Kıyas olayını sevmiyorum ben de evet ama anneniz sizin iyiliginize olabilecek şeyleri söylüyordur kendi aklınca. Anne sonuçta. İleride anlayacaksınız, biz de sizin yaşlarınızda iken üst leveller için şöyle yaparım böyle yaparım diyorduk ama kazın ayağının öyle olmadigini öğrendik:) Etkilenmeyin ayrica, neden etkileniyorsunuz. Özgüveni yüksek birinin özgüvenini kimse düsüremez. Canım annem sağ olsa da beni eleştirse...

Aynı şehirde yakın mesafede evlerimiz. Gün aşırı uğruyor. Aklınca bana yardım ediyor. Gelip bırbırbır evi silip süpürmese eksin kalıyor. Ben de gelme desem tek çocuğuyum olmayacak aklım kalacak. Ama eskisi kadar etkilemiyor açıkçası. . push ;

Bu saglikli bi sey degil ki. Surekli elestirilmek cocukta özgüven eksikligine yol acar. Tam tersi annenin bir gorevi de evlada ozguven asilamaktir

Aynen öyle. Ben kizimi kimse ile kiyaslamiyorum. Sik sik iltifat veriyorum. Kendine cok güvenin bir kizim var. Daha 2.5 yasinda ama en basit birseyler yaptiginda pes etmez, yapacagindan emin. Bu sürekli yargilamak, elistirmek annelik degildir. Ha "senin iyiligin icin yapiyor" denilsede, normal bir anne kizini agladigini gördügünde, zarar verdigini gördügünde, davranislarini degistirir. "Benim yaptiklarim kizimi üzüyor, kizimin üzülmesini istemiyorum" der. Ancak konu sahibi ve benim annemin derdi annelik degil. Güc savasi. Herseyin ve herkesin onun himayesinde olmasinin istegi. Yoksa insan bile bile, niye halen kizina zarar veriyor?

aaahh ah sen bir evlen ellere karış, annenin söyledikleri sana şeker bal kaymak gelir

Senin annen istisnasiz herseyini elestiriyormu? Sürekli ögütlerde bulunuyormu? Onun istemedigi en kücük sey yaptiginda yüzü düsüp, hatta hakaret ediyormu? Bunlari yapmiyorsa sanslisin. Bunu yapan anneler üzerinede görüslerini degistir.

Eskiden seni alan adam yatırıp s... kaldırıp dikmek için alır senden ev işi yemek falan hiç istemez diyerek eleştirirdi şimdi daha modern eleştiriyor ama o cümleyi okadar çok tekrarladı ki artık söylemese bile hafızama mıh gibi çakıldı. Beni alan adam yatırıp s... kaldırıp dikmek için alır... iyiliğim için söylenen sözlerden sadece biri...

Yani canım yabancı değil ki mesafe yok ilişkini kes diyelim annen sonuçta mecbur katlanıcan Khomyuk

Annelerimizle aramızda jenarasyon farkı olduğunu kabul etmeliyiz. Onların istediği gibi asla olmayacağız, onlar da bizim istediğimiz gibi asla olmayacak ve üzgünüm ki annelerin bunu kabullenmesi daha zor.. O yüzden siz kulağınızı tıkayacaksınız. Benim elimden gelen budur, ben böyleyim diye sakin bir şekilde davranışlarınıza sözcüklerinize yansıtacaksınız.. ben yıllarca annemin beni beğenmediğimi düşünürdüm ama sonradan anladım ki ; annem sadece kendi öğrendiklerini talep ediyor ve ben ilerde zorluk yaşamıyım diye öğretmeye çalışıyor. Sadece öğretme şekli bizim bildiğimiz gibi değil.

Tabiki öyle ama bu konuyla alakası olduğunu sanmıyorum

Ay canım benim ya hiç buna üzülme. Annem de sen boşanırsın da bilmem ne derdi. Kocam hala ağzımın içine bakar kaç sene oldu. Şimdi daha dur on sene sonra o da sıkılacak bu pasaklılığından genç kadına gidecekler başladı. Şimdi doğum kilom kaldı biraz aldatılırsın iması hep. Ama tam tersi hala sevgililikteki gibi devam ediyoruz ufak kaçamaklar yapıyoruz. Annem de boşa konuştuğuyla kalıyor. Biz ev işi aile işi diyoruz kocamla haftada bir gün temizliyoruz mis gibi oluyor. Annem gibi kendimi paralamadığımfan evimiz daha bile huzurlu. Sen annenin taş devrinden kalma fikirlerine kulak asıp da üzme kendini. Seni seven değer veren biriyle evlenirsen harika da bir evliliğin olur.

