lütfen onca verdiğin emeği çöp edecek birşey yapma evet bizler için çok zor yurt dışı ama bu kadar çabalayan birisi elbette bununda üstesinden gelecektir ne intiharı yapma lütfen. destek mi alsan biraz kendıne güvenin de gelir hem. ara falan verme staja kendıne bir yol çiz ne biliyim bir sınır koy kımseyi geçirme ordan. yurt dısını bilmediğim için çok fazla yorum da yapamıyorum ama emeğini çöp edersen sankı daha çok üzüleceksin

Sakın mesleğini bırakma. Çok az kalmış sabret. Türkiye de de yapıyorlar arkadaşımdan biliyorum. Pes edersen yenilirsin ve ömrünce bunun pişmanlığını yaşarsın. Seni yıldırmak isteyenlere fırsat verme. Onlara bu durumunu belli etme. Gün doldur. Çok az kalmış. Mutlaka ama mutlaka sabret. Bu sesime kulak ver arkadaşım. Sevgiler.

Bir de stajerken herkes zorlanır, öğretmenlik bu yüzden dışardan kolay ama içeriden triatlon gibi zordur. Dersler reelde 40 dk ama o 40 dk da bir öğretmen aynı anda üstelik hata şansı olmadan neredeyse 40 ayrı sistemi yönetir. Paralel evrende 4 saat gibidir Deneyimle güzelleşir. Kendimden bir örnek ; benim bu seneki çocuklarim da zehir gibi ayıptır söylemesi geçen gün biri adını hemen çıkaramadım diye trip attı ( bu arada 20 yıllık egitimciyim, her yıl en az 150 öğrenci alıyorum ve bu yıl maskeler yüzünden isimler arada karışıyor haliyle) Bak mesleki eğitsel davranışsal açık filan bile değil, vurabildigi her yerden vuracak. Neden? çünkü ergenöyle bir cevap verdim ki gülmekten yaş geldi sabinin gözünden. İlk yıllarda olsam bunu yapamazdim, belki üstüme alınırdım, üzülür ağlardım bile... zamanla sen de asacaksin. Hazır o okuldayken deneyim kazanmaya öğrenmeye ergen zihnini tanımaya bak, sonra değiştirebilirsin okulunu... üstelik bizim buralarda artık öğretmenin elinde hiçbir koz yok, ne sınıfta birakabiliyoruz, ne disipline verebiliyoruz, ödev versek suç vermesek suç düşük not bile versen ifadeye çağırıyorlar, mobingin zirvesi yaşanıyor, seninle karşılaştırınca anadilde çalışmak benim icin sadece savunma yazarken avantaj o derece... inan bitik durumdayız... orası öyle değildir, elindeki kozları araştır o sınıf üstünde kullan ama dengeli ol. Yolun açık olsun

yerinde olsaydım canımı dişime takar öğreteceğim konunun uzmanı olmaya çalışırdım. bizim üniversitelerin durumu meydanda buralardan mezun olup avrupada liselerde öğretmenlik yapabilmek herkesin harcı değil. zıııt erenköy şeklinde mezun ediliyoruz. aldığımız diplomaların saygınlığı yok orada. denklik için didinmek lazım. ee bunlar yapılmış işe girilmiş. bundan sonrası için 1. sınıfı bir sürü gibi düşün. sürü hayvanı mesala köpek gibi. aşağılamak için söylemiyorum bunu insan sürüsünün psikolojisi de böyledir. sürüye karşı tehdit olmadığını da göstermelisin sürüden korkmadığını da. hem eşitleri gibi hem liderleri gibi davranmalısın. alfa köpeği de sürü rahat bırakmaz devamlı gücünü dener, alfayı sınar ya böyle düşünerek davran 2. hataların yüzüne vurulduğunda hemen kabul et. söyleyeni dikkatinden, bilgisinden ötürü takdir et, teşekkür edip neşeyle devam et konuya. 3. curriculum dışına mümkün olduğunca çık, derse başka konuları katarak zenginleştirerek sınıfla kaynaşmayı dene. 4. baktın olmuyor, bunlar sana göre değil e bırak git. başka iş yap. niye ölmeyi düşünüyorsun ya. mutlu olacağın bir iş bul öyle takıl. iyi iş, iyi para vs. bunlar göreceli değil mi? mesela hayvan barınağında çalışan bir hollandalı ülkesinin kralından daha mutlu olamaz mı? bence olur.

Yurtdışında yaşıyorsanız eninde sonunda şartlarınız düzelecektir. Sıkın dişinizi İntihar düşünmeyi çöplük gibi evlere 3 bin TL kira veren, bütün ışıklar kapalıyken 300 TL elektrik faturası ödeyen, markette 1 tavuk, 200 Gr peynir alıp 70 TL diyen kasiyere boş boş bakan, asgari ücrete işe girip maaşının bir kısmını elden patrona geri veren, gelecek kaygısı yaşamaktan saçı başı dökülmüş "güzel ülkemiz neden bu halde" diye kahrolan Türkiye vatandaşlarına bırakın. İnanın buradaki şartları görseniz değil 2 yıl, 5 yıl staj yapsanız dokunmaz size. Ozguvensiz olmanıza gerek yok. Kimse mükemmel olmak zorunda değil. Güzel bir gelecek için 2 yıl işkence olsa da çekilir. Sabır..

Bu kadar emek vermişsiniz bence biraz daha sabredin. Emeklerinizin karşılığını almak sizin de hakkınız kimsenin işi kolay değil sizinki de değil elbette. Sonucu güzel olacaksa katlanmaya değer bence

Farklı milletlerden öğretmenlerin olduğu bir okula geçme imkanınız var mıdır acaba? O zaman iş arkadaşlarınızla güzelce kaynaşırsınız, hem de öğrenciler yabancı öğretmene zaten alışık olmuş olurlar o tarz yerlerde.

Herkesin derdi kendine agir, burda da intihar eden bir sürü insan var. Kendimi sürekli kötülerle karsilastirip aaa cok sükür diyemiyecegim. Herkesin hayati kendine özel.

Insallah siz de hayallerinizi gerceklestirirsiniz. Kolay bir sürec degil, zor.. Birakan cok oldu üniversitede tanidiklarimdan, baska bir ülkede yüksek bir yerlere gelmek hic kolay degil ama hayaliniz buysa yaparsiniz bence. Sizin meslekte ögretmenlik gibi hata kaldirmayan bir meslek o yüzden anlarsiniz durumumu. Hastaya yanlis bir müdahale yapamayacaginiz gibi cocuklara da yanlis bir sey ögretemezsiniz. Hangi ülkede denklik almayi düsünüyorsunuz?

Merak etme Türkiye'de de işler aynı. Veli gelir benim mükemmel çocuğumu okutacak öğretmen sen misin modunda, öğrencilerde disiplin sorunları her geçen gün artıyor çünkü yaptıkları yanına kar kalıyor. Ben ilk öğretmen olduğum sene hem fen lisesinde hem de kız meslek lisesinde çalışıyordum. Gerçekten çok haklısınız zaten ben bunu biliyorum modunda çocuklar. Ben İngilizce öğretmeniyim, hepsi özel okuldan gelmişler, ben bir sayfa ödev veriyorum, kitabı bitirip geliyorlardı. Ben de onlarla anlaşma yoluna gittim. Ara sıra İngiliz edebiyatında klasik denilebilecek kitapları okutuyordum, sınav yapıyordum. Geri kalan zamanlarda da fizik, biyoloji vs çözmelerine izin veriyordum. Kız meslek lisesinde de işler hiiiççç kolay değildi. Hepsi ön yargılıydı. Kimse İngilizceyi sevmiyordu. Neyse 3-5 hafta kendimi sevdirmekle geçti, sonrasında da işlerine yardımcı olacak kelimeleri, kalıpları vs öğrettim. Bence öğrencilerin hareketlerini umursama. Yoluna bak. Hata yaptığında sen önce kendini affet, herkes hata yapabilir de baktın devam ediyor şamata vs. Diğer arkadaşlarınızı da umursamayın. Kulaklığınız yanınızda olsun. Müzik dinleyin. Ne bileyim okey filan yükleyin onları oynayın. Takmayın kafanıza. Burda da çoğu iş yeri aynı sizinki gibi.

Sabret canım sabrın sonu selamet o kadar emek vermişsin başarı yolunda elbet engeller çıkar önemli olan dirayetli olman

Seninle aynı şeyleri bende yaşadım şimdi p dışlayanlar kapımı çalmadan destursuz giremez oldular odama tuvalete giderken bile haber vermek zorunda kalıyolarlar ne de olsa onların müdürü oldum :) sık dişini asla pes etme onların seni sevmiyormu sen 2 katı sevme umrnda olmasın sen önce kendini sev gerisini boşver

Valla ben genel gibi düşünmüyorum en önemlisi emek değil, mutlu huzurlu olmak bence. Kendimden örnek vereyim. Nöroloji uzmanı oldum. Ama çok çok mutsuzdum. Sürekli ağlama krizleri intihar düşünceleri başladı. En sonunda neden ben öleyim bu iş ölsün dedim istifa ettim kuşlar gibi rahatladım. Yaşamaya başladım. İşyeri hekimliği yaptım gayet memnundum. Evet her işin zorlukları var ama bazıları çok çok çok aşırı zor bazıları zor Emeğinizi değil, ilk önce bence kendinizi düşünün. Bir çıkış yolu arayın bu sırada. Başka ne iş yapabilirim ve hoşlanırım diye. Bulursanız, emin olursanız bırakın gitsin. Yok ben işimden memnunum bu sadece bir depresyon dönemi diyorsanız psikolojik destek alın, öyle devam edin.

