Benim de anksiyetem vardı. Şuan nefesim daralıyor gün içinde. Corona olmadığıma kendimi ikna etmeye çalışıyorum bütün gün.

Ben zaten normalde de sürekli evde olduğum için karantina hakkında bende değişen bişey olmadi diyebilirim Onun dışında 20 aylık bir oğlum var onun için elbette korkuyorum eşim mecburen ise gidip geliyor endişemi yenmek için dediğiniz gbi arada balkona çıkıp hava alıyoruz zaten günümün çoğu oğlumla geçtiği için oyun kurmaya çalışıyorum onla uyudugu zamanda dua ediyorum tesbihat yapıyorum temizlik yapıyorum tedbir bizden takdir Allah'tan. Yapacak birsey yok hakkımızda hayırlısı olsun inşallah..

Eşiniz için böylesi daha iyi. Herşey yoluna girer işini en kısa sürede yeniden açar umarım. kızınız çok tatlı. Kendince çözüm bulmaya çalışıyor. Benim yeğenim de öyle. Anlattık olanları. Anlayışla karşıladı ama. Pazarlık yapmaya çalışıyor annesiyle. maske taksak eldiven taksak olmaz mı. Dışarı çıkamaz mıyız diyor. Anneler için zor bir dönem. Şimdiki çocuklar alışkın gezdirilmeye, oynamaya. Çocuklar eve kapanınca rutinleri bozuluyor. dışarı çıkınca çok dikkat etmeniz gerekmiş. elimi birşeye sürünce kaç kere yıkıyorum. Sonra tekrar sonra tekrar. Onu sil, bunu yola, bunu kaldır. İnsanı mental olarak yoruyor. aslında karantinanın en sinir bozucu yanlarından birisi bu.

Salon sandalyemizi ters çevirip kaydırak yaptı 2,5yasinda oğlum. tavsiye ederim başında durmanız sartiyla

11 gün oldu, ülkemizde ilk vaka görüldüğünden beri sokağa çıkmıyorum. Virüsün aniden geldiğini de düşünmüyorum çünkü Avrupa'ya sıçramış bir virüs en nihayetinde gelecekti ülkemize. Beni asıl endişelendiren gelmezse neler olacağıydı. Durumun geçici olduğunu biliyorum, bu dünya üzerindeki ilk salgın değil sonuçta öyle ya da böyle bütün salgınlar bir şekilde bitiyor. Gece yarılarına kadar düşünen bir insan olarak hala bol bol düşünüyorum. Ekonomimiz bir sokağa çıkma yasağını kaldırır mı? Bu doğanın insanlıktan aldığı intikam olabilir mi? Neden insanlar din, dil, ırk ayırmaksızın uyum içinde yaşayamıyorlar? Üretmek sadece ücretli çalışmak mıdır?.. vs Oğlum kendi halinde kah cam da kah oyun da ben dizi, kitap, dans ekseninde...

Kendi adıma şikayetçi olacağım bir durum yok. Savaşta değiliz, evimizin tepesine bomba yağma ihtimali ile yaşamıyoruz. Aç değiliz, ısınma problemimiz yok. Elimizin altında tüm dünyaya ulaşacağımız İnternet ve telefonlar var. Görüntülü arama seçeneği var. Ben biraz mızmız ve şımarık bir millet olduğunuzu düşünüyorum. Bunca imkanın arasında tek yapılacak şey evde kalmak. Bu kadar. Çok zor değil, zulüm hiç değil. Hatta hiç durmadan koşturduğumuz, durup düşünmeye bile fırsat bulamadığımız bir dünyada belki de iyi gelecek bu insanlara. Kendi adıma beni tek zorlayan evladım. O sıkılıyor ve çocuk olduğu için virüs vs anlamıyor. O da sıkıntı değil. Zorluğu, mecburiyeti öğrenecek o da. Kendi kendine oyalanmayı ve hatta sıkılmayı da öğrenecek. Altın tepsi ile hayat sunamam ona. Bir zahmet sıkılmayı ve kendi can sıkıntısını nasıl gidereceğini öğrensin. Çocuklara olumsuz duyguları öğrenme hakkı bile tanımıyoruz. İlk paragrafta söylediğim gibi tepesine bomba yağma korkusu yok, aç kalmıyor. Tek derdi sıkılması. Onu da öğrensin. Aman çocuk sıkılmasın diye aktiviteler planlıyor, kreşe gönderiyor, oyun salonlarına para ödüyoruz. Aman sıkılmasın çünkü. Sıkılsın yahu, onu da öğrensin. Bugünün kendini ifade edebilen, üretebilen, hayal kurabilen yetişkinleri, eskiden sıkılmaya fırsat bulmuş çocuklarıdır. Bu kadar abartmaya gerek yok bence. Bu arada bunları annesinin paçasından bir dakika ayrılmayan, hırçın bir çocuğun anası yazıyor. İlk günler ben de endişe ettim. Ne yapacağım, nasıl oyalayacağım diye. Sonra fark ettim ki bu benim görevim değil. Şimdi kendi kendine oyun kurmayı öğrendi. Oynuyor da.

ev okula döndü en çok zorlandığım bu. küçük uzaktan eğitime hiç uygun değil. büyük nispeten daha iyi..

Ben hafta içi evden cikmiyodum zaten ama cumartesi pazar evde durmazdım şimdi çok zor geliyor 15 gündür evde kalmak balkonada çıkılmiyor buz gibi hava..2 bebeyle evde kafayı yemezsem iyidir.. eşim hergün dışarda ona bulaşırsa bizede bulaşacak bu illet orası da kesin.. virüsü ne kadar geç kaparsak kar diye düşündüğüm için evde kalıyorum zira bazı doktorlar ve araştırmacılar bu virüsü hemen hemen herkes kapicak ama ne kadar geç olursa o kadar iyi diyorlar bende en azından şu aşı bulunana kadar enfekte olmasam diye dua ediyorum.. anne babama eşime çocuklarıma bişey olur diye korkuyorum..

Ögretmenim.. Öğrencilerimi özlüyorum.. Düzenimi özlüyorum.. Eskisi gibi özgürce dolaşmayı özlüyorum. En çok zorlandığım konu 2.5 yaşındaki kızımı oyalamak.. Havalar güzelleşti ve sürekli parka gitmek istiyor. Onu evde oyalamak cidden çok zor.

Hamileyim ve kafamda bir sürü soru var. Hiçbirinin cevabı yok. Ne kadar sürecek? Sevdiklerime zarar gelir mi? Nasıl doğum yapıcam? Ekonomi ne olacak? Gece uyumak sabah uyanmak istemiyorum psikolojim berbat.

Sağlık dışındakini en çok korkutan ekonomik durum. Ülke olarak sallantıdaydık zaten nolcak bilmiyorum. Ben devlet memuruyum şimdilik devlet maaşlarımızı veriyor ama kardeşlerim hep özel sektör çalışanı risk altındalar. Esnaf olan yakınlarım var iş olmuyor kepenk kapatmak üzereler. bu ülkede birgün sokakta su ya da mendil satamazsa aç kalacak insanlar var onlar ne durumdalar. Gezememek vs en son düşündüğüm şeyler açıkçası. Çok üzgünüm kendimden daha çok ülkemdeki zor durumdaki insanlar için

Sana da cok gecmis olsun. Ben de senin icin dua edecegim. Burasi bana yabancı ulke gibi geliyor cunku yurt dışında yasiyordum. Film önerileri sunabilirim:) miyaww 🇹🇷 Üyelik

Olması gerek o, çamaşır suyu ve sabunla yıkayıp güneş olan bşr yerde bırakıp kurutup öyle içeri alacaksınız. Ekmek paketli olmalı yoksa kendimiz yapmamız gerekiyor.

Bu cok ozel bir soru degil mi sizce?

Zor gerçekten 15 yıldır eşimle beraber işlettiğimiz iş yerimiz var henüz kapatmadık ama ben daha fazla dayanamadım telefonunun ekranını temizletmeye gelen amcalardan video oynatmıyo diye gelen 65+ dedelerden gına gelince eve tıktım kendimi gerçi eşcağazım gidiyo mecbur eve gelince onu dezenfekte et falan öle geçiyo ama çalışmaya alışınca zormuş gerçekten Allah sağlık sıhhat versin

Pdf den kitap indirme vs. nasil yapılıyor acaba?Program falan mı indirmek gerekiyor?

Maske dayanmıyor malesef gergi. Değiştirmek lüks... yıkayıp çift kat kullaniyorum

Korkmayın anne karnındaki bebeğe geçmediğini söyledi kaç tane uzman. Sağlıkla doguracagiz inşallah

Koruyoruz ama illa ekmek aliniyor marketten bisey aliniyor artik market posetlerini bile yıkıyorum okb oldum sanirim

Benim keyfim yerinde vallahi allah affetsin. Alıştım hemencecik. İşime bile geldi. Öğrenciler yok ders yok angaryalar yok . Sadece ders çalışıp araştırma yapıp tezimi yazmaya çalışıyorum. Onun dışında nişanlımla beraber izolasyondayız. O da işe gitmiyor kronik rahatsızlığı olduğu için. Evden çalışıyor. Ev işlerini çoğunlukla hallediyor. Birbirimize vakit ayırabiliyoruz pek yapamadığımız bir şeydi. Dizdize çalışıyoruz vallahi... Bugünleri avantaja çevirin. Düğün alışverişi yapmamız lazımdı ama her yer kapalı. Bu şartlarda ne zaman güvenle gelinlik deneyebileceğim hiç bir fikrim yok. Bunlar da dert değil. Geç olsun güç olmasın

Sen okul öncesi öğretmenisin elbette anlarsın bu işlerden. Büyük kreşe gidiyor, öğretmenleri dile çok yatkın olduğunu, değişik kelimeler kullandığını ve kendini çok iyi ifade ettiğini söylüyorlar. O zaman acaba küçüğü salarak yanlış mı yapıyorum diye düşünüyor insan. Neyse konuya limon sıkmayalım bu mevzu çok su götürür zira . push ; jane

Ben salata malzemesini özlüyorum. Maydanoz, roka, domates bunlara hasret kaldım. Resmen makarna, bulgur, pirinç ve bakliyatla patlamak üzere olan gaz balonu gibi oturuyorum. Bir yandan da her an çağırılma durumu var. Erkeklerden, Orta Doğu kültüründen, türk aile yapısınından daha da nefret ettim. Kadına gereksiz fazla sorumluluk veriliyor.

Teşekkür ederim. Çok zordu çok kotuydu doktorlar hemsıreler o kadar gerginki onlarıda anlıyorum risk altındalar. Ziyaretçi yada refakat imkansız. Rabbım dermansız dert vermesın. hiç kimseyıde almıolar ben kargoyu nasıl soledım bılmıorum aklım gıttı birden. Allahım vatanımızı milletimizi korusun. Bu zor sürece atlatalım. Zira evde kafayı yıcem. Annem babam 65 yaş üstü bende kronık rahatsızım işe gıtmıyorum. Bu ıyı bı sey yıllardır yapamadıgım seylerı yapıorum. Gilm onerılerınızı alabılırım. Dizi. Bide çok dua edelım. Markete cıktıgımda eldıven maske takıyorum ama yeterlımı bılmıorum.

Gözünüz bilgisayardan ya da herhangi bir ekrandan okumaya uzun saatler dayanAmayabilir. Çıktı alabilirseniz daha rahat okursunuz.

Eve gelen kargolarda çok geriliyorum. Paketleri bir gün kapı önünde bekletip her şeyi köpüklüyorum. Çöp atmaya korkar hale geldim sanki kapıdan çıktığım an hasta oldum gibi geliyor Bunların yanında dert değil belki ama düğünüm vardı ve çok büyük ihtimal iptal oldu. Sağlık olsun yine olur ama insanın hevesi kırılıyo tabii. Ne hayallerimiz vardı

Her zaman olduğu gibi pozitif düşünüp bu durumu psikolojik olarak en az hasarla atlatmaya çalışmak en iyisi haklısınız. Alışverişi tamamladım çoktan o konuda kafam rahat. Arkadaşınızın doğumuna daha varmış o benden çok daha şanslı hazirana kadar kurtulmuş oluruz

Garip bir rahatlık var ben de.. Bu durumu fırsata çevirmek lazım.. Hava kirliliği oranı bile azaldı.. Tabi çalışmak zorunda olanları özellikle sağlık sektöründekileri çok çok iyi anlıyorum.. Allahım hepimizi korusun.. Kesinlikle evde tutamadığım 5 senedir tek bir gününü bile tüm gün evde durarak geçirmemiş eşimi bile evde tutmayı başardı bu virüs, saygım sonsuz =)) Ama 11 seneden sonra atamam gerçekleşti, hem de 2. tercihime atandım ama gidemiyorum bu birazcık koymuyor değil =)) Geçeceğine inanıyorum.. Bir de eşim de evde gözümün önünde, ailem de hiç çıkmıyor evden dışarı, içim rahat.. İlaç ya da aşı bulunacağına inanıyorum yakın zamanda.. Şu Nisan'ı atlatalım.. Düzelecek..

market sonrası eve gelmek ve disaridayken ruh hastası modunda olmak. Hastaliktan kaçayım derken cigerim solacak kolonya, dezenfktan, domestos üclüsü yüzünden. Yoksa evde oturup delirmeye razıyım yeterki corona olmayalım

istanbuldayım ben ve dışarısını hayalet şehir gibi görmek ürpertici evet. ama bi yandan da diyorum ki oh be girin evinize oturun şöyle de daha çabuk atlatalım şu dönemi, yaza sarkmasın.

