Bu yaptığınız çevrenizdeki insanları kaybetmenize neden olabilir. Başkasının ağzından konu hakkında yorum yapmak çok kötü birşey. İnanın doğruları söyleyerek bir insanı kaybetmek, bu davranışı yapıp kaybetmekten daha iyi. Düşüncelerinizi pat diye söylemeyin tabi, yumuşatarak söylemeyi deneyin. Hem bu kötü birşey değil ki. Eğer bir olayda ben hatalıysam yüzüme söylenmesini isterim. "Falanca şöyle şöyle diyor" diye bişey söylenilse, çok kırılırım. Empati kurun o anda. Söyleyeceklerinizi size söyleniliyormuş gibi düşünün. O zaman karşınızdakini daha iyi anlayacaksınız. Kendinizi şartlayın.

Bu yaptığınız şey çok kötü ve tehlikeli. Önce bunun farkına varın. İnsanların ağzından bir şeyler uyduruyorsunuz. Kendi düşüncelerinizi onların ağzından söylüyorsunuz. Üstelik zamanla ortaya çıkıyor. Çıkar zaten, hiçbir şey saklı kalmaz. Zamanla insanlar sizden uzaklaşacaktır. Arkanızdan kötü konuşacaklar, yalancı diyecekler, iftiracı diyecekler vs. Bu bence psikolojik bir bozukluk olsa gerek. Sizin bu yaptığınız şeyi çevremde biri daha yapıyor. Üstelik çok yakın bir akrabam. Resmen aile ilişkilerimizi paramparça etti bu kişi. Lütfen yapmayın. Ne olur vazgeçin. İnsanlara karşı mert olun. Dümdüz olun, neyseniz o olun. Bu şekilde insanları kaybetseniz bile en azından ben dürüst davrandım diyebilin. Bunu bir kez yapmaya zorlayın kendinizi, eminim ki devamı gelir. İlerde başınıza iş alırsınız yoksa.

Kızlar beni bu dert öldürecek... Mesela birisine, kızdığım zaman yada kırıldığım zaman karşımdaki insana aramızdaki samimiyetten dolayı yada ya benden uzaklaşırsa mantığıyla içimden geçenleri söylemiyorum. Onun yerine bizim konu hakkında falanca duymuş şöyle dedi, filanca duymuş böyle dedi diye yorum yapıyorum.. Tabi yalancının mumu yatsıya kadar yanar mantığıyla falanca-filanca bana dönüyo ve ben böyle bişey söylemedim diyor hadi birde ona açıklama yap, sonra diğeri dönüyor vs vs.. yani utanarak söylüyorum ki ciddi anlamda yalan söylüyorum bazen ya Çok hatalıyım dürüst olmadığım için.. ama nasıl engel olabilirim, ne yapabilirim onu bile bilmiyorum... Kızlar bu bendeki durum aslında sonradan oluştu... Bankada bi olay olmuştu bi dedikodu dönmüştü ve ben o dedikoduyu çıkarmadığım halde ve bu tarz yalanlar onuşmadan önce benden bilindi.. Bi çok kişiyle aram bozuldu.. bi çok sorun yaşadım... daha sonra sanırım o olaya tepki olarak gelişti tüm bunlar Yani bu davranışlarım son 1 yıl olan bişey ve devam ediyo işte

Haklısın canım.. zaten yalan söyleyerek yalancının önde gideniyim kendi vicdanımda... Söyledikten sonra da o kadar pişman oluyorum ki Bi anda kafamda düşünmeden söyleyiveriyorum yeterki arkadaşlarım uzaklaşmasın diye Ama dediğin çok doğru yalanla da uzaklaşıyorlar... İçim hiç rahat değil, herşeyi hakediyorum böyle.. resmen ortalığı karıştırıyorum gibi oluyor Bu seferde diğer ikisi bozuşuyo vs.. Allahım beni affetse de kendi vicdanım beni affetmiyor

