsun. Aynı evde onunla yaşadığımı hayal edemiyorum

Teşekkür ederim. Sanırım evlilik bana göre değilmiş ya da bu tarz bir evlilik değilmiş. O zamanlar biraz daha toz pembeymiş hayat meğer

26 yaşındayım. İnanın ben de bilmiyorum kendi yaşamımı nasıl verdiğimi. Avantaj derken neyi kastettiğinizi anlamadım ama hayır bir avantajı falan yoktu. Bu raddeye gelebileceğimi tahmin edemedim galiba Y

Kendinizi ifade etme tarzınızdan gayet akıllı bir kadın olduğunuzu anlıyorum keşke evlenmeden önce şartlarınızı biraz sorgulasaydınız. Çünkü ya ne olacağıdı..

Ah sormayın. İyi ki eşimle evlenmişim ama keşke farklı bir şehirde yaşama şansımız olsaydı. Daha yolun başındayım şu an kurabildiğim düzene göre oturacak evliliğimiz o yüzden benim de mutlu olabileceğim bir şekilde olmasını istiyorum

Esini ikna edip kendi memleketine tasinmalisin yada boyle devam eder bu surec

Esinizde sizin ailenizle ayni seyi yasamali. 3 ay aynı evde kalırsa sizi anlar diye düşünüyorum.

Eşin iyi niyetli geldi ama henüz çıkamamış icinde büyüdüğü toplumun kabullenlrinden. Çalışmaya baslamissinizdir yavaş yavaş yoruluyorum dinlenmek istiyorum, bunaldim gezmek istiyorum diye sınır koyun. Sizi ne kadar da bir gorusmek bunaltmayacaksa o çizgiye zamanla cekersiniz. Cozumsuz bir sorun değil umarım eşinizde anlar sizi. Ayrıca yazdığınız mesaj bu kadarsa bana terbiyesizce gelmedi. Çok bunalmışsınız eşinizin de sizi anlaması lazim. Rockeropt

Evet ikimizde farklı yapılarda olan insanlarız doğru söylüyorsunuz. Şu anki sıkıntılarımızdan dolayı ortak noktalarımızda da buluşamaz olduk. İyice sarpa sardı yani olaylar. Annemle babam pandemiden beri köyümüzdeler, ablamlar istanbulda ben burada. Bi oraya bi buraya gitmek durumunda kaldığım için süre biraz uzadı. Teşekkürler yorumunuz için..

Yobaz bir şehir derken? Bu tabirinizi hiç beğenmedim. Ayrıca eşin ve ailesi çok iyiymiş, fakat yaşadığın şehirden ziyade evlilik bekar hayatı gibi zaten olamaz. Sorumlulukların oluyor, mesela eşin işten eve dönmeden yemek hazırlamak gibi, temizlik gibi, aile ilişkilerini iyi tutmaya çalışmak gibi... Malesef bırakın ben sadece eşimle yiyip içip gezeyim gibi, her istediğimi yapayım gibi bir hayat söz konusu olmuyor çoğu evlilikte. Önce kendi sınırlarınızı saygı çerçevesinde çizmelisiniz, tabi bunun için eşinde sana destek olmalı aksi takdirde Ya bu düzene alışacaksın yada burada yapamıyorum diyip eşinin eşinin tepkisine göre yolunu çizeceksin. Bu hayatı ne kendine, ne eşine, ne de kv ve kp gibi yaşını almış insanlara zehir etmene gerek yok.

