arkadaşlarımla otururken sıkılıyorum muhabbet beni açmıyo sessiz kalıyorum sonra da kendimi dışlanmış hissediyorum ve bunu nasıl aşacağımı bilemiyorum artık çok daha fazla problem etmeye başladım. Hayatta hiç bi zaman istediğim gibi dostlar edinemedim şanş meselesi galiba biraz da bu durum bana gülmedi hiç talih bu konuda son zamanlarda bu konu beni üzmeye başladı çünkü her zamankinden daha fazla hissettim bi dostun -gerçek bi dostun-eksikiğini... neyse... Gerçekten dışlanıyo muyum bana mı öyle geliyor bilemiyorum ama öyleyse bile bu benim hatalarımın sonucudur diye düşünüyorum. Kendime güvenim sıfır nasıl geliştiriceğim konusunda da en ufak bir fikrim yok yeni tanıştığım insanlarla iletişimimi baltalayan bir unsur bu. İkili ilişkilerde iyiyimdir ama toplulukda yokum gibi desem yeridir sesimi duyuramıyorum muhabbete ortak olamıyorum. Aslında okurum cahil birisi de değilim ama bildikllerimi çok rahat aktaramıyorum heyecanlanıyorum büyük ihtimalle bu yüzden. Şu an buraya yazdıklarım içimdekilerin ufacık bi kısmı hepsini toparlayıp aktarmam çok zor kendim bile anlayamıyorum zaten artık çok bunaldım çok fazla bi sorun yok gibi duruyo olabilir bunu sadece paylaşmak istedim yoksa tabi biliyorum buraya yazarak çözülecek şeyler değil

Merhaba; yorgun musunuz bilemem ama kesinlikle eksik degilsiniz. Ikili iliskilerde güclü olmaniz sizin karsinizdaki ikinci sahsa verdiginiz deger ve saygi ile alakali bir durum ki, malesef günümüzde bunu basarabilen insan sayisi yok denecek kadar azdir. Insanlar genellikle kuru kalabaliklari severler. Her kafadan bir sesin ciktigi, basit ve ucuz cümlelerin o kalabalikta ortada dolastigi kalabaliklari. Cehalet konusuna gelince; iste sizin o kalabalik bos ortamlarda gördügünüz insanlardir asil buram buram cehalet kokan insanlar. Unutmayin; on tane 10 Cent ́te 1 Euro yapar, iki tane 50 Cent ́te 1 Euro yapar. Az ama gercekten sizin kalitenizde olan kisileri bulmaya calisin. O zaman göreceksiniz ki laubali ortamlarda ne kadar slklllyorsaniz, kücük kaliteli gruplardan da o kadar zevk alacaksiniz. Dogru dostluklar dilerim... Bol sans...

merhaba, bende üniversiteye ilk başladığımda birileriyle arkadaş olmuştum ama hiç böyle üniversite boyunca arkadaşlık etmek istediğim kişiler deildi. En yakın arkadaşlarım onlar olsun istememiştim yani.1 ay bende çok bocalamıştım, sınıfta 2 kız vardı onlar tam benim kafamdalardı ve sonra ne yaptım ettim onlarla arkadaş oldum. İyi ki de olmuş şimdi üniversite bitti ama hala çok yakın dostuz. YAni mevcut durum sizin istediğiniz gibi olmasada değiştirmek sizin elinizde olabiliyor bazen. Ama önce kendinize güvenin, ayrıca herkes rahat konuşmak zorunda değilki. Sizde daha az konuşun ama keninize özgüveniniz olsun. madem ikili ilişkilerde iyisiniz bence ortamlardada bunu yapabilirsiniz. Üzülmeyin bu dönemler kesinlikle gelip geçici olacaktır. Tek derdiniz bu olsun...