Merhabalar, ufak bir problemim var aslında kuruntu da denebilir. Çok takıntılı biriyim. İki ilişkim oldu 22 yaşındayım biri 3 senelik biri 9 ay. İkincisi 9 ay sürmüştü ama hiç benlik olmayan biriydi çok dalavereler yaptı ağzı iyi laf yapardı ve hiç benim dengim olmayan biriydi. Bende o dönem duygusal boşluktaydım onun sevgisi ve lafları belki ihtiyacım olan şeydi şimdi yeni bir ilişkim var çok mutluyum tam istediğim insan çünkü ama bir şeye takacağım ya hemen buldum. Keşke ikinci ilişkim hiç olmasaydı diye yiyip bitiriyorum kendimi. Sanki onunla kendimi aşağı çektim de şu an ki ilişkimi haketmiyormuşum gibi hissediyorum ama aslında pişmanlık duymamam gerektiğini de biliyorum her yaşanan şey tecrübe hayatta ama takmaya da engel olamıyorum... Sizce bu durumdan nasıl kurtulurum gereksiz yere kendimi hırpaladığımın farkındayım yardımınıza ihtiyacım var hanımlar S skyrose

Hemen hemen çoğu insanın hayatında pişmanlık duyduğu bir ilişkisi olmuştur. Siz buna hata diyorsunuz önemli olan bu hatayı tekrarlamamak. Yaşınız genç olur o tür şeyler ama bundan sonra olmasın :) şu anki ilişkinize sahip çıkın ve boşu boşuna kuruntu yapmayın.

Olmuşla ölmüşe çare yok derler. Geçmişi düşünmeyeceksiniz. Geçti, gitti, yaşandı, bitti. Böyle düşünüp önünüze bakın. Başka yolu yok. Her tecrübe size bişeyler kattı ve olgunlaştırdı. Hayatınızda daha iyi seçimler yapmanızı sağladı. O yüzden pişmanlık duymanın bi anlamı da yok gereği de yok bence. Herkes aynı yollardan geçiyor.

Ben de yaşadım zamanında bu duyguları. Hatta aynaya bakıp kendime çok kızmışlığım var niye o insanla vakit harcadın değmezdi asla. Bu düşünceye ben de eşimle tanıştığım dönem kapıldım çok üstünde düşünüp yıpratma kendini ben o insanı beynimin en ücrasina atıp rahatladım. Şimdi ki ilişkinize odaklanın derim geçmişe takılı kalmak seni yıpratır.