Yorum yazan herkese çok teşekkürler ederim. Kendi kendime kaldığım bir anda hayatımı sorgularken hüzünlenip açtığım bir konuydu. Benim bu halde olmamın tabi ki tek nedeni ailem değil, üniversite okumama rağmen kabuğumu kırıp kendimi aşamadım. İçe dönüklük benim mizacım... Yalnızlığımı ben yarattım en çok da sanırım.. Sanki konum yanlış anlaşıldı gibi ailem kötü insanlar değiller, evet maddi olarak benden beklentileri var gibi ama annem ve kardeşlerim iyi-kötü zamanlarımda destek oldular bana, haklarını inkar edemem... Kendimi değiştirmem zorunlu artık, sosyalleşmek adına adımlar atacağım inşallah.

Kusura bakma da sen alıştırmışsın buna, almaya alışmışlar. Bir insan sürekli neyi görüyorsa ona alışır. Y

Geç kalmadınız. Hemen maddi yardımı kesin. Ve arkadaşlar edilebileceğiniz hobilere yönelin. Mesela büyük bir şehirde yaşıyorsanız bir enstrüman kursuna, afsad gibi fotoğraf kulüplerine, ünlü sanatçılar İstanbul ankara gibi şehirlerde kurslar veriyorlar onlara katılın. Sonra edindiğiniz arkadaşlarla gezersiniz. Ben bir ara kilden minik heykeller yapmıştım bir atölyede bir arkadaş edindim ordan. Sonrasında isterseniz gezi kulüplerine yada turlara katılın. Yurtdışı turlarına sizin gibi tek giden kadınlar mutlaka olur onlarla samimi olabilirsiniz. Olmasanız bile ailenize para vereceğinize bir ülke görür, bir hobi edinirsiniz

Bu konuda sizin ile hemfikirim. Yetiştirilirken uygulanan baskıyı aşıp kabuğumu kıramadım, içe dönük bir insan oldum. Bu sadece ailem ile alakalı değil dediğiniz gibi kendimi aşabilirdim, geliştirebilirdim. deepsimply Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Kesinlkile ama kesinlikle aynı beni anlatmışsın. Ben de senin gibi yetiştirildim ve senin gibi özgüvensiz, soğuk, yaşamamış biriyim. Ben de psikoloğa gidiyorum ama pekte bişeye yaramıyor. ne yapacağımı bilmiyorum. Yorum yapacak olanlar bize lütfen bi çözüm bulun. A

Bakın aileniz kötü kalpli sizi sömürüyorlar demek yanlış olur ama aileniz bencilce davranıyor. Madem aylık bu kadar büyük bir kalem para gönderiyorsunuz onlarda ne yaptın diyebiliyor size sizde göndermeyin hiçbir açıklamada yapmayın sonuçta diğer kardeşlerinizde göndermiyor. Eğer aileniz talep edersede anne ömrümün yarısı geçti bir birikim yapamadım. Yarın ne olacağımız belli değil. Ben kendime biraz birikim yapmak kendi yapmak istediğim şeyleri yapmak istiyorum. Bundan sonra sağlık gibi zorunlu ihtiyaçlarınızda ihtiyaç olursa destek olurum ama artık aylık para göndermeyeceğim diyin. Anneniz dediğiniz gibi bir kadınsa zaten anlar sizi. Anlamayacak bir tipsede zaten dünyayı verseniz boş. Sosyalleşmek için yur içi yurt dışı turlara katılın. Sevdiğiniz insanların konserleriine gidin hobi kurslarına spora yazılın ailenize gönderdiğiniz paranın yarısı ile bile bunları yapabilirsiniz. Hayat başkaları için feda edilemeyecek kadar kısa üç beş seneye kardeşlerinizin tamamı evlenir ayda yılda bir görüşürseniz ne yapacaksınız. Biran evvel öncelikle sağlam bir psikolojik yardım alın. Ailenizede kıyamayacak birşey yok ; sanırım ikiside emekliymiş aç açıkta değiller yani. Paraları kadar yaşarlar. Ayrıca siz neden çalışan kardeşinizin tatil parasını araba vergisini kredi kartını ödüyorsunuz. Bundan sonra tatil planlarınızı kendinize göre yapın. Eğer aileniz talep edersede bu senede kardeşlerinizden böyle bir şey beklediğinizi söyleyin. İnanın kimse bir daha böyle bir taleple gelmez. F

Arkadaşlar, ülkemizde çok sık rastlanan bir aile yapısı bu. herkesin etrafında tanıdığı fedakar amcalar, dayılar, neneler ömrünü ailesine, çocuğuna adamış tükenip gitmiş tanıdıkarımız yok mu? bu tür konularda, zarar veren her kimse aile, eş, arkadaş, öncelikle şunu kabul edin ki çözüm asla orda değil. yani "bir gün" gelip sizi anlayacaklarını sanıyorsanız çok yanılıyorsunuz. çözüm kimsenin yazacağı yorum da değil. çözüm sadece kendiniz. hani "vur kır parçala bu maçı kazan" diye bir tezhürat vardır. hayatımız bir nevi öyle. onu ya alıcaz ya da birilerinin almasını seyredeceğiz. işin özü çözüm kendinizde, o bam telini bulup ordan yürüyebilmekte. bunun için illa yeter be nidalarıyla kalp kırmak ya da bundan sonra bencil biri olmak da şart değil. kendine saygıyı kendini düşünmeyi bencillik olarak bellemişiz malesef. oysa ki mutlu insan çevresini de mutlu eder. çok uzattım kusura bakmayın ama aile dramlarımız malesef bitmiyor. aile olmaktan sevmekten anladığımız birbirimize yapışmak, yaşam alanı bırakmamak.

Türkiye'deki acı gerçekler. Gelecek kaygısı hem ailelerin hem de çocukların psikolojisini bozuyor. Ben de hep gelecek kaygısıyla üniversiteye kadar neredeyse hiç sosyalleşemedim. Dersane okul arasında gidip geldim. Ailemin okumamız için baskısı, çabası, onların emeklerini boşa çıkarmama isteğiyle kitap okumak dışında bir hobim olmadı. Neyse ki şehir dışında okudum da kendime zaman ayırabildim. Güzel bir üniversite hayatım oldu. Yani ben başarabildim. Ve eminim siz de yapabilirsiniz. Kurslara gidin, spor yapın, yeni insanlarla tanışın. Bazen sadece gülümsemek bile karşıdaki kişi ile iletişimi başlatmak için yeterli oluyor. Bi muhabbet açın devamı gelir diye düşünüyorum. Deneyimleriniz birikimleriniz arttıkça muhabbet edeceğiniz konu da artar. Kısacası kendinize yatırım yapın. Bir 10 sene sonra tüm kardeşleriniz kendi ailelerini kurdukça yalnız kalırsınız. O yüzden şimdiden harekete geçmeniz lazım. S

Aslında asıl problem 36 yaşınıza kadar karşınıza doğru insanın çıkmaması. Evlenip ayrı bir aile kursaydınız bu yardımlar devam etmezdi, evlendi çocuğu var olurdu... Ama bu olmayınca bizden başka kimi var ödesin napacak o kadar parayı, biz de onu vaktiyle okuttuk olmuş durumunuz. Araba taksidini bahane edebilir TOKİ den eve girip borç ödeyebilirsiniz bunlar bahaneniz olur aylık yardımları keser hem de benim de bir evim var deyip mutlu olursunuz. Kırmadan ev alma bahanesi iyi olur, hem de bi ev sahibi olunca kendinizi iyi hissedersiniz...

