Adam ne yapsın? Babasını kaybetmiş. Biraz anlayışlı olun lütfen. Çok düşkünmüş babasına elinden geleni yapmış siz tutmuş 170 kere gitti geldi diyorsunuz isterse 1070 kere gidee gelir. Herkesin hassasiyeti farklıdır bu hayatta.

Herkesin yas süreci farklıdır siz destek olmadığınız için eşiniz içine kapanmış olabilir Kafasını dağıtmak için işe abanmış olabilir Size de kırılmış olabilir yalnız kalmak istiyorsa saygı duymanız daha iyi olur

Gerçekçi olmakla insanın acısına saygı duymak farklı şeyler. Eşiniz bir birey. Onun bir mizacı, karakteri var. İstesenizde istemesenizde bu böyle. Doğaya çıkmış fotoğraf çekmiş bundan bile nasıl bahsediyorsunuz dönün bir okuyun. Çocuğunuz bile olsa acısını nasıl yaşayacağını size soramaz. Size karşı sorumluluğunu yerine getirmediğini düşünüyorsanız ölçüp biçersiniz ona göre kendi tavrınızı ortaya koyarsınız. Sürekli eşinize ne yapması gerektiğini söylemekten vazgeçin.

4 ay nedir ki?

Tamam siz sevdiklerinizi kaybedince istediginiz gibi gercekci davranin. Acisini herkes istedigi gibi yasasin salin adami. E elleya Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Çok bencilsiniz adamın acısı var hala anneme kardeşime gelmiyor derdine düsmüssünüz. Çok bunalticisiniz gercekten. Allah eşinizde sabir versin başınız saolsun. Mezarına göturmemeniz cok buyuk yanliş, ölümü kabullenmesinin en büyük etkeni bu olacak bol bol gitsin konussun ve en önemlisi vedalaşsın. Teselli istemiyor, içindeki yenilgiyi kabul etmeye çalışıyor, hayatta kimsenin onu anlamadigini hissediyor cunku eşi bile bencilce davranıyor. Siz hemen normal hayata dönmesini bekliyorsunuz kendiniz dönmussunuz yaninda olmak fiziki anlamda olmakla olmuyor, oradasiniz ama yoksunuz belli ki bazen sessizce bi bakis bi sarilmak bile varliginizi hissettirir. Beraber gidelim mezarina diyin hayrina bir seyler yaptiralim yemek verelim bir seyler yapalim ruhuna rahmet olsun diyin.

Eşiniz psikolojik yardım almalı, yas süreci uzarsa sıkıntı büyür... . push ;

Kusura bakmayın okumamıştım sonradan yazdıklarınızı. Bir de tavsiyem sık sık seni anlıyorum tarzı konuşmalar yapmayın. Sadece yanında olduğunuzu hissettirin. Madem sezsiz, sakin, doğal ortamlar hoşuna gidiyor. Siz böyle yerlerde haftasonu için plan yapın. Eşlikçisi olun, elinden tutun. Yas daha da uzarsa o zaman uzmanla görüşmesi konusunda tavsiyelerde bulunabilirsiniz Laale Aşikardır Zat-ı

Ya adam ne yapsin senin ailenin yaninda ya offff icimi baydiniz adamin babasi ölmüs adami alip kendi babasinin yanina goturuyor. ne bencilsiniz ya. Bes ay once ayni senin gibi davranan cocukluk arkadasim esine ayni senin harwketlerini yapiyordu. Gul gibi cocugu delirtti. Ben uyardim ailesi uyardi ailem uyardi yapma etme bu kadar ilgi mamyagi olma surekli vicik vivik yapisma adami biraz rahat birak bogma dedik. Adam evden calisiyor isini biraksin gelsin beni niye opmuyo bana sarilsin bilmem ne. aptal saptal seyler. Cocuk on gun once tak bosanma davasini açti. Dayanamıyorum gormeye. Cok sogudum dedi. Evi arabayi herseyi kiza verdi. Yeterki bir daha karsima cikma dedi oyle biktirmis kendinden. biraz kendinize gelin ya

Acun'un dediği bir laf vardı Hiç unutmam anne ve babasını aynı kazada kaybettikten sonra ilk işim eşimden boşanmak olmuştu kimseyi görmeyi tahammülüm kalmamıştı demişti psikolojisi şu an bozuk Bunalım geçiriyor olabilir 4 ay bunu atlatması için çok kısa bir süre sabırla destek olmanız gerekiyor

babam öldüğünde eşim bu cümleyi bana kursaydı asla güvenilmeyecel biri olduğunu düşünürdüm. sevdiği insannın bile acısını küçümseyen merhametsiz biri olduğunu düşünürdüm. şu laftan sonra eşinizin size karşı olan olumsuz düşüncelerini nasıl toparlarsınız bilemem ama toparlamanız lazım.

Esiniz destek alsın siz de Allah askina ilgi şımarıklığına ara verin M

Eşine hayalhanem Mehmet Yıldız ın videolarini izletin ölüm çok acı bir gerçek. Bunu ancak yaradanı hissederek hafifletebilir ölmek yok olmak gibi değil de vefat etmek yani göç etmek 3 boyutlu evrenimizden 5 boyutlu bir evrene geçiş yapmak şeklinde anlatın. Yani biz annemizin karninda iken de dünyamız orasiydi büyüdükçe gelistikçe genişleyen evren gibi anne karni bizim dunyamizdi disaridan bir haberdik fakat günü geldi ve doğduk aslinda bu dunyaya göç etmiş olduk anne karnında yok olduk ama başka alemde var olduk. Varlık boyut degistirir asla yok olmaz bu eşinin acisini hafifletir. Mantık kuantum fizigi ile yaradana iman edince herseyi kabullenmek kolaylasiyor. Inkar isyan kabullenme tipta aşamaları budur ölümün eylulcmre

Kendini çalışmaya vermesi garip mi ki? Sizinle nasıl ilgilensin. Içinden hiçbir şey yapmak gelmiyordur muhtemelen. Adam çalışıyor diye işiyle kendinizi neden kıyaslıyorsunuz. Gerçekten yıkıcı bir şey yaşamış ve siz her anına şahitsiniz. Anlayışlı olmanız gerekiyor. Onun için hayatı kolaylaştırmanız gerekiyor. Siz tutup kavga ediyorsunuz, acısını küçümsüyorsunuz, kendinize ilgi bekliyorsunuz. Hala kendinizi savunuyorsunuz bir de. Ben 5 senedir görüşmediğim babam ölse bile atlatmam aylar alır. Adamın iyileşsin diye kendini yırttığı babası ölmüş.

