Allah yardimciniz olsun, ben bile okurken daraldim inanin:s Esinizi bilincli biriyse, konusabiliyorsaniz, ortak kararlar alin, ailesine kapinizi kapayin, esiniz sizi istemis ailesi istese ne olur istemese ne olur, tabii esiniz bunun farkinda olmali size ve evliligine sahip cikmali... Gxuxlsxuxm

Biraz acele verilmis bir karar gibi geldi bana canim bu evliligin... keske biraz daha bekleseydin...14 ay icinde bu denli biktiysan ilerde ne olacak? Esinin ailesi muhtemelen evlendikten sonra henüz evlenme asamalarindada olumsuz tavirlar sergilemistir... bunu bile bile evlendiysen simdi beni istemiyorlar diye kizman aglasman cok gereksiz... Ayrica Annenin büyütmüs oldugu kizini birdenbire komple Annenden koparip baska bir sehire gitmende bana göre yanlis... hatta Ailenden bu denli uzaklara gitmen basli basina bir yanlis...:1no2: Rahmetli Annem hep derdi... kizim akilli sinek carsidan cikmaz... uzaklara gidebilirsin evlendikten sonra tabiki ama basin darda oldugu vakit veya herhangi bir yardima ihtiyacin oldugu vakit kime kosarsin kime gidersin cok iyi düsün... hakliymis... iyki Ailemden uzaga gitmemisim diye sükür ettim her zaman. Esinin kizi daha cok kücük... bebek sayilir... cok sabirli olman lazim... düzelecek insallah. Kendini kandirilmis hissetmene hic anlam veremedim... kimse kimseyi kandirmadi anlattiklarina göre... herseyin bilincindeydin ama evdeki hesap carsiya uymadi iste...:hulya: Beklentiler cok önemli arkadasim... hayatin lay lay lom olmadigini aci bir sekilde ilk evliliginde gördün zaten... herseyin basi sabir... Allah yardimcin olsun.:Saruboceq: BinbirRenk

Annesi henüz 2,5 yaşındayken vefat etmiş yani çocuğun gözünde onu bırakıp gitmiş. Ne bekliyorsunuz ki. Nasıl normal bir psikolojide büyüyebilir bu çocuk. Sizin kızınıza anneanne bakmış yıllarca sonra bambaşka bi ortama girilmiş. O çocuk nasıl etkilenmesin. Ve en çok kızdığım nokta. Nasıl olurda siz vefat etmiş bir annenin yerine geçersiniz. Nasıl olur da kendi isteğiyle değil de takdir-i ilahi sonucu yavrusunu bırakmak zorunda kalmış bir anneyi yok sayarsınız. Hiçmi vijdan yok sizde hanfendi. O kadıncağız 9 ay karnında taşımış, 2,5 yaşına getirmiş, gözünden sakınmış yavrusunu ve gitmek zorunda kalmış. Nasıl silersiniz onu hayattan. Allah aşkına onun yerine koysanıza kendinizi. içiniz elverirmi yavrunuzun sizi hiç bilmemesine dayanmaya. Her ne olrusa olsun iki çocukda gerçekleri bilmeli. Siz onun annesi değilsiniz ama annesi kadar iyi büyütebilirsiniz buna lafım yok. Ama hiçkimse bir anneyi yok edemez. Ne acıdır ki yavrucak annesinin bir resmini bile göremeyecek. Annesine bi fatiha bile okuyamayacak. Allah sizin kalbinize biraz insaf yerleştirsin dilerim ki. P

Yani sizi yargılamak tabii ki hiç haddim değil ama anlattıklarınızda bir şeye takıldım.. ben çalıştığım için kızıma annem baktı çok yakın ilişkimiz yok gibi birşey demişsiniz.. Ben de eşimden ayrıyım ve çalıştığım zamanlarda kızımı annem ve babamla.. ama her akşam gider kızımı alırım ve evime kızımla geçerim. her haftasonu babası ile olmadığı her an beraberizdir.. Sanırım sizin en büyük zorununuz bekar yaşamaya alışmak.. kendi kızınızın sorumluluğunu belki bilerek belki de mecburiyetten alamadığınız için birden iki çocukla ve yaşadıkları nedeniyle problemleri olan iki çocukla başbaşa kalınca bocalıyorsunuz. Biraz insaf ama birazcık kendi sevginizi bu çocuklara geçirebilirseniz ilerde daha rahat edebileceğiniz kanaatindeyim. Gerekirse çocukları bir pedagoga götürüp ondan fikir alabilirsiniz. En azından o yavrularla ilgili problemlerinizi çözerseniz rahat edebilirsiniz diye düşünüyorum..

