doğru dedin aslında hiç gitmemek en iyisi... benim annem zaten 62 yasinda uzun yillaridir tek basina yalniz yaşiyor... istediğini yapıyor zaten yıllarıdır özgür ve hür bi kadın.. annem kendi babasi ile küs yani konuşmuyor dedemle.. benden 2 yaş büyük abim var abim de annemle aynı şehirde oldukları halde bayramlarda bile bir telefon edip arayip sormaz.. ayrıca annem babamdan ayrilali 25 sene oldu ayrildigindan beri babamla da konusmaz... yani benim annem ne babamla ne abimle ne dedemle konuşmuyor hiç diyaloğu yok.. annemin akraba olarak tek konuştuğu 2 kız kardeşi de uzak şehirde yaşıyorlar... bir teyzemle de hiç konuşmaz annem o teyzeme küstü.. ben de annemi bu yalnız haline üzüldüğüm için annemi yalnız bırakmamak için ziyaret ediyordum ama senin dediğin gibi ben de artık anneme mesafe koymalıyım.. vicdanen annemi çok düşünüyorum aslında annemi öylece yalnız bırakmak gibi geliyor... dediğin gibi yapmayı düşünüyorum hiç gitmemek en iyisi.. Ben de zaten gitmiyorum annemin evine 3 gundur... Free Women Hür doğdum, hür yaşarım... Anneler

İstediğinde şey de annene mesafe koymak değil mi? Neden bu kadar tahammülsüzüm diye sordun mu kendine? Aile bağlarınız yeterince kopuk zaten. Bi sen varsın annenin hayatında, sende bahaneler arıyorsun. Seni etkisi altına alan nedir bilmiyorum ama ben kızdığım için hiç gitme dedim annene. Çok sık olmasa da ara sıra yokla bari yaşlı kadın başına bişey gelirse kimin haberi olacak. İçini ferah tut yarın sen de anne olacaksın, yarınlarını düşün ne ekersen onu biçersin. Herkesin bi hasat zamanı vardır. .

Sorunumu nasıl çözebilirim tavsiye rica ederim. Acaba ben mi yönetemiyorum bu anne kız ilişkisini yoksa annemin de biraz hataları var mı diye suçlu arıyorum devamlı.. nasıl yönetirim bu ilişkiyi En son bir ay once bir çözüm buldum ama hala problemimiz devam ediyor sanki.. bir ay once bazı tavsiyeleri dikkate alarak annemle ilişkimize biraz mesafe koydum çok da iyi geldi biraz mesafe beni ferahlattı ama anneme muhtaç gibi hissediyorum kendimi çünkü hamileyim.. Kısaca da son durumum hakkında bilgi vermek istiyorum Eşimle birlikte 3 yıldır yurt dışında yaşıyoruz normalde... hamileliğim döneminde doktor muyanesi olmak için anneme misafır geldiğimiz bu şehirde buradaki tavsiyeler üzerine annemden uzak kalmak için kiralık ayrı eve çıktık eşimle.. anneme yakın mesafede bir apartmanda studyo daire kiraladık yani.. 1 aydır da anneme günlük olarak 1 saat ziyaretine gidiyorum.. 3-4 gun once oluyor olay ziyarete gittiğim zaman... facebook ve instagrama giremiyorum dedi annem... acaba internette mi sorun var diye sordu bana... . ben de youtube girebiliyorum dedim... demek facebookta sorun var hep bu hükümet yüzünden kapattılar facebooku demekki vs. diyerek söylenmeye başladı... ben de çin halk cumhuriyetinde facebook kullanmak tamamen yasak zaten bizim millet de çinliler gibi başka uygulamalar keşfetsin facebook da zorunlu mu v. s. diye yorum yaptım ve annem yine bağırmaya başladı... ben de dayanamadım tabii anne seni evinde rahatsız etmiyeyim deyip çıkıp gittim evden... eşimin yanına geldiğimde internetteki ingilizce haberlere baktım ki gerçekten dünyanın bir çok yerinde facebook'ta sorun olmuş.. yani türkiye'ye has bir durum değilmiş.. ben annemin herşeyi hükümete ve devlete bağlamasından bıktım.. devamlı şikayet ediyor herşeyden.. aslında abartma problemi de var yani şikayet etmese mutlu olsa abartılı el kol hareketleri ile seviniyor.. hamileyim zaten hassas bir dönemimde devamlı bir gerginlik veya abartı ortamında durmak beni daha da çok geriyor.. fazla mı hassasım acaba bilemiyorum... sorun ben de mi? mesela karşı görüşten bir partinin yaptığı miting olursa ve evden miting seslerini duyarsa dışardaki sesten daha kuvvetli bağırır balkondan ama balkon miting alanını görmüyor yani.. sadece miting sesi geliyor.. annem balkonda söyleniyor ben içerdeki odada geriliyorum.. annemin böyle bağırıp çağırması normal mi yoksa bana anormal geliyor da yani yoksa ben mi abartıyorum.. git miting alanına bağır annem burada bağırma diyecek oldum benim evim istediğimi yaparım bana karışma diyor tabii ki... annemin bu şikayetçi tavırlarından çok sıkıldım çok dayanamıyorum susmak en güzeli galiba ama susamıyorum da.. belki daha da az görmeliyim annemi.. 40 yaşıma geldim hala ona çocuk gibi muhtaç gibi hissediyorum kendimi.. lütfen bir yorum yapın dışardan bir görüşe çok ihtiyacım var.. şimdiden teşekkür ederim.. Free Women Hür doğdum, hür yaşarım... Anneler

