Bana kalirsa Allah rahmet eylemesin bile. Dunya hayatimizi zehir edenler, hem yaşarken hem öldükten sonra çeksinler. Ölünün arkasindan kötü de konuşulur. Ölüp gidince geçmiş sorumluluklarından azade olmuyor hiç kimse. Geride biraktiklari travmalarla boğuşuyor. Üzülmeyebilirsiniz, ağlamayabilirsiniz. Sevgi nasil ki istem dışı kalpten geliyorsa bu duygular da oyle. Kendinizi hissettikleriniz konusunda suçlamayin.

Bence gayet normal tavrımız. ben olsam bende üzülmem diye düşünüyorum Babaannem ve dedem öldüğünde küçüktüm hiç bağım olmadığı için üzülmedim ama yazık dedim. bir kez mezarlarına gitmedim. gercekten bağımız yoktu. Sonra annemin üvey babası öldü üvey dedem. o kadar perişan oldum ki. bagim vardı emeği vardı hakkı vardı. cok severdim. bir problem olsa sevdiğin insanı kaybetme durumunda üzülmezdim. Geçenlerde eski eniştem vefat etti.1 ay oldu. uzun yıllardır görüşmemistik. ama hala üzerimden atamam onun vefatını. mezarini ziyaret ettim sanki yaşıyormuş da yokmuş hissini yaşadım. Bu durumdan bağla alakalı bence. kan bağı olması önemli değil. insanlarin emekleriyle, sevgisiyle, ilgisiyle ilgili. bence sizde problem yok. Ama eşiniz ve yakınlarınız içinizde biraz ona karşı duygu olduğunu düşünüyorlar. cunku onlarda olan duygular var. onlarda bir kişiye karşı böyle duygusuz olsalardı sizi anlayabilirlerdi. bence yakınlarıniz ve sizde sorun yok.

sizi büyüten babanız ile aranız nasıl başlarım biyolojik babasına konuşturmasınlar beni o size babalık yapacaksa onu basacaksınız bağrınıza Allah ölen kişinin günahlarını affetsin hadi annenizle ayrıldı sizle neden koptu?

Tvde biri ölmüş dendiginde ne kadar etkileniyorsak siz de biyolojik babaniz öldüğünde o kadar etkilenmissiniz Sevmiyor ya da herhangi bir sey hissetmiyormussunuz Gayet normal Gerekirse tekrar konusu açılırsa söyleyin açıkça ben ona dair bir sey hissetmiyorum diye. Sonucta hamilesiniz, hormonlarin etkisiyle baska konulara da aglayabilirsiniz normal :) Tabii ki bu dunyaya gelmenize vesile olmuş adam ölmüş Allah rahmet eylesin ama anladigim kadariyla sizin zaten bir babaniz var. Size emek vermis, büyütmüş, sevincinizi üzüntünüzü paylaştığınız, hayatınızda olan, okutup belki de evlendiren bir baba. Dolayisiyla digerinin varlığı yoklugu sizi cok enterese etmemis. Ne mutlu ki baba sevgisini yasamissiniz. Inşallah evladiniz da saglikla gelsin

Evet, ağlayarak izledim o belgeseli. Çoğu kişi anlamakta güçlük çekiyor, yaşamayan bilemez. Emek verdiğini çok seversin, emek vereni çok seversin. Bize gerçekten emeği geçen, gerçek sevgiyi veren her kimse, akrabamız o kişilerdir.

Insanlar hep ayni seye uzulmek zorunda değil. Sanirim eski konunuza da yazmıştım. Allah rahmet eylesin. Birdr ben su icinde barisi anlamıyorum. Barışma yok bende. Unursamama var.

Baba deyince içini dolduran şeyler bunlar benim için. Allah razı olsun ondan ne güzel adammış ne yürekli adammış ❤

Bende babasiz buyudum, ölse kılım kipirdamaz.. Kediye, kusa, bocege, hayvanlara daha bagliyim. Bana merhamet etmeyene ne kanim ceker ne baska biseyim. Severiz toplumca drami bosver sen.. Bebisine odaklan..

Bence tamamen haklısınız. Yerinizde olsam bende üzülmezdim. Illa romantik düsünmeye başlıyorlar. Babanız zamanında yapması gerekeni yapsaymış da hak etseymis üzülmeyi.

Bizim babalar gene iyi yokolup gitmişler hayatımızdan bebekliğimizden beri ya hayat boyu babasından şiddet gören cinsel saldırıya maruz kalıp utancından kimselere söyleyemeyen hayatı çalınmış kızlarımız?baba evde olunca da herkesin hayatı güllük gülistanlık değil ne yazık ki. Babasının kumar borçlarını ödemekten ne evlenebilmiş ne de ayrı bir hayat kurabilmiş genç yaşta çökmüş bir öğretmenle tanışmıştım yıllar önce. Bunlara baba diyen kan çeker diyen varsa bana da beğenmedimi bassın lütfen. Şeref duyarım

Valla sizle aynı durumdayım hatta tıpatıp aynı, biyolojik son 10 yıldır görüşmeye çalışıyor heryerden engelledim tanımak dahi istemiyorum ilgimi çekmiyor. Üvey babama gelince geçen yıl ben 7 aylık hamileyken birdenbire hiç hastalığı yokken vefat etti O kadar üzüldüm ki size anlatamam, çünkü benim babam oydu bana göre, Allah sizinkine uzun ömür versin. Biyolojik de şimdi ölse yemin ediyorum kılım kıpırdamaz. Bazen diyorum ki çok mu taş kalpli bi insanım ama hayır, tıpkı sizin gibi sokakta aç bir hayvan görsem beslerim, engelli bi hayvan görsem çok üzülürüm ağlarım genelde, vicdan sahibiyimdir ama o adama hiç bi duygum yok. O yüzden yalnız değilsiniz

Babalık hamile bırakmakla olmuyor. Çok normal duygularınız.

benim annemle olan iliskimi bilenler vardir, hic gorusmedik degil ama gorusmesek daha iyi diyecegim bir iliskiydi. vefat etti 6 ay once. yalan yok yani uzuldum ben gercekten. ama cabuk atlattim. sizi cokkk iyi anliyorum. insanlari atlattigima inandiramiyorum bir turlu. sanki ben bunu icime gommusum de her an patlayacakmisim gibi dusunuyorlar, alakasi yok. babam olse degil 6 ay 6 yilda bile kendime zor gelirim ama annemle oyle bir paylasimimiz yoktu ki. neye uzuleyim ben daha? icim burulur lafi gecince ama insanlarin bekledikleri gibi dramatik degil yani. aksam sevgilimin ailesi gelecek soz gibi bir sey yapacagiz, teyzem beni aramis agliyor iste annen de olsaydi bilmem ne. yahu benim annem yasasa bile gelmezdi ki, öldü diye mi kendimi kahredeyim gelmeyecek diye. hayatta olup gelmemesi daha zordu.

basiniz sag olsun... siz baba evlat iliskisini güzel yasamissiniz demek ki.. . push ; D

Cnm bence hiç kimseyi takma ne hissediyorsan, nasıl davranmak istiyorsan öyle yap O sıkıntıları sen çektin baban değil zaten hak etseydi baban seni bırakıp gitmezdi. Önüne bak sana babalık eden o iyi insana odaklan gerisi Faso fiso

Rabbim bundan sonra güzel günler yaşatsın size. İcime dokundu yazdiklariniz. Benim simdi 2. cocugum olacak nasipse. Şuanda 37 yasindayim. Keşke böyle büyüyen çocuklara dokunabilsek birşeyler yapabilsek. Ben kendi adıma muhakkak sahipsiz bir kız çocuğunun koruyucu ailesi olup onu sevgiden mutluluktan havalara uçuracağima söz verdim.

paylaşım yok. emek yok. ani yok bag yok ee ne üzülüp aglayacaksiniz.. evlat demek emek demek.

