İnşallah canımm. İnsanın hayallerinin üst üste bu kadar çok yıkılması çok kötü bir şey.

Durum bu kadar feci diyorsunuz yani... sosyal çevrenizi değiştirin..

buranın müzmin bekarları toplanıp bi sohbet şeysi falan olsa da dertleşsek, olmadık adamlara yapışacağımıza çok dertliyim şu sıralar. kazen bey chati geri getirse keşke

Niye kendinize kuluçka makinesi gibi bakıyorsunuz. Kadınlar kendileri hakkında şu yaştan sonra doğurmakta ihtimalim az diye düşünürse erkeklerin genç kadınla evlenme saplantısını onaylamış olur. Yani yarın sevgiliniz senin doğurganlığın düşmüştür dese hak mi vereceksiniz ki kendiniz hakkında böyle düşünüyorsunuz. Ayrıca 20 yaşında evlenirsin de gene çocuğun olmayabilir o durumda ne yapacaktınız. Ayrıca aile sadece kan bağı değildir. Emektir ortak anılardır. Yığınla şahane aile var evlat edindikleri çocuklarıyla. Kusura bakmayın ben çok kzııyorum çocuğum olmazsa ne yaparım kahrolmasına. Ve kusura bakmayın ben de olsam bana sadece evlenme çocuk yapma hevesiyle bağlanmış biriyle evlenmekte tereddüt ederim

Sürekli olumsuz taraflarını yazmışsınız. Çok karamsar olduğunuz yazdıklarınızdan çok beli. Neden herkesle aynı hayat hikayesine sahip olmak istiyorsunuz? Dini inancınızı bilmiyorum. Beni ilgilendirmez. Ama her neye inanıyorsanız başımıza gelen hersey, her olay, tanıştığımız her insan, aldığımız her nefes bize bir hediye. Bir şeyleri görmemiz, farketmemiz, kim olduğumuzu anlamamız ve gelişmemiz için hepsi birer araç. Bizim bu dünyada neyi öğrenmemiz gerekiyor? Bazı kişilerin hayatı kolay geçer nimet bolluk için için yaşa, bu onun sınavıdır. Bazısı ne yapsa olmaz, bu da onun sınavıdır. Sizinkinde aynı yerde takılmıșsiniz. Psikolojik tedavi, çocukluk travmalari için tedavi, ilişki konusunda uzman yardımları aldınız mı? Neyi çözmediginiz yada atladiginiz için bu süreç sonlanmiyor sizce?

Yarın birgün evlenipte nerden evlendim diye konu açmada burda. kader kısmet hayırlısı demen daha mantıklı.

Aslında onu söylüycektim yarım kalmış

Aha @MissCherryBlossom kaderdasim hatirladim seni de. İsallah bikac felaket daha gelmeden istediklerimiz olur

Cnm normalde yazmam ama seni gorunce hikayeni okudum ve yazmak istedim bn 4 kiz kardesden biriyim ablam 20 bi kucuk kiz kardesim 18 yasinda ewliydi ve ablam su an 31 yasinda 3 cocuklu kiz kardesim 24 yasinda 2 cocuklu isin özu bn ise 25 yasinda ewlendim 2 yil olcak hic cocugum olmadi 2 kez asilama oldum umutsuz animda sen gibi dusunurken esim cikti bi anda ve dayimlarin apartmanda oturuolarmis 9 senedir bn bir kere bile ne kendisini ne ailesini gordum oda hic gormemis demem oki yasayacaklarin var ki nasibin cikmamis karsina unutma sen ve gelcekdeki esin dogdugunda melekler nikahini tasirmis öle okumustum bunun disinda cok hikaye var esimin kuzeni 34 yasinda ewlendi esi ise 37 yasinda kadin ve bn 2 senedir ugrasirken onun bebesi oldu 2 ayda, esimin kuzeni 46 yasinda kadin bu sene ewlendi asilamaya gidio yani hic birimiz yanliz kalmayiz tercih etmedigimiz surece icini ferah tut elbet nasbin vardir cikacak karsina hayirli es olsun dua et insallah

Şımartmamak

''Hiç kimse kendisi için gizlenen müjde ve mutluluğu bilemez.'' /Secde-17. Hakkınızda en güzeli olur insallah.

Ben kk de veya cevremde gözlemledigim kadariyla fazla inceliyorum tanistigim adamlari. Buraya bazen öyle konular aciliyor ki hayret ediyorum.. daha nisanlisiyla acik iletisim dahi kurmayan kadinlar var. Oysa kursa anlasmayacaklari ve ayrilacaklari ortada. Ama susuyorlar tatli dilli oluyorlar ve evleniyorlar. Hatta kendileri dahi sorgulamiyor karsilarindaki adami.. evlendikten sonra da aglasiyorlar böyle cikti diye. iste genelde böyleleri evleniyor.. onlar mi rahat yoksa ben fazla mi inceliyorum nedir anlamadim veya taktik uygulayanlar var.. var da var... neyse ben saldim artik. zaten dünya mi batiyor ücüncü dünya savasi mi cikacak belli degil.. hayatini yasa gitsin. Ben suan evli ve cocuklu olsam, esimi ve cocuklari mi düsünecegim yoksa anne babami mi diye diye kafayi yerdim herhalde..

Gerçekten nasipte olmayınca olmuyor demek ki.. Umarım salgın geçince evlenebilirsiniz :)

Biz kim ne derse desin yasamadan kabullenemeyiz dogru

Allahım yarabbi... Bahane ya... İstememiş sadece

Yanlış yazmışıö

Ben seni anlıyorum.. suanki sevgilinle bu durumu ciddi olarak gorussen. Elbette suanki zor durumda ertelenebilir ama en azından ne düşünüyor onu ogren.

