Ne şanslısınız yaa ilk çocuğum doğduğunda kimselere vermeyen ben küçükler dogunca bırakıp kaçacak kucak arardım... kızınızın tam oyun zamanı dışarıda eğleniyor ki içeri girmek istemiyor. Bebek doğduğunda hiç istemesenize ihmal edeceksiniz kızınızı.. bırakın o sürede kv görümce ilgilensin merak etmeyin kopmaz sizden onu siz dogurdunuz.

hamilelik duygusallığı yaşıyorsun canım, bende aynı şeyleri düşünüp gereksiz dert etmişim kendime kızın kopmaz senden merak etme... işin zor bu bir gerçek ama kardeşine alışana kadar, yazdıklarını okuyunca kendi hamileliğime döndüm bi an, gece 3 de parkta sallanır mı çocuk? evet benimki gece de inerdi, hiç unutmam gece 1,5 saat arabada uyumayla işe gitmişliğim var, eve gitmeyeceğim diye çook yırtınmışlığı vardır, gece hangi marketler açık, kapalı dersin anlamaz illa bakılacak... daha neler neler 2 yaş civarı bi haller oluyor bu çocuklarabenimkilerin arasında 2,5 yaş var, doğumdan sonra babaya kaydı tüm ilgi alaka ama az zaman geçince herkes düzene alışıyor şimdi kızım bana aşırı düşkün haa yaramazlıkları başka yönlere kaydı o ayrı neyse şikayet olmasın şükür halimize

Benim kardeşimle aramda 15 ay var. Kardeşim doğunca babaannem bakmış bana 3 ay. Altlı üstlü olunca hiç kopmamışım bende. 6 yaşıma kadar babaannem diye ölürdüm. Bu arada anneme aşırı aşırı düşkünüm. Yani evladınız sizden uzaklaşmaz. Siz onun anne'sisiniz.

Ben ilk oglum 2.5 yasindaydi 2. Nin doguma 3 gun kala aglamistimCocugum daha cok kucuk haksizlik ettim diyeo neydi bilio musun? Dogumdan korku ve hayatimin cok degisecek olmasinin verdigi tedirginlik. Hamile kalana kadar aklim nerdeydi acaba? Ki ben tedaviyle hamile kalmistim dusunecek cok zamanim olmustu. simdi arkadas gibiler iyiki diyorum herseye ragmen

Doğum yaptıktan sonra kızınız size bir süre tepki gösterebilir ama merak etmeyin, olduğundan daha fazla anneci olacak. Muhtemelen kabullenmesi 2 ayı bulur ama o dönemi atlattığında siz asıl bebeğe bakacak birini arıyor olacaksınız. Ayrıca, kızınızı gezdirmeleri iyi fikir ama siz de anne kız saati ve günleri düzenlemelisiniz. Sütünüzü sağar bırakırsınız, başbaşa zaman geçirirsiniz bu çok önemli. 2 sine tek başınıza bakabilme ihtimali pek mantıklı görünmüyor, benim de büyük oğlum sizinki gibi ve ben bakamadım, hala bakamıyorum zaten. Ayrıca bütün o ısınma, istememe, araya girme muhabbeti de kucağınıza alınca ortadan kalkacak. Annelik öyle bir şey ki, hangisi müşkül durumda ise o önceliğiniz oluyor. Sevgisi aynı, ama gereklilikler devreye girince ona göre şekilleniyorsunuz.

