Teşekkürler. Eşim de zamanla benle aynı fikre geldi. Çevremiz baskı yapıyor eşim benden önce cevap veriyor konuşanlara. İnsanın kendini bilmesi güzel. Öbür türlü o çocuğa haksızlık yapılmış olur.

Yazdıklarını okuyunca çocuktan soğudum resmen. Bunlar az çok herkesin içinde olan endişelerdir ama sen çocuk fikrine cidden bu kadar antipati duyuyorsan tabi ki yapma. Yazık çocuğa. Eşin çocuk isteme hakkına sahip ama sen de istememe hakkına sahipsin. Yetişkin insanlarsınız konuşup anlaşın.

Terapi al bence sorumluluk alma korkun var sadece. Cocuk yuk olarak degilde bence dunyanin en guzel seyi olarak bakmalisiniz :) ayrica ileride yalniz kalabilirsin yaslaninca yani

Evlenmeden önce eşinizle neden bu konuyu konuşmadınız?

Ha tabi hiç mi artıları yok bu bebeklerin diyeceksiniz, var tabi ama eksileri yanında benim için çok yetersiz kalıyor. Şahsen her bebeği sevimli bulmam ama sevdiklerimi de aşırı severim. Başkalarının çocuklarını sevmek yetiyor bana ve sanırım sen de benim gibi düşünüyorsun. Birkaç saat oynarım ağlamaya başlayınca annesine verip ortamdan uzaklaşırım, çocuklara fazla tahammül edemiyorum. Benim gibi düşünenlerin çocuğu olursa gerçekten her iki tarafa da yazık olur. Ha bir de kadınların gece bebek ağlayınca kalkmasına bir türlü anlam veremiyorum. Ben olsam her zamanki düzenime devam eder, sabah uyanınca mamasını veririm. İstediği kadar ağlasın dursun, onun rutini bu. Günde üç kere yemeğini yesin yeter. İşim yok gece tatlı uykumdan uyanıp ona bakacağım. Altını değiştirmekten hiç bahsetmiyorum bile, babası ne güne duruyor, o yapsın. Yok yok, allah korusun en büyük korkum hamile kalmak.

En çok düşündüğüm konu bu. Boşanmayı bile aklımdan geçirdim ama bu çok zor benim için G

2 buçuk yıllık evliyim eşimle aramda 10 yaş var ben 27 o 37. Birbirimizi seviyoruz fakat ben çocuk sahibi olmak istemiyorum. O sorumluluğu almak zor geliyor. İçimde anne olma hevesi de yok. Çocuk açısından düşününce de kötü, ilgisiz anne olmak çocuğun geleceği için kötü bir durum. Çocuk sahibi olmak istemememde bir çok neden var. Çocuk olduğunda tüm hayatımı ona adamış olucam. Tek başıma yapabileceğim hiç bir şey kalmayacak. Rahatıma düşkün bir insanım. Üşengeç bile diyebilirsiniz öyle ki yemek dahi çoğu zaman yapmıyorum. Çalışan bir kadınım. Başka bir sebepte çocuk olduğunda eşimin bna ilgisi azalacak çocuk öne geçecek doğal olarak. Evliliğimiz sıradan bir hale gelecek. Bunlar bir kaç sebep ama en yoğun düşündüğüm çocuğa bakabileceğimi düşünmüyorum. Büyüdükçe dertleri de büyüyecek. Ben kolay bir hayat yaşamadım dert sıkıntı çektim artık rahat yaşamak istiyorum. Eşim çocuk istiyor. Onun da baba olma hakkını elinden almak istemiyorum. Ailesinin torun sahibi olma hakkını ellerinden almak istemiyorum. Bu sebepten boşanmayı bile aklımdan geçiriyorum ama onsuz yapabilir miyim bilmiyorum. Konuyu dağınık anlattım biraz kusura bakmayın. Ne okur yardım edin. Psikolojim bozuldu aylardır her günün her saati bunu düşünüyorum.

