benim bir akrabam acayip şekilde depresyon geçiriyordu çocuk asla istemiyordu. sonra kaza ile oldu ve biliyormusun depresyondan sinirden eser kalmadı ben sizin bir bebeğiniz olursa herşeyin iyi olacağını düşünüyorum..

Amin çok teşekkür ederim. Kendinizi en iyi siz tanırsınız ben hiç sorun yaşamam sanırken anneme sarılıp anne ben bundan sonra böyle mi yaşıycam boğuluyorum diye ağladım. Yemek yok uyku yok kendine ait zaman yok gece gündüz doyur temizle. bende yangına körükle gitmiş gibi mi oldum şimdi acaba M

evlendikten sonra yasadıgım bir olay korkuttu, çok detay vermeyım, o kadar artık sabrım tasti ki gözüm hiç bir şeyi görmedi, resmen cinnet geçirdim, ve hiç bir şeyi düşünmeden söyledim aklıma ne geliyorsa sonra dr. a gittik sakinleştirdiler , ve ben tartısmanın buyuk bir bölümünü, söylediğim sözleri hatırlamıyorum. eşime karsı değildi. M

evet o şarkı ve klibi beni benden alıyor, hatta coğu kez aglatabılıyor. yas faktoru de var tabi ama eskiye göre çok çok iyiyim, en azından artık şiddet eğilimim, öfke kontrol sorunum yok. eşimi 6-7 yıldır tanıyorum tum bunlar ondan önceydi ama zaman zaman takıntı ve sinirlenme beni korkutuyor. hatta esım takılıyor bazen, ''cocuk ben gelene kadar masanın altından cıkmaz'' diye. :)

5 yıl bebek diye ağlamış, daha önce depresyonun d sini yaşamamış biri olarak bebeklerim olunca ciddi sarsıldım diyebilirim doğum sonrask cidden çok farklı bir dönem birde ikiz bebekler im olunca 3 ayda zor kendime geldim sayılır. iyi düşün derim.

ben onun eşime karşı olanı yaşadım hayatta böyle şeyler olur, herkese olur demiyorum ama olması normal yani. kendini tekrar etmedikten sonra ya da yaşamın olağan akışında kendine yer edinmedikten sonra önemli değil bence. bir de düşünün mesela o öfke anında evde çocuk olsaydı evet bu olaya şahit olması iyi olmazdı ama ona zarar verebilir miydiniz? hiç sanmıyorum. ben veremezdim hatta evden dışarı gönderirdim duymasın görmesin diye. yaşadığınız bilinç kaybı da normal, o an ne yaptığınızı bilmediğinizi zannediyorsunuz ama emin olun evde bir çocuk olsa hiç düşünmeden refleksif olarak onu ortamdan uzaklaştırırdınız. kısaca bizim durumlar psikolojik gitgeller neticesinde oluyor psikosomatik rahatsızlıklar yani, bazı başka durumlarda ise nöropsikiyatrik bozukluklar neticesinde bunları yaşayan insanlar var. o gurubun bebek sahibi olması doktor izni ya da gözetimiyle oluyor. bizden zarar gelmez yani bebelere korkmayın M

çarşaf gibi deniz güldürdü beni :) ben yıllar once olması gereken tum tedavilerimi gördüm, tekrar o aşamaya gecmekten cok korkuyorum. çok zor gunlerdi. gereksız oldugunu bıldıgım takıntılarım ve birazda sinirim kaldı. ihtiyacım olan sanırım tabirinizle, keskin köşelerin yuvarlaklasması, aslında duymak ıstedıgım de bu. . push ; M

Kusura bakmayın ben biraz gerćekçi olucam zaten psikolojik sorunlarınız var bu durumu ilk önce drunuzla görüşmelisiniz çünkü sağlıklı kadınlar bile doğum sonrası depresyona girebiliyor ve bebeğine kötü davranan istemeyen çok kadın duyuyoruz bence bize sormayın doktorunuzla görüşün ve destek alın hayırlısı olsun inşallah

teşekkürler aqualilly, senin de hersey gonlunce olsun, evliliğinde hayırlı. Mutluluklar.

