O üç günlük dünya 3..2..1 diye azalır gider.. Pişman oluyorsanız size faydası olmadığını kabul ediyorsunuz demektir.. Kim geriye döndüğünde pişmanlık dolu mazi isterki.. Buradan yola çıkın yarinlariniz için..

Kendi değerinizi bilerek ve sınırlarınızı çizerek. İki kez sizi kırana üçüncü şansı vermeyin.

Bende de aynı sorun var bende kendimden çok diğer insanları düşünüyorum. Nasıl bencil olacam bilmiyorum.

Burada asıl sorun şu. Ben çok iyi niyetliyim diyen bir çok kişi aslında insanlar beni sevsin düşüncesiyle böyle davranıyorlar. Bunun altında da değersiz hissetme dışlanma fobisi oluyor çoğu zaman. Aşırı derecede alttan alacağınız yapış yapış ilişkiler size birşey kazandırmaz. Olması gereken mesafe ve saygıdır. Ve işin özü insanın kendini sevmesidir. İnsanlara kendinizi sevdirmek ve kabul görmek yerine önce siz kendinizi sevin. İşte o zaman sorunu çözeceksiniz.

Hayırlı geceler güzel kk üyeleri, Söyle anlatayım. Bu hayatda cok değer verdiğim insanlardan hep kazık yedim, çok kez hayatım alt üst olduğu dönemler oldu bu kişiler yüzünden. Çok empati duyan ve hep positiv bir yapım var. Kimseye kırılıp küsemiyorum, ilk adımda o kişiden can ciğer kuzu sarması oluyorum. Çok merhametli ve iyi niyetli olduğum için, ama pek çok kazık yemişligim oldu. Acıma duygum cok yoğun ve herseferinde AMAN ÜÇ GÜNLÜK DÜNYA deyip herseyi unutuyorum. Başkasını mutlu etmek için herşeyi yaparim, yapamadığım an üzülür kendimi kötü hissederim. Iyi niyetli olmak tabiki güzel bir şey ama malesef herkez tarafından kullanilmaktan usandım. Nasil daha soğuk bir insan olabilirim?

Nasil başa çıkacağız bu durumla, bencede orta sınırı bulmak da fayda var. Sanırım suçluluk duygusu çok

Aşırı iyiniyet zarar Gamsız olmakta öyle Dengeyi bulmak gerekiyor. Sizde de biraz o sorun var sanırım. Bir de hep kazık yedim diyorsunuz neden hep yanlış kişileri seçtim diye de düşünüyor musunuz? En buyuk kk

sanki ben yazmışım gibi okudum. ben de böyleyim hep kazık yedim. gerçekten iyi olmanın bedelini çok ödedim. ama huy işte ben de vazgeçemiyorum. biraz bencil olup kendini düşünmek gerek. geçenlerde bir arkadaşım biraz da kendini düşün. bencil ol dedi bir sıkıntımda. çok da doğru. insalara hep verirseniz bir değeriniz kalmıyor maalesef. herkes üstünüze binmeye çalışıyor. o nedenle biraz bencillik de gerek bu hayatta.

"Amaan, banane." diyerek. Biraz gamsız olmak lazım.

Herşeyin bir sınırı var. fazla taviz verdiğinizde insanlar daha çok üstünüze gelip, bir sonraki sefer daha fazlasını yapıyor.. böyle bir durumu yeni yaşadım.16 ay alttan alıp, hiçbirşey demeyen ben; sonunda çıldırtma noktasına getirildim.. içimdekileri döktüm.. İnsanların sorunlarını dinlediğimizde, yardım ettiğimizde ve bunu abarttığınızda size saf, salak muamelesi yapıyor ve herşeyi yaptıracaklarını düşünüyorlar. mesela aynen böyle davrandığım bir arkadaşla yediğim kazık sonrası 20 yıllık ilişkimi bitirdim. yalnız kalmaktan, herkesin sizi sevmemesinden korkmayın. yaşaya yaşaya öğreniyorsun..

Bu yorum dogru ama bence biraz eksik. Sadece sevilme istegi de degil bizim gibi insanlarda asiri bir sucluluk duygusu var. Mesela cok tanimadigim veya bir defa gordugum insanlara da hayir demede sikinti yasiyorum ben. Yani hem herkes bizi sevsin istiyoruz hem de herkesin duygusal dunyasindan sorumlu hissediyoruz. Sucluluk cok baskin bi duygu bence bizlerde. Degersizlik hissi konusunda da hak veriyorum.