Beninde şiddet değil ama zorluk dolu bir çocukluğum oldu. Sayma tiki bende de vardı. Hayvanlara asla dokunamam yemek yapmak Hariç Aile dışında kimsenin saçına cildine dokunmam Kimsenin terliğini hayatta giymem. Bence bunlar o kadar Abes Şeyler değil. cataspatas

Kedi/anne olayı bende tuttu, söyleyeyim.

İnanır mısın sanki annem yazmış. Annemin rahatsız olduğu durumlara benzettim özellikle hayvanlarla olan iletişiminizi... Ama eve kedimi getirdikten sonra birbirlerine alıştıktan sonra annemin kedime olan aşkına da şahit oldum. O dokunamayan, tiksinen kadın gitmiş yerine 'aşkımmm, oğlummmm, bir taneeemmm'diye okşayan bir kadın gelmişti. En son bir fotoğraf var elimde annem kafasını kedimim göbüşüne koymuş yatıyorlar. Muhteşem bir an. Her şey üstüne gitmekle başlıyor işte. Bu kadar. Bir adım atmakla başlıyor.

iyiydi diyelim 18 yasımdayken vefat etti maalesef cataspatas

Sandığımdan fazlaymışız:) eylulcmre

Kızlar çok hoşsunuz gerçekten gülerek okuduğum bir konu olmuş. Sayma huyu bende de var. Bazen pencere kenarlarını sayıyorum, bazen ikişer ikişer 100'e kadar sayıyorum. Bazen halının desenlerini sayıyorum :)) Ben de çok abartı değil. Başkasının ağzını sürdüğü kaşıktan asla bir şey yiyemem. Su içemem.. Yadırgamayın biri yanımda bebek altı değiştirse öğüre öğüre kusarım :):) Kendi çocuğumda nasıl olacak merak içerisindeyim Duygulutavsan Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Sayma takıntısı bende de var. Yolda giderken yoldakı tümseklerı, lambaları, yol şeritlerini herseyı sayarım. En nefret ettiğim huyum

bende de tuttu ama çaktırmadım:) birde benim küçük bayılır kedilere büyük korkar benim gibi bu kısımdan bakınca da işime gelmedi:))

bi kitapta okumuştum kedi anneyi temsil edermiş kediden korkan kadınların annesiyle arası iyi olmazmış ne kadar doğru bilemiyorum tabi benim takıntılarıma gelcek olursam kürdana karşı alerjim var karşımda kürdanla dişini karıştıran birini görünce tansiyonum düşüyo resmen hepiniz bana kızacaksınız ama emziren kadından da çok tiksiniyorum bakamıyorum psikolojideki yeri ne acaba

Özellikle son paragrafa çok güldüm

Maalesef OKB obsesif kompulsif takıntı bozukluğu var sizde psikologa gitmekte fayda var

Aaa valla mı? Bizde o iş hep eşime aittir Ufaklık burnuyla oynayınca millet "uzuvlarını keşfediyor" zannediyordu ama aslında keşif meşif değil, çocuk gayet bilinçli temizlemeye çalışıyordu

ahaha ben küçüğün temizliyorum iğrenmiyorum. Nooption memento mori memento

o kadar:) cataspatas

Konunuz okudugumda aklıma bir hasta geldi hiç bir şeye dokunamayan öyle ki yemek bile yiyemiyormus okb teshisiydi tedaviyle düzelmiş. Sizinki ileri boyutta degil anladıgım kadarıyla o tuhaf his bende de oluor bir defasında sirke piton yılanı geldi onu elime verdiklerinde içim bir tuhaf olmustu kemik yok yumusak bir şey o zaman ben de sizin gibi olmusmtum ayrıca solucanlarla onceden oynarken dokunamıyorum bile. Takıntı değil ama tik gibi bir şey olabilir sizinkisi ama yine de bir psikologa görünmekte fayda var annettıgınız kadarıyla siz dokunmak ve sevmek istiyorsunuz. . push ;

insanlarla temas etmeme bende de var ki tamamen güvensizlikle alakalı olduğunu düşünüyorum ayrıca çiğ eti elleyemem, pişiremem ama az da olsa yerim hayvanlara fazlasıyla dokunabiliyorum bağrıma basarım filan oyy canım istedi kedi olsa da mıncıklasam

