benim de fikrim ciddi bir terapi almanız yönünde. Allah şifa versin. Geçmiş olsun

bu yuzden is gorusmesine bile gitmek istemiyorum bu sorun gelecegimi bile etkileyebilir. hep erteliyorum doktora gitmeyi gecen seferki ilac deneyimi basarisiz oldugu icin.

Canim seni anliyorum. Buyudukce hayatimiz zorlasiyor. Bende cok zor gunler gecirdim cok mutsuz oldugum zamanlar oldu birde tek basimaydim. Spor filan yapsan bu psikolojiye cok iyi geliyor. Birde onemli degerli bir insan oldugunu unutma senden baska yok. Ogretmenlik yapmaktan bahsetmissin, demekki zeki birisin universite okumussun. Insallah hayirlisiyla atanirsinda. Senin elinde olanlar cogu insanin sadece hayallerinde kalmis. Eminim kac kisi vardir ogretmenlik egitimi alipta kazanamayan, okuyamayan, Bu dunyada hic bir sorun icin kendimizi yipratmaya uzmege degmiyor. Pozitif dusunmeye calis, spor yapmak, biseylerle ugrasmakta bu konuda sana yardimci olur. Birde eger mumkunse yanliz kalmamaya calis. Ben yanliz kaldigimda pireyi deve yapiyordum. Ama gecti, seninkide gececek, guzel gunler var ilerde boyle dusun. Meleknaz Herşeyin

seni bu duruma getiren ne mutsuzluğunu bir an önce hayatından çıkarmalısın bende mutsuzum bazen mutluyum hayat bu zaten ama bu senin o çok istediğn hayalinin önüne geçmesin.. Ayakta dur güçlü olmalısın... A

Merhaba. Öncelikle durumunuza çok üzüldüm. İlk aklıma gelen yeniden doktora gitmeniz gerektiği. Ne kadar küçük görünse de bu tarz bir semptom belki de bir çok şeyin habercisi olabilir, önce bir nörolojiye görünün ki içiniz rahatlasın. Ardından farklı bir psikiyatra ya da psikoloğa gitmeyi deneyebilirsiniz. Ardından aklıma ilk gelen şey düzenli aralıklarla bile olsa dışarı çıkmanızı sağlayacak bir hobi edinmeniz. Örnek veriyoum, mesela kolye/bileklik yapabilirsiniz, ama incik boncuklarınızı internetten sipariş etmeyin çıkın çarşıdan bir dükkandan tedarik edin, ama öyle hemen çok fazla sayıda almayın, az az alın. Ya da resim yapabilirsiniz, ama haftada bir tuvalinizi alıp dışarı çıkın ve bir park/bahçe gibi bir yere gidip orayı resmedin. Aynısı fotoğrafçılık için de geçerli olabilir. Hem kendinizi iyi hissetmenizi sağlayacaktır hem de etrafınızda farklı insanlar olmasına alışırsınız direk iletişime geçmeniz gerekmese bile. Bide eğer evde internet üzerinden geçirdiğiniz zaman çok fazla ise, bu rakamı düşürmek, dışarı çıkmasanız bile ev içinde bile olsa farklı şeylerle uğraşmak iyi gelebilir. Umarım kısa sürede derdiniz derman bulursunuz.

Maalesef her zaman var ozellikle tanimadigim kisiler karisisinda. evet onceden boyle bir sorunum yoktu can atiyordum ogretmenlik yapmak icin. bence hayata karsi butun umutsuzlugumun sebebi bu sorun...

nörolojik bir durum olabilecegi benim de aklima geldi ama oyle olsa ailemle erkek arkadasimla konusurken falan da olur diye dusundum. kucuk bir sehirde yasiyorum erkek arkadasim da uzakta, arkadaslarim da ya is buldu ya da atanip gittiler. arada cikiyorum tabi alisverise falan gidiyorum. internette de cok zaman geciriyorum hele hastalik ararken zamanin nasil gectigini bile anlamiyorun.

