yeni mi başlıyor en güzel yıllarım gitti acıyla kederle birşeylerin güzel olmasını bekleyerek AbsolutPromise perfectly

çok teşekkür ediyorum hayatımın böyle geçmesine bu şekilde talihsizlik yaşamama üzülüyorum bu aralar üzüntüm çok fazla umarım yakında toparlanır hayatıma sahip çıkarım moonna

Ben de kendimden 6 yas kucuklerle okudum. Nasilsa mezun olup gitcem. Hicbirini gormiycem bi daha diyip yoluma devam ettim. Bunun icin uzulmenize gerek yok. Yasiniz coook genc. Ne firsatlar acilir önünüzde daha cok yillar var. Tedavinizi olun. Yardim alin. Neler düzelmiyorki. Bu da gecer

çok teşekkür ederim evet geçer gider ama yaşıtlarım ile birlikte okuyamamanın acısı hep içimde olacak yani herşey vaktinde güzel M

sürekli geçmişe takılıp üzülürsen ömür boyu bir adım ileri gidemezsin. kendine güzel bir hayat kurmak istiyorsan ya elindeki kaynaklarla elinden gelenin en iyisini yapmaya çabalarsın yada ömür boyu onlar bunu başardı ben yapamadım diye ağlarsın. 10 sene sonra kendini insanların sosyal medyada paylaştıkları fotoğraflara bakarken ağlayan daha da mutsuz biri olarak bulursun. hayalindeki hayat buysa geçmişe üzülmeye devam et. bu değilse de 2 yıllık vs deme, bitir, 4 yıla tamamlamaya çalış yada bir iş bul. anladığım kadarıyla sen sürekli başkalarının hayatına odaklısın. kimsenin ne yaşadığı kimseyi bağlamıyor. herkes kendi imkanları dahilinde ve kendi zamanında yaşar. bence önce kendi bakış açını çözmelisin. çünkü şu an hayata baktığın pencere seni sadece geri çeker.

sizin neden bu kadar aranız oldu benim gibi yanlış mı yaptınız? K Konus

Canım ben otuzlu yaşlarımdayım, yabancı dil öğrenmek için okula gidiyorum, sınıfta önündeki kağıdı yakın gözlüğünü takıp zar zor okuyabilen amcalar teyzeler var. Biz 60-70 yaşındayız bu yaştan sonra aman ne okulu dememişler onlar bile, sen mi diyorsun Bıraktığın mühendislik bölümüne geri dön, yurtta kalmak yabancı insanlarla bir odanın içinde yaşamak tabii ki zorlar fakat direnirsen herşey rayına oturur, bu kadar küçük sorunlardan pes etme.. ben yurtta kaldığım ilk gün, ikinci öğretimde okuyan oda arkadaşım tarafından tehdit edilmiştim.. sabahları ses yapmayacaksın, ben gece geç Geliyorum sabah erken beni sakın uyandırma diye:) eşimin yurt odasında içki içip alem yapanlar denk gelmiş. İkimiz de okulumuzu bırakmadık bu insanlar yüzünden... sen de dik durmaya, sorunlara karşı çözümler üretmeye çabala... annenle alakalı olayları ise düşünme artık, geçmişi geçmişte bırak, nasıl yapacağım dersen, bunun için sana dr. gulseren budayıcıoğlu'nun videolarını Öneririm Hakkında hayırlısı olsun Durumunu düzene koyup, güzel Haberlerini buraya yaz olur mu

Sadece 22 yaşındasın, yerinde olsam hatamı telafi eder mühendisliği yeniden kazanırdım. Depresyon vs geç bunları bence hayatınu eline al

İnsanlar 70 yasında bile üniversite okuyabiliyor Yengem 50sinde ilkokul ortaokul lise bitirdi açıktan ve simdi üniversite sınavlarına hazırlanıyor Sen yeterki yapmak iste önünde dağ olsa durmaz

Aylar önce konuştuğumuzda aynen böyle söylüyordun. Aylar sonra yeniden aynı şeyleri söylüyorsun. Geçen zamana hayıflanarak boşa zaman eklemek yerine silkelenip önündeki maçlara bakman gerek.

Mühendislikler zaten bitik durumda... Odtü yada boğaziçinden mezun olmadıkça bir anlamı yok bilgisayar mühendisi arkadaşım garsonluk yapıyor Elektirik mühendisi arkadaşım işsiz elektirik ve elektronik mühendisi kuzenim zar zor bulduğu işte asgari ücrete çalışıyor... belkide 2 yıllık bölümden daha iyi bir iş bulacaksın belli mi olur? Herşeyin hayırlısı... bukadar umutsuz karamsar olma.

