Psikoloğunuz 'kendini açma' tekniğini kullanmış ama sizde ters etki yapmış. Kulakları çınlasın Prof. Dr. Fulya Yüksel Şahin Hocamız ; 'bu teknik çok dikkatli kullanılmalı, mümkün mertebe kullanmamaya çalışın' derdi, haklıymış. Sizde bebeğinizin sağlığına dair obsesyon yani takıntı gelişmiş. Uzmanlığı PDR olan biri olarak 'bu durumu tek başınıza aşmanız zor görünüyor, psikolojik destek almaya devam edin' derim. Çünkü bu işin daha doğumu, lohusalığı var ve sizin ruh sağlığınız çok iyi görünmüyor.

Keşke herkes terapi yapmaya çalışmasa, psikoterapi böyle bir şey değil gerçekten. Terapist olmakla psikolog olmak da aynı şey değil. Çok açık bi şekilde hata yapmış. Süpervizyon almış birinin de böyle bir hata yapacağını hiç düşünmüyorum. Bundan sonra başka biriyle devam etmeniz daha uygun olur bence. Gerçekten terapi yapabilecek yeterlilikte olmasına dikkat edin bence.

Aynılarını yaşadım dedim ya sanıyodum ki çok pimpirikli bi anne olurum bebeği darlarım ömrümü çürütürüm falan :) Doğduktan sonra ilk zamanlarda aynı ruh halindeydim birkez daha öpiyim nasıl olsa ölcek derdim lohusalık da geçince tümmmm korkularım uçtu gitti Şimdi bende rahatım bebeğimde, çok sakin mutlu bir bebek Kötü senaryolar düşünme dicem ama elinde değil biliyorum düşün sonra gece seni sürekli meme emmek için uyandırdığında gülersin bu hallerine :)

Bebeğinize bu duygular yansıyor. Sadece bunun için kendinizi tutmalisiniz.

Seni okadar iyi anlıyorum ki İlk bebeğimi 9 haftalıkken aynı sebepten kaybettim 1 ay sonra hamile kaldım keseyi gördük 10 gün sonra kalp atışı için gel dedi, o 10 gün boyunca bununda kalbi atmıyor diye ağladım. Kalp atışı duyduktan sonra hareketlerini hissedene kadar her hafta doktor kontrolüne gittim sürekli panik halinde 1 saat hareket hissetmezsem sağlık ocağında kalp atışı dinlemeye gittim falan filan.. aklımda hep kötü senaryolar oturup oturup ağlardım ah akılsız kafam :) Şimdi Bebeğim yatağında mışıl mışıl uyuyor yaşına girmesine az kaldı Sen neyaparsan yap nasibinde varsa o gelicek zaten Sağlıkla kavuşun inşallah

Psikoloğum bunu yapmamami söylemişti takıntılarımı artırabilirmiş. Ama psikoloğu değiştireceğim gerci bakalim yenisi ne diyecek buna. Tonari to Totoro Totoro Anneler

O nasıl psikolog yahu. Lütfen kendinizi Allaha ve yazmış olduğu kadere bırakın. Dini inancınızı bilmiyorum ama. Korkmayın siz korktukça bebeğiniz hissediyor

Hah ilerki haftalarda da bunlardan korkucam iste hazırladım kendimi simdiden hareketi zaten cok degil su an bile o zmn hic edemeyecek nerden bilicem diyorum. Ama tabii ki dediğin cok dogru. Bzm müdahale edebileceğimiz bir durum yok cidden bi noktadan sonra tevekkül etmekten başka care yok. TheQueeninthenorth

Bende başka türkü kendimi açayım rahatlaman için. 31 haftalık doğdu üçüzlerim hepsi gayet iyiler şükür. Şimdi bile bizden 2 hafta iyisin. Keyfini çıkar bu anların

Canım bebeginin kalp atişlarini duyabilcegin bi alet var ondan alsana Pilli kuçük bisi zaten hiç bi zararida yok Gece gunduz ne zaman aklina gelirse koy karnina yavrunu dinle gümbür gümbür K kanada

Bu tip takıntıları başlangıçta çözüp kurtulmazsanız ilerde tedavi süreciniz daha uzun ve zor olur. Anne ve anneannize bu konuların konuşulduğu ortamlardan rahatsız olduğunuzu uygun bir dille anlatın, gerekirse ortamı terkedin. Hiç bir şey sizin ruh sağlığınızdan daha önemli değil. Size bir kitap önereceğim, faydası olacağını düşünüyorum. Eklentiler IMG_0513. jpg 118,4 KB · Görüntüleme: 70

Ya işin garibi her konuda gayet rahat bi insanım. Ilk hamileliğinde de öyleydim hic beklemediğim bi şekilde ikili test icin gittigim muayenede ogrendim kalbinin durdugunu. O noktadan sonra basladi tum korkularim. Bi kere olduysa bu bi daha olabilir diye dusundum hep ama cok sukur bu bebeğim güçlü cikti ins sonuna kdr gidicez her sey guzel olacak. Dedigin gibi doğumdan sonra bu hallerimi tebessümle hatırlicam ins.

