Dinlemiyorum, görüşmüyorum.

Bana da dert anlatmaya gelen gelene sanki terapistim ben

İyi-kötüden ziyade sizin psikolojik sağlamlığınız aslolan. Dert anası olmanın luzümü yok.

Ama bir de sürekli dertli, negatif kişilikli, her şeyi sorun yapıp ağlayan zırlayan ve Tüm kötü enerjisini size boca eden tipler var ki onlarla arkadaşlık yapmayın derim. Onlar yukarıda anlattığım kişilerden değildir. Enerji vampirleridir kendileri. İçlerinde varsa eğer, böylesi kişiden uzak durun

İyi haber : çok iyi sır tutan, güvenilir, dürüst bir arkadaş, iyi bir dinleyici, rahatlatıcı bir dostunuz. Kötü demeyelim de düşündürücü haber : ya eğlenceli bir kişilik değilsiniz ya da tarzlarınızın uyuşmadığı insanlarla arkadaşsınız. Ve size gönül rahatlığıyla şunu söyleyebilirim ki iyi haberdeki kişi olmak çok daha önemli ve değerlidir. Yaşınızı bilmiyorum ama büyük ihtimalle yaşınızdan olgun bir kişiliksiniz. Ben de gençken aynı sizin gibiydim. Arkadaş grubumun Güzin Ablası, ağlama duvarı gibiydim ve sıra eğlenmeye gelince hiç de akıllarına gelmezdim Yaş ilerleyip diğer kızlar da olgunlaştıkça en aranan, özlenen, değer verilen gerçek dostları ben oldum aynı kızların. Şimdi hemen her konuda bırakın birbirlerini, öz kardeşlerinden dahaçok değer verir baş tacı yaparlar beni. Ortamların aranan kadınıyım onlar için. Canlarım benim ya anca anladılar

Bence sizin psikolojik destege ihtiyacınız var Baskalarini dinliyorsunuz ama anlatmaya da ihtiyacınız var o yuzden ufak seyler bile sizi üzüyor, bu sebeple cabuk etkileniyorsunuz Sizin de dertlesmeye, konusmaya ihtiyacınız olduğu düşünülmüyordur. Benzer durumları ben de yasadim mutluyken hic aramayan sormayan, paylasmaya deger görmeyen insanlar dibe vurunca beni arardi. Ben de psikolog gibi dinlerdim ama bir yerden sonra insan kendini kullanılmış hissediyor. Simdi de dinlerim ama belli ölçüde. Baktım hep dert dert, bana anlatma psikologa git diyorum. Şahsen bana göre dostluk derdini de paylaşabilmek, mutlulugunu da. Ki mutluyken insanlara anlatmak icin can atarım ben, eger ki mutluluguna sizi dahil etmekten imtina ediyorlarsa zaten dost değillerdir. Gitmesi gereken gider, kaybetmek ya da iyi kötü olarak bakmayin duruma. Mutlaka psikolojik destek öneriyorum ama size.

Aynı durumu ben de yaşadım. Sebebi onları dinlememiz ve teselli edip, çözüm yolu aramamız. Sonra kendime kızıp aradıkların da ben de kendi dertlerimden bahsettim. Sonra vazgeçtiler. Güzin ablamıyız. Asla iyi niyetimi kimseye kullandırmam. Siz de öyle yapın. Gerçek dost olanlar kalır., gidene de bay bay

Benimde var bı iki arkadaş böyle. Çünkü hep çözüm sağlayan mantıklı konuşan ve kendi hayatından şikayet etmedigim için beni bu şekilde kullanan arkadaslarim vardı. Kullanmak diyorum. Çünkü öncesi iyi niyet olarak düşündüm. Ama sonrası kullanmak oluo işte. Sonra bu arkadaş beni her aradığında napion deyince kendi dertlerimi sıraladım. Bingooo beni saldı bu arkadaşlarim. Sende selam verene kendi dertlerini anlat. Hatta abart büyüt falan. Kacicaklar senden

Sizi Güzin abla bellemisler. Güzin abla nasıl biridir bilmem. Kendini gösterdi mi gostermedi mi o zamanlar hiç bilmiyorum ama benim aklımda gözlüklü, düzgün taranmış itina ile yapılmis saçları, üzerinde takım elbisesi tüm ciddiyetiyle masasının arkasından aldığı dert mektuplarına cevap yazan orta yaşlı bir kadın beliriyor. Böyle takım elbiseyle eglendigini felan hayal edemedim şimdi. Onlar da sizin için öyle düşünüyorlardır belki. Öte yandan dinlemek zorunda değilsiniz aslında. Hem profesyonel insanlar bile dinledikleri dertlere kayıtsız kalamayabiliyor. Siz nasıl taşıyorsunuz o kadar yükü? Ben cokerim yani. Kendi derdim kendime yeter de artar.

Arkadaş ortamında psikolog görevi yapan kız var mı? Yoksa o sensin bende öyleydim ama eğlencelerede çağırırlardı ben gitmezdim sizle sıkılıyorum diye iyi bi dinleyicisin demek ki insanlar sana anlatarak rahatlıyo dertleşiyo buna odaklansan gezip tozma işine seni dahil etmiyolarsa sende terapilerden kıs vaktim yok demeyi bil

Sana yalan söylüyolar bence dinleme insanların dertlerini öyle insanlara fırsatta verme

Böyle bir arkadaşım vardı. Kullanilmis hissediyordum. Dahasi benim bir şeye canım sıkkın olsa hiç farketmezdi

Çokta sır tutmayın. İnsanların negatif enerji dolu dertlerini dinlemek zorunda değilsiniz. Kasmayın kendinizi eğlenceli bir çevre edinin. Böyle hayat mı geçer Allah aşkına

Bu sebepten hiç arkadaşım yoktur. Öyle bir zamandayız ki menfaat dünyası herkes karşısındaki kişiyi enayi yerine koymaya bakıyor. Eşim ve annem yeterli karaktersiz insanlar uzak olsun Sizde bundan sonra kullandırmayın kendinizi baktınız dert açıyor canım ya benim başka arkadaşla buluşmam lazım sonra konuşuruz diye lafı ağzına tıkın

İnsan en derin sırlarını bilen kişiyle eğlenemez. O onun dert yönüdür, derdiyle aynı ortamda olmak istemez.