Ne güzel demişsiniz "Anladım ki insanın tek doktoru kendısi" diye... Tabiki de öyle. Bebek konusuna gelince bence anne adayı ve baba adayı bebekten sonra mutlaka değiştirir. Ben sizin yerinizde olsam bebek bana iyi gelecek diye düşünürüm :)

bebek inan bu günlerde bende bunu sorguluyorum.. fakat sağlıklı bir gebelik için zamanını dolduruyorsun benim içinde geçerli.. bir bebek ne kadar ertelersen o kadar kuşak ve yaş farkı.. çocuğunun en hareketli çağında etrafı genç velilerle doluyken ksııtlanmış yapınla belki yeterli olamayacaksın.. bu sebeple beynin okeyi verdiyse direkt bebek için çalışmaya başla.. M

gerçekleri söylüyorum bence siz gercekten hazır olmazsanız buraya yazmazsınız korkacak birşey yok ki... çocuk anneye ilaçtır ruha şifadır

Kendinize hiç neden bebek sahibi olmak istiyorum acaba diye sordunuz mu? Neden istiyorsunuz? mylittlesunshine

birini yapıp korktugum gıbı olmadıgını gorursem, devamı gelir

Buna birpsikolokla karar verseniz belki daha iyi olur ama bebek oyle harika birşey ki. Bence cok seyin tedavisi. En unutsuz yalnız hissettiğim yerde onun kokusu beni hayata bağlıyor M

demek istediğim o zaten, uzun yıllar içinde bir kez böyle bir olayınız olmuş. benimse hayatımda ilkti, evliliğin yeni şehrin yeni işin stresiyle oldu galiba. bu bir rahatsızlık belirtisi değil devamlı hale gelmediği sürece içiniz rahat olsun. hey şey de gönlünüze göre olsun :)

ama bebek için insan kendini frenliyor değil mi? ya da değdiğini görüyor. P

Bence de geç kalmayın, bundan 2 tane olsun en azından 3-4 sene arayla M

zarar vermek fiziksel bir zarar değil, bazen oyle mutsuz oluyorum ki benden şevkat bekleyen birine sevgi sevkatı verememekten o an kendı sorunlarımla bogusmaktan korkuyorum. belki de bebeğimi gördüğümde o takıntılarım gercekten gereksız kalıcaklar. bu ayrımı yapabılen oldu mu aslında bunu ogrenmek ıstedım. psikolojık sorunlarımı cok gerıde bıraktım, tedavılerımı de tamamladım ve onları da yıllar oncesınde bıraktım. belki de yersiz bir korku bilemiyorum. bir bebekle ilgilenirken herseyı unutuyorum, o kadar gereksız kalıyor ki hersey. Acaba bebeğim olsa da boyle mı olur yoksa onu takıntılı, mutsuz bır anneyle mi buyuturum dıyorum. . push ;

evet zenginliklerimizi göremiyoruz an geliyor, haklısınız. M

çok ama çok teşekkür ediyorum, tecrubeler beni mutlu edıyor, ben artık hasta degılım sadece endıselıyım. birkaç arkadas tedavı ol, dr. unla gorus vs. demiş ama ben bunların hepsini yaptım, hersey yolunda olumsuz hıcbırsey yok, sadece kendimi ikna etmeliyim. korkularım ve endıselerım normal karsılanıyor, dr. um da bana olabıleceklerı sohbet havasında anlattı, yap yapma dıye yonlendırmıyor. ki arkadasınız istenmeyen gebelik yasamasına ragmen olumlu yonunu anlatıyorsunuz, ki ben artık cok ıstıyorum. Kajmery34 Arrivederci KK❤ tek ayak

tam bir anne gibi konuştunuz işte... her anne takıntılıdır... takmayınca olmuyor.. okadarda boş verilmezki zaten... bence hazırsınız anne olmaya... Allah nasip eder inşallah...

