Başka bir söz sahibi istemiyorsaniz cocugunuza siz bakacaksiniz. 25 yasindayim ve babannem hala muhaliftir herseye ve "ben büyüttüm seni" diyip durur... Annem calisiyordu.

He deyin gecin. Cok zor degil. Ben de bazen oyle yapiyorum cunku oturup izah etmeye calismak kirici olabiliyor

şuna parmak basmak zorundayım çocuğuma bakın gibi bir durum olmadı bizde hiçbir zaman... benim niyetim bakıcı bulmaktı, işi bırakmak bir seçenek değil, ara vermek içinse imkanlar elvermedi darbeye denk geldim işe geri dönmek zorunda kaldım izinler kitlendi vs. yoksa niyetim en az 6 aylık olana kadar kendim bakmaktı... daha doğmadan biz bakarız ederiz dediler, doğuma kadar çağırmadım onlara kalsa aylar öncesinden gelirlerdi zorla durdurdum dogum oldu haber verdim evi toplayıp gelmişler kendileri yerleşti sonrada süreç öyle işledi, benimde bir yabancıya bırakmaktansa emin ellere teslim etmek içime sindi ve geçen 2,5 yıl hiç karışmadım onlara zorada sokmadım istediklerinde aldılar gittiler kızımı, sıkılınca alıp gezdiler birlikte eve bağımlı kılmadım, evde de çocuk bakımı hariç tüm işleri ben hallettim onlardan beklemedim yaptırmadımda... ama artık kendi köşelerine çekilip uzaktan izlemeyi öğrenmeleri zamanı yoksa onların yanına gidince yada geldikelrinde ilişkilerine asla müdahale etmiyorum, doya doya zaman geçirsinler diye...

Herkes bir değil. :) E

Büyükler eski kafalı oluyor ne yazık ki... Bu çocuğun annesi benim en doğru kararı da ben veririm diyeceksiniz. Bu kadar basit.

Yaşlılar bir konuda konuşmaya başlayınca takılınca aynı konu ile ilgili konuşmayı bırakmıyorlar he he diyeceksin maalsef yinandyang

ya ben ilk cocugumda bakici dusundugumde, aman allahim, ne hikayeler dinledim, benim bile psikolojim bozuldu. sonra kayinvalidem bakti cocuguma bir sene kadar, hic de dogru bir karar degildi bizim aile yapimiz acisindan, ama iste, baskasinin akliyla is yaparsan sonu boyle olur. dogru olduguna inaniyorsaniz devam edeceksiniz, ailenize de sakayla karisik lafinizi soyleyin, artik alisin falan deyin her seferinde SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

yaşlılık işte :) kreşten önce kendileri bakıyorlardı ya yarışa girmişler akıllarınca bak çocuk kreşe başladı böyle oldu biz bakarken böyle miydi? biz ona gül gibi baktık :) biraz da bundan mı kaynaklı sanki konu sahibi O Ocimum basilicum 👶💚 Anneler

alakası bile yok yazlığa gitmesine izin veren bendim ve kışında arada memlekete gitmelerine birşey demiyordum çünkü hem kızım anne sütü almıyordu mama ile beslendiği için beslenme kısmında bana ihtiyac yoktu hem onlarında bir düzeni evi alışkın oldukları yaşantısı var engel olup dört duvara hapsetmek istemedim insanları hemde memlekette aile üyeleri ile bol bol zaman geçirip onlardan uzak kalmamış oluyordu... zaten okul hayatı boyunca her yaz yanlarına gidecek ben yazın çocukların imkan varsa yazlık yada vb. imkanlardan faydalanması taraftarıyım... benim çocukluğum da öyle geçti.. yani ihtiyaç meselesi değil bu durum.. E

her daim açık sözlü biri oldum, onlara da mantıklı sebeplerle olayı açıklıyorum. ama işte anlatamıyorum derdimi, kırmakta istemiyorum ama zaman zaman kırıyorum çünkü beni mecbur bırakıyorlar... sizin durum daha da betermiş Allah sabır versin şimdiden.. F

Bir de anne babasina laf edenle4 var. Eski kafali diyenler var ben hazmedemezdim galiba.. İlerde bizler de evlatlariniza gore eski kafali olacagiz.. Onlar boyle kalacaklarını saniyorlar sanirim

kendi ailenize kocam böyle istiyor, terstir de, sakın bir laf edip onu kızdırma benim de huzurumu kaçırma diyeceksiniz. o da kendi ailesine biz böyle karar verdik, karımın yanında da sakın lafını açmayın diyip kesirip atacak. E

Valla susturamazsın. Kendimden biliyorum. Her seferinde ondan geriye say. İşe yarıyor :)

