Yurtdışında yaşam koşulları bana çok cazip gelse de bunu yapabilmem için arkamda bırakacağım kimsenin olmaması lazım, ben ki evleneceğim İlçemi değiştiremedim, Ülke değiştirmek şöyle dursun.. Ailesiden, memleketinden uzak yaşayan arkadaşların Allah yardımcısı olsun..

Cok iyi anliyirum seni. Hamileyim duygusalin deli gibi ozluyorum ulkemi. Behzat ç kapanmaz oldu evde ankaayı göreyim diye her bölümü yeniden izliyorum. Doğuma annem gelicek ama istiyorumki herkes olsun. Yaşamayan anlayamaz cok garıp bı duygu! B

Türkiyeninde şu an pek yaşanası oldugu söylenemez evet"bence". Ama yinede uzakan kolay geliyor yurtdışı. Burda farklı herşey insanlar farklı kültür farklı. Duygusal dönemlerinizde tamamen ylnız hissediyosunuz. Eşiniz illaki destek oluyor ama sadece bi örnek şu an hamileyim ve mide bulantılarım çok fazla. Eşim hem okul hem iş hem bnmle ilgilenmeye çlısıyor. Yetemıyo tabiki. Annem olsaydı dıyorum. Turkıyede hamile arkadaslarım fazlasıyla rahat gecırıyorlar hep destek var yanlarında. Ya da dün gece canım deli gibi patatesli börek istedi nrden bulabilirim o saatte. Ki burda börek simit vs gibi alışkın oldugumuz hiçbi kavram yok. Anca hamburger pritzel. Fırsatım olsa kaçar sadece gezmeye gelirim. Alışverişi güzel gezmesi eğlencesi miamisi panaması güzel ama sadece gezmek için yaşamak için değil

Ülkeler arası kıyaslama yaparken ülke halkıyla ilgili üsluplarımıza dikkat edelim lütfen. O okypete

Yurtdışında Avrupa iyi, hem Türkiye'ye yakın, biletler ucuz, hem refah seviyesi yüksek. İlk geldiğim yıl ben de aile özlemi memleket ozlemi falan gitmek istedim geri ama şimdi alıştım. Türkiye'de yaşamak yine de sorun olmaz benim için ama burada yaşamayı tercih ederim. Lakin Amerika, Avustralya, Kanada gibi uzak yerlerde refahın içinde yüzeceğimi bilsem yaşayamam. Orada iş için mi bulunuyorsunuz? Madem kayınailenizden uzakta kalmak istediniz, Türkiye'de farklı bir şehire neden gitmediniz ki?

Benim de evlilik nedeniyle yurtdışında yaşama ihtimalim var erkek arkadaşım şu an yurtdışında. Bazen burada yazılanları okuyunca çok korkuyorum ki akrabalara filan çok düşkünlüğüm yoktur sadece özleyeceğim ailem olur ama bu ülkede yaşananları ve gidişatı görünce arkama bile bakasım gelmiyor. En çok korkutan ise Türkiyeyi özlemekten ziyade dil öğrenme süreci olacak çünkü zerre kadar bilmediğim bir dille nasıl yaşayabileceğim konusunda hiçbir fikrim yok. Sizin bulunduğunuz ülke ise yaşam standartları açısından maalesef çok kötü ve güvenli bir coğrafya değil. O yüzden Allah yardımcınız olsun. Başka ülkede yaşasanız dönmeyin derdim ama Irak için aynı şeyi söyleyemiyorum. Umarım hakkınızda hayırlısı olur.

bu ülkenin geleceğinden korkuyorum. elimde olsa çeker giderim. gitgide kadınlar için yaşanmaz hale geliyor

Nerede yahu bu sıcak, samimi, sevgi dolu insanlar.. Bu kadar senedir Tr de yaşadım hiç karşılaşmadım.. Yurt dışında edindiğim arkadaşlarımın samimiyeti, sıcaklığı, çıkarsız iyiliklerine burada hiç rastlamadım ne hikmetse.. neyse Tr ye dönmeyi düşünen arkadaşlar, dönünce bavulunuz kapının yanında olsun ki geri kaçışınız kolay olsun..