Bi gun bile evde kalsam kafayi yiyenlerdendim Simdi kac gun oldu haal icerdeyim. genelde yuksek lisans icin ders calisiyorum vaktik kalmiyor sikilmaya. sadece annem ve babam icin korkuyorum yoksa baska bi endisem yok simdilik

Ya sizi korkutmak için söylemiyorum ama bence ekmekleri cok fazla elliyor insanlar. Bir süre ekmek yemeseniz birsey olmaz. Gerci yüzeyde yasayamayacagını söylüyorlar bazı doktorlar 2 saat diyor. Tam bilgi sahibi değilim. Sebzeleri ve meyveleri yıkabiliyoruz en azından. Paketli gıdaların da önceden ambalajlanmıs olduklarını üstünde görebiliyoruz.

Yanımda olmayan anne ve babam dışında hiçbir şey beni zorlamıyor. Onlar için endişeleniyorum biraz. Biraz diyorum çünkü dışarı çıkmıyor, iyi besleniyorlar.

Bize yakin kimse yok slt komsuya bile inmioruz kimseyide kabul etmiyoruz hicbr sosyal medyam yok burdan gundemi takip etmeye karar verdim hber bile izlemiorum artk

Yok annem var. Ama kendimi tamamen ondan kopardım. Kendi odamdayım. Ateşölçerim yok yarın alıcam. Korkudan hiç uyuyamadım. Allah yardımcımız olsun.

ben kendimi bugün sabah kapana kısılmıs fare gıbı hıssederek uyandım. bugune kadar o kadar da sıkılmamıs hıssedıyordum ama bugun resmen uyandım ama yataktan ckmadım uyuyor ayagına yattım bıraz daha. yasama ıstegım kayboldu. bebegım yenı seyler gorup zekasının gelısecegı bır donemde onuda 3 oda 1 salona kapattık. balkona yemege cıkıyoruz, parka gidiyoruz diye balkona gidiyoruz. sinirlerim bozuldu. şimdi eşimle markete gidicem cok heyecanlıyım

Yaşlı düşmanlığı yani bir çeşit nefret suçu. Gelde empati yoksunu insanlara bunu anlat. İnsanlık öğret.

Bunu algılamak bile yoruyor insanı. Korkutuyor. Hayat durdu birçok açıdan. Dışardan araba bile geçmiyor. Sessiz inanılmaz heryer. Korkutuyor.

Mont degil sadece onu odaya kapatabilirsin. Saca da bulaşıyor diyorlar. Anahtarlık telefon. Ne kadar kacilabilir. 1 m, 1.5 m mesafesini korumadan havaya hapşıran, aksiranlar ne akla hizmet ediyor. Kurtulalım da nasil kurtulursak kurtulalım. Soyle bir uyutulup yaz sonu kalkmak istiyorum.

Ennn zorlandigim sey... Kizimin koronavirusler bitsin artik disari cjkabileyim oynayabileyim diye duasi... Evde kalmaktan kmseyi gormemekten skldgndan kapi calsa heyecaniii kosup kapiya gidisi... dedemleri cok ozluyorum diye aglamasi... Bunlara kendi yasadklarmdan dha cok zorlaniyorum...

Çok güldüm bagirislar eşliğinde toplantı demenize. eminim bunu bu kadar kibar doylemiyosunuzdur o an

En zorlandığım şey evde kalamamak... Biz çalışıyoruz eşimde bende, benim doğum iznim yeni bitti 3,5aylık oğlum var maalesef rapor alma vs durumum yok. Hergün 5te kalkıyorum emzirme Tekrar uyutma hazırlanma derken 7:30evden çıkıp 8de oğlumu anneme bırakıp işe gidiyorum. 12:00de öğle tatili tekrar anneme 13:30işe dönüş 17:00 çıkış oğlumu alma ve sonunda ev derken korkuyla bir günü daha evde bitirmiş oluyoruz. Bu kadar korkmaktansa evde kalabilmeyi tercih ederdim

Teşekkür ederim beni savunup bu kadar da uzunca cevap yazdığınız için

Benim kızımda kendi kendine oynamaz tek başına odada durmaz. Bizim bi şansımız annem bana çok yakın aynı sitede oturuyoruz. Üstünü giydirince abba diyo dışarı çıkacaz zannediyo şu iki gündür çizgi filmle oyalanıyo bi yarım saat ilgisini çekti. Ben twitterdan takip ediyodum gündemi. Orası çok bunaltmıştı beni kapattım haberde izlemiyorum bi sağlık bakanının açıklamalarını takip ediyorum. Biraz daha ruh halim düzeldi.

Evde olmakla ilgili bi sıkıntım yok ama korkuyorum, elimde değil.. Bu hafta idari izindeyim. Normalde haftaya uzaması lazım ama bizim işte hiçbir şey normal olmadığı için haftaya çağırırlarsa diye korkuyorum. Annem kanseri yeni atlattı. Olası bi mikrobu yollardan kapıp ona bulaştırırsam diye korkuyorum. Hep evdeyim ama misal bugün dışarı çıkmak zorundayım. Eldivenimi, maskemi takıcam ama yine de eve, anneme mikrop taşımaktan korkuyorum. Bu gece korkudan uyuyamadım pek.. Bağışıklığın güçlü olması için beslenmenin yanı sıra iyi bir moral ve uyku düzeni gerekir diyolar. Uyuyamıyorum ki.. Anneme benim yüzümden bişi olursa diye çok korkuyorum ve bunu nasıl aşabilirim bi fikrim yok.. Şu hastalık geldiği gibi defolup gitsin lütfen.. Nasıl ki ispanyol gribi mutasyona uğrayıp yok olmuş bi benzer mucizeyi durum daha da kötüleşmeden ümit ediyorum. Allah yardımcımız olsun..

Ah ah. Ben iki yıldır evde olduğum için bize koymaz anam birsey withleydi all will pass.. tek ayak

Allah yardımciniz olsun inşallah sıkıntisiz atlatırsız bu sureci Bebeginize sağlıkla kavuşursunuz

Tek derdiniz evde tikili kalmak olsun. su an saglik sorunlari olup hastaneye gidemeyen, ameliyat olmasi gerekirken olamayan, kullanmasi gereken ilaca ulasamayan insanlar var. disarida calismak zorunda olan insanlar var. her seyini ortaya koyup calisan saglik calisanlari var. nefes almak icin cirpinan insanlar var. var da var. sizin tek derdiniz evde sikilmak olsun insallah.

Isin ilginci, o ciktigimda konustugum esnaf, gevsek davranilmasindan gayet memnun. Evde zaman mi gecer insanlar sıkılıyor diyor. Zaten masallah plastikciler bile bos degildi. Acil ihtiyac tabi Bilincli davrananlarin hurmetine kalkar gider kurtuluruz insallah. Ben mantomu eve sokmadim, disari astim geceye kadar. Oyle de ölmüyor muymus

En zorlandım şey, marketten gelen gıdaları dezenfekte etmek. Tahin kavanozunun içine sabun kacirmisligim, paketli çikolatayı sıcak suda yıkarken eritmisligim var temizleyeceğim derken Dışarı çıkmaya niyet etsek eldiven, maske takmak, kıyafetleri balkonda soymak, bu süre zarfında hiçbir yere dokunmamak gibi gibi.. Bazen canımın istediği şeyleri alıp gelmek, eşime de aldırmak aşırı eziyet geldiği için kendimi yemis sayıyorum Ha bir de damacana su söyleyip, çamaşır suyuyla aklayip paklamak. Sanırım en büyük sıkıntım bunlar.

En cok zorlandigim sey her sabah kalkip hastaneye gitmek, eşimin hastanede riskli birimlere gidecek olmasi, annemin ve kardesimin çalıştığı icin evde oturmuyor olmasi.. En cok zorlandigim sey bu! En cok sinirimi bozan sey de oturdugu evin kiymetini bilmeyip simariklik yapanlar..

En zorlandigim sey sevdiklerime bir sey olursa psikolojisi. Ya da buna ben sebebiyet verirsem, baska insanlara da sebep olursam diye cok korkuyorum. O yuzden asiri dikkat etmeye calisiyorum. Yoksa evde kalmak disari cikamamak beni uzmuyor. Yeter ki herkes, tüm insanlar iyi olsun..

Cocuklarim okula gittiginde hafta sonu gelmeden plan yapardim evde sıkılmasınlar diye disari cikarirdim. Yaz tatilinde grip olmustum bogazim iltihapliydi antibiyotik cebimde cocuklari gezdirmistim. Simdi evdeler sıkılıyor cunki hic boyke eve tikilip kalmamışlardı üzülüyorum ama inşallah gececek hergune umutla uyaniyorum. Vaka sayilarini gorunce umudum kırılıyor Rabbim hepimizin yardimcisi olsun

Rica ederim sevdiğin tarzları söylersen öneri de yaparım ihtiyacın olursa

Evde tıkılıp kalmışken 3yaşındaki yaramaz oğlumla baş etmek bu yetmez gibi bencil kendi dünyasında yaşayan bir kocayla olmak bunalmak hayattan bıkmak...

Inşallah

Ders çalışmam lazım ama çalışamıyorum. Acayip kitap okuyasım var ama okuyacak kitabım yok. Diyet yapmam lazım ama bütün gün bir şeyler atıştırıp duruyorum. Şimdilik bu kadar.

biri 2.5 yasında biri nisanın 5nde tam 2 aylık olcak cocuklarım var eşimde evde çocuklardan beter:) lohusalık osu busu derken eve tıkılıp kaldım sitenin bahcesine bile inmiyorum üstüne buda gelince hepten psikoloji alt üst oldu Suleymanin

26 gün önce dogum yptım 1 gün sonra virüs konusu cikti.. bebeğim dünyaya gozlerini acti ve kuveze alindi o 8 gün nasıl geçti bir ben bilirim bir Allah'ım kuzum hastanede biyerler hastaneler karantinaya alınıyor. sorular deli sorular. sutum gelmiyor bir yandan... hastaneye süt götürüyoruz hergun.. neyse kuzumu aldık 8. gun.. sonrasimi?ne hayallerim vardı özellikle 40 imdan sonra 9 aydır yapanadgim bakimlarimi yapacaktım bir kuaför yapacaktım yani.. spora başlayacaktım hemen en azindan yuruyus vs vs... Ama günlük olarak dersek en zor gelen şeyler bebegimin ve kendi kontrollerimize gidememek ayın 9 da aşımız var mesela nasıl yapicaz bilemiyorum.. marketten pek bişey aldırmıyorum eşime onu da sokmak istemiyorum oralara evdekilerle idare etmeye çalışıyorum. o dezenfekte işlemi beni mahvediyor çünkü üstümü başımı degisiyorum her seferinde... ellerim iyice yara oldu. YORULDUM Sağlık olsun Ne diyelim geçer zaar

Benim takildigim konu gelmelerinden öte, ne zaman eşim gelse gelmeleri aslinda. Cunku dinlenebildigim tek zaman diliminde insanlarin kahve icmek.! Adı altinda baslayan aksam oturmalarindan cok skldm. Sonucta insaniz tabiki evde bunalabiliriz. Ama bunu gunduze cekmek onemliii... hastayim desem geçmiş olsuna..! Cocuk hssta desem cocuga geçmis olsuna.! Uyuyorum desem uyandiktan sonra.! Cok yorgunum desem dinlendikten sonra.! Virus var desem kendilerini dezenfekte ettikten sonra.! Esimle vakit geciriyorum desem, esim uyuduktan sonra..!!! Gelicekleer nasilsa.!!! . push ; Loreth

Gecmis olsun Sıfır, Allah esirgesin annecigini, insallah saglicakla gecirir bu sıkıntılı donemi...

Marketlerde maya kalmaması da olay bir durum evde bir iki tane vardı Allah'tan

Bende eşime rüyamı sahi mi deyip duruyorum Bı tek dayım öldüğünde on yasindaydim rüya mı gercek mi anlamamıştım bikac hafta Şimdi o durumdayım ve yetişkin olduğumdan bı tarafım rüya olmadığını biliyor... bu çok acı . push ; bebeklinick Bu karanlığın sebebi

İtalya için yazdım onu. Onlar asiri yoğunluk nedeniyle boyle bir duruma girmek zorunda kaldılar. Türkiye yaşlıları gözden çıkarmadı. Aksine onlari daha onemser bir politika izliyor. Ziyaret ediyor musunuz? Durumu nasıl?

