İkiz oğullarım var. Bir tanesi "ben büyüyünce senin kıyafetlerini giyincem diyor. "Bu kıyafeti anneler giyer" diyorum. Ama bizim çevremizde baba, dede gibi rol modeller var. Okula yollayacak olursaniz daha çabuk toparlar.

önce pedagog, sonra muhtemelen pedagog da benzer şeyi önerecek; kreş M Msspinkie Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bu dönemde bebeğinizin yaptıkları büyük ihtimalle normaldir ama siz yine de bir pedagogla görüşün bence.. myadesmom Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak cezası Anneler

Ben de traş olucam diye tuttururmuşum mesela, erkek kuzenim de ruj sürmeye kalkardı hatırlıyorum. Bu genel bi davranış sanırım bi geçiş dönemi gibi bişey

Ne alaka aklınız kocaya takılmış resmen. Pedagog size yol gösterir bir kere sizde ona göre yolunuza bakarsınız, kimlik karmaşası öyle olmaz diye anlatır. Okula gidiyorum yavru?

Bence normal geldi bana bu dönemlerde bu tür meraklar, keşifler normal diye biliyorum ben herhangi bir yönelimi olduğunu da sanmıyorum bir kız çocuğu düşünün oda erkek kardeşini görüp benim neden uzuvlarim değişik diye sorgulayabilir çocuğunuz diğer erkek arkadaşlarını gördükçe kafasında daha net oluşturacaktır

Öncelikle tekrar evlenmeyi neden ASLA düşünmüyorsunuz? Karşınıza elbet size uygun biri çıkacaktır. Diğer nokta, cocuk bence can sıkıntısından evde sizi taklit ediyor. Yani kalabalığa karışması, çeşitli arkadaşlarıyla oyunlar oynaması gerek. Böylelikle kafası da meşgul olur, sosyalleştikçe keyifli vakit de geçirir. Çocuğunu babasız/annesiz büyüten çok ebeveyn var. Neden kimlik karmaşası yaşasın? Çocuğunuz hemen topuklu ayakkabı giydi diye başka yakıştırma yapmayın, çok alakasız.

İyi de çocuğun kreş yaşı gelmiş, gönderin ki akran çevresine girsin.

Bir oğlum var. Babası var da yok çok ilgili değildir. Yalnız büyütüyorum. Benim ailemden çok akrabam yok. Oğlumun babası tarafından da kimseyle görüşmüyorum doğal olarak. Canımı sıkan konu oğlumun önünde model alabileceği bir erkek olmaması. Kimlik karmaşası yaşar diye korkuyorum. Ben makyaj yaparken gelip beni taklit ediyor. Ayakkabılarımı giyiyor. Sözlü olarak uyarıyorum tabi ama ne kadar etkili olur ki. Tekrar evlenmeyi asla düşünmüyorum. Ne yapmalıyım. Aranızda paikolog var mı? Bazen keşke boşanmasaydım diyorum en azından baba modeli ki olurdu ama boşanmayı isteyen ben değildim. zaten oğlum küçüktü boşandığımızda. ne yapacağım bana bir akıl verin lütfen. gizemliasli

Çocuğunuz kreşe gitmiyorsa vermenizi tavsiye ederim. Anne baba ortamında yetişen yeğenimde de vardı bunlar, annesine özeniyordu kreşe gidince erkekler yapmaz falan demeye başladı, yaşıtlarından çok şey öğreniyorlar. Babasız büyüyor diye çocuğunuzun cinsel kimliği değişmez rahat olun, ama küçük çocuklarda cinsel kimlik olmadığı için özeniyorlar. Ben de kız cocugu olarak babama özenip traş olmuştum :)

çok teşekkür ederim önerileriniz içimi rahatlattı mutlaka değerlendireceğim.

Butun babasiz/annesiz buyuyenler kimlik karmasasimi yasiyor? Ne akaka?

Yaninda hazirlanmayin bir sure makyaj yapmayin cok dert olduysa. kres dedi herkes bende katılıyorum hatta Haftasonuda alan kurs varsa aikido karete judo vs gidebilir

Benim yeğenim de o yaşlrda anne ve babası ile büyümesine rağmen annesine özenirdi. Hatta kardeşime de akıl verirdi " baba sende annem gibi dudağını boyasana" sonrasında erkek arkadaşları ile çok vakit geçirmeye başlayınca o hevesler gitti. Cocuklar makyajın makyaj olduğunu vs bilmiyor ki onlara göre yüz boyama etkinliği gibi bir şey. Çocucğunuz kreşe gitmeye başlayınca düzelir.

