Herkese merhaba, Uzun bir aradan sonra konu açmayı uygun gördüm. umarım benim durumumu atlatan birileri veya halimi anlayan kalbi güzel güçlü siz kadınlar kulübündeki hanımlar yardımcı olursunuz bana. 6 yılık evliliğim bugünlerde bitti bitecek. Annemlerdeyim yaklaşık 3 haftadır. Gelme sebebim çok. Geçmiş iki konum vardı ama kısa özeti ailesinin müdahalesi zaten yıpratmıştı baştan evliliğimizi. Saygımız bitmişti. Sevgimiz bitmişti. Cinsellik bitmişti =>Eşim bunu psikolojisinin bozuk olmasına değilde aldığı ilaca bağlardı. Ayrıca devamlı kredi kartı kredi borcu çabası... evliliğimizden bu tarafa annem dul olmasına rağmen ara ara yardımcı oldu ama her yıl 10bin kredi borcu muhakkak oluyor ev annesinin sözde 4 bin tl maaşla geçinemiyor. ben harçlığımı biriktirip eline sayıyorum yine nafile. Ne benim gelişmeli istiyor ne kendini geliştiriyor. Üniversite 4 yıllığa geçişini dondurdu benim de okumak kursa gitmek ya da spor yapmak gibi isteklerimi geri çevirdi. Ne işin var bu saatten sonra dedi hep. En son bir türlü gidemediğim ehliyete gitmek için yazıldım. Tanıdığı müsterisine yazdırdı elden taksitle. Kırk nazla ama ne tartışmalarla. Arabamız yoktu ve ben bişey bilmiyordum. Boş arazilerde çalıştırsın diye annemden aldığımız bir miktar parayla ve iki bileziğini bozdurdum araba aldık. _Bir arabamız vardı 3 ay önce ama sattı sözde borç ödeyecekti yine borçlu olduğunu söyledi. _ sigorta ücreti falan fazla çıkmasın eşimdir nolacak diye üstüne yap dedim. Yalnız seçtiği araba berbattı benim seçtiklerimi de o beğenmemişti. Kendisi otomotiv sektöründe çalıştığı için bilir dedim. En ufak bişeyde öğretmem sana, benim arabam ayyy diye sevinsem seninse al o zaman demeler. Gerginlik çıkartıp ben ağzımı açsam tehditler... aldım anahtarı son kez sordum bana kızıma iyi bir eş iyi bir baba ol başka birşey istemem dedim yine suçlu benim. Git hangi mahkemeye gidiyorsan dedi. Sevgi yok saygı yok baştan bu tarafa ailesine beni edirdi. Hastayım ilaç alıyorum dedi aramızda upuzun bir zaman geçti cinsel bir bağ yoktu. Ama kızımın babasıydı. Şimdi geldi götürdü yavrumu hem de Beni bir türlü sevmeyen istemeyen huzursuzluğumuzun sebebi ailesine. Oysa kızım daha iki yaşında bile değildi iş aramaya gittigim bir gün bırakmıştım mecburen "annen seni sevmiyor bıraktı gittti. Git defol de ona, beni sev bana anne de diye ağlayıp kinlendirmişti yavrumu. Günler sonra anlattı kuzum. O günlerden sonra azalttım ve tamamen kestim görüşmeyi. Haftada birgün görüyordu kızım onları oda 2 saat. Şimdi babası ayrılma arifesinde haftada iki kez alıyor üç saat boyunca kuzuma ne söylüyorlar ne yapıyorlar bilmiyorum. Aklım hep yavrumda. Dava açmak için ehliyete kafa yorayım beklemede kalsın dedim o da dün bitti. Kazandım çok şükür. Taksitleri de annem verdi kadıncağız. Buraya kadar gelip çocuğu alıyor parasında değilim ama ne yiyoruz içiyoruz sormuyor. Telefon faturamı da ödememiş sözde telefon aldı faturaya dahil. Çok UTANIYORUM. Ben hiç böyle çaresiz kalmazdım. Çalışmak için kendimi geliştirmeme izin vermedi. Geçmişte çalışmışlığım var ama evliyken de hep iş aradım bulamadım. Bundan sonra kendimi geliştirmek istiyorum ama anneme de yük olmamam gerekli... Babalık çocuğu alıp annende birkaç saat geçirmek mı yaaa ne yapacağımı bilemiyorum N Nen var

Olan hep çocuklara oluyor 1Sen