Bu güzel konuyu dağıtmak istemiyorum. hatta takip ettigim bir konu neler yazılmış, bir bakayim dedim ve sorunuzu yorumlarinizi hayretler ve şaşkınlık içinde okudum.. Kimseyi müdafa etmek değildir amacim ama burda yapicam.. Hanimefendi sizene?Böyle bir soruyu hesap sorar ve kişiyi yargilarcasina sormak size mi kaldi ne haddinize?Kizimiz en doğru karari vermiş siz kalabalik da ders calismanin nasil zor oldugunu bilirmisiniz?Kpss gibi hayati bir sinavin hayatindan nasil fedakarlik ederek ve titizlilikle calismasi gerektigini bilirmisiniz?Ayrica bu virüs un kol gezdiği dönemde yaşlı anne babasina ki ikisininde rahatsizligi mevcut size nasil akil kari gelebiliyor yanlarinda olmak, anlamis değilim ki kizimiza gelmemiş şükür.. Kizimiz size atandiktan sonra ailesinin yanina döneceğini hatta ki ben size soyliyeyim kazandığı para ile kim bilir ailesi için neler yapacaktır bunu bile sizin değiminizle "insanligindan" açıklama nezaketinde bile bulunmuş.. Sadece insanlarin hayat sinirlarini aşma cesaretini, nereden nasil bulabiliyorsunuz onu Cok merak ediyorum.. Ne yazarsaniz yazin size cevap vermicem, sadece ben ve aklı salim kişilerin, yazdığınız yorumlara eleştirisel yorumlarını aldınız.. Kendi hayatinizla meşgul olmanizi tavsiye ederim, ziraa başkalarının hayatlarina karışmak size birşey kazandırmayacagi gibi komik oluyorsunuz

Bu süreçte babam kalp krızı gecırdı Amalıyat oldu hastanede37 vıruslu kısı vardı 1 gece yogun bakımda kaldı 1 gun normal odada neler yasadıgımızı anlataman babam cıktı çok sukur eve alışverıs yapmaya cıkıorum mecbur çıkıyoruz cunku temel ıhtıyaclar bıtıyo bugun kargom geldı annem çok kızlidı her taraf mıkrop ne kargosu diye özur dılerım anne cahıllık ettım dedım hayat durdu fılm ızlıyorum aksama kadar

Herkese merhaba. Şimdi bu evde karantina beni de sizleri de bunalttı. En çok zorlandığımız taraflarını burada paylaşırsak biraz rahatlarız belki. En zorlandığım yanı, herşeyin aniden başlaması sanırım. Hiç ihtimal vermiyordum. Kimin aklına gelirdi zaten. O yüzden psikolojik olarak hazır değildim bu durumuma. Annem hastanede çalışıyor. 66 yaşında. Ben kronik hastayım. Evde ikimiz kalıyoruz. Bu hafta üst solunum yolu enfeksiyonu geçiriyorum. Sizlerin en çok zorlandığı tarafı ne oldu. kolaylaştırmak için yaptığım şeyler. Balkona çıkmak. Çok fazla haber takip etmemek . Telefonla yakınlarımla iletişime geçmek. Onlara da moral vermek için hep gülerek konuşuyorum. Ne kadar bunaldığımı hissettirmemeye çalışıyorum.

Mutlaka kullanın. Hatta maskeleri her gün değiştirmeniz gerek. UV lamba sipariş edin. Basit bir lamba. İşte öğle araları veya kimse yokken çalıştırın.

Ikı cocukla eve kapandık 3 haftadır bır hafta sonu daglara cıktık cocuklar nefes alsın dıye baska bısey yok. Esımde yenı ıs kurmustu kendıne onada kapat gel dıyemıyorum ama o eve gelıncede tedırgın oluyorum. Ellerım catladı artık yıkamaktan kolonyadan dezenfekteden. Tek yaptıgım coxuklara karısmıyorum sıkılmasınlar dıye halıyle benım tek ugrasımda temızlık bol bol. Koyde bı arazımız var koyden bıraz uzakta kımse yok dıye gıdıp oraya yerlesesım var bı konteynır koyupp pıskolojım ıce battı. Babam yurt dısından gelenlere yemek yapıyor karantınada annem amcam babannem ananem hep kronık hasta onları dusunmek ayrı bı kotuu. Allah sonumuzu hayır etsın ınsallah bır hafta sonra butun hersey bıter eskı yasamımıza donerızz

Ben hiç zorlanmıyorum evde güzel vakit geçiriyoruz eşimle, film, temizlik, yemek, oyun vs gün yetmiyo hatta bana G

Ben evde kalmayı sevdiğim için evde hiç zorlanmıyorum. hep kendimi oyalayacak şeyler buluyorum. çoğunlukla internette takılıyorum. dışarı çıkınca zorlanıyorum çünkü alerjik bir yapım var sürekli gözüm kaşınıyor kaşıyamamak acayip sinir ediyor. hemen alacağımı alıp eve gitmek istiyorum ama stokçular yüzünden 3-4 market gezmek zorunda kalıyorum. hala insanların grupça sokakta dolandığını yere falan tükürdüklerini, aksırıp tıksırdıklarını görünce sinir oluyorum. kısacası keşke evde kalabilsem sürekli bu süreçte bence en şanslı kesim evde kalabilenler. stajımın durumu belli değil şuanda beni en çok sıkan şey bu. annem babam risk altında çünkü doktor... neyseki internet, erkek arkadaşım ve evcillerim var.

Evden çalışan bir insanım, o yüzden aslında karatina beni çok zorlamadı ama iki de çocuğum var. Biri 4 yaşında, kreşe gidiyordu, şimdi gidemiyor, öteki 16 aylık. Bütün gün onları idare etme kısmı en yorucu olan. Eşim de evden çalışmaya başladı neyse ki. O da evde olmasa, iki çocukla delirebilirdim. Yani en zor kısım çocuklar. Kızım öğretmenimi, arkadaşlarımı özledim diyor, onu teselli etmek bile ayrı iç burkucu. Bir de doktora gitme konuları nasıl olacak bilmiyorum. Çocukların kontrolleri, aşıları, tahlilleri filan vardı. Ama virüsle kıyaslayınca hiçbirinin hayati önemi yok gibi geliyor, ama diğer yandan sağlıklı gelişimleri için de şart. Hadi biraz bu işleri erteleyelim desek, nereye kadar belirsizliği insanın elini kolunu bağlıyor. Ay bir de feci şımarıklık ama dışarıdan pizza söylemeyi özledim ya. Az önce ünlü bir pizza markasından sms gelmiş, el değmeden, kilitli kutularla gönderiyoruz pizzalarınızı diye. İyi de nasıl güvenelim. El değmeden dediğiniz, taktığınız eldivenleri çıkarmadan kim bilir kaç çeşit iş hallettiniz diye eşimle bir akıl yürüttük. Hala dışarıdan yemek siparişi veren var mı merak ettik sonra. Hayatlarımızda ne çok lüks varmış da farkında değilmişiz.

Birçok şey yazılmış bunların neredeyse hepsi ama en cok psikolojimin sağlam kalması konusunda zorluk çekiyorum

Ben de bundan once oyle bir evde yasadim. Kirilan ve surekli tamir ettigimiz esyalarimiz, surekli borusu su kaciran mutfak, rutubetlenen zemin. Psikolojiyi gercekten etkiliyor. Fakat simdi onceligimiz saglik, her zamankinden daha fazla. Bu gunler gecsin de birer birer yenilersiniz insallah.

Ne kadar da düşünceli ve hayırlı bir arkadaşsınız, vallahi helal olsun. Herkese sizin gibi arkadaş lazım.

Çocuk bakmak bu durumda çok zor. Çocuklar rutini severler. Rutinleri bozuluyor. Dışarı çıkamadıkları için zorlanıyorlar. Anneler zaten perişan oluyorlar. ablam şimdi evde yeğenime bakıyor. 4 yaşında. Dışarı çıkmaya çok alışıktı. Ama biz ona açıkladık. anlamaya çalışıyor olanları bize de anlayış gösteriyor. Yine de çocuk işte sürekli ilgi istiyor. Canı sağolsun çocuklarımızın. Onlar bizim herşeyimiz. Ama zor. Sabır diliyorum. anksiyete çok ağır bir durumdur aslında insanlar pek bilmez. İlaçların işe yaramadığına üzüldüm. Dozunu falan doktorunuza telefonla danışıp artırsanız mı acaba. kitap, film işine de katılıyorum. İnsan stres altındayken hiçbişey odaklanamıyorum. Aksine böyle durumlarda Reality show gibi beyin boşaltıcı şeyler izleyin derler. Yani boş işler yapılması önerilir. Çünkü stres bunalım altındayken en kafa yormadan oyalayıcı olanı o tarz şeyler.

Karantinada olmamıza izin yokki işe git gel..

Aynen bende hiç sevmiyorum benimde oğlum sağolsun telefon görünce kuduruyor :)

En yakın arkadaşım hamile. Haziranda doğumu var. Sizin yaşadığınız korkuları o da yaşıyor. Bu soruların en güzel cevabı yakında hayatın normale döneceğini düşünmek sanırım. ekonomi iyi olmayacak orası belli. Malum enflasyon zaten son zamanlarda zorluyordu. O konu daha da sorunlu hale gelecek. Bebek için alışverişi online olarak yapmaya çalışın isterseniz. Benim arkadaşım öyle yapıyor. Sakin kalmaya çalışın. Dünyada milyarlarca insan var aynı durumda birçoğu bu durumdan zarar görmeyecektir. Siz ve sevdikleriniz de o çoğunluğun içinde olacaksınız. Kötü ihtimalleri düşünmeyin. arkadaşımı yarın arayıp biraz moral vermeye çalışacağım. Çünkü mesajınızı okuyunca hamile bir insanın ne kadar sarsılabileceğini tekrardan hatırladım. ayrıca kargodan hediye falan göndermeye karar vermiştim. Moral olmasını istiyorum ona.

Ben çok panik bir insan değilimdir. Olacak olan ne yaparsak olacak, elimden geleni yaparım Allah'a emanet ederim kendimi zihniyetindeyim. Evden market ve doktor ihtiyacı dışında çıkmıyorum. Gücüm olduğunca hijyene dikkat ediyorum. Kitap okumaya odaklanmak nedense çok zor.. Film, dizi gibi şeylere verdim kendimi. Burayı okurken arka fonda haberler açık bir kulağım onda. Bilmek bilmemekten daha iyi geliyor galiba. Normalde evi hiç sevmem, sokak insanıyım. Gezerek geçirdiğim günler en keyifli günlerim. Ama işe gitmek zorunda olmadığım için şanslıyım. İşe gidenler için endişeliyim, en çok 64 yaşındaki annem için.. Allah herkesi korusun.. Beni en çok sinir eden okul zamanı keyfi devamsızlık yapan, okula gelmek istemedi bugün önemli ders yoksa göndermiycem deyip çocuğu okula göndermeyen velilerin, sağlık derdine düştüğümüz bu zamanda ''Ayy nasıl olacak? Uzaktan eğitim mi olur?'' zırvalıklarını dinlemek, sakin kalmak.. :) Az saçmalasalar keşke..

Evet sonuna kadar haklısınız, ben de aslinda hep diyorum annelerimiz cogumuzu bizim cocuklarimizla ilgilendigimiz gibi ilgiyle buyutmemislerdir eminim, benim oyle en azindan kendi halimde buyudum, yeterli olduğumu düşünüyorum... dışarıdan bakamamışım yardımcı oldunuz tekrar teşekkürler :)

Neden insanları yargılıyorsunuz? Bilmediğiniz bir sürü dinamik olabilir ya da olmayabilir. Bunu söyleme hakkını kimden aldınız?

Hayır canım 80 yaşın üstünde mortalite oranı %30diye okudum. Stres yapmak ve kendinize olumsuz telkin vermek daha kötü. Çin'de o kadar hastanın içimde çalışan doktorların, hemşirelerin, yakma görevlilerin bir kısmı yakalandı. Siz koruyun kendinizi.

Ben kutuphane gorevlisiyim su an kutuphaneler kapali oldugu icin calismiyorum. Bu korona olayi artik ruyalarima girmeye basladi. Ruyamda kutuphaneye gelmis bir cocugun pesinden kosturup cocugun omuzuna dokunuyorum ama aklima virus geliyor hemen kendimi geri atiyorum. Niye dokundum diyorum. Cok acayip bir durum, artik bilincaltimiza yerlesmis durumda..

Kesinlikle kurtulanlar var. Kronik hasta olup yaşı ileri olup kurtulan çok kişi var. Hatta kurtulanların sayısı daha fazla. Onlara Direk ölüm diye bir durum yok. Korkularınızı anlıyorum.

Ben de evde vakit geçirmeyi daha çok seven dışarı çok çıkmayan biriyim ama bir mecburiyetten dolayı evde kalmak psikolojik olarak zor. Baskı altında gibiyim her an. Evde kalmak istediğim için değilde kalmak zorunda olduğum için kalmak boğucu bir durum

Her gece rüya görmeye başladım. Bu gece ayvalıktaydım önceki gece fethiye de... Normalde de sosyal bir tipim ev kuşu diye nitelendirebileceğimiz türden değilim. Beni ev kuşlarına göre daha fazla etkiledi. Gece gezip eve gelir, sabah kahvaltıyı gider ormanda yaparım. Gezmeye görmeye üşenmem erinmem yorulmam. Elbette çok zor süreç özgürlük çok önemliymiş. Allah sağlık versin daim etsin, önümüzü göremiyoruz. Başka bir temennim yok. Namename

Bence cildirmaniza gerek yok. ayrıca halen kastettigim şeye cevap alamadım Gerçi bu konuda zaten bana değil de kendinize cevap vermelisiniz Neden 'ailemi özledim İlk ailemi gormeliyim Corona bitince ' şeklinde degilde 'sevgilimi gorucem ilk' seklinde düşünüyorum ailemi nasıl oteliyorum sevgilimi nasıl önceliğe koyabiliyorum diye... Anne babanız için şifalar diliyorum o da benim insanlığım MrsDelfino

Insanlar maske takıyor ama sürekli maskelerini elleyip oraya buraya sürüyor Daha tehlikeli değil mi bu

Insallah. Riskli grupta ve solunum yetmezliği var ve makineye bagli annem var. Ben alışveriş için çıkmak zorundayım hic istemesem de. RaskolnikovunSonyasi 🌻 tek ayak

Moralinizi yüksek tutmaya çalışın. İşe gitmek en zoru. Mecburen yaptığınız bişey. Birçok insan kendini evde tutmaya çalışırken, sizin bu haktan mahrum olmanız sizi sinirlendirmiş olmalı. boğazınızın ağrısını ve ateşinizi takip edin. Artarsa korkmadan hastaneye gidin. Sağlıklı genç vücutlarda Corona çok daha kolay geçiyor. Sağlıklı gençlerde ölüm oranı, sıradan bir grip kadar. Ama Corona hayatımızda olmasaydı bile birçok enfeksiyon vardı. Yani onlardan biri olma ihtimali daha Yüksek. belki de yorgunluk ve psikolojik etkiyle oluşmuş bir reaksiyondur. yani hasta olmayabilirsiniz. evde yalnız mısınız.

