Annenin yaptiklari normal olmayabilir ama inan bana esin de normal degil sana cocuk yapmak icin şart koşmuş sen de kabul etmissin. şu anda sirf esini kafanda hakli cikarmak icin annenin yaptigi bazi seyleri öne sürüyorsun. için rahat mi merak ettim minnie

Annenize çocuğunuzu göstermeyek kadar kırgınsınız fakat tlf da dahi olsa görüşebiliyorsunuz. enteresan geldi kusura bakmayın papyonkilikli kulillah summe zerhum...

tamamını okumadım söyleyeyim. annenize kızmakta haklısınız belki yersiz tepkileri olmuş. ama kocanızın öyle bi şart koyması sizin de bunu kabul etmeniz olmamış bence. bi koca için anneyi silmeye değmez.

Et tırnaktan vazgecmez. Kocanı bu kararların içine sokma. Bu senin kararın. M

Kıyamam ya üzüldüm gerçekten. Sen ne istiyorsun özledin mi anneni? Yanına gelsin mi istiyorsun yoksa vicdanen mi rahatsızsın? Eğer anneni yanında istiyorsan eşine keain ve net birşekilde yanında olmasını istediğini söyle Bilmem kaç sene öncesinin tribini yapan insan sorunludur üzer seni. Düşük yaptığında sana acımayan insanı yanında bulundurma kaldıki lohusasın bi laf eder kaldıramazsın daha çok üzülürsün. Bırak böyle dağınık kalsın çocuğuna bak ilgilen. Birşey daha eşine annen hakkında konuşma hakkı verme ne olursa olsun o senin annen. -Selene Ya'aburnee. ♥ Üyelik

Günaydin, Böyle bir anneyle görüsmeyin zaten. Ben su anne hakki, anne silinmez laflarini da anlayamiyorum. Niye bu kadar kutsallik yükleniyor aneye babaya. Toplumda karekteri bozuk o kadar cok insan var ki. Anne baba olmak bu insanlari birdenbire degistirecek mi?Anneniz cok kötü bir insan. Kendi iyiliginiz icin uzak durun. Bu konuda kimsenin sizi etkilemesine de izin vermeyin. Herkesin sizin gibi költü bir annesi olmadigi icin sizi anlayamazlar.

Annenin yaptiklari normal olmayabilir ama inan bana esin de normal degil sana cocuk yapmak icin şart koşmuş sen de kabul etmissin. şu anda sirf esini kafanda hakli cikarmak icin annenin yaptigi bazi seyleri öne sürüyorsun. için rahat mi merak ettim

Annemle istersem kanli bicakli olayim esim benim gorusmeme torununu gostermeme karisamaz.

Doğru diyorsunuz, eşim öyle bir tercih yaptırmaz, yaptıramaz. Çünkü bu durumda tercih yaptıranı seçmeyeceğimi bilir. Ekleme de yapayım, eşimin kütüğü doğuda, bu yüzden de baya problem yaşadık. Daha doğmamış çocuklarıma annem de babam da baya laf etti, ağza alınmayacak laflar etti ne yazık ki... Yani aslında tek neden benim kötü günümde yanımda olmamaları değil, sadece en öndeki neden bu.

Sizin dusunceniz belli yani cocugunuzu göstermeme hakkinizin oldugunu soyluyor ve savunuyorsunuz. Kendinizden eminken neden konu actiniz onu anlamadim? Hakli haksiz davasini aramak icinse evet siz haklisiniz bir anne ne olursa olsun kizini o durumda aramaliydi. Sizi kiskaniyor olabilir yani mutlulugunuzu ne diyelim aklima baska sebep gelmiyor.

