çok kötü bir iş yerinde çalışıp bir de emeğinin karşılığını da alamıyorsan bu şekilde düşünceler yağıyor zihnine. Güzel, rahat bir işte bulduğunda daha umutla bakacaksın hayata emin ol, içini karartma.

İnstagörl mü olsam bu yaştan sonra olmaz di mi ya da youtube kanalı açayım asksskksskfj Vive Biliç ya işin kötüsü benim yapabileceğim bir şey de yok yani ben özel sektör insanıyım lanet olsun ki.

Vive işyerindeki şartları bilmiyorum çok kötüyse değiştir ama yönetici asistanlığı iyi meslek, üstelik özel sektörde yaş ilerledikçe ıskartaya çıkardıkları işlerden değil. Çabuk modun düşüyor senin hayata karşı, işten güçten önce bunun üstünde dur.

Cidden bu emeklilik yasi ne olacak böyle Çok belirsiz 12,5 yıldır çalışıyorum kamuda Emekli olmama 22 yıl var

Sanıyorum ki artık çalışma hayatına dönmeyeceğim. Eşimin sigortasından faydalanabiliyorum, yaşlılıkta alacağım maaş da bir ev kirası değil. Bunun yerine dediğiniz gibi düzenli yatırımlar yapmak ilerisi için sanırım daha iyi.

Sizin adiniza sevindim insallah cok mutlu olursunuz..

O kadar olmasa da bana aileden ev, eşimin ablası ile ortak bir ofisi bir de yazlık falan var yine abla ile ortak ve bunlar ileride kalacak şeyler yani Allah gecinden versin ölüm hak miras helal durumları. Ben de kasmasam mı diyorum bazen ama TR beni umutsuz bırakıyor her gün. Emekli maaşımı hesapladım 2000 bu arada yenGEnC

99 bilmiyorum ama 2008 girişliyim ben. O zaman da vardı yok yaş artısı yok gün artısı... Emeklilik yaşı benim de 58 görünüyor. Çocuk 1 sene geriye alıyor diyorlardı ama bilmiyorum. 5000 küsür günde emekli olacağım. 30 yaşındayım, emekliliği doldurmama 10 sene, emekli maaşı almama 28 sene var Hepimiz bir şekilde eyt adayıyız

Seneler boyu planını yaptığım kariyer yolumu çizdiğim ama içine girince Mutsuz olduğum işimden ayrıldım. Ayrılırken ne yapacağımı bilmiyordum tek düşündüğüm o işi kesinlike ömür boyu yapmak istemiyordum. Aynı sizin gibi ne yapacagımı bilmez halde de kaldım, bıraktığıma pişman da oldum o stres bi anda yok olunca. İnsan yaşadığı stresi unutuveriyor dinlenince. Geleceğim belirsiz, endişe var. Bi şekilde devam etmemiz gerekiyor. Şimdi kendime yeni bir yol çizdim, mutlu olur muyum bilemiyorum ama denemekten başka çare göremiyorum. Senelerce istediğim, planladığım, hayal ettiğim yol beni mutlu etmedi. Her şeyi planlamaya çalışmak, her şeyin öngörülebilir olması insanı mutlu etmeye yetmiyor demek ki. Kalkıp mücadeleye devam etmek önemli olan.

Bilmem öyle mi oluyor? Günün az olabilir ama benim durumdan avantajlı her şekilde.

Su akar yolunu bulur.. Çok düşünmeyin. Alys

Gençken secilen bir meslegi omur boyu yapmak zorunda olmak maddi kaygilar nedeniyle. Doktor arkadasim seneye mesleginden ayrilmayi düşünüyor.

Bana cok uzucu geldi yazılanlar nedense. oturup emeklilik hesaplamak... Yani o yasa geldikten sonra zaten bir insan ne yapar ki?hayatı gunleri sayarak gecirmek cok yorucu..