Ben de Türkiye de ögretmendim ve yuirtdisina tasininca ayni senin gibi burda da ögretmenlik yapabimek icin bir yola girdim. Ama cok fazla ilerlemeden, emek vermeden vazgectim. Birincisi ne kadar ögrenirsem ögreneyim dilimin ana dil gibi ku8vvetli olmasi imkansiz. Dil kuvvetli olsa bile aksanimdan ve tabiki görüntü olarak da yabancoi oldugum asikar. Yapi olarak da cok hassas oldiugum icin ögrenciler tarafindan ezilecegimi, meslegimi huzur icinde yapamayacagimi düsündüm. kaldi ki burdaki cocuklar bizim ülkemizdeki gibi degil.19 yildir gurbetteyim ve bu kararrimdan dolayi hic pisman olmadim acikcasi. suan baska bir bransta rahat bir isim var Allaha sükürler olsun. Senin icin üzüldüm ve seni cok iyi anliyorum. Ama cok fazla emek vermissin, umarim devam edecek gücü kendinde bulursun. Rabbim yardim etsin

Ben ülkeden mi memnun degilim dedim calistigim isten memnun degilim dedim. Utancak arlancak ne yapmisim, Allah akil fikir versin size.

eğer öğretmenliği çok seviyor ama şu an zorlanıyorsanız psikolog ile devam edin. yok işi zaten sevmiyor sadece gelecekte rahat etmek istiyorsanız bırakın gitsin. başka işler bulun. bu dünyaya bir kere geliyorsunuz daha iyi maaş için işkenceye değmez bence

utanma ve arlanma: biz ne alaka? bik biklenmek mi? ne kadar ayıp... sanki kolay giriliyor o yerlere de, başkasının imkanının önüne geçmeyin demişsiniz. kadın zaten dişiyle tırnağıyla kazıya kazıya gelmiş oralara. kolay değil gitmesi. sorumlulukları arttıkça korkuları da artıyor. çok normal. Türkiyede olsanız ne yapardınız acaba demişsiniz de, zaten Türkiyede kalıp kaderine teslim olmamış, çok zor bir şey için uğraşmış konu sahibi. ne kadar acımasızca yorum yapıyorsunuz...

En zor yolları gelmişsiniz zoru gitmiş bir dönemeç kalmış hergün bir gün eksilecek hergün daha da yaklaşacaksiniz kum saati tersine artık umudunuzu yitirmeyin gülümseyin pes etmeyin herkese herşeye inat beklenen gün doğacaksa çekilen acılar kutsaldır

bu aşamaya geldiğinize göre sizde o yetenek, biliş ve azim var. elbett güçlükler yaşıyorsunuzdur. her güçlüğün en zorlayıcı olduğu zaman yaşadığınız zamandır. üstünden zaman geçince daha kolay, daha aşılabilir görünür. stajı bırakmayın ama mutlaka psikolojik destek alın, böylece şimdilerde görmekte zorlandığınız güçlü yanlarınızı tekrar hatırlar ve devam etme gücünü bulursunuz. Bir de ergenlik dönemi çok acımasız olabiliyor çocuklar, hem kendilerine hem çevrelerine. onlarla baş etmenin yolu harika olmak değil inanın. çünkü mesele sizin yetkinliğiniz değil. biraz mizah ve biraz rahatlık iyi gelecek. aileniz sanırım sizi "kızdırarak" gaza getirmeye çalışıyor. bu yöntem Türkiye'de pek yaygı nedense, hiç bir işe yaramadığını, insanı berbat hissettirdiğini anlatmak yıllar alacak sanırım. size kolaylıklar diliyorum. buraya dek geldiğiniz yolu, başardıklarınızı görmezden gelmeyin ve hak ettiğiniz saygıyı önce siz kendinize gösterin.

Yani bukadarcık şeye intiharı düşünüyorsanız bırakın zaten mesleği. Hemen pes edip bunalıma giren birisi başkalarına hele hele çocuklara ne gibi faydası olabilir 2 sene nedir yani, insan kan olsa yutar. Sonu aydınlık, ferahlık belliki hemen bi depresyon hemen bir bunalım. Yerinize geçmek için milyonlarca insan varını yoğunu harcardı, siz gelmiş çok zor çok zor intihar edicem diyorsunuz. Yaş 36 olunca iş bitmiş olmuyor. Desenizki 56 derim tamam daha uğraşma, ama sizin şuan tam faydalı olacağınız yaş. Kafanızı dağıtacak hobi edinin, gerekirse terapi alın ama pes etmeyin.

Ne kadar kibirlisiniz şu mesaja bak. Geçim sıkıntısı ile dalga geçmek tam sizlik. Muhtaç kalın inşallah.

Branşınız nedir?Öğrencilerle ilişkilerinizi yakın tutmaya çalışın, boyle olursa Hem kendi psikolojinize iyi gelir hem de sizin hatanıza daha toleranslı olurlar.

Ne kadar zeki olsalar da çocuk onlar. Eglenceli bir kac aktivite yaptır iki şaka yap sevilirsin hemen. Kendinle dalga gec en kotu. Tabi siz benden akilli oldugunuz icin hemen görüyorsunuz ben fark edene kadar zaman gecio falan de kendine laf soktukca kimse üstüne gelmez.

Valla çok kolaydı böyle bir rahatlama ferahlama yok olamaz. Ben de asıl mutsuz oldukları işleri - mecbur değillerse - yapan insanlara inanamıyorum. Tekrar ediyorum burada kilit nokta mecbur değilse. Aile geçindiren, paraya mutlaka ihtiyaç duyan insan elbette istifa edemez, mutlu olacağı bir iş aramaya cesaret edemeyebilir ona lafım yok. Ama parayla işi yok, işinden nefret ediyor ama "emek verdim" diye devam etmek nedir yahu. Mezarımıza da yazsınlar "çok emek verdi" arkadaşlar ölüp gideceğiz 3 günlük dünya. Belki son anlarımız. Gerçekten çok mutsuz olmaya ve ölmeyi istemeyi düşünmeye değecek dünyada ne var ben bilmiyorum ama bunun iş ya da meslek olmadığını kendi adıma biliyorum. Büyük ihtimalle bunu anlayamayanlar işlerinden memnun. Ya da hırslı, atılgan, çok mücadele seven insanlar. Nasıl olur da bir insan bir işten nefret eder anlayamıyorlar diye düşünüyorum. Ama dediğim gibi burada da kilit nokta gerçekten işten nefretlik derecesinde sevmemek. Yok sabah kalkmakta zor yatsam iyiydi, yok bu elemana kıl kapıyorum olmasaydı fena olmazdı değil Ben mesela okurken çok mutluydum. Teorisi mükemmel. Asistanken de mutluydum ki ben de elbette çok şikayet ettim 36 saat nöbetler olsun, kaprisli hocalar, hastalar olsun. Ama uzmanlıkla birlikte şikayet falan değildi artık tüm benliğimle nefretti. Her şeyinden. Keşke 36 saat hiç uyumadan dursaydım da en azından eve gittiğimde hiç aranmayacağım garanti olsaydı dedim. Her Allahın gecesi her an her dakika günde 1 den 10 a kadar olan aralıklarla aradım. Değil film, dizi izlemek, tuvalete girmek sorundu banyoya telimi sokuyordum. Her telefonla yerimden sıçrıyordum. Sadece bu da değil. Her gün poliklinikte mutlaka en az 1 kişiyle kavga dövüş. Nedeni de aradan almamam çok büyük ihtimalle her gün dayak mı yiyeceğim, bıçaklanacak mıyım, bugün biri öldürecek mi korkusu. Ay aklıma geldi yine anksiyetem başladı resmen. Kurtuldum ve hayatımın en doğru kararlarından biriydi. Açlıktan ölmediğim sürece asla dönmeyeceğim bir cehennemdi. Konu sahibi de ölçsün biçsin. Emek değil, sağlığı önemli. Emek dediğin nedir? Ben hiç pişman değilim "emeğimden" o zamanlar çok mutlu mesut çalıştım. Niye emeğim gitti onu da anlamıyorum bence giden bir emek yok sadece korkunç duygular gitti, huzur mutluluk geldi. İşinden gerçekten nefret ediyorsa asla değmez. Ama bir süre için depresyondaysa elbette destek alıp sabretsin, geçer gider :)

Ne intiharı Allah aşkına yüzüp kuyruğuna gelmişsiniz. Hata yapmanız normal değil mi şu an stajyersiniz hangimiz işe ilk başladığımız zamanlarda hatalar yapmadık ki? Hata yapa yapa doğrusunu öğrenip eksiklerinizi kapatacaksınız. K

Ağlamayacaksiniz sakin olun psikolojik olarak desteğe ihtiyaciniz var sadece. Kendi başınıza işin içinden çıkamazsınız aileniz de anlamıyor. Mutlaka bir psikologla görüşün. İntihar i aklınıza dahi getirmeyin yaşam bu kadar ucuz değil sevdiğiniz şeylere yarım saat yirmi dk da olsa vakit ayırın iyi gelecektir zaten psikolog söyler geçmiş olsun

çok üzüldüm lütfen pes etmeyin. Ailem öyle söyleseydi daha çok hırslanırdım. Dişinizi sıkın emek verdikçe her geçen gün daha iyi olacaksınız. İki yıl sonra da sefasını süreceksiniz. Çok sevdiğim bir söz var 'elbette umutsuzluğa düşerim bazen, elbette umutluyum her zaman' Umudunuzu yitirmeyin her gün yeniden başlayın. Sevgiler..