Ya benim 2 yaşındaki kızım geçen gün burnundan çıkardığı atığı silmemiz için uzattı ben tabi mide bulantıları eşliğinde eşime yıkamasını söyledim. Adam bana diyor ki "ne olmuş annesisin" Ayyy annesiyim diye insan değil miyim ya hu? Ne çok beklenti var biz garip analardan

Seni beynime kazidim. Ne zaman emen bir bebek gorsem kulaklarin cinlayacak

Kaygan kaygan jöle gibi oh miss Solucan tutun demiyorum da mesela yavru bir kedi sevmekle başlayabilirsiniz hırçın olmaz onlar. Ya da gerçekçi bir silikon bebeğin saçlarını alın tarayın yavaş yavaş. Temizlik takıntınızı da biraz ipleri gevşetin vücudunuza hiç mikrop girmezse savunma sisteminiz çöker.

Bendeki tuhaflıklar; -sayma huyu maalesef bende sebat ocağın altını kapatmak için kızımı uyuturken sallanma sayısı vs daha birçok genelde yaşıma kadar ya da iki üç katı -bi ayağım yada kolum ıslandı mı diğer tarafı da ıslatıyorum -kediden allahım affetsin hem korkar bende midem bulanır dava birkaç hayvan da var Yani saysam daha var şimdilik bunlar aklıma gelen Ha yoldaki çizgi ya da taşları sayma da var

MİT'e ları biliyorum:) Fotoğrafiarını da. Derdim temizlik değil, yanlış anlaşıldım

Sevindim annenizle aranızın iyi olmasına:) E Esila09

Bu kadar detayli anlatmak zorunda miydin

Doğru, bu yalnızca takıntı değil, fobi. Ve altında ne yatıyor merak ediyorum. Teşekkür ederim.

Ben can yakarsam anlatamazlar düşüncesi ile dokunamıyorum, ne kuş ne tavşan ne kedi ne köpek Ama cilt saç beni rahatsız etmemişti, ilk defa duydum cataspatas

takıntı değil işte bunlar.. cins cins huylarımız var diyelim

Bende de var buna benzer takıntı.. Hayvandan tiksinmem. Ama eşim, oğlum, annem vs. dışında birinin cildine dokunmaktan hazetmem.. Ben de soğukkanlıyımdır olaylar karşısında kilitlenip kalmam müdahale ederim ama farklı bir şey demekki.. O yüzden kuafördeki manikür pedikür yapanları takdir ederim ne kadar rahatlar diye..

Peki hayvanları seviyor musunuz yoksa olup olmamaları fark etmez mi? Ben onları sevmek için çıldırırken beni tutan bu his hoşuma gitmiyor. Sen terlik, dokunmama muhabbeti biraz temizlikten. Benim pek öyle değil.

Allah rahmet eylesin, üzgünüm.

evin 10 senelik kredi borcunu kapayacagız deseler solucan falan alamam elime ha; ayı gelir kucaklaşırım, aslanla tokalaşırım belki ama solucan yok olmaz:) cataspatas

fobi derecesinde ise doktora gitmelisiniz. bence normal değil.

Bunlar takıntıysa bende de var. Salatamı ayırırım. Kızımın ısırdığı şeyi de ancak keserim öyle devamını yerim. Kimseyle aynı bardağı, şişeyi paylaşmam. Bir de gözümün önünde biri tencereye kaşık daldırıp tadına bakarsa o yemeği yemem. Bir de parmaklarını yalayarak yemek yapanlar var... Kendimi gayet normal görüyorum.

