allah yardımcın olsun canım. bi kere şu ölüm kelimesini yok et düşüncelerinden. çocuklar ne olacak sana bişey olduğunda. iyi bir aile değil diye bahsettiğin kişilere mi teslim etcen yavrularını. selamet dile allahtan canım selamet. sabır diledikçe sabrın sınanıyor ben bunu öğrendim. allah büyük. geçer inşallah bütün bunlar. her gecenin sonu sabaha varıyor biliyosun. seninde sabahınm olacak elbet. kendini sağlam tut. bırakma bugüne kadar dayanmışsın bundan sonra daha güçlü olmaya çalış. bunları söylemek bana kolay sana zor biliyorum hepimizin farklı dertleri var. allah yar ve yardımcımız olsun.

keşke bu dediğin olsa ne muhabbeti. ikimizde bilgisayar başındayız o içerde ben burda. ne ben onun yaptığıyla ilgileniyorum, nede o benim. zaten umursamaz hiçbir zaman ne yaptığımı. ona dokunmayımda bin yaşayım hesabı... aman boşver beni. sen sağlam dur. çocuklar için. kendini bu kadar strese sokma. sağlığından olursan çocuklara kim bakar. nasıl bi adam eşin. döver mi? , çer mi? ne yapıyor da sana bu kadar pişmansın

peki ayrılacak gücün var mı? ayrıl demem asla kimseye ama madem bu kadar bıktın herşeyden. ne yapabilirsin. çalışyor musun, desteğin var mı? yoksa bu adama katlanmak zorunda mısın? ömür boyu

pişmanım çok pişmanım ta en başından bırakıp gitmediğim için bu evliliği sürdürdüğüm için çok pişmanım artık geri dönüşü yok bir kişi değilim artık 3 kişiyim zamanı geri alınsaydı ta en başa dönseydim keşke gittikçe çıkılmaz bir yola girdim dikenli yol dikenler gün geçtikçe arttı ben affettikçe dahada arttı tikenler daha çok canımı acıttı ama battım bir kere o dikene çıkış yolu bulamadım çıkamadım bir türlü.. affettikçe tekrar yaşadım ne sonu oldu ne huzur buldum hergün kendime kızıyorum onların suçu ne o günahsız yavrulara böyle şiddet dolu bir ailede yetiştirmenin vebalini soruyorum kendime neden yaptım neden bu kadar şiddet gördüğüm bu adama bu çocukları nasıl layık gördüm çok mu haketti 1 değil 3 tane yaptım salaklığıkmı yaptığım cahillikmi artık çözemiyorum bu adamın bütün işkencelerine rağmen bu evliliği devam ettirdim ne yaptım ben şimdi mi kafam yerine geldi hayır ama her defasında denedim bırakıp gitmeyi ama yapamadım o kadar cesur yürekli çıkamadım her defasında kandım affettikçe yanıldım. o hiç değişmedi değişmeyecekte biliyorum ben kendi hayatımdan vazgeçtim ama bu 3 masum çocuğa böyle aile revamı onların günahı ne böyle geçimsiz ailelerin kurbanı hep onlar oluyor... kaç defa canıma kıydım ama başaramadım tıpkı terkedip gitmeyi başaramadığım gibi her defasında bu son dedim ama ne son oldu ne de son olacak inanmıyorum ama inanmış gibi yapıyorum belki bir umut diyorum yine yanılıyorum... yoruldum artık çok yoruldum bedenim ruhum tüm benliğim çok yoruldu dayanamıyorum artık daha çok çıkmaz bir kuyuya düştüm şimdi ne yardan nede candan vazgeçebiliyorum ne yapayım ben Allahım sığınacak tek sen varsın bana sadece sen yardım edersin kurtar bu azaptan bu huzursuzluktan huzursuz yaşamaktan... yoruldum bittim tükendim artık ne kötü hakarete nede şiddete katlanamıyorum... gençliğim gitti güzelliğim gitti en güzel yıllarım gitti şiddetle dayakla geçip gitti. hangisine yanayım bu düzelmeyen kocayamı düzeleceğini bekliye bekliye bekliye çocuk yaparak dahada çıkmaza sokan kendimemi yoksa bu 3 masum yavruyamı. herşeye ben koşuşturmaktan çocukların tüm sorunlarıyla başbaşa kalmaktan maddi manevi sorunları kafaya takmaktan hala düzelmeyen sağlığımdan düzelmeyen kocayı kafaya takmaktan çok yoruldum kaldıramıyorum. tükendim cümlein bittiği yerdeyim hiçbir şey kaldıramıyorum hiç kimseyi kafama takmak istemiyorum yuvam yıkılmasın diyerek çocuklarım babasız büyümesin diyerek düşünmekten kafayı yedim. ölüm bile kurtuluş değil artık benim için neden diyorum neden bu seviyeye kadar getirdim en başından bitmeliydi bu evlilik neden bu kadar çıkmaza soktum kendimi şimdi çok çaresizim ne ölmek ne yaşamak istiyorum ikisi arasında pişmanlıklarımla yüzleşiyorum. neden her yeni güneş benim gönlümede doğmuyor. neden hep ışıksız karanlıkta kalıyorum... mutsuz olmaktan hergün huzursuz yaşamaktan bıktım...