Sadece kimlik karmaşası değil ki konu, var olup aslında olmayan babanın yokluğundan dolayı yaşayabileceği mutsuzluk ve sıkıntılar için de bence pedagog desteği almalısınız zaten.

Bir sorun olacağını sanmıyorum. Benim oğlumda ablası ve benimle daha çok vakit geçirebildiği için sabah kalkıp krem sürer, makyaj malzemelerimi kurcalayıp saçını tarar. Bizim terliklerimizi giyer. Metroseksüel erkek olacaklar bu sayede belki Ama siz yine de bir pedagoga danışabilirsiniz, ya da anaokuluna başladığında öğretmeninden bilgi alabilirsiniz.

Kimlik karmaşasını dert etme bence. Babası ölen babasız büyüyen Bi dünya çocuk var. Ne kadar sıklıkla görüşüyorlar? Çocuğunun babası ile konuşsan bu konuyu daha sık ilgilenmesi için. Yani biraz iyilikle zorlasan çocucuğun iyiliği için. Bu erkeklere hayret ediyorum. Boşanınca nasıl kendi kanları olan çocuğa da soğuyabiliyorlar.

İnanın o zaman daha iyi olacaktı gibi geliyor. En azından öldü yani yapacak bişey yok. Ama böyle varken yokluk yaşaması oğlumun çok zoruma gidiyor.

Farzedin babası öldü. O zaman ne yapacaktınız?

Benim eşimin anne ve babası eşim 3 yaşındayken boşanmış. Onunda rol model alacak bir baba figürü olmamış. Ama oğlunuzun sizin kıyafetlerinizi giymesi, makyaj yapması ciddi bir sorun. Öncelikle pedagoga görünün, daha sonra kreşe yazdırın. Çocuklara belli yaşa kadar rol model değil, sosyalleşebileceği arkadaş lazım. Boşanmış ailelerde anne çok önemli bir faktör. Siz ağırlığınızı koyarsanız, çocuğun babaya çokta ihtiyacı olmaz. Benim kayınvalidem inanılmaz despot, sevgisiz bir kadındı. Kendi sevgi görmediği için, oğluna da sevgi veremedi. Şöyle ki biz evlenince, oğlu elinden alınmış gibi düşünüp oğluna küstü. O zamanlar akciger kanseriydi. Oğluyla küs öldü. Oğlunuzu sadece ve sadece, koşulsuz sevin. Onun ihtiyacı olan tek şey bu. İnşAllah vatana millete hayırlı güzel bir evlat olur

BaBA mı bulalım yani?Yani destek alacagınızı nasıl b ilmiyorsunuz ya?Google dan özel yada devlet hastanelerinden birine basvurabilirsiniz. Bunda bilincek bisey yok?

Bir çocuk psikologu ile çalışabilirsiniz. Belki oyun terapisi gibi bir durumda cinsiyet ayrımını vs gösterebilirler. Henüz yaşı gelmedi ama okula başlayınca mesela haftalık ünite çalışmaları yapan izcilik kulubüne gönderebilirsiniz. Bunu şundan dolayı diyorum. İzcilikte erkekler ve kızlar aynı öbek/ona/ekipte olmuyorlar. Liderlerini de örnek olarak alıyorlar. Yine ilgisine göre spor faaliyetlerine yönlendirebilirsiniz. Bu tarz faaliyetlerde de kız erkek ayrımı güç oranına göre yapıldığı için kimlik farkındalığı oluşturur.

Boşanma konusunda suçlamayın kendinizi aksine sevinmelisiniz çocuk sizin evliliğinizde ki mutsuzluğu görseydi daha çok üzülürdü ki tartışma kavganız oluyor muydu bilmiyorum ama emin olun ben dahil böyle bir ortamda büyümüş olmanın ne kadar büyük bir travması olduğunu yaşamayan bilemez. Ben öz babamı tanımadım mesela üveyden çok çektim ama hiç öz babamı sormadım bile o kadar merak etmiyordum gamsızdım yani Babasıyla büyüse de çok değişmeyecekti belkide çünkü ilgili değildi diyorsunuz. Ama sizi taklit etmesi evet doktora sorabileceğiniz bir durum olabilir tabi bunu endişelenin diye söylemiyorum yanlış anlamayın psikolog kendi gözetimi altında bakarsa davranışlar net bir cevap verir o yüzden ben doktora sormanızı tavsiye ederim

Pedagog desteği almıyor musunuz?

hemen paniklemeyin gayet normal davranışları. benim ufakta ben oje sürdüğümde bende sürücem derdi. merak ediyorlar.