Ben de başka bi şehire taşındım evlendiğimde ama ben çalışıyordum kendime ait bi çevrem olmaya başlamıştı, eşim ve onun ailesinden bağımsız. Diğer türlü tamamen eş ailesinin uydusu gibi oluyor insan. Bence en büyük hatalardan biri bu kendini o aileye ve eşin insafına bırakmak ben acilen iş bulun ve eş ailesiyle aranıza mesafe koyun diyorum. Umarım eş ailesinin imkanlarıyla açılmamıştır o işyeri yoksa çok zorlanırsınız çok. Y

mutsuzsan mutsuzsundur.. mutsuzluğuna sürekli bir kılıf bulmaya çalışmana gerek yok.. şöyleler ama aslında iyiler, böyleler ama aslında bizi seviyorlar vs kısımları tamamen kendini kandırmaca.. 2 seçeneğin var ya bunları kabul edip bir an önce aralarına karışacak ve eşinle huzurla yaşayacaksın, ya da eşine ve ailesine resti çekecek ve kendi istediğin hayat için çaba göstereceksin. anlaşamıyorsanız da devam etmeyeceksiniz. basit kararları komplike hale getirmekte üzerimize yoktur ama çözümler basittir ve evet maalesef acılıdır. bi karar verip ona göre yaşamanız gerekiyor.. aşk karın doyurmuyor maalesef acı yoldan öğrenmişsiniz.. Y

İlk evliliğim gibi. Bu kadar mıç mıçlık hala midemi bulandırıyor. Kocana acımayı bırak ve boşan.

Tam da kendimi buldum aynı duyguları yaşıyoruz bende hiç bilmediğim, hiçbir akrabamın olmadığı, hiçbir arkadaşımın olmadığı bir şehirde yaşıyorum ben 2 yıldır evliyim ilk başlarda her gece ağlıyordum en kötüsü dil farklılığı ortamda oturduğumda bile eşimin ailesini anlamıyordum. mal mal oturuyordum hala da anlamıyorum. benim dilim farklı onların farklı güldüklerinde bile neye güldüklerini bilmiyorum sonradan tercüme ediyorlar ama anlamı olmuyor 1 yıldır çok iyim çok mutluyum dinlenmeye bile vaktim olmuyor çünkü 1 yaşında bebeğim var sürekli koşuşturmaca ve hergün dışarıdayız yani benim kurtarıcım bebeğim benim ailem, arkadaşım, dostum herşeyim bebeğim oldu onunla çok güzel vakit geçiyor. Vaktin nasıl geçtiğini anlamıyorum. Onun dışında hamileyken kpss çalıştım ama bebeğim olduğu için giremedim. Örgü örmeyi öğrendim. Vakit buldukça film izliyorum. Sıkılınca kağıt kalem alıp hikaye uyduruyorum 5, 10 sayfalık. yani kendine uğraşabileceğin bişeyler bulmalısın yoksa vakit geçmiyor sıkıntın geçmiyor. D Dolunay2018 Nirvana Anneler

Benimle aynı görüşü paylaşmasını kimseden bekleyemem. Bunlar kimseyi ilgilendirmeyen kişisel şeylerdir. Bahsettiğinizin aksine kendimden ödün verdim ben ilişkimde. Aslında tam tersi bir zorluk yaşıyorum diğer görüşlere fikirlere düşüncelere verdiğim saygıyı diğer insanlardan kendim için göremiyorum. Üstüne üstlük kendi görüşlerini herkese empoze etmeye çalışıyorlar. Bu da hayatımdaki bir sorun fakat yazının ana konusu zaten bu değildi

Tam bir polyanna olmulsun. Sana yapılan haksızlıkları normal bir şey gıbı goruyosun. Tabıkı çözebılırsınız bu durumları. Çözülmücek hiç bir sey yok. Ama bı hayır dedıgınde eşinin tepkısını çok merak ettım burcak86 hiçbişe

Ay içim şişti ama politik doğruculuktan. Şehir yobaz olmaz denilmiş durmuş. Kadın yobaz bulmuş demek ki önceki yaşadığı yere göre. Sıkıcı da diyebilirdi veya tehlikeli. Şehir sıkıcı olamaz mı diyecektiniz? Rahat giyinip yürüyemediğim yerleri ben de yobaz buluyorum. Neyse bacım galiba yaşın küçük mezun olur olmaz evlendin sanırım 23 falan mısın? Niye kendi yaşamından bu kadar verdin? Karşılığında bir avantaj var mıydı? Çözümü başka yere taşınmak ama işi de oradaysa nasıl yaparsınız oturup konuşmanız gerek. Sen orada belli ki duramayacaksın. Ben de iki asker eşi tanıyorum küçük yerlere gidip alışamadılar ki adamların aileleri de orada değillerdi.

