Çok teşekkür ederim. Evet ilk kez halimize başkaları şahit oldu ki beni mahvetti bu olan. Keşke olmasaydı... Birkaç arkadaş daha benzer tekliflerde bulunmuş biliyorum iyi niyetle söyleniyor ve çok mutlu oluyorum bu iyiliğe ama burası benim kendimi anlattığım, çıplak kaldığım tek yer. Buradaki insanlar gerçek beni görür ve tanırsa eskisi gibi rahat yazamam. O yüzden böyle kalsın istiyorum.

Ohh rahatladım gerçekten. Anlattıklarını okuduğumda, zihnimde herşeyin korkunç olduğu bir resim oluşmuştu. Ama son yazdığına baktığımda, çok şükür, aslında biraz rahat olmak için yeterli sebebinin var olduğunu fark ettim. Galiba, seni en çok eşinle ilgili yaşadıkların umutsuzluğa sürüklüyor. Ama ne olursa olsun, mümkünse uzun yaşamak istemiyorum, dememelisin, böyle düşünmemelisin. Çok iddialı bir cümle bu. Hani derler ya; Allah'ın gücüne gider... diye. Aynen öyle. Hayatına belaları, felaketleri davet etme. Bir de, , biraz hayata bakışını mı sorgulasan acaba..., belki seni daha iyi hissettirecek bir başka pencere keşfedebilirsin.

ben duygularımı böyle güzel ifade edemiyorum ama seni okurken kendimi gördüm ağladım. Allah yardımcımız olsun. bunların başımıza gelmesinin tek sebebi o ilk bağırmada susmayacaktık, o ilk hakarette susmayacaktık... susmayacaktık şimdi istesekte ses edemiyoruz.

Ben de psikologla ilgili bölümde aynen böyle hissettim okurken.

Yani şiddet gördüm diyemem karşılıklı birbirimize şiddet gösterdik. Benim şiddet karşısında öfke kontrolüm olmadığı için ben de epey saldırgandım. Oğlumun evde olmaması da daha çirkinleşmemize sebep oldu. Karşılıklı şiddetten çok sözlü şiddeti unutmam imkansız... Tüm bu yaşananlar bir şekilde acısı geçecek şeyler ama bende "bunları yaşadım ama oğlum yaşamayacak, babası gibi olmasın, babam gibi olmasın, benim gibi olmasın" düşünceleri ile bir tür kontrol manyaklığına sebep olsun istemiyorum. Zaten öyleyim ama oğluma yapmak istemiyorum. Idrakyollariiltihabi

Normalde özür dilemeyi bilen biriydi. Yani ben dilemeyince vazgeçti. O şimdi vicdan azabı çekiyor içten içe biliyorum ama hak verse de "yine mi idrak haklı çıkacak hayır!" inadı yüzünden hak Vermez. Sidik yarışını sürdürür. Uzun zamandır nasıl sıktıysam kendimi pekte gibiyim. Her yerim ağırıyor kıpırdayamıyorum. Sanki vücudum yıllardır hareketsiz kalmış gibi. Bir kalksam ayağa toparlarım elbet. Hiç bu kadar yorgun hissetmemiştim kendimi. Elim kolum kalkmıyor yahu. Orucu bile fark etmedim acıkmadım. Pek bir şey yemedim. Niye böyle oldu anlamadım ki.

sadece konunuzu okuyabildim, Allah kolaylıklar versin, yardımcınız olsun zira işiniz zor bu de demek oluyor ki siz çok güçlü birisiniz, atasözüdür Allah dağına göre kar verir derler yazınız, kendinizi ifade biçiminiz çok güzel acaba diyorum yazarak para kazanabilir misiniz, sosyal medyada mı olur, internet gazetelerinde, bloglarda mı olur bilmiyorum ama bu konuyu bir araştırın, düşünün derim, illa edebi yazılar filan da değil, yaşadığınız olayları da yazabilirsiniz belki ilerde kitap bile çıkarırsınız neden olmasın

Merhaba, oğlunuzla ilgili yorum yapmak istiyorum. Daha önceki konularınızın da bazılarını okumuştum. Öncelikle aynı sorunu bire bir bende yaşıyorum.5 yasında şu an oğlum 2 yaşından beri mücadele ediyorum. konuşma bozukluğuyla başlayıp dürtü bozukluğu, dikkat eksikliği hiperaktif gibi tanılarla devam ediyoruz. Çok yıpratıcı süreçler gerçekten de. sizi çok iyi anlıyorum. Düşünmeden hareket etme, arkadaşlarıyla oynarken bi anda onlara vuran, asla kural tanımayan yani ne zaman ne yapacağı kestirilemeyen bir çocukla beraberim. Bu durum tüm yaşantımızı etkiliyor maalesef. Benim size nacizane tavsiyem eğer eğitim gerekiyorsa ve maddi durum yetersizse rapor çıkarıp devletin imkanından faydalanın derim.

Kesinlikle sizin evliliğiniz kurtarılabilinir bi evlilik, yapı o yorumlara sonuna kadar katılmakla beraber isme bakılmazsa keşke yorum yapılırken diye içimden geçirdim.. Evet dediğim gibi ben bu konuyu açsam kocam bana vurdu diye açardım, haliyle topa tutulurdum.. Ki kocam bana vurdu ve boşanıyorum.. Burdakilerin gazına da az gelmedim değil.. İşte beni harcadılar mı diye düşünmüyor değilim..

Yine de öyle kahrolsun falan demesek ya. Tamam ben koca karı gibi beddua ediyorum adamın yüzüne dimdik ama ben şimdi öyle çok kalpten de etmiyorum. Sizinki kabul olur falan gerek yok şimdi. Teşekkürler yorumunuz için :)

Fedakar bir anne olduğun için degil, kendin için sigarayi birakmalisin, 6 ekim 2018 de 15 yıllık iciciligimi bırakan biri olarak yazıyorum bunları size. Kendiniz için bırakın lütfen, kendinize bakmazsaniz kimse size bakmaz

Az evvel bir yerde okudum.. bazen imtihan hafif olur, çünkü kaybedeceği bellidir... kaldiramaz.. imtihani agir olan özel secilir, güçlüdür, dik duracaktır.. imttihanlardan iyi not alacak, başaracaktır.. iste bu sizsiniz.. burada derdini anlatan, olmayacak sikintilari çeken annelerdir, turlu turlu hastalıklara sabredenlerdir belki de.. sizi buradan tanıyıp gördüğümüzle kadarıyla, siz güçlüsünüz... konu evlat olunca, tum analar gibi daha da güçlüsünüz.. Allah yardimciniz olsun, sabrinizi arttırsın.. her şey hal yoluna girsin en yakin zamanda..

Bunu biz de evliliğimizde derdik. Ben de esim de diyoruz yani. Artık gülüyoruz tartışmalarımıza. Gel elimi öp affetcem seni diyor. Ben boşanmayı düşünüyorum mesela o kadar sinirliyim ona. O oyle diyince bana bir gülme geliyor. Allahtan benimki komik biri ben olmasam da onun komikliği bizi dindiriyor. Sen de bir seferliğine benim kocam gibi yapamazmısın. Gel elimi öp affetcem seni de. Gözünün içine bak. Belki sarılıp koklaşırsınız

Anne olmak değil, evlat sahibi olmak fedakarlık gerektirir esasen. Bizim toplumumuzda daha baskın bişekilde aenneye yüklenmiş dünyanın en en en ağır manevi yükü bu bence.. Evet anneysen insani tüm hassasiyetlerini yutmaya mecbur olabileceğin durumlarla karşılaşmaya herkesten bir adım daha yakınsındır... Anneysen gerekiyorsa biyolojin durma noktasına gelebilecek, açlık susuzluk duymayacaksın, cinsellik isteğin yeri gelir ayıplanacak bile, Anneysen gurursuzluk atfedilecek herşeyi özütebileecek kıvamda olmaya mecbursundur... En eğitimli gördüğün insanlar bile sana ''sonuna kadar haklısın ama çocuğun var''diyiyp ''Allah kolaylık versin tatlım hep yanındayız bunu bil tamammı diyiyp eşiyle kol kola güle oynaya avm ye girdiğini göreceksindir''hatta. Tabi tüm bunlar yaşanmayadabilir ha yaşadıklarını yutamıyorsan da milyon tane maddi manevi zorluklara göğüs gerek yaşamaaya mecbur oluşunu peşinen kabul etmişsindir anneysen, ve o saatten sonra en yakınına bile doldum taşıyorum diyemezsin. . Böyle olmasını sen istedin bititrmeyebilirdin derler.. Kaçmaya çalışsnda hayatın yükü yani top hep sende olucak yani... Amma öyle amma böyle. İlk suçun kadın olarak dünyaya gelmek içinci suçunsa anne olmak çünkü... senin benim pek çoğumuzun işte! Sizin evde o gün işler çığrından çıktı ve eşinden şiddet gördün diye tahmin ediyorum... ve ölsende unutamayacağın kötü şeyler yaşamışsın gibi... Burda çoğumuzun yeri gelip aldığı nefeslerimizi kesen acıları, dönülmez onulmaz yaraları var... Herkes çektiğini biliyor ve herkes en kötüsü benimkisi diyor biliyormusun... sana en güzel dularımı gönderdim hiiç tanımadığım halde... Üzülmek çare değil, durup düşünmeye mecalin zamanın varsa kendini dinle... Bırak herşey onların döküp saçtığı gibi kalsın bizden herşeyi topralamamızı bekleyenlere inat bırak ortalık dağınık kalsın... Herkes yaptığından utansın kendiyle başbaşa bırak eşini de. Annen, kayınvaliden, psikoloğun, eşin hatta oğlun gibi düşünmeyi onların değer yargılarıyla yaşadıklarını tekrar tekrar süzgeçlemeyi bırak... Herkes olmaya çalışma kısaca... Seni üzen her birkişiyle tüm görünmez bağlarının ve muhtaçlıklarının görünmez ipini kesmeye çalış... Ruhun başka türlü bu kıskaçtan kurtulmaz ve özgürleşmez... Evet o evden tüm konularına rağmen gidemedin ama ''SEN'' hala varsın.. Zaten önemli olan da ''SEN'' değilmisin en öncelikle.. Biraz kendine dön derim ben nacizane ve zamana bırak kendini ve herkesi.. Dur bakalım, gün doğmadan neler doğar derler... Birde bence o psikoloğa göre tüm hayatını kıskaca alma. Mutlaka bir iki uzman daha danış... Para sözkonusu ise herkes her türlü oyunu çevirebilir biliyorsun!

Aklıma bir şey daha geldi. Ekleyeyim. Ben oğlunuzun da sizin diğer insanlara karşı tahammülsüzlüğünüz ile ona göstermeye çalıştığınız şefkatin arasındaki farkı hissettiğini düşünüyorum.

Bende ayni hise kapildim. Profesyonel bir psikolog, teorilerini anne ile paylasmaz. Teshisi varsa paylasir ve gidecegimiz yol bu der. Ve bir anneyi evde kalmasina zorlayamaz. Her ev ve aile icin bu mümkün degil. Iyi bir psikolog bunu bilmesi lazim.

Allah yardımcınız olsun. Çocuk zaten kendi başına zor bir vaka iken eşiniz bu duruma tüy dikmiş resmen. İki çocukla baş ediyorsunuz. İnsanlık kadına çok yükleniyor. Evi için, çocuğu için hep cabalamasi, fedakarlık göstermesi gereken kadın. Eril kişi kavgasını etsin, elaleme rezil rüsva etsin sonra g. tünü dönüp yatsın. Tasası kadına düşsün. Aman sen annesin alttan al. Çocuğunu düşün. Erkektir anlamaz. İşlerine geldiği zaman çakal çakal gezmesini bilirler de yuvayı koruyamazlar. Doğada bile öyle ya. Dişi boş yere çiftlesip erkeğe tepigi basmıyor. Hele dişi peygamber devesine hastayım direkt kelleyi koparıp atıyor temiz iş. Yani size ne tavsiye verebiliriz bilmiyorum. Dolmuş tasmissiniz. Zor süreçlerden geçiyorsunuz ve bunu tam olarak anlayabilmemiz imkansız. Esiniz yokmuş gibi davranın bırakın kendi hiçliğinde yuvarlansin desem ki ben çırpınırken karşımda biri gamsız gamsız otursa ümüğünü sıkasım gelir. Ama çok seçeneğiniz yok gibi.

Yönlendirmelerini çok beğeniyorum Mesleğinden ileri bir görüşün var bence senin

Benim arkadaşım bana bunu söylüyor sık sık. Hayatındaki sorunların çözümünün önündeki tek engel sensin diyor. Zorlaştırıyorsun çözüme yanaşmıyorsun diyor. Doğrudur belki de. Bana göre rezillik bunlar. Yani ben insan ilişkilerinde her şey söylensin kavga edilsin sonra devam edilsin kafasında değilim. He buna zemin hazırlıyorum kabul ama unutup devam edemiyorum. Eşime göre de her şey mükemmel olsa da bir şeye takılırmışım illa ki. Yapım buymuş. Sanki kendisi her durumun en olumsuz yanını görüp felaket tellalı olmuyormuş gibi. Ruh emici canlı. Bizim evlilikte iktidar ayağı ve iletişim ayağı paramparça zaten. Duygu ayağı ile sallanarak da olsa sürdürüyorduk o da bitti. Şimdi ne ayakta tutacak bu evliliği bilmiyorum. Oğlumuz var sadece. Aslan

Elbette istiyorum ihtiyacım da var. Ancak bütçe ayıramam. Belediyenin psikolojik destek hizmetini kovalıyorum ama ülke olarak delirdiğimiz için henüz randevu alamadım. Yarın tekrar arayacağım.

Aradaki sayfaları okuyamadım. Akşama okumayı deneyecegim. Sadece şunu gördüğümü söylemek istiyorum ilk mesajınıza binaen: uzun zamandır konu ve mesajlarınız ilgimi çekiyor. Temelde problemin ne çocuğunuz ne eşiniz olduğunu düşünüyorum. Yazdığınız mesajın alt tonlarında ben hep annenizi duydum. Eminim sinirinizi tetikleyen bu öfke çaresizlik yetememizlik düşünceleri kafanizda hep annenizin sesiyle yankılanıyor. "Vasat anneyim" onyarginizdan bir sıyrılın nolurr. Nice anneler belki de çocuklarının sıkıntısıni farketmiyor sadece zor çocuk olduklarını düşünüyor. Ama siz arastirdiniz gozlediniz peşine düştünüz. Hatta belki birazda abartarak tüm dunyaniz yaptınız bu hali. İstiyorsunuz ki esinizde yapsın ama olmuyor yapamıyor adam. Yapmalı mı belki evet. Belki de hayır. Şu saatten sonra kendinizi sartladiniz zaten bu evlilikten bı cacık olmayacağına. Olmasın artık. İlla ki kağıt üstünde bitmek zorunda değil zaten. Akıl sağlığınız ve "anlamsizcasina abarttiginiz" gururunuz için "kalben" "aklen" bosanin. Bide bu yormasin sizi. Üretim sıkıntısı yaşıyorsunuz bence. Üretin birşeyler. En basitinden çok güzel yazıyorsunuz. Anonim bir hesap açın ve tüm bu yasadiklarinizi hislerinizi kelimelere dökün her gece. Eminim kalbine dokunacaginiz binlerce kadın var. neden anonim dedigimi anlarsınız Evet bı gelir getirmeyecek ama nolur üretin artık. İçinizdeki tüm enerjiyle daha fazla zarar gormenizden endişeleniyorum artık. Evet çocuğunuz için uğraşın evet sağlığınız için sigarayı bırakın. Ama öncelik kendiniz olun. Ucakda olduğu gibi once kendinize sonra cocuga. Allah kolaylık versin ins. Gücünüzü sabrınızı arttırsin.

Ben de çok üzüldüm. Geçmiş olsun. Siiz de çok yıpranmışsınız. Umarım çektiğiniz cefaların katı kadar mutlu olursunuz... Size hep dua edeceğim... başka uzmanları da bi araştırın. Herkes farklı birşey söyler bunlar da kafa karıştırıcı.

Biz iyi olmadığımız sürece çocuğumuzun iyi olması ne kadar mümkün? Kendinizi o kadar çok çocuğunuza adamış durumdasıniz ki nefes alamıyor olmanız biraz da bundan kaynaklı diye düşünüyorum.. Elbette ki evlat Candan öte, her şeyiyle ilgilenmek vazifemiz. Annelik zor.. bunlar hep olması gereken ama dozunda olmalı ki sağlıklı olsun.. Eşinizle yaşanan sorunları ama bilerek ama bilmeyerek hep geride bırakıyorsunuz. Defalarca eşinizle aynı evde ama sizin oğlunuzla farklı bir hayat yaşadığınızdan bahseder yorumlarınız var... Mesela neden böyle, niye bir aile ortamı yaratamiyorsunuz? Neden sizin ayrı bir dünyaniz var? Niçin siz sürekli oyun arkadaşı modundasiniz.. çocuğunuzun gelişimi kadar evliliginizin sağlığı için de uğrasmak gerekmez mi? Kadın olan idrak nerede? Eş olan idrak nerede? İnsan olan idrak nerede? Niye sürekli anne olan idrak var. Neden sadece anne kimliğiniz ile yaşam sürüyorsunuz.. ? Sürekli güçlü olmak zorunda mısınız? Ben her şeyle başa çıkarım diye etrafa görünmek bu kadar önemli mi mesela? Evet anneyiz ama insanız da. Yoruldum diyip bazı şeyleri erteleme hakkımız olamaz mı? Boşanacak imkanlarımız yoksa eğer çözüm aynı evde farklı hayatlar sürmek mı yani? Boşanmayi gerektiren sorunları çözemez miyiz? Olmuyor çünkü.. ne kadar oluyor sansaniz da olmuyor... Aynı evde farklı iki hayat olmuyor.. Benim oğlumla başka bir dünyam var biz böyle mutluyuz aslında diyerek kendinizi kandırıyorsunuz.. Anneler evlatları ile elbette mutludur. Ama bir yere kadar. İnsan sadece anne olarak yaratılmadi ki.. kadınlık insanlık nerede? O duygularınız nasıl tatmin olacak? Evlat hem her şeyimiz hem de değil... Bence biraz insan olduğunuzu kendinize hatırlatın. Siz hatırlatın ki diğerleri de hatırlasin.. İdrak sadece anne değil.. O da bir evlat o da bir eş o da bir kadın. O da bir gelin. O da bir insan...

Yani bence de seviyesiz ve çirkin olmuş. Ama sizin dediginiz kadar da değil bence. Sanki düzelir gibi. Çünkü aslında öfke kontrolü sorunu gördüm ben. Hakikaten birbirine nefret kusan iki insan görmedim. Bana kalirsa düzelir. Ama çok caba ister. Yani bi aile terapisti gibi bi çözüm olur bence. Ben bir sevgiliye ya da nişanliya ayril derken zorlanmıyorum. Ama boşan demek bana zor geliyor. Şiddet boşanmak için iyi bir sebep ama Siz de ona vurmuşsunuz. Eşitlendiniz diyemem. Sonuçta sizden 9 kat güçlü biri eşitlenmeniz mümkün değil. Ama baktığımız zaman zaten gücünü göstermemiş. Vurmamış. Vuran sizsiniz. Ay bilmiyorum belki de saçmalıyorum ama boşanmak en son çare bence.

Bilmem :) ben Rabbime sarıldım. Duayı eksik etmedim dilimden. Kişisel olarakta çabaladım tabiki. Gönlünüzü ferah tutun. Karamsarlığa kapılmamaya çalışın.

rica ederim, umarım en kısa sürede bırakmanız dilegiyle.

Benim gözlemim daha çok sistematik şiddeti ve aldatmayı sineye çeken kadınlara, gurursuzluktan dem vurulup, olumsuz yorum yapılıyor. Ha bir de en ufak olayda 'boşan' yorumu yapanlar var, onlar ayrı bir inceleme konusu. Bir kısmının evli olmadığına eminim. Davulun sesi uzaktan hoş geliyor onlara. Herkese, her zaman yapıcı yorum yapılması yönündeki isteğiniz ne yazık ki gerçekçi bir beklenti değil. Hepimizin mizacı, hayata ve olaylara bakışı, tepkilerini gösterme şekli, evlilik dinamikleri ve evlilikten beklentisi birbirinden farklı. Bu farklılıklar şekillendiriyor yorumlarımızı. Ayrıca bu platformda birbirinden hoşlanmayan veya birbirine sempati duyan üyeler var ki bu da etkiliyor yorumları ve beğenileri.

Çocuğun bağımlı olmasını istememe, çalışmak isteme ve bunun her ertelenisinin daha da bogmasi ve yanlış hatırlamıyorsam cocugumuzun yaşı (Ekim 2015 li Oğlum) o kadar benziyor ki. Oğlumda aşırı hareketli, hicbirseye odaklanamiyor, aceleci, sabırsız vs bende bulunduğum ilde imkan olmadığı için devlette randevu aldım çocuk ve ergen psikiyatrisi bölümüne... Varlığına bin şükür tabiki, yanlış anlaşılmasın ama bizim en büyük kavgalarimiz oğlum la ilgili çıkıyor. Mesela binyere gitmeye kalkarız 10 dklik yol burnumuzdan gelir, bı parka götürürüz 3 saat te dursak yarım saat önceden söyleriz bak saat 4 e gelince gideceğiz diye ve sık sık hatırlatırım yine de giderken tantana hoop biz birbirimize gireriz. Sizinde muhtemelen oglunuzun durumu vs nin getirdiği gerginlikte var. Sizin yerinizde bende olsam, oğlum için mantıklı olan neyse onu yapardım ki sizde öyle yapıyorsunuz. Asla gurursuz değilsiniz aksine mantıklı, akıllı, karakterli ve güçlü bir annesiniz. Gidememe durumunuzu tahmin ediyorum, benim ailemde öyle.. Yani 1 hafta olmadan başlıyorlar ay çok yoruldum ay kolum ağrıdı ay belim zonkluyo, bulasiga yardım etmek için yikarim annem pat pat vura vura tekrar yıkar filan... ki oğlumu bırakmıyorum bile ellerine doğru düzgün... Demekki ne yaşanırsa yasansin eşiniz ailenizden daha çok güven veriyor ve açık söyleyeyim aynı şeyi yasasam sizin gibi yapardım... İnşallah yavrunuza iyi gelir tedaviler, sizde çok iyi olursunuz. Ve ciddi ciddi söylüyorum cook cook iyi bir annesiniz. Kötü olsanız çocuğunuz için endiselenmez umursamazsiniz emin olun. Siz iyi olsun diye elinizdeki şartları dahi zorkuyosunuz rabbim yardımcınız olsun inşallah.

İşe gidebilmek gayet mümkün. Ben gidebiliyorum. Çünkü kızımı anlattınız bana. Şu an 9 yaşında aynı anlattığınız gibi bir kızım var. İnatlaşma, bağırma, el yıkatabilmem mümkün değil. Yağlı elleriyle dokunur heryere. Yıka derim kaçar inadına dokunur etrafa. Üstünü giydirmek hala çok zor. Küçükken 2 saat peşinde koştururdum dışarı çıkmaktan vazgeçerdik. Banyo yaptıramıyorum hadi banyoya dememle banyoya girme arası 2 saat. Sinirli, hırçın. Arkadaş edinemez arkadaşlarıyla kavga eder hemen. Asla beraber oyun oynayamayız kazanamazsa çirkeflik yapar oyunu dağıtır. Vs. Vs. Ben ilk defa geçen hafta psikiyatri ye götürdüm. İlaç verdi kullanıp kullanmama konusunda kararsızım hala. Kolay değil çok zor ama yapılabilir. 2 yaşından beri çalışıyorum. Babanın hiç bir yardımı yok bu arada onu da ekleyeyim.

Öncelikle şunu söylemek istiyorum. O evde kaldığınız için gurursuz falan değilsiniz. Sadece çaresizsiniz. Bazı durumlarda gururu, kalbi, duyguları bir kenara bırakmak gerekir. Ben olsam bende gururunu yemişim der o evde kalırdım. Ne yazık ki annelik bize çok başka anlatıldı biz başka yönleriyle yüzleştik. Her şey tozpembe olacaktı, mutlu mesut yaşayıp, mükemmel çocuklar yetiştrecektik. Ama kimse ne evliliğinden, ne eşinden ne de çocuğundan memnun değil bana inanın. Benim kızımda dikkat eksikliği tedavisi görüyor. Çok şükür her şey artık yolunda. Korkacak, kendinizi çaresiz hissedecek kadar kötü bir durum değil. Kaldı ki otizmle mücadele edip harika sonuçlar alan anneler var bildiğim. O yüzden moralinizi bozup kendinizi daha da yıpratmayın. Eşlerden, insanlardan beklentiyi düşürüp biraz bencil olursanız kendinizi daha da iyi hissedersiniz. Herkes yeri geliyor neden evlendim, neden çocuk yaptım diye sorguluyor. Size tavsiyem babaya da çocuğun bazı sorumluluklarını yükleyin. Her şeyi tek başınıza omuzlamak zorunda değilsiniz. Sizin sesiniz çıkmıyor diye size yüklemişler tüm sorumluluğu. O yüzden sesinizi çıkartın. Siz iyi olursanız çocuğunuza faydanız olur unutmayın. Lütfen kendinize iyi bakın ve şu kısacık hayatta mutlu olmaya çalışın. Sıkı sıkı sarılıyorum size..

Seni okadar iyi anlıyorum ki. anne olmak. boyle bisi iste. kendini. unutuyor insan yapmayacağım katlanmayacagin ne varsa kendini katlanacak halde buluyosun sabret başka bisi demiyorum

Yaa bir kere kendini gömmeyi bırak artık. Evlilik denen müessese içinde herkes bir parça '' gurursuz'' oluyor tamam mı? Bir aslan burcu için gurursuz olmanın zorluğunu tartışmayalım istersen :) Gurursuz oldum. Yapmam dediğim şeyi yaptım ağlaya zırlaya. Durmam dediğim yerde de durdum, hala duruyorum. Başkası anlatsa manyak mısın diyeceğim fedakarlıkları da yaptım. Üç kuruş etmediğini düşündüğüm insanlarla selamlaştım, aynı masada oturup yedim içtim neymiş? Eş ailesiymiş diye.. Sıradan bir insanken bunları yapmışken anne olsam neler yaparım kestiremiyorum :) Neyse çok rica edeceğim. Kendine yüklenmeyi bırak. Bir de mesela ailene, eşine yanlışları için fatura kes tamam. Ama affedemediğimiz her şeyin bize bir yük olduğunu, sağlıklı ilişki kurmamıza engel olduğunu da bil. Sigara oğlun için değil, kendin için bırakman gereken bir şey. Benim rahmetli babam ölümden dönüp bırakmak zorunda kaldı. O bıraktıysa herkes bırakır. Lütfen çabala.. Uzman yardımına saygım sonsuz. Ancak bence kişi önce yaşadığı ortama şifalı dokunuşları yapmalı. Şöyle ki dayak yiyen bir kadın eşiyle evliliğine devam ederken yardım alsa ne olur? Gündüz yardım akşam dayak. Anlatabiliyor muyum? Belki bir dünya para ile almanız gereken yardımdan evvel hayatınıza şifalı dokunuşu yapsanız o tedavilere gerek kalmayacak bile.. Boşanamıyorsan da eşinle iletişimini düzeltme yoluna gitmeli, veya tamamen kesmelisin en azından kavga çıkmasın diye.. İçimize sinmese de mecburuz. Kavgalar bir sonrakinde daha da çirkinleşir çünkü. Yeterince berbat olan bir durumun içindeyken gerekli mi? Kolaylıklar diliyorum. Mutlu paylaşımlarını görmek istiyorum artık.. İnşallah. İnançla.. :)

Dua ettim senin için. Ama bazen kötü sandığın şeylerde bir hayır vardır. Hiçbirşey yapmadan yani kötü düşünmeden bekle su akar yolunu bulur. İnşallah hakkında hayırlısı olyr. Evlilik demek 2 tarafında törpülenmesi demek. Orta yolu bulmak demek. Ben nedense senin evliliğin için anlatmasanda şans var diye düşünüyorum. Bak ne güzel terapi sürecine girmişsiniz. Bu süreçte tabiki çalışma çocugunla birebir ilgilein. Beraber ilgilenin sadece sen değil. Belki üçünüz olmak beraber vakit geçirmek iyi gelecek hepinize. Bırakıp gitmek kolay. Aç davanı ama kalıp evliliğin için savaş ver. Kendinden başla düzeltmeye adamı bırak. Sen düzelirsen dünya düzelir. Dünyan değişir. Ben çok mu pozitif yorum yaptım bilmiyorum ama biraz da pozitif olmayı denesen. Herşey yoluna girecek desen. Terapi hepinize iyi gelecek bence. Sen de terapi alsan

Bence şuan sinirli olduğunuz için böyle düşünüyorsunuz. Ama ailenizin evine bile sığamazken eşinizin yanındasınız. Demekki ailenizden daha iyi birisi. Size çok ağır gelmiş belli, ama hakaretler kavgalar evi terketme istegi her evlilikte bir kaç defaya mahsus normaldir. Bence olanları unutmaya çalışmak sizin açınızdan daha yararlı olacaktır. Zaten bir sürü sorumluluğunuz var. Ben bunca sorunun üstüne bir de küslük kırgınlık ile uğraşmak istemezdim. Ancak tekrarı olursa tamamen iletişimi kesmek mantıklı geliyor. Tabi yine de siz bilirsiniz. Bunlar benim nacizane fikrim. Bu aralar çok üst üste sorununuz oldu. Genel olarak evde gergindiniz. Bu tartışmanın sebebinin bu oldugunu düşünüyorum

Nasıl bıraktınız? Konu içinden konu çıkıyor ama gerçekten nasıl başardınız?