aklıma candan erçetinin melek şarkısı geldi canım sakinleştirdin ehlileştirdin ve daha bir sürü şey diyordu gerçekten çevreme baktığımda bebek insanı resmen baştan eğitiyor baştan şekillendiriyor tabi bunları diyene bak bende korkumdan yapamıyorum ama seninle 6 yaş var aramızda vakit geçmeden kendinizi bu duruma alıştırarak çalışmalara başlayın bence rabbim şifa versin M

ah ahh aynen kafamda neler donuyor bıl bılsen. bu soruların sonu yokkı :) zarardan kastım onu mutlu edememekti. maddı yonden hazırım, sadece manevi yönümü oturtmaya calısıyorum. hayırlısı olsun teşekkürler desteğiniz için. M

Biri iki yasinda biri de alti aylik. Kycuk 9 haftalikken ise basladim. Esim beni tesvik etti calisirsan toparlarsin dedi. O ara siyirma noktasina gelmiatim cunku. Ise baslayinca da bir ay devam etti depresif hallerim. Simdi daha iyiyim.

teşekkür ederim, suan hasta değilim, uzun yıllar yasamadıgım bir olay tekrar edınce korktum, sanırm haklısınız bebek olsa once onu dusunurdüm. şimdiden onu dusunuyorum, bebekten sonra onun zararına olabılecek seylerın dısında kalanlar umurumda olmaz gıbı gelıyor, hayırlısı diyelim ıyı olsun :) M

Evet bebek insanin gerginligini azaltiyor sakiblestiriyor. Ama bazen an an patlamalar yasayabiliyor insan. Haftanin alti gunu iyi iken yedinci gun artik bu yuku kaldiramayacak gibi olabiliyir insan. Ben 31 ve 32 yasinda iki dogum yaptim. Esim iki uc ay oncesine kadar cok destek olmazdi. Ozellikle ikinci gebeligimde yanimda olmamasi zorlanmama sebep oldu. Dra gitmek zorunda kalmasam da aslinda sinirli biri sayilabilirim. Ve de depresyona meyilliyim. Iki kizimda da ozellikle ise baslarken depresyon gecirdim. Hatta ikinci bebegimde dogum donemim cidden zordu. Dusunun bebek agliyor ve ben kosa kosa gitmiyorum. Bu normal degil. Burada bir duygu sorunu var. Esim bir dobem izin kullanip benimle ilgilendi ve toparladi beni. Annelik cok onemli bir gorev ve hakkiyla o sevgi ve ilgiyi vermek gerekiyor. Cocukla inatlasacaksaniz ona sert olup sevgi vetemeyecekseniz sartlarinizi ayarlamanizi oneririm. Dogum gebelik lohusalik emzirme hepsi hormonlari indiren cikaran olaylar. Kadinda psikoloji birakmiyor.

Hic belli olmaz canim. Kimi normal hayatinda sikir sikir olan insan dogumdan sonra kendini birakiyor depresyona giriyor. Kimisi dahada gucleniyor. Zaten cocuga esinle beraber bakicaksin ve buyuteceksin. Ikiniz birlik olursaniz herseyin ustesinden gelirsiniz. Hic korkma allah buyuk gucunude verir sabrinida. Hersey gonlune gore olur insallah

şuan huzurluyum demişsiniz.. çocuk daha iyi gelecektir bence size..

kendi çocuğun olunca zaten o ağlama sesi sana dünyanın en güzel sesi gelecek. yaşamadan bilemezsin tuvaletini yapmaması bile hayatının en önemli sorunu haline geliyor ki o zaman zaten 3. şahıslarla uğraşmak için vakit kalmıyor. M

tecrübelerini duymak rahatlattı ipek teşekkür ederim.

kendimden geçiyorum derken sinir krizi mi geçiriyorsunuz? tam ben anlamadım açıkçası bebeğe karşı tahammülsüz olmak ya da obsesif davranışlar yüzünden mutsuz bir anne olmaktan mı korkuyorsunuz yoksa sinir krizi geçirip ona fiziksel bir zarar vermekten mi? M

