Bir tane yakın dostum var onunla görüşüyorum fazlasıyla yetıyor. Komsuluğu sevmem zaten tanımadığım insanın evime gelmesınden veya ben gıtmekten rahatsız olurum. Oturdugum yerde de kımse kımseyı tanımaz geliş gidiş yoktur. Kafam rahat huzurluyum hiç de nıye kımse benle komşuluk etmıyor dıye düşünmem. Insanlar sana faydadan cok zarar getırır kendı kendıne yetmeyı öğrenmelısın arkadaşım bırak gelmesınler sende onlara gıtme olsun bitsin.

Evet arebesk demeyelim de duygusalım belkide haklı olabilirsin sürekli böyle sinyal veriyor olabilirim hatam bu olabilir ama ne yapayım karşımdakilerdr böyle davranınca ister istemez bu moda giriyorum

İş dolayısıyla gurbetteyiz. Bir tek görümcem var bu şehirde o da şehrin diğer ucunda. Haftada bir falan ona gideriz o kadar. Komşuluk kendi memleketimde güzeldi. Burda kimseyi tanımıyorum. Asla evime davet etmem. Gitmem de. Selamlama dışında bir iletişimim yoktur. Gelmek isteyen olursa komşulardan da tek değil kalabalık ağırlarım. 2-3 kişi olacak şekilde ama kimse gelmek istemedi bir yıldır. Bu kişilerin ne olduklarını, geçimlerini bilmiyorum. Belki helal kazançları yok neden boğazımdan geçsin. Terör bağlantısı olabilir, yasadışı işlerle uğraşabilirler, ahlaksız ilişkiler ve bu şekilde kazançlar olabilir. Bilemem ki. Birisi takibe takılırsa görüşüp konuştukları kişilerde takibe alınıyor. Ne gerek var huzurlu ve iki kişilik çekirdek ailemin tadını kaçırmaya. Çalışamıyorum bir yıldır ve tüm gün evdeyim. Hamileyim üstelik. Hiç şikayetim yok. Zaman bir şekilde geçiyor.

Hata falan da aramayın kendinizde. Bende sizin gbi bir karakterim üç asagı bes yukarı ama birçok insan aranılsın sorulsun ister ama kendileri birsey yapmak istemezler. Zor gelir onlara bircok sey. İnanın sadece siz değil etrafındaki coğu insana davranışları bu sekilde.

Seni çok iyi anlıyorum. Yıllarca görümcem evimden çıkmadı. Kasıtlı olarak kahvaltı yemek saatlerinde şıp diye çocuklarıyla damlardı. Ben çalışıyorum o hanımefendi evde. Pazarları pikniğe giderdik her hazırlık benden. Birkaç yıl sonra canıma tak etti. Bir defa çay yaptım gel içelim demezdi. Benim de ihtiyacım var değişikliğe ama yok umrunda değildim. Geldiği her sefer yemek saatiyse erteledim çay bile koymadım. Biraz oturur giderdi. Şimdi neredeyse hiç gelmiyor. Hizmet ettirme hoşlarına gidiyor bazılarının. Beleşçi insanlardan nefret ederim Allah da ne hikmetse hep onları karşıma çıkarıyor.

Kusura bakmayın ama o şirkette çalışan herkes mi kötü niyetli veya görgüsüz? Hiç kimse arayıp 'gözün aydın' demiyorsa, sizin iletişiminizde ve insan ilişkilerinizde bir sorun var diye düşünülür. Bırakın 8 yılı, 1-2 yıl bile benimle çalışan tüm öğretmenlerimin ve asistanlığımı yapan arkadaşlarımın düğünü, nikahı, bebeği, kazası, cenazesi kısacası her özel durumunda bizzat ziyaret ederim. Ziyaretin mümkün olmadığı durumlarda ise telefonla ararım, en kötü watsaptan mesaj yazarım. Tamam burası İstanbul ve hepimiz yoğun çalışıyoruz ama insanlık henüz ölmedi, en azından benim akraba ve iş çevremde durum bu şekilde.

artık herkes böyle nedense

Allah başka dert vermesin. Benim de bir sürü arkadaşım var ama kendimi kimseyle dost etmiyorum. inanın böylesi daha iyi. 20 yıllık dostumu silip attım, beni üzdüğü için. Sizin ne güzel çoluk çocuğunuz var. Neden bu kadar saçma bir şeyi dert ediyorsunuz? illa sosyalleşmek istiyorsanız gidin bir kursa bakın nasıl arkadaş edineceksiniz.

