ah ah bu dost konusunda neler çektim şu küçücük yaşıma rağmen :\ son 1 yılda yaşadığı şeyler beni o kadar yıprattı ki ama öğrendim kolay kolay kimseye güvenmiceksin ve küçük bi hata olsa bile sana zarar verenleri hayatından çıkarıcaksın. yoksa çokk yıpranıyosun. canım dediğin insanlar acıtıyo en çok canını çünkü en hassas noktanı biliyolar belkide. lakeoftears

en iyi dost annedir. T

ben dost bulma umuduma beton döküp denize attım.. gecen gün 20 senelik dostumu aradım sesimi tanımadı acayi zoruma gitti... varım yogum eşim işim böyle... Th4Lia Mutlulukla ♀ Anneler

bu devırde kımseye guvenmem ben, ama ınsanlarada onlara guvenmedıgımı bellı etmem dostum arkadasım her kım olursa olsun, cunku ısın ıcıne menfaatler gırdıyse işin rengı degısebılıyor her zaman temkınlı davranmaya calısıyorum mesela sevınclerımı fazla yasamamaya dıkkat edıyorum 1Sen

Dost dediğin iyi günündede kötü günündede yanında olucak ama artık böyle şeyler kalmadı pek. Benimde arkadaşım dostum sırdaşım dediğim tek bir kişi var başkasına değişmem... sovr86

İyi arkadaşlar vardır ama dost yoktur. Hiçbir zaman inanmamışımdır bu kavrama. ... Hem iyi gün arkadaşı olmalı, hem kötü günlerimizde yanımızda olmalı. Hep kötü günlerimizde yanımızda olandanda korkulması gerekiyor iyi günleri es geçerek. K

kesinlikle iyi gün dostu bulmak daha zordur iyi gününde seninle birlikte sevinenler gerçek dostlarındır. Doğru demiş oscar wilde. Benim 1-2 tane var gerçek dostum, ama diğerleri öyle değil aynen yazdığın gibi ben mutluluktan havalara uçarken ifadesiz bir surat takınırlar.

Teşekkür ederim, gerçekten dost denilen kavram yok olmuş ya da yok olmaya yüz tutmuş bir kavram... S

İnsanlar artık çevredekilere mesafe koyar duruma geldi; ben bunu birazda topluma bağlıyorum. Garipsemeyin, çünkü insan olarak geçinmesini beceremiyoruz bizler... Taktir etmeyi bilmiyoruz. Karşılıksız değer vermeyi beceremiyoruz. Kişiyi olduğu gibi kabullenemiyoruz. Eleştirmeyi bilmiyoruz. Hele bu kadınlarda daha fazla. Bir çekememezlik ve gereksiz bir yarış söz konusu. En yakın arkadaşının arkasından bile yersiz eleştiri/dedikodu yapılıyor. Biraz arkadaşınızdan iyi konuma çıktığınızda, gereksiz kıskançlık ve kaydırmalara maruz kalıyorsunuz. Yetiştirilme tarzında da böyle değil mi? Kaç kişi kardeşleriyle yada başkalarıyla kıyaslanmıyor? Kaç kişi "yarış" zihniyetinde yarış atı gibi eğitilmiyor. Giydiğiniz markalara göre değer biçiliyorsunuz. Kullandığınız araçlara göre sosyal statüde rol alıyorsunuz. Meslekleriniz etiket olmuş vaziyette. Ünvanlar sayesinde egoyu tatmin etme peşinde herkes. Amaçsızca yapılan bir rekabet... Böyle bir ortamda nasıl dostluk, arkadaşlıktan söz edilebilir ki. İnsanca beraber yaşamayı, birbirimize tölere etmeyi bile beceremiyoruz. Herkes kendinden olmayanı ötekileştirme peşinde. Ben hayatıma yeni birisini zor dahil edenlerdenim. İnsanlarla olan samimiyetime ve paylaşımıma dikkat ediyorum. Bu iş arkadaşı olsun, elti/kayınvalide olsun böyleyim. Ne yazık ki öyle bir noktadayız ki; ne kadar az arkadaşınız var o kadar az derdiniz var moduna girdik. Amma dertliymişim B

