Bekledin ki Katibin Ruhu evet benim kocamda böyle desin sende ee ozaman millete niye laf ediyorsunuz diyebilecektin ama olmadı dimi

Sanki kocası öyle olsa evet benimki de aynen böyle diyecek mi sence Neden soruyorsun sorma boşver Bazı kadınlar kocasının böyle saksı gibi etliye sütlüye karışmamasından çok hoşnut oluyor ama yani bu kadının beklentisine göre değişir. Bazı kadınlar böyle erkeklerden de hoşlanabilir mesela çok ilginç bi tanıdığım kocasının hiç bi vasfi yok ve o diyor ki ben evin erkeği misyonunda olmaktan çok memnunum ben böyle kendimi çok güçlü ve mutlu hissediyorum diyor. Bazı konular karşıdakinin beklentisine göre değişir. Burada konu sahibi ile eşi uyumlu değiller birbirlerine uygun değiller. Birbirlerini mutsuz ediyorlar olayın anafikri bu. Sebep ne olursa olsun çiftler mutsuzda yani sonuç mutsuzluksa en mantıklısı ya çift terapisi ya da boşanma.

Alakası yok şekerim inan ki. Bazı insanlar kötülük yapacak güçleri olmadığı için iyidir. Benim bu adamı sevme nedenim bu. Gücü var ama yapmıyor. Ayrıca konudaki adam kötü. Her sorumluluğu eşine atıp köşesine çekilmek de kötülüktür.

senin kocanda böyle biriydi yanlış hatırlamıyorsam

Aldatmanın filizlendiği kısımlar bunlar aman dikkat ablacım. Annen falan hikaye 32 yaşında kocaman bir bireysin, konuş adamla net bir şekilde, boşan.

İkinizinde cıvıl cıvıl olan yaşları. Eşiniz neden bukadar donuk ve mutsuz yaşamaya çalışıyor? Bir ailesi yokmuş gibi davranıyor. Türkiye de aslında çoğu erkek böyle. İşe gidiyorum, para getiriyorum diye herşeyi yaptıklarını zannediyorlar. Durumun zor. Otur konuş açıklağa kavuştur. Mutsuzsan boşan derim.

Konudan anladığım kadarıyla hep böyleymiş, sonradan değişme gibi bir durum yok sanırım Maalesef yapısı böyle demek ki, ben böyleyim kabul etmiyorsan boşanalım demiş zaten, Çabalamayacağını göstermiş net bir şekilde, burda seçim size kalmış. Çift terapisine gitmeye ikna olmaz mı hiç? Ben böyle durumlarda aile büyüklerinin olayı karıştırılmaması taraftarıyım ancak eşinizin güvendiği sözünü geçirebilecek biri onu kırmadan sizin mutsuz olduğunuzu ve birşeyler yapması için ikna edemez mi eşinizi

Konu neden katibin kocasına dönüyor anlamadım. Benim kocam da gayet sakin işinde gücünde adam. Napalım boşayalım mı? Konu sahibesinin eşi ise günümüz şartlarında tek başına hayatta kalamayacak bir tip. Bence fark var.

Evet arkadaş çevresi yok çünkü kimseyle pek anlaşamıyor sohbeti uymuyor sadece ilkokuldan 3 tane arkadaşı var onlarla görüşüyor

Düzenledim şekerim tekrar oku.

Hani çekip çeviririz diye sessiz sakin adamları alıyorsunuz demiş ya ona itafen geçti G

Ay yazın ayrıldığım sevgilimin aynısı gibi. Ayrılma kararımı açıkladığımda da hiç tepki vermemişti. Başta iyi biri gibi geliyor insana. Güvenilir, dürüst iyi ama işte öyle olmuyor. Siz mutsuzsanız çocuğunuz da mutsuzdur zaten. Ama ayrılık kolay karar değil. Ayrıl ya da ayrılma diyemem. Ama devam edecekseniz de bu şekilde devam eder. Düzelmez. Ya da bir de terapi deneyin. V