Herkes kötü şeyler yaşıyor. Sen neden kendini "bunu bunu yaşadım beni tanımlayan da bu geçmişim" diyerek depresifçe geziyorsun ki. Ortada kendi yanlış kararların da var. Sen eğitim hayatında bir istikrar yakalayamamışken ailen neden özel üniversiteye yatay geçiş yapmana para versin ki. Geçmişini çok düşünüyorsan, özgüven sorunların varsa bir uzmandan yardım al, durumun yoksa bunun hakkında araştırmalar yapıp kitaplar oku. Hayatının en güzel zamanları falan değildi onlar. Bence bir insanın hayatının en güzel zamanları kendi ayakları üzerinde durmaya başladığı zamandır. Umudunu kaybetme.

çok teşekkür ederim umarım başarabilirim zamnında iyi bir üniversite okumak en büyük hayallerimden biriydi ama olmadı bu beni çok üzüyor

Daha çok gençsin evet geçmişte çok şey yaşamış olabilirsin ama geleceğini niye kötüyü düşünerek karartma çabasindasın 22 yaş daha hayatının başlangıcı sayılır yakın tanıdığım 26 yaşında 2 yıllık ilahiyat ön lisans okumaya başlamıştı hemde iki çocuğuyla sonra çok çalışıp çabaladı sınavlarla 4 yilliga çıkardı 33 yaşında öğretmen oldu şimdi 37 yaşında kadrolu öğretmen araya bir tane daha çocuk sığdırdı hemde, hiç birşey için geç değil yeterki sen pes etme

çok teşekkür ediyorum yazdıklarınız iyi geldi kendi ayaklarımın üzerinde duran bi kadın olana kadar pes etmicem<3

teşekkür ederim ama yaşıtlarım bitirdi okulu iş hayatına atıldılar bile ben üniversite için o kadar emek harcayıp hayalini kurduğum hayatı yaşayamam çok zoruma gidiyor astrojurnal

Bu sitede şu güne kadar okuduğum en muhteşem yorum. Iyiki varsınız

Daha 22 yaşındasın kötü günleri geride birak ben senden 7 yaş büyüğü m geri donebilsem neler degistirirdim hayatta... Begenmesende bir bolimi kazanıp okuyorsun o güç sende var... Sadece ben ol! Daha çok güzel şeyleri basaracaksin hayatta yeni basliyor herşey... Ümit her daim olsun... O kadar kötü şeyler yasamama rağmen hayattan hiç bir umudumu kaybetmedim bugüne kadar... Umut etmek çok güzel şeyler getiriyor insana

Toparlanırsın inşallah... emin ol dışardan mükemmel görünen insanların bile bir yığın sorunu var. Avantajın çok genç olman ve birşeylerin bilincinde olman. 35 yaşından sonra hırs azim yapıp 2 çocukla kpss kazanıp devlete atanan tanıdıklarım var. sıfır hatayla mükemmeliyetle hayat bitiren yok zaten. Tecrübe hepsi :)

zaten canımı yakanda bu yani yaptığım hataları telafı edemem geçmişe

Hayatina sahip çık. Benim bolumumde bizden 15 yas büyük bir adamla 4-5 yaa büyük bir kadın vardı. Onlarla herkesin dostluğu diyalogu farklıydı. Onlara çok saygı duyardı bir de başka bi samimiyetleri vardı ne bileyim herkes çok severdi ve takdir ederdik. Öyle olmasa bile kime ne. Geçmişine hiç birşey yapamazsın. Orda kalsın birak artık o da seni bıraksın. Yarinina sahip çık. Sen yasadigin bütün o acıları aşağı doğru değil yukarı doğru bir basamak olarak kullan ve onlardan hızla uzaklaş. Hayatını kur ve uzaklaş.

eger 32 yasindayim desen bir nebze hak verirdim ki o yasta bile insanlar umut dolu evlenmek cocuk sahibi olmak meslek sahibi olmak istiyor. yasadigin baska aci tecrubelerden dolayi bu konuyu abartiyosun. mezun olsan bile is kapilari seni beklemiyor. ekonomik kriz var millet is bulamiyor bu toplumsal bir sorun kisisel degil.. sabret guclu ol pes etme icinden cikmaya calis bu durumun ben kac yasindayim hala okumaya calsiiyorum bir yandan anne olmaya calsiiyorum ne ki senin sorunlarin ergenligin de bitmemis onun sancilari da var bence.

