Maşallah, sizde para Cook gibi demek ki.. Yani hergün dışardan söylemek için bildiğiniz kodaman olmanız gerek. Yardım alabilirsiniz bir psikiyatrist yahut psikologdan. Sonrasinda ise bir diyetisyen..

Fotoğraf konusunda çok haklısınız. Arkadaşlarımla olan fotoğraflarda o kadar kilolu duruyorum ki. Hepsi çok zayıf.

O kadar ayniyiz ki. Bunalimda miyim diyorum bazen. Hayir degilim de. Hayatimda her sey yolunda cok sukur. Cok mutluyken de, uzgunken de her halukarda yemek yemeyi dusunuyorum. Ne yapicam boyle bilemiyorum

Evde yapılan yemeği yememenden yola çıkarak çin tuzu bağımlısı olduğunu düşündüm Dışarıdan yemeyi bırak, sık kendini göreceksin çoğu yoluna girecek Fast food bağımlılık yapar net

Paranız bitince nolcak, aileniz de zayıflayın diye para vermezse? Psikolojik destek alıp buna kendi cabanizla değil bir uzmanla beraber son vermeye çalışın. Umarım en kısa zamanda zayıflarsiniz.

Öncelikle para çok demek ki.. Her gün hatta 2 - 3 defa sipariş vermek iyi bir bütçe ister.. Onun dışında hazır yemeklerin bağımlısı olmuşsunuz. Neden böyle davrandığınızı iyi bir psikologla çözersiniz diye düşünüyorum.

Harçlıklarımı biriktirmiştim 3 sene boyunca. Onu harcıyorum. Bazen de babam veriyor.

Duygusal açlık olduğuna yemin edebilirim ama ispatlayamam. Bu çok zor bir şey, dönemsel olarak yaşamıştım. Duyguları bastirmayip gerçekten eksik olan neyse yüzleşmen gerek diye düşünüyorum Bu arada kilolu biri değilim, sadece bir dönem ben de bu durumu yaşamıştım, o kadar mutsuz ve tatminsizdim ki hayattan zevk alabildigim alandı benim için, belki sizin de öyledir. Birşeyler yapmaya çalışın lütfen yaz geliyor, yürüyüşlere çıkın aktiviteler yapın, sevdiklerinizle zaman geçirin

Yeme bozukluğu var. Önce kan ver insülin direncine baktır sonra psikiyatrist sonra diyetisyen. Bunun için motive olmaya gerek yok kendimden örnek vereyim ibs için çok sıkı bir diyet yapıyorum bir gram bile motivem olmadan başladım yediğim yiyecekler 1 aydır 1 elin parmağını geçmiyor ve dediğim gibi motivem olmadan başladım. Diyet konusunda benden daha avantajlı olacaksınız yiyeceğiniz yemek çeşitlerinde sınır olmayacak böyle düşünün ve şuandan başlayın hazır olmayı beklerseniz başlamak için bir 10 kilo daha almış bulursunuz kendinizi...

Senin kendini motive etmeye ihtiyacın var. Bak yaz geldi cıvıl cıvıl her yer. Sende kilo verip kendine güzel kıyafetler al aynada moralin yerine gelir. Valla yemek yemek güzel ama kilo daima ön planda benim için. Cips mi yiyesim var haftada bir kere yiyorum yetiyor. Sevdiğim yemeği fazlaya kaçmadan günde bir kere yiyorum. Onun harici zamanlar bolca su ve yürüyüş. Her şey alışkanlıkla ilgili. Çok yemeye alışırsan çok yersin ama kendini az yemeye alıştırırsan öyle gider. Sadece 1 ay dayanacaksın sonrası hızla gelir. Ben bi kere 10 kilo aldım hayatımda. Sadece bikaç ay abur cuburu kestim, düzenli ve az yedim o 10 kiloyuda verdim. 4 yıldırda aynı kilodayım. Acilen bi düzen oturtman lazım.