Bugüne kadar yaptığını yapmışsın bu saatten sonra yapma mecburiyetin yok önce bununla başla onlara verdiğin parayı kuaförune gezmene tozmana harca tatile çık asosyalim deyip çekilme gir ortamlara en fazla ne olacak? En yakın zamanda da kazandığın paranın iyice tadını çıkardıktan sonra evlen kafana göre biriyle. Kusura bakma ama aile candır ama seni de altın yumurtlayan tavuk gibi görmeleri hoş değil... ilkbahar_15 Takvimlerden haberin var mı?Geçiyor

Ben de ayni durumdayim, bir farkimiz ailemin maddi durumu iyi onlara yardim etmiyorum bana onlar destek olur ama bi yandan da surekli ezmeye calisirlar. bir de evliyim bence diyorum benim gibi birisi evlenmemeliydi. herseyim yarim, yasanmamisliklarla dolu bir hayat. ileride cocuguma torunuma anlaticak hicbirseyim hicbir anim yok. bu vakitten sonra da yapamiyorum. annem bana bekarken, kocanla gezersin derdi, evlendim simdi de 2 cocukla nasil gezcen diyor. bunca hil bosuna yasamisim. simdi cocuklarim icin yasiyim diyorum inan olmuyor. cunku once kendimi gerceklestirmeliymisim. benimle ayni statude vs. Olanlara bakiyorum ya bir arkadas cevresi hic olmazsa 2yakin arkadasi var. bu yastan sonra arkadas edinmek de cok zor. A

Ailenin paraya ihtiycı mı var da gönderiyorsun? Onlara gönderdiğini koy kenara, herşeyini alırsın. Biraz kenara koy, geri kalanı da ye, iç, gez. Tatile bu sene tek başına çık. Değişik değişik insanlarla tanış. Okurken şiştim ya. Resmen bankamatik görevi görüyorsun.

Oyle mi. Bırak ailenin cüzdanı olmayı. Herkes kendi başının çaresine baksın. Yazık üzüldüm sana. Gitmek istiyorsan git. Görmek istiyorsan gör. Hayatini yaşa. Kimsenin hizmetçisi sponsoru değilsin.

Once hayir demesini ogrenin. Gerisi gelir. Ailecek yemege gidildiginde hesabi baba oder. Siz ailenizin babasi misiniz? Kizinin nisanini baba yapar. Biraz cazgir olmaniz gerekiyor. Babaniz beceriksiz degil. Anneniz de cevval degil. Bulmuslar uslu cocugu al parasini, yonlendir hayatini. Islerine gelmis. Disaridan bir goz ile anlattiklarinizdan bu anlamlar cikiyor. Acimayin kendinize. Saygili olmak kotu etkilemis sizi. Hayatinizi yasatmamislar. Bundan sonra paraniz, zamaniniz, emeginiz sadece sizin istediginiz yere harcansin. Isiniz var ve sagliginiz yerinde. Hayal kurmaya baslayin. Nereye gitsem, ne yapsam diye. Mutlu olun hep.

bende 30 yaşında uyandım birkaç aydır eve para yollamıyorum ilk 2 ay ya yetemezsem onlardan istemek zorunda kalırsam diye korkuyordum şuan 4. aydayım çok şükür birikim yapmaya başladım ve herşeyimi almaya başladım Allah ıma şükür

Başka bir psikolog bulun, sizi sömürmüşler, fedakarsınız aileler bazen öyle baskı kurar ki kendinizi değerli hissetmek için sadece onları memnun etmeye başlarsınız, elinizi çekin maddi olarak uzaklaşın, ne yapıp yapmadığınızı anlarlar net olur tavrınız, para biriktirin kendinize yatırın bi kurda yazılın sosyalleşin turla gezilere gidin Milana22

bu mesaja ben de katılıyorum ailem beni sömürüyor deyip iyi geçindiğiniz ve sevdiğiniz annenizi de kendinizden uzaklaştırmayın sakın. Kendi geleceğiniz için bir ev arsa bir şey alın uzun vadeli bir krediye girin ve bu yolla cüzdanınızı ayırın daha sonra da gerekirse öyle devam edin, buna alışsınlar. Belki anneniz sizden habersiz para biriktiriyor sizin haberiniz bile yok, o yüzden kendim yaptım diye söylüyor nişanı kınayı.. Bi yurt dışı turuna yazılın. Bu yaşa gelmiş bunca senedir çalışan bir bayan bunu yapabilir. Peşinize kimseyi takmayın ailenizden tek başınıza gidin, o kadar uzun süreli turlarda insanlar illa birbirleri ile konuşacak bir şeyler buluyor. Döndüğünüzde bir kursa yazılın; dil olabilir, mesleki bir şey olabilir, fotoğrafçılık, resim..

Anne babaya yapılan iyilik yardım gibisi yoktur fakat siz bütün aileyi ihya etmişsiniz. Düzenli verdiğiniz parayı kesip ödemelerim var artık gönderemeyeceğim anne baba ihtiyacınız olduğunda söylerseniz elimden geleni yaparım diyin. Bir iyilik süreklilik halini aldığı zaman adı iyilik değil artık görev oluyor ve yapılmadığı zamanda mecbur olduğumuz bir şeyi yapmıyormuşuz gibi muamele görüyoruz. Bu her yerde böyle aksini görmedim.

Geç kalmış sayılmazsınız hemen bu aydan itibaren ailenize para yollamayı bırakarak bir şeyler yapmaya başlayabilirsiniz. İlerde kızlarım çalıştığı kazandığı parayı sürekli bana vermek istese kabul etmem açıkcası ben çocuklarımı sigorta diye doğurmadım neden bana bakmak zorunda ya da para vermek zorunda olsunlar ailenizde düşüncesiz alışmış sizin hep verici olmanıza görev gibi kalmış üstünüze kendinizi değiştirmek için yapabileceğiniz çok şey var önce yeni hobiler edinmeye çalışın

Tatil zamanı plan mi yapıldı hemen beni dahil etmeyin ben tura katıldım diyip kestirin. Ev alın borcum var diye yakının her ay kimse bir şey bekleyemez. Millet sormadan çok borcum var nasıl altından kalkarım diyip yakının.

