Aminnn, inşallah.. :) Şimdi her allahın günü acaba bugün göreve giderken yolda mayın patlayacak mı korkusu, kaybetme korkusu var. Heleki bu olayı 2 ayda 2 kere yaşamışsanız inanın ondan başka hiçbir şey önemli olmuyor. Bu aralar gidene kadar doya doya vakit geçiriyoruz kendini toparlaması için. Geri döndüğünde yine aynı sıkıntılar.. Bütün asker ve polislerimiz Allah'a emanet.

Canım öncelikle Allah kavuştursun sevdiğinle seni.. 2014 Ağustosta askere gönderdiğim sevdiğime daha 6.5 ay önce kavuştum 2015 Temmuz sonunda yani. 2 yıllık üniversite okuduğu için o da 1 senelik gitti askere. O süreçte hissettiğim ve yaşadığım hatta neler yapıp yapmaman gerektiğini sana anlatmak isterim. Sanırım baya uzun bir yazı olacak ama eminim ki zevkle okuyacaksın. Öncelikle o zamanki erkek arkadaşım şimdiki nişanlım acemi birliği için Isparta komando okuluna gitti. Orada eğitim daha sert olduğu için 45 günlük acemilik yaptı. Gitmeden 1 ay önce ağlama nöbetlerim sakinliğim başlamıştı, o da üzülüyordu ama bana belli etmiyordu. Tek düşündüğüm o bir senenin nasıl geçeceğiydi. Ve en çok korktuğum mesafelerin bize, ilişkimize zarar vermesi ve usta birliği için doğuya gitmesiydi. Gideceği gün sabahtan onlara gittim, ona güzel bir kahvaltı hazırladım ama öyle durgundumki 11 de uçağı vardı. Kahvaltımızı yapıp ailesiyle birlikte havaalanına gittik öyle buruktuki içim, yapayalnız kalacaktım. O da aynılarını hissediyordu ama biliyorum tanıyorum belli etmemeye çalışıyordu. Havaalanında işlemleri hallettikten sonra vedalaşma vakti gelmişti. Sarıldım kokusunu öyle içime çektimki sanki 1 sene boyunca koku burnumdan gitmeyecekti. Ama direnemedim döküldü yaşlar, bir yandan ben bir yandan annesi arkamızdada erkek kardeşi ağlıyordu. O da direnemedi bıraktı gözyaşlarını sildim elimle kocaman sarıldık öptük birbirimizi. İkimizinde hiç bir şüphesi yoktu birbirimizden. Bekleyecektik çok seviyorduk çünkü. Bırakamadım onu, " hadi gidin artık dayanamıcam yoksa" dedi ve gitti. O günden sonra ilk 15 günüm sadece ağlamakla geçti. Acemi birliğinde çok sıkı olduğu için telefon konuşmalarımız maksimum 3 dakika sürüyordu. Benim ailem bildiği için öyle konuşamama gibi bi sorunum olmadı. Ama gittiğinden sonraki o 15 günü asla unutamam ağlamaktan gözlerim yok olmuştu artık gözyaşım bitmişti. Acemi birliği bitip dağıtım izni için 1 hafta buraya geldi. En güzel bir haftayı geçirdik. O bir hafta boyunca onlarda kaldım ona doymak istedim ama doyamadım tabii. Isparta'da herkesin usta birliği Kıbrısken benim sevdiceğimin usta birliği Şırnak çıktı. O zaman korkular başladı, terör olayları vs.. Dağıtımdan sonra dualarla gönderdim onu. Yine ağladım ama ilk gönderdiğim kadar ki gibi değil, insan alışıyor canım, alıştığın için kızma. Onsuzluğa alışamazsın asla ama ağlamamaya üzülmeye alışabilirsin. Bizim çok farklı bir ilişkimiz ve sevgimiz var o yüzden ben fazla zorlandım. Usta birliğini Şırnak ve Hakkari'de yapanlara çarşı izni verilmiyor, birliklerin içinde bilgisayar var. Hatta ölüm, düğün gibi önemli günler olmadıkça izinde kullanamıyorlar. Kullanmakta istemedi zaten ne kadar izin o kadar geç dönüş, dayandı o da bende