Ceylancigim, Corona ne zaman biter, bitmezse issiz mi kalicam, bizim sirkete ne olacak, issiz kalirsam baska is de bulamam her yer kapali nasil gecincem seklinde sorular herkesin kafasinda... Yani paraya sebep evlilik askida kalir guzelim bence biraz rahatla.

Bir şey olmuyorsa daha güzeli olsun diye Allah seni koruyordur belki de, dua et Allahtan iste, insanların eline bırakma kaderini. Bugün keşke dediğine yarın iyi ki dersin...

Valla ben de yıllarca bu duruma kafa yormuş biri olarak ve gözlemlerime dayanarak şunu söyleyeyim: ağzınız iyi laf yapsın tatlı dilli olun. Başka özelliğiniz olmasına gerek yok. Kendinizden kat kat özelliği olanlarla evleniyorsunuz

Yalnız değilsin. Hergün böyle dolu başlık açılıyor. Artık erkekler evlenmek istemiyor onlar kendini naza çekiyor. Kimse kimseye güvenmiyor insanlar sorumluluk almak istemiyor. Sende mutlu bir aile ortamı görmediğin için bunun özlemini çekip ısarla mutlu bir aileye kavuşmak istiyorsun. Karşındaki kişilere bu kadar bağlanma ve hep evlilik odaklı yasama. Kendini sev önce kendine değer ver ve mutlu ol. Bu olmazsa da illa ki çıkar karşına başka biri. Ama depresif üzgün ya da her an evliliğe meraklı bir yönün varsa o karşı tarafa itici gelebilir. Çalışıyor musun? Mesleğin nedir? Kendine yeni bir alan yarat bence. Bir hobi bul mesela. Kafan dağılır hayata bakışın değişir. Bu arada evlenip ne yapacaksın çok mu gerekli demiyorum çünkü sevmek sevilmek sevişmek ruhun bedenin ihtiyacı seni çok iyi anlıyorum.

Canım öncelikle çok üzüldüm insanların empati kurmaları bu kadar zor olmamalı. Ben de benzer şeyler yaşadım annem babam ayrı değil ama evlilikten korkan biriyle görüştüm, bipolar biriyle görüştüm, ciddi travmalar yaşadım tehditler aldım vs. En son ben artık evlenmek istemiyorum kimseyi de hayatıma almıyorum dediğim noktada eşimle tanıştım ve görüşmeye başladıktan sonra 6 ay içinde evlendik. Ikimizin de beklentisi yok denecek kadar azdı belki ben geçmişimi yaşamamış olsam hala evlenmemiş olacaktım. Evli olmak mutlu olmakla doğru orantılı değil kesinlikle. Şüphe duyduğun bir adamla evlenmek zaten ailenin bir noktada parcalanacagini göze almaktır. O yüzden benim tavsiyem her zaman kendini düşün her şeyden önce. Kendi mutluluğunu kendi huzurunu düşün gerisi zaten gelir. Bir gün mutlaka karşına kafanda hiçbir soru işareti bırakmayan biri çıkacaktır.

Ben size bir olay anlatayım. Bahsedeceğimi kişi erkek. Bu beyefendi de evlenmeye kafayı takmıştı. Ailesi bir kız buldu ama kız eğitimim öncelikli dedi ve o iş olmadı. Sonra kendisi internetten yabancı uyruklu bir kızla tanıştı ve kız bunu dolandırdı. Başka birini buldu o da dolandırdı. En sonunda biriyle evlendi de rahatladı derken ondan da boşandı. Sırf evlenmek için evlenince böyle oluyor işte. Kaldı ki olaya çok yanlış yerden bakıyorsunuz. Evlenince boşanmamak garanti mi? Çocuk olacağı garanti mi? O çocuğun sağlıklı olacağı garanti mi? Allahaşkına kurtulun şu saçma sapan kültürel kodlardan. Bak şimdi bu virüs çıktı. İki sene sonra başka bir virüs çıkar; Allah korusun bir deprem olur her şey tepetaklak olur. Ben evliyim evet çocuğum da var şükür ama olmayadabilirdi. Ben eşimle niye evlendim? Aşık olduğum için evlendim. 31 yaşındayım eğer başka biri olsaydı evlenmezdim. Çocuk işini de akışına bırakmıştık oldu. Olmasaydı da kedimizle yaşardık. Ayrıca bir not daha; Eski çalıştığım yerde ki erkeklerin birçoğunun evlendiği güne lanet ettiğini duydum. Birçoğu ise kadınlara evli olmalarına rağmen asılıyordu. Eğer evlenmek için evlenirsen sonun bu olur. Ne bir fazla ne bir eksik.

