Eskiden de vardi da boyle duyulmuyodu. Artik herseyden haberdar herkes.

Arkadaşların da dediği gibi ben özellikle kadına cinayetlerinin eskiden beri varolduğunu düşünüyorum. Sosyal medya sayesinde sesimizi duyurabilmeye başladık yavaş yavaş. Twitter özellikle bu koduna adalet dağıtan bir platform oldu, ''olmayan'' adaleti... Ancak son bir yılda ben de artış olduğunu düşünüyorum. Ya da bilmiyorum, belki de bu kadar göz önünde olması bu şekilde düşünmemizi sağlıyor yine... Onun dışında bu çağ gerçekten çok tatsız, size katılıyorum. Ekonomik kriz, pandemi, art arda yaşanan felaketler... Şansa yaşıyoruz gibi hissediyorum. Geleceğe dair hayal bile kuramayacak, istediğimiz hayatın ardından koşamayacak bir haldeyiz.

Eski kv yaşadığı köyden hiç çıkmamış en fazla benim isteme ve düğün için başka şehir görmüş biri. Ne deniz bilir ne boğaz köprüsü ne antik kent ne frambuazlı cheesecake ne de profiterol. Bilmediği şey için üzülemez de. Elinde ne varsa onunla mutlu çok pozitif bir insandır. Çünkü fazlasını görmemiş. Bilmiyor ki. Bende var ya da yok diye üzülmüyor, alamam diye iç geçirmiyor. En fazla evlatlarını özlüyor. Ama şimdi insanlar ne kadar çok şey görürse o kadar mutsuz oluyor. Hep kendinden yukarı bakıp onu istiyor. Gerçekten cehalet mutluluk aslında. Bilmediğin bir şey seni üzemez ki.

Cehalet mutluluk ama bilmeden, görmeden, deneyimlemeden de yaşamak; sadece ömür tüketmek değil midir? Elbette hepimizin istekleri maddi manevi ve dünya için temennileri var. Ama ne olumsuzluklar ne de üstün üstü yok gibi yaşamak, pek bana göre bir şey değil. Görmesem koklamak isterim, o da olmadı tatmak. Ha yok mu evde benzer, en yakını yapmak hiç mi yok bir kitapta okuyup düşlemek... İyilik var oldukça kötülük de olacak ying ile yang gibi ayrılmaz bütünler. Hatta bir görüşe göre kötülük var olduğu için iyilik anlamlı tezini savunur. Bir nevi fırtınayı görmeyen uysal bir denizin, güneşli bir havanın kıymetini bilmez gibi. Bilemedim çok konu içinde miyiz fakat fanusta yaşamak bana normal gelmiyor hatta yaşamak gibi gelmiyor.

onlar yine büyüklermis kucucuk cocuklarinin videosunu cekip oralara koyan insanlar var cocugun adini cümle alem biliyor. biri bir gun cocugun yanina gitse x gel annen seni bizde bekliyo dese cocuk adinin bilinmesinden kaynakli guvenip pesine takilip gidebilir çok tehlikeli böyle seyler

Aynen, eskiden de kötü olaylar vardı deniyor. Mutlaka vardır. Ama bence bu kadar boş bir nesil yoktu. Tabi kendimi de katıyorum bu nesile. Benim anneannem gençken tiyatroya gidermiş düzenli olarak mesela.. Şimdiki nesil tiyatronun kapısından bile geçmiyor. Tiktok vs. gibi saçma sapan şeyler hayatımızı doldurdu.

Eskiden de vardı ama duyulmuyordu, yani ben bizzat duydum biliyorum ki özellikle taciz vakaları hemde küçücük çocuklara. Belki eskiden daha fazlaydı sadece duymuyor öğrenmiyorduk.

ikibinli yılların başında kadın cinayeti sayısı 40 civariyken şu anda 470'lerde. Kadın hakları konusunda çok büyük değişim var bence.

