Aynı kalp rahatsızlığıyla aynı kaderi paylaşan iki yaşlı adam aynı odayı da paylaşıyorlardı. Tek fark biri cam kenarında diğeri ise duvar dibinde yatıyordu. Cam kenarındaki yaşlı adam hergün camdan bakarak arkadaşına dışarısını anlatırdı. -bugün deniz sakin, yinede hafif rüzgar var sanırım çünkü uzaktaki teknenin yelkenleri rüzgarla doluyor. Park bu sabah sakin, iki salıncak dolu iki salıncak boş, dünkü sevgililer yine geldi, aynı yere oturup konuşmaya başladılar, elele tutuştular, nekadarda yakışıyorlar birbirlerine. Erguvan ağaçlarıda beyaz çiçekleriyle onlara eşlik ediyor. Denizin üstündeki martılar bugünkü yemeklerini arıyorlar, ne güzelde dalıyorlar suya. -Günler böyle geçip gidiyordu ta ki cam kenarındaki yaşlı adam kalp krizi geçirene kadar, işte o anda duvar kenarındaki adam düğmeye bassa kurtaracaktı arkadaşını ama şeytana uydu, bunca zamandır sadece dinleyebiliyordu, artık görebilirdide işte bunun için düğmeye basmadı ve hemşireyi çağırmadı. Aynı kaderi paylaştığı arkadaşını ölüme gönderdi. Ertesi gün hastabakıcılar ölen yaşlı adamın yerine kendisini koymaya gelmişlerdi. İşte o görmek istediği manzarayı nihayet görecekti. Başını kaldırdı ve pencereden baktı. Gördüğü şey simsiyah bir duvardı. Herşey arkadaşını mutlu etmek içindi. samyeli34