Merhabalar, Bu kadar başarılı ve 2 sene sonra rahata kavuşacak biri olarak intihar en son düşüneceğiniz şey bile olmasın lütfen. Çıkmazda veya umutsuz değilsiniz, sadece zorlu bir süreçten geçmeniz gerekiyor. Aile baskısı sizi zaten kötü hissederken daha da yıpratmış diye düşünüyorum. Belki bir süre onlarla durumunuzu paylaşmamayı tercih edebilirsiniz. Bununla birlikte psikolojik destek almanızı yürekten tavsiye ederim. Sizinle aynı değil ama kendimce ben de zorlu bir süreçten geçiyorum. Lisans veya yüksek lisans yaptığım okuldan bambaşka bir okulda doktora yapıyorum. Dersleri hallettim ancak tez ve projelerle boğuşuyorum, bir yandan hocalarım çok iyi olan çalışmalarıma bile "neden çok çok iyi değil" şeklinde geri dönüş yapıyor-onları düzenlemeye çalışıyorum, bir yandan üzerinde çalıştığım projeyi hatasız ilerletmeye çalışıyorum, bir yandan evlenme hazırlıkları içerisinde koşturuyorum, bir yandan da ailemin ve arkadaş çevremin "bize de vakit ayır" serzenişleriyle baş ediyorum. Bazen hiçbir şey yetişmeyecek diye endişeleniyorum, 2 saatlik uykularla ertesi güne devam etmek zorunda kalıyorum, keşke kendimden üç tane daha olsaydı diye söyleniyorum ama asla intiharı veya yaptığım herhangi bir şeyi yarıda bırakmayı düşünmüyorum. Çünkü biliyorum bu bir süreç. Ne kadar zor olursa olsun hepsi bitecek ve tüm bunları yaşayan tek insan ben değilim. Benim veya sizin gibi, geçtiğimiz durumlardan geçip başarıya ulaşan birçok insan var şu hayatta. Bir kişi bile yapabildiyse tüm bunları, ben neden yapamayayım? ya da siz neden yapamayasınız? Zor olacak ama olacak. Olduğunda elde edeceğiniz tatmin belki de bu dünyada yaşayacağınız en güzel şey olacak. Sırf o anın tadını doyasıya çıkarmak için bile 2 sene sabredilir. Bakın mesela ben bu kadar yoğunluğun içinde kendime ayırdığım vakitlerde meditasyon yapıyorum ve bu foruma girip insanlarla dertleşiyor veya onların dertlerine farklı bakış açıları sunmaya çalışıyorum. Buradaki kadın dayanışması bana o kadar iyi geliyor ki... belki sizin için de olumlu sonuçları olur meditasyonun veya bu forumun. Ama tabi ki intiharı düşünme seviyesinde bir çıkmaza girdiyseniz, mutlaka bir profesyonelden de destek almalısınız. Lütfen ihmal etmeyin. Son olarak da, eğitiminizi tamamlamışsınız ancak su anki durumunuzu pekiştirmek için gidebileceğiniz eğitim veya kurslar var mı? Varsa mutlaka boş vakitlerinizde mesleki gelişiminize yönlenin. Öğrencilerinizden aldığınız geri bildirimlere bozulmak yerine bunları değerlendirin. Mutlu olun yani siz onlara bir şey öğretirken, onlar da size bir şeyler katıyor. Daha hızlı yol almanıza sebep aslında bu durum. Gurur meselesi yapmak yerine iyi yanından bakmaya çalışın. Huzurlu, sağlıklı ve hedeflerinize ulaşabildiğiniz bir hayat dilerim...

Psikolojik destek almanızı öneririm. Şartlara uyum sağlamanıza ve özgüveninizi geri kazanmanıza yardımı olacaktır. Önceleri sıkça intihar düşünen biri olarak yazıyorum. Yardımlar sonrasında artık aklıma bile gelmiyor. İlaç kullanmak zorunda değilsiniz.

Online terapi yapan uzmanlar var öyle deneseniz?çok zorlu yollarsan geçmişsiniz, şu anki durum da zor ama bırakmak çare değil. Ben de öğretmenim. Yıllardır nasıl giderim nasıl yaparım diye bakıp yol alamıyorum. Onu geçtim ağlamak deyince mobbinge benzer bişeye uğradım bu sene o kadar ağladım ki, burda ağlayacağıma orda ağlayıp sonunun güzel olmasını tercih edebilirim

Sen kimsin? Kendini mahpeyker sultan zanneden sıfatsız? Ahlaksız sensin, kendini iyi tanıyorsun :) Ben de verilecek cevap bitmez. Sarıl konu sahibine ağla.

Tabi :)

Almanyayi önerebilirim aslinda, yasam standartlari cok yüksek, yabanci doktor da cok, Doktorlarda B2 almanca seviyesi yetiyor, ögretmenlerde C1-C2 arasi, anadil seviyesi:) Benden on yas kücüksünüz yaparsiniz bence ama beynim artik yeni bilgi almiyor demenizi anliyorum, bende de öyle. Kendimi bildim bileli okuyorum.

Sen kendini yargı makinesi zannedip insanlara laf sokmaya çalışıp beceremeyen, tam tersi kendi laf yemelere doyamayan birisin :) Valla insanların konularına musallat olup konu sahipleri dahil herkesle kavga etmeye çalıştığın için ahlaksız da sıfatsız da sen oluyorsun, herkes her şeyin farkında :) Bu lafları yedikten sonra da ben değil sen ağla, hatta ağlayarak günlüğüne yaz Hayatımda hiç yargı makinesini olduğu iddia edip bu kadar laf altında kalanı da görmedim yalnız

Aynen öyle bir okul beklemistim ben de zaten, su an arastiriyorum okul degistirme imkanim varmis. Egitim bakanliginin stajylerle ilgilenen bölümde ki calisan memurda sizi yabanci kökenli cocuklarin ve ögretmenlerin oldugu okula daha uygun buluyorum diye ama beni verdiginde bu okulda acik varmis o yüzden buraya vermek zorunda kalmis. Ne yabanci ögretmen var ne de ögrenci, o bölgenin elit okulu diye geciyor zaten. insallah degistirebilirim.

Sürekli bahane. Bir öğrenci bunu yapsa, yadirgariz. Yani öğretmensin, bahane aramanin yerine, çocuklari suçlamanin yerine biraz çözümlere yoğunlaşsan? Yani bir öğretmen ömru boyunca kendini geliştirmek, öğrenmek zorunda zaten. Hangi dilde, ülkede olsada. Yani şoke edici bir öğretmenin "yaş ile beraber bişey öğrenemiyorum" demesi. Ki kimse seni zorla tutmuyor orda. Istersen git Türkiyeye, dolu siniflara, az maaşa,..

Son cümle? Gel kendin yap ülkende hesabı kitabı?

Tamam ablacim. bebeklinick Bu karanlığın sebebi

Cocuklarin zeki olmasi neden sorun? Hatalarinizi ayip olmasin diye soylemeseler daha mi iyi? Bence gayey normal ve ogretmenler de hata yapabilir. Turkiyede lise ogretmenliği yapanlar da emin olun başka başka şikayetler içindeler. Cocuklarda bir sorun yok, siz destek almalisiniz bir an once intihar çözüm değil. Herşeye de ölmek akliniza gelmesin ya.

Vallahi ben sizinle gurur duydum. Herkes cesaret edemez kalkıp yurtdışında çalışmaya. Bir sürü kurs, eğitim, dersten geçmişsiniz, en zor aşama olan kabul edilmeyi geçmişsiniz. Sakın pes etmeyin, nolur. Bakın ben doktorum, ülkemde uzmanlık sınavına hazırlanıyorum. Ancak şartlardan ötürü yurtdışına gidip orada doktorluk yapmayı düşünüyorum bu sıralar. Araştırma yapıyorum herkes gibi, ve geçmem gereken aşamaları görünce gözüm korkuyor, dil eğitimi, denklik alma, bunlara gelene kadar yapmam gereken evrak işleri, dil sınavları... Cesaret edemiyorum, güç bulamıyorum kendimde. Vallahi sizi takdir ettim. Helal olsun size. Asla pes etmeyin. Yüzdünüz yüzdünüz kuyruğuna geldiniz. Azıcık daha dişinizi sıkın. Sakın bırakmayın. Ailenizi de dinlemeyin. İşin içinde bulunmayan ne kadar zor olduğunu bilemez.

Hepimiz öğrenci olduk ve hemen hemen hepimizde öğretmenlerimizle alay etmişizdir. Hele bizim sınıfı anlatsam şükür edersin haline. Öğretmenimiz çok zayıf psikolojideydi ve her gün sınıfta ağlardı. Şimdi düşününce üzülüyorum ama ergen psikolojisi berbat bir şey. Ben bu yüzden tüm öğretmenlerin psikoloji eğitimi almalarını savunuyorum.

Herkes bunu diyor ama iki sene hergün agladiginizi düsünün. Oturur mu zamanla rayina? Baslangicta mi böyle acaba Türkiyede calisirken böyle sorunlarim olmamisti, simdi cocukalrin karsina cikmaktan korkuyorum, hata yapcam, gülcekler diye.