Okb olabilir ya da küçükken yaşadığınız bir olayın şimdiki hayatınıza yansıması olabilir. Çözümü kolay şeyler bunlar artık bir psikoloğa gitmek faydalı olacaktır

Hayvanları sadece zararsız Olanları ve sevimli Olanları seviyorum ama içten öyle dokunamam hayatta. Bir dönem balıklarım vardı öldüler artık yoklar eskiden kuş besledim severim de dokunamam.

Kendimi okudum sanirim kucuklukten beri sayma huyu bende de vardir. Hayvanlara dokunamam kımıl kımıl geliyor sanki. Eşim dahil kimsenin catal kasigindan bardagindan kullanamam. Kıl takintimda ayni kirpik dahil igrenc gelir bana dokunamam.. bazen bebeklerinin agzina soktugu seyi yiyen anneler goruyorm onuda yapamam sanirim. Yani illa bebek diye yemekte gerekmiyor sanki ya da bana oyle geliyor

Merhaba, midesi hassas olanlar lütfen okumasın. Çocukluğumdan bu yana rahatsız olduğum takıntılarım var. En önemlisi oğlum ve sevdiğim adam haricinde kimsenin cildine, saçına dokunamamam. Temizlikle alakası yok. Annem, babam, kardeşlerim... Hayati durumlar hariç kimseye dokunmam. Tokalaşabiliyorum ama ötesi yok. Kardeşim sırtına krem sürmemi istediğinde parmaklarım çekiliyor. Yüzünde kirpik varmış, alamam ki. Zayıf bünyeli, kolay tiksinen biri de değilim. Aksine çelik gibi midem var ve fazla soğukkanlıyımdır en fena durumlarda bile. Kandan rahatsız olmam. Diğeri de hiçbir canlı hayvana dokunamamam. Böcekler ve ölü hayvanlar hariç... Oğlum hayvanlara aşık. Ben de onlara katılmak istiyorum, hepsi evlat gibi geliyor bana. Çok seviyorum, kucaklamak istiyorum ama kedi, köpek her neyse ayaklarıma sürtündüğünü; yumuşak, tüylü derilerinin kıyafetlerime ya da tenime değdiğini hayal edince bayılacak gibi oluyorum. Akvaryumun suyunu değiştirirken atlayan balıklar öyle telef oldu. Sadece oturup bakabildim. Kaşıkla almaya çalışayım dedim ama sıçrayıp bana değmesi düşüncesi beni olduğum yere çiviledi. Çocukken bir kedi sevdiğimi hatırlıyorum. Derisi etinden öyle bağımsız ve kaygandı ki o andan sonra tuhaflaştım sanırım. Ergenlik sonuna kadar sayma takıntım vardı. Maça giderdik, kafamdaki ses tribün koltuklarını saymaya başlardı. Bu bitti gitti gerçi. Bilemiyorum, günlük yaşamımı etkileyecek, sürekli endişeye düşürecek bir durum değil elbette ama ayda yılda bir düşünmeden edemiyorum. Benim sorunum ne? Üstüne gitsem kaç yazar diyorum. Not: Şiddet dolu bir çocukluğum oldu. defne-28

Ben asla Bi hayvana dokunmam korkarım ne zararım var ne de yararım onlara. Ama temizlik ve duzen takıntım var defalarca evin içinde odalara girip çıkıyorum o burda duzenli şu şurada duzenli diye beynim hep playback halinde. Ayrıca etten tiksiniyorum ne ellerim ne yerim Birde talassofobim var ki denizin videosunu bile izleyince bayılacak gibi oluyorm.

İşte benimse tahammül edemediğim tek hayvan türü bu ve kurtçuklar Gördüğüm an bayılacak gibi olurum Heleki yakından göreyim üzerimdeymiş gibi bir his oluşur, kendimden geçerim Ve bunu asla aşamıyorum aşamam

bende hiç bır hayvana dokunamam. derisi falan sıcak sıcak elıme geldıği an bırakıyorum. ne kuş ne kedı kopek.. hayvaları severım ama uzaktan=)

