Lütfen boşanmak konusunda çocuklarınızı ortaya atarak kendinizi teselli etmeye çalışmayın. Bu gergin aile ortamı bir çocuk için zaten sağlıklı değil aksine travmatik. Boşanmasanız bile çocuklarınıza hiçbir zaman 'siz babasız kalmayın diye..' tarzında konuşmalar yapmayın. Bu suçluluk psikolojisi ömür boyu peşlerini bırakmaz. Son olarak; maddi gücünüz varsa boşanın. Boşanmayarak çocuklarınıza iyilik etmiş olmuyosunuz.

Bende aynı şekilde iki çocuğum var ve 10 yıl son 3-4 yılı kabus gibi bir evlilik yaşadım ve ayrıldım. çocuklarımın eksik büyümesi psikolojilerinin bozulması babasızlığın nasıl bir yıkım yapacağını bilmiyorum çocuklarımda. en çok brni korkutan o. ben çocuklarıma çok iyi bakıyorum ilgileniyorum çalışmıyorum daha doğrusu çocuklardan çalışamıyorum onlarla sürekli temas halindeyim yeterli olabilirmiyim diye içim içimi yiyor hep. siz çok etkilendinizmi büyürken bu durumdan. çok korkmalımıyım,? yoksa o kadar panik olmamalımıyım. hayata adapte olma yanlış alışkanlıklar falan ödüm kopuyo babasızlık bunlara sebep olurmu diyezaten bu düzeni yaşamaktan başka çözüm yok. evlenmeyide düşünmüyorum çocuklarım içinde kendim içinde hiçbir erkeğe güvenmiyorum çünkü yaşadıklarımdan dolayı. peki ikili ilişkileriniz zedelendimi baba anne ilişkisinden dolayı erkeklere bakış açınız nasıl? HanimKelesimiGetir

Baba tarafından sürekli azarlanan bağırılan çocuk mu mutlu olacak? Gözünün önünde babasının annesine kapa çeneni sus dediği sürekli kavgalı gürültülü bir ortamda mı mutlu olacak çocuk? Bir çocuğun mutluluğunun ilk şartı anne ve babanın birbirini sevmesi, annenin mutlu olması, evde huzur olmasıdır. Sizde hiçbiri yok. Bu adam seni seviyor mu sanıyosun sadece evdeki işler yürüsün hizmet edilsin yemeği çamaşırı hallolsun Çocuğun hayatında zaten çok süper bir baba figürü yok ki ne çocukla oyun oynama ne de vakit geçirme var. Çocukları bahane ediyorsun benim çekip gitmeye cesaretim yok desene. Hadi itiraf et kendine. Çocuklar babasız kalmasınmış ne babası allah aşkına baba mı var şuan?Baba sürekli bağıran sinir topundan ibaret o çocukların gözünde. Ayrıca böyle hödükleri baba yapmayın ya. Hadi birincisi oldu belli işte babalığı da eş olmayı da beceremiyor neden 2. yi yapıyorsun? Silkelen ve kendine gel. Sen değerlisin. Kimsenin hizmetçisi değilsin. Kimse sana sen benim sözümü dinleyeceksin diyemez evlilik böyle bir şey değil

Boşan gitsin diyeceğim ergenliktede çocuklardan çekersin başlarında baba olmayınca, otur konuş bize yazdıklarının aynısı eşinle şöyle gerekirse tarştık yüzüne söyle yanlış davranışlarını düzeltmesi için onu her gün eleştir alttan alma gerekirse sürekli aşağıla aynı harekete maruz bırak namaste21 Duayla başladı her güzel

Annesi aşagılanip, duygusal olarak çökertilen, hicbir çocuk mutlu olamaz. Üvey baba getirmek derken siz de 3. ye evlenmezsiniz. Üvey anne derken cocuklari babasina bırakmayacaginiz icin eşiniz evlense bile devamli o kadınla muhattap olmazlar zaten. Bana bahane gibi geldiler. Bu psikolojik şiddeti kendinize reva görmeyin

her şeyi anladımda daha 2. belayi basinizdan atmadan 3. koyaci dusunmenizi anlayamadim evlenmek zorundaymissiniz gibi bir dusunce yapiniz var sanki

Şuanda babasız gibiler zaten adam iki gezdireyim parka götüreyim diyen bir adam değil Çocukların sürekli size yapışması normal çünkü karşılarında car car bağıran sürekli azarlayan bir adam var. Bir yardımı maddi konulardır onuda büyük ihtimal boşanırsanız yapmaz. Boşandıktan sonra kendi kendinize yetebilecekseniz aileniz arkanızda duracaksa ayrılın.

