Çok acıklı bir konu olmuş bu ya O

O kadar normal ki bu yaşadığın duygular... Ben de evleneli bir buçuk sene oldu, üstelik yurtdışına geldim, başka bir şehir olsa sadece ne iyi olurdu... Bir yanda eşimi çok seviyordum, zaten evlenmeyi düşünmeyen bir insanken, bu kadar anlaşabileceğim bir insanı bulmam şans mı şansızlık mı bilemez hale gelmiştim. Bir yandan güçlüydüm, bir yandan korunmaya muhtaç bir halim vardı. İçim içime sığmıyordu, onunla aynı evi paylaşacağımı düşününce, eve hangi mobilyaları alacağımızı vs hayal edince... Sonra gözlerim doluyordu birden, ailemi bırakıp gideceğimi düşününce. Hele annemle kız kardeşim benim can yoldaşlarımken, nasıl bırakacağım derdim.. Düğünden önceki gece ben kız kardeşimle uyudum, o uyudu, ben en az iki üç saat onu izleyip ağladım, sanki hiç görmeyecekmişim gibi, içli içli... ) Sonra annemle babam bana bir sürü hediye verdiler, belki kısa zamanda görüşemeyiz dediler, sonra hep birlikte bütün aile suyu sele verdik, ağladık, açıldık ohhh... Düğün bitti, gitme zamanı geldiğinde, kendi kendime mutlu oldum mu şimdi diye sormuş, yanıtını verememiştim ağlarken, el sallarken annemlere.. Şu an bile gözlerim doldu.. Herşey çok güzel, eşimle çok iyi anlaşıyoruz, ama içimdeki özlem dinmedi hala bir buçuk yıl olmasına rağmen, durup durup fotoğraflarımıza bakıyorum falan... Hala annemlerin evine ' eve gidiyorum' gözü ile bakıyorum, halbuki kendi evimi de çok benimsememe rağmen.. Oraya gidince de misafir hissetmemek için elimden geleni yapıyorum, ama bir şekilde bir şeylerin yeri değişmiş oluyor, bunun yeri nerede? diye sormak zoruma gidiyor.. Sen yine başka şehirde olacaksın, benimkine bir de ülke özlemi katıldığı için, belki daha katmerlidir:) Ama merak etme, bir şekilde, alışacaksın...

ben de olmadı, üstelik ailemden 1100 km uzağa batmana geldim evlenir evlenmez, eşim hayatımda çok büyük yer kaplıyo belki ondan

Herşeyden önce sevdiğin adamla bir ömür boyu mutluluklar diliyorum. Hissettiklerine gelince gayet normal duygular. Ben 2,5 ay önce evlendim. Hem de başka bir şehre gelin geldim. Bi tarafta sevdiğim adam bi tarafta ailem. Düğün yaklaştıkça hem sevinçten içim içime sığmazdı hem de ağlamayayım diye ailemin gözüne bakmazdım. Evlendikten sonra da günlerce gizli gizli ağlardım. Yani hüzünlenmen çok normal. Ama zamanla geçiyor. her şeye olduğu gibi insan buna da alışıyor. Benim tavsiyem çok büyütüp içine dert etme. Unutma ki düğünler gelinlerindir. Ailen seni üzgün görmesin.

İçim rahatladı cidden. Normal bir anormallik yaşıyormuşum öyleyse Tadını çıkartayım o zaman. Ağlamak da güzel. Bu duyguları yaşamak da..

böyle hissetmen çok normal.. evlilik tarihi yaklaştıkça daha da yoğun hissediyorsun.. kendimi hatırladım... eş durumundan tayin istemek için nikahımız düğünden 6 ay önce oldu o gün o kadar hasta oldum ki nikah memuru zorla getirildiğimi düşünmüştü eşim ve ailesi nikahı erteleyip acile gitmemizi bile istedi ama ben çok büyük bir karar aşamasında olduğum için hastalandığımın farkındaydım ve gerçekten nikahtan bir saat sonra hiçbirşeyim kalmamıştı... tabii üzerinden mutluluklarla dolu on bir yıl geçti umarım sen de çooook mutlu olursun

