Ben üniversite 2

Elinde çok güzel bi fırsat var. Gayret et kurslara katıl arkadaşlarınla gez. Alışveriş yap severekte okuyormuşsun çöpe ama emeğini. Spora gitmeni tavsiye ederim özellikle yüzmeye rahatlatır seni..

Çok ama çok haklısın ama ben durum olacağını bilemezdim. Uzağı yazmakta direttim bilsem yazmazdm zaten. Z zynp-istanbul95 Yeni

Çok yıpranıyorum bana hiçbir katkısı olmuyor

Sakın sakın sakın bırakma okulu!!! Sonra çok pişman olursun. Ben de üniversitenin 2. yılında depresyona girdim. Bölümümü hiç sevmiyordum, defalarca okulu bırakmaya kalktım, 1 dönem hiç vizelere ve finallere girmedim. Hatta intihara bile kalkıştım. Sonra yaz tatili girdi araya, ailemin yanına döndüm, tedavi oldum. Ailem madem bu kadar kötü durumdasın bırak okulu dedi, ama ben bırakmadım. Geri döndüm okuluma yaz sonu, kaldığım yurdu değiştirdim, arkadaş çevremi değiştirdim, telefon numaramı bile değiştirdim, her şeye en baştan başladım. Tam 2 yıl uzattım okulu o dönemler yüzünden ama en sonunda bitirdim, aldım diplomamı. 8 yıldır da kendi ayaklarım üzerinde duruyorum, çalışıyorum, para kazanıyorum, güçlüyüm, mutluyum. Kimseye eyvallahım olmadı. O depresyon dönemi geçtikten sonra da o kadar güzel yıllar geçirdim ki üniversitede, hala hatırladıkça mutlu olurum. Çılgınca arkadaşlıklar, aşık olmalar, gezmeler, serserilikler... Yıllar sonra bu günleri hatırlayıp gülümseyeceksin... :) Z zynp-istanbul95 Yeni

Emeksiz yemek olmuyor. Sağlam psikoloji için sağlam durmak gerek. Her şeyde böyle kaçmayı denersen, hayatın hep zor geçer. İdeallerin olmalı. Oku ve bitir.

o tarz insanlar her yerde var.. okul ortamında 5 varsa işyerinde 10 tane var. kamu özel fark etmez. o yüzden sık dişini, güçlü ol. aileni de üzme. hayatını eline almak burdan başlar.. Z zynp-istanbul95 Yeni

Bunalmanızın sebebi bölümünüz mü? Bölümünüz dışında sebeplerse muhakkak çözümleri vardır. Çözüme odaklansanız? İlk sene aynı sendromu hemen hemen bütün öğrenciler yaşar. Kimi aileden uzak kalmaktan, kimi büyük şehirden küçük şehre gelmiş olmanın sıkıntısını çeker... Kimisi büyük beklentilerle geldiği üniversite sisteminin eksik yanlarını gözünde büyütür... büyütür... Sizinki biraz uzun sürmüş ikinci seneye aktarmışsınız :) İç dünyanızda problemler varsa o problemleri her gittiğiniz yere kendinizle birlikte götüreceksiniz. Bunun bilincinde olarak, böyle önemli bir döneminizde elinizdekileri kaybetmemek için çabalamanızı öneririm. En kötü ihtimal, durumunuz elverirse okulu dondurabilirsiniz, işler istediğiniz gibi gitmezse en azından geri dönme şansınız olur.

esas iş hayatı görmediğin kadar çıkarın, menfaatin döndüğü yer. sen güzel güzel okulunu bitir. sabırlı ol. en ufak zorlukta pes etme. alışkanlık haline gelir, dikiş tutturamazsın, abla tavsiyesi Z zynp-istanbul95 Yeni

bırakma hobı edın kafayı dagıtcak seylerle ugras pozıtıf olmayı dene Z zynp-istanbul95 Yeni

Alışamadınız mı bulunduğunuz şehre? Biraz aktivite yapın bence. Kluplere katılın kurslara katılın hem arkadaş edinirsiniz hemde kafanız dağılır. Ara ara gelir böyle hisler. Ama bence üni yılları hele ki aileden farklı şehirdeyse, insan için çok iyi bir deneyim.

belki beni taşa tutarlar burda ama ben piyasada açık öğretim mezununu üniversite mezunu sayan görmedim.

simdi sana ne kadar gez dolas takil desek bos psikolojik bi sorun yasiyosun suan... doktora da gitmissin.. ilacini kullanmaya devam et... buyuk ihtimalle yakinda etkisini gostermeye baslar ve rahatlarsin.. tedavi surecindeyken boyle onemli kararlar verilmemeli.. sonradan pisman olursun..

