Durduk yere neden öleceksin? Yani insanlar kanseri atlatiyor senin bu evhamin anca seni yer bitirir. Hepimiz evlatlarimizi cok seviyoruz. Kendini rahat birak kimseye hic birsey olmaz. B

Kaygı bozukluğu yaşıyor olabilirsiniz. Profesyonel destek almanızı öneririm. bebeklinick Bu karanlığın sebebi

Tıbbi destek almanızı öneririm, konu dertleşme sınırını aşmış görünüyor.

Şşimdi nasıl oldun sen

Lohusalıkta çok yoğun oluyor bu ama geçiyor sağlıkla büyütün inşaallah N

Allah beni yanina alacak ibaresi dogru bir ibare degil, Rabbimiz mekanlardan munezzehtir. Ölüm haktir, suphesiz ki her canli ölümü tadacak ama, sizinkisi maalesef vesvese. Seytana kulak vermeyin yoksa daha beter olursunuz.

Lohusa depresyonu yaşıyorsun sanırım canım. Lütfen sakin ol rahatlamaya çalış. Bebeğinin geleceğini hayal et güzel anılar biriktireceksiniz, ne güzel. Bak bende bebek sahibi olmak için iki senedir mücadele veriyorum. Rabbim sana nasip etti tadını çıkar. Evladını ve kendini uzme

Merhaba, Konu eskiymiş ancak siz şu an bu durumu yaşıyorsunuz diye konu sahibi yerine size yanıt vermek istedim. Öncelikle tebrik ederim, minicik ve eminim dünya tatlısı bir bebeğiniz var. Belki hamilelik ve yeni doğum yapmaktan dolayı, belki bambaşka sebeplerden ölüm korkusu yaşayıp bebeğinizin annesiz büyümesinden dolayı endişe duyuyor olabilirsiniz. Ama ölüme çare yok derler. İster 60 saniye sonra isterse de 60 sene sonra ölecek olun, kendinizi ölüm fikrine değil, ölene kadar bebeğinize iyi bir annelik yapmaya ve onu iyi yetiştirmeye kanalize edin. Onunla geçireceğiniz zamanın kalitesini ölüm endişesi ile düşürmek, hiçbir şeye fayda sağlamayacağı gibi, aksine hem sizin mutsuzluğunuza hem de yaşanacak bir sürü güzel anın kaybolmasına sebep oluyor. Bunları kolayca yazıyorum ancak kolayca yapılacak şeyler olmadığını biliyorum. Buradan kim ne yazarsa yazsın ya da çevrenizden kim ne derse dersin size en iyi gelecek ve düzelmenizi sağlayacak şey bir psikolog ve belki de aynı zamanda bir psikiyatrdan destek almanızdır. Ölüm korkusu yüzünden karanlıkta uyuyamayan, sela duyduğu zaman eli kolu titreyen bir arkadaşım terapi ve ilac yardımıyla çok kısa sürede bu endişelerinden kurtuldu. Hem de gerçekten kısa bir sürede. Kendinize eziyet etmeyin, gerekirse ruh sağlığınız için başka harcamalardan feragat edip hemen randevu oluşturun lütfen. Bebeğinizle uzun ve mutlu bir hayat dilerim... N

Biraz maneviyattan uzaklaş reele dön diyorum

Bende aynı senin gibi oldum çocuğum 2 aylık 19 günlük bende aynı korku var N

Neden tıbbi degerlendirme yapmak yerine Şeytana uymak helak olmak beter olmak Münezzeh Hak Vesvese bu konulara giriyorsunuz? Not ateist değilim harala gurele kılıçları kuşanmayin da

Anksiyete, kaygi bozuklugu, depresyon, lohusa sendromu bunlarin hepsi sebep olabilir. Kendi kendinizi yiyip bitireceginize bir uzmana gozukseniz nasil olur?

panik atak gibi geldi ama bir uzmana danışın

Yahu niye olesin ne alaka. hepimiz olecegiz bir gun o kacinilmaz son ama hemen olecekmis gibi gozlerin dolmasin.

