MÜkemmel kimse olamaz ama tecrübeli olarak şunu söyleyebilirim annelik kutsaldır ama bu kendini hırpalayacak kadar fedakar olmak zorundayız demek de değil kadınlar ne olursa olsun erkekleri de işin içine sokacak herşeyi yüklenmeyeck ancak böyle olursa zamanla bu düzen değişecektir toplum baskısını da hiç sallamayacaksınız toplum da kimmiş, yorulunca işleri bırakacaksınız, gerektiğinde naz edip eşinize iş yıkacaksınız, evet iş yıkacaksınız doğru duydunuz. azıcık anlamalarını sağlayacaksınız durumu, hastayım yorgunum ayağına yatıp işlerin bir kısmını eşinize yaptırın, o da yorgun düşsün, işte o zaman yavaş yavaş sizi anlamaya ve değişmeye başlayacak.

İçinde doğru yanlar da var yazdıklarınızın ama mantık tamamen yanlı ve yanlış. Hiç doğum kontrol uygulayan kedi, köpek var mı? Doğum kontrol de o zaman doğaya kafa tutuş. Modern toplumun bazı gerekliliklerinin kimisini uygulayıp kimisine aa o uygun değil bu uygun değil demekten çıkıyor. Kadın çocuk peşinde helak olsun adam PlayStation oynasın. Arada bir de çocuğun kafasına pitpit yapsın. Sonra aslan baba olsun olmuyor.

Sanırım hayat arkadaşıyla alakalı bir sorun maalesef izin süreleri konusunda haklısınız. Onun dışında sanırım emzirme hariç her şeyi eşim benden daha çok yapıyor bile olabilir.

Bu ikisi ayrı konu. Babanın sorumluluğu eşit alması gerektiğine katılıyorum. Ama emzirme ya da boşanma durumunda çocuğu babaya verme konusunda kesinlikle katılmıyorum. Belki belli Bi yaştan sonra olabilir ama küçük Bi çocuğun yeri annesinin yanıdır. Böyle düşünmeyenlerin, babamın evinden getirmedim ben niye bu yükün altına giriyorum diye düşünenlerin çocuk yapmaması gerektiğini düşünüyorum sonuçta zorunlu değil çocuk yapmamak da Bi seçenek.

Bunun biraz sosyolojik, biyolojik tarafı da var. Erkek savasa gidiyor, ava gidiyor, dna testi yok, eski cag toplumlarinda baba kim belli degil, mama yok anne sütü var o yüzden annenin bakımında biraz da. Ama biliyosunuz bizim toplumda herseyi istedikleri gibi cımbızlama huyu var. Uçağa binerken, arabaya binerken, son teknoloji ile ameliyat olurken modern toplum ama çocuk bakımına gelince erkek. Eee savaşa gitmiyorsun, market var ava gitmiyorsun, çocuk senden mi çok kuskun varsa git dna testi var. Eeee işte ataerkil ikiyüzlülük.

Aynı toplum kadın ve erkek sorumluluklarında ne kadar adil? Ne kadar düzgün bir toplumuz ki zaten? En basitinden ne kadar düşünebilen bir toplumuz ki?

daha ne örnekleri var bunun say say bitmez kendi hayatımızda en azından değişikliğe gitmek lazım . push ; Bertie Storyteller

Yani toplumda kabul gören herşeyi uygulamak zorunda mıyız? Hayır. Ataerkil düz kafa moron erkeklerle hayat zor olur tabiki. Kapının dışında kalanlar istediğini konuşsun kime ne A aculi

Güzel güzel yazmışsın, son cümlede niye hakaret etmeye yer arıyorsun bacım. git hayatınla, kendinle barış öyle gel. şurada güzel bir tartışma ortamı oluşmuştu. benim gibi yazan üyeler de var. bu bir görüstür canım. bu arada annesiz büyüyüp şirazesi şaşmayan bir kişi bile tanımadım ama kimse babasız büyüdü diye psikolojik sorunlarla boğuşmuyor ömür boyu. keşke daha ilgili olsaydı deyip geçiyor. küfür, dayak yoksa amenna deniliyor. ama annesiz büyüyen ömür boyu psikolojik sorunlarla boğuşuyor. bu gerçeğin neresini inkar edeceksin. nurselden örnek vereceğim yine kaç kere babasini anlattığı videosu var kadinin. oysa ki ikisi de bakmamış kadına.

Aynen öyle. Ben de İngiltere de eramus yapıp bir dönem kalmıştım. Erkekler arkadaşlarıyla çocuklu buluşuyor ya da çocuklarıyla bebeklerle tek başlarına çıkıyorlardı. Bizimkilerde sorun demek ki

Kırk yılda bir çocuk uyutmasa erken uyansa öf pöf ederler. Bir de anneye yardımcı olup başına kakıp duran burnundan getiren tipler var bak ben ne yapıyorum elalemin kocası hiç yapmıyor diyen.. sanki iyilik yapıyormuş gibi... halbuki kendi çocuğuyla ilgileniyor yani normalde olması gereken şeyi yapıyor ve bunu bir lütufmuş gibi kadına yansıtıyor... şöyle bir ülkede kadın olmak çok yazık

Çocuk sahibi oldu diye bir kadının bütün hayatıni çocuğuna vakfetmiş olması mi şart. Biz niye işin bazen çocuğu sadece sevip oynama kısmında olamıyoruz? Olanı da hunharca eleştiriyoruz.

İşte hayvanlarla aramızdaki fark, biz sorguluyoruz, gelişiyoruz ve değişiyoruz. Onlar teknoloji çağına çıkamadı, yerleşik hayata, tarıma geçemedi hala avlayıcı toplayıcı çağdalar

Tabii ki erkeklerin işine geliyor da kadınlar da biraz kendisi kaşınıyor bence bilmem hangi marka bebek arabası ile bilmem ne marka araç koltuğunu 32538057054 saat araştırıp 59793 tane markayı karşılaştıran da kadınlar bu kadar zamanı/enerjisi erkekleri de bebek bakmaya dahil etmeye adayabilirler, marka yarıştırmak yerine... kadınlar çocukları üzerinden fazlaca kendilerini ispatlama ve en anne benim yarışında bulunma çabasındalar diyorum ya kendi edip kendi buluyor kadınlar

Dogadada böyle civcivler horozun peşinden gitmez bizimde dogamiz bu şekilde annelik çok özel eskiden de erkek avicilik toplayicilik yapar iş kadinlar yemek pişirme çocuk büyütme gibi işler doğanın kanunu açıkçası çocuklarda baba diye ağlamaz zaten babada anaç duygu olmadığı için pek anlamaz bakımdan ama anneye destek olması gerektiğini düşünüyorum

Bu arada nafaka talebim de yok nafaka almıyorum bi kredisi vardı benim çektiğim 1 yıl onu verecek sadece Kristialia Her dileyen alır, arayan bulur, kapı çalana

Evet çok saçma. Çocuk için bekliyorsun sanki orası kadın doğum. Cicek

Çünkü muhtemelen erkek aslan yavrularını yiyebilecegi içindir. Bizler aklı olan varlıklarız. Sadece çoğalmak amacıyla üremiyoruz. Hayvanlardan farkımız olmasın mı? Yoksa erkeklere hayvan gibi mi davranmalıyız?

Ben de çocuklarına yapışık annelerdenim. Çocuk ilk bağı anneyle kurar, daha karnındayken bilir annesini. Sonrasında meme emme vs. Yani fizyolojik bir bağ var çocukla anne arasında. O sırada sokaktan bir adam getirip al bu senin baban desen çocuk için birşey değişmez. Özellikle ilk yıllarda anne dünyada bildiği, güvendiği tek varlıktır. oğlum 3 yaşlarında ameliyat olmuştu. Hala anesteziden uyanmamışken öpmüştüm onu, kasılan bütün kasları gevşemiş, gülümsemişti uykusunda. doktor " tamam şimdi rahatladı" demişti. Bu konuda erkeklerle eşit olmak istemezdim açıkçası. Böylesine mükemmel duyguların anneye ait olması baba için haksızlık tam tersine. burada kadına yapılan bir haksızlık göremiyorum.

Sorma ama yine suç benim. Adamı rezil etmişim, adama baskı yapıyormuşum, rahat rahat oturamamış Şimdi de diyor ki inşallah benim damadım da eşin gibi olur, yanlış konuşmuşum Vallahi biz bu düzeni böyle böyle yıkacağız

Alkışlıyorum.

Oradaki sıkıntı şu. Evlilik boyunca çocukla hiç bağı olmayan adam bosanirken çocuk kozuna oynuyor. Bakacagindan değil. Alıp annesine atacak. Bir de yine biyolojik temelli herhalde. Bosaninca çocuktan bosananlar da var. Anne tabi istisnaları var çoğu durumda babadan iyi bakıyor. O yüzden velayet annede kalsın durumu.

Anne de baba da keyfi olarak gidemez

Ataerkil düzen böyle işliyor, kadın sürekli fedakarlık yapan taraf. Dekolte giyer boyu kadar çocuğu var utanmamış derler, boşanır çocukları için sabretmedi derler, boşanmaz çocukları nasıl bir ortamda büyüttü derler, iki kadeh bir şey içer çocukları da kendine benzetecek derler, o gün yemek yapamamıştır biz senin yaşındayken 4 çocuk büyüttük yemeksiz günümüz olmadı derler, işe başlar para için el kadar çocuğu bıraktı derler, çalışmaz bi sen mi doğurdun derler. Saymaya kalksam yol olur. Hep söylerim kadınlar anne olunca diğer kimlikleri silinmiyor ama insanlar silinsin istiyor

İnanın alakası yok annenin yapışmasiyla.. çocuk uykusunda kendisini kimin öptüğünü bilemez. O gülümseme bilinçli değil, hissidir. Benim eşim çocuklarla çok ilgilendi ama çocuk anneyi bilir, anneyi tanır. Dediğim gibi fizyolojik bir bağ var arada. Bu bağ çocuk 8 li yaşlara geldiğinde kopar anne baba eşitlenir. Çünkü çocuğun aklı keser artık. Bu arada evet anne sütü çok önemli:))

Çünkü ataerkil düzenin yaygın olduğu bir dünyada ve ülkede yaşıyoruz. Erkek egemenliğin önceliği kadını baskılamak. Batıda ve Avrupa'da uyanışlar başladı, umarım buraya kadar gelir.

Hayvanlar tamamen icgudusel hareket ediyor. Mesela tüm bu yazdiklariniza ek olarak: baba figürü tekrar ciftlesmek istediginde anne bunu kabul etmez ve baba kendi yavrularını döver ve hatta öldürebilir. Memelilerde böyle, kanatlılarda da. Annelik içgüdüsü var evet ama ayni zamanda insanlarin iradesi ve düşünebilme yetenegi var. Babalarda istediginde anneler kadar iyi bebek/çocuk bakıyor

Aynı soruları ben de soruyorum. Henüz cevap bulamadım. Feministim diyemem ama çok yakın bir kişiliğe sahibim ama çocuk sorumluluğundan kendimi kurtarmakta fazlasıyla zorlandım. Bu çevre baskısından ibaret de değil, bilinç altımıza yerleşmiş resmen. Bildiğim için cevap verebileceğim tek soru emme güdüsünün bıraktığı bağdan kaynaklı çocuğun anneye büyük zaafı var, hasta olduğu zaman bir tek annede teselli buluyorlar. Ben bütün gün tuvalete bile zor giderek hasta çocuğumun yanında yatmak zorunda kaldığımı bilirim. Sen yoksan dünya yanıyor sanki. Diğer kısımlar sadece toplum baskısı ve geçmişten gelen baba para getiri anne çocuklara bakar geleneği. Ama ülkemizde kadın para getirse de rolünde eksilme olmuyor, aksine ekstra rol biniyor.

Boşuna dememişler bu ülkede kadin olmak zor zanaat ne olursa olsun söylenemezsin yorulamazsin bunalamazsin annesin sen mecbursun dogurduysan bakacaksin hepsi oyle buyudu vs vs laflar ile cocuk sadece anneye zimmetli gibi bir kültür var kolaycada değişeceğini

Akşamdan yarın okuldan sen alacaksın diyorum, ertesi gün öğretmeni arıyor "Ayşeyi almaya kimse gelmedi bahçede bekliyoruz."... ben bu konuşmayı sınıfta tahtanın önünde yapıyorum ardından eşimi arıyorum da öyle gidiyor. Bu kaç kere oldu sayısını Allah bilir

İşte ben babasi da optugunde aynı duyguyu yaşasınlar istiyorum. Ama annesinin kendine yapistirdigi çocuk bunu yapmıyor bence. Anneliğin tek özel kısmı gebeyken tekmelerini hissetmek olabilir. Emzirmek de pek benlik değildi işin açığı. Memelerim ortada inek gibi dolanmakdan mememin gündem olmasindan oldukça rahatsızdim. Ama aaa anne sütü çok önemli diye diye zehir edildi o süreçte. Belki de annelik bana göre değil. Baba olmalıydim. Cinsiyet mi degistirsem

İş yerlerinde bile korkunç ayrımcılık var. Eşim Amerikan firmasında çalışıyor buna rağmen çalışan annelere kreş desteği veriliyor ama babalar için böyle bir imkan yok. Bu konuyla ilgili geri bildirimde bulunmuştu, çocuk sadece eşime ait değil o anneyse bende babayım diye

İşte iş kanununa göre sadece iş yerinde çalışan kadınlara veriliyor. Sizin iş yerinizin yaptığı bir saçmalık değil yani. 150den fazla çalışan kadın varsa o kadınlara kreş yardımı yapılır. 149 kadın varsa hiç yapılmaz. Brrk Dobarlan bırahma

Ferhan beylik laflar edip durma, gün okur devran döner 'yanılmışım, haklıymışsınız' dersin. Başına gelmeyenin profesörü olarak konuşma bence

çocuk denen varlık annesini istiyor çünkü düşünüyorum eşimin babalığı sizin bahsettiğiniz gibi değil yani çocuğumuzun yemeğini o hazırlar, ayrıca yıkaması, giydirmesi, oynaması vs onun yaptıkları zaman zaman benden daha çok oluyor. yani ilgisiz bir baba değil. sorumluluğu benimle paylaşıyor. ama kızım onu ben üzmüş olsam bile babasının kucağında annemi istiyorum diye ağlıyor mesela. hasta olduğunda bana sarılmak istiyor. şehirdışına çıkma durumlarım oluyor babasıyla kalıyorlar ama onlarca defa beni arayıp konuşmak istiyor. babası da ayda 2 kere falan şehirdışına gidiyor 1-2 günlüğüne onu bir iki kere soruyor özledim diyor ama bana yaptığı gibi yapmıyor. yani sadece kadınlar bu işi üstlendiği için çocuk kadının oluyor değil. çocuğun doğal ihtiyaçları da bu yönde bence.

Annelik sana göre değil demeyelim de çok anaç biri değilsin bence. Tuzuguru Kendi kendine Anneler

Gerçekten öyle ama. ufkunu açıyor bu site gerçekten. eee yaşım da büyüyor tabii.

Anneyle daha fazla vakit geçirildiği için çocuklar da ona göre daha gevşek davranıyor. ama sadece bu değil o kadın karnında taşımış onu, emzirmiş. bu yakınlıkla babanın yakınlığı bir mi? Düşününce bile için bir garip oluyor. babaya nasil aynı olsun çocuk. A

Çok doluyum sevgili kadınlar kulübü çok... Yok mu söyle mukemmel bir anne, gelsinde nedenini açıklasın

Insan oglu var oldugundan beri böyle. Dunya nasil lükselleşse bile bu böyle devam edecek malesef dogadostupanda

Ha şunuda soyleyeyim. Bahsettiginiz duzen anneler erkek cocugu yetistirmeyi ogrendiginde biter. Ağam, paşam, sen dur suyunu ben getireyim diye büyütülen, kazik kadar olmasina ragmen her hizmeti gorulen adamlara dogum izni verirsen adamlar eşine cinnet gecirtir. Cogu baba cocugun aglamasindan oturu uyuyamiyorum diye yatak ayırıyor. Bu erkeklere kendi kendilerine bakma sorumlulugu bile verilmemis ki kendi cocuklarina baksinlar

Ne güzel açıklamışsın. Anneyle baba nasıl bir olabilir ki? Öncesinde de sorumlulukları paylaşırdık ama ikinci çocuktan sonra tamamen eşit düzene geçtik biz. Ama benim içimde büyüyen, benden doğan, benim vücudumdan beslenen bir canlı bu. Tabii ki çocuk bana daha bağlı olacak. Babayla eşit olmayı beklemek biraz abes geldi bana.

Kızdığım da tam olarak bu aslında babaninda anne kadar çocuğunu düşünmesi gerekir

Hasta olan çocuğa bakmadiklari için hasta olmaması için de gerekli özeni göstermiyor olabilirler. Kendilerine kolay geleni yapıyorlar

Dahası da yazılabilir... sabah erken uyanan çocuğa annenin kalkmasınin beklenmesi bile ayrı mesele... nefret ettim toplumun iki yuzlulugunden. Bir yerde bir çocuk hata yapsın, nerede bunun anası niye deniyor? Babalar süs mu ya!

Bence bitmez. Doğurdum kocam yanımda tek kaldı. Bana ve bebeğe baktı. Ben sezeryadan çıkmışım, ayağa kalkıp alamadım bile. Ama bebek eşimde değiş ben de sakinleşti. Çünkü daha anne karnından sesime alışıktı, kokuma alışıktı, süt bendeydi. Büyüdü şu an altı yaşında, ben geceleri babaya bırakıp dışarı çıkan da bir anneyim. Haftasonu ikisi mutlaka parka bahçeye beraber baş başa inerler. Banyosunu babası yaptırır ilk günden bugüne. Her konuda eşit sorumluluk alır. Ama oğlum canı acısın, korksun anne diye ağlar bana koşar. Düşünce bana öptürür dizini. Aramızda organik bir bağ var. Erkekler ne yaparsa yapsın bunu değiştiremez. Bu bizim süper gücümüz bence. vazgeçmeye de hiiiç niyetim yok kendi adıma

ya kıza hemen senin çocuğun yok sen beni çıldırtmak mı istiyorsun senin çocuğun yok dediniz küstü. Küsme kız Ferhan ilk defa seninle aynı fikirde olduğum Bi konu buldum gel sırt sırta verip devirelim bu kızları.

5 aylık bebeğini bırakana da hak verme şimdi. siz de iyice hem karnım doysun hem pastam dursun diyorsunuz.

Sırf anne taşıyor diye baba yok olsun o zaman. Eşeysiz cogalsaydik bizde amip gibi. Amip değilsek babaninda elini taşın altına koyması gerek.

Ortak bakım olmalı. Evet bunda hemfikiriz. Ama ben kendimi hala daha özel görüyorum bunun için de öfkeli değilim. Çocukla daha yakın ve özel bir bağımın olması bana iyi hissettiriyor. Kuzenim halamı kaybetti on sene oluyor. Babası evet yazları torunlarını alır yazlığına günlerce bakar misafir eder. Ama kuzenim hala annesini çok arıyor. Bazen düşünüyorum babam değil annem hayatta olsa daha farklı olurdu diyor mesela. Keza ben de ailem boşansa annemle yaşamak isterdim. Ne kadar bakımımı yapsa da özverili olsa da annemi tercih ederdim. Sevgileri eşit olsa da anne daha başka geliyor bana. Bu anaçlık da bana ataerkillikten bağımsız geliyor. Hatta tam tersi anaerkillik gibi geliyor. İnsan kendini anne tarafına, annesinin kültürüne daha ait hissediyor bana göre. Dürüstçe siz de düşünün çocukken boşanma da kimde kalmak isterdiniz? En mükemmel baba dahi olsa annenizi isterdiniz çocukken. Velayet mesela bence annede kalması anneye ait olduğunu gösteriyor evet ve bu bana ataerkillik gibi gelmiyor. Doğal geliyor. Ev işleri, çocuk bakımında eşit emek olmalı. Buna tamamım ama çocuk benimdir

Bu konuyu görmeden yarım saat önce, uykusunda öksüren kızım için kendimi suçlayıp "yeterince iyi bakamadım, şunu mu içirseydim bunu mu verseydim derken acaba eşim de şu an bunları düşünüyor mudur babası olarak, ben neden kendime bu kadar yükleniyorum ki?"derken buldum. Benim eşim o sizin bahsettiğiniz anneden sağdığı sütü bebeğine veren, kreşe başlayacak diye izin alan babalardan ama ben yine de çoğu şeyi üstleniyorum ve kendim yapıyorum. Artık toplumun dayattıkları yüzünden mi içgüdüler yüzünden mi bilmiyorum ama babasına bıraktığım şeylerde bile dayanamayıp müdahale ettiğimi fark ediyorum. Sanırım bu da zamanla babanın geri çekilmesine sebep oluyor. Kızımın her yaptığı, yapamadığı şey için kendimi sorumlu tuttuğumu fark ediyorum. Bu çok yorucu gerçekten.

Es secimi cok onemli. En az sizin kadar evliligi ve bebegi benimsemis birini bulursaniz cevre baskisi falan duymaz kulaginiz cunku siz zaten mutlusunuzdur esinizle. Kim ne derse desin yani sonuc olarak, paylasim ve is bolumu yapabilmek onemli.

Ya gerçekten imdat diye bağırmak istiyorum artık, iş kanunu babayı ebeveynden saymıyor, toplum babayı ebeveynden saymıyor, hatta bazı eşler babayı ebeveynden saymıyor Bu adamlar niye bu kadar rahat ya?

Toplumda yanlış anlaşılıyor olabilir. Biz bunun doğrusunu öğreteceğiz. Ama önce bizim de öğrenmemiz lazım. Kadın ve erkeğin eşit haklara sahip olmasını düşünen herkes feministtir, bu bu kadar.

topluma yapacak bişey yok ancak düzgün evlatlar yetişirse değişir bireysel olarak yapabileceğimiz şey doğru eş seçimi, doğru adamı baba yapmak burda bi konu okumuştum küçük bebeği var evli çiftin adam, anne dışarıdayken kendisi evdeyken bebeğin bezini değiştirmemiş bebek pişik olmuştu yahu anne, neden değiştirmedin diye sorduğunda midem bulandı demişti adam bozuntusu ki adam da değil o ayrı konu ban yememek için küfür etmiyorum çocuğu pişik içinde afedersinizde bok içinde bırakmak ne demek bi alt değiştirmiceksen yazıklar olsun senin insanlığına bu muhabbet beni çok etkilemişti şuan hatırlayınca tüylerim diken diken oldu yeniden

Eee erkeklerde bu tarz şeyleri düşünecek kapasite yok da ondan. olan çok sayılıdır. hangi erkek çocuğumu böyle bir ortamda büyütmek istemiyorum diyebilecek kapasitede mesela. hayatınızda bunu diyen erkek duyan oldu mu? ya da anneyle eşit bakmalıyız diyebilecek kapasitede. şöyle düşünün bir işyerinde 2 kişi çalışıyor. bir tanesi işbilmez, saf salak bir tip. şimdi bu işerinde kimi muhattap alıp işleri yürütmesini beklersiniz? Eee tabi ki kapasitesi olanın. diğerine ite kaka iş yaptırmaya çalış çalış nereye kadar. eee toplum da bunları bilip aklı başında olanı muhattap alıyor ki bu gayet doğal. ataerkillik falan filan hikaye bence. bunun çözümü ne derseniz tabii ki saf salak, işbilmez olanı işe almamaktır. eee toplum olarak onu da yapmıyoruz. sonuç bu oluyor. yani çözüme yanaşan olmayacak.

