Mesleğim var diyorsunuz boşansanız kendi işinizi yapsanız annenizi de yanınıza alma imkanınız olmaz mı bir süre kadın sığınma evinde filan kalabilirsiniz bu kadar zaman çok bile dayanmışsınız

Baştan zaten zormuş çoğu şey sizin için, 16 yaş çok erken insan sağlıklı düşünemez ki o zaman çocuk yaşta olmuş sizin için tamam belki 20 de evlenmişsiniz ama bir bağlılık bir alışkanlık olmuş kopamamışsınız Bence bir bayan asla mesleğini bırakmamalı o şartla evlenmeli yarının garantisi yok maalesef işinizi bırakmasaydınız şimdiye her şey çok kolay olabilirdi. Bir de insanların kültürlerinin bir birine yakın olması önemli bir durum hiç bilmediğiniz ortam bilmediğiniz kültür bocalamanız gayet normalmiş Yakamoz65 Saf, merhamet ve

ha insanların dedikoduları sizin güzel bi hayat hak ettiğiniz gerçeğinden daha önemli ise o zaman devam ediniz. konuyu neden açtınız o zaman? Yakamoz65 Saf, merhamet ve

Çok haklisiniz Loreth

Kendinize bir hayat kurmayi deneseniz? Zenginse zaten size para vermek zorunda çocuklar icin. Onun yaninda ise girmeye çalışabilirsiniz. Yani bu kadar mutsuzsaniz ve aile terapi felan fayda etmez diyorsanız bosanin. Gençlikte bir hata ettim diye ömür boyu çekmek zorunda degilsiniz. Yakamoz65 Saf, merhamet ve

Annenı yanına cek annen cocuklarla ılgılensın sen calısma hayatına atıl. Bırbırıneze en ıyı lıman olursunuz. Esınde tazmınat nafaka fılan vermek zorunda bır sekılde gecınırsınız. Ama once karar vermenız lazım Allah kokaylık versın.

Mesleğimi yaptırmıyor kısmından başlayın. Çocuklarınız okula gidiyordur zaten, evde bakım bekleyen bir bebeğiniz yok değil mi? O zaman çalışmaya başlayın. Mutlaka büyük kavgalar kopacaktır, ama şuanda da mutlu değilsiniz, aranız iyi değil. En azından paranızı kazanmış, evin dört duvarının arasından çıkmış olursunuz. Çocuklarınız için bile bambaşka bir anne profili haline gelirsiniz. Çalışmaya başlamanız eşinizin size olan tavrını iyi ya da kötü yönde değiştirecektir. Yıllardır sindirdiğim kadın canavara dönüştü, azıcık ayağımı denk alayım diyerek geri adım da atabilir, köpürüp sizi daha çok baskılamaya da kalkabilir. İlki olursa, evliliğiniz adına belki bir şansınız olur. Ha sizin ona saygınız, sevginiz geri gelirse tabi. Ama size karşı hala baskıcı olursa, o zaman kendi yolunuza bakarsınız. Yatakta sesimi çıkarmıyorum ama içimden gelmiyor diyorsunuz. Bu ne kadar acı ve ağır bir durum. Hiçbir insan bunu yaşamamalı. Zira sevişmek, sevgiyle yapılması gereken, insana yük gibi gelecek değil, yükünü hafifletecek bir eylem olmalı. Bu size eziyet gibi geliyorsa, sesinizi çıkarmaya başlamakta daha fazla geç kalmayın. Zira kocanızla sevişmek "kadınlık görevi"niz değildir. Cinsel olarak uzaklaşmamak istiyorsa, önce ilişkinizdeki sorunları görüp, tamir etmeye çalışsın beyefendi.

Öyle oldu iki çocuk hastalık sahipsizlik derken çekiyorum. Ama artık dayanacak gücüm yok.

Arkadaşlar evliliğimi size baştan anlatmak istiyorum. Kocami bir arkadaşın vesilesiyle tanıdım. Eşim doğu illerinde köy hayatinda doğmuş büyümüş bense şehir hayatında doğma büyüme birisiyim. Ilk gördüğüm an ona aşık oldum. Yaşım henüz 16 sindaydim. 4 yıl boyunca konuştuk git gellerimiz çok oldu. Ayrilip barışlarımız. Ailem onu istemiyordu. Derken büyük mücadeledir evlendik. Evimizi kendi şehrine ailesinin yanina aynı evde yani alt üst oturduk kaynanam gillerle. Gelenekleri çok ağır di çok baskililardi çok zorlaniyordum. Bekarken çalışıyor istediğimi alıyor istediğim yere gidiyordum. Ama evlenince aşırı tesettür çok ağır gelenek. Çalışma hayatım son buldu. Evlenir evlenmez hemen hamile kaldım. Ilk çocuğum oldu biz hiç anlaşamıyor dayanamıyordum. Artık uykularımı yitirip hasta oldum. Nasip bu eşim işinden ayrıldı kendi memleketime geldim. Eşimin ailesi beni burdada rahat bırakmadı. Yanına gelip kalıyorlar eşimle aramı bozuyorlardı. 13 yıllık evliyim 2 çocuğum var. Ama artık kocanın karakterini beğenmiyorum. Afedersiniz ama yatakta bana sarilsa sesimi çıkarmıyorum ama içimden gelmiyor. Yanlış anlamayın hayatında kimse yok. Kaba haraketleri küfürleri baskıları birde çok cimri zengin ama elime çok az para verir. Herkes bir şeyler alırken para harcarken gözlerim dolar. Mesleğimi yaptırmıyor. Elime parada vermiyor. En son sıkıntım bu iki çocuğuna dilenciye sadaka verirmiş gibi davranıyor. Herkes bana verdiği harçlık ne kadar az nasıl yetistirebiliyorsun der. Boşanmayı düşündüm ama annem babam çok mutsuz her gün kavgalı annem sığınacak yer arar dayımda vs yerlerde kalır. Artık dayanamıyorum bana bir akıl verin. Allah kimseyi sahipsiz bırakmasın Pamukannesi83

Ah bu insanların dedikodularından o kadar korkuyoruz ki bazı şeyleri elin diline düşmeyelim diye çekiyoruz. Boşanırsam kalacak yerim yok D deniz us Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler