kararımı verirken dikkat etmeliyim zira 6 sene kalcam burda(((( kinokume düşenin dostu

değil başka bi vakıf benzer diyelim D

vardı 3-4 tane ama burda herkes burnu tavanda geziyor ortamdan çok hoşlanmadım. soğuk bi ortam. ne bileyim belki de ben ısınamadım peki sen nasıl açıldın. birden mi karar verdin? mesela ben bişey söylerken acaba karşımdaki nasıl düşünür, ya bu ne diyo der mi, konuşmalarımı samimi bulmaz mı diye aklımdaki bu bütün hesaplaşmalardan konuşmaya çalışınca ortaya saçma sapan kekeleye kekeleye sözcükler çıkıyor ve bu yüzden de insanlar beni ciddiye almıyo diye düşünüyorum. bi de çok iyi bildiğim bişe dahi olsa söylerken kesin emin olarak söyleyemiyorum. güvensiz insanlarla da kimse arkadaş olmak istemiyor anladığım kadarıyla... bunları aşabilecek miim bilmyorum!!! kinokume düşenin dostu

ben de babamı yeni kaybettim ve boşluğu bişeylerle doldurmaya çalışıyorum arkadaş mesela dersler çok sıkıyor beni. kendimi veremiyorum doğru dürüst. uğraşacak şeyler konuşcak birilerini arıyorum yoksa bu kadar takmazdım kafayı yemek üzereyim açıkçası... yeter bıktım yaşamaktan diye bağırmak istiyorum!!! FarkliHatun

üniversite hayatım boyunca en doğru yaptığım şey YURDA ÇIKMAK oldu.. vakif evinde kalıyordum bende aynı sorunları yaşadım... o tarz evlerde huzuru bulmak istiyorsan ya çok yalaka olacaksın yada çok umursamaz... ve sana şunu söyleyim en samimi arkadaşlıklarımı yurtta kurdum hala da görüşürüz... D

teşekkür ederim canım ama bilmiyorum acaba yurda çıktığım pişman olur muyum mesela ben kimsenin yanında telefonla konuşamam. ne bileyim yurtta eşyalar kayboluyormuş ben de hafiften dağınık sayılırım nasıl olur yurt hayatı bilmemiyorum. sen rahat mıydın yurtta... D

Bir arkadaşımda aynı sıkıntı vardı ve ben kızda bu sorun olduğunu ''özgüven sorunu yani'' fark ettiğimden belli uzun uzun konuşmalar filan sorununu halletmeye başladık kendine değer vermeye başladı... Özgüven sorunu hayatımın hiçbir döneminde yaşamadım diyene bir git arkadaş derim ben.. Evet bazısı hemen aşar bazısı da karakteri dolayısıyla sıkıntı yaşar ve senelerce taşır üstünde ama en değerli insanın kendisinden başkası değil bunu defalarca tecrübe ettim üniversite ortamı acımasızdır çıkar vardır lise gibi düşünme asla! Ve daha en başında bu kadar kırılgan olma derim ben canını sıkana da yol vermeyi bil hakları olmayan şeyi istememelerini de.. Yani başkasının eğlence bulaşığını sırf o gün senin günün diye yıkama... Sen aynısını yapsan yıkarlar mıydı sence? B

ben üniversitede son yılımdayım. bence rahat değisen hiç sabretmeye çalışma çık o evden üniversite yılların geri gelmeyecek. yurda çık hem daha iyi arkadşlar edinirsin hemde aranızda anlaşıp eve bile çıkabilirsin. ben evde kalıyorum ve ev arkadşımla 5 yıldır aynı sınıftayız ama 2 yıldır aynı evdeyiz. kardeş gibiyiz hiç ayrımız gayrımız olmaz. iyiki onunla çıkmışım. mutsuz olduğun bir yerde kalma derim ben. FarkliHatun

başın sağolsun senin de kardeşim. ama inan çok bomboş hissediyorum kendimi. ne yazcğımı da bilmyrm şu an yazarken dahi boğazım düğüm oldu ben babamı kaybedeli 5 ay oldu çok içim çok yanıyor. bazen diyorum ki nasıl takıyorum böyle şeylere ama Allah bazen öyle bi unutturuyor ki bi bakmışsın normal hayatına devam ediyorsun kıyafet beğenmiyosun işte benim gibi o bunu yaptı bu bunu yaptı diye salak salak uğraşıyorsun lan ölcen diyorum ben de bazen kendime ne kadar anlamsız bu dünya biliyor musun diyorum ama yine dünya meselerine kafamı yoruyorum işte böyle saçma sapan bi hayat saçma sapan bi dünya anlamsız boş... L lacrimas

