Birbirinize sarılıp ağlamaya devam edin madem. Bazıları da dramadan hoşlanıyor, senin konularında da bunu sezdim.

Bizde küsüp kaçan taraf ben değilim, aksine ben genellikle gelip özür dileyen, yalvaran tarafım. Kavga edince, bana sinirlenince susuyor delicesine. Yalvarıyorum kizdiysan bağır çağır ama böyle pasip şekilde susma soguyorum senden diyorum. Ayrıca gelip özür dileyince bile suratını asmaya devam ediyor, bu yüzden artık özür dilemeye heves kalmadı bende. Bir işe yaramıyor çünkü, o ne zaman isterse o zaman gelip barışiyor özür dilesem de. Sonra da sen özür dileseydin her şey düzelirdi bu noktaya gelmezdik diyor. N nur

Bizdekiler kin tutmayı gerektirecek büyüklükte şeyler işte. Sorun da bu ya :') Çok yaraladık birbirimizi... livalinda

Tek bir sebebi yok, 11 ayda kaç farklı konudan dolayı kavga edebilirseniz o kadar işte. Mesela en canımı yakanlarından biri, terzinin evinde bayıldıktan sonra ki terzi evimize çok uzaktı, beni almaya gelir misin bayıldım demem ve onun şimdi bizimkilerden arabayı isteyemem ayıp olur kendin gel demesiydi. 2 aylık falan evliydin. Terzi kadın bile seni asla bu halde tek başına dışarı bırakmam, eşin gelene kadar gidemezsin demişti. Bıraksın diye eşim almaya geldi diye yalan söyleyip çıkmış, bir caminin bahçesinde içim çıkana kadar ağlamıştım. Belki ölene kadar unutmam bunu. Eşimin işi falan da yoktu o sırada, evdeydi. Arabayı alamasa bile en azından toplu taşımayla gelip beni alabilirdi diye düşündüm.

Çok üzüldüm sizin adınıza, hiç çıkar yolu yok mu boşanmaktan başka? Hayır denemedik, kabul edeceğini hiç sanmıyorum böyle bir şeyi.

Kocan seni sevmiyor açık ve net. Kendini kandırma. Seven adam sevdiği kadın zor bir durumdayken kalk kendin gel demez burdan anlamalıydın. Yaşın için 19 demişler ayrıl gitsin ne demek boşanamam? Ne kadar saçma sapan anlamlar yüklüyorsunuz evlenmeye ve boşanmaya. Bıktım bu türk milletinin geri kafalılığından. Biraz hayatınıza sahip çıkın ya elalem ne der diye diye toprağın altına gireceksiniz tek bir gün mutluluk göremeden

haklisin boyle seyler unutulmuyor

Biraz zamana birakip daha sabirli olmakta yarar var derim o zaman. Karsilikli caba gostermelisiniz.

İnşallah... Teşekkür ederim :')

Ekim'de adamı tanımıyormuşsun bile, görücü usulü gelip istemişler, Nisan'da evlenmişsin. Üstelik yaşın daha 19ken! İnsanın kendi kendine yaptığı kötülüğü yedi köy bir araya gelse yapamaz lafı aynı sizi yansıtıyor Eski konularınizi okuduktan sonra, hele de bu kadar küçük olduğunuzu görünce çok üzüldüm gerçekten. Okuyormuşsunuz da, daha hayatı- özgürlüğü görmeden baba evinden böyle koca evine gidecek ne vardı ki? Mutlu olmak istiyorsun ama eldeki malzeme belli... onun yaptığı her şeye takilmaktansa azıcık umursamayi kesersen daha az uzulursun. Kolay gelsin... ISILDURU

Birbirinizi anlayabiliyorsaniz ve herseyin bilincindeyseniz bosanmakta istemiyorsaniz yapacaginiz şey belli birbirinize taviz verip orta yol bulacaksaniz

Kim demişse yalan söylemiş. Öyle bir şey yok. Sorunlarınız nedir oturup konuşacak bir çözüm yoluna gideceksiniz. Ya da unutacaksınız.

