Bence arkadaş çevresi edinseniz ve bir işe girseniz bunların hiç birini düşünmeyeceksiniz

Ah ah, yaram içerde! Gerçekten bekarlık gibisi yoktu. Bende çok özlüyorum çantamı sırtıma takıp, gezip dolaştığım, tamamen özgür olduğum o günleri. Arkadaşlarımla gülmekten çenemin ağrıdığı olurdu :) Şimdi uykuda dişlerimi sıktığım için ağrıyor.

Ben artık takıntılı olduğunuzu düşünüyorum. Bu şekilde aynı konu üzerinden düşündükçe hayatı kendinize zehir ediyorsunuz. Kendinize bir meşgale bulun yoga, meditasyon yapın veya devletin kurslarına katılın aksi şekilde böyle hayat geçmez ve bu kısır döngüden çıkamazsınız.

Aynı şeyleri tekrar ediyorsun.. Psikologa git.

Eşinizin ailesi tarafından sevilmediğinizin ve psikolojik şiddet gördüğünüzün farkında olmanız çok güzel. En azından sınırınızı çizebilmişsiniz. Size daha fazla zarar vermelerinin önüne geçmişsiniz. Ama bekar olup başka yere tayin olsaydınız da buna benzer zorluklar olacaktı. Yeni bir çevre, yeni arkadaşlar, yeni bir iklim. Evlenmek de boşanmak gibi bir travma psikolojik açıdan bakınca. Hayatınızda çok şey değişiyor. Sizinkinde hem yaşadığınız yer, hem kültür, hem çalışma statünüz Hepsi değişmiş. Ama herşeye alışma süreci var. Kendinize zaman verin. Psikolojik şiddeti tanıyıp sınır çizdiğiniz için tekrar tebrik ederim.

Bunu ilkkez duydum bende doğumluyum ama hiç rastlamadım şeker olayına M

Hayatım iyi mi kötü mü ayrımını yapamıyorum. Ne tam mutluyum ne tam mutsuz. Evlenince herkes mi böyle oluyor bilmiyorum. Bekarken çok renkli geçti günlerim. Sürekli kalabalık arkadaş gruplarıyla büyüdüm, her zaman bir şeyler olup yollarımız ayrıldı ama olsun her biri ayrı güzeldi :) Çalıştığım her iş yerinde severek çalıştım çok çalıştım hep sevildim. Eve gelirdim canım annem hiç bir işe el sürdürmezdi yemeğime kadar hazırlardı sen çalışıyorsun derdi. Galiba benim en mutlu günlerim o günlermiş. Sonra evlendim uzak şehire. Sanki bambaşka bir hayat verdiler bana. Eş ailesi doğulu kültürüne bağlı insanlar hayatlarının %99 u akrabalarını sülalelerini konuşmak görüşmek ve akrabalarını anlatmakla geçer. Onlarla başka bir şey konuşmanın imkanı bile yoktur. Sonra Çaylarına şekere kadar atmam beklendi bacak bacak üstüne atmamam hafta sonları eşimle hafta içi de yalnız gitmem beklendi millet laf ediyormuş :) eğer gitmezsek mesajla tahrik ederlerdi neden gelmediniz sen bize düşmansın ben biliyom göstercem size bilmem ne mesajlar atardı. En son da işi hakarete dökünce görüşmeyi kestim görüşmüyorum. Ailemde uzak olunca burada arkadaşta henüz edinemeyince henüz işte bulamayınca öyle afalladım ki anlatamam. Hayatımda ilk kez sevilmediğimi ve psikolojik şiddet gördüğümü hissediyorum. Baya mutsuz etti bu konumum beni. Böyle hayattan soğudum sanki kabuğuma çekildim. Eşin bir şey demiyor mu diyenler olacaktır görüşme sen haklısın dedi aramızda sorun etmemeye çalışıyor arada kendi gidip görüyor falan. Hayatım böyle mi olacaktı diyorum bazen. Tavsiye verirseniz çok sevinirim

Doğulu değil benimkiler aksine en batı deyim size yenGEnC

Eşiniz de görüşmemenizi sorun etmiyorsa hiç takılmayın o kısma. Sosyalleşecek yeni fırsatlar yaratın veya eşinizle gezin tozun. Okuyunca bana çok kötü bir hayatınız var gibi gelmedi. Ama mevcut durumumuzdan memnun değilseniz değiştirmek için bir şeyler yapın mutlaka. Bir durumun iyi ya da kötü olması herkes için farklı standartlarla değerlendirilir.