Saolun olmaya gayret ediyorum

Annenizi boyle kabul etmelisiniz. Yemegin altini cok kismissin da ise ellerin titreyecegi birsey goremedim ben. Sakin olun. Tahamulunuz kalmamis

Belki de oda senin iyiliğin için söylüyordur daha tatlı dille söylese belki bu kadar zorlaşmaz ama bizim milletin meşhur lafı komşunun çocuğu v. s annen sonuçta onun dediğine değil elalemin dediğine takar genelde insan

Annem çocukluğumdan beri sürekli eleştirir elimden gelen herşeyi yaparım ama mutlaka bir kusur bulur ve hayatım onun elalemin kızları şöyle yemek yapar böyle dantel örer, böyle börek açar bizim kız nerdeeee sözlerini dinleyerek geçti ve bu durum bende tahammül edilmez bir hal almış olacak ki artık en ufak eleştirileri dahi sinir krizleri geçirmeme neden oluyor defalarca söyledim ben hiç bir zaman o elalemin kızları gibi yada senin istediğin gibi 10 parmağında 10 marifet olan bir insan olamayacağım olmakta istemiyorum artık vazgeç diye ama hala devam ediyor ve beni dünyaya getiren kadının onayını alamamışken dolayısıyla özgüvenim çok düşük ve başkalarının en ağır sözlerini bile umursamazken annemin en ufak eleştirisi beni dünyadan kopartıyor hayata küstürüyor hatta kendimi balkondan atmak bile istiyorum. Mesela az önce yemek yapmamı söyledi yaptım altını yanmasın ve kısık ateşte pişsin diye kıstım bu seferde çok fazla kısmışsın dedi ben fazla olduğunu düşünmüyorum öyle uygun gördüm dedim odama geçtim ama sanki küfür etmiş gibi ellerim titriyor gözlerim doldu nefesim daraldı. Bukadar etkilendiğim için kendimi sorguluyorum bu durumu nasıl aşabilirim?

Anneniz halen bu kadar yıpratıyorsa bence biraz mesafe koysanız iyi olacak Khomyuk

Evlenince iyiki annem öyle yapmış diyeceksin.. hatta şuan ben çocuğumu asla kimseyle kıyaslamam diye düşünüyorsundur ama onuda yapacaksın.. kısacası anne olunca anlarsin

Oğlum var şimdi annemi daha iyi anlamadım. Yaptıklarının saçmalığını daha iyi anladım. İnsan bu kadar emek verdiği, sevdiği bir canlıyı tozlu sehpa, lekelenmiş halı için kırmamalı. Kıramam da. Mesela oğlum çorbasını 2 yaşından beri kendi içer annem hop oturur hop kalkar. Ay nasıl kirletti de senden anne olmaz da. Senin bana yapmadığını yapıyorum anne diyorum. Çocuğa başarma şansı veriyorum, teşvik ediyorum. Kirlş duvar yada yerlerden daha değerli benim için. Anlamıyor. Pes ettim anlamayacak. Bazen çok tutturduğunda benim saçımı çekip kopardığında bağırıyorum öyle üzülüyorum ki annem gibi olacağım diye. Annem dayak şiddet kullanmadı ama diliyle insanı öldürür. Öylr güzel sikah gibi kullanır o cümlelerini. Ondan sanırım onun gibi olmaktan çok korkuyorum. Evet kendini bana adadı, çok çalıştı, çok emek verdi. Ama bunu yaparken de hep beni de yedi bitirdi. Keşke daha rahat olsa kendini de beni de bu kadar yıpratmasaydı diyorum. Ben yıpratmayacağım ondan.

Ne yazıkki annemin sesi iç sesim olmuş vaziyette. Evlenmemi istemiyor mesela yapamazsın boşanırsın sen rahata alışkınsın kendi ailene katlanamıyorsun el oğluna kaynana ya nasıl katlanacaksın falan diyor. Her anne kızının mürvetini görmek ister ama benim ki görmek istemediği gibi evliliği yapamazsın diyor.. ve iç sesim oldu ne yazıkki gerçekten yapamayacağımı düşünüyorum evliiikten korkuyorum biri evlenelim dese bu kişi gerçekten sevdiğim beğendiğim kişi olsa bile o imzayı atarken korkudan ellerim titrer ben ne yapacağım böyle Khomyuk

aşırı etkilenmenin ve kızmanın sebebi, annene bu konuda birikmiş olan öfkendir... D

sende öyle olabilir nihayetinde herkes kendi yaşanmışlığı ölçüsünde yazıyor, bende öyle değil benim de görüşüm bu yönde A Arya_Stark01

