bence kendini değersiz görüyorsan eşin amacına ulaşmış demektir, senin üstün oluşunla hakaret ederek başa çıkıyor demekki o da toplumdaki bu karı kızı dayağı yok boşanma mantalitesi asıl tam dayaklık bence eğer geri dönülmez bi konumda olduğunu düşüyorsan şimdi tam zamanı, daha fazla vakit kaybı olmadan ama önce tüm seçeneklerinin tükendiğine emin ol

Allah yardımcınız olsun. Kaç yıllık evlisiniz, çocuğunuz kaç yaşında? Eşinizin durumu çocuğunuza da zarar veriyor anladığım kadarıyla, yani o mutlu mu bu ailede? Bence en önemli soru bu. Bir de severek mi evlendiniz, sevginiz devam ediyor mu? Keşke eşiniz psikoloğa gitse öfkesini kontrol etmeyi öğrense diyecem ama kabul etmiyorlar böyleleri

eşiniz psikoloğa gitmek istemiyor olsa da çocuğunuzu mutlaka götürün.. ikiniz birlikte destek alırsanız bu süreci daha kolay ve az hasarla atlatırsınız diye umut ediyorum..

çekemiyor bence eşiniz sizi. evliyim boşanmadım ama çevremde çok akın çevremde boşananlar çok oldu bilirim az çok kendı ayaklarınız üzerinde duruyormuşsunuz tek yük zaten omuzlarınızda anladığım kadarıyla bir ömür böyle sorun geçer mi bunu ölçüp biçmek gerek missERE 5 2 0 2

Arkadaşlar 34 yaşındayım ve bir çocuğum var. Artık eşimin hakaretlerine, aşağılamalarına dayanamıyorum. Hele bazen sinirini ufacık kızımızdan çıkarmaya kalkıyor. Araya giriyorum, adamla kavga, çocuğu sakinleştir. Yoruldum artık. Ancak benim hiç desteğim yok. Ailem bile göre göre eşime taraf oluyor. "Adam kötü olsa da çocuğun için çekiceksin" diyorlar. "İçki, kumar, karı-kız ayağı yok varsın asabi olsun" diyorlar. Eşim kendisini benden çok üstün görüyor. Oysaki ondan daha iyi bir eğitim aldım, iş yerinde daha iyi konumdayım ve daha çok kazanıyorum. Boşanmayı düşünüyorum. Fakat yıllarca yaşadığım aşağılanma, layık görülmeme durumu, üstüne yaşımı da ekleyin. Ben de kendimi değersiz, yetersiz görmeye başlamışım ki bir kuvvet kafamı kaldıramıyorum. Evliliğimin geldiği noktada boşanmamak söz konusu değil yine de yapamıyorum, korkuyorum gelecekten, kaygılarım var. Ne olur bana sözlerinizle güç verin. Neysesakinim... Erdenay Ata... Cennet seninle

öncelikle ilginize teşekkür ederim. hem ben hem de çocuğum psikoloğa gittik zaten. ikisi de sorunun babamızda olduğunu, ilk olarak onun bir psikiyatra gitmesini salık verdiler. daha sonra da aile terapisi önerdiler. Kocam yüzlerine tamam dedi, arkalarından da verdi verişti ve tabiki gitmedi.

29 yaşında çok farklı nedenlerle senin durumuna geldim biz çözdük ve devam ettik ama neler hissettiğini anlıyorum gelecek kaygısına kapılıyor insan maaşı da olsa ayağı yere bassada bu böyle oluyor yaşım olmuş... diyorsun bundan sonra nasıl sıfırdan başlarım tedirginliği oluyor ve birde evlat işte ona hiç kıyılamıyor boşanma kararı enine boyuna tartılmalı bizim problemlerimiz dediğim gibi çok farklıydı ve çözebildik devam ettik ama hayatımın 2 senesi senin şuanki halin gibi sürümcemede geçti dayılmayacak durumdayım bıçak kemiğe dayandı diyebiliyormusun çünki o noktaya gelsdiğinde artık düşünmüyor insan direk karar veriyor allah yardımcın olsun Chess

nasıl tanıştınız nasıl bu hale geldiniz

gibi etkenler manevi tazminatın yükselmesini sağlayacaktır.. hayata bir kez geliyorsunuz, önceliğiniz çocuğunuz olmak kaydıyla geleceğe dair planlar yapmak için geç kalmış değilsiniz..

Cevap yazan herkese teşekkür ederim. Çocuğum babasını sevmediğini söylüyor. Daha altı yaşında ve "defolup gitse, hep ikimiz yaşasak diyor". Babası bağırmaya başlayınca "anneme böyle söyleme" diyor. Gel gör ki babayı tüm gün görmesin, kapıda yolunu bekliyor, defalarca arayıp ne zaman geleceğini soruyor. Bir yandan vicdanım el vermiyor, ne de olsa baba diyorum, iyi günleri de var. Zaten o iyi günler olmasa bu iş çoktan biterdi belki. Psikoloğa gitmiyor. Ona göre ben ve çocuğumuzun gitmesi gerekiyormuş, sorun bizdeymiş. Yani tek çabalayan benim bir şeyleri düzeltmek adına. Adamsa tüm çabalarımla alay edip gülüyor. Tüm bunları yaşamama rağmen, ne zaman boşanmayı düşünsem, çocuğumun kapıda babasını bekleyen yüzü geliyor gözümün önüne. Onun mutlu olmasını istiyorum öncelikle. missERE 5 2 0 2

Cnm en cok cocuklar etkilenio bizim karsi komsumuzda esiyle surekli kavga ederdi 4 yasinda kizlari vardi onlar kavgaya basladi mi cocuk kapiyi acip allah ne verdoyse yururdu ben cocugu cevirirdim agacin altinda ole otobus beklio gibi beklerdi Kadınlar Kulübü Mobil uygulaması kullanılarak gönderilmiştir. mavrulam