Sizi cok iyi anlayabiliyorum. Cunku bende ailemden cok uzakta yasiyorum. Bizi yoran her bir isle, cocukla, evle, her sartta ilgilenmek zorunda olmak. Tabiiki siniri alinmis tipler degiliz, insaniz. Ama bunu en aza indirmek icin esinizle konusup kendinize zaman ayiracaginiz aktiviteler bulun. Bir de cocuklu hayati kabul etmek gerek. Evimiz belki cocuklar belli bir yasa gelene kadar bir duzende olmayacak. Bir yeri temizlerken digeri dagilacak belki ama o evde masum bir ruh olacak. Rabbim eksik etmesin, isteyenlere de hayirlisiyla versin. Boyle dusunun derim. CakmaLaraCroft Evimin

Bu cocuklarin babasi nerde peki, size hic yardimci olmuyor mu? Anne de olsa, konu sahibesi de sonucta bir insan, her ise tek basina yetismesi imkansiz. Insan yorgun olunca sinirleri geriliyor normal olarak. Ev islerini mesela babaya yiksaniz? Ya da haftada yarim gun, mesela pazar ogleden sonra kendinize ve bakiminiza ayirsaniz? E EBRU 72

Bu nasıl bir yorumdur böyle yaaa, konu sahibi sabırlı annelerden yorum bekliyorum yazmış fakat sizin yorumunuzla hiç bir alakası yok bunun. Öncelikle hepimiz insanız ve belli noktadan sonra sinirlerimiz yıpranıyor. Kadınağız çocuklarına tek başına bakmış, eşi bile yardım etmemiş ki herkes çocuğuna kızar. Kızmayan anne varmı diye sormak bile gereksiz. Çocuklarınıza acıyorum ne demek oluyor bu kadın işkencemi ediyor çocuklarına, aç susuzmu bırakıyor onları, şiddetmi uyguluyor ne yani, ben bu konuda acınılacak bir durum göremiyorum. Sırf yorum yapmak için yapanlarda bi alem yani. kikirikli Canım

ben anne değilim henüz, evli bile değilim. ama yaptıklarınızı takdir ile karşıladım. gerçekten iyi bir anne olmuşsunuz. emek vermişsiniz. benim dediğim gibi tüm tepkim bu şımarık çocuklara. sebebini bilmiyorum, yetiştirilme hatası, belki anne babanın çocuğu yaptıktan sonra ilgilenmemesiyle ilgilidir. ben şiddet gördüm diyorum fakat dünyanın en ilgili ebeveynlerine sahip olduğumu da inkar edemem. bizim sınav senelerimizde evin kapısından kimseyi almadı annem. televizyonun 1 kere dahi açıldığını görmedik. çok doğru insanlar olarak yetiştik, hem kişilik olarak hem de hayat başarısı olarak. kardeşim de ben de türkiye derecesi yaptık üniversiteye giriş sınavında hatta kardeşimin gazetelerde fotoğrafları vardı. ama annem bu kadar sert olmasaydı şimdi nerede ne yapıyor olacağımızı tahmin bile edemiyorum. özellikle ben kayıp gitmeye çok meyilliydim hep. bu aradaki ayrımı da büyük ihtimalle anne olmadığım için anlayamıyorum. . push ; E EBRU 72

benim 3 tane ipek

Ailelerden uzakta, tek başınıza 2 çocuk büyütmüşsünüz. Bu süreçte eve fazla bağımlı hale gelmişsiniz sanırım. Size tavsiyem, öncelikle evi boşverin. Tamamen boşvermek değil ama önceliğiniz evin düzeni olmasın. Kızacağınız zaman bir düşünün : Yerler su-sabun olsa ne olur? Bir beze ve 5 dakikaya bakar değil mi? O zaman üzerinde durup olay haline getirmeyin. Veya pratik önlemler alabilirsiniz. Mesela lavabonun önüne ayak havlusu gibi bir havlu sermek gibi... Diğer sinirlendiğiniz konularda buna benzer değerlendirmeler yapabilirsiniz. Kızlarınızla oyun oynamak, gezmeye gitmek gibi özel zamanları arttırın. Kutu oyunu, evcilik gibi oyunlar olabilir. Kızlarınız sizin ikazlarınızdan çok, birlikte geçirdiğiniz güzel zamanları hatırlayacaktır. O anları çoğaltmaya çalışın. Düşüncelerini, fikirlerini sorun, dertlerini dinleyin. Bunun konuşarak uzlaşmanıza etkisi büyük olur. ATTRAENTE ACTA EST

2 yas sendromunda olan 25 aylik kizim var yemek sorunumuz var bende psk olarak cöktüm ama sirf yemek yemiyor diye onun disinda evi batirsin kirletsin dagitsin adi üstünde cocuk yapacak tabi bence bunlar öneli degil sagliklari yerinde olsun yesin icsin uyusun bence sakin olun zaten cocuklariniz kocaman olmus simdi beraber alisveris yapma dedikodu yapma zamani cocuklariniz eminim cok seviyorsunuz bunu onlara hissettirin mutlaka bende sizin gibiyim yalnizim kimse yok burda esimde süper ilgili degil ama eslerimize güvenerek dogurmadik bence temizlikten cok cocuklarinizla gecirdiginiz güze zamanlarin kiymetini bilin tadini cikarin Meleknaz Herşeyin

harika ya. ben de ikinci çocuk için kararız kalanlardanım. ama hep ileri yaşlarda tek çocuk sahibi olup da ikinci için geç kalanları dinlediğim zaman içim burkulmuyor değil. son bir iki yılım benim de karar vermek için. Allah hayırlısını versin. . push ; MissCherryBlossom

maşallah sanatla ilgili bir şeyler yapmasını çok isterim. hele resim yapan insanların içinde derin bir kişilik vardır her zaman. fatoceren

Benim de yutkunduğum zamanlar çok oluyor. İki küçük çocuğum var. Babalarının eksikliğini hissetmesinler evde diye daha çok meşgul etmeye her dakikalarını doldurmaya çalışıyorum. Dökülüp saçılıyor, heryer ıslanabiliyor. Çocuk onlar yetişkin gibi davranmasını beklemek hata. Bazen çok yorgun olduğumda, tahammülümün üstüne çıktığında bişeyler ya olmasalar diye düşünüyorum. O zaman işte sımsıkı bağrıma basıyorum onları bağırmak kızmak yerine.

sizi çok iyi anlıyorum benim de 9 yaşında ve 7 yaşında iki oğlum var martta da kızım olacak.. oğullarım aynen sizin kızlar gibi herşeyi oyuna çeviriyor tam bir ev dağıtma kirletme makinesi gibi çalışıyorlar. misal oyuncak alırken hep yapboz tarzı çok parçalı oyuncaklar alır onları toplamazlar. satraç oynarlar herbir taşı bir yerlerde atılır, dedğinşz gibi banyoda dişlerini fırçalarken ellerini yıkarken herşeyi oyuna çeviriyorlar.. sıksık kıyafet değiştirip odalarında yerlere atıyorlar.. dağınıklık benim tansiyorumu yükseltiyor. ev derli toplu olunca huzurlu oluyorum.. salonda oturup kalkıyoruz oturma odasını çocuklara bıraktım istedikleri gbi oynuyolar dağıtıyorlar. salona oyuncak getirmelerine müsade etmiyorum getirseler bile oyunları bitince kendilerine toplatıyorum. birde yardımcı kadınım var günlük yarım gün geliyor evi topluyor temizliyor. çözümü böyle buldum yoksa baş edemiyorum zaten çalışan bayanım. tamam çocuklara seslenmiyelim ama bizimde huzurlu olmaya hakkımız var. Kendinize de zaman ayırın mutlu kadın mutlu aile demektir sizin mutlu olmanız çocuklarınızın faydasınadır.. E eldam

bu duyguyu ben de çok merak ediyorum.. yani hani ilk ve tek olunca daha fazla sevilmez gibi geliyor insana. ama düşünüyorsun o da candan geliyor, gerçekten yaşamadan bilinmeyecek bir şey.. E EBRU 72

