Belki duygusal belki yorgunum En sevdigim insani canim babami 14 yasinda kaybettim gercekten " en iyi arakadasim " diyebilirim annemden daha yakin.. sonra ailem biz variz biz yanindayiz dediler bir baktimki zamanla karsimdalar bilmiyorum düzenli bir aile tablosu göremeyince Kücük gördüler heralde nasil olsa Bunu savunan insanda yok artik dediler belki.. aileyi sildim Sonra bi Kac yakin dostluklarda bitti Arkamdan cok atildi tutuldu Yilmadim Yanliz yürüdüm Zamanla ailem yaklasmaya calisti Ben artik izin vermedim vermiyorum Diger insanlarida yaklastirmiyorum yürümeyen dostluklardan dolayi Hani artik gerek görmemek sadece zarar verici görmek Güvenim gitti kimseye güvenemiyorum Esimde neden arkadaslik kurmuyorsun diye yakiniyor.. Bende isterdim ama olmuyor iste antihistaminik

Merhaba, Ben Buraya yeni üye oldum Benimde söyle bi derdim var Pek cok arkadasim yok.. neden cünki kimseye güvenemiyorum Söyle yakin bi arakadasim diyebilicegim birini Bende isterdim ama olmuyor iste Mesela Biri ile tanistigim zaman Merhaba Merhaba oluyor sonra Bendende fazla gelmiyor gelemiyor duvari öyle bir örmüsüm ki olmuyor.. Ben Bu sorunu nasil cözebilirim bana biraz fikirlerinizde yardimci olursaniz cok sevinirim.. ayrica tahmini sorunum gecmisteki yedigim kaziklardan kaynaklandigini düsünüyorum Cevaplarinizi bekliyorum

Zamanla düzelir umarım. Genelleme yapma, kötü tecrübeleri ard arda yaşamışsın, böyle düşünmekte haklısın belki ama kendini tamamen kapatma. Arkadaşlık kur fakat temkinli de ol. Ailesinde sıkıntı yaşayanlar için güven problemi daha zor aşılıyordur eminim. Ama öyle insanlar tanıyorum ki ailesiyle sorunu olup arkadaşları ile de aile gibi olan. Durum çaresiz değil inan bana. Sadece iyi bir gelişmeye ihtiyacın var. Dışa açılmadan da o gelişmeyi yaşayamazsın. Bu insanlarla hemen samimi olup sırlarını paylaşman anlamına da gelmiyor tabi. Sadece şans ver yeni arkadaşlıklara ve olmadıysa yenilerini dene.

antihistaminik Fikirlerin icin tesekkür ederim defne-28

Yaklaşık kaç yaşlarındasınız? Ve o arkadaşı hangi ortamda arıyorsunuz o önemli. Chess

valla o duvarı yıkarsan yemediğin kazık kalmaz, edilmedik dedikodun da, o duvar kalsın, küçük bi pencere aç sadece... malesef bu devirde mecburi yüzeysel ilişkiler dışında pek arkadaşlık olmuyor, hatta bazı insanlar kendi kardeşine bile güvenemiyor artık, belki de bunu kabul edip bunu kafana takmayarak başlayabilirsin, aramazsan bulursun hesabı, beklentilere girme yani, böylece hayal kırıklığına uğramazsın

çokta güvenmen iyi değil zaten.. insanlara gerektiği kadar bilgi ve gerektiği kadar değer vermen en doğrusu..

Haklisin bende ayni fikirdeyim Ama o Kücük pencereyi bile acasim gelmiyor bazen

Geçmişte yediğin kazıklardan ders alıp yoluna devam etmelisin. Yediğin kazıklar seni yolundan alıkoymuş. Yapma böyle. Elbet güvenebileceğin insanlar da karşına çıkacaktır ve elbet çok güvendiğin insanlar da bir gün gelecek sana kazık atmaktan çekinmeyecektir. Bu gerçeği kabullendiğinde herşey daha kolay olacaktır. Asla kimseye %100 güvenme. Annene bile. Böylece kendini nerde ne zaman kime karşı koruyacağını daha net görürsün. Duygusal birisin sanırım. İlişkilerde mantığını ön plana çıkar ve düşünerek hareket et.