Bu dediklerinizi babam için hissediyorum bende. Ama annem için o levele gelemedim dediğiniz gibi. Sadece eskiden ölürse bende ölürüm diye düşünürdüm. Suan öyle değil.

Bacım annen de anlaşılan çok zor şeyler yaşamış, evliyken yaşadıkları, boşanması, iki çocuğun sorumluluğu.. v. s. birçok kişi ailesiyle üzücü, kırıcı anılar biriktiriyor ama biryerden sonra kötü anılarla vedalaşmak zorunda kalıyoruz.. boşandıktan sonra anneniz size sahiplik etmiş, hayata hazırlamış, boşandıktan sonra savrulan o kadar çok çocuk var ki.. evlemişsin, yuvanı kurmuşsun, evladın olmuş.. gerisini boşver.. doguma gelmek istemesi çok güzel ama galiba onun da kendi yaşadıklarından dolayı biraz kırıcı, tahammülsüz biri haline gelmiş.. genelde hep eşi tarafından üzücü şeyler yaşayan, değersizlestirilen kadınlar böyle.. . push ;

Bir süre uzak durun bekleyin kafa dinleyin... Sonra ararsınız hal hatır sorup uzatmadan kapatırsınız. En azından içiniz rahat eder bari. Şuan tamamen uzak olmak da rahatsiz ediyordur. Size karşı yapılan saygısız yorumlara da bakmayın lütfen boşverin kim ne düşünürse düşünsün. Yaşadıklarınızı en iyi siz bilirsiniz.

En sevdiğin söz Eşek olursan semer vuran çok olur. Sana mustahak bence

Evet var.

O annesinden çok çektiyse ona tepki göstersin. Siz kendinizi çekin. S

O zaman çok uygun zamanda yazmadım çoğu yerde yazım yanlışı yapmışım sonra okuyunca belki ondan anlaşılmadım diye düşündüm. Daha bişey değil bunlar belki aklıma bile gelmeyen şeyler var. Mesela suan yazarken hatırladım. Kardeşime bakarken komşulara dövüyor diye anlatıyordu. Kardeşim dediğimde aylık bebek. Sonra özür diledi öyle dediğine ama anlam verememiştim neden insanlara öyle tanıtıyor yalan söylüyor diye. Suanki eşim sevgilim ken hem gelsin kalsın diyip gelince uygun değil diye evden kovmuştu yani bende sakin bir insanım diyemem ama haksız yere sinirlendiğimi düşünmüyorum

Benim abim vs. yok sizinki gibi yani temizlik yap vs. şeklinde mobbing görmedim ama karakter olarak kendi anneme çok benzettim. İnsanın içinde paylaşamadıkları hep kalıyor. Neden benim de normal anne kız ilişkim yok neden sevilmiyorum diyor insan. Yapacak birşey yok. Durumu kabullenmek lazım. Olabildiğince az görüşüyorum bende sonra vicdan yapıp sık görüşmeye çalışıyorum ama hep pişman oluyorum tabi. Bence beklentiyi sıfırlamak ve minimumda görüşmek en iyisi.

Aslında ana babası kötü olanlar evlenceği insanı istemeden aynı seyleri yaşatacak birimi seçiyormuş. Ben eşimle tanıştığımda üniversitedeydim ve sevgisi abartı geliyordu inanmıyordum. Kimse kimseyi bu kadar sevemez sen takıntılısın derdim. Şimdi konuşup güleriz bunları. Ve diyorum ne kadar psikolojim bozukmuş sevgiyi me kadar tanımıyormuşum. Kv oğluna senim bıyığına kurban olurum der mesela benim çok hoşuma gidyor sevgisini böyle göstermesi. Ve eşimde ondan öğrenmiş oda çok der kurban olurım sana diye. Anneme bunu anlatmıştım ben birtek allaha kurban olurum demişti bak şimdi hatırladım hey allahım Allah bi yerden alıyor bi yerden veriyor diyorlar bilmiyorum ama inşallah evliliğinizde hep mutlu olursunuz

Evet onun geçmişine baktığında her dönemi ayrı travma ama kardeşi çocuklarına böyle davranmıyor. Bana geçmişte yaşadıklarının arkasına sığınmak bahane gibi geliyor.

Evet kendi üzerineydi ama abim oturcaktı. Yok ücey baba değil 42 de doğurdu evliydi. ben 14 yaşındayken kardeşim 4 yaşındaykende boşandı.

Öncelikle hepsini okuyamadım anladığım kadarıyla annenizden uzaklaşmış bir hayat kurmuşsunuz. Beklentinizi iyice sıfıra düşürün siz arayıp sormayın dahi maalesef çoğu anne tam olarak böyle siz kendi yaşamınıza odaklanın anneniz o çok sevdiği oğlundan eğer evliyse gelininden illa bi kazık yer hatasını anlar o zaman sizi dert dinleme tahtasına çevirir. Siz o zaman da mesafeli olun bırakın çünkü ne olursa olsun yine oğlu değerli olacak kendi bebişinize, hayatınıza, kariyerinize odaklanın çok mutlu olun inşallah

Rabbim size hayırlı evlatlar versin. Annenizle imtihan olmuşsunuz... İnşallah yüzünüz evlatlarınızla güler. Hiç canınızı sıkmayın. Ne güzel bir hayat kurmuşsunuz. Bir gün gelecek anneniz o çok sevdiği oğluyla öyle bir imtihan görecek ve sizin kıymetinizi bilecek... Ama siz düşünmeyin bunları... Vicdanınız rahat olsun... Cocuklarınıza ailenize odaklanın. Annenizi de arayıp sormayın, gelmesini de talep etmeyin... Gelmek istediğinde de gelmesin. 0 beklenti. Ve artık her şeyi de alttan almayın. . push ; ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

Anneden de babadan da pek şanslı değilmişsiniz ve bu eminim ki sizde çok yaralar açmış... babanızı sormamın nedeni şuydu, bazı kadınlar eğer eşleri yoksa ya da eşleri ile arası iyi değilse oğullarını eşleri yerine koyuyor farkında olmadan. Bu durum sizle alakalı değil yani, tamamen annenizin psikolojisinin bozuk olmasıyla alakalı. Malesef anneniz de babanız da toksik ebeveynler. "Olgunlaşmamış ebeveynlerin yetişkin çocukları" diye bir kitap var o geldi aklıma. Ebeveynlerinizde makesef annelik babalık yapacak bir olgunluk yokmuş. Bu nedenle size tavsiyem, anneniz ile ilgili bir beklentiye girmemek... yardım almayon annenizden. Onu öyle kabul edin, içinizden affesin ama sıkı fıkı olmayın. Sizin ruhunuz yaralıdır, bence maddi durumunuz varsa bir psikolog ile görüşün. Ya da en azından Tülay Kök gibi psikologların videolarını izleyip ruhunuzu iyileştirmeye, ve enerjinizi eşinize ve çocuğunuza vermeye bakın...

Size yardımcı olmak istemiyor, bunu kabullenin annenizden hiçbir beklentiniz olmasin.

Git gide alışıyorjm yokluğuna

O da oglusculuktan:)

Atlaya atlaya okudum. Ama anladım sizi annenizle aranıza mesafe koyun benim annemde çocukluğunda 6 tane kardeşine küçük annelik yapmış resmen. Anneannemde hiç acıma diye bişey yokmuş. Bunu büyüdükten sonra farkına vardım. Annem hastanede ağzından kan kusa kusa 1 hafta kaldı bir gün bile arayıp sormadı. Hep kendisine gelinmesini bekledi 2 ay oldu öleli annem ilk gün ağladı okadar. Ben de ölüsünü görünce biraz ağladım okadar. İnan arkasından bir dua bile okumak gelmedi içimden. Yine de içimden gelmese de okudum işte. Annem yinede sürekli mezarına ziyarete gider. Başında okur falan. Annem de çocukluğundaki çektiği sıkıntıları yüzünden bel fıtığı var. Sinir hastası, tansiyon var. Benim çocuklarımı çok sever ama onları uzun süre kucağında tutamaz 10 dk bile tutamaz. Anneannemin tabii bana yaptıkları da var asla hakkımı da helal etmiyorum... Oyüzden sizi anlıyorum üzülmeyin ama ciddi mesafe koyun

Annenle alakalı benzer konu açıp başkalarının konularında artistlik yapmayın

Böyle bencil birine yaranamazsiniz. Küçücük çocuguna kotuluk eden yetoşkine hic acimaz. Mesafe koyun zaten ama ruhunuzda derin yara acmış belli. Ben bu ara dogan cuceloglu vs dinliyorum. İnsanın çocuklugu ile barişık olması gerekiyor. Çocugunuzla birlikte kendinizi tamir edin ruhunuzu derim ben. Bu yük mutsuz eder sizi. Annenizin gami kederi yok belli ama sizi üzüyor bu durum ruhunuzda ic dunyanizda çozmeniz lazim

Ay lanet gelsin o anneye ya, yerinde olsam evime almayi birak mezarina gitmem. Tum hayatini mahvetmis, lutfen geri dönüşü olmayan bir şekilde cikar at hayatindan. N

Bazı yaralar hiç iyileşmiyor.. ve bu acılar eşle bile paylaşılamıyor, yeri geldiğinde onlar bile bunları yüzünüze vurabiliyor, annenin degersizleştirmeye çalıştığını onlar daha da beterini yapıyorlar sonra..