27yaşındayım inan çocuğum olana kadar kucağıma çocuk almışlığım yok. bebek sesine sinir olurdum, abartmıyorum konu komsunun cocugu elime değsin midem bulanırdı :)hiç bir zamanda çocuk hayalim olmadı,10 yıllık lisanslı aktif sporcuyum çocuk benim için kilo çatlak spora ara vermekti, tek başıma kalamamak, son ses müzik dinleyememek, öglene kadar uyuyamamak. Çocuklarını öpen sarılan insanlar görünce acırdım:))sevmiyodum işte anla senin gibiydim. Şimdi 5 aylık bi oğlum var, cocuk elime degse midem bulanırdı dedim ya sırf dogal diye yıkanan bebek bezi kullanıyorum, onun totosuna naylon degmesin diye Her gün ortalama 12 13 tane boklu çişli bez yıkıyorum elimle:)üzerimede kustu, altinı Açarken suratımada işedi hiç tiksinmedim. insan kendi elinden kolundan tiksinirmi, tiksinmez:)hiç birşeye engel degıl çocuk. eger eşin yardımcı olursa istediğin zaman çıkarsın evden. Ben doğum yaptım 13. gün antrenmanlara başladım, keşke daha önce yapsaydım aradan çıksaydı diyorum. Bu arada hala cocuk sevmiyorum hala baska bir bebegı kucağıma alamam altını degıstıremem. ama işte bacım bu senden oluyo işte değişik bir durum :))

cocuk istesen acaba hemen olcak mi onu da dusun

Ben de o yaşlarda istemiyordum çocuğu külfet olarak gördüğümden falan da değil sadece istemiyordum. Evlenmeyi de planlamıyordum. Yaş ilerleyince evlendim, çocuk da istedim. Şükür Rabbim aratmadan verdi. Evliliğim monotonlaşmadı. Ailecek eğleniyoruz eşim benimle de çocuğuyla da ilgileniyor. Hatta bebeğimiz olduğundan beri daha da heyecanlı. Özlüyoruz birbirimizi başbaşa kalınca daha önce görmediğim bir adam buluyorum karşımda. Eşin çocuk istiyorsa bunu onunla konuşman lazım. Yalan söyleyerek, saklayarak çözülecek şey değil bu.

37 yaşındayım çocuğum yok yapmayıda düşünmuyorum eşimde isyemiyor zaten burda agucuk bugucuk yazanlar ay şöyle seversin böyle edersin diyenler yazdiklarınız bir tek size sevimli geliyor bilin istedim fikrim değişmez pişmanda olmam kafam rahat deli miyim ben Koç burcu musum ayni ben gibi yazmışsın :)

Eşimle konuştum 1-2 yıl daha bekleriz diyo ama bende hiç umut yok

Siz ne durumdasınız sızde var mı coluk cocuk

Eşimle konuştum. Çocuk istemediğim için ve onun baba olma hakkını elinden almamak için boşanmamız gerektiğini söyledim. Boşanmak istediğim için krize girdi onu ilk defa böyle gmrdüm. Benimle çocuk için evlemediğini söyledi. Çocuk yapmamayı kabul etti. Bu ilk mesajı yazdığım zamandan bu yana zor bi zaman geçirdim. Ne kadar kabul etse de hala vicdanım rahat değil. bi kere ailesine karşı vicdan yapıyorum. Eşimi öyle krize girdiğini görünce boşanma konusunu kapattım kapattırdı off inanın ne yapacağımı bilmiyorum Evlenmeden önce böyle bir düşüncem olsaydı asla evlenmezdim kimsenin hakkı yok bi insana bunu yaşatmaya üzgünüm çok üzgünüm

Bence bunu eşinle konuşmalısın düzgünce ve ortak bir karar almalısınız

Bende sizin gibiydim 5 yildir evliyim 18 de evlendim ilk 1 sene ayrilmayi bile dusundum kavga ettim ilaclar ictim bende yemek falan yapmam evde tek oldugm icin esim yiyip gelio oglene kadar uyurm falan ama 1 sene gecti ve ben bebek istemeye basladim ama 4 senedir olmuyodu allah şansimi elimden aldi dedi acı cek anla nasil bsy oldugunu. esimin bana karsi duygulari biter bebegi kiskanirim falan dusunuyodum ama hic oyle degil simdi 8 haftalik hamileyim okadar cok ugrastik ki hamile kalmak icin zar zor oldu ve okadar mutluluk verici ki eşim simdi bana daha iyi davraniyo cok degisti ve ben diyorum ki artik sen olmasanda olur bebegim var cunki kocayi unutcaz bebek olunca keske ilk evlendigim gbi yapsaymisim simdiye buyumus olcakti sende oyle dusunme simdi yapmaya basla belki olmaz allah korusun ztn olursa 9 ay rahatsin dogana kadar

