selam, henüz 17 yaşındasın ve hayatın bazı gerçekleriyle şimdiden yüzleşmişsin. yaşın ilerledikçe insanların söylediklerini umursamamaya başlayacaksın. biri sana bir şey söylediğinde o söylediği şeyin seni üzmesine izin vermeyerek ya da cevap vererek geçiştirebilirsin. kimse kimseye hakaret edemez çünkü kedini savunmalısın, gerektıgı yerde cevap verıceksın. sen kendini kötü hissettiğin için böyle düşünüyorsun ama artık insanların geneli böyle kendi üzerine alınma sakın. insanlar artık bozuldu e tabi yetiştirilme tarzı da insanları bu yonde etkılıyor. kımseyı takma, ayrıca kendıne hedef belırle ve sımdıden uygulamaya basla cevrendıkelere de kulagını kapat. herkesle arkadas olunmaz ayrıca secıcı olacaksın tabı kı, arkadasta ha deyınce olunmuyor malesef o da olur zamanla. yalnız takıl kımseye ıhtıyacın olmadıgını hıssettır, kımseye bagımlı olma. özgüvenli olmaya çabala yani ilk adımı sen at mesela. olumsuz tepkiler aldığında bunu sakın önemseme ayrıca sen bır bırey olarak cok degerlısın bunu unutma!

Öncelikle baban bir tedavi alsın. Bir baba kendi öz çocuğuna bana göre değilsin deme hakkına sahip değildir. Özellikle de anneden kaynaklı bir psikolojik yakıştırmayla bunu size itham edemez. Anne- baba ayrı olmasa bile bazen gençlik dönemlerinde Kişiler mutlu aile icerisinde bile bu tarz düşüncelere takıntılı hale gelirler. Okulunuzda rehber hocanız varsa onunla bir görüşün. Olmadı hastanede bir uzmandan yardım almayı deneyin.

Hiç kimse beni sevmiyor silik bir karakterim. Annemle yaşıyordum sonra babamla yaşamaya karar verdim. Onla yaşıyorum annemle ayrılar. Annemden uzaktayız baya bu sorun değil. Sorun şu beni hiç kimse cidddiye almıyor ben küçük çocuklara çok yüz veriyorum sanırım onlar bile benle dalga geçecek seviyeye geliyorlar. Lise okuyorum. Sınıfta arkadaşım Yok öğle arası boş boş oturuyorum herkes arkadaşlarıyla babam bile şaşırıyor bir insanın hiç mi arkadaşı olmaz diyerek bana göre değilsin dedi bir ara. Beni kim napsın ya. Sevilmek istiyorum. Ama imkansız ya. Sıcak davranıyorum gülümsüyorum yine sevilmiyorum. Soğukum haliyle hiçbir türlü sevilmiyorum erkeklerle göz göze gelemiyorum fazla bakamıyorum. Sevilmeyecek karakterdekiler sevilirken neden böyle sevilmiyorum. Orta okul arkadaşım aradı geçen yıl diyor ki sen güzel resim yapıyordun sesin de güzel güzel kızsın çok ilgi çekiyorsunudur diyor nerdeeee eziğin biriyim insanlar beni nasıl sever sevdirmeyi beceremiyorum. Babam Bile beni susturmaya çalışıyor konuşmam itici demişti zaten bir ortamda hemen beni görünce burunlar kıvırılıyor. Sanki şeytan görüyorlar. Erkeklerden de utanıyorum bir kere serviste bir çocuk benim için bu kız da Kezban demişti öyle işte herkes bir ortama girerken kendini göstermek için can atarken ben saklanıyorum kilo verdim stresten herkesin hayatında yardımcı kullanılacak kişi oluyorum neden düzelmez mi bu yardım edin