Abim ve eşi ortaokulda sevgili olup çok uzun yıllar sonra 23 yaşında evlendiler. Allah bozmasın hala birbirlerinin gözlerinin içine bakarlar, bazen hala misafirlikte çaktırmadan bakışırlar gözlerinin içinin güldüğünü hissedersiniz. Yengem iyi ki beklemişim hala aşkım heyecanım aynı der, her gün hala türlü türlü tatlılar yapar abim için hem de heyecanla:).. benimde sevgilim var ama bende bile yok bu heyecanlar vallahi... Yani kısacası bu işler nasip.. bazısı abim gibi 13 yaşlarında bulur nasibini, bazısı 25-30...

Aynı şeyleri teyzemler söylerdi bana da. Okurken bul birini diye. Bulunabilen bir şey olmadığını anlatamazdım. Ki 17 yaşımdan beri hep sevgilim oldu ama hiçbiriyle evlenmeyi düşünmedim. Yürümedi de zaten. Bir de şu iyilerin kapılması muhabbeti var onu arkadaşım yapardı felaket tellalı gibi. E beni niye kapmıyorlar derdim ben de. Bu mantığa göre 25 yaş üstü bekarların hepsi çürük.

Okula, kitaplarına kafa yor. :) Hobi edin, meslek edinme kurslarına git. Hiçbirini mi istemiyorsun? Okurken çalış para kazan! Sevgilin olsun ama evlilik için erken yaştasın. Hayatına bak. Üniversite son sınıftayım ve 27-28'den önce evlilik bir kadın için fazlasıyla anlamsız. Genç yaşında bir ailenin daha sorumluluğunu alacaksın. Ayrıca kendi ailen kendi eşin de erkekler çocuk gibi olduğu için seni sıkacak. Gezip tozacak yaşlarda tutuşturacaklar eline bir bebek bak diyecekler. Ya da bir bez bir kova evimi temizle gelinsin sen diyecekler. Genç yaşta evlenenlere sor bakalım burada kaçı eziliyor? Kaçı küçük gelin diye görümce, elti, kaynana tribi yemiş? Nelerine karışılmış? Eğitim hayatları çalışma hayatları nasıl bitmiş?

valla bunun belli zamanı şöyle var kendi kararlarını verecek yaşa gelirsin doğru kişiyi bulursun illa uzun ilişki yaşamak gerekmiyor evlenmek için ya da ciddi ilişki inan deneyimsiz olanların evlilikleri daha iyi oluyor ama bu tabi doğru kişiye bağlı bir şey. defne-28

Aynen denemeden bilemeyiz. Eğitim fakultesinin ilk yılında bilinçli eş seçimi diye bi seminer vermişlerdi bize erkek arkadaşlarınızın aile bağlarına bakın ilerde ailesi olduğunuzda size de öyle davranacaklar demişlerdi aklıma kazınmış. Annesine iyi davranan yardımcı olan bi sevgilim vardı şimdi bana da aynı şekilde yardımcı ve iyi davranıyor. Bu bir çeşit gelecek tahmini yöntemi olabilir. W

Zaten oyle yapiyorum. sukurler olsun ki cok istedigim ve toplumda saygi goren bir bolumde okuyorum. Okulumu ve bolumumu seviyorum acikcasi. O konuda bir problem yok :) Annem de surekli "okul bitmeden bulamazsan daha bulamazsin" kafasinda. Ama gercekten okulumdaki erkekler cocuk gibi. Hala lise ogrencisi gibi davraniyorlar. Ben daha agir oturakliyim. Cok zor begeniyorum benim begendigim de beni begenmiyor ismail yk tadinda yasayip duruyorum hayati. bu konudan da yakininca hep kiziyorlar bana yasin basin kac diye. İleride gelip buraya yas oldu 35 diye konu acmak istemiyorum acikcasi. Aman ne bileyim.. P