Ben de babamı görmeden büyüdüm şuan onun için zerre bir duygum yok yani bişey hissetmiyorum, sizi iyi anlıyorum, bende hep kendi kendime derdim ölüm haberi gelse ne hissederim diye, bu sorumu da yanıtlamış oldunuz. Bence gayet normalsiniz insan bilmediği, görmediği şeye ne üzülebiliyor ne de eksikliğini hissediyor..

Sizin duygularınız normal bence anormal olan karşınızdakiler. Pekala üzülmemiş olabilirsin neden gerçeği kabul etmek istemiyorlar ki. Üzülsen bu sefer de neden bu kadar üzüldü görmediği adama derlerdi emin ol.

Hiç bir bağ kurmadığınız bir insan için neden üzülecekmişsiniz? Gayet normal bir şey hissetmemeniz. İnsanlar gereksiz dramayı ne kadar seviyorlar

Eski konunuzu simdi okudum bebeklikten beri hiç gormemişsiniz evet o zaman normaldir sanırım İnsanlar da tuhaf valla yapıyor ediyor sonra bi helallikle işi kapatıyor oh ne ala memleket Baba olmak sadece 46 kromozomun 23 ünü vermek mi onu zaten bütün canlılar yapıyor bu kadar basit olmamalı bu arada babanız sizi kız diye istememiş ama kendinin de kızları olmuş büyük konuşmuş herhalde

Muhtemelen duygusal bir yapınız var. Dışarıdan insanlar sizi öyle gördüğü için içinize attığınızı zannetmiş olabilir. Eğer babanızı görmek konusunda da bir an tereddüdünüz olduysa o ihtimal üzerinde de böyle konuşuyor olabilirler. Öncelikler bir şey hissetmemeniz gayet normal lütfen bu konuda kendinize yüklenmeyin. Babadan önce hiç görmediğiniz, varlığını hissetmediğiniz bir insanın ölümünden bahsediyoruz. Allah rahmet eylesin. Ailenizin üstünüze çok geldiğini hissediyorsanız ;sizi üzen asıl şeyin onların bu şekilde davranışları olduğunu söyleyin. çocuk olmadığınızı ve hislerinizin gayet farkında olduğunuzdan bahsedin. Eğer daha da üsteliyorlarsa onlara karşı kırıcı olabileceğinizi çünkü bu konunun uzamasının bebeğiniz ve kendiniz açısından stres yarattığını ama bunu yapmak istemediğimizi belirtin. . Allah bebeğinizi kucağınıza sağlıkla almayı nasip etsin. Allah analı babalı büyütsün.

Bence değilsiniz, adam babalık yapmamış ki basmış gitmiş işte 7 kat yabancının neyine üzüleceksiniz?

O yüzden mi basladı büyün mesajlarıma beğenmedim atmaya bu buton süper oldu 2 laf edemeyenler basıp gecsin insanlari tahrik etsinler

bak evet bundan üzülüyor olabilir o üzülen kişiler, buna ben de hak veririm. ama zaten konu sahibinin böyle bir durumu yok biyolojik olmayan babası zaten yeterince babalık yapmış

bu varolmayan yaşar ne yaşar ne yaşamaz tarzı babaları deneyimleyince eş seçerken ilk kriterimiz iyi baba olurmu oldu en azından benim için öyle oldu. Ben hiç yaşamadım o duyguyu ama çok şükür kızım doyasıya yaşıyor o mutlu olunca ben de 5 kat mutlu oluyorum.

Tepkiniz normal. Olması gerektiği gibi. zaten size olan görevlerini yerine getirmemiş. Babasından çeken bilir durumu.

Ben de yabancı birini izlemiştim. ABD de yaşıyor Libya li. Çocukları olmuyormuş. Eşiyle önce evlatlık için hamileyken anlaştıkları kadının çocuğu engelli doğuyor. Yine de sahipleniyorlar. O vefat ettikten sonra da ölüm döşeğinde olan çok sıkıntılı hastalıkları bulunan çocukları evlat edinmisler hep. Çoğu ellerinde vefat etmiş. Bari son günlerini sevgiyle geçirsinler diye düşünerek evlatlık alıyoruz diyordu adam. Hastalıktan acı cekiyorlar bari sevgisiz kalmasınlar, bari ruhları acı çekmesin diyerekten almışlar. Allah boylelerinden razı olsun. Anne baba olmak evet sadece kan yoluyla olmuyor. Nice melek insanlar var böyle aramızda. Nicesinin de kendi evladına merhameti yok.

YAPMAYIN ALLAH ASKINA BABAM RAHMETLI OLDU 7 GÜN ÖNCE 3 KEZ GITTIK HER GITTIGIMDE TOPRAGINI YALIYORUM RESMEN AĞLAMAKTAN PERISAN SERSEFIL OLDUM KIM BUYUTURSE BUYUTSUN O SENIN BABAN ATAN SENINDE EVLADIN EVLATLARIN OLACAK ONLARI DÜŞÜN GİT BABANIN HELALLIK ISTE RUHU SANA DUACI OLSUN CANIM BABAMM HERZAMAN BIZE DERDI BEN EVLATLARIMDAN RAZIYIM TA EVDEN GIDENE KADAR ALLAHİM BABAMIN MEKANINI CENNET ETSIN