Bence gelme sevde. Hiç tavsiye etmem, benim oralara kaçasım var çok fena parkon bence

Ya aslinsa haklisiniz. Ama benim cekincem dayim bu zamana kadar yaptigi iyilikleri hep yuzume vurmustur. Ve kendini asiri begenmis bi insan yaninda bir dk rahat oturamazsin. Bunu niye giydin bunu niye dinliyosun bu iyi degil bunu niye yiyosun sagliksiz falan gibisinden cook karisir. Bilmiyorum ama en cok kafami basima kakacagini dusunmem kurcaliyor...

Ewt onem veriyorum cunku benim amclarim halalrim dayilrim falan isimde var ama gorunrde yoklar o yuzden ben isttiyorumki ewldim oyle olmasin ilişkileri hep sicak olsun

Yaa dayim orda yasamaya basladi bana da gel master yap diyor. Ben de dil okuluna gelirim de master yapmayi gozum kesmiyor diyorum... bilemedim ya tatillerde giderim de master yapmam tembelim ben . push ; MissCherryBlossom

Son 10 yildir buna benzer bir hayat yasadigim ve artik bunlarin bana cok agir geldigini hissettigim icin 10 yillik yurtdisi yasantimdan sonra Turkiye'ye geri donuyorum ben de. Boyle yasamak cok zor, manevi anlamda, ve hic bana gore degil. Omur boyu boyle yasayamazdim. Siz de gun bekliyormussunuz zaten, sabredin biraz. Yurtidisinda, vatanindan uzakta yasamak herkese gore degil, buna ben de dahilim.

Tesekkurler tavsiyeleriniz icin :)

Bende bir dönem Kanada da yaşamıştım ve yaşam standartları çok üst düzey olmasına rağmen insanları veya ortamlar çok ruhsuz geliyordu bana.. ki insan olarak çok iyi olmalarına rağmen.. Yani bizim insanımızdaki sıcaklık oralarda yok.. E benim içinde önemli insan ilişkileri, yakın, samimi olabilmek.. O yüzden sevememiştim ama tüm ailem yurtdışında bir yerde olursa gözüm kapalı yaşarım.. Onlar bana yeter zaten.. Ama aileden uzak olmak cidden çok zor.. Hele o anne kokusu, sesi her şeye bedel oluyor oralarda.. 2135

Haklisin cherrymm... biraz mantikli olmam lazim saniyorum :)

Gurbetlik çok zor hele bir de yurtdışın da olmak daha zor olsa gerek smuwiLa

Ben su anda Fransa da yasiyorum. Amerika da da bulundum. Amerika Avrupa ulkelerine gore cok cok iyi bir ulke. ama arkadasin da dedigi gibi bileti izni uzakligi hepsi ayri dert

En azindan Turkiye'ye yakinmissiniz. Ben o kadar yakin olsam 15 gunde bir giderdim herhalde. :) Tabii Irak'ta yasamayi bu durumun disinda tutuyorum, sadece mesafeden bahsediyorum. Tee ABD'deyim ben. Gitmek icin izin ayarlamasi bir dert, ucak fiyatlari ayri dert. Ha deyince gidemiyor insan.

Ben her yil geliyorum. Tek geliyorum, ailemle bile degil. Onlar zaten gelemiyor pek. Her Ocak'ta Turkiye'deyim. Sartlari zorluyorum. Hem okuyan, hem calisan biriyim. Iznimi iki taraftan da halletmek zor, ne cambazliklar yapiyorum her yil alabildigim en uzun izni, en uygun zamanda alabilmek, okulda da magdur olmamak icin, bir ben bilirim yani. :) Neyse ki bitiyor. Birkac ay icinde donuyorum.

Ben varım ya yavrucum, sıcak, samimi, güzel, akıllı Uzaktan davulun sesi hoş geliyor heralde gurbettekilere, halbuki bulundukları yerin ne kadar kıymetli olduğunu dönünce anlarlar.

birde hukuk tecavüzcüyüü affediyor. yapılan tecavüzcünün yanına kar kalıyor. kadın her şeyde suçlu, kadına bir yığın yasaklar,.. yok yaşanacak gibi değil bu ülke

Ewet ozaman oyleydi ama simdi dönemeyirz cunku sinirda esimi askere alcaklar :))

cok zor cok iyi anliyorum sizi. benim de 4 sene olacak yaslandim burda. dogumu yalniz yaptim, bebegimi yalniz buyuttum. gunlerce sokaga cikmadim. neyse ki ise basladim biraz zaman gecirebiliyorum.

