İnanırmısınız başkasının derdine kendimden daha çok üzülüyorum neden diye daha çok sorguluyorum o yüzden düşünmemeye çalışıyorum. Sizi anlıyorum çaresizlik o kadar berbat bi duygu ki bunu ben malesef en acı şekilde tecrübe ettim.. doktorlarla sürekli ben konuştuğum içinde ne kadar kötü olduğunu biliyorum ben kendi organımı vermek için ağlayarak yalvardığımı hatırlıyorum artık elimden hiç birşey gelmiyordu çünkü.. off şimdide ben yaktım hadi bakalım.. size en içteen şekilde sağlık diliyorum

Kesinlikle deneyeceğim çok teşekkür ederim

Daha öncede bir kaç konu açtım sanırım burası benim katarsis alanım, ağlama duvarım.. Kaybolmuş gibiyim o kadar yanlız hissediyorum ki sanırım öyleyim de.. yanlız yaşıyorum anne ve babamı kaybettim 27 yaşındayım ama hayatta yaşadıklarımı hesaba katarsak 70 yaşında hissediyorum, bugüne dek herşeyi halledebilecek kadar güçlü hissederdim kendimi şimdi tökezliyorum, korkuyorum.. Annemin kollarımda hastalıktan 40 kiloya kadar düşmüş bir şekilde ölümü benim son noktam oldu galiba.. hayatıma devam etmeye çalışıyorum maddi olarak problemim yok çalışıyorum iyide kazanıyorum ama gel gör ki dünya benim için açık bir kafes ve ben içinde mecburen duruyor gibiyim psikolojik tedaviyide denedim hala deniyorum ama bu dünyada yanlız olmak istemiyorum. evlenmek aşık olmak yuva kurmak istiyorum ama asla olmuyor yani inansam bana büyü yaptılar diyeceğim. Elimi attığım kuruyor adeta bir hilkat garibesi gibi hissediyorum kendimi.. Bütün bu imtihanlardan sonra mutlu olmam gerekmez mi? Bir kalbim var ama bin parçaya bölündü topuklarımı kanata kanata gittiğim yollardan hep elim bomboş döndüm.. Aranızda en dipte olduğu anda o kuyudan çekip çıkarılan oldu mu merak ediyorum dinlenilmeye, anlaşılmaya ve birazcıkta olsa o umuda ihtiyacım var..

Sizin için ne anlam ifade eder bilmiyorum ama sizin durumunuzdaki insanlara ilham olması için yaşadıkları hatırlatılan iki karakter vardır. Peygamber efendimiz de Atatürk de öksüz yetimdiler ama insanlığa yön verdiler. Üstelik bunu zorluklar içinde, savaşlarda başardılar. İşiniz, kazancınız, sağlığınız yerindeymiş ne güzel. Bunlar varken gerisi size kalmış, ümitsiz olmayın

Belki hayatımız farklı olabilir ama benim de yalnızlık konusunda dipte hissettiğim bir dönem oldu, hatta seneler oldu; belki iyi hissetmeni sağlarım diye yazmak istedim. Her zaman umut vardır ama kendi hayatımdan tecrübe ettiğim şey şu ki; bir soruna ne kadar odaklanırsak o sorun o kadar büyüyor. 3-4 sene öncesinde yalnızlığıma aşırı takmıştım, daha doğrusu en çok kafaya taktığım dönem oydu. Aslında ben hayatım boyunca aşk hayatı bakımından hep yetersiz ve yalnız hissettim nedense. Hayatıma giren kişiler olsa da onlarlayken bile mutsuz hissediyordum ve zaten kısa sürüp bitiyordu ilişkilerim. 3-4 sene önce de çevremdeki herkesin hayatında birisi olması ama benim yalnız olmamla bu his had safhaya çıktı. Duyguların, düşüncelerin sonucu olduğunu düşünüyordum ancak düşüncelerimi tam değiştirememiştim. Sonrasında tek tek beni kötü ve endişeli hissettiren düşüncelerimi yazdım, mantıksızlarına baktım, bu beni kat kat iyi hissettirdi. Mesela çok basit ve yanlış bir düşünce 'hayatım boyunca kimseyi bulamayacağım, yalnız ölücem' ama o an insana doğru geliyor ve berbat hissettiriyor. ama bu düşüncenin neden yanlış olduğunu ve doğrusunun ne olduğunu insan kendine her seferinde hatırlatınca artık bu düşünceler gelmiyor. Ama yakın arkadaşlarım evlendikçe onlar adına sevinsem de ben yalnız mı ölücem diye kötü hissettiriyordu, ben de üzerine gidip her yalnızlık konusunda endişeli olduğumda düşüncelerimin mantıksızlığını ortaya çıkarıp kendimi rahatlattım. Bu konuda iyi hissetmek kitabını öneririm. Sonrasında bu konuda tamamen endişelenmem bitti. Artık evlilik, sevgililik konusu beni germiyordu. Sonrasında aşk hayatım düzelmeye başladı. Artık beni iyi hissettiren kişiler hayatıma girmeye başladı. Şu anda gayet iyi hissettiğim bir ilişkim var ve evlenmeyi düşünüyoruz. Hatta sevgilim olmasına rağmen bunu bilmeyen tanışmak isteyen kişiler oluyor. Önceden kısmetsiz gibi bişeydim artık tam tersine döndü.