Benim eşim boşanmış bir ailenin çocuğu. Anne-babası eşim 3 yaşındayken boşanmış. Babası aslında ilk başlarda ilgilenmeye çalışmış. Hafta sonları almış, nafaka vermiş. Daha sonra eşim yetişme çağındayken evde bir baba olmayınca annesi bir erkek çocukla baş etmekte yetersiz kalmış. 18 yaşında kendinden yaşça büyük (15 yaş) bir kadınla ilişki yaşayınca babası kıyameti koparmış. Küfürler filan etmiş. Eşimde yetişme çağında ağır gelmiş. Birbirlerinden kopmuşlar. kayınvalidem zaten tam bir arızaydı. Boşandıktan sonra bir erkek hayatına girmemiş. İnanılmaz despot, sevgisiz bir kadındı. Biz evlendikten sonra oğlunu paylaşamadı . Eşimde ikimizin arasında kalmayı beceremedi ve annesiyle de iletişimi kesti. Annesi akciger kanserinden geçenlerde vefat etti. Küs gitti. Geçenlerde eşimin kuzeninden kayınpederimin korona olduğunu duyduk. Eşime dedim "Ara, geçmiş olsun" Asla istemiyor. Yani bana da tuhaf geliyor. Sonuçta hastalık bu. Eşimde öyle gaddar bir insan değildir. Yani bana karşı değil. Şu an hamileyim. Etrafımda 4 dönüyor. Ama işte bunlar zorla olacak şeyler değil. Zamanında bir parça gitmiş. Biz bayramda ailecek sofraya oturduğumuzda yadırgamıştı. Kendisinin hiç böyle anısı olmamış. insanlar evlenir anlaşamaz boşanır. Boşanmakta evlenmek kadar doğal. Ama ne olursa olsun evlatlarından boşanmamalılar. Sonra ortaya böyle kalbi kırık çocuklar çıkıyor.

Bende kücüklüģümden kalma bir tanidigim ölse üzülürdüm sonuçta hicbir zarar görmedim ve azda olsa bir paylasim var. Ama yüzünü bile görmedim biyolojik babamin. 1 gün olsun açmıyız diye sormadı, gelip görmedi, arkadaşlarim bana babam yok diye piç derken arkamda değildi yada aç kalıp 1 dilim ekmegim yokken karnimi doyurmadi oyüzden belli bir yaşa kadar nefret ettim ondan. Simdi 37 yasindayım nefret duygum bile yok. birde ben biyolojik bağa inanmiyorum çünkü babam hastalandiğında elim ayağım titrer. Zaten ne kadar az üzülürsek okadar iyi.

Yas tutacak kadar uzulmemek normal olabilir ama tamamen nötr olmanız bana ilginç geldi bizim eski oturduğumuz yerde bir komşumuz vardı en son 5 yaşındayken filan görmüştüm yani hayal meyal hatırlıyorum ama vefat etmesine üzülmustum akraba değil bir şey değil annenizin eşi o boşluğu çok iyi kapatmış belli ki baba olarak onu kodlamissiniz o yüzden bir şey hissetmemişsiniz cevrenizdekiler gereksiz baskı yapmış duygusal bir toplum olduğumuz için şaşırır tabi insanlar sonuçta biyolojik bir bağ var insanın içi ciz eder az da olsa bana normal gelmedi bilemiycem insan sevmese de uzulurmus gibi geldi

Hiç de anormal değil hissetmedikleriniz, rahat olun. Benim de son birkaç yıl içinde 3 amcam, bir dayım vefat etti. Hiç birinde tek damla ağlamadım. Haberi alınca Allah rahmet eylesin dedim, o kadar. Telefonu kapatınca unuttum gitti. Günlük hayatıma devam ettim. 15-20 sene olmuş görmeyeli, neyine üzüleyim? Aramaz sormazlar, hiç bir paylaşım olmamış bu güne kadar. Yemişim kan bağını. Kan da çekmiyor akrabayla, kendimden biliyorum. Mesela bir abimle bağımız kopuk, yıllardır görüşmeyiz. O da ölse üzülmem. Çünkü kan bağına değil, kalp bağına inanırım ben. Kalbimde bir bağ yok ki neyine üzüleyim. Siz de günlük hayatınıza devam edin. Kim ne derse desin. Acaba şöyle yaparsam babama yorarlar mı demeyin. Sürekli kafanızda onunla ilgili şeyler kurmayın, kurmaya çalışana da izin vermeyin. Gerekirse tersleyin. Sizin hissettiklerinizi sizden iyi bilecek değiller ya. Sürekli baba fikrini kafanızda canlandırıp gereksiz stres yaptırmasınlar size, söyleyin.

Aynı duyguları paylaşıyorum. Zerre emeği yok. Artık yaşımı başımı aldm bni buldu 2 yıldır da konşyrz. O arsyınca açasım yok. Of pöf duygularla knşyrm. Birazda dengesiz biri bni iyice sağutuyor. Ölse ağlayamam. Bir insan öldü diye üzülür rahmet dilerim. Üvey babama glnce sağolsun çok dayağını yedim. Çokkkkk. Geceleri ondan olan kardeşlerim annm banyoya kitlerdik kendimizi ki bizi dövmesin diye. Katil gibiydi evde. Hep hakaret hep dayak. Onun yüzünden kimseden bir şy isteyemiyorum. kalemim bitse bitti demezdim. Aç olsam açım demezdim. Elbt biri acıkır ve sofra kurulur der, yolda yürürken kalrm bulayım diye dua eder bulurdum. İşte isteyemedim. Hakkım yok. Zaten baban değil mecbur da değil derdim. Ama onu çok seviyorum. Neden mi? Çünkü beni üveyim diye dövmedi kardeşlerimizde bni de dövdü. İlk okuyacaksa kitaplar bna alındı, sen oku kızım derdi. İlk sen derdi. Bna İngilizce seti bile almıştı. Ama işte o da kötü bir ailede büyümüş ve öyle bir baba olmuştu. Şimdi 1 senedir babam annmden ayrıldı. Başka biriyle. Annem bir gün babanız yaşlnr muhtaç kalırsa bakmıycaksınız diyor. Asla bunu yapamam. O bna baktı. Dövdü ama baktı. Yolda birini görsem ona benzşyen burnumun direği sızlıyor, kalbim de derin duygular oluşuyor. Onu çok özlüyorum.

adettendir diye başın sağolsun diyeyim umutlu, eski konundan biliyorum ve haklısın bence, hislerin de yanlış değil ayrıca. zaten hissin doğrusu yanlışı mı olur, ne hissediyorsan odur. babalık yapsaydı sana, paylaşımınız olsaydı üzülürdün, fakat bir yabancıdan farksızmış.