Benimde hiç bir dostumtum olmadi, komşumda yok, kuzenlerimde. Kiz kardeşlerim var ama birde hepimiz çalişiyoruz zamanimiz olmuyor anca ayda bir. Artik çocuğu kadin çalişiyor haliyle dost edinmek zorlaşiyor. Allah gelecek zamanlari hayirli etsin, Bazen korkmuyor değilim, bu dünya ölümlü dünya, Allah göstermesin, cenaze olsa kapimi çalacak kimsem yok. Oğullarimi evlendirmek düģün yapmak istesem tanidik yok. Yurt dişinda yaşiyorum birde

evde olduğunuz için boyle düşünuyo olabılırsınız. ben biri geleceği zaman ortalığı ayağa kaldırırım sadece ıkı gun hazırlık yaparım ölürüm yorgunluktan.. çalışıyorum. kçocuğum var. bır cumrtesı pazarım var ondada çocuğumu dısarı çıkarır temzılık yaparım geç kalkarım.. tek yanlı düşünmeyın herşeyi.. sız sevıyosunuz ağırlamayı zamanınızda var herkes için gecerlı değil buı durum. dışarıda görüşmeyı teklıf ederim. oda arada bir.

Çünkü bu hep böyle oldu. Ben kova burcuyum arkadaslarıma o kadar deger verırımkı. Artık annemı takıorum koluma herkesten de daha dost hepsi ama hepsi bi yerde kazık atıo

Adaemir, senin adına üzüldüm. İşte bende öle şeyler yaşadım ki buraya yazdıklarım sadece bir kısmı daha neler neler. Yoruldum vallahi ama yalnızda olunmuyor.. Sen şimdi nasılsın peki?

Evet bizde de öyle yakın bulduğum bir kaç kişi ile bir kaç sefer yazıştık aradık ama nasıl anlatsam o samimiyet o sıcaklık olmadı devamı gelmedi. Bende zorla insanlara yapışacak değilim olduğu yere kadar geldi zorlanmadım bıraktım.. Sonuç gene aynı..

Bir faktöründe bu oldugunu düsünüyorum. Herkesin kız kardeşleri yada kuzenleri var görüşebildigi bu nedenle ailem bana yeter dişardan kimseye gerek yok modunda çoğu. Benimse ne kız kardeşim nede kuzenlerim var. Yani başkalarinin ailesi geniş yetiyo onlara. Bende oda yok

ben anlıyorum sizi. benimde 2 samimi arkadaşım vardı. sürekli ben hadi buluşalım hadi bir şeyler yapalım derdim. konu da açmıştım bunla ilgili. 1 ay oldu kimseden çıt çıkmıyor demek herkes hayatından memnun ben fazlalığım bende saldım iplerini gittim. bundan sonra beni aramayanı bende aramam. bende takıyorum üzülüyorum ama yapcak bişey yok. istemiyorlarsa yapışmaya gerek yok. belkide öyle düşünüyorlar bu da yapıştı bana diye rahat etsinler artık. ben de şansızım bu konuda maalesef. hep ilgisiz. vefasız insanlara denk geliyorum.

İnsanlar bir degısık oldu artık nasılsın dıye bıle sorsan allah allah bana nıye boyle sordu. İyi olsam onane kotu olsam onane acaba ne planladı. Allah hepımızın yardımcısı olsun gercekten. Aile gıbı bu hayatta yok. Biraz gec oldu ama oldu.

Abartsaydınız. Hep böyle arabesk biriyseniz, insanları boğuyor olabilirsiniz. Yorumunuz burdan beni bile baydı ya. İnsanlar frekansı tutan, sevdikleri insanlarla görüşmek isterler. Net. Demek ki sizle frekansları tutmuyor. Bu kadar basit. Bu da onları saydırdığınız türden insanlar yapmaz. Sanki tavuğunuza kış demişler...

