Arkadaşlar herkese tekrar çok çok teşekkürler.. Ne diyeceğimi, ne yazacağımı bilemiyorum karşınızda. Çok yüce gönüllüsünüz diyebiliyorum sadece. Bugün yine doktordaydım ama başka sebepten. Tiroidimde de nodülüm var benim o da ameliyattan sonraki kontrollerde çıktı. Bir kere biyopsi yapıldı ama sürekli kontrol altında tutmamız lazım dediler. Aynı zamanda Haşimato tiroidi olduğu için ilaç kullanmam gerekiyor. Nodülde büyüme vs görürsek kanserden şüphelenip ameliyat edeceğiz diyorlar. Çünkü biyopside yalancı iyilik çıkabilirmiş ve benim nodülümde kireçlenmiş alanlar vs olduğu için küçük bir nodül olmasına rağmen riskli durumda. Takdir edersiniz ki bir daha ameliyat olmak istemediğim için şimdilik kontrolle işi sürdürebilmeme seviniyorum. Ama ya kansere dönerse diye de ödüm patlıyor. Normalde çok hafif olarak bilinen tiroid ilacı bile bana ağır geliyor. Tansiyonumu yükseltiyor biraz. 3 aydır ara vermiştim kullanmıyordum ama TSH'ım 6,42 olmuş o yüzden tekrar başlıyorum. Yani gördüğünüz gibi ben hastalıklardan uzaklaşmaya çalışsam da sık sık hatırlatıyorlar kendilerini. Artık grip vs gibi nedenlerle hastaneye gelenleri kıskanmaya başladım Şaka bir yana 1 kere hastaneye gidilip ilaç yazılıp gönderilen hastalıklardan hiç denk gelmiyor bana. Hep ömür boyu kontrol gerektirecek hep ölüm riski taşıyan hastalıklar. Bir daha hastaneye yatarsam artık sadece doğum için olsun demiştim daha önce içimden. Ama tiroidi bu halde beyin ameliyatı geçirmiş birinin çocuk sahibi olma ve onun büyüdüğünü görme şansı ne kadardır Hayallerimle umutlarımla arama o kadar büyük, kalın duvarlar sokuldu ki, artık mutlu hayaller kurmaya çalıştığım zaman bile " onlara asla sahip olamayacağım " diye korkup yine üzülüyorum. Ne olur artık bana da güzel şeyler olsa. Çok şey mi istiyorum?

Öyle düşünmeyin... hiç öyle düşünmeyin. Haksızlık olur onca insana... 23 yaşındayım. Ben 3 yaşımdayken annemin kalp kapağı değişti. Kucağına koşup atladığımı dün gibi hatırlarım. 10 yaşımdayken aynı sebepten tekrar ameliyat oldu. Yıllarca kan sulandırıcı içti. Ve doktorun yanlışlıkla fazla doz vermesi yüzünden 20 yaşımdayken annem beyin kanaması geçirdi. Ben öğrendim, anneme ben söylemek zorunda kaldım. Saat 4 gibi öğrendim. 5 te annemle hastanedeydik. Sabah 11'de ameliyata aldılar... Sabaha kadar testler yapıldı. Araştırma hastanesiydi. Güvenmedim, Eskişehir'deydik. İstanbula getirmek istedim. Yolda ölür dediler... Getiremedik... Ameliyattan çıkması mucizeydi, gerçekleşti Allah şükür. Çıktı 3 gün sonra tekrar kanama başlamış dediler. Tekrar yıkıldım. İlaçla geçti o da çok şükür. 4 gün hiç uyumadan başından ayrılmadım. Suratının farklı yerleri şişti, ameliyattan önce o uzun saçlarını komple kazıdılar gözümüzün önünde... Ben oturup ağlamaktan başka bir şey yapamadım. Hastaneden çıktıktan sonra kalp doktoruna kontrole gittik, ben de olayım dedim. Bende de kalp kapak yetmezliği çıktı. Ameliyatından 2 ay önce de kontrole girmiştim. Yoktu öyle bir sorunum. Üzüntü bile var olmayan sağlık problemleri çıkarıyor. Kedinizi üzmeyin, kurtulduğunuza sevinin yine de... Beterin beteri var, umutsuzluğa kapılmayın. Bizim başımızdan hiç eksik olmadı... Umarım siz de hiçbir şey tekrarlanmaz. Bir an önce kavuşursunuz sağlınıza...

iş yerindeyim gözlerim dolu dolu okudum ağlayamadım. benm annemde meme kanseri atlattı canım 5 seneyi geçti sürekli kontrol altında ve inan insan zamanla alışıyo. bizde başta çok korktuk çok üzüldük ama bu insanı psikolojik çökertmekten başka bir işe yaramıyo. çok şükür annemin artık bişeyi kalmadı. bu olmucak anlalmına gelmiyo ama öyle düşünerekte yaşanmaz. sende düşünme artık. 1. hayatın bitti ama yepyeni bir hayat açtın gözlerini. biz kadınlar güçlüyüz yıkılsakta yine kalkmayı bilitiz. seninde güçlü olucanı biliyorum. kendin için olmasada ailen için kocan işin arthur için... onlarıda kendini de üzme seneler geçicek çocukların olucak. sen yine kontrollerini yaptırıcaksın ama hiçbişey çıkmıcak Y

Yazan iyi dileklerini ileten herkese tekrar teşekkürler Önceki

Ben yeni konu sandım önce çoook sonra dank etti

İki sene onceki konu sabah sabah beni aglatmaya utanmiyor musunuz ya... coktan iyilestigini umut ederek gecmis olsun kardesim.

geçmiş olsun. Allah bir daha böyle şeyler yaşatmasın.

Aa gerçekten 9 sene olmuş tekrarlamamış. Yani geçmiş olsun. Neden bu karamsarlık anlamadım. Bence terapiye gitmelisiniz. Çokkk mutlu olmalısınız ben sizin adınıza çok mutlu oldum

okurken ağladım resmen nasıl duygularını ifade etmişsin ben seni anlıyorum zorgünlerdir eminim ama atlatmışsın çok şükür çok çok geçmiş olsun rabbim birdaha yaşatmasın.. Önceki

canım öncelikle çok çok geçmiş olsun... bence olumsuz düşüncelerini bi an önce kafandandan atman lazım. bak, ilk ameliyata girmeden önce de hep olumsuz düşünmüşsün ve gerçekleşmemiş çok şükür. şimdi de olumsuz şeyler düşünerek boş yere kendini üzme. hayatın ne kadar kıymetli olduğunu sen bizden daha iyi biliyorsundur. hayatını böyle şeyler düşünerek hem kendine hem de sevdiklerine zehir etme. olumlu şeyler düşün ki olumlu şeyler yaşayasın. rabbim seni sevdiklerine bağışlasın ve bir daha hastalık yüzü göstermesin inşallah... francesca Hayat 1 gündür, o da bugündür.. tek ayak

Bende gözyaşları içinde okudum Allah korusun seni o hastalıktan, bir daha göstermesin.. Sevdiklerinle ailenle sağlıkla huzurla uzun bi ömür diliyorum senin için. Bebek düşünmen hiç saçma değil. Önce doktorunun görüşünü almanı tavsiye ederim. Eğer doktoruna göre durumun engel değilse düşünme bile istiyorsan, eşinde istiyorsa.. Kimsenin ömür garantisi sağlık garantisi yok, anne olmak en doğal hakkın. iPhone 'den Kadınlar Kulübü aracılığı ile gönderildi

çok üzüldüm =( Allah şifa ve güç versin size. ne desek acınızı hafifletemeyiz. inşallah bundan sonra huzurlu bir hayatınız olur...

canım rabbim acil şifalar versin yazdıklarını okuyunca çok üzüldüm. Rabbim dermansız dert vermesin. en azından erken teşhis edilmiş ameliyat olmuşsun canım ne bileyim beterin beteri var benimde bebeğimin parmakları eksik doğdu her iki elindede 3 parmaklı doğdu ve sağ kolunda ulna kemiği yok neden neden ben neden biz diye çok düşündüm acaba neden böyle oldu neden bizim başımıza böyle bir şey geldi dedik. bende çok üzüldüm ilk zamanlar ama hastaneye gidip geldikçe daha kötülerini gördükçe maske takmış saçları dökülmüş küçücük çocuklar güzel yürekli masum bakışlı hiçbirşeyden haberi olmayan minicik yürekleri gördükçe ağladım üzüldüm halime şükrettim rabbim akıl noksanlığı verseydi elleri olduğu halde kullanamazdı, ayaklarında problem olsaydı yürüyemezdi dedim daha kötü birşeyi olmadığına milyonlarca kez şükrettim. Yüce rabbim herşeyi ne güzelde yaratmış. Elbet vardır bir sebebi herşeyin. dağına göre kar verir ve kaldıramayacağı yüküde kuluna vermezmiş. Hepimiz bi şekilde sınava tabii tutuluyoruz işte. moralini yüksek tut kötü şeyler düşünerek aklını meşgul etme güzel şeyler düşünki iyi şeyler olsun dua et kalbini ferah tut. Elbet rabbim bi çıkış yolu gösterir. Emin ol çok şeye sahibiz. Şükretmemiz gereken o kadar çok şey varki. Rabbim sağlık sıhhat şifa versin cümlemize inşallah. öpüyorum seni. k. i. b düşünme kötü şeyler. bak bahar geldi yeniden açtı çiçekler hergün hayat yeniden başlıyo...

Canım, annelik evet çok kutsal, evet çok güzel, bunu istemende de çok doğal ama şu durumda büyük sorumluluk senin için, hiç durmayan baş dönmeleri yaşaman senin bebeğine bakmana engel, çokta kolay deği bebek bakımı, öyle yataığına koyunca uyuyacak bişey değil, herşeyi düşünmen gerekir, etrafında bebek sahibi olanlar varsa takip et, incele, danış, gün içinde neler yapıyorlar, nasıl geçiyor günleri. bunları gözün kesiyorsa eğer düşün, yoksa senin çokta kolay olmayan yaşam standartlarını daha da zorlaştırır.

merhaba bu başlığı ben açmıştım, şimdi kendimi yine umutsuz hissettiğim bir anım olduğu için açıp bakayım dedim ve sizin bana destek olmak için yazdıklarınızı okuyunca gözlerim doldu, hatta ağladım. ama arkadaşlar maalesef hayat yazdıklarımızdaki gibi "inanınca geçer, güçlü durunca geçer " olmuyor ya da bana olamadı. ameliyattan beri düzelmeyen baş dönmesi ve denge problemim var. şöyle ki: belli bir hareket yaparken ya da aniden ayağa kalkınca değil, devamlı 24 saat devam eden şiddetli baş dönmesi. şiddetli sarhoşluk gibi. kulak falandır zannedip onun da ilaçlarını kullandırdılar önce ama doktorların son kararları: ameliyata bağlı bir sorun bu. biliyorsunuz sinir hücreleri yenilenip iyileşmiyor, felç olan insanların ömürleri boyunca öyle kalması gibi, benim de denge hücrelerim zarar görmüş sanırım. bir de kemik alınmıştı omuriliğin başladığı yerden sanırım o da kafamı iyi tutamamama neden oluyor. sürekli gözlerimin önünde uçuşan siyah noktalar vs de cabası. kullanılacak bir ilaç ya da yapılacak bir şey pek yok, vücudun zamanla bu yeni duruma adapte olmasını sağlamalısın diyorlar. hani kolu kopan insanın tekrar kolu yerine çıkmaz ama bir süre sonra diğer eliyle yazmayı ya da onu daha iyi kullanmayı filan öğrenir ya onun gibi. denge egzersizlerim filan var çok işe yaramıyor. geçen seneki testte %78 çıkmıştı düşme riskim öyle söyleyeyim ( ama koltuk değneksiz filan yürüyorum diye doktor şaşırdı. zaten sadece yürürken değil otururken de devam eden berbat bir şey, bu bütün hayatını zehir ediyor insanın, çok sevdiğim sinemaya bile gidemiyorum doğru dürüst çünkü karanlıkta artıyor. oturduğum koltuk yattığım yatak hep sallanıyor gibi. sanki teknedeyim ya da çok içki içmişim. bu da algılamamı filan her şeyimi etkiliyor. ( ben çok az içki içerdim zaten başımın dönmesini eskiden de sevmediğim için, ameliyattan beri sadece 1 kez şarap içtim, artık hiç içmiyorum yılbaşı vs bile olsa ) ve yazdığım saatten anlaşıldığı gibi uykusuzluk devam. (şu an saat 03:54) işe dönemedim çünkü uzun süre bilgisayara bakamıyorum. zaten otobüse vs binemiyorum. arabada da kötü oluyorum kafama yastıklar falan koyup hafif uzanarak biniyorum mecbur olursam. yani çok kısıtlı bir hayat yaşıyorum, çok az şey yapabiliyorum yaptıklarım da hep bir camın ardından izler gibi ya da suyun altındaymışım gibi bir his veriyor. hayat çok zor ve yorucu bir hal aldı. yaşadığım her günün sonunda "bunlar hiç geçmeyecekse ben nasıl böyle yaşayacağım, bundan sonraki hayatımın ne anlamı var, tüm yaşamım gitti" gibi hissediyorum. çünkü buradan sonra çok düzelme beklemiyorum. işte belki de bu yüzden belki saçma diyeceğiniz bir isteğim var şu günlerde, ki eşim dışında şu an ablam annem bile bilmiyor, sadece sizinle paylaşıyorum: çocuk sahibi olmak istiyorum! sizce bencilce mi aptalca mı? ya hamileliğim döneminde başım döner de hiç ayağa kalkamazsam? ya çocuğu boynumdan dolayı taşıyamazsam? ya doğduktan sonra şu halimle ona yeterli olamazsam? ya da hastalığım tekrarlarsa ve onu çok küçük annesiz bırakırsam? bunları düşüne düşüne yaşım 31'e geldi ki bu zaten hamilelik şansını azaltan bir şey. bir de benim hastalıklarım var -tiroid filan da var, kontrol altında ama sonuçta ömür boyu o hastalık da var, ilerleyebilir, ameliyat gerektirebilir - yani çok mu saçma olur çocuk sahibi olmaya çalışmam? şu an daha tam deniyoruz bile sayılmayacağı için hiçbir yakınıma söylemedim, ama 2 gündür acaba şu an hamile olma ihtimalim var mıdır diye bir düşünce düştü içime, içimde öyle bir his var! ve bunun hissi bile beni mutlu ediyor. kasıklarım ağrıyor gibi sanki ama başka belirti de yok. ama sadece duygusu bile güzel işte. sizce benim çocuğum olur mu olursa bakabilir miyim durumum nasıl olur? her türden görüşlerinize açığım çünkü çok zor durumdayım Diademe Duanın gucune tutundum. bekliyorum

Dünya sınavlarının en katlanılmazı veya en zor katlanılanı sağlık ile sınanmak. Oldukça zor, hem fiziken hem ruhen yıpratıcı bir süreç yaşamışsınız, yaşıyorsunuz. Operasyondan hareket edebiliyor olarak kalkmışsınız.. Allah beterinden esirgesin.. Yüreğini ferahlatıyor insanın şükürler olsun diyebilmesi... Olumsuzluğa odaklanmaktan sıyrılmaya çalışın.. Terapi desteğini bırakmayın.. Sürekli negatifliğe kanalize olmak da stresi tetikler.. Birçok hastalık da strese oldukça duyarlı.. Terapi ile olumsuz düşüncelerden uzaklaşmak ruhen olduğu kadar fiziken de rahatlatır sizi.. Daimi şifa, daimi huzur dilerim size ailenize ve evladınıza..

Bu saatte ciğerim parçalandı acaba ne durumda bebeği nasıl çok merak ettim inşallah çok iyilerdir M meredithgrey 2013-2022'de vivelamour ve 2022'deki felidaee'yim. Üyelik

Allah'ım ağlaya ağlaya okudum.. Çok şükür ki herhangi kalıcı bir hasar görmeden o ameliyattan sağsalim çıkmışsınız.. Sevdiklerinizi tekrar görmüşsünüz, tekrar tatile çıkabilecek fırsatlarınız, tekrar sinemaya gidecek vakitleriniz var. Çok büyük bir sınavı atlatmışsınız. Şöyle söyleyeyim, hayat baştan aşağı sınav ve siz bunu hastalık ile geçiriyorsunuz. Sabrınız, dualarınız, sevdiklerinizin doktorların inancı boşa çıkmamış. Sadece sınanıyoruz. Kimisi evlat acısı ile, kimisi gençliğini başkalarına feda ederek, kimisi para ile kimisi aşk ile sınanıyor işte.. Ama sizi takdir ettim. Şu saatten sonra sadece hayata tutunmanız gerekiyor. Her şey sizin elinizde, çok ama çok zor şeyler yaşamışsınız. ama bu saatten sonra ikinci bir sayfa açmak da sizin elinizde hayatı kendinize zindan etmek de.. İyileşin ve eşinizle dostlarınızla, ailenizle güzel bir hayat sürün. Siz en zor sınavı geçmişsiniz. Yaşam sınavını.. Bundan sonra hiç bir dert sizi bu kadar hırpalayamaz, güçsüz düşüremez. Arthur u da öpün yerime :) Onun sayesinde öğrenmişsiniz bir nevi her şeyi.. Çok ama çok geçmiş olsun, saygılarımla..