Kısaca özet geçecek olursak 3 yaşa basmak üzere olan bir kızım var ve bende tek çocuğum. Kızımı geçen Eylül ayında kreşe başlattık, ilk etapta gitmek istemedi, sabahları ağladı vs ama zamanla alıştı kreşe ve uyum konusunda bir sıkıntısı yok şuanda, öğretmeni ve okul ile sürekli irtibat halindeyim... Asıl konuya gelirsek ailem kızım kreşe gidene kadar kızıma baktılar genelde bizimle kaldılar ama arada yazlığa yada kendi evlerine kızımı da alıp git gel yaptılar ama aynı evde yaşamak türlü zorluklar getirdiğinden ve artık kızımın sosyalleşmesi gerektiğini düşündüğümden bu sene kreşe başladı ve ailem de evlerine döndü ama arada biz gidiyoruz ya da onlar geliyor ve hergün telde görüşüyorlar kızımla.. Ve yazları kreşe gitmeyecek yazlıkta ailem ile kalacak.. Kızıma aşırı düşkünler ama bazı olayları abartıyorlar mesela yemek yemiyor, arada nezle falan oluyor yahutta bazen aradıklarında pas vermiyor hemen herşeyi kreşe gitti psikolojisi bozuldu, kreşe gitti hasta oluyora bağlıyorlar. Kabul alışma süreci uzun sürdü ama her türlü desteği de aldık psikiyatrıya bile götürdüm çocuğu kreşe muhakkak gitsin dedi İlk etapta hasta da oldu, kaç tane doktora gitti, ilaç aldı, birkaç gün evde kaldı ve iyileşti bu da çok normal evdeki çocuk bile hastalanıyorken kreş ortamında bağışıklığı güçlenene kadar hasta olması gayet doğal ki ateşli hastalık geçirmedi hiç.. Aileme artık bu konuda konuşmamalarını, kreşe başlattım diye her olumsuz şeyi oraya bağlamamalarını, her daim yanlarında olamayacağını ve benimde her an her boş vaktimde onların yanına gelemeyeceğimi anlatsamda anlamamakta ısrar ediyorlar ve her konu açıldığında sinirleniyorum ve telefonu kapatıyoruz. Kırmak istemem, haklarını inkar etmem ama kızım hakkında söz sahibi olan ebeveynleri varken onların bir adım geride durmaları gerekiyor diye düşünüyorum.. Güzel konuştum olmadı, sinirlendim olmadı, onları nasıl susturabilirim? Okuyan ve cevaplayacak olan herkese teşekkürler.

bunu her konuşmam da söylüyorum.. defne-28

Himm gercekten baksalar suc bakmasalar suc :) Keşke benim ailem ya da kv gelse oyle aylarca çocuğuma baksa, ben de gozum arkada kalmadan çalışabilsem ev hanımı modundan artik çıkabilsem Yazı annemle geçirmeyi birak 2 3 saat zor bakıyor annem. kayinvalidem daha insaflı 4 5 saat daha fazla bakar haftada 10 günde Bu kadar müdahale etmeleri bunaltır anneyi doğru anlıyorum. Ama istediğiniz anne veya kv yok bu dunyada cunku onlar siz degil, kafa yapilari farkli nesiller farkli. Yapilani gor yapilmayani görmezden gel. Inanır misin 3 yildir kendime ait bir saatim bile yok, annen gibi bir büyüğüm olmasını cok isterdim. Vaz gec sıkıntı yapmaktan bildiğini oku. Hayatının keyfini cikart. Bitti. E

Yaz kış, ustelik yatılı olarak bebeginize bakan insanlarin soz hakkini kendiniz vermi oluyorsunuz. Hem cocuguma bakin, hem laf soyleyemeyin demek olmuyor. Mesleğimi bıraktım, evimde bakiyorum çocuğuma. Sirf kimseden laf soz duymamak icin. Fedakarlık gerekiyor yani. Babannesine 1 2 saat birakirsam, bir kural koymuyorum. Mesela evimizde tv yok. Ama babannesinin evinde izletiyorlar biliyorum. Hem cocuguma bakin, hem benim kurallarimla bakin demek haksızlık.

kelin ilacı olsa kendi kafasına sürermiş.

Ben kk da şunu anladım aileler ilgilense suç, ilgilenmese suç. Bu kadar rahatsızsanız her gün aramayın olsun bitsin mesela... Hem yazın yollayacaksınız hemde üzerine düşüyor diye hayıflanacaksınız.

Daha şimdiden sen bu çocuğu büyütemeyeceksin küçücük kalacak, siz buna bakamaz hasta da edersiniz, yazık yavruma diyen; anasınıfı öğretmeni bir annem var. Pantolonumun belini kontrol edip çocuk içeride daralıyor mu diye kontrol etmesi; beni mahveden son olay oldu. Çocuk doğunca beni neler bekliyor hiç bilmiyorum. Sizinkiler birde uzun süre bakmışlar, çok benimsemişler, hiç anlamazlar artık laftan. Olabildiğince açıkça konuşup tersleyin karışmalarını engelleyin. Biraz kırılıp gücenecekler ama olsun. Alışsınlar.

