Bankacilik okuduysan sigorta sirketlerindede calisabilirsin muhtemelen. Resepsyonda calisabilirsin, sekreterlik yapabilirsin. Bankacilik okuduysan illaki bankada calisman gerekmiyor yani.. maddi durumun iyiyse bi muddet birakabilirsin.. imkanim olsaydi keslikle butun cocuklarimda en az 2 sene isi birakirdim. E

o da biraz abartıymış doğuma bakıcı ile mi girmişler. çok zenginler heralde:) benim bakıcım 8 aydan sonra başladı hemen alıştılar ama biraz bebeğin karakterine de bağlı dediğiniz gibi benimki herkese hemen alışan bi tip. G greengirll

annenizin gelip sizinle yaşaması çok da iyi bir fikir olmayabilir. böyle karar alıp da oh iyi ki diyen çok çok az kişi var, genelde iyi bile olunsa karşılıklı kalp kırıkları oluşuyor. işe ne zaman döneceksiniz? 9. ayda mı? bakıcı sonra kreş düşünebilirsiniz. iş yerinizden fazladan ücretsiz izin talep edebilirsiniz, sizin gibi deneyimli birine bu izni verebilir yönteicileriniz belki.

bende çocuğumu bırakıp işe başladım aramızda bi uzaklaşma olmadı. aksine birbirimizi çok özlediğimizden sanırım daha da yakınlaştık. ama sonradan çok pişman oldum çok zorluklar yaşadım. bakımı sorun oldu. şimdiki aklım olsa işe dönmezdim. ev almak için dönmüştüm. çoğu zaman keşke evi almasaydık bile dediiğim olmuştur düşünün yani. D Dodili Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bakın anneler çocuklarını önemsemiyor demiyorum. Ama sağlıklı ilişkiler kurabilecek anneler evde çocuklarıyla olsalar işlerinden çok daha büyük kazançlar elde ederler diyorum. Sonuçta çocuğun muhakkak ihtiyaç duyduğu 2-3 yıl var. Bunu inkar etsekte böyle etmesekte. Mesele şu, ihtayacı varken orada olamamak yada yeterli zamanı ayıramamak her çocukta hasar bırakır mı? Ben bunu riske atmak istemiyorum. Benim riske atacağım şey işim. Dediğiniz çok doğru. 1 tane görüş yok. Önceliklerde farklı olabilir. Benim için doğru bu ama. tembel_karinca Allahım hayırlısını

Hepinize çok teşekkür ederim görüşleriniz icin. Sanırım şansımı deneyeceğim ise geri dönme konusunda. Bir süre annemle, gidişata göre bakicıyla devam etmek su an icin en iyisi gibi gözüküyor.

ya bu dediğiniz keşke olsa, da olmuyor işte. ben de ikinci çocukta istifa ettim, 3 yıl mümkün değil ama 2 yıl evde kalırım dedim. bizim meslek de araya izin vermeyen mesleklerden, 3 yıl sonra değil sektöre mesleğe dönmek neredeyse imkansız. 1,5 yaşına yaklaştı, iş aramaya yavaştan başladım. ve bingo! profilime tam uyan işlerden bile dönüş alamıyorum. 3-4 yaş ara verebilecek çok az meslek kolu vardır, hadi maddiyatı geçelim desek bile. şimdi yıllarımızı verdiğimiz mesleğimiz kariyerimiz önemsiz tek önemli olan çocuk dersek de kendimize haksızlık etmiş olmaz mıyız?

O zaman işinizi bırakmayın derim. Dünya hali ne olacağı belli değil Allahaısmarladık korusun hastalığı, ölümü, bosanması var. O iş sizin ve bebeğinizin garantisi.

cok enteresan senelerdir piyasadayim boyle birseye ne sahit oldum ne de duydum S

Istanbul da yaşıyorum. Is imkanı çok gibi görünse de bu şehirde benim sektorum sikintili. Bir de yan haklarim da var ozel saglik sigortasi, prim gibi. Şu anki pozisyonuma gelene kadar ne sınavlar ne uğraşlar verdim. Ama iste annelik agir basiyor bazen, bir de bakacak yakinimda birinin olmamasi canimi sikiyor. Başka bir sektörde olsaydım ve işe ara verebilme imkanım olsaydı dakika düşünmezdim.