Ben burada an geldiğinde velayet babaya da verilmeli dediğim icin linclendim. Cocuk sadece annenin değil cünkü. Kimin akıl saglıgı daha yerinde ise cocugun onda kalmaaı gerektiğine inanıyorum. Bunu dediğim icin erkek falan diyip şikayet ettiler Cocuk doğduktan sonra erkeğin etkin katılımını saglamayan cogunlukla kadındır. Herseyi ben yaparım, ben mükemmel yaparım, diyip sahadan babalar hep atıldı Gün. Sonunda ne oldu? Yoruldunuz Bu toplumsal baskıya maruz kaldıklarımızı da yetiştiren yine kadın değil mi? Boşanınca yatılı göndermemeye direniliyor, yada 1 gün gösteriliyor evet baba olamayan da cok adam var ama, cok baba da annelerin herseyi ben yaparım davranısından kendini bu resimde sorumluluğun parçası hissetmiyor. Mesala yurt dısında karı koca yeni bebekleri oldugunda bu süreci beraber yasıyorlar kimsenin annesi bizdeki gibi gidip yardım edeyim diye kaoslar yasatmıyor. Yok kaynanam geldi annem gelmedi vs. Toplum baskısını engelleyemeyiz ama bizdeki cogu kadının düsüncesi bu oldugu icin ve o toplumu olusturan, yetistirende kadın olduğundan bu böyle devam eder. Çocuğunun velayetini babaya veren anneyi surada herkes yuhalar, ama sonra annelik kutsal neden bizim üzerimize yapısmısı sorgularız. Dürüst ve adil değiliz Söyleyeceklerim bu kadar.

Babasının kızının altına değiştirmesini, banyo yaptırmasini istemeyen rahatsız olan anneler var.. Hem kadının hem erkeğin kafasına yapısını değiştirmek bu ülkede oldukça zor. İlk önce kadınların değişmesi lazım.

Orada küçük bir ayrıntı var. Gelişim uzmanları erkek çocuklarını babalarının kız çocuklarını annelerinin yıkamasını öneriyor, hem mahremiyet hem gelişim açısından. Biz öyle yaptık, oğlumu babası kızımı da ben yıkadım

Ne ayiplamislardir ama

Parkta herkes eşime süper baba muamelesi yapıyor. Teyzenin teki laf sokmaya bile çalıştı. Eşime dönerek senin gibiler var mıymış herkes kıymetini bilsin dedi. . Oyun parkinda kadinlar dusmanca bakiyorlar. Tabi kocaları da. Cunku evde kocalarini sikistiriyorlar. Bunu içlerinden biri itiraf etti. İlk 6 ay gercekten annenin oluyor bebek, meme ilişkisi dolayısıyla. Bir de zaten ilk 3 aya 4.trimester deniyor. İskandinav ülkelerinde babalık izni de var. Bana gelince anne ve kv desteği yoktu. Başından 2 kişi büyüttük. Eşimin niyeti varmış ama ben de hiç lütuf gibi davranmadım. Ama benim babam da annemden çok beni buyutmuştur. Kültürel bir aktarım galiba. Ama erkek kardeşlerim daha ataerkil. Babam gibi değiller. Dedem gibiler.

Ay yaramı deştiniz, boşaninca aynı sitedeki avukatı tutmuştum, kocanız çok iyi çocuklarla çok güzel ilgileniyordu site parkında görüyorduk dedi eski eş kişisi çocukların gözü önünde bana şiddet uygulayan kişi

Yooo, baştan baba bakımına alışan çocuklar annem de annem diye ağlamıyor. Çocuklar dışarıdaki babayı özlediği kadar burada da anneyi özlüyor sadece. Avukat arkadaşım var, eşi de evden çalışıyor. En başından beri babayla daha çok vakit geçiriyordu çocukları. Onların rutini bu olmuş. Zor durumlar için bırakıldığını falan düşünmüyor. Anne yoğun ve dışarıda, baba daha rahat ve evde. Standartları bu, çocuk da bunun bilincinde. Bilmediğin şeyler hakkında yine tespit sıvıyorsun.

Tamam. A

Toplumca değişme/dönüşme sürecinde olduğumuzu düşünüyorum. Kendimde de bazen kalıp düşünceleri fark edip değiştirmeye çalışıyorum. Eşler ortak dil ve hareket geliştirip çocuklarını öyle yetiştire yetiştire normalleşeceğiz.

Tamam tamam. hevesim geçti konudan gidiyorum zaten

Sadece başlığa istinaden şu yorumu yapmak istiyorum. Toplumda çocuk sadece anneninmiş gibi çeşitli davranışlar ve kalıplar var bunları ben de tekrarlamak istemiyorum. Benim de dikkatimi çeken diğer konu : Neden kadinlar çocuk sadece kendilerininmiş gibi hayal kuruyor, plan yapıyor ve konuşuyor. Bir dikkat edin hamile haberi alındığında bile, bebegim olacak denilir. Bebeğimiz değil. Evlenmek, anne olmak istiyorum derler, sadece çocuk bi tek anneye aitmiş gibi yine. Erkeklerden bu cümle duyulması o kadar azdır ki, evlenmek baba olmak istiyorum diye. Doğrusu bence hayat arkadaşımı bulmak ve mutlu beraberligimizden çocuk sahibi olmak istiyoruz olmalı bence yine. Yani çocuktan sonrasından da ziyade daha çocuk olmadan önce dahi kadın bu işi öyle sahipleniyor ki bu mutluluk için bir araç olmaktan amaç olmaya gidiyor çoğu kişi için bana göre. Bu nedenle zaten içi boş evlilikler yapılmaya devam ediliyor, mutsuz evliliklerden çocuk yapılıyor. Kadinlar da bu durumu maalesef fazlasıyla icsellestirmis ve o şekilde çoğunluğu davranıyor.

İşte, öyle gevşek ve sorumluluktan uzak yetişiyorlar ki bunu öğrenmeleri bile yıllar alıyor. Aslında hata bende okullarla ilgili ödemeleri ben üzerime aldım, sınıf annelerine havale yapmak saniyelik iş, samimiyizde grupları ben takip ediyorum ama üzerimde ekstra nakit olmaz o hafta harcayacağımdan fazlasını genelde taşımam çünkü çarşıya gitme fırsatım yok, o işler eşimde dolayısıyla nakitte onda, ver işte çocuğun eline hemen neden sallandırıyorsun. Evlendiğimiz yıllarda daha fenaydı, ben 'al gel' derdim unutur kardeşine sipariş ederdi. Az kavga etmedim 'ben seninle evlendim, ne lazımsa kocam getirecek' diye. Epey düzelmiş hali çok şükür

Netflix' de aslan belgeseli var, izlemenizi şiddetle öneririm. Dişi aslan doğum yapıyor, doğumdan sonra 1 yıl kadar çocuklarıyla yalnız yaşıyor, onları koruyabilmek adına. Sonra çocuklar biraz büyüyünce sürüye tekrar katılıyor. Erkek aslan dişinin avlanmasını bekliyor beslenebilmek için. Dişi önce erkek aslanı doyuruyor ki sonraki avla yavrularını doyurabilsin Erkek doymadan çocuklarına yemek bile yediremiyor. Bu dişi aslan gerizekalı mi bunca çileye katlanıyor o çocukları büyütmek için, Elbette değil. İçgüdüsel olarak o çocukları koruma ve doyurma görevinin kendisine ait olduğunu biliyor. Gerçi feminizm henüz hayvanlar alemine ulaşamadı ama söylemek isterim ki o dişi aslan bile sizin kadar isyan etmedi

Zaten yaşı kadar gün uzak kalabilir diyorlar. Düz bilinçsizlik o. Bir yaştan önce anneden ayrı uyumamalı hastalık gibi ekstrem bir durum olmadıkça. İlk üç ay çocuk zaten doğduğunu idrak edemiyor. Daha yeni yeni dünyayı gören idrak eden bir canlıyı annesinden ayırmak nereden baksan saçmalık. Daha ek gıdaya hazır olmayan bir canlıyı anneden ayırmamalı acil önemli bir durum yoksa

Aslında şöyle, ben kendi kişisel alanına düşkün biriyim, kendime vakit ayiramadigim zaman mutsuz, huzursuz birine dönüşüyorum. Bunu sagladigim zamanda da sanki yanlış annelik yapıyormuşum muamelesi görüyorum. Oysa o da benim kadar baba yani. Fifti fifti denir ya. Bence öyle olmalı

Eee tamam bu neden oluyor o zaman? iyi bir şey mi kötü birşey mi? A

İşte iş kanunu saymıyor ki babayı. Şirketin menşei alakasız şu an. Amerikan da olsa Türk de olsa tc sınırları içerisinde iş kanununa uymak zorunda. Ama isterse fazlasını da yapar. Tamamen kendi insiyatifinde o olay. Devletin zorunlu tutması lazım bunu. Devlet babaya 3 gün babalık izni veriyor. Baba en az 40 gün evde olmalı bence. Cuma gecesi doğum yaptım ben. Eşim aralıksız 5 gün yanımda kalabilmiş oldu mesela ona sevindik. Böyle bir saçmalık yok.

İçi çamaşır dolu valiz mi veriyorsunuz adama boşanınca. Çocukları başkalarının başına bela olarak kullanmayı düşünmeniz ürkütücü. İçinizde hiç mi duygu kırıntısı yok çocuklarınıza karşı. Onları bu şekilde kullanmayı düşünmek nasıl bir gaddarlıktır. Benim gibilerin çoğalması lazım diyor bir de, şaka gibi.

Herkes size hak vermiş ama burda da boşanmalarda çocuğu babasına veren kadınlara ne biçim annesin asla çocuğumu babaya vermezdim bir anne çocuğunu nasıl bırakır gibi eleştiriler geliyor. Bu da ilginç

Ferhans ben ne diyorum sen ne diyorsun A

Haklısınız. Ben babalık izninin özelde üç memuriyette on gün olmasına çok takılıyorum mesela. Çok acımasızca. En az 1-2 ay izni olmalı babanın. Hadi 40 gün diyelim. Hoş analık izni de çok az ama baba sanki baba değilmiş gibi özelde üç günde işe dönmesi bekleniyor. Umarım değişir bu durum ya

Ne bekliyodun ki cahil toplumdan. Vasat bile olmayan insanlarla dolu bir toplum. Her sey kadın üzerine kurulu ama ne hikmetse hatalar üzerinde sadece kadinin etkisi var takdir edilesi bir olayda adi geçmez kadının

Biçilen bu rolden dolayı da babalar çocuklara 1 saat bakmayı lütfettim olarak lanse etmeye başladı, babalar bu kadarcık sorumluluğu dahi kaldiramadiklarindan dolayı bu forum çocuktan sonra boşanan kadınlarla dolu, ben en son kavgami evde işi olmadığı için çocuklara bakan kocamın işten geldikten sonra bana oflayıp pufflayıp saldırması dan sonra boşanmayla neticelendi eşim daha 3 hafta bakmıştı şu an çalışıyorum da çocuklarıma da bakıyorum ama onun offunu puffunu duymadığım için huzurluyum

Bizim aklımız irademiz varsa farkımız da olması gerekir. Dürtüsel cogalmiyoruz sadece

Kulvarı genişledi ferhanın, kk hayata bakışını değiştiriyor

Aklıma kuzenimin yırtık pijamaları geldi sen cinsellik deyince asdfg Ona da gel gidelim sana yeni bir şeyler alalım derdim de uykusuzluktan ne dediğimi bile anlamazdı o stresle '' sen çocuk yapta seni de göreyim evdeğğ '' diye trip atmıştı Oysa ki ona iyi hissettirir yeni rahat kıyafetler diye söylemiştim artık nasıl bir süreçse kocası gibi bana da atarlanıyordu asdf Tabi ki haklısın kimsenin saçma eleştirilerinden etkilenmeyin bence çocuğunuz böyle daha sağlıklı bir şekilde yetişecektir :)

Baba tabiki tüm bebek bakım işlerine katılsın, bunda en ufak itirazım yok. Ama iç güdüsel bir kısmı da var bu işin. İster kabul edin ister itiraz. En nihayetinde hayatını sadece sizi emerek idame ettirebilecegini sanan bir canlıyı doğuruyorsunuz. En azından bebek belli bir yaşa gelene kadar o iç güdü devam ediyor

Nasıl başlarsa öyle gidiyor işte. bebek annenin karnında hayata başlıyor, annenin beyin yapısı bile değişiyor. e ilk 3 yıl hamileliği de sayarsak 4 yıl anneyle bir bütün olan çocuk. büyüdükçe de bu durum, bakış açısı değişmiyor. bir de kadın-erkek yapısı bir değil. yapılarımız farklı. annenin iç güdüsü, anaçlığı, şefkati baba gibi olmuyor.

