Mutlu olacağın şeyleri yapmaktan başla mesela

Yarın ilk işim bu olacak

Belki ileride böyle bir hayat arkadaşın olur. ayrica kendini hiç bi şekilde değersiz hissetme önce sen kendini sev değer ver ne olursa olsun etrafimizda kim olursa olsun hepimiz bu hayatta tek başımayız bunu unutma önce kendi kendimizi sevmeyi bilmemiz lazim Snowbell- Aktif

O kadar doğru yazmışsınız ki, umarım bunları uygulayabilirim.

İşte bu çok hastalıklı bir düşümce. Kendını yalnızca sen cıkarabılırsın o karanlıktan. Baskalarından boyle buyuk beklentılerın olursa buyuk beklentılere gırer bekledıklerın olmayınca da yerın dıbıne gırersın. Yapma

Ah canım seni o kadar iyi anlıyorum ki. Inan aynı hisleri besliyoruz. Çocukluktan kalma o ilgi açlığı ömrümü yedi bitirdi. Hiç unutmam ergenlik dönemine yakın bir dönemde bi akrabam bana demişti ki "sen ailen yüzünden o kadar mutsuz oldun ki inanıyorum ileride bir gün karşına çok iyi bir insan çıkacak tüm bu acılarının mükafatını alacaksın, düzgün bir ailen olmadı ama o güzel aileyi bir gün sen kuracaksın" demişti. O kadar etkilemişti ki bu laf beni. Karşıma çıkan her adamı o güzel ailemi kurabilecegim adam sandım. Gereksiz insanlara gereksiz anlamlar yükledim. 31 yaşına geldim hala o istediğim aileyi kuramadım. Yeni yeni anlıyorum. Mutluluğu birisine baglamamak gerektigini. Kendi kendine yetmeyi, kendi kendine mutlu olmayı becerebilmek gerektiğini... ha başarabiliyor muyum? Malesef beklentiler zor değişiyor. Ama çabalıyorum. Sen de benim yaptığım hataya düşme. Önce "BEN" de... kendi kendini mutlu etmeye bak, "kurtarıcı" beklemeden... bi dosta ihtiyacın olursa bir mesaj kadar uzağındayım. Gelin değer görmeyenler biz birbirimize değer verelim

Yapmazsın merak etme. Mükemmel de bir anne olursun. Onlar karşılıklız ve çok masum seviyorlar insanı.. ikili ilişkiler daha çok zorlar insanı.

önce kendim bunu söylerken bile bana o kadar yabancı ki.

Hepimizin inşallah minnie

O kadar doğru ki... Hem kendine hem çevresine yazık.

Maalesef hayat herkesin istediği şeyleri sunmuyor önüne ben de şu an pek çok şeyle başetmeye çalışıyorum mutluluğu başkalarına bağlamak daha da zorlaştırıyor işleri bırak arkadaş çevresinde fedakar kişi olmayı onlar seni arasın onlar korksun seni kaybetmekten. ÖNCE KENDİM diyeceksin unutma

Ah kuzum geleyim sarılayım sana.. aileden görmediğin sevgi açlığını dışarıda arıyorsun. Benim kayınvalidem de evlatlık büyümüş. Kimse sevmemiş. Hep mutsuz hep ilgi istiyor. Asla çocuklarının onu sevdigine inanmıyor. Hep bir ilgi ihtiyacı herkesi bunaltiyor. Kendisini de çevresini de mutsuz ediyor... Söz böylesiniz demiyorum tabii ki ama bu ihtiyaç i başkalarında ararsan mutsuz olursun. Çünkü ne yaparlarsa yapsınlar yetmez. Eşinle ya da sevgilinle mutsuz olursun.. önce bu beklenti durumu ile baş etmeyi kendi kendine yetmeyi denemelisin. Terapi imkanın varsa mutlaka yardım almani tavsiye ederim. Ama ne olur bu yükü hayatına almak isteğin insanın üzerine atma, atma ki mutlu olasın..

Her kalktığınızda bir gününüz gitti hayatınızdan ömrünüzden neyi bekliyorsunuz eskiye dönün bakın böyle diye diye gitti ömrünüz lütfen kendiniz adına birşeyler yapın. Kendinize bakın özen gösterin.

Alış sende yavaş yavaş kendinden değerli neyin var

Önce kendinize değer verin de o biri olmasa da olur diyebilin. Kendinizi sevin, hedefler koyun bunlar için çabalayın. Canınızı sıkan arkadaşları hayatınızdan çıkarın. Yapmak istediklerinize odaklanın, ne yaparsam mutlu olurum deyin. Sevmediğimiz sizi üzen şey her neyse uzak durun, bu sizin kendinizde sevmediğiniz bir yön ise bu yönünüzü değiştirin, geliştirin. Kendinize ilgi alanlari yaratın. Bu ilgi alanlarında en azından konusu açıldığında sohbet edebilecek kadar kendinizi yetiştirin. Size değer verecek birini beklemeyin o biri siz olun.

Eskiler sevgiyi hep uzaktan yaşamış. Yani bilmiyorlar sarilmanin güçsüzlük olmadigini. Onlar oyle görmüşler otle devam ediyorlar aralarda bazi istisnalar olmuyor degil. Ama bizler degistirebiliriz bunu. Anneniz size sarilmiyorsa siz ona sarilin. Tum kalbinizle sevginizi açın. Sevginin baska hallerini yani sizdeki hallerini gosterin ailenize. Bir problem var karsinizda bunu çözene kadar farklı tillar deneyin. Annenizle fazlaca vakit gecirmeye calisin. Inanin zamaninda benim annemde ketum biriydi. Ama zamanla ben sevgimi etleme doktukce annecimde degisti. Hepimiz ne kadar sanssiz olduğumuzdan bahsediyoruz ama hayatta oyle cok sans geciyor ki elimize bunlari farkedin. Cevrenize gelince fedakarligin fazlası gereksizdir ve ben gereksiz fedakarlıkları sevmem cunku zaten karsi tarafinda boyle bir beklentisi yoktur zamani gelir yapmasaydin olur ben yaptikca kendime özgüvenimi kaybederim. Illaki sizi siz oldugunuz icin kabul eden birileri çıkacaktır karsiniza. Kendiniz olun. Hayir demeyi öğrenin. Siz size yetebilecek konuma seviyeye ulasmaya caba gösterin. Ayse fatma bunlar bir yere kadar hayatimizda olabilirler. Kimse kimsenin hayatini satin alamaz, kimse kimse icinde kendi hayatini feda edemez. Her olayda siz kendi çıkarlarınızı düşünün bundan kastim bencil olmaniz degil ama bir kisiye 3 4 kez fedakarlikta bulunabilirsiniz karsi taraf adim atmiyorsa geri cekilmeyi bilmelisiniz. Biri elbet cikacaktir karsiniza acele edip kendinizi hirpalayip yormayin. Güzel bir hayat yasamaya bakin.

Mesela gunluk yaptiginiz seylerde kendinize ozen gosterin. Yediklerinize ozenin, giydiklerinize ozenin. Saciniza ozen gosterin, kucuk bir cocukla ilgilenir gibi. Spor, eglence, yapmayi sevdiginiz, iyi hissettiginiz seyleri yapin. Ufak gorunen seyler aslinda cok etkili. B Belindas Kargalar sürüyle kartallar yalnız uçar 🙏 Üyelik

Merhaba KK'nın güzel kadınları, biraaz içimi dökeceğim size. Ben kendine zerre değer vermeyen anne ve babanın çocuğuyum. Babam hep annesini düşünür, varsa yoksa annesi. Onun için değerli değilim, annem temizlik yapar hep. Hic sımsıkı sarıldığını hatırlamam bana. Bu döngü hep doğal gelmişti, doğru olanın bu olduğunu sanmıştım. Simdi geriye dönüp bakıyorum bu yaşantı bende inanılmaz bir degersizlik duygusu oluşturmuş. Aşamıyorum bunu. Hep kurduğum arkadaşlık ilişkilerine bakıyorum, çok değer veren, kaybetmekten korkan ben oluyorum. Bazen de o kişinin kaybı beni hiç üzmüyor. Degisik ruh hallerine giriyorum. Kendimi ararken kaybolmaktan korkuyorum. Biri olsun istiyorum, her dustugumde yanımda olan, bana sımsıkı sarılan, beni dustugum değersizlik kuyusundan çekip cikaran, ruhumun isyanına iyi gelen. Keske olsa böyle biri...

Her düştüğünde kendin kalkacaksin canım... kendin guclu olacaksın inşallah.. bu zamanda kimseye güvenme zaten anne baba ve çocuklarından başka... bir annenin en büyük değeri sevgisini vermesi gereken çocuklarıdır... gerekirse psikolojik yardım al... bossa nova Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Biri olsun beni kaldırsın beklentilerinizi bırakın Siz bir bireysiniz güçlü bir bireysiniz kendiniz kalkabilirsiniz Babanız anne bağımlısı ise bu yanlış ya da işte eşine çocuğuna sevgilisine bağımlı vs Tek başımıza doğduk tek başımıza öleceğiz Ben bu bana destek olacak biri güzellemelerini beklentilerini anlayamıyorum Benden sürekli ona destek olmamı bekleyen kişilerle de arkadaşlığımız yürüyemez galiba zira sürekli bir mağduriyet hissi oluşuyor karşı tarafta, attığın her adımda "hani sen bana destek olmak için vardın" hissi oluyor Ama kimse kimseye destek olmak için yaşamıyor herkesin kendi hayatı var Evet destek olunur, lakin hep destekle ömür sürmez, başkasından gelen ile yaşam geçmez

İnşallah bundan sonraki aglamalariniz mutluluktan olur D

Böyle birini arama... Aramadığından emin ol... Evet böyle bir eş şansına kısmetine aklına bağlı karşına çıkabilir yada çıkmayabilir... Yada dost arkadaş... Bu aradığın sensin... Sağ elin sol eline... Kendin kendine sarıl... Seni o değersizlik duygusundan çıkaracak olan kişi için aynaya bak... Ruhuna isyanına iyi gelip seni her halinle sevecek olan sensin... Bunu yolun en başında birinin beni sararak bana söylemesini çok isterdim... Öbür türlü elinde tuzla yarana basmaya hazır insanlarla mücadele edemezsin... Hayat ne pembe dizi nede güneşli bir patika... Önemli olan an... İyisi ve kötüsüyle anı oluyor... Hayat dediğimiz bu... Çoğu insan bunu ıskalar... Hayat düşüp düşüp kalkıp devam etme sanatı... Belki şimdi beni anlamayacaksın... Zaman sana anlatacak... Kendini bul... Bu çok önemli... Yoksa hayalkırıklığı kaçınılmaz... Gücün senden içinden gelmeli... Bunu birine bağlarsan o olmadığı yasa istemediği takdirde ne yapacaksın her manada... Kimse bizi biz gibi sevmez... Sevemez... İnsanlar onlara gösterdiğimiz tavırları emeği değeri bize verir yada vermez... Önce sen... Bu bencillik değil... Bu gereken olması gereken

Aslında zihin yapımı buna inandırmam gerekiyor.

Bunların ben de farkındayım ama başlama gücünü bir türlü kendimde bulamıyorum.

Beyaz atlı prens masallarından mıdır nedir, nedense hep o 'biri' beklenir. Ama bir iyi bir kötü haberim var. Kötü haber, öyle bir yok. olsa da mutluluğunuzu biri'nin dudaklarından çıkacak iki lafa, ellerinizle teslim ettiğiniz kalbinizi iyi bakması ihtimaline bırakamazsınız. Birine bagımlı olan mutluluk, kaybetme korkusu demek. Ve hep korktuğunuz başınıza gelir :) o korku sizi, hayatınızı, kararlarınızı etkiler ve sonunda elinize yüzünüze bulaştırırsınız her şeyi. iyi haber, Biri'ni aramak zorunda değilsiniz mutlu olmak için. İlham alınacak bu kadar hayat, kurulacak bu kadar hayal varken, tek şansınızın 'biri' olduğuna inanıyor olmayın :) herkes yazmıştır şimdi kendini sev, kendine yet, kendi gerçekleştir falan diye. size de klişe gelmiştir. ama klişelerin klişe olmasının sebebi doğru olmaları :) Beklemeyin kimseyi. Hedefler koyun, arkadaşlar biriktirin, nefes alın, sevin. gerisi gelir.

Evet hem ömrüm hem umudum gidiyor. Cok üzülüyorum Snowbell- Aktif

o kadar güzelsiniz ki, çok duygulandım. Ben de o ilgi açlığını yeni yeni fark ediyorum. Lisedeyken fark etmemişim, o zamanlar zaten benim için tek önemli şeyler derslerdi. Şimdi dersler dışında farklı bir hayatın olduğunu fark ediyorum, biraz can acıtıyor bu farkındalık tabi.

Kendi kendime yetmeyi öğreneceğim, bunda şimdi çok zorlaniyorum ama ben kendi anne babamin bana yaptığını kendi cocuklarima ilerde yapmak istemiyorum.

Kendine değer verme kısmını nasıl yapacağım hiç bilmiyorum. Her gün kalkıp yeni biri olacağıma soz veriyorum ama ben hep aynı ben olarak uyanıyorum.

Çok doğru yazı... Olmuyor zaten... Yüzde 10 bulsada tamamen yok.. Ben çok aradım vakti zamanında çok emek değer... Sonunda kendimi buldum... Kendimi çok sevdim... Sonrada hak edeni... Kendim kadar bir KIZIMI severim bide... Elimde kalan ben oldum... Beni yürüten ayağa kaldıran hayatı sevdiren benim... Tüm arayışlar kafamıza kodlanan bu pembe masallar yalan... Hani Bi şarkı var ya bize ne masallar ninniler öğrettiler sevda üstüne aldatıldık aldatıldık sevda böyle değil ne türküler yaktılar dünya üstüne kandırıldık kandırıldık dünya böyle değil rengin söylüyor yanlış anımsamıyor Sam... Aynı böyle

Ben de dahil, bizler yaşadıklarımızı tecrübe değil, kazık ya da haksızlık olarak görüyoruz. Hayat herkese eşit şartlar sunmuyor. Biz de bu yolda tecrübe ile ilerliyoruz. Hayat görüşüm, ben varsam herşey kıymetli, benle güzel. Değeri böyle verin. Siz vardınız diye dostluklar anlamlı, yürümüyorsa, koyuverin gitsin.

Çok teşekkür ederim, bitanesiniz

İnanın bazen bende yaşıyorum daha saatler öncesi ağlıyordum şimdi size bunları yazıyorum. Demek ki umut hep var

o kadar güzel yazmışsınız ki, o kişi ben olcağım. Başkasını beklemek yerine neden ben olmayayım ki?

inşallah, çok teşekkür ederim.

Kısmen benzer şeyler yaşadım. Sevgisizlik yaşadığınız şeyin adı sevgi, ilgi olsun istiyorsunuz hep bulunca kaybetmemek uğruna herseyi yapıyorsunuz. Kişiye bağlanma, bırakamama sorunlarınız olabilir. Değmeyen insanların ufacık sevgileri için heba etmeyin kendinizi. Bırakın gitmek isteyen arkadaşınız gitsin. Kendinize değer verin bir başkasına bağlı kalmayın lütfen. Sizi seviyorum değerlisiniz