Sizin anlattığınız şeylerden anladığım siz kendi ailenizden dolayı kendinizde bir defekt görüyorsunuz. Karşıdaki insana hemen kendini sevdirme, ne isterse yapma, kendinizden fazla değer verme durumunuz var. Sınır koyamıyorsunuz, kendinize verdiğiniz değer az, hep beklenti içindesiniz. Kolayca karşı taraf tarafından manipüle ediliyorsunuz. Sizin ben gerçekten aşkı yaşadığınıza inanmıyorum. Gerçek aşk, sevgi bu değil. Siz verici, kolay kabullenen biri olunca, çevrenizde böyle bencil, karaktersiz insan çok olur. Önce bunun farkına varın. Yaşınız gayet ideal bir yaş. Çocuk için sıkıntı değil. Kendiniz mutlaka bir Psikiyatristten randevu alın, iyi araştırın ve terapi alın. İnternetten bir sürü kendine değer verme vs tarzı videolar var. Kendinizle yüzleşin ve kabul edin, sevin. Ailenizle siz kendi iletişiminizi düzenlemeniz gerek. Onda da sıkıntı var, hala göbek bağınız var. Sizin kafanızda ideal çocuk olayım diye bir düşünce var. İdeal çocuk aradaki dengeyi sağlayabilmelidir, kendi ayakları üzerinde durabilendir. Siz hem çocuk hem de ebeveyn rolünü üstlenmişsiniz. İlk önce kendi hayatınızı düzene sokacaksınız, önceliğiniz siz olmalı. Sağlıklı olan bu. Hemen tanışır tanışmaz kendi ailenizi gömmeyin, paylaşmayın. Hemen her şeye evet demeyin. Dik durun. Şu anki adam da karakterli ise sizin ailenize karşı ezmeye çalışmaz. Size yardım eder. Aslında çok kolay çekip kendinizi kurtarabilirsiniz ama özellikle bu kısır döngüye saplanmışsınız. Ailesi konsomatrislik yapan, kimsesizler evinde büyüyenler var. Şu aralar yeni bir seri izledim. Self Made, madam C. J Walker diye. İzleyin. Hayat hikayesini okuyun. Kadının anne babası 1800'lerde köle, kendi ilk kocası tarafından dövülmüş, 16 yaşında evlenmiş. Çocuğu ile 18 yaşında dul kalmış. Çamaşırcılık yaparmış geçinmek için. Ürün satmaya çalışırken bir sürü sorun yaşamış. Evi yanmış vs vs. Sonra kendi kendine kadın milyarder olmuş. Bunun gibi bir sürü örnek var hayatta. Herkes ara ara düşüyor. Bir şeylere başlamada zorluk çekiyor. Ama hayat devam ediyor. Umarım yanlış anlamaz ve yaşayan bilir demezsiniz. Haklısınız yaşamınız kolay olmamış ama pes etmeyin.

Panik halinde yaklasırsan evet kaçarlar... erkekler hemen anlıyor bunu.. ama once onemli olan sevmek sevilmek... mesela ilk bahsettiğin kişi seni sevmemiş ama sen sevdiğini düşünmüş anlayamamışsın... Çok istediğin evlilik yanlış kişiyle ah ben ne yaptıma dönüşebilir... biraz da şükretmesini bilmek olmuyorsa vardır bi hayır demek lazım.. bulana kadar 35i bulurum da yanlış bi yargı belki daha erken cıkacak veya 35-40 olacak ama en dogru bosanmayacagın kişi cıkacak...

31 yaşında (2018) eşim ile Nisan ayında tanıştım. temmuz 2018 evlilik teklifi. Kasım 2018 aileler tanıştı. Aralık 2018de söz. Şubat 2019 nişan. Haziran 2019 evlendim. Şu an 33 yaşındayım. Bir hamilelik geçti ancak düşük ile sonuçlandı. Fakat bu yaşla alakalı değil rastlantısal. Tanıştıktan 3 ay sonra evlenme teklifi aldım ve kabul ettim. İstersen 10 yıl görüş yine tanıyamazsın insanları. Ben kocama aşığım hiçte pişman değilim Diyeceğim o ki yaşa takılma. Sadece sev, sevil, mutlu ol, huzurlu ol...

şu bdv'yi okuyup evlenemediğine üzülmeyi anlamıyorum. memlekette adam mı var da evlenmedik allasen? kendi yaşadıkların yeter. 35ten ve bekarlıktan sevgiler.

Ben durumunuzu iyi görmedim Evlenmek istemek inanın çok normalde ilk ilişkinizde evlenseydiniz adam bipolar yani iyi ki olmamış Şimdiki ilişkiniz adam işini kaybettı farkındaysanız bu haldede evlilik olmaz zaten bu evlenememenizle alakalı değil mevcut durumla alakalı Ayrıca bir başka durum da kendi ailenizdeki evlilik başarısızlıgını gorunce bunu gorev gibi kendinize yukleyip evliliği amaç edinmişsiniz bu sizce normal bir bakış açısı mı Ben bu tarz insanların kontrolcu olacagını dusunurum Zaten kendine ait evlilikteki mutluluk formullerını gerçekleştirmek için hayatıma çok mudahale edecegını de düşünürüm ayrıca Hoş değil Hiç bir evlilik bana göre çok mutlu değil Hatalar tolere edelebilecek düzeyde o kadar Ve herkesin farklı bir evlilik dinamiği var Evlenmeden hayal kurmayın dinamiği iki kişi belırlıyor Evlilik amaç olmasın ne zaman içinize sinerse o zaman olsun 40 yaşında anne olanları bılıyorum

Herkesin yasadigi evlilik ve cocuk olayini ben neden inatla yasayamadim demissin. Al benden de o kadar. senden bi kac yas kucugum. daha bugün kuzenim beni durduk yere teselli etmeye basladi bak senden kac yaş buyuk teyzem var o da bekar yani evlenemedim diye üzülme sakin diye teselli verdi durduk yere. sasirdim kaldim. yani etraf sagolsun olan moralimizi de bozuyor. herkes evlenip gidiyo yaşıtım bekar olan insan kalmadi. yani nasil bulup evleniyorlar bi anda gercekten şasiriyorm. benim olmasi icin çabaladigim bi seyi baskasi cok rahat sekilde yapinca ister istemez üzülüyorum. artik çabalamiyorum evlilik icin bir senedir kendi haline biraktim. ama simdi de hayatima kimse girmiyo bir senedir hayatima erkek sinek girmedi. yani bu kendi haline birakma olayi da cözüm degil malesef. napcagimi sasirdim çabalasam miii cabalamasam mii aklimda deli sorular