dayandık. Ve hiç izin kullanmadı. Dönene kadar onu en son dağıtım izninde görmüştüm. Usta birliğine gittikten 3 ay sonra ona telefonunu gönderdim. O saatten sonra birbirimize istediğimiz gibi resim/video atabiliyorduk istediğimiz gibi Whatsapptan konuşabiliyorduk. Şırnaktaydı ama Allahtan birliğinden hiç çıkmadı hep binadaydı. Ama terör olaylarına karşıda hep tetikteydi. Askerlik zor bir olay canım özellikle 1 sene yapanlar için, bu süreçte sana tavsiye edebileceğim en önemli şey alttan alman. Çünkü düşünsene 1 sene boyunca ailenden ve sevdiklerinden uzakta yüzlerce askerle hapis yaşıyorsun. Özellikle benim nişanlım öyleydi çünkü olduğu yerin riskinden dolayı çarşı izninede çıkamıyordu. Hal böyle olunca her an sinirlenmeleri her lafa alınmaları çok olası. Kendini onun yerine koy. O yüzden bu süreçte söylediğin her lafa dikkat et. Saçma sapan bir şeye sinirlenip kalbini mi kırdı? Bilki sebebi senden uzakta olması. Usta birliğindeyken kendi telefonu olduğu için istediğimiz kadar konuşuyorduk geceleri 7 saat konuştuğumuzu bile hatırlarım. Aslında doğuda askerlik yapmak herkesi korkutsada batıda yapmaktan daha rahat, çünkü komutanlar çektikleri zorlukları biliyor ve onları fazla kısmıyor telefon gördüğünde telefonlarını almıyor o yüzden acemide 3 dk konuşurken ustada 3-4-5-6-7 saat konuştuğumuz oluyordu. Ve bu süreçte güven çok önemli, o askerde olduğu sürece dışarı çıkmandan giyinişine kadar normalden dahada dikkat et evet o göremeyecek ama vicdan azabıda çekmeyeceksin. Geçirdiğin tüm yıllardan daha zor geçecek o bir sene. Bazen kavga edeceksiniz bazen trip atacaksınız bazen herşeye sinirlenip alınıcak ama hepsi geçecek. Ben her gün hissettiklerim ve yaptıklarımla alakalı ona bir defter yazıp geldiğinde hediye ettim. O Şırnaktayken ona hediye yollayamadım yasaktı. Ama acemi birliğinden geldiğinde ona resmimizin olduğu künye hediye ettim, asker künyesiyle birlikte taktı. Ona aldıklarımın hepsini askerliği bitince hediye edebildim. Ağlasanda mutlu da olsan çok kavgalarda etsen ilişkinin temeli sağlamsa asla ayrılık gibi bir şey olmuyor. Biz değil askerlik, ilişkimiz boyunca ayrılık konusu bile açmadık. Açılmamalıda zaten Güven bana yavaşta geçse geçiyor. Kendini o geldiğindeki güzel günlere odakla onları düşün. Geldiği günü unutamam havaalanında onu karşıladım kocaman sarıldık inanamadık bittiğine sanki yeniden gidecekmiş gibi hissediyorduk. Şırnakta olduğu için döndüğünde çok şaşkındı. Ama geldi ve o geldiği gibi 10 günlük Bodrum tatiline gittik 1 senenin acısını çıkardık. Tatilden döndükten 7 gün sonrada nişanımızı yaptık. 2017 Temmuzda yani 1-1,5 sene sonrada evleniyoruz düğün yerimizi tuttuk. Sabır en önemlisi, sabrettik ve şimdi askerdeyken hayal ettiklerimizi gerçekleştiriyoruz. 1 sene kalsada yinede evimizi aldık ve mobilyalarımızı almaya evimizi dizmeye başladık, ben zaten her hafta sonu onlarda kalıyorum. Nişanlı olduğumuz için böyle şeyler sorun olmuyor istediğimiz saatte dışarıda çıkıyoruz, bu arada ben 20 o 24 yaşında... Okuduysan ne mutlu, sadece sabret ve güzel günlerinizi düşün :) Allah bool sabır versin. Son düzenleyen: Moderatör: 18 Şubat 2016