Kıymetinizi bilmeyen bir aileniz var ve kendilerine sizi kurban seçmişler acı ve gerçek silkelenin kendinize gelin daha kötü durumda insanlar var çizgi çekin yeni kararlar alın Bi hayatınız var yaşamanız gereken işiniz maddi özgürlüğünüz en güzeli sağlığınız var insan oğlu hatasız olmaz hepsi biozim için düşer kalkarız hatayla öğrenilir hayat geçmişe üzülmek yerine silkelen bende varım de hayata kimsenin doğrusunu yaşama kendi doğruların olsun hayatta ailen kendince seni korumaya çalışmış küçükken aşırıya kaçmış herşeyin aşırısı zarar seni sindirimiş ama kır kabuğunu derneklere üye ol tatile git yemezler kimse seni yemez hiç geç kalmış değilsin gezilere turlara katıl kitap oku insanlar seni takdir etmek zorunda değil önce sen kendini takdir et bir sen daha yok ve bak geri gelmiyor bu hayat öyle bir hayat ki dokuz yaşında annem öldü çocuktum onbir yaşında yatılı okuldayım onsekizinde tıp fakültesinde ondokuzda evlendim eşimin ikinci eşim ilk evliliğinden bir oğlu var ondokuzda üniversite öğrencisi evli üç yaşında bir bebek annesiydim dibinde dibindeydim o yatılı okulda bile Allah'ım sen beni bırakma beni kimsesiz bırakma dedim ve bu hayatta yaşayacağım herşeye inat Varolacağım bana acıyan akrabalara o kadar kızardım ki şimdi üç çocuk annesi dördüncü ye gebe evli mutlu bir Kamuran o annesiz ne olacak şimdi kaldı bu çocuklar diyen insanlar beni nerelere götürdün çok uzun zamandır hatırlamıyorum ama yapabilirsin dokuz yaşında bir kız çocuğu silkelenip kaşlarını çatıp dudaklarını ısırdı düştü kalktı eksiği oldu özendi uzanamadı ama hiç bir zaman vazgeçmedi çocuklarıma ne öğretiyorum biliyormusun bu gün ben yokmuşum gibi hayatta var olacaksınız ütü öğrenin muhtaç olmayın yemek öğrenin aç kalmayın önce insan olun başınızda baki değilim hepsi güçlü çocuklar Allah iyi insanlarla karşılaştırsın hepimizin evladını sizi de ama iş sizde kendinize acımayın acımadan vazgeçin kimseninde acıtmasına müsaade etmeyin kimseye yaranamazsınız aileniz bile bencil davranır ilk başta sıkıntı yaşanır ama kabul edecekler çok uzun oldu ama yazmak içimden geldi bana da iç dökme seansı oldu sevgiyle kal hayata sahip çık

Bakın aileniz kötü kalpli sizi sömürüyorlar demek yanlış olur ama aileniz bencilce davranıyor. Madem aylık bu kadar büyük bir kalem para gönderiyorsunuz onlarda ne yaptın diyebiliyor size sizde göndermeyin hiçbir açıklamada yapmayın sonuçta diğer kardeşlerinizde göndermiyor. Eğer aileniz talep edersede anne ömrümün yarısı geçti bir birikim yapamadım. Yarın ne olacağımız belli değil. Ben kendime biraz birikim yapmak kendi yapmak istediğim şeyleri yapmak istiyorum. Bundan sonra sağlık gibi zorunlu ihtiyaçlarınızda ihtiyaç olursa destek olurum ama artık aylık para göndermeyeceğim diyin. Anneniz dediğiniz gibi bir kadınsa zaten anlar sizi. Anlamayacak bir tipsede zaten dünyayı verseniz boş. Sosyalleşmek için yur içi yurt dışı turlara katılın. Sevdiğiniz insanların konserleriine gidin hobi kurslarına spora yazılın ailenize gönderdiğiniz paranın yarısı ile bile bunları yapabilirsiniz. Hayat başkaları için feda edilemeyecek kadar kısa üç beş seneye kardeşlerinizin tamamı evlenir ayda yılda bir görüşürseniz ne yapacaksınız. Biran evvel öncelikle sağlam bir psikolojik yardım alın. Ailenizede kıyamayacak birşey yok ; sanırım ikiside emekliymiş aç açıkta değiller yani. Paraları kadar yaşarlar. Ayrıca siz neden çalışan kardeşinizin tatil parasını araba vergisini kredi kartını ödüyorsunuz. Bundan sonra tatil planlarınızı kendinize göre yapın. Eğer aileniz talep edersede bu senede kardeşlerinizden böyle bir şey beklediğinizi söyleyin. İnanın kimse bir daha böyle bir taleple gelmez. Biaaaaa

Ahhh bu dediklerinizi yapabilsem, sosyal ortamlara girmeye o kadar zorlanıyorum ki. İnsanlarla konuşmak, iletişim kurmak, sohbet edecek birşey bulmak da zorlanıyorum. Çekingem bir yapım var zaten. Misal onlar yurtdışında gittikleri bir yerden bahsediyorlar ya da bir konserden hiç bir fikrim olmadığı için sap gibi kalıyorum... Khomyuk

ciddi anlamda psikolojik destek almanız lazım hemen. İlaç destekliden ziyade psikanaliz temalı olsun davranışsal psikiyatr da bakabilirsiniz. çok yanlış kalıplı düşünceleriniz ve davranışlarınız var, doktor size yol gösterir ve destekleyici olur. biz buradan çok doğru önerilerde bulunamayabiliriz çünkü, konunuz yarın arka sayfalara düşecek ve unutacağız haliyle. bu esnada "iyi hissetmek" psikoloji kitabını okumanızı tavsiye ederim ama bu kitap biraz teknik. yani bir profesyonel yardımı almadan düzelebileceğinizi düşünmüyorum. hazır yanlışın farkına varmışken ve düzelmesi muhtemel bir sorunken lütfen kendinizi bırakmayın. phalanx

İnsanın kendine yaptığı kötülüğü kimse yapamaz. Artık ailenizi bir kenara bırakıp kendiniz için birşeyler yapmaya çalışın, yetişkin bir insansiniz kimseden onay almak zorunda değilsiniz. Çok geç kalmış sayılmazsınız daha gençsiniz üstelik. B babely7967

İyilik ve enayilik arasında çok ince bir çizgi var. Siz zaman zaman enayilik kısmında dolaşmışsınız zira çalışan bir insanın mtv vergisini ödemek enayilik. Onun dışında sosyalleşmem gezmek tozmak biraz da karakter işi. Ailesi ne baskılar kurmuş arkadaşlarım vardı üniversitede nasıl gezer tozarlardı. Siz bir farkındalık yaşamışsınız bundan sonra bence yeni yerler keşfetmek size iyi gelicek. Ailenize maddi yardımı kesin gezemiyorsanız da yatırım yapın. Ama bence gezin yurtdışına gidin. Yapılan fedakarlıklar günümüzde malesef mecburiyet olarak algılanıyor bir süre sonra. Minnet duygusu ve ya bir şükran belirtisi göremiyorsunuz.