Oğlunuz küçük olsa da o da bi birey ve lütfen anneannesini görüp görmeme tercihini oglunuza bırakın. Bırakın akrabalik ilişkileri pekissin, bırakın doğruyu yanlısı kendi gorsun petrapuella Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Annenize kirgınlığınızda hakli nedenleriniz var Ama nolursunuz esinizi hayatinizin bas kosesine koymayin esinjze sizin ve aileniz arasinda tercih teklif etme hakki tanimayin

Anneniz çocuğu görmek istedi mi ki göstermiyorsunuz? Bence ortada tutarsızlık var. Annenize karşı alacağınız tavır çocuğu göstermemek olmamalıydı. Telefonda niye konuşuyorsunuz mesela? Onun yerine 40 yabancı mesafeli davranıp, gelme-göstermeyiz vs demeyip ilişkinizi sürdürmeliydiniz. Kadın sizinle hala eski konuları falan anlatacak yüz buluyor telefonda. Ne anladım ben çocuğu göstermemekte? Zaten böyle bir anne siz onu aramadan aramaz, siz ona gitmeden gelmez. Böylece hayatınızdan çıkarmış olursunuz. Siz bebeğinizin hayatında olmamasına karar vermişsiniz, kendiniz adına cezalandıracak bir adım atamamışsınız.

Hayırlı sabahlar hanımlar, Uzun oldu baştan söyleyeyim. Yazacağımı hiç düşünmezdim ama biriyle paylaşmam lazım ve ne yazık ki eşim ile paylaşamıyorum . 16 gün önce doğum yaptım, Allah bağışlasın, zor bir doğumla güzel bir oğlum oldu. Annem oğlumu yüzyüze görmedi hiç. Eşim daha hamile kalmadan annemin çocuklarımızı görmesini istemediğini, çocuk istiyorsam bunu bilerek, kabul ederek istememi, ne olursa olsun düşüncesinin değişmeyeceğini söyledi. Ben de tamam dedim, kaldı ki aynı düşüncedeydim. Aslında hala aynı düşüncedeyim, sadece ara ara vicdan yapıyorum. Eşimin, annemin çocuklarımızı görmesini istememe nedeni ise bundan 4 yıl önce düşük yaptığımda beni hiç arayıp sormaması, ben yokmuşum gibi davranması ve bunun 2 sene devam etmesi. Her neyse dün annemle telefonda konuşurken tekrar aynı konu açıldı, annem açtı daha doğrusu. Abartısız 20 defa aynı konuyu konuştuk, hala oh iyi oldu da aramadım kafasında. İlk baban izin mi verdi ki yanına geleyim dedi, ta oradan nasıl gelecektin arasan yeterdi dediğim de bir şey diyemedi. Başka zaman sinirliydim aramadım dedi. Başka zaman bilmiyordum dedi, sonra bu kadar ciddi olduğunu bilmiyordum oldu cevabı , en son da dün (daha önce de gülerek ima etmişti) sesinde bir tebessümle inşallah aynı şeyleri siz de yaşarsınız ya da o da yaşar dedi tam hatırlamıyorum. Bir anda bir şeyler attı ben de ama tuttum kendimi, iyi bir şey söylediğini sanıyorsun ama o da senin yaptığını yaparsa o da yaşar o zaman dedim. O ara oğlum uyandı, kapattım telefonu. Daha öncede aynı mevzuda oğlumu kaybetmemle ilgili benzer şeyler söylemişti. Öyle ima etmek istemedi diye kendimi kandırmıştım resmen. Geceden beri de kafamda. Eşim anneme acayip kızgın hala, ailemin olduğu şehirde yapayalnız bıraktılar beni bile isteye hem de, bir tek eşim vardı yanımda. Garibim bana şaklabanlık yapmaktan kendi üzüntüsünü adam gibi yaşayamadı bile. Çok uzadı. Haklıyı haksızı aramıyorum aslında, annem milyon tane şey yaşattı (en en en basitinden kınaya 2-3 gün kala kınamı yapmaktan vazgeçti vs) bu yüzden biraz da bu durumu kendi hazırladı diye düşünüyorum ama oğlumla ilgili bu imaları da hak etmiş olamam di mi?

