İstanbul'dan Ankara'ya taşındım ben de. Aslında İstanbul'dan daha çok seviyorum yalan yok. Ama İstanbul'un o tanıdıklığını özlüyorum. 2 seneye Ankara'ya da alışacağım yine aynı hissiyat oluşabilir galiba benim için de. H

Yani ben zaten sık çıkmadığım için var olan imkanlar bana yetiyor, yeter gibi görünüyor ya da. Bilmiyorum en fazla 1 hafta kaldım onda da güzeldi, 1 sene 2 sene kalmak zorlar mı çok düşünemiyorum TeraziBurcu 'Uçuyoruz evet. Çünkü güzeliz' Üyelik

Memleketlerine gidince bir sürü arkadaşları ortaya çıkıveriyor. Sizin sıkılmayacağınız, ekonomik şartlarınızın daha iyi olacağı, çocuk yetiştirmeye uygun bir şehirse olabilir

Doğduğumdan beri İstanbulda yaşıyorum. Çok sıkıldım. Kaçacam buralardan diyorum. Sessizlik istiyorum diyorum. Ama eşim hadi dese, yerimden kıpırdayamam. Boş keseden sallıyorum yani. Ben gidemezdim küçük bi ile. Çok alışmışım.

Ben gittim. Ancak biz görev sebebiyle gittik ve aile, akraba kimse yok mis gibi Köydeyiz, küçük yer keyifli ve sakin oluyor kafamıza göre yani. Ancak sizin gideceğiniz yerde birden akraba seline uğrama ihtimaliniz var mı bilmiyorum. Küçük şehir değil de, akrabanın çok olması beni bunaltırdı. Belki de öncesinde eşimin akrabalarının olduğu şehirde yaşadığım için böyle düşünüyorum bilmiyorum. Bir yerden sonra insanın içi bayılıyor. Bir de şimdiki aklım olsa Ankara'yı hiç bırakmazdım, hala pişmanım ve ilerde geri dönmek istiyorum. Siz ve eşiniz de Ankara'ya alışıksanız zor gelebilir, bana geldi çünkü. Sonradan geri dönme planınız var mı?

Kızlar selam. Eşim şu an memur, bir de 3. sınıf öğrencisi 2 senesi kaldı mezun olmak için (yaşı var bu arada, sonradan okumak istedi. 18'lik çıtır ile evlenmedim ). Şu an Ankara'dayız ve büyük bir ilde başlamak için doğru bi bölüm değil pek. Memleketime taşınalım okul bitince, ben de işi toparlayayım diyor. Düşününce mantıklı çünkü bu işi yapmak için gerekli akraba çevresi var orada. Deneyim kazanabilir. Benim onun memleketiyle bir sorunum yok, ailesiyle de iyiyiz şükür. Küçük bir il aslında ama zaten ben de home office çalışıyorum dışarı belki ayda 1 kere çıkarım belki çıkmam. Yani beni bozan bi şey pek olmayacak aslında. Ama eşim dışarı çıkmayı sever eskisi kadar olmasa da. Arkadaşlarıyla çıkıp birkaç şey içmekten keyif alır. Ya da biz de çıkarız gezeriz yine birkaç kadeh bi şeyler içeriz arada bir. Orada bunu yapamayacak çünkü böyle yerler de yok orada arkadaşları da pek yok, çocukluktan kalan birkaç kişi var. Şu an iş, bölüm hevesiyle istiyor ama bence zorluk yaşayacak orada. Bayramda bile gideriz heyecanla, 2. gün aman çok sıkıldım aman bu ne biçim hava aman bu ne sıkıcı bi şehir deyip durur Arada bunları söylüyorum. Hak veriyor. Sonra yine orası daha iyi olur diyor. Ne yapsam karar veremedim. Var mı bi öneriniz? S Spizella