Sizi o kadar iyi anlıyorum ki, sanki bı an benim oğlumdan bahsediyor sunuz sandım. Benim oğlan da öyleydi 4 buçuk yaşına kadar bide benimki konuşma geriliği var derdinide anlatamıyordu. Kardeşi oldu kriz geçirdik bı 3 ay bı an yildim pes ediyorum diyordum ama gene Rabbim bize güç veriyor çok şükür. Pedagoglara götürdüm en sonunda rahabilitasyona yazdım 8 aydır gidiyor, İnaninki o kadar değiştiki çok emek verdik çok şükür karşılığını alıyoruz. Anasınıfı na gidiyor şu an öğretmeni okulun en zekisi diyor daha dün Osman Hamdi Bey'in tanıtımını yaptı göz yaşları içinde izledim mutluluktan ve şu an 3. gebeligim. Demek istediğim bı uzmandan yardım alın bazen onların yönlendirmesi ile çok şey değişebiliyor. Allah'ın izni ile bu günleri gülümseyerek hatırlayacaksınız. Canınızı çok sıkmayın, Rabb'im yar ve yardımcınız olsun inşallah

Hayır onların olumsuz davranışlarını kabullenmek en temel görevimiz değildir. Ama Yaptıkları hataların bedeli olduğunu öğretmek temel görevlerimizden biridir. Khomyuk

12 sayfa yorum yapılmıs. Kitap video önerilerri de var icinde. Bisey söylemeye gerek kalmamıs sanırım:) Ama cocuklar tutturduklarında naptıgnızı merak ettim ben. Ofluyor musunuz? Yada sürekli yorgun oldugunuzu dile getiriyor musunuz ebeveny olarak. Ben sarılmanın sifa olduguna inananlardanım. Kriz anlarında sarılarak çözmeye calısıyorum. Yükseldiğimde sesim özür diliyorum cünkü cocuklar hemen kaydediyor beni öyle hatırlamasını istemem.. Buna ragmen okulda babamı özledim diye aglaayan bir cocuk benimkisi tabi:)

Evet o.

Maddi imkanlariniz profesyonel destek almaya müsait mi? Eminim ki siz elinizden geleni yapiyorsunuz. Bazen cocuklar kendilerini bize anlatamiyor, bazen biz anlamiyoruz ihtiyaclarini. Simdi tek tek sorunlari yazmak olur, ama aglama olayini ben kücük oglumda böyle cözdüm: Gec konustugu icin istedigini aglayip bagirmakla "ifade" ediyordu. Dillinmeye basladiginda artik ben "Oglum aglasan seni anlayamiyorum. Kelimeler kullansan seni daha iyi anliyabilirim. Artik kelimeleri biliyorsun" diyorum. O zaman aglamayi birakti cogunlukla. Ben böyle cok aglayan cocuklarda ne kadar sabir istesede iletisimin en önemli nokta oldugunu düsünüyorum. Mesela el yikamanin ne kadar önemli oldugunu anlatiyorum. Veya birseyleri yaparken anlatiyorum. Sac yikama ama bizdede daha biraz zor geciyor bazen yalan yok. Bende sunu kendime her gün söylemeye niyetlendim "Niye ettim Allah rizasi icin bagirmayan anne olmaya", cünkü bize cok bagrilirdi, kizilirdi, dayak da yerdik. Ben böyle bir anne olmak istemiyorum. Sunu da ekliyim: Sizin ihtiyaclariniz ne durumda? Kendinize zaman ayirma firsatiniz var mi? Esiniznsize destek oluyor mu?

Öğününü yemedi diye yediğinde verdiğiniz atıştırmalıkları vermemek ceza değil mi yani oğlunuz uykusundan uyanıp ağladığında "sen bir hata yapmışsın ve bunun karşılığı bu, aynı şeyi tekrar yapmazsan sıkılmak zorunda da kalmazsın" demeyi denediniz mi? 17 yıllık öğretmenim, iki çocuğa sahibim, bir çok çocuk gelişimi kitabı okuduğum gibi üstün yetenekliler, yaratıcılık ve özel çocukların eğitimi üzerine ağitimler aldım. Özel öğrenme güçlüğüne çalışmak üzere hazırlık yapıyorum. Beni da hala öğrencilerim arar dua eder, şu anki öğrencilerim de hayrandır bana ki 17 yıl boyunca hep hayran olunan öğretmen konumunda oldum. Çocuklarıma ceza veririm yeri geldiğinde, neden ceza aldıklarını bilirler, karşıma geçip çatır çatır haklarını da savunurlar. Ceza vermek despot olmak değildir. Hatanın bedelini ödemeyi öğretmektir. CEza deyince hepinizin aklına despot insanlar geliyor. Tatlı sert diye bir model var. Hem sağlıklı hem de gerçekçidir.

Gece beni çağırıyor gidiyorum yanına uzanıyorum 70 140 yatağa Sonra elimi tutuyor uykuya geri dönüyor bende bekliyorum o arada bende dalıyorum üstüm açık Geçen 2 senensonra ilk kez boğazım ağrıdı üşüttüm çünkü. Doktoru bir dönem böyle geçecek çözüm yok dedi. Oğlum çok hassas zaten bir kere bir öğünü yemek istemedi bende zorladım ağladı 2 gün yüzüne bakmamıştı küstü bana. Bir kere de eşim traş edecekti istemedi ağladı adama küstü suratına bakmadı filan. Zorlanıyoruz yaa yaşladım resmen

Oğlunuz ağlama ile sizi yönetiyor istediklerini yaptırıyor bizde geçen sene böyleydik kızım 3 yaşındaydı artık nasıl davranacağımı bilmiyordum sinirler tavan dı bende resmen ilaç kullandığım halde ağlama krizlerine gidiyordum son olarak bir psikologa gittik durumu anlattım yol gösterdi nasıl davranmamız gerektiğini ağlama krizlerinde ne yapmamız gerektiğini anlattı işe yaradı şimdi 4.5 yasında kreşe başladı daha sakin daha ılım mı eğer imkanınız varsa yardım alın

Onları kabul etmek bizim en temel görevimiz değil mi? Karın doyurmak nasıl en temel ihtiyaçsa ruh doyurmakta öyle. Bakın ben her istediğini yapın, hiç ağlatmayın demedim farkındaysanız. Disiplin olmalı ama pozitif bir dille olmalı. Çocuk yapmaması gerekeni yine yapmayacak ama öfkelendi ya da üzüldü diye anne sevgisinden mahrum bırakılarak cezalandırılmayacak. Ben bireysel olarak hiçbir annenin çocuğuyla ilişkisine karışma hakkını kendimde görmem ama burayı birsürü anne okuyor. Kafası karışık annelere yanlış tavsiye verilmesini de doğru bulmuyorum. Sözlerimi kişisel algılamayın lütfen.

Haklı ama. Linklere de trendyol mila veriyor, kendisi en ala markayı alıyor Helal diyorum. Takipçilerini bu kadar aşağılayan birini hala zengin ediyorlar. Onun zayıflama çayı da var. Fable onun. Oradan da çok güzel para kazanıyor. Kerizler sağ olsun.

O yurtdışına kaçmamış mıydı ya? Hakkında şikayetler falan olmuştu. pamuk musun nesin Şimdiden başka zaman

Evet su anda yurtdisindaymis. Hala bayağı tavirlari var. I

süper dadıyı tavsiye etmem uyguladığı yöntemlerin doğru olmadığını üniversitedeki hocamız söyledi. ayrıca o kadın gerçekten pedagog değil

Cezasız teknikler otoritesiz değildir. Bizim evin kuralları var ama bunlar ceza değil. Yemek saatinde yenir. Yemezse ceza almaz. Ama bir sonraki öğüne kadar yiyecek atıştırmaşık fln almaz. Bu farklı bir şey. Yada bana vurduğunda ceza almıyor. Sadece istemeden yaptığını bildiğimi söylüyorum. Bazen ben de öfkeleniyorum diyorum. Oğlumun eski okulunda ceza köşesi vardı. Ki onlar buraya yaptığını düşünme alanı diyorlar ama adımdeğişince amacı değişmiyordu. Oğlum uykusundan uyanıp beni oraya koyacaklar anne oyuncak bile almana izin vermiyorlar sıkılma köşesi orası dedi. O oldu okuldan aldık. Ablam ilköğretim öğretmenidir yüz yıl öncesinin karanlıl metotlarına devam eden kuruma gönderme dedi. Cezasız senelerdir çocuk mezun ediyor. Hala velileri de öğrencileri de ayrı arar sorar. Sevgi ve şefkat daha çok eğitir

bu bilgi dogru. bu program trtdeydi ve alasiz bir insanin pedagog gibi davranip sacma sapan tavsiler vermesi nedeniyle program yayindan kaldirildi

Oglum icin gittik. Hem psikologa hemde psikiyatriste goturduk ayrica hem gelisim testi hemde zeka testi yaptirdik. Gelisimi ve zekasi cok iyi o konuda bir sıkıntısı yok. Bize soylenen bunun bir surec oldugu sabirli ve istikrarli olmamiz gerektigi. Mesajimda belirtmek istedigim sey kendim icin psikologa gitsem bunun sorun olacagi. Sorun olmasa bile gerginlige yol acacagi. Ama haklisiniz esimin bu konuda beni sindirmesine izin vermemem lazim.

Hepsi saçma sapan yöntemler. Pas pasa koyup, alakayı keserek eğitim mi olur Allasen. Sen akıllı kadınsın

Ortada bir sebep olmadığını nereden biliyoruz? Bir şey var, ama şimdilik bilinmiyor sadece..

Ya dimi insan sasirip kaliyor :) Sizin komsular nasil insanlar bebeğin anne babasi yani? Ilk paragrafta yazdiginizi duzelteyim. Ben kendi cocuklugumda kinlendigim hirslandigim seyleri hatirliorum. Cocuk hangi ebeveyn benziosa o ebeveyn bi oturup düşünsün kendinden yola cikarak bu cocuga ne iyi gelebilir diye. Çözüm bulabilme adina diyorum kendiyle iç savasi icin degil cocuk icin. Babannemin sakince konuşması iyi geliodu bana. Anne baba kavgasindan uzak kalmak iyi geliodu. Inatlasiosam kararli durmaları inadimi kiriyodu. Benim dedigim surekli oldukca daha cok abartiodum. Bazen de fiziksel sevilmemekten oluyodu bence. Öpüp sarildiklari günler daha az huysuz oluyodum. Kisir döngü yaratio bu durumlar. Konu sahibi yeni gördüm eşin psikologa gitmeye karsiymis. Ne ayip bu cagda yemin ediorum baska soz bulamiorum. Kızım daha iyi diosun hic olmadi onun hatrina götür oglunu ki sağlam olani da bozmayin. Ilerde bi cok mental hastaliga evrilebilir bu durumlar. Sonra cok pisman olursun. Simdi belki hafif bi sedatif verecek ve bu hepinize iyi gelecek illa sadece telkinle odevle cozulecek esin dalga gececek diye bisey yok.

Ya yalan yok. Bende oyun kitaplari var. Yani o paspasa oturtmak yöntemini amerikan programlarda da görmüstüm. Onu kopyaladilar sandim. Sadece programin bir kismina cok gülmüstüm. Cocuk kriz geciriyor , sözde pedagog annesine "Sakin gözlerine bakmayin" gibi birsey dedi. Sanki karsidaki vahsi bir hayvanmis gibi.

Çocuğun hayatını tv de şov amaçşı oyuncak etti. Hayvan gibi davranmak nedir? Bir de tasma taksın isterse.

Bu süreçlerden çoğu anne baba geçiyor. kimi daha az hasarla kimi daha çok. ama bunlar geçecek bigün. çocuklar büyüyecek ve bu günleri gülerek hatırlıycaksınız. oğlunuzu kreşe vererek ilk adımı atabilirsiniz belkide.

Ama bu şekilde bir sürü randevu aldı :) ben pedagogum dedi. İnsanlar ona güvenerek gittiler. Bunu o zaman neden söylemedi?

Hangi kitapları okudunuz bende araştırıyorum etkili ve yol gösterici ebeveynlik kitapları

Artık herkes öyle zaten, sadece siz değilsiniz. Okuldu, çalışma hayatıydı, dengini bulmaktı...

Ben genelde günde 1 doz ağlıyorum

Annesi herhalde çocuğunun açlıktan ağlayıp ağlamadığını anlıyordur. Açlıktan ağlayan çocuğa yemek verirsin, susar. Korktuğu için ağlayan çocuğun yanında olursun, susar. Konu sahibinin çözmeye çalışmadığını mı düşünüyorsunuz? Ellerini yıka dendiğinde ağlayan bir çocuk var konuda. Ortada bir sebep olmadan ağlayan çocuk tamamen şımarıklıktan, ilgi çekmek için, istediği olsun diye vb sebeplerden ağlıyordur. Çocuğun uyandığında süt gelmiyor diye ağlamasının altında derin bir sebep olduğunu düşünmüyorum. Bu arada zaten başarı olduğunu iddia etmedim onu nerden çıkarttınız anlamadım.

Pedagoga niye gitmiyorsunuz A Aylakkadin Bahar, bir insanla gelebilir insana Üyelik İptali tek ayak

Paspasta sakinleştikten sonra sarılıyorlardi. Bu da çocukta, "sorun cikarirsam sevgiye ulasabilirim" algısı yaratir diye düşünüyorum.

Hayır ceza değil. O seçimi çünkü. Yemiyorsan kaldırıyorum diyorum yemeyeceğim diyorsa kaldırıyorum. Saat tutup şu saate kadar bitirmedin diye önünden alsam elbette ceza olurdu. Ceza köşesi uygulaması da çok yanlıştı kurumu değiştirdim. Bu kurumda da öğretmenle ilgili soru işaretlerim var gerçi ama ben eğitimde şefkatin doğruluğuna inanıyorum. Özellikle okuduğum üç kitaptan sonra ciddi anlamda değiştim. Doğru da bir değişim olduğunu düşünüyorum Ben de branş öğretmeniyim bu arada.

