Ben de verdim :) pekiştirmek için de konu açtım

Merhabalar herkese, şimdi size kendimi bildim bileli yaşadığım bir sorundan bahsedeceğim.. Ben çok vicdanlı bir insanım. Hani az çok herkes öyledir ama bende biraz fazla var bu özellikle de sevdiğim insanlara. Ama son zamanlarda beni rahatsız edecek boyutta arttı bu ve kendimi değersiz bir keriz gibi hissediyorum. Hemen örneklere geçeyim. Öncelikle kardeşimle pek anlaşamam çok sorunludur beni sinirlendirir sürekli ama annemler onun yerine bana sus tamam hadi boşver falan der Onun yaptığı en ufak şeyle övünürler sıra bana gelince en ufak yanlışım gözlerine batar ve bu yüzden birçok şeyden uzak durdum hayatımı kısıtladım hep. Arkadaşlarım arasında arabulucu gibi bişey oldum. Herkesi alttan alan, kavga edenlere birbirlerini övüp duran sürekli gerginliği yumuşatmak için uğraşan.. Sadece bir iki kez çok sinirliyken ve arkadaşımlarıma tepki verdim bağırmadım bile sert konuştum. Yakıştırılmadı, yadırgandı, bunun yanlış oldupu söylendi. Haklı olduğum konudan neler neler bulundu ve en son gerçekten suçlu olduğuma inandım! İstediğim bişey yapmak vardır ve bi arkaaşım o gün sinirlidir ya da o şey biraz zor gerçekleşecektir tamam yaomayalım derim hemen vazgeçerim. Ama insanlar öyle değil.. Bir şeyden rahatsızsam söyleyemiyorum söylemek istediğim ''lütfen bir daha ki sefere sen yap'' iken söylediğim ''yok canım ne önemi var''. Söylemek istediğim ''bu düşüncesizliklerden bıktım artık ben neden unutmuyorum?'' iken söylediğim ''insanlık hali yapacak bişey yok'' söylemek istediğim ''evet ben bunları yaparken sen şunları yap'' iken söylediğim ''yok ben hallederim saçmalama'' yani bu tepkiler bende otomatikleşmiş artık. Söyledikten sınra farkediyorum. Arkadaşlarım bana o kadar çok ayıp etti ki bu zamana kadar benim ödüm kopuyor birilerine yanlış yapmaktan. Borçlarıma çok dikkat ederim mesela, masada hesap ödenirken fazla fazla veririm az verdi demesinler diye. Birine söz verdiysem onu kesinlikle yaparım. Ortaya öylesine attığım bi lafı bile yaparım. Biri zor durumdaysa benim sınavım dahi olsa vakit ayırıyorum mesela tüm gün. Ama aynı şeyleri kendime layık göremem bana iyilik yapılmaya kalktıklarında o kadar mahçup olurum ki hayır hayır diye istemem. Yapmazlar sonra. O kadar korkuyorum ki yanlış tanınmaktan, cimri, fesat, sinsi, çıkarcı görünmekten. Kimse beni öyle bilmesin diye tam tersini yapıyorum ama artık çok yoruldum. Maskelerle yaşıyorum. Biri bi olay anlattığında artık kendimmiş gibi tepki veremiyorum. Olmak istediğim gibi olmadığım için kendimden nefret ediyorum. İnsanlar tarafından hafife alınıyorum. En basiti ; whatsapp gruplarında bile benim yazdığım şeyler daha az kaale alınıyor. Bişeylere sinirlendiğimi söylememe rağmen ciddiye alınmıyorum. Rahatsız olduğum şeyleri tekrar tekrar söylemek zorunda kalıyorum. Ve söylerken inanın ben utanıyorum. Çünkü yumuşak yüzlüyüm lanet olsun ki! Off yazarken bile içim şişti. O kadar çok emek verdim o kadar çok azını aldım ki. Biliyorum değişim aniden olmaz. Ama artık çok yoruldum ve böyle çok mutsuzum. Sizce nasıl başlamalıyım değişime?

ben de çok kazık yedim ama o büyük değişim olmuyor bi türlü. sevdiğim insanlara kıyamıyorum aptal gibi. N

düşmanın varmı demişler, iyilik yapmadımki düşmanım olsun demiş... kimseye hak ettiğinden fazla davranmıyorum... gerektiğinde hayır demeyi biliyorum, kimse beni iyi bilsin diye özel bir kaygım yok. Seven; olduğum gibi sever, sevmeyende sevmez, hiç sorun değil... Ben nasıl başkalarını olduğu gibi kabul ediyorsam, onlarda beni öyle kabul etsin.. kimseye iylik yapmak için koşturmuyorum, denk gelirse yaparım, gelmezsede kendimi parçalamam.. Aşırı samimi olduğum kimsede yok, olmakta istemem... Aşırı fedakarlık yapsaydımda, karşılığını beklemezdim.