12 günlükken yalnız kalıp kızımı şimdiye kadar(8 yaşında) tek başına büyüttüm... uykum, evimin temizliği, kişisel bakımım 3 yıl boyunca hiç olmadı, sinir krizi geçirip saçlarımı yolduğum hatırlıyorum... sonra bir gün o tatlı tatlı uyurken farkettim ki, artık büyüyor... temizlemekten bıktığım, mobilyalardaki, dolaplardaki, fayanslardaki kirli parmak izleri gün geçtikçe azalıyor... o andan sonra daha sabırlı, daha anlayışlı bir anne oldum... gerçekten çok çabuk büyüyorlar, gittikçe uzaklaşacaklar bizden kuzucuklarşimdi en azından dizimizin dibindeler, allah acılarını göstermesin yeter, yoksa tüm sıkıntılar zamanla bitiyor Bright crystal Balık

bir de çocuk kendini ve yeteneklerini keşfedebilmeli. biz de buna yeterli olanak ve imkan hazırlamalıyız. benim evimde her şey serbest diyemem elbette çocuğun disipline olması lazım ama çoğu şey serbest diyebilirim. hatta birlikte dağıtıyoruz evin için savaş alanına dönüyor ama hiç ama hiç önemli değil. düzelmesi mümkün olan bir şey için neden kendimi de evimi de gereyim ki.. konu sahibi biraz hassas ve sanırım bakım konusunda eşinin de desteği olmadığı için gerilimler yaşıyor. aslında baba biraz devreye girse bu kadar gerilmez kadın. fatoceren

evet arkadaslar eskıden cok sakın bı ınsandım dısarıdan hala oyle gorunuyorum heraldekı cok sakın gorundugumu soyluyorlar oysakı evde heran herseye sınırlenebılıyorum ozellıkle cocuklarıma ıkı kızım var onları cok sevıyorum ama cocuk buyutmek gercektende cok zor aılelerden uzagız esımde hıc yardımcı olmadı ne bebeklıklerınde nede suan sureklı ıkı cocukla ugrasmak sınır lerımı yıprattı 8 yasında ve 6 yasını doldurmak uzere olan ıkı kızım var hep ıyı davranayım dıyorum tabı davranıyorumda ama yerı gelıyo kızıyorum. kızlarım herseyı oyun halıne getırmısler ornek vereyım bı el yıkamak ıcın lavaboya gectılermı baslıyolar kopule oynamaya benımde en mefret ettıgım sey el yıkandıgında yerlere su dokulmesı hertaraf su sabun oluyo, temızlgım bıtıyo bır gun duzenlı kalsın ıstıyorum ama ne mumkun hemen dagıtıyorlar soyluyorumbenım tahammulumu zorlayan aslında evlın duzenıyle ılgılı sebeplerden dolayı daha cok kızıyorum yoksa aramız ıyı sarılır operz bırbırımızı yerı geldımı ıyıvakıt gecırırız ama bazen cok tahammulsuz oluyorum oylekı ses bıle duymak ıstemıyorum yıne belırteyım ıkı cocugumuda tek basıma buyuttum onlardan hıc ayrı kalmadım sabırlı annelerden bıseyler duymak ıstıyorum

anne olmadım henüz, ama düşünüyorum da çocuktur yaramazlık yapar, annedir kızar... ne yani herkes psikoloji okuyup mu anne oluyor? vayy anasını.. ne anneler varmış ta haberimiz yokmuş.. takmayın kafanıza, kızsanız da bağırsanız da siz çocuklarınızın gözünde bitanesiniz fatoceren

Sizin anneniz size hiç kızmadı mı? Sizin çocuğunuza hiç kızmayacağınızın garantisi var mı? Bu sözler bu konu için fazla iddialı sözler. K

sizin çocuğunuz yok sanırım,2 yaş arayla tek başına 2 çocuk büyüt gazları gece uykuları diş çıakrmaları 2 yaş sendromları kardeş kıskançlıkları okul stresleri bunları yaşayın sonra acıyın çocuklara. Sizce konu sahibi arkadaş çocuğunu sevmiyormu canını verir onlar için ama her annenin yaşadığı bir dönem geçiriyor, bu dönemdede kızması stresli olması çok normal, benmde 4 yaşında 1 oğlum var bende kızıyorum yeri gelince kalkıp onu dövmüyorum, evde çığlıklar atmıyorum ama sert konuşuyorum, bazen çocuk kızmayı annenin yorulduğunuda bilmeli, cani anne değiliz hiçbirimiz... fatoceren

Sizi çok iyi anlıyorum bende evde olsun dışarıda olsun çok sabırlı sakin bir insanım ama 18 aylık bir oğlum var ve gece sabaha kadar emmek istiyor ve resmen içimi kurutuyor ve istemedende olsa bağırıyorum çocuğum tek istediği emmek ama işte dayanamıyorum. Çalışan bir anneyim ev işi, yemek, çocuk derken çok yoruluyorum ve gece belli bir saatten sonra uykusuzluk sinir yapıyor ve masum yavruma bağırıyorum sonra çok pişman oluyorum yavrum ağlaya ağlaya uyuyor. Buna çare ne banada bir el atın onun dışında hiç kızmam ama gece içimden bir canavar çıkıyor sanki offfff

sorunlardan biri zaten babası hiç ilgilenmiyormuş yardım falan etmiyormuş. her şey konu sahibine kalıyor. sinirlerinin yıpranmasında bunun da etkisi var mutlaka E eldam

Öyle zor bir şey ki çocuk büyütmek. Gerçekten anne olmayan asla anlamaz... Kızlarınız büyümüş bu bi şans. Siz kurallar koysanız? Eğer ıslanırsa yerler siz sileceksiniz ben çok yoruldum giib. Tabi söylemişsinizdir muhakkak ama. Bazen kendi kendime diyorum ki biz galiba herşey dört dörtlük olsun derken çocukların en güzel çağlarını yaşamalarına engel oluyoruz... Bazen de bu kadar yüz verdikçe tabi böyle olur diyorum :) Yani anneyiz ve ciddi söylüyorum ÇOK SABIRLIYIZ... Allah ksik etmesin başımızdan... NOT: Ben bunları yazarken kızım daha demin temizlediğim odayı mahvetmekle meşgul... Yastıklar yerde... Şu an oyuncaklarına yöneldi :) Aman oynasın napıyım. Toplarım akşam yatarken. Ev düzenli olmayıversin nolcak... ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

canım sonucta kendı yasadıgımız yer evımız ınanınkı bana kalsa bende hıc yapmam temızlık ama olmuyo bu defa herseye yetıseyım derken yoruluyosun ve ıstıyosunkı bıraz duzen olsun yoksa ben mukemmelıyetci bı ınsan oldugumdan degıl