Yaşım kırka yakın Ben üniversiteye başlamadan ikinci sınıfın sonuna kadar birimi bul diye tembih etmişti annemin arkadaşları halam vs şimdi 60 üstü yaştalar Birinci sınıf tanıma zamanı 3-4 e kadar da iyileri kalmaz en iyisi ikide bul dediler İkinin yazından beri de yani 17 yılı aşkın suredir aynı Ada'mla birlikteyim Ama bu işin yaşı olmaz

Sizi annemle tanıştırmak isterim. Şaka bir yana haklısınız. Ama ve lakin yine de evlilik için bence erken. :)

Valla aramıyorum demişsin şöyle ki ben de aramıyorum. Büyük konuşmayayım ama bu yaşımda bana tamamen yabancı birinin tribini çekeceğime bu zamanımı aileme ve eğitimime ayırırım daha iyi diye düşünüyorum. :)

Olabilir bence ama ilk tanıdığın adamla evleneceğim diye tutturma tabi.

Bence flört için sevgili olmak için yaşınız uygun. Aslında bunun yaş ile değil olgunlukla ilgisi var. Kendi adıma konuşmam gerekirse 15 yaşında sevgilim oldu. 22 yaşında üniversiteden sonra da evlendim. Ama benim evlendiğim yaşta kardeşim var, daha aklı bi karış havada. Değil evlilik, değil sevgili, daha iki yumurta kırıp yiyemez. Kimsenin sorumluluğunu alamaz. Kişiye göre değişir yani.

Ask zaten sizin yasinizda yasanir ama ciddi dusunmeden yasanir bu benim fikrim Asik olmak flort etmek o yaslarda baska guzel, ama evlilik dusunmek icin mezun olup is guc sahibi olmak lazim diye dusunuyorum Ve kendi sahsi fikrim ilk sevgiliyle evlenilmemeli, tabi ki bunun istisnasi var ama ozellikler erkekler ilk sevgiliyle evlendiginde genelde evliliklerde problem cikiyor, dedigim gibi istisnai durumlar tabi ki vardir ama benim gozlemim bu yonde

Yok demek istediğim şanslıymışsınız üniversitede karşınıza çıkmış. Benim de erkek arkadaşlarım oldu üniversitede ama hiçbiri evleneceğim kişi değildi. Şans bu işler. Herkesin o yaşlarda karşısına çıkmıyor. O sebepten diyorum sizin o öğüdü tutabilmiş olmanızın sebebi, evleneceğiniz kişinin üniversitede karşınıza çıkmış olması. Çıkmasa tutamazdınız. Büyükler hep konuşuyor böyle ama insanın kalbi herkese atmıyor.

Bazı insan yalnızlığı ve sevgisiz kalmayı başka konulara kafa yorarak hayatını yaşayabilir zaten yapamayanda bu alanda yoğun

Ben de 18 yaşındayım. Hiç sevgilim olmadı. Ve açıkçası geriye dönüp baktığımda beni bazen eksik hissettiriyor. Ancak önüme baktığımda ise biriyle sevgili olmak fikri benim canımı sıkıyor. Çünkü ben birine bağlanamam, sıkılırım diye düşünüyorum Bir de üzülürüm diye korkuyorum. Karşımdaki kişinin beni sevebileceğine hiç inancım yok. Çünkü ailemden sevgi görmedim.

Biriyle hayati paylasmaya ozen ama evlilige ozenme. Sen sosyal oldukca kendini gelistirdikce zaten bir baskasi da seninle hayatini paylasmak isteyecektir. Ama evlilik cok buyuk sorumluluk. Ben nisanliyim ve birkac sene once sorsan okul bitince evlenmek istiyordum. Is ciddiye bindikce anladim ki daha uzmanlik sinavim var, evlenmeden once yapmak istediim tonla sey var. Hele cocuk dersek hayatta bakabilecek durumda degilim. Keske biyolojik olarak bir sinir olmasa da 40-50 yasinda saglikla cocuk sahibi olabilsem. O zaman hic evlenmezdim simdiden

