Kocanizin cok tuhaf davranislari. Laflari ozellikle. Benim oglum 1 bucuk yasinda, dogdugundan beri esimin oyle guzel lugat geliştirdi ki ogluma karşı. Hatta ben sipa derim bazen canim cok kaynar, ona bile gönlü olmaz. Canım oyle deme kucuk cocuga diye. Kaldi ki aglatmak? Aglayinca benden once kosar susturur. Kocanizin eline bırakmayın derim. Eğitimi sizden alsın, sizi ornek görsün kendine

İki kızdan sonra gelen erkek diye pohpoplanıp ailesi tarafından her istediği yapılan hep sevgi almaya alıştığı için vermeyi bilmeyen ve bunun için uğraşmayan, zorluk nedir görmemiş bir bencil erkek tipi. Aileler aman oğlum tek oğlum paşam ne istersen yaparız demeyi bırakmadığı sürece böyleleri türemeye devam edecek. Sevgili Koalina sen çocuk istemiyorum diyordun ama senin çocuğun kocanmış zaten. Üzerine kardeş gelince triplere girmiş. Ne de olsa evinin paşası olmaya alışkınmış. Bu huyu çocuk büyüyünce de devam ederse oğlunun kalbinde derin yaralar açacak. Umarım öyle olmaz. Allah sana sabır ve kolaylık versin.

Bu kadar küçük bir bebeğe telefon ve tv mi? Hem de günde 2-3 saat. Off off. Eşinizi bence bebekle hiç yalnız bırakmayın. Sonuçları çok kötü olabilir. Gerçekten üzüldüm

Sanki akranı 2 yaşındaki bebek. Kendilerinde olmayan disiplini el kadar bebekler göstersin istiyorlar. Kendisi 2 yaşındayken annesi seslenince hemen kaydıraktan inip koşuyordur kesin.

Eşini girtlaklamak istedim sonuna kadar haklısın ağzı bozuk herif

Görüştüğüm psikolog var ama ona bu durumdan bahsetmedim. Özünde bu olsa da her zaman böyle değil. Ben yorulup bunalırsam çok anlayışlı mesela. "Gel bana babacım" diye alıp oyalıyor, o zaman gerginlik küfür yok. Ama ben iyiysem onun tahammülü düşüyor. Önceki

Telefon o kadar elinde madem örnek baba hesaplarını takip etsin. :) İyi baba nasıl olur gerçekten bilemeyebilir ama öğrenebilir bence.. Bir sen bir o ilgilenmenin dışında hep birlikte vakit geçirseniz nasıl olur acaba? Bence senden öğrenir zamanla kaliteli vakit geçirmeyi. Birlikte eğitici oyunlar oynasanız, şarkılar söyleseniz.. Evet eşinin de öğretmeni olacaksın. Zor iş kabul ediyorum ama mecbur :) Hitaplara çok takılmadım. Tipsiz, çirkin diye sever kimi. Ama küfür konusunda katı ol kesinlikle. Yakında hepsini anlayacak ve alacak. Sinirlendiğinde bize küfür eden bir çocuğumuz olsun ister misin diye anlat.. Öyle bir anlat ki o güne götür ve yaşat resmen :) Başarırsın sen bu işi! Bu arada daha iyi olmana çok sevindim. Sen iyi olduktan sonrasını düzeltmek kolay

14 saat sirt üstümu yatıyor bebeginiz

Küfür ve saçma sapan konuşma harici aynı. Bi saat ilgilen diye başbaşa bıraksam ya uyur ya video izler az konuş çocukla az ilgilen yok, daha tek şey öğrettiği yoktur. Oynadığı tek oyun güreşmek çocukla. Her gün evde ring var. Onda da kesin çocuğu bi yere çarpar. Tipsiz falan diye sevmesi bir şey değil. Artık o kadarına karışılmaz da. Küfür ne ya. Hele sinirlenmek. 4 aylık bebeğe sinirleniyorsa ilerde ne yapacak acaba. Ne diyim Allah çocukların başından analarını eksik etmesin.

Sen tam düzelmiş bazı şeyleri aşmışken eşinin bu şekilde davranmasına çok üzüldüm. Çocuk daha öyle ufak ki. Kendini toparlaması lazım bu çocuk buyuyecek anlayabilir hale gelecek ve yaramazlıgı artacak vs. Tek basına bakmak gercekten cok zor ama eşinde yardımdan cok zarar verıyor. Ailesiyle konussan bu durumu biraz akıl verseler mesela annesiyle. Olabilir mi? Bildiğim kadarıyla bebegın cok zor bir bebek de degıl. Bu kadar tahammulsuz olmamalı.

Sakin sorumluluğu tek başınıza almayın. Sonra kocam yardım etmiyor diye sızlanırsınız. Ben bu konuda kadınları suçlu buluyorum. Ver sorumluluğu. Adam baba olduğunu öğrensin.. miyaww 🇹🇷 Üyelik

Eşin gittikçe tuhaflaşıyor.

Hayır normal degil. Derdi nedir? Bunalımda mıdır bilemem ama gidişat da iyi değil. Babalık sendromu mu yasiyor yoksa o da mı kabullenemedi?. Anlattiginiza gore eşinizin de psikolojik yardım alması lazım. İnşallah geçici bir dönemdir. . push ; Önceki

Son iki paragrafı okuyamadım bile. Daral geldi yani. Adam siz uyurken iki saat siz uyuyun diye oyalıyor siz kalkıp nasıl oyalıyor diye kameraya bakıyorsunuz. Sevme şekline bile karısıyorsunuz. Halıya koyduysa cocuk ağlarsa alır ya kasmayın bu kadar çocugun her istediğini hemen istediği an yaparsanız işiniz çok zor... Bir de yani sen anneysen o da baba. Bırak rahat ver huzur ver adama. Sonra cocuk oldu adam değişti diye konu açılıp duruyor değişen kadınlar aslında. Kötü davranmıyorsa ki bunu yapması için psikopat olması lazım. Sıkmayın adamları. Hayat kısa. Sürekli çocukla ilgilenmeyin adama da zaman ayırın

ayyy ne diyeceği mi şaşırdım bunlar daha kolay günler böyle sinir harbine ne gerek var benim eşim haksız yere bebeğime az yüzünü assa kızarım ben valla bunu çocuğunuza yaptırmayın lütfen