Çok geçmiş olsun, bebeğin de hayırlı olsun, Allah analı babalı büyütmeyi nasip etsin inşallah. Benim annem de senin annenin bir örneği aslında, sadece farklı konular. Düğün öncesi ablam kıskançlığından annemi heep gaza getirdi, annem de bir güzel gazına geldi, bana yapmadığını bırakmadı. Evimdeki çöp kovasının rengini bilmez, herhangi bir şekilde alışveriş yapmaya gelmedi benle, arkadaşlarına gitmeyi tercih etti :) suratıma bakıp da 'tek izin günüm bugün, şuraya gideceğim' dedi. Düğün davetiyelerimi yırttı attı, nedeni de neden mesai saatleri içerisinde dağıtmamışım, ama davetiyeleri alırken iş çıkışı dağıtabileceğimi söylemiştim, adres olarak da hep iş adreslerini yazmış. Babamla boşandı, tek kaldı şu anda. Bu yüzden konuşuyor benle, geçenki konuşmamızda senin telefonlarını açmadım çünkü baban da açmıyordu demişti bana. Şaka gibi. Bu düşüncemi söylediğimde de hiçbir şey demedi bana, yanlış düşünüyorsun bile...

Atsan atılmaz satsan satılmaz delide olsa annen Malını çalmadin evini yakmadin namusuna laf etmedin annen yaptıklarının sebebi ne olursa olsun haklı hiç bı yanı yok Yapmanız gereken evet çocuğu gostermeyinn uzak durun mesafe koyun bayramdan bayrama arayın ama küs kalmayın

Bana da öyle geldi

Öyle tabii ki sonuçta o da anne, onun da annelik hakkı var. zaten bunu inkar eden yok, ama sonuçta o anne diye de ben ona çocuğumu göstermek zorunda değilim. Kaldı ki eşimle aynı fikirde olduğumu da belirttim, bu durumda bu pazarlık yapmak olmuyor bence. Annem hala düşük yaptığım ve beni hiç arayıp sormadığı, beni hayatından silip attığı için oh iyi oldu iyi yaptım havasında, bu durumda niye çocuğumu göstereyim ki ona? Benle görüşmesindeki tek sebep de geçen sene babamla boşanmış olması, yani tek kalması...

Annemle milattan beri gecinemeyiz biz. Annem degisik bi karakter benim her zor gunumde yanimda olur elimden tutar ama iyi gunumde asla yanimda degildir. Mutlulugu paylasmaz. Bir sey basardiysam tebrik etmez. Yapacaksin tabi der. Normaldir ona gore. Suan 8 haftalik hamileyim. Ilk uktrason goruntumu attim resim olarak. normalmi hersey dedi evet dedim. Tamam dedi cevap olarak sadece. Bu ornegi sirf annem nasil biri anla diye verdim. Buna ragmen ben dusuk yapsam birak aramamayi annem etrafımda pervane olur benle aglar. Sanki cocukmusum gibi ilgi gosterir. Hani ben senin yerinde olsam birak vicdan yapmayi yolda girsem yolumu degistirir cenazesine bile gitmem...