Erken tabii cunku daha universitede ogrenci bu insanlar, hos vakit gecirmek yeterli, ben hatirliyorum da o yillarimi, ayni anda kac kisiyle cikiyordum kimbilir

O senin olgunluğunla karşına çıkan kişinin niyetine senin bağlı F

Ben fikrimi söylüyorum. 24 yaş. Hatta bence reşit olma yaşı 24 olsa. Ya da 18 24 yaş arasına özel bi statü konsa. Yarı reşit gibi.. M monalazo akşam güneşi tek ayak

Aramiyorum cunku bir kac girisimim oldu ama sonu husran. Bazen ben de oyle dusunuyorum, ama insan yine de istiyor birileriyle bir sey paylasmayi, sevmeyi sevilmeyi. :) sonra burdaki aldatmalari ihanetleri kavgalari okuyorum ve diyorum ki no no nooo

Bu konu ve yorumlar ne güzel, tatlı geldi bana anlatamam okuması çok zevkli yazanlara özellikle konuyu açan @misspoet teşekkürler

Iliski yasamaya degil, degmeyecek bir iliski/kisi yuzunden hayatini iskalamasina kiziliyordur kiziliyorsa. Bu isler hadi sira bende benim de sevgilim olsun mantigiyla yurumuyor ki. Karsilikli etkilesim varsa ve devami da iyi ilerliyorsa bir seyler oluyor yoksa olmuyor.

Canim sen bulayım diyince bulamazsın ki. Değişik ortamlara gir. Mesela ben eşimi kantinde dershaneden arkadaşımın masasına napiyosunuz diye gidince buldum. Normalde gruplarımız farklı ama bi merhaba diyim dedim meğer esim benimle konusmanin yollarını arar ulaşamazmiş. Avon satıyodum o dönem ben şunu istiyorum bilmem ne derken kandırıp aldı numaramı. Hep aynı kişilerle takılmak dışa dönük olmamak engel oluyo. Farklı farklı ortamlar dene bence.

Mesela nasıl tuttunuz bu öğüdü ya nasıl oluyor yani? Karşınıza sevebileceğiniz anlaşabileceğiniz biri çıkmasaydı nasıl olacaktı? Ya karşınızdaki sizi bıraksaydı? Demek ki gerçekten çürükmüşüm ben, hakikten iyileri kapmışlar.

Aynen yha.. Universitedeyken sevgilisi olan arkadaşlara ozenirdim. Boşluktan mıdır işsizlikten mi çoğu zaman ders çalışırdım. Şimdi onlar mezun bile olamadılar

Valla kardeşimi karısı 14ünde tavladı. 22sinde bastı nikahı. Ablam eniştemi 24ünde buldu 2 ay içinde evlendi. Yani neymiş? Hesap değil nasipmiş bu işler...

Doğru insan için doğru yaş yoktur. Yanlış insan için de zaman ne kadar doğru olursa olsun uzun vadede mutlaka yanlışa varır sonuç. Tamamen kendinize ve karsinizdakine olan güveninizle alakalı. Üniversite son sınıfta eşimle tanıştım. Benden 7 yıl önce aynı okuldan mezun olmuştu ve doktora yapıyordu. Mayısta evlendik, o yaz diplomami aldim, 21 yaşındaydım. Şimdi 4 yılı devirdik evliliğimizde, bebek bekliyoruz. Bizim için erken değildi, zorlanmadik, problem yaşamadık. Ama kalkıp bir çok kisi kendi hayatı için, 21 yaşında evlendim perişan oldum vs diyebilir. Bu yasla degil, kişiyle alakalı bir durum Aysenaz93 Omrum, canim, sinan'im❤ tek ayak

Sizdeki teyzenin bende 2017 dizel anne modeli var. Hatta soyle bir teorisi var "ust siniflar hep 1. siniflardan kaparmış birilerini yeni geldi dusuncesiyle okulda kimse ellemeden koklamadan" bense Armuta sapli uzume coplu diyormusum. Sirf olmak icin de biriyle birlikte olmak istemiyorum ki Boyle de evde kalacakmisim psikolojisine sokuyorlar adami