Mutsuz anne mutsuz çocuklar

Çocukların şuan mutlu olduklarını nerden çıkardınız ki? Cocuklar hissederler bu tür şeyleri. Zamanlada anlayacaklar babanın davranışlarını. Ve sonra onu örnek almaya çalışabilirler bile bunu da düşünün.

Benim eşimde ayni suratsız biz müzik açar oynariz yemek yaparız çocuklarla oynarim namaz kilariz çocuklarla eşim elinde kumanda uzanir arada sigaraya kalkar surat hiç gülmez iki sohbet etmez ama milletle Bi konuşur Allah yardım etsin inşallah iyi olurlar C

Annemin elestirileri bugün hala kulagimda yankilaniyor bazen ne kadar affetmeye calissam da. Sizce böyle bir öküzün yaninda mutlu cocuk mu yetisir? Ben cevap vereyim: yetismiyor

Kesinlikle gerekir. Nitekin öyle de yaptim. Busefer bambaska biriyle evlenmistim. Sözde Allah korkusu olan, 5 Vakit namazli. Ama nerden bilebilirdim Allah korkusunun namazla orucla sınırli kalacagini. Kim ne derse desin Evlilik sans isi. Yillarca tanissanizda o istemedigi sürece gercek yüzünü göremezsiniz. Ayni evde yasayinca tanimaya basliyor insan. Tam anlamiylada ayrilirken taniyor maalesef.

Galiba bencede psikolojik destek almasi gerekiyor... cok memnuniyetsiz ve isin kötüsü davranisinin farkinda degil. Cevresi hep uyariyor onu bu konuda ve kimseye inanmiyor. Gercekten bir Problem olmadigina inaniyor. Bana hep diyor insanlar esin eskiden cok sakin bir insandi diye cok sasiriyorum. Son yol terApi gibi geliyor . push ;

Kadinların sirf cocuk icin, onlari babasiz birakmamak icin 5 para etmez kocalarina katlanma mecburiyeti cok saçma geliyor. Bu sekilde büyüyen cocuklara ilerde sorsalar annen boşansami daha mutsuz olurdun yoksa babana katlanirkenmi diye. eminim keşke annemiz bosansa ve bizi o ortamdan kurtarsaydi derlerdi. Zaten sen mutluysan, ev huzurluysa çocuk mutlu oluyor. diger türlü hödük bir baba ve devamlı ezilen bir anneyle büyüyen çocuklarda ilerde güvensizlik hissi oluyor ve çoçuğun psikolojisi bozuk oluyor. Ayrica hadi ilk cocuk olduda huyunu bildiginiz böyle bir adami 2. kez baba yapmak neden anlamıyorum

Bir aile terapistinden yardım alın bence eşiniz normal değil... yani belki de depresyondayım ya da başka bir şeydir bir yandan çocukların kötü etkilenmesine üzüldüm. Kocanın bakış açısını değiştirmek için aile terapisti şart bence. D

Şahsen çocuklarım için kendi mutluluğumdan vazgeçmezdim. Bizim kadınlarımızda genelde böyle bir kanı var. Çocuğu için her şeye katlanmak zorunda görüyorlar kendini. Aksi bencillik... Kutsal analığa leke sürülmesi... Oysa kadın da insandır. Herkes gibi dünyaya bir kez gelir yaşar ve ölür. Sizin durumunuzda zaten eşiniz aile olmayı benimseyemeyen baba olamayan bir adam. Çocuklarım babasız büyüyecek diye böyle bir adamı ömrümün sonuna kadar neden çekeyim? Büyüyünce neden boşandığımı çocuklarıma anlatırım anlarlar ve ya anlamak istemezler kendileri bilir. Sonuçta herkes kendi yaşadığını bilir ve kimse kimseyi yargılayamaz. Zaman o kadar acımasız ki yarın bir gün çocuklarınız büyüyüp evlenip gittiğinde o adamla yalnız kaldığınızda yaşınız dan ötürü şuan yapabileceklerinizi o an yapmakta daha çok zorlanacaksınız. Kim olursa olsun hayat çok değerli ve kendi hayatınızı yoluna sokmak istemenizi kimse yargılayamaz. Mutsuzsanız boşanın hayat sizin

