Hic taviz vermeyin. Sonuna kadar haklısınız o sizin ailenizle mic mic olurmuymus peki? Evlenip aile olduğunu anlayaman adamlara ifrit oluyorum.

O da sizin ailenizle içli dışlı mı

Onlar istedigi kadar samimi olsun, siz mesafeyi koruyun. Eşiniz aşırı aileci

Ekonomik durumun varsa destek olan bir ailen de varsa arkana bakmadan git bu evlilikten sonra benim gibi konu açarsın. Çünkü eşin ailesine güdümlü biri.

Benim ailem uzakta aynı şehirde değiliz. Telefonda konuşurum ben o da yanımda konuşur bazen B Began Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Onun açından sıkıntı yok yani. Eşiniz madem sürekli size baskı yapan, despot, düşüncesiz bir adam siz daha baskın olun. Mesela sizi her zorladığında, ben çocuk değilim, özgür irademle istediğim kişilerle görüşürüm. Eğer baskı yapmaya devam edersen asla ailene gitmem deyin ve gitmeyin. Ne zaman ki benim de bir birey olduğumu anlarsın o zaman içimden gelerek ailenle görüşürüm diye belirtin. Bu işe yaramazsa ev işlerini aksatın. Kocanızla mesafeli olun. O yokmuş gibi kahvaltılık şeylerle geçiştirin öğünleri, kendi başınıza çıkın gezin, onun kirlilerini yıkamayın. Saygı ve hürmet meselesine gelince, önce bana ve isteklerime saygı duymalısın, ben senin eşyan ya da ailenin oyuncağı değilim, hayat arkadaşınım diye hatırlatma yapın.

Bir tarafta sürekli her yere birlikte gitmek isteyen, mıçmıç olmak isteyen ve her şeye karışan eşimin ailesi, diğer tarafta ailesine mesafeliyim diye kendiside bana mesafeli davranan eşim

Aslında asıl meseleyi siz de biliyorsunuz. Eşiniz kendisine kılıbık, evlendi değişti, karısının sözünü dinliyor, hanım köylü oldu denmesin diye size kaba saba davranıyor. Belki bir aile terapisi işe yarar.

Bu şekilde davranarak daha çok kendilerinden soğutuyorlar bence. Ben kayınvalidemi çok severim. Karşılıklı müsait olduğumuz zamanlarda görüşürüz ama küçücük baskı hissetsem uzaklaşırım ben. İnsanların bunu anlaması gerek. Her şey dozunda güzel.

O da sizin ailenizle içli dışlı mı? Laale Aşikardır Zat-ı

Benim anladığım kadarıyla sizin bir saygısızlığınız yok elinizden geleni yapıyorsunuz ama eşiniz bunu çok göremiyor. Açıkcası ben bunun sadece eşinizin düşüncesi olduğunu düşünmüyorum ailesi tarafından da bir şeyler söyleniyordur o da size söylüyordur. Herkesle samimi olacaksınız diye bir kural yok anlaşabildiğiniz insanla zaten ister istemez samimi olursunuz ama mevzu kv görümce vs olunca hele de bir tarafta beklenti varsa ister istemez insan merhaba merhaba olmak istiyor. Eşinizle bir aile terapisine gitmenizi öneririm aile olan sizsiniz bir evde yaşayan sizsiniz tüm sülale biz bir aile olduk kafası bana yanlış geliyor. Ve lütfen evliliğinizden tam emin olmadan ya da düzelir umuduyla çocuk yapmayın hem sizin için hem çocuk için kötüye gidebilir durumlar.

Bu erkeklerin özellikleee evlendikten sonra ana diye kudurmaları peki pes..

Benim eşim ve ailesi de sizinkilere benzerdi. Ben hep nasılsam öyle davrandım. Ben insanların soğuk ve asık yüzlü diye nitelendirdiği insanlardanım. Yani öyle canım cicim vs şeklinde davranamam. Böyleyim yani mizacım bu. Bana da hep daha yakın ol daha çok git gel neden böylesin bizi sevmiyorsun diye sorgulamalar yapıldı hep. Bu kısım doğru onlardan çok hoşlanmıyorum. Ama hoşlansam da bundan biraz daha fazla yakın olurdum anca. Neyse ben de onlara hep ben böyleyim sizinle alakalı değil diye anlattım yıllarca ve kendi istemediğim hiçbir şey yapmadım. Şimdi kabullendiler. Kendileri diyorlar onun huyu öyle çok yakınlık sevmiyor diye. Siz de açıklama yapın bence. Mizacım bu ben sevsem de dışarıya fazla yansıtamam yanlış anlamayın diye. Eşiniz içinse biraz çaba harcamak gerekecek gibi. Özünde iyi bir insan olduğunu düşünüyorsanız düşüncelerinizi paylaşın. Neden bana uzak davranıyorsun neden elimi tutmuyorsun, ben sen böyle davranınca çok üzülüyorum diye. Yani sizi sevdiğini söylüyorsa bunu göstermesini isteyin. Başkalarının yanında göstermiyorsa baş başayken gösterebilir. Sevgisiz yaşanmıyor.

Eski konularınıza bakarak söylüyorum eşiniz de iş yok.

Aslında azalıyor gibi çevremde görüyorum yeni çiftler daha farklı düşünüyor. Bazılarıda hala benim eşim gibi tabi... evlenmeden önce evin yolunu bilmezdi kendisi. Evlenince hep beraber bir aile olduk ona göre... anneside sürekli vurguluyor bunu. Yalnız kv kendi eşinin ailesinden kimseyle görüşmüyor hatta evine bile almıyor :)

Ne yaparsınız bilmem ama, kalbinizle ve mantığınızla evliliğimiz oturdu artık diyemiyorsanız çocuk düşünmeyin. Ha baktınız hala içinize sinmiyor, hoşçakalın deyip kendi yoluna bak.

