Haklısınız. Ama işte sorun şu ki, yataktan bile çıkmadım tüm gün. Değil biriyle tanışmak, saçımı bile taramıyorum. Depresyon hırkam 1 aydır üzerimde

Çalışmazsam ablam eve koymaz. Ciddiyim. Ucretsiz izin almami dahi istemez.. Annemin maaşı var yoksa. Ayni evdeki ablam ve yetiskin çocuklarına da biraz yardim ediyorum. Ablam eve sürekli tadilat da istiyor. Yardim ve tadilat onemli. decemBer medeniyet bekarların omuzlarında

Umudunu kaybetme. Çok sevdiğim bir söz var bir filmden yazayım sana; 'İnanç seni büyütür, asla vazgeçme, içindeki umuda sıkı sıkı sarıl.' Sen her neye inanıyorsan acabalarla değil içinden gelerek emin olarak ilerle yolunda.

Okuyunca mesleginizi merak edip profilinize baktim ve gercekten taktir ettim Cunku gunumuzde maddiyat kariyer oyle on plandaki insanlar mutsuzda olsa kendilerini mahkum hissediyorlar zor dahi olsa katlaniyorlar Sizin tercihiniz mutluluktan yana olmus nasil bir plan yapip nasil kararlar verdiniz bilmiyorum ama insallah hayalini kurdigunuz mutlulugu yakakarsiniz Bu arada merak ettim ileride istediginiz zaman donme gibi bir alternatifiniz yok mu ki duyanlar aramis

Biriktiriyorim zorla işte. Laf vurup duruyor daha çok vermiyorum her istediğini yapmıyorum diye. Cocuklari kocaman oldu onlarda iş yok hep benden bekliyor daha. decemBer medeniyet bekarların omuzlarında

Artık kendimi teselli dahi edemiyorum. Boşuna çabalayıp kendimi heba ettigim yıllarım aklıma geliyor. Katıldııım kongrelerin yaka kartlarını da bir sinir harbiyle attım çöpe. Sonra dayanamayıp geri aldım. Emeklerim onlar benim Çöpe atmaya dahi kıyamadım düşünün. Onu bile beceremedim -Mavi Güzel kalın.. Birde trombosit bağışı yapın Anneler

23 yaşındayım bana önerileriniz nelerdir fikirlerinizi duymak bilmek isterim

Buraya yazma amacım da bir nevi teselli bulmak oldu zaten. Hayatta cok seye geç başlamış olmak hissi var su an bende. Ağlama krizi, burun silme, aynada kendine bakıp acıma, kahve içip kendine gelme ve tekrar ağlama krizi... bu kısır döngünün içindeyim su an Gerek var mıydı bu zorluğu çekmeye, bence vardı. Pişman değilim sadece kendime acıyorum su an resmen.

ben sımarıklık yaptıgını düşünmüyorum. eğer iş hayatında mevkiye yükselmiş olup ben mutlu değilim ayrıldım deseydın o zaman sımarıklı diye nitelendirebilirdim. ama uzmanlık hayat boyu okumayı gerektirecek, üstelik çalıştıgının karşılıgı olmayan yaşam kosullarına boyun eğeceğin bir alan, buna da sadece severek katlanabilirdin. demek ki o kişi sen değilmişsin. üzülme iş hayatı için de çok geç değil, hatta belki de daha iyi olmuştur. sana bi kapı kapanır bi kapı açılır demicem, çünkü açılmayabilir. uzun surede evde oturup, ben ne yaptım diyebilirsin. sana hayırlısı buymuş diyeceğim. her şerde bir hayır vardır.

İyi niyetleriniz için çok teşekkür ederim. Böyle hikayeleri duymak bana güç veriyor :)

En guzel baslangiclar en dipten olur. Daha olgun, daha mutlu, daha hazir ve daha kararli olacaksiniz basladiginizda. Yavas yavas toparlanin artik. Yeni bir isten cikmissiniz. Tatil eve kapanmak degil. Bi kac gun bile olsa gidin. Denizse yuzmeye, ormansa yuruyuse. Tarihse muzelere. Atin olu topragini uzerinizden.

İşte realist bir cevap. Bunu duymak istiyordum. Çabaladım ama olmadı. Hayırlısı böyleymiş. Ama madalyonun diger yüzü korkutuyor beni işte. Aylarca evde boş oturmak. Allahım, ben dahil kimseye yaşatma! Şimdi tekrar depresyonuma gitme vakti:) Peçete, kahve, depresyon hırkası hazır nasılsa

Üç yıl izinde olsam sıkılmam

O genel küskünlük bende de fazlaca var ama yapacak birşey de yok ki. Neye kırılalım kadere mi?kendimize mi? kime? Geçmişe kızmak ne getirir bu saatten sonra. Herşeye sahip olan insanlar nasıl oluyor o kısımı bende bilmiyorum. Kendimde güç bulamıyorum fikri normal böyle dönemde. Geçecek, herşey yoluna girer belki birgün.

aynen öyle. Allah yardımcınız olsun inşallah herşey güzel olacak.