Biz saygıyı, karşıdakine sevgiden ötürü merhamet göstermeyi, değer vermeyi çoktan kaybettik :') Ağlamaktan içim çıkar da yanıma gelmez o kirpiğim yere düşse dert edecek adam. N nur

. push ; N nur

Eşin zir deli acil psikolog desteği yenGEnC

Bak seviyosun ne güzel tekrar flört edin evli gibi değil sevgili gibi olun baştan başlayın bu sefer birbirinizin tüm huylarını biliyorsunuz Ve şu da var erkekler ağlayan kadın sevmiyo galiba ben de ağlasam gelmez eşim ama işi düşünce kul köle

Valla bence kendine yatırım yap Meslek sahibi olmayı dene yaşın çok genç Kendinle uğraş eşini kendi haline bırak bence Ne kadar az iletişim o kadar az tartışma Anlaşılan eşin sana değer vermiyor, yoksa hiç bir koca rahatsızlandım diyen karısına kalk kendin gel demez. ozge72

Merhaba hanımlar, ben 11 aylık evliyim. Bu kısa sürede eşimle öyle dönemeçlerden geçtik, öyle kavgalar ettik ve öyle unutulmayacak sözler sarf ettik ki birbirimize, artık hiçbir şeyin o en başındaki gibi saf ve güzel olacağına dair inancım kalmadı. İkimiz de birbirimizi seviyoruz, buna eminim ama boş bir sevgi bu, yaşadıklarımız altını boşalttı o sevginin. Tüm bağlar kopmuş gibi hissediyorum, artık ikimizin de ne barışmaya, ne nasıl olacak bundan sonra diye konuşmaya ne de kesin bir karar vermeye gücü var. Susuyoruz sadece, ve üzülüyoruz bu kadar severek, bu kadar saygı duyarak, bu kadar saf duygularla girdiğimiz, özellikle benim uğruna çok şeyden vazgeçtiğimiz bu evlilik yolunda geldiğimiz noktaya bakınca. Acıyorum o güzel sevdiğimiz zamanlara, eski O'nu özlüyorum, eski beni özlüyorum. Eski bizi özlüyorum ama dedim ya, öyle şeyler yaşandı ki artık asla geri dönemeyiz o zamanlarımıza. Ne yapmam gerektiğini bilmiyorum kızlar. Sağlıklı bir ilişki surduremiyoruz ne kadar denesek de olmadı evlendiğimizden beri. Toplasanız 1 ay normal bir evlilik hayatımız olmamıştır. Toplasanız bir ayım üzüntüden delicesine ağlamadan geçmemiştir. Yoruluyorum, o da yoruluyor farkındayım. Birbirimiz için doğru insanlar değilmişiz meğer. Benim bir erkekten onun da bir kadından beklentileri çok farklıymış. Biz bu işi elimize yüzümüze bulaştırdık, ben senin hayatını mahvettim, sen de benimkini. Nasıl geçecek bir ömür böyle bilmiyorum dedi. Boşanmak asla bir seçenek değil lütfen boşanma dışında öneri sunun bana. Hep derler ya evlilik ilk 5 yılda ancak rayına oturur, peki o 5 yılda yaşananlar ne olacak? 5 yıl boyunca binbir badire atlattıktan sonra nasıl rayına oturacak o evlilik, her yanı bıçaklanmış zavallı bir ağaca benzemez mi o halde? Yardımlarınız için şimdiden teşekkür ederim... N nur

Söyledikleriniz çok doğru ama kimlerde ne dertler var diye kendi derdimize üzülmemek imkansız. Onlara da üzülüyorum, kendi derdime de. Üzülmeyecek gibi değil, karı koca ilişkisi bu. Ömür boyu yanında olacak insan, hayatındaki en önemli insan. Çocuk düşüncesi en az 2 seneye kadar giremez evimize, evet bazen düşünüyorum çocuk olsa her şey daha iyi olur mu diye ama bunun garantisini hiç kimse veremez, sırf bunun için de çocuk düşünülmez...

Bi de şöyle bir şey var ki eğer bir yerde bıkkınlık olmuşsa kuş tutsanız da yaranamazsınız maalesef. Büyük ihtimal sizden tiksinmiş vazgeçmiş artık. Bundan sonra da düzelmez.

