inanamıyoruum, gerçekten beynim almıyor hangi insan evladı hamile karsını döver, karnındaki çocuğa zarar verir hadi senii hiç düşünmedi bebeğinizidemi düşünmedi bu nasıl bir vicdandır aklım ermiyor açıkcası eşinizin aileside çok vicdansız ve gaddar insanlarmış canım senin bir ailen yokmu onlara anlat durumu:çok üzgünüm: ve mahkemeye ver şiddet gördünü söyle sonuçta hakimde boşayacak, ve kendi hayatını kur boşandıktan sonra sana bişey yapıcak değil ya artık ayırsınız sonuçta ve en önemlisi dediğim gibi ailenle paylaş herşeyi Allah yardım cın olsun, inşallah en yakın zamanda kurtulusun:Saruboceq: bebek küçük fela bunlarada aldırış etme, sen onlar yüzünden öteki bebeğinden olmşsun onlar yüzünden yavrucak sakat doğmuş:teselli: fxuxsfxuxs yanılsamalar

Yeni okudum yazdıklarınızı, çok zor şeyler yaşamışsınız... çok üzüldüm, ama son msjı ızı okuyunca birazda olsa su serpildiğiyüreğime, en azından o yoğun stres altından çıkmışsınız... yüve rabbim meleğinizide sizide korusun.. CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

boyle sahip cıkmayan sürekli ezilmenize siddet gosteren bir insan baba olsa ne olur olmasa ne olur. ne güzel elinde mesleginde var boyle cekmektense bosan gitsin. düşünmene bile gerek yok. yazık degilmi o cocuguna. hamileyken bile o kadar siddet gosteren bir insan için savasmaya degmez. o insanlarla bir arada olduktan sonra. . push ; arzuco Biri Beni Durdursun

Allah kötü kalpli ve etrafindaki insanlara cile cektirenleri cezasiz birakmaz insallah. Böyle seyleri duyunca dayanamiyorum. Allah'im aciz kullarina yardimci olsun insallah.

ben de öyle düşünüyorum arkadaşım, o yüzdan dava açmadan önce bununla ilgili düzenlemeleri yapmak istiyorum piraye

görücü uslü mü evlendiniz? ailesi neden size karşı bu kadar nefrte dolu ve eşinizin ailesine olan bu ezikliğini daha önceden farketmş miydiniz? piraye

bence kesinlikle beklemelisin canım. çocuk varsa boşanma en son seçenek olmalı. ben bunu bizzat yaşadım ve yaşıyorum. boşanma belki sizin için daha iyi olabilir ama inan bana olan çocuklara oluyor. 5 yıl önce boşandım. her ikimizde yeniden evlendik. şu anki eşimi çok seviyorum. ama bir yanım hep eksik. çocuklar mahvoluyor. asla kapanmayacak bir vicdan yarası haline geldi bu durum. keşke onlar için katlansaymışım. dünyaya gelirken bize sormadılar, sahip olduğumuz en kıymetli varlıklarımız çocuklarımız. anne ve babasıyla aynı çatı altında yaşamak her çocuğun hakkı. her gece yatağımda saatlerce ağlıyorum. çocuklarımı okuldan geldiğinde karşılayamıyorum, anne babası ile aynı masada oturamıyorlar. onların yaşadığı her günde ya anne yada baba eksik... bin kere düşün, sorunlar mutlak aşılır. bekle ve evliliğini kurtarmaya çalış. sevgiler... swet2006 ÇOK FİKİR, TEK ÇÖZÜM tek ayak

canım yasal düzenlemeler için araştırmalara başladım, burda da anlatmıştım, bu arada iki gün önce eşim çocuğa bakarken açık bırakıp uyuyakaldığımda bu forumda yazılanları okumuş, bilmediği hiçbirşey yok hatta sevindim bile çünkü yabancı gözüyle yapılan yorumlar benim neler hissediyor olabileceğimi anlamasını sağlar sanmıştım ama yanılmışım, daha çok sinirlendi, boşanmamız durumunda ailesiyle bebeğimi görüştürmek istemediğimi yazmam, özellikle kızmasına neden oldu kısacası herşey daha kötüye gidiyor, konuşacak kimsem olsaydı, daha doğrusu başta eşimle konuşabiliyor olsaydım, gururum, kişiliğim konu komşuya dosta arkadaşa yaşadıklarımı anlatmaya, ağlamaya müsaade etseydi zaten buraya yazmazdım ama şu anda dertleştiğim, akıl danışabileceğim tek yer burası, yorumlarınız benim için çok değerli çünkü artık sağlıklı düşünemiyorum, umarım herşey temenniniz gibi yoluna girer ve kızım bundan sonra mutlu olur, teşekkürler gulay00 şükürler olsun

evliliğin bitmiş.. çok üzüldüm geçmiş olsun.. ama sen hala hayattayken neden mutlu olamıyasın ki. evelallah annesın bakarsın bebeğine.. zaten çekilen çile onlar için değilmi.. tabı burdan konusmak kolay geliyo ama empatı kurmaya çalışıyorum.. o bebeğin babasıyla olmaması olmasından daha hayırlı gıbı geldi bana.. allah yanında olsun senı ve bebeğinı korusun canım.. sevgıler Lyre

boşanmak istemez tabii ki çünkü bebeği belki göremeyecek bile çok küçük olduğu için... mahkeme de 7 yaşın akadar şartsız koşulsuz sana verecek çocuğu... piraye

sen eşini ve onun ailesini bizlerden daha iyi tanırsın kendin ve özellikle çocuğun için e doğru kararı sen verebilirsin eğer düzelecek gibi değilse boşuna kendini ve çocuğunu yıpratma herşeyde vardır bir hayır HanimKelesimiGetir

allah sana ve evladına sağlıklı ve mutlu çoook güzel günler nasip etsin canım. allah yardımcın olsun. çok dua et sana yardımcı olacak en önemli kapı O'dur... T