Sizin gibi bazen eskiyi özlerim 80 lerde çocuktum, sokaklarda silahlarla dolaşan adamlar, taranan kahveler ve kesilen sular çocukluğumun baş köşesinde duruyor. Dünya hiç bir zaman güllük gülistanlık değildi, kötülük hep vardı. Rıfat Ilgaz'ın Sarı Yazma sını mutlaka okuyun, 1940 larda neler çekmiş insanlar, her gelen nesil bir öncekini beğenmez, evet eskiden daha sıcak mahalleler vardı şimdi mahalle kültürü bitti ama farklı şekillerde daha geniş çapta iletişimde insanlar. Eskiden özlediğim tek şeyler doğal sebzeler, meyveler, ormanlar bir de anıları güzel yapan herkesin tam olması yani ana babalarımız sağdı, kardeşler bir evdeydi gerçi bende o da uzun sürmedi ama vardılar. Velhasıl dünya hiç bir zaman güzel bir yer olmadı aslında

Yarıya kadar okudum, yüreğim o kadarına yetti. Bombok bi zamana doğmuşuz affedersiniz, bir pişmiş tavuk bir biz.

Cehalet mutluluktur sözüne örnek bir yazı olmuş. Görmemiş ya da duymamış olmamız, kötülük olduğu gerçeğini maalesef değiştirmiyor. Sevdiğim bir söz vardır tam anımsamıyorum ama 'kötülüğü ve adaletsizliği değiştiremeyiz ama bunlar karşısındaki tavrımızı değiştirebiliriz' özünde böyle bir şeydi. Niceliklerden uzaklaşıp, niteliklere odaklandığınız an bu kadar karamsar olmayacaksınız. Evet dünyayı kimse kurtaramaz ama kurtarabildiğimiz 1 insan 1 canlı olursa yaşadığımız gezegende emin olun fark yaratır.

Sizin gibi bazen eskiyi özlerim 80 lerde çocuktum, sokaklarda silahlarla dolaşan adamlar, taranan kahveler ve kesilen sular çocukluğumun baş köşesinde duruyor. Dünya hiç bir zaman güllük gülistanlık değildi, kötülük hep vardı. Rıfat Ilgaz'ın Sarı Yazma sını mutlaka okuyun, 1940 larda neler çekmiş insanlar, her gelen nesil bir öncekini beğenmez, evet eskiden daha sıcak mahalleler vardı şimdi mahalle kültürü bitti ama farklı şekillerde daha geniş çapta iletişimde insanlar. Eskiden özlediğim tek şeyler doğal sebzeler, meyveler, ormanlar bir de anıları güzel yapan herkesin tam olması yani ana babalarımız sağdı, kardeşler bir evdeydi gerçi bende o da uzun sürmedi ama vardılar. Velhasıl dünya hiç bir zaman güzel bir yer olmadı aslında, biraz içimi acıtan da yeni neslin önemli bölümü Yaşar Kemal'i ve daha nicelerini tanımıyor, tiyatroyu sevmiyor, kitap okumuyor bunların yerine sosyal medya olmasına biraz bozulmuyorum değil

Hayatı anlamamış olmanızı bile anlamayıp beni sizi anlamamakta itham ediyorsunuz, üzdünüz Diyorum ki güzel şeylerin daha fazla olduğu sadece sizin fikriniz, aslında böyle bir gerçeklik yok, beni çıldırtmak mı istiyorsunuz neyse, nerede o eski günler diye kafa ütülemek için henüz erken, onu yaşlanınca hepimiz yapacağız. Selametle. Edit: başlığa da yeni dikkat ettim çağın namusuna iftira atmayın çok günah. illederengarenk Biraz vicdan, biraz

Ne izledim ben az once

Biz de kestane pişirip ya da ceviz kırıp TV izliyoruz. Arada scrabble oynuyoruz çocuklarla dikiş dikiyoruz. Komşuculuk da yapıyoruz. Prensip olarak anahtar alıp bırakmam ama komşuluktaki çoğu seyi uyguluyorum. Bayramda hediye bile hazırladım kapıyı calacak olan cocuklara. Çağın kötülüklerin gelince taciz tecavüz siddet bence artmadı bilinir oldu. Ama küresel ısınma vs seklinde doğaya dair damlar konusunda haklısınız.