Canım okudukça içim şişti sana inanılmaz öfkelendim. ya çocuğa sen varken güzelmi davranıyoki bide çocuklarım için katlanıyorum babasız kalmasınlar diyorum. niye başka seçenek düşünmek istemiyorsun. etiket yapıştırılmasındanmı korkuyosun? ilkini yapamadı ikincisinide yapamadı bu kadında sorun var dedikoduları çıkmasındanmı yoksa ailendenmi çekiniyosun bidaha üzmeyeyim onları diye? hep kendini harap ederek çocuklarına sağlıklı bir anne olabileceğinimi düşünüyosun Allah aşkına silkelen kendine gel. Adam sana gün vermiyor. anlattıkların eşimin beni aldattığını öğrenmeden önceki bana karşıdavranışlarına benzettim birebir hemde. özgüvrnini elinden almak sana saygı sevgi göstermemek eleştirmek işe yaramıyorsun hissi vermek. seni bu adam sevmiyorki bitiriyor seni resmen. akşam barışmasının sebebide birlikte olmak için sabah yine aynı devam. krndinede çocuklarınada yapma. maddi gücün birazda olsa varsa ayıp değil. kafa yapınızın acil değişmesi ve kendiniz üstesinden gelemiyorsanız bir destek alın lütfen. siz şuanda kendinizi göremiyorsunuz. böyle yaşanmaz canım. o çocuğun paikolojisini mahvediyo kocanız hem size hemde çocuğa davranışından. yapmayın allah aşkına çaresiz hissetmeyin kendinizi yoksa hiçbirşey yapamaz ezilir hırpalanır ordan oraya savrulur gidersiniz. az güçlü olun bırakmayın krndinizi. hayat evlilikten ibaret değil 3. cü evliliği bilr düşünüyorsunuz yani buda olmasa üvey baba falan bahsetmişsiniz. ya bu hayat kocasız yürümüyomu benmi yanlış biliyorum.1 yıldır bir çatı sltında 2 tane evladımla küçücük ikiside yaşıyorum. hiçbir zaman şunu demedim köpek adam gezip tozup eğleniyor bende eve kapanmışım 2 çocuk bakıyorum yazık değilmi bana ya demedim. çocuklar benim hayat enerjim. sizinde öyle olur kendinizi çocuklarınıza adayın. cinsellik olmadan koca olmadan gayet iyi yaşanıyor. ekonomik durum varsa yada çocuklara bakabilecek destek olacak birisi varsa ver çocuklarını baktır git çalış dur ayaklarının üstünde. size koca değil patron olmuş eşiniz iş yeri gibi ne öyle emirler yağdırıyor. bilmiyorum bi çıkarı varsa çocuklarınızıda alın acik uxaklaşın bakın nasıl kendinize gelicek ve kendinizin ne kadar özel ve değerli olduğunuzu hissedeceksiniz.

Surekli eleştirilen bir cocuk zaten mutlu olamaz. kendinizi kandırmayın.