Kendini zorlayacaksın canım, anladığım kadarı ile sende bilmediğim bir sebepten fobi oluşmuş, bu yaşadığın dönemden kaynaklı değilse çok klasik olacak ama çocukken yaşadığın bir travmanın etkisi şimdi ortaya çıkmış olabilir. İlaçtan çok konuşmaya ihtiyacın var gibi...

İyi geceler.. Dedigim gibi cok mutsuz hissediyorum fiziksel olarak bile vucudum tepki veriyor artik. saglik sorunlarim var. internetten arastirip kafamda kurguluyorum. okulumu uzatmistim bu yil bitti. iki yil surekli evdeydim. zaten ozguveni cok yuksek bi insan degildim iyice soyutladim kendimi toplumdan. ozellikle gece kendimle basbasa kaldigimda delirecek gibi oluyorum. ama asil beni dusunduren bir sorun var ki belki de butun bunlarin sebebi bu. yaklasik iki yil once ozellikle tanimadigim kisilerle konusurken titremeye basladim. normal bir heyecanlanma degil keske oyle olsa. resmen basim titriyor. bir sekilde kamufle etmeye calisiyorum kendimi. atanirsam nasil ogretmenlik yapacagimi dusunuyorum. onceden boyle degildim simdi dusunuyorum da nasil staj yapmisim cok ozluyorum eski beni. kpss disinda is basvurusu bile yapmak gelmiyor icimden gorusmeye cagirdiklarinda nasil konusacagim diye mahfoluyorum dusunmekten. bu sorunun ilk basladigi zamanlar doktora da gittim. yuksek kaygi falan deyip ilac verdi. ama bu cikmazdan kurtulmanin bi yolu olmali. fikirleriniz cok onemli...

bunu da yapiyorum ama yalniz kalip yataga yattigimda yine ruhunu hasta hisseden mutsuz bi kiz geri geliyor...

etrafındaki negatif insanlardan uzak dur pozitif ve güler yüzlü kişilerle birlikte ol hoşlandığın şeyulere zaman ayırıp eğlenceli müzkler dinle

sizin sorununuz da benimkine benziyor muydu? ne guzel atlatmissiniz. . push ;

elbet gececek bu zor gunler ama iki yildir boyleyim ve en guzel yillarim gencligim mutsuz ve depresif bi halde geciyor.. zaten su anda beni en cok mutlu eden sey okulumun bitmis olmasi. haklisiniz kendime hep soyluyorum insanlar ne hastaliklarla dertlerle ugrasiyor diyorum ama yok ruhum benden bagimsiz davraniyor. V voodoobebegi 2. üyelik sebebi ile profil pasif edilmiştir. 2. Üyelik! tek ayak

Hiç kimse sen kadar önemli değil hayatında olumsuzluklar olabilir bu hepimizi hayatında var. Ama mücadele et titreme konusu bendede oluyordu ama çok heyecen yada sinir olduğunda sende ne durumlarda bilmiyorum. Özgüven meselesine gelince bu konu önemli öğretmen adayısın aslında sen buna sahipsin sadece tekrar kullanmalısın. Bunu bence aşabilirsin...

Hic buna benzer bi durumla karsilasan yok mu Limonlu_Cheescake Ulan İstanbul! tek ayak

cok tesekkur ederim kendi kendime veya sevdiklerimle asamiyorum.

anksiyete... eğer şu anda üstesinden gelemiyorsan ilaçlarını kullan. ben kullandım ve o kadar faydasını gördüm ki..

belki de yillar sonra simdi bu sekilde patlak veriyor bilemiyorum, ilac veya terapi care nedir bilmiyorum ama amansiz bi hastaliga yakalanmis gibi hissediyorum...

Bu durumların hastalık olması için kıstas, normal hayatı etkileyecek düzeye gelmesidir. Seninki normal hayatını etkileyor, hatta titreme gibi fiziksel alarm veriyor. İlaçsız düzelebileceğini sanmıyorum. Daha önce doktor ilaç vermiş ama korkarım sen de çoğu kişi gibi düzenli almadın veya kafana göre bıraktın. İyi bir doktora gidip reçetesine harfiyen uymanı öneririm. Tedavinin yanında, dışarı çıkmanı, sosyal hayata katılmanı sağlayacak uğraşlar edinebilirsin. Z