OKurken gerçekten çok üzüldüm, çok zor zamanlar geçirmişsiniz ama bu size verilen 2. bir şans. Mutsuzluk, umutsuzluk içinde olmak yerine her şeyden daha çok zevk alamaya başla, etrafındaki her şeyin kıymetini daha iyi bilerek daha mutlu ol. 2 kişi tanıdım beyninde tümör olup ameliyat olan ve ikisi de hayata daha bir tutunmuş güçlerini mutluluklarını imrendiğim insanlar, belki böyle olaylardan sonra insanlar küçük şeyleri kafasına takmıyor. Umarım siz de istediğiniz tüm mutluluklara sahip olursunuz. Rengeyigi

hayatgibi yine ben... seninle hep aynı dertleri yaşamışız biliyormusun daha önceki yazımda troidimden bahsetmemiştim konu o degil diye şimdi sırası gelmişken deginmek ve umutsuzluğunu hafifletmek istiyorum ben 16 yıldır haşimoto hastasıyım ve ilac kullanıyorum ilk ameliyat olacağımda yapılan testlerde tsh 84 çıktı doktorum sen nasıl ayakta dolaşabiliyorsun diye hayret etmişti tabi bunu düşürdükten sonra ameliyatlarımı oldum.. cocuk sahibi olmana engel bir durum degil bu hastalık ben ilac kullanarak hamile kaldım iki kızım var günlük hayatta bana en cok sinir yapıyor onun haricinde alıştım artık.. güzel şeyleri güzel düşüncelerin yaşatacak sana senden başka kimse yardımcı olamaz hayat cok kısa ve cok da güzel değerini biz daha iyi biliriz dimi tekrar diyorum ki kendine iyi bak

Allah sana ve senin gibi tum hastalara sifalar versin. insallah bidaha yasamazsin ve tamamen biter. gwencooper Broken Hearted

Canım ablam öncelikle çok büyük geçmiş olsun. Allah'ım sana ve kimseye böyle bir acı yaşatmasın. Allah'a yine şükretmen gerekmez mi başına bir şey düşmüş ve hastaneye gitmek zorunda kalmıssın ve ameliyat olmussun şu an da iyisin. Bizim senden ne farkımız var yarın başımıza ne geleceğini nereden bilebiliriz?Tek yapmamız gereken Allah'a dua etmek. Sen moralini yüksek tut. Yeniden olur mu, tekrarlar mı diye düşünmemeye çalış. Bunları düşünmek sana sandıgından daha fazla zarar verir. Unutma seni seven çok insan var. Onlar için kendine çok iyi bak. Dualarımız seninle. Allah yar ve yardımcın olsun ablacım. Encokanneolmayisevdim En buyuk servetim 👧 Anneler

bunları yasamak kolay degil zaman ister atlatmak icinde ama ben eminimki bunlarıda asıcaksın bana kalırsa cok guclu bir insansın burda herzaman bizlerle dertlerini sıkıntılarını paylasabilirsin P pompon_89

Emin ol daha kötüsü de var. Babam tiroid kanseri ve teşhis konmadan önce bir şeylerin ters gittiği fark ettik ama ne kadar tetkik yaptıysak da ortaya çıkmadı kanser olduğu. Ta ki ağzından oluk oluk kanlar gelinceye kadar. Sonrasında en nadir görülen kötü huylu tümör olduğu ortaya çıktı ve bize ortalama 6 ay yaşar dediler. Bu hastalığa yakalanan Amerikadaki bir adam en fazla 1 sene yaşadı dediler. Ameliyat da yapmadılar keşke yapsalar diye çok üzüldük ama masada kalır diye almadılar ameliyata. Yapabileceğimiz tek şey moraldi. Hiçbir şey yokmuş gibi davrandık her şey normalmiş gibi. Hastamısın kendini nasıl hissediyorsun diye bile üstüne düşmedik hastalığını hatırlatmamak adına sadece uzaktan izledik ve takip ettik. Şimdi teşhis konulmasından bu yana 1.5 sene geçti Allah'a çok şükür. Onun için sana tek tavsiyem moral moral moral. Asla hastalığını hatırlama, hatırlatacak olanları uzaklaştır, aileni tembihle... Allah yardımcın olsun. U

İyileşmişsiniz kazanmışsınız. Hayata daha umutlu bir şekilde bakmanız gerekmez mi?Hayatın tadını daha iyi çıkarmanız...

Yazdiklarinizdan etkilenmemek mumkun degil. Gecmis olsun diyerek baslamak isterim soze. Hayatta en korktugum seylerden birdir benim de, evlatlarimin okullarinin bittigini ve kendi ayaklari ustunde durduklarini goremeden olmek, ya da onlardan birinin sagligini kaybettigini gormek.. Hergun dua ederim bunlar olmasin diye.. Kendi basima veya ailemden birinin basina gelene sahit olup korktugumdan degil, iste boyle baskalarinin acisini duymaktan ve neler hissettiklerini tahmin etmekten dolayi.. Boyle seyler her an herkesin basina gelebilir. Olum de hastalik da dogmak kadar dogal.. Aslinda sahip oldugumuz bu vucudun, bu mukemmel mekanizmanin butun organlarinin ve bagli oldugu sistemlerin uyum icinde nasil calistigini ogrendigimde yasamak mucize gorunmustu gozume.. Manevi ve fiziksel olarak daha guclenmek icin yapabilecek seylerin vardir mutlaka.. Maneviyatta dostlar onemli, konusmak, yazmak, acilmak, paylasmak onemli.. Yazacak, konusacak hicbirseyin kalmadigi gun derdin de hafiflemis olacak, butun hersey soylendiginde yani.. Unutmak mumkun degil tabii, bol bol dua et diyebilirim. Fiziksel olarak mutlaka egzersiz yapmaya baslamalisin. Bu konuda doktorunla ortak calismalisin. Sana su anki saglik durumuna uygun bir egzersiz plani, yuruyus, yuzme, vs. bir plan onermesi iyilesme hizini cok arttirir. Saglikli yasamin birinci kosulu da zaten dengeli beslenme, duzenli egzersizdir, herkes icin.. Buraya bir link koyuyorum, kisa bir video, belki seyretmissinizdir, herkesin gormesi gereken bir azim, ibret ornegi. Sahip olduklarimizin kiymetini bilmek, her gunumuzu bunu bilerek, herseyi tafamiza takmadan gecirebilmek adina. İbretlik Videolar İzle - Are You Going to Finish Strong? "Her insan hayatta zaman zaman bu derece umutsuz olduğu zannedilen durumlara düşebilir; hatta tekrar ayağa kalkabilmek için her türlü imkan ve enstrümandan yoksun da kalabilir&#8230; Şimdi sizlere soruyorum: Ben 100 kere tekrar ayağa kalkmayı denesem ve 100'ünde de başarısızlığa uğrasam, tekrar ayağa kalkabilme konusunda tüm umutlarımı yitirmeye hakkım veya şansım var mı? Yani artık sizce 101. seferi hiç denemeyi dahi düşünmemeli miyim? Maalesef benim öyle bir şansım yok; yaşamımı devam ettirebilmek için ne yapıp edip tekrar ayağa dikilmek zorundayım! Ne yapıp edip kendime ayağa kalkmak için bir destek noktası hayal etmek, bunu yaratmak zorundayım. İşte şimdi yapacağım gibi&#8230;" Marjinaly

Ağlayarak okudum yazdıklarınızı. Neden mi? Kolon kanseri ataltıp ölümün kıyısından hayata dönmüş bir adamın karısıyım da ondan. Ama siz artık ağlamayın. Neden mi? Çünkü ben "Korkmuyor musun?" "Ya olursa gene?" diyen herkese ve en önemlisi iç sesime inat o adamla evlendim ve o adamdan bir çocuk yaptım. Ve geçtiğimiz ağustosta sevdiğim adam 5. yıl kontrolünden de temiz çıkarak bir daha kanser olma riskini tıbben benimle eşitledi de ondan. Ve ben biliyorum ki biz mutlu oldukça, biz sevdikçe, çok sevdikçe, biz iyi şeyler yaşadıkça onun yeniden kanser olma riski daha da azalacak. Artık mutlu olma ve mutlu etme zamanı.

Çok geçmiş olsun. Yazdıklarını gözyaşları içinde okudum inan. Allahım inşallah bir daha yaşatmasın ne sana ne de bir başkasına. Güzel düşün herşey güzel olsun inşallah Rabbim sevdiklerine bağışlasın. asude_bahar

Canım öncelikle çok geçmiş olsun. Geçen hafta ben de araba kazası geçirmiştim arkadan sırtıma ve başıma kamyonet çarptı.. çok şükür iyiyim şuan.. Bunların dışında 2 kere farklı sebeplerden ameliyat oldum, ameliyat psikolojisi gerçekten çok farklı bişey seni anlayabiliyorum.. Elbette ki senin yaşadıklarının ve hissettiklerinin yanında küçük kalıyor bunlar, ama şunu bil ki bu dünyada yaşadığımız sıkıntılar, hatta ayağımıza ufak bir taş bile çarpması günahlarımıza kefaret oluyor ve sen büyük bir sınavdan geçiyorsun, İNŞALLAH bu sıkıntıları bu dünyada yaşatarak bizlerin günahlarını affediyor rabbim ahirete birşey bırakmıyor.. Kafandaki olumsuz düşüncelerden sıyrılmaya çalış, mesela bu gece uyuyacağım Allah'ın izniyle de, dua et uyu canım benim.. Allah'ım seni bu dünyada ve ahirette güzelliklerine nail kılsın, bir saniye sonra kimin ne olacağı belli değil Allah'ım sana uzun ve hayırlı ömürler versin eşinle çok mutlu ol.. Rabbim şifanı versin canım.. K kizilca

Allahım içim paramparça oldu okurken Rabbim kimselere göstermesin ya... Evlerden ırak...

Gözyaşlarıyla okudum. Allahım bir daha göstermesin yaşatmasın aynı acıları yrn3

Seni cok iyi anliyabiliyorum, hastalik cok etkiliyor insani. Bende bundan bir sene önce cok kilo vermistim, hic birsey yiyemiyordum ve bu yüzden mide agrilarim oluyordu. Ben mide agrilarim icin doktora gittim ama guatrin büyüme yapmis ve cok calisiyor ilerde kanser olma riskin var diyip ameliyat tarihimin yazdigi bir kagidi elime tutusturdular. Aglayarak geldim ve önümü zor gördüm araba kullanirken. Ve bende senin gibi neden ben diye sormustum aglayarak. Nitekim ameliyat oldum, tüm guatri aldilar cok sükür sonuclarim iyi cikti. Hergün hap aliyorum. Ben hala kilo alamadim, hergün sana nolmus böyle sorularina cevap veriyorum insanlarin, ameliyat izim hala cok belli oluyor, aa gecmemis güzel yapmamislar diyenleri dinliyorum her seferinde. Ama hic biri umrumda degil. Bir ay boyunca su icerken her seferinde bogulma tehlikesi geciyordum, bir ay boyunca sesim kisikti ve ben öyle kalicagini sanmaya baslamistim ama hepsi gecti gitti. Kötü ihtimalleri düsünerek hayati kendine iskence haline getirme lütfen. Yasadiklarin cok zor anliyorum seni. Ama artik kötümser olma lütfen, sen kendini neye inandirirsan onu yasarsin bunu unutma. ezel_72 Kötü Kedi

rabbim şifanızı versin ondan ümit kesilmez.. sakın isyan etmeyin.. hayatta herkesin imtihanı hatta imtihanları var... buda sizin imtihanınız demekki... yaşamayan bilemez evet doğru ama allahtan yardım dilemekten başka çare yok... sağlık en önemlisi... sağlık gidince herşey ne kadar basit değersiz... allah kaldıramayacağımız yükten fazlasını vermesin... amin... H

hayatımız o kadar güzel kurgulanmış ki diye düşünmeden edemedim okurken... Arthur un sayesinde ölmekten veya felçli kalmaktan kurtulmuşsunuz bence... bir cana bakmanın mükafatı olarak size bu olay yaşatılmış ve 2. hayatınıza başka biri olarak devam ediyorsunuz sanki... Yaşadıklarınız yazdıklarınızla falan özetlenecek gibi değildir eminim o rüya olsa keşke isteğini çok iyi bilirim... Ama insanlar kanser oluyor kanserden değil ölüm korkusundan hastalığın verdiği üzüntüden ölüyorlar bazen... sizin içinde bence olumlu düşüncenin önemi çok büyük biraz kaderci olup bu duruma alışmaktan başka çarenizde yok. Ah vah edip sizin kendinize daha çok acımanızı sağlamayacağım. çünkü bir insan kendine acıyorsa daha da dibe vuruyor. her mr a kadar size bağışlanmış harika hayatın tadına çıkarmaya çalışın. bırakın hayat aksın oluruna bırakmaya çalışın mr sonucunuz her seferinde temiz çıkacak diye düşünün kafanızı ordan uzaklaştırın ki tekrar etmesin ama bunu kafamdan atmak zorundayım diyerek yapmayın bu sefer bu yüzden strese girersiniz. Yardım alın hayatın akışına kapılmaya çalışın yalnız kalmayın uzun süreler evde kalmayın... uzaktan davulun sesi hoş gelir diyor olabilirsiniz haklısınızdır da ama yardımcı olabilmek adına yazdım bunları. Çok çok geçmiş olsun ve uzun sağlıklı bir hayatınız olsun. şirketin kamyonlarına gereken bakımı yaptırmadığı için 31 yaşında 1 yaşında bebeği ile felç kalan arkadaşımın da hiç bir suçu yoktu beyninde tümör de yoktu ama arabasında sıkışıp kaldı... kendiside tıp dr u ve uzman hekim. ama hiç bir çare bulunamadı malesef. o yüzden kime ne olacağı hiç bir zaman belli değil bence biraz da şans penceresinden bakmak zorundasınız tekrar tekrar geçmiş olsun sabırlar sağlıklar diliyorum kocaman sevgilerimle...

yazdıklarınızın her bir satırını göz yaşları içinde okudum kendimi sizin yerinize koydum çok zor zamanlar atlatmışsınız lütfen geriye kötümserlikle bakmayın iyi düşünün biliyorum zor ama iyi düşünün ki iyi olsun kötü şeyleri düşünüp çağırmayın geri... Umutla mutlulukla bakın hayatın tadını çıkartmaya bakın bilmiyorum psikiyatrik tedavi görüyomusunuz ama gitmiyorsanızda yinede gidin yeniden bi başlagıç yapmaya çalışın Unutmayın Allah kimseye kaldıramayacağı yükü vermez dua edin bol bol ve lütfen kendinize çok iyi bakın... M

çok kötü bır durum ama sız çok güçlüsünüz bu yazdıklarınızdan bellı oluyor daha görcek çok uzun yıllarınız var asla pes etmek yok o senı değıl, sen bu tümörü sonuna kadar yenmelısın!! tamamen yok olana kadar! Çok geçmış olsun G

güle oynaya girdiğim foruma okuduğum bu yazınla salya sümük ağlar bi şekilde devam ediyorum. nasıl gerçek ne kadar soğuk yazdıkların. okumam bittiği andan bu ana içimde allahım nolur iyileşsin cümlemi kaçıncı kez tekrarlıyorum bilmiyorum. ama çok başka dokundu bana yazdıklarn ve bir tokat gibi çarptı yüzüme.. rabbim sana bu olayı birdaha yaşatmasın. en büyük dileğim bu. nolur ona sığın ve korkma. bu bile bi işaret değil mi? iyi olacağın yönünde bir işaret! sen o doktora gittin bunu en kısa yoldan teşhis edip kurtulmak için. ben adım gibi eminim ki o MR ı ömrün boyunca tekrar tekrar çektirsende, hiçbrşey çıkmayacak. dualarım seninle. şifaların en büyüğünü en fazlasını allahım sana versin.

Okurken göşyaşlarıma engel olamadım. Gerçekten tekrardan yaşayarak yazmışsın. Geçmiş olsun.. Rabbim sana şifa versin. Artık dediğin gibi ikinci bir hayatın başındasın. Yeniden doğmuş gibisin. Tertemiz bir sayfa aç kendine. Ve lütfen hep olumlu düşün. Pozitif düşüncenin okadar çok yararı var ki.. Bunu yapamıyorum diyorsan pozitif düşünce kurslarına katılabilirsin POzitif düşünceyi bir yaşam felsefesi edin kendine. Olumlu düşün ki olumlu olsun. O illet aklına geldiğinde kov kafandan gitsin. Sana eşinle ve kedinle uzun mutlu sağlıklı bir hayat diliyorum :) H

Canim hayirlisi olsun cok sevindim. Daha kese gorunmez hcg degeri 1500u gecince gorursun 1 hafta 10 gun sonra gorursun insallah. Iyi seyler dusun hamileligin tadini cikar bir kadinin vucudu kendini bu donemde tamamen yeniliyor sana iyi gelecegine inananiyorum. Allaha emanet olun ikinizde

Bir arkadaşım hamileyken beyinde tümör çıkmıştı. O sırada ameliyat oldu. Şimdi ikisi de iyiler. Hatta çocuk 7 yaşında. Tek sorunu bi astımı var işte. Neyse, umutsuz olma sen. Ama senin yerinde olsam önce bir vücudumu toparlamaya çalışırdım. Allah yardımcın olsun. Z

cook gecmis olsun. inan okudukca Allahim sen afiyet ver dedimAllah seni ailene ve sevdiklerine bagislasin.

