Malesef bütün çalışan annelerin derdi bu bende dahil olmak üzere. Evin büyükmüş iyide kazanıyorsunuz allah daha çok versin bence ayda bir bi teizlikçi çağırsan rahat edersin varsın ayda 100 200 daha az birikim yap ama en azından sana az iş kalsın hafta bir gün evdesin çocuk için olmasa bile sen biraz rahat edersin. Benim evimde çok küçük sayılmaz ama ben cumarteside evdeyim oğlum uyuyunca işlerimi yapıyorum genelde ama yinede iyi vakit geçirmiyoruz diyorum. Sürekli bir aktivite yapmak gerekiyomuş gibi geliyo. Nebilim ne çok doluyuz

Canım temizlik yapıcam diye kendini harap ediyosun anladığım. hem temizliiği yapim sürekli derli toplu temiz olsun. Hem çocuğumla sürekli ilgilenim derken kendini daha çok yoruyosun. biraz rahat bırak kendini biz çalışan insanlarız bize habersiz kimse öyle çat kapı gelmez, gelse ailemizdir onlarda yabancı değil. Biz mükemmel anne mükemmel kadın olalım derken kendimiz yoruyoruz.

Bende calisan bir anneyim sabah saat 8de kizimi okula birakip aksam 5de aliyorum bazen 5i geciyor. 7. bucukda yatiyor zaten. ustelik ben tek yasiyorum esimden ayrildim ama ben kendi duzenimi kendim kurdum. haftasonlari benimleyken onu eglendirecek seyler yapiyorum. kendi yasitlariyla biyerlere gidiyoruz.. vs benle olmadigi zamanlarsa babaisnda oluyo. sana tavsiye edecegim sey madem kendi kotu hissediyorsun misafir kabul etme, arada sirada al misafir ve aldigin misafirinde kendi cocugunla yasit cocugu olmasina dikkat et. sen arkadasinla sohbet ederken oda onun cocuguyla oynar Temizlik icinse al bir yardimci kendine haftada bir gelsin...

Gayet güzel planlamışsın, proglamışsın hayatını. Herşeyiniz düzene girmiş, kendinizin yetişebiliyorsanız temizlikçiye gerk yok.

İşte buna tam olarak "idare" deniyor. "İdare" kelimesi senin benim gibi mükemmelliyetçi kafalara belki vasat görünüyor olabilir, ama aslında fevkalade bir yaşam tarzı kimileri için. Tamamen böyle bir yaşam tarzı benimse diyemem, fakat en azından kendini biraz rahatlat. Sen sadece "ihtiyaç duyduğunda" idare ediyorsun. Bu da makul seviyede hala. Rahatla biraz.

Kendimi okudum sanki... Sadece pazar günüm tatil ve genellikle misafirim oluyor, 2 haftadır misafir gelmiyor diye çok mutluyum gelme amaçları da 8 aylık oğlumu görmek... Gelmediniz ben izinliyken bu saatten sonra da gelmeyin diyemiyor insan daha doğrusu diyemiyordu ama diyecek bundan sonra!!! 1 ay önce sabaha ayrı akşama ayrı misafirim vardı, çocuğumu göremedim doğru düzgün. Sonuç: teyzeleri tarafından oda oda dolaştırıldığı için üşütüp hasta olan bir bebek Artık almayacağım pazar günü misafir falan 2 hafta da bir de temizliğimi yaparım olur biter. Hafta içi annem temizliyor üstten zaten. Çocuğumdan çok da önemli değil temizlik, misafir...

Sizi ya da kimseyi yargılamak haddime değil, siz zaten hatanızın farkındasınız. Benim lafım farkında olmayanlara. Bir çocuk dünyaya getirirken, sadece ona maddi olarak yetebilir miyim diye düşünmemek gerek. Çocuğuma ne kadar vakit ayırabilirim diye düşünmeli. Yemek, uyku kadar oyun da çocuğun ihtiyacı. Haftasonu bile bu çocuk bir park yüzü göremeyecekse, sokakta dolaşamayacaksa, annesiyle babasıyla oynayamayacaksa ne zaman yapacak bunları? Bizim geleneğimizdir, misafire çok önem veririz. Güzel de bir şey, kızdığım yok ama ben misafir yüzünden çocuğum üzülecek ve ilgisiz kalacaksa, o misafire gelme denmesi taraftarıyım. Çocuğumu en sevdiğimi kırmaktansa, misafir varsın kırılsın napalım.

