:44: :44: cevap verecek olan yok muu :26: :26:

yani bastan böyle hatalar yapılıpta kaybetme korkusu falan kaybedilince tekrar geri kazanılabilir mi?:18:

hiç böyle bir sorun yasayıpta çözen yok mu bu olayı yaa?

evet zaten genelde deli gibi sevdigin birinin hiç olmayacagını düşünmek insanı cok acıtır..

genelde erkeklerde bu durum görülüyor. ilişkide kadını elde ettiğine inandıktan sonra artık onu hiç kaybetmeyecekmiş ya da sanki ne yapsa da kadın onunla yaşayacakmış gibi bir havaya giriliyor. ilişkinin bu noktaya gelmesinde kadın da etkili tabi. erkeğe verilen güvence, birçok şeyi alttan alma, sorun çıkmasın diye rahatsız olduğu şeyleri görmezden gelme, iyi şefkatli kadın olma adına isteklerini göz ardı edip erkeğin isteklerini yapma... vs durumları tekrar ettikçe erkek de ''ne yapsam da beni bırakmaz'' düşüncesi içine giriyor. döngünün bu noktaya girmesini engellemek için kadının kendi kimliğini koruması gerekir. rahatsızlıklarını paylaşmak, isteklerini söylemek, gerektiğinde bırakıp gideceğini -tehditle değil- kanının içindeki güçle belli etmek... her ilişkide bu şekilde oluşturulacak dinamikler de farklılık gösterir ama temelde kendi kimliğini koruduğu sürece bir ilişkide tamamen sahiplenme durumu görülmez. kaybetme korkusu da hep olur...

amin amin inşallah.. ne kadar zor olsada basarmaya calısıcam.. gercekten dedigin gibi hem kendi kendini yemekten kurtulur insan hemde ilişki daha saglam olur ya.. cok güzel inşallah nasip olur bana da.. coook sagol as25

eşime bunu sorduğumda ihtiyaç olmadığını bizim ailede eşlerin çalıştırılmadığını aktivitelere de kıskandığı için izin vermediğini söylüyor

tesekkür ederim canım haklısın sanırım.. "hersey bende baslar bende biter " demeli insan kendi kendine heralde:89:

çok tesekkür ederim. . . mantıklı bunlar evet...

işte bu yüzden kadınların ekonomik özgürlüğü olması çok önemli. bu tarz şeyleri destekleyene eş bulmak zor, bu yüzden evlenmeden önce kendi başına ayakta durmayı öğrenmek gerekir... sizin durumunuzda yine de eşinizle bunu konuşabilirsiniz. kendi açınızdan getirilerini ve evliliğe olan faydalarını anlatın eşinize. bu tarz etkinliklere katılıp ona olan ilginizi azaltmadığınızı gördüğü sürece bence bunları destekleyecektir de eşiniz. belki farklı endişeleri vardır. bunları bir sorun isterseniz. neden gitmenizi istemiyor. eğer bunları öğrenirseniz, ona göre kaygılarına çözüm bulabilir ve istediğiniz aktivitelere de katılabilirsiniz...