Ceza kavramını nasıl algıladığınıza bağlı. Kurallar ya da cezalar öcü değildir. Yatırıp çocuğu kırbaçlamayacağız. Burada her cümleyi pedagoji dersi gibi ince ince anlatmak çok zor. Meslek gereği öyle aileler görüyorum ki çocuk ortaokulda bile pamukların içinde yaşatılmaya çalışıyor. Hatta örnek vereyim. Rehber öğretmen arkadaş 8. Sınıf kız öğrenciyi odasına çağırıyor, amacı çocuğa haftalık çalışma planı çıkarmak. Bu randevulu bir iş değildir. Sırası gelen öğrenci çağırılır işlem yapılır gönderilir. Ertesi gün bu hanım kızımızın babası okula gelmiş "bundan sonra çocuğumu çağırmak yerine beni arayın ben kızıma söyleyeyim o sizin yanınıza gelsin" kızı çok korkmuş travma geçirecekmiş neredeyse çocuk böyle yetiştirilmez. Böyle yetişen çocuk hayatta ayakta kalamaz. Benim travmadan kastım yoğun şiddet, acımasız cezalar ya da bunu yapmazsan seni sevmem gibi şeyler değil. Haksız verilmiş abartılı cezalar da değil. Çocuk hiç ceza almadan, yaptığının bedelini ödemeden büyüyemez. "bu yaptığın yanlış annecim ama ben seni çok seviyorum agucuk gugucuk" diye bir ebeveynlik de olmaz. Evet çocuğun yaptığı yanlış siz bunu söylediniz ama yanlışın ona bir zararı yok ki sadece yanlış, bu uyarı onu aynı davranışı tekrarlamaktan alı koymaya her zaman yetmez. yanlış da olsa kendisine olumsuz bir dönüt yoksa çoğu zaman yapmayı bırakmaz çünkü yaptığı hoşuna gidiyordur. bu yemeği elinle yedin git odana bu akşam sana tv yok gibi değil bu. Her şeyin dozu var. Hep sevmek hep "guzuuuum" modunda olmak da doğru değil. Benim ceza dediğim şeyleri aslında çoğunuz yapıyorsunuz ama adının ceza olduğunu kabullenmiyorsunuz. Çocuk gerektiğinde evde de sertlik görecek, sizin kararlı tutumunuzu görecek, aynı hataya hep aynı karşılığın geleceğini bilecek. Babanın hayır dediğine anne evet demeyecek, birinin koyduğu kuralı diğeri esnetmeyecek. Kurallar 3 günlük olmayacak. Bu gün hoş gördüm yarın kızdım yapılmayacak. İlk üç gün hayor dediğine 4. Gün asla pes etmeyeceksin, o hayır sonsuza kadar hayır olarak kalacak. Ben alman dadı falan değilim, bildiğiniz bu ülkenin sıradan bir annesiyim. Ben anneme asla canı gönülden anne demedim, bu çocukken de böyleydi çünkü tutarsız haşin sevgi göstermeyi bilmeyen bir annem vardı. Benim. Çocuklarım anne dediğinde sesin nereden gelip nereye dokunduğunu duyuyorum ben. Kurallı tutarlı ve yeri geldiğinde ceza mercii de olabilmek çok önemli. Koşulsuz sevgi dediğiniz şeyi doğru ölçüde vemezseniz yarın karşınızda "çok borcum var borcumu kapatın" deyerek defalarca gelen bir evlat olabilir.

Yok bende sana tepki verir gibi yazmadım. Ülkemizde maalesef herkes her şeyi olabiliyor.

Süper dadi pedagog degilmis nette oyle yazıyordu yıllarca kandirilmisiz diyordu biri olan bugra ya oldu

yazdıklarınızın birebir aynısını yaşıyorum. Bugece sadece 1 saat uyuyabildim. Benimkilerinde ikisi küçük. çok zor bir durum. Rabbim yardımcımız olsun. pamuk musun nesin Şimdiden başka zaman

Deneyin, Allah rast getirsin. Benim 38-39'da ikinciyi üçüncüyü doğuran arkadaşlarım var. Büyümedi mi onlar? E büyüyorlar sorun yok. Ama vitamin kullanmanızı ve her gün en az yarım saat yürümenizi tavsiye ederim enerjinizi artırmanız için.

Bence kurallar koyup onları sonuna kadar uygulamadığımız için böyle oluyor. Mesela istikrarlı bir şekilde oyuncakları toplamadan başka oyuncak çıkarttırmasanız, oyuncaklar toplanana kadar tamamen tepkisiz kalsanız mecbur toplayacak. Ama sabır gerektiriyor bu. Benim de çocuklar 6 yaş ve diğeri 3 olmak üzere. Gerçekten ikna etmeye çalışmak çok yorucu. Özellikle 3 yaşındakini. Tuhaf tuhaf ritüelleri var Eşimle sabah vedalaşmaları 10 dk sürüyor. Kapıda öyle bekliyoruz yok sol yanağı da öpüyordum, yok elini sıkmayı unuttup, yok bye demedi, cart yapmadı curt yapmadı. Evet şu an çoğu zaman zor ama bence en güzel zamanları gerçekten. İlerde başka dertleri olacak ve o zaman zorlanacağız. Şimdi hiç yoktan dizimizin dibinde oturuyorlar. Hepsi bir süreç. Bence çocuklar doğru disipline çabuk yanıt veriyorlar. Gününüzü planlayın ve her gün aynı devam edin. Çokta kafanıza takmamaya çalışın

Boşuna kendinizi yormayın, eğer yanlış anlamadıysam ve kendisi tahmin ettiğim kişi ise daha önce yeri geldimi bir tokatı normalleştirme minvalinde yorumları vardı burada kendisinin. Ha bir de yanlış hatırlamıyorsam kendisi eğitimci idi, evet maalesef.

Ben izledigimde lisedeydim. Paspas metodunu falan uyeler yazinca hatirladim. Baska ise yarar tekniklerle aklimda kalmisti. Hakkinda dava acilmis, sonuclanmis, kendisi hala pedagog unvanını kullanıyor. Sahte psikologlar, pedagoglar, akademisyenler... daha neler göreceğiz kim bilir...

Tam tersi esimde bende cok uysal cocuklarmisiz. Annem hep anlatir cok sakin ve uyumlu bir cocuktun der. Bende cocuklugumdan hatirladigim kadariyla kendimle cok barisik bir cocuktum herseyden keyif alirdim. Esimde cok uysalmis kaynanam hep anlatir. Ama hem benim abim hem esimin abisi asiri zor cocuklardi kirk yasina dogru gidiyorlar hala zor bir kisilikleri var. Ben oglumun onlara cektigini dusunuyorum.

Hayır ne alakası var yaaa saçma sapan şeyler

18 aylik bir bebek annesi olarak bende sinir sistemim cokmus olarak yaziyorum Inanilmaz zorlaniyorum 11yasinda kizim var tek basima buyuttum heryere her ortama girebiliyodum 18 ayda 18 yil yaslandim Ve beni kimse anlamiyorum Hic biyere gidip gelemiyorum Bugun ailecek annemler kardeslerim nisanlilari toplandik, guya kahvalti yapacaz. Ben ne yedim ne ictim hic bilemedim. Sofradan kalktik kahve vakti. Herkes rahat rahat yayilirken ben surekli mizmiz kizimin arkasinda dolasiyorum Bi tualete gittim ustune basina tum sise suyu dokmus. 7 kisiden biride gorup engel olmamis Mutfaga girdim ciktim kahve dokmustu Yani gozum her an kizimin ustunde olmazsa olmuyor Herkes evine dagilacak, annem bana biseye yaramıyosun hic bi is yapmiyosun diyince bende kablolar yandi Yani insani kendi annesi anlamazsa kim anlasin Cok cabuk sinirlenir oldum Herseye herkese patlar hale geldim Hic bir seye tahammulum yok. Suraya konu acarim diye giriyorum Kimsenin elestirisini kaldiracak gucum olmadigi icin bakip bakip cikiyorum Simdi senin konuna denk gelince yazdim

Ben öyle yorumlamıyorum. Ağlayan çocuğu sakinleşene kadar odasına göndermek duygusu için cezalandırmaktır zaten. Disiplin olmalı ama pozitif dille olmalı aksi takdirde dıştan denetimli çocuklar yetişiyor. Fikrinizi değiştiremeyeceğim net, uzatmak istemiyorum ama tekrarlıyorum lütfen başka annelere bunu tavsiye vermeyin, çünkü yanlış. Türkiye kadınların dışarı çıkmaya korktuğu bir ülke haline gelmeye başladıysa sebep koşulsuz sevgiyle büyütülen çocuklar değil buna emin olun.

Bir kitapta okudum bir çocuk ne kadar sabrınızı zorlarsa siz o kadar sakin kalın ve sevginizi esirgemeyin çocuklar sizin sonsuz sevginizi görmeye muhtaç o kadar doğru ki ben çocuğum üzerinde uyguladım gerçekten çok faydasını gördüm. tabiki hayır demeniz gerekenlere hayır diyeceksiniz ama asla kırmadan dökmeden. Asla şımarır falan demeyin aksine size duygularınıza doydukça ne kadar mucize olduğuna şaşıracaksınız. Evet çok zor ben de her zaman yapabiliyomuyum hayır ama yüzde 80 yapmaya çalışıyorum. Onları biz dünyaya getirdik ne kadar sağlıklı davranabilirsek o kadar sağlıklı olacaklar fazlası eksiği yok.

Elinden zorla çekmek mi yazdım? Önce zaten anlatıyorum neyin ne oldugunu Ya da mesela onun için tehlikeli şeyleri ortadan kaldırdık ama bazen farketmeden elinde ona uygun olmayan birşey var o an anlatıp istiyorum tabiki bu bir ornek. Fırını da ortadan kaldıramam mesela yada bulaşık makinesini. O an engel olmam gereken şeylerden kaçırmam gerektiği oluyor Evin her tarafını kilitleyemem ki zaten belli süre ben yanımda degilim.

Aynı cümleleri yazacaktım, bana da tecuman olmuşsun, teşekkürler

Hanımefendi benim neyi okuyup neyi okumadığımı bilemezsiniz, siz yolun başındasınız belki ama ben 17 yıldır doğrudan ergenlerle muhatabım, 12 yıldır da bir fiil anneyim. Okuduklarımı da size ispatlamak zorunda değilim. Önceki sayfalarda aldığım eğitimlerden de bahsettim. Ha anırmak, sinsilik, arsızlık kelimelerini yüzlerine söylemediğime göre incileri dökülmez çocukların merak etmeyin. Bu kelimelerin yerine daha kibarlarını da kullansam gerçek değişmez. Siz anlamak istediğinizi anlayın, ben ne söylediğimi de ne anlattığımı da çok iyi biliyorum. Anlamak isteyen de anlamıştır pekala

O da londraya gitti. Sosyoloji mezunu işte eline de danışmanlık sertifikası olunca popülaritesi de var. Gelsin paralar... Çok ciddi meblağlarda danışan alıyordu. Aslında kadında da suç yok. Valla. Ben gideceğim psikologun mezun olduğu üniversite, takip ettiği ekolü dahi öğrenip ona göre gidiyorsam herkes yapmalı. Sırf popüler diye diploması sorgulanmazsa böyle olur. Sonra da kandırıldık diye feryat, figan...

Renklihatun Merhabalar ben de ergoterapist arayışındayım. Sizin yaşadığınız şehri bilmiyorum ama yine de sorayım dedim.. Ankara'da "çok popüler olmayan" ama alanında da iyi bir ergoterapist arıyorum. Popilerite arttıkça fiyat yükselirken çocuğa ayrılan zamanın kalitesinde düşüş olabiliyor ne yazık ki

Azarlayan ceza kesen bir insan olduğum kanısına nereden vardınız onu merak ettim. Gerektiğinde ceza verilir, duymazdan da gelinir demek ağzını açanı azarlamak demek değildir. Siz önyargılısınız ve sadece sizin yönteminizin doğru olduğumu sanıyorsunuz, bu da bağnazlıktır. Ben bütün çocukları arsız sinsi ve kötücül olarak nitelendirmedim lafları istediğiniz yere çekmeyin. Çocuk aynı konuda 3 defa güzellikle uyarılır 4. De gönül rahatlığıyla ceza veririm. Belirli bir konuda ısrar ve inatla olmayacağını bile bile ağlayan çocuğa 2 defa sarılırım zaten susmaz da sustuğunu var sayalım 3. defa aynı şekilde diretirse duymazdan gelir ya da odasına postalarım. Çünkü bunlar arsızlıktır. Bu yaptığım da gayet normaldir. Siz benim söylediklerimi kendinizi mükemmel görmek için kasıtlı olarak sabote ediyorsunuz. Buraya bütün ayrıntılarıyla bir kriz nasıl çözülür, çocukta davaranış değişikliği nasıl yapılır diye anlatmak yerine kitap önerisi verdik ya da şunu uygula dedik. Konu sahibi araştırır gereken şekilde uygular, ne var bunda.

Maalesef ülkemizde her şeyin sahtesi var :)

Burda hep yazıyorum ama lütfen çocuklarınız uyuduğunda hangi ildeyseniz ergoterapist araştırın ve acilen gidin ince kendi ruh sağlığınız için çünkü bu caresizliginiz bana öyle tanıdık ki ben ilk gittiğimizde oğlum için ağlayarak anlattım halimi lütfen dedim bu durumu çözelim çünkü ben oğlumla iliskimi kaybetmek uzereyim bu yasadiginiz çaresizliği o kadar iyi anlıyorum Benim oğlumda dogdugundn beri hem çok hasta olurdu sürekli hastane ilaç doktor hem de sürekli ağlardı ama artık ben öyle bir seviyeye gelmiştim ki ağladığı an Stresten gözlerim kararmaya başladı tahammülüm kalmamıştı ve ilişkimiz ciddi olarak zedelenmeye başladığı an kararımı verdim 2 gün içinde içime sinen bir ergoterapist buldum ve koşarak gittim. Şu an 5 aydır gidiyoruz bu ağlama krizleri kendini yerlere atmalar çok tehlikeli hareketler yarı yarıya azaldı diyebilirim oğlu. Beni duyuyor ve anlıyor bu beni mutluluktan ağlattı lütfen eşinizi duymayın dinlemeyin karşı çıkıyorsa da randevunuzu alın ve gidin derim uzun oldu ama yasadiklarimiz çok benzerdi umarım faydalı olur

Aglamaktan catlamaz dan kastiniz tam olarak ne? Aglamaktan krize girip, durmadan bagirip, cigliklar atan, kendine zarar veren, nefesi, solunumu degisip, kizarip moraran cocuklar var. Anneler bunlari yasiyor da caresiz kaliyor, yoksa cok kiyimsiz simartmis olmaktan kaynakli degil inanin. Cocuklar aglamali Zaten, agladikca da rahatliyorlar. Ama ben konu sahibinin boyle rahatlama tarzi bir aglamadan bahsettiğini sanmiyorum.