Yorumun alnı olsa da öpsem

Benim eşim haftada iki gece evde olmuyor nöbet yüzünden. Oğlum babasını özlüyor arıyor. Geceleri babası uyutur, onu arar. Ama ikimizi de sevse ikimizin yanında rahat da olsa hissediyorsun arada başka bir bağ var. Ataerkillik değil bu. Baba ne yaparsa yapsın doğurup emzirmediği sürece kusura bakmasın benim çocuğumla yarım kadar anca bağ kurar. Mesela okuldan alan babasıyla ağlamazdı anaokulu dönüşü. Ben aldıysan önce sinir krizi geçirirdi. Çünkü beni görünce kendini daha rahat hissedip içindeki tüm öfkeyi salıyordu. Bunu baba ne kada ilgili de olsa yapmıyor. Ben bağırsam kızsam da eheh mehehe dalgaya vuruyor, babası azıcık bozuk konuşsa eni konu bozuluyor. Sevgimiz mutlaka aynı ama işte arada ifade edemediğim bir fark var ve ben bundan çok hoşlanıyorum

İşte eşimin çalıştığı şirket sadece çalışan annelere kreş destek parası veriyor. Eşim de o anneyse bende babayım, babalar ebeveyn değil mi diye geri bildirimde bulunmuştu

Bak yaramı deştin şimdi gece gece. Azad olacağım günü iple çekiyorum.

Bu kadar aynı konudan muzdarip kişi vardı neden 5 aylık bebeğini bırakıp tatile giden anne linclendi bu sitede ya bazen insan hayret ediyor

Eveet ben de fark ettim Olması gerekende eşiniz gibi bence. Böylece sorumluluklar, sevgi, ilgi eşit bir şekilde verilir çocuğa ve sizin yükünüzde hafifler. Annelik elbette başka bir duygudur neticede 9 ay karnında taşıyorsun ama baba da rolden ibaret değil olmamalı bence de. Sizin olamadığınız durumlarda tek başına anne gibi bakıp ilgilenmeli, uyutmalı, yedirmeli, okula götürüp getirmeli, öğretmenlerle konuşmalı... yani bir annenin yaptığını oda yapmalı. Şöyle nazar boncuğu ekleyeyim size de

Abla mı oldun çen.

Eee çocuk bile yanında babayı istemiyor ki. baba gelse az sonra annem de annem diye ağlayacak. biraz uzun zaman geçse hadi anneme götür beni diyecek. yanlış algıysa sadece insanların yanlış algısı değil ki bu. bu algı da boşuna oluşmuyor yani. kendi kendimize doğaya kafa tutmaya çalışmanın alemi yok. anne, babasız olmadan büyüyen insanları düşünün. kaç tanesi babasını anlatıyor. adamların aklına bile gelmiyor babaymış. Annem de annem annem de annem bizi niye bırakıp gittin. gözyaşları sel oluyor. sadece babasız büyüyen biri bunun eksikliğini hiç hissetmiyor bile olabiliyor. annesiz büyüyen biri ömür boyu iflah olmuyor. hep bir duygusal buhran. ama babasız büyüyen bunu dile getirmiyecek kadar önemsemiyor bile. yemek programında nursel diye bir sunucu var. bir günden bir güne babam diye ağladığını duydunuz mu mesela? Bence doğamızla savaşmak yerine ona göre kararlar versek daha isabetli olacağı taraftarıyım.

Eş seçimiyle ilgili bireysel olarak. Toplumda da böyle adamların hala baba olmaya devam edebilmesi yüzünden devam ediyor bu kanı. Eşimin hayatı çocuktan sonra benim hayatımla aynı oranda değişti. Benim kadar uykusuz. Benim kadar ebeveyn...

Toplumu "cocugu ceyizimden getirmedim" diyerek susturdum ve susturmaya devam ediyorum. Toplumun ne dediğinin onemi yok aslinda. Eş kisisi baba olarak sorumluluk alip hastaneye goturuyorsa, besliyorsa, bakiyorsa, altini temizliyosa toplum ne derse desin onemi yokki

Toplum henüz kadının çalışmasına alışamadı bence. Eskiden erkek çalışıp eve para getirirken kadında evi temizler, yemek pişirir, çocuklara bakar, eşinin ailesine akrabasına hizmet edermiş. Şimdi kadınlarda çalışıyor ama eskiden yapılan şeyleri yine yapmaları bekleniyor. Karı koca işten gelince erkek salonda televizyon izlerken karısının yemeği yapıp onu çağırmasını bekliyor. Hafta sonlari arkadaşlarıyla takılırken karısı evi baştan aşığı temizleyip ütüleri yapsın istiyor. Bütün sene çalışmış gelininden 10 günlük izninde gelip temizlik yapmasını bekleyen kayınvalideler var. Çalışsanda sen kadınsın hizmet etmelisin diye düşünüyorlar. Toplum böyle maalesef ama önemli olan eşinin kafa yapısı.

Erkegin sıpasi olmaz mi ne kadar igrenc bir cumle. Orda 5dk cocuk bakinca erkekligi eksiliyor, karizma ciziliyor saniyolar

Konu sahibi size gıcık olmuştur

Esim cocuklarina ilgilidir ama yinede gece 3 yasindaki bebem bile gece kalkip anne su diye beni kaldiriyo Ben aciklayamiyorum topu baskasina birakiyorum Calcifer Ay Çiçekleri Arasında Gonca

Bulunduğum şehir antep burda babalık görevleri sorumluluk mevcut. Genel cevremde melinda- Keep it simple Anneler

Neden böyle düşündünüz, doğurdum o yaşa getirdim diye bana mı zimmetliler, o çocukların genlerinin %50si ona ait. O neden iç çamaşırı dolu valiz gibi bana bırakıp çıksın. Bela olarak kullanmıyorum, sorumluluktan kurtulmasını engelliyorum. Yarın bana 'yetiştirememişsin' deme riskini ekarte ediyorum. O yetiştirsin, baba ya hani. Ben karnımda taşıyıp canımdan can kanımdan süt verdim, uykusuz kaldım, sakatlandım, bundan sonrası da ona ait olsun ne var bunda. Kutsallığı önce biz sırtımızdan atmalıyız ki erkeklere de kalsın

Malesef öyle bu kural değişmez.

aynen derdim millet boşansın succulentaski

Haklısınız kesinlikle Ama bazı amalarım var Bir çocuğa annesi sahip çıkmazsa kimse çıkmaz Gerçekten annelik başka Babalık da güzel sorumlu tabi ben çok destek alıyorum eşimden Ama hissediyorum gizliden ben olmasam o kadar da önemsemez belki anlatabildim mi

aslında bu durum normal çocuk bebeklik döneminde hep zaten anneyi görüyor. Hatta akrabaları garipsiyor ilk dönemlerde Babalarında süresine göre babalık izni var. Benim cevremde işten sonra akşam gelince çocuklarıyla ilgilenen erkekler var.

Bu yargıyı kırmak birazda bizim elimizde.. yenidoğan döneminde evet emzirmeden dolayı olsun anne karnında ki bağdan dolayı olsun anneye ihtiyaç var ama diğer dönemlerde rahatlıkla Baba da bakabilir. sahsen Bizim öyle oldu ve ben kendi tercihimden dolayı ise ara verdim kendi istegimlede döndüm eşim bu konuda karışmadi.

5 aylık çok küçük ya. Anne ile bir arada olması gereken zaman diye düşünüyorum. Bu çerçevede babanın yine destek olması gerekiyor ama ağırlık annede oluyor. Açıkçası 5 aylık bebeğimi bırakıp tatile gidemezdim ben

Esime "cocuk bakici" diye alayci laflar eden akrabalar oldu. Halbuki ilgilendigi cocuklar kendi cocuklari. Bizde ama en cok bunun dedikodusunu yapan yine kadinlar cünkü kendi esleri yapmadi veya yapmiyor. Ben öyle baba rolü istesem o kafadan biri ile evlenirdim. Her erkek de baba yapilmamali

Bu konuda biz de şirket içi çalışan motivasyonunu artırmak için IK ile iletişime geçmiştik ancak bize yanıt olarak şu geldi. "Bu bizimle alakalı bir durum değil, ilgili X kanun maddesi bu şekilde biz de onu uyguluyoruz" dendi. Kendilerinden verip de babaya da aynı hakkı tanıyabilirler ama kanun bu deyip geçtiler..

Bir tanıdığım bebeği az emzirdi eşi bebeğin altını temizledi mama verdi ama resmen adam aşırı bakıyordu bir tartışmada kız annesinin evine gitti adam bosanalim dedi hiç taviz vermedi. Kiz herşeyi çok bilen büyüklerini bile yöneten bir kızdı bebek hastalaninca kös kös evine gitti adamdan ikinci çocuğu yaptı. Disaridan zengine yakın hayat adam kızın evinde oturuyor sindirdi ailesini de Öyle bir kız bile sindiriliyorsa hiç bir şeye şaşırmam. Hersey kararında olmalı anne her zaman annedir S

Evet mesela Almanyanın sistemi çok destekler sekilde ülkemizde malesef mümkün değil, hem anne hem babaya ücretli destek verecek ekonomimiz yok insanlar iş hayatinda bende olayim demekten ziyade karın tokluna calisiyor anneler birde gögsunde sütle iş yerinde süt sagmakla ugrasiyor. Bence kadin/erkek eşit olmamali eşitlik adaleti saglamiyor

Annesi yapıştırmıyor. Çocuk anne karnında baba sesini dış ses olarak duyarken annesini direkt içeriden gelen ses olarak duyuyor ses telleri dolayısıyla. Emerken annesinin kokusunu duyuyor. Aylarca annesinin vücut salgısını içiyor. Elbette doğal olarak anneyle arada başka bir bağ var. Erkekler her konuda eşitim. Feministim de. Ama çocuk benim. Anaerkil düzen aslında bu. Babası kim olursa olsun bu çocuk benim. Ben karnımda taşıdım. Ben doğurdum. Ben emzirdim. Benim kokumla sakinleşti. Anne kokusu diye bir şey var. Ben babası olduğunu bildiğim için o adam baba olduğunu biliyor. Ben doğurdum kimsenin beyanına ihtiyacım yok. Erkekse kadın babası sensin dersen biliyor. Dolayısıyla burada eşit değilim. Üstünüm. Çocuk en çok benim evet. Daha üstünüm. Kusura bakmasınlar kendi evladım derdiyle zoruyla yormasıyla üzmesiyle de en çok benim. Gururuyla, sevinciyle de en çok benim.