Allah rahmet eylesin. Yakınlarınız sizi bizden daha iyi tanıyan insanlar doğal olarak. Yani onların söylediği gibi içinize atıp üzüldüğünüz bir durum varsa elbette atmayın, konuşun ağlayın, kızın vs. Ama gerçekten hiç etkilenmediyseniz insanlara söyleyin her hangi bir şey hissetmiyorum, nötrüm. Ama siz böyle yaptıkça kendimi bunaltılmış, sorguda ve tuhaf hissediyorum. Ben üzülmüyorum ama sizler bu olumsuz duyguları bana zorla dayatır gibisiniz. Eğer üzülürsem sizlerle paylaşırım endişeniz olmasın... gibi net bir şekilde anlatın durumu. Çok da aldırıp kafanıza takmayın. İki gün sonra onlar da unutup susacaklardır

Anne veya babasından yana sorun yaşayanlar ya da ebeveynlik görmeyenler galiba çoğunlukla evleneceği kişinin nasıl bir ebeveyn olacağını sorguluyor önce, anneden yana problem yaşayan kadınlar da kendi anneliklerini sorguluyor, annesi gibi olmaktan korkuyor. Gerçek anne babalık yapamayacak kişiler çocuk sahibi olmamalı aslında ama işte bunu engelleyecek bir mekanizma yok, bir çocuğun hayatındaki en önemli kişiler annesi babası, bir tanesi ebeveynliğini hakkıyla yapamayınca o çocuk ömür boyu bunun izini taşıyor bir şekilde, kimi insanlara güvensiz büyüyor, kimi sürekli kendini sorguluyor, kimi anne babasından o sevgiyi tatmasa bile kendi evladında sevgi ne demekmiş öğrenince içinde mutlaka bir yerler acıyor. Aslında buradan yeni nesile tavsiye de vermek lazım, eşinizle huzurunuz yoksa, sevgi bir yana saygı yoksa bir çocuk dünyaya getirip onu bu mutsuzluğa ortak etmeyin, eskiler bilmiyormuş çocuk olursa düzelir sanıyormuş çocuk doğuruyormuş ama şimdiki nesil bunu tekrarlamasın, herkes hayatını bir şekilde yoluna koymaya çalışıyor toparlanıyor, yıllar yaraları sarıyor ama çocuklar ömür boyu sürekli annelerini, babalarını, kendilerini sorgulamaya devam ediyor.

üzülmek zorunda değilsin ki, adam sana babalık yapmamış sana destek olmamış sana bu hayattta varlığını histtrmemiş varlığı yokluğu bir.

Bende 29 yaşına kadar hiç evlenmek istemedim. Sonra eşim evlenme teklif etti. 6 ay ne evet ne hayır dedim. Sonra bir gün annesi davet etti bizi/ailemizi tanısın diye. Evde 2 tanede küçük yeğenleri vardi 5 ve 8 yaşlarinda. Kızlar esimi görünce koşup oyuncak kahve takımlarini getirdiler eşimde oturdu komşuculuk oynadı onlarla. Ogünün akşamında evlilik teklifini kabul ettim. Simdi bakıyorum oğluyla ilişkisinide görüyorumda iyiki evlenmişim diyorum. Resmen ruhumu doyuruyor onların ilişkileri. Ama istemsiz sürekli takip ediyorum. Yolda yürürken, yemek yerken vs. Bakıyorumda eşim yürürken oğlumu araçların geçmedigi tarafina aliyor, yemek yerken oğlumun sevdiklerini ona veriyor, oglum hasta olsa iğne yapılırken bakamiyor. Haftada 1 gün kurabiye günleri. Her kurabiye tepsisini tırtıklıyorlar gizli gizli. Ve suratlarinda bir sırıtma oluyor istemsiz ve bu benim çok hoşuma gidiyor. tırtıklayacaklarini bile bile hep ayni yere koyuyorum kurabiyeleri. Bazen düşünüyorumda bunlar oğlumu çok mutlu ediyor ama aynı zamanda içimde hala büyüyememis çocuğunda ruhunu doyuruyor, yaralarını sarıyor.

Evet ayni şeyleri yaşamişiz. Umarim bundan sonraki yaşantilarimiz daha kolay olur.

Anladım. Hani belki vicdani yaptiklarindan rahatsız olup birşeyler yapmış mıdır pesinize düşmüş müdür diye sordum ama afedersiniz domuz yine domuz.

Şu anda babam ölse ki birlikte büyüdüm ben bile üzülürmüyüm emin değilim etrafindakiler normal değil bunun affetmekle alakası yok birsey hissetmiyorsun ki affedesin

aynen benim mesela hiç anım yok hiç bir emeği yok üstümde 26 yaşında bir kaç saat konuştum hiç sevmedim konuştuğum kişiyi. kişi diyorum babam bile diyemem değil çünkü. nüfus cüzdanında formalite adı var hepsi bu. benden de boşanmış uzunnn yıllar önce ölse umrum olmazzzz ne üzülmesi. herşeyi duygusallığa bağlayanlara da sinir oluyorum.

Sizin için tanımadığınız birinin ölmesinden farkı yok ki babanızın ölmenizin. Üzülmemeniz normal bana kalırsa. Ben de babamdan babalıı görmedim. Yanımda olmasına rağmen hem de. Ben ona bir şey olursa tanıdığık için üzülürüm elbette. Ama babanız sizin için bir yabancı.

Varlığınıza biyolojik olarak katkı vermek hariç size karşı hiçbir vasfı olmayan birine sırf bu yuzden üzülecek değilsiniz. Hakkınız var. Millet bir tuhaf cidden... Siz haklısınız valla

Evet ölmemis ama 2 sefer intahar etmiş. Sonrasinda ailesi kızlarini torunlarini almiş. Yani onlarada hayrı olmamiş.

Bence hiçbir anormalliğiniz yok, size hiç babalık yapmayan birinin mezarına gidince ne olmasını bekliyorlar ki? Aniden duygularınız yeşerecek mezara kapaklanıp canım babam mı diyeceksiniz? Baba dahi olsa birine bir duygu beslemeniz için yaşanmışlıklarınız olması gerekir, babanızla bir anınız var mı? Yok, sağlığında size bir defa gelip affetmenizi istemiş mi? Yok, hiçbir çabası emeği olmamış, ölürken birileri arayıp helallik vermeye gelsin demiş, neyin helalliği? Onu sağ ve sağlıklıyken gerekirse defalarca kapınızı aşındırıp kendisinin yapması lazımdı, can boğaza gelince helallik, ölünce mezar ziyareti, ne düzelecek bunları yapınca? Özür dilerim ben vaktiyle yapılmayan ebeveynlik konularında katıyım, benim de evladım var, annelik yapmadıysam mezarıma gelmesin, ben ölürken yapmadığım anneliğin helalliğini de benim namıma kimse kızımdan istemesin. Sizi yerden göğe haklı buluyorum.

Lütfen ikinizde sakin olun hanımlar. Kimse kimseye açıklama yapmak zorunda değil, hepimize beğenmedim yapılıyor, herkesin kendince bir kriteri var ona göre basıyor butona demek ki. Konu güzel giderken tartışma olmasın rica ediyorum.

ya üyeler ne yazdı okuyamadım ama açıkçası bana bu babalara üzülen evlatlar garip geliyor asıl, siz değil. bana göre normal olan sizsiniz yani. Takılmayın. En iyisini yapıyorsunuz. Bebeciğiniz sağlıkla doğsun inşallah.