Çocuğun olduğunda herşeyiyle ilgilenmek en güzel şekilde bakmak gerektiğini düşünüyorum. Eğer olursa asla sokağa atan anneler gibi ilgisiz sevgisiz olmam. Ancak böyle bi durumda kendimden vazgeçmiş olucam hayatımı onun hayatı üzerine şekillendirmiş olucam

Endişelerinizi anlıyorum. Hem çalışıp, hem evle ilgilinip, hem kendin ve esinle ilgilenip, üstüne bir de çocuk büyütmek gerçekten çok zor... Belli ki şu anda hazır değilsiniz, o halde kendinize zaman tanıyın biraz, acele etmeyin. Belki evlilik terapisi konusunda uzmanlaşmış bir psikologdan endişelerinizi gidermek adına destek alabilirsiniz. Ben evli değilim ama evlenmek de çocuk yapmak da gerçekten gözümde büyüyor. Özellikle kariyer yaparken, bu ikisi birlikte biraz zor yürüyor... Çünkü Türk erkeklerinin çoğu eşleriyle hayatı ortak paylaşmıyor... Eşleri çalışıyor bile olsa yine de yemek, temizlik, çocuk bakımı ağırlıklı olarak kadından bekleniyor... Üstüne bir de bakımınızı eksik etmemeniz, eşinize ilginizi tam tutmanız bekleniyor... Ama kadınlar makine değiller... Türk toplumu kadına fazla yükleniyor bence...

Anne olmak isteyipte olamayan var düşünsene minicik elleri minicik ayakları miss gibi kokusu aslında bunu doğurunca anlarsın sakın öyle kötü düşünme çocuğun için çok farklı hayatın olcak iyiki yapmışım diceksin Benim bi yakınımda öyleydi aynı sen gibi düşünüyordu eşi zorla hamile kalsın diye yaptı ve kız dediki iyiki beni zorladı yoksa ömrüm sonuna kadar cesaret edemicektim dedii Allahh anne olmak isteyenlere nasip etsin amin amin amin

Evliliğimiz sıradan bir hale gelecek. demişsin ya ondan kaçarın yok :) çocuk olması bir etken değil yani

Bu sizin hayatınız sizin tercihiniz önemli olan bence insanın içinden gelince olması her insanın hayat dinamikleri farklıdır.

Çocuğun olduğunda keşke daha önce yapsaymışım diyeceksin. Bir de çocuğun en sıkıntılı kısmı ilk 3 yaş ondan sonra uykusu yemeği düzene giriyor, yani her şeyin olumsuzunu düşünürsek hiç bir şey yapmamamız gerekiyor.

Böyle bir sorunumuz kalmadı teşekkür ederim yorumunuz için

Tiksinç butonuda olsaydı keske Istemeyebilirsiniz ama bunu bu tarzda belirtemezsiniz. Konu sahibininde sizinde umarim asla cocugu olmaz. Zaten isteginiz de bu yönde.

Eşim başak ben koç hala çocuk istemiyoruz ohh mis gibi hayat

Herkezin kendi karari, bakamam edemem rahatima duskunum diyorsun ozaman yapmayin zaten. Cocuga yazik. Cocuk sahibi olmak Evlat sevgisi oyle degisik duyguki anlatamam kelimelerle cumlelerle anlatilamaz. Minicik eller o bebek kokusu, kiyamam

Ne durumdasınız var mı çoluk çocuk 3 yıl geçmiş yazdıklarımızın üzerinden... Ayzelin Gerçeği görmeliyiz dostum başka çaresi

anneniz de sizin gibi düşünseydi yani rahatımdan olucam çocuk bana engel olucak başaramam yapamam deseydi şuan rahatınızı düşünen bir siz olmayacaktı hele bir rahmine düşsün sonra kalbine sevgisi siz o zaman görün mutluluğu

Ne diyeyim insallah olmaz cocugunuz. Cani gönülden diliyorum bunu.