Bence sürekli olmasa bile arada temizlik için yardımcı almalısın. Bu kadar koşturmaya can dayanmaz yahu, okurken ben burada yoruldum.

oyle evet buarada bende cumartesı pazar evdeyım. herseyı normal planladıgımda yemek yapmaya vakıt bıle bulamıyorum normal derken vıcdanım rahat edecek sekılde davrandıgımda, bende cocugumla vakıt gecırmekten keyıf alıyorum dıger turlu zaten uzgun oluyorum. malum bugunkı gıbı ıse katmerlısı. bende normalde aksamları temızlık yapıyordum anacak suanda bana gore 27 dıgerlerıne groe 28 yasındayım, sanrıım artık eskısı kadar atik değilim. bundan bir sene önce herşey coık farklıydı ne esım ne cocugum evdekı temızlıge pek sahıt olmuyorlardı.

Şuan kendini sucluyosun ama sen farketmedn cocugunun gelisimine cok buyuk katkida bulunuyosun. Cocuk kendi ayaklari ustnde duran basarili bi anne goruyo bunu gercekten hissdiyo cocuklarin tum kisiligi 6 yasina kadar tamamlaniyormus. Bu arada cok misafirde kabul etmeyin sizinde nefes almaya ihtiycniz var

Bu devirde calisan bir bayan olmak hic kolay degil, bilyorum. Ama ne yapalim, mecburuz. Cocugunuzun kendi kendine oynamasini da ögrenmesi lazim. Elektronik esya yerine, yogun oldugunuz zamanlarda mesela sulu boya yapmasina izin verin, kendi odasinda yapsin. Onlari daha sonra duvara asacaginizi söyleyin ki, cocuk birseyler ürettiginin ve ürettigi seylere deger verildigini bilsin. Böylelikle sizinde iciniz rahat olur, ilgilenemedim demezsiniz.

canım gelmiş geçmiş. Keşke öyle olmasaymış. Zamanı kontrol etmeyi bu şekilde öğreniyoruz. Bir de zaman çok bereketsiz. Bir bakmışsın öğlen, bir bakmışsın akşam oluvermiş bile.

Seni çok iyi anlıyorum. Çocuğundan çaldığın zamanlar büyüyüp büyüyüp kocaman olup senin canını acıtıyor yine.. Bütün bu hazırlıkları çocuğunla birlikte yapabilirsin Cutecim. Böylece çocuğunla da ilgilenmiş olursun. En fazla 15 dakika daha fazladan temizlik yaparsın. Bence yardımcı da al haftada bir evine. Daha az biriktirebileceksin belki ama daha az yorulacaksın, vakit size kalacağı için daha mutlu huzurlu yaşayacaksın.. Sende çok iyi biliyorsun ilk 6 yaş çok çok çok önemli. Kimsenin ve hiçbirşeyin bu zamanı çalmasına izin verme.. Sen zaten şahane bir annesin aslında..

Çok iyi anlıyorum bu durumu ki şuan çalışmıyorum ara verdiğim halde. Benim evimde büyük ve ben evde olduğum halde 15-20 günde alıyorum yardima birini. Ayda birde olsa almalısın bence yardımcı. En azından cam silinir balkon yıkanır dip köşe temizlik olur, sende misafir geldiğinde bu kadar stres yapmazsın. Yada en kötü ihtimalle misafir geleceği kesin olan hafta alabilirsin atıyorum. Mutfaktaki işlere oglunuda dahil edebilirsin hoşlanıyorsa. Ben kızıma kurabiye, poğaça vs yaparken hamur veriyorum birde küçük merdane oyalanıyor, bende işimi hallediyorum. Bir gün sadece bir gün yaşamışsın biliyorum onunla vakit geçirmek önemli, insan vicdanıyla başbaşa kalınca üzülüyor ama bundan sonrası için farklı davranırsın olabildiğince. Üzülme hepimiz mecbur kalıyoruz bazen kuzularımızdan vakit çalmaya. Kolaylıklar dilerim.

Yani dün akşam bana dediki bende sanırım cok acık yürekliyim seninle bugün hiç ilgilenemedim üzüldüm ben dedim, oda bana kardeşim olsaydı onla oynardım dedi. düşünüyorumda kardeşi hadi geçiyorum artık eli kulağındada arkadaşlarımızın cocukları yok. kuzenlerin yok. sanırım cevredeki tek cocuklu benim. misafirlerim cocuıklu olaydı bu kadar üzülmezdim. bilmiyorum işte uyumam gece 2'yi buldu.

