Önceki konuları bilmiyorum ama sanırım eşin ailesine karşı korumuyor seni. Sen haklı da olsan haksız da olsan kötüsün onun gözünde. Bu psikolojiyi biliyorum ben, benim babamda çok düşkündür anne-babasına. Annemle boşanıyorlar şimdi.. Çocuk istememesi de ayrı bir problem zaten. Çocuk istemeyen bir adamdan çocuk sahibi olmak büyük hata olur. Önemli olan sadece çocuk sahibi olmak değil, aynı zamanda o çocuğa iyi bir gelecek ve mutlu bir yuva verebilmek.. Siz evlenmeden önce ve aileler evliliğinize dahil olmadan eşinizin iyi olduğunu söylüyorsunuz ama yaşananlardan dolayı eşinizin değişmesi sizin için uygun olmadığını gösteriyor. Sorunlar karşısında gerçek karakteri ortaya çıkmış. Sizi, evliliğinizi önemsemiş olsaydı kimseye ezdirmez, arkanızda durur ve sizinle kurduğu aileye sahip çıkardı. Bence ayrılın. Bu tip evlilikler yürümüyor zaten. Şimdi gençliğin verdiği sabır var içinizde, aşıksınız belki ama aynı yastığa baş koymak için bunların yetmediğini düşünüyorum. Sabır gösterdiğiniz bir eşinizin olmasını mı istersiniz, hatasıyla doğrusuyla kabullendiğiniz ve sevdiğiniz bir eşinizin mi? Şimdi sabretseniz de ilerde dayanamaz yine ayrılırsınız. Bence kendinize, ailenize, size verilen emeklere yazık etmeyin. Erkekler bir kendilerinin evlat olduğunu, bir tek kendi annelerinin sıkıntı çektiğini sanıyor galiba ama kim bilir neler çekti anneniz sizi büyütürken. Size de yazık. Kişi neyse odur. Değişmez. Değişmişse, gerçek karakterine, özüne dönmüştür bence.. Umarım sizi üzecek şeyler söylememişimdir ama bunları yazmak istedim. Ne kadar sabretseniz de bitiyor, ister 2 yıllık evli olun ister 25 yıl.. Sabır bitti mi evlilik yürümüyor..

Sen burada yaptığın tek hata nedir biliyor musun? Bu konuyu realinde çözmek varken çareyi sanalda hiç tanımadığın insanlarda buluyorsun. Çoğunluğu boşan dese anneni mi desteklemiş olacak ve sende boşanacak mısın? Yapma! E

benim değil onun aile anlayışı bu. bana göre tabiki biz bir aileyiz, her zamanda birbirimize destek olmamız lazım ama o annesini benden önce görüyo ona göre biz aile deiliz zaten beni benimseseydi hiçbiri olmazdıki bunların beni benimsemedi evlliğimize destek çıkmadı hepsi bu yüzden aile kavramını malesef bilmiyo eşim yada işine geldiği gibi davranıyo . push ; S

2mizde büyük sorunlar yaşadık o da yaşadı bende ben ona destek olmaya çalıştım tedavi ol iyi deilsin dedim istemedi ve gitgide uzaklaştı benden sanki yaşadığı olayların acısını benden çıkarır gibiydi bana göre aile birbirine destek demek ondanda bana bekledim aynı desteği göremiyorum o herşeyi koyvermiş bi halde biterse biter diyo aylar öncesinde tartışınca biterse seni unutamam demişti ama hiç bi çabası yok şu anda tamamen koptu benden hakaretler uzaklaştırmalar kedi köpek gibi didişiyoruz ancak konuşmayarak huzurlu oluyoruz konuşamıyoruz çünkü karşıma alıyorum konuşmak için yüzüme bile bakmıyokendi bilir sonuda o hazırlıyo aslında ben yapabilceğim herşeyi yaptım ve yapıyorum S

kimse bişey dedi diye yapmam fikir alıyorum sadece zor bi durum karar verebilseydim şak diye verirdim zaten bin defa düşündüğüm bi konu reailinde çözmek diyosun seni dinlemeyen bi eşin olsa napardın ne terapistten yardımı kabul eder ne oturur konuşur kimseyi üzmeyim diye anlatamıyorum napmamı önerirsin?

