bence taşınmaya hiç gerek yok görmemezlikten gel çağırdıklarında da işim var deyip geçiştir zaten anlarlar birdaha konuşmazlar zaten onlar yüzüden huzurunuz bozulmasın

evet maalesef sana katılıyorum canımkaydirigubbakcemile5

her yer üçkağıt zaten.. . push ; ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

yeni kimselere de artık korkuyorum zira onlardan ne zarar göreceğim belli değil en iyisi uzaktan merhaba merhaba varsın bundan sonra "soğuk " desinler varsın burada çekemeyenler gibi "okumuş ondan kendini beğenmiş" desinler ki hiç alakası bile yoktur beni bilen iyi bilir.. çekemeyen insanların küçüklükleri ve kudurmalarına kulak asmazsam biliyorum ki daha çok kuduruyorlar.. son zamanlarda bu iftira olayını hazırlayan 2 kişi yi ev sahibime "onlarla neden görüşmediğimi "sormuşlar yok böyle bişey! artık onları adamdan saymıyorum yoldan geçerken bir topluluk içinde onlar da varsa, onları adamdan saymayıp sadece diğerlerine merhaba diyorum.. bu durum onları daha da kudurtuyor sanırım ki başkalarından duyuyorum "neden onlara da selam vermiyor mumuşum..." eeee bir laf var hani: "zulüm sıkıntı geldi geçti vebali yapanın boynunda kaldı!" bunlar şimdi onu yaşıyor! ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

[COLOR="Purpl e"] kısmi olarak alıntılama yapmayı bilmiyorum birisi öğretese?:)) Barzey demiş ki taşın eziyet etme kendine evet bu yüzden taşınmayı istiyorum çünkü onları her görüşümde eskisi kadar olmasa da kızgınlık karışımı bir duyguyla yaram sızlıyor zaman zaman.. önemli bir konuya değindin millet birbirini kesiyor demişsin ya... aslında bu kadar düşünemiyorum her zaman dedim ya herkesi iyi sanıyorum.. Melek de taşınma ne gerek var başkalarıyla iletişim kur demiş.. şunu düşündürdü bu iki yazı bana;nereye gidersem gideyim içimi değiştirebilecek miyim?işte aslında önemli olan bu! kızlar gerçekten sağolun... olmayacak böyle hayatımda değişiklikler yapmam lazım... inanın bu sözü defalarca tekrarladım 5 aydır hayatımda beni mutlu eden şeyler lazım değişiklikler... tam da yapıyordum iyiydim... ne zaman 1 ay evvel bana yanaşma girişiminde bulunup ben kabul etmeyince işi çirkefliğe vurdular o gün ağlama nöbetleri geçirdim..1 ay toparlanamadım.. işte taşınmayı bundan istiyorum ama ilkkez şunu sordum kendime başka yere taşınsam atlatabilecek miyim tamamenn... Laale Aşikardır Zat-ı

Bence de taşının, başka yer mi yok koskoca memlekette. Size komşuların kötü olanları denk gelmiş. Herkese karşı ön yargıyla yaklaşmayın ama mesafenizi de koyun. ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

Bence Taşının eğer bukadar zamandır hala bunu içinizde taşıyorsanız kesinlikle taşının... Sizin huzurunuz, çocuğunuzun huzuru önemli niye kendinize işkence ediyorsunuzki? Ayrıca başkalarına ihtiyaç duymayın... ne gerek var komşularınızla hep mesafeli olun.. Millet birbirini doğruyor kime güveneceğinizi bilmiyorsunuz. Çocuğunuzu kreşe yazdırınca onunda arkadaşları olacak... Eskisi gibi değil komşuluklar, kimin ne olduğunu anlıyamıyorsunuz... Taşının, Takılmayın, ve aranıza mesafe koyun...