Adam seni yeterince havalara uçurmamış, bunlar ondan hep :)) Balbocegii Ya Baki Entel

aynen bnde senin gibi Allah kısmt ederse yaza düğnm var aynı duyguları bnde yaşıyorum sen yine ailenle aynı şehrde olackmışsın ne güzl.. benm öylede değl artık rüyalarıma giriyo ( çok üzülüyorum ailmden özllkle annemden ayrılcağım diye ne yapacğımı bilmiyorum 4

galiba her gelinde olyor bu duygu.. evleneceğin adamı çok seviyorsun evlenmek istiyorsun onca hazırlık yapıyorsun ama düğün evresinde korkuyor tedirgin oluyo insan ve bir hüzün kaplıyor içini... sanırım hayal ettiklerini bulup bulamama kaygısı ile ilgili.. ve aileden ayrılacağının onların sana hareketlerinin yavaşça değişmesi sonucu olan psikolojik bir durum.. bende de aynısı mevcuttu. 2 aylık evliyim gayet mutluyum

ne demişler hem ağlarım hem giderim:):) nurnurzinha OL IZ VEL OL IZ

canım ben ask evlılıgı yaptım ve artık yanı aslında ben son ana kadar hep kısmet dedım yuzde yuz emınolamadım evlenıcezmı? bılemedım düğün gunu salona gıtmeden tek ıstedıgım sey gelınlıgı fırlatıp atıp kacma ıstegı ıdı sonrada o kadar hazırlandık gıdelımde oynalaım oldum bende bıraz ınce dusuncelı bırıyım neden yasadıgını bılemem ama bende yasadım bunları

Ayyyy.. Gece gece çok ağladım... İçimdeki duyguları kimseye anlatamayanlardanım bende. Kısmetse bizde yaza evleniyoruz, ben gurbete gelin gidiyorum.. Evleneceğim kişiyi çok çok seviyorum, ama içim dağlanıyor düşündükçe... Bir de her fırsatta ne var da dışa gelin gidiyosun diyenler canımı fazlasıyla sıkıyor, çok bunalıyorum. Annemi, babamı, kardeşlerimi bırakmak çok zoruma gidiyor. Bazen ben yapamam deyip bitiresim geliyor, sonra onu çok sevdiğimi hissediyorum.. Ahhh... Mukadderat. . push ; H hel_in

bende yalnız kaldığımda hep ağlardım hele nikah olduğu gün soyadım değişince dahada ağladım aileden ayrılmak kolaymı tabi hüzünleneceksin bende 2 sene flörtten sonra evlendim ama istersen yan sokağa git yinede hüzünleniyo insan evlendim 1 haftada kendi evimde ağladım özlemekten. ama şimdi kv ye de gitsem annemede gitsem evime gelmek istiyorum . push ;

:((kıyamam sana ya emin ol düğün yaklaştıkça böyle şeyler çok oluyor bende çalıştığım için evin çok büyük destekçisiydim üzülüyodum haksızlıkmı ediyorum aileme diye ama yuvan olunca bunları siliyosun kafandan artık sende yuva ooluyorsun çnkü ben ağlama krizlerine giriyodum her gece 5 aylık evliyim hepsi geçti tek farkım ben farklı şehirde değilim ama çok yakın arkadaşım aynısını yaşadı o da siirte gtti eşi polishergece bizdeydi evlenmicem ben dyodu ama şimdi evlendi çocuğu oldu gayet mutlu yani olan şeyler sadece bunları düşünme en güzel dönümlerinde bnlara kafanı yorma:) G

hem ağlarım hem giderim seninkisi:) üzülme beeeeeee, sevdiğinle olacaksın 24 saat, daha ne istiyosun:) CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

cnm bir ömür boyu mutluluklar dilerim. böyle hissetmen çok normal hele o evden çıkış bambşka bir duygu. hissettiklerini bire bir yaşadım. hatta vazgeçmeyi bile düşündüm kimi geceler. ama sonra öyle bir koşuşturmya giriyorsunki unutuluyor herşey. ben izmire balayına gittim ailem izmitli. izmire gittiğimde ne ağladım ne ağladım sanki kendimi kimsesiz hissetim o sabah ailemi arasığımda yine bir ağlama faslı:)) çok değişik duygular.2 yıllık evliyim ailem yakın olduğu halde kimi zaman burnumda tütüyorlar nasıl bir özlemek anlatamam. bu ailemize düşkünlüğümüzden kaynaklanıyor. bunu evlenecek her kız yaşar bence çokta normal. kafana takma hiç evliliğe alışana kadar bu gel gitler olucaktır mutlaka.

