Hangi anne istemez ki kendi çocuğunu kucağına alıp büyütmeyi, hangi anne istemez ki çocuğunun mutlu olmasını. Dönüp dolaşım kaderde buluşuyoruz. Gideceğim varacağımız son nokta yine kader... Nereden başlayacağımı bilmiyorum ama artık ne önemi var bunu da bilmiyorum. Bir şeyler yapıyorum yapmaya çalışıyorum ama bunun hangi kapıdan geçmek demek olduğunu şartlarını nereye yöneleceğini neler ortaya atacağını nelere sebep olacağını bilmiyorum. Sadece yapıyorum. Hedefsiz bir gemi gibi... Teşekkürler yorum düşünce ve duygular için...

Her yazısının içinin dolu olduğuna inanıyorum. Anlaştık gerçi Kürk Mantolu Madonnada da üzüleceğin şeyler olabilir ama olsun :)

Sen bütün kalbinle Allah'a güven emin ol hiç ummadığın anda, ummadığın şekilde yeşerir o tohumlar.. Bak mesela kış geldi. Soğuklar, ayaz, yağmur, kar, hastalık vs vs.. Bi sürü zorluk.. Ama arkasından mis kokulu bahar gelecek değil mi? İşte, baharın gelmesi için kışa sabretmemiz lazım.. . push ;

Hayata bir yerlerden tutunmam lazım... Tutunacak bir yer kaldıysa eğer... Umarım dediğiniz gibi olur. Teşekkür ederim. ATTRAENTE ACTA EST

Öncelikle başın sağolsun hüzünlendirdin beni sevgili kardeşim. Diyecek bir kelimede bulamıyorum umarın bundan sonra her şey dilediğin gibi gerçekleşir.

Bu düşüncene çok üzüldüm ve de haddim olmadan kızdım. Neden? Neden okumayayım Sabahattin Ali? Mutlu bir insanı mutsuz ettiği için mi? Karamsarlığın umutsuzluğun bir numaralı adamı olduğu için mi? Sadece bunlar için mi okumayayım? Eğer öyleyse yanılıyorsun, yanılmakla birlikte haksızlık ediyorsun Sabahattin Ali'ye. Sabahattin Ali ilk yazısını ilk yazıları zamanında babasına göstererek nasıl olmuş baba diye sorardı, babası ise büyük bir azarla azarlardı Sabahattin Ali'yi. Yazdığı yazıda bir bölümü yanlış abartı olduğu için. Git doğruyu yaz biz bunları böyle yaşamadık derdi. Sabahattin Ali'nin dürüstlüğü doğruluğu gerçekliği o günlerde atıldı toprak altına yeşermesi için. Nitekim yeşerdi de. Öldürülmesi olayına hiç girmeyeceğim. Bilmiyorum Kürk Mantolu Madonna'yı okudun mu, oradaki mutluluğu aşkı okurken kalbin küt küt atışını duydun mu? Ya da mektuplarını okudun mu? Karısına seslenişini mesela... O mutlu bir insanı mutsuz etmez edemez, ancak gerçeği görmesini sağlar. Mutluluğunun sahte olduğunu ispatlar mesela. Ben onun gibi umutlu bir insan daha görmedim desem yalan söylemiş olmam. Hayatındaki bir sürü olanaksızlığa aksamalara rağmen bir çıkış yolu bir ışık arayan bir insan Sabahattin Ali. Her defasında yanlış insanlara denk gelmiş bu denk gelmeyle hüznü ciğerlerine çekmiş fakat asla yılmamış asla yarı yolda kalmamış bir insandır Sabahattin Ali. Doğrusu böyle söylemene çok çok üzüldüm... fahri konsolos Ben giderim adım kalır mı acaba :) tek ayak

Teşekkür ederim. Bütün bunlar toprağa yeşermesi için atılan umut tohumlarıdır. Fakat ya bu tohumlar yeşermezse?...

Dert dediğimiz şeyin çok farklı anlamlara geldiğine inanıyorum. Senin dertlerin dert olarak gördüklerin benim dertlerim dert olarak gördüklerim. Daha uç noktalara taşırsak eğer kanserle mücadele eden etmeye çalışan bir insanın derdi dert olarak gördükleri... Bu biraz yere zamana kişiye ve kadere göre değişir sanırım. Tabii ki sadece önümüze bakacağız bakmalıyız demiyorum fakat yaşama göre dertler farklılaşabiliyor. Kimi tatlı peşinde kimininse tuzu yok, der Barış abi. Önemli olan durup bakabilmek bu ibret tablosuna. Psikolog mevzusuna pek girmek istemiyorum aslında ama şunu söyleyerek ucundan değinmiş olayım, şu sıralar bırak gitmeyi uzak kalmayı yanına bile yaklaşmamayı tercih ediyorum. Sebebi sanırım beni kısıtladığından. Özgürlüğümü ruhumu yüreğimi elimden aldığından. Düşüncelerin için teşekkür ederim. Duaların için de öyle...