Ahahaha o kadar mı ya? :) C captain price erkek

Hayvaları çok severim. Dokunurum falan ama annem de dahil kimseyi öpemem. Dokunarak konuşulmasından hoşlanmam. Yanımda sakız çiğnenmesinden ve şapır şupur yemek yenmesinde nefret ederim. Ama Sakıza takıntım büyük. Deli olurum

pff aynı ben. dokunup sevebildiğim tek hayvan köpek tüylü tüylü olanlar hariç. ufak hayvanlar zaten kabusum üstümde yürüyorlar sanki. bir kuşu elime aldığımı falan düşünemiyorum kalbim sıkışıyor resmen. insanlara dokunabiliyorum neyse ki:) ancak büyük oğlumun bile sırtını kaşıyamam tırnakla yani okşar gibi kaşıyabiliyorum. küçükte sorun yaşamıyorum şimdilik ama büyüdükçe aynı olacak. yine aynı şekilde çocuklarımın bile ısırdığı şeyi, su içtiği bardağı, vs kullanamam. temiz titiz biri değilim ama ortadan salata falan yiyemem. ek olarak bunları takıntı olarak düşünmemiştim hiç.

Hayvanlrda bir hassasiyetim yok ama bende esim ve cocuklarim dahil kimsenin sırtını çıplak bir şekilde kasiyamam mesela dediğiniz gibi etlerim çekiliyor sanki bağırarak kaçmak istiyorum bir kuaför falan olduğumu asla düşünemiyorum zaten sayma tiki bende de var ayrıca benim sıkı tabularim var bir eşyayı nereye koyarsam orda kalmak zorunda yeri değişir veya istediğim gibi toplanmasa delirmek istiyorum bazen oğlumun odasına girince sinir krizi geçiriyorum misafirlige gittigim yerde bile ben olsam sunu buraya bunu suraya koyarim ayyy surasi ne kadar daginik bi girisip temizlesem gibi dusuncelerden kendimi alikoyamiyorum bende kesin okb var ama gidip teşhis koydurmak istemiyorum çünkü o zman daha çekilmez bir hal alirmisim gibi hissediyorum emin ol yalnız degilsin

Ben hayvanlardan korktuğum için elleyemem ama başka takıntılarım var. Mesela sol elle dokunduğum yere sağ elimle de dokunmam gerekiyor. Ve yolda yürürken çizgilerin üstüne basmam... gibi gibi şeyler. Çoğu zaman farkında bile olmuyorım. Bence herkesin var böyle ufak manyaklıkları.

Ben de hayvanlara dokunamiyorum. Gerçi ben korkuyorum. Kediden falan da korkuyorum. Açıkçası bu benim hayatımı zorlaştırıyor. İnsanlar kediden bile korktuğumu görünce garipsiyorlar. Ama saça falan dokunamamayi ilk defa duydum.

Solucanları topraktan tek tek alıp çiçeklerimin dibine koyarım ben mi çok tuhafım acaba? Yavaş yavaş alıştırma yaparak aşmaya başlayın. Kendinizi sıkmaktan helak olursunuz D Dolunay2018 Nirvana Anneler

Bende de cok bacakli bocek tiksinmesi var. Bu nasil bir aciklamaysa. Neyse hayvanlari genel olarak çoook severim ama kediler sevimlilikten ölcekler neredeyse. Minicik burun, kocaman yuvarlak gözler yani ne kadar sevimli olunabiliyorsa o kadar cok sevimliler. Mis gibi kokuyorlar evde bakilinca. Minicik, sicak, yumusacik, mir mir mir... Kedimin tuylerine burnumu gomuyorum bazen o kadar tatli kokuyor ki. Nasil tiksinilir demeyecegim ama... anlayamam. zarar verilmedigi surece yapacak birsry yok tiksinmeye.

yazarken ben de güldüm:) . push ; Sanderling Mucizemizi

Ay çok güldüm Harikaymış

:))) Elden gel.

Bence kendinize dert etmeyin, obsesifliğe benziyor ama günlük hayatınızı etkilemediği sürece arada bir düşünmeniz şükür edilecek durum. :) Hayvanlar konusunda değilde insanlar konusunda bende de var. Tokalaşmak vs o sorun değil ama biri bi krem sür ya da ov dese ellerim isyan ediyor resmen yapmamam için, nedenini bilemiyorum, bi takıntımız var gibi.