Her insanın azıcık nefes almaya ihtiyacı oöur. Dün misafirle birazcık nefes almışsın korkma bişey olmaz. Geçen bir pedagıg söyledi çalışan anneler hep çocuğuma yetemiırum diorlar çok yanlış sizin varlığınız akşamdan akşama eve gelmeni bile yeter çouklarınıza. Kendinizi suçlamayın diordu. Duyurulur :-D

evet malesef ipekcim haklısın günler çok çok kısa şimdi birde daha da cutem sen benden kat kat ilgili bir annesin mesela benim birde 2. yolda bazen düşünüyorum sanki kızımla çok ilgilenebildim benim kızım tek başına çok oynar bizimle pek oynamaz ama her akşam uyumadan anneciğim 15 20 dk sohbet edelim der güzel yavrum bundan çok mutlu olur.. bende işim gücüm olduğunda derslerini de erken bitirirse bilgisayar süresini uzatırım çok mutlu olur biliyorum çok zararlı.. ama 1 tane arkadaşı yok mahallede apartmanda sadece okulda.. eh kardeşi de daha anca olacak nasip olursa düşünüyorum ne yapsın bu çocuk offf ne doluymuşum yaaa

bir konuyu açmak istiyorum. çalışanlar bu konuda yetersiz sanıyorlar kendilerini ama evde olsak daha salacağız çocukları. ben çalışyorum. ev hanımı komşularım belki arkamdan acıyorlar ama ben her sabah akşam yemeğimi yaparım. evi toparlarım. çocuklarımın her şeyini daha itinalı hazırlar, düşünürüm. psikolojik olarak eksiklermiş gibi hissetsek de okulları, kuralrı, gezmeleri, aktiviteleri çok çok daha ilerde evde olanlara göre. bakıcılarımız oldu. ama en yisini bulmak için ne kadar emek verdim. benden bile iyi baktılar Allah razı olsun. çoğunun çocuğu anasınıfıyla okulu tanıdı. biz 2 yıl kreşte daha olgunlaştık. bence tecrübelerimle gözlemlediğim;çalışan annelerin çocukları daha güçlü. ilk çocuğuma 4,5 yıl kendim baktım. diğer ikisinde çalıştım. farkı kendi çocuklarımda gördüğüm için daha net beltirtebilirim.:)

aradan gecmıs epey bı vakıt maaslarımız yukseldı ben hala temızlıkcı almadım ellerım sureklı suda olmaktan artık herhalde 2. ele ayrılacak. ben hala dusunuyorum choccywhoccydoodah

Aslında bizde egeyle kek pogaça yapıyoruz fakat dün zaman kısıtlı idi bana göre, zira ben biraz yavaşım kabul etmem gerekirki. önce corbay kaynatırken arkadan sarma saramam mesela. fakat dün oyalanmam gerek diye düşündüm.. onun haricinde egeninde odasında oyun oynadıgı elbette oluyor tek basına oturuyor fakat ben tüm gün boyunca onunla 1 saat bile oturup ne konuşabildim ne oyun oynadım vakit geçiremedim. dagci bal

Sevgili Cute, Bilmem kaçıncı topik bilmem kaçıncı bu şekilde konuşmalarımız. Bu konular bitmez canım. Ben de senin gibiyim ve bir çok çalışan anne de bizim gibi.. Buradaki hatalarını ve gereksiz kaygılarını şöyle sıralamak istiyorum. 1.) Sen aslında zaten yeterince ilgileniyorsun çocuğunla. Belki farkında bile olmadan sen merkezli bir hayat kurdun. Bazen evde yalnız takılmasını kendini keşfetmesine izin ver. Ben de senin gibiydim. Çocuğun yanında ya ben ya da eşim olmalıydı her zaman. Eşim dedi ki bir gün: bırak az kendi kendine takılsın, öğrensin, belki zevk alacağı şeyler var. Bak ne güzel odasında kesiyor biçiyor bir şeyleri. Hakket düşündüm de haksız da değil. Kendi başına yetebilmeyi öğrensin. Şimdi çok işim olunca hiç seslenmiyorum odasında keyfi yerindeyse. Bence sen de her zaman ama her zaman yanında olma odaklı bir zaman planlama. 2.) Tüm gün boyunca misafir hazırlıkları bence çok fazla. Bir de araya giren başka bir misafir de cabası. Mutlaka her zaman öyle olmuyor, gelen misafirin de niteliği çok önemli tabi de benim için max 1saat olmalı bu hazırlık artı kızımı da dahil edersem tam bir aktiviteye dönüşür. Erkek olmasını verdiği bir dezavantaj olsa gerek ki bu konuda, biz mesela kurabiye, kek yapmaya bayılıyoruz birlikte. Bir kısmını kendin yapıp, bir kısmını dışarıdan hazır alabilirdin. Bu konuda çok fazla detaycı davranmışsın.

