Iyi gunler herkese, forumda yazilanlari uzun uzun okuduktan sonra uye olmaya karar verdim. Ben yaklasik 1 senelik evliyim, esimle evlenmeden once çok çok zorluklardan gectik , birbirimizi cok severek evlendik ve halda seviyoruz ama cok fazla kavga ediyoruz. Daha evliligimizin ilk ayinda bosanmaktan soz etmeye basladik. Ben onceden cok sinirli bir insan degildim, evlenmeden once yasadiklarimiz beni tamamen bir sinir hastasi yapti, agresiflestim, duvarlara vurmaya, kendi canimi acitmaya basladim; Bendeki degisikligi esimde fark etti tabii, beni en çokta bu agresiflige iten esimin vurdum duymazligi oldu, bana bi kaç kere el'de kaldirdigi oldu. Onun bir suru korkulari var, mesela yabanci bir yere gittiginde kotu olur, basi doner hemen eve gelmek ister, metroya binemez, asansore binemez, uzun yolculuk yapamaz... boyle seyler ve biz bu yuzden balayina bile gitmedik. Bu sene gidelim dedim geçte olsa, bilmiyorum egerki gidemezsek bu sene senden ayrilirim, seni rahat birakirim diyor. Onca sey yasamamiza ragmen, birbirimizi bukadar çok sevmemize ragmen anlayamiyorum, her kavga ettigimizde bana nasil git diyebilidigini. Bugun kafam çok karisik, ne yapacagimi bilmiyorum. Seven bir insan nasil ayrilmayi goze alabilir? Yazik degilmi bizim emeklerimize? Bunlari onunla konustugumda bana "sen aptalsin, oyuzden anlamiyorsun" diyor. Benim için savassin, ugrassin istiyorum ama o beni terketmenin, hayatimdan çikmanin beni daha mutlu edecegini dusunuyor. Artik neyin dogru neyin yalnis oldugunu bilmiyorum ama çok mutsuzum...

bir suru doktor arastirdim, bir suru psikolog, kendim aldim randevularini, onunla gittim yalniz hissetmesin diye kendisini ama bir kac zaman sonra onuda birakti cok uzak geldigi icin ve birazda pahali oldugu icin... ona ragmen dedim fark etmez parasi, gidelim, asalim bu korkularini, istiyorum diyor ama bunun yaninda fazla caba gostermiyor. Onu tekrar hayati sevemesi icin ne yapmamiyim bilmiyorum. Sabretmeye calisiyorum, etrafimdaki soylenen seylere amdirmamaya calisiyorum ama inan zor... A askinsureti ya

eşiniz muhtemelen panik atak tedavi görmesi gerekiyor tedaviyle bu durumu zor da olsa yenebilir bende de var çünkü bir de evliliğin ilk yılları evlilik oturana kadar(5 yılda anca oturur diyor uzmanlaar)tartışmalar sürtüşmeler illa olur eşinizin rahatsızlığı da onu depresyona sokmuş sanırım o yüzden salmış kendini hayattan soğumuştur belki de üzerine gitmeyin ve tedaviye ikna edin

cnm sevgiliykende boylemıydı bı sorun oldugunda git diyormuydu sana? Z

erkekler sevdiklerini mutlu edemediklerini düsününce bunalıma giriyor.. oysaki mutlu edemiyorm daha cok cabalayaym demek yerine madem mutlu edemiyorm bırakaym mutlu olsun gibi yanls bir düsünceye kapılabiliyorlar iyice tart anlasamıyor musunuz gercekten?bu durum değisir mi bilmiyorum anlasamamak cok zor olmalı ama arkadaslarn dediği gibi su an alısma asamasındasınız bu sürekli kavga etmenizi gerektirmezdi elbette sakinliğinizi muhafaza ederek sorunu acıkca konusmalısınz hangi noktalarda anlasamadığınızı, evliliğinizi kurtarmak icin neeler yapabileceğinizi

evet, bana hatta sebi test etmek ico yapiyorum dedigi zamanlar oluyordu,, ona onu sevdigimi gostermek icin, hala ask'in var oldugunu ispatlamak icin elimden geldigince konusuyordum, inat ediyordum, elini birakmayacagimi gosteriyordum, cunku kucukken babasi birakmis, anne tarafi desen sadece parasini alcak zaman iyi davraniyordu, sagda solda, cocuk yetistirme yurtlarinda buyumus, ben onu herseye ragmen birakmayacagimi gostermek istedim ama artik sinirlerim dayanmiyor, zoruma gidiyor... ne dusunecegimi bilmiyorum artik