Benim annem öğrendiğinde ben bir ameliyata girmek üzereydim ' erizekalısın' dedi bana... Kalbim kırık girdim o ameliyata.. Önemli bir şey değildi ama olsun ya uyanamasaydım? Her neyse şimdi o günler unutuldu annem alıştı ve onun benim için yaptıklarını gördükçe onu sevdi.. Birebir tanışmadılar ama arkadaşlarımın sevgilileriyle karşılaştırma bile yapıyor artık anlattıklarımdan yola çıkarak ve beğeniyor fark ediyorum bazen damat dediği bile oluyor ağzından kaçırarak.. Diyeceğim o ki eğer onun insanlığına sevgisine inanıyorsan güveniyorsan ailen ilk başta ağır konuşur belki ama zamanla sever.. Çünkü onlar onun seni üzeceğini hatta belki paran için evleneceğini düşünüyorlar hazır işi var kızın ben yatarım o bana bakar düşünceli bir erkek gözüyle bakıyorlar.. Zamana bırak takma kafana hiçbir şeyi yaşanacak günlerinizi zehir etme.. Belki ilerde olmaz ayrılırsınız ama yaşlandığında arkana dönüp bakınca bana çok güzel şeyler hissettiren biri olmuştu dersin...

ilişkinizden ve sevgilinden eminsen hiç sorun yok, bu sadece bi detay benim annem ilkokul mezunu babam profesör kaynanam mimar, kayın pederim inşaatta çalışan işçiymiş, orda tanışmışlar

ne kadar zor ya şu iki arada kalmak.. Allah yardım etsin sana.. yani bu devirde artık mesleğe önem veriliyor.. sonra seviyormu adammı değilmi ona bakılıyor.. denk aranıyor ille.. ailen anlar birgün sıkma içini.. gerçekten zamanla yoluna girer herşey.. su yolunu bulur arkadaşım.. sen sakin ol içini sıkmadan tek başına düşün;ne istiyorsun, senin için ne kadar önemli bir insan yada onun için sen ne kadar değerlisin falan.. eğer olumlu cevap buluyorsan hep devam et ama sorun bulursan belki ailen birşey sezmiştir.. yani ama başkasının tercihine göre seçim yapmak zorunda değilsin sen.. ne yani okumamış diye senin yanında bulunuyorsa utanılacak bişeymi yapıyrsun.. yani bu kadar sıkma canını.. seni istemeye geldiğinde yada evlilikte diploma boyunda gezmicek ya deve gibi.. alnında yazmıyor herkesin.. yani tamam önemli konu ama senin seçiminede saygı lazım.. çocuk değilsin ya cahillik için olsun.. bak eminsin uyumluluğunuzdanda dediğim gibi su yolunu bulur elbet..

Konu içeriği nedeniyle "Aşk Hikayelerimiz/Dertlerimiz" başlığına taşınmıştır. Lütfen konuları içerikleri ile ilgili başlıklara açmaya özen gösterelim. Y

Dediğim gibi biraz zamana bırak canım zaten uygun bir zaman geldiğinde onlara kabullendirebileceğinde söylemeden duramayacaksın:78:

valla aynen yaşadığım şeyleri anlatmışsın valla.. beklentileri var çıkarcı gözüylede bakıldığı oldu.. en saçmasıda üniversiteli okumuş rahat bulmuş tabi sever.. yorumuydu.. annem de diyo " kafası çalışmıyo gitti ne buldu diye.. çok aşağılayan var ağır konuşan.. geçmiş olsun bu arada ve sevindim kabullenmesine.. umarım benimde öle olur ya.. çok istiyorum annemede dahil sevdiğimden bahsedeyim rahatça.. fare gibi kaçmak bana gre değil ilk kez yaşıyorum bunu.. ona çok inanıyorum ben uyumluyuz işte yani anlatamamak kötü duygusuzm

genelde erkekler bayanın ondan üstün olduğunu anladıklarında hemen kendilerini eksik hissedip kendilerini övmeye başlıyorlar ya da takmıyor gibi davranıp uyuz gibi davranıyorlar halbuki ben mesela sahip olduğum o şeyle övünmemişim ve o alınır diye bahsetmemişim karşı taraf bunu anlıyor ve daha da kendisini küçük hissediyor ben bunu anladım. bu zamana kadar çok arkadaşla böyle oldu ben belli etmeyeyim fazlalığımı o üzülür diye alttan ala ala bir baktım onların hepsi beni ezdi ya da eksikliklerini anladıkları için böyle bir yöntem seçti. halbuki sahip olduğum hiçbişeyle övünüp hava atmam. seni bilemem ama ben böyle düşünüyorum karşı tarafta ters etki yaratıyor sonra geri üzülen ben oluyorum