canım şu anda bildiğimiz bedensel sakatlığı, henüz 4 aylık olduğu için mental değerlendirme yapamıyoruz ama yaşadıklarımdan sonra ondan da korkuyorum,2 yaşından sonra bir dizi ameliyat olacak ama tamamen iyileşmesi imkansız, babasız büyüdüğünü anlayacaktır, eşim asla benimle ve bebeğiyle ilgili azap çekmez, çekse doğumdan sonraki eziyetlere izin vermezdi diye düşünüyorum, lohusa yatağımda da huzur görmedim, doğumdan 15 gün sonra yine başlamışlardı, üstelik doğum bahanesiyle eve rahatça girip çıkabiliyorlardı, eşim oturup benimle birlikte ağladı ama onlara yapmayın diyemedi, diyemez anladım artık, dualarınızı eksik etmeyin piraye

aslinda ilk yazinizi okudugumda evliliginizi kurtarmak icin cabalayin hemen bitirmeyin yazacaktim ama daha sonraki yazdiklarinizi okuyunca bence en kisa zamanda bu evliligi bitirmelisiniz diyorum. tabii bu benim dusuncem. ustelik isinizde varmis egitimciymissiniz. bence ayrilin. Allah yyardimciniz olsun:Saruboceq: insallah bundan sonra mutlu olursunuz H

inanamıyorum hamileyken esin sana sidddet uyguladı ve de bebegın sakat mı dogdu? sen neden beklemek istiosun ki anlamıyorum bence daha hamileliginde dayak yediginde koymalıydın kapının önüne.. piraye

canim yasadiklarini okuyunca benimde kanim dondu.. degisen birsey yok demissin.. peki nasil dayaniyorsun hala? inan ne kadar beklersen o kadar zaman kaybetmis olursun biran once hayatini kurmaya bak biryerden basla gerisi gelsin.. senin icin dua ediyorum ins kisa zamanda huzura mutluluga kavusursun..:1hug: ECZACIMM Papatya

Şu anda eşimle hala aynı çatı altında yaşıyoruz ama evliliğimiz çeşitli sebeplerden çok önce bitti, ben resmen boşanmak istiyorum ancak eşim bebeğimiz çok küçük olduğu için biraz daha beklememiz gerektiğini söylüyor, birbirimizi daha fazla kırmadan bir an önce yolları ayırıp kendi düzenimizi kurmak mı yoksa sürdürmeye çalışıp beklemek mi daha doğru bilmiyorum, siz olsanız ne yapardınız?

arkadaşım çocuğumun yüzüne bakıp vicdan azabı çekmediğim tek bir saniye yok zaten ama geriye dönüp baktığımda onu korumak için elimden gelip de yapmadığım tek bir şey vardı o da kürtajdı, yasal yollardan eşimin izni olmadan yaptıramazdım, yasadışı da olsa bebeğimi öldürtüp kurtarabilirdim onu ancak, başka yolu yoktu çünkü bu yaşananların çoğu hamileliğime denk getirildi evet karnım burnumdayken ezildim hem de çok, çünkü eşim sahip çıkmadı,9 ay boyunca ağladım, yapmayın diye yalvardım, biryere kaçamadım,2 ayımı annemlerde geçirdim oraya da erdi kolları, sonra doğum yaptım, sakat olduğunu gördüm hala bunun şokunu atlatamadım ve bebeğim henüz 4 aylık, yani doğum yapalı 4 ay oldu kimi neyi ne zaman affettim? daha yeni ayağa kalkıyorum, anne olan anlar, eşine aşık da olsan, büyülenmiş de olsan bu affedilir mi? piraye

canım aslında bebeğimin durumu yediğim dayaktan çok ailesi sayesinde yaşadığım psikolojik şiddetten kaynaklandı,9 ay boyunca ağlamadığım gün yoktu, o dayak da annesi yüzündendi, işin komiği çocuğu da ben değil onlar doğurmamı istedi, aldırmama izin vermediler, şimdi de boşanmak istemiyorlar, delirmek üzereyim piraye

konuyu acali uzun zaman olmus ben yeni farkettim. insallah hayatinizda bazi seyler duzene girmistir... K

Bilmem ki çek git diymediğim hala resmiyette evli olduğun bir adam... Böyle konularda boşanın diyemiyorum etkilememk için... Ama yaşadıklarınız ortada, yavrunuzun günahını kimin çekeceği de bariz... Bence en mantıklı karar sizin... Evladınızla mutlu olacaksanız böyle şiddetli bir ortamda büyümemesei daha sağlıklı... Eşinizin ailesine verdiği değere bakılırsa yarın birgün çocuğunuz büyüdüğünde ona da şiddet uygulamasından korkuyorum... İnşallah hakkınızda hayırlısı olur... Kararınız size mutluluk getirsin...

bosanmak isteyenlerin, bosanmak uzere olanlarin ya da bosanan arkadaslarin evlerinin icini kimse bilemz tabiki. ayril desen olmaz ayrilma desen olmaz en dogrusunu siz bilirsiniz ama yasanilan psikolojik ve fiziksel siddet nedeniyle sorunlu dogan masum bi melek var ortada ve baba gerekirse esini ve kendi cani kani olan cocugunu deil de ailesini secebilecegini soyluyor. sonuc olarak arkadasim dayansan, duzelmesi icin beklesen bile esin sen ve cocugunuz icin yine duyarsiz olucak. konu uzun zaman once acilmis umarim hersey hayirlisiyla sonuclanmistir. Allah yardimciniz olsun olgu35 ölümden başkası

bırak gitsin...

