benim de eşimin aiesiyle çok sıkıntım oldu halen de oluyor ben de nefret ederim politik olmaktan ve olmam da ama hep eşimin hatırına diye telkin ediyorum kendimi eşimi çok seviyorum çünkü ve eşimle evli kaldığım için bence onlar anne kardeş vs sıfatlarını hak etmeseler de eşimin annesi ve kardeşi salt o nedenle görüşmeliyim ve sevgi gösteremesem de saygı ve güleryüz göstermek zorundayım diyorum eşime de aynen böyle söyledim sırf senin hatırın için senin ailene her zaman saygı ve güleryüz gösteririm ama sevgi bekleme benden ve yaptığım her şeyin sırf senin için olduğunu senin hatırın için olduğunu bil bundan önce severek yapıyordum ama bundan sonra hiçbir şeyi severek ve isteyerek yapmıyorum dedim ayrıca bilirsin ki politik olmayı hiç sevmem ama ortada senin hatırın var ve senin hatırın ne kadar büyük olduğunu anla dedim huyumu bildiği için daha da kıymetli oldum eşimin gözünde ve ben bir güleryüz göstersem eşim on kere teşekkür ediyor eşini karşına alıp benzer bir konuşma yapmanı öneririm unutma bu politika değil eşinin hatırı eğer bu da rahatlatmazsa bunu bir savaş olarak düşün onları onların silahıyla vurmuş olursun ve onlara manevra imkanı vermemiş olursun nazz81 artık

canım eti tırnaktan kopartamazsın onlar ana oğul belki fark etmişlerdir hatalarını eşini seviyorsan unutmak için çaba göstermeye çalış sana onlarla can ciğer ol diyemeyiz tabiki ama eşin için yuvan için duygularına hakim olmalısın yoksa daha çok üzülür bide onlar için eşinden olursun

sizi inanin cok iyi anliyorum. insan bir kere kirilinca bir daha sevemiyor.. benim sevgili kayinvalidem de beni aslinda pek sevmez.. basbasa iken her halinden konusmalarindan tavirlarindan anlarim. laf batirmalar ;emir yagdirmalar; ailemin dedikodusu. aldigim kilolar hersey onun icin dalga konusu. gel gorki yanimizda biri varken hele de esim varken benden iyisi yok onun icin.. oz kizi olsa bu kadar tatli dilli olmaz.. bende bu huyunu gordukten sonra afedersnz ama tiksindim nerdeyse.. ama esime bi baktim annesi onu resmen buyulemis.. sen cok sanslisin anem seni coks eviyo falan demeye basladi.. ama gercekerl ole degil biliyorum ben.. seven insan beddua etmez, arkasindan konusmaz, dalga gecmez.. bi kac kez solemeye calistim esime tabiki ben fesat oldum.. ben careyi ne yapmakta buldum biliyomsnz onun gibi cambaz olmakta.. yanimda esim varken gayet normalim. hatta gayet iyiyim. ne kadar dogru bilmiyorum ama hayat insan ogretiyo.. maalesf her dogru her yerde soylenmiyor.. biraz skn disinizi zor olacak belki ama ipin hem altinda hem uzerinde oynamaya calisin. aksi halde yuvanizda huzur kalmiyor.. kimseninde kulagi duymuyor.. decemBer medeniyet bekarların omuzlarında

canım bende aynı şeyleri yaşadım... düğünüme sadece altınları almaya geldiler... yarım saat durup gittiler.. aileme hakaretler.. bana hakaretler.. borç harç içinde kıvranırken hiç el uzatmadılar.. şimdiı ise unutamıyorum.. geçen dedim düz çıkınca anacıkla babacık oldunuz dedim... valla canım politik olacaksın eşinin yanında gül eşin yokken zehirle cadıyı ancak ozaman için soğuyor rahat ediyorsun içime ata ata panik atak olmuştum şimdi rahatladım eşimde rahat.. mihracee

