1 sene oluyor eylülde terapi sürecim birçok farkındalık edindim ama yine de o boşluk duygum tamamen yok olmuyor an geliyor aynı eski halimdeyim diyorum. Bende kaygılı bağlanma olduğunu keşfettik birçok durumun bundan kaynaklı olduğunu o an için anlıyorum mesela eşim uyursa ben yapayalnız dünya yıkılmış gibi iç sıkıntısı çekiyorum kendi kendime kalmak zor geliyor bu sebeple eşime de yapışığım ama öte yandan çok yakınlaşınca da uzaklaşmak istiyorum tam dengesizim Eleştirilmeye tahammülüm yok öfke patlamalarım daha yoğundu biraz azaldı yani bi sene evveline göre çok yol aldım ama ne zaman bitecek bu terapi süreci bilmiyorum N

Merhaba üniversitedeki hocalarımdan birinin bu konuyla ilgili anlattığı bir anısı vardı. Kendisine evliliğinde yaşadığı problemler yüzünden başvuran bir hanımefendiden bahsetmişti, sürekli ilgi odağı olmaya, dikkat çekmeye çalışıyormuş hatta eşinin kardeşine bile yanlış anlaşılacak hareketlerde bulunmuş vs vs bu tarz durumlar kadının bütün hayatını çıkmaza sokmuş, son olarak da eşi tedavi olması gerektiğini yoksa boşanacağını söylemiş, tutup psikoloğa götürmüş, seanslardan bir müddet sonra histrionik kişilik bozukluğu tanısı koyulmuş, ilk zamanlar hanımefendi sadece kendisini sempatik gösterecek şeyler anlatmış. Bahsi geçen örnek oldukça uç bir örnek ama o dahi bilişsel terapi ile aşmış durumunu. Öncelik farkındalık ve sürekli uyum içinde olacağınız bir psikolog bulmak. Sizde ne gibi etkileri var, hangi davranışlarınıza sebebiyet veriyor bunları farkedip önüne geçmeniz de bir adım ama kişilik bozukluklarını tek basına çözmeniz çok zor. Şöyle düşünün büyüme evrenizde bir yoksunluk olmuş ve zihniniz kendince bir farklılık oluşturarak bu durumu çözmeye çalışmış. Terapi yardımı ile bu sorunu ortadan kaldıracaksınız hepsi bu. Bir anda olacak bir şey değil nasıl bu durum bir anda oluşmadıysa hemen de ortadan kalkmayacak. Kendinize ve psikoloğunuza zaman tanıyın. Ve evet tedavi işe yarar. Nasıl beden doktorları varsa ruhumuzun da doktoru var.

Çok geçmiş olsunn. Psikolojik sorunlar biraz da genetik galiba bana da taa ananemden kalmış. Değişik durumlar.

Zor Zaten bu durum anneden kıza geçer genelde sizi çok iyi anlıyorum ben borderline annem de borlerline sizin yapmanız gereken tek şey biraz rahat olun takıntılı davranışlarımızdam vazgeçin ve şunu unutmayın bu dünyada sadeve siz yoksunuz dünya sizin etrafinizda dönemez terapi ile çok rahat bitiyor terapi alin

ben panik atak geçirmiştim. onun dışında bir psikolojik rahatsızlığım olmadı ama ataklarım çok ağırdı. Demek istediğim şey yeterince zaman verirseniz mutlaka geçer ümitsiz olmayın

Merhaba, daha once de konusmustuk hatirlarsaniz, eski. nickim boza. İzmirde bir doktor demistiniz. Numarasini ozelden atar misiniz? Panik ataginiz tamamen gecnisti. Cok ihtiyacim var duzelemedim

Kisilik bozukluklarini kirilip yanlis kaynamis kemik gibi dusunun. Kisilik yanlis sekilleniyor. İlaclarla da bir noktaya kadar normal yasayabiliniyor. Bende de borderline var, ilac bir noktaya kadar getirdi beni. Psikolog da madden zorladi. Kendi kendime makaleler kitaplar okuyarak semalarimi modlarimi ogrendim. Ve artik kendimi telkin etmeyi ogrendim. Elbette yuzde yuz saglikli bir yetiskin kafasinda miyim hayir..

Kesinlikle çok haklısın. Pozitif bir kendilik algısı, özşefkat, özgüven bunlar olmadan sağlıklı bir psikolojide olamıyor insan. Zor şeyler yaşamışsın ama atlatmana çok sevindim ve bebeğini sağlıkla kucağına alırsın inşallah

Attım şimdi. numara değişmişse bulunabilir internetten. İnşallah siz de en kısa zamanda aşarsınız

Her şeyin başı kendini sevmekmiş değil mi.. Ben o kadar değersizlik hislerindeymişim ki bi kişiliğim benliğim yokmuş önceden.. Sınırlarım yokmuş kendimi istismar ettirmişim.. terapi bana da çok fayda sağladı.. Hatta hayatıma bi narsist adam girdi hayatımı alt üst etti ama şuan iyi ki diyorum uyanmama vesile oldu kendi değerimi biliyorum artık sınırlarım var kendi kendime de mutlu olabiliyorum birine ihtiyaç duymadan..

Ay çok sık giremiyorum kusra bakmayın şimdi gördüm mesajınızı. Ben pandemiden önce gitmiştim Volkan Öztürk'e. tabi atayım numarasını ama gideli 2,5 3 yıl oldu numarası aynı mıdır bilmiyorum. size özelden yazarım bir denersiniz en azından. Farklıysa da internette bulabilirsiniz N

Bana bundan 1 buçuk sene önce borderline teşhisi konuldu. Ben aynı sorunun annem ve hatta babamda da olduğunu düşünüyorum. Çok zor bir dönem geçirdim öfke nöbetleri, kendine zarar verme, intihar düşünceleri, eşimle sorunlar ve sürekli değişen duygusal durum. Terapi kendimi anlama yolunda bana çok yardımcı oldu eğer imkanınız varsa terapiye sarılın gerekli olduğu takdir de ilaç kullanmaktan cekinmeyin ben 9 ay ilaç da kullandım ve şuan kendimi çok iyi hissediyorum. İnsanlarla ve eşimle diyaloğum oldukça düzeldi, öfke sorunu kalmadı, değişken ruh halim duruldu netleşti. Terapiye devam ediyorum ayda 1 kere terapistimle seans yapıyoruz ama bu sorunlar çözümsüz değil tabiki normal bir insan kadar pürüzsüz olmuyor duygularınız ama hayatınızı normal düzeyde yasayacak kadar değişiyor birşeyler o yüzden imkanınız varsa terapi diyorum Loresima8989 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Merhabalar, ben kendimi narsisist zannediyorken 7 aylık psikoterapi sonrası psikolog histriyonik kişilik bozukluğum olduğunu söyledi. Aranızda kişilik bozukluğu olup tedaviyle normale yakın bir hayat sürebilen var mı? B tipi bozukluklar grubundan herhangi biri olabilir sizde zaten benzer tarafları var, umuda ihtiyacım var.. Daha 7 ay oldu zaman zaman pes ediyorum geriye gidiyorum biraz farkındalık olsa da tam bir iyilik hali göremiyorum kendimde.. Aslında terapinin uzun bir yol olduğunu da söylediler ama.. Ve tabi ki annemin de histriyonik olduğunu öğrendim kimi modellediğim çok belli.. Şuan nasip olursa bir kızım olacak ve bunu ona da aktarmak istemiyorum :/ T