İstediğin zaman canım Kapasiteni değerlendireceğin, saygı göreceğin, dövülüp sövülmeyeceğin bir ülkede insani şartlarda yaşamak hakkın, dil konusunda yardımcı olabilirim, gideceğin bölge NRW ise de yardımcı olabilirim

şimdi şöyle ki türkiyeden doktor olarak gidenler genelde almanyada filan rahat eder çünkü burada işin çilesini zaten çekmiştir poliklinikte 150 hasta (almanyada 20 hasta görsen rekor olur o), uzmanlıkta sürekli icap, asistanlıkta sürekli kıdemli baskısı sürekli nöbet... dili zaten okurken hallediyorlar genelde şimdi gidenler. dili geçmiş olarak gidiyorlar. ama -öğretmenler linç edecek de- öğretmenlik türkiyede en kebap iş formasyon tırıvırı staj tırıvırı müfettiş mefhumu bile yok artık, sorumluluk sadece bahçede nöbet tutarken çocuklar birbirini kesmesin. bu kadar. çocuğa zerre miskal birşey öğretmesen ne yapıyon diyen yok, zaten sistem öğretme diyor... sistem böyle... ben uydurmuyorum bunları. türkiyenin en iyi fen liselerinden birinden mezunum. ayrıca orada da burada da okumuş, ders de anlatan bir insanım.. işin hocalık yönünü de tıp yönünü de biliyorum arkadaşlar. uydurmuyorum emin olun. kısacası buradan yetişme öğretmenlerimiz orada denklik almakta genelde çok zorlanıyor. bunu size gitmeden neden anlatmadılar bilmiyorum ama ben alamayan onlarcasını gördüm. ailenize de bunu yapabilmenin çok öyle kolay bir şey olmadığını baştan bir diyen olsaymış keşke. tabii size de. siz bu işi yapmak istiyor musunuz? çünkü gymnasium öğrencisi profili bellidir ve bu değişmeyecek. ve sizin daha ilkten böyle bir yere düşmüş olmanız, tr'de yetişmiş bir öğretmen olarak yani tabii ki kötü. misal benim fen lisesi okuduğum yıllarda fen lisesinde öğretmenlik yapmış biri olsaydınız canavar öğrenciye alışkın olacaktınız. orada da canavar öğrenci size normal gelecekti. alternatifleriniz neler? illa o okulda yapmak zorunda mısınız? illa bu 2 yılda yapmak zorunda mısınız? bunun tek yolu bu mu? destekleyici bir eğitim alamıyor musunuz? misal sizin alanınızda orada üniversitede eğitim vardır yüz yüze eğitim veren bir okula gidip derslere girin. bizim hocalar izin veriyordu gidip dışarıdan ders dinlemeye. bakın türkiyeyi unutun. en başta yapmanız gereken şey bu. zihninizden bunu çıkarın. sonra alternatifleriniz kontrol edin. kendinizi biraz daha zorlayın. ha en olmadı başka bir işe filan tabii ki bakarsınız. ne intiharı Allah aşkına.

ma soruda hata yapıyorsa düzeltirler, bu Türkiye'de de böyledir.

Türkiyede liseliler, stajyerlere dahami iyi davrandiğini düşünüyorsun? Bu evrensel birşey. Stajyerkere genelikle öğrenciler daha relax. O sinif hakimiyeti kurmak sana kaldi. Onun için zaten staj var. 2 seçeneğin var, ya kendine aciyarak birşey yapmazsin ve onca emeğin boşa gider. Yada iyi bir psikologa gidersin, özgüvenin üzerine çalişirsin. Hatalarini düzeltmeye çalişirsin. Sana yanlişlarin anlatildiğinda, bunu bir darbe yerine, o yanlişlari düzeltmek için bir şans olarak görürsün. Seçim senin.

Türkiyede, 3 kurus maasa, mobbingin alasina ugrayarak ise basladim. Her gün aglayarak ise gittim. 10lara kadar mesaiye kaldim. Degil dinlenecek, kendimi toparlayacak, dus alip yemek yemek gibi insani ihtiyaclara bile vaktim ve enerjim kalmiyordu. İstifa etmeye karar verdim. Bölge müdürümüz beni cagirdi. Kendisinin ise basladiginda yasadiklarini anlatti. Benden beterdi.. Bu kadar emek verdin biraz daha gayret et, cok daha iyi imkanlara sahip olacaksin dedi. Su an ülke sartlarinda fena olmayan bir maasim, düzgün mesai saatlerim var. Yani sevgili üye maalesef hemen herkes o zorlu, engebeli yollardan geciyor. Sabret, gayret et.. iyi ki diyeceksin.

Merhaba, Bende Suan Referendariat yapiyorum ve son 11 ayim kaldi. Anadil seviyesinde Almanca biliyorum ama sadece bu yeterli degil. Anlayacaginiz bu Referendariat cok zor bir egitim ve sürekli elestiri aliyoruz. Yani size özel bir durum degil... Referendarlar icin olan sendikayla görüswbilirsiniz, size haklarinizi anlatirlar. Sizin kagit islerinizle ilgilenen memurdan Daha aydinlatici olacaktir. Sevgiler...

Bence bu üyenin dediğiniz gurbetçi tiplemesiyle uzaktan yakından alakası yok. Kadın Türkiye cennet, değerini bilin mi demiş? Kendi çabalarıyla gitmiş zaten. Kimsenin önünü tıkadığı, hak yediği yok yani. Sizde gösterin çaba sizde gidin, engel olan mı var? Düzgün okuyun lütfen.

Ayni zorluklari yasayan birinin yazdiklari cok motive edici oluyor insallah biran önce cikarim icinde oldugum psikolojiden Dalga gecilmek beni de korkutuyor iste ama yazdiginiz gibi Alman ögretmenlerde ayni zorluklardan gecmis. Hata yaptigim durumda nasil tepki verecegimi de bilmiyorum iste, baslarda aa gözümden kacmis falan diye idare ettim ama sonralari cocuklarda farkediyor sonucta, evde ailelerine de anlatiyorlardir. Aslinda birakmak degilde ilkokula mi gecsem diye düsünüyorum arastiriyorum bu aralar. Zaten katlanabilcegim bir zorlukta olsa birakmam ben de, üniversitede cok zorluklar oldu katlandim birakmadim ama bu daha farkli. Alternatifler ariyorum su an.

Size öyle geliyordur. Lütfen psikolojik destek alın.

Bu raddeye kadar gelebildiğinize göre yeterli zeka ve kapasiteye sahipsiniz demektir. Şu anda birçok insanın hayalini kurduğu bir dönemeçtesiniz. Biraz daha sabırlı ve hırslı olun. İntihar lafı falan, lütfen bir kenara bırakın bunları.

Bir cok zorluktan gectim intihari düsünmedim ama bu cok farkli bir durum, psikolojim yerler bir oldu. Insanin kendini yetersiz hissetmesi kadar kötü bir his yok bence, okulda görünmez olmak istiyorum, herkes bana aptalmisim gibi bakiyor diye düsünüyorum.

Su evde oturmak daha kolay diyen insanlar bizi evde halay çekiyoruz sanıyor heralde

Boş ver seni kötü bilsinler. Senin yabancı olduğunu biliyor herkes zaten. Şu staj sürecini bir şekilde atlat. Daha rahat hissedeceğin okula geçersin zaten.

Okadar emek verip başarmışsınız. Okyanusta yüzüp küçücük derede boğulacak değilsiniz ya. Balını kaymağını yemeden pes etmezdim ben olsam. Sonuçta cok zorlu süreçlerden gecmişsiniz. Herseyi kafanıza takmayın bazen kendinizle de dalga gecebilmelisiniz. Sağlık sıhhat olsun hersey sabredilip geçer.

Branşınız nedir?

Yüzmüş yüzmüş kuyruğuna gelmişsin ne intiharı? Senin yerinde olmak için neler vermezdim... Türkiyede de yapsan aynı sıkıntıları hatta fazlasıyla velilerle öğrencilerle idarecilerle yasayacaktin, orada hiçolmazsa gelirin ve statün doyurucu olacak. Gencecik yaşında hayatın kurtulmuş, başardıkların bile yeter özguvenli olmana, bir de basaracaklarini düşün... Not: staj için yüksek seviyede bir okula verilmen dikkatimi çekti. Gelişmiş ülkelerde üst düzey okullar her zaman daha zorludur. Daha çok deneyimli öğretmenler tercih eder. Bence sizin gibi deneyimsiz ama başarılı bir göçmeni özellikle zorlanıp vazgecmesi için bile oraya vermiş olabilirler. Oltaya gelme. Sakin vazgeçme veya ara verme... sakın

Onca yil emek vermişsiniz yerinizde olsambu işin pesini birakmazdim. kii zaten hirsli bir yapim var sizde oyle olun yazik emeklerinize O bücürüklerinde sizi sindirmesine izin vermeyin. sizin hatalarınızı duzeltmeye calisacaklarina saygili olmayi ogrensinler önce.

Bir normal içinde çabalayıp yorgun düşmek, başaramıyorum hissine kapılmak vardır; bir de zaten zor olan bir sürü şeyi başarıp, daha zor bir kulvarda sorunlar yaşamak vardır. Siz dertten gözünüzü kapatmışsınız ve şunu anlayamıyorsunuz; siz zaten pek çok üst derce zorluğu geçtiniz. Bunları başkası yapıp size vermedi ya. Bu noktaya gelmek için cesaret toplayamayıp yarı yolda kalıp dönmüş insanları bir düşünün; siz bırakmadığınız için burdasınız. Birkaç ergen için mi ölmeyi düşündünüz dert küçümsemem ama ölüm sebebi olarak bunun bir etken olması bile saçmalık kusura bakmayın. Yahu onlar ergen, evde prof olan ana babasını küçümseyen ergenler var. Bir de kolej gibi bir okulsa zaten ağırlıkla ortamı bellidir. Onlar doğruyu tam seçebilseydi çocuk olur muydular ki? Kendi adıma söyleyeyim, birisi böyle bir anda karşı tarafla dalga geçmeye başlıyorsa ben o ortamda kimin ne kapasitede olduğununun direkt sıfatlandırmasını yaparım. Aklı olan bu tip saçma dalga geçme vs işlerine bulaşırmı ki ya Yalnızlıktan etkilendiğiniz belli, farklı bir durumda çok farklı bir bakış açınız olurdu. Derin nefes alın ve her soruna ufak adımlarla çözümler aramaya başlayın lütfen. Hayat çok çok farklı değil, dertlerimiz de öyle. Siz bu kapasiteyle iki katını bile yapıp kenara koyarsınız. Allah yardımcınız olsun, başarılı olacağınıza inanıyorum. piraye

Insan cikmazda olunca ve depresyona girince aklina her seyi getiriyor Önceki

siz Almanyada mısınız? aaaa! müsaitseniz size özelden birkaç şey sorabilir miyim?