Sakin ayirmayin cocuklari bu muhtesem adamdan Gerci çocukları tek basiniza yaptiniz herhalde markette bile oglun, kizin demis adam ama olsun siz sakin ayirmayin cocuklari bu adamdan, kiziniza da sahane babalik yapiyormus zaten, dua edin de o kiz buyuyunce sizin yuzunuze tukurmesin beni neden bu herife muhatap ettin diye, ben olsam yapardim kesin

suan cocuklarınızın mutlu olduguna emın mısınız? burdan bakınca oyle gorunmuyorda

Uzun yıllardır okul öncesi dönemdeki çocuklarla ve aileleriyle çalışıyorum. Kendisi mutsuz, huzursuz olan annelerin çocuklarının mutlu olduğunu hiç görmedim. Evdeki huzursuzluk, her türlü baskı ve şiddet; kayıtsız/şartsız çocuklara ve davranışlarına yansıyor. Kısacası sizin mutsuz ve baskı altında olduğunuz bir ortamda çocuklarınızın mutlu büyümesine imkan ve ihtimal yok. Kesin, net, bilgiye, gözleme ve kişisel deneyime dayalı bilgidir.

İnanın sürekli kavga çıkan bir evde büyümesindense çocukların ayrı anne-baba ile büyümeleri daha sağlıklı. Kavga çıkmadan bir evin etrafında yürüyemiyoruz yazmışsınız, hayatı boyunca anne babasıyla bir şey yapmak istemeyen çocuklar yetiştireceksiniz bu durumda. Ayrıca çocukları neden babasız bırakasınız? Siz boşanıyorsunuz babası değil. Baba çocuk ilişkisi eşinizin sorumluluğunda, onun düşünmesi gereken bir detay. Çok ilgili bir baba olsa zaten bütün yükü sizin üzerine atmaz ve size doğru düzgün davranır.

Ben kadınları pek anlayamıyorum. Babanın düşünmesi gerekmez mi çocuklarını? Diyelim ki boşandınız çocukları uzakta yaşamasın diye baba olacak kişi hayatınızı kolaylaştıracak kadar nafaka verebilir. Sadece hafta sonu değil diğer günler yardım edebilir. Annenin görevi çocuklarına iyi annelik yapmak, babalığı eşiniz düşünecek.

Ben de benzer sebeplerden boşanmayı düşünüyorum ama eşimle oğlumun arası nispeten iyi. Yani bakım konusunda hafta sonları hep o yedirir içirir, oynatır. Akşamları o yıkayıp uyutur. Oğlum da seviyor babasını benim kadar olmasa da ama işte toksik aile oluyoruz biz. Çocuklar aile olmanın ne demek olduğunu bilmeden, sorun çözme becerisini veya beceriksizliğini bizden görerek büyüyecekler. Karı koca ilişkisini bu zannedip aynısını uygulayacaklar. Benşm annem babam da bu şekildeyd maalesef.

Bosan diyemem 2 kucuk cocuk var. Su anda adamin maddi destegi var, bosaninca 3 kurus nafakayi ya verir ya vermez. Hepten rezil olursunuz. Adamla munakasaya girmeden, diyalogu olabildigince azaltarak devam etmeye calis. Degismez cunku. En azindan sen strese girmezsin

Kusura bakmayın ama üçüncüye evlenmeseniz olmuyor mu? Çocukların yanında sürekli bağıran çağıran eleştiren hakaret eden ve bunu onlara da yapan bir cibiliyetsiz varken, şuan düşünmeniz gereken bundan kurtulmak olmalıyken, neden düşünmeniz gereken en son şeyi 'sonraki kocayı' dert ediniyorsunuz ben anlamıyorum gerçekten.

baba düzgündur anne baba anlasamayip bosanmastir o zaman cocuklar buyudukce bunu sorun haline getirebilir belki ama konudaki baba icin cocuklarin cokta fazla yoklugunu hissedip boşandi diye anneye cektireceklerini dusunmuyorum.

Ya tabi ki bu şartlarda yavrucaklar babayla büyümeli aaa, katlanın tabi. 3 yaşındaki kızınıza da şahane babalık yaptığı için kocanız, onlar için katlanın siz vefakar ve cefakar bir ana olarak. "Boşanmaya korkuyorum, bildiğim eziyet bilmediğim seçenekten daha iyidir" filan değil yani sizin haliniz, tamamen çocuklar için evet. 3. yü de yapın hem, 2 çocuk az.