Tek tek yazmayayım, aklımda kaldığı kadarıyla cevaplayayım. Bir arkadaş eşin yanında olmak zorunda demiş. Tabii ki yanımda olmalı, o çocuk sonuçta ikimizin. Ama orada benim demek istediğim onun bana destek olmaktan kendi üzüntüsünü yaşayamaması, önümde iyiymiş gibi rol yapmak zorunda kalması. Bir başka arkadaş da annemin imasını anlamadığını ifade etmiş, onu da şöyle söyleyeyim açık açık yazayım daha doğrusu, yazmak istememiştim ama. Çocuğun ölsün de o zaman gör tarzında bir şey ima etmişti. Telefonla konuşma mevzusunda da; annem babamla boşandıktan sonra tek yaşamaya başladı. Kız kardeşim de başka bir şehirden gidip geliyor . Açıkcası annemin konumunda olmak istemediğim için de annem aradıkça ve nadiren de ben aradığımda konuşuyoruz. Her ne olursa olsun sonuçta annem evet, sırf bu yüzden de konuşuyorum. Ha şuna da eminim eğer babamla boşanmış olmasalardı benimle konuşmazdı, arayıp sormazdı. Annem doğuma ve hastaneye gelmek istediğini söyledi ama eşimin istemediğini söylediğimde tamam dedi sadece. Şahsen gerçekten isteseydi çıkar gelirdi diye düşünüyorum. Çünkü çıkıp gelseydi eşim hiçbir şey söylemezdi, öyle kovacak surat asacak bir tip değildir. Bunu da daha önce laf arasında söylemiştim kendisine. Annen vefat etse diyen arkadaş ben biraz da işin bu boyutu nedeniyle annemle konuşmaya devam ediyorum. Hani annem olmasa başkası olaa hiç umrumda olmaz. Ama annemdir, atamdır, üzerimde çok emeği var. Öte yandan ise bu gene de bazı şeyler için yeterli gelmiyor içten içe. Hani benim tek beklentim kötü zamanda insan aranmalı demesi, seni aramalıysım vs demesine de gerek yok. Bana beni aramadın anne, sen hariç herkes aradı diyorum o bana cevap olarak misal sen bana zamanında şöyle şöyle demiştin diyor. Ama bahsettiği şey düğünden çok öncesine ait. Ne alaka yani? Ve her haksız olduğunu hissettiği şeyde aynı cümleyi kuruyor.

Anneniz cok bencil, kendini hep hakli goirme cabasinda, onun yaptigini soyledigini kayinvalide yapsa yuzune bakmaksiniz, Mesafe candir, Cocuguna merhameti yok ki torununa olsun, kadin egosuna kapilmis gidiyor, Salin ipini gitsin, kendi kendine sacmalasin bosverin, Cocugunuzla ilgilenin esinizle ilgilenin, The

Size tribe girdiniz demedim ki. Kiskanmis olma ihtimali benim dusuncem -nemesis- Half

Gösterme kardeş evladında anne üzerinde hakkı vardır Sırf anne diye eziyet hakkı yok kimaenin Annelik görevini yapacak The

Çocuklarını öldüren anneler var hepimiz şahit oluyoruz tvlerde. Evet annelik kutsal ama bu her annenin kutsal olduğu anlamına gelmiyor. Hangi neden hangi kızgınlık kızının acı gününde yanında olmayıp bi de dalga geçer gibi konuşma hakkı verir bi anneye söyler misiniz? Ben eşinizle aynı fikirdeyim konu sahibi görüşmeyin ve göstermeyin çocuğunuzu. En zor günlerde yanınızda eşiniz varmış ki çocuk kaybetmek en zor sınavlardan biridir herhalde. Şimdi hiçbir sey yokmuş gibi esine o kadar yüz verme denmesini anlayamıyorum yani. Ki anneniz pişman bile değil. Umarım çok mutlu olursunuz kendinizi üzmeyin

Acaba anneniz istemediği bir damat adayından ötürü mu böyle?Bunu merak ettim yani istenilmeyen bir evlilik mi yaptiniz?Eşinize karşı tutumu nasil?