Bu kitabı biliyorum. ama okumamistim. Teşekkür ederim tavsiyeleriniz için

Dini inançlarım cok kuvvetli degil. Belki de dindar biri olsam her sey cok daha kolay olurdu. Zaten tam bir kısır döngü içindeyim bebegimin hissetmesi konusunda. Uzuldukce o da hissediyor diye daha cok üzülüyorum.

Umarim oyledir. Hareketlerini hissettikce rahatlıyorum cok tesekkur ederim.

Canım sen benim mesajimi görmedin sanırım bidaha yazıyorum bende aynı aletten alicam sana da öneririm için Rahatlar böyle panik yapmassin bebeginin kalp atişlarini duyabilcegin bi alet var ondan alsana Pilli kuçük bisi zaten hiç bi zararida yok Gece gunduz ne zaman aklina gelirse koy karnina yavrunu dinle gümbür gümbür

Sizinki biraz ileri seviyede olmuş. Ancak annelik ne yazık ki hep içsel bir savaş, bir endişe hali. Hoşgeldiniz anneliğe diyorum. Rahat olun. Bebekler çok güçlüler. Sağlıkla doğması, büyümesi dileğiyle.

Bebeğiniz çok iyidir içerde hiç korkmayın rahat olun. Az kalmis doğuma sabırlı olun

Kalp atışı duyana kadar yaşadığım stresi ztn anlatamam. Oyle iyi geldi ki yazdiklarin. Allah bağışlasın yavrunu.

Bu da yaşadığım kısır döngülerden biri aslinda. Önce strese girio sonra da girdigim stresin pişmanlığını yasiyorum. Bebegimi üzdüğüm icin daha da uzuluyorum 1Sen

Nasibinde varsa sen o bebegin annesi olacaksin. Oyle dusun. Biz kendimizi yirtsakta nasipten ilerisi olmuyo

Doğrudur evet, bu tekniğin kullanılması pek önerilmez, hoş ben kendini açma tekniğinin hiç kullanılmamasından yanayım. Komşu teyzenin kendi tecrübelerini sana anlatmasından farkı yok, kaldı ki her insanın yaşadıkları, duyguları farklı farklı. Genellemek gibi oluyor bence bu; "Aynısı benim kaynımda da var" hesabı. Psikoterapi böyle bir şey değil ki. Hele ki psikoloğun yaptığı iyice saçmalık, kadının obsesyonunu tetiklemekten başka bir işe yaramamış yaptığı. Konu sahibi, öncelikle kaybınız için üzgünüm başınız sağ olsun. Takıntı haline getirmişsiniz bu durumu; ileride bebek doğduktan sonra daha da ilerleyebilir. Fazla ilerlemeden başka bir uzmandan yardım almanızı öneririm, gittiğiniz psikoloğa gitmeyin tekrar.

Bu kadar stres o bebeğin beyin gelişimini de etkiliyor unutmayın aslında onun iyiyliğini isterken ona zarar veriyorsunuz TheQueeninthenorth

@Katrina_ kaybın için çok üzüldüm ama bu düşüncelerin bi sonu yok. Ben de şu sıralar ya doğumu gecikir de mekonyum yutarsa diye takmış durumdayım. Hele bir de son haftalarda yer olmadığından hareketleri pek önceli zamanlar gibi olmuyor. İyi mi değil mi tam anlayamıyorum. İyice işkilleniyorum ama bu düşünceler aklıma geldiğinde hemen başka bi işe yönelmeye çalışıyorum. Çünkü 24 saat bunları düşünerek kendimizi daha çok strese sokmamalıyız. Allah korusun ama dediğin gibi bir sorun olsa bizim müdahale şansımız var mı? Yok. O zaman kurup durmanın da alemi yok değil mi?

Zaten ondan sonra devam etmek istemedim nedense. Seanslara gitmek hic icimden gelmedi. Psikoloğun o zaman da hamileydi ben ona giderken. Benden küçüktü haftasi. Sanirim degisik bir bicimde onun hamileliği icin de kaygı duydum

Psikolojiniz oldukca kotu gorunuyor. Logusalikta daha da kotulesebilir. Farkli bir uzmana gidin bence. Biz nedesek de elinizde degil bu takintilariniz biliyorum, o yuzden destek alsaniz iyi olur. Bu arada ben de cok pimpiriktim hamilelikte, sizin kadar olmasa da, sacma seyleri takip aglardim:) az kilo almis olsa o ay aglardim besleyemiyorum karnimdaki cocugu diye :) logusalik hic anlatmiyim. Nasibimizde ne varsa onu yasiyoruz. Allah hayirlisini versin hepimize

Evet bir suru sey konustuk mesela ev ödevi de vermişti ama su anda düşündüğümde en net hatirladigim sey 8 aylık kocaman olmus bebegin kaybının üzüntüsü. Detay sormaya basladim detayli ultrasonda bir sey çıkmamış miydi vs baktı cok deşiyorum onun da anlattığına pisman oldugunu sezdim. Şu anda bebegin sağlıklı doğması sanki tüm dertlerin sonu gibi rahatlayacakmışım gibi geliyor ama dediğiniz gibi önlem almazsam artarak devam edebilir