Tabi ki anne baba kavgaları ve onların size tutumları özgüven eksikliğine sebep olmuş. Ancak daha önemlisi sizin geçmişe takılıp kalmanız bence. Olan oldu bitti. Yanlış yaptım ya da doğru bu önemli değil. Benim önüme bakıp daha iyisini yapma azmim her zaman olmalı diye kendinize telkin verin devamlı. Benim çocukluğum, gençliğim de ana baba aile kavgaları, aşağılanma ve sevgisizlikle geçti. Ama aştım bir şekilde. Sosyal ortamlara bol bol katılın. Hobi kurslarına gidin. Ve dediğim gibi en önemlisi önünüze bakın. Geçmişte sizin ya da başkalarının ne yaptığının hicbir önemi yok. Geçmiş geçmiştir. Unutun. Kendinize geçmişi unutmayı öğretin.

Herkese günaydın, Yıllardır kendimi tanımaya calisiyorum. Her bir davranışımı anlamaya çalışıyorum. Ve kendimde hoşuma gitmeyen bazı özellikler var. Bunlardan nasıl vazgeçerim kafam çok karışık. İş hayatıyla birlikte daha da fazla sorun olmaya başladı benim için. Kendimi başkalarıyla çok kıyaslıyorum. Işte bu kişi burda güzel bir tutum sergiledi sen olsan öyle yapmazdın. Sorunları çözmede iletişim kurmada bak o nasıl başarılı sen olsan senin aklına o cümleler gelmezdi. Beynimde böyle konuşmalar geçiyor. 2 yıldır da kiloya çok takar oldum. Topluluğa girdim mi kendimi kasıyorum. Genelde hep dinleyen taraf oluyorum. Onların dediklerine sadece gülümseyerek katılıyorum. Doğal olarak karşı tarafta beni sıkıcı, konuşmayı bilmeyen olarak görüyordur. Lise 2 'den beri psikolog, psikiyatr hep gittim. Antidepresan kullanıyorum o yıllardan beri. Annemle babam arasında problemler vardı. Onlarin tartışmalarına kaç kez şahit oldum ondan mi böyle oldum diye düşünüyorum. Bunları haketmediğimi düşünüyorum. Sanki potansiyelim bu kadar degil ben de daha da fazlası var hissediyorum ama bir şey engelliyor beni mücadele de ediyorum ama çoğu zaman zor oluyor. Icimi döküp rahatlamak istedim sadece. Sizlerle konuşmak eminim bana iyi gelecek.

İlgilendiğin birşeyler var mı çalışıyor musun vb

Doktor sana çözüm olarak ne dedi merak ettim, canım bak asla insanları gözünde büyütme boşver takma bile onları, ondan sonra kendini sev senin sana saygın olsun..

Öz-güven eksikliği kaynaklı oluyor bu yaşadıkların dedi

Çok tsk ediyorum güzel yorumunuz için. Inş ben de sizin gibi böyle memnun olmadigim durumları değiştirebilirim inş.

Bence önce olayı beyninden bitirmen gerek ilaçlar dan kurtulman diyetisyene gidip hedef kilona ulaşmak gerek. Spor yapmak kaliteli kişisel gelişim kitapları okumak gerek. Sosyal ortamlara kendini zorlayarak girmek ve sohbetlere dahil olmaya çalışmak gerek galiba. Ne yazıkki çaba göstermeden hiç birşey olmuyor K

Bence doktorda bir sıkıntı var. Kendini birileri ile kıyaslama sebebinin özgüven eksikliği olduğunu sana burada herkes söyler bunu söylemek için doktor filan olmaya gerek Yok ki canım. Bunu nasıl aşmak gerektiği konusunda yardımcı olmalı sana. Acaba başka bir doktora mı gitsen K

Senin ki birazda takıntı gibi geldi bana. Her şeyi kafana çok takıyorsun gibi. Bende zaman zaman kendimi diğer insanlarla kıyaslarım. Ama bu geçici bir düşünce olur, üzerinde durup çok fazla düşünmem yani. Sen sürekli kendi kalıbından çıkmak istiyorsun sanırım, kendinden farklı veya üstün gördüğün insanların özelliklerini almak istiyorsun. Ama şöyle düşün onlarda insan mükemmel değiller, onlarında zayıf noktaları var. Onlarda öyle olmak için çaba sarf ediyorlar. Kimse dört dörtlük olamaz. Biraz da kendinde olan iyi özelliklere odaklanmalısın. İyi yönlerini bulup onları geliştirmeye çalışmalısın. K

