Tatmin olma sınırımı dahi bilmiyorum açıkçası. Ne yapsa tatmin olurdum? Özür mü? Diledi. Ailesiyle arasına mesafe koydu mu? Evet, koydu. Ailesi pişman olduğunu belirten birçok adım attı mı? Attı. Unuttum mu? Hayır. Kin mi tutuyorum peki? Ee ona da hayır, normalde de asla tutamam zaten. Bilmiyorum, çok amaçsız ve üzücüydü yaşadıklarım. En büyük öfkem de kendime. Çünkü kendime saygımı yitirdim bir ara, ben olmaktan çıktım. . push ;

Evet, okuyorum. Tam olarak sorunum ilk yazdığınız paragraf. Neden zamanında etmedi? Neden? Kendisine soruyorum bilmiyorum ben de pişmanım ne olduğunu bile anlayamadım diyor. Sonra da ikinci yazdığınız paragraftaki gibi biri oluyorum işte. Huzursuz, mutsuz, memnuniyetsiz. :))

Ailesiyle normal şartlarda sohbet eden biri değilim zaten kaldı ki bunları oturup konuşmak.. 3 maymunu oynuyorlar, ben de izledim onları. Onlara sorsanız yine bir problem yoktur eminim, ben çok soğuk ve uzak biriyimdir. :) Sağlam pabuç değil derken? Orayı pek anlayamadım. A

Belki bilinç altınızda tekrar bu sorunlar yaşanabilir korkusu yerleşmiş farkında değilsiniz. Şimdide ailesiyle çok bir sorun olmamış gibi yazmışsıniz. Kafam karıştı a. Yani ortada sorun yapılacak bir şey olmadıysa bu sinir niye neye. Ben anlayamadım sizin sıkıntınızı.

Şu an 2. şıkka büyük bir umutla sarılmak istedim. Ya o kadar garip ki aslında ailesine kızgın değilim aslına bakarsanız omları çok da fazla önemsemiyorum bu yapılanlardan sonra. Sinirim erkek arkadaşıma tamamen. Sanki bütün bu olanların suçlusu o gibi geliyor. Başlarda dik durabilseydi bunlar olmayacaktı diyorum. Onu da mı affetmeliyim acaba? Resmen eziyet oldu beraber geçirdiğimiz vakitler.

Ahh! Asla benim kocişim, minnoşum yapmaz diyenlerden olmadım ama buna ihtimal vermem. :)) Çünkü oğluna "deliler gibi aşık" bir anne ve herkese ama herkese bir kulp bulan tuhaf bir baba.. Yaptıkları hareketler tam kendilerine yakışan, üzerlerinde asla tuhaf durmayan hareketler.. :) Ve annesi, erkek arkadaşım "bir sorun mu var?" dediğinde ay oğlum olur mu ne sorunu ben onunla anne kız gibi olmak istiyorum ama o bize o kadar uzak ki diye de haklı çıkmaya çalışan, oğlunun yanında aşırı tatlı ama kapıdan çıkar çıkmaz mutlaka bir tane de aradan gülerek laf sokan bir teyzemiz. :) Öyle saçma şeyler oldu ki anlayacağınız şu an dönüp baktığımda ay bunları ben yaşamış olamam di mi diye soruyorum kendime..

Evet oluyor oyle travmalar.. Bana da geliyor arada sırada etrafimdakileri duydukca.. Ne salakmisim diye.. Yurt disindan gelip evi duzup gidiyorlar... Bende bosbosuna kira odemiyelim dedik, bir kac ay eltimde kaldim.. Eve gecincede, tabi köpruyu gectik hesabi gibi.. Annem 1000 euro verdi onla beyaz esaglarimi aldim.. El öpme paraylada yatak odasini.. Yerde oturdum bir kac ay birikim yapip kanepe aldim 800 tl ye idare ederiz diye.. 10 sene olacak halen kanepelerdeyim, iki cocugumu buyutum.. Tv sehpada oyle yerde kaldi tv im kanepelerden sonrada tv sehpami aldim.. Yaş tan dolayı diye dusunuyorum.. 23 yasinda hersey pembe hayal.. Suan 32 yasindayim, aklima geldikce kendimce esiyorum... Guzel seyler dusunup atmaya calisiyorum iste.. Allah saglik versin.

hımmm bence sen sevgiline söyle, bize o yazsın, ona öyle taktikler veririz ki peşinde koşarsın yani gerçekten küçücük dahi olsa içinde kalan bir beklentin olmadıysa ne diyeceğimi bilemedim belki o kriz anlarında "ya yarın ölürse" diye düşünebilirsin, bu bazen tavsiye edilen bir yöntemdir insanın kendini dizginleyip, karşısındaki kişiye karşı duygularını hatırlaması için