Birebir aynı şeyleri yaşıyorum, aynı sözlerle ve 4. yılımızdayız. Biz boşanıyoruz çünkü karşı taraf çaba sarfetmediği sürece sen ne yaparsan yap hep kötü yanların yüzüne vuruluyor. Aile terapisi denediniz mi?

Evlilik terapistini kabul ettirmelisiniz sizin baska yolunuz yok bakin simdi cok yeni evlisiniz sevginize guveniyo olabilirsiniz ama zaman gectikten sonra o sevgide bitecek ve ne yazikki erkeklerin en igrenc huyu ufacik bi sikintinda hayatlarina baska kadinlari almasi sakin benim esim yapmaz demeyin yapar sonrada sen mutsuz ettib diye seni sindirmeye ugrasir bakin bu boyle gecmez oncelikle evlilik terapisti konusunda onu ikna edin sonrasindada sakin cocuk yapmayin cunku emin olun cocuk evliligi baglamiyo kari kocayi birbirinden ayiriyo en guzel evlilikler bile cocuktan sonra sallanirken sakin siz boyle bir hata yapmayin umarim hersey duzelir S Spizella

Derdini çok güzel anlatmışsın öncelikle. Yorumuma gelirsek evet bazı şeyler malesef ki unutulamıyor. Yıllar geçse de o yapılanın kırgınlıgı kalacak içinde belki. Hani sinirle küfür etseydi de onu yapmasaydı keşke denilecek bir şey. Ama noluyo onunla yaşamaya alışıyorsun. Ya alışacaksın ya ayrılacaksın başka seçenek yok çünkü :) J Janet Jak Esim Durme, durme

Bak canim ben de evliyim 2yila az kaliyo evliyiyim.6aykik bi bebeyim var. o kadar badireler atlatdimki. Kaynanam cok kotuydu, esim cok huysuz sizde nasil diyolar kaba biriydi. Gerci simdi de oyle. Oyle anilarim olduki karnimda bebeyme yumruklar atdim, sen olmasaydin giderdim hep suclu sensin dedim bebeyme. Ama anladimki en guzeli sabr etmekdir. Cocuk oldukdan sonra cok sey duzelmeye basladi. Kaynanamdan ayri eve dasindik. En onemlisi de evliliymi ben kurtardim. Esim sinirlenince hep susdum haksizliklik etdiler sabr edib susdum. Allahim da deyerlendirdi beni. Her sey Yuce Allahimizin elinde. Sen sadace bi seyi dusun kocansiz hayata hazir ola bilirmisin.

Esimle ilk yil buyutup tartistigimiz konular bana cok cocukca geliyor bugun.6 yilimiz dolmak uzere. Yine ara sira sorun yasiyoruz evet ama artik birbirimizi daha iyi tanidik ve deger yargilarimiz sanirim degisti. Kalp kirmamaya daha fazla ozen gosteriyoruz. Karsilikli kotu huylarimizi tolere edebiliyoruz.

Kavganizin sebebi nedir neden birbirinizi bu kadar yiprattuniz?

Merhaba, evlilik terapistini görmezden gelmedim. Eşim asla kabul etmez şeklinde bir cevap verdim. Sırf boşanmayı istemediğim için bana yönelik çizdiğiniz "vur sırtına al ekmeği" minvalindeki gariban Anadolu kadını portresine girmeyi de reddediyorum. Hayır, Allah'ın izniyle benim önümdeki gelecek bu değil. Aramızda böyle bir ilişki de yok ve Sıla dizisinde yaşamıyoruz. Ben boşanmak istemiyorum ama toplum baskısından, dul kalmaktan korktuğum için değil. Eşimi hala sevdiğim için.