Kendi diyor zaten uğraşmak istemiyorum diye. Ama abimle aramda 2 yaş var

Doğum zamanı insan annesi yanında olsun ilgilensin istiyor hem normalden daha hassas bir dönem. Bende diyorum bugün boşansam annem yanımda olmaz yine eşim yanımda olur düşünün yani. Bende babamdan çok çektim. Hayatımdan çıkardım. Evlendiğim dönem ne orospuluğum kaldı ne başka birşey. Evlendim aylarca ölümle tehtit etti seni ve kocanı öldürcem diye gezdi. Hiç pişman değilim hayatımdan çıkardığıma. İş bulamadığım dönem oldu hiç paran yoktur ihtiyacın vardır demedi insanlara boş beleş diyerek aşağıladı. Sonra şirket açıcağım zaman engel olmaya çalıştı baktı kazanıyorum bu sefer eve yardım et doğalgazı sen öde vs

Aslında sevgiyi birinde aramamak gerekiyor kendimizi sevmeliyiz hatamız içimizdeki sevgi boşluğunu yanlış insanlarla doldurmaya çalışmak bu anne de olabilir babada eşte.

Annem yaşlılığımda bana bakar diyr 42 yaşında Bidaha doğurdu. kız kardeşim var. Ona yapılan ayrımcılığı yazmadım bile. Bana dar pantolon giydim diye hayatı dar eden kadın kızına crop almış

Olay abimin masayı toplaması değil onlar evin evladı ben hizmetçisi muamelesi görmem. Kendimi hep evlatlık hissettim. Ayrım sadece burda da değil birçok mevzuda ve yazıda sadece aklıma gelenlerden bazılarını yazdım. Annemin para konusunda tutumlu olmasını anlarım benden beklentisini vs vs ama ayrımcılık yapmasını kabullenemem bana sürekli değersiz hissettirmesini en ufak mevzuda beni silebilceği gerçeğini kabul edemem. Aşırı derecede kötü olması için kolumu bacağımı kesip dilendirmeleri mi gerekiyor. Herkesin derdi kendine büyük gelir muhtemelen sende kendi çektiklerini daha büyük görüp yazdıklarımı küçümsüyorsun. Emin ol evlenene kadar ki hayatım mobing ve psikolojik şiddet ile geçti evlendim huzurlu bir hayatım oldu ve artık buna gelememeye tahammül edememeye başladım.

Hepsini okudum. Empati yapıyorum.. Asla görüşmezdim. Yani ılımlı hali ayda yılda bir görüşmek olurdu ki ona da lüzum yok. Sizin anneniz kötülükte master yapmış. Bir insanın hayatını mahvetmiş. Psikolojisiyle oynamış. Üvey anne bu kadar yapmazdı. Hiç üzülmeyin.. Aramayında, bence bir eksiklik hissetmezsiniz.

Evet tam olarak öyle sanki ben seçtim doğmayı hiç istememiş gibi hal tavır. Veya ben böyle hissettim hayatom boyunca

1. terapi al 2. geçmişi artıl bir kenara bırak, önüne bak 3. görüşme yada iletişimi azalt 4. gün gelip sana ihtiyacı oldugunda ona gereken cevabı ver. anne diye iyi davranılmayı haketmiyor. labellevie Guru Anneler

Oğlu gariban değil de kıymetli. Babam annemi aldatınca 14 yaşımdayken boşandılar. Sonra ara ara konuşurduk ama iş için istanbula gitmem gerektiğinde kavga ettik sildim onu.

Bence ful görüşmemezlik yapmayın erkeklere sahipsizmiş gibi görünmemek lazım. Bayramda seyranda ara sıra aranız iyiymiş gibi ara geç. Yazmışlar zaten bir şey beklemeyin ama ipleri de koparmayın dediğim gibi. . push ; KelebekkB Kızım ; Kabul olmuş en güzel duam🌻 Anneler

Ben görüşmem arkadaş.

Ben niyeyse abinizle olan ilişkinizi merak ettim. Bu arada bende tamamen bağı koparmamanızı düşünüyorum arada sırada arayıp yabancı gibi belki de hal hatır sorup kapatmalısınız telefonu. Belki bi süre sonra o arar.. bilemiyorum. Duygusal bi dönemime denk geldi yazdıklarınıza ağladım, Allah yardımcınız olsun K kedimamasi Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ben etrafımda insanların bu tarz hikayelerini duyduğumda her zaman ebeveynlerin geçmişten gelen travmaları olduğunu ve bunları atlatmadan ya da kabullenmeden alt nesle aktardığını düşünüyorum. Çok karışık mevzular Kendinize yapabileceğiniz en güzel iyilik kendi yolunuza devam etmek.

Bende öyle diyorum. Allah aileyi bu kadar kötü verdikten sonra iyi bir eş nasip etmiş inşallah böyle devam eder sevgisi. Teşekkür ederm allah herkese iyi eş ve iş nasip etsin

Öyle bir imaj çizdiki ben annemle can ciğer dahi olsam eşim bugün boşansak bana destek çıkmayacağını bilir

Vallahi ben hiç ayırt etmem her şeyi uzun kısa okurdum bu beni bile zorladı getçekten

Bende böyle düşünüyorum. Doğurmakla anne olunmaz derler. Benim annem besledi okuttu tamam allah razı olsun. Ama psikolojik olarak ta bitirdi. Evliyim ailem var eşim annemin sevmediği kadar seviyor şükür. Mutluyum ama düşünüyorum işte bu yaşadıklarımı eskiden bu kadar düşünmezdim ama su konuşmadığı sürede daha çok sorguladım. Sanırım yazmıcam bende

Seni yerim

Altınım yok düğünde 2 bilezik taktı sadece onu mu isticek 2 dediğime bakmayın maddi olarak çok bişey tutmuyor. He eşime bişey takmadı ayrıca

Bazen iyi bazen kötü aram annemle. Çocukluğum ve genç kızlığım travmalarla dolu. A

Bu konuyu açtım ama bana annene hırçın davranmışsın doğum olayında yazdılar. Okuyunca çok anlaşılıt yazmadığımı gördüm bir daha anlaşılır yazdım. Bu seferde günlük mü tutuyorsun yazmışlar hoş

Arkadaşınızın hissettiğini bende evlendikten sonra çok düşündüm. Kv ile bazı noktalarda sinir olurum ama beni annemden çok düşünmesi anneme karşı sinirlendiriyordu. Hamileyken kv eşim annem ben eminönünde geziyorduk ve kv eğildi ayakkabı bağcığımı bağladı, düşmeyim diye. annem geldi sanma senin için yapıyor, torunu için yapıyor demişti. Kendi yapmıyor birde beni değersizleştiriyor.

Melsef ulkede kiz cocugunun da yeri yok bizde de. sizinki kadar olmasa da ayrimı net olarak ben de gordum bir aile de degil tum toplum. O küçük halime uzülüyorum. Tavsiyem bir terapi alın maddi imkan varsa. Annenizle ne yapacaksiniz fikrim yok.

Tek beklentim söylediğim zaman hatasını anlayıp özür dilemesi ve daha yapmaması aslında. Ama dediğim zaman aman iyiki bişey yapmışız söyleyip duruyorsun diye üste çıkıyor.

Sizin adınıza çok mutlu oldum. Mutsuz evlilikte ısrar etmemek gerek. Ne güzel atlatmışsınız ve mutlusunuz.

Aynısını defalarca yaptım. Bişey oldu uzaklaştım vicdan yaptım aradım gittim. Ne zaman gitsem pişman etti. Uzaklaştım konuşmuyoruz bunu da kabullendikten sonra babam gibi olucak benim için. Ama annemde kötü seyler yaşamış yetimhanede büyümüş babasız büyümüş annesi eziyet etmiş hala da eder. Kocasan fiziksel psikolojik şiddet vs. Bu zamana kadar yaptıklarını bunlardan dolayı anlamaua çalıştım bide benden yana kötü olmasın dedim. Ama bu düşüncede bana zarar veriyordu hem bende kötü şeyler yaşadım ama oğluma yaşatmam. O neden yaşattı da diyorum

14 yaşımdayken babam annemi aldattı diye boşandılar. Babam zaten evliykende ne anneme nede bize iyi davranmazdı. İstanbula çalışmak için gidicektim ve orospu muamelesi yaptı kavga ettim sildim. Benim için öldün dedim evlendim sonra ve bir süre öldürmekle tehtit etti beni hatta eşimi. Birdaha da görmedim

Ben hatırladım sizi bende size yazmıştım siz sinirlisiniz diye ama siz çok haklısınız doğurmak la anne olunmuyor nankör falan demesin kimse ama ben annemle hayatta görüşmem yanımda ölse bayilsa umrumda olmaz

Astigmatla olmuyo iste. 8. satiri okurken bi anda gozun 20. satira geciyor. Sonra anla anlayabilirsen.

Allah razı olsun. Bebeğimin birkaç sağlık problemi dışında bir sorunum yok. Daha önce hayatımı mafeden babamı hayatımdan çıkardım. Şimdi annemi çıkarmam gerekiyor sanırım psikolojim için ama bu daha zor babadan ziyade. Zaman göstericek galiba ne olucağını

Zaten hep yaşadıklarından dolayı anlayışlı olmaya çalıştım. Kardeşi annesi oğlu kocası herkes yargılamıştır birtek ben yargılamadım zaman zaman haklı olduğunu söylerdim kendi geçmisi için. Ama anne olunca anlayışım azaldı çünkü ben asla yaşatmam yasadığımı oğluma annem neden yaşatmış dedim. Su 2 ayda çok sorguladım unuttuğum birçok şey geldi aklıma. En çok ayrımcılığı sindiremedim. Abime ve kardeşime yaptığını neden yapmıypr dedim. Boşandıktan sonra okuttu doğru ama ergenlik zamanlarımızdı o zamanlarda hepimize çektirdi. Okul dışında bi yere gitmeye kalksak canımıza okurdu. Bi yere gidip eğlensek döndüğümüzde evde tantana kopardı.