Ne demek, yardımcı olabildiysem ne mutlu.. :) O seni gelip bulacaktır zaten ya da sen gidip onu bulacaksındır bir gün. Hepimizin kaderinde biri tarafından doğrusu bir canlı tarafından sevmek ve sevilmek yazılıdır elbet. Bu yüzden isyan yerine sabır etmeliyiz. Umarım çok sevilirsin, çok mutlu olursun. Bu doğru! dediğin insanı bulursun. ^^

Bunu ben mi yazdım benim de halalarim aynı öğüdü vermişti ben de tuttum ve 2006 dan beri aynı adamla birlikteyim, evliyim.

O yaşta daha hayaller istekler bile yeni yeni şekilleniyor. Her şeyi akışına bırakmak lazım. :)

hani buraya sevgili ile ilgili bir dert paylasildiginda, daha yasin kac ki-ne bu ilişki meraki ne bu evlilik istegi falan diye kiziyorsunuz ya. Sizce bir genç kız kaç yaşında bu tür şeylere kafa yormalı? Ciddi bir ilişki istemeye ne zaman baslanmali Universite 2. sinifim daha. Sevgilim yok, baya da kapaliyim bu işlere flörtmuş aşk meşk beceremiyorum. Ama insan cevresinde gorunce özenmiyor değil. Bir de çok tecrubesiz oluşum ilerde sıkıntı yaratır mı acaba. S sassyassyy Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Eşim mesleğe yeni başladığında tanıştık bende üniversite 2 deydim. .4. sinif bitti mezun oldum ve evlendik..22 yasimdaydim. Uzak ilişki olmasaydı henüz erkendi ama uzak olunca herseyden ve çocuk da 3 yıl istemeyince evliligimiz hep cicim ayı misali flört gibi geçti.. ama kardeşim 23 ünde evlilik planları yapıyor güya ama aklı beş karış havada saçma sapan bi ilişkisi var.. olgunlukla ve şartlarla alakali bir durum

Aynen, simdiki genclere de bu akli veriyorum ben de. Herkesle gezin, herkesle arkadas olun. Sonrasi zaten sekillenir

Tam zamani uni bitince bu isler daha zor Gundemine al bu konuyu sen :)

Burada genelde kızılan mantıksız durumlar ortaya çıktığı zamanlarda. Birkaç sataşacak yer arayanlar dışında durduk yere kimse kimseye kızmıyor genelde. Mesela atıyorum kız 21 yaşında üniversiteli, oğlanın ya eğitim durumu denk değil ya ailesi normal değil ya kıza okulu bırakması yönünde imalarda bulunuyor. Bununla olma ne işin var ayağını kaydırır diyorlar. Kişi çok aşık olunca o insanın doğru kişi olup olmadığını anlayamayabiliyor, ben burada açtığım konularda farklı bakış açıları kazanabildim mesela. Bazen kişinin yazım stilinden bile anlaşılıyor ne kadar olgun düşünebildiği. Burada kimi insan yazıyor, 27 yaşındayım evlenmek istiyorum diyor. Ben şahsen inanamıyorum yani o kadar çocuksu bir bakış açısı var ki evlenmeyi evcilik oynamakla bir görüyor resmen. O isterse 35 olsun, kafa yapısı böyleyse "Önce bir hayatla tanış sonra evlen" derim.

Şöyle oldu 1. Sınıfta kimseyle çıkmadım ama herkesle selmlastim ilgisi olduğunu bile bile,2. Sınıfta bi kaç kişiyle çıktım doğru kişiyle devam ettim. Riskli bi durum ama gerçekten emin olana kadar fazla ümit vermeden devam ettim NeverOne

