Hay ağzınıza sağlık

Insan özlüyor iste. bi de depresyon süreci çok zor gecti. Arkadaslariniza bile bahsedemiyorsunuz durumunuzdan ve bu yüzden kimseyle konusamiyorsunuz

Girmemeniz kendi sağlık durumunuz için daha iyi sanırım.

Ailenizin yanina acil durum haric gitmeyin toparlanaya kadar. Kardeslerim bana hayatda böyle konusamazlar. Hatta kaynim bana bir kere el kol hareket etti... bi ayar verdim ondan bu yana hep saygili konusur. Zayifliginizdan faydalanip daha üstünüze geliyor. Ne hakki var ki helal edecek. Sanirim annenizde depresif biri ve bu kardesiniz el birligi ile hasta olmaniza sebeb vermisler. Yanlarina gitmeyin. Siddete karsiyim aslinda ama sizin kardesiniz benim kardesim olsa Allah yaratti demem saglam bir tokat atar sac bas girisirdim. Ondan sonra yüzüne de uzun süre bakmazdim

Insan özlüyor iste. bi de depresyon süreci çok zor gecti. Arkadaslariniza bile bahsedemiyorsunuz durumunuzdan ve bu yüzden kimseyle konusamiyorsunuz. Ailemle tartışsam da yine vazgeçmiyoruz birbirimizden. Ne kadar dibe vursam da oyle.. C captain price erkek

Merhabalar. Benim sorunum şu.. Annemle ve kızkardesimle aramızda yaşanan sorunlar. Il dışında calisiyorum. bir kaç ayda bir geliyorum onların yanina. Kiz kardeşim benden 3 yaş küçük. Bana karşı saygısız olduğunu düşünuyorum. Her konuda. Uslubu çok sert. Bazen küfürlü konuşur. Kafasina göre eleştirir ve her zaman haklı bulur kendisini. Su ana kadar aramızda geçen ufak tefek hiç bir tartışma da alttan almamıştır. Bi de bana taktiği etiketler:Inatçı, pislik, ara bozan.. Şu ana kadar da kendimi öyle hissettim hep biliyor musunuz?Buraya gelirken de korkarak geldim zaten. Gecmis konularımı okuduysanız ağır bir depresyon geçirdim. Simdi bir de psikolojisi bozuk damgası yedim.. Psikologumla konuştuktan sonra bu etiketlerin hiç birisini haketmediğini öğrendim. Onlarin bu halleri karşısında dik durmam gerektigini. Annem de sivri dillidir. Hauati çalışmak ve uyumaktan ibarettim. Hep başkalarına özenir ve bizi onları kullanarak lafları ile ezer. Bir yere gittiğinde aileyi beğendiyse bizi topa tutar. "Başkalarının ortamı şöyle ama bizim ortam boyle. Be de evlat yok ki.."Haliyle kız kardeşim evdeki bu negatif ortamdan kaçmak istiyor. Her gün kendini dışarı atmak istiyor. calisip parasını kazana bir insan. ama annem her dışarı çıkışında olay çıkarır. Her çıkışı vukuatlı olur.. Ve kardeşimi arkadaşlarına karşı kışkırtır ama basaramaz. basaramadikca çıldırır Evdeki bu huzursuzluktan bizi sorunlu tutar. Gelelim bugünkü konuya. Kız kardeşimle dışarı çıkacaktık. Dip not eklemek istiyorum:Ben de olduğumda sorun çıkarmıyorlar. Çünkü ben kızkardeşim kadar sosyal degilim. Arada bir gezerim. Ailemle problemli de olsak vakit geçirmeyi çok severim.. Cunku aylarca göremiyorum. Kız kardeşimle akşam beste çıkmak üzere olan yaptık. Ben dr yemek, iş, güçle filan uğraşıyorum Annem yapmaz bu işleri genelde. Yatar ve uyur hep. Bi dr bize söylenir. Neyse saat dörde geliyor. Kız kardeşim ayarlamaya basladi."Hadi, çabuk ol.. Sen hep böylesin. zaten.. Hep yavassin."Tabi volüm tavan. islerimin henuz bitmediğini ve bitmek üzere olduğunu hemen dus alıp hazırlanacağını soyledim. Bizimki gene atarlandi."Daha dus mu alacaksin?Sen iki saat hazırlanamazsin. Bağırmamak için kendimi zor tutuyorum.. birak ben yaparım sen gitt.."Anlayacağınız ufaktan başlayan ama adamı sınır eden bir tartışma basladi. Bu bir kere yaşansa sorun değil.. Ama benim de sınırım var Benimle duzgun konusmasini istedim. Cunku bozuk moralle dışarı çıkmak istemiyorum. Huyunu biliyorum. Arkadasinin yanında bile azarlar beni. Benim depresyona bağlı tansiyonumda oynama oluyor. Gergin olduğumda başımı taşıyamıyorum. Ama hastalığımı da kullanmiyorum. Kiz kardeşim benimle olmaktan çok sorunsuz bor şekilde arkadaşı ile vakit geçirmek istediğinden beni çağırdı bunu da biliyorum. Ama gitmekten vazgeçtim.. O kadar sinirlendim ki tavrina. o da gelmezsen gelme dedi. Sonra bağırmaya basladi."Şeytansın sen.. posligin tekisinn.. Hep boglesin. beni böyle atlattın ya sana hakkımı helal etmiyorum filan."Sustum. Sadece sustum ve gitmedim... Cunku 2 saat bana zulüm gelecekti. Annemden de yoruldum artik.. Hep onun yüzünden, bencilligindrn olanlar oluyor cunku.. Siz olsaydini nasıl tepki verirdiniz. inatci olmakla suçlanıyorum.. Siz dr benim gibi gitmemmekle ısrar eder miydiniz? lightpinklady Bslngc:74.7 Gncl:63.2 Hedef:62

