Ben de olsam böyle yaparım galiba. Kız arkadaşını eve davet ederim. Bizde ders çalışırsınız falan ayağına Oğlana baskı yapmak yerine kıza yaparım alttan alttan

çocugun mu var derdin var. çok karışmayın uzktan izleyin ama tamamen kendi haline bırkmayın. kötü alışkanlılara fln bulaşmasın mazallah. kızla ilgili de kendi bir süre sonra anlar merak etme.

Ben 24 yaşındayım; 17 yaşım çok geride kalmış değil. Müdahale ederek bir yere varamayacağınızın siz de farkındasınız. İşin kötüsü, muhtemelen ayrılacaklar yine. Bence karışmayın. Sormayın bile. Sadece her halde yanında olduğunuzu bilsin. O yaşta aşk çok çetin, çok sert yaşanıyor. Siz üstüne giderseniz daha kötü olur. Siz bir uzmandan yardım alabilirsiniz bence nasıl yaklaşacağınız ile ilgili.

Maalesef ne yaparsanız yapın, ne olursa olsun o bunu yaşayacak. Hepimiz yaşadık. Hepimiz saçma sapan zaman kaybı insanların peşinden koştuk. Ama hepsi bize tecrübe oldu. Onlar olmasaydı şu an burada olamazdık. Yaşayacak, bitirecek, ve ben ne kadar aptalmışım diyecek. Onu doktorlara taşıyarak yapma etme diyerek iyice oraya itersiniz. Kendini sorunlu hissettirirsiniz. Kendi haline bırakın.

yerinizde olsam bu soruları doktora gidip sorardım en mantıklı cevabı bir psikiyatrist ya da psikolog verir en güzel de o yönlendirir bence..

Sosyal çevresi, güvendiği arkadaşları vardır oğlunuzun. Onlarla paylaşarak aşabilir. Kimi genç duygularını derinden yaşar, kimisi yüzeysel. Allah huzura erdirsin.

17 yaşında olsada onunda bi özel hayatı var. aşk acısı çekip intihar edeceğini hiç sanmıyorum. o kadar aşıksa "o kızı kimseye yar etmem" düşüncesindedir kesin. o yaşta öyle olur

Size de yazık yaaa valla acidim, ergen tribide hiç çekilmiyor...

Bence oglunuza arkadas olarak yaklaşın, kızı tanımak istediğinizi söyleyin. Kiza ayar vermek gerek biraz yumuşak yumuşak...

Intihar girisimi apayri bir konu ve kesinlikle uzman destegi alinmali bence. Diger konularda da oglunuzun guvendigi sevdigi bir abiyi ornek alabilir, o oglunuzu guzel bi sekilde yonlendirebilir... Kendiniz de okuldaki pdr ogretmeni ile iletisime gecebilirsiniz belki. Ergen psikolojisinden anladiklari icin sizi daha iyi yonlendirebilir belki.

MERHABALAR, TUM YORUMLARINIZI DİKKATLE OKUYORUM VE HERKESİN TECRÜBELERİNDEN KENDİME OLUMLU PAYDALAR ÇIKARMAYA ÇALIŞIYORUM, İYİ Kİ VARSINIZ ARKADAŞLAR, İNANIN KK BİR TERAPİ ETKİSİ YARATIYOR BENDE, KENDİMİ DE YENİDEN GÖZDEN GEÇİRMEMİ SAĞLADINIZ, TEKRAR TEKRAR TEŞEKKÜRLER, UMARIM HAYAT HEPİMİZE, EVLATLARIMIZA GÜZELLİKLER SUNAR, SEVGİLER...

bende 22 yaşındayım ve o zamanları iyi bilirim. annemin o zamanlarda bana yaklaşımları hatırlıyarak verebileceqim tek tavsiye oğlunuzla anne oğul deqilde bir arkadaş qibi yaklaşmanız ve öğüt vermek deqilde yol qöstermeyi denemelisiniz. iyi hatırlıyorum ki annem benimle arkadaşım qibi alkol alırdı ve ben onun bu davranışları sayesinde o zamanları atlattım. lütfen alkol almayı yanlış anlamayın. annemin benim yanımda olup benim ona qüvenmemi saqladı.. ve hala her derdimde yanımdadır.

