Sadece içimi dökmek istiyorum belki.. Anlatmaya ihtiyacım var.. Bu ara ilginç bir şey var içimde.. Bebeklere karşı yoğun bi his var. Sanki onsuz hayat çok monoton geliyor.. Eşimle evlenmeyi istediğim kadar istiyorum bir bebeğim olmasını.. Ama evimiz olsun da istiyorum.. Kendi evimiz.. Ve bu yüzden 2014 Kasıma erteliyoruz bebeğimizi Kasımda bir alacağımız var ve onu peşinat olarak kullanarak ev sahibi olacağız.. Fakat beklemek çok zor geliyor.. Dün eşimle birkaç bebek giysisi aldık, iyice isteğim arttı.. Bu fikirden beni uzaklaştıran tek şey ev sahibi olmak.. İçimden atmak, unutmak istiyorum bir yıl boyunca.. Kitap okuyorum, tv izliyorum, hamur işlerine falan sardım.. Eşimle geziyorum vs.. Ama aklımda hep sevdiğim adamdan, ona benzeyen bir bebeğim olsun fikri var.. Eşim bana, "sen anaçsın, istemen normal" diyor.. Bu anaçlık benim psikolojimi bozmasın Dün bebek kıyafetini severken kendimden de şüphe ettim.. Siz de böyle oldunuz mu? Ya da böyle misiniz? Bu sadece bana has bir şey olamaz.. Olmamalı.. Ben bu işten nasıl sağ salim çıkarım ki? benlenaben

bebek magazasinan hediye almak için gitiiigni vrsayiyorum Allah hayirlsini versin in$alalh canim, evinde bebegin olur elbet Allahin izniyle sadece zamana abirak herseyi.. madem bi planin var o plani izle yaz gecesi

henüz çok yeni evlisiniz zamana bırakın kendinizi huzursuz hissetmeyin.. MaRaL_

daha 1 yıllık evlisin neden bu kadar karamsar düşüncelere kapılıyorsun bırak zamana evinizi alınca eliniz bollaşınca yap çocuğu doya doya yaşa hamileliğini istediğin herşeyi al bebeğine

ev illa ki alınır. kaçacak değil ya... ama ya bebeğin olmazsa? en azından bilip ona göre erkenden tedaviye başlanır... benim bir oğlum var, 4 yaşında, bakacak kimsem olmadığından erteliyorum ben de yoksa sürekli aklımda 2. bir bebek fikri. çıkmıyor aklımdan bir türlü. bir gün unutsam ikinci gün yine hayal etmeye başlıyorum hele eşimin dillendirmediği gün yok... :26::26: Amonra