tabiii hayat benim ama kaldırması güçmüş gerçekten anlıyorum sevde_ Sokak hayvanlarına su, yemek ve şefkat."Sevap"tır Kayıtlı Üye 25 Şubat 2011 10.395 25.126 7 Nisan 2015 Konu Sahibi zynp-istanbul95 #33 Bana bunlar cok toy geliyor ya. Kac yasina galmissin, universiteye gidiyorsun, 2. Senenin sonundasin, hala agliyor musun? Vallahi aklima ilkokulun ilk gunu okula gidip de annesinden ayrilacagi icin aglayan bebeler geldi. Artik buyumenin vakti gelmis. Orada bir amac icin bulunuyorsun. Adamakilli okulunu bitirir, pasa pasa donersin evine. Sık disini biraz. Alt tarafi okuyorsun, senin gibi binlerce ogrenci var. Bu durumu arabesklestirmeye gerek yok. Oyle aglayarak, kacarak bir seye care bulamazsin. Surada 2-3 sene icinde ogretmen olacaksin. Büyü. Hayati gor. Bu kadar citkirildim olmak, zayif olmak iyi degil. Hayatta hep aglarsin. S

Hadi ailenin yanında AÖF okudun diyelim ilerde ataman memleketin diğer ucuna yapılırsa ne olacak? Bunu da pas geçtim ilerde evlenirsen müstakbel kocan sizin eve içgüveysi olarak gelmeyi kabul edecek mi?

keşke hiç başvurmasaydın da birilerinin hakkını gaspetmeseydin.. senin yerine o fakültede isteyen biri okurdu. madem ailenden uzakta yapamayacaktın en başından aöf okusaydın.. hey Allahım kimisi ister gidemez kimiside gider bırakma derdinde.

o da var ama onca öğrenciyi düşünürsem aöfden öğretmenlik yapabilcek kişi çıkar en azından.

Sakın okulunuzu bırakmayın. Neredeyse 2 seneniz bitmiş. Bölümünüzü isteyipte gidemeyen ne kadar insan var. Ne kadar aile o bölümü kazanması için evladını ne çilelerle dershaneye gönderiyor. Çok güzel bir yaz tatili geçirin dolu dolu. O moralle 3. sınıfa başlayın. Etkinliklere katılın, arkadaş edinin, part time çalışın hiç bir şey olmuyorsa. Düşündükçe daha da sıkılırsınız yoksa. Bide anladığım ailenize çok düşkünmüsünüz. Eğer böyleyse sizin için fırsat bu pes etmeyin yavaş yavaş ayaklarınızın ütünde durmaya çalışın. cundagg Some dance to remember, some dance to

o zaman öğretmenlik senin yapabileceğin bir şey değil.. benim ilk görev yerim evime 21 saat uzaklıkta doğuda bir şehirdi.. okul bitince evinde oturacaksan bu işe hiç girişme sırf diploma için oku bi aöf tamamdır.. herkes okuyacak diye bir kaide yok.. olan sadece dediğim gibi yerini gaspettiğin kişi.. nerden bileceksin o kişi kim nasıl helalleşeceksin.. Z zynp-istanbul95 Yeni

Okulu bırakmayın, şu anki bakış açınızı bırakın. Ben de ilk yıl bırakmak istedim. Ama ağlaya ağlaya devam ettim. Bir süre ağlayarak geleceğimi düşündüm. Alternatiflerin hiç biri daha kolay olmayacaktı. Ne aile, ne iş hayatı... Hayat zor, insanlar zor olabilir. Sen onları kolaylaştıracaksın. Çok basit şeyler deneyebilirsin ve işe yarayanını daha çok yaparsın, işe yaramayanı denemezsin. Mesela en çok ağladığın konuları açma, seni sıkan mekanlarda durma. Hep aynı yurtta ya da eve kalmak zorunda değilsin. Belki yarı zamanlı bir işte çalışabilirsin. Bir spor ya da enstrüman ile ilgilenebilirsin. Kafanı meşgul et ki ağlamaya vakit kalmasın. hedef 2016 Hoşgeldin hayatıma yarınım herşeyim Canım

Şimdi okulu bırakacaksın dayanamıyorum diye yarın birgün atanırsan en ücra koseye o zaman da işi mi bırakacaksın. K

gelemez ama neyse bi çaresine bakcam onlar çok üzülüyor çokk Z zynp-istanbul95 Yeni

Ailenin yanına gitme psikoloğa git bence. Psikolojin bozuk olduğu için geleceğinle oynama. Kesin git psikoloğa

ama sana bir şey söyleyim mi ilk gittiğimde bende çok ağlamıştım ama bak yarısını devirmişsin.. sabret mükafatını görürsün okumamak gibi derdinde yokmuş yatay geçiş yap memleketinde bölüm yokmuş ama çok daha yakın bir yer seç bari.. hiç etme bölümünü.. bu konularda yıllarca doğuda görev yaparken hakları oldukları halde gidemeyenleri gördüğüm için tolerans gösteremiyorum ben kusuruma bakma. A

inşallah inşallah.. bu yaz mantıklı kararlar vererek devam etmek istiyorum. şu an belki mantıklı düşünemiyorum ama Z zynp-istanbul95 Yeni

sakın bulaşma aöfe staj dahil meslekte dahi çok ezilirsin, küçümsüyorlar açıköğretimi örgünden vazgeçme. fromrainforest... tek ayak

bölümün nedir? hangi öğretmenlik?

inşallah yaa... çok önemli bi karar Z zynp-istanbul95 Yeni