Geri dönememe ihtimalin olduğu için çalışmaya devam etmen daha doğru bence. burcubahar0635 what u get is what u

Bu mesajınızla ilk mesajınız farklı bence. Şimdi bakış açınızı anlıyorum ama yani herkesin durumu da bir değil. Sizin ya da konuyu açan üyenin durumu iyi olabilir evet ama durumu sizden düşük olup çalışıp çalışmama ikileminde olan üyelere hemen çalışma, işte sen annesin, çocuğunun büyümesini gör, izle, bak pişman olursun diyen de çok. İftiraya uğrayanlar işten atılanlar için buyrun çözüm öneriniz var mı demişsiniz de mesela durumu düşük olan insanlara da verilen akıllar işten çıkması yönünde gördüğünüz üzere çekeceği sıkıntılar için başka öneride bulunan yok. O yüzden konuyla alakası olmayan sorunlar için de benden çözüm önerisi beklemeyin :) Haa demeden geçemeyeceğim ya çalışan anne kötü değil annelik yapmıyor değil her ev hanımı olan anne iyi mi şimdi? Döveni söveni yok mu? Her ağladığında keees be sesini yeter senden ne çektim diyeni yok mu? Bunlar çalışmadığı, çocuğuna baktığı için iyi; çalıştığı için bazen çocuğuna uzak kalan anne kötü mü? Yok öyle dünya kimse kendini kandırmasın :)

Ben mühendisim, gayet deneyimliyim, ingilizceyi ana dilim gibi biliyorum. Oğlum doğunca nasılsa çok kolay iş bulurum dedim, işi bıraktım, oğlum 13 aylık. Aylardır iş aramama rağmen malesef çocuk olunca kimse beni işe almadı. Artık sektörden de uzaklaştığım için her geçen gün iş bulma ihtimalim gitgide azalıyor. Evde oturmak, eşten harçlık istemek, haftasonu gelse de iki saatliğine eşim dışarıya çıkarsın diye beklemek açıkçası benim çok zoruma gidiyor. Her ihtimali değerlendirmenizi tavsiye ederim. İş bulamasanızda evde oturmak zor gelmeyecekse, sosyal hayat çok önemli değil diyorsanız tabi ki çocuğunuzu kimse sizin kadar iyi büyütemez.

Hangi kurumdasınız bilmiyorum ama bende bankacıyım, 1 sene ücretsiz izin çocuk 5 yaşına gelene kadar yarım gün çalışma hakkınız var diye biliyorum. sadece kendi kurumunda değil başka bankalarda çalışan arkadaşlarımda da durum bu şekilde. Milana22

ben calisan kadin tarafindayim herzaman kendimden ve cevremden gorduklerim de calisan annenin cocuguna kaliteli vakit ayirdigidir belki gunun 24 saatini cocuguyla verimli sekilde geciren kadinlar da vardir, ben sahit olmadim diye yok diyemem ama genel olarak calisan kadinin cocuguyla gecirdigi vakit daha verimlidir. guzel bir isiniz var, eger vicdaniniz rahat olacaksa ise donun ve bakici bulun, temmuza kadar da bakiciyi ayarlayip siz izinliyken baslatin ise cocuk varsa maddiyat cok onemli, o cocuga iyi bir egitim vermek cok onemli, cocugun hayat standardini yukseltmek sizin elinizde

Ben şöyle düşünüyorum; kariyerinde çok iyi bir yere gelmişsindir. İşinden vazgeçemeyeceksindir. O zaman çocuk ertelenmeli. Her şey göze alındığında yapılmalı. Bence çalışan insanlarda okumayı bırakmamalı. Açıktan okuyun. Ek bi mesleğiniz olsun. Yapın bi yüksek lisans. Baktınız kapandı kapı, yeni bir kapı açın. Tek bir şeye sımsıkı bağlanmamalı. En ufak bir değişiklikte dünyamız tersine dönerse, bi B planı bulunmalı. chobit

bana göre, en erken 9 aylıkken işe dönülebilir tekrar yazayım bu bana göre. ek gıda süreci biraz da yoluna girmiş olur. 1 yaş daha iyidir tabi. düşünülmesi gereken pek çok faktör var. anne sütü alıyor mu? anne sütü alıyorsa biberonla veya bardakla süt içer mi? ek gıdaya geçişi sağlayabilecek misiniz? çalışma hayatına alışkın olan bir kadın için 1 seneden fazla evde olmak, işe geri dönüşü zorlaştırıyor. iki sene çalışmayınca, çok basit bazı yetileriniz bile kayboluyor zaten. elbette bunla aşılabilecek şeyler. eve geldiğinizde bütün ilginiz onunla olur. birlikte geçirdiğiniz zamanı dolu dolu yaşarsınız. bakıcı tutarsınız, anneniz de olur başlangıçta. işi bırakmayın özetle..