Kendi kendine kurmak yerine bence ailenin icine bir giris daha yap :) Gozlemle. Sevgilinden net cvp alamayacagin belli. E boylede sinir kupusun degismiyor. Gecmis gitmis gibi gorus.. hem bir olay daha olursa sevgilinin tavrini gozlemlersin. Hem icinde kalmaz eger ayrilirsan.. Hem degismis mi anlamis mi belli olur. Yani senin yerinde olsam boyle yaparak rahatlardim ancak sanirim. Hatta burda okumustum bir uye demisti ki simdi ki aklim olsa evlenmeden once masus bir olay cikarir esim olacak kisiyi denetlerdim diye. Bence iyi fikir.

Ben de bi sürü olay yaşadım evliliğimde, hala da ailesi ile karşılaştıkça yaşamaya maruz kalıyorum ama bariz şeyler değilv hoş bariz lerini de yaşadım, o an istediğim tepkiyi verememek, şoka girmek, eşimin bana yapılanlardan dolayı ortalığı yakıp yıkmasını beklemek ama havamı almak vs vs!!! Ben de yıllarca kendimi eşimi yedim, kv ile yıllar sonra yüzleştim bağırdım çağırdım e tabi o da!! Sonra ben neyin içindeyim ya diye diye bir daha kendimi yemek!! Hır gür huzursuzluk vs, onlarla çok çok az görüşüyorum farklı ile taşındık ama eşime olan öfkem geçmiyor, böyle acı ve öfke içinde yaşıyorum, şimdi bunaleı yaşayacağını bilsem baştan asla asla evlenmezdim!!! Kendimi gerçekten kandırmışım bile bile ateşe atmışım, ha senin yaşadıklarını benim yaşadıklarımı yaşayıp iliikisine pek yansıtmayan yok mu? Var biliyorum duydum, ama ben o işin sırrını çözemedim, yaşananları unutmak cidden çok zor kinalikadin Cahil kimsenin yanında, kitap gibi sessiz ol.. Anneler

Mutlaka dikkate alacağım. Çok teşekkür ederim. :)

Sevgilinden ayrilsan rahatlarsin bence. Demek yaninda duramamis yeterince. Konuyu biraz daha acsan.. ona gore yorum yapariz

Benim anladığım siz sinirinize hakim olmak istiyorsunuz yapılanları unutmak istiyorsunuz kendinize çare arıyorsunuz yanlış anlamadıysam. Doğru bakış açısı bence bu değil. Ben anlattiklarinizdan şunu çıkardım. Sizi uzun yıllar yoran bir ilişki içindesiniz. Erkek arkadaşınız ve ailesi ile sevgili aşamasında yüz göz olmuşsunuz. Size gerçekten hazmedeyeceginiz şeyler yapılmış veya söylenmiş erkek arkadaşınız da buna göz yummuş. Benim anlattiklarinizdan cikarimim bunlar. Eğer anladığım gibiyse sizin öfke kontrolünüz yerine bu ilişkiyi tekrar gözden geçirmeniz gerekir diye düşünüyorum. Evlilik de düşünüyorsanız bu kişiyle 2 kere daha düşünün derim. Bence sizde içten içe bunu hissediyorsunuz sonrasında yaşanabileceklerin huzursuzluğu var. Bide bu yönünden bakın bakalım ne göreceksiniz. . A

Bilmedigin birseyler vardir veya kendisi ortaligi karistirmis yuzune gozune bulastirmis olabilir bence.. Bana oyle geldi.

Güvenerek aşabilirsin bunu ancak. Zaman tanı ona da kendine de. Belli ki ikiniz de bu ilişki için fedakarlıklar yapmak zorunda kalmışsınız demek oluyor ki birbirinize değer veriyorsunuz bu çok önemli. Gerçekten güvenirsen huzursuzluğun da geçecek.

Aynı durumları yaşamışız galiba. Hep ondan bir beklenti içinde oldum, yapmadı. Halbuki kendi kendimi çok rahat şekilde savunur ve karşımdaki insana haddini de bildiririm ama bu konularda tamamen ondan bir beklenti içine girdim. Karşılayamadı tabi. Sonuç olarak zarar gören ben oldum. Bilmiyorum, şu an kafam çok karıştı. Eskiyi unutup önüme bakmak mı yoksa hepsini hayatımdan çıkarmak mı? Şu an bambaşka bir boyut oldu. :)

Mesaj tekrarı

İnanamıyorum.. Sanki her şeyi anlamış, hissetmiş gibisin. Dondum kaldım şu an. Çünkü ben böyle çıldırırken ölümün olduğu dünyada geçmiş konuları sürekli açıp zamanımızı çalma üzmeyelim birbirimizi diyor. Bir duruyorum, duygulanıyorum falan.. Sonra yarın kaldığım yerden aynen devam..

