ıyıde esınız arkadasına yardım etmıs ve sıze gel gezelımde demıs ıllahı sızın dedıgınızmı olcak.. bıraz tolaranslı davranmalısınız.. sanırım daha ocnedende gıtcem dıye blofler yapmıssınız kı mesajınızda bu sefer blof degıl demıssınız.. burdada tutarsızca bı davranıs sergılemıssınız.. madem aılenızı telaslandırmıycaksınız boşanmıycaksınız neden gene blof yapdınız.. bu sekılde yapdıkca emın olun esınız valızını alıp cıkar gıder.. burbuk

bence bir-iki eşyanzı alıp gidin annenize. işleri varmış biraz sizde kalacağız deyin. ama suratınız asık olmasın ki aileniz endişelenmesin. bir an kendimi yerinize koydum ben bu mesajdan sonra böyle yapardım herhalde..

Haklisin canim ama ben ona zaten hep evde ol demiyorumki. Haftada iki gün anlasmistik zaten ama o hergün cikmaya basladi gene. Ben kendime acikcasi yediremiyorum böyle beni cignemesini. Karsima alip bagirip cagirmak istiyorum, sen kendini ne zannediyorsun, sen kimsin ki beni böyle hice sayiyorsun, kaybeden ben degil sensin diyip cekip gitmek ve ona haddini bildirmek istiyorum! Ay cok öfkeliyim hala. Ya ne bileyim insan karisinin üzüldügünü bildigi halde gene de yaparmi ya? Degmez karimi üzmeye diye düsünmez mi? O beni kisitlamiyor asla, istedigim zaman cikip istedigim saatte gelebilyorum ama ben zaten fazla gezen bir tip degilim evdeyim genelde. Bana güveni tammis beyefendinin! Hee söyle birsey var: gezmeden geldikten sonrada illa benimlede vakit gecirecek beyefendi, söyle güzel ortam hazriliycaz, film izliycez vs. hani ilgilenmiyor degil aslinda ama ben gecenin 23ünde ne yapayim ilgiyi ya! Okadar bikkinlik gelmiski su an sanki ona karsi hislerim hic yokmus gibi, sevgim yokmus gibi... gözüm görmek istemiyor... aslinda ben yalnizliga okadar alistimki onunla evde uzun süre vakit gecirmek istiyormuyum onu da bilmiyorum aslinda. Peki niye ben genede böyle yapiyorum? Karmasigim su an kusura bakmayin lütfen... Gxuxlsxuxm

Ne kadar evlisiniz bilmiyorum ama inanın yıllar geçtikte bu durum düzelecektir. Boşuna kendinizi de eşinizide yıpratmayın. Nereden mi biliyorum? Aynını evliliğimin ilk yıllarında bende yaşamıştım. Şimdi 20. yılımızdayız ve ben kovuyorum evden eşimi. Adam dizimin dibinden ayrılmıyor. Yahu senin arkadaşın falan yok mu çek git diyorum ama gitmiyor. Zamanla her şey rayına oturuyor hatta benim durumum gibi sıkıcı bile olabiliyor. ay_82

Arkadaslar uzun zamandir takip ediyorum forumu ama yeni üye oldum sizlerle derdimi paylasmak icin. Nerden baslayacagimi tam olarak bilemiyorum aslinda... Kisaca söyle söyliyim, esimle anlasamadigimiz bir konu var o gezme konusu. Bir anlasma yapmistik (bu yüzden 1 hafta ayri kaldik, arkadasinda kaldi onu evde istemedigimden dolayi) haftada 2 gün cikacakti . Bir süre bu böyle iyi gitti, tam anlastik derken bazi stres ve üzüntülü dönemlerden dolayi esim gene zivanadan cikmaya basladi. Hep tamam tamam diyor ama ayni sekilde devam ediyor. Mesela bugün izin günü ve ben uyurken arkadasindan telefon gelmis yardima cagirmis . O sirada ben uyandim ve bagirdim cagirdim izin gününde bile rahat yok diye. Yarim saatte gidip gelicem diye söz verdi ve gelmedi tabiiki. Aradi sen carsiya gel gezelim diye. Ben eve gel kahvalti yapalim diye israr ettim. Ya niye falan diyip durdu. Eve geliyosun dedim, gelmiyorum dedi ve ikimizde pat diye kapattik. Ardindan biraz sakinlesmek istedim hemen yazmadim birsey. Biraz zaman gecti ve söyle yazdim: Artik yaptigin terbiyesizlik cekemiycem daha fazla ne olursa olsun gidiyorum ben. Blöf yapiyorum saniyorsun ama yaniliyorsun, sen ev tutmadan dönmiycem. Simdi tercih ettiklerinle cok mutlu ol... Cevap yok... Simdi ben napiym sizce? Aslinda annemlere gidipde onlari telaslandirmak istemiyorum, ama yaptigini yutmakta istemiyorum... diyorumki valizini hazirlayip onun gitmesini istesem mi? artik bir degil, iki degil, 3 degil... tamam tamam ve ayniiiiiii, biktimmmmmmmmmmmmmmmmmmmm kötükedihüso Son düzenleyen: Moderatör: 18 Ocak 2010 bulgar