neden yurtta rahat edemedin peki!? D

ben biraz huyluyumdur geç kalkarım ışıkta seste uyuyamam gürültüde ders çalışamam falan o nedenle yurttan eve çıktık. bizim yurtta ev gibiydi zaten ama odada kız arkadaşımla birlikte kalıyoduk baktık olmuyo yurttaki arkadaşlarım sınıf arkadaşımdı zaten hep beraber eve çıktık bnm yüüzmden oldu biraz yani :) kleistenes ben nası büyük adam

gerçekten çok sıkılıyorum, boğuluyorum burada ölmek istiyorum bazen bazen diyorum ki hadi bitsin gidelim artık bu ruh hali içersinde ders çalışıyorum. ben en büyükleriyim kardeşlerime anneme karşı sorumluluklrım var bu yüzden anca sınıfta bari kalmayayım die uğraşıyorum sonra bu durumlara da mı düştüm diye kendime üzülüyorum. şu taktığım dert ettiğim şeye bak diye kendime kızıyorum. gelirken buraya babama söz verdim geçiş yapcam diye,1 ay öncesinden sınava çalışmaya başladım ist dan eve geldim kütüphaneye girdim hemen ders çalışcam benim geçiş yapmam lazım. bu ne her geldiğimde ağlıyorum. hem babamı gururlandırmak hayatımda yaşadığım en müthiş şeydi. gitti... akşam haber geldi. gitti.. ben bittim. mahvıldum. babamdan sonra artık yoktum zaten yokum.

hanımlar ben bu sene üniversiteye başladım ve bi vakfın evinde kalıyorum. evde sinirimi bozan kızlar var ciddi anlamda. bi de ev olduğu için herkese sorumluluk düşüyor. ben pek içlerine giremedim çok acı şeyler yaşadım sene içerisinde. ve aramızdaki mesafe büyüdü gitti... zaten çok konuşkan sosyal bi tip değilimdir de. o yüzden sene başında bi kaç arkadaşla muhabbet olsun bi konuşma olsun diye bi çok açık verdiğimi, fazla değer verip çok şey anlattığımı kendi hakkımda farkettim ve bunun ceremesini çekiyorum. yanlarında bi şey konuşamıyorum açığımı bulur yüzüme vururlar diye. kendime olan özgüvenim zaten yok bi de mahkum gibi hissediyorum kendiöi. ve doğru dürüst hiç arkadaş edinemedim onun yüzünden. yani evde de pek hoşlanmadılar benden. mesela herkes birbirine yardım ederken zor günlerinde benim sınavlarım var ve kütüphaneden akşam 11 de geliyorum. ve bir yığın bulaşık. bi de arada ders çalışmamaı bölüp onlara yemek yaptım 2 saat. sonra tekrar döndüm. resmen abartmıyorum 200-300 parça bulaşıktı sinirimden saydım. ve bana söyledikleri bu da bulaşık mı?o fün 2.3 saat bulaşık yıkadım final haftamda. ve ertesi gün bi kaç kızın başkasının bulaşığını yıkadığına şahit oldum. evde huzurlu değilim. yarı özel yurt çıktı bana ara dönemde ama gitmedim. sizce ne yapayım?seneye çıksam mı?acaba avantajı dezavantajı ne olur. bide sil baştan beni çok tanımayan yeni arkadaşlarım olsun istiyorum şu kızdan bir an evvel kurtulmalıyım!!!!! yardım edin... Son düzenleyen: Moderatör: 10 Mart 2013 kinokume düşenin dostu

sınıfında yurtta kalanlara sorsana hem muhabbet edip yakınlıkta kurarsınız belki bi taşla iki kuş :) D

