11 yıl evliliği beklemek için uzunca bir süre. Kavuşalım harika olacak diye beklerken hayalkırıklığına uğramışsınız sanırım 1 yıl önce daha farklı mıydı eşiniz? Yani evlenince mi böyle oldu?

Eşinizin yaşıda öyle pek küçük değilmiş karakteri oturmuş değişmez muhtemelen. Sevgililik dönemi çok uzun sürmüş ondanmı bu sıkıntılı durumlarınz acaba? Bide tutku diyince bende cinsellik falan sandım. Ciddi sorunlarınız yoksa dert edinmeyin bence yerinizde olmak isteyen pek çok çift vardır illa.

Hiç konuşmayan birşey paylaşmayan sürekli elinde telefon olan ve onunla ilgilenen birine tahammül etmek ne kadar kolay olur bilemiyorum Allah yardımcınız olsun

Bence siz. esinize. doymussunuz. Esinizi sevdiginizi de dusunmuyorum artik. Sıkilmıssiniz. adamdan Sadece saygi kalmis ki o da yeterli degil. 40 yasindan sonra kimse degismez. Ya boyle gidecek ya da ayrilacaksinjz

Bence siz ne istediğini bilen güçlü bir kadınsınız ve muhtemelen ilişkinizi çok fazla sürdüremeyeceksiniz. Ben de edebiyatla sanatla çok ilgiliyken eşim sürekli bilgisayar oynar. Son 3 senedir durum böyle ben de başlarda sizin tarzınızda sorgulamalar yapıyordum ama biz aynı zamanda çok kavga ediyorduk eşim bana çok karışıyordu. Şimdi karışmayı bıraktı ama ben çok yoruldum ve aramızda bir yabancılaşma başladı başbaşa tatile gitsek bile konuşacak pek bir şey bulamıyoruz. Biz şuan ayrılma aşamasındayız, bana kalsa çoktan ayrılmıştım ama eşim durumu kabullenmek istemiyor ve benim hastaymışım gibi düzeleceğimi düşünüyor.

Meslekler belli, yaşam tarzı da genel olarak belli olur. Tabi 12 yılın yaklaşık 10 yılı sorun yoktu çünkü siz davetten davete gezmiyordunuz. Son 3 yıl ofis işiyle davet davet gezer oldunuz. Bankada yorulan eşinizin dinlenme ve eğlenme adına geçirdiği tüm zamanlar size batar olmuş. Onu anlamaya çalışın. Hepsine olmasa bile davetlerden bir ikisine katılmasını beklediğinizi anlatın mesela. Adamda sorun yok, değişen o değil sizsiniz. Şikayet etmeye pek hakkınız yok bana göre.

Sizi gayet iyi anliyorum. Insanin bir gunu digerini tutmazken, 12 yilda karakterinizin sekillenip oturmasi ve hayattan aldiginiz zevklerin farklilasmasi cok normal. Evlilik, sirf nikah bagi oldugu icin katlanmaniz gereken erkekten/kadindan cok ote birsey. Paylasim ve ortak zevk dediklerimiz ezber degil, hayatin tam ortasinda olmasi gereken seyler. Butun bunlara inanciniz kalmadiysa, birbirinizi kirmadan ayrilmak size iyi gelecek gibi. Dediginiz gibi cocuk iliskinin kurtaricisi olmamali, olamaz da. 4 bacakli cocuklarinizla mutluluklar diliyorum size:)

Ay kusura bakmayın da 11 yıl bu ilişkiden sıkılmadınız, monoton değildi de 1 yılda mı değişti her şey?bence siz evlilikte aradığınızı bulamamışsınız ya da evliliği farklı bişi sanmışsınız. Hani 1-2 yıl birlikte olup evlenince değişseniz anlicam da eşinizle ilgili bunca şeyi 11 yıl anlayamadınız mı?

Tutku ve heyecanın bittigi birlikte yapilan herseyden keyif alinmadigi bol bol kahkahaların olmadigi bir iliski ne kadar mutluluk verici olabilir

Esinizin yapisi edilgen galiba. 11 senedir eminim ki zaten boyledir. Eh siz de 20 yasinda degilsiniz, hayata bakis aciniz 1 senede degismemistir. Bunlara rağmen evlendiyseniz ve 1 senede pisman olduysanız ya hayattan ne istediginizi bilmiyorsunuz ya da evlenince sihir filan olacak sanmissiniz.