Okurken boğulur gibi oldum. Özgürlüğüme çok düşkünüm ve eşimin ailesi her şeyimi sorgulasa ve eşim Buna izin verse ayrılmaya kadar giderdi. Size vereceğim tek tavsiye bir süre çocuk yapmayın.

Daha önceki hayatım gibi bir hayat istiyorum şunu istiyorum bunu istiyorum demiyorum. Ama buradaki bu aile düzenine alışmak istemiyorum. Yani benim hayatım bundan sonra bu insanlarla diyemem. Onun haricinde evimi eşimi seviyorum. Bizim biraz ailesiyle olan ilişkimizi düzenlememiz lazım. Bunu yaptıktan sonra alışmam eminim daha kolay olacaktır. Teşekkür ederim, sevgiler N

Evet başladım çalışmaya, dediğiniz gibi oluyor zaten akşam işlerim oluyor yemek çamaşır vs. Ailesi de biraz çizgimi farkettiler

Bu konu daha sonra görümcem ile açıldı. O işte korumacı davranıyor, elhamlı biri zaten ama haklısın gibi şeyler söyledi. Ben de küçük biri olmadığımı tehlikeli bir şeyi hissettiğim anda neler yapacağımı bildiğimi bu konuların kv değil eşim ve benim aramda konuşulmask gerektiğini böyle bir şeyi kendi ailemden bile görmediğimden bahsettim. O kadar iç içeyiz ki ne yaptığımı bilmeme gibi bir durum malesef olmuyor. Y

uzağa evlenmek pişmanlıktır kendimden biliyorum tek bir arkadaşın olmaz annen babana ihtiyacın olduğunda yanında olmaz eşinle tartışırsın evin içinde kafayı yersin bilmediğin bir şehir bir de kayınvalide kayınpeder görümceler aynı şehirdeyse şenlik başlasın ömür boyu delirmece. yani kısaca şimdiki aklım olsa giderdim annemin babamın memleketinden bi koca bulurdum koca mı yoktu piyasada ah kafam ah...

İstanbulda yaşayan insan gelişmemiş sehirde yaşayamaz dinlenir bı sure güzel gelır sonra boğar insanı. K kendimidurduracakdegilim Nirvana Anneler

Bu ne ayol gamlı baykuş gibi. Kime yaklaşsa moral çöküntüsü. Dangalak galiba biraz.

Ne kadar iyi yapmışsınız. Bizde de tam tersi ilişkimizin ta en başında o konuştu oraya döneceğim bunu bilerek ilerleyelim diye. Yobazdan kastım aynen dediğiniz gibi. Her türlü insana her türlü görüşe benim saygım sonsuz. Aynı saygıyı hoşgörüyü keşke diğer insanlarda benimseyebilseler.

işte sen orada vicdan yapmışsın yapmayacaktın, eşinde ne yapaım istemiyor deyip çıkacaktı işin içinden, ben öyle yaptın, heftasonumu onlarla geçiremem dedim, ki görümcemi çok sevmeme ragmen durması gereken yeri bilmesi gerekiyordu ve bildide, sen eşinin sık bogaz etme dırdır yapma bu konuda sanki onunla yalnız kaldıgın için çok mutlu gibi davran, eğlenceli vakit geçir ki, ohh yaa iyiki gitmemişiz desin,

Küçük bir yerde değilim aslında iç anadoluda büyük bir şehirdeyim. Son zamanlarda ben de ist kalabalığından pisliğinden ulaşım sıkıntısından çok yakınıyordum. Şimdi gidince taşını toprağını öpesim geliyor tüm yaşanmışlıklarım anılarım orada avcumun içi gibi her noktasını biliyorum çocukluğumu bile o şehirde bırakıp gittim sanırım bunlardan dolayı da özlüyorum. İstdaki gibi kültür insan farklılığından bahsetmeme gerek yok biliyorsunuz zaten. İnanın herkesin yaşantısına saygım var. Mahalle baskısının tüm şehre yayılması gibi düşünün burayı. Tek düze insanlar, farklılıkları asla kabul etmiyorlar. Buraya alışamamın bir sebebi de geldiğimden beri burada sadece sıkıntı yaşamamdan kaynaklanıyor olabilir. Tavsiyeleriniz için çok teşekkür ederim