Simdi insanlar bir garip. ben de cok severim gorusmeyi etmeyi. ama bana da oyle geliyor ki cogu insan sevmiyor. benim sansliyim ki bir dostum var. gercekten haklisin cok iyi geliyor. ama bazen onla da deriz simdi bir dost edinmek ne zor herkes bencil

Ortada bir vefasızlık yok. Kimse kimsenin kapısını çalmak zorunda değil, komşuluktan hoşlanmak, ya da sizden hoşlanmak zorunda da değil. Yalnız kalmaktan korkmanız, takıntılı olmanız sizin sorununuz. Millet niye vefasız olsun... siz tedavi olun bence.

Şirketler hep öyle. Çıktıgın zaman unutuluosun. Ama bu oturup uzulcegın bır konu deıl. Bazen toplanıp bı yerlere gıdıolar mesela. Bana o kadar yapmacık gelıokı. Onların yaptıgı sadece bırbırlerıyle hayatlarını devam ettırebılmek ıcın arada bır gorusmek oluo. Bununıcın uzulmeyın.

Merhaba, ne güzel dile getirmişsiniz. Dost edinmek cok güzel birsey. Benim etrafımda hep cok insan oldu acıkcası. Çoğu da liseden ilkokuldan dostlarım. O yüsden sizi cok fazla anlayamam sanırım. Ama şunu söyleyebilirim kapım herkese acıktır, büyük sofralar kurar herkesi cagırırım. Yemeğe içmeye merakım var aslında =) neyse cok uzattım benim de etrafımdaki insanlar hep bana gelsin isterler ikram cok olduğu için de olanilir =) =) bu bir tercih tabi benim açımdan sıkıntı yok sadece vefasızlık demişssiniz ya o bence biraz da tembellik artık su günlerde insanlar birbirine vakit ayırmayı ödün vermek olarak görüyorlar ne yazık ki... kimse kimse için ekstra birsey yapmak istemiyor. Bunda sehir hayatının insanı cok yorması da bir sebep tabiki. Kendinizi üzmeyin yalnızlığın da güzel yanları var bence. Özellikle tek basına sinemaya gitmek cok büyük bir zevk, tavsiye ederim S sunsea

Tabi ki haklisin bu konuda, benim ailem bayagi genis kuzenlerim de gercekten kardes gibiler. Kiz kardesim de var. Ama ben bunun icin dost istememezlik yapmadim simdiye kadar sadece bir tane dostum oldu hem iyi hem de kotu gunde o da bana yetiyor. Digerlerinden cok kazik yedigim icin geriye dondugumde cikarsiz, hesapsiz bir tek ailem kaliyor o yuzden oyle dedim. İlla ki sizlerin de karsisina az sayidada olsa sizleri anlayacak insanlar cikar.

Bazen ters tepki de işe yarayabilir. Bir dönem ben insanlardan kaçardım. Nerede bir yapışkan kişilik varsa beni bulurdu. Siz de öyle mi yapsanız?Çok değer verdiğinizi, önemsediğinizi gösterdikçe insanlar kendini nimetten saymaya başlıyor.

Merhabalar, Bence arkadaşın biraz fazla üstüne gitmişsiniz. Frekansınız tutmuyor demek ki vs gibi ama ben de çalışma ortamınızdaki insanlardan beklentiye girdiğinizi anlamamıştım. 8 yıl çalıştığınız yerden bir kişinin bile arayıp sormaması gerçekten çok fazla ilginç. Ben staj yaptığım yerdeki çalışanlarla bile çok samimiydim ama çekingen bir yapım olduğu için zamanla kendim gidip gelmeyi bıraktım. Beni sürekli arayıp sorarlar, sosyal medyadan takip ederler. Ayrıca ben de yemek yapmayı, yedirmeyi falan çok severim ama çıkarcılığı sevmem. Bazı insanlar gerçekten parazit gibi oluyor ve hemen uzaklaşıyorum. Bulunduğum semtte 2 yıldır oturuyorum, yaşıtım çok fazla insan yok. Genel olarak büyükler ama apartmana girerken selam veririm, hal hatır sorarım o kadar. Kimsenin aile yaşantısını bilmediğim için evlerine gitmek istemem. Bence siz de yeni tanımaya çalıştığınız insanlarla çok samimi olup evinize çağırmayın sonra daha büyük sorunlar olabiliyor. Çocuğunuz da varmış ne güzel, onunla ilgilenin. Mesela bir Avm'ye oyun odasına falan götürdüğünüzde bile oradaki ebeveynlerle sohbet edebilirsiniz, çocuklar birbirlerini sevdiklerinde tekrar oynasınlar diye sözleşip yine getiriyorlar genelde o şekilde iletişiminizi ilerletebilirsiniz. Ya da okul çağındaysa çocuğunuzun arkadaşlarının aileleriyle samimiyet kurmayı deneyin. Ben anne olsaydım bu benim için hayattaki en önemli sorumluluk olurdu.

