Ben Sizin 26'lık halinizim hani Sizi benim yaşımda sanıyorlarmış ya işte ondanım ben Ve sadece bu yaşlarımda değil daha genç olduğum zamanlarda da o tarz ortamlarıi eğlenmeleri ve sosyalliği sevmiyordum. Anlayışım değişmedi hala aynıyım. Hayatımı izole ederim ve istemediğim bir ortama arkadaşlarım için girmem.. Genelin hoşlandığı şeyden hoşlanmamak asosyallik değil bana göre.. Kendi hayat görüşüme, yaşantıma paralel aktiviteler bana uygunsa ve bunlara katılıyorsam, hayatı bir yerinden yakalamaya çalışıyorsam sosyal olmasam da normalimdir diye düşünürüm.. Bence endişe etmeyin ve iyi hissetmediğiniz hiç bir ortama arkadaşsız kalmıyım diye girmeyin haddim olmayarak bunu tavsiye ediyorum..

Asosyallik insan içine çıkamama, kalabalık içinde rahat hissetmeme, söz alamama durumudur... Partileri sevmemekse kalabalık ortamlardan ve gürültüden hoşlanmamak... Gerçekten asosyalseniz bu tedavi gerektirecek düzeyde ciddi bir durumdur çünkü yaşam kalitenizi düşürerek sizi her an stres ve panik duygusuyla yaşatır, zamanla anksiyete bozukluğundan panik atağa kadar birçok sorunla yüzleşmek durumunda kalırsınız... Fakat tek sorun arkadaşlarınızın çağırdığı yere gitmek istememekse o ortamlar hatta belki arkadaşlarınızın hobileri size uygun değildir... Bu başkası karnıyarık yemeden duramazken patlıcan yemeği sevmemek, kar sporları yapmaya bayılanlar varken soğuk kış günlerinden hoşlanmamak kadar doğaldır... Seçenek bol, gönlünüzden geçeni yapın; istemedikleriniz için kendinizde kusur aramayın... misspinky

cok tesekkur ederim yalniz olmadigimi anladim :) eskiden yalniz kalmaktan nefret ederdim, bi yere gitsem herkese ayak uydurmam gerek diye dusunurdum ama simdi tek basima oturabiliyorum millet dans ederken. ki zaten gitmiyorum da artik :) tavsiyeniz icin de tesekkurler. haklisiniz.. :)

benim şimdiki halimden bahsetmişsin... bende öleyim hiç biyere gitmiyorum evdeyim vala bakalım nekadar dayanabilecem test ediyorum kendimi )

Galiba bende asosyalim. Bu zamana kadar hiç düşünmdim ama artık düşünüyorum. Bekarken genç kızken hiç çıkmazdım bir yerlere annem babam boşandığı için annem çok sıkardı beni. Çok arkadaşım yoktu çünkü ortamlara girmezdim. Evde oturayım tüm gün tv syredeyim yeter bana derdim. Sonra bir arkadaşım oldu giderdik bir yerlere hiç olmazsa. Sonra onunla arkadaşlığım bitti iyi bir kazım yiyince bir daha da bir arkadaşım olmadı. Evlendim işe girdim başka şehire geldim. Ama iş arkadaşlarımla hiç diyalog kuramadım odama kapanır çok muhabbet kurmazdım. Bir iki kişi dışında onlarla da öyle dışarı öıkayım edeym olaylarım olmadı eşimde asosyal ama ben ortam kurayım diye bir iki iş arkadaşına gittil devamı gelmedi sonradan girince sanki olmuyor gibi oldu. Sonra eşimin çocukluk arkadaşı evlendi onun eşi çok iyiydi onunla alışveriş merkezlerine giderdik, onlar bize, biz onlara.. Ama onunla da problemlerimiz oldu. Şimdi evden bile çıkasım gelmiyor markete zor gidiyorum açıköğretim okuyorum derslerim var. eski işyerinden arkadaşlar çağırıyorlar gitmiyorum üşeniyorum. Bazen çok sıkılıyorum hep eşimleyim. Zaten derslerde yoğun sınav var zamanda bulanıyorum. Ama asosyalim işte oysa ben tam tersine eğlenmeyi, coşmayı da severim hani ama hem eşim öyle yerleri sevmiyor hemde o tarz arkadaşım yok. P puttanesca hayata biraz