Her insanın az çok buna benzer takıntıları vardır sanırım. Önemli olan hayatınızı ne kadar etkilediği. Size kötü hissediyor bunu aşmak istiyorsanız yardım almanızda fayda var. Ya da arkadaşların dediği gibi ufak ufak alıştırmalar yaparak yenmeye çalışabilirsiniz.

Fenasin:))))

Ben de kimsenin ayağına çorabına dokunamam. Hele ki erkek çorabını mağazadan yenisini bile alamam. Sadece eşime alışabildim, ilk evlendigimde elime bulaşık eldiveni takar öyle makineye atardim coraplarini zamanla alıştım ama başkasına asla alışamam. Ergenlikten beri okb teşhisim var. Bazen çok yoğunlaşıyor bazen sakinliyorum. Ama daimi olan bir tanesi var, evin kapısını kilitledim mi acaba diye defalarca açıp kapatıyorum Aslında saysam çok şey var ama gelip geçici gibi veya uzerine düşmezsem çok takılmıyorum ama çorap ve kilit olayı vazgeçilmezim

Emzirenden bende igreniyorum. Emzirme kelimesi bile bir degisik geliyor. Ama zaten pek emziren gormuyorum sikinti bile degil yani ama psikolojideki yerini bende merak ettim. Benim bu igrenme olayim emziren gorunce basladi ilk ve son gorusumdu. Kadinin meme ucu kapkara ve serce parmak gibiydi kalin ve normalden uzun meme ucu. Cocugun cikarttigi o sesler emerken... mideni bulandirdim

Bende kedi den çok korkarım tuhaf ama fare yılan o tür şeyler korkutmuyor beni ama kedi yı yaklaştırın çığlık atar kaçarım birde kurbağa dan çok tiksinirm gördüğüm an ya kusarım yada yerimde mide bulantıları yaşar titrerim asla sesli bir şekil de ismini telafuz edemem o bile mide mı bulandırma ya yeter Biri yanım da kendini kaşıyınca bende kaşınırım kızım dahil asla kimse yı kaşıyamam. Biri ile konuşurken birşey ler yeme si de çile den çıkarır beni özellikle telefon da. Ve sakız bana küfür ediliyor gibi geliyor Bence takıntısı olmayan insan yoktur bu hayatta ama kötü bir çocukluk yaşamanıza üzüldüm bence bir psikolog desteği alın Nooption memento mori memento

Oooo takıntısı olmayan yokmuş yav Demek normal olan bu

kesinlikle katılıyorum destek almayı deneyebilirsin bence, kedi anne olayı bende tutmadı

Yanlış anladınız, temizlik/pislik hissi değil rahatsız eden. Bu olsaydı oğlumu hayvanlara yaklaştırmazdım. Dokunduğumda ele gelen kemikleri, oynak derileri, kımıl kımıl canlı balıklar içimde bir şeyi koparıyor. Hırçınlıkları, vahşilikleri de değil konu. O saçma his. Ama görüyorum ki benimle aynı hisleri paylaşan arkadaşlar varmış

Aynen. Sevmek istiyorum ama sevemiyorum.

Ya evet biliyorum o hissi içim bir tuhaf oldu. cataspatas

Hahahh cok basarili tasvir etmisim. S sendemibrutus

Sana kotu bir haber vereyim. Mite lar insan vucudunda halida her yerde varlar sadece mikroskopla gorunebiliyor. Fotograf ekleyecektim vazgectim miden kaldirmaz

Hayvan konusunda ben de sizin gibiyim. Bazen yolda bir köpek görüyorum düşünsene şimdi elimi yüzümü yaladığını diye aklımdan geçiriyorum. İnanın gözlerim doluyor o kadar rahatsız oluyorum

Temizlik fobisi falan edinemem. Bedenen çok yorucu :) su alem