Bende varım annesini kaybeden.36yaşındayım covid den 5ay önce vefat etti annecim. baba yok kardeş yok. Eşim ve oglumlayim şükür. Ama yüreğim yanıyor hala. samimi arkadaşlarım in anneleri sağ. okuldaki müdürüm 56yasında adam annesiyle konuşuyor telde. yüreğim sıkışıyor. yaşlar boşalıyor gözlerimden. Allah yaşayanlara uzun ömür. Vefat edenlere rahmet eylesin. Amin

Basiniz sagolsun. Allah annenizin mekanini cennet eylesin insallah. Bende yaklasik 20 sene önce babami kaybettim. Hissettiklerinizi öyle iyi anliyorim ki. Tarifi yok.

Annem 7 haftadır hastanede savaş veriyor ne zamana kadar savaşacak bilmiyorum. Çok şükür yaşıyor ve savaşıyor diyorum ama o kaybetme korkusu var ya.. işte iliklerime kadar hissediyorum onu. Anne gibi hiç kimse değil. Allah annenize ve tüm ölmüşlerimize rahmet eylesin inşallah. Anneniz yattıkça Allah size, evlatlarınıza ve tüm sevdiklerinize sağlık sıhhat versin

Birde ben varım şükür annem var ama beni hiç anlamaz

21 sene önce babamı kaybettik annem hayatta çok şükür ama ona bişey olursa diye düşünmek bile insanı yıkıyor sabırlar diliyorum size

Malesef canım er yada geç bu acıyı tadacağızbende babamı kaybettim bende bazen babasıyla gezenleri görünce içim acıyor ama kaderimiz böyleymiş. Mekanları cennet olsun biz onlardan razıyız Rabbimde onlarda razı olsun

Dağladı geçti sol yanımı bu konu. Anneler hiç ölmesin yahu

Sabır canm bol bol dua et eminim ki sizin için savaşacak ve en kısa sürede yanınıza gelecek

Malesef bende daha çok yeni bir ay bile olmadı annemi kaybedeli. brnde sizin gibi covid den kaybettim bir an olsun aklımdan çıkmıyor nasıl alışacağım annesizlige bilmiyorum yaşım 36 sizin gibi bende etrafımda bir sürü çok yaşlı insan var neden benim annem diyorum bazen 68 yaşındaydı. ölum bu hayatın kaçınılmaz sonu bu hepimizin gideceği yer aynı ama böyle olmalıydı diyorym bazen yoğun bakımda yeni vefat ettiğinde son birkez göremedik birbirimizi dünya gözüyle. içim yaniyor. Allah mekanlarıni cennet eylesin nur içinde yatsinlar. bizlerede rabbim sabır versin

6 Nisan'da kaybettim annemi. Telefonda konusmamizdan yarim saat sonra fenalasmis. Ambulans gelene kadar kalbi durdu, sonra 112 ekibi geri getirmis. 4 gun komada yatti sonrasinda kaybettik. 28 yasindayim o da 61 yasindaydi. Ankarada yasiyordu bende isim geregi Istanbulda yasiyordum yaklasik 4 yildir. Beni ziyarete gelecekti bayrama, nasip olmadi. Simdi onsuz ne yapacagim diye dusunuyorum hep keske hayattayken onun icin daha fazla sey yapabilseydim.

1,5 sene önce annemi kaybettim bende şuan 22 yaşımdayım üstelik birden bire oldu nişanımı yaptık mutluyduk tam 5 gün sonra hastaneye kaldırdık ertesi gün vefat etti ve 1 haftalık nişanlıyken toprağa verdim sizi öyle çok iyi anlıyorum ki. Şuan evliyim fakat bazı zamanlar oluyor anneciğimin bana hastayken attığı ses kaydı, o gün gideceğini bilmeden attığı mesajlar, birlikte film izleriz diye o gün aldığım kola ve cipsi hatırlamak, annemin bana hep bebek kokulum demesini özlemek bunları aklıma geldikçe saatlerce ağlarım. Şimdi hamileyim annemin eksikliğini çok daha fazla hissediyorum öyle anlar oluyor ki iliklerime kadar acıyı yaşıyorum. Çok zor annesizlik, benim babam da yok var ama yok görüşmüyorum babamın yokluğunu hiç hissetmiyorum ama anne bambaşka. Şuan yazarken bile gözlerim dolu dolu yazıyorum. Acınızı çok iyi anlıyorum, başınız sağolsun. Bizler de ölene kadar bu acı bizimle yaşayacak hiç bir zaman dinmeyecek. İnsan alışıyor ama o eksiklik, yarım kalma hissi hep kalbimiz de kalıyor ve kalacak. Rabbim annelerimizin mekanını cennet eylesin inşallah, bu dünya da onlar için yapabileceğimiz tek şey bol bol dua edip, hayırlı evlat olmak ve onlar adına hayır işlemek.

