İzin kullan aileni gör gel Ciddi bir karar zaten Evlilik aynı şehirde bile zorken tamamen bambaşka bir yere gidince daha zordur

Memursun ve mecburen kalman gerek, kocanı seviyorsun ki evlendin. Neden hayatı zindan etmek yerine bunun gelip geçici olacağını eninde sonunda ailene ve istediğin hayata kavuşabileceğini düşünmüyorsun ki? Kendine hobi bul, bişeyler yap, böyle negatif olma. Bende ailemden uzağa evlendim ve küçük bir yerdi, ilk zamanlar senin gibi içime kapandım sonra hep ailemin yanına döneceğime inandım, emindim hatta, eşim buradayız artık demesine rağmen 2 yıl sonra annemin 100 metre ötesine taşındım hatta eşim evi falan kendi tuttu Annene yakın olalım dedi, o yaşadığımız yerden ayakları poposuna değercesine o kaçtı hatta ben oraya alışmıştım çokta iyi bir işim vardı. Üzüldüm bile hatta ben hamiştim, hamişlik bitene kadar orada kalmaya devam ettim, eşimde yeni evde yaşadı. Yani ben aileme döneceğime emindim, hayatı zindan etmek yerine inandım akışına bıraktım. Bence sen de motive et kendini canım, üzülme, sağlık olduktan sonra su akar yolunu bulur...

Kızlar 7-8 aylık evliyim ve aileme cok uzak bi şehirdeyim. Direk uçuşu olmayan iki şehirde gönlüm. Bi tarafta eşim diğer tarafta ailem, kuzenlerim, arkadaslarım ve en önemlisi memleketim. Coook inanılmaz özlüyorum ilk zamanlar bu kadar dokunmuyordu da yalnızlaştıkça acıtıyor sanırım. Çalışıyorum ama sosyal biri olmama ragmen arkadasım yok. Cünkü daha cok yaslı kesimin toprağı havası suyu için kaldığı bi ilçedeyim. Ve evet büyük şehre alışan bi insana ilçe inanılmaz sıkıcı geliyor. Başlarda eşimle vakit geçirirdik sürekli ama artık yapılacak bişey yok bu ilçede. Ve ben artık yalnızlıktan bıkmış durumdayım. Eşimi cok seviyorum çok mutluyuz sorunlarımız yok denecek kadar az ama... Özlem... Yalnızlık... Bunlar çok yıpratıyor ki benim evlenmeden evvel cok neşeli bi hayatım vardı ailemle arkadaşlarımla kuzenlerimle... Bunların bi tesellisi yok zamandan başka biliyorum ama... Yazmak istedim, içimi dökmek... Bir-Dost Herşey eksik