ben 2 hafta sürekli ağladım. açamadıgımda ben de çok üzülüyordum şimdi sen böyle anlatınca aklıma geldi tuhaf hissettim. valla canım benim ben de telefonda konuşamam öyle ama, nefesini dinlemek bile çok güzel felan de. özlediğinden bahset. usta birliğine gidince rahat ediceniz zaten. olur böyle zamanlar sıkma canını. hediye işini de dediğin gibi usta birliğine sakla

Konuyu açalı 4 ay olmuş, okuyunca tuhaf hissettim. Acemilik günlerini özlüyoruz ikimizde.. 2 ay yaptı ve ardından usta birliği Şemdinliye gitti. Son 2 aydır oradaydı ama mayın patlaması yaşayınca psikiyatri hava değişimi izni verdi, 15 gündür buradaydı pazar dönüyor gene.. Keşke hep Amasyada kalsaydı, keşke tek sorunumuz çok özlemek ve ne yollayacağım ona olsaydı...

Özlediğimi, bekledigimi, her şartta yanında olduğumu ve bu gibi şeyleri her fırsatta söylüyorum. Bazı yerlerde özlediğini söyleme daha çok üzülür falan diyor ama ben dayanamıyorum. Şimdi okul falan derken biraz oyalanıyorum ama beraber bindiğimiz metroya binince gözlerim doluyor. Birlikte yürüdüğümüz yollardan, oturduğumuz yerlerden geçince içim acıyor. Sanki köşe başından çıkacakmış gibi.. Giderek daha da alisiyorum yokluğuna ve bu da beni üzüyor. Hediye konusuna gelirsek kuzum şey hediye yollama işini erteledim usta birliğine geçince yollayacağım birşeyler. Benim sorum ben burda ne yapabilirim? Fotograflarimizdan album yapmayı düşünüyorum. O yokken neler yaptığımı, ne hissettiğimi bilsin diye defter tutuyorum. Safak cizelgesini boyuyorum. Bilmiyorum daha neler yapabilirim bu tarz seyler gibi? O geldiğinde "sen yokken bunu şunu yaptım, böyle bekledim seni" dercesine.. Sen neler yapmıştın? Ya da hediye fikirleri de verebilirsin ekstra.. Bi yere not ederim canim zamanı geldiğinde iyi olur benim için, fikir edinirim. İlk defa askere sevdicek yolladım o yüzden ne, nasıl, ne şekilde gönderilir bilemiyorum.. Dahlia_

Keşke benimki de gitse de hayatımızi duzene sokabilsek... B bal-arisiiii Yeni

aaah ah.. hepimiz o kadar aynı şeyleri yaşıyoruz ki bambaşka yerlerde... her gün telefonda konuşuyoruz 6dan sonra askercellden ve 4 ay gibi bi süredir birbirimizi göremediğimiz için bazı günler telefonda konuşacak şeyler bulmakta çok zorlanıyorum. çünkü o hiç konuşmuyor. zaten içi dışı orayla dolu, dışarıdan bişeyler duymak istiyor, bazen bebeğimizden bahsediyorum, adı şu mu olsun bu mu olsun, aman tekme attı, burnu şöyle vs... bazen bütün gün akşam ona neler anlatacağımı planlıyorum, sesini biraz daha duyabiliyim konuşmayı uzatıyım falan diye ona anlatmak için haberler izliyorum. hamileliğimle ilgili naz yapmak istiyorum, yapamıyorum, inişlerim çıkışlarım oluyor, inişlerimi kendime ve size saklıyorum:)) çünkü orada çok başka bişey yaşıyor. biricik kocam vanda hakkariye yakın bi yerlerde bi karakolda. dün yakınlarda bir jandarma karakoluna saldırı oldu, bir asker hayatını kaybetti. dediğin gibi, keşke tek derdim benim de aman telefonda ne konuşucaz, bir arada nasıl daha sıkı sarılıcaz birbirimize falan olsaydı,, onun da inişleri oluyor, dönebilecek miyim bilmiyorum diyor. şimdi sağ salim dönsün, başka da bir şey istemiyorum, akıl sağlığıyla, sapasağlam. hepimiz kavuşalım sevdiklerimize. burada çok başka yerlerde çok başka hayatlar yaşıyoruz kızlar hepimiz, ve hepinizin yazılarını okuduğumda ayrı ayrı hepsine ben de aynı şeyi yaşıyorum diye yazasım geliyor, hepsini burada toparladım. yazdıklarınızı okuduğumda yalnız olmadığımı, bunu yaşayanın bi ben olmadığımı görüyorum, aynı bunları yaşayan bir sürüüüü kadın, şu an eşine sevgilisine kavuşmuş:)) darısı başımıza, hepinize allah kolaylık versin. dayanma gücü versin.. dayanışmayla:)

Yazdigin bu yaziyi bastan sona pur dikkat okudum ve okuduktan sonra uye olmaya karar verdim. Gercekten okurken gozyaslarimi tutamadim cunku benim sevgilim de suan ispartada acemi birliginde. Dagitim iznine gelicek bu ayin 30 unda. Umarim bizde sizin gibi ayrilmadan bitiririz bu sureci ve hersey cok guzel olur. Zaman gecmeyecek gibi geliyo ama gecicek biliyorum. Ayrica usta birligi Mardin'e dustu B bal-arisiiii Yeni