Ne yapiyosan kendi cabanla yap yarin is sahibi olursun başina eşkirler

Bence de denemekten zarar gelmez cok haklisiniz coook tesekkur ederimmm :) fahri konsolos Ben giderim adım kalır mı acaba :) tek ayak

nolur nolur beni ve eşimi alsınlar şu abd'ye ya da avrupa ülkelerinden birine hiçbir akrabamı 1 kere bile merak etmem, geri dönmek de istemem. :)

Ya isde gunden hep kesmişler nerdeyse saati saatine. sinirdan ciktigi andan itibaren eisvogel

inşallah öyle olur ama ben dönüşümüz erken olsun diyorum o fazla umutlanma diyince moralimm

Bence korkmana gerek yok. Ben seviyorum. Tamam aileni arkadaşlarını özlüyorsun o ayrı ama evli olanlar icin rahat oluyor. Karışan yok, görüşen yok... Evliliğe üçüncü bir kisi dahil olmadığı icin rahat bence.

Aynen disari ciksan daha cok boguluyosun depresyona sokuyo insani

Benim ingilizcem orta derecedeydi ve orada ki insanlar okadar yardimsever ve sicaklardi ki hoslarina giderdi benimle konusmak. ama burda fransizca bilmedigini hele bir de batili olmadigini anladiklari anda herkes de bir on yargi. zaten cogu insan mutsuz, herkes evinde kapali, evler kocaman agaclarla cevrili. ben sevemedim ama bunlar benim dusuncem belki de diger arkadaslar sevmistir. Almanya veya Avusturya nasildir bilemiyorum ama avrupa genel olarak boyle. dilin iyiyse ama en onemlisi o topluma karisirsan daha kolay olur.

Cok tesekkur ederim yaziniz tum sorularimi cevapladi... :)

nasıl yani yurtdışında mı askerlik yapacak bedelli olmuyormuydu orda? Belissima77 Amaca giden yolda herşey

Bende 1 yil icin gelmistim ama 3 yil olcak ve dahasida olacak. Gerci esim ben hamileyken donmustuk Turkiyeye ama ben kaynanaim gorumcemin dırdırindan kacmak icin tekrara gelmeyi kabul ettim dogumdan sonra donduk yine MissCherryBlossom

Deas nedir?

Ben katiliyorum, Kanada'da insanlar mal gibi. Her yer asiri agaclik, ormanlik, sehirlerde sehir tipi yok. Refah duzeyi yuksek ama garip, cins bir ulke.

Ben de 3 yildir ABD deyim, ilk geldigim sene kafayi yiyecektim, esime aglaya aglaya yalvardim geri donmek icin, doktorayi birak donelim dedim, birakmadi, iyi ki de birakmamis. Bence insaoglunun fitratinda alismak ve unutmak var ki iyi ki de var. Oncelikle insan herseye alisiyor, ormanlik bir alanda yalniz yasamaya nasil alisir insan diyordum ona da alisiliyor. Simdi dusunuyorum da TR de olsak evliligim cok daha kotu olacakti, hatta belki de simdiye kadar bosanmistik. Evlendikten sonra 1 ay ankarada kalip geldik ABD ye, esimin ailesi ank. da, benimkiler ist. da, o bir ayda bile kv gunde bilmem kac kere arardi, iki gunde bir onlardaydik, sonra hep kv nin akrabalarindaydik. Esim de cok duskun ailesine ve akrabalarina. Bir defasinda hic unutmam, disimi cektirdim , ben daha yeni gelinim, dis agrimdan oluyorum, kv yine arayip duruyor, akrabasina cagiriyor. O halimle kalktik gidiyoruz esimle, yolda aradi nerde kaldiniz diye, esim benim dis agrimi soyluyor, daha bir de gec kaldik diye laf soktu, teli kapatti suratina. Gittik oturmaya, ben dis agrimdan oturamiyorum, baska odaya gectim, kimsenin umrunda degilim tabi ama esimi istiyorum yanimda, o da akrabalarina ayip olacak diye gelmedi. Baska bir gun yine hastayim, esim yine akrabalarinin yanina gitti, ben kv nin evde kaldim, aglaya aglaya yatiyorum, esimi aradim cagirdim, tamam geliyorum dedi, gece ucte geldi. Bu boyle uzar gider aslinda, bir ayda bile bu kadar cok hikayem var. Ama simdi bakiyorum da ailelerden uzak esimle basbasayiz, esim ogrenci oldugu icin tr deki gibi sabahtan aksama kadar calismiyor, bana ayirdigi saatler daha esnek, basbasa daha guzel bir hayat yasiyoruz. Tr ye 3 yilda 4 kere gittim, annem babam haric kimsenin de umrunda degilim aslinda. Iyi insanlar var cok sukur, benim etrafimda da var, ama malesef akrabalarimda zerre kadar insanlik yok, soyle ki kanserden vefat eden ananeme bile bakmamis kisiler dayilarim, ananem hastanede yalniz yatar, hastaneye de ambulans tasirdi, annem yetisene kadar zaten hepsi baska sehirde cok sukur ki gidince annem, babam haric kimseyi gormek zorunda kalmiyorum. Esimin akrabalarinda da zerre insanlik yok, ancak cikarlari icin varlar, bunu gordum bildim. Son gittigimde hamile halimle beni resmen ortalikta biraktilar, ucagima gidene kadar kac vesait degistirdim, bir tanesi de birakalim demiyor, hepsinin arabasi var. Ama esim anlamiyor iste, hala taa ABD den bu akrabalarina acir, para bile yollar. Simdi tum bunlari daha mantikli dusunup, ABD ye cok isindim, halime de sukretmeye basladim. Ozlenmiyor mu, cok ozleniyor tabi ama hayati da kendimize zehir etmeyelim gurbet diye aglaya aglaya. Ayrica ABD de 3. yilimda ben de mastera basladim, gun boyu odevdi, dersti ugrasirken hic bos vaktim kalmiyor. Hamileyim, hastane sartlari, dr. larin ilgileri vs cok iyi, cok guzel. Cevre de insan istedikten sonra oluyor, Iraktayim demis konu sahibi, benim cevremde cok irakli var burda, hepsi de cok iyi insanlar, cok canayakinlar, bilmiyorum sizin orada durum nedir.