Babama kanser teşhisi konmasından dokuz ay sonra öldü. Üç kardeşiz diğerleri de ilgilidir ama yine de ben dokuz at boyunca ayın üç haftası ailemin yanında kaldım farklı şehirde. Babam öldü aynı eşiniz gibi ben de kendimi işe verdim aylarca olayı algılayıp kabullenme sürecinde stand by modunda yaşadım. Eşim gık demedi ilgi beklemedi hele de babasını kaybeden bi sen değilsin gibi şuursuzluklar hiç yapmadı. Bunları eşim ne şahane insan diye anlatmıyorum, normal bir hayat arkadaşı hatta arkadaş bile böyle yapar böyle destek olur olmalıdır. Sizin ciddi olarak ben merkezci empatisiz olduğunuzu düşünüyorum lütfen bu yönünüzü görüp değiştirmeye çalışın.

eşinizden hızlı bir şekilde özür dileyin kendinizin de çok üzüldüğünü o yüzden DENGESİZ davrandığınızı vs söyleyin bakarsınız bir müddet sonra yardım falan alır ve düzelmeye başlar az daha sabır.. adamı kendi haline bırakın

Canım yuh :) enpati yoksunu musun acaba ya :) düzelt lütfen bence bu yaptigin yanlışı. Yerinde olsam babasindan bahseder onu iyi hatırladığına dair anılar anlatır erken gitti keşke daha fazla vakit geçirseydik falan derdim. Bi ölümün şoku 6 ayda anca geciyor. Kafanda olgun bi yere oturmasi için o acının kaybettigin insani icinde yasattigin güzel anıları dillendirmen üzülürken gülümsemen falan gerekio. Boyle boyle alisiosun cunku. Tamamen anca 2 senede falan kendine geliosun. Senin ailen yanindaymis ne guzel o yuzden anlamlandiramamis olabilirsin. Ama biraz empati yap sakın o lafi tekrar söyleme yaa.

Benim de babam kanserden vefat etti, biz de aylarca götür getir yaptık, o dağ gibi adam son günlerinde kuş kadar kalmıştı. Benim kocam bu cümleyi kursaydı iki çocuğumun üstüne yemin ederim ki boşanırdım kendisinden. Böyle bir vicdansızlık kalpsizlik olamaz. Evine bağlı ailesine düşkün adam baba acısı yaşıyor diye söylenen lafa bak. Siz yaratanla kontrat mı yaptınız, sizin de bir gün anneniz babanız dermansız hastalığa yakalanırsa böyle rahat rahat aman bir tek benim annem babam mı ölüyor sanki der misiniz?

Cok yazip sildim, zira anlayabileceginizi sanmiyorum. Ben babacigimi 1.5 yil önce kanserden kaybettim, Babamin gözümüzün önünde nasil acı çektiğini, Maddi imkan olmasına ragmen, tedavi konusunda nasil bir caresizlik yaşadığımızı, 1,5 yildir hergün onu kaybettiğimizi düşündüğümde yaşadigim haleti ruhiyeyi kelimelere dökmem imkansız. 1.5 yıldır aglamadigim bir gün yok. Șu yazdiklarinizi ve konunuzu okuduğumda Agzim açık, aglayarak okudum. Bir de soylediklerinizden sonra soğukluk hissetmeye başladım demişsiniz, soylediklerinizden sonra ne bekliyordunuz ki?! Konunuzda bencil birisini ariyorsaniz, bu kişiyi görmek icin aynaya bakmanız yeterli olacaktir.

Eşinizin sizden soğuduğunu düşünmuyorum. Sadece anlaşılmak, destek görmek istiyor ve çok üzgün, mutsuz.. Babasını kaybetmiş. Hiç kolay duygular değil bunlar.. Destek görmeden tek başına babasına olan son görevini yapmaya çalışmış.. Ama kaybetmiş. Bu acı hiçbir şeyle ifade edilemez. Aynı şeyleri yaşadım diyebilirim nerdeyse tek başıma mücadele ettim ve 25 günde 75 kiloluk babamın 40 kiloya düştüğüne şahit oldum. Böyle kayıpların yıllarca üstesinden gelinemiyor. Bitmiyor, sadece acıya alışiyorsun. Eğer ki eşimde banimle göz yaşı dökmeseydi, manevi anlamda bana sarılmasaydı içime iyice kapanırdım.

Ya tamam haklısınız ama benim açımdan neden düşünmüyorsunuz? Yani ne kadar sürecek ki böyle? Yani bunu anlayamıyorum ben. Evet zor bir süreçti ama yani çaresi yok ki bir gün elbet biteceğini zaten biliyordu. Tüm konuştuğu doktorlar bunu söyledi. Kendini 18 ay boyunca zaten buna hazırladı. Yani kafam allak bullak oldu gerçekten. Sanki bu buhran hiç bitmeyecekmiş gibi geliyor

Yanlış düşünüyor psikolog alışırsın falan demez psikolog yöntemleri çok farklı. Önceki

Fazla gerçekçi olmanızın sebebi sanırım birinci dereceden bir yakınınızı kaybetmemiş oluşunuz. Üstelik gözlerinin önünde eriyerek. Çok net söylüyorum eşim bana"tek senin baban mı öldü"dese onu boşarım. Boşamazsam da sizin eşiniz gibi yapıp artık onu dikkate almam. 4 ay çok uzun bir süre değil ki ne bu aceleniz. Oğlumun yüzme hocası öldü 5 ay önce 26 yaşında. Geçenlerde kabir ziyaretine gittim annesi mezar başındaydı hala.. Hadi o kadına da 5 ay oldu tek senin oğlun mu öldü diyelim.. Fazla bencil davranıyorsunuz. Eşinize destek olmanız gereken yerde gerçekten köstek olmuşsunuz. Eşiniz düşünüyorsanız önce özür dileyin sonra yanında olduğunuzu belirtin. Bu yası kendi kendine aşamayacağını düşündüğünüzde de destek almasını teklif edin.

Ya tabi ki üzülüyorum haline. Ama şöyle de bir durum var. Kimseyle konuşmuyor, kaçıyor. Bu konuları açan birisi olduğunda direkt konuyu kapatıyor. Teselli verdirtmiyor kendisine. Bir kaç akrabası geldi teselli vermek istedi. Ya bana teselli vermeyin dedi. Teselli bulmak istesem zaten sizin anlattığınız herşeyi ben de biliyorum ama siz şuan duvara anlatıyorsunuz bunları. Çünkü duymak istediklerim bunlar değil diyor. Anlattığınız herşeyi bende biliyorum ve zamanında bende insanlara bu şekilde telkin verdim diyor. Sürekli mesela hastalık süreci aklına geliyor, sürekli tedavi süreçleri aklına geliyor. Bazen açıp açıp fotoğraflarına bakıyor. Yani hep kendisini böyle o stres ortamına sokmaya çalışıyor. Yani mesela ağlıyor bunu hissediyorum biliyorum ama göstermiyor. Gizli saklı gidip ağlıyor geliyor. Teselli veren herkese, çok çaba gösterdim, çok çabaladım ama acaba bir yerde eksik şeyler mi yaptım diyor. Yani sürekli babasıyla ilgili düşünüyor. Cana yakın bir insandır ama bu konuları birisi açtığı zaman kesin ve net dille konuyu kapatıyor. Konuşmak istemiyor. E insan konuşmazsa, anlatmazsa nasıl atlatabilir ki?

2.5 ay once annemi kaybettim. Birisi bana dunyada annesini kaybeden tek sen degilsin dese ben de ona hicbir sey soylemem bi daha. Cok yanlis davranmissiniz cok.