Aile büyükleri önemli tabii. Görüşmeli, yemeli, içmeli, sohbet etmeli, gönülleri hoş etmeli de abartmanın ne anlamı var anlamıyorum. İnsan daha çok eşiyle başbaşa kalmak için ortam hazırlaması gerekmiyor mu ayol? Bu konular azalacağına artıyor maalesef. Şu erkekler ne zaman akıllanacak acaba?

Ev işlerini aksatmak ve kendi halimde takılmak dışında ki dediklerinizi yaptım. Sonra o da bana yapmaya başladı. Ailesiyle mesafeli olma isteyişimi kendi ilişkimize yansıttı bana mesafe koydu Seridina Guru Anneler

Bir tarafta sürekli her yere birlikte gitmek isteyen, mıçmıç olmak isteyen ve her şeye karışan eşimin ailesi, diğer tarafta ailesine mesafeliyim diye kendiside bana mesafeli davranan eşim. Eşim bu durumu bir türlü kabullenemedi. İlk başlarda bana hak verir gibi olsa da içten içe bunu yediremiyor artık anlıyorum. Ben ailesi ile normal konuşuyorum ama canım cicim modunda değilim eşim istiyor ki illa kv ve görümcelerle kanka gibi olalım. Aileside dünden razı buna zaten. Ailesine gittiğimizde yüzeysel konuşuruz, sofraya çaya hep yardım ederim surat asmam ama sanırım o istiyor ki çok sıcak davranayım. Peki onlar başta bana çok mu sıcak davrandı hayır hep bir eleştiri, laf sokmalar, eşimle başbaşa bir yere gitsek surat asıp tartışmalar, beni oğluna şikayet etmeler, temizlik ve yemek yapmam beklentileri... şimdi ben nasıl samimi olayım bu illa gerekli mi? Öyle bir noktaya geldim ki artık midem bulanıyor bu durumdan. Üzüldüğüm şey eşimin beni anlamaması. O da ailesinin kafasında sanırım. Şuan konuşmamız gereken konular birlikte gelecek planlarımız, hayallerimiz vs olması gerekirken eşimin konuştuğu şeyler, biz artık hepimiz bir aileyiz, büyüklere hürmet etmek önemlidir gibi şeyler diyor sürekli. Ben hangi kadın kaynanasıyla dipdibe olmak ister sence hayali bu mudur diye sorduğumda ise belki olmak ister diyor. Gerçekten işine gelmediği için anlamak mı istemiyor yoksa salağa mı yatıyor anlamıyorum. Hiç ikimizle ilgili heyecanları yok. İlk evlendiğimizde elimi bile tutmuyordu ben alıştırdım. Ortamlarda yüzüme bakmıyordu, hoş hala bakmıyor. Bilmiyorum kızlar çok sıkıldım benim hayallerim heveslerim ne olacak peki... eskiden canlıydım hevesliydim şimdi benim de ruhum öldü. Ben bu kız değilim her geçen gün boğulduğumu ve öldüğümü hissediyorum. Bunları konuştuğumuzda bencil olan ben oluyorum bide... Sevgiliyken böyle değildi, yine çok akraba düğün falan gezen önem veren biriydi ama en azından benle ilgileniyordu, önemsiyordu. Ama şimdi sırf ailesi ile mıç mıç olmak istemiyorum diye bencil, nemrut kötü bir insan ilan edildim. Kendisi beni ailemden çevremden ayırırken bencil olmuyor ama dimi... o halde evlilik buysa bende kendi ailemle içli dışlı olmak istiyorum... onun memnuniyetsiz ailesi ile olacağıma kendi ailemle olurum daha iyi. Başbaşayken de sanki eşi değilim de askerlik arkadaşıyım gibi davranıyor hiç bir incelik yok. Arada güzel laflar söyler ama boş. Bir insanın hiç korkusudamı olmaz, evini yuvasını düşünmez. Başlarda bana hak veriyor gibi davranıyor ama içi öyle değil işte her defasında belli ediyor kendini. Ne yapmalıyım sizce Bissunicole

Ailem uzakta yaşıyor 3-5 ayda bir gelir gideriz o zaman keyif alıyor onlarla olup sohbet etmekten. Dipdibe olsaydık sıkılır mıydı bilmiyorum valla. Eşime büyüklerin ortamı olsun yeter ki hiç sıkıldığını görmedim veya hissetmedim. Onlara yaranmaya, kendini sevdirmeye çalışır. Sanki madalya takıyorlar. İkimiz başbaşa plan yapsak o kadar keyif almaz. Sorun şu ki, eşim benle başbaşayken keyif almıyor diye üzülürken, eşim de ailesine gittiğimizde benim keyif almamam yüzünden üzülüyor

İşte o noktada kendi hayatınıza bakın. Boşanın demiyorum ama trip atmadan, mutlu bir şekilde kendiniz zaman geçirin. Kitap okuyun, gezin, mandala boyayın, diziye başlayın vb. kendinizi biraz geri çekin yani. Eşiniz sinirlenebilir, tavır yapabilir ama bu onun sorunu. Geri adım atmayın. Sorarsa tekrar tekrar açıklarsınız.

Benim eş ailesinde baskı sözlü oömasada var. Hep bi beklenti. Tam tersi sogutuyorlar insanı. Eskiden içimden gelir arardım. Şuan ne arıyorum ne soruyorum. Koca koca insanlar bazı şeyleri düşünemiyor