''Yeni insanlarla tanışmak'' işte benim yapıdaki insan için o kadar zor ki. Çekingenim özgüven eksikliğim var.

ailenize artık para vermeyin.. kişisel gelişimim için yatırım yapacağım deyin.. yurtdışına gidin, kendiniz için birikim yapın. S

Sen de biyerden gezmeye başlayabilirsin. Geç kalmış sayılmazsın. 38 yaşında bi arkadaşım var, tura katılmış Karadeniz Batum geziyor şu an. Bi de sosyal bilgiler öğretmeni, gezelim görelim programı gibi bilgilendiriyor bizleri Bi de o verdiğin para olmadan da yaşarlar. Seninkinin yanında az ama ben de 2 sene maaşımın çok büyük bölümünü veriyordum aileme, vermeyince de baktım aynı hayatı yaşıyorlar. B

Ne denli buyuk bir hata yaptıgımı bende su an senin yazını okuyunca bir kez daha anladım bende aynı aynı senn gbiydim yeni yeni akıllandım kzkrdesm evlencek maddi gucu ve istegi pek yok dye annem gecen bana soylendi durdu istiyorkş ben ugrasayım halledeym her zmnkş gbi kendimden daha fakir b adamla evlendim diyede tripli cunku evlennce anca gecindim para vermedim onlara ona ayrı ayar evin gecim kapısı bendim cnku bir kruus birkimim olmadı evlendim kmseden destek gelmedi ama annem babam kzkrdesimi kredi ceket evlendrrmis gecen ole soledi. Cok zoruma gitti acıkcası bazı anneler bazı babalar cocugu gecim sıkıntısına destek maddi manevi bir tampon olarak görüyor ailenin tamponuda sensin malesef!! Kanayan yaralara çözüm sensin sana tavsiyem vicdanı bırak b kenara sana acıyan olsa saten senn paranı almazlar ama sana acıyan yok o ailede kendine bak dahada zaman gecip pişman olma!

Hayatta insanı en çok inciten şey ' ne yaptı ki ' sözü bence Bıçak gibi her şeyi kesemezsin ama bazı adımlar atmaya başlamalısın Mesela ev alacağım kendime para biriktirmem lazım deyip yaptığınız yardımı düşürün Paranızın hesabını kimseye vermeyin Dışa kapalı bir hayat yaşamış olduğunuz için birden bire her şeyi değiştirip öz güven kazanmak mümkün değil ama bunun için adımlar atın. Hafta sonu tatilleri ayarlayın, iş yerinizden kafanıza uyan insanlarla yemeğe çıkın, kitap kulüplerine katılın, fuarlara gidin. Ufak ufak başlayın, gerisi gelecektir

Ailenize yaptığınız yardımı azaltın, birden keserseniz çok fazla cephe alabilirler. Allah aşkına tamam annemiz babamız bizi büyüttü, herseyimizi karşıladı ama onlar size çok fazla güveniyorlar maddi açıdan, kardeşlerinizde bırakın herkes kendi başının çaresine baksın A Ankee Nirvana Anneler

Benim yetiştirilme tarzım da bu şekilde. Ben çalışmaya başladıktan sonra dışarıya çıkmaya başladım. Gezilere katıldım. Ailenize gönderdiğiniz miktar çok fazla. Ben de aileme yardım ettim. Eve mobilya vs aldım. Her gittiğimde para bırakırım anneme. Ama sizinki gerçekten abartı olmuş. Çalışan kardeşiniz parasını neden ödüyorsunuz? Kendiniz banka hesabınızda birikim yapın. Biraz daha insanlarla etkileşime geçin glabellaR

Allah bilir aileniz sizin evlenmenizi bile istemiyorudur. Artik silkelenin kendinize gelin. Hic bir şey için gec degil. Ev aldim kredi óduyorum diyebilirsiniz ailenize. Bu hayat size bir kere verildi ve gec kalmadan yaşamaya başlayin lutfen.

Okurken cok uzuldum yasit sayiliriz. Benzer sekilde büyüdüm. gece hayati veya sigara icki ile sosyallik olmuyor ama orayi yanlış anlamissin. Is hayatina atilinca sosyallesebilir kendini gelistirebilir turlara katilirdin. Yurt disi turlari mesela. Yurt ici geziler.. kitap okumak... is hayati olan bi insanin cevresi genisler zaten her seyi ailene baglama karakterin içe dönük olabilir. Bu saatten sonrasina gelince maddi yardimi kes emekli maaslari varmis resmen sana acimadan seni sömümusler evlen dememisler 40 a merdiven dayamissin bu yasta evli cocuklu olmasan bile ev sahibi olurdun. Aileni at sırtından. Kızkardeşin calissin alsın çeyizini. Lutfen bi borca gir 5 kuruş verme bak yeterince vermissin 1 liralik ekmek bile alma artik. Cok üzüldüm boyle yapan aileler goruyorum 1 kisiyi kurban seciyorlar. Ac gözünü yoluna hayatina bak. Hayata 1 kez geliyorsun. Tek basina yaşlanıp ölürsün bir aile kur etrafa bak lutfen.

benim ailemde baskıcı bir aileydi ama ben yine de gittim sinemaya, en yakın arkadaşlarım erkek arkadaslarım oldu, tiyatrolara katılıyor oynuyordum, tek başıma gezmeye gidiyordum. Engel olurlarsa da tartışırım neden saçma bulduğum bir engele tamam diyeyim? şimdi o günlerimi özlüyorum :) neyse hala geç değil. yalnız yaşıyorsan evcil hayvan besle kendini yalnız, mutsuz hissetmezsin. cevrenden arastır dans ya da tiyatro gibi etkinliklere katıl, bu özgüvenini yerine getirir. ailene de para göndermene gerek var mı? hepsi çalışıyorlar sonuçta... tabii senin kararın :) hep mutlu ol :)) Pinki

Bazi yerlerinde sanki kendi hayatımı okuyor gibi hissettim

Bircok cumlenizde ben yazsam noktasina kadar boyle yazardim dedim. Cok benzer durumda oldugumuzu dusundum okudukca. Maddi anlamda sizin kadar somurulmedim ya da uzerimdeki oku ise gir para kazan baskisini sizin kadar hissetmedim belki ama sonuc ayni yere cikiyor. Kendi hayatini yasayamamak. Bir birey olamamak. Aile disinda bir cevre edinememek... Ben bunu degismek icin kendi evime cikacagim gunu bekliyorum. Yasadigim ev bile annemin duzeni onun kurallari. Siz ailenizle yasiyorsunuz herhalde? Ayri eve cikmayi dusunmez misiniz? Yavas yavas kendi hayatinizi yasamak icin kazancinizi kendiniz icin harcamaniz sart. Bir anda yardimi kesmek olmaz ama parca parca daha da aza indirgeyebilirsiniz. Ne bileyim bu ay mutfak alisverisini faturaları ödeyeceğim deyip kredi kartinizin fazla geldigini söyleyebilirsiniz misal. Ilk basta evet kotu olursunuz ama nasil almaya alistilarsa kesmenize de alisirlar. Ozellikle sen ne yaptin ki nankorlugu cok yaralayici. Sosyallesme kismini ise ben de bilmiyorum gercekten. Cunku sosyal ortamlarda ben de tarif ettiginiz gibiyim zor adapte oluyor biz gibi insanlar. Sanirim zorlamak lazim C

