sevgili birgül geçmişte anneniz ve babanız ayrılmış ama mutlu bir aile olamadıktan sonra aynı evin içinde yabancılaşan insanların boşanmasının doğru bir karar olduğuna inananlardanım zira arada sevgi saygı bittikten sonra evlilik nasıl yürür anneniz ve babanızda evliliklerini yürütememişler ve boşanmışlar anladığım kadarıyla da siz babanızla kalmışsınız anneniz de başkasıyla evlenmiş anneniz belki çocuklarını başına toplayıp evlenmeyebilirdi diye geçiyor aklımızdan ama onun da içinde bulunduğu ekomonik koşulları ve şartlarını bilmiyoruz tabi velhasıl bu konu geçmişte kalmış, şimdi öyle olsaydı böyle olsaydı demenin size bize faydası yok tam tersi daha da çok üzülüyorsunuz böyle düşünmekle eşinizin sizin sevginizi haketmediğini düşünüyorum çocuklarını seviyor, hiçbir şeyimizi eksik etmiyor diyosunuz ama en önemli şeyi eksik bırakıyor;size saygısı yok, kıymetinizi bilmiyor ve gözü dışarda... bunun sizin ailenizin, size sahip çıkmamasından ziyade, eşinizin karakteriyle bağlantılı olduğunu düşünüyorum size sabırlı davranın demek, bu safhada bir çözüm önerisi olmayacak zira yeteri kadar fedakar bir anne ve eş olarak elinden geleni yapıyorsundur tabi arada senin de hataların muhakkah vardır belki sen göremiyorsundur evliliğinde çok mutsuz bir hale gelirsen, eşin şiddet göstermeye, sana sadakatini de bozmaya devam ederse söylemesi çok zor ama kendi hayatına devam et, eşinden ayrılarak bunu yapan pek çok kadın var zorluklar elbette yaşanacaktır, hayat kolay değil bu evlilik senden sağlığını, insanlığını, kadınlık gururunu alıyorsa nereye kadar devam edebilirsin bilemiyorum kendine ayrı bir ev tutabilirsin, annen belki çocuklarına bakabilir, sende bir iş bulursun ama yanlış anlama ben hemen sana boşanmaya sarıl demiyorum ola ki artık çok çaresiz kaldın, evliliğin zorlamayla yürümüyor, eşin hayatını zindan ediyor, o zaman başının çaresine bakabildiğin kadar bakmanı tavsiye ediyorum, her kadın bunu başarırken ailesinden destek görüyor mu sanıyorsun ama durumu kabullenip bir süre sonra evlatlarına destek verenler çoğunlukta oluyor Allah yardımcın olsun, öncelikle ilk dileğim eşinin kötü huylarını bırakması ve seni üzmemesi her insan olumlu yönde değişebilir, değişmezse sana bol şanslar diliyorum, hakettiğin güzel hayatı yaşarsın inş

cnm benim ya çok üzüldüm... klasik türk ailesi sakin söleyeceklerimi yanlış anlama ama bole oluyo... eğer ebeveylerden biri vefat eder yada evi bırakırsa kız çocuk en kısa zamanda baş göz edilmeye bakılıyo... bizimde uzakltan bi akrabamız trafik kazasında vafat etiiler karıkoca.. bir kızlar vardı 17 yaşında onuda böle evlnedirdiler allah yardımcın olsun dilyar bitanecik

arkanızda ailenizin durmadığını görüp daha bir yüklenmiş eşiniz. bunu fırsat bilmiş. pasif kalmışsınız maalesef. çalışın desek çocukları bırakmaya kimseniz yok. çok üzüldüm. dua edin bol bol.

canım benim ya; İnanıyorum ki Rabbim senin melek yüreğine ferahlık verir... bunca acının sonu dilerim huzur olur... K

5 senelik evliyim. ilk.4 sene kayınbbabamgilin yanındaydık. okadar şey yaşadımki hangisini anlatayım kaynnanm beni hiç kabulenmedi. hep ayrı eve çıkmamız içinn sıkıştıdı beni yapmadı oyun kalmadı. kıızımı hiç sevmez kimse yokken ama varken çok iyi bir babanne öyle biri. oglunda cok kıskanır. yemek yapmaya bile mutfga sokmazdı. okadar varki yaptıgı kötulukler. eşimin yanında yaptıgı zaman eşim kızardı. ayrı eve çıkmamızı çok söyledim. hepimizin arasında kaldını sölerdi. çok kötü gunler geçirdim. sonra tam kurtuldum derken evden ayrılacagım. sıra eşim çok deiştieşim akşamları eve gelmez oldu. evden ayrıldıktan sonra duzenimizi kurtuk eşimin beni aldattını başka bi hat kullandnı ggördum. dayak bile yedim tam ayrılıyodukki babamın herkesin içinde sen gelirsen benim yuvam dagılır demesi beni geri çekti.2 tane yavrum var. daha kuçükler dedim belki duzelir diye yaradana sıgındım. duzeldide eşim o kızııda bıraktı çok özürler diledi benden ama benim iç, mde artık kocaman bi yara vardı kırgındım;uzgundum çok yanlız kaldım. eşim hiç bi eksimzi koymaz bebelerini çok sever. ama kaç gundur komşu arkadaşlarına takıldı gene geç gelmiye başladı sordumda sen bana karışamazsın deyip çıkar oldu çekemeyen gider der oldu. eşimi çok sevmiştim. meger o beni hiç sevmemiş hep kendimi kandırmışım. eger babam arkamda olsaydı şimdi bunları yaşamıyacaktım. çocuklarım için hatam diyemiyorum onlar dunya tatlısı bebişlerim hiç bir şeye degişmem. annem bizleri bırakmasaydı belkide bu evlilik olmayacaktı.23 yaşındayım 17de evlendirdiler. görucu usulu. başınızı agrıtmayım artık yaşadıklarımın bi kısımını anlattım lutfen yorumlarınızı bekliyorum.

ayrıldılar ortaokul sondaydım şimdi evli görüşüyoruz. M

yasadiklarina cok üzüldüm. allah yardimcin olsun. annen sizi birakip gittimi? nasil birakip gitti? ozamanlar kac yasindaydin? ve suan annenlen görüsmüyormusun? B

yaşadıklarına üzüldüm canım ama bence annen sizi bırakmasaydı da bunları yaşardın. çünkü bu hayat senin kaderinmiş kısmetin eşinmiş kaldı ki ben kızlarına sahip çıkmayan öz anna babada çok gördüm etrafımda hepsi kader işte inşallah eşin akıllanır seni üzmez canım K