Ilk defa su 3 sene de sana yazmadigim hatta hic soylemedigim bir kac sey yazacağım suraya sen benim icin çok ozeldin. Ve seni hayatımın öyle bir yerine koymuştumki bendeki sana kimse dokunmasin ben bile. Acini sardim acitmiyor ben biliyordum seninde gideceğini bana katlanamayacagini bu yuzden uzun zaman onceden beridir buna kendimi alistiriyordum. Sende alistiriyordun. Çünkü o ilk senedeki sevginden eser kalmamıştı. Görüyordum biliyordum ve en onemlisi hissetmistim. Cunku başımı göğsüne yasladigim zaman ilk bugünkü gibi atmiyordu. Karşımdaki farkli biriydi. Bana acidigin icin devam ettirmeye calistiginida biliyordum. Yani anlayacagin ben herseyin farkindaydimda gormek istemedim huzur buldugum yerde biraz daha kalmak istedim. Suanda ne yapiyorsun bisey bilmiyorum belkide hayatinda biri var gormek istemiyorum. O yuzden herkesi sildim ya. Gene olan bana olacakti. Ben o kadar gurursuz olmadim. Ben gidersem tozumu bile goremezsin demistim. Kopek gibi sevsemde tozumu bile goremeyeceksin. Ben kimsenin mutlulguna golge olmam. Ben gecmiste kalan biriyim. Kaldigim yerde durmasinida biliyorum. Biliiyormusun Simdi gitcem hemde oyle uzak bir yere beni kimsenin kiramayacagi bir yere sadece 1 ay kaldi. Ondan sonra istersen ulasmaya calis cabala. Seni unutana kadar geride gelmeyecegim. Belki bir sene belki 3 ay ama aklimdan ve kalbimden seni atmadan geri donmeyecegim. Artik tek basima acilarimla savasmayi ogrendim buna katkinda oldu. Guzel bir şekilde bitirmedik. Ama bende insanim bazen boyle patlayabilirim. Tek kotu kelime etmiyorum sana karsi deger misin ki? Sana yazamam bunlari belki birgun okursan bunlari bu duygularimi bil. Minnet ettigimide. Son sozum sana ben gercekten cok sevmiştim seni ama ayni duygulari paylaşmıyormusuz. Daha yazmak isterdim ama simdilik bu kadar yeterli.