Pembroken Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Abim evli erkek kardesim var oda universitede teyze hala bunlardan bahsetmek bile istemiyorum Allah göstermesin ama arkanızdan dedikodu yapmaktan başka birşeye yaramıyorlar malesef.

Dilerim en kısa zamanda iyi biriyle tanışıp mutluluğu yakalarsınız. Allah yardımcınız olsun

Size psikolog Tülay Kök ün youtube kanalını öneriyorum :) bu tarz işlere önyargısı olan biri olarak ben bile çok seviyorum kendisini. Her akşam uyumadan önce 1 doz video alıyorum :)

Yanılmıyorsam siz daha önce de konu açmıştınız. Benimde anne babam hayatta değil. Çalışıyorsanız meşguliyet en iyi terapidir.

Maddi durumun iyiymiş gelir kaygın yoksa destek al Sonrada kendine ve hobilerine daha çok zaman ayır. Hayat yerleşe çiçeklerle gelmiyor ne yazık Ki G

İnşiraha devamm edin içinizde inanç kalmasa da.. Hem kınanıcak bir şey yok insanız bazen hissedebiliriz böyle şeyler. Pes etmeyin bana bunları söyletende Allah. Bir yerden bunları okumanızı nasip eden de o öyle düşünün. Bunlar hep nasip, kırgınlığınızla sığının.. G

Ya aklima geldi yazmak istedim. Gecen ay yenidogan doktorunun kapisinda beklerken iki tane bebek vardi iki ayri kadinin kucaginda. Muhabbet ederken kurumdan geliyoruz dediler salak gibi sordum ne kurumu?cocuk esirgemeymis. Bebekler 40 gunluk falan. aglamamak icin zor tuttum kendimi. Aklima gelen seyleri anlatamiyorum bile suan o kadar uzuldum ki o cocuklarin cekecegi sikintilar yasayacallari bunalimlar. kimseleri yok! Sizin kardesinjz abiniz var ama onlarin bi kuru dali bile yok. anne babaniz en azindan belli bi doneme kadar yaninizdaymis sukredecek cok sey var beterin beteri var iste. Yazinizi okuyunca balkona cikip sigara yaktim hem soguktan hem uzuntuden titredim suanda. ben de sizin yaslarinizda cok bunaluima girerdim sindi cocugumun derdine dustum erken dogdu beyin kanamasi gecirdi bekliyorum hergun elini kolunu ne zaman uzatacak kasilmasi ne zaman gececek doktor olumsuz konusuto vs. Ya dusunuyorum da yalnizdim ama o zamanlar derdim yoktu her sey bos saglik olsun hersey zamanla olur bi sekilde.

yorum yapan arkadaşlara katılıyorum. dikkatinizi başka şeylere yöneltin. sarılmak iyi gelirdi böyle zamanlarda, etrafınızda sarılabileceğiniz bir kişi olsaydı keşke, umarım çabuk atlatırsınız P -pelin Aktif

Meşguliyet en iyi terapi Allah yardımcın olsun . push ; defne-28

ben 13 yaşındayken ayrılan;hem fikren hem dinen ayrı mezheplere sahip ebeveynlere sahiptim. kardeşim 6 yaşındaydı sadece ve benden aynı anda annelik ablalık öğretmenlik ve eve kadınlık yapmam bekleniyordu. bir sabah babam olacak yaratığa kahvaltı hazırlamak için 5te kalktığımda yumurta haşlamak isterken uyku sersemliği ile su koymamışım küçük bi yanık kokusu sardı evi. öyle bir dayak yedim ki hala unutmuyorum burnumdan gelen kanları. sadece 13 yaşındaydım. babanneme sığındım.20 yaşında eşimle tanıştım. o benim cennetim. gerçekten tüm kalbimle söylüyorum yaşadığım her karanlığın sonundaki aydınlıkmış o. hep iyikim dualarım. lütfen umutsuz çaresiz hissetmeyin. güneş bir gün yalnızca sizin için kocaman sapsarı parlayacak. benimkiler yaşıyorlar ama benim için ölüler hiç bir anlam ifade etmiyor ete kemiğe bürülü olmaları. sizi anlayabiliyorum. çok güçlü olun umut hep var. kalbim sizinle...