Evlendikten sonra eski hayatını aramayan nadir insanlar vardır.. Hayat karşımıza neler çıkaracak bilemiyoruz..

Eşinizin ailesi nişanlılık döneminiz de nasildi

Ne güzel en azından hayatınızın çok güzel gecen bir dönemi olmuş

Uzaklara dalıp meger ben bekarken ne mutluymuşum dediğim o kadar çok ki... Evlilik sorumluluk, sürekli memnun etmeye çalıştığın hayatının yabancıları ve en kötüsü bambaska bir şehir ve sokaklarında, caddelerinde senden geçmişinden iz olmaması belkide.

kuzum, sevdigin kisiyle esinle evlendin bu insanlari bu derce hesaba katamazdin cok farklisiniz senin gibi dusunemiyor olabilirler saygi sevgi anlayislari farkli. olabilir ama bu seni mutsuzluga itmemmeli esinle kendine konsantre ol sana da hakveriyormus ayrica ailenden uzaktasin ama hayattalar suan bu cok guzel, yorulmus ve anlasilamiyor olman su. asamada takilmaman gereken seyler inan hersey seninle alakali olmak zorunda degil kotuyse bir insan kotudur, sen. zarar gormussundur daha kimbilir kimler zarar gorecek. malesef dunya da boyle insanlar var birkac kisi sana kotuluk yapti diye yasadiklarinin travma haline gelmesine musade etme gercekten hayatina odaklan, beni sevmiyorlarsa bu benim sevilmemesi gereken biri oldugum anlamina gelmez

Benimkiler de çaya şekerlerini atmamı beklerdi bende sinir olurdum. Ne biliyim kim ne kadar atar. Bana ne milletin şekerinde derdim. Sonra baktım ki misafirlikte benimde çayıma şeker atılmış gelmiş. anladım ki böyle yaşıyolar. Bacak üstüne atma zaten büyüklerin yanında yapılmaz çoğu yerde böyledir. Biraz olumlu düşünmeye çalışsanız. Farklı aile farklı ortam belki düşüncenizi değiştirirseniz yalnızda kalmazsınız. Kendinizi de iyi hissedersiniz. Herşeyi de duymayın he deyin geçin kendi bildipinizi yapın çokta takılmayın

Farkli bir sehire tasininca insan cok afalliyor. Butun arkadaslarimi basks sehirde biraktim isimle gectigim icin cevre kurmayi basladim ama insan cok ozluyor. Ben de cok ozluyorum. Bir sure sonra her sey daha sakinleyecek alisacagiz bence Ruhum

Eşin tüm bu olanlara rağmen senin ailesiyle sürekli görüşmeni isteseydi hayatın kötü derdim ama hayatın güzel eşin yanında istemediğin şeylere zorlamıyor seni güzel bi iş bulup çok değil bir tane de arkadaş bulursan rahat edersin kafanı eş ailesi tarafından olan sıkıntılar meşgul etmez.. sen farklı bi memlekette olunca özlemişssin sadece yalnız hissediyorsun

Hayatınız gayet güzel. İstemediğiniz kişilerle zorla görüştürmeye çalışan bir eşiniz yok. Yalnız kendimize çevre edinin. Reenklenir hayatınız. ben de doğulu biriyle evliyim. Benden de talep etti eşim kp çayına şeker atmam. Atmadım tabi ki çok tuhaf geldi. Ayrıca babasının biberini soymam beklendi soymadım eşimin önüne koydum al canım dedim sofrada. ilk bozuldular ama alıştılar. Ben böyleyim hoşuma gitmeyen kendi kişiliğime saygıma zarar veren şeyleri yapmam. İyi ki de yapmamışsnz. evlilik zaten farklı. farklı şehir kültür olunxa da bunları hissetmeniz normal. Eşinizle iyiysenz artık çocuk vakti gelmiştir. Ve şu corona bizi eve kapatınca bi yalnızlık hissettnek de gayet normal

Eşinle konuşan. Eski çevrene yakın Bir yere taşınsanız?

Eşiniz ne kadar anlayışlı zorlamıyor sizi

Evde vakit geçirecek biseyler bulun. Örgü, yemek vs hobi edicenek şeyler bulun. Nereye kadar konuşmayarak devam edeceksiniz? Elbet birgün yüz yüze geleceksiniz. Ben de doğuluyum.

