Anlamiyor. Inanin 1 haftadir hic konusmuyoruz. Ben panik atak hastasiyim. 4 yasinda oglum var. Ne yapicami bilmez haldeyim. Salvia

Hepimiz çocuğunuz için orada eğitim almasının daha iyi olacağını biliyoruz değil mi? Tartışmıyoruz yani şu an bunu?

ülkemi çok seviyorum ama burda şartlar belli... aynı ülkede gurbette olan bir sürü insan var.. çocuğunuz okullu olunca illaki okuldan arkadaşınız olur. hiçmi olmadı alırsınız çocuğunuzu çarşı park gezersiniz. yapıcak birşeyler mutlaka bulursunuz. geleceğinizi düşünün.

Kulaga belki hos geliyor. Ama oglumu burada okula baslatmak istiyorum. Icim sisiyor dusundukce. Oglum kalabalik ortama alismis. Kuzenlerini 2 gun gormesin cocuk bunalima giriyor. Orada nasil basederim naparim bilmiyorum. MissCherryBlossom

Esim cocuga cok duskun. Zaten oglum icin gittigini soyluyor. Ya birlikte gidecegiz yada kalacagiz. Bakalim herseyin hayirlisi artik W

Seni çok iyi anlıyorum canım biz suamda amerikadayız ve bende senin gibi sevmiyorum buraları 2 yıl oldu geleli ama olmuyo işte bence sen eşini ikna etmeye bak Türkiye'de çok ıyı unıversıteler var doktora yapabilecegi aklını çel mutlaka ama gelirsende beklerim California'da yım :)

4 yil ben oglum ne yapar oralarda. Suan bile dusununce agliyorum.

Aaaaaaaa, niye oyle diyorsunuz hanimefendi, oglunuz icin uzulmeyin, sevinin. Burdaki egitim sistemi berbat biliyorsunuz, cocugunuzun onune bulunmaz bir firsat gelmis. Ezberci, berbat, cocuklarin bir sey ogrenmedigi rezil bir egitim sistemimiz var biliyorsunuz, oglunuzu cok guzel gunler bekliyor. Orda krese verin, akranlariyla vakit gecirsin, oynasin.

Dostum, daha once nereye gittiniz bilmiyorum ama belki bu sefer daha guzel, ya da size daha cok hitap eden bir cevrenin oldugu bir yere gidersiniz. Ben sizi anliyorum. New York sehri ve California eyaleti disinda Amerika yasamak icin hic de cazip bir yer degil bana gore. Hayat monoton, insanlar cins... neyse, lakin zaten cocuklarinizla ilgilenecekseniz orda da olsaniz, burda da olsaniz. Kesin mi bu durum, esiniz kabul belgesi, burs vs aldi mi?

Ben sizi gayet iyi anliyorum. Umarim orta yolu bulursunuz... Umarim gitmek zorunda kalmassiniz.. Yinede Hayirlisi neyse o olsun aileniz icin.

Siz de haklisiniz, Turkiye bence de her yerden guzel, ozellikle Amerika'dan. Amerika'da yasamak ben de istemezdim acikcasi ne yalan soyleyeyim. Bu dusuncelerdeyseniz zaten gitmemelisiniz. Ote yandan doktoraya burs bulmus esiniz, bu sansi onun elinden almamalisiniz bence. Gitmek zorundasiniz diye dusunuyorum, gitmeme secenegini kafanizdan silin. O yuzden olumsuz bakmak yerine olumlu taraflarina odaklanin. Ya siz de uyum saglayamayip mutsuz olan tarafta olacaksiniz, ya da hayatin tadini cikaran tarafta, hangi tarafta oldugunuz sizin bakis acinizda bitiyor. Cocugunuz kucuk, her yere uyum saglar. Onunde aslinda cok guzel bir firsat var, Ingilizceyi anadili gibi ogrenip konusabilir. Siz de kendinizi eve kapatip depresyonda yasamayin bence, Turk dernekleri var onlarin bulusmalarina gidin, Turk aile mutlaka vardir, onlarla arkadaslik edin, alin esinizi kolunuza takin dogal guzellikleri olan bir yerse oralari gezin, disari cikin... yani burda ne yapacaksaniz orda da pekala yapabilirsiniz. Hayata kusup kendinizi eve kapatmayin derim ben, olumsuz dusuncelerden siyrilin.

Ben gerçekten anlamıyorum insanları bazen. Evlilik sorumluluktur, çiftler kafalarına göre karar alamaz. Madem doktora yapacaktı, hayatın gidişatını buna göre ayarlayacaktınız. E şimdi ortada bir çocuk, gitmek istemeyen eş. 4 yıl hiç az değil, birlikte gidilmezse o evlilikten eser kalmaz daha. Dil problemim var diyorsunuz, e siz de master için gitmişsiniz daha önce. Bunu çoktan halletmeniz gerekirdi. Yine de geç değil. Orada da çevre edinirsiniz. Çocuğunuzu kreşe vs verirsiniz. Yapacak şey çok. Hemen vatan millet sakarya olayına girmeyin, herkesin sağlığı yerinde olsun yeter, dip dibe olmaya gerek yok. Mümkünse oradaki Türklere bulaşmayın, sizi ileriye götürmez. Adaptasyonu zorlaştırır. Bence en büyük iyiliği çocuğunuza yapacaksınız. Ağlamak lüzumsuz. Özgüvensiz kadınlar gibi kendinizi eve kapatmazsanız bir şey olmaz. O tip kadınlardan Almanya'da çok var, 25 yıl Almanya'da kalıp Almanca bilmeyen, şurdan şuraya gidemeyen vs. Bence sevinin, nice genç var burs bulamayıp yurtdışına gidemeyen.