Ben de cok irdeliyorum bu durumu. İnsan böyle durumlarda dualara sıgınır ama yok, ben yapamıyorum. Genel bir küskünlük var. Ben çabaladım ama olmadı, demek ki başarısızım güçsüzüm yaftası sürekli aklımda. Henüz cok taze oldugu için böyle illa ki. Haklısınız bir terapi daha iyi hissettirecektir

anladım. bayağı bıkmışsınız sanırım. bu gidişle aranızda büyük bir kavga olmaz umarım. ama bir cinnet her şeyi halleder demişler, o da yalan değil. sizin yeni meslekten ziyade yeni bir eve ihtiyacınız var gibi geldi. bir ev arkadaşı bulup ayrı eve çıkma imkanınız olur mu? eminim düşünmüşsünüzdür de, aile mi karşı çıkar? tulipa ΛŁŁ -SТΛЯ başlangıç 66; güncel 62; hedef

evlendiğimde iş bulamamıstım canım. işe basladıgımda hay kafama tikireyim keske akademisyen olsaydım dedim ve hatta keske ögretmen olsaydım dedim. simdi 40 yasında alademisyen olmak için ugrasn arkadaslar biliyorum. veya akademisyenliği bırakıp cok güzel iş yapanlar. iyi yapmıssın yüreğini dinlemissin. sabrer ve cabala

Tatil imlanım var ama hakettigimi düşünmüyorum. Ne kadar süre işsiz kalacagım, birikimim ne kadar yetecek bilmiyorum. Kendime göre borçlarım vardı zira. Ailem destek hep bana, ama 30 yasına gelip de ergen gibi baba bana para ver diyrmem, gururum el vermez. Kendimi işe yaramaz, koca bir boşluk gibi hissediyorum... şimdilil akademiyi özleyecegimi düşünmüyorum. Acısı geçince bakalım neler olacak

Neydi isiniz?Neden sevmediniz diye soracam ama cevap vermeyebilirsiniz. Ben de sevmiyorum.

Aaahh ah zaten 3 haftadır izindeyim. Şimdiden sıkıldım, iş hayatımı düzene sokana kadar naparım acaba :)

İyi niyet ne arar bu devirde. Yıllardır arayıp sormayanların bir anda aşkı düştü. Ben de tamamen cekildim her seyden. Kullandığım tek sosyal platform kk. İyi ki de varsınız. Çok teşekkğr ederim:)

bir kapı kapanır başka bir kapı açılır. kardeşim türkiyenin en iyi üniversitelerinden birine ilk 50 nin içinde girdi. dereceyle mezun oldu. üniversitede asistandı yabancı öğrencilere ders veriyordu o öğrencilerden biri ablamın peşini bırakmadı çok ilgilendi 1 yıl ülkesine geri dönmedi ablam için sonra ona aşık olup evlendi. Eniştemin memleketine yerleştiler kardeşim masterını yapıyor felan her yaz kardeşim iki ay Türkiye'ye geliyordu. Kardeşim şüphelenmiş tavırlarından bilgisayarına erkek kardeşim aracılığı ile izleme programı yerleştirdi. Sonra eniştemin travesti sitelerine girdiğini travestilerle yazıştığını öğrendi. Eve travesti attığını felan boşandı. Daha önceleride öyleymiş eniştem ablama aşık olmuş. Ama huylu huyundan vazgeçmiyor işte. Neyse kardeşim bunalıma girdi kilo aldı bir yandan farklı bir ülkede henüz vatandaşı değil o ülkenin o kadar emek ettim geleceğimi heba ettim bari bu ülkenin vatandaşı olayım diye orda sekreterlik ve ingilizce öğretmenliği yaptı. sonra diğer kardeşim ona senden çok güzel doktor olur dedi. Ve ablam vatandaşlığı alınca tıp okumaya başladı kendisi şuan 34 yaşında ve bir senesi kaldı türkiye de tıp okuyor. O da sizin gibi ben naptım keşke başlamasaydım çocuk yapacak olsam biriyle tanışmam 2 sene gibi ümitsizliğe kapılıyor. Yalnız değilsiniz sizin gibi çok insan var.

Doktoradan sonra açıkta kalmaktansa şimdi kalmak dedim ben de:) Deli cesareti, attım bir adım bakalım. Kpss bana biraz uzak bana. Akademinin a sını duymak istemiyorum su an

Bazi insanlarin yeniden baslama sansı yoktur.. Sadece kendilerini yeni bir yere tasırlar.. diye okumustum bir yerde.. Icin karariyo biraz da ben karartayim dedim. Sadece yazdiklarin fazla tanidik Ben de senin mesleginin bölümünü okurken birakmistim, yazmistim daha once de. Yeni bir baslangic dedim, heveslendim baska bir bolum okumaya basladim. Simdi son senemdeyim ama sanki hala ayni yerdeyim.4 yil gecti ama sanki hala biraktigim yerdeyim Pisman miyim belki... Sen benim gibi olmazsin umarim. Sana tavsiyem donup de arkaya bakma. Madem bir karar verdin arkasinda dur Sevgiler

Yaşınız kaç bilmiyorum ama önce şu karamsarlığı bir atın üzerinizden. Evet insanlar bazen sinir bozucu olabiliyor. Bir süre kafanızı dinleyn. Düşünmeyin evlilikmiş, işmiş güçmüş. Sonra eminim yeni bir hayat sizi bekliyor olacak.

Ben de aynısını derdim. Sabahları zorla kalkardım. İnsan basa gelincr anlıyormuş. Tv de gündüz kuşağını izlemeye başlamaktan korkuyorum

Ne kadar iyi anlatmışsınız. Neyse ki ben kendimi temizliğe verdim biraz. Düzgün bir maaş, düzenli gidilen iş hayatı, tempolu hayattan sonra su an resmen sufan cıkmıs balık gibiyim. Çevremdeki insanlara karsı güclü duruyorum, iyi ki yaptım kendimi eskitemezdim diyorum. Ama annem babam beni arayıp da nasılsın kızım dediklerinde boğazımda bir yumru olusuyor. Kendimden cok o anne babayı üzdüğüme üzülüyorum. Gurur duyarlardu, iki kızımızın ikisi de akademisyen olacak derlerdi. Ben fire verdim. Başarısızlık değil de yapamamış olmak bu kadar ağır mıymış ben bile şaşırıyorum. Pişmanlık yok, sadece kabullenme süreci uzun olacak galiba

İnş. Hepimiz için:) Galiba dibi görünce tekrardan normale dönmeye başladım. Biraz daha depresyonumun tadını cıkarmak istiyorum ama. Sonrasında tekrardan plan program...