Bu asosyallik değil ki. Partiye gitmemen senin asosyal olduğunu göstermez. Ayrıca partiye her gideninde sosyal olduğunu da göstermez. Yeri gelir, canın istemez dışarı çıkmayı yada senin zevklerin farklıdır. Asosyallik teşhisi koymak için başka faktörlerede bakmak gerek.

merhaba hanimlar. ya benim derdim simdi de asosyallik. bazen icimden hicbi sey gelmiyor ve o an istedigim bi seyi sonradan yapmak istemiyorum. mesela arkadaslarla buluscaz, 'yarin konusuruz' diyolar, ariyolar ama ben dun istedigim seyi o gun istemiyorum ve bahane bulup gelmiyorum. az once de oldu bu. parti gibi bi yere gidicez dediler. ben zaten sevmem partileri. ama millet artik partilerden cikmiyo. ben onlara gore daha oturakliyim partide zip zip ziplamak bana gore degil. oturuyorum bi kenarda. zaten o yuzden benimle ilk tanisanlar 25-26 falan saniyolar sirf durusumdan, yasima gore cok fazla agir duruyomusum. sirf bu yuzden arkadaslarim az, 3 ya da 4 tanedir.. normal mi sizce? benim gibi olanlar var mi aranizda? R

bi bunalmışlık var sanki sende, yaşıtlarının yaptıkları sana basit geliyomuş daha farklı şeyler arıyomuşsun gibi tamam sevme partileri, annelerimiz babalarımız partide mi büyüdü? hayır. ama eğer sevmediğin şey sadece partiler değilse yani sinemaya gitmektende böyle vazgeciyosan mesela, seninki psikolojik bi sorun olabilir. merak etme bir derdim vardaki her topiğe hemen yazıldıgı gibi sana ''psikologa git'' demicem, sorunun kaynagını düşün, mesela 2 sene önce de mi böyleydin? o zamandan beri hayatında ne dğişti? ha ben de bazen gelirim diyip sıkılarak giderdim lisedeyken falan, gitmek istemeyip sırf ayıp olmasın diye. lisenin ortasında yurtdışından geldim türkiyeye, doğru düzgün arkadasım yoktu, olanlarda aslında işte mecburen arkadastı, yoksa kendim iyi anlaştıgım cok sevdiğim için falan arkadasım değillerdi. sıkılırdım onlardan işin özü, bu hep böyleydi yeni olmadı diyosan bence sorun ya aktiviteyi çekici bulmamandan, ya da arkadaslarından kaynaklanıyo o zaman sen bişeyler düzenle, arkadaş ortamını genişletmeyi dene veya. EcLiPSe. Yeni

canim iste ben de oyle dusundum bi etkinlige katildim sehir disinda ama pek memnun olmadim iste kaynasamiyorum milletle cunku artik herkes aklini fikrini parti ve alkolle bozmus. hayir ben karsi degilim olur ama her gun her gun parti yapalim modundalar. en azindan benim karsilastigim herkes boyle. o yuzden arkadas edinemiyorum pek. olanlarla da aynen, bi cafeye gidip oturup yemek yiyoruz :)

bende aynen sen gibi parti falan hiç sevmem canım. ama asosyallik diye nitelendirmek pek doğru olmaz bence. sadece çok kalabalık gürültülü ortamlardan hoşlanmıyorum mesela. senin durumunda böyle olabilir başım götürmüyo derler ya aynen öyleyim sinemha

bende senin gibiyim... eger bu asosyallikse e bende öyleim arkadaşlarım toplanır şuraya gidiyoruz ve sende geliyosun bu kez derler ben sonana kadar ne desem ne uydursamda atlatsam die bakarım canım istemezz evden cıkmak fln galiba bunalımada girdim ve bn 19 yaşndayım daha.. arkadaşlarım sürekli fört halindedir birini bıraktıkrnda bir digeri hep hazırdır bölede olamadım hiç hernese yanlız değilsin hepimiz Asosyaliz hiçte rahatsız degilim aamaannnn

aynen yaa. bakalim :)) Umutlu_OL_