"İNTİKAM ALANLARIN EN HAYIRLISI ALLAH'TIR!" herşeyi bir gören herkesin içini en iyi bir bilen var. Sadece gülün onlara onlar anlarlar zaten neden güldüğünüzü... Ne kadar anlamlı bir yazıdır bu! teşekkürler arkadaşım... M

bayanlar hepinize merhabalar; sizinle paylaşmak istediğim bir konu var. nasıl nerden başlamalıyım bilmiorum ama birşekilde içimde yaşadıklarımı anlatıcam size. yaklaşık 5 yıldır evliyim. bizim evliliğimiz en başından beri eşimin ailesi tarafından onaylanmadı. ama bir şekilde de evlendik. taa en başından isteme gününden düğüne dek k. validem sürekli sorun çıkardı. düğünümüzde hiçde hoş olmayan şeyler yaşadık. bunlardan biri eşimin düğün bitiminde sinir krizi geçirmesi, diğeri de annemin fenalaşıp hastanelik olması. bunların sebebi ne mi? k. validem! düğünden sonrada sürekli sorunlar yaşadık. beni bayramda onlara gitmemi istemedi, tüm düğün borçlarını bize yıktılar, aramadılar, sormadılar vs... biçok şey... ben tüm bu yaşananları unutamıorum.. o zamanlar hiçbiri arayıp sormuordu. biz düze çıktık, borçları ödedikten sonra arayıp, sormaya başladılar.. bunlar yaşanırken eşim hep benim yanımdaydı, destekti bana.. ailesinin hatalarını görüor, tepki veriordu. daha sonraları gelip, gitmeye başladılar. ama ben yaşananları unutamadığım için bir türlü onlara karşı gülemedim. ister istemez suratım asıktı. bundan dolayı da eşimle sürekli sorunlar yaşadık. yaşıyoruz da. çok denedim, deniyorum da. rol yapmayı. tamam diorum sevmesemde rol yapıcam. surat asmıycam. ama olmuor. nefretim öyle büyükki onlara karşı. nefsimi yenemiorum bir türlü. eşim de onlara ii davranmamı istior. ve ben yapmadığımda da tartışıyoruz. evde huzursuzluk çıkıor.. onun annesi babası, yaşadıklarını unutabilir. silebilir. ama ben yapamıorum.. çok denedim. olmuor. gönlüm elvermior bir türlü. ve şu da varki; ben böyle davrandıkça eşim daha çok üstlerine düşmeye başladı. onlar geldiğinde yada biz gittiğimizde bana tavır yapıor, konuşmuor benle, ailesiyle öyle ii anlaşıor ki. beni bir tarafa atıor. ve sürekli de tartışıoruz.. başka bir sorunumuz yok çok şükür. tek sıkıntı bu! şimdi ben ne yapmalıyım? haklıyım! çok kötü şeyler yaşattılar bize... ama diğer taraftan da ben böyle davrandıkça eşim benden uzaklaşıor. çok üstüme gelior. onun istediği gibi davranmam için. nasıl yapmalıyım, ne etmeliyim ki içimdeki bu nefreti örtmeliyim. çok ama çok üzülüorum bu halimize.. bir türlü kabullenemiorum. yapılanları. ve evimize gelmelerini. eşimin onlara iyi davranmasını.. şuandada bizdeler. k. validem hasta hastaneye yatırmış doktor bugün. daha bi kıymettli olucak annesi bugünden sonra eminim. tüm bu olanlar saygıyı da götürüor bizden zaman gelior.. bir orta yol bulunmalı ama nasıl! durumum bundan ibarettir kızlar.. sizin fikirleriniz nedir? yardımcı olursanız çok sevinirim. iişin içinden çıkamıorum bi türlü.. siyahinci prens

Eşinle problemin yoksa, anne-babası ile yaşanan sorunlar yüzünden boşanmayı düşünme bence.. İstersen ayrı bir konu açıp detaylıca anlat.. asude_bahar

Evet canım; Burda paylaşıp, fikir alışverişinde bulunmak bile yetiyor bizlere değil mi.. Bu tür sorunları yaşayan arkadaşlarımız çok fazla.. dediğin gibi kimi güçlü, kimi güçsüz.. tek ortak noktamız hepimiz aynı duyguları yaşıyoruz.. ben de yorum yazan, bana yardımcı olmaya çalışan tüm arkadaşlara teşekkür ediyorum. kendinize ii bakın...