Kardesim yok ama sunu görünce içimden biseyler koptu, tutamadim kendimi, hala gözlerimden yaslar akiyor canim ya Allah sabirlar versin! Yerlerinde sag salim mutlu olsunlar sevdiklerimizde varsin biz uzak olalim! Konu sahibi arkadasim, inanki bu düsünceler hemen hemen herkeste oluyor! Hemde sevdigin adamla evlenirken bile acaba dogru mu diye düsünüyosun! Doganin kanunu bu galiba güzelim. Ama sen çok erken baslamissin. Kendini üzme simdiden. Kuracagin kendi evinin düzenini düsün. Güzel günleri düsün. Ben; dügüne son 1 ay kala eve, anneme ve babama dolu dolu gözlerle bakmaya baslamistim... Uzak degilim, arabayla 30dakikalik mesafedeler ama yinede ne bileyim hüzünleniyor insan iste... Lipbalmi

bende 2013 yaz geliniyim... illa ki olur boyle seyler ama erken baslamıssın sen biraz... son aylarda napıcaksın unutma cok normal bir şey bu hepimiz yasıyoruz... ben hala zaman var diye cok takmıyorum cunku gun gelip catana kadar farkına pek varamıyorum ama annem ve babam şimdiden koyverdiler... özellikle de babam sacma sapan seylere huzunlenmeye basladı halbuki ceyizlerimi alıp eve getirince koycak yer araması özenle kutulaması bantlaması.. uzerine içinde ne oldugunu yazması... bunları garip bi hevesle yapıo goruyorum damadıyla beni birarada gorunce gozlei parlıyo... öte yandan da biricik kızı yuvadan ucuyo onun agırlıgı var gozleri doluyo babamı öle gorunce benim de vazgecesim geliyo herseyi bırakıp nişanı atsam diyorum hep onlarla kalsammmm... ama nereye kadar işte yolun diğer ucunda da hayatımın geri kalanını adayacağım asık oldugum adam duruyor...

:))))))) evden gıdıcen ya demek bole duygular sarmıs senı. Isallah kadarınde bahtında guzel olsun ısallah masallah :)

burdakileri okuyunca çok duygulandım kendi düğünüm aklıma geldi.7 ay oldu evlenelii.. Ama kısaca anlatayım sana yaşadıklarımı. Annemle babam ayrı benim ne kadar zor oldu düşün. Evdeym annem yok çeyizlerimi toparlıyorum odamı temızlıyorum son kez. Bağıra çağıra ağladım orda. Yatağıma sarıldım eşyalarımı öpüp durdum. Gittim annemin kazaklarını kokladım sen bensiz napıcaksın kimle dertleşiceksin kimle uyucaksın diye.. Evimi dolaştım her odada 1 saat ağladım. Ne vardıda bu kdar çabuk evleniyosun dedmSonra elbette bigün evlenicem dedim.. Babam kırmızı kurdlyi bağlarken tuttum kendimi.. Herkes dediki hiçde duygu yok sende. Olmazmı sırf annem üzülmesin diye ağlamamaya çalıştım.. Düğün bitiyo ama akıcak yaşlar. Düğün salonuna indik. Arabaya binicem. Koptum orda zaten. Ağlaya ağlaya canım anneme sarıldım. Her önüme gelene annem size emanet dedim. Kapılar iyi kitle camları açık bırakma sakın annem dedim. Hala ağlıyorum bunları yazarken. Eve geldim ne ağlamak bendeki. Annem o o gece sabaha kadar kedime sarılıp ağlamış. Balayından döndükten sonra hala gözleri şişti.. Ama olmuyo ağlasanda zırlasanda hayatın kanunu bu. Hayat kuruyosun kendine. Aranızda 2 dk bile olsa evden çıkıyosun ya bitiyo işte. Ama onra bi bakmışsın düzenn kurulmuş alışıyosun. Üzme demicem insan üzülüyo elbet ama inanki sonra alışıyosun. İnş çok çok mutlu olursun. Evlilik sendormu herkesde oluo işte :) Aerynn