Aynen 11 yıl birliktelik çok uzun bi süre 1 yılda mı kendini belli etmiş? su alem

Annemin bir sözü vardır:Kısa zamanda tanışıp evlenenlerin evliliği daha güzel, uzunömürlü oluyor, uzun-uzun yıllar sevgili olup herşeyi tüketenlerin değil. Bence 11yıl evliliği beklemek için çok uzun süre, bazı şeyleri tüketmişsiniz belki, belki evliliği farklı düşünüyordunuz, bilemem... Konuşup anlaşamazmısınız?

Konuya nerden başlasam, ucunu nerden yakalasam bilemedim... 32 yaşındayım 11 yıllık ilişkinin ardından evlendim ve evlilikte 1. yılımız doldu. Ancak sorun şu ki ben çok değiştim, dönüştüm, bakış açım, hayattan beklentilerim, bambaşka biri oldum. Eşimin bana karşı olan aşkı sevgiye evrilirken benimki alışkanlığa, boşluğa evrildi. Birbirimize karşı sonsuz bir saygımız var, zaten öbür türlü olmazdı. Ancak bazen yeterli olmuyor bu. Ya da bana yeterli gelmiyor. Eşim 41 yaşında ancak fiziksel olarak 30'ların başında gösteren, uzun boylu, yakışıklı ve epey dikkat çeken bir fiziğe sahip. 20'lerimdeyken onun fiziksel özellikleri beni epey cezbetmişti. Bu arada 12 yıllık birlikteliğimizde eşimin bana olan sadakatinden hiçbir zaman kuşku duymadım. Aramızda kıskançlığa dair tek bir tartışmamız dahi olmadı. Ne kısıtlanmaktan hoşlanırım ne de kısıtlamaktan. Eşim bir bankada memur, benim ise son üç yıldır sanat-kültür çalışmaları yürüttüğüm bir ofisim var. Eşim evden işe, işten eve bir yaşantı sürerken, ben davetlerde, arkadaşlarımla yemeklerde aktif bir hayat sürüyorum. Kimi zaman eşimi davet etsem de o katılmamayı tercih ediyor. Birlikte tek yaptığımız etkinlik film izlemek. O da benim zorumla. Ona kalsa bütün zamanı elinde telefonla sosyal mecralarda geçirebilir ve zaten geçiriyor da. Ki bu da benim en çok eleştirdiğim şey. Evimizde koca bir kütüphane dururken zamanı bu denli boşa harcamayı hazmedemiyorum. İlişkinin başlarındayken bu duruma takılmıyordum. Herkes kitap okumayı sevmek zorunda değil. Ancak 41 yaşındaki bir adamın zamanı bu şekilde heba etmesini sindiremiyorum. Çünkü artık muhabbet edecek tek bir konumuz bile kalmadı. Ben tahammülsüzleştim... Benim ilişkiden yada evlilikten beklentim yalnızca saygı sevgi ikilisi değil. Tutku, heyecan ve paylaşım olmadan hayatın ne anlamı olur ki! Tek otorite olmaktan da sıkıldım. Her şeyin kararını tek başıma veriyor olmak da... Ben ne dersem o oluyor ya da önemli bir şeyin kararını ben tek başıma veriyorum. Tek başıma karar merkezi olmak istemiyorum artık, heyecanın tutkunun paylaşımın ve çekişmenin olduğu bir ilişki olmalı... Ben sanırım bu monotonluğu kaldıramıyorum. Ya da o kafalardaki erkek motifin bizim ilişkimizdeki temsiliyetinin ben olması hoşuma gitmiyor. Bir ilişkide güçlü taraf ben olmak istemiyorum...

Acaba o kadar yılda hersey tükenmiş olabilir mi? Ya da ilişkiden sıkılmış Olanilir Misin I

Sorun yokken sorun yaratıyorsun sanırım şeytan senin evliliği bitirecek dört dörtlük evlilik neredeymiş kızım aklını başına al ve eşine sımsıkı sarıl adam karekterli çalışkan sadık zamanla bütün evlilikler monotonlaşıyor millet aşktan aşk'a mı koşacak hayat seni fazlasıyla şımartmış aklımı başına al mutluluğun kıymetini bil

Çekişmeden kastım hır-gür yıpratıcı bir ilişki değil. Tatlı bir çekişmeden söz ediyorum. Bahsettiğiniz türden bir ilişkiyi sürdürmem söz konusu dahi olamaz. Kelimelerin çağrışımları ve uyandırdıkları anlam herkeste farklıdır. aclockworkorange

hikaye bana cok tanidik geldi.. bir arkadasim askla bekledi evlendiler.. hersey cok iyidi.. kiz kariyer, ortam degistirdi... kisa surede cocugun yaptigi hersey ters gelmeye basladi... yapamiyoruz bosanalim dediler... sonra olayin asli anlasildi kiz baska ortamlarda yeni bir adamla tanismis onun icin artik esine tahammulu kalmamis.. hatirlatti bi an iste..