Ben sizi anliyorum. Benim bir dayim vardi. Rahmetli oldu. Hayatdayken ne dayiligini gördük ne o bizim yegenligimizi gördü ortayi karsitiranlar yüzünden. Halbuki cok yakin oturuyorduk. Öldügünde keskelerim vardi, ama üzülemedim, aglamadim da. Size tamamen yabancilasmis birine üzülemiyorsunuz iste. Allah yattiklari yerde rahat ettirsin. Mekanlari cennet olsun insallah

Biri ile kan bağımız var diye onu sevmek veya onun için üzülmek zorunda değiliz bence. Hissettiğiniz duygular gayet yerinde. Boş verin kimin ne söylediğini. Evladınız ve kendi mutluluğunuza bakın. Vicdan azabı çekmeniz veya üstünüze yük olacak bir durum yok. Çünkü onlar sizi dünyaya getirdi, siz onları değil.

Allah rahmet eylesin, paylaşımınız yokmuş ki neden üzülesiniz, emeğin olmadığı yerde sevgi olmazmış doğal olarak da üzülmek de olmaz. Yapacak bişe yok. Bana tavrınız normal geldi.

Ah sizin babanızı ömrüm oldukça unutmam. Baba ile ilgili bir konu olduğunda mutlaka anlatırım. Bulunmaz bir insan. Allah razı olsun ondan. Gerçekten tanımaya değer bir insan. Ellerinden öperim

Amin canım Allah başimızdan eksik etmesin onu. 1 ay önce o da kalp krizi geçirdi. Zeynebe söylemeyin hamile durmaz 10 saat yol gelir demiş. Bende halamdan öğrendim geliyorum dedim. Hemen babam oksijen cihazini çikartıp aradi. gelme kızım kendini riske atma, henüz ölmeye niyetim yok. daha kücük torunumu büyüteceğim dedi.

Başınız sağolsun.. Babanız güzel adammış. Allah sizlere sabır versin. Konu sahibinin yerinde siz olsanız o toprağı biraz zor yalardınız. Şuan acıyla böyle yazıyorsunuzdur ama bir babalık yapmayıp üstüne evladına zor zamanlar yaşatan birine helallik ben vermezdim. Ki ben babamı 10 yıl olacak kaybedeli. Ayağının altını öper ona canımı verecek kadar severdim. Çünkü benim babam baba gibi babaydı.

Trabzan babası, hislerin normal, hayata devam

Ben seni çok takdir ediyorum umutumut. O ilk konuşmamız da bana yazdıklarını hala unutmadım. Üvey baban sana öz baban gibi davranmış. Ben affet ya da affetme diyemem ama bende affedemezdim. Ölünce de üzülemezdim. Üvey babana benden çok selamlar

Bende anlamıyorum cevremdekileri. Evet sevdiklerinden düsünduklerinden yapıyorlar ama bu beni daha fazla yıpratıyor. Dün aksam mesela bir türk sineması açtık izledik. Duygusal sahnelerde kendimi kilitledim. Ağlasam yine baba mevzusu çıkacak. Sabaha kadar başım ağrıdı kendimi sıktığımdan.

D diladuru merak ediyorum babamla ilgili olan bir mesajın neyini begenmedin gercekten bu sefer cevap bekliyorum

43 yaşına girdim kan man çekmedi bu yaşa kadar. beni sevmeyeni değer vermeyeni ben niye seveyim?ölse kılım kıpırdamaz. Emek vermeden evlat sahibi mi olacak bir de?ben işe girince kendimi kurtarınca çıktı ortaya yermiyimmmm. benim gibi hissedenleri ondan iyi anlıyorum. onlar da beni anlıyorlar

Böyle hissetmeniz gayet normal. Hayatınızda rolü olmayan bir adam yüzünden kendinizi ağlamaktan helak etmeniz garip olurdu asıl. Allah rahmet eylesin ama kan çeker, kan bağı vs vs boş işler geçsinler bunları. Spermi göndererek baba, karnında taşıyıp doğurmakla da anne olunmuyor. Ve her insan anne baba da olamıyor maalesef, ciddi ciddi çocuğunu sevmeyen, istemeyen çok insan var. Babanız sizi sevip isteseydi ne olursa olsun babalığını yapmaya çalışırdı.

Çok normalsin

bence sizde bir sorun yok hiçbir paylaşımınız olmayan biri için üzülemezsiniz zaten, bende babaannem öldüğünde hiç üzülmemiştim çünkü hiç babaannelik yapmamıştı bize.

Bence hissetmedikleriniz gayet insanca. Kaldi ki sizin hic baginiz dahi olmamis. Ben biyolojik baba ile buyudum, yetistim, bosanip maalesef tekrar onun evine dondum. Ölurse de uzulmem cunku sevmiyorum, hic sevmedim. Hatta hayatimi mahvedip yikan kisi oldugu icin bitmez tukenmez hincim var ona karsi. Kimseyi ailemiz oldugu icin sevmek mecburiyetinde degiliz.

Siz ekstra hassassınız tabii, aynen öyle. Ben anne babalı büyüdüm, babam rahmetli oldu çok ağladım çok üzüldüm ama anne babasına öfke duyan insanları anlıyorum, toplumun o senin annen o senin baban dayatmalarına da kızıyorum, bu konu vesilesiyle kaç arkadaşımız neler yaşadığını anlattı, onlara nasıl denir ki ama o senin babandır sen evlatlık vazifeni yap diye, o babalar babalık vazifesini yapmış mı? Yapmamış, bu vazife dediğimiz şey nasıl bir şey ki sadece evlatlara işliyor, babalar oturduğu yerden kutsal baba olup çıkıveriyorlar. Siz de ben de çocuk büyütüyoruz, bir çocuğa ne kadar emek verilmesi gerektiğini biliyoruz, ki siz sizin olmayan çocuklara da annelik yaptınız, evlatlarınızdan ayıramadınız çünkü emek verensiniz. Göbeğini kaşı ben babayım de helallik iste yaşlanınca bakılmak iste, evlat yapmayınca da kötü evlat, para pul değil mevzu, manevi duygulardan bahsediyorum, zira çocuğun maddi şeylerden daha fazla ihtiyacı olan sevgi, merhamet, anne babasının varlığıyla duyacağı huzur.

Zamanında ecdadımız hiç tanımadığı kardeşlerini gözünü kırpmadan öldürüyorken. Sizin hiç tanımadığınız babanız için üzülmemenizden doğal ne olabilir. Tanımadığın biri için anca Allah rahmet eylesin dersin devam edersin. Sizde öyle yapmışsınız. Ben kendi aynı evin içinde yaşadığım babam için ölürse gram ağlamam diyorum. Bakmadı çünkü. İçti, karı kız ayakları vardı filan yani bu adam için niye üzüleyim ki Sizde oturun anlatın eşinize konuşmadığınız için üzülüyor içinize atıyorsunuz sanıyordur.

Senin o baban varya melek melek allah uzun ömür versin başınızdan eksik etmesin. ❤

Senin eski konuna da yazmıştım. Gitmediğin ve kendini riske atmadığın için tebrik ederim seni. Klişe ama o dölü vermek veya 9 ay karında taşımakla anne baba olunmuyor. Nerdeydi şimdiye kadar? Baba mi da gidesin. Bırak ya kimseyi dinleme hatta keyfine bak. Değil yas tutmak gözünden yaş bile gelmesin. Senin bir baban var oda şuan yanında. Diğeri de hesabını allaha versin. Affetmek zorunda da değilsin. Kafani meşgul etmesine dahi izin verme hiç değmiyor çünkü.