Keşke konuya gelen mesajları cevapsız bırakmasaydınız...

Lohus depresyonu yaşıyosun. Bu durum bende olmuştu. Bana bişey olursa bebeğime kim bakacak korkuları vs. Geçiyor zamanla ama destek alabilirsiniz.

Inancli ve bu konuda bilgili biri olarak yorum yaptim. Tipta isminin baska birsey olmasi, vesvese gerçeğini degistiremez. Dini konular size bu kadar rahatsizlik vermemeli eger ateist degilseniz. P Pearlgirl Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Dakika 1 Gol 1

Manevi boşluk yazmayın şu konulara, çıldırıyorum ya psikolojisi bozulmuş belli ki, doğum sonrasında kadınların çoğu yaşıyor bu durumu. Acil bir psikolog, psikiyatrist desteği şart

Bebeğiniz kaç aylık? N

Size sizi hayata bağlayacak uğraş lazım, psikolojik sorunlar var gibi duruyor doktor kesinlikle görmeli sizi, ayrıca niye ölecek mişin ki? Ölmemek için dua etmek yerine hayırlı uzun ömür için dua edersen beynini olumsuz dualarla mahfetmemiş olursun. . push ; Brrk Dobarlan bırahma

anksiyeteniz var, bir an once psikiyatriye gidin, basit ilaçlar verirler zaten. N

Benimde öyleydi lohusa depresyonu bu, şu an iyiyim çok şükür tabi arada aklıma geliyor ama o kadar herkesin aklına gelir :) kendimi rahatlamayı kendim başardım annem çocuğa bakmaya başladı ben daha da sosyalleşmeye başladım öyle geçti ama destek almanda yarar var

Namaz kıl kuran oku bol bol ayet oku N

Manevi boşluktan oluyor bence. .

Bende öyle oldum ne zaman sürede geçiyor bu korku ama ilk gün gibi değilim çok şükür

Merhaba acaba nasıl geçtiğini anlata bilirmisin Mavisaclikadin Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ne kadar sürede geçmişti sende canım Z

Derken O herseyi birseylere baglayanlardan sandiniz galiba ama değilim

3 gündür Covid geçiriyorum, acillik olacak kadar ağır, geçen gece acile gittiğimde benimle aynı zamanlarda ambulansla gelen Covidli hastanın benim daha 2. serumum bitmeden orda vefat ettiğini öğrendim. Bende de başladı bi "Acaba ölecek miyim?" korkusu... Ama ölüm de yaşamın bir parçası sonuçta...

Bende de aynı sey olmuştu kizim simdi 4 yasina yakin. Kendimi bir kac acidan teselli ederek biraz zaman icinde duzelmistim. Oncelikle birden gecmesini beklemeyin. Yavas yavas iyilik haliyle geçmeye basliyor. Beni rahatlatan ilk dusunce şuydu, Peygamber Efendimiz Babasi vefat ettigi halde dogdu, 6 yasinda annesi 8 yasinda dedesi vefat etti. Amcasi ve yengesiyle büyüdü. Kendisi de 6 cocugunun vefatıyla imtihan oldu. Ama Allah O'nu zayi etmedi. Ne babasi vefat ettiginde ne de annesi vefat ettiğinde bizim tahmin edecegimiz kotu seyler olmadi. Muhakkak annesizlik babasizlik cok zordur. Ama be ac susuz kaldi ne edepsiz oldu ne de ahlaksizlik yaptı. Rabbim bizden daha merhametli. Size bu merhameti veren Allah sizden yani bizden, binlerce kat daha merhametli. Siz boyle üzülüyorsanız Rabbim hic bebeginizi zayi eder mi? Annesiz kalan pek cok yavru var ama hayatin akışında bir sekilde tutunuyorlar ve belki o eksiklikleri onlara ayri bir guc veriyor. Ayri bir donanim katiyor bilemiyoruz. Lisede oğretmenim. Okulda bu donem tanistigim iki ogrencim var. Birinin annesi gecen sene trafik kazasinda vefat etmis. Kuzum o kadar neseli ve guclu bir kiz ki. Babasiyla oyle guzel geciniyorlar ki. Hayran kaliyorum. Bir digeri annesi 1 yasindayken onlari terketmis. Nasil haddini bilen bir cocuk babanneso buyutmus ama o kadar akli basinda ki. Biz bazi seyleri kontrol edemeyiz. Elimizde değil. Ama bize en kotu sonuc bazen en kotu sonuc olmayabilir. Eger sizi rahatlayacaksa cennette sonsuz birliktelik olacak insallah. Hem kendimizi hem cocugumuzu bu minvalde yetistirirsek hic ayrılmayacagimiz yerde bulusmak beni cok rahatlatıyor. N