şunu da söyliyeyim zaten hiçbirşeyi açık açık yüzümüze söylemezler, hep ikinci ağızları kullanarak, gönderme yaparak, başkalarına söyleterek konuşurlar, mesela üvey babası onlara ziyarete gittiğimizde, salonda ikimizin yalnız kaldığı bir anı kollayıp televizyona bakarak "kal.., or..." şeklinde küfür eder, pineklediği emekli kahvesinde herkesin içinde "bizim alinin... karısı..." şeklinde konuşur, annesi kendisi eşimin yanında çok güleryüzlü ve dikkatli davranırken-hiçbir kayınvalide oğlunun yanında gelinini benimki kadar öpmez mesela- komşularını, kardeşlerini, annesini filan doldurup üzerime salar, onların bir komşusunun 5 yaşındaki çocuğunu nişanlıyken ve biz ordayken yazlıklarına getirip bana hakaret ettirmişlerdi, sonra tahmin edersiniz bahaneyi "çocuk işte.."2 yıl sonra o çocuğun annesi ilk ve son kez evime gelip ben konuyu kapatmak istememe rağmen "allah yardımcın olsun, bunlarla başedemezsin" dedi, eşim de yanımızdaydı ama duymamış! bunlar ve benzerleri ilk olaylardı ve ben duymazdan geldikçe, politik davranmaya çalıştıkça dozunu arttırdılar, ben de eşim için dayandım, kimseye anlatmadım ama hamile kaldığımdan beri o kadar azıttılar ki - daha önce anlattığım üzerimize yürüme, bağırıp çağırma, azarlama, komşuları ve akrabaları daha şiddetle doldurup örgütleme, eşimi doldurup evde huzursuzluk kavga yaratma, karşılayamayacağımız isteklerde bulunma... vs-artık dayanamıyorum, korumak zorunda olduğum sakat bir çocuğum var çünkü, hala eşim için evlerine gidiyorum ve son gittiğimizde olduğu gibi kızımın sağlığıyla ilgili konularda birşey söylesem veya rica etsem dahi gözler devriliyor, eşim annesinin yanında "içerisi soğuk filan değil saçmalama, klimanın altında dursun nolur yani?" gibi tepkiler veriyor ve ben kendi çocuğumu karnımdayken koruyamadığım gibi şimdi de koruyamıyorum ve eşim hala "ben arada kalıyorum" diyor, sağlığını kaybeden bizim çocuğumuz, yıkılan bizim yuvamız bu nasıl arada kalmak? , eşim ailesi dışında evinden işine işinden evine giden bir adam üstelik çocuğumun babası, beni sevmiyor, düşman gibi görüyor artık ama çocuğum için bunlara katlanmaya değer mi? ben mi çok büyütüyorum, eşim bundan sonra bize sahip çıkar mı, ya da en azından o boşanalım diyene kadar beklemeli miyim, ben aslında ruh sağlığımı çoktan kaybetmiş ezik ve korkak bir insan mıyım inanın hala bilmiyorum.

burda yazdığına göre uzun zamandır bekliyorsun ve bu sürede bir şey değişmemişse daha da değişmez, hele de sana şartlar sunuyosa asla değişmez ben şu anda eşimle ayrıyım daha doğrusu ayrı yaşıyoruz henüz boşanma lafı etmedik ben de senin gibi uzun süre bekledim bir şeyler düzelir mi diye yaklaşık 7 ay kadar ve ben bekledikçe eşim de ona muhtaç olduğumu, ondan ayrılamadığımı düşünüp her şeyi daha kötüye götürmeye başladı bana şartlar sunmak değil ama faturaları ödemeyerek, eve yatmadan yatmaya gelerek işleri daha da kötüye götürdü sen bekledikçe cesaretleniyolar, şartlarını kayıtsız şartsız kabul edeceğini sanıyolar bekle bekle sonunda sabrım taştı ve bu iş bitmiştir dedim şu anda eşim ayrı bir evde yaşıyo henüz evden eşyalarını almadı ve boşanma lafı da etmiyor tabi ki en doğru kararı verecek olan sensin ama çocuklar mutsuz bir ortamı hissediyorlar ve daha çok mutsuz oluyorlar çocuk için bitmiş bir şeyleri yürütmeye çabalamak yersiz bence ki sen kendin de diyorsun ruh sağlığımdan endişe ediyorum diye bu olumsuzluklar aynen çocuğa yansıyor ne kadar fark ettirmediğinizi sansanız da

canım kendi ailenden hiç bahsetmemişsin sana yardım edecek kimsen yokmu?ailenin yardımını alamazmısın. sana arka çıkacak kim varsa yardım iste ve o adamdan kurtul. hayatını yeniden kurabilirsin. zararın neresinden dönsen kardır. allah yardımcın olsun. . push ; D

canım elbette çocuğu sevmiyorlar ve istemiyorlar gerçekte, sağlıklı olsa da istemezlerdi ama beni üzmek, sabrımı zorlayıp delirtmek daha doğrusu ezmek için şimdiye kadar yaptıklarına bakınca kızımı kulanacaklarından adım gibi eminim, zaten boşanma durumundan henüz haberleri yok ama şimdiden başladılar ufak ufak piraye

canım yaşadıklarına çok üzüldüm, en çok da günahsız yavruna ama sana bunları yaşatan adamla nasıl hala aynı evde kalabiliyorsun buna çok şaşırdım ben yapamazdım, adamı her gördüğümde yaşadıklarım aklıma gelir sinirden ölürdüm heralde aynı odada oturmak aynı evde yaşamak işkence gibi gelirdi bana şartlarını en iyi sen bilrsin tabi ama kendine yazık etme, hakkında hayırlısı olsun

Bir yıldan fazla olmuş, o kadar çok şey değişti ki Son mesajımdan sonra çocuğum ve kendim için psikolojik destek almaya başladım, boşanma kesinleşmişti benim açımdan, ayrıntıları konuşur olmuştuk Kızımın ameliyatından 2 ay önce sürpriz bir haber aldık, annesi yeniden boşanıyordu Sebep mal anlaşmazlığıydı, adam ortak mülklerinden birini satıp damadına iş kurmak istemiş, ben ölünce diğer evi kızımla paylaşırsınız demiş, yani sokağa düşmemek için boşanmak zorunda kaldı O herkesten herşeyden değerli olan, uğrunda kendi öz evladını üveye çevirdiği, torununu gelininin karnında öldürttüğü eşiyle kızı onu sokağa atmasın diye boşandı bir anda O dakikadan sonra herşey değişti eşimin gözünde, benden defalarca özür diledi, pırlanta koyelerim, yüzüklerim oldu bi anda Kızımın ameliyatından sonra tayin isteyip annemlerin ve kayınvalidemin de olduğu memleketimiz izmire geldik Krediyle küçük bir ev aldık hatta Şimdi ailemin yakınında, nispeten huzurlu bir hayatım var Kayınvalidemin sesi kesildi, eskisi gibi değil çünkü eşim çok mesafeli davranıyor Arada bir geliyor evimize, arada biz gidiyoruz hala ama... Aması var işte... Hiçbir yara kapanmıyor aslında, kızım hala gözümün önünde dünyadan habersiz bir melek, güle oynaya büyüyor Biz de dışardan orta karar bir aileyiz, kavgasız gürültüsüz Ama kafamda hala eskiler dönüyor Ben boşanmalıydım zamanında Kızıma hamileyken kaçıp kurtulmalıydım Eşimin şimdi annesine kızgın olduğu için bizi ezdirmediğini biliyorum, ama beni sevseydi o zaman da korur kollardı, yapmadı... En küçük sürtüşmede yeniden dönüyorum o günlere Hala iyi değilim yani Ama boşanmadım, o çok zor zamanlarımda beni dinleyen, yorum yapan arkadaşlarıma tekrar teşekkürler edanaz