Ben sizi çok iyi anlıyorum ailedeki tüm problemlerin nedeni hep beni gördüler evin çalışkanı düzenlisi bendim ama hiç takdir göremedim sen aksisin sen hep cevap veriyosun bağırıyosun evin huzurunu kaçırıyosun dediler sanki kendileri çok iyi anlaşıyomuş gibi hakkımı savundukça kötü oldum. Evlenince annemle arama mesafe koydum bi süre o aramadan aramadım hiç münakaşaya girmedim sanki 7 kat elmiş gibi davrandım. Sanırım farkına vardı bilemiyorum. Hamilelik haberimi verecekken eşime dedim ki kesin sevinmicek bile hayırlı olsun diyip kestirip atcak korkuyorum diye. Ama bir ağlamalar siz beni sevindirdiniz allah da sizi sevindirsin demeler o kadar şaşırdım ve mutlu oldum ki. Ama hep mesafe koymanın sayesinde sanırım yüz göz olmayınca kıymete bindim ya da onu hayatımdan çıkarabileceğimin farkına vardı. Çünkü insanoğlu nankör kim olursa olsun koşulsuz sevgi görünce değer vermiyo. Mesafe koyun vicdan yapmayın, sizin aileniz artık çocuğunuz ve eşiniz ben hep öyle dedim sizin yeriniz ayrı ama benim ailem burası artık ona göre davranın diye inan işe yarıyor. Çook çok çok mutlu olun o kadar mutlu olun ki o üzüntülerin mükafatı mutluluk olsun.

Üniversite hayatım boyunca psikiyatriste gittim ve ilaç kullandım. Ama eşim o ilaçları kullanmamı istemiyor ve suan emzirdiğim içinde ilaç içemem. Psikologların da bir faydasını görmedim. olay anlatıp anlaşılmak ise ki, öyle. buraya yazma amacım o. Görüşmüyoruz suan. İnat ettim hatasını anlayana kadar o yazana kadar yazmıcam. Zaten suan konuşsak bile eskisi gibi olurmuyuz. Sanmıyorum. Eskiden iyiymiydik olmak istemiydim bilmiyorum. Dediğim gibi eşim ve bebeğimle güzel bir hayatım var ama bir yanım ve aklım orda yanlış mı yapıyorum düşüncesi annedir düşüncesi sonra yaşdıklarımın aklıma gelmesi... baba neysede anne ile ara kötü olduğu zaman insan içinde bir şeyleri yitiriyor benimde adını koyamadığım birşey. Ben eskiden anneme çok düşkündüm herşeye rağmen. Yıprattı

Sizin anneden beklentiniz normal anne gibi bebek olunca gelsin beni rahatlatsin az simarayim anneme. Evde yardıma ihtiyaç olunca hadi kızım sen dinlen ben yaparım desin ya da bebeğe bakayim sen yap yavaş yavas desin. Arada nazlasin sevdiğini hissettirsin. Ama durum öyle degil. Beklentiniz normal ama anne öyle bir anne değil. Olmadı olmayacak.. benim annem de değil. Beklentiniz dusunce hem siz hem o daha mutlu olur. Siz evladiniza normal bir anne olun. Bazı kadınların annelik duygusu bu kadar. Öyle kabul edin Yapacak bisey yok çünkü.

Annemle de sorunlarımız var ama asıl anneannem bana çocukluğumda çok eziyet ederdi. Dayım 10 yaşında çocukken ölmüş abimi onun yerine koyar, uyurken benim başımdaki yastığı çeker abimin sırtına koyardı duvardan soğuk çeker diye. Aslında farklı şehirlerde olduğumuz için çok sık görüşmezdik arayıp ağlardı bazrn özledim diye gidince de su içmem bile batar zindan ederdi. Son gidişimde benim oğlum öleceğine sen ölseydin diye feryatlar etti bir daha da ölene kadar evine adım atmadım. Annem annesine karşı hep sessiz kaldı yaşlı o duyma aman kafayı çok takıyosun kırk yılın başı görüyosun diyip kestirip atardı. Bunları yazma sebebim şu evet insan annesinden göreceği bi gram sevgiyi arıyor ama lütfen siz bu arayış için çocuğunuzu kurban etmeyin. Çünkü belli ki ona karşı da bir düşkünlüğü yok. Siz mesafe koymadıkça bu tavırları ona da yapmasın, ben anneannemin yaptıklarını değil ama annemin buna izin vermesini ömrüm boyunca unutmayacağım

Yani kendi içinde bir hesaplaşması vs. olabilir. Annelerimiz bize karşı böyleyse bizim yapabileceğimiz birşey yok. Benim annem de benden rahatsız olur hep. Ses tonundan bile bellidir. Ben de Allah var hiç yumuşak biri olmadım o yüzden de ekstra siniri vardır bana. Sizin bir suçunuz yok. O yüzden kendinizi de üzmeyin. S

Bir yerde okumuştum doğarken ana babalarımızı sevmek üzerine programlandığımız için aksi bir durumda sistemimiz afallıyor, şaşırıyoruz kendimizi suçluyoruz nasıl sevemem diye. Bunu hızlıca farkedip kabullenmezsek hayatımız eriyor. Ama olmayınca olmuyor bazen zorlamamak lazım, dünyadan tek gidiyoruz çünkü.

Pardon? Böyle konuşma hakkını nerden alıyorsun. Senin gibiler yazmasın diye yazıda özellikle belirttim. boş konuşup sinirlendirmeyin insanı. Belli insanlıktan nasibini almamışsın. çekemem seni uza burdan

Bende çok uzun yıllar silemedim. Fakat babamı sildim mesela daha huzurlu oldum. Yokluğunu hissetmedim bile demekki hayatımda yeri yokmuş dedim. Annemlede konuşmuyorum. Bardak taştı galiba. Yazdıklarım veya benzeri şeyler yaşıyorsanız bir şekilde onlarsız yol çizin biliyorum kolay değil ama yapmak lazım G

E iyi o baksin madem. Siz gorusmeyi kesin Önceki

İlk paragrafı okurken sanki kendim yazdım sandım. Eşime bile sürekli bu aksi bu huysuz sen nasıl katlanıyorsun diyorlar. Ben mesafe koyuyorum fakat sizdeki gbi olmuyor unutuluyorum mesafe koyunca simdi olduğu gibi. Sanırım böyle devam etmek en iyisi hiç konuşmazsasa kendi bilir ne diyim.

Sıkıntılı anne baba masum iki çocuğun ruhunu örselemiş aslında. İşin özeti bu.

Çok üzüldüm yaşadığınıza. Benimde ananem beni hiç sevmedi. Serefsizin büyüyüğü derdi sürekli. Ama ben ona hep karşılığını verdim hakaret ettim annem ne bana nede annesine bişey diyemedi. Karşılığını verdim dedim ama bu 24-25 yaşımda anca çocukken veya lise de bişey diyemezdim kızardı. Teyzemler de istediği gibi davrandı isterse odaya kapattı ceza verdi isterse abime oyuncak bana tualet kağıdı verip dalga da geçti. Ama annem sizinki gibi sessiz kaldı hepsine. Ben büyüyene kadar. Teyzeminde ananeminde ağzına sıçtım. Annemle arasını bozdum. Küfürlü konuşuyorum kusura bakmayın çünkü en iyi böyle anlatılıyor onlar. Ama aynı sizin yazdığınız gibi bende hep dedim neden savunmadın neden gereken cevabı vermedin diye. Yaşadıklarımdan çocuğumun etkilenmesine izin vermem merak etmeyin. Özellikle bıdakın yaşadıklarımı yaşamasını kimse bağıramaz benim çocuğuma. Bunu anneme abime de doğmadan söylemiştim ve bağırmıyacaz yabancı gibi o zaman sevmeyiz de dediler çokta bi tarafımda dedim. Asla izin vermem

Anneniz çok zor biri belli ki. Ben olsam çoktan silmiştim. Benim ailem arkamda durmadı diye kırgınlığım ölene dek geçmeyecekken size bunca yapılanları ruhunuzdan nasıl temizleyeceksiniz bilemiyorum.

Teşekkür ederm. Zaten en iyi yaşayan anlar. Bu konuda herkes anlamış fakat ilk açtığım konu altına gelen yorumları okusanız ban yedim sinirden düşünün. Annem doktor diyr bunları yaptığına inanmadım ben diyen oldu. Aslında bu konuda da böyle yorumlar alırım tekrar ban yer hesabımı sildiririm sanmıştım. Sağ olsun empati yapan çok oldu anlaşılmak iyi geliyor insana