Gecinemediginiz cok belli psikolojiniz normal degil. Istedigim forumda konu acarim, istedigim sorunumu da anlatirim, hosunuza gitmediyse yazmazsiniz.

Kendini övüp övüp kibir yapmıyorum demek, "isim cisim yapmış insanlarız" "tuzumuz kuru" tavırları. Ya gerçekten kalitesizlik akıyor üzerinden. Forumun en itici üyesi seçilirsin yakında devam böyle. Konu sahibi senden bin kat başarılı ama ne kadar mütevazı bir hanımefendi. Ama işte herkes böyle olamıyor, onun yerine olanı karalama ve beddua etme derdinde.

Kesinlikle öyle, alım gücü çok düştü. Her gün yeni zamlarla uyanıyoruz, feleğimiz şaştı. Doktor maaşları bile yoksulluk sınırında sanırım. Bizim ortalama iki hafta giden mutfak market masrafı bile sırf 1500 tutuyor. Almanya'da böyle zam yağmuru yok. Almanya'dayken kendime ayda ortalama 100 harcıyordum markete. Almanya ile karşılaştırılacak seviyede değiliz.

Türkiyede herhangi birine 2 sene dişini sık rahata ereceksin deseler uçarak gider. Burada herkes her gün ağlayarak gecim sıkıntısı yüzünden işe gidip cogu kisi intihar ediyor. Daha söyleyecek söz yok. Şımarıksınız. iyi günler

Almanca öğreteyim çiçeyimmmm

Buradaki eksiklik sadece onların çok biliyor olmasından kaynaklanmıyor tahminim. Sizin yaşadığınız çocukluk ve gençlikle onlarınki çok farklı olmalı. Onların her hareketi sizin yaşayamadığınız yılların birer tetikleyicisi olabilir. Kültür farkı ile sizin saygı anlayışınız, davranış beklentiniz gibi konular da çokça canınızı sıkabilir. Yaşadığınız sıkıntı sizin kabınıza büyük gelmiş. Burada sıkıntıdan kurtulmak değil de kabınızı genişletmek çözüm olabilir. Bunun için tavsiye edilen psikolojik destek çok işinize yarayabilir. Bir de şiddetsiz iletişim öneririm. Almanya'da da şiddetsiz iletişim toplulukları var. Olaylar karşısında duygunuzu anlayarak ihtiyacınızla bağ kurmaya götürür sizi. Önerim şu olabilir nasıl bir öğretmenlik vizyonunuz var onu yazın. Önce yapamama eksiğim vs dediklerinizin üstünü bi çizin :) yaparım hallederim diye baktıklarınızdan başlayın onları hallettikçe tekrar yapın listenizi git gide hayalinizdeki öğretmenliğe yaklaşacağınızı umut ediyorum

Ben Türkiye'de doğdum ve büyüdüm, sizin gibi benim de ana dilim Türkçe, Almanca'yı üniversitede öğrendim. Bölümümü Almanca/İngilizce okudum, Almanya'ya çalışmaya gittim aynı sizin gibi. Zorluklar yaşadım, konuşmaktan korktum, hata yapmaktan, dalga geçilmekten, yetersiz kalmaktan ve başarısızlıktan korktum. Bir süre yetersiz de kaldım, ana dilim olmayan bir dili konuştuğumda bile dalga da geçen oldu, bazen verilen görevi layıkıyla yerine getiremedim, çok da zorlandım;ama alıştım, uyum sağladım, iyi ki dedim. Başardım. Kendinizi lütfen asla küçümsemeyin, altından kalkamam diye düşünmeyin. Birçok insanın hayali, birçok insanın başarmak isteyip yapamadığı bir konumdasınız. Siz ki onca şey başarıp Almanya'da hem de bir Gymnasium'da öğretmen olma görevine nail olmuşsunuz, demek ki zeki, çalışan ve kapasitesi yüksek birisiniz; elbette ki yetersiz olacağınız noktalar olacaktır; ama daha çok genç bir öğretmensiniz, kendi sisteminizden, kendi kültürünüzden, kendi dilinizden çok farklı bir dünyaya açılmışsınız, bunlar çok doğal ve uyum sürecinin gerektirdikleri. Alman bir öğretmen bile sizin yaşadığınız zorlukları yaşayabiliyor. Yardım almaktan asla çekinmeyin, atlatacaksınız inanıyorum. Tırnaklarınızla kazıyarak geldiğiniz bu noktada bırakmayın.

İntiharı düşündüğünüzü yazmışsınız ya bu düşünce nereden geliyor bunun için de ya konuşmak ya da yazmak anlamlı gelebilir. Bu çaresizlik içinde sanki yolsuz yönsüz kalmışsınız. Destek de bulamayınca çıkış intihar gibi mi geldi size? Aklınızdakileri buraya yazmak bile rahatlatabilir sizi. Sizin kendi içinde yargı ürettiğiniz ben çocuklardan daha eksiğim, yabancıyım beni dışlıyorlar dediğiniz yerlerde ihtiyacınız gruba dahil olmak ve var olduğunuz halinizle kabul görmek olabilir mi? Bunlar da bizim çocuklukta öğrendiğimiz yargı kalıpları olabilir. Buralarla ilgili biraz neler istediğinize odaklanın lütfen.

Yurtdısında yasayıp intihar düsünceniz varsa allah muhafaza hala türkiyede yasasaydınız demek ki haliniz ne olurdu acaba.. Hanımefendi dönün ülkenize, bırakın bik biklenmeyi yerinizde olmak isteyenlerin önünü kapamayın? Şikayetciyseniz ülkenize dönün? niye gelmiyorsunuz :))) hic utanma arlanma yok sizde be. Bizim bi düzenimiz var yegenim yoksammm dönmüştük diyen amca siz misiniz?

Yani ben de sizin istifa etmemiş versiyonunuzum.. Naçizane şunu söyleyebilirim, artık iş işten geçmiş dönün bırakın diyeceğim ama siz yolun yarısını çoktan geçmişsiniz.. şimdi geri dönmek ilerde keşke dedirtebilir. Yaşdıklarınız dışardan insanlara aaaa ne var canım dedirtiyor olabilir ama en iyi yaşadıklarınızı siz bilirsiniz. Şurada kaç yıl daha yaşayacağız, zaten bozuk bir psikoloji tüm hastalıkları getiriyor.. Demem o ki, ne olur kendinizi dinleyin, para her şey değil!!! Ama bence yüzüp sonuna gelmişsiniz.. Umarım sizin için iyi olur

Müdüre gitmisler hata yaptigim icin, müdür ama anlayisli davrandi ögretmenlerin sikayet edildigi ara sira oluyor, sizin bir de anadiliniz degil mutlaka daha fazla hatalariniz oluyordur diye ama simdi müdüre giden sinifin önüne cikmak daha da eziyet benim icin, kosullandim sonucta sinifa karsi, korkudan siniftan iceri zor giriyorum öyle bir sey:) Nasil devam eder ki bu böyle uzun süre Evet hata yapmaktan, asagilanmaktan, müdürün cagirmasindan belki en sonunda da okuldan atilmaktan korkuyorum.

Yazdiklarinizi okuyunca kendi hayatimi okuyor gibi oldum Ben de ayni durumdayim ve sadece zaman benim icin daha yeni! Ben de Turkiyedeki meslegimi biraktim, yurt disina geldim ve canla basla ayni kariyerim icin sifirdan baslayarak calisiyorum! Pes etmemeliyiz! Biliyorum cok cook zor! Ben hayatimda bu kadar zorlanmamistim ki hayatim sinavlara gitmekle gecti ülkemde de. Ancak sabir eder ve devam edersek hedeflerimize ulasacagimizi dusunuyorum

neredesiniz ne yapıyorsunuz?

Size akıl fikir versin asıl. Yaptıgınız sımarıklık. Yapamıyorsanız bırakın. Baskası yapsın. Türkiye forumuna gelipte burada ağlamak şımarıklık ve kibir. 10 senedir türkiyede yasamıyormussunuz. İnsanlar burada gecinemiyor bin beter durumda ülkemiz. Çık işten de türkiyeden o işe gidecek birinin önü açılsın İntihar etmeye gerek yok işi bırakırsın olur biter

Nasıl hata olduğuna bağlı, mesele dershanede bir Kimya hocamız vardı. Organik Kimya'nın temel bir formülünü bilmiyordu ama biz lisede işlem hatasını ciddi bir hata olarak görmezdik.