Oncelikle cok cok gecmis olsun Senin yasadiklarini tam olarak anlamamiz mumkun degil yazdiklarimiz yasadiklarini da hafifletemez daha 28 yasinda gencecik biri icin bir anda cok agir seyler yasamissin gercekten Yazdiklarin arasinda ozellikle 2 kucuk bolumu biraktim cunku bence cok onemliler Birincisi eminim insan ne kadar yapmamasi gerektigini bildigi halde yaptigi bir sey neden benim basima geldi boyle bir sey diye kendine sorup durmak Ama sizin icin eminim ki bu sadece bir imtihandi ki boyle mucizevi bir sekilde bir anlik bir olay bir dusme sonucu gittiginiz doktordan bambaska bir sonucla ciktiniz evet belki ameliyatlar tedaviler cok agir bir donem gecirdiniz ama Allahin sevgili kuluymussunuz ki boyle bir olay sonucu cok erken bir asamada bunu fark etme sansiniz oldu Insan diyebilir tabi madem Allahin sevgili kuluydum neden basima boyle bir sey geldi Belki bunun cevabi da ikinci paragrafta saklidir Yazmissiniz ya aslinda kendimi mutsuz sanarken aslinda ne kadar mutluymusum diye Belki bu olay aslinda ne kadar mutlu ve sansli bir hayatiniz oldugunu size hatirlatmak amacli idi ve yasadiklariniz cok agir ama eminim ki siz bu olaylarin altindan kalkabilecek kadar guclusunuz bakin 1 sene gecmis ustunden cok seyler yasamissiniz ama bu yasadiklarinizi bize aktarabiliyorsunuz kolay degildir paylasmak bunlari hic tanimadiginiz insanlarla Bence tekrar basima gelebilir diye dusunmeyin Kimin basina ne gelecegini kim bilebilir Bu hastalik tekrar etmeyecek kesin deseler yarina yasayabilecegimizin garantisi var mi yok Siz bu yasadiklarinii hayatinizin degerini anlamak icin bir ders olarak dusunun ve siz bu sinavi atlattiniz yaninizda sevdiklerinizle Bundan sonraki her ani degerini bizden cok daha iyi bildiginiden bizden cok daha guzel yasamaya calisin Umarim agrilariniz da en kisa zamanda gecer ve bu yasadiklarinizi sadece gelmis gecmis bir kabus gibi hatirlarsiniz S

İnsan böyle bir yazı okuduğunda donup kalıyor, ne desem de bir ışık yakabilsem diye düşünüyor. Şimdi söyleyeceklerim, asla teselli etmek amaçlı, boş ve soğuk sözler olarak algılama lütfen.. Hayat öyle bir oyun ki, bu oyunda rollerimizi seçmiyoruz, bize bir rol veriliyor içine katacağımız anlamlar ise bize bırakılıyor. Ben böyle düşünüyorum. Neden ben? sorusunu bir çok durumda hepimiz kendimize sormuşuzdur. Kimine çok hafif gelebilecek şey, diğerine çok sıradan bir olay gibi de gelebiliyor. Olayları yorumlamalarımız, kattığımız anlam çok farklılaşabiliyor. Bazen öyle büyük bir sınavla sınanıyoruz ki, bu sınavlardan çıktığımızda, hayat bize eskisinden çok farklı gelebiliyor. Yeniden doğmak dedikleri bu olsa gerek.. Eski "ben" e ait her şey silinip, yenisinin doğması... Sen yeniden doğdun... Hayatın içinde, her an hepimizin başına gelebilecek bir sınavla sınandın. Büyük bir sınavdı, ama sana kattıklarını, hayata bakışını, kendine bakışını yeniledi. Düşün öncesini ve sonrasını... Belki önceden kendini çok önemsemiyor, bedenine gereken önemi vermiyor, insanların söylediği iki üç kelimeye günlerce takılabiliyordun. Şimdi düşündüğünde, belki çok komik ve sıradan gelebilecek olaylar seni günlerce hayattan soğuttu belki... Hayatın ne kadar değerli olduğunu, yaşadığımız her an'ın çok önemli olduğunu öğrendin. Bunu bu hayattan göç edip hala öğrenememiş milyonlar varken, sen öğrendin. Hala öğreneceklerin var, hepimizin olduğu gibi. Nefes alıyorsak öğreneceklerimiz ve etrafımızdakilere de öğreteceklerimiz var. Önünde iki seçeneğin var bundan sonra. Güçlü olup tekrar hayata neşeyle bakmayı başarmaya çalışmak, etrafındakilere, belki seninle benzer sıkıntıları yaşayanlara, umut ışığı olmak... Ya da, Sıkıntılarını daha da ağırlaştıracak ruh haline bürünüp, yaşayacak günlerini daha da ıstırapla, neden ben? sorusuyla kendine acıyarak geçirmek. Seçim senin... Şimdi diyebilirsin, "uzaktan konuşmak ahkam kesmek kolay, gel sen de benim yaşadıklarımı gör" diye İnan yazdıklarını okurken her cümlende sanki ben yaşıyormuş gibi hissettim. Bunu da bilmeni isterim. Bildiğim bir şey varsa, o da yaşadığımız hiç bir şeyin sebepsiz olmadığı. Bu yaşadığın şeyden alacağın dersi aldıktan sonra, bir sonraki tümör çıkar mı? çıkmaz mı? Bundan sonra ne kadar ömrüm kaldı gibi şeyler düşünmeyeceksin. Bu hastalığı sana Yaradanın verdiği bir hediye olarak düşündüğün gün, ayağa kalktığın ve YENİDEN DOĞDUĞUN gün yani senin DOĞUM GÜNÜN olarak kabul edeceksin... Dualarım seninle... İnşallah o gün çok yakındır... BeyazPatik35 Carpe Diem Anneler

Arkadaşlar, galiba içimdeki his doğruymuş! Adetime 1 gün kalmasına rağmen dayanamadım idrar testi yaptım bugün, silik de olsa iki çizgi vardı çok şaşırdım eşimi aradım akşam işten gelince beraber gittik kan vermeye 53 çıktı! 3-4 haftalık hamileliğe işaretmiş sanırım. Yarın kadın doğumcuya gideceğim ama galiba hamileyim!!! Sizce de bebek var mıdır kese görünür mü? Adetim gecikmeden yaptırdığım için biraz korkuyorum kimyasal veya dış gebelik olabilir mi diye tecrübeli olanlar yazabilir mi? Mutluluktan eşim de ben de ağladık, dayanamadım ablama da söyledim daha annem bile bilmiyor emin olmadan söylemeyeyim dedim! Var mıdır bir kuzucuk?

Merhabalar, öncelikle cok gecmis olsun Allahim sifa versin, insaallah bir daha hicbir sorunla karsilasmazsiniz bu hastalikla ilgili. Hersey insanlar icin neden diye sorgulamayin ALLAH a sükredin, ölümü yada felc olmayi beklerken sapasaglam cikmissiniz ameliyattan cok sükür. Bakin simdi ne güzel hayellriniz de var hamile olmayi planliyorsunuz. Sabredin sükredin derim nacizane. Hepimizin sükredecek birseyimiz var hayatta. Önceki

geçmiş olsun gerçeten çok etkilendim rabbim bir daha yaşatmasın ama siz böyle olumsuz düşünürseniz iyileşme süreciniz uzar mutlaka bir terapi alın yeniden hayata başladım sayın ve pozitif düşünün eminim atlacaksınız...

uzun zaman bekledim bu yazıyı yazabilmek için ama insan bir türlü hazır olamıyor işte.. başıma o kadar büyük bir şey geldi ki.. ben daha "bunun" bana olduğunu kendime itiraf edemedim.. hala kendimi hepsinin bir rüya olmasını umarken buluyorum.. yatacağım, yeterince bekleyeceğim, tertemiz bir uykuya dalacağım ve uyanınca.. yanımda uzanan eşime bakıp "aşkım çok kötü bi rüya gördüm " diyeceğim.. o da isteksizce dinleyecek.. sonra yine en büyük derdimiz evimizin taksidi olacak, araba bozulursa nasıl yaptıracağız diye üzüleceğiz en fazla, çözmekte en fazla zorlandığımız sorun "Arthur'un mamasını almayı unutmuşuz, bu saatte nereden bulacağız?" olacak.. ben en kötü ihtimalle ne yapacağımı hep biliyor olacağım.. ama olmuyor.. ben artık ne yapacağımı bilemiyorum. ben plan yapamıyorum.. 20 Mayıs'ta ilk kez oldu. ben hayatımda ilk kez, 20 Mayıs 2011'de, ne yapacağımı gerçekten bilmiyordum! bir hastanenin bahçesinde, bir kolumda kayınpederim, bir kolumda aşkım "ne yapalım şimdi nereye gidelim" sorularına cevap veremiyordum! hayatımda ilk defa! düşünsenize bir.. 1 gün önce her şey bambaşkaydı, bir gün sonra ben orada dikilmiş ağlıyordum! 19 Mayıs tatildi, mucize eseri ben evdeydim, mucize eseri nöbet bana düşmemişti iş yerinde, sevgilim de çalışmıyordu, hafta içi bir gün ikimiz de evdeyiz, aylaklık edebiliriz, istediğimzi yapabiliriz. mutlu olabiliriz. belki de hayatımda son kez! kim bilebilirdi ki.. Arthur beni peşine düşürecek, ben onu evde kovalarken küçük tuvaletin kapısını çekeceğim, kapıya takılı spor aleti başıma düşecek ama hiçbir şey olmayacak.. hafif bir şiş, morluk bile yok.. ama ben korkacağım, ertesi gün işyerinde bana rahat vermeyecek başımdaki ağrı ve izin alıp doktora gideceğim, doktor "nörolojik muayene çok iyi aslında pek gerek yok ama tomografi de çekelim" diyecek. ben tomografiden döneceğim. doktorla beraber oturacağız bilgisayarın karşısına. size tomografiniz üzerinden bir şey göstereceğim diyecek. -bakın başınıza darbe aldığınız yer burası. -evet. -hiçbir sorun yok gördüğünüz gibi. -evet. -kafatasınız falan da sağlam çatlama falan yok.. -evet çok iyi. -aşağı doğru iniyorum şimdi bakın beyin sapında problem yok. -evet -omuriliğin tam başladığı yerde bir sorun var. başka bir şey bu. -nasıl yani? -orada olmaması gereken bir şey var.. -evet? -bakın büyütüyorum görüntüyü. bu kitle omuriliğinize baskı yapmış.. -kitle? derken? -hemen boyun MR'ı çektirmeniz lazım aşağıya yolluyorum sizi.. -durun ben MR'a giremiyorum. -çok acil bir konu bu, sanırım anlatamadım. omuriliğinize baskı yapan orada olmaması gereken bir şey var diyorum size! -tamam baktırırım sonra detaylı. şimdi işe dönmem lazım. -çok ciddi durum diyorum. -yani en kötü ne olabilir? -en kötüsünü söyletmeyin şimdi bana. -orada kalsa olmaz mı şu an ben hiçbir rahatsızlık hissetmiyorum. -tomografiye bakarak yorum yaptırmayın bana hayatınız hakkında. acilen MR çektirmeniz gerek diyorum. -ailem yurtdışıda onlar gelsin çektiririm haftaya -o zaman kağıt imzalayacasınız burada. -ne kağıdı? -doktorum beni uyarmasına rağmen gerekli tetkikleri yaptırmadım. sorumluluk bana ait yazacaksınız. -ne demek şimdi bu? -bir haftanın bile önemi var demek.. hala olayın tam farkında olmadan doktorla pazarlık yapıyorum. yalvar yakar bir açık MR merkezinin kartını alıyorum, çünkü ben gerçekten ayık halde MR'a giremem. ama bugün mutlaka çektirip hemen getireceksin sonuçları ben seni hocalarla görüştüreceğim diyor. hocalar derken? iyi huylu da çıksa kesinlikle ameliyat olacaksınız diyor... iyi huylu?.. zaten iyi huylu gibi görünüyor. etrafı kireçlenmiş. uzun zamandır burada demek ki ama bi şikayete yol açmamış. hemen çıkartılırsa... Allahım tümor bu! tümor var beynimde. kafamın içinde tümor var. ben anlamadan yıllardır büyümüş hem de! bir de omuriliğe baskı yapıyor. sakat kalacağım, öleceğim ya da! ya da sırayla ikisi de olacak.. hastaneden fırlayıp bir taksiyle gidiyorum MR'a.. eşimi arıyorum kapıda, çektiremiyorum tek başıma. sakinleştiricilerle filan zorla giriyorum açığına bile. görüntüleri CD'ye attırıp dönüyoruz hastaneye.. bana ilk bakan doktor ve bir radyolog bakıyorlar görüntülere önce. teşhisten emin olunca, hocaların hocası diye bahsettikleri bir profesörün odasına giriyoruz. 4-5 doktor bakıyor bana ve haberi veriyorlar: kafanda tümör var. beyin zarı tümörü! menengioma. omuriliğine baskı yapıyor. başlangıç seviyesinden hem de. biraz daha büyüse boyundan aşağısını felç eder. başka tedavisi yok iyi huylu da olsa ameliyatla çıkarılacak. hepsi hemfikirler.. rahatlar.. ben ağlıyorum.. olduğum yerde çakılmış bekliyorum.. patolojiye gitmeden anlaşılmaz, o ancak ameliyattan sonra olur ama, iyi huylu gibi gözüyor, diyorlar. 2-3 gün içinde ameliyat tarihi verecekler bıraksam. eşimin kolunda yarı baygın oradan ayrılıyorum. devlet hastanesine de gidelim diyorum. özel hastaneler hemen ameliyat ister belki gerek yoktur diyorum hala. kabullenmiyorum hala.. teşhiste bi yanlışlık vardır diyorum hala! koskoca profesörlere inanmıyorum! düşünsenize! insan başına gelmeden anlamıyor. ama kabullenmenin neden zor olduğunu ben o saniye idrak ediyorum. konduramıyorsun! başka bir doktora gideceksin, yok canım bişeyin bi fıtık başlangıcın var, rahatsızlık verirse ameliyat olursun, hadi dön işine demelerini bekliyorsun. aynı gün devlet hastanesine de gidiyoruz, ama devlet hastanesindeki doktor, daha da soğuk, teyit ediyor durumu. eşim, görümcem, kayınpederim, ben, karşısında dururken yanına çağırıyor bizi: -siz misiniz? diyor. ama yüzünde öyle bir bakış var ki. o zavallı, o çaresiz sen misin der gibi bakıyor. belki bana öyle geliyor. -benim.. -omurilik başlangıç seviyesinde tümör var. -e.. ev.. evet.. -ameliyat olacaksınız. yalnız bu boyundan aşağısını felç eder. -nas-nası-nasıl yani kurtulma şansım yok mu? -zor bi ameliyat. tümör baskı yapıyor.. geçen hafta iki tane yaşlı hasta masada kaldı bu ameliyatta.. ama ilerlemişti onların ki.. elini kolunu sallayarak yürüyerek çıkanlar da oluyor tabi. gidenler de var. ama kalanlar da var! o buz gibi masada narkoz altında yapayalnız ölenler yani! ya da uyanıp elini kolunu boynundan aşağısını hareket ettiremeyenler! o hastanenin bahçesine çıkıyoruz. ve soruyorlar "napalım? nereye gidelim?" BİLMİYORUM! HAYATIMDA İLK DEFA NE YAPACAĞIMI BİLMİYORUM. ağlamak ağlamak ağlamak.. inanamamak... hele o sabah uyanmaları.. insanın içinde bir ocak yanar mı? benim göğsümde yanıyor. uyanır uyanmaz. içim ateş gibi, karnıma yayılıyor sancılar, gerçek fiziksel bir ağrı bu! içim yanıyor dedikleri işte bu. o zaman anlıyorum.. keşke hiç anlamasam.. aşk acıları, yakınları kaybetmek bile buna benzemiyor. beyninde bir tümör taşımak. Allah kimseye göstermesin. tüm samimiyetimle söylüyorum Allah düşmanıma bile vermesin o duyguyu... sakat mı kalacağım ölecek miyim belli değil ve ben daha 28 yaşındayım! neden ya neden ben neden neden NEDEN NEDEN NEDENNNNNN.. NAPTIM BEN BUNU HAK EDECEK KADAR! NAPTIM ALLAHIM NOLUR AFFET GERİ AL BUNU RÜYA OLSUN HEPSİ ALLAHIM NOLUR o gün 20 Mayıs 2011 Cuma. benim birinci hayatım bitti. haftasonu tatili araya girince ben 2 gün bu duyguyla yaşadım. 2 koca gün hiç susmadan ağladım. annemler Portekiz'deydi, geldiler.. anneme söyleyemedik. babama da ben söyleyemedim. ablam söyledi. pazartesi günü 2 doktordan daha randevu aldık. ikisi de MR'a baktı. ben ikisinin karşısında da ağladım. ikisi de aynı şeyleri tekrarladı. ameliyat olacaksın! ama ben bir hafta sonra tatile gidiyordum. paramız yetmeyecek diye korka korka çok güzel bir otelde rezervasyon yaptırmıştık! 19 Mayıs'tı 3 gün önce, ben evde eşimle kedimle mutluydum, kendimi mutsuz sanıyordum ama mutluymuşum ben. yaşıyormuşum ben! allahım burda bana nefes yok. ameliyat filan olamam ben diyorum. önce planladığım tatile gideceğim ben diyorum. psikiyatriste görünüyorum, herkesin yapma etme bir an önce gir ameliyata demesine rağmen, ben yanıma eşimi ve bir kutu yeşil reçeteli ilacımı alıp tatile gidiyorum. sebebini anlamıyor, neden bir an önce girmiyorsun diyorlar. çünkü ben o masadan kalkacağıma inanmıyorum! kalksam da elimi kolumu kullanamayacağım, ya da beynim ödem yapacak hasar kalacak kimseyi hatırlayamayacağım, bitki gibi boş bakacağım belki insanlara, belki aşık olduğum adamı tanımadan ben, bir hastane odasında onun suratına bakacağım! belki de bu benim "ben" olarak son 1 haftam. anlatamıyorum ama yine de gidiyoruz. Kaş ve Kemer.. eşsiz güzellikler, tekne gezileri, Patara, Kekova, Demre, Kaputaş.. ağlasam da, dönüşte olacaklardan korksam da hepsine gidiyorum.. ve 8 Haziran'da ameliyata girmek üzere 6 Haziran'da İstanbul'a dönüyorum. ameliyattan önceki 2 gün belki de yaşadığım en zor günlerdi. anneannemlere gittim.. alışverişe gittim, hastanede giymek için pijamalar aldım. son gün sinemaya da gittim belki de son gidişimdir diye. İstinye Park'ta Karayip Korsanları, 3 boyutlu. herşeyi denedim ama o göğsümde yanan ocak, hiç sönmedi. hele sabah uyanmak! Allahım nolur kimseye gösterme. başka türlü anlatamıyorum bu duyguyu. kimse bu duruma düşmesin. ameliyattan bir gün önce anestezi muayenesine gittim. o doktorun karşısında da ağladım. o gün eşimin ateşi çıktı. soğuk denizlerde yüzmektendir sandım ama üzüntüdenmiş, ben ameliyata girince düşmüş. ablamla eşi bize geldiler o gece evde ikimiz oturup oturup düşünmeyelim diye. tatili filan anlattık, fotoğraflara baktık. belki de son günlerim diyorum ben içimden. sabah babam almaya geldi. arkada ablamlar, ben annemden habersiz, yastığımı ağlaya ağlaya öpüp çıktığım evimin önünden ameliyata gittim. elimde sevdiceğin yıllar önce hediye aldığı bir ayıcık... burada doktor hastane ismi filan vermek belki sakıncalıdır, ama Türkiye'nin en iyi hastanelerinden birinde, Türkiye'nin en iyi doktorlarından birine ameliyat oldum. ameliyata girmeden, odada hazırlıyorlar sizi, kıyafetlerinizi çıkarttırıp ameliyat elbisesi giydiriyorlar, varis çorabı giydiriyorlar, damar yolu açıyorlar.. ben bunları nasıl yaptırdım? nasıl dayandım.. ağlaya ağlaya.. canımdan can kopa kopa.. hani bi efsane vardır, sana bir ilaç veriyorlar, güle oynaya giriyorsun ameliyata diye.. bana öyle bir şey vermediler.. sadece 1 tane sakinleştirici verdiler o da o üzüntüye etki metki etmedi.. arkadaşlarım kuzenlerim bayağı bi kalabalık ile beraber gittik ameliyathane kapısına. görseniz bir film sahnesi zannedersiniz.. ben son an kapıda yatakta yatarken "yol bitti mi geldik mi?" diyorum telaşla.. evet burası diyorlar. "ne olur girmeden bi vedalaşayım son kez sarılacağım durun" diye haykırıyorum. duruyorlar. deli gibi ağlıyorum artık zaten narkoz vermeseler de bayılacağım neredeyse. eşimi kendime çekip Arthur sana emanet diyorum. öpüyorum kokluyorum.. Allahım nolur bi daha yaşatma! o da ağlıyor. kaçıyor artık kollarımın arasından yoksa giremeyeceğim. sonradan anlatıyor ben ameliyata girince kopmuş zaten arkadan herkes.. ağlamayan kalmamış.. yönetmen orada "tamam" dese bitecek bir film gibi.. zaten böyle şeyler sadece filmlerde olur di mi?.. biri evet desin.. ama demiyor.. bir gün önce karşısında "uyanamamaktan korkuyorum ben" diye ağladığım kadın, anestezi uzmanı, melek gibi, tatlı rüyalar göreceksin ve uyanacaksın korkma demişti bana.. ameliyathaneye girer girmez, "şimdi tatlı rüyalar başlayacak" diyor... benim korkum narkozu son anda vermeleri. yani saçlarımın kazınmasını masaya sabitlenmemi filan bekleyecek olmam. Allahıma çok şükür ki narkozu hemen veriyorlar. kapkaranlığa sürükleniyorum ve sonra ilk hatırladığım eşimin ismini haykırarak kalkmaya çalışışım! o yanımda dikiliyor zannetim bir an. öyle değilmiş. hayalmiş. kafanızı kaldırmayın lütfen diyorlar. ameliyat bitti mi dediğimi hatırlıyorum. bitti diyorlar. doktorun ellerine sarılıyorum. bana 15 sn kadar gelen bir süre tekrar kendimden geçmişim. sonra tekrar gözümü açtım. 1 saliselik zaman dilmi içinde aklıma ellerim ayaklarım geldi. oynatabiliyordum! onu anladım... sonra da zaten bağırmaya başladım. kafamdaki korkunç ağrıyı çünkü o zaman algıladım. sanki kafamı ortadan yarmışlar ve kapatmamışlar. öyle beynim açıkta kafamda baltayla filan duruyormuşum gibi bir ağrı. 4 saat aralıksız bağırdım. yoğun bakımda. 5 dk. için yanıma bir kaç yakınım geldi gitti ama ben hep bağırdım. ağrı dayanılmazdı. benzer ameliyat geçirecekler varsa isterlerse buraları okumasınlar. bünyeden bünyeye değişirmiş tabi ama ilk gece inanılmaz bir ağrı oluyor. nörolojik vaka olduğunuz için uyutmuyorlar. ağrı kesicileri son haddine kadar verdik dediler, ama ben tam 4 saat aralıksız bağırdım. ne kadar ayıp hastanede bağırılmaz falan denilecek gibi değil. hani birisi kolunuzu alıp büker falan da istemsiz bağırırsınız ya. bağırmadan durulmayacak kadar ağrıdı. ilk gece yoğun bakımda geçiyor. yanınızda bir yakınınız da olmuyor. doktorlara bayıltın beni ölmeye razıyım diye yalvardım ama bayıltmadılar. sabaha kadar o ağrıyla yaşadım. sabah o büyük ağrı geçmişti ama yerine yine hatırı sayılacak bir ağrı bırakmıştı. 5 gün hastanede yattım, ameliyat sonrası da 10 ay kadar geçti ama hala ağrılarım geçmedi. biraz azaldı ama hala boynumu tam hareket ettiremiyorum. uyuyacak bir pozisyon bulamıyorum. kafamın arkası hala uyuşuk, bacağımın üzerine yatmışım da karıncalanmış gibi.. hastane günlerimi sonraki olayları filan artık bu yazıda anlatamayacağım, ama gerçekten zor bir sürecin içindeyim. ameliyattan beri hiçbir gece 1 saatten fazla uyumadım. 15 dk dalıyorum sonra 3-4 saat uykusuzum. işten ayrıldım. günlerim başıma neden bu felaketin geldiğini ve bundan sonra ne olacağını düşünmekle geçiyor. kendimi oyalamak için herşeyi yapıyorum ama sorular gitmiyor. neden oldu bu bende? tekrar olmaması için ne yapmalıyım. bu soruların yanıtları yok. patoloji sonucum iyi huylu çıktı. çok şükür. zaten kötü huylusunda ortalama yaşam süresi 5-6 ay diyor nöroloji sitelerinde. iyi huylularda.. %20'si 10 yıl içinde tekrar edebilirmiş. şu an benim tedavim durdu. tümör alındı. MR çekildi. tamamı alınmış. şimdi yapacağım ameliyattan kaynaklanan sorunların iyileşmesine uğraşmak. ve 1 yıl sonra çekilecek MR'I beklemek. o temiz çıkarsa 1 yıl sonrakini.. sonra... kısacası çok karanlık bir yola girdim ben. her an acaba şu an tekrar içimde bi lanet tomurcuklanıyor mu, bir daha o acıları yaşayacak mıyım diye düşünüyorum. her gün her saat her dakika her saniye.. düşünün bir! daha da kötüsü bir daha olursa kötü huylu olabilirmiş, yayılım gösterebilirmiş, beynin farklı bir noktasında da olabilirmiş.. Allahım nolur bir daha gösterme.. ben artık iyileşeyim. eski ben olayım, unutayım diyorum ama olmuyor. benim artık birinci hayatım bitti. tekrar olacak mı olursa da daha kötüsü mü olacak diye bir bekleyişe dönüştü benim hayatım. hiç olmadığım kadar mutsuz, umutsuz ve psikolojik durumumun düzeleceğinden inançsızım. belki 5 yıl sorunsuz yaşayacağım ama ya sonra? ya sonra tekrar gelirse. ben bir daha nasıl mutlu olacağım Allahım nasıl hayata tutunacağım. bilen varsa yol göstersin bunca acı unutulur mu? olmaz bir daha boşver denilip hiçbir şey olmamış gibi yola devam edilir mi? bana edilmez gibi geliyor.. bir gün bir MR sonrası başıma daha gelecekler var gibi geliyor. korkunç ağrılara korkunç üzüntülere uzanıyor benim yolum.. nasıl dayanacağım.. Allahım nolur rüya olsun. bunlar benim başıma gelmemiş olsun ne olur.. düzelmesinin başka yolu yok bunun.. bir daha mutlu olmamın başka yolu yok..