Arkadaslar esim doktora yapmak icin amerika diye tutturmus. Ama ben gitmek istemiyorum.. 4 yil once amerikadaydik. 2 yil kaldik cocuk dogurdum ve geri donduk. Tekrardan gitmek istemiyorum. Sevmiyorum. Burada yasamak cocugumu burada buyutmek istiyorum. Isin icinden cikamiyorummm R

Cok dar dusunuyormusum. Oglum icin bunu yapmaliymisim. Zorluklara gogus gelemiyormusum. Offf birton laf soz. Nereye kadar dayanirim bilmiyorum.

Haklısın aslında. ben de hayatım boyunca burada yaşarım diyordum; normalde de öyle vatan, millet, sakarya aşığı bir insan değilim ama şuan ailemi, istanbulu, hatta pazara gitmeyi bile çok özledim.. çocuğum olduktan sonra fikrim değişir mi bilmiyorum ama herhalde 4 yıl bu sıkıntıyı çekecek kadar idealist biriyim hala. eşinizle konuşun, karar verdiğinizde ikiniz de birbirinizi çok zor tercihlerde bırakmadan halletmeye çalışın. zor bir durum, hayırlısı olsun hakkınızda.

başlıktan ötürü gündemle ilgili bi konu sandım. keşif meselesi gitmek istemediğnizi eşinize baskın bi şekilde söyleyin anlamıyor mu

Sekerim, durun hemen uzulmeyin. Yani evli cocuklu insanlar icin hayat bence her sehirde ayni = monoton Bu sefer belki daha guzel bir yere gideceksiniz, macera gozuyle baksaniz? Ne bileyim, Turk arkadaslariniz olur, belki farkli milletlerden arkadaslariniz olur. Her eyalette Turk var :) Turkiye'de olmayan degisik aktivitelere gidin. Sanat kursuna gidin, siz de belki doktora olmasa bile bazi grad derslere gidebilirsiniz? Bir de boyle bakmayi deneseniz?

Selam. Ben de esimin pesinden Fransa'ya geldim evlenince. Sirf bu yuzden evlilik kararimdan bile vazgececektim. Ustelik geri donusu olmayan bir sekilde geldim. Ama simdi en ufak pismanligim bile yok, burada doktoraya basladim dilini ogrendim, hamile kaldim, sanki hayat standardim Turkiye'dekindn daha yuksek gibi geliyor, bazi maddi sorunlar yasasak bile, ve tabii insallah dogacak cocugumun da daha yuksek olacak. Zorluklari saysan bitmez, ama olumlu taraflarini gor. Yillar sonra esinin hayal kirikliklari olursa kendini sorumlu tutma. Hic kolay bi karar degil biliyorum, hele ki turkiye'de aileni birakip taa dunyanin obur ucuna gitmek. Ama esin ve oglun hep yaninda olacak. Belki ogluna da bambaska kapilar acilacak, doktorasi bittikten sonra esinin turkiye'ye donebilirsiniz de. Sen calisiyor musun? Esinle enine boyuna artisiyla eksisiyle tartismadan konusabildiniz mi? İkiniz de kendinizi iyi ifade edebildiginizden emin olun. İnsalla hakkinizda hayirli karari verirsiniz, sevgiler

O macera dolu amerikaaaa, amerikaaaa Bence engel olmayin esinize, adam yapsin doktorasini. Gecici süre zaten

eşiniz akademik birseyler yapmayı dusunuyorsa amerikada olmayı sart kosan veya oncelik tanıyan universiteler var... demem o ki sadece beraber gidip gitmemeyi degil tum alternatifleri ve getirileri goturulerini dusunun. yerinizde olsam giderdim, sizin kadar aileden uzak kalmak ve gurbetligi dert etmezdim cunku, turkiyenin bir ucundan baska bir ucuna da hergun gidilmiyor, esinizin tayini cıksa istifa et demeyip yılda 1-2kez ailenizin yanına giderdiniz sanırım.