Artık devlet hastanelerinde psikologlar da hizmet veriyor diye biliyorum. Siz bulundugunuz şehirde hangi hastanede psikolog oldugunu araştırıp gitmeye çalışın.

Aynilarini çok daha kötülerini yaşadım. Intihari ciddi ciddi çok düşündüm. Öyle bir dönemdi ki sürekli intihar yöntemleri arastiriyordum. cok cikmazdaydim çok çaresizdim derdim sadece aşk acısı değildi altından kalkamayacagim şeyler yaşıyordum sonra annem buldu beni o karanlıkta. elimi tuttu. kaldirmaya çalıştı bir süre ben onu dusuruyordum neredeyse ama anne o gücü yetti beni bulunduğum dipten çekmeye. ne olursa olsun gözünüzü üstünden ayirmayin. Tahammül edemiyor olabilir ben de tahammül edemezdim o sinir krizi anları hala aklımda. Annem ağlardi karşımda. en büyük vicdan azabimdir o günler. annem hiç vazgeçmedi. Ne olursa olsun yanımda olduğunu geçeceğini söyledi sürekli. Ben o dönemde kendime bir şey yapmadiysam annem bensiz ne yapar diye dusundugumden yapmadım. o çocuğu yalnız birakmayin siz annesiniz. sizin her şeye gücünüz yeter

Hava değişimi tatil daha güzel imkanlar başka arkadaşlıklar anca bu şekilde atlatabilir

Hangimiz hayatın merkezine yerleştirdiğimiz insandan ayrıldığımızda veya ayırlık endişesi yaşadığımızda bunalıma girmeyiz ki. Yaşadığı sürecin insani olduğunu hissettirin saygı duyun.

Böyle konular gördükçe korkuyorum yaş büyüdükçe dertte büyüyor derlerdi Onun yerine siz gitseniz anlatsanız durumu intihar Girişimini hissediyorum demeniz zaten işin ciddiyetini ortaya koyuyor. Doktor size en azından strateji belirler Böyle kız hayatını mahvedecek çocuğun sende Bişey desen adın kaynana olur

aynen oyle davranıyorum, kız arkadaşınıda tanıyor ve seviyorum benlik bir durum yok, kendi aralarında buyuk sıkıntı var her gun ayrılıp barışınca oğlum çok sinirli, agresif bir insan oldu, şu an ayrılar sessiz odasından çıkmıyor... bu beni korkutuyor, arada bahaneler le yanına gidiyorum... . push ;

MERHABALAR uzun zamandır foruma giremıyorum geçen yazdan beri çok büyük sıkıntılar yaşıyorum. kısaca anlatayım benim gibi sorun yaşamış bunları aşmış arkadaşlar varsa lütfen benimle paylaşın.17 yaşında çok tatlı, iyi kalpli gerçekten tertemiz yetişmiş iyide bir okulda okuyan canım oğlum yaklaşık 1 senedir bir kız arkadaşı vardı ama yürümeyen bir ilişki 1 gün iyi, bir gün kötü nitekim böyle sürerken kız arkadaşı tamamen bıraktı oğlumu, öyleki oglum depresyona girdi doktora götürdüm doktorun verdiği ilaçlar dahada hayatta soğumuş, tepkisiz bir hal aldırmışken kız arkadaşı yeniden iletişime geçip ikna edip gizli gizli konuşmalar, nitekim barıştılar ama bu süreç yine aynı oğlum barıştıktan sonra ilaçlarını bıraktı, doktora asla gitmiyorki,17 yaşında oğlu olanlar bilir istemedikleri bir şeyi asla yaptıramazsınız ve ilişkileri yine aynı bir gün iyi bir gün kötü, asıl kabusum yazın intihar girişimine kalkacağını sezdim ilaç kutumdan bazı ilaçları o dönemde saklanmış odasında buldum, o günden sonra hiç yüzüm gülmüyor acaba bir girişimde bulunur mu diye? sizler bu sıkıntıları nasıl aştınız konuşun anlatın demeyin konunun hiç bir şekilde açılmasına tahammülü bile yok, ben de düşünmek ve üzülmekten rahatsızlanıyorum sürekli...