kızlar selam.. bilen az çok bilir şükretmesini beceremediğimden mi yoksa hani kilimci kilimi sevdiğinden tozunu almak için kilimi döver derler ya bundan mı... sıkıntılar ara ara bırakmıyor... mahallem kadınların hergün dışarda oturduğu çocukların dışarda gezdiği bi yer... aslında hiç sevmem kadınların sokakta oturmasını hem böyle yetişmedim hem de ters gelir düşünce tarzıma... ama kavgalı olduğum kimse yokturr burda 2 kişi dışında.. eşimin iş ark. hanımları var birisi balkonu açsam balkonu penceresi hemen karşımda birisi de diğer balkonu açsam binası karşımda! görmemem mümkün değil yani bişey çırpmaya çıksam birinden biri mutlaka karşımda! bunlarla 2 senedir samimi oldum yakınıma taşındıkları için. ben içim neyse öyle olan bir insanım. annem ve eşim :"herkesi kendin gibi görüyorsun safsın"der.. ne bileyim kimseye bişey beslemem. başıma ne geliyosrsa bundan gelir zaten.! 5 ay önce bu iki kişiden birisnin ( zaten 2 senedir fesatlığı zararı arada oluyordu bana samimiyeti ksmiştim diğeryle samimiydim..) iftirası oldu bana. canım çok yandı aylarca evde ağladım 4 yaşındaki kızım bile etkilendi haliyle iftirayı da o diğer samimi olduğum kişinin evinde gözü önünde attı.. o kişi de ne yapıyorsun diye karşı çıkmadı çünkü onlar çok samimiydi 5/6 senedir herşeyleri birmiş dostmuş.. bu iftiranın yarası hala zaman zaman kanar... gece gündüz ağladım şükür eskisi kadar değilim.. ikisiyle de konuşmuyorum birisi iftira attğı için;diğeri de iftira atılırken sessiz kaldı en az onun kadar suçlu olduğuğu için.. sessiz kalan yaklaşmaya çalıştı mesajlarla "canım niye konuşmuyorsun "diye.. suçunu söyledim çirkefleşti arkadaşını savundu ben de ona iftira atmışım;artık neler anlattıysa... Allah a havale ettim dedim.. ev sahibimden duydum çıkıp iftira atan utanmadan karşı binadan birine anlatmış ne dediyse... o da ev sahibime ""elele" yapmaz öyle şey göz ucuyla bakmaz kimseye o kızı tanıdıysam 2 senedir"demiş. ev sahibime şimdi "elele" benimle neden konuşmuyor diye saf ayaklarına yatıyorlar.. ben onlara selam bile vermiyormuuşum kızıyorlarmış... eşim de sakın ha;afedersiniz köpek gibi peşinde koşsunlar deli olsunlar sakın sesini bile çıkarma dedi.. zaten öyle! namusuma iftira atanla işim olmaz! ALLAH çıkarır diyorum dua ediyorum çıkarsın diye Rabbi me. Yalnız;ben artık onları görmek istemiyorum her balkon pencere açısımda birisi mutlaka karşımda.. taşınalım diyorum eşime "görmemezlikten gel takma kafana" diyor. üstelik eşimin 3. bir iş arkadaşı var o kadına aylardır gitmedim ya ona da bişiler anlatıp o iftiraya inandırdılarsa diye cesaretim yok gidemiyorum. eşim de git istersen herşeyi anlat kimin ne olduğu belli diyor. yapamıyorum tam gideyim diyorum tekrar aynı şeyleri yaşayacağım diye elim ayağım buz kesiyor yapamıyorum gidemiyorum. Bu aralar rahatlamak için kızımı parka götürdüğümde 3 kişiyle tanıştım 3ü de samsunun aynı köyündenmiş.. iyi insanlara benziyor aralarına girmek bu yaşadıklarımın izini silmeye çalşmak istiyorum; kızım da çok bunaldı, kızları var yaşıt olan.. ama korkuyorum girsem mi aralarına girmesem mi diye.. bu üçünden birisi oturmasını kalkmasını bilen konuşmalarından zaten anlaşılıyor dindar olan birisi kızımla yaşıt kızı var. ikincisi biraz hoppa çok bilen ama bazen saçmalayanbirisi.. üçüncüsü de kendini bilen birisi ilki gibi.. üçüncüsü gel oturalım kaynaşalım diyor.. evine davet etti.. ne yapsam bilemedim... geçmişe bakıp;insanlarla birden fazla mı samimiyet kuruyorum... fazla mı içten oluyorum yanlış nerede ille ki üç kağıtçı olunca mı bu işler yürüyor! şimdi karşımdaki kişiler gerçekten iyidir aylarca dua ettim "Allah ım bana hayırlı dostlar ver kızıma da hayırlı arkadaşlar ver "diye belki de duamın karşılığıdır bu insanlar diyorum... fikirlerinizle yardımcı olduğunuz için şimdiden teşekür edrim sizlere.. TuRuNCu