bende oyleyım ama sanırım artık yavaşta olsa yontuyorum kendımı. onlar kımkı dıyorum şimdilerde ve evet zorlarına gıdıyor artık cevabı yapıştırınca. enayılğimize alışmışlar çünkü. son izci

Haklısınız ama bunlar niyetinden şüphe etmediğim kötü günde yanımda olan iyi insanlar. Sadece bilirsiniz işte ben onlar için kolay olmaya başladım alıştırdığım için, sadece onlarla olan ilişkime çeki düzen vermek istiyorum.

Niye kendinizi bu kadar yoruyorsunuz degermiki o zaman maskelerinizi çıkartın oldugunuz gibi davranın kimse o beni kırmadı incitmedi demez kirmizigitar

kesinlikle öyle ve yeni insanlarla tanışmak istemiyorum hep aynı şeyi yaşıyorum diye..

Aynen canim ilerde bi de seni alingam yaparlar nedense herseye susan tamam diyenleri bi gün sesi cikinca alingan diye etiket yapistiriyolar

bir şeye müdehale etmeyince sinsi gibi hissediyorum. ve onlar kavgayı unutuyor ama ben hatırlayıp geriliyorum kafama takuıyorum sürekli. aynı ortamda olduğumuz için sürekli.. N

Ne zaman ki insanlar için değil de kendiniz için yaşarsanız o zaman geçer Bunu bu kadar net söylememin sebebi birçoğunu benim de yapmam Kırıldığımı bile belli edemeyen bir insandım sırf karşımdaki üzülmesin diye İnsanlara değer vermekten onları hoşnut edeceğim diye uğraşmaktan kendimi hiçe saymışım. Herkesin anında hanında oldum ama yeri geldi çok ihtiyacım olduğu zaman yanımda olmasını istediğim arkadaşlarım olmadı. Ne oldu bilmiyorum ama sonra değiştim kimseye minnet etmedim ve gerçekten dostluğuna inandığım birkaç kişi var az ve öz olsun dedim

Baktım karşıdaki beni zaten sevmiyor sadece kullanmaya calışıyor.. ilk önce hayir demeyi ögrenin.. siz kötü olmayim derken sizi gorenler zavalli diyorlar size.. hangisi ezik olmakmi yoksa ezilmeyen olmakmi? Guclu olanın yaninda dururlar gucsuzlerin degil unutma... seni kullananla işin olmasin.. yalnizlik daha guzel

İnsanlar size kötü davrandıkça aman yanlış anlamasınlar kafasında aşırı empati yapınca bu bir kısır döngü oluyor. Sizi suistimal edenlere dur demesini bilmelisiniz. Bencil olun demiyorum ama insanlara belli limitler koyun onların geçince dur bakalım diyebilmeniz lazım. Son düzenleyen: Moderatör: 11 Eylül 2018

Dediklerinin cogunu bende yaoiyorum ne yazikki... o kadar isterdim ki kizdigimi pat diye soylemeyi kizdigim insana!

Mesela biri yanımda yemek yapamadım bugün hastaydı m desin ben hemen yemek yapip vermezsem kendimi değişik hissediyorum. yanimda bisey konusulsun bende var verim ben yaparim. cok benziyoruz ama ben bu güne kadar hep yiprandim canim bundan sonraki hayatimda yapmamaya soz verdim bakalim sozumde durabilecekmiyim

Başkaları için değil, kendin için yaşamayı öğrendiğin zaman mutlu olursun!

Herseye mudehale etme seyirci ol Zorunlu iyi olma Prensipli ve kendin ol. Sevilmemekten yanlis anlasilmaktan korkma herkes işine geleni anlar zaten.

benim iyi arkadaşlarım da alıştılar bu duruma en çok o koyuyor zaten N

Konu basligina ithafen yok yok en buyuk enayi benim..

Iyide siz susuyorsunuz diye seviyorlar.. birde hayir demeyi deneyin.. yardima cagirin, tersleyin bakalim ne olacak.. kaptanin ustaligi sakin sularda belli olmaz

Vallah insanlar o kadar cok nankörlük yaptı ki otomatik olarak hepsini hayatımdan çıkardım. Kaliteli yalnızlık kalitesiz ilişkilerden daha iyidir her zaman. Iyi arkadaslarinizi ayirin. Gerisine merhaba mi merhaba

Bukadar olumlu olup alttan alma. Neyapan yapsın. İnsanların yaşam koçu olmayı birak, sadece yipranirsin başka birşey değil. İnan bana açık olup gerektiğinde sozunü sakinmazsan daha çok kıymetin bilinir.