M meredithgrey sanırım yaşımız 40 a gelince biraz daha farklı bakıyoruz hayata. Ben artık kendi adıma biraz daha günlük yaşıyorum. Çünkü korona sürecinden sonra pek çok kayıp yaşandı çevremde ve her birinin sonucunda şimdi bizlerin özene bozene aldığı eşyalar, evler falan tamamen kalanlar için çöp gözüyle gorüldü. Çok zaman da başa dert şimdi bunlar ne olacak. Ben bu süreçte şöyle bir ders çıkardım. Su an mevcut şartlarda mutlu olmaya bakıyorum. Yani eskiden cidden param yetmiyordu ama su an kendi adıma çocukların eğitimi hariç minimal yaşıyorum. Çocuklar da öyle. Eskiden olsa asla çıkmayın çalışın derdim. Şimdi siz onemlisiniz. Bugünler asla geri gelmeyecek. İşi bırakınca çok zorlanmayacaksaniz çıkın işten derim. Ayrıca ne yapacagimi bilmiyorum demişsiniz bir süre hiç birşey yapmamayı bence hepimiz hak ediyoruz.

Eski sistem olsa 8 yılım kalmış olacaktı

vivelamour, bildiğim kadarıyla maddi olarak çok kaygıya düşeceğiniz bir durum yok, işsiz kalmak senelerdir çalışan birini boşluğa itebilir belki bunun için kaygı duyabilirsin ama genel itibariyle bence şimdilik gelecek planım yok, hayatım yolunda gitmiyor diye düşünüp çok da kasmamalısın, zira bence herkes bir an geliyor yolunda giden hayatının rotasını bile değiştiriyor ki her şeyi yoluna koysak yaşamanın da pek tadı olmaz, her şey yolunda mutluyum, mutlusun, mutlu modunda da yaşanmıyor, bir süre sonra o da sıkıcı geliyor, insanoğlu aksiyonu seviyor bana kalırsa :) Bence önemli olan önüne çıkan engeller veya yolunda gitmeyen şeylerle ne kadar mücadele edebildiğin, mücadele gücünü yitirmemendir. Benim tavsiyem olumsuz düşünceleri bir süre rafa kaldırıp vive kimdir ne ister, hayalleri nedir, her türlü imkan tanınsa ne yapmak ister'e odaklanarak kendini keşfetmeye yönelmelisin. Herkes aynı mıdır bilmiyorum ama ben 30'lu yaşlarda istediğimi 49 yaşında istememeye başladım, şimdi farklı bir hayalim var başarabilir miyim bilmiyorum ama düşüncesi bile mutlu ediyor, her şey yolunda mı evet ama elde ettiklerimi bir kenara itip yenisi için mücadele etmeyi seviyorum, diyeceğim şu ki başkalarının yolunda giden veya gittiğini sandığın hayatlara özenmek yerine kendi hayatını kafana göre inşa et, yeri gelir belki bir gün önceki planından vazgeçersin, daldan dala atlarsın fakat rotayı istediğin noktaya göre belirlemek için başkalarının hayatını değil kendini kılavuz edinmelisin. Notumu da düşeyim, hanımlar lütfen konuya siyasi içerikli mesajlar yazmayın yasak

Max 5 yillik hedefler koyuyorum kendime, cogu zaman daha kisa, sizin deyiminizle gunubirlik yasamis mi oluyorum bilmiyorum. insan degisiyor, ulke degisiyor, cevre degisiyor, cok da zaten plana uygun gitmiyor isler, biz gene hobi olarak plan yapalim, ama cok da kasmayalim benim dusuncem. benim emeklilige de nereden baksan 33 yil var

34 yasindayim. 10 yildir ayni yerde dolu dolu bazi gunler tuvalete dahi gitmeden cumartesi pazar demeden calisiyorum devlet memuruyum. Tazminat ihtimalim sadece 58 yasina kdr araliksiz calisirsam var bence hic yok isciler bari tazminat alip ayrilip maas bekleyebiliyor. Sonrada kus kadar emekli maasi alacagim gercekten kus bakmaya kalksam yetmez. Yada yonetici kadrolarinda binbir stres, sinavlar okullar pesinde kosacagim siyasi kurumda binbir naz cekip kadro degistirecegim Ne kdr dayanirim bilmiyorum en fazla 2 yil icinde bazi seyleri degistirecegim bazi adimlar atiyorum. 10 yil once 2011 yilinda benim icin cok guzel bir nimetti ama artik degisim istiyorum. Sadece kagitla ugrasmak uretmemek beni cok yoruyor. Daha once basardim, ben ogretmenlik okuyordum bazi problemler nedeniyle cok zorlaniyordum hatta ankarada aksam 8de kis gunu otobus duraginda cok aglamistim 10gun sonra atandim. Gecen yil birimde cok bunalmistim birim degistirdim 1sn bile pisman olmadim. Bir suru olay anlatabilirim boyle hissettigimde hep basardim yine yapacagim Sizde kendinize inanin mutlaka bir kapi acilir.

