ne yazıkkı ben cok sahıt oldum, tartısmalarına, babamın anneme vurmasına bıle, o tokadı hıc bır zaman unutmam. annem aglardı bende anneme sarılıp aglardım ve anneme ben buyuyunce bana tokat atmayan bırıyle evlenecem derdım, babam ve annem 25 senedır evlıler babam sımdıye kadar bı tokat attı anneme, ama ben asla unutmadım unutmamda, cok sukur sımdıye kadar da olmadı,4 senelık evlıyım kocam bana bır el kaldırmıs degıl, annemlere her gıttıgımde olanlar bugun olmus gıbı canlanır gozumde, hala kırgınlıgım vardır babama, emın olun kı cocuklarımız sahıt oldugu zaman hıc bırzaman unutmayacaklar gorduklerını veya dyduklarını. ben ne o bagrısmaları unuttum nede o tokadı.:çok üzgünüm:

ben 24 yaşımda evlendim ve hayatımda hiç annemle babamın kavgasına, yüksek sesle tartışmasına, kapıların çarpılmasına filan asla tanık olmadım, yani hiçmi kavga etmediler tartışmadılar olmazmı tabiki olmuştur ama asla bizim yanımızda yapılmadı bu iş ve bize hiç sezdirmediler. ve ben şimdi düşünüyorumda çok doğru birşey bence kesinlikle bende kendi çocuklarımı tartışmaya kavgaya tanık etmeyeceğim. Kus-Yuvasi SANA MUHTACIM

Bütün çocukluğum, gençliğim ve sonrası ve daha halen onların kavgalarına şahit olmuş ve olan birisi olarak evlilik hayatım boyunca, evliliğim kötüye giderken ve boşanma esnasında ve ayrıldıktan sonra dahi şu ana kadar kızımın buna şahit olmaması için elimden ne geliyorsa yaptım, yapacağım da. Anne-baba kavgası "kim haklı kim haksız" ikileminde bırakması bir yana, insanlara olan güveni, karakter yapısı, arkadaş ve eş seçimine kadar etkiliyor insanı. Kendimden biliyorum. DUYGUCIKMAZI maskeli balo ve shte

Ben bir kez olsun annemin ve babamin benim yanimda kavga ettiklerini bilmem... ama eger tersi olmus olsaydi bilmiyorum nasil etkilerdi beni, kesin fena etkilerdi, cünkü ben cok duygusalimdir :ecrin_bebek: O nedenle bende kizimizin yaninda kavga etmemeye gayret gösteriyorum, zaten azucuk esimle tartismaya kalksak, kizimiz hemen arayi düzeltir, susun artik felan der, yani kavga bile edemiyoruz söyle agiz tadiyla dermisim... hihoyyyt

unutulmuyor unutulmazda MonaPisa

anne babaların, çocuklarının yanında tartışmalarına, hele hele şiddet uygulamalarına aşırı derece de karşıyım... o çocuğun bilinçaltına nasıl yerleşiyor, bunu hiçkimse bilemez... ama o çcuk büyüdüğünde, işte o bilinçaltındakiler suüstüne çıkıyor ve neden diye dövünüyoruz... o çocukları üzmeye, ağlatmaya, bir taraf seçmesini beklemeye, kimsenin hakkı olmadığını düşünüyorum... çocuk bu durumda, ya anneden ya da babadan nefret ediyor, bir de bu tartışmalar sürekli oluyorsa, işte evden kaçan çocukların neden kaçtığını, ya da dışarıdan duydukları sevgi sözlerine kapılıp g, den genç kızları, anne babayı cezalandırmak isteyip, kendi canına zarar veren çocukları vs.. biz büyükler olarak, başımızı ellerimizin arasına alıp düşünmemiz gerekiyor... kendi egolarımızı tatmin etmek uğruna, çocuklarımıza yaşattığımız bu psikolojinin telafisi var mı bilemiyorum, ama umarım hiçbirşey için geç sayılmaz sanıyorum... yani hatanın neresinden dönülürse kardır, çünkü çocuklar fotoğraf makinesi gibi, ne görürse çeker, ne duysa yazar kafasına... belki uzun oldu ama inanın duygularımın bir parçasını yansıtmaya çalıştım size... ben bir anne olarak, kızımın yanında tartışmamaya çok özen gösteririm... sevgiler... ikiz_lerim DOĞUKAN &