Evlenmeden önce bunu eşinizle konuşmalıydınız.

Hakkınızda hayırlısı olsun. Allah isteyenlere nasip etsin. amin.

Biraz bencilsin sanki :) istemiyorsan kimse zorla yaptıramaz. . eşinle konuşup, net kararını bildir, adam da boşuna beklentiye girmesin..

Evlenmeden önce bu düşüncenizi eşinize belirtmeliydiniz. Sadece İlk sayfayı okudum, söylediyseniz o da kabul ettiyse, o yan çiziyor Çok uzak bir duygu bana.. empati kuramıyorum.

Bende 12 yıllık evliyim, çocuk sahibi olmak hiç istemedim. Korunmadık çünkü ben ilaç kullanamadım doktorum yasakladı. Spiral de takmadılar ve tüpleri de bağlamadılar.11 yıl olmadı ama şuan 4. ayıma girdim malesef hamileyim. Kürtajdan korktuğum için aldırmadım ve çok pişmanım. 4 aydır her gece ağlıyorum. Alışamadım. Kalbinin atışını duy seversin dediler, olmadı. 4. Aydayım hala tık yok. Bu lafla olacak birşey değil. Eğer insanın içinde annelik yoksa olmuyor. Köpeğim var 9 yıldır bakıyorum ama çocuk kesinlikle istemiyorum. Eğer benim gibiysen sakın yapma gerekirse boşan ben doğumdan sonra hala alışamazsam muhtemelen boşanacağım. Millet başını okşayacak diye o kadar eziyet çekmek hiç mantıklı değil.

Merhaba, Neredeyse 4 yılönce yorum yapmışım konunuza ve Üstüne ikinci çocuğum da olmuş. Çocuk çok emek ve zaman istiyor. destekçi de yoksa çoookk zor. Çok isteyerek yapmama rağmen gene de çok yıpranıyorum. Gerçekten hazır olmadan yapmayın

Başak burcuyum 5 yıl olmuş konuyu açalı... Çocuk yapmadım eşim de bi süre sonra istememeye başladı. Şu an ikimizde aynı cümlelerle konuşuyoruz bu çok iyi.

Bana da öyle geliyordu, son zamanlar da biyolojik saatin tiktaklarını duymaya başladım. Eşim istemiyor. ama istediği an hemen yapıcam. Zamanla bir şeyler de oturuyor belki... Annelik içgüdüsü kazanılıyor.

Anketine evet dedim ama yazdıklarıni okuyunca bence pişman olmazsın anne olma. Herkes Anne olmak zorunda değil zaten. Hele bu düşüncelerle anne olmak doğacak çocuğa haksızlık olur. Eşine bu durumdan fikirlerinden bahset senin istemediğin kadar eşin istiyorsa ortak bir yol bulun bence. Tabi ortak yol var mı bilemedim

anladığım kadarıyla zor bir çocukluk geçirmişsiniz, ama bir çocuğun olduğunda ona vakit geçirmeye doyamadığında diyeceksin ki, o dopmadan ben nasıl vakit geçirmişim... biraz sıkılmışsın azcık rahatlayınca zihin olarak, normale dönersin. baş tacı evlatlar, güzel tarafından bak

cnm hazır olmak istemek bu çocuk içinde senin içinde çok önemli babası bakmicak çok iyi düşün belki biraz zamana ihtiyacın vardır buna siyah yada beyaz gibi değilde zamanlaması daha iyi yapabilirsin eşine de anlatsan hakverebilir

Ben de sizin gibi düşünüyorum, besbelli durum daha da kötüye gidiyor. Yalnız bende aileler o kadar hevesli ki, yaşları da var, zamanla bu düşünce beni kararsızlığa itiyor. Çocuk sahibi olma isteğim ; anne ve babamı mutlu görme isteğimin gerisinde Senrcpv

6 değil 66 yeğenin olsa evladın yerine geçer mi? Evlat sahibi olmak için çabalayan o kdr insan var? Şuan hazır hissetmiyor olabilirsiniz üzerinizdede çok baskı olabilir... şimdi değil belki ama ileride illakide bi evlat sahibi olmayı isticeksiniz... ama siz siz olun asla istemiyrm gibi büyük sözler söylemeyin... Ben korkundan çocuk sahibi olmayı geciktirdim simdi 32 yaşındayım ve keşke diyorum daha önceden yapsaymışım... yaş ilerledikçe hem sağlık hem sabır azalıyor...