Anneniz sizi elbet seviyor ama diğer kardeşlerinizi emin olun daha çok seviyor yoksa o hep birlikte gidilen yemekler tatillerde hep ablanız ödüyor şimdi de siz ödeyin diyebilir her ailede bir kurban vardır bizim ailede bendim anneme hala kırgınlığım geçmedi mesela ama bıçak kemiğe dayanınca açtım ağzımı yumdum gözümü birde üstüne ben suçlu oldum yapmasaydın etmeseydin şimdi yaptıklarının ne kıymeti kaldılar neler neler hiç umrumda olmadı vicdanıma oynayıp beni eski halime dönerim sandılar valla harcıyorum kendime alıyorum geziyorum 2 kardeşim daha var ikiside gayet iyi maaş alıyorlar kim bakarsa baksın eve yeterince baktım ben beni annem arayıp faturaları öde dediğinde ödemiyorum diyip kapatıyorum teli isyanım ona değil 2 uyanık geçinen kardeşime elbet o benim annem bakarım ama benim yapmadıklarımı görüp 2 çocuğunu koruması da onun günahı malesef her ailede var bu olay benim en son cinnet geçirmemden dolayı korkuorlar zaten benden :) iyi oldu valla

Bunların fakindaysaniz ne güzel artık ailenize destek olmayın kendinize yatırım yapın maddi manevi

Buna kabuk kırmak deniyor işte. Bir an önce yapmanız gerekiyor. M Mevlana123

Merhaba, Sizin iyi, anlayışlı, belki de biraz zayıf ve yaralı olduğunuz yönünüzü sömürenlerde hiç mi kabahat yok peki?Kimseyi kırmayayım diye düşünürken sizi bunca kırmaya hakları var mıydı?Hayır yoktu. Bu onların insanlıklarının ne kadar olduğunu gösterir sadece. Yaptığınız destekleri, iyilikleri size göreviniz gibi düşündürenlerin kalbi ne ile dolu acaba?Başkalarına hakları olmadığı halde bunca zaman gerek cebinizden gerek ruhunuzdan vermişsiniz. Şimdi sürekli haksızlık yaptığınız kişinin ihtiyaçlarını düşünmeniz biraz da onun için çabalamanızın zamanı geldi demek ki siz bunları buraya yazıyorsunuz. Gerekeni yapmaya cesaret bulabilmek başta zor olur ama sonra öyle bir yük kalkar ki üzerinizden. Çünkü sizde biliyorsunuz artık onlara mali destek olmamanız gerektiğini. Onların tek çocuğu olmadığınızı, onlara anne babalık yapmamanız gerektiğinizi. Siz o yardımı kesmeden asla ama asla size saygı duymayacaklar. Siz bu ilişkide saygı duyulacak bir tavır geliştirmeden kendi sosyal hayatınızda çevre oluşturabilecek kadar kendinize güvenmeyeceksiniz. Kendi adıma ailesine bu konumdayken bu kadar destek olan birine saygı duyuyorum ama kendisini bu kadar unuttuğu için de üzülüyorum. Nacizane tavsiyem iyi bir psikolog ile yeni bir yola girerek yüklerinizden kurtulmanız ve aile ilişkilerinizi yeniden düzenlemenizdir. Tabiki tepki göreceksiniz çünkü siz olmayınca rahatları bozulacak bu yüzden de kavga çıkaracaklardır. Ama bu aşamaya dayanmanız lazım. Herkesin sevdiği biri olmaya çalışırssanız sizi kimse önemsemez. Siz önceliklerinizi belirleyeceksiniz diğerleri ona göre şekil alacak. Bu sorunu halledip kendi değerinizi anlayınca yeni insanlarla tanışmanız daha kolay olacaktır. Bir tavsiyem de, lütfen denemekten korkmayın. Yeni arkadaş, yeni ortam, yeni deneyimler korkutur ama çok da iyi gelir. En yakınlarınızdan olumsuz tavırlar görmek büyük ihtimalle diğer insanlara karşı sizi güvensiz yapmıştır ama mutlaka iyi yönleri olan size iyi gelebilecek kişiler de var etrafınızda. Yoksa bile siz etrafınızı değiştirerek bu tip insanlarla karşılaşma imkanınızı arttırabilirsiniz. Size şu an boşa masraf gibi gelen eğlencelerinize çevirin yüzünüzü. Sorunlu insanlara aileniz bile olsa dip dibe olmayın. Çok uzun oldu ama içimden geldi yazdıklarınızı okuyunca. Allaha emanet olun.

Ailenize yardım etmenizde kötü bir şey yok ki. Onların size öğretdiklerinde de kötü bir şey görmedim. Kim kızına alkol al, sigara iç, sevgili bul der ki. Oğullarına da demezler. Ya kendi karakteriniz ya da kısmetsizlik yüzünden sevdiğiniz adam karşınıza çıkmamış ola bilir. İnşallah istediğiniz gibi birini bulur, istediğiniz gibi gezer eğlenirsiniz bir gün.

Çok üzüldüm gerçekten inanın. Artık konuşma zamanınız gelmiş ailenizle. Ben bugüne kadar bunları bunları yaptım diyin ve çalışan kardeşlerinizden biraz destek alın. Yurtdışına hep birlikte gidin. Bu uaşıma kadar hep ben destek verdim diyin. Kimseden korkmayın. Oralı olmuyorlarsa artık b2nim de bir hayatım var diyin ve maddi olarak hiç kimseye destek olmayın. L

Geç olsun güç olmasın, bundan sonra ÖNCE BEN dersin artık. Sonra birikim yap, önce biraz kendine harca H hasbeenandgone buradaydı ve

Bende sizin gibi büyüdüm tabi su an 25 yaşındayım ve yeni yeni farkediyorum bazi seyleri degistirmem gerektiğini. ama sunu sormak istiyorum neden naptin ki dediklerinde yada anneniz bak nisana hiç borç yapmadım dediğinde neden cevabını vermediniz niye dökülüp savurmadiniz icinizdekileri. Bunu yapmak sizi rahatlatacak emin olun ve açıkça söyliyim bu kadar verici olmaktan vazgeçin içiniz ilk zamanlar sizler ama vazgeçin ve vazgectiginizde herkesin kardeşinde anne babanında gerçek yüzünün ortaya çıkacağını düşünüyorum ben yani bunu onlar kötü olarak demiyorum yanlış anlamayın ama tatiller odenmediginde yada her ay paralar gelmediginde inanin tepkileri değişecek. sizin gönülden yaptığınız şeyler onlara görev gelmiş ama bunlar sizin göreviniz değil unutmayın glabellaR

Bunu nasıl yapacağımı bilemiyorum, artık size para göndermeyeceğim demek çok zor kırmadan nasıl söylenir ki. Zaten çok arkadaşım yok, çevrem yok, ailemi de kırarak bağlarımı koparıp yapayalnız kalmak istemiyorum. . push ; M e g g Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ailenize para vermeyi kesin acilen. Bir tane arkadaş edinin, onunla tatile vs gitmeye başlayın. Aileniz sizi çok güzel sömürüyor üzgünüm ama böyle. Ne demek çalışan kardeşin kredi kartını sizin ödemenize izin vermesi? Olmaz yani kabul etmemesi lazım.

