Bu acı asla geçmeyecek çünkü canından kanından biri gitti... Ama gün geçtikçe azalacak ilk gün ki kadar çok can yakmayacak... Belli bir zaman sonra yeniden gülüp çok mutlu olacaksın bu onu tamamen unuttuğun anlamına da gelmeyecek bazen aklına geldikçe hüzünle anımsayacak, bazende gülümseyerek anımsayacaksın... Ve sürekli bol bol dualar et baban için... Mekanı cennet olsun sizlere de bol bol sabırlar diliyorum...

Başınınz sağolsun. Allah sizlere uzun ömür versin.

İnsanlar babalarının mezarından geri gelmiyorlar, her gün gidip geleceğim mesafede olsa keşke diyorlar. Ben babamın mezarına gitmek söz konusu bile olsa kalp çarpıntım oluyor, başım dönüyor, anksiyete, panik atak belirtileri gösteriyorum. Gidemiyorum, korku mu desem bilemiyorum ya da kabullenememek mi? Onun orada çürüyen bedeninin olduğunu, konuşamayacağını, kalkamayacağını bilmek çok koyuyor. Babam değilmiş gibi geliyor yatan.

Başınız sağolsun. 7 sene oldu benimde kaybedeli. Acı ama gerçek, alışıyorsunuz. Kabullenıyorsunuz. Eksikligini her mutlu aninizda her baba kelimesini duydugunuzda hissediyorsunuz. Eskisi gibi gülüp, eğlenip hayatınızı devam ediyorsunuz. Hep ilk günkü acının tazeligiyle yaşasak nasil olurdu.. yaşayamazdık. Ama allah sabrını veriyor. Içimize ferahlık veriyor. Geride kalanlarına sabır gençlere uzun ömür versin rabbim. Bol dua edin.

Başınız sağ olsun Tarifsiz bir acı . push ; A

Benimde 46 gün oldu babacığımı kaybedeli. Şu dünyada sevgisini yürekten hissettiğim tek insandı, o gitti yarım kaldım, karın boşluğumda bir ateş alev alev yanıyor, dinmek bilmiyor.. Nereye baksam onu görüyorum, hayali bir an olsun aklımdan çıkmıyor.. 240 gün sonra da böyle olurum eminim, bu geçecek dinecek bir acı değil..

Benim babam hastanedeyken intihar etti. Ilk aylar sanki odadaymısım gibi o anı görürdüm. Sonra azaldı, sadece tetikleyen bir sarkıyi vs dinlerken ağlıyorum. Bence sizi rahatlatabilir mezarliğa gidip konusmak torununu gostermek filan. Herkesin kabullenme metodu farklı ama yasın evreleri denen bir olay var arastırın. Inkar, ofke, kabullenme vs. Hepsinden sırayla geciliyor...

Ben de babamı kaybettim. Başımız sağ olsun. O boşluk aylardır bende, günlük telaşla görmezden geliyorsun, zamanla hatrına daha az düşüyor;bazen güzel anılarınızı gülerek bile hatırlıyorsun ama o iki çift gözyaşı daima süzülüyor yanaklardan... Ben mezarına gidemiyorum bile, kabullenmek mi istemiyorum bilmiyorum kalbim sıkışıyor.

Canım Benimde baabm intesisyel akciğer hastasıydı aynılarını yaşadım ömrümüzün yarısı hastanede geçti kırmızı oda yı bilirsin toplanırlar feryat figan kopar koşarak babamın yanına gelirdim ayy baksana yine biri gitti diye heyecanlı heyecanlı anlatırdım ama dk sonra biz kendi meselemize dönerdik. Öyle bir gün geldi ki kırmızı odanın önünde ben bekledim ve baba içerideydi Morga aldılar detayları geçeyim bizimde gözler açıktı nefes hastası olduğundan solunumu durunca gözleri açık Benimde 15 dk evime mezarlık ilk günler çok acıydı hissedemedim bile acımı ama sonra silkelendim beni yetiştirdi dedim böylr olmamı istemezdi dedim sende öyle olmalısın, Sevgili babacın için duadan başjka birşeyin yok canım dua dua dua.

