Biliyoruzki genelde anneler evlatlarının iyiliğini isterler. Fakat senin alattığına göre, annen maalesef hayatınızı yaşamayı geçiyorum, monotonlaştırmış. Bu devirde biliyorsunuz ki kız evladı yetiştirmek cidden çok zordur. Fakat öyle yapacağına arkadaş olmayı deneseymiş. Annen acaba mutsuz olduğu için mi böyle yapıyor. Yetiştirme tarzı belki anneannen ki gibidir. 35 Yaşına gelmişsin ve daha flörtün dahi olmamış. Çok şükür güzel kutsal bir meslek sahibisin. Fakat artık biraz da kendini düşün. Hayat akıp gidiyor. İnşallah allah iyi birini karşına çıkarar mutlu olursun. Allah kalbine gönlüne göre versin. Anlatığın kadarıyla çok iyi niyetli saf bir insansın. Allah yardımcın olsun! wwater

Annen Kendini Geliştirememiş Geri kafalı bir insan emin ol kendinede önem vermiyordur Kadın olduğu için...! Annene de Annanen Böyle davranmıştır oda gördüğünü size uyguluyordur. Ama Annenin düşünce yeteneği hiç yoook. Ben Okuyamadım erkek eline baktım ezildim Kızlarım ezilmesin diye düşünmemiş Ben O Kadına Anne Bile Demem... Sen Çok iyi bir Kardeşmişsin Ablanıda okutmamışlar sahip çıkmışsın. Ablanı yanından Ayırma Şark Görevine Gidersen bile Kız kardeşini Yanına al ayırma yanından derim yazık onunda senden başka kimsesi yok tutunacak dalı yok sensiz kendini eksik hisseder. Sen onun eli ayağısın