Bence normal olan siz garip olan çevrenizdekiler. bazı insanlar laftan sözden anlamıyor. Sorsan senin iyiliğini istiyorlar ama ısrarları yok yok öyle değil böyledir takıntıları insanı tüketiyor ya.

İnsanlar her şeyi türk filmine bağlamayı seviyor başka bir şey değil bence sıkmayın canınızı

Herhangi bir şey hissetmemeniz normal. Sizin için tanımadığınız biri sonuçta ben olsan bende etkilenmezdim diye düşünüyorum. Babalık görmemişsiniz, babalık sadece dünyaya gelmemize sebep olacak iki faktörden biri. Asıl bundan sonrası için annelik veya babalık görevleri başlıyor. Siz hiçbir şey görmemişsiniz nasıl üzülüp etkilenebilirsiniz ki.

Böyle seyler yaşayıpta susan okadar cok kadın ve çocuk varki. Müge anlının bazen programina bakıyorumda bir olayı incelerken o kişilerin geçmişi pandoranın kutusu gibi açılıyor. insan dinlerken sinir oluyor. Yaşamayana konuşmak kolay. Bağirsaydin polise gitseydin vs. vs. ama en azından kendi jenerasyonumun yaşadigi dönemler icin konuşmak gerekirse. Eskiden mağdur mağruriyetini dile getirmeye utanıyordu. 4 duvar arasinda yaşaniyordu tüm pislikler. Simdi bakıyorumda yeni nesil susmuyor. Şu forumda bile tanımadığımız insanlara derdimizi açıyoruz akıl alıyoruz, mutluluğumuzu, derdimizi paylaşıyoruz. Az şeymi bu. Susmak, susmak zorunda olmak kadar kötü ve yıpratıcı birşey yok insanoğlu için. ben mesela 10 gündür gereksiz bir drama içindeydim. insan bazen kendi akıl sağlığıni sorgulayabiliyor ama simdi benim gibi düşünenlerinde olduğunu bilmek içim rahatlattı.

annenizin yasadiklari coook uzucu... üzülmemekte o kadar haklisiniz ki... neye üzüleceksiniz ki... neye?

Özgürlük derken o mesajımda neden rahatsız oldunda beğenmedim attin onun cevabını bekliyorum gerekirse banlanayım ama bana cevap vereceksin sen babamla ne yasadım biliyor musunda yazdıgımı beğenmiyorsum her babayı ponçik sanmayın canımı sıkmayın

Çok teşekkür ederim evet normalde çok duygusal bir insanım. Bahçede ektiğim fidem kırılsa üzülürüm. Ama yıllardır biyolojik babam konusundaki tavrimi bilip inanmak istemiyorlar. Bugün eşimle konuştum eğer bu şekilde devam ederse/ederlerse onu bir uzmana götüreceğimi söyledim şok oldu. çünkü onlara göre ben anormalim. iyi niyet çerçevesindeki davranislariyla beni daha çok geriyorlar ve zarar veriyorlar. ve ister istemez öldüğü için değil geçmiş kötü günleri düşünüp üzülüyorum kinleniyorum Jumblante

Herkes de her moku biliyor zaten. Yeter ya, ne hissedeceğimize bizim adımıza başkaları karar vermese bari.

Cehennemlik olmuştur umarım ne berbat bir insan bu böyle. Nesine üzülcekmişsiniz, akarabalar bu konuşanlar kuşbeyinli afedersiniz.

Sırf biyolojik babanız olduğu için üzülmek zorunda değilsiniz. Babalık görmemişsiniz zaten, herhangi bir duygu paylaşımınız vs. olmamış. İnsanımız dram sever, takmayın kafanıza.

Hayır sizin yaptığınız normal. Biz gereksiz derece de duygusal bir milletiz genel olarak. Hayatınızda bir yeri yokmuş. Yani sırf biyolojik baba niye sevilsin ki? Mantıksız bir kere.

Ne mutlu sizeki böyle bir babanız varmiş. Allah rahmet eylesin. Ama ne yapayım. boğazimdan bir dilim ekmeği gecmemiş, annemi kendi annesiyle bir olup kaburgalarina vura vura sokağa atmiş bir adamdan helallik mi istiyim. Annem ayaginda terliksiz, cebinde bir kuruşsuz, kucağında ben, karnındada yaşadiklarindan dolayı ölmüş çürümüş bir bebekle 38kg olarak kaçmış. günlerce hastanede yatmış zehirlendiğinden. Ben doğduğum gün annemi hastaneye fırlatip gitmisler. Annem kimsesiz gibi doğum yapmış. Kiyafet bile almamişlar bez parçasına sarılmışım. Hastaneyi arayıpta kız olduğumu duyduklarında almaya gelmemişler. Beni sırf kız oldum diye nüfusuna almak istememiş. Çünkü nüfusa ilk çocuk erkek olmalıymis.. Benim kimliğim 7 yaşında mahkeme karariyla çıkmış. Böyle bir adamın ruhu bana ne verebilir ne dua edebilir ki. Onun 37 yıl benden af dileme şansi vardı kullanmadi

Suç biz de bibi. Daha doğmadan cici mi cici iyi mi iyi baba seçmediğimiz için

Kimsenin kriterlerine gore yasamak zorunda değilim beğenmiyorsa goz ardi eder bu ne simdi napalim bende begenmiyorum küfür mu edeyim Eklentiler Screenshot_20210531-141514_Samsung Internet. jpg 73,1 KB · Görüntüleme: 14

Üzülmemeniz normal bence, biyolojik babanız olabilir ama sizin için yabancıdan farkı yok.

Bende öz babamla büyümedim benide uvey babam kucuklukten beri büyütüyor bana gorede kendi babamin emegi yok uzerimde annem bize hamileyken yurt dışına çalışmaya gitmis onu ilk gördüğümde 10 yaşındaydım snra evlendi fln bugün ölse üzülmem o derece seni çok iyi anlıyorum böyle hissetmen çok normal

Offf içimi yaktın içimi. Allah sana güzel kapılar açsın her daim.

Bizde anne baba kardeşler için kalıplaşmış bir düşünce var, hiç anneliğini babalığını görmediğiniz, ebeveynliği biyolojik bir bağdan ibaret olan insanlar için dahi ne olursa olsun babadır, et tırnaktan ayrılmaz, evlatlar affetmelidir vs denir. Affetmek zorunda değilsiniz, üzülmek zorunda da değilsiniz, çevrenizdekiler eşiniz de dahil bu kalıplaşmış düşünce yüzünden üzüldüğünüzü düşünüyordur, aslında bizde dünyaya getiren mi büyüten mi diye bir soru kalıbı da vardır, büyüten elbette.