o şehirden taşının.. buna imkan yoksa yaz zamanı oğlunuzu mutlaka yazokuluna vs gönderin.. yani kısacası oğlunuza yeni bir sosyal çevre yaratın.. yepyeni insanlar, yepyeni dostluklar.. gitar kursuna-spora da yazılabilir.. bir aktivite olsun ama mutlaka işin içinde.. kızla tanışın ve hatta eve sık sık çağırın.. kızla samimi olun. saçma hareketlerini beyninize kaydedin. zamanı gelince asla adını anmayarak bir başkasından bahsediyor gibi oğlunuza bahsedin.. benzer bir durumu erkek kardeşimde yaşadık.. annem saf bir kadın olduğundan bu taktiklerle ben kardeşimi yeniden kazanmamızı sağladım. 2 yılımızı aldı ama eski haline geri döndü şimdi.. kıymetini bilen destekleyici bir kız ark. ı var.. eski kız arasa bile tlfnunu engelliyor.. bunu yapacağına 2 yıl önce ben bile inanmazdım.

19umu bitirdim 17imi hatirliyorum.. O yasta ailem pskologa falan goturse artik benden vazgectklerini doktorlardan medet umduklarini dusunurdum sanirin Doktorun verdigi onerileri siz uygulasaniz? Muhtemelen ayrilicaklar ve sizi en yakininizda gorsun bi arkadas gibi..

Simdi konu sahibesi ablacim, oglunuz duygusal bir insan ustune de ergen... yani dayanilmaz bir kombinasyon. Icine kapanmasi iyi degil, mesela okuldan geldiginde zorla odasindan cikarin ne bileyim beraber tv izleyin, market alisverisine goturun, kagit oynayin, sinemaya gidin ; icine kapansa bile siz annesisiniz, sizinle vakit gecirsin. Yaninda oldugunuzu hissetttirin. Ben de duygusal bir insanim, oglunuzdan beterim. 17 degil ama 27 yasinda kendimi denize atmayi dusundugum olmustur. Insallah buyuyunce bana benzemez oglunuz.

belki de oğlunuzun ilacı o kızdır! belki de bir küs bir barış ilişkilerinden onlar memnun! yapmayın bu kadar korumacı olmayın o yaşlardaki ilişkiler kısa süreli olur, elbet bir gün kendiliğinden bitecektir, bırakın oğlunuz nasıl mutlu oluyorsa öyle yaşasın, karışmayın illa da karışacaksanız arkasında durarak karışın "amaan oğlum olursa olur olmazsa olmaz, gezin tozun eğlenin, birlikte iyi vakit geçirin" deyin

17 yaş komik bir yaş Ben de sevgilimle ayrılınca anneme intihar edicem yaşamak istemiyorum falan demiştim aman naparsan yap dedi birkaç aya unuttum

