Açıkçası o şekilde olup ama param olsaydı gezer turlara vs katılırdım diye düşünüyorum

Teşekkürler

Merhabalar herkese nasılsınız? İyisinizdir insallah öyle dönemlerden geçiyoruz ki insan bir şeyleri dert etmeye utanıyor. Su süreçler rutinlerimizin ne kadar da değerli olduğunu öğretti bizlere Her neyse konuya gireyim Çok büyük bir dert değil elbette ama bugün bir duygusallastim sanırım. Konu başlığından da anlaşılacağı gibi büyük yalnızlık içerisindeyim Çok şükür evliyim iki evladım var ama ben kastettiğim arkadaşım yok. Önceden hep birileri olurdu çevremde hep arkadaşlarım oldu ama özellikle anne olduktan sonra kendi kabuğuma çekildim onlarla oldum hep Bu süreçte gelen davetleri geri çevirdim çoğu kez öyle öyle ortamlardan uzaklaştım İki senedir falan da çalıştığım ortamı değiştirdim ama burada herkes kaynaşık ben kimseyle yakınlık kuramadım Sap gibi gidip geliyorum. Söyle işten dönüşte birini arasam desem annemden başka kimse yok Zamanla çok yalnızlaşmışım kimsem kalmamış etrafımda Hayat telaşı çocuklar borçlar derken kendim için hiç özel bir şey yapmadığımı farkettim Yüksek lisansa başlamayı düşünüyorum ama iki küçük çocukla çok mu yıpranırım diyorum Öyle işte içimi dökmek istedim Çok üzülüyorum özellikle iş yerinde kimseyle samimiyet kuramıyorum Ne yapsam ki

Üzülmeyin

Bi yerden sonra can sıkıyor yalnız yalnız herkes çift mutlu sen sadece izliyorsun

Şuan aynı pozisyondayız takipteyim konunuzu

Sanırım biraz kendi tercihimiz oluyor bu durum seviyoruz yalnızlığı

Yaaa sizde mi benim gibisiniz M

Aslında bende seviyorum yalnızlığı o yüzden belki de bu durum oluşuyor dediğiniz gibi Bilemiyorum Kendimi geliştirmek biraz daha sosyallestirmek istiyorum Acaba kitap okuma grupları nasıl olur

cidden aynı durumdayız. ama ben hem yakınıyorum hemde hiçbir çaba göstermiyorum bunun için. yalnızlık çok konforlu geliyor galiba. garip bir çıkmaz. ne olacak bilmiyorum bu arada zaten hayatınız yoğundur yüksek lisans fikrini unutun bence. daha eğlenceli kolay birşeyler yapabilirsiniz vaktiniz varsa.

1 çocukla bende aynı durumdayım Yaş ilerledikçe insanlardan darbe yedikçe kendi öz ailene çekirdek ailene geri dönüyorsun Eskiden evde keyif almazken şu an ailemden başka kimseyle vakit geçirmekten keyif alamıyorum almıyorum Ben de konuyu takipteyim

Bide bekar olup yalnız olmak varki daha zoru

Sanırım siz beni yanlış anladınız Davet derken onların davetini demek istedim. Ev ortamında buluşmalar oluyor elbette çocuklu ailelerle Ama ben çocuksuz buluşmalar eğlenmeler vs Misafir ağırlamak neden zor gelsin ki hem yok öyle bir durum yani Ben daha çok iş ortamından dertliyim sanırım Sonradan dahil olduğum için herkes kanka ben tek kalıyorum Z zsnn

Tabi zor olur öylede Ama işte ortamlara girdikçe kafa dengi bir eş adayı bulabilirsiniz belki

Evet sadece çocuk yok

Sizin gibi bir arkadaşım var. Her gelmek istediğimizde reddetti. Bir zaman sonra hepimiz koptuk. Sonra oda yalnızlıkla alakalı instagramda laf sokmalı şeyler paylaşmaya başladı. Ayda 1 kez çalışsanız da çocuğunuz da olsa misafir ağırlamak bu kadar zor değildir bence ya. Siz ayda 1 kez o fedakarlığı yapmayınca tabii ne arkadaş ne dost kalır. Yüksek lisans iyi bir seçenek değil bence. Oda yorucu. Size daha dinlendirecek böyle kaynaşacak bir ortam lazım. Kadınlara özel spor salonu varsa çevrenizde o olabilir. Yada mutfağa meraklıysanız belediyenin kursları vs. Oralardan arkadaş edinebilirsiniz.