yok sorun değil, elimden geldiğince anlatmaya çalışayım: kadınların bir ilişkiye girdikten sonra bazı tutumları yüzünden erkeğin ilişkiye olan ilgileri değişir. mesela ilişkiyi çantada keklik gören bir erkeğe kızan bir kadın bunun yerine erkeğin bu tutumunu tetikleyen kendi davranışlarına bakarsa erkeğin bu davranışları da değişir. kadın erkekteki bu davranışların oluşmasına nasıl katkıda bulunur? öfke veya kırgınlık duyduğunda sırf ilişki bozulmasın diye bunları görmezden gelirse, ilk adımı çoğunlukla erkekten bekleyerek ilişkiyi onun kontrolüne bırakırsa, kendi isteklerini göz ardı edip onun hayatına uyum sağlamaya çalışırsa, onu hayatının odak merkezi yapıp, beklentilerini artırır ve ilişkiyi abartırsa... vs gibi durumlarda kendine değil ona öncelik vererek yaptığı şeylerde yavaş yavaş benliği zarar görür ve ilişkide artık değer görmediği, hatta farkına varılmadığı gibi rahatsız edici bir duyguya sahip olur. bu anlattıklarımın zıttı olan durumsa tamamen kendi isteklerine odaklanmak ve karşı tarafın buna uymasını istemek. bu da yanlıştır, yapılması gereken sorunlarda her iki tarafı tatmin edecek çözümler bulmaktır. eğer siz karşı tarafı rahatsız edecek birşey yapıyorsanız ve o bunu söylediği halde aynı şeyi yapmaya devam ediyorsanız ilişki yine zarar görür. yani orta yolu tarafları incitmeden bulmak ve buna göre değişim yapmak lazım, fakat sınırları aşmaya izin vermeyerek. püf noktası sınırları ihlal etmemektir yani. karşı taraf adına konuşmanız bir sınır ihlalidir mesela. erkeği ''ilgisizlikle ve ilişkiyi önemsememekle suçlamak'' yine bir sınır ihlalidir. burda karşı tarafın zihnini okuma ve niyetlerini yanlış yorumlama durumu söz konusudur. yapılması gereken kendi hissettiklerini söylemek sonra da buna göre karşı tarafın fikrini almaktır... bir de daha önce söylediğimiz gibi eşiniz de olsa arada biraaz mesafe bırakılmalı ilişkide. biraz gizlilik, daha fazla şefkat ve destek... yanında olmak ama kendini hiçe sayacak derecede değil. son olarak kendimden bir örnek vereyim =) nişanlımla bu tarz duygulara kapıldığım bir dönemden geçtik yakın zamanda. kendimi ilişkide önemsenmiyor hissettim ve sanki nişanlım ilişkiyi artık hiç kaybetmeyeceğini düşünüyordu. bu durumda rahatsız etmeye başladı tabi. sonra oturup konuyu onunla konuştum bir ara ama duygularım çok yoğundu ve savunmacı tutumum yüzünden çözüme kavuşturamadık. bunun yerine oturup düşündüm, neden bu hale geldi diye. ve maalesef ilişkinin bu hale gelmesinde kendi davranışlarımın büyük rol oynadığını gördüm. öncelikle zor bir dönemden geçiyordum ve nişanlımın bana duygusal anlamda destek vermesini istiyordum. beklentim bu yönde idi. fakat kendisi duygusal bir partner olamazdı. bunu görmedim ya da görmek istemedim. ''öyle ya, artık o nişanlımdı herşeyimle ilgilenmesi gerekiyordu!'' gibi saçma bir düşünce içine girmiştim. tabi beklendiği gibi bu tarz beklentilerim, ilişkideki ısrarım ve ilgi talebim onu bunaltmaya başladı ve uzaklaştı. ve bu durum beni daha da çileden çıkardı =D ben yaklaşmasını istiyordum o ise uzaklaşıyordu. bir de ilişkiyi hem önemsemiyor gibi hem de tamamen sahipmiş gibi davranıyordu. sonra kendi beklentilerimi, odak noktamı gördüm. nişanlım hayatımda olmadan da kendi başıma sorunlarımı çözüyordum o zaman niye ondan veremeyeceği şeyleri beklemeye başlamıştım. evet, sorunlarımı anlaması, dinlemesi gerekiyordu bana göre ama erkekler sorunlara çözüm bulamadıkları zaman sıkılmaya ve uzaklaşmaya başlarlar. yani sadece dinlemek onların yapacağı bir durum değil gibi, birşey anlattığınızda daha çok çözüme odaklanırlar. bu yönden ondan veremeyeceği şeyleri istediğimi, bu yüzden kapandığını anladım. beklentilerimi değiştirdim. eskisi gibi hayatımda öncelikli olan şeylere tekrar döndüm; işim gibi. bu şekilde odağımı değiştirince ondan yana olan beklentilerim de azaldı ve kızgınlığım da azaldı. sonra ilişkide beni önemsemediği gibi bir duygununda ortadan kalktığını gördüm. tam tersine elinden geleni yaptığını gördüm... yani kendi ilgilerime yöneldim, eskisi gibi hayatımdaki zorluklarda yine kendi başıma mücadele etmeye onu da iyi bir dost olarak görmeye başladım. evet, o elinden geleni vermeye çalışan beni seven biri. ama bu kadar. fazla beklenti yanında hayal kırıklığı da getiriyordu... biraz uzattım ama umarım fikir verebilmişimdir =D bgmm veeeeee yeni hayat 08

