2 yıldır hep mesafemi korumaya çalıştım ben yapacağım işi güzelce öğrenip insanlarla gereksiz samimiyet kurmamaya gayret ettim hep ama başkalarının davranışlarını kontrol edemiyoruz maalesef ben uzak durdukça onlar samimiyet kurmaya çalıştılar evlere kahvaltıya davet etmeler falan hiçbirine gitmedim ama yine de böyle oldu N nscckts Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

malpraktis konusu gibi olmus

Kişiye göre değişir tabiki ama okuyan insanlar genelde 30'dan sonra ancak evleniyor edanaz

Aynı şeyleri sürekli ve farklı kişilerden duyunca insanız sonuçta bir yerde sıkılıyoruz ister istemez B

Kimseye saygısızlık yapmak da istemiyorum yaşça benden büyük insanlar hepsi, 2 yılda zaten çalıştığım yerin dışına iş dışında çıkmadım hiç ama arkamdan konuşa konuşa insanlar yayılmış herkese tanımadığım insanlardan dahi görücü teklifleri alıyorum şu var bu var diye. Sınır koymaya çalıştım hep kimseyle gereksiz diyaloğa samimiyete girmedim. Terslesem işim gereği muhatap olmak zorunda kalıyorum bu sefer iş konusunda sıkıntı olacak Tuzuguru Kendi kendine Anneler

Çevreniz çok cahil. Bu konuları açtıklarında kısa kesin konuşmayın hiç bir süre sonra susarlar.26 yaş ne ki..

26 yaşındasınız ve yaşınız geciyormus öyle mi ilginç

"Erkek arkadaşın var mı, yoksa biz bulalım" mı? E ama yuh artık, bu ne haddini bilmezlik, seninle nasıl bu şekilde konuşabiliyorlar? Nasıl üzerine gelebiliyorlar? Sınır çizememişsin ne yazık ki, bundan sonra çizeceksin. Afra tafra veya çirkeflik değil kastettiğim; iki kere buz gibi davran, bakalım cesaret edebiliyolar mı bi daha.

Yoksa bulalım mi? Manukyan mi bunlar tövbe tövbe ajsjdj. Sert bir şekilde terslersen bir daha cesaret edemezler. Ne saçma insanlar var, kimene ayol

rahat olarak. ne zaman evleneceksin diyenlere bilmem kismet de, ne zaman evleneceksin diyenlere, aday buldunuz da hayir mi dedim de, o su adam var diyenlere, ben ela gozlu seviyorum de vs vs sen rahat olursan insanlar da rahat olur. P

Bu hadsiz insanlara cevabınızı vereceksiniz ki hepsi susacak. Cevap vermezseniz daha da ileri gireceklerdir. Ben 31 yaşında evlendim. Bir kez annemin yanında bir akraba " bir kusurun mu var ki evlenmiyorsun '' dedi. Annem pardon ne kusuru varmış dedi. Akraba da " ne bilim bir hata mı yaptı ki evlenmeye yüzü yok baksana ondan 10 yaş küçükler evleniyor " dedi. Annem bana bırakmadı " sizi ne ilgilendirir? Bir hata yaptıysa kendi şeyiyle yaptı size giren çıkan ne? Sen benim kızımı böyle darlama hakkını nerden buluyorsun " dedi. Sonra da çok bile oturdunuz ben sizi yolcu edeyim diye kapiyo gösterdi. Bir daha kimse bana evlilik soramadı. Yumuşak yüzlü olur cevap vermezseniz daha da terbiyesizleşirler.

Merhabalar bu siteyi yeni keşfettim üyelik açtım derdimi anlatmak ve fikir almak için yardımcı olursanız çok sevinirim. Ben 26 yaşındayım, 2 yıldır kamu kurumunda memur olarak çalışıyorum. Tek yaşıyorum, 2 yıl boyunca hep evden işe işten eve hayatım oldu öyle gezip tozmayı sosyalleşmeyi pek seven biri değilim. 2-3 ay öncesine kadar gayet mutluydum ama ne olduysa şu 3 ayda oldu, insanların hepsi sanki sözleşmişler gibi ne zaman evleneceksin, erkek arkadaşın var mı yoksa biz bulalım, niye bu kadar kendini kapatıyorsun, bak yaşın geçecek acele et diye üstüme geliyorlar. İlk başlarda hayırlısı diyip geçiyordum ama bu sözler arttıkça canım sıkılmaya başladı işe gitmek zulüm gelir oldu iyice. Bir işaret görseler hepsi bana görücü usulü birini bulmak için sıraya girecekler resmen çok bunaldım. Bir de iş yerindeki bekar erkekleri gösteriyorlar bak şu da bekar yaşı bilmem kaç falan diye. Kimseye de saygısızlık yapmak istemiyorum ama uygun bir dille istemediğimi, evlenmeyi düşünmediğimi söylememe rağmen ''niye düşünmüyorsun ki, bir sıkıntın mı var'' tarzı sorularla iyice darlıyorlar beni. Ben bu insanlarla nasıl başa çıkacağım?