Aslında evlenildigi gibi çocuk yapmak Türkiye'nin olmazsa olmazı gibi Hepimiz evlenir evlenmez hani çocuk baskılarına maruz kalıyoruz Benim ailem eşimin ailesi karismazken dış kapinin dış mandallari hani daha çocuk ne zaman diyordu. Her ikisininde evliliği sorunlu koşa koşa çocuk yapmış olmasalardı evli kalırlar miydi orası meçhul, ama dışarıya çocuk yap baskısı Dusundum de diğer dediklerinize de katılıyorum Gerçekten insan nasıl bilmesin ki

Ölmüş bir insanın bile ruh varlığı daha aktif. Adam vazo gibi yaşıyor inanılır gibi değil. Eminim bu sorumsuzluğa çok genç görünüyordur. Çok doğru bir karar almışsınız.

Sizinki size eş değil, size çocuk olmuş, konumunu unutmuş. Yokluğu size iyi bile gelecek belli ki.

Daha balayından dönüyoruz havaalanında yanımızda oturan bir teyze bana döndü dedi ki aman geciktirme hemen çocuk yap. Daha bismillah evleneli olmuş bir hafta. Hayır zaten senin ne haddine orası ayrı bir konu. Gerçekten bizim insanımızda haddini bilmeme sorunu var

Normalde öyle pat diye boşan demem ama siz boşanın. Bir kere değişmeye niyeti yok. Evlilikte taraflar yerini bilmeli ya erkek gibi davranmalı. Böyle giderse zaten çocukta sizin gibi düşünecek artık. Baba varlığını hissedemeyecek belki de.

Okurken bağrıma bir ağırlık oturdu, geçmişe gittim. Çok benzeri bir adamla evliydim, çok şükür ki boşandım. Hiç düşünme, arkana bakma kendini kurtar. İnsanı içten içe çürütüyor böyle insanlar acı ama gerçek. Allah yardımcın olsun inşallah.

Ben şahsen eşinizde suç bulamadım çünkü adam başından beri böyleymiş. Karakteri bu yani. Hiç değişmemiş ki siz böyleyken kabul etmiş evlenmiş üstüne çocuk yapmışsınız. Bile bile evlenip sonra da böyle bir adam diye tepki göstermek bana çok garip geliyor. Boşanın bence de hayat mutsuz bir evlilik yaşamak için gerçekten çok kısa.

Bu tarz konuları okuyunca hamile kalamadığıma dua ediyorum bazen. kimbilir hayatım ne kadar kötü bir yöne gidecekti.

Bu bir evlilik değil ki. Size de yazık. Bunca zaman bu adamı sırtınızda taşımışsınız. Mecbur değilsiniz. Adamın evladınıza bir faydası yokmuş zaten onu da dert etmeyin. Kendiniz de kurtulun çocuğunuzu da kurtarın.

Benim babamda öyle annemde her işi yaptı şimdiye kadar babam araba kullanır işe gider oara getirir sadece.. canım babam benim.. canım annem... annem dominant baya birbirlerini tamamliyorlar L

Aslında dominant bir karakter değilim onun böyle oluşu herseyi benim yapmamı gerektirdi. Evlenmeden önce karşımda sakin uyumlu bir adam vardı gelecek planları yaparken olur hallederiz derdi yani ben böyle bu derece olacağını hiç düşünmemiştim

Tam olarak bu aslında sırtımda taşıyor gibi hissediyorum sanki ikinci bir çocuk gibi. Benden ayrıldığı zaman büyük bir boşluğa düşecek çünkü herseyini ben düşünüp ben yapıyordum. Bunun vicdan azabını bile çekiyorum ama bende çok yoruldum ve o benim yorgunluğumu görmüyor bile

Aynı yaştayız o yüzden arkadaşım diycem bal canım arkadaşım dediğin şeyler basit değil bence ciddi şeyler sen evde bir hımbıl besliyorsun gibi evin erkeği sen kadın eşin olmuş gibi erkek karşısındaki insanı korumak kollamak evine bakmakla yükümlü senin eşin bunlsrı yapmıyor çünki her şeyi halleden biri var nası olsa görüyor srn onun yerine her şeyi yapmışsın zaten niye ihtiyaç duysun ki kendini erkek gibi hissetmiyor bazen eşine şunu demelisin ben bunu bilmiyptum sen hallet demeyi bilmelisin mesela evle ilgili bişey mi var şu bozulmuş şunu Bi hallet demeyi bilmelisin yapamasa bile en azından emel versin çocuğun bişeye mi ihtiyacı var bugün çok yorgunum şunları dışarıdan alıp gelebilir misin diyebilirsin her şeyi sen hallerine biraz da ona iş yükle sen eşimi öyle alıştırmışsın bence onun da işine geliyor rahat evlilik iki kişiliktir iki kişi de sorumluluk almayı bilecek

