Aynen bizde de böyle olmuştur, eşimle ailesi dışında kavga ettiğimiz konu o kadar azdır ki, etmişsekte çözmüşüzdür, ama mevzu ailesi olunca çözülmüyor. İpekçim, Alllah'tan ayrı şehirlerdeyiz, öyle devamlı görüşme durumum yok zaten, ama şöyle bir durum var ki telefonla da işini hallediyor sağolsun. Hele ilk evlendiğimiz de hergün aramamı bekliyorlardı, 1 gün arayla aradığım halde beğenmeyip, eşime gelinimiz bizi aramıyor diyorlardı. Eşim sağolsun bana bunların hiç birini yansıtmadı, ben telefonda konuşurken duydum hep bunları. Sonra da sırf onlar yüzünden eşimle aramız bozulunca biz çok üzülüyoruz ayağına yatıyorlar. E zaten bizim aramızı bozan sizsiniz ne için üzülüyorsunuz. Eşim çıkıp sen benim ailemi neden aramıyorsun diye tartışma çıkarsa ne olacak, düşüncesiz insanlar.

evet dertleşecek kimse bulamamış... valla canım annenle konuş biraz sert çıksın bidaha annene açılacak cesareti kendinde bulamasın bir sıkıntısı varsa otursun seninle konussun cocukmusun sen annene şikayet edince susacak ya bu kayınvalidelerin uyanıklıklarını hiç aklım almıyor güya kendi huzursuz ya annenide huzursuz ediyor tabi canını yakıcak illa iğneliyecek duramaz çünkü eşine dese hamilesin üzülmesin diye birşey diyemeyecek amannn takma annenede ben cok mutluyum de kadın üzülmesin kıyamam hatta eşinle hamileliğin tadını cıkar günler geri gelmiyor oda karsıdan izlesin dursun herkes yerini bilsin iyi davranırsa bizlerde el üstünde tutarız surat asıp laf söylemeye gelecekse kimse kusura bakmasın labellevie Guru Anneler

Kayınvalideniz sizinle aranızda ki sıkıntıyı kendi annenize yansıttığı, telefonla aradığı ya da yüzyüze görüştüğü oldu mu hiç, mevzusunda haklı ya da haksız, kayınvalide tarafından kendi annenize sizinle arasında ki olayların yansıtılmasını nasıl karşılardınız? Kayınvalidemle en başından beri ufak ve de bana göre büyük sıkıntılarımız oldu. Bir zaman sonra da bu olaylar kayınvalideme yansıdı, oturup konuştuğumuz zamanlarda oldu, bir süre görüşmek istemediğim zamanlarda oldu. Kendi annemler, kayınvalidemler ve biz, hepimiz ayrı şehirlerde oturuyoruz, benim bir süre görüşmek istemediğim bu zaman da kayınvalidem hemen annemi aramış, olayları anlatmış. Bana göre şikayet etmiş, ona sorarsanız dertleşmek için aramış, benim annemden başka dertleşecek kimsesi yok ya. Ayrı şehirlerde yaşadıkları için annemle araları öyle ahım şahım dertleşecek kadar iyi de değil. Bu arada bütün bunlar yaşanırken ben daha yeni hamileydim, hamile olduğuma bile sevinemedim bu zamanlarda, ister istemez eşimle arama yansıyordu. Bayağı sinirlendim, aradım telefonla, bir daha bu tarz olayların annemle konuşulmaması gerektiğini, olayların muhatapının ben olduğumu söyledim. Belki benim annemin haberi yok birşeyden, onun mu haber vermesi gerekiyor, ben vermek istesem kendim ararım heralde değil mi? Bu stresli zamanlarda ve hamile olduğum için, annemler benim morelim düzelsin diye 10 saatlik yoldan kalktılar geldiler. Tabi hemen kayınvalide ben de geleceğim, gelince de bu konuları konuşacağım diye tutturdu. Ben de gelmemesini söyledim, hala benim annemin onun muhatabı olmadığını öğretemedim kadına. İnsanlar sanki o kadar yolu onun saçmalıklarını dinlemeye geldiler. Sonuç olarak gelemedi bize. Birkaç hafta önce de, evimizi taşıdık, ben hamile olduğum için tek başıma bu işlerin altından kalkamayacağım için annemler ve kayınvalidemler geldi, sağolsunlar hallettiler bütün işlerimi. Ben ablamla 2 saatliğine dışarı çıkmıştım, kayınvalide ve annem evdeydiler. Kayınvalide bu fırsatı kaçırmamış, annemle konuşmayı başarmış sonuçta. Gittikten sonra öğrendim bunu ve artık kendisi ile görüşmüyorum, nereye kadar da görüşmeyeceğim bilmiyorum, yakında Allah izin verirse torunları da olacak. Bu mevzular yüzünden annemle de tartışma aşamasına geldik neredeyse. Bu arada o stresli zamanlarımda hamileliğimin ilk zamanları rezil geçti, mide ülseri oldum, 6. aya kadar yataklara düştüm, hiç birşey yiyemedim, hastanalerde geçti ve ben bu durumumun hamileliğimden kaynaklandığı kadar ufakta olsa onların payı olduğunu düşünüyorum. Ve kadın hala bu kız hamile aman strese girmesin demiyor, hala anneme eski mevzuları açıyor. Sonuç olarak şuan görüşmüyorum, olanları da pek unutacak değilim açıkçası, hamileliğimi bile rezil ettiler bana. Görüşmemekte ben kendimce haklıyım diye düşünüyorum, siz ne düşünürdünüz bu durumda? E EBRU 72