çıldırası bir hayat harbi harbi.. doludan kaçarken yağmura tutulmak diye buna derim.. eşlere karışan ailelerden nefreetttt ediyorum ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

Kızlar zaten kreşteler. Aileside bizden uzakta ama bir telefon kadar uzaktalar laelaelaelaelae kafamçokkarıştı P

Hergün milyonlarca ciftin yasadigi gayet normal bir hayat... Bu yüzden cildiriyorsan sorun ne cocuklarda nede esindedir... sorun sende canim.:hulya: Ya ruhen bu evlilige hazir degildin yada beklentilerin farkliydi. Bircogumuzun günü böyle geciyor! :hulya: Tabikide biraz renk katmak lazim... bu senin elinde... sen hergün herseyden bikmis usanmis bir tavirla asabi bir sekilde evin icinde dolasirsan hali ile bu cocuklara ve esinede yansir... ya bu hayatini kabullenirsin hem olumlu hem olumsuz taraflari ile benimsersin yada benim istedigim bu degildi der ve eyvallah dersin... Bana sorarsan birinciyi yap... gelen gideni aratir arkadasim P

Gerçekten zor bir durum. Bazen bazı atılımlarda bulunmadan önce çok yönlü düşünmek gerekiyor. Kurtuluşun olacağını sanıyorsun ama şöyle de bir söz var ' yağmurdan kaçarken doluya tutulmak'... Keşke enine boyuna her ihtimali düşünüp öyle bu yola baş koysaydınız. Sonuçta bir ömür geçireceksiniz. 10 defa hatta 1000 defa düşünmek gerek böyle durumlarda... Dilerim yeni yaşantınıza ayak uydurabilirsiniz. Dilerim sorunlarınız sıkıntılarınız kısa zamanda hallolur... E EstetikEditor ne mutlu TÜRKÜM

peki tek sorun sorun çocukların gürültüsü patırdısı ve eşinin ailesi mi eşinle bi problemin var mı canım N&A Aktif

Allah yardımcınız olsun ne diyeceğimi bilemedim sabır diliyorum

bence acele verilmiş bir karar olmuş... ama yapcakta bir şey yok... bırakın çocukların birbiriyle kaynaşmasını bence eşler olarak sizler kaynaşamamışınız... çocukların bu süreçten geçmesi normal... hele birde annenızın büyüttügü yavruyu hiçte alışık olmadıgı bir ortama getirmiş olmanızda hata olmuş... keşke ara ara bir keç günlügüne getirsydiniz hem... o çocuk kardeşe hem o ev ortamına hem herşeye alışmış olurdu... bence burda çocuklardan çok daha büyük bir sorun... bu kadar sornu sıkıntıyı yaşarken... eşinizin sizin yanınıada olması gerekirken... oda ayrı problemler çıkarıyor olması daha düşünülecek bir durum... hele birde aileyi karışmıssa... ayıkla artık princin taşını... eşinizle bu durumları konuşmayı hiç denedinizmi? neden size başlarda olumlu olupta sonradan degiştigini sordunuzmu? sorunları tek tek konuştunuzmu? eşlerin konuşmaları ve bir konuda anlaşmalarıda önemli... işallah bu yaşadıklarınız bir düzene girer ve sabrınızın sonunda güzel şeyler olur allah yardımcın olsun canım... S

çocukları kreşe veremezmisiniz S

Allah yardımcın olsun iki çocukla birden baş etmek elbette zor olacaktır ama zaman ve sabır her şeye çare olabilir Gxuxlsxuxm

Ben çalışıyorum zaten. Mecburen kızlar kreşe gidiyorlar. Akşam alıp eve geliyoruz, kızım beni ufaklıktan ve eşimden kıskanıyor. Ufaklık babasını bizden. Kızım babam benimle ilgilenmiyor kıskançlığında. hiçbir şeyi paylaşamayan 2 küçük çocuk, Ufaklık neredeyse 4 yaşına girdi hala konuşamıyor, anlatamadığı içinde mütemadiyen ağlıyorr. abartısız 2 saat susmadan ağladığı oluyor. Masa kurulunca altına girip saatlerce ağlayan bir çocuğu düşünsene. Kızım şu an 5,5 yaşında, 1 yaşında çişi bırakmıştı. Gözümün önünde ayakta olduğu yere çiş yapıyordu. Gece ortalama 3 kez yatak yorgan değiştirdim yaklaşık 2 ay. Şu anda bezliyorum. Ufaklık 2 aya kadar altına kaka yapıyordu, Allahtan onu öğrettim. Ailesine gelince; annemle bir kez yalnız kaldılar... Annemin bile burnundan getirmiş. Zavallı annem kızımm kendine çook dikkat et diyerek gitti yanımdan. Şu an gelemeselerde; öncesinde her fırsatta burdalardı.