Bence yüz verip vermemekle alakalı değil, tahminim yaş olarak senden biraz büyük kişiler bile olabilir bunları söyleyenler, evli ve yaş olarak büyükler ise seni küçük ve deneyimsiz görüp dur ben hallederim havasına girmişlerdir. Sıkma canını, biraz sert ve net konuşursan özel hayatına karışmaya çekinirler.

Umursamayarak bebeklinick Bu karanlığın sebebi

En iyisi böyle demek sanırım, hayırlısı diyince bile istiyor ama karşısına çıkmıyor diye düşünüyorlar çünkü ısrar artıyor

Anlatamiyorum galiba, tersle veya azarla demiyorum, sınır çizmek böyle bi şey değil zaten. İnsanlar birilerine birilerini önerebilir ama sizinki altın günü mahalle muhabbetine dönmüş, iş ortamı ciddiyeti kalmamış, ne münasebet yani.

26 yaşındaki insanı darlamak da ne bileyim. Düğün sezonu açıldı ya ondandır dicem bir ihtimal. Bir de bizim insanların memur ya da öğretmen bekar kızları gözüne kestirme huyu var. Yapacağınız şey basit. Kendi hayatımı kazanıyorum şimdilik böyle mutluyum. Hayırlı olmayacaksa hiç olmasın ya da hiç evlilik düşünmüyorum benim hayatım benim düşüncem gibi gibi.. Sözlerle kestirip atmak. İnsanlara bu tür konularda sınırlarını hatırlatmak.

terbiyesizle baş edilmez görmezden geleceksiniz insan gibi konuşunca anlamayana ne denir ki boşverin evlenince de kurtulamazsınız onlardan bu sefer çocuk ne zaman neden doğurmuyorsun sorun mu var derler doğurunca da bitmiyor 2. sorarlar

Benim tercihim böyle, bu konuyu bir daha açmayın kimsenin kalbi kırılmasın demeyi deneyin.

Kestirip atacaksın hayırdır hayat benim hayatım diyeceksin bir kere buz gibi ol konuyu açtıkların da ikinci bir defa açamazlar. Belliki yumuşak huylu birisin yüz buluyorlar hayatına karışacak kadar.

Başkasına gerek yok ben senden hoşlanıyorum diyin sizi darlayanlara

Normal yaşı kaç ki? Kimine bakıyorum benimle yaşıt bekar, üzülüyor karşıma düzgün biri çıkmadı evlenemedim diye, kimi de 30'u bile erken buluyor. Benim şu yaşa kadar sevgilim bile olmadı hiç, aramıyorum da kimseyi o yüzden erken veya geç diye düşünemiyorum

16 yaşında babamı kaybettim biz 8 kardeştik 3 ablam evli benden küçük 4 kardeşim daha vardı amcamlarin yanına İstanbula geldik en küçük kardeşim kalp hastasıydı okumama çalışmama izin vermedi amcamlar 26 yaşıma kadar direndim evlenmemek için kardeslerimi annemi yalnız bırakmak istemiyordum amcam ikide bir görücü getiriyordu annem kızıma kalmış o ne zaman isterse evlenir ben karışamam diyordu amcam eşi ve gelinleri sevgilisi var yada bir sorunu var diyip dedikodumu yapıyorlardı o kadar kötü olmuştum ki depresyona girmiştim özel bir hastanede psikiyatriye gittim sorunlarımı anlattım hayatımın şokunu yaşadım kadin bana dedi ki okumuyorsun çalışmıyorsun eee amcanlar haklı evlen git ne olmasını bekliyorsun okumayan çalışmayan 26 yaşında ki kızı kim ister ki dedi bana başımdan aşağıya sanki kaynar sular döküldü ruh gibi çıktım odasından saatlerce hastane parkında ağladım ve bu sefer kim isterse evlenecem dedim ve öylede oldu amcamlar bana bulmamisti kendisi beni görmüştü ben tanımıyordum eşimi istemeye geldiler içimde endiselerle korkularla kabul ettim şartsız şurtsuz on görüşme yapmadan pişman değilim eşimi seviyorum ama 12 yıllık evliyim 12 yılın 10 yılı bana zehir oldu kayinvalide görümce yüzünden konu sahibi acele etme kim ne derse desin kulağını tıka hayat senin hayatın kimsenin müdahil olmasına izin verme bu arada hasta olan kardeşim kalp krizinden vefat etti evliligimin 1. yıl dönümünde

Sizinle sadece işle ilgili konuşalım paylaşım yapalım lütfen diye rica et sen de o zaman Özel hayatımı iş yerinde konuşmayı tercih etmiyorum da diyebilirsin Ne demek bu konu yüzünden iş hayatın sıkıntıya girecek? Üstlerinle konuşursun sen de canım aaaa Bu insanların densizlikleri de beni öldürücek artık ya Size ne acaba demek istiyorum ben senin yerine burdan o insanlara

Ben de aynı durumdayım hatta bana biraz kendine bak, etek giy, gözlüğü çıkar lens tak makyaj yap kurumun erkekleri peşinden ayrilmaz diyorlar. Çalışmaya değil afedersin başka bir mesleği yapmaya geldim sanki. Biraz sert bir dille reddet. Düşünmüyorum su an diyip geç. P

Cevap vermeyin kariyerim daha önemli deyin yada hiç duymamış gibi konuyu değiştirin bu konuları konuşmak istemiyorum diyin