Benim kayınvalidemde bikaç kere annemi aramış, tabi annem bana bişey söylemedi kayınvalidem dedi, anneni arayp seni şikayet ettim bende, valla yanlış yapmışsın anne, sonuçta şikayet ettiğin kişi benim annem seni mi tutacak beni mi dedimbi şaşırıp kaldı, haklısın dedi:) bi dahada aramamış annemi. anneme sordum, evt aradı kötü bişey demedi falan filan kem kum ediyo, aramız bozulmasın diye:)) annemde bişey dememiş ona, o sizin aranızdaki olay beni karıştırmayın demiş, kimseyi kırmak istemez annem... E EBRU 72

Bu tür insanlarla konuşarak, iletişimle, empatiyle falan sorunların çözülebileceğini sanmıyorum. En iyisi doğuma kadar görüşmemek senin için, bebeğin için. Görüşmekle daha fazla strese gireceğine eminim çünkü. Doğumdan sonra zaten birkaç ay boyunca k. valide düşünecek durumda olmayacaksın. Gelip ilgilenmesi, alttan alması gereken k. validen olacak. Hastaneye, eve gelmemek gibi şeyler yaparsa büyük bir engel koymuş olur aranıza. Yok eğer senin doğumunu takiben gereken alakayı gösterirse, o zaman sen de çok sık olmamakla birlikte görüşmeyi sürdürürsün. Gidersin, ne kadar oturman gerekliyse, asgari düzeyde vazifeni yapar gelirsin. Bir paylaşımda bulunmazsın. Bu tür insanlar evliliği "gelin almak" gibi gördükleri için, "aldıkları gelinden" memnun kalmazlarsa garanti süresi dahilinde mal sahibine müracaat ediyorlar akıllarınca.. Tuhaf bir zihniyetin yetiştirdiği bir nesil.. Değiştiremeyiz. kristinnn

Çok can sıkıcı bir şey, ne gibi açıklaması olabilir ki gidip annenizle konuşmasının. Şikayet yaşını geçmişsiniz, dertleşmek için annen en son insan, kim kızının kayınvalidesinin kızından dert yanmasına sessiz kalır ki.