Az önce annem 3 yaşında bir çocuğun babannesiyle 2 ay köyde kaldığını söyledi. Doğduğundn beri zaten babanne bakıyormuş. Ben şok tabi. Çocuk nsıl gitmiş, ağlamamış mı, 2 ay çocuğunu özlememişler mi bunları araştırıyorum. Ama sonra şaşkınlığım gitti. Çocuk dünyaya babanneyle adapte olmuş zaten. Neden annesinin yokluğu ona zarar versin ki? Velhasıl kelam, imkan varsa çalışmayın. Çocukların anneye ihtiyacı var, daha fazla paraya özel okullara değil. 2 gün sonra çocuğunuzla aranızdaki mesafeyi görünce üzülmeyin.

ben 6 yıllık evliyim. eşime çok fena sırtımı dayamıştım. bir de oğlum var Rabbim bağışlar inş. neyse efendim ben de çalışıyorum. çalıştığımızı eşimin normal işi dışında yatırım yaptık. aramız limomi oldu bu aralar. resmen ayrı gayrı çıkardı. şok oldum! hayat bu ne getireceği belli olmaz. demem o ki işinize sahip çıkın.

Pardon hangi bankaymış o? Süt izinlerini bile dilediğince kullanamıyor personel, bırakın yarım gün çalışmayı...

Hakkınız olabilir hatta sizin diretmeniz sonucunda kullanmaya da başlarsınız ama evinize en ücra en ters yere tayininiz mi çıkar, mobbing mi olur, ünvan indirimi mi alırsınız orasını Allah bilir. Süt iznini bile yarım yamalak kullanılan bir sektör bankacılık, müşteri var sen nereye gidiyorsun gidemezsin diyen yöneticilere sahip bir sektör. birikmiş izinlerimizi bile kullanmak konusunda 30tane makamdan izin alınması gerekiyor ve mutlaka bir yerde takılıyor insan. sürekli aba altından sopa gösterme durumu söz konusu. Evet çoğu şey bizim hakkımız dogru ama sonrasında basımıza neler gelecek işte onu bilmiyoruz.

hangi banka yahu o? yok oyle birsey maalesef ucretsiz izin max. 6 ay, yarim gun calisma max 1 senedir Alys

Vakıfbank, işbankası. iş bankası ile ilgili iddia edemem benim kurumum değil, arkadaşların söyledikleri. ama diğerini araştırabilirsiniz, kimseye yalan borcumuz yok :)

Aynen öyle. Bankalarda çok fazla işten çıkarma var. Yeni alim da yok haliyle. Ben her ne kadar isimi sevmesem de işe saygisi olan biriyim. Uzun zamandir çalışıyorum basarili oldugumu da dusunuyorum. Bu ikilem gercekten cok zormus. Bir yanda cocuk bir yanda kariyer. Gunlerdir icim icimi yiyor ya isten cikar da pisman olursam veya çalışıp da çocuğumun benden uzaklaşmasına neden olursam diye.

Bence hiç Bırakma bir kadın olarak kurumsal biryerde çalışıyorsun ya hakları var garanti bir işin var. Gerek yok ayrılmaya derim

2 yila kadar ucretsiz veriyor mu banka? En mantiklisi oyle gorunuyor sanki. Ben de bankaciyim ve bebek nedeniyle ucretsiz izindeyim. Malesef bizler banka disinda hicbir yerde ise yaramiyoruz. Ozel firmalarin finansinda calismak da sikinti cogu yer ctsi calistiriyor. Keske son ana kadar ucretsizle devam edip sonra da soyle rahat bi birime veya subeye gecebilseniz. Sektorde 6 da isten cikmak gibi bir dunya da yok. Hele ki mesafe de uzaksa eve cocugu hic goremicez. Ayyy bana fenalik basti ucretsiz bitince ne yaparim bilmem.

Baankacilik zor subecilik daha da zor. Ben dönüşte nereye baslayacagim o da belli degil. Ama sonrasinda is bulma konusunda ben cok umutsuzum. Bulunsa bile sartlar daha da kotu olur gibime geliyor.