Ya elimden geldiğince olmaya çalışıyorum ama o farklı şekilde atlatmak istiyor. Gidip dağ bayır gezmek istiyor, oralarda oturup kafa dinlemek istiyor. Ben gel aileme gidelim diyorum, kardeşlerime gidelim diyorum, bir hafta 10 gün izin al gidelim diyorum. Ben zaten insanlardan kaçıyorum sen beni insanların yanına sokmaya çalışıyorsun diyor. Ben iyileşmesini süreci atlatmasını beklerken o tamamen içine kapanıyor. Gitmiş fotoğraf makinesi almış, gidiyor doğayı, kuş böcekleri çekiyor. Instagram falan öyle yoğun kullanan birisi değildi, şimdi böyle hani şiir sayfaları falan var ya oraları takip etmeye başladı, oralardaki şiirleri sözleri okuyor. Kendi çektiği fotoğrafları paylaşıyor. Yani tamamen kendi kabuğuna çekildi şuan.

Siz bunları yazarken bile bi şekilde destek olmamış gibi yazmışsınız hiç durmadi, pes etmedi tek onyapti kimse yoktu diye. Yoksa yoktu babası nihayetinde baba bu. Adamın Serzenisleri bana abartı gelmedi aksine sizin tepkileriniz cumleleriniz kötü geldi bana. 4 ay çok ama çok yeni bı surec ne bekliyodunuz? Ve aynısı Allah korusun Allah göstermesin sizin başınıza gelse kendinizi bu denli haklı görür muydunuz? İnsanın gözü hicbisey görmez aile bu ya anne baba yani. Bilmiyorum siz aşırı bencil birisiniz bence

Eşinizin sizden soğuduğunu hissediyorsanız davranışlarınızı gözden geçirmelisiniz. Sizden yeterli desteği ilgiyi görmediğini düşünüyor olabilir. Her şey ile tek başına ilgilenen birisi olarak yas sürecinde sizden de destek göremezse kendini iyice yalnız hissedecek ve sizi de dışlayacak. Bu döneminde daha fazla verici ve destekleyici olmazsanız aranızda koca bir uçurum bulursunuz.

Allah aşkına o aileniz akrabalarıniz niye konuşmuyorsun diye babası 4 ay önce ölmüş adamı şikayet ediyorsa size onlar akraba değil akbabalar! Ay ne prensesmissiniz siz de ya 1

Ne konuşacaksınız acaba bu akşam merak ettim. Hayır her mesajınız fiyasko da... Eşinizin başı sağ olsun Allah sabırlar versin. Ben de karnımda evladımı kaybettim. Biri bir tek senin evladın mı öldü deseydi onu yolardım heralde. Eşinizin yerinde olsam kesinlikle boşanırdım

Adam yas yasıyor birakın yas tursun. Benle de ilgilen demek de çok şımarıkça. Yas sıresi herkes icin farklidır sabretmeniz lazimdı.. ozur dileyin esinizden ve yas tutmasina izin verin

Psikologlar Biten bir ilişkinin ardından bile 6 ay yas sürecini sağlıklı buluyor adamın babası ölmüş siz 4 ayı cok görüyorsunuz

Ya siz nekadar anlayissiz ve bencil birisniz 4 ay olmus adama gel annemlere gidelim insan icine cikalim Benimle ilgilen vs vs yani adam bir yas surecinde ve bunalimda bile olabilir sizin bu yuzunuzu gormek eminimki onu cok uzmustur adamin babasi olmus sizin evinize gelen misafirimi dert edicek isine yogunlasmasida cok normal esiniz sizden soguyup uzaklasirsa sasirmayin en zor gununde destek olmayan esi kim ne yapsin

Babasının kaybına üzgün, bu süreçte yalnız bırakıldığı için kırgın ve sizden başka muhatap olacağı hiçkimse yok. İlgiden kastiniz nedir bilmiyorum, sizinle gülüp eğlenmesi belki şu süreçte onu zorluyor. Kocalık vazifesini mi ihmal ediyor, ama üst paragraflarda eşinizden övgü ile bahsediyorsunuz. Ona zaman verin, kişisel alan yaratın. Yanında olduğunuzu hissetsin. O ilgi göstermiyorsa siz gösterin, normal davranın. O da normalleşecek zamanla. Benim babam da çok acı çekerek öldü, yedi yılı geçti aşamadım o hissi. Eşinizin öfkesi ve tavrı size değil, onu yalnız bırakan herkese ama ne yapsın bir tek siz varsınız yanında.

Yani anlatmaya çalıştığım şeyi tam ifade edemedim galiba. Eşim çalışma hayatına devam ediyor. Eskiye oranla hatta daha fazla çalışıyor şimdi. Ona zaman ayırabiliyorken bana neden ayıramıyor buna takılıyorum. Bunu da söylediğimde, ya elin işini yapıyorum, kendi işim mi? Tabi ki çalışmam gerekiyor, bu ev nasıl dönecek gibi şeyler söyledi. İş yoğunluğum fazla olduğu için zaten kafamı toplayamadım, üzüntümü yaşamama fırsatım olmadı, kafamda hala babamın ölümünü ben kabullenemedim çünkü bunu düşünüp kabullenecek bir fırsatım olmadı. Sende buna fırsat vermiyorsun gibi şeyler söyledi. İstersem 10-15 gün ailemin yanına gidebileceğimi, kendisinin götürebileceğini söyledi. Bunu da ben kabul etmedim. cici-bebe Aktif

Herkesin acısını yaşama şekli farklıdır. Allah korusun ama sizde babanızı kaybetseniz inanın gidip de kayınvalide ile vakit geçirmek istemezsiniz. Çünkü kafanız almaz.

Teşekkür ederim cevaplarınız için. Yani doğrusu biraz bencil davrandığını düşündüm. Ve maalesef bir kaç kez sanırım söylememem gereken şey söyledim. Dünyada tek babasını kaybeden sen değilsin gibi şeyler söyledim. Bunun üzerine ciddi olarak bir soğukluk hissetmeye başladım. Eskiden derdini sorununu bana anlatırdı. Özledim babamı falan derdi. Şimdi bana hiçbirşey söylemiyor. Canı sıkkın olduğunda geçiyor çalışma odasına kendince orada çalışmalar yapıyor. Yani bilmiyorum ne zaman geçecek bu durum

Arkadaşlar üstte zaten yeterince yüzüme vuruldu bunlar. hatalı olduğumu kabul ettiğimi ve eşimle bu akşam konuşacağımı söylemiştim Pinkflambe

Çok ayıp etmişsiniz. Neden böyle bir cümle kurdunuz gerçekten Eşim zor zamanımda acımı böyle küçümsese inanılmaz soğurdum. Soğumuş olabilir. Tek dayanağı sizsiniz bir de. Kendiniz yazmışsınız. Hemen özür dileyip çok aptalca davrandım, seni bu halde görmek beni çok dağıttığı için sağlıklı düşünemedim. Beni affet, benimle konuş vesaire diyin. Zor zamanında yanında olmayacaksanız neden eşsiniz ki...

eşiniz yas sürecindeki öfke kısmını yaşıyor bende babamı kanserden kaybettim o yüzden eşinizi anlayabiliyorum kardeşlerle de birebir aynı durumu yaşadık ve bu yaşamadan empati yapılmayacak bi durum söyleceğim o ki öfke geçecek yerine kabullenme gelecek o yüzden sadece zamana ve anlayışa ihtiyacı var -EarthLing- ben Can nedir şimdi bildim... Anneler

4 ay çok yeni, Çok yıpranmış yorulmuş Siz yol arkadaşı olarak destek olun biraz onun için çabalayın Yorulmuş Neden iyi insanlar bu hayatta inciniyor keşke abileri de destek olsaymış ama vurgulamayın bence bu durumu, Başınız sagolsun J janemarple

Çalışıyor musunuz konu sahibi? Tüm bu saçmalıklarınızın sebebinin, konu başında gayet iyi dediğiniz ekonomik durumunuzun değişeceği korkusu olduğunu düşünmeye başladım...