Ne kadar anlamlı güzel bi mesaj bu Konu sahibi değilim ama yazmak istedim

Evet tabi ki ladymarmelat

Aile olup da herkes olup da kimsesiz hissetmek emin ol daha kötü.. ayaklarının üzerinde duruyorsun ne güzel... her şey zamanla olur kötü günler geçer emin ol.. ne zaman istersen burdan yaz

İşte bende o aydınlığı bulabilcekmiyim bilmiyorum insanlar çok acımasız kolayca kırıp geçiyorlar ardına bile bakmadan.. sizin adınıza çok sevindim umarım bende karanlığımdan çıkabilirim.

50 gün önce Babamı karaciğer kanserinden dolayı kaybettim, gözümün önünde kan kusa kusa öldü. Kalp masajı yapılırken defalarca baba geri dön diye haykırdım sanki beni duymuş gibi geri döndü ama 1 gün bile dayanamadı. Tam 8 ay ne yese kustu, içtiği suyu bile kan olarak kustu. Yemek yerken bile onun yiyemedigi anlar gözümün önüne geliyor lokmalar boğazıma diziliyor. Içimde her daim bir ateş alev alev yanıyor... Senin en azından bir işin mesleğin var ama benim hem işim yok hemde kardeşlerim babam öldükten sonra beni evden atmaya çalıştı. Babam gidince maddi manevi çöktüm. Bi işim kendi düzenim olsaydı kendime yuva olmaya çalışırdım. Sende çalış..

Kesinlikle tespitlerinizde o kadar haklısınız ki annemin hastalığında o kadar güçlü davrandım kii sonrasında dediğiniz gibi oldu.. umarım geri kazanabilirim G

Dualarım sizinle İnşallah en kısa sürede gönlünüze göre biriyle tanışırsınız Allahım size bu dunyanın guzelliklerini de yaşatır. Helianthusdr

Sizinle özel olarak konuşabilir miyim?

Mevlana derki; "Hayat sana arka arkaya dikenlerini gösteriyorsa sakın üzülme, aksine sevin. Çünkü çok yakında gülü de gösterecektir." Sizde GÜL'eceksiniz.. Çok zor şeyler yaşamışsınız ama lütfen umutsuzluğa düşmeyin. Zamanla biraz açılacak çehreniz bu acılar unutulmayacak ama eskisi gibide acıtmayacak.. Birde benim çok inandığım ve gerçekten de fayda gördüğümüm bir dua var lütfen sıkıntılı durumlarda onu okumaya gayret edin . İnşirah suresi. Biraz daha zaman sadece.. Biraz bakış açınızı da değiştirirseniz emin olun enerjinizde değişecek.. Ben böyle hissettiğim zamanlarda hep duaya sığındım ve gerçekten o anlarda duyulduğumu hissederek ALLAH ile dua ettim.. Çok şükür her kara gün sonu bir aydınlık karşıma çıktı.. Hayat bu inişi, çıkışı hep oluyor ve hep olacak.. Kimimiz daha ağır şeyler yaşıyor, kimimizi daha hafif dertler daha ağır etkiliyor.. Ama hiç bir şey, hiç bir duygu baki kalmıyor.. Güzel günler gelecek, karanlığın en yoğun olduğu an şafak vaktidir çünkü..

Kardeşiniz, teyzeniz, halaniz yok mu? G

yalnız değilsin. Ben de 27 yaşındayım yılın yarısını yalnız yaşıyorum . Her şeyi kendim halledebilirim gücü size annenizin hastalık zamanından gelen bir şey anneniz gidince gücünüz de gitti bu çok normal . Yalnızlık duygusu da o hengamede unutuluyr sonra gün yüzüne çıkıyor. Evlilik yuva konuları sanırım 27 yaş laneti bu benim de elimi attığım kurur ve kardeşimin vefatından sonra şiddetli şekilde istedim bunu nedeni çoğu zaman içimiz de oluşan boşluğu doldurmak. Sağlıklı düşündüğün bir dönem olmuyor bu yüzden Allah seni koruyor olabilir. Acele etme önce iyileşmen gerek o boşluğu daraltman gerek. dik dur güçlü ol diyenler olacaktır bunlar artık çok klişe ve kimse nasıl yapılacağını söylemez. Bu bir süreç zaman alacak geçeceğini bil yeter ve en önemlisi kendi düşüncelerini artık dinleme. öyle bir an geldiğinde kalk ve bir şeyle uğraş zamanla azalacak meraklanma. O kuyuya girmen gerek bunca şey üzerine hiç bir şey olmamış gibi yaşayamazsın. O dipte bir müddet kalman da gerek ama muhakkak çıkıcaksın öyle ya da böyle. acılarımızı kabul etmeliyiz ve bu herkesin hayatının gerçeği. Toparlamayı dene zorlanacaksın isteksiz olacaksın ancak kendini dinleme! denemeye devam et bir gün uyanacaksın ki her şey daha katlanılabilir. Buna gücünü geri kazanmak diyebilirsin.