Çocuğun için çok üzüldüm, ama öyle babayla büyüyüp psikolojik problemleri olan bir genç olmaktansa babasız büyür daha iyi Arkanda ailen varsa hiç durma

Eşiniz tedavi oldu mu hiç ya da sürekli ilaç kullanımını gerektirecek bir durumu var mı? Kızınız için en uygun olanı huzursuz ortamda yetişmemesi zaten bunun için ne gerekiyorsa onu yapmanızı tavsiye ederim.

Tiyatro yapıp mutlu olan yok zaten. Siz de yapmayın sağlıksız bir baba ile sağlıklı ortamda büyüyemez zaten. Deee bu adam tedavi olmuyor mu ilaç falan?

Boşanmak için acele etmeyin. biraz sabir M

Bencede babaanne çok düşkün ise gelir arar torununu zaten. Düzgün bir insan sa iletişim koparmazsiniz. Onun dışında 1 yaş doğum gününü kimse hatırlamaz. Resimde gördüğü tanımadığı akrabalar daha da incitici olabilir.

Bence bu Doğumgünü mevzusu da aşırı gereksiz. Kararınızı verdiyseniz çekin gidin. Daha ne anı peşindesiniz anlamadım. Herkesin babaanne anısı mı olmak zorunda yani?

Hayir hasta oldugunu kabul etmiyor zaten. Doktor hasta oldugunu döulese doktora kizar öyle bir insan.

Onu düşünecek olan babası siz değilsiniz. Kızınızın psikolojisini korumak istiyorsunuz ama yine de diplerinden ayrılmıyorsunuz. Bu nasıl olacak böyle? bir insanın hayatında babannenin yeri elzem değildir. Babaannesi olmayan bir sürü çocuk var. Babası da kızını izin verildiği günlerde görmeye çalışsın bir zahmet. Görmüyorsa da yapacak bir şeyiniz olmaz zaten. Her şeyi kontrol edemezsiniz.

Olmuyorsa olmuyordur. Eğer tedaviyi kabul etmiyorsa ayrılmak istediğinizi söyleyin. Bakalım tepkisi ne olacak.

Oyle bir ortamda yetisecegine mutlu ve huzurlu bir anneyle sakin bir evde buyumesi kiziniza vereceginiz en buyuk hediyedir

Çok üzüldüm o yavrucağa. Ne hakkı var onu böyle korkutmaya, birde babası üstelik! Yazık yavrum kıyamam Allah yardımcınız olsun inşallah en doğru kararı verirsiniz, yalnız boşanmayacaksanız eğer mutlaka tedavi olsun eşiniz, bunu şart koşun

Annem hep benim icin evliligini devam ettirdigini soyler. Kardesim yok. Ben evlendikten sonra boşancagini dile getirir. Peki ya ben 25 yasinda ruhunda derin yaralar olan bir kiz. Haa aile kavramini yasadim mi evet ama o yaralar gecmiyor geçemiyor. Çocuguna yarar mi zarar mi veriyorsunuz iyi dusunun. pisikolog destegi alin goremediginiz onca sey vardir. Esinizin duzelmezi icin caba harcayin 5 6 ay baktin olmuyorrr ciz kendi yolunu. Yeni bir cocuk dunyaya getirme am

Bi anlık sinirle yazıyorsunuz sonra vazgeçecekmişsiniz gibime geldi. Bence eşinizin sinir problemi var. Boşanacağınızı söyleyin, barışmak isterse eğer şart olarak tedavi almasını sunun ve bir daha asla çocuğun yanında kavga etmemeyi. Belki değişir boşanmanızdan korkar da

Psikoloğa gittiniz mi hiç, aile terapisine vs?

Hayir esim özel problemlerini baska insanlarla konusmak istemiyormus. Cok israr etmistim bir zamanlar.

biraz daha düşünün belki düzelir herşey siz emzirmeyi bitirnce doktora gidersiniz eşinizide anlatırsınız bekleyin biraz daha bence yada kısa süreliğine çocugunuzla gezmeye gidin ailenizin yanına sakin kafayla karar verin

Hakli olabilirsiniz belki cok duygusal yaklasiyor olabilirim. Kizimi alip memleketime gidecegim. Buradan cok uzak. Velayeti bende olacak ve muhtemelen ayda iki gun gorus hakki olacak babasinin. Nasil kullanabilir bilemiyorum. Yani kizim babasi ve babanesiyle cok fazla ani biriktiremeyecek.

Eşin tedavi görüyor mu, sana kızacağına kardeşine bağıraydı ya da onun kurban işini yapmasaydı, zorla mı yaptırmışlar, seni şamar oğlanı olarak görüyor herhalde

Merhaba herkese. 3 yildir ite kaka giden bir evliligim, obsesif bozuklugu olan ciddi takintilara sahip ve sinir nöbetleri geçiren bir eşim, dogumdan bu yana esimin bana yasattiklari yuzunden bir türlü atlatamadigim bir lohusa depresyonum ve 1 yasini doldurmak uzere olan dünyalar güzeli bir kızım var. Cuma gunu ailecek gezelim dedik dag bayir gezdik sanki hersey duzelecekmis gibi normal bir aileymisiz gibi. Dün kurbani tek başina halletmis esim. Cok sinirli geldi. Aslinda kardesine kizmis. Kardesi annesinin kurbanina yardima gelmemis. Iki kurbanla birden o ilgilenmis. Eltim icin o varya o göndermiyor falan dedi ben de gelmek isteyen gelirdi kimsenin elini kolunu kimse baglayamaz dedim. Vay efendim ben onu niye kolluyormusum biz eltiler bir oluyormusuz kvye karsi bir bagirmaya basladi ki anlatamam. Kizim mama sandalyesinde yemek yiyordu. Cocugun bogazina dizildi lokmalar. Bagirma cocugu urkutme dedim daha cok geldi ustume o kadar bagirdi ki kizim aglamaya basladi ve ben onu kaptigim gibi odaya gidip kapiyi kilitledim. O kadar agladi ki emzirerek zor sakinlestirdim. Cocugum üzülmesin diye bu evliligi sürdürüyordum ama artik onun üzülmemesi icin bitirme karari aldim. Bunu bir kez daha yapmisti ve cok korkmustu kizim. Zaten bana yaptigi onca fenaliktan sonra onu sevecek bir hal de birakmadi bende. Birkac gun sonra kizimin dogumgünü. Burada kutlayalim istiyorum. Babasiyla hernekadar sevmesem de babanesiyle dogumgunu anilari olsun istiyorum. Bunu kizim icin istiyorum. Ileride kendini yalniz hissetmesin bu fotograflara baksin. Sonra dava icin islemlere baslayacagim. Icim yaniyor ama bunu yapmak zorundayim artik. Bu kadar huzursuz bir ortamda cocuk yetistirmek dogru degil. Kizim hic uzulmesin istiyorum. Allahim ne olur hic üzülmesin yavrum. Ne olur dogru olani yapiyor olayim. Ne olur ne olur.

Ailen arkandaysa hic durma. cocugunun ufak olmasi avantaj Yada bende ole oldu. cunku anne baba bir arada ayni ev hatirasi olmadigindan hemen adapte oldu olaya buyudukce bu sekilde buyudu