Kendinize yükleniyorsunuz ama bence gayet çocuğunun, eşinin ve kendi hayatıyla ilgili her şeyi artısıyla eksisiyle düşünen bir anne ve eş gibi duruyorsunuz burdan. Kendinizi böylesine yıpratmayın. Allah yardımcınız olsun her şeyden önce.. Sigarayı da çocuğunuz için değil kendi sağlığınız için bırakın lütfen. Yalnız şuna dikkat ettim, önceki konularınızı bilmem eğer burda konuşulduysa ama, eşinizle böylesine ettiğiniz bir kavgada kayınvalideniz sizi durdurmak için öyle bir harekete giriyorsa eşiniz yönünden olmasa da ailesi yönünden bir şansınız var, bu kadar olumsuzluğun içinde bu iyi bir şey bence. Konuyu ayrıntısıyla bilsem daha da objektif yorum yaparım, aslında bazı konularınıza denk geldim ama parça parça var bir şeyler aklımda. Eşinizle durum bu kadar çıkmaza girdiyse artık oğlunuz ve kendinizi baz alın hayatınızı düzene sokmak için. Tekrar dediğim gibi Allah yardımcınız olsun, Hakkınızda hayırlısı neyse o çıksın karşınıza.

Ayrılmaya şiddetle karşı olduğu için anlaşma imkansız. Hemen çirkefleşiyor ve vazgeçirmek için her yolu deniyor. Yani olası bir ayrılıkta her şeyi göze alabilmeliyim. Hemen hemen bütün erkekler boşanma evresinde çirkinleşiyor ama benimki gerçekten çirkinleşir. Psikolojik olarak beni tüketir ve zeki bir adam olduğu için bunu çok iyi yapar. Zayıf yönlerimi bilir ve oraya çalışır. Birlikteyken iyi olan ama ayrılık ihtimalinde kötü olabilecek kapasitede. Anlaşma olmaz. Tek derdi evli kalmak olur. O yüzden olamıyor ayrılık. Bir sebebi de bu.

Dediğiniz gibi geri çekilmeyi susmayı başaramadım. Belki başarsaydım farklı olabilirdi. Ancak "neden susan ve alttan alan ben olayım. Yeterince zorluk çekmiyor muyum zaten" düşüncesi ya da egosu engel oldu bunu yapmama. Hatasız olduğumu asla söylemiyorum ama dün yaşananlarda üslubumu saymazsak hatalı değildim. He eşim birikmiş be patlamış mıdır belki. Ancak asla affedilebilir şeyler değil söylediği ve yaptıkları.

Ne alaka yahu, sen evladini seven, bilincli bir annesin, niye onursuz gurursuz olacakmissin, ne yasadigini bilemiyorum sadece tahmin edebiliyorum ama evladini bahane eden bir oadin diilsin sen Burada konu acip da cocugum icin bosanmiyorum diyen kadinlar gibi de degilsin, bu dusunceleri sil at kafandan

Konuyu okuyunca çok üzüldüm, dua ettim, yine de ederim. Ama sizinle ilgili hep şunu düşündüm, zor bir insansını ve eşiniz aslında çok aşırı çekilemeyecek biri değil. Önceden de böyle düşünüyordum. Konuyu okuyunca aslında siz de hatalisiniz. Dost acı söyler demişler, sizi anlayıp sevsem de söylemeden duramıyorum. Hastasıniz, illa kalk yemek ısıt dememiş. Demeye hakkı yok, o ayrı. Ama o gidince kışkırtır gibi kalkıp balkon yıkıyorsunuz. Evet, yemeği hazırlayıp sizi kaldırması gerekirdi. Ama yapmıyor, düşünmüyor, hatalı vs her ne ise. Siz de durumun üstüne giderek, aslında kötülüğü kendinize yapıyorsunuz. Sonunda olay çıktı, ağlayan, kendini perişan eden o mu oldu, siz mi? Kendi mutluluğunuz için adamı olduğu gibi kabullenin derim. Ayrılmak ayrı, onu yaparsanız bilmem. Bir çocuk var ortada, çocuğunu düşünen bir annesiniz, kendinizi siz kendiniz mutsuz ediyorsunuz. Kendini düşünmeyeni kimse düşünmüyor arkadaşım. Evet yemek hazırlamadi, ama bunu büyütmeye gerek yok kafanızda. Genel olarak ağır konuşuyorsunuz, ben öyle algıladım eski konularınızdan. İçinde bulunduğunuz durum, bence sorunlu geçmişinizle, annenizle alakalı. Şu anki dur, anlattığıniz kadar ölmelik değil aslında sanki. Geçmişten dolayı böyle. Dini yorum yasak evet. A muslumansiniz biliyorum, namaz kılın, dua edin, inanın biz bunlardan vakit eksikliği nedenini bahane bulup uzak kaldıkça dünya meşgalesi pesimizi bırakmıyor, kendimize bile vaktimiz kalmıyor. Dünya ile boğuşup duruyoruz. Umarım, herşey yoluna girer, hep diyorum cogu şey çocuklukla ilgili.. çocuğunuzun üstüne düşün, kendinize de önem verin, eşinize de olduğu gibi ve iyi yönlerini görerek bakın, herşey duzelecek belki.

Allah yardımcın olsun. Dualarımdasın inşallah

Allah yardımcınız olsun bütün kalbimle dilerim ki, yaşadıklarınız belli ki çok çok ağır, ne diyeceğimi bilemiyorum ama siz çok çok iyi bir annesiniz bence, belki hiçbirimizin olamayacağı kadar.

İdrak, anladığım kadarıyla sigortalı değilsin. Galiba çalışmadığın için sigortan da yok. Pek, ciddi bir hastalık olursa masrafların altından nasıl kalkabilirsin? Ayrıca çalışmak gerekliliğini uzun vadede de bir düşünsen? Özellikle kadınların kendi kazandıkları, az veya çok, bir gelirlerinin olması gerek. Hayat boyu eşinin eline bakmak istemezsin değil mi? Oğlumun yanıda yüksek ses, kavga vs'e izin vermeyiz, diyorsun. Tamam, bu güzel bir davranış. Ama emin ol, oğlun aranızdaki gerginliği, sevgisizliği hissediyordur. Artık gerçek manada anneyim diyorsun ya... fedakarlıklarımı daha da arttırmam gerek diyorsun. Muhtemelen oğlun, senin fedakarlıklarını derinden hissedecek veya görecek. Ancak bu noktada kritik bir durum ortaya çıkabilir; oğlun için aşırı, yani kendini yok sayarcasına yapacağın fedakarlıklarınla, oğlunun üzerinde çok büyük bir yük oluşturabilirsin. Bunun karşılığında oğlun, zaman içersinde sağlıksız bir şekilde kendisini sana adayabilir. Çünkü bilecek ki, kendisi için annesi tamamen kendisinden vazgeçmişti ve bir çocuk-genç bu ağır sorumluluğun altından kolay kalkamaz. Psikoloğun yanındayken, oğlunun kahkahalar atması bana ilginç geldi. Sanki oğlunun sorunu ailesi ile ilgili olabilirmiş gibi. Psikolog, bu ihtimali de değerlendiriyordur umarım.

Eski konularında yazan üyelerden biriyim. Dayanamadım gözümüzün içine baka baka gerçekleri çarpıtarak bizi suçlamasına.

Benim anneminde hic sansi yokmus bugun annemi sucluyorum ama bazende imkansizliklar geliyor akla. Susuyorum. Yinede annelik fedakarlik gerektirsede bir hiclik degil saglikli bir anne daha onemli. Kendine dikkat et.

@Pnomatik biraz ağır olmamış mı eleştiri? Bu arkadaş belki demedi bile bu lafları... zaten yaşadığı durumun üzüntüsü, çocuğuyla ilgili endişesi varken uzmeyelim boş yere... Sana hak veriyorum elbet birisi dert yandığı zaman ayy benim kocişim hiç öyle yapmaz ayaklarıni yıkar, ağzımın içine bakar, hemen bosan diye s. dik yaristiran tipleri bende sevmiyorum uyuz da oluyorum ama sanki bu üye o "Cicişler" den değil :)

Elbette çok daha beteri var. Oğlum sağlıklı hayatta ben sağlıklıyım ona bakacak gücüm var kafam sağlıklı olmasa da. Bunlar be terleri işte. Çok şükür bu hale. Ben sıkıştım, nefes alamıyorum ondan bu iç dökme hali.

rabbim şifa versin inşallah

Kuzum ne burası mahkeme, ne de biz hakimiz. Elimizde ne dava dosyası var, ne de deliller. Konu sahibinin anlattıklarını kendi aklımızla değerlendirip, kendi bakış açımızla yorumluyoruz. Kendini daha iyi ifade eden 1-0, eleştiriye açık olan 2-0, kendini eleştirebilen 3-0 öne geçiyor. İnsan olduğumuz için, yorum yaparken işin içine duygularımız da giriyor. Ayrıca epey eleştiri de aldı İdrak. Bence siz bazı üyelere çok kızıp, kırılmışsınız kendi konunuzda. İçinizden atamadığınız için bu kırgınlığı, tepkiniz de azalmıyor.

Zaten diye diye öldürücem kendimi bir gün :) yani intihar anlamında değil. Korkmayın yahu elm sokağı kabusu gibi değil oğlumun hayatı :) benimki öyle. Oğlum mutlu genel olarak. Idrakyollariiltihabi

Yav delirme. O kadar da bencil değilsin bence eşinle ilişkinizde. Hele ki son olayda ben seni haklı buldum. Yani balkon yıkamış ve ondan sonra da fenalaşmış olabilirdin ya da o gün canın yemek ısıtmak istemeyebilirdi, ne münasebet, bu sadece kadının görevi değil, ki yemek yapmaktan bahsetmiyoruz hazır yemeği ısıtacak. Bu mu bencilliğin yapma Allaasen. Diğer yorumlarına okumaya başlamadan hemen şuna cevap yazayım dedim.

Valla ben ayni sehirde olsam atlar giderdim sabah kahvesine, hep oyle bir hayale daliyorum idrak'in konularini okurken, milayla idrak'in oglan evin altini ustune getirirken biz oturmusuz mutfakta kahve icip sohbet ediyoruz

Içinde bulunduğunuz durumu bu kadar guzel ve objektif yazabilmek de ayrı bir marifet gerektirir. Oğlunuzla sabırla ilgilendiğiniz yazdığınız her harften belli, ben öyle anladım Ama bu süreçte kendinizi de tüketmeyin. Dönüp baktığınızda benden bir sey kalmadı demeyin. Oğlunuzun size ihtiyacı var, belki de her zaman olduğundan daha çok Evet annelik fedakarlık gerektiriyor, öyle böyle değil. Zamani ve sonu yok. Bahsettiginiz problemleri mümkün olduğunca en aza indirebilirsiniz sabır ve kararlılıkla. Hiç vazgecmeyin. Dua edicem bol bol.

Evet ben de sizi hiç tanımıyorum. Bununla birlikte çocuğa, öğrenciye şiddet konularında ne kadar duyarlı ve bilinçli olduğunuzu görünce doğal olarak bir sempati geliştirdim size karşı. O konularda birbirimizi destekleyen yorumlar yaptık. Başka bir konuda ilk yorumlarda bir meslektaşımla zıt düştük, karşılıklı birbirimizi alıntılayıp tartıştık. Sonuçta uzlaştık ve sonrasında bir sempati geliştirdik birbirimize. Bir konuda fikrime karşı çıkan bir üye, cevap olarak, af buyrun, 'Oha!' diye başladı yorumuna. Nickini not ettim zihnimin bir tarafına. Kendisiyle muhatap olmuyorum. Çünkü benim tarzım ve üslubum böyle bir cevabı haketmiyor ayrıca benim bildiğim bu kelime hayvanları durdurmak için kullanılır. Eleştiriye ve itiraza, itirazım yok ama üslup ve tavır çok önemli benim içim. Kısacası bizi, tavrımızı, yorumlarımızı çok farklı etkenler etkiliyor.

İdrak ODD tanısı görünce aklıma geldi. Geçenlerde benzer bir vaka okudum. Çocuğun sıkıntısı trioid fonksiyonlarının aşırı çalışmasıymış meğer. Trioid hormonları düzene sokulunca 180 derece dönüş olmuş mizacında. Hipertrioidin yetişkinlerde de aşırı sinir, hareketlilik vs. yaptığını düşününce mantıklı geldi. Eğer daha önce gitmediyse çocuk endokronoloğundan da randevu alsana oğlun için. Üniversite hastanelerinin çoğunda var. Bir ihtimal çok daha masrafsız ve kolay bir şekilde çözülür sıkıntınız eğer sizde de bu tarz bir durum varsa.

Çocuk için evlilik devam ettirilir mi sözüne "Evet" diye cevap verenlerdenim. Evladımız her şeyimiz, canımız kanımızdan bir parça. Zaten hayattaki çoğu çabamız onlar iyi olsun diye değil mi biraz da?... Adınıza çok üzüldüm sevgili idrak. Belli ki zor süreçlerden geçmiş ve hala geçiyorsunuz. Insallah evladinizla sağlık dolu bir yaşama sahip olursunuz. Evliliginiz ve aileniz icinse size sanırlar diliyorum. Her şeyin çok iyi olacağı günler yaşayın insallah

İşte fazla ben bilirim yaparım dememek lazım bu hayatta.. Bazen de yapabilsek bile ; "yapamam kiii" diye piremses olmalı... Kırılgan olmalı.. Oyleleri makbul oluyor çünkü bu hayatta.. Kendine güvenmek dimdik durmak iyidir ama diklenmek zarardır.. arada ki ince çizgiyi bilmek lazım. İnsan en çok diklendiği yerden sınaniyor.. Yanlış anlamayın, üzmek rencide etmek için demiyorum.. hepimizin başına gelebilir. Ama acı bir gerçek işte ; ne oldu? Hani giderdin? Hani boşanırdin? Hani hakaret şiddet olamazdı? Hani hani hani? hayat işte öyle bir imtihan ki laflarımizi yediriyor yeri geliyor... Tabi ki sırf lafımi yememeliyim düşüncesine kapılıp da haydi boşanmak zorundayım da dememeli. Yine diklenmemeli yani... Ama Her şey bir ders. Her şey bir imtihan.. Her şey de geçer! İnanması şu an güç ama geçer! Gerçekten.

O kadar derinden hissettim ki durumunu. Kalbimdesin

Konu açarken eleştiriye açık olunmalı kısmında çok haklısınız sizin eleştirlere verdiğiniz cevaplar da çok güzel oluyor mesela. Yada bu olaya rağmen eşinize söylenen bir iki olumsuz kelimeye yine dee öyle söylemesek diye cevap verisinizi tebessüm ederek okudum. Aslında olaylara ve eşinize de hakkaniyetli yaklaştığınız çok ortada. Ben ilk başlarda çok daha fazla yorum yapıyordum ama son zamanlarda şunu farkettim kendim aynı durumda olsam ne yapacağımı bilemediğim konularda peşin hüküm vermek aslında çok kolay ve aynı şekilde yanlış. Çok genel geçer konular haricinde yaşamadığımız birşey için vay efendim sen nasıl katlanıyorsun buna demek kolay olanı ama yasarken birşeyleri kesip atmak öyle basit değil. Burası gerçek hayat değil evet ama yapmam dediğimiz şeyleri yapıp şişman dediğimiz şeylere susabildigimiz gerçek ve kolay olmayan bir hayatta yaşıyoruz. Neyse çok uzattım ve dağıttim konuyu :) Ben son konuya rağmen evliliğinizin düzelebilecegini düşünüyorum, umuyorum. Oglunuzdan önce kendinizi iyileştirmek için ugrasmalisınız bence ki hem oğlunuzu hem evliliğinizi iyilestirebilesiniz.

Taze anneyim bebeğim 2.5 aylık Daha rahme düşmesiyle başlıyor annelik yemene içmene, hareketlerine dikkat ederek, onun geleceğini düşünerek Doğumdan itibaren o eşsiz kokuyu içine çekilşnle perçinleşiyor annelik, içşnden geldiği gibi yapıyorsun sanki yılların annelik tecrübesi varmışçasına Siz iyi bir annesiniz, oğlunuz için en iyisini yapmaya çalışan bir anne Ama aynı zamanda kadınsınız, kendinizi düşünmek bencillik değil ki Oğlunuz ve sizin için çok güzel aydınlık sağlık dolu günler diliyorum rabbim yardımcınız olsun inşallah

Allah yardımcınız olsun. Gerçekten anne olmak dünyanın en zor işi. Buna birde eş ile olan problemler eklenmiş, size güçlü olun diyemem çünkü zaten yeteri kadar güçlü olduğunuzu düşünüyorum. Şuan olayların tam ortasında ve en zor yerindesiniz. Ama zaman geçecek, yavaş yavaş halkanın ortasından kenarlarına geçeceksiniz. Oğlunuzu üniversite okurken ziyarete gittiğinizi, birlikte sakin ve hoş bir kafede kahve içtiğiniz hayal edin. Size teşekkür ettiğini, emekleriniz için ellerinizi öptüğünü düşünün. Sevdiğiniz bir müziği açıp hayallere dalın. Kafanızın içine kimse müdahale edemez çünkü. Orada çok mutlu olmanıza hiç engel yok. Yıllarca sığındığım şeydir.

Sen seffafsinda, karsidaki hak etmiyormus.. onu anliyorsun bu gibi durumlarda. bendeuyeolcam

O kadar hastayken neden balkon yikadiniz? Balkon yikiyorsaniz demek ki gerçekten hasta değilsiniz. Balkon yerine mutfağa gidebilirdiniz.

:) kıyamam yahu öyle düşünmeyin. Bakın şiddet görüp affetmeyi seçseniz bile bu sizi onursuz ya da kötü biri yapmaz. Tercihiniz budur ve kimseyi de ilgilendirmez. Ben aldatılıp affetmeyi seçen kadına da bir şey demiyorum. Kendi problemi, benim en fazla fikrimi söyleme hakkım var. Onun üzerinden kadınlığımı övmem yahut hakarete varan cümleler sarf etmem. Ama mesela şuna kızıyorum. "eşim bana vurdu ama şiddet sayılmaz." ya da "mütemadiyen vuruyor ama çok seviyorum". "aldatıldım kaşar kadın kocamı ayarttı" yok ya, kocan ne yaptı o arada? Ben konulara yorum yazarken samimiyet ve farkındalık arıyorum. Bulamayınca geriliyor ve farklı yorumlar yapıyorum. Eğer bir kadın "evet ben şiddet gördüm veya aldatıldım. Eşim yüzde yüz hatalı ama affetmeyi deneyeceğim" derse siz bilirsiniz der geçerim. Ama burada çoğunlukla aldatılan kadın öteki kadını suçluyor adamı aklıyor, şiddet gören hala çok seviyorum diyor. Çok sevmek nedir yahu. Canınıza kastınız mı var diyoruz haliyle. Anlatabildim umarım :) Size gelince kimsenin sözüyle hareket etmeyin. Fikir alın, ama iç sesinize güvenip karar alın. Sanal platformda yazılan her şeye de inanmayın. Benim bir tanıdığım sürekli kadına şiddet konusunda atıp tutardı sanal ortamda. Kadının mütemadiyen dayak yediğini bilmesem gerçek hayatta, vay be ne güçlü kadın diye düşünebilirdim.

Siyril sekerim siyril, ben 41 yasina 2 ay kala daha bugun ne kesfettim biliyor musun? Hergun kafayi yukari kaldirip, ben ne yaptim da bana bu cocugu verdin sorusunu yoneltip hic cevap alamiyorken bugun cevabi kesfettim 40 sene 10 ay boyunca gurur, kibir ve ego abidesiyken, bunlarin ucunden de kurtulmama vesile oldugunu fark ettim milanin Yakin bir gecmiste seninkine benzer olmasa da esim bir sinir krizine girdi, cok detaya girip konunu baltalamak istemiyorum ama cok kotu bir hafta gecirdim, ve normalde milana ceker giderdi, hemde bir saniye durmazdi ama gunlerce kendimle bogustum, caresizlik kalbimi, beynimi kemirdi, gidemedim, cocuklarim yuzunden gidemedim ki konunun benle hic alakasi yoktu neyse uzatmiyim, bugun sabah nedense bir aydinlanma geldi, bende ne gurur kalmis ne ego ne kibir dedim, ay cok uzattim, yani cocuklar bunu yapabiliyor, annelik baska bir sorumluluk, dunyada anlamasi rn zor, en karmasik olay bence anne olmak Tum karakterini degistiriyor insanin

Gerçekten bu da bir şey mi yoksa acaba ben de mi fazla beklentiliyim? Şu örnekte bile İdrak ben bundan hoşlanmıyorum, hastayken çocuğun bakımı için endişe edilmesinden hoşlanmıyorum dediği halde aynı şeyi tekrarlamak pek de bir şey değil bence. Daha önceki konularında ben de idrak'a şu adamcagizi itme, ne derdin varsa söyle sarıl barış artık kışkırtma inatlaşma diyordum ama eşi de çok damarına basıyor bazen. Son olayda da özel bir bilgisini paylaşma tehtidi ne bileyim kıytırık bir yemek ısıtma işini dev bir sorunmuş gibi kıra yıka yapması hiç hoş değil. Hani İdrak'a diyoruz içinden geçeni söyle bilenip de kendi kendine kurulma diye ama eşi de bu seferlik yemeği ben ısıtıvereyim diyebilirmiş örneğin ya da nooldu balkonu yıkayınca mı kötü hissettin kendini, yemeği ben mi ısıtayım vs diye iletişime geçebilirdi. Tamam yeri geliyor ikisi de inadım inat popişim iki kanat diyor ama bu son durumda idrak kışkırtan çılgın atan bir konumda değil. Fazla duyarlı, fazla farkında her şeyin, gizli bir el gibi arkalarını topluyor hep zaten, azıcık anlayış gösterilemez miydi? F

Peki içimi kemiren "sen bu kadar onursuz ve gurursuz bir kadın misin?" sorusu ne olacak. Nasıl başa çıkacağım ben bununla hiç bilmiyorum.

Rabbim sana güç kuvvet, oğluna şifa, yuvana huzur, kalbine ferahlık versin inşallah. Elimden sadece derdini paylaşıp dua etmek gelir. Keşke fazlası gelse. Çaresizlik nedir iyi bilirim idrak. Aslında zor olan güçsüz olmak ya da düşkün olmak değil, çaresizliktir.

Ahhaa benimki sicak sicak iciyor o kahveyi, ben soguk icmeye bile raziyim

Hangi sehirdesin? Buyuk sehirlerde devlet hastanelerinde cok iyi cocuk psikologlari pedagoglari bulabilirsin en azindan isin maddiyat kismini halletmene yardimci olur. Esinle bu kez neler oldu bilmiyorum, uzuldum cok;( iliskiniz zaten uzun suredir sallaniyordu ipler kopsa iyi de anlattigina gore cocuk icin bir arada durmaniz lazim simdi. Sen de destek al diyecegim de saglikli psikoloji para olmadan olmuyor terapi fiyatlari malum... kendi kendinin psikologu olmak zorundasin idrak. Ne kadar yoruldugunu gorebiliyorum, sana diyebilecegim cok birsey yok, ama 31 yillik omrumde edindigim tecrubeye gore sunu soyleyebilirim, aldatma, siddet vs yoksa kurtarilmayacak evlilik yok, saglik sorunu olmadigi surece her dert gecicidir... Ben cok eminim ki oglun kisa bir surede ihtimal olan her sorunun ustesinden gelecek. Sen full destek tam destek bir annesin cunku sevgi herseyi iyilestirir... Dualarimdasin

Evet maalesef bir kesim kadına saçını süpürge et fedakarlık yap ne olursa olsun evine sahip çık diye dikte ederken, başka bir kesim hakarete uğradığın mutsuz olduğun evde durma. Duruyorsan kendine saygın yok böceksin böyle kadınlara acınmaz gibi can yakıcı şeyler söylüyor. Çünkü herkes herkesi kendi şartlarına göre yargılıyor. Maalesef ölçüp tartmadan bunu birçoğumuz yapıyoruz. Önemli olan senin ne hissettiğin. Annelik vicdan işi elinden gelenin en iyisi yapmaya çalışıyorsan o çocuk için en iyi en mükemmel anne sensin. Boşanıp boşanmamak tamamen şartlarla ilgili yoksa kimse mutsuz olduğu bir evde kalmak istemez