Babaların sorumluluklarının farkında olması gerektiği ayri bir konu ama anne ile baba aynı değil bence. Hele ilk yıllar hiç değil. Eşim her konuda elinden geleni yapar, çocuklara çok düşkündür ama bebeklik dönemlerinde anne kucağında, kokusunda, memesine rahatlıyor çocuklar. Bu 2-3 yasa kadar aynı oranda devam ediyor ve yok sayamayiz. Sonrasında babanin rolü daha çok ortaya çıksada annelik farklı. Ben çocuklarımi babalarına bırakıp dışarı da çıkıyorum rahat rahat, 3 yaşında sonra iki çocuğumu bırakıp şehir dışında da çıktım. Babalarına da güvenirim, gözüm arkada kalmaz. Kizımı 4 yaşındayken eşimle bir haftalığına memleketine de göndermiştim. Bağımlı değilim ama işin sonunda yine de annenin çocuğun hayatındaki yerinin farklı olduğunu düşünüyorum. Toplumsal olarak babalik kavramında sıkıntıların olduğu konusu su götürmez bir gerçek ama bunu annenin cocugun dünyasındaki yerini aslinda öyle değil diyerek düzeltemeyiz.

Cocugun anneye bagli olmasi ayri bisey, tum sorumlulugu annenin almasi ayri, ben sorumluluktan bahsediyorum bagdan degil. Mesela Cocugunuza baba ile beraber bakmissiniz banyosunu yaptirmis, gezmeye gitmisler, siz kendinize vakit ayirabilmissiniz bu kısmı kastediyorum yani. Bunlari yapmayan erkekler var. Cocuk kendilerinin degilmis gibi davraniyorlar

O kadar haklısın ki. okurken ben sinir oldum, içimi hırs bastı. Ama bir laf vardır bilirsin vermeyince mabut ne eylesin mahmut diye. olmuyor olmuyor. güzellikle söylüyorsun olmuyor, itekliyorsun, sürekli takip ediyorsun olmuyor, kavga kıyamet çıkartıyorsun olmuyor, boşanacağım diye blöf yapıyorsun yine olmuyor... eee elden ne gelir ki. erkeklerin yaratılışı bu kadar demek ki. ya bu deveyi güdersin ya bu diyardan gidersin hesabı oluyor. bu diyardan gideyim desen kadınlarımız evliliği, çoluğu çocuğu seviyor. eee erkeğe ben bu diyardan gideceğim desen adamın umrunda değil çoluk çocuk aile bilmem ne. gel de çık işin içinden. yaa aile olma isteğimize gem vuracağız yaa eşitlik sevdamızdan vazgeçip, paşa paşa işlere koşturmaya devam.

toplumun kadına ve erkeğe biçtiği rollerle alakalı bir durum maalesef. Bir erkek de ben bunaldım birkaç sene çalışmayacağım kafa dinleyeceğim dediği takdirde onun da babalığı/erkekliği sorgulanır. Ama en modern kadın bile çalışmama hakkına sahiptir toplum nezdinde. Çalışan kadınım denir mesela hiç ben çalışan adamım diyen erkek gördünüz mü? Bizim toplumumuzda babalık biraz da eve para getirmekle özdeşleştiriliyor. Doğru değil tabi. Ama bu toplumsal roller de tek taraflı değil bunun altını çizmek istedim yalnızca. Yine de kadına yüklenilen sorumluluklar çok daha ağır basıyor ne yazık ki.

O kısım karışık. Herkes medenice bosanmiyor. Hem çocuğun yüksek yararına okul dönemi tek ebeveyn uygun görülüyor.

Nihayet hislerime tercüman olan mesajı buldum. İmzamı attım. Onlar benim çocuklarımmm

Merhaba hanımlar Anlamlandiramadigim bir konu var. Genel kani da bu yönde olduğu için buradan sormak istedim. Toplumumuzda çocuk sahibi olunduğu zaman sanki çocuk anneninmis baba yapım için yan oyuncuymus gibi bir algı neden var? Neden herşeyden toplumun genelinde anne sorumlu? Babalar işe daha rahat giderken bunun lafı bile olmazken, izne ayrılan neden anne oluyor? çalışacağı zaman bakıcı ya da kreş bulma işi neden sadece anneye ait oluyor? Ya da Instagram'da da denk gelmissinizdir, hasta olunca izni neden anne alıyor. Hastanede neden sadece annenin kalması isteniyor? Baba diledigi zaman iş seyahati ya da bir başka sebepten şehir dışına gidebilirken, anne neden bunu yapınca ya da babayla çocuğu bir yere gönderecek olursa neden toplumsal bir baskıyla karşılaşıyor? Ben neden daha özverili olmak zorundayım? Bu cocuklar sadece kadınların mi ya hu! Haberlerde bile bir çocuğa birşey olsa annesi nerdeymis deniyor. Gerçekten bu durumdan inanılmaz bunaldım. Çevremde çocuğuna yapışık anne dolu. Demek ki sorun bende diyorum. Ama bunu da kabullenemiyorum çünkü annelik ve babalık eşit şartlarda olmalı. Annelik kutsal denmiş. Üstümüze yapışmış. Babalik maşallah pasalik. Sütünü al gel, iki sev tamam. Harika babasin. Çok doluyum. Yazım hataları için üzgünüm klavyem sitede sıkıntılı çalışıyor.

İşte bu yüzden çocuk istemiyorum. Ben bi çocuğa yapışık gezemem. Tüm sorumluluğunu alamam. Ne kadar doğru kişiyi bulsakta "anne" olunduğu için büyük sorumluluk kadında. Doğada sesimi duymuş olacak ki bana annelik içgüdüsü eklememiş zerre çocuk sevmiyorum. Kocayı da öyle seçtim zaten o da çocuk istemiyor. Hiçbir sorumluluğa gelmeyip ama ben çocuk istiyorum diyen adam tarzım değil.

Çünkü bknz: ataerkil toplum yapısı, anneliği kutsallastirarak ebeveynlik rolünün %90inin annenin omuzlarına yüklenmesi.

Ay bilmiyorum da yuh. Ya gidilememeli normalde. Beni de annem 4 aylık bırakıp tatile gitmiş. Ben anne olduktan sonra bunun hormonal olarak mümkün olamayacağını düşünmeye başladım. Annem nasıl yapabilmiş hayret ediyorum. Sorun bırakıp gitmek değil gidememek. Gidemediğim hayata adapte olmaya çalışmak. Bu arada eşinin hayatının senin kadar değişmediğini görmek sinir bozucu. Genel olarak buna lohusalık diyoruz gerçi

Aynı konudan ben de rahatsızım aslında. Ben bir haftalık iş seyahatine gittiğim zaman eşim annesi ve bakıcılarıyla beraber çocuklarla (5 ve 7 yaşındalar) kaldı diye kendi annem tarafından kahraman ilan edildi. Ben yazlıkta yanımda kimse olmadan hem çocuklarla, hem evle ilgilenerek, hem de uzaktan çalışarak 1 ay kaldım; kimse sırtımı sıvazlamadı :) Yani kimsenin "aferin koçum" demesini de beklemiyorum ama bu kadar çifte standart da bana dokunuyor açıkçası. Diğer taraftan kız kardeşimle bir gün sohbet ederken bu anne-baba olaylarına gelmişti konu. O da bana "anne iç dünyanın güvenli limanı. Baba ise dış dünyaya karşı güvenli liman. Babanın ne kadar gerekli olduğu ve ilişki gerçekliği çocuk dış dünyaya açıldıkça ortaya çıkıyor" demişti. Ki bana inanılmaz mantıklı geldi. Ben kendimce çocuklar belli bir yaşa gelene kadar - ki bence bu 3'tür - anneyle babanın çocuk bakımında eş paya sahip olabileceğine inanmıyorum. 3 yaşına kadar anne ağırlıklı gider bu iş. Ama bu esnada baba alabildiği kadar çocuk bakımı, olmadığı yerde annenin bakımıyla ilgilenmeli. 3'ten sonra gayet eşit ağırlıklı bir bakım verilebilir çocuklara.

Çünkü baba gerçekten yan oyuncu. algı gayet haklı bir algı. doğruracak olan bunu bilerek doğuracak. doğa kanunlarına karşı mı geleceğiz? Ben de onlardan birtanesiyim ve haklı olduğumu düşünüyorum. annelik zaten kendinden vazgeçmek demek. çocuk bile babaya biraz uzun süre bırakıldığı zaman annem de annem diye ağlıyor. çocuk bile babaya zor durumlar için bırakıldığı düşünüyor. siz kime laf anlatıyorsunuz?başka türlü çocuk büyümüyor. bu tarz şeyler yazacak kadar eşitlik derdindeyseniz anne olmaya müsait biri değilsiniz demektir. eee o zaman yapmayın. zor birşey değil.

Yani olabilir. Neticede bizler de bi ananın kuzusuyduk, hasta olduğumuzda bizle ilgilenen, corbamızı aşımızı getiren bir annemiz vardı ama genel olarak her zaman o tarz bir muamele gormuyorduk. Kafalarının çok basmama, duygusal ve bilişsel zekalarının düşük olma sebebi bu olabilir.

Akşam yazamadım şimdi yazayım içimde kalmasın. Çok yakın arkadaşım kızıyla bebeklik çağında fazla ilgilenememişti. Bir süre sonra sorunlar yaşayan çocuğunu uzmana götürdüğünde uzman bütün önerileri anne üzerine vermişti. Annenin çocuğun psikolojisinde, fizyolojisinde etkisi tartışılmaz bilimsel olarak da. O yüzden eşit olmayı beklemeyin. Elbette anne ilgisi fazla olacak.

Toplumda bu böyle değil ama. Feminislik erkeğin haklarını görmezden gelmekle eş tutuluyor.

Ama bunda da bir hata yok mu? Şimdi adam çocuk bakmadan çaba sarfetmeden yetişmiş çocuklara nafaka verip babalık yapmış olacak. Bosanirsam çocukları asla tek velayet almak istemem. Bu çocuklarımı sevmediğim için asla değil babaları da var olduğu için olur. Bir dönem annede bir dönem babada olmaları gerekmez mi? Bu da toplumsal bir baskı değil midir?

Evet kadınlar. Boşanınca çocuğu almadım diyen veya çocuğu almamış diye anlatılınca bir konu neden almadın, neden almamış nerde bu çocuğun anası diye yüz değişik kişi soruyor burda mesela. Ya da anneler baba çocuğa bakamaz gibi davranıyor çoğunlukla. Aa bezini değiştirebildi diye sevinen var eşi için. Sanki maymundan iki sonra doğdu bu erkekler. Erkeklerin de çok yetenekli olabileceğini gayet zeki olabileceklerini anladıkları gün bitecek böyle konular aslında ama kadınlar yemek, iş ve bakım konusunda liderliği elden bırakmak istemiyor diğer tarafında işine geliyor ve bu döngü devam ediyor. Baksan temizlik programını bile erkek sunuyor tvde ama erkekler bizim gibi yapamaz diyor kadınlar Baksan yemek programlarında aşçılar hep erkek jüriler de öyle. Neyin tatavası bu. Bebekle ilgili program olsa orda da onlar olur. Yani gayet yapıyorlar her şeyi kadınlae bıraksın ee hadi yap desin işim var benim desin öğrenirler hemen, bilmeyen bile. Ama garip bir şekilde toplum aa erkek beceremez algısını devam ettirmek istiyor.

Hemen drama queenliğe geçiş yapmayalım. Sağlıklı bir aile ortamından bahsediyoruz burada. Anne baba sağ, beraber, çalışan ve normal insanlar ama bu neden böyle diyoruz. Kendimle küs olduğumu nereden çıkardın yahu? Senin her zamanki dayanaksız tespitler yapıp sallaman abes geliyor sadece. Dünya senin bildiklerinden, yaşadıklarından ibaret değil. Böylesi de var diyorum.

