uzundu okumadım tamamen ama alışırsın. alışır. 4 yıl sonra giderken ayılmak istemezsin G

üniversiteyi ilk kazandığımda bende senin gibiydim dışlanmıyorum ama ben kendimi insanlardan soyutluyordum kimseyle takılmayı istemiyordum her hafta ailemin yanına gidiyordum simdi dördüncü senemdeyim ve ayda bir eve gidiyorum alıştım çok mutluyum bence sende biraz zamana bırak herseyi sabırla bekle :)

Bende üniversiteye ek yerleştirmeyle gittim. İlk kez evimden ailemden yaşadığım şehirden ayrıldım. Lisede falanda çok konuşkan değildim. İlk gittiğimde bir süre bocaladım. Ama ben şöyle bir şey yapmıştım. Sınıfımda başka ek yerleştirmeyle gelen öğrenciler vardı gittim onlarla tanıştım ilk önce. Onlarla arkadaşlık kurdum. Sınıftaki diğer hiç kimseyle doğru düzgün muhabbetim olmazdı. Sonradan işte derslerle ilgili ondan sonra senin memleket neresi falan derken kendi memleketimden olanlarla ve memleketime yakın şehirlerde oturanlarla muhabbet kurdum. Böyle böyle derken bir sürü arkadaşım tanıdığım oldu. Bu gibi ortamlarda duruşun sağlam olmalı yani kendine güveniyor olmalısın ki insanlar seni ciddiye alsın. Birazda güleryüzlü olman lazım. Hemen hemen herkes ilk zamanlar bocalar. Hatta bizim yurttaki bir kız bu sebeplerden ötürü okulu bırakmıştı. Bunları bir tek sen yaşamıyorsun. Oradaki insanlara size muhtacım yoksa yalnız kalırım izlenimi verme.

Bende alısamadım canım. sana da bi tavsiyede bulunamayacagım derler ya kelin ilacı olsa kendi başına sürer diye. Ha buraya neden yorum yazdın o zaman dersen yalnız olmadıgını bil senin gibi baska insanlarda var diye.. umarım hersey guzel olur S

o arkadas grubu zamanla degisir zaten, cok takma, hele ki mimarlık ogrencisisin, studyo calısmaları sabahlamalar vs derken saglam kaynasırsınız. hem herkes bir olacak degil, nasıl ki tasarımlarınız farklı diyaloglarınız da aynı sekilde... temel tasarımda cok bunaltırlar hic begenmezler gibi hissedersin ama asıl baktıkları sey senin cizimlerindeki esneklik vs degil temel kuralları nasıl uyguladıgındır, yaratıcılıgın da ek puan olur. hocaların bazen abartılı bir tavrı oluyor malesef ama alısırsın, 4 yıl sonra bunlara mı uzulmusum diyeceksin. bir de sana tavsiye, sevdigin hocadan oneri vs daha cok almak istesen dahi dersi hangi hocadan alıyorsan kritige ona git, asistanların dediklerinin bir kısmını uyguladıktan sonra dersi veren doc. veya prof. kritik gununu kacırma ve asıl hocan ne derse sacma bile olsa tasarımını degistir odevi teslim et bitsin, cunku not verirken asistan boyle demisti o yuzden yaptım diyorsun prof. un yanında anında yan ciziyor, hayır dediklerimi anlayamamıssın iyi uygulayamamıssın diye seni sucluyorlar, henuz basına bunlar gelmediyse de gelecek, farklı uni. lerde mimarlık okumus ark. larla ne zaman bulussak hepimizin yakındıgı sey aynı. bu yazdıklarını da sakla, 4yıl sonra gulumseyerek okuyacaksın

Zamanla duzelir mi diyorsun yani? :) Aslinda ben konusurken dinleseler bu bile yeter simdilik. Her spzaman bos konusan bir insan olsam neyse. Resmen etkisiz elemanim alwaysnforever