Benimde icim bombos. Dün esimin teyzesi bahcemize geldi başınsağolsun dedi. Sağol demek bile gelmedi içimden. Cünku benimsedigim bir cenaze yok ki. Esime korona sonrası babasina götür böyle olmaz dedi. Sanki ben patates çuvalıyım istesem kendim gidemiyeceğim. Eşimde istemiyor eğer isterse götürürüm dedi. Kadın başladı kan çekermiş vs. Neyse çok bunaldım ağlamaya başladım. Kadın hala eşime bırak bırak ağlasın içini boşaltsın diyor.

paylaşımın yokmuş ki Ha baban ha dışardaki bir adam BOşver takma kimseyi

Şu evladını terkedenlerin evlat parasını kazanınca ortaya çıkması tam bir klasik. Tabi hemen paralar istenir, borç değil tabi, hiç baba dan para istenir mi? Borç diye verilse bile ödenmez. Siz reddedince kıymet bilmeyen evlat denir ve gecenin karanlığında ortadan kaybolur. Oturup bir de bu numaranın işe yaramasını beklemeleri... ne diyelim artık. Banlanmayayım, susuyorum.

Normal. Nasıl ki tanımadığımız biri öldüğünde, Allah rahmet eylesin, deyip geçiyoruz siz de öyle yapmışsınız. Zaten tanımıyorsunuz. Çevreniz güçlü görünmek için öyle yaptığınızı düşünebilir cünkü sizinle birebir aynı sorunu yaşamadılar.

Kendimi sizin yerinize koyuyorum ben de varlığını hissettirmeyen bir babanın yokluğuna da üzülmezdim şahsen ama sanki yaşattığı olumsuzluklar yıllarca hissettirdiği boşluk, sanki tekrar gün yüzüne çıkar nefretim büyür ve huzursuz ederdi, bu durum da. Acaba insanların affet dediği bu mu?Tabi siz bu huzursuzluğu hissediyorsanız.

diğer babanız ne güzel bir babalık yapmış ki sorumsuz biyolojik babanızı aramanıza gerek kalmamış. bencede gerçek baba sizi büyüten. doğal olarak biyolojik babanın ölümüne uzaktan komşunun ölümü gibi sizi etkilemiyor.

Anlayamıyorlar, en yakınından darbe üstüne darbe yiyip hissizleşmek nasıl birşey bilmedikleri için. Anlaşılmayı bekleme, kendinden şüpheye de düşme. Seni senden iyi mi bilecekler?

Çok sevindim senin adına da oğlun adına da. Ben de izledim bugün kek yapmalarını beraber konuşmalarını şakalaşmalarını kızımın içten babiş deyişini. Kendi adıma hiç üzülmedim zira öyle duygularım hiç olmadı. İnsan bilmediği bir şeyi neden özlesin ki. Tek ebeveynli ailelerde mutlu çok gördüm ebeveynleri ayrılmamış ama evleri cehennemden farksız çocuklarda gördüm. Önemli olan mutluluk huzur güven. Nasıl olduğunun şekilciliğin bir önemi yok

Kimseyi memnun edemezsin üzülmek zorunda da değilsin. Sende bir problem yok kuzum kafana takma insanların dediklerini

aman millet olarak çok severiz her konuya maydanoz olmayı... her doğuran yada doğurtan ana baba olamıyor bunu anlamadık gitti... boş verin hiç kafanızı yormayın

Üzülmek zorunda değilsin, ben olsam benimde umrumda olmazdı. Kimseyi takma ama onun sana yaptıklarını düşünüp kinlenme, kendi kendini doldurma bu sadece seni üzer.

Yüzünü görmediğiniz biri için neden üzülesiniz ki? En fazla potansiyel bir ilişki için üzülebilir bir insan, ortak anınız yok ki? Kanı çeker diyen kişi sağlam saçmalamış kusura bakmasın. Anne baba forumlarına bakın millet yavrum iyi büyüsün diye çırpınıyor, bir çocuk kolay yetişmiyor. Zaten üvey babanıza duyduğunuz sevgi de bunun kanıtı, bir çocuğun sevgisini haketmek kolay değil, bir zahmet emek verilecek.

Çooook babam birkere kırmadı biz dünya işlerine dalıp of desekte kırılmadı kızmadı bir taraftarda kizsaydi keske daha az perisan olurdum diyorum pembecanta EN KARİZMATİK

Deşmek gibi olmasın ama babanızın annesi size hiç ulaşmaya falan çalıştı mi?

Evet 1 sefer aradı baban hasta diye. Engelledim sonradan aramasın diye. Bissunicole

Instagramda nihan kayanın yazilari var. 20. Aralik.2020 tarihli yazisini bulup okumanizi oneririm. Sizi darlayanlarada okutun.

Üzülmemeniz tabi doğal. Sonuçta zaman geçirmediyiniz insan. Ama size ne yapsa da sadece varliğinizi borçlu olduğunuz için ziyaret edersiniz ileride InsaAllah. Baba gibi gormesenizde sizin dunyaya gelmenize neden olan bir insana karsi umursamazlik yapmayin bence

Babanızla olan durumunuzu biliyorum, hatırlıyorum konunuzu. Sizin durumunuzda olan biri için bu hisler çok normal. Kör ölünce badem gözlü olmuyor her seferinde.

Çok normal sizin böyle düşünmeniz ve hissetmeniz. Aranızda bağ yok

Zaten annesi anne gibi anne olsa biz bunlari yaşamazdık. 2. eşinede neler yapmis kadın intahar etmiş. Ama Allah okadar büyükki 4 tane daha kızı olmuş. Erkek çocuk diye diye ölüp gitti. Yinede o kızlar bakti

Hani türk filmlerinde görünce kan çekiyorya öyle bir davranis bekliyor insanlar. Ya da müge anli da yıllar sonra koşup sarılıyorlarya hayatı böyle görüp bendende bunu bekliyorlar. Oyüzdende anormal olduğumu düsünüyorlar.

Bende normal o konunuza da yazmıştım aynı durumdayım biyolojik babam öldü deseler komşudan cenaze çıkınca ne kadar üzülürsem o kadar işte hatta komşuya daha fazla üzülürüm çünkü görmedim hiç bir duygu bağım yok psikolojim de sapasağlam kanıtlı raporlu takmayın insanları kan çekermiş bilmem ne kan bağına da inanmam ben sizde öyle yapın kan bağım olmayan iki pırlanta gibi insan olanlardan çok daha iyi baktı bana tırnakları zarar görse koşarak giderim öyle söyleyeyim

Bizim insanımız dramı pek sever, hayatınızda olmayan bir adam için üzülmemeniz o kadar normal ki, insan tanımadığı biri için üzülse tuhaf olmaz mı zaten

Ayni duruma bende maruz kaldim, cidden can sıkıcı bi durum. Sanki üzülmek zorundayız, kan cekermis et mis tirnakmis. Bir tek biz cocuklarin mi eti tirnagi oluyor babalarin eti tirnagi degilmiydik biz. Ben en son cok agir bir dille bunu ima edenede hakaret boyutuna varacak sekilde konusunca inandilar uzulmedigime

Evet büyüten, emek veren, sıkıntılarında, hastalığında, sevincinde yanında olan. Kan bağı olmayan kişiyi gerçekten sevemezsin, kan bağı varsa her şey olur gözüyle bakılıyor.