Merhaba herkese... Yaklaşık 4 aylık bir oğlum var. Çocuk sahibi olmak istemezken hamile olduğumu öğrendim ve doğum yapınca depresyonun dibine vurdum. Sevemedim veya öyle zannettim, kabus gibi zamanlar geçirdim. Bu süreçte eşim çok destek oldu keza benim ve onun ailesi de. Zamanla alıştım, sevdim ve eğlenmeye başladım. Tabi bunun için denemediğim yöntem de kalmadı. Velhasıl azıcık burnumu çıkarmışken hemen bana dert olan meseleleri açıyorum. Benzer şeyleri tecrübe etmiş olanlar muhakkak vardır. Konu eşimin oğluma olan davranışları, hitap şekli. Ben eleştirdiğimde ise aldığım cevap "senin konuşmaya hakkın yok, dün istemediğin bebek için şimdi bana akıl mı veriyorsun" gibi şeyler. Haklı değil, evet istemiyordum ama ilgimi, bakımımı, güzel sözlerimi hiç eksik etmedim. Ben annemden de babamdan da sarılıp öpme gibi şeyler görmedim, ağladığımda teselli edilmedim, başarılı olduğumda takdir edilmedim zaten görevin diyerek geçiştirildim. Bu sebeple işin bu kısmına özellikle dikkat ediyorum şimdiden. Ve tabi ki oğlumla ilgilenirken televizyon açık olmuyor, elimde telefon olmuyor. Bunları artık kilimcinin kör oğlu bile biliyor zannediyorum ama eşimde işler tam tersi. İlgilenme şeklini anlatıyorum size; Bir elinde telefon diğer elinde çocuğu tutmak şeklinde. Duruyor işte diyor ama telefona kilitlenip kalıyor çocuk. Sabah 7 gibi uyanınca bazen eşim alıp salona geçiyor ben 2 saat daha uyuyorum. Kameradan baktım ki ne konuşma ne sevme hiç bir şey yok. Televizyonun karşısında salıncağına koymuş, ağzına da emzik hipnotize olmuş gibi bakıyor. Uyku saati şaşınca çok huysuz oluyor ve ağlama krizine giriyor, eşimden tepkiler " sus lan totoş, zırlama, ne uyuz çocuk oldun" gibi sözler ve hatta ciddi anlamda sinirlenirse küfürler... Zaten ağzı bozuk olduğu için ne dediğinin bile farkında değil çoğu zaman. Ne biçim konuştun diyince ne dedim ki diyebiliyor. Sıkıldığında veya bir şeyi istemediğinde ı ıh diyor. Misal oyun halısına koyduk anında başlıyor ı ıh ı ıh. Bunun arkası ağlamak yani, defalarca tecrübe ettim, koyma oyun halısına istemiyor. İş krize dönmeden halletmek gerekiyor. Eşiminse ağzına sakız oldu bırak ağlasın, sürekli bununla mı uğraşılır demek. Niye ağlasın yahu? Onu istemediğini daha nasıl anlatsın çocuk dile geldi resmen ama yok. O ağlayacak ama onun istediği olmayacak, ağlayarak istediğini elde edemeyeceğini şimdiden öğrenecekmiş. Böyle bir inatlaşma hali. Yani benim ilgilenme şeklim ile eşiminki tam tersi ve ben sürekli oğlumla eşim arasında tampon bölge olmak istemiyorum. oğlum da örnek alsın istemiyorum. Ben gün boyu " bal böceğim, minik kuşum, kara oğlum" diye severken eşim "napıyon lan tipsiz" diyor. Ben gün boyu konuşup kitap okuyup ayına uygun oyunlar oynarken eşim ilgilendiği 2-3 saatin büyük kısmında tv izletip telefona baktırıyor. Daha sayamadığım bir çok şey ama az çok durum canlanmıştır kafanızda. Bilmiyorum okuyunca nasıl görünüyor ama bana çok yanlış geliyor. Bir arkadaşıma bahsettim "ilgilensin de bırak nasıl ilgilenirse ilgilensin, söylenme, akıl verme" dedi. Böyle mi yapmak lazım? Bu ikilemden oğlum nasıl etkilenir? Ben nasıl düzene sokarım bu durumu? Güvenmeyip hep kendim ilgilensem bu sefer eşim dışarıda kalacak, ona müsaade etsem oğlum etkilenecek, konuşsam anlamıyor konuşmasam çatlıyorum.

Ayrica boyle hakaretler edip, cocuga sertce vuran, mal gerizekali deyip kufreden birinin davranislarini "iste babalik sonradan ogreniliyo, normal bunlar vs" diye gecistiremeyecegim.

Eşinizin sözleri ve davranışları hiç güzel değil hemde hiç güzel değil. Okurken her defasında şok yaşadım haklısınız. Eşinizle uyarmadan konuşun anlasın doğruyu yanlışı görsün S

İlgilensinde nasıl ilgilensin değil de. Çok müdahale etmeyin önce benimsesin. Sonra onun için doğrusu neyse o zaten sizden daha istekli olacak. Siz müdahale ettikçe o size olan kızgınlığıni çocuğa yansıtıyor. Aslında ona yaptığı şeyler sizi kızdırmak amaçlı. Belli bir süre duymayin görmeyin eisvogel

Ya nolur lütfen kusura bakmayın ama çok güldüm Herkesin de mizacı farklı sonuçta, baba tam olarak sizin gibi davranamaz. Tv ve telefon konusunda dikkatli olsa, bir de bu konuşma biçimini küfre döndürmese katlanılabilir. Editleyeyim: Diğer mesajları da okuyunca durum biraz daha vahim gibi duruyor. Allah yardımcınız olsun.

Aynen bunu yazacaktım. Inşallah acilen düzelir ama pek sanmıyorum, ben ikisini tek bırakamazdım sanırım ya. Illa gözüm ustlerinde olurdu. Hatalarıyla ilgili video bulup sürekli izletirdim, çocuk gelişimiyle ilgili kitapları zorla okuturdum vs. Bir de basta anne olmayı istemediğini filan söyleyip durmasin, çocuk anlayacak yasa gelince duyarsa yazık olur.

eşinin çocuğu senden bile çok istemediğini bildiğim için küfüre kadar olabilir diyordum. Ama minicik bi bebeğe ciddi ciddi sinirlenip küfür etmek de ne bileyim vicdansızlık. O böyle yaptıkça sen bebeğine daha çok bağlanıcaksın, sana artısı kabullenme sürecini hızlandırmak olacak

Eşim çok gergin genel anlamda. Evet çocuk resmen benim. Sabaha kadar uykusuz kalan ben, b. kuyla püsürüyle uğraşan ben, kıyafetlerini yıkayıp ütüleyen hangi deterjanı kullanacağını bilen, eğitimiyle ilgilenen, ayına göre neler yapması gerektiğini araştıran, doktor randevusunu alan, aşılarını takip eden, ses tonundan ne istediğini anlayan, bütün gün konuşan, sırt ve bel ağrısı yaşayan, bağıra bağıra doğuran ben. Sadece sperm verdi ve günde 2 kere alt değiştirdi, yarım saat kucakta tuttu diye çocuk babanın olmuyor. Bunu çocuk sahibi olduktan sonra daha iyi anladım.

Erkeklerin çoğunluğu böyle çocuğuna ilgisiz alakasız... Ben alıştım sende alış bence . push ;

Off çok üzücü yaa. kalbim sızladı resmen. Babalık annelik gibi değil sonradan ögrenilen birşey. ama eşiniz normal değil bence. ya göz dağı verin yada ona emanet etmeyin. sevmesi için verin sadece.

cocuk buyudugunde ondan saygi gormek isteyen kucuklugunde ona saygi gosterecek, esiniz bu yonden ne yapiyorsa kendi baba figurune yapiyor, onun disinda 4 aylik cocukla aktivite yapamamasini elestiremiyorum, gercekten ben de beceremem bebekle iletisimi, kendimi zorlayarak anca oldu oldugu kadar, sonrasinda daha iyilesebilir. annekusu Ruhum

Bazı babalar için ilk yıl çok sıkıcı. Bebeğin ilk yılı bence de çok sıkıcı, ama insan mecbur hissedip bile yapıyor bazi şeyleri. Eşim de sıkıştığında telefon verirdi bir zamanlar, şimdi çocukla oyalanmayı öğrendi, çocuk oynamayı öğrendi. Bazı babalar çok rahat, bazı anneler çok müdahil , nasıl müdahale edilmeyecek bilmiyorum. Ama şunu söyleyeyim, çocuk yetiştirmedeki catışmalar evliliğe çok ciddi zarar veriyor.

Annelik de sonradan öğreniliyor bence ama bebekle çok vakit geçirildiği için sorumluluk duygusu daha çok olup daha çabuk bağ kuruluyor. Yoksa anne çalışsa baba evde çocuk baksa babanın hisleri daha çabuk oluşur diye düşünüyorum. Bilemiyorum ben dipsiz kuyulardan çıkmaya çalışırken bile böyle şeyler yapmadım eşimin yapması manasız ve sinir bozucu.