herkese çok teşekkür edeim.. inanın ki kendimi nasıl sıktım anlatamam dediğim gibi kimseyede anlatamayınca kendim çözüm bulamadım hiç.. 1 seneyi geçti beraberiz.. arada tartışma kavgalarımız oldu tabiki ama yinede beraberiz işte.. o da üzgün çok ağladığı bile oldu yanımda.. birbirimize destek luyoruz ama boğuluyor gibi oluyorum tek kişi olumlu düşünen yok diye etrafımda.. ya birde birbirimize çok uzak ilde oturuyoruz o köyde yaşıyor ben başka ilde uzaklıkta neden gösterilmişti.. ama kendisi diyor zaten iste annenin dibinde yaşarız ki ben herkesten uzak olmak istiyorum.. evlilik konusundada çok ciddi askerden sonra evlenmek istediğini diyor ama kouştukça şey diyor birikim yok doğu düzgün ilk işe başlıcam herey yoluna girsin bi sonra diyor.. şu an birde liseye yeni başladı ne zman bitirir bilmiyorum.. uğraş gsteriyor ama duyduklarım umut diye bişey bırakmıyor işte(

aynı durumdayız valla.. üniversite mezunuyum ama inan oradaki erkek arkadalarımdan zeka yönünden daha üstün.. sevgilim diye dmiyorum çünkü ilk zamanlarda sevgili olmadan çok denedim ben onu.. ama düşünceleri farklı kendisi de.. ayrılmak istemiyorum ya öle bi inancım varkievlensek çok mutlu olcaz biz çünkü uyumluyuz her konuda.. onunda hayalleri var.. hatta geçmişinide biliyorum sevdiğini de çok ii biliyorum ama aileme ne diyecem bilmiyorum..1 sene oldu adını söyleyemiyorum.. arkadaş olmamıza bile razı değiller hani lurda kabul ederim diye halbuki hiç bilmiyorlar.. başkası olsa kaç derdi belki ama o hiç demiyor bulcaz bi yol diyor.. kabul edecekler gör bak diyor.. ama işte... duygusuzm

çok teşekkür ederim size.. yani hayyattan örneklerle inanın daha çok yardım oluyr bu konuda.. bu durumu gerçekten yaayan biliyor.. ilk başlarda çevremde "ailenin nasıl birini istediğini bilmiyormuydun baştan düşüseydin" diyen bile vardı.. ama o an insanın aklına gelmiyrki anlatmıyorum pazarlıkla aşkmı olur.. yani erkek arkadaşım şöyle diyeyim yeiden yetmişe herkesle ii anlaşabiliyor.. kendinden yaşça büyük biriyle bile iletişimi mükemmel diyebilirim.. onun yanında ben pasif kalıyorum ara ara.. benim babamda hiç demez bişey yani anlaşıyolarsa sorun yok gözüyle bakar ama annem ve ablamlar öyle değil işte.. onlar görevde tabi meslekli ben henüz olamadım.. annemde üniversite mezunuyum diye çevredeklere ne derim derdinde galiba.. yani sorduklarında hani kızım üniversşte mezunu damat.. çalışıyo demekten çekiniyor sanırım.. çevremizdekiler dedikodu yada dışlamayı seviyorda biraz yani eviyorum akrabalarıda zaten.. aslında çoğu kişiyle aynı şeyler yaşıyorum ama annem kabul edemiyor işte içine sindiremiyor ille meslekli damat yani olacak.. ablamlarda anlamıyorlar beni annem gibi düşünüyorlar ondan elim kolum bağlı işte..(ilk başta dediğim gibi erkek arkadaşımla uyumluyuz ve gerçekten okumuş sanarsın gösen duruşu bile farklı.. ama bunu anlatamamak üzdü işte.. annem hatta onu ilk görmüştü biz yeni taşındıımızda okumuş sandı burayada tanıdığına geldi sandı köyde yaşıyor falan hiç belli etmiyor yani yanlışta anlamasın kimse belli etmiyor lafımı onun için konuşuyorum sonuçta.. yani sevgili olmak istemeye başlaynca arkadaşlık bile yasaklandı bana öğrenince okumadığını.. M

canım elbette eğitim önemli benim annem lise babam ilkokul mezunu sıkıntı çok çektiler yalnız şöyle birşeyee de inanıyorum diploma demek kültürlü demek değil ve çoğu diplomalıdan daha bilgili olanlar var ortaokul ilkokul mezunu olup.. Ayrıca kişiliği kendini geliştirme payı ve isteğide önemli, ona destek olup liseyi ve üniversiteyi bitirmesine yardımcı olabilirsin sempatik yaklaşırsan alınmaz hem.. Sorunda ortadan kalkar sonrasında..