naptın biliyor musun özgürleşmene izin verdin hayal kırıklığı değilsin yani yahu hem güzel bir şey yapıp hem de toplumun yargıları yüzünden tersinden bakıyoruz ya yapmayın lütfen sevmediğin bir şeyi yapma yükünü omzundan attın sadece bir an evvel sevdiğin yolda ilerlemeni dilerim geriye dönüp bakma hiç kararlarında çünkü o kararları alırken büyüyoruz güçleniyoruz hiçbiri öyle 5 dk da alınmıyor ihtiyacın olmasa gerekmese yapmazdın zayıf biri olsaydın da altında ezilir ama orada kalırdın sevmeye istemeye ama güçlü olmalısın ki kaybedeceklerini göze alarak vazgeçtin bence kendine biraz dinlenme tazelenme süresi ver sonra yeni hedefine yönel

Su an neyistedigimi dahi bilmiyorum. Kendime güvenim resmen yerlerde. Kırılma anı dedikleri şeyi yaşıyorum. Aslında iyiydim ama o teselli telefonları mahvetti beni. O kapıyı en kısa zamanda bulup açarım umarım M Mutlak Butlan İnanmak istemiyorum, bilmek istiyorum.- Carl

ben de devlet memuru olma isteğim ugruna iş fırsatlarını teperek bir senedir evde oturuyorum. ınan cok kotu bişey. zaman zaman diyorum keşke çalışsaydım. ama sonra hayırlısı buymuş diyerek teselli ediyorum kendımı. inan oturuyosan da evde depresyon hırkanla bi sebebi vardır

Size mutluluklar diliyorum. Bir senede neler değişiyor. seneye bu zmanlar ben de güzel haberlerimi duyururum inş:)

Sözde teselli telefonlarinin amaci mutsuzlugunuza daha yakindan tanik olup bundan zevk almak. Şu anda muhtemelen tüm akraba-arkadas toplantilarinda siz konuşuluyorsunuz, konuşulacaksınız. Yaptığınızın yanlış olduğunu, pişman olmanız gerektiğini size alttan alta işleyecekler. Eğer onlara inanip bu depresif ruh halinde ısrarcı olursanız herkes ' baak biz demiştik, hata yaptın bak sen de pişmansın' deyip zevkten dört köşe olacaklar. Ama verdiginiz kararin arkasinda durup, bu olumsuz havanin gececegine, kendiniz icin en iyisini yaptiginiza inanip, her şeye sıfırdan başlama hevesinize sarılırsanız her şey eskisinden cok daha guzel olacak buna lütfen inanın. Şunu da ekleyeyim, her şey yoluna girdiginde, siz istediginiz hayata kavustugunuzda emin olun o telefonlardan hic gelmeyecek, kimse sizi arayip tebrik etmeyecek, benzerini yaşadım ordan biliyorum.

Herkesten soyutladım su an kendimi evet. Ailem destek bana, ama arkadaslarımdan bir cacık olmazmış onu anladım. Umut etmeyi istiyorum, ama bunun için önce kendimin inanması lazım. Şu an hiç bir şeyi mantıklı düşünemiyorum. Toparlanıp tekrar mantıklı, mutlu hayatıma dönmek istiyorum. Korkularım var, özellikle de insanların agzına daha fazla laf vermek istemiyorum. Umursamamam lazım ama su an havadan bile nem kapıyorum

O mahveden şeyler sonra ayağa kalkma sebebiniz olacak. Pes etmek yok!

sizi asagi çeken kisilerle gorusmemeye çalisin. Size kendinizi iyi hissettiren arkadaslarinizi tercih ederseniz destek yerine kostek olmamis olurlar. Hem de dostu dusmani alenen tanimis olursunuz bu surecte. İnsallah hepimize hayirli kapilar açilir.

Yok ya burda iyiyim. Ayri eve çıksam kira verecen. Hic değilse yemek temizlik arada kaynıyor. Bir de ben yalnızlıktan çok sıkılırım. Arkadas ararim busefer. Ay hele o ihtimal çok feci.. Annemi ozlerim. Boyle kavga dövüş gidiyor. Gerci artık kavga olmuyor da psikolojik savaş var. Kavgadan da biktim. Cinnet de getirdim kaç defa. Cildirttim kızı diyor mu. Daha beter belden aşağı vuruyor.. Uzun zamandır sessiziz. Bir tadilat isteğinde zitlasiriz yine. En zorlayicisa da o yaaaa. Bir de baska ablamla ortakiz bu evde. Onun durumu iyi degil simdi. Ben de tek kendim yaptirip durmak istemiyorum. Kolay mi kazaniyorum zorla calisiyorum zaten; hayatımdan çalara... Kartimi veriyordum sonradan gördüm hep alışveriş yapmış Kavga olmasın diye bilmezlikten geldim kartımı vermiyorum havale yaparım diyorum. Yegenler çalışmaya başlasaydı. Elimi üstünden bir cekseydi. Kendi halinde bir abla degilki. Isi gücü tadilat maddi yardım. Uzun bir süredir sessiz sedasız gidiyoruz. O gitmemi de istemez zaten yardim ettiğim ıçin. Eb düşündüğümüz zaman bu. Birsekilde orta yolu bulmaya calisiyoruz. Ailemden kötü ayrilsam üzülürüm bu sefer. Boyle de olsa aile işte. Bende de yok yok dimi:)Ne konu açılsa bende de var bende de var :)

Bende benzer bir dertteyim Antalya'da oturuyordum işim, çevrem çok iyiydi aylık kazancim oldukça yüksekti evlendim.3. ayimizda eşim memleketine yerlesmek istedi, evlendikten sonra buyuksehirde yaşamaktan biraz korktuğunu dusundum, ailesi yakınında olup destek çıksın istedi sanırım. yerlestik burası küçük bir yer iş yok, çevre yok, dışarda yapacak birşey yok nerdeyse 1yildir burdayiz esim bile zor iş buldu ve ben iş bulamadım calismamaya alışık değilim evde durmak beni cildirtiyor küçük şehire alışmak zor. kendimi çok yetersiz değersiz ve 60 65yasinda hissediyorum. genc dinamik eğlenceli enerjik biriyken şimdi öğlen uyanıp 3lu koltukta akşam ediyorum bazen perdeleri bile acmadigim oluyor şimdi yazınca farkettim ne hale geldim ama napacagimi bende bilmiyorum yani kendime guvenimide kaybettigimi düşünüyorum. cok bunaldim cokk

