Başınız sağolsun bende dedemin vefatından universite telasindan sonra epilepsi ile tanıştım. 10 senedir epilepsi hastasiyim yaklasik 5 senedir nöbet geçirmiyorum ona rağmen hala ilacım kesilmedi. Eger ilac sizde farkli sonuclar doguruyorsa kendiniz kesmeden doktora gitmelisiniz sizin icin farkli bir ilac verlmeli yavaş yavaş azaltılması ve yavaş yavaş kesilmesi gerekli birden bire kesilemez ilaç. Eeg, mr, uyku eegsi her sene çekilmeli iyi bir nöroloji doktoru bulmalısınız ve psikolojik destek alın saglinizi hiçe saymayın. Duygu durum değişikleri olabilir zorlu bir süreçten geçiyorsunuz destek çok önemli lutfen aksatmayın.

Teşekkür ederim. Sanırım gideceğim 6 aydır gitmedim ilaç da kullanmıyorum. Tiramisu35 ♥♥♥Yavrularım♥♥♥ Anneler

Merhaba. Kaç yaşındasınız? Epilepsiniz için ne söyleniyor? Oğlumun da var epilepsisi, onun da uykusunda oluyor. Bizimkine çocukluk çağı epilepsisi dediler. 2 yıl ilaç kullanacak ve nöbet geçirmezse ilacı kesecekler. Ama 2 yılın herhangi bir zamanı nöbet geçirirse o 2 yıl baştan başlayacak. Epilepsi psikolojik kaynaklı bir sorun değil ama üzüntünün nöbetleri tetiklediği bir gerçek. Başınız sağ olsun teyzeniz için üzüldüm kaç yaşındaydı teyzeniz? Hepimize biçilen bir ömür var kimisini 7 kere yıldırım çarpıyor da hala hayatta kalıyor kiminin boğazına yediği simitin susamları kaçıp hayatını kaybedebiliyor. Bu dediğim iki örneği de haberlerde okudum. Şu bir gerçek ki alacağımız nefes bittiyse daha yapılacak birşey yok. Hepimizin gideceği yer orası değil mi? Erken gidenlere üzülüyoruz tabi sevdiklerimize üzülüyoruz tanımadıklarımızı duyunca bile üzülüyoruz. Ama hiçbirimiz kalıcı değiliz. Maalesef ki kanser gerçekten çok yaygınlaştı, bugün hastanedeydim, Hematoloji hastanesine gittim hastaların belki de %90ından fazlası kanser hastasıydı. Hatta hocaya randevu almak istedim o kadar dolularmış ki sadece kanser hastalarına hizmet verebiliyorlarmış. Ben de normal poliklinikten giriş yaptım. Yediğimizden içtiğimize giydiğimizden soluduğumuza her yerde GDO zehir ve türevleri var adı her neyse. Çok şükür ki tıp gelişiyor bugün 2 kanser hastası ile tanıştım ikisi de atlatmıştı hastalığını. Olumlu örnekler de var olabilecekleri düşünerek kendinizi üzmeyin. Önünüzde kocaman bir hayat var onu nasıl güzelleştirebilirsiniz onu düşünün. Başkaları için iyi birşeyler yapın. Bu dediğimi yapın gerçekten kendinizi çok iyi hissedeceksiniz... Epilepsi ilaçları duygudurum bozukluğu yapıyor ama maalesef nöbetleri tetikler diye başka herhangi bir ilaç veremiyorlar sizin doktorunuz bu konuda ne düşünüyor bilmiyorum. Bazı doktorlar da ilacı verip eğer nöbet olursa epilepsi ilacının dozunu yükseltiyorlar. Psikolog iyi bir seçenek olabilir ama ona kendini anlatmak yada anlaşıldığını hissetmek zaman alabilir. Arkadaş çevreniz yok mu? Bir de doktora neden uzun aralıklarla gidiyorsunuz doktor mu bu şekilde ayarlıyor? Bir de tümör nerede belki duygudurum değişikliğiniz de bundan kaynaklanıyor olabilir.

Teşekkür ederim

Tamamdir. Bende de iştahsızlık da yapıyor zaten aşırı zayifim bu yasimda 36 kiloyum

Annemde fokal epilepsi hastasıydı. İlaçlarını kullandı uzun süre ve nöbet geçirmeyince bıraktı. Annemde aşırı iştahsızlık yapmıştı ilaçlar. Doktorunuzla tekrar tekrar sıkıntılarınızı konuşun. Doz ayarlaması gerekebilir.

Bildiğim bir hastalık değildi. Yalniz bir öğrencim var. Nöbetleri her an geçirebiliyor. HHayatta tanıdığım en güçlü insan. Kendi adima 1 dönemde en az 3 şey öğretti bana. Sade Ce kendisine degil çevresine de çok şey katıyor. En son bir kütüphane kuracağım diyordu. Ve çalışmalar bitmek üzere. Kendinizi yüksel tecek işler yapın bence. Herşeyin olumlu olacağını düşünün.