Arkadaşlık konusunda şöyle bir problemim vardı, ilk hafta proje dersinde gruplara ayrıldık benim grubumda kız yoktu hiç, Ordan bi çocukla aynı servisle gidiyorduk akşamları da onunla iyi anlaşmıştım. Şimdiki aradaşlarım da o zaman çoğunlukla aynı gruptaydı ve çoğu aynı yurtta ve odada kalıyor zaten. Onlarla kaynaşmam baya zaman aldı yani. Neyse sonra benim anı servise bindiğim çocuk ve bir arkadaşıyla benim arkadaş grubum aynı masada oturmaya başladılar. Bu sırada da baya kaynaştılar. Kızlarla iyi gibiyim de erkekler bana sadece bişey sorcakları zaman konuşuyorlar. Yani onların yanında kendimi uzaydan gelmiş gibi hissediyorum. Her akşam telefonda konuşmalar falan bilmem ne. Bakalım ne olacak.. Valla bizde hoca konsepte uygunlua değil de güzel gözüküyor mu ona bkıyor direk bence. Teslim günü gelip okulda saçma sapan şeyler çizenlerinkini bile duavar asıyor. Bir arakdaşıma benim resimlerimi beğendiğini söylemiş ama ilerki konuları çizmişim diye kabul etmemiş falan. Asistan ayrı gıcık zaten, garip hareketleri var sinir oldum ya. Bi de onun beğendiğini hoca beğenmiyo öyle de durumlar olabiliyo artık kritiğe sadece hocaya gidicem ben.

Meraba ablalarim Ben 18 yasindayim, universiteyi ek yerlestirmeyle kazandim ama bolum yeni oldugundan herkes ek yerlestirmeyle geldi. Pek bilindik bir universite degil ama yine de imkanlarindan hocalarindan kalitesinden vs. memnunum. Bu konuda hic bir sikinti yok cok sukur. Ilk zamanlar herkes kaynasti ben kaynasamadim diye cok uzuluyordum, dislandigimi dusunuyordum vs. bunu hisseden arkadaslarim benimle konustular durumu duzelttik - saniyordum amamsanirim duzeltememisiz. Yani mesela ben bir sey soylemeye calistigimda 50 kere soylemem gerekiyor ki taksinlar. Butun sinif icin boyle bu. bisey soyluyorum 3 kisi olsak ortamda o ikisi kendi arasinda konusmaya devam ediyor. Artik susup oturayim hic konusmayayim, boyle olmasi gerekiyor sanirim. Icinde bulundugum guya yakin arkadas grubunda 2 erkek 5 kiz var, erkeklerden biri zaten diger kizlarla cok iyi anlasiyor ama benle pek muhabbeti yok, bisey sorarsam cevap veriyor sadece. Kizlar da baya yakin. Ama ben hala kendimi dislanmis hissediyorum. Abartiyor muyum bilmiyorum ama durum bu, sorun bende mi bendeyse nasil duzeltebilirim diye dusunmekten kafayi yedim Bir diger onemli sorunum da su, cizmeyi cok severim zaten butun arkadaslarim cizimimin iyi oldugunu ve sanat anlamda cok yaratici oldugumu soylerler. Acikcasi yaratici olmak benim icin bir zorunluluk gibi bisey cunku mimarlik okuyorum. Temel Tasarim diye bir dersimiz var. yaptiklarimi siniftaki herkes cok begeniyor ama hoca begenmiyor hic. Kendimi asiri derecede yeteneksiz hissediyorum artik. Zaten ne yapsam olmuyor. Rastgele yapilan, birbirinin benzeri cizimleri bile hoca begeniyor ama benimkileri begenmiyor. Bu cok ciddi moralimi bozan bir sey. Onemli benim icin. Hirsliyimdir, yaptigim sey guzel olsun isterim. Sinifi gecsem yeter degildir benim icin yaptiklarim. Sinifta X diyelim, oyle bir cocuk var ve hoca bu cocuk ne yaparsa begeniyor, tamam yetenekli ama benim yaptiklarim cok mu kotu diye dusunmeden edemiyorum. Genelen bu dersin oldugu gunler ve sonrasi bir kac gun moralim bozuk oluyor. Butun arkadaslarim sacmala sen yeteneksizsen biz napalim falan diyorlar artik durum hangisi emin olamiyorum. Neyse iste bu cocuk cok artist bir sey. Havali tavirlari var, hem hoslaniyor gibiyim hem de asiri derecede sinir oluyorum. Bir de bu var tabi, onun benden hoslanmadigina yuzde yuz eminim. Tamam bu zamanda benim yasim icin cok onemli seyler degil bunlar, ama bu zamana kadar benden kimse hoslanmadi. Biraz gurur kirici degil mi bu? Ya cok cirkinim, ya cok kibirliyim gicigim sinir bozucuyum vs. Kisacasi yeni hayatima adapte olamadim, mimarligi seviyorum ama okul degistirmeyi de dusunmuyor degilim. Haftada 6 gun moralim bozuk resmen. Aile ici durumumuz da pek huzurlu degil. Klasik ergen problemi mi bunlar?