benim eltilerim birbirlerinden nefret ederler, ama ben cok takdir ediyorum ikisini de, gercekten asla pis bir agiz dalasina girmeden ceviriyorlar islerini, kendi aralarinda konusmuyorlar ama, ortak bir aktivite yapildiginda asla cikintilik etmiyorlar, birbirleri ile mesafeli olduklarini her goren anlar, ama asla kavgali bu iki kisi demezsiniz. siz de bu sekilde ayarlayin, tamam can ciger olmayin ama, ortak aktivitelerde vs ne kendinizi uzun, ne de etrafa negatif enerji sacin ve cikintilik yapin, kazanan siz olursunuz.

İş hayatında politik değilim deme lüksümüz yok. Kimse kimseye bayıldığı için iletişim kurmaz ama herkes saygı çerçevesinde iletişim kurmak zorundadır. Ekstra bir şey yapmanıza gerek yok ki.

Ayy bu tarz konular sıkıyor beni artık. Yani işinize gelmiyor, ruhen sizi sıkıyorsa görüşmeyin bu kadar basit. En son lisede değilmiydi bu tarz dert yanmalarımız? Ben mi yanlış hatırlıyorum. AzRASILAM

Ben şu kocaman kocaman kadınların adamların dedikodularına katlanamıyorum farkedince uzaklaşıyorum elbet görüşmüyorum ama iş için konuşmak zorundayım . push ;

Yok yok nefret yanlış bir tanım oldu. Soğuyorum. x y hakkında gerizekalı dangalk dedikten sonra sabah bir arada görünce inanılmaz soğuyorum. Benim için biri gerizekalı ise muhabbet etmem sınırlı tutarım ilişkimi. Oturup çay içiyorlarsa inanılmaz soğuyorum bu da hem psikolojimi hem de profesyonel davranmamı etkiliyor

Anladım normal düz yuvarlak konuşup enerjimi yansıtmamaya çalışacağım balbazaar wingardium

Artık ben onları dışlıyorum evelsi gün yemek yeme gafletinde bulundum iyice moralim bozuldu Pinkflambe

Stabil kalmaya çalışacağım :)

Hayatta her zaman sevmediğimiz, enerjimizin uyuşmadığı insanlar olur, bizden hazzetmeyenler de olur gayet doğal. Bu kişilerle aynı ortamda bulunmak durumunda da kalırız zaman zaman. Ama yansıtmazsınız, minimum diyalog kurarsınız ne bileyim mecbur kalmadıkça görüşmezsiniz. Aynı ortamda bulununca da öylesine 2 kelam edersiniz bitti gitti. Dert edilecek birşey değil bence bu. Size bariz zarar verilmiyorsa, kasti olarak özellikle size birşey yapılmıyorsa görmezden gelmeniz gerekiyor. Işyeri ise mevzu zaten işinizle ilgilenirsiniz kimseyi takmadan. Gruplaşma heryerde olur ama genelde insanlar bu durumu olduğu gibi kabullenip hayatlarina devam ediyorlar. Sanmıyorum herkesin birbirini çok sevip saygılı davrandığı kalabalık bir isyeri olsun. İllaki birileri arkadan konuşur, kuyu kazar, birilerini dışlar. Çok olağan şeyler bunlar. Boşverin, hislerinizi belli etmeyin.

sizin kafayi takacaginiz bir durum ben sahsen goremedim. Zaten cok samimi degilmissiniz, benimle is icin mi konusuyor diye dusunup uzuldum diyorsunuz. ne alaka? ne var, gunde 10 dakika gordugunuz insanlarla 2 hos sohbet etmek veyahut selamlasmak falan bu kadar zor olmamali ya. bu kadar soguyacaginiz, nefret edeceginiz bir durum da yok. Insanin degil is arkadasi, evinin icinde bile kafasinin uyusmadigi kisiler oluyor, insanlari olduklari gibi kabul etmek gerekir her durumda. 10 yillik tecrubem var, davalik oldugumuz bir iste bile aman ben onunla artik konusamam demedik takimdan hic birimiz, neticede is baska ask baska demisler...

Sizi sıkıyorsa bırakın yardımcı olmak isteyenler yardımcı olsun nedir yani demekki bir kişi bu durumdan müzdarip ve lisede değil.

Umursamayın diyeceğim ama zor tabii. Dışlandığınız bariz ise yemektir çay kahvedir onlarsız yiyin için tek takılın. Zaten bütün gün birbirlerinin dedikodusu yapıyolarmış sizin de modunuzu düşürmesinler.

Siz orada iş için bulunuyorsunuz. Herkesle yüzeysel bir samimiyetiniz olsun Kimseyle kötü olmayın yeter. Çok içli dışlı olmaya gerek yok.

sosyal mesafe toksik insanlara karşı hijyenini elden bırakma. bende aynı durumdayım birime girince ruhum çekiliyor bir kişi yüzünden. ama her şeye katılırım. bir kişi var diye neden mahrum kalayım. diğerlerinin günası ne.