Her gün spora giderdim ve oradan da eve gelmez dolanırdım şu anda hep evde olmak çok zor geliyor

Sanırım sizin gibi hissediyorum duygusal olarak böyle bir şeye hazırlıklı değilim İş hayatımı sonlandıralı on ay oldu neredeyse, 25 yılın ardından evdeyim, oh ne güzel güneşi görebiliyorum, sabahları yürüyüş yapabiliyorum, istediğim kadar kütüphanemde takılıyorum derken birden her şey durdu. On aydır günde üç saatimi okumaya ayıran ben iki haftadır okuyamıyorum, elimdeki kitap sürünüp duruyor, yürüyüşe çıkamıyorum, zorunlu ihtiyaçlar için çıktığımda eve dönmek işkence oluyor, her şeyi dezenfekte et, havalandır, oraya değdim mi buraya dokundum mu? eziyet Eşim işe gidiyor, dönüşümlü çalışma modeline geçtiler ama bu çokta çözüm mü bilemiyorum, onun için çok endişeliyim, bu duygusal ruh halim adamı da kötü etkiliyor bana nasıl dayanıyor bilmem, kedi gibi orasına burasına sokuluyorum sürekli, sanki bu virüs ailemizi parçalayacak gibi bir korkum var, başımıza bir şey gelirse onunla birlikte ölmeyi planlıyorum her gün o kadar manyak bir haldeyim

Normalde çok olan yerlere de baktım onlarda da yok.. netten sipariş vereceğim artık evdekiler biterse

Vaktiniz varsa kendiniz de yapabilirsiniz çok kolay. Kargocularda sıkıntılı lu süreçte he istanbuldaysanız kargo bile kullanmayın Önceki

Dogum yapali 36 gun oldu. Oncesinde hamileligin son aylari cok zor gecti 2.5 ay annem ve kv harici kimseyle gorusemedik 2.5 yasindaki kizimla. 36+6 da erken dogum oldu bebek 1 hafta kuvozdeydi. Sonra malum evdeki ablamiz bebegi kiskaniyor.. korona gelene kadar dedesiyle disari cikiyodu biraz sonrada uyuyodu. Benimse umudum hep 40 cikinca gezmekti. Temmuz ayinda memlekete gitmek 1 yildir tek hayalim. Sadece biraz nefes alabilmek istiyorum Evde 1 bebek 1cocuk. Ev islerine yetisemiyorum. ev hep daginik.. yeterki oynass ama sadece dagitiyo hep bir sinir krizi hali. Bahcemiz yok, balkon yok. Giriş kattayim gunesi bile goremiyoruz :'(

Dışarıda gönül rahatlığıyla yemek yiyememek Canım günlerdir hamburger istiyordu, bu gün gittim, oturma yasaklanmış. Paketlenmiş alabiliyormuşuz. Paket yaptırdım bu soğukta banka oturup yedim. Evet çok çocukça farkındayım . Ama ne yapayım :) Sokakta zaten tek tük insan var onların tuhaf bakışları da cabası. Düşünsenize salgın var, her şe çok tehlikeli ve sokakta elinde bk poşetiyle yemek yiyen kadın :)

Gerçektende sokakta o gerilim filmlerinden bir sahneyi yaşıyor gibiyim. Aylar önce böyle bi şey kimin aklına gelirdi.

Doğuda yaşıyorum 5 aydır karın bitmesini bekliyoruz. Kar bitti bahar geldi. Güneş pırıl pırıl. Ama çıkamıyoruz

Ben hava güneşli olunca eve sığamıyorum oturup ağlayasım geliyo Yağmurlu olduğu günler öyle değilim ama

6 ve 1.5 yaşlarında iki kızım var. İçeride takılıyorlar şimdi ben çay içiyorum mutfakta. Büyükle çok ilgilenmiştik küçükken, sonra koala oldu üstümüzden inmedi. Şimdi küçüğü kendi haline salıyoruz oynuyor tek başına. Hangi yaptığımız doğru şu anda biz de bilmiyoruz zamanla anlayacağız karantinaya gelecek olursam kendi adıma her günümü şükürle geçiriyorum. Eşim çalışıyor iki küçük çocuklaben evdeyim. Evde olmaya alışık değilim çalışıyorum normalde ama yapabileceğim bir şey yok ve şartlara adapte olmamız gerekiyor.

Karantinada olmamak :) Benim calisip cocuklarimin evde olup Eve yorgun gelip onlarla kaliteli zaman gecirememek. Eve gelip direk dusa girmek, sac dibim egzama oldu. Saglik calisani olmak ayri bir stress. Kac gecedir uyuyamiyor mide bulantisi cekiyorum. Galiba hepsi stressden.

Herkes sizin kadar ailesine bağlı olmak zorunda değil ki. Ayrıca çıldırmadım, durumu anlattım. Duygusal değil mantıklı ilerlemeye çalıştım böyle bir dönemde. Okulda son dönemim, mezun olmam ve kpss'den iyi bir puan alıp atanmam ailemle zaman geçirmemden daha ön planda şu an için. Dediğim gibi işlerini halleden insanlar var. Eve girmeden market işlrini banka işlerini. Orada olsam bu işleri ben yapar yine aynı evin içine girerek onlara virüsü taşıyabilirdim. Elbete ki onlar için endişeliyim ama yıllardır ayrı olduğum kendi başımın çaresine bakabildiğim için ailemin kanatları altına sığınma ihtiyacı hissetmedim. 2019 eylülden bu yana da sevgilimle 17 gün, ailemle 4 ayımı birlikte geçirdim zaten. Yıllardır uzakta okuyan bir insan olarak ailemi yaz tatili dışında 2 hafta görürüm bu yıl normalden fazla görüştüğümüz için yetti benim açımdan. Hani zaten fazla görüştüm ve tekrar yanlarına taşınacağım, ama daha önce birlikte yaşadığım sevgilimin yanına en erken 2021 şubatta taşınabilirim. Ailemi zaten göreceğim bu olağan bir şey, olağan bir şeyi de iple çekmiyorum.

Salı gunu ofise gelen bir müşterimizin testi pozitif çıktı. Hala dönüşümlü olarak işe gitmek durumundayız bütün çalışanlar olarak. Evde annem ve babamla yaşıyorum. Evde olduğum günler odamdan çıkmıyorum. Sürekli benim dokunduğum yerlere dokunmayın, odadan çıkıyorum mutfağa geçiyorum orada olayın diye bağırıyorum. Bir aglayıp bir susuyorum. Hiç bir belirtim yok şükür. Belirti olmadan hastaneye gitmeye de korkuyorum ya oradan kaparsam diye. Çok tedirginim. Herkes için hepimiz için. Inşallah güzel günler göreceğiz hep beraber.. insallah

Sosyal medya çok toksik olabiliyor. Sadece İnstagram ve Pinterest kullanıyorum. Twitter falan aşırı derecede toksik. Twitter hesabım yok. kitap okuyabilmenize sevindim. Çünkü zamanınızı iyi değerlendirmiş oluyorsunuz. yaza bu durum bitmiş olur umarım. 1 yaş doğum gününü istediğiniz gibi kutlarsınız. 1 yaşında olduğu gün evde resmini çekmeye çalışın. Yaza Ümit ediyorum bir ilaç bişey bulunmuş olur o zaman istediğiniz gibi kutlarsınız. kronik hastalığınız nedir. Özelse şöylemize gerek yok tabiki. Sizi risk listesine sokuyor mu.

Öyledir tabi, ki sorunumuz da olabilirdi. 2 yorum yapıp beğendik beğenmedik dedik diye düşmanlık güdecek halimiz yok ya. :) Tekrardan geçmiş olsun, iyi geceler. :)

Çok geçmiş olsun.

20 aylık kızım var. Her gün dışarıya çıkarırdım birden eve tıkıldık. Dediğiniz gibi aniden oldu ve bu süreç bitmicekmiş gibi geliyo. Anksiyetemde var bu aralar ilaç kullanmama rağmen arttı. Kitap okuyamıyorum elişi yapamıyorum kızım hep yanımda. Annem arka bloğumda 50 yaşında tansiyon dışında bi hastalığı yok ama oraya bile gitmek istemiyorum. Bu aralar pasta poğaça yapıp evdekilere yediriyorum rahatlatıyo biraz hamurla uğraşmak.

Esim de az bulabilmis mayayi. Arkadaslar, hamurunuzdan bir kase kadar ayirip bir kavanozda su ilavesiyle saklayabilirsiniz. Bir sonraki hamuru bununla mayalayabilirsiniz.

Bu iş çok ilerlerse gerçekten o filmler gibi olur zaten. Belirsizlik çok korkutucu. Ama olmayacak. Öyle düşünmeye çalışıyorum. O raddeye gelmeden çözüm bulunacak. Sizin içinde bu süreç kolay geçer umarım. Sağlıkla hepimiz atlatırız bu günleri umarım.

Yahu öğrenmesin bir süre bilgi yetmezliğinden komaya girmez korkmayın :) şu an amacımız tüm aile bireylerinin ruh sağlığını korumak. Hatta tek amaç bu. Bunu sağlarken çocuğun bilgi ihtiyacı ötelenebilir ki minicik çocukların buna çok da ihtiyacı yok. Yanındasınız, sevgi veriyorsunuz, ilgileniyorsunuz, yaşamsal ihtiyaçlarını gideriyorsunuz kafi. Bilgi derseniz, çocuklar kendileri ile baş başa kalınca da öğreniyorlar. Uygulamalı olarak bilgi ediniyor, öğrenmeye devam ediyorlar aslında. Canınızı sıkmayın bu hususta. Mükemmel değil, yeterli ebeveyn olmak amacımız :)

Beni en çok sıkan şeylerden biri bu sürecin ne kadar devam edeceğini bilmemek Kesin bir tarihin olmaması

A AklinYolu1 merhaba, sizinle aramız pek tatlı değil yinede yazmak istedim. Anneniz için Allahtan şifa diliyorum umarım bu süreçte hastalık sizden uzakta olur. Çok geçmiş olsun.

sağlıklı şükür kronik bir hastalığı yok ama öksürük hastalığı var. Bir hastalığa bağlı olmaksızın gıcık şeklinde. Yemek yese, fazla konuşsa fln hemen öksürük krizine giriyor. bu olaydan önce gidiyorduk da şu an giriş çıkışlar yasak huzurevine

Biri 4 biri 2 yaşında iki çoçukla evde olmak eşimde evde aktivite yapsakda olmuyor hava almak istiyorlar öğlen ıyularaa gece geç yatıyorlar yatamasalr gün iöinde dayanamıyor lar

-Endişemi dilediğim gibi yaşayamamak. Eşim ilk defa iş yerini geçici de olsa kapattı. Evet sağlik açısından mutlu fakat sudan çıkmış balık gibi. Ona pozitif görünmeye çalışıyorum. -Kızım çok küçük. Mütemadiyen parktaki mikropların temizleneceği zaman hakkında bilgi almak istiyor. Parkı biz silsek diyor Evi panayıra çevirmek zorunda olmak bir yerden sonra zor -Karantina sürecinde birkaç gün çalıştığım kuruma gitmem gerekti. Oradan dönüş ise hepten yorucu. Dokundum mu? Sil! Dokunmuş muydum? Kolonya. Peçeteyle tut! Eldiveni çıkarırken dikkat. Bu pantolon monta renk verir mi? Varsın versin... Ellerim bana ait değil gibi. Fakat hiç biri umrumda değil sağlık olsun artık...

Bugün bunu duymaya ihtiyacım varmış teşekkürler eşim home ofis çalışmaya başladı üç öğün yemek hazırla, durmayan bir bebe gece hiçccc uyumadık.. işler bir tarafa bütün gün çocukla düzgün ilgilenemiyoruz birşey öğretemedik kaç gündür diye soyleniyordum az önce eşime... yazdiginizi duymaya çok ihtiyacım varmış beni vicdan azabından kurtardı biraz da olsa.