Merhabalar. Üyeliğim yeni ama yeni üyelerden degilim. kendimi açıklamaktan çekindiğimden yeni bir nick aldım. Ben dertlerini samimi arkadaslarıyla bile paylasan biri degilim. 2yıldır kadınlar forumunu takip ediyorum ve artık içimi dökebilmek istiyorum. belki yardırganıcam eleştirilecem yinede her seye ragmen içimdelileri dökebilmek istiyorum. Öncelikle kendimden bahsetmek istiyorum.35 yasındayım mesleğim öğretmenlik.6 kardesiz en kücükleri benim.2 kız 4 erkek den sadece en büyükleri evli 5 kardes bekarız ve ailemizle birlikte yaşıyoruz. Sıkıntılı bir cocukluk gecirdim. okul-eğitim hayatımda zorluklarla gecti. ailem kız cocukklarına deger veren bir aile olmadılar hiç. Anneminse her zaman kız evladı annesi olmayı hak etmediğini düsündüm. Kız ve erkek cocukları arasındaki dengeyi hic koruyamadı. kız cocuklarını; gezmez, dısarıya cıkamaz, arkadsına akrabasına misafirliğe tek basına gidemez, erkeklerle konusmaz baskısıyla yetiştirmeye çalıştı ve öylede yaptı. ilkokul 5 sınıftayken baksa sehirdem halam bize gelmisti 20 günlüğüne kalmaya ozamanlr benden 4 yas buyuk olan erkek kuzenimle birlikte. Aynı evde kalmanın verdiği sartlarda kuzenim benle konumsak sohbet etmek isterdi ben cekinerek de olsa kacamak sölediklerine cevap verirdim. birgün annem beni kapının önünde tek basıma yakaladı ve bana azgına gelen herseyi söledi. ben utanmıyormusumda halamın ogluyla konusmaya terbiyesizmisim o&#8230;. musum. babam bana kuzenimle konusuyorum diye cok kızyormus. halamın benim icin ne kadar terbiyesiz kız oglumla konusuyor onu ayartmaya çalısyor vs vs&#8230; gibi düsünüyormus gibi bir çok sey söylemisti. ben daha ozamanlar 10-11 yasındaydım ve geliskin bir kızda değildim ergenliğe bile girmemistim. hep eve kapalı sokaga cıkmayan bir cocuk olarak büyüdük ablamla ben. Sadece okula gönderiler ALLAH razı olsun. Ortaokul ve liseye giderken annem kapanmam için cok baskı yaptı. O zamanlar arkadaslarımdan utandıgım için kapanmakda istemiyordum. liseye giderken bir sabah okula gitmek için hazırlandıgımda annem kızgın bir sekilde basımı kapatmamı söyledi bende kabul etmeyince bana&#8221;ALLAH SENİ HİÇBİR SEYE MUVAKKAT ETMESİN &#8220; diye beddua etti. moralim cok bozuk bir sekilde evden cktım. aynı sınıfta oldugum ve mahallemizde oturan samimi arkadasım yolda neden moralimin bozuk oldugunu sordu söylemek istemesemde ısrarları neticesinde annemin bana sölediği sözü söyledim. ve arkadasım çok sasırdı annen nasıl sana öle beddua edebildi dedi ve bana ne yaptın diye sordu HİÇ dedim. Ben olsam dayanamaz aglardım dedi. Bense aglamamın birsey ifade etmiyecegini bildigim için içime TAŞ GİBİ OTURSADA gıkım cıkmadı. Aglamadım o gün ama acısı hiç içimden çıkmadı. Sonraki yıllarımda ise alıştım artık annemin beddualarına. Onun istediği bir seyi yapmadıgımızda yada yaptıgı haksızlıklara karsılık verdiğimizde biz kızlarına her zaman en ufak sedye beddular etti. Ama erkek cocuklarına bir kez olsun azgından beddua cıktıgını duymadık. Utanarak söylüyorum ağabeylerim annemin azgına, ölmüs annesine, dinine kitabına küfrettiler ama annem bir kez olsun onlara ah etmedi biz kızlarına ise en ufak bir olayda hemen bedduasını yapıverdi. büyük abimin eşiyle anlasamadı gelin-kaynana meseleleri yüzünden. Gelinine bisi diyemedi kötü kaynana olmak istemez hiç gelinine karsı hep iyi olacak ona hak sahibi olmıcaktır öle der. Gelinine kızıp hic sucu olmayan olaylardan bile haberi olmayan ablama ALLAH SENİ KİMSEYE NASİP ETMESİN, EVLENEMEZSİN İNSALLAH diye bedduasını etti. nedeni ablamda evlenip baskasının canını yakmasınmıs gelini onun canını yakıyormuş. Çok fazla detaya girdim sizleri sıktım biraz yasantımla ilgili bilgi vermek istedim. Okuma zahmetinde bulununlardan özür diliyorum. izninizle devam etmek istiyorum. S sogukhuzun

merhabalar.. okuyan ve yorum yapan arkadslara tesekkür ediyorum. evden ayrılmam ne yazıkkı mümkün değil. Aileme göre kız evden ancak evlendiği zaman ayrılabilir. Ayrı eve cıkmama kesinlikle izin verilmiyor... babamla tartıstıgımız bir sırada ev tutup ayrılıcam demistim gayrı ihtiyarı. bana sölediği ise bu evden hicbir yere tek basına gidemezsin ayrı ev tutsan bile rahat bırakmam seni abilerini kındırı üzerine veririm demisti. Korktun mu derseniz hayır... ablam icin evden ayrılamıyorum. ben ayrılıp gittiginde onun için hayat daha zor olucak çünkü. Ablama beraber ayrı eve cıkalım dediğimde ise cesaret edemiyor. İlerde ben evlenip gidersem tekrar baba evine dönmek zorunda kaldıgında şartların dahada zor olacagını düsündüğünü hissediyorum... Elimden gelen sadece onun ve kendi hayatımı biraz daha guzelelştirebilmek. Artık annemin bize eskisi gibi baskı uygulamasına izin vermiyorum ama yinede bu yeterli olmuyor. Hersey belirli sınırlar içerisinde devam etmek zorunda yine. Ablam 2 senedir bir kursa gitmesi için ısrar ettim. Her türlü ihtiyacını ben karsılıcam yeterki bi kursa git dedim. Sanırım kendine güveni olmadıgından hem ev işleri ve kursu birlikte götüremiyeceginden hemde kendince buldugu bahanelerden sonra giderim diye erteleyip durdu. Amacım insan içine karısısn topluluklara girsin istedim biraz acılsın falan ama olmadı. Gecen yıl kendim ehliyet kursuna gitmeye karar verdim ablamada gelmesi için ısrar ettim. evde kursa gitcem fikrini söylediğimde annem babam itiraz ettiler gidemedik ama bu yıl kim ne derse desin ehliyetimi alıp araba alacagım konusunda kararlı oldugumu söledim ve kursa yazıldım nasipsa haftaya kursa baslıyorum ablamıda benimle birlikte kayıt yaprım insallah hayırlı olur... Meleknaz Herşeyin