biriyle sevgili olmak başka, evlenmek başka. bak sana bir örnek vereyim. 24 yaşında bir arkadaşım var. yanılmıyosam 2,5 yıldır birisiyle beraberdi. kız öylesine ingilizcesini geliştirmeye karar verdi üniversiteden sonra. sonra hiç aklında yokken yüksek lisansını yurt dışında yapmaya karar verip bunun için çalıştı. oğlansa bunu istemiyordu, kendi ülkesinde kalmak istiyordu. sorunlar sorunlar. 2,5 senelik güzel bi ilişkinin sonunda "hayat planları ayrı" diye ayrılmak zorunda kaldılar. ki bu plan bir anda gerçekleşti, birkaç ay önce sorsan "çok mutluyuz, hayatımızı birlikte geçiririz biz. ayrılmak için bir sebebimiz yoktu ki" derlerdi. evli olsaydı "hayır, ben başka ülkede yapacağım" diye bu kadar gür sesle söyleyemezdi. ortak karar almak zorunda kalırlardı ve büyük ihtimalle bu ortak karar, kendi ülkesinde olmak olurdu. bu yüzden hayatındaki en önemli noktaları tamamlayıp düzlüğe çıkıp "artık yolum bu!" diyebilene kadar evlenmemek gerek. benim görüşüm. ha tabi evlenince de her şey değişebilir, hayat bu. başka ülkeye gitmeye karar verirsin vs. ama o başka, bu başka. gençken atılan eğitimle ilgili kariyer adımları çok temel ve geri dönüşü olmayan şeyler. ki sevgiliyken bile bu tarz kısıtlamalar oluyor. burda kaç kişiden okudum "yüksek lisansı yurt dışında yapacaktım sevgilim istemedi gitmedim", "erasmusa gitmeme erkek arkadaşım engel oldu" diye. kendim de deneyimledim ayrıca. yaş daha çok gençken zaman güzel ilişkiler yaşama, sevgiyi aşka tatma ama aynı zamanda kendine yatırım yapma ve işler uyuşmadığında kolaylıkla bir ilişkiyi bitirebilme zamanı. hem birisiyle hayatın boyunca birlikte olacağını düşünmek seni korkutmuyor mu?

Şans işte, hiçbiri doğru kişi olmayabilirdi.

Yasi ne zaman devreye sokuyoruz soyle ki, hanim kizimiz uniye daha baslamamis oluyor, gereksizin birine takiliyor kendi kendini yipratiyor ya, iste o zaman daha yasin kac diyoruz. Kimsenin "22 yasindayim, falanca unide okuyorum, falanca fakulteden bir sevgilim var. Birlikte hos vakit geciriyoruz halimizden memnunuz" diyene "daha yasin kac" dedigini duymadim

Yok da canisi sen niye takılıyorsun öyle seylere ya görüşmek istediğin biri varsa otur görüş olursa olur olmassa olmaz yanı canisi özenmekte çok haklısın bende çok özenirdim :) lilipit

Karaktere, olgunluğa göre değişir o kuralı kaidesi yokki

bana göre ciddi ilişki, birkaç ilişki tecrübesinden sonra olur/olmalı. öyle erkekleri hiç tanımadan etmeden, ilişkiler hakkında birşey bilmeden ben ciddi ilişki yaşamak istiyorum demek komik. önce ciddi olmayanı yaşayın ki ciddi olanın ciddiyetini anlayın, anlatabildim mi? ciddi olmayandan kastım tek gecelikler falan değil. flört gibi işte. dışarıda buluşmak falan filan. biraz karşı cinsi anlayın ki ne istediğinizi bilin. NeverOne

Bunun bir ortalaması yok ki. Ben de 21 yaşındayım gayet ciddi bir ilişkim var, evlenmeyi düşünmüyoruz ama birbirimize karşı sorumluluklarımız var. Bence insanların dediğini önemsemeyin. Birisiyle olsun diye de hiç hak etmeyen insanlarla ilişkiye başlamayın. Karşınıza doğru kişi çıkınca anlarsınız.