Tatlım biliyor musun 97 nedir kuzum toparlan 92liyim. Benim de istediğim bölüm olmadı başka bir bölüm okudum sonra yine hazırlandım yine olmadı, keşke yine de çabalasaydım inan ki bundan 5 sene önce olsa hiç düşünmeden yine çabalardım 22 yaş en güzel yaş. Hem biliyor musun üniv. de büyük yaşı olanlar daha çok itibar görüyor sözünü dinlerler ben 18 yaşımda okurken 25 yaş olanlara özenir keşke bende 25ken gelseydim çok küçük geldim diyordum liseden yeni çıkmışları pek takmaz kimse Ve mühendislik okuduğun okulla irtibata geçmeyi dene. De ki benim bu okulda kaydım vardı nasıl dönebilirim veya dönebilir miyim. Sonra da eğer dönebiliyorsan durumun burs istemeye uygun. Burs araştır. Sonra da kimseleri takmadan dön okula bir güzel hayatını güzelleştir. 97lisin çok güzel bir yaş. Özgüvenini yok etme genceciksin burdan bana gelişmeleri yazabilirsin hoşçakal

Öğrenmenin, eğitimin yaşı olmaz. Ben tam yaşında üniversiteye başladım, sınıfım hayallerinin peşinde koşan 30 yaş üstü kişilerle doluydu. Aralarında evli, çocuklu ve hatta hamile olanlar bile vardı. Onlara da abla abi der, notlarımızı paylaşır, birlikte ödev yapardık. Çok da keyifli bir fakülte hayatıydı hepimiz için. Daha çok gençsin sakın pes etme, hayat şimdi başlıyor, sadece kendine güven ve elinden geleni yap.

Canim benim daha 22 yasindasin sen 62 degil :) Heba olan en guzel yillarindan bahsediyosun ama topu topu bilincli/ kendini bilerek yasadigin yillar en fazla 4 yildir, ancak 18 yasinda oturuyor karakterin. Hatta o bile erken. Dogrudur annenden ailenden yana yuzun gulmemis. Uzuldum bunun icin, ama uzulup oturmak yerine silkelen. Annene ofkelendikcede biyere varamazsin. Annen iyi bi anne olmamis olabilir, ama memlekette annesi hasta olan/ annesi vefat eden kizlarimizda var. Onlar nasil okuyup didinip meslek sahibi oluyor? Bende ailemden para almadim hic okulum icin, hem okudum hem calistim. Cok sukur bu sene bitirdim okulumu. Demem oki ofkeni kenara koy, gormezden gel. Kendi cabalarinla biyere gel. Ve 22 yas cooookk erken. Okulda belkide buyuk olabilirsin digerlerie gore ama is hayatinda yasin hiiiic onemi yok. 3 sene disini sık sonrasi ferahlik. Bizim sinifimizda 33 yasinda bi ogrenci vardim

çok teşekkür ediyorum kendimi biraz toparladım ama içimde hep bir acı olacak zamanında okumadım diye yada hayatım neden böyle oldu bu yaşımma kadar iyi bir dönem yaşamadım baskılarla mobbinglerle akran zorbalıklarıyla geçti

Yazının devamını bile okumaya gerek yok. Daha 22 yaşındaymışsın. Hayat daha yeni başlıyor.

Kimse edemiyor hepimizin var keskeleri pismanliklari bunlara takili kalirsaniz hergun yeni pismanliklar eklersiniz hayatiniza oyuzden herzaman onunuze bakmalisiniz H honey bunch Guru Anneler

Degistiremeyeceginiz bir gecmis var birde yolunu kendinizin belirleyecegi bugun ve yarinlar yasamis olduklariniz uzucu aileden yana sansiz kisilerdensiniz ama bu yuzden geleceginizi bosa harcamayin henuz cok ufaksiniz 22 yas nedirki hayata simdi basliyorsunuz

Gülseren bugdaycioglunu, camdaki kız kitabıni oneriyorum okuyun bence. Faydası olabilir

Geçmişi azad et artık. Hayat hep bir mücadele. Keşke her istediğimiz zamanında olsa, ama malesef. Her zaman öyle olmuyor. Kimine göre daha şanslısındır belki. Lise okumak istemiş ama okuyamamış nice insan var. İmkansızlıklar yüzünden. Mücadeleni bırakmamalısın. Nefes aldığımız sürece, hep bir umut vardır. Böyle kötü zamanlarda daha eskileri düşünüp dibe vurmamalısın kendini. İyi düşün, iyi olsun. Hayatında bol şans.. :)