çok çok haklısın canım. Bak aramızda 15gün falan var sanırım. kızım 3,5 aylık benım de. Ben de bir iki kez eşim aynını yaptı uyardım telefonla ugrasma radyasyona maruz kalmsın tvye bakmasın göz problemleri ve otizme sebebıyet verebılırmıs dedım sonra birdaha yapmadı. benim kızım oldugu ıcın eşim ıstese de o tarz konuşamaz sanırım. oyunlar oynamasını şuan ılgıalanınoyun olduğu için seni benden daha çoksevecek böyle gidersededıkce sanırım eşimin hoşuna gıttı ılk gunlere nazaran dha farklı ılgılenıyor. sağlığı acısından zararlı olduğunu söyle her fırsatta. ve ben de senin gibi düşünüyorum bir bebeğe söylemlerle degıl yaptıklarımızla örnek oluruz ve suan kendi özgüveninin oluştuğu aylardayız. Hissetmiyor anlamıyor sanıyoruz ama bızım stresımızı dahi hissediyor yavrularımız... Ileriki iç dünyası için çok önemli her hareketımız. ne isterse yapmanagerek yok denmiş de. Şuan malesef o ne isterse anlatmaya çalışırsa onu yapmalıyız yapmak zorundayız. Çok haklısın ve cok da guzel bılınclı bir annesin. eminim ki ilerledikce gelişimi eşin de değişmeye baslayacak. Kızım dönmeye basladı babasının ellerını alıyor oynuyor kıkırdıyor mest oluyor bıraz bu aktıvıtelerı yapmasını iste eşinden egzersız yaptırsın şarkılar söylesn oyunlar oynasın. Daha da keyıf alıcaktır

Çocuğu tek başınıza yapmışsınız gibi bu tavırlar da neyin nesiymiş? Sadece çocuk yapmakla baba olunmadığını söylediniz mi ona! Bence takındığı üslup hiç hoş değil. Sonuçta ahlaki değerler ilk önce anne baba eğitiminden geliyor. Küçücük sabiyi küfürler eşliğinde büyütmek doğru değil. Şuan da aklı ermiyor bebek olduğu için ama ileride babasından aldıklarını uygular. Küfürbaz haydo gibi bir evlat yetiştirmek istemiyorsanız kocanıza bir set çekin. Madem bakacaksa layıkıyla baksın. Bakmayacaksa hanzo gibi davranmanın alemi yok.

Kimse katilmayacak bana biliyorum ama ben olsam o adamdan bosanirdim, ya da bosanmakla tehdit ederdim ve degismezse de bosanirdim. Adamin zaten bir faydasi yok, hatta zarari var. Cocuk bakimi icin olan maddi destegi de mahkeme karariyla aldirabilirsiniz. Bu adamlar babalik namina hic bir sey yapmayip sonra da etrafta ben babayim diye caka satiyorlar. Patronlarindan, ya da is yerlerinden terfi aliyorlar, arkadaslar arasinda saygi kazaniyorlar. "Baba" olmanin getirdigi her turlu sosyal imkanlardan faydalanip sonra da bu kadar bencilce hic bir seyden vazgecmeyip yan gelip yatamazlar. Bu dupeduz haksizlik. Ben olsam nefret ederdim adamdan. Cok sabirlisiniz.

İstisnalar kaideyi bozmaz soffty Allahım verdiğine Rıza gosterenlerden olalım ins Anneler

Uf ya koalina seni severim ama bu bebeğe çok üzülüyorum ben ve malesef söylemeden geçemeyeceğim siz ikiniz anne baba olmamalıymışsınız, kırdıysam hakkını helal et

Böyle baba bende olurum, günümüz istenmeyen bakıcıları gibi. İlaç içirip uyutsunda hatta CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

Benimki çok güleç zaten. Herkese gülüyor. Sabah onda ağlarken bana kahkahalar atıyordu. Hatta dedim "beni daha çok sevdiği için kıskandın di mi" diye. Seni daha çok sevsin daha iyi başımdan gider, ayrıca gerçekleri öğrenince de sevecek mi bakalım, istenmediğini duysun dedi. Ben de senin küfürlerini, hakaretlerini söyleyeyim madem dedim, istersen kayıt altına alıp göster dedi. demlicaykeyfi Ve dünya bir çölse durma. Seraba su getir. Anneler

Teşekkür ederim.

Sanki kendisi doğurulup sokağa atılmış gibi bir hava sezdim?

Ben istemiyorum diyip yine de bebeğe iyi davranınca şizofren misin nesin diyordu. Şuna bak çok tatlı desem seni döverim tam dayaklıksın cevabını alıyordum. Bunu sana mı diyor? Eşin pek normal değil sanırım. Dengesizin teki canlandı gözümde. F

Koalina ben Astoria ya katılıyorum Bunun üzerine konuşabileceğin en uygun üyede kendisi Bence özelden bi danış

"Istenmedigini duysun, bakalim seni sevecek mi?" miii? Ya bu nasil anormal bi sozdur. Zevk mi alicak cocugu uzunce, aklinca hanginizi cezalandiriyor? Sen dogum sonrasi depresyona girdin ve tedavi olmak istedin, yavas yavas aşiyorsun da problemlerini. Ama esininki uzgunum ki kisilikle alakali bir durum. Hic saglikli degil davranisi. Kufur, hakaret, tehdit. Kucucuk bebege. Cok uzuldum.

4 aylik bebek 2 saat tv karsisinda birakilmaz, hatta 2 dakika bile birakilmaz Cok cok cok cok tehlikeli koalina Oburkuleri gec ama bu konuda esini al doktora gotur, cocuk doktorunuz uzun uzun anlatsin esine verdigi zarari ve sebep olacaklari Sonra 2 sene sonra burada cocugum otistik mi vs diye konu acarsin onlemini simdi almazsan

Bence eşinizin sağlığı yerinde değil. Bir de genel bir soru, forumdaki anneler neden çocuk sadece onların zannediyor?

Bastan asagi yanlışlar silsilesi. Bugün anlamıyor annen seni istemiyor ne demek ama anladigi zaman da soylerse oglun cok kirilir. Annem beni istememiş demek ki ben sevilecek bir birey değilim diye. Benzer bir hikaye arkadaşım yaşadı kız 30 yaşında hala terapi alıyor değerli bir birey olduğuna kanaat etmek için. Bu konuda kesin uzlaşın ve asla konusu açılmasın. Diğer konu içinse bebek istedikleri gibi tepki vermediği için sıkılıyorlar. Bence basta beraber değişik etkinlikler yapıp son 10 dakika mesela ben bi tuvalete gideyim siz devam edin gibi kaytarabilirsin. Hem onlara nasıl oyun kuracağını gösterirsin. Ama diğer konu bundan da önemli. Ayrıca facebook kullanıyorsan attachment parenting grubuna üye olun. Evet bebeğin ihtiyacının karşılanması ve sevilmesi önemli. O siz onu oyun halısına bırakınca gittiniz diye düşünüyor. Ve zaman kavramı da olmadığı için geri gelip gelmeyeceginizi bile tahmin edemiyor. Ayrıca bırakın kucağa alışsın emeklemeye başlayınca artık asla kucakta durmuyorlar. Ve son olarak çocuğunu seven her anne iyidir. Sen de iyi bir annesin zamanla her sey cok daha keyifli olacak. 30 aydan bildiriyorum

Kabul et ama eşin istisna bence

Adam normal değil ne koca olur ne baba

bu günleribde gördük çok şükür :) eşin gerçekten tam bir hanzo kizimda esim ve ailesi tarafindan telefon ve tv bagimlisi olmuş durumda nerdeyse ve bu kisiler bunun yanlis oldugunun hala farkinda değiller çocugu lutfen alistirma mani olmak icin herseyi yap ben artik esime dusa girerken bile emanet etmek istemiyorum cunku artik şiştim bu konuda ve bigun patladigimda bu evi birimiz terk etmek zorunda kalacagiz herkes anneligi ilk aylar yogun duygularla yasayacak diye bir sey yok bence zamanla sevgisi cosuyor zaten insanin ama sevgi kadar onemli bir sey daha vsr yetistirebilmek seni tebrik etmek istiyorum

Seni özellikle tebrik etmek istiyorum, önceki konunu biliyorum ve kendi depresyonuna ragmen bence harika bir anne oldun bebegin icin. Esine gelince yaptiklari cok yanlis özellikle basbasayken kizmasi kufur etmesi olayina cok üzüldüm. Zamanla babalık hissinin gelecegini duzelecegini umuyorum.