Bende senin gibiyim canım zamanla geçer inşallah

İnsan çocuğu olunca onun size olan muhtaçlığından dolayı daha ince ayrıntılı düşünüyor çocuğunuz büyüdükçe korkunuz azalacaktır da şimdi pozitif düşünmeye odaklanmalısınız ki olumlu olsun.

Canım yeni doğum yapmış birçok annede olabiliyor. Bende bebeğime birşey olacak diye korkardım gözüme uyku girmezdi. Çok şükür hepsi gecti

Merhaba bende de aynı durum var. Ben de postpartum yaşadığımi düşünüyorum. Bebegim bana guldugunde bile başlıyorum ağlamaya. Babasina bile veremiorum. Hatta anneme bana bişey olursa kızımı siz büyütün demeyi dusunuyorum. Annemden başkasında kalırsa diye düşündükce deliricek gibi oluyorum. Haziranda ise donucem. Nasil birakicam diye kendimi yiyorum. Ki bırakacağım kişi de babası. Ama ben babasına bile güvenemiyorumdoktora gitmeyi düşünüyorum. Cunku duzelemiyorum. Hergun başka biseye takıyorum. fee fi fo Ya hep ya

Ayni durum bendede var ama benbebegimi kaybetmekten korkuyorum olursem sahip cikani cok olur ama onsuzluk korkusu dort yanimi sarmis durumda 24gunluk daha ve guzel bir hayati olsun die dua ediyorum sanki o yokken ben yokmusum gibi yanimdan bi an ayiramiyorum lavaboya gidince bile tuhaf oluyorum uyku uyuyamiyorum bogulursa diye destek almamiz lazim duzgun bir terapi gormemiz lazim bence

Aglamasin die gogusum tetikte bekliyorum aglamafan agzina tikiyorum benimkide hic normal deil seninki de N

Nasılsınız, geçti mı korkulariniz -Yagmur- Aktif Üye Anneler

Sakin. :) Benimde tam beş aylık bir miniğim var. Ben de zaman zaman, bana bir şey olsa hayatları bu kadar güzel olmayacak diye düşünüp kederleniyorum ama hepsi bu. Bu tür kaygılar hemen her annede var ama ağlamak, hayattan soğumak vs yardım almayı gerektiren durumlar bence. Kimse de annesizlikten ölmüyor be. Olan ölene oluyor. İzmir depreminde annesini kaybeden minik için ne kadar üzüldük, kahroldum ama o minik annesiz de olsa hayatına devam ediyor. Ya anne... Bir akşam işten geldi, yorgundu ve büyük ihtimalle de açtı. Gelir gelmez çocuğunu doyurmak için mutfağa girdi, deprem başladı, çocuğunu hayat üçgenine koydu ve gitti... Çokta şa'apmayın, ne zaman olecegimizi bilmiyoruz, iyi ki de bilmiyoruz. Allah sıralı ölum versin.

