Allah kolaylik versin canim. Bebegi yaz kis her gun min 1 saat disari cikar. Acik havada gezin. Kesin cozum degil ama biraz faydasi olur.

Canım allah yardımcın olsun anne olmak çok zor ve sabır isteyen birşey uykusuzluğun en iyi ben bilirim benimde 26 aylık bi oğlum var uykusuzluk sahada gerıyo eşlerin arasını buda bi süreç napalm tek sağlıklı olsunlarda

Oğlum doğduğundan beri çok düzenli bir uyku sistemi oturtamadık, şuan 2buçuk oldu, ilk başlarda alerjisi, o tam düzeldi derken diş ağrıları, hastalıklar ve bu sebeple eşim çok yıprandı çünkü oğlum ona çok düşkün onu istiyordu sallaması için, eşimin iş yerinde stresli zamanları bu aralar ve dün gene böyle sabah ezanından sonra uyuduğumuz birgündü, sabah da 8den sonra babasının gidişini duyup uyandı ve 1 saat ağladı hiçbirşey fayda etmiyor tutturunca yemek yemiyor, sadece bisküvi yedi sabahtan beri içimden hiçbirşey yapmak gelmiyor. Eşim de uykusuz ve sinirli dün gece şurup vermemiştim diş değildir diye, neden yatıyorsun şurup vermiyorsun dedi, ben kaltığımda arkamdan ağlıyor bağırıyor eşim uyusun diye kalkmadım belki dalar uykuya diye hem de sürekli şurup vermek istemiyorum salyası da yoktu dün diş ağrısı gibi gelmedi, mevsim değişikliğindne dolayı baş ağrısı falan diye düşündüm ama hem dün gece hem de bu sabah moralim çok bozuldu. Dertleşmek için yazmak istedim. Bir de adetim gecikti ve kasıkta batma göğüs hassasiyeti gibi belirtilerim var, adet döneminde batma hissi olmazdı pek şüphelerim var. Nasıl iki çocukla ve eşimin siniriyle başedeceğimi düşünüyorum. Allah bütün annelere sabır versin. Eşimde öfke kontrolü yok o an kim varsa yanında ona bağırır haklı veya haksız, uyarmaktan yoruldum artık. Annesine karşı iş arkadaşlarına karşı yapıyor o olaylarda da haklı olsan dahi böyle yapamazsın diyorum. Oğlumda da aynı şey olabilir diye düşünmeye başladım çünkü o da aniden sinirlenip bağırıp çağırıyor, mutluyken de çok mutlu sevdiği şeyler olursa. Ama ben çok yoruldum onların öfkeli sinirli hallerinden, ben zaten sakin bir insanım ama artık inanın hiçbirşeye sesimi çıkaramaz oldum sırf oğlum ağlamasın. Bazen bağırıyorum ona bile pişman oluyorum, anne olduktan sonra iyice içime atmaya başladım herşeyi, dua ediyorum yalnızca. Eşimle daha önce çok tartıştık birşekilde üste çıkıyor ben oturup ağladığımla laf yediğimle kalıyorum. Belki de içime kapandığım için bu kadar depresif hale geldim. Allah razı olsun okuyup yorum yapan herkesten.