Ben bir buçuk sene oldu babamı kaybedeli. ben de hiç kabullenemiyorum. mezarına gidemiyorum. orda olduğuna inanmak istemiyorum. sanki uzakta bir yerde dönüp gelecekmiş gibi.

2 seneye yakın oldu babam vefat edeli. Ben morgda görünce yatanı babam gibi hissetmedim. Evet onun bedeniydi ama ruhu çoktan terk etmişti. Mezarındayken de orda yatan babam gibi gelmiyor. Babam bir yerde, benim aklımın ermediği bir yerde ve bir gün hepimiz orda tekrar buluşacağız. Acı çok çektim, babamı özlemediğim gün yok. Babamla beraber benim çocukluğum gibi. Babasızlık hayatımda yaşadığım en kötü duygu. Elimden bir şans olsaydı, Allah benim ömrümden alıp ona verseydi. 3 hafta sonra kızım olacak. Canım çok yanıyor. Babam benim anne olduğumu göremedi. Size ve başlıktaki tüm yakınlarını kaybetmiş arkadaşlara sabır diliyorum. Mekanları cennet olsun dilerim.

Allah yardımcın olsun demeye

5 sene olacak neredeyse ama hala ilk gün gibi. Başınız sağ olsun Rabbim sabır versin. Geçen gün kızımın bakıcı teyzesi (50 yaş)nin babası ile karşılaştık yolda (75 yaşında) öyle doldu ki gözlerim. Ben 33 yaşında kaybettim babamı o zamana kadar babamın küçük kızıydım sonra içi yaşlanmış biri oldum sanki. Ondan önce abimi ve oğlumu kaybettim ama gerçekten en zoru babam oldu. En büyük destekçim hani Çınar derler ya çınarımdı..

9 gün önce babam vefat etti. Hayatım boyunca hiçbir yakinimi kaybetmemiştim. Hep merak ederdim nasıl dayanılır diye. 9 gündür görüyorum. Akciğer kanseriydi. Kemik ve beyine sicrayinca 3 buçuk ay dayandı. Hastanede inanmadık öldüğüne mecbur morgda gösterdiler. Gözleri açık. Sonra yıkandıktan sonra gördük. Sinir krizleri isyanlar.. 7 buçuk aylık oğlum var ve her zaman destek olan eşim. Ama ben 9 gün oldu aklımdan atamıyorum. Yani mezarlık evimden 20 dk uzaklıkta. Evimin balkonu o yönde balkonumdan görünmüyor ama sanki goruyormusum gibi balkona çıkamıyorum. Korkmuyorum ama o orda yatarken ben ne bileyim haksızlık ediyormusum gibi. Eşim istediğim zaman tasinabilecegimizi söylüyor. Mesele o da değil. Tam olarak unutamayacağım biliyorum ama hergun bu acıyı çekecek miyim içim hep yanacak mi?

Başınız sağolsun. O haksızlık etmiş olma duygusunu çok iyi biliyorum. Ben şöyle teselli buluyordum; hepimiz öleceğiz ve bunu durdurmaya gücümüz yetmiyor, benim yapabileceğim hiçbir şey yok, olsaydı yapardım. İnsan olmak böyle bir şey ötesine geçemiyoruz. Önemli olan severek sevildiğini bilerek güzel anılar biriktirerek yaşamış olmak.

240 gün oldu babam gideli. Hiçbir şey değişmedi hiç alışamadım acım hiç dinmiyor dinmedi. Aklımdan çıktığı bir gün ağlamadığım içimin yanmadığı tek gün olmadı. ilk bi kac ay hep mezarlıktaydım günde sabah öğlen akşam gider 2 3 saat kalırdım. Sonra işe başladım her hafta cumartesi gidiyorum yanına. Git gel yanında otur en az 4 saat. Geçer mi bilmiyorum ama unutabileceğimi hiç sanmıyorum. Alışmıyorsun aslında çaresizlikten elinden bir şey gelmiyor gün dolduruyorsun. keşke babamın mezarı da yakın olsaydı her gün sabah işe gitmeden, akşam gelirken uğrama, olanları ona anlatma şansım olsaydı.