Şöyle söyleyeyim iş yerindeki herkesi sevmiyorum. Kimseyle kötü değilim ama. Özelimi anlatmıyorum, birisi hakkında konuşurlarsa yorum yapmıyorum. İlla yorum yapmak gerekirse yuvarlak, genel cevaplar veriyorum. O insanlarla zaten sadece iş yerinde birliktesiniz, o süre zarfında da herkes işini yapıyordur. Yemekte, molada vs bir aradasınız değil mi? O da uzun bir süre değil. Herkesin karakterini sevmek zorunda değilsiniz ama herkesle normal konuşmak zorundasınız.

Ya bakışımdan bile anlaşılıyor sevmediğim. İşle ilgili diyalog kuruyorum elbet. Ama kurmadığım kişiler ar bağlantım olmayan onlara da böcekmiş gibi yanlarından geçiyorum dedikoduları iş güzarlınlarından nefret ettim. Beceremiyorum karakterini sevmediğim kişilerle normal konusmayı

Ama işte nasıl o Politik olma psikolojisine giremiyorum. Evet yapmalıyım ama yolu yordamı nasıldır Pinkflambe

anormal gordugunuz sey ne? acikcasi boyle bir sebepten insanlardan nefret etmek bana anormal geliyor. cidden hayatinizdaki herkesin her huyunu seviyor ve onayliyor musunuz? ben surada yazsam kendi oz annemin 3-5 huyunu nefretle gomerim, ama gidip bu sebeple annemden nefret etmem. bu kisi de sizin is arkadasiniz, bazi huylarini sevmemeniz/ onaylamamaniz kadar dogal bir sey olamaz. ama gidip de nefret etmek, selam veremeyecek duruma kendini getirmek mi normal? profesyonel olmak/olmamak benim cok umurumda degil, ama boyle kendi hayatiniz cok zorlasmiyor mu? sadece is iliskileri degil, aile akraba iliskileri de bu sekildedir. Sevdigin insanlarla can ciger olursun, digerleri ile de merhaba merhaba, ama sevmedigimiz herkesi hayatimizdan cikarmak cok uc bir tepki. He elbette ki bu kisilere deger vermezsin.

İşle ilgili bir kaç konu açılınca ben de yazmak istedim. En son beni dışlıyorlar mı acaba diye bir konu açmıştım. Öğle yemeğinde hep beraberler diye. Sizde değerli yorumlarınızla bana yol göstermiştiniz. Dışlanma var mı bilmiyorum ama bireysel olarak hepsiyle muhabbetim ayaküstü seviyesinde var. Biri ile daha fazla çünkü aynı büroda bir yıldan daha fazla çalıştık. Yeni başlamıştı işe benden öğrendi işi sonra kurumu değişti. Bu kurumu değişen arkadaş kuzu gibiyken birden kaplan kesiliverdi. Laf sokmalar atar giderler. Evelsi gün yakasından düşmeyen biri için hakaretvari konuştu anlamıyor istenmediğini sürekli arıyo geliyo kahveye geliyo dedi. Bugün baktım yine beraberler. Hayır diyemedim diyor. İçim bi tuhaf oldu soğudum ona onu diyen benim için neler der. Ben tüm işlerin döndüğü birimde çalışıyorum benimle de dönen işler hakkında bilgi sahibi olmak istediği için konuştuğunu düşünüyorum artık. Bu saatten sonra ne yapmalıyım. Politik biri de değilim. Sevmiyorsam hoşlanmıyorsam konuşmam. Sevmediğimi hissettiririm elimde değil. Aynı onlar gibi sevmesem de yüzlerine gülmeyi çaktırmamayı sadece iş için diyalog kurup devam ettirmeyi nasıl başarabilirim. Diğer arkadaşına hakaret eden kızdan nefret ettim ama bi şekilde pazartesi bunu belli etmemem lazım

Politik biri olmak zorundasınız eğer iş hayatında sorun yaşamak istemiyorsanız. Kimse canciğer olun demiyor elbette ama nezaketi elden bırakmamak gerek. Sevmiyorsam hoşlanmıyorsam konuşmam demişsiniz öyle bir lüksünüz yok işte. Sevmediğinizi hissettirmemekte gayet elinizde. Yetişkin bir insan mimiklerini de cümlelerini de kontrol edebilir neticede. Belli sınırlar çizer o çerçevede konuşursunuz

Ben de odamdayım tekim işimi yapıyorum artık kafa yapımı bu yönde değiştirmeye çalışıyorum gerektiğinde kolay gelsin deyip işi soruyorum çıkıyorum choccywhoccydoodah

kafan uymuyorsa görüşme sonuçta ailen değil

Umursamayin kendini umursanmis sanan insanlar zaman geçtikçe burnu havaya kalkıyor boş verin

Profesyonellik diye bir şeyden haberdar olmalı lisede değilse

Bakın işyerinde gereksiz samimiyetin zararlarını öyle gördüm ki size anlatamam. Ne mi yapıyorum? Kimseyle muhabbetim yok. Odamdayım, tekim. İşimi yapıp çekip gidiyorum. Kimseyle özel bir paylaşımım yok ve dünya varmış ohh be! diyorum.