Bence sizin genel olarak memnuniyetsiz bir tavrınız var. Muhtemelen eşiniz dominant olsa bu seferde neden benim dediğim olmuyor diye sıkıntıya düşeceksiniz. 11 yıllık ilişkinin tutkusu 1 yılda bitmez. Dediğiniz gibi siz değişmişsin ve 40 küsür yaşında adama bana ayak uydur ben değiştim derseniz hayal kırıklığına uğramama gibi bir durumunuz yok zaten.

Bu ilişkide dominant taraf her zaman sensin sanırım. Adamın tavrı belli kirk yaşından sonra çıldırmış, çekişmeli, heyecanli bir tip olma ihtimali çok düşük. Ya bu deveyi gudersin ya bu diyardan gidersin yapacak bir şey yok. Zaten genelde evliliklerde illaki iki kişiden biri daha sakin diğeri daha hırçın oluyor. iki cambaz bir ipte oynamıyor malesef. Evliliklerde bu şekilde devam ediyor.

Eşinizle daha çok paylaşım yapmak istiyorsunuz anladığım kadarıyla dışarıda plan yapmayı deneyin başbaşa tiyatro, konser, bale, sinema... gibi en çok hangisine yakınsa. Her ay bir etkinlik yapabilirsiniz mesela.

11 yılda eşinin bu huylarını bilmiyor muydun ki? Kitap okumayı sevmediğine, telefonla haşır neşir olduğuna 11 yılda bin kez şahit olmuş olmalısın. Karakteri ve yaşam biçimi bu yöndeyse bu yaştan sonra da değişmez. Keşke baştan göz önünde bulundurup evlilik yoluna girmeseydiniz. Bence eşinizle bu durumu tatlı tatlı tekrar bir konuşun. Beklentilerinizden bahsedin. Ama kızarak tartışarak değil anlatmaya ve anlamaya çalışarak.. Bence bu durumu çok gözünüzde büyütmeyin. Sadece şunu sorgulayın: gerçekten eşinizi seviyor musunuz?...

Valla size rahat battıyor gibime geldi. Yani Türkiye de kaç erkek akşam hadi tv yi kapatıp kitap okuyalım derki. Bilemedim. Sosyal hayatınız gelişmiş eşiniz size ayak uydursun istiyorsunuz ama kişiliği bu değil. Eşiniz neyse o. Evliliğiniz heyecansızsa eşinizin hoşuna gidecek cazibiyette şeyler seçin. mesela telefonda oyun mu oynuyor siz de dahil olun. Geceleri daha ateşli geçirin. çocuğunuzda yok sanırım olsa bu günleri özlemle anarsınız. hafta sonları piknik mi seviyor pikniğe gidin. tarihi yerleri gezin. eşiniz ne sever siz daha iyi bilirsiniz. yemek yapmayı severse birlikte yemek kurslarına katılın. Yurtdışına çıkın gezin. belki sosyal etkinlikler, partiler, kokteyler eşinizin ilgi alanı değildir. Arkadaş toplantıları düzenleyin. çocuk yapın inanın bunları düşünmeye vakit kalmaz :)))

Dominat olmayı belki farketmeden siz seciyorsunuz. Ona şans verirseniz belki karar verir birseylere L