Kafanızı meşgul edin bence, ve tabii ki terapi de şart

Başka mesgaleniz yok belli ki. Hobiler edinin. Spora yazılın. Başka kurslar deneyin. Boşluktan yiyorsunuz gibi geldi bana. Diyet gruplarına katılın motive olmak için. Gerekirse psikiyatrik destek alin

Gune en az 5 km yurumek, her yemekden yarim saat once 2 bardak su içmek, spor salonjna yazilmakla başlayin. Siparişlerinizi ilk ince gunde 1e, sonra 3 gunde 1e indjrin. Eve abur cubur almayin. Olay sizde bitiyor. 90lara yaklaşirsaniz artik ameliyat bile duşuneceksiniz. Bir midenize laf geçiremiyorsunuz diye deger mi? Eşim de biraz kilolu. Ben eve kesme şeker, toz şeker, ekmek almayi yasakladim. Alirsa da gormeyecegi yerlere koydum. Her sabah yumurta, yulaf yedirdim. suyu hep getirip onune koydum. Akşam saatlerinde ben yurumeye gidiyorum ya beni gece vakti yalniz birakicaksin ya da geliceksin diyerek yurumeye zorladim. Evet ben de baya zorlandim çunki zayifim ama eşim için hergun kilometrelerce yurudum. Yemegini azalttim. Tabagina az koyfum. Ve midesinin tamamen dolmasini degil, açliğinin geçmesini hedefledim. Çok zorluk çikardi bana. Ama inatla 95den 85e dusurdum. 2 ay gibi kisa surede. Ama sonra hamile kaldim. Annesi geldi yardima. Tabagini doldurdukca doldurdu. Eşim de şu an 96ya çikti yeniden. Yani siz kendinizle baş edemiyorsaniz ailenizden destek alin. Ya da zayiflamayi kafasina koyan biriyle ayni hedef ugrunda beraber ilerleyin. Motive edin kendinizi

Tıkanırcasına yeme bozukluğu deniyor sanırım buna, anoreksiya gibi bu da bir yeme bozukluğu. Herkes kendini aç bırakıp yeme bozukluğuna yakalanmıyor aslında bu şekilde doyma hissiniz olmadığında sürekli yemek yemek istediğinizde de bu bir rahatsızlık oluyor. Diyetisyen+psikolojik destek alırsanız çözülür 21 kilo verilmeyecek bir kilo değil

Yemek siparişlerinizin parasını kim veriyor

Bende maalesef 81 i gördüm ve 1 aydır aralıklı oruç diyeti yapıyorum 1 ayda 75 e düştüm şükür hedef 65 bi 10 kilocuk daha vermeliyim. Aralıklı orucu bi dene istersen

Ah ya seni oyle çok iyi anlıyorum ki... Bu bug'a giren cikamiyo malesef...

Cidden 3 senelik birikimi yemeğe mi harcadınız? Keşke döviz veya altın olarak biriktirseydiniz, şimdiye kadar bir araba parası kadar birikim olurmuş. Ben maddi kısmına daha çok taktım nedense, belki cimri belki o kadar zengin olmadığım içindir bilmiyorum. Ama konuya dönecek olursam öncelikle kararlı olmanız gerekiyor. Gerçekten kararlı olursanız başarırsınız kilo vermeyi, eğer böyle dışardan yemeye devam ederseniz daha çok kilo alırsınız.

Desten almak korkutuyor beni. Sorunlarım var biliyorum. Bazen imkansız geliyor iyileşmek. Bazen psikiyatrist ne yapa bilir ki diyorum. K