çok yadırgadım ve çok terbiyesızce buldum yorumu. cahilce yorumlara aldanmayın sakın konu sahibi. kimse kimsenin hayatını bilemez, eşinden yardım almayan bir kadının yaşadığı zorlukları anlayamaz. herkesin çocuğu da sakin, uslu değil. insan yeri geliyor canından çok sevdiği annesine babasına bile tahammül edemeyebiliyor. insanız hepimiz. bende çocuklarının her dediğine evet diyen ailelere sinir oluyorum. çocuk toplum içinde bağırıyor çağırıyor, ona buna sataşıyor rahatsızlık veriyor ama annede ses yok. ne bir sus diyor çocuğuna ne de uyarıyor. neymiş efendim, öz güveni yüksek çocuk yetiştiriyorlamış. katılmıyorum. tarbiyesiz ve bencil çocuk yetiştiriyorlar ve çok yanlış bence. cehalet. annelerimiz de bizi yetiştirirken illa kızmışlardır, uyarmışlardır ama bu onları sevmemizi engellemedi. yada onların bizi sevmediğini göstermiyor değil mi. Allah yardımcınız olsun. D ddia

Cocuk buyutmek icin sabir lazim... iki cocuk buyutmek icin cook sabir lazim :) Canim bence biraz rahat olmaya calis.. iki cocuklu bir ev de varsin herzaman toplu olmasin... lavabo islansin, camasirlar dagilsin, ne olacak? Sonra birlikte toplayin kizlarla... sen rahat olursan kizlarin da daha uyumlu ve daha rahat olur eminim... akandeniz herşey güzel

şiddet olmadığı ve aşırıya kaçılmadığı sürece sorun yok çocuklara bi hikayeyle anlatamazmısın çok yaramaz bi çocuk varmış evi hepp dağıtırmış annesi çok üzülürmüş ama çocuk annesini dinlemezmiş bigün çocuk yine evi dağıtmış eve misafirler gelmiş annesi çok utanmış falan gibi belki işe yarar bide annem bizi ev işlerine dahil ederdi oyun gibi iş yapardık elimizde bez bişeyleri silerdik hoşumuzada gidedi burası senin evin işini bitir ben sana misafirliğe gelicem bana çay yap falan derdi S

ellerini yıkayıp banyoyu köpük içinde bıraktıktan sonra " hadi bakalım bu köpük gölünü en hızlı kim temizleyecek" deyin verin ellerine birer bez ya da kağıt havlu... böylece temizlik ve düzen alışkanlığı kazandırmış olursunuz.. sizin temizlediğiniz, düzenlediğiniz yerleri o şekilde korumalarını isterseniz anlamayabilirler ve zor gelir fakat onlara da sorumluluk verirseniz kendi düzenlerini oluşturmak hoşlarına gidecektir.. çocuklar düzen ve kural severler aslında yalnızca anlamaları gerekir... onlara temizlemeleri için fırsat verin dilerseniz arkalarından tekrar temizleyin... hem böylece sizi daha rahat anlayabilirler belki S

banyoyu temizlemeden önce lavaboya su doldurup köpürt, hadi şimdi oyun zamanı diyip oynat çocukları, temizliği ondan sonra yap. tek köpük savaşı yapacakları zaman o zaman olsun mesela :) insanız bazen sinirleniyoruz, normal

Eldam Sabredin. Çok geçmez, yavrularınızın koca bir genç kız olduklarını görürsünüz. Bu günler, sıkıntılar hep unutulur. Onları karşınıza alır, bu günleri tatlı bir hatıra olarak konuşursunuz. Ama sabretmezseniz yine onlar yapacağını yapacak siz sadece küp çatlatan sinirinizle kalacaksınız. Eldam çok fazla dini bilgim yok ama anneliğin her dakikası bir ibadettir bana göre... D ddia

annelik bir kurum değildir ve sadece şefkat ve sabırdan oluşmaz.. çok fazla film izlemişsiniz siz biraz ara verin.. annelik; aynı zamanda disiplindir, annelik; sorumluluk vermektir.. her dediklerine "he he" demekle mükemmel anne olunmaz sevgili arkadaşım.. bir süre sonra takmazlar bile sizi.. kaldı ki hiç tanımadığınız birine, sadece 1 mesajını okuyarak acımak da sizin haddiniz değil.. konu sahibi; bazen görmemezlikten gelinebilir belki, ama çocuklarınıza dağıttıkları gibi toplamasını öğretirseniz bir süre sonra bu sorun ortadan kalkar.. yani eğer banyoyu ıslatıyorlarsa, ellerine birer bez verip kurulamalarını sağlayabilirsiniz.. hem düzen alışkanlığı da kazanmış olurlar..

gerçekten zor ve sabır gerektiren bir durum hele titiz anneler için. Ama bunlarda çocuk put gibi durmazlar ki yeri gelir koltuklarda oradan oraya zıplarlar yeri gelir köpüklerle oynarlar. Bence çok düzen olması için çabalamayın çocuk bunlar herşeyi yapacak önlerini kesmeyin. İnsan hayatında bir kere çocuk oluyo gönüllerince oynasınlar bence. Bende küçükken çamurdan pasta yapmaya bayılırdım annemse kirlendiğim için kızardı bana ne oldu hala içimde kalmıştır valla. Ben büyüdüm kirlenmedim küçükken ne oldu içimde kaldı. Bence bırakın gönüllerince yaşasınlar herşeyi

Bende bi ara patlamay a hazir bir bomba gibiydim, karincalanmalarda olunca dr gittim, kansizigim varmis birde b12 vitaminim dusmus oda sinirleri koruyan vitamin oldugu icin sinirler zayifliyor ve tahammulsuz oluyormusum, ilaclar iyi geldi cok sukur cok daha sakinim, cocuklarin dagitmaya oynamaya haklari oldugu konusunda mantikli dusunur hale geldim. Birde kaygi bozuklgum var onunda tedavisine tekrar basladim. E eldam

çocuk büyütmek gerçekten çok zor ve sabır istiyor valla 20 aylık bi kızım var ve o beni bile çileden çıkartıyor sanırım şimdi bide 2 yaş senderomu eklendi iyice zıvanadan çıktı çocuk saçını yoluyor kızıyor bagırıyor kafasını vuruyor saga sola istedigi olmayınca kendini yerden yere atıyor atıyor bende iyice sinir oluyorum bagırıyorum dayanamayıp sonra çok pişman oluyorum daha sonra aklıma çocuk sahibi olmak isteyen ama olamayan anneler geliyor pişmanlıgım 1000 kat artıyor:2: chihiro79 zeki, cevik ve

