evet o öğrenci halini çok özlüyorum yani öğrenciliği değil de :) o laflamalar, bazen saçma da olsa aşk meşk dertleri falan :) off her şeyin yeri ayrı işte, sevgilim var ama erkeklerle her şey olmuyor ki, insanın hemcinsi ile vakit geçirmesi de bi başka.. SILA Aktif

Konunuzun başlarını okurken önce erkek arkadaşınız hiç olmadı sandım, ama hiç kız arkadaşı olmayanı ilk defa duyuyorum ne yalan söyleyeyim Çözüme gelince ortamdan ortama akın, insanlarla arkadaş olacağım diye birden samimiyet kurmayın bu insanları ürkütür SILA Aktif

Aynı sorun bende de var. Kim varsa hayatımdan çıkarmak zorunda kaldım, en yakın dostlarım mezun oldu. Şimdi iş ya da formasyon peşinde koşturuyorlar, görüşmemiz bile aynı şehirde ayda biri bulutor, o da ancak birbirimizde kalırsak geceleri. Okula kendi kendime gidiyorum, kimseyle konuşmadan öğle arama çıkıp yemek yiyip geri dönüyorum. Sıkıldım çok ama şu düşünceyi kafama oturttum bir zaman sonra. Gerçekten hayatımda sırtımı güvenerek yaslayamayacağım, iki çift sohbet etmek adına arkadaşlarım olacağına hiç olmasın daha iyiyim. En azından canımı sıkan yok, kendi keyfimin kahyasıyım dedim, hakikaten de öyle. BellaBellucci

Bende aynı şeyden muzdaribim. Aslında arkadaşlarım var ama evlendi çoğu. Evlenince de eskisi gibi olmuyo maalesef. Arkadaşlıklar lisede üniversitede güzelmiş, özelmiş. Şimdi gerçekten zor... Umarım kafa dengi bir arkadaş bulabilirsin. BellaBellucci

Yemekten çok kahkahanın tadına varıldığı sofraları, uykusuzluktan şişmiş gözlerle hala yapılan dedikoduları, özel bir gece için herkesin bir koldan mağaza mağaza dolaşıp birbirlerine kıyafet arayışlarını... yaramı deştin aynen bunları özledim, aslında dibine kadar da yaşadım iki kızın samimiyetini çok güzel yaşadım üniversitede ama artık eskide kaldı, bazen diyorum amaaan tek de olurum nolacak, sonra bakıyorum.. ı ıh.. olmuyor :) tek başına bi yere gidemeyen biri değilim, kahve içmeye, sinemaya, alışverişe giderim tek başıma ama suskun suskun dolaşıp durmak da olmuyor işte. spora gidiyorum ama ne bileyim işte benden büyük kadınlar var, ya da denk gelemiyoruz falan, off bilmiyorum çıldırıciiiiim BellaBellucci

hımmm... olabillir :26: başta öyle olabiliyor ama sonra samimi olurum aslında, tabi güven ayrı bi şey :26: SILA Aktif

selam kızlar, ya benim hiç arkadaşım kalmadı, ciddi ciddi hiç hem de. üniv 5. yılımdayım, arkadaşlarım mezun oldu uzağa giden, mezun olan, küstüğüm falan derken hiç kimse kalmadı. o kadar özledim ki birileriyle laflamayı, eskiden kızlarla kahve içmeye, yemek yemeye, sinemaya giderdik. 2 3 saat evin bahçesinde oturup laflamak bile harikaydı, şimdi yok. iş hayatında da olmaz sanırım artık yaş ilerledikçe olmuyor diyorlar. spora gidiyorum ama orada da benim gittiğim saatlerde kimse olmuyor pek. sevgilim var ama bi kız arkadaşım yok, ikisinin yeri çok ayrı. pısırık bi insan değilim aksine eğlenceli anlayışlı biriyimdir ama işte aksilik.. birden böyle yalnız kaldım okul bitti vs derken :26: nolacak şimdi? çok bunalıyorum. hani can sıkıntım geçsin diye birilerini bulmak istiyorum sanmayın, gerçekten eskisi gibi kız arkadaşlarımla vakit geçirmeyi vitrin bakmayı bile özledim. nasıl arkadaş edinebilirim?