Bencede çok can sıkıcı bir durum. Verdiğiniz kararda sonuna kadar katılıyorum size bir süre görüşmemeniz bencede daha hayırlı olur... M

ayyyy zaten iyi bisey olunca degil de ne zaman bi sorun olursa anneleri hatirlrlar bu kaynana kismi. sinir seyler.. benim kaynanam da yeltendi ama annemler uzaktalar benim de dediki ben; o kadar bayram geciyo günler geciyo hatir sormaya aramiyosun da sikayet etmeye mi ayriyosun? ara hadi ara anlat olan biteni, oldugu gibi, ama duyacaklarina da razi ol simdiden dedim... oooooohhhhhhhhhhh iyi dedim hem de, oturdu kaldi.. canim sen de annene söyle onu muattap almasin bence ben anneme öyle dedim eger haddini asarsa zaten annen seni taniyo onun kötülemesine mi bakacak sanki ve annecin verecegi cevabi da iyi bilir... sanki bizim annemiz ogullarini sikayet etse onlar bize hak verecek. peehhhh... matiksizlar.. sinir oldum yine.. C

Al benden de o kadar lilypos'um.. Üvey annesi para ister, babası "aramıyorsunuz" diye yalandan sitem eder, memleketten b. annesi "ateşim çıktı, yetiş oğlum" diye sürekli feryat figan.. Sevgiliyken ne iyiydi.. O zaman sanki ailesinin bu kadar çok arama- sorma, ilgi gösterme beklentisi yoktu. Tuhaf bir şekilde, evlendikten sonra çıktığımız bir tatil için bile hesap vermek zorunda kaldık. Bekarken bile açıklama yapmıyorduk kimseye, enteresan..

Feryal'cim zaten uzun süredir ben eşimle ailesi konusunda birşey konuşmuyorum, oda bana ailesiyle ilgili birşey konuşmuyor. Senin durumunla bizim durumumuz farklıymış. Benim eşimde fazlasıyla annesine düşkün, bir çok erkeğin olduğu gibi ve annesine asla çıtını çıkarmaz-dı. Zaten olayları bu boyuta gelmesinde eşimin rolu yok değil. Beni hiç bir zaman ailesi konusunda zorlamadı, şöyle davranacaksın, böyle davranacaksın, şu kadar arayacaksın filan diye, onlar birşey dediğinde de bana hiç bir zaman yansıtmadı, buraya kadar hiç bir sıkıntı yok. Ama benim olmadığım ortamlarda annesi bizim hayatımızla ilgili kararlar verirken, benim hakkımda konuşurken de, sesini çıkarmadı, ben bunları kendi kulaklarımla duydum. Eğer benim eşim bu durumlarda gereken cevabı annesine verebilseydi, benim ailesiyle sıkıntım olmayacaktı. Şimdi artık bazı şeylere daha müdaheleci davranabiliyor, yeri geldiğinde annesini arayıp konuşabiliyor, ama bu duruma kolay gelmedi, beni de yıprattı, kendini de. Bu olaydan sonra da arayıp konuştu, ne kadar sertti ya da değildi bilmiyorum, benim artık eşimden beklediğim benim vardığım sonuca saygı duyması, sesini çıkarmıyor şimdilik.

benimkide aramış şikayet etmiş anneme annemde vermiş cevabını biz kıyamıyoruz evladımıza size ne oluyo üzemezsiniz benim kızımı demiş almış cevabını oturmuş