Güzel düşünmüşsün canım:) Usta birliğinde mi şu an? Ben usta birliğine yiyecek kutu tarzı seyleri geçince yollamayı düşünüyorum, şu an da derin araştırma içerisindeyim bakalım:)

Şuan kendimi gordum cok duygulandim. Benim Nişanlimda acemiligini Burda da yapti. Ben en cok ondan ayrilip askere gitmesinden cok korkuyodum ama mecburduk bizim icin gitmesi gerekiyodu. Acemideyken daha rahattik telefon konusunda ama yine simdi de ayni. Biz hep usta bilirligi ankara iste kibris falan beklerken Şırnak çıktı bizede ben ilk duydugumda dünyam durdu bana soylediginde konusamadim izne geldiğinde kendisinin dedigi tek sey. O pencerenin karsisinda ictigim sigaranin hatti hesabi yok ben nasil soylicem diye dusundum dedi ama sanki icimden biseyler koptu. O cok zorlanmiyo çünkü severek gitti yaptigi egitimleri hep severek yapti hic agzindan şikayet duymadim ama daha yeniyiz Şırnaga gideli 1 hafta olmadi daha orda suan cok konusamiyorum sadece aksamlari telefon kogusuda cekmedigi icin kapali en huzursuz oldugun sey o ama o beni rahatlatiyo cok sey olmuyorum. Bide yeni olduğu icin telefonu suan sorun oluyo biraz ama zamanla hersey yerine oturcak diye umuyorum tecrubelerini dikkate alicam ve benim gercekten biraz rahat olmam lazim çünkü benim sevdigim hep benden güç alir ben onu gonderirken aglamiyim diye kendimi o kadar sıktım ki migdem agrilarla gezdim. Çünkü ben aglarsam o hic gidemiyecek biliyorum bana dayanamaz. Mecbur onunla konusurken rahat olmasamda rahatim diyorum çünkü onu orda huzursuz etmek istemiyorum. Etkileniyolar çünkü. Hediye konusunda da ben cok sevmem hediye falan ama benim surekli taktigim kolyem vardi Allah yazili ve benim icin cok degerli bi kolyeydi bunu biliyodu. Ve suan onda dun bana dedi kolyene baktım gozlerim doldu dedi cok kotu oldum ama aliscazz 4 ay sonra abisinin düğünü var ona gelicek onu bekliyoruzz. Bitincede düğünümuz olucak Allah kısmet ederse. Ben ona hep diyorum her zor aninda sonumuzu düşün diyorum. Sizde boyle yapin ikinizde aliscaksiniz zor gecmeyecek. Allah herkesi sağ saglim kavustursun sevdiğicegine. Merak etmeyin kizlar her zorun arkasında mutluluk vardır. Allah sizide kavuştursin inşallah canım zorluk cekmisiz mükafatıni verir Rabbim

İşte beni tam olarak anlayabilecek birini buldum! :) Tecrübelerine ihtiyacım var, özelden yazıyorum.. Sonpapatyaa

Yazdigin bu yaziyi bastan sona pur dikkat okudum ve okuduktan sonra uye olmaya karar verdim. Gercekten okurken gozyaslarimi tutamadim cunku benim sevgilim de suan ispartada acemi birliginde. Dagitim iznine gelicek bu ayin 30 unda. Umarim bizde sizin gibi ayrilmadan bitiririz bu sureci ve hersey cok guzel olur. Zaman gecmeyecek gibi geliyo ama gecicek biliyorum. Ayrica usta birligi Mardin'e dustu