İkisi de zor. Hayatımızda gerçek dostlarımız olsaydı forumlarda dertleşmeyi veya sevincimizi paylaşmayı tercih eder miydik? Paylaşmak derken hayyal hanım özel mesajınız dolu yine mesaj atamıyorum ben

zamanında çok dost kazığı yediğim için dost kavramını çoktan yitirdim şimdi bi tane arkadaşım var başka da istemem o yüzden iyi gün dostu diyorum kadesa

Dost dediğin iyi günde de yanında olmalı, sevincini paylaşmalı, kötü günde de sana destek olmalı, moral vermeli.. Böyle günlerde arkadaşın, dostun kimmiş kim değilmiş daha iyi anlıyorsun... Oscar Wilde 'nin yukarıda yazdığın sözün fazlasıyla farkında olan bir insanım... Bazan beni mutlu eden bir olay olduğunda sessiz, tepkisiz kalan çevremdeki insanların durumu hemen bana bu sözü hatırlatır.. Halbuki onu mutlu eden olayda ben onun yanındaydım, en az onun kadar mutlu olmuştum, sevincini paylaşmıştım, şimdi niye bu kadar umursamaz, acaba bu mutluluğum onun canını mı sıktı diye düşünmeme sebep olucak kadar düşündürücü olmuştur... İşte böyle böyle insanlar tanınıyor, böyle böyle kredileri artıyor ya da eksiliyor... S

Canim istisnalar illaki vardir, senin gibi&#8230;ama genel olarak insanoglu kiskanc.. ya da benim gorduklerim oyle K

çok doğru.. üç tane dostum var, başka da istemem.. hem iyi günlerimiz de hem de kötü günlerimiz de birlikteyiz o yeter. Q Queen of the North Kuzeyin

Bir söz der ki, en azılı düşman, eski dostundur. Çünkü açıklarını bilir, nelerden kırıldığını bilir, nasıl seni vuracağını bilir. Boşa ateş etmez... K

ıyı yada kötü gün dostu bulmak artık ikiside zor sanırım.. Kardeşim dediğin insanlar bile hiç düşünmeden canını yakıp geçiyor.. _AH_ AyŞe<3HaSaN tek ayak

benim için arkadaşımın üzüntüsü, üzüntümdür. sevinci sevincimdir. ben kendi annemle paylaşamadığımı arkadaşımla paylaşırım. arkadaşımın oğlu çok güzel bir üniversite kazandı. benim oğlum kazanmış gibi sevindim. benim oğlumun kazanacağına çok ümidim yoktu. bunu da hep arkadaşımla paylaşıyordum. oğlumun kaznmasına kendi oğlundan çok mutlu oldu. onun oğlu her halükarda yerleşecekti. benim ümitsizliğim onuda etkilemişti. biz gerçek dostuz

Kesinlikle iyi gün dostu bulmak zor... Yalnız kötü günde yanında olan, mutluluğuna ortak ol mayan "dostlar" konunun detaylarını merak ettiklerinden etrafındalar. Dedikodularına malzeme arıyorlar başka bir şey değil. K

Bir soz daha var; Allahim sen beni dostlarimdan koru, dusmanlarimdan ben kendimi zaten korurum diye... Dost gibi gozuken sinsice yapar, beklemedigin anda seni arkandan vurur. Buarada hic bir insan ama hic bir insan kimsenin kendinden daha iyi olmasini istemez, kendi evladi haric. Q Queen of the North Kuzeyin

'Dostun üzüntüsüne acı duyabilirsin. Bu kolaydır; ama dostun başarısına sempati duyabilmek, sağlam bir karakter gerektirir.' Oscar Wilde'ye ait bir söz bu... Doğruluğuna % 100 inandığım bir sözdür... Her birimiz zaman zaman hayatımızda başarımızı ya da hayatımızda güzel giden şeyleri yenilikleri, sevinçleri sevdiklerimizle yakınımızda dost dediklerimizle paylaşmak ihtiyacı duyarız. Hemen hemen hepimiz de bu duyguyu şöyle bir tabloda yaşamışızdır sanıyorum: 'Sevdiğimiz insanları üzüntümüzle üzülür görürken büyük bir sevincimizde ise, yüzlerinde veya sözlerinde değişik bir ifadeyle tepkisiz kaldıkları durumlar.' Bu durumlar hakkında ne düşünüyorsunuz? Ben pek çok kez yaşayıp artık güven duygusu denen şeyin yerlerde olduğunu düşünüyorum kendim için... Sizlerde durum nedir? S