Merhaba herkese. Benim derdim tüm gün yemek düşünmek. Boyum 155 kilom ise 76. Ben her zaman yaşıtlarımdan daha kiloluydum aslında. Amma 3 sene önce kilo vermiştim istemeden. Ve 55 kilo olmuştum. Ama sonra kilomu koruyamadım. 3 sene içinde 21 kilo aldım. Sebebi de cips kola çikolata. Şimdik zamana gelecek olursak, ben her gün eve yemek sipariş ediyorum. Günde 2-3 kez. Önceden de eve sipariş ederdim ama haftada bir-iki kez. Son 2-3 aydır her gün sipariş ediyorum. Yediklerim de cola, mcdonald's, pizza, waffle falan. 3 aydır evde yapılan yemekleri yemiyorum. Son 2-3 ayda 6 kilo aldım. Her gün sözler veriyorum kendime bugün son siparişim olacak diye. Ama olmuyor yapamıyorum. Sorun doymak değil, doyuyorum. Ama hala yemek arıyorum. Doyunca durmuyorum, patlayana kadar yiyorum. Kiyafetlerim yakışmıyor, ailem çok kilo aldın diyor. Arkadaşlarım ima ediyorlar kilolu olduğumu. Utanıyorum. Diabet olmaktan korkuyorum. Çirkinleştiğimi hissediyorum. Obez kategorisindeyim artık. Ama hiçbir şey beni motive etmiyor. Zayıf olmak istiyorum ama kendimde o gücü bulamıyorum. Ne yapmam gerekiyor?

Bence yemeğe verdiğin parayla psikoloğa git senin için daha iyi olucak. Yemek yedikçe yiyesi geliyor insanın hele fastfood daha yediriyor. Bi şeylerle meşgul ol yemek yemek istediğinde çık dışarı yürü temizlik yap müzik dinle.

Belkide dersleri falan kafaya takıp yemek ihtiyacı hissediyosumdur ama emin ol psikolojik Birde şöyle dene ben mesela diyet yapmak isterken yemek istediğim bi yemeği yiyince pişman oluyorum o his kötü yemeden önce diyorumki aman yesem ne olacak ertesi gün yine canım çekicek diye öyle durduruyodum kendimi

yazdıklarınız doymanıza rağmen yemenizin duygusal kökenli olduğunu düşündürttü bu konuyla ilgili bir psikoloğa gitmeniz sorunu kökünden çözmenizi sağlar. diğer bir ihtimal dümdüz iştahlısınız. bunun da fizyolojik bazı sebepleri var. doktorum ciddi kilo fazlası olan her insanın insülin direnci olabileceğini söylemişti. insülini normalleştirdikten sonra kendiliğinden kilo veren tanıdıklarım oldu. bu konuda da kan vermenizde fayda var. son olarak boş vakit insanı inanılmaz şekilde yemeye yönlendiriyor. bir dönem iki sene evde boş boş takıldığımda en son 30 kilo fazla olarak kendimi bulmuştum. sonra hem işe ve hem doktoraya başladığımda o yoğunlukla gerçekten bana bir şeyler oldu ve bir anda tüm iştahım gitti çok kısa sürede zayıfladım normalleştim. çalışıyor musunuz? sık sık evden çıkıp bir şeyler yapıyor musunuz? bu çok önemli. misal gece sabahlara kadar oturup devamlı bir şeyler yemek çok zevkli biliyorum ama bunu çalışan biri istese de yapamaz.

Kredi kartını online alışverişe kapat. Ne iş yapiyorsun da günde 2-3 kez yemek siparişi veriyorsun. Önce bir psikologla sonra da diyetisyenle devam et.

bence şuan bunun farkına varıp rahatsız olmanız bile bir başlangıç. yerinizde olsam önce profesyonel psikolog desteği alıp arkasından minik minik hedefler koyardım kendime örneğin bu hafta 500 gram vereceğim gibi. diğer haftada bunu 1 kg çıkartırsınız başardığınız gördükçe de motivasyonunuz artacaktır.

Kizmiyorlar mi?

Yeme bozukluğu olabilir destek alsanız iyi olur ya da belkide sadece obursunuzdur kim bilir

Bütçen nasıl elveriyor hergun dışarıdan yemeye. En azından evde kendi hamburgerini yapmayı denesen iyi bir diyetisyene gitsen.