Oğlunla böyle mutlu olmana çok sevindim. Diğer konunu biliyorum ve senin için gerçekten çok üzülmüştüm şimdi mutlu olmanıza çok çok sevindim az kaldı birazdan ağlıycaktim. Bu konuya gelince kimi babalar böyle sever haklisin ama ne yazıkki zamanla değişecektir. Seni de sözleriyle kırmasına izin verme. Ama oğlun böyle giderse seni daha çok sevecek gibime geliyor

Ben de ne zaman çocuğu kucağına versem telefondan müzik açıyor. Açma diyorum bugün müzik ister yarın video ister. Tamam diyor bir daha ki sefere yine aynı. İzletmiyor sadece müzik dinletiyor ama ben müzik açarsam telefonu yüksek bir yere koyuyorum. O eline veriyor. Yani altı üstü ilgilenecekleri bir iki saat daha farklı zaman geçirebilirler

Bunları hep konuşuyorum ama önemsemiyor demek ki.

Nedense okuyunca bebeğe üzüldüm çünkü sizin de anaç bir tarzınız yok ve belli ki eşiniz de merhametli sevgi dolu bi tip değil... Napıyon la totoş nedir, bence bariz gıcık olma ve sevgisizlik örneği... Üzgünüm ama ebeveynler çok değişmiyor yani bu sevgisizlik ve anaç olmama durumu ilerde değişen bişi değil. Naparsınız bilemem de keşke çocuk sahibi olmasaydınız.

Diğer konunuzu da biliyorum, çok üstünüze gelmişlerdi. Ama maşallah çok iyi bir annesiniz, hatta o zaman da şu buhranlı dönem geçsin bu kadının içinden çok güzel bir anne çıkacak diyordum.. değme annelere taş çıkartırsınız. Afedersiniz ama eşinize gıcık okdum, bu ne biçim baba dedim okurken. Bende sizin gibiyim ve böyle şeylere hiç tahammülüm yoktur. Nasıl ilgilenirse ilgilensin diye bi şey olamaz bu nasıl bir mantık? Çocuk sizinle güvenli bağlanma yaşamalı tv veya telefonla değil. Her yerde ilk 2 yıl ekranlardan uzak tutun diye bas bas bağırıyorlar zeka gelişimi için. Hitap şekilleri de hoş değil.. Umarım en kısa zamanda çözersiniz bu işi, bu adam örnek olucak bi de oğluna.. Ay bi fena oldum

Ben ekstra bir şeyler yapsın istemiyorum ama bariz zararlı şeyleri de yapmayıversin. Sabırlı olsun, küfür etmesin, teknolojiden uzak dursun, kötü konuşmasın, bağırmasın gibi. Oturup kitap okumasın ama bunları da yapmasın...

aynen içim sızladı ya

Bence en büyük problem eşinizin ağzının bozuk olmasıymış çocuk büyütürken ne söylediğimize iki kat daha fazla dikkat etmeliyiz

Maşallah sana koalina ne güzel bilinçli hassas bi anne oldun konu biliyorum ve seni tebrik ediyorum

Ya konunun uzmanıyım diyemem tabi, buradan görebildiğim kadarıyla yorumluyorum. Yüz yüze çalıştığım bir çift olsaydı belki daha farklı ele alabilirdim. Ama tabi danışmak isterse elimden geldiği kadarıyla yardımcı olurum.

Erkeklerin geneli kafasız annelerin gösterdiği sabrı' özveriyi gösteremiyorlar. Kızım 9.5 aylık aşırı huysuz ağlak bir bebek, gece 1 de zor yatırabildim. Babası fosur fosur uyuyordu ben uğraşırken, sabah 6 da ağlama kriziyle uyandı ne yaptıysam sakinleşmedi. Ben sakinleştirmeye çalışırken babası elinde benim telefonum cocugun koluna gayet hızlı bir şekilde dokunarak al al al diyordu. 9.5 aylık çocuktan telefon eline gelince susmasını falan bekliyor sanki derdi telefonda o yüzden uyandı. Sabahın köründe kavga ettik ceza olarak koltukta oturarak bizi izliyor. Kızım uyuyana kadar uyumasına asla izin vermeyeceğim o aptal tavrı yüzünden

Benim esim uykum agir oldugu icin sabah ise gittigi halde benden cok bakar cocuklara. Boyle bir kistas yok. Ha oyun oynama bi seyler ogretme konularinda sifir ama ben de ustune varmiyorum. Tv nin onune birakip cocuga bakiyorum denmez.

Kesinlikle haklısın. Zaten böyle babalık yapacaksa çocuğu kabullenmekte ne var? Koy bebeği tv karşısına hipnotize olsun, ağlarsa ilgilenme, kucağındayken telefonla oyna vs. Yani çözüm ne bilemedim. Ben bıkmadan usanmadan uyarıyorum eşimi. Bir de onları başbaşa bırakacağım zaman telefonu alıp çıkıyorum.

Tv kısmk bizde yok ama telefon kısmı aynı Eşim sürekli telefondan satranç oynuyor çocuk kucağındayken bile Allah var şimdi bebekle de oynuyor ama ağlamaya başlasın öff pöff ne çocukmuşsun sen be, sevmiyorum seni artık gibi söyleniyor Gece zaten uyuyamıyorum diye yataktan kaçmaya başladı Ama akşam 19 gibi bebeği yatırıyorum kızımı özledim diyor Uyanınca eğer ağlıyorsa da başka odaya geçip kapıyı kapıyor Bi dur bi sus falan da diyor Bunları kızarak yapmıyor ama şikayetleniyor Geçen 1 saat falan tamamen o baktı Sonra bana "sen iyi bizi bırakıp da kaçıp gitmiyorsun" dedi. Kızını aşırı seviyor, ta ki ağlayana kadar :)

şöyle adamlar kolayca baba oluyor ya pes ya nasıl bir denge var bu dünyada hi. birzaman anlayamayacağım. benim hamileliğimin ilk dönemlerinde eşim ütü yaparken ütüyü eline basmış yanlışlıkla ve o acıyla bağırmamış bile sırf ben korkmayım diye, tabi burada asıl düşündüğü ben değil bebek oluyordu. adam bak ya

Oğlum bana çok benziyor, aynı benim bebekliğim zaten kaşının düşüklüğüne kadar. Eşim de benim bir katkım yok sen kendi kendine üredin diyr espri yapıyor aklınca. Ben bazen dert ediyorum, nasıl yetiştircex bu çocuğu diye. Haklı bir düşünce yani herkes dert etmez mi çocuğunun geleceğini? Ne takılıyorsun bir şekilde büyüyecek, boşver diyor. Düzgün insan olmazsa ne yaparız diyorum, o zmaan hiç umursamam ne yaparsa yapsın diyor. Anlayışı böyle yani. B

4 aylık bebek sıkıntısını nasıl belli edecekmiş? elbette ağlayacak derdini anlatabildiği tek yol ağlaması. sanırım eşiniz 4 aylıkken oğuz kağan gibiydi. kesin doğar doğmazda et yemiştir.

Lütfen buradaki hanımların gazına gelip eşinizle aranızı bozmayın. Bizim gibi değil onlar. Erkekler sonradan baba oluyor. Erkeklerin nadir de olsa kibarı vardır. Aman efendim modu yoktur. Pedagog birini tanıyorum. Hem de çok ünlü. Hatta kitapları olan. Oğullarına tavrı eşinizden biraz hallice... Rehber öğretmeni bir arkadaş var. Öğrencilere mükemmel ötesi. Hatta veliler hayran. Adama göz diken mı kıyaslayan mı ararsın... Kendi oğluna gelince " Ağlama kulaklarını bağırtımla çınlatırım. " diyor. Siz yönlendireceksiniz. Bir de pat pat vuruyor demişiniz. Bir arkadaşım var. Çocuğunun gazi varmış. Gaz çıkartıyor. Bebeği yatırıyor. Bebek yine ağlamaya başlayınca adamcağız hanımı yatsın diye gazını çıkartmaya niteleniyor. Elinin ayarı olmadığı için daha da çok ağlıyor... E

Muhtemelen eşime de benim için böyle söyleyen olmuştur. 3 ay boyunca her gün ama her gün ağladım. Ben bu bebeği istemiyorum, ben anne olamam, sevmiyorum, senden boşanıp bebeği sana bırakıp özgür hayatıma dönmek istiyorum, evlatlık verelim sözleriyle 3 ayı devirdim. Sabırla bana katlandı, güzel olacak dedi, eğleneceğiz dedi. Bu mantıkla onun da beni düzeltmek yerine benden boşanması lazımdı.