Destek alsın eşin anca öyle kalırım evde de, psikolojik sorunları var çok belli TheQueeninthenorth

Boşan tabii ki, sanki çocuklarına çok mu babalık yapıyor da babasız kalacaklar? Ayrıca demişsin ki 3. Daha mi iyi olacak? evlenmek zorunda değilsin, kendi ayakların üzerinde durup pek tabii hayatını idame ettirebilirsin. Erkeklere muhtaç değiliz, ki şuanda da anlattığına göre tek yaptığı işe gidip-gelmek. Sen de ailenden çocuklarına bakma konusunda bir destek alıp işe başlayarak kendi ayakların üzerinde durabilirsin. Zaten bunun nafakası da var bilmemnesi de. Bir de; burda biraz eleştirel davranacağım. İlk evliliğinde dilin yanmışken ikincisinde uzun uzadıya düşünmek gerekmez miydi?

Evliliğe devam etmenizin çocuklarınıza nasıl bir katkısı olacak tam olarak? Sizin tartışmalarıniza sürekli şahit olacaklar, yetmeyecek kendileri de babalarının baskı ve eleştirilerine maruz kalacaklar. Bu mudur onların iyiliğine olacak hayat? Tam aksi onları düşünüyorsaniz boşanmanız gerekirse asıl.

Kizlar cok bunaldim artik yanardag gibi herseye patliyorum. Uzun zamandir mutlu degilim. Esim tarafindan elestirilmekten azarlanmaktan usandim. Tamam calisiyor eve para getiriyor ama bundan baska hicbir yarari yok bana. Evde zinhar birseyi alip yerine kaldirmiyor. Iki cocukla büztün gün ugrasiyorum yinede bir yüküde kadinin elinden alayim demiyor. Cocuklarim cok bana bagimli gece gündüz etegime yapisirlar. Hicbirseye yetisemiyorum. Sabah topladigim ev aksama bomba patlamie hale geliyor. Bunlar benim icin dert degil ama bütün gün ugrasip didinmeme ragmen esimin yerinden kimildamadan sürekli beni elestirmesi. Misal dün alisveris yapiyoruz, et reyonunda durmus sohbet ediyor havadan sudan. Cocuklar da yaramaz oglum bir yasinda oglum ne bulsa aliyor reyondan. Durdugu yere bana ogluna baksana esyalari aliyor, kizina bak disari kaciyor. Cocuklar nerde nasil bakiyorsun diye elestiri yapiyor. Elestirisinide tatli dille yapmiyor. Ne yapsam yetersizim hep elestirecek birsey buluyor. Ailece bir evin etrafinda bile yürüyemiyoruz kavga cikmadan. Kendisinede diyorum bana durdugum yerde elestiri yapacagina kendin yapsana diye ama insan gibi tartismakta mümkün degil. Kes sesini kapa ceneni gibi seyler söylüyor. Ben yillardir bu davranislara maruz kaliyorum. Ne Hamileyken alttan aldi beni be lohusayken. Hep beni bastirmaya calisti. Sen böyle böyle yapiyorsun diye konusmaya calisinca inkar ediyor kesinlikle. Öte yandan arada bir güzel sey söyleyen sacimi oksayan biri olsa neyse diyecegim. Oda yok. Sakinlesince zorla baristirmaya calisiyor. Ne bileyim zorla sariliyor zorla elimi tutuyor. Hayir diyorum ya barismak istemiyorum cünki gecesine barisiyorum sabahina ayni davranislari sergiliyor. Problemi cözmeden barismanin hicbir manasi yok ama Problemi kabul etmedigi icin cözümede gidemiyoruz. O Problemin tamamen benim söz dinlememde oldugunu iddia ediyor. Zerre kadar sevgim saygim kalmadi artik bu adama Isin kötüsü bu Psikolik baskiyi daha 3 yasindaki Kizimada yapiyor artik. Sürekli kizima Stres yapiyoruz elestiriyor azarliyor tipki bana yaptigi gibi. Sanirsin kendisinin cok bir islevi var. Tek islevi etrafa negativ enerji yaymak. Cocuklarimizin yaninda cok kavgalarimiz oldu. Cok ayrilmak istemem ama hep vazgectim. Annemler 500km uzakta ayrilirsam oraya giderim ama cocuklarimi babasiz birakmaya kiyamiyorum. Bosver diyorum kendi kendime cocuklarin icin katlan onlar üzülecegine sen üzül. Ama bu Adam bütün enerjimi tüketiyor. Cocuklarima harciyacak ne enerji kaliyor ne sabir. Obür yandan diyorum bu kavgalara sürekli sahit oluyorlar sanki böylesi cok mu daha iyi. Geri de diyorum zaten bu 2. Evliligin ilkinden kumardan dolayi ayrilmistim. Sanki 3. Sü daha mi iyi olacak. Cocuklarina üvey Anne üvey babami getireceksin. Duygularim darmadagin nolur hicdegilse sizinle dertleseyim.

