be senin nasıl karakterde oldugunu anlamadım bi demişsisin derste çok ataktım her projeye atlardım diye bi demişsin çok çekingenim insanların arasına giremiyorum felan, baya anormal bi insansın. insanlarda senden ondan çekiniyo olabilir. MissCherryBlossom

Bende senin gibiydim kendi kendine düzelmesini bekleme naparsan yap asla düzelmicek çok çabalaman lazım ayakların gitmese de acı çeksen de çık dışarı şimdi yapmazsan ilerde asla yapamıcaksın zorla kendini pembecanta EN KARİZMATİK

Bir dönem aynılarını yaşadım desem inanır mısın? Şimdi geriye dönüp baktığımda sadece içim sızlıyor. uzun uzun yazmışsın ne güzel, yazmak iyidir, devam et, dök içini... ama eninde sonunda toparlanacaksın, herşeye rağmen hayat gerçekten çok güzel kissnookums tut beni kuş olayım mamu <3 tek ayak

Bence profesyonel olarak bir destek almalısın Annen ile konuş mutlaka bir piskoloğa yada piskiyatriste git. Ama şunu da unutma tüm kalleşliğine rağmen hayat ve yaşamak gerçekten çok güzel

Anne ve baba faktörü çok önemli bu gibi durumlarda. Daha teşvik edici olmalıymışlar, özgüven problemini fark etmeliymişler ve profesyonel yardımı o zamanlar almalıymışsın. Okulu bırakmayaydın iyiydi.

Merhaba bence destek almalısın anladığım kadarıyla da alıyorsun. Sosyalleşmelisin hatta okula geri dön derim. Kendini zorla biraz. Yoksa hayat hep böyle gitmez. Okula başla canım. Neyi problem ediyorsun, engelli insanlar var o kadar yaşam enerjisi yüklüler ki, göremeyen insanlar, konuşamayan... Mutluluk senin elinde canım bir odaya tıkılıp kalırsan mutlu olamazsın. Spora gitmelisin. Nasıl gitcem filan deme. İlk baştan çekinirsin daha sonra gittiğinde daha kolay olur. Ama sen hep olumsuz düşünürsen olumsuz olur. Denemekten zarar gelmez. Güven bana.

çok uzun okuyamycam başlığa göre yazıyorum hepimiz yalnızık gız gardaşım

Sürekli insanlarla ne konusacagını düsünürsen kendini gelistiremezsin konusacak konun elbet olmaz. Cekingen olabilirsin bu ayıp degil, ama elle tutulur bir sorunun olmadıgının farkına varman lazım. Bu sorunu kafasında büyüten sensin. İleride seninle konusmadıgı için okumaktan vazgectigin insanların hicbirinin umrunda olmayacaksın, hatta su an bile umrunda degilsin. Belki o insanların içinde cok iyi anlasıp arkadas olacagın insanlar vardı, her seyi devletten beklemeyeceksin. Bir merhaba bütün kapları acar, bugün merhaba dersin, yarın daha yakın olursun, arkadas olmanın yolu bu. Kimse salak degil, sen somurtup konusmazsan, kimse de senle konusmaz. Ayrıca zaman gececek cok yakın oldugun insanlarla bile kırk yılın bası bir görüseceksin fırsat olursa o da. Herkes hayat derdine düsüyor cünkü. distance

niye hayatta başarısız olduğunu düşünüyorsun ki? ne güzel derslerin iyiymiş, isteyince kilo bile vermişsin. ben 2 senedir uğraşıyorum, aksine kilo alıyorum. sana öncelikli tavsiyem kendini aşağılamaktan vazgeç. şöyle düşün; bana çok yardımı oldu bu düşüncenin. sevdiğin bir kişiye söyleyemeyeceğin kötü bir cümleyi kendine de kurma. birine kolaylıkla "işe yaramaz beceriksizin tekisin" diyebilir misin? diyemezsin değil mi? o zaman kendine de lütfen bu cümleyi kurma. ayrıca herkes çok konuşacak diye bir şey yok. ben de lisede çok asosyal takılırdım, lise döneminde oluyor öyle şeyler. ama inan geçiyor sonrasında. üniversitede kendine yakın birilerini bulman çok daha olası. işe yaramaz biri olduğunu düşünmüyorum, bunu da gayet kanıtlayabilirsin hem kendine hem başkalarına. açık liseyi bitir, bir dershaneye git, hem belki orada arkadaşların da olur, üniversiteyi kazan. sosyalleşmek için spor salonuna da gidebilirsin. orada daha samimi sıcak bir ortam oluyor. ne güzel annen var seni seven, olmayanları düşün. annen için bunları yapamaz mısın?