arkadaslar umarım sıkılmadan okursunuz. sizlerle paylasacagım okadar çok sey varki suan pc den ayrılmak zorundayım. sizlerle sıkıntımı paylasmaya devam etmek istiyorum en kısa zamanda görüsmek üzere... Meleknaz Herşeyin

4 sene sonra babam felc gecirdi. Bu kötü bisiydi tabii ki çok üzüldüm. babam iyilesti ama dısaır cıkamıyordu sadece ev içinde dolasıyor kendi her türlü ihtiyacını görebiliyordu. babamın eve bagımlı kalması neticesinde kendi benimle birlikte gelemediginden işlerimi kendim halletmek zorunda kaldımYinede dısarı tek cıkamıyordum nere gidersem ablamla birlikte gitmek zorundaydım. gerci bundanda sikayetci degildim. Ablamda artık insan gibi yasamaya baslabilcekti bu sayede. 10 yıl oldu çalısmaya baslayalı hala nere gidersem ablamla gitmek zorundayım&#8230; Çalışmaya baslayınca artık özel ihtiyacarımı da karşılayabiliyordum. Ablamınkileri de&#8230; Annem kız evladım var diye düsünmediği için bizleri kendime ne alırsam ablamada aynısından aldım hatta kendisi ne istiyorsa aldım. Yeterki oda mutlu olsundu. Yüzü bir nebzede olsun gülsündü. Hiç bir zaman aramızda ayrımcılık yapmadım. Kendime 2 aldıysam oda 2 aldım.. maasımdan artırıp para biriktirmeye çalıştıgımda ise vicdan azabı cektim&#8230; benim param var ama ablamın yok die. Ben sanslı cıktım okutuldum ama o liseden sonra okutulmamıstı. onun yerinde bende olabilirdim diye düsünerek vicdan azabı cektim. biriktirebildigim paradan onada yatırım yaptım. kendim icin altın yapmaya çalsırken onada yaptım. Suan çok sükür onunda ufakda olsa bir yatırımı var. Halada onun içinde yatırım yapmaya devam ediyorum. Suan 150 gr gibi altını var yatırım olarak. bu durum beni yorsada her sey para demek degil diyorum&#8230;ikimizede ceyiz dizdim. Ablamın ceyizi bitmis durumda sadece bazı kücük ev alaetleri ve sonradan alınması gereken seyler kaldı. Kendiminkini ise imkan oldukca tamamlamaya çalısyorum. Annem ceyiz adı altında bir iğne bile yapmadı ablama bana yapmak zorunda deildi elbete calsınca yapsın die düsünmüs olabilirdi ama ablam icin yapmalıydı diye düsünüyorum. yaklasık 30 sene ablam annemin destekcisiydi eli ayağı gibiydi. ne cocuklugumda ne simdi anne yemegi nedir bilmem ben ablam hazırlamıstır hep ev işlerini hepsini ablama bırakmıstır annem. Kendim için ceyiz dizerken ablamın imrenmesini içlenmesini istemediğimden önce onun ceyizini dizmeye basladım. kendine ne aldıysam aynı kalitede aynı degerde aldım ablamın ceyizinede&#8230; S sogukhuzun