Merhabalar. Benim sorunum şu.. Annemle ve kızkardesimle aramızda yaşanan sorunlar. Il dışında calisiyorum. bir kaç ayda bir geliyorum onların yanina. Kiz kardeşim benden 3 yaş küçük. Bana karşı saygısız olduğunu düşünuyorum. Her konuda. Uslubu çok sert. Bazen küfürlü konuşur. Kafasina göre eleştirir ve her zaman haklı bulur kendisini. Su ana kadar aramızda geçen ufak tefek hiç bir tartışma da alttan almamıştır. Bi de bana taktiği etiketler:Inatçı, pislik, ara bozan.

Yalan olmasın şimdi konuyu ortasına kadar bile okumadım ama başlığa istinaden diyorum ki gitmem. Sen önce kendini sev arkadaşım. Tamam aile önemlidir ama sende onlar için önemliysen... Benim abim haketmediğim bir hakaret etti diye bir buçuk sene hiç konuşmadım. En sonunda pes edip o aradı onda bile naza çektim. Ki abime can feda derim yani. Düşün o kadar iyi ve severken bile mesafemi koydum. Kimse bana istemediğim şekilde davranamaz. Sana niye davransınlar? Bir tane hayatımız var. Bir daha gelmeyeceğiz. Canın nasıl istiyorsa öyle yaşa. Mutlu yaşa ve mutlu öl. Ne gerek var bile isteye kendine gam dert yüklemeye. Gitme. İl dışında çalışıyorsan gelme. İşlerin yoğun olsun, izinler kapansın. Biriktir paranı tatile git ne işin var aşağılandığın yerde. Senin yerinde olsam hiç umrumda olmaz. Naparsanız yapın der geçerim. Kendini mutlu et.

niye ısrarla ailenin yanına gidiyosun, o kısmı anlamadım.

Aboo anne tuhaf kardesi de suclamamak lazim. Benim kardesim bana oyle bagirsa yani 30unda da olsa kesin dayak yer. Sizde huylarini ogrenin artik ayri takilin birlikte planlar yapmayin. Sahsen bana dense ozur dileyene kadar asla onunla oturup yemek dahi yemem birak disari cikmayi...

Anneniz istedigi hayata sahip olamamanin sinirini sizden cikariyor ama hayati size de kendine de zehir ediyor

6 ayda bir geliyorum Öğretmenim Babam ve erkek kardeşim için en cok. Bir de major depresyon gecirdim. Bu süreçte yalnız kalmak istemedim. Evli de değilim. Bu süreçte çok arkadaşım da olmadi. Yeni gelmiş olduğum bir kurumdu çünkü. Depresyon sürecinden ötürü hep yalnız kaldım.

Ben bu ailenin yanına da fazla gelmezdim hatta asıl hatanız bu sanki

Annenizle de kardeşinizle de merhaba merhaba olmanız yeterli.

Yonlendiroyorum ama kabul etmiyorlar. Rengarenk

Gitmezdim evet valla kardesimi de bi pataklardim heralde bu ne ya..

Annem mutluluğun maddiyatla olduğunu dusunur. Para varsa mutluluk var. Baska ihtiyaçların önemi yok ona gore. O yüzden ne dinler ne anlar beni.

Aynısından bende de var. Canın isterse git istemezse gitme. Kararlarını ona göre verme

Anneniz istedigi hayata sahip olamamanin sinirini sizden cikariyor ama hayati size de kendine de zehir ediyor. Hayatta kim istedigi her seye sahip ki.. Anneniz sahip oldugu iki saglikli iyi evlatla mutlu olsa keske ama degisecegi yok gibi siz kendinizi koruyun kardesinize de ve annenize yeri gelince destek olun yeter.

Onlari bir psikologa mi yonlendirseniz? Cunku saglikli degiller belli ki. Siz de duzgunce oturun konusun. Sicak kanlilikla bir daha fazla gelmeyeceginizi sebeplerini zorunuza giden seyleri yumusak bir tavirla soyleyin. Belki biraz olsun insanlik cikar iclerinden de hatalarini anlarlar. Uzunca zaman da gitmeyin...