Ne yazıp ne söyleyebileceğimi tartmaya çalışıyorum da, sanki ne desem olmayacakmış gibi. Sizin tartışmanızda, eşimle olan geçmişteki şiddetli tartışmalarımızdan da paylar buldum. Bizim bir kavgamızı anlatayım, en azından yalnız olmadığını, ağır bir şiddet-yalan ve aldatma gibi haller dışında, evliliklerin nerelerden dönebileceğini ve her şiddetin her şartta ne kadar şiddet olduğunun tartışılabileceğini biraz sorgula ve kendine yüklenmeyi, bir kalıp içinde, o anki durum-duygulardan ayrı sadece davranışı irdeleyip kendini deşmeyi, kendine "Gurursuz" demeyi bırak. Biliyorsun, bende de adet oldu, konularına geliyor, kendimden bir parça dökerek yüzünü umuda döndürmeye çalışıyorum kendimce, en azından bunların gayet insani-olabilir şeyler olduğunu kendine hatırlatmanı, zaten zor olan hayatın içinde sürekli kendine-eşine yüklenmeyi bırakmanı, kendi bi salmanı istiyorum. Eşimle evliliğimiz, birbirinden oldukça farklı huylara sahip iki kişinin bir araya gelip, çocuk büyütmeye çalışması halinde ilerliyor ve ayda-iki ayda bir birbirimize bir şeyleri izah eder, bıkmadan anlatır, tartışır şekilde sürüyordu. Ben salana kadar. Oğlumun doğumundan sonra artan sorumluluklar, çocuğumun ilk bir buçuk sene yaşadığı ve yaşattığı ağır kolik süreç benim ayarlarımı ve beklentilerimi bozmuştu, dolaylı yoldan eşimi de. Ki ben bunu bir buçuk, bilemedin iki sene yaşadım; sen ise daha yoğun bir şekilde hala daha yaşamaktasın, bu daha büyük bir gayret, yorgunluk, bıkkınlık, özveri ve içine çıldırış içeren bir durum. İlk bir buçuk sene içinde, eşimle itişmeli kakışmalı kavga yaşadık mı? Yaşadık. Eşim vurmadı ama itti-çekti, kollarımdan sıkıp, yere zor kullanarak yatırıp sabitledi, durmam için. Çünkü eşimi ittim ve hızımı alamayıp rast gele defalarca vurdum. Bu olayın zemininde de şöyle bir ortam vardı: Uykusuzluk yaşıyordum, günlerce hiçbir şekilde dinlenememiştim, annemin söylenmelerinden bıkmış ondan yardım almayı tamamen kesmiştim, tuvalete gitmek de yemek yemek de eziyetti oğlumla uğraşırken çünkü ne yaptıysam kesin işe yaramıyor, ağlamalarının çırpınmalarının önünü alamadıkça beynimi zorlayarak çözüm arıyor, şekilden şekle giriyor ve hiçbir kalıcı çözüm bulamadıkça/bu sürecin max sabırdan başka bir yolu olmadığını anladıkça da sinirleniyordum, uyutsam 30 dk demez dikilir ve yeni bir ağlama sürecine daha girerdik. Gecesi gündüzü kalmamıştı, yemek yemez, kendini sıkmaktan kabız, evin içi çöp ev, laf söz anlamaz bilmez, bana eğlemekten-sabretmekten ve aralıksız bir yerleri silip düzenlemekten başka yol yok... Günlerce eşimin görmesini istemiştim ne kadar berbat bir halde olduğumu. Bana yapışık, zor bir çocuk, tam zamanlı anne haline gelen bir kadın, eşim ise görmedi. Sizinkinden farkla, ben önüme alıp konuştum da "Ben iyi değilim X, bitik hissediyorum" dertleşmeli bir konuşma da gerçekleştirdim ama cevaben eşimden "E annelik kolay mı? Olacak tabi" gibi anam usulü bir cevap aldım. Bu beni daha çok sinirlendirmekten başka bir işe yaramadı. Çok iyi hatırlıyorum o konuşmayı, bana "Anlıyorum, ben yanındayım, bu süreci birlikte aşacağız, geçecek bu günler" vb. bir şeyler demesini istiyordum, istediğim cevabı değil, beni delirtecek tetik cümleleri buldum karşımda: "Annesin tabi, artık anne oldun kolay değil, her kadın bu dönemden geçer bir sen mi doğurdun?" vs. "Git, konuşmak istemiyorum, tamam" dediğimi de, ısrarla başımdan göndermeye çalıştığımı da hatırlıyorum eşimi, eşimin ise aksine, odayı terk etmeyerek sözleri ile üzerime geldiğini de. Odayı ben terk ettim, peşimden geldi. Baktım olmayacak, evden çıkıp gitmeye yeltendim ve beni kapıda yakalayıp, "Abartıyorsun"lu bir konuşmaya başladı ki bu abartıyorsun lafını işitmem yetti İdrak. "Abartıyorum ha, dur abartıvereyim ben sana!" diye üzerine atladım adamın. "Git" dediğimde gitmiş, beni yalnız bırakarak söylediklerini sindirme fırsatını bana tanımış olsaydı biz itiş-kakış birbirimize girmeyecektik. Ya da ben "Böyle konuşarak beni incitiyorsun, senden duymayı beklediklerim bunlar değildi" gibi bir konuşmaya girebilecek sakinlikte kalsaydım, belki eşim söylediklerinin bana ne kadar ağır geldiğini kavrayacaktı. "Akıl edemedim özür dilerim, haklısın" diyebilecek potansiyelde biri çünkü. Beni tutup sabitledi de, sustu mu? Hayır. "İyice delirdin be sen" tarzı konuşmaya devam etti üzerimde, birbirimizin fitilini yaktık çünkü. 185lik 100 kilo adamı üzerimden tamamen itmeye gücüm yetebiliyor olsaydı , muhtemelen o gün bir aile faciası yaşamıştık. Evimizin kapı girişinin tabanında, üzerimde beni tutmaya çalışan eşime küfür, hakaret, bağırıp çağırma artık Allah ne verdiyse... Kendimi tanıyamadım. Ve son olarak girdiğim şiddetli ağlama krizi, komşumuzun kapıya gelip beni sakinleştirmeye çalışması, annemlerin de haber alıp hemen bize gelmesi cümbür cemaat oh... İşin en kötü, içimi mahveden kısmı ise, yenice uyumuş olan oğlumun sesime uyanıp yanımıza gelmesi ve beni o ağlama krizi içinde görmesi. "Bir daha tekrarlanmayacak asla, oğlum beni böyle görmeyecek" sözünü kendime verdiğim gündür de. Rezillikse rezillik bak, al buyur konu komşulu, ana babalı, çocuklu tam kadro. :) Yaşadığımız en büyük ve en ileri gittiğimiz kavgaydı. Üzerinden 1 sene geçti. O gün "Bitti bu iş, tamamen bitti" dediğim yerden döndüm. Kendimi de suçladım ama uzun sürmedi, kendime hak verdim bir miktar çünkü bu patlama olacaktı, eşim -git- dediğim an gitseydi ben kendimi sakinleştirmenin yoluna bakardım beni bilirdi, ama rahatsız olduğumu göre bile üzerime gelmeyi tercih etti. Eşime de hak verdim, çünkü annemden-annesinden, herkesten bana karşı duyduğu/gördüğü/bildiği tek destek biçimini sergiledi ve benim de onları geçiştirmek için "İyi ok, tamam, doğrudur" şeklinde savmamı benim sakinleşmem olarak yorumladı, dahasını bilemedi, o süreçte akıl edemedi, kendime doğru yolu gösterivermedim. Birbirimize cephe alarak kendimize döndüğümüz, düşündüğümüz, birbirimizden hiçbir bk beklemediğimiz, 6-7 ay geçirdiğimiz sürece girdik. Her şey bozuldu, ne cinsellik ne bir şey. Çocuk için rol gibi devam etti. Sonra da tamir süreci başladı, birbirimizden hiçbir şey beklemediğimiz yerden bir araya geldik, beklentilerimizi yeniden tartabildik ilginçtir ki. Hani bu tamiri nasıl açıklarım ben de bilmiyorum, bir salma-bırakma- kendi kendine akış içinde oldu diyebilirim. Demek istediğim; bu kavgalar çocuklu hayat içinde olabiliyor İdrak. Kendini yeniden gördüğün, duygularını tarttığın-temize çektiğin dönemler bunlar. Daha ileri gidilmiş olsaydı, daha farklı bir yorum yapardım; benim için buradan da dönülecek-çok daha iyi olunacak ışık var. Kopulması gerekiyorsa da kopulur ve daha "Acaba"sız karar da alırsın. Tam ortası. Burada artık bi sal, bırak bir yöne kendiliğinden aksın, seni de götürür o akış. İkinci kısım oğlunun tedavisi, maddi kısım ve sigara: Ben de sigara kullanıyorum ve evet, nasıl bir sığınak, rahatlama-kaçış haline geldiğini de biliyorum. Bu hengame içinde de sigarayı bırakma ile baş edebileceğin kısmına da çok yorum getiremiyorum; bunun tartımı sende. Dışarıdan bir gaz olarak "Bunun da üstesinden gelecek güce sahip bir insansın" diyebilirim sana. Tersine "Kendini bir de bu şekilde zorlayıp kasma, gayet insani bir tutunma-kaçma yolu, şu an buna ihtiyacın vardır, bu kadar oluyordur" da diyebilirim. Ancak kendini suçlu hissetme. Belki çok tartışmalı bir laf edeceğim ama tek lüksün de sigara be kuzum, başka ne alıyorsun kendine? Kısacağın daha neresi var? Elinde bir zihnine, eline, diline her yerine bulaşan ve yemek bağımlılığından sonra baş etmesi en zor bağımlılık olarak kabul edilen bir -zaaf- kalmış. Bu bağımlılığı da hazır olduğunda aşacağına inanıyorum. Oğlunun durumunun da günümüz şartlarında tedavisi/izlenecek yolu/desteği de belli. Bir bilinmeze düşüp kapı aramaktan çok daha iyidir. Sağlık sorunu içeren durumlarda, kendimi "Daha beterine bakıp şükretmek" aralığında tutarak rahatlıyorum İdrak, aklını, umudunu, gücünü bu şekilde muhafaza etmesi daha kolay. Aşılamaz değil, yolunuz belli yapılacaklar belli, umut da veren bir yol. Zamanla çok daha iyiye gideceğinden, gayretinin meyvelerini toplayacağından eminim. Sen elinden geleni, üzerine düşeni fazlası ile yapan bir annesin. Geçecek bu günler, yorsa da bitirse de geçecek.

Sinsi bir gülümseme ile okudum. Ben tam da her kavgamızda bu evredeyim... Tek bildiğim, hayat olmazı nasıl olduruyorsa, bu içinden çıkılmaz azaplar da yok olup gidecek. Ha boşanarak, ha düzelerek ya da görmezden gelerek. Neler yaşadınız bilmiyorum ama birkaç zaman sonra canını yakmayacak, emin ol.

Yalnız atladığınız bir nokta var. Bu olaylar yaşanırken oğlum evde değildi. Hani hiçbir kavgaya ve rezilliğe şahit olmadı. O eve geldiğinde normal hale dönmüştü herkes. Eşimden şu an nefret ediyor olsam da asla oğlunun yanında sesini yükseltmez. Bırakın kavga etmeyi sesler de yükselmez. Oğlumun maruz kaldığı tek şey ki asla küçümsemiyorum bunu, hissedebileceği gerginlik. Huzursuzluk. Kavga gürültü rezillik görmedi asla. Hani kendimi camdan atarım yine de ona yaşatmam böyle bir ortamı.

Her actigin konuda acaba ne oldu diye okumaya basliyorum. Bi ara baya baya esinle duzeliyorsun sanmistim.. sen yaziyorsun ben agliyorum..

Idrakyollariiltihabi konunu sadece okuyorum. yazılacak pek çok şeyi yazdılar. yazmak istediklerimin bir kısmını derin sularda yazabileceğimde çok daha güzel ifade etti. çok zor bir insan ama çok fedakar bir annesin. öte yandan kendine bu kadar yüklenmenin alemi yok. elindekiler bunlar, akıllı kadınsın, çocuğun ve kendin için en verimli nasılsa o şekilde kullan. şiddet degil konusunda sana çok katılmıyorum. gayet şiddet. isterse sana daha çok zarar verirdi düşüncesini sende oluşturması bile şiddet bana sorarsan. evet, çok hanım evladı yetişmiş biriyim. ve korkağım. ama yerinde olsam çıkış yolum o evin çalışanı olduğumu düşünmek falan olurdu sanırım. bunun karşılığında maddi çıkarların var. ve şartlar uygun olduğunda işini değiştirebileceksin. ötesini görmüyorum. belki vardır bilmiyorum. burada pek çok kişi olduğunu düşünüyor. ve sen ne kadar kızgın olursan ol olduğunu umut ediyorsun gibi geliyor. bir yanım sen işe başlayıp çocuk biraz toparladığında daha iyi olursunuz diye düşünüyordu içten içe. ama o zamana kadar geri dönüşü olmayan bir hata yapmamalıydınız. ki sanırım aranızda geçen itiş kakışı görmezden gelsen bile, sırrının ifşa edilmesi tehdidini hoş görmeyeceksin gibi. nasıl mutlu olacaksan öyle olsun

İkinci üyelik mi bu?

Amiin çok teşekkür ederim. Burada yazmak o kadar iyi geliyor ki bana. Çözüm aramak değil derdim, anlatmak yazmak sesimi duyurmak. Kuyunun en divine inip yazarak geri çıkıyorum. İyi geliyor. Bilmiyorum dünün ardından nasıl başardım bugün seansa gitmeyi. Deli kuvveti geldi sanırım. Ancak şu an her yerim ağırıyor. Çok sıkmışım kendimi sanırım anlamsız bir kas ağrısı var vücudumun her yerinde. Boynumu hareket ettiremiyorum. Niye böyle oldu ki.

Evladım ile ilgili kendime verdiğim en büyük sözüm bu. Allah ömür verirse bana, oğlum her ne yaşarsa yaşasın soru sormadan, yargılamadan, akıl vermeye çalışmadan, eleştirmeden, ben sana demiştim demeden, kızmadan sadece sarılacağım. Şayet oğlumun benim yaşıma geldiği zamanlarını görebilirsem, oğlumun "sadece sarılmak istiyorum ama kimse yok" dememesi için gerekirse tüm dünyayı karşıma alacağım. Yok çünkü. Eleştirmeden ve başıma kakmadan beni dinleyip sarılacak bir Allahın kulu bile yok. Bilmiyorum ben mi yaptım bunu. Ben mi çok güçlü taklidi yaptım, ben mi ittim insanları, ben miydim kötü olan bilmiyorum. Belki de öyledir. Öyle olmasa anlaşılırdı heralde güçsüzlüğüm. Şefkate olan ihtiyacım. Üzüntüm. Anlamıyorlar ama. Ben mi yeterince göstermiyorum ki acaba. Oğlum sarılıyor ama. Hiçbir şey beklemeden, annemmm diyerek sarılıyor ve bu yüzden hala ayaktayım.

Karşılıklı yasamissiniz ne yasamissaniz, karşılıklı yıkıp dökmüşsunuz, dolayısıyla bu durumu gurursuzluk olarak görmeyin. Patlama durumu yaşanmış, tüm yazdıklarınızı degerlendirdigimizde bu kaçınılmaz bir durumdu zaten. Eşiniz bir hafta evden gidebilseydi ailesine çok iyi olurdu, madem gidemiyor ofkenizi bir tarafa bırakın ve olabildiğince sessiz ve kırgın görünün. Bu yaşadığınız olay evliliği bitirmek için önemli bir neden ancak koptuğu yerden yeniden yapistirabilir bir durum ayrıca. Şuan ki durumunuza göre bekleyip göreceksiniz. Zaman.. Tedaviye başlayın. Bu sürede de maddi kaynak sağlayacak bir şeyler düşünün. Sigara konusunu söyle halledebilirsiniz. 3 saatte bir bir sigara için mesela. Önce iki yapın, sonra üç saatte bir böyle bir düzen kurun. Vücut otomatik olarak bu saattelere alışıyor. Sonra 4 5 saate çıkarırsınız ve zamanla hayatınızdan çıkar gider. Eminim ki dün gibi değilsiniz, şuan üzüntüden kolumuz kalkmiyordur sadece. Yarın daha iyi, sonraki gün daha iyi olacaksınız. Aklıma nafaka ve çocuk masraflarını karşılamak üzere bir anlaşma geldi ki eminim ki sizde dusunmussunuzdur. Belki mümkün olmuyordur. Mesleginize aykırı olabilir ama seneye yardımcı anne olabilirsiniz oğlunuzun gideceği okula, oğlunuza dayanak olur.

Şu kadarını söyleyeyim dünkü kavganın çıkma sebebi benim yoruldum deyip geri çekilmem. İnsanlıktan nasibini almamış olan zat, o kadar alışkın değil ki buna bir yaratığa dönüştü. Elbette hata bende. En başından ne olursa olsun ayaktayım sana ihtiyacım yok demeseydim, gerçekten ona ihtiyacım olduğunu anlardı. Merhametsiz bir bencile dönüşmezdi. Kadınlığı unutmam benim hatamdı ancak eşim de bu durumu besledi. Evet ben güçlüyüm kimseye ihtiyacım yok diye gövde gösterisi yapmaya çalışmasaydım yıllarca eşim bir kadına nasıl yaklaşması gerektiğini, ilgiye şefkate ihtiyacı olabileceğini unutmazdı. Lakin artık çok geç. Ne ben kadın olabilirim, ne o kadın olduğumu hatırlar. Unuttu çünkü, unutturdum ya da onun da işine geldi. Artık gerçek manada sadece anneyim.

Sigara için zyban ilacını kullanabilirsin Ayrılman mantıklı değil ailenle daha çok bunalırsın Eşinle bir süre sadece ebeveynlik ve ev arkadaşlığı yapın olmaz mı? Buna bir süreç olarak bakmayı dene, her zaman aynı şiddette acılı olmayacak giderek iyileşeceksiniz oğlun da sen de. İşin çok çok zor ama sen iyi olmazsan oğlun da olmaz. Madem aile apartmanındasın avantaja çevir oğlun dışındaki tüm konularda destek al, enerjini ev vs işler yemesin. hatta eşin gidip annesinde yatsın kalksın yani üstündeki sorumluluğu azalt.

Yorumlarının hastasıyız.

AA deme öyle çalışıyor babalar. Daha ne yapsınlar ki. Babalık dediğin çalışıp para kazanmaktan ibaret. Benim şu ölü toprağını üstümden atmam gerek ama dondum kaldım nicedir. O

Önceki konunu hatırlıyorum canım. Eşin yerinde duramıyordu. Benzer durum oğlunda da varmış. Bence senin eşinde de hiperaktivite ve dürtü bozukluğu var. Bu durumu oğlunun psikoloğu ile konuşup eşini muayeneye ikna etmeye çalış. Sen de hastasın diye değil de " psikolog bunun genetik olabileceğini düşünüp ikimizin de muayene olmasını istedi" diyebilirsin mesela. Seni su an çok çok çok iyi anlıyorum " ne hali varsa görsün " diyorsun ama eşinin rahatsızlığının çözümü sadece bir ilaç bile olabilir. Bir örnek : yaşlı bir akrabam vardı çok mülayimdi. Ama gençliğinde ateş gibiymiş. Sürekli karısını başka erkeklerle görüyormuş. Meğer adam sizofenmis. Ilaclarini düzenli kullandıkça bir sıkıntı olmamış. Pamuk gibi bir adam olmuş. Bu konuyu yabana atma derim. Ayrıca anne olarak seni çok takdir ettim ama ne hali varsa görsün düşüncesi ile bu durumu tek başına yüklenme. Baba olarak onun da dahil olmasını sağla. Hep anneler fedakar olmak zorunda değil yaaa.

Son noktaya gelmişsiniz siz artık. Bir şey itiraf edeyim Ben bu forumda dertlerini yazan, konu açan biri değilim. Hatta tanıyanların hiç aklına gelmeyecek dertlerim var diyebilirim. Tam bittim dediğim yerden bir ışık doğdu bana bu akşam. Hatta hala şokunu yaşıyorum. Anlamsızca gülüyorum deli gibi:) Bazen en dibi görmeden çıkamıyor insan. Sizde bittim dediğiniz noktadasınız. İnşallah sizede bir ışık doğar tez zamanda.

Aslında bu konuda hemen boşanmalısın, nasıl durursun o adamın yanında vs diye yorum yapılmamasının sebebi, en azından kendi adıma, konu sahibine duyduğum sempati değil, aksine onu eşi kadar haksız görmem. Bi çok konuda boşanmalısın diye yorum yapanlardanım. Ben şiddet şiddettir diye düşünmüyorum. Tabiki şiddet hakedilmez ama karşındaki kişiyi tahrik edip, ona şiddet uygularsan sırf erkek diye öteki yanağını çevirecek değil. Bazı konularda konu sahibinin düştüğü duruma içim eziliyor, çünkü savunmasız, karşısındaki adam psikopat. O durumda düzeltilecek bir şey olmdığı çok aşikar. Adamı ne yapsan düzelmez, yorumlar da boşan oluyor haliyle. Yorum farkı bundan olabilir.

Yok eminim para ile derdi olmayan bir uzman olduğundan. O konuda şüphem yok. Bana kesinlikle çalışma demiyor zaten. Çok fazla zorlanırsınız diyor. Şimdi bu eklenen yeni teşhisin açılımı şu şekilde. Sabah uyanıyoruz. Kahvaltı yapalım, yapmam. Üstünü değiştirelim, değişmem. Okula gidelim, gitmem okul ağlasın. Yüzünü yıkayalım mı, yıkamam lavabo ağlasın. Gel öpeyim annem, öptürmem anne ağlasın. Vs vs diye uzar liste. Kuru bir inatlaşma durumu değil. Üç yaş sendromu diye geçiştirilecek bir durum da değil. Var olan her duruma her söze karşı çıkıyor. İnatlaşırsam olay büyüyor sinir krizine evriliyor. Sakince çeşitli yöntemlerle ikna etmem gerekiyor ki bu da zaman alıyor. Peki en ufak eylemi bile yapmak bu kadar zaman alırken sabah erken saatte kalkıp işe gitmek sizce mümkün olabilir mi? Ki okula giderken yolda bile kırk tane itiraz duyuyorum. Nasıl vaktinde gideceğim o işe? Psikolog demese bile ben cesaret edemiyorum şu anda.

Yani.. burda zar diktirenleri tasliyorlar ya.. bazilari hak ediyordaki bazilari bunun gibiler

Öncelikle lütfen sakın olun. Çok şükür tedavisi olan bir sorunu var. Siz yanında oldukça iyileşir elbet. Eşiniz de aslında kötü biri degildi, nasıl bu noktaya geldiniz anlamadım. Belki eşinizin de sizin farkedemediginiz sorunları vardır. Ben zamanla herşeyin yoluna gireceğine inanıyorum, lütfen sakın olun evden yapabileceginiz bir iş imkani olursa değerlendirin.

Zor oldu mu evet, ama benim en büyük destekcim eşim oldu Allah razı olsun, ben 6 ekim de biraktim ve aynı gün esimde birakti ki hiç aklında yokken, kendimi annemi (35 sene içmiş ve birakti ) , dayimi (30 sene içmiş ve birakti ) , kuzenimi örnek aldım bu konuda, siyami ersek sigara biraktirma poliklinigine gittim, ilaç aldım, ilk kutu bitti ama bebek çalışmaları olduğu için terettud icinde kalarak kullandım, ikinci kutusunu da aldim ama 1 tane bile icmedim o kutudan ilacı, inan bana yapılabiliyor, kendin bile sasiriyorsun bu duruma hatta sonraları kiziyorsun kendine, aslında ne kadar büyük bir hatanın içinde oldugunu gormedigine bunca zaman.

Çok teşekkür ederim. Oğlum iyi olacak biliyorum. En azından ben elimden geleni yapacağım, geçecek. İnşallah ben de iyi olurum...

Bugun esimle bir konusma gecti aramizda sohbet oraya geldi biliyor musun dedim sen dedim nasiplisin dunyada cenneti yasiyorsun benim gibi bir hanim nasip oldu sana dedim guldu dogru diyorsun beni kim ceker yoksa dedi. gecende misafir vardi annemler aksam cay iciyorduk babamin cayi bitmisti acele ediyordu teravih namazina gidecekti esim caydanlagi buraya getireyim dedi ben cocuk var dokulur getirme dedim bana az sesini yukselterek kalk cayi doldur gel o zaman dedi yeni oturmustum cayi doldursan gelsen nolur doldurdu ama kiymetimi kaldi suyunu doldurup ayagina getiren benim. orda bir aydinlandim bir daha ben de yapmicam dedim kendimce agrima gitti uzuldum gercekten elin adami icin niye bu kadar kendimizi kaybedislerimiz eziyetlerimiz..

zamanla netleşirsin. bir yere yetişmiyorsun, acelen yok. karar almak zorunda da değilsin. yavaş ve sakin ilerle biraz, elbet yol ayrımları gelecek, karşına iyi-kötü bir şey çıkacak. bence bu nötr hali yakalamak eşin için felaket olsa da, sana iyi gelecek. hasta oldum beni anlamadı, sorumsuz davrandı, çocuk konusunda benim kadar hassas davranmıyor gibi kızgınlıklarından seni arındıracak. negatif hislerin azaldıkça da sen daha rahatlayacaksın. biri yazmış, bulamam şimdi ama katılıyorum. bir şey üretmen gerekiyor. ister sosyal medyada hesap aç, ister eline kağıt kalem al yaz uçak yap. ama fiile dök. yazmak olmak zorunda degil. işinle alakalı okumalar notlar da olur. kendini biraz çocuğa adama ve ev sorumluluları/yönetimi girdabından çıkar. bir şey yapmaya mecalin yoksa gerekirse görev bilinci ile yap. aklına bir şey gelirse, birlikte okuyalım dersen, yazdıklarını yırtıp çöplerini göstermek istersen, yada başka şekilde ihtiyacın varsa, ben varım

Koala gibi sıktı boynumu pis herif. Ben de midesine tekme attım. Hayır yani salak salak da hareketler. Vurmak istiyor ama vurmuyor. İlkokul çocuğu gibi saç çekiyor boyun sıkıyor. Hayır yapacaksan tam yap bari de ben de öfkemi dizginlemeyip aile faciası çıkarayım. Ne bileyim polis falan çağırayım komple rezillik olsun. Böyle hem rezil oldum hem de ortada bir morluk falan da yok. Hani millet şiddet gördüm sanıyor ama tam öyle de değil. Oturup detaylı anlatacak halim de yok saçımı çekti itti diye. Aman ne bileyim ya.

Başka psikologlar ya da devlet kurumlarını denediniz mi acaba? Belki de tanıları tam olarak doğru değildir?

Bir uzuun yazdım, sonra sildim, boşveer dedim. :) Yav accık paçoz accık elit filan oluver noolmuş? Durduk yere mi yaşandı yani, yaşanacakmış yaşanmış, sabır taşın çatlamış. Yüklenme işte kendine düşünüp durup, o yolun sonu buraya çıkıyor: Bırak, sal. Kendi başına yapamıyorsan da destek al. Zaman gösterir ne olacağını. Yav benim ana bir ayrı hikaye, sararken incitir, incitirken sarar belli olmaz. O gün de işte bizi o halde ilk kez gördüğünden mütevellit olsa gerek yapıcılığın dibine vurdu, "Olur öyle" tarzında.

Neden bu öfke peki? Geçmişten gelen affedemediğiniz birşey var ve bu adama öfkeniz geçmiyor. Her konunuzda alenen belli. Sevmiyor musunuz? Bu sorunun cevabını şimdiki ruh halinizle veremezsiniz de, öncenizi düşünün. Sevip almadınız mı? Sizin terapiye ihtiyacınız var, eşinize olan öfkeniziniz asıl nedenini ortaya çıkaracak birşeylere... Ne iyi gelir ne güzel olur. Çok daha dönülmez yerlerden dönülen evlilikler vardır muhakkak. Siz de dönersiniz. İnşallah Allah kalbinize ferahlık dinginlik versin.

Aynısını söyledim.. Hanımefendi kendisini iyi ifade ettiği için sanırsam... Bağırmaya şiddet diyen hanımlar saç çekmeye, itişip kalkmaya şiddet dememişler.. Vay be şaşırdım. Normalde çocuğun arkasına saklanma diyenler.. Otur oturduğun yerde demişler.. Bu platformda bile çifte standart..

Sevgili İdrak, seni anladığımı sanıyorum. Çocukken ve gençliğimde, seninkine çok benzer bir süreci yaşamıştım. Ama bir farkla; ben çocuk olandım, annem de senin gibi anne olandı. Annem de boşanamıyordu, maddi imkanlar yeterli değildi. Bizim de gideceğimiz hiç bir yer yoktu. Annem de her türlü şiddete benim için katlandı yıllarca. Devlet memurluğu yanında tek gözüyle terzilik yapıp kazandığı parayla beni okuttu. Yaşadığı üzüntülere dayanmak için alkole sığındı. Psikiyatri kliniğine yattı, alkol tedavisi gördü. Ne zaman bitti işkence? Ben okulu bitirip bir işe girince, hemen babadan ayrı bir ev tuttum ve bu sayede kurtulduk. Ancak ondan sonra ana-kız iyileşmeye başladık. İzninle sana birşeyler önerebilir miyim? İstersen devamını okumayabilirsin. Herşeyden önce, lütfen kendini toparlamaya çalışmak zorundasın anne olduğun için. Senin çökmüş halinden en fazla etkilenecek kişi, oğlun. Aksi takdirde oğlunun geleceği, kolay kolay onarılamayacak şekilde altüst olabilir. İyi bir psikiyatriste git ve mutlaka seni biraz rahatlatacak ilaçlar al. Sigarayı bırakmanı pek tavsiye etmem. Anladığım kadarıyla tiryakisin. Böyle zamanlardayken sigarayı bırakma stresi hiç kaldıramayıp daha beter olabilirsin. Sigara maliyetini azaltmak için tütün sarmayı düşünebilirsin. Ben 2 yıldır tütün sarıyorum ve gayet memnunum. Oğlunun tedavisi, pek anlayamadım, kusura bakma, elzem mi? Hayati mi sorunları? Ertelenemeyecek türde mi? Okul hayatını aksatacak rahatsızları mı var? Şunun için soruyorum; sen çalışma hayatına dönsen, sanki çok iyi olacak gibi. Hem senin için, hem de özellikle oğlunun anlattığın kötü ortamdan uzaklaşması için, çalışman bana şart gibi görünüyor. Ayrıca böylesine kötü bir ortamda yaşamaya devam ederken, tedaviye devam etse bile, bırak iyileşmesini, mevcut rahatsızlıklarına ilaveten yepyeni ilave rahatsızlıklarla karşılaşacaktır. Psikologların çok pahalı olduğunu biliyorum. Bu psikoloğa tamamiyle güveniyor musun? Para için tedaviyi uzattıkça uzatan psikologlar epey fazlaca. Daha geçen gün burada bir konu sahibi vardı; alerji problemi vardı. Kendisi de travmatik bir geçmiş hayatı olmadığını belirtmesine rağmen gittiği psikolog uzun süreli bir EMDR terapisine girişmiş. Oysa EMDR terapisi öyle çok uzun süreli bir tedavi olmamalı, dahası amacı da travmaların giderilmesidir. Anladın değil mi? Daha uygun ve güvenilir bir psikolog araştırabilirsin belki. Eğitim araştırma hastanelerindeki psikologları bir araştırsan? İstediğin zaman bana özelden de ulaşabilirsin. O evden, o adamdan uzaklaşmalısın, oğlunla birlikte. Kendine aşırı yükleniyorsun. Böyle devam edersen, oğluna büyük ve kalıcı zararlar verebilirsin, hiç istemesen de. O çocuğun önce huzurlu bir ortama ihtiyacı var. Bundan çok eminim. Ben çocukken, Allahım ne olur, boşansınlar, diye gizli gizli dua ederdim. Nerdeyse, babayı öldürmeyi plandığım zamanları bilirim. Lütfen, yıkılma, Biraz daha sabır. İlla ki hepsi bitecek. Sadece biraz zaman ve mücadeleyi, dimdik ayakta sürdürmeye devam et. Çooook çok sevgiler tatlı kadın..

Arkadasin cocugu rahatsiz ve bu sartlarda maddi manevi cocuguna bakacak gucu yok en azindan bu donemleri atlatip biraz olsun duze cikana kadar sabretmesi lazim ben tabiki siddet gorsun oldurulene kadar bosanmasin demiyorum ama detaylar var konuda D

Aileden değiliz ama ilgileniriz icabında Sen ver telefonunu ben sana gece gündüz yazarım watşuptan olmaz mı :) Çok güzel bir annesin sen Oğlun hatta farkında olamasa da eşin de çok şanslı Boşanmak kolay değil Hiçbirimiz için değil İş, güç, para, kariyer olsa da insan önce evladını düşünüyor Yerinde olsaydım bende şuan senin yaptığını yapıyor olurdum eminim

İnşallah tüm sorunlarınız ummadığınız bir hızla çözülür. Allah yardımcınız olsun ve çaresiz dert vermesin.