emin ol gelir o güzel günler. çocukların var onlara sarıl. zaten katlanma nedenin onlar değilmi yapacak bişey yok. benim çok şükür senin kadar ağır değil sorunlarım. benim derdim de eşimin ilgisizliği, sevgisizliği, suskunluğu, vs. çocuğuna karşı iyidir her zaman. ama bana karşı çook sevgisiz. saatlerce konuşmayız, hergün küs gibyiz. kırıyor çok fazla. bende bıraktım artık. konuşursa konuşuyom, konuşmazsa konuşmuyorum. ne biliyim. bende çok bunaldım.

geçmiş olsun canım. allah şifa versin, önce sağlık, bak kafaya taktıkça iyice sağlığından olursun. takma demiyorum ama kendini çok da bunaltma. iyi olmaya, iyi görünmeye gayret et. anneyiz biz bunu yapmamız gerekiyor. çocuklarımız için, ama önce kendin için. B

selam sana söyleyeceğim çok önemli bir şey var belki senin göz ardı ettiğin çok dikkatle oku çok dikkatle düşün sonra bir daha düşün öyle düşün ki iyice anla ve bir hata yapma diyeceğim şu eğer acılarından kurtulmak için canından vazgeçersen eğer sırf bu sıkıntılardan kurtulmak için bunu düşünüyorsan bil ki canına kıyarsan bu acıların bitmeyeceği gib katlanacak ve asıl o zaman tahammül edilmez boyuta gelecek ve en kötüsü ise devamlı olacak bu böyle bunun böyle olduğu açıkça bildirilmiş insanlara ölüp kurtulursun sanma bu sıkıntılara bu dünyada katlanamıyorsan ebedi azaba hiç katlanamazsın o yüzden aklından çıkar bunu kimseye kaldıramayacağı yük verilmezmiş, demek ki sen çok güçlü birisin ki sana da bu imtihan verilmiş madem bu imtihanı, bu sıkıntıları yaşıyorsun bari sabret de imtihanını kazan eğer sabretmez, isyan eder ya da canına kıyarsan hem bu sıkıntıları yaşadığınla kalacaksın hem de ahiretini kaybedeceksin bugüne kadar sabrettiğin gibi sabret, çok bir şey bekleme seni üzenlerden ne kadar çok beklentiye girersen o kadar üzülürsün istediğin olmayınca sabret ki kazanasın sabret ki bu sıkıntılarına sabır göstermenin karşılığı ebedi kurtuluş, ebedi huzur olarak alasın kim ne yaparsa yapsın, isteyen istediği kadar üzsün seni, unutma ki herkes ettiğini önünde bulacaktır ve unutma Allah var, keder yok ve unutma gerçek dost, gerçek yardımcı odur "Onu bulan neyi kaybeder, onu kaybeden neyi bulur, bulsa da başına bela bulur. Bediüzzaman Said Nursi" Allah yardımcın olsun, size huzur versin inşallah . push ; akandeniz herşey güzel

yarın benim çocuklarımda senin gibi düşünecekler onlarda belki keşke ayrılsaydınız dicekler bunları yaşayacağım apaçık ortada ama malesef hala evli kalmak zorunda kalıyorum buda beni yiyip bitiriyor çünkü bizi hiç haketmiyor... sen en iyisini yapmışsın okumakla hayatını kurtar kendine güzel bir gelecek yap asla vazgeçme ama asla...

