Bende tıpkı sen gibiyim canım bazen çok seviyorum diyorum, bazen bilemiyorum, bazen gözüme hoş geliyor, bazen gelmiyor. Çoğu zaman çok sevmekten korkuyorum, buda diğerleri gibi olursa diye. En ufacık bir kavgada, çok kötü oluyorum, üzülüyorum onsuzluğa.. Bu ikilemi bende yaşıyorum, tıpki sen gibi.:18:

Canım bu kişiden kişye değişir. BAna göre ben daha çok sevileyim isterim. Yani eşim bana daha düşkün. İnsan aşadıkça anlıyor neyin öncelikli olduğunu. Mesela eşim benden hiç tiksinmez hastayken çok iyi bakar ve en önemlisi çok güvenilirdir. BEnim için önemliler bunlar M

aynen.. simdi mesela küs bana ama benim icim icimi yiyo.. hakli cocuk.. ama eimde deiil napiimmm..

Ayrılınca insan malesef üzülüyor şekil A) Ben

cok iyi anlyiorum seni.. cünkü ayni duygulari bende yasiyorum.. bu hem kendimize zarar veriyo hem karsimizdaki insana.. bi öylesin bi öyle diyo bana erkek arkadasim.. bazen hersey aklima geliyo sinirleniyorum bazende onsuz olamam diyorum.. sanirim yasadiklarimizdan kaynaklaniyor bunlar.. ama dün gece en sonnunnda patladi off offf kristinnn

Anlatılmaz yaşanır bana göre.. Ben eşime baktığımda tavırları bakışları bana yaklaşımı bana aradığım eş sinyalini verdi.. Çok az örneklerle bunu belirttim aslında. Fakat en önemlisi iyi huylu yaklaşımı ilgisi çok önemli.. P

valla cnm ben sewgilimi gördüğümde etkilendim normalde erkeklerden nefret ederim ama nasıl olduysa ona hayır diyemedim ve 9 senedir beraberiz ve her geçen gün aşık oluyorum ama ilk başlarda banada öle olmuştu bence sen bağlanmaktan korkuyo olabilirmisn tatlım? düşündünmü hiçç onun yanında mutluysan sana dokunduğunda için de bişiler kopuyorsa tamamdır P

ben az görüştüğümüz zaman soğuyorum... yani bazen öyle bir an oluyor ki özlemekten çıldıracak gibi oluyorum... ama ertesi gün aklıma bile gelmiyor, adamı unutmuşum sanki... onu gördüğüm zaman kalbimde şimşekler çakıyor. ufacık bir söz söylese büyük bir tepki verebiliyorum soğuduğumda. neden böyle oluyor ben de bilmiyorum... gerçek aşk değil mi yoksa benimkisi :44: Jumblante

her insanın yaşadığı duygular.. yaşamın ve insanların getirdiği bıkkınlık yada memnuniyet.. bence dogal duygular. olması gereken.. aynı durumlar bendede var.. bazen tek tabanca olmak.. bazende hayata katılmak.

banada aynısı olurdu hatta bende arkadaşlarıma sormuştum onlarda öyle hissettiklerini söylemişlerdi. normal yani ama ben ne kadar böyle hissetsemde kavga edince çook üzülüyodum. psikolojik gelgitlerden kaynaklanıyor lapis

eşimle tanışalı iki aya yakın olmuştu o zamanlar, arkadaşça görüşüyorduk. o görüştüğümüz gün onun doğumgünüydü ve başbaşa geçirmeyi seçmişti benimle. güzel bi gün geçirmiştik. öğleden sonra akşama doğru beni dolmuş duraklarına bıraktı, ankara güvenparkı bilen vardır:) ben bindim dolmuşa bekliyorum kalkmasını, o da gidiyordu kendi durağına doğru. arkası dönük yürüyordu. öyle birden içimden tamam dedim, bu o. bu adama çok fena aşık olacaksın kızım sen. 6 yıl oldu, 7 aylık evliyiz. kavgalarımız oldu, uzakta kalmak zorunda olduk hep ama asla vazgeçmedik. o noktada hep birimiz alttan aldık.

Bizde daha çok ben küsüyorum ama herhangi bir olumsuzluktada soğuyorum ondan W