gulucugun sebebini anlamadim. umarim rencide amacli degildir. tesekkurler yorumunuz icin.

hayır ne rencidesi hepimiz insanız. tebessüm olarak anla Bissunicole

Öncelikle ailenizin düşünce yapısı kafa yapısı size uygun olmayabilir ayrı eve çıkmanız ayaklarınız üzerinde durup çalışıp para kazanmanız daha doğru olur sadece zorunluluk günü görüp biriyle evlenmeyin iki kere hata yapmayın bu süreçte kendi ayaklarınıZ üzerinde durunca karşınıza güvenebileceğiniz sevebileceğiz biri çıkarsa ve sizi ikna ederse evlenin yalnızlıktan korkmayın yalnız kalmak bazen şiddet uygulayan zorba bir kocayla yaşamaktan daha kolaydır unutmayın

Sizin konularınızı hatırlıyorum. O zamanda ayrı eve çıkın demiştik. Doğru yoldasınız.

Merhaba kizlar yine ben geldim, 30 yasina girecem yakinda evlenip ayrildim bes sene once. Ailem zor oldugu icin ayri yasamaya karar verdim ev buldu. Bundan uc ay once birini tanidigimi acikladim aileme kabul etmedi bulgar turku olmadigi icin. O gun bu gundur babamla konusmuyoruz. O benim tavir aldigimi dusunup oda benle konusmadi o gunden sonra. Halbuki ben bana davrandigi sekilden rahatsiz oldugum icin bi hafta konusmamistim sadece. Iste o gun bu gundur konusmuyoruz. Annem deseniz onlada iyi sayilmaz aram. Neyse ev buldum, sartlari iyi guzel hos. Ayri eve cikcam ama cok korkuyorum. Evet 30um ama aileme kaybetcem yinede bu beni uzuyo sizinle paylasmak istedim. Deger mi, degmez mi bilmiyorum. En son gorucu buldular iki cocuklu bi adam kabul etmedim. Bilmiyorum degisimlerden korkan bi insanim belkide evlenmem lazimdi bilmiyorum. Artike ve sigamadigim kesin. Odamda vakit gecirekten, istedigim gibi rahat olamamaktan yoruldum. Oylece bi kalbimi actim size. Ezik biriyim biraz galiba. Yetiskin gibi asla hissetmedim, hissetirmediler beni. Saygi duyma konusunda biraz sorun yasiyo ailem. Icim bulaniyo kararimdan dolayi ama baska tek cikar yol o kisiyle evlenmek. Yada ayri eve cikmak. Ailem cok eski kafaci, cahil gibiler. Neyse bukadar. Selamlarr