Hocam merhaba, benim sorunum insan ilişkileri, daha da doğrusu karşı cinsle olan ilişkilerim... Tutucu bir ailem var, babamla ilişkilerimi asla paylaşmam, annem de bir ilişkim olduğu zaman normalden daha erken eve gelmemi ister vs. Sanırım bunların da etkisiyle ben de oldukça tutucuyum ancak karşıma çıkan kişiler genelde daha rahat bir ilişki yaşamak istiyolar, eve gitme, birlikte tatile çıkma gibi.. Bunun yanısıra karşıma çıkan insanlar hiç bana güvenmiyor, gerçekten sevsem de sevgime inanmadıklarını, kendilerine güvenemediklerini iletiyolar, ben de karşımdakilere güvenemiyorum bi türlü ve güvenemediğim için de huzursuzluk çıkarıyorum;bir ilişkiye başladığımda başlarda istekliysem de bi süre sonra çıkıp buluşma yerine gitmek zor geliyo, hem değerlerim nedeniyle hem de ilişkimin eninde sonunda biteceği korkusuyla fazla yakınlaşamıyorum da erkek arkadaşımla;bunun yanısıra aşırı kıskanç davranıyorum erkek arkadaşlarıma, bunlatıyorum, mesaj atsam 10 dk geç yanıt gelse hemen olay çıkaıyorum ve eleştirierimi illa ki sinirli bir şekilde yapıyorum. Yetiştirilme tarzımın etkisiyle sahip olduğum değerler var ve karşı tarafın da daha farklı beklentileri oluşuyo ve ben ikisi arasında sıkışıp kalıyorum;zaten uyumsuz biriyim ilişkide, bu sefer daha da uyumsuzlaşıyorum. Hepsinden de ilginci herkesin beğendiği biriyken, erkek arkadaşım da başta beni çok sever, beni çok beğenirken bir süre sonra davranış bozukluklarım yüzünden bana duyulan saygıyı kaybediyorum;ilişkilerim en fazla 3 ay sürüyo ve ayrıldığım zaman da erkek arkadaşlarım bi daha arkadaşça bile halimi hatrımı sormuyo, arkalarına bakmadan kaçıp gidiyolar resmen.. Artık düzgün, düzeyli bir ilişki olsun, mümkünse de bir ömür boyu sürsün istiyorum ama mutlaka bi yerde tıkanıyo. Yardımınızı rica ederim Dr. Phil. R. Meltem Kavcar Sirmali