Gecen bir arkadasimin bebegini gormeye gittim 9 aylik. Kari koca cok sakin aşırı naif insanlar. Cocuk hic ağlamıyormus göz yaşını görmemisler daha dogru duzgun aşı oldugunda bile aglamamis. Sadece acikinca iki aha aha yapiomus. 6. Aydan beri aksam 8de yatip sabaha kadar kesintisiz uyuyormus. Ben şok. Ben böyle sorunlu çocuklara anne babadan genetik geçişin cok yüksek olduğunu düşünüyorum. Yani ya siz ya eşiniz aslinda cok huysuzsunuz. Bunu şu yüzden soyluorum hanginiz huysuzsa cocukluga dönüp bi düşünsün sizi bu kadar agresif yapan şey aslinda neydi ve ne iyi gelirdi sakinlemenize. Ben düşününce hatırliyorum çünkü aşırı huysuz bi çocuktum. Ve belirli insanlar belirli yaklasimlar bana iyi gelirdi.

Olayı bilmeden yorum yapıyorsunuz. Öğrenilmiş çaresizlik bile olsa böyle olması gerekir bazen. Bebeğinizin artık türkiyede satılmayan biberonu kırılsa ve siz durumu anlattığınız halde aldığınız biberonu beğenmeyip çığlıklar atsa yurt dışından biberon mu getireceksiniz çocuk öğrenilmiş çaresizlik yaşamasın diye. Ki bu düpedüz inatlaşmadır. Sütü çok seviyorsa bulduğu biberonla içer o zaman da "öğrenilmiş çaresizliği" öğrenmez

Super dadi hakkinda haksizmisim. Devamindeki yorumlarda konustuk. Pedagog degilmis kendisi.

Asla utanması da yok. Hala aynı şeyi iddia ediyor. Gerçekten bunlar arsız olmuş. Bir sürü aileyide kandırdı.

Bu dediklerine çok çok katılıyorum. Kendimden katılıyorum ama. Annem babam bizi böyle yetiştirdi. Ben hiç bilmem bize kızdıklarını, cezalandırdıklarını. Hep sevgiyle şefkatle yaklaştılar. Ve ben bu yaşımda şimdi gitsem anne babama ne yaparsam bana yine kızmayacaklarını bilirim ve bu bence çok kıymetli bir şey. Biz de onları hiç üzmedik bu arada, karşılığında düzgün, başarılı çocuklar olduk hep. İnşallah ben de çocuğumu onlar gibi yetiştirebilirim. strawberry_cake duyu bütünleme diye bir şey duydunuz mu? Her insanın farklı duyusal hassasiyetlerle doğduğunu ve bu hassasiyetlerine göre ihtiyaçlarının giderilmesi gerektiğini söylüyorlar. Hiçbir çocuğun "şımarıklıktan, inattan, anne babasına gıcığından" ağlamadığını; sahip olduğu hassasiyetin bütünlenememesi sebebiyle acı çektiği için böyle olduğunu anlatıyor. Siz de bir araştırın isterseniz. Belki sizin çocuğunuzun da bu tip bir hassasiyeti vardır.

O kadın pedagog değil. Dediklerinin hiç birini de pedagoglar desteklemiyor.

Kendi çocuğuna uygulamadığına da eminim mesela. Asla yapmaz

Ağlamaktan çatlamazdan kastım ağlamaktan çatlamaz. Vermesem çatlayana kadar ağlıyor yazmış konu sahibi ona istinaden yazdım. Bilgilendirme için teşekkür şer ama ben de anneyim, biliyorum yani. Ben de rahatlama tarzı bir ağlamadan bahsettiğini düşünmüyorum, istediği olmayınca ağlıyor yazmış. Konu sahibi de öyle midir bilmiyorum ama anneler genelde sadece çaresizlikten değil aman ağlamasın diye çocuğun her istediğini yapıyorlar. Bunu fark eden çocuk sürekli istediği olsun diye ağlama kozunu kullanıyor.

Bir şiddet eğilimim olduğunun ima edilmediği kalmıştı onu da yaptınız sağ olun. Eline vur desem içiniz soğuyacak ne demek ya. Gerkirse ceza verilir duymazdan da gelinir dedim diye psikopat kategorisine alındım neredeyse. Evet hanımlar en büyük keyfim çocuklarımı kemerle dövmek, yok mu arttıran

Yazdiklariniz cok tanidik geldi. Inanin düzeliyor hepsi. Onemli olan agladigi icin her istedigini yapmamaniz.

ağladıkça dediklerini yaptırıyorlar mı size?

Merhaba, thomas gordan etkili anne baba olmak Bütün beyinli çocuk kitapları özlelikle beni çok etkiledi. Tavsiyeleri de bende çok işe yarad

Evet doktor çözümü yok dedi. Eğer gece yanına gittiğimiz zaman gergin olursak işler daha kötüye gidiyormuş. Ben alıştırdım kendimi. Emzirmeyi bıraktığım zaman etrafımdaki insanlar ooo artık sabaha kadar uyuyacak kurtuldun demişlerdi. Sonra öyle olmadığını gördüm ve bu bende gerginlik yarattı doktorla bu konuyu konuştum böyle birşey yok sabaha kadar nadir çocuk uyur dedi M Melek8663 Hayvanları çok seven biri 🐱🐶 Anneler

Keşke trt baştan bi bakaydı diplomasına.

Odaya göndermek neden ceza oluyor hiç anlamiyorum ben:) Cocuklar odasını sever, ergenler oradan cikmak istemez, hatta bence ergenlere odadan cikma cezası verilmeli

Yok mahkemeye vermişler onu. Pedagog değil çocuk gelişim uzmanı :) ülkede sahte psikolog, sahte pedagog, sahte sağlıklı yaşam uzmanı dolu maalesef.

Benim I

Konu sahibi bence de yardım almalısınız. Uzman eşinizle de konuşur ve sorumluluk almasını saglayabilir. Ama şunu bilin, geçecek, tabii ne kadar erken geçerse o kadar iyi... Pinkflambe

Benim hafizamda yer kalmadigi icin kaydetmiyor artik Hergun yeni seyler yasiyoruz buyuzden gecmistekileri unutuyorum Beni en cok yaralayanda annemin veya yakinlarimin olumsuz lafi veya tepkisi oluyor, butun modum dusuyor gercektende I

Tam kerizler yuzunden evet. Baska hakaretleri de varmis. Bunlar hep şişman siniri diye. Çok üzücü bu hakaretleri duymak, gormek.

Merhaba, oğlum 2 yaşını doldurdu ve aynı, durum bende de var. Çocuklar ağlayarak birşey istediklerinde onu elde ederlerse artık o alışkanlığa dönüşüyor diye bilrdim ve ağlayarak birşey istediğinde asla vermemeliyim vs derdim kendime. Öyle de yaptım bir bakıma ama farketmeden aynı şeyi başka alanda yapmışım sonradan farkettim. Mesela ben yemek yaparken sırf beni rahat bıralsın diyr mutfaktan birşeylet veriyordum eline ınu bepenmeid apladı mı heörn naşka birşey. Veya sıkıldı ve ağlıyorsa hemen bir. Çözüm üretmişim. O olmadı başka çözüm derken bir baktım ağlama olayını bem besliyorum. Ama farkedrne kadar dehşet bir kaos, bunalım depresyon ve en sonunda terapi aldım çünkü sinirlerim öok yıpranmıştı. Uzatmayayım terapistimin bir kaç önerilerinden bahsedeyim. Mesela diyorki çocuk ağlıyor, o an başı derte mi. Hayır, canımmı, yanıyor hayır, halde şımarıklık yapıyor.. Çocular bunu yapar. O an sakin kalmamı, onunla konuşmamı olmuyorsa diğer odaya gisip yastıpa bapırmamı falan önerdi. Çocuk sakinken de alıp konuşmamı önerdi. evimizin kuralları var, atıyorum okulsan gelince yüzümüzü yıkayacağız gibi. Bana uyanınca bezimizi depitiricez oplum cümleisni, önerdi çünkü kabga kıyamet değiştirtmiyordu :)) konuşmaya çalıştım ağladı. Kıyamet kopardı vs. Ama devam ettim. Yani hergğn 1 defa konuştum. Tek ilacı sabır. Çok zor ama malesef tek ilacı sabır. Ben artık o apladıpı, zaman tepkisizce oturuyorum ve apladığın sürece bunu yapamam diyorum. Tekrar tekrar. Ağlaman bitince yapabilriz vs gibi. İlk başlarda hiç sonuö alamadım ama zamanla iyi geldi. Bir de apladıpında sarılıp omuzlarına masaj yapar gibi hareketler yapmamı, önerdi terapistim. Ben plamasına sabıe gösteremeyip bağırıyordum. Başka aebwolerden d eçok, yıpranmıştım. Ama tepksii kalıp, ağlamasının bitmesini beklemek işe yarıyor. Bir süre sonra susuyor ve o zaman mutlu oldupumı, belli edip sarılıyorum ilgileniyorum o da olumluya dönüyor. Güçlü ol diyeceğim ama anneysen zaten güçlüsün demektir ve geçecek kesinlikle :)

Hiç eleştirmeyeceğim sizi hepimiz acemiyken yanlışlar yapıyoruz ama bu süt konusunda kaç gün direndiniz. Bu tip ayırmaların 3 ile 7 gün arasında bir uyum süresi vardır. Bu süreç buyunca anne dirayetli durmalı asla taviz vermemelidir. Tuvalet eğitimi ya da sütten kesme gibi. Başladığınız noktadan geri adım attığınız anda ikinci denemenizde bu süre daha da uzar, sonraki pes ediş ve tekrar denemelerde katlanarak uzar çünkü çocuk yeterince direndiğinde istediğini alacağını öğrenmiş olur. Çocuklardaki bütün davranış düzeltmeler aalevlenme ile başlar. Sizin direnciniz uzadıkça çocuk kabullenir. Siz bu noktada dirayetli duramıyor kıyamıyor olabilirsiniz ama her kıyamayışınız size daha büyük direnç olarak geri döner.

Ya zaten oyle fazla Toplum icerisine giremiyorum. Aile sonucta ya, benim cocugumu biliyolar. Annem bazen bakiyor Isim olunca birakirim, biliyo yani. Inanin sabah kahvaltiya diye giderken, benim evin halini gorseniz hirsiz girse kacar. Topluyorum 1 en fazla 2 saat sonra eski halibe donuyor. Birde tek cocuk degil, buyuk var ergen. Ikisi elinde per perisan oluyorum. Dediginiz lafi desemde 1 2 bakiyolar bitti.

Merhaba bende okuyorum burada açtığım bir konuda bana oyun oynama sanatı önerildi şuan bunu okuyorum ve bence aşırı işe yaradı bizde 21 ocakta oğlumun doktor randevusu var doktora da danışacağım kitap konusunu. Şuan bekleyen bütün beyinli çocuk var onu okuyacağım

Benim en işime yarayan yöntem etkili anne baba eğitimi kitabıydı thomas gordan ın kitabı onu okuyabilirsiniz. Özellikle ceza fln işe yaramıyor, mola vermek, düşünme köşesi fln iyice yıpratıyor ili tarafı da. Bu süreçte ben sabırla sakinleşmesini beklemekten başka bir yol izlemiyorum. Yani banyoya neden girmiyor. Konuşuyorum. Nedeni anlarsam ona sorup teyit ediyorum. İlk zamanlar yavaş süren bir dönemdi ama artık daha işe yarıyor.

Teşekkür ederim ben ömrüm yettiğince evladıma sarılmaya devam edeceğim. Bu sayede öfkelendiğinde birşey kırmayı değil nefes almayı, dışarı çıkmayı vs kendini rahatlatmayı öğreniyor. Sizin içinizde çok öfkeli bir çocuk var ve bunun muhatabı ben değilim. Ne diyeyim bilemedim kızınca arada eline vurun birşey olmaz desem içiniz soğuyacak ama gönlüm razı değil. İyi günler dileyeyim en iyisi.

Benim oğlum üç yaşında doğduğundan beri padagog adem güneş videolarını dinliyorum eşimle beraber çocuğa olan her tavrımız çok önemli oğlum yaşıtlarına göre çok iyi beni fazla üzmeyen bir çocuk eğer bu videoları dinlemeseydim ben de asla bilemezdim bir çocuğa nasıl yaklaşılır nasıl konuşulur sizin için de geç değil onlar da yetişkin insanlar gibi değer saygı ve sevgi görmek istiyorlar herşeyden önce bir de eşinizle ilgili bağınız çok önemli çocuklar gerginliği hemen hisseder kavga olmasa bile bu dengelerini bozar onlar için anne ve babayı mutlu görmek çok önemli biz kadınlar malesef sürekli depresif ve gergin olmaya meyilliyiz çocuklarımıza da yansıyor ve belki de bizi her şartta mutlu görene kadar mutsuzlukları bitmiyor.

Kesinlikle. Zaten saçma sapan bir otorite kurma çabasındaydı. İzlerken cidden üzülüyordum.

Onu savunur gibi yazmadim. Bunun sıfatı olmaz zaten.

Mahkeme karari birkac gun once verilmis, hakliymissiniz. Tesekkur ederim bilgilendirmeniz icin. Khomyuk bubendegilim

Bence bir pedagogdan yardim almaya da cekinmeyin. Esiniz de ama sizinle ayni tarafta olmali. Bazi babalarin isine geliyor cocuklarin sadece anneye kosmasi ama o korkuluk bir baba degilse katilmak zorunda.

Nerden biliyorsun caba sarfetmedigimizi? Oglumu psikiyatriste goturduk psikologa goturduk ayri bir kurumda psikolog esliginde zeka ve gelisim testi yaptirdik. Hic birinde bir sıkıntı cikmadi aksine zekasida gelisimide ortalamanin uzerinde. Okul oncesi egitim almasi icin okula kaydettik hem kurallara uymayi ogrenmesi hemde uysallasmasi acisindan. Evde konusuyoruz kendisiyle bazi seyleri izah etmeye calisiyoruz. Her hafta sonu enerjisini atmasi icin rahatlamasi icin disarda aktivitilere planliyoruz. Ben elimden geleni yaptigimi dusunuyorum sadece bazen sabir gostermekte zorlaniyorum. Kizima gelince onu gece sut icmeye ben alistirmadim memeden kestigim gibi kendi agladi sut istedi. Vermeden uyumuyor bir kac kez vermemeyi denedim yarim saatten fazla agladi uyuya kaldi aradan yarim saat gecti tekrar uyandi istedi vermeyince kendini paralayacak derecede agladi icmeden asla rahatlamiyor. Her cocuk bir degil her cocuga her yontem etki etmiyor malesef. Senin cocugunun gece sut icmek gibi bir ihtiyaci olmayabilir ama benim cocugumun var vermesem tum gece uyanip uyanip agliyor. Bunun alistirimakla bir ilgisi cok.