Hiç bir hayat komple iyi ve kötü degildir. Okuduğum yazıya göre böyle bir hayatım olsun ister miydim? Allah yukarda, istemezdim. Ama burası BDV. Sadece üç sayfada bile senin yaşadığın hayata imrenecek nice konu sahibi bulabilirsin. Ailesi tırt ama eşin neyin ne olduğunu biliyor, eşinle güllük gülistanlık değil ama seni seven ve kaç kişi gelirsen gel sana kapıyı açacak bir ailen var. Şu an calismiyorsun ama yine de cebinde paran var, eşinin ev gecindirecek bir kazancı var ve yokluk çekmiyorsun. Yaşarken kıymetini bilmediğin pek çok nimet var aslında. Ben yerinde olsam sırf sosyalleşmek için iyi kötü bir işe giderdim. Şehirde yalnızsın, iki ay bile çalışsan hem gönlünce harcayacagin biraz paran olurz, hem oradakikerden samimi olduğun, hiç yoktan çıkıp bir kafede oturmak isterken çağıracagin arkadaşların olur. Kurs vs var mı bilmiyorum ama heykeldir, ahşap boyamadir, korodur, ingilizce kursudur.. böyle bir kursa katılabilirsin. Yine aynı şekilde çevre edinmiş olursun. Tanıştığın insanları bir yerlere çağırmaya çalış... Köpeğiniz vardı diye hatirliyroum, köpek gezdirirken yanina bir örtü al, ya da hepsiburada'da 50 liraya düşen portatif sandalyelerden al, cantali... yeşillikler arasındayken kur kendine kucuk bir alan, müzik mi dinlersin, kitap mi okursun, kendini mi dinlersin... Ben bahar ile beraber haftanın iki günü ya haftasonu ya iş cikisi bir başıma şehrimdeki bir parka gidip iki ağaç arasına hamağimi kurup ickimi yudumlayıp kitap okuyorum. Bunu yapmak için hic kimseye de ihtiyacım yok. Bir başıma, hamağimin içinde... Doğada olmak, hiç yoktan orman goremesem bile başımı kaldirdigimda yapraklardan sızan güneşi görmek yaşam kalitemi arttırıyor Sen de yapabilirsin, dediğim gibi hamak olmaz, portatif sandalge olur, o olmaz sofra ortusu olur. Anahtar kelime yeşil ile temas etmek. Sen de biliyorsun ki bu dünyada kimse senin mutluluğun için cabalamiyor. Bari sen elinden geleni ardına koyma. Seni mutlu edecek ne varsa yapmaya çalış. Daha yaşın çok genç. Yani hatırladığım kadarıyla benden de (289) küçüktün. Hiçbir şey yapmadan evde oturup duvarları izlemek için coooook gençsin. Silkelen kendine gel hele:)

Bence en kısa sürede bir işe başlayın. İyi kötü bir çevre edinir, bir yerden sosyalleşmeye başlarsınız. Kaynananlara gitmemek için de bahanen olur hem. Eşinin tutumunu da takdir ettim. Sen de sakın ailesine olan sinirini ona yansıtıp aranızın açılmasına sebep olma.

Annemin bir sözü var bir çiçekle yaz geçmez diye aynen öyle. Kim ne derse desin bir huzursuzluk varsa iletişimi kesmekle geçmiyor. Eşinin ailesiyle arasına mesafe koyan yada görüşmeyen hiçkimsenin bu durumu eş geçtiğine inanmıyorum. Keşke herkesin amacı saygı duyup hoşgörü gösterip sadece kendi eviyle ilgilenmek olsa ama olmuyor. Anne evi gibi olmaz ki hiç aaah aaah... banabenigeriver Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Is e girip kafanı dağıttık bence iyi gelir Kültü r farklı olabiliyor eşiniz sorun etmiyorsa konuşmayın Ama yıllar geçtikçe oda baskı yapar gibi gelio

Thank u bebeğim karşılıklı ben de senin için öyle düşünüyorum

Hayat bazen acı bazen tatlı. Katıksız mutluluk yada mutsuzluk pek yok. Bekarkenki özgürlük, rahatlık evlenince pek olmuyor. Başka birinin sorumluluğu, evin sorumluluğu falan derken planlar hep 2 kişilik. İlişkinin kurumsallaşması çok sıkıntılı bir şey bana göre. Aileler falan da dahil olunca iyice sıkıcı bir hal alıyor.

Kültür uyumu önemli çok

Akıllı bir kadına pek verecek tavsiyem yok. Sınırlarınızı koruyun. Hobilere yönelin