kimsenin hayatı dört dörtlük değil canım... sana şuan problem olan şeyleri daha en başından düşünmen gerekirdi... özellikle çocuklar konusunda... kabullenmesi zor bir durum olsa gerek... insan kendi evladına bile sinirleniyor kızıyor bağırıyor... bi başkasınınkini kaldırabilir mi bilmiyorum... eşinin ailesine gelince onların isteyip istememesi çok problem değil bence önemli olan sizin ilişkiniz... tabi eşiniz onların söylediklerini önemsemeyen bir kişilikse... acele etmişsiniz... D

evet zor şeyler yaşamışsın. hayatın sıkıntılarla geçmiş. de neden bunaldığını, neden sıkıldığını, kendini neden kandırılmış hissettiğini anlamadım. eşinin çocuğu olduğunu biliyordun. o yavrunun annesiz kaldığınıda. konuşamaması, altına yapması, babasını sizden kıskanması gayet normal değilmi? sen babası hayatta olan kızına başka bir baba bulmaya çalışarak, bu mantıkla evlenerek ilk hatayı yapmışsın. senin kızının bir babası var. kızını babasından uzak bir şehre getirip başka bir adamı babası diye tanıtmaya çalışarak ona iyilik yaptığını falanmı sanıyorsun? hadi yaptın diyelim. hayatta babasından başka kimsesi olmayan küçük bir çocuğun szinle problem yaşamasını neden bu kadar büyüttün. öz kardeşler bile bu kadar yakın yaşlarda olunca anlaşamıyor. çoğumuz kendi öz çocukları arasındaki dengeyi bile kuramıyor, kendine zaman ayıramıyorken, sen neredeyse bebek yaştaki iki çock arasındaki problemlerden bu kadar yıpranıyorsan vay haline. sabır nerde kaldı. kendi çocuğunu büyütürken nasıl ilmek ilmek işlediğini hatırla. aynısını şu andada yapman gerekiyor. bunlar çocuk. bir yerden sonra sana karşı olan inatları çözülecektir. eminim o çocukta tıpkı senin baba isteyen kızın gibi kollarında uyuyacağı bir anne istiyordur. bunu bile bile evlenmişken, bu kadar kısa sürede bıkman yanlış. eşinle tartışabilirsin. hepimiz tartışıyoruz. sen gülsümünde dediği gibi farklı şeyler umdun ama bulamadın bana kalırsa. lütfen iyi düşün ve derin bir nefes alıp sanki bugün bu eve gelmişsin gibi davran. git o çocuğuda öp kokla mesela. sana güvebnmesini sağla. kızından ayırma. çocuklar hemen unutur ve kolayca kaynaşır. eminim bunu yapabilirsin. çocukların arasındaki gerginlik kalkınca sende daha rahat olursun.

bende her seferinde daha sakin, daha sabırlı olacağım diyorum ama içeride yaşayınca, dışarıdan bakılan gibi olmuyor. . push ; P

Bende... Biliyor musun; evlediğimde bu kez herşey güzel olacak demiştim. Ailesi ile aramda iyi olacak demiştim. Kendimce iyi olması için emek harcamıştım. Anladım ki, kimseye kırılmasın diye özen göstermeyeceksin, ve hak etmedikleri kadar ilgi göstermeyeceksin :umursamaz:

olan olmus yapabılcegnız cocukların pskılolojılerı ıyı olmaya bılır cunku zorlu bı donem yaşamıslar bellıkı onlar ıcın en ıyısı kreşe vermenız olur orda alıcakları egıtım ıle paylasmayı ve herseyı ogrenceklerdır.. bırbırıne uyum saglayabılırler.. sız bence bıraz daha sabretmenız ve emek vermelısınız cunku henuz 14 aylık evlısınız.. belkı sızı bıktıran cocuklar olabılır.. esınızın ailesı ıstemeye bılır ama yuvanızdan uzak tutmalısınız bu durumda.. P

canım ya çok üzüldüm RABBıM yardımcın olsun demekten başka sölicek bişey de yok aslında eşinle konuş aranızı ii tutmaya çalışın en azından dışarıdan gelen kötü yorumlara karşı birlik olun ki çok fazla yıpranma canım kendine dikkat et S