Uc cocugumda her yasta ogretmen tanidim.40 yil oncesini guzelleyenler de gordum. En guzel sonuclari arastirmaci genc ogretmenlerden aldim.

Bana siz anne otoritesi kuramamissiniz gibi geldi. Herşeye ağlıyorsa sırf aglamasin diye onun istediği gibi davranmak zorunda değilsiniz zaten öyle yaptığınız için çok ağlıyor nasılsa istediğim oluyo diye.. en basit örnek duşta kafasını yıkayınca ağlıyormus. Güzelce anlatıp saçımızı yikamaliyiz yoksa bitleniriz gibi mantıklı açıklamalar yapın ve ağlasa da o dediğinizden dönmeyin. Gerekirse ses yükseltip kizabilirsiniz. Sizin davranislarinizdan dolayı iki çocuğun da sizi suistimal ettiğini düşünüyorum. Şimdi sadece agliyolar. Büyüyünce sizi otorite görmeyip hiçbir dediğinizi yapmayacaklar

Deme öyle deme Ben 38 de ikinciyi deneyeceğim sandriyon Nirvana Anneler

Ben her zaman tarzını kötü buldum. Paspas dln bildiğin köpek eğitir gibi çocuk eğittiler. Şu an düzgün anaokulları bile bu yöntemleri kullanmıyor. Çocuğa ceza vermekti.

Türkiye de 38 yıldan beri pedagoji bölümü alım yapmıyor ki :) O yüzden herkes pedagogum diyor ama aslında çocuk gelişim mezunu çoğu. Zaten gösterdiği diplomalarda pedagoji üzerine değil.

Zamaninda bana da çok elestiri yapti yakinlarim. Vay kurallari ögretememissin vay sen alistirmissin.. yahu her cocuk bir degil. Ben ne yaptiysam bazi seyleri degistiremedim ki kendim de eğitimciyim her yöntemi denedim mesela kendi kendine uyumadı, bezi birakması 3 buçuk yaşini buldu, sesli ortamda durmadi, emzik kullanmadi, herseye itiraz ederdi,7 ay boyunca her sabah krese giderken ağladı en sonunda aldım, gittiği heryerde merakini gidermek icin benim hayır dokunmuyoruz uyarılarımı tınlamadı daha neler neler. Sonuç pedagog psikiyatr testler vs. Çocugun mizacı bu dediler. Ee aradan yillar gecti bircok sey degisti kendi buyudukce huylari da degisti. Ben kendimi yiprattigimla kaldım. Etraf elestirir takma sen. Kendini yipratma o bir birey ve zamanla hersey degisecek

Görmezden gelmek her zaman ceza değildir. Olumsuz davranışı söndürücü olarak kullanırız. Eğitim bilimlerinde de yeri vardır. Yaptığınız açıklamaya rağmen çığlıklar devam ederse görmezden gelirsiniz. Çünkü çocuğun yaptığı insan kullanma yollarını denemektir

Benimde biri elimden zorla birşeyi çekip alsa çok öfkelenirim bu normal değil mi? Üstelik 1 yaşındaysam ve dünyayı keşfetmek konusunda sonsuz merakım varsa hayat memat meselesi haline getirebilirim. Bir de merak ettim bebeğinizin en büyük silahı ağlamaksa bu ilişkide sizin en büyük silahınız ne?

Uzman desteği alın. Anne-baba rolleri yok, çocuklar ele almış otoriteyi kendi bildiklerine yürütüyorlar. Bu noktada önce sizin destek alıp kural ve düzeni oturtmanız gerek. Yoksa buradan gelecek tavsiyelerle olmaz.

Çocuk gelişimi mezunuymuş. Yav afedersiniz de çocukları köpek gibi eğitiyordu

Benim şimdiden yok enerjim de mecburen o yaşa kalacak daha ilki çok küçük girlinred

Çocuk ağlarken onla konuşmaya çalışmanız hiçbir işe yaramaz. ilkel beyin devrede oluyor. Bu konuyla ilgili bütün beyinli çocuk ve dramsız disiplin kitaplarını öneririm. Zorlansanız bile çocuk ağlarken sakin kalın üzüldün anlıyorum, istediğin kadar ağla ben yanındayım deyin isterse sarılın emin olun çok daha çabuk sakinleşecek. Siz çocuğun duygusunu reddettikçe daha da çok zorlanıyor. Ağlamasının normal olduğunu kabullenin, bakın çocuk nasıl rahatlayacak ve ağlama krizleri azalacak. Kendini regüle etmeyi öğrenmesi için önce sizin desteğinize ihtiyacı var. Destek almak konusunda da babayı dinlemeyin, iyi bir uzmana danışın derim. Online bir şekilde destek alabilirsiniz. Ben sizin yerinizde olsam kendim içinde destek alırdım, ne kadar yıprandığınızı tahmin edebiliyorum. Annelere iyi olmadan, çocuklarına da yardımcı olmaları çok zor oluyor malesef. Umarım kısa sürede feraha çıkarsınız evlatlarıbozla.

Evet çocuğa sadece negatif yaklaşirsan ve yaptiği yaramazlik=onlarin kişiliği gibi ifade edersin, tabiki ceza etkisizde olur, travmada olur. Cocuklarin o sevgiyi his etmeleri icin kuralada, cezayada ihtiyaci vardir. Dünya onlara yoksa çok fazla kaos gelir. Cocuklara düzen gerekiyor. Ve bu düzen her yaramazlik yaptiklarinda "yapma etme eyleme annecim" ile sağlanmiyor. Ha elbette bazi çocuklar bu yapma etme demelerinden bile etkilenir ve yapmazlar. Ancak mesela benim kizima "ayaklarini masaya koyma" dediğimde en basiti, gidip ayağini masaya 1 mm uzakta tutar, ben napacam diye test etmek için. Sürekli kural delme peşinde. Ben hiç ceza vermeseydim kizim kurallarin yarisina uymazdi. Cezalari yeterici kadar anlatirsan dersen, çocuga daima şefkat gösterirsen , çocuk cezayi, ceza olarak algilar. Ve o dozda yükselmez. Yani "ben yaramazlik yaptim, şimdide sonucuna katlaniyorum" olarak algilar. Tipki senin yemek konusu gibi. "Annem beni sevmiyor diye atiştirmalik vermiyor" diye düsünmüyor çocuk. "Ben ögünü yemedim, ondan dolayi atiştirma vermiyor annem" diye algiliyor çocuk. Diş dünya bu arada ev ortami gibi değil. Bir şekilde yaptiklarinin sonucu olduğu öğrenmeli cocuk. Negatif duygularida tatmali. Ebeveyni yorgunda görmeli, kizdiğinida görmeli. Bir coping mechanismi geliştirmeli. Bunu evde, onu her koşulda seven insanlar ile geliştirmezse, büyüdükçe diş dünyada cok sıkıntilar yaşar. Hayal kirikliklarina oğrar.

Acikcasi ben de paspas metodunu falan unutmuşum. Uzun zaman oldu izleyeli. Uyku egitimiyle hatirliyorum o kadini. Aglayarak istedigini yaptiran cocuklara olan tutumuyla hatirliyorum. Yine yanlis olabilir ama cok ilgimi cekmisti uyku egitimi. O gune kadar benim bildigim ayakta sallana sallana uyurdu bebekler. Ben de küçüktüm, ilgimi cekmisti farkli bir yontemin mumkun olmasi. Yine de herkes iyiyi kötüyü ayirt edemeyebilir. Bu sebeple sahip olmadigi bir unvani kullanmamali kimse. Bir de naçizane hatirlatmak isterim, tranva degil travma.

Evet üyeler yazdi. Dava 3 gun once sonuclanmis ustelik. Buğra'nın yaşadığı olumsuz deneyimlere bu sekilde yerleri yumruklayarak gulmeniz hoş olmamış.

İşte ters giden şeylerin sebebi sizin yöntemleriniz vs. iken yine aynı yöntemlerle nasıl düzelir bilemedim. Ben de öğretmenim, lisede. Senelerce de ortaokul ve ilkokulda yaptım. 4 yaşında da kızım var. Nerden bakarsanız işin içindeyim ve yöntemleriniz beni hayretlere düşürdü.

Esprisine diyorm bugrayi olumsuz mu degilmi bilemem ama duzeltti kadin. netteki yaziyi paylasmistim tamami oyle idi

Bu tarz olayların esprisi olmaz. Çocuklar da bozulan mekanizmalar degiller.

Ben cezayla ilgili birşey yazmadım ki zaten. Örnek veriyorum gezine gezine birşeyler yemeklerine izin vermiyorum, böyle alistiriyorum çocuklarımı. Gezerek birşey yenilmeyecegini biliyorlar, ama tutup da elinden alıp vay sen neden gezinerek yedin diyip elinden almıyorum. Tekrar oturtuyorum ve anlatıyorum evde olduğum zamanlar. Ben yokkende bakıcı aynı sekilde pamuk musun nesin Şimdiden başka zaman

Çocuklarınızı nasıl disipline edeceğinize kadar veremeyiz tabii ama bu şekilde tavsiyeler vermeseniz keşke. Ortada zorlanan bir çocuk var ve siz onu görmezden geliyorsunuz. Çocukta en sonunda öğrenilmiş çaresizlikle durumu kabulleniyor. Çocuğu sarıp sarmalamak, sorun çözme, duygularını düzenlemeyi öğretmek yerine yok saymak doğru değil. Kendinizden pay biçim çok zorlandığınız bir anda en sevdikleriniz sizi yok saysa ne hissedersiniz?

Düşünce paspası dışında yanlış uygulamasına rastlamadım ben, bir yanlış uygulama diğerlerinin doğruluğunu değiştirmez

Bir çocuğa arsız, sinsi ve anırarak ağlamak gibi şeylerle etiketlemeniz bile çok çirkin. Çocuklar hırslanır ve evet ağlar ama bu arsızlık değildir. Kendini sakinleştirmeyi henüz öğrenememesinden kaynaklanır. Siz cezalandırdığınızda da bunu öğrenemiyor. Bunu öğrenmesinin yolu sizden sakin kalmayı görmesi ve desteğinizle sakinleşebilme yollarını keşfetmesidir. Ben şefkat ve empatiyi hayatıma soktuğumdan beri görüyorum farkı merak etmeyin. Bu kadar gelişime kapalı olmanız da ilginç. Çocuk ve ergen psikiyatristi bir adamın senelerdir gözlemlerine dayanarak yazdığı bir kitabı okumayı bile düşünmüyorsunuz bu bana çok ilginç geldi mesela. İnsan bu kadar farklı yöntemlere kapalı olmamalı.

Türk süper dadi mi?

Burada herkes disiplinli olmaktan ve davranış düzeltmekten bahsediyor zaten. Ama siz insanları çocuklarına küsmeye ceza vermeye hazır bekleyen insanlar gibi yorumluyorsunuz. Hep melek olunmaz, annelik bu değil. Gerektiğinde çocuğun kokacağı utanacağı insan da olmak zorundasınız. Koşulsuz destek 1.5 yaşına kadar şarttır sonrasında kurallar ve yaptırımlar gereklidir

Pedagog unvanını şu anda sadece adliyede çalışan pdr mezunları kullanabiliyor

Ben de ikinciyi büyütüyorum. Yaş faktörü sebep diye düşünüyorum. 38 buçuk yaşındayım. Otuz yaş enerjisi kalmamış bende maalesef, sekiz yıl fark ediyor. O sabırsızlık benim annemde de var. Bakamadığı hemen bunaldığı yetmiyormuş gibi benim çocuklarıma sihirli değnek değdirip sorunları hemen çözmemi bekliyor. Böyle anlayışsız insanlar sizi bir yere davet ederken "çocuğuma bakarken bana yardımcı olacaksanız geleceğim, yoksa gerek yok" demenizi öneririm. Belki biraz utanırlar

Aynı yengem gibi yazmışsın. o da bana hep oğluma karşı sert olmamı söyler. hayata karşı hazırla der.

yetiştirme kaynaklı bir sorun değilse mizacı bu olabilir, bir pedagoga görünseniz nasıl olur? Khomyuk

Pes diyorum size! İnatlaşan çocuk yoktur hanımefendi inatlaşan ebeveynler vardır. Çocuklar fıtraten bozuk olarak dünyaya gelmezler ki. Hele ilk yıllarında neredeyse sadece çekirdek ailesiyle yetişen minik insanlar, onlardan ne görürse benzer şekilde davranmaya çalışır. Fıtraten hepimiz iyi ve kötü potansiyellerle yaratıldık. Sadece yönlendirmek hangisi baskın hangisi çekinik hangisi faydalı hangisi zararlı bunlar adına rehberlik etmemiz gerekiyor çocuklara. Anasının karnından arsız doğan bir çocuk bilmiyorum mesela ben!

Komşum pamuk gibi bir kadin. Kocasi biraz kaba ve pis, pek tanimiyorum onu. Evet simdi anladim ne demek istediğinizi. Kendi hayatimla birlestirince tam oturdu. Ben de bir bardak/tabak kirsam hep kızılırdı. Annem kizardi yani. Hala kendi evimde yere bir sey düşürsem kırsam çığlık atıyorum korkudan. Teyzemin evinde bir sey yapsam teyzem, sana bir sey oldu mu diye sorardi. O endişe, onceligin bana verilmis olmasi beni cok mutlu ederdi. Yillar sonra annemin o tavrindan dolayi degersizlik duygumu yok etmek için terapi aldim. Bu korku yuzunden kendine guvensiz bir cocuktum. Cok ağlarmışım, oyle anlatiyorlar. Kim bilir nedeni neydi... aman en iyisi bilmemek oluyor bazen. Gecmise gidip iyilestiremiyor insan. Anne baba hatasini duzeltemiyor.

Baris musluyida övuyorlar cocuklar uzerinde de demo iyileşme yapıyor Önceki

Buğra dimi? Kardesini döven, okuldaki arkadaşlarini döven çocuk.

Yıllardır kullanılan yöntemlerin tamamı doğru olsa sizce şuan bu kadar psikolojisi bozuk bir toplum olur muyduk? Koşulsuz sevgi istisnasız herkes için şifalıdırlıdır. Şöyle düşünün sizi çok üzen birşey var ve bu eşinize çok saçma geliyor ama siz gerçekten çok üzgünsünüz. Gidip bir arkadaşına diyor ki poyrazkedi de bu konuyu ne kadar uzattı ağlayıp duruyor ne yapsam? O arkadaş ama ne uğraşıcaksın bırak gözünün görmediği yerde ağlasın sakinleşince gelir diye bir tavsiye vermesini mi istersiniz yoksa sana saçma gelse de üzülmüş belli ki sarıl, sonra yap bir kahve sor bakalım derdi neymiş demesini mi? Hangisi değerli hissettiriyor? Olay tam olarak bu, sadece biraz empati.