yorumun için sğl ben her sene düzelcek ümidiyle dvm ediyorum 4 sene oldu nerdeyse bilmiyorum daha ne kadar dvm edebilcem hiç bi tahminim yok bi kararımda yok hep düşünüyorum dediğin doğru biyerde ben onu düşünmemiştim gerçek yüzü çıktı dedinya ben hala aşık olduğum adam beni seviyodu düzelcek die bekliyorum o ihtimali düşünmedim belkide o özünde öyle biriydi zor bu evllk olayı ya 20 senede geçse tanıyamassın 4 senede deişik bi olay sabrım bitince dediğin gibiolcak heralde herşeyin hayırlısı shiningg

inanın bende ne hissettiğimi bilmiyorum seviyomuyum yoksa bağlılıktanmı ayrılamıyorum bilmiyorum ona karşı aşırı bi vicdanım var. herşey geçebilir, düzelir, iyi bi insan olur diye ama biliyorumki benim bu tozpembe hayallerimin gerçekleşmesi zor mantıklı düşünürsem 1 dk bile duramam yanında ama düşünemiyorum annemde haklı çok üzülüyo bana dayanamıyo babam bile çok istemezdi ayrılmamı o da bana ayrıl bu adamdan dedi. bende herşey şok etkisi yaratıyo bu ara kendime gelemiyorum ondan istediğim evlliğimiz için çabalaması ama onun bana dediği bi lafı unutamıyorum biz aile deiliz dedi sebebi onun annesi olmadan aile olamazmışız. demekki onun gözünde herşey bi heves ve yalan dolandı o yüzdende çabalamıyo artık sonuca ulaşmak istiyorum ya bilmiyorum belkide sona yaklaştım ona bıraktım herşeyi ya düzelir herşey iyi olur yada hakkımızda hayırlısı shiningg

Sen aşktan sabrediyorsun, annem biz mutlu olalım babasız büyümeyelim diye sabretti.. Ama olmayınca olmuyor, gemileri yak git.. Haketmiyor seni işte belli. Ama ayrılırken elimden gelen her şeyi yaptım diyebilmelisin, için rahat olmalı. Kendini tart, düşün. Sosyalleş, kendi paranı kazan, gez toz, dünyanın farkına var. Hayatın eşinden ve o evden ibaret değil.. Öyle güzel evlilikler var ki, seni haketmeyen bir adam için yıllarını heba etme. Seni hakeden, doğuracağın yavrunuzu hakeden birini seç eş olarak. Şimdi düşün sana karşı böyle, çocuğunuz olsa bir de o çocuk üzülecek. Yazık değil mi? İnan bana çocuk düzeltmiyor hiçbir şeyi, eğer bir erkek iyi huylu değilse, çocuğunu da önemsemiyor.

bence düzelmez.. ayrıca çocuk istemeyen bi adam neden evlenmiş.. onuda geç.. sen bu adamla bu şekilde bi gelecek görüyomusun? E

Sen ne hissediyorsun peki esine karsi? Seviyor musun? Onun kurallarina göre yasamayi/ cocuk yapmamayi kabul ediyor musun? shiningg

aynı durumdayız seninle doğru demişsin şu anda annesiyle beraber oturma aşamasındayız ona son bi şans verdim çok istiyodu bunu beraber oturmayı hatta tehdit etti beni ya otururuz ya ayrılırız die snra iyi davrandı şu anda bn kabul ettim oturmayı ama biliyorumki bişey düzelmicek muhtemelen bende senin gibi başımın çaresine bakıcam kafamda bitirdim kalbimde bitirmeye çalışıyorum şu anda ona son bi şans verdim oldu oldu olmadı herşey bitti sevsem bile sindircem artık aileme ettiği hakaretler bana yaptığı haksızlıklar bitti artık sadece ona karşı kalan sevgimi bitirmeye çalışıyorum tüm çabam o M

boşanmak bana göre yine kesin çözüm deil eğerki pskljk problemleri yüzünden böyleyse diye ona şans verdim aslında ama yorulduğum için bişey yapamıyorum artık tamamen ona kalmış gel herşeyi çözelim düzene sokalım bişeyleri derse düşünürüm ama demessede sonumuz belli zaten ha ben mutlu olcakmıyım yine acı çekerim ben artık önemsenmemeyi bana değer verilmemesini kaldıramıyorum o yüzden bu hale geliyorum bana deseki herşey bitti son perde tamam ama bitmiyo hep bi muallakta bende net karar veremiyorum işte ona bırakıyorum korkuyorum karar vermekten aslında oda bu karardan korkuyo gibi çok zor ya sözlü olsan nişanlı olsan pat diye atarsın yüzüğü evlilik olunca bin defa yüzbin defa düşünüyosun kafayı yiyene kadar

açıkçası göremiyorum ama hep bi umudum var düzelirmi herşey iyi olurmu diye o yüzden bitirmiyorum ama ailemde haklı onlar biliyolar bişeyleri tecrübeden olsa gerek umudumun nedenide eşim başta çocuk istiyodu ve iyiydi bana karşıda aileme karşıda ne zaman aileler girdi kavgalarımıza onun ailesi bnm ailem derken işler çığırından çıktı ve eşim bende soğudu şu anda o sevdiğim tanıdığım adam deil yine eskisi gibi olursa diye bekliyorum ama düzelmeyede niyeti yok bilmiyorum