eger baska problem yoksa, sizde oynayin. yanliz kalinca elestirin surat asin, yaptiklarini yüzüne vurun ama esiniz varken melek i oynayin. o zaman belki esiniz aaa benim esim aileme iyi davraniyor ama onlar onu istemiyor desin, böyle insanlara oynamak lazim. fazla görüsmeyin mesafe koyun yanliz gitmesin ailesine siz hep gidin, kontrol altinda tutun. kolay degil ama evliligi yürütmek aslinda bir oyun degilmi? B

canım hala oralarda mısın bilemiyorum ama benim yaşasıklarıma benzer şeyler yaşamıssın. çok şükür biz bu sorunları aştık. evliliğimizin ilk gecesi de olmak üzere ilk ayları berbat geçti ama.. aştık.. sana tavsiyem eşini seviyorsan onunla kesinlikle ailelerle ve geçmişte yaptıklarıyla ilgili şeylerden kibarcada olsa bahsetme, senin ailen benim ailem tartışmasına girmeyin, ailene de anlatma tartışmalarınızı açma hiç o konuları eşine, ne kadar saygı çerçevesi içinde olursa olsun konuşma sonu felaket oluyor çünkü. bir düşün eşin seni sevmese zaten başından beri katlanmazdı bu evliliğe ama zamanla seninle de tartışmaya başlayınca bazı şeyler artık üzerinde baskı oluşturur onların hisleri bizimkiler gibi değil aslında cok daha derin yaşıyorlar hele de arada kalmışlarsa hiç belli etmeden yaşıyorlar üzüntülerini. ailesine rol yapmaktan ziyade tek bi adım atman yeterli gerisi gelir inan ki o adımın ne olduguna karar ve at. herşey düzelicektir inşalllah. H

cnm bizde kendi borcumuzu kendimiz ödedik vede bana taktıkları takıyıda biz ödedik eşimle yani bizede zerre kadar kimsenin faydası olmadı ama sevmesende esinin ailesi gelince hizmet etmek en azından senin evine misafir geldiği için allah rızası için hürmet göstermek gerekiyor. sevmek zorunda değilsin eşinin hatırına bu böyle olmak zorunda insan sevince katlanıyor bazı şeylere eşini sahiplen meydanı bos bırakma tabiki annesinide sevecek ama evliliğinin üstünde hiç birseyi tutmamalı buda sana baglı.

çok konuştuk. bu konuyla ilgili. yaşadıklarımı, hissettiklerimi anlattım sürekli.. onun da savunduğu tek şey. onlar benim ailem! benim tek sorunum içimdeki o duyguları yenemiyorum... kalbim çok kırık!

eşinle huzura kavuşmak ve bu konunun kapanmasını sağlamak için canım içindeki öfkeyi bastırıp üzerini kapatım, sevmediğin ama görüşmek zorunda olduğun insanlar olarak kabul edip, durumu daha da zorlaştırmadan hayatına devam etmen gerekiyor.. ben seni çok iyi anlıyorum, ben kısmı olarak yazdıklarımı başardım umarım sende başarırsın tatlım M mutnojmet

Arkadaşım, yazımı pek dikkatli okumamışsın sanırım.. yazdıklarımda öfkemin sebebini gayet net bir dille anlatmışım. düğünümü mahvetmesi, düğün akşamı eşimin ve annemin sinir krizi geçirmesi, düğün borcunu bize yıkmaları, altınları almaları, beni istememeleri, bayramda beni istememesi vs... Tabii herkesin derdi, sıkıntısı kendine dağ gibi gelir... Sana önemli gelmeyebilir benim öfkemin sebebi.. düğün borcunu üstümüze yıkmaları senin için sorun olmayabilir, ama benim için çok büyük sorun;biz ödiycez diyip, düğünden sonra borçları bize bırakmaları ayrıca gelirimizin yetmeyeceğini bile bile hemde.. Ben değiştim ama: umursamıorum. ben kafaya takıp, huzursuz olduğumda sadece kendime yapıordum... evimin huzuru kaçıordu, hiç kimsenin umrunda olmuordu... aramam, sormam mesela k. validemi hiç.. o da aramaz, çook zora kalmadıkça.. mesafeliyim.. kendi hayatıma bakıorum bundan sonra.. :93:

onların davranışları çok çok ii değil. ama idare eder işte. dedikleriniz kesinlikle çok mantıklı şeyler. onlar için değil de. kendim için bastırmalıyım bu duygularımı. ama şu da var nasıl içime işlemişse bu his! her seferinde tamam diorum. ama onları görünce bitiyor.. tüm yaşadıklarım gelior gözümün önüne. ve sonuç belli! Huzursuzluk! tek umudum, isteğim.. unutmak. ve huzurlu bi şekilde devam etmek!