Sizi o kadar iyi anlıyorum ve üzülüyorum ki. Çünkü yaşadığınız ve hissettiğinizin aynılarını yıllarca yaşadım ve hissettim. Bende hala demeden edemiyorum bende ne yoktu neden sevinmedim diye. Benim abim de kolejde okudu ben hiç özel okul görmedim hayatımda. Abim yüzme dersine giderken ben beden dersinde tost yerdim. Üstelik okulu özel diye çok aktivitesi var diye ayrı ve güzel şeyleri vardı. Hiç unutmam bir spor çantası vardı rengarenk yüzme dersine giderken alırdı onu. Çok beğenirdim bende istedim olmadı. Bana evlenirken 20 bin bütçe ayırdım naparsan yap dedi ki yatak odasına yetmedi. Abim araba alırken 10 bin verdi kredi kartını verdi 3 sene kullandı. Ne zaman abimle tartışsam kavga etsem hiç beni dinlemezdi abim olayo anlatır ben anlatmak istediğimde sus seni biliyorum ben derdi. Benimde 10 sene sonra bir kardeşim oldu dediğin gibi bana yapılan haksızlığın hiçbirini görmedi. Ben 5 ten sonra eve girmezken kardeşşm 9 da giriyor eve. Ben kulağımı deldirdim diye ağzıma sıçan annem dövme yaptırsın diye krdeşime para veriyor. Marka kıyafetler alıyor iphone 14 alınıyor. Ben ikinci el giyerdim hemde üniversitede. Ne para verir ne çalışmama izin verirdi. Üstelik sende olduğu gibi erkek olsun diye diretmemişler üstelik kız olsjn çok istemiş annem. Bu yüzden ben kız olmak suçum diyemedim. Mantıklı bir sebeb bulamadım. Kardeşim geldi bugün sordum ne diyor benim hakkımda diye. Kendini haklı çıkarcak saçma seyler demiş. Ben onlara 1-1.5 saat uzaklıkta başka şehirdeyim kız kardeşimi otobüsle yollama sne getir dedim abime oda meşgulum dedi anneme söylemiş bide ayağına mı götürcez demiş. Sanki benim için yolluyor kendi kızı. Ben otobüste kız ne olur ne olmaz gelmesin diye demiştim. Yoksa terminalden almak benim için 7 dk lık iş. Oğlum da onun işk torunu ben kardeşimden foto istemiştir diye düşündüm çünkü çocuğum yokken çok istiyordu anane olmak. Hiç dememiş gidince bana fotoğraf at diye. Buna da sinilendim oğlumuda sevmiyor bide torun evlattan çok sevilir denir

sende anlat. İyi gelir konuşmak anlaşılmak özellikle de aymı şeyleri yaşamış insanlarla

Sanki benim duygularımı yaşayan birini gördüm karşımda. Seni öyle iyi anlıyorum ki.. Eşim gemide çalışıyor. Ve ben geçen hamileliğimde ölümden döndüm. 20 gün hastanede yattım 1 gece kalmadı yanımda. Bu hamileliğimde gene sıkıntılı geçiyor. Rahmimde 4 dikişle dolanıp duruyorum çünkü tek başımayım mecburum. Ve annemin evi bana 10 dakika uzaklıkta. Geçen gün birisi neden kızını böyle zor günde tek bırakıyorsun günah değil mi diye sormuş. Verdiği cevap ise " banane benim belim ağrıdığında o gelmedi bana " oldu. İnsan ailesini seçemiyor maalesef bizim de sınavımız bu. O kadar üzülüyorum ki 1 haftaya doğuruyorum ama tek başımayım. Üzülme diyemeyeceğim. Mümkün değil çünkü. Ama Allah bir güldürsün 10 ağlatsın diye dua etmeden yapamıyorum böyle annelere. .

Annenin empati eksikliği var duygusuz, duyarsız onun annesi nasılmış Önceki

Aslında o da annesinden çekiyor aynılarını bana yapıyor

Kadın olmak çok zor. Hele bu ülkede. Bazen düşününce yine kadınlar yüzünden diyorum. Sonuçta bize hayatı dar eden erkekleri de kadınlar yetiştiriyor. Özellikle annelerin erkek çocuğuna düşkün olma onun her işini yapma kıza tam tersi hizmetçi gibi davranma huyları var. Çocukluğum bu ayrımcılığa isyan etmekle geçti. Annem bana abinin odasını topla bile derdi. Fakat benim odam dağınık olsa suçlu ben olurdum. Daha 10 yaşımda ev hanımı potansiyeli beklerdi. Kardeşim vardı yeni doğmuş. Annem işteyken ona bakardım. Aynı zamanda evi temizlememe ve işten geldiği zaman yapamıyorum vaktim yok yoruluyorum tarzı yakınmalarla yemeği de yapmamı isterdi. Abimin ise tek işi yemek yemek oyun oynamaktı. Çünkü sen kızsın kızlar yapar erkeklerin iş yaptığı nerde görülmüş diye savumurdu, ne zaman bu saçma düzene itiraz etsem. Babamda aynı kafadaydı. Abim gibi yemeği yiyip kaltığım bir sofrada, masayı silmedim diye saçımdan tutup mutfağa ittiklerni hatırlarım masayı silmem için. Annem hep çalışıyorum bana hiç yardım etmiyor diye yakınıyordu komşulara. Ben çamaşır katlar, bulaşık yıkar, evi toplar süpürür ve toz alırdım. Hatta hafta sonları cam siler elmaslı büyük avizeninde sandalye ile tek tek tozunu aldırırdı. Yetmedi bunlar hiç. Hep daha fazlasını bekledi. Fakat abimden beklentisi okuması iyi bir iş sahibi olmasıydı. Benden de bunu beklerkerdi tabi ekstra. Ama ne kadar yüksek not alsamda okul birncisi olsamda yaranamadım anneme. Çünkü ona göre ona yardım etmiyordum hiç. üniversiteye gittim yurt parasını verir başka bi para vermezdi. Benim çalışmamada izin vermezdi ben gizli çalışırdım. Sütyenin telleri çıkıyor tenime batıyordu. Birgün çamaşır makinesine takıldı diye bir sürü bağırdı çağırdı bir daha atmıcaksın makineye, elinde yıkıcaksın senin yüzünden makine bozulcak filanlar. Demedi onu at, al parayı yeni al. Abimin iç çamaşırını alırdı ama. Kışın giyecek botum yoktu ikinci el aldım ayağımı vururdı. Montumun ipleri sarkardı alacak param yoktu. Şimdi diyorum hiçmi görmedin üniversitede çapulcu gibi gezen kızını. Bu arada abime marka kazak alınıyordu. Ve benim param yok diye tek kişilik odaya çıkmama izin vermeyen annem evinde kalan oğluna ev aldı arada gidip kalcak kendine göre döşeyecek vs diye bana anlatıyor birde. Ve bu sıralarda ramazandı oruç tutardım iftarda yiyecek yemeğim alacak param olmazdı. Bir gün yarım çiğ köfteyle iftar yapmışlığımı bilirim. Neyse ahım tuttu o ev onlara yar olmadı da. Evlendim çocuğum oldu. Doğumda refakatçim eşim olucaktı ama annem çok ısrar etti olmak için. Bende ilk defa yanımda olmak istiyor diye, çok hevesli diye kabul ettim. Doğuma birlikte gitmek için erken geldi. Annem geldikten 10 gün sonra doğdu çocuğum. Son 5 gün hadi doğurda eve gideyim. Ne zaman doğurcan. Bununda niyeti yok. Tabi sanki zorla çağırmışım gibi böyle konuşması hamile hamile sinirlendiriyor ve üzüyordu. Doğum yaptım kv nin yanıdna göğsümü açmak istemediğim için anneme onun yanında emzirmeme müdahele etme demiştim. Çünkü o edince kv de edicekti ben örtü ile emzircektim. Dinlemedi. Kv gelince geldi başıma he yardımı dokunsa eyw ama beceremiyorda her seferinde hemşire yardım ediyordu neyse annem geldi yardım edeyim vs diyo yok git diyorum bu sefer kv geldi. Çocuk ağlamaya başkadı ben iyice stres oldum emziremedim. kv altını değiştirmek istedi temiz dedi halbuki 2 saat olmuş değiştirmeyeli. Bende ne biliyorsun dedim olayında gerginliği ve ekstra çocuğun altını her değiştirdiğinde kakasının poposunda kurumuş olmasından dolayı. Buna alındı ve p gün hiç konuşamadı benle. Çocukla ilgilenmedi. Yattı uyudu. Sezaryan olanlar bilir oturup kalkamıyor insan. O halimle her ağladığında bebek ben kalktım. Baktım oturup kalkarken canım çok acıyo eşimi çağırdım yardıma. Bir kere kafasını kaldırıp yardıma gerek varmı dedi. O sırada da biz altını değiştirmişiz badiyi çıt çıtlıyoruz. Sinirliydim zaten uyumasına ilgilenmemesine yok dedim yattı uyudu. Bide sesten rahatsız oldukça kafasını kaldırıp ters ters bakıp ger yatıyordu. Eşim o gece telef oldu. Bir refakatçi koltuğu vardı annemin uyuduğu birde yatak. Bu yüzden bi yerden sandalye bulup tüm gece sandalyede oturdu adam başımızda. Bir ara baktım dayanamıyor ben yataktan kalktım onu yatırdım ben sandalyede oturdum. Ve buna neden olan annemin tavrıydı. Ne biliyorsun dedim ya sertçe hiç bu kız doğum yaptı refakatçiyim demedi tavır yaptı uyudu. Ertesi gün aynı şekilde telefonu aldı eline koltuğunda oturdu ne bana me cocuğa bakmadı. Taburcu olduk arabada giderken sallantıdan canım acıyıp aa filan yaptım defalarca yanımda oturduğu halde dönüp iyimisisn demedi. Ön koltuktan kv her seferinde dönüp sabret az kaldı vs telkin etmeye çalıştı. Geçenlerde taşındım diye evi düzenlemek için yardıma geldi etti. Çok sevindim dedim yardım ediyor vs ama ağzıma sıçtı gitti. Dışarı çıkıcakken ben teyzem ve annem. Çöp poşetleri ve karton birde bebek arabasının alt kısmını almış annem taşıyamaz diye sen puseti al ben indirirm bebek arabasının altını dedim. Annem ama çöpleri teyzeme vermektense hepsini bana bırakmış inmişler aşağı. Çocuğun çantasını aldım baktım kimse yok. Çanta bebek arabası altı 3 çöp poşeti ve kartonu zar zor indirdim aşağı ama yok kapının önünde yok sokağın başında yok. Benim artık ellerim titremeye başladı taşıyamıyorum. Em son marketin önünde gördüm baya uzakta. Çöp konteynırı ters yöndeydi o halde çöpleri attım gittm yanlarına. Bana önce arabanın altını bırakıp öyle atsana çöpü diye bağırdı. Bende sinirlendim niye beni beklemedin o kadar eşyayıda bırakmışsın hiç düşünmüyorsun arkandakini diye kızdım. Çocuğumuda alıp biraz önden yürüdüm. Ben onu düşünüyorum sadece puseti veriyorum o beni düşünmüyor bide beklemiyorda üstüne üstelik bağırıyor o halde neden önce ona bebek arabasının altını vermedim diye. Ve sonra yine tavır yaptı hiç şaşmaz. Ertesi gün evde diye akşamdan temizlik ve banyo yapmamıştım misafirm gelcekti. Sabah kalktım çocuğa mama yapmaya uyanmasın diye sessiz oluyordum bide bi çıktı karşıma ben gidiyorum dedi. Giynmiş bekliyor. Erken değilmi dedim sabahın 7 veya 8 i. Değil dedi arkasına bakmadan çıktı gitti. Ben çocuk elimde temizlik yaptım ana kucağıyla banyoya koydum yıkandım. öyle bıraktı gitti yine mağdur etti. Güya yardıma gelmişti. Keşke gelmeseydi de sunu da yapmasaydı dedim. Neyse 2 ay olucak sanırım bilmiyorum konuşmadık. Ben aramadım oda aramadı. Eskiden de hep ben arardım annem arada nadiren arardı. Böyle olmasına üzülüyorum ama aramakta gelmiyor içimden. Napmam gerek bilmiyorum açıkcası onlar hayatımda yokken daha mutluyum. Konu başlığınds dedim ya kadınlar oğlunu böyle yetiştiriyor biz bu yüzden çekiyoruz. Sağ olsun kv oğlunu öyle yetiştirmemiş. İki oğluda pırlanta gibi kadının. Demekki yapan yapabiliyor. Bu tarz konu açmıştım fakat hem yanlış konu başlığına yazdığımdan hemde dar bir zamanda yazdığımdan çok hata yapmışım bu yüzden anlaşılmadığımı düşündüğünden daha anlaşılır bir şekilde tekrar yazdım. Sırf yorum yapmak için yazan, bu kadar olayda birşeyi çekip te yorum yapacak olanlar yapmasın. İnsanlar derdini paylaşmak için yazıyor siz kötü enerjinizi boşaltın yargılayın diye değil. Benim için yazması bile zor oldu bunları empati yapabilen veya yaşayan tavsiyesi olan yazsın. Buna rağmen buraya kadar vakit ayırıp okuyanlara yorum yapmasalar dahi teşekkür ederim.