önce kendi değerini sen biliceksin ki.. bitmenin eşiğine gelindiğinde gitme diyen taraf o olsun.. kaybetmeyi göze alamayacağı gibi davran ki.. seni kaybetmekten gö ü korksun.!!

bence ilişkiyi ayakta tutan 'kaybetme korkusu' onu bir daha göremiyecegim konusamayacagım diye endişelenmek heran elinden uçup gitme ihmalini düşünüp üzülmek. ama kaybetme korkusu yitirilmiş cogu ilişkide bu sorun nasıl aşılır? sizce?

Bu biraz karşı tarafın hangi hareketleri ile sizi artık kaybetme korkusu yaşamadığını gösterdiği ile bağlantılı. Ama şu an aklıma gelen bir kaç şey sayabilirim: eğer çıkıyorsanız, her randevu için müsait olmayabilirsiniz, arada önceden verilmiş sözleriniz olabilir mesela. Her an nerede, ne yapıyor olduğunu sorgulama huyunuz varsa, bundan vaz geçebilir, ya da dozunu azaltabilirsiniz. Her görüşünü, fikrini onaylamak zorunda değilsiniz, ama bunu kavgacı bir şekilde değil o fikri neden onaylamadığınızı mantıklı sebepler öne sürerek yapmak en doğrusu. Kendinizi tutamayıp kavga çıkarttıysanız bırakın öyle kalsın, kavga sebebi olayla ilgili fazla açıklama gerekmez. Ama manasız bir nedenle çıkan kavga için çok abartmadan özür de dileyebilmelisiniz ve bunu kaybetme korkusuyla değil medeni bir insan olduğunuz için yapıyor olduğunuz hissini verebilmek için gayret sarfedin .

tabiki canım :) . push ;

elbette kazanılabilir. belki biraz zorlar ama sonuçta ilişkiler durağan bir yapı göstermez, hep kendini yeniler. bu yönden siz tutumunuzu değiştirdiğiniz zaman ilişkinin dengesi de değişmeye başlar. ha değişen şeye göre ya yeni bir dengeye girer ya da tamamen çözülür. yani yapılmak istenen değişikliğe de dikkat etmek gerekir bu anlamda... bu açıklamadan sonra ''kaybetme korkusu nasıl tekrar kazandırılır'' sorusuna dönecek olursak: -öncelikli olan şey daha önce de söylediğimiz gibi kendi kimliğini korumak. bu çok önemli. bununla ne demek istiyoruz biraz onu açalım. ilişkide kendi kimliğinizi koruduğunuz zaman karşı tarafa bir kurtarıcı ya da size tamamen farklı bir hayat verecek olan kişi değil, sizinle hayat yolculuğunda yan yana yürüyecek, iyi bir dost olarak görürsünüz. yani onu herşeyiyle olduğu gibi kabul eder ve fazla beklentiye girmezseniz. ve yapmak istediğiniz şeyleri de yine kendiniz yapar ve tek başınıza da güçlü olduğunuzu unutmazsınız. eğer bu tür duygular içinde karşı taraftan olan isteklerinizi, bağımlılığınızı ve güvencelerinizi de azaltırsanız, erkek de ilişkiye olan ilgisini yeniden kazanır ve sizi de hep çantada keklik olarak görmez. çünkü bilir ki siz onsuz da hayatınıza güçlü, sağlam bir şekilde devam edebilirsiniz. bu da bir tür meydan okuma da size olan ilgisini artırır...