geçmiş olsun allah beterinden saklasın.. acil şifalar... R

çok geçmiş olsun Yüce Rabbim bir daha göstermesin canım. Yaşam bize ne süprizleri olacak bunları bilemeyiz. kendini kötüye hazırlama ALLAH çok büyük. inş kötü gunleri çok ama çok gerilerde bırakırsın. gwencooper Broken Hearted

Gerçekten üzüldüm yani tarifi imkansız bir hüzün düştü içime allah şifa versin herşeyden önce rabbim ne derse o olur ki kötü günleri dua ile başımızdan göndereceğiz inşallah allah senin gençliğine bağışlamış bundan sonra üzülme ne kadar düşünürsen o kadar kötü olursun bence her yeni gün sana yeni bir mutluluk sunsun canım:):) Saraylim Vazgec gonul.. Vazgec sesini duyan

canım emin ol konun hepimizi çok etkiledi, ilk defa bu sabah yataktan kakınca, geleceğe dair kaygı, endişe duymadım, çünkü sağlıklıydım, kaç gündür migrenle savaşıyorum bende, sinirsel, stres, gelmiyor, üzüntü, istemiyor, ama sen gibi ağrılarım dayanılmaz değildi, inan yatıyordum, bunaldım, geldim buraya sana bakmaya, senden güç almaya, biz elimizdeki hiç bir şeyin kıymetini bilmiyoruz, taki elimizden gitme korkusunu duyana dek, ne kadar şükür edilecek şeyle var elimizde, en başta yavrularımız, yakınlarımız, bende kaybettim annemi çocukken, o da kanserdi, genç yaşta yumdu gözlerini hayata, bir murad alamadan, kuzularının büyümesini, mürüvvetini göremeden, inan daha dün annemin resmine bakıp ağladım, kucağında kardeşimle çekilmiş resmine bakıp, dedim anne neden bizde yokuz bu karede yanında, sen bu resmi çekilirken biz nerdeydik, kim çekti bu resmi, babammı dayımmı, teyzemmi, ananemmi, canım, annemle hatıralarım, hep hastaneye dair, çok yattı hastanede, giderdik ziyarete, en son kurban bayramının, son günü ağırlaştı, babam işten geldi, götürdü apar topar, biz sokakta oynuyorduk, en son baktı, bize arabanın arka camından, aklımda annemden son kalan kare bu oldu, babam geldi akşam, hafta sonu dedi, yatırdılar, ama pazartesi gideriz annenizi görmeye, biz dedik babama, pijama. çiçek alırız dedik, babam tamam dedi, meğer güzel annem, pazar gecesi, sabah 4 gibi, yummuş gözlerini dünyaya, dayım, teyzem, annanem başındaymış, bizi istemiş annem son kez getirin yavrularımı göreyim demiş, ama, doktorlar izin vermemiş, işte böyle canım, şimdibende anneyim, iki yavrum var, çok şükür büyüdüler, ama hep içimde korkuyla yaşadım, ya onları bırakıp ölürsem, annesiz kalırlarsa diye, dualarımda hep Rabbim yavrularımı büyütüp evlendirmeden canımı alma diyorum, onları bırakıp gitmek çok zor diyorum. canım toparlan, acılarını dindirmen için tedavi görmüyormusun, hemen iyileşemezsin bu bir gerçek, ama sende biraz çaba göstermelisin, ileride anne olucaksın, o günleri düşün, bak yaşyorsun, nefes alıyorsun, güneş doğuyor her gün senin için, çık balkona, hava ne güzel, yap bir kahve kendine, kuşları dinle, bak sana yaşam sevinci taşıyorlar, eşin yanında, onu düşün, ben artık sevdiklerime kıyamıyorum, derdimle onları üzemiyorum, benimde hayatta ablam, babam, kardeşim, çocuklarımdan eşimden başka kimse yok, onlara sarıl sende, iyiyim de, mutluyum çünkü yaşıyorum, siz varsınız de, bak nasıl onlarda sevinecekler, sen iyi olunca onlarda iyi olacaklar, çok yazdım canım, inşallah güzel bir ömür geçirirsin sevdiklerinle... cice_k

Allah razı olsun mu diyeyim, ne diyeyim sizlere bilemiyorum. Çok teşekkürler tüm yazdıklarınız için. Buraya daha önce hiç başlık açmamıştım, tanıdığım dost olduğum kimse de yoktu. Kim okuyup cevap yazacak benim problemime diye düşündüm. Ama evde yalnızdım ve artık dayanacak durumda değildim kendi düşüncelerime. Tanıdıklarımı arayıp dert yanacak yüzüm de kalmamıştı, aylardır beni dinlediklerinden. En sonunda açtım sizlere derdimi. Ve siz öyle cevaplar yazmışsınız ki! Biz ülkemizi bu yüzden çok seviyoruz işte. İnsanlarımız dünyanın en merhametli insanları. Hele kadınlarımız. Dünyanın en harika kadınları. Nasıl üzülmüş herkes, nasıl derman olmaya çalışmış kendi üslubuyla. Artık her gün bakacağım başlığıma. Yeni mesaj gelmemiş olsa bile eskileri ezberleyene kadar tekrar okuyacağım. Hepinize minnettarım hepinize. Hele benim için gözyaşı döktüğnü söyleyenler. Hiç tanımadığı bir insan için gözyaşı dökebilecek kadar yüce gönüllüsünüz siz. Allah hiçbirinize böyle dertler vermesin. Ben de şu yazdıklarımla kendi günlük dertlerinizi bir nebze olsun önemsiz hissetirebildiysem ne mutlu bana. Artık bu yorumları okuduktan sonra çok iyi olacağım demek isterdim. Ama maalesef herşey bir anda olmuyor. Yarın sabah büyük ihtimalle yine içimde büyük bir mutsuzlukla uyanacağım. Ama sonra hemen koşup buraya bakacağım. Öyle değerli ki sizin gibi iyi insanların burada olması. Yazdıklarımdan sanırım yanlış anlaşılan bir şey olmuş, benim çocuğum yok. 4 yıldır baktığımız canımız kedimiz Arthur var ona oğlum derim ağız alışkanlığıyla. Bazı mesajlarda çocuğum var gibi cevap verilmiş, iyi dileklerinize çok teşekkür ederim ama henüz bir evladım yok daha. Şimdiden sonrası için de çok umudum yok, çünkü o daha çok küçükken bana bir şey olursa annesiz kalırsa diye korkuyorum. Psikolojik tedavi öneren arkadaşlarım; onu da denedim. Önce psikiyatriste gittim ilaç verdi ancak 12 gün kullanabildim. Çok ağır geldi bıraktım. Sonra psikoloğa başladım bir kaç seans gittim ama o da çok pahalı geldi. Ben hala çalışamıyorum ve tek maaşla hem ev kredisi ödemek hem de evi döndürmek çok zor. Geçinmek için bulduğumuz yollar hep günü kurtarmaya yönelik ve tıkanma noktasına gelmek üzere. Yani benim hemen çalışmaya başlamam lazım ama ben finans uzmanıyım ve işim hep bilgisayarla. Ama şu an bilgisayar başında 1 saatten fazla oturamıyorum. Zaten sabah erken kalkıp yollara düşmek günde 10 saat çalışmak gibi efor gerektiren şeyleri de kaldıramam daha. Ne yapacağım bilemiyorum. Zaten psikolojimi adam gibi düzeltemememin sebebi fiziksel olarak düzelememem. Gün içinde sürekli hatırlatacak birşeyler oluyor bana. Unutup oyalanarak yaşayamıyorum. Yani maddi ve manevi çöküntü içindeyim şu anda

Çok büyük geçmiş olsun... Kuzenimde de bu tarz bir durum vardı ama çok şükür atlattı... Sayralow hayat seni sevince

şimdi oturup şükür etme zamanı hem şanslı oldugunuzu unutmayın sizin imkanlarınız varmış en iyi şekilde tedavi olabilmişsiniz ya böle bir rahatsızlığı olup tedavi olamıyanlar yada sizin gibi en iyi doktorların elinde ameliyat olamayanlar ne yapsın? . push ; YaseminYC Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

insan sağlığının kıymetini bilmiyor maalesef. hep dünya dertleriyle dolu yaşıyor gidiyor taki bi dert kapımızı çalana kadar. Allah bir daha yaşatmasın aynı şeyleri. inşallah ömür boyu ailenle sağlıklı ve mutlu bir yaşamın olur. S

Sana mesaj yazamadım bana mesaj yazarmısım ordan vereyım ismini, numarasını, instagram hesabını

ben onkolog değilim ama altı sene tıp fakültesi okudum ve hassas bir insan olduğum için mesleğimden nefret ediyorum. sana bişey söyleyimmi boşuna üzülüyorsun... evet çok travmatik bir durum atlattın seni gerçekten çok iyi anlıyorum... ama sana şunu söyleyebilirim vücudumuz hergün herçeşidinden malign hücre üretiyo yani en kötü huylusunu da üretiyor... ve vücudun bugün bunları yendi... bizler ne mucizevi organizmalarız tahmin bile edemezsin... şöyle düşüneceksin... hepimiz hergün bu hücfelere karşı savaşıyoruz... eğer daha güçlü olmak istiyorsan uyku düzenine bir çözüm bulmak zorundasın paketlenmiş gıdalardan uzak dur lütfen plastik damacanalardan su içme şekerli hiçbirşey yeme KANSER HÜCRELERİ SADECE VE SADECE GLİKOZLA BESLENİYOR bunu bulan adam nobell ödülü aldı anlatabiliyormuyum... yazları güneşlenerek d vitamini depola d vitamini hem hücresel düzeyde gençliği koruyo hemde kanseri ciddi bi şekilde engellediği kanıtlanmış... eeee bunları bizde biliyoruz diyebilirsin... işte bunları ve benzerlerini yapmayan adam hayatını kanserle sonlandırıyor... şimdi olmasa bile on yıl sonra... sen şu anda yemin eddiyorumm kanser hastalığı bakımındann TURP GİBİSİN... yani herkezz gibisin benim iyi huylı tümörüm mememde çıktı kardeşimin bacağında çıktı biz sadece çok şanslıydık tehlikesiz yerdelerdi... tümöral anlamda bizden farklı değülsün... omuilikte olması sende travmatik etki yarattı anlatabiliomuyum... bunun bir trafik kazası olduğunu düşün tümörünü unut artık o yok bir daha olmayacakta... sen normal ve sağlıklı bir insansın... bunu lütfenn gör artık kendine bunu yapma lütfen... NASIL UYUYABİLECEĞÜNİ uzmanlara danışmakla başla bu seninn için çok önemli ve bir süre çalışma sevdiğinn şeyleri yap bu durumu unutmaya çalış X xxxb

06/09/2006-04/04/2012 a lot like life.. yaz.. fırsat buldukça yaz.. daha da yaz.. her gününü, her saatini yaz.. senin gün be gün, saat be saat ne yaptığını merak ederiz.. sen yaz.. ve düşün ki dünkü yazınla yazdıklarınla tanışıp, 3 5 saat hayatına ortak olan biri senin için endişeleniyorsa, seninle ilgileniyorsa, seni merak ediyorsa, sevdiklerin için ne çok kıymetlisin.. endişelerini yazma, hisseder okuyan sen başka şeyler yaz.. gülmeler, ağlamalar, kitaplar, filmler, oyunlar, konserler. hepsi seninle gözünle yazılınca değerli olacak.. ne olur daha sık yaz.. yaz..

