:) bunu okuyunca güldüm çünkü forumdak, o konuları bende defalarca okudum Allahtan ki ben sadece bebişi ve eşimi düşünüp kendimi fazla unutmadımyoksa tam depresyona girer hiç çıkmazdım sanırım böyle hiç olmazsa ara ara giriyorum ve gülüyorum ağlanacak halime:) SizBiz Maşaallah

kuaför ve yeni kıyafetler gerçekten işe yarar:))))) ayrıca hafta sonu için siz bir plan yapın. eşinizden beklemeyin yakın bir yerlere tatile gidin. inanın çok iyi gelecek. bebekli hayat zordur tabii. yaşadıklarınızda bence çoookkk normal. bambaşka bir hayatın içindesiniz sonuçta. düşündükçe daha çok soğursunuz ve kendinizi yıpratırsınız. umarım ben de yaşamam bunları Chess

bebekli hayata henüz alısamamıs olabılrsın calısan bir bayanmışsın iş hayatını özlemiş olabılrsın. ama ne olursa olsun süt veriyorsun sen gergin oldukca bebegınde gergın olur

doğumdan sonraki ilk 6 aya kadar anne normal psikolojiye sahip olamıyor. lohusalığın vermiş olduğu psikolojiy sahipsiniz.. kendinizi fazla etkilemeden bu durumu atlatmaya çalışın. biz kadınlar erkeklerden daha güçlüyüz ve bu durumu daha çabuk atlatabiliriz.. bu durumdan eşinizi suçlamayın. birlikte bebeğinizin bu ilk zamanlarının mutluluğunun tadını çıkarın. siz iyi bir anne ve iyi bir eşsiniz kendinizi bırakmanız size yakışmayan bir hareket. biran önce toparlanın ve kendinize, eşinize, bebeğinize sevgi dolu yaklaşın.. nurse_asya Tuğra'nın

tatlım benimde 3 aylık bir kızım var ara ara benimde yardımcım olmadığından ve eşim çok fazla çalışıp bana yardımcı olamadığından dolayı sinir harbi geçiriyorum, bebek bakımı gerçekten zor ve eşimden soğuduğum zamanlar oluyor eskileri hatırlıyorum anlamsız şekilde aynı senin gibi bunların hepsi hormonlarla ilgili... bunu aşmayıda beceriyorum dışarı çıkıyorum, her hafta eşimle ve bebeğimizle aktivitelerde bulunuyorum, bayramda 1 haftalık antalya tatili bile yaptık bunlar çok iyi geliyor sana tavsiyem eşinle beraber tatil yapma fırsatınız varsa muhakkak yapın, arkadaşlarınla buluşup gez dolaş alışveriş yap, bebeğine oyuncaklar al, kuaföre git bunlar ilaç gibi geliyor, bebeğin engel teşkil etmesin inan onlar dışarda daha huzurlu oluyor... küçücük bebeklerimiz ne kadar önemliyse bizlerde önemliyiz çünkü onlar bize muhtaç ve biz iyi olmazsak onlarda iyi olmaz. umarım sende aşarsın bunu en yakın zamanda. 1Sen

bazı normalde çalışan kadınlara evde oturmak kesinlikle yaramıyor bence sende onlardansın, mümkün olduğunca çok insanla görüşmeye çalış, hususi ortam yarat bunun için ne kadar çok kalabalık arkadaş o kadar iyi bebekle dışarı çıkmak zor ama gezip dolaşmak içinde sınırları zorla derim

