Çalışmayı sevmemek ve mühendislik terimlerini bir türlü bir araya getiremiyorum, o yüzden tam anlamadım sizi sanırım, tam kararsız kaldığınız nokta nedir? Ayrıca mesleğiniz ne olursa olsun eğer ki işinizi iyi yapıyorsanız zaten ülkenize faydanız oluyordur, önemli olan işi hakkıyla yapmak, ki onun için de çalışmayı sevmek en birinci şart.

Lisans eğitiminiz çöp olmaz, sonuçta size bilgi ve vizyon kazandırdı ise yeter bir yerde. Çoğu kişi birebir lisans eğitiminin çıktısı mesleklerde çalışmıyor zaten. Eşimden örnek vereyim. Matematik bölümü mezunu, yazılım sektöründe çalışıyor. Derin matematik bilgilerini elbette meslekte kullanmıyor ama matematikten gelen analitik düşünme yeteneği şuanki sektöründe çok işine yarıyor. Çoğu işvereni de matematik bilgisi nedeniyle seçtiğini beyan etmişti.

Anladığım kadarıyla akademik hayatınız başarılı geçmiş. Böyle olunca genelde insan ne istese tutunuyormuş gibi geliyor bana, aynını yapmaya cesaret edemiyorum açıkçası. Biomedical zaten ilgi alanım bahsettiğim, aslında yüksek lisans yapsam sanki bu mesleğe devam mı ederim yoksa başka şeyler mi yaparım durumunda kendime düşünmek için süre yaratmış gibi olacağım... Kararı vermek konusunda sabırsızlık yaşıyorum :)

Uzun bir konu olacak, okuyanlara okuyacaklara şimdiden teşekkür ederim. Tecrübelerinize çok ihtiyacım var. Konunun geneli mesleki geleceğim hakkında kararsızlık yaşayıp tam olarak ne istediğimi bilememek hakkında... İlk olarak mezuniyete çok yaklaştım, Türkiye'nin en iyilerinden biri olan bir okulda temel ve zorlayıcı bir mühendislik okuyorum. Bu bölüme pek isteyerek gelmedim ilk başta, sonra sevdiğim de çok soğuduğum da anlar oldu. Yani durum biraz karışık... Ortalamam da iyi değil, bir ara iyi olacak gibi oldu da sonra okul hayatında çok şımarık kararlar verdim, bir daha başlasam kesinlikle bu yolu izlemezdim. Neden ortalamam kötü? Ders çalışmaktan nefret ederim, sınavlarda aşırı stres hatası yaparım. Pratikte yaptığımız her şeye bayılıyorum projeler vesaire ama bu aşırı teorik kısımlar beni dersine göre çok sıkıyor. Genel anlamda hayatım boyunca istediğim başarıyı çalışmadan elde eden biri oldum, öyle bir şımarıklığım var, mayamda ders çalışmak yok maalesef. Bu şımarıklığın cevabını da üniversite sınavında beklemediğim bir başarısızlık göstererek aldım. Bu da beni kısmen şu anki bölüme sürükledi... Küçükken çalışma alışkanlığı elde etmemiş bir insan için de sonradan bunu edinmenin imkansız olduğunu söyleyebilirim. Ama hesap etmediğim şey etrafımda Türkiye'nin en iyileri ile mücadele edecek olmam ve başarısızlık stresinin beni daha çok etkilemesiydi. Okul hayatı boyunca üzüntüden delirecek boyuta geldim. Allah başka dert vermesin tabii, geriye bakınca ne saçma şeylere üzülmüşüm... Yolun sonunu gördüm, hiç istediğim beklediğim bir şekilde değil ama olsun. Bu kısmı anlatmamın sebebi tamamen benim hangi yönde daha mutlu olacağımı analiz edebilmeniz için biraz yardımcı olup kendimi tanıtmak. Sağlık sektörü yönünde beslediğim ilgi dışında böyle mühendislikle aşırı alakasız meslek isteklerim var... Ama işin açığı, kendimi ülkeme karşı borçlu hissediyorum bu yüzden de nefret etmeyeceğim ama ülkeme yararlı da olabileceğim bir yere yönelmek istiyorum. Bu yönden mesleğimle de bağlantılı sağlık üstüne teknoloji geliştirmeye yönelik bir yüksek lisans ya da ikinci bir lisans düşüncelerim var. Bu konularda ailem ne istersem arkamda... Ama yüksek lisans ya da lisans kararını alırken bile, kendim için en zahmetsiz yöne kaymaya meyilliyim, engel olamıyorum bu dürtüye... İdealim esasında aklımdaki birçok projeyi gerçekleştirmek için şirket kurmak ama hayat o kadar toz pembe değil, birkaç yıl piyasada pişmem gerekiyor en azından öyle bir hayali gerçekleştirebilmek için, o arada da kendimi ne kadar geliştirebilsem kar... Lisans hayatımda izlediğim yoldan çok pişmanım, azıcık çabayla kendimi çok iyi yere çekebilirdim ama her şeyin not olmadığının bilincine gayet sahibim. Yine de kendime güvenemiyorum aşırı özgüvensizlik yaşıyorum. Bir soru sorulduğunda içimden doğru cevabı versem bile kesin yanlışımdır diye söyleyemiyorum. Kendimi mutsuz ve başarısız hissediyorum ama kolayına kaçarak da insanlara faydalı olamam... İş hayatına başlamaktan bile çok saçma bir sağlık sorunum nedeniyle korkuyorum ve ya hiçbir şey yapamazsam korkusu var. Sanki insanlara kullanacakları bilgi gökten zembille inmiş de bu zembili almamış tek salak ben gibi hissediyorum... Yani daha çaba harcamadan öğrenemediğim için kendime çok yükleniyorum. Bu yüzden de iş hayatında sanki insanlar ilk günden mükemmel teori ve pratiğe sahipler de tek ben beceriksizmişim duygusu yaşamaktan korkuyorum, ki stajlarımın birinde yaşadım ve bu beni aşırı strese soktu iş hayatı hakkında... Hiç benzer hisler besleyen var mı ne yönde ilerlemeliyim? Ülkene faydayı boşver kendine istediğin yolu seç mi dersiniz yoksa bu kadar şanslı ve iyi yerlerdeyken bence biraz hayatı ve çabalamayı öğren mi? Alys