canım eşinin bekleyelim deme sebebi bence acaba tekrar barışırmıyız düzelirmi diyedir, sende bekle belki tekara barışırsınız aranızı düzeltirsiniz

kafamı toplamaya çalışıp sağlıklı kararlar almaya çalıştığım bu zor dönemde önümü görmemi en azından karanlığı aşmamı sağlayacak her türlü umut ve telkine ihtiyacım var çünkü bundan sonra da herşey daha kötü gidecek duygusundan kurtulamıyorum, yorumunuz gücümü toplamam için gereken umudu az da olsa besliyor, umarım hiçolmazsa bundan sonrası kızım için daha iyi olur, desteğiniz ve dualarınız için teşekkürler piraye

evet arkadaşım çok ekstra bir durum olmadıkça-annede delilik iffetsizlik vs- velayet anneye veriliyormuş, ama benim istediğim boşandıktan sonra kızımı eşimin ailesinden uzak tutabilmek, babasıyla ne olursa olsun görüşmesini istiyorum ama diğer akrabalarının kızıma sırf beni üzmek için maddi manevi zarar vereceklerinden ya da alıkoymak isteyeceklerinden eminim, bahsettiğiniz hukukçu arkadaşla irtibata geçtim, sağolsun çok yardımcı oldu, ben yaşadığım sürece kızımın üstünde olacak elim, zaten artık onun için yaşıyorum B

bişey daha ekliyeyim kayınvalidem benden çok farklı sebeplerle-aşk için- eşimin babasını terketmiş ve yeniden evlenmiş, eşimi babası almadığı için yanında alıkoymuş, maddi bağımsızlığı olan güçlü bir kadın, ama şimdiki eşi ve evliliği için oğlundan vazgeçmiş, onun ezilmesine göz yummuş ve sonuç babasız olduğu için ezik büyümüş yetişkin olsa da kendi eşi ve çocuğuna sahip çıkamayan bir öksüz olan eşim...35 yaşından sonra değişir mi bilmem ama hala bekliyor dayanıyor olmamın tek nedeni babasız büyümenin sonuçlarını bizzat görmüş biri olarak kızımı da aynı akibete atmak istememem, elbette artık kemiğe dayandı herşey, boşanma kurtuluş benim için ama ya sonrası? boşanırsam ben kurtulucam kızım babasız büyüycek, boşanmazsam ben deliricem kızım da deli bir anneyle büyüycek, ne yapayım? Lyre

çok üzüldüm. hamileyken bir insan nasıl şiddet görür. eşine inanamıyorum. kızına zarar verir. bunun hesabını nasıl verecekler allaha. allah kolaylık sabır ve güç versin sana. bu evlilik sence nasıl düzelir. eşin düzelmeyecek sen nereye kadar sabredeceksin. mesleğin var ayaklarının üstünde durabiliyorsun. allah yardımcın olsun dualarım seninle... L

canım çocuğunun sakatlığı bedensel mi zihinsel mi. yani babasız olmayı anlayabilecek durumda mı. bence aslında eşinin evden ayrılmak istemeyişinin tek nedeni vicdan azabı. senin adına çok üzüldüm. buadan dua ediyorum ki, bundan sonraki hayatın hem sen hem evladın için çok güzel olsun. tek yapman gereken o evden hemen ayrlman. bence artı eşini dinleme Exorcist Pantolonlu

Bebeginiz nasil sakat yani dr mu dedi bu sebebten sakat dogdu diye cok cok uzuldum bir evlat anne icin ne demektir o kadar iyi biliyorumki Allah sifa versin bebisinize 27yasemin

Allah'ım ağzım açık okudum ve çok ama çok üzüldüm.. Sen ne yapıyorsun hala o evde Bırak Allah aşkına eşinin ezikliğini bilmem neyini eğer o da birazcık insan olsaydı onlardan farklı olsaydı seni ve bebeğini alır yeni bir hayat kurardı.. Bu ne demek ya bebeğine zarar vermiş nasıl hesap verecekler hepsi eşin denen ezik dahil.. Çok sinirlendim ve üzüldüm kusurabakma.. Hemen dava aç hemen Kendine ve bebeğine yeni bir hayat kur ikinizde sağlıklı ve huzurlu bir hayata kavuşun.. Ailenle konuş boşanmak isteğini herşeyi anlat onlardan destek alarak toparlan onlarda destek vermiyorsa kızına sarılarak hayata tutun kızın için o masum melek için.. Korkma hayatta yalnız kalmaktan böyle şeyler yaşayacağına yalnız kal daha iyi belki birgün karşına düzgün ahlaklı saygılı bir beyefendi çıkar ne bilebilirsin bunlar için tabi çok erken.. Korkma hiçbirşeyden cesaretli ol umarım hayat en güzel şekilde devam eder senin ve kızın için.. Dava için herşeyi incele herşeyi kalemine göre uygun yap o insanlar sana iftira bile atabilir dikkat et canım herşeyi düşünerek hareket et... neler olup bittiğini paylaşırsan sevinirim.. Allah yolunu açık etsin... Rabbim yardımcı olsun bebeğin ve senin için... tilsim72 Kuzusuna ve kocasına

bitirmeye kararlı olduğum bir evlilik içinde kalamam ben uzun süre... her geçen gün aleyhime işler, hızımı keser... tahammülsüzlükler artınca da ben daha çok mutsuz olurum... ben mutsuzsam mutsuz ederim... çocuğumda bundan nasibini alır... ben beklemeyin derim... huzurlu bir ortam çocuk için daha sağlıklı... kendi hayatını düzene koyamamış ebeveynler çocuğa ne verebilir ki... . push ;

canım bekle bıraz daha zamana bırak belkı kendınde gordugu hataları duzeltmeye calısacaktır allahtan hakkına hayırlısını ıste