Her insan annesi tarafından sevilmek ve kabul edilmek ister. Bu 0 yaşında nasılsa 50 yaşında bile aynıdır. Bazi kadınlar anneliği o konuda maalesef beceremiyor. Anneniz duygusal açıdan size cocukken yetersiz kaldığı gibi hala aynı taviri gösteriyor. Bunun sebebi de kendi davranışlarını ve "doğrularını" sorgulamamasindan. Eğer sorgulasaydi belki çocuğunda boş yere açtığı yaraları fark eder davranışlarını değiştirirdi. Ama yoksa yok. Sizin bu durumda pek fazla yapabileceğiniz birşey yok aslında. Kendinizi duygusal açıdan annenizin böyle olup böyle kalacağına hazırlanmalısiniz. Yeri geldiğinde cizginizi net koyun ve gerek yerde susmayın. Anne diye herseye katlanmak zorunda değil kimse. İşin diğer tarafı: anneniz ne diyorsa desin siz kendinizi sevmekten vazgeçmeyin. Kendinize iyi davranın ve annenizin eleştirilerin iç sesinizin olmasına izin vermeyin.

Sürekli kiyaslamadigina eminim.. annemde beni kıyaslardı ama kendime cok-da güvenirim kimsenin sevgisine ihtiyacım da yok.. S Sevimli

KOnuşmayı dene iyi olur her sey inşalllah E

Canm benm annemde oyleydi cok aglardim cok yartisirdik hatta bana hakaret ederdi onun kizinin tirnagi olamazsin bunun kizinin bokunu ye beni benden 10 yas evde kalmis komsunun kizlariyla kiyaslardi oyuzden ozguvenm zedelendi bi is yapamazdm yapasim gelmezdi guzel bile olsa kusur bulunurdu ama evlendikten sonra annmele yabanci gibi oldum yani okadar karismiyo bana ama aklima gelince anneme kizmiyo degilim bende cok hasar birakti bunlari bana yaparken ergendim zaten ozguven yerleride annemin olmadgi durumlarda bile bi is yapcak olsam hep olmucak yapamicam hissiyati yaratti evliyim ama izlerini tasiyorum oyuzden annenpe bu durumu konus anlamiyorsa sus ve odurumdan etlilenmemeye calis cok zor bu kisilikteki bi anne ben buyuk konusmak istemm ama evladima ayni kiyaslamayi yapip oni gelecekteki guclu karakterini asla yoketmeyecrgim

yani o açıdan düşününce haklısın bence de

Ne yazikki oyle amabuedan cikardigim biders oldu yasadiklarimi evladima yapmamayi belkide iyki yasadim diyorm yoksa bilincsizce ayni hatayi evladima yapmamda soz konusu olabilir ama bnde derin yaralar birakti kendimi hep asalak beceriksiz olarak tanidim

Bende de durum böyle Kadınlar birbirini kıskanır ya anneler de kızlarını kıskanıyor galiba Mesela ocağın altını biraz daha fazla açmış olsan yemek kısık ateşte pişer dicekti Maalesef bu zulme dur diyebilmenin yolu yok

Zaten en kötüsü o ya. Anne olduktan sonra, o yaralar tekrar aciliyor. Nasil ve neden sorularina asla cevap yok. Insan daha cok hüzünleniyor. Ben kizima verdiklerimi keske bende kücüklügümde alsam.

Tamda anlatmak istediğim bu.. ünv mezunuyum en son ful ilkokul mezunu çalışanların olduğu bir firmaya işe girdim 80 kişinin içinde tek üniversite mezunu ben olmama rağmen ve yüksek bir zeka beceri gerektiren bir iş olmamasına rağmen işi ya yapamazsam ya beceremezsem diye okadar çok korktum ki en basit işi dahi becerememekten korktum buda özgüvenimin düşük olmasından ileri geliyor ne yazıkki bunun temelinide atan annem

Kimse böyle bir duruma iyi ki demez! Bence o anne olunca tam tersi çocuğunu kimse ile kıyaslamayacak. Onu olduğu gibi kabul edecek. Onun kendisine güvenmesini ve dolayısıyla öz güvenli bir çocuk olmasını sağlayacak. Sürekli eleştiri ve kıyaslama herkesi yıpratır ve öz güven kaybına sebep olur. Çocukluğu boyunca kıyaslamaya maruz kalan bireyler kendilerine güvenemez, hatayı hep kendilerinde ararlar ve sürekli kendilerini başkalarına sevdirmeye ya da takdir ettirmeye çalışırlar.