Yorum yapan arkadaşlara teşekkür ederim. Eşimin tabi ki herşeyden haberi var, ben annesini bu konuda defalarca uyardığımı ve madem böyle annemle muhatap olacak, buyursun artık annemi arasın, beni aramasın dedim. Ben artık görüşmüyorum, sen de bu konuda arayıp birşey söyleme annene artık, benim kararımı bil yeter dedim. Oda aramış konuşmuş, artık bu konuları açma bir daha demiş. Eşim şükür illa arayacaksın anlayışında değil ama hiç görüşmemek ona tabi ki biraz ters geliyor, ters gelse de şuan görüşmediğimi bildiği halde o günden beri sesini çıkarmıyor bana. Kayınvalide hemen oğluna kendini savunuyor, ben şikayet etmeye aramadım, dertleşmeye aradım diye, hayatta dertleşebileceği bir benim annem var heralde. Annem le beni karşı karşıya getirdikleri için ayrıca kızıyorum zaten, çünkü annemi de uyardım defalarca, bu konulara sen girme diye, o açıyorsa beni ilgilendirmiyor de kapat diye. Ama annem sevgili kayınvalideme de üzülüyor, o büyük işte diye. Bundan sonra bir derdi varsa, seve seve annemi arasın, beni aramasın da artık. T

benimki de her şeyi anneme sorar, annemden öğrenmek ister. nerdeler naptılar? sanane be kadın. biz sana bilmen gerekeni söylüyoruz, annemi ne diye sıkıştırırsın? bu konuda zaten dertliyim güncel bi konum da var. tatil planlarını bile anneme söyler bize söylesin diye. annem de ayrı bi saf, bak kadın senden çekiniyor ancak bana anlatabiliyor demez mi çok haklısın, keşke ben de görüşmeyebilsem ama eşimin hatrı için bugüne kadar hiç en ufak bi tartışma bile yaşamadım. eşim halletsin istiyorum bi sroun varsa da. ben anneni üzmek istemiyorum sen uygun bir dille söyle diyorum. . push ; yaz gecesi

Canım, ben şunu çok iyi gözlemledim erkeklerde.. Kesinlikle ağrımayan başalrını ağrıtmak istemiyorlar.. Mesela annesi seninle ilgili yorumlar m ıyapıyor.. Çok ileri gidilmediği müddetçe, sesini çıkartmıyor erkek.. Onun dediğini dinlemiyor, hemfikir olmuyor, ama itiraz da etmiyor. Ben bunu eşime çok sormuşumdur. Sadece benimle ilgili konularda değil, kendisi bile haklıyken haksız duruma düşürülür ailesi tarafından, ama sesi çıkartmaz. Sorunca da "konuşsunlar, boşver kavga mı edeyim şimdi" der.. Son zamanlarda benim de artık sınır çizgimin çok yakınlarda olduğunu ve bu insanların evde cidden huzursuzluk sebebi olabildiklerini görünce, benim de sürekli konuşmam ve analtmamla, bir mesafe katettik. En azından çok sık görüşmemek, görüştüğümüzde çok az muhatap olmak , gerekirse söylenenlere gerekli cevabı vererek daha sonraki olası saygısızlıkların önünün kesmek konusunda. M mutnojmet

kızlar bende 4 senelik evli 3 senede nişanlı kalmıs bir kadınım kayın validenizle yasadıgınız sorunları okuyunca hayretler içinde kaldım etrafımdada var böyle örnekler ama allaha çok şükür benim annem ne ise kayın validem de o simdiye kadar bir veya iki kere kırgınlık olmustur aramızda ama çok ufak sonra ya o beni arardı ya ben onu dayanamayız kırgınlıga kendi kızın dan önce tutar beni ikimize bişey alır önce bana seçtirir eşimle ufak bişey olsa beni tutar ama allah için bunda canım kayın validemşn etki çok büyük şimdiye kadar hibir seyde büyüklük taslamadı evim ayrı ne çocugumu büyüttügüme ne eşimle ilişkime karıstı evime gelirken arar kızım müsaitmisin diye hep olumlu yaklastı bana canım annem benim o. gelinlerine ön yargı ve bilmişlik taslayıp herşeyine karısan kayın valideler de nefret dolu anılıyo yani ektiklerini biçiyolar ne var sanki 3 günlük dünyada güzel güzel geçim olsa allah kayın validesinden çekemlerin yardımcısı olsun kristinnn