Ben evliliğimde de ailemle de mutlu olamadım. Mutluluğu kimsede aramamak gerekiyor sanırım.

Ben okudum kardeşim hepsini, dolmuşsun rahat rahat içini dökmek istemişsin. Dök çok güzel. Bak herkes anne olmamalı. Öyle doğurdu diye kimse kutsal falan olamaz. İnsan büyüdükçe de ailesindeki eksiği gediği travmayı daha iyi anlıyor. Kendinizi sevin, çocuğunuzu sevin. Anneniz toksik, değişik, garip bir insan. Şimdi kaba konuşmak istemiyorum ama size zarar veriyor baksanıza. Önceliğiniz kendiniz, daha sonra çocuğunuz, eşiniz, aileniz. Bu yaşananlar size tecrübe olsun. Mesafe koyun. Beklentiye girmeyin. Sizi incitmelerine izin vermeyin. Hiçbir evlat bunları hak etmez, siz de hak etmiyorsunuz. Kesinlikle mesafe koyun. Sizi üzer, sinirlendirir. Ona yansıtamadıkça eşinize, çocuğunuza yansır.

Bi yerde okumuştum insanın fıtratı anneyi sevmeye programlıymış. Annesinden sevgi ve ilgi görmeyenler zamanla öfkesini annesi yerine kendine yönlendirir kendisini sevmezmiş. Bu dönemden geçtim. Hep çok çirkin olduğumu düşündüm. hiç kimse beni sevmez sanırdım kendimi sevmezdm hiç. Eşimle tanıştığımda beni sevdiğine inanmamıştım çok zor oldu inanmam. Suan aslında görüşmek için diretmiyorum normalde dayanamaz ben yazardım ama kararlıyım bu sefer o yazcak hatasını anlıyacak yoksa konuşmayacam.

Erkek evlat sevdasini omrum boyunca anlamadim. Annemin erkek kardesi yok 7 kiz kardesler. Erkek doguramiyo die anneannem kiz olarak dogdular diye annemler cok eziyet cekmis dedemden akrabalardan vs. O yuzden bana dogum yaptiginda burukmus annem. Ilk. cocugum ben. Sonra oglunu dogurdu. 9 ay boyunca oglum olsun nasil olursa olsun dedi. Oglum olsun da kafami bile yarsa raziyim dedi. Dogurdu oglunu. Yillarca ben evin kucuk annesi besleme lamia gibiydim. Annem cook hastaydi cunku. Evin yukune ekstra kabus gibi bi kardesim vardi. Erkek oldugu icin simartilan hergun sabah 5ten aksam 6 lara kadar hastanede olduklari icin benim basetmem beklenilen bi oglan. Evi bile yakti. Velhasil ben devlette okudum o kolejlerde. Ben okumak icin sehir disina gonderilmedim o ozel yurtlarda tek kisilik odalarda kendi sectigi sehirde okudu. Donunce babanin isinin basina oturtuldu altina araba cebine para kondu. Ben eve aksam 5 ten sonra giremiyorum tabi oyle bi azap var bana. Ben evlendim coluk cocuga karistim. Ogullari evlendi muptela bi kizla uyusturucuya basladi. para yetistiremedi torbaciliga basladi. Yakalandi hapse girdi cikti smdi kendi evlerinde uyurken kapilarini kilitleyip yatiyo annem babam gece kalkip zarar vermesin onlara diye. Bi evladin. gozunden yas akitarak kayirdigin evlattan hayir gorebilir misin? Kendi evlatlarima sarildikca bende ne eksikti diye dusunmekten kendimi alamiyorum ben. Digerinden daha az sevilmek icin kiz olmam yeterli olabilir mi? Ustelik bendn 21 yil sonra bi kiz daha dogurdu annem. O zamana kadar erkek cocuguna duskun diye kendimi avutmustum. E kucuk kizlarina da cok duskunler simdi. Onlarda olup bende olmayan ne olabilir diye sormadan edemiyo insan kendine. Bazen dusunuyorum cocuklarimdan hangisini daha cok seviyorum acaba diye. Ben buna cevap veremiyorum. Ayiramiyorum cunku. Ama yapabilen var iste napcaksin.

Ha bu ara sevgili oglusu evlenince geline size hiç yapmadığı yalakaligi yapacak. Ama gelin bunun baskısından bunalınca dünyadaki en kötü insan olucak. Ve sizi arayıp dertlenecek.

Haklısınız şimdiden soğudum aslında. Kardeşim bana geldi birkaç gündür burda. Git biraz bebek seversin demiş. Bu bile soğuttu. Mezun oldum evlen evlen diyip gezdi anane olmak istiyordu. Oldu ve simdi ne bir fotoğraf istemek ne görmek istemek yok. Bire kardeşime bebek seversin demiş. Yiğen fikan dahi değil çocuğumun tek özelliği bebek olmakmış o kadar umrunda değilmiş dedim. Bide ben 15 yaşında kız otobüsle gelmesin sen bırak dedim abime ayağına mı götürcez demiş. İnsan kendi kızını düşünür bari. Benim için terminale gitmek 5 dk bunuda biliyor. Bir an önce sizin levele geçmek istiyorum. Ama çok merak ettiğim de birşey var. Ölürse mesela ne hissedersiniz. Bunu çok düşünüyorum çünkü son zamanlarda Önceki

Yok değil

Uzak durmanda fayda var benimde annem doğum yaptigimda sırf ablası geldi diye gelmemişti ve bana demişti hastane yemekleri güzel değil sen yemek yeme ben sana yemek getiricem demişti ve taaa 11 de ablası gitmiş bana diyor yarım saate evden çıkıyorum hiç gelme dedim seni görmek istemiyorum dedim aylarca görüşmedim ama bosaaninca olanlar tuz biber oldu herşey artık ölse umrumda olmaz bide benim annem bana hiç bakmadı ben anneanne babaanne arasında git gel büyüdüm bide alkolik baba beterin beteri var

Evet bir yorumda bende söyledim. İnsan fıtr annesini babasını sevmek üzerineymiş. Annesinde babasında suç bulmaz kendini suçlarmış. Ve bir süre sonra kendisini sevmezmiş. O kadar doğru ki bu bende böyle bir dönemden geçtim. Ne güzel olduğumu düşünür nede sevilmeye değer olduğumu düşünürdüm. Eşimle tanıştığımızda sevgisine de inanmamıştım. Şükür kendimle ve çekirdek ailemle sorunum yok. Annem abim babam hayatımda olmadığı zaman aslında bir sorun da yok ama içimde bi yer var keşkelerle dolu

Bunun sebebi sadece size gıcıklık değil. Yaşı ilerlemiş oluyor, esneklik oluyor

Valla benim de aişem böyle ben silemiyorum umarım sen silebilirsin. G

Evet çok iyi yönleri var. Ama oda mesafeli olunması gereken biri. Kv nin hareketlerini abartıyormuyum diye konum var. Oğlum doğduktan sonra oğlumu benden sakınmaya filan başladı kendi oğlu sanıyor oğlumu. Ve kıyafet mevzusu var tabi.