çok teşekkür ederim görüşlerin ve tavsiyen için sağol.. ama bu forumda yeniyim bdv ye kopyalama bilmiyorum nasıl oluyor ki? Free Women Hür doğdum, hür yaşarım... Anneler

afedersiniz bir kaç kez okudum yazdıklarınızı maalesef sizi tam anlayamadım.. .. kızdığınız için gitme dedim yazmışsınız.. kızdığınız şeyi anlamadım.. yani neye kızdınız ki? senin dediğin gibi düşünüyorum diyorum yaşlı kadın başına bir şey gelirse kimin haberi olacak? annemin kaldığı apartmanda konuştuğu bir tek kişi yok yani herkesle kavgalı annem... biraz insanlarla iyi geçinmek için çaba göstermiyor.. çok yoruluyorum annem konuşunca devamlı başkalarını kötülüyor.. iyi olduğu insanlar ise telefonla konuşabildiği kadar uzaktaki kişiler yani yakın bir ilişki kuramıyor anneme üzülüyorum inan... ama artık üzülmek bana da fayda etmiyor ki... üzülmekten bıktım isyan edişim belki bundan.. tahammülsüz olmamın sebebi elbette aile bağlarımızın kopuk olması... annemin bana bile tahammülü yok ki ben anneme yeterince tahammül ettiğimi düşünüyorum artık... bir de hani kadınlar kocaları ile bir şeyler paylaşır ya,,,, benim annem kocasıyla paylaşamadığını benimle paylaştı.. babası ile paylaşamadığını benimle paylaştı.. abimle paylaşamadığını benimle paylaştı.. ben hep annemi dinlemeye ve annemin yanında olmaya çalıştım.. ama ben annemin sadece bir kızıyım ben tek bir insanım.. 3 kişilik kuvvetim yok maalesef.. annemin ne kocası olabilirim ne oğlu ne de babası.. daha fazla gücüm kalmadı bir de üstüne üstlük bana bağırınca anneme tahammülsüzlüğüm bundan... benim bahaneler aradığımı söylemişsiniz ama yaş oldu 39 ve 39 senedir bahaneler aradığımı düşünmüyorum tam tersi hala pes etmeyip buraya yazdım ki bahane yerine çözüm bulayım... yoksa abimin yaptığı gibi annemi hiç arayıp sormamak da bir seçenek.. benim vicdanım elvermez yani annem bana ne hakeretler etti ben yine gittim sarıldım anneme.. benim istediğim şey annemle mesafe koymak değil yani başka bir çözüm bulamadığım için mesafe koyuyorum yoksa başka çözüm var mı diye tavsiye istedim... sen de bana olayı abarttığımı yazmışsın... ama benim söylediğim bir cümleye annemin bağırıp çağrılması da bana abartı geliyor maalesef... insanca konuşmuyor annem benle bağırıyor çağırıyor.. sen de benim abarttığımı yazmışsın.. Free Women Hür doğdum, hür yaşarım... Anneler

Bunlar benim görüşlerim. Konuyu bdv ye kopyalarsan daha iyi olur.

Abartan sensin bence. Bu hassas süreçte anneni kafaya takmışsın, yaptığı ve yapacağı herşey seni rahatsız edecek, bu durumunda anneni huzursuz edecek. Bence en iyisi hiç gitme ne kendini sık, nede anneni huzursuz et. Annen abartılı şeyler yapmıyor, yapmak istediği şeylerı yapıyor ve sen buna kısıtlama getiremezsin. Abartan sensin.