İlk okumaya başladığımda kesin kesi için para alsınlar diye demişlerdir dedim kendi kendime.. kurtulmuşsunuz bitmiş gitmiş hep mutlu olun Eşim kolunu kırdı birkaç sene önce ve bir doktor hemen acilen ameliyat dedi sonra iki doktora daha gittik kim alçıya aldıysa çok güzel almış ameliyata gerek yok dediler.. Doktorlar önemli insanlardır hayat kurtarırlar ama birkaç kişi canımızı çok sıktı Birkaç sene önce çok bilgisayara bakmamdan dolayı mide bulantısı ve baş dönmesi yaşıyordum gittik kontrollerim oldu iki farklı özel hastaneye gittik birinin doktoru bana direk kafanda tümör var eğer ameliyat olmazsam 3 ay ömrümün kaldığını söyledi şak şak diye.. Bende öyle bir durumumun olmadığını sanırım başka hastayla karıştırdığını söylememe rağmen inatla tutturdu En sonunda sinirlendim asıl sizde sorun var dedim bende bir rahatsızlık olsaydı anlardım dedim ve çıktım başka doktora götürdüğümüzde sağlıksınız o arkadaşın parası bitmiş herhalde kesi parası almak İçin uydurmuş dendi.. boşu boşuna ameliyat olcaktım inansaydım

ağlamamak için çok uğraştım ama tutamadım kendimi... öyle güzel anlatmışsınki her anını yaşadım sanki hemen kendimi senin yerine koydum istemdışı..26 yaşındayım allahım kimseye böyle hastalıklar vermesin ve umarım eskisinden bile sağlıklı hale gelirsin en kısa zamanda.. gözyaşlarıyla yapılan dualar kabul olurmuş bende öyle yaptım.. allaha emanet ol.. peonia

çok fena oldum okurken Allah düşmanıma bile vermesin gerçekten, Çok şükür ki sapa sağlam ayaktasınız, inşaallah tamamen kurtulmuşsunuzdur, güzel günler seni bekliyor Önceki

Çok çok geçmiş olsun. Umarım asla ne siz ne de hiç kimse bir daha böyle bir şey yaşamasın. Tüm hastalar için çokça şifalar diliyorum, ameliyatınız her ne kadar zor olsa da yine de atlatmıssınız, stres her türlü kötü seye yol açabilir vücudumuzda ve ruhumuzda, bu sürecin bittigini ve bir daha olmayacağını düşünün olumsuz düşüncelere kapılmayın sizi iyi hissettirecek şeylere yönelin modunuz hiç düşmesin kötü şeyleri çıkarmaya çalışın aklınızdan siz çok güçlü birisiniz, kötü günlerin geride kaldıgını düşünün kontrollerinizi aksatmayın kendinize çok çok iyi bakın tekrardan çok çok geçmiş olsun

Bebişi olmuş galiba en son onu yazmış hamileyim diye.

Çok geçmiş olsun canım... Kolay atlatılacak bir durum değil ama psikolojini düzeltirsen eminim beden olarak ta daha hızlı iyileşiceksin.. Bu konu bana babamın yaşadıklarını hatırlattı.. Belki hastalık olarak farklı ama babamın dirayeti beni hep şaşırtmıştır.. İyileşme azmi de.. Babam ben 7 yaşındayken yani yaklaşık 20 sene önce beyin kanaması geçirdi.. Tıp fakültesinde oldu ameliyatını hastanede sıra bekledi ameliyat için.. Ozaman sıra bekleyen 5-6 hasta vardı.. Babamın ameliyatına sıra gelmeden onun gibi olanların hepsi öldü ameliyatta.. oda arkadaşı da dahil.. Düşünsene ne kötü bir durum.. Sonra babam girdi ve sağsağlim çıktı çok şükür beyin damarına klips taktılar.. Ve doktorlar dediki klips atarsa kurtaramayız.. Babam ameliyat olup hastaneden çıktıktan 10 gün sonra ben çalışıcam dedi evde oturursam daha çok çıldırım dedi.. Doktorlar en az 2 ay çalışmaması gerektiğini söyledikleri halde.. Ve babam 15 gün sonra işe başladı bir de araba tamircisi... İşi ağır bir iş.. babamın ameliyatının üzerinde 20 yıl geçti.. Ve sağlığı gayet iyi.. beyninde bir klipsle yaşıyor.. Yaşama azmi ve mutlu olmak insanı iyileştiren en büyük etkendir bunu sakın unutma.. Belki saçma bir benzetme olucak ama ben grip olduğumda bile psikilojim moralim bozuksa 1 haftada geçebilicek grip 1 ay da ancak geçer.. Sende herkesin başına gelebilecek bir hastalık geçirdin ve artık iyileştin bunu beynine kabul ettir.. Etmiyorsa bastıra bastıra ısrarla kabul ettir.. Sabah kalktığında mutsuz oluyorum diyorsun ya sabah kalkar kalkmaz kendine bir uğraş bulmaya çalış.. Şükür ederek uyan.. ve bol bol dua oku.. Sen aslında iyileştin... Ama düşüncelerin hala hastalığı yaşıyor... Caulfield-

Gözyaşları ile okudum ve inanin aciniza bir nebze ortak oldum... Rabbim sağlık ile sinamasin, siz imtihaninizi vermissiniz. Beterinden korusun allahim. . dualarım sizinle. Sevgiler,

Sanki bir hikaye okudum... İnanın yaşadıklarınızı bir bir içimde yaşadım, Şükür ki sizinki güzel sonla bitmiş. Lütfen artık üzülmeyin yaşamaya bakın aldığınız her nefese şükredin.. Mutluluklar sizinle olsun...

canım yaşadıklarını okurken hıçkıra hıçkıra ağladım allah yardımcın olsun bence hayatta olmanın sevdiklerinle olmanın tadını çıkar allah seni sevdiklerine bağışlamış hayta hep isyan içindeyiz o olmadı bu olmadı oyumuz yok borcumuz çok ama sağlığımız var çok şükür demiyoruz en büyük hazinemizin sağlık olduğunun farkında değiliz taki bi hastalıkla yüzyüze gelince herşeyin boş olduğunu anlıyoruz allah bütün hastalara şifalar versin alah yardımcınız olsun herşeyi unutup hayata sımsıkı sarılın eşinizin ve sevdiklerinizin sizi dimdik ayakta görmeleri gibi mutlu edecek bişey olmadığınıda aklınızdan çıkarmayın allaha emanet olun Pepe

Cok uzulerek okudum Cok etkilendim Rabbim safi ismi hurmetine sifa versin Psikoloji oyle biseyki biseyi yasayinca tekrar olacakmis hissi oluyo insanda. Ama gectu gitti sukur ve geri gelmicek Allahin izniyle. Benim sahibim Allah de ve tevekkul et Sevdiklerin yaninda ne guzel onlara sıkı sıkı saril. Rabbim bidaha yasatmasin Bu olaydan okdr ders cikardimki...

Ööööööf Orhun Kitabeleri gibi konuyu okuttunuz meğer 2011 konusuymuş

geçmiş olsun.. artık kötü senaryolar yazmayın. ayağımız takılıp düşüp ölebiliriz de 5 dk sonra. bu herkes için geçerli. Allah ne kadar ömür vermişse o kadar yaşayacağız. Gitme zamanı gelince de gideceğiz onu kimse durduramaz. işte bu süreyi mutlulukla, huzurla, sevdiklerimizle geçirmek lazım. size 2. bir şans verilmiş. zordur eminim ama güzellikler bundan sonra sizinle olacaktır inşallah. bu arada terapiye falan gitseniz bu travmayı atlatmak için? Sibelim84

çok geçmiş olsun kötü ihtimalleri getirmeyin aklınıza %80'lik tümörü tekrar etmeyenlerin diliminde olduğunuzu düşünün, hayatın kıymetini çok zor bir sınavdan geçerek anlamışsınız, kendinizi üzerek de hasta edebilirsiniz üzmemeye çalışın... ne denir bilmiyorum yaşayan anlar neticede. ağlayarak okudum ben de inşallah her şey yoluna girer... SizBiz Maşaallah

Cok gecmis olsun canim Allh sükür et csnim iyisin daha kötusu olabilirdi Insahlah hamilesindir bak gör bebegin olsun hasta oldugnu bille unutacaksin Bebegin sana Mutluluk getircek, hem bu ay olmazada bidaki ay hic pes etme canim Allahim insh sana bi bebek nasip eder canimm dualarimdasin artik... disiua1905

Musmusu bana da ismini verebilir misin?

Çok şükür atlatacagi kadar eski. çok sevindim

çok geçmiş olsun yarıdan sonrasını okuyamadım zaten Nihil

Dun gece, devaminda okuyacaklarimdan korktum. Simdi enbastan sindire sindire okudum. Cok gecmis olsun.. Rabbim tekrar yasatmasin.. GXUXL84

hayatta hiçbirşey başımıza gelmez diye düşünmemeliyiz demekki. biz küçük bir gribi bile yine grip olduk diyoruz halimize hamd etmiyoruz. bende 28 yaşındayım. bir an acaba bende de böyle birşey varmı diye düşündüm. burada bütün arkadaşlarında yazdığı gibi neden neden diye kendini sorgulayıp durma. bu bir imtihan ve sabredersen kazanırsın, hepimiz kazanırız. rabbim sana vermiş seni bununla imtihan etmiş bunun üstesinden güzel bir sabırla geleceğinden eminim. sonrasını niye düşünüyosun ki... depremden sağ çıkan bir adam enkaz altında çıktıktan sonra şöyle bir eve bakıyormuş ki araba geliyor çarpıyor ve adam ölüyor. evet sonra kötüsüde olabilir zaten bu dünya geçici değil mi sen sabrederek ebediyetini kazanırsın. burada yaşıycağımız 60 yıllık ömür. dünya yaşantısı bir ağacın gölgesinde bir kaç dakika dinlenmek gibidir. ağrıların günahlarına kefaret olur inşallah. allah büyük bir sabır versin. ağrıların geçmesini ve bir daha yaşamamanı yüce allahtan bütün kalbimle istiyorum. allah yar ve yardımcın olsun...

Yazını ağlayarak okudum ve hala yanaklarımdan yaşlar süzülüyor.. Çok çok geçmiş olsun Rabbim bir daha böyle bir şey yaşatmasın size, ne size ne de sevdiklerinize.. Her şey bir imtihan herkes farklı şekilde sınanıyor işte ama düşünün ki geçti, bitti, gitti.. Ya hiç farkedilmeseydi ya dünyalar güzeli kediniz o gün yaramazlık yapmasaydı düşünmek bile istemiyorum.. Lütfen dik durun, kendiniz için, eşiniz için, aileniz için hatta kediniz için.. Çok güzel günler sizi bekliyor inşallah lupinus bir melek var tam

Aradan iki yil gecmis. suan durumunz nasil agrilarinizdan tamamen kurtuldunuzmu Bebeginiz hayirli olsun buarada novrain... Derin's

Yazdiklarini aglayarak okudum canim cok cok gecmis olsun. Allah bir daha gostermesin insallah. Arkadaslar yazmis ama ayni seyi dusunuyorum. Pozitif dusunmen sart. Yasadin bitti. Hastaligi surekli dusunerek cagirma. Allaha sukur iyisin artik. Kuantum fizigi ve dusunce gucuyle alakali kitaplar oku. Bol bol dua et. Yeni bir hayata basladin ve yeni hayatinda hastalik dusuncesine sakin yer verme. Yasandi bitti diye dusun lutfen. Allahim seni korusun. Esinle uzuun ve mutlu bir omur dilerim sana. . push ;

hikayenizi okudum ve annemle vedalaşıp onu böyle bir ameliyata gönderdiğim gün ve yaşadıklarım film gibi aktı gözlerimden.. hastanenizi ve doktorunuzu merak ettim.. bakın şöyle düşünün eğer çıkacaksa kaderinizde bu illetle tekrar karşılaşmak varsa zaten karşılaşacaksınız ama sürekli bunu düşünerek sürekli stres üzüntü içinde olarak belki bir daha hayatınız boyu karşılaşmayacağınız tümörle karşılaşmak durumunda kalabilirsiniz.. yani demek istediğim anın tadını çıkarın bakın Allah size bir de yavrucak vermiş bir ışık vermiş kötü düşüncelerden kurtulup yolunuzu aydınlatmanız ve feraha ermeniz için.. İyi düşünün iyi olsun.. Allah mutluluğunuzu daim etsin.. Önceki

Rabbim şifa versin. Çok zor bi durum gerçekten. Çevresinde bu gibi hastalıklara rast gelse de insan nedense kendine bir şey olmaz gibi düşünüyor. Genelde erkekler hep hastalık söz konusu olunca umursamaz davranıp bir şey olmaz derler. Ama insan hayata bir kez geliyor. Bin şükür ki erken fark edilmiş rahatsızlığınız ve herhangi bir sakatlık da oluşmamış Maşallah. Bol bol dua edin, moralinizi iyi tutun. Arthur u sevin oynayın. Ben evcil hayvan olarak algıladım çocuk değil sanırım :) Eğer hayvansa onların ne eşşek olduğunu çok iyi bilirim. Onlar bile anlıyo sahibinin morali iyi mi kötü mü :) Eşinize belli etmemeye çalışın oda mahvolmuştur çünkü. Ben hastanede çalışıyorum nelerle karşılaştığımı tahmin edersiniz. Şimdi bi kız var meme ca olmuş benden bi yaş büyük 1987 li. Düşünsenize onun içinde bulunduğu durumu ama genç nede olsa atlatacak ben eminim. Sizde öylesiniz gençsiniz ve hayat dolusunuz. Daha yapacak çok şey var bence. İnşallah moralinizi yüksek tutun. Kendinize çok iyi bakın. Ailenizle bol bol vakit geçirin. İnsanoğlu malesef acı bir durum olmadan fark edemiyor birbirinizin değerini şimdi daha farklı algılamışsınızdır. Sizi seven bir sürü kişi var hepinize geçmiş olsun diyorum. MUTLULUKLAR, HUZUR, SAĞLIKLI GÜNLER DİLİYORUM...

Goz yaslari icinde yazilan yazini goz yaslari icnde okudum normalde ben hep okur gecerim burdaki konulari ama sen oyle seyler yazmissinki... Inan nediyecegimi bilemedim ama yazmak istedim eminim agrilarin bas donmelerin dayanilmazdir Seninkiyle kiyaslayamamm ama gecen bikacgun boyunca tansiyon yuzunden basim dondu surekli gercekten zorbisey Seninki devamli bide bununla kiyaslanamaz Bebek istegini coktandir ugrasipta sahip olamayan belkide hic olamayacak biri olarak cok cok iyi anliyorum Heralde cok guzel biseydir annelik COcuk sahibi olmak istemen hic sacma degil bence Ama inan bu sizin karariniz ailenle falan konus bence drlara sor Bilemedim nedsem Kendini hazir hissediyomusun bir bebegin bakimina bunlari dusun Umarim hayatin yoluna girer Senin icin dua edecglm Rabbim hakkinda hayirlisini versin

cok gecmiş olsun canım cok agır şeyler yaşamışsın inan yazdıklarını gözlerim dolu dolu okudum insallah bir daha tekrarlamaz sevdiklerinle mutlu mesut yaşarsın Allaha emanet ol TatLiGaci Heidi ve

Hayirlisi olsun cok guzel bi haber!