17 yaşın bazı standartları vardır. 16 yaşımdayken bir çocuk için ben de intihar etmeye çalışmıştım, fakat gerçek intihar değil. Onun kulağına gidecek kadar sadece, duygu sömürüsü yapmak için. :) Oğlunuz gerçekten de intihar edecek raddeye gelmiş olsaydı o ilaçları alıp çekmecesinde saklamazdı. Yapardı. Depresyon kafası öyle "ilaçları alayım da bi kenarda dursun sonra yaparım belki" gibi bir kafa değil. Muhteelen benim o zamanlar yaptığım gibi bir düşünceyle almış onları. Yani diyeceğim şu ki, öncelikle rahatlayın, oğlunuz gerçekten canına kıymayacak kadar akıllı. İkinci olarak da, konuşmaya çalışmayın. Başka arkadaşlarıyla ilgili falan konuşabilirsiniz, ama kız arkadaşı konusunda siz yorum yapmayın, kendinizi geri çekin. Şu an ne yaparsanız yapın onun gözünde en tatlı konuşmanız bile "her şeye burnunu sokan anne" imajı çizer. O yüzden geri çekilin, bu konudan ilginizi çekin. Onlar bir küsüp bir barışarak ilerleyecekler, o yaşta çok sağlıklı bi ilişkileri olamaz zaten, durumları normal yani. Endişelenmeyin, oğlunuz aklı başında bir çocuksa su akar yolunu bulur. Üniversiteye başlayınca düzelir bu halleri.

Kizla konuda bilirsiniz bence kiz onu kendinden sogutursa oğlunuz ayrilsa bile uzulmez belki de kiz bu duruma nasil bir tepki verir bilemiyorum. ama bence oglunuzu destekliyor gibi davranip kizi yemeğe cagirin mesela boylece oğlunuz skntisi olduğunda gelip sözle paylaşabilir annem beni destekliyor gibi düşünüp.

odasında ilaç kutuları yakaladığınız zaman kızdan ayrı olduğu zaman, yani sizin de demenize göre oğlunuz kız onu bırakınca bu duruma düşmüş demek ki oğlunuz bu kızı çok seviyor.. e şimdi beraberlerse sevinmeniz gerekir, çünkü bu oğlunuza iyi gelecektir.. anlaşamıyorlarsa zaten ilişki kendini tüketecek, oğlunuzun da ona karşı sevgi çıtası düşecektir.. ve tekrar ayrıldıklarında bu türlü şeyler yaşamayacaktır.. korkularınızı anlıyorum.. ama bir psikologa da gitseniz size aynen bu söylediklerimi söyleyecektir.. sevgiler..

Bizim de akrabalarımızdan biri, çocuk daha 16 yaşında ama kendince çoookk aşık olmuş. Kıza açılmış hatta fakat kız 'ben sana o gözle bakamam, arkadaşım olarak kal hep' diye reddetmiş... Çocuk bunu o kadar saplantı haline getirmiş ki geçen ablasıyla konuşurken duydum, kollarına slow şarkılar dinleyip dinleyip jilet atmış Bi de whatsapp yazışmalarını okumus ablası durumundan şüphelenince, orda da bi arkadaşıyla yazışmalarında çakmak gazı kokladığnı öğrenmiş. Allah'ım doğru yolu göstersin inşallah... Ailelerin duruşu ve yönlendirmesi de çok önemli elbette ama kişi için o yaş aralığı çok çookk hassas bi dönem... Rabbim yardımcısı olsun herkesin ne diyim... Konuyu görmüşken aklıma geldi, paylaşmak istedim.

Intihar edeceğini sezdim demissiniz ya ben olsam kizin ailesini arar gerek guzellikle gerek cirkeflikle o kizi oglumun yakasindan dusururum edepsiz cocugun psikolojisini bozuyor sonra hooop geri oldu

Ona sadece sevginizi verin birlikte vakit geçirin. Bir yerlere gidin sinema gibi eğlenceli bir film. Okuldan gelince sevdiği yemeği yapın zamanla değiştiğini göreceksiniz güler yüzlü davranın.

Çocuğa engel olmayın. Bu onu daha hırçın ve o kıza meyilli yapar. Çocuğunuzun arkadaşlığını kazanın, dertlesin. Direk kızdan sogusun diye hamlelerde yapmayın. Yavaş yavaş beynine girerek sogutun kızdan. Annesinin oglunuzu en iyi siz tanirsiniz. Duruma uzulmeyi bir kenara koyup, kolları subayın bir an önce.

