Ne güzel biraz aşmışsınız, benim böyle bir fobim yok ama annemin vardı, evlenip kedimizi evimize getirdiğimizde annem 'adımımı atamam ben o eve' demişti. Zamanla git gel, sizin gibi yatarken seve seve öyle bir alıştı ki. Hayatı boyunca hep köşe bucak kaçıyordu kediden köpekten şimdi arada bize kalmaya geldiğinde ben bizimki rahatsız etmesin diye annemin kapısını kapatıyorum aç kapıyı anneannesinin balı o diyor mesela ki uyku hali eskiden olsa uyanıkken bile ne yapacağını şaşıran kadın kendinize zaman verin her şey çok güzel olacak sadece zamanı var

İlk hafta eşime miyavlıyormuş, o da alıyormuş kucağında uyuyormuş bebek gibi oğlum alıyor hiç kaçmıyor değişir mi bilmiyorum ama yabancılardan kaçıyor

Hiç dokunamıyor değilim en azından ve sahiplendim.. Kendimi telkin etmeye çalışıyorum aynı zamanda, ben bir an önce olsun istiyorum da sanırım kafama takıyorum KudrAlobar Ayak

Biraz vakit ayırın ona hersey kendiliğinden gelişecek bana inanın. Bazen tırmalayabilir, ısırabilir ama inanın korktuğunuz gibi bisey değil. Sevginize muhtaç küçücük bir varlık. Aşacağınızı düşünüyorum ben.

Kendinize zaman taniyin bence. Ayni evde yasabildiginize gore bir gelisme var. 3 hafta bu tarz bir korkuyu yenmek icin kisa bir zaman. Bir de yavru kediler cok yaramaz olurlar hep insanin ustune cikmak oyun oynamak ister. Bu durum en azindan 7-8 aylik olana kadar devam eder. Sonra durulur ve gununun cogunu uyuyarak gecirirler tabii bir tekir degilse tekirler her daim manyaktir cunku. Buna kendinizi hazirlayin ama alistiktan sonra da dunyanin en muhtesem hislerini yasatirlar insana. Hep birlikte cok mutlu olun insallah

Sakin olduğu zaman patilerine dokunun, sevin, ortasına bastırın tırnaklar çıksın. Patiye korkmadan dokunursanız gerisi gelir. British ise kucaktan çok hoşlanmaz. Kendini atmaya çalışır muhtemelen, o sizi daha çok korkutabilir. Oturur pozisyonda kucaklayabilirsiniz. Yine de bir britishi kucaklamamak daha iyi bir seçenek. Cidden nefret ediyorlar çünkü

Benimki kuyruktan kafaya bir metre, 7 kiloluk bir tosun yavruluğunu hatırlamıyorum bile o kadar hızlı geçti ki. Aşırı hızlı büyüyorlar özellikle erkekler iricik oluyor. Sizinki dişi sanırım muhtemelen çok fazla büyümez. Çok güzelmiş kırpık tüy

Olur olur, yeter ki isteyin. Bağımlılık yapıyor kediler.

Çok üzüldüm kedinize Kızım o benim çok seviyorum, minik bebeğim.. Bu kadar sevip kucağıma alamıyor olmam şaka gibi.. Ben uyursa oda da durabiliyorum. İlk geldiğinde koltuklara çıkamıyordu. Bi gün kapıyı bi açtık kanepede oturuyor O günden sonra oda da geçirdiğim süre çok çok az oldu. Bir de sanırım dezavantajım çalışıyorum tüm gün evde olsam süreç hızlanırdı belki..

Öncesi /Sonrası Bu tip paylaşımlar çok var sosyal medyada, çevremde de. Onlar yapabiliyorsa, sizde yaparsınız. Eklentiler images (4). jpeg 25,6 KB · Görüntüleme: 62

Bende şu an sevmek kendime alıştırmak istiyorum ne kadar kucaktan çok hoşlanmasa da sevmeden olmaz kiii İnşallah yaa hayal edince bile deliriyorum KudrAlobar Ayak

Paylaşırım tabikii

Kucaginiza alip bebekmis gibi sallayin. Kucaginiza alip sallayip hop diye yatagin ortasina firlatin kediyi. Kedi taragiyla tuylerini tarayip toplayin. Yani bunlari hazir hissederseniz yapin. Ben de ilk kedimde cok az temas kuruyordum. Zamanla artti.

Kendimi gördüm sizde. Bir gün karar verdim. eve gidip kendimi issirtacagim diye. En kotu isirabilir çünkü. Kedinin ağzına elimi götürdüm ay tırtıklı diliyle yaladı çok hoşuma gitti. Dişleri zaten süt dişi. Evlenen e kadar beraber yattık. Emin olun geçecek. Küçücük bebek gibiler. Dipnot: tüm hayvanlar dan korkan ben

Zamanla elinizden geldiğince koşup oynadığında hareket etmemeye özen gösterin sizde ona eşlik edin. Eğer sıçrayıp kaçarsanız o da sizden korkabilir. Aranızda kuvvetli bir bağ oluşmayabilir. Üstelik stres olup bağışıklığı bile düşebilir. O yüzden kedinin sağlığı için kendinizi törpüleyin. Aşıları tamsa veya tamamlayacaksanız hiçbir problem olmaz.

Benim de oğluşum var şimdi kocaman oldu ama o eski minik şapşik hallerini koca totişini çok özlüyorum bence kacırmayın en tatlış halleri çünkü ben kedim olmadığı zamanı hiç hatırlamıyorum korkum hiç olmadı anlayamıyorum sizi oyüzden ama o sevdirir kendini eşim kedi asla istemezdi şimdi uyanınca direk onu arıyor eve gelince benden önce ona seslenir seversiniz zamana bırakın bence

Eşinizin kucağında alıştırma yaparak başlayabilirsiniz en azından korkunuz biraz geçer sonrasında oyunlar karşılıklı alışma evresi kucağa bodoslama almaya başlarsınız zaten zamanla. Ama şuan bodoslama kucağa almak ters tepebilir. Onların da karakterleri, ruh halleri değişken, insan gibi. Zamanla çözersiniz alışırsınız eminim.

Britishler yukarıda bir arkadaşın da yazdığı gibi çok sırnaşılmasından hoşlanmıyor. Benim kedilerim genelde tekirdi. Profil fotoğrafımdaki British kedimi kucağıma alıştırmıştım aslında.

Uzaktan sevmeye çalışarak bir bağ kuramazsınız. Ufak tefek temaslarla önce kısa kısa dokunmalarla başlayın. Mesela oyun oynamayı pek severler. Her şey oyun sebebi zaten onlar için. İpli, sarkan, hareket eden şeylere dayanamazlar. O sırada hem size, kokunuza alışacak, siz de onunla zaman geçirdikçe korkunuz azalacak ve sevimliliğine karşı koyamayıp dokunmak isteyeceksiniz. Beraber zaman geçirmeniz gerekiyor. Zamanla zaten birbirinize alışacaksınız, çok değil bir kaç ay sonra bağımlısıyım diye yazacaksınız buraya.

Bazı insanlar sadece uzaktan sever ya da sevmez. Zarar vermediği sürece sevmemek de problem değil bana göre. Kendine biraz zaman var. Zamanla sever ve alışırsın bence şu an bile aşama kaydettin. Sahiplendin, ilgileniyorsun, az da olsa dokunup seviyorsun. Zamanla daha fazlası da olur diye düşünüyorum. Benim annem kuştan bile korkan bir insandı. Geçen sene kedimizi sahiplendik. Minicikti, aşırı sevimli ve çok cana yakındı. İlk zamanlar annem pek yüz vermese de zaman içinde dokunmaya, sevmeye, öpmeye ve kucağına almaya başladı. Şimdi bazen birlikte yatıyorlar. Bizimkinin bacağa sarılıp yatma huyu vardır. Bazen annem özellikle bizimki gelsin de koltukta uzanırken bacağına sarılıp uyusun ister Hiç sevmem, kedi mi ıyyy diyen insan şu an bu durumda. Bazen kedi kendini sevdirmek istemiyor, o an kucakta durmak değil gezmek falan istiyor mesela. Annem de üzülüyor neden kucağımda durmadı diye nerdeeeen nereye. Çok ısırıp tırmalamışlığı var hiç pes etmedi kendini kediye alıştırmaktan.