Ev alıcam borcun altına giriyorum artık size gönderemicem diyebilirsiniz

Barlara bilmemnelere gitmeden de eglenilebilir gayet ben benim gibi olan arkadaslarimla unide Antalya dahil bir çok ile gidip gezmistim... lisedede şehir dışına cikamasamda baya geziyorduk... Sevdiğiniz hobileri yapın size uygun arkadaş bulun... aileniz sizi iyi yetiştirmiş bence sorun sizde... para gondermeyebilirdin... arkadas edinebilirdin vede gezebilirdin ailene atma suçu suç tamamen sizin bence ksuura bakmayın benim ailemde kisitladi beni fazlasıyla ama ben istersem önümde kimse duramaz buna rağmen ağır başlı biri oldum arkadaş çevrem harici.. onlara açtım içimi . push ; ayyuzlum01

Ayni dertten muzdaribim yillardir debelenip duruyorum bana da bir cozum lutfen

Benim ailemde tam olarak böyleydi. Gezme tozma aşk meşk yasak piknikler sinemalar tiyatrolar yasak. Türkiye in en iyi üniversitelerinden birinden mezunum. Ankarada okudum derece yaptım. Annem için bunlar önemliydi. Tüm para annemde toplanırdı. O ne isterse o olurdu. Ben ve ablam çooook kitap okurduk. Sanırım bunlarla kırdık o düzeni. Evet annem yani ailem çok baskıcı ve dominanttı. Ama biz fikir olarak aştık onları. Üniversite 1. sınıftan sonra 1 lira almadım ondan yapmadığım iş kalmadı. Eeee bende özgürleşmiş oldum. Yazacak o kadar çok şeyim varki. Öyle işte. Bence hayatınızdaki aile alanlarını doz doz azaltın. Onlar anlamazlar bile. yardım miktarını azaltın. Daha özgür takılın ev içinde "ben gelemem, başka işim var, kuaföre gideceğim, birisiyle plan yaptım" vs deyin. Sosyalleşmek için bence en iyi yöntemlerden biri mesleki dernek ve sendikalardır hem kendinizi geliştirin hem çevre edinin. Üye olduğum üç tane derneğin toplantılarına yetişemiyorum ben. Onlarca tanışıp evlenen sevgili olan arkadaş olan insan gördüm orda

Yanlış anlama ama damızlık inek gibi sütünden, derinden vs herşiyinden yararlanıyorlar ama ne yaptın ki diyorlar. Bu insanı tüketir. Önce para vermeyi bırak. Acilen arabanın borcunu bitir. Ve sonra kendini borca sokarak bir ev al. Al ki paranın bağlı olduğunu anlasınlar. Ayrıca kardeşlerini de sen geçindirmek zorunda değilsin. Pasifliği bırak bir kenara. Dik dur. Kendini savun. Savun ki bi 30 yılın daha böyle geçmesin. Hayatını ele al. Başkalarının senin için biçtiği rolü oynamaya devam etme. Bu senin elinde. Artık hayır demeyi öğren.

Ailen resmen hayatını mahvediyor. Kendin in yaşa lütfen... A

Konuyu deşarj olmak, içimi boşaltmak için açıyorum zira buraya yazdıklarımı çekinmeden anlatabileceğim kimsem yok. Sabah sabah ağlama krizine girdim, içimi boşaltmak istedim. Üniversire mezunu, maddi olanakları olan bir insanın 36 yaşına kadar nasıl boş bir yaşam sürdürdüğünü okuyacaksınız. 4 çocuklu memur bir ailenin büyük çocuğuyum. Annemin hep oku, ders çalış, başarılı ol, üniversite bitir baskıları ile büyüdüm. Asla sosyal bir faaliyete katılamam müsaade edilmedi hem derslerim aksar hem de başıma kötü şeyler gelebilir düşüncesi ile. Yani sadece okul hayatı olan asosyal bir insan olarak yetiştirildim. Lisedeyken sinemaya bile gitmeme izin vermezdi annem, çünkü sinema o zamanlar onun için başıma kötü şeyler gelebilecek bir mekandı.. Okul arkadaşlarım okul dışında buluşur dolaşır gezerlerdi bana müsaade yoktu ya da çok nadiren izin verilirdi. Memur çocuğu olduğum için haliyle maddi imkanlarda kısıtlıyordu sosyalleşmeyi. Annem hep dominant bir kadın oldu, aslında evin hem kadını hem erkeğiydi ki hala öyle. Babam kendi halinde önce can sonra canan diyen bizimle çok ilgilenmeyen ama zararı da olmayan ben merkezli pasif bir adam. Elin ne bir tamir ne başka birşey gelmez gelmediği gibi tamirci gerek olsa onu bile bulamaz. Her işe annem koştururdu, koşturuyor da hala. Annemin hayali olan bölümü kazandım. Üniversite hayatım boyunca diğer arkadaşlarım gibi olamadım. Gezemedim tozmadadım sosyalleşemedim. Ailemin bana yetiştirirken öğrettiği çok gezmek iyi değil, gece dışarı çıkma, alkol sigara kötü günah şeyler, erkek arkadaşa sahip olmak ahkalsızlık gibi düşüncelerin etkisi ile hep ağırbaşlı hayatı okul- ev olan bir üniversite hayatı geçirdim. Bu arada hiç arkadaşım yok değildi sınıfımdan benim gibi yetiştirilmiş kızlar ile takıldım, pikniğe falan giderdik. Ama canlı müzk, konser, üniversitenin sosyal faaliyetleri gibi hiç birşeye gitmedim, katılmadım. Düşünüyorum da burda hata bende de var, ailemden kilometrelerce uzakta tek başımaydım, onalrın yapma dediği şeyleri aslında yapabilir sosyalleşbilirdim. Ama annemi hayalkırıklığına uğratmak gibi olacağı için hep ağırbaşlı hanım kız oldum ben, kendimi aşamadım sosyalleşemedim. Üniversiteden mezun oldum, çalışmaya başladım. Ama çalışma hayatına başlamak bile beni değiştiremedi, ailemin öğretilerinin etkisinden kurtulamadım. Hep çekingen, iletişimi zayıf, pek sohbeti olmayan, ilk başta aşırı soğuk bir kız izlenimi oluşturan biri oldum hala da öyleyim, özgüven eksikliğim var. Bu arada hiç erkek arkadaşım olmadı, çünkü o kadar soğuk ve mesafeli bir insanım ki yanıma yaklaşmaya korkar bir erkek.. Bana yaklaşabilen bir kaç kişiyi de ben beğenmedim sanırım... 2006 yılından beri çalışıyorum, anne baba memur olunca ve diğer kardeşlerim okuduğu için aileme maddi destek vermeye başladım. Bu maddi destek bende bir görev bir mecburiyet halini aldı, yıl 2019 hala aileme ayda 2-3000 TL yardımda bulunuyorum, annemin babamın her kıyafetini eksiğini ben alıyorum. Bu arada şu da var benim paraya ihtiyacım olunca ailem de bana yardım eder, tabi benim yardım ettiğim kadar değil. 12-13 yıldır çalışıyorum hiç birikimim olmadı, sadece lüks araç sınıfına giren bir arabam var ve her yıl ev sahibine vereceğim kirayı biriktirebiliyorum. Çünkü yazın tatile gideriz ailecek (diğer 2 kardeşim çalıştığı halde) herkesin ücretini ben öderim, yemeğe gideriz hesabı hep ben öderim, her yere benim araç ile gideriz. çalışmayan bir kızkardeşim var evlendi, nişanın kınasının sponsoru ben oldum. Kardeşlerim okurken özel yurtlarda kaldı ben destek verdim. Çalışan kardeşlerimin bile çok sık olmasa da bazı zamanlar kredi kartı ya da mtv vergilerini ben öderim hala. Geçen gün annem bak nasıl da kızkardeşinin her eşyasını aldım borç bırakmadım dedi. İnanın nasıl zoruma gitti, evet kendi emekli maaşı var ama her ay benim verdiğim destek olmazsa o kadar ödeme yapamazdı ki. Sanki tek başına kendi biriktirmiş de ödemiş gibi konuştu, kırıldım. Babam ile tartıştık, ne yaptın ki bana dedi, yıkıldım... Benimle yaşıt aynı işte çalıştığım arkadaşlarımın evi, arabası, bankada birikimi var, yurtdışlarına gidiyorlar tatile ve ben artık şu yaşadığım hayatı sorgulamaya başladım. Ne bir evim var ne bir birikimim ne de yurtdışı tatillerine gitmişliğim. Kaldı ki ülke içinde bile o kadar az şehre gitmişliğim var ki. Hiç bir hobim yok, sosyal faaliyetim yok, özgüvensiz zavallının biriyim. Bir kaç seans psikoloğa gittim ama randıman alamadım, bıraktım. Maalesef çok arkadaşım yok her yere ailem ile gitmişim her şeyi ailem ile yapmışım. Zaten sosyalortamlara da girince konuşacak bir şey bulamıyorum çok sessizkalıyorum. Şimdi de artık gezip görmek sosyalleşmek istiyorum ama araba için bir miktar kredi çektim onu ödediğim için maddi olarak çok rahat değilim. İşin özeti ben şu yaşıma kadar ne boş yaşamışım, hadi maddi birikimim yok ama gezmemişim görmemişim, sevmemişim sevilmemişim, çevrem olmamış, yapayalnız bir ben yaratmışım. İçimi döktüm...