Verecek cevabı olmayınca konuyu kapatma lafları bunlar nerede görsem tanırım :) Yine bir ahlaksız insanın üstesinden gelindi aferin Mahpeyker :)

Öğrencilerin size karşı tavrı kültür farkından da kaynaklanabilir. Bizde eğitim sistemi özgüveni törpülüyor ama yurtdışında pek çok yerde öyle değil. Benim fark ettiğim ilk fark bu olmuştu mesela. Kişisel algılamayın. Ayrımcılık konusunda da uzmandan destek alın. Çok faydası olacağına eminim. Staj yaparken destek almak sizi işinizden alıkoymaz aksine performansınızı arttırır. Stajın bitmesini beklemeyin boşuna. En nihayetinde, yaşadığınızı siz bilirsiniz. Biz uzaktan konuşuyoruz. Eğer ruh sağlığınızı kaybedecekseniz kendinizi zorlamayın. Mesleğinizi icra etmeniz için de akıl sağlığınızın yerinde olması gerekir. Hiçbir şey sizden değerli değil, bir kez geldiğimiz şu hayatta hiçbir şey intihar etmeyi düşünecek kadar kendini yıpratmaya değmez. Herkesin taşıyabileceği yük değişir. Ben en kısa sürede psikolojik destek almanızı, sorunlarınız devam ederse başka bir kariyer yolu çizmenizi tavsiye ediyorum şahsen.

Ben Türkiye'deyim, yıllardır bu denklik nasıl olur yapabilir miyim derken yaşı 32 yaptım, korktum siz ne güzel korkmamışsınız. Çok çok zorunu başarmışsınız. Yılmayın, gerçekten burda da farklı değil işler ve kıymetsiz. Belki de insanla yapılan işler böyledir. Bilemiyorum. Siz tünelin sonuna çok çok yaklaşmışsınız. Tebrik ederim ve sabır dilerim

Siz aslında mesleğinizden değil, ülkeye bağlı ortaya çıkan çalışma şartlarından nefret etmişsiniz. Okurken içim acıdı, hem size hak verdim hem de ülkem adına böyle bir kayıp için bir daha üzüldüm... keşke böyle olmasaydı

Uzaktan belki cok büyük bir sorun gibi gelmiyor olabilir ama gercekten cok kötüyüm. Özgüvenim yerlerde, siniflarin önüne cikarken resmen titriyorum, cocuklarda bunu farkettigi icin kullaniyorlar her türlü, nasil düzeltcem kendimi bilmiyorum.

Tayin döneminde başka okula geçmiş yeni ortama ayak uyduramamış şimdi yine başka okula tayin verme döneminde olan bir öğretmenim, yenilikler başka başka ortamlar kendi ülkemizde bile stres sebebi olabiliyor, insan konfor alanından çıkmakta zorlanıyor. Hele siz başka bir ülkede bambaşka bir ortamda kendi ayaklarınız üzerinde durmak için çabalıyorsunuz, cesaretiniz ve aslında fark etmediğiniz o muhteşem özgüveniniz için kendinize her gün sarılın. Onca yılın emeğini de iki ergenin psikolojik baskısı yüzünden de çöp etmeyin. Sıkın dişinizi biraz daha, zamanla rayına oturacak inanın buna. Ve her ne kadar içten içe kendinizi kötü hissetseniz dahi dışarıya bunu yansıtmayın, öğrenci her yerde aynı yapıya sahip oluyor, otoriter özgüvenli duran öğretmenler her zaman bir adım geride durdukları öğretmenlerdir. Biraz daha dik durmaya, sizi bozdukları anda fark ettirmeden toparlamaya çalışın. Geçecek, inanın geçecek. Karpuzlu araba

off morale çok ihtiyacım vardı siyah kuğum benim, arada özelden yazsam sana olmaz mı?

Belki de bilerek dedi ve bu tip imalara devam edecek. Irkçı düşünüyor olabilir.

Valla ne diyeyim, dua edeceğim sizin için.

Dur bir canım ne intiharı. O kadar emek vermişken biraz dişini sıkıp sabretsen canım. Psikolojik destek alabilirsin. Ailenin dediklerine takılma.

tamam :)

Biz de bir erkek ögretmeni sikayet etmistik ders anlatamiyor diye, adam sinifta aglamisti, simdi cok pisman oluyoruz ama o zaman farkli düsünüyorduk iste. Ögretmenlik zor bir meslek bütün bunlara dayanikli olman gerekiyor iste. Ben yapi olarakta hassa bir insanim, cok etkileniyorum.

Ailenizde masallah yani kösteklerini hic esirgememisler. Ben olsam bu kadar sona gelmisken bırakmam. Yardım alabilirsiniz psikolojik destek falan. Ama su noktada bırakmam ben olsam. Aileye de bisey anlatmam, belliki toksik insanlar. Asagı cekmekten baska bisey yapmayacaklardır.

ya şimdi bu hiç ama hiç olmadı. alınan maaşlar belli ama enflasyon hiç belli değil. nasıl hesap yapsın insanlar? bugün 3 lira olan yarın 5 lira oluyor. dr maaşı dediğin nedir ben sana söyleyeyim sadece mutfak masrafı. bildiğin 3 kişilik ailenin ( yani almanyada yaşayan, asgari ücretle geçinen 3 kişilik, sıradan bir ailenin yediği hatta aldiden alıp yediği neyse o gibi düşün) mutfak masrafı. başka söze gerek var mı?

mutsuzsan devam etme o zaman. maddi sıkıntın yoksa kendini mutlu edebileceğin işi bekle bir zaman. yani içindeyken belki sana çekilmez geliyor da dışarıdan bakınca inan intiharı gündeme getirmen çok ama çok anlamsız geliyor. insanlar inşaatta tuğla taşıyarak para kazanıyor. sen öğretmenlikte seçtiğin okula ayak uyduramadığın için bu işi yapmalıyım diye diretmek yüzünden intihar edicem diyorsun. hırsın kendi başını yiyecek. biraz daha sakin ve mütevazi olmalısın

Araba yaklaşık bir haftadır kapının önünde yatıyor. Benzin 15 liraya yaklaştı. Markete girmeye korkuyorum artık vs. Delirmeye ramak kaldı.

sizi korkutan şeyleri sıralayın burda beraber konuşalım. şu an gördüğüm kadarıyla: her soruyu cevaplayamamak, yetersiz olmak, dalga geçilmekten korkuyorsunuz. ben türkiyede iyi bir liseden mezun oldum. sınıfımızda dehşet ders çalışan biri vardı. sırf hoca biliyor mu diye denemek için soru sorardı. hocalar bazen bilemezdi. bazen hocalarla bilip bilmemesinden bağımsız dalga geçtiğimiz de olurdu. demek istediğim bunlar o kadar korkunç şeyler değil ki. illa ki her zaman büyük küçük olur çünkü uğraştığınız kişiler ergenler ya da çocuklar sonuçta. hangi öğretmen tamamen her şeyi biliyor ki? hiçbir insan sınırsız bilgiye sahip olamaz sonuçta. arada dalga geçebilirler, arada eksik olabilirsiniz. ana diliniz bile olmayan bir dilde ders anlatacaksınız tabi ki hatalarınız olacak. mükemmel olmak zorunda gibi hissetmeyin kendinizi. hata yapmak da en doğal hakkınız. Önceki

Siz de mi yurtdisindasiniz? Sorunlarinizi astiniz mi, simdi nasil durumunuz? K

İyi de Türkiye'den gitmiş biri zaten? Yerinde olmak kolay değil. İsteyenlerin çok büyük bir bölümünün yapamayacağı süreçlerden geçerek gidebiliyoruz.

evet anlıyorum sizi :) Almanya veya Kuzey Avrupa ülkelerinden birini istiyorum açıkçası, ancak dil olayı gözümü korkutuyor... b2 seviyesinde Cambridge Üniversitesi onaylı İngilizcem var ancak hiçbir işe yaramıyor... Kanada, Amerika, İrlanda gibi ülkeler yabancı öğrencilere karşı çok sıkılar ve şartları çok zor, yani Türkiye'den birinin girebilmesi çok zor. haliyle yukarıda bahsettiğim ülkeler kalıyor ama dil olayı bu yaştan sonra zor geliyor. ha yaşım 26, evet gencim ama, beynim daha fazla bilgiyi almıyor artık, isyan ediyor

Tesekkürler ama insan huzursuz olduktan sonra 10 yili falan gözü görmüyor yasimdan dolayi da yeni seyleri kolay ögrenemiyorum artik. Bir de yasla birlikte sessiz bir insana dönüstüm fazla konusmayi sevmiyorum ama ögretmen olunca sürekli konusman, yönlendirmen gerekiyor, sanki bu meslek benim icin degilmis gibi. Bilmiyorum kafam cok karisik ;(

Ozaman seni nasil ise aldilar yani ise alinirken anadilinin almanca olmadigi gun gibi ortadaydi! Neden anadili almanca olan biri degil de sen secildin ogretmen olarak? Demek ki seni secenler yapabilecegine inandi dilin kirik olsa da iyi demek ki Cocuklar ergenler cok acimasiz bu hep boyledir Dalga da gecerler bozarlar da seni yanlis konusunca. Gececek her karanligin bi sabahi vardir Biraz daha sabir Bu sabirla yanip piseceksin Sabredemem dersen diger bir secenek imkan varsa okul degistir daha kolay bi okulda ogretmenlik yapmayi dene bence F

Psikolojik destek alırsanız bence zaman içinde ağlamalarınız da azalacaktır. Güzel şeylere giden yol maalesef kolay olmuyor. Bu zamana kadar çok zorlu bir eğitimden geçmişsiniz, emek vermişsiniz. Demek ki akıllı ve çalışkan bir kadınsınız. Stajı neden yapamayasınız ki? Öncelikle bir psikologla görüşün, devamı çorap söküğü gibi gelir. Başarılarınız için tebrik ederim. Emin olun kendinize güvenirseniz daha fazlasını da yapabilirsiniz.