Ilk aklima gelen su cümle oldu : Cocuklarimizla konusma seklimiz ilerde onlarin ic sesi olacak Bunu bir düsünün

Terapiye gidiyor musun K

Ailenin tartışmalarını kendine bahane olarak değil bir farklılık olarak düşün. bu farklılığı daha farklı şeylerle süsle. psikoloğa gitmek ve bunu herkesin içinde bir eziklik değil aslında bir özgüven durumudur. herkes gitmeye cesaret edemez hadi gittin bunu her yerde söyleyemez. sen gerekli özgüvene sahipsin hemde liseden bu yana. bu öz güvenini bahanelerle gölgeleme. yapacağın şey farklı bir aile yapımız vardı bende farklı büyüdüm. bu farklılığı hayatımda göstermeliyim düşüncesine sahip olman. kısa süre içerisinde mutlu olacaksın ve mutluluk sana diğer istediğin güzellikleri getirecek.

1. Si karakteriniz itibariyle felsefik ve hislerini derin yaşayan ince ruhlu oluşunuzun sonucunu yaşıyorsunuz, zira kişinin kendini sürekli sorgulaması varlığını keşfedip mükemmelleştirmeye çabalaması manasını taşıyorsa bu hem kendinize hem etrafınıza saygı duymanız ve gereğini yapmanız sorumluluğundandır 2. Si hayatımız boyunca her zaman mükemmel hayatlar yaşamayız, zira hayat sadece bizden ibaret değil bizim dışımızda engelleyemediğimiz travmatik süreçler oluyor bu da hayatın cilvesi Zaten. Bunun sonucu sizin hassaslığınız ile birleşince daha da zorlayabilir sizi. Bu da doğal bunun böyle olduğunu kabul ettiğiniz zaman sizi rahatsız etmeden hayatınıza devam edersiniz. Froud der ki, insan Doğumdan ölüme evrelerden geçer kişinin yapısı göz önünde bulundurulmak üzere, Kişiler eğer herhangi bir evrede eksiklik yada sıradışılık yaşarsa hayatının diğer evrelerinde. Bu hep karşısına çıkar ve muhakkak çözüm için beynini kemirir. Yani demem o ki belli ki geçmişte bir yerlerde aşağılanma, bastırılma, önemli bulunmamaya maruz kalmışsınız. Kimi için bu çok ağır bir vaka ile ortaya çıkar. Kimi için annenin ya da babanın git işim var sonra bakarım cümlesi bile size bu travmayı yaşatabilir. Bunu göz önüne alın. 3. Siz normalsiniz psikolog olabilir ama ilaç kullanmak doğru değil. Biz bencil bir toplumuz kimse kendini sorgulamaz bizim toplumda bu alışılmışlık belli ki sizi ben anormalim düşüncesine itmiş. Yazdıklarımı bir düşünün bence. Son olarak Sokrates der ki: toplumun tamamı bir şeyi söylüyor diye o doğru anlamına gelmez, ya toplumun ramamı ahmaksa! İnçe bir detay var burada biraz düşünmenizi rica edicem. Kimseye böyle yorumlarımı yapmam lakin sizi kendime benzettim. Keyifli günler dilerim K

kendine bahaneler bulduğunu düşünüyorum. aile arasındaki bir iki tartışmayı kendine kalkan etmişsin. önce bahanelerinden kurtulman gerekiyor. insanlar ne hayatlar yaşıyorlar hepsi de sağlıklı. destek almanız güzel bir şey ama sizin kendinize destek olmanız gerekiyor. dans kursuna sadece değişiklik olsun diye gidiyorsanız gitmeyin. gerçekten istediğiniz şeyi yapın. gitmek için can atacağınız şeyler olsun. küçük workshoplar olabilir mesela insanlarla dialog kurabileceğiniz aktiviteleri takip edin. başka şehirlere seyehat edin tek başınıza turlarla insanlarla iletişime geçin ve dediğim gibi bahanelerinizi bir yana bırakın. K

Bakış açınızı ve düşüncelerinizi çok beğendim. Bunları düşüneceğim. Size de keyifli günler dilerim. Ve ayrıca şöyle bir karar aldım. Kendimi kötü hissedersem bu konumdaki yorumlarınızı bütün herkesin yorumlarını okuyacagim. C Childgirlss Sadece oğlunun

