Katip annemi kaybedince ilk soku atlatip derin bir yas surecine girdim ve hafizam her seyi silmeye basladi. Ha tam depresyonda degilim, mutsuz falan degilim ama hafizami geri getirmek icin mecburen terapiye basladim, tavsiye ederim

Yıllardır depresyonla mücadele ediyorum maalesef tekrarlıyor o kadar zor ki ilacımı bıraktım iyileştim bir daha ihtiyacım olmayacak diyordum ki en ufak bir şey de tekrar başa döndüm bu illet hastalık bırakmıyor beni S so

Yaşadığınız kayıp tetikledi herhalde belki ilaçsız sadece terapilerle atlatabilirsiniz. . şu anki haliniz daha yorgun olsa da 15 yıllık tecrübesi var umarım kolaylıkla bu durumunuzu da atlatırsınız.

Çok tesekkur ederım.

15 yıl oldu, bununla yaşıyorum. İlk başlar yoğundu, birkaç yıl sürdü. Hayatımın en bulanık yılları desem hiç abartmış olmam. O zamanlarım bildiğiniz kayıp. Sonra yılda bir geldi. Çocuktan sonra epey rahatladım gibi, hatta ilaç kullanmıyorum bi 3-4 yıldır. Artık alarm verdiğimi hissediyorum, lakin ilaçlardan korkuyorum, uyutuyorlar, kilo aldırıyorlar, zihin bulandırıyorlar. Mal gibi yapıyorlar. Bu yüzden korkuyorum.

Teşekkür ederim

Tabiiki hemen gönderiyorum

Majör depresyonun pençesinde biri olarak yazıyorum bunları. Üstüme vazife değil ama birkaç şey hatırlatmak isterim 1-Kendimize gereksiz yere yüklendiğimiz anların farkına varmalıyız. Bu güçlü görünmek için ağlamamak olur, yas tutmayı ertelemek olur, artık sizin durumunuza hangisi uygunsa. 2-Antidepresanlar tek başına işe yaramaz. Sadece süreci yumuşatır. Hayatınızla alakalı kararları alacak sizsiniz. 3-Mutluluk bir seçimdir. Evet çok kötü günler yaşanmıştır ama bugün hava güneşlidir ve yürüyüş yapabilirim. Ya da kendime bir şeyler ısmarlayabilirim. Ama kötü günleri düşünüp kendimi üzedebilirim. Benim kararım. 4-Düşüncelerimizi kontrol edebiliriz. Takıntılı okb düşünceler olabilir, düşüncelerin farkına varıp "bunu daha önce düşünmüştüm, çözümünü buldum" deyip düşüncelerinizi kovabilirsiniz 5-Hayat bir akıştır. İlerde bu zamanlara bakıp "daha verimli geçirebilirmişim" dememek için aklınıza koyduğunuz herhangi bir fikri gerçekleştirmek için doğru zamandasınız 6-Yas tutmanın önemi. Geciktirilen yas yüktür. Kimse güçlü durmak zorunda değil. Kimse bir kayıp yaşadıktan sonra hiçbir şey olmamış gibi davranmak zorunda değil. Yas yaşanmalı ve bitmelidir. Kaybettiğimiz varlığa olan sevgimiz bakidir ama hayatımızı yas üzerine yaşamak çok da mantıklı değil 7-Bedensel tepkilerinize kulak verin. Anksiyete, depresyon atakları geldiğinde bu bir sinyaldir. "bir şeyler yolunda gitmiyor, hadi halledelim" demektir. Sorunu belirlemek en önemli adımdır. Ardından "hiçbir şey yapmama isteği"ni yenmek, genelde her şeyi yoluna koyar. 8-İnternetten ücretsiz terapi videolarla mümkün. İsterseniz size mesajdan videolar atabilirim. Kendinizi anlama yolunda ilerleme kaydedebilirsiniz

Uzun süre kullanmak gerekiyor ilaçları ama yinede tekrarlıyor yaşayan anlar kolay değil gerçekten

Ben de duygularımı gösterebilen biri değilim, şu an herkes beni iyi sanıyor. Ama beynimde şimşekler çakıyor, çok hassaslaştım, çabuk sinirleniyorum.

merhabalar, hep kendime sorarım...!!! neden bazı insanlar yaşadıkları kotu açılardan, haksizliklardan, eziyetlerden, açlıktan yıllarca süren işkencelerden bile cikabiliyorlar... onlarda bende olmayan ne var diye... hassas insan olmak diye bir şey varmış mesela! geçenlerde bir psikoloğu dinlediğimde, düşmek, kafayı çarpmak, ufak bir kaza geçirmek bile insanın depresyona yatkın yapabiliyormus. . çok enteresan buldum Ben kendi adıma en zorlandigim şey.. çevremdeki aile, dost, arkadaşlara iyi olmadığımi söylemekten çekiniyorum.. kimseyle görüşmek istemiyorum!!! çünku o andaki durumuuzu anlatmak dile getirmek bile zor.. dusseniz biryeriniz kanasa, kırılsa farklı.. elde avucta görünen birşey var!!! ama beyindeki fırtınalar öyle değil! keşke o anlarda depresyon meleğimiz olsaydı... sadece bizimle ilgilenecek yeni öğrendigim şeyler safran ; her gün iki üç tane... mutluluk hormonu yukseltiyormus uyumadan önce, hayatımızda, gün içinde yaşadığımız olumsuzluklari düşünmek yerine, kendimizle gurur duyduğumuz, severek yaptığımız şeyleri, iyilikleri tekrar tekrar hafızaya getirmek birde biliyormuydunuz bir çok şair, sanatçı, ressam depresyona yatkın ve hassa kisilikleri oldukları için acılarını ancak böyle dile getirirlermis! hepimiz Ressam şair olamayız ama elbetteki bizimde bu dünyada olmamimizin makul sebebi var.. İyiki varsınız :)

Bir senedir kullanıyorum. Bir gelişme yok. İlaç değiştirdim. Daha ne kadar kullanabilirim ki?

Geçmiş olsun. Her antidepresan kilo aldırmıyor. İhtiyacınız varsa Dr a gitmekten! İlaç kullanmaktan çekinmeyin.

Hangi ilacı kullanıyorsunuz? 8 yıldır kullandım ilaç degistirdiğimde oldu bıraktım daha 1 ay geçmeden tekrarladı yine başladım ilaca gençliğimi en güzel yıllarımı aldı elimden bu hastalık kimseyede söyleyemiyordum farklı algılandığı için.

Tabiiki

Bir senedir ilaç tedavisi görüyorum. Pek bir fayda görmedim.