canım ne güzel aile ilişkilerine önem veriyorsun bizlerse burada çok yakınımızdalarken akrabalarımızla görüşmüyoruz. insan ilişkileri çok zayıf orası nasıl bilmiyorum. burada insanlar çıkarları üzerinden ilişkilerini yürütüyorlar. aile ilişkisi, arkadaş, komşu farketmiyor.

Ahahaha burada çok aslında ama asıl önemli detay sahteleriyle gerçeklerini ayırabilmek Kanada nın insanları çok yardımsever ve iyiler ama çok soğuk gelmişlerdi bana belkide iklimindendir :) parkon bence

Git tatlım git. Kaçırma bu fırsatı. Ne için gidersen git. Bak dayın da varmış orda. Bu da senin için bir şans.

Ben de aynı şeyi düşünüyorum. Bu ülke sadece kadınlar için değil herkes için çekilmez hale geldi. Kimsenin can güvenliği yok. Ya tecavüz ediliyorsunuz, ya şiddet görüyorsunuz, ya hakkınız gasp ediliyor v. s v. s

Benim bu Ülke'den gitme şansım olsa bir an düşünmem herhalde. Arada mesafe olmayınca akrabalık ilişkileri iyi olacak diye bir şeyde yok. Kardeş kardeşe bile küsüyor senelerce konuşmuyor. Çok fazla mırç mırç akraba ilişkilerinden hoşlanmıyorum ben. Bir süre sonra suyu çıkıyor.

hmm sizin kendi isteginizle olmuş neguzel dönmek istediğinizde dönebiliyorsunuz demekki

Bende esimin ewlilk teklifine dort yil hayir dedim sirf ırak'a gelmemek icin ama 4. Yilda kandirdi beni :)

Grrci burda zaten avm den baska gezilecek pek bi yer yok insanlari garip garip bakiyo buraya ait olmadigini hemen anliyolar sanki

Turkiye'yi ozledim ailemi özledim Oglumda bizimle birlikte gurbette tek başina teyzelerindan amcasindan sulalesinden uzakta yaşiyo herkezi kameradan taniyo resimlerden hatirliyo yilda bi kac ay goruyo unuasin diye durmadan hatirlatcak seyler yapiyorum resimleri ortada birakiuorum tabi ailemle esimin arasindada kaliyorum onlarda yegenlerini yanlarinda istiyo cunku bitane ve teyzelerininde cocuklari olmuyo

Kiz New York kacar mi, deli misin? Mutlaka git, en kotu 2-3 yil ahyatini yasar donersin. Berlin, Londra, New York gibi sehirler bulunmayacak firsat bence.