Öncelikle bravo, ben de kendi keyfime rahatına duskundum ve başıma ne geleceğini bilmediğim için çocuk istiyordum, siz tahmin edebilip istemissiniz. İçinizden o sevgi gelmiyorsa zaten olmayın. Çünkü annelik önce sevgi bağı demek. onun her derdine ancak seversen katlanirsin. Günün sonunda onun fotoğraflarina bakarken bulursun kendini. Beni oylee yoran iki evladım var ki, hayatımı da da tam anlamiyla tersine çevirdiler fakat pişman değilim, sadece geçecek biliyorum. bence sadece kucuklerken fiziksel olarak ta çok yipranildigi için yorucu. yoksa annelik güzel. hayatta hep dertler olacak, bu çocuk olmasa başka seyler kişiler. En azından sevdiğim şeyin derdini çekerim. İçinizden anne olmak gelmiyorsa zorlamayın çocuğa yazik

Merhaba benim esimle aramda 12 yas var bizde 7 yıllık evliyiz bende senin gibi düşünürdüm ama megerse bencil davranmisim ve inan bana yasin ilerlemeden cikar bebegi aradan sonradan gerçekten pişman olursun adama da yazik sevdiğinin baba olmasını istemezmisin senin gibi düşündügum için şuanda tedavi ile bebek olması için kendimi parcaliyorum tekrar dusunmeni tavsiye ederim

Kuzum benım evladım var hemde kız 17 mde anne oldum. Ebe bana degermı bu acıya dıyınce ben o nasıl laf degmezmı hıç dedım deger tabıkıde adeta kızımla yenıden dogmuş gıbı oldum suan ıkı bucuk aydır ayrıyız ve hala aglıyorum goz yaslarım dınmedı. evlat gıbısı yok anneden ve esten daha guzel ozel onemlı. ask dolu en buyuk merhametını gosterdıgın sey pışman olursun bak ajda pekkan bıle hıcbır sey ıstemem ama tek bı evladım olsaydı o bana yeterdı demıs su yasında

Bunu anlamak güç 3. Oğluma hamileyim 34 yaşındayım. 38 de de 4. Yüksek yspicam. Eşimden bende çocuk drlisiyiz nasıl anlıyor seni

Bakamayacagini dusunuyorsan yapma cocuga yazik dedigin gibi anne sevgisi en onemli sey. Hic yapmaman evet esin icin kotu olur o istedigi icin orta yolu bulmak lazim. Belli bir yas siniri koyup mesela 3 sene daha cocuk yapmayip ondan sonra tek cocuk yaparak ikinizin de gonlu olacak sekilde olabilir belki ama anne olan herkesin dunyanin en guzel duygu oldugunu gec yapanlar da gec yaptigina pisman olup onceki evliligim hic bir sey degilmis diyenleri falan duydum bi hayli