burda 2 seçeneğiniz var o zaman; 1- ya isteğiniz sizin için çok önemli ise bunun için savaşırsınız, 2- ya da isteğinizin olmamasını kabul edip alternatiflerine bakarsanız.

evet haklısın.. ama duyguyu birazda olsa verebilmek nasıl olur yani o var :44: G

son zamanlarda özellikle bayanlar kendilerini her sekilde o kadar kolay teslim ediyorlarki karşı tarafta kaybetma korkusu olmuyor maalesef. çoğu seyi karşı tarafa belli etmemek lazım diye düşünüyorum S sena01

Her ilişkide az, çok kaybetme korkusu devam ediyor bana kalırsa. Ama karşınızdakine kul, köle oluyorsanız, her kaprisine, edepsizliğine katlanıyorsanız bunu karşı taraf haliyle artık ne yapsam beni bırakmaz diye algılayabilir. Siz bunları yapmadığınız halde karşınızdaki kişinin sizi çantada keklik olarak gördüğünü hissediyorsanız, o zaman öyle olmadığınızı ona anlatmanın bir yolunu bulmanız lazım. Tabi iki tarafın da kaybetme korkusu konusunda büyük kuşkular içinde yaşaması da ilişkinin sağlığı açısından iyi olmaz. Dozajı iyi ayarlamak lazım.

haklısın.. yani bazen aşırı sevgi ve sahiplenme duyguları kötü sonuç dogurabililiyor.

bi zamanlar bende bu duyguları yaşadım sevgilim bu korkuyu aşmam için elinden geleni yaptı çünkü bi ara bende takıntı haline gelmişti şimdi çok şükür yok bencce bu duygu zamanla geçiyo yaşamış biri olarak ilişki rayına oturdukça güven ve sevgi arttıkça bu da bitiyo tabi ilişkide sağlam temeller üzerine mi kuruldu ona da bağlı

canım ne desem bilmiyorum kelin ilacı olsa kendi kafasına sürermiş

ayy napalım artıkınn . push ;

yok tesekkür ederim çok güzel anlatmıssınız. hani bi on sayfa yazsanız bile okurum hiç sıkılmadan o cinsden kendi tecrübelerinizi de paylastıgınız için cok tesekkür ederim. gercekten dogru bir konu ne güzel siz anlamıssınz ve kendinizi düzeltmişsiniz. umarım bu bana da nasip olurzaman ayırdıgınız için cok ama cok tesekkürler. as25

arkadaşlar çok güzel şeyler yazıyorsunuz da yalnız bu bir ev hanımı için geçerli değil bence çünkü ev hanımı olunca kendiniz güçlü olduğunuz bir işi yapamıyorsunuz eşleri izin verenleri bilmiyorum da benim eşim kurslara gitmek istiyorum bazı aktivitelere katılmak istiyorum izin vermiyo peki bu durumda ben ne yapabilirim ya da böyle olanlar ne yapabilir ki mecburen eşine bağımlı yaşamak zorunda kalıyoruz ve o da bu durumda kaybetme korkusu yaşamıyor eee eşten izin almadan da birşey yapılmaz ne olacak bilmiyorum

evet, beceri şart tabi yalnız umudunu kaybetme, zamanla deneye yanıla ve dikkat ederek öğrenilecek şeyler bunlar =)

bende yaşardım kaybetme korkusu ama baskasının olur dıye korkmadım hiç hep guvenı sagladı ben hep ya ona birşey olursa korkusu evlendım hala korkarım ona ya birşey olursa diye seven ınsan sevdiğine kıyamaz bence ondan korkar...

şey sizden bir örnekle acıklamanızı istesem çok olmus olu rmuyum..

hmm tekrar kazanılabilirse ne kadar güzel tesekkür ederim ama bunuda basarmak için beceri lazım heralde

Aynen canım bende çok korkardım O korkuyu aşayım diye yapamdığı şey kalmamıştı.. Şimdi azaldı çok şükür bakalım..