Çok geçmiş olsun. Ağlayarak okudum. Ama siz kendinize çok eziyet etmişsiniz. Neden bu kadar kötü dusundunuz. Baştan ameliyat olucam bitecek deyin lütfen böyle yapmayın. Bu şekilde olumsuz düşünerek kötüyü cagiriyorsunuz. Siz hayata yeniden başladınız ve her saniyesi önemli tadını çıkarın. Pozitif düşünce gücüne inanıyorum ben kesinlikle Edit : konu 2012 de açılmış neden hortlatiyosunuz ya bende diyorum neden 5 sene nasıl geçecek diyor? Konu sahibi nasıl acaba şimdi

Evrende HİÇBİR ŞEY sebepsiz değildir.. İnsan aklıyla bunu anlamak zor belki ama gerçek bu... Evet bu acıları yaşamamış birine bunu söylemek kolay gibi görünebilir ama bazen çok kötü, dünyanın sonu gibi görünen bir olay bile güzelliklere vesiledir...

cok gecmıs olsun cnm. okurken cok etkılendım, hıssettım resmen her cumleyı... Allah sızı sevdıklerınıze bagıslasın. inşallah tekrarlanmaz bır daha. Allah sıze ve tum hastalara acıl sıfalar verrsın. Halongbay

bu sizin bayram edeceginz bi gün hem erken teşhis hemdee felç kalmamışınz nolur 2. baharınızı doya doya geçirin allahım saglıklı huzurlu yıllar ömürler nasip etsin sewdiklernzle melisa87 TUTUN ANNEYE

Çok çok geçmiş olsun, Allah şifalar versin. Benim de geçen Temmuz sol tarafı kontrol eden motor korteks bölümünde 5.4X5.4 cm bir tümör bulundu, oldukça büyüktü ve aniden ortaya çıktı, hepimiz için tam bir şoktu ama Allah'a şükür hepsi geçti, bu tarz psikoloıjik sıkıntıların olması da çok normal, sen takılma. Allah'ın izniyle her şey yoluna girer inşalllah. B

İnanın ben de gözyaşları içinde okudum, deminden beri ofiste farketmesinler die masanın altına eğilmilş gözyaşlarımı siliyorum.. Yaşadıklarınız gerçekten çok zor, ancak bu muhteşem bir durum.. hayattasınız ve sizi bir çok seven var, hayata tutunun ve asla vazgeçmeyin. Hep Dr. lar söylüyorlar, herşeyin ilacı moral diye.. Kötü şeyler düşünmeyin ne olur.. Eşiniz de sizi öyle üzgün gördükçe üzülüyordur, onu yalnız bırakmadığınız için minnettardır size ve Allaha, ama siz de onun gibi bu mucizeyi hakkıyla yaşayın.. Ya tekrarlarsa demeyin, şimdi bazımız evde, bazımız işinde bazımız yolda.. Zaten istanbulda ömrümüz yollarda geçiyor ve bir çok felaket-kaza haberi duyuyoruz hergün.. Ya yolda bana araba çarpar da ölürsem diye düşünürsek hepimiz paranoyak oluruz değil mi? Yaşadığınız bu günlerin kıymetini bilin ve sakın ha sakın o günleri artık düşünmeyin, ne gelirse Allahtan diyip yaşama, ailenize, eşinize sarılın.. Kendinizin de dediği gibi, kötü bir rüyaydı ve uyandınız, hepsi bu.. Sağlıklı günler sizinle olsun, Allah bir daha yaşatmasın inşallah

okuması zor yasamasını dusunemiyorum bile ama tumorun iyi huylu olması cok buyuk bir sans hicbirsey ilk gunku kadar can yakmaz derlerya zamanla sizinde bu dusunceleriniz son bulucak zor bir donemden geciyorsunuz keske olmasaydı ama olana care yok kotu seyler dusunmeyin psikolojisinizi bozmamaya calısın ki cok onemlidir cogu hasta kanseri bile moralle yeniyor lutfen sizde boyle dusunun psikologa gidin yardım alın kepi3

Çok geçmiş olsun. İnşallah bir daha yaşamazsınız bu acıları, dilerim kimse yaşamaz. Zor günler geçirmişsiniz, geçiriyorsunuz ama size düşen hatta her insanın yapması gereken, her an herşey olabilirmiş gibi yaşamak, nefes aldığımız her anın kıymetini bilmek. Kimsenin uzun yıllar sağlıkla yaşayacağının garantisi yok maalesef. Bunu bilip buna göre yaşamalı herkez. Z

Oncelikle cok gecmis olsun sukretmeliyiz arkadasim ben her sabah gozlerimi actigimda allahim sana sukurler olsun yeni bir gune uyandim rabbim verdigin nefese sukurler olsun diyorum sukurki hayattasiniz kimin ne zaman bu dunyafan gocecegini yalniz allah bilir ve elbette yasamimizin bir sonu var ama onemli olan her ani guzel dogru ve hakkini vererek yasamak. benimde babam aralik ayinda boyundaki tumorden ameliyat oldu babamin ameliyata girerkenki o sapsari yuzu hic gozumun onunden gitmiyor ve ameliyattan ciktigi ilk halini unutamiyorum ameliyati tam 8 saat surdu o bekleyis zaten zulumdu yemek yiyememesi basini hicbir sekilde yana felan cevirmeden saga sola oynatmadan durusu allahim onu oyle gormek hep ben sana kurban olurum dedim evet canim ses tellerinide kaybetti ben uzaktayim bir tel acip sesini duyayim desem o da yok simdi bir operasyon gecirdi ses cihazi takildi yine cok kotu diyolar eskiye dondu hicbirsey yiyemez oldu mutsuz ben yurt disindayim istedigim zaman gidemiyorum sadece sukrediyorum babacigim sag hayatta onu coook seviyorum ve sukrediyorum . push ; M merikeklik

Allah şifa versin bidaha yaşatmasın sağlığımızla sevdiklerimizle imtihan etmesin bu duyguları çok iyi biliyorum Visenyaa

yazınızı büyük heycanla okudum... kendinizi ne kadarda güzel anlatmısınız... bir yazar dahi bu kadar güzel anlatamaz... inş sağlığınıza kavuşursunuz... Allah böyle rahatsızlığını bir daha göstermez... yinede çok güçlü birine benziyorsunuz.. bu bir savaştı ve bitti.. kafanıza da fazla takmayın hayatınıza bakın... felçte kalabilirdiniz... buna şükür edin... bir insanın yürüyebilmesi gibi güzel şey varmıdır? D

Guzel gelismeler var, 4 mesaj yukariyi oku, konu sahibi guzel bir mujde vermis

Allahım şifa versin bir daha yaşatmasın T

size ikinci bir şans verilmiş ve bunu yaşadığınız her anın tadını sonuna kadar çıkararak değerlendirmek elinizde... bir an önce toparlanıp farkındalığınızın arttığı ikinci hayatınıza keyifle başlayın lütfen... Y

"kendimi mutsuz sanıyordum ama mutluymuşum ben. yaşıyormuşum ben! " ne kadar can alıcı bir cümle kurmuşsun canım. seni, aslında hepimiz anlatan bir cümle.. Kendimizi hep mutsuz sanıyoruz, yaşadığımız mutlulukları unutarak. lütfen bu cümleyi kendine tekrarla.. Kendimi mutsuz sanıyordum ama mutluymuşum ben. Ama bunu değiştirerek "yeni bir sans olarak düşün ve bu sans için mutluyum ben diye. unutma düşüncelerimizle yaratırız ve bizim nasıl baktığımız çok önemli.. İkinci bir sansım var bu hayatta diye düşün. sevgiler.

Her okuyan gibi bende gözyaşları içinde okudum yazınızı, rabbim acil şifa versin, sizi sevdiklerinize bağışlasın. CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

hayatta hiçbir şey tesadüf değildir. Allah demek ki sizin iyi olmanızı istemiş ve siz o gün kafanızı çarpmışsınız.. yoksa sizin haberiniz bile olmayacaktı bu tümörden değil mi? bu bile Allah ın bu hastalıktan kurtulmanızı istediğinin bir göstergesi bence... o yüzden bence bir daha tekrar eder mi diye düşünmeyin, olur mu? önünüzde sağlıklı çok güzel günler olacak sizin.. inanın buna... tüm kalbimle diliyorum bunu, siz de öyle yapın.. güzel haberlerinizi de bizden esirgemeyin...

çok geçmiş olsun... olumlu düşünün olumlu olsun. ALLAH şifalar versin inşallah unutursun o günleri kötü günlerimiz olmasa iyi günlerin kıymeti bilinmiyor ne yazık ki Sda01

Allah tekrarını yaşatmasın size.. hep mutlu olun inşaAllah A

büyük geçmişler olsun.. yazıyı temmuz 2011'de yayınlamışsınız kişisel blogunuzda, o tarihten bugüne kadar hala negatif şeylere odaklanmanız üzücü.. terapi desteği ile bu endişelerinizden kurtulmayı denediniz mi? camomile

gecmis olsun canim, gozyaslari icinde okudum yazdiklarini, ama nolur bu psikolojiden kurtul. bak ameliyat olmussun, tumor alinmis iyihuylu cikmis, elin kolun saglam felc olmamissin, dusun ki bir suru kotu ihtimalin hic birisi gerceklesmemis, sen cok kotu bir ruya gormussun ve ama uyanmissin bunu farket lutfen, kotu ihtimaller herkes icin herzaman var, kafasina tabela dusup yillarca komada kalan insanlar var, trafik kazalari, deprem, sel, heyelan, yangin vs bunlar hep var, ama var diye de hayati kendimize zindan etmiyoruz, ustelik cok buyuk bir sans eseri bu durum erkenden farkedilmis ve onlemler alinmis, bence lutfen artik bunlari dusunup kafana takma, yasama sevincini kaybetmek yari yariya olmektir, sen esinle kedinle ve sevdigin herkesle mutlu olmaya odaklan aynen amlyttan once kimseyi takmayip tatile gittigin gibi henuz cok gencsin, sana cok guzel, mutlu ve farkinda bir hayat diliyorum. sevgiler.

Öcelikle cok gecmis olsun, Rabbim birdaha göstermez insallah. Hastaliklar misafir gibidir, gelirler giderler.. Allahin izini ile. Bende kafamdan MR'a girmistim, o anki piskolojinisi ve sonuclari beklerkenki o ani cok iyi anlayabiliyorum. Tabiki nekadar empati kurarsak kuralim, yerinizde olamayiz. Ama herseyin hakkinda hayirlisi, su anki durumunuz size cok kötü gelebilir, piskolojinizi alt üst etmiste olabilir, ama ameliyata girerkenki halinizi düsünün, ya kalkamazsam sorusu daha kötü daha feci degilmi? Tümor BELKI tekrar cikabilir evet, ama ne malum yarin araba carparak ölmeyeceginiz? Beni yanlis anlamayin lütfen, demek istedigim, belkilere odaklanmayin, ölüm her an her yerde gelebilir, okadar uzaga gitmeyin. Bu hepimiz icin gecerli, cok zor bir ameliyattan saglikli bir sekilde cikmissiniz. Uyusuk bir bacak dünyanin en kötü seyi degil, uyusma hissi dahi bir hisdir unutmayin. Beterin beteri vardir. Iyi olacaginiza odaklayin kendinizi, size bagis edilmis hayatin tadini cikarin. Her dakika kendinizi dinlemeyin, hersey piskolojide baslar ve biter. Yok eger illaki düsünmem lazim diyorsaniz, belki tümör tekrar cikabilir AMA CIKMAYADABILIR'e odaklanin, bardagin dolu tarafindan bakin olurmu?! Tekrardan cok gecmis olsun. Rabbim birdaha sagliginizla imtihan etmesin sizi insallah. H

Çok geçmiş olsun. Neden ben sorusu aklınıza geldiğinde lütfen hastalığınızı başlangıç evresinde farketmenizi sağlayan o alakasız ve mucize olayı da anımsayın. Allah'ın seçip cezalandırdığı değil de zor bi soru sorduğu ama sevdiği bir kulu olduğunuzu düşünün. iyotsuztuz Eski slimsigara : tek ayak

çok geçmiş olsun canım... bazen tüm kelimeler tükenir insan ne diyeceğini bilemez ya şu an o durumdayım. Böyle şeyler hep başkalarının başına gelecekmiş gibi düşünüyor insan ama hayatta herşey bizim için işte.. İnşallah yaşayacağın güzel günler unutturur o günleri.. Nehir_0685 Canım Meleğim gel

canımmmmm benım bende gozyasları içinde okudum yazzdıklarını coooook gecmıs olsun öncelikle insallah rabbim saglıklı ömür nasip eder sana ardındanda hayırlısıyla iyilesmeyi nasip eder hersey insanlar için bugun saglamım bak ogrene ne olucagımı ALLAH bılır hersey imtihan sınav dusmez kalkmaz bir ALLAH moralını yuksek tut uzulme lütfen kendını ne kadar ıyı hıssedersen senın ıcın ıyııııııı... bende dun gece Allah korusun bana bırsey olsa evladımmm cok kucuk esım basının caresıne bakar illakiiiii bakıcak Ama evladımmm ben onu kıme emanet ederim o bensız nasıl yasar dıe ewhamlanıp duruyordum hersey insanlar için illakiii... anne olmak ahhhhh anne olmak o dunyanın en guzel duygusu rabbım herkeze nasip etsin sende anne olmalısın inan o hamılelık surecı ayrı bır tatlııı hergununde ayrı bır mutluluk var.4.5. aylarda canlanıor karnına tekme atıor hıssedıorsun bırden elınle gobegını sevıoun bebegımmmmmm benım dıeee dogumdan sonra ilk kucagına aldıgında kokusunu ıcıne cektıgınde cennetın kokusu sankıııı mıs gıbı tarıf edılemez o koku huzurrr O AN İŞTE BEN ANNE OLDUM diosun mınıcık eller yumuk yumuk acılmıyan gozler Rabbımmmm ınsallah sana Hayırlı Evlat Nasıp Eder Insallahhhh N

canım benim yaa yaşanabilecek en kötü anları yaşamışsın okurken kendim yaşamış gibi hissettim büyük bir acı bir anda insanın aklına herşey geliyor hani hayatım film şeridi gibi gözümün önünden geçiyor derler yaa bu o olmalı(( Allah Şifa versin tekrar göstermesin inşallah tekrar çıkmasın yüzün hep gülsün sevdiklerinle sağlıklı mutlu huzur içinde tonton bir nine olana kadar yaşa mutlu ol inşallah M missingandmygirl

Su konusmayi yapan insan mıdır? Insansa vicdanli midir? Bu nasil izah ediş daha önce malesef yakinende boyle bir durumu uslubu duymuslugum oldu. Yazik ya valla Umarim cok iyisinizdir

yazını okurken, babamın yaşadıkları geldi aklıma. onunda başka bölgesinde oluştu tümör. zor süreçlerden geçtik. kötü huylu ama başlangıç seviyesindeydi. kemoterapi gördü. çok şükür iyi şimdi. ancak oda unutamıyor, hernekadar erkek olsa güçlü görünsede değil. kontrol yaklaşınca korkuyor, üzülüyor, sinirleniyor, kısacası huyu değişiyor. bir yeri ağrısa hemen doktora gidip filimler çektiriyor. ama geçti sonuçta bitti o kötü kabus dolu günler. sanada geçmiş olsun. ağlamak üzereyim. Allah seni sevdiklerine bağışlamış, Allah birdaha yaşatmasın o zor günleri. Önceki

Tabiki veririm

yazdıklarınızın hepsini okudum. Hayat plansız yaşanan ömür dilimi. İnsan ana rahmine düştüğünde 40. gününde Allah bir melek vasıtasıyla o cenine ruhunu gönderirmiş. Ruhla birlikte meleğe 4 şeyi yazması emredilirmiş. 1. Ölüm tarihi ve saati 2. Rızkı 3. cinsiyeti 4. Cennetlik mi cehennemlik mi olacağı Aslında en önemli parçalar belli, biz sadece araları dolduruyoruz. Ne zaman öleceğim diye düşünmek yerine - ki sapasağlam adamlar hiç sebepsiz ölebiliyorlar. Ameliyat olmadan önce anlattıklarınızı bi düşünün Felç kalma ya da ölme ihtimallerinden bahsediyorsunuz. Bu durumda yürüyerek felçsiz yaşama şansınız yüzde 30 civarı oluyor. Şükür ki Allah size evladınızla kocanızla ailenizle hala birlikte olma şansı vermiş, bunu düşünüp motive olmaya çalışın. 3 yıl - 5 yıl sonra yeniden oluşacak diye düşünerek vücudunuzu o psikolojiye esir etmeyin. Çocuk konusuna gelince bi evladınız olduğu şuanda ameliyatın bıraktığı olumsuzluklar neticesinde sorumluluğunuza bebek bakımı da gireceği için zorlanırsınız diye düşünüyorum. Bi de bu işin hamilelik ve lohusa sendromu var Daha da çıkmaza sürüklenebilirsiniz, ona yetmediğinizi düşünerek Son düzenleyen: Moderatör: 3 Nisan 2014 beatifuL-BaBy Aktif

Ben çok üzüldüm. Çok geçmiş olsun. Zaten geçmiş gitmiş ve inşallah bir daha hiç gelmez! Kendinize, sağlığınıza dikkat edin ve biliyorum zor ama düşünmemeye çalışın. Sizi mutlu edicek şeylerle uğraşın. Tekrar geçmiş olsun. Önceki

Ağladım resmen... coookk geçmiş olsun Rabbim bidaha yasatmasin inşallah. Bugünden sonra dualarımda yer alacaksnz..

Çok geçmiş olsun. Dilerim bu bir sınavdır ve bundan sonraki yaşamınız güzellikler içinde olmuştur .