Neden böyle olduğuna anlamda veremiyorum ama eşimi hem çok seviyorum hemde başıma gelen her olumsuzluktan onu sorumlu tutuyorum. Bazen ona haksızlık yaptığımı düşünüyorum bir yandanda çok kızıyorum. Acaba depresyonda mıyım? 3 aylık bir bebeğim var ve tek başıma ilgileniyorum eşim yoğun çalışıyor kendimi çok yalnız ve mutsuz hissediyorum normalde çalışan bir bayanım ve bu dönemde evde olmakta psikolojimi etkilemiş olabilir bilmiyorum. Kendimi çok pasif hissediyorum ve eşim bizle ne kadar ilgilendiğini belirtsede ben bizi ihmal ettiğini düşünüyorum abarttığımı düşünüyor ve artık sağlığım bozuluyor uyku uyuyamıyorum böyle düşüncelerden sütümde azaldı ama kafamı bir türlü rahatlatamıyorum. Eşime sarılmak bile gelmiyor içimden belki bu da dert mi diyeceksiniz ama her hareketini inceleyip bir anlam yüklüyorum ve gittikçede soğuyorum. Hatta yıllar önceki olaylar aklıma geliyor ve kurdukça kuruyorum. Ortada bişey yokken tartışma çıkıyor benim alınganlığımdan dolayı. Sizce nasıl aşabilirim bu durumu. sizinde başınıza geldi mi doğum sonu böyle sıkıntılar. Lütfen bana bir akıl verin ketniss Herkesin hayatına kimse

Kızlar hepinizin cevaplarına çok teşekkürler. Aslında foruma yazıp kaçanlardan değilim ama küçük bebek olunca ancak fırsat bulabildim cevap yazmaya. Gerçekten sizin yorumlarınızı okuyunca bir silkindim kendime geldim. Zaten bebişim 6 aylık olunca işe başlamak zorundayım ve bu günlerimin kıymetini bilmeliyim. Dediklerinizin bir çoğunu aslında yapıyorum bebişimle bol bol gezmeye çıkıyorum ama kuaförede daha sık gideceğim, kendime güzel kıyafetler hatta gecelikler alacağım ve eşimle daha kaliteli vakit geçirmeye çalışacağım. Dediğiniz gibi eşimi kendimden soğutursam bu psikolojimle geri dönüşü daha zor olur. Sizi ve yorumlarınızı çok seviyorum. Q Queen of the North Kuzeyin

Kızlar bir de şu var, sağlıklı bebeklere sahipsiniz. Engelli bir bebeğe bakmak, geleceği için kaygılanmak çok zor... Bu nedenler olumlu yanlarını görün, sağlıklı bir bebeğim var, bir eşim var vs. Doğumdan sonra eşten uzaklaşma çok kadında rastlanan bir durum, benim kuzenimin bebeği 6 aylık, kendisi de aynı şeyleri söylüyor. bu kızların da dediği gibi hormonların oyunu, bu oyuna gelmeyin:) nurse_asya Tuğra'nın

İmkanınız varsa bir uzmandan destek almalısınız, sıkıntılarınız ilerlemeden. Eşiniz belliki elinden geleni yapıyor, sizde çalışmayıp size muhtaç yavrunuzun bakımını üstleniyorsunuz. Bu anlar çok özel anlar. Hem çalışmak zorunda olupta yavrunu büyğtmek isteyenleri düşünün. Sizin böyle imkanınız var. Kafanızı rahatlatmanın yollarını mutlaka bulmalısınız. Eşinizin çok üzerine giderseniz kopma noktası yaşarsınız. Ve emin olun ki eşinizin size soğumasıyla sizinki bir değil. Kadınlarınki çabuk toparlanıyor ama erkeklerin kopma noktası oluyor. Eskileri asla hatırlamayın. İnsanın huzuru kendi elinde. K

canım hemen hemen hepimizin başına geldi emin ol bebeğin henüz çok küçük yeni annesin ama eşinde yeni baba ve bebeğin getirdiği maddi sorumluluklarıda düşünüyor bir bebek sahibi olmak çok güzel bişey ama ruhen biraz ağır gelebiliyor bende çok yoğun iş temposundan sonra eve kapandım aileme uzağım aynen senin gibi düşünüyordum ama bunu yapma lütfen en güzel günlerini heba etme eşinden soğursan geri dönüşü çok zor olur düşünmemeye çalış ve bu stresin bebeğine de yansıyacağını unutma stresli bir bebek olur oda ve bu sana daha ağır gelir lohusa depresyonu geçiriyor olabilirsin bebeğinide al çık gez dolaş temiz hava iyi gelecektir gerekirse bir uzmandan yardım al hatta...