Gezdirip oyun oynaması masal kitabı okuması falan. Mama hazırlama üst değiştirme de yardim bebeğe. lotuscicegii Tüp mide 9.8.22 105 kg ☀gncl 67 ☀ Hdf:

Bunun gerçekten hormonlarla alakası olabilir Doğum yapan biziz lohusalıkta o kafayı yaşayan

İlgilenmekten kastınız nedir? Bizimkilerde sütünü getirip başını okşayıp ben cildirinca parka filan götürüyor kahvetelvesi

Bu da bir yerde yetiştirme tarzı hatası işte, erkek çocuklarına ağa paşa muamalesi yapılıyor. Aman yemeğini önüne koyalım, ay şu tatlıyı sever akşama yetiştirelim, yatağını toplayalım. Sonra temel ihtiyaçlarını bile karşılamaktan aciz primatlar yetişiyor

Arkadaşlarıyla benden daha rahat içmeye gidebiliyor diye boşanacak değilim yahu. Eşim etrafımda gördüğüm en ilgili babadır. Kavga kıyamet de yaşamıyoruz. Ama sonuçta doğum izni denen bir gerçek var ki erkeğin doğum izni yok. Ve eşim çalışıyor diye de işe başlayana kadar çok yükü ister istemez üstlendim. Sabah erken kalkıyorsun sen. Yok yoruluyorsun vs. 1.5 yaşına kadar da emzirdim. Geceleri uyandım ettim. İşimi boşverdim toplantıdan çıktım süt sağmaya gittim. Hani bazı şeyler istemsizce böyle oluyor. Sinir oluyoruz ama işin doğasının bu olduğunu öğreniyorsun zamanla. Bu arada eşimle uyur ben eve hiç gelmesem de sorun olmaz. Artık iş seyahatine de gidebiliyorum. Ama gitmemeye çalışıyorum mesela. Beni özler mi diye tutturuyorum. Hormonlar da ele geçiriyor bizi.

Aynen öyle. Geçtiğimiz senelerde eşimle amcamlara yemeğe gittik, eşim çocukla ilgilenirken bende balkonda yengemle bir şeyler konuşuyordum. Amcam sürekli erkeğin sıpası olmaz, kızım çocuğu al diyip durdu. En sonunda patlamıştım.

Aynı konudan ben de muzdaribim. Bebek doğdu aylarca işimden uzak kaldım. Beynim aktı yaptığım işi unuttum resmen ev ve beybiyle uğraşmaktan. Eşim 1 ay sonra iş seyahatine. Ben de gitmek istiyorum diye ağlıyordum arkasından en son. bütün yükün bu şekilde bende olacağını hiç düşünmemiştim. Çünkü bebek olana kadar ev işleri asla benim üzerimde değildi her şey ortaktı. Yani eşim bana yardım etmezdi iş bölümü vardı. Ama bebek olunca öyle olmadı. O bekar hayatıymış haberim yokmuş. Şimdi 2 yaşında ben bayağı eşimle bölüşebiliyorum durumu ama eşime görev atamam gerekiyor. Son sorumluluk yine bende. Akşam arkadaşlarımla dışarı çıkacaksam, kuaföre gideceksem, doktora gideceksem bir işim varsa birkaç gün önceden organizasyona başlayıp eşime yapılacakları anlatmam gerekiyor. Sağolsun dediklerimin fazlasını yapar. Ama o arkadaşlarıyla çıkacaksa bana iş çıkışı biz çocuklarla biraz takılıcaz diye mesaj atıyor sadece mesela. Bu rahatlık benim moralimi çok bozuyor kavgalarımız genelde buradan çıkar. Bana bir gün önceden söylemelisin ben de o gün oğlumla başbaşa olacağımı bilip ona göre plan yapmalıyım. Ama işte erkek milleti işten çıkarken hepsi aynı kafa hadi içmeye gidek diyebiliyorlar. İş yerimde hiçbir kadın bunu demez. Hep uzun vadeli plan yapılır. Haftaya Salı herkese uygun mu diye kırk kez teyit edilir. Hatta son anda kesin birinin kocası yan çizer gelemez. Beni eşimin benden daha bağımsız yaşayabilmesi sinirlendiriyor genel olarak yani. Bir de şey var. Doktora gidiyoruz bütün soruları bana dönük soruyor. Annesi diye giriyor konuya bozuyorum ben bu tip tavırları babası daha iyi bilir diyorum. Cevaplamıyorum. İşte en son ne zaman antibiyotik kullandı annesi. Babası hatırlıyor musun ben unuttum diyorum. Hastane işlerimiz çok oldu bu ara. Hemşire geliyor annesi bebiş acıktı mı? Babası kaçta yedirmiştin acıktı mı sence diyorum hemen. Toplumdaki bu algıdan da bana Nefret geldi.

Toplumun ne düşündüğüyle hiç ilgilenmiyorum şahsen. Ben kendi aile yaşantıma bakıyorum. Oğlum doğduktan sonra ben de çok zorlandım. Bir süre çalışmadım çünkü eşimin geliri benimkinden fazlaydı ve mantıksal olarak kimin geliri daha azsa o işi bırakmalıydı. Bu işi ben üstlenmiş oldum. Velayeti erkek de alabilir kadın da, fark etmez. Ben çocuğu kendim için yaptım. Gitmem gerekirse alır giderim. Maddi manevi yükler kadın ve erkek arasında eşitlenebiliyor. Bekar bir babanın evine kimse para karşılığı temizlik yapmaya ve çocuk bakmaya gitmiyor misal. Ama bekar bir anne istediği her işi parayla çözebiliyor. İlla kadın dezavantajlı taraf diye düşünmüyorum bence erkek daha zor durumda kalıyor boşanınca. Kadın her türlü ayakta kalır, her işi halleder. Ama erkek öyle değil. Kalkıp bunun için erkeklere acımayacağım tabii insan olsunlar otursunlar köşede. Oğlum artık 8,5 yaşında. Gece de çıkıyorum, sabaha karşı da geliyorum arkadaşlarımla programım olunca. Sorumluluk eşit şu anda eşimle. Ama o insan olduğu için. İnsan olmasa ne işi var yanımda?

Ben olsam bunu size şımarabiliyor olarak yorumlarım, babanın yanında dirayetli durmak zorunda hissetmek olarak değil. Çok değişik bakıyorsunuz.

Bu durum erkeklerinde işine geliyor bence.

Çünkü cocuk annenin bir parçası garip olan çocuğun babanın soyadını taşıması.

Ama emen bebeği 1 hafta bırakıp gitmekle, bebeğin bakımını babayla eşit bölüşmek aynı şey değil ki. Önceki bir mesajımda da belirtmiştim, anne bebeğe, baba anneye bakar ilk 6 ay. "İdeal bi dünyada" babanın da 6 ay doğum izni olur hatta ..

Bir erkekte, yavrusunu tam manasıyla koruyup kollayabilecek bir vasıf ve potansiyel yok, bundan dolayı olabilir belki bilemiyorum. Kafaları mı basmıyor yoksa yeteri kadar önemsemediklerinden mi ileri geliyor bilmiyorum. Misal en basiti bizler azıcık serin bir havada hemen uzerine bir hırka bir bere takmadan çıkarmayız, çıkarmışsakta hemen koştur koştur bi sekilde soguk almaması için bi seyler düşünür, bir hal çaresine bakarız; ama babalar bunu akıl edemiyorlar nedense. Çocuk bakımı ve yetiştirilmesi konusunda direktif verirsen yapabiliyorlar ama kendileri akıl yürüterek bir şeyler yapamıyorlar. Mesela en basiti bgn eşim balkonda bir takım işler yapıyordu, kızımı da (15 aylık) balkona çıkartmıştım onu izlesin diye. Dışarıya bir çıktım ki etraf leş gibi vernik kokuyor, hemen kızımı içeri aldım. Oyle ağır bir vernik kokusu ki büyük insan olarak o kokuya maruz kalsan bile hemen başın agrır. En basiti bunu bile akıl edemeyen birisi hasta bir çocuğun bakımı konusunda ne kadar faydalı olabilir bilemiyorum Bu, erkeklerin genelinde olan bir sorun maalesef. Baba ne kadar iyi hatta mükemmel bir baba olursa olsun bakım konusunda tek başına o sorumluluğu alabilecek potansiyele sahip degil bence.

Kadına 2 sene ücretli izin verilir de babalık izni 3 gün olursa devleti bilmem ama özel sektörde kadın göremeyiz. Hem anneye hem babaya eşit ve yeterli süre izin verilmeli. Bebeğin ilk yılında anne izinliyken ikinci yılda baba tam zamanlı bakım verebilirz

Bence iyi bir şey değil ama bakış açısına bağlı olarak değişiyormuş, öyle görünüyor

Aslında biraz alıştırmak ve ilgiyle de alakalı bence. Mesela kuzenimin çocuğu babasına daha düşkündür, bebekliğine ve anne babasının ilgisine bizzat şahit olmuştum yardım için çağırmışlardı beni. Çocuk abartmıyorum gece 5 kez ağlar, uyanır asla uyutmazdı bizimkileri ve hep babası kalkar uyuturdu. Çocuğa yemek yemeği bile babası öğretmiş brokoli yediriyordu en son gördüğümde :) Yani demek istediğim bu zor süreci, sorumlulukları baba da üstlenirse çocuk babayı da anne gibi arar.

Linçleyenlerle burada yazanlar aynı değildir büyük ihtimalle. Yalnız şunu da inkar edemem, ne kadar anaçlıktan uzak bir yapım olsa da 5 aylık bebeği birine bırakıp tatile gitmem için gerçekten benim kadar iyi bakacak birinin varlığı lazım, yine de gittiğim yerde huzurla tatil yapamazdım. Bu arada bahsettiğiniz konuyu görmedim

Benim bir arkadaşım ispanyolla evli ve bebeklerinin her bakımını onlar birlikte yaptılar. Aslında yabancı kaynaklı kitaplarda bile annenin sütünü sagip babanin da beslemesi gerektiğini o bağı kurmasının önemli olduğunu söylüyor. Biz bunu desek yer yerinden oynar.

İnan ki tüm bunları ben varken de yapıyor. Çünkü ben ve çocuklarla zaman geçirmeyi seviyor. Bir ara o da toplumun gazına gelmişti. İlgilenmeyi bırakmıştı. Baktı ki ben yorgunum, mutsuzum. Adam yanımda yorgunluktan gözünün içine bakmıyorum. Saç baş dağınık. Üstüme ne bulsam giyiyorum. Hatta kıyafetleri ters bile giydiğim oldu. Evlilikte cinsellik çok önemli istediğin kadar saçını süpürge et. Yatakta aktif değilsen adam yaptıklarını gram umursamıyor. Aktiflikten kastım kadının da zevk alması bunu yansıtması. Yorgun bir anne ne kadar kendini verebilir ki. Yarının görevleri aklındayken bir de.

Ayyynen öyle. Eşim olur mu öyle şey, benim de kızım dediği zaman öylece kalmıştı. Doğurdum ya, neden baba ilgilensin ki? O çayını, kahvesini içsin, bittikçe tazeletsin, çocuk kendinin değil çünkü.

Erkek doğmak varmış. Oğlanın gezisi var cumaya kadar okula 400tl gitmesi gerekiyordu, ben hallederim, şununla gönderirim şöyle yaparım, dedi. Bu gün sınıf grubundaki yazıdan dolayı aradım parayı verdin mi diye, vermemiş koşarak okula para vermeye gitti. Çocukların peşinden koştuğumuz yetmiyor adamın da peşinden koşuyoruz

Bizimki güya değerlendirilmeye alındı, hala geri dönüş bekliyoruz. Muhtemelen benzet bir karar çıkar

Hastanede bile çocuklar hasta olmuştu eşimle kalmak istedik. Neymiş diğer anneler rahat edemiyormuş da erkek kalamazmış. Odalar ayrı niye rahatsız edelim biz insanları. Orda bile anne baba ayrımı vardı

Bu yorumunuza istinaden bir gözlemimi aktaracağım. Bu yaz 1 aylığına İspanya'daydım ve metroda, sokakta, kafelerde, otobüslerde hemen hemen yaşamın çoğu yerinde kucağında içinde yeni doğmuş bebeği olan slingiyle ya da bebek arabasıyla bebeğini/çocuğunu tek başına ya da yanında yine baba olan bir arkadaşıyla gezdiren, gayet çocuğuyla rahat bir şekilde dolanan, gezen erkekler gördüm, bu gözler ciddi ciddi bunları gördü. Türkiye'de ise bir erkek, değil slingle, bebek arabasıyla bile kendi çocuğunu tek başına dışarıya çıkarıp gezdirmeye kalksa eminim ki linçlenir. Gelecek yorumlar aynen şunlar olur: "Anne misin baba mı? Oğlum sen görevini şaşırdın heralde? Annesi nerde çocukla napıyosun? Bir de emzir istersen? Sen mi doğurdun? vs." Medeniyet, kültür, kafa yapısı, ataerkillik vs bir çok faktör işin içinde. İspanya'da gördüğüm böyle manzaralar normalken ve mevcutken; bizde neden yok ve olsa bile yadırganıyor, değil mi?