Bir arkadaş istiyorum. Benimle hiç konuşmadan beni tamamen anlayacak, benimle karşı karşıya saatlerce hiç konuşmadan oturabilecek bir arkadaş. Sabahattin Ali Bu ara Sabahattin Ali okuyorum, mektuplarından birinde bu cümleyi gördüm uzun uzun baktım uzun uzun düşündüm. Sonra uzun soluklu bi ahh çektim. Ciğerlerim soğuk havaya ihtiyaç duymuşçasına sokağa çıktım bir otobüse binip insanların gözlerine baktım yine uzun uzun. Sonra Sabahattin Ali'ye o kadar hayran kaldım ki...

rast.. Öylesine bakınırken rast geldiğim, sonra haftalarca aklımdan çıkmayan hikayesiyle rast.. en çok korktuğum şeydir ailemden birini kaybetmek. sense hepsini birden kaybetmişsin. Bu nasıl bir acıdır kimbilir.. ne kadar üzülsek de senin duygularını yaşayabilir miyiz? hayır.. Anladığım kadarıyla tıp kazanmış ve gidememişsin. demekki bu senede aynısını yapabilirsin. Kardeşim, çalış, kendine güven, ayakta durmaya bak. Hastalara umut ol, ölümlere çare olmaya çalış. Bende tıp fakültesi için çalışıyorum bu sene. Kimbilir, ne hastalıklara çare bulacağız, ne erken acıları geciktireceğiz. dudaklarımı ısırarak okuyorum her defasında konunu.. Seni tanımak arkadaş olmak bi nebze yalnızlığını dindirebilecek bi dost olmayı isterdim.. Rast.. Günlerin, o hiç sevmediğim sobalı soğuk pazar günleri gibi geçiyor kanımca.. bişeyde denmiyor. ama bu denli sınavların sonu iyi bir mükafat olacaktır ha ne dersin? Niçin bilmiyorum hep aklımdasın. Kendine dikkat et.. Kendini koru.. Kendine iyi bak arkadaşım.. rast gele..

Teşekkür ederim. Psikologa ara verdim her şeye ara verdiğim gibi bir müddet de gitmeyi düşünmüyorum. En azından durulana kendime gelene kadar.

Mis kokulu baharın geleceğini biliyoruz ama. Çünkü daha önceden gelmişliği var, hatta mis kokulu olduğunu bile biliyoruz. Fakat bu farklı ne bileyim burada baharın geleceğini bilmiyoruz. İnsan daima muamma içindedir. Bizler sadece inanıyoruz belirli sıkıntılardan sonra ferahlığın geleceğine. ektiğimiz tohumların yeşereceğine... Ve yine umarım demekten başka bir şey gelmiyor elimden umarım insanın insanların insanlığın baharı gelir...

Kendi cocugum gibi okudum hikayeni yasadiklarin tabii ki cok zor ama nefes aldigin ve akıl sağlığının yerinde olmasi ve elininayaginin tutmasi derdini cok guzel ifade edebilmen bunlaraa sahip olabilmek ne buyuk lutuftur bilirmisin? Sakin umitsizlige kapilma onunde cok uzun ve guzel bir hayat seni bekliyor unutma karsina cikacak kisi senin butun kaybettigin sevgileri dolduracak ve sen mutlu yuvanda cocuklarila esinle hayal edemeyecegin kadar mutlu olacaksin insallah gecenin en karanlik oldugu vakit safak vaktinin en yakin oldugu zamandir yaradandan umitkesilmez herkesin dolu derdi var inan ama kaleme dokulemiyor ne yazik ki yanliz degilsin seni yaradan hep seninle binu hic unutma olurmu K