Babalık sonradan öğrenilir derler hep umarım bir an evvel öğrenir. Bu durum çocuğa ve size çok zarar verir. Anne iyi olmalı ki evlada daha da faydası dokunsun. Bu şekilde hem fiziksel olarak hem de zihinsel olarak çok ama çok hırpalanıyorsunuz. Tamam çocuğa duygusu tam yoktur eyvallah ama sizi harcıyor böyle. Acilen toparlanması lazım.

Ha bi de çocuk ağlarken elinde telefon başına geçip şiişşşt diyor ya ona çok gülüyorum Mucizevi şekilde susacak, sanki

Bu yüzden sorumluluk sahibi olamamış bebek bakımı da zor geliyor. Anca yöneterek eşinizi bebeğe karşı tutumunu düzeltebilirsiniz mesela top verip bununla oynat yada ne bileyim biraz balkona çıkar sıkılmasın oğlumuz gibisinden bide yanında şikayetçi olmayın onun etkisi oluyor ağladığı zaman başka odaya gidin sakinleşince gelirsiniz C

Sevgili Koalina'nın konusuna hiç yazmadım. İzlediğim kadarıyla anaç biri değildi ama şu anda gayet de anaçlaşıyor bence. Kocası için aynı şeyi söyleyemiyorum. Çocuk dillenip yürüyünce belki de o bağı kuracak.

Bence eşin de depresyonda. Ama aslinda o daha az sorumluluk yasiyor daha az yükü var daha sabirli olmali. Çocuğa karsi kim o an tahammulsuzse digerinin daha ılımlı olmasi durumu bizim evde de var. Neden bilmiyorum ama boyle. Cocuk meselesi hic insanin hayalindeki gibi olmuyor. Ama nedense kimse birbirine bunu söylemiyor cok zor oldugundan bahsetmiyor sanki bir sır gibi. Herkes yasayinca ogreniyor. Esinin bu tarz konusmalarina nasıl tepki veriyorsun? Ben bu tarz inatlasmalarda cok sinirleniyorum sakin kalamiyorum.

Az miktarda da olsa beni haksız bulanlar olmuş. Konuya bugünkü olaydan örnek veriyorum. Sabah saat 7'ye gelirken bir yarım saat uyuyayım diyerek çıktım. Gece çok mızır mızırdı çünkü oğlum, eşim bu esnada hiç yardımcı olmadı. Uyandıysa da tuvalet ihtiyacını giderip geri yattı. Ben giderken "babam kaçırdın mı anneni" diye sevgi dolu sözler söylüyordu. Arada mızırdamalarını duydum ama kalkmadım, en son pat pat sesler duyup kalktım. EŞimden tepki "bunu var ya alıp yere fırlatacaksın anlayacak" bu esnada uyusun diye popoya pat pat yapıyor ama biraz sertçe. Neyse aldım kucağımda uyudu kısa bir süre. Sonra uyandığında gayet neşeliydi, eşime bakıp gülüyor, ondan gelen tepki "ben gülmüyorum, konuşmuyorum bugün senle, mal bu, gerizekalı, bunu bıraksak ağlasak nasıl olur, nereye kadar ağlayabilir, ben almam kucağıma bende durmuyor, günümü tersten başlattı, ben uyumadım o da uyumasın, b. k var mızırdıyo karnı tok altı temiz, ben çok kinci bir insanım bu hallerinin hesabını ilerde sorarım sana". En son da hazırlanıp "sana kolay gelsin" diyerek çıktı. Yani zor zamanlarda hemen sinirleri tepesine çıkıyor, bende de oluyor ama şiddete veya küfre başvurmuyorum. Çok bunalırsam oturup ağlıyorum o kadar. Yani bu durumda bırakmak için güvenemem de, hele ayaklanınca diş dönemlerinde nasıl olacak hiç bilmiyorum...

Bebek icin üzüldüm maalesef ailesini secemiyor. Esinizin uyuz falan demesi Sizin ısınamadım ama kibar davraniyorum demeniz ikinizde de problem oldugunu gosteriyor Biz cocuklarimiz icin canimizu feda ederiz silkelenin kendinize gelin ne saçma konu

senin durumun cok baska ama. Bilincli yapmadin ki, bu herkeste belli seviyede olan bir sey. Ben de oglum 3 gunlukken 8 saat agladiginda, esime dedim ablama verelim nolur ben bakamayacagim. Ablamin cocugu olmuyor buarada. Dedim bunu yani. Sonra, esim dedi keske hic bu sorumluluklari almasaydim, cok caresizim vs. Bunlari ilk gunler dibine kadar yasadik, 3 kisi cok agladik. Uyumayan, ilk gunden huysuz gazli, gunde 8 saat aglayabilen bir bebegimiz vardi. Ve 24 saat emen. Emdikce kusan. Valla benim annem de babam da öldü, hem de 16 ve 21 yasindaydim, ben bu kadar zor gunler yasamadim. Bu kadar caresiz hissetmedim. Dogum sonrasi kimse depresyona girmek istemez, herkes mutlu mesut lay lay loy olmak ister ama berbat bir donem oluyor. Yani asla tek degilsin. Ve insanin elinde degil. Kimse oyle hissetmek istemez. Yuzune vurmaya da hakki yok, sen kasten yapmadin cunku... Kisas yapilacak bir durum degil.

Bir sakince kavga etmeden konuşmayı denesen? Yani seni doğum sonrası depresyonla tehdit etmesi çok özür dileyerek söylüyorum, aşağılıkça. Bebeğin bunları bilmesi seni değil, bebeği cezalandırır. Şu an görüştüğün psikolog var mı? Varsa o eşinle konuşup bir yönlendirme yapamaz mı?

Çok haklısınız. Erken yaşta televizyona maruz kalan bebekler de otistik olma ihtimali artıyor. Bununla ilgili kısa bilimsel bir yazı okuyabilirsiniz. Bir de lohusa depresyonunu okuyunda yüzünüze vurup durmasın. Önceki

Biliyor, çok konuştu benimle ama ben düzelmeye başlayınca tuhaflaştı.

Totoş ne tipsiz ne ya belli babasıda böyle hitap etmiş bu hale gelmiş adam

Caninm sen daha yeni adapte olmuşken, bunu söylemek istemezdim ama tavırları gerçekten cirkinmis Sürekli yüzüne vurması da ayrı çirkinlik.. O senin elinde olan birşey değildi, ve bir şekil de baktinda.. Biz iki sene evde TV yi arka odaya kaldırdık, uyuduğunda bilgisayardan birşeyler acardik.. 4 aylık çocuk hiçbir teknolojiye maruz kalmamalı.. Artı olarak da bebişin daha çok küçük, yani babalar kolay kolay iletişime gecemiyor o yaş bebeğiyle. Az daha büyüyünce daha iyi olur inşallah.. Ama tavırlarını mutlaka şimdiden değiştirmesi lazım, büyüyüp ağlama öfke krizleri gecirdikce bebeğin o zaman ne yapacak.. Malesef bir kez daha gördük ki, anne bebeğini istemli yada istemsiz bir şekilde kabullenemiyor yada oteliyorsa babası bile olsa davranışları değişiyor.. Yani haklısın tepkilerinde, vakit geçirmek böyle olmaz.. İnşallah bu da yoluna girer.. Allah kolaylıklar versin.

Evet gece uykusunda 12-14 saat arası yatıyor. Pek dönemiyor henüz ben sağa sola karışık yatırıyorum ama neticede saatlerce yatıyor, oyın halısında yatıyor, anakucağında yatıyor, altı açılırken yatıyor, banyo yaptırırken küvetinde yatıyor. Çok normal değil mi sıkılıp kucak istemesi.