Hayatlarımız benziyormuş. Ben de annemle yaşıyorum tansiyon hastası. Ben öğretmenim evdeyim allerjik astım var. Market alışverişini bile online yapıyorum. Gelince balkona koyup kurutma makinesine tutuyorum. Hiç beklemiyordum okulların tatil olmasını bu kadar ciddi durum olacağını. Geçen hafta daha kötüydüm. Anneme bulaştırmayayım diye hiç evden çıkmıyorum. Temizliğe sardım iyice. Valla ruhen çok yoruldum. Bir an evvel biter inşallah. Hepimizin Allah yardımcısı olsun.

Instagram beni mahvetti millet kendini karantinaya alıp gün varmışcasına keke poğaçaya boğdu bende hamileyim gördükce canım istiyo Sürekli balkon oturma odası mekik dokuyorum. Telefon sapığı gibi günde 3-4 kere annemi ve kız kardeşlerimi arıyorum

Bilemedim, hastayım çok kötüyüm deyip gecistirseniz belki korkup gelemezler. Ya da rahatsız etmeyelim derler, sonuçta hastasiniz. Yuzlerine söylemekte zorlanıyorsanız başka bir çözüm bulun. Yorgunum deyip bırakmayın, bir yol bulun derim, durum ciddi Allah korusun. insanlar çok dusuncesizler ya

Benimde bebeğim rahatsızdı nötropeni hastasıydı düzeldi gibi tam artık dışarı çıkabiliriz bebeğimle dilediğimizce eğleniriz derken böyle oldu Allah ne yazdıysa onu yaşıyoruz bunada şükür Patidostu Çok pati az insan çok

Beni en çok bunaltan belirsizlik. Ne kadar surer, kime bulasir, kimden bulasir, kim atlatabilir, kimlerin evine yangın duser vs vs. Korku gerilim filmleri izlerdim eskiden simdi icinde gibiyim.

Benim su anda tek endisem tuvalet kagidi ve un. Makarna varda unla tuvalet kagidi az kaldi.

Benim takildigim konu gelmelerinden öte, ne zaman eşim gelse gelmeleri aslinda

2.5 aylik bebegimden öturu daha yeni toparlanip sosyalleşmeye başlamak uzereyken boyle birsey cikinca haliyle cok daha kotu oldum. Beni zorlayan kismi sanirim tam olarak bu... 2.5 aydir toplasan iki - üc kez çikmişimdir o da 1 saatligine... O yuzden bana agir geliyor bu durum. Birde misafirlerimin hala bitmemesi kendime zaman ayiramamam, uykumun normale birturlu dönememesi de cabası... Insallah en kisa surede bitecek diye umut ediyorumm.

Özel soru olduğu için bunun cevabını bana değil içinizde kendinize vermelisiniz dedim. Bazen insanlara bir takım sorular yoneltmezsek iyice değerlerini kaybediyorlar. hatirlatmali sert veya yumuşak.

Bir de insanlar birbirine destek olmuyor, kavga ariyor. 65 yas ustune saldiriyorlar simdi. Uzmanlar ne diyor. Hangi yaş grubu olursaniz olun, evde bile izolasyon halinde davranin odalara kapanın. Plastik, karton, metal yuzeyinde kalıyor dendi. Bazi profesorler oyle bulaşmasınin imkank yok diyor. Stok stok stok... Marketler pahalandi. Bazi seylere ulasilmiyor. Herkes neden bencilce davraniyor. Koronadan gitmezsek kafayi siyiracagiz anlasildi.

Sevdiceğim farklı şehirde

Deneyeceğim teşekkürler

Teşekkür ederim öneriniz için. Haklisiniz, virüsten korunucam diye gözlerimden olmayayım bu kez de:)

Dişçiye gitmem gerekiyor gidemiyorum, basit bir estetik operasyon olmak istiyorum olamıyorum, dershaneye gidiyordum kapaninca ders calisma düzenimi oturtamadım. Sporum aksadı. Yaptığım en büyük etkinlik çok bunalınca parka çıkıp yürüyüş yapmak.

Evet yani biri acıklama yapsa bizde kafamıza göre seyler yapmasak. Kıyafetleri direkt yıkıyorum eğer dısarı cıktı isem. Aldıgım ürünleri de yıkayıp 2 3 saat balkonda bekletiyordum. Bir gün beklersem daha iyi olabilir. Çok tşk ediyorum

Çok üzüldüm. Lütfen güçlü kalmaya çalışın. Annenizle beraber sağlıkla atlatırsınız bu günleri umarım. korkularınız da çok haklısınız. Çok sıkıntı altında oldığunuzu anlıyorum. hayat zaten zor bir de böyle şeyleri kaldıracak gücümüz ne kadar var. Dünyayı daha iyi algılayabilen insanların korkuları daha fazla oluyor. O insanlar Olabilecekleri daha iyi öngördüğü için. Sizin için dua edeceğim. Geçecek bu günler.

Cidden kafayı yemek üzereyim kendi bağışıklık sistemimi de çökertecem. Allahım korusun bizleri

Bende de o korku var. Benden birine bişey olmasın diye kendimi odaya kapattım. Üst solunum yolu enfeksiyonu geçirince kendimi tamamen izole ettim. Corona değil ama insan yine de dikkat ediyor. Neyse bugün daha iyiyim şükür. Yine de herkesin çok dikkat etmesi lazım. A AklinYolu1

Karı koca çalışıyoruz, işten eve evden işe gidiyoruz, dikkat ediyoruz tabiki ama tam bir karantina olmuyor tabiki. Evde kalıp sıkılmak bile lüks bizim için, her an tetikteyiz. O sebeple yanlış anlaşılmasın ama evde bunaldım, dışarıyı özledim vs diyenlere gülüyorum ben.

Arkadaşlar çok kötüyüm ben bu süreç beni çok etkiledi. anne babam tansiyon şeker hastası Illa bulaşırsa öldürecek mı bu virüs? Duyduğunuz bildiğiniz var mı kronik hastalığı olup kurtulan Lütfen bilgi verin

Allahım size güç versin.

Göz problemin yoksa pdf okuyabilirsin girlinred

Annem Alzheimer hastası, babam 61 yaşında kalp damarlarından biri tıkalı yüksek tansiyon hastası. Yanlarına gidip onlara virüs taşıma riskini alamadım. Dışarıdaki işlerini halleden tanıdıklarımız var. Bu şekilde içim daha rahat. Öğrencilerin evlere gitmesini iyi bir şey mi sanıyorsunuz? Tüm Türkiye'ye yayılmasının 2. sebebi budur. Şehirler arası yasağı okulları tatil etmeden önce getirmeleri gerekiyordu. Okulun ne olacağı kesin değilken, ailemin olduğu evde ders çalışamazken yanlarına gidemezdim. Okul "tatil" edilmiş olsa da ödevlerimiz sınavlarımız var. İnternet üzerinden de derslerimiz var, ailemin evinde internet yok mesela. Hala kpss'ye gireceğim. Ailemin yanında çalışamıyorum. Yalnızlığı seviyorum. 23 yaşındayım. 17 yaşından beri ailemden ayrı yaşıyorum. Buna alışkınım. Şu karantina durumunda onlarla aynı eve tıkılmam sadece psikolojimi zorlardı. Sık sık görüntülü konuşuyorum babamla. Şimdilil yetiyor. Okulumu bitirdiğimde kpss'ye de girdikten sonra tekrar yanlarına taşınacağım zaten.

Bardağın dolu tarafından bakmaya gayret ediyoruz. Aile büyüklerimiz hep hasta onlar için endişe ediyoruz. İnşallah bunuda atlatırız. Benim çocuklarım çok sıkıldı. Bebeğim daha küçük ben nerdeysem orda huzurlu ama büyükler için hayat daha sıkıcı ve zor. Onlarla vakit geçirecek etkinlikler Vs yapıyoruz anne baba olarak... Eşim yıllık iznini kullandı bakalım haftaya nasıl bir yol çizecek şirket. Hepimizde bir endişe bir gayret var hayata tutunmak için. Bende alerjik reaksiyon başladı sabah nafes amalamdım, uykudan uyandım diyorum eğer virüs bana bulaşırsa hiç şansım yok nefessiz kalır ölürüm. Eşim kızdı bana ama hal böyle... İnsan ister istemez düşünüyor.

Ben hakimim de siz avukatmisiniz acaba? Kolay gelsin savunması size düşmedi ama

Kan değerini kastediyorsunuz herhalde yoksa kimsenin değerlerine karışma gibi bir terbiyesizlik yapmayacağınızı umuyorum. Siz ailenizi seviyorsunuz diye herkesinde ailesini sevmesini iyi olmasını bekleyemezsiniz. Empati yapın.

Can sağlığı olsun yeterki elbette geçecek bu günler.. bunalsakta onunla kalsın yeterki. Balkon, çocuğuma faaliyetler, kendi hobilerim falan derken geçiyor günler. .. Benim üzüldügüm nokta geç yatıp çok geç kalkiyoruz düzenimiz bozuldu. Ki çocuğumu hep düzenli yatırırdim ona çok uzulüyorum. Bugün dev utumu yapip yarından itibaren düzene geciricem ailemizi.. İnşallah en kisa zamanda atlatiriz bu günleri..

Aylar sonra ailemin yanına gidecekken bir anda oldu hersey. Biletimi iptal etmek zorunda kaldım. Bebeğim ufak olduğu için çok fazla dışarıya çıkamıyordum zaten ama biraz ailemle zaman geçirmek hem bana hem miniğime iyi gelecekti

Tek bir doğru yok aslında. Çocuğa, ortama, yaşam tarzınıza uygun olan doğruyu siz seçeceksiniz. Yeni Dünya kendini sürekli sorgulayan ebeveynler olmamıza vesile oldu. Buna gerek yok. Çocuğa, onu sevdiğinizi hissettirmek, yaşamsal ihtiyaçlarını karşılamak ve günde yarım saat onunla oyun oynamak kafi. İsteyen ve vakti olan daha fazla oynar ama minimum yarım saat yeterli. Aman Allahım sıkılıyor çocuğum acaba ne yapsam da sıkıntısını gidersem demek saçmalık. Bırakın sıkılmayı da öğrensin. Bırakın bireysel yaşamı öğrensin. Bağımlı olmasın. Ben de yaptım o hataları ancak şu an yapmıyorum. Çünkü ilkokulda bağımsız olması gerektiğini biliyor ve onu hazırlıyorum şimdiden. Ben ilkokulda onu kapıda bırakıp gittiğimde sudan çıkmış balığa dönsün istemiyorum. Ben çocukken ihtiyaçlarım tam manasıyla karşılanmıyordu. Çok fazla sıkılıyordum. Ancak bunun bana en büyük katkısı beş yaşında minicik bir çocukken ve sınıf arkadaşlarım benden üç yaş büyükken kendimi ezdirmeden kendi ihtiyaçlarımı karşılama becerisi geliştirmekti. Ve dahi hayalgücümün fazlaca gelişmesi :) tam da bu yüzden bugünlerde evdeyken sızlanmıyor, kendimi oyalayacak şeyler buluyorum. Kendimden sıkılmıyorum, kendimle yalnız kalmaktan korkmuyorum. Salın çocukları :)

en çok zorlandığım şey belirsizlik. izinliyim evdeyim. tamam evde olmaktan mutluyum ama ne zamana kadar böyle gidecek hiçbirimiz bilmiyoruz. tablo nasıl bir hareket gösterecek, önümüzdeki bir günü bile kestiremiyoruz. belirsizlik beni yoruyor

Cocugun parka cikamamasi cok zorluyor. Kendi de bunaldi bu ara sinirli. Onun disinda ben evi severim, zaten cok gezen insanlar degiliz

Ben zaten bekliyordum çünkü bizden once pek çok arkadaşımın ülkesinde virüs görülüp karantina başlamıştı. Instagram'da falan karantina paylasimlari - maskeli fotolar göre göre anladım ki 'geliyor gelmekte olan' O yüzden hazırlıklı olduğumu düşünüyorum psikolojik olarak. İse haftada iki gün gidip evden çalışıyorum. Buna da çoook alistim. Çok ihtiyacım varmış pijemalari çıkarmadan evde durmaya. Çünkü haftasonu ve yıllık izinlerim de hep kosturarak geçti. Evde egzersize başladım, kitap okumaya yeniden başladım, güzel filmler izledim... Olan olay yaşanıyor zaten. Tadını çıkarmaya çalışıyorum. Tek endişem annemle babama bulaşma korkusu. Bu da anksiyite boyutunda değil, endişe boyutunda. Trafik kazalarıyla ilgili bir işte çalışıyorum. İnan ki bir insanin trafik kazasinda yok yere ölme ihtimali coronadan ölme ihtimalinden daha fazla. Ölüm hastalik her an kapımızda. Her an korkup endişeyle yaşayamayız.

Hastaneyi arayın. Böyle durumlarda hepinizin 14 gün karantina altın alınıp, ofisi kapatmanız gerekiyor. Diğer çalışanlarla her gün gelenleri enfekte etme durumunuz var. Ofisi de steril etmeleri gerekiyor. Bastırın. Korkmayın. Kuzu gibi kaldıkça, tepki vermedikçe bunlar devam ediyor.