Size farklı geldiği için bunalmışsınız. Bir de yaşadığım şehirde yaşıyor olabilirsiniz çünkü biz de kadınlar toplaşıp yufka açardık akşama kadar sarma sarar şişelere koyarız. Ben de bir süre istanbulda yaşadım orada bunalmıştım kalabalık yoğunluktan

14 senelik evliyim hala aile ve akraba oturmalarında bunalıma giriyorum. Gereksiz köy mevzuları, bundan 50 sene önce ölmüş şeyleri her seferinde bıkmadan usanmadan sürekli birbirlerine anlatmaları bunalıma giriyorum.

ne güzel işte sormuşlar size, bu konuşmanın üstüne halaa aynı şekilde davranmaya devam etseydin emın ol ayaklarını keserlerdi, ben alışık değilim bu kadar sık görüşmeye falan deseydin, keşke

Umarım buluruz, teşekkür ederim N NauNau Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Merhaba, hangi şehirdesiniz? Bence her şehirde güzel, eğitimli insanların bulunduğu muhitler mevcut. Öncelikle yaşadığınız ya da vakit geçirdiğiniz yeri değiştirmeyi deneyin. Arkadaş edinmeye çalışın. Sen ne güzel aşkın için bunu göze almış ve oraya gitmişsin. Eşin ve ailesi de senin İstanbulda yetişmiş biri olduğunu kabul etmeli. Zaten çalışmaya başladığınızda da sosyelleşmek iyi gelecektir. Sonuçta ailenle aynı şehirde de olsan kayınvalidene vs. çok yakın oturmak zorunda kalabilirdin. Aynı şehirde de insanlar kültür farklılıkları yaşayabiliyor. Hatta aynı mahallede bile. Mesela biz komşumuza oturmaya gitsek şaşırıp kalıyoruz. Misafir ağırlama şekilleri bile bizden çok çok farklı. Yani her şeyi şehire bağlamamak lazım. Siz çok büyük bi fedakarlık yapmışsınız. Eşinizde size yardımcı olmalı. Kendinize işe girdikten sonra bir düzen koyun. Uzaklığa bağlı olarak, paranızın bir kısmını İstanbula seyahat olarak ayırın. Belki ay da bir belki iki ayda bir. Ama gidin gezin görün. Hem bu hareketlilik hayatınızdan monotonluğu alır. Hemde tamamen orda hissetmezsiniz kendinizi. Şehriniz neresi bilmiyorum ama İstanbullu biri olarak burada da yaşam gitgide sapa sarıyor. Üzülmeyin, gezmeye gelin özleminizi giderin. Bulunduğunuz şehrin güzel olanaklarını kullanmaya bakın. Boşluklarınızda çevre şehirlere kaçın, gezin. Eşine bunları tatlı dille ifade et. Onuda alıştırmaya bak. İkinizin bir aile olduğunu farkeder umarım. Bol şans.

Sabah sabah aşırı güldüm kayınvalidenin dediğine Allah yardımcın olsun bacım zor valla ama en azından eşin farkında herşeyin

Evlilik zaten başlı başına zor bir olayken sizinki 2-3 kat zor hale gelmiş. Evet yeni evli olmak, yeni bir şehre alışmak zordur; ama sizin durumunuzda mutlu olmayı beklemek biraz hayalcilik, kusura bakmayın. Eşinizin ailesinin kendine ait bir düzenleri var ve doğal olarak bunu sürdürüyorlar. Sizin yaşam tarzınız ve hayattan beklentileriniz ise bambaşka. Hele şu sarma ve yufka olayı içime fenalık getirdi. İnş bir orta yol bulursunuz.