Okudukça kanım dondu resmen ne demek hamile bir kadına şiddet uygulamak. Neden şikayetçi olmadın o zaman. Artık evlenmiş eşinin ve çocuğunun öncelikli olması lazım Devam edersen tekrar aynı sıkıntıları yaşamayacakmısın. Ben şuna inanıyorum artık. Mutsuz giden bir evliliği çocuk var diye sürdürmenin bir anlamı yok. zemus

yüce Rabbim cehennemi boşuna yaratmamış... hepsini Allah a havale edin ve kendinize yavrunuzla yeni bir sayfa açın. bence eşinde uslanmaz ailesi de. işinizde var muhtaç değilsiniz. bu yaşadıkların bir imtihan, isyan etme Allah a sığın, Ondan yardım iste kendin ve evladın için. ben baya geç kaldım bunları söylemekde aradan aylar geçmiş. şu an durumlar nasıl, ne yaptınız? H

Konu içerik nedeniyle taşınmıştır.

Yaşadığın çevreyi değiştirsen. Tayin isteyip uzaklaşsanız. Biraz eşinle yanlız kalsanız Acaba birşeyler değişir mi Umarım eşin aklını başına toplar. Hayatta sana muhtaç bir kızın var. Onun için güçlü olmalı, ayaklarının üstünde durmalısın meric2

evet arkadaşım ucuz atlatmışsın, ben olabileceğin en kötüsünü yaşıyorum ve beni anladığını tahmin edebiliyorum, önce benim yaşama sevincimi ve sağlığımı sonra bebeğimin sağlıklı doğma hakkını ve geleceğini aldılar elimizden, şimdi boşanma sürecinde ise çocuğumu almaya çalışacaklar adım gibi eminim. Peki ben bu insanlara ne kötülük yaptım? ya da nasıl bir günah işledim de bunlar reva görüldü, işte bunu bilmiyorum. Politik davranamadım demişsin ya bazen mümkün olamıyor, durup dururken yüzüne hakaret edilirken nasıl tepkisiz kalırsın, hiç tanımadığın insanlar sana bağırırken nasıl susarsın, bunlara göz yuman insana yalan da olsa nasıl sevgiyle sarılırsın? son derece ikiyüzlü ve riyakar olmak lazım ki olsaydım zaten beni çok severlerdi eminim sorun kalmazdı ve eminim siz de dürüst bir insan olduğunuz için kaldıramadınız yaşananları, iyi de yapmışsınız keşke ben de çok önceden gösterebilseydim o cesareti... piraye

yardımınız için çok teşekkür ederim, minnettarım.

Bu arada sen ezik değilsin hiçbir kadın ezik değildir sadece bebeğinin babasız kalmasını istememişsin Kızınla eşin tabiki görüşür ama eşinin ailesinden bebeğini uzak tutmayı sağlamalısın varmıdır acaba bunun hukuksal bir yönü filan sorup soruştursan Davayı açtığında bunuda eklesen ne bileyim kızın için çok üzülüyorum... Unutma Tanrı seni tüm kadınları özel yarattı bir kadın istediği herşeyi yapabilir yeter ki bilinçli ve cesareli olsun.. Bir psikolog tan da yardım al daha sonra Herşey Gönlünce Olsun...:Saruboceq::Saruboceq::Saruboceq: piraye

inanmıyorum öyle bii ile hala aynı çatı altında olmana bebekte büyüdükçe ayrılık daha zor bence biran önce hallet bu meseleyi allah yardımcın olsun :Saruboceq: moorserize

bende cok seyler yasadimki suan yazmaya kalksam yaz yaz bitmez benimde evliligim coktan bitti ama iki cocugum var ikimizde istemiyoruz ama iki kizimin hatirina ayni evi paylasiyoruz ayni sofrayi birde oda cocuklarin hatirina baska bir paylasimimiz yok ayri odalarda kaliyoruz kari-kocalik coktan bitti yani benimde iki hamileligimde yasamadigim kalmadi hem esimden hem kayinvalidemden cok sükür cocuklarim saglikli ama benim pek saglikli oldugum söylenemez kackere intihari bende düsündüm ama eger ben hayatimi sonlandirirsam cocuklarima kim bakacak cok caresizim benim anamdan babamdan kardesimdende fayda yok yurtdisinda yalnizim suan kapiya koysa burada gidecek hicbir kapim yok yalnizim kizlarimda daha cok kücük biri üc yasinda biri onbes aylik hersey evlat icin cekiliyor allah herkesin hakkinda hayírlisini versin B

canım yaşadıklarına inan çok üzüldüm yalnız değilksin bunu bil arkanda birsürü kadın var eğer insanlarda birazcık insanlık kalmışsa sana yardım etmeliyiz hem cinsşmize hem o bebeğe burda bi iinsan intiharı düşünüyo 2 hayat yok oluyo arkadailar bayanlar zsize sesleniyorum gelin bir araya gelip bu hayatın kurtulması için maddi manevi destek olalım lütfen bizde anneyiz bizimde ewlattlarımız var lütfen destek olalım lütfen canım kardeşim çok iyi anlıyorum seni ve bebğin sakat doğmuş eşini anlayamıyorum sewmesede çeker gider ama bu olanlara neden göz yummuş ah o ailesi yaptıkları yanlarına karmı kalacak ki neden bu kötülük herkes ettiğini çekeceğinden şüphesi olmasın canım bunu unutma bende hamileyim eşim asker ailesiyle kalıyorum ve çok zor günler yaşadım ama aebeğime bişey olmasın diye ağlamıyorum bile üzmmeemeye çalışıyorum kendimi sende bebeğin için lütfen mutlu olmaya çalış özel msn adresin varsa canım bana mesaj at maddi manevi destekçinim unutma senin için çok dua edicem ve bebeğin için allaha emenet ol. piraye