Akışına bırakın. Hani çocuklar için bi hikaye anlatırlar. Erkek bebekler "herkes beni seviyor oh"; kız bebeklerse " beni üç gün içinde evden attılar attılar, atmazlarsa ben bi yolunu bulup kendimi sevdiririm" dermiş. Kediler de kızlar gibi bir yolunu bulurlar hiç endişe etmeyin.

Bence kendinizi zorlamanız işleri dahada kötüleştirir uzaktan sevmeye devam edın. Henüz yeni sayılır zamanla kabullenip alışacagınıza inanıyorum. yazarhanim35 Yazar

Biraz rahatlamaya ihtiyacınız var hepsi bu bende hiç belli etmeden büyüttüm çocuklarımı kedilere karşı korku demiyim de böyle onların yumuşluğu ve cırlamaları içimi ürpertirdi. Yemek yediğim yerde kedi olunca rahat edemezdim. Bilmiyorum belki çocukluktan kalma korkuturlardı ya eskiden, korkuttular mı bilmiyorum da.. Annem çok titizdi. Çocuklar öyle olmasın belli etmiyim derken birde ev bahçeli olunca epey alıştım. Kızım çok istiyor şimdi ama hala cesaret edemiyorum. Köpek olsa hiç düşünmem, onun da bakımına yetişemeyiz. Siz benden bir adım öndesiniz yani öyle düşünün

Olacaksınız bana inanın, öyle bir hale geleceksiniz ki sizinle konuştuğunu anlayacaksınız Tüyü kadar ömrü olsun bu arada.

3 haftadır durduğu yerde kısa kısa seviyorum sadece, anneniz gibi olmayı gönülden istiyorum . push ; smuwiLa

Ben de kediden çok korkan biriydim hala da tam yenemedim.2 hafta önce yavru kedi sahiplendik cins kedi scottish fold. Şaka gibi ama kedinin yanından geçemeyen ben elliyorum seviyorum kucağıma alıyorum öpüyorumm ve aşığım resmen. Ama sorun şu ki kucağıma koyduğumda yukarı doğru atliyor ve çok ani hareketleri var o günden sonra kucağıma alamiyorum ve tam bir kucak delisi hep yanıma gelmek istiyo o gelince koltuk degistiryorum çok üzgünüm 2 gündür ağlıyorum sevilmek istiyor ama kucağıma alamiyorum E

Dün eşim kanepede oturuyor o da yanında gel sende otur dedi bana, en uç köşeye oturdum bi gözüm tv de bi gözüm kedi de, yavaşça bana yaklaşıyor ben ayağa kalkıyorum en sonunda karşı koltuğa geçtim onu da tedirgin etmeyeyim diye, birden atağa geçti kanepenin kol kısmına doğru. Uyurken, sakin dururken hani uyumasa bile yatarken hep seviyorum zaten, gözü akıyordu ılık suyla temizledim kaç kere umarım bir an önce yenerim

Bende böyle resim koyacağım inşallah

Bence korkunuz yok siz çok üzerinde duruyorsunuz. Bende dokunamam sokak hayvanlarına, köpekleri severim cins olursa ama kediye hiç dokunmak istemiyorum. Şu an yaşadıklarınız çok normal çok üzerinize gitmeyin Evinize sokmuşsunuz daha ne olsun.

Yeni halı almıştım, hatta koltuk kumaşlarımı değiştirdim. Tırmalama tahtasına alıştırmaya çalışıyoruz ama pek umrunda değil, henüz her hangi bir yeri tırmalarken görmedim ama büyüdükçe en doğal ihtiyacını karşılamak isteyecek sonuçta smuwiLa

En büyük adımı atmışsınız Zamanla kucağınıza alacağınıza inanıyorum

Nasıl başlayayım hani eşimin kucağında mı seveyim yoksa direkt oyun oynayarak mı? Yoksa bodoslama kucağıma mı almaya yelteneyim cesaretimi toplayıp T

Bir şey yapmana gerek yok. İlk adımı atmışsın zaten. Bundan sonrasını Yavrucuk halleder 5-6 ay sonra bu başlığa geri dönüp okuduğunda şaşiracaksin. Kedilerin bu konuda gizli silahları var