Herkesin hayatinda SIKINTILAR, yokluklar oluyordur elbet ama benim en cok saskinligim annenizin yaptigi evlat ayrimi ve yavrularina ettigi beddualar. Yazik cok yazik öyle anneye yaziklar olsun. Ablanizi anliyorum ama keske oda sadece kendini düsünerek hareket etmese. Meleknaz Herşeyin

Sana çok radikal bir çözüm söyleyebilirim. Ailenden ayrı bir eve geç ve kendi hayatını kur. Bu şekilde zaten mutlu değilsin ve zaten halihazırda beddua alıyorsun. Kalsan da gitsen de nasılsa hayırlı evlat olmuyorsun. Kimseyi memnun edemiyorsun. O halde git ve en azından "sen" memnun ol. Ablan kendi yaşanmamışlıklarını senden çıkarıyor olabilir veya yalnız kalmamak için seni yanında tutuyor olabilir. Ama hayata 1 kez geliyoruz ve zaman hızla akıp gidiyor. Henüz evlenip çocuk sahibi olabilecek yaştasın. Ve...49 yaşında kadına çeyiz düzmek de nedir artık? Kendini düşünme zamanın gelmiş de geçmiş bile! WOLFROG Ekşiden aynı tadı

yazdıklarına çok üzüldüm annen eski zihniyette erkek ailein soyunu sürdürür kız gider başka bir ailenin soyunu sürdürür o yüzden kız misafir gibidir annen deo gözle bakmış ablana gelince anladığım kadarıyla sdünyayla bağlantısı yok malesef tek destekçisi bağlantısı sensin sen de leinden geleni yapmışsın artık yolunu çizme zamanın geçiyor yoluna bakmalısın yoksa çok geç olabilir _Lavin_

merakla bekliyorum... loveli Rabbim koru

canım bence yapman gereken tek seyy biran önce ayrı eve cıkmak.. sonuc itibariyle bekarsın ve yahut evlenebilirsinde.. yasın geçmeden güzelliğin gitmeden hayatını yasamaya bak yas 35 yolun yarısıdır.10yıl önceki pişmanlıklarını 20 yıl sonra simdiki zaman için söylemeK İSTEMİYORSAN artık ayrıl o evden... cocuk değilsin ablanda birazcık seni düşünüyorsa kardesim benim gibi olmasın diyerek sana destek olur... KUSURA BAKMA AMA ABLAN KENDİ EGOSU İÇİN SENİ FEDA EDİYOR... Sen zaten yapman gerekeni ablana fazlasıyla yapmıssın... Emin ol yasadığın sehirden ve evden azıcık uzaklasırsan senin faydana olur... en yakın zamanda kurtulmaya bak öyle yada böyle hayat geçip gidiyor dolu dolu yasaman dileğimle.. O KADAR COK SEY GEÇTİKİ OKURKEN İÇİMDEN YAZMAK İSTEMİYORUM!!!!!!!! S sogukhuzun

bazen ailleler cocuklarini koruduklarini saniyorlar aslinda bogarak öldürüyorlar haberleri yok bence bir pisikiyatriye git kendine güvenin gelir ablanda gitsin ne böyle db55