canım çok uzun zamandır bekliyorum aslında herşey daha kötüye gidiyor, ailesi yüzünden evliiğimizi harcadı, beni düşman gibi görüyor, ailesi ile iyi geçinmemi daha doğrusu hakaretlerine, saldırılarına göz yummamı şart koşuyor, hamilelğimde yaşadığım şiddet yüzünden bebeğim sakat doğdu bu herşeyi daha da kötüleştirdi,"boşanalım yeniden evlenirsin sağlıklı çocukların olur" dediğimde o da olacak diyor, evlendiğimiz günden beri ailesi yakamızda ve eşim bana hiç sahip çıkmadı, konuşmak, mesafe koymak, tavır almak, boyun eğmek, hepsini denedim ama artık bebeğimi düşünmek zorundayım, ruh ve akıl sağlığımdan endişe ediyorum KalenderMesrepim

ah canim ya. gercekten zor seyler yasamissin. esini seviyomusun?oda onemli. esinle ailesi yokken araniz nasil?biraz daha dusun bence cunku bebek bakmak kolay degil. bosanmakta oyle. eger surekli bir dayak olayi varsa bisey diyemem tabi. H

şunu da söyleyeyim kazara hamile kaldığımı öğrendiğimde bu olup bitenlerden dolayı aldırmak istedim bebeğimi, zarar göreceğini biliyordum ama eşim izin vermedi aldırmama, aylarca yalvardım, herşey yoluna girsin yine olur bebeğimiz dedim, dinlemedi, sahip çıkacağına söz verdi ama yapamadı, iki bebek vardı karnımda,3. aydaki arbededen sonra biri karnımda öldü, diğeri de hasbelkader tutundu bana ama her olaydan sonra acile yatarak, serumlarla, gözyaşlarıyla doğdu, meleğim sakat şu anda ama benim yaşama sebebim o, ona her baktığımda ölüyorum üzüntüden, öfkeden ama elimden birşey gelmiyor, eşimse beni sevdiğini ama bunlara sebep olanların benden ve bebeğimden daha değerli olduğunu, gerekirse onları seçeceğini söylüyor doğumdan beri, sanırım sakat bir bebek ağır geliyor ona, dün "sen de üzülüyorsun, boşanalım, yeniden evlenirsin, sağlıklı çocukların olur" dedim, cevap vermedi, bana yol göründü yani arkadaşlar, bu meleği tek başıma yaşattım, bundan sonra da tek başıma bakıcam anlaşılan, lütfen bizim için dua edin... daha önce de anlatmıştım başka bir konu başlığında, kopyaladım, o günden beri değişen tek şey eşimin ve ailesinin gittikçe kötüleşen tavırları oldu, boşanma benim için kurtuluştu, kabul eder sanıyordum ama bu kadar kolay bırakmayacaklar, intiharı düşünüyorum son çare, istedikleri bu anladığım kadarıyla ama kızıma kim bakar? kime bırakırım?kaçayım desem öğretmenim, izimi bulmaları kolay olur, bulurlarsa kızıma da zarar verirler, zaten nereye kaçıcam? yardım edin delirmek üzereyim swet2006 ÇOK FİKİR, TEK ÇÖZÜM tek ayak

Bakalım doğru anlamış mıyım.. Eşiniz hamileyken size şiddet uyguladı, çocuğun sakat doğumuna yolaçtı. Ailesi tarafından küfürlere hakaretlere maruz kaldınız, birşey yapmadı ve siz hala evliliği yürütmeyi düşünüyorsunuz. :1shok: Babasız büyümesin diyorsunuz, o baba ailesinin en ufak kışkırtmasıyla o çocuğu dövdüğünde ne yapacaksınız? Böyle bir evliliği sırf çocuk için sürdürürseniz çocuğa da bilmeden büyük kötülük yapmış olursunuz. Bunu en iyi bilenlerden biriyim çünkü annem ve babamın çok kötü bir evlilikleri vardı ve bir çocuk olarak ben bundan çok zarar gördüm. Her gece kavga, bağırtı, küfür.. Okula bile uykusuz gidiyordum bu kavgalar yüzüden, o zamanlar ilkokuldaydım. Boşandıklarında benden fazla sevinen kimse olmamıştır herhalde. Ama o zamanlar çevresi anneme çocuğun var boşanma dedi, annem de sırf bunun için yıllarca bu evliliği sürdürdü, bilmeden beni korumaya çalışırken bana daha çok zarar verdi. Boşandıktan sonra babam fazla hayatımda olmadı ama eksikliğini de duymadım. En azından gece saat 1'de binbir küfür hakaretle ortalığı dağıtan babam olmasından daha iyidir. Neyseki babam bize hiç fiziksel şiddet uygulamadı, sizin eşinizde o potansiyel de var. Tabi ki karar sizin ama bu şartlarda bu evliliğe devam etmek istiyorsanız bence şikayet etmeyin.

canım ya gerçekten çok üzüldüm benimde evliliğimde sorunlarım var kafam çok karışık bende ayrılmayı düşünüyorum ama benim olayım seninken çok farklı allah yardımcın olsun. P purplem

canım resmen yıkıldım. ağlıyorum okudukça. allah yardımcın olsun. bende yeni evliyim. ve ayryız ailesi yüzünden. sözlerine vaatlerine ragmen sahip çıkmadı. psikolojim bozuldu. saglıgım elden gitti. gülen yüzüm soldu, hayatım mahvoldu. iyi ki bebek yok diyorum. ben boşanma davası açtım çok sevsem de, sonumu senin gibi gördüğüm için. eşin bence senin boşanma durumunu ciddiye almıyor. tek başına getirmedin o çocuğu. kocansa sahip çıkacak. hayat kolay mı sanıosun bebekle?çek karşına konuş, gerekirse ailesiyle de konuş. bir büyük flan sok araya. ve bir psikolgdan yardım al, hatta şinle birlikte gidin. ve sanırım eşinin kafası karışık, bi yandan boşanma fikri cazip geliyor, bi yandan sana kıyamıyor. ne olursa olsun, sakın soguk davranma kocana. ben ailesinin eşimi dolduruşlarına tepkisiz kalamadım. politik olamadım. ve koptuk. sen yapma. aksine daha ilgili, daha hayran bırakıcı ol eşine. ama al karşına çok ciddi bi şekilde de konuş. baktın olmuyor, hiçbir hakkından feragat etme ve boşan. daha çok gençsin. işin de var. her gecenin bir sabahı vardır... piraye