Vive 7200 den olacağız artık ama kadınlar da yaş 58. Gün zaten dolar önemli olan yaş. Yaşayabilirsek emekli oluruz. Cidden hepimiz bu kafadayız artık.

Valla nasıl öğretilir bilmiyorum ki İçinden gelmesi lazım, bir şekilde kendine gaz vermen gerekiyor bence vive. Ben de her saniye hayat boş eğlen coş modunda olmuyorum, bazen modum düşüyor, hele de ölüm acılarım içime çöktüğünde ama doğuştan gelen bir şey mi yoksa sonradan mı geliştirdim bilmiyorum lakin kendimi bildim bileli, yüreğim kanasa da kahkaha atarım hayat zamandan ibaret çünkü, ölümse zamanın yok olduğu an. Madem dünya zamanla sınırlı yaşama alanım o zaman her anın tadını çıkarmalıyım diyorum, mesela kimse beni diliyle yaralayamaz, ölümden gayri hiçbir derdin hayatımı ele geçirmesine izin vermem, iş sorunu mu çözülür, amaç edinmek mi bulunur, hayal mi kurulur düşüncesindeyim, ama bunların hepsi için kendini tanıman sana neyin iyi geleceğini bilmen lazım, zamanla kendi kendimin ilacı olmayı öğrendim, modum düştüğünde, üzüldüğümde, arkadaş bildiklerimden kazık yediğimde, sevdiklerimi yitirdiğimde nasıl ayağa kalkmam gerektiğini öğrendim, hayat beni ben hayatımı yoğurdum, biraz istesen sen de yapabilirsin. 42 yaş yaş değil ki, 57 diyorsun ama bir zamanların uzay yolu dizisinde kaptan Kirk rolünde oynayan Amerikalı aktör 90 yaşında ve şu birkaç gün içinde gerçekten uzaya gidecek. Yaşadığın sürece hayal kurabilirsin, her yaşta amaç edinebilirsin, atalet diyorsun ya, bir gün kim bilir belki 70 yaşına geldiğinde dönüp arkana baktığında hayatına üzülerek geçirdiğin zamana yanarsın, keşkeler, tüh tüh vah vahlar, olumsuz düşünceler sadece kendine üzülmeni sağlar ve yaşlanınca üzülerek geçirdiğin hayata da üzüleceksin, oysa bu gidişe dur diyebilirsin, hayaller kurarsın, gerçekleştirmek için çabalarsın, yeni amaçlar edinirsin, bir şeyleri hayal etmek, bir adım atmaya karar vermek de bir başarıdır, sonunda olur ya da olmaz, belki bir kısmı olacak şeylerden şimdiden vazgeçmek bende atalet hali var demek yerine hayata asılmak gerek, dümeni atalete teslim etme, çabalasaydım belki de başarırdım diyebileceğin şeyler için keşkelerin olmasına izin verme vive

Çocuk doğur böylece çalışmayınca da kendini kötü hissetmezsin Şaka yapıyorum tabi ki. Bence mutlu olunan iş diye bir şey yok. Maalesef insan her yerde var ve bu da mutsuzluğun bir numaralı sebebi.