Sizin konularınızı biliyorum. Dediğiniz gibi malesef evliliğiniz de ki saygı yitmiş. Belki birbirinize bir şans daha verecek oğlunuz için toparlayım denecek evreyide geçmişsiniz. Kendinizi biraz geri çekseniz eşinizle kavga etmek yerine sussanız tepkisiz olsanız belki anlar mı karşıdaki insan ne kadar kırgın yorgun ve bitik durumda olduğunuzu. Eşinizin yapısı buna müsaitmi bilmem ama genelde bir tarafın durgunlaşması kendini kapatması bazı kişilerin dikkatini çekiyor ve hataları dank edebiliyor. Eğer her yolu denedim olmuyor olmayacak diyorsanız kendinizi düşünmeyip hala oğlunuzu düşündüğünüz ne kadar fedakar ne kadar kalbi güzel bir anne olduğunuz buradan belli. Bekara koca boşamak kolay. Size burdan boşanın desekte şu an bu duruma elverişli bir ortam değil. Maddi sıkıntılar elbette var ama bunun yanında manevi çok zorluklar çekeceksiniz. Oğlunuzun en ilgiye, şefkate, ann-babasına ihtiyaç duyduğu an. Eğer evliliğiniz yürümeyecekse bile sizin yaptığınız gibi eşinizinde bir takım fedakarlıklar yapması gerek. Sakin kafayla konuşun. Şuan söz konusu evladınız ve onun gerilim hattından uzak mutlu, huzurlu bir ortama ihtiyacı var. Sizi anlayamam belki ama anlamaya çalışıyorum çok zor bir durumdasınız çaresizliğinizi taa buradan hissediyorum. Ama sabretmeniz lazım. Evet annelik fedakarlık hatta hiç olmak... Rabbim şu güzel ayın hürmetine yüzünüzü güldürsün evinize huzur evladınıza şafi ismiyle şifa versin. Sizin için dua edicem rabbim herşeye gücü yeten. Bol bol dua edin bol bol sabır çekin. Sabredin ki meyvelerini alabilesiniz. Inşallah siz ruh sağlığınızı yitirmeden herşey yoluna girer.

Çok teşekkür ederim uzun uzun cevap verdiğin için. İçeride uyuyan canlı, şiddetli kavga yapmadığımız sürece ki bu çok sık olmuyor. Bana işkence eden, şiddet gösteren bir mahluk değil. Hani Anneniz kadar sıkıntı çekmiyorum en azından. Kavganın dozu arttıysa bir pisliğe dönüşüyor o ayrı. Neyse detaya girmeyeyim :) Şimdi oğlumun tedavi sürecinin şöyle önceliği var. Okula uyum sağlama, derse katılma, akran münasebeti kurma, komutları uygulama konusunda ciddi sıkıntılar var. Ve bu sıkıntılara ne kadar erken önlem alınırsa o kadar çabuk ilerleme sağlanır. En azından ilkokul çağına gelene dek derse dikkatini vermeyi, oturup dinlemeyi, akran münasebeti kurmayı öğrenmesi şart. O yüzden evet elzem şimdiden tedavi görmesi. Okul öncesi dönem çok mühim. Temeller bu dönemde atılıyor, bu dönemde daha çabuk ilerleme sağlanıyor vs. Evet benim çalışmam da elzem. Ve elimden geldiğince sınırları zorlayacağım zaten. Çalışamam deyip oturmayacağım. Önümüzdeki üç aylık süreçte hızlı ve etkili olabilecek her yolu deneyeceğim oğlum için. Yeni eğitim döneminde inşallah ile girebilirim. Hadi olmadı diyelim ara dönemde yine elimden geleni yapacağım. Vazgeçmedim çalışmaktan. Şu an için erteledim sadece. Annenizle çok çok mutlu olun inşallah :)

Allah yardımcınız olsun.

Kişisel olarak ben bahsettiğiniz grupta olmadığımı düşünüyorum. Ne düşünüyorsam, kırıcı olmamaya gayret ederek açıkca yazarım. İdrak'e de en çok yüklenenlerden biriyim. Bununla birlikte İdrak'e daha yapıcı yorumlar yapılmasının temel sebebi şu bana göre: Yaşadıklarını çok açık ve net, olduğu gibi anlatıyor. Kendi yanlışı varsa bunu da açık yüreklilikle kabul ediyor, hatta bazen kendi kendini acımasızca eleştirebiliyor. Eşini, kayınvalidesini eleştirirken bile hakkaniyeti elden bırakmıyor ve şu huyları da iyidir diyebiliyor. Kendisine yöneltilen eleştiriler karşısında agresifleşmediği gibi muhatabının haklılık payı varsa bunu kabul ediyor. Kısacası İdrak iletişime açık biri ve zoru görünce, eleştiri alınca kıvırıp, kaçak güreşmiyor. Doğal olarak, kendisine yorum yapanlar da bu tarza ve çizgiye uymak durumunda kalıyorlar. Etkiye tepkiyi gözardı etmemek lazım. Bu arada sizin konunuzu hatırlamıyorum, o nedenle sizi tenzih ederim. Yukardaki tespitleri siz böyle yazmadınız, ondan dolayı olumsuz tepkiler aldınız demek için yapmadım. İdrak'e özel bir tespit benimkisi. . push ; Idrakyollariiltihabi

O kadar üzüldüm ki gerçekten yanınızda olup size sarılmak isterdim. Rabbim size güç kuvvet, oğlunuza da şifa versin inşallah Sizin için bol bol dua dua edeceğim. Rabbim kalbinizde ne dua varsa kabul etsin inşallah. Hakkinizda en hayırlısı neyse onu versin. Dualarimda olacaksınız

Destek oluyorlar başka konularda zaten. Bazen yemek yetişmiyor onlardan alıyorum vs. İyi insanlar aslında. Çok fazla müdahale edip karışmaları dışında kötü değiller.

Anladim, tabi boyle soyleyince mantikli geliyor kulaga Peki esin tedavileri karsilayabilecek mi? Yetecek mi?

Konularınızı takip ediyorum ve dik duruşunuza, azminize hayranimAile apartmanında olduğunuzu söylemiştiniz. Kayinvalidenizde benim hicmi hatrim yok diyorsa eğer, alsın oğlunu kendi evine yine sizin evin ihtiyaçlarını gidermeye devam etsin. Sonucta bu evliliğe artık Her iki tarafta çocuk için devam ediyor sanıyorum. Yani demem o ki şuan bulunduğunuz evden eşiniz gitsin Birbirinizle çocukla ilgi bir durum varsa muhattap olarak daha az yıpranırsınız diye düşünmekteyim. Enazindan oğlunuzun tedavi ve terapi süreci iyiye gidene kadar. 1 yıl,2yıl,3yıl yani siz ve oğlunuz nezaman hazır duruma gelirse ozaman ayrılırsınız. Ya bilmiyorum belki tuaf bir fikir ama aklıma diğerlerini eleyince bu geldi. Inşallah tez vakitte feraha çıkarsınız

Ne diyeceğimi bilemedim. Yazdım. Sonra olmadı sildim. Karar veremedim. Çok üzüldüm. Bir çözüm olsaydı arkadaşlar zaten tavsiye ederdi. Gerçekten çaresizliğini burdan hissettim.. Eşinizle kötü gittiğini biliyordum ama düzeleceginden o kadar emindim ki. Açıkçası üzerinde durmaya lüzum görmedim. Ama komşuların daha şahit olması ümidimi yok etti. Evlat hatrına insan neye katlanmaz neye tahammül edemez ki.. hiçbir şeye. Anne değilim ama bir annenin evladıyım. Gözüm görüyor. Anlayabiliyorum ne kadar kıymetli olduğumu. Allah yardımcınız olsun. Hangi şehirde olduğunuzu bilseydik burdan size iyidostlar çıkardı. En azından manevi bir destek olurdu. Size bizim yerimize kocaman sarılırdı..

derin sularda sizin yorumlarınız için ben de konu açmak istedim şu an :)

Idrak üzülme. Sağlığın yerinde lütfen kıymetini bil. Tamam cigerin çıkana kadar ağlamışsın yeter. Allaha şükür çocuğunun dermansız derdi yok. Her şerde bir hayır var inan bana. Ben yaşadığım bazı sıkıntılı dönemlerde dualarım kabul olmuyor diyordum. Zamanı varmış herşeyin. Zamanı var yani. Evet anlıyorum istemediğin bir evliliği sürdürmek ölüm gelir insana. Ama madem mecbursun bir süre, bütün enerjini oğluna ver. Eşin olacak kişiyi yok say. Görme duyma.

Ben sizin ne anladığınızı anlamadım pek. Çocuğum bir şey yaşamadı ki. Yani bir şey yaşadığı için değil terapiler.

Eşimi kışkırtıyor damarına basıyorum evet. Onun tabiriyle erkek gibi davranıyorum vs. Ancak o da masum değil. Söyleyip beni herkese rezil etmekle tehdit ettiği konu çok mahrem bir konu. Ailemin kaldıramayacağı, benim geçmişimle alakalı bir mevzu. Ben oldukça şeffaf bir insan olduğum için ve de yalandan tiksindiğim için insan ilişkilerinde ki evlilik de dahil "ben buyum. Doğrumla yanlışım ile buyum. Bil ona göre karar ver" diye yaklaştım. Pişman da değilim. O ise bugün bunu bana karşı kullandı. Demek ki dürüstlüğü hak etmeyen bir Karaktersizmiş. Hala çok gerginim ve sindiremiyorum beni mahrem sırlarımla tehdit etmesini.

Ben duymamaya çalışsam da insanı delirtecek ölçüde varlığını hatırlatıyor sağolsun. Gerçekten dediğiniz gibi zamanı varsa beklerim. Ama şu an öyle umutsuzum ki, hayatım bitmiş gibi hissediyorum.

Sevgili idrak konunu sonuna kadar okudum tabi ki çünkü seni ve yazılarını çok severim. Bu Ramazan günü sana duam Allah seni sıkıştığın yerden kurtarsın ve gönlüne ferahlık versin evet evet gönlüne ferahlık versin en çok buna ihtiyacın olduğunu hissediyorum. Konuya gelince; Bu tartışma da ikiniz de haksızsınız. Sen ifade gücü bu kadar güçlü bir kadınsın ve erkekler kendi başlarına hiç bir şeyi anlamaz anlatmak lazım. Eşin gerçekten sana şiddet uygulamak isteseydi bunu en ala yapardı kıyamamış saçını çekmiş savunduğum için değil ama belki hala umut var. O an kötü sözler yaralayıcı konuşmalar karşılıklı olmuş biz kendimizi tutabilsek de onlar daha can yakıcı konuşabiliyorlar bunu da olayın ateşine veriyorum. Oğluna gelecek olursak derdi dermansız değil önce buna bir şükür bekliyorum senden sonra çocuğuna bunları yaşatma ya iyi geçin eşinle ölü taklidi yap çocuk şahit olmasın ya gerçekten öldüyse bu evlilik çocuğu devlet eliyle iyileştirilmeye çalışıp kendine bir hayat kur. Eğer boşanmayacaksan UNut çıkar o kelimeyi lügatından bir süre ertele madem katlanmak istiyorsun katlan ama kendini üzme kendine acıma kendine acırsan canın daha çok yanar. Başkaları gördü reZil olduk deme insanlar neler yaşıyor yahu kimse utanmıyor bu nedir ki hassasiyetini düşür bilmem olur mu ki eşinle oturup konuşsanız oğlunuz için gelecek için hayat için adımlar atsanız olur mu

Eşim bana hiç vurmadı. Böyle düşününce şiddet yok evet. Ama bana göre itme saç çekme sıkma da şiddet. Ben de aynı şekilde karşılık vermiş olmasam şiddet gördüm diyebilirdim ama kedi gibi saldırdım üstüne. Evet benim sorunum evlilikle değil sadece biliyorum. Geçmişten gelen sorunların patlaması bu yaşadıklarım. Bekarken "asla bunları yaşamayacağım" diye yemin ettiklerimi yaşamaya devam edince, öfkem de kinim de bitmiyor. Dürüst olmak gerekirse ben de çok gayretli değilim. Saldım yani. Evet yoruluyorum ama kendim için de bir şey yapmıyorum. Kararlar alıp erteliyorum. Çözüm üretmiyorum. Teşekkür ederim yorumunuz için. Sert yorumlara kırılmıyorum, korkmayınız. Birkaç kişi daha yazmış ama hakaret olmadığı sürece kırılmam. Aksine farklı yorumlar beni kendime getiriyor.

En kötüsü yüzgöz olmuşsunuz. Saygıyı kaybedince çok zor. Siz de karşılıklı kaybetmişsinşz. Bir müddet uzak durun birbirinizden. Ev arkadası gibi takılın.

Çok haklısınız. Tüm bu yaşadıklarımda temel sorun bu aslında. Akışına bırakmamak hep geçmişi sırtında taşımak. Bir salsam, belki her şey farklı olacak. Çok teşekkür ederim yorumunuz için. Idrakyollariiltihabi

Amin inşallah çok teşekkür ederim. Tabi ki herkesin hayatında zorluklar var. Ben en berbat hayat benimki de demiyorum. Sadece bbeim kaldırabileceğimden fazlası yaşandı son iki gündür. S

Yok canım ne özürü. Bi aradı telefonla "nasıl oldun geçti mi hastalığın" diye "iyiyim sağol" deyince "çocuğa bakabilecek misin yani destek al istersen yukarıdan" diye pislikleşti yine. Ama sinirlenmiycem. Biliyor ben hastayken çocuğa nasıl bakılacak endişesinin dile getirilmesine sinir olduğumu. Sakinim.

inadından.. adam içinden geçeni bilememiş ona bilenmiş. beklemiş ki yemekleri adam ısıtsın. hayatım hastayım yemekleri sen ısıtıp hazırlar mısın bende açım demek yerine adam çıkıp gidince alttan alta adama sana yemek ısıtmadım ama balkon yıkadım demek için.. gıcıklık olsun diye yani.. idrak eski konularından birinde de yazmıştım. neden bu kadar öfkelisin eşine?

Ah be canim ah... An itibariyle pazartesi ameliyat olacak bir bebek. Astim krizi geçiren kızım. Cok ilgili baba Ev düzenine, ev insanlarının her türlü ihtiyaclarina yetismeye çalıştıkça iyice siliklesen ben. Son birkaç yıldır kendime dair hiçbir şey yok. Yazdiklarini okurken duygularını derinden paylaştım. Şu cumleni içimden sayıklayıp duruyorum şu ara:"Mümkünse çok yaşamak istemiyorum." En azindan cocuklarin bana ihtiyaçı kalmayana kadar. Çok yorgunum... Her şey düzelir inşallah idrak. Geçer gider... Gecenin bu saatinde tek yüreği yangın yeri sen değilsin. Yalniz değilsin. Bil istedim.

Bırakacaksın. Senin bütün konularını bütün yorumlarını biliyorum. Enerjini burdan alıyorum ben. Ben bıraktım 15 sene ictim. Midemde metaplazi çıktı. Doktor yasakladı. Şükür senin böyle bir durumun yok. Bırak düşünme sen iradelisin

Sen iyi bir anasın seni bu hale sokan o namussuz utansın. B

Şu kadınlara yüklenen koca bakıcılığınrolü o kadar ağır ki evladına bile gerekli ilgiyi gösteremiyorsun Kocandır alttan al Kadınsın sus Kocaya hesap sorulmaz Kadınsın evi temizle Kocaya iş yaptırılma Kadınsın çocuk tek senin sorumluluğun Koca kucağına çocuk alınca ayy bak babası oğlum büyümüş baba olmuş da çocuk seviyor ayy ayy Ne deyim bilmiyorum ki.. Allah kolaylık versin Bence çocuğunuzun düzelmeyecek bi rahatsızlığı yok gibi görünüyo Bu süreçte sizin de desteğinizle altından kalkarsınız bunun Ancak kendiniz için de birşeyler yapın zira o yavrunun her şeyden önce her durumda dim dik duran bi anneye daha çok ihtiyacı olacak Allah kolaylıklar versin İtiş kakış karşılıklı olunca insan kim suçlu kim haklı ayırt edemiyor değil mi

Kendini suçlama, bir şey olduğunda direkt kendini sorgulayıp suçlamaktan vazgeçmelisin, kimseyi ittiğin yok, bazen bazı insanlar çok güçlü görünür, hayattaki dik duruşu, kafa tutan yanı, mücadeleci tavrı, iş bilir becerekli halleri, çatır çatır konuşup hakkını alan görüntüleriyle öyle bir tablo çizerler ki o kişinin dışındaki sert kabuğu açıp içindekine bakmak kimsenin aklına gelmez, çoğumuzda var bu belki de, görüntüyle değerlendirip yürektekini es geçiyoruz, oysa güçlülerinde yürekleri acıyor.

Evet çok garip bir bağ var sigara ile aramda. Bana ait olan tek şey o ve o da giderse iyice kötü olurum gibi hissediyorum.

Bu arada İstanbul Anadolu yakasında iseniz, çocuğun tedavisi için başka birini önerip biraz indirim yaptırabilirim.

İyi düşünün iyi olsun dicem inanmayacaksınız ama öyle gerçekten! Herşeyin çok güzel olacağını söyleyin kendinize karamsar oldukça daha kötü oluyor. Allah kimseyi çaresiz bırakmasın umarım sizin için herşey çok güzel olur ki olacak kötü günler güzel günlerin habercisidir

Tam konudan ve dert bölümünden az uzak durayım beynim eriyecek diye düşünürken yorumunuzu gördüm. Cevap vermeden geçemedim. Şimdi çifte standart hayatın her yerinde var. Bunu kabul edelim. Ben burada hiç kimsenin telefon numarasını bilmem, adını bilmem, özel olarak görüştüğüm hiç kimse yok. Hani çifte standart varsa bile bunun sebebi arkadaşlık olduğu için kayırma hali değil bundan emin olun. Belki beni evvelden beri bilip okudukları için, kişisel hatalarımın da olduğunu bildikleri için böyle yumuşak yorumlar yapıyorlardır. Bir de bugüne kadar kaç konu açtıysam hepsinde olduğu gibi, kendimi de haksız görerek ve hatalarımı açıkça yazarak anlattım durumu. Burada şiddet içerikli birçok konuda "eşim bana vurdu Allah kahretsin onu" şeklinde sadece karşı tarafı suçlayan biçimde yazıldığı için ona göre tepkiler veriliyor. Daha doğrusu hemen hemen her konuda sadece karşı tarafın hataları yazılıyor. Gelelim şiddet mevzusuna. Şiddetin azı çoğu yoktur. Olmamalıdır. Bugüne kadar şiddet gören her insana destek oldum. Bakın kadın değil insan diyorum. Benim durumuma objektif olarak bakacak olursam, eşim o kastettiğiniz orantısız gücü gerçekten kullanmak istese ve kullansaydı ben şu an ne bu evde olurdum ne de bu konuda. Darp raporu almış boşanma aşamasına çoktan geçmiştim. Hatta bana gelene kadar eşimin ailesi onu parçalardı. Eşimin başlattığı şiddet canımı neredeyse hiç yakmayacak ölçüdeydi. Evet canım acıdı ama oğlumun tırmalamalarından daha fazla değil. Evet erkek ve kadının gücü bir değil. Bu yüzden diyorum amacı şiddet göstermek olsaydı hasarsız atlatamazdım. O yüzden bu konu kadına şiddet gösterilen bir konu değil. Karşılıklı şiddet gösterilen bir konu. Hoş mu? Değil. Rezalet ve utanç verici bir durum. Lakin şu an benim bu kadar bitik vaziyette olmamın sebebi eşimin saçımı çekmesi değil. He mesela erkek kuvveti diyorsunuz ya, onu uygulasaydı kafamda saç kalmazdı. Kimse kimseyi kayırmıyor. Buradakiler az çok beni tanıyor. Samimi ve dürüstüm yazdıklarımda. Ne kendimi ne de eşim olacak adamı savunmuyor haklı çıkarmak için çabalamıyorum. Bu yüzden belki de diğer şiddet konularından farklıdır aldığım tepkiler.

herkesin başka bir güzelliği oluyor. sizi biraz daha abla/öğretmen/mentor olarak görüyorum. yazdıklarınızı dikkatli okuyorum neler çıkarabilirim diye. :) örnek aldığım da oluyor. idrak daha sınıf arkadaşım gibi mesela. biraz yaş, biraz evlatların zamanlaması, aynı noktalarda gezip farklı hayatlar yaşıyoruz ama anlayabiliyorum. keyif alıyorum. bir başkası iş arkadaşım, bir başkası annelik arkadaşım gibi hissediyorum zaman zaman. ve bu hissiyat birbirinin gözlerinin içine bakmamış insanlardan geliyorsa demekki epey yoğun :) güzel bir şey bunu yakalamak.

Ilk defa bir konuda elestiri yerine ama sen annesin ama sen sikyet edemezsin inlemeleri yerine anlayısla karsılamıs kadınlar gordum Halbuki benim konularımda eleştiri ustune elestiri zaten dibe cokmus beni hep daha bi dibe itme çabası olurdu şanslısın idrakcım

Sendeki öfke ve hırsı biraz törpülersen ikili ilişkilerinizde daha sakin ve ılımlı olma yolunda ilerleyebilirsiniz. Sevgi olayı içinde, öfke duymamak mümkünmü sence, burada asıl olan kadının buna gem vurmayı başarabilmesidir. Önceki

Çok üzüldüm inşallah hersey sihirli değnek değmiş gibi birden hale yola gelsin. Çocugunuz 3 yaşindaydi yanliş hatirlamiyorsam. Bana psikolok terapi bu yaş cocuk icin çokda elzem gelmedi evet goturseniz kötü olmaz belki ama çokda faydali olacagini sanmiyorum. Sanirim oyun terapisi oluyor o yaş cocuklara ama inanin bunca maddi anlamda cekeceginiz cilenin karsiligini alamayacaksiniz. Dürtusellikde dikkat eksikligide hiperaktivite de yok olan seyler degil. Benim kizimdada var hiç kimse sihirli bir degnek degdirmiyor. Siz işteyken kim bakiyor bilmiyorum kreşe gonderin en guzeli tablet tv uzak tutun bol bol parkda bahcede oynatin. Evin icinde kaliteli zaman gecirin oyun oynayin etkinlik yapin

Ahh idrak ahh. Kendine bu denli yüklenmesen. Olup bitenin sorumlusu sen değilsin. Biliyorum şu an kendini sıkışmış hissediyorsun, nefes alamıyorsun, bunaldın, bir de üstüne eşinle yaşadıkların tüy dikmiş ama lütfen tek başına altından kalkmaya çalışma. Babanın evinden getirmedin oğlunu, eşinde elini taşın altına soksun bir zahmet. Evet anne olmak fedakarlık gerektirir haklısın ama baba olmakta öyle. Allah yardımcın olsun, inşallah herşey güzel olur senin ve oğlun için.

Aynen bahsettiğim bu objektif yorum yapılmıyor.. Bugüne kadar kimse kimseyi tanımıyor öyle yapılıyor sanıyordum.. Yani aynı kişinin aynı konuda y kişisine ve z kişisine gösterdiği yol farklı oluyor.. Biri gaza gelip yuvasını dağıtıyor biri gaza gelip dağıtıyor... Bu üyenin sevildiğini az çok görüyorum.. Kendini çok iyi ifade ediyor, seviliyor ben de seviyorum ama yorumlar adil ve tarafsız olmalı.. ben birini seviyorum diye hırsızlığı meşrulaştıramam misal.. Hırsızlık kötüyse kötüdür.. Ayrı bir konu açayım kocam saçımı çekti bu şiddet midir yüzde yüz tabi şiddettir denilecek.. Yani şiddet kötüyse kötüdür, olmuşsa olmuştur..

Ayy inanmıyorum aynı şeyi hissettim biliyor musunuz. Garip bir biçimde bu geçti içimden

Ne güzel bir tartışma üslubunuz var, bu platformda az rastlıyorum, teşekkür ederim. Bence İdrak'in evliliğindeki sorunlar, kim haklı?kim haksız? Boyutunu çoktan aştı. Artık bir önemi kaldı mı bunu kıyasın, çok emin değilim. Ama ben en başından bu yana İdrak'in asıl sorununun, kendisiyle ilgili olduğunu savunan biri olarak kendisini suçlamasını istememekle birlikte ciddi anlamda sorgulamasında ve psikolojik destek almasında fayda görüyorum. Çünkü kendi iç hesaplaşmalarınızı çözümleyemediyseniz, evlilik hepten kördüğüm oluyor. 'İdrak bazı şeyleri kabul edebilecek bir kadın değil' demişsiniz ya, 25 yıllık evliliğimin tatminkar ve görece mutlu geçmesinde, eşimle, karşılıklı verdiğimiz tavizlerin çok büyük etkisi var. 'Ben böyleyim, işine gelirse' ile evlilik yürümüyor. Biz olabilmek için bazen hatta çoğu zaman ben'in sivri köşelerini törpülemek, bazen de ben'den vazgeçmek gerekiyor. Umarım İdrak'le eşi de tekrar 'biz olma duygusunu' yakalayabilirler.

Çok geçmiş olsun size de. Tebrik ediyorum ayrıca. Aksine zerre kadar iradem yoktur benim. Keşke olsaydı.

Ruhunuza kalbinize huzur diliyorum. Öyle içten ve anlaşilir yaziyorsunuz ki. Bir öneri; Hep yazin, içinizi dökün. anlatin anlatin. ssyfalar defterler doldurun. sonra bunlari sizin gibi olanlar için -aa benim gibileri de varmiş, ben tek değilmişim- diyenlere yardim, ışık amaçli kitap yaptirin. çünkü herkes sizin kadar güçlü olamiyor, pes ediyor. Bakin bu halde bile başkalarina yardiminiz dokunacak. Allah yardimciniz olsun.

Burda genelde çocuğum var katlanmam gerekiyor diye konular açılıyor ona ithafen dedim.. Sizi üzmek veya yargılamak için demedim.. Benim o tarz diyenlere bile saygım var belki seviyor onun gibi sevmediğimiz için bilemiyoruz diyorum.. Dediğim gibi kimseyi yargılamak değil amacım sizin nazarınızda bu işlerin bu kadar kolay olmadığını hele çocuk varken anlatabilmek.. Yoksa ben de boşanma aşamasında bir kadınım yaşadıklarınızı tahmin edebiliyorum..

Kötü körüne emin olamam tabi. Ama iki üç seans şans verip gözlemleyeceğim. Oğlum ilk kez bir psikolog görüşmesinde mutluydu :) birebir görüşmede kahkaha sesleri geliyordu odadan. Anneme gidicem eve gidicem diye tutturmadı. Diğer görüşmelerde çok rahatsızdı ve görüşme bitmeden ağlayarak çıkmaya çalıştı odadan. Biraz da bu yüzden içim rahat. Oğlum mutluysa soru işaretleri silikleşiyor zihnimde. Doğru ifade etmemiş de olabilirim. Ağlıyordum yazarken ne yazdım bilmiyorum da. Teşhisin kesinleşmemesinin sebebi şu, tüm bunlar tek bir teşhisin etkileri de olabilir ayrı ayrı ele alınması gereken durumlar da olabilir dedi. Ben size durum şu derim bu kolay olan. Ben size diyorum ki görüşmelerin ardından bir yol izleyelim. Zira bu uzun bir zaman alsa da kalıcı olmayan bir durum da olabilir diyor.

Teşekkür ederim. Çok şükür zekasında ya da konuşmasında bir sorun yok. Geç konuştu ama birden açıldı. Hatta birçok konuda beni şaşırtan halleri yüzünden oldukça zeki olduğunu da düşünüyorum. Sorun kontrol bozukluğu, sosyal sorunlar, dikkat dağınıklığı vs. Böyle yazınca evet diyorum tamiri imkansız bir sorunu yok. Yani zeki bir çocuk. Algısında da sıkıntı yok. Ancak o yazdığım bir sürü durum tek vücutta toplanınca hayat çok zorlaşıyor hepimiz için. Geçecek inanıyorum ben. En azından büyük oranda geçecek. Eylül sonunda dört yaşına girecek. Size ve annenize de kolaylıklar diliyorum.

Boşansanız eşiniz çocuğun tedavisine yardım etmez mi? Sonuçta onun da çocuğu. Her şey üst üste gelmiş gibi görünüyor ama inşallah bir çıkış yolu olur size Allah yardımcınız olsun şu mübarek günlerde içinize ferahlık versin Çocuk için de evliliğe devam edilir tabi ki Eşim geçenlerde on günlüğüne başka bir yere gitti ben de annemlere tüm gece baba diye ağladı kızım babama gidelim diye ve ben o gün anladım insanların neden çocukları için kaldığını

Yahu niye sapla samanı karıştırıyorsunuz? "Çocuklarımdan sıkıldım, annem günde 5-6 saat bakmanın lafını yapıyor rahibe gibi mi yaşayayım" konusuyla "çocuğumun tedavisi için çalışamıyorum, evden gidemiyorum" konusu bir mi?

