Merhabalar, Dert midir bilmem ama ben birşeyi kafama takınca onu düşünmeden duramıyorum. İlgimi başka şeylere vermeye çalışıyorum fakat kafamda sürekli aynı şeyler dönüyor. Sürekli kafamda olumsuz senaryolar kuruyorum o konuyla alakalı Kendimi telkinliyorum düşünme daha olayı yaşamadan kurma belkide düşündüğün gibi olmayacak ama yok olmuyor en olumsuz durumları kafamda kurup duruyorum. Bu da benim gün içinde enerjimi alıyor. Olumsuz düşünmekten hiç birşeyden zevk alamaz oldum.. Bu durumu yaşayanlar var mı? Nasıl aşabilirim, nasıl düşünmeden edebilirim?

Kafayı bişeye taktıysam uyurken bile aklımda inanır mısınız Loreth

Doğru haklısınız daha önce hiç gitmedim belki bana yardımcı olur bu konuda

Bu gün o kadar karalar bağlamıştım ki beni gülümsettiniz bende planlıyımdır ama o kadar plan yapmadım henüz Hemen her şeyi en kötüye yoruyorum, olmayan olaylar üzerinde senaryo kuruyorum bende ne ararsanız var

Eee peki en kötüsü olursa ne olacak? Madem engelleyemiyorsunuz, kabullenmeyi deneyin. Yani farz edin ki aklınıza gelen kötü senaryo gerçekleşti... Ölüm kalım meselesi değilse kendinize a, b, c planları belirleyin başınıza gelen felaketi nasıl atlatacağınıza yönelik. Beni rahatlatan bir yöntemdir bu. Şu an dünyaya gök taşı çarpsa, eğer hayatta kaldıysam, devam etmek için bir planım var.

Ben. Ama akışta kalmak gerek diyorlar ya. Biraz daha olumlu enerji göndermek gerekiyor. Ne kadar kötü bir şey söylüyorsak iyiliklerin önünü kesiyoruz diye düşünerek ferahlatıyorum kendimi.

Benim başıma çok şükür birşey gelmedi ama ben de tetikteyim sürekli herşeyi kafama takıyorum kurup kurup duruyorum gerçekten çok yoruldum çok daha 24 yaşındayım bu şekilde hayatı kendime zindan ediyorum bununda farkındayım Umarım felaketler hepimizden uzak olur teşekkür ederiim

Ben de o durum genellikle geçmişi değilde geleceği düşünerek oluyor Mesela bir yakınıma 2 gün boyunca ulaşamayacağım sürekli bunu düşünüp duruyorum ya şöyle olursa ya böyle olursa acaba çok mu takıntılıyım

Tıpkı ben! Dışarıdan bakılınca çok belli etmem gibi ama, bi sıkıntı varsa halletmeden, sonuca ulaştırmadan rahat olamam. Aynı zamanda en kötü senaryoyu yazarım, şöyleyken böyle, böyleyken şöyle gibi düşünür dururum. O yüzden konuyu takipteyim

Psikologa gitmeyi düşünün. Sorunlarımı aşmamdaki en büyük pay terapilerdir. Her şeyi de kendi kendimize halledemiyoruz sonuçta.

Bende böyleyim malesef. Bence çoğu kişide var bu

=) Başıma ummadığım anda büyük felaketler geldi. O travmalardan sonra sürekli tetikte yaşamaya başladım, sanki her an bir şey olacakmış gibi. Sürekli felaket senaryoları kurardım. İnsanı nasıl tüketiyor bilirim. Böyle yıllarım geçti. Zamanla bakıyorsunuz ki, yaşadığınız felaketlerin sayısı, kafanızda kurduklarınızın yüzde biri bile değil. Evet, bazen kötü şeyler oluyor, hayat toz pembe değil ama biz de camdan yapılmadık, çıt diye kırılmıyoruz. İnsan güçlü bir varlık; kendine iyileşip, devam etmenin yollarını buluyor. Kötü şeyler olabilir ama ben üstesinden gelecek kadar güçlüyüm telkinine yüklenin bence. Felaketlerin sizden uzak olmasını diliyorum. Ama göktaşı çarpmasına karşı planınız da olsun yani, ne olur ne olmaz. S