İlk öncelikle... Yazını okurken, senin yerine kendimi koydum. Gözümde canlandı her şey, ama sanki senin yerinde ben vardım. Hatta öyle bir hayal kurmuşum ki, kedinin rengine kadar söyleyebilirim sanki. Ağladım mı? Birinin karşısında ağlamaktan ve ağladığımı söylemekten hoşlanmam ama ağlamamak mümkün değildi. Ben bu, üzüntülü anılarının tekrarlayacağına inanmıyorum. Çünkü, sen o gün kafana spor aleti düşmüş olmasaydı belki de şuan bunları yazıyor olmayacaktın. Biz bunları okuyamayacaktık. Yani, ALLAH sana bir şans vermiş. Allah, sana bildiğin ikinci bir hayat vermiş... Demiş ki; Kimseyi kırma, kimseye küsme, gününü yaşa, olabildiğince mutlu olmaya çalış, istediklerinin sonuna kadar peşinde git. Bak nasıl, kimseyi dinlemeden, tatile gittin? Umursadın mı o an? Ya tatilde bir şey olsaydı ALLAH korusun. Ama naptın? Ya bu son anlarım ise diye doya doya mutlu olmaya çalıştın. O zaman şimdi de, bu kötü düşünceleri kafandan atıp tatile çıkacaksın. Ama bu tatil o bir haftalık gibi değil, bir ömür sürecek. Artık, hayatı tatil gibi yaşaman gerektiğini anlamadın mı? Hem, acaba MR sonucu yine aynı şeyleri yaşarsam, "YA TEKRARLARSA" düşüncesini kafandan at. Lütfen... Bu ameliyat hiç olmadan önce, o gün o 20 mayıs gününden önce, kafanda "YA TEKRARLARSA" diye bir düşünce var mıydı? HAYIR... Hep deriz, keşke geçmişe gitsek ama şuanki tecrübelerimizi unutmadan. Sen şimdi geçmişe gidiyorsun, ama şuanki tecrübelerini unutmadan. Farzet ki öyle say kendini. Ben hayatımda hiç MR çektirmedim? Belki benimde bir tümörüm vardır? Bunu bilmiyorum. BUradaki kimse bilmiyor. Ama şunu unutma canım, hepimizin en az senin kadar ölüm olasılığımız var. Yani anlatmak istediğim; herkes her an ölebilir. Bu bir tümörle olmaz, yarın bakkala giderken araba çarpar da ölürüm belki. Ya da olur ya, yere düşer kafamı çarparım ölürüm belki. Ben de bunları düşüneyim o zaman? Diyeyim ki; "ya yere düşer kafamı çarpar ölürsem?" . HAYIR... Böyle olmaz canım. Ne dedin? "BEN ASLINDA MUTLUYMUŞUM" Ve şuan bence mutlusun. Ama lütfen bunu anlamak için kötü birşeyler bekleme. Hayatın her gününü sanki son günümüzmüş gibi yaşarsak daha mutlu oluruz. Ölüm hepimiz için beklenen son. Bu yüzden kafandaki bu kötü düşünceleri at, gerçek son gün gelmeden şu anın mutluluğuna var. Sen bu duyguyu hepimizden çok daha iyi biliyorsun şuan. ALLAHIM ACİL ŞİFALAR VERSİN CANIM...

cok cok gecmis olsun ablacim. okurken bile cok zorlandim kimbilir sen bunlari yasarken neler cektin. gercekden agladim okurken. demesi kolay diceksiniz ama luften artik unutun butun bunlari hersey gecmis bitmis bidaha olurmu diye surekli dusunmeyin. bilirim eminimki zordur bunlari dusunmemek. ama yapabilirisiniz. siz cok guclusunzu bence Rabbiminde yardimyla atatmisiniz ve geride kalmis o kotu gunler. lutfen guzel dusunmeye calis. hastalikdan bende cok korkuyorum. su muberak cuma gununun hurmetine tum kalbimle dua ediyorumki hic bir hastalik kimsenin ama kimsenin kapisini calmasin ve insallah bu durumu bir daha yasmazsiniz bisey daha benim 20 aylik bir oglum Allah uzun omur versin. hem erken dogdu hem dogar dogmaz yogun bakima alndi cunku olu dogdu. cigerlerinde agir derece sorun vardi makinasizi nefes alamiyodu. cok ender gorulen bir hastalikmis. inan bana butun doktorlar yasmaz olur demisdi. bosuna umitlenme demislerdi bana bende hep onlara "benim oglum AllAhin izniyle iyilesicek ve su kapidan oglumla birlikde gule oynaya bidaha donmemek uzere cikicaz dedim"hep dedim hep dua ettim herkezden dua istedim. rabbima bin sukur olmaz yasmaaz diyen doktorlara inat yasiiyo benim oglum ve hic bi normal bebekden farki yok. sizde inanin dua edin birdaha basima boyle birsey gelmicek diyin. hayati doya doya yasayin tkrar tekrar cok gecmis olsun. ezel_72 Kötü Kedi

Allahim sukurler olsun elimiz ayagimiz tutuyor saglikliyiz. Kimseyi boyle sinamasin Allah. Gecmis olsun tekrardan.

acaba bu yazıyı ablam mı yazdı diye düşünmeden edemedim, ama yazsa büyük bir ihtimalle haberim olurdu. paylaşırdı benimle. ablamda sadece bir bacak ağrısı ile gitti doktora, geçen sene haziran ayında ve sonuç, omiriliğinde kitle, kitleye bağlı olarakta beyin sapında sarkma. 2 büyük ameliyatı aynı anda geçirdi, hem bel omirilik kısmındaki kitle alındı, hemde beyin sapındaki sarkma düzeltildi. aynen anlattıklarını yaşadık, ameliyatı 6 saat sürdü, o 6 saat feciydi. Allahım kimselere yaşatmasın. kesilen saçları yeniden uzadı, ağrıları bitti, mr si temiz çıktı çok şükür Allaha. gerçekten zor günler geçirmişsin, yaşayana şahit olmuş biri olarak tahmin edebiliyorum. ablamın birde 2 kız evladı var yaşları 5 ve 8. ablamada doktorunun söylediği, Allah korusun felç olma riski var, beyin ameliyatında duyma, konuşma gibi yeteneklerini kaybetme durumu mevcut bunları bil diye söylüyorum dediğinde, ablam ben hepsini biliyorum anlatmanıza gerek yok, evrağı imzalayacağım deyip yattı masaya. çok şükür durumu şuanda çok iyi, eski hayat dolu haline döndü, çünkü 1,5 ay sonra işine geri başladı . işi, eşi ve çocukları ile çok mutlu, sağlıklı ve huzurlu. sende inş. eski neşene bir an önce kavuşursun, çok geçmiş olsun, yaşadığın en kötü günler o günler olsun.

öncelikle cevap yazan herkese çok çok çok teşekkürler. hepiniz harikasınız hepiniz. ağlayanlar, dualarını eksik etmeyenler! bunu hak etmek için hiçbir şey yapmamışken üstelik, yüce gönüllüğünüzü sunuyorsunuz. ben de ancak okurken ağlayabiliyorum bazı konulara açıklık getireyim, son kadın doğum rutin muayenem iyiydi. beyin ameliyatımı yapan doktorla da son kontrolüm bir kaç ay önceydi, aralığa kadar da gitmem gerekmiyor normalde. o yüzden özellikle hamilelikle ilgili bir muayeneden geçmedim ama o zamanki MR vs'ye bakarak hamile kalabilirsin hatta kal bir daha ki MR'da çocuğun doğmuş olsun demişti :) bana moral olurmuş bir de o çocukları çok seviyor. sadece çok kilo almamam lazımmış ve normal doğum yapamazmışım. ki bu da bir korku sebebi çünkü tekrar narkoz alıp bayıltılmayı vücudum kaldırmazsa masada kalırsam da çocuğumun yüzünü bir kez daha göremezsem gibi korkularım da var. bir de işte çok başım dönerse hiç yaşayamaz hale gelirsem? çünkü bilen bilir başın dönünce yatsan bile geçmiyor, 9 ay yatar atlatırsın gibi bir durum değil. tuvalet banyo bile çok zorlaşıyor, tek kalamıyorsun. şu an da bunları zor yapıyorum ama çok şükür yardımsız yapabiliyorum. dinlene dinlene de olsa evimin işini yemeğimi filan kendim yapıyorum. dışarıda ve arabada daha sorunlu ama ittire kaktıra hayata karışmaya çalışıyorum. şimdi ya onu kaybedersem diyorum? evet daha hamile olmadan bu korkuları geliştirdim :)) hamile kalmış olabileceğimle ilgili küçük bir risk oluştu sadece, ayrıntıya girmek istemiyorum :)) çok ufak bir ihtimal ama 2 gündür kendi kendime hamileymişim gibi hissetmeye başladım ve bu fikir dahi beni, benim kadar mutsuz bir insanı mutlu etti. adet zamanını nasıl bekleyeceğimi şaşırdım. şimdi bu çok bilinçsiz ve az ihtimali bir ay oldu ama madem ihtimali bile beni sevindiriyor, şu an değilsem bile bir daha ki ay bu işe adam gibi kafa yorarak, işte ne bileyim ovulasyonu filan doğru düzgün takip etmek ateş ölçmek vs gibi şeylere dikkat ederek doğru dürüst denesem mi, yoksa hamile kalmadıysam " oh hadi bu hasta halinde hamile kalmadığına şükret de korunmana bak " mı desem? kendime. çok hastalanır mıyım bakabilir miyim büyüdüğünü bilmem görebilir miyim? annem yakın oturuyor ama o şu an ablamın çocuğuna bakıyor. ara sıra gelse de sürekli yardım edemez. kayınvalidem var ama o da bir çocuğa tek başına 24 saat bakamaz. ha ama ilk 3 ay teyzem gelip kalır bende onu biliyorum bana hiç kıyamaz çünkü :)) tabi emzirmesi vs anne her zaman en çok dahil olması gereken kişi ama, ben çok yorgunsam ara sıra da olsa altını değiştirecek banyosunu yaptırıp uyutacak filan birileri var yani. ama annenin yerini kim ne tutabilir? benim için nolur dua edin şu an hamile olayım, bir dahaki ay cesaretimi kaybederim gibi hissediyorum :) bir de içimdeki bu mutluluk boşa çıkmamış olsun? :26: A

canımmm çok üzüldüm ALLAH şifalar versin İNŞALLAH bunu kalpten söylüyorum gerçekten benimde dayım beyin tümöründen kaybettik ve çok acıydı hala içimizde yaradır ve ben onun hastalık boyunca her evresini gördüm her gün yanındaydık ailece ve o akdar etkiledi ki hayatımı evhamlı vesveselinin teki oldum şimdi en ufak bişeyde hep aklıma kötü şeyler geliyor evham yapıyorum çok kötü durum ALLAH kimseye göstermesin dermansız dert vermesin RABBİM aminn... C cemre76

canım çok geçmiş olsun yüce mevlam bir daha yaşatmasın... rabbim sağlıkla, sevdiklerimizle imtihan etmesin bizleri inşallahhhhh... dua et kafana takma canım hepimizin imtihanı farklı farklı... dünya sınav hepimiz öğrenciyiz sonuçta yüce mevlam herşeyin hakkımızda hayırlısını versin... . push ; selinay2002 Boy:1.65Başlangıç78güncel72.1hedef

Çok geçmiş olsun, aslında en zor kısmı atlatmışsınız, bundan sonrası için de Allah yardımcınız olsun. mathematician Sen bilirsin Ya

ahhhhh çok ağladım yaaa geçmiş olsun canımmm rabbim inşallah aynı acıları bir daha yaşamana izin vermezz.. A

gözyaşalrı içinde okudumçok geçmiş olsun. bence kurtulmanıza sevinin ve niye niçin diye sormayın. bu hayat imtihan dünyası ve geçici ölüm var ve bir başlangıç. sizinde bu dünyadaki imtihanınız demekki buymuş. şükredin. allahım sen verdin derdi deva yine senden deyin. hep şükredin sabır edin ve mükafatını alın. herkes bi şekilde imtihan oluyor kimi eşinden çekiyor kimi çocuğundan kimi paradan. en ağırı sağlık olsa gerek ama çok şükür siz iyleşme yolundasınız buna şükredin ve sabır dileyin. ne olur niye niçin ben ne yaptım demeyin. imtihanı yapan Allah inşallah iyi bir şekilde sonuca erersiniz. Allaha siğinin. allah yardımcınız olsun. S seyda_66

gözyaşları içinde okuduğumuza emin olabilrsiniz. Allah bir daha böyle birşey yaşatmaz inşallah. hepimiz bir saniye sonra ne olacağını bilmeden yaşıyoruz ilerde ne olacak diye bu kadar düşünmezsiniz artık umarım sadece mutlu olmaya çalışın ve ertelemeyin

öncelikle çok geçmiş olsun cnm.. yazdıklarını okurkrn herkes gibi bende gözysşlrıyla okudum. bence artık daha fazla kendini yıpratma ve sevdiklerinle hayatın tadını doyasıya çıkarmaya bak.. ne zaman bu dünyadan ayrılacağımız belli değil çünkü, sana verilen bu 2. şansı doyasıya yaşa.. allah sana ve kimseye bi daha böyleşeyler yaşatmasın inşallah.. rabbim yardımcın olsun sağlıkla kal... niluferarda

2017 de görülmüş en son

çok şükürki korktukların başına gelmemiş masada kalmak, ayağa kalkamamak, tüm vucudunu hissedememek gibi ve diğer korktuğun tekrar etme riskide Allahın izniyle olmayacak içini ferah tut.. elbetteki kolay bir ameliyat geçirmedin çok zor ameliyatlarından biri kendini toparlaman kolay değil.. o ağrılar yavaş yavaş gün geçtikçe azalacak ve bitecek allahın izniyle ve zamanla unutacaksın.. sen içini hep serin tut, sıkıntı hissetme sende biliyorsun ki hastalıklar stres ve sıkıntıyı yaşayan insanları çok severler ve sıkıntı strestle beslenirler.. hastalıklara inat mutlu ol, ağrılarına inat sevinçle dol.. Allaha şükürler olsunki sevdiklerinle yine biraradasın Allah acil şifalar versin geçmiş olsun inşallah çook çook kısa zamanda ikinci hayatına tüm sıkıntılarından, ağrılarından kurtulmuş mutlu olarak devam edersin.. H

Geçmiş olsun canım İnan okuyunca çok etkilendim. Bu da senin hayatta sınavın bir daha böyle hastalığa yakalanmaman için morel çok önemli moralini düzgün tutmaya çalış. Bu hayatta kimsenin yarın için garantisi yok dolu dolu yaşamaya bak dil aklından kötü düşünceleri hayata umutla bak... iPhone 'den Kadınlar Kulübü aracılığı ile gönderildi

arkadaşım öncelikle geçmiş olsun diliyorum bende sizden 1 ay sonra haziran 2011 de tümörümü aldırdım bence siz benden cok daha şanslı bir hastasınız tüm riskleri taşıdığımı biliyordum ve yanında yüz felci gibi bi riskte vardı maalesef ki ameliyat sonunda yüzümde felc kaldı sağ kulağımdan duyma sinirim alındı aralık 2011 de ikinci bi ameliyat oldum sinir tamiri denen ama o da olumsuz görüntüyü gideremedi iki kız cocugu annesiyim biri 3 diğeri 12 günlüktü kötü haberi aldığımda.. kamuda calışıyorum 20 yıllık hizmetim var %54 özürlü durumuna düştüm ama emekli olamıyorum yaştan dolayı ama yine de yaşama inancımı kaybetmedim şükür ediyorum kızlarım ve eşim icin dayanıyorum herşeye size sadece kendimden örnek verebilirdim canınızı sıkmak istemiyorum düşüncelerinizi anlıyorum zaman zaman beni de sarıyor bu olumsuzluklar arkadaşların bir coğu cok güzel şeyler yazmış onları bu ruh haline girdiğiniz zaman acın okuyun bi evlat sahibi olmayı kendinizi ona kanalize etmeyi düşünün belki bir gün calışma gücünüzü de tekrar bulursunuz.. Allah size ve bizim gibi olanlara şifasını bol versin inşaallah gelecek günler elbet acıları hafifletecek kendinize iyi bakın.. duygu_onur

kim bulup çıkardı şu konuyu. gece gece ağlattıniz beni... heexee

Konu sahibi içim parçalanarak okudum, Rabbim bir daha göstermez inşallah. Şimdi iyi ve mutlu olmanı diliyorum. G

Allah şifanı versin. Seni ailene bağışlasın. Önce sorgulamaktan vazgeçmelisin cnm.. İnsan beyni okadar kusursuz ki sen böyle düşündükçe bütün kötü düşünceleri üstüne çekiyorsun. Şimdi senin benden bizden sağlıklı insanlardan ne farkın var? Senin ameliyattan sağsalim çıkmana sevinmiş olucağını düşünüyordum ama böyle karamsar olmana çok üzüldüm.. Çünkü bizde beynimizde tümör taşımaya adayız bizde engelliliğe adayız! Hangimizin garantisi var ki? Yarin aynı şey bendede olabilir Sen 5 sene sonra diyorsun hayatımı yoluna koyduktan sonra çıkarsa neolur diyorsun Ozaman bizde düşünelim ya bende Allah korusun tümör varmıki yoksa ilerde çıkarmı ki Ahlanıp vahlanmanın hiç manası yok. Ben bu karamsarlığını duygusallığına veriyorum. Ama inan kendine yaparsın böyle yaparak. Ozaman senin dediğine göre ölmek gerekiyo. Ne yani ilerde çıkıp çıkmıycağını bilmiyorsun diye intihar mı ediceksin. Bu hayatın her alanında vardır. Biz ölüme aday insanlarız her herşey olabilir herkesin başına herşey gelebilir. Ozaman biz yaşamayalım böyle diye. Bu dünyada sorunlar olmadan mutluluğun değeri bilinmez Sen kendin demişsin 19 mayısda çok mutluymuşum ben diye. Ee şimdi olamaman için sebep nedir ya Bak lütfen ama lütfen toparlan neden bu kadar üstüne düştüm biliyormusun Çünkü çoooook ama çok gereksiz bi karamsarlığa kapılmışsın hayatını zinddan ediyorsun. Eşinle birliktesin yüreyebiliyorsun konuşabiliyorsun İsyan etme cnm sakın. Hayatta herşeyin bi sebebi vardır. Ve her yaşanan zorluğun bi mükafatı. Allah herkesi farklı şekilde imtihan eder. Güçlükler zorlaştıkça ödüller büyür. Kendine yazık etme lütfen. Yarınımızı düşünürsek hangimiz yaşayabilir Allah aşkına? Omu olucak yoksa ben hasta mı olucam ilerde böylemi olucak vs vs istedikten sonra tüm olumsuluklar kapında yatıyo ama önemli olan güzelliği görebilmen Bırak 5 yıl sonrasını tüm olumsuzlukları. bunu sana en içten duygularımla yazıyorum lütfen dikkate al. Çünkü sen gerçekten cevheri yok etmek istiyorsun. Ve ben yazını okuduğumdan sonra sonucunda öyle güzellikler gördümki.. Allah yardımcın olsun.

Yazı 2012 tarihli. konu sahibi yok ortalarda şu an..