Biraz kendimi gördüm :) hayatta attıgım en cesur adım bu oldu. Zaten 3 haftadır izin kullandım, kendi kendimle vakit geçirdim. Hatta iyiydim de, ama işte bugün duyulup da arayan soran başlayınca sinirim bozuldu. Ben de istedigimle yapamadım. Zaten su an evli o. İstemedigimle zaten olamazdı, bile bile lades diyip denemeye kalkıştım, koşa koşa ızaklaştım sonra Yurtdısı iyi bir alternatif. Ama en son yurtdısı deneyimimde başıma gelenler pişmiş tavugun basına gelmemiştir. Onu da yapmicam uzun süre

Aynen su an işteki depresyonumu evime tasıdım. Tek farkı ev daha rahat:)) Galiba bu bölümü okuyanların kaderi öyle ya da böyle, bir aşamada bırakmak. Hayırlısı böyleymiş ikimiz için de. Büyük bir ders oldu işte...

Sen de kendimi gördüm İpek, aynı yoldayım ve çok yoruldum ; ruhum çok yorgun ve kimse anlamıyor beni. Bedensel olsa yat geçer derim ama geçmiyor. Gözlerimi kapatıp bambaşka bir yerde uyanmak istiyorum, başka dillerin konuşulduğu bir coğrafyada yeniden başlamak yirmilerine dönmek istiyorum. Senden farkım ise ben olduğum yerde yapayalnızım, şin kötüsü kimseyi de özlemiyorum artık annem dışında, hayal kırgınlıklarım var sadece zamanla biriken Gel kaçalım beraber bir ada ülkesine:) Ne olmuş olmuş:) bir kapı elbet açılır, hasta ruh sağlığı bozulmuş ama akademisyen olan bir İpek yerine, sağlıklı ama başka bir iş yapan İpek hem senin için hem ailen için daha kıymetlidir bunu asla unutma.

Türkiyede okumak, kariyer yapma üzgünüm ama maddi bir derdi olmayan zevkine okumak isteyenlerin eğlencesi zaten. Ne ilerlersiniz ne faydasını görürsünüz. Bence çok iyi yapmışsınız. Ben de üniversitemi 3. senemde bıraktığımda aynı şeyleri bana da dediler. vah vah tüh tüh ay çok kötü... oysa ben mutluydum hayatımda böyle mutlu olmamıştım. daha iyi okul kazandım daha iyi yerlere geldim. çok istifa ettim çok bıraktım sonra daha iyileri daha güzelleri çıktı karşıma.. bir kapı kapanır diğeri açılır gerçekten doğru. size tavsiyem 'ayy canım çok üzüldüm, kahroldum, üzülme cınım vs.' diyenlere 'yooo valla ne üzülcem harika bir karar aldım o kadar mutluyum ki yerimde duramıyorum nefes alıyorum' falan diyin neşeli neşeli. İnanılmaz dumur oluyorlar :)

Umut etmek güzel şey evet. Eskiden umut ederdim, beklentilerimin gerçekleşmesi için dua ederdim. Ama içimde umuttan çok kocaman bir boşluk var su an. M Mutlak Butlan İnanmak istemiyorum, bilmek istiyorum.- Carl

Sormayın. Oturup kendi verdigim kararın arkasında durmaktansa kim ne düşünüyor diye düşünüp daha cok üzülüyorum. Mantıklı düşğnemedigim hassas bir dönemdeyim. Toparlayınca geçecektir...

Umarım kamuda kimya mühendisliği yapmayacagınız bir kadroya atanırsınız. O olayları da hiç bilmiyorum gerçi nasıl oluyor. Hem kpss hem de sözlü mülakat falan, su ülkede her şey zor.

Haklısınız. Bugüne kadar arkasındaydım kararımın. Ama pişmanlık yaşamamı tetikleyen olaylar yasadım bugün. Eğitim bugün itibariyle bitti. Kendimi boşlukta hissediyorum. Bu zamanlar da geçecek illa ki. Sabır...

Şu an yaşadığın başarısızlıkla yüzleşme duygusu. Zaman kaybının verdiği hüzün, geriye dönüp baktığında çok daha farklı şeylerin olabileceği düşüncesi ya da bir tık ötesi benim yaşımda insanlar nerelerde neler yapıyor ben bu haldeyim düşüncesi. Herkes hayatta süper derecede başarılı olmak zorunda değil. Herkes zengin olmuyor, herkesin mükemmel kariyeri yok. Ama bunlara sahip olmayıp mutlu olan insanlar da var. Elinden gelen neyse onu yaparsın, sabredersen elbet bir kapı açılır. Kimler ne durumdan nerelere geliyor, yardım isteyen kadın bir bakmışsın hayatını düzene oturtmuş tek başına yaşıyor çıkıyor karşına. Hiçbir zaman geç değil. Olumlu bak geleceğe kötüyü çağırma.

yapan yaptıgıyla eden ettigiyle kalıyor. kapı mapı da yok. anca filmlerde.

açılmaz mı? açılır elbet. ben de yakın zamanda uğruna 10 senemi verdiğim mesleğimi köşeye atıp, sıfırdan başka bir mesleği öğrenmeye başlamak istiyorum. daha öğrencem de çalışcam daaa... olsuun, düşüncesi bile mutlu ediyor. ben de işimden memnun değilim, saçma sapan saygısız insanlarla uğraşmaktan sıkıldım. bu insanlar da acıyacak şey deşmeye bayılırlar, konuşan konuşuyor zaten. muhatap alıp görüşmeyin gitsin.