Eşiniz kendisini çok net ve basit ifade etmiş beni anla demiş. Babam öldugunde dünya dursun istedim. Kimse gülmesin kimse konuşmasın kimse babasına baba demesin istedim. Ne demek ya benim babam ölmus sen babana baba diyebiliyorsun diye herkese herşeye kin öfke vardı içimde. Ama alışıyor insan. Ya i bir günde değil bir ayda değil benim babamın ölumunu kabullenisim 1 yıl aldı onda da annemi kaybettim annemin kaybını 13 yıldır hala kabullenemedim. E

ama sizinki biraz cidden bencillik hemen eski haline dönsün istiyorsunuz psikolojik maddi manevi aşırı yıpranmış bide üzerine üstlük yaralı yanı zamana biraz zaman verin kafasını dinlesin toplasın gerekirse yardım alır acısını yaşasın doya doya

Nasıl benimle ilgilen diyebildiniz onca çaba, umuda rağmen babasının yavaş yavaş ölümünü izleyen en sonunda kaybeden eşinize? Müthiş bencil bir hareket. Asla hiçbir konuda hiçbir ısrarda bulunmayın. Adamı darlamayın. Bırakın acısını yaşasın. Ihtiyaci olduğunda orada olduğunuzu bilsin yeter. Bir de benimle ilgilen mi dediniz adama şu acısında. Gerçekten mi yani? Daha 4 ay olmuş bir de... Hadi bir sene olur bir buçuk sene olur da atlatamaz bir psikologa falan görün dersin, ikna edersin. Ama 4 ayda normale dönmesini beklemek aşırı uçuk. Siz bir de ilgi talep etmişsiniz.

Yazdıkça batıyorsunuz, adam içsel bir çöküntü yaşıyor, kendiyle doğayla uğraşıp yarasını sarmak istiyor. Siz zorla benim ailemin yanına gidelim diye tutturuyorsunuz, çok bencilce yani sonuçta onu bahane edip kendi istekleriniz doğrultusunda hareket etmesini istiyorsunuz. O kadar çok düşünceli iseniz adamın şu anki uğraşina paralel aktivite araştırıp onunla oraya gidebilirsiniz. Kendinize uzulmeyi bırakıp "gerçek" anlamda eşinize destek olun artık...

Ben sizi haksız bulmadım, bazı insanlar sizin gibi daha gerçekçi. Ben de eşinizin bu kadar aylarca dağılmasını fazla buldum mesela ama herkesin acıyı yaşayış biçimi farklı. Diğer üyeler de zaman ver yazmışlar da, okurken bu adam nereye kadar böyle gidecek yıllarca mı böyle kalacak diye düşündüm açıkçası Bence eşiniz dağılıp gitmiş, bu işin altından kalkamıyor. Bir süre ne derse tamam diyin gidin mezarlığa da birlikte sonra oturun konuşun, ben olsam... bak acın çok taze ama yasa kedere gömüldün çıkamıyorsun. Bir terapistle konuşsan iyi gelir diye düşünüyorum sana bir terapist baktım randevu alayım git derdim. Destek koyun tabi ama dağılıp gitmesine de seyirci olmayın. Madem eşsiniz burda size görev düşüyor, acısını paylaşıcaksınız destek de olacaksınız ama boğuluyorsa o boğulduğu yerden de tutup çekiceksiniz.

Eşinizin neler yaşadığını gerçekten anlamıyorsunuz. 18 ay 15 günde bir kemoterapiye götürmüş babasını ve kemoterapiden sonra insanların ne hale geldiklerini biliyor musunuz? Ailesinden kimse yanında olmamış aileye kırgın Babayı yaşatmaya çalışmış uğraşmış ama vefat etmiş ona üzgün dört ay baba acısını unutmak için kısa bir süre değil. Eşlinizin yanında olun

Hala destek olmanız gereken bir süreçte. Atlatamamış ölümü. Bekleyin huyuna suyuna gidin sizinle birlikte bu süreci daha kolay atlatacaktır. Allah'ım Celle Celalühu rahmet eylesin kayınpederinize

Bir gun en yakininizi kaybettiginizde anlayacaksiniz malesef. Zaten yasliydi, zaten hastaydi laflari insana o kadar koyuyor ki. Asla boyle cumleler kurmayin. Asla.

Eminim o arayıp sormayan kardeşler miras söz konusu olunca hemen gelmişlerdir. Ayrıca bir yakınım öldüğünde hayatta duymak isteyeceğim en son şey sadece senin yakının ölmüyor olurdu. Ne saçma tesellileriniz var. Eşiniz dağ bayırda Hızur buluyor çünkü insan istemiyor yanında. Ona dünya işleri şu an boş geliyor. Üstelik çok emek vermiş yaşatmak için ama siz gel anneme gidelim diyorsunuz. Ahahhaah. Yarın anne ve babanız ölünce kaynananıza gidin lütfen. Bi oturun, selam verin. Sohbet edin, susmayın. Çok ayıp çünkü. !!! JustAurora Bilemiyorum

Sizin bu yaptığınız gerçekçilik değil kusura bakmayın. Tam anlamıyla bencillik. Yakın zamanda babamı çok kötü bir kanser sürecinde kaybettim. Neredeyse eşinizin yaşadığı herşeyi yaşadım + hamile olduğumu öğrendim Eşimin yaklaşımı bana olan desteğini arkamdan nasıl herşeyi toparladığını Ona karşı mahcup hissettiğim eksik hissettiğim anlarda "o benim de babam nasıl böyle düşünür hissedersin" diye bana karşılık verip benden çok ailemi babamı sahiplenişini anlatsam roman olur. Benim babam zaten ölecekti. Hepimiz zaten öleceğiz. Ama bu süreçte asıl hayatımızda kimi tutup kimi atmmız gerektiğini çok net görüyoruz. Benim evliliğim bu süreçte çok güzel bir sınav verdi ve eşim benden 100 üzerinden 1000 aldı. İnanın sizle empati dahi kuramayacağım bir kendi hal durumundasınız. Eşinizin isteği yerine kalkıp bir de gel annemlere gidelim diyorsunuz, ben irrite oldum. Daha şurda kaç gün oldu aynı dönemden geçelim. Ki herkes der benim için, ne kadar güçlü ve dirayetlisin, nasıl da ölümü kaybı güzel karşılıyorsun diye. Gerçekçilik budur. Sizinki merhametsizlik.

Gerçekçi değilsin, empati kuramiyorsun çünkü bencilsin

Sizde biraz uzak durun çok üstüne gitmeyin. cici-bebe Aktif

Tam da şu an acısını yaşamaya ihtiyacı var bence. Bazen insan dibi gordukten sonra yüzeye çıkabilir. Gerçekçi olmak farklı acısını hafife almak farklı. Eşiniz sizin hakkınızda böyle düşünüyor. Anlattıklarınizdan bunu anladım. Eğer gerçekten destek olmak istiyorsanız saygi duymalisiniz isteklerine. Profesyonel yardım almasını onerebilirsiniz mesela. Babam da kanserdi ölüm yaşamadık ama hastalık süreci bile çok zordu.