Kelimeleri birleştirmeye hangi cümlenden başlasam karar veremedim. Aslında yazdıklarına biraz üzüldüm biraz da sevindim. Aklından çıkmaması beni üzen taraflardan diyebilirim, sonra bu mevzuyu düşündüm, biraz uzunca sürdü bu düşünce. Çok uç bir örnek oldum sanırım. Sarsıcı... Biraz düşününce neden çıkıp gitmiyorum ki hayatlarında düşüncelerinde yer ettiğim yer aldığım bu insanların içinden, dedim kendi kendime. Hani en çok korktuğun şey ailenden birini kaybetmek ya, işte bunu tekrardan hissettirdiğim için üzgünüm. Hep aklında olduğum için üzgünüm. Üzüldüm... Sevindiğim şeyler üzüldüklerim kadar var mıdır bilmiyorum ama onları da söylemek isterim. Tıp fakültesi isteğin çaban beni çok sevindirdi. Belki ben bu gidişle bir doktor olamam ama düşünce ve duyguları bu kadar ince bu kadar duygu yüklü biri olan sen ve senin gibiler doktor olacaklar, inşallah. İşte bu mutlu eder sevindirir beni... Beni tanımak arkadaş olmak bir nebze yalnızlığımı dinderebilecek bir dost olamak... bunlar ne güzel düşünce ne içten bir haykırıştır. Çok teşekkür ederim yorumun düşüncelerin duyguların için. Ve son olarak: Günlerin, o hiç sevmediğim sobalı soğuk pazar günleri gibi geçiyor kanımca. sözünü çok beğendim. İyi ki varsın. Hoşça kal.

Evet, bilirim. Bunların ne demek olduğunu çok çok çok iyi bilmiyor olabilirim ama biliyorum. Son haftalarda lösemi hastalarıyla geçiriyorum günlerimi. Nefes almak bir ele dokunmak ve yaşamak ne kadar büyük bir lütuftur bunları en iyi sanırım o büyük yürekli insanlar çok çok çok iyi bilebilir. Herkesin dolu dopdolu dertleri hikayeleri var. Bırak kaleme dökmeyi bu dert ve hikayeleriyle gözlerinde büyük bir ışıltıyla veda ediyorlar hayata. Yalnız değil miyim? Bence yalnızlığın kavramını tartışmak ortaya dökmek gerekir. Neye kime ne şartlarda yalnızlık? Yaradan kalplerimizde her yerde... Çok teşekkür ederim yorumunuz için.

Bazen öyle basit şeylere üzülüyoruzki... Senin hayatını okuyunca anladım. Bu yaşında çok büyük şeyler yaşamışsın... Hayat belkide erken yaşta olgunlaştırmış seni... Hep olumsuz düşünmemeye çalış nolur... Hayata bir yerden tutunman lazım, okuluna devam edip kendine yeni bir hayat kurman lazım... Biliyorum söylemesi kolay diyorsundur ama insan umutla hayata tutunur, amaç olmazsa hayattan zevk alamaz... Kendine yeni amaçlar hedefler edin ve nolur hayata küsme... Biliyorum kolay değil ama bundan sonra seni çok güzel şeyler bekliyor ben eminim... Allah yar ve yardımcın olsun..

Evet, Peygamber Efendimiz de küçük yaşta her şeyini kaybetmişti siyer kitaplarında bunu detaylı olarak okudum ama ne bileyim bazen içinden çıkamadığım bir acının içinde buluyorum kendimi. Bir kapı bir ışık görmek istiyorum artık ve sanki daha fazla bekleyemezmişim gibi geliyor. Yoruluyorum.

aman yavrum sakin sabahattin ali okuma, o ki mutlu insani mutsuz edebilir. karamsarligin ve umutsuzlugun bir numarali adi.

Hamile olan bir insana çok değerlidir benim gözümde. Sıkıntılarınıza üzüldüm, fakat bu dönemde ne kadar çok sıkıntı çekerseniz bu çocuğunuza yansır. Umarım çok geçmeden sıkıntılarınızdan kurtulursunuz.

19 Yasindasin... Bu nasil bir usluptur.. Bu nasil bir ifadedir.. Bu nasil imtihandir.. ALLAH yardimcin olsun.. Su anda aklima geldi.. Peygamber Efendimiz de kucuk yasta herseyini, sevdiklerini kaybetmisti. Lakin Allah'in en sevdigiydi. Hayatin zor.. Yasadiklarin zor.. Ustesinden gelmek guc ister.. Ama soyle dusun. ALlah seni seviyor ve seni bu dunyada onun icin bu kadar agir bir imtihana tabi tuttu. Otelerin daha guzel oolsun diye.. Aslinda ne mutlu.. ASLINDA.. Basin sagolsun arkadasim.. Ebedi bir hayatta sevdiklerinle huzurla bir arada bulunursun insaallah.. Ve diyorsun ya bana hikaye anlatin diye.. Sen kendi hikayeni kendin anlat.. yaz.. oyle tatli ki uslubun.. sen kendin yaz.. istedigin gib yaz..