merhaba canım. çocuğun kadar sen de ona doyamadığın için üzgünsün. ve bugün yanında olamadığından.. bazen bizde de böyle geçebiliyor pazarlar. bu akşam kendinize özel bir zaman ve etkinlik hazırla. beraber oturup bir şeyle meşgul olmanız, pastaneye gitmeniz, sinema saati yapmanız zor değil. hepsinde de mutlu olurlar. okuma saati, oyun vs. de yapabilirsiniz. benim üç tane çocuğum var. işlerim çok olduğunda yardımlarını alıyorum. küçük kızım 2,5 yaşında. çok seviyor bulaşık makinesini boşaltmayı. üçünü de alırım. beraber boşaltırız. kek yaparken de biri mutlaka yanımda olur. küçük sandalyeye çıkar. evin büyük, işler çok, misafir de bekleniyorsa insan telaş ve panikle bir an önce bitsin diye çevresini göremiyor. en azından bazı işlerde yardımcı olabilir. beraber bir şey yapma hazzını alması yalnız bırakılmışlık hissini öteler.

kızımın 1. dogum gununda KV gelmişti. elti doldurmuş geldi kustu. regl dönemindeydim. olayların üstüne migrenim tuttu. majezik almak zorunda kaldım. süt veriyordum. ilaç yüzünden vermedim 2-3 gun. sonra kızıma süt vermemeye başladım. neden bilmiyorum çok pişmanım. kızımın yuzune her bakışımda bunlar gelir gözlerim dolar. lanet ederim o kadına ve kendime. kaç yıl oldu geçmez bu pişmanlık. bilmiyorum neden anlattım. pişmanlık deyinde aklıma geldi belki de.

Benimde 2.5 yaşında bir kızım var, şu an çalışmıyorum ama eylülde başlayacağım, benimde en büyük korkum ona vaktimin kalmaması, şu anda gecirdiğimiz vakitin daha az ve daha kalitelisini gecirmem gerekecek açığı kapatabilmek için. Bazen iyi olmuyorum, kendimce yapmam gerekenler oluyor ve kızımla ilgilenemiyorum ve inanılmaz üzülüyorum böyle zamanlarda. Seni anlıyorum bu sebeple, bu günler geri gelmeyecek, hergününü en iyi şekilde gecirsin istiyorum ama şartlar her zaman müsait olmuyor. Üzülme, hayatta herşey istediğimiz gibi olmuyor maalesef, önemli olan farkındalık. Temizlikçi almalısın artık, şartlarında düzelmiş eskiye nazaran. Haftasonun sana ve çocuğuna kalır ayda 1 günde olsa.

gunaydın, senı tanıyorum ben daha once yorumlarına denk gelmıstım cocugun ıcın ne kdr mucadele verdgınıde bılıyorum sen ıyı bır annesın bır gun ıhmal ettın dıye kendını bu kadar uzme

Cute mom, seni en iyi anlayanlardanım herhalde. Benim de oğlum 6 yaşında, tek başına. Annem rahatsız olduğu için ii evin arasında bölünüyorum. Nişanımız var, her şeyi ben yaptırıyorum ve çocuklu insan için o kadar zor ki. Yorgunluk değil, oğlumdan çaldığım zaman içimi yakıyor. Haftada en az üç gün annemdeyim. Geri kalan zamanda ancak işimi bitiriyorum ama ben bütün zamanı temizlikle harcamamak için iki haftada bir temizlikçi alıyorum. Ben dip köşe yapmıyorum en azından nişana kadar. Zaten iki günde bir evi süpürüyorum. Haftada bir süpürüp siliyorum koltukları çekmeden, banyo tuvalet, toz alma. İki haftada bir kadın gelip cam kapı çerçeve yapıyor. İdare ediyorum. İkinci çocuk şart bana göre. Eğer bir kardeşi olsaydı, anneye bu kadar ihtiyacı olmazdı oğlumun. Hem kavga eder, hem oynardı. Şimdilik oğlumun hem oyun arkadaşı, hem annesiyim. Allah hayırlısını nasip etsin hepimiz için. E

Sen çok iyi bir annesin, bundan hiç şüphen olmasın.