İşte bende bunu çözemiyorum. Psikoloğa ı gitsem acaba bendeki bişey var.,? Değersiz i gösteriyorum kendimi nedir anlamadım gitti Roseaysea Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

yok artık o kadarda değil. çok mu üstüne düşüyorsunuz acaba? . push ;

Evet doğru diyorsun, içimdeki merhameti insanlığı Duyarlılığı aldırıp tedavi olmam gerekiyor. Geriye içi boş, hiç bir insanı önemsemeyen sırf kendi hayatını yaşayan başka insanları Asla umursamayan biri kalmalı...

Haklısın sanırım. Benim eşim işte çok yoğun çalışıyor. Akşamları genelde çok geç geliyor. S sunsea

Vallahi benim gibi biri olduğunu bilmek beni sevindirdi. Hayat paylaştıkça güzel bence yalnızlığı oldum olası sevmem. Sohbet etmeyi çok severim. Ama artık bende içime kapanmak umursamak istemiyorum. Çünkü cidden bıktım artık böle insanlardan...

Bu biraz çağımızla da alakalı. İnsanlar artık sürekli sosyal medya üzerinden her an görüşebildikleri için yüzyüze görüşme ihtiyacı duymuyorlar. Çalışan kadın sayısı artıyor, kadınlar artık komşuluk ilişkisi sürdürmekte zorlanıyor. Öte yandan toplulumuz da müthiş suç artışları, bunlardan anında ve tüm detaylarıyla haberdar olabilme durumları da yabancılara karşı güven duygumuzu derinden sarsıyor. Herkes herkesten her şeyi bekler oldu. Kimse kimseye güvenmiyor. Bir de benim gibi sadece yalnızlığı sevdiği için görüşmek istemeyenler olabilir. Ama ben en azından gittiysem çağırır, geldiyse davetine icabet ederim. Ama devamı içimden gelmiyor. Herkesin yapısı farklı işte. B

Belkide karşıdaki insani komplexe sokuyorsunuz. Cok misafirperver olmak insanlari yoruyor. Benim ablam öyle mesela. Evi herzaman cicek gibi, 3 vardiya çalışmasına rağmen hep toplu temiz. Yemekleri cok güzel olur... eli hizlidir. Habersiz gitsen bile 1 saat icinde donatır masayi. Bakimlidir vs. Beni bile bazen üzüyor bu durum- ki ablam yani. Benim evim temiz olsa bile hic 100% değildir. Mutfakta fazla iyi değilimdir... biraz beceriksizim yani. Ben ablama acik acik diyorum ama arkadaşları yaninda ezilip büzüşüyor. Belki cok yapiyorsunuz. İnsanlar nedense mükkemmel insanlari sevmiyor. Kendinizi eksik göstermeye gerek yok ama belki cevrenizdeki insanlar kendilerini sizinle kiyaslayip kötü hissediyordurlar. Yogunluk konusuda buna bağlı. Ben büroda çalışıyorum. 9- 17 arasi, cocuk yok ve nişanlım her işi yapar evde... ama yetemiyorum. Resmen kafayi yiyorum. Vaktim yetmiyor. Bende ablamdan haric aile bile yok... nisanliminda aktiv görüştüğü ailesi yok ama yetmiyor işte vaktim. Bu beceriksizlikten kaynakli. Ablam tam tersi... 3 vardiya... eşinin ailesi vs. Ama cirlop gibi... herşeye yetiyor ve hergün ariyor görüşelim diye mesela. Yahu sanki onun günü 48 saat gibi birşey

Valla ben de kova burcuyum. :) Çalışıyorum ve arkadaşa mı aileye mi zaman ayırayım diye düşündüğümde tabi ki ailemi seçiyorum. Çünkü aile zaten en çıkarsız, hesapsız kitapsız hem iyi günde hem kötü günde insanın yanında oluyor, sebepsiz seviyor.

Kesinlikle sizinle aynı görüşteyim.

O zaman hayatı akışına bırakın, kovalayan değil de kaçan siz olun. İlla ki sizi anlayan, seven birileri çıkacaktır karşınıza.