Bence yerden göğe kadar haklısınız, eşinizin 4 aylık bebekten beklentisi neydi acaba da bu kadar tepki veriyor herşeye çok ilginç gerçekten. Bir de ben de ilk zamanlar psikolojik sıkıntılar yaşadım, olabiliyor bunlar gibi düşüncelerle normalleştirmeyin bence eşinizi. Sizin yaşadığınız buhranla hiç ilgisi yok bence bu tavırlarının, sizinki doğum sonrası depresyonu olabilir ki birçok anne az ya da çok içinde buluyordur kendini itiraf etmek istemese de. Fakat eşinizin tavır ve sözleri korkutucu, mümkün mertebe yalnız bırakmayın, ondan bu psikoloji ile yardım da beklemeyin isterseniz, pek başarabilecek gibi durmuyor açıkçası.

Aynen bende dedim sen 42 yasindasin o 2 kendinle onu ayniq kefeye mi koyuyorsun

4 aylık bebeğe tv telefon izletmek neyin kafası anlamadım. zaten bebek bi şey anlamaz ki tv den telden 4 yaşında mı diye dönüp tekrar baktım ama yok 4 aylık. el kadar bebeğe küfür etmekte ayrı bi psikopatlik

4 aylık çocuğa tv ve video seyrettirmek mi? Ne anladın bakalım ''tipsiz cocuk'' diye de soruyor mu? Doğurmak ve yapmak işin kolay kısmı. Zor kısmı yetiştirmek ve büyütmek. Sana sabır, eşine de akıl ve mantık diliyorum.

Eşin cok anlayıslı bırı degıldı zaten, bebekten sonra senın durumuna oldukca sasırdı kı rol yaptı herhalde. Sımdı gecmısı yuzunuze vurmanın baska bır acıklaması yok. Bebege davranısları ise hiç hoşuma gitmedi, bu konuda yazarsam senı üzerim diye orayı es gecıyorum

Belki de öyle olur. Ama kendini şartlıyor. Yani o da seninle benzer süreçlerden geçiyor hissini uyandırdı bende. Sen atlatıyorsun ama o hala atlatamamış. . push ; wassermeloneblume Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Öğretmenim. Biliyorum çocukların ne zaman naz yapıp ne zaman yapmadığını. Ayrıca ebeveyne az biraz naz yapmasında sakınca yok. Yalandan ağladığı zamanlar da oluyor ve bence çok tatlı oluyor :) 14 saat sırt üstü yatan bebeğin oyun halısında yatmaya devam etmek istememesi ve bu sebeple mızırdanması makul bir istek bana göre. Bunu babanın da anlayıp kucağına alması gerekirken bırak ağlasın demek mantıksız. Bıraktığım da oldu ve bir süre sonra ellerini yumruk yaparak göğsünde bitiştirip ağlamaya devam etti ki bu korktuğunda yaptığı bir hareket. Muhtemelen yalnız bırakıldığını, isteğinin karşılanmadığını falan düşündü, çok üzüldüm. Kendi kalkabilecek olsa ağlamasına müsaade eder ve kalk otur o zaman derim. İsteği ne olabilir evet? Karnı açtır, uykusu vardır, altı pistir, gazı vardır, sıkılmıştır.

Bazı erkekler eski usul babalık yapmak istiyorlar öylemi acaba eşiniz anne bişey diyince hani amannn dizilerden mi görüyorsun biz boylemi büyüdük neyimiz var gibi konuşan tipler çünkü çevremde çok var. Benim esimde mesela çok iyi bir babadir benden çok ilgilenir ama bazen çocuğumun hoşuna gitmeyecek davranışlar sözler söyler bende cocugum yanından ayrılınca tepki gösteriyorum bilmis bilmiş konuşma ne var naptimda annem beni döverdi ben bi kızdım diye noldu gibi şimdi taktik buldum dizi izlerken baba evlat rolü varsa iyi şeylerde hemen bak böyle böyle anlatiyorum pedagk yazilarindan okuyorum böyle oluyormus söyle yapmamiz gerekiyormus gibi hemen değişiyor ve mükemmel baba oluyor

e bu nasıl sakin ve anlayışlı olmak? size sakin ama çocuğa değil mi? bilmiyorum yani kafamda oturtamıyorum. kim bi bebeğe küfreder ki?

Ne bıcım konusmaları var oyle "naber lan totos", lafa bak cok hadsızmıs esın. Keske hıc baba olmasaymıs haketmıyor bence.

Babalık malesef annelikle kıyaslanacak bir durum değil. Bence ilişkileri bir yere kadar normal, bir çok erkek doğru ya da yanlış bu şekilde vakit geçiriyor, bebeğiniz büyüyüp iletişim kurmaya başladığında bence paylaşacakları daha çok şeyleri olacak. Bundan farklı süper babalar Yok mudur vardır elbet ama sayıları genele göre az bence. Çoğu baba babalığı zamanla öğreniyor. Ben de en çok konuşma tarzına takıldım, şimdiden kendine ayar vermezse bebeğinizin ağzından çıkan ilk kelime totoş olabilir, hoş değil. Bebeğimiz sana totoş diye hitap etse hoşuna gider mi diye sorun bakalım?

Benim eşimin anlattıklarından tek farkı, çocuğa küfür etmiyor oluşu. Ki müsaade etsem kaba saba lanlı lunlu konuşuyordu. Neyse ki bıraktı bu tutumunu. Geri kalan her şey aynı. İki dakika ilgilen desem eline telefon verir. İnatlaşır, üç yaşındaki çocukla yarışır benim dediğim olacak diye. Sonunda ne oldu biliyor musun? Üç buçuk yılın sonunda asla babasıyla zaman geçirmek istemeyen bir çocuk ve kendi aleminde yaşayan bir angut var evde. Ben artık vazgeçtim çabalamaktan. Eşime de söyledim. Maddi katkın ve spermin dışında hiçbir emeğin yok. Biz iki kişilik bir hayat yaşıyoruz öyle de devam edecek belli ki. Bugün aldım oğlumu Kadıköy, karaköy arasında gezdik durduk. Tam manasıyla anam ağladı huysuzluklarından. Lakin ben babasından farklı olarak pes etmiyorum. Nasılsa çocuk durmuyor deyip eve hapsetmiyorum. Ben çocukla gezmeyi sevmiyorum sinirleniyorum deyip çocuğu sosyal alanlardan uzak tutmuyorum. Şimdi bu adam çıkıp ki zamanında demişti "sen zaten istemiyordun olmasını. Ben istedim" derse onu parçalarım. Gerçek manada parçalarım. Etimle kemiğimle hatta her hücremle annelik yapıyorum. Baba ne yapıyor? Koca bir hiç. Umurumda mı? Valla artık hiç umurumda değil. Kendi karanlığında boğulsun. Bunlar bir iki yıl sonra yaşayacakların. Anlattığın koca profiline bakılırsa benim geçtiğim yollardan geçeceksin sen de. Tam da bu yüzden asla ağzını açmasına müsaade etme. Ben bir iki yıl önce zerre katkısı olmadığı halde anneliğime laf söylemesine müsaade ettiğim günlere kızıyorum şimdi. Keşke kes sesini git telefonla sevişmeye devam et deseydim.

Yahu konu sahibinin bebeği 4 aylık. Bebeğin istediklerini yapmasın da ne yapsın, sofra düzeni olsun diye çocuk isteyince emzirmesin günde üç kere emzirsin ya da her altına yapıp ağladığında değiştirmesin mi mesela yaptığının sonuçlarına katlansın disipline olsun biraz diye?

Babanın davranışları garip ama sizinki de çok normal değil. Her dediğini yapınca çok ilgili alakali olmuyosunuz.