Birileri seni sevmiyor dışlıyor diye ne münasebet hayallerden o kadar çabadan vazgeçmek sakın haaaa zirvede hep yalnız olursun unutma sakın vazgeçme kolay gelinmiyolar bi yerlere yedirme hakkını

İnşallah değiştirebilirsiniz, mutsuz olduğunuz yerde durmak psikolojinizi yıpratır. Umarım yoluna girer her şey sizin için. Clemencia

Dişinizi sıkın sonu güzel seylern basi hep zor olur.. armut piş ağzıma düş isler tad vermez. .. senin yerinde olmak isterdim

Yapmayın lütfen ne demek intiharı düşünmek, sabır sabır, Allah sabır edenlerle beraberdir, isterseniz destek alın bu süreçte ama asla pes etmeyin. MissCherryBlossom

O kadar emek vermişim hicbir yere gitmezdim. Elbette zamanla her şey rayına oturur Su akar yolunu bulur hic merak etmeyin. Sdece biraz daha zaman ve sabir. Emeklerinizi tek hamlede asla çöpe atmayın!!!

Allah aşkına yapma ne intiharı ya? O kadar emek vermişsin, çabalamışsın intihar etsen ne olacak? Daha 36 yaşındasın. Yazık değil mi o emeğe, gençliğe? Gerçekten dayanamadığını düşünüyorsan bırak. Dinleme kimseyi. Hiç bir şey hayatından kıymetli değil.

Biraz ara verip tekrar baslamak istiyorum ama buna bile karar veremiyorum su an Ara verirsem belki daha iyi bir sekilde baslayabilirim ya da tam tersi iyice sogurum. Cok kararsizim. . push ; L Luthientr Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bence mutlaka destek alın, onca emek var 10 yıldan bahsediyorsunuz eğer pes ederseniz hepsi çöp olacak ama 2 yıl sabrederseniz güneşli günler yakın pes etmeyin ancak psikolojik destekle bu işin üstesinden gelirsiniz çocuklara takılmayın derim ne kadar Zeki olursa olsun çocuk her zaman çocuk ve acımasızdırlar dizin üzüldüğünüzü kırıldığınızı anladıkça belkş daha fazla önünüze sorunlar çıkacaktır, kimseye istediğini vermeyin lütfen sabırlı olun Bence kesinlikle pes etmeyin yüzüp yüzüp kuyruğuna gelmişsiniz zaten

sadece gaza ihtiyacın var hadi aslanım sen yaparsın bak burdan kalkmışşın oralarda öğretmen olmuşssun senin inanılmaz bir gücün var sevginde var S

Niye staja ara vererek gidiyorsun psikologa? Bu ağir bir amelyat değil ki. Tam stajin için, o çocukara karşi olabildiğin en iyi öğretmen olmak icin psikologa gitmelisin. Işten sonra yüz yüze, ders aralari online görüşebilirsin. Bendede ayni özgüven sorunlari var. Hatalarim söylendiğinde cok içselleştiriyorum. Psikolog ile beraber bunu aşiyoruz. Sende yapabilirsin.

Evet Gymnasium, iyi tahmin ettiniz. Kendimi cok yetersiz hissediyorum burda yasiyorsaniz zaten zorluk derecesini az cok tahmin edebiliyorsunuzdur. Bir de ben bu sistemde yetismedim, anadilim Türkce. S

yaa lütfen böyle olumsuz şeyler düşünmemeye çalışın, intihar falan ne demek. herkes gibi siz de biriciksiniz. sıkıntılar üst üste gelince özgüveniniz sarsılmış, yabancı bir ülkede kendinizi kabul ettirme savaşı veriyorsunuz, yeri gelince aynı ülkede farklı bir şehirde bile böyle sıkıntılar oluyor. bence stajı yaparken psikoloğa eş zamanlı gidin. hem olayları güncel anlatacağınız için vereceğiniz tepkileri de hemen verir böylece hızlı ilerleyebilirsiniz diye düşünüyorum.

Canım türünün son örneği olmalısın. Ben çok şaşkınım. Şaşkınlıkla okuyorum yazdıklarını. Hayat senin, sen bilirsin tabi.. ama bu konuda bnm fikrim net. Umarım pişmanlık yaşamazsın sen de. Sevgiler

Ne kadar saldırgan tavırlar bunlar. Ve kullandığın cümleler çok terbiyesizce, Allah seni ıslah etsin ve yakınlarına da senden kurtulma şansı versin diyorum. Madem konu sahibinin yerinde olmak istiyorsun, geçinemiyorsun o zaman çalış didin sen de kazan yurt dışında okul/iş imkanı? Tutan mı var? Bazı insanlar ne kadar kıskanç ve haset oluyor hayretler içerisindeyim. Kullandığı kelimeler ise tam varoş mahalle ağzı.

Bunda intiharlık ne var Allah aşkına Yeni bir yerdesiniz, farklı bir dilde öğretiyorsunuz bocalamanız normal. Daha çok Almanca çalışın, öğretmenlikte yeterli değilim diyorsanız sertifika programı bulup gidin veya mastera kaydolun. , Matematik, fizik ne öğretiyorsanız artık Alman üniversite kitaplarını okuyun iyice öğrenin. Youtubeda universite dersleri var onlari izleyin en kotu. Hiç olmadı müdürle konuşun daha küçük sınıfların dersine girin. O da olmadı başka iş yapın kariyer değiştirin. Bunda intiharlık ne var Allah aşkına, 1 milyon TL borçla işten mi atıdlınızi sokakta mı kaldınız nedir tonla çareniz var

Aynı fikirdeyim ve aksini söyleyenlere hayretle bakıyorum. Özellikle Nöroloji hekimliğini sonlandıran kişiye pes yok böyle bir şey. Bu kadar kolay olmamalı.

Benim icin sorun cünkü kendimi eksik hissediyorum onlarin dilini anadil olarak konusmadigim icin her türlü bir adim gerideyim zaten

Düsündüm psikologa gitmeyi ama staja ara vererek gitmek istiyorum ama staja ara verirsen sogur geri dönmezsin diyorlar, baslamisken bitir diye öneriyorlar ama bu demek oluyor ki özgüvenim yerlerdeyken bir süre daha cocuklarin karsina cikacagim. Hatalarim söylendiginde sans olarak göremiyorum iste, eksik hissediyorum.

Kendinden bahsediyorsun galiba? Normal standartlara göre kaç kat gelirim var burada bu kibri yapamıyorum. İş kendi işim şirket sahibiyim, zaten gideceğim. Arkadasa da bu kadar mutsuzsa çözümü ölmek değil işi bırakmak oldugunu söyledim. Git ağla intihar et demedim. Ülkede kimse gecinemiyor, arkadasım doktor o bile geçinemiyor. Herkesten cok calısıp didinen insanlarız isim cisim yapmıs kisileriz. Diğerleri gibi bizim tuzumuz kuru bize ne deyip köşeye çekilmiyoruz. Allah seni ıslah etsin

Trafik sorunu çözüme kavuştu en azından Ağlanacak halimize gülelim madem, kafayı yeriz yoksa.

Bu arada net düşünmek, tam problemi tespit etmek lazım hocam... Deseydiniz ki işimi sevmiyorum o zaman bırakın, hayat kısa, mutlu olacağınız işi yapın derdim. Fakat siz o konuyu aştığınızda işinizi seviyor görünüyorsunuz aslında... herşey gönlünüze olsun...

Korkmadim cünkü böyle oldugunu bilmiyordum, pratige gelince isler bambaskaymis. Bizim okulda ayni durumda bir kadininda psikolojisi bozulmus birakmis okulu. Hastalanmaktan korkuyorum, cünkü uyku problemi yasiyorm 6 kilo verdim basladigimdan beri. K

Öyle bir oturur ki... Siz şuan mutsuz olduğunuz için zaman geçmiyor. Ayrıca öğrencilere karşı biraz özgüvenli olmalısınız. Olmdıgınızı bildikleri icin akıllarınca sizi sürekli düzeltmeye çalışıyorlar. Zaten siz 1-2 kere sizi duzelttıklerı zaman gülerek cevap verseniz Ufaktan laf sokup inanın zamanla onu da yapamayacaklar. En büyük mesele sizin öğrencilere karşı ozguvensız olmanız Bundan dolayı mutsuzsunuz. Siz ne aşamalardan geçip o yere gelmişsiniz. Yabancısısınız oranın, biraz özgüvenli olun Gerçekten zamanla düzelecek her şey yahu

ne intiharı sanki burdaki öğrenciler alaycı değil sakın o negatif düşünceleri at kafandan emek olmadan yemek olmaz dahada hırslan bence bu kadar yol katetmişsin vazgeçme

Bence terapi alın bu konuyla alakalı. Online terapi yapan yerler de var. Yüzyüze daha etkili olur tabi A Scandal in Belgravia

Herkese merhaba, cok büyük bir cikmazin icindeyim lütfen yorumlarinizi esirgemeyin. Bu mu derdin yani demeyin, su an icinde bulundugum psikoloji cok cok kötü. Ben on senedir yurtdisinda yasiyorum Türkiyede meslegim ögretmenlikti burda meslegimi icra etmek icin 5 yila yakin caba harcadim; dil kurslarina gittim, üniversitede dersler aldim, ödevler hazirladim, sunumlar falan, cok zorli yollardan gectim. Neyse gerekli dersleri gectim bitirdim. Burda okullarda ögretmen olarak calisabilmen icin 2 sene staj yapman gerekiyor, bana stajimi yapabilcegim bir okul verdiler . Staj su sekilde oluyor tek basina normal ögretmen gibi derse giriyorsun, ayda iki kere müfettis gelip derslerini kontrol ediyor, sana düzeltmen gereken yerleri falan söylüyor, ayda iki kere müfettis icin 10 sayfalik ders raporu hazirliyorsun, yani cok mesakatli seyler anadili olanlar bile zorlaniyor bu sürecte, benim icin cok daha zor geciyor. En önemli sorunda ögrencilerin cok zeki olmasi, seviyelerinin cok yüksek olmasi, hatalarimi hemen yüzüme söylemeleri ve bütün bunlarin benim özgüvenimi yerle bir etmesi. Hergün okula aglayarak gidiyorum, cok mutsuzum, sevmiyorum yaptigim isi. Üstüne üstlük okulda tek yabanci benim, dislaniyor gibi hissediyorum psikolojim gercekten yerle bir oldu ama bu iki seneyi atlatirsam cok iyi bir maas, cok iyi sartlar beni bekliyor ama tabi ki uzun bir süre yine cok zor olcak. Siz olsaniz bu sekilde devam edermiydiniz birakip daha az maasli, sartlari daha az iyi olan bir is mi yapardiniz? Aileme anlatiyorum tabi calismak zor geldi degil mi, evde oturmak daha kolay falan diyorlar, sinir ediyorlar beni, kimse destek olmuyor. Ben cok büyük bir cikmanizin icindeyim. Bir yandan bu meslege 10 yildan fazla zamanimi verdim, diger yandan intihari düsüncek kadar mutsuzum. Yas 36.