Arkadaşlıklar aşk gibidir, hiç beklemediğiniz zaman çıkagelirler. Ev gezmesi yerine spor, kurs, gezi gibi dışardan insan tanıyacağınız alanlara yönelin. Haftada tek saat bile yeter. E

frekansları sizinle tutmamış. ama hepsinin niye tutmamış?

Bence de bu sene haftada 1 gün olan bir kursa yazıldım. Çok iyi geldi. Ama genede ya bi kahve içebileceğim 2 kelam edebileceğim birilerini istiyorum. İşte bu isteğim olmayınca çok üzülüyorum hele birde öyle dostluklar görünce küçük bi kız çocuğu gibi vallahi boynum bükülüyo. Ben artık bu isteğimden beklentim den vazgeçmek istiyorum. Nasıl yapabilirim?

Gerçekten ailen dışındakiler yalan oluyor Allah başımızdan eksik etmesin. Çocuğum 2 sınıfa gidiyor orda da durum aynı malesef bir kaç kişi samimi grup yapmışlar onların dışındakiler merhaba merhaba. Ne ara grup yaptılar anlayamadım bile. Ve artık ağzım yandığı için uzak duruyorum kimseye yaklaşamıyorum

Bende yalnizligi hiç sevmem sohbeti çok severim ama bende biktim artik böyle insanlardan sizin gibi. En güzeli çocuğun spor dans kursu diye düşünüyorum artik Nooption memento mori memento

o zaman önce kendinizle vakit geçirmeyi öğrenmekle başlayın. bir hobi edinin, kitap okuyun vs. sanırım karşınızdakine yanlış sinyaller veriyorsunuz.

Yok bende öle şeyler yapamam 2 çocuğum var çünkü. Bir çay yapardı kahve yaparım aklıma düşer çağırırdım. Kajmery34 Arrivederci KK❤ tek ayak

En güzel dost anne, baba, kız kardeş. Geri kalan hepsi bi yerde kazık atıyo. İstisnalar vardır sadece. Sizde zamanınızı gecırceksınız sadece o kadar

Ben şöyle düşünüyorum bazı yaş aralıklarında bir iş bulma evlilik çocuk gibi şeylerin gerçekleştirilmesi bekleniyor insanlardan. Herkes de bu konularda aynı standarda sahip olmuyor. Kimi evlenemiyor kimi evleniyor dayak yiyor kiminin çocuğu olmuyor kimi iş bulamıyor. Bu yüzden de bence insanlar birbirine batmaya başlıyor. Birbirini çekememe baş gösteriyor. Belli bir yaştan sonra insanlar bencilleşiyor kendi derdine düşüyor istediğiniz tarzda dostluklar kurulamıyor. Dostluk denilen şeyler de kadınların toplaşıp onun bunun dedikodusunu yapmaktan ibaret oluyor. O yüzden karşı taraftan çok fazla bi şey beklemeyin.

Bende kahve içmek istiycem birini düşününce kizimi alip parka göturuyorum oynatiyorum onu akşamda eşimle geziyoruz. Sizde öyle yapin. Birde o sürekli birbiriyle görüşüp kahve içen insanlarin ya bi çıkarı vardır birbirinden. yada araları çokta iyi değildir aslında birbirlerine laf sokup duruyolardir kuyu kaziyolardir. böyle düşünün ve ohh ağrısız kaygısız hayatım diye düşünün ve soğuyun

öyle dönemler oluyor. BiZde eli açığız. Ağırlamayı yedirmeyi severim. Her insan sevmiyor. Ve çok dedikodu yapıyorlar acımasız bir şekilde. Bunlardanda hoşlanmıyorum. Milletin evini namusunu konuşana gitmeyi ve ağırlamayı sevmiyorum. Kendime çizgiler koydum. Gezmeyi ağırlamayı severim severdimde ama çizgimi koydum artık kendime.

