Çok tşk ederim canım. Doktorum kötü birşey değil desede insan başına geldi mi ayrı bir korkuyo. Birde almanyada mağlum artık doktorların birşeyden anladıkları yok. Anneme romatizma teşrisini tam bir yıl yatalak vaziyette olduktan sonra koydular haliyle aceba kötü birşey de anlamıyor mu aceba diye korkuyor insan. Babamın artık zerre değeri yok benim için ama anne evlat bapı farklı işte malesef. Dayanamıyorum ona. WOLFROG Ekşiden aynı tadı

Benimde beynim vucudumu sevmiyormus. Allah yardimcin olsun.

Tatlım zaten psikoloğa falanda gidiyormuşsun elbette onlar seni daha iyi yönlendirir. Artık ne kadar çok gerilim, üzüntü yaşadıysan bunlar ruhsal sağlığını geçip bedensel sağlığını da etkilemeye başlamış. Aile bağlarına çok önem veren biriyim amma; aile var aile var. Eğer senin bu hale gelmende onlarında etkileri varsa arana elinden geldiğince mesafe koy. İnsan elden ayaktan düşmeyegörsün, yeri geliyor sana canını, kanını veren ailenin gözünde bile yük gibi gözüküyorsun. Her şey güzel olacak İnşallah, dualarımız seninle

Aynı şey mi bilmiyorum ama ben yıllardır böyleyim ama kötü bir şey yaşadığımdan değil hayalperestliğimden sanırım. Mesela küçükten öğretmen kitaptan bir şey okuturdu okurken bir yandan bu metni ben mi okuyorum ne oluyo anlamazdım okumamda durmazdı veya ailemde oturup sohbet ediyoruz ama orda değilim gibi vücut benim değil gibi gelirdi. Hala da ara ara olur.

Ben de sıkıntılı dönemlerimde bunu yaşarım. O yüzden korkacak, abartacak bir şey olduğunu hiç düşünmüyorum. Bence sürekli psikologla görüşmenin de bir usulü olmalı. Her hareketine bir isim takmaya çalışmamalısın. Bu hastalık nedir diye sormuşsun mesela. Hastalık değil ki bu. Vücudunun verdiği geçici bir tepki sadece. Hastalık hastası olma. Geçer gider.

Allah yardımcın olsun canım inşallah herşey düzelir hayatında.

Bitkisel bir sakinleştirici alıyorum ama uzun zamandır alıyorum onla akalı olduğunu düşünmüyorum. 1 yılı geçti çünkü

Bu ailede yaşadığın baskıdan kaynaklanıyor olsa gerek. Her ailede olabilecek şeyler. Kendi yaşam tarzını kabul ettirmek isteyebilirsin ancak hayatta 1 tane annen baban var. Bunu da asla unutma.

Kızlar yaklaşık 1 yıla yakın ailemle ciddi anlamda sorunlarım var/dı. Doğru düzgün annemle konuşmuyordum, kızgınlıklarım kırgınlıklarım hat safa ama ailemle bildiğiniz savaş halindeydim. Sinirlerim 1 yıldır gerçekten çok yıprandı. Erkek arkadaşımı kabul etmeyişleri, türkiyeye kesin dönüş planları vs. Aramızdaki bütün bağları kopardığı düşüncesindeydim. Babamla oldum olası anlaşamam eskiden severdim onu daha sonra nefretle bağlanmıştım ama yine de bağlıydım ona. Mayıs ayında çok ciddi bir kavgamız oldu. Karşısında bugüne kadar hiç konuşmamıştım ama fikrimi söylediğimde ona uymadığı için eşek sudan geleni kadar iyi bir dayak attı evde de başka kimse olmadığı için siniri geçene kadar elinde kaldım diyebilirim her neyse. O gün bu gündür aynı evin içinde tek kelime etmiyoruz ve ona karşı hiçbir bağlılık hissetmiyorum artık. Şöyle ki psikoloğum babana olan bağlılığın tamamen bitmiş dedi. Ben zaten farkındaydım ama anneme bir türlü anlatamıyordum neyse ki psikoloğum söyleyince durumu kabullendi. Annem çok yıprandığı her gün ağladığı için dün akşam dedim anneme sen üzülme bi miktar paramı kazanayım söz veriyorum bende senin yanına geleceğim. Annem sevinçten deliye döndü inanın dün felç geçiriyor sandım tansiyonu filan fırladı. Çok şükğr bugün iyi. Ben annemi öyle görünce çok korktum. O an müdahale ettim tabi ama annem düzeldikten sonra farkına vardım, bedenim sanki bana ayit değil gibi hissediyorum. Hareket edebiliyorum. Her işimi yapabiliyorum. Biri dokunduğunda hissediyorum. Ama gelin görün ki hareketlerimi sanki ben değilde bir başkası yapıyormuş gibi hissediyorum. Uyuşmuş gibi. Vücudum titriyor hissi . Mesela bir bardak alıyorum elime, alabiliyorum, bardağı hissediyorum ama sanki o bardağı ben almamışım gibi geliyo, elimde yokmuş gibi. Sabah doktora gittim psikolojik senin durumun. O kadar çok yıprandın ki artık son raddeye gelmiştin vücudunda bunu bu şekilde dışarı attı korkacak birşey yok dedi. Nasıl bir hastalık bu diye sorunca VÜCUDUN KENDİNİ SANA AİT HİSSETMİYOR ARTIK dedi. Hiç böyle birşeyle karşılaşan var mı aranızda çok korkuyorum. pinkstrap

Ins kisa sureli bir seydir gecer takma kafana. Ailenle ayir evleri kendi hayatini yasa arada ziyaret et

Canım benim ya ne diyeceğimi bilemedim Rabbim tez şifalar versin

Teşekkür ederim canım bende öyle düşünüyorumda işte bu his meselesi çok garip adım atıyorum ama sanki ben yönetmiyorum bacaklarımı da kendileri gidiyo her an düşecek mişim gibi geliyo. Inme indi dedikleri şey buna yakın galiba. AnaUmay

geçmiş olsun öncelikle... cidden artık tehlikeli olmaya başlamış durumun... ilaç fln kullanıyomusun...

Allah yardımcın olsun.. Bir çok sorunla boğuşup sonuçta alamayınca ortaya psikolojik hastalıklar çıkıyor.