Evet çocuk nedense bizim toplumumuzda dünyaya yanlış gelmiş, sonradan anne babası tarafından düzeltilmesi gereken birşey gibi. El kadar bebeklere bile kucak istedi diye anneyi kullanıyor diye bakan bir toplumuz malesef ama değişecek yavaş yavaş olacak ama değişecek. Tarihte çocuğun değeri ilerleyen her nesilde yavaş yavaş artmış. Biz bir ucundan tutarsak bizim çocuklarımızda tam olmasa da sonraki nesilde çok şey değişecek ben inanıyorum.

Eşiniz destek değil mi? Çocuklar herhangi bir kursa kreşe falan gitmiyorsa uyum sorunu yaşıyor olabilirler.

İnşallah düzelir. Ben iki çocuk arası 7 yıl verdim. Hep planlı hareket ettim bu yüzden

benim oğlan da zaman zaman muhalefet oluyor yani bayağı bayağı her şeye itiraz ediyor sonra istediklerini yaptım yani o an elini yıkamak istemiyorsa tamam sen bilirsin yıkama diye geri çekilince çocuk yumuşadı zamanla. ben de varım demek istiyor sanırım çocuklar. biraz onların isteklerine göre gidince daha az yorulursunuz S Senbirsen Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Bedel ödetmek göreviniz değil. Sakin bir liman olmak, her zaman yanında olacağını göstermek göreviniz. İleride acımasız dünyayla tanışınca bir limanı olduğunu bilmesi daha güvende hissettirir. Dediğim kitapta da yazar disiplinli yada ceza sistemi içinde büyüyen çocuklar daha gergin yada sinirlidir. Yada ailesini kısa sürede çözer evde melek okulda daha farklı iki çocuk gibi olur. Kısa süre sonra da siz zaten çocuğunuzun kötü yanlarını sizden saklamasıyla yanlışını doğrusunu çoğu zaman öğrenemezsiniz. Sert bir ebeveyne mi bir derdiniz olunca gidersiniz yoksa yumuşağa mı? Aman bir de o kızacak şimdi ben kendim hallederim der çocuk.

Benim bebem henüz altı aylık. Ama ben doğduğundan beri şu yolu izliyorum. Örneğin banyo yaparken çok ağlıyordu bende hemen bir an öncr yapayım bitsin demedim bunu nasıl çözebilirim diye araştırdım bşr kaç yöntem denedim en sonunda ellerini tutma yöntemi bulduk eşim ellerinden tutuyordu bende yıkıyorum o şekilde kendini güvende hissettiği için ağlamıyordu. Bu bizim ilk çözdüğümüz sorundu. İkinci olarak odadan çıktığımda yalnız kalınca ağlıyordu her bebek gibi bende onu şu şekilde çözdüm her odadan çıkacağım zaman oğlum ben mutfağa gidiyorum gelicem tamammı diye bir kaç kez tekrarlardım sonra gittiğim yerden ona seslendirdi sonra geri döndüğümde geldim bak seni yalnız bırakmadım derdim. İlk etapta biraz mızmızlandı tabi küçük olduğu için. Şu an gözüyle aşırı takip ettiği için yine devam ediyorum buna oğlum ben gidiyorum mutfağa gelicem hemen diyorum elimlede işaret ederek ve anlıyor bence bekliyor öyle geldiğimde bak ben geldim seni yalnız bırakmadım söz verdiğim gibi diyorum. Onunla sürekli konuşuyorum anlatıyorum bir iletişim kurduğuma inanıyorum. Bu örnekleri size neden verdim sebebi şu. Çocuklar bazen kendilerini ifade edemiyorlar ve sürekli bir ağlama mızmızlanma halinde oluyorlar sorunu siz bulup çıkarın ortaya. Sürekli konuşmak sağlıklı bir iletişim kurmak önceliğiniz olsun. Ağlayarak yaptığı her şeyi tek tek düzeltme, neden ağladığını bulma yada o işi eğlenceli hale getirmeye çalışın. O zaman bence herşey daha kolay olacak sizin için. Tabi İki çocuk zor yinede Allah yardımcınız olsun. Sağlıkla büyüsünler evlatlarınız.

Programi aslinda izlemedim. O bugra ismindeki cocugun programi bir kere denk geldi. Amerikan versiyonunu bi izledim. Uygulanan yöntemler bana göre degildi. Alman süper dadi olan kadin. bir süre sonra programi birakti, cünkü yönetim kullanilan yöntemlerin degistirmesine izin vermemisti

Evet bu kelimeleri yerinden cımbızla çıkarıp yazınca epey çağ dışı kaldıkları çok doğru. Haklısınız. Hatta haklı olduğunuz tek nokta bu. Manipülasyon ustası nasıl olunura güzel bir örneksiniz. Emeğinize sağlık

Ne yazacağımı bilemedim doğrusu. Öncelikle şunu söyleyeyim, çocuklarımızı elbette travmasiz buyutmeliyiz. Travmanın gerçek anlamı nedir, bence ruhta kalan yaradır Katı kurallardan ne kastediliyor bilmiyorum da, genel kurallarda evet kural olmalı. Ama cam kutu gibi çocuk içine sıkıştırılmamalı, çocuğun yapısına göre olusturulmali. Pembis, çocuğunun atiklarinda boncuk arayan bir anne olmadim hiç bir zaman,"ben dogurdum, öyleyse kutsal"ci asla değilim, ama sertliğe acımasızlığa, gerçek yaşamda tanıyacak diye önce bende toslamamali. Benim güvenli bölgemde yaşamı tanımalı. Çocukluk, insanın ömür boyu en dar zamanlarinda siginacagi bir siginaktir, gülümseten bir çocukluk mu, dikenli bir fıçı mi, hangisi daha olumlu?

Pedagog unvanını kullanmasi yasal değil, çocuk gelişimci yakın zamanda Türk pdr derneği hakkında suç duyurusunda bulundu

Ceza değil zaten yaptığının geri donutunu alıyor çocuk. Kimse elinde kızılcık sopasıyla gestapoluk yapmıyor evde ama yaptığı şeyin sorumluluğunu da almalı. Ben tamamen sakinleşip normale döndüğünde seni seviyorum ve bu yaptığın çok yanlış çünkü diye anlayacağı dilden uzun olmayan tek bir cümle kuruyorum eğer anlamadiysa soru soruyor yine açıklıyorum ve sarılıp konuyu kapatıyoruz. Sevgi ve sınır çizmek birbirinden bağımsız şeyler bunu ayırt edebildiğini biliyorum ve evet her çocuk farklıdır

Bahsettiğim kitapta çok güzel bir kısım vardı. Çocuklar sizce kötü niyetli küçük insanlar mı? Yani dünyayı anne babasına dar etmeye yeminliler mi diyor? Hayır elbette onlar sadece hayatı öğrenmeye çalışan, beynini henüz tam kapasite kullanamayan bu nedenle daha çok yardıma ihtiyaç duyan insanlar. Bu ihtiyaçlarını görmezden gelip onları kötü niyetli olaral baştan hüküm verip anlamadan cezalandırırsak ne olur diye de soruyor. Doğrusu bu evet sert oldukça çocukda aslında uzaklaşıyor. Bize olan güvenini kaybediyor. Bizden bir şeyler saklamaya başlıyorlar.

Allahim sanki kendim yazmis gibiyim benimde kızım 4yasnda kardedi 10aylik buyuk olan surekli agliyor ben cinnet gecirene kdar asla dovmuyorm ama bazen cigliklar atiyorm tahamulum kalmadi surekli aglar sacma sapan istekler.. Bir bakiyorum yanlis seyler yapmasina goz yukuyorum yapacagi rezilliklerden dolayi. ikiside gece uyaniyor kucugu emziriyorum abartisiz 5 6kez kalkar buyugude kalkar kaşı beni sacimi okşa ne gunduz rahatim var ne gece yiprandim babalarida destek olmuyor bana hasta etdiler beni

Yazmışım zaten uzmandan yardım alın diye. Siz şimdi neyin tartışmasına girmek istiyorsunuz gerçekten anlamadım. Herkesin çocuk yetiştirme şekli farklı, tek bir doğru yok tek bir çocuk olmadığı gibi. Kendi çocuğunuzu istediğiniz şekilde yetiştirirsiniz ama beni daha fazla böylesine gereksiz bir şekilde eleştirmek amaçlı alıntılamayın lütfen

Çocuk vurursa vururum diyen birinden de akıl alacak değilim. Bir eğitimciye yakışmayan cümleleriniz var. Yazdıklarınızdan da belli hiç boşuma demagoji yapmayın. Cezayı, görmezden gelmeyi, vurmayı normalleştirip adını disiplin diyorsunuz. Bunlar çağdışı, eskide kalması gereken eğitimde yeri olmayan şeyler

@khom ZemheriPoyraz tuce_tuce teşekkür ederim hepsini edinmeye çalışıcam ikizlerden sonra 4 yaşına yenı giren kızımın bazı davranışlarını kontrol edemiyoruz anlayamiyoruz kriz yaşanıyor bi şekilde her gün. Önce kitaplardan destek almayı düşünüyorum

Benim eşim çok yoğun çalışıyor bu hafta 3 nöbeti vardı mesela. PaZartesi sabah gitti salı akşam geldi biz hep Yanlızdık. Birde tüm hafta hayatımız mutfak tezgahının üzerinde geçti oğlumun yeni merakı bu çünkü sandalye tepesinde sürekli. Ben emzirmeyi bıraktıktan sonra ( 22 aylıktı) desteksiz uyutmayı öğretmiştim. Kasım ayında Kv ler bize geldiler 4 gün. Oğlumla Kv kp eşin ilgilendi ben daha çok yemek masa vs uğraştım çocuğa bakamadım. Oğlum uykuya direnmeye başladı geceleri çığlık kıyamet. Ellerimi tutarak ve ayaklarını bacaklarımın arasına sokarak uyumaya başladı. Birkaç gün önce çocuk psikiyatristine gittik o 4 günde strese girmiş şuan onun için yapacak bir şey yok dedi. Geceleri ağlıyor beni yanına çağırıyor elimi tutuyor sarılıp öyle uykuya dönüyor. Onun yatağında her yerim tutuluyor benim 24 saat bana yapışık annemlerle bile telefonda konuşturmuyor sizi anlıyorum. 2 yaş sendromu da çok kötü bu arada

Merhabalar ben Antalya da yaşıyorum ve evet çok haklısınız rakamlar uçuk ve. populer olmak için özellikle de çocuklarla çalışırken reklam malzemesi yapılmaması ve müşteri değil de çocuk için ne yapabilirim onun bu sürecini nasıl çözümlerim diye düşünmesi gerekn bir ergoterapist şart çok haklısınız ben sorayim isterseniz hocama tavsiye edeceği birisi varsa muhakkak yazarım size

Travma elbette değil. Ama sevgi kesintisi olarak algılıyorlar. Koşulsuz sevgi vermesi gereken ailede çocuk yaptıklarıyla sevgiyi hak etmesi gerektiğini düşünüyor. Bu da ileride ilişkilerde bazı sorunlara da neden olabilir. Ben bir anne olarak her zaman her koşulda yanında olacağımı bilmesini istiyorum. Etkili anne baba olmak kitabında da diyor bunu. Çocuklara cezalara direnç geliştirirler. Her seferinde dozu arttırmanız gerekir. Şimdi ufak işe yarıyor ama ileride ergenlikte sizi kızdıracak şeyleri bilecek ve sizden gizlemeyi öğrenecek diyor. Esasında katı ve cezalı sistemde çocuk anne babasından saklanmayı gizlemeyi öğreniyor. Bu bana daha korkunç geliyor. Ve dediğim gibi etkili dinleme yöntemiyle cezadan daha iyi verim alıyorum. O kitabı da herkese öneriyorum bu nedenle

Ceza eğitim metodu olarak eski yüzyıldan kalmadır. Kalmalıdır da. Çocukların en güvendikleri insanlarla arasına korku tohumları eker. Cezayla sadece sizden bir şeyleri saklamasına sebep olursunz. İsterseniz thomas gordan ın kitabını okuyun. Çocuklar ceza köşesinde ne kadar yanlış yaptım. Şundan yanlış yaptım demez. Ne kadar gaddar olduğunuzu düşünür. Çocuk cezayla yaptığı eylem üzerine düşünme hakkını kaybeder aslında.

Tamam doğrusu bu zaten. Ama mola paspası da mesela bir cezadır. Odana git çıkma demek de cezadır. Ve çocuğa istediğim gibi olmazsan sana mesafe koyarım seni koşulsuz sevmeyebilirim demektir. Çocuklar cezayı sevginin kesilmesi olarak algılıyorlar ve bu çok kırıcı.

Iyi aksamlar herkese. Cok doluyum icimi bir yere bosaltmazsam patlayacagim. Benim sorunum cocuklarimin her anlamda sabrimi sonuna kadar zorlamalari. Dayanacak gucum kalmadi yildim tukendim adeta. Belki diyeceksiniz her cocuk boyle ama benimkiler normal boyutta degil inanin. Oglum dogdugundan beri herseye ama herseye aglayan bir cocuk su an 4 yasinda kararlilikla bu huyunu surduruyor. Soyledigim seylerin 99% 'a Itiraz ediyor. En basit ornek okuldan gelince guzellikle hadi sofraya oturmadan ellerimizi yikayalim diyorum kiyameti kopariyor. Banyoya soktugumda basini sampuanliyorum en hassas sekilde ama yinede aglama krizlerine giriyor. Sac taratmiyor yuz yikatmiyor. Oyuncaklarini toplamak gibi bir huyu zaten yok asla elini birseye surmez. Surekli aglamak icin bahane ariyor onun aglamasina gram tahammulum kalmadi Isteklerini elde etmek icin tum sinirlari zorluyor asla anne baba otoritesini kabul etmiyor. Kizimda 2 yas sendromuna girdi ogluma gore bir nebze daha iyi ama oda gitgide abisini ornek aliyor. Her gordugunu istiyor her istegi yerine gelsin istiyor gelmeyince aglama krizlerine giriyor. Herseyimiz zor geciyor ne yaptigim kahvaltidan birsey anliyorum ne yedigim yemekten. Her sofraya oturusum yemegin burnumdan gelmesiyle sonuclaniyor. Cocuklarim kendi baslarina uyumazlar oglen kizimin uykuya dalmasi 45 dakikayi buluyor aksam ikisini birden yataga koyup uyumalarini bekliyorum bazen 1.5 saati buluyor uyumalari. Onlar yatana kadar hem fiziken gem ruhen cokme derecesine geliyorum. Kizim hala uyaniyor geceleri 2/3 kez kalkip sut isitiyorum vermesem catlayana kadar agliyor. Sabah 6 gibi uyaniyor uyku resmen haram bana. Esimle bir yildir ayri uyuyoruz cocuklardan dolayi onunlada pek iyi degiliz. Her hafta sonu çocuklari disari cikariyoruz ama eve donene kadar ikimizde pert oluyoruz. Kizim arabada durmuyor gidecegimiz yere varana kadar agliyor. Oglumda gezi boyunca birseyleri bahane edip agliyor. Mizmiz seklinde degil aglamasi kavga cikara cikara bagira bagira agliyor ben boyle birsey gormedim hayatimda. Disari cikmasak olmuyor dort duvar arasinda iyice bunaliyoruz. Ben ne zaman biraz rahat yuzu gorecegim. Cocuklarim ne zaman herseye direnmekten vazgececek. Oglum aglama huyunu ne zaman terkedecek inanin bilmiyorum Onlarin aglamalarindan kafam agirlasiyor artik sersem gibi oluyorum gurultuden. Sagligimin gunden gune bozuldugunu hissediyorum. Lutfen icimi ferahlatacak birseyler soyleyin inanin buna cok ihtiyacim var.