Ailelerin en büyük hatası çocuklarını başkalarıyla kıyaslamak sizdeki onay bağımlılığı bundan kurtulmanın tek yolu benim adım hıdır elimden gelen budur kafasına gireceksin annen değil kim olursa olsun bu böyledir yok yere sinirlerini harap etme beğenmeyen kendi yapar

Herkes sizin kadar güçlü, başarılı ve özgüvenli olamıyor maalesef. Mazur görün

Çok üzülüyorum defalarca ağladım yapma etme senin lafların bana çok batıyor diye her defasında ne dedim ki ben bukadar tepki veriyorsun diye üste çıkmaya çalıştı yine aynı yine aynı... Bunun kıskançlıkla alakası varmı gerçekten insan evladını kıskanır mı oda manasız geldi.

annenizin kasıtlı yaptığını düşünmüyorum, sizi kendine göre en iyi şekilde yetiştirmek donatmak için uğraşıyor, tamam belki kızıyoruz inciniyoruz sinir oluyoruz ama hangimiz annemizden terlik yemedik ya da el bebek gül bebek mi büyüdük? kendi kızlarım olunca anneme bazı konularda daha çok hak verir oldum, belki kadının yükü hafiflemiyordu ki sabrı artsın, bunun gibi bir çok şey... ayrıca etkilenmeniz şu an hayatınızda kafa yoracak, seni meşgul edecek bir şey olmamasından kaynaklı olabilir mi?

Siz etkilendiğinizi çok belli ettiğiniz için o da fark etmeden daha da çok yapıyor olabilir, ben rahatsız olduğumu söylediğim halde biri ona devam ediyorsa görmezden geliyorum çözülüyor ne hikmetse S Sevimli

lion mother Rabbi temmim bi'l-hayr. Anneler

Bi tane de benim başımda var. Emin ol evlenden çocuk yapsan da değişmeyecek. Hiç bir şeyimi beğenmez. Asla beğenmiyor. Ve benim elimden gelen tek şey kendimi üzmemek iççn duymazdan gelmek ce kendi çocuğuma onun yaptıklarını yaşatmamak. Yaşayan bilir yani. Çözümü de yok ne yazık ki. Ben bazen diyorum Allahtan oğlan değilmişim gelinin asla senle konuşmazmış ben çocuğun olunca mecbur katlanıyorum diye anlıyor mu yine anlamıyod. Değişmeyecek yani kabullendiö artık. Kendimi yıpratmamaya çalışıyorum ondam. Sen de beğendirmeye çalışma. Bırak o beğenmesin eminim gayet güzel özelliklerin farklı meziyetlerin var. Duyma görme kendine odaklan

Ne alaka? Ben evlendim ve halen bende travmadir. Halen özgüvenim yerlerde. Sirf anne diye, her yaptigi dogru olmuyor. Hungary Seni o kadar iyi anliyorum ki. Artik tahamül kalmadi. Ondan sonra kizinca "ben ne dedim ki sanki" "ne diyorsam iyiligin icin diyorum, nankör" oluyor. Gelde anlat sürekli elestiri, sürekli iplerin onun elinde olmasi, senin psikolojine verdigi zarari. Ben artik konusmuyorum annem ile. Zorda olsa bu sekilde daha iyi. Her bulustugumuzda aksam yorgunluktan ölürdüm. Hep sürekli elestiri ve ögütlerinden dolayi. Kendisi malum dahi ya. Bence artik mesafe alinmasi en önemlisi. Hic tartismaya girme. Mümkün oldukca ayni oda'da bulunma.

İşte anlatmak istediğim başkalarının söylediklerini umursamıyorum takmiyorum sen kimsin ki dönde kendine bak diyip geçiyorum ama annemin sözlerinden çok fazla etkileniyorum.