Kesinlikle bende arkadaşa katılıyorum. Ablan 49 yaşında olduğuna göre sende 30 lu yaşlardasın. Okumuş öğretmen olmuş gelecek nesilleri yetiştiren birisiniz artık... Kendine güven ve 60 km uzaklıkta okula hergün gidip gelmektense oraya yakın bir ev kirala evlenip bir yuva kurana kadar ablanla beraber de oturabilirsin. Ablan için çeyiz düşünme zamanın geçmiş bence, biraz kendini düşünmeye başla.. . push ; MissPoine

ben senın yerınde olsam ablamı da yanıma alır baska sehre tayinimi isterdim ablama da bir iş bulurdum ordan.. lise mezunu olması hiçbir yerde işe giremeyecegı anlamına gelmıyor. kendını de ablanı da esaretten kurtar bakarsınız kısmet cıkar sonra da evlenırsınız, ama şöyle dersen ben önce kısmet bulur evlenırsem ablam naapıcak dıye once ablanla bunları konus kendıne guvenıyorsa gelsın senınle

yılbasından beri içimde garip bi huzun var. yeni bir yıla girdik hayatımdan bir sene daha gitti ve geri dönüp baktıgımda hayatımda hicbirseyin degismediğini görmek içimi fazlasıyla açıtıyor.. Çok mu fazla sey istiyorum ve bekliyorum hayattan acaba diye düsünüyorum.. Evlenmek aile kurmak kendine ait hayatının olması gibi... Son zamanlarda açılan baslıklarda dikakttimi çeken cevaplarla karsılasacagımı tahmin edebiliyorum. Evlenmek mutluluk demek degildir, evlenmek isteyen kocası meraklısı biri daha gibi... Ama ben koca meraklısı degilim sadece kendi hayatım olsun istiyorum.. herseyiyle bana ait.. kendi hayatımla birlikte baskasının hayat yükünüde tasımak istemiyorum. vicdanımda el vermiyor. benim yoklugumda onu bekleyen hayatı cok iyi biliyorum. annemle zaten arası hiç iyi olmadı o durumda sürekli evde ve her dakika bir arada olduklarında hayatın ablam için ne kadar cekilmez olabilecegini tahmin etmek bile istemiyorum.. Bunu kendiside bildiginden gitmemei istemediğini hissediyorum zaman zaman bana kendiside diyor sen olmasan benim halim çok kötü olurdu diye. O yüzden istiyorumki önce o gitsin hayatını kursun sonra ben vicdanım ve gönlüm rahat olarak kendi hayatıma yönelebiliyim. Mutlu olabileceksem arkamda mutsuz birini bırakmanın acısını hissetmiyim istiyorum. Bunun için her gun rabbime dua ediyorum önce ablama sonra bana hayırlı yuva nasip et diye... Ama yıllardır degisen birsey yok... Bazen üzüntüden isyan ediyorum ne zaman ALLAH ım ne zaman beni duyacaksın diye. Zaman su gidip akıp gidiyor ve yasım 35 oldu diyorum artık ne kadar zamanım kaldıki beklemek için diyorum. sınıf arkadaslarımın cocuklarına ögretmenlik yapıyorum... onlara baktıgımda hayatımda ne cok kaybım varmıs diyorum... okulda herkes esinden cocgundan, evindeki esyaalrını degistirdiginden, bugun suraya gezmeye gittiik, yazın surda tatil yaptık gibi seylerini anlattıklarında ben sadece susup dinliyorum... onlar guzel guzel anlatırken benim suskun yüregimden neler neler geciyor((((((((((((((((((((tatil nedir bilmiyorum hic ile gidemedim. bütün sene calıstım 2 hafta tatile gidip kafamı dagıtım diyemedim. her yıl yaz tatillerim evde ailemle gecti.) Çoğu zaman kendi kendimle konusurken yakalıyorum kendimi. İç sesimle hesaplasıyorum. hayattan istediklerini haketmiyorsun diyorum. rabbim seni bu istediklerine layık görmemiski vermiyor. bu ve buna benzer daha kötü seyler söylüyor iç sesim bana ve bende hak veriyorum iç sesime. yoksa neden ki diyorum?Böle zamanlarda beynim dursun kalbim uyusun istiyorum. Hicbirsey düsünemez olmak istiyorum. seninde sınavın bu diyorum... dayanmalısın diyorum. senden daha kötüleri var sükret diyorum... Basaramıyorum sanırım bu sınavı hakkıyla gecmeyi(((Yüregim susun istiyorum... Gelecekle ilgili hayaller kurmak istemiyorum. olmayacaganı bildigim isteklerimden kurtulabilmek istiyorum. Var mı bunu çaresi?İnsan vazgecebilir mi hayallerindne beklentilerinden?Ben vaz gecmek istiyorum. artık hayattan zevk alamıyorum. bir hayatım olabilecegini hissedemiyorum... tabiri caizse bir robot gibi yasamak istiyorum dusuncesiz ve duygulardan yoksun... belki ozaman gercekten mutlu olabirim S seyda_66