Kesinlikle üzmek için yazmadım.. Ben de şiddetten dolayı boşanma aşamasında olan bir kadınım, ama eminim ki barıştım desem topa tutulurum, oğlum için desem, babasına çok düşkün her babadan ayrılışı travmatik bir sahne desem topa tutulurum.. Çünkü hanımefendi kendini çok iyi ifade edebiliyor ben düz anlatıyorum.. Ben bu konuyu açsam.. Şiddet gördüm, çocuğumla ilgili bitakkım sıkıntılarım var katlanmak zorundayım diye yazacaktım ve topa tutulacaktım.. ayrıca bu üyenin daha önceki bir konusunda keşke şiddet veya aldatma olsada elimde bariz bir sebep olsa ayrılmak için dediğini hatırlıyorum.. Anlatmak istediğim öyle kolay olmuyor bu işler..

Boşanmak istiyorum ama bu evliliğe mecburum temalı kaçıncı konun. Eleştirmek için söylemiyorum istersen bin kere daha aç banane tabi. Acaba bu konuyu bi süre aklından çıkarsan mı artık? Madem boşanman mümkün değil sürekli bunun kararsızlığının ağırlığında yaşamasan mı? Öncelikle şunu söyleyeyim seninle çok benzer şeyler yaşıyoruz. Bazen konularını okurken ben açsam bu kadar olur diyorum. :) o yüzden konularını sonuna kadar okurum hep. Okurken de hep aynı şeyleri hissediyorum seninle. çocuk durumları eşle ilişki olsun çok benzer hikayelerimiz seni çok iyi anlıyorum. Seni en çok oğlunla yaşadığın sorunların yıprattığını düşünüyorum. Evliliğinin b. ka batmasının en önemli sebebi de bu. Ben senin eşinin anlattığın kadarıyla çok tahammül edilemeyecek biri olduğunu düşünmüyorum. Çoğu kadının idare edebileceği. Sen de benim gibi zor birisin bence. Zor mutlu olan, tahammülü az. Yanılıyor muyum? Çocuğunun durumu, yetersizlik hisleri, mutsuzluk... acaba faturayı hep eşine mi çıkarıyorsun sen de? Yanılıyor da olabilirim tabi açtığın konulardan böyle çıkarım yaptım.

Ailenizle olan ilişkiniz, eşinizle olan yıpratıcı evliliğiniz ve son olarakta iyileştirmeye çalışıp, çabaladığınız çocuğunuz arasında sıkışıp kalmışsınız. Neden bu kendinizi yanlızlaştırma? Eşinizle ya da ailenizle yükünüzü paylaşmaya çalıştınızmı? Biraz onlara sorumluluk pay etmeyi denediniz mi? Mesela eşiniz sürekli evden bir sebeple çıkan biri, hadi elinden tut oğlumuza hava aldır dediniz mi? Ya da annenize yarım saat 1 saat sen de dursun demeyi denediniz mi? Hiç biri sizin gibi oğlunuzla ilgilenmez belki ama o minicik ara, nefes alma ilaç gibi gelir. Güçlü olacağım diye Allahuekber dağlarına çıkıp sonra tükenip ordan aşağıya atlamaya benziyor her defasında yaşadıklarınız. Biraz kendinizi telkin edin, mola verin, kafanızda koşturan atları dizginleyin Bi saçınızı tarayın, kahve için tek başınıza, ödüllendirin kendinizi. Bir kaç dkka telaş olmadan anı yaşayın. Önce kendini iyileştirmeli insan. Çocuğunuza en büyük faydanız bu olacaktır. Allah yardımcınız olsun.

Bu forumda daha doğrusu bu dünyada çok tuhaf bir kitle var. Düşünmeden konuşan, hatta sadece konuşmuş olmak için konuşan, bol keseden atıp tutan, kendini ispat etmek için karşısındaki insana ne söylediğini ve neye yol açtığını düşünmeyen bir kitle. Muhtemeldir ki çoğu da acınası bir halde. Sizce hemen hemen her konuya "boşan ben olsam boşanırdım" yazan kişilerin sevgi ve saygı dolu bir evlilikleri mi var? Aksine ben gerçek hayatta var olamadıkları için sanal platformda bu denli dik olduklarını düşünüyorum. Benim de üslubumu eleştirenler çok oluyor. Hatta bazen hakaret ediyorlar :) dikkat çekmeye çalıştığımı söyleyen de oluyor, konu açarken bile isteye kasıtlı olarak bu dili kullandığımı söyleyen de. Halbuki az zahmet edip itham etmeden önce geçmiş yorumlarıma baksalar, evvelden beri aynı üslup var. Diyeceğim o ki, bu kendinden coşkulu kitle konusunda haklısınız. Ama yapacak bir şey yok. Dik durmak gerekiyor hayatın her alanında. Çoğu kadın fazlaca kırılgan. Konularında az biraz tepki alınca ya çirkin cevaplar veriyorlar ya da mevzuyu aklamaya çalışıyorlar. Birçoğu da eleştiri kabul etmiyor Ben sizi anladım, ne kastettiğinizi de algıladım. Ancak klavye delikanlılığının önüne geçilemiyor. Bana nickimden dolayı ucuz ucuz laf sokanlar da oluyor mesela. Cevap verme gereği hissetmiyorum bile. Söylediğiniz konuları hatırladım gibi sanki. Muhtemelen konu sahibi fazla hassas davranmıştır verilen cevaplar karşısında. Öyle olunca daha da panter kesiliyor "boşa bunu" diyen ablalar.

Bu tartışmada haksız değilim ancak bu tartışmada eşimin verdiği tepkilere sebep olduğum için haksızım. Ki şu noktada kimin haklı olduğu da mühim değil. Teşekkür ederim güzel dikenleriniz için. . push ; T

Keşke hiçbirimizin burda konu açacak dertleri olmasa ama hayat stabil ve tekdüze değil. Hepimiz zaman zaman çeşitli sıkıntılar yaşayıp, hayat yolculuğunda yalpalayıp bocalıyoruz. İki güzel kitap tavsiye edeceğim. Benim insan ilişkilerini ve evlilik dinamiklerini daha iyi anlamama faydası oldu. Herkes Kendi Hayatının Kahramanı/ Psikiyatrist Dr. Gülcan Özer Gülcan Hocamın diğer kitapları da güzeldir, okuması kolaydır, instagram hesabı da harika. Az Seçilen Yol/ Psikiyatrist Dr. M. Scott Peck Sevgiyle kalın...

O kahve içilmez. Yani en azından sıcak içilmez. Benim sıpa dökmezse soğuk belki içilebilir :))

Evlilikleri yıpratan en büyük şey çocuk. Bence sizin evliliğinizin birbirinize olan tahammül sınırınızıda çocuk dibe çekmiş. Zor bir oğlun var sen destek bekledikçe eşin kaçtıkça öfke bağlamışsın ona karşı.. Tüm konularında farkettiğim şey eşine karşı çok büyük bir öfken var hep canını yakmak istiyorsun. Zamanında göremediğin desteklerin acısını çıkarıyorsun sanki. Ama biliyormusun idrak erkekler birşeyi talep etmeden yapmıyor. Güçlü her işini kendi görebilen kadınlar onlar için biçilmiş kaftan. Nasılsa bana ihtiyacı olmadan tüm yükü sırtlanabiliyor diye düşünüyorlar.. Ve bu seçimler onların işine geliyor. Kavga anında hepimiz can yakmak için neler neler söylemiyoruz ki. Karşımızdakini hep en zayıf yerlerinden vurmaya çalışıyoruz.. Çünkü öfkeliyim. Kendimden biliyorum eşime karşı öyle öfkeliyimki her yaptığı gözüme batıyor. Sürekli canını yakmak istiyorum. Çünkü zamanında çok yalnız bıraktı beni özellikle çocuk konusunda.. Ve kin bağladım ona karşı bir kaşık suda boğasım var.. Dün okudum konunu ve bizde saçma birşeyden girdik birbirimize. Cevap yazıcak gücü bulamadım kendimde. Sen iyi bir annesin oğlun için katlandıkların seni gurursuz değil rasyonel bir birey yapıyor bence. Sakın suçlama kendini. Ama biraz tamir et hayatını. Bişileri düzeltmeye çalışsan madem gidemiyorsun. Biraz tahammül sınırını yükseltmeye çalışsan eşine karşı. Çünkü diğer türlüsü en çok sana zarar kendimden biliyorum..

32 sayfayı teker teker okudum. İnşallah sen de benim yazdıklarımı okursun. Yüzde 80 yaşadıkların senin suçun değil sen mükemmelsin diye yorum yapılmış. Hayır! Yaşadıkları senin suçun. Tam olarak hem de. Hayat bu locayı sana verdiyse bu çocugu sana verdiyse demkki sende değişmesi törpülenmesi gereken seyler var. Başkasına başka dertler veriyor sana başka bana başka. Neden hepimizin farklı farklı huyları var törpülememiz gereken. Önce bunu kendi içinde araştır. Ben nasıl bir insanım. Beni ben yapan şeyler ne. Ailem beni nasıl etkiledi. Anne baba tutumlarından başla. Önce anne babanla kendi içinde hesaplaş. Onları anlamaya çalış anla ve affet. Sonra böyle bir insan oldugun için tüm yaptıgın kötülüklere hatalara suçluluk duygularına ragmen kendini affet. Bu en zoru kendini affedebilmek ve değiştirmeye çalışmak. İstersen not al kendimi şu konularda eksik buluyorum şu konularda iyiyim şu durumlarda ben ben olmaktan çıkabilirim. Şunlar güçlü yanlarım şunlar zayıf yanlarım de. Kendini çok çok iyi tanı. İç hesaplaşmanı yap. Ve kendini sev. Kendini çok sev. Sahi kendini gerçekten seviyormusun?. Sınra eşini değerlendir anne babasının ona olan tutumları onu nasıl etkilemiş nasıl şekillendirmiş. Zayıf yönleri güçlü yönleri. illaki çok sevdiğin birkaç olulu özelliği vardır dimi. Şimdi son anlattıgın konuna geleyim. Öyle bir anlatmışsınki anlatamam çok büyük rezillikti. Asla dönüşü olamaz. Vs vs... Ben de çok büyük birşey var sandım meğer yemek ısıtma meselesiymiş. Komedi gibi. Ortada bir resillik görmüyorum ben. Ha şiddet var ama tek taraflı değil. Şiddet de kardeş kavgasına da şiddettir ama 2 saat sonra can ciğer kuzu sarması olurlar. Sizin şiddeti ona benzettim. Kardeş kavgasından farkı yok. İtişip kakışmışsınız. Tehtidi için affetmeyeceğim demişsin ama insan kırılınca karsısındaki nereden kırılıyorsa oradan vurabiliyor. Ben de fevri bir insanım kavga hallerinde ağzımızdan çok kötü laflar çıkabiliyor. Eminim eşin çok pişmadır o lafı sana söylediği için. İnsanları affet kendini affet. Affesici olmak pişman olanı tabiki güzeldir bu hayatta senden birşey götürmez aksine çok sey kazandırır. Eşin pişman olmuşsa senle iletişim kurmaya çalısıyorsa iletişim kur. 2 3 saat konusun. saatlerce konuşun. Birbirinizi en ince ayrıntısına kadar anlayıncaya kadar konuşun. Sen ne istiyorsan ondan 1 dan z ye söyle. Kırmızı çizgilerini anlat. Sen benden neler beklersin diye sor. Onu anlamaya ve kendini anlatmaya çalısarak güzel bir iletişim kurun. Boşancaksan da son bir konuşma olarak düşün. Bunca yıllık iyi kötü kocana bunu borçlusun diyip konuşma çabalarını cevapsız bırakma. Seni hem antipatik hem sempatik buluyorum. Kişisel değerlendirmemi de söyledim kocan da belki hem seviyor hem neftçret ediyordur. Sevginiz çoğalsa karşılıklı bu duruma gelemezsiniz. Sevgiyi çoğaltmak şu asamada saatlerce karşılıklı anlayış içinde konuşmaya çalısarak olur. Konuş şu adamla artık işte ya bırnunun dikine gidip durma. Başına gelen olumsuz olayların durumların sorumluluğunu alabilirsen gerçekten güçlü olursun. Karsındakinden hiçbirşey istememek insanı güçlü kılmaz. Bu şuna benzer. Çok zayıfsın. Fiziki gücün az ama hammallık yapıyosun ve sana yardım etmek isteyenlere gerek yok diyorsun. Bunu yapma. O senin hayat arkadasın. Çocuktan bunaldıgında eşine sar. Dışarı çıkart beni çok sıkıldım de. Eşine karşı şeffaf olki yuzune bakınca ne istesiğini ne hissettiğini anlasın. Sen bugun çok yorulmussun hadi seni dışarı çıkartayım diyebilsin. Sen eşine karşı şeffaf olmayıp ne istediğini anlamasını bekliyorsun. Sence bu mantıklı mı?. Valla ben yazarım ve yazılcak o kadar çok şey varki ama sıkıcı olmayayım. Gerisini de sen düşün tart. Kal sağlıcakla. İnşallah hakkınızda en hayırlısı neyse o olur.

Allah yardımcın olsun güç kuvvet versin

Vasat anne falan değilsin, kendine bu kadar yüklenme lütfen Çocuk senin kadar babasınında çocuğu ve en az senin kadar onu düşünmekte görevi Anne olmak için kendinden vazgeçmen gerekmemeli bence Sen çok güçlü bir kadınsın ve çok güzel bir annesin, konularını daha önce de okudum, biliyorum Oğlunda sende düzeleceksiniz bu bir süreç ve geçecek Kendine biraz alan yaratmaya çalış sadece, bir iki saat bile olsa, belki bir yürüyüş, belki bir iki komşunla lak lak etmek, belki part time bir iş ama lüften beyninin ara vermesine izin ver. Ölme fikrini de at kafandan, güzel günler göreceksin daha, gün doğmadan neler doğar. Bize hep yaz, dertleşelim, dualarım seninle

Allah kimseyi çaresiz bırakmasın. Sınanmadığın bir konuda atıp tutmak kolaydır. İnsan bazı kişilerin sınavlarının zorluğunu ancak başına gelince anlıyor. Kimseye kulak asmayın. Evladınız için hayırlı olan neyse onu yaptırsın Rabbim size. Hakkınızda hayırlı olanı sizi mutlu edecek şekilde versin.

Yetmek zorunda. İkimiz de sigarayı bırakırsak ve masrafları biraz daha kısarsak yeter.

:)) boşanacaksan boşan imkan yoksa sus otur yerinde diyorsun ki çok haklısın bence de. Tam bir sığır olduğum için arafta kalmaya bayılıyorum. Hayır yani durum belliyse ne boşanma lafını aç ne rezil ol değil mi. Yok illa kaşıycam kanayan yerleri ki irin aksın iyice. Evet eşim birçok kadının rahatlıkla idare edebileceği ve hatta sevebileceği biri. Bazılarının da asla kabul etmeyip anında boşayacağı bir model. O bazıları azınlık ama varlar. Ben ise maalesef zor insanım kabul ediyorum. Epey zor bir insanım. En azından ikili ilişkilerde. Anne olarak ne kadar verici isem eş olarak o kadar bencilim.

Ne denir ne yorum yapılır bilmiyorum ama 'mecburiyet' kötü birşey onu biliyorum... Ayrılsan 'eşin' en azından çocuğun için olan masrafları karşılamaz mı sevgili idrak?

İdrakcim, güzel kardeşim, Olan oldu, yaşandı, bitti. Elbette hasar bıraktı, bırakacak. Bu bir kenarda dursun. Önümüzdeki Pazartesi günü için bir randevu al psikiyatri bölümünden. Doktora durumu özetle, sana hafif bir antidepresan vereceğini düşünüyorum. Sonrasını oturur hep birlikte düşünürüz. Oğlun için de devam ettiğin uzman olur da içine sinmezse başkasına bakarız. Geçen yıl karşı gelme bozukluğu teşhisi alan bir öğrencimiz, düzenli terapiyle epey düzelmişti. Şu hayatta ölümden başka her şeyin çaresi bulunur.

Tahmin ediyorun yasanan itis kakisi. Karsilikli oldugu icin bence esitsiniz:) keske olmasaydi evet ama ara sira oyle ofke nobetlerinde "karsilikli" itis kakis bir iletisim sekli olabilir. Cok ta sey edip takilma oraya kendini dibe cekmekten baska bir ise yaramaz. Devlet psikologlarini sana oneriyorum ama kendim de inanmadim yazdigimi okuyunca. Esim gidiyor bezmilalem in psikiatr ve psikologuna, 6 ayda bir 20 dakikalik terapi ancak aliyor ona bile 100 lira oduyor... herhalde bu sistemde emekli olana kadar 1-2 adim ilerler tedavi olarak. Cocuk soz konusu olunca insan gec kaldigi her dakika icin omrunun 5 senesini veriyor. Simdi paniklemeden once doktordan tedavinin gidisatini net olarak ogrenmelisin. Evliliginizin biraz dinlenmesi lazim. Bir sure cocuk disinda iletisim kurmamaya calisin. belki ozlersiniz birbirinizi.

En kotusu ne? Rezil olmak mi esinin sarfettigi soz mu. Bir kere rezil olmak dusuncesini at. Elaleme kendinizi farkli gosterecegiz diye kasma, herkes konusur ortada bir sebep olmasa bile. Esinin sozu agir ama ona da agir tahrik var annesinin hakaretleri uzerine rezillesmis bunu oturup konusmalisiniz ozur dilemeli. Ozur dilemiyorsa, bile bile yaptiysa bosanmaniz icin sartlari saglamali.. cozmeniz gereken en onemli konu bu bence.. Sigara konusunda devlet hastanesinden randevu alabilirseniz ucretsiz veriyorlar ilaci.. is konusunda yazi yeteneginizi kazanima cevirebilirsiniz. oglunuz icin yapin, mukemmelligi dusunmeyin piyasadan cok cok daha iyi isler cikarirsiniz buna eminim, yazmadiginiz her vakit bir kayip birakin balkon pis kalsin. O gorev sadece sizin degil esin de yikayabilir, Bazi aksamlar cayi o demlesin. Izin gununde balkonlari yikasin. Evde hazir yemek var isitilmiyor diye kapilari carpiyor birak ne hali varsa gorsun.. ne demek ya isitilmasi icin beklemek, cok mu zor kendi karnini doyurmak. .. benyeniyimgaliba

Çok teşekkür ederim yazmak sakinleştiriyor iyi geliyor bana. Ama yavaş yavaş açılıyorum işte çat diye anlatamıyorum her şeyi. Ara sayfalarda daha rahatlıyorum :)

Oğlunuz için fedakarlık yapıcam diye parça parça olmuşsunuz, sizin de desteğe hatta ilaç kullanmaya ihtiyacınız var. Bir psikoloğa veya psikiyatriye görünün bu dönemde ilaç desteği sizi biraz daha sakinleştirebilir zira en çok zararı siz ve oğlunuz görüyor anlaşılan. Rezil olma kısmına gelince kol kırılır yen içinde kalır sözü hep bu durumlardan çıkma

Bence konu sahibi kendini boşanma fikriyle avutuyorsun. Şuan ki halinizden, konumunuzdan, hayatınızdan dolayı çok mutsuzsun. Boşanmayacağını biliyorsun ama sana bu fikre tutunup tüm olumsuz şeyleri evliliğine yüklemek bir çıkış yolu gibi görünüyor. Ama burdan anlaşılan boşanmak senin için çözüm değil. Çünkü senin hayat öykünde çocukluğuna dair yüzleşemediğin daha derin şeyler olduğunu hissediyorum. Utanç duygun çok yoğun. Ebeveynlerinle kurmuş olduğun uyumsuz iletişim sende utanç duygusunu tetiklemiş, ve ebeveyn düşmanlığı ile birleşmiş. Sonra evlenince ebeveynin yerini eşin almış. Eşine saygı duymuyorsun çünkü içten içe seni seçen, seven birine saygı duyamıyorsun. Çünkü kendinden utanç duyuyorsun. Şiddet var evliliğimizde demişsin. Geçen konularında keşke aldatma veya şiddet olsa da kendime bir sebebim olsa boşanmak için dememiş miydin? Hatalıysam uyar lütfen. Ben evliliğinde şiddete uğradığını düşünmüyorum. Karşılıklı şiddetli kavga etmişsiniz. O sana sen ona. Diğer boşanma, şiddet, geçimsizlik konuları ile senin konunu aynı yere koyamadım maalesef. Senin durumun çok çok komplike bence. Daha çok yazmak istiyorum ama seni kırmaktan ve üzmekten korkuyorum. Yukarda yazdıklarımı konuna kayıtsız kalamadığım için yazdım. Kötü bir niyetim yok. Selametle...

Sen fedakar olmakla beraber ayrıca çokk güçlü bir annesin bunu unutma! Çocuğunun da mutlu, güçlü ve sağlıklı olmasını istiyorsan kendinden vazgeçmemelisin. Çünkü oğlunuzun herşeyden çok size ihtiyacı var onu mutlu eden şey sizin yüzünüzdeki küçücük tebessüm bunu unutmayın. Umut edin oğlunuz tez vakitte iyi olsun ve siz de dilediğiniz hayatı yaşayın...

Ah be idrak ah be kuzum gozlerim doldu Bak seni hic gormedim ama ben seni seviyorum be kuzu, sen bencil degilsin, sen sahane bir annesin Bir de nacizane tavsiye, nedense okurken icimden gecti ki boyle gelen hislerim hep gercek olur, o tedaviye baslamadan once baska uzmana git, nedense para icin onermisler gibi geldi, hatta nedense pedagogu da taniyornusum hissine kapildim, tovbe est, ozelden bi ismini yaziversene bana

Hayir sonuc bu degil, senin gidememe sebebin bambaska, ben anneligi kutsallastiran bir kadin degilim ama dogurduysan da sahip cikacak en iyi sekilde bakacaksin arkadas, eger baska alternatifin yoksa da kalacaksin bu gurursuzluk degil Su durumda sen ne calisabiliyorsun, ne kocan sana yetecek nafaka verecek durumda ne de ailende is var Oglun icin kaliyorsun, kalacaksin, bu gurursuzluk diil kuzum bu gercekten annelik

Sizden farklı düşünüyorum. Önceki yorumlarımda bu olayda kimin, ne kadar hatalı ve tetikleyici olduğunu ayrıntılı bir şekilde yazdım, tekrarlayıp sıkıcı olmak istemiyorum. Bu da bir şey mi?Sorunuza cevabım; Kişinin mizacına, eşin mizacına, evlilik dinamiklerine, kişisel beklentilere bu sorunun göre cevabı değişir. Benim babam çok asabi biridir, çocukken annemle şiddeti epey yüksek kavgalar edilirdi. Her kavga sonrası kapıyı çarpıp çıkar, yaklaşık bir saat sonra karışık çerez dolu kesekağıdı ile dönerdi. Anneme 'hanım çay demle de içelim' derdi. Bu babamın özür yöntemi. Anneme uymuş ki tüm çatışmalarına rağmen, mutlu veya mutsuz,47 yıllık evlilikleri devam ediyor. Benim için uygun mu?Hayır. Ben sorunları masaya yatırıp konuşmaktan yanayım. Hatalıysam özür dilerim, hatasızsam özür beklerim. Benim için uygun olmaması, bir başkasının bu yöntemi kullanmasına veya kabul etmesine engel mi?Yine cevabım hayır. Ayrıca zaten üzüntünün dibine vurmuş ve benim de olayda 'sen de hatalısın' dediğim birine,'bu da bir şeydir' deyip birazcık umut vermek istemek yanlış mı? Bana göre yine hayır, yanlış değil. Üsteki 'bu her şeydir' veya 'çok şeydir' de değil bakış açım, sadece 'bu da bir şeydir'. Tüm bunlardan bağımsız olarak bu platform farklı fikirleri ve bakış açılarını barındırdığı için değerli. Sizinle farklı fikirde olmamız benim açımdan bir sorun mu? Elbette hayır. Sizin bakış açınızdan da öğrenebilecek farklı şeyler var. Not:Özel ve meslek yaşamımda hayır kelimesini bu kadar çok kullanmıyorum. Sevgiyle kalın.

Evet gangsta bacı da beklediğim yorumu yaptığına göre ufaktan aklımın iplerini salabilirim :) Ne yalan söyleyeyim şaşırdım itmeli vurmalı kavga yaşamana. Herkes elit bir ben paçoz oldum sanıyordum ahsjsjjs. Bittabi aktarılmayan ve gizlenen birçok kötü olay yaşandığını biliyorum evliliklerde ama benim için kilit nokta, bunların bilinmesi. Peki annen ve ailen başının etini yemedi mi aylarca? Niye bu haldesiniz sen delisin ondan böyle olmuştur. Ya da bu adamın seni mutsuz ettiği belliydi şeklinde ikinizi de gömen yorumlar gelmedi mi? Ben bunları duyardım kesin. Şimdi hatırladım ben bu evdeki canlıya kavga anında "öl inşallah" dedim sanırım. Ondan sonra iyice delirdi. Ama o da kavgadan sonra oğlumla parka çıkarken "dikkat et sana bir bok olmaz da bu kafayla çocuğa dikkat etmezsin" dedi. Kim daha çok can yakarsa artık. Düne göre daha sakinim ama bu kez çok kırıldım. İtiş kakışdan değil, aralarda bir yere yazdım bu Kez zihnimdeki "karakterli adam" fikrini de yerle bir etti.

İktidar mücadelesi telefonda da devam ediyor yani. Eee normal, akşamdan sabaha evliya olup, iktidarı teslim etmesini bekleme kocandan. Yaşanan gerginliğe vücudun tepki veriyor, pelte gibi hissetmen de gayet normal. Biraz nefes egzersizi yapabilsen daha hızlı toparlanırsın. Bol sıvı almaya çalış. Melisa, papatya çayı iyi gelir. Relax poşet çay karışımı alıp gelsin, hareket etmeden duramayan kocan, bir işe yarasın en azından. Biraz da çekirdek çitle, gerginliğe iyi gelir.

yazım tarzın çok güzel. Bunu değerlendirmeni tavsiye ederim. Çalışmak demek 8- 5 değil yaaa.

Konu sahibi benimde daha önceki konularından başka konularda ki yorumlardan beğendiğim üyelerdedir ancak konu aynı şekliyle kalsaydı da konuyu yazan başka biri olsaydı verilen cevaplarin çok daha farklı olacağı noktasına sonuna kadar katılıyorum. Bunda daha önce açtığı konuların, dediğiniz gibi kendi güzel ifade edişinin ve sevilen bir üye oluşunun etkileri var. Yani gerçek hayatta da sanal dünyada da çifte standart her türlü oluyor.

benim diyecek bir şey bulamadığım şeyleri yaşamak zorunda kaldığın için çok üzgünüm. belki sonra uzun uzun da yazarım. onursuz ve gurursuz bir kadın değilsin. hiç değilsin.

Çok sağolun anladığınız için. Eskiden ben de şartları düşünmeden atıp tutardım kadınlara. Katlanmayın ayrılın diye. O iş öyle değilmiş. Nicedir burada şartlara göre hareket edin hayalperest olmayın diyorum. Sadece imkanı ve durumu varken bile isteye katlanan kadınlara kızıyorum. Önceki

Çok önyargılı bir mesaj olmuş :) ben burada kimseye boşan demedim. "maddi gücüm var ailem destek oluyor on kere aldatıldım ama kocamı çok seviyorum" diyenler hariç. Onlara dedim. Hatta kendinize az biraz saygınız olsun da dedim. Sebep çaresizlik ve mecburiyet ise kimseye boşan çekme demem çünkü hayat o kadar da toz pembe değil. Sebep her türlü pisliği yapan kocaya, imkanlara rağmen sevdiği için katlanmak ise derim. Gurursuz da derim, boşan da derim. Zira sevgi biter iyileşirsin ancak kendine olan saygın bitince iyileşemiyorsun. Yazmak istemedim utandım evet şiddet var. El kaldırıp vurmak şeklinde değil. İtme, sıkma, çok komik ama mesela saç çekme. Evet evet saç çekme. Elim armut toplamadığı için bilmukabele karşılık verdim ben de. Hatta ben vurdum da. Yüzüne vurmadım ama. Artık neresi denk gelirse. Şiddet var görüldüğü üzere.

Bu arada benim de 5 yaşında bir oğlum var. Kaba motor becerileri cok geriydi. 2 yasini bitirmişti yürüdüğünde. 22 aylikken gittigimiz doktorlar bizi reamen bir turnikeye sokma cabasi içindeydiler. Yürümez dedilercp dediler ve baska sendromlardan bahsettiler hemen bir özel rehabilitasyon merkezi önerdiler. Hepsinin birbirinden çıkarı vardı sanki. Inanilmaz günlerdi. Cok bunalmıştım simdi o doktorlara oglumu götürüp gosteresim var. Cok şükür hepsi geride kaldı. Sizinki de halledilemez bir durum değil. Eli ayağı tutuyor maşallah. Bizimkine her goren hiperaktif derdi cunku hic oturmazdı 3 yaşlarında yemek dışında. Hic yorulmaz enerjisi bitmez. Ben öğretmenim etkinlikler yapmaya çalışırdık odaklamazdı kalkıp giderdi vs. Ama baska bir tip fakultesinde doktora goturduk çocuk polk. bastan aşağı her seye baktılar. O sonuçlar gelmeden yürüdü bizim yaramaz. Diyecegim o ki cok tanınmış doktorlardan da ne yazik ki bu isi para icin yapanlar var, bazi konularda ikna edip ısrarcı olabiliyorlar.