Benden size tavsiye rahat birakin ama gozunuzde ustunde olsun. Onu izlediginizi belli etmeyin. Kizida hic sormayin. Siz karistikca kiza daha da baglanir. Onu daha cok aktivitelere gondermeye calisin. Bir tur spora yazdirin. Oglunuz seneye universite sinavina girecek o yuzden bu konuda da baski yapmayin. Ona guzel gelecekten bahsedin. Kardesi varsa kardesinle ve seninle ozel bir yere gitmek istiyorum istiyorum diyebilirsiniz. Ona hayaller asilayin. Ama birazcik gercekci ve birazcikta cazbedici guzel hayaller olsun.

sakın ha çocuğunuzla arkadaş gibi olun yorumlarına aldırmayın. bu tez çürütüleli çok oldu. gençlerin çok arkadaşı var ama anne baba modeli 1 tane. bunu artık bütün psikiyatr ve psikologlar söylüyor. gençlerin istediği de bu. tatlı bir otorite. asla yıkıcı olmayan, yapıcı ama kuralları olan bir otorite... yanlız, çocuğunuz size güvenmeli. ne yaparsa yapsın, onun arkasında olacağınızı bilmeli. ama sizden çekinmeli de... çocuğunu takip etmeyi bırakın, hayatını yaşasıncılara da asla katılmıyorum. tabiki ilgilenin. ne yapıyor. arkadaşları kimler, çocuğunuz hakkında herşeyi bilin ve gerekirse müdahale edin. ama müdahaleler asla kırıcı ve onur zedeleyici olmamalı. şimdi ben de 1 erkek çocuk annesiyim, oğlum o yollardan geçeli uzun zaman oldu. ama sancılı mıydı?evet. aslında oğlunuz intihar etmeyi düşünmüyor. neden diyecek olursanız;bunu yapacak çocuk, size asla hissettirmez ve ilaç kutularını falan kesin sizin bulamayacağınız yerlere koyar. bu çocuk size birşeyler anlatmaya, ilgi çekmeye çalışıyor. evet bir derdi var. ama intihar edicek noktada değil gibi. yapabileceğiniz. oğlunuzun ailede rol model aldığı gibi birisiyle konuşmasını sağlamak. yanında olduğunuzu hissettirmek ama bütün kararlarında haklı olmayabileceğini, herkesin hata yapabileceğini hissettirmek. sizinde bir zamanlar genç olduğunuzu, bu yüzden empati yapabileceğinizi, onu anlayabileceğinizi göstermek, eğer isterse bir profesyonelden destek alabileceğini söylemek ama bunun için asla zorlamamak. son olarak, şöyle bir şey okumuştum."çocuklarınıza senin yanındayım demeyin. çünkü, bir şeye kalkışırken, onalrın yanında zaten birileri vardır ama hata yaptığında ilk onlar yok olur. siz, onlara, hata yapmana müsaade etmem, yanında olmam. ama bir hata yaptıysan da, asla seni bırakmam, daima arkanda dururum diyin."gibi bişeylerdi...

Bakın bu çok mantıklı bir yorum. olay ergen davranislarindan çok daha farklı. Adım atmış. ilaclari almış. Yalnız birakilmamali bu çocuk gizli olarak alması daha vahim ilgi çekmeye calismiyor. gercekten hayat sonlandırma amacıyla hareket ediyor. rehber ogretmeninden yardım alın. O gitmiyorsa da siz bir uzmana danışın

malesef psikologa gidemedim ssk bunu karşılamıyor özel psikologların fiyatları çok yüksek, psikiyatriye gidebildim devlette dinlemeden ilaç verip gönderiyor rahatlaması için, o zaman duyarsız oluyorsunuz ben duyarsız olmak istemiyorum ki benim bir psilolojik sıkıntım yok, evladımın durumuna üzülüp takip etmem doğal, sadece bir anne olarak buradaki tecrübelerdende yararlanmak istiyorum, Asyasah Bir Dost

Sosyal hizmet merkezinde ücretsiz psikolojik danışman bulunuyor diye biliyorum? Yani benim şehrimde öyle.