Kusura bakmayın ama güldüm

Bence sizdeki sorun tamamen birlikte olduğunuz adamlara evlilik amacıyla yaklaşmanız ve bu durumu da onlara hissettirmeniz inanın ki erkekler evlilik heveslisi kadınlardan hiç hoşlanmıyor 20den fazla erkek kuzenim var hepsi aynı yorumu yapıyor, yarısı evlendi hep onları istemeyen ters davranan peşinden koşturan kızlarla evlendi erkekler zoru seviyor. 28 yaşında evlendim ve 8 senelik sevgilimle evlendim evlilik konusu hiç geçmedi aramızda ben söylemeden eşim hep derdi ki ben evlenmicem e bende meraklın değilim derdim evlilik bana çok uzaktı herşey bir anda oldu nasipte varsa bir anda oluyor hiçbirşey anlamıyorsun. Siz ilişkilerinize hep evlenme olarak yaklaşmışsınız şuna 1.5 yıl verdim buna 2 ama garantisi yok ki bunun ben eşime 8 yılımı verdim evlenmese evde kalmış olmayacaktım asla da böyle bir baskı kurmadım evlenmem diyen adam kendi evlenmek için baskı yaptı bana, demem o ki yaşınız henüz genç ve şu devre göre gayet normal bir yaştasınız, amcamın eşi doğal yolla 44 yaşında hamile kaldı ve doğurdu nasibinde çocuk varsa her türlü olur ama yoksa şu anda dahi evlenseniz 10 yıl uğraşırsınız çocuğunuz olmaz herşey Allahtan hiçbirşeyin garantisi yok herşey nasip dua et nasibine hayırlı kısmetler açılsın inşallah Rabbim yüzünü güldürsün gerekirse geç olsun ama mutlu ol.

Tabiki haklisiniz gercekten yaşamak gerek

Çoooook acımasızsınız

Bu değer gören el üstünde tutulan kadınlarda değil marifet. Adamın özü o. Başka biriyle de beraber olsa aynı şekilde davranırdı. Bu yüzden ben neden değer görmüyorum neyim eksik diye sorgulamamak lazım.

insan elindekinin nankörü Ulasamadigin delisi olur derler biz insanlar icin söylenmiş

Bence kuralım

Benimle benzer şeyler yaşamış ve bunları atlatmış birisini görmek biraz moral veriyor açıkçası. Sizin adınıza sevindim. Umarım yuvanızda hep huzur olur.

Tatlım emin ol eşimle tanışana kadar benimde olumsuz ilişkilerim oldu. Biri 5 yıl sürdü ve sadece onla olmadım diye kavga etti ve ben içim acıya acıya ayrıldım... Ama şimdi eşime bakıyorum ay ne salakmışım değmeyen adama ağlamışım ve ben onu aşk sanmışım... Ve eşim için iyi ki var diyorum... Amin canım aminnnnn Sende vakti saati geldiğinde çok ama çok mutlu olacaksın

yaşınıza değil de edindiğiniz ilişki tecrübelerine bakarak neden böyle hissettiğinizi o kadar iyi anlıyorum ki. 2 tane ilişkim oldu. Biri 3 senede ailesinin lafı ile tıpkı sizin gibi benden ayrıldı. Diğeri 2.5 yılın sonunda beni aldattı. Üstelik çok güzel bir ilişkimiz vardı. Şimdi bende cevreme bakıyorum herkes güzel evlilik teklifleri aldı herkes nişanlandı evlendi. Bizle gezen arkadaşlarımız, mezuniyete beraber katıldığımız dostlarımız. Neden ben niye benim ilişkim diyorum? Neden beceremedim, neyi eksik yaptım? Hiç hevesim kalmadı. Bazen gerçekten şanssız oluyoruz sanırım.

31 yaşında çocugum olmaz yaştan dolayı diyorsun... Hayret vallahi... Sen bu derece evlilik odaklı yaşarsan karsıdaki de bence bunu hisseder ve sevdiği için değil evlenmek için ilişki yaşadıgını düşünür... Bu kadar kasma kısmet seni varsa bulur... corona var tabiki evlilik işleri rafa kalktı ne bekliyordun ki

wpde telefon no görünüyor diye pek tercih edilmiyor telegram discord falan uyarsa şaapabiliriz hanımlar. inşallah site kurallarına aykırı bişey değildir bu arada.

Ceylan dugunden 2 gün önce neden ayrıldın merak ettim aldatma falan mı yakaladı

28 yaşındayım küçük bir yerde büyüdüm yaşadım 23 24 yaşından sonra evlilik baskısı görmeye başladım, sevdiğim insanlarla olmadı kandirildim sevemedim kimseyi Artık evlenemem diye düşünürken ummadığım anda şartları bana uymayan biriyle görüştük 1.5 görüştük nişanlandik Fakat nişanlım memleketimize dönüp burda yaşamak istiyor ama burda iş bulamiyor Yaşadığı yerde tokiye yazıldı iki kez çıkmadı Memurluğa girdi olmadı Bir şeyler olmayınca olmuyor maalesef Zamana bırakmak hayırlısını istemek sanırım insan için en iyisi.

Bu yaşta demiyorum ayrılıp başkasını bulana ve onunla evlilik yoluna girene kadar yaş olur 35 diyorum. 35inden sonra doğum olayları sıkıntılı diyorlar ilk çocuk için o yuzden diyorum. Yani sağlıklı doğum ihtimalim de azalıyor. Korkuyorum ister istemez... evet evlilik hayalim olduğunu fazla hissettiriyor olabilirim ve bu da erkekleri korkutuyor olabilir. Buna da katılıyorum. Ama evlenen kadınlar evlilik istediğini belli etmiyor mu anlamıyorum?

yahu yaza kadar sağ salim enfekte olmadan bugünleri atlatalım, evlenemediğinize o zaman üzülürsünüz bence... bu süreçte adam zaten parasızlıktan depresife bağlamıştır bir süre görüşmezseniz ikiniz de duruma uzaktan bakar bir karara varırsınız herhalde. ayrıca 31 yaş o kadar vahim bir yaş değil çevremde 38-40 yaşlarında doğuran insan dolu hepsi de yanlışlıkla filan hamile kaldı... bu arada bipolar olanla evlenmediğiniz için verilmiş sadakanız varmış diyorum.