Nufus azdi o zamanlar dermisim hahahaha Muhendislik fakultesi malum, her kiza 5 erkek dusuyordu. Bir yanimiz egitim fakultesi diger yanimiz iktisat fakultesiydi hatta. Bizden kalanlari da ordan gelen hatunlara veriyorduk cok yardimseverizdir

Ahh ah biz biri bulamiyorken size gokten yagiyormuş mubarek. Vallahi ozendim

bir de ben gerçekten anlamıyorum, genç bir insan nasıl evlilik düşüncesinden çekinmez? gençken daha önünde bilinmezliklerle, fırsatlarla dolu bir hayat varken bu kadar önemli bir karar verebilmek korkutmaz mı? benim de sevgilim vardı 3 ay önce ayrıldık, üniversite öğrencisiyim. ayrılmasak ve birlikte mezun olsak 24 yaşında evlenmek zorunda kalacaktık yoksa farklı şehirlere tayinimiz çıkacaktı. birlikte olmanın yolu 24ümüzde evlenmekti. deli gibi aşıktım valla ama evliliği düşündükçe içim sıkılıyordu. hani öyle "ben kimseye bağımlı olamam" tipi bir insan da değilim ki, sevgi pıtırcığıyım aslında. ama 24ünde bu kararı vermek zorunda olmak. ne biliim. bana kalsa 30dan öncesi saçmalık. hadi en küçük 27 olsun. ne yalan söyleyeyim, ayrılınca çok üzüldüm, hakikaten seviyordum ama sırf artık mezun olunca evlenmek zorunda değilim diye rahatladım. kariyer konusunda da önüm açıldı mesela, bu nasıl nimet anlatamam, sabah akşam ülkeler stajlar kabul şartları bilmem neler araştırıyorum. başka kimseyi düşünmeden. ayrılmasak türkiyeye tıkılmaya zorlayacaktı beni. öyle işte. bekarlık bazen cidden sultanlık, yalan değil

Yorumuna saglik

bizim de bir hocamız 1'de bulma 4'e kalma demişlerdi. arkadaşlarımızın bir çoğu 2.-3. sınıfın yaz tatilinde evlenenler olmuştu. hazırlık okurken herkes birbirinin karakterini anlamıştı zaten sonrası da çorap söküğü gibi gelmişti.

Benim fikrimce de hayatın doğal bir akışı olarak sevgilin olabilir. Bu çok normal ve lisede de başlanabilecek bir şey yaşıtlarla. Flört ve ilişkilere başlamada çok da geç kalınmamalı bence. İnsanın kendine güvenini yapılandıran bir şey. Evlilik olur ya da olmaz, kısmet. Ama küçük yaşta evlilik amaçlanmamalı gezip tozulmalı, aşık olunmalı, tekrar tekrar gerekirse. En güzel yaşların, kıymetini bil. Kendine güven, gülümse. Kimse kimseden üstün değil.

bence bu yaştan ziyade doğru sana sevgili saygılı birini bulmakla alakalı, belki yaşı senden büyük olabilir, erkekler genelde geç olgunlaşıyor, kimse bir ergeni adam etmeye çalışmak istemez

Bence şuan tanışmalarının olması normal. Sevgilin olsun ama tüm dünyan o olmasın. Kararların, hayallerin onun peşinde dönüp durmasın. Kısacası kendini daha çok sev. Büyümene, istediğin yere gelmene engel olan adamdan aşkından ölsen de vazgeçmeyi bil. Evet işte istediğim yere geldim. Her şey tamam bir mutlu yuvam çocuk eksik falan sıra ona geldi dediğinde de evlen.

Bence burda yaşından dolayı değil de hayatında daha çok önem vermesi gereken şeyler varken sevgilisini hayatının odağı haline getirip kendine yazık eden, olmadık kişilere tavizler veren vb. davranan insanlara öyle söyleniyor.

Elbet ben de aynı düşüncedeyim insan sevmek sevilmek istiyor ama doğru insanla güzel ya. :) Ne yazık ki toplum baskısından doğru insanla değil doğru sandığı insanla evleniyor çoğu kadın... Ben de doğru "sanmak"tan çekindiğim için uzak duruyorum artık.