3. Kez evlenmek zorunda misiniz? Alın çocuklarınızı çekin gidin. O çocukların psikolojisi zaten psikolojisi bozuk bir babanın yanında nasıl olacak? Bu cocuklar hep ezilerek asagilanarak mı buyuyecek? Ileride ozguvensiz kendi haklarini koruyamayacaklar. Bazı sevgiler uzaktan daha guzel.

Alanda olan biri olarak diyeceğim tek şey bazı boşanmalar çocukları mutlu eder. amelie

neden çeksin ergenlikte baba olmayinca? bizim babamiz yoktu hiç bir şeyde çektirmedik. aksine kadin bizim başına örecegimiz çoraplarlar uğraşmasin bir de diyip gayet sakin düzenli yasayan çocuklar olduk. aksine baba vasfinda olan insan hayatimiza girdiginde daha çok uğrasti kadin bizimle böyle bir babayi eve alip hayatimizi alt ust ettigi icin daha cok sucladi sucluyor kendini.

Sonradan keşkelerle yaşamak istemiyorsanız bu sorunu halletmeniz lazım.. İlerde sorunlu kavgacı hep suçlayan yargılayan bireyler olduklarında keşkelerin bir anlamı kalmıyor.. En azından eşinize ayrılmak istediğinizi ve ciddi olduğunuzu belli etmelisiniz. Oda ya kendine çeki düzen verir yada boşanmaya katlanır.. Ayrılıp bir süre ikinizinde düşünmesi için fırsat verin.. Bakarsınız değişirse belki yeniden devam etmeyi düşünebilirsiniz. Allah yardımcınız olsun.. Ama insanların çoğu çocukluğundaki olumsuzluklar yüzünden psikolojik travmalar yaşıyor.. Mutsuz anne mutsuz çocuklar demektir

Ve dahası o kız büyüdüğünde özgüvensiz bir birey olacak sürekli kendini kanıtlamaya çalışan birisi olacak. Oğlu ise tam babası gibi olacak.

Çocuklarına bile psikolojik baski yapan bir adam. Ayrılmamak kararinin onların mutluluğu için olduguna emin misin? İnsan niye mutlu olur ki böyle kötü babayla yaşamaktan?

Kızınızdan "kızına baksana" diye bahseden babadan ayrılsa nolur cocuk? Sankı tek senin kiz. Haftanın ya da ayın belli gunler gorur, sız bosanacaksınız cocuklar babasız kalmayacak.

Sunu söylemekte fayda var orda kendimi biraz yanlis ifade ettim sanirim. Kizimada stress yapiyor evet elestiriyor ve bu da tartisma konumuz oluyor ama bunun disinda kötü bir baba degil. Cocuklarin altini degistirir, anne kucaginda tasir, yeri gelir sakadan bogusurlar. Cok kötü bir koca ama bu bahsettigim defosu disinda iyi bir baba. Belki bir yanlis üc dogruyu götürüyordur o tartisilabilir. Yokuspokus

Annemde siz gibi düşünüyordu. Telef olduk. Şimdi hamileyim kendime her gün söylüyorum. Iyi bi anne olmam için ilk olarak kendime iyi bakmam değer vermem gerek diyorum. Annemin ezildiginj gormemek icin dayağa razı olduğum günler hiç geçmedi çünkü. Annemin mutsuzlugunu gormek her öğün dayak yemekten daha ağırdı çünkü. Bir de sizin için dayanıyorum dediginde ki omuzlarima binen agirlik hala inmiyor çünkü. 5 yaşında ölmek için yalvardığım geceler geçmiyor çünkü. -Olivia- _Olivia_ Üyelik

E çocuklar zaten babasız.