Asla evlenmek istemedim. Hiç böyle bir hayalim olmadı. Tam tersine gayet mutluydum bekarken. Ben bu adamla evlenmek isterim dediğim adam 35 yaşında karşıma çıktı. 40 yaşında ikinci çocuğuma hamileyim şu anda. Evlenmek bir hedef olmamalı. Zaten hedefi evlenmek olanların sonucu genelde mutsuzluk oluyor. Akışına bırakın.

Sizin adınıza çok sevindim ve bana da moral oldu açıkçası çok teşekkürler. Dilerim omur boyu mutlu olursunuz.

Gene bir evlenemedim konusu

Canım ya cidden bak sen evlenmediğin icin sana ne desek belki anlamiyor diye gorunebilirz ama bazi evlilikler varki ömür boyu bekar kalsaydm da olmasaydi diyosun senin de karsina cikmamis demekki dogru insan sosyal cevreni degistir farkli kisilerle tanısmaya calış bu şekilde doğru olani bulabilrsin herseyin zamani vardr ne yaparsak yapalim önune gecemiyoruz

yaa misscim sana neden değer vermiyorlar. çok tatlı bir kıza benziyorsun. gerçi bana da pek veren yok da. ecnebi mi baksak ne yapsak

Bende mesela ilk ilişkimde aileler arasında mezhep vs farkı vardı. Çocuğun ailesi beni istemedi benim ailem bilmiyordu, henüz okuyorduk bitti. İkinci ilişkimde ailesi resmen 2. Ailemdi. Düşünün o kadar seviyor seviliyordum ki yine bitti. Yani nasıl oluyor bu hiçbir şekilde devamını getiremiyorum

Ben bu panikle eyvah yalnız öleceğim eyvah çocuğum olmayacak düşüncesiyle yapılan mecburi evlilikleri tasvip etmiyorum. Şu an yeryüzünde eşinden ayrılmış veya eşi ölmüş milyonlarca kadın var. Bi imza ile hicbir şeyi garanti etmiyorsunuz Lütfen sakince düşünün. sizle aynı yaşta sayılırız Ben çok rahatım valla. Evlilik pembe bi dünya değil

Haha iyi fikir wp grubu mu kursak acaba evde kalanlar diye :)))

Konu sahibi evlendi mi? duruguzel

tamamıyla nasib bu evlilik isi.

Etrafinizdaki herkes evli, çocuklu ve MUTLU mu?

1bucuk yil once konu acmisim 31 yasinda evde kaldim diyeyillar gecti yine evde kaldim durumda degisiklik yok. Ama bu erkeklerin hiiiiic umursanmaya degmeyecek insanlar oldugunu her yil kendime kanitliyorum daha da. Birini cok sevdim son 1 yil icinde. Ne yaptim ettim kimseye bakmayan o zor ve cook yakisikli adami sevgilim yaptim. Seni seviyorum dedi evlencem dedi. Hatta tektas bile aldim ondanama gelgitliydi. Psikolojik olarak sorunu ne bilmiyorum ama bir oyle bir boyleydi. Sonra ne oldu? Ailesi yasli ve ben saglik sektorundeyim diye ayrilalim dedi. Onlari korumasi gerekmis. Kizlar corona yuzunden ilk terkedilenlerden biri olabilirim ben de salak gibi konusmaya sakinlestirmeye devam edebilcegimize inandirmaya calistim. İyyy keske hic yapmasaydim. Seni umitlendirdim ama dotum yemedi dedi sonra kendi. Yani bu gel gitler hep bahane. Biten bitiyo. Onemli olan kendimize saygimiz kalsin. Daha da buyuk konusmiyim da gidene eyv. 1 hafta once oldu bu olaylar iyi toparlandim yine. Ya degmiyo kimse icin. Yarina sag cikacagimiz belli degil. Boylelerinin gercek yuzu daha da belli oluyo zor zamanda. Sen de sallama. Don arkani git. Ulkece delirdik zaten bir de her kadin kendini sevdigi icin feda eder oldu. Ne gerek var ya. İlerde ne olcagi belli degil. Belki diyeceksin iyi ki cocugum olmadi kocam olmadi. Zor zamanlardan geciyoruz. Meditasyon yap bence bolca.

konu sahibi yok o nasıl başardı ben neden evlenemedim kusurum mu var hepsi hikaye. elbetteki bazıları evlenecek. ama evlenemeyen çok. yani zamanımızda bu işler 20-30 sene öncesine göre çok çok farklı. sorunu kişiselleştirmeyin. mesela artık birçok kişi hamile kalamıyor. ama 20-30 sene önce böylemiydi. 100 kişide birdir. şimdi 3 kişide bir. yine önceden lise mezunları bile okumuş sayılıp güzel iş bulabiliyorlardı. şimdi üniversite mezunlarının çoğu işsiz. önceden hiç boşanan yoktu 2019 yılında boşanma oranları yüzde 30 olmuş. sorun kesinlikle kişisel değil. zor zamanlardayız. ha ama neden bazılarının oldu da bizim olmadı diceksiniz. ama bizim gibi de çok.

Herkes evlilik ve çocuk olayını yaşamıyor. Yanlış düşünüyorsunuz. 31 yaşında bu kadar karamsar olmanın anlamı yok. 33 yaşımın sonlarına doğru evlendim. Çocuğum da hala yok. Herkesin evlilik ve çocuk işi çok vakitli olmuyor. Evliliğim geç oldu çocuk için de hala uğraşıyorum. Allahtan hayırlısını isteyin. Önemli olan evlenmek değil. Önemli olan sağlıklı ve uzun ömürlü bir evlilik yapabilmek.