Bol bol dua et canim, baska ne diyebilirim bilemiyorum. kocanin ailesinden uzaklasabilseniz onlara uzak bir yere tasinsaniz isler düzelir gibime geliyor sonucta o da kendini baski altinda hissediyor. Ama kocan bu kafayla giderse ailesinden uzaklasamazsiniz da. Kocanin sorunlari farkedip cözmek icin caba sarfetmesi gerek tek tarafli cok zor. kocan da hic elini tasin altina koyacak gibi görünmüyor. Ama onlardan uzaklasabilirseniz uzaklara tasinabilirseniz bence evliliginiz icin bir ümit olabilir.

kesinlikle haklısın arkadaşım benim kanım dondu okurken...

canım burda bir hukukçu arkadaşta yorum yazmıştı, yardımcı olabileceğini söylemişti. bilmiyorum irtibata geçtinizmi?. o daha iyi bilir ama benim bildiğim kadarıyla bebeğiniz henüz anneya muhtaç çok küçük olduğu için ve sizinde bir geliriniz olduğu için, ona bakma gücünüz olduğu için mahkeme bebeği anneye yani size verecektir. piraye

yaşadıklarını okurken kanım dondu. yaşadıklarımız çok benzer benimde boşanma sebebim onun ailesiydi. ama şiddet görmedim. az önce boşanmamalısın demiştim ama o hayatı yaşayan sensin. hakkından hayırlısı olsun. bazan boşanma kaçınılmaz. bende psikoloğ eşliğinde boşandım. yani bitmek zorundaydı. ama kahretsin çocuk olunca eskiyi silemiyorsun. hayatının sonuna kadar bir yandan çocuğun için üzülecek, bir yandan da yaşamaya devam edeceksin. allah yardımcın olsun... keri34 derinin

bence eşin seni seviyor ama ailesinin etkisinde kalıp seni ezip ezdiriyor. eğer dayak varsa ailen sahip çıkıyorsa git bir süre bir kaç ay uzak kal ondan eğer gerçekten seviyorsa ailesine rest çekecektir görecektir. bunları 8 yıl yaşayan arkadaşım vardı en son çocukları bırakıp çekip gitti.1 ay ailesinde kaldı şimdi kocası mum gibi ailesine rest çekti. sende git arkadaşım eğer dönmezse zaten sana kıymet verm, yor demektir. çocuğun bu şiddet ortamında büyümektense sükunet içinde büyümesi daha hayırlı bence. Exorcist Pantolonlu

yazılanların hepsini okudum inanın kanım dondu, içim ezildi... bu nasıl bir insanlık, hiç mi Allah korkusu yok bu insanlarda... Allahım karşımıza değer bilen, iyi insanlar çıkarsın.. Allah yardımcınız olsun tüm okuduklarımda sevindiğim tek ve en büyük şey öğretmen olmanız inşallah bundan sonra herşey gönlünüzce olur... G

bence beklemelisin.. eşin belliki boşanmak istemiyor.. esrasofo psixi

Öğretmensin, istediğin gibi kendi ayaklarının üzerinde durabilirsin... Bence bu adam senin kendi özgüvenini kaybettirmiş, cesaretsiz korkak biri olmuşsun... Daha hala boşanmayıp bu saçma ve sana ve kızına zarar veren evliliği devam ettirerek ne olacağını sanıyorsun... Kıznın bedensel engelinin sebebi olan adam ve ailesi psikolojik hastalıklara da sebep olsun diye mi bekliyordun... Aç davanı, boşan... Bu kadar küçük ve engelli bir bebeği zaten babaya vermeleri imkansız... Ne kendine ne de bebeğine daha fazla eziyet çektirme ve boşan... B