Tam olarak içimden geçen ve aradığım motivasyon, pişmandım ama bir şekilde her şey yoluna giriyor sanırım. Teşekkür ederim, ben de açıkçası daha oturmuş bir düzenin içinde olmak isterdim şimdi A

Haftanin 6 gunu Sabah 6.30 da yola düşen mühendis bir eşim var.. canı çıkıyor her gün.. Okul hayatı ile kıyaslayınca çalışma hayatı cooook zor.. kolaya kaçmaya meyilli olmanız bence şu an rahat olduğunuz için.. mecburiyet insana enerji veriyor :)) istediğiniz şey mantıklı geliyorsa onun hakkını verirsiniz.. eksik olduğunuzu düşündüğünüz için kaçıyorsunuz gibi geldi bana.. geç kalmış değilsiniz yolun başındasınız..

Valla sevgili konu sahibesi hayat biraz seçimlerden biraz kısmetten oluşuyor Sana kendimi anlatayım Ben de mühendisim. Masterdan sonra PhD için Avrupa'ya gittim. Akademik kariyer istiyordum 2 yıl sonra olduğum yerden sıkıldım. İş buldum başka bir şehre taşındım. Sonra daha paralı bir işe geçtim, sonra daha iyisine. Hedeflediğimle ilgisiz bir hayatım var Sana tavsiyem iyi bir master yap. Robotics olur, Biomedical olur madem aksiyon seviyorsun. Gerisi burda ne desem boş, hayat nereye götürürse.

Evet çok enteresan bir durum farkındayım çalışmayı sevmemek ve mühendislik... Aslında yatkın olduğum bir meslek türü diye biraz da öğretmen baskısıyla seçtirildim, seçtiğime çok pişman değilim bana çok şey kattı. Tam kararsız kaldığım nokta yüksek lisansla mesleğime devam edeceğim bir noktaya gelmek mi yoksa içimde kalan başka bir şeyi yapmak mı? Ki lisans eğitimim bir yerde boşa gidecek içimde kalan diğer şeyleri yaparsam. Ama ilgi alanlarımdan en zor en çaba gerektiren bir tanesi de mühendisliğimi kullanabileceğim bir alan. Sadece biraz motivasyon arıyorum benzer durumlara girmiş insanlardan.

Yani bu noktada bana kalsa en kolayına kaçıp bir restoran açacağım... Ama eşiniz lisans eğitimiyle büyük ölçüde bağdaşan bir yola girmiş. Bu nedenle aşırı derecede korkuyorum içimdeki esas sesi dinlemeye, sanki bu hayal bana emekliliğe ertelenebilecek bir hayal gibi geliyor. Birkaç isteğim var aşırı kararsız olduğum, bunlar içinde en çok istediğime karar veremiyorum, hepsinin artı eksileri var, ama zorluk hiyerarşisi kurduğumuzda nispeten daha kolaylarına meyilleniyorum. Bilemiyorum acaba bu çok mu yanlış...

Eğer Türkiye den ayrılamam dersen, neye karar verirsen ver emin olamazsın :) Güzel ülkemin güzel şartları. Mezun olduğumda, yaklaşık 5500-7000 arasıydı okuduğum bölüm için maaşlar. 10 yıl sonra her şeye zam geldi. Ama mantar gibi açılan okullarla birlikte 2500-4000 aralığında şu an. Biyomedikal mühendisliği yüksek lisansımı bitirmişken, Biyomedikal lisans programları açmaya başladılar. Doktoraya başladım, sadece tez kaldı. Doktora yaptıgım okul kapandı :) Ama eğitim bu kadar tepetaklak gidiyorken karşıma maddi olaraktan farklı fırsatlar çıktı ve bir şekilde her şey yolunda. Demem o ki bu kadar endişe edecek bir şey yok. Yüksek lisansını her şekilde yapmanı tavsiye ederim. Not ortalamasına çok takılma, ALES ve yabancı dil ile dengelersin. Yüksek lisans yaparken iş/staj ne bulursan biraz piyasada pişmek iyidir. Kendi kapasitesini kullanmadığının pişmanlığını yaşıyorsun, toydun ve geçti. Merak etme, iş hayatı ile birlikte ayakların daha yere basacak :) Özendim valla. Ben de istiyorum hayata yeniden başlamak :)