Biraz rahat olmayı takmamayı ögrenmen lazım buda malesef yapı meselesi ve kolay kolay değişmiyor

Eski ben, kazık yedikçe akıllandım, çoğu kişiyi sildim hayatımdan, yeni girenlere de öyle çok tolerans göstermiyorum, bunu ilk baştan bildikleri için de kendileri seçiyor kalmayı ya da gitmeyi. Çok sevdiğim bir söz var, her gün aklımdan geçer; "Bıyık büküle büküle kaytan, insan s... le s... le şeytan olur! "

evet fazla empati yapıyorum. ve inanır mısınız bi kez bile bu inceliklerim övülmüş değil

Ozaman daima sen üzüleceksin. Yapicak birşey yok.

dişinizi çıkarmayı nasıl başardınız? N

Aynı ben canim. bu yüzden çok yiprandim böyle olmaktan vazgecmek lazim çünkü kimse degmiyor malesef

Siz nasıl aştınız peki N

olduğum gibi olursam sevilmez çekilmez bir insan olurmuşum gibi geliyo hep galiba

ya aslında bazı konulrda yapıyorum. ama sınırlarım o kadar garip karşılanıyor ki kendimi kötü hissediyorum. gereksiz şeyler yüzünden onlara hayır diyomuşum gibi. önce hayır dediğime sonra evet dediğim çok oldu kırmamak adına. o yüzden kendimi tanıyamıyorum ben kimim.

Bunu düşünmemiştim haklısınız

Bu insanlar beni seviyor. İlişkimi kestiğim insanlar peşimden hep çok koşmuştur hep iyi konuşmuşlardır arkamdan. ben de onları seviyorum ama bana eskisi gibi rahat olmasınlar istiyorum saygı duysunlar istiyorum.

Psikologa git ona anlat daha iyi yol gösterir. nebf inci tanem biricik

birileirni mutlu etmek için yaşamayın, kendiniz için yaşayın. yoksa sonuçlarını görüyosunuz. deveyi diken, insanı. .. neyse :)

Onların sana kıydığını düşünüyorsun ama. Hayatının bir kısmında onlara muhtaç mısın? Evet sosyal canlılarız, etrafımızda insanlar olmalı ama bu ömür 1 kez yaşanıyor, etrafına senin üzerinden ego tatmini yapacak kişileri doldurman senden götürür. Ha, bundan hiç şikayet etmiyor olsaydın durum başka olurdu, ama buradasın ve şikayet ediyorsun. O zaman şikayeti yaratan şeyden / kişilerden bir şekilde kurtul. Kendini kullandırma derim . push ; O

Ins canim yasanilanlar olgunlastiriyir insani kimse kendimizden degerli degil

Emek verdiğiniz insanları özenle secin. Sorun. Sizde degil, digerlerinde. Sadece suna dikkat edin: Fazla empati gösteren insanlar kolayca başkalar tarafından kullanılabilir, heleki ilişkilerde

Yok estağfurullah benim benim :)

bi süre sonra görev gibi oluyor iyilik de.. H honey bunch Guru Anneler

İster sevsinler ister sevmesinler bırakın kendinizi yormayı inaninki kimse böyle ince düşünmüyo senin kırmadıkların paramparça ediyo seni tecrübeye sabit yıllar geçince bunların hepsi hastalık olarak döner size ve iyi insanları bile çekemez hale gelirsiniz

Bende eskiden böyleydim... bende yari yarıya gecti... o kişiler sen bunlari yapsanda yapmasanda seni sevmez... arkandan iyi mi konuşuyorlar sanıyorsun? Iyi niyetini kullaniyorlar... sana tavsiyem kendi istediklerini yap başkalarininkini degil... ben isirani bende isirmaya basladim rezil ediyorum... bazi yerlerde hala sussamda yakında onu da aşacagim.. kimse seni umursamiyor. Ignele geç

Öyle oluyor zaten. Siz herkese koşarsıniz, dostluğunuzu ve sevginizi eksik etmezsiniz ama ilk arkadan vurulan siz olursunuz. Iyi bilirim çünkü ayni empati hastalığı bendese vardi zamaninda. Artik yok

umarım o sürece katlanabilirim. çünkü apartta kalıyoruz birlikte. N