Öyle konulara ben de gülüyorum. Hiç kafama takmıyorum. Fakat bu konuyu neden böyle büyüttüm içimde bilmiyorum..

Hic kimse benden onemli degil diyorum hayatimi yasiyorum. iki cocukla oldugu kadar tabii

Ve iyi ki senin gibi insanlarda var canım benim Ferahlamana sevindim zaten sen istemezsen çaba sarf etmezsen hiç bir şey değişmez negatif biri olur çıkarsın bak hayvanları da seviyormuşsun o zaman eminim özünde neşeli sevecen birisindir. Yazdıklarına göre kafa dengi bir tavrın var ee daha ne olsun daha da iyi olacağına kendini süppper hissedeceğine eminim şimdiden M merkurvenus 12.09.2017 T♡P tek ayak

Aslında ailesini asla kötülemiyorum. En azından bilinçli yapmıyorum fakat ona yükleniyorum. Sanki sinirimi ondan çıkarmaya çalışıyorum.

Erkek arkadaşının yapmadığı şeyler için bizzat onun üstüne gitme. Onla huzurlu mutlu olmaya calis. Konuşu açılırsa iyi konuş Kötü konuşma ki yara olmasın içinde. M merkurvenus 12.09.2017 T♡P tek ayak

Amin, amin.. Umuyorum bir gün insanları fazla önemsememeyi öğreniriz. M Manap Manam

Benimde oyle kafama taktigim konuyu oraya getirdigim bi durumum vardi nisanliyken. Ama oyle boyle degil. Esim sabirla yaklasti ama bi sure sonra oda patladi sinirlendi hep alttan aliyorum hep icini rahatlatmaya calisiyorum ama bi destek almalisin bak bende yipraniyorum seni kiriyorum dedi. Destek almadim ama zamanla aştım şimdi düşünüp düşünüp gülüyorum. Tartisma cikarmak yerine icinize coken bu sikintiyi konusun sevgilinizle

Galiba anlatamadım. Ailesiyle sıkıntılar yaşadık. Tabiki öyle büyük sıkıntılar değildi ufak ufak ama insanın sinirlerini bozan türden. Laf sokmalar, huzursuz edici davranışlar vs. İlk zamanlar erkek arkadaşım tepki vermedi o zamanlar sinirim katlanmaya başladı. Sonra müdahale etti ve bu durumlar bıçak gibi kesildi. Sonra ben zaten mesafeliydim mesafeyi biraz daha genişlettim. Şimdi böyle durumlar yaşanmıyor. Buraya kadar anlaşabildik mi? Sıkıntım da tam burada başlıyor işte. Sorunlar bitti ama benim öfkem bitmedi. Olayların hırsı ve öfkesi geçmedi. Bunun da acısını dönüp dolaşıp erkek arkadaşımdan çıkarıyorum ve kendime de biraz çeki düzen vermek istiyorum. Öfkemi yenmek, bu hallerimden kurtulmak istiyorum. Şimdi tam anlaşabildiğimizi umuyorum.

Erkekler galiba bir yere kadar sabrediyor. Öyle bir boyut aldı ki düzgünce konuşmak istesem bile yine mi bu konular ama yaa moduna girebilir. Aslında artık hiç düşünmemek istiyorum. Sinirlenmemek, sakin olmak, gerekli olmayan insanları takmamak. Hayat kalitem çok düştü. İlk defa gördüğüm durumlar karşısında inanılmaz bocaladım.

Senin erkek arkadasin saglam pabuc degil benden soylemesi. Annesiyle otur herseyi.. senden tarafa olan bitenleri konus bence.