4 aylikken bu tepkileri veriyorsa 4 yasina gelince dover muhtemelen. cunku 2 yas sonrasi cocuklar boyle cin gibin seytan gibin biseye donusuyorlar zaman zaman

koalina eşinin gidişatı iyi değil psikologa onu da götür hem de acilinden seni tehdit mi ediyor yaşadığın kötü günlerin acısını mı çıkardığını sanıyor hiç sağlıklı düşünemiyor bebek sarsılmaz, mal vs denmez en fazla eşşek sıpası demesine izin var :))) biriniz toparlıyor öbürünüz dağılıyor gibi eşine bir tokat çarpması gerekiyor sanki asker arkadaşı değil de çocuğu olduğunu anlasa

İlk zamanlarda, anne/baba olarak birbirinizi yeni görevleriniz ile tanıdığınız bu süreçte uyumsuzluk yaşamanız, birbirinizin metotlarını eleştirmeniz ve yanlışları görerek müdahil olmayı istemeniz çok normal Koalina. Her baba bu şekilde değil elbette ama, bazı babaların, çocuk büyütürken daha relaks olduğunu ve daha "Kankamsı" bir moda girdiğini söyleyebilirim. Eşimle oğlumdan örnek verecek olursam ; eşim vurdulu kırdılı dizilerden hoşlanan ve izlerken kilitlenip kalan bir adam. Sabah kahvaltısına, havaya açılan keleş ateşi sesleri ile oturduğumu filan bilirim, bol sesli şekilde günün her saati dizi-film izleyebilen bir tip-ti. Kendi rahatsızlığımdan geçtim, evde küçük bir çocuğumuz var, bunu göz önünde bulundurmalısın diye defalarca söyledim, "Bir şey olmaz" diye hafife aldı ve ben de baktım baş edemiyorum, "Gece korkarak uyanıyor oğlan, ses var diye ağlıyor" gibisinden bir yalan uydurup eşimin bu silahlı dizi olayının üstesinden geldim. Balkonun ucunda sigara içer, sandalye çeker, unuturdu ve bende herkesin kçını takip etme tiki başlamıştı. Pencereyi mi açık bıraktı, yine sandalye mi çekti bir tarafa diye huzursuzdum, oğlanın koltuklara-sandalyelere tırmanabildiği ilk zamanları yaşıyorduk. Pek çok kez uyardım "Bak çocuk düşer uçar bir şey olur, seni asla affetmem beni de kaybedersin biteriz, beni bırak kendini yer bitirirsin suçluluk duygunla; dikkat et, maksimum dikkat, bu evde küçük çocuk var sandalye u-nu-ta-maz-sın, unutma lüksün yok!" diye. Adam tamam dedi ama yok yani, nasılsa Gangsta her daim tetikte ya, rahat... Ben de korkuttum adamı sandalyeyi unuttuğu gün; "Oğlanı sandalyenin üzerinde yakaladım, tuttum" dedim küstüm günlerce tribini attım. Şimdi balkona sandalye çıkarmıyor, bk gibi rengi atmıştı öyle anlatınca. Baktın çocuğa sakıncalı bir şeyler içinde ve bunu reddediyor, farkında değil; konuşarak, güzelce söyleyerek çözemiyorsun; sanki "Oluyormuş gibi, olası sonuçları" aktar, kiminin kafasına öyle dank ediyor.

Sizi anlamaya çalışıyorum ama bebeğinize çok üzüldüm.. Dilerim ortamı her anlamda düzelir phalanx

Ben size hak veriyorum. Ayrica esinizin size söyledigi cümle ne kadar kirici. Ne demek bu güne kadar istemiyordun, sen karisma. Hic söylenecek laf mi bu? Bebeginiz daha cok kücük. Televizyon ve cep telefonu kesinlikle olmamali. Elbetteki bebeklerin kendi kendilerini mesgul etmesine izin vermeliyiz. Saglikli olani bu. Ama televizyon karsisina oturtmak yapilacak en son sey. Ben yine üzüldüm sizin icin. Esiniz hic anlayisli davranmiyor. Dogum sonrasi depresyonundan yavas yavas cikan birine yapilacak seyler mi bunlar.

sana katılıyorum ve senin gibi düşünüyorum kimse masum bir yavruya hakaret edemez etmemeli

Hiç alakası yok, iki kızdan sonra 10 yıl ara verilip dünyaya gelen bir erkek çocuk. Bütün ilgi üzerindeymiş haliyle. Kayınpederim bazen " sen nerden gördün bunları bilmiyorum ki biz seni böyle mi büyüttük" diyor ama anlayan kim.

esin depresyonda galiba- bebége söyledigi seyler hic normal degil seni gecirdiginiz zor bir dönemle yaralamasi hic hic normal degil. Yardim alsa iyi olur. not: 4 aylik bebegi bende fazla oyalayamiyorum malasef. bebekleri cok sevsemde o yas grubu cocukla ne yapilir bilmiyorum. Tv önüne koymadim daha hic ama yerde oyun halisinda biraktigim oldu malasef

Ya benimkine ne demeli iki yaşındaki çocuğa tavır aliyo neymiş parktan gelmek istememiş ağlamış huysuzluk yapmış Minigim sirnasiyor baba baba diyor boynuna sarilmaya calisiyor yok tas olsa insan catlarda merhamete gelir ama bizim beyfendide zırnik tepki yok Sinirden kuduruyorum soylensem iş başka boyutta gecicek bir iki bişey söyledim ama nafile gözlerini dikmiş tv izliyor hiç tepki yok

Geçen gün parmağım bi yere sıkıştı ters döndü Kırıldı sandım Bebekle evde yalnızdık korkmasın diye kendimi yerlere atıp tepinecek kadar acıdığı halde gık diyemedim çünkü korkup ağlasa kucağıma alacak halim yoktu. Buz aldım hemen kızımla konuşarak onu güldürerek kocamı aradım eve gel parmağım kırıldı heralde diye Bana diyor ki nasıl bu kadar sakinsin HAlbuki acısı beynime vuruyor Ben buna bile dayanırken eşimin kızımın birazcık ağlamasında memnuniyetsiz tepkiler vermesine o kadar sinir oluyorum ki. Hastaneye gittim 1 saat zor bakmış ağlıyor uyumuyor diyor Sen iyi dayanıyosun bizi terk edip gitmiyorsun valla diyor Demek bakımı eşime kalsa kaçıp gidicek Ama seninki abartmış gerizekalı nedir yaa

Aa bu biz valla aynisi:)kavgayla cozdum canim baska turlu olmadi ama sacimda 1tane siyah kalmadi. Iki lafi vardi esimin ona patronun kim oldugunu gosterelim ve sen benim cocugumla arama giremezsin ben boyle seviyorum. Zamaninda birakip gidiyordun cocugu karisamazsin falan bi suru laf. Anlattim anlattim coksukur cocuk 2 yasini gectiginde anladi. Kufur eden adamlari asagiladim vasat ve cahil olduklarini soyledim boyle bir ortamda cocuk yetistirmeyecegimi soyledim hep kavgayla cozdum yani

Yani karnı tok, gazı çıkmış ve altı temizse sıkıntısı olamaz ona göre. Sıkılamaz, kucak isteyemez, keyifsiz olamaz. C

Koalina, benim eşim de ilk zamanlar bebekle nasıl vakit geçireceğini bilmez, tahammül de edemezdi. Ama zamanla öğrendi. O zamana geçen kadar sürede, ben çocuğumu tahammülsüz, "babiş" kelimesinden başka bişey konuşamayan babadan uzak tutmak için kendimi paraladım. Çünkü tahammülsüz ebeveyne maruz kaldığını gördüğüm, çok kötü çocukluk dönemi geçiren tanıdıklarım vardı. Ama babanın çocuğun eğitimine, ilgisine, bakımına dahil olmaması da bir o kadar kötü bana göre. Ben örnek olmaya da özen gösterdim. Belki bin kere aynı şeyi tekrar tekrar sakince anlattım. Baktı biz çok eğleniyoruz, zamanla o da dahil oldu. Telefon, tv vs ye maruz bırakma konusunda da ben daha önceden ablamlara anlatıp, tembihliyordum.. eşim yanımdayken onlarla konuşurken ilk defa bahsediyormuş gibi yapıp, onların aşırı tepki göstermesini, örnekler vermelerini sağlıyordum.. öyle öyle gözü korktu vazgeçti onlardan. Ayrıca ben ikimizin telefonunu da saklıyorum evdeyken. Şimdi eşim bir sürü çocuk şarkısı öğrendi, onları söylüyor. Bahçede saatlerce oynayabiliyor kızıyla, şu aralar ben hamile olduğum için de %90 kızımın bakımı, ilgisi eşimde ve tv siz telefonsuz çok güzel ilgilenebiliyor. Umarım senin eşin de en az benim eşim kadar yol kateder.

bu olaylar haricinde karı koca ilişkiniz nasıl? . push ; A Annelerin en

Valla genellemek istemiyorum ama erkeklerin çoğu böyle. Eşim küfür etmez konuştuğuna dikkat ederdi ama çocuğa o çağda nasıl bakacağını da bilemezdi. Biraz bak diye verdiğim de kendi TV de çocuk da anakucağında kendi kendine kalırdı. Çocuk kalkıp yürümeye başlayınca oldu adam. Şimdi benden daha iyi ilgilenir ve bakar diyebilirim. Erkeklerin babalık programı biraz geç yükleniyor sanırım.