pek çok yorum yapılmış, soru sorulmuş ben uğramayalı, bir kısmı beni anladığını söylemiş bir kısmı suçlamış, öncelikle herkese teşekkür ederim, burada annenize bile anlatamadığımız şeyleri paylaşıp çözüme varamasak da rahatlayabiliyor, sanal da olsa tanımadan birbirimize destek verebiliyoruz, sorularınıza gelince, yaşadığım herşeyi burada anlatacak vaktim ve dirayetim olsaydı daha kolay olurdu ama kısaca şöyle söyliyeyim; insan başına gelmeden bazı şeyleri anlayamıyor. bundan 5 yıl öncesine kadar dünyada şiddet görecek, boyun eğecek son insan olduğumu düşünürdüm ama zaten "allah iyilerle karşılaştırsın" lafının anlamını da evlendikten sonra anladım, içine düşünce anlıyorsunuz neyin ne olduğunu, bebeğimin yaşadıkları ve durumu için beni sorumlu bulan bir arkadaş vardı okuduklarım arasında, inanın o ithamların zaman zaman çok daha ağırlarını yönelttim kendime, kızıma baktıkça suçladığım tek insan ben oluyorum, koruyamayacağımı bildiğim için aldırmak istedim zaten ama ne olursa olsun o karnımdayken kaçmalıydım olup bitenden ama mümkün olamadı, eşimle aynı evde yaşıyorum sonuçta ve ailesi bir telefon kadar uzağımızda, kaçamadım ailem, babam bir kez müdahele etti ama herşey daha kötü oldu, eşim iyice sinirlendi onun karışmasına ve ister istemez onlar da ellerini ayaklarını çektiler bizden, şiddetten haberleri yok ama yine de en büyük desteğim onlar, maddi, manevi hep yanımızdalar. evliyken hele hamileyken yediğiniz dayak veya tokat veya tekme için karakola gitmek aklınıza bile gelmiyor emin olun, allah kimseye yaşatmasın ama o psikolojiyle hiçkimseye hiçbişey anlatamıyorsunuz, utanıyorsunuz, korkuyorsunuz ama anlatamıyorsunuz hatta olup bittikten sonra "ya komşular duyduysa"diye korkup, günlerce eve kapanıyorsunuz utancınızdan eşimle görücü usulü evlenmedik, yıllarca çıktık ailesi de gelip beni şanlı şöhretli istedi ailemden, kayınvalidem eşim çok küçükken eşinden ayrılıp şimdiki eşiyle evlenmiş, onun da önceki evliliğinden bir kızı varmış teyzeleri anneanneleri hep beraber yaşıyolar altlı üstlü başlarda herşey iyi gibiydi, ufak tefek sataşmaları oluyodu ama zararsızdılar ben ancak ailenin içine girince farkettim ki eşim hep ezilmiş, annesi üvey kızına ve eşine hep ezdirmiş onu, maddi manevi dışlanmış, çıkarken ara ara yakınırdı hatta belli belirsiz ve ben saçmalama o senin annen hem baban da ii biri niye yapsınlar ki derdim ama işin boyutları çoook başkaymış, üstelik yakınlarında oturan öz teyze dayı ve diğer akrabaları da bi takım maddi çıkarlar ve annesinin göz yummasından dolayı alışmışlar bu duruma onlar için de evin kızı yani üvey kardeşi eşimden daha önemli halde şu anda, ben aileye girince eşimin teslimiyetini benden de beklediler, ben daha noluyoruz diyemeden evliliğimizin 2. ayında üvey kardeşi eşime olduğu gibi bana da emretmeye başladı mesela, teyzesi bana da bağırmaya başladı, ben sert çıkınca annesi komşularını doldurup evime yollamaya başladı, üvey kayınpederim kaba davranmaya küfretmeye başladı-şiddet görmeme neden olan olay bu, bana küfreden kayınpederimle artık görüşmek istememem- dayısı ve anneannesi annesini üzdüğümüz için-tek suçum erken hamilelik tehlikesi yüzünden uzun yola çıkıp onların istediği yere gidemememdi, zaten ertesi gün doğurdum-üzerimize yürüdü, doğumdan sonra da eşimi doldurmaya başladı ve bugüne geldik, bu olayların çoğu da hamileliğime denk getirildi daha anlatacak çok şey var ama kafanızı şişirmek istemem, kısaca eşime de kızamıyorum artık, o zaten böyle büyümüş ve bu insanlarla hastalıklı bir bağı var, onlardan asla kopamaz, beni koruyamadığı gibi bu olup bitene tepki vermem bile onun tuhafına gidiyor çünkü onun için bunlar normal ve ben de boyun eğmeliyim, bugüne kadar eğdim de eşim için ama artık dayanacak gücüm kalmadı çünkü ne yaparsam yapayım eşimin huyunu bildikleri için hep daha fazlasını isteyecekler, daha fazla saldıracaklar bunu anladım, şu anda tek istediğim kızımı da alıp uzaklaşabilmek piraye

okudum ve ınan şok oldum... bılıyorum söz konusu cocuk olunca insanın elı kolu baglanıyor ama bırde söyle dusun, ilerde emınım anlayacak senı kızın... bu arada senın kendı aılenle ılıskılerın nasıl... destek olmuyorlarmı sana...

çocuğun velayetini almak içinmi oyalıyor acaba. hukuk kısmını falan iyi araştır B

Canım, çok ama çok zor şeyler yaşamışsın ve eşine kızgın olman çok normal. Pek çok şey yoluna girmiş ama sen seni sevdiği için değil annesine kızdığı için değiştiğini düşünüyorsun. Annesinin gerçek yüzünü gördü, kızgınlığı da bu yüzden, böyle bir anne yüzünden sana yapığı eziyetler yüzünden kızgın. Bebeğin nasıl oldu şimdi, sen nasılsın? Önemli olan sensin canım.

çocuk ne kadar büyük olursa bence o kadar zor olur. büyüdükçe herşeye aklı ermeye başlar, soracağı sorular fazlalaşır. bence de belki vazgeçersiniz diye düşünüyor olabilir piraye

naz arkadaşım biraz geç de olsa yorumun ve desteğin için teşekkürümü kabul et, konuyu açalı aylar olmuş ama hayatımda değişen hiçbirşey yok ve burda sizden aldığım desteği inan hiçbiryerden almıyorum bana zaten manevi olarak çok yardımcı oluyorsunuz, maddi desteğe ise çok şükür ihtiyacım yok zaten artık dünyaları versem bile bebeğimin sağlığı geri gelmez ama benim için yaptığın çağrı bile bana tarifsiz mutluluk verdi umarım sen de iyisindir, eşine ve bebeğine sağlıkla kavuşmuşsundur ve umarım güzel yüreğine yakışır mutlu bir yaşam sürersin, tekrar sağol mors

merhaba pirayecim mesajını martta göndermişsin merak edip son sayfaya baktım acaba durum ne diye aradan aylar geçmiş çünkü ve sen hala duruyorsun değişen birşey yok demişsin. eşim eğer kendi ailesini senden ve bebeğinden daha değerli gördüğünü söylediyse gerekirse onları seçeceğini söylediyse iş bitmiştir. sana değer vermeyenin yanında asla durma emeğinin sevgini heba etme. çocuğunun sakatlık derecesi ne bilmiyorum ama Allah şifa versin eğer ona bakabilecek gücün varsa uzatma bu işi derim psikolojin bile bozulur. sevmek yetmiyor bazen senin ruh sağlığın daha önemli.. ayrıca hani çocuğumuz için annesi babası aynı çatı altında olsun deriz ya hiç katılmıyorum eğer o çatı altında sürekli geçimsizlik varsa çocuk daha çok bunalabilir. kendimden örnek ben kendi anne babamın bir an önce boşanmalarını istiyordum ve de bunu onlara söylemiştim nitekim şimdi herşey kopuk babam iş için başka yerde zaten.. H