E o zaman spora gitmenin yanında başka aktivitelere de katılın, mesela bir kursa yazılın. Ne bileyim dil öğrenme olur, dikiş nakış olur, ehliyet olur, olur da olur yani. Dünya'da milyarlarca insan var elbet biri size arkadaş olacaktır

tek başına alışverişten bıkan istanbullularla sürü halinde alışveriş yapabiliriz teklif ediyorum P

bana sorun çıkaran insanları hayatımdan çıkardım diye ben de üzülmüyorum en azından stres olmuyor, ama yalnızlık da hiç olmuyor. dost olmak zaten farklı bir olay ama en azından arkadaşım olsaydı eskisi gibi o günleri özlüyorum, kişileri değil ama o günleri özlüyorum vallahi SILA Aktif

daha önce bi firmada çalıştım özel ders verdim tegv gönüllüsüyüm yani çok pasif sayılmam ama yaşıtım insanlara denk gelemedim hiç :) tekrar tegvde gönüllülük yapıcam orada edinirim arkadaş umarım SILA Aktif

Anlattıklarınıza bakarak hiç arkadaşınızın olmama nedenini anladım galiba : çok seçici biri misiniz ya da insanlara çok zor mu güveniyorsunuz

aynı... bazen alışverişe gidiyorum düşünüyorum arıcak beraber bakıncak kimse kalmamış SILA Aktif

Ne yalan söyleyeyim, aynen gerçekten:))) Yemekten çok kahkahanın tadına varıldığı sofraları, uykusuzluktan şişmiş gözlerle hala yapılan dedikoduları, özel bir gece için herkesin bir koldan mağaza mağaza dolaşıp birbirlerine kıyafet arayışlarını... Ne diyeyim, zamanı vardır, elbet olacaktır. Belki hayatınızda uzun zamandır görüşmediğiniz eski bir arkadaşınızla konuşup kahve içmeye davet edebilirsiniz. Bu gibi şeyler insanları birbirlerine yakınlaştırır. Ya da bulunduğunuz ortamda mutlaka gözünüze kestirdiğiniz, kendinize yakın bulduğunuz bir hanım vardır. Bir gün onu davet edin herhangi bi yere. Ölene kadar arkadaşsız kalacak halimiz yok, illa ki birilerine ısınacağız diye düşünüyorum SILA Aktif

Birkaç etkinlik düzenleyin arkadaş olma adaylarınızı davet edin mesela piknik altın günü gibi? Öyle öyle kendinize yetecek kadar bir çevre yaparsınız zaten SILA Aktif

aday adayım bile yok BellaBellucci

yok tatlım konumda yazdım ya arkadaşlarım oldu tabi, beraber kaldığım sabahladığım vs.. ama artık yok. ortamdan ortama akabilen bi insan değilm pek yani canayakın olsam da öyle çok da fıttırı değilim :)

Kızlar bende uzun zamandır aynı dertten muzdaribim liseden üniversiteye geçişte arkadaşlarımla koptum ünide sadece ev arkadasım vardı halada var ama ayrı sehırlerde o evlendı kendıne bı dunyası var, çocukluk arkadasımda ayrı sehırde evlendı, iş arkadaslarım farklı sehırlere gıttıler zamanla hepsıyle telefon ve ınternet uzerınden görusuyoruz ama ınsan yanında olsun ıstıyor kahkaha atarken karsısındakının gözlerını görmek ıstıyor çok özledım bende saatlerce sohbet edıp catlayana kadar gulmeyı ve yemeyı :) benım ıkı tane köpegım var onlar sayesınde hıc sıkılmıyorum ama bı arkadasın yerı baska tabıkı :) burdan arkadas olamaazmıyız ben antalya manavgattayım yakınlarda olan yok muuuuu:) . push ; puccaandgaru