Yaşiniz daha genç. Ailenize bu yaşa kadar evlat olarak yapabileceginizin en fazlasini yapmissiniz. Siz olmadan da hayatlarina devam edebilirler. Anladigim kadariyla hem annenizin hem babanizin emeklisi var. Sizden birsey isterlerse kredi cektim dersiniz zaten araba krediniz varmis. O kadar farkli guzel kurslar var ki. Her ay birini belirleyin. Gidin bakin kafaniza uymayandan çıkın. Yavaş yavaş cekingenliginizi atarsiniz. Hayata bir defa geldiniz ve kalan ömrünüzün ilk gunu bugun.

Hemen şimdi, tam da şuanda sadece kendiniz için adımlar atmaya başlayabilirsiniz. Tek başınıza seyahetler, tatiller, konserler, etkinlikler planlayın. Göbek bağınızı kesin ve özgür bir birey olduğunuzun farkında olun, kazıyın aklınıza.

Her ay 2-3 bin gönderiyormuşsun Bunca zaman o parayla taksit olarak ev alırdın En acısı da "ne yaptın ki?" Denmesi Herkes yoluna bakıyor keyfi yerinde sen hep onları düşünmüşsün Artık kuruş gönderme

Ama herkes ayağını yorganına göre uzatmayı öğrensin. İyilik yapmıyorsunuz. Acil ihtiyaç olur verilir ama keyfini o sürüp ödemesini size yaptırıyor böyle olunca

Siz de gormussunuz ki yaptiklarinizin bir kiymeti yok. Yok saymislar. Artik kendi hayatiniza bakin. Herkes is guc maas sahibi kimi evlenmis. Sizi kullanmalarina izin vermeyin glabellaR

Cok uzuldum sizin icin ama madem farkindasiniz durumun, hemen maddi yardimi azaltin, kardeslerinizi birakin kendi baslarinin caresine baksinlar Siz de once tek basina bir yurtdisina cikin, gezin tozun, keyif alacaginiz seyler yapin Bu hayati degistirmek sizin elinizde, hic de gec kalmis sayilmazsiniz

Ne kadar bağnaz bir aileniz varmış. Bence artık ailenize verdiğiniz para desteğini kesin zira hak etmiyorlar. Size bel bağlayarak dört çocuk yapmadılar sonuçta ama o düşünceleri varmış belli. Böyle çok çocuklu ailelerde bir çocuk genelde kendisini aileye feda eder. Keşke bu kadar boyundurukları altına girmeseymişsiniz faydadan çok zararları var. İnanın sizin iyiliğinizi düşündüklerinden değil kendi iyiliklerini düşündüklerinden bu kadar baskı uygulamışlar. Daha 36 yaşındasınız, değişmek isteseniz değişebilir sosyalleşebilirsiniz. Tek bir şartla o da aile bağlarını koparın yoksa olmaz o iş.

Bunu yapamazsaniz bunlari susup yasamaya devam edeceksiniz biraz kendinizi sevin.

Yani bazi yonlerimiz benziyor ben de asiri otokontrollu bir sekilde yasadim. Bugunler de tam da sizin dusunduklerinizi dusunuyorum. Hicbir seye izin vermemisim. kendi kendime ket vurmusum. Sonuc hanim hanim yalnizlik. Ayni yastayiz. Bu saatten sonra gecmis olsun diyorum anneme. Yapsaydin etseydin diolar. Keske bir kez olsun kendime izin verip aski sevdayi yasasaymisim sonu kotu bitse bile sevmeyi sevilmeyi yasasaydim. Cok hata etmisim. Sizi o kadar iyi anliyorum ki. Rabbim yolunuza guzel biri cikarsin insallah.