Valla ben katılıyorum ne yalan söyleyeyim, çok da güzel ifade etmişsiniz, konu sahibi hanımefendinin ilk mesajını zaten hayretle okudum, nasıl böyle bir kişi ile evlenebilmiş ve nasıl bu evliliği sürdürebiliyor diye

Ya tabiki iki çocuk annesibiri olarak gece kalktığınızı anlıyorum ama bi sorun bakalım sırf siz gece kalkıyorsunuz diye hangi eş sabah iki saat uyu ben çocugu oyalarım diyor... Yanlıs anlamayın amacım eleştirmek değil sadece dışardan bi göz daha rahat görür bana kalırsa üstüne gitmeyin ters tepki verir sonra kendin ilgilen falan xer S Sismaniye

Bana eşin de seninle benzer süreçlerden geçiyor gibi geldi. Yani sen postpartumu yeni yeni atlatmaya çalışan bir annesin, eşin elbette postpartum yaşamıyor ama senin yaşadıklarından, duygularından etkileniyor; bu da onun için istenmeyen, kabul edilemeyen duygular. Dolayısıyla oğlun üzerinden yansıtma yapıyor. Yani o lafları aslında oğluna değil kendisine ediyor. Biraz karışık anlatmış olabilirim, kesin dediğim doğrudur da demiyorum. Fikrim bu yönde, tartışmaya da açığım.

eş kişisi azıcık ayarı kaçırmış ama babaların biraz daha rahat olması doğal dengeyi tutturuyor tv konusu hariç geri kalan bana pek batmadı. bebek 7/24 kitap dinleyecek değil. şarkı söylemek pek babalara uymuyor en azından bizim baba şarkı söyledi ml veletler bebekken korkardı, şimdi kız da korkuyor. ilk çocuğa 1 yaşı bitene kadar asla tv telefon ekranı göstermedik. ev harici bir kaç yerde maruz kaldıkları var sadece. şimdiki aklım olsa o kadar abartmazdım. yarım saat ekrana baktı diye karalar bağlamak anlamsız geliyor. babadan sizin kadar ilgili ve yaratıcı olmasını beklemeyin, doğalarında odunluk var. yönlendirin. yapma, niye böyle yapıyorsun yerine, bunu yap diyin. örnegin, sizden önce alıp götürecekse salona, oraya bir kaç kitap bırakın. yada çocuğun sevdiği oyuncağı. hazır düzeneği siz kurun, baba oyalasın. hitap konusuna bir şey diyemedim, ben bizim veletlere 'velet, evlat, sarı bebe, kara kedi, capon balığı' gibi değişik şeyler söylüyorum tipsiz, çirkin falan diye de severim. güzeller güzeli, bal oğlum, bal kızım diye de severim. bence bu kadarı normal argo hoş değil. bunu babası da anlar zamanla. şimdi nasıl olsa anlamıyor, konuşup taklit edecek değil ya kafasında. bebek biraz büyüsün bunların büyük kısmı kendiliğinden iyileşecek. şimdi adam da haklı. 4-5 aylık bebe ile ne yapsın 2-3 saat? bizde çocukların 1 yaşından sonra yaratıcı oyun işlerine baba el attı. okuduğu mühendisliğin hakkını çocuklarla oynarken veriyor legolar, yapı oyuncakları, kutular adamın elinde bambaşka şeylere dönüşüyor. hatta benle oynarken en büyük şikayet ediyor babam gibi yapamıyorsun diye ama ilk bir yıl çocukların hayatlarında sadece bakım kısmında yardımcıydı. banyo, uyutma vs. çocuklarla durağan vakit geçirmeyi sevmiyor. aman ne yazdım merak etmeyin, su yolunu buluyor. siz anneliği o babalığı yolda öğreniyor. şimdi bebek henüz çok müdahil değil olaylara, bir zaman sonra o da öğretiyor

Tv/telefon karsisina koymak ve kufurlu konusmak / bagirip cagirmak vs disinda cok karisma bence. Nasilsa sen yeterince ilgileniyormussun, babasinda kaldigi kisitli surede nasil ilgilendigi cok bir fark yapmaz gelisimine.

İnsanlar duygularını her zaman açıkça söyleyemeyebilir, bazen kendine bile itiraf edemeyebilir. Duygu çözümlemesi yapmak zordur; çünkü duygular katmanlıdır, iç içe geçer. Ben danışanlarıma da söylüyorum, duygu ayırt etmek 40 kat baklavanın içinden tek bir katı çekip alabilmeye benzer diye. O yüzden eşin ayırdına varamamış olabilir, çok da şaşırtıcı değil.

Hitap sekli hepsinden daha kotu geldi bana :/

Benim esimin bebek bakmaktan anladigi da cocugu tv yi goremeyecegi sekilde yatirip ona oyuncak sallarken, kendisi tv izlemekti. Ne oldu, bebek gormeye ablamla enistem geldi. Enistem bebekle ilgilenince sevip oynatinca, oglan da ona aşik olup gulup karsilik verince babasi kiskandi ve nasil ilgilenmesi gerektigini anladi gercekten bu olayin buyuk etkisi oldu yoksa ben de laf geciremiyordum. Benim cocugum elin adamina benden cok gulup agu gugu yapiyor diye gururuna yediremedi cevrenizde boyle birisi varsa kiskandirin tavsiye ederim.

+1 normal falan değil. Bunları yazan kişilerin eşleri de yapıyorsa onlar da normal değil. Bebeğin 15-20 katı kilodaki bir insanın "sertçe" vurmasını bebek nasıl hisseder. Ayrıca insanların yaptıkları yapacaklarının teminatıdır.

Ben adamın size karşı söylediği laflara da çok takıldım. Konunuzu forumda bilmeyen yoktur. İlk hamile kaldığınız günden beri bayağı bir sıkıntılardan geçtiniz. Ruh haliniz çok kötüydü ve adam sizi zayıf noktanızdan vuruyor. Yeni yeni toparlayan bir insana asla söylenmeyevek laflar. Bilmiyorum. Hal, tavır ve laflar tamamen ofsayt.

Çocuk anlıycak yaşa geldiğinde annen seni istemiyordu mu diycek? Sizi zayıf noktanızdan vuruyor belaltıdır bu, çok ayıp. Tam bir dengesizmiş baba olmayı hiç haketmemiş..

Küfür de mı sevme şekli neyse büyüyünce o da küfür etmeye başlar.. babalığa hazır değilmiş neyse

Dibine kadar haklısın. Ben yedi sülalemi uyarıyorum:) ki surekli bir arada olan kişiyi babası bile olsa uyaracaksın.

Nasıl ilgilenirse ilgilensin diye bir şey olamaz. Sen bir ay kitap oku, o bir saat TV izletsin bütün emeğin çöp olur. Hatice kübra tongar ın YouTube da videosu var eşiyle yaptıkları bir programda. Onun 1. Bölümünü eşine izler ekran bağımlılığıyla ilgili

Bence baba ile asla yalnız bırakma... çok üzülerek söylüyorum çok degil bir kaç ay sonra şiddet başlayabilir ki hafif hafif başlamış, Bebeğe çok üzülüyorum...