Evet haklısınız bu arada british shorthair cinsi, yani şöyle o bana doğru gelince ben refleks olarak sabit duramıyorum aslında bana gelmiyor oda da koşuyor, zıplıyor koltukların altına giriyor ya ayağıma basarsa diye kaldırıyorum ya yandan koltuğa çıkarsa bir anda ben görürsem çığlık atar mıyım çünkü ben ani şeylere genelde sıçrarım elim ayağım titrer falan, kardeşlerim gece tuvalete gidemezlerdi rahatça, en sonunda kardeşim emekleyerek gidip gelmeye başlamıştı korkmamayım diye smuwiLa

Her şeyini kendisi daha gelmeden hazırladık, oyuncağı da var. Evet erteliyorum istemsizce eşimde hep çaban yok diyor cesaret mi diyim ne diyim bilemiyorum..

Lütfen bir güncelleme ile paylaşım yapın buradan. Çok isterim.

Mümkün olduğunca çok sev oturunca kucağına gelmesine izin ver. 2 gün önce kaybettik biz kızımızı. Sarılıp öperdim burnundan yanağından kafasından partilerini bile öperdim güzel kızımın

Benim de sanırım o yumuşluk patilerinin dokunması sanki eşimde mesela kemikleri hisset diyor severken tutuyor, elini yumruk yap patilerini hisset diyor elimi yaklaştıramıyorum halbuki görüyorum patisiyle temas ediyor sadece asla tırnak temas ettirmiyor Ama hiç temas etmiyor değilim benim bir arkadaşım var o da korkuyormuş kayınvalidesinde, görümcesinde kedi olduğu için alışmış artık korkmuyor ama asla sahiplenmeyi düşünmüyor, korkmuyor ama dokunmuyor da..

Bende korkardım hatta ısırıyor dediklerinde çekinirdim başına bile dokunamadım ilk sahiplendiğimde. Şimdi durmadan sever haldeyim ısırsada canım acımaz hale geldim. 2 ayda bende herşey oturdu. Bendeki erkek olduğu için kadınlara düşkün oluyormuş bir tek bana sevdiriyor kendini başkasına yanaşmaz bile. Alışmak için kendine zaman ver oyun oynat. Olta çok iyi bir oyuncak senin istediğin kadar yakınlaşır git gide sende korkunu aşarsın. Ne kadar oyun o kadar bağ kurma zaten senin çekindiğini hissediyordur.

3 hafta kısa bir süre umarım ilerleyen zamanlarda alışırsınız çünkü herhangi bir -Allah korusun- kaza durumunda acile kaldırdığınızda bir şekilde dokunmak gerekecek. Kediler görsel değil koku ve ses ile anlaşır, tanır. Huylarını, karakterini bilmeniz gerek. Siz korktukça o da sizi gördüğü yerde taaruza geçebilir. Kedinizin cinsini bilmiyorum ama hangi cinsse o cinse dair özellikler okuyabilir ve hakkında bilgi sahibi olabilirsiniz.

Kızımda sizin kadar olmasada hayvanlardan korkardı şimdi evde kedi var öpmeler, sırtına alıp gezdirmeler vs vs... Zamanla alışırsınız ama kendinizi kasmayın rahat olun. fresa

siz besliyorsanız size bağlanır o işini kim yaparsa sahip onu belirliyorlar 1 tane oluyor onu dinliyor elini ne kadar ısırtmazsan ısırtma sonra yine yapıyorlar maalesef ki avlanma güdülerinden dolayı çocuklara yapmıyorlar inş alışırsınız. Vakit erken normal ama durum 1 buçuk aya tamamlanır süreç

Eşimde bana bu yüzden kızıyor hiç çabalamıyorsun nasıl alışmayı düşünüyorsun diyor? Haklı, deli oldum sahiplenmek için, o kucağında uyutuyor bende tık yok KudrAlobar Ayak

Benim de kedi korkum vardı. Eşim çok istedi yavruyken sahiplendik. Yavrum yanımdan geçerken sırtım bir tuhaf olur tutamazdım. Alışmak için 3 hafta çok erken bir süre. Sonra ben bir baktım korkmuyorum. Diken üstünde değilim. Hatta geceleri eşimin tarafında uyursa kıskanırdım ki ilk zamanlar yatağa geldiğinde kımıldan uyurdum. Rahmetli oldu. 1 sene yasını tuttum

