bazılarına cok sacma gelebilir sizide anlıyorm ama kimse huzru mutlulugu keyfi yerindeyken bosanmayı fln aklına getirmez bir sene hergün ağladım gördüğüm herkese yanlızım cok bunalıorm diye haykırdım ama kimsenin umrunda olmadı eve kapatılan süs köpeği gibi hissettim kendimi eminim benm yasadıklarımı bi cognuz yasasaydı bukadar bile beklemezdiniz kimsenin hayatı kolay değil tabiki ama bi arkadasıyla dertlesmek bile insanı güclendiriyoken benim kimsem yok düzcedekilerimi arayıp anlatim oda olmuo sadece mutlu olmadıgımı biliyorm yasım 27 kücük değilm sıkıldım oynamıyorm diyecek kadar her yolu deniyorm ama yine yanlızım.. cotonprencess mutlak mutluluk basarida gizlidir... tek ayak

doğru yeremi konu actm bilmiyorum yanlıs yer ise simdiden özür dilerm yeni üyelerdenim.. birbucuk yıl önce evlendm esimle tanıstıımdan beri ailesiyle bir cok sorn yasadım nisan bile attık barıstık fln hiçbirsey istediğim gibi olmadı.. esimi cok sevdm oda beni ben düzcede yasıyordm esim istanbulda üstelik esimde akrabamız olyor ama öncesinde ben onları tanımıyordm.. evlenene kadar herşey burnumdan geldi evlendmistanbula geldim hiçç kimsem yoktu burda bir sene boyunca evde otrdum düsünebiliyomusunuz bir sene boyunca bitek esim aksamları eldiğinde biyere gidersek gidiyodk oda cok zor cünkü esim erkek kuaförü dükanı ondan 11 den bazen 12 den önce kapatamıyodu biz evlenmeden sansıma elemanıda askere gittiydi dükkandan dısarı adımını atamıyodu bir gün bile izni yoktu düsünün babasıda o işi bildiği halde hiç yardımcı olmadı karın sıkılıodur yeni evlisindir demiodu gece yarısı yolunu gözlüodm gelsin diye bütün gün hiç bişe yemiyodum evimde carsıya cokk uzak yürüme gidemiyodum taksi bulamıodm evde hapis kaldım remen esimin tarafı bi kere kalkıp gelmedi bir gün bile ne aradılar ne sordlar hasta yattım bir hafta gelmediler esim öğlen gelip yicek bişeler getiriyodu öyle bişeyki konusucak insana hasret kalmıstım biri gelse kapımı calsa eve buyur edicektim düsünün okadar yanlızdımkii hep ağlıodm buralarda komslukta yokk ablamda esinden bosanmıstı konstuk oda istanbula gelicekti beraber dükkan acıcaktık ikimizde terziyiz düzcedede aynı işi yapıoduk ama hiçbirzaman ablamla gecinemedik ama okadar caresiz ve yanlızdımkii gözüm görmedi konusucak bi insan dedm bi sekilde geciniriz kardesiz dedim dükkanı actık hamile kaldım calısmakta okadar güclük cekiyormki ablam hiç anlayıslı davranmıyo ben hep anlayıslı yaklasıyorum esinden bosandı burda kimsesi yok diye ama farkında olmadan ablamın sorumlulugunuda ben almısım üzerime bir tane dertlesicek arkadasım yok calıstıım için eskisi gibi düzceyede gidemiyorm ablamlada gecinemiyorm calısmakta güclük cekiyorm bi defa actık dükkanı bes altı ay oldu olmadı kapatalımda olmyo oda burda sonucta düzen kurdu yani ablamın kahrınıda ben cekiyorum cok huysuz ben zaten hamileyim yoruluorm uyukluyorum gece uyuyamıyorum uyanıyorum sabah işe gidiyorum iste uyukluyorum esim cok iyi biri ne desem yapar ama beni hiç anlamıyo ne derdin vardi dio gecio kimsem yok diyorum kimsem yok cok yanlızım bazen patlıyorum cok kavga ediyorum dayanamıyorum eski hayatımı cevremi arkadaslarımı düzcemin bildiğim sokaklarını özlüyorum besbucuk aylığım suan ama esime söledim bosanmak istiyorum dedm yapamıyorum hiç mutlu değilim dedim anlamıyo hala anlamıyo onu seviyorum ama hiç mutlu değilim cok yanlızım çözüm bulamıyorum sanırım gercekten cekip gidicem düzceye yoksa akıl sağlıgım kalmıcak burda allah yanlız olan herkese yardım etsin okadar boğuluyorumki kimseyi üzmemek icin hiçbir tanıdıgıma aileme bile anlatmıyorum bunları buraya yazıp rahatlamak istedim karnımda bebeğim var tekmelerini hissediyorum ama onun mutluluğunu bile yasayamıyorum allahım yardım et diyorum sadece kurtarsın allahım beni bu yanlızlıktan.. uzun oldu biraz kusura bakmayın.. içimi bosalttım iste biraz..