Zamanla dengenin tam oturacağına inanıyorum ben de. Çok teşekkür ederim

Aman sakın karartmayın da tamamen cahil cesareti oldu benimki. Yani birlikte başka bir şehirde hayat kurmak olabilir ama her şeyinizi çocukluğunuzu bile geri de bırakıp bodoslama bambaşka bir hayata giriverdim. Üstelik öyle yabancı öyle zıt bir hayat ki. 2

Eşim avukat bürosunu babasının desteğiyle açtı. Kp ve kardeşi ortaklar biz dahil tüm aile maddi olarak o işten destekliler. Eşim şu an maddi olarak kendi düzenimizi kurmaya çalışıyor. Hiç destek almamaya çalışıyor ve iş hayatına yeni girdi bundan önce baba imkanıyla rahat bir yaşam sürmüş biri. Evi geçindirme durumu da onu ciddi anlamda zorluyor. Kendime iş buldum bir kaç ay sonra başlıyorum. O zaman her şeyin çok daha iyi olacağına inanıyorum Y

Yobaz nedir?

Terbiyesizlik ettiğiniz mevzu nedir yazarsanız daha fazla yardımcı olabiliriz. Kilit nokta bu çünkü eşinize karşı kendinizi mahçup hissettiğinizden dolayı asıl sorunlarınızı rafa kaldırmak ses etmemek zorundaymışsınız gibi hissediyorsunuz buda sizi epey zorluyor anladığım kadarıyla

Hayatınızı kayınaile ekseninden çıkarmanız lazım Bir kursa vs gidip sosyal çevre yapmanız gerekiyor Çok zor olur yoksa

Peki eşiniz ablanızla olan mesajlarınızı nasıl okuma haddini kendinde bulmuş sordunuz mu. Belki özel bir şey konuşuyorsunuz, kız kıza muhabbet etmek istiyorsunuz... özel şeyleri nasıl rahatlıkla anlatabilirsin diyen adam sizin özelinizede karışmasın. Ablanızla ne konuştuğunuzdan ona neymiş. Küfür hakaret varsa ayıp etmişsiniz tabi ama eşinizde sizden habersiz ablanızla konuşmalarınızı okumamalı buda ayıp. İkinizde de hata var. Eşinize o an ki gerginlikle yazdım özür dilerim, annenin yüzüne karşı böyle bir şey asla demem. Artık bu durumdan çok rahatsızım lütfen sende beni anla burada tek desteğim sensin başka kimsem yok sen beni anlamaya çalışmazsan ben derdimi kime anlatacağım boğuluyorum artık biraz başbaşa kalalım, evimize düzenimize alışalım istiyorum. Bu böyle devam ederse iyice yüzgöz oluruz ve birbirimize olan saygımızı kaybederiz. Böyle olsun asla istemem diye konuşma yapın derim. Sınırlarınızı çizin pasif kalmayın. Sürekli iç içe olmak zorunda değilsiniz artık siz bir ailesiniz kendinize göre planlarınız olacak, düzen oturtmanız lazım

Şu an aileyle olan ilişkimiz bi iki tık daha normale döndü çalışmamla birlikte. Ben bile kendi ağlamama duyarsızlaşmaya başladım sanırım o da öyle, normalleşti rutin haline geldi malesef. Yazdıklarınıza hak veriyorum, teşekkür ederim Önceki

Bunu bem de yasadim ama bilerek kabul ettik. O yuzden bunu sorun ilarak esinize yansitmak ne kadar doğru. Uzaklik ve aile ozlemi hakkinda konusuyirum yanlis anlamayın. Ben gurbette tek başıma kaldim kimsem yoktu ve zor surecti malesed tedavi gördüm. Inanin kimsenin olmamasi daha da kötü duvarlara bakip konusmak. Bayram bilmemek. Ben bebegim oldugunda rahatlamistim. Ikilemde kalursaniz yapamazsiniz. Bir de ben ailemle gunluk goruntulu konuşuyordum iyi geliyordu. Calisma imkaniniz varsa calisabilir ya da evden is yapabilur hobi olarak bunlar da faydali olabilir. Yibaz konusuna gelince anlattiklarinizdan o insanlarin yobaz olmadiklarini dusunuyorum. Kiyafet olarak kapalı insanlara yobaz degil mutahasip deniliyor.