Şu an mesela salonda, koltukta gidiyorum kızım, aşkııımm diyip sırtını seviyorum gırlıyor o da ben geri mutfağa dönüyorum

Ben kuştan hala korkuyorum Kime çektim annemin kuş kafasına konardı Babam da böyle değil ben her türlü şeyden korkuyorum. İşe giderken yürüdüğüm kaldırımda kuşları besliyorlar ben uzaktan geçerim uçunca kafamı eğerim Bende anneniz gibi olanları çok duydum başta korkanlar sonra en çok sevenler oluyorlarmış MidNight rAmbler I don't fall, I have wings in my soul 😌 Anneler

Yaa ne tatli konu yavru kedilere bayiliyorum en cok onlara sarilip opmeye.. bebegime sarilip opmeyle esdeger oluyor o anki hissim sevgi merhamet ne dersen artik yemek istiyorum onu o An umarim fobini yenersinncunku dedigin gibi bu zamanlari geri gelmeyecek

Teşekkür ediyorum evet benim için çok büyük bir hayaldi şimdi evimde, çocuğumuz gibi oldu tam anlamıyla dokunamasam da çok alıştım görmeme fikrini düşündükçe tahammül edemiyorum mesela

Eşimin kucağında çok uyurdu ilk haftalarda, hala eşimin kucağına gelmek ister. Oğlum alıyor göğsüne evi turlatıyor. Ama kuzenlerimin falan kucaklarından hep kaçmaya çalışmıştı. Yani böyle koluma alsam biraz sırtını sevsem diyordum ama onun gelmesini beklemek daha iyi olacak sanırım kucak meselesinde

Sanki konuyu ben açtım :) 3 gun önce evcil hayvan sahiplendik ve ben 35 yıldır bir hayvana elimi suremeyen ben korkularımı yenmek için ve bu sevgiyi kacirmamak icin bir adim attim. Ilk günden kendimi zorladim ve hatta bayağı da kendimle mücadele verdim. Goz teması kurdum. Annesi benim dedim. Şuan çenesinin altini tutup bile sevebiliyorum kucagima alip tasiyabiliyorum bunlar benim icin bir ruya idi. Ama hala daha tedirginim elimi agzina alacak diye ödüm kopuyor dişleri kaşınıyor çünkü aslinda zarar vermr amaçlı yapmıyor biliyorum ama korkuyorum işte. Ben korktukça göz temasi kuruyorum eriyip bitiyorum

Biz birlikte uyurduk hep bazen gelir dizimde yatardı ben film izlerken bazen üstümde göğsümde C

Merhaba arkadaşlar, forumun eski üyelerindenim. Eskisi gibi aktif olamıyorum çocuk, iş vs derken ama biliyorum ki insanlar'ın birbirine yardım ettiği, fikir verdiği bir platform.. Bazı korkularımdan bahsetmek istiyorum. Umarım bana ve benim gibi olan herkese bu konunun faydası olur. Ben çok korkak bir insanım arkadaşlar, bebekken bile her şeyden korkan, ürken, uykularımda sıçrayan bir bebekmişim. Dentofobi diye bir konumda var onu yendim çok şükür, şu an 5 tane implantım var. Lafı daha fazla uzatmadan konuya geçmek istiyorum. Her türlü kanatlı, kanatsız hayvan fobim var. Kedi, köpek görünce yolumu değiştirmedim hiç ama köpeklerin en fazla başını okşamaktan öteye gidemedim. O da hayatım boyunca bir elimin 5 parmağını geçmez herhalde, hani dur şu köpeği seveyim olmadı hiç.. Bir yerde yemek yersek ve kediler varsa ben asla rahat olamam ayaklarımı toplarım ve gözüm sürekli masanın altındadır. Ama oğluma hiç bir şekilde engel olmadım. Benim gibi olmasını istemedim. Hep hayvanlara yaklaşsın, sevsin istedim öyle de oldu. Kedi görünce sevmeden duramazdı, köpek görünce sarılırdı ben o sevmeye giderken gözlerimi kapatırdım ya tepki verirse diye ama yine de asla dur ısırır vs diye engel olmadım. Hep kendimi bir hayvanı sahiplendiğimi hayal ederdim, oğlumda hayvanları çok sevince radikal bir kararla yavru cins kedi sahiplendim. Çünkü gerçekten bağ kurmak doya doya sevmek istiyorum. Lakin yavrumuz 3 haftadır bizimle ben sadece kediyi sabit yatıyorken sırtını okşamaktan öteye gidemiyorum. Kızım, canım diyorum gıırrlıyor yani bu kadar çok sevip doyasıya dokunamamak çok tuhaf, bu durum beni çok üzüyor. İçim gidiyor resmen, daha yavru bazen oyunlar yapıyor zıplıyor, koşuyor ben odaya giremiyorum. Çoğunlukla mutfakta takılıyorum. Maması, kum temizliği her şeyi bende. Eşime her gün kızım nasıl deyip resmini istiyorum Ve büyüyor.. İlk evimize geldiğinde avuç içi kadardı şimdi iki avuç içi kadar oldu. Şu halleri bir daha geri gelmeyecek, daha fazla kaçırmak istemiyorum.. Ne yapabilirim? Nasıl aşabilirim? Herkese şimdiden çok teşekkür ediyorum..