Bence şuan hamile olduğunuz için gereksiz dert edinmisdiniz. Anlattığınız şartlarda hiç bir evlat anneden kopmaz. Benim yeğenim annemleri çok sever dede babaanne diye diye perişan olur bize geldi mi evine gitmek istemez ama annesini gordumu yeniden karnına girecek sanki öyle bir durum olur hemen hoşçakalın dede vs der annesiyle giderler sanki az önceki çocuk o değil. Ben de şuan hamileyim ama bebek doğduktan sonra annem kv fark etmez birinin kesinlikle yanımda olmasını istiyorum birkaç ay kalsinlar en azından emdikten sonra uyuyabileyim diye. ben de o arada kendimi toparlarim. Rabbim sağlıkla sıhhatle kucağınıza almayı nasip etsin durup durup kafanızda kurmayın annenin yeri her daim ayrıdır

Benim oğlum kardeşi doğduğunda 22 aylıkti. Babası izin aldı dogumdan sonra ve hususi onunla ilgilendi. Gezdirdi felan. Bunun sayesinde kardeşini de kıskanmadi. Aileden. Alışık olduğu insanların ilgilenmesi o konuda avantaj olur. Bağıniz kopmaz merak etmeyin. Sadece tavsiyem kızınızla her gün uzun bile olmasa ayrı vakit geçirmeniz. Öyle alışma süreci daha kolay atlatırsıniz. Sağlıkla bebeginizi kucaga alin

Daha ne ariyorsunuz. Insanlar yardımcı olacaklar işte. Çocuğunuz neden kopsun sizden, böyle bir mantık olabilir mi. Olaya romantizm ile bakmayın. Gerçekci olun. Rahat edersiniz. Daha kolay atlatırsınız.

Niye kopsun kızınız sizden, yapmayın. Hamilelik duygusallığı çökmüş galiba üstünüze. Benim de 2 yaşında bir kızım var, ikinci ekimde dünyaya gelecek inşallah ama bana yardımcı olacak hiç akrabam yok. Kızım da bana düşkünlük ötesi bir seviyede bağlı. Keşke sizin şartlar bende olsa. Üstelik Eylül'de bebeğiniz kucağa gelir, ikisini birlikte idare etmek kolaylaşır, kızınız daha aklı yeter birçok şeye. Kv ve görümcenin yardım talebi çok büyük bir lütuf.

Selamlar kızlar. Gene aklımı kemiren sorularla uyuyamadım geldim karşınıza. Ben 7 aylık hamileyim doğum yaptıgımda kızım 2 yaşında olacak tam. Ama ben nedense bebegime ısınamadım. Kızımla arama girecek gibi hissediyorum. kızım çok fena bi çocuk durması yok 1 saniye. Beni çok zorluyor. Inatçı. bütün gün dışardan içeri girmek istemiyor babannesi halalar vs kim gelse dışarı çıkarana kadar ağlıyor 8 saat dışarda gezsekte eve girerken kıyametler koparcasına ağlıyor. Bu yüzden korkuyorum çıkmaya. üstünü değiştirtmez bezini değiştirtmez.. mesela arka odada bebek arabasına kafayi taktı onun içinden çıkaramıyorum gidip gidip biniyor yatıyor içinde. Neyse asıl konu; kayınvalidem görümcemler bana diyor ki; sen doğum yapınca zaten yaz geliyor, biz kızını alırız dışarda parka felan götürürüz sen yeni bebekle ilgilenirsin rahatca, iki çocukla çok zorlanırsın yoksa, yatarsın dinlenirsin biz onunla ilgileniriz alırız bize götürürüz Gibi şeyler söylüyolar. Düşününce benim içime bi öküz oturdu. Kızım zaten hiiç eve girmek istemiyor kar kış dışarda bahçede. Beni hiç aramıyor özlemiyor resmen hep dışarda olsun hiç aklına gelmem. E bende doğum yapıcam kücük bebek vs derken yorucu bi süreç, kızımda doğumdan sonra 1 dklık uykuya hasret kaldığımı hatırlıyorum ama çok üzülüyorum benden kopar mı kızım bu şekilde sizce? Bi yandan diyorum ki ozamanlar cidden yardıma ihtiyacım olur iyi olur, bi yandan da Allahımm kalbim nasıl daralıyor kızıma baktıkça üzülüyorum sanki kopucaz birbirimizden. Ama yanımda kimse olmasa ilgilenemiycem tek başıma şuan zorlanıyorum belki daha kötü olucak off.. Zaten eylülde görümcemler okula gidiyor bebekte buyumus oluyor. gene ben ikisiyle başbaşa kalıcam kv üst katımda ama şuanda da öyle bi yardımı yok sevip gidiyor. Ama o süreçte onlarla fazla vakit geçirip kızımın benden kopmasından korkuyorum... Sizce nasıl geçirmeliyim o zamanları. Neye dikkat etmeliyim..

