o kadar sıkıntılı günler geçiriyorum ki maddi manevi yıkılmış vaziyetteyim. Bunu allahtan başka kimse bilmiyor.. anlatacak kimsem yok psikolojim alt üst olmuş durumda tımarhaneye gitmem gerekiyor diye düşünüyorum. 23 yaşındayım. 34 yaşında boşanmış 2 çocuklu babayı seviyorum. boşanma sebebi tabikide ben değilim. Hiç yapmam dediğim milleti kınadığım durumdayım. ama Allah'ım yazmış bir kere bunu yaşamam gerekiyormuş yaşadım. İlk başta dostca arkadaşca abi kardeşce başlayan ilişkimiz git gide sevgiliye döndü. pişman olmuş olsam da oldu bir kere yapıcak bişey yok. İkimizde birbirimizi çok seviyoruz. Beni kendinden bile kıskanıyor. ben de onu çok kıskanıyorum. Ne kadar ayrılmaya kalksak da başaramadık. olmuyor ben onsuz yapamıyorum. o da dayanamıyor fakat bu durumda en çok ben yıpranıyorum. Hem kendi annem ve babamdan hem de ondan dolayı. bir de dedikoducuların kendi arkalarına bakmayı beceremeyen fesatcıların yüzünden olan dedikodulardan sebep benim onu aileme söylemem imkansız. Evlenmek istiyor. ben de çok istiyorum. benim için çocukları hariç herkese rest çekmeyi göze alan insan. ama ben onun için aileme sırtımı dönemeyecek kadar karasız. karamsarım. 2 yıldan beri birlikteyiz. Geçende en son noktaya kadar geldik. Hayatımda ilk defa bir bebeğim oldu. babamın korkusundan ne sevgimi ne birlikteliğimi ne de evlenmek istediğimi dile getirebildim. ve kendimide geleceğimi de bebeğimi de babamın korkusundan feda ettim. aldırmak durumunda kaldım. oysanki hep dualar etmişti hayatımdaki insan bi bebeğimiz olsa da o zaman evlenmek zorunda kalırız diye. ama ben o cesarette bulunamadım. sevdiğim insan beni ne yarı yolda bıraktı bırakmak istedi ne de dışladı. o hep benim için uğraştı benim için başını belaya koydu. benimle sadece evlenmek istedi. yuva kurmak istedik. evli olmuş olsaydık şimdiki yaşadığımız sorunları yaşamayacaktık. yaşamayınca bilinmez belki ama biz çok mutlu olacağımızı düşünüyorduk. bebeğimi aldırdıktan sonra sevdiğim insan babama karşı büyük nefret duyuyor. Her şey onun yüzünden diye. evet aslında babam benim mutluluğuma engel oluyor fakat farkında değil. benim hata yapmama yanlış yapmama yaşan söylememe. korkumdan saklamama neden oluyor. ben ne yapacağımı bilmiyorum. kafayı yiyorum. ve şuan artık yazamıyorum ağlamaktan göremiyorum.. Şimdi ayrıldık perişan haldeyim. bu zorunlu ayrılık oldu. bebeğimizin acısından sonra evlenmeden nereye kadar gidecektik bilemiyorduk. 10 yıl bekle desem bekler biliyorum. şimdi nikah kıyalım desem kıyar biliyorum. ama ben buna cesaret edemiyorum. Sibelim84

haklısın canım ama onun beni bıraktığı yok ben karar verdim sadece. o çocuğumu aldırmamı da istemedi ben istedim. o da saygı duydu istemesede. Beni o halen daha bekliyor. 3 gün sonra kontrole gidecez o da gelecek. şimdi tamam desem evleneceğiz. sırf ailem üzülmesin diye ben kendi mutluluğumdan feda ettim. gençliğimden geleceğimden.. biz birbirimizi tamamlıyorduk çok seviyorduk halen daha öyle. devamını benden çok istiyor. gidip babamla konuşmayı bunu kaç defa denedi ben engel oldum yoksa annemin huzuru giderdi. babam hepimizi öldürüp sonra kendini vururdu. ama biz birbirimizi halen daha seviyoruz.

çok güzel söyledin gerçekten. boşanması ve 2 çocuğu olması gibi sorunları biz çoktan geçtik. biz çok seviyoruz. fakat babam kahreder ailemi öldürür korkusuyla kendi kararlarımı veremiyorum hiç. babamın kafsına taş düşse de sevdiğim insanı kabul etse. birbirimizi sevdiğimizi bilse bile adam mahfolacak biliyorum. kader işte bunu babam bir türlü anlamıyor. Nazanen Hoşgeldin ömrum, ruhum canım kızım

o kadarda degıldır heralde insanlar artık bazı şeyleri duya, duya, göre, göre aştılar sanıyorum. öncelıkle annene söle bence o bilir napcanı

bu arada inşallah sende hayırlısı ile bebeğinizi kucağınıza alırsınız. allaha analı babalı büyütsün... gzdkpz hayatımın 3

Neden evlenmiyorsunuz ki?2 cocuklu olduğu için mi?Bu kötü bir şey değil ki evlenmek kadar boşanmak da hak çocuk sahibi olmak da öyle Nazanen Hoşgeldin ömrum, ruhum canım kızım

23 yaşında hayatının baharındasın. 34 yaşında 2 çoçuklu adamla ne işin var ALLAH aşkına. üstelık masum bı bırlıktelıkte değil. adamdan çoçuk aldırmışsın zaten 34 yaşındakı adam senınle kaşın gözün için bırlıkte olmaz devamını ısterdı zaten... nasıl guvendın anlayamıyorum he madem nıyetı cıddı bekleyeydı yazık etmışsın çok kendıne. bu aşk değil... bence kendıne gel... ailene yazık değil mi... gencecık kızları 2 çoçuklu koskoca adamla bırlıkte... herşet bır yana senın bunu ailene yaşatmaya hakkın yok inan bana yok

selam bence şuan bebegini yeni aldırdın sanırım ondan dolayıda fazla duygusal olabilirsin. illada bir tarafı seçmen zorundamıısn? zamanla ailende alışıc aktır. sonuçta çok iyi anlaşıyormuşsunuz daha önceden evlenip ayrılması öneml olmamalı bence. sevıyorsan kararının arkasında dur bence. tabıkı adam buna degerse ailen zamanla ikna olucaktır

babamın annemi kardeşimi bizi bir delilik yapıp öldürmesinden sonra da kendisine sıkmasından korkuyorum. babam bunu yapabilir diye düşünüyorum. tahammül edemez buna. tanıdığı için onu bi yiğeni kardeşi olarak görmüştü. ama kader işte sevdik biribirimizi. evlenmek istedik sadece kötü bişey istemedik ki.. çocuklu olması boşanmış olması benim için önemli değil. onun da sevmeye hakkı var. onları sorun etmeyi çoktan geçtik artık.