Üniversitede bir ara ben de yedim habire, yemek yemeyi aşırı seviyorum. Hayatta en keyif aldığım şeylerden biri net budur. 165 im, 50 kilodan 60 a çıktığım anda durmam gerektiğini fark edip diyete başladım. Olmadı bidaha olmadı bir daha. İnanın 20 kere falan baştan başladım ama yaptım. İradeyi her seferinde daha da zorladım. Geri kilo verdim. En önemlisi doğru zamanda müdahale. Tek çözüm iradeyi geliştirmek. Hiçbir şey size o kadar süre yemek odaklı yaşadıktan sonra yemeği unutturmaz. En büyük yanlış yemekleri unutturacak çözüm aramak. Oysa çözüm yemek düşünsen de yapmamak. Yok yani inat edip yememek dışında bir çözüm gerçekten yok. Ha gezdim tozdum alışverişti arkadaş toplanmaları kitap vs oyalardım kendimi ama unutmazdım asla. Yine de bin denemeden sonra inadına yememeyi başardım. Aşırı zor geliyor ama durmak dışında inanın çözüm yok. Ya duracaksınız ya da şiştikçe şişip, bir de özgüveni tamamen yitirip daha Fazla yiyeceksiniz. Yani bu böyle devam eder. Yememek dışında irade oluşturmak dışında bir şans, mucizevi bir çıkış yok. İyi tek bir tarafı var, yemedikçe yememek normalleşiyor. Kolaylaşıyor. Ama o zamana dek büyük bir direnç şart

Düşünmekten kaçtığınız şeyleri, tüm duygularınızı A4 e yazıp, yaksaniz inanın uzun vadede daha rahatlarsiniz. Şu anda belli bir seviye bu uyusturucu/şeker bağımlılığı gibi bir şeye dönüşmüş gibi sizin için. Neticede yemekler insanların hormonlarini ve duygu durumunu bariz bir şekilde zaten etkiliyor. Siz ya buna bağımlı oldunuz ya da örneğin hep dizi film izlerken yandan yemeye alışmıştıysanız sizde bunu tetikleyen aktiviteyi yapmayı acilen kesmelisiniz. Böylece aynı şeyi yaparken canınız tekrar yemek çekmeyecek. Sağlıklı kalorisi düşük ama lezzetli yemek tariflerine odaklanın, akşamları onlardan yapmaya başlayın. Madem bütçeniz var aslında paranızı onlara aktarsaniz daha kaliteli ve güzel beslenebilirsjniz demektir. Bu da sizi emin olun aslında daha mutlu edecek.

Psikolojik tedavi olun. Bu gidisle sagliginiz bozulacak.

Duygusal yeme bozukluğu gibi duruyor. Spor yapın. İnsan o kdr yorulunca, yiyesi de gelmiyor.

Biriktirdiğiniz parayla diyetisyene gidin. Onbeş gün içinde tartılacak olmak etkiler. Destek alın. İkinci olarak da mutlaka doktora da gidin bu aşırı kilo almayla kilo vermeye direnç de gelişiyor. İlaç veriyorlar en azından. Ve son olarak her gün mutlaka yürüyüşe çıkın. Her gün en az 10 bin adım tempolu yapın. Hareket etmek de iştahı etkiliyor ben de

Kendinizi meşgul de etmelisiniz. Evde oturmak da tetikler bence bunu. Part time bir işe girin yahut mesleğinize yönelik?

Ögrenciyim. Ailem henüz izin vermiyor çalışmama. Kendimi mesgul etmek için dizi falan izliyorum, ama yardım etmiyor

Yok çalışmıyorum, ögrenciyim. Evden sadece üniversiteye gitmek için çıkıyorum. Khomyuk

Mutsuz olacağın şeyler mi yaşadın? Özellikle depresyona girince birden 8-9 kilo alıp sonra kendime dönünce zayıflamaya çalışıyorum. Psikolojik olarak bir destek alıp, uzmana mı gitseniz altında yatan belki başka bir sebep vardır.