Başınız sağ olsun sabırlar dilerim.

basınız sagolsun ınsanın yakınını-sevdıgını kaybetmesı cok zor agır kabullenmesı zor bı durum. ne sanslısınız kı cocugunuza esınıze sarılıp onları saglıklı sıhhatlı gorup tesellı olabılıyorsunuz babanız sızın ıyı ve huzurlu mutlu olmanızı ıster guclu olmanızı ıster. suan cok yenı bu hıslerı yasamanızda cook normal. bence sık sık mezarına gıdın dua edın ıcınızdekılerı anlatın rahatlayacaksınız.

Acın geçiyor ama unutmuyorsun. Hayatında eksikliğini hep yaşıyorsun. Ama geçiyor bu günler sana başka başka kapılar açılıyor yeniden mutlu olup gülüyorsun. Yeterki hayata dönmeyi iste o acıya saplanıp kalma. Diğer türlü yaşamak ağır gelir hayatı kendinede çevrenede zindan edersin. Tek tavsiyem acını yaşa ağla üzül ama sonra toparlanma yoluna git peşinden sürükleme. Z

Başınız sağolsun

Mekanı cennet olsun, rabbim sizlere sabır versin. Bende babamı değil ama canımın bir parçası kan bağı olan babam gibi sevdiğim birini kaybettim bir ay en berbat gün bir AY sonra acın hafifliyor bir nebze.. Alışılıyor geçmişlerimz için fatiha

Konu sahibi en azından sana destek olan bir eşin, seni yaşama bağlayacak bir çocuğun var. Bende hic biri yok, kardeşlerim de babamin vefatından sonra beni kapı önüne koymaya çalıştı... Anlayacağın yapayalnız kimsesiz kalıpta böyle bir acıyla sınanabilirdin emin ol daha ağır ozaman..

Bende babamı 46 gün önce karaciğer kanserinden kaybettim. Gözümün önünde kan kusa kusa öldü, kalp masajı ile geri döndü ama 1 gün bile dayanamadı. Gözleri açıktı kapatmaya çalıştım kapanmadı. Karın boşluğumda bir ateş alev alev yanıyor bende bu sorunun cevabını merak ediyorum dinecek mi bir gün? Dinmeyecek gibi her akşam ağlıyorum onu çok özlüyorum..

Başınız sağolsun, hayır hep böyle devam etmeyecek. Ara ara çok özleyip içiniz sızlayacak ama bir süre sonra aklınıza gelmediği günler olacak. İyi anılarınıza odaklanacaksınız, güzel şeyler hatırlayacaksınız

Bir sene oldu babamı kalp krizinden kaybedeli, onu kaybedeli her hafta cuma günleri mezarlığa gidip hüngür hüngür ağlıyorum. Bugün dayanamadım yine gittim, ağladım ağladım geri geldim. Mezarlığına gidince çiçeklerini, ağaçlarını suluyorum, Kuran okuyorum. Onu hiç unutmadım, acısı da hiç geçmedi. Alışıyorsun zamanla ama yüreğindeki yokluğu, hissettiğin özlem, onsuz bir yaşama devam etme düşüncesi çok canını yakıyor insanın... Babacığının mekanı Cennet olsun, inşallah cennette buluşuruz babalarımızla Allah yardımcın olsun, dayanma gücü versin kuzum

Başınız sağolsun Allah size çocuğunuza uzun ömürler versin.

Geçen gün rüyamda gördüm yaşıyor geri gelmiş babam. öptüm kokladım sarıldım. sonra rüyadan uyandım ama ne gözlerimi açtım ne o yataktan kalka bildim. belki tekrar görürüm diye. Namename