Acilir diye dusunursen acilir. Milleti bosver pozitif dusun. Hayal kirikligi degilsin milletin yapamayacagini yapacak kadar cesur birisin. 2yil diye de kafanda kurma, yarin markette biri ciksa karsina ocakta evlensen:) hayatin neler getirecegini bilemezsin sen sadece sinir

Eğitim durumu doktora terk yazarım ben de cv me artık. Yalan yok, ne varsa ailede var. Ne karar verirsem vereyim yanımda oldular. Arayıp da abuk subuk konuşanlar gibi yapmadılar.

Zamanla o bosluk da gecer insaallah. Ben cok daraldigim zamanlarda kendime diyorum ki" simdi istedigin kadar agla, ama bu da gececek" ve sonra geciyor aglamaniz da normal bunu kabul edin. Ayy cok agliyorum, burnum bile akıyor ne kadar sefil perisanim diye dusunmeyin bunlar da geçecek insaallah, Allah Kerim :)

Doktorayı bırakmışsın sanırım Peki araştırma gorevlisi olarak da çalışıyor muydun bunu da merak ettim Akademik dünya cidden çok meşakkatli. ilerlemeyi çok seven bi insanım ama makaleydi çeviriydi sınavdı derken zor bi yıl geçirdim ben de. seni çok iyi anlıyorum. Doktoradan sonra da açıkta kalma ihtimali var. bir yerlere gelmek çok zor bu devirde. inşallah hakkında hayırlısı olsun. bölümün ne bilmiyorum ama kamuda alım varsa kpss denemeni tavsiye ederim

Şimdi neler yapıyorsunuz?

İnanın hiç bir planım yok. Sadece tükendim ve bitirmek istiyorjm dedim. İşte su an yeni yeni dank ediyor, boşlukta salınıyorum. Geri dönüş hep vardır her şeyde oldugu gibi. Ama ara verdikten sonra da dönmem. Dönünce neler yaşayacagımı biliyorum çünkü. İnsanların iyi niyetten aradıklarını sanmıyorum. Dedikodu, Ay yazık, yapamadı, bıraktı... ama umursamicam, kim ne derse desin Bir karar verdim. Şimdi güçlü olup arkasında durma vakti

sorumlu olduğunuz insanlar varsa bilemem tabii. bende böyle bir durum yok, maddiyat da çok şükür yerinde. Türkiye gibi bir yer için bazen büyük bir lüks kaçabiliyor bu tür şeyler, farkındayım. ama illa değiştirebileceğiniz bir şeyler vardır istemediklerinizden.

Evet 6 yıl önce cıvıl cıvıl ama iş deneyimi olmayan biriydim. Şimdi de hayat enerjisi sönmüş ama 6 yıllık tecrübeli biriyim. Ama o kadar da kötülemeyim kendimi. Ben kendim istedim kariyeri. O yüzden hiçbir şeye kızma lüksüm yok. Sadece kader böyleymiş diyorum...

Hayatin kurallari yok ki. Bizim toplumumuzun dayatmalariyla genellemeleriyle omur gecmez. Kimseye bakmayin siz. Bekara evlen, evliye dogur, evdekine is bul, calisana isten cik cocuguna bak derler. O acidan kimsenin beklentisine veya kistasina gore yasayamayiz. Herkesin kendi şartlari o kadar farkli ki... Ama yook surekli birbirimizi degistirmeye calisiyoruz.

Ben de aşırı karamsarım zaten. Umut bile edemiyorum. Ne ara bu kadar enerjisiz kaldım bilmiyorum... kristalkupe

Bir süre kafanı dinle, boşver.

Evet. Zaten bu kararı vermem kolay olmadı, üstüne bir de yaramı deşiyorlar. Canım iyi misin x 1000! Artık dayanamadım ağzının payını verdim artık. İyiyim diyince de inanmıyorlar ki, bir daha bir daha soruyorlar :)

:)inşallah hayatinizla ilgili olumlu guzel gelismeleride paylasorsiniz

asla öyle düşünmeyin. şu anki birikiminizle 6 yıl öncesi arasında dağlar kadar fark var değil mi? birikim derken kastettiğim para falan değil, kendi karakteriniz ve yaşadıklarınız. bir sürü hatalardan ders aldınız mesela, bence en büyük kazanım bu. değişimin şimdi olması gerekiyormuş ki zamanı anca gelmiş. sakın ardınıza bakmayın!

Dua edemedığın nokta da rabbım guzellestırır ınsallah. Umutsuzlugu hayal kırıklıgını kendıne bakınca koca bır hıc ne demektır hepsını bılırım. Sonuc olarak gecıyo. Yenı hayallerın umutların oluyo. Ama aklın hep yarım bıraktıgın karıyerın de kalabılır. Bu senı cok daha fazla yıpratabılır pısmanlıklar keske yapabılseydımler neden beceremedımler. Kendının ıcın hayallerın olsun bır tatıl ımkanın olursa bır tatıle gıt.

Dönem dönem olabilir böyle şeyler. Umudunu kaybetme. Bazen cok zor günler geçirirsin ama ardından bi bakmışsın cok guzel seyler olmuş.

Ne kadar güzel yeniden başlamak için çok enerjik olmak. Ama inanın bana çok zor geliyor artık... madem böyle olacaktı, zaten 6 sene önce de olabilirdi. İnsanlar iyi niyet görünümü altında cidden çok kötü olabiliyorlarmış öğrendim . push ;

İnsallah iyi insanlarla karsilasir ve daha guzel bir hayatla devam edersiniz.

Açılır... Hem de öyle bi kapı açılır ki, iyi ki bi önceki kapı kapanmış dersin.

Benim için çok geç yeni bir meslek.