yok hiç takıntısı yo k.. yani bellide ediyor çabalarıyla açıkcada dile getiriyor zaten kaybetmekten korktuğunu.. yani kendiside anlattı yanımda bi kere altıüstü diplomam yok diye adamdanmı sayılmıcam.. bi diploma ile sana değer vermicem demi ben gibi şeylerle gülmemi bile istemişti.. sıkılıyor ama sıkıldığım içinde üstüme gelmeden hiç konuşuyor.. ama işte onu farklı olmasını falan ailem dahil kimseye anlatamıyorum.. ille meslakli neden bulayım ben ki

muhakkak sorun olan aıleler vardır... ama bnce cok önemlı deıll. okumus olur kndını yetstrmes odundurr.. ama bn cok biliorumkiiii unıb-versıte mezunu deıll hanımı unıversıte nmezunu olupppp cok mutlu olanlarr. onemlı olan anlasmakkkkk cnm emın olll... sohbetlerde yada heryerdee nerden mezunnnn osolenıormuuu. anlastıgına gre senle denkkk.. takma kafanaaa onemlı olann sevmek ve deger grmekk... eee oda varmöıs daha neeeeeeeeeeeeeee . push ;

yok ilk değil ama ilk değer veren.. önceden bayağı oldu ama hiçbiri değer vermedi yada çabalamadı böyle.. okumuş insanlardı üstelik.. ciddi oldu öncedende bi benmişim ciddi sonradan anladım.. yani sadece anlar diye değil bişey hissetmesem olamazdım onla bunca sıkıntı arasında zaten yani bi kaçış olarak görmem onu ben.. benim çalışmama birde bişey demiyor yani dediğim gibi tam destek alıyorum ondan.. sen boşunamı okudun bunca sene.. ne için uğraştın sana nasıl engel olurum diyordu hatta.. ailesi ii insanlar çevreside öyle.. yani dedim ya tek sorun aslında okumamış olması.. kendiside anlattı neden okuyamadığını keyiften değilmiş anladım onu.. nerde çalışır askerden sonra hiç bilmiyorum evlilik düşünsek nerde yaşarız ou bile biliyorum.. B

evet benim görüdüklerimin çoğu öyleydi tabi hepsi öyle olacak diye bir kural yok eğer dediğin gibi kompleksleri yoksa çok güzel birşey sorun etmiyor demek ki gerçekten seviyor ve kaybetmek istemiyor duygusuzm

var öyle insanlar haklısın.. bu konuyu onunla defalarca konuştuk biz.. yani mesela ilk başlarda ona "o üniversite mezunu sen ortaokul o kız sana bakarmı hiç ya" diye ezmek isteyen bile olmuştu.. hatta kaç defa biz konuştuk dediğim gibi ama üstün görme yada ezme huyu yok bunun.. yani onada çok itici konuşan oldu hatta askerde bile arkadaşlarından var öyle böyle konuşan kişi anlatıyorda ama zeki bir insan işte düşünceleride hoşuma gidiyor açıkcası.. çok diyen var bize "evlenince çıkar sorun şimdi anlaşıyonuz" falanda falan ama bana saçma geliyor.. içim şişti valla ne yalan söleyim.. askerde diye bişeyde demek istemiyom ona..( B