benimde şu an dostum diyebileceğim 1 yada 2 kişi en fazla tabi onlarda da yanılma payım muhakkak var. Bide öyle biriyim ki yaşadığım iyi yada kötü, aslında daha çok iyi şeyleri hemen paylaşmak, anlatmak isterim hayatta içimde tutamıyorum ama karşımdaki beni yargıladığı anda bitiyor olay. Tabiki dost dediğin seni gerektiğinde eleştirmeli, hatanı da söylemeli ama direk hah işte şöyle hah işte böyle diyince, empati yapmayınca, sadece dinlemekle, derdime, mutluluğuma ortak olmayıp hemen yorum yapmaya başlayınca insanın paylaşası gelmiyo. Oysaki ben o kadar iyi bir dinleyici ve sır tutucuyumdur ki, herkesin nelerini bilirim, ne sırlarını, zaaflarını, hatalarını, sevinçlerini. bırak birine anlatmayı yada kişiyi acımasızca yargılamayı bazen ben bile unuturum bana ne anlattığını. Kısaca arkadaş çok ama dost yok yada en fazla evet 1 yada 2 tane dir ve kıymetleri sonsuza kadar bilinmelidir.. K

Kötü gün dostu bulmak daha zor tabiki iyi gününde herkes herkesin yanında olur önemli olan kötü gününde yanında olabilecek bir dost bulmak

Allah dostluğunuzu daim etsin, nazar değmesin canım Bir de şöyleleri var ki onlar daha fena.. Benim çok başıma geldi.. Yüzünüze canım cicimler eksik olmaz, hep size karşı iyi niyetli yaklaşımı vardır... Ama bir gün gelir öğrenirsiniz ki o insan yüzünüze gülüp arkanızdan kan kusmuş, sizin her dediğiniz her yaptığınız ona batmış.. Size söylememiş içinde biriktirmiş kinini nefretini... İki yüzlü dost olmasın zaten... Bu yüzden ben yalnız olmayı tercih ediyorum aslında... İnsanları tanıdıkça... Tabi kendimi o kadar soyutlamıyorum toplumdan ama şöyle ki.. İnsanlar ben istersem yanımdalar fiziksel varlık olarak.. Ben istemezsem yoklar... Özgürlüğüme çok düşkünüm... Böylece kafam daha rahat... İçi fesat, iki yüzlü insanlar insanı yaşamdan bezdirir... Hayat zaten zor.. Bir de olmadık insanların kahrını çekmek olmasın... Kendi adıma böyle düşünüyorum.. honeysuckle istanbul

Çok doğru bi söz...

Ay ilahi Ben de lisedeki yakın arkadaşlarıma rastlarım sık sık, yüzümüzü çevirir, yola devam ederiz... O zamanlarsa yıllar da geçse dost olacağımıza dair konuşurduk T

ben yoldada görmiyorum farklı şehirlerdeyiz... bide araba almışlar havasınıda attı uzun zaman aramıyordum fakat aldıgını biliyorum 1,5 yıl oldu zaten onların aldıgını biliyorum... görüyosununz dimi ilişkiler ne hale geldi iyice sogudum... ayrıca ben paraya asla deger vermem parasal bir sıkıntıda hiç yaşamadım yinede söyledi napacaz ozaman bi daha aramıycaz ahaha . push ; T

Ne güzel yazmışsın... Aynı durumu ben de defalarca yaşamış bir insanım... Bu dediklerini birebir harfiyen yaşadıktan sonra hissettiklerimin haddi hesabı yok. Bir insan sevincini kimle paylaşır en yakın arkadaş dedikleriyle... Mutluluğunu karşı tarafla paylaşınca, bu insanların 'beni düşünerek paylaşmaman lazımdı, benim bundan yoksun olduğumu bilmiyor musun' tarzı bizim gibi 'düşüncesiz' leri suçlu duruma düşürmesi de cabası. Hem suçlu hem güçlü durumu...

Dostum dediğim insanlar kendi kabuklarına çekildi, yalnız kaldım. Q Queen of the North Kuzeyin