Hangimizin annesi kızmamıştır ki evi batırdığımızda =) Kolay iş değil çocuk büyütmek, her insanoğlu da evliya sabrı taşımıyor Yoruluyorsunuz, yardımcınız yok, bunalıyorsunuz bunlar normal şeyler Kimsenin hayatı sürekli şevkat yumağı içinde geçmiyor ki siz zaten yüreğinizde her şeyin farkındasınız Azıcık kendinize zaman yaratmaya çalışın ne bileyim akşam çocuklar yattıktan sonra bir kahve molası, sakince biraz vakit geçirmek gibi. Ben sizi eleştiremem anne değilim ama kendi annemden ve kardeşlerimden biliyorum, bazen çok yoruluyor insan ve geriliyor. Şiddet uygulamadıkça bir kaç küçük azarın çok da zararı olmaz diye düşünüyorum. Allah evlatlarınızın başından eksik etmesin sizi Meleknaz Herşeyin

bence ağır eleştiriler yapmaya gerek yok. evet insan tabiki de o masum yavruların asla kızılmadan sabır, şevkat ve sükunetle büyütmek istiyor ama bazen bunu başaramaya bilinir. hele ki bütün işlere annenin ilgilendiğini hiç yardımcı birinin olmadığını düşünürsek, her gün devam eden olayda tahammül biter. bu sadece çocuk mevzusunda değil iş hayatında bile öyle değil mi? hergün sizi yıpratan iş ve kişilerin içinde bulunduğunuzda hiç ummadığınız bir an kopar herşey. bu durumda konuyu yazan anne, biraz kendine zaman ayırmalı. mesela; çocuklar okula gidiyorsa o da bi kahve yada çay molası verip keyif yapabilir onu mutlu edicek konuşarak rahatlıcak bir arkadaşına gidebilir yada hiç bir şey bulamıyorsa bile üstüne montunu gidip dışarı biraz hava alıp yürümeye gidicek. ancak böyle kendini az da olsa tedavi edip rahatlatabilir. diğer türlü hep aynı olaylarla baş başa kalırsa normal ve olması gereken bile anormal gelmeye başlayıp çocuklarına da zarar verebilir. hannesli Desert

ev düzeni konusunda bende hassas biriyim her zaman düzenli ve tertipli durmasını istiyorum isterdim diyimartık o düzen mümkün değil çünkü yaramaz mı yaramaz 1 dk yerinde duramayan ortalığı birbirine katan 14 aylık bebeğim var sabretmeyi tahammül etmeyi bana bir güzel öğretti. artık evin düzeninden çok bebeğimin sağlığı ve mutluluğunu önemsiyorum, örneğin bebeğim biryere sabit oturupta yemek katiyen yemez o dolaşıyor bende peşinde bir kaşık bir kaşık dağa yedirmeye çalışıyorum sonuç heryere mama, çorba vs dökülüyor eskiden olsa çıldıracak gibi olurdum bu duruma ama oğlumun karnı yeterince doyduysa benden mutlusu yok. sizde böyle şeyleri çok kafaya takmayın çocuk onlar bırakın dağıtsınlar siz bağırdıkça inadına yaparlar. tatlı dille rahatsız olduğunuzu, yapmamaları gerektiğini anlatın en azından sizinkiler anlayacak yaşta. benim küçük bebeğim bile azcık sesimi yükseltsem dudağını büküp ağlıyor ve inadına daha çok yapıyor. biz anneler de insanız ve çelikten sinirlerimiz yok ama böyle temizlik gibi düzen gibi basit şeyler için çocuklarımızı incitmeye hiç değmez.

Annenizi kutluyorum. Öncelikleri çok iyi bilen bir anne. Hayata iyi hazırlanmışsınız. Kendinden fedakar, önce evlatlarını ve geleceklerini düşünen bir anne. Disiplin sevgi şefkat birbirine karıştırılmamalı. Disiplin mutlaka olmalı. Onda hemfikirim. Ama sevgi ve şefkat de şart. B benneyapim

Yok artık diyorum... Valla annem biz yaramazlık yapınca üçümüzün birden poppomuza birer tokat atardı :)) ama iyi ki o benim annem iyi ki beni dünyaya o getirmiş. Konu sahibi sen de biraz ev işlerini düşünmeyi azaltmayı dene. Bir de madem her şeyi oyun haline getiriyorlar sen de ev işlerinden oyunlar oynat onlara :) toz falan alsınlar yani öyle basit işleri yapsınlar o zaman daha dikkatli olurlar eminim.

Sanırım sizinle şefkat ve sabırın anlamlarını ayrı biliyoruz. bence.. Her yaptığı yanlış hareketten sonra güzel çocuğum diye pohpolamak değil. Çocuğuna yaptığı yanlışı sabırla anlatmak, değer vermek, seni çok seviyorum ama bunu yaparsan sonucu bu olur diye kızmadan bağırmadan doğruyu öğretmektir sabır. Şefkat çocuğuna yanlışlarına rağmen ben yine de seni seviyorum, koruyorum, kolluyorum ve hep arkanda olacağım demek bence. Neyse ki çocuklmarıma yanlışları için bağırmadığım, kızmadığım sabırla defalarca anlayabileceği cümlelerle yanlışlarını sonuçlarını anlatmaya çalışıp sonsuz sevgi şefkat gösterdiğim için şımarık olmadılar. İnşallah bundan sonra da doğru davranabilirim bu değişmez. Çocuklar anne babalarının aynasıdır bunu unutmayın. Çocuğun şımarıklığı çocuğun kabahati değil ebeveyenlerin yanlış tutumundandır. Suçlu çocuk değil ebeveyndir.

Kaçtane çocuk büyüttünüzde böyle konuşuyorsunuz? Edepsizlikle eleştiriyi birbirine karıştırmayın

buyur burdan yak.. siz sabır küpüsünüz anlaşılan.. anne olduğumuz an şefkat ve sabır dışında ki duygularımız cımbızla çekip alınmıyo ki... benim bildiğim annelik sabır şefkat dışında hoşgörüyü, halden anlamayı da beraberinde getirir.. sizde bu duygular eksik kalmış, üzüldüm... :26: fatoceren

kızlarınızın yası buyukmus bence siizn hoşlanmadıgınz seyı yaptıklarına kızıp gıdıp temızlemek yerıne kızlar oyununuz bıttıyse sımdı yerleri sılın bakalım deyın... evın duzenıyle alakalı kucuk kucuk işleri özellıkle kendı dagıttıklarını onlara yaptırın tabi bagırıp kızarak değil hadi şimdi oyun bitti sıra temızlıkte dıyın sız böyle yaptıkca ya onlarda duzencı olurlar yada yapmak ıstemeyıp kurulu duzenı korumaya calsrlar... themis1990 canım oğlum

bakin bir yerde evet haklisiniz cocukluk yapiyor ve konu sahibi buna kiziyor ama siz anne misiniz? burda cocuklara aciyacak bir duru yok sinirli oldugunu kabul eden ve ne yapmasi gerektigini arastiran bir anne var . push ; SutluKahve

Senin cocugun var mı Varsa gel konus bakalım Bright crystal Balık

Merhaba, annelik cok kiymetli. Dagilmis kirlenmis ev yasanmis evdir. Bir gun gelecek yavrularimiz buyuyecek kendi yuvalarini kurup evden ucup gidecekler. Onlara kizdiginiz zaman bunlari dusunun. Bu anlar bir daha geri gelmeyecek. Benimde 7 yasinda ve 4 yasinda iki oglum var cok hareketliler. Basta bende islerimi yetistiremeyip cok zorlanir ve kizardim. Ama anladimki onlar bilerek yapmiyorlar o kadar masumlar ki, herseyi oyun gibi goruyorlar. Benimde ailem uzakta esimim isleri cok yogun ek is yapiyor ve ben yalniz kosturuyorum her ise. Okul, alisveris, ev hersey uzerime geliyor bazen. Kizdigim anlar oluyor ama anladim ki, aslinda cocuklarima degilde bana destek vermeyenlere kiziyormusum. Artik daha mantikli ve planli yapiyorum her isimi. Allah yardimcisi olsun butun annelerin. Iyi varlar hayatimizda ya olmasalardi her sey tertipli duzenli dursaydida kimse dagitmadaydi. Cok sikici olurdu inan. yaren2007 kızım abla