Kültürel kalıplar, ataerkil düzen... bizim toplumumuzun en büyük sorunu anneye yüklenen kutsallık. anne doyurur, anne bakım verir, anne sever, anne oynatır, anne büyütür. baba çalışır, para kazanır. günümüz şartlarına gelirsek artık bir çok kadın çalışma hayatında aktif halde. buna rağmen hala tüm yük annenin omuzlarına bindirilmeye çalışılıyor. bunda biraz kadınların da suçu olduğunu düşünüyorum. erkekler tabiatları gereği sürekli yönlendirmeye kumanda edilmeye ihtiyaç duyan varlıklar, çocuk yapılmadan önce mutlaka bu konular konuşulmalı erkek görevlerini bilmeli. tabi şu da var bazı erkekler sırf çevremdekiler ne der rezil olurum diye bebeğinin bezini bile değiştirmek istemiyor böylelerine yapılacak çok bir şey yok malesef yetiştirme şekli tamamen. 7 aylık bir kızım var. Bakımında ortak hareket etmemize rağmen hala %50-%50 diyemem yük hala %70 bende. Eşim ev işlerinde destek olur, kızımın duşu banyosuna destek olur, bez değişimini yapar, gece mamasını hazırlayıp besler gibi... ama buna rağmen hala yoruluyorum bir şeyler eksik geliyor çünkü çalışırken gerçekten zor. evdeyken en azından uzanıp dinlenme imkanın oluyor ama iş hayatında ekstra yıpratıcı bir durum ortaya çıkıyor. kariyer, ekonomik şartlar derken iş hayatına ara vermekte artık imkansız hale geldi mecburen devam ediyoruz. şu noktada tek temennim, yeni anneler ve anne adayları olarak çok daha bilinçliyiz özellikle erkek bebek anneleri lütfen çocuklarımızı toplumsal kalıpların içine sıkıştırarak büyütmeyin. evde ona rol model olun ki erkeğin önüne koyulur kaldırılır zihniyeti ile büyümesin. verin eline süpürgeyi, sokun mutfağa. bu düzeni değiştirecek olanlar yine anneler olacak.

Eşinizin çalıştığı firma yabancı olmasa bile haklı bir talep bence. Sonuçta her kanuni düzenlenme eşitlik ilkesine uygun olmayabilir. İnsan haklarına aykırı yasal düzenlemelerin iptali, değiştirilmesi talep edilebilir. Hukuk böyle böyle gelişir. Ayrıca yasanın bunu kadın çalışanlar için öngörmesi işverenlerin erkek çalışanlar için de kreş hakkı tanımasına engel değil. Çalışanlarının huzuru için bir adım ötesine götürebilirler hakları. Ben eşinizin tutumunu takdir ettim.

Okula giderken de mi anneyle göbek bağı duruyor? Ya da gece ateşlendiğinde, mama hazırlarken, yedirirken, kitap okurken, ödev yaptırırken...

Feministlik kötü bir şey gibi söylemişsiniz. Feminizm, kadın ve erkeğin eşit haklara sahip olduğunu, hayatı eşit oranda paylaşmaları gerektiğini söyler. Kendini feminist olarak tanımlamak kötü bir şey değil aksine gurur duyulacak bir şey.

25 yaşıma kadar hep bunları sorguladım Artık saldım

Aslinda mantık olarak dedikleriniz çok doğru ama Allah göstermesin bosanırsam velayeti yine ben alırım. Çocuklarımı birakmam. Toplumsal baskı değil de buna annelik içgüdüsü diyelim.

Eşimin çalıştığı firma Türk değil, benzer firmalarda babalar için kreş desteği ve 3 haftalık babalık izni var. Babalık izni artık bizden geçti ama en azından kreş desteği için birçok ebeveyn benzer geri bildirimler gönderdi. İki eş aynı firmadaysa kime verildiğinin bir önemi yok zaten, ama aslında konu burada babayı ebeveynden saymamak

Bu biraz şey gibi oldu ama ya "bebeği neden anne taşıyor 9 ay neden baba değil '' Çocuk anneye muhtaç bence kendi çocukluğumdan yola çıkarak söylüyorum bebekli çevremde bebek anne memesinde hep baba ilgileniyor ama bir anne kadar olamıyor haliyle emziren kadın olunca, en başa dönmek gerek bebeği neden 9 ay taşıyor kadın Annenin rolü daha çok demek ki doğanın kanunu

Ortak velayet başa bela, kaydettiğin okula kadar karışıp kavga çıkarıyorlar, yeniden evleniyorsun senin evinde kalsın istemiyorlar halbuki kendisi evlenip çocuk bile yapmış olabiliyor. Hiç tavsiye etmem. Ortak velayet erkeğin eski karısına zulmünden başka bir şey olmuyor. Arkadaşım yaşıyor oradan biliyorum

Ya kafasına vura vura öğretiyorsun ya da işten çıkarıyorsun. Bu bilinci oturtacak olan yine biziz, öğrenilmiş çaresizlikle ilerlenmez, bir ucundan tutup mücadele etmek lazım. Ben büyük oranda başardım mesela, başkaları da başarabilir.

Ben size katılıyorum benim eski eşimin annesi küçük yaşta vefat etmiş baba desen varla yok arasında kesinlikle annenin yokluğu psikolojisini bozmuştu 8 yıl mücadele ettim olmadı gecenlerde boşandik ve temelinde annesizligin olduğunu düşünüyorum bu travmayı atlatamadi anne olmayınca aile olmadı baba hiçbir işe yaramadı tabi babanin elinde de olan bi şey bu babada hiç iş yoktu

kadının eşi eşit görev alıyor/almalk istiyor olsa bile çocuk büyütmekte o adam işyerinden çocuğum ateşlenmiş diye izin almak istese alamaz ki - hatta ben şimdiye kadar çocuğum kreşe başlayacak, çocuğumum x sorunu var diye izin alan baba da görmedim. anca kendi işiyse belki. tuhaf olan tüm toplum. babanın izin alabilmesi için ciddi ciddi çocuğun ameliyatlık acillik bir durumu olması lazım işin açıkçası bu konuda anneler/kadınlar kendi ayağına sıkıyor özellikle de özel sektörde çünkü hep kadınlar çocukla ilgileniyor diye bu sefer özel sektör çocuklu/hemen çocuk yapabilir durumdaki kadını işe almak istemiyor.

Babandan görmediğin için anlayamıyorsun aslında. Nornalleştiremiyorsun. Benim çocuklarım kimseye şımaramaz, hayır dediğimizde yere yatıp tepinemez. bu samimiyet, yakınlık farkı falan değil, çocuk kural çiğnetebileceği, kaprisini çekecek insana farklı davranıyor, bu annelikten değil dedeye nineye yapıp anasına babasına yapamayan çocuk var, nine mi doğurdu bu çocuğu. Velayeti onlara mı verelim. 2 3 yaşa kadar çocuk bebeklik refleksleriyle anneye daha yakındır evet ama sonrasında ikisiyle de eşit mesafede olabilir yakınlığı, bakımı. Ayrıca konudan sapıyoruz. Annesin sen anne kal kısmını perçinlemekten hoşlanmıyorum. Annelik iç güdüsü doğurdum büyüttüm en çok benim demek bence mantıksız. Bi spermle baba olunmuyor artık, babalar da emek vermek zorunda, çocuğun yükünü taşımak zorunda, herkes çok anaç çok anne çok fedakar olmak istemek zorunda değil. Baba kadar benim de hayatımı yaşamaya hakkım var, ben evlenirken 'evimin gadını cocuğlarımın anası' olacağım diye evlenmedim, hayat arkadaşı olmak için evlendim. 'Feda' ben, 'kar' o olacaksa oynamam bu oyunu, oynamadım da, bir adım geldiysem ona da bir adım attırdım, kolay olmasa da kazanan benim.

Çünkü kadınlar yine en büyük dusmanligi yapıyor birbirine

Dünyaya gelirken hepimiz aynıydık, sorun cinsiyete göre değişen yetiştirme tarzı. Hastalık durumu ekstremdir ama bu ülkede erkek çocukları af edersiniz koltukta davar gibi otururken kız çocuğu abisine, babasına yemek hazırlasın diye mutfağa çağırılır. Yemek biter erkek yine davar gibi kanepeye oturup çay beklerken kız çocuğu masa toplar, çayı getirir. Böyle bir ailede büyümedim ama ne yazık ki toplumumuz böyle.

Anne aslan olarak önce yavrularımı doyururum erkek aslan aç kalırsa anasının sürüsüne gitsin :) Bak yine kısırdöngü ana :)

Şahane yazmışsın valla. işyerlerinde de öyle değil midir zaten, kimin daha çok işleri sahiplenme eğilimi varsa herkes otomatikman o kişiye söylemeye başlıyor derdini. bunu sadece topluma ve ataerkil düzen atfedemeyiz. kadınlar olarak sorumluluk duygumuz erkeklerden çok daha fazla. bunu dizginlemeyi beceremiyoruz.

A Aysenimi konuya bakıyorum seks yok ama sen buradasın. Her masada varım mı diyorsun?

Ve tüm bunlara rağmen erkekler nafaka için isyan eder bunu haksızlık, adaletsizlik olarak tanımlarlar. Tek dert buymuş gibi. Mesela boşandıklarında da öyledir. Velayet anne ya da baba da olsun hiç önemli değil o çocuğa bakan yine kadın ve bu süre zarfında adam yeni sevgili yapar ayrılır başka sevgili yapar onunla tatillere çıkar arada çocuğu görür kendini dünyanın en iyi babası ilan eder. Kadın zaten evlilikte yeterince o adam yüzünden yıprandığı gibi üstüne boşandığında da yıpranmaya devam eder. Sanki çocuğu tek başına yapmış gibi. Evli değilim ama empati kuruyorum ve çok canımı sıkıyor benim bile :)

Onlar kendilerine de bakamazlar ki. Mesela biz hasta ve tek başına olsak bi sekilde kendimize bakabiliriz. En basiti vitamin olsun diye portakal suyu, ihlamur, tavuk suyuna corba gibi hastalik konusunda verimli olabilecek şeyler yapmaya çabalarız ama aynı durumda onlar dışardan tavuk döner söylerler Brrk Dobarlan bırahma

Bunu en çok yapan yine kadınlar. Herkes mükemmel anne sorun babaninda ise dahil olması gerektiğini düşünen annede gibi davranılıp annelik sorgulanıyor.

püfff erkek memelilerin büyük kısmı dişi benimle çiftleşsin diye dişinin bakımı altındaki yavrularını da öldürüyor -kendi yavrusunu öldüren bile var. o zaman bırakalım erkekler küçük çocuklu kadınların bebeklerini de öldürsün ki onunla birlikte olup yeni bebek yapsınlar? içgüdüyse bu da içgüdü... Allah aşkına avcılık toplayıcılık mı kalmış? ki zaten onun açıklayamadığı daha bi sürü şey olmuş binlerce yıllık medeniyet tarihinde. bunlar ne kadar erkek dili söylemler yahu.