Yavaş yavaş azaltın, eşini evde rahat ettirki aklı sürekli onlarda olmasın, bazen de eşini tek yolla o gitsin gelsin, her zaman kendini gitmek zorunda hissettirme, eşine baskıdan bunaldığını söylemekten çekinme, en az 2 sene çocuk yapma, bekle evliliğin otursun düzene girsin, ailesi ile ilgili bişey deme sadece bu düzenden hoşlanmadığını vurgula...

Umarım dediğiniz gibi olur. Dediğiniz gibi sınır koymak herkesim kendi yerini bilmesi gerekir. En önemli sorunumuz bu. Dediğiniz kitabı alacağım. Teşekkür ederim tavsiyeleriniz ve temennileriz için

Bu evliliğe alısamama falan degil ki bütün sulaleyle iç içe zaten kendi ailenizin farkına varamamışsınız ki surekli mıç mıç her seyi geçtim kendinizddn sürekli ödün vermişsiniz her gece siz aglayarak uyurken eşiniz nerede acaba hic bir seyi görmüyor mu. Birde surekli kotu dusunmuyorlar aslinda iyi insanlar demissinizde surekli sabote yemissiniz nereye kimle gittiginize kadar karışmışlar iyi dusunduklerini sanmıyorum ayrıca sizi kullandiklarinida söylemişsiniz sarmaydı bilmem neydi diye diye. Kendinizi düşünün istemediginiz ortamda olmak zorunda değilsiniz. Esinizde sınırlarınıza saygi gostermek zorunda eski hayatinizdaki sizi bilerek aldı aksini istemesi sizi degistirmek istemesidir öyle bir insanı bende sevmezdim bence yazdığınızı bir daha okuyun cevabınızı bulacaksınız

Canim cozulmeyecek meseleler degil, cok gaza gelme, saygini korumay calis. Ablanla annenle KV dedikodusu yapacaksan esine sakin caktirma. Ama sen cok toysun belli, kirmadan onlarin eline koz gecmeden kendi duzenini oturtabilirsin ama zehri yavas yavas vermen gerek) . Simdi birden mesafe koyma sakin. Cok da kotu niyetli gibi degiller Bence buradan bol bol fikir al.

Her evliliğin bir alışma evresi oluyor. Ben de yaşadım ve ilk zamanlar hatırlıyorum haftada bir gözyaşı döküyordum. İncir kabuğunu doldurmayacak nedenlerden tartışma çıkıyordu. Zamanla ben eşimin huylarina alıştım, nerde alttan almam gerektiğini öğrendim, o benim huylarima alisti vs derken ilişki dinamigimiz yerine oturdu. Ben de büyük sosyal bir şehirden küçük bir şehrin küçük bir ilçesine geldim evlenerek. Evlenmeden önce çalışıyordum. İlk zamanlar elbette ara ara özlem duydum eski hayatıma. işe giderken Starbuckstan kahve almayı bile nasıl özledim. Ama dedim ki bu artık benim hayatım, ben bir aile kurdum. Benim yuvam burası. Ve gerçekten çabuk adapte oldum. Bence sizi yoran yipratan asil şey esinizin ailesiyle fazla zaman geçirmek durumunda kalmanız. Size hitap etmeyen bir yaşam kulturleri varmış ve doğal olarak buna sürekli maruz kalmak insanı mutsuzlastirir, yalnizlastirir. Kendimden biliyorum ilk zamanlar kayınvalidem evine akrabası ya da misafiri geldiginde beni de cagirirdi. bir gittim iki gittim, baktım ki elimde tepsi habire çay tazeliyorum, muhabbetler beni asla sarmıyor, tanımadığım etmediğim insanlar. Bu şekilde bana göre değil kesinlikle. Bı daha da gitmedim biri geldiğinde. Mesafe her zaman ozgurlestirir. Sizin de mesafeye ihtiyacınız var. P