Bence once bir kendinizi sorgulayin boyle dusunmenize sizi iten nedir dikkatinizi ilginizi ceken biri yada begeninizi kazanan biri varsa esinize bu denli zitlasmis olabilirsiniz sorun sizde cozumde sizde once kendinizi sorgulayip problemi samimi sekilde kendinize itiraf ederseniz dogru cozume kavusursunuz esiniz kararlari size birakiyorsa sizde ona birakin sen nasil istersen diyip cekilin kenara ve secimlerini sorgulamazsaniz laf etmenizden korkmaz artik bir cok seyde fikrini dusuncesini belirtir evliliginizz iliskiniz adina kararlar alabilir ha esiniz sevmiyor mu sevmeyebilir sizde onun sevmedigi ortamlara mesai saati disinda surekli gitmeyin adami da safdisi etmeyin gelmiyor diye ezmeyin yani ne bileyim siz kendinizi gelistirdikten sonra buldumcuk delisi olmussunz simdi yakistirmiyorsunuz begenmiyorsunuz. Ama cozumude burada ariyorsunuz ben 4 yil omce dogum yaptigimda kendi ellerimle disladigim esimi kahve kapisindan simdi toplamak icin 2 gunde erkek tavlasi ogrendim adam 1 haftadir evden cikmiyor hadi askim mars edicem seni diye aklim basima yeni geldi ilgisi oraya kahveye kaydiysa bende bir nevi kahveyi eve getirirm dedim aksamlari babami kiz kardeslerimi cagirip okey oynuyoruz hep birlikte zaman gecirmis oluyoruz sizde yapabilirsiniz evdeyken oyundan basini kaldirmayan kocama inat bende indirdim gizli gizle onun rekorunu gecip hava attim adam sok hadi beraber oynayalim diyor sizde isterseniz yapabilirsiniz esiniz benim esim gibi eve gelio yemek yiyip kahveye oraya buraya atmiyor kendini gozunuzun onunde evinde adam birde boyle dusunun

Ben de 12 yıllık evliyim. Benim eşim de 42 yaşında. Kitap okumayı sevmez o da. Evdeki kütüphane de he benim kitaplar durur. Tutku yok benim ilişkimde de, ama ne bileyim beni rahatsız etmiyor. Belki aynı süreyi ben evlilikle geçirdiğim için artık rahatsız etmiyor. Huzura daha çok ihtiyacım var. Ben de sizin gibi çok sorguladım tutku olayını ama en huzurlu yerin sadece eşimin yanı olduğunu anladım yıllar geçtikçe. İlişkide karar mekanizması olmak da bi lükstür.

11 yıl berabermissiniz ne bekliyorsunuz sevgiliye Ferrari, evlendikten sonra şahin mı olması gerekiyordu. Zaten yaşanması gerekenleri yasmissiniz mesela ben 8 senelik evliyim daha monotonlasmadi monotonlasmaya doğru gidiyor 11. Sene monotonlasacak demek ki siz de 8. Senede evlenseydiniz evlilikte tutkuyu heyecanı yakalardiniz.

Kültürel uçurum var arada evet. Ama bunu farketmek için dünya zamanınız varmış zaten. Şimdi lafını etmeniz tuhaf. On yıl büyük bi süre insan hayatında. Bence siz biraz şımarmışsınız evlendikten sonra. Ya da rahat batmış. Yazdıklarınız buram buram kibir kokuyo. Eşiniz de masumca sizi seven ve bu egolu düşüncelerinizden habersiz biri sanırım. Allah yardımcısı olsun adamcağızın.

İnsan bir senede kolay kolay değişmez bence siz bu süreçte değişmişsiniz ama harcanan zamana kıyamayıp eşiniz de uyumlu biri olduğu için evlenmişsiniz, ama evlilik başlı başına her şey kolay gitse bile insanın üstünde bir yüktür muhtemelen bu ağırlık verdi size heyecanınızda sevgililikte tükendiyse şimdi katlanmam zor geliyor muhtemelen de ayrılabilirsinşz gibi geliyor bana.

Zaten sevgililikte 9 10 yıl devirmişsiniz. Sonuçta evlenince ne bekliyordun ki? Tutku patlaması mı? Sizin hayatınız yemekli akşam çıkmalı vs adam memur diye mi sorun? Ya da kitap okumuyor diye mi? Siz heyecan arıyorsunuz. O kadar yıldan sonra olmuyor o heyecan. Ben on yıllık evliyim. Bu saatten sonra ilk günlerin romantizmini mi arayayım. Kocan tip olarak idealmiş. Varsın kitap okumasın ne var bunda. Bahane gibi geldi. Üzüldüm eşiniz adına. Bunları düşündüğünüzü bilmiyor besbelli.