Geçen gün amcam babamı arayıp onları aramadığımdan, ziyaret etmediğimden şikayetçi olmuş. Bu arada ben 30 yaşında, evli barklı, çalışan, onlara uzak oturan ve altında arabası olmayan birisiyim. Neyse açtı babam telefonu, bik bik yarım saat konuştu. Baba dedim madem benle sorunları var, bir zahmet beni arasınlar, 30 yaşındayım ben, benimi sana şikayet etmişler! Babam uzattıkça uzattı. Annem babam ayrı benim. Annemi aradım, amcamlar beni babama şikayet etmiş dedim. Annem keşke beni arayıp, bana şikayet etselerdi ben de "Bundan sonra 3 gün yaş mamasını vermeyeceğim, poposuna gazete ile vurup onu adam edeceğim ve parka tuvaletin yapmaya göndermeyeceğim, ayıp etmiş benim 30 yaşındaki yavrum derdim" dedi. Yani özetle şikayet eden zaten ahmaklık ediyor ama şikayete tanık olan da tavrını koymalı. Babam beni arayıp bik bik bu yaşta beni azarlarken, annem sizin aranızdaki mesele, ayrıca sen yavru köpek misin de ben seni bu yaştan sonra eğiteceğim, senin bir kişiliğin var, nasıl istersen öyle davranırsın deyip geçti. Annenize "aranıza girmek istemem, bu kızımla sizin aranızdaki bir mevzu" demesinin terbiyesizlik olmadığını, tam da gereken şeyin bu olduğunu bence ikna yolu ile aşılamalısınız. Keşke sihirli bir deynek olsa da yetişkin kişileri hala anne babasına şikayet ederek birşey elde edebileceklerini sanan kişileri eğitebilsek! Sonbahar24

böyle bir durum yaşamadım ama aklıma ilk gelen şu oldu.:44: bence eşin annesiyle konuşmalı. sorunlarımızı eşimin annesiyle konuşma. biz çocuk değiliz desin. gerekirse biraz sert çıkıp bunu söylesin ki kayınvaliden aynı şeyi tekrarlamasın birde annen kaynananın ağzını kapatabilir. o çocuk değil bir sıkıntınız varsa git kızımla konuş diyebilir yani kaynananın konuşmasına izin vermesin

Seni okadar iyi anlıyorum ki.. Benim ewlendiğim ilk zamanlarda eşimin ailesiyle hiç bi problemim olmadı. Kendi annem kadar sevdiğimi söylerdim hatta. Ama fısır fısır arkamdan konuştuklarını yüzüme gülp arkamdan söylediklerini anlayana kadar tabii. Ama öyle oldugunu anlasamda saygımı hiç bozmamıştım.. Benim eşimle sorunlarım vardı. Aslındaonun ailesiyle de varsornları yani biraz ters bi insan. Hepsi de kabul ederler bu durumu bana hak verirler gibi görünüyodu. Ama eşim çok kötü bişey yaptı ben aileme anlatmamıştım. Ama arayıp beni şikayet etmiş. Ben suçluymuşum. Alaha havale ediyorum onu. Aramız normal şu an. Yani görüşüyoruz bi problem yok ama o yaptıgını asla unutmam. Annemi arayıp şikayet etmek ne demek ya. Hemde oğlunun suçlu oldugunu bile bile... Off neyse aklıma geldi sinirlerim depreşti yine... aydasu

Tiryandafila diyince aklımda kendinden emin, ne yaptığını bilen, şurda da böyle davrandıysa kesin bir bildiği var dediğim bir kadın canlanıyor... Henüz bu işlere tam manasıyla girişmediğim için çok yorum yapamayacağım ama sen ayakları yere çok sağlam basan, keskin bir arkadaşımız olduğun için araya mesafe koyulması gerekiyor diyorsan eminim doğrudur... Yavrunu bunca sıkıntının ardından sağlıcakla kucağına alırsın inşallah... T