çok üzüldüm yazdıklarına kalbim burkuldu

Neler yazacağım ama ortaya yazamıyorum. O evden ayrıl arkadaşım, hem de acilen. Kimse de gık diyemez. 35 yaşında koskoca kadınsın. Hayat kaçıyor. Senin gibi tanıdıklarım var. Sabırlarının mükafatı asla olmadı. Telafisi zaten yok. Yaşlanınca kimse sana üzülmeyecek. Ne ağabeylerin, ne ablan. Vah kendime ne etmişim, neden cesaret edememişim diyeceksin. E

Ablam suan 49 yasında iyi anlasıyoruz. Anlasmak zorunda hissediyorum. onun hayatı benimden daha zor gecti. daha cok ezildi aile içinde. liseden sonra okutmadılar. hep evde gecti hayatı gezmek dısarı cıkmak nedir bilmedi çok uzun zaman. ailem bize cocukken kıyafet bile almazlardı. olmadıgından degil annemin önemsemediginden. Genc kız oldu kızlarım giysinler sevinsinler diye dusunerek bir kıyafet bile almadı. alınan bir etegi ikimiz giymek zorundaydık. ama erkek cocuklarına her sene takım elbise yapılırdı. onlar erkekti gezcekti tozcaktı onlara lazımdı. kızlar evde duruyor napcaklardı kıyafeti ancak okul için lazım olanları zoraki alırlardı. Şimdi şükürler olsunki RABBİME çok iyi durumdayız. Sıkıcı gecmisde yaşanmis detaylardan sonra bugunlerime nasıl geldiğime ve bugunlerimden bahsemek istiyorum. üniversiteyi ailemin yanında okudum. Okuyabilmek için buna mecburdum. Annem okuyacaksa burada okuyacak yoksa baksa sehirde okumaya gidemez diye baskı yapıyordu. basarılı bir örgenciydim ve ünv sınıfında sadece 3 tercih yapabildim şükürki tercihlerimi tuturuabilmistim. ve ünv hayatım basladı. Sosyal bir öğrenci olamadım hiç okuldan eve evden okula bir hayatım oldu. hafta sonarlı ise ailem tarımcılıkla ugrasıyordu zorunlu olarak onlara yardım etmekle gecti. Ünv hic öle erkek arkadas edinebilmek gibi cabam ugrasım olmadı. Bir gun ablamla ölesine bu konulardan bahsederken bana sakın kimseyle sevgili olma babam seni uzaklara tanımadıklarına vermez dedi. Bende o zamanki cahillikle inanadım ve gelen 1-2 arkadaslık teklifini kabul etmedim. Şonradan anladımki ablamın bana öle söylemesindeki sebeb daha çok kendini düsünmesiydi. Çünkü benim baksa sehirden biriyle tanısıp arkadas olup uzakalra gitmemi istemiyordu. Yanlız kalmaktan korkuyordu. Halada istemiyor. Sükürki okulumu bitirdim göreve atandım. Evet atandım ama yine kendi sehrime. NEDEN mi çünkü baksa il tercihinde bulunamadım. bu sefer annemden babamdan cekindiğimden degil ABLAM başsa ile gitmemi istemediginden. tercih formunu doldururken basımda bekledi baksa il yazıp gidersen sana hakkımı helal etmem dedi.(ablam annem gibi bakmıstır bana aramızda 15 yıl var)basvuru formunu teslim etmeye giderken ünv bir arkadas aradı beraber gidip verelim dedi. Ablam tek basıma gitmem için ısrar etti arkadsımın beni caydırıp baksa il yazdırmasından korkuyordu. 5 il tercih hakkımız vardı ve sadece 1 il yazmıstım. O dönem kriz zamanıydı 2001 yılı ve dururmumu bilen arkadaslarım hepsi 1 il tercihiyle aptallık yaptıgımı sölüyorlardı. RABBİM dualarımı kabul etti ve atandım.60 km uzakta bir ilecede göreve basladım ama yine hayat aynı gidiyordu. Ailemle kalıp gidis gelis yapıyordum. Evden okula okuldan eve. bir hafta sonu arkadasla bulusup sinemaya bile gitmeye izin verilmezdi. S sogukhuzun