Anneligi bir. kuruma. benzettiginize gore sizden de pek. bisey olmaz gibi geliyor

hayır anlamlarını farklı bilmiyoruz. ayrıldığımız nokta anneliğin bunlardan ibaret olmadığı. hepimiz insanız hatalarımız yanlışlarımız olabilir. annemizin de hataları olmuştur eminim. benim annem çok yoğun çalışan bir kadındı, bankacıydı. ben çok yaramaz bir çocuktum. benimle asla başedemezdi. dayak yediğim de çok olmuştur. çünkü başedemiyordu benimle. şimdi dönüp bakınca beni çok üzüyor. ama yine de onu suçlamıyorum. sakince konuşarak çocuğunuzla her sorununuzu halledebiliyorsanız, o sizin şanslı olmanızdan da kaynaklanıyor biraz. ya çocuklarınız sakin yapıdadır, yada siz çalışmayan bir anneyseniz gerçekten çok ilgilenebiliyorsunuzdur. benim bahsettiğim ise biraz farklı. benim görmeye bile dayanamadığım çocuk modelleri oluştu etrafta. ya ben civciv öldüren 5 yaşında çocuk gördüm, annesi bir daha yapma dedi, tek tepkisi bu oldu. böyle bir durumda sakin kalabilir misiniz? yada sınıf arkadaşının burnuyla, kaşıyla, gözüyle alay edip ailesine şikayet edilince aa çok ayıp diyen ebeveynler gördüm. orada dalga geçilen çocuğun geleceğini nasıl mahvettiğini biliyorsunuzdur. benim lafım bunlara, yoksa terlik alıp çocuğun peşinden koşturun demiyorum ben de. disiplinden taviz verilmemesi gerektiğini anlatmaya çalışıyorum. yani çocuklara acımak için bir sebep bulamadım diyorum.. E EBRU 72

benim 1 tane kızım var 3,5 yaşında? senin de tek galiba? E EBRU 72

öncelikle eşim evde oldugu ıcın bugun cok gıremedım benı anlayan yardımcı olmaya calısan butun annelere cok tesekkur edıyorum yazabılıyoken bugunkı bı ornekten bahsedıcem sabah kucuk kızım kalkmıs yatagını duzeltmıs benı cagırdı anne sana ne gosterecem dıye neyse gıttım gosterdı yatagını ıste cok mutlu oldum hatta bıraz abartıyorum kı kızımda yaptıgından mutlu olsun dıye neyse ben kahvaltı hazırlıyorum bunlar ıkısı yarısa gırmıs kım daha cabuk yatagını dagıtıp duzeltecek dıye en son gordugumde ıkısınınde yatagı carsafı yastıgı odalarının ortasında duruyo sıkılmıs bırakmıslar tabı kızmadım soyledım toparlamalarını ama benı bu oyun ısı ınanılmaz gerıyo oyun falan yapmasınlar ıstıyorum hıcbısyı oyuncaklarıda cok olmasa dıycemkı oynayacak bısey bulMıyorlar U umran80

konunun diğerlerini okudum da. şu son cümlene cevap yazmak istedim. bazı insanlar ki önceden alıştırılmamış, birazcık bencil olan insanlar malesef düşünemezler. bence eşine sen iş ver. şunu yapmamda yardımcı olur musun gibi... basit yapabileceği işleri ver... sen herşeyi kendi üstüne alırsan rahata alışırlar... eşin ve çocukların gibi...

Jeanne cok dogru bir noktaya deginmis. Bence cocuklariniza artik sorumluluk almayi ögretmeye baslayin. Ben 3.5 yasinda bir cocuk tanidim, daha 3.5 yasinda olmasina ragmen kirlettigi herseyi toparlamasini biliyor. Oyuncaklari ile oynadiktan sonra oyuncaklarini bir torbasi var icine atiyor, annesine veriyor. Bunu ögretmek sizin elinizde. Kendinizi yorup da hem esinizin, hem cocuklarinizin arkasini toplamaya kalkmayin sakin. Banyoda köpükle mi oynamak istiyorsunuz diyin. Tamam oynayabilirsiniz, arkasindan bu bezlerle her yeri silin, diyin. Güzel temizlememislerse, yaniniza cagirin, bu seferlik böyle olsun ama ikinci sefere böyle temizleyeceksiniz diye bir kere daha gösterin. Ayri odalari varsa, odalarini düzenli tutma isini onlara birakin. Cocuklar elbette cocuklasacak, siz de elbette zaman zaman yipranacak sinirleneceksiniz, fakat bunu yani sizin sinirinizi en aza indirmenin yolu, cocuklara sorumluluk vermek. Cocuklar yaris ve rekabeti de severler. Mesela diyelim siz kek yaparken onlar salonda oynuyorlardi. Geldiniz, baktiniz, her taraf dagilmis. Sinirlenmek yerine, "kek birazdan pismek üzere, bu süre zarfinda odayi ikiye ayirin ve düzeltin. En güzel düzeltene bir dilim fazla verecegim." diyebilirsiniz. Sürekli ödül yöntemini kullanmayin ama arada sirada motivasyon saglasin. Bazen de ödülsüz sadece düzeltmelerini isteyin vs. B bi kahve

annelerin aynı zamanda insan olduklarınıda unutmamalıyız diye düşünüyorum... hiç bir evlat yerlere su dökülüyor annem bize kızıyor diye psıkolojk buhranlara suruklenmez, sadece anne bunu tekrar ederek engelleyerek belkı kızarak ılgılerını baska seye yonlendırıp ü cocuklukluklarını baska seylelerle yapmasını sağlayabilir... çocuk elınden vazoyu alıp arkadaşına attığında bu da çocukluktur içinde nefret kin öldürme yaralama barındırmaz ama anneler buna kızar çünkü olayın özü yanlıştır... aynı şeyi evde ki bütün dolapları yere indirdiğinde de yaparsınız çocuklukta olsa öğrenmesi gerekir doğruyu ve yanlışı... çok ama çok acımasız bir yorum yapmışsınız... CakmaLaraCroft Evimin

konu sahibi arkadaşım, hiç kimse kusursuz değil, en basitinden annelerimizi düşün. en azından ben kendi adıma diyeyim az terlik yemedim fakat bu yüzden de annemin anneliğini sorgulayacak değilim. sadece bir can, değil karakter yetiştiriyorsunuz. üstelik dipsiz bucaksız bir sürede, sonu yok. bunalmanız, strese girmeniz normal. kendinizi tanıyor olmanızda ayrıca güzel. eğer çok fazla evdeyseniz, sık sık kızlarınızla dışarı çıkın, beraber birşeyler yapın. belkide evde sürekli onlara adapte olmak sizi bu kadar yoruyordur. arada babalarına emanet edip kendinize kişisel zaman ayırın. bu gerçekten iyi bir doping olacaktır.