Bazı insanlar böyledir, hatalarını kabul etmezler ama içten içe pişmanlık duyarlar. Sizin yerinizde olsam arar annemi yanıma çağırırdım. Annem lütfen gel sana ihtiyacım var diye. Herkesten aşırı düşünceli olmasını bekleyemezsiniz. Eşiniz size böyle bir şart nasıl koşar? Yarın size bir şey olsa, eşiniz sizi aldatsa yine ilk annenize koşarsınız. İnsanoğlu çiğ süt emmiş unutmayın. Anne ne yaparsa yapsın Of bile denilmemesi taraftarıyım. Allah korusun yarın kaza geçirse ve ölse bu saydığınız eften püften şeyler için "ah ne aptalmışım" diye diye dövüneceksiniz. Dünyaya anne bir kere geliyor. Düşünsenize evladınızın eşi diyor ki "asla çocuğumu annene göstermeyeceksin?" Dokunmaz mı?

yasamayan bilemez. benim annem de problemli. sadece benimle degil. kiz kardesim ve erkek kardesim haric herkesle dusman ve herkes kotu. babamla bosanmaya karar verdi ama babamin sagladigi imkanlardan vazgecemiyor sanirim, cesaret edemiyor. etrafimizdaki herkes suanda ona katlaniyor. duygu somurusu insanlari baskalarina kardi doldurma vs vs vs... tup bebek tedavisi oldum birkere halin ne demedi hatta ilk tedavim olumsuzdu. sikma canini demek yerine ilk cocugu olmayan sen degilsin dedi. kuretaj oldum yaninda degildi. kardeslerim dahil surekli benimle tartistilar. hersey burnumdan geldi. kizim oldu kirk gun kaldi oh hersey duzelcek dedim yine sarpa sardi. senin duzenini ben oturttum ben sana bebk bakmasini ogrettime getirdi. ogluma hamile kaldim 3 aylik olana kadar soylemedim. o uc ay burnumdan geldi hergun kavga. doguma geldi bir hafta kaldi gitti. ben cok gerginmisim onu istemiyormusum vs vs bi suru bahane uydirdu. yarin kirkim cikacak. Allahim kuluna muhtac etme diye dua ediyorum. annemin hayali ben yatakta oturcakmisim o bana bebegi vercekmis emzirip geri vercekmisim geri kalan herseyi ile o ilgilencekmis ben hemen ayaga kalkmisim ona hayalini yasatmamisim... hayalinin amaci da halamlara laf sokmak bak bana bunu yasatmadiniz demek. esime de kafayi takti. esim cocuklari ile cok ilgili masaallah. banyosunu mamasini yapar yedirir yeri geldiginde. neymis efendim biz cocuklari paylasmiyormus. cocugum agladi ver, susturayim demem sorun oldu... vs vs vs... senin konuyu sabote ettim ama benim de konusacagim varmis... lohusasin bebegin kucaginda sukrolsun, esin yaninda... attik dis kapinin dis mandali. zor olacak ama mutlukuguna odaklan ve mutlu oldugun icin suclu hissetme kendini... ben de insallah asicam bu durumu...

Son mesajınızı diyorsanız katılıyorum. O da bir birey tabii ki ve bir şeyleri anlamaya başladığı zaman yaş sınırları içerisinde kendi kararlarını vermeli. Ama şu an için düşüncemiz bu şekilde. Ha ama itiraf etmek gerekirse de annemde ufacık bir üzgünlük kırıntısı görmüş olsam o döneme dair, düşüncem de hemen değişir. Derim ki önemsemiş beni, üzülmüş benim adıma. Ama konuyu her açışında farklı sebepler sunmaya devam ediyor ne yazık ki. Hiçbiri de bana mantıklı gelmiyor çünkü birbiri içerisinde tutarlı değil. hadi kötü günümde yanımda olmadı, iyi günümü de kötü günlere çevirmek için canla başla çalıştı ama gene de insan şu an için de olsa kendisi adına bir şeyler hissetsin istiyor. Yani evet benim adıma mutlu olabiliyor, çok güzel ama keşke ben üzüldüğümde de umursamasa bile çabalasa ya da en azından numara yapsa... Oğlumu göremeyeceği için çok üzüldüğünü biliyorum ama bu sadece göremeyeceği için, hani önüne bir engel konduğu için. Nedenini anlamaya yönelik ufacık bir çaba yok. Onun yerine kendince dua olan bence beddua olan sözler sarf etmekle meşgul...