Yarı özel yurt demişsin her şehirde 3 kişilik olur odaları bildiğim kadarıyla bazı şehirlerde tuvalet banyoda odanın içinde yurt iyidir her zaman ucuza gelir yemek temizlik malzemesi almazsın çünkü Hemde daha çok arkadaş daha iyi ortam olur çık derim recheel fredoom=hallucinations Anneler

yaşım 19 ve hiç sevgilim olmdı. ya ne bileyim lisede erkek hani dost olarak veya konuştuğum arkadşım dahi yoktu. aslında herkes erkek arkadaşlarının olması gerektiğini onlarla dha iyi anlaşılabileceğini söylüyor ama ben daha hemcinslerimle diyalog kuramıyorum ki onlarla kurayım... ben de ciddi bi sosyofobi mi derler ondan var heralde. D

ya evde de aynı odada 3 kişi kalıyoruz ama ev bayağı büyük yani boş alan çok oluyor. yurt hayatını bilmiyorum. ama çevremde insanlar hep yurttan arkadaş grubu kurmuşlar. ne bileyim gerçi benim kendimi de değiştirmem lazım yani çok atak değilimdir nasıl olunucağını da bilmem pek. yeni tanıştığım insanlarla ne konşcağımı pek kestiremediğimden bazan itici oluyorum bazen de salak gibi kendimi anlatıyorum... bana tavsiyen var mı? D

Okurken 4 sene yurtty kaldim. ilk iki sene urdumun binasi kücüktü.26 kisi bir banyo tuvaleti kullandik. son iki sene yurdumuz yeni binasina gecti. ve inanilmaz rahat ettim... benim kide vakif yurduydu.. yani polis yuduydu... tabiki yurttada cesitli sikintilar oluyor ama ben yurtta kaldigima pisman degilim.. ara sira simariklik yapip baba eve cikayim mi derdim.. Rahmetli babam izin vermemisti.. ama iyi de olmus.. yalniz kizkardesimde iki üc sene yurttta kaldi.. sonra inanilmaz baskilar yaparak eve cikti.. ama sonradan coook ama coook üzüldü... ben son deredce uysal ve herkesle kolay gecinebilen bir insanim.. o yüzden yurt benim icin cok eglenceliydi.. odamdan sikilinca baska odalardaki arkadaslarima giderdim.. eger yapabilirim diyorsan yurt bence her zaman daha iyidir... D

seni çok iyi anlıyorum. ben 4 yıl devlet yurdunda kaldım. kesinlikle en iyisi yurt. kimssye karşı sorumluluğun yok. sadece yatağını toplasan bile odandakilere yeter. zaten uyumlu biri olduğun belli yazdıklarından. durma o evde daha fazla. D

Canım bence yurda çık 6 sene orada çok zor yaşarsın bu derslerinide etkiler. Bende üniversitede devlet yurdunda kaldım çokta memenundum arkadaşlarımda çok iyiydiler sağolsunlar. Hem yurtta odadakilerle anlaşamasan bile başka odadakilerle aran iyi olur yer değiştirebilirsin ayrıca bencede sadece yatağını kendi eşyalarını toplasan yeter. Evde öyle olmuyor başkalarınında arkasını toplamak zorunda kalıyorsun. Kalan çok arkadaşım vardı ve çoğu yurtlara geçti. D

evde sabahtan bulaşık birikmişti bi de 9 kişiyiz akşam da kutlama yapmışlar üstüne inanamadım görünce! D

Bende yurtta kalıyorum yurt en rahatı inan yemek yok temizlik yok hem aynı evin içinde cins cins insanları çekmezsin hem yarıözel yurtlar otel gibi diyolar bence yurda çık en iisi. Buarada bu vakıf evi dediğin cemaat mi? D

sanki beni aralarında istemiyorlar gibi hissediyorum. mesela herkes kapalı ben açığım diye mi diye düşünmüyor da değilim ama yakıştıramıyorum da. ya lütfen ne yapmalıyım gerçekten de beni çıkarmaya mı çalışıyorlar da be n anlamıyorum? kinokume düşenin dostu

Bende yurtta kaldım. Yurtta kalıp rahat edemeyenleri anlamıyorum. Fazla mı rahatına düşkünler bilemedim. Benim Kalsığım Yurt Kredi Yurtlar Kurumu Idi. 8 kızdık. HErkes Farklı Telden Çalardı. AMa Odada Kimse Kşmseye Karışmazdı. Sigara Içmek isteyen Koridora Çıkar, Herkes Istediğini Oda Dışında Yapardı. Odada Hiç Bir Saygısızlık Yaşamadık. Yemek Hazır Temizlik Her Zaman Yapılıyordu. Hafta Sonları Eve Geldiğim Için Çamaşırda Sorun Olmadı. Sadece Sınav Zamanları ders Çalışmak Biraz Sıkıntı Olurdu, Onuda Şehir kütüphanesine Giderdik Yada Evde Olan Arkadaşlarımızda Çalışırdık. Ama Sen Yinede Düşün. Inş Hakkında Hayırlısı olur C