Neden ayrıldınız ne oldu yaa üzüldüm

Dediğim gibi ailesiyle zaten mesafeliyim ve işim dolayısıyla şehir dışında yaşayacağız sık görüşmek pek olası değil. Belki de söylediğiniz gibi, ileride yine böyle durumlar olur ve erkek arkadaşım baştaki tavrını sürdürürse diye düşünüp kendimi kuruyorum. Ona olan öfkem de bu yüzden galiba. Her şeyin suçlusu gibi gözümde. Şu an bakış açım biraz değişti ama konuyu açtığım gibi değil. A

Bence o konu kapanmamış, benim de sevgilime yaşadığım sinir harbi temalı konum var bakabilirizsiniz benzer durum. Tamam konuşmayalım bu konuyu demek konuyu kapatmak değildir. Siz kafanızda bitirmediyseniz elbette dilinize de yansır. Beyninizi susturamıyorsunuz ki dilinize sus diyesiniz Önünüzde 2 seçenek var 1-Sevgilinize "tamam sen de bıktın ama..." ile başlayan içinizi döken bir konuşma yapmanız 2- Affetmeniz. Affetmek insana öyle huzur veriyor ki. Beyin rahatlıyor bir kere. Sürekli aynı şeyi düşünmek insanı hasta bile eder. Affedin gitsin ölümlü dünya değil mi. Ben öyle yapıyorum bir daha aklıma nadir geliyor sonra da hiç gelmiyor. Çünkü affetmişim üzerimden yük kalkmış. poyrazinmelegi

konuyu kapattıysanız eğer tekrar tekrar açmak size zarar verir

Size şimdiden teşekkür ederim. Artık affedilecek bir şey kalmadı.

Di mi? Ömür boyu görüşmek durumunda kalacağım yani bir türlü görüşülecek. Evet, bu sebeplerden dolayı ona öfkeliyim. Ailesine kızmıyorum aslına bakarsanız pek de ciddiye almıyorum. Tüm öfkem sevgilime. Kendi kendimi nasıl iyileştiririm derken şimdi kendimi mavi kablo kırmızı kabloyu kesmek arasında kalmış gibi hissediyorum. :)

Bir ara görüşmedik annesi aradı ve çok ısrar etti. Görüşmek istediğini söyledi ben de insanları kolay kolay kıramam neyse dedim, peki.. Sonra erkek arkadaşım hiç memnun olmadı. Neyin var dedim neden görüştün ki dedi. Yani demek ki görüşmek istemesem bir şey söylemez hakkı ve haddi de değil zaten orası da ayrı bir konu ama. Bilmiyorum, detaylı düşüneceğim. Beni böyle yıpratmaları bile çok düşündürücü. Kendilerinde nasıl bir hak görerek böyle tavırlar içine girdilerse artık. P

Siz maddi sıkıntıların sizi mecbur ettiği, kendinizin seçmediği istemediğiniz bir biçimde aile ile içli dışlı olma durumu içine girmişsiniz. O ana kadar sevgililiğinizi yaşadığınız ilişkiniz, birden evliliklerdeki yaşanan kp kv konuları içine girmiş. Ama siz buna hazırlıklı değildiniz. Üstelik istediğiniz de bu değildi. Eşinizin annesi de bu duruma klasik kv cephesinden bakmaya başlamış. Size laf sokmaları, iğnelemeleri sizi incitmiş. Şimdi anlatırken bile somut bir mevzu yokmuş gibi oluyor ama ben sizi çok iyi anladım. O laf sokmalar, o evde bulunulan süre içerisindeki huzursuz hissiniz içinizde kalmış. Sevgiliniz de sizi böyle bir durumun içine soktuğu, sizin kahve bile almanıza izin vermeyerek, ailesiyle istemediğiniz biçimde içli dışlı yaptığı, olaylara müdahale etmediği ya da yeterince farkedip müdahale etmediği için kızgınsınız. Siz evlenmeden evli birinin derdini taşımışsınız. Kötü olan da şu ki evlenirseniz bu insanlar sizin aileniz olacak. Sevgiliniz de onların çocuğu... P

Konu tam kapanmadıysa bunun sürmesi normal. Konu kapandı diyorsunuz ama öyle bir anda muhabbetin bitmesi kapanmak anlamına gelmiyor, sizi tstmin edecek bir davranış bir özür ne bileyim bir hareket gerekli. İşte o zaman unutuyorsunuz gerçekten...