Ben de aynen senin gibi düşünüyorum. Eşinin baba olma hakkı olabilir ama sen istemedikten sonra bunun hiçbir önemi kalmıyor. Ailesinden hiç bahsetmiyorum bile, onların haddine değil özel hayata müdahale etmek. Doğacak çocuktan en çok etkilenecek kişi anne ama isteyip istemediği bile sorulmuyor. Sanki mecburuz. Her ne kadar aksini söyleyenler olsa da evlilik değil çocuk aşkı öldürür. Eşinin ilgisi tabi ki azalacak, bu bile fazlasıyla yeterli bir sebep. Annelik geri dönüşü olmayan bir yol ve pişman olursan hem sana hem çocuğa çok yazık olur. Söylediklerine tamamen katılıyorum ve ben de asla anne olmayacağım. Sevgilime de söyledim her şeyi, önemli olanın benim mutluluğum olduğunu söyledi. Keşke sen de en başından söyleseydin ama seni gerçekten seviyorsa durumu kabullenecektir. Başlarda zorlanır belki ama sen mutlu olduktan sonra iyi ki olmamış bile diyebilir ilerde. Eşin istediği kadar yardım etsin, bebeğin anneye ihtiyacı var. Ve istemedikten sonra hiçbir şekilde mecbur değilsin anneliğe. Bazı kadınlar her ne kadar kabul etmese de çocuk hayatı gerçekten kısıtlıyor. Özgürlüğünü elinden alıyor resmen. Benim için gereksiz canlılar, isteyene lafım yok ama bize de saygı duyun lütfen.

Evlenmeden önce konuşmanız gerekirdi bu konuyu. Şuan ya boşanacaksınız yada böyle yaşayacaksınız

Öyle olsa tedavi yoluna gitmek isteyecek ki yalan söylemiş olcam vicdanım el vermez. Ayrıca 6 yeğenim var valla yetiyorlar bana :)

Öncelikle gözün aydın canım dediklerine katılıyorum. Bende evliliğimin ilk zamanları istemiyordum gezeriz vakit geçiririz vs. diyordum 2 sene sonra bakarım dedim ama evdeki hesap çarşıya uymadı plansız şeyler girince araya erteledikçe erteledik 2 seneyi çoktan geçti yani. Ben nihayetinde çocuk düşünmeye başladım ama aylardır uğraşıyorum. Aklıma gelen ilk şey şu: keşke baştan yapsaymışım! Çocuk ha deyince olmuyor ama ben öyle sanıyordum. Gerçekten bir sınavınız oluyor herkesin şansı bir değil. Ha hiç istemeyen insanların da kazala çocuğu oluyor o ayrı üzerine düştükçe elde edemiyorsunuz. Ama ne olursa olsun yaşın da uygunken düşün ve başla eminim yaşının verdiği enerjiyle evinede işine de eşine de çocuğuna da kendine de vakit ayırırsın. Hatta öyleki işten eve geldiğinde çocuğunu gördüğünde tüm stresini unutursun hatta onunla oynarken çocuklaşırsın sana da iyi gelir olumsuz yönlerini düşünme

29 yasimdayim delirecegim asla cocuk istemiyorum. Ben hayati yasamak istiyorum. Spor yapiyorum isime gidiyorm, dans ediyorum. Kedilerim var. Hayat bence cok kisa. Kendimi de cok seviyorum. 7yildr brlikteyiz ve 3 senedir evliyiz. Ben cok mutluyum boyle. Ailemin tek cocugu olarak öf bile duymadan, her istedigim alinarak buyudum. Fakat benim kodumda anne olmak yok, cocuklugumdan beri 1 yegenimi kuzenimi oy oy sevmemisimdr. Kucaga alip mucmuc yapmak bana cok yapmacik geliyor. Bosver anne olmayi yasamaya bakalim. Eve gelince ayaklarimi dikip, minnos pisilerimin bana masaj yapmasi kadar guzel bsy yok. Makyajimi yapiyorum cikiyorum evden oh. 20 yasinda duruyorum resmen kmse yasimi anlamiyor yasasin dertsiz hayat.

Bunu eşine söyle ve gerekirse boşan. Bu tamamen hormonlarla ilgili.

Bende çok korkuyordum iyi i anne olamam sorumluluğu kaldıramam eşim onu daha çok sever vs vs... 29. Yaşındayım oğlum 16 aylık.. Berbat bi doğum deneyimi yaşadım... Ama inanın tarifi yok anne olmanın o gözlerdeki o masumiyet o yürekten sarılışı insan doyamıyor emin olun.. Çalışıyorum, zor evet.. Ama herşeye değer.. can parçam

sizi bilmem ama eşiniz çocuğu olmadığı için pişman olacak...