Tekrar merhaba, öncelikle fikirlerinizi yazdığınız ve zaman ayırdığınız için teşekkür ederim. Yeterli ayrıntı vermediğim için yanlış değerlendirmeler olmuş. Son 3 yıldır kendi işimi kurdum demem son 3 yıldır aktif bir yaşantım olduğu anlamına gelmiyor aslında. Anne ve babamın işinden dolayı davetler ve iş gezileri hayatımın bir parçasıydı. Yani eşimle tanıştığım ilk yıllarda da sosyal bir yaşantım vardı. Üniversite yıllarım hayatımın en hareketli yıllarıydı... Eşimle 11 yıl boyunca haftada bir ya da iki görüşüyorduk. Genelde hafta sonu mini tatiller planlıyorduk. Bu arada cinsel hayatımız ilişimizin ilk zamanlarında başladı. Bekaret ne benim için bir problemdi ne de onun için. 11 yıl boyunca muhteşem olan cinsel hayatımız son bir yılda sekteye uğradı. Sorumlusu ise tamamen benim. Eşimi bu konuda asla suçlayamam. Ona karşı olan duygusal yoğunluğum azaldıkça cinsel isteğim de azaldı. Benim için cinsellik ihtiyaçtan ziyade duygusallığın bir parçası. Öte yandan bu duruma tek başıma gelmediğim kanısındayım. Aynı evde yaşamak, birbirinizin her haline, her anına tanık olmak ve en önemlisi de paylaşımların azalması sanırım ilişkimizdeki heyecanı yaraladı. Birlikte tatile gitmek, aktivitelere katılmak bana göre çözüm değil. Çünkü her şeyin planlayıcısı benim ve bir süre sonra bu durum da önemini yitiriyor. Ayrıca bütün gün telefon ve internette vakit geçiren eşim bu pasif yaşantısıyla oldukça mutlu. Bu konudaki düşüncelerimi de biliyor, buraya yazmanın dışında ara ara ona da ifade ediyorum sıkıntılarımı. Beni dinler ama sadece dinler. Telefonu bırakır ve benimle ilgilenmeye gayret eder ama sorun şu ki konuşacak bir şey bulamayız ve "hadi film izleyelim" derim. Filmden sonra ikimiz de kendi iç dünyalarımıza çekiliriz. Bu arada katıldığınız ortamlarda hoşlandığınız birileri mi oldu diye soranlar olmuş. Eşim benim ilk aşkımdı. 12 yıllık ilişkimiz boyunca tanıştığım hiç kimseye karşı en ufak bir hisse kapılmadım. Bırakın kapılmayı böyle bir durumun esamesi bile okunmaz. Benim her şeyden önce kendime saygım var. Toplumsal değer yargılar benim zerre umrumda değil ancak benim kendime ait ahlaki kurallarım var. Herkesin hayattan ve ilişkiden beklentisi farklıdır. Sanırım evliklik benim hayal kırıklığım oldu. Evlenmeseydik daha mutlu olabilirdik. Şimdi bilmiyorum... Düşüncelerim biraz karışık... Bazıları "çocuk yapın" demiş. Benim üç çocuğum var. Birini 6 ay önce barınaktan sahiplendik. Arka iki bacağı tutmayan bir sokak köpeği ve benim bakımıma çok ihtiyacı var. Biri iki gözü görmeyen minik bir kedi. Diğeri de sağlıklı bir kedi. İnanın çocuktan hiçbir farkları yok. Şu anda beni hayata bağlayan tek şey onlar. Annelik duygularımı epey tatmin ettiklerini ifade edebilirim. Ayrıca çocuk ilişkinin yarabandı olmamalı. Asla insan-çocuk düşünmüyorum.

8_10 yil gibi uzun sureli iliskilerde aşka fazlasıyla doyan bünyelerin evlendikten sonra beklentisinin artmasıyla ters yüz olduğu bir gerçektir.

Çocuk olunca o monotonluğu ararmışsın gibi geldi. Macera istiyosan çocuk yap bence de. 18 aylık kız yeğenim var. Emin ol evin havasını öyle bi değiştirdi ki.. bi de komik ve taklit yapabilen bi bebek yeğenim:))başka bişey istemezsin. defne-28

Bu devirde kim telefon tutkunu degilki? 10 yil bu ya? Herseyi yasamissinizdir zaten o 10 yilda heyecan heves kalmadi demekki... evet paylasim olunca daha guzel oluyor ve evliligi diri tutuyor bu durum.. ama daha once bu saydiklarinizi yapan bi insan miydi? Eger yapiyorsa simdi degistiyse haklisin derim ama adam hic yapmiyorsa zaten birsey demeye hakkin var mi? Kotu seyler yasatir sana, seni ezdirir annesine.. ya da ne bilim cok kiskanctir, cok kisitlar seni vs.. cinsel hayatiniz yoktur kotudur vs. O zaman anlarim seni.. ama rahat mi batti diyesi geliyo insanin ): Lilithic 17.06.2017 hoşgeldin minik