Allah yardımcınız olsun. Dualarimiz sizinle. Bugunler geçecek inşallah. Sabir dua ve umutla

Güneşi görmek zorundasınız... bebeginiz kucağınızda küçük kızınızı zaptedecek biriyle dışarı cikabilmeniz mumkun... yok mi kimse kızınızi tutup oraya buraya dokundurmadan sizinle güneş almasini sağlayacak biri

Yıkar geçersin tuvalet kağıdı şart degil Önceki

Marketten gelen her şeyi dezenfekte etmeye çalışmak, dışarıda giyilen her kıyafeti hemen yıkamak dolayısıyla bitmek bilmeyen çamaşır ütü sorunu, sıkılan kızımı eğlendirmeye çalışmaktan sıkılmak, eşim dolaylı olarak sağlık sektöründe olduğu için ona potansiyel virüslü gözüyle bakmak, bozulan psikolojimi düzeltmeye çalışmak, internette alışveriş yapma isteğimi bastırmaya çalışmak... Liste uzatıp gidiyor. İçine düştüğüm kısır döngüden kurtulmak ümidiyle. Bugünlerde geçer Allahın izniyle.

Bende ocakin ilk yarısından beri görmüyorum yaşça 65 ustundeler İçim çok tuhaf bebeklinick Bu karanlığın sebebi

Beni hiç etkilemiyor. Evde olmaktan çok mutluyum. Temizlik yemek tv oyun fln zaman geçiyor. Çok şükür evimiz var olmasa sıkılırdı canım

Gecen gün bir mecburiyetten ciktim, sanki baska bir memleketteyim, oyle cekine cekine. Depremde, sigindigimiz yuvamiz olan evlerimizden sogumustuk, simdi de her gun arsinladigimiz sokaklardan, rahatca alisveris yaptigimiz dukkanlardan

Çocuğumu oyalamak. Her gün parka çıkard, en olmadı hava soğuksa da scooterla tur atardı. Şimdi sıkılıyor. Çok bunaldı. Yaza geçmezse napacağımı düşünüyorum en çok. Bu çocuklar yazın hava günlük güneşlikken ne yapacaklar? Evde durası şimdiden yok yaza ne olacak. Tatil hevesi vardı tatil işi de dert. Bir an önce bitse gitse keşke

Ben yıllardır karantina gibi yaşıyorum sadece en erken haftada 1 alışverişe giderim sıkıntı yaşamadım hiç fakat benimle birlikte herkesi. Karantinada olması beni zorluyor. Babam günde 2 kere görüntülü arıyor en az 1 saat, erkek arkadaşım sağolsun babamdan kalan saatleri dolduruyor BBG evi gibi oldum yanlız kalmayı özledim valla...

Aynen ya bide özellikle elimizde kitap görüp örnek almasını istediğim için kitap ayrı önemli

Sadece çalışanlar işine gitse sorun yok. cani sıkılan bankaya geliyor. cekmeyecegi krediyi hesaplanıyor çektiği krediyi öteletiyor. Allh sağlık çalışanlarının yardımcısı olsun. zira ben aşırı sinirliyim. tahammul edemiyorum gereksiz gelenlere

esim ve ben evden calisiyoruz, 2 de kucuk sipa var evde, buyuk 6 yasinda ama odevlerine yetismek mumkun degil simdiden. Tablet alma isini yaza erteledigime pismanim Bagirislar esliginde toplanti yapmak sanirim suanki en olduramadigim. Is yerindeki herkes rahat ol anliyoruz seni diyorlar da nasil olabilirim ki. Onun disinda evde sikilmaya henuz vakit bulamadim, aksam olunca esimle benim ruhsal olarak pestilimiz cikmis oluyor, haberleri bile takip demiyoruz. He bir de diyet falan hak getire

Mecburen eldeki imkanları değerlendireceğiz. Yıkayıp kullanmak mecburiyetiniz varsa bu şekilde kullanmaya devam edin. Alınan her önlem bir işe yarayacaktır.

Sevdiceğim farklı şehirde. Ben üniversite okuduğum şehirdeyim. Annem babam 6 saat uzaklıkta. Kediciğimle evdeyiz. Çok zorlanmıyorum açıkçası bolca uyuyorum, kitap okuyup ders çalışıyor, diziler filmler izliyorum. Sevgilim yanımda olabilseydi tadından yenmezdi. Şanslı kesim içerisindeyim. Zaten eylülden beri çoğunlukla böyle yaşıyordum. Öğrenci evim olan evimde yalnız olduğum sürece benden mutlusu yok. Sadece sevgilimi özlüyorum. Belirsizlik korkutmaya tedirgin etmeye başladı, hayatın normale döneceği günü iple çekiyorum. O zaman da sevgilime gitmek dışında yine evimden çıkmayacağım. RaskolnikovunSonyasi 🌻 tek ayak

Sadece instagram var bende de birde kk işte. İnşallah bi pasta alırız o gün hayat işte garip ne olacağı belli olmuyor. Diyabetim var maalesef yüksek risk

Evet, dogum yapacak olan anne adaylari, deprem bolgesinde zaten cadirda soguk ve kis sartlariyla cebellesirken bir de virus korkusu yasayanlar. Allah hepsinin yardimcisi olsun. Evde sıkıldık demeye utaniyorum ben, yeter ki biraz sabirla bu gunleri atlatalim. Fakat dun komsumun ilaclarini almak icin eczaneye ve alisverise gittigimde sokaklari tahmin ettigimden daha kalabalik gordum, buna canım sıkıldı...

3 yaşindaki kzımı zapt etmek ve yavaş yavaş dogum alışverişi yapacaktım onu yapamıyorum

Bu dönemde nasıl misafir kabul ediyorsunuz. Cocugunuz çok kucuk ve siz doğumdan yeni çıkmış sayılırsınız. Aman lütfen hiç ama hiç kimseyi misafir kabul etmeyin, sizde gitmeyin. Bu dönemde ayıp layık olmaz kimseye. Cocuk küçük korona geçtikten sonra bekliyorum deyin. Kimsr sizin sağlığınızdan önemli değil. Gerekirse doktor kimseyle görüşmeyi diye tembihledi deyin

Kolonyalaniyorum. bardagimi kendim yıkıyorum. kapi kollari çaydanlık mendille tutuyorum. telefonumu dezenfektanla siliyorum sürekli. cok teşekkür ederim. maske ve eldiven de var... kullanmak kullanmamak arasındayız

Hayatın durmasına tahammül edemiyorum

Niye sevgiliniz kadar ailenizi anmadiniz ozlemediniz ve neden ailenizin yanına gitmediniz vaka çıkınca... tüm öğrenciler evlerine döndü de... MrsDelfino

Beni en zorlayan şey evimin kendisi oldu Her yer eski püskü evin konumu yeri karanlık ruhu daraltıyor Bildiğiniz gün ışımıyor evde Banyo fayansları sökülüyor mutfak çekmecesi raydan çıkıyor sürekli temizlik yapman gerekiyor İşe giderken bu kadar gözüme batmıyordu ama şimdi resmen enerjimi emen bir evde kukumav kuşu gibi oturuyorum

Belki hanımefendi de benim gibi ömrü boyunca istenmeyen çocuk olmanın ağırlığını yaşasaydı, annesinden onun hayatını nasil mahvettiğini dinleseydi ailesinin yanına koşmak için çok heyecanlanmazdı.

Oglum neden anneannesine gidemediğini anlamıyor. Hastaydi bir süre zaten götürmüyorduk, Corona yüzünden şimdi de götürmuyoruz. Oğlum "ama ben iyileştim" diye ağlıyor. Daha 3 yaşında. Virüsü anlatıp korkutmak da istemiyorum. Yoksa diğer konularda henüz zorlanmiyorum

Ben de insanlarin surekli bir seyler pisirmesini anlayamadim. Hayir bitmiyor mu o malzemeler. Stok yapmanin amaci ilerde daha zor gunler de kullanmak icin degil miydi yahu ben mi olayi yanlis anlamisim Surekli markete gidip takviye yapiliyorsa nasil karantina bu. Evde yemek varken eksatra kek, poğaça falan neden yapiliyor. Ben de bunlari dusunuyorum asffagahh.

Ben calisinca isyerimin kapanmamis olmasina sinirleniyorum ve banada bulasacak diye tedirgin oluyorum. Ama bolca izin günlerim var.. evde oturdugum vakit biraz rahatliyorum ama haberler bunaltmaya basliyor ve hayat disarda durmus hersey bitmis psikolojisine giriyorum. Sonra tekrar ise gidince hayatin tamamen durmadigina seviniyorum ama öte yandan tekrar banada bulasacak diye tedirgin oluyorum

Zaten karantina daydım haftada 2 kez yarım saat dısarı çıkıyordum etkilemedi beni ben alışkınım...

Ben halimden memnunum. Ögretmenim. bebeğim 10 aylık.6 aylıktan beri çalısıyorum. evde kalmam çok iyi geldi bebeğime de bana da. tabiki korku, endişelerim var. hayallerim vardı havalar düzelince iki çocuğumu alıp parka gidecektim yürüyüse götürüp kedi köpek kus gösterecektim. iş-ev arasında iyice monotonluga bağlamış sabah bebeğimi bırakıp gitmek iyice zoruma gider olduğundan havalar düzeldiğinde haftasonu kahvaltıları cevre illere gezi planlarımız vardı. artık sağlık olsun. yeterki hayatta olalım. bir de marketten gelen eşyaları tek tek yıkamak sebze meyveleri yıkayıp kurutup dolaba yerleştirmek 1 saatimi aldı geçen gün. düşündüm de beni en zorlayan şey bu olabilir. ama çok şükür aç degiliz açıkta değiliz. savaşta, cadırda sokakta yaşamıyoruz. mis gibi sıcacık evlerimizde bir süre yaşamamız isteniyor sadece. cok büyütülüyor bu evde kalma meselesi. yani bir iki ay zorunlu olmadıkça çıkılmasın ne var yani. Üzüldügüm tek nokta çalışmak, evden istemeyerek korka korka çıkmak zorunda kalan insanlar veya işyerlerini kapatıp ekonomik sıkıntı yaşayan insanların ne yapacağını düşünüyorum hergün. halime şükredip onlar için dua ediyorum.

Annemi babami ablamı yegenimi çok özledim. Aramız yürüme mesafesi 5 dk ama çıkamıyorum yanlarına gidemiyorum. Markete bile gitmek ne kadar büyük bir luksmus şikayet ettiğim günler için kendime çok kızıyorum.

Teşekkür ederim beni savunup bu kadar da uzunca cevap yazdığınız için. Maalesef, doğuya atanma zorunluluğum var, ögretmenim, mezun olduğumdan atanana kadar onların yanında kalacağım. Ancak diğer dediğinizde haklısınız, annemin tedavisine, babamın borçlarına yardımcı olabilmek için o "ailemin önüne aldığım sevgilim"le evliliği 2-3 yıl daha erteledim. Virüs durumunda öğrencilerin evlerine akın etmesini ilk andan itibaren yanlış bulanlardanım. Elbette onlar da yalnız kalmamak, parasal sıkıntı çekmemek için gittiler. Ama belki de büyük şehirlerden gidip hasta olduklarının farkında bile olmadan evlerine taşıdılar. Ben ilk vakanın çıktığı günlerde eve ihtiyaçlarımı yığıp olabildiğince evden çıkmamaya dikkat ettim. Bir de bize okul tarafından ilk söylenen 6 nisan tarihiyle normal şekilde okulda sınavlarımızın yapılacağı ve sonraki hafta derslere devam edeceğimizdi. Böyle kısa bir süre için kedimle birlikte otobüsle gidip gelme, giderken aileme, dönerken de kim bilir kimlere virüs bulaştırabilirim diye korktum. Asıl büyük bir dalga da öğrenciler okudukları şehirlere dönerken olurdu da neyse ki internet üzerinden eğitime geçildi. Yüz yüze eğitimin olmayacağı da şehirler arası yolculuk yasağından sonra açıklandı zaten. Azıcık dersim kalmışken bu belirsizlikte başka şehre gidemezdim. Yani bir de benim yorumum o kadar gerilerde kalmışken hanımefendi nasıl beni buldu da alıntıladı diye şaşırmıştım açıkçası. Kendisi yeni olduğu için benim forumda annemle ilgili açtığım konuyu, ailemle ilgili yaptığım yorumları da bilemez elbette. Bazı insanları çok severiz, canımızdan çok severiz ama bu onlarla aynı evde yaşamak zorunda olduğumuz anlamına gelmez. F flamefire Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

2 yildir Home office calisan biri oldugum icin evde olmak pek zorlamıyor. Bazen disari 1 hafta hic adım atmadigim olurdu. Eşim de 2 haftadır evden çalışıyor ihtiyaçlarımızı gidip aliyor eşim ve kızımla olunca pek sıkıcı geçtiğini veya bunalttigini söyleyemem.