bence çok korumacı olursunuz... ben çok pimpirikli ve endişeli biriyim... bebeğim olduğunda bu kat kat arttı.. ona biri zarar verecekmi.. büyüdüğünde üzülürmü. ben o büyümeden ölürsem gibi çok vesvese kurdum kuruyorumda... bu soruyu sormanız siizn hassasiyetinizden kaynaklanıyor... ne cani insanlar anne oluyor olduğunu sanıyor... hepimizin takıntıları var... bebek dünyanın en güzel şeyi.. zorluğuna rağmen insanlar kaç defa çocuk sahibi oluyor... bebek yeni hayatı sizinle öğrendiğinde sizde sakinleşirsiniz belki... inşallah sağlıklı sıhhatli bir yavrunuz olur... bütün skıntılardan uzak büyütürsünüz... önce buna kendinize inanmanız lazım... hep böyle gidecek değil ya... ertelemenizde de vardır bir hayır... demekki zamanı gelmiş ve Allah aklınıza düşürmüş... olumlu düşünün olumlu olsun... söylemesi kadar kolay olsun inşallah...

kendinizi en iyi siz tanırsınız. bence istiyorsanız hiç bir sorun yok arkadasım o kadar depresiftiki hap kullanıyordu şuan onu bile kesti :) M

doğru dıyorsun, kucuk kardesım babamla arasında 50 yas var. okuldan bır gun aglayarak gelmış, arkadasları: senin baban ölücek o cok yaslı demişler :) şimdiden bi 2 sene onceye nazaran bıle daha agır ve hantalım, biraz daha ertelersem tamamen vazgecmek zorunda kalıcam. bazen kendımı hamıle gıbı dusunuyorum, geri kalan hersey yalan kalıyor yanında. anaclasıyorum sanırım :)

Çok zorlu bır hayatın sonucu doğal olarak depresyon ve öfke kontrolü ile yıllarca ugrastım, hatta bunun bır cok tedavısını de gordum. Anladım ki insanın tek doktoru kendısı ama bazen takıntılar oyle bır hal alıyor ki elimde değil, bir çok kez intiharın ucundan dondum. Şuan evliyim, mutluyum, eşime aşıgım, huzurlu sakin bir hayatım var, ama bazen oyle oluyorum ki ben ve etrafımdakiler beni tanıyamıyorlar, kendımden gecıyorum an gelıyor. Ama bunun sonu yok. bu yuzden cok ıstedıgım bebegı hep ertelıyorum, ona da zarar vermek ıstemıyorum. Aslında eskıye nazaran cok cok ıyıyım. Sizce bebeğim olsa herseyım o olur, ve ben artık normalleşebilir miyim, yoksa daha mı kotu olurum? Bebeği kesinlikle kendi çıkarım için istiyormuşum gibi düşünmeyin, öyle olsa çoktan bu bencilliği yapardım, sadece ona zarar vermekten korkuyorum. İşin içinden cıkamadıgımdan içinizde benimle aynı tecrubelere sahıp yada sahıt hanımların olacagını dusundugumden paylasıyorum. Yardımcı olmanız kararımı oldukca etkıleyecek. Yaslarımız ıse ben 30 eşim 35, çocuk özlemi de cok agır basıyor. P

tam olarak nasıl bir zarar vermekten bahsediyorsunuz... zaten psikolojiniz bozuluyorsa... hamilelik ve lohusalık süreci başlı başına hormonların alt üst olduğu bir süreç... en normalim diyen insanın bile dengesi şaşıyor... bence çocuk beni düzeltirmi den önce ben nasıl düzelsemde çocuk sahibi olsam diye düşünün... Kajmery34 Arrivederci KK❤ tek ayak

3 ay ınan bana uc gun gıbı gelır, gecıyse sorun yok. Hayırlı uzun omurlu olsunlar ıkızlerınız, maşallah :)

Bunu ilk önce doktorun varsa onunla konuşmalısın. Yani rahatsızlık boyutunu bilmediğim için kesin bir şey diyemiyorum. Ama çocuk insanı yumuşatır, hayata bakışını değiştirir, keskin köşelerini yuvarlaklaştırır, daha önce kızdığın şeylere güler hale getirir, daha önceki sorunlarının ne kadar basit olduğunu anlamanı sağlar ve hayatındaki ciddiyetlere yön verir. Ben çocuktan sonra ılımanlaştım, çarşaf gibi denize döndüm. M

tek sorun buysa emin ol köşelerin yuvalaklaşması hatta oval bir hal almaya doğru gidiyorsun. hayatın en güzel duygusu.. geç kalmadan yaşa. M