ben annemin babamın birçok kavgasına tanık oldum... anatılamayacak kadar kötü etkiliyor çocugu... o yüzdende şimdi kızımın yanında kavga değil tartışmamaya bile özen gösteriyorum... MorAnka

malesef annemle babamın kavgasına çok tanık oldum babamdan öcü gibi korkardım çok otoriter bir adam olarak görürdüm... annemi ise zavallı kimsesiz savunmasız... beni etkiledi çok içine kapanık bir çocuk olarak yetiştim... evlendim malesef ki istemesekte oğlum pek çok kavgamıza tanık oluyor ama durum benimkinden farklı o babasından değilde benden korkuyor... etkilendiğini farkediyorum ağzımı açtığım gibi minik elleriyle ağzımı kapatmaya çalışıyor.. istemiyoruz her ikimizde böyle olsun ama malesef ki başaramıyoruz bunu.. . push ; DUYGUCIKMAZI maskeli balo ve shte

arkadaslar... aıle içerisinde mutlaka kavga yada tartışmalar oluyor... cocuklarınızın yanında olup olmamasına dıkkat edıyormusunuz...? bu kavgalar cocukların yanında yapılması ne derece dogru...? buna tanık olan cocuckların psıkolojı acaba ne olur..?. cocukların ılerkı evlılık hayatlarınada ornek olmaz mı...? annenın yada babanın tutumu... hele bırde şiddet varsa... ne kotu dımı... yada bu durum cocuklar arasında ıkılem yaratmazmı annem haklı yada babam haklı dıye..? icimdeki_sen 17.10.2014 miladim

kavgalar tabiki cocugun psikolojisini cok kötü etkiler... ama cogu anne babanin bu umrunda degil... gözünün önünde babasindan dayak yiyen annesini gören cocuklar ayni seyi evlendiklerinde eslerine yapiyorlar... ve bazen cocuk anne veya babasindan nefret edecek duruma geliyor... F

demekkı anne babalar.. davranıslarına dıkkat etmek zorundalar... hem cocukların.. gecektekı tutumları ıcın hemde anne babadan soguma olabılecegı ıcın... bazı davranısları.. cocuk kac yasına gelırse gelsın malesef iç dunyalarında bır yerlerde kalıyor... mehtap51

Ben annemlerin hiç kavgasına tanıl olmamıştım ne kadar iyi anlaşıyorlar diye çok mutlu olurdum. Büyüyünce öğrendim aslında problemler oluyormuş ama bize belli etmezlermiş. Allah çok şükür ciddi sorunlar yaşamadılar ama bu benim için çok önemliydi. Şimdi çocuklarımızın yanında kavga etmemeye, ses tonumuzu dozunda tutmaya çok dikkat ederiz. Çünkü bazen eşimle şakalaşırken bile kızım hemen aman anne kavga etmediniz değilmi? küsmediniz değilmi? diye sorup duruyordu bende çok merak ettim onun yanında böyle şeyler yaşamamıza rağmen neden bu kadar korktuğunu sordum. Meğer bez bebekte eşinden ayrılmış biri varmış çocukların kendi anneleri yokmuş yanlarında nişanlısıda o iki kardeşi sevmiyor babalarının yanında iyi davranıyormuş meğer öyle olmaktan korkuyormuş benim yavrum... B betican

ya ben hatırlıyorum annem-babam kavga ederlerdi, öyle çok sık olmasada olurdu yani şiddet felan asla olmazdı ama kavgaları olurdu bizde buna denk geldiğimiz oldu ama hiç etkilendiğimi hatırlamıyorum belki o anlık üzülmüşümdür yada korkmuşumdur ama piskolojimin alt üst olduğunu hatirlamiyorum açıkcası ileriki hayatımıda hiç etkilemedi ya ben çok saftım yada şimdiki çocuklar bi alem hemen piskolojileri bozuluyor