Bu yorumlar karşısındaki sabrınıza hayran kaldım gerçekten tebrik ederim sizi. İnsanlar nedense insan olmaktan çıkmış yorumlardan bunu çok net görebiliyorum. Biri acıyorum çocuklarınıza yazmış bir diğeri böyle düzenli mükemmelliyetçi annelerin çocuğu olmasın müzede yaşasınlar yazmış. Varmı böyle bir şey Allahım akıl fikir ver demek istiyorum. Tabiji insanlar düzenli ve temiz olacak sonuçta o evde yaşayan 2 çocuk var ne yani pislikten mikrop kapıp hastamı olsunlar. Her şey bi kenara insanlık hali başımıza bir şey gelse Allah korusun, müzede yaşasın diyenlerin arkasındanmı konuşacaklar ki buda önemli değil. Zaten ilk böyle diyenler konuşur insanın arkasından. Her neyse temizlik imandan gelir. Siz kendinizden ödün vermeyin kızlarınıza doğru olanı bıkmadan usanmadan anlatın elbet bir gün anlayacaklardır. K

Çocuklarınız okula gitmiyor mu? Onlar okula gittiğinde siz de kendiniz için bir şeyler yapmaya başlasanız, hayat temizlik, düzenden ibaret değil sizde bunu bilirsiniz. İnanın kolay değil akşamları bazen o kadar yorgun geliyorum ki ama günün yorgunluğunun sebebi de kuzularım değil, yine de herşeyi boşlayıp onlarla vakit geçirmeye çalışıyorum. Hayatı basite indirgeyin biraz.. Kendiniz için ve o bencil eşlere ne desem ben bilemiyorum :) Çocuğun ona da ihtiyacı var, azcık vakit geçirsin çocukları ile canım ne olacak, eni boyu 1 saat. E EBRU 72

çocuk dünyaya getirme kararı almak, sonrasında onun büyüme ve gelişimi için sorumluluk üstlenmek gerçekten zor bir dönem. tek çocuk büyütmek zor ; ikincisine cesaret etmek gerçekten bir "cesaret" ; üçüncü çocuğu dünyaya getiren annelerin de önünde saygıyla eğilmek gerek. ve daha fazlası için tabi. maalesef ki çocuklar eskisi kadar oyun alanı bulamadıkları için bir şekilde yaptıkları her işi oyun edasına çeviriyorlar. bu durumda tahammülleri zorlamak sizin sinirlerinizi yıpratabilir. onlara oyun için vakit ayırmak ve sonrasında tabir-i caizse biraz daha geniş olmaya özen göstermeniz gerekiyor. bırakın yerler ıslansın biraz daha, bir şeyler dökülsün. hiç biri ne kızlarınızdan ne de sizin sinirlerinizden önemli değil. uhde

Tek başına iki çocuk büyütmek hiç bir yardım almadan üstelik bir de çalışıyorsanız kendinize ayıracak vaktiniz kalmaz ve öfke patlamaları başlar... Bende iki çocuk annesiyim üstelik araları 1 yaş. Bu yüzden sizi iyi anlıyorum. Çocukların tam oyuncu oldukları zamanlar.. O musluk başı hikayelerini inanın bende çok yaşıyorum, günde 3-4 kere sırf bu sebepten üzerlerini değiştirdiğimi bilirim. Ama bu sebepten dolayı kızlarıma hiç kızmıyorum. Bu sürecin geçici olduğunu günü geldiğinde bunları gülerek onlara anlatacağımızı biliyorum. Düşünsenize zaten o yaptıkları işlemi oyun olarak görmeseler bunu yaparlar mı? Tam olarak idrak ettiklerinde zaten bu sorunu hiç yaşamayacaksınız.. Benim tavsiyem kendinize zaman ayırabilmenizdir, haftada iki gün 1 saatlik molalar size çok yarayacaktır. Spor salonuna gidin o sürede de eşiniz destek versin size o baksın kuzularınıza, kendinizi çok farklı hissedeceksiniz. Haftanın stresini atacaksınız belkide ve yaklaşımınız değişecek, ya da çocuklar uyuduktan sonra ortalıkla meşgul olmak yerine haftanın bir gününü film günü ilan edin, alın çerezinizi pastanızı eşinizle film izleyin... Kendinize yapacağınız ufak yatırımlar size de pozitiflik olarak dönecektir. Unutmayın onlar sadece çocuk ve kızma ile bağırma ile sorunun ne olduğunu algılayamazlar sadece anlık olarak sizden korkar ve o an için yapmaktan vazgeçerler ancak ilk fırsatta yeniden başa dönerler... nurse_asya Tuğra'nın

İnanamıyorum 18 aylık diyorsunuz daha ağzı yok dili yok bu bebenin ya, sabırlı olun eni boyu en fazla emeceği 24 ay.. sonra özleyeceksiniz bu uyandığınız akşamları. Çalışıyorsunuz, yorgunsunuz anlıyorum ama 18 aylık bir bebeğide gece emmesinden neden kesmediniz? Siz kalkıp gece yemek yiyor musunuz da çocuğunuza bunu yapıyorsunuz... Hayatı kendinize işkence etmeyin n'olur ben de çalışan bir anneyim gece emmesini 7. ayda kestim! gündüz verilmesini sağladım, eve gidebiliyorsam gittim gidemiyorsam sağdım verdim.. ama gece emmesi kadar anlamsız bir süreç yok... Azcık sabırlı olun 3 gece uykusuz kalırsınız ama çocuğunuz alışır istediğinde su verin, tekrar uykuya yönlendirin, gece uyumadan önce mutlaka tok tutacak bir muhallebi yedirin... Gece çocuk kalkmaz! Bağırdığınıza yazık... yaren2007 kızım abla

bende de kansızlık var hemde bı turlu gecmeyen ondan da sınırlı olabılırmıyım acaba ne yalan soyleyım bazen depresyon ılaclarından kullanmak ıstıyorum en azından cocuklarım ıcın uzulmem bı zararı vardasa bana olsun ama hıc kullanmadım aslında benı sersem etmeyecek ama sakın olmamı saglayacak bı ılac bılsem kullanırım en azından gergın oldugum zamanlar

benim kızımda 17 aylık oda aynısını yapıyuor yeni yürümeye başladı istediği olmayınca saclarını yoluyor kafasını yerlere vuruyor bende yatağın üzerine bırakıyorum orda ağlıyor kendi kendine sakinleşiyor yoksa sinir oluyorum boş yere ağlıyor ne yapsam bilemedim E eldam

Arkadaşım bazen sabrımızın taştığı anlar oluyor. Benim evim de genelde dağınıktır çocuklar sağolsun. Geçenlerde üst üste birkaç gün halı sil, ortalığı topla vs derken öyle yoruldum ki. Kızım halıya süt dökünce kendi kendime şikayet etmeye başladım. Ama hemen hata yaptığımı anladım. O kadar pişman oldum ki anlatamam. Allah korusun onlar olmazsa nasıl yaşarım. Bir de şöyle düşündüm Şimdi küçükler birkaç yıl daha yorulacağız ama sonra... Çabucak büyüyüp gitmeyecekler mi. O zaman evim derli toplu olacak ama bu kadar mutlu olacak mıyım, onların bu hallerini özlemeyecek miyim? Artık sehpadaki parmak boyaları da, duvarlardaki kalem lekeleri de çok hoşuma gidiyor. Onları gördükçe gülümsüyorum. Ve her zaman yaptığım gibi yaramazlıklarını hemen kameraya alıyorum ki bu hallerini hiç unutmayayım. Keşke bir de kokularını saklayabilseydik.