"ben böyle bir adamım" dediği yerden sonrasını okumadım. Çünkü yetti. Öyle biri değişmez, geliştirmez kendini. Çocuğunuz her halükarda büyüyecek Allah'ın izniyle, sizin de doğru kararı vereceğinize eminim. Öyle birinin yanında sadece körelirsiniz.

Nasıl başlasam bilmiyorum. İçinde bulunduğum duruma inanamıyorum. Ama 2 3 senedir kendimle savaşıyorum ve çok yorgunum. 6 yıldır evliyiz.5 yaşında bir oğlumuz var. Ancak yanlış seçim yaptığımı düşünüyorum. Sakin yapılı ve iyi bir insan. ben 28 yaşındayım eşim 32 yaşında. Ancak sanki 32 değil 50 yaşında gibi davranışları var. Ben neşeli eğlenmeyi seven bir insanım. Eşim benim tam tersim. Hiç bir konuda uyuşmuyoruz. Oturup konuşacağımız tek bir konumuz bile yok. Tek başıma hissediyorum kendimi uzun zamandır. Öz güveni hiç yok ve çok üşengeç. Bir şeyleri başarmak için hiç bir uğraşı yok. Gelecek için hiç bir hevesi ve çabası yok. Neredeyse hiç bir konuda bilgisi yok ve öğrenmek için cabalamıyorda. Kart kullanmasını bilmiyor mesela ben yapıyorum her ödemeyi yada ne bileyim pantolon bedenini bile bilmiyor ben alıyorum onlarida. Sen yaparsın diyor çıkıyor işin içinden. Her şeyi bana yüklüyor her sorumluluk bende ve ben çok yoruldum. Başıma bir şey gelse ya kocam var başım da ararım halleder diyemiyorum çünkü halledecek bir adam yok karşımda. Ehliyeti yok ehliyet için hevesi bile yok. Bana diyor sen al ehliyet beni gezdirirsin. Sürekli sığıntı gibi milletin arabasına ihtiyaç duyuyoruz ben çok rahatsız oluyorum ama onun umru değil. Girdiği işlerde gelişmek için cabalamıyor. Zaten çok iş değiştirdi bunun sıkıntılarını anlatmıyorum bile. Eve gelir yemek yer ve saat 9 buçuk ta yatar uyur. Ona göre evliliğimizde bir problem yok. Cocuma bir sey olsa babam koşuyor yardima. Ben bunu istemiyorum ben basima bir sey gelse babam var ama kocamda var demek istiyorum arkamda dağ gibi duran bir eş istiyorum. Bilmiyorum belki bazılarina bunlar basit sorunlar gibi gelecek ama anlatabildiğim kadarini yazdım. Ben boğuluyorum. Boguluyormuş gibi hissediyorum. Ben yalnız hissediyorum. Artık sevmiyorum ve özlemiyorum eşimi. Bazen kendimi suçluyorum ancak bazende tek suçlu ben olmadığımı kendime söylüyorum. Onunla gelecek göremiyorum. Çocuğumun düzeni bozulmasın aman kimse üzülmesin diye her şeyi düşündüm ama kafamda neyi nereye koysam mutsuz bir gelecek görüyorum. Bunlari geçen yaz eşimle konuştum ve bana söylediği şey ben böyle bir adamım ve mutsuzsan boşanalım . Çocuğum için tekrar denemeye karar verdim ama içten içten çürümeye devam ediyorum. Bildiği tek