Canım mutlaka psikolojik yardım al bunlar insanın tek başına halledeceği şeyler değil. Üniversitenin medikodusunda psikolog var mı? Olmadı sgk ile ortak çalışan klinikler var onlara git Y

Kendinizi herkesten çok sevin. Sonrası yavaş yavaş geliyor zaten. Olmazsa psikolojik destek de alabilirsiniz. Ama ben sanıyorum ki siz zaten güzelsiniz:) K

Güzel olmasaydın hayatın boyunca platonik takılır, kimse tarafından beğenilmezdin emin ol. Kimse seninle çıkmak istemezdi. Hiç sana yazan birileri olmazdı. O çıkmak isteyenlerin çokluğu senin güzelliğinin ispatı. Hayatı boyunca hiç karşılık alamayan, hiç sevgilisi olmayan var. O napsın?

Orta okuldayken bir ara çocuklar tarafından dışlanmıştım. Güya beni çirkin buluyorlarmış. Hatta bir keresinde sınıf arkadaşlarımdan birini dinlemedim diye saldırısına uğramıştım resmen şiddet uygulamaya kalkmıştı. Hatta bana öğretmenler ihbar edelim dediler ben istemedim. Annemin öğrenipte üzülmesini istemiyordum. O şiddet uygulamak isteyen kızın da zaten psikoloji problemleri varmış, şiddetsel ailesi varmış da varmış. Aman da aman o da beni bulmuş. Sonra işte istediğim liseyi kazandım. Lisede ilk başları çok kötüydüm. Orta okulda dışlandığım için çok kötü günler geçirdiğim için uzun süre kendimi toparlayamıştım. İnsanlarla konuşmaya iletişim kurmaya korkuyordum. Lisenin başlarında resmen korka korka yürüyordum, biryer olsada gizlensem kafasındaydım. Kendimi çok değersiz ve çirkin hissediyordum. Uzun bir süre fotoğraf filan çektirmeye korkuyordum. Tamamen kendimi unutmuştum. Sonraları işte zamanla biraz toparlandım. Kendimle ilgilenmeye başladım. Şimdi universite de okuyorum. Fakat hala bazen kendimi çok umutsuz ve özgüvensiz hissediyorum O kötü anıları unutamıyorum. Aklıma geldiğin de üzülüyorum. Hala aynı yerde yaşıyoruz yani ortaokula evimin yakınındaydı. Yani doğal olarak arada sırada ortaokuldan birilerini görüyorum görünce de eskileri hatırlayıp kötü oluyorum. Sanki herkes herşey bana karşıymış gibi hissediyorum. Tabii şimdi yıllar geçmiş çok şey değişmiş. Fakat inanın annem bana şimdi ne zaman biri seninle ilgili "kızın güzelmiş de falan mış da filan mış da"dedi dediğinde inanmıyorum inanamıyorum. Hayatımda çok kişi oldu, benimle çıkmak isteyen de çok oldu fakat ben hep mahvettim özgüvensizliğimden dolayı. İnsanlara hep mesafeliyim. İyice asosyalleştim. Eskiden çocukken çok girişken bir çocuktum abim biraz çekincen utangaçtı hep onu motive filan ediyordum. Şimdi inanın abim benden çok daha iyi. Geçen bana "nolmuş sana ya, ne derdin var?Tamamen içine kapanmışsın. Oysa sen çok girişken biriydin herkesi motive eden sen değil miydin" dedi. Fakat söylediğim gibi o dışlanmadan sonra tamamen özgüvenimi kaybettim, okuldayken inanın nerdeyse her söylenene ağlıyordum artık kaldıramıyordum. Tabii o kadar kötü günlerden sonra tamamen yaraları sarmak çok zor. Hiç kilo sorunum da yok.34 bedenim çok orantılı bir vücüdüm var. En çokta gözlerimden saçlarımdan dolayı iltifat alıyorum. Uzun yıllar dişlerimde kusur vardı dişlerim çok eğri ve çok yamuktu şu an diş teli takıyorum. Anlayacağınız aşırı özgüvensizim. Benim gözümde herkes benden güzel herkes benden iyi. Bazen gerçekten ben hiç birşeye layık değilim, beni kim napsın beni napsınlar diyorum. Bu aşırı özgüvensizliğimden nasıl kurtulurum?

Maalesef artık ergen yaş grubundakiler çok acımasız, tabii bu da sosyal dayatmaların getirdiği bir şey. Eskiden yani biz çocukken güzellik çirkinlik diye bir kavram yoktu yahu! Oyun bozanları sevmezdik bir de ispiyoncuları... Artık siz de bir yetişkinsiniz ve elbette yaşananlar travmatik de olsa olayları geride bırakabilecek yaştasınız Güzelliğiniz başkaları tarafından da takdir edildiğine göre geçmişi unutun derim. Gerekirse bir psikologdan yardım alın Acquaa Y❀ Anneler

Bende ayniyim ustelik kilo sorunumda var iletisim desen sifir asosyalin onde gideniyim keske ilaci olsa

Kiizz bende ilkokulda cirkindim şimdi taşım taş

Bende seninle aynı durumdayım ama bana yazan da yok. Istersen dertlesebiliriz özelde bana yaz konusalim kendi dertlerini cozemem ama başkalarında iyiyim. Puxhu Sen önce kendine

Benimde dislerim duzgun degil ama kabulleniyorum yani tel taktiracagim fakat umursamiyorum

Küçükken olur öyle şeyler hiç kafana takma büyüdükçe insan öyle değişiyor ki. Acaba sosyo fobi hastası mı oldun özgüvensizlikten dolayı bende bi ara olmuştum.

okurken gozlerim doldu :/ ben gercekten insanlar neden birbirlerini yaralayacak sozler soylerler, davranislarda bulunurlar hic anlamiyorum, hem de durduk yere. ben de benzer seyler yasadim o yuzden cok iyi anliyorum seni. ama olmuşla ölmüşe çare yok, simdiye, geleceğine bakmalısın. kendini sevmeyi dene. eminim kendini sevmen için bir sürü nedenin vardır. sahip olduklarınla övün. S SheZofren... tek ayak

Kuzum çocuklar acımasız olur diye boşuna demezler. Geçmiş geçmişte kalsın. Bence bir terapistle görüşerek yardım almalısın. Konunun uzmanı seni bizden daha iyi yönlendirecektir. Benim tavsiyem hayatın iyi yönlerini görmeye çalış. Hem ne güzel 34 bedenmişsin valla ben 34 beden olsam burnum bi karış havada gezerim he:)

Canım kesinlikle çirkin değilsin sen farkına varmasan da güzel olduğunu ben bu yazıyı okuyunca anladım. Ilkokulda herkes herkeste bir kusur bulur acımasızca eleştirir ünlülerin küçüklük fotograflarina baksana hepsi birbirinden çirkin... onemli olan büyüdüğünde neye benzediğin kimse cocukluktaki gibi kalmıyor ki... kendini rahatlatmaya calis aynaya bak ve Allahin yarattığı her insan gibi ben de çok güzelim de.. :) en son çare de psikolojik yardım alırsın ama merak etme er geç atlatacaksın, sevgiler