ona alıştığın için ayrılığa cesaretn yok. belki içten içe "ya bundan başkasını bulamazsam" diye de düşünüyorsundur.:hulya: daha önceki konularında o şehirde yaşamak istemediğini ama onun da başka şehire gitmeye razı olmadığını söylemiştin. ne sen onu, ne de o seni tam olarak istemiyor. benim anladığım bu.:1ninca: bu durumda bir beraberliği sürdürmenin ikinize de faydası yok. fisfisfis A

3 yıllık beraberliğim var bn öğretmenım o esnaf sayılır.. ailesiyle ortk bi işyeri çlştırıyor... aynı yerde oturuyorz, buradan cıkmazsa durumu kendıne yetecek kadar durumu ama ben buradan gitmek istyrm her defasında da dile getityrdm.. maddi olark cok ayakları yere basmıyor malesef bu da benı ister istemez düşündürüyor.. en son karar aldgmzda evlilik konusunu hiç gündeme getirmeyelim dedk ama bu kez de bz neden beraberz sorusu akla geliyr. onunla olmamın tek nedeni sevıyor olmamdı ama şimdi bunu bile düşünür hale geldım.. gercekten sevıyor muyum? bazen aklımdan baskasının geçtiği bile oluyr bu durumda ona ihanet etmişim gibi hissedyrm.. kafam cok dagınık lütfen bana fikir verin.. ne evlenelim, isteyelim dediğinde evet dıyebiliyorum ne de hayatımdan cıkartabiliyorum.. daha babama bile söyleyemedim çünkü söylediğimde babamın karşı cıkacagından eminim onu savunacak bi yanımda yok işin kötüsü.. kuru kuru sevıyorum diye nasıl bi evliliğe adım atabilirm ki.. ama gözüm ayrılığı da yemıyor... bu ona sevgimden mi yoksa onsuzluğu düşündüğümden mi çözemıyorumm