Off.. Ne saçma şeyler bunlar böyle ya.. Erkek arkadaşım da arada kalmaktan çok yoruldum ben diyor. B

Merhabaaaalaaaaarrrr! Nasılsınız efenim? Off.. Size değişen hayatım ve benliğimden biraz bahsetmek istiyorum.. 7 yıldır süregelen bir ilişkim var. Acısıyla, tatlısıyla, anne-baba sorunlarıyla geçen. Diğer konumdan da belki hatırlanır ama kısaca bahsetmek isterim.. Daha evlenmeden, iş resmiyete dökülmeden o kadar itici ki o kadar komik şeyler yaşandı ki. Şu an gülüyorum evet ama haksızlığa zamanında ses çıkarmadığım ve hakkı olmayan insanların bana yaptıkları muameleyi düşündükçe sinirlerim tavan yapıyor, elim ayağım buz oluyor. Böyle konular yaşandıktan sonra ilişkimde huzursuz bir hava hakim oldu. Zira benim bitmeyen öfkem, onun bu olaylardan sıkılması gibi. En küçük bir şey de konuyu oraya getirmeye ve isyan etmeye başladım. Ama bunun da bir sebebi vardı.. Olmaz olur muydu hiç? Benim o "delikanlı, yiğit, millete "Aslan" olan sevgilim" ailesine kuzuydu. Başlarda bir şey söylemedi. Bekledi galiba. Zaten öyle büyük sıkıntılar yaşamadık sadece babasının bir hareketi hariç. Genel olarak ailesinin saçma bir şekilde oğullarını kıskanmalarıydı problem. Sonradan sonraya sert konuşmalar yapmış olmalı ki inanılmaz bir geri dönüş.. Sonra da görüşmedik pek zaten. Kendime bile saygımı yitirmeye başladığım ortamlarda pek bulunmamaya başladım. Hayatımda ilk defa böyle şeyler yaşadım tecrübe oldu bana, sağlam bir tecrübe. Şimdi ise travma gibi bir şey oldu ben de. Konular bitti, kapandı, ortalık duruldu ben durulamadım. Durup durup sarıyorum sevgilime. Böyle sinirsen vücudum titriyor. Öfke patlaması yaşıyorum, bazen konuyu bilerek hoop oraya getirip lafımı söylüyorum. Tamam çok itici bir davranış kabul ediyorum ve normalde zaten böyle biri değildim. Bu öfke kontrolü, sakin kalma, eski konuları tekrar tekrar açmama ve insanları, yaşanılanları çok da takmama konusunda öneri istiyorum.. Özellikle eşini bile takmayan cool üyelerimizden..

Bunu mutlaka yapacağım, çok teşekkür ederim.

Sizde kafaniza taktiginiz olayin icindeki insanlarin guluncek yanlarini bulun once onlara gulun. Zamanla asarsiniz diye dusunuyorum

Annesi seni aradığında söylemedin mi içindekileri? Yaşattıklarını onların?

O takmama mertebesine gelebilmek maalesef hiç kolay değil. Mesela benim bu kadar yoğun bi hayatım olmasaydı eğer onca şeye rağmen yine takardım gibi geliyor. Neyse ki günün 5 saati benim ve onu da duş ve uykuda geçirerek uzak kalıyorum sorunlardan Ama şöyle de bişey var siz daha evli bile değilsiniz sanırım evlenince hayatınızda bir çok şey değişecek. Yıllardır tanıdığınız adamın hiç bilmediğiniz bir sürü tarafını göreceksiniz o büyük aşklar yerini hep mücadeleye bırakmak zorunda kalıyor mücadele yorgunluk tahammülsüzlük yapıyor eğer geçmişten gelen ben affedilmeyen problemler varsa onlar katlanarak önünüze gelecek bu hep böyle olur ya başarabiliyorsanız affedip geriden bırakıp önünüze bakın YOk yapamıyorsanız ileride daha büyük sorunlar yaşamamak adına bir kez daha düşünün

Evet, belirli yaştan sonra sineye cekiyon saten.. Bide cocuklar olunca, koşturmaktan ve cocuklarin gelecegini dusunmekten azaliyor diger düşünceler.. Bide tek bende oldunu saniyordum, demeki oluyormus.. Burdan boyle konulari okuyunca ic sesim filan diye.. Insan az da olsa rahatliyor ve amannn demeye başliyor..