Öyle deseydim yapardı belki. Hırs evet. Bitmek bilmeyen öfke ve hırs. Beni bu tüketecek belli ki. Bazen bu forumda benim duyduklarımı ve yaşadıklarımı anlatan kadınlar görüyorum. Benzer olaylar. Ancak onlar çok farklı bakıyorlar olaya. "nasıl düzelir evliliğim seviyorum" falan diyorlar benim aklım almıyor mesela. Nasıl öfkelenmiyorlar nasıl seviyorlar diyorum. Bendeki sorun bu.

Böyle bir patlamayı bekliyordum, çok şaşırmadım. Yaşananlar üzücü olmakla birlikte, eşinle aranızdaki gerilimi boşaltmış oldunuz. Bundan sonra ya düzelirsiniz, ya hepten kopar bu evlilik, bunu da zaman gösterecek. Ben eğer sen psikolojik destek alıp kendini toparlayabilirsen, evliliğinin de zaman içinde düzelebileceğini düşünüyorum. Bunu belirleyecek olan sensin. Eşinle aynı evde kalmaya devam etmeyi, ben şu aşamada gurursuzluk olarak görmüyorum. Neden dersen, adam seni dövüp, ezmemiş ki, karşılıklı aşmışsınız sınırları. Ayrıca çocuğumun sürdürmek zorunda olduğum bir tedavisi olsaydı, ben de gurur yapmaz tersine pragmatik davranırdım. Maddi çıkarlarımı gözetirdim. Bu ne ayıp, ne yanlış. Bırak artık güçlü ve gururlu kadın takıntısını. Psikolog ve teşhisle ilgili eleştiri veya kaygılara gelince, hiçbirine katılmıyorum. Karşı gelme bozukluğu sıklıkla DEHB'e eşlik eden bir durumdur. Kesin teşhis için 7 yaş civarı beklenir. Bununla birlikte uzmanın bundan şüphelenmesi ve emin olana kadar bir kaç görüşme daha yapmak istemesi gayet normal. İlk görüşmede kesin teşhis konulamaması da normal. Ülkemizde çok bilinen ve tedavisinde fazla tecrübeli olunan bir sorun da değil. Bu uzman bu konuda tecrübeliyse bunu değerlendirmek lazım. Ayrıca karşı gelme bozukluğu ciddi bir durum, DEHB yanında hafif kalır, uzmanın; 'şu aşamada tam zamanlı bir iş düşünmeyin' önerisi de muhtemelen bu tedavide size çok iş düşeceğini öngörmesinden kaynaklı. Ben önümüzdeki yıl, yarım gün ücretli öğretmenliğe başvurmanı tavsiye ederim. Hem ders saat ücreti arttı, hem yarım gün olması büyük avantaj. İlçe milli eğitime bizzat başvurup durumunu ve içinde bulunduğun sıkıntıyı anlatırsan, yardımcı olacaklarını düşünüyorum. Sigaraya gelince şu anda öncelikli mevzun bu olmamalı. Üzerinde yeterince yük var bir de onu bırakma stresini yüklenme. Bırakacaksan sağlığın için bırak, parası için değil. Kayışdağı Darülaceze İBB'ye bağlı bir sağlık kurumu. Ordan çok cüzi bir katılım payıyla psikolojik danışmanlık hizmeti alabilirsin. Telefonla arayıp randevu almayı bir dene. Son olarak gün doğmadan neler doğar, her gecenin sabahı olduğu gibi her zorluğun ardından da bir kolaylık vardır. Duanın gücüne sığın. Rabbim kalbine ferahlık, eşine merhamet, evine huzur versin. Ben de dua edeceğim.

Çok teşekkür ederim güzel düşünceleriniz için. Çok garip gelecek size belki ama kağıda ya da boş bir ekrana yazmaya cesaretim yok. Çünkü birilerine yazmaz da boşluğa yazarsam ne var ne yoksa yazarım. Çıplak kalırım. Burada en azından sansürlüyorum kendimi.

Edilir ve sonra o sevgisiz ve kavga gürültülü çevrede psikolojik şiddete maruz kalarak büyüyen çocuklar topluma psikopat sosyopat kendi çocuklarına da aynını yaşatma potansiyeliyle katılırlar. Sözünü bile edemeyeceği rezillikler yaşanan bir evde kedi bile büyütülmez.

Bi kac ay once filmdelisi galiba nicki oyleydi.. onun konusundada boyle kayirma ithamlari olmustu bizlerden icin.. aynen bu konu sahibinde oldugu gibi ne arkadaslik ne de baska bir durum mevzu bahisti. Bu konu sahibini cogu kisi seviyor ve taniyor yorumlardan konulardan bu yuzden.. Ha ama kocasi bu kadina siddet uyguladiysa bu kadinda kocasina uygulamis.. yani karsilikli.. cinnet ani

Çok teşekkür ederim. Büyükler var aslında ama kendi bildikleri gibi varlar. Bazen öyle bir var oluyorlar ki hiç destek olmasınlar daha iyi diyor insan.

Şu son yazdıklarınızı yapamıyorum ben biliyor musunuz. İmkansızlıktan değil, öyle bir iç sıkıntısı ve mutsuzluk halindeyim ki keyif alamıyorum hiçbir şeyden. Kahve veya çay içmek, çıkıp dolaşmak vs. Her eylemim bir işe hizmet ediyor. Dışarıya çıktıysam alışveriş içindir, çay demlediysem eşim içeceği içindir vs vs. Ne yemek ne içmek hiçbiri keyif barındırmıyor içinde. Sebebi oğlum değil yani geçen yıl oğlumdu gerçekten durmaya vakit yoktu ama bu yıl okuldayken yapabilirim bunları. Ama yapmıyorum. Eğer hayattan keyif almak gibi bir şey varsa ben onu unutmuşum. Idrakyollariiltihabi

Ay İdrakcim, sen rezillik görmemişsin. Evet yaşananlar çirkin, keşke olmasaydı ama 'rezillik, facia' deyip de kendini daha fazla doldurma gözünü seveyim. Fazla şişen balon patladı, olan bu. Beklenen bir durum. Aranızda kaliteli bir iletişim ve cinsellik olmadığı için zaten ikiniz de pimi çekilmiş el bombası kıvamındaydınız. Sen pimi çektin eşin de patladı. Ardından seni patlattı. Yapın çok kontrolcü olduğu için, yaşananlara aile üyelerinin de şahit olması, seni bu şekilde düşünmeye sevkediyor. Bu kavgayı, bilinçaltında biriktirip, kodladıklarınla farkında olmadan ama alttan alta, bile, isteye başlatmışsın, hiç kusura bakma. Hastaysan balkon yıkanmaz. Hadi esti yıkadın. Yıkadıktan sonra adamın gözünün içine baka baka 'hastayım' diye yatılmaz. Yattın diyelim, mutfakta takırdayan adama ne diye hesap sorarsın? Sordun diyelim, adam 'çık mutfaktan' deyince, niye kavgaya devam edersin? Kocana kızıp, söylenelim, gönlün olsun tamam da ben de soruyorum; Hırsızın hiç mi suçu yok? Yeni evliyken eşimle çözemediğimiz bir sorun yüzünden ona içten içe kızgın hatta hırslıydım. Sorunu bırak çözmeyi, konuşmaya bile cesaretim yoktu ne yazık ki. Yanlış olduğunu bile bile eşimin damarına basacak şeyler yapıp veya konuşup, kavga çıkarırdım. Sonra da oturup ağlar ve onun benimle ilgilenmesini beklerdim. İlgilenmeyince bir kavga da ordan çıkardı. Eşim almayı-yapmayı istediğim bir şeyi teklif ederdi, içim gitmesine rağmen 'hayır, istemiyorum' derdim. Ona kızgınım ya, hırslıyım, öfkeliyim. Ama duygularımı ifade etmiyorum, edemiyorum. Sonra da 'istediğim olmadı, alamadım, yapamadım' diye üzülür bir de buna sorun çıkarırdım. Hey gidi günler. O zaman iletişim becerilerim ve sorun çözme yeteneğim bu kadar gelişmiş değildi. Ne zamanki kendimi daha iyi anlamaya, iç sesimi dinlemeye, altta yatan sebepleri anlamaya başladım işler düzeldi. Bu yaşananlar iktidar mücadelesiydi. Bunu çok sonra anladım. Evlilik üç ayaklı bir sehpaya benzer. Ayakları; duygu ayağı İletişim ayağı İktidar ayağı Birini çeker veya ölçüsünü bozarsan, sehpa devrilir. Çoğu evlilik iktidar ayağını paylaşamamaktan dolayı sallanıp, sarsılır. Duygu ve iletişim ayağı sağlam olan evlilikler, iktidar sarsıntısını daha kolay atlatır. Sizin evliliğinizde hepsi sıkıntılı, sallanıyor. Birinden başlayıp tamir etmezseniz, tünelin ucunda ışık yok, üzgünüm. Karar ve tercih siz ikinizin. Ben biraz net ve açık konuşmayı tercih eden biriyim, lafı dolandırmayı sevmiyorum. Bana kırılmayacağını bildiğim için de bu kadar açık yazdım. Şimdi söyle bana, ne yapalım? Daha doğrusu sen ne yapmak istiyorsun?

Aslında iyiydik genel olarak. Hatta geçen hafta ulan biz epeydir İyiyiz adamı sevmeye de başladım yeniden kesin bir şey olacak dedim. Oldu. Idrakyollariiltihabi

Hepsini sonuna kadar okudum. Size o kadar üzüldüm ki şimdiye kadar çok konunuza denk geldim, ama hiç birinde bu kadar etkinlenmedim size çok dua etmek istiyorum..

Vallahi okurken ağladım içindeki çaresizliğe... Hep dua ederim Allah'ım sen kimseyi çaresiz bırakma diye çünkü çaresizlik insana hiç ummadığı şeyler yaptırabilir... Rabbim bu günün hürmetine, hemde hamileyim duan kabul olur derler tez zamanda sanA ve bu durumda olan ne kadar Nacar kul varsa Fettah ismi hürmetine kapılar açsın...

Psikolog güven vermedi. Nasıl tek görüşmede onca teşhis koyabiliyor? Bu normal değil bence başka yere de götürmelisin çocuğu.

19 sayfa geçmiş şimdi gördüm ama buna böyle klavye başından bir şeyler yazamam ben ailecek bu süreci baştan almanız gerektiğini düşünüyorum zira oğlun eşin ve sen hepinizin de farklı yahut aynı ya da benzer sıkıntıları var bir de evet seanslar pahalı vs de bu aşamada sigara vs bırakılmaz zira sana ait olduğunu düşündüğün tek şey ve bu nedenle o seninle kalmalı

Ben bir tartışmaya evden gidecek biriydim. Bu evliliğe yaptığım en büyük kötülük de bu oldu zamanında. Burnu dik, her tartışmada ayrılmayı dillendiren biriydim. Sonra bu yönümü yok ettim ama geç kalmıştım. Aklınıza gelen muhtemelen şiddet. Evet bu oldu karşılıklı bir şekilde. Bir de şiddetten daha çok canımı yakan bir cümle. Hem de annesinin yanında. En çirkef en rezil haliyle bir cümle.

İdrakcim hemen hemen her konunu okudum. Çok mantıklı çok akıllı bir insansın. Tek kusurun tabiri caizse kusur kelimesini kullanıyorum, geçmişi yaşadıklarını bir çuvala koymuş sürekli sırtında taşıyorsun. Yapma arkadaşım! 32 yaşında ne anası ne babasi ne akrabası olan bir insanım. Sadece eşim ve çocuklarım var. Bu yaşa kadar yaşadıklarımı yazsam yeminle kaç cilt roman çıkar.. At o cuvali sirtindan arkadaşım seni cokeltikce cokeltiyor.. Senin kendini tedavi etmen gerekiyor önce.. Yoksa yeni karşılaştığın zorluklar eklenince iyice cokuyorsun.. Şimdiye ana odaklan.. Çocuğunun öyle çok büyük bir derdi yok hamd olsun. Çaresi var çok şükür.. Sen kendinide evladını da iyilestirebilecek guctesin buna ben inanıyorum.. Eşin ile kaldigin içinde hiç öyle kendini gurursuz gorme.. Tedaviye odaklan biraz akışına bırak hayatını.. Allah yar ve yardımcın olsun hayatının geri kalani yaşadıklarından kat be kat güzel olsun inşallah arkadaşım dualarimdasin.

Her kitap tavsiyenizi not alıyorum teşekkürler

Aa karadul örümceğini nasıl unutursunuz? Benim favorim o. Mis gibi ümüğünü sıkıyor heriflerin. Valla iki çocuk konusunda pek haklısınız. Zaten derdim de o. Büyüsün, düşünsün, olgunlaşsın istedim ama olmadı. . push ; Idrakyollariiltihabi

Şiddet gören her kadın tabi ki karşısında put gibi durmuyor karşı tarafın.. Ama bu onun kendisinden epey güçlü bir canlıdan şiddet gördüğü gerçeğini değiştirmez i kere orantısız güç var.. Adam itişip kalkışmak, saç çekmek yerine çekip gidebilirdi ya da bugüne kadar saçı çekilmemiş hanımların eşleri gibi davranabilir.. Adam şiddeti tercih etmiş.. Anlatmaya çalıştığım bu hanımefendinin ki yumuşatılıyor.. Ki öyle olsun.. Hep yapıcı yorumlar yapılsın ama herkese.. Gidemiyorum o zaman gurursuzsun denmesin..

Sen değilsin ki konu Sadece sen olsan zaten ihtiyacın yok ona Bakarsın başının çaresine Onun için kendini sorgulama Şuanki şartlar bu ve sen yapman gerekeni yapıyorsun bitti

Hahaha çok tatlısınız. Heh işte ben de şunu diyorum, İdrak da babanızın özrü gibi bir özrü kabul edebilecek bir kadın değil. Üstelik hassas bir noktasına basılırken. Elbette herkes bizim istediğimiz şekilde sevemez ya da özür dileme şeklini biz belirleyemeyiz, bu onların sevmiyor ya da özür dilemiyor olduğunu da göstermez tabii. Ben bundan bahsetmiyorum, o noktada bazı kabuller girebilir devreye. Farklı fikrimiz de şu noktadan kaynaklı bence; siz İdrak'a umut vermek istiyorsunuz bense kendini fazla suçlamaya başladığını gördügüm için adam da haksız diyorum. En azından iyi niyetle dahi olsa damarına basa basa özür dilemisse yine de İdrak'a sen daha haksızsın ve sana laflar hazırladık tavrı hissetirmeyeyim diye. Çünkü oldukça kendini suçluyor zaten artık. Aynı iyi niyetler yani. Öperim güzel bakışınızı.

Eşin karaktersizin önde gideymiş nasıl karısının geçmişini ısıtıp önüne koyar madem kaldıramıycaksın evlenmeseydin. Bence oturup kendine acıyacağına bu adamdan ne yap et kurtul terbiyesiz herif. Sen onun geçmişini biliyor musun peki o çok mu masummuş? İşte bu erkeklere yalan söyleyeceksin anlatmıycaksın geçmişini anladıkları bu istedikleri de. saf saf yaşayıp gidecekler ama biz naapıyoruz? Dürüstüz ya bu karaktersizlere koz veriyor sonra en hassas anımızda tokat gibi yüzümüze yiyoruz

ise gittim ama kizim duzeldi demiyirsunuzki o da bundan korkuyor zaten bir an once okula baslamadan oglunu iyilestirmek istiyor demekki vaktinin cogunu ogluyla gecirmesi gerekiyor doktorun dedigine gore

Oncelikle Allah kolaylik versin. Sabirlar versin size. Özel çocuk annesi olmak cok zordur dogru. Çocuğundan cok insanlar yorar sizi. Benim annem otizmli oglunu büyüttü. Erkekler calisir para getirir, kadın evi temizler, yemek yapar, cocuguyla ilgilenir. Hele ozel cocuk demek 3 cocuga da bedel gibidir. Özel eğitim masrafları zaten apayrı bir mevzu. Sizin eşinizleolan tartismanizi acik yazmadiginiz icin yorumlayamiyorum. Annemle babaminda cok kavgalari olsada asiri buyuk olaylar yaşanmadı. Ama babamın ailesi kardeşimin otizmli olmasini bile anneme bağladılar. Hep bunun ceremesini çektik. Şuan yapacağınız ilk şey kendiniz için sigarayi birakmak. Saglikli ugraslar bulmak. Cocugunuzla ve kendinizle ilgilenip. Esinizle sorunlarınızı şimdilik rafa kaldırmanız. Cunku cocuk illaki etkilenir boşanma durumu olursa. Şuan ilgi sevgi ve egitimin en cok almasi gereken bir donemindeyse bu cok olumsuz etkiler onu. Kac yasinda daha nasil sorunlari var bilemiyorum. Benim kardesim 4 5 yasina kadar hiç konuşmadı. Hem otizm hem zeka geriligi vardi. Yillar sonra ogrendikki beyninde tümör var. Yasadiginiz sıkıntılı durumu anlayabiliyorum. Ama sağlık ve evlat herşeyden daha önemli. Oglunuzun sevgisi herseyden degerli

Böyle düzgün bir dille yazılan yazılar okunuyor uzunda olsa.. Çok sıkıntıdasınız belliki şu mübarek ramazanda ne derdiniz varsa geçer umarım

Nerede kaldınız gözüm sizi aradı ve bunu söyleyeceğinizi biliyordum. Derin sularda yazarsa "bu patlamayı bekliyordum" der diye düşündüm, öyle de oldu. Kalp gözüm mü açıldı acaba. Hiç yazmak istemiyorum ama kısmen yazayım durumu. Ben dün epey hastaydım. Eşim eve erken geldi ve açım dedi. Kıpırdamadım yattım Allah var o da bir şey istemedi ya da beklemedi. Sonra aradan üç saat geçince eşim dışarı çıkmıştı o arada. Geldi ve ben gidip balkonu falan yıkadım. Niye bilmiyorum şart da değildi yıkanması. Sonra onun gözünün içine baka baka yatağa uzandım. O noktada çıldırdı. Buzdolabının kapağını çarpmalar, tencereyi fırlatmalar. Şaka gibi ama mevzu yemek. Yanına gidip ne yapıyorsun sen derdin ne dedim. Çok mutfaktan idrak diye bağırdı. "hastayım yemeği ısıtıp yersen ölmezsin benim mi yapmam gerek illa" dedim. "balkon yıkayacak kadar hasta değilsin ama yemek ısıtmıyorsun" diye bağırdı. Daha doğrusu anırdı. Bir Parantez açayım. Evet ağır saçmalık bu konu. Ben de hala inanamıyorum bu sebepten büyümesine. Bir Parantez daha açayım. Benim hatam her zamanki gibi hisleri ifade eden iletişimi denememiş olmam. Hasta olduğum için yemekleri onun ısıtmasını bekledim. Bunu ona ifade etmedim. Her durumda ayakta duran ve bir şey beklemeyen idrake alışkın olduğu için beklenti içindeydi paşa hazretleri. Olmayınca delirdi. Devam edeyim. Hasta olduğum halde beklenti içinde olup üstüne bir de anırdığı için "umarım hastalanıp yatağa düşersin bak bakalım sana tek kaşık yemek veriyor muyum" dedim. "köpeğin duası kabul olsa" ile başlayan özlü sözü söyleyince ben zıvanadan çıkıp sensin köpek diye bağırdım. Tam bu noktada ipler koptu. Kolumdan çekip beni itti. Bana hakaret etme diyerek ki o başlattı. Ben onu ittim. O saçımı çekti ben ona vurdum. Böyle on dakika falan bol bağrışmalı itiş kakış sürdü. Annesi geldi ben çantamı hazırladım engel oldu vs. Nasıl epey rezil değil mi ortam? İçler acısı. Annesi oğluna bağırıp sne hatalısın defol git gibi ağır sözler söyleyip, hakaret edip iyice kışkırtınca eşimi asıl affedemediğim cümle çıktı ağzından. Detay vermeyeyim. Benim ona güvenip anlattığım bir mevzuyu ima ederek "bırakın gidiyorsa gitsin yalvaracak değilim. Evlendiğimizden beri her bokta ayrılmakla tehdit etti. Gitsin ben de her şeyi herkese anlatıp onu rezil edeceğim" dedi. Ben de bu noktada anladım ki olası bir ayrılıkta dünyanın en çirkef insanına dönüşüp türlü tehdit ve imalarla beni rezil edecek kapasiteye sahip bir adammış. Buz gibi soğudum o an ve hala aynıyım. Yazdım sonunda olduğu gibi. Evet bence de bunca rezillikten sonra Düzelmez bu evlilik.

Benim zorlugum da tek basina olmam. Allahtan çocuklarımda sagliktan yana sıkıntım yok ama sizin tukenmisliginizin tek sebebi eşiniz çünkü biliyorum ki insan eşiyle kavga edince ne bileyim küsünce ev uzerine uzerine geliyor tek basina kalmis gibi hissediyor ama siz gercekten iyisiniz ki o huzursuzluk sürekli olmasina rağmen hala çocuğunuzla sabirla ilgileniyor her ihtiyacina koşuyorsunuz sizi yermek şöyle dursun taktir etmek lazım. Benim esim destekcidir surekli yanimdadir sagolsun ama dedigim gibi ufacik bir tartismada ben, ben olmaktan cikiyorum. Insanin zorluklarla basetmesindeki en onemli etken huzurdur bence o zaman insan her seyi göğüsleyebiliyor ve siz eşinizden yana destek gormediginiz halde iyisiniz hemde cok iyi bir annesiniz emin olun. Evladinizi siz tek başına kazanacaksiniz cok guclu bir annesiniz ve ben eminim ki evladiniz sagligina kavusacak bu gunleri unutacaksiniz rabbim yar ve yardimciniz olsun. Annemin hep söylediği bir laf vardir yalnizin yardimcisi Allahtir die.. bunu unutmayin dualarimdasiniz

rica ederim, aşağıda paylaştığım numaralar istanbul ilçe sağlık müdürlüğüne ait, oradan hangi ilçede ilacin bulundugunu sorgulayabilirsiniz, bir ilcede var ise o ilçe toplum sağlık merkezini arayaram aynı gün gitme sansiniz var ise ilacı size ayirmalarini rica edebilirsiniz ki tahminim ayiracaklari yönünde 0212 638 30 00 - 638 33 99 - 511 89 20 - 588 43 00 - 409 20 00 - 413 05 00

Herşeye aynı zamanda ve tam olarak yetemeyeceğimiz gerçeğini, tükenince ancak anlayabiliyoruz. Siz de bence o nedenle bu haldesiniz. Bırakın artık kendinize bu kadar yüklenmeyi. Güçlü durmaya çalışırken kendi kendinizi yiyip bitirdiniz. Bir süre ölü taklidi yapmanızı tavsiye ediyorum. İnanılmaz işe yaradığını bizzat tecrübe etmişliğim var. Bırakın birazda sizin dışınızda kalanlar uğraş versin.

Merhaba hanımlar Konu gerçekten çok ama çok uzun olacak. Uzundu okumadım, destan yazsaydın, okumadım ki gibi akla ziyan yorumlarla kendinizi yormayın. Okumayın. Çünkü uzun. Okuyabilecek kudrete ve isteğe sahip olanlar için de, gerçekten hiç olmadığım kadar kötüyüm. Bitik vaziyetteyim. Çok kısa zaman önce konu açtım onun da farkındayım. Ancak gerçek manada yalnızım. Konuşabileceğim daha doğrusu yaşadıklarımı anlatabileceğim kimse yok. İki ayrı mevzu var anlatmak istediğim. Esasında yardım ya da öneri de değil beklediğim. Yazmak istiyorum sadece. Hani ağlayarak geçer sandım ama geçmedi. İçim dışıma çıkana kadar ağladım ama geçmiyor. Yazarsam belki hafiflerim. Dün öğlen vakti eşim demek istemediğim lakin hala eşim olan kişi eve erken geldi. Neyse ki oğlum okuldaydı... Saçma sapan bir sebep yüzünden beş yıllık evliliğimde hiç olmayan şeyler yaşandı. Yaşarken utandım, hatırladıkça utanıyorum, anlatmaya mecalim yok. Lütfen detay sormayın. Asla affedemeyeceğim sözler ve eylemlere maruz kalıp, asla affedilmeyecek karşılıklar verdim. Rezillik, saygısızlık... Ne söyleyeyim ki daha. Aile apartmanındayım ve herkes evime geldi. İlk Kez kendimi bu kadar aşağılanmış, çaresiz ve gurursuz hissettim. Anlatamıyorum bile... Evet biliyorum bu saatten sonra bu evlilikten bir cacık olmaz. Biliyorum saygı bitince hiçbir şey düzelmez. Hepsini biliyorum. En son kayınvalidem elimdeki valizi alıp "bizim hiç mi Hatırımız yok, bizim için kal Allah aşkına" diyordu bembeyaz suratı ile. Hani öyle bir rezillik. Neyse bu konuyu burada kesip neden bu hale gelmiş rezil bir evlilikten, onursuz bir tavır sergileyip gidemediğimi anlatayım. Ben böyle bir günün ardından hemen ayağa kalkmalıydım çünkü aylardır randevu almak için kovaladığım, neredeyse her gün aradığım, oldukça iyi miktar ödemem gereken psikoloğa nihayet oğlumu götürecektim. Anneyken, kadın olmak unutulur mu? Unutulması gerekiyor işte bazen. İptal edemezdim... Bu lanet evden çekip gidemezdim de. Oğlumu götürdüm. Uzun süren birebir seansın akabinde benimle görüşme süreci başladı. Aslında kendimi birçok şeye hazırlamıştım ama yine de kalbim kulaklarımda atıyordu dinlerken. Bilinen tanı şüphelerini saydı ve daha önce söylenmemiş bir teşhis daha ekledi listeye. Eksik kalmasındı çünkü. Karşı gelme bozukluğu. Nispeten daha tehlikeli bir durum diğerlerine kıyasla. Hiperaktivite, dürtü kontrol bozukluğu, dşkkat dağınıklığı vs. Kesin mi teşhis tabi ki değil. Bu muhtemel teşhislerin yelpazesinde salınıyormuş oğlum. Her ne olursa olsun benim oğlum o, mühim değil zaten teşhisin adı. Ancak mühim olan şu ki, aralıkları sıklaşacak bireysel terapilerin zorunlu olduğu bir sürece girmemiz gerektiğini söyledi. Bu terapiler için ciddi ödemeler gerekiyor ve ben bunları sakince dinlerken "şu durumda uzun mesaili çalışma hayatına dönmeniz de neredeyse imkansız. Yoğun İlgi ve zaman gerekiyor" cümlesini de duyuyorum. Tamam oldu o zaman. Peki. Oğluma ara veriyorum ve kendime dönüyorum. Bari burada kendime döneyim. Geçirdiğim zorlu süreçte sakinleşmemi sağlayan ya da benim sığındığım tek şey sigaraydı. Bunu bırakmam gerek. Oğlum için bu zorunlu bir durum. Başka türlü masrafları karşılamamız imkansız. Çalışamam çünkü oğlumun önünde belirsiz bir süreç var. Terapi sıklığı bile belli değil henüz. Kaldı ki anlatmam imkansız yaşanması gerekir, oğlumla düzenli bir şekilde mesaiye gidip gelmem imkansız. İdrak sıkıştı dostlar, tam manasıyla sıkıştı. Ama sigarayı bırakmam lazım ben anneyim. Her durumda her şartta fedakarlık etmeliyim. Hala bu evde ve bu evlilikte olduğum için kendimden nefret ediyorum. Ne gurursuzum ne de karaktersiz. Oğlum babasız kalmasın, aman oğlum için sürüyor bu evlilik demiyorum. Mecburum. Tam anlamıyla mecburum. Tedavi süreci masraflı, ailem ne beni anlayacak ne de destek olacak anlayışa sahip değil. Hadi öyleler diyelim, oğluma nasıl davranacaklarını kestirmek hiç zor değil. Oğlumun durumunu anlatmıyorum bile onlara. Sorunlu muamelesi yapmasınlar diye. Hoş zaten evlerinde kalacak yer bile yok. E hadi her şeyi göze aldım ayrı eve çıktım diyelim. Aldığım maaşla hem tedavi, hem ev geçimi, hem manevi sorumluluğu almak imkansız. Aa bak hatırladım şimdi oğlumla çalışmak da mümkün değildi. Hayal dünyasından uyan idrak. O kadar kolay değil... Ne diyorduk annelik fedakarlık gerektirir. Yahu ben oğlumu yeterince seviyorum, ilgileniyorum, her hücremle kendimi ona adadım. Siz beni sevin ya. Bana şefkat gösterin, benimle ilgilenin, nasılsın deyin. Hala ölmedin değil mi deyin. Dur bir nefes al deyin ne bileyim en olmadı saçımı falan okşayın çok mu zor. Oğlumun seveni var ilgilenen bir annesi var. Onu değil siz beni düşünün. Diyebildim mi? Hayır. Demem mi gerekir ki acaba. İnsan olan, az biraz vicdanı olan düşünemez mi bunu? Bu kadın çaktırmadan ölüyor, öyle çaktırmıyor ki hala ayakta diye düşünmez mi insan? İdrak bak sigarayı bırak. Kusura bakma ama annesin fedakarlık yapman lazım. İdrak kusura bakma ama sizin yüzünüzden bu çocuk böyle oldu. Birbirinize İlginiz muhabbetiniz yok. Hem kadın evliliği ayakta tutar. İdrak anne dediğin kendini yok sayar. Kusura bakma ama bu böyle. Abartma idrak herkes zorluk çekiyor ne var. İdrak oğlun nasıl? Bak oğlana iyi bak. İlgilen. İyi bak oğlana mutlaka. Bak tamam mı. Bakıyorum yahu. Bakıyorum ben oğluma çok iyi bakıyorum. Bana niye kimse bakmıyor? Gıkımı çıkarmıyorum yıllardır şimdi çıkarsam "bencil" olur muyum mesela. Olurum bence. Oğlu bu durumdayken hala kendini düşünüyor derler biliyorum ben. Yuttuğum, anlatamadığım, yok saydığım onca acıya ve kırgınlığa rağmen ben oğluma iyi bakıyorum. Bir ergenlik hezeyanı daha ekleyip susayım madem. Mümkünse çok yaşamak istemiyorum ama ölmeden önce "hayatımı mahveden aileme, eşime hatta herkese hakkımı helal etmiyorum" deme şansım olsun istiyorum. Hiç olmazsa az biraz vicdan azabı çeksinler istiyorum. Tam da bu yüzden mümkünse aniden ölmeyeyim. Durup konuşmaya vaktim olsun mesela. Uzatmalara kalayım ne bileyim son dakika golünü atıp öyle gideyim istiyorum. İki patolojik vakanın birleşmesinden bir hayır gelmeyeceği belliymiş zaten. Bu evliliğin bir gün bu hale geleceği belliydi. Çok bile dayandı aslında. Kafam öyle karışık ki, konuya nereden girdim nereden çıktım bilmiyorum. Dua edin bana. En çok buna ihtiyacım var sanırım. Ayakta kalabilmem için dua edin. Vasat anneliğimi iyileştirmem için, sabredebilmem için dua edin. Lütfen.