nereden başlasam inanın bilmiyorum anlatmaya.. aklım karışık.. kendime ne iyi gelecek bilmiyorum seçim yapacağım konusunda.. arkadaşlar ben üniversite mezunuyum erkek arkadaşım ise ortaokul.. ailem ve çevremdeki bir sürü insan bana yakıştıramıyor onu.. yani o dışlanmıyor sadece eğitim farkı tek sorun.. ben üniversite okumuşum dengimi bulmam gerekirmiş.. ilk başlarda "ben koca bulayım diye değil geleceğim için okudum" derdim takmazdım fakat etkileniyorum duyduklarımdan artık.. ailem çok önemli fakat o çok iyi bir insan yani çok iyi anlaşıyoruz tek problem ve farkımız şu eğitimimiz işte.. o destek oluyor. bu kültür farkından o da etkileniyor ama tek kelime etmiyor daha bana yardım etmeye çalışıyor.. etkilendiğimi oda biliyor ve beni kaybetmekten çok korkuyor.. hiç arkadaşım yok zaten kimseye birşeyimi anlatamıyorum olumsuz şu fark konuşmalarındanda etkilenince beynim duruyor artık.. içime kapandım iyice. yani ayrılmaya sırf bu yüzde boyunmu eğmeliyim yoksa bunun yolu çözümü varmıdır?yani anlaşıpta sırf dengim değilmiş diye bırakmalımıyım.. ne düşüneyim, napayım bilmiyorum.. çok sıkıldım artık anlaşılamamaktan.. erkek arkadaşım ben ağzımı açıp tek kelime etmeden kalktı açıktan lise okuyor şuanda ve askerde kendisi şuan.. yani bize yazık değilmi..( duygusuzm

ben annen gibi düşünüyorum canım. dışarıdan bakamadığımız için sevgimiz daha önemli geliyor. ama bir evlilik için major problemleriniz var bana göre sevgilinin nerede çalışacağı meçhul, nerede yaşayacağınız meçhul vs vs biraz gözü kapalı ilerliyorsun. ayrıca toplumda kadının statüsünü erkek belirliyor ne yazık ki. neden dersen şöyle bir örnekle açıklayayım; sevgilim bir sınava hazırlandı ve kimse ondan umutlu değildi, o sırada çok yakın dostlarım bile içten içe pek umursamamaya başladılar beni hissediyordum, ne zaman ki çok güzel bir yerde işe başladı, bildiğin populer oldum halbuki değişen hiçbirşey yoktu ben yine aynı bendim. ama etrafın tavrı çooook değişiyor ki o sınavı kazanamasa sevgilimin mesleği yine vardı, kaldı ki ortaokul mezunu fln olsaydı sanırım organizasyonlara fln hiç çağırmazlardı beni. bence annen bunları düşünüyor ve hak veriyorum ona. aile denkliği çok önemli yoksa çok kavga yaşanır.

haklısınız valla.. acele etmemesi ve etmemek lazım.. şuan herşey güzel görünür hani evlense böyle mutlu olurum şunları yapar mutlu olurum demek kolay ama başa gelince o kadar olmuyor malesef.. sonuçta evlenince o düşledikleri iki kişilik dünya hayalde kalıyor.. ailelerde var sonuçta her kafadan gün gelir ses çıkar kimi destek kimi tersi olur.. yani annesi belki babasıda annesinden etkilenip ailecek zorlucak karşı çıkacaklardır ama işte belkiler hep..

Bence kaybetme onu. İleride iş konusunda sıkıntı çekmemesi için tabiki iyi bir eğitim alması, çabalaması şart. Ki zaten açıktan liseyi bitirmek için çalıştığını söylemişsin. Üniversiteyi de açıköğretim ya da uzaktan öğretimle okur, bitirir. Sana saygılıysa, değer veriyorsa ayrılmaya değmez. İstediği kadar okumuş olsun, çok iyi işlerde çalışsın seni mutlu edecek, sevecek birini bulabilecekmisin?

annenin kabullenmesi çok zor. zor bir dönem seni bekliyor. karşındaki erkeği tanımadığım için mutlu olursun diyemem. çünkü evlilik başlı başına zor. tüm şartlar uyarken bile anlaşamıyorsun değilki baştan uyuşmazlıklar var. diyebileceğim şuki eşinin yetişme ortamı seninkiyle örtüşmeli. senin imkanların onda da olmalı. yoksa seni anlamaz kısıtlamaya kalkar. sen ne kadar ona uyarım desende uyamazsın. o yüzden kesinlikle aceleye getirme. ben 28 yaşındaydım evlendiğimde 5 yıllık öğretmendim. dönüp arkama baktığımda şunu söyleyebildiğim için pişmanlıığm yok. acele karar vermedim.21 yaşımda üniv. bitirdim.5 yıl hayatımı yaşadım. kendi paramı kazandım kendim istediğim gibi harcadım. gözüm hiç birşeyde kalmadı. evlenme vaktim gelmişti. evlenmek istedim ve evlendim. acele edersen eşinle her kavgada pişmanlıkların olur. keşkelerin olur buda seni yer bitirir. geri dönüşü olmayan yollara girersin. sevgi aşk güzel ama mutlu olmak için onu beslemek gerekir. mutlu olmaya tek başına aşk yetmiyor.