Bende anne olmanın sorumluluğunu tam kavradığınu düşünmüyorum. Buna rağmen sırf çocuk seviyorum diye 3 çocuk yapmış olmasına da kızıyorum. Küçük kardeşim geldi dün onunla konuştuğumda oda annem ile anne kız ilişkisi olmadığına üzüldüğünü söyledi. Naparsa yapsın sevgi olmayınca iyi şeyinde kötününde anlamı yok. Aslında bende sabırlı ve alttan alan bir tip değilim. Nasıl bu kadar uyum sağlamışım kendime şaşıyorum

Bence uzak durun yazsa bile... seviyetalip

Günlük tutar gibi mi? Emin olun günlüğünün özetinin özeti değil bu anlattıklarım. Size özet geçeyim, annemle aram kötü.

Benim yazacaklarım sna iyi gelir mi bilmem ama yalnız değilsin. Ben doğum yapalı 8 ay oldu. Annemin doğum dan sonra lohusayken bana yaptıklarını bilsen kafayı yersin ve bende yedim artık. Evet a normal ama en azından 2 aydır konuşmuyormussunuz ben bunu istesemde yapamıyorum. Daha mutluyum böyle yazmışsın. Bu ne kadar acı. Ve bende biliyor musun. Çünkü yaptığı şeyler buraya sayfa sayfa yazsam inanamayacaginiz şeyler. Sana verecek bit tavsiyem yok kelin ilacı olsa kendi başına. Ama şunu diyebilirim. yalnjz değilsin. B birbeyazorkide Guru Anneler

Ağladım yazısını görünce gözlerm doldu. Her satırı ağlayarak yazdım bende. Üzülüyorum kendime neler yaşamışım diyorum buraya yazamadığım daha neler var. İnsan çocukluğuna dönmek ister özler ben hatırlamak dahi istemiyorum. Abime abiliği başına birşey gelirse yani biri tarafından birşey, onu dövmek olduğu ve krdeşin abiye hizmet etmesi gerektiği şeklinde öğrettiler. Ondan iki yabancı gibiyiz. Nadiren arar konuşuruz. Anneme babama karşıda mesafelidir. Aslında ona da sorsak kendince çok şey anlatır. Babamdan az dayak yemedi.

Anneniz diğer kardeşe ev alması konusunu nasıl açıklıyor, hiç konuşmadınız mı.. sizin eşinizin herşeyi var ama kardeşinizin durumu yok durumu mu

Haklısınız siz bunu çekmek zorunda değilsiniz. Üst soydan gelen travmalar bir alt kuşağın problemi olmamalı saçmalık ama bazı ebeveynler ne yazık ki bunu kavrayamıyor

Bencede olmaz öyle. Ne ekersen onu biçersin neticrde

Allah bir yerden alırsa bir yerden veriyor demek ki. Kimsenin hayatı dört dörtlük değil. Kim olursa olsun size değer vermiyorsa önemsemeyin, hayatımızdan çıkmasanız da takmayın kafanıza. Eşinizle ve çocuğunuzla mutluluklar dilerim.

Evet bunlar da beklentim. Ama beni bu kadar inciten bunlrın olmaması değil kız erkek adı altında yıllarca ayrımcılığa maruz kalmam ve bu yüzden hep değersiz hissetmem. Hiç sevgisini göstermemesi. Bir anennin çocuğuna bunları yapmasını kabullenemiyorum.

Kızı boşanacağı için torununa bakıcak bir arkadaşına benim yanımda gidip bakma boşanma idare et de diye akıl veren biri annem. kayınpederim ve kayınvalidem iyi ama kv biraz düşüncesiz. Birde oğlumu benden sakınıyor torunu değil oğlu gibi konuşuyor. Eşime yanş babasına baba değil abi diyor eşimde uyardı ne abisi babasıyım onun diye. Onun dışında iyi insanlar. Allah mutluluğunu daim etsin. Sonunda sizin de mutlu olmanıza sevindim. Bende evlendikten sonra özellikle anne olduktan sonra bana bok gibi davranmışlar dedim.

Haklısınız

Ben okudum, apaçık evlat ayrımcılığı var. Haklısınız. Ama herkes hakettiğini bulur, Bakın siz iyi bir eş bulmuşsunuz. Kayınvalideniz de iyi. Abiniz evlenince bakalım nasıl olacak? Annesine kızkardeşlerine yardım etmeyen erkekleri evlenince eşleri öyle bir çalıştırıyor ki, benim şahit olduklarım öyle. Annenize gelince çocukken size acımayan merhamet etmeyen biri, yetişkin olunca sizi düşünür mü? Onu öyle kabul edin fazla görüşmeyin. Yardıma da çağırmayın.

Aslında yaş ilerleyince esneklik olmaz. S so

Üniversite hayatım boyunca psikiyatrislere gidip ilaç kullandım. Artık ilaç kullanamam emziriyorum ve o kadar doktora gittim sadece ilaç iy geldi. Kullanmayacağım için de gitmiyorum. Anlatmak aslında anlaşılmak iyi geliyor eşimle akşamları konuşuruz birde buraya yazdım. Sağ olsun çok kişi anladı beni

Kredi olsa kendi üzerine olmak zorunda değil mi..42 yaşında doğurdu demişsiniz, bir de üvey baba mı var

Sizi bu şekilde manipüle etmesine izin vermeyin duymazdan gelin bazı şeyleri. Hiç de öyle olmuyor merak etmeyin. Bu çark bizim için de dönüyor

Paragraf yapmıştım ama yeterli boşluk koymamışım bu yüzden bütün gözüküyormuş düzelttim

Artı bir

Bende psikolojik destek alması gerektiğini düşünüyorum. Teşekkür ederim sabrım kalmadı sanırım artık

Benim annem bana bunları yapacak bende sessiz kalacağım düşünemiyorum yaşayacağım sinir krizini. Ama o Anne diyenler olacaktır anne diye saygı bekliyorsa bir zahmet insan olsun, ayrım yapmasın. Siz o kadar acı çekerken yan gelip yatması ne demek? Arkadaşımda doğum yaptığında kendi annesinden görmediği ilgiyi, yardımı kv'den görmüştü. Hiç unutamıyorum herkes gitmişti sinirden hıçkıra hıçkıra ağlamıştı öz annemden göremediğimi elden görüyorum diye. Yakın olmayın mesafeli olun, yüz vermeyin, alttan almayın bırakın kime değer veriyorsa o koşsun peşinden hastalığında bundan sonra çocuğunuzla ve eşinizle çekirdek mutlu bir aile olun

Aslında bölmüştüm ama yeterli boşluk koymadığımdan bütün durmuş. Düzelttim

Annemle benim aram hiçbir zaman iyi olmadı sorunlarının hıncını hep benden çıkardı. Babamin aldatması yüzünden benim üstümde kaldı. Evdeyken hiçbir şey olmadığı halde ortada sana katlanamiyorum derdi, bazen de kurtulucam senden derdi. Hatta bugün bile inşallah evlenince kocan da seni döver dedi. Gorusmeyi zamanla kesmeyi planlıyorum. Herkes anne baba olamıyor. Yalniz değilsiniz. Konular uzun olduğu için anlatamıyorum ama mental sağlığıniz icin tamamen kesemiyorsaniz bile iletisimi minimuma indirin kendi iyiliğiniz için. Eminim kimse annesiyle bu şekilde olmak istemez. Ama bazı şeylerin oluru olmuyor

O kısım çok karışık işte. Yaşayamadıklarımıza, asla gerçek bir anne olmamasına çok üzüldüğümden ağlayacağım sanırım ama yerinde bir boşluk kalıp da özleyeceğimi hiç sanmıyorum. Orası hep boştu zaten. Tamamen duygusuzca öldüğünü düşünebiliyoru hiç içim sızlamıyor

Hepsini okudum. Gorusmemeye devam edin. yaslanip hastalandiklarinda sevgili ogullari asla bakmayacak, yine sizin kapiniza gelecekler hic şaşmaz

Onu bilmiyorum eğer öyle bir konu açildiysa o da terbiyesiz. . push ;

Evet ne kadar anlatsam azalır, azala azala bitermi bilmiyorum ama anlatmak özellikle anlaşılmak aynı şeyler yaşayan insanlarla dertleşmek iyi geliyor. Daha önce burda eskiden yaşdıklarımı anlattığım konu var ve insanlar inanmadı bu kadar olamaz inanmadım diyen vardı. Bu konuyu da ikinciye açıyorum ilkinde yine saçma yorumlar geldi fakat aon birinin yorumu vardı iyi geldi bir daha anlaşılır yazayım belki başka anlayanlarda çıkr dedim. Ve anlaşıldığımı görmek iyi geldi. Aslında anneminde annesi çok kötü ama ona ne yapılıyorsa aynısını yapıyor bana söylediğim zaman bunu sinirleniyor ve konuşmuyor. Başka yorumda da dedim ben anneme çok düşkündüm çok severdim zamanla itti hep kendinden üzgünüm sadece. Aramayı konuşmayı düşünmüyorum.

Sevilen evladim torunu sevilir malesef. Kiymetsizden kiymetli ciktigi nerde gorulmus. Ben cozumu kendime deger vererek buldum. Bana en kiymetl benim. Benim degerimi benden baska kim belirleyebilir?

O sabır yok maalesef mesafe den başka çarem yok ruh sağlığım için

Gecenlerde boyle bir konu vardi, abiye ev alincakti bunun altinlari isteniyordu. Bu o uye mi yoksa?

Çok derin düşünmemek lazım. Aslında bu tamamen annenizle ilgili. Evlendikten sonra yaşadığı olumsuzlukları size bağlıyor olabilir. Erken anne olduğunu ve bunu sizin yüzünüzden yaşadığını düşünebilir. Sizinle bir iç hesaplaşması var yüksek ihtimal ama bunu sorgulamanın faydası olmuyor.