Inanın bilmiyorum sorun bende mi cevremde mi sanssizlikta mi? Bazen diyorum ki ben ilişkilerimde özveriliyim bağlanıyorum ve bunu hissettiriyorum. O yuzden bu adamlar beni artik cebinde gördüğü için mi böyle şeyler yaşıyorum diyorum... insan gibi değer vermek de suç sanırım. Köpek muamelesi mi yapmak lazim bu erkeklere? Evlenenler öyle mi evleniyor ne saçma düşünce aslinda :)

o çok eski bir mevzu canım şimdi değil. 18 yaşındayken ilk evliliğim olacağı zamandan. Erkek şiddeti

Ama iyice konuş anlamaya calis hayatini alt ust edebilir sorumsuz biri olabilir evliligi taşiyabilmek gerek

Bence çok kafaya takmışsın biraz bu konuyu unutup başka şeylerle ilgilen. Sevgilini de serbest bırak dönerse senindir dönmezse hiç senin olmamıştır diye 2000lerin moda klişesini tavsiye ediyorum. Ha ben evlendim nasıl evlendim ben de bilmiyorum. Ben de kendimi umutsuz vaka sanırdım. Kısmet olacaktı demek ki bi anda oldu. Yani demem o ki kasma sen olacağına varır her evlenen mutlu değil. İnanma instadaki o havalı yalan fotolara

Bekarken bende evlenmeyi cok istiyordum keske eskı gumlerıme donsem de bekar kalabılsem

Bu kafa yapını değiştir bacım. Yoksa düzelmez hayatında hiçbişey. Neden evlenme endeksli yaşıyosun ilişkilerini? Baştan belirteceksin o zaman, ben ciddi bir ilişki istiyorum diye. Yada görücü usulü biri ile görüş.

Sizinle aynı durumdayım sizin yaşınız benden küçük. ben hatırlıyorum yirmialti yaşında idim geç kaldım diye uğraşıp didiniyordum hep ben mi Yok dedim hayır başkalarıda bana Yok dedi ben daha evlenemedim ancak evlenip boşanmış arkadaşlarım var yada mutsuz evlilik içinde olanlarda. mutlu olanlarda var mesala bı bakıyorum çocuğu engelli başkasına bakıyorum bı hastalığı çıkmış. bir arkadaşım yabancı burda gelin oldu şimdi kanseri çok ilerlemiş üzülüyorum. sonucta herkesin sınavı farklı çok şükür sana hastalık imtihanı değmemiş. tecrube konuşuyor, istersen kırk ters takla at nasipte o kişi yoksa olmuyor. en güzeli bugün mesala son günüm olsaydı kendimi nasıl mutlu ederdim diye düşünüyorum. bu şekilde sabretmeye çalışıyorum çünkü yarınlarda ben var miyim acaba olamayabilirim degilmi... bende birini üç yıl boyunca bekledim durdum neyaptimsa olmadı güya benim için ağlıyordu sonra ne oldu biliyor musun gitti kendinden yirmi yaş biriyle anında nikah kıydı ben sana anlatsam bu hiyaden film çıkar ellerim boş gözü yaşlı ah ede ede kaldım degdimi yani şimdi, o üç yılı mutlu geçirmek varken hergun u kendimi heba etmeye degdimi, erkek=güvenilmez

Bu adama son şans gibi bakmanız 31 yaş için üzücü. Madem hareketlerinden istemediğini anladınız neden üstüne gidip bir tramva daha yaşamak istiyorsunuz.

sonunda evlenmek için evlenme acele etme gibi bir mesaj bekliyordum ters köşe yaptınız. herşeyin hayırlısı olsun.

38 yaşımda yaptim evliligimi esimde 37 yasindaydi. Ikimizin de ilk evliligiydi 39 yasinda hamile kaldim 40 yasinda da dogurdum

İşin formülü bu erkekler ve kadınlar kendilerine acı veren insanları severler onlara deli olurlar

sizinle cok benzer durumdayız ama ben sizin kadar mantıklı bakamıyorum. üzerimde sürekli bir stres. gecip giden yıllara üzülüyorum ve bunu sorun ettiğim için başka bir konuda ilerleyemiyorum hiç (

Bence evlilik, mutlu olacağınızın garantisi değil. Evlenmek istiyorsunuz da eğer bu geçmişinizde sevgili olduğunuz insanlardan biriyle evlenmiş olsaydınız nasıl bi hayatınız olurdu? Mesela adam bipolarmış. Bu kişiyle evlenmiş olsaydınız şu an ne durumda olurdunuz? Nasıl zorlanırdınız? Ha deyince de boşanılmaz, zorlu süreçler. Ya da önceki sevgiliniz? Başkasının ailesinin ağzına bakarak, sizinle ilişkisini sonlandırmış. Bu insanla evlenseydiniz, ailesi yine sizden üstün gelecekti. Onların dediğini önemseyecekti. Evren size aslında bir ödül sunmuş. Bu insanlardan herhangi birisiyle evlenmiş olsaydınız şu an burada "Boşanmalı mıyım?" sorusunu soranlardan birisi de siz olurdunuz. Takmayın, akışına bırakın.

Evlenenler nasıl başarıyor bilmiyorum açıkçası. Formülü bilen varsa versin Benim de değer görmeme durumum oluyor. Neden bilmiyorum inanın çevremde beğenilirim neşeli eğlenceliyim düzgün bir insanım da... her türlü yalanı söyleyen, aldatan insanlar kadar değerim yok Bence Türk erkekleri berbat. Bizde bir sorun yok, bu adamlar ne istediğini bilmiyor.