Tabi.. Bundan 3-4 yıl önce falan erkek arkadaşım ailesinin borçları yüzünden çok sıkıntılı bir döneme girdi. O dönem öyle bir sıkıştı ki dışarıda kahve içecek parası dahi kalmıyordu, öyle garip bir dönem. Benden de hiçvir şey kabul etmedi. Yani kahve almama bile müsaade etmedi. İş böyle olunca mecbur ailesiyle yaşadığı eve bazı haftasonları gitmek durumunda kaldım. Haftada 1 falan oturmaya gidiyordum yani. O ara yine mesafemi korumaya çalıştım. Siz diye hitap ederim mesela hala. Erkek arkadaşımı benimle paylaşmayı tercih etmediler. Yani onun birini sevip kollaması galiba biraz ağır geldi ki huzur verici bir ortam yaratmadılar. İnce ince laf sokmalar, babasının ben dahil herkese karşı huysuz ve de gayet patavatsız bir adam olmadı. Annesinin diğer evlatlarından ayırma pahasına erkek arkadaşıma olan büyük aşkı falan. Tam bir kaos yani. Bu kaosun ortasında kayboldum ben. Kendime geldiğimde yahu ne oluyor? Ben ne yaşadım böyle dedim. Dahası var tabi. Travma oldu ben de resmen. Bu çirkin durumlar beni öfkeli, takıntılı, her şeyi çok kafasına takan ve huysuz biri yaptı. Şimdi ise bunun kalıntılarından kurtulmak istiyorum. Eski deyim yerindeyse "cool" halime dönüş yapmak istiyorum. Bu nedenle öneri ve yardım için açılmış bir konu.

Erkek arkadaşınızı, ailesini, kendinizi herkesleri affedin. Bana teşekkür bile edeceksiniz M merkurvenus 12.09.2017 T♡P tek ayak

Olayın guluncek kisimlarina odaklanmaya calisin benim kafama taktigim hareketleri sinirimi bozan esimin eski sevgilisiydi. Once onun hareketlerine gulmeye sonrada takmamaya basladim. Kendini dusurebilcegi kadar dusurdu ben guldum. Hala sosyal medyalardan gonderme yapar bende gulerim. M Manap Manam

Hayır. Yani aramızda böyle konular hiç açılmadı. Hani yolunda gitmeyen bir şeyler vardır ama kimse konuşmaz ya? Öyleydi. Sonra ben muhatap olmadan erkek arkadaşım halletti. Ben zaten oldukça mesafeliydim, biraz daha genişlettim bu mesafeyi. Onlara "siz" demem bile zorlarına gitmiş, bu bile. Neden bu kadar uzakmışım? Yakın olmak zorunda değilim oysaki. . push ; A

Hayatım kısa zamanda biraz daha yoğun bir hal alacak bu sefer de yorgunluktan bayılıp kimseyi takacak vaktim kalmaz umarım. :)) Affetmeyi deneyeceğim. 7 yıllık emek verilen bir ilişkiyi harcamak maalesef kolay gelmiyor şu an. Aşıp aşamayacağıma bakmak istiyorum. Umarım affederim herkesi, her şeyi.

Galiba. Öyle de denilebilir yani. Çünkü amaçsız biçimde yaşanılan bu durumlar beni gerdi ve üzdü. Hayatımı etkiledi. Hayat kalitemi çok düşürdü.

Umuyorum o döneme bir an önce geçerim. :) Amann dönemine..

Mesela zihniyetleri değiştiyse tatmin olursunuz. İleride benzer şeyleri yaşamayacağınızı bilirseniz tatmin olursunuz. Ama buna emin değilseniz perşembenin gelişi çarşambadan bellidir misali az çok ileride yaşayacağınıznsorunları tahmin edersiniz, mutsuz ve agresif olursunuz. Haksız yere tepki görmek de insanı yoran bir şey.

Direk bana zarar veriyor zaten. Hayır önce bir sinir patlaması yaşıyorum sonra o bıktım vs konuşunca ekstra bir patlama yaşıyorum, sonra o sinirimle kalıyorum.. Artık böyle şeyler yaşamak istemiyorum.

Ne demek :))

Fikirlerime ve ilgili olduğum alanlara bile saygı duyulmaması.

Evli bilemdeğilken onun ailesini bu kadar takmak neden? Ben de takıyorum yaşanılanlar unutulmuyor asla, ama önemli ince nokta eşinin ailesi haklında senden hiç bir beklentisi olmaması, sen istemedikçe görüşmek zorunda seni bırakmaması!!! Bunu sağlayacaksa eşin olduğunda bence hiiiçç sallama, bundna başka çare yok

Olabilir, inanirim zaten cogu kv oyle. Ama sunu unutmamak lazim bazen birseye okadar odaklaniriz ki asil onemli seyleri kacirir veya gozardi ederiz. Dedigim gibi aslinda.. Erkek arkadasin izin vermemeliydi. Birde dedigim gibi birine birsey sorursun durust cvp alirsan tatmin edici olur. Gercekler sade dir, nettir. Sende birseyleri hep sorguluyorsan, karisik ise.. netlik yoksa. Kendi kendine cvp ariyorsan aklini kurcaliyorsa bil ki orda bi b kluk vardir yani. Belki icten ice hissediyorsun sevgilinin seni gecistirdigini. Belki suan ikilikli oynuyor. O yuzden annesiyle konusman rahatsiz etti onu. Evlenince yine aile kuzusu olacak belki? Hislerine guven bence.