Bundan iki sene önce liseye başladım. ilk dönem her şey çok güzeldi. Ama ikinci dönem okula gitmek istemiyordum. Okula gittiğimde kendimi derslere veremedim. Bedenim okulda ruhum başka yerdeydi. Herkes ten koptum kimseyle konuşmadım. Kşmsede benimle konuşmadı. Çok iyi birisiyim dir kimsenin kalbini kırmam yiyeceğimi herkesle paylaşırdım. Sevmedim arkadaşlarıma bile olsa sabah hep günaydır derdim içimden gelmese bile.. Ama ikinci dönem kimse baba günaydın demedi ben geri çekilmiştim kimseyle konuşmuyodum. Ama zorluyodum kendimi en azından herkese gülümsüyordum. Ama bana alaycı yada acıyarak baktılar. Sınıfta çok sosyaldim bütün faalıyetlere katılıyordum. Belkide o yüzden bana herşeye atladığım için gıcıklardı. Bilmiyorum ama ben hiç bir zaman havalı kendini beğenmiş herkesi ezen yalaka biri olmadım. Hep güler yüzlüydüm herkese değer verirdim. Ama baskın kavgacı biri değildim. Kimse benimle konuşmadı. Kalabalık içinde yapayalnız kalmıştım. Okul benim için cehennem gibiydi. Servistede yalnızdım. servise her bindiğimde servis kaza yapsında ölüyüm die dua ettim. Okula çoğu zaman hasta bahanesi yapıp gtmedim devamsızlığım çok olmasına rağmen teşekkür aldım. okullar tatile girdiğinde karne günü herkes birbirine satılmıştı. Ama bana kimse sarılmadı. Çok üzüldüm. Servisede binmeden eve yürüyerek gttim. Kararlıydım okulu degiştrcektim. Çünkü bu okulda kimse bana değer vermiyodu. okullar açıldı ben9 10tane okula gttim hiçbiri beni almadı. en son bitanesi kabul etti nakilimi aldırdım. Ama o okulada gdemedim. okulun kapısına kadar gdip defalrca geri döndüm. annem benim işini bırakmıştı. Akrabalar herkes okula gidip gtmedigimi soruyolardı. Okula bir gün gittim. Sınıfta çok erkek vardı hepsi çok şımarıktı. Kendimi kötü hiiswetim. Sınıf ahır gibiydi. ertesi gün okula gitmedim gitmek istemiyorum kendimi okulda boşluk ta gibi hissediyordum. yalnız kalmaktan korktum. Konuşamaktan. annem devamsızlığım işlemesin diye babama okula gnderdi. müdür gelmicekse bu senelik okulu donduralım demiş. babamda kabul etmiş o sene okula gitmedim tam 9kilo aldım geç saate kadar uyumaktan aylarca spor yaptım biraz kilo verdim kilo vermeyi bile başaramadım. okullar açıldı ve annem okula gdicegimi sanıyodu mutluydu ama bn yine gdemedim. Aynı şeyleri yaşamak istemiyodum. Okulu bıraktım açık liseye yazıldım ama deerslere çok çalışamıyorum hergün içime bir korku giriyor midem bulanıyor. ölmek istiyorum. Okulu bıraktığım için kendimden nefret ediyorum. İşe yaramaz beceriksiz in tekiyim. Hiç birşeyi başaramıyorum çok korkağım insanların arasına girmekten korkuyorum. Spora yazıldım nasıl gtcem bilmiyorum. Annem işe başladı evde yalnızım. Konuşcak kimsem yok arkadaşlarım da aramıyor. Ben çekildim ama kimsede benimle konuşmak istestemiyor. Herkes okumayacagımı düşünüyor. benim derslerim çok iyiydi. ben okulu kalabalık içinde yalnız kaldıgım için bıraktım. İnsanlara güvenim bitti. Kimse destek olmadı bana annem dışında. Rabbim kimseyi evde kendini dinleyecek kadar yalnız bırakmasın. Hiç bir zaman. İsyan etmedim. çekingen olduğum için yalnızlık benim kaderim. Şimdi depresyon tedavisi görüyorum ama hiç bişekilde düzelmiyorum sosyalleşmem lazım ama insanlarla ne konuşcagımı bilmiyorum. aglamaktan yoruldum. Kimse benim yaşadığımı yaşamaz inşallah.

Lisede benzer seyler yasadin ve annem elimden tuttu ayaga kalktim. Yapabilirsin, inan tedavin bittiginde gecmise bakmayacaksin bile... Profesyonel destek al ve tedavini ol.. Sonra spor, gitar/piyano/keman v. b. kurslara basla.. Goreceksin arkadaslarin olacak.. Eski sosyalligini yakalayacaksin o zaman kendini dinlemeye vaktin olmayacak.. Inan.. fainthope umutla yaşayan, müziksiz de dans

Dostum lise herkese b. k zaten. Bir de bir cumle yazmissin, bana sarilmadilar demissin, ben de o zaman s... sinler diye gecirdim icimden. Simdi canimin ici, bu insanlar seni sevse ne, sevmese ne, inan bana okul bittikten sonra hicbiriyle karsilasmicaksin bile. Yani onemsizler. Onemli olan sey, senin hayatin. Bu 5 para etmeyen insanlar icin kendi hayatini b. k ediyorsun guzelim, ne demek okula gitmemek? Okula gitmenin amaci su anda derslerin ve iyi bir universiteye kapagi atmak olmali. Insanlari s.. tiret yani. Bak canim benim, universite hayati super ama once kapagi atman lazim. Mezun olup kendi parani kazanip yemek daha da super. Lise benim hayatimin da karanlik yillarindandir, lakin su anki oldugum yeri sana anlatsam aklin durur. Okuluna git, derslerine azmet lutfen. T triskadan