Bayağı da zaman geçmiş ama kesinlikle katılıyorum aslında zaman geçtikçe aksine daha kötü oluyor insan benim de 1 seneyi yeni geçti sayılır. dediginiz gibi bazen annemden büyük yaşayan insanları gördükçe insan ister istemez benim annemi mi çok gördün Allah'ım diyor... hele bazı zamanlar geliyor ki annesine ihtiyac duyduğu...

Amin inşallah Pamukannesi83

Ben hatırlamıyorum bile babami 1 yaşında falanmisim hele kardeşim anne karnındaymis Hic bir şekilde tarifi yok 25 sene olacak annem daha anlatamaz bile babam hakkında birsey hemen ağlar

Mekanı cennet olsun sizin annenizin ve diğer tüm annelerin.

Annemi kaybedeli 11 yıl bitti anne acısı hıcbırseye benzemıyor. 30 yasında kaybettım annemı. sizin dediğiniz gibi işyerinde arkadaş ortamlarında bakıyorum 60 yasındakı koca adamların annesı var cok tuhafıma gıdıyor gun ıcınde ararlar koca adamları acaba derım ne kadar sanslı olduklarının farkındalarmı? Bakarım sadece bakakalırım bogazımda yutkunluğumla gozumde yasla ruhumdakı yarayla...

Ben de annemi ani bir sebepten dolayi kaybedeli iki sene oluyor. Hastaneye kaldırıldığını öğrendiğim zaman kötü bir şey olmuş olabileceğini anneme konduramadim ama içimde buyuk bir sıkıntı ile hastaneye koştum. Son defa görmek bile kısmet olmadı o an. O gece onu orada, o soğuk odada bırakıp gelmek dünyanın en zor şeyiydi. İnsan gerçekten kaç yaşında olursa olsun annesine ihtiyaç duyuyor çünkü bu hayatta sizi koşulsuz şartsız seven, dinleyen, destek olan, elinizden tutan yegane kişi o. Ben de dışarı yansıtmıyorum acimi çünkü başkasına aynı şeyi ifade etmiyor benim derdim, acım. Isyerinde öğlen aralarında Ben de arkadaşlarımın telefon konuşmalarını duyunca hüzünleniyorum. Sizi inanın çok iyi anlıyorum, insan annesinin artık yanında olmadığını anlayınca olgunlaşıp büyüyor, her konuda başınızın çaresine bakmak zorunda kalıyorsunuz.. Ölümün ne kadar kötü bir şey olduğunu Ben öyle anladım, kesinlikle hiçbir şeyin telafisi olmuyor ve ne yaşadıysa insan onunla kaliveriyorsunuz.. Hiçbir güzel olay tam anlamıyla mutlu etmiyor çünkü annenizle paylasamiyorsunuz.. Acısı kesinlikle geçmiyor, hep aklımda 'annem yanımda olsaydı.. ' şeklinde düşünceler var.. Rüyalarıma girerse ne mutlu diyorum, artik rüyalardan medet umuyor insan. Çok uzattım ama Allah tum annelerin mekanını cennet eylesin, basinizsag olsun, Rabbım dayanma gücü versin. Çocuklarımız için anneleri olarak aynı öneme sahibiz ve onlara tutunacağız artık.. Rabbım yardımcımız olsun

Allah Rahmet eylesin canım. Annenin yerini kimse tutmaz özellikle hamile iken ve logusa iken ben de bu boşluğu çok yaşadım. Keske annem yanımda olsaydı ya da su an annesi ile çocuk buyutenler ne şanslı diye... ama olanla ölene çare yok maalesef. Ablanız olsaydi o da annenizin yerini tutmazdi. Benim ablam var ama son zamanlarda aramiz açık çünkü kocam da kocam modunda bir insan oldu tamamen kendi kişiliğini kaybetti maalesef. Doğum yaptigimda da gelip 1 hafta yardım etti sonra zaten çalışıyor haftsdonu da kaynanasinin yazliginda fln... insanın kendisini çıkarsız sevecek bir annesinin olmasi çok daha farklı. Biz bu güzel duyguyu erken kaybettik maalesef

Peygamber derdiyle lutuflanmisim. Ben böyle avutuyorum kendimi. Neden ben dediğim anda isyan ederim diye korkuyorum. Ama annesiyle doya doya sarılan, vakit geçiren her başı sıkıştığında annem var diyenlere hep içim gitmiştir, keşke benimki de beni böyle sarsa sarmalasa diye...