Hem zenginler hem de bakici yatili kaliyordu anne doktor oldugu icin gece nobetleri var diye. Bebegin karakteri cok onemli elbette, benimki kimseyle durmadi ama imkanim olsa ben de doguma bakiciyla gitmek isterdim, karakteri bir yana ilk gunden yaninda olan insana bebek eli mahkum alisiyor sanirim

Bankada çalışan arkadaşım ikinci bebeğinden sonra tazminatını alıp çıktı. İki çocuğu da kreşe gidiyor şimdi, bir firmada muhasebe departmanında işe başladı. Eşim bankacı olduğu için ne kadar lanet, stresli bir iş olduğunu az çok biliyorum. Şu an çok rahatım, keşke önceden bıraksaydım diyor o da zaten. Maaşta düşme oldu tabi, tüm maaşını çocuklara harcıyor, eşinin maaşıyla da geçiniyorlar. Ama başka bir bankacı arkadaşımızın da çalıştığı banka piyasadan çekildi. Şube kapandı. İki sene oluyor, bankalarda iş bulamadı. Üstelik çok geniş bir portföyü vardı ve transferle gitmişti oraya da. O da farklı bir alana yöneldi şu an. Ayrılırsanız tekrar bankaya dönmeniz zor olabilir. Başka bir alana yönelmeyi düşünmüyorsanız ayrılmayın derim.

kızım dogduktan kısa bir süre sonra işe başlamıştım ama işim oldukça esnekti, hem iş hem okul gibiydi. Eşide aynı şekildeydi beraber idare edebildik, bir süre annem geldi, bikaç gün bir arkadaşım bakıyordu falan. Hiç ara vermeden devam etmiş gibi oldum yani. Şimdi ikinci doğacak ve uzunca bir süre izin almayı panlıyorum, memurum şimdi ve 2 yıla kadar yolu var. Öyle olmasaydı bırakabilirmiydim işi bilmiyorum. Temmuz sonuna kadar izinliymişsiniz zaten belki sonrasında biraz anneniz biraz bakıcı idare edebilirsiniz. Ama evinizin işe çok yakın olması önemli, yolda hiç zaman kaybetmeden gidip gelirseniz çok büyük sorun olmaz belki. Bankacılıkta çalışma saatleride çok uzunmus bildiğim kadarıyla, oda sizi zorlayabilir tabi. yinandyang

Dediginiz şekilde olabilir aslında bakiciyla birlikte bakılırsa hem annem de çok yorulmamis olur hem de bakiciya alisir bebegim. Genel olarak sorunlu bir bebek değil çok sukur ilk üç ay sıkıntılıydı şimdi çok daha iyi. Uykusunu da düzenlemeye basladik. Görüşünüz icin teşekkür ederim.

Yemin ederim tüm korkularım vücut buldu şu an bu konuyla. Annem bana kendi bakmak istemiş kreş yaşına kadar. Babam işten ayrılma demiş. Bir buçuk yaşındayken ben boşanmışlar zaten. Bu sefer bakıcıya verilmişim. O da yere çaydanlık koymuş sanırım, ben oynarken bacağıma devrilmiş. Çok yakından bakmadıkça görülmüyor ama iz var sonuçta. Bu kez anneanneme yollanmışım. Saatlerce mesafe var arada. Çocukluğum hep böyle. Orada burada, anne yolu beklemekle geçti. Kar yağıp yollar kapandığında gelemezdi mesela. Bir de zor bir kurumdu. Sürekli izinler iptal edilirdi, eve yediden önce gelemezdi. Yaz tatillerimin bir ayı babamlarla, üvey anneyle geçerdi zaten. Tek başına, kendi kendime büyüdüm resmen. Bu sebeplerden en büyük isteğim kendim büyütmek çocuğumu. Ama şartlar el vermiyor işte. Evliyken üç ay işsiz kaldım, kafayı yedim. Hadi iki sene sonra işe döneyim desem yaş olacak 31. İş bulabilecek miyim? Bulamazsam o çocuğun eğitim masraflarına, kültürel masraflarına yetişebilecek miyim? İstediğini alabilir miyim, kaliteli, mutlu bir yaşam sunabilir miyim? Hadi onlar oldu benim ihtiyaçlarım, güçlü duruşum, sosyalliğim ne olacak? Kadın olmak o kadar zor ki, kadınlar hep şartları zorlamak zorunda, hep bir yerleri tırmalamak, sonuna kadar uğraşmak zorunda. Hep böyle arada kalmak, seçim yapmak zorunda. Cidden erkek olarak dünyaya gelmek lazımmış diyorum bazen. Konu sahibi bebeğinizle mutlu bir ömür dilerim. Umarım doğru kararı verebilirsiniz.