Kitap okuyorum, çocuklarımla ilgileniyorum, haftada 1 gün kursa gidiyorum onun gerektirdiği şeylerde yapıyorum. Ama bunların dışında nasılsın arkadaşım neler yaptın vs diyebileceğim bir iki arkadaş istiyorum sadece. Şimdiye kadar bunun içinde çabaladım ama yok ben aramadan ben sormadan kimsenin beni aradığı yok. Ben bunun nedenini öğrenmek istiyorum hep böylemi olacak. Hatam bende mi bunu bilmek istiyorum. Ve artık umursamak kafamdan tamamen silip yalnızlığı kabullenmek istiyorum

Tesekkur ederim canim, iyi olmaya calisiyorum. Bugunume sukur. Öyle tabi yalniz da olmuyor ama deger bilmedikten sonra etrafinda bin tane insan da olsa kendini yalniz hissedersin. İnsallah senin de bir tane dostun olur, kimseye ihtiyacin olmaz, iyi gununde de kotu gununde de hep yaninda olur.

Genelde tüm veliler o gruplarda oluyor diye biliyorum, kardeşimin okulundan biliyorum sınıf annesi grup açıyor tüm velileri whatsapp grubunda topluyor oradan haberleşiyorlar. Tabi ki okula gidip gelirken yakınlaşmışlarsa özel grup kurmuş olabilirler.

Yapamıyorum merak ediyorum üzülüyorum.. Ama aslada bunaltmıyorum.. Hep bi saygı çerçevesinde görüşüyorum

Kimseye iyilik, insanlik yapmicaksin canim. Ne kadar iyi olursan o kadar kotu olurlar sana karsi.. Ben bi komsumun marketi haline gelmistim, markete gitmez bizim eve gelirdi. İsi dustugunde canim cicim isi dusmediginde nerelisin demezdi. Hamileydi bebegi dustu kendi bebegim dusmus kadar uzuldum onunla birlikte agladim. Bana dedigi sey cok agladin senin de basina gelecek oldu. Neyse ben hep dua ederdim once onun bebegi olsun sonra benim olsun ki uzulmesin diye. Aptal falan da degilim he ama bu aklimla bile kendimi bi guzel kullandirmisim. Calisiyordum, olur olmaz alir esini bize gelirdi yemekler yapardim bir gun onceden hazirliklar yapardim hic sikayet etmezdim. Neyse hanim efendi yeniden hamile oldu ben tekrar buyuk bi sevinc yasadim bi gun kalkti ilkokul arkadasina caya gitti ve giderken kurabiyeler, borekler yapip goturdu hamile haliyle.. Neymis arkadasi calisiyormus, gunahmis. Ben calismiyordum sanki babamin hayrinaydi her sey.. Yaptigi her seyi gormezden geldim ta ki ben hamile olana kadar. Yine gittim sevincimi paylastim sevinmedi bile, oysa ben onun icin ne dualar ediyordum. Hamile oldugumu duydugu halde kendi de hamile oldugu halde yani kiskanmasina gerek olmadigi halde beni ne aradi ne sordu. Ki ben ona hep destek oldum. Ben cocugumu dusurdum 3 hafta sonra anladi. Simdi tum hayatimdan sildim. Yani daha anlatmadigim neler yapti ama bu vicdansizligini, bu sebepsiz kibirini, kinini, kiskancligini kabullenemedim. Hakkimi da asla helal etmicem. Sen de kimseyi dost edinmeye calisma bir iki gorusmeden sonra aramiyorlar mi hic arama, normal olan deger veren zaten arar. İnsana ailesinden, kardesinden, kuzenlerinden daha buyuk dost yok bana gore...

Artık gerçekten böyle insanlar. Bir arkadaş var. Herkese gider kimseyi çağırmaz. O kadar bencil ki. Sonra bir baktım böyle insanlar çoğalmış. Fakat sonra bu insanlar yapayalnız yaşayıp ölüyorlar. Bu sebeple çok da takmamak gerek.

Bende çok severim görüşmeyi arkadaşligi ama siz ve ben azınlık kısmındayız sanırım. Bende 10 senelik evliyim aynı sizin gibi herkesi cagiririm sürekli ama insanlar hep yoğundur kimse gelmez gitmez. Diyorum ya biz azınlığız bence. Şimdi insanların çoğu sevmiyor görüşmeyi arkadaşliği yada çıkarı olan yerleri kolluyor Çıkarı yoksa bir adım dahi atmıyor. Benimde hic olmadi 1 tane dostum arkadasim yada iyi bir komşum. Ben çoğunlugun böyle olduguna kanaat getirdigim için artik dansa pilatese gidicem

Vefasizlik gordum, yok kazik yedim, ben şöyle iyilik yapmistim, ben boyle guzellik yapmistim diyen insanlar cidden cok itici yahu... Herkes sizin gibi biriyle dost olmazsa ölecek şekilde yaşamiyor. Yapmasaydiniz, cagirmasaydiniz... Bir kere cagirdiniz diye kimse sizinle iletisimi devam ettirmek zorunda değil. Evinize cagirip 2 lokma ikram ettiniz diye insanlar size vefa borclu cikiyorsa cagirmayin.