Normalde silindikten sonra eğer bezleri tekrar tekrar kullanmıyorsanız %99 temizlendiği iddia ediliyor. Ve bir süre bekleyin deniliyor ama süresini söylemiyorlar. Bir yere oda içerisinde, evde değil ama kapalı balkon gibi koyup bir gün beklemek bana daha mantıklı geliyor. Birileri çalışma yapsa da biz de okusak değil mi? Özelikle güneş ışığında kurumaya bırakmak, 60 derece üstünde sabunla paketleri yıkama mantıklı. Dışarıdan gelir gelmez ayakkabıları, kıyafetleri de güneş alan bir yere koymak ve hatta mümkünse yıkamak gerekiyor. S sunsea

Bu İnstagram hepimizi yaktı bana karantina da bile hayatımı boş hissettiriyorlar. Benim karantinam milletin karantinasından sıkıcı. Ben instagramda gördüm yine herkes şikayet ediyordu. Çok kilo alacağız diye. gerçekten herkes durmadan bişeyler pişiriyor. Yiyor. Hareket sınırlı evde. sağlıklı bir hamilelik geçirmenizi dilerim. Olabildiğince pozitif kalın. Hangi şehirde yaşıyorsunuz.

ben zaten evden çalıştığım için iş konusunda pek zorlanmadım. tabii şirket maddi anlamda zora girdi çünkü müşterilerin işleri durdu şu an, ödeme yapamayacaklar bu da maaşlara yansıyacak. bir iki çözüm uygulanacak ama önümüzdeki üç ay aşırı kritik. evcimenimdir, şu an öyle gezemiyorum diye üzülmüyorum pek ama kısıtlanmış olmak kötü tabii. evde sadece annem işe gidip geliyor, esnaf. en risklimiz o. dikkat ediyor ama bir sorun olmaz umarım, ne diyeyim? çalışmak zorunda. market işletiyor, işleri gerilemedi, aksine arttı. tabii karantinanın bana olumlu tarafları da oldu. hafta sonu etkinliklerimiz en erken hazirana kadar kesin yok diyebilirim. uzun zaman sonra ilk kez hafta sonlarım tamamen bana ait olmaya başladı. bu konuda hazirana kadar kafam rahat. ben kendime ve hobilerime, keyfime daha fazla zaman ayırabiliyorum bu aralar. okunmayı bekleyen kitaplara başladım bakalım, izlemediğim film ve dizileri izliyorum. şu an tek derdim maaşımda kesinti olup olmaması ve anneme virüs bulaşmaması. bir de pek dert sayılmaz ama konuştuğum biri var, daha buluşamadık bile :) e yüz yüze görmeyince de muhabbet sıkıyor. bilemedim. bu çok önemli değil ama benim için.

Bende kronik hastayım dışarı hiç çıkmadım epeydir balkonda takılıyorum. Kitap okuyorum çok iyi geliyor. Son üç senedir bana iyi gelrn tek şey diyebilirim. Yakında 1 yaşına girecek oğlum ona güzel planlarım vardı doğum günü için neyse yaza artık. Birde bol bol kendimi sorguluyorum buna niye sardım bende bilmiyorum sosyal medya galiba. Tv izlemiyorum hesaplarımı da kapatacağım artık.

Evet o sıcak su olayını sonradan öğrendim, artık yapmıyorum adyas zihin fukara ise, fikir ukala olur.

Ayyy bende ayni sekilde. Yalniz degilmisim Ben ekonomiyi dusunuyorum babam esnaf ve nasil odemelerini yapacak onu dusunuyorum

Ben çocukla park dışında evden hiç çıkamıyordum zaten ama en azından çıktığımda tedirgin olmuyordum, dönüşte elimi zaten hep yikiyordum da temizlendiginden bile emin olamamak, kiyafetimde virüs var mı şüphesi yoruyor. Ya bir de haberler Bu akşam haberlerde ABD nin 100 bin ölüm beklediği, bunun için de ceset poşetleri imalatı yapıldığı söylendi çok etkisinde kaldım bunlar bilinmezlik çok yıpratıyor. Degilse evde olmak zor gelmiyor kendini güvende hissettiriyor

Çay kahve içeceğinizde hemen yüzünüzü ve elinizi bol sabunla 20 sn yıkayın, bardağı kaynar suya sokup bekletin, çaydanlık vs mendille tutun olur mu? Sağlıkçılar da, market sahipleri de ve bankacılar bunlara dikkat etmiyor.

Konunun açıldığından bugüne yapılan yorumlar bile ne kadar değişmiş. Herşeyin gitgide kötüye gittiğini bilmek hiç bişey yapamamak düşünmemeye çalışmak.. Allah yardımcımız olsun

Neden annenize gitmek istemiyorsunuz? bebeklinick Bu karanlığın sebebi

Benim hayatımla ilgili ne biliyorsunuz da yorumumdan "değerlerimi" kaybettiğimi düşündünüz?

Normalde su günlerde evde durmam benim için imkansız ama kuzu kuzu oturuyorum. Kitap okuyorum. İşle ilgili planlarım vardı onları not alıyorum. Sağlıklı yemekler yapıyorum. Ev temizlemem, agır kaldırmam falan yasak su an ama yine de azar azar yapıyorum, duramıyorum. Alerjik astım hastasıyım immun eksikliğim var aynı zamanda risk grubundayım ama bagısıklık sistemimi güclendirmek için neredeyse keci moku yicim modumu düşürmüyorum, sadece ailemi cok özledim. Riske atmamak için gitmiyorum yanlarına. Bir süre daha bu akıl saglığı ile devam edebilirim ama daha fazla uzarsa ne olucak o beni cok kaygılandırıyor.

İnsan ırkının doğanın dengesini bozması çok etkili oldu. sayısı fazla artan memeli hayvanlar için doğa Nüfus azaltmak için patojen üretir. Sadece bu salgın için demiyorum. Salgınlar hatta diğer hastalıklar. İnsan bir memeli hayvandır. Başımıza aynı şey geldi. Bitki örtüsünü yok ettik, denizler ne halde hepimiz biliyoruz. Bitki örtüsü denizler gidince hayvanların yaşam alanları gitti. Tabi hepimiz insanız. Asla başımıza gelenleri hak etmiyoruz. Tek bir insan bile acı çekmeyi hak etmez. Sadece bu felaketlerle Başetmeye çalışırken doğa ananın kanunlarını unutmadan yapmalıyız. Doğanın dengesini yeniden kazanmasını sağlamalıyız. Kendimiz için gelecek için. aslında bu konuyla ilgili yazılacak çok şey var. Makaleler çıkar.

Insan olana anlatilacak seyler yazdiklariniz. Malesef gelenler insan degiller yani daha nasil anlatilabilir bilmedigimden artik biraktim... cunku gercekten yorgunum. Bundan bir kk konusu cikar ama gelen oneriler hep yuzlerine soyle gelmeyin diye olacagindan soz bitti.

Ben de her gün ne pişireceğim derdinden yıldım valla önceden haftada iki üç dışardan yer dinlendirirdim kendimi şimdi o da bitti sürekli bir mutfak mesaisi

En zorlandığım şey ;sevmediğim, beni istemeyen insanların evinde kalmak, daha önce de kalıyordum en azından sabah gidip akşam geliyordum. Bir eviniz varsa şükredin.

Ben git gide bütun cekik gozlulere gicik olmaya hatta kufuru basmaya basladim biliyorum yanlis ama simdide baska bir virus cikmis insandan insana solunum yoluyla falan bulasmasada biktim artik bu pis yaratiklarin her hayvani igrenc acik pazarlarda hijyenden 0 yerde kesip zikkimlanip hastalanmasindan hayir olan bizlere oldu binlerce insan oldu ekonomik krizi desen ayri kapansin onlarin lanet hayvan pazari o hayvanlarada yazik insan nasil piton yer ya aklim afsalam almiyo karantina sorun degil bari param birikiyor ayin oetasi geldi bende durum degismedi ama yaslilarimiz aklima geldikce uzuluyorum Millet tuvalet kagidi derdinde

Cok sagolun. Umarım hepimizden uzak olur. Benim sizinle sorunum yok. Etkiye tepkiydi. Olayın neden oldugunu bilmediğiniz için sahsi algiladiniz.

hayatimda bu kadar sinir sistemimin alt ust oldugu bir donem gecirdigimi hatirlamiyorum. vucudumdaki tum kaslar kasilmis durumda. midem cigerlerim kalbim beynim sanki mengene ile sikistiriyorlar gibi. evde olmayi cok severim arti zaten evden nerdeyse cikmam normal zamanda da. ama durumun ciddiyeti beni fazla urkuttugunden evde herzaman yaptigim seyleri bile yapamiyorum.

Evet hersey cok ani gelisti. Bazen bu yasadiklarim ruya mi diyorum kendi kendime.. Sanki uyanacagim hersey eskisi gibi olacsk gibi geliyor. En zorlandigim sey ise kedim ☺ eskiden disarda dururdu gunduzleri tabi hava sicak ise.. Simdi eve hapsettim onu da. Cunku disardan virus getirir diye korkuyorum patisi ile..

Ise gitmek zorunda olmak. Eve geldigimde acaba bugünbana bulasmismidir. Kizima esime benden bulasirmi diye dusunmek...

Dışarıdan alınan ürünlerin ambalajını sirkeli su ile dezenfekte etmek, en zoru da bu.

Geceleri korku geliyor korkuyorum ölmekten ya da sevdiklerimi kaybetmekten, gündüz iyiyim biraz daha.

Açıkçası ev hayatı bana iyi geldi ama 2 çocuk var onlar bunaldı özellikle büyük 3buçuk yaşında yalvarıyor anne azcık çıkalım diye. Onun dışında valla gelen giden laf söz beni cok yormuş onu anladım. Dedikodu yok dırdır yok

Ben gelinliğimi on beş gün kala denedim beğendim olmadı. Kendim çizdim diktirdim bı haftada. Çok önemli değil gelinlik isi

Ay tam benım yasamım. Kitap okumak nasıl mutlu edıyor benı kütüphaneye gidemeyecincs kitapsızda kaldım en çok üzen şey

Teşekkürler geri dönüşünüz icin.:)

En çok zorlandığım şey dışardan çocuk sesleri gelirken çocuklarımı evde tutmak

Ben karantinada değilim mecbur toplu taşıma kullanıp işe gidiyorum... 10 saat büro içinde çalışıp geri eve dönüyorum. Döngüm bu... AMA evde spor yapıyorum. Meditasyon başladım mesela... Her hafta bir kitap bitirme planım var. Manikür, pedikür yapa yapa elim ayağım kendine geldi. Hafta sonları saçlarımı şekillendiriyorum, maskeler yapıyorum vs. Canım sıkılmıyor ama bakalım daha kaç hafta dayanacagiz millet olarak. Küçük işletmeler iflas etmeye başladı bile... Ekonomik kriz ensemizde

Kızım 16 aylık ve dediğiniz gibi rutinimiz vardi hergun yarim saat bazen 1 saat disarda geçirirdik alışmıştı nerdeyse 15 gundur hic cikmadik her aksam bir krizimiz oldu elimizden tutup babasinin benim dis kapiya gidio arkada kalana bay bay yapio bas basa gidioz dio elinden tuttuguna kapidan geri dönünce yuzundeki hayal kirikligini size anlatamam o kadar üzülüyorum ki anlatiyorum anlamaz ama suan cikmamiz yasak ama cikacagiz sabret gel oynayalim yakalicam saklan die oyaliyorum ne kadar surecek hoc birsey bilmioruz hic bir rahatsızlığım yokken surekli kabuslar goruorum beynim surekli dusunuyor kaygi icerisindeyim kizimdan kndime firsat bulamiyorum neynimi bosaltayim boyle alistirdigim icin suan pismanlik yasiyorum en azindan braz kndi kndine oynasaydi hep oyunlarina dahil olmasaydim diyorum

Hamileyim ve eşim polis. Tek zorlandığım eve virüs taşıyacak ve bebeğime birşey olacak korkusu. Onun dışında hiçbir zorlanış, sıkılmak bunalmak umrumda değil.

Kolonyalaniyorum. bardagimi kendim yıkıyorum. kapi kollari çaydanlık mendille tutuyorum. telefonumu dezenfektanla siliyorum sürekli. cok teşekkür ederim. maske ve eldiven de var... kullanmak kullanmamak arasındayız. . push ;

Herşeyi dezenfekte etmek mental olarak yoruyor. Bir de emin olamıyoruz yeterli sildik mi. Şuna elimi sürdüm 10. Kez yıkamam gerekiyor mu. temizlik okb hastalarının ne yaşadığını daha iyi anladım.

Benim en zorlandığım şey boğazımı tutamamak İnşallah yüz kilo olmam

Hamileyim dogurmam yakınlastı tamda bugunlerde denk gelmesi pskolojim bozdu hastaneden korkuyorum

Bende de o korku var

Sana da cok gecmis olsun

Her geçen gün vaka sayısının artması ilerisi için çok korkutuyor. Sayının binlere ulaştığını düşünmek bile korkmaya yetiyor şu sıra en çok zorlandığım sokağa çıkmak zorunda kaldığımda eve dönünce paranoyak oluyorum. Hemen bir dezenfekte faslı virüsü eve taşımayayım diye. Sokakta zaten aşırı tedirginim. Daha fazla can kaybetmeden bitsin artık bu günler.

Ben de hayret ettim acaba yüzyüze olsa sorabilirmiydi böyle bir soruyu klavye arkasinda insanlarin hayatina burnunu sokmak bu kadar kolay olmamali.. Ayni nezaketi göstermek gerekir... Hanfendiye şaşırdım bir de kendini savunup hala cevap alamadim diye daha derine inmeye çalışıyor.. Ne hakla ne cesaretle

Doğum nasıl olacak onun düşüncesi zorluyor beni Onun dışında hiçbir şikayetim yok. Yok evde sıkılıyormjs dışarı çıkamıyor Muş da. Şımarıklik geliyor bana. İşe gitmek zorunda dipdibe bir sürü insanla toplu taşımaya binen insanları düşününce. Dua etmek lazım imkanlarımızla Ayrıca hamile olduğum için evden çalışabiliyorum günde 3.5 saatim yolda geçiyordu şuan ondan kurtuldum bana iyi bile geldi Ama tabiki hastalık olmasın da ise gideyim yeter ki

Evet o sıcak su olayını sonradan öğrendim, artık yapmıyorum adyas zihin fukara ise, fikir ukala olur.. Anneler

Aynen bende.