Aslında biter siz sabırlı değilsiniz. Ocaga su koyup başında bekleseniz zaman geçmez bir türlü kaynamaz, ama başka işlerle uğraşın hemen kaynar. Empati yapın eşinizin acısını, hayal kırıklığını kendiniz gibi hissedin, güzel uğraşlar bulun ama acısını parmakla göstermeden hayatın akışına katın, zamanla geçer...

Bana sanki, etrafındakilere, kardeşlerine falan, demek istediği şeyi size söylüyormuş gibi geldi. İnsanların psikolojisini gerçekten anlamak mümkün olmuyor ve bu durum sizinle alakalı değil diye düşünüyorum. Eğer bu süreçte ona her türlü desteği verip yardımda bulunduysanız ve konuşmuşsanız, acı yavaş yavaş olgunlaşmaya başladığında size eskisi gibi davranmaya başlar. Bence şu anda söylenen bu tarz sözlere takılmak yerine destek olmaya devam edin. İnsan acı çekerken ne dediğini bilmiyor maalesef, biraz sabır, o size kendisini açar diye düşünüyorum. Başınız sağ olsun. . push ; samantha

Herkesin acısını yaşama atlatma süreci farklı siz adamı insan içine sokmak istiyorsunuz ama orda konusu açılabilir insanlar soru sorabilir bunu düşünemiyor musunuz? Adam sessiz sakin yerlerde kendini dinlemek kafasını dağıtmak istiyor çok ağır şeyler söylemişsiniz ve böyle durumlarda söylenilenler asla unutulmaz yeri geldiğinde hatırlatır Biraz kendi haline bırakın destek olmaya çalışın ama artık samimiyetinize inanır mı bilmiyorum

Berbatsiniz. O mezar insana o kadar huzur veriyor ki. bir de gercekciyim demişsiniz. Kimse unutmaz kusura bakmayın. Unuttum diyen ya yalandır ya da sevgi yoktur. Alışır ama unutmaz.

işte küstürmüşsünüz adamı. ne yapsın hem sizin ailenizle kardeşleeinizle falan. biraz zaman tanımalısınız sürekli yönlendirmeye çalışmayın yasını nasıl tutması gerektiği ile ilgili.

Eşimle konuştuk Eşim Yalnız Kalmak İstediğini Söyledi :( Dün eşimle ilgili sorunlarımız hakkında yazmıştım. https://www.kadinlarkulubu.com/konu/esimle-yasadigimiz-sorunlar.1396643/ Buradaki arkadaşların tavsiyesi üzerine bugün işten geldi, yemeğimizi yedik konuşmak istediğimi söyledim. Olur konuşalım dedi. Ben anlatmaya başladım işte bencil... www.kadinlarkulubu.com Yalnız kalmak istediğini söyledi

Ailem geldiğinde ilgilenmiyor, onlara gidelim, kardeşlerime gidelim dediğimde istemiyor diyorsunuz ve bunda ciddi misiniz? 4 yıl değil 4 ay önce adam babasını kaybetmiş yahu. Ve tek başına verdiği mücadele sonunda.. Bana kalpsiz geldiniz biraz üzgünüm..

Eşinizin yaşadığı sürece benzer bizde yaşadık. Babamın kanser olduğunu öğrendiğimizde tüm yük abimin omuzlarındaydı. Ex eş hiçbir zaman elini taşın altına koymadı. Ben teselli beklerken ve yanımda olmasını en azından göz yaşımı silmesini, omuzunda ağlamayı beklerken o başka alemlerdeydi. Ve zaten çatırdayan evlilik, bununla birlikte iyice gözümde kayboluyordu. Ve o soğuma geldiğinde, bir daha hiç birşey eskisi gibi olmuyor. Sonuç olarak, yapmadığı herşey için çok soğudum ve en sonunda boşandım. Eşiniz çok yoğun bir sürecin ardından babasını kaybetmiş. 4 ay çok taze, çok yeni. Bir uzmandan bu konuda destek alın. Başınız sağ olsun B

30 yaşındayım Geçtiğimiz hafta samimi olduğu çocukluktan beri görüştüğü arkadaşları geldi, onlarla konuşuyor işte onlara diyor, artık zevk almıyorum hiçbirşeyden. Yaptığım işten de sıkıldım. Farklı bir alana yönelcem, tekrar üniversite sınavına gircem falan diyor. Eksik hissediyorum kendimi diyor. Hala babasının aslında kurtulma ihtimali olduğunu ama yapamadığını söylüyor. Bunun pişmanlığını duyduğunu söylüyor. Yani Amerika ve Küba da dahil olmak üzere her yerle konuştu hepsi en fazla 20 ay yaşar dedi. Buna rağmen hala pişmanlık hissediyor. Bu da haliyle beni yoruyor üzüyor. Akrabalarım, anne babam misafirliğe geliyor, onlarla sadece nasılsın iyimisin muhabbeti yapıyor, sonrası sus pus. Konuşmuyor eskisi gibi ilgi alaka göstermiyor. Yani benim de canım sıkılıyor buna diğer akrabalarımın da ailemin de. Yani soyutladı kendisini tamamen ve işin garibi artık bana sormuyor, bana anlatmıyor.

Yanlış şeyler söyleyip daha da kırmışsınız.. belli ki babasına çok düşkünmüş, ve anlattıklarıniza göre çok hayırlı evlatmiş.. bu dönemde ilgi beklemek yerine siz destek olmalıydınız.. A

Kendi babanız olmadığı için gerçekçi olmak size kolay tabi. Ailemi neden eğlendirmiyor demenizden ailenize değer verdiğiniz belliyken Eşinizin kızgınlığına çaresizliğine bu kadar duyarsız olmanız çok ilginç gerçekten. Hakikaten de eşinizin dediği çok doğru. Anlamıyorsunuz. Empati yapmayı deneyin.

Umarim bencilce davrandiginizi fark edersiniz? Ailden birini kanser hastalığıyla kaybetmek çok kötü bir şey. Siz de hala "eşim benden soğudu" derdindesiniz. Kendinizi düşünüyorsunuz. Yani anladigim kadarıyla adam tüm süreci babasıyla tek başına geçirmiş. O nelerle uğraşıyor siz hala farklı telden çalışıyorsunuz. Olayın farkında bile değilsiniz. Sizce şu dönem adamın tek dersi "size soğuk davranmamak mi" çünkü sizin tek derdiniz bu gibi gözüküyor

Yas süreci yaşıyor baya uğraşmış ama olmamış babasını kaybetmiş. Bi süre sizde kendinizle ilgilenin ilgi beklemeyin, sizden soğuduğunu düşünmüyorum.