Açıkçası ilk cümleler çok fazla geldi bana. O yüzden pek bişey anlamadım ama sana şunu diyim; Umudunu yıkma; Yusuf u hatırla.. Ayağın kırıldı diye üzülme. Allah sana belki kanat verecek. Kuyu dibinde kaldın diye kırılma, belki oradan bile bir kapı açılır. Yusuf kuyudan sultan oldu. Üzülme der Mevlana ve devam eder; Bir yandan korku bir yandan ümidin varsa iki kanatlı olursun, Tek kanatla uçulmaz zaten. Sopayla kilime vuranın gayesi kilimi dövmek değil, Kilimin tozunu almaktır. Allah sana sıkıntı vermekle tozunu, kirini alır. Niye kederlenirsin? Taş taşlıktan geçmedikçe parmaklara yüzük olamaz. Yüzük olmak dileyen taş, ezilmeyi yontulmayı göze almalıdır..! C capoeira İmkanlar el verdikçe, hayallerini

Umarım umarım dediğiniz gibi olur her şey. Sevgi ve saygı benden sizlere... Normal şartlarda bu kadar kısa yazmazdım ama cümleleri birleştirmek şu aralar o kadar zor ki, yorumunuz için çok teşekkür ederim. O

Bende hayatta cok seylere karsilastim kaybettiklerim uzuntulerim Rabbime yalvarislarim... hiçbirisi gitmiyor aklimdan gidemezde zaten.. yasadiklarimi teker teker anlatmicam ama emin ol cok zordu ogunler.. tek yaptigim sey hergun yalvara yalvara Rabbime dua etmek oldu. camiden neredeyse hic cikmadim namazlarimi hic aksatmadm hep dua ettm. Erken yada gec Rabbim yardim etti o sabiri o gucu verdi bana genc yasimda.. beterin beteri vardir diyorum. diyebiliyorum artik.. bazende diyorum Rabbim beni unutmadi bu bi imtihan.. daha cok seyler demek isterdim belki teselli yada yardim bilmiyorum ama kitlendim suan..

kendimden, kendimce dert ettiğim dertlerimden utandım.. Allah yardımcın olsun, Allah sabrını versin... ama bir arkadaşımız da yazmış Rabbim gerçekten seni çok seviyor olmalı, ahirete bir sıkıntı bırakmamış Rabbim en Sevdiğine, Sevgilisine, Peygamber Efendimize onca derdi vermiş.. bu inşaAllah sevdiği içindir... zaten biz insanlar da en çok sevdiğimizin canını yakmaz mıyız, en çok onlara nazımız geçmez mi.. psikologa ara vermişsin, eğer devam etme imkanın varsa devam et derim.. yoksa da dua, dua dua... açıkçası en iyi rehabilitasyon bence.. ağlayacaksan da O'nun karşısında ağla, konuşacaksan da O'nunla konuş.. şahsen benim en darda kaldığım zamanlarda tek çıkışım bu oluyor.. hayırsız bir kulum belki ama biliyorum O beni geri çevirmiyor.. ben de dua edeceğim senin için.. Rabbim yar ve yardımcın olsun.. fahri konsolos Ben giderim adım kalır mı acaba :) tek ayak

Tutunmalısın evet, hayatta en zor imtihanın yalnızlıkla olduğunu düşünüyorum ki bunu iliklerime kadar yaşıyorum Çok zor yaşadıkların, yaşın benden çok genç o yüzden hayata karşı paniğin daha büyük, korkuların daha büyük. Ama inan bir süre sonra tutunacak şeyler bulacaksın. İnanmaktan ve duadan hiç vazgeçme, tutunacak en sağlam dal bizi yaradan. Bu gün acının dibindeyken yarın büyük iyiliklerle başkalarının umudu olabilirsin. Sadece içinde tutma, haddinden fazla güçlü olmak da iyi değil. Yapabildiğin kadar dök içini. Anlatmaktan ve ağlamaktan kaçma. Benim yaptığım en büyük hatadır bu, daha bir Allah kulu duymamıştır içimdekileri, şimdi de yapamıyorum. O yüzden kapatma kendini, kendine güven ve sürekli geliştirmeye bak. Okumak, meslek, sağlam bir beyin bunlar insana çok yardımcı. Şimdi yaptığın gibi gel bizimle dertleş, anlat, sor elimizden ne gelirse yardımcı oluruz. Sevgilerimle