yani zaten sen çevrene sözünü dinletebilen bi insansın her yerde mutlu olabilirsin beni fazla kimse takmadığından çok huzursuz yaşıyorum... ve senin gibi insanlra da hep özenmişimdir:)

cnm işte bende tıpkı senin gibiydim üniversiteye gidince aştım kendiimi. o zamanlar kendimi hep ezik görürdüm üniversite 1. sınııfn ilk yarısı çok kötü geçti sonra kendime arkadaşlar edinmeye başladım onularla yurda çıktım derken samimi olduk. yapman gereken tek şey başlangıç. kafana göre birini buldunmu gerisi gelir. lise hayatın nasıldı o zaman varmıydı samimi olduğun arkadaşların D

ya yurtta çamaşır banyo tuvalet vb. şeyler nasıl oluyor bi bilgin var mı? C

Babami 4. sinifta kaybettim.. yasadigin üzüntülerini derinden anliyabiliyorum.. babam benim her seyimdi. rehberimdi her seyden önce... yolumu kaybettim.. canimi kaybettim.. yurtta bir sürü insan var.. benim oda arkadaslarim sagolsun. babmdan bir ay önce yan odadaki arkadasim babasini kaybetmisti... icim acimisti.. ayni seyleri bir ay sonra ben yasadim. yurttlarad biri olmazsa baska biri mutlaka olur.. anladigim kaadriyla tipta okuyorsun.. allah kolaylik versin.. yinede seni cok etkilemek istemem ama ben yalnizligida sevmedigim icin bana daha iyi geldi yurt. hayatim boyunca sadece bir tek gün yalniz kaldim evde. cok sükür Allahima.. D

Bizim zamanımızda oda arkadaşları Aynı Bölümden oluyordu. Gece Eğitiminde Olanlar Gececiler Ile Kalırdı. Hem Yurtta Aynı Bölümden Arkadaşlar Olduğu Zaman Sınav Zamanları Rekabet oluyor Bak O Çalışıyor Bende Çalışayım Oluyorsun. DErs Notu Lazım olduğu Zaman Hemen Alabliyorsun.

huzursuzsan yurda çık tabiki çünkü böylesi senin psikolojini de derslerini de etkiler hem iyi düşünmem lazım 6 yıl burada kalıcam demişsin iyide 6 yıl içinde neler değişecek emin ol sen bile şaşıracaksın belki 2. sınıfta kafa dengi arkadaşlar bulur eve bile çıkarsın mutsuzsan ve çıkış yolun varsa kendini mutsuzluğa mahkum etme D

Valla yurdun üstüne tanımam. 3. yılılım ve hiç düşünmedim evi sorumluluğu var. Yurda çıkmanı tavsiye edebilirim. kinokume düşenin dostu

tabiki aşacaksın yaşın kaç senin bide hiç sevgilin oldumu merak ettim? benim lisedede samimi olduğum arkadaşlarım vardı ama özgüven eksikliği yaşıyordum senin gibi ortamlarda rahat edemezdim halada hemen alışamıyorum değişik ortamlara zaten normaldir yani. ben birden açıldım evet.. baktım herkes grup kurmuş bende içinde olduğum grupta kendimi dışlanmış hissediyordum o yüzden daha kendi halinde insanları buldum. bakma sen bende dışardan havalı görünürüm ama hiç öle değilimdir. sende havalı görünceksin kendine güvenin tam olacak bir kere. sonra kocaman sınıf yüzlerce öğrenci içinde elbet yalnız olan yada samimi olan birileri vardır önce gözlemle sonra yanaş. sakın konuşurken çekinme. önemli olan olduğun gibi olmansır. mesela ben safımdır pat diye söylerim söyleyeceğimi. insanlar beni böyle seviyor. ne zaman ne söyleyeceğim diye düşünüp durursan olmaz arkadaş edinemezsin. gerekirse psikoloğa git o daha çok yardımcı olur sana gitmekten çekinme sakın bnde gitmiştim. fotokopicide sıra beklerken yada kantinde karşılaşınca sohbet etmeye çalış anladığım kadarıyla tıp okuyorsun siizn dersler ağırdır en basit olan konu derslerdir derslerden aç konuyu mesela. 10 dakikalık sohbet sizi yakınlaştırır zaten. Heyaksi Biz'i Seviyoruum <3 Anneler

ya aslında ben biraz da yeni arkadaş çevrem olsun istiyorum galiba... . push ; kinokume düşenin dostu