Hayır yapmadık eşim de bu fikre çok alıştı şu an kendisi de en az benim kadar istemiyor çocuk yapmayı. O da rahatına düşkün biridir. Aynı fikirde olmak içimi rahatlattı.

ayrıyeten bu kadar yük gibi gördüğünüz için çocuk sahibi olmanızı istemem. onun da sevgi dolu, kendisini dört gözle bekleyen bir annesi olmasını hakediyor.

İyi ki yapmamışım, iyi ki olmamış. Ülkenin haline bak. Ben iyi anne olsaydım bile bu ülkede ne iyi eğitim verilir ne ekonomik rahatlık ne sosyal huzur. Her yer mülteci, her yer sapık dolu. Korurum deme tecavüze uğrayan o çocukları da anneleri koruyabileceklerine inanarak yaptılar. Konuyu okuyup benim gibi kararsız olanlara söylüyorum yazık etmeyin o çocuklara. Yapmayın.

Neye karar verdiniz peki hamiş misin yoksa . push ; R

Kimsenin bu durumu ters karşılama hakkı yok bence. Tabiki çoğu kadın çocuğu olsun ister, yıllarca uğraşan insanlarda var evet. Ama bazı kadınlar bu şekilde hissetmiyor olabilir bu da çok normal. Bu konuya biz uğraşıyoruz olmuyor kadında kalkmış çocuk istemiyorum tarzında bakmamak lazım. Ben evliyken deliriyordum çocuk için. Ama evli olduğum öküz istemiyordu. İyi ki de yapmamışım tabi. Şimdi 30 yaşındayım muhtemelen evleneceğim bir insan var hayatımda. Ama bana da artık zor geliyor çocuk düşüncesi. Sen biraz da baskıdan dolayı daha da soğumuşsun sanırım. Tek bi durum var. Yaptınmi bilmiyorum ama evlenmeden önce eşine bu fikrini söylemeliydin. Yas itibariyle baba olmak istemesi normal. Umarim orta yolu bulursunuz ve mutlu geleceği olan bir evliliğiniz olur.

Senin gibiyken yani senin gibi düşünürken anne oldum ben... Endiselerinde haklisin hemde sonuna kadar Aynı dediğin seyleri yaşayacaksın Sadece eş konusunda sorun yaşamadım... hatta benim soguk olduğum zamanlar daha fazlaydi, eşimde ayri bir düşkünlük olustu ekstradan şansima Cunku sende degisiyorsun bu sureçte... yani sadece kocan olaylı bakma duruma... Cocuklu hayat biraz da cocuktan cocuga degisiyor... ilk 1.5 yıl gözum hep ustundeydi Sonradan özgürlüğu kesfediyor evi de sadelestirdin mi icin rahat bir sekilde evin icinde dolasmasina izin verebilirsin... Gelelim sosyal hayata... iste bu konu bende sıkıntı... cunku bırakacak kimsem yok... yani eş haric.. siz kalabaliksaniz bir nevi daha kolay olur hersey... Kreşe icim el verdiginde de muhtemelen ben de bu durumu cozmuş olucam... Işin kaba tabirle getirisi götürüsüne bakarsak eğer... evet bir cok seyi götürüyor ama götürürken de iç dünyanda inanilmaz guzel değişimler oluyor... ozellikle biraz biz gibi ben merkezci olanlara Ha hala merkezimde ben varim orasi kesin ama kucağım dolu bir şekilde

Burda okuduklarımdan sonra eşimi aldım karşıma konuştum. Baba olmak istiyorsan boşanabiliriz bunu kabul ederim dedim. Anlayışla karşıladı "bekleriz ne zaman istersen o zaman olur, hiç istemezsen olmaz önemli olan ikimiz yan yana olalım" dedi. Bir sene sonra ben çocuk konusunda yumuşadım acaba yapsak mı dedim eşime "sen istersen yapalım istemezsen farketmez" dedim. Bu sefer o "alıştık rahatlığa" dedi. Şimdi ara ara konuşuyoruz bu konuyu aynı muhabbet devam ediyor. Artık ikimizin düşüncesi de eşit çok şükür. Yapmadık pek yapacak gibi de durmuyoruz ikimiz de. Tek düşüncem kayınvalidem istiyor ama buna da eşim cevap veriyor "ikimizin hayatı sırf onlar istiyor diye olmaz, gün gelecek onlar gidecek biz kalacağız bizim istememiz lazım" diyor. Hayırlısı...