kimdi bilmiyorum ama bir dr tv de "simdiki cocuklari yetistirebilmek zekalarina yetisebilmek icin o ebeveynlerin hatta etraflarindaki herkesin de folik asit çocuğu olmasi gerekir" demişti begenilmeyen yeni nesil bizlere göre çok çok daha zeki evimde 3 yaşında bir çocuk var ve gerçekten bazen soylediklerine yok canim o kadar olamaz diyerek yaptiklarina hayret ediyorum ve cevremdeki cocugu olan insanlarin hepsi böyle. çok uçuk çok degisik bir nesil yetisiyor ve ben kendi adima konusayim korkuyorum. çünkü eğitimine daha simdiden yetişemeyecekmis gibi hissediyorum. surekli makaleler okuyorum videolar izliyorum ne yapabilirim nasil yonlendirebilirim vs diye cunku yetmeyecegimi hissediyorum. sizinde dediginiz gibi yonlendirmek farkinda olmak cok cok önemli evde bir cocuk var ve bu cocuk ya tik tokcu olacak yada faydali bir birey olacak hersey ebeveynde bitiyor cidden

Aslında eskiyi özlemiyoruz çocukluğumuzu ve o zamanlarda ki gamsizligimizi özlüyoruz. Geçim derdi binmemiş üstümüze laylaylom yasiyoruz. Ama o dönemde anasız babasız kalan birine sormak lazım nasıldı diye

Tüm kötülüklerin 80lerden sonra peydah olduğunu düşünüyorsanız yaşama dair algınızı gözden geçirmelisiniz.

Aaa bak tiyatro kırmızı çizgimdir. Sezonunda her ay 2 oyuna giderdim Korona öncesi. Çok özledim yaa

Doğru Onlara ne bıraktıkta ne bekliyoruz? Sanki gençleri okumuyorlar, iş beğenmiyorlar yabancı dil bilmiyorlar diye eleştiren insanlar yüzlerce kitap mı okudu?

Tuvaletler de dışarda, 3 duvar bir kapılı bir çukurdu. o pis detay da geldi aklıma. Canım sıkıldı

bende hep ikilemde kalıyorum eskiden mi şartlar iyiydi şimdi mi diye ama düşününce o zamanlarında zorluğu varmış diyorum 93 doğumlu olarak 2000li yılları sevdim hep, ne olduysa bu 2020 de oldu sanki. 2019 da zaman dursaydı iyiydi

Değişim her dönem vardı ve var olacak. Babam da 80 yaşında nerde o eski bayramlar diyor ama babannem hayattayken o da aynısını derdi mesela. Önemli olan adapte olabilmek. Siz yine bu kaosun içinde sade ve sakin yaşamaya çalışabilirsiniz.

Hanimefendi zaten benim fikrim, sakin olun. Gercek bu herkes buna uyacak bilim bunu ispatladi demiyorum. Kafanizin ütülenmesini istemiyorsaniz okumayin, cikin sayfadan olsun bitsin. Bu benim fikrim ben böyle düşünüyorum size ne? Edit: Günahı da sevabı da Cemal Sureya düşünsün ya da ona söylersiniz dikkat eder artik. Selametle. Yokuspokus

Neden yaptın bunu he?

+100000 Bir taraf aşırı baskıcı, sevgisiz biçimde büyütürken diğer taraf şımarttıkça şımarttı. Dediği alınmadığı için anne babasına tekme atan bir sürü çocuk görüyorum. Ana babalarımızın yetiştirme tarzı kötüydü bunlarınki çok mu iyi? Doyumsuz, arsız hiç bir şeye saygısı olmayan bir nesil yetiştirdiler. Ezdirmeyeceğiz savunacağız diyerek

Evet hatta 1 Ocak 1981de başladı tüm kötülükler. 31 Aralık 1980de herkes iyiliğin dibine vuruyordu. Hanimefendi neden direniyorsunuz anlamamakta? Kötülük insanlığın var oldugundan beri vardi kimse yok demiyor. Ama güzel seyler daha fazlaydi. Yani sorguladigimiz kotulugun olup olmamasi degil guzelliklerin korelmesi yasanmiyor olusu. Bunda anlasilamayacak ne var anlamadim? Princess

Dün bir parkın içinden geçiyorum. lise öğrencisi bir genç parkta bağıra bağıra hala tiktok kullanmayan var mı yhaaa derken yanında anne ve babası tiktok videosu izleyip gülüyor, kızları da hadi biz de çekelim diyordu. Açıkçası üzüldüm bu manzaraya.