Ben anneme senin kadar seviyesizce olmasada her zaman tepkimi gösterdim. Eğer düzgün okuduysan yazıda da görürsün ve 2 aydır konuşmadığımı yazdım buda tavır farkındaysan! Ben senin gibi densizlerin hakaretini dinlemek için açmadım konuyu anlayan yaşayan insanlarla paylaşmak karşılıklı konuşmak için yazdım. Su ana kadarki insaniyetin içinde parazit gibi kaldın başka yere salça ol.

Hayır tabikide.

Oğlu gariban mı, konu sahibinin babası nerede bunlar olurken

Annemle aram hiçbir zaman anne kız ilişkisi gibi olmadı. Yaşadıklarınıza benzer hatta zaman zaman daha sert tartışma kovulmalar yaşadık iki taraflı. Seviyenizi koruyun derim asla sırrınızı zor zamanınızı paylaşmayın koz olarak kullanır. Hiç görüşmemek arayıp sormamak da çözüm değil inanın bir süre sonra boşluğunu hissetmeye başlıyor insan ne kadar kötü bir anne de olsa.

Konuyu okuyamadim evlat ayrimi varsa lincleyecegim.

Evlenene kadar annemim yaşadığı hatta ona yaşatmadıkları herşey için üzülür hep empati yapardım. Annem bir kere bile beni sevdiğini söylemedi anlayışla karşıladım. Gelip sarılıp öpmedi hiç anlayışla karşıladım. Yapmamışlar ona görmemiş ondan dedim. Sonra kardeşimi çok sevdiğini söyleyip öperken gördüm. Bana para yok tek kişilik odaya çıkma dedi anlayışla karşıladım eve gidince oğluna keyfi ev aldığını gördüm. Üniversite de hep aymı kıyafetiipi sökük montu ikinci el uygulamasından aldığım botu giydim birşey demedim abime marka kazak aldığını gördüm. Çocuğum olduktan sonra ise ne yaşamış olursa olsun neden yaşattı bunları bana insan evladına nasıl yapar demeye başladım. Babamı yazsam zaten onun yaşattıklarına kimse inanmaz. bende annemin ve banamon anne baba olmaya hazır değilken bu sorumluluğu albilcek potansiyelde değilken anne baba olduğunu düşünüyorum. Amnem yine hiç konuşmam demiyorum ama onun aramasını bekliyorum. Ve konuşursak bazı şeyleri de söylemyi düşünüyorum. Attığınız videolar için teşekkür ederim izledim ve özellikle ilk videoda da kendimi dinledim sanki.

Ebeveynlerimize sırf bizi dünyaya getirip beslediler diye öyle sonsuz bir saygı ve sevgi göstermemiz gerektiğinin düşünmüyorum. O kadar yavru bakımını tüm memeliler yapıyor zaten. Siz de farkındasınız zaten hayatınızda anneniz yokken daha mutlusunuz. Ne zaman görüşseniz bir hayal kırıklığı. Bazı ebeveynlerin varlığı yokluğundan daha iyi. Mümkün olduğunca görüşmeyin derim zor olsa da.

Umarım bundan sonraki hayatınızda çekirdek ailenizle mutlu olursunuz

Kayınvalidenin değerini bilin. Merhamet başka bir şey.. Anneniz, sizi çok kıskanmış belli..

Seninkinin altına eklenebilecek benzer bir hikayem var ama yazmayacağım. Ne hissettiğini çok çok iyi anlayanlardanım. Aralara yazdıklarını okumadım gelişme olduysa bilmiyorum, kusuruma bakma. Yokluğunda mutluysan bırak öyle kalsın, ayağının altında cennet olan anne bunlar değil bence, yaşamayanın anlayabileceği şeyler değil bunlar. Eleştirenleri görmezden gel

Insan evladına nasıl yapar bunca şeyi.. Zulümbu... Bu kadar olmasa da benzerlerini yaşadım bende ve hayatımın her anını etkiledi.. Aile gercekten onemli

Konuyu paragraflara bölerseniz daha iyi olur bence. Atlayarak okudum ama kafam allak bullak oldu. Başlığa cevap yazayım evet var. Bizzat annem mesela. Anneannem ile görüşmüyor kendisi.

Babam daha kötülerini yapmıştı sildim. Anneme düşkündüm ben hayatım yaranmaya çalışmakla geçti. zamanla kendinden uzaklaştırdı bu galiba sondu yazmaya kendimi anlatmaua hesap sormaya bile halim yok sanırım

Bende yeni anne oluyorum. Anne olunca anlarsın derdi birçok şey için anladığım tek şey bana nasıl böyle davranabilmiş annelik böyle olmamalı oldu. Bencede insanın hayatının tüm seçimini etkiliyor aile yaşantısı. Sizde yaşamışsınız başkalarıda yazmış yaşadım diye aklım almıyor annenin çocuğuna böyle davranmasına

aslında bu kadarını yaşayan benim sanıyordum çünkü arkadaşlarımın annesi böyle değil hiç. Ama bu konuyu açıjca anladım ne çok aynı şeyi yaşayan annesi tarafından yaralanmış kızlar varmış. Üzülüyorum buna. Kendime ve benim gibi şeyler yaşayanlara. Ben doğumu yazdım ama eve gidince de birşeyler değişmedi. Mesela uyumuşum koltukta mevsim kış, üzerimde birşey yok üşüyerek uyandım. Koltuk alçak ve dikişler yüzünden oturup kalkarken desteksiz canım yanıyor diye kalkamadım annem içeri girdi gördü ama üstümü örtmedi birşeyşet yaptı çıktı bi kaç sefer daha geldi gitti en son bi şekilde kalkıp kendim örttüm üstümü. Çocuğum için ay aç bu yazıık filan yapışları sarılık olmuş gözüne kadar sarılık demesi ve benim odaya gidip saatlerce ağlamam sarılık oldu diye sütün yetmiyorlar benim sütüm duvara fırlardı karşıya atardım vs neler neler yaptı. Şimdide tatile gidip foto atmış ben gördükten sonra evlatlarla güzel oluyor tatil yzmış nispet gibi. İyice soğudum gerçekten konuşma gibi düşüncem vardı bitti artık istemiyorum.

Ana, babası çok iyi olanlar da bir türlü doğru dürüst koca bulamıyor. evet bu şekilde de düşünmek gerek. konudaki hayırsız aile mağdurlarının hep çok hayırlı eşleri olmuş. neredeyse ben isyan edeceğim anam, babam çok iyi diye

Maşallah size en azından bir kaynaktan beslenmeniz cok güzel eğer ana babanızla iyi eşinizle kötü olsaydınız inanın hayat cehennem ötesi olurdu. Boşverin, halinize şükredip devam etmek daha hayırlı. En azından size sataşmıyorlarmış. Mesafe koymak isteyip koyamayan cok kişi var

Düşük sokak ağzı nedir ya fikirlerin kadar cümlelerinde saçma. Hanımefendi olmadığım doğru gitmen senin içinde hayırlı olucak

Siz çok sabırlı bi evlat geldiniz bana annenizde bi o kadar anne vasıflarından uzak gibi geldi. Benim annem baskıcı kontrolcü ve cok eziyetli olmasına rağmen anne olan bi tarafı vardır mesela şefkat gibi affecilik gibi koruyup kollamak, toparlamak gibi. . Yani anneniz konusunda haksız olduğunuz bir şey göremedim ben ama sabırlı olmak, alttan almak vs öyle konuları ben çok bilmediğim için neyi nasıl yapmalıydınız bilemiyorum onlara yorum yapamıyorum.

Annen son derece igrenc birisi ama Kendi ayaklarının üzerinde durabiliyorsan aileni silebilirsin aksi taktirde silemezsin eşinle aran bozulsa dovse sovse aldatsa gidebileceğin bir kapın olmalı. Mesafe koy annenle arana ama sakın silme. Önceki

Terbiyesiz. Bizim kiza hicbir sey yapmamis mi?

Neden bu kadınla görüşmek için bu kadar çabalıyorsun, bun kadın anne falan değil...

Canim benim tonlarca konu var seni niye lincleyelim ki. Manipülatif, ogluscu anne aramiyorsa arama. Bak keyfine. Ararsa da çok gidip gelme. Bu narsisizm egilimli, ogluscu annelerde hep aynı şeyi söylüyorum. Annenizi bu şekilde kabul edin ve duygusal ilişki beklemeyin.

canım benim günlük tutar gibi bu kadar da uzun yazılmaz ki çok uzun okuyamadım maalesef

Konunun hepsini okumadım ama anne diye yapılan herşeyi sineye çekmek zorunda değil kimse. Aaaa ama o senin annen olmaz diyenler muhtemelen çok fedakar bir anneye sahip. Sanki çocukları kendi doğurmamış, çocuklar onu doğurmuş gibi davranan kimseyle görüşmenin anlamı yok.