Soyle soyleyeyim, bizim buyurken daha farkli sorunlarimiz oldu. Anneannemin evine yerlestik, anneannemin annesi de hayattaydi o zaman. Kac farkli kusak bir evde yasadik. Annem calismaya basladi. Bizle anneannem ilgilendi ancak o da temel ihtiyaclarimizi karsilayabiliyordu. En kritik yaslarda ilgi acligi yasayarak buyuduk. Annem elinden geleni yapiyordu ancak aksamdan aksama onu goruyorduk, anneannemi anne gibi goruyorduk. Onun da cocuk yetistirme anlayisi cok gelenekseldi. Kardesim okulda hic basarili olamadi. Hep uyum problemleri yasadi. Ben ice kapanik ve cekingen olarak buyudum. Ancak akademik anlamda kendimi cok iyi yetistirdim. Su anda cok iyi bir isim var. Kendi icsel problemlerimi de kendi cabalarimla astim, su anda iyi giden bir evliligim var. Hic kimseye karsi bir kirginlik hissetmiyorum. Annemin bizim icin en iyisini yaotigini biliyorum cunku babamla cok sorunlu bir iliskileri vardi ve devam etmeleri bize cok zarar verirdi. Kotu giden bir evlilik bosanmadan cok daha fazla zarar verir cocuklara. Bizim gene bazi sorunlarimiz oldu ancak sartlardan dolayi o sekildeydi. Siz cocuklariniz icinnelinizden geleni yapiyormussunuz. Eminim ki sizden grrekli ilgi ve sevgiyi gordukce herhangi bir sorun yasamayacaklardir. Her gun sizi mutsuz gorup huzursyz bir evlilige sahit olsalardi cok sorunlu bir cocukluklari olurdu. Ilerde kendileri bosanmanizi isteyip neden zamaninda bosanmadin bile diyebilirlerdi. Bosanma sonrasi anne ve babamiz yanimizda yeterince olamadiklari icin bizim icin zordu ama anne baba destegiyle cocuklar bunu asip gayet saglikli bireyler olarak hayatlarina devam edebilirler.

Sen bu şiddeti yaşadıkça mutsuzlugun artacak, çocuklarına daha sinirli, tahammulsuz davranmaya baslayacaksin. Kavgalar büyüyecek şiddetlenecek. Hepsine sahit olacaklar. Bu sekilde de siz bir aradayken mutlu bir ailede büyümüş olmayacaklar.

Bu evliliği yürütürseniz çocuklarınız mutlu olacak mı sanıyorsunuz. Asıl çocuklarınız için boşanmalısınız. O çocuklara şindiden böyle baskı uyguluyorsa büyüyünce onlarda olacak tahribatı düşünün bir. Ayrıca çocuklarınız zaten babasız büyüyüyor, eşiniz sadece fiziken var. Çocuklar hem size düşkün hem de her sorumluluğu sizde. Baba olsa ne olmasa ne. Bu evliliğe devam ederseniz çocuklarınız erişkin olduğunda niye boşanmadın diye sizi bile suçlar.

Çocuklar ebeveynlerinin duygusunu hisseder. Evde huzursuzluk yoksa bu elbette olumlu bir şey en azından çocuk sakin bir ortamda yetişip büyür. Eşler evde şiddet ve kavga olmasa bile kişisel olarak mutsuz oldukları bir evliliği, Çocukları için devam ettirmeli mi? Bunun kesin ve değişmez bir cevabı yok bence. Pek çok farklı etken bu cevabı etkiler. Mutsuzluğun boyutu da önemli. Kişisel olarak soruyorsanız size tavsiyem 1-100 arasında ölçüsü olan bir cetveliniz olduğunu düşünün, mutsuzluk ölçünüz o cetvelde kaça tekabül ediyor? Diyelim %60. Bu %60 ölçüye sebep olan etkenler neler? Bu etkenlerin sizin hayatınızdaki önemi-yeri ne? Bumlara bakmak lazım.