Istemiyorsan yapma tabi bu cocuk icin ve esinle kendin icin de zor olur iyi bir anne iyi bir es olamazsin ve sonu ayriliga gider ve cocuk arada kalir, bende simdi istemiyorum mesela senin gibi dusunuyorum rahatima duskunum sikintiya gelemem istedigim gibi yasayamam cunku bunlari yapamayiz o cocugu dunyaya getirdiysek mukemmel bir anne olmaliyiz ama guvenmiyorsan kendine tabi ki yapma, ben esime evlenmeden once belirttim bunu hemen istemem ama ne zaman isterim bilemiyorum kendime guvenemiyorum dedim basindan uyardim simdi kendisi arada bir istese de hayir dedigimde susup kaliyor..

Kararın ne olursa olsun, eşinle paylasmalisin.. ortak yaşamın kuralları var.. istemiyorsan, ben bunu istemiyorum, sen ne düşünüyorsun, de bir an önce..

Çift olarak terapiye gitmeyi deneyin

Söyle düşün. Yasin ilerledikçe belkide her sene KEŞKE diyeceksin. Çünkü yas ilerledikçe kendinde enerji bulamayacaksin doğal olarak. Ayricada esin için durum daha farklı. 37 yaşında. Yani bence eşini de dusunmelisin. Hayat sadece güzelim tozalim günümüzü gun edelim değil ki. Evlilik aile olmak için değil miydi? Yuva kurmak... Obur türlü madem böyle bi dusuncen vardı neden evlendin, karşındaki insanin hayatını da erteledin.. Hem korkulacak birsey yok ki. Hayati tek kişilik değil 2 kişilik yasiyorsun zaten. Bebeğin le de hayatını yasarsin. Onu bi engel olarak görmen çok üzücü. Ben daha şimdiden oğlumla yaşayacağım günlerin hayalini kurmaya başladım.. Umarım ilerde pişman olmazsın. Ama sunu soyliyim gerçekten çocuk istemiyorsan eşini de buna mecbur etme. Onun hayatını, babalık duygusunu elinden alma. Bosanmaniz esin için daha iyi olur. En azından 1 kere geldiği bu dünyada babalığın ne olduğunu yaşar başka bi kadinlada olsa. Mutluluk her zaman dışarda degil

Cok üzüldüm bu yazdiklarina.. O kadar cocuk sahibi olmak istiyorum ki, ama Allahim bir türlü nasip etmedi. 2 senedir ugrasiyorum, cocuksuz gecirdigim her yilimi bosa gecirmis gibi sayiyorum. Evlenmeden önce bunlari konusmadiniz mi? Esine karsi büyük haksizlik gercekten, eger bu kadar cocuk sahibi olmak istiyorsa. Ama sirf esin istiyor diye cocuk yapmak da cocuga haksizlik bence. iki tarafin da bunu dört gözle beklemesi gerekiyor.

Son yazdığımı da okuyabilirsiniz sayfa sonunda... Tebrik ederim sizi

Bi arkadasim bana anneni babani kocani kardesini terazinin bi yanina koy diger yaninada evladini koy hepsinin toplami bile bi evlat etmiyor demisti Bu kadar buyuk sevgi duydugun bir varliga bakmak onun icin uykusuz kalmak yada yorulmak sanirim hepsine deger iyiki yapmisim dersiniz

Gece uyanan bebek sadece aciktigi için emmez ki, belki korktu güven duymak için, belki svegi ihtiyacı için. gunde 3 kere rutin diye sınırlamak nedir ya, aynen devam siz istemeyin belki de sizi bilen Allah istettirmiyor

Eşine " kısırım ben tedavisi yok " de konu kapansın. Ama hiç mi özenmiyorsun kucağında bebeği olan annelere, bi düşünsene miniminnacik küçücük yumuk yumuk gözleri minik minik elleri :)

Ben de aynı durumdayım, iyi tarafı eşim de istemiyor. Sebeplerim de size çok benziyor.