Benim annem benim doğumlarımda yardıma geldi. Çok iyi davrandı. Küçükken iş yaptırmadı. Bize annelik etti ama niyeyse sevmiyorum. Ya ben gercekten kötüyüm. Ya da bulamadığım bir travmam var. Beni hiç sarılıp sevmedi. Abilerimi de öpüp kpklamadı ama kayırıyordu. Bizde de kız dediğin aşagı bir mahluktur ve erkege hizmet eder. Böyle davranılmasıba hep kafa tuttum. Sözlerinden çıktığım an fahişe muamelesi gmrdüm. Hiç şımartılmafım. Br toka için günlerce yalvardoğımı biliyorum. Tabi bunda babamın etkisi de vardı. Anne babam herkesin arkasından atar tutar. Vs. Onları insan olarak da sevemiyorum. Ama en iğrenci bi kez o yokken (4 e gidiyordum) arkadaslarım bize gelmişti diye benim basıma birsey geldi sanıp bana kendi kendine bekaret kontrolu yapmıştı. Dediğim cocuklar da biri yasıtım biri iki yas büyüktü. Yani hatırladıkça aklım basımdan gidiyor. Bir insan nasıl bu kadar korkunc oluyor ya. Sen annesin. İnsan çocugunun halinden anlamaz mı. Gayet normal sekilde tv vakıyorduk. Ben tuhaf olsam süphelense sorsa vs ki dediğim gibi yasım 9 10. Yani yemin ederim sırf içi rahat etsin birsey olmadığını görsün diye defalarca beni incekedi. Bu arada annem dr hemsire vs değil. Cahil bir kadındır. Belki buydu sebep. Düşündükçe annemden soğuyorum hiç ama hiç sevmiyorum onu.

Bu kadın bu yaştan sonra huy değiştirmez, hata falan anlamaz. Bunları geçin önce.

Ozaman bayramdan bayrama aramak yeterli demek ki. Yada akliniza acaba şuan ne yapıyor diye geldiğinde. Karar sizin hayat sizin. Eşinize ve çocuğunuza odaklanın kendi ailenizle vakit geçirin gecmişi unutamazsiniz ama bir şekilde hayat devam ediyor en güzel şekilde yaşamaya çalışın

Doğru diyorsun bosaninca da sizinki sahip çıkmaz eşin iyise evliliğine çocuğuna sahip çık galiba kayinvaliden de iyi sen onlarla iyi ol. Ben bosaninca orada barinamadim annem ve sevgilisi yüzünden taşındım çok sonra şimdiki eşimle tanışıp evlendim kayınvalidem kayinbabam o kadar iyiki şimdiye kadar hiç annelik babalık sevgisi görmemişim dedim

Şimdi birazdan gelirler aaaa o senin anneeennn, ama çok kutsal, seni doğurmuş büyütmüş sen nankorsun, aaaaa olabilir annen sevgisini istediğine verebilirciler, linçciler. Ben öyle düşünmüyorum. Her anne kutsal olmuyor olamıyor. Evlat ayırımı zaten psikolojik baskının en lanet olanı bana göre. Bir insan annesinden sevgi ilgi goremeyecekse kimden görecek? Eğer onsuz mutluysaniz kesinlikle görüşmeyin. O aramadiği sürece siz aramayın.

İlk çocuk ben değilim ki. 31 yaşında doğurmuş beni. Bi de hep kızı olsun istemiş. Gelde inan.

Yo tersi olacak diye bir şey yok, benim annem ve babam iyiydi, eşim de iyi.

Evet var oğluna ev alıp dayayıp dösemeye kalkmış ne münasebet?

Oy bu yorum beni benden aldı. Hep düşündüğüm ama düşünmek istemeidğim konu su ölüm. Ya ölürse kendimi suçlarsam aklımın köşesinde. Bir yanım çok kırgın ama yazma diyor suan kafamı baya karıştırdınız. G

Çok üzüldüm. Gelip doğumda yanınızda olmak istedim.

Evet eşinizin dediği gibi yinede 10 günde bir arayıp hal hatır sorup kapatın ama o mesafeyi koruyun. Bunu dememin nedeni ise şu; benim annem biz çok küçükken bizi evde bırakıp anneannemin sağlık sorunlarıyla uğraşır şehir dışına ameliyatlarına falan hep annemi götürürlerdi başında kalması için. Ama sadece şu son 4-5 yıldır uzaktı annesine karşı. O da aslında teyzemlerimden kaynaklıydı. Yani annem her ne olursa olsun her zaman annesine haftada bir kere bile ya arar yada yanına giderdi. Teyzelerim anneannemle arası mal mülk miras olaylarından dolayı aralarını bozdu. Annemin sürekli yanına gelip arkasından neler konuştuğunu anlattılar annemde soğudu ve kardeşlerine destek çıktı miras konusunda. Aradan 1-2 yıl geçti teyzemler hiç bir şey olmamış gibi gidip anneannemle barıştılar Olan anneme oldu. Annem affedemedi annesini. Annem asla kimseye kin güdemez küsemez hayatımda ilk defa annemi annesine karşı kırgın ve küskün gördüm. Ve ona destek çıktım. Anneannem öldükten sonra teyzelerim şöyle yas tutarak ağlıyordu "annee biz seni hiç üzmedik bak senin yanına gelmeyen evlatların torunlarin şimdi cenazene geldiler " diye ayılıp bayıldılar. Sonrasında annemle ve kardeşlerimle bu teyzemlerin yaptığı iki yüzlülüğü konuştuk. Annem bir anda şehir dışına ameliyat için gittiklerinde refakatçi olduğu dönemleri anlattı ama hepsini bir solukta anlattı. Bunları sanki kendini aklamak için anlatıyordu hatta eminim oyuzden anlattığını çünkü teyzemler öyle bir yas tutuyorlardı ki anlatamam tek suçlu benim annem gibiydi onların gözünde. Çok üzüldüm annem için hala kendini ifade etmeye çalışmasını falan. Üzülme dedim sen elinden gelenin fazlasını yaptın. Sen hastanelere giderken onlar gitmemek için çocuklarını bahane ettiler oysa ki seninde çocukların vardı dedim. Kardeşlerimde benimle aynı şeyleri söylediler. Yani annemde öyle güzel merhamet vicdan var ki ona rağmen üzüldü. Vicdan yaptı. Mezarına gider kuranını okur. Sizde de o merhamet vicdan var görebiliyorum bir gün anneniz ölünce küçük de olsa kendinizi suçlamayın bunun için hafta da bir kez veya 10 günde bir kez bile olsa arayın. Çünkü biliyorum merhametli insanlar her zaman kendilerinde bir kusur arıyorlar ve üzülecek birşey buluyorlar. Bunu annemde gördüm. Ama mesafeyi her zaman koruyun.

Doğru beni sevmeyen çocuğumumı sevcek ama işte evlenmeden önce torun torun diye geziyordu

Sunu belirtmemişim. Annem abime ev aldığı zaman ikimizde ünide okuyorduk. Ben farklı şehiede okuyordum apartta kalıyordum tek kişilik odada kalmak istedim para yok dedi abim annemin evinde yaşıyordu aynı şehirde üniye gidiyordu o istediği zaman orda kalsın diye 1+1 ev almıştı. Bende tepki gösterdim duyduğum halde para yoktu hani dedim kredi filan dedi. Sonrada beni tek kişilik odaya geçirdi yurt sahibi ile konuşmuş. Sorduğumda neden yaptın diye seninle uğraşmamak için demişti. Bu arada konuda yamazdım eşime sen buna nasıl katlanıyorsun filan diyor.

Böyle yazınca akşıma şey geldi. Annem benim oğlumdan çekeceğim zamanı bekliyor bana da söyledi o sana neler yapcak bu iyi günlerin vs diye.

Snamıyorum onun bakacağına. Bi dövmediği kalıyor yani öyle cazgır. Karamellkedi

Aslında bayramda aramıştım. Ve konuşmadı kısa sert cevap verdiği için bende uzatmadım bayramını kutlayıp kapamıştım. Nasılsın bile demedi mesela.

Annelerin yaşı ilerledikçe kaprisleri artıyor bir de sanki iyice çocuklaşıyorlar. Özellikle evlat sevgisini ayıran, kendisini kız evladıyla yarıştıranlar öyle oluyor.. Ya sabırlı olup onu örnek almayacaksınız yada güzel bir mesafe koyacaksınıź. Önceki

Ben bu hikayede babanız nerede merak ettim, ona göre yorum yapacağım...

Evet evlenene kadar çok mutsuz bir insandım.

Kv merhametli bir kadın Annen merhametsiz ve sevgisiz Annen gibilerle az konuş az görüş Annen olur ama az görüş işte

Amin teşekkür ederim

Meslek zihniyeti değiştirmiyor, halt etmiş onlar

Hiç hoş olmayan şeyler yaşatmışlar size, annendir, görüşme sil gitsin diyemem. Derlenmişsin içindekini kusmuşsun ama malesefki terk edipte kendi hayatına bak, gibi olmuyor bazen. Ama biraz daha mesafeli olabilirsin. Sonuçda eviniz barkınız ayrı uzun aralıklarla görüşün diyebilirim anca.

Düşük sokak ağzına alışkın değilim gidiyorum zaten bye

Allah'ini seven ustume paragraf atsin. Arkadaslar bu yazıları goz problemi yasayan, zavalli astigmatlilar da okuyor aciyin bize.

Tamamını okudum. Anneden çekmiş birisi olarak ben yazdıklarında şunu hissettim fazla detaycı ve aşırı takip eden birisin bence, erkek kardeşinin masayı toplamamasına yıllar geçmiş hala kin besliyorsun. Allah aşkına şurda sor kaç kişinin abisi erkek kardeşi masa topluyor? Fazla beklentilere girmişsin. Bence annen kötü birisi diyemeyiz ama cahil birisi. Cahil demek eğitim almak değil. Öyle görmüş öyle biliyor belli ki çok mantıklı akıllı bi kadın değil. Anlattıklarında aşırı derecede kötü şeyler yok bence. Anneni olduğu gibi kabul et ve öyle davran bak o zaman sende daha mutlu olacaksın. U

İşte insanın fıtratında var anneyi sevmek istemesede içinde bir yerde kalıyor. Mesafe koydum aslında 2 ay olucak aramadım sormadım gitmedim. Yanlış yapıyormuyım düşüncesi vardı hep eşim yinede ara annendir diyor ama o kötü konuşmamak için diyor biliyorum.