Başın sağolsun arkadaşım. Ne desek boş, ölümlü dünya. Ama baban emin ol ki şimdi daha huzurlu. Acılarından kurtulmuş, Allah onu cennetine almıştır inşallah. Ben de 6 7 sene önce bana bakıp, beni büyüten ve "2. annem" dediğim annanemi kaybettim. Hem de son nefesini benim gözlerimin önünde verdi. Yere düşme anını, nefes alamayışlarını, onu ambulansa bindirişimi, yoğun bakım ünitesinde doktorlar kalbini çalıştırmak için uğraşırken kapıda dua ederek bekleyişimi, morgda ve gasilhanede onu son görüşlerimi ben ölsem yine de unutamam. Bunları yazarken bile kalbim ilk günkü gibi acıyor inan. Ama insan olmanın ve hayatın en temel kanunu her şeye adapte olabilmek... Şimdi o güne dönmüş gibi üzgün olsam da, o günkü kadar uzun sürmeyecek bu depresif halim biliyorum. Sen de birkaç ay sonra şimdi olduğundan biraz daha iyi hissedeceksin, bir sene sonra daha iyi, birkaç sene sonra çok daha iyi. Bu böyle gidecek. Hiç unutmayacaksın o gün yaşadığın acıyı ama o acı aklına her zaman gelmeyecek bir süre sonra. Bazen haftalarca hiç ağlamayacak kadar hayat telaşına kapılacaksın mesela ya da bazen tüm gece ağlayacaksın ama ertesi sabah uyandığında bir gece önce hic ağlamamış gibi huzurlu uyanacaksın. Hayat böyle bir şey. Şimdilik bol sabır diliyorum sana ve tüm ailene. Dualarım babanla. F flamefire Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Geçecek gün gün acın hafifleyecek unutmayacaksın ama ilk günler gibi olmayacak sadece zaman gerek bide nol dua Başınız saolsun

Başınız sağolsun Benim babamda hayattayken yok gibi olanlardan. 9 gün çok kısa bi' süre böyle düşünmeniz çok normal Zaman geçip alışınca yakın olmayı bile isteyeceksiniz belki sık sık ziyaret etmek için Inanciniz varsa bu dönem bol bol dua okuyup, sadaka verip sevabını babanıza gönderirseniz belki daha iyi hissedersiniz Z

Başınız sağ olsun. Bende babamı 3 yıl önce akciğer kanserinden kaybettim. Hastalığı öğrenmemiz ile babamın vefatı arasında 40 gün vardı. ilk başta zorlanıyordum telefon rehberinde BABAM ismini görünce hep ağlıyordum. Ama zamanla alışıyorsun

Bende anneciğimi kaybettim covit ten iki ay olacak. Öyle bir acı ki anlatamıyorum ifade edemiyorum. Öyle zorki yaşamadan bilinmeyecek bir şey... Beni bu dünyada en çok seven en çok düşünen insan yok artık40 yaşıma girdim evliyim 3 çocuk annesiyim ama sanki annemin kaybından sonra 5 yaşındaki çocuga dönüştüm. Derdimi sevincimi paylaştığım akıl danıştığım en çok sevdiğim insan gittiEşim çocuklarım babam kardeşlerim var çok şükür ama annem yokOnun yokluğu öyle zorki.. Konu sahibi sizin ve yakınlarını kaybeden bütün arkadaşlarımın başı sağ olsun. Allahım bizlere dayanma gücü ve sabır versin

Unutmayacaksın asla hemde ama acın hafifleyecek bende 14 gün önce 4 yaşında yeğenimi kaybettim daha mezarına bile gidemedim cesaret edip

Aynı rahatsizliktan kendi babam kadar sevdiğim kayınpederimi kaybettik. şöyle düşün enazindan acilari son buldu.. nur icinde uyusun Zamanla alışırsıniz hayat devam ediyor Nisan

Haksizlik etmis olma duygusunu cok iyi anlayabiliyorum. Babam 2 haftadir covidten hastanede. 1 haftasi yogun bakimdaydi. O bir sey yiyemediginden ben de evde hicbir sey yiyemedim. O yiyemezken ben yersem haksizlik olacak gibi geliyordu. Babami kaybetmedim ama babam yerine olan dedemi kaybettim. Gordugum ilk kayipti. Uzerinden 8 yil gecti bile. Ama hala sevdigi seyleri yiyemiyorum mesela. Acisi geçmiyor ama azaliyor. Ne kadar uzulsek de bizler icin hayat devam ediyor ve bunu insan bir sure sonra kabul ediyor. Basiniz sagolsun. Allah mekanını cennet eylesin. Ipek - Aktif

zaman su gibi akıp gidiyor baki kalan tek şey acısı anıları ozlemi... geçer diyenlere inanmıyorum artık. Rabbim kandım diyene kadar rahmet eylesin babanıza ve tüm rahmetli olan babalara...