Evet mukemmelliyetcilik var. Bir işi istediğim gibi yapamiyorsam uzaklaşma ihtiyacı hissediyorum. Inanın sınıf ortamı öyle kitapta yazılanlar gibi olmuyor. Ben özelde calisiyorum bir de. Ağzı iyi laf yapan öne geçiyor. Cadı olmak gerekiyor. Böyle bunları kafaya takıyorum. Gelecekte ne yapacağım diye? K

Her insan kendince özeldir. Sen de öylesin. Kiyaslama kendini kimseyle. Birde insan kendinin en iyi dostu da destekciside olmali. Baskalarini elestirmiyorsak her kucucuk sey icin, kendimizide fazla elestirmeyelim. Oldugumuz gibi kabul edelim sevelim ilk once. Seni tutan kendi dusuncelerinden baska birsey degil. Ilaclara degil, yasam kocuna sana bunlari tekrardan hatirlatacak psikologa ihtiyacin var veya arkadaslara. Tabi kendin basaramiyorsan. Yoksa kendi kendine de destek olabilirsin yazdigim gibi. Hayatini degistirecek kisi sensin. Istersen tabiki.

Evet şu an psikiyatriye devam ediyorum. Bundan önce de psikologa gittim emdr terapisi uyguladı fakat bana biraz saçma geldi o kendimi veremiyordum bıraktım. Şimdi psikiyatriye gidiyorum. Venegis150 mg ve ritalin 10 mg kullanıyorum ritalin yeni verdi yarim yarim al iştahını kapatsın dedi yetişkin dikkat eksikliği olabilir belki açlık ve tokluk hissinin farkında olmuyorsundur dedi K

Bazı şeyleri kendi beyninde bitirmelisin ben buna çok inanıyorum açıkcası. Sen bitirmedikten sonra hiç kimse sana yardımcı olamaz K

Kişisel gelişim kitapları okumanı tavsiye ederim Pamukannesi83

Evet çok haklısınız dönem dönem öyle bir hal alıyor ki başka biri bana bu kadar zarar veremez. Kendimle savaş halindeyim sanki. Bir diğer takıldığım mesele de ben öğretmenim ve sınıf yönetimini sağlayamıyor muyum? Diğer öğretmenlere bakiyorum cocuklari susturmak için bağırıyorlar seslerini yükseltiyorlar ben onlara göre daha sakin kaliyorum. Bağırsam bile sanki rol yapmış gibi hissediyorum kendimi. Nasıl daha otoriter olabilirim? Kişiliğimi mi değiştirmeliyim?Öğretmenliği beceremiyor muyum? Bunları da çok kafama takıyorum. K

Sen sürekli kendi kal.. diye başlayan cümleniz aynı beni yansıtıyor A

Spor yapabilirsin dedi isten sonra hemen eve dönme yürüyebilirsin tek başına dedi daha çok beni dinledi K Kahvekokulukadin Kahvekokulukadin tek ayak

Canım benim ailevi sorunları sebep göstererek kendini karamsarlığa itmen asla bir gerekçe olamaz çünkü sıkıntısı olmayan aile yok. Tipik bir baba, tipik bir anne herkeste var. Öncelikle sen sorunları büyüterek kendini soyutlamaya çalışma. Bir ay önce yana yakıla agladigim derdimi şu an hatırlayamıyorum bile. Çok fazla kitap okumanı tavsiye ederim bu senin düşünce yapıni geliştirip toplum içersinde ki rolünü belirleyecektir. Bende eskiden senin gibiydim. İnan senin gibiydim. Yok ailem söyle de yok şu derdim varda yok kilom varda böyle pisirik pisirik otururdum. Şimdi ne mi oldu? Çok güzel bir kitapkurdu oldum kütüphaneye gitmeye başladım kendi kendime dışarda çıkar gezerim bir şeyler alır yerim içerim. Toplum içinde ozguvenim arttı ama asla yapmacık olmadım. Emin ol insanların çoğu yapmacık. Sen kiloluysan evet ben kiloluyum diyeceksin. Bir şeyi bilmiyorsan evet ben bu konuyu bilmiyorum diyeceksin. Canım sana tek tavsiyem kendin olmaya çalış, herkesleşmeye calisma. K

Kitap okuyun bolca, spora gidin bu sizi toparlar merak etmeyin.