ay bende şu düzenli oolma kalma annelerden hiç haz etmemişimdir mükemmelliyetliğie acaip nefret ederim, böyleler anne olmasın müzede yaşasın E eldam

ebru tek kelime ilesana çocukların çok şanslı E EBRU 72

Aklınızı başka yere verip sakinleşmeyi denediniz mi? Powerfull

Benimde bir kızım var 4.5 yaşında ve 5 aylık hamileyim. Genelde sinirli bi yapısı olsada kızına karşı sabırlı anne hatta abartılı derecede sabırlı diye tanınırım arkadaş çevremde.. Benimde bazen yeri geliyo çıldırdığımanlar oluyo kızıma vurmayı bırak elkaldırmışlığım yoktur ama bazen kendimi kaybedip öyle bi bağırırım ki Ankara dinler beni bunlar takılmanı gerektiren konular değil tatlım normal şeyler bence canınıda sıkma hiç. Benim gibi aşırı sabırlı olsan yine tepki alıyosun. Mesela bikeresinde arkadaşım gelmişti bana ben mutfakda çay yapıyorum kızım o zamn 3.5 yaşındaydı vitrinde duran 12 kişilik yemek takımımın kase ve servis tabağınıalıp davul çalcam derken tuzla buz etmiş arkadaşçağırdı koştum bişey oldu sandımbi baktım durumbu hemen içeri gittim süpürgeyialıp temizledim bana söylediği cümle '' aaa ne kadar sakinsin ben olsam patlatmıştım bi tane bu kadarda olmazki yüz veriyosun şımarıcak '' bende kızımdan değerli değil ya diyerek susturdum. Yani çevrendekiler hep eleştirecek şey bulur ha biliyorum sen kızlarına karşı suçluluk hissediyorsun ama bence onlar hallerinden memnun hiç bağırmayn kızmayan anneler sıkıcıdır boşver kendi annelerimizden bilmiyomuyuz sanki

sadece şefkat ve sabırdan oluşuyorsa tüm anneler çocuklarının dilediğince davranmasına izin versin ve her yaptığı yanlış hareketten sonra güzel çocuğum diye pohpohlasın. ben de son 10 senedir iticilik derecesinde şımarık çocuklar nasıl yetişiyor diyordum.. E EBRU 72

Üslubunuz çok sert! Çocuklara doğru yaptıklarında takdir, yanlış yaptıklarında dozunda eleştiri yapmak gerek... Annelik lafla kolaya alınacak gibi değildir. Gerilmek ve sinirlenmek oldukça doğal. İnanın bir annenin sert tavrında bile şefkati doludur. Anne olarak o da üzülsünler istemez ama bazen biraz ses yükseltilecek. Sürekli laylaylom yok ki hayatta yanlışlarda uyarılmazlarsa hep başına buyruk olacaklar. Annemize gelirsek, yapacağınız en güzel şey oyunlaştırarak bu tarz eylemlerinde verdikleri zararı telafi edeck öneriler sunmanızdr. Su ile oynadılar ve döktüler mi? bende o kadar çok yoruldum ki buralaraı temizlerken demek sular döktünüz hadi annenize yardım edip bunları siz temizleyin. Oyuncaklar ve oda mı dağınık süre vererek toplama yarışı, anneniz nasıl yapar dı? hadi bakalım deneyin, Bazı bazı da küçük ödüller öpücük, sarılma ya da bir kurabiye sıcacık anne sevgisiyle. Yapmazlar ise tavır alın yumuşamayn tabii sert olmayacaksınız da kararlılık en iyi çözümü getirir. Çocukluk bir daha gelmez. Anne olmakta kolay değildir. Anneler olarak hataları minik haylazlıkların sonunda oluşan aksilikleri düzeltmeleri yönünde, tatlı önerilerle düzeltmelerini sağlamalıyız. Büyüdüklerinde de hata düzeltmeyi bilsinler vurdumduymaz olmasınlar.

Canim. konu sahibinin cocuklafi 6 ve 8 yasinda gerektigu yerde sesinin bir tik fazlalastirmasini desteklerim yada belli kurallar koymasini Ama 18 aylik bir bebege kiyamam canim. benim. cunku o hic birseyi bilincli yapmaz seni uzmek icin yapmaz Bagircagin zaman onun sadece bir bebek. oldugunu dusun tamammi canim benimde 13 aylik oglum. var bagirmaya kiyamam zaten korkar yavrucak I ice floe

aynı benı ve bızım evı anlatmıssın arkadasım bellı bı sure zaten hosgorulu olunuyo ama sureklı sureklı sureklı aynı seyler olmaya baslayınca artık ınsanın sınırları zorlanıyo bu defa ufak seyler bıle goznune batmaya baslıyo neden cunkı artık bırıkım olmus oluyo yanı oncesınden kaynaklanıyo ama bıraz daha relax olmaya calısıyorum burdakı fıkırler aklımda ucusuyo oyuzden hepınıze cok teskkur edıyorum tabı yanlızca ve yanlızca benı anlayan yardımcı olmaya calısanlara ) C

Ah arkadasim oyle guzel yazmissinki okurken bile yuzumde gulumseme farkettim.. yapmaya calisacagim oyun oynayarak.. herseyi oyuna cevirebilirmiyim bilmiyorum ama denicem.. hannesli Desert

Hem çalışan bir anneyim. Hem yaşı biraz geçmiş bir anneyim. Hem boşanmış bir anneyim. Çocuklarım sakin yapıda falan değil. Mesela kızım 2 yaş ergenliğini yaşarken kardeş travması ve ana baba ayrılığı geldi üstüne. O bir sene hep geçecek diye avuttum kendimi. Boğazım şişiyordu yaptıklarına sabretmek için yutkunurken. Vurmak çözüm değil. Onunla inatlaşmak ona yapmayacaksın diye bağırmak o yaptığı yanllışı ona öğretmek ve dolayısıyla kalmasını sağlamaktan öteye götürmeyecekti onu biliyordum. Bu bir süreçti her çocuk farklı şekillerde yaşıyordu ve ben sabırlı olursam geçecekti bunu biliyordum. Şimdi herkes kızımın şu haline bayılıyor. Öğretmeni geçen hafta çok güzel yetişmiş bir çocuk tebrik ederim dediğinde ağladım sevinçten. Hem kızımla hem kendimle gurur duydum. İyi ki de sabretmişim. Civcivi öldüren çocuk diyorsunuz. Ben hep onlara hayvan sevgisini aşıladım. Onlar hiçir canlıya zarar vermemeleri gerektiğini gördüler. Sineği dışarıya peçeteyle tutup attım onu gördüler. Övünmek diyebileceksiniz belki ama evet sabrıma hayranım. Ben içimde yaşadığım fırtınaları yansıtmamak için elimdeng eleni yaptım. Bir evlilik bitirdim ben. Ne yaşandıysa yaşandı kolay değildi o kararı almak uygulamak. Hangisinin doğru olduğuna karar vermek. Kendim için değil önce çocuklarım için hangisinin doğru olduğunu, sonradan vicdan azası çekmeden halledebilmek. Çok anlatılacak şey var. Herşeye rağmen sabırla, sevgiyle, şefkatle yaklaşmanın çocuk için en doğru olduğunu düşündüm. Uyguladım. Ve sonuç gerçekten çok iyi.. Bu arada disiplinden hiç taviz vermedim. Kurallarımkız var tabi ki. Ama o kurallara önce kendim uydum. Çocuklarım da bocalamadılar, yadırgamadılar. Çoğunlukla tutarlı olmaya çalıştım.