Tedaviniz hala devam ediyormu? Daha yolun başındasiniz, yasadıklariniz acı olaylar lakin bu sizi bu kadar dibe sürüklememeli. İnsanız basımiza neler neler geliyor, herşeye ve herkeze inat güçlü olup dimdik durucaksınız ve başarılı güçlü bir kadın olucaksanıź. ❤ " Mutluluk sorunsuz bir yaşam degildir, onlarla başa çikabilme yetenegidir " James Robert brow

4 yaş sorun değil ben 17 yaşımda girdim sınıfda 30 unda evli hamile her yaşdan vardı üniv orası hatta komşum 37 yaşında okudu sonra atandı niyetin azmin varsa engel yok

Canım benim, şu an tam silkelenme vakti. İnsanlar 40-50 yaşında tekrardan üniversiteye dönüp yarım kalan okullarını tamamlıyorlar. Hiç bir şey için geç değil. 2 senelik bölümü bitirip dikey geçiş sınavlarına girip 4 seneliğe tamamlayabilirsiniz, yeniden mühendislik okuyabilirsin, yarım bıraktığın okula dönebilirsin. Yeter ki iste. İstemek başarmanın yarısıdır. Geçmiş evet yaralayıcı olmuş, ama şimdi yaralarını sarma vakti. Çok gençsin neden kalan hayatın şimdiden kat be kat güzel olmasın ki. Bunu kendine yapma, hayat herşeye rağmen güzel inan bana. Geçmişte sana o kötülükleri yaşatan insanlara gelince bu hayatta iyiliğin de kötülüğün de bir karşılığı muhakkak var, için rahat olsun. Bütün dualarım seninle, Allah seni iyi ve Kıymet bilen insanlarla karşılaştırsın A askts

Şimdi sana 22 yaş çok büyük bir yaş gibi geliyor bende hiç 30 olmayacağım sanardım. :) evet biraz senin hatan biraz ailenin yanında olmaması biraz şanssızlık olmuş ama şöyle düşün. İnsanlar 25 inde üni kazanıp yeni başlıyorlar. 22 yaş şu bulunduğumuz çağda inan çok genç güzel bir yaş. İstediğin herşeyi yapabilmek için çok uzun vaktin var. İstemediğin bir bölüm okumak yerine hırs yap daha önce mühendislik kazanan bi insan daha iyisini bile yapabilir. Teselli olsun diye söylemiyorum. Bence sende bu bilinç var öyle hissettim. Sakın geç diye düşünüp kalan yıllarını heba etme ben çok zaman kaybettim keşkee senin yaşında olsaydım şimdi kayıp yaşlarıma çok üzülüyorum

Zor şeyler yaşamışsınız. hayat yeni başlıyor. 22 yaş nedir ki? Siz 60 yaşında gibi konuşuyorsunuz. İnsanlar ileriki yaşlarda bile okuyor. Bence yarım bıraktığınız okulunuza dönün. Vazgeçmeyin. Hayatınızı kendiniz kurun. Emek olmadan hiçbir şey olmaz. 4 yaş küçük olsunlar nolmuş. Hayat boyu pişman olacağınıza 4 yaş küçüklerle okuyun. Evet hayat sizin için kötü başlamış olabilir. Ama kötü devam edip etmemesi çabanıza bağlı. Umarım bından sonra çok güzel geçer hayat.