Bu ekonomide sürekli dışarıdan yemeye para mı dayanır yazık değil mi paranıza? Ona vereceğiniz parayı geleceğinize harcayın, biriktirin, yatırın. Ben kendimi motive etme şeklimi söyleyeyim: 28 yaşındayım. Evlendiğimden beri 10 kilo aldım. Kendime şunu diyorum ileride geçmişe baktığımda yani fotoğraflarıma kendimi nasıl görmek istiyorum? Kilolu görmek istemediğim kesin. Obez seviyesinde değilim o yüzden böyle motive ediyorum. Çünkü fotoğraflarda kilolu çıkmak en nefret ettiğim şeylerden biri

Ben diyet yapamam. Kendimi yiyeceklerden kisitlayamam ama az yemeye çalışirim. Sporu da zorlanıyorum kilomdan ötürü. Spor yap yaparım

Muhtemelen duygusal aclik yasiyorsunuz bu yuzden ackende tokkende yemek size haz veriyor. Kismen ayni durumla muzdaribim. Bu ara kendi kendime aburcubur tarzi seyleri kotulemeye calistim onlardan tiksinmeye calistim beyne bu sinyalleri gonderince ise yaradigini farkettim bide surekli ben tokum canim hic bisey istemiyor demeye basladim gercekten ise yariyor sagliksiz atistirmaliklar yerine yerini yogurt sut ayran gibi saglikli seylerle degistirdim suanlik iyi gidiyor gibi. Denemeni oneririm. Beyinde bitirmek gerekiyor. Birde o harcliklarini disardan yemek icin degilde bi diyetisyene gitmek icin harcasan aslinda durum farkeder hayaatinada bi yenilik gelmis olur hem.

Ben de senin gibiyim mutlu da olsam mutsuz da olsam aklıma yemek geliyor bu ilk dogumumdan sonra oldu daha çok benim aslında hep severdim yemek yemeyi ama sonra midemi de genişletti galiba Aksam yemek yerken çayla ne yesem diye düşünür hale geldim 1 bucuk aydır falan diyetteyim oyle hattı sayılır bir kilo da veremedim ben de sorunumun psikolojik olduğunu düşünüyorum Yeme demek kolay ama uygulaması çok zor yemek yerken mutlu olup sonra pişman olmak çok zor

Ola bilir. Hiçbir şey düşünmemek için yiyorum. Üzülünce de, mutlu olduğumda da. Her zaman

Yok evli değilim, ögrenciyim

aile evinde kalmıyor, yalnız yaşıyorsan çok zor gerçekten. Yemek yapmaya erinip bir de üstüne uygulamalardan gelen indirimlerle ben de bayağı ölçüyü kaçırmıştım. Şimdi on iki gündür aile evindeyim ufak ufak tartıda farkı görmeye başladım. Velhasıl tencere yemeği, ölçülü olduğu sürece dışarıdaki her yemeğe kıyasla daha sağlıklı ve doyurucudur. Sevdiğin ev yemeklerini yaparak bu gidişe bir son demelisin.

Para biriktirmiştim. Onu harcıyorum. Tüm paramı yemeğe yatırıyorum.

devamlı evde oturup da sizin gibi yemeyecek insan azdır. bizzat yakın bir arkadaşım yıllardır zayıftı bir dönem işsiz kaldı ve evde anında kilo aldı. hobi maksatlı part time da olsa bir işe girseniz işe yarayacağını düşünüyorum.

Bir müzik aleti çalmayı öğrenmeyi deneyebilirsiniz ya da bilmiyorsanız resim yapmayı öğrenebilirsiniz bu tarz yani

Bir işe girip çalışmanı öneririm en azından aklın işte olur yemeyi pek hatırlamazsın seninki tamamen psikolojik bence canım evlimisin peki

Selam oncelilelikle hic keyfini bozma ancak bunun sebebini arastirmaya bak. Yemek yeme ya da yememe durumlarinin altinda biz fark etmesek bile psikolojik ya da farkli bir sorun olabilir. Sana tavsiyem bir terapist ile gorusmen olucaktir. Bu senin ileriki zamanlarda ki tutumunda cok faydali olucak. Mesela ben mutsuz ya da sinirli oldugum durumlarda yemek yemiyorum midem almiyor ya da unutuyorum yemek yemegi bu da bir sorun ve elimden geldigince yemek yemege ugrasiyorum. En kisa zamanda bir uzmandan destek alman senin yararina olucaktir.