Daha önce başka bir işte hiç çalışmadım bankacılık dışında. Tedirginliğim biraz da bu yuzden. Ya is bulamazsam diye. Haklısınız bu zamanları geri gelmiyor. Tazminat konusu da şöyle, bir arkadaşım dogumdan sonra anlasmali ayrılabildi tum haklarini alarak, bana da ayni ayricaligi saglar mi kurum emin degilim ama olabilir diye dusunuyorum. pamuk sekerim Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

benim de imkanım olsa ilk günden beri bakıcıyla bakmak isterim tabi evde 2. bi el daha ne olsunki canın isteyince bebeğini sev yorulunca ona ver baksın, ne güzel hayat valla:)

Zaten kadın çalışan sayısı az, bir de annelikten dem vurup kadınlarımızı çalışma hayatından soyutlayasın gelmiyor. Kendi bebeğine kendin bakmak güzel ama çalışmak da ayrı güzel.

Merhaba hanımlar, 4 aylik bir bebegim var. 8 yıldır da özel bir bankada calismaktayim. Şu an ucretsiz izindeyim. Işimi sevmiyorum, basladigim günden beri de sevmedim ama çalışmayı sevdim, kendi paramı kazanmaya alıştım. Esimin de benim de gorece olarak iyi maaslarimiz var. Ev kendimizin kira derdimiz yok. Cocuk olmadan önce hep derdim bir kadın mutlaka çalışmalı, kendi parasını kazanmalı. Ama cocuktan sonra sürekli ikilemde kalmaya başladim ise dönmesem biraz büyüdüğünü gorsem mı diye. Ise başlayınca annem gelip bizde bakacak çocuğa. . Bu durum da canımı sıkıyor açıkçası. Ne kadar süre bu şekilde devam edebilir şüpheliyim. Bir ihtimal tazminatımı alıp anlaşmalı ayrılabilirim ama geri dönmek istersem bankacılık sektörüne iş bulmam çok zor olur. Bankacılık piyasası hiç iyi durumda degil. Anlayacağınız ne yapacağımı bilemez haldeyim. Siz olsanız ne kadar verirdiniz?farklı bakış acılarına ihtiyacım var. Şimdiden teşekkürler.

Genel durumunuz iyise calismayin derim. bebeginizle vakit gecirin. Bir daha bu zamanlari geri gelmez cunku.

ne siz ilk çalışan annesiniz ne de son.. çoğu kişi bu yollardan geçiyor. ama şunu düşünün çocuğunuzun size ihtiyacı maksimum 4 yıl. sonra zaten okula başlayacak ve size ihtiyacı kalmayacak. peki siz ne yapacaksınız? tekrar iş bulma vs nasıl olacak. hayat her zaman dört dörtlük olmuyor. şu haberlerde izlediğimiz bu kadar da olur mu dediğimiz kazalar bizim ya da eşimizinde başına gelebilir. şu an eşinizin maaşı iyi ama yarın öbür gün ayrılmak isterse ya da ölürse ne olacak? siz çocuğunuzu geçindirebilecek misinz? örneklerim biraz acımasız olabilir ama ben hep böyle düşünüyorum.. eşim olmadan da çocuklarıma yetebilmeyi istiyorum çünkü dediğim gibi hayatın bize ne getireceği belli değil.. benim de 2 evladım var ve çalışmayı bırakmayı hiç düşünmedim. evet şimdi çocuğunuz size çok muhtaç ama ek gıdaya başladığında sizin de kafanız biraz daha rahat olacak. bence işinizi bırakmayın. ve önemli olan çocukla kaliteli vakit geçirmek. bütün gün yan yana olmak değil.

Kesinlikle. Cocuk bakmak bambaska bir sey. Diger faktorlerle birlesince eziyete donusabiliyor. İnsanin kendisine bakacak zamani kalmiyor. Para yoksa hic bir sey yok valla bence. Saglik yerindeyse geriye kalan tek ihtiyac para.