Ben gerçekçiyim, ben elimden geleni yapıyorum.. ben ben ben ben ben ben

Eşiniz kolay bir süreç yaşamamış ölüm acısı öyle kolay şekilde atlatılamaz. Bu durumda ondan ilgi beklemek bencillik olur eğer benmerkezci tutumunuza devam ederseniz geriye dönülmeyecek şekilde aranız açılır. Sadece destek olmalısınız T

Şu an öfke sürecinde üzerine gitmeyin düşmanı olarak sizi görür abileri yerine

Bunu kendisine teklif ettim. Ben sorunlarımı ve içinde olduğum durumu biliyorum zaten dedi. Psikolojik destek almaya gitsem, orada da bana teselli verecek, işte geçer bunlar alışırsın vb. şeyler söyleyecek dedi geçti. Yani benim teselliye ihtiyacım yok, kendi başıma kafamı toparlamaya, hazmetmeye ve kabullenmeye ihtiyacım var diyor. Yani psikolojik destek meselesini kabul ettiremedim.

Adam ne yapsın senin anneni bacını allah aşkına şaka mısınız? Kafa dinlemek istiyor, kendini doğaya vermek huzur bulmak istiyor. Yani bunda anlamayacak ne var ben de bunu anlamadım. Aileden destek yok, eş desen bir garip. Allah sabır versin ne diyim.

sevgili begonvil001, herkesin acısını yaşama şekli farklıdır. bende babamı 2017 yılında kaybettim. gerçekten tarifi zor bir duygu. kabullenme süreci çok yıpratıcı ve ağır. eşiniz bir de bizzat kendisi çaba göstermiş yaşatmak için, ama sonucu ölüm olmuş. yoğun bir çalışma hayatı var ve eve geldiğinde sizden beklediği tek şey onu anlamanız ve acıyı paylaşmanız. bazen elini tutup, kafanızı omzunuza yaslayıp susmaya ihtiyaç duyar insan. şunu yapın diyemeyeceğim ama gerçekten onu anlamaya çalıştığınızı görmesi gerekiyor. hepimiz aile büyüklerini bir gün kaybedecek. siz kendi babanızı düşünün ve eşinizden ne beklerseniz aynısını şimdi ona yapın. başınız sağ olsun.

Sizce eşiniz yas sürecini sizin ailenizi, kardeşlerinizi gezerek mi daha rahat atlatacak? Bu daha çok sizin işinize yarar çünkü. Adamın yas sürecini yaşamasına izin verin! Zaten kendi işinin yoğunluğu yüzünden sürekli ertelemiş o ilk etapta yaşaması gereken süreci. Sizde yok babası ölen sadece sen misin, yok hadi izin al ailemin yanına gidelim diyorsunuz. Adamın yalnız kalmaya, kafa dinlemeye belki de hüngür hüngür ağlayıp içini boşaltmaya ihtiyacı var. İnsanların arasına karışıp babası hakkında konuşulmasını dinleyip daha da yaralarını kapatmaya değil. Sizin bu aşamada sadece her zaman yanında olduğunuzu hissettirmeniz gerek. Gerekirse terapiye yönlendirmeniz gerek. Ne güzel adam doğa ile baş başa kalarak rahatlamaya çalışıyor, onun terapisi de o demek ki, öyle rahatlıyor adam destek olsanıza. Hadi hayatım kamp yapmaya gidelim, hem kafamız rahatlar hem dertleşiriz konuşuruz bol bol demek çok mu zor? Evet bencilsiniz. Bunları eşim bana yapsa bencilliği yüzünden evliligimi tekrar gözden geçirirdim.

fikirleriniz için teşekkür ederim akşam konuşmayı deneyeceğim, durumu anlatacağım

Kanser bir baba ile tek başına ilgilenen bir evlat. Bravo eşinize ve başı sağ olsun. Elbette sizin de beklentileriniz var eşden. Ancak şu zamanda biraz kendinizi geri plana atıp eşe destek olmayı ona şikayet etmeyi bırakmanız gerekir diye düşünüyorum. Hatta maddi imkanızı var anladığı kadarı ile siz önce bir uzmandan yardım alın bu dönemde eşe nasıl destek olurum nasıl konuşmam gerekir onunla diye. Bunu yapmanız gerekiyor gördüğüm kadarı ile. Yoksa güzel giden evliliğiniz zarar görecek. Dr zaten arkadan gerekirse eşide isteyebilir görüşmek için. Ama önce siz gidin. Önerim bu.. Bu arada babayı kaybetmiş bir insana... dünyada babasını kaybeden tek insan sen değilsin... demek kadar acımasız bir cümle olamaz. Sizin aslında gerçekten uzman desteğine ihtiyacınız var. Eşinizi kaybediyorsunuz dikkat edin.. Ayrıca etrafımda çok yakınlarını kaybeden arkadaşlarım oldu. Bazı insanlar onların kayıplarını konuşmasını onlardan bahsetmesini veya mezarlarına gitmesini doğru bulmazlardı. Sanki unutması için bunun doğru olduğunu düşünürlerdi. Uzman dr arkadaşım bir gün bırakın acısını yaşasın gitmek istiyorsa gitsin konuşmak istiyorsa konuşsun bu çok taze demişti. O kadar doğru ki. Ama dediğim gibi bu doğruları sizin uzmandan duymanız gerekiyor bana göre...

Adam depresyona girmiş benimle ilgilenmiyosun derseniz elbette öyle söyler. Bu süreçte kendinizden önce eşinizi önemsemeniz gerek. Sanırsam da ev hanımısınız. Adam hem işle cebelleşiyor hem de acısıyla. Madem paranız var bir terapist

Lohusalık bile 6-7 ay sürüyor. Adamın 4 ayda kendini size adamasını bekliyorsunuz sanırım hayatta hiç acı tatmadınız. Allah da acıyla sınamasın ama yaşadığınızda ve eşinizi anladığınızda geç olur.

Eşin şuan bir savaş kaybetti. Yenilgisine hiç bir şey teselli olamaz. Kafasinda ne senaryolar kurup başa sarıyor anlayamazsın. Hatta suçlu arıyor. Sen sessiz kal onunla tartışma. Agliyorsa mendil uzat, anlatiyorsa dinle. Ayni savaşı verip yenilgiyle çıktım. Ben asla eski ben olamadim. Sanki ona uzaktan bakıyordum hatta. Suan eşinin tek ihtiyacı zaman. Psikolojik destek alması gerektiğini yakında anlayacaktır.

Eşinizin yaşadığı süreç kolay bir süreç değil tek başına yaşamış bu süreci kemoterapi o kadar kolay bir tedavi sureci değil aynı süreçten bende geçtim insanın gözlerinin önünde acı çekmesi uğradığı değişim kolay değil keşke tedaviye cevap vere bilseydi belki bu süreç bu kadar ağır olmazdı kardeşleri yalniz bırakmış ama sizde çok fazla destek olamamissiniz anlattiklariniza bakılırsa size olan tutumunda haklı eşiniz en kötü zamanında hiç kimseden destek görmemesi gerçekten cok tuhaf yenGEnC

Hanımefendi, adam tabii ki babasının mezarına gidicek. Adamı bir salın Allah aşkına şaka gibi unutsun diyorsunuz, kaç yıllık baba nasıl unutulsun? hele ki gözünün önünde eriyen bir baba! Şaşkınlıkla okuyorum yazdıklarınızı

Meseleyi hallettiyseniz konunuzu kapattırabilirsiniz yoksa haliyle size yorum yazılmaya devam edilecek. İnsanlar ilk mesajınızı okuyarak ona göre cevap yazacaklar

off ama siz çok bencilsiniz. ailemin akrabalarımın canı sıkılıyor diyorsunuz onca şey yazılmasına rağmen hala.. bir sürü yorum yapıldı şunu diyemediniz evet ben yaşamadığım için anlayamıyorum sanırım. hala kendinizi haklı görüyorsunuz. eşiniz cidden normal bir süreç geçiriyor ve siz cidden yaşamadığınız şeyi yargılıyorsunuz. o keşkeler var ya o keşkeler insanı bitiriyor ne yapmış olursan ol nereye saldırmış nereyi aramış olursan ol illa bir keşke buluyorsun. illa bir pişmanlığın bir acaban oluyor. öyle mi yapsaydım böyle mi diye pişmanlık yaşıyorsun. ve bence o süreç ne kadar uzunsa yasta o kadar uzuyor çünkü o kadar zaman içinde o çaresizliği içinde barındırmış oluyorsun.