Çok geçmiş olsun gerçekten içime dokundu bu yazıın allah ailene, sevdiklerine her daim mutlulukla bağışlasın.. X

Ayrı bir konu açabilirsiniz daha kapsamlı cevaplar gelebilir. Çok geçmiş olsun.

Geçmiş olsun arkadaşım, Allah bir daha göstermesin Sen kendini umutsuz hissediyorsun ama ben seni çok güçlü gördüm Bulunduğun durumda çocuk konusunda önce doktorunla görüşmen gerek bence Ama isteğinde haklısın ve hiç de bencil değilsin Sağlığına kötü bir etkisi olmayacaksa neden anne olmayasın Çok uzun ve metanetli bir savaş vermişsin Ben anneliğinde üstesinden gelebileceğine inanıyorum Allah yardımcın olsun, gönlünce olsun her şey eylul166

Çok etkilendim peki evde normal hayatınıza devam edebiliyormusunuz? Yani işiniz gücünüz filan gayet normal ilerliyormu market pazar gibi? cocuk düşüncesi belki biraz daha bekleyebilir, neden meditasyon yapmayı denemiyorsunuz? ATTRAENTE ACTA EST

Merhaba yazınızı okudum çok etkilendim gerçekten aradan yıllar geçmiş şimdi nasılsınız?

yazdıklarınız ve yaşadıklarınız gerçekten yüreğimi sızlattı... geçen yıl bana doktor tiroidlerimle ilgili basit bi teşhis koymuştu ve o zamanlar hayatım içinden çıkılmaz sıkıntılarla dolmuş kalmıştı sanki.. kurgular, öleceğine inanma, neden ben diye sormalar.. ama tüm bunların hiç birinin cevabı yok.. çünkü asla kurduğumuz hyatı yaşayamaıyoruz... sen büyük bi sınavdan geçiyorsun.. inşallah bu sınavı isyan etmeden sağlığına kaavuşarak bitirirsin arkadaşım.. rabbim sana nice sağlıklı ömürler verir inşallah... seninle her okuduğumda tüylerimi diken diken eden bi hikayeyi paylaşmak istiyorum... Dünyaca ünlü tenis şampiyonu Arthur Ashe bir kan nakli sırasında amansız bir hastalığa yakalanmıştı. Hastalığı ilerlemişti. Ölümü bekliyordu. Hayatının son günlerinde sevenleri kendisini yalnız bırakmıyor, dünyanın dört bir tarafından mektuplar alıyordu. İşte o mektuplardan birinde muhatap olduğu soruya verdiği cevap oldukça manidardır. Diyordu ki hayranı ünlü tenisçiye; -Allah, böylesine kötü bir hastalık için neden seni seçti? Arthur Ashe, hayranının bu aykırı sorusunu şu anlamlı sözleriyle cevapladı: - &#8220;Tüm dünyada 50 milyon çocuk tenis oynamaya başlar. 5 milyonu tenis oynamayı öğrenir. 500 bini profesyonel tenisçi olur, 50 bini yarışmalara girer, 5 bini büyük turnuvalara erişir, 50''si Wimbledon'a kadar gelir, 4''ü yarı finale, 2''si finale kalır. Elimde şampiyonluk kupasını tutarken Allah&#8217;a ''Neden ben?'' diye hiç sormadım. Şimdi sancı çekerken, Allah&#8217;a nasıl &#8216;'niye ben?&#8217; derim?

o kadar ağladımki. gerçekten dert ettiğim şeyleri düşününce utandım. allah yardımcın olsun dua edicem. ne olur mutlu olmaya çalışın. kimbilir bunu söylerken belki bana kızıyorsundur kolay değil diyorsundur ama bunu hakediyorsun artık. bak tümör iyi huyluymuş. tekrar edeceğini düşünmeyin. olumlu şeyler düşünmeye çalışın. bunu iyiki yazdın hepimize iyi bir ders verdin

Merhaba, size acil şifalar dilerim, Rabbim bir daha aynı acıları yaşatmasın, dert verip derman arattırmasın İnşaAllah Yaşadıklarınız çok zor farkındayım, yaşamayan bilmez bununda farkındayım ama bence acaba bir daha olur mu, acaba bir daha olursa iyi huylu mu kötü huylu mu olur diye düşünerek yıpratmayın, üzmeyin kendinizi. Önemli olan şu anda iyisiniz, ameliyatınız iyi geçmiş ve sağlığınız gün be gün düzeliyor Allah'ın izniyle. Allah'ın bir lütfudur ki, başınıza aldığınız darbe yüzünden Dr.'a gitmişsiniz, geç kalınmadan teşhis edilmiş, acılı, sancılı bir süreç geçirmiş olsanızda, ameliyattan sapasağlam çıkmışsınız hamd olsun, yani Rabbim size 2. bir şans vermiş, bu şansı acabalara, korkulara teslim etmeyin. Benim bir tanıdığım çok iyi bir abla sizdeki gibi bir tümör taşıyor beyninde, o bazı emareler olmasına rağmen anlamamış, birgün vücudunun sol kısmına felç geldi, apar topar hastaneye kaldırıldıda o zaman öğrendi hastalığını, malesef onunki kötü huylu bir tümör, beynin büyük bir kısmını sardığı için ameliyat ettiler ama hepsini temizleyemediler, ameliyat sonrası ödem ve kanama oldu tekrar ameliyata aldılar, günlerce yattı hastanede, sol tarafı hala tutmuyor, tekerlekli sandalyede idame ettiriyor hayatını, saçları sürekli kazıtılıyor çünkü başında sürekli basınç oluşuyor ama yinede hayata sımsıkı bağlı, hiç bırakmadı kendini, asla umutsuzluğa kapılmadı, saçsız kalması güzelliğinden hiçbirşey kaybettirmemiş, espriler yapıp gülüyor, mücadele ediyor, bunları sizi üzmek için yazmıyorum, korkularınızdan endişelerinizden sıyrılmanızı isterim, evet yaşadıklarınız kolay şeyler değil fakat hiçbirimizin hayata dair garantisi yok, şu dakika nefes alıyoruz ama 1 dakika sonra ne yaşayacağımızı hiçbirimiz bilmiyoruz. Artık iyisiniz çok şükür, Allah daha da iyi etsin İnşaAllah, mutlu bir evliliğiniz, sizi seven insanlar var, bunun tadını çıkarın, kötü günlerin kasvetini atmaya çalışın üzerinizden ve pozitif düşünün

Çok geçmiş olsun, Allah acil şifalar versin.. Lütfen kötü düşünceleri geride bırakın.. herşey oldu ve bitti diye düşünün.. Tekrar olursa diye düşünerek hayatınızı kendinize ve sevdiklerinize zehir etmeyin.. Ameliyata girmeden öncede o masada kalıcam demişsiniz ama kalmamışsınız işte.. böyle düşünün.. belkide daha önünüze uzun bir hayat var.. bu düşüncelerden kurtulmak için psikolojik yardım alın..

Allah yar ve yardımcınız olsun. İnşallah bir daha tekrarlanmaz. Aslında örnek olmalı bize o kadar gereksiz şeyler için üzüyoruz ki kendimizi. Sevdiklerinizle sağlıklı mutlu huzurlu yıllar dilerim. asude_bahar

Çok geçmiş olsun, hayata sıkıca sarıl. Seni sevenlerin olduğu için hergün allaha şükret derim . push ;

Allah şifa versin öncelikle.. çok geçmiş olsun umarım birdaha böyle bişey yaşamazsınız... bendede 3,5 senedir beyin tümörü var.. hatta benimki beyincikteydi.. öğrendiğim ilk gün şok yaşadım. inanamadım.. görünürde hiç bişeyim yokken ve hastaneye basit bi hastalık için gitmişken beyinceikte tümör olduğunu öğrendim... 2011 mayısa kadar kaç kere mr girdim kaç tüp kan verdim sayısı belirsizdir.. yapılan tahliller her ay canıma okudu resmen.. 2011 mayısta doktorum tekrar mr istedi.. mr girip çıktıktan sonra elime verilen kağıtta tümörün kendi kendine yok ettiği yazıyordu doktorun yanına nasıl gittim o hastaneden nasıl ettım kendimi hiç hatırlamıyorum sevinçten:) şimdi yaşadıklarıma bakıp gülümseyebilsem bile bu hastalık benden çok şey alıp götürdü ama çok şükür şimdi geçti gitti derdi veren rabbim dermanınıda veriyor.. tekrar geçmiş olsun Allah tekrarını yaşatmasın kimseye göstermesin çok zor... parkon bence

çok çok geçmiş olsun canım RABBİM bir daha o kötü günleri yaşatmasın sana hiçkimseleri hastalıkla sınamasın şükürler olsunki o kötü günleri atlatmışşsın ama sen böyle yaparak sadece kendine daha fazla zarar veriyorsun yaşadıkların çok zor çok yeni daha zamanla herşey düzelecek ve sen 1. hayatına inşallah geri döneceksin canım araştırma lütfen çünkü her okuduğun olumsuz şey, duyduğun olumsuz şey seni tekrar başa götürecek. hep iyiyi güzeli düşün ve öyle yaşa inşallah _Lena_

Allah acil şifalar versin. eşine, çocuğuna, ailene bağışlasın... inşallah tekrar yaşamazsın bunları ve bir an önce sağlığına kavuşursun...

Allah şifa versin size ve tüm şifa bekleyenlere. Dert verip derman arattırmasın. Moral moral moral, nasıl olacak bilmiyorum ama gerekirse psikolojik destekle bu morale kavuşmanız lazım. Allaha şükür geçti bitti, güzel günler göreceksiniz inşallah.

Bence bebeğin olsun. Sadece bebekliğini düşünme büyücek o sana destes olacak canından bir parça olacak. Gerektiğinde yardımcı olacak. Allahım sana ailenle eşnle bebeğinle mutlu huzurlu bir hayat versin. H

Cok cok cok sevindim... Su konuyle her karsilastigimda lutfen guzel bir gelisme olsun diye dileyerek aciyorum, ve gorunce yazini cok sevindim Guzel haberlerinizi bekliyorum, kan testi genel anlamda tutan bir durum, hatta ben yuzde yuz diye duymustum ama yarin iyice kesinlesir, aman iyice emin olmadan aklinizin bir kosesinde diger ihtimalde dursun da... Mutlaka bize de haber verin heexee

Rabbimmm sen tum hastalara sifalar ver inanin ağlayarak okudum inşaallah sağlık durumunuz iyidir Kadınlar Kulübü Mobil uygulaması kullanılarak gönderilmiştir. mrv700

Öncelikle çook geçmiş olsun diyorum. Atlattığınız şeyler hiç kolay şeyler değil ne sizin için ne de eşiniz ve akrabalarını için. Ama isyan etmeyin ne olur. Yüce Allah hastalığı verdiği gibi şifasınıda verir. Sizin sınanmanız sağlığınızla olmuş. Allah daha kötüsünü yaşatmasın. Bu çektiğiniz acılar elbet geçecektir, ilerisi için kötü düşünüp bugününüzü mahvetmeyin. Hayattan zevk alarak yaşamaya çalışın çok kolay olmayacak evet ama kötü düşünmeninde size hiçbir faydası olmayacak. missplayful

canım arkadaşım Allahın şanslı kullarındanmışsın... sakın şansızım, neden başıma bunlar geldi diye düşünme artık... gerçekten çok şanslısın... kitle farkedilmeyebilridi, felç olabilirdin, ameliyattan sonra uyanamayabilirdin vs vs.. ama bak herşey bitmiş. o ameliyittan sağ salim çıkmışsın... toparlanman uzun sürmüş, haklısın... ama olanları ve ileride olabilecek şeyleri, ihtimalleri düşünerek kendine eziyet etmemelisin... seninde dedğin gibi bu 2. hayatın senin... yeni doğmuş bir bebek gibi olmasın... sana verilen bu mucizevi 2. şansı ne olur harcama... bizler ölümün soğukluğunu hissetmezken, sen damarlarına kadar hissetmişsin... ve hayatın değerini anlamışsın... onuda kendini üzerek geçirme... bak evdeymişsinde, eve kapanma, tek başına yada arkadaşlarınla dolaş, biyerlerde bikahve iç hayatı yaşa... kedin en büyük sakinleştirici ilacın olmalı... çünkü benimki öyle... en mutsuz zamanlarımda onla sakinleştim ben... o bile sana pozitif enerji verebilir... C cemre76

Sen sanslymıssn ki fırsatn olms bnm teyZmin yoktu :/ 40 yasndaydi daha bi gece yatti sabaha uyanamadi tam 7 sene oldu ama ilk günkü acı icimde bnm ona doyamadn bırakp gitti beni bir hafta bitkisel hayat yasadı haline sukret cnm

Çok geçmiş olsun. Allah bir daha göstermesin, geçmiş bitmiş olsun inşallah. Ve lütfen öyle düşünme. Yeni bir hayata başlıyorsun. Allah korusun, ya farkedilmeseydi? Hastaydım, iyileştim. Aldırdım, kurtuldum, bitti diye düşünmeye çalış. Tekrarlayacak diye beklentiye girme lütfen. Hastalıklarda kendine kondurmamak çok önemli. Beden, maalesef beyinden yani düşüncelerden fazlasıyla etkileniyor.

Arkadaşım buradaki herkes gibi hikayeni okurken ağlamaktan hatta hıçkırıklara boğulmaktan kendimi alamadım. Öncelikle Allah'ım yardımcın olsun Şafi sıfatıyla acil şifalar versin inşaAllah. İnancını bilmiyorum ancak benim sana tavsiyem bol bol ibadet ve dua etme olacak. Bir gün tv de kanser hastalığıyla ilgili bir program izlerken gelen beyefendinin anlattığı bir hikayeyi aktarmak istiyorum. Beyefendi şimdi hatırlamadığım bir vakfın başkanıydı ve kendisin gibi yine kariyerli bir bey arkadaşının başına gelen kanser illetinden bahsediyordu ancak anlattığı hikaye diğerlerinkinden çok başkaydı bahsettiği arkadaşı kanseri bir günde yenmişti nasıl mı? Bu bey kanser olduğunu öğrendiği gün sabaha kadar ağlayarak fiziksel olarak bitene kadar namaz kılmış ve dua etmiş Allah'ım ne olur günahlarımı affet bu illeti al benden diye ve ertesi gün hiç uyku uyumadan gittiği ikinci kontrolünde kanserden eser kalmadığını görüp doktorların hepsi şaşkınlığa uğramışlar tam ayrıntıları hatırlamıyorum ama durum genel itibariyle buydu. Ne kadar doğrudur bilemem ama beni çok etkilemişti. Ben her şeyin Allah'tan geldiğine inanıyorum o yüzden sana tek tavsiyem bol bol dua etmen olacak hem bu seni rahatlatır da. Çocuk sahibi olma isteğine gelince yerinde olsam bunu denerdim sanırım hamilelik vücudu yeniler bakarsın baş dönmelerine de iyi gelir ama doktoruna danışırsan o sana riskli olup olmadığını söyleyecektir. Güzel, sağlıklı ve uzun bir ömür dilerim

Geçmiş olsun. Hepsini okudum. Bende 2 tane beyin amalıatı gecırdım. Tümör değildi subtural hemotom. Kafamı matkapla actılar bir sağdan bir soldan. Ağrılarınızı anlıorum. Zamanla geçecek. Ceviz suyu için çok ıyı gelıyor. Kafası açılmayan o agrıyı bılmez. Klasık seyler solemeyecegım sana. Bende senın gıbı her daım hayatımı zehır edıodum. Ya ölürsem. Yine olursa?Artık dusunmekten beynım zonkluodu. Sağı solu yaralı kafam. Psıkıyatrıye gittim. Okb tanısı kondu. En kotusu de olabılır. Bu hayat. Bak bana yanlış teşhıs konmuştu.60 gun parol verıp yatırdılar hastanede benı. Belımden sıvı aldılar. Buda beynımdekı kanı çogalttı. Annem öleceksede yolda ölsün deyıp hastaneden benı alıp Ankaraya goturdu. Doktorumdan allah razı olsun. Her duamda onada yer verıorum. Allah onu yetıstırem anadan babadanda razı olsun. Boyle yaparsan dusuncelerının hepsı olur. Lütfen lütfen ıyı dusun. Doktorumun ısmını verebılırım. Harıka bır ınsan. Ve lutfen psıkıyatrıye gıt. Bunlar ahır seyler bildiğin travma. Çok gecmış olsun. Rabbım saglıklı hayırlı uzun omurler versın.

selam canım benım... emın ol senın yasadıkalrına yakın bişe yasadım bende trafık kazası gecerıdım... boynum felaket haldeydı doktor bana muayenede dedıkı eger omurilik bir darbe daha alsaymış belden asagısı felç kalabılırmiş... inan cok kötü günlerdi... yataktan sürünerek kalkıyordum... boynumu havada tutamıyordum... ama sükürler olsunkı sadece fıtık olrak kaldı agrı yapıyo... arada sırada... kaza anındada ölebılırdım... ama zamanım daha gelmemiş bunu anladım... yasadıgımız hayat cok güzel... doyum olmuyo... ama ölümden öte köy yok... bende cok korkuyorum ölmekten... yada sakat kalmaktan... ama yazıldıysa kadere kım silebılırkı... bize rabbım tarafından çizilen yazı buysa cekmek zorundayız... herkesın bi sonu olucak... rabbım acısız... sancısız hayırlı sonlar versın... ve yasadıgımız sürece şükreden ve tevekkul eden kullardan eylesın... acil sifalar diliyorum... hayırlı bir ömür sürmen dılegıyle...

Nasipse olur sen bi denemeye başla.. eşinde istiyorsa neden olmasın. . yakınında ailen varsa ilk zaman yardimci olurlar. . moralin daha iyi olur onun için güçlü olursun belkide. . tabii bide doktorun la görüşüp sorsan bi doğumun bi riski olurmu boynun için. . choccywhoccydoodah