eğlence arkadaşlarıyla gezmek dağda ormanda. Birlikte bir yere gitmek bile istemiyorum çünkü eğlenmiyoruz bile. Somutup oturuyor. Hayat enerjimi sömürüyor. Ben cıvıl cıvıl sohbet muhabbet ederken bir söz söylüyor bütün herseyi berbat ediyor. Artık bir yerede gitmiyoruz zaten çünkü gitmek istemiyorum. Tartısmak bile istemiyorum boşver diyip geçiyoruz ama benim içimde kıyametler kopuyor. Bu sevgisizlikten ve karşımda istediğim gibi bir kisiyi görememekten dolayı yanlış bir yola saparım diye korkuyorum. Bu yaşadıklarımı hiç kimse bilmiyor. Aslında neden son zamanlarda çok durgun olduğumu soranlar oluyor ama yok bir şey diyordum. Artık anneme söyleme kararı aldım. Ne tepki verecekler bilmiyorum ve korkuyorum ama ben çok mutsuzum her gun agliyorum Çocuğum için çok üzülüyorum bu yüzden çok düşündüm ama devam etmek istemiyorum. Annemle konuşmadan önce burada başka kişilerinde düşüncelerini almak istedim. Çok uzun oldu. Okuyup zaman ayıran herkese teşekkür ediyorum. Dün annemle ve babamla konuştum. Problemli bir evlilik olduğunu ve artık devam etmek istemediğimi söyledim. Annem ve babam büyük bir problem olmadığını söylüyorlar. Babam şiddet yok bağırmak yok hiç bir şey yok sadece sorumsuz diyor. Ben uyusmadigimizi ve böyle daha fazla devam etmek istemegimi söyledim. Psikolojik destek almamı istiyorlar. Biraz daha düşünmemi ve psikolojik destekten sonra karar vermemi söylüyorlar. Kayınpederimlede konuştum ve karşıdan her şey yolunda gözükse bile problemli bir evliligmiz olduğunu söyledim. Sabret belki düzelir diyor. O biraz öyle diyor. Bütun gün işte sen yap nolcak diyor Annem ve babam eşime kararımdan bahsetmeden önce beklememi istedi ama ben beklemedim çünkü dün gece ne oluyor diye çok üstüme geldi ve herseyi anlattım. Dayamamadim artık. Kızdı bağıra bağıra ağladı ilk defa ve ben çok suçluluk hissettim. Neden evlendin o zaman evlenmeseydin dedi. Seni bu kadar mı mutsuz ettim dedi. Sonra sen ağlama üzülme bensiz mutlu olacaksan ayrılalım dedi Ben bitirmek istemiyorum ama sen içinde bitirdiysen devam etmenin anlamı yok dedi. Böyle söyleyip ağladıkça kahroldum kendimi berbat hissediyorum. Ailem neden erken söyledin diye kızdı. Biz hala atlatamadik sana soyleme dedik neden acele ettin dedi. Sonuç olarak bir süre daha ayni evde kalmaya ve psikolojik destek almaya karar verdik. Bir şey değişir mi bilmiyorum kafam patlayacak gibi ancak değişecek bir şey olduğunu sanmıyorum çünkü biz çok farklı insanlarız eşimle. Çok üzgün ve suçlu hissediyorum ancak böylede bir ömür düşünemiyorum..

