Ah rahmetli annem hayatta olsaydı köşede yatalak olarak yatsaydi da başımın üzerinde yeri vardı. Sukret kardeşim sukret kaybedince çok aglarsin. Al anneni bir yemeğe götür kadını evde uzaklaştır. Sen onun için bişeyler yap. Can sıkıntı n kalmaz.

Merhaba ben çalışan bir bayanım bekarım ailemle birlikte oturuyorum babam emekli annem hiç çalışmamış kendini fazla geliştirmemiş babamda iş ev işte yani şimdiye kadar beni yönlendiren ve akıl danışacağım biri olmadı kafama takılan şeyleri de hep kendim çözdüm anneme bişey anlatılmıyor herşey den korkuyor evlenmemi bile istemiyor o kadar sıkılıyorum ki kardeşlerim var ama herkes kendi derdinde sevgilim var ondan bile emin değilim. Bir de annem ve babam hiç anlaşamazlar sürekli kavga ederlerdi daha yeni düzeldiler yaşlanınca çocukluğum hep onların kafasıyla geçti ailece bir yere gittiğimizi hatırlamıyorum bu nedenle beni anlayan kimse yok eve gidince çok sıkılıyorum annem hiç konuşmaz zaten hep ev işi yapar ya da bir akraba ile ilgili bilgi alınca onu anlatır yani kendimi çok yalnız hissediyorum sevgilim var evet ama işleri yoğun bana çok fazla vakit ayıramıyor işyerinde de arkadaşım yok kendi halindeyim her zaman napabilirim ByNkoaLa

Benim annemde ev hanımı. Kendini geliştirmiş geliştirememiş kısmı kime göre, neye göre? Kitap okur diyet yapacaksa bile kitabını alıp okur ona göre yapar öyle bir kadın ama elalem korkusu da olan biri. Ben üniversitede okurken yaz tatillerinde gittiğimde çok sıkılıyordum, ailecek pek birşey yapamıyoruz diye. En son daraldım annemi de dahil ettim planlarıma. Mesela makyaj yapmayı seviyor ama bu yaşta kadın ne sürmüş derler diye yapmıyor. Ben gidince canım sıkıldı hadi sana bakım yapıcam diye ayartıyodum onu. Çok abartmadan makyaj yapıp sonra bu böyle olmadı saçlara da fön lazım diyodum. En son aa bu güzellik evde oturamaz deyip kafeye götürüyodum. Annem latteyi, mochayı benimle öğrendi. Çay bahçesi var işte bizim ne işimiz var böyle kahvecilerde derdi. Yanında ben gaz verince güven geliyor ona da. Bir gün hiç unutmuyorum otobüsteyiz eve dönücez akşam ezanı okundu. Annem bir panik, ezandan sonra evde olunmaz baban eve geldiyse ne dicez diye. Dedim sakin ol, çocuk musun? Ben sokaktan geliyodum akşam ezanıyla bir boyunu geçtim artık. Hiç bir şey olmaz diye. Eve girdik babam dedi ne gezenti çıktınız ana kız akşam oldu evde kimse yok, yemek de yok. Evet ya artık geziyoruz biz, akşama da bizi yemeğe çıkartırsın diye yemek yapmadık, bak annem ne güzel oldu falan diye onu da gazladım. Hoop dışarıda yemek. Şimdi annemde alıştı, arkadaşlarıyla çıkıp oturuyor akşamları. Namaz kılcaksa camiye uğrayıp kılıyor yine arkadaşlarıyla ya da bizle oturmaya geliyor. Öyle kös kös oturup herşeyin değişmesini beklemek hiç bir sonuca ulaştırmaz bizi. Çaba harcamak gerekir.

Benimki de öyleydi. Ayy bana tatil demeyin valla kim uğraşacak onca valizle kıyafetle. Derdim birken iki oluyo derdi. Ama çarşafına, tavasına kadar götürürdü. Anlata anlata azalttık. Bak işte şu lazım deyince hemen gider alırdım, tatilde bulabildiğini anlasın diye. Eskiden tatil beldelerinde küçük bir bakkal olurmuş fahiş fiyatlı hala ya öyle olursa kafasından zor çıktı. Attı hep üzerinden o olumsuzlukları. Şimdi babamla bir ordalar bir burda. Yavaş yavaş alışmaları gerekiyor çünkü öyle görmemişler.

Canım sen boşver başkalarını kendi düzenini kur ona odaklan spora git dansa git resim kursuna git hangisini seviyorsan. Ama şunu da söyliyim hayat her zaman eğlenceli olmak zorunda değil, sen herkesi olduğu gibi kabullen ve kendi hayatna odaklan

Allah rahmet etsin haklısınız

Sanırsın hepimizin anası psikolog Anacığım hayatta akraba iş güç görmüş ne yapsın kadıncağız Sen evlen bence Ayrıl evden desem toplumu aile yapısını biliyorum bu absürt olur En iyisi evlen Sana garanti veriyorum hayatına aksiyon girecek

Bunu bir çok kişi diyor der ama kendinizin sevdiği hobiler edinin Sizi ne mutlu edecekse onu yapın Kendi duzeninizi kendiniz olusturun