+1 eunja Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ben de sizin gibiyim. Ama bence çoğu insan sizi anlamayacaktır. Duygusal insanlarız biz galiba. Duygusal olmayan insanlar eskiyi hiç aramaz. Daima yeniye bakar. Hangisi iyi bilemiyorum tabi ama dediğim gibi ben de sizin gibiyim.

Z kuşağının yetişkinler tarafından eleştirilmesini inanılmaz saçma buluyorum, o yaş grubuna ders veren bir öğretmen olarak söylebilirim ki asıl suçlu X ve Y kuşağıdır, anne babaların yanlış tutumudur. Gelişen teknolojiyi, hayat tarzını, Türkiye'nin sosyal ve ekonomik durumunu göz önünde bulundurarak evladını yetiştiren velilerin çocukları gayet de iyi durumda. Kafasını instagramdan kaldıramayan, sadece laf sokmalı sözler paylaşan ailenin çocuğu da tiktokta kalitesiz içerik üretir. İstisnalar kaideyi bozmaz, armut genelde dibine düşer.

Cennet bahcesi sanmak ne alaka anlayamadım? Ben birseylerin anlamı olmasindan bahsettim. Biz aksamlari sitemizde saklambac oynardik gec saatlere kadar. Simdi cocugunuzu birakabiliyor musunuz? Odumuz patlıyor gözümüzden bir an kaybolunca. Eksilen birseylerin oldugunu net sekilde görebiliyoruz. Bahsettiğiniz imkanlari arti olarak kabul edersek değdiğini düşünmüyorum kaybettiklerimize.

Kelime kelime okumadim açıkçası. Bu tacizciler, tecavüzcüler, sapiklar, katiller vs bir gece uzaylilar tarafından dünyamıza bırakılmış gibi davranıyoruz. Bunu asla ama asla anlayamıyorum. Kucucuk çocuklarımıza akran zorbalığını kendi elimizle öğretiyoruz. Sen yemezsen başkası yer, beni uzersen başkasının annesi olurum vs. Cocugumuza her zaman en iyi giyimli, en akilli uslu arkadasi secmeye çalışıyoruz. Biraz hareketli, yaramaz olandan uzak tutmaya çalışıyoruz. Oteliyoruz, iteliyoruz. Ve cocuklarimiza da boyle yapmayi öğretiyoruz. Aslan oglum, kiz oglan kizlar kurban olsun sana diyoruz.. aman kızım, kocandir bugun dover yarin sever sabret diyoruz. Cocugumuzun yaptığı bir sucu, kabahati ortmek icin canımızı disimize takarken, baskasinin cocugunun yaptigini ayyuka çıkarıyoruz. Yaptiklarinin sorumlulugunu almalarina, cezalarini çekmelerine bile izin vermiyoruz. Ergenlilte cocuklarimizla cinsellik konuşmuyoruz, hep ayıp tu kaka. Bu katilleri, bu canileri, bu tecavuzculeri kendi ellerimizle yetiştiriyoruz! Kimse gelip bir gece aramizdan bunlari toplamayacak. Bizler, ozellikle anneler ogretmenler bilinclenecegiz. Çocuklarımızı yetistirmeye çalışacağız. Bu duzen degisirse, ancak boyle değişir

Tüy dikmek gibi olmasin ama tiktok u unutmussunuz kuzum

Kötülükler eskiden de bu kadardı ama biz görmüyorduk diyenler nasıl bir çevrede büyüdünüz bilmiyorum ama ben 33 yaşımdayım. Çocukluğum sokaklarda geçti, akşama kadar sokakta oynardık, saatlerce annemizi hiç görmezdik, ezanla eve girerdik. Şimdi hanginiz çocuğunuzu sokağa çıkarıyorsunuz tereddütsüz? Sapıklık ve suç oranı tabi ki arttı. Eskiden sifirdi demiyorum insanoğlu her daim bu kötülükleri yaptı tabi ki, mesela Yaşar Kemal'in 1950'leri anlatan romanlarında kız kaçırmalar ve hatta hayvana tecavüz vardır. Ama şuan daha fazla. Zamanla da azalmak yerine artacak. Eh dünyada da suç oranı fazla ülkelere bakınca görürsünüz bizimle nasıl ortak yönleri olduğunu.

eskiden iletişim kısıtlı olduğundan duyulmuyormuş, şimdi elimizde çok fazla imkan var. her haber neredeyse olduğu anda önümüzde geliyor. kötülüğün arttığını düşünmüyorum sadece bizler haberdar olmaya başladık. evet eskiden komşu teyze kavramı vardı ama onların içinde de vardı kötüler.