Problem belki de olaylara zamanında müdahale etmemesindendir. Madem bıçak gibi kesilebiliyordu, o kadar etkiliydi vaktinde konuşsaydı da işler büyümeseydi, böyle haksızlıklar yaşamasaydım düşüncesi olabilir. Sonuçta geç gelen adalet adalet değildir. Tabi geçmişi değiştirmek mümkün değil, karşıda da çabalayan birileri varsa affetmek lazım. Biraz da boşluktan da takılabiliyor böyle şeylere. Çalışıyor veya okuyor musunuz? Ben 4 haftadır izinliyim şu an kendimi tanıyamıyorum. Seni seviyorum diyor inanmıyorum, çiçek gönderiyor çiçek sevmem diyorum istediğim çiçek değil ilgi diyorum, konuşuyor ilgi göstermeye çalışıyor boş muhabbetten hoşlanmam diyorum, eski ve yeni bütün meseleler kafamda ve eşime larşı müthiş bir öfke. Ama öyle bir öfke ki ne yapsa geçmez sadece ben onu bir temiz dövsem belki gibi bir durum. Her yaz tatilinde böyleyim, çalışmaya dönünce süt liman oluyor her şey :) gerçekten boş vaktin çok etkisi var bence.

yorumları okuyamadım bence sevgilinin davranışları seni yeterince tatmin etmemiş, bu yüzden kızgınlığın sürüyor bence yapman gereken oturup, sevgilin ne yaparsa bu konuları kapatabilirsin onu bulmak mesela annesinin babasının hatalı olduğunu anladığı 10 sayfalık mektup mu yazsın, senin önünde annesini babasını küçük mü düşürsün, sana çok pahalı bir hediye mi alsın... sevgilin ne yaparsa bu olaya olan sinirin geçebilir? bunun cevabını bulabilirsen aynen buraya yazdığın duygularını sevgiline anlat üstünden gelemiyorum de, kafamdan atamıyorum de, hatalıyım biliyorum ama elimde değil de, bile bile konuyu oraya çekiyorum de vs sonra da düşündüm taşındım ancak şu olursa ben bu konuyu atlatabileceğim de fakat eğer sevgilin istediğin şeyi yaparsa da bir daha sakın lafını etme

Bence yapmanız gereken mutlu olmaya çalışmak herşeyi kenara bırakın sadece kendinize odaklanın.. en çok ne yapmaktan hoşlanıyorsunuz? mesela yemek yapmak diyelim farklı lezzetler pişirmeye denemeye çalışın pişirdiklerinizi başkalarına da tattırın. Mesela ben hayvanları çok severim hergün çıkar sokakta beni bekleyen dostlarıma yemek veririm şöyle bir yürüyüş yapıp kendimi dinlerim eve gelip kendim için güzel bir kahvaltı hazırlarım.. Eskiden herkesin her söylediği şeyi kafamda büyütür de büyütürdüm yaa keşke şöyle yapsaydım şöyle söyleseydim.. gibi ama bu beni çok yoruyordu gereksiz sinirleniyor hiç birşeye odaklanamıyor güzel anların tadını çıkaramıyordum. Şimdi amaaan diyorum banane. Hatta biri bişey söylediğinde gülerek kahkaha atarak dalgaya vuruyorum gelip geçici şeyler için kendini üzdüğünle kalıyorsun. Ben herkesin derdine koştum destek oldum onlarla üzüldüm şimdi tüp bebek tedavisi görüyorum ve büyük ihtimal stres beni çok etkilemiş bir türlü sonuç alamıyoruz. Şimdi diyorum milletin dediğini kafana taktın dertlere boğuldun o insanlar çoluk çocuğuyla kefiyle takılıyor güya dert sahibi olan mutsuz olan onlardı ama bütün negatifliklerini bana bırakmışlar ben onların üzüntüsünü yaşamışım şimdi de acısını çekiyorum.. ama akıllandım sizde önce kendiniz için mutlu olmaya çalışın

Galiba zaten kendi içimde sürekli bir şeyler tartmaya, teyit almaya çalışmalarım yüzünden kopuyor böyle sıkıntılar. İkna olamıyorum. Ona bu konuda güvenmiyorum demek ki ve ben de bu güvensizliği oluşturduğu için çok kızıyorum ona. Ne kadar saçma şeyler yaşanmış.. Yazdıklarınız çok mantıklı fakat bir olay çıkarma durumunu nasıl yaparım bilmiyorum, yüzüme gözüme bulaştırırım kesin.