Tatlım, gerçekten özel bir şey yapmana gerek yok. Uyurken yanına otur ve hafif hafif okşa yeter. Bir süre sonra evde beygir gibi koşarken bile onunla oyun oynamaya başlamış olacaksın. Bu senin istesen de kacinabilecegin bir şey değil. Üstelik sadece evdekini değil dışarıda gördüğün her kediyi okşamak isteyeceksin Hiç şaşmaz. Seninle doğrudan alakalı değil ama aklıma gelmişken yazayım. Yazın bile yerde bir tane halı kalsın. Yakında tırnaklarını bileyecek yer arayacak Her kedi tırmalama sütunlarini sevmiyor çünkü, halı olmazsa koltuk, baza ve sandalyelere sarabilir.

Yani şunu biliyorum ne kadar canım yanabilir bazen elimi fark etmeden çizmiş oluyorum kanıyor, tesadüfen görüyorum ve hiç bir şey hissetmiyorum, ki oğlumun ve eşimin eline sadece patisiyle dokunuyor tırnaklarını kullanmıyor. Eğer kucakta durmak istemezse, kendini güvende hissetmezse

Aaa süper sosyal british'e denk gelmişsiniz o zaman. Şanslıymışsınız. Benimki zorla yakalayıp kucaklayınca kafasını çeviriyor, havaya bakıyor Tabi ki günde sekiz kez kucaklanmaktan kaçamıyor Kovalamaca da oynayabilirsiniz, size doğru koşmamış olur. Kağıt top yapıp uzağa atın ona doğru koşar o. Yavaş yavaş hareketine alışırsınız. Hızlı büyüyüp bir ayı yavrusu boyutlarına gelecek çünkü, ne kadar çabuk alışırsanız o kadar iyi sizin için.

Bende ilk günler ertelediğim için pişmanım açıkçası çok iyi yapmışsınız çünkü ilk hafta daha küçüktü daha az hareket ediyordu ve hızlı hareket edemiyordu eşim bir an önce alış demişti de demekle olmadı işte, şu an yine hala küçük ama hareketleri daha hızlı büyüyor sonuçta ilk günler gibi değill smuwiLa

Çook üzüldüm Bunu istiyorum inanın kucağımda uyusun, ben seveyim onu falan, oğlumda her yerinden öpüyor bu arada

Hiç hayvan fobim olmadığı için nasıl yardımcı olurum bilemedim. Ama üzerine gitseniz, kendinizi zorlayıp bir kez kucaklasanız gerisi gelir mi acaba? Kedi bu oynarken tırmalayabilir, ısırabilir, istemeden zarar verebilir. Bunları bilerek ve göze alarak yaklaşın.

Evet şaşırıyorum 3 haftada o kadar büyüdü kii 1. resim ilk hafta, 2. resim dün çekildi Eklentiler 0A8B527A-18AE-4635-ACB4-45543823B75A. jpeg 129,8 KB · Görüntüleme: 58 5D5E1C68-47BA-4AF6-935E-4F90BB299022. jpeg 77,5 KB · Görüntüleme: 50