Basiniz sagolsun. Mekani cennet olsun insallah. Benim annemde öyle. Babam hastayken ona bakti hep. Keske hayatda olsaydi da yine bakabilseydim diyor hep. Zor ya

Ben de 22 yıl önce kaybettim annemi. Daha 16 yaşındayken. Hiçbirşey eskisi gibi olmuyor o acı hep kalbimizde kalıyor. Çok zor ne desem boş. Is arkadaşlarım sabah çay molasinda annelerini arayıp konuşuyorlar ya yemin ederim yıllardır lavobaya giderim hala ağlarım keskecarayacak anam olsa diye.. Cennet olsun mekanları...

Nasil sarilasim geldi size. Basiniz sagolsun, keske ölümleri, hastaliklari, acilari yok edebilsek dünyadan.

Her bayram günün üstüme çökme sebebidir annesizlik!!! Ve hep sorarım niye ben niye benim annem?söyleyecek çok sözüm varken de susup konuşurum

Başınız sağolsun. cok iyi anlıyorum seni. ben de annemi kaybetmiş biri olarak. Rabbim geride kalanlarimiza ömürler versin inşallah.

Bu başlığa girmemek için direndim aslında. Tam 30 yıl oldu annemi kaybedeli, sadece 6 yaşındaydım, 3 kız kardeş kaldık. Çocuksun sokakta oynuyor oyalanuyorsun. Ya da ölümün ne demek olduğunu tam kavrayamiyorsun. En büyükleri de ben olunca başka bir sorumluluk bindi üzerime. yillarca. Geçen sene de ikizim gibi olan kız kardeşimi kaybettim. Akıl baki iken yaşadığın birinci dereceden kaybın tarifi yok. Yarım gitti, kolum kanadım gitti, sanki ilk evladim gitti. Canım gitti. Yaw bne niye girdim bu başlığa. Rahmet olsun annenize...

Allah rahmet eylesn, Başınız sağolsun, Allah sizi evladınıza bağışlasın ve sabırlar versin.. Bazende annen yaşıyor ama sanki sen onun evladı değilsn ne arar ne sorar gelmeyi bırak, zaten ufacıkken öğrettiği ilk şey ben yokmuşum gibi yaşayın, babayı hiç görmeden ölmüş gitmiş varlığında ne aramış ne somuş babanın gözü ne renk desen bilemem, kardeşler desen işi düşerse yılda bir ararsa oda, doğurduğun evladın bile çok bunaltıp sıkıyosun diye seneler sonra bırakıp gider adını ble anmaz aramaz sormaz işte bu yalnızlığı gelde anla...! Varlar ama yoklar hiç olmamışlar gibi çok daha zor inanki.. bu dünya hassas kalpler için cehennem...! Allah kimseyi en sevdikleriyle imtihan etmesin... !!!! İnşAllah kalan sevdikleriniz baki kalır sevgiler..

Allah rahmet eylesin tüm yakinlarini kaybedenlere sabır diliyorum. Bende annemi kaybedeli 13 gün sonra 1 yıl olacak. Bende annesi olanlara cok ozeniyorum. Ozellikle cocuklarim icin anneannelerini tanımalarini cok isterdim. Oglum hatirlar mi bilmiyorum 5 yasindaydi ama kizim daha 4 gunluktu. Bazen diyorum sadece gelsin bir kahve icelim karsilikli koklayayim bir kez daha.. Ruyalarima geliyor gitmem lazim deyip gidiyor nolur diyorum kal diyorum az daha kal yok diyor ve gidiyor cok ozledim bende..

Benim de babama 11 yıl oldu. Arkadaşım, dostum ve idolümdü. Dışa vurmuyorum. Ama içimde hep yangını. Çok iyi anlıyorum. Rabbim yardımcınız olsun, sabır versin.