Nasıl bilmesin ki? Eğlenmeyi sevmeyen adam bekarken o mekan senin bu şehir benim gezmiyordur diye düşünüyorum. Ehliyeti, almak için hevesi o zaman da yoktur şimdi de yok. Çok iş değiştirmek, 9 buçukta uyumak bunlar da evlendikten sonra olmamıştır. Geçen bir yerde okudum insanlar Türkiye'de sevgilisiyle evlenir diye o kadar doğru ki. İlişki yaşamakla evliliği bir görüyorlar genelde. Sevgiliyiz güzel gidiyor hadi evlenelim deniyor ama bu adamla bir ömür geçirebilir miyim aynı evde sorusu gözardı ediliyor. Evlenildiği gibi çocuk yapmak zaten bu sitenin olmazsa olmazı. 6 senelik evlilik 5 yaşında çocuk, hiç şaşırtmadı.

Onun benle derdi var. Beni bi yense rahat edecek.

Düşsün. Kimsenin çocuğunu büyütmek zorunda değilsiniz. Bu anlattığınız profilin arkadaş çevresi olması şaşırttı beni yalnız. Nasıl tutunuyor? H

Etrafımda gördüğüm kadarıyla kadın dominant olunca erkek böyle oluyor acaba dominant oluşunuz onu pasifize etmiş olabilir mi ve kilit soru evlenmeden önce fark etmediniz mi

Aa nerden bildin aynen öyle yapacaktım

Bu kadar olmasa da benzer huyları olan bir adamla 6 yıl evli kaldım boşandım. Pişman olmadım çok şükür. Öncelikle eşinizi bırakın yani madem bir şans verdiniz ilişkiye bu adamı tek başına bırakın kartını kendisi kullansın gitsin markete kartla alışveriş yapsın. Ne bileyim başka eksik kaldığı konularda bu adamı zor durumda bırakın yardımcı olmayın. Bı bakın ne yapıyor? Hiç mi cabalamiyor hiç mi umut yok? Ona göre kararınızı verin. Mesela boşanma isteğinizi söylemişsiniz evet üzülüp ağlaması normal ama hemen kabul etmek yerine ben seni kaybetmek istemiyorum senin için mücadele edeceğim diyebilirdi. Ayrıca psikologa gitmesi gereken siz değil de eşiniz gibi sanki o nedenle ailenizin tavrını yanlış buldum. Aileler aldatma kumar şiddet vs yoksa çocuklar bosanmasin kafasında. Ama devir onların devri değil artık. Evlilikler artık böyle yürümüyor sadece. Ailelerin desteği önemli evet ama bı noktadan sonra diz kararliysaniz onlardan onay almaya çalışmayın bu hayatı yaşayan sizsiniz çünkü.

Aslında bunları anlatsam herkes basit görür bunun için mi bosaniyorsun der diye düşündüm uzun zaman. Evlenmeden önce fark etmedim evlendikten sonra fark ettim ve hersey çoktan benim üstüme kalmıştı bile

Ben de aynı şeyleri hissediyorum. Hergün boşanmayı düşünüyorum 15 yılı devirdik ama o cesareti bulamadım. Geriye dönüp baltığımda gencliğimin heba olduğunu gördüm. Çok zor bir karar

Keşke tek yanlış isimler sayılar olsa da yaşanmasa böyle şeyler.

Cinsiyete dayalı sorumluluklar diyorsan bizde o ayrım yok. Kim neyi yapmış çok dert değil o yüzden. Birimiz deli gibi çalışırken diğerimiz göbeğimizi kaşıyıp yatmıyoruz, beraber yapılır beraber oturulur.

Eee madem o kadar özgüvensiz, sizinle nasıl tanışıp, işi evliliğe kadar götürebildi?benim bu tarz konularada en çok merak ettiğim şey bu oluyor.

Kart kullanmıyor ehliyeti yok bunları okurken şok oldum. Nasıl tanıştınız nasıl sevgili olabildiniz veya evlenmek için nikah salonuna nasıl geldi en önemlisi çocuk nasıl oldu. 32 yaşında bu kadar hayatı ölü bir adam düşünemedim. Bence boşanmak doğru karar. Evlilik böyle bir şey değil sizinki yaşlı bakıcılığı resmen.

Sakin uysal adamlar kolay yönetilir, laf dinler, istediğim yere çekerim, iyi biri bana zarar vermez diye evleniyorsunuz, sonra gelip hayatınızın ortasına oturuveriyorlar göğüs kafesine çöken öküz gibi.

Aman aman ölmüş mezarı eksik kaç kurtar kendini

Cok enteresan ya verdiginiz ornekler en uç örneklerdir herhalde 31 yaşında kart kullanamayan insan mi olur... Hayat size ağır gelir tabii hayati paylasacaginiza bir de eşinizin sorumluluğunu ustlenmissiniz. Evlenmeden once bilmiyor muydunuz nasıl bir insan olduğunu? Uzun bile sürmüş bence evliliğiniz. Üzüldüm durumunuza

Baştan biliyo muydu acaba Gerçi maruz kalıp oğrendikten sonra çocuk yapmasaymis madem