Aynı duygular içindeyim.. geçtiğmz pazar hamilelik haberimi aldım ama doğru düzgün sevinemedim bile endişelerim yüzünden büyük bir belirsizlik var çünkü.

Bende aynı durumdan şikayetçiyim kendi mayamı yapmaya başladım

İşe gidip gelmek. Eve girişimle koltuğa rahatça uzanmam arasında yarım saat var. Bir de bugun geldiğimden beri canım çok sıkkın. Ateşim var hafif tek taraflı boğaz ağrım bir de... işe gitmek zorunda olmak beni psikolojik açıdan mahvediyor.

İsyerimiz kapatildi, hesapta kalan para bitiyor, evde mila ile kapali kalmak tam bir izdirap gunde 16 saat pesindeyim calismayi ozledim Disari cikip kahve icmeyi ozledim Kapimin onunden gecenleri izlemeyi ozledim Arkadaşlarımla karsilikli sohbet etmeyi ozledim Kendime gunde 1 saat bile olsa vakit ayirmayi, yanliz kalmayi ozledim Surreal bir Hollywood filmindeymiscesine market onlerinde sira beklemekten, guvenlik tarafindan iceri alinmaktan, etrafimda herkesin maskeli eldivenli olmasindan, arabaya cocuklarimla bile binememekten , yuruyus yapamamaktan, herseyden ama herseyden bunaldim

Çok teşekkür ederim idrak:)) Neden bu halim bilmiyorum, iki gündür gözümü açamadım ağlamaktan Birimize bir şey olursa ne yaparız, ya ikimize birden olursa kedi ne yapacak, hep birlikte mi ölsek falan diye saçmalayıp duruyorum, sinirlerim bozuldu artık. Kimsenin ailesine bir şey olmasın inşallah, bu süreci en az hasarla atlatmayı diliyorum ama nur topu gibi bir anksiyete sahibi olmuş gibi hissediyorum kendimi şu an:)))

İnsan sandığından daha güçlü bir varlık aslında. Dayanamam dediğimiz birçok şeye dayanıyoruz. Yapamam dediklerimizi yapıyoruz. On yıl önce "hayatta yapamam, hayatta dayanamam" dediğim birçok şeye dayandım. Hala ayaktayım. Bilmiyorum bana otomatik olarak yükleniyor kötü zamanlarda idare eden, ayakta durması gereken kişi olduğum hissi. Tüm insanlarda var bu özellik biliyorum. Sadece zorlamak gerekiyor biraz. Madem anksiyete illeti açığa çıktı o zaman yeneceksiniz. Kötü haberleri okumayın, virüsle ilgili araştırma yapmayın. Yapabileceğiniz tek şey evde kalmak. Bunu yapın gerisini düşünmeyin. Ben fiziksel tüm hastalıkların gidişatının ruhsal hastalıklara bağlı olduğuna inanıyorum. Ruh sağlıklı olursa, beden çabuk iyileşir. Önce ruhunuzu iyileştirin :)

Öğrencilerimi özledim. Yaz tatili gibi değil. Konuların çoğunu bitirmiştim ama planladigimiz etkinlikler vardı. Bahar gelince yapacağımız onca şey vardı. Bazı cocuklarin aile ortami çok sıkıntılı. O çocuklar için evde kalmak iki kat işkence. Aile içi fiziksel ya da psikolojik şiddet gören, buna şahit olan çocuklara çok üzülüyorum. Maddi olarak zor durumda olanlar var. Nasıl gecinecekler? İşlerini kaybedenler nasıl toparlanacak? Bunları düşün düşün dur. Öte yandan biraz panik bir insanım. Şimdi vücudumu daha çok dinler oldum. Hastaneye de gidemiyoruz. Allah kimseyi muhtaç etmesin. 16 Mart öncesi sanki çok uzak geliyor. Sanki uzun yıllar gecmis gibi. Her gün hayatını kaybeden insanlar... Sağlık çalışanları... Ne ağız tadıyla kitap okunuyor ne film izleniyor. Akılda bunlar varken çok zor.

Teşekkür ederim. Ne guzel bir kalbin var. Gerçekten cok zormus. O yüzden oteki topikte hastanelere yigilmamanin önemini anlatmaya calistim. Ne kadar tedbir alsakta bir noktada yetersiz kaliyoruz. Eskiden latte, yabanci diziyle mutlu olurdum şimdi olum haberlerinin azligiyla. Ne hissettiklerini biliyorum cunku...

Biraz kötüyüm.. Zaman kavramımız kalmadı, bilmiyorum ruhum daralıyor

En zorlandığım şeyler: - Ne zaman biteceğini bilmemek. - Çocuklara tek başıma bakmak.

Hepimiz hayatımızın bir döneminde hapishaneye girmiş olduk. İnşallah tez zamanda beraat ederiz.

Ben de aynen böyle yaptım küçükken çıkmak için ağlardı şimdi 3 yaşında gerçi kreşten falan dolayı eskisi kadar park bahçe gezmiyorduk son zamanlarda ondan belki de dışarı çıkmamak çok sorun olmadı. Ama yalnız vakit geçiremiyor babasıyla beni istiyor hep oyunlarında

Bankaciyim calisiyorum. evinde kalmayan sıkıldıkça şubeye gelen insanlara sinirleniyorum. oglum 2,5yasinda kresi kapalı doğal olarak. esim bakıyor ben isteyken aklim çocukta kalıyor. sevgi dışında bişey veremiyor cocuga :) buna da şükür. eldiven maske kullanıyorum sağlık calisanlariyla durumum tabi kıyaslanamaz ama bunlardan bunaldım. ellerim dezenfektan ve kolonyadan kurudu çatladı her dezenfektan ve kolonyadan sonra canım yanıyor. aksam eve girer girmez banyoya girmek sonra mutfagi yemek yapabilecek hale getirinceye kadar toparlamaya çalışmak yemek yapmak ve yorgunluktan bitap dusmekteyim. hepsi geçecek inşallah. memleketime de en son Ekim ayında gitmistim. baba evini de özledim. belirsizlik çok bunaltıcı. yine sukur hergun görüntülü konuşuyoruz. sukredecek çok şey de var hamdolsun. bundan geriye koymasın Allah'ım

Hamur mayalanma süresine bile tahammül edemeyen ben artık hamur mayalayıp uğraşıyorum kendimce... Öğlene kadar uyuyorum sonra bi ortalık toplama kahvaltı vs rutinden sonra eğzersiz yapmaya çalışıyorum ailemle görüntülü görüşüyorum yemek yapıyorum akşama doğru ders çalışıyorum akşam yemek çay haberler vs biraz müzik dinliyorum günü kapatıyorum.

Öğretmenim. Aklım sevdiklerimde, işe gitmek zorunda olan, geliri kesilen ve daha nice zorluk içinde olan insanlarımızda. Bugün telefonda öğrencimin sesini duyunca içim burkuldu. İnşallah bu günleri hasarsız atlatırız.

Ben de kronik hastalığımdan dolayı pek çıkamam aslında. apartmanın bahçesine inerdim. O iyi geliyordu. Yürüyüş yeri var. Orada yürüyordum. ablamlar her hafta geliyordu. Yeğenimle ablamla vakit geçiriyordum. bir de buna şaşırabilirsinşz bazen haftada 1 bazen ayda 1 avmye çıkardım. Evet tüm sosyal hayatım buydu. Kronik hastalık yüzünden. Ama mecburiyetten yapamayınca zor geliyor.

Bu isi gorev edinmeniz dahi abesle istigal.

Bence çok doğru bir düşünce, en basitinden 1 ay önceki ilaç ve imkanlarla şimdiki arasında çok fark var. Hergün yeni bir ilaç protokolü keşfediyorlar. Çinde virüsü Dünyaya duyuran Li Weilang da kaç test yapmalarına rağmen o zaman hastalığı tespit bile edememişlerdi. Virüsü keşfettiklerinde de artık onun için çok geçti.

Merhaba, ben asyada yasiyorum, asyada maske takmak cok gundelik bir durum. Ocak sonundan beri de vakalar bizde gozukmeye basladigi icin, %80 ben de maske takiyorum disari cikarken. Ancak maskeyi yikadiginiz anda -ya da islandigi anda- porlari aciliyor. Ozellikle cerrahi maske ise koruyuculugunu yitiriyor. O sebeple ic kismina iki kat kagit havlu koyup onu gunluk degistirirseniz daha cok isinizi gorecektir. Maske ile direkt temas etmediginiz icin terlediginizde de maskenin islanmasini engellersiniz. Kolay gelsin, umarim isinize yarayan bir bilgi olur.

Ve buradan birsey paylaşmak istiyorum. İzmir Bornova Evka 4 te birine gitmistik. Yaşlı bir teyze balkonda ağlıyordu. Ne oldu diye sorunca anlattı. Apartmanın zemin katında yasiyormus yalnız başına. Balkona çıkmış evinin balkonuna. Su satıcısı bir genç çabuk gir içeri mikrobik virüs saciyorsunuz diye bagirmis. O kadar uzulmus ki. Böyle de pislikler var toplumda. Eşini ve 2 çocuğunu kaybetmiş yalnız 76 yasinda emekli ogretmenimiz.. Cok üzücü ne desem bos.

Aynen bende.. Kendimi gectim cocuklarin evde bunalmasi canimi inanilmaz sIkiyor

benim babannem de huzurevinde ya

Konuyla alakasız ama üst solunum yolu enfeksiyonu ile coronavirüs ü nasıl ayırt ettiniz? Belirgin farkları neler acaba?

bir de ilk hafta esofman pijama ile dolasiyordum evde, bu hafta ailecek sikir sikir giyiniyoruz, hatt ben isyerinde cok acik mi acaba ya deyip giyemedigim seyleri giyiyorum, modumuz daha iyi sanki

Yapmayın lütfen. Siz okuduğum, bildiğim kadarıyla gayet güçlü bir kadınsınız. Yapmayın :) Ne yaşamamız gerekirse onu yaşayacağız. Dünya böyle bir yer. İnsanoğlu varoluşun başından beri mücadele ediyor hayatta kalmak için. Sıra bizde. En az hasarla atlatacağız. Ailenize de hiçbir şey olmayacak :)

Ben kızımlayim bu süreçte. Haftada 2 gün ise gidiyorum. Elimden geldiğince zorda ki insanlara destek olmaya calisiyorum. Hepimiz çaresizlik içindeyiz ve gerçekten ihtiyacı olanlara destek olalım. Umarım bu lanet virüs dünyayı terkede r.

Her gun sayilar aciklaniyor. Virusun alt ettigi insanlar, kimi huzur evlerinde tedavisiz ölüyor. Riskli grupta yakını olmayanlar çok şanslı geliyor bana. Kıskanmıyorum ama imreniyorum.

Çok geçmiş olsun babanıza . push ; F flamefire Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Çok teşekkür ederim bilgi icin

Çok gecmiş olsun canim insan hayaller kuruyor tabii ama napalim kismet degilmiş guzel gunler gelecek insallah

Çocuğun dışarıya anca pencereden bakması. Ben sıkılırım çok sorun değil de onun sıkılması üzüyor biraz.

Ben değilim kendimi germiyorum. Psikolojimi kendim rahatlatıyor virüs kapıp ölsen daha mı iyi diye düşününce duvarları öpesim geliyor.

Hayir hic bir sey de olmayabilir, bu sizin tercihinizdir ve herkesi dogrusu kendisinindir. Herkes ailesine gitti diye siz gitmek zorunda degilsiniz zaten. Amaan bosverin.

Wattpad tarzı uygulama ve siteler var canım ücretsz çok var google yaz çıkar

Bende çekirdek paketine köpük kaçırdım. sonra çekirdekleri durulayip ocakta yeniden kavurdum bu arada sıcak su kullanmaman gerekiyor

güneşi görememek. kot farkı nedeniyle bizim ev bir duvara bakıyor. bahçeye çıkınca da sadece havaya bakınca kısıtlı bir aralıktan gökyüzünü görebiliyoruz, oraya da güneş denk gelmiyor. vallahi içim darlandı. bir de ben resmen bitki gibi güneş ışığıyla beslenen biriyim, güneş gördüm mü enerji dolarım. böyle resmen sürekli ağlak modda, depresyondayım. sürekli midem bulanıyor, hiçbir şey zevk vermiyor.

İnsanlar çok tuhaf ya cidden. Vicdanını neden bu kadar kaybetti insanlar. Çok üzücü. Daha durumu bile anlamamış yazık çok yazık.

Çocuğumu parka her gün götürüyordum hava alıyordu günlerdir evin içinde tıkıldı kaldı yavrum çok sıkılıyor ama yapacak bir şey yok. en çok zorlandığım ve beni üzen konu bu. geri kalan hayatımda bir şey değişmedi. yine işe gidip geliyorum. eşim zaten 2 seneye yakındır evde. bi market için haftada bir dışarı çıkıyordu. yani aynı hayatımız.

En zorlandığım şey, eşimin işe gitmesi. Çoğu kişi evde yatarken eşimin asgari ücretle çalışmak zorunda olması.