160 falan. Küçüklüğümden beri zayifim ama buna sebep olan bir hastalık bulunmadı küçükken falan da. A Aylakkadin Bahar, bir insanla gelebilir insana Üyelik İptali tek ayak

Sizin ve teyzenizin yaşını daha büyük tahmin etmiştim. Mekanı cennet olsun inşallah. Yeğenleriniz nerde şimdi görüşme şansınız oluyor mu? Üzülmekte haklısınız bizler de üzüldük burda sizle inanın. Ama kaybınız için yapabileceğiniz birşey yok keşke olabilse. Önünüzde güzel bir hayat olacak inşallah, yaşınız da çok küçükmüş daha. Epilepsi ile yaşamak çok zor ileride hamileliğiniz bile risk altında olur hayatınız çok kısıtlanır. Sizi korkutmak için söylemiyorum bunları ama lütfen tedavinizi olun. İyileşme şansınız varsa bunun için ne ypmanız gerekiyorsa yapın. Doktor kontrollerine gidin. İlaçlarınızı düzenli kullanın. Benim oğlum 10,5 yaşında doktor ilaçlarını saatinde alması gerektiğini söyledi çok önemliymiş. Sabah ve akşam 8:15 bizim ilaç saatimiz. Alarm kuruyorum unutursam diye. Hastalık kalırsa da -inşallah kalmaz ikinizde de- elimizden geleni yapmış olacağız en azından. Benim oğlumun da beyninde bazı açıklanamayan lezyonlar var. Beyin anjiyo çekildi. Doğumsal da olabilir dediler tam bilemediler. Beyaz cevherde onunkiler. Takip ettiriyoruz Haziran'da EEG çekimi olacak ilaçlı. Oğlum da keppra kullanıyor. Zaten biraz sinirli bir yapısı vardı ilaçtan sonra değişiklik oldu mu anlayamadık. Lütfen kontrollerinizi aksatmayın. Anne babanız neden sizi götürmek için ikna etmiyor orasını da anlamadım?

İnanmıyorum 36 mııı Boyunuzun kısa olduğunu düşünüyorum buna rağmen çok az değilmi, lütfen bu konudada bir uzmana danışın

Ben teyzemin vefatından sonra gecen sene epilepsi hastası oldum. Şimdiye kadar bildiğimiz kadarı ile 2 nöbet geçirdim onlar da 5-6 ay önceydi. İlk verdiği ilaç bende depresyon yaptığı için degiştirmiştik. İkinci ilaç ise uyku ve mutsuzluk yapıyor. Okula gidiyorum o ilacı alınca tüm gün uyuyorum. Sınavım var 2 sene sonra okulumu etkilediği için ilacı bıraktım aylar önce. Doktora da 2-3 kez gittim bu zamana kadar gecen sene çekildim eeg de en son. Bu sabah kalktığımda çok midem bulamıyordu ve dilimi isirdigimi fark ettim emin değilim ama nöbet geçirdim sanırım. Uykuda oluyor nöbetlerim zaten hatırlamıyorum. Çok üzgün ve mutsuzum hep hasta bir çocuktum zaten simdi bile böyleyim değişen birşey yok. İlaç kullanmak istemiyorum beni o kadar mutsuz ediyorlar ki. Teyzem öldügünden beri içimde derin bir boşluk var onu çok özlüyorum. Ve bende şu var mesela bir insani çok çok çok seviyorken hiçbir sebep yokken bir anda soğuyorum donuklaşiyorum sevmiyorum. Bunu sürekli yaşamaya başladım ruh halim çok cabuk değişiyor. Özellikle bir anda sevip başka bir anda sevmemek çok strese sokuyor beni ve mutsuz ediyorum bu his nasıl anlatılır bilmiyorum sanki ben artik duyguları hissedemiyorum. Böyle hissizleştigim zamanlarda psikolog a gideceğim diye kendime söz veriyorum ama geçince normale dönünce birşeyim yok gerek de yok diyorum. Gecen sene teyzem vefat ettikten sonra epilepsi beyin tümörü çıktıktan sonra teyzemle ayni şeyleri yasayacagim korkusu ile intihar ettim. Hastaneye kaldırılıp yoğun bakımda kalmiştim. Doktor ilk epilepsi ilacını bu yüzden değiştirdi depresyon yaptığını söyledi. çok karmaşık oldu sadece yazmak istedim çünkü kimseye anlatamiyorum ne yapacağım bilmiyorum okuduğunuz için teşekkür ederim Tiramisu35 ♥♥♥Yavrularım♥♥♥ Anneler

Bana da oğlunuz ile aynı şey söylendi epilepsinin baslangici dedi 2 sene kullanackmisim nöbet olursa baştan. on altı yaşındayım. Ben intihar girişiminde bulunduğum için değiştirdi. Kepra kullaniyordum şuan verdiği trileptal. Tümör demelerine göre beynin sağ kismindaymis. Beynin motor yerindeymis yani hareket etme konuşma gibi durumları yöneten yerde. Ama büyümüyor 6 ayda bir emar çekiliyorum kontrol için. Epilepsi için ben gitmek istemedim doktor 3 ayda bir gel eeg çekelim dedi ama arada kaynadi birde nöbet gecirmeyince iyileştim diye düşündüm. Teşekkür ederim yazdiklariniz için ama onu o kadar özlüyorum ki 27 yaşındaydı 2 çocuğu vardı...