hepinize merhaba daha önce de konu açmıştım. Biraz kendimden bahsedeyim 22 yaşındayım annem bana bakmak istemediği için anneannem ve teyzem baktı ama ezip horlayarak baktı yani iyi bir çocukluk geçirmedim özgüvenim olmadığı için okul hayatım çok sıkıntılı geçti berbat bir ortaokul ve lise hayatı geçirdim. Sınıf arkadaşlarımın lakap takması canları sıkılınca kızların beni tokatlaması fiiziksel özelliklerimle dalga geçmeler vs bir sürü şey yaşadım ama pes etmedim hiç hep çabaladım umut ettim 2 yıl önce mühendislik kazandım okumaya gittim bir dönem okudum ikinci dönem hayatımın en yanlış kararını alarak okula gitmedim yurt sorunum vardı ve ailem yurdumu değiştirmedi evde kal dedi ve eylülde başka bir şehire yatay geçiş yaptım ve psikolojim bozuk olduğu için ordada duramadım eve döndüm major depresyon geçiriyordum ağır ilaçlar vs kullandım. Sınava hazırlandım ailem şehir dışı bırakmadı 2 yıllık boş bir bölüm okuyorum siirtte. Ama genel olarak 2000 liler var ben 97liyim ve hiç kafa dengi kimse yok bunu geçtim canım yanıyor yaşıtlarım mezun oldu ben daha 2 yıllık üniversiteye yeni başlıyorum ve mühendislik bırakmış biri olarak. Hayallerım vardı benim herşeye rağmen hayatımı düzene koyacaktım mutlu olacaktım başka bir şehirde mühendisliğe geçen yıl devam edecektim güçlü olacaktım insanlara karşı ama olmadı ve artık olsa bile bi önemi yok herşey zamanında güzel benden 4 yaş küçük insanlarla okumak değil. Hiçbir hayalim gerçek olmadı battıkça en dibe battım ne aileden güldü yüzüm ne eğitim hayatından ne arkadaşlardan bugün kuzenim dedi ki annenin hatalarıni sen hayatınla ödedin eğitimsiz kaldın. Doğru çünkü yatay geçiş yaptığımı söylemiştim özel üniversiteye yapacaktım istanbula ama annem o parayı dayıma verdi onun borcunu kapatmak için. Umarım anlatabilmişimdir canım çok yanıyor aldığım her bir nefes azap gibi günlerdir ağlıyorum artık hiç umudum kalmadı hiçbir konuda umarım en kısa zamanda gelir ölüm çünkü ben çabaladım uğraştım ama hayatım istediğim gibi olmadı bundan sonra olmasının ne önemi var ki?

22 yas nedirki gecmise donmeye calisma onune bak okulunu bitir kendini baska alanda gelistirirsin belki fakli bir bolumde aciktan lisans diplomasi alirsin bir yandan calisirsin sonra yuksek lisans yaparsin. Benden sana tavsiye madem azimlisin kendini bir yabanci dilde gelistir cok iyi yerlere gelebilirsin yabanci dilin olursa farkli alanlarda is bulabilirsin hayat bitmiyor yeni basliyor insanlar okulunu uzatiyor yillarca calismamak icin yani gerekirse psikologa git hayata saril daha hicbisey bitmis degil

suan yapacagin en büyük hata sacma sapan yasa takilipda zaten istedigim bölümü okuyamam demen olur... 22yas büyük nedemek? hersey icin gec kaldim ne demek? hemen bu düsüncelerden silkelenip youlunu nasil istiosan öyle cizip o yola cikiosun... benim esim 30yasinda ve suan universiteye yeni basladi sayilir o napsin ozaman direk hayatim bitti emekli olayim desin bari... düsüncelerine suan okadar kiziyorumki bi insan 22 yasinda nasil bukadar karamsar olabilir? tamam yasadiklarin güzel degil zorda asla bisey demem ama 22 Yas nedir daha herseyin basindasin gececik hayatinin bahari daha öyle güzel yillarin varki önünde degil 22 yasinda 30 yasinda bile yeni bi okula baslasan baslar en güzellerinide yapasin... lütfen kendine bi iyilik yap ve bu negatif düsüncelerden kurtul senin yasina dönüp herseye yeniden baslamak isteyen okadar insan vardirki Burda...

Genel olarak gençlik yıllarının böyle geçmesine üzüldüm. İnşalllah onları geride bırakıp önünü güneşe dönebilirsin. Sadece şunu söyleyeyim ikinci üniversiteyi okuyorum kızım için konularımdan görebilirsin. Sınıf arkadaşlarımdan annesi ile yaşıt olduğum arkadaşlarım var. Ama çok da güzel anlaşıyoruz okul arkadaşlığı çerçevesinde. Şimdi tüm üniversiteler 2. Veya 3. Üniversitesilerini okuyan 30-40 yaşlarında Kişiler ile dolu. Bahaneleri bırakıp 2 yıllık diye küçümsediğin üniversiteyi de olsa bitir. Kurslara git dil ve iyi bilgisayar programları öğren. 22 çok erken bir yaş. Hadi şimdi ve bundan sonra her aynaya baktığında: Kendime güzel bir hayat kuracağım. Güçlüyüm ve yapabilirim de.. yalniz

Şuan 29 yaşındayım dgs giricem seneye.. Sonrada kpss.. Herhalde 34 yaşlarında bi yere atanırım.. O kadar heyecanlıyım ki.. Kitaplar defterler kalemler cocuk gibiyim düşündükçe