Konuyu 18 dakika önce açıp daha hiçkimse yorum yazmamışken banlanmış olmana bir mantık uydurabilirsem sorununa da çare arayacağım

Sürekli olarak antidepresan kullanıyorum. Antidepresanlar yüzünden çoğu zaman hissiz haldeyim. Duygularımın normal olarak oturduğu nadir dönemlerde bile bu sefer antidepresan kullanmama rağmen beni üzecek veya sinirlendirecek en ufak şeyde kahroluyorum. Öğrenilmiş davranışlar sayesinde bunu çevreme yansıtmamayı başarıyorum ama tek başımayken üzüldüğüm o ufacık şey aklıma gelince sürekli ağlıyorum. Ağladıktan sonra öksürük krizi tutuyor. Öksürük kriziyle birlikte önlenemez bir kusma yaşıyorum. Veya bazen ağlamasam bile sinirlendiğimde veya üzüldüğümde anında midem ağzıma geliyor. Sonra bu halime üzülüyorum. Antidepresanla bile bu kadar mutsuz olmayı başarıyorum diye. Bazen yaşama sevincim geri geliyor ama çoğu zaman yok. Özellikle yaşama sevincimi kaybettiğim dönemler gittikçe uzamaya başladı. Henüz para kazanmaya başlamadığım için psikoloğa gidemiyorum. Psikiyatrist de çok uzun uzadıya konuşamıyor benimle haliyle, yalnızca 15-20 dk falan vakit ayırabiliyor ve ilacımın dozunu değiştirecekse değiştiriyor o kadar. 2 yıldan fazladır neredeyse kullanıyorum bu ilaçları. Bıraktığım dönemler oldu ama bir türlü eski normal dengemi tutturamadım. Kendimi bazen çok çaresiz ve çıkmazda hissediyorum. Böyle bir hayat yaşamaya değer mi diye sorgulamaya başlar oldum. Lütfen bu kadar uzun süre tedavi gördükten sonra düzelen, depresyondan çıkan biri varsa bana söylesin. Yoksa çektiğim çile gün içinde aldığım randımana asla değmez. Sürekli olarak kusmaya hazır bir mide ve gözpınarlarımda akmaya hazır bekleyen o 1 damla yaşın neden olduğu baş ağrısı, gece gelmek bilmeyen uykular, sürekli sürekli akla gelen olaylar beni yıldırdı. Ben çok yorgunum Boleyn Kizi

Yemin ederim aynısını ben düşündüm Kendi kendini mi şikayet etti gülüm n'aptı anlamadım ki Konuya cevabım ; kafana bu kadar takacak ne yaşadın bilemedim ama, beynini başka şeylerle meşgul et, düşünmeye fırsat bulama. Hobi edin ne bileyim bir yerlere git. Hayat kendini bu denli mutsuz edeceğin kadar uzun değil maalesef...

Sadece anridepresanla kalmasanız da terapi falan görseniz. Zaten hiç bir ilaç hiç bir tedavi sihirli değnek değil. Sizin yaşam enerjinizi bir anda arşa çıkarmaz. Kendinize hobiler edinin, kurslara gidin. Müzik resim tiyatroya neye ilginiz varsa topluluklara katılın. Eğer istiyorsanız evcil hayvan edinin. Edinecek imkanınız yoksa sokak hayvanlarına bakın. Onları doyurun, okşayın. Yaşama sevincinizi ancak siz geri getirebilirsiniz. Ben dönüp hayatıma bakıyorum, annem, eşim, kedim, işim, hobim, arkadaşlarım hepsi yaşamak için bir neden.

Çok geçmiş olsun. Ailenin maddi durumu çok mu kötü? Senin terapi ücretlerini karşılayamaz mi? Şu anda yaz aylarindayiz okuyorsan bile bir kwc aylığına bir mağaza veya markette bile çalışabilirsin. 2 ayda 4000 lira kazansan saati 200-400 liradan 10-20 seans bir terapi görebilirsin.

Hayat o kadar guzel o kadar yasamaya degerki. Sadece kendinizin sagliginizin kiymetini bilmeniz yeterli. Kocaman dunya mis gibi hava her gun yeni bir gun. Aktivitelerinizi cogaltin. Hic birsey yapmasaniz bile bir kulaklik takip yuruyus yapin. kitap okuyun. Cocuklasin mesela cizgi film izleyin. Kuafore gidin bir sac kesimi yeni renklendirme yapin. Hayat hem kisa hem guzel sagliginiz gencliginiz warken degerlendirin