Annen bir garip, görüşmek zorunda değilsin. Umudunu kesersen, beklentin olmazsa, kalbinde kırılmaz. Üzüldüm haline.

Haklısın ama soyle bır durumda var. Annen olması gıbı mesela. Bende annemle, aılemle cok cıddı sorunlar yasadım. Leblebı denmeyecek cinsten problemlerdı sonucunda hayatım degısmıstı cunku. Ama hıc dusmanlık gutmedım. Zaten vıjdan ve merhametın buna hıc izin vermedı. Ne yaptım, arayı gevsettım. Beklentılerım olmadı onlardan. Ve yıne soyle bırsey var. Esın zaten senın yanında olmak zorundaydı. Bu yaptıgını sırınlık ve ya fedakarlık olarak adlandırma bence. Cocuk ıkınızınse normal olarak senı duzene sokmaya ve yanında olma durumu zaten normal yani. Ama eşim yanımda oldu annem olmadı gıbı cümlelerle kendını doldurarak annene cocuk gostermeme gıbı bırsey yapmamanı öneririm. Ve emin ol erkekler o kadar da garibim insanlar degıller. Bir bakmışsın yıllar sonra yanında anne babanın a sı bıle yok ve o garıbım dedıgın adam bunu fırsat bılıp sana kan kusturuyor. Bunlar olabılır, en bastada ornek ben. Erkekler bır kadını ilk kımsesız ve yanında sadece o varmıs gıbı hıssettırıp sonra daha da iterler. Bunu göz ardı etme bence S

Di mi ya, ne olursa olsun hep kendini haklı görüyor. Oldum olası öyleydi zaten, 'ben anneyim yapacaksınız' tavrı olan bir insan zaten Tabii kayınvalide yapsa daha objektif olurdum diye düşünüyorum. Ha bi müddet sonra gene vicdan yapardım kesin ama bu kadar değil sanki. Krew

Evet problemli şeylerden bahsediyorsun ama bunların hiç biri anneyi silmek, anneye çocuk göstermemek için sebep olamaz bence. kaldı ki eşinin sana pazarlıkla çocuk yapmaya asla hakkı yok. Annenin neler yaşadığını ruh halimi bilmiyorum elbette ki arasa sorsa destek olsa baş kaymak olurdu ama yapmamış olması seni dokuz ay karnında taşıyıp geceleri uykusuz kaldığını, hastayken başında sabahlayıp senin hayatın için endişelendiği, başının çaresine bakana kadar her gün sana hizmet ettiğimi değiştirmez

Haklısın ama soyle bır durumda var

annenle olan sorunların seni ilgendirir eşini ilgendirmez. annenin yaptıkları evet terbiyesizce olabilir ama torununu görmeyecek kadar eşinin karışması çok yanlış. en azından dışsrda buluşup yine gösteebilirsin ki eşinin herşeyini ilmesine gerek yok bence. eşini karşı al sakin bir zamanda evet annemin yaptıkları yanlış olabilir ama o benim annemdir diye her zaman açık kapı bırakmanı tavsiye ederim.

Ben sana bi şey söyleyeyim mi? Zaten bu zihniyetteki bi anne kalkıp da senin çocuğunu görmeye gelmez. O yüzden boşuna evham yapıyorsun, eşin haklı. Birgaripinsan

Hiçbir anne çocuğunu kıskanmaz aksine cocugu için yaşar, çırpınır onun daha iyi daha rahat olmasını ister. Belki onu üzecek birsey yaptiniz hatirlamiyorsunuz ben sizin yerinizde olsam karşılaştığım ilk anda bir çay kahve yapar karşılıklı birebir sohbet esnasinda konuşurdum kirildigim anlari anlatirdim... en azindan bilinmeyen bir sebepten dolayı içinde kalmazdı )