Yanlış anladınız, beklemeniz gerektiğini söylemedim. Sizin için özel ve değerli arkadaşlar değillerse zaten daha tarzınıza uygun, farklı ortam ve konularda da sizi tercih eden insanlara yönelirsiniz. Yok eğer sizin için değerli ve özel dostlarsa zamanla onlar için diğerlerinden daha değerli bir hale geliyorsunuz demek istiyorum. Bunun için de beklemeniz, yaşlanmanız filan gerekmiyor. Siz gezme tozma sohbet muhabbet amaçlı daha başka yeni arkadaşlara yönelirken sizin için nasıl zaman sabit kalmıyorsa şu an bahsettiğimiz kişilerin de kimisi silinip gidiyor kimisi de sizin onlar için ne kadar özel bir yere sahip olduğunuzu fark edip ömürlük dostunuz oluyor. Ben de inzivaya çekilip dostlarım olsunlar diye beklemedim sonuçta. Ben hayatıma ve yeni arkadaşlıklara devam ederken yukarıda anlattıklarım doğal sürecinde gerçekleşti

Bu gruba da zaten ayrıca dikkatinizi çektim

Anlattığınız kadarıyla kaybedecek birşey yok ortada zaten

Böyle bir arkadaşım vardı benle evde oturur diğer arkadaşlarıyla gezerdi şimdi hiç arkadaşı kalmadı beni arıyor ama işim var falan diyip buluşmuyorum

Kendinizi kullandırmayın insanlara. enerjinize yazık

Benim o kadar beklemeye yüreğim olduğunu sanmıyorum. B BirGonca06 Tosuncuk 💜 Üyelik İptali tek ayak

Ben bu dediğinizi yapsam yine onların umru olmayacakmış gibi geliyor. Kaybeden ben olacakmışım gibi geliyor.

Biri derdini anlattıktan sonra 'ya bak şu şöyle böyle olmuş duydun mu ' gibi saçma sapan alakasız bir soru yönelt

size derdini anlatıyor siz de o modda dinliyorsunuz bu durumda da siz eğlenceli bir kişi olarak algılanmıyorsunuz ya da ne bileyim sizinle kahve içmeye gittiğinde yine sizinle dertleşecek ama benimle gittiğinde geyik olacak eğlenecek bu doğru mu ya da herkes böyle mi yapıyor bilmiyorum zira buna ilişkin bir değerlendirme kolay değil ama teklif etmeye devam edin siz de havadan sudan muhabbet edin çok fazla güzin abla modunda olmayın

Insanlara terapist gibi geliyorsunuz demek ki bu güzel bir şey fakat dert babası da değilsin yani öyle değil mi

Hiç bu açıdan düşünmemiştim. Yani bu iyi birşey mi kötü birşey mi acaba?

Bende eskiden öyleydim araya mesafe koydum. Birde ben dinleyince unutamiyordum. Mesela ayrılıncaeve giderken amaan boşver demiyordum. Kafama takiyordum vah vah ne olacak diye. Ve enerjim düşüyordu hayat enerjimi aliyorlardi. Sonra baktım benim dertlerimi takan yok. Dinlemiyorlar bile. Bende artık ya mesafe koyuyorum yada koyamazsam dinliyormuş gibi yapıyorum.

Milletın negatıf pis enerjılerını alıp neden derdınıze deet katıosunuz. Yuzlerıne vurun bır guzel. Bundan dolayı sızınle konuşmak ıstemıyorum deyın

Böyle kişiler için genelleme maalesef ki yapacağım. Genelde hiç kimseye anlatmazlar, açıklarını birtek en saf ve iyi niyetli arkadaşa anlatırlar da anlatırlar çünkü sır tutacağını bilirler. Illaki fikir duymak için değil. Desarj olup, çöplerini bırakmak için. Aynı kişi sizin "çöpünüzün" bir gramını bile almaz. Kullanılma hissi de böyle oluşuyor. Birde yeni yeni tanıştığın biri hemen dert anlatmaya başlıyorsa, bil ki başka niyeti vardır seninle.

Bu insanlara kendi derdini anlatmaya başla, borç iste otamatikman uzaklaşırlar. Artık az arkadaşın olur ama başka insanların derdiyle sorunuyla uğraşıp, düşünüp olumsuz enerjiyle kalmazsın. Birine derdini anlatacak kadar kendini yakın hissediyorsan beraber zaman geçirmektende kaçamazsın.

Sürekli aynı şey oluyor. 1 veya 2 kişi de değil. Tüm arkadaşlarım dertleri, tasaları oldu mu bana gelir. Ama iş gezme, tozma oldu mu veya keyifli bir durum olduğunda beni bir güzel satarlar. Ben mesela bir yere gitme için teklifte bulunduğumda hemen bir bahane bulurlar. Ama bana bahane buldukları zaman bir bakarım başkalarıyla görüşüo oluyorlar. Bu durumu çözemiyorum, sizlerden fikir bekliyorum.

Niye kaybedesin ki. Bırak gitsinler. Çünkü giden zaten gerçek dost değildir. Sana da bir faydası olmaz ki