çocuk büyütmek zor, psikolojini de anlıyorum ama onlar daha çok küçük. elbette her şeyi oyuna çevirmek isteyecekler. ne mutlu sana ki sağlıklılar. onlar büyüyene kadar onların sana uymasını değil de sen onlara uymayı denersen ve bazı şeyleri görmezden gelirsen hayat daha kolay olur.. evini seni üzmeyecek şekilde tasarla. bu durumda yapacakları ufak yaramazlıklar eve zarar vermez. bazı şeyler göreceli tabi; ellerini yıkarken yeri ıslatıyor olmaları bana göre sorun olmazdı. biraz esnemeye çalış bence. fatoceren

Bende sizin esinize dostunuza uzuluyorum su an. Kendi hatasinin farkinda olan, tavsiye isteyen bi anneyle nasi konusmak bu? Bu laflari soleyeceginiz konu bu degil amacinizi asmayin. Soylediginiz laf cok agir. Kisinin bir hatasindan bahsetmiyorsunuz anneligini sorguluyorsunuz, kac yasindasiniz bilmiyorum ama konu olgun cevaplar gerektiren bir konu dikkatinizi cekerim. Annenin durumuyla ilgili tavsiye verebilecek tecrubeye sahip degilim henuz, sunu okuyunca dayanamadim.. C

Canım ya kıyamam annelik böyle işte bende 3 taneyi evvela Rabbim yardım etti tek başına büyüttüm 3. Şuan 6 aylık olmak üzere diğerleri ise 10 ve 7 yaşlarındalar 3 üde kız:)eşim yurtdışında görevli 7 yıldan beri bakma tüm sülalem burda ama canları sağ olsun kimseden fayda yok seni o kadar iyi anlıyorum ki ama bende iyilik meleği arkadaşım gibi hep bebek hasreti çekenleri düşünür şükrederim ki sağlıkçılar hamdolsun Rabbim kimseyi bizleride sınamasın evlatla. Çok haklısın yoruluyorsun yıpranıyorsunuz kolay değil ama mükafaatınız büyük olacak inşallah sinirlendiğin anda la havale tesbihini Çek tamamını söyle çok faydalı oluyor Birazda rahat ol temizlik tertip düzen elbette çok önemli ama düşün ki birdaha bu yaşa gelmeyecekler zaman akıp gidiyor sarıl kuzucuklarına aman kirlensin evimiz ne yapalım duvarlarında yavrularımızın kahkahaları çınlasın da... Rabbim isteyen herkese evlat versin kimsenin kucağını boş koymasın bu arada amin S sonbul

çocuklarınıza sırf çocukluk yaptıkları için kızdığınız anlaşılıyor. halbuki annelik sade ve sadece "şefkat ve sabır"dan oluşan bir kurumdur. boşuna dememişler: bazıları hiç anne olmamalı. çocuklarınıza acıyorum... VuslataDair evli ve 3

Siz burada koca koca kadınların 3-4 yaşındaki çocuklara çemkirdiğini hiç okumadınız herhalde. Vayyy, iğgggh ne kadar şımarık vs diye. İşte öyle eleştirilen çocuklar hiçbir günahları olmadığı halde sizin bahsettiğiniz tarzda yetiştirilen çocuklardır. Otorite şarttır, bu arada konu sahibi dövdüm falan mı demiş ki çocuklara acımışsınız ve anneliğine laf etmişsiniz!!! Bu cüretti nereden buldunuz şaşırdim. Unutmadan evlilik için kurum derler, annelik için değil. N

çocuk büyütmek hakkatten çok zor.. benimde ikizlerim var 2 yaş sendromuna bizde girdik maalesef yapmadıkları hırçınlık, yaramazlık ne isterseniz var.. aynı zamanda çalışan ve yalnız olan bir anneyim ben... biraz daha rahat olmanız gerekiyor evin düzeni, temizliğinden ziyade çocuklarınızın mutluluğu rahatlığı daha önemli.. zaman akıp gidiyor onlar çocukluğuna geri dönemeyecek sizde bu günleri onlarla yeniden yaşayamayacaksınız, bırakın onlar mutlu olduğu şeyleri yapsın yeri geldiğinde sizde onlara eşlik edin inan daha rahat edersiniz.. ben çocuklarımla yeniden çocuk oldum onlarla büyüyorum yeniden.. mutlu etmek mutlu olmak varken neden kızayım ki, adı üstünde onlar çocuk bırakında hayatı dilediği gibi yaşasınlar büyüdüklerinde bu günlerine dönemeyecekler... MamasLiebling

Canım ben hayatımı normal seyrinde devam ettirmeye çalışıyorum, yani onları ihmal de etmiyorum ama okula götürüyorum parka gidiyoruz, bazen uykumdan çalıp buraları okuyorum ki sürekli çocuklarla uğraşıp tahammül gücüm azalmasın. Yani cocukları ihmal etmeden kendime de vakit ayırmaya kafamı dağıtmaya çalışıyorum, yoksa daha sinirli olabiliyorum, insanız sinirlenmemiz doğal, biraz da bosvermeye calis, çocukların da bütün nazları bize, bırak ev pis olsun, önemli olan onların mutluluğu Okula kreşe gidiyorlar mı, o da biraz enerjilerini atmalarına yardım eder, hem birbirinizi özlersiniz gün icinde, ozamanda sabrınız artar . push ; JaneRizzoli Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

yorumlarınız ıcın cok tesekkur edıyorum daha ıyı sakın dusunmem ıcın guzel fıkırler vermıssınız bunları sınırlendıgım zamanlarda kendıme sureklı telkın edıp sakınlesmeye calısıcam evet kızlarımı cok sevıyorum ıkısıde cok zekı huzurlu bı ortamda buyulurlar. tek basına benım gıbı cocuk buyutenkerde cokmus herkesınde allah yardımcısı olsun tum annelere bol sabır versınde guzel bı bırey yetıstırelım aslında benım esımde bıraz bencıl hıcbır zaman kendıme vakıt ayırmak ıstedıgımde cocukların sorumluluklarını bır saatlıgınede olsa ustlenmedı onun bahanesıde "calısıyorum "oldu. ben ev hanımı olunca sadece benım gorevımmıs gıbı dusundu aslında sınırlerımın yıpranması ılk cocugum ve ıkıncı cocugum dogdugundan berı kendımı dagru durust desarj edemememden de kaynaklanıyo bırıktı bırıktı ve herseye sınırlenen bı ınsan oldum cıktım hergun temızlık esımın ogle yemegı aksam yemegı cocukların sorumlulugu offff ıste sonuc boyle. sımdı cocuklarım daha bagımsızlar ama ıste bende yprandıgımı hıssedıyorum . push ; E eldam

rica ederim... helede büyüdükçe benim en büyük oğlum benim için hem en samimi sırdaşım, arkadaşım, oğlum gururum kısacası herşeyim diyebilirim tabiki diğer çocuklarımda öyle ama ilk çocuğum ilk gözağrım Ebru istanbuldamı yaşıyorsun? fatoceren