çocuklar anne baba dese de huzursuzlar. ki.. konuşamama ve altına kaçırma gibi sorunlar yaşıyorlar. aile terapistine gitmelisiniz. çocuklar içinde kendiniz içinde yararlı oloacaktır. peki siz eşinizin çocuğunu seviyormusunuz yani endi çocuğum gibi görüyorum derler ya merak ettim. öyle mi.. (konu ile ilgili değil sadece merak isterseniz cvplamayabilirsiniz. M

farklı bir şehir, 2 küçük çocuk ve onların sorumluluğu, yepyeni bir aile ve çevre zor gerçekten, hemen uyum sağlayamaman da normal bana göre. ama eşinin ailesi seni niye istemiyor onu anlayamadım, yani sen eşinle anlaşıp, mutlu olduktan sonra onların da bundan mutlu olmaları lazım. sonuçta torunlarına da annesi olmadığın halde en iyi şekilde bakıyormuşsun evlendiğin kişi de senin kızına babalık görevini yapıyor sanırım. böyle de olması lazım zaten de ama sanırım sizin sorunlarınız ikili ilişkiden ziyede çocuklar ve aileler kaynaklı. bunlara karşılıklı olarak oturup sakin kafayla konuşarak bir çözüm bulamazmısınız. eminim çözülebilir sorunlardır ve zamanla hepsinin üstesinden gelebileceğinize inanıyorum. Allah yardımcın olsun. Lillyum çok

Allah yardimcin olsun canim.. iki kucuk ile ugrasmak ne kadar zordur bilirim.. heleki bunlar hem kardes degil hemde birbirine aliskin degiller ise cikan sorunlari tahmin ediyorum. senin kizin annenin yaninda el bebek gul bebek bakilmistir. esinin kizida annesi vefat ettiginden eminimki esin ve ailesi tarafindan asiri ilgi ve sevgi ile buyutulmustur.. yani iki cocuk da asiri sevi ve ilgiye aliskin... onlarin ortasinda da sen kalakalmissin.. senin sonsuz sabirli olman gerekiyor bu durumda.. cocuklar icin ortak ilgi alanlari yaratmaya calisin.. onceliginiz cocuklar olsun.. onlar huzurlu ve mutlu olursa hersey yavas yavas yoluna girecektir eminim.. esinle olur olmaz kavga etmeniz o kadar normal ki bu ortamda.. eminim surekli ilgi isteyen iki kucuk ile ugrasmaktan birbirinize zaman ayiramiyorsunuz.. cocuklar kadar bizlerinde ilgiye, sevgiye ihtiyacimiz var.. esin ile sirt sirta verin.. kavga ile degil sevgi ile ustesinden gelmeye calisin herseyin.. kriegerin benim can

Çocuklar zaten kreşe gidiyormuş.. iLayda su

evli değilim bu konularda tecrübem yok ama Allah yardımcın olsun bi arkadsın da dediği gibi çocukları kreşe verseniz en azından sen biraz dinlenirsin okadar arada kalmazsın canım marti25.28 Popüler

Ben ikinci evliliğimi yaptım. Eşiminde ikinci eşiyim. Ben bir ayrılık, oda bir vefat yaşamıştı. Evlendiğimizde benim 4 onunda 2,5 yaşında birer kızı vardı. İlk evliliğimde aldatılmayı, fiziksel ve ruhsal olarak şiddeti yaşadım. Çook yıprandım. 3 sene sonra, ta ki kızım "anne benimde babam olsun" diyene kadar evliliği hiç düşünmedim. Eşimle evlilik kararı aldığımızda; benimde kızımında duygusal anlamda çok yıprandığımızı, sevgi ve ilgiye ihtiyacımız olduğunu, defalarca anlattım. Bunlara doyacağımızı, hatta bıkacağımızı söyledi, inandım. Ben o kadar çook inandımm ve güvendimki, arkadaşlarımı, ailemi, akrabalarımı arkada bırakıp, başka bir şehire geldim. Eşimin ailesi açık açık beni istemiyor. Eşim bana destek olmaya çalışsada ailesi baskın çıkıyor. Evleneli daha 14 ay oldu ama gün geçtikçe herşey sanki kötüye gidiyor. Bu koca şehirde; kendimi yorgun, yapayalnız ve kandırılmış hissediyorum... -tatlicadiarzu-