Başınız sağolsun, netflix'te ölümden sonra yaşam belgeselini mutlaka izleyin, iyi gelecektir

Sizi çok iyi anlıyorum. Neden? diye istemsizce sorguluyor insan... S sedayilmaztuncay

ah annem ah annesizlik ne zormuş Nasıl bitmek bilmeyen bir ateş bu Her gün yanıyorum 3 yaşında bi kızım var annem hiç görmedi Torun bu hayatta en çok istediği şeydi Ama nasip olmadı görmek Hep hayal ediyorum görseydi kim bilir nasıl severdi nasıl

Ben de annemi 19yaşımda kaybettim. 30 sene oluyor. Çok büyük bir acı biliyorum. O zaman bütün arkadaşlarımın annesi sağ idi. Bir keresinde yakın bir aile dostumuzun evine yatıya gitmiştim; anne kız oturuyorlar. Kızı yatak odasını bana verdi ve kendi de annesinin odasında annesiyle aynı yatağa yattı. Nasıl kıskandığımı hiç unutamam. Annesi sağ olan yetişkinlere bakıp "bunlar hayatın kaç bucak olduğunu hiç görmemiş, yarı çocuk bunlar" diyordum. Bu negatif duygular ben evlendikten sonra büyük ölçüde azaldı ama neler hissettiğinizi anlıyorum. Bu duyguları yaşayabilirsiniz ama bunlara çok odaklanmayın; hepimizin er geç gideceği yer... Annenizin mekanı cennet olsun.

Hep derler ki insan yasayinca anlıyot tarifi yok asla unutulmiyor tüm anneler melektir annenin yerini kimse dolduramaz tabikide insan herseyini paylastigi kisi annesidir basiniz sagolsun mekani cennet olsun.

12 yaşında annemi kaybettim. Şimdi 30 yaşındayım. Zor değil çok zor, Rahmetli Doğan Cüceloğlu nun dediği gibi annen yoksa kimsen yok. Annen yoksa kimsen yoku iliklerime kadar yaşadım.

Annenin kaybetmenin zor olduğunu 7 sene once anneannemi kaybettigimiz de annemin caresizliginde gordum.61 yasindaki annem cenazeden sonra sinir krizi gecirdi bas bas bagirdi ben beyin kanamasi geciriyo sandim. O zaman anladim yaşin kac olursa olsun anne baba kaybi zor. Rabbim sabrinizi versin Allah size esinize evladiniza saglik mutluluk huzur versin.

Ben annemi kaybedeli tam 3 ay oldu yedi kiz kardesiz inan benide kimse anlamiyor. Herkesin yangini farkli ates dustugu yeri yakiyor. Herkes kendi dunyasinda paylasmaya kalksam bir turlu agzima tikiyorlar tatmin olamiorun. oysa ben hep annemden konusmak istiorum. Kendi kendime onlari siıktigimi bile dusundum. Ilginc geldi onlarinda annesiydi oysa. Cok ozluorumm annemi hala kabul edemiyorum. Kalbim cok aciyor.

Keşke... B

ben de annemi kaybedeli kasımda 4 sene olacak. çok derin bir sızı ve özlem kalıyor. anneannem hayatta, her zaman da yanımda ama annenin yeri çok ayrı. hislerinizi derinden paylaşıyorum.

Ben annemi 12 yaşında babasını da 2 yaşında kaybetmiş biri olarak sizi anlıyorum. Şimdi 30 yaşındayım halen o yaştayım.

Basiniz sagolsun, her gece uykularimi kaciran korku..

Abladan ablaya değişiyor galiba benim anneannem çok erken ölmüş annem 5 kardeşini büyütmüş evlendirdi falan snra babam ölmüş 22 yaşındaymış o zamn bizi büyüttü evlendirdi beni smdi torun bekliyor en büyük destekcim o O kadar ağır günler atlattı ki biz küçüktük lise zamanıydı ölür gözü ile baktı doktorlar sırf bizim için yaşadı atlattı geldi Allah başımızdan eksik etmesin Olmayanlara sabir versin Rabbım ondan aldığı ömrü sizlere versin

Annenizin mekanı cennet olsun, Allah size sabır versin

Merhaba bayanlar, 20 sene oldu annemi kaybedeli. Ama kesinlikle acısi gitmiyor. Sadece alışılıyor. Koca koca kadınları görüyorum annesi hatta ananesi bile yaninda. O kadar canım aciyorki. Iki abim var ama onlar kendi hayat kavgasinda. Ablam yada kız kardeşim olsaydı belki anlardık birbirimizi. Eşim ve oğlum canlarım tabi onlar var ama beni bu anlamda anlayacak biri yok malesef. Ah kızlar bu acıyı bu yalnızlığı allah kimseye vermesin. Zaman zaman aklıma gelince böyle hüzünleniyorum işte. Çaresi yok malesef. Okuduğunuz için teşekkür ederim.

Hepinizin başı sağolsun, rabbim yüreklerinize inşirah ferahlığı versin.