Bazen diyorum ki en iyisi kimseyle muhattap olmayım, hatta samimi olmayım böylece konuşmak zorunda kalmam Mesela eşime karşı böyle değilim aramızdaki herşey dürüstçe Eşimin beni boşayacağını bilsem yalan söylemem, o benim ben onun herşeyini biliriz Hatta bu durumu eşime de söyledim kızdı bana öteki dünyada da cayır cayır yanarsın dedi Yapma böyle dedi, ortalık karışmasın dedi, adın çıkar dedi.. ama off işte off ki ne off vargasabreu

Siz de kendinize savunma mekanizması kurmuşsunuz ama yanlış bir yöntem bu. Bu işi kafanızda bitirmeniz gerekiyor önce. Kendinizi şartlayın ne olur. Böyle giderseniz hem kendinize hem çevrenize zarar verirsini. Geçmişte yaşadığınız o haksızlığı tekrar tekrar bile bile yaşamak bu. Kişisel gelişim kitapları okumayı deneyin. Acaba sinirlenince bir hışımla mı çıkıyor ağzınızdan o kelimeler? Hırslanıyor musunuz?

Kesinlikle öyle. Kendi kendinizin doktoru olabilirsiniz. Kendinize hakim olmaya çalışın. Hep aklınızda olsun. Yapmamalıyım bunu diye. Bir an olsun aklınızdan çıkarmayın. Asıl insanları bu şekilde kaybedersiniz. Hem de hakkınızda kötü düşünürler. Bunu hep hatırlatın kendinize. Bir de nacizane tavsiyem, insanlara bu kadar fazla anlam yüklemeyin. Kaybetme korkusu yaşamak kötü birşey.

Allah Allah.. Bana yapildigini dusundum de, acaip sacma. ben orda biriyle tartisicam, karsimdaki kisi bana kendi dusunduklerini benden korktugu icin soyleyemeyecek, yok bilmem kim soyle boyle diyor diye yalan konusacak. Sanirim o kisi benimle tartistigi icin degil, boyle ozguvensizce kendi dusunduklerini baskalari soylemis gibi soyledigi icin ondan sogur, saygimi yitirir, arami acardim. Kas yapayim derken goz cikartiyorsunuz. aman dikkat edin. yakinda hadi gecmis olsun demeyelim size. vargasabreu

Ne güzel yazmışsın yabanmersini Haklısın sonuna kadar, suçluyum suçluyum ötesi yok... İnan benimde mumum yatsıya kadar yanıyor çıkıyor ortaya Sonra onlara açıklama yapacam derken ortaya çıkıyor yalan söylediğim Yaptığım çok yanlış saçma... bu konuyla ilgili kimden yardım almaya çalıştıysam faydasını göremedim Psikoloğa gittim, ben ne yapabilirim, sen kafanda bitirebilirsin dedi bana.. Engel olamıyorum, uyuyamıyorum, offf, inan çok zor durumdayım ya Sanki liseli kız gibi saçma sapan düşünüyorum Yani en fazla dediğin gibi dürüstlükten kaybederim

Tşk ederim umarım herşey daha güzel olur Allah beni yanlışa tekrar saptırmaz... çok teşekkür

Bu zamana kadar yapmış olabilirsin ama bundan sonra yapmayabilirsin hepimiz bazen kaybetme korkusuyla aramızın açılması korkusuyla yada panik anında mutlaka ufak tefek yalanlara sığınıyoruz bu bi gerçek ama önemli olan devamını getirmemek.

Canım inan istemeden oluyor bi anda çıkıveriyor ağzımdan ben söylemedim ki falanca söyledi demiş bulunuyorum Yada isim vermeden birisinden duydum... gibi... Ama dediklerin çok doğru... kendi gözümde bile berbat bi insanım ve sırf bu yüzden kaybettiğim arkadaşlarım da oldu Hala akıllanamadım B