Bence yurda çıkmayı düşün :) Anlayamadığım şey sen niye onların bulaşığını yıkıyosun? Biraz tuhaf geldi bana. Ben öyle bulaşık gününe karşıyım 11e kadar kütüphanede oluyorum falan diyosun ders çalışıyosun üstelik final haftanda 2.5 saat bulaşık mı yıkıyosuun hemde onların bilmem ne kutlamasının bulaşığını herkes yediği tabagı yıkasa sorun çıkmaz zaten.. Biraz daha huuzur istiyosan git konuş onlarla.. Sevmeyebilirsin onları onlarda seni sevmeyebilir ama saygı göstermeleri gerek herkesin eşit hakkı var o evde.. Bundan sonra kendi bulaşıklarını yıka sadece ne bilim çamaşırlarını biriktir öyle yıka makinede salonda oturduysan kalkarken arkanı toparla odanın sana ait tarafını topla.. He ama banyo tuvalet için sıra ile temizlik yapılabilir. Bennde üniversite okuyorum sana tavsiyem bunlar yoksa kullanırlar seni canınıda sıkmaa

ya kızlar artık yeni insanlarla tanışmak isteyemez oldum çünkü acaba tanışsak bi iki muhabbetten sonra bana nasıl bi kazık atar görünce selam vermez mi ben sonra bu niye böle yaptı diye düşünmekten kafamı yorar sonra da kendimi sıkıntıya sokar mıyım diye düşünmekten istek fian da kalmıyor sizin karşınızdaki kişiye bunları yapabilmeniz için nası biri olmalı o acaba ben de o özellikler var m ı diye bakçam artık!!! B

wakıf ewi derken cemaat evi mi bende 2 yıl o evlerde kaldım çekmediğim kalmadı en son aparta çıkmıştım kişi kalıyoduk her kafadan bi ses bence yurt daha mantıklı çünkü evdeki sorumluluklar olmuyo yurtta bulaşık temizlik vs. gibi. ama yurt temizlik ve yemekler açısından da bazen iyi olmayabilir bence sen kalanlara sor memnunlarsa yurdu dene vakıf olayına gelince onlar menfaatlerine göre davranır en ufak bi terslikte sana sırt çevirirler sölüyüm canm D

Evde kac kisi kaliyorsunuz canim 200_300 parca bulasik nasil cikiyor. Devlet yurdu cikmamis ben senin yerinde olsam ozel yurda gecerdim sonucta kaldiginiz evde para oduyorsunuz. Allah yardimcin olsun. A

cnm benim üniversite okumamı babam çok istiyordu. aynen bende babamı gururlandırmak istiyordum. tesadüfe bakki üniversiteyi kazandıktan 2 ay sonra babamın kanser oldğunu öğrendik 1. sınıfım boyucna babm tedavi gördü daha 2. sınıfa başlamadan babamı kaybettim bende. yurttaki ilk dönemim çok zordu. hatta en yakın arkadaşım bile bana katlanamaz olmuştu. okulu bırakmak istedim annem müsade etmedi nerdeyse bütün derslerimden kaldım. bak seninde baban vefat etmiş başın sağolsun acını çok iyi anlıyorum acım hala tazedir benimde üzerinden 9 sene geçmesine rağmen. hani sen bana demiştin ya nasıl aştın kendini nasıl insanlarla samimi oldun diye babamı kaybedince anladım ki hayat çok boş. ya asosyal olup sadece ders çalışcaktım yada sosyal olup okula devam edecketim. ben sosyal olmayı yani arkadaşlarımla vakit geçirmeyi seçtim çünkü hep ağlıyordum krizlere griyordum artık kimse yanımda yoktu bende dedim ki kndime babam ölmüş gerisi bahane. ölümden acı ne varki şu hayatta. biri söylediğim bi lafa alınmış, biri beni dışlamış umrumda değildi. hayatın tadıını çıkarmak kafamı dağıtmam lazımdı. derken yurtta günler güzelleşmeye başladı. benim sana diiyebileceğim tek şey sosyalleşmen olur. D

5 sene yurtta kaldım ve çok da mennumdum. Arkadaşlarım da çok iyiydi şansıma ki hala görüşürüm çoğuyla. Yemek, temizlik derdi yok. Keyfime baktım sadece diyebilirim. prenses_0610 Minik