99 girişli de olsan emeklilik yaşı 58 falan olmuyor mu H

Maddi durumunuz iyiyse sevmediginiz mutlu olmadiginiz isi birakin, calismayin. Hobinizi kazanca cevirmeye bakin. Organizayon isi yapan bir arkim Cok seviyo isini oyle bi isler bakabilirsiniz

17. Yılı çalışıyorum kamuda. 20 yılım var emekliliğe. Daha çok çalışmış olacağım emekli olunca size göre

Konuyu okuyunca kendi emekliliğim ne zaman geliyor diye baktım hanımlar, 2057 yazıyor Aman yarabbii... Emekli maaşımı mezarıma getirirler artık. Bu emeklilik konusunda yeni nesil daha şanssız bence. 3 senedir çalışıyorum, yaş 27. Önce araştırma görevlisi olarak başladım sonra kamuda başka bir işe geçtim. İşim sürekli yurtdışı görevleri olan bir iş. Sürekli yer değiştirdiğim, yeni insanlarla tanıştığım ve sürekli kriz ve alarm halinde olduğum için işimden sıkılacağımı sanmıyorum. Çok da severek yapıyorum. Ama bu tempoda 60 küsüre kadar çalışabileceğimi sanmıyorum. Yani gece 9-10 normal mesai çıkışım, hafta sonu bazen çalışmam gerekiyor... Hayat kaçıyor bir yandan. Düşünüyorum da zaten emekli olunca maaşım falan düşecek, şuan ki standartlarımı koruyamayacağım. Bir de gelicem 60 yaşına belki hastalıklarım çıkacak. Ne anladım bu işten?

42 yaşımdayım, yirmi senedir özel sektörde çalışıyorum ve emekliliğime 16 sene var, (Malesef 99 girişli olmadığımdan) 7000 gününü doldurmama da sanırım beş ya da altı sene. Mesleğim asistanlık yani her dakika koordine olmalı, dikkatli çalışmalı ve çelik gibi sinirlere sahip olmalıyım ve takdir edersiniz ki bu meslekten emekli olmam imkansız. Zaten işten ayrılıyorum şu an çalıştığım şirket ile profesyonel düşünmek imkansız. Yani işsiz sayılırım. Ve dürüst olmak gerekirse özel sektöre dönmek istemiyorum. Napıcaksın derseniz ben de bilmiyorum. Velev ki döndüm daha ne kadar çalışırım meçhul. Ne zaman emekli olacağım belli ama olup olamayacağım meçhul. Bir gelecek planım yok günübirlik yaşıyor gibiyim. Eşim yurtdışı bağlantılı çalışıyor, çok küçük bir ihtimalle işler yolunda giderse Amerika'da işe devam edebilir ama dediğim gibi ufak ihtimal. O benden daha kaderci mi desem mantıklı mı desem yani önümüze bakalım kafasında. Ben ise bu durumdan mutlu değilim. Yani tabii başka meslek seç diyebilirsiniz ya da şimdi mi aklına geldi ama geldi işte. Şu an realitem bu. Hiçbir şekilde bir planım yok geleceğe dair. Hayatını yoluna sokmuş ve yakın gelecek planı olan insanlara çok özeniyorum. Gerçi burası Türkiye burada olan planın da bir an gelir hükmü kalmaz ama insan gene mutsuz oluyor günübirlik yaşayınca Sizin içinizde de benzer durumda olan var mı, buyrun sohbete.

Emekli maaşı ile sıradan bir ev kirası aynı. Bence kasma ya, aç değilsin açıkta değilsin- böyle giderse açıkta da kalmayacaksin :) Zaten yirmi yıldır çalışıyorsun, işten çıktıktan sonra yeni bir iş bulamadigin dönemde kendine yuklenmeni gerektirecek bir durumda değilsin bence. İşten ayrıldığın dönemde de hobi olarak dil öğrenir- olan dilini gelistirirsin. Olursa Amerika'ya hazırlık, olmazsa dönüşte ise girişte bir artı olmuş olur

İnanır mısınız bilemiyorum ama iş çok büyük oranla şans işi. Yönetici asistanlığı iyi bi meslek çünkü işe alımı çok ve her şirkette karşılığı var üstelik ileri yaş isteyen bir meslek. Çalıştığınız yerde mutsuz olmanız asla istediğiniz gibi bir iş bulamayacağınızı göstermiyor bence. 15-20 bin alan yönetici asistanları tanıyorum. Aramaya devam edin derim.