Bende anne kuzusuydum. Kopamazdim kolay kolay.. Ama hayatin akisi bu. İnsanlar evleniyor, yuva kuruyor, cocuk sahibi oluyor. Olmasi gereken bu. Annenler de o yollardan gecti. Ben hep bunlari düsünerek avuttum kendimi. Benim annemler benden kilometrelerce uzaga gittik üstelik. Ne güzel seninkiler yakininda. Allah mutlu mesut bir evlilik nasip eylesin. Bir yastikca kocayin insallah

Tek seferde okuyamadım yazdıklarınızı.. İş yerimde tuvalete kaçıp durdum. Ağlamaya hazır bekliyormuşum meğer :26: Ama içtenlikle teşekkür ediyorum size. Yazdıklarınızı okumak bana o kadar iyi geldi ki.. Ailenin en büyüğü benim. Ben de maddi manevi destek oluyorum aileme. Bi de biz tutkunuzdur birbirimize. Hiç ayrılmadık. İnsan garip oluyor. Kimseye bir şey söyleyemiyorsun, yanlış anlarlar ya da üzülürler diye. Pek arkadaşım da olmadı benim.. Ama iyiki sizler varmışsınız.. Teşekkür ederim.. Mutlu1985

bunu hissetmen okadar normal kiii ahhh ahhh bende kardeşime anneme babama çok düşkünüm aynı hisleri yaşadım belki de daha fazlasını kına gecem bittiğinde annemle uyudum sarmaş dolaş hayatımın en huzurlu gecesiydi düğün günü babamın kurdelemi bağlarken gözlerinin dolmasıysa hayatım boyunca hafızamdan silinmeyecek 2 yılı geçti evleneli düğün günüm aklıma geldikçe bir düğüm oturuyor boğazıma geçmiyor gitmiyor ancak bir süre sonra alışıyorsun şimdi de evimi özlüyorum nereye gidersem gideyim ne güzel sorumluluk sahibi duygulu bir kızsın bu masumiyetini hiç kaybetme mutluluklar B

vay arkadaş bi bende mi duygu yoktu ama benim flört dönemim 9 sene 17 yaşında tanıştık çok badire atlattık evlenince oh beaa dedik Sibelim84

Evlenme vakti yaklasinca bu huzun bendede olmustu. Yillardir yasadigin yuvadan, ailenden ayrilmak hic kolay degil. Hic unutmam balayindan dondugumuzde annemlere gitmistim. Bir anda sanki misafir gibi hissedip kendimi aglamaya baslamistim. Burasi artik benim evim degilmi diye. Annemde zaten sulu goz yarim saat aglasmistik karsilikli. Ama insan herseye alisiyor. Evlenmek gercekten yeni bir hayat kurmakmis. Sonra kendi evini, yuvani bir sahiplenip benimsiyorsun, Nereye gitsen aman evim diyorsun:)))

Biz de severek evlendik ama elbette burukluklar vardı sevincin yanı sıra.. Ki 4 kilo vermiştim nişandan - düğün arasında geçen süreçte.. Kına gecesi bile böyle bir duygunun zaten olması gerektiğini destekler nitelikte Ben hiç damat oluyorum diye ağlayanına rastlamadım mesela Soğukkanlı biriyimdir ama ben bile ağladım elbette 24 yıllık geçmişin olan evini, anneni / aileni, komşularını, arkadaşlarını geride bırakmak.. Eskisi kadar sık göremeyecek olmak ve evlilik sorumluluklarını düşünmek kolay değil elbette.. Kına ve düğün en zorlu veda sahneleri diyebilirim.. İlk bir iki ayda evine alışma süreci, anneni ziyarete gidip te yutkunarak geri dönme dönemi.. Ancak zamanla alışıyor, benimseniyor