ah ah canım o işe girme meselesini 3 senedir deniyorum yok bulamıyorum iş yok sanki!.. kızımı inşallah verirsem uygun gelirse o kreş bana ben de kurslara atacağım kendimi... taşınma işi muallakta... temiz insan olabildiysem ne mutlu biz kimiz temiz olabilmek kim.. ama şunu biliyorum ki:herkesi kendi gibi düşünmenin art niyet beslemenin zararı çok oldu belki ağladım ama vicdanım rahat... işte en önemli mesele de bu değil mi? mirka hayattan tek dileğim

Bu devirde dost bulmak zor ama en dikkat etiğim nokta herkesin evine giriyorsa yalancı dostur birde tam temas etmeden kimin ne olduğu belli değil?şans birazda

çok teşekkür edrim canım incelik yaparak beni mutlu ettin gerçekten.. karar verdim yeni tanıştığım o insanlara biraz rsemiyet iyi hele birisine.. çünkü bana iftira atan insanın bir alt modeli davranışları konuşmaları bana o iftira atan üç kağıtçıya çok benziyor; devamlı kendini ve çocuğunu övmesi sinir bozucu.. en iyisi gerektiği kadar kısıtlı arkadaşlık.. kızlarımızı aynı kreşe verdiğimiz için mecburi gerektiği kadar dışarıda.. evet geçmiş acıyla dolu.. şükür beteri olmadı. en kötü en büyük derdim inşallah bu açtığım konum olsun.. kızımı 2 gün önce kreşe verdim.. kızım da haliyle; içe kapanık bişey sölendi mi üstüne azıcık gidildi mi hırçınlıkla bağırıp çağıran bi çocuk haline geldi... bunda benim payımın çok olduğunu bildiğimden vicdan azabı çekiyorum.. doktoruma gidip antidepresanlara yeniden başlamayı istiyorum bi de ısrarla devam edebilsem şu ilaçlara ah.. L

canım eşime diyorum taşınalım diye maddiyat olunca haklı bana: o kadar eşyayı topla kolile sonra tekrar çıkar zor diyor.. yeni tanıştığım 3 kişiden biriyle mecburen sık sık görüşeceğiz sanırım burda kreş açılmış uygun fiyatlı kızlarımızı yollamak istiyoruz.. dün bana yakınlarda kiralık boş bi ev var dedi şimdiki oturduğu evin 2 sokak ötesinde.. bakmak istiyorum o eve 2 sokak ötede olsa başımı çıkardığımda canımı yakanları görmem diye.. Haklısın canım, kendime de bunu defalarca dedim "samimiyet kurma "diye;ama zorlamayla yapmacık hareketler nereye kadar?artık bu benim yapım olmuş, içimden geldiği gibi davranmayı silemiyorum silmek istediğim halde.. Borzo

bence başına gelen olayları fazla abartmışsın. el bu. der yani. bırak ne derlerse desinler kapını kapat evinde huzurunu ne boz nede bu tip insanlar için üzül

arkadaslıkta uskagıtcı olan dalavere yahpan dostluktaysa durust olan

kesinlikle katılıyorum vereliniortak elelecim sen merak etme hele ki iftira kimsenin yanına kalmaz çıkar yerimseniben sen duanı et boşveryerimseniben korkmaz85

eşinizin tepkileri bana garip geldi.