Sence sen bir şey demeden açıktan lise okumaya başlaması senin için çabaladığını seni kaybetmemek için uğraştığını göstermez mi? Benim erkek arkadaşımda biz tanıştığımızda açıktan liseyi bitirmek üzereydi, biz sevgili olduk 1 ay sonra diplomasını aldı. Ben de üniversiteyi kazandım aynı dönem... Sonra o askere gitti ben onu bekledim zamanla daha çok bağlandık, birbirimizden kopamazdık.. Şimdi ailem kabul etmez diye üzülürüz diye hırs etti üniversite sınavına giriyor bu sene.. Benim için bizim için uğraşıyor ve ben elimden geldiğince ona destek oluyorum.. Önceleri sadece bir üniversiteyi kazanmak istiyordu şimdi ise 2 senelik bir yeri kazansam 4 senelik bir okula girmem için bana tekrar yardım eder misin sınava hazırlanmam için diyor.. Sence ben bu adamı terk etmeli miyim? Benim için bizim için çabaladığını görürken ondan ayrılmalı mıyım? Bence onu ne kadar sevdiğini ve onun senin için neleri yapmaya çalıştığına tekrar göz gezdir cevabı kendi içinde bulursun..:97:

Ben eğitim farkını önemli buluyorum. Ancak başlı başına bir kriter olmayabilir. Erkek arkadaşının açıktan lise okuması güzel bir gelişme. Ne zamandır berabersiniz, önemli konularda anlaşabiliyor musunuz? Evlilikle ilgili ciddi planlar yaptınız mı? Örneğin nasıl geçineceksiniz, o ne iş yapacak? Senin çalışmana birşey diyor mu? Ailesi ailene uygun mu? Bunlarla birlikte ele alınırsa daha iyi fikir verir bence. Bir de ilk erkek arkadaşın mı? Daha önce ciddi bir ilişkin oldu mu? Acaba seni sadece bu çocuk sever ve anlar diye mi düşünüyorsun? seyrekyagmur Başlangıç: 74 Hedef:

Kimseyi takma kafana o askerde olduğu için zaten psikolojisi bozuk olabilir aynı şeyleri yaşadım hem sevgilim askere gittiğinde bizim ilişkimiz daha 3 aylıktı herkes kötü konuştu ben soğudum uzaklaştım ama o üzülünce yine ona yaklaştım çok gelgit yaşadım ama kopamadım... Askerlik bitince her şey netleşti bana onun kadar çok insan olduğumu hissettiren beni böyle çok sevip böyle çok destekleyen olmadı hiç.. Ailem dışında tabiki de.. Okulu bırakıcam diye şaka yapsam bile çok sinirleniyor sen nasıl okulu bırakmak istersin ben senin olduğun yere gelebilmek için her şeyimi verirdim diyor ders çalışmam için beni hep destekliyor beni benden çok düşünüyor... Böyle insanlar kolay bulunmuyor demişsin ki keyfiyetten bırakmamış okulu o zaman onu suçlama senin için çabalıyorsa sana senden daha çok değer veriyorsa dünya görüşleriniz uygunsa bırak kim ne derse desin... İlk erkek arkadaşım derdi ki.. 2 dakika sonra seni düşünmeyecek, hayatında olmayacağın insanların ne düşündüğünü önemseme senin hayatın ne istiyorsan onu yaşa.. Ondan öğrendiğim en iyi şey buydu..

evlenmeden işler başka evlendikten sonra başka oluyor. aynı evin içine girmeden insan gerçeklerle karşılaşamıyor. çook iyi düşün acele etme. hayallere kapılma gerçekçi ol. gerçekten ılımlı ise, çalışkan ise evlen. benim eşim çok çalışkandır ve azimlidir. ekmeğini taştan çıkarır misali. yıllardır aynı şirkette çalışıyor. herkes saygı duyar herkesin söyleyeceği ortak tek kelime çok çalışkan. becerikli ve zekidir. en önemlisi acıma duygusu olması. iyi tanımak gerekiyor. sevgiler...