Suan en dogru konusmayi yaptiniz ve ben kendimden ornek vercek olursam kendimi tanidim taniyali hep fiziki ve psiklojik siddete maruz kaldim annem ve babam tarafindan canimin yanmasini bitarafa birak zihinsel engelli olmadigima yada canima kiymadan bugune geldigime sukrediyirum annem bana sevgi saygi birseyleri bilicli yapabilme becerisi aşılamak yerine birakin ustun zekali becerikli tuttugunu koparani cogu kisi tarafindan begenilmeyen kisilikleri bile ornek gostererek kocaman bi enkaz varetti saolsun daha 12 13 yaslarinda hep bi kin kapladi hirs yaptim becericem basarmaliyim diye ama malesef basardiklarimi bile benim elimde degilde bi sans eseriymis gibi kabullendirdiler kendilerini oyle inandirmak istediler ben kimdimki birseyleri dogru duzgun becebileydim ben hep onlara gore asalak begendiklerinin altinda ezilen bi gerizakiydim hep annem ve babam tarifindan 2 sinif mualmelesi gordum sonucmu 22 yasindabu yasa kadar bosa yasamis başarili olcakken bile pes etmeyi secen bi hic suan evliyim yaptgim yemegi supurdugum evi yikadgim bulasigi aynende sizin dedginiz gibi esim tarafindan takdir edilmesini bekleyen bi zavalli ne gerek varevet cok iyi olmus o bayildim laflarina be gerek var sen beyendin yetmezmi yok efendm icimde ezilmis ozguven yok olmus benligim yillar once ailem tarafindan ruhuna elfatiha okunan kisiligin bi takdir edilmeye cok ihtiyaci var cunki bi ihtiyac aile tarafindan cok istismar edildi kusura bakmayin okadar doluyumki sizinde dogru tespitlerinize sekil A daki gibi bi ornek vermek istedim bosver annedir diyenlerede guzel bi cevap Anne benm gozumde sevkat sevgi merhamet koruma kollma dir bi anne evladina bunlari yapmaz sevsen bi anne yapmaz

Aynisini bi arkadasim yasadi, annesi kiza neler soyluyor inanamazsin, kiz evlendi annesiyle minimumda görüşüyor, hasar almamak için. Bazen bi evlada en buyuk zarari maalesef kendi ailesi veriyor. P

Çok zor bir durum. Ama siz en azından sonradan farkına varmışsınız. Ama geçmişin etkileri zor siliniyor.. Sizin çok daha iyi bir anne olduğunuzdan eminim.. Mutluluklar..

Hungary Bence kıyas çok hastalıklı bir durum. En nefret ettiğim şeydir. Ve zamanında bende çok kıyaslandim. Ama artık etkiye tepki olayını benimsedim. Soyle ki; annem beni başkaları ile abuk subuk bir olaydan kıyaslayınca; Anneciğim ne ben onun çocuğu gibi olabilirim ne de sen o kadın gibi olabilirsin. Kiyas iki taraflıdır. Istersen bende seni kıyaslayayım ne dersin diyorum öyle susuyor. Tabi ki güzel elestri yapınca beni kıyaslamazsa dediklerine kulak veriyorum. Sonuçta annem.. Ama kıyas insanı savunmaya çekilmeye sevk ediyor. O yüzden güzel bir dille kıyaslama yapmamasını isteyin bence.. Ağlamayın lütfen bu konuyu çözersiniz.. Dediğimi bir deneyin.

Hicte bile annenin dusuncesinin aksine daha mutlu olursun cnki bunlari birabir yasadim ikigunde kapinin onune koyarlar dedi hep yeri gelir evim pasakli olur yeri gelir bulasgim durur ama bunlar bosanma gerekcekeri olmaz olamaz mantigA aykiri

Sizin kadar olmasa da ben de böyleydim. Kafama takar, kendimi üzerdim. Hatta evlendim, hala zaman zaman etkilenirdim. Sonra doğum yaptım, abuk sabuk bir laf etti, orada bitti :) Şimdi geçip karşıma saatlerce konuşsa, git derdini marko paşaya anlat, tavrı ile dinlemiyorum :) Ama 32 yıllık annem tabi, zayıf noktalarımı biliyor, arada hala damarıma basıyor ama napalim Aynı evin içinde daha zor ama siz kendinizi biliyorsunuz ciddiye almayın Hatta arada bile isteye çok zıt düşündüğünüz seyleri yapin ki, etkisi olmadigini hissetsin.

Maalesef bazı anneler böyle. Valla güzelim takmayacaksın.. He anne he diyeceksin. Çünkü bu tarz insanlara yaranmaya çalıştıkça daha fazla üstüne gelirler. Ama bak bir kardeşin olsa şöyle kimseyi takmayan, birisi kendine karıştımı sinirlenen vb. tavıları olan bak ona bu kadar yüklenemezlerdi. Çünkü sen tüm bu eleştirileri kabul ediyorsun ve ona yaranmaya çalışıyorsun.. Bak sana diyim böyle zamanlarda salla gitsin.. He he de geç... O elalemin kızları derse sen de elalemin annelerini örnek göster . push ;

Aynı benim annemle olan ilişkim. Kaç kere temizlik yaparken ağlamışımdır, sinirimden. Ben evlendikten sonra evimi görünce artık eleştiremiyor doğal olarak. Kendinize güvenin, kulaklarınızı tıkayın.

Mesele yine yaptığım bir eylemde kusur bulması yine hoşnut olmaması... oyüzden...