Susturamazsınız. Benim de başımda var 2 tane . Yapacak birşey yok. Siz onları idare edeceksiniz. Her olumsuz düşüncelerine bir olumlu ile yaklaşıp siz onların fikrini değiştireceksiniz. Gün geçtikçe "kreşe gitti de şöyle oldu böyle oldu" cümleleri yerine "çok akıllı maşallah şunu da başarmış" cümleleri yer alacak. Kreşten onun başarılarını gösteren fotoğrafları, videoları vs. paylaşın muhakkak. Biz öyle yaparak kırdık bir çok şeyi ebeveynlerde. Ama onların yaşadıkları zaman ile bizim yaşadığımız zaman arasında çok fark var. Torunlarına kıyamıyorlar, torunlar onlar için 2. bir şans, evlatlarına yapamadıklarını, dikkat edemeklerini, torunlarına titreyerek yapmaya çalışıyorlar ki bu bariz hepimizin ailesinde oluyor. Zaman, herşeyde olduğu gibi, bunu da zaman ile aşacaksınız.

bu ilgilenmek değil ama ebeveyn yerine kendini koyup, aldığımız her kararı sorgulamak ve psikolojik baskı kurmak lafta birşey söylemiyorlar kararı bize bırakıyorlar ama kreşe başladığından beri hep aynı muhabbet devam ediyor. arama kısmında ben zaten bekarkende her gün arar hal hatır sorardım... şimdi ben aramasam onlar arıyor torunlarını görmek için, ee konuşmalarını görüşmelerini engelleyecek halim de yok, sonuçta fikir ayrılığına düşsekte onlar benim ailem. yazın yanlarına gönderme sebebim ise birkaç ay yazlıkta doğa ile başbaşa olup denize girsin, toprağa ayak bassın, bahçede dalından meyva toplasın vs sürekli dört duvar arasında şehir hayatına mahkum kalmasın diye çünkü benimde çocukluğum o şekilde yazlıkta geçti ve bu tarz imkanlar varken değerlendirmemek çocuğa haksızlık olur kanısındayım.. yoksa maddi kaygım olduğundan yada çocuğu salayım başımdan düşüncesinden falan değil 12 ay da kreşe gidebilir ama hem okuldan soğur zamanla hemde tatil yapma imkanı varken neden elinden alayım ki bu fırsatı...

bence hiç bişey yapma. sinirlerinide bozma. bildiğin gibi devam et. aynı şeyleri yaşıyorum. arada sinirleniyorum eşime yansıyor doğal olarak. en iyisi görmezden gelmek.

İşte ananne veya babanneye baktirinca söz sahibi oluyorlar yapacak bir şey yok. Hem pasta durup hem karın doymuyor

Susturamazsın bacım onlar habire konuşur sen bildiğinden şaşma

En güzeli söylememek. Ben anneme artık hasta olduklarını söylemiyorum yoksa başlıyor ince giydiriyorsun, şu bu diye. Ben söylemiyorum kafam rahat yani. Zaten cocuk hasta olunca mahvoluyorum onunla birlikte, kimseye birşey anlatmakla uğraşamam kafasındayım. curiouss

Yaşlılar pek değişmiyorlar, bilirsiniz.. mudaheleye baslayinca konusmayi kisa kesin. Ocakta yemek var, hadi iyi aksamlar vs.. Bir de Dediklerini takmamaya duymamaya çalışın.

Valla ben bunu söyleyemiyorum bile. 35 yaşına geldim annemden korkarım. Bir de emeği çok. diyemiyorum annesi benim karışamazsın diye. Neyse ki benimkilerde yazlığa gidip 3 ay kalıyorlar. Hafta sonu da ben gidiyorum. İdare ediyoruz... . push ; choccywhoccydoodah

hakkinizi inkar edemem cok emeginiz gecti sagolun var olun tesekkur ederim ama bu yaştan aonra cocuguma ben bile bir kresin verdigi verecegi egitimi veremem 2,5 yasindan sonra cocugun evde işi yok diyeceksiniz

çok kötü bir çözüm, zaten eşime karşı önyargılı bir ailem var ve eşim müdahale etmez asla onu tanıyorlar karar veren benim bunu bilirler.. zaten eşimin ailesinin karıştığı ettiği yok kv vefat etti, kp yaşlı, kalanı ile de ayda yılda bir görüşürüz onlar kendi halinde takılır..

Ben özelimi anlatan biri değilim ki, onlar çocuğun bakışından duruşundan anlam çıkarmaya meyilliler.. E

Ben bu yüzden anneanne babaannenin çocuğa bakmaması gerektiğini düşünürüm. Şu anda doğum iznindeyim annem yaşadığı şehirden buraya geldi iznim bitince de 2 ay kadar bakacak çocuklara. Kendi geldiği için git diyemedim. Şimdiden inşallah seneye de çocuklara ben bakayım demez diye dua ediyorum.

Yani zaten uzaktalar artık Umursamayın ne derlerse desin Sanki onlar birşey deyince siz de içten içe acaba mı diye mi düşünüyorsunuz Bir de Cidden her gün her gün hesap verir gibi konuşulur mu Yani çocuk oyun oynuyorsa oyun oynuyor der ve o telefonu yanına götürmem Aradıklarında işim var derim giyiniyorum derim yıkanıyor çocuk derin mesafemi ayarlarım Toplu yaşayınca her şeyin içinde olmuşlar mesafe candır