Konudan bağımsız ama ben de fen lisesi mezunuyum, son sene bir hocam keyfinden ders anlatmamıştı, bir de yurtdışına bak, ayda 2 kere denetlemeye geliyorlar.

Bir şey diyeceğim sen de Gül onlarla ciddiyim özgüvenini hisset karşı tarafa belli etme, o kapıyı açma öğrenciye.. onları bebekler gibi gör, test ederler bir iki baktılar ordan yürüyemiyprlar geri adım atarlar, tek olduğunu düşünme.. hepimiz benzer şeyler yaşıyoruz ben de yaşadım... Üniversitede 15 yıl hocalık yaptım.. ilk yıllar oluyor bazen öyle hissettiğin anlar.. son geldiğimiz noktada hata da yapsam Güler geçerim, onlar da güler.. diğer meslektaşlarla aynı sınıfa girdiklerimle paslaşırız benden sonraki hocayla anlaşırız, o der ki x hoca iyi anlatamamıştır ben anlatcam bekleyin bazen tersi olur direk bi konuya geçerim, hocam x hoca anlatmıştı derler öyle mi ama ben daha güzel anlatırım bi dinleyin öyle derim.. hoşlarına gider anlarlar ki hocaların hem özgüven top hem egoları yok, kibirleri yok ee nereye saldıracaklar:)) hem çifte konu dinlemiş hem eğlenmiş olurlar gibigibi... Ben çok takdir ettim sizi ayrıca.. zor yolu seçmişsiniz, yeni ülke farklı kültür öğrencisi... zor yolda illaki bi kaç diken batacak iki taş değecek dimi:)) ben çok eminim ki seneye kalmadan gülerek hatırlayacak anlatacaksınız bu günleri... Sevgiyle

Hayat doğrusal değil, onca meşakkatli yollardan geçmişsiniz, dağları, denizleri aşmışsınız, çok büyük şeyler başardıktan sonra ayağınıza takılan ufak çakıl taşları sizi yolunuzdan etmemeli. Muhtemelen bir Gymnasium orası, zorlanmanız çok normal; psikolojik destek alın, terapi alın.

Vazgecmek üzereyim, cok kararsizim tek basima takiliyorum zaten kocaman okulda, nerden tutsam elimde kaliyor, tek avuntum iyi bir gelecek.

Şimdi densizin biri çıkar, arabanız var altınızda şükret falan der ben de banlanmaya kadar giderim.

Öğrencilerin seviyelerinin yüksek olması ve zeki olmaları bir sorun mu yani? Siz de kendinizi geliştirip hata yapmayacaksınız öyleyse. Sonuçta öğretmen olan sizsiniz. Buradakilere de düzgün birşey öğretilmediği için ne hataları anlayabiliyorlar ne de kendilerine zeki denebiliyor. Bu kimin suçu acaba.

Ben de turkiyede anadolu lisesinde okudum. Sinifimiz cok caliskandi ve hocalarin neredeyse hepsiyle dalga gecilirdi. Ama bazilari vardi ki direkt aptal olarak gorurduk cunku cok kotu ders anlatiyor, hazirliksiz geliyorlardi ve hakikaten pek zeki degillerdi. Eger turkiyede sikayet ettigimizde o hocadan kurtulabiliyor olsaydik bin kere sikayet etmistik. Demem o ki keske tum ogretmenler sizin gibi kendinin bilincinde olsa. Eger o sinifa faydali olabileceginize inanmiyorsaniz, sizin yerinize gelecek baska biri bu isi daha iyi yapacak ise bence en dogrusu o isi birakmak. Orda okuyan cocuklara da yazik degil mi? Kimse onlari dusunmuyor. Cebinize biraz daha fazla para girecek diye iyi egitim almalarina engel olmayin.

Sarılın birlikte ağlayın köşede..

Adı üzerinde staj. Oraya insanlar öğrenmek ve hatalarını düzeltmek için geliyor. Bizim de yetiştirdiğimiz staj hemşireler var her bir kolumu kesin her defasında onar kez delmiştir damar yolunu bulabilmek için. Sonuçta boş görülü olmak lazım. Hata yapa yapa doğruyu bulacaklar. Sizde bu hataları ögrenmek icin değerlendirin ve asla sizi üzmesin sonuçta dört dörtlük insan yok bu dünyada.

Öncelikle sen bir insansın ve çok kutsalsın. ikincisi kimse kusursuz değildir. Onların zeki olması, sizin onlara yabancı olmanız onlardan daha ezik oldugunuz anlamına gelmiyor sakın pes etmeyin zamanla alışacak ve herşey düzelecek sakın pes etmeyin. zbzbzbzb

Siz Gymnasiumda bu muameleye maruz kalmissiniz, benim cok sevdigim bir hocam üniversitede, koskaca yetiskinler tarafindan boyle davranislara maruz kalmisti. Kendisi ituden dereceyle mezun olmus, almanyada bilimsel calismalara yapmis, kitaplar yazmis birisiydi ve sinifta ders anlatilirken tebesir falan firlatilirdi zavalli adama. Gülmek, alay etmek falan hal getire. Sinifa korkmadan girin ve onlardan üst konumda oldugunuzu unutmayin. Alay ettiklerinde de siniftan atin gerekirse. Bir ikisini boyle haklarsaniz digerleri de tirsar. Ceza olarak odev verin. Aslinda yapabileceginiz cok sey var, eliniz cok guclu. Burada ögretmen benim ve benim kurallarim gecerli diyin.

Türkiyede ki insanlarin gecinememesiyle benim ögretmenlik konumun ne gibi bir alakasi var? Doktor gecinemiyorsa Türkiyede demek ki hesap kitap yapmayi bilmiyor.

Biraz daha sabır. Her şey çok guzel olucak

Aslinda sen yeniden universite okumuşsun. zaten almanyadaysan öğretmenlik 5 yil. En önemlisi mesleğini sevmiyorsan ve psikolojin kaldirmiyorsa devat etme. Hayattimizin en büyük mutluluk direğiden biride mesleğimizdir. Belki okul seviyesini düşüre bilirsin, lise değilde orta okul seviyesi. Belki bir başka dala gecebilirsin.

Bir cok kisi o kadar emek vermissin sabret gibi seyler yazmis ve yine bir cok kisi yaptigim isi sevmiyorum kismini atlamis. Kendi adima konusmam gerekirse is yerindeki huzurumu kazandigim paradan her zaman onde tuttum. Istedigi kadar yuksek bir maas olsun, huzurla harcayamadiktan sonra her sabah mutsuz bir ise gitmekten paranin keyfini suremedikten sonra ne yapayim cok parayi? Ilk is deneyimimde sizin gibi cok baski altinda hissetmistim. Cok zorlu bir is yeriydi. Resmen cadi kazani gibi bir ortam vardi. Cok calisiyordum, maasi iyiydi ama o kadar mutsuzdum ki her gece ruyalarima bile girerdi is. En sonunda ciktim isten ve 3 aydir ilk defa nefes aldigimi hissettim. Size tavsiyem bu hayata bir kez geliyoruz, yarinin garantisi yok ve her saniye cok kiymetli. Kendinizi cok sevin, etrafinizin ne dedigine kulak asmayin ve mutlu olacaginiz baska bir alana yonelin. Hicbir sey icin gec degil.

Ben basta mutluydum ama sonra elestiriler arttikca, hatalarim oldukca yeterszlik hissi büyümeye basladi. Disardan cok anlamsiz geldigine eminim ama hergün sana bir sekilde yetersiz oldugun hissi verilmezsi cok kötü bir sey inanki. Psikolojik siddet gibi bir sey, okulda bir ögretmen burasi cok iyi bir okul anadili olmayanin bu okulda yapabilcegini düsünmüyorum dedikten sonra daha da yikildim psikolojik olarak. Hirsli degilim tam tersi, hirsli olsam belki kamcilardi bu cümle beni. S

10bin tl var yok su an ocak zammından onceki doktor maasi. Tabi devletteki doktordan bahsedioruz heralde?.. Benim de londrada market masrafim dunyanin en pahali sehirlerinden birinde olmama ragmen ayda içkim dahil ki iyi içiyorum 200-250£u geçmiyor. 4 kişilik standart bi ailenin de 400-500£tur.