Allah yardımcınız olsun yakın zamanda her şey düzelir umarım.

Bazı erkeklerin özür dileme yöntemi bu. En azından arayıp, nasıl oldun?Demiş. Bu da bir şey...

Benzer olayları yaşadık seninle zamanında. İçindeki öfke benzer benimkiyle :) ama senin yaşadığın daha ağır. En azından devam eden ödemeler öfkeni taze tutuyor. Bende o da yok ama ne hikmetse affedemedim. Sigara konusunda dünden beri sadece üç tane içtim. Oruç vardı zaten içemedim ama normalde iftar sonrası abanırım ama içmedim. Yapabilirim belki de kimbilir :) Annem senin gururun seni tüketti deyip durur. En azından bu konuda haklı sanırım.

Idrakyollariiltihabi yazdıklarını sonuna kadar okudum ve içime taş oturdu, sen iyi bir annesin, bunu defalarca gösterdin, ki zaten bize anneliğini ispat etmek zorunda da değilsin, kimse anneliğini bir başkasına ispat etmek zorunda değil. Bazen hiç eleştirilmeden, şöyle yap, böyle et demeden yalnızca saçımız okşansın, geçecek densin, gözlerimizden süzülen yaşlar şefkatle silinsin isteriz ya, hani çok güçsüz olduğumuz anda güçlü bir kol bizi göğsüne bastırsın, küçücük bir an bile olsa herşeyi unutalım isteriz, sen öyle bir andasın. Yaşadıkların için hiçbir şey demeyeceğim, kim haklı kim haksız, ne yapmalısın noktasında bir yorumum yok, kucağında ağlamak istediğin anne mi, sarılıp geçecek diyecek abla mı artık hangisi dersen, o olmak istedim şu an.

Yani idrak para icin diil yazdi ama bilemedim icime sinmedi bir turlu

Kayınvalidem ile kişisel sorunlarımız olsa ve çok anlaşamıyor olsak da oğlunu asla tutmaz. Beni destekler. Oğluna ne istiyorsun bu kadından üzme der. Her durumda ve koşulda beni destekler. Hiçbir zaman oğlunu kışkırtan destekleyen biri olmadı. Aksine beni destekledi hep. He olumsuz çok özelliği var ama bu konuda asla hakkını yiyemem.

O zaman boşvermeyi öğreneceksin sevgili kardeşim en azından deneyeceksin. Elbet geçecek bu zaman ama sen en az hasar ile atlatmaya bak bu süreci... uzaktan konuşması kolay biliyorum...

Anneligin kitabi yoktur demisti doktor bana oglumu dogurdugumda. Her anne evladi icin en iyisini yapar. Her annenin yontemi farklidir. O yuzden kitabi yoktir. Ic gudulerin sana yol gosterecek demisti. Sen iyi bir annesin demeye geldim. Oglun icin acil sifalar dilerim.

Uzun soluklu tedaviye ihtiyaci olan bir cocugun annesiyim. O ofke bende de var. Yasanilanlara, karaktersizliklere ve kaypakliklara duyulan ofke. Ama cocuguma yardim edecek baskasi da yok. Bunu anladigim anda ofkeden gelen enerjiyi yapmam gereken islere kanalize ettim. Misal, taninin dogrulugu icin uzman dr aramak, tedavi sureci, bu arada aylik harcama plani, gunluk yapilacak isler, yillik odeme plani gibi. Hayatin gercegi olan masraflar, odemeler, elde kalanlar tek tek muhasebe hesabini tuttum. Boylece maddi gucumu bildim, ekstralara karsi hazirlikli olmaya calistim. Ne yapabilirim derseniz, once siz iyi olun. Esinizi de ailenizi de herkesi unutun. Tedavi suresince olanlari dondurun. Esinizle sakinlesince konusun. Bu cocugun tedavisi birinci onceligimiz. Ya ayni evin icinde adam gibi olursun ya da oyle bir nafaka ve tazminat alirim ki felegin sasar deyin. Cocugun tanisi var ve dr size refakatiniz esliginde tedavi olmasini soylemis. Is aramak mecburiyetinde degilsiniz bu durumda. Baba olarak uzerine dusen maddi gorevi yerine getirecek. Birakin mevcut sorunlari, esinizle ilgili olanlari. Ne uzar ne kisalir. Tek sorununuz var. Cocugunuzun sagligina kavusmasi. Gerisini duymayin, gormeyin, dusunmeyin bile. Yapabilirsiniz. Ve yapmak zorundasiniz. Psikolog destegi kendiniz icin de alin. Alin ki bu sureci sonuna kadar goturebilin. Cocugum bana muhtac deyin icinizden, inanin cok etkili bir cumle. Sagligina kavustuktan sonra cocugunuz bu adami bosar misiniz ne yaparsiniz, onu siz bilirsiniz. Simdi oncelik cocuk. Allah sabir ve guc versin.

Allah yardımcın olsun. Sen kendini unuturken seni hatırlayan, hatırlatan olsa dediğin gibi hepsi de daha kolay gelecek. Ama imtihan. Sabır. Allah beterinden korusun

sonuna kadar okudum henüz netleşmesede konulması muhtemel tanıların hepsinin ialçlı yada psikolojik terapi ile çözümü var ve çocuğunuz çok ufak değilse bu çalışmanıza engel değil o engelli bir birey değil sadece diğerlerinden farklı bir çocuk sigaraya gelince kendiniz için bırakın derim... birde anne olmanız demek tüm sorumluluğu üstünüze almanız demek değil, eşinizinde elini taşın altona koyması gerek, sadece maddiyatı karşılamakla olmaz o iş.. ben olsam önce kendimi düzeltmek için birşeyler yapardım, ilk iş evliliğimi sonlandırırdım, çocuk için nafakamı alırdım ek olarak sağlık ve eğitim giderlerini eşime bırakırdım... sonra bir işe girerdim ve çocuğumla kendime yeni bir düzen kurardım...

Mevzu sadece masraf değil ki. Anlatamadığım çok şey var. Gerçekten mümkün olabilse ayrılırdım ama şu durumda mümkün değil. Ayrılık şu an için bir seçenek değil.

Bence sende psikolojik destek al madem mecbursun orada durmaya

Keske en azindan senin yarin kadar sabirli, dirayetli olabilseydim cocuklarima. Annelik kendinden surekli vererek buyuyen bir sey degil İdrak. Surekli bir meliyim malıyım kipiyle gezme. Vakti gelince her sey akip yolunu bulur. Sen ogluna en iyi anne olabilecek bir kadinmissin ki yuzbinlerce bebek arasindan oglun sana evlat olmus. Hem hic kimse mukemmel anne degil, oyle bir dunya yok. Bazen öyle bir cildiriyorum ki beni gorsen kendine hatim indirirdin. Ayrica o gun oyle bir sey yasamana ragmen oglunu tedaviye goturmen +100 Gercek cok takdir edilesi. Birilerinden bir sey beklemekten nefret eden biri olsan da dunya kadar umudu barindiyorsun icinde, biliyorum. İnsaallah umutlarin gercege donsun. Hayal kirikliklarin uzak olsun.

Sen cok iyi bir annesin bence hangimiz 4 4luk olabiliyoruz cocuk icin evlilige devam edilirmi vs sozleri cok duyarsin ama evet devam edilir Allah sabir versin cocugunada saglik sihhat versin tez zamanda

Sizin yorumlarınızı da çok beğeniyorum belirteyim önce :) Kışkırtıcı bir insan olduğum doğrudur. Asla çözüm odaklı düşünmem. İnsanları test eder gibi, doğru olanı yapacaklar mı diye beklerim ama yönlendirmem ya da anlamalarını sağlamam. Sorunlu muyum evet. Eskiden susup delirtirdim şimdi konuşup delirtiyorum. Evet oğluma tüm merhametimi ilgimi ve sevgimi veriyorum. Başka kimseye kalmıyor. Bunu çok sorguladım neden böyle diye acaba herkese yetecek kadar sevgi dolu değil miyim bir oğlumu mu seviyorum diye düşündüm emin olamadım.

Birilerine sempati duyulmasını anlıyorum ve seviniyorum onun adına.. Benim demek istediğim o zaman hakimler sevdiklerine hiç ceza kesmesin.. Hiç yargılamasınlar.. Sevilenlere yasalar işlemiyor mu diyorum.. Hadi konu sahibi seviliyor da kocası da mı seviliyor da uyguladığı şiddet olarak görülmüyor.. Bi insan sevilse de sevilmesede.. Yiğidi öldür hakkını yeme diye bir durum var.. Yani sevmediğin biri de olsa doğru yaptığında takdir edilmeli.. Sevilen De eleştirilebilinmelidir.. Aynı olaya farklı yorumlar yapılınca haliyle şaşırıyor insan..

sizin için üzüldüm, Allah yardımcınız olsun.. inşallah bir çıkar yol bulabilirsiniz..

Lütfen kendine dikkat et. Önce kendin için iyi geleni bul sonra oğluna iyi gelirsin zaten. Çocuklar anlamıyormuş gibi dururlar ama hissederler, anne karnından hissetmeye başlarlar, hayatları boyu hissederler. Kendin için bir b planın olsun. Uzun vadede düşün. Elin yatkınsa evdeysen el işi yapıp satabilirsin, yabancı dilin varsa çeviri yapabilirsin. Boşanacağın zaman nafaka talep edebilirsin. Kendine bir yol çiz ama içinde Umut olsun. Sen çok iyi bir annesin bunu burada bir sürü kadın hissetmiş. Bunu aynaya baktığında kendine de hatırlat ama dediğim gibi kendine bir b planı oluştur, anladığım kadarıyla evli kalmak senin kendine olan saygını azaltıyor yapma bunu. Part-time işlere bakabilirsin, düzenini oğluna göre ayarlayabilirsin. Kadınlar erkeklerden çok daha güçlüdür. Aynaya bak, iyi bir anne olduğunu kabul et ve kendini kimsenin seni sevmediği kadar çok sev. Sonra gözünden bir perde kalkar belki ve güzel bir yol önüne çıkar.

O kadar üzüldüm ki okurken kendim yaşıyor gibi hissettim bi annenin evladıyla sınanması ne zor bi durum. Bi insanin tek başına binlerce sorunla uğrasıp en çok destege ihtiyacı olduğundaa Yapayalnız bırakılması çok acı. Hadı kendi halıne bıraksalarda olur illa desteğe gerek yok ama onu da yapmıyorlar ki. Tüm hayatınızı gençliginizi geçmişinizi we en zoruda geleceginizi adadığınız eş kişisinin tüm hayatınızı altüst etmesi çok üzücü. Sizi çok çok iyi anlıyorum tanışmamış olsak bile ben sizi taniyorum takip ediyorum konularınızı dualarım sizinle Allah yar ve yardımcınız olsun

Beni de alın yanınıza

O kadar uzuldum ki.. Dua edicem size istediğiniz gibi. Allah bir kapı açar, hiç olmaz sandıklarımız oluverir, geçmez bitmez sandıklarımız bitiverir. Dilerim Her şey iyi olur sizin ve oğlunuz için..

Bak bunu bilmiyordum sağolun. Peki şurada ilaç var dediklerinde ben gidene kadar bitme ihtimali var mı? Tam olarak nereyi arayayım. İki numara aradım bilmiyoruz biz dediler. D Delinimm Duam belli duyan

Teşekkür ederim hakkımdaki güzel düşünceleriniz için. Mesela bu bakış açısına kendi adıma cevap vereyim. Hatırladığım bir iki konu var bununla ilgili. Bir kadın şöyle diyordu konusunda "evlendiğimiz ilk ay şiddet gördüm. Kocamı çok seviyorum aslında normalde çok iyi biridir. Sonra defalarca şiddet gösterdi ama affettim. Hamileyim yine dövdü ama çok seviyorum ne yapayım" Ben bu kadına çok kızmıştım mesela. Çünkü kendini geçtim karnındaki çocuğu düşünmesi gerekiyor ama düşünmüyor çünkü seviyormuş. Ben bu konuya "eşim bana vurdu çocuğumu da vurdu" yazsaydım beni sevenler bile çık git o evden derdi. Ya da tüm bu rezillikler oğlumun yanında oldu çok korktu ağladı deseydim yine aynı şeyi söylerlerdi. Boşanma diyorlar çünkü dünyanın en kötü karı kocası olsak da asla ama asla oğlumuzun yanında bunu yapmazdık. Ne o ne de ben. Açılan tüm şiddet konularının ortak noktası ne? Çocukların yanında defalarca şiddet gördüm. Çocuğum korktu vs. Çifte standarttan ziyade hepimizin zayıf noktası çocuklar. Dolayısıyla konu içeriğinde bu ayrıntı olunca akla gelen ilk şey "ne biçim kadınsın hadi gurur yok annesin çocuğuna yazık değil mi" oluyor. Aldatma mevzusuna gelelim. Ben bu konuya aldatıldığımı yazsam kaç kadın bana "olsun affet" derdi. Hiçbiri demezdi. Evet bu hayatta maalesef çifte standart var ama kesinlikle benim konum burada açılan şiddet ve aldatma konuları ile aynı değil. Bunu kabul etmiyorum. Bitmesi gereken bir evlilik olduğunu ben de kabul ediyorum ama sebebi şiddet görmem değil. Eşim bana gerçekten şiddet göstermek isteseydi benim ona karşılık verecek mecalim bile kalmazdı ki ben epey karşılık verdim.

Birakip birde onun stresi eklenecekse zaten birakma ama azaltabilirsin bir tane bile olsa yavas yavas belki olabilir

Valla bu yoruma şapka çıkardım. Harika bir tespit.

Benim üzerimde borç uzun zamandır yok. Karar aldım en son. Bundan sonra para konusunda sana hiç karışmıycam, sormak yok dedim. Hesap sormam hesap da vermem. Herkes kendini düşünsün. Kazık kadar yetişkin herifsin, kendine yakıştırdığın hayatı yaşa dedim. Ev arkadaşı gibi ortak harcamaları yaparız. Kalanı isteyen çöpe atar. İsteyen biriktirir dedim. Kısa zamanda güzel bir birikim de yaptım. Yazın da gizli mal mülk işi gibi planlarım var. 2 aydır gerçekten umurumda değil onun ne yaptığı. Öfkem bu anlamda kalmadı. Ama şu var ki kendini bu hale getiren bu adama saygım yerlerde.. Kendimi daha iyi hissediyorum artık. Ona kötü davranmak, ezmek, çocuk gibi hesap sormak, yönetmeye çalışmak beni çok yoruyormuş. İlişkimizi de berbat etkiliyormuş haliyle.. Sana tavsiyem bakış açını değiştir artık. Kavga çare değil. Sadece ona ceza değil..

Niye kızayım haklısınız. Benim bunun için destek almam gerek. Çünkü belli ki kendi kendime yapıcı olma gayreti sarf edemiyorum. Bir şeyler engel oluyor.

Yok kuzu öyle biri değil eminim. Çok araştırdım çok tavsiye aldım. Aksine dilerseniz maddi gücünüz yoksa seans aralıklarını size göre ayarlarız, dilerseniz başka merkeze de götürebilirsiniz burası şart değil dedi. Parayla derdi olan biri değil. Az biraz insan tanıyorsam bundan eminim.

Seve seve

Çok teşekkür ederim neden kırılayım tüm yorumlar değerli benim için. Eşim annesine gidip kalmaz çünkü annesi ile anlaşamıyor. Bir de nedense ki bana çok onursuzca geliyor bu eylemi, inatla aynı evde kalmamızı istiyor. Gitmiyor. Keşke gitse. Idrakyollariiltihabi

Bilmem biraz inadına yıkadım sanki. Çünkü ben hastayken onun ilgilenmesi be hayta yapılacak bir şey var mı diye sorması gerekirdi. Ben de sanırım kalan son gücümle kendi işimi yaparım sen de zıkkım ye demek istedim.

Bende sizinle aksi düşünmüyorum ama açılan birçok konuya çok acımasız yorumlar oluyor, verdiğiniz örnekler konuşmaya gerek bile yok zaten. İlk aklıma gelen küçük çocuğu olduğu için sahurda eşine yemek hazırlayamayan bir üye vardı, konuyu açtığına pişman ettiler konu sahibini, neden ikinciyi çocuğu doğurdun sorusuna kazayla oldu diye cevap verdi diye resmen dalga geçen yorumlar vardı. Yine 2 çocukla eşinin yardım etmeyişini şikayet eden bir üyeye de doğan çocuğun hesabını sorup, yaşadığı hayatın kötülüğünü lohusa olan konu sahibinin gözüne sokuyorlardı. Bunlar yakın zamanda aklıma gelenler, şiddetle ilgili herhangi bir söylemleri olmamasına rağmen sizden daha fazla tepki aldılar. Bunda sizin yapabileceğiniz herhangi birşey elbette yok ama sevilen bir üye olunca yorumlar çok daha dikkatli ve yapıcı oluyor. Belki bende farketmeden bu dediklerimi yapıyorumdur kendimi ayrı tutmuyorum ama nasıl ki normal hayatta sevdiğimiz bir insana yaklaşımımız ve özenimiz, onun hatalarına karşı tahammüllümüz, sevmediğimiz yada nötr olduğumuz insandan daha fazla oluyorsa burada da benzer şey oluyor. Sizin konunuzda bu dediğime güzel bir örnek.

Ne olur bana kırılmayin ama madem annelik fedakarlık istiyor diyorsunuz, bosanamam şartların uygun değil diyorsunuz öyleyse daha yapıcı olmanız gerekmez mi? Sigarayı bırakmaktan daha önemli o evde iletişimi kurmaya çalışmak. Tamam bağlar kopmuş, anlayabiliyorum ama inatlaşmak, daha da koruklemek niye?

Ah ne çok istiyorum bırakmayı. Ama samimiyetle söylüyorum oğlum zarar görüyor. Üç adım ilerlemişken on adım gerilemesini nasıl göze alayım. Nankörlük edemem halası çok ilgileniyor. Alıp gezdiriyor bakıyor nefes almamı sağlıyor sık sık. Ama benimki öyle bir sıkışmışlık ki küçük molalar değil ihtiyacım olan, köklü bir çözüm.

Allah yardımcın olsun idrak, dualarım seninle..

durumunuza üzüldüm fakat her şeyin bir çözümü vardır allah yardımcınız olsun

Mübarek ramazan gününde tüm dualarınız kabul olsun inşallah bir an önce feraha çıkarsınız

Çok sevindim sizin adınıza. Bazı kadınlar mutlu olsun en azından:) inşallah bana da doğar o ışık. Piyango mu oynasam bilmiyorum ki.

Sevgisiz ve belki tahammülsüz ve dahi mutsuz ebeveynler . Ben sadece okuduklarımdan yorum yapabilirim. Resmin tamamını siz daha iyi bilirsiniz. O yüzden olumlu ya da olumsuz şöyle yap diyecek bir durumumuz olamaz. Sadece çocuk için boşanmayıp fedakarlık yaptığını düşünen delusional ebeveynlerden bahsettim arkadaşa cevap verirken.

Bana çok benziyorsunuz. Ben de çalışsam, çocuk okula zaten 2 gün gidiyor, 3 gün gitmiyor. Ben okul hem bakıcı altından kalkılmaz.. çok zor durumdayız. Yardımcımız kim bilmiyorum.

Çok çok teşekkür ederim gerçekten çok yardımınız oldu. Beynim öyle doldu ki düşünemedim bile ne yapacağımı. Tekrar teşekkür ederim yarın ilk işim aramak olacak.

Yazdiklarini okurken boğazıma bir şey takılmış gibi oldum yutkunamadım o kadar üzüldüm ki size yapabileceğim tek şey dua etmek ve rabbim senin yardımcın oslun alalhim ogluna saglik sana peygamber efendimizin gucunden versin ne olursun isyan edme ne yasarsan yasa sabrin sonu selemetdir rabbim seni duyar görür elbet vardır bi bildiği su mübarek günde her şey gönlünce olsun

. push ; B

Sen vasat bir anne değilsin. Bunu sil kafandan. Sen çok iyi bir annesin. Oğlunda bir sorun olduğunu farkedip çözmeye çalışan, hatta bunun için kendinden vazgeçen bir kadınsın. Çok zor tahmin edebiliyorum. Senin kadar olmasa da zor bir çocuk annesi, şu anda da zor bir ergen annesiyim. Kendini suçlamaktan vazgeç. Tüm bu zorlukların üzerine kötü giden bir evlilik seni alt üst etmiş. Karmakarışıksın ve kimse seni anlamadığı gibi destek de olmuyor. Öncelikle bunun geçici bir süreç olduğunu kabul etmekle başlayabilirsin. İnan bana hepsi geçecek. Bitmeyecek. Şekil ve boyut değiştirecek ama geçecek. Oğlun senin ilgi ve desteğinle ilerleyecek. Ama sen bu süreçte sadece anne olacaksın. İnsan, kadın, eş, evlat, dost kimliklerini dolaba asarak başla. Kimseyi düşünme. Anne ve oğul olarak bu aşamaya adım at. Aile apartmanında yaşadığını belirtmişsin. Bu süreçte eşin ailesinde kalabilir. Oturup konuşun. Akşamları gerektiği kadar oğluyla ilgilenip ailesinin evine gitsin. Bu süreçte sana bu şekilde destek olabilir. Oğlunuz için böyle bir evlilik sürdürebilirsiniz diye düşünüyorum. Elbet birgün çalışıp kendi hayatını düzene koyana kadar anlaşma yapabilirsiniz. Bunu eşini affetmek istemediğini hissettiğim için önerdim. Nacizane tavsiyelerim için umarım kırılmazsın. Senin ve oğlun için dua edicem. Umarım bu zorlu süreçten geçmeye yetecek içindeki o gücü bulursun. Kolaylıklar diliyorum.

Hanımlar, birkaç yorumu gördüm çok da hakim değilim konuya, yüzeysel bir yorum olabilir benimki ama aynı içerikli açılan konulara farklı yaklaşımlar olması eleştiriliyor anladığım kadarıyla. Bence en azından bdvde benzer konuları göz önüne aldığımda gördüğüm genel tablo konu sahibesinin yaşadıklarına yaklaşımıyla da alakalı olarak yorumlar değişkenlik gösteriyor, aynı şeyi yaşamış kişilerin biri affederken diğerinin boşanması birini diğerinden daha değersiz yapmaz, yalnız herkesin olayları göğüsleme şekli farklıdır, ekonomik durumu, çocuk, yaşanan birçok şeye rağmen eşle aradaki sevgi bağı herkeste değişkenlik gösteriyor, bir kadın defalarca şiddet görmesine rağmen eşimi hala çok seviyorum şiddet olmasa özünde iyi biri terapi alsa düzelir derken, bir başkası bana tokat attı ben bunu kaldıramam bitti diyebiliyor, eşinin değişeceği umudunda olan birine veya gidecek yerim yok ev arkadaşı olarak da olsa aynı evde yaşamak zorundayım diyen bir kadına gelecek yorum farklı oluyor haliyle, bitti istemiyorum bu adamı diyen birine de direkt boşan denebiliyor, ki biz yorumcularında bakış açılarıyla harmanlanıyor cevaplar, ben bir tokat benim için boşanmaya sebeptir derim, bir başkası planlı bir şiddet yok, ilk defa olmuş, anlık öfkeyle yapılmış bir şey için hemen kestirip atma der, konuyu açanlar buradaki yorumlara değer veriyor, bu çok güzel bir şey ama kendi yaşamlarına entegre edebilecekler mi, ne kadarı onların hayatına uygun, hangi tavsiye onlar için yapılabilirliği yüksek, sakince düşünüp kimsenin dediğine değil mantıklarının ne dediğine bakarak ona göre hareket etmeli.

Bunu duymaya ve buna inanmaya çok ihtiyacım vardı. Çok sağol Milana. Şu egodan sıyrılmam gerek. Belki de anneliğimi en çok yaralayan şey bu. Daha sağlıklı olabilmem için gurur ve egodan bir miktar sıyrılmam gerek.

Allah yardımcın olsun, hayırlı kapılar açsın ki ummadığın anda kurtul bu sıkıntılarından...

İdrak sınava hazirlanman lazım sanki. Okul öncesi ögretmeniydin demi? Cocuk okuldayken senin deli gibi sınava hazirlanman lazim. Eşine diyevcek bir seyim yok.

Aslında tuhaf değil kafamdaki fikir de buydu. Madem beklemek gerekiyor kes alakanı ev arkadaşı ol bir süre diyordum ama plan elimde patladı. Idrakyollariiltihabi

imkanı olan kaçınılmaz sonu ertelemeden kendine yeni bir hayat kurmanın peşine düşmeli diye dusunuyorum. eğer bu yola körlemesine girmediyseniz, kendinizi harcamadınız. sadece olan imkanınızı kullandınız ve boşa gidecek yıllarınızı kurtardınız. yani şanslısınız. umarım güzel bir hayatınız olur.

Sana laf anlatmıcam isine bak

Hiç de değil kendi diyen kendi olur tamam mı öyle değil bi kere. Anlatmıştım. Kibrimden o öfke. Bana nasıl yalan söyledi ne hakla beni kandırdı düşüncesinden kaynaklı. Affetmekten ziyade sindiremedim. Ve söylediği her ağır sözde öfkem artıyor. Idrakyollariiltihabi

Sana uzun uzun sarılmak istiyorum

İyi bir anne değilim. Sigarayı bırakmam lazım ama zorlanıyorum. Çok zorlanıyorum. Kestirip atmam gerekir aslında ama yapamıyorum.

Çaresizliği çok iyi bilirim. Siz bir de oğlunuz için çaresiz hissediyorsunuz. Dilerim her şey sizin ve oğlunuz için yoluna girer. İnşallah geçici bir problemdir, bir an evvel de geçer. Size sabır, güç ve çevrenizden anlayış, şefkat dilerim. Bazen her şey o kadar karışıyor ki, sanki sesine kimse cevap vermiyor gibi hissediyorsun, yaprak bile oynamıyor. Anne olmadığım için bilmem imkansız ama sizi nasıl çaresiz hissettirdiğini görebiliyorum. Oğlunuza tekrar Allahtan şifa dilerim, size de huzur ve güç versin.

Ben psikologun dediklerini pek anlamlandiramadim. Henüz teshis bile konulmamisken, nasil karar veriyor senin ille evde kalman zorunda oldugunu? Yani teshis agir bile degil. Her dikkat bozuklugu yasayan cocugun annesi evdemi? Yani bana fazla sisirilmis, para isteyen bir psikolog vakasi gibi geldi. Ve her zaman derim, önce oksijen maskesini kendimize takiyoruz, sonra cocuklara. Bu halde senin evde kalman bile fayda etmez cocuk icin. Psikolojisi daha cok bozulur. Bosan bu adamdan ve cocugun ile annenlerin yakinina tasin. Kendin icin iyi bir psikolog bul, ve cocugun icinde. Her sey hal olur ama önce sen kendini düsünmek zorundasin.