Bazen radikal kararlar almak gerekir, ben de yurtdışına cikmistim okul için, çok büyük cesaretti. Sonra lisans, y lisans, doktora hepsi ayrı telden bölümlere girdim. Hiç alakasız bölümler ama hepsini de sevdim :) ama şimdi mezun olunca ne iş yapacağım bilmiyorum evlenme hayali kurdum, begendigimle olmadı. Bir de mantigima uyan biriyle deneyim dedim o da olmadı biraz tatil yapıp kendimizle başbaşa kalmamiz lazım sanki. Sizi o kadar iyi anlıyorum ki. Bazen bu ülkeyi de bırakıp başka bir kıtaya falan mı gitsem diyorum

siz de bekarsınız yani... ablanız tadilat istiyor da siz kendi geleceğiniz için para biriktirebiliyor musunuz? tulipa ΛŁŁ -SТΛЯ başlangıç 66; güncel 62; hedef

Su anki düşüncelerimi çok iyi özetlemişsiz. Sabır, beklemek, herşeye 0dan başlamak... çok zor, ama başaracagım...

Allah buyük bu dünyaya bir daha gelmiyoruz bu sekilde net konusuyorsaniz nasil sıkintılar cektiginizi ancak siz biliyordunuzdur başkada kimse anlamaz O insanlarinda iyi niyetle aramadigi belliyse hic uzmeyin kendinizi kendinizden emin oldugunuzu ve mutlu oldugunuzu gosterin onlara yeter

Ben de hakimligi veya uzman doktorlugu biraktiniz sandim. Doktora yapan herkes universitede hoca olamiyor. Cok sayida dr unvanli insan var hem turkiyede hem de dunyada. Ben de onlardan biriyim ve doktora bitirmis olmayi degerli gormuyorum. Onemli olan sonrasinda ne yapildigi. Benim de doktora yaparken psikolojim bozuldu. Asiri sinirli oldugum zamanlar oldu. Antidepresan yardimiyla atlattim. Hocamdan cok nefret ettigim zamanlar, hocamin beni tehdit ettigi zamanlar, bana laf soktugu veya haksizlik yaptigi zamanlar oldu. Doktoradan atilan bir yakin arkadasim var, siyasi fikri yuzunden atildi. Su an postdoc bulmakta zorlaniyorum mesela. Yani doktora bitti diye hersey gulluk gulistanlik olmadi. Gelecek kaygilarim var hala, hatta daha cok artti. Acikcasi doktora yapmayi ben kimseye onermiyorum. Hem psikolojin bozuluyor. Maximum universitede hoca oluyorsun. Oradan alacagin maas, yazilimcilarin maaslarinin ancak 5te 1 olabilir. Doktora bitirmis ve bir kac postdoktora yapmis cok zeki ve basarili arkadaslarim dogru durust kalici is bulamiyor mesela. Benim buradan kadinlara onerim su. Is hayatina atilin. Korkmayin. Ertelemeyin. Mumkunse bilgisayar ile ilgili bir alana yonelin. Para orada. Rahatlik orada. :)

Tabi ki atmayin, ama hersey zamaninda guzeldi ve gecti, simdi baska zandayiz. Suanda da bir yaka kartiniz var aslinda. "Saglam kararlar alabilme karti" :) o arayanlar da cogu bisey becerememis tiplerdir kesin, bosverin. Bana da "hala mi okuyorsun, aaa o nasil okulmus oyle. Kizz o oglan da mi olmadi, kac yasina geldin" gibi sacma sorular geliyor ama ben mutluyum diyorum. Ama itiraf edeyim ben de evli cocuklu arkadaslarima ozeniyorum ama onlar da en az benim onlara ozendigim kadar bana ozeniyorlar :) herkes ayni olmak zorunda degil ko. Sikmayin caninizi, mubarek Ramazan gunu icten bir dua, bir iki damla gozyasinin acmayacagi kapi yok

Emin olun açılacaktır hemde daha hayırlı kapılar açılacaktır. Allahım bundan sonra yolunuzu açık etsin. Bende sizin duruma benzer bi durum yaşadım. Bıraktım herkes yapma etme dedi ama şuan iyiki bırakmışım diyorum. Evlendim atandım anne de oldum. İni sizin de bundan sonra hep İYİKİ ile başlayan cümleler kurduğunuz bi hayatınız olur...

Okumanın yası yok evet. 40 yasında oldugumda belki içimde ukte olacak. Ama bugünün şartları bırakmamı gerektirdi. Yoksa fiziksel ve mental olarak cok yıpranıyordum. Sabır ve çaba. Başka reçete yok evet:)

Geçen yaz aynı mevzularda dolayı ağlıyordum her gün benim kariyer hedefim dahha başlamadan hocamın ölümüyle bitmişti bütün her şeyim planlıydı her şey zmaan belliydi ben böyle ağlarken kardeşim bu kadar üzülme bu kadar giden varsa mutlaka bir gelecek olan vardır diyordu ve şu an bunu yaşıyorum çok şükür evleneceğim adamla tanıştım ve düğünüm var kariyer konusunda da doğaçlama takılma kararı aldım çok küçük küçük planlar yapıyorum şu anda

bir de şu sinir bozucu telefonları açmayın lütfen

Evet. Hayatımın en güzel yıllarını heba ettiğim o yerden çok daha güzel yerler vardır. Daha toparlanmaya ihtiyacım var ama

İnsaallah açılır benim ümidim var. Ben de hayaller, planlar kurduğum insanla ayrıldım. Kariyerim ne durumda bilmiyorum, yani devamı nasıl olacak kestiremiyorum. Arkadaşlarımin çoğu evli, çocuklu aynı sizin gibi. Ben de evde kalmış, kariyer yapmaya çalışan ne yaptığını da bilmeyen bir durumdayım. Hayırlısı olsun..