Psikolojik destek al ne yapabilir ne demek okumamis cahil birmisin anlamadim butun sorunlar psikolojik destek ile cozulur sizinkide oyle spora yazil parani annene ver sana geri vermesin boylece yemek siparis edemezsin evde yapilan seyleri ye kesinlikle kola ve aburcuburu birak hobi edin kursa git okula gitmiyormusun etkinliklere katil boa vakit birakma kendine ve en onemlisi spor spor spor

Diğer arkadaşlar da demiş bence psikolojik destek alın. Yazık bu durum sizi mutsuz ediyor hem sağlığınız için de zararlı. İlerledikçe içinden çıkması daha zor. Kolayca atlatırsınız umarım

Hayatımız da kötü şeyler, bizde iz bırakan duygusal olarak yıpratan olaylar, bağımlılıklara ittiği gibi yeme bozukluğuna da sebep oluyor bence, kendimi tükenmiş hissettiğim her dönemde aç olmasam da birşeyler yerim, konuşmam, insanlara cevap vermek bile eziyet gelir bana hatta işim gücüm yoksa ne duşa girmek, ne yataktan çıkmak isterim. Ama süreci atlattığımı hissetmeye başlayınca çok çirkinim demem spor yapmaya, açlıktan bayılacak gibi hissetsem de düzenli yemek yemeye geri dönerim, kitap okurum derken atlatırım. Psikolojik olarak bir destek al bence, insanın ruhuna ayna tutuyor. Ya da yemek için harcayacağın parayı spor, müzik gibi kurslara harcayabilirsin iyi gelecektir kendine vakit ayırıp hobi edinmen.

Duygusal yiyici misiniz? Sizce hayatınızda yolunda gitmeyen bir şeyleri tolore edebilmek için yiyor olabilir misiniz? Veya stres gibi nedenlerle?

3 senedir iyi değilim aslında. Son 2-3 aydır da annemle babam boşanma sürecindeydi. Bu tetikledi bazi şeyleri belki de bilmiyorum.

Eğer diyetisyenle calismayacaksaniz ve iradeniz yoksa hersey yavaş yavaş. 1. Önce eve abur cubur almayarak başlayin. Çikolata yerine kuru meyve, kola yerine maden suyu bulundurun evde. 2. Ilk başta tatlı siparişi vermeyi durdurun. Waffle yerine meyve yiyin. 3. Disardan siparis verirken hergün zincir restoranlardan vermeyin, bir gün mc yiyorsanız ertesi gün çorba, ev yemeği siparişi edin. 4. Daha sonra birgun fastfood, birgün ev yemeği, bir gün sipariş vermeme moduna dönün. 5. Hayatiniza yavaş yavaş hareket katin. Aksamlari otururken dur bir kitaplığı düzenleyeyim, dur bir camasir atayim, dur bir şu bulasik makinesi boşaltayim gibi bahanelerle oturup kalmayi engelleyin. 6. Sonra yürüyüş yapmaya başlayın. Akşam serininde kulaklığınızı takın ve 1 saat yürüyüş yapın. 7. Günde 3 öğün değil 2 öğün yiyin, öğle yemeğini hayatimdan cikaramam derseniz cacık, salata gibi ferah şeyler yiyin. 8. Agir sporlar sevmiyorsaniz yoga, pilates gibi sporlara başlayın. 9. Bir anda A riana L ma olmayacaksınız, kendinize ağır hedefler koymayin ki iradeniz kırılmasın. Düzeninizi bozarsanız da zaten bozdum diye daha da salmayin tekrar tekrar başlayın. Kolay gelsin.

Dizi ile meşgul olunmaz ki, insanın izlerken daha cok yiyesi gelir

Bacım biriktirdiğim parayı yemeğe versem stresten iştahım kesilir. Sen muhakkak destek al.

Kilo konusundan bende dertliyim Ama sizde ki sanırım duygusal açlık doyduğunuz halde yemeye devam ediyorsunuz