askından emınsen ve bır gun hata yaptıgını dusundüğünde bu benm hatam dıye uzulmeyeceksen, güçü biriysen vazgeçme sakın. senı cok iyi anlıyorum. anne ve babalar kendı tanıdıkları kendı bıldıklerı bırı ıle evlendırmek için didinip dururlar. ama öyle değil işte. sırf onlar tanıyor dıye bır omru ıstemedıgın erkekle devam ettıremezsın. bence vazgecme.

Bu güzel siteye üye olmadan önce de takip ederdim ve bir gün buraya aşk hikayemi ağlaya ağlaya yazacağım hiç aklıma gelmezdi.. Ben de imkansızlıklar içinde imkan yaratmaya çalıştığım aşk hikayemi kısa şekilde anlatacağım.. 18.01.2012.. Dizlerim titriyordu, imkanı yok oraya kadar gidemezdim. Yürümeyi yeni öğrenmiş bebek, insanın avuçlarında yüreği çarpan bir kuş gibi hissediyordum kendimi. Sanki dünyanın en uzun yoluydu. Sonunda gördüm! Sıkıca sarıldı. Yağan kar beni hiç üşütmüyordu. Saatlerce sustuk, kelimeler yetersizdi. Zaten gözler konuşurken, dil ne anlatabilirdi ki? Dil acizdi o anlarda.. " Hep babama, aileme itaatkar bir çocuk oldum. Liseyi bitirdiğimde, babam beni ticaretle ilgili bir bölüme yazdırmış. Babama hiç karşı gelmemiştim, yine gelmedim ve o bölüme gittim. Derslere bilerek çalışmıyor, bildiğim soruları bile yapmıyordum ki başaramadığımı anlasınlar diye. Ama okuldaki herkes babamın arkadaşıydı ve tüm derslerden geçirdiler. 2. dönem gizlice çalıştım ve para kazandım. Babama ilk defa karşı geldim o gün ve " ben İstanbul' a diş hekimliği okumaya gidiyorum " dedim. Beni yolcu etmedi ve hala benimle konuşmuyor. " O anlattıkça, hayranlığım arttı. Karda, soğukta, yağmurda koca bir kış sonra yaz geçirdik. Herşey mükemmel gidiyor, evlenmeyi düşünüyorduk. Ailemin tepkisini hiç düşünememiştim. Ben Türk, o Arap.. Babam öğrendi, öğrenmesi gerekti. Zor günler başladı. Babam engeller koydukça, biz birbirimize kenetlendik. Tehtitler başladı. Ben vazgeçmeyince sevgilimi tehtit etti. Ama o da benden vazgeçmedi. 25 yaşında diş hekimliği öğrencisi. Bir taraftan okuyor, bir taraftan çalışıyor. Evimizin tüm eşyalarını aldık. Kutu gibi, şirin bir ev kurduk kendimize.. Bu sırada babam yaptıklarına devam etti. Bir gün eve geldiğimde, beni tartaklayıp numarasını aldı. " Ölmeye geliyorsan gel " dedi ve sevgilim hemen yerini söyledi, hiç korkmadan. Babam bıçağı aldı gitti. Ben bu sırada sevgilimi arayıp, hemen karakola gidip yardım istemesini yoksa çok kötü şeyler olacağını anlattım ve sonunda gitmesi için ikna ettim. Bu sırada kardeşim, kuzenlerim arayı tehtitlere devam ettiler. Ona telefonu hep açık bırakmasını söyledim, böylelikle olanları dinleyebilecektim. Karakola gidip " sevgilimin babası gelecek, amacım şikayet değil, sadece sakinleşmesi için yardım edin " dedi. Babam elinde bıçakla hiç korkmadan karakolun önüne gitmiş. İçeri aldılar babamı. Babam onun olduğunu anlar anlamaz ortalık karıştı, bağrışma sesleri geldi. O yaşadığım korkuyu anlatmam imkansız. Babam yumruk atmış.. Ettiği küfürler hala kulaklarımda.. Babamın tüm bu yaptıklarına, söylediklerine rağmen sevgilim hep şunları söyledi " O bir kız babası belki bizim de kızımız olur, onu anlamaya çalışalım. Beni tanısa sevecek eminim. " O bunları söylerken ben utancımdan yerin dibine giriyordum. Çünkü akrabalarımdan öyle küfürler duydu ki.. Babam tanımaya çalışıp " vermiyorum çünkü şu huyunu beğenmedim " deseydi anlardım. Ama ırk farkı yüzünden bize neler yaşattı. " Ben biliyorum, olmaz bu evlilik yürümez " diyor. Allah' ımdan başka kim bilebilir ki? Bizim oralarda akraba evlilikleri vardır. Akrabasıyla evlenmeyen kıza " ay yazık acaba neyi vardı da bizim köyden alan olmadı? " gibi pis düşünceler vardır. Babamı ikna etmek için her yolu denedim. Sevgilim 6. ayın sonunda arayıp istemeye geleceğini söyleyecek ve asıl kıyamet o zaman kopacak. " Evlenseniz bile yaşatmam ikinizi de, seni lime lime doğrar köpeklere atarım yine de o adama vermem " diyor. Şimdi ben kaçsam, arkamdan " bir erkek için kaçtı " diyecekler. Ama durum böyle değil ki.. Benim hayatım, benim kararım, bırakın yanlışsa benim yanlışım olsun, babam demişti ben dinlememiştim der ve çekmem gereken dert varsa çekerim diyorum ama nafile! 2 dünya bir araya gelse vermez. Tüm akrabalarım bana düşman oldu. Allah' ın emriyle isteyecek, ne var bunda söyleyin bana.. Yemen' li bir kadın sevgilime " neden bir Arap değil de, bir Türk? " diye sordu. Sevgilim ona " yüreğime ateş nerede düştüyse, Vatanım orasıdır! " dedi.. Şimdi söyleyin bana, ben miyim haksız olan, yanlış davranan? Ben bu adama bu kadar aşıkken, sırf lanet olası ön yargılar, ırk vs. yüzünden vazmı geçeyim? ASLA! Bu aşk hikayemin ufacık bir kısmıydı. Yaşadığımızı bir biz, bir Allah bilir. Bu kadar zorluğa rağmen " iyi olan şeyler kolay alınmaz, sen de çok değerli olduğun için seni kolay alamam. Hem ileride çocuklarımıza anlatacağımız muhteşem bir aşk hikayemiz olacak " iyimserliğinde. Hani derler ya " Nasipse gelirmiş Yemen' den " ...

Allah gonlunuzden gecenleri hayirlisiyla alniniza kader eylesin Son durum nedir?

ayy canım resmen tüylerim diken diken olduu Allahım sizi birbirinize bağışlasın... Amin...