Merhaba herkeze Ben insanların vefasızlığından umursamamazlığından bıktım usandım artık. Bu konuyu buraya yazıyorum çünkü artık psikolojim bozuldu. Takıntı haline getirmeye başladım sizce ne yapmalıyım..? Kısaca anlatayım, ben 10 yıllık evliyim 2de çocuğum var. Ailem yakınımda çok şükür mutlu bir hayatım var. Ama insan candan yana, şöyle fazla değil 1 2 tane dost istiyor. Ama yok arkadaş yok olmuyor. Kime kucak açtıysam ilgi alaka gösterdiysem hep hep kazık yedim vefasızlık gördüm. İnsanlardan soğudum artık... Birşeyler hazırlar evime davet ederim, vaktimi ayırır misafir ederim ama karşılığında hiç bir şey göremem. Karşılık beklediğim için mi asla öle değil ama insan bi selamdamı vermez kapı önünden geçerken bi kapıyı tıklatmazmı napıyosun komşum, arkadaşım demezmi... demiyorlar ben ne yaparsam yapayım hiç bi vefa bi ilgi göremiyorum. Asla sıkmuyorum bunaltmıyorum. Hatta çok hoş sohbetim espiriliyim ama neden dost arkadaş edinemiyorum.. Neden devamı gelmiyor bilemiyorum... Ve artık bunu düşünmekten bununla yaşamaktan sıkıldım. En son görüştüğüm bi komşumu kahvaltıya çağırdım zaten hep ben çağırır ben hal hatır sorardım hadi buda son olsun dedim. Geldi yedik içtik gitti. Aradan 1 ay geçti ne arar, ne sorar. Sen niye aramadın derseniz inanın hep böyle oldu ver her defasında ben aradım gene ben çağırırım ama artık yeter dedim aramayacağım. Neyse yolda gördüm ne var ne yok derken çokkkk yoğun olduğun dan dem vurup durdu. Güldüm geçtim.. İnsan bir aydır kapıya vurup naber nasılsın diyemeyecek kadar ne kadar yoğun olabilir. Yoğunlukmu, değersizlik mi... Çok tanıdığım var, ama dostum yok.. Bunu yaşamayan bilmez... Yine en son bir arkadaşla görüşyordum oda birden yoğun olmaya başladı ne hikmetse. Geçenlerde mesaj attım naber nasılsın hiç sesin çıkmıyor dedim. ONda da aynı sözler. Ortak bir arkadaşa bebek görmeye gidecektik. O kalmış tek gitmiş sanada eşlik ederim dedi. 3 GÜN, bekledim aramadı sormadı. Bende kalktım tek gittim.. İşte bunun gibi ufak ufak şeylerden bıktım artık. Ben ne yapıyorum böle değersiz oluyorum. Bana bi yol gösterin bende umursamayayım artık. Bende vefasız olayım çünkü çok

Evet takıntı gibi oldu. Yalnızlıktan çok korkuyorum

Kahvaltıya veya çaya fln çağırdığında komşularına ikramların oluyor mu çok? Mesela çeşit çeşit kurabiye kek fln yapıyor musun. Benim bir komşum vardı bana arada gel yiyelim içelim derdi zaten biz bizeyiz yeğenim geldi fln derdi ben bir giderdim 5 çeşit börek mörek fln ev zaten tertemiz cillop gibi.. Sonra ben de çağırmak istedim o şekilde ama cesaret edemedim benim 2 küçük çocukla evi b. k götürmediği nadirdir bir de nerde ben o kadar çeşit yapıp sunayım.. O yüzden o kadıncağızı hiç çaya maya çağıramadım. Belki senin komşuların da çekiniyor olabilir mi, belki senin bu konuda beklentin var sanıyorlar? Ha bu arada o komşumu ben yinende arar sorardım yani kapısını çalıp poğaça fln yapınca götürürdüm hani o kadar da değil tabi :) Sadece çaya kahvaltıya fln çağırmadım.