Bir insanın hayatında huzur yoksa para pulmuş gerisi boş. Kendinizi çaresiz hissetmeyin. Diğer konularınıza baktım da şimdi çocuklarınızın biri 1.5, diğeri 2.5, en büyük olan da 8 yaşındaymış. Ailenizde de sorunlar var. Annenizle ilgili yazdıklarınızı okudum. Bunu söylemek zor ama üzgünüm ki ne kendi ailenizden ne de eşinizin ailesinden yarar var size. kadın sığınma evlerine başvuru yapın ve devlete sığının. Hem fiziksel hem de ruhsal olarak bu şiddete katlanmayın artık. Eğer bir daha şiddet uygularsa darp raporu alın saklayın. 3 günlük evliyken bile kaderinize razı gelmişsiniz. Lütfen biraz cesaretli olun ve yapılması gerekenleri yapın artık. koizumirisa Şişkolukta birinci tek ayak

çalışcak durumda olsam inan ayrılırdım ama sağlığımda yerinde değil 2 ameliyat geçirdim ilerde düzelirmiyim rabbimden hep şifa istiyorum

amin amin amin o kadar çok iihtiyacım var ki şuan dualarınıza Allah razı olsun... randevü aldım psikiyatri bölümünden 12 gün var o günü sabırsızlıkla bekliyorum...

allah yardimcin olsun, sana ne desem bos simdi, yasadiklarini en iyi sen bilirsin. allah kocana en kisa zamanda vicdan, merhamet, akil, fikir versin insallah. sanda dayanma gücü gece gece üzüldüm vallah

aslında başta eşimin gitmesi gerek psikoloğa ama gitmiyor... askitotomsu Yiğit Aras_SMA

en iyisini yapıyosun her zaman uzman birinden yardım almak gerekir. bazen insan kendine yetemiyor. psikiyatriden sonra bide psikologa görün. eminim iyi gelecektir sana

"çocuklarım babasız büyümesin" mutsuz evliliklerdeki mutsuz kadının tek dayanağı. annem de öyle demiş hep. sırf siz aile ortamında büyüyün diye katlandım diyor. evet biz bir aradaydık, tıpkı sizin gibi; ama fiziki olarak bir arada olmaktı sadece. gönüller bir olmadıktan sonra ne anlamı var? o evde huzur olmadıktan sonra orası yuva olur mu, aile olmanın ne anlamı var? bak ben de mutsuz bir ailenin bireyi, bir çocuğu olarak yazıyorum. eğer annem babam ayrılsaydı şu an maddi olarak bu kadar rahat olamazdım belki de ama manevi olarak daha huzurlu olacağım kesindi. yıllar boyu annemle babamın birbirine sarıldığını, güzel gözlerle baktığını görmedim birbirlerine güzel bir çift söz söylediğini duymadım. sıcak bir aile ortamında büyümedim. fiziksel şiddet yoktu ama çok güçlü bir duygusal şiddet vardı. zaten onun dışında da başka bir şey yoktu ne şiddet ne de tam tersi sevgi, şefkat adına... küçükken her şey daha toz pembeydi benim için, kendi dünyamda yaşıyordum, büyüdüm artık her şeyin farkındayım; yani şöyle söyleyeyim 12 yaşından sonra çocuk olan biten her şeyin farkına varıyor ve çok net olarak anlayabiliyor. kendimden biliyorum. şimdi okulumu bitirip yurtdışına gitme planları yapıyorum. kendi huzurlu hayatımı kendi başıma kurmak için. ben daha fazla mutsuz olmak istemiyorum. bu evde iç huzurum yok. bak, annem biz babasız büyümeyelim diye ayrılmamış ama sence bu aile ortamı ne kadar gerçek olabilir ki? zorunluluktan bir araya gelmiş dört birey gibiyiz. edit: şükrettiğim tek şey şu, iyi ki annem babam sağ, sağlıklı ve maddi durumumuz çok iyi. düşününce bu üçünün varlığı bile çok büyük şans. gerisi olmasa da oluyormuş bunu gördüm ben. olmadı zaten. artık önüme bakıyorum, kendi fırsatlarımı kendim yaratacağım. kendi mutluluğumu kendim yakalayacağım. AMA tekrar okudum da, ölüm, intihar gibi şeyleri aklından çıkar. huzur olmadan yaşamanın anlamı yok evet ama sen olmasan çocukların ne yapacak? inan sen gidersen onlar ömürleri boyunca bu sıkıntıyı çekecekler, mutsuz olacaklar. o zaman huzurlu olup olmamanın bir anlamı kalmayacak çünkü sen olmayacaksın. ölüm sadece senin bedenini bu sıkıntıdan kurtaracak.

kaderimiz deyip sinemize çekiyoruz ne kadar doğru ne kadar yanlış yaptık onun farkına bile varamadık şu an bu duruma geldik. rabbim sanada eşinle arana muhabbet versin sıkıntıdan kurtarsın...