Söyledikleriniz daha önce aklımdan da geçen şeylerdi. Şimdi daha detaylı düşüneceğim ve büyük ihtimal tekrar öfkem katlanacak. :) İkili oynadığına şöyle şüphem yok ailesine bu durumlar yüzünden şu an mesafeli davranmıyor. Yani o zamanlar vardı şu an yok. İyi ki de yok ailesiyle kötü olsun asla istemem. Yani ailesiyle arası gayet iyi çok şükür.

Bu kaosun icinde sevgilinin tutumu nasildi? Muhtemelen iyi degildi.. Yapici ve koruyucu degildi. Ondan dir suanki durumun. Seni anliyorum cunki ayni durumu yasadim ama ayrildim. Cunki oyle ozurle gecicek seyler degil. Onun ailesinden uzaklasmasi da cozmez. Mesela ben istiyordum dengeyi tutturmasini. Ailesinden kopsun istemem kimsenin. Hem bence hicbir anne baba davranamaz oyle o evlat izin vermese. Birde ustune daginik birakiyor ve toparlamiyorsa daha da ofkelenir insan.. en azindan ben oyleydim. Yani kisaca hicbir aptal erkegi cekmem. Beni aptal durumlara dusuren erkegi de cekmem. Ailesinin evladina saygi gostermedigi erkegi de cekmem. Ugrasamam yani. Cunki evlat o saate kadar kendisine saygi gosterilmesini umursamamissa zaten banada yani iliskide oldugum erkek dolayisindan saygi gosterilmez. Yani boyle zincir gibi bagli hersey birbirine. İnsanin ozsaygisindan ozsevgisinden daha onemlisi yoktur hayatta. O gidince insan boyle senin gibi olabiliyor.. Karsindaki insan da tatmin verici cvp vermezse sallayip durursa zaten bir yalan dolan bir isler vardir orda. Duzgun durust ve dogru giden hersey nettir.. tatmin verir.

Kimse yok mu acaba? Mevrouwtje Dürüstlük pahalı bir mülktür, her insanda

Gece gece kafamı toparlayamadım ama ilk mesajımda anlatmak istediğim buydu aslında konu sahibi :) Çok güzel ifade etmişsiniz gerçekten bende öyle düşünüyorum. Ekstra bir şey daha ya arkadaşın dediği gibi bir şey varsa hissettiğiniz bunu iyi gözlemleyin yada güvenin başka türlü huzurlu olamazsınız. .

Sağlığıma da etki ediyor. Takıntılı, sinirli, konuşan biri oldum çıktım. Ay kendimden bıktım insan kendinden bıkar mı öyle bir duruma geldim. Derhal kendime çeki düzen vereceğim. Zaten dün bu konuyu açtıktan sonra bile bir gelişme görüyorum. Sanki ferahladım. Ayrıca o masum hayvanlara ben de her gördüğüm yerde deyim yerindeyse yapışırım, ilgilenirim, oynarım. İyi ki sizin gibi insanlar var.

Sanki karşımda sevgilim varmış gibi hissettim ve beni tam anlayan bir yorum olmuş öncelikle teşekkürler. Çünkü bana bir daha kimse seni haksız yere huzursuz edemeyecek dedi ve öyle bir şey olmadı da. Sonra ben bu konuları kapatmadım tabi her gün huzursuzluk her gün kavga her gün öfke patlaması. Geçmiş için bir şey yapamam ama gelecek ve şimdi için nasıl uğraştığımı görüyorsun dedi tamam dedim. Sonra yine her gün huzursuzluk. En son ne yapacağımı şaşırdım, öyle yapsam olmuyor böyle desem olmuyor benden ne bekliyorsun söyle yapacağım dedi bu sefer de senden bir şey beklemiyorum deyip kavga çıkardım. İşte ben bu kendimi bile tanıyamadığım "sadece ona karşı" halimden sıyrılmak istiyorum. :/

Şimdi oldu işte anladım. Erkek arkadaşınızla şuan bir sıkıntınız yok olması gerektiği gibi. Ama sizde kv fobisi olmuş haklı olarak Siniriniz o yüzden bence.

Ayrıldık zaten, diyebilecek pek bir kelimem yok. Demek ki buna işaretmiş bu haller, huzursuzluklar.

Aslında çok doğru bir düşünce. Hiç kimse benden daha önemli değil, kilit bu galiba. Pratiğe dökmeyi başarmak istiyorum, artık çok yoruldum. Kendimden bile.