7 aydır siteye girmemiş. Evlilikle alakalı bir şey yazmamış. En son yaşlanınca yalnız kalırsam huzur evinde yaşarım diye yazmış. zumrut9

Biraz uzun olacak çünkü burada evlenemeyenlere sizin suçunuz siz kimseyi beğenmiyorsunuz diyenler var o yuzden detaylı anlatmak istiyorum. Okuyanlara ve yorum yapanlara şimdiden tesekkürler. Annesi babası ayrı ve sorunlu kopuk bir ailede büyüdüm. Onlar boşanana kadar çocukluğum bile ailem yüzünden berbat kavga dövüş içerisinde geçti. Hep güzel ailelere özendim. Kendi kendime dedim ki ileride benim de güzel bir ailem olacak ve o aileyi ben kuracağım. Iyi bir eşim ve çocuklarım olacak. Inadına ailemi mutlu etmeye çalışacağım dedim. Ama bir şeyi ne kadar isterseniz o kadar olmaz ya... 31 yaşına geldim bir türlü olmadı. Bu yaşa kadar kimse mi karşına çıkmadı diyeceksiniz. Çıktı çok güzel aşklar da yaşadım. Ama evlilikle sonuçlanmadi. Üniversitedeyken mesela gerçekten hayatımın aşkını bulduğuma inandım. 2 yıl inanılmaz güzel bir ilişkimiz oldu. Tam nişanlanmayı düşünürken, onun ailesi ailemi hor gördü. Anne baba boşanmış aile sorunlu dediler. Bu kız anasına düşkün ömür boyu ona maddi destek olur, ya size annesi yerleşirse dediler. Böyle iğrenç laflar döndüre döndüre adamı evlilikten vazgeçirdiler. Adam bana ben mantık evliliği yapmak istiyorum dedi ve ailesinin bulduğu kızla evlendi. Hayatımda en güvendiğim insandı kendisi. Yaşadığım şoku ve acıyı anlatamam. Böyle bi travmadan yıllar sonra başka birisi evliliğe ikna etti beni. Ikna etti diyorum çünkü evlenmeyi benden çok istiyordu. Aşığım ölüyorum bitiyorum diyen adam bilin bakalim ne oldu? Bir anda aşkının bittiğini ve evlenmekten vazgeçtiğini söyledi. Ben tabi yine şok. Bi anda aşk nasil biter diyorum anlayamıyorum derken bu adamda bipolar bozukluk olduğunu öğrendim ve benden sakladığını. Yani adamda duygu durum bozukluğu varmış. Ve ayrıldıktan sonra bile başıma bela oldu. Depresyon dönemine girip intihar edeceğini söyledi defalarca. Ilişkimiz kalmamasına rağmen sırf insanlık olarak vicdanen onu defalarca psikiyatriye götürdüm ölmesinden korktuğum için. Sonuç; o hayatına devam etti hiçbir şey olmamış gibi. Ben yaşadığım travmalarla yine başbaşa... yine araya zaman girdi ve hayatıma şu anki sevgilim girdi. Çok iyi anlaştık ve mutlu vakit geçirdik. Bir süre ilişkimiz güzel giderken evlilik konusunu hiç açmadığını fark ettim ve konuyu ben merak edip sordum. Evlilikten korktuğunu söyledi. Bunu söylediği için ayrılmak istedim. Bırakmadı. Beni sevdiğini, Bunu aşacağını, bu fikre yavaş yavaş alıştığını söyledi. Anlayisla karşılamaya çalıştım. Bu arada kendisi 35 yaşında. Derken beraber ilişkimize devam ettik. Gelecek hakkında hayaller kurduk. Artık baharda aileler tanışsın isteme olsun dedik. Derken şu virüs belası çıktı. Şirketi onu ücretsiz izine çıkardı. Şu an maddi sıkıntıda ve kredi borcunu nasil ödeyeceğini düşünürken evlilik konusu tabiki gündemden kalktı. Zaten bahara zaman yaklaştıkça adamın evlilikten bahsetmediğini ve gerilmeye başladığını hissetmeye başladım. Yani evlilik korkusu hala yaşıyor diye düşünüyorum. 1.5 yılım bu adama gitti. Gerçekten çok sevdim ve değer verdim. Hala da öyle. Ama geçmiş travmalarımdan mi ondaki bu hevessizlikten mi bilmiyorum. Artık hiç evlenemeyecegimi düşünüyorum. Umidim kalmadı. 31 yaşına geldim zaten. Sanki simdikiyle evlendim evlendim yoksa hiç evlenemezmişim artik çok geç gibi hissediyorum. Çaresiz bu adamın adım atmasını bekliyorum. Yaşayan bilir berbat bir psikoloji. Düşünsenize ayrılsam etsem ne ara birisiyle tanışacağım onu tanıyacağım da bi de evlilik yoluna gireceğim? Çocuğum da olmayacak dolayısıyla yaş itibariyle. O kadar üzülüyorum ki. Ömrümü yalnız geçireceğim sanırım. Çok mu şey istedim ben bu hayatta? Herkesin yaşadığı evlilik ve çocuk olayını ben neden inatla yaşayamadım? Neden evlilik konusu milletin takır takır ilerlerken benimki ilerlemiyor. Yorumlarınızı merak ediyorum...

