Bence sizde başarabilirsiniz... En önemli aşama böyle bir sorununuz olduğunun farkında olmanız.. Belki tamamen geçmez ama çabalarsanız ciddi oranda fark olur.. Biliyorum klişe öneriler gibi geliyor olsada bahsettiğiniz yöntemlerden uygulamaya çalışın.. Zor ama imkansız değil :) :) Yavrularını zı saglıklı, sevgi dolu, muzlu ve özgüvenli yetiştirmenin temennisiyle iyi geceler..

17 18 yaşlarında bende öfkemi kontrol edemiyordum.. Sinirlendiğimde ya inanılmaz insanları kırıyor yada hiç cevap veremiyorum... Bu durumdan kurtulmayı çok istedim.. Çok uğraştım, çabaladım, defalarca denedim olmadı pes etmedim gene denedim.. Mümkün olduğunca kendimi rahatlatmaya çalıştım.. Klasik müzik dinlemeye başladım .. Tabi bu dönemde çok olgun saygıdeğer bir abla elinden geldiğince yardım etmeye çalıştı.. Farkındalığımı arttırmak için oslo- farkındalık isimli kitabı okudum ve ben bir zaman sonra hala öfkemi kontrol edemiyorum vb vb derken farkettim ki başarmışım.. Şimdi birileri saatlerce hakaret etse, küfretme vb vb hiç sinirlenmiyorum umrumda bile olmuyor.. Çoğuna cevap bile vermek içimden gelmiyor..

Ne mutlu size Darısı başıma.. Kendimi eşimi geçtim ilerde iki problemli insan olacak diye bebeklerim için endişeliyim çünkü o an ben bile kendimden korkuyorum

Siz yapamıyorsanız esinizden destek alın. O anda çıkıp gitsin odadan.

Troid problemim var ve gerçekten ilacımı aksattığım dönem sinir harbine daha kolay giriyorum

Değerli hocam ; yardım alacağınızı söylemişsiniz bu iyi bir şey yaptıklarınızın farkındasınız. Eşinize, bebelerinize üzüldüm ama en çok size üzüldüm kolay bir şey atlatmiyorsunuz. Üzerinizde bir yılın yorgunlugu , ikiz bebeklerin sorumluluğu var. Umarim esiniz size destektir bu kadar bunalmaniz bana normal geldi siz daha dinlenememişsiniz. Mümkünse eşinizle başbasa dinleyebileceğiniz bir tatile çıkın. Bebekleriniz konusunda bir aile büyüğü destek olursa çok iyi olur.

kırıp döken biri değilim ama keşke tabak çanak kırsam eşimi kırmasam öyleleri daha tehlikeli gelirdi bana ama bnce benim daha fena mesela kendime çok beddua ederim tam da muradıma ermişken çocuklarıma kavuşmuşken derdim ne yani

Tiroidlerinize baktırın mutlaka. İnanılmaz sinir yapıyor insanda. Bir de uyku apnesi varsa da yeterince uyuyamamaktan olabilir.

Yılların birikimi oluyor Çocuklar yoruyor Bazen stres üst üste geliyor İnsaniz elbette dört dörtlük değiliz

Merhaba herkese, bugüne kadar açtığım tüm konulardan farklı bir konu;ancak peşimi asla bırakmayan bi öfkem gerginliğim hep mevcut profesyonel yardım alacağım öncelikle bunu belirteyim ama her şeyin bende biteceğini düşünen biri olarak sizler ne önerirsiniz Herkes kadar belki bazen herkesten çok sıkıntılarımız oldu, oluyor.. Ancak genel olarak önemli bir sıkıntımız Yok, evliyim öğretmenim,10 yıl çocuk beklemiş, şuan ikizleri olan bir anneyim.. Eşimin parasal ve ailesiyle ilgili önemli sıkıntılarımız oldu ama atlattık.. Neyse sorunum şu öfkelendiğim zaman kendimi de sevdiklerimi de çok üzüyorum, örneğin eşime taaa ne zaman yaptığı şeyden bahsedip durumu hiç olmayacağı kadar büyütüp onu da kendimi de mahvediyorum.. hakeza o an maalesef bebeklerime bile bağırıp çağırıyorum ve ben bunu moralimin bozulmasına sebep olmuş kişilere asla yapamıyorum çünkü o an yanımda sevdiklerim var.. Kafama herşeyi aşırı takan biriyim mesela hakkımda söylenen bişeyi duyarım aylarca bazen yıllarca yük ederim kendime.. evde de sürekli gündeme getirip kendimi de eşimi de gererim Özellikle şu ara eşimin işle çok ilgilenmesi bizi ihmal etmesi beni daha da deli biri yapıyor, onu olmadık gurur kıran bir sürü lafla incitıyorum... Haaa pişmanlıksa eşşek gibi pişman da oluyorum ama gelin görün iş işten geçmiş oluyor, mutsuz uyuyan 4 kişi oluyoruz yine akıl verin bana lütfen -