Yarın ölseniz ne işiniz, ne sevildiginiz, ne evli olup olmadiginiz umrunuzda olacak mı? Yoo. Ee yarının garantisi yokken neden bu kadar çok kafaya takip kendinizi üzüyorsunuz? Ben de terk edildim, yalnızım işim de yolunda değil ama kafaya takmıyorum, düşünüp neden kendimi hasta edeceğim ki? Çok şükür sağlıklıyım, ailem yanımda hepsi iyi, başımızı sokacak evimiz var, aç değiliz açıkta değiliz. Çaresi olmayan derdimiz yok. Gerisi de sorun değil bir şekilde bir gün her şey yoluna girer, fazla takilmayin.

Canım allah büyük elbet vardır bır hayır bunda da. Bende 32 yasındayım bekarım tek yasıyorum sımdıye kadar da dıkıs tutturamadım daha dogrusu genelde terk edıldım ama allah buyuk gelecegı bılemeyız belkı uzulmememız ıcın suan boyleyız

bardagin bos kismindan bakma, milletin evinde ne olup bittigini bilemezsin :), evlilik cocuk insani nasil yoruyo :), zamani geri alsam neler neler yapardim. bu yüzden önce kendine liste olustur evlenmeden önce yapmak istediklerini, ve anin tadini cikar...

Mesleğiniz nedir bilmiyorum ama biraz rotadan çıkın, yeni bir kurs belki bir sınav uğraşı size iyi gelecektir. Kendinizi bir şeylere veremeye çalışın değişik ilgi alanları belki spor..

Anın tadı yok en büyük hüznüm de burda Şu an yaşamaktan zerre zevk almıyorum yapayalnız hissediyorum

Mesleğim uğraşım var gün içinde iyiyim çok şükür en azından yalnız hissetmiyorum Ama o iş çıkışı başlayan yalnızlık hissi çok fena sarıyor beni Bu saatlerde de pik yapıyor işte P

Bu konuyu ben mi açtım acaba ama şükür kendimle mutluyum onun dışında bende dikiş tutturamadım herkesin herşeyi var benim sıfır

En çok da buna üzülüyorum. Yalnızken mutlu değilim. Hep o istenmemişlik terkedilmişlik hissi var üzerimde. Eskisi gibi hayattan keyif alabilmeyi o kadar isterdim ki

Böyle hissetmem de geçmiş acı tecrübelerinde etkisi var Herkes mutlu, seviyor, seviliyor ben neden dikiş tutturamıyorum bilmiyorum. Bir şekilde olmuyor birşeyler bir yerde kopuyor saçma sapan bir şekilde.

Bana da buna benzer cevap vermişsin diye alıntıladım Geçmiş ilişkilerde ben de çok yara aldım ve emin ol senden çok büyüğüm sen benim en küçük kardeşimle yaşıtsın İnsan bir kez sevdiğinden darbe alınca bir daha sevemem gibi hissediyor Ama kalp bu sevmek istiyor işte ve birinin kaşına gözüne, gülüşüne aldanıyorsun bir şekilde kalbin pır pır atıyor Kendine biraz zaman tanı yeni şeyler dene, ilişkileri bir müddet rafa kaldır. Ruh kendi kendini bir zaman sonra tamir ediyor inan bana. Sadece bu konuda çok düşünmemek gerekiyor Gerekirse yalnız yaşa, yalnız kal. Kendinle başbaşa kalmanın da güzelliğini yaşa, farkına var. Hayatta yaşananlar hep bizim tekamülümüz için Şer görünende mutlaka hayır var Bugün olmadığı için üzüldüğün şey, sevmediği için kırıldığın kişi için ileride iyi ki olmamış diyeceksin. Gitmesi gereken gitsin ki yerine olması gereken gelsin

daha gencsin hayat daha yeni basliyor...

Aynı yaştayız bizim dönemin şöyle bi handikabı oldu sanırım. Lisedeyken falan öyle evlenmek isteyen eden yoktu geç evlenmek hep daha havalı gelirdi bize. Sonra bi sey oldu herkes üniversite okurken biter bitmez falan evlenmeye başladı ki bilincli de değil büyük cogunlugun evlenmiş olmak icin evlendigini düşünüyorum. Yine de bu durum siz de bi baskı yaratmış galiba çünkü 25 gec kalmış hissetmek icin cook erken. Ne istedigimizi dahi yeni yeni anladığımız yaslardayız, yalnız hissedebilirsiniz ama panik olmayın hic. Dogru kisiyi bulunca eminim iyi ki beklemisim diyeceksiniz :)

Dönem dönem bana da oluyor ama geçiyor yeter ki iste İnsan olarak duygularımız var Sevmek sevilmek en doğal hakkın tabii Ama bu olumsuz düşüncelere takılıp kalmamaya bak Nasıl düşünürsen nasıl elektrik yayarsan o şekilde oluyor herşey İyi düşünürsen iyi şeyler oluyor hayatta, kötü düşünürsen nerede kötülük var çekiyorsun maalesef Ayrıca insan yalnızken de mutlu olmalı ki hayatında biri olduğunda bunu devam ettirebilsin ya da hayatından gittiğinde de ayakta kalabil. Kimseye bağımlı olmamak lazım

Öyle, görmedim birşey. Şeytan beni yanıltıyor galiba Bu mutsuzluk hali bu yalnızlık hissi sanki dünyada tek hayal kırıklığı yaşayan Benim

Umutsuz, ümitsiz ve mutsuzum. Mütemadiyen mutsuzum. Özellikle şu ara hayat o kadar boğuyor ki beni. Herkes hayatını kurmuş, seviyor seviliyor. Hayatına değer katıyor. Bense bir türlü dikiş tutturamıyorum, seviliyorum seviyorum sonra terkediliyorum. Sil baştan aynı boşluk. Güvenim de kalmadı artık kimseye. Yalnızlık hissi beni çok üzüyor, yaşım çok değil ama sanki birşeylere geç kalmış gibi hissediyorum. Kendimle başbaşa iken mutlu değilim, eksiklik duyuyorum. Geçmesini o kadar isterim ki, sahi hayat akacak yeniden hayattan lezzet alabileceğim değil mi?

Hahaha ıkızım olmasına sevındım canım :) :))

Kim terk etti, istemedi sizi?

Sabır değil inanç gerek Sabır istersen sabretmen gereken müsibetler gelir başına Görecek neyim kaldı derken? Ne gördün de neyin kaldı?

Ben kendimi o kadar geç kalmış hissediyorum ki

aaaaa ikiziz galiba ben de aynı durumdayım yaş da aynı ama şükür sağlığım ve huzurum yerinde diyorum ama aşık da olmak istiyorum :)