Şiddetle, cezayla eğitim olmuyor, çocuk da bu defa daha da inatlaşıyor ve hırçınlaşıyor. Okullarda sınıflarda bile sevgiyle büyütülen çocuklar o kadar belli oluyor ki.

Çok üzgünüm 17 yıldır ergenlerle muhatap oluşunuza. Gerçekten. İnşallah çocuklarımızla yolunuz kesişmez.

Benim kizimda bir suredir ayni. Gece uyaniyor beni goremeyince agliyor yanina gidince yuzumu oksuyor ellerinin arasina aliyor opuyor bana sarilarak uyuyor. Oglumda kizimin yasindayken boyleydi. Bu donemlerde bazi cocuklarda oluyor sanirim. O Osirius Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Bu konuda da çocuk bana vurursa bende eline vururum beni anlaması için tarzı birşey yazdı. Ben O'nın yazdığını yazıncada benim kendisine psikopat dediğimi söyledi

Çok sevinirim labellevie Guru Anneler

Trt biliyordur da işine gelmemiştir kim bilir kimden torpille girdi

Evet bende görmüştüm pedagog değilmiş milleti kandırmış ve pedagog olması için gerekli olan bölümdende mezun falan değilmiş

Gerçekten saçma bir şeye evirdiniz olayı, daha uzağa yapabilmeyi tartışmaya gerek yok bence. Kaç yıllık öğretmen olduğunuzdan bağımsız olarak bence siz yine de yüz yıl öncesinin sindirme yöntemlerini güzellemeyin. Mesele nitelik mi nicelik mi? Çok yaşlı ama sürekli azarlayan, ceza kesen öğretmenler mi ufuk açıyor taze genç ama sabırla yaklaşanlar mı? Bir gence bir çocuğa iyi davranmak güzellikle yanlıştan döndürmek varken sinsilik arsızlık gibi kötücül beklentilerle cezalar kesmek o çocuğa çiçek açtırmaz.

Cocuklarla ilgili terapi yapan bir psikologa gitmenizi oneririm. Ben ve esim gittik oglumun davranislarinda epey duzelme oldu. Anne babanin nasil davranmasi gerektigini cok guzel anlatiyorlar, oyun terapisi de yapmisti. Gec kalmayin derim, cocuklar kucukken tedbirinizi alin

Evde yedi gün boyunca bakara süresi aç. Yuksek sesle aç. Her gün. Toplam yedi gün olcak. Yedi gün sonra lütfen bana mesaj at. Bakara suresi yedi gün evde okunduğu veya dinlendiği zaman. Evdeki huzursuzluk sıkıntı nazar büyü kötü enerji ne varsa söküp götürür. Çok sıkıntıya girdiğim dönem denedim. Mucize gibi bize çare oldu.

Buraya açtığın konuların yüzde 99.9 aynı olay üzerine döndüğü ve bir türlü çözüm olmadığı için çaba sarf edilmediğini düşünüyorum haklı olarak. Oğlunu doktora götürmüşsünüz mesela doktor me önermişti gerçekten merak ettim. Okula başlamış olması bence çok güzel olmuş. Okulda arkadaşları vs ile uyumu nasıl acaba? Evde davrandığı gibi mi yoksa orada uyumlu ılımlı mı? Uyumlu ise demekki evdeki ortam hava ile ilgili bir sorun var bence. Eğer orada da sorun varsa oyun terapisi ile bir çok soruna çözüm bulunuyor böyle bir uzmandan yardım almak faydalı olabilir. Oğlumu emzirmeyi bıraktığım zaman 3 gün kriz yaşadık emerek uyuyordu gece de uyanıp bir çok kez emiyordu. Gece beslenmesini kesmemin kendimce sebebleri vardı en büyük sebebi dişlerini çok zor çıkarıyor olmasıydı. Gece ağrı ile uyandığı zaman başka sakinleştirecek çözüm bulamıyordum bu yüzden emzirdim. Doktor 1 yaşından sonra gece beslenmesinin çok hatalı olduğunu belirtti. Yatmadan 1 saat önce beslenmeyi bırakıyoruz dişlerini fırçalatıp öyle yatırıyoruz. Oğlum emmeyi bırakınca evet sorun yaşadık ama ne yapalım sürekli onu istediği şeyleri yapamayız öyle değil mi? Onun iyiliği ve sağlığı için gerekirse uyanacaktı ve ağlayacaktı. Kaç yaşına kadar kalkıp süt ısıtacağız? Sen süt ısıtmaya gidiyorsun o çocuk yatakta seni bekliyor uykusu açılıyor sonra geri uykuya dalıyor vs vs kötü bir döngü oluyor. Sabah uyandığınızda ne sen ne o uykunuzu alamıyor ve gergin oluyorsunuz. Ben emzirmeyi bırakırken sabaha kadar uyuyacağını hayal ettim tamamen saçmalıkmış. Şuan benim oğlum da 2 kere filan uyanıyor. Dün bu olayı çocuk psikiyatristine sordum ve dedi ki sabaha kadar uyuyacak diye bir olay yok kim söylüyor böyle şeyleri? Gün içinde yaşadığı şeyler gece olduğu zaman uykusunu bölebilir bu çok doğal. Yanına gidip yeniden uykuya dönmesini sağlayacaksın. Ağladığı zaman yorgun olup aman ağlamasın diye her istediğini yapılıyor sonra bunu huy haline getiriyor ve kullanıyor dedi. Yapılmaması gereken bir durum varsa sebeblerini açıkla ve ağlaması için serbest bırak dedi.

Sahte psikolog biliyor musunuz? Çağla düvenci. Yıllarca tv programlarına dahi çıktı:) hiç bir şey yapılmadı. Ben sadece bravo diyorum. Okumaya falan gerek yok, ağzın laf yapsın yeter.

O çocuğu çok net hatırlıyorum. Çocuğu sürekli dışlıyordu. O şekilde birisi evladınıza davransa cidden içiniz parçalanmaz mı?

Anneme gore oda 3 cocuk buyutmus ben beceriksizmisim Ben kendi bebekligimi bilmiyorum ama kardesim dogdugunda 8, 9 yasindaydim. Emzirmedigi icin oyle anneme asiri bagliligi yoktu, hatta carsiya gittiginde bana birakirdi ben bakardim Buyuk kizimda tek buyuttum babadan ayriydim bukadar zorlanmadim. Suan bile yaziyorum ustume cikmis kafamin uzerinde ayaklari vurup duruyo. Suan saat 2bucuk burada hala yatmadi mesela. Yani gercektende coook zor bir bebek Kendime kimseye anlatamiyorum Anneme bazen 3 5 saat birakiyorum 3 gun kendine gelemiyo. Evi topluyo dinleniyo.. Ama ben 7/24 beraberim ve asiri duskun bana

Benim oğlanda böyle çünkü ağlayarak elde edebileceğini öğrendi zamanında. Son zamanlarda istediğin kadar ağlayıp bağırabilirsin hayır diyorum başta inatla sürdürdü ağlamayı baktı ki ciddiyim ilerleme kaydettik biraz. Ağlayan çocuk çok zor gerçekten Allah yardım etsin. Saçlarım beyazladı. Benim kapasitem bir çocukmuş ikinciyi yapsam bakırköylük olacağımdan ontaraflara bulaşmıyorum :) bu arada oğlunuzu kreşe verirseniz davranışları değişir diye düşünüyorum

Kızım 11 aylık ve 1 yaş krizi yaşıyoruz Ama bana kızmayın neden birinci çocuğu tam olarak oturtmadan 2. Yaptınız? Ben kendimi çok seviyorum ve bir taneyi daha kaldıramayacağımı düşünüyorum.

Travma, tramvay olarak öğretmistim kendime. Tramvayı dogru hatırlayıp m-v yer degisimi olarak. belki yardimci olur.

Bazı şeyleri ne yazık ki kendi elimizle yapıp hayatımızı zorlaştırıyoruz 24 aylık bebek emmeyi bıraktıktan sonra gece uyanınca süt vermeye neden alıştırdın Evde herkesin psikolojik destek alması lazım çok üzgünüm ama. Sorunlarınız hiç çözülmüyor çünkü çözmek için çaba sarf etmiyorsunuz Önceki

O bölümü sonra aile yalnis hatirlamiyorsam Youtube dan sildi, cünkü cocukla cok fena dalga da gecildi sonra.

Ceza denilen şeyin uygulaması eğitim derslerinde şu şekildeydi: ceza kelimesi kullanılmadan, çocuğun sevdiği yaptığı bazı şeylerden mahrum bırakılması. Artı baktığım kaynaklarda şu yazıyor: "bu hareketin beni sinirlendirdi" dediğimizde ben seni seviyorum ama yaptığın şey doğru değildi ve bana kendimi kötü hissettirdi mesajını vermiş oluruz. Yani ceza yok değil aslında var, çocuğa kızmak yanlış değil aslında olması gereken bir şey. Yazdığım şekilde uygulandığında çocuk ruhu örselenmez.

Evet adini verdigin kisiyi de biliyorum. Ustelik tek ayıbı da o degil. Sonradan gormeli bir suru hali var. Chanel bu herkes bilmez tarzinda, ustten ustten.

Hay yaşa. Ben yazacaktım, 2. çocuk resmen bonus olmuş. Khomyuk

Kaç aylık Şuan? Oğlum şuan 24 aylık konuşması geride kaldı birde 2 yaşı çok erken yaşamaya başlamıştık ve 23. Ayda bir şey sebebi ile ayrılık kaygısı yaşamaya başladı. Çocuk doktorumuz psikolojik destek olabilir dedi. Dün çocuk psikiyatristine gittik biz. Atart Kurgu bunlar! Biz değiliz bu uyduruk tarif. Anneler

Süper dadının yaptığı yöntem çok zararlı bir yöntemdir. Kendisi de pedagog değil bununla ilgili daha yeni ceza aldı.

Yanlış anlamayın ama iki çocuğunuzun yaş aralıgı çok az değil mi? Kardeşi olduktan sonra kıskandı mı acaba ya da ilgisiz mi kaldı? Keşke biraz daha büyüseydi, sizle doya doya vakit gecirseydi. Böylece siz de bu kadar yıpranmazdınız.

Annenizin yaptığı ne kadar çirkin ya kusura bakmayın yazmadan geçemedim. Benim oğlum 2 yaşında ve kendi evimde bir odada Yanlız bırakıp diğer odaya gidemiyorum çünkü mutlaka başına bir iş getiriyor 1 saniye de elime kahve vs alıp içemiyorum çünkü mutlaka dökülüyor. En basiti su içeceğim zorla istiyor verince de baştan aşağı su oluyor sıfırdan giydiriyorum. En son ne zaman bir mekanda yemek yedik unuttum durmayacak o yüzden gitmiyoruz vs vs

Ben 35 yasindayim ve bu yaşta kaldiramiyorum çoğu şeyi. Genç anne olmakla 30un üstünde anne olmak arasında daglar kadar fark var. 20 yaşında anne olan arkadaşım ben anlamadan büyüdüler diyebiliyorken benim akşamdan akşama suyum çıkıyor

Pedagog diye anlatilmiyor muydu programda? Dediklerini takip etmedim açıkçası ama aklimda kalanlar oyle anormal seyler degiller. Cok şaşırdım. Bahsettigim kadının fikirlerini çürütenler kimler? Okumak, izlemek isterim.

Ay kiz ben iptal su anda. Kadin pedagog bile degilmis. Benim evimdede kitaplari var. Ben sok

Her agladiginda istediği yapıldıysa bu tutumu normal yani. Benim oğlum yerlere yatsa, ağlamaktan çatlasa da yapmıyorum. Bizim bı süt biberonu olayı vardı,5 gün surdu ömrümden 5 sene gitti. Ama çözdük. Ağlarken onu duyamadigimi, sakinlesmesi için yalnız kalmasını, düşünmesini ve sakinleştikten sonra gelip derdini ağlamadan anlatmasını sağladım. Bagirmadim, kızmadım ama ilgilenmedim de. Tek bir cümle söyleyip sukunetinizi korumanız gerek. Böyle böyle alışacak, hepimizin ki alisti

Aynen öyle valla bende çocuk gelişimi mezunuyum o zaman bende pedagog olayım

Benim aklıma oğlunuzun acaba bir rahatsızlığımınvar diye geldi herşeye ağlaması ya da siz ger ağladığında istediklerini yaptınız çocukta bunu öğrenmiş tabi ağlarsam yapılacak görmezden gelin ağlasın zor olacak sizin için başta kendini yerden yere atacak ama sabredin herşeyi ağlayarak elde edemeyeceğini öğrenmeli ama kararlı olmanız lazım dozu arttırınca aman sussun siye istediğini yine yaparsanız bu defa daha kötü olacak sandriyon Nirvana Anneler

Gecende de bir akademisyen tutuklandi. Acikogretim lisans mezunuymuş sanirim. Bunca yıl akademisyen olarak calismis sahte diplomayla. Ogrenciler mezun etmis. Yazik gercekten.