Aynı anda birbirimize emoji atmışız aynen öyle. Benimki baba diye ağlıyor

çünkü çocuklar önce annenindir o yüzden. bir anne ve çocuk bağının baba çocukta bile olduğunu düşünmüyorum özellikle ilk yıllarda. kadın 9 ay karnında taşıyor doğuruyor emziriyor nasıl babayla aynı bağ olsunki bu durumda. kadın erkek her konuda eşit değildir bence buda bu konulardan biri babada çocuğu için emek verecek tabii ama annenin emeği her zaman daha fazladır bu işin doğası böyle. madem kadınla erkek eşit bu konuda o zaman velayet konusundada erkekler ve kadınlar arasında öncelikli taraf kadın olmasın ama öyle olmuyor çünkü bir çocuk anneye daha fazla ihtiyaç duyar.

O linçi yapanlardan biri değilim, baba bakabilecek kapasitedeyse kesinlikle bu sorumluluğun altına sokulabilir. Erkeğin sorumluluktan kurtulma hakkı varsa kadının da var

Benim buna benzer yorumlarımda hemen feminist damgası yiyorum zaten. Feminist değil hakkaniyetliyim diyorum. Ama anlayan yok. Kendi anneligimi sorgular oldum

İdeal bir sistemde "anne bebeğe, baba anneye bakar". Yani aynı doğum iznini baba da alır ve anne bebeğin tüm bakımını üstlenirken, baba da annenin tüm bakımını üstlenir ... Çünkü bebeğin zaten güvenli bağlanmasını sağlamak için annenin memesinde olması gerekir, annenin teninde olması gerekir, vs vs.. Fakat maalesef ataerkil düzen erkeklerin bu bilinçle yetişmesini bile engelliyor. Aileden oğula geçen sakat algılar, "evlilikte hayat ortaklığı" anlayışının yerleşmesini engelliyor. Kısır döngüdeyiz; ancak ve ancak kadınların okuması ve bilinçlenmesi, oğullarını doğru bilinçle büyütmesi kırabilecek bu döngüyü.

Toplumun dayattıklarının yaninda fıtrat var ne yaparsan yap değismez. Anne olunca bedenince bir canlı büyüyor doğduğu an emme refleksi ile doğan yasamak icin annesine ihtiyaci olan bir canlı, 9 ay hayat buldugu bedende guven duyacak, annesini emerek karnini doyuracak, annesinin sesi ve teni ile ögrenmeye başlayacak bir nevi hayatta kalmak için iç güdüleri neyse onu yapacak. Bu güdülerde baba yok anne var bir bebegin dogdugu an yaşamsal anlamda annesine ihtiyaci var en somut bakildiginda. Emzirmek kadina verilmis, emzirirken işe gitmek kadına külfet burada pozitif ayrimciliklar olmalı 2 sene ücretli izin verilerek kadinlar desteklenmeli is hayatinda yoksa gün sonunda yorulan yine kadınlar oluyor. Bunun disinda eşimizi ve cocuklarimizin babasini biz seciyoruz bir adam cocuguna bakiyorsa babalik yapiyor anneye yardim etmiyor aslinda, ben baba neymiş eşimde gördüm. Ne ailemde ne cevremde görmedim anlamadim belki bende bu yazilan dayatilan gibi dusundum ara ara ama bebegim oldu o zaman evliliğimi gördüm aslinda cocuk sahibi olmak buyuk kumarmis bunu anladim. Eşim isten gelip kahvalti hazirlayip beni kaldirdiginda, gece ben demeden kalktiginda saatlece bebek sallayip ise gittiginde, ne kadar yorgun olursa olsun bebegimizi disari gezmeye cikardiginda yemeginde banyosunda vs ben neysem bi o kadar ebeveynlik yaptiginda anladim. Ama ne olursa olsun bence cocuk annenindir, dogurdugu dünyaya getirdigin cana bakmak zorundadir

Ben burada linç yemedim düşüncemden dolayı ama yesem de umurumda değil. Çok mücadele ettim evimde sorumluluğu ortaklaştırabilmek için, kızımın benden uzak uyuyabileceğini anladığımızda 2.5 yaşındaydı ve ben o yıl okulun kapadokya gezisine görevli öğretmen olarak yazıldım. Ne kavgalar ettik bu ve benzeri şeyler için, diş geçirip engelleyemeyeceğini anlayınca zamanla uyum sağladı. Tabi bu arada çocuklar büyüdü. Ben 1.5 yıl ayda 3 4 akşam fen lisesi yatakhanesinde nöbet bile tuttum ama kolay olmadı bu aşamaya gelmek. O çocukları tek başıma karar alarak yapmadım. Ha şurada da çekinmeden söylerim, aldatılarak boşanma aşamasına gelirsem çocukların velayetini kesinlikle almam, kocama ve yanındakine böyle bir hediye vermem. Adamı alan eşantiyonlarını da kabullenecek hiç kaçarı yok. Annelik bana da sonradan eklendi, doğuştan ebeveyn falan değilim, beni bu yola sokan sorumluluktan kaçarsa bedelini öder. Nence benim gibilerin hızla çoğalması lazım

O iş babayla alakali. Ben zaten calismadigim halde esim bebegin bakimina ciddi anlamda ortak oluyor. Hastanede basini bekliyor, saydiginiz her seyi yapiyor. Sosyal medyada takip ettigim hesaplarda da oyle babalar goruyorum. Keza benim babam da öyleydi. Sizin çevrenizle alakali bir durum bence

Ben de yaşadım aynı şeyi. Benim işim rapor alsam zorluk olacak bir iş, eşime daha rahat olacakken sadece anne kabul ediyoruz demişlerdi. Saçmalık resmen

Bir çok yorumda gördüğüm bir hatayı söyleyeyim. İnsanda iç güdü yoktur, sadece hayvanlarda vardır. Anne ile bebek bağı vardır. O da ilk yıllar için geçerli. O bağı hiç kuramayan anneler de var. Bu mesele hakkında en çok yuhlanan, tuhaf görülen benimdir sanırım. Hem kendi hem eşimin tarafı. Eşimin çocuklarla benden çok ilgilendiğini görünce uzaylı görmüş gibi davranıyorlar. Özellikle de kadınlar. Gidip eşimin kucağından çocuğu mu almıyorlar. Sonra bana veriyorlar tabi. Benim adam tekrar alıyor benden. Eşim yemek yedirirken ben yedireyim diye tutturmalar, üstünü değiştirmesi, çocuğun peşinden ben gitmiyorum eşim gidiyor diye. Dur sen ben bakarım diyip yandan yandan bana bakmalar mı dersin." ya bak işte kadın dediğin, anne dediğin böyle olur." Edalarıyla. İçimden hep gülüyorum. Benim adam ben yorulmayayım istiyor. Akşam yorgun olmayayım ki onunla aktif şekilde sevişeyim. Çocuklarını da çok seviyor zaten. Kadınlarımız kendi ayağına sıkıyor errkek, kocam diye.

Şu konuya birkaç kelime yazayım istedim. Bazı yorumlarda erkekler doğaları gereği düşünemiyor, direktif vermek gerekiyor, kendileri hasta olsalar bile kendilerine bakamıyor vb. denmiş. Arkadaşlar bu erkekler atom parçalıyor atom. Hasta olduklarında almayı akıl edemedikleri ilaçları geliştiriyorlar, üretiyorlar. Kadınlar iki tarafı nasıl hallediyorsa erkekler de halledebilir. Düşünememek değil bence burada olay önemsememek/birincil sorumluluk olarak görmemek. Çocuğu okuldan alması gerektiğini bir insan nasıl unutabilir, acıkacağını, üşüyeceğini nasıl düşünemez? Cevap belli: başkasının yerine yapacağını bilir. Normalleştirmemeliyiz doğaları gereği falan diyerek. Eşimle her sorumluluğu paylaştık, iş bölümü yaptık. Bazen başardık, bazen de onun benden çok daha yoğun çalışması yüzünden başaramadık. Ama ben hiçbir zaman herşeyi üstlenip onun geri planda kalmasına müsaade etmedim. Hatta bu konuda hep çok tetikte olduğumu söyler eşim. Böyle böyle değişecek bu düzen. Oğlum, benim de babası gibi mesaiye kaldığımı, iş seyahatine gittiğimi, bütün gününü gecesini babasıyla geçirebileceğini görerek büyüyecek.

O zaman evlatlık çocuk edinenler de yarım olmalı? Ama onlarda da çocuk anneye duskunse bir yerde kadınlar kendilerine çocukları bağlı kılıyor demek ki. Bilemiyorum ya. Alayına kızgın moddayim

Valla neden olmasın. Benim ablamın komşusu 99 depremide öldü. Hatta ölüm nedeni tekrar içeri gidip bebeğini kurtarmaya çalışmaktı. Adam sadece 2 ay sonra 3 çocuğu yetiştirme yurduna verip evlendi. Yani hayvanlardan farkımız olsun evet ama babalığı da çok gözde büyütmemek lazım. Medeniyet henüz tüm babalara gelmedi malesef.

Kadın ve erkeği dünyada eşit görmeme durumudur. Ne yazık ki din, kültür, çevre ile oluşan erkek egemenliği yüzünden kadın evde oturur çocuğuna bakar yemek yapar erkeğine hizmet eder anlayışı vardır. Bunu devlet propagandayla, aile yetiştirme tarzı ile, din günah sevapla hep baskılar. Bu düzeni olabildiğince kendimizin kırması lazım, bir doğru düşünme ile, iki doğru arkadaş ile, üç doğru eş seçimi ile, dört doğru çocuk büyütme ile. En medeniyim doğrusu böyle olmalı diyen bile ne yazık ki bu anlayışa içten katilabiliyor bazen. Ve bu beni çok şaşırtıyor hep. Baskılayıcı konuşan insanlara karşı ses çıkması lazım. Bir şey demeyip devam ettikçe onlar baskın olmaya devam eder. Ki yıl 2023 hala bu durumda bir gram ilerleme yok hatta gerileme mevcut. Yani neden böyle demek yerine siz doğrusunu yaşayın doğrusunu öğretin bunda devam edin. Çevreniz bu duruma tersse değiştirin. Bu her zaman sizin elinizde.

Milleti galeyana getirip kendiniz geri adım atıyorsunuz hee A

baba çocuğa yemek yedirir alkış kıyamet ne mükemmel baba ooooooo derler Anne yedirdiği zaman mecbur yapacak tabi. Hatta o kadar iyi yemekler hazırlayacak ki yoksa kötü anne olur gibi gibi örneklerle çoğaltabilirim

Ben sırf bu yüzden ileride çocuk sahibi olmaya sıcak bakmıyorum. Çünkü yapı olarak rahatıma düşkün ve bencilim açıkçası. Kendimi tek başıma çocuğa adayabileceğimi hiç zannetmiyorum kendimi tanıyorum. Eş seçimini iyi yapmak lazım ama gördüğüm kadarıyla baba en ufak bir şey yapsa (1 saat çocuğu oyalamak gibi) herkes vooov ne ilgili baba diyor. Anne 1 saat biraz bencillik yapıp kendine vakit ayırsa kötü anne oluyor :)

"Şımarmıyor" çünkü. Çocuklar okulda akranlarıyla sorun yaşıyor kendini tutuyor, öğretmeniyle bir şey yaşıyor susuyor, kurallar var kurallar ağır geliyor. O gün bir sürü olay yaşıyor ve kendini en rahat en güvende hissettiği alanda özgür bırakıyor duygularını, bu asla şımarıklık değil. Ben de kendimi kötü hissettiğimde normal arkadaşım sarılınca değil en yakın arkadaşım yada annem sarılınca ağlamaya başlarım. Çocukların da yaşadığı bu. Normal sıradan bir insanın size başsağlığı dilemesiyle en yakın gördüğünüzün size sarılıp baş sağlığı dilemesi aynı etkiyi vermez. Eminim yaşamışsınızdır.

İş kanununa göre bir iş yerinde 150den fazla kasın çalışan varsa iş yeri kreş açmak zorunda açamıyorsa maddi destek vermek zorunda.