Aynı yaşta sayılırız Ama daha ölmedik bu kadar ümidini kesme Bende bir aydır evdeyim Aynı tükenmişlikle ayrıldım Çabalarım yeterli olmadı heralde tıkanıp kaldım bi yerde Seni arayanlar gibi densizler arayıp iki üniversite bitirdin ne oldu Master yaptın ama boşa bilmem ne Benim hayatım ben mutluyum deyip kapattım Şimdide arasalarda açmıyorum Herşeyde bi hayır vardır Buda bizim sınavımız belkide Umudunu kaybetme Elbet emeklerimizin karşılığını alacağız

Demi hep bi negatiflik ben de öyleyim. Bar sahipleriyle takılan bi tanıdığım 2 gün içinde o toksiklerden kurtulup 5 ay sonra nişanlandı. Yeter ki irade olsun, allah istesin

hayır ya sana bunu hissettirmelerine izin verme lütfen insanlar bazen kötüleşir seni zayıf görünce hemen fırsatını kollayıp yararlanan olur bunun farkındasındır eminim gerçek düşünceleri bile değil onların tavırları çoğununki can acıtma veya kendi egolarını tatmin için biliyorsundur o yüzden aldırmamalısın zaten işte

Ay ne geldi başına?Amanin. Anlat. tulipa ΛŁŁ -SТΛЯ başlangıç 66; güncel 62; hedef

Boşluk hissi geçecek bana güvenin. Uzun süre yapılan şeyi bırakınca illaki boşluğa düşülür ki. Bu eğitimle ilgili olabilir, uzun süredir birlikte olunan sevgili olabilir, sigara olabilir, yıllardır yaşanılan şehirden taşınmak olabilir. Sonuçta uzun zamandır yapıyorsunuz ve bitişinin sizi boşluğa itmesinden, kaygılandırmasından daha normal ne olabilir ki? Sizi arayıp teselli edenler, sizi pişman etmek isteyenlerdir. Hatta bundan zevk almak için, bana inanın. ''Sen neye üzüldün ki şimdi niye ah vah diyorsun ki ben kararımdan memnunum yine teşekkür ederim düşündüğün için'' deyip kapatın telefonunuzu. Ne karar verirseniz verin, arkasında durun. Çok kötü bir karar olsa bile. Ve insanlara söz ve yorum hakkı vermeyin. Kararınızın sonucunu yaşayan sizsiniz:)

Öldürmeyen güçlendirir diyoruz :) Önce toparlanmak gerek...

Doktorayı mı bıraktınız emenems

Amin bu duaya amin hepimize insaallah :) phd yim ben de :)

Sevdiğiniz bir yolda devam edersiniz inşallah. Zor kararlar güçlü insanlardan çıkar, zor bir karar vermişsiniz. Bir an önce kalkıp silkelenin, ki yeni bir kapı açabilesiniz. Öylece kendiliğinden açılmaz kapılar, ama açmanızı bekleyen bir kapı muhakkak vardır..

İkinizi okudukça kendimi görüyorum...

hırs yılların kıskançlık birikimi vs vs

Aynen öyle gerisi fitne fesat peşinde O yüzden onları yok sayıyosun

Yaşım 30 Aşırı karamsarım, insanlar sinir bozucu cidden. İnanın ben de elimi eteğimi çektim herşeyden. Ama körelir miyim korkusu var. Gelsin yeni hayat en kosa zamanda ne diyim

Arkadaslar merhaba herkese, Bir önceki konumdan son bir ayda az cok neler yaşadığımı hatırlayanlar vardır. Hayatımı kökten değiştirecek bir hamle yaptım. Uğruna 11 senemi verdigim eğitim + uzmanlık hayatıma nokta koydum. Durduk yere sebep neydi derseniz, tıkanmışlık, bir yere varamama derim. Burada okudugum konuların arasında belki de şımarıklık yaptığın diyenler olur, aslında haklısınız. Ama işte ateş düştüğü yeri yakıyor. Her gün ayaklarımı sürüyerek nefret ettigim bşr yere gitmektense, anlık bir köprüleri yakmakla nokta koydum. Kara haber tez duyulurmuş bunu da test ettim. Belki de 5 senedir beni arayıp sormadıgım insanlar her nereden duydularsa arayıp teselli vermeye çalışmazlar mı deli oluyorum. Bugün bu yüzden sırf 4 kişi aradı. Ezberlemiş gibi aynı cümleler, ay canııımm üzülme sakın, hayırlısı olsun, bir kapı kapanır digeri açılır... vb. Düşünüyorum, hayatım neden böyle bir hal aldı? Mezun olup direkt iş hayatına girip, uygun birini bulmak neden bu kadar zordu da tutup kariyeri seçtim? Hadi seçtim diyelim, onu bile beceremedim. Su an aynada kendşme bakıyorum, kocaman bir hayal kırıklığıyım. Uğruna savaş verdigim kariyerim de yok artık elimde. Millete bakıyorum, evlenmekle kalmayıp çoluk çocuğa karışan akranlarım var. Ben daha toparlandım, iş hayatımı düzene soktum, birini buldum diyene kadar zaten en az 2 sene geçecek. O da en iyi ihtimalle. Güçsüzlük, başarısızlık sanki içime işledi. Neden böyle oldu, belki de daha güzel günlere zemin hazırlayacak bu kararım. Ama gerçekten korkuyorum da. Gerçekten bir kapı kapanınca digeri açılır mı?