Zaten dünyada çalışmayıp çocuğuna bakmayı düşünen tek kadında bizim kadınlarımız değil. Yarını düşünüp her ihtimal için tedbir alabildiyseniz helal olsun. İşten atılma, iftiraya uğrama, ülkede kriz yaşanma gibi meseleler için de çözümleriniz var mı? Benim için çocuğumdan daha önemli bir şey yok. Ömür boyu evde otur çocuk yolu gözle de demiyorum. 3-4 yaş arası kreş zamanı. Çocuğuma 3 yılımıda veremeyeceksem para için, ne kıymeti var ki yaşadığım iyi şartların?

ama bu dediğiniz de sizi yansıtıyor. ben mesleğimi seviyorum, neden değiştireyim ki, çok çok severek yaptım yıllarca. çocuk ertelenmeli fikrinize katılabilirim elbette. ben tek çözüm doğrudur demiyorum genel olarak, diğer çözümler de olabilir görüşündeyim. ama burada anneyi hedefe koyup işini bıraksın demek çok acımasızca geliyor bana. yıllarını veren insanlar var, çocukluktan beri meslek hayali olan insanlar var. bu kişiler kariyerlerine önem veriyorlar diye çocuklarını daha az önemsiyor değiller. sadece daha iyi planlanmalı süreç bu kişiler tarafından.

evet kadroluyum ve devlet bankası değil :) Milana22

iki sorum olacak :) kadrolu personel misiniz ve devlet bankasi mi :) chobit

Bankacilik sektorunu hic bilmem. Ben muhendistim 2,5 senedir calismiyorum cocuk bakiyorum evde. Hos bir durum degil ama ne zaman istersem donebilirim ise. Sizin anlattiginiza gore ara verirseniz geri donemeyebilirsiniz. Bu durumda birakmamak lazim isi. Bakici+anneniz olabilir bir sure. Bakiciya guvenince tek devam edersiniz anneniz evine gider

İki yaşına kadar ücretsiz izin alma şansınız yok mu? İki yaşından sonra da kreşe verir işinize devam edersiniz.

Evet iste takildigim nokta da bu. Benim de isten ayrilan arkadaşlarım sonrasında iş bulmakta çok zorluandi. Bir kısmı da hala bulamadı. 2.5 yaşına kadar idare edebilsem kreşe verebilirim en azindan. Teşekkürler yorumunuz icin. pamuk sekerim Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

sizin kurumunuz öyle olabilir iddia edemem ama öyledir diye yanlış genellemeler yapmayın bence. ilk çocuğumda 1 sene ücretsiz izin kullandım, işe başladığımda yıllık izinlerim 16 hafta yasal iznim vs ile birlikte 1.5 yaşına gelmişti kızım. şu anda da yarım gün çalışıyorum kimse 1 yıl sonra gel demiyor :) Milana22

Ne yazık ki yok. Sut iznimi de toplu kullanip temmuz sonunda is basi yapmam gerekiyor. 6 aydan fazla ucretsiz izin verilmiyor. defne-28

Ben 1. çocuğuma 2 sene kendim baktım. Hep ikilemde kaldım. Ya iş bulamazsam ne olcak diye. En son çalıştığım şirket çağırdı 2 senenin sonunda döndüm işe. 2. çocuğum doğdu şimdi yine ayrıldım onada 2 sene bakmayı düşünüyorum hak geçmesin diye. Evet risk alıyorum ama yapacak bişey yok. Büyüklere çocuk baktırmak çok çok zor. Zaten temmuz ayına kadar izniniz varmış. Sonra bakıcı+anneanne sonrada bebek alışınca bakıcıyla devam edin. Ya keşke ülkemizde şartlar anneler için daha iyi hale getirilse annelerde bunları düşünmese

Ben her zaman çalışmak derim.

Ne alaka yani Türkiye'de yaşıyoruz sonuçta ne olacağının garantisi mi var? Kolay kolay çalışma diyorsunuz. Kadınlar bu çalışma konusunda birbirine destek olacağı yerde hep annelikten vuruyor anlamıyorum dünyada tek anne olan çocuğuna kendisini adaması gereken kadınlar bizim kadınlarımız sanki...