Her kusagın hataları var.. x neslinden oncekiler yani dede nenelerimiz evebeynlerimizi sevgisiz buyutmusler.. Erkek cocuguna önem verip kız cocuklarını görmezden gelmişler Y kusagı bunu kendi evlatlarına yapmamak için cocuklarını sımarttılar her dediklerini yaptılar öğretmenlere şiddet bu neslin cocuklarından geldi.. Öğretmenler saygınlıgını yitirdi bir ara oylama falan Cıkarmıslardı hatta.. Demem o ki zincirleme hata üzerine hata yapıldı sonuc z kusagı oldu Bu arada nenelerim anlatırdı onların zamanında da koylerde cok sapıklıklar yasanmıs hatta daha fazlaydı derlerdi sadece medya olanıgı olmadıgı için duyulmuyordu o kdr Sapıklık o zamanda vardı Hayvan ve cocuk kadın şiddetti bu kadar fazla olduguna inanmıyorum ama.. Bunlar bu cagın utançları.. Birde arkadaşlar toplumumuzu birbirinden uzaklastırmak cocuk sevme komsuluk gibi bizi biz yapan kenetleyen unsurları bilerek yok etme projeleri oldugunu da düşünüyorum. Koronanın bile bu oyunun parcası oldugu yazılıyor..

Benim için baştaki yaşam, en guzeliydi. Bizim mahallede sade müstakil evler vardı, bazı zaman, annem bizi toplar köye babaanneme giderdik, kapı kilitlenmemiş, anahtarimizin olduğunu bile bilmiyorum. Akşam yemeğinden sonra dışarıda bahçede, üzümün altında, anneler, komşular bir toplanırdilar, cünkü bizim teypimiz vardı, 10 tane küçük plak üstüste koyulur, müzik dinlenirdi, şarkılar söylenirdi, erkekler politika üzerine tartışırdilar, sosyalisti, komunisti, anarşisti, konservativ I, bir tartışırdilar, zamanı gelince, hadi Ahmet bey, Mehmet bey iyi geceler, çocuğunu karısını toplayan eve. Hic kimse tutuklanmazdi, herkes korkusuz düşündüğünü söylerdi. Biz çocuklar, gözümüzü açtığımız gibi sokakta. Bütün mahallede 2 araba vardı. Bir saklambaç oynardık, vallahi sokakların nerelerine saklanirdik. Veya kale bastım oyunu vardı, o oyunda kaç tane sokak ileride, birbirimizi kovalardik. Biz çocuklar, herkesin çocuklarıyız, cünkü herkes, herkesin çocuğuna göz kulak olurdu. Kışın sobayı yakardık, radyoda radyo tiyatrosu, veya okulların yarışması, arkası yarın dinlerdik. Böyle kulaklarımız yapıştırdı radyoya. Okula tek başımıza yürüyerek ve kendi cantamizi kendimiz taşıyarak giderdik. Orta okula geçince, otobüsle 20 dakikalık şehrin içine okula giderdim, ve kimse demezdi, aaa olmaz, servis gelsin, veya annesi yanında gitsin. Eğitimde sınırlar ve saygı vardı. Oyuncaklarimizin değerini bilirdik. 25 kuruşa pazardan alınmış bir taş bebeğim vardı, onu böyle gözümüzün içi gibi bakardık. Kaç defa düşüp dizlerimiz açıldı, elime bir defa çivi girdi, hic çiviyi çıkarıp, oyuna devam. Diz kapaklarımiza da kum ekerdik.. Annem bizimle, 3 kız kardeşiz, otobüsle şehire inerken, birisi binsin, eger oