Benimde eskiden çok ailesel sıkıntılarım vardı. İştede devam etti ama hep ayakta güçlü durdum. Sonra karşıma bi ilişki çıktı mutlu olduğum. Ondan ayrıldım. Ve psikolojim inanılmaz zedelendi ilişki sırasındada o hariç herkesten soyutlanmıştım zaten. Şuan hiçbişey yapmak gelmiyo içimden. Hatta intaar düşünüyorum başka bi şube değiştirdim 2 gün oldu. Ordada yapamıyorum Geronimoo Okçu'nun önünde saygıyla eğil tek ayak

Ben de benzer durumdaydım. İş hayatın dışında ilgilendiğin başka bişey olmayınca insan uyuyamıyor bile bunları düşünmekten. hayatında olmak zorunda olmayan insanların da olduğu bir hobi edinmelisin. Resim yapmak yeni bir dil öğrenmek gibi. Ben böyle kurtulmuştum

Bende sizinle aynı durumdayım.. Kimseye tahammülüm yok... Sizinki farklı tükenmişlikten, iş stresinden kaynaklanıyor bnmki yıllardır üst üste gelen sorunlardan dolayı depresyon... size tavsiyem yardım alın.. Bu sefer insan ilişkileri zedeleniyor, yalnız kalıyor insan ve daha kötü hissetmeye başlıyorsun kendini...

Bu dünya imtihan dünyası bu hayatta öyle sorun şu ki herzaman mücadele etmekten yoruldum mesleğimde bu yönde insanlarla haşır neşir olduğum pazarlama üzerine. Herkesle iyi anlaşmam gerekiyor bukadar sorunlu insanın arasında. Ve kaç yıldır hep bu şekilde yaşadım. Sevmediğim insanlarla aynı ortamda yaşadım sevmeye çalıştım kafayı yedim sinir krizlerine girdim hertürlü lafı alttan aldım kaldırdım güldüm geçiştirdim. Ama her saniye ve artık dayanamıyorum insanlarla uğraşmak bile istemiyorum görmek konuşmak. Kimseye karşı tahammülüm kalmadı en ufak bi lafı şakayı bile kaldıramıyorum. Bu gidişle sevdiğim insanlarla bile konuşamıcam hiçbirşey zevk vermiyor mutlu olamıyorum. Benimle aynı durumda olan varmı. Ne önerirsiniz?

İnsan detoxu. En sevdiğim...

Belkide yarın güzel bir gün olucak

Yaptığınız işi değiştiremiyorsanız, devam etme mecburiyetindeyseniz, imkanınız varsa, çalıştığınız bölümü değiştirin. Kendinize dinlenmek için biraz zaman ayırın. Kısa bir tatil yapın. Bu imkanlarınız dahilinde kısa süreli bir ortam değişikliği bile olabilir. Farklı hayat hikayeleri dinleyin.5 yıldır, kendimi çok yorgun hisseden biriyim. Her şeye yetişmeye, mükemmel yapmaya çalışmayı bıraktım artık. Çok çabaladımda ne oldu sanki? İnsanların beklentileri hiç bitmediği gibi, daha da artıyor. Biraz bencil olmak gerektiğini geçte olsa anladım. Bitti mi, yok bitmiyor. Ama, ben hayır demeyi biraz öğrendim şükür. Nerede tırak, orada bırak. Yeni Yaşam felsefem bu artık benim. G

etrafi takmamayi ögrenmek? onlar kimki? Ahududuk

Ben Muhasebeciydim 13 yıl çalıştım insanlarla uğraşmaktan o kadar bıkmışım ki evlendim iş hayatımı kapattım. Bir dahada çalışmadım. Niyetimde yok. Ayrıca arkadaş çevremide bitirdim. Tabi ben merkezcil insan olduklarından, sırtımdan bıçakladıklarından filan eleye eleye bi baktım kimse kalmamış. Yoksa bile isteye yapmadım. Şuan yalnız eşim ve beniz. Yılda bir kez aileleri görüyoruz o kadar. Bana yetiyor. Bakalım ileride görücez iyi mi ettim kötü mü.

İnanıp yolda yürüsende gelip buluyolar sizi yani G

Öncelikle güçlü bir benlik oluşturmak istiyorsak insanların duygularından biz sorumlu olmadığımızı öğrenmemiz gerek, yoksa o bana bunu dedi demek ki öyleyim deriz, üstüne ekleriz ekleriz, halbuki o onun sorunu, o kötü düşünüyorsa bile onun sorunu. Yavaş yavaş ruh çöker böyle, ya iş değiştirin iş bitmiş değil, ya da bir yardım alın. H