iftira ağır birşey ne olursa olsun hele de namusunuza geliyorsa bu iftira işte en korkuncu bu sanırım.. bu fesat kişi diğerinin evinde bunu yaptı bana.. evine konuşmaya gitmiştim bu fesat kişinin zira internetten kalaf atıyor kavga ediyor yada vss. derdin nedir benimle uğraşma diye kibarca konuşmaya gittim evde de kocası hasta yatıyormuş ille gel içeri dedi ben de o gün artık öyle doluydum ki ona karşı ilkkez birinin eşi evdeyken girdim içeri eşim başka odada uyuyor diye güvenerek girdim.. konuşmalarımız tartışmaya dönüştü haliyle.. kavga çıkardı yalan dolanla.. en sonunda madem görüşmeyeceksek ne benim ne eşim hakkında ileri geri konuşma dedim. konuyu çarpıttı kocanda gözüm yok senin benimki bana yeter diye şok oldum bu tavrı karşısında ağlamaya başladım.. evden çıkarken çıkış kapısının tam yanındaki odada eşi uyuyormuş kocasına sesleniyor çirkefçe;kocacım bak ne diyor kocasında gözüm varmış deyince elim ayağım buz kesti.. dedim olduğum yerden seslenerek abi Allah aşkına uyan da hanımının terbiyesizliğine bak dedim bu kadar sonra o evden çıktım gittim diğer arkadaşın evine peşimden oraya geldi 10 dk sonra onun yanında kavgaya devam etti;en sonun dada "adamın odasına girdi başını bekledi" sözüyle beddua ederek ağlayarak ayrıldım o evden... iftira atıldı ve evin sahibi arkadaş da sen ne yapıyorsun bile demedi arkadaşına... olayın kısa özeti bu lale.. aylarca atlatamadım gece gündüz ağladım eşimin aklına ufacık bir şüphe düştü korkusu bile beni mahvetti zira şeytan bu insanın aklına herşeyi düşürebilir. şükür eşim böyle en ufak bir şüpheye düşmediğini hissettirdi bana toparlanmama yardımcı oldu.. şuan eskisi gibi değilim şükür ağlamalarımın yerini derince bir iç geçirmeye bıraktı durum. ama hala benle uğraşmaları yine beni ağlatmaya yetebiliyor işte sinirlerimi bozan bu.. K

tam dediğin gibi herkesin evine girmeye çalışıyor ya da herkesle konuşuyor. çenesi çok kuvvetli ;baskın bir tip konuşmalarla olmadı yalancılıkla olmadı aşağılayıcı kelimelerle altedebiliyor kin beslediği bir insana.. normalde o kadar yağcıdır ki anlatamam ha hakkını yiyemem yardım etmek ister herkese güler yüzlüdür koşar heryere ama yardım ettiği insanı da sömürmek ister alttan alttan! ben bunları farkettiğim için arayı soğutmuştum. bana hiç dile getirmediğim halde senin gibi üniversite okumadık kızım diye kağıt kalem fırlatan kopleksli bir insan olduğu için elimi eteğimi ondan çekmeye başladım hazmediği için iftirayla ezmeye çalıştı beni..

bak canım niyetim seni kırmak değil;değer verip yorum yaptıın için yeniden teşekkür ederim fakat "bi tarafı yarım mı" kelimesi hoş gelmedi sadece onu vurguladım.. yoksa tabiki düşünceler farklı olabilir kimse aynı değil dimi?ben eşimin bana bu konuda destekçi olduğunu vurguladım o kadar..