Sorununuzu doğru tanımladığınıza emin misiniz? Başlığı okuyunca "evli olmaya, ev işine alışamadım, bu şehirde çok sıkılıyorum" falan okuyacağım sandım. Sizin olayınız başka bir şey. Tam anlamıyla "gelin alınmışsınız". Yani adamın ve ailesinin süregelen düzeninin içinde, sofraya sizin için de bir tabak konmuş gibi bir şey anladım durumunuzu. Üstelik eşiniz kendi işini yapacakmış, yani tamamen kurulu ve yerleşik bir düzen kuruyorsunuz, taşınmak zor bir ihtimal. Her hafta sonu gitmek nedir, kusura bakmayın "eşim de bunaldı, sıkılıyor" falan diyorsunuz ama bence kesinlikle bunalmıyor çünkü kendisinin de normali bu. Hadi sizin için sürprizdi bu yaşantı, kendisi her şeyi bilerek getirdi sizi bu düzenin içine. Olacakları tahmin edememiştir derseniz çok safsınız diyebilirim sadece. Kendisi çok rahatsız olsa hiç dönmez, kurmaya çalıştığı işi İstanbul'da da deneyebilirdi. Hatta "yağmur bizim oralarda yapamaz, mutlu olmaz" deyip ona göre bir şeyler yapardı. Bana büyük taklaya gelmişsiniz gibi geldi. Yerinizde olsam çocuk sahibi olmayı uzunca bir süre ertelerdim. Geçmiş olsun.

Ekonomik olarak bağımlılık her zaman aileye karşı gebe kılıyor ne yazık ki, siz de kötü olmadan mesafe koymaya çalışın ufaktan, tamamen istediğiniz özgürlüğe kavuşamazsınız ama nispeten rahatlarsınız bu güne göre. Her hafta sonu gitmeyin mesela gerekirse kurs etkinlik bişiler bulun.

Eylülde başlıyorum

Teşekkür ederim yorumlarınız için. Umarım biz de düzenimizi oturturuz

Sevindim sizin adınıza. Evet artık ben de suistimal edildiğimi hissediyorum. Her defasında bir adım daha ileri gidiyorlar. Bunu kontrol altına almamız gerekiyor. Bunu çözünce her şeyin daha iyi olacağını evliliğimizin oturacağını biliyorum. Teşekkür ederim

Farkındaysanız orta yolu bulmak adına fedakarlık yapan hatta kendinden ödün veren hep siz olmuşsunuz. eşinizin herhangi bir huyunu, düşüncesini törpülediğini okuduğumu hatırlamıyorum. sorun da burada. size hiç uygun olmayan bir hayatı kabul etmek fedakarlık yapmak veya alttan almak değildir, bu bildiğin kendinden ödün verip karşındaki insanın size biçtiği hayatı ve rolü yaşamaktır. siz istediğiniz hayatı değil, sizin için uygun görülen bir hayatı yaşıyorsunuz. Üzgünüm. En başından bu kadar taviz vererek yapmışsınız hatayı.

Herkesin yaptığı yorumlarda kendimi gördüğüm çok fazla nokta var. İyi ki de yazmışım buraya. Kimsenin aklı ben de kalmasın üzülmesinler diye böyle net anlatmamıştım kimseye. Çok rahatladım. Ruh halim hiç iyi değil zaten. Eşimle karşılıklı konuşarak çabalayarak umarım hallederiz, hayatımızı düzene sokarız. Tek ümidim bu yönde. Teşekkür ederim yorumunuz için

Yok zaten bekar hayatı gibi olmayacağını biliyorum. Gezmek, tozmak istediğimi istediğim an yapmak gibi bir derdim yok. Ailesiyle olan ilişkimizi sınır koymamız gerekiyor dediğiniz gibi. Kv, kv bu zamana kadar asla bir saygısızlığım olmadı kalplerini kırmak isteyeceğim en son şey olur. Kendi mutsuzluğumla eşimi de mutsuz bir hayata sürüklemeyi ben de istemem