Kopmaz kiziniz icinizi ferah tutun. Ama cocuk psikiyatrisi ile gorusurseniz bilimsel olarak da kizinizin davranislari degerlendirilmis olur. Aklima asiri hareketli olma disinda birseyler geliyor. Ama uzman gorusu en dogrusu olacaktir. Karniniz burnunuzda nasil olacak bilemiyorum. Babasi ile iliskisi nasil, o da onemli. Her turlu yardimi alin, isiniz zor olacak gibi. Ikisi de evladiniz. Ikisini de seviyorsunuz. Hormonlariniz sizi duyarli yapmis.

Kardeşinin olacak olmasından daha büyük dertleriniz var şuan. Bir şeyleri sürekli ağlayarak elde etmeye kalkması. Benim kızımda sizinkinin yaşlarında bir süre kreşten geldiğinde eve girmek istemez, eve sokunca ağlardı. 3 saat ağladığını biliyorum sırf inadından. Montunu falan çıkatttırmaz resmen kendini yırtardı. Tekrarla bıkmadan ilk beş dakika, "Ağladığın için seni şuan anlamıyorum lütfen sakinleş. Ben şimdi mutfağa gidiyorum, sakinleştiğinde gel konuşalım," diyordum. O sakinleşmeden yanına gidersem, üstünü çıkarmaya kalkarsam iyice deliriyordu. Daha sonra bana istediğini yaptıramadığını görünce ağlamalar kesildi. Şimdi yaptıramadığı bir şey için çok nadir ağlar. İkincisi olmadan bu sorunu çözün.

Çok teşekkür ederimm. Benimde eşim izin alacak ama en fazla 3-4 gün maalesef onun dışında kızım babannesine çok düşkün ayrı Bi Sever beni kimseden kıskanmaz babannesini diğer kuzenlerinden vs kıskanır B

Ne guzel bız bakarız demısler. Bunları dusunmeyın bence dogunca hepsı gecer. Belkı kızınızda kardes bahanesıyle evıne alısır

Kendi çocuklarım arasında 13.5 ay var Valla ben hep yalnızdım. Çok zor oluyordu. Gerçi annem 1 ay kaldı benimle sağolsun. Büyük çocuğuma annem baktı hep. Bende yenidoğan bebeğimle ilgilendim. Başta kıskançlık olabilir sonra çok severler birbirilerini. Benim küçük şuan 11 aylık. Abisi ile oyun oynamaya eğlenmeye başladılar. Çok seviyorlar birbirlerini. Sağlıklı doğumunuz olsun. Böyle şeyleri atın kafanızdan. Ne güzel yardımcı olmak istiyorlar. Bırakın olsunlar. Bişicik olmaz..

Ahhh ahhh bu konuda açıkçası kiskandigim insanlardansiniz... oğlum su an 3.5 yaşında ve inatçı, uykusuz,1 dk yerinde durmayan, beni acayip yoran, sürekli ilgi ve oyun isteyen, yaz kış sokaklarda gezen bir çocuk... ve ben 5 aylık hamileyim... eşim çok geç geliyor değil yardım etmek zararı oluyor geç geldiği için yemek, çay faslimiz 12 de. Once bitmiyor hiç dinleniyorum... banyo, wc, uyku hep oğlumla yapışık ikiz gibiyiz... ve benim çevremde 5 dk bırakabileceğini kimsem yok... bende çok düşünüyorum nasil yapacağım diye... onun için KV ve gorumcenizin teklifini geri çevirmeyin derim... kuaföre gitmem lazım ama oğlum durmuyor gidemiyorum en basitinden