Mrb. K. K güzel bayanları eski konularımi bilen arkadaşlar vardır. Ben biyolojik babami görmeden büyüdüm. üstümde zerre emeği yok. Annemle çok zor günlerimiz oldu. Beni annemin 2. evliliğindeki babam büyüttü, okuttu, evlendirdi. Bundan bir süre önce baban hasta helalleş diye beni aradılar. Gitmedim telefonlarıni engelledim. Geçenlerde esimin numarasını bulup aramıslar babasi öldü diye. Benim riskli bir hamileliğim var oyüzden eşim 2 gün kıvranmış söylesemmi söylemesemmi diye. Neyse annem söyledi ve hiç etkilenmedim. Konuya gelirsek o günden beri hıçkırsam babası öldü içine atıyor muamelesi görüyorum. Etkilenmediğimi üzülmediğimi söylüyorum ama inanmıyorlar. geçenlerde arka bacaklari olmayan bir köpeğin protez bacakla yürüdüğünü izledik, ben duygulandim ağladım. eşimde istersen babanın mezarina götüreyim demeye başladı. Ama gerçekten içimde hiçbir duygu yokkkk. Pandemi var ve hamileyim ve en önemlisi o adam benim kendimi ve bebeğimi riske atacak kadar değerli değil niye 6 saat yol gideyim. Kimse üzülmediğimi kabullenmiyor. Yok içinde barış içinde affet. Yok kan çekermiş yok bilmem ne. Ya mecburmuyum affetmeye. kendi kendimden şüphelenmeye başladım. Sizce bu hissettiklerim daha doğrusu hissetmediklerim normal mi?

Teşekkür ederim cnm. Bnmde 2 çocuğum var. Ön teker nereye arka tekerde oraya gidermiş. Evliliğimde hüsranla bitti. 2 çocuğun tam ergenlik dönemine denk geldi. Onlarda yıprandı. Yuvam darmadağın oldu. Anlıycağın bu hayatta bir yuvam olmadı. Ama hep hayalim kimsesiz birini korumak. Geçenlerde arsştrdım koruyucu aile ve evlatlık edinmenin şartlarını. Kuzenimlede konuştum. Bir şey eksik hayatımda mutlu değilim. Bir iylk bir amaç lazım. Ama bni mutlu edecek bir amaç. Bir çocuğu korumak gibi. Şu anda çocuklarımla ilgili büyük sıkıntılarım var onları çözüp bu isteğimi yerine gtrmk istyrm.

Sizi çok iyi anlıyorum. Kan falan da çekmiyor, saçmalamışkar. Sizi sadece sizin gibi babasından hayır görmeyenler anlar. Onların anlamaması normal

Önceki konunu ve babanla olanlari bilmiyorum belli ki iyi şeyler olmamış O yüzden hiç olmayan baba icin üzülme yada kim ne derse desin duyma

Kan bağının dünyaya getirdiğiniz çocuğu seviyorsanız, emek veriyorsanız bir değeri olur. Ne anneler var çocuklarını diri diri çöpe atıyor, ne babalar var çocuklarını taciz ediyor ya da öldürüyor. Ne kadın ve erkekler de var ki baktıkları çocukla kan bağı yokken çocuğun tırnağı kırılsa kahroluyor. Sevmek emek vermek için illa kan bağına gerek yok, TRT belgesel'de muhteşem bir yabancı belgesel var, Meleklerin Koruyucusu, herkesin izlemesini tavsiye ederim, annesi babası ölmüş veya aileleri tarafından terk edilmiş zihinsel veya fiziksel engelli çocuklara bakan koruyucu babalar, anneleri anlatıyor, bir adam ki Allah onu cennetiyle mükafatlandırsın, biyolojik babası olmadığı çocuklara bakmış, doktorların 10 gün yaşamaz dediği çocukları yaşatmak için kendi hayatından vazgeçmiş, şimdi bu adam mı gerçek baba yoksa çocuğuna bir gün dahi babalık yapmamış biyolojik baba mı? Biz kültürümüz gereği anne babalığı çok fazla kutsallaştırılıyoruz, doğmamış çocuğunu terk eden anne baba kutsal mutsal değil, ne evladı tarafından sevilmeyi ne affedilmeyi hak etmiyorlar.

insanlar sevdiği kişi ölse bile ardından ağlamayabilir. ben de böyle durumlarda tepkisizim. birileriyle vedalaşırken acı çekmemi falan ya da görüşmeyince özlem duymamı bekliyorlar tam tersine hayat böyle dramalarla çekilmiyor. zaten hamilesiniz hormonlar tavan bir de ağıt mı yakmanızı istiyor bu millet çok komik

Bende uzulurmuyum bilmiyorum hatta can guvenligim artti diye rahatlayabilirim. Herhangi bir kinim yok en son mahkeme kayitlarina ve polise gerekenleri anlatmis tutanaklara gecirmistim. Normal olan sizsiniz bu kin nefret duymayi gerektirmiyor emek yoksa sevgide yok.

Bence gayet normal o baba değil ki sizin için ben de olsam bırakıp giden arayıp sormayan üzerinde emeği olmayan babaya üzülmem

Bu sebeple, aranızda duygusal bir paylaşım, bağlılık oluşmadığı için çok normal bence durumunuz. Kendinize yüklenmeyin. Gayet normal hisleriniz. Etrafınızdakilerin üzülmeniz gerekiyor gibi davranmasını da anlayabiliyorum. Bazı insanlar çok duygusal oluyor. Benim de babasını hiç görmeyen ama vefat ettiğinde çok üzülen bir arkadaşım vardı. Ama o babasına değil, yaşayamadıklarına üzüldüğünü söylemişti. Ama sizin annenizin ikinci evliliğindeki babam dediğiniz kişi, sizi büyütüp okutup evlendirdiği için o arkadaşım gibi eksik hissetmediniz muhtemelen. Ne güzel bir insanmış o babanız :) Ayrıca bebeğinizi sağ salim kucağınıza alırsınız, hep güzel günleriniz olur inşallah

Sağolun. Haklısınız belkide biz baba kelimesinin içini doldurduğu için öyle düşünüyoruz ama bi avuç toprak sonrası geriye bisey kalmıyor

Bir çocuğun sorumluluğu ağır neden baksın bu tip adamlar çocuğuna bir çorap almazlar ama elin kadına ev tapularlar. yok saymalı bu tür adamları baba demiyorum bakın adamları. Baba kelimesini haketmek lazım önce

Herkes anne baba olamıyor ne yazıkki.