Hala mı okuyorsun, üzerine tıp okurdun. Ayyy o çocuk da mı olmadı. Vah vah, tüh tüh. Benim de her zaman duyduğum şeyler :) Herşeye reset atma vakti. Ben bıraktım. Siz de inandığınız yolda ilerleyin. md misiniz phd mi olacaksınız bilmiyorum ama güzel bir alademik kariyer diliyorum size. Yanında da deger bilen, anlayışı yakışıklı bir eş :)

ipek_bal lütfen kendinize acımayın çevremizdeki insanlar çok mu iyi çok mu mükemmel. Siz işinizden bunalmışsınız ben kimya mühendisim özelde çalışmamak için kpss kastırıyorum bu işi yapmak istiyor muyum?! kimya mühendisi olarak çalışmak dahi istemiyorum. bir köye yerleşip inek tavuk besleyip sıradan bi hayat yaşamak istiyorum. Bu eylemi gerçekleştirsem çevremdekiler çok gülecek o kadar okudu okudu olduğuna bak dicekler. Başkalarını çok önemsiyoruz başkaları olmadan da yaşayamıyoruz. İstediğimiz hayatı yaşayamıyoruz. Lanet olsun. İnşallah aşık olacağınız biri karşınıza çıkar. Eğer imkanınız varsa Haydi Kampa diye bir etkinliğe katılmıştım bana çok iyi gelmişti orada birileriyle tanışabileceğiniz sosyalleşebileceğiniz ortamlarda oluyor hemde çok güzel eğleniyorsunuz. Ha diyince biriyle tanışamıyorsunuz imkanınız varsa gidin kafanızı dağıtmış olursunuz

Ah sormayın. Ee niçin o kadar vaktini verdin madem yapamayacaktın diyrn mi dersiniz, saçmasapan gel yanında çalış diyen mi! Bari evlenmiş olsaydım. Çocuk yapardım, çocuğumu büyütüp onunla avunurdum. Eşim destek olurdu. Çünkü aile bir yere kadar avutabiliyor. Bugün psikolojim cidden kötü galiba... . push ; -Mavi Güzel kalın.. Birde trombosit bağışı yapın Anneler

yok yok hani herkese var size yok cunku böyle davranmamalıydınız demiyorum. ben artık böyle dusunuyorum, genel bakış açımı yazdım.

Su an inkar etme asamasındayım. Zaman geçtikçe kabullenme de olacak:)

Açılacak bir kapı her zaman vardır. Bende bir cesaret mesleğimi değiştirdim, yeniden okudum. Bu süreçte kpss falan hazırlandım tercih yaptım bekliyorum. Çok zorlandım. Yaşım oldu 26. Son zamanlarda herşey sarpa sardı. Çok sevdiğim sevgilimle mesafe yüzünden koptuk. Birçok arkadaşımın rezil yüzlerini gördüm. Kime iyilik yaptıysam arkamdan vurdu. Ama yine de tüm bu olanlar beni inancımdan uzaklaştırmadı aksine daha çok dualara sığındım. Ancak bu şekilde rahatlayabiliyorum. Beni dinleyen, duyan birinin olduğunu bilmek kaygılarımı azaltıyor. Bu süreçte psikolojik destek almanı tavsiye ederim. Bana çok iyi geldi. En azından ağlama krizlerim yok, sinirlenmiyorum, çok fazla kurcalamıyorum. En önemlisi kaygılarım azaldı, beynim benimle konuşmuyor. Tüm bunları umursamadığın da zaten güç kendiliğinden gelecek.

Onunda zamanı gelir elbet Güzel bi yuvan olur Rica ediyorum annesinide incele Benimki geçen eşimin kuzenine çalışan gelin aldık şimdi sorana evde demeye utanıyorum onca okul okudu boşa gitti demiş Sanki kendi okuttu Kimseyi duyma Önemli olan sensin Bir kere yaşayacağız bu hayatı Kimsenin haddine değil kararlarımızı eleştirmek

Omur boyu acaba demektense keske demissiniz, ne mutlu size. Belirsizlik icinde olmaktansa sonucunu gormussunuz. Evlilik, cocuk suanda da olabilecek seyler. Nasibinizdeyse bugun bile tanisabilirsiniz o adamla. Ah vah etmeyin artik. İstediginiz her seyi yapabilecek gucunuz ve ozgurlugunuz var. Tadini cikartin. Allah bir kapiyi coktan acmistir. Dua edin ve o kapiyi tez zamanda gormeyi dileyin.

Bir kapı kapanınca diğeri açılır mı bilmem ama kapanan kapı geri açılmaz. Artık eğitim hayatınızı bırakmışsınız, bunu düşünüp acaba demeyi bırakmalısınız bence. Bıraktınız bitti. Kararınızı verdiniz, üzerinde daha da düşünmek pişmanlık duygusunu tetiklemekten başka işe yaramaz, hakkınızda hayırlısı olsun Sizi yıllarca aramayıp sormayıp, bu olayı duyunca arayanlara ''kusura bakmayın sesinizi alamadım da siz kimsiniz'' diyebilirsiniz Hatta deseniz çok güzel olur. Bu teselli verilecek bir durum değil, başa gelen bir felaket değil sadece karar.

Evet özgürleştim. Bu kararı verene kadar doğrusu bu dedim, güçlüyüm ben dedim. İnsanlar ne der umursamicam dedim. Ama o sinir bozucu telefonlar yok mu! Açsan, züğürt tesellisi dinliyorsun. Açmazsan da yazık cok depresyonda diyecekler. Beni o telefonlar güçsüz yaptı. Güçsüzmüşüm ki bıraktım diyorum bugün. Şaka gibi

Ben de kestiremiyordum. Sürekli mutsuz, yaptığım işin eleştirildigi, hiç değerimin olmasıgı bir yere gidip gidip duruyordum. Su an kariyerime noktayı koydum. Dolayısıyla işsizim de. Bundan 2 ay önce neyse ki işim gücüm var buna da şükür derdim. Ama sunu farkettim artık dua bile edemiyorum

Çok haklısınız. İşte sizle aynı yolda gidiyormuşuz. Ben artık daha fazla dayanamadım. Yurtdısında yanlız mısınız? O daha zordur eminim, çünkü insan böyle zamanda ailesini istiyor. Hayal kırıklıklarını sormayın hiç, aklıma geldikçe yüreğim sızlıyor. Ama verdigim kararın hala arkasındayım. İleride toparlayınca iyi ki yaptım diyecegimden eminim ben de...