Dediğim kitapları bir okuyun lütfen bahsettiğiniz klişelere cevaplar orada. Emin olun sizin de işinize yarayacak. Ben eskiden sizin dediğiniz şeyleri denedim ve söylüyorum daha çok işe yarıyor. Bir kere çpcuk saatlerce süt için ağlıyorsa şımarıklıktan değil başka bir derdinden ağlıyor. Kitapta önce onu bulun diyor. Bu o gün okulda olan bir şey de olabilir, kardeş kıskançlığının dışa vurjmu da olabilir. Ben bu durumda önce sarılıyorum sakinleşmesini bekliyorum. Sonrada duygularını tanınlıyorum. Bu çocukta annem beni anlıyor rahatlamasına sebep oluyor. Mesela şu an kendini çok öfkeli hissediyorsun değil mi diyorum? Yada şu an bana çok kızgınsın değil mi diyorum. Bundan sonrasında çocuk dersi neyse dökülüyor zafen. Halbuki dediğiniz yollarla gittiğimde o gün olan canını sıkan şeyi öğrenemiyordum. Şu an çocuk da benimle işbirliğinde. Gerçekten inanılmaz faydalı kitaplar

İnstagramda hala pedagog olarak tanitiyor kendini. Cok sasirdim, bilmiyordum. Az onceki onerimi kimse ciddiye almasin.

Peki çocuğun saatlerce aglatilmasi normal mi? Sorunu anlamaya çalışmak, aç mi, duygusal açlık mi, korkuyor mu, neden uyanıyor, anlamaya ve çözmeye çalışmak varken, saatlerce ağlayıp pes etmesi başarı değil bana gore...

Eşine karşi gelemiyormusun? Yani çocuğun sağliği söz konusu. Çocuk düşüp, kafasini yaralasa "eşim acili istemiyor, gidemeyiz" dermiydin? Cocuk dehbli olabilir, otizm spektrümunde olabilir, yanliş disiplin verilmiş, şimarikta olabilir. Bunu psikolog belirlemesi lazim. Cocuğun en önemli yillarindasiniz. Karakteri belirleyen. Eşini dinlemeden iyi bir psikologa git oğlun ile

Fikrimi değiştiremezsiniz evet çünkü kaprisinden ağlayan çocuğa bu yöntemler sökmez. Kararlı duruş ve gerekirse odasına göndermek söker. Siz hepiniz birer mükemmel annesiniz çocuğunuz evden bir şeyi hırsından kırdığında, bana su getirmedin diye anırarak ağladığında, istediği oyuncak alınmadı diye çıngar çıkardığında, yarın sınıfta arkadaşına ya da sınıfa defalarca zarar verdiğinde hep sarılarak anlatın, ödevlerini ısrarla yapmadığında da sarılarak anlatın. İnatlaşan çocuklarda sarılmak hep başarılıdır zaten. Siz saeılmaya devam edin

Oğlum da bu anlattiginizin eksiği var fazlası yok cinstendi. Şuan 5.5 yaşında ve çok çok düzeldi. Yapısı böyle kabullenin, düzelse de hiçbir zaman sakin munis olmuyorlar ve evet ikinciler de örnek aliyor malesef. Her zaman ağlamaya meyilli olarak kalsalar da, zamanla çok çok daha aklı başında hareketleri olacak bana inanın, ama bir ama iki sene sonra. Siz sakinliginizi koruyun, bu ivme hiçbir zaman daha kötü olarak ilermeyecek..

Bende buradaki yorumları okuyorum bende tecrübesizim Benim çocuğum daha 1 yaşında Aşırı aglak o da. Mesela elinden istemediği birşeyi alınca aşırı tepki veriyor aglamalar felan Hatta şimdi küsme çıkardı yanimizdan gidip salonda ağlıyor sonra resmen peşime geliyorlar mi diye bakıp kaçıyor. Ben de ağlamasınin bitmesini bekliyorum mutfağa geçiyorum sonra peşime gelmiş Bunu sürdürmek zor ama aslinda dediğini yapmamak lazim. Ağlama onların en büyük silahı.

Yanlis anlamayın ama bu minik mucizenin her dedigi yapıldımi acaba Cocuklarda cok tehlikeli donem var ağlatarak yaptirabileceklerini düşündükleri an kozlarını sonuna kadar kullanıyorlar Bizde aman yeterki sussunlar diye istediklerini vermemeliyiz ben bu yanlışa dusuyordum eşim fark ettirdi bir sure daha devam etti ama istediğini elde edemeyince vazgeçti konusun ağlamaya devam ederse tepkisiz kalin.

Bacım sen yürek mi yedin ceza ve odaya gönderme dedim diye beni sayfalarca linç ettiler burada ama haklısın. Bizim minik prens ve prenseslerimiz sadece bizim in öyle dışarıdaki hayat onlara sinek gibi davranacak kimi zaman. Buna hazırlıklı büyümeleri lazım

Merhaba Kabil'i yetiştirmek kitabını öneririm size

Pedagog unvanini kullandigi icin pedagog zannetmistim. biyografisini arastirmadim. Yillarca pedagog diye tanıtıldı, ben de oyle sandim. Diger üyeler anlatti kalanlari. Ben de sonra arastirdim.

Allah kolaylık versin... Kimisi kolay kimisi aşırı zor atlatıyor bu bebeklik, ilk çocukluk dönemlerini. Sadece ilk yazdıklarınızı okudum, ona istinaden yorumlayacağım. Oğlunuzu kreş hiç mi değiştirmedi? Bir de oğlunuz ağladıkça nasıl tavır takınıyorsunuz bilmiyorum ama şöyle kendinize söz verin, 1 hafta asla sert tepki vermeyin. Yumuşak ve normal davranın, sakin olun. Gerekirse gidin başka odaya yastıklara sarılıp sessizce çığlık atın:) ama çocuğa sakın birşey demeyin. Bir deneyin bunu bakalım. Zor olacak belki ama değişim gözlemleyeceksinizdir bence. Eşinizle de ayrı uyumayı bırakın. Birleşin. Yeterince zorluk varken bir de aranızı bozmayın bakın bu yıllar geçecek. Geçtiğinde, yıpranmış birer ana baba, yıpranmış birer eş olarak kalmayın ortada. Oğlunuzun sevdiği ilgilendiği şeyler üzerinden o şekilde oynayarak eğlenerek kurallar koyun. Ve bir de mizaç denen gerçek var. Bazı çocuklar ne yaparsan yap zordur, bu da öyledir belki kabul edin, barışın bu durumla. İkizlerimden birisi hiç ağlamaz, ne versem yer, uyutsam uyur, hep mutlu gülücüklü kolay bir bebekti. Hala öyle bir çocuk. Diğeri ise herşeye ama herşeye ağlayan, hep bir eziyet etme, memnun olmama durumundaydı. Hala kısmen öyle. İkisini de ben büyütüyorum, farklılar. Kabul ettik :)

İliklerime kadar hissettim yaşadığınız zorluğu. Allah yardım etsin diyebiliyorum sadece çünkü her çocuk kendine has. Kitaplarda yazanlar bazen sahada işe yaramıyor.

Bir örnek vermek istiyorum. benim oğlum yemek yemediği itiraz ettiği zamanlarda genellikle zorlamıyorum kendi haline bırakıp tensel temas kuruyorum kucağıma alıp beş dakika sarılıyorum ondan sonra anne ağlamam geçti tamam tamam yemek yiyebilirim deyip iştahla yiyor bizden fazla bişey istemiyorlar sinirli gergin sabırsız olmayalım sevgimizi esirgemeyelim yeter inanın bir gün yemek yemese hiç bişey olmaz ama bizim gerginliğimiz onların ruhlarını aç bırakıyor asıl önemli olan bu.

Kalıplaşmış kitap cümlelerinin hepsini uygulamaya kalksak işi gücü bırakmak lazım zaten. Bu ülkede kaç kişi sabahtan akşama cocugunun her anına eşlik edebiliyor. Ya aile büyükleri yada bakıcılara en olmadi kreslere bırakıyoruz, bir nevi onların insiyatifinde çocuğun gelişimi. Ben çocuğun tamamen otoritesiz büyümesine karşıyım o konuda ben de eski kafaliyim.

Az kalmış üzülmeyin çoğunu atlatmışsınız inanın zaman içinde rahatlayacaksınız sakinliginizi koruyun özellikle de küçük de kreşe başladığı zamanlar bugünler çok eskide kalmış olacak

Bence her çocuk farklidir ve farkli şekilde yaklaşilmali. Bazi çocuklar zaten mizac olarak daha uyumludur, sakindir. Bazileride o disiplin ve kurala daha ihtiyaci olur. Ceza karanlik metot olsa, biz yetişkinler arasindada kullanilmazdi. Çoğu kurallara, bir ceza yada bir yaptirim olduğu için uyuluyor. Önemli olan bu cezanin nasil uygulandiği. Şefkat ve sevgi, niye ceza ile beraber olmasin? Evet bazi şeyleri tolere edersin, gerekirse konuşursun, gerekirse çocuğun odak noktasini dağitirsin. Ancak gerekirsede ceza verirsin. Cünkü bazi çocuklar daima laftan, odak nokta dağitimindan anlamiyor. Bazilari sınırlari test etmek istiyor mesela. Ne kadar ileriye gidebildiklerini, ayni zamandada kural olduğundada ne kadar korumali olduklarini anliyorlar. Kizimi uyaririm ve son nokta odasina yollarim. Onun duygulari biraz azalinca yanina giderim ve o yaptiği davranişin neden kötü olduğunu anlatirim. Daima onu sevdiğimi fakat o yaptiği davranişin yanliş olduğunu anlatirim. Yani ceza daima travma demek değildir. Uygulanma biçimi ve çocuğun ihtiyaçlari önemlidir.

Sizin söylediğiniz o değildi. Bahsettiğinizle de aynı şey değil bu. Size vuran çocuğa benzer şekilde karşılık vermek gayet normaldir ve empati yaptırır. Tabi siz bunu ilk vurduğu anda yaptığımı düşündüğünüz için buradan da yürürsünüz. Çünkü mutlaka yazmak lazım alışkanlık haline getirdiyse yap, ilk yapışında sakın yapma diye

Evet oyleymis arkadaslar uyardi. Benim haberim yoktu.

Kesinlikle çocuk kendi kendine inatlaşmıyor ya iki kişi inatlaşır. Kocaman yetişkin bir insan alternatif bir çözüm aramak yerine çocuğu zorlayarak kendi istediğini yapmaya mecbur ediyor. Annelik bir yarışa dönüyor. Benim dediğim olacak inadını yapan da genelde ebeveynler oluyor

Anne sevgisini koşullu hale getiriyorlar. Yaramaz olursan, istemedğim bir şey yaparsan sevmem demek aslında. Çocuk koşulsuz sevildiğini hissedemiyor ki... Bütün beyinli çocuk, koşulsuz ebeveynlik kitaplarından öyle güzel anlatıyor ki. O kitapları okuyup ceza veren insan olamaz bence

Ben de çok izlerdim onu. görüyor musun kimleri izliyormuşuz.

Dr Fatih Kalkinç vidyolarini izleye bilirsin. Dogru yonetim için. Çok sayfa biliyordum ama unuttum malesef. Ama bildigim birsey var çocuk aglarke onu onemsersen ve ağlarken istediği, ya dacistemediği şeyleri yerine yetirirsen o çocuk asla ağlamakdan bağirmakdan vazgeçmez. Çunki elde etmenin çok guzel yolunu bulmuş. Ağladim, bağirdim ve sahip oldum. Bu durumda asla çocuğun dediklerini uygulamayin. Ve birseye hayir ya da evet diyorsaniz sonuna kadar arkasinda durun. Çunki arkasinda durmazsaniz sozlerinizin o zaman da ben ağladim ve istedigimi elde ettim dusuncesi yaranacak çocukta. Bunlari uygularken ilk başlar zorlanacaksinjz ama belli ki şimdi de durumunuz kolay değil. Ve babasi da çocuklarla ilgilenmeli. Hatta sizden daha çok. Genelde babadan korkmali çocuk. Korkma derken vahşiden korkar gibi korkmak degil. Babanin lafinin bir ağirliği olmali. Çocuklar babanin lafini ikiletmeye çekinmeli. Ama şimdiki çocuklqrda nerdee

Uzman desteği almanızı tavsiye ederim. Bir yerde bu huysuzluklara bi son vermek gerekiyor. Ağlayarak herşeyi yapmaya alışmış, daha çok ağlatarak mı çözümü yoksa alternatif ne çözümler var onunla ilgili uzman ancak yardımcı olacaktır. Çocuğunuzla konuşup onu tanır ona göre yol yordam gösterir. Kızınız için de gelecek senelerinizi kurtarırsın bu şekilde. Devlette de çok iyi psikaytrlar var. Gerekmediği sürece ilaç vermiyorlar, gerektiğinde psikolog için yeşil alan açıyorlar. Bence size yardımcı olacaklardır.

Ayy okurken korku filmide neymiski yaninda dedim Gercektende zor cocuk buyuten anlarlar bu durumun cok zor oldugunu Ben buyuk kizim uysal olmasina ragmen 2 yas sendromunda zorlanmistim bunda napicam bilmiyorum Dogdugundan beri yani 18 aydir ha duzeldi ha duzelecek tepemden iner beni birazda olsa rahat birakir diye diye gecti. sandriyon Nirvana Anneler

Bakın bir meslektaşınız olarak rica ediyorum. Lütfen thomas gordan ın etkili anne ve baba olmak kitabını okuyun. Tüm bu bahsettiklerinizi anlatıyor. Ergenlikte en çok işinize yarar. Lütfen

Yazılışını aklımda tutamadığım lanet kelime teşekkür ederim. İnşallah zihnime kazınır bir şekilde

Anneniz 4 cocuk buyuttu ama nasil? Benim annemde 3 cocuk buyuttu ama hep sokakdaydik. Bizim nesil daha 3 5 yasinda bahcede oynardi buyuk abisine ablasina guven edilirdi, annede butun gun ev temizligi yemek bunlarla ugrasirdi. Bizim nesilde cok konusursan agzina yerdin bi tokat, yanlis bise yaptiysan dayakla susturulurdun. Ama biz oyle degiliz. Cocuklar surekli 4 duvar arasindalar. Onceden herseye ben kostururdum ailede. Mesala dogum gunleri olsun ozel gunler olsun herseyle ilgilenirdim ama suan hic biseyle ilgilenecek vaktim olmuyor banyo bile yapmaya vaktim olmuyo bu konuda cok elestiri aliyorum ailemden Bi cocuk dogurdu sandriyon hayattan koptu gibi falan... Cocuklarimizin fitratinda vardir ama ben kendimdede cok hata buluyorum bu kizimin bana duskunlugunu ve mizmiz olmasini Bebekken cok ustune dustum. Gormemisn bi cocugu olmus... Ben biraz da buna bagliyorum

Böyle zor bir çocuğunuzun varken arada bu kadar az süre bırakarak bile isteye hamile kalmanız büyük cesaret gerçekten. Bence de profesyonel yardım almalısınız. Her çocuğun huyu suyu farklı. Yaklaşımı da ona göre olmalı. Ben disiplinli bir anneyim etrafımdaki örneklere göre. düşünüyorum gece 2-3 kere ağlıyor diye süt ısıtıcam. Mümkün değil öyle bir şey yapmam. Hiçbir çocuk ağlamaktan çatlamaz. Varsın saatlerce ağlasın. Çocuklar çoğu zaman ağlamayı isteklerini yaptırmak için kullanıyorlar. Sizde durum epey bir abartılmış. Allah kolaylık versin, geciktirmeden uzmanı ile görüşün derim

Çocuğun o biberonu bırakması gerekiyorsa biberonu elinden alırsınız ama ağladı diye cezalandırmazsınız. Evet çok üzüldün biliyorum bırakmak istemedin ama buna izin veremem şeklinde kısa bir açıklama yapılır, sakinleşince de anlatılır. Bu işin doğrusu budur olayı bilmeye gerek yok. Ben o anneye sadece tavsiyesinin yanlış olduğunu söyledim, kendi ebeveynliğine de karışmadım farkındaysanız burda sizi öfkelendiren ne? Bu arada ben bunları söylüyorum diye herzaman uygulayabiliyorum anlamına gelmez. Sonuçta hiçbirimiz pozitif disiplinle büyümedik ve tetiklendiğimiz noktada sakin kalmak zor oluyor ama benim herzaman doğruyu yapamam doğruyu değiştirmez. Yanlıştan tavsiye olmaz. Bir erkek çocuk yetiştiriyorum ve duygularını tanımayan, öfkesini yönetemeyen bir birey yetiştirmekten deli gibi korkuyorum. Öfkelenmek normaldir, üzülmek ağlamak normaldir. Bu duygular hissedildi diye insanlar cezalandırılmamalı önemli olan yönetmeyi öğretmek. Bunda karşı çıkacak birşey yok doğrusu budur.