Sanki evlilik sendromu seninkisi :)) sakın üzülme evlenmeden oluyor genelde herkese ağlama krizleri gelirdi bana, herseye üzülüp herseyi dert eden biri oluyor insan vazgecmeyi bile düşünüyorsun çok normal bunlar, evlenince hepsi geçiyor aynı şehirde olmakta çok güzel hafta da birkez ya görüşüyorsun ya görüşmüyorsun ama inan bana kendi düzeninde yaşamak daha güzel. Annemleri özlüyorum oraya mı gitsek ki diyorum iş çıkışında sonra evime gitmek daha cazip geliyor :) evlenince anne baba evi bile yabancı oluyorsun, insana sanki hiç o evden başka biryerde yaşayamazsın gibi geliyor evlenmeden ama sonra hersey daha güzel oluyor inan. Boş yere stres yapma kendine rahat ol. Mutluluğunuz daim olsun... Kittyy K Carpe

Aslında çoğumuz böyle hüzünleri saklamışız içimizde.. Kimselere bir şey diyememiş, gözlerimizi kaçırmış, onlar uyurken gizli gizli ağlamış, evlendiğimiz de bile gözyaşlarımızı kocalarımızdan saklamışız besbelli.. Kadın olmanın hem iyi hem sulu yanları :) Ama şükürler olsun ki bizi bu yaşa getiren, böyle güzel yetiştiren ailelerimiz var.. Elbette zamanı geldiğinde onlar gibi aile kurabilmek hayattaki amacımız.. Bu "sulu durum":) hiç değişmeyecek sanırım.. Ama böyle güzel "anne, baba, kardeşler " de değer birkaç damla gözyaşına be.. Bırakalım aksın.. Allah hepimizin yardımcısı olsun. Hepinize can-ı gönülden mutluluklar diliyorum. Not: Hem ağlarım hem giderim evet. çaktırmayalım

ben anneme çok düşükünüm. yenı evlıyım 3 aya yakın oldu. nasıl evlencem nasıl annemden ayrılcam deridm. aynı şehırdeyız ama 1 saat suruyo mesafe. inan bana insan okadar çabuk alışıyokı. ben 1 seneyı bulur alışmam diyordum. daha 3 ay oldu evımde guzel evım sevdığın adam yanında olacak, artık yenı bır hayat yenı bır yuvan olacak. ınan çok guzel şeyler bunlar. ve ınan ınsan çok çabuk benımsıyor yuvasını

olur canım olur :) cok normal bunlar ben 4 sene bırlıktelık 3.5 sene nısanlılıktan sonra bile hissettim aynı seyleri. kafamda bı dunya soru işareti vardı. evlendıkten sonra gecıyor bunlar dert etme :)) evlenıp çoook mutlu olursun inşaAllah

Bizim ne söz, ne nişan, ne de düğün var ortada babam sevgilimi ve tanışmak istediklerini öğrendi 2 gün kendime gelemedim. Sabaha kadar ağladım duygularım, aklım çorba oldu resmen, sevgimi bile sınamaya başladım ve daha neler neler.. Ortada söz yok, ben babamı nasıl bırakır giderim derdine düştüm. Düğün zamanımı düşünemiyorum bile..

Kızlar merhaba. 2013 yaza evleniyorum inşallah. çok mutluyum ama bazen bi mutsuzluk kaplıyor içimi. aklım, duygularım bir gidip bir geliyor adeta. Sevdiğim adamla evlenicem, 2 yıldır birlikteydik zaten ve mutluyuz ikimiz de. Fakat ara sıra içimi bir hüzün kaplıyor. Kendimi yalnız hissediyorum.. Garip duygular içerisindeyim. Ailemden ayrı kalma düşüncesi falan sanırım beni etkiliyor. Aynı şehirde olucaz bir de!! Sizlerde veya yakınlarınızda böyle şeyler yaşayanlar oldu mu? Hissettiklerim bu duygusallığım normal mi acaba? Hem konuşmaya hem dinlemeye çok ihtiyacım var.. Böyle şeyler hissettiğim için kendimi suçlu hissediyorum. B