Ne iş yapıyorsunuz? defne-28

Hamileyim inşallah çocuk öyle yapar 39 oldum an itibariyle 99 girisliyim hayırlısı 58 görünüyor bakınca suan burcubahar0635 what u get is what u

Mutlaka ek gelir olustur, bu temettu olur kira olur gelisebilecek yerden arsa toprak olur Seceneklerin oldukca kendini sıkıstırılmis hissetmezsin Ben annemle ev aldim, evlendim, sonra neredeyse borcsuz araba aldik. Ama daha dikkatli olabilirdim diyorum.

Sizinle birebir aynı durumdayım. Yaş 41. özel sektöredeyım. sgk giriş tarihi 2002. 7000 prim gunu ve 58 yas vuruyor su an 6350 deyım. Hıc durmadan calıstım bu zamana kadar. 7000 olsada yas beklenecek ve daha 17 koca sene var yasayabılırsek tabı. esımden ayrıyım. iki çocuğum var ortaokula gıden babalarındalar. Çocuklarım ve kendım ıcın gelecek endişesi benı gecelerı uyutmuyor. Fıkırlerınızı okumaya benımde ıhtıyacım var.

Benim de sürekli tetikte olmami gerektiren bir isim vardi. Cok acimasiz bir hale geliyor bir yerden sonra. 10 sene calisip istifa ettim. Nisandan beri calismiyorum. Yasim 30. Bir ömür de evde böyle nasil gecer onu da bilmiyorum. 4 5 sene sonra dikkatimi cekecek baska bir sektörde bisey yaparim belki.

Senelerce her adımını planlayan, 60ını bile düşünen bizi bile tepetaklak etti bu ülke. Merak etmeyin sizlik bir durum yok. Bir yabancı söz var " Hepimiz aynı gemide değil, aynı fırtınadayız. Kiminin yatı var, kiminin kayığı, kimi de boğuluyor." Diye. Bizim ülkecek gemimizi batırdılar. O yüzden hepimiz boğuluyoruz. Önünü gören, günübirlik yaşamayan, umutları hayalleri yüksek olan çok az insan var. Kendinizi suçlamayın

Kendi işini kur. Gerçekten yapabileceğin bir alan varsa oradan yürümeye bak. İş illa yüzlerce bin liraya kurulmuyor, kendini kısıtlama. Evet eskiden 5 6 gün çalışırken şimdi 7 gün çalışıyorum ama gerçekten daha mutluyum. Ne yapıyorsam kendime yapıyorum. Evet vergisi bağkuru stopajı cartı curtu sıkıcı biraz belki ama biraz tuzu biberi onlar. Ben ilk 6 ay falan vergi levhama bakıp bakıp mutlu oluyordum ahshahsh

Vivelamur ben yanlış mı hatırlıyorum yoksa sizin aileden kalma üç beş apartman daireniz, yazlığıniz falan var mıydı? Eğer doğru hatırlıyorsam ben yerinde olsam kasmazdim ya, sonuçta kuş kadar emekli maaşına mi kaldın? Kiradan gelen para zaten o emekli maaşından fazla olacaktır. Kaldı ki kocan da çalışıyor. Kendini yıpratmaya değer mi? Ayica temettü emekliliği diye bir şey var, bir araştır - belki oradan bir ek gelir elde edebilirsin.

Mune'ciğim canım haklısın ama bende müthiş bir atalet hali var, 42 oldum aman hayat bitti modundayım neden bilmiyorum. Kendimden 6 yaş küçük eşim var, gezmemiz tozmamız hayat enerjimiz eskilmedi de ama ben belki de aileden gelen ataleti üstümden atamıyorum. Bir fenomen hanım var instagramda 57 yaşında ama keklik gibi sekiyorlar karı koca ben o yaşta mezarımı kazarım heralde bana öğret nolursun nasıl atıcam bu atalet halini üzerimden. Ve öte yandan da şanslıyız biliyorum ev alma derdimiz yok, ailelerden yana şanslıyız biraz da olsa ama TR'de yaşamak belki güvensiz hissettiriyor bilmiyorum