Instagram hesabini hala pedagog olarak kullaniyor cok sasirdim. Haberi yapildiysa bir arastirayim.

Bu sene basladi zaten okul oncesi egitimine. Okula vermeseydim su an ne durumda olurdum dusunemiyorum.

şuan şok içindeyim, o kadın bu işin uzmanı değilmiymiş çağla isminde fenomen var aklıma onu da getirdi... e ben kafama göre seans vereyim o zaman... nasılsa birşey olmuyor zeynones

Evet ta kendisi.

5 yasindaysa 5 dk paspas molası Ve 5 dkda çocuk hatasını anlıyor Bana çok ters geliyordu, çocuklarım küçükte olsa denemezdim. Başında bekliyorsun çocuğun, hmmm ben hataliyim diye bir idrak patlaması oluyor, bir de özür dilettiriliyor. Acaba çocuk ne için özür diledi biliyor mu, sadece önceki paspaslar da öğrendi, başka türlü kurtulamayacağını:/

Hanımefendi 40ı çıkmış bebek eğitiminden bahsetmiyoruz. Bir şekilde ters gitmiş bir şeyleri düzeltmekten bahsediyoruz. İnatlaşan çocuk yok inatlaşan anne baba var tamam siz asla inatlaşmayın çocuğunuzla

Haklisiniz. Ogluma cok zor hamile kaldim. Umidimiz tukenmisti artik sonra hamile oldugumu ogrendim bizim icin bir mucizeydi. Oglum dunyaya geldikten sonra onu yanliz birakmaktan cok korktum. Yani ikinci hamilelik benim icin cok zor bir olasilikti oyle bir sansimiz varsa korunarak o sansi yok etmek istemedim acikcasi. Benim hayattaki en buyuk sanslarimdan biri kardeslerim oglumunda omur boyu ona arkadas olacak dost olacak bir yoldasi olsun istedim. Itiraf etmek gerekirse bu denli zorlanacagimi hic tahmin etmemistim. Iyiki varlar o ayri konu onlari canimdan cok seviyorum ama yaslari yakin olunca cok zormus

Bazi yorum yapan arkadaslara katiliyorum hepimiz ayni yollardan gectik geciyoruz gece aglayan kiziniza sut isitmayacaktiniz inatla uyutmaya calisacaktiniz kimse gece acikmaz hemde birkac kere ayrica gece beslenmeai zararli. Sizde istikrar goremedim aglayan cocugun her istedigi yapilmaz. Butun bu sorunlarin cozumu icin yaoacaginizysey zor degilki bir oyun terapistine gideceksiniz ve soylediklerini harfiyen yerine getireceksiniz. Böylece sorunlr teker teker cozulur tecrube konusuyor oglumuzla ilgili cozemedigimiz herseyi o sekilde cozuyoruz bunlar sadece sizin basiniza gelmiyor emin olun

İsteklerini ağlayarak yaptırmaya alışmış. Okuduğum bir kitapta, ağladıktan sonra alacağınız bir oyuncağı en başta alın diyordu. Bu tür krize sebebiyet vermeden bir oyuncak mı istedi, göz hizasına gelerek nedenini açıklayarak alamayacağınızı söyleyin, dükkana girmeden sadece bakmak için giriyoruz almayacağız diye anlaşın. Bir şeye hayır derken nedenini de söyleyin, her şeye hayır demeyin makul isteklerini kabul edin. Banyo, tırnak kesme, yatma sorunu inanın şu devirde çoğu çocukta var. Benim oğlumda da vardı, yeni yeni geçiyor 9 yaşına geldi. Çocuğu olan kimle konuşsam aynı. Banyo olayını hadi bir oyuncak al onunla banyo yap, tırnak ben kötü oldum babası acıtmıyormuş ona pasladım, yatma olayını da her gece başka masal anlatarak atlattık. Kafamdan kaç tane masal uydurdum bilmiyorum. Şimdi artık kendisi okuyor.

Kesinlikle aynı değil. 20li yaşlarımda bir sınıf dolusu çocuğa öğretmenlik yapiyorken 35 yaşımda 3 bebenin enerjisine yetişemiyorum. Elimi neye atsam yarım kalıyor. Eğer haftasonu 2 tam günü birlikte geçirdiysek pazartesi sabah ezanında kendimi ise atmak istiyorum. Geç anne olanlara yada öyle nasip olanlara lafım yok tabi ama benim tercih edeceğim birşey olmazdı muhtemelen. 35imde daha kas gevşetici, antidepresan, bol miktarda ağrı kesici kullanıyorum. Bazen oturup ağlıyorum çünkü gerçekten yetişemiyorum. Bilmiyorum belki tam tersi hisseden de vardır ama ben bir olmadığını dusunuyorum

Ben bunu burda birçok kez yazdım eski enerjisi kalmıyor insanın diye ama kabul görmüyor. Siz örnek vermiş oldunuz kendinizden. . push ; Dasmeer

Benim anneminde bu tarz elestirileri cok oluyor. Sinir olmamak elde degil. Oraya her gittigimde cocuklar surayi leke yapti buraya kirinti doktu vs diye soyleniyor. Arsizliga verdim kendimi artik cocuk bu kirletecek tabi diyorum. Is yuzunden defalarca laf soktu. Ben dort cocuk buyuttum evim soyle temizdi boyle duzenliydi falan. Anlayissiz insanlarin yaklasimi insani en az mizmiz cocuk kadar zorluyor. Cevremde ozeĺlikle bir kac kisi var boyle. Her ortamda cocuklarimin ortaligi ne kadar dagittigindan bahsediyorlardi hatta bundan dolayi benim ne kadar rahat ve pasakli biri oldugumu soyledi biri! En sonunda patladim cocuklarim dagitiyorsa kendi evini dagitiyorlar sizin evinizi dagitmadiklarina gore sorun yok dedim. Bir keresinde kizim kucagimdaydi sofrada oturuyorduk kizim uzerime birsey doktu densizin biri yanimdaydi elestiri manasinda benim kiyafetlerim cocuklarim 6 aylik olana kadar kirleniyordu ondan sonra cocuklarimin kiyafetlerimi kirletmesine hic izin vermedim dedi. Onunda agzinin payini verdim. Su aralar en tahammul etmedigim sey uysal cocuklari olupta benim anneligimi elestiren kisiler. Bir yere gidiyoruz ornegin 5 cocuk var hic biri annesine yapismiyor herkes kendi halinde oynuyor benim oglum surekli aglayacak birsey buluyor. Cocugumun fitrati boyleyse benim sucum ne?

Okurken gercek anlamda üzüldüm, çaresizliğinizi hissettim. Bir insan yetiştirmek dünyadaki en zor iştir şüphesiz. Vicdanınız ile mantığınız arasında sıkışıp kaldığınız çok olur. Tam o noktada doğru kararı alabilmek ise her babayiğide nasip olmaz. Tartışmalar almış başını gitmiş. Ben uzman degilim. Hem eğitimci hem de anneyim. Kusursuz yöntemlerim yok, aslında aynı kapıya çıkan ama belli kesimlerin adini ceza ya da mahrum bırakma olarak değiştirdiği, klasik yollarda yürürüm. Tadı aynı olan bir çorbaya yöre yöre isim değiştirmek gibi terim isimleri bolluğu var. Uzmanım diyen cok uzman da benim için tırı vırı. Her zaman icin kitaplardan okudum uyguladım çözüldü ohh bu kadar kolay da değil maalesef -keşke olsaydı.- Ben sadece şunu söyleyeceğim. Hayatta koşulsuz sevgi diye bir şey olmamalı hiç kimseye karşı.. Evlat, anne, baba, eş, kaynana, görümce herkes davranışlarıyla sevgiyi ya da saygıyı hakeder. Bu gercek dogru mu dürüst olalım. Kimse sadece doğurdum o benim parçam diye bir ömür ona yük olacak, dert olacak sorumsuz, hayırsız evladi sırtlamak istemez. Hepimiz büyüsün rahat edelim, topluma, dünyaya hayirli bir insan olsun diye hayal kuruyoruz. Ama o evladım koşulsuz severim benim yavrum cocugum diyerek bir yere varamayız. Sen seversin ama toplum sevmez. Er geç topluma karışıyor birey. Kendi evladı zarar görürken mesela ama o da çocuk koşulsuz sevelim diyen görmedim. Bir iki üç bir yere kadar sabır, anlayış. Sonunda herkes koşul sunuyor. Kabul görmenin şartları var. Bencili, yalancısı, paraziti, tacizcisi kabul görüyor mu toplumda, kabul edebiliyor muyuz? Elbette seveceğiz, yanlışlarını gösterip düzeltmesine yardimci olacağız. Kızarken bile sevdiğimiz için kızdığımızı bilecekler. Bir uzman yardımı alin elbette cok iyi araştırın. Kolaylıklar dilerim.

Pedagog'u sifat olarak kullaniyorum, mesleki unvan olarak degil demiş savunmasinda. +kimi inandırdıgını saniyor bilmiyorum.

Oglunuz bugüne kadar isteklerini aglayarak çözdüğü icin buna devam ediyor olabilir. Super dadi diye bir program vardı. Musait oldugunuz zamanlarda onu izlemeye calisin. illa ki çocuklarınıza benzer davranış gösteren çocuklar bulursunuz. Pedagogun onerilerini not edin. Uygularsiniz, faydasi olacaktir.

Yalnız ben güvenli bağlanma demedim. Altta yatan şeyler bu yaşımda bende de oluyor. O gün başka şeye sinirleniyorum herkese soğuk davranıyorum mesela. Yada sinirli oluyorum saçma bir şey sordu diye bağırıyorum. Sizin olmuyor mu? Çocukların da oluyor. Onları anlamak empati yapmak disiplin kurmak için cezalandırmaktan daha çok işe yarıyor.

Benim annem ne yazık ki özellikle titizliği sebebiyle evi kurallara boğan, bizi sorumluluk sahibi yapmak adına kurallara boğan bir anneydi. Babamız biraz daha anlayışlı ve destekleyen babaydı. Haliyle şu gün bir hata yapsam, üzülsem annemi değil babamı ararım önce. Ay bi de şimdi annemin dırdırını çekesim gelmez. Kendimden biliyorum ne yazık ki bende... Ve araştırıp okudukça toplumca çocuk yetiştirmedeki hatalarımızı daha net gördüm. Bu nedenle kendi içimdeki anneme benzeyen yanıma engel olmaya çalışıyorum. O toplumsal kodlar öyle pis işlemiş ki içinize çok zor geliyor. Kızmak, cezalandırmak kolay. Asıl böyle bir yolla girmek daha zor. İçinde kodlarına işlemiş o hatalarına meydan okuyorsun. Umarım oğlum da gün geldiğinde sizin gibi hisseder

Genetik geçiş dediginiz şey mizaç aslinda. Evet anne baba mizacı bebeği etkiliyor. Ama ebeveynlerin çocukluğuna inip o sorunlari duzeltmesi çocuğun şu anki mizacını düzeltmeyecek. Benim komşumun bebegi de kolay mizaçlı bir bebek. Gün boyu, gece boyu agladigini duymadim. 9 10 aylik su anda. Sanirim diş çıkarıyor, bir tek ona mızmızlanıyor kuzum bu aralar. Onun disinda ne komsumun bagirdigini duydum ne de çocuğun ağladığını. Yaninda yuksek sesle konusulsa bile uyanmiyor. Banyoda ağlamıyor. Yemek yerken ağlamıyor. Bu bebegi gorene kadar boyle bebekler oldugunu bilmiyordum ben de. Ayni şoku yaşıyorum sizin gibi.

Dolandırıcılık yapmış, büyük ahlaksızlık ama orada işeyarayan etkili taktikler de vardı. Aklı olan insan olurla olmazı benim çocuğuma uymazı ayırabilir. Her şeyini kopyalamak zorunda değiliz. İşimize yarayanları alabiliriz. Çocuğun duygusal sorunları diye bir kitap var mesela üniversitedeyken okumuştum ve ondan öğrendiklerimle iki çocuk büyüttüm, açıkçası kendimi oldukça başarılı da buluyorum. Ama sorunlu, baştan yanlış eğitilmiş bir çocuğu düzeltmek çok daha ağır ve katı kurallı gidilmesi gereken bir yol. Ben biraz katı ve eski nesil kalabilirim ama tranvasız çocuk büyüteceğim görüşünü doğru bulmuyorum. Hayat o kadar yumuşak yüzlü değil, hata yaptığınızda basıyor tokadı. Sertliği acımasızlığı da tanımalı çocuk

Diyeceğim tek şey yalnız değilsin

Çocuğun duygusal sorunları dr lee sark Bu kitabı mutlaka okuyun. Öncelikle çocuğun neyi nasıl görüp algıladığını öğrenmek gerek doğduğu günden ergenliğe kadar her aşama hakkında çok güzel bilgi ve öneriler var M