Sizin istediğiniz şey eşinizle hoş sohbet, birlikte gülmek eğlenmek, birlikte dışarı çıkıp bi şeyler yemek içmek vs yani ilgi istiyosunuz ve eşiniz ilgisiz gibi geldi bana. Yorumlarda genelde size yüklenilmiş, ama ben de sizin yerinizde olsam sorun ederdim bunu.'Paylaşım' çoğaldıkça evliliğin lezzeti artıyor bence. Taraflar böyle ayrı gayrı takılıp tabiri caizse birbirinin ipini koyverince evlilik de monotonlaşıyor. . push ; escada35

Kusura bakmayin ama aklima direk FERHUNDE VE ŞEVKET geldi

11 yilda paylasimlarinizi bitirdiginiz icin, evlendiginizde yapacak bir seyinizin kalmamasi da cok normal. 2 karar vericinin ayni evde olmasinin ne demek oldugunu gercekten bilmediginizden bu istekleriniz diye dusunuyorum. Bu yastan sonra kimse degismeyecek. Bosuna ugrasmayin bence.

Uzun süre birlikte olup evlenenlerin en büyük dezavantajı bu maalesef. Heyecan kalmıyor..

Bu düşünceniz ne kadar sağlıksız. Böyle cekismeli bi evlilige sahibim ve yeterince yıpratıcı oluyor. Hep sakin sakin konusacaksiniz bal börek mi olacaksiniz saniyosunuz iki taraf da diretince? Bunun dışında beklentilerinizde haklısınız sadece tutkuyu yanlış konuda arıyorsunuz.

çocuk istenmediğinde evlilik yüküne hiç gerek yok bence özgür yaşamak varken. lightpinklady Bslngc:74.7 Gncl:63.2 Hedef:62

siz bu adamla neden evlendiniz ki? okumayan, sanattan, siyasetten anlamayan adam dünyanın en yakışıklı erkeği olsa ne yazar... evime güzel bir heykel alır koyarım daha iyi, en azından boş boş takılıp sinir bozmaz.

Bence şuan yazdıklarınız anlık bi sinir sıkıntı hali. Genel düşüncenizin bu olmadığını düşünüyorum sakin kafayla bi kere daha düşünün. Çünkü 11 yıldır birlikte bişeyler paylaşıyordunuz da ilerledi bu iş şimdi nasıl 1 yılda bitsin. Kısa süreli bi bunalımdasınız diyorum

Neden herkes fragmannn a yüklenmiş anlamadım. Kadın evlilik süresince yaşadıkları DEĞİŞİMden bahsetmiş ve memnuniyetsizliğini dile getirmiş. Ancak aldigi cevap sıklıkla "bilerek seçmissin, şükretmelisin" tarzında. Peki "bizimki daha beter, haline sukret" diyen güruh zorla mı evlendirildi, merak ediyorum. Insanlar değişebilir ve kimi bu değişime razı olup yasayip giderken, kimi katlanamaz. Bazen de insan tanıdığını zannederken, hayatının hatasını yaptığını farkeder. Her iki durumda çok olası. Ama en acısı, insanin hayati boyunca süren degisimi ve gelişimi sonucunda tercihlerinin değişebileceğini anlatamamasıdır. Halbuki insanlar evlenirken, degismeyeceklerinin garantisini vermezler... Sizi anlayabiliyorum.. Nacizane önerilerim olacak. Once soz ettiginiz seylerin sizin icin ne kadar vazgecilmez olduğuna karar vermelisiniz. Bu konulardaki beklentilerinizi, sınırlarınizi bir nevi tahammul edebileceginiz kadarını kendi içinizde netleştirmelisiniz. Bu beklentilerin karşılanması ya da karşılanmaması halinde ki tutmunuzu da netlestirmelisiniz: birdaha talepte bulunmamak mı, iliskiyi bu sekliyle yürütmek mi, ya da noktayi koymak mı.? Unutmayın siz kararlarinizda ve beklentilerinizde net olmazsanız, karşınızdaki de bu beklentileri ciddiye almakta zorlanacaktır. Daha sonra eşinizle, söz ettiğiniz durumlardaki tutum ve davranışlarının size ne hissettirdiğini paylaşmalısınız. Son olarak da ondan gelecek yaklaşıma göre daha önce verdiğiniz kararı uygulamaya çalışacaksınız... Sabır ve kolayliklar dilerim..