BİRAZCİK UZUN OLDU AMA LÜTFEN TEBRUBELI ARKADASLARIM DESTEK OLURLARSA COK SEVINIRIM Kızlar merhaba. Foruma katılalı birkaç gün oluyor. Sevgilimi 3 şubatta askere gönderdim. Ailem bilmediği için akşam yolcu etmeye gidemedim, gerçi gelebilsem bile gelmemi istemedi. Gideceği gün birlikteydik. Ayrılmaya yakın çok ağladık, yaş akan gözlerimizden öptük. Onu ilk defa ağlarken gördüm ki ailesiyle vedalaşırken vs. ağlamamış hiç, yakın arkadaşıyla konuştuk o anlattı. Bugün 13 gün oldu gideli. Her gün mutlaka arıyor, bazen acamayacak durumda oluyorum çok üzülüyorum sonra. İlk 3 gün sürekli yakınmıştı, bol bol sövdü telefonda:) Normalde kızarım gerçi küfür de etmez pek ama sustum bir şey diyemedim. O alışkın aslında daha önce yurtta kaldığı için ama orada, amasya da, epey zorlanmış. O gittikten sonra her şey anlamsızlaşmıştı. Evden sadece onun evinin oraya gitmek için çıkıyordum ruh gibiydim. Evlerimiz çok yakın değil ama gidiyordum. Sürekli agliyordum ama nasıl ağlamak.. Ben çok duygusal bi insanım. Her gün gitmeye calistim arabasını kapının önünde görünce ağladım, oturduğu banka oturunca ağladım. Sonra 5-6 günün sonunda yavas yavas normale döndüm. Şaşırdım aslında ama alışmaya başladım. Her gün deftere yazı yazıyordum. Kalbim çok ağrıyordu sonra giderek daha az yazmaya başladım. Çok garipsedim. Sanki bi kaç hafta sonra gelip bi daha gitmeyecekmis gibi bi hal var üzerimde. Sizce bu normal mi? O giderken sanıyordum ki hayat ziyan, her günüm birbirinden kötü olacak, alismam ayları bulacak ama öyle olmadı. Sanırım idrak ettim vatan borcu için gittiğini ve sonuçta sağlığı iyi, telefonda da görüşüyoruz gunde bir kere. Telefon demişken kızlar, bazen bülbül gibi konuşuyorum onunla o anlatıyor ben gülüyorum ben anlatıyorum vs. böyle hemen geçiyor dakikalar.. Ama bazen de o anlatırken söyleyecek bir şey bulamıyorum çünkü benzer şeylerden bahsediyo. Koğuş, ictima, komutanlar, günleri.. Bana soruyor ben de çok farklı bir şey yapmadığım için kısaca bahsediyorum ama ben de bi suskunluk oluyor. "hadi ya, hmm anladım, evvet aşkım, hahaah" bu kelimelerle tamamlıyorum konuşmayı ve bu durum canimi sıkıyor. Yanlış bir şey söylerim üzerim, kizdiririm, kafasına takar diye de çok konuşmuyorum. Nasıl yapsam ki? Normalde konuşkan biriyim ama telefonda konusurken kim olursa olsun ben de tutukluk oluyor, sevmiyorum pek. Bi de bu alttan alma muhabbetlerinde sanırım nasıl alttan alınır bilmiyorum ya, alismisim zeytinyağı gibi üste çıkmaya. Kendimi sıkıyorum konuşurken ama nasıl alttan alınır ki ve nasıl destek olunur nasıl cümlelerle? Biliyorum çok uzun oldu ama okuyup fikirlerini söyleyenlerden allah razı olsun, sevdiğine kavuştursun. Son olarak o askerdeyken neler yapabilirim ona? Su an acemi bi. olduğu için mektup ya da kargo bi şey gönderemiyorum. usta birl. geçince gonderirsin burada kalıcı değilim bilmiyorum ortamını dedi. O yüzden başka neler yapabilirim kendi kendime? Defter tutuyorum, bi tane safak sayma çizelgesi edindim kalp şeklinde içinde sayılar var 365 gün.. Her safakta icini boyuyorum ve daha kalbin üstleri doldu Sizce başka ne yapabilirim? Ha bir de atki ormeyi öğrenip örücem ama yaz çıkışı göndericem onu.. Önerilerinizi, fikirlerinizi buradan veyahut özelden bekliyorum.. Uzun olduysa affola:) Edit: kızlar bu konunun altına yorum yapmazsanız sevinirim, biz ayrıldık tekrar tekrar bu konuyu gormek istemiyorum. Anlayışınız için teşekkürler.

Yazdigin bu yaziyi bastan sona pur dikkat okudum ve okuduktan sonra uye olmaya karar verdim. Gercekten okurken gozyaslarimi tutamadim cunku benim sevgilim de suan ispartada acemi birliginde. Dagitim iznine gelicek bu ayin 30 unda. Umarim bizde sizin gibi ayrilmadan bitiririz bu sureci ve hersey cok guzel olur. Zaman gecmeyecek gibi geliyo ama gecicek biliyorum. Ayrica usta birligi Mardin'e dustu T temmuzRuzgari Sevin cunku sevmek en

Ne güzel ailesi gidecek yanına.. Benimki yemin törenine gelmelerini istemedi dayanamam sonrasında gelmeyin demiş.. Evvet canım acemideyken kargo sıkıntı olabiliyor sonuçta kalıcı da değil orada

Sanırım benim sevdicekle ayni senin ki canım Benim Nişanlim Şırnak'ta 5 gün oldu gondereli. Icini ferah tut yoksa cok kotu olursun Allah hepsini bize bağışlasin sağ saglim kavuşalim