Çocuklarının zaten babası yok ki. Baksana konuşmalara adam sana "ogluna bak kızın nerde" tarzı konuşuyor. Sanki babanın evinden getirmişsin çocukları gibi.

Benim babam muhteşem bir babadır ama kötü bir eş zaten biliyordum da yeni evliyim ve annemin neden sürekli siz olmasanız bırakırım bu adamı dediğini çok daha iyi anladım. Annem mutsuz bir kadın değil aslında ama mutsuz bir evlilik sürdü asla hayatını böyle hiç etmesini istemezdim. Sizin uzağa gidecek olmanız eşiniz derdi iyi bir baba ise km. leri kat etmesi gereken de odur. Gençliğinizi ziyan etmeyin.

Çocuklarınızıda kendiniz gibi yetiştireceğinize boşayın bu adamı olsun gitsin. 3. dahamı iyi olacak derseniz orada durun bence.

çocuklarına arada bir bakması onun iyi bir baba olduğunu göstermez. aynı senin gibi ilgilenmesi gerekiyor. fiziksel olarak ilgilendiği gibi psikolojileri ile de ilgilenmesi gerekiyor. bir kızın bir oğlun var, çocuklarının yanında sana böyle davranıyor emin ol ileride oğlun da kocan gibi olacak ve kızın da babası gibi bir koca bulduğunda sesini çıkartamayacak çünkü onlar için doğrusu bu. psikolojik destek almasını söyle kocan olacak adama. destek almayı reddederse ve yol ver gitsin. çocukları bahane edip kendi hayatını zindana çevirme çünkü her zaman söylerim mutlu anne=mutlu çocuklardır...

Valla iyi ki zamaninda annem cocuklarim icin bu adama katlanayim dememis. Hos gerci 9 yil evli kalmis elinden geleni yapmis ama sonrasinda kardesimle biz kucucukken bosamis babami. Babamla buyusek ikimiz de ruh hastasi olurduk. Boyle cok daha iyi oldu. Babamla mukemmel olmasa da idare ettigimiz bi iliskimiz var. Bir de bu acidan bakin. Once sizin mutlulugunuz. Siz mutsuzsaniz cocuklarinizin saglikli psikolojide buyume sanslari yok.

Çocuğu taşıyor mu? Bu inanılmaz ayrıntıyı nası atladın şimdi tüm dengeler değişti. Bu mükemmel babadan çocukları mahrum etme

Evliliğe devam eder misiniz o kısmını bilemem ama çocuklarınız zaten mutlu değil ki. Kavgalarınıza tanık olmaları bir yana küçücük bir kız çocuğu bu yaşta baba baskısıyla strese girmiş. Evliliğinize devam etmek istiyorsanız, elbette devam edin. Bu sizin bileceğiniz bir konu. Fakat sizi caydıran "daha iyisini" bulamama ihtimali olmasın. Yeniden evlenebilirsiniz elbette ama bu bir zorunluluk da değil. Kendinize çocuklarınızla beraber huzurlu bir hayat da kurabilirsiniz.

Kusura bakmayın sert konuşacağım. Bu adam ne size kocalık ne de çocuklara babalık yapmıyor ki. Ben olsam böyle bir evliliği devam ettirmem. Anane dede yanında siz de çocuklar da rahat edecekseniz hiç düşünmeyin

Sen de onu sürekli eleştir aşağıla nasılmış gördün diyeceğim ama çocuklar arada yıpranır durur. Çocuk olmasaydı daha başka olurdu durum. Neyse bilmem yaptınız mı ama terkedin bir korku yaşasın. Af dilerse uzman yardımını şart koşarsınız. Böyle insanların psikolojisine el atmak şart bence. Kökten çözüm için bu böyle.

çok içimi yaktı bu mesaj peki anne ve baba tamam evli olduklari icin mutlu degillerdir sevgi bitmistir ama bu evin icinde kavga tartisma kusluk hakaret siddet yoksa çocuk en azindan biraz daha buyuyene kadar idare edilmelimi?