Dibi göreceksiniz yani. Kavgalardan yorulacaksınız. Orada da kararınızı vereceksiniz. Tamam mı devam mı. Eğer devamsa karşılıklı törpüleyeceksiniz kendinizi çünkü bileceksiniz ki diğer türlü yürümeyecek. . push ;

Naif naif önerilerde bulunanlara 'denedim öyle olamayız artik' diyorsun, Birbirimize unutamayacagimiz laflar söyledik diyorsun Evlilik terapisti denmiş, görmezden gelmişsin Boşanmak söz konusu dahi olamaz diyorsun. O zaman benim tek mantıklı önerim var, bir an önce korunmayı bırak, anne ol. Çocuğunu da sevgisiz ortamda büyüt. Seni her ağlarken gördüğünde 'yavrum, senin için katlaniyorum' diye onun sırtına ağır bir acı yükle. Hem çocuğun olursa boşan diyenlere de verecek mantıklı cevabın olur. Yıllar geçip evdeki çocuk büyüyüp size küçüklükten beri söylemek istediği 'anne, gel boşa babamı. İkimiz yaşayalım, ben sana bakarim' teklifini nihayet dile getirdiğinde de 'olmaz öyle sey' de kabul etme. Türkiye'de bu şekilde yaşayan binlerce kadın var, hepimizin etrafında var. Neden onlardan birinde sen olma ki? Senin neyin eksik?

Peki şu anki durumunuz hala böyle mi? Bu konuşmak yerine küsmek, susmak, kaçmak sizi geri dönülmez bir yola mı itti tıpkı beni ve eşimi de ittiğini düşündüğüm gibi? livalinda

Sen kesin boşa bu adamı seni zerre sevmiyor önemsemiyor P

Benim eşim de bana vakti zamanında "sen nasıl istersen öyle biri olurum" diyen, telefonu, kapattım diye şehrime gelip konuşmaya çalışan biriydi. Evlenince başka odada ağlasam bile günlerce gelip bakmaz oldu ama ben de çok inat ettim, uzattım. Sonuç olarak oturup konuşmak yerine küsen, kaçan, kızan bir çift olduk. Bari siz yapmayın.

Ben azeriyim. Fikrimi belki aydin soylemeye bilirim. Ama arkadasim anla bi seyi. Hayat her zaman ideal bir yasam sunmuyo bize. Bir gozel huyuna gore bin pisine kurban vermelisin. Calissan yapa bilirsin. Hayat bu her sey ola bilir. Anladiqim kadar bebeyin yok. bebek olunca ona gore yasiyosun. Her zaman dusunki senden de kotuleri var nasil umutsuz ekmeksiz cocuna bi bez mama almanin derdini dusunenler var. umarim yardimci ola bilmisimdir sana.

lütfen ama lütfen çocuk yapsam düzelir mantığında olmayın lütfen ilişkiniz düzelene kadar çocuk yapmayın yoksa sonra herşey daha kötü olabilir

Öncelikle birbirine uyan ya da uyamayan insanlar vardır Evliliğin ilk yılının zor geçtiği doğrudur ama bunun 5 yıl sürmesi saçmalıktır Bir evlilikte saygı yitirilmişse, isterse 50 yıllık olsun, isterse on çocuk olsun boşanma her zaman iyi bir seçenektir, çünkü insanın kendisini saymayan biriyle yaşaması işkencenin dik alası. Yorumlardan birinde çocuktan bahsedildiğini okudum asla ama asla mutlu olduğunuza, işlerin yolunda olduğuna emin olmadan böyle bir şey yapmayın, sorunun üzerine doğan çocuk o sorunu bin misli devleştirir. Evlilik ayrı bir dünya, flörtle falan anlaşılmıyor insanların ne olduğu, dediğim gibi ilk yıl bir uyum süreci var ancak bu süreç kavga, hakaret, şiddet, sürekli karşı karşıya durmak demek değil. Biraz zaman verin kendinize, biraz uzaklaşın ancak sonra sorunlarda bir değişiklik olmuyor ise bitirme iyiliğini kendinizden esirgemeyin, kişisel görüşüm şudur ki; sevdiğin insan kişiliğini olumsuz yönde değiştiriyorsa onu sevmeyeceksin, çünkü bu değişim karşındakinin ruh haline göre sürekli devam eder. Sorun nedir, nerelerde tökezliyorsunuz bunları iyice tahlil edip, ona göre davranmak lazım. Yerine göre öz eleştiri yerine göre eleştiriyle ortak, saygılı bir yol bulunabiliyorsa ne ala