Valla ben de guluyorum halime ne yapayim el mahkum

30 yaşından sonra evlenemiycem fobisi oluştu sevgilim oldu gerçi ama evlilik olmadan ayruldım 33 olunca iyice psikolojim bozulmuştu herkes nasıl evleniyor neden ben demeye başladım sonra baktım ben aşık olduğum adamla evlenmek istiyorum ama aşk var adam var evlilik yok tak etti canıma görücü usulü tanıştırmalara evet dedim bira z hoşlantıyla evde kaldım diye evlendim zaten çogu arkadaşımda evde kaldığı için evlendi benim ki boşanmayla sonuçlandı. Yani kısaca sı evlilik niyetiyle tanışabilirsin insanlar la

Yaşın daha çok genç boşuna kendini üzme hayat bu neler olur ne mutluluklar geçer basindan

Keşke tek derdimiz bu olsa. Bende evlenemedim bu saatte sonrada evleneceğimi düşünmüyorum. Çocugumda yok hoş evlensemde olamayacak zaten. Yalnız geldim yalnız öleceğim. Boşverin bazen bazı şeylerin olmaması daha hayırlı.

hanımlar telegram grubu kursak olmaz mı? hem telefon numarası da görünmüyor öyle olunca. uyarsa bana özelden telegram idlerinizi gönderin açalım KKnın EKKları grubunu

Haklisin sanirim ben de artik sizin gibi düşüneceğim ama şu an üzülmemi engellemiyor bu durum. Zamanla üzülmemeyi ve kabullenmeyi öğreneceğim sanırım.

Ah bacım bu senle değil adamın karakteriyle alakalı Bir çok ilişkim oldu mal aynı ama adamlar farklı oldugundan dolayı çok guzel değerde gördüm Hiç değer de görmedim Değer görmek için bir şey yapmayın mutlu olmak için yapın Gereksiz hç bir fedakarlık yapmayın Ben hep diyorum adamlara mutlu oldugum sure senleyim bitti

Yani aynen boyle deger veren adamlari hayretle izliyorum En son herif bana son derece kaba davrandi ciktim gittim ben de aramadi bile. Sonra ben neden deger goremiyorum diye kendimi cok kotu hissettim, simdi dusunuyorum da ne yapan insanlar deger goruyor karsidakinden, ne yapmak gerek ki ben de el ustunde tutulayim...

Okuyunca geçmişim gözümde canlandı resmen içinde bulunduğunuz umutsuzluğu gerçekten çok iyi anlayabiliyorum. Ama insan bir noktada demek ki evlilik olmasa da oluyor diyor. Zaten hayat öyle bir şey ki beklentimizi kestiğimiz anda geliyor istediklerimiz. Ha evlilik de zor birbirinizi ne kadar severseniz sevin alışana kadar acaba bekarken daha mı iyiydi diye düşündürüyor. Bu süreci sadakatinden sevgisinden şüphe duyduğunuz biriyle atlatamazsınız. Umarım doğru zamanda doğru kişiyi bulup hayal ettiğiniz mutlu evliliği yaşarsınız. Dualarım sizinle olacak

yok yok evrene pozitif enerji gönderiyoruuumm olmayacak öyle kötü şeyler. Allah korusun bitecek kısa sürede bu dönem ben inanıyorum

Ya Allah aşkına ayrıl bundan evlenmeyecegini düşünüyorsan.. evlenmeyi düşünen adam çıkınca karşına kalpler ısınınca 1 yıl bitmeden evleniyorsun hemende çocuk yaparsin olur biter ama hayırlı bir evlilik için dua et Allah'a.. ızdırap olmasin V Vander

Ben de artık nasibimde yok galiba evlilik diyorum. Ben daha önce nişanlılıklar geçirdim. Bir tanesi düğünden 2 gün önce bitti Son nişanlımla da nikahımıza gün aldık mayıs sonunda düğünümüz olacaktı. Salon tutuldu gün alındı. Bu sefer de küresel bir salgın çıktı. Bırak evlenmeyi birbirimizi göremiyoruz bile. Bu kadar evlenememek olamaz diye hayret ediyorum. Gerçekten başıma gelenleri hayretler içerisinde izliyorum.

iste bunu maalesef yasamadan bilemeyecek

33 yaşındayım neler yaşadım ama artık erkekler den nefret ediyorum. Çevremde duyduklarım dan burada okuduklarımdan eğimle kemiğimle nefret ettim

Bence siz evlenmeyi düşünmüyorum diyin karşınızdakine... n

Aynen millet yıllarca flört ve nişanlılık evresi geçirip her türlü olumsuz olayı atlatıyor kavga dövüş bitiyor. Erkek kadının her türlü kaprisini nazini çekiyor ve evleniyor. Bizimkiler sacma şeylerden defolup gidiyor. Ya yeni bi arkadaşım fransızla nişanlandı. Düşünebiliyor musunuz? Ki fransızlar milliyetçidir genelde. Bildiğin adamin fransız ailesini turkiyeye getirip kendisini istetti. Düğün salonunda nişan yaptırttı falan. Alakasız kültürler. Fransız adam bile türk kültürüne uyup her seyi yaptı. Bunu bile başarmış diyorum kız ) ben dibimdeki adamin ailesini getirtemedim daha diye gülüyorum kendime :))

Tamamini okuyamadim ama yastan dolayı cocuk olmaz demissiniz. Birkaç tanidigim 34 35 yaslarında evlendi 36 37 yaşlarında gayet doğum yaptılar. 31 yaş çocuk acısından henüz ümitsiz olunacak bir yaş değil ve bence evrendeniz bile bu dünyaya çocuk getirmek nasip kısmet işi. Herkese nasip olmuyor ve bunda da vardir bir hayır. Böyle bakın bence.

Gerçekten evlenenler nasil başarıyor cidden bunun taktiği varsa söylesinler bilelim :) Ben de begenilirim neşeliyim insanlar sen nasıl evlenmedin hala diye şaşırıyor. Olmuyor arkadas olmuyor. Hiç kimseyi aldatmisligim yok hep sadık olmuşumdur. Durust olmuşumdur. Dedigin gibi aldatan köpek muamelesi yapan çirkef kadınlara tapiyor bu erkekler. Neler duyuyoruz ya. Adam aldatıldığını bile bile evleniyor falan. Çok garip hayatlar var. Ben böyle karakterliyim diye mi kaybediyorum diye düşünüyorum bazen.