5 aylık bir bebegim var ve inanılmaz ölüm korkusu basladı hiçbiseyden keyif alamıorum bebegime baktıkca gözlerim doluyor onu cok seviyorum ve acıyorum arkamda birakmaktan korkuorum daha cok küçük bana gülücükler atıo içim parçalanıo sürekli biseyleri kafama takıyorum sıra buna geldi normalde de cok takıntılı bir insanım namaz kılıyorum kuran okumaya calışıyorum ama okudukca iyi olmam gereken yerde psikolojim bozuldu allahım beni yanına alıcak sanki ben suan ölmek istemiyorum bu nası bir psikoloji ne yapıcagımı sasırdım hem ölümden korkuorum bilinmezlikten hemde bebegime cok üzülüorummmm

Kesinlikle uzmana görünün.

Şimdi ölüm korkusuna maalesef verilebilecek çok net bir telkin yok, çünkü herkes ölümden korkar. Size "Korkma" diyecek ruh sağlığı uzmanı da hayati bir tehlikeyle karşılaşsa ölümden korkar, tabi korkunun miktarı kişiye göre değişir. Yaşadığınız insani bir duygu. Evlat sahibi olduğunuz için çok değer verdiğiniz birini yalnız bırakma korkusu taşıyorsunuz aslında. Dine kendinizi adadıkça rahatlama olasılığınız olduğu gibi daha da tedirgin olabilirsiniz. Size kötü geliyorsa namaz kılıp Kuran okumayı bırakın . Bence yapmanız gereken hem ölümün varlığını kabullenip hem de ölüm yokmuşçasına bu dünya için iyi şeyler yapmak, insanlığa fayda sağlayacak işlerde bulunmak. Bir evlat yetiştiriyorsunuz, onu iyi yetiştirmek için uğraşın. Sokaktaki hayvanları besleyin, ağaç dikin, yaşlılara ziyarette bulunup hal hatır sorun, dertleşin. Bunlar sizi psikolojik olarak rahatlatacak eylemlerdir. Ha çok ciddi bir kaygı yaşıyorsanız, artık hayatınıza odaklanamıyor, bebeğinizle yeterince ilgilenemiyorsanız mesela o zaman terapi almanızı öneririm çünkü terapi almazsanız bu sefer hayatınızı yaşamanız güçleşir.

Lohusalıkta bu, tarz durumlar olabiliyor. bana da olmuştu. Endişe etmeyin. Tadını, çıkarın diyeceğim ama şu aşamada zor farkındayım durumunız kaygı bozukluğu, lohusalık, belki de biraz panik atak olabilir. Hemen hemen Herkes hayatında bu tarz dönemler geçirir. Bazıları çok hafif bazıları daha yoğun. Lohusalıkta ki hormonlar da çok etkili buna. Ama geçecek. Sizin de kendinizi rahatlatmanız telkin vermeniz, çok önemli. Kuran okuyorum dediğiniz için bir tavsiye vernek isterim., inşirah suresini, ayetel kürsiyi mealden okuyun. Nas ve felak surelerinide. Anlamlarını bilerek okursanız çok daha etkisini hissedebilirsiniz. Sağlıkla büyütün inşaallah

Başka sıkıntılarınız da var muhakkak dile getiremediğiniz ve içinize attığınız. O problemleri aşamadığınız için beyniniz başka bir şeye sarıyor. Tamamen takıntı bu. Böyle düşündüğünüz için ölmeyeceksiniz. Hayatınız uzun yıllar devam edecek. Ama bu şekilde hissederek hayatı kendinize zehir edersiniz. Psikiyatriye görünün ilaç tedavisi çok iyi geliyor ben bir zamanlar sizin gibi olmuştum tüm gün pc oyunu oynayarak o süreci atlatmıştım. Tabii bebeğim ya da başka sorumluluklarım yoktu. Oyun çok uzundu kasten oyuna başlayıp nefessiz oynamıştım işe de yaramıştı. P

bebeklinick konuyu hortlatmışlar bende yeni sandım naptı acaba atlattımı bu durumu bebesi büyümüştür.