Cocugunuza da bagli aslinda. Benim oglum sagilma sutu icmedi, mamanin hic bir turunu almadi, emzik emmedi. Mecbur kaldim kendim bakmaya. Neler denedim ama olmadi. Karakteri boyle zevki boyle dedim sonunda kabullendim. Boyle cocuk bakicida durmaz. Ama sizinki belki daha ilimli bir cocuktur. Anneniz bir yil kalabilir. Bakici ile birlikte ama. Tek olmasin anneniz cunku cocuk buyudukten sonra bakiciya da alisamaz. Pek cok arkadasim doguma bile bakiciyla girdi, bakicinin eline dogdu cocuk gibi oldu. Anneleri de yanlarindaydi. O sekilde devam ettiler sonra anneleri ayrildi bakici tek bakti. Sizin durumunuz icin bu uygun bence. Ben de hamileyken esimin maddi durumu cok iyiydi ama sonralari bozuldu. Bir yil cok kotu zamanlar gecirdik maddi manevi. Demem o ki esinizin isine de guvenmeyin. İnsan hayalinde olmayan seyleri de yasayabiliyor. Bence isi birakmayin.

en kötü bakıcı tutarsınız ama işi bırakmayın bence. iki çocuğumda da 1 yaşına varmadan işe başladım hatta ilk çocuğum 6 aylık bile değildi işe başladığımda. İş yeri beni dinlendiriyor açıkçası kendinizi çocuğunuza adamayın bu kadar, bi şekilde büyüyorlar. sonra pişman olursunuz işten ayrıldığınıza

ben işi bırakmamanızı öneririm çalışmaya alışan insanlar için evde olmak nedeni nolursa olsun zor. bende eski bankacıyım şu an başka bir sektörde çalışıyorum bankacılık sektörü devamlı yenilenen aktif bir sektör. çocuğunuz büyüdüğünde geri dönmek isterseniz biraz zorlanırsınız gibi geliyor bana. tabi bu arada ben 2. de yaparım derseniz o ayrı. bende bebekken bıraktım o dönemde cok istemiştim işi bırakmayı maddiyattan dolayı bırakmadım. şimdi iyiki bırakmamışım diyorum.

Tazminat alıp çıkabilme ihtimaliniz varmış. O ihtimal üzerinde durun bence. Bebeğiniz biraz büyüyünce yine iş bakarsınız. Zaten mevcut işinizi sevmiyormuşsunuz. Belki başka sektörde sevebileceğiniz bir işiniz olur sonra.

2 yıla kadar vermiyor ne yazık ki. 6 ay kadar ucretsiz alinabiliyor. Ben izinlerinin tamamını sonuna kadar kullanacagim. Is yerim evime yakin sayilir. Tek vesaitle 20 dk da ulasiyorum. Baska birime gecmeyi cok istedim ama bilirsiniz genel mudurluk pozisyonlarina genelde tanidiklari olanlar yerlesiyor. Kadro o kadr az ki ilan bile çıkmadan doluyor es dost vasıtasıyla. Dönüşte subecilige devam gibi.

Gule gule buyutun insallah. Sevgiler S Senbirsen Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Tek başına çocuk büyütmeye çalışan kadınlar var. Yada iki kişinin aldığı maaş yemeğe içmeye faturaya ancak yeten insanlar var. O durumlarda tabiki çalışma diyemem. Yoksulluk çünkü bu. Ama evi var. Ortalama düzeyde dilediğini alabiliyor, aç değil açıkta değil o zaman çalışmasını anlamıyorum. İlk 3 yıl hem psikolojik hem nörolojik açıdan çok çok önemli çünkü çocuk için. E sonra kreş zaten sosyalleşmesini sağlayacak. Bu ilk 3 yılda güvenli bağlanan çocuk yeni duruma çok çabuk adapte olacağı için anne dilediği gibi çalışsın. Ben bu çalışsam mı yoksa çocuğumla öı ilgilensem diyen anneleri bilinçli anne olarak görüyorum. Oynasın, gezdirsin, algısını çelitlendirsin, öğretsin, iyi değerlendirsin bu vakitleri. Anı biriktirsin. İleride psikolojik sorunlara meyilli olacak insanlardan olmaması için çaba sarfetsin. Biz iyi insanlar yetiştirmezsek ne kazandığımız paranın önemi var ne de ülkede artan nüfusun. Bazen daha iyisi için radikal kararlar almak lazım.

Bankacı tanıdıklarım mutsuz Eğer maas iyiyse ücretsiz hakkınız varsa biraz büyütüp dönün. Şahsen ben gectim derdi yoksa kadının tam zamanlı çalışmasını cok doğru görmüyorum. Y