Herşeyin farkına varmanız güzel. Bundan sonra ne yapmanız, nasıl yapmanız gerektiği konusuna yoğunlaşırsanız, siz de yapmak isteyipte yapamadıklarınızı deneyimlersiniz. Öncelikle üzerinize kendi elinizle yapıştırdığınız, fedakar, düşünceli evlat ve kardeş olma misyonuna bir sınırlama getirin. Göreceksiniz aileniz bile olsa söz konusu maddi çıkarlar olunca, kimse size sizin onlara yaptığınız gibi fedakarca yaklaşmayacak ve hatta eskisi gibi olmadığınız için tepki bile göstereceklerdir. Yapmak isteyipte yapamadıklarınızı yoğunlaşın. 40_45 yaş aralığında bekar arkadaşlarım var. Kendilerine güzel aktivite ve ortamlar kurmuş, hem çalışıyor, hem geziyor, hem eğlenebiliyorlar. Bugüne kadar yapamadıklarınızı değil yapabileceklerinize bakacaksınız.

zararın neresinden dönsen kardır glabellaR

Anne babaya yardım etmeyi bom boş bir hayat yaşamak gibi düşünmeyin. Ne güzel Allah size öyle bir imkan vermiş siz de çok hayırlı bir iş yapmışsınız. Bana, anne babama hastalandikarinda bir bardak su vermek nasip olmadı. Hele ki çok isterdim maddi açıdan onlara destek olmayı. Sizi kısıtlamaları konusuna gelince çok haklısınız. Anneniz bir anne olarak size; git, gez, dolaş diyebilir veya birikim yapmanız için teşvikte bulunabilirdi. Bu konuda da haklısınız.

Herkese yorumları ve önerileri için teşekkür ederim ama yazarken bazı şeyleri yanlış aktarmışım gibi hissettim yorumları okuyunca.. Annem asla bu kız meslek sahibi olsun da bize baksın gibi bir amaçla okutmadı. Kendi de çalışan bir kadın olduğu için asla bir kadının bir erkeğin eline bakmasını, muhtaç olmasını istemediği için çocuklarının üniversite mezunu ve meslek sahibi insanlar olmasını istemiştir. Kendine doğru düzgün para harcamayıp eğitimimiz için ciddi paralar harcadı bayağı . Annem her zaman bana sevgisini hissettimiştir, her zaman sen ilk gözağrımsın kıymetlimsin der kardeşlerimin yanında bile. Ama keşke bu kadar baskıcı bir insan olmasaydı hayatın sadece okul ve dersten ibaret olmadığını bilseydi ve keşke sosyal aktivitelere katılabildiğim bir okul hayatı geçirmeme müsaade etseydi. Ailem bana her ay şu kadar ver demediler ama bir şekilde ben para vermeye başlayınca bu rutine bindi. Ben verince almam kızım sana kalsın paran demediler yani. Ya da yemeğe gittiğimizde abla sen verme bu seferde benden yemekelr diyen bir kardeşim yok maalesef.. Babama söyleyecek birşeyim yok, kendi dünyasında bir adam, yiyip içeyim keyfime bakayım modunda... Biz küçükken de bizimle çok ilgilenmezdi zaten..

birincisi ben cok bos yasadiginizi dusunmuyorum hatta cok iyi bir isiniz, iyi bir maasiniz, iyi bir arabaniz cok iyi bir kalbiniz, bilgi birikiminiz var ozguven eksikliginiz oldugunu ben sahsen dusunmuyorum iyi bir iste calisabildiginize gore boyle degildir diger konuya gelirsek ailenizin yetistirme tarzinin bie eksiklik oldugunu da dusunmuyorum cunku bende aynen boyle yetistim ama ben evcimen bir insanim universitede bos dersim olur kosa kosa eve gelirdim yani orda burda dagitmak mi yasamaktan kastiniz bence bu konudaki tek sorun ailenize cok fazla yardim yapiyorsunuz bunun cozumu de bir eve gibi birseye baslayip kredi cekin durumu da anlatin hem ailenizi kirmamis olursunuz hem birikim yapmis olursunuz konunuzda bu kadar hayiflanacak bisey yok hicbisey icin gec kalmis degilsiniz cikin gezin arkadasiniz yoksa tek gezin oralarda arkadas edinirsiniz arkadas edinirsiniz ama onlarla gezemeyebilirsiniz sartlar esit ve uygun olmayabilir Nuhtufan Hiç öpmiyim

Cok uzundu yarim yarim okudun yaptilarinizin farkinda oldugunuza gore artik yapmamak icin neyi bekliyorsunuz maddi yardimi kesin hepsinden hicbirinin ihtiyaci yokmus once biraz gezin tozun tatile tek cikin sonrada ev alin

öncelikle boş yaşamışım dedikçe sen konunun sonu gelse de yazsam diye bekledim. sen hayatın boyunca hep iyi bir insan olma yolunda yürümekle gayet dolu dolu bir hayat yaşamışsın canım ya. senin kadar temiz ve ailesine karşı vefalı bir hayat yaşayan birinin böyle düşünmesine gerçekten çok üzüldüm. sanırım böyle düşünmenin sebebi geldiğin noktada içinde kalan bazı yaşanmamışlıklar. ama şuna emin ol ki eğer ailenin hoşlanmayacağı şekilde zorlayarak kendini yapmaya çalışsaydın o zaman da vicdanın sana rahat vermiceksin. ama sonuçta bunların hepsi geçmişte kalmış. buraya kadar anlattığın herşey fazla iyi olmanın ve insanların karşılığında sana hakkını vermemesiyle ilgili şeyler. artık kendi hayatına dönmen gerekiyor. geç kalmış sayılmazsın. umarım karşısına sevebileceğin biri çıkar mutlu olursun. ama bu sorun inan sadece sende değil çoğu günümüz kadınlarında var. yani evlenememek. bu sitede bununla ilgili günde belki en az 2-3 konu açılıyor. umarım mutlu olursun.

Eki Görüntüle 2286414 Eki Görüntüle 2286414 D

Bu farkındalığı yaşamakta geç bile kalmışsınız. Artık silkelenin ve ailenizle göbek bağınızı koparın. Maddi yardımda bulunmayın diyemem, ihtiyaçları varsa el uzatın ama bu düzenli ve yüksek miktarlarda olmasın. Annenizi babanızı tatile götürün ama kardeşleriniz kendileri halletsin tatil işini. Restiniz çekin artık. Aile ile göbek bağını kestikten sonra eğleneceğiniz, hoş vakit geçireceğiniz bir aktivite bulun kendinize. Tek başınıza katılın, yanınıza arkadaş aramayın. Single tatil turları var sadece bekarların tek başlarına katıldığı. Bol adrenalinli birini bulun ve katılın. Bir yardım derneğinde gönüllü olun. Unutmayın siz eğitimli, çalışan, para kazanan, kendi ayakları üstünde duran iyi yetişmiş bir kadınsınız. İnsanlarla konuşacak çok şeyiniz var.

Bastirilmis duygular ilerde insanda patlaklik veriyor kendi tecrubem ile soyluyorum. Bu konu sahibini anliyorum.

Ailenize para göndermeyi keseceğinizi söyleyemiyorsaniz ev almaya karar verdiğinizi söyleyin ve alın. Böylece araba kredisi ev kredisi derken ödemeniz çok olduğu için beklentiye girmezler.

Ilk once ailenize yaptiginiz maddi yardimi birakin. Bende sizinde birebir olmasada benzer durum dayim. Sonra o ayirdiginiz parayi kluplere kurslara verirseniz biraz arkadas ortamini saglayabilirsiniz.