Burda millete çocuk için evlilik mi sürdürülür. Boşanamıyorsan bahane üretme.. Demeye benzemiyormuş dimi.. Eğer yaşadığınız şey şiddetse... duruşunuz itibariyle evi terk etmeniz lazımdı... Sizin gibi kendini iyi ifade edemeyen aynı şeyi yaşayanlar çocuk bahane sen kocanı bırakamıyorsun söylemlerine maruz kalıyor, hatta belki bunu söyleyenlerden biri belki de sizdiniz... Dedipğm gibi yaşadığınız şey şiddetse gitmek gerekirdi.. Değilse diğer sebepler hallolur.

Sana şöyle uzun uzun sıkı sıkı sarılmak istedim şimdi. Çok iyi bir annesin belli yaptığın fedakarlıktan. Herkesin hatası, eksiği var ama bu onu vasat hale getirmez. Rabbim çok güzel kapılar açsın oğlunla sana. Sana bu eziyeti edenler de kahrolsunlar.

Sigortam var eşimin üzerinden. Hastanelere gidebiliyorum :) o kadar vahim değil durum yahu :) Çalışmayı sonsuza kadar ertelemedim tabi ki. İlk fırsatta döneceğim işe. Sadece bu hemen olsun istiyordum ancak görünen o ki az daha ertelenecek. Oğlum bana bağımlı olsun asla istemem. Hatta bu konuda anneme o kadar kızgınım ki, sizin için katlandım lafını o kadar çok duydum ki asla yapmam bunu oğluma. O benden bağımsız, sağlıklı bir birey olsun diye tüm çabam. Oğlum benimleyken de çok kahkaha atar. Eğleniriz. Genel olarak mutlu bir çocuk. Hatta öğretmeni evde ne yapıyorsunuz da eve gitmeye bu kadar hevesli bu çocuk diye soruyor. Hep güler, mutludur. Psikologda mutluydu diye belirtmemin sebebi, önceki Psikolog tecrübelerinde çok mutsuz ve hırçın olmasıydı. Bu kez öyle olmadı dedim sadece. darlyda

:) Ben seni kendime benzetiyorum. Eşime boşanma konusu açınca iyi tamam ama boşanınca da mutlu olamazsın sen deneyelim gör diyor. Haklı ne diyebilirim ki. Sen de benim gibisin bence. Bu seferki kavga kötü sonuçlanmış. Ama tek sorumlu eşin değil. İletişim kurmayı mı bilmiyoruz acaba. Mesala rica etseydin, ihtiyacın olduğunu samimi bi şekilde görseydi o tepkiyi vermezdi. Adamları bu hale biz getirdik biraz da. Sus otur demiyorum da gittikçe sarpa sarıyor farkındaysan. Hiç konduramayacağın şeyler başlamış. Eşin masum günahsız değil savunduğum anlamı çıkmasın buradan. Ama idare edilebilir biriyse ve sen de maddi manevi şimdilik idare etmeye mecbursan kendine eziyet etmeyi bırak. Biraz düzeltme yoluna bak. Olmazsa ilerde boşanma fikri cepte zaten. Bi süre hep boşanma fikri kafamı kurcalıyordu. Bildiğin boşanmanın hayalini kuruyordum. Gittikçe adamı düşman gibi görmeye başladım. Her yaptığı batma, sürekli bi inat didişme hali. O mecburiyet iyice aksi yapıyır insanı sanki. O fikri bi süre kaldır rafa. Senin mutsuzluğunun tek sebebi eşin değil ayrılsan da sorunların devam edecek, kaçış boşanman değil. O zaman bir de tek kişi mücadele edeceksin. Böyle iyi kötü bi desteğin var yanında.

Evet sanırım hafif bir ilaç kullansam iyi olur bu dönemde. Bugüne kadar ne kendi ailem ne eşimin ailesi hiçbir şey bilmedi ama bu sefer öyle olmadı maalesef.

Babaanne destek oluyor sağolsun. Ama yetmiyor. Gelen çok olsa da giden fazla. Bir kişinin sigarası olsa zarar olmazdı ama eşim de içiyor. İki kişinin sigara masrafı son gelen zamla birlikte 720 TL. Oğlumun terapi parası. İçersek terapi Olmaz. Önceki

Allah ferahlığa kavuştursun, Oğlunuza şifa versin, sizin de eşinizle birbirinize karşı muhabbetinizi arttırsın, zor günler geçiriyorsunuz, oğlunuz önemli evet ama eşinizle birbirinize de zaman ayırmanız lazım, hem oğlunuzun hem sizin iyileşmeniz için bu gerekli, B

Sevgili idrak, şu balkon yıkama konusunda sende hatalısın belki kendini hırsından dolayı yaptın bunu. Yemek olayındada keşke eşine söyleseydin bak iyi değilim sen ısıtıp yiyebilirsin deseydin olaylar bu duruma gelmezdi.

Gittim kliniğe. İlaç da yazdı doktor. Ancak nasıl bir cenabetlikse bendeki, ilaç gelmiyor toplum sağlığı merkezine. Gelemedi bir türlü. Ucuz da bir şey değil ki eczaneden alayım. 400 TL bir kutusu. Hala bekliyorum ilacın gelmesini.

kırgın ve yorgunsunuz ama yavrunuz için sabretmelisiniz. Malesef anne olmak bazen insanı gurursuz yapabiliyor

Hiç üşenmedim okudum. Asla anneliğinize laf söylenmemesi gerekiyor ama malesef etrafımızda ki insanlar bizim yaşadıklarımızı anlayacak kapasitede değiller. Ne yazık ki kimse bu kadın ne yaşıyor bütün gün diye düşünmüyor ve kimse bi nasılsın birşeye ihtiyacın var mı diye sormuyor. Sizi çok iyi anlıyorum. korkma sen iyi bir annesin!!

Yanliz yorum yapilirken uyenin gecmis konulari da biliniyor, mesela bir ornek veriyim burada surekli konu acan bir uye nick degistirip ayni konuyu acmis, pek cok uye o konuya gore yorum yaparken, birisi nickini degistirmis bu su uye deyince yorumlar birden degisiverdi cunku gecmisi var olayin biliyoruz İlk defa konu acan uyeye yorum sadece o konu uzerinden yapiliyor Bence sevmek yada sevmemekle alakasi yok yapilan yorumlarin, mazisiyle alakasi var Ha kimi de baska konuda bilenip alakasiz bir sekilde konu sahibine giydiriyor ki bu apayri bir mevzu

Sağlık bakanlığını ara nerede olduğunu söylüyor sana, ben istanbul geneline baktirmistim, sancaktepe de bulduk, bir arkadaşım şile de buldu gitti aldi, evet çok pahalı ilaç gercekten

Yok ben kesinlikle bu yaşananlar şiddet değil demiyorum. Tabi ki şiddet ki söyledim de birçok kez bunu. Sadece "erkek gücü" diye özellikle belirten arkadaşımıza bunu söyledim. İstese daha fazlasını yapardı diye. Belki de daha fazlasını yapmama sebebi benden korkmasıdır mesela. Çünkü benim ayarım yok şiddet karşısında. Canına kastedebilirdim, gözüm dönebilirdi. Kendini kontrol edemezdim ve çok daha vahim sonuçlar olabilirdi. Zira güç savaşında yenilmeyi ya da ezilmeyi hazmedemiyorum. Evet şiddetten daha çok o yaptığını hazmedemedim. WhatsApptan engelledim kendisini. İletişim kurmaya çalışıyordu çünkü. Bir saat önce mesaj atmış. "haklı olduğun çok konu var ama" ile başlayan. Konuşmasına müsaade etmedim. Telafi edebileceğin bir şey yapmadın, lütfen iletişim kurma benimle. Çocukla ilgili konuşalım sadece dedim sustu. Hani bu seferki öyle bir öfke ya da kızgınlık hali değil. Çok ağır geldi yaptığı şey. Hem ona yakıştıramadım hem de kendime "demek ki ayrılık korkusu ile her türlü pisliği yapabilecek bir adammış ve ben bunu bilmeden bu adamı sevmişim" diye kendime kızdım. Çok karışık kafam ve açıkcası şu an bir karar almak bile gelmiyor içimden. O da bunun farkında ki, arayıp mesaj atmaya çalışıyor. Evet ben bu evde yaşayarak, onun bazı işlerini hallediyorum. Ev temiz, yemek var, çamaşır ütü yapılıyor. Konforlu ve temiz bir evde yaşıyor dolayısıyla ben de bunun maddi karşılığını alıyorum. Bu, bu kadar. Gelecekte ne olur bilinmez. Belki ben ölürüm, belki o ölür. Yıllar sonrasının hesabını yapamam şimdiden. Bu evde yaşayacak ve gelecekteki belirsizlik yüzünden önce kendimi iyileştirip sonra geleceğe yatırım yapacağım. Şu an için tek amacım bu. Şu halimle de düşman bile muhatap olsun istemem. Eşimin en büyük cezası da bu olsa gerek. Ne öfkeliyim, ne herhangi bir hissim var. Tamamen nötr haldeyim ki ben bu hale geldiysem, kolay kolay normale dönmem. Büyük konuşmayayım tabi. Mesela şu an düşündüğüm şey geçen hafta bir mağazada gördüğüm avize. Evet avize. Normalde olsa evliliğimle ilgili binlerce plan ve ihtimali düşünüyor olurdum. Avize güzeldi ama.

Kendimi tuttum resmen cevap vermemek için... Aralık ayinda çocuklarım için aç kalıyorum 50 kilolara düştüm aç yatmaktan diyen kadın Mayıs ayında 90 kiloyum nasıl zayiflayabilirim diye konu açtı!! Daha bosandigindan bile emin değilim... eşimle ayrıldık diyor sonra "ayrı yaşıyor çıkıyor" Neyine yapıcı yorum yapayım!!

Bence maddi sorununuz biterse diğer sorunlarınızda hallolur.

Anlattıklarında çoğu yerde kendimi görüyorum... Daha da beter süreçten geçiyorum.. Ve sanırım dua dan başka caremiz yok.. Sana çok çok dua edicem idrak Allah en güzel kapıları açsın sana Ruhunu iyilestirsin

O kötülükse benim yatacak yerim yok Burda bile okuyunca karısına çoluğuna çocuğuna huzursuzluk çektiren adamlar için ömründen alıp çektirdiklerine versin diye dua ediyorum

Atladığınız bir şey var, burda tek taraflı bir şiddet yok, karşılıklı itişme-çekiştirme-vurma-sıkma var. Konu sahibi kocasından dayak yemedi. Bunu da konu sahibi, açık bir şekilde yazdı. Ben de ona bağırdım, vurdum dedi. Bu platformda çifte standart olduğu yönündeki düşüncenize ise bu konu haricinde katılıyorum.

Bilemedim bana cok mantikli gelmedi, tabi ki en iyi sen bilirsin ama kesin teshis konmadan uzun ve pahali bir tedavi yontemi onermesi mantiksiz geliyor kuzu Off bilemedim, bende bol bol dua edecegim senin icin

Koca çocuklar sizi

Basa cikamazsin maalesef, sadece herşeye oldugu gibi ona da alisiyorsun, ama bu kabullenip mutlu olmak ve basa cikmak anlamina gelmiyor.. sadece zamanini bekliyorsun mecbursun fedakarlik yapmaya, kendini aciz gurursuz görmeye, hissetmeye oyle olmaya.. ama icinde bir yerde biliyorsun ki bu durum eninde sonunda bitecek, belki evladin icin 10 yilin daha gidecek ama bitecek.. elbette bu mecburluk insani kemiren, soğutan herşeyden en fazla da kendinden.. bilmeni isterim yalniz değilsin, bazilari biraz azini, biraz fazlasini, biraz degisigini yasiyor..

Bu kavga... tamam... kötü... Kendinize yakıştıramadınız. Hani karakola gidip darp raporu alınması gereken bir şiddet durumu da yok ortada. Belki de bu duruma nasıl geldiğinizi sorgulamanız için de bir fırsat. Gözünüzde çok büyütmeyin bu olayı. Evet yaşandı, yaşanmasaydı iyiydi. Bazen sarsılmak için gereklidir. Siz, pek çok yönden kendinizi yetersiz hissediyorsunuz. Zeki ve eğitimlisiniz ancak çalışıp para kazanmıyorsunuz ve bu yüzden kendinizi sürekli "fedakarlık yapmak zorundayım, çocuğumun bana ihtiyacı var bu yüzden çalışmayı erteledim" diye ikna çabası içindesiniz. Bundan kesinlikle mutlu değilsiniz. Yani eşinizle iyi anlaştığınızı düşündüğünüz bir zamanda da, ona muhtaç olma fikrinden ayrı olarak bu durumdan mutlu değilsiniz zaten. Ailenizdeki sorunları çözemiyorsunuz. Çünkü insanları değiştiremezsiniz öyle kolay kolay. Çocukluktan gelen travmaları da bir türlü atamıyorsunuz. Ailenizin eşinize ve oğlunuza bakışından rahatsız oluyorsunuz. Ama siz bakış açınızı değiştirebilirsiniz. Eş olarak bencilim diyorsunuz. Oğlunuzla iletişiminizin iyi olduğunu söylüyorsunuz ama bana kalırsa öyle olabilmek için çok çok büyük, yoğun çaba harcıyorsunuz. Şefkatli anne olmalıyım diyorsunuz sürekli, annenizi hatırlayarak. Bu o kadar hayatınızı kaplıyor ki, başka kimseye karşı ne sabrınız ne de anlayışınız kalıyor. Eşinizin her davranışı size göre ofsayt. Bu durumda cinsellik düşünecek haliniz kalmıyor. Oysa böyle bir kavgadan sonra pekala çok ateşli bir sevişme de gelebilirdi... Çünkü o kötü enerji açığa çıkmıştı. Ben her şeyden daha önemli olanın sizin ruh sağlığınız olduğunu düşünüyorum. Evdeki iletişimsizlik, gerginlik bütün bunlar çocukların adeta emdiği şeyler. Bana kalırsa bu da çocuğa karşı psikolojik şiddet. Eşinizi bir salın artık. Kötü bir adam değil o. Ha, diyorsunuz ki; çirkefleşti, onu da tahmin ettim az çok, canı acırken sizi acıtmak için söylemiştir diye düşünüyorum. Evet, muhtemel bir ayrılıkta çirkin şeyler yaşanabilir, ama biliyor musunuz bu konuda ben size de çok güvenemiyorum. Çünkü insanın damarına damarına basan bir tarzınız var. Zor ve memnuniyetsizsiniz. Kışkırtıcısınız. Bunlar tespit, suçlama değil. İşte bu yüzden sizin terapiye, belki başlangıçta ilaca ihtiyacınız var. Adamla uğraşmayı bırakın. Eşinizin evliliğiniz ve oğlunuzla ilgili yapmadıklarına odaklanmayı bırakın. Kendinizi nasıl sağaltacaksınız ona bakın. Oğlunuzun durumu elbette en önemli konulardan biri. Önceliği kendinize vermelisiniz diye düşünüyorum. Çalışamam fikrini atın kafanızdan. çalışacaksınız. Gerekirse yarım gün çalışacağınız bir iş bulacaksınız. Mesai kavramı olmayan bir iş düşüneceksiniz belki. Mesleğinizi yapmak zorunda değilsiniz, alternatifleri düşünmelisiniz. Gocunmadan, dik durarak... buna bir süreç olarak bakacaksınız. Ayrıca konularınızı takip eden herkes; evliliğini, ailesini ve çocuğuyla iletişimini bir sorguluyordur eminim. O yüzden her seferinde açıklama yapma ihtiyacı hissetmeyin. Okumadım diye yazan olursa da yoksayın.

Çok doğru lakin ben yine olsa yine anlatırım. Dürüstlük ve şeffaflık karşımdaki insanın kötülüğüne göre şekillenmiyor. Dürüst olayım, şeffaf olayım kim ne kötülük yapıyorsa da yapsın sorun değil. Evet bu sefer çok farklı her şey. Çok kırıldım, öyle böyle değil. Kırgınlıktan öte yakıştıramadım yaptığını, soğudum belki de bu yüzden. Aralarda biri aynı evde kalmak zorunda olsan da zihninde, içinde boşan bu adamdan demiş. Çok haklı. Tam olarak bunu yapacağım. İçimde, zihnimde, kalbimde bitti bu evlilik. Kötülük ise madem, ben de menfaatlerim uğruna onun evini kullanacak kadar kötü olabilirim. Birikim yapana dek bu evde yaşayacağım. Ancak bu evlilik benim için bitti. İmzanın bir önemi yok. Bu sefer sindiremiyorum olanları. Herkese çok teşekkür ederim yorumları için. Umarım bir dahaki yorumum ya da yazım, "ben çok iyiyim, iyileştim oğlumla birlikte mutluyuz" şeklinde olur. Selametle efem.

Çok bunalmışsınız belli ki. Ne diyeceğimi bilemedim Allah yardımcınız olsun. Güzel bir çıkış kapısı vardır elbet umarım kısa sürede bulursunuz..

Bence eşimde karaktersizlik sorunu var. Dürtü dediğin nedir ki, sorun daha derin. Neyse çok da gömmek istemiyorum ama şu an onun durumunu düşünemem. Boğazlasam öfkem bitmez. Teşekkür ederim yorumunuz için.

Breaking bad dizisindeki bir sahne geliyor aklıma sürekli. Kadın adamın gözünün içine bakıp "ölmeni bekliyorum" demişti. Olağanca sakinliği ile. Çaresizlik bazen kötüleştiriyor insanı. Henüz o kadar kötü olmadım ama o kadının çaresizliğini derinden hissettim.

Mecburiyet zor durum siğarayı kendiniz için bırakmalısınız ve sanıyorum çevrede size Bırak baskısı yapıyordur keşke bende yapabilsem çaresiz hissetmeniz sizi daha zor bir duruma sokabilir aile başlı başına bir sorun ailesinden destek alamayan tüm kadınların ortak sancıları bunlar akıl vermek haddime tabiki değil ama nedense oğlunuzun çok ciddi bir problemi olmadığını düşünüyorum öğretmen arkadaşlarımdan çok duyduğum şeyler bunlar ve zamanla düzeldiğini söylerler hiperaktivite ve dikkat bozukluğu bendede vardı halada kısmen var fazla hareket getiriyor hayatıma siz önce sakinleşin ve önce siz oğlunuzdan bu tanıları alın lütfen hiperaktivite değil hareketli dikkat dağınıklığı değil biraz çabuk öğrenip sıkılabiliyor gibi lütfen gerçekten bir çok engeli olan çocuklar var hepsine allah yardım etsin şükür sizin problemleriniz geçiçek İnanın siz oğlunuza İnanın ki çevreniz çocuğun ve sizin psikolojinizi bozamasınlar lütfen ve ömür boyu böyle mecbur kalamazsınız çözümü ancak siz bulursunuz siz ve oğlunuz için bunu yapabilirsiniz inşallah kolayca kurtulursunuz bu süreçten Sevgilerimle dualarım sizinle

İdrak her konunun sonu aynı kapıya çıkıyor farkında mısın? :) Başkası açsaydı şu konuları can çekişen üye, ellerinde can veriyor olurdu. Boşanlar havada uçuşurdu. Sana karşı ne kadar da minnoşlar diye :) Ben de farketmiş esprisini yapmıştım hatta hatırlarsan. Benzer bir evlilikte senden farklı olarak çocuğum yok, cinsel çekim hiç bitmedi, maddi gücüm var bana boşan diyenler senin evliliğini kurtarılabilir buluyor. Demek ki neymiş çocuk gerçekten evliliği kurtarırmış diye :) Eşine namussuz diyen bir üyeye öyle demesek deyişin sempatik bulunmuş mesela. Bunu objektiflik olarak yorumlamaları güzel. Ben eksileriyle gömerken, artılarının da farkında olduğumu söylediğim için kocanı savunuyorsun diye kızıyorlardı oysa. Doğruya doğru adam yalancı, üçkağıtçı, güven vermeyen, pis herif olabilir. Böyle diye namussuz, şerefsiz gibi ağır sıfatları kolaylıkla yapıştırmamak, izin vermemek, yiğidi öldürmek ama hakkını yememek lazım.. Üyesine göre muamele genelde rahatsızlık verici. Açıkçası hiç bana göre bir davranış da değil. O sebepten sinir bozucu. Ama senin durumundaki rahatsız etmiyor beni. Sanırım bu senin eleştiriler karşısındaki sakinliğinden, kendini bozmayışından kaynaklanıyor. Ekmeğini yiyorsun, hakkındır da bence..

keşke nerede yaşadığını bilseydim, komşum olsaydın yada iş arkadaşım. sana uzun uzun vakit ayırırdım, sen bırak artık diyene kadar sarılırdım. gözlerim doldu yazdıklarını okuyunca, sen ne büyük bir kadınsın. kendini suçlama artık ne olur, yaşadıkların senin suçun değil. senin için bişeyler yapabilmeyi çok isterdim

Çok teşekkür ederim. Eşim gitmez annesine. Geçmişten gelen hak verdiğim kırgınlıkları var. Asla gitmez. Git demeye de hakkım yok burası onun evi. Bne gitmek isterdim ama olmuyor. Deisğim gibi boşanmak şu an bir seçenek değil belki çok zaman sonra ama şu an değil. Idrakyollariiltihabi

Görümcem zaten bu apartman ne rezillikler gördü bu nedir ki diyor da ben yine de utanıyorum işte. Herkes aynı şeyi söylüyor bir sal artık diye. Psikoloğa gitmem şart oldu benim. Başka yolu yok gibi. Kendi başıma salamıyorum çünkü. Idrakyollariiltihabi

Lütfen edin. Belki burada okuyan birilerinin duası kabul olur. Benim olmuyor çünkü. Belki bir çıkış kapısı bulurum ne bileyim. Teşekkür ederim.

Kimin hayati duzgun ki canim soyle yaptim boyle dediler kısmini gec lutfen kafandan sil at herkes dört dörtlük mü inan ki yasayan biri olarak bu kafa seni cok yorar manevi hayata yonelmeni öneririm ölsem gitsem vicdan demissin kimin vicdani var ki acisin sen kendi yarana kendin merhem olacaksin sil bastan yap canim bi dene esinle cocugunla yeniden guzel gunlere dön bi kotu gider bi iyi gelir diye dusunme rabbim yardimcin olsun acini iliklerimde hissettim inan ki dualarim seninle olacak canim lutfen kendine iyi bak

Hiçbir şey anlamadım. Kayınvaalideniz Allah aşkına kal hatrımız yok mu dediğinde niye rezillik oluyor? Benim annem üvey gibi, ben çok sorunlar yaşadım saçlarım genç yaşımda beyazladı onun yüzünden, belki gitmem lazım terapiye ama bişey değişmeyecek her şeyi baştan anlatmaya halim de yok. Çocuğun ne yaşamış olabilir ki bu kadar?

Namussuz yerine hıyar falan desek shsjsjje.

Devlet psikologları çok kötü yav. Denedim, sıfır ilgi. Randevu almak için de kırk takla atmak gerekiyor zaten. İstanbul'dayım ama inan vahim durumda çoğu hastane. Aldatma yok. Şiddet bu kez oldu karşılıklı. Vurmadı ama itiş kakış sıkma çekme vs saçma salak hareketler. Yazınca bile utanıyorum. Ben de yaptım tabi. Sadece o değil. Rezillik... Pisikolojik şiddeti soruyorsan alası var. O da karşılıklı. Aldatma yok ama. Ne ondan ne benden. Cinsiyetsiz uzaylılar olduk zaten neyle aldatacağız. O kadar karaktersiz olmadık çok şükür ki. Bir o kaldı zaten. Z

Siz bir tartışmaya evden gidecek biri değilsiniz. Aklıma kötü şeyler geliyor, ama sormak istemiyorum. Daha fazla üzülmeyin. Şuan uyumam lazım ama sizi düşünmekten uyuyamıyorum. Çok dokundu bana. Sizin için dua ediyorum. İnşAllah çocuğunuz iyileşir ve hayatınızda herşey yolunda gider. Çocukluk hayalim psikolog olmaktı. Gülmeyin ama keşke olsaydım. Her türlü yanınızda olurdum o zaman. Ben bu günleri de atlatacağınıza inanıyorum. Allah yardımcınız olsun.

Sartlarıniz uygun olsa en eyvallahi olmayan kadınlardan olurdunuz eminim. Sadece kendinizi düsünmeniz gerekse ne maddiyat, ne sevgi tutmazdi sizi. O yüzden şu gurursuzluk, onursuzluk kelimelerini kendine yaklaştırma bile. Senin forumlarını her okuduğumda yaşamına karanlık bir perdenin ardından baktığını, tüm bakış açını kapattığını inatla onu açmadığını düsünüyorum. Herseye simsiyah bir gözlüğün ardından bakıyorsun sanki, renkleri görmüyorsun. Sen çocugun icin kendi hayatını diyet yaparken nasıl kötü bir anne olabilirsin. Kötü olsaydın herseyi ardında bırakır kacardın ki bunu yapanlar var. Yasamayan bilemez gercekten bir insani tüm rolleriyle zorlayacak şeyler yaşıyorsun. Ama mutlaka siyah yada beyaz degil, bir orta yolu vardır. Bir cevabında aile apartmanında oturdugunu, görümcenin oğlunla ilgilendigini yazmışsın. Tüm gün olmasada, kendi mesleğinde olmasa bile part time bir iş yapabilirsin. Hem sana iyi gelir, hem bir miktar kazancın olur. Eşinle ayrılik kararından eminsen, aynı evi paylaşmak zorunda değilsin artık. Oğlunuzla ilgili zorunluluklardan dolayı olması gereken gibi bir bosanma olamayacağını ikinizde farkındasınız. Sen evini sartlarını değistirmeden, oğlunla aynı şartlarda yaşamaya devam edip eşin ailesi ile yaşamaya başlayabilir. Hem ayrıliği denemis olursunuz. Kendinize kalıp sakin kafaya geleceğinizi düşünebilirsiniz. Aynı evde yaşayarak, birbirinize psikolojik baskı yapar gibi inatla olayların üzerine giderek çözemiyorsunuz. Durup düsünme izni vermiyorsunuz, sürekli kışkırtıyorsunuz. Nacizane önerim. Son olarak ben çok zor dönemler yaşadıgın ama artık astıgın icin şükrettigin bir hayatın olacağina inanıyorum. İcime dogan bu güzel enerjiyi, dualarımla birlikte gönderiyorum sana.

Ben de çok teşekkür ederim. Aslında kastettiğim haklı/haksızdan ziyade doğru kelimeyi seçebilecek miyim bilmiyorum ama bir sorun varsa ikinizde de var, sen tek başına yüklenme bazı şeyleri desteği vermeye çalışmaktı "adam da haksız"daki niyetim. Elbette haksız/haklı ayrımı ancak kısa vadeli ve günlük muhabbet kadarcık çözümlü bir şey. Öte yandan benim gözlemlerime göre İdrak bu ruh haline bebeğiyle birlikte girdi. O noktada çok benziyoruz İdrakle. Ben de çocuklarımdan önce ailemle ya da kendimle/eşimle/dünyayla daha iyi anlaşıyorken çocuklarla birlikte eşime ve diğer her şeye sarmaya, kendi içimde mutsuz olmaya başladım. İdrak da biraz benim gibi kendiyle sorunlu biri. Sorumlulukları arasında boğuluyor çoğu zaman. Eşinin hareketlerini beğenmiyor evet ama kendinden de istediği ölçüde memnun değil, mükemmeliyetçi çünkü, bazı gıcık olmalarının eşiyle bir ilgisi yok çoğu zaman ve o bu farkındalığa ulaştı bence. Kiminle evlenmiş olursak olalım önce kendi iç dünyamızı dizayn etmemiz gerek. Tek başına bir dönüşüm mü yaşayacak eşi de ona umarım ayak uydurabilecek mi, zamanla göreceğiz. Bir eşikten geçiyorlar. İdrak en azından inşallah kendi içinde mutlu olmayı başarabilen biri olur diyeyim en son.

Şu an durum nedir. Özür dilemek, durumu düzeltmek ya da ne bileyim pişmanlık var mı adamda?

Şuan sadece senle hiç konuşmadan sana sarılıp aglamak geldi icimden bu kadar yuklenme kendine. Ne çekiyosun be sen güclü kadın ne yipratmissin kendini sen mukemmel bir annesin ne diycek bi söz geliyo dilime ne başka bir sey sadece su derdinin icinde bir destegim olabilsin isterdim Büyüklerimiz bu gunler icin var ama yok oluyolar bir anda iste Rabbim sana peygamber sabri versin. Güc kuvvet versin inşallah

Eskilerin bir sozu var ki cok dogru cokk.. iki tane deligin varsa seyinde birini gosterme derler. Bu ne demek? Herseyi kocana anlatma, gun gelir devran doner basina kakar demek.. karsidaki 1000 iyi olsun

anneligin vasat falan degil. mukemmel bir annesin... gunluk 10 lira ile aile butcesi kurtulacaksa adam ek is buluversin bi zahmet ya da o bembeyaz suratibile hatir soran babane elini cebine ativersin.