Hayır. Yurtdışında, hele de Amerika gibi refah seviyesi yüksek bir yerde yaşamak kötü değil. Türkiye'dekinden kat kat iyi yaşarsın. Ben işin duygusal boyutundan bahsediyorum sadece. Yaşadığın yer dünyanın en iyi yeri de olabilir. Farketmez. Ben kendi adıma konuşayım, herkeste bu denli olmayabiliyor bu duygular, ama bu şekilde hisseden çok kişi var. Geride bıraktığın şeyleri özlüyorsun. Köklü arkadaşlıkların, güzel akrabalık bağların varsa hele... 10 yıldır herkesi, tüm yakınlarımı uzaktan takip ediyorum. Ne kimsenin iyi gününe, ne kötü gününe yetişebildim. Keza yakınlarım da benim günlerimde olmadı. Birileri doğuyor, birileri ölüyor, birileri evleniyor, herkes bir araya geliyor, sen uzaktan seyrediyorsun. Önemli haberleri mesajla, telefonla, fotoğrafla öğreniyorsun. Herkes bıraktığın yerde bir aradayken, biz dünyanın öbür ucunda tek başına, kopuk yaşıyormuş gibi hissediyorum ben mesela. Ve ben yapı olarak bu tür kimsesiz, uzak yaşamayı sevebilecek biri değilim. Bu konuda fazlasıyla hassasım. Geri dönüp ait olduğum toplulukla, yakınlarımla bir arada yaşamak istiyorum. Benim önceliğim bunlar ve bu sebepten Amerika gibi bir ülkeden ayrılacağım. Benim Türkiye'ye geri dönme isteğim kişisel. Yoksa ABD'nin nimetlerinin farkında olmayıp Tr'yi çok matah bir yer sanmamdan değil. Sen böyle hissedeceksin diye bir şey yok. Mesela benim öz be öz kardeşim, Tr'de bırak yaşamayı, tatile bile gitmeyi tercih etmiyor. Hayatından memnun, ABD'de yaşayacakmış. Sadece farklı yapılardayız işte, ben gibi hissetmiyor. Senin ne hissedeceğin sana bağlı. Yurtdışı, hele Amerika gibi bir yer, bir şekilde görülmesi gereken yerler. ABD'de yaşam tecrübesi çok güzel ve herkese nasip olmuyor. Hele okul fırsatın varsa zaten o fırsatı hiç kaçırma. Veya bir süre yaşamak da güzel. Amaa ömrünün geri kalanında farklı bir ülkede yaşayınca iş değişiyor. O bambaşka bir mesele. Hayatında hiç yurtdışında yaşamamış, veya uzun yıllar yaşamamış kimsenin bu durumu anlayabileceğini düşünmüyorum. Herkes sanki senden daha iyi biliyormuş gibi sana kendi yaşadığın yerin güzelliğini anlatmaya kalkar. Lütfen kimse bilmediği konular hakkında atıp tutmasın. Türkiye'nin kötü gidişatının da, ABD ve Avrupa ülkelerinin nimetini herkes en az sizin kadar biliyor merak etmeyin. Böyle bir dert konusunda, bunu yaşamamış, bilmeyen kimse şov yapmasın yani. Komik oluyor.

ben sekiz yildir almanyada yasiyorum. burayi, burda yasamayi seviyorum. insanlarla cabuk iletisim kurabilen birisiyim. fakat bazen özlemle doluyorum. arkadaslarimi ailemi özlüyorum. onlarla oturup cay icip uzun uzun sohbet etmek istiyorum. yilda iki kere izne gelirim. her defasinda büyük bir heyecan ve özlemle. ama hep hayal kirikligi yasiyorum. ne kardeslerim ne arkadaslarin ne de eski tanidiklar. hic biri benim onlara verdigim degeri vermiyorlar. cok üzülüyorum her defasinda. buradaki insanlar bize göre mesafeli olabilirler ki hepsi de öyle degil. iclerinde cok iyileri de var. en azindan bizimkiler gibi iki yüzlü degiller. konuyu dagittigim icin de özür dilerim. yaklasik bir haftadir hep bunu düsünüyorum ve icleniyorum. en son bu sene gitmiycem dedim. esim olur mu hic dedi. bir de baktim bilet fiyatlarina bakiyorum. ne kadar kirgin olsam da mayis basinda geliyorum:)