Ben 5 yılkık evlıyım hala da tam anlamıyla alısmıs degılçım ama esımı cok srvıyorum bosansam daha da coj uzulurum ondan alısmaya cakısıyorum bı sure sonra eskısı gıvı de olmuyo cocuk falan olunca b3nce cok fevrı davranma tabı esını gercekten sevıyosan.

dua edin de başka derdiniz yok, çocuk doğunca onunla oyalanırsınız. sırf canım sıkılıyor diyip boşanmak çok saçma

Dağ başında mı yaşıyorsunuz, hiç mi insan yok çevrenizde. bu yalnız kalmayı hiç anlayamıyorum cigdemlik86 yeni bir

Keske sevdiğimle evlensem bütün gun evde otursam.. sabahin köründe evden cik otobuse bin ise git milletin zirintisini dinle.. F

konunuzu ilgili bölüme taşıyorum. bilginize

ben ümraniyede yasıyorm ama alt kısmında esnevler diye biyerde yasıyorum carsıya mesafesi var cıksam bile kime gidicemki size belki sacma gelebilir bukadar basit bşey diye ama inanın cok zor esim bikaç kişiyle tanıstırdı ama burda herkes birbirine uzak oturuo bide söledim kimle tanıstıysam cok yanlızım cok bunalıyorum kimsem yok dedim resmen yardım bekledim ama herkes vah vah üzüldüm dedi gecti ne aradılar ne sordular konuda belirtmiştim calısmaya basladım bes altı aydır ama ablamla hiç gecinemiyoruz cok gecimsiz hamileyim cok verimli calısamıyorum bu yüzdende düzceye gidemiyorumkii esim herzaman değil hasta yattıgımda demiştim bir hafta belim ttuldu yataktan cıkamamıstım esimin ailesi bildiği halde arayıp sormadılar esim yemek getirip beni yediriyodu esimin ailesiyle cok sorun yasadık evlenmeden önce ama ben evlendikten sonra uzatmadım iyi gecinmeye calıstım onlar gelmiodu ama ben hep gidelm dedim esime haftada bir iki hep gittim onlarada hep dert yandım kaynanama görümceme yanlızım cok bunalıorm dedim ama onlarda duymadı beni gittiğimde iki sohbet bile etmiolar bende artık gitmiyorum eskisi gibi burda ki komslar cok sogk kimse kimseyle görüsmüo selam bile vermiolar nasıl gideyimki kayınvaldem insan olsaydıda beni tanıstırsaydı birileriyle yoksa esimi bukadar severken neden kendimi bunalıma sokayımki duyduk yere esim iyi biri ama beni anlamıyo herşeyden usandım herşeyden.. F

bende hastayım zaten opsesif panik atak yıllarca tedavi görmüştüm seneler önce esimede anlatıyorum yine pskolojim bozlcak die ama anlamıyo beni haklısın ama napim demekten baska bişe cıkmıyo azından cocuk yapmayı bende istemedm ilk basta bir sene yapmadım ama artık üstümde okadar baskı vardıki esimin tarafından anlatamam bide ufak bi tedavi olmam gerekiodu cocuk için yani troidlerim calısmıodu onun tedavisini olurken kaldım hemen bende beklemiodm assında allah verdiyse vardır bi hayır diorm ama hiçç mutlu değilm.. . push ; F

Ah canım ya sabahtan geceye kadar evde tek başına zaman geçmez ki zaten.. Şuan hamilesin ama neden sende çalışmadın? Hangi semttesin merak ettim.. Bu böyle gitmez bencede eşin normal saatleri olan bir iş baksa? Bebek olunca tamam oyalanıcan ama eşin yine gece gelicek. Boşanmak hiç çözüm değil.. Gezmek, eğlenmek istemen senin de hakkın.. Boşanmayı düşünme ama bu konuyla ilgili eşinle konuş. Yeni iş baksın en azından. Sende komşu edinmeye çalış vardır kafa dengi birileri..

Sırf bu yüzden bosanılır mı olur mu oyle sey Allah askına yas kaç? Bebegınız doğduğu zaman oyalanırsınız yorgunluktan yalnızlığınız aklınıza bıle gelmez esın işinde tutunabılecegıne ınanıyorsa Düzce'ye yerleşin ya da durumunuz varsa daha merkezi bır yere tasının. Hem orası madem cok sapa bır yer ılla kı sızın gıbı evde oturup sıkılan bırılerı vardır, komşularınızın kapısını çalmaktan cekınmeyın bence. Hem hamılesınız esiniz isteyken sancınız olsa acil bır seye ihtiyacınız olsa komşulardan baska kımse yok

Benimle ayni derdin, bende esimin memleketinde 1,5 yildir yalnizim ve şu an akil sagligimi kaybettim. Bipolar, panik atak ve obsesif komplsif bozukluk çıktı. Çocuk yapmadim. Bosanmak çözum mu bilmiyorum esimi seviyorum ama o beni anlamiyor S

bol bol dua edın bebegınız olunca merak etmeyın hıç vaktınız olmayacak sıkılacak O okypete