dediklerin bişeylerin farkına varmamı sağladı ondan pekde bi ümidim olmamalı yani, artık ona kaldı herşey ben artık son olaylardan snra onada dedim ben herşeyi yaptığımı düşünüyorum çabaladım uğraştım. artık o karar versin ben artık bıktım üzülmektende düşünmektende bi sonuca ulaşmak istiyorum ya iyi ya kötü pskljk sorunları olduğu için hep destek olmak istedim ama kabul etmeyen bi insana daha napabilirimki yinede sonuna kadar uğraşıyorum vicdanımı rahatlatmak için bakalım nereye kadar gitcek bu olay hiç bilmiyorum

kızlar devamlı konu açıyorum bıktınız belki ama inanın kimseye anlatamıyorum bi arkm var anlattığım o kadar eşimin bana saygısızlıkları ailemle görüşmemesi onları yıldırdı annem ayrıl diyo sabretmek zorunda deilsin diyo eşim çocuk istemiyo hiç bi zaman istemiyorum diyo bana karşı çok ilgisiz hakaret bağırış kavga hep böyle gidiyo ailesinin bize karışması sonucu çıkan kavgalar çok sebep var yani sizce ne yapıyım ailemimi dinliyim yoksa bu adama sabredip bekliyimmi düzelir diye konuşuyorum faydası yok bu arada terapist falan kabul etmiyo

Çaresiz olduğunun farkındayım. Ama hayatın şu gerçeğini unutmadan yaşa. Ben bunu geçte olsa farkettim. Önce kendi mutluluğun için yaşa. Sen mutluysan hayatında mutlu olur. E

Canım onun annesiyle değil siz ikiniz bir aile olacaksınız. Ailenin anlamı budur.. Sizin aile anlayışlarınız çok farklı.. E

bende öyle yapabilmek istiyorum kendimi düşünmek kendi mutluluğumu düşünmek istiyorum uyguluyomusun dersen evet diyemem ama bunun için uğraşıyorum. bu konuda yaptığım hatam sabrımı zorluyorum fazlasıyla, gittiği yere kadar diye, o beni yıpratıyo zorlamak uğraşmak, bakalım nereye kadar gidicek hiç bilmiyorum bekliyorum sadece.. shiningg

eğer bu adamı bırakmazsan zannediyorumki daha zor günler ve daha acı şeyler yaşayacaksın.. bu adamdan ne koca olur ne baba olur.. değmez hayatını söndürmeye.. hazır çocuğunda yokken boşan tatlım.. karşına neleri çıkacak.. hayat süprizlerle dolu.. anneni babanı üzmeye hayatını mahfetmeye değmez.. çünkü bu adam seni asla mutlu edemez.. karakteri ortada.. E

Ben seni çok iyi anlıyorum. Sadece yaşadığın bazı şeyleri benim annemde yaşadı ve emin olduğum bir şey var ki bir çocuk mutlu bir aile de büyümeyecekse anne baba boşanmalı. Senin çocuğun yok, ben ilerisini düşünerek yorum yapıyorum. Eğer eşin hatalarının farkına varıp kendini düzeltmezse senin için çok zor olacak onu biliyorum. Umarım çabalarının karşılığını alırsın ama olmazsa da üzülme. Senin gibi düşünceli bir kadını kaybeden eşin üzülsün.. E

merhaba arkadaşım. senin konunu okuyunca bir an kendim gözümün önüne geldi ve üye oldum. isana cevap yazmak istedim. nan ki seninle benzer şeyleri yaşamışız. ben eşimden fiilen ayrılalı 10 ay oldu. resmen de 6 ay. şunu diyeyim ben de senin gibi çok denedim çok uğraştım ama inan ki tek taraflı olmuyor, yürümüyor. benim eşim de çocuk istemeyen ve bunu bana değil ailesine söyleyen bir insandı. bunu duyduğum gün şok oldum ki zaten sorunlu bir evliliğimiz vardı. bu da üstüne tuz biber olunca artık dayanamadım ayrılmak istediğimi söyledim. önce yok dedi, gıcıklığına boşanmayacağım falan dedi. blöf yaptığımı düşündü ama baktı ki ben ciddiyim resmen sözlü olarak saldırmaya başladı. ha o da ailesini ön planda tutan, kız kardeşi ne dese ne yapsa haklı gören, beni hep haksız gören bir insandı. boşanma konusunda doğru kararı verdiğimi düşünüyorum. ilk başlarda çok kötü oldum, çok ağladım, eşime mesajlar attım baktım yok adam beni takmıyor. dedim öyle mi al bakalım bensiz yaşa. resmen ayrıldıktan sonra kuzu gibi oldu, aradı ağladı. akrabalarımın yanına gitti ağladı. ayrıntıları çok da aslında. yani diyeceğim şu senin sadece bir tane hayatın var ve bu hayatını onun için harcamaya değer mi değmez mi onu düşün. ona göre kararını ver. şu an son durumun ne bilmiyorum. umarım en sağlıklı kararı vermişsindir. E