Ben sevemedim amerikayi. Mastir icin gitmistim evliligin ilk yilinda o zaman hersey cok guzeldi. Yedik ictik gezdik. Ama simdi cocuk var. Buyuk bir sorumluluk var. Endiselerim korkularim var. fahri konsolos Ben giderim adım kalır mı acaba :) tek ayak

Benim esim de doktora yapiyor bilmem benbburda mutluyum geleceginiz icin iyi olabilir bence iyi düşünün . push ; dotomes Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Eğer burada kalma isteğinizi gerçekleştiremeyeceğiniz kesinse, kendinizi hırpalamanız, ağlamanız çok boş. Kabullenip, iyi yanlarını görmeye çalışın. Şimdiden bu kadar evhama ne gerek var? Yok o gider, ben kalırım durumunu oldurabilme söz konusu ise, savaşın sonuna dek. Ama o zaman da evlilik zedelenir. Çocuk da babadan ayrı kalır vs. En mantıklısı bardağın dolu tarafını görüp kendinizi rahatlatmaya çalışmak.

Yasam hayat orada cok guzel. Ama uzak ta olmak gurbet beni cok yordu. Ben ailemin yaninda kalmak istiyorum. Oglumu kalabalik ortamda mutlu huzurlu yasamasini istiyorum.

Benim ingilizcem cok iyi degil. Konusma problemi yasiyorum. MissCherryBlossom

benim de böyle bir durumum olduğu için işler ciddiye binince söyledim erkek arkadaşıma, amerikada yaşamayı kabul etmese ayrılırdım. sizin aranızda öncesinde konuşulmadı mı hiç.. bu arada şuan amerikadayım, ve döneyim diye sabırsızlanıyorum. gerçi ben yalnızım, sizin eşiniz ve çocuğunuz var. bilemedim, burada hayat standartları çok daha yüksek, insanlar daha saygılı, görgülü ama aileden uzak işte. sizin tek derdiniz çocuğunuz ise bence onun açısından daha iyi bile olur. erken yaşta ingilizceyi öğrenir, burada arkadaş edinir ve en önemlisi eğitim burada çok daha iyi.

Ben sizi cok iyi anliyorum. Biz evlenip geldik ABD ye, yapayalniz bir hayat. Sadece birkac gorustugumuz ayni arkadaslar var o kadar. Simdiki aklim olsa hayatta gelmezdim, gidecegimiz gunu de iple cekiyorum. Ben burada cocuk yetistirmeyi istemezdim. Ilkokul doneminin sonuna kadar iyi belki ama sonrasi icin ahlaki, dini, kulturel acidan cok zor. ABD de hayat standartlari yuksek, insanlar saygili, kafaniz cok rahat vs vs belki ama ulkemin, insanlarin, samimiyetin yerini tutmuyor hic. Siz zaten gormussunuz ve istemiyorsunuz. Bence esinizi aglaya zirlaya da olsa ikna edin. 4 yil gelip gecici bir sure gibi dursa da gurbette oyle olmuyor iste, hele de boyle yalnizken gunler ay, aylar yil gibi geciyor.

Kesin arkadasim. Ben zaten erteledikce erteliyordum. Cikmazin icine girdim. Cikamiyorum.

herseyden once cok uzak ha desen gelemezsin, asla amerikada yasamak istemem. avrupa ulkelerinden birini dusunmez mi esiniz? hem yakin olur istediginizde ailenizi ziyaret edersiniz. W

Neden sevmediniz orayı, aslında kulağa güzel geliyor. MissCherryBlossom

Amerika iyidir, gidebiliyorsaniz gidin kendinize de cocugunuza da birseyler katin diyecektim ki, yazdiklarinizdan orda yasamayi kaldiracak gibi durmuyorsunuz. Evde 4 duvar arasinda aglayip, oralarda herkesten izole yasayacak gibi duruyorsunuz. Amerika'da zaman gecirmek size birsey katmaz o zaman. Hic gitmeyin daha iyi. Esinizi ikna edin o zaman. Evet yurtdisinda yasamak herkesin harci degildir. Esinizin de madem boyle hayati etkileyen fikirleri vardi, evlenmeden once yapsaydi. Artik kafasina gore aileyi kaldirip Amerikalara goturemez. Tr'de yapsin doktorasini.

Bence gitmeyin madem bu kadar büyük bir dert. Türkiye diye ağlayan, kendi kendini depresyona sokan insanlar tanıyorum ben de. Gereksiz eziyet. Yurtdışında yaşamak herkesin yapabileceği bişi değil zaten.

Bence eşlerin birbirlerini dinlemesi lazım böyle büyük kararlarda, eniştem silikon vadisinde hayalindeki işte çalışma teklifi almıştı, ablam gitmek istemediği için gitmedi mesela. Sizin durumunuzda 4 yıl boyunca kalıcakmış sadece, en kötü o gitsin, çocuğunuza nerede yaşamak istediğini sorun, burayı tercih ederse, çocuğunuzla birlikte burada kalın. Çocuğun erken yaşlarını, izole bir ortamda depresyonda bir anneyle geçirmektense, kalabalık bir ortamda babasını tatillerde görerek geçirmesi daha mantıklı bence.

Ben orada 2 yil kaldim. Turk aileleri cok fazlz vardi. Inanin cocuklari cok mutsuzdu. Uyum ve dil sorunu yasiyorlardi. Ben het seye ragmen egitimimizi seviyorum. Hicbir dile irka degismem.