İnşallah. Dualarınızı bekliyorum. livalinda

Tabiki kimse boşanmasın isteriz bu hep en son çare olmalı ama niye boşanmak bir seçenek değil diyorsunuz ki? Yazık günah değil mi size de karsınızdakine de.. Tabiki kurtarabiliyorsanız kurtarın inşallah ama olmuyorsa devam ettirmek ne kadar sağlıklı? Bir omur böyle geçer mi? ATTRAENTE ACTA EST

Karşılıklı güdeceksiniz işte. Belki de size büyük bi kıyamet lazım gerçekten ne istediğinize karar vermeniz için.

Bosanmak bi secenek zaten degil bence duzeltme yollarina bakin sorun her neyse biran evvel cagresine bakin evlilik terapistini denedinizmi belki faydasi olur sleepy angel G... Anneler

Erkekler evlendikten sonra ağlayan kadına, evet, neden bilmem tahammül edemiyorlar, onu hala çözebilmiş değilim... çözebilen varsa beri gelsin :) sanırım evli kadın onlar için = devlet gibi kadın... ağlamayacak etmeyecek hep güçlü hep dimdik E kadınlar da hassas varlıklar... ağlayıp da yüz bulamayınca evlilikte içleri şişiyor sanırım :) o yüzden en iyisi onlara ağlat yüzümüzü hiç göstermemek, hadi o mümkün değilse bile az göstermek...

Tamam deme gibi bir imkanımız yok, ailelerimiz buna asla müsait değil. Dedim ya boşanmak en ufak bir ihtimal bile değil bizim için, Allah korusun böyle bir şey yaşamak istemiyorum. Ama böyle de nasıl gider bilmiyorum, daha 1 yılımız dolmadan geldik bu noktalara... Ben törpüleniyorum ama o bunu görmüyor, ben törpülüyorum ama onda çok da işe yaramıyor :') Eflatunhilaf

Ne gibi bir kıyamet? P

Teşekkür ederim, meramımı açık şekilde izah etmeye çalıştım sadece. Evet, ya bu deveyi güdersin ya bu diyardan gidersin misali diyorsunuz :')

Çok üzüldüm Allah yardım etsin akrabanıza. Dediğim gibi çok konuştuk bu konuları ama değişen bir şey olmadı.

Evet o şekilde, daha az konudan ve daha az şiddette kavga ediyoruz artık orası kesin ancak ciddi bir durum olunca eskiden 3 gün konuşmuyorsak şimdi 1 ayı bulabiliyor. Dozajı artıyor yani maalesef çünkü ben hala onun gelip gönlümü almasını bekliyorum o ise benim küsüp kaçmalarımın son bulmasını bekliyor. 4 sene bitecek bizim, biz aynı oldukça bir şey değişmiyor. J Janet Jak Esim Durme, durme

İlk seneler, aylar başkalarının bahsettiği gibi cicim ayları olmuyor. Alışma, tartışma, uyum sağlama evreleri oluyor. Hatta biraz zaman geçince " bu konudan kavga çıkarmıştım ne saçmaymış" diyorsunuz. Önemli tek şey saygıyo kaybetmemek sanırım. O konuda kendinizi frenlemeniz lazım. Diğer şeyler toparlanabiliyor gerçekten, tabi o ilk aylardaki heecan olmuyor ancak sevgi devam ediyor. J Janet Jak Esim Durme, durme

Size baldizim olayni daniscam.2olusu var. kocasi cok kotu biri, davamli ihanet ediyo buna, kac kez tutdu kizla. En son tutdu kizla kavga etdiker kocasi onu inanilmaz bi halde dovdu kaynanamgile dondu baldizim 1ay falan kaldi. Sonra anladiki kocasiz bi sey olmuycak cocuklarini cok ozledi kocasi cocuklari almisdi elinden. Mecnuriyetden geri dondu. Onun hayelleri mahv olmus ama dondu. Ne haller yasayanlar var. bence konusub ortak bir cozum bula bilirsiniz. Bu hayatda olume bir care yokdur