bu kadar özgeci olmayın biraz da ablanız kendini düşünsün bence. Bunalmadınız mı bunlardan?

Ablanızın kısmeti mi var da o yaşta çeyizini düzüyorsunuz? Kendi yaşınızı yanlış yazmadıysanız "hala" neden o evdesiniz? zvjezdan

Neden 2. üyelik aldın anlamadım? Bunları anlatmak için neden 2. üyeliğe ihtiyaç duydunki... İlk üyeliğinle bu konuyu açsaydın kimse sana bişey diyemezdi. İkinci üyelik olduğu için bu üyeliğini iptal ederler. Konuya gelince annen aşırı geri kafalı ve sabit fikirli. Erkek egemendir zihniyetinde olan bir insan. Ettiği beddualar da kendini bulur hiç merak etme. Ablanla beraber ayrı bir şehre tayinini iste. Ve taşının o evden. Yepyeni bir hayat kurun kendinize. Bundan sonraki hayatınızda huzuru görün bari. Annen gibi anneliğin "a" sından anlamayıp da anne olan insanları gördükçe anne olmak için yanıp kavrulan arkadaşlara daha beter üzülüyorum!!!!!!!!! ayran CcC Ülkücüler

tayin isteseniz. Aileniz sorarsa rotasyon oldu dersiniz. Baska bir ile gidin derim ben.

bir tanıdıgımız vardı ki senin gibi zapturapt altında da yasamıyordu, neyse abisi için annesi için babası için evlenmedi onların istekleri için kendi isteklerinden vazgeçti. sonuc kadıncagız 50 yasında abisini annesi ve babasını kaybetti ve surekli bize " baskalarını mutlu etmek için ugrastım onlar goctu gitti ben bu dunyada yalnız kaldım" diye. hayat senin, baskalarını hayatının ortasına koyup kendinden bu kadar vazgecme derim S sogukhuzun

Ablan seni anlıyor mu? Aynı derdi paylaştığınızın farkında mı? Yoksa ablan da annen gibi mi düşünüyor? weiss Hayr-ül a-bı

nasıl bir hayattır bu_? öğretmen olmuşsun, ekmeğini kendin kazanıyosun ama sen hala ezik gibi her şeye boyun eğiyosun.. yapma cnmm ayrı eve çıkmanın vakti gelmişde geçiyo bile... ömrünü o evde çürütme.. hayır değerini bilse ailen içim acımıcak ama oda yok!! yapma etme... bak yaşın daha hala genç sayılır.. evlenebilme yaşındasın... bakarsın karşına düzgün birisi çıkar mutlu olursun inşallah... sen bunu hak ediyosun.. çok fedakarlık yapmışsın... ama karşıılığını görememişsin.. artık kendin için yaşa!!!!!

annen ikinizin hayatını yaktı, ablan da seninkini yakıyor resmen farkında değil misin? ablana gereken desteği göstermişsin,12 yıldır çalıştığın halde ablanın yanında kalıp destek olmuşsun. yeterli bence bu kadarı, senin de yaşamaya hakkın var. resti çek bence de. Dip Not:Allah senin annen gibi kadınlara çocuk sahibi olmayı nasip etmesin!