Psikolojik nedenleri var sanırım, yani küçüklükten gelen ailevi sorunlar filan. Ama şu an öyle derdim tasam yok zaten 7 yıldır da devam edıyor... Stres topu çok iyi aslında, realgar ın da dediği gibi eli meşgul etme gibi çözümler işe yarayabilir belki. Soğuyunca başlamazsın demişsiniz ya, aslında bu insanın iğrenmesi gereken birşey biliyorum bu da daha büyük pişmanlık eziklik gibi duygulara sebep oluyor zaten. Ben neden böyle çirkin birşey yapıyorum diye. İrademi tekrar tekrar zorlayıp yol almaya çalışmama gerekiyor... Kendiniarayankiz Her seyin bir anlami olmamali... tek ayak

Evlisiniz sanırım. Eşiniz yeterince destek veriyor mu size?

Çocuğum yok, söylediklerinizde çok haklısınız. Anneyi böyle görmek çok tuhaf ve çok üzücü olur. Zaten artık bir an önce bunu halletmem gerekiyor bu şekilde sağlıklı bir birey olamıyorum. Halk içinde yapmıyorum, zaten tüm gün işteyim desem yeridir ama sabah akşam derken kaçacak bir ara buluyorum. El işi demişken, bu balonlu naylon patlatmaya çok benziyor aslında. Verdiği hissi anlatmak açısından. İlgilendiğiniz için çok teşekkürler...

herhangi bir sıkıntınız derdiniz faln var mı? yoksa keyfimi yapıyorsunuz.. çok kötü alışkanlık olmuş işte.. iradeyle çözülür bence.. unutmak lazım.. soğuyunca tekrar başlamazsınız sanırım.. o yolma isteği geldiğinde bi stres topu veya oyun hamuru falan alsanız elinize mıncıklasanız ezseniz.. olabilir mi.. rahatlatma açısından.. çekirdek yiyin yada :) o da başka bi dert gerçi.. cildiniz kuruymuş ama çok problem olmaz.. ne bileyim aklıma gelenler bunlar..

Arkadaşlar sorunum garip gelebilir size ama bir türlü yenemediğim özgüvenimi yerle bir eden bir sorun. Neredeyse 7 yıl oldu, cildimle günde saatlerce uğraşıp sıkıp, yolup zarar veriyorum. En çok da kol ve göğüs bölgeme. Cilt yapım aşırı kurudur, sivilce vs olmaz, aslında rahat bıraksam öyle çirkin bir görüntüsü de yok ama kendime mani olamıyorum. Günde 3 4 saat bunu yaptığım zamanlar bile oldu. Cildime zarar vermek bana o anda inanılmaz bi haz veriyor ama zaman geçip de canım acıyınca ancak o zaman bırakabiliyorum. Sonra cildimi ne hale getirdiğime baktığımdaysa hep aynı şey, büyük bir pişmanlık, kendime kızma, ağlama krizleri... Bazen bu yüzden kolumu saklamak zorunda kalıyorum, artık cildimde lekeler var. İrademe asla hakim olamıyorum kendimi durduramıyorum. Daha önce bu sorunumun aşırı arttığı bir dönemde kendime çok kızıp, sabredip, 2 hafta kadar hiç dokunmadığım oldu ama o kadar... Doktora da gittim, hem ilaç kullandım hem de terapiye gittim ama bir faydasını göremedim. Belki ben iyileşmeye hazır değildim bilemiyorum ama aylarca sonu gelmeyen terapiler, üstelik de çok pahalı. İlaçların da yan etkileri olmuştu zaten. İnsanın böyle bir sorunu olabilir mi ya, herşeyime engel gibi görüyorum artık. Hiçbir zararı olmasa bile sebep olduğu pişmanlık... Hatta onu da geçtim cildimle uğraştığım sürede kitap filan okusaydım şimdiye kütüphaneler doldururdum. Hiç aranızda bununla ilgili bilgisi veya böyle bir sorunu olan var mı? Sadece iradeyle mi çözülür böyle bir sorun? Doktora gitme fikrinden artık çok soğudum, çok uzun zaman gittim ve inancım da kalmadı açıkçası. Neyse zahmet edip okuyanlara bile teşekkür ederim, buraya yazmak bile insanı rahatlatıyor. M

Valla nasıl desem, yapmamı istemiyor tabii, ben sorunumu biraz anlatıp destek olmasını, cildimle uğraştığımda beni uyarmasını istedim o da onu yapıyor. Ama anladım ki birisinin size yapma etme demesi çözüm değil çünkü zaten kendine fazlaca kızmayla, pişmanlık duymayla ilgili de bir sorun. Başkasından bu sözleri duymak olumsuz duyguları arttırıyor. Destek olmak derken beni çok utandırmıyor bu konuda öyle diyeyim, başka nasıl bir destek isteyebileceğimi bilemiyorum.