hepinizin yazdıklarını okudum ve hepınızın yaşadıklarının nerdeyse katlarını yaşadım, daha 1yıllık evlı bıle degılım, ve hamıleyım ve aylardır boşanıcam dıyorum, cunku aklım beynım hıc bıseı unutmuyor kalbımde tamir olmuyor, zulmeden ınsanın annesı babası da olsa nasıl affedılır anlayamıyorum meşrebime de sığmıyor, Allahtan başka yardım edecek de kımsemız yok . push ;

kızlar, bu konunun -beğenseniz de beğenmeseniz de- tek ama tek çözümü var: rol yapmak! eşinizin ailesine karşı oynacaksınız.. yalakalık yapmadan, ama surat da yapmadan, "nasılsınız, daha daha nasılsınız"dan öte geçmeden sürekli sırıtacaksınız.. başka çözümü yok.. kristinnn

ben de aynı durumda olanlardanım. hangi yolu denediysem olmadı. alttan alma. onların istediğini yapma mesafe koyma, hatta açık açık konuşup saygılı bir şekilde eleştirme... olmayınca olmuyor. anladımki biz sorunu çözemeyiz. sorun biz değiliz bizden kaynaklanmıyor çünkü.. sorun eşimiz ve ailesi... eş de kılını kıpırdatmıyor... işine geliyor çünkü herne kadar çıkan tartışmalardan etkilense de uzun vadede güç gösterisini devam ettiriyor. benzer sorunu yaşayan çocuksuz evlilere önerim boşanma hı çok mu seviyorsunuz benim gibi ayrılamıyormusunuz o zaman çocuk yapmayın... ben bunlara uydummu hayır. ve çok mutsuzum... boşanıyoruz sanısrım sona yaklaştık... ama çocuk var ve çok ağır oluyor böylede... ne diyim herkese sabır ve güç versin... kumar kadın para arkadaş hepsinden vazgeçiyorlar ama aileden asla.. kaç yıl geçerse geçsin ilk gün neyse sonda da o... S

baştan beri sizi istemeyen bundan böyle evine geliyorsa sevdiginden değildir canım.. belli ki oda sana rol kesiyor.. sende rol yap, Allah adildir herkes hak ettiğini görür sen elinden geleni yap, hem böylece kocanı tekrar kazanmış olursun onların karşısında ukalady

ay canım seni çok iyi anlıyorum, çünkü bende neler neler yaşadım,11 yıllık evliyim,4 yılda nişanlılık var toplam 15 sene. aynı benimde kalbim çok kırık ama bende senin ibiyim yani politik olmayı beceremiyorum, zaten onlarda anlamaz bu politik davranıştan, bütün olnalara rağmen azıcık yüzüm gülse hemen benden her türlü şekilde yararlanmaya çalışıyorlar. zor çok zor. ama benim artık tahamülüm kalmadı, bırak onları görmeyi, onların seslerini bile duymak istemiyorum psikolojim bozuluyor çünkü. Allahtan uzağız birbirimize, onlar nevşehirde ben eskişehirdeyim. ama bizim için yaz tatilleri ve bayramlar sorun oluyor. başka bir topicte dr. meltem hanıma yazdım "eşimin ailesi"başlığı ile, orayada bakabilirsin. eğer bu işin içinden nasıl çıkılacağını bilen varsa lütfen yazsın. teşekkürler.

Seni çok iyi anlıyorum canım. Bende hiç beceremem rol yapmayı sevmiyorsam sevmiyorumdur. Eşinin anne babası silemez malesef fakat onlar yüzünden seni üzmesi doğru değil. Dediğin gibi anne babası olduğu için eşin unutur eski hallerine dönerler. Ama sen beceremezsin ben beceremiyorum kayınvalideme tavırlıyım içimden gelmez eşimde zorlamaz beni Allahtan.. Sana burda sabırlı olmak düşüyor canım. Eşin sen ne dersen de inat edebilir onlar geldiğinde eşin konuşsun gülüşsün bırak sen bir şey deme eşine senin ona baskı yapman daha kötü olur inatt eder kavga edersiniz. Keşke bunlar yaşanmasa ama çoğumuzun hayatı böyle malesef. Umarı sorununuz hallolmuştur

onlar için değil eşin için yuvan huzurun için surat yapma canım bunu rol yapmak gibide düşünme. inan çoğumuz hayatımızda birçok kişiyle sıkıntılar yaşıyoruz ama bir şekilde o insanlarla yüzyüze bakmak zorundada kalıyoruz ve bunu mecburen yapıyoruz yani çok samimi davranmasakta surat da asmıyoruzbenneyaptımki sende tek olmadığını düşün ve yuvandaki huzurun için eşini dinle onu kırmayerimseniben