Uzun zamandır takip ediyorum burayı artık işin içinden çıkılmaz bir hale geldiği için sizlerden fikir almak istedim. Biraz uzun yazı olabilir çünkü çok doldum. En ince ayrıntısına kadar anlatmaya çalışcam lütfen ona göre cevap verin. Tarafsız gözle fikirleri görmek istiyorum. 5 yıllık bir evliliğimiz var. Severek evlendik. Eşim Bilgisayar mühendisi, Türkiye'de bilinen büyük bir şirkette yönetici olarak görev yapıyor. Yani maddi olarak durumumuz çok şükür gayet iyi. Bir gün olsun bir dediğimi iki etmemiştir. Bunları anlatıyorum ki, onu bilin ona göre cevap verin yani. Maddi olarak stres yaptıracak, sorun yaptıracak bir durumumuz yok yani. Eşimin bana karşı da davranışları olsun, evine karşı sorumluluklarını yerine getirmesi olsun gayet iyidir. Bu zamana kadar ciddi bir kavgamız sorunumuz olmadı. Asıl mesele şimdi başlıyor; Eşim 3 kardeşler. 2 tane de abisi var. Eşimin babasına yaklaşık 18 ay önce kanser teşhisi konuldu. Aylarca doktor doktor gezdi, Türkiye'deki tüm büyük şehirlere götürdü, özel hastane / devlet hastanesi ne kadar hastane varsa, kimden bir tavsiye duysa gitti götürdü. Amerika ile, Küba ile görüşmeler yaptı. Ne yazık ki hepsi aynı cevabı vermesine rağmen pes etmedi. Hep içinde bir umut vardı, iyileşecek diyordu. Kendisine yediremiyordu bu durumu. En sonunda İzmir'de bir doktor kafasına yattı ve tedaviye orada devam ettirme kararı aldı. İzmir ile oturduğumuz şehrin arası 400 KM. Eşim her 15 günde bir babasını kemoterapi için İzmir'e götürdü, geri almaya gitti. Yeri geldi kontrolleri oldu onun için de gitti. Yani 18 aylık süreçte sanırım 170 defa gidip gelmiştir. Bu süreçte maalesef abilerinden hiçbir destek görmedi. Defalarca abilerine söylemesine rağmen, görmeye dahi gelmediler. Maddi manevi olarak tüm yük eşimin üzerine kaldı. Yeri geldi iş yerinde toplantıları oldu, toplantısının olduğu gün babasının kemoterapi alması gerekti, özel araç tuttu, özel şoför tuttu, onunla gönderdi. Ona rağmen abileri gelmedi. Vel hasılı eşimin babası 4 ay önce vefat etti. Eşimin babası vefat ettiğinde bende yanında değildim. Annemlere gitmiştim. Yani kayınbabam vefat ederken dahi diğer abileri yoktu. Sadece annesi ve kendisi vardı. Haberi alınca ailemle beraber bende gittim. Üzgün ama hırslı bir eş gördüm karşımda. Tüm cenaze işlemlerini, tüm yasal işlemleri, kamu işlemlerini tek başına yaptı, kimseyi karıştırmadı. Babası vefat ettikten sonra, eşim ciddi şekilde üzülmeye başladı. Sürekli babasını düşünüp, sürekli morali bozuk bir hale geldi. Evine karşı sorumsuzluk hissetmedim ama bu hali artık benim de canımı sıkmaya başlayınca, bir kaç kez benimle de ilgilenmesi gerektiğini söyledim. Aldığım tepki; Bana teselli verme. Teselliyi zaten herkes veriyor. Sen beni anla, bana destek ver gibi bir cümle kullandı. Tabi üzerine fazla gitmedim, daha sonra yine bir tartışmamız oldu. Bunun üzerine beni hiç anlamıyorsun, ne yaşadığımı, 18 ay boyunca neler çektiğimi kendin gördün ama sanki çok basitmiş gibi görüyorsun. Beni anlamanı beklemiyorum senden, çünkü benim yaşadığımı yaşamayan anlamaz gibi cümleler kullandı. En son tartışmamızda da, beni kendinden uzaklaştırıyorsun. Görmek istediğim desteği bana vermiyorsun, arkamda durmuyorsun dedi ve şuan aramız bozuk. Eşim sessiz sakin bir insandır, herkesce fazlasıyla sevilen, saygı duyulan ve herkesle muhabbeti iyi olan bir insandır. Allah var hakkını yemeyeyim, ben arkasından bir tane kötü söz eden görmedim. Çarşıda sokakta herkes selam verir. Ama yukarıdaki süreçlerden sonra artık kendi halinde takılan, pek kimseyle konuşmayan, kısa ve öz cevaplar veren birisi haline geldi. Bana karşı eskisi gibi olmadığını hissetmeye başladım. Yani sanırım eşim benden soğumaya başladı. Böyle bir süreç yaşayan, atlatan var mı? Bu süreçte ben gerçekten onun söylediği gibi destek vermemiş olabilir miyim? Buradaki yorumlar neticesinde eşimle konuşmaya karar verdim. Konuştuk ve eşim yalnız kalmak istediğini söyledi Eşim Yalnız Kalmak İstediğini Söyledi :( Dün eşimle ilgili sorunlarımız hakkında yazmıştım. https://www.kadinlarkulubu.com/konu/esimle-yasadigimiz-sorunlar.1396643/ Buradaki arkadaşların tavsiyesi üzerine bugün işten geldi, yemeğimizi yedik konuşmak istediğimi söyledim. Olur konuşalım dedi. Ben anlatmaya başladım işte bencil... www.kadinlarkulubu.com

Siz de dahil olun aktivitelerine. Dağ bayır gezin onunla ne olacak? Adam babasını kaybetmiş ne yapsın sizin annenizle kardeşinizle rica ediyorum ya. Kaç yaşındasınız?

Yani çok hatalisiniz bir senin babanmi oldu demek biri bana böyle konuşsa ömür boyu gorusmem

ya sizin algı sorununuz mu var acaba ne kadar bencilsiniz? eşinizi anlamaya çalışmıyorsunuz bile. aynısı sizin başınıza gelse, eşiniz sizin yaptıklarınızı size yapsa ne hissedersiniz. adamı boğuyorsunuz. ona destek olacağınıza adam sürekli darlıyorsunuz. bu sevgi değil.

Hiç yakininizi kaybetmediniz değil mi

Ben annemin yas sürecinde gitmiştim, uyku düzenim hiç iyi değildi ağlamaktan gerçekle hayali karıştırmaya başlamıştım, uyku düzeni için bir ilaç yazdı o beni sakinleştirdi, 3 ay kadar kullanıp sonrasında bıraktım biraz daha iyi olunca, en azından uyuyabilmiştim uzun süre sonra, eşiniz yanlış düşünüyor, mutlaka gitmeli... . push ; B Bercestemina Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bence sizin canınız tatlı ve bencil bir karakteriniz var. Eşinize sabır diliyorum. Böyle yıkıcı bir olayda bile nasıl ama beeeen diyebiliyorsunuz hayret ettim. Bi yandan siz bi yandan aileniz bi yandan akrabalarınız. Ne küçümseme kalmış ne ilgi beklentisi. Maşallah yapılmayacak ne varsa hepsini yapmışsınız. Hala ben diyorsunuz. Adam soğur da boşanır da. Gerçekten bence yapması gereken de bu. Ben bile bunaldım burda. Onun iç bunaltısını düşünemiyorum.

Teşekkür ederim düşünceleriniz için. Tabi ki yazılan herşeyi dikkate alıyorum. Alttan alarak gönlünü almaya çalışacağım. Bu akşam işten gelince oturup konuşacağım

ya bende kötü olduğum zamanlarda kimseyi istemem yanımda eşimden başka. çünkü o zamanda başkalarına laf anlatacak mecal kalmıyor insanda. bunu nasıl anlayamıyorsunuz? bence eşiniz doğrusunu yapıyor. hobi edinip kendini rahatlatmaya çalışıyor siz neden insan içine çıkartmaya çalışıyorsunuz sürekli?

Yani sağolun herkes fikrini söylemiş ama sanırım ben bu konularda biraz gerçekçiyim galiba. Herşeye rağmen hayat devam ediyor düşüncesindeyim. Ben unutması için elimden geleni yapıyorum. Mesela memleketine gitmek istiyor, babasının mezarına sık sık gitmek istiyor. Ben gitmek istemiyorum, unutsun hatırlayıp durmasın diye boşver gitmeyelim diyorum. Yani sürekli gidiyor acısı tazeleniyor

Bence yeteri kadar anlamadığını hissettiği insanlara karşı böyle eşiniz. Ben karşımdakine alan bırakırım böyle durumlarda ve her seferinde gelir anlatırlar. Sonsuza kadar böyle gitmeyecek tabi ki ama hayatında ilk defa böyle bir durumla karşı karşıya kalan birine karşı da böyle sabırsız olunmamalı. Hayatınız hemen eskisi gibi olsun istiyorsunuz ama maalesef eşiniz için artık olmayacak sadece vefat durumu da değil kendini çaresiz ve yalnız hissetmiş bence eskisi gibi olmaz. Kendini terapi etme yöntemleri çok başarılı aslında niye size anlamsız geldi anlamadım. Paranın, makamın, mevkinin önemsizliğini anlayıp doğaya yönelmiş. Bundan sonra biraz daha akışına bırakıp sadece yanında olduğunuzu hissettirin. Bazen iletişim her şey değildir Nooption memento mori memento

O kadar bencilsiniz ki. Hayatta sadece senin baban ölmedi ne demek ya. Benim için o an o evlilik biterdi ki esinizlede bu bencillik sonrası asla eskisi gibi olamayacaksınız. Neymiş sizinle ilgilenmiyormuş, neymiş misafirlerine merhaba nasılsın diyip susuyormus? Gelmesin akrabalariniz bir süre bırakın adam yasını yaşasın ne kadar bencilsiniz ya halden anlayın biraz Adamın gözünün önünde babası gitmiş, siz şımarıklık yapıyorsunuz. Haklı çıkma çabası için yazdıkça batıyorsunuz

Gerçekten sizin için de zor anlıyorum ama göremiyorsunuz eşinizin ne kadar dağılmış olduğunu. Hala annenize napıyorsun diyip ilgilenmiyor diye dert ediyorsunuz kendinize. Adam şu an bunu dert eder mi kendine hiç. Anlayışlı olun biraz lütfen. Benim minicik kuşum öldü size yemin ederim dünyam durdu sanki. Adam babasını kaybetti, gözünün önünde eridi babası. Ailenize de akrabalarınıza da sizin dur demeniz gerekiyor. Hiç mi saygıları yok eşinizin acısına. Nelerin lafı dönüyor gerçekten şaşırdım. Adamın acısını küçümseyip sizinle konuşmaya devam edeceğini düşünmüyorsunuz heralde. Tabii ki etmeyecek. Bir de bence siz buraya kendinizi haklı hissetmeye gelmişsiniz. Ne dersek diyelim bir "ama" var. Eşinizi kaybetmek istemiyorsanız bu anlayışsız, bencil tavrınızı bırakın.

üzgünüm ama eşiniz haklı eşinizi anlamadığınız gibi destekte olmuyorsunuz. kemoterapinin insanı ne hale getirdiğini biliyor musunuz? deneyimlemezsiniz inşallah ama karşınızda eridiğini ölmekte olduğunu bildiğiniz ve elinizden hiçbirşey gelmeyen bir süreç. çaresizlik insanı öfkelide yapıyor kırgında. üstelik aylarca süren bir mücadele içinde umut barındırsa da insan gerçekten sonucu biliyor o ruh hali başka birşey.

Eşinize destek vermemişsiniz ki bunları söylemiş. Durup dururken kendiliğinden sizin hakkınızda böyle düşünecek değil ya. Dünyada tek babasını kaybeden sen değilsin demişsiniz adama buna bile sanırım söylememem gereken şeyler söyledim diyorsunuz. Sanıyorsunuz yani. Eşinizi anlamıyorsunuz dilerim aynılarını da yaşayıp anlamak durumunda kalmazsınız. Daha 4 ay olmuş babasını kaybedeli istiyorsunuz ki hop hemen ertesi gün normal hayatına dönsün, istediğiniz gibi biri olsun, istediğiniz yerlere gelsin. Sorun ettiğiniz şey hala ailenize akrabalarınız... Gerçekten bu konudaki bencil sizsiniz. Biraz özeleştiri yapmanız gerek. Yorumlarınızı okudum da gerçekten inanılır gibi değil yaptıklarınız. Bu kafayla giderseniz eşiniz boşar sizi yakında ki çok haklı

Battıkça batıyorsunuz. İnanın asıl bencil olan sizsiniz. Bu olayın gerçekçilikle ilgisi yok. Böyle devam ederseniz evliliginiz tehlikeye girer. Bırakın adam yasını tutsun. Siz de yanında olun. Hatta siz söyleyin hadi babanı ziyaret edelim deyin. Tüm bunlar geçtiğinde, eşiniz kendine geldiğinde, sizin ona nasıl davrandiginizi hatırlayacak. Nasıl yalnız bırakıldığını görecek. Geç kalmış değilsiniz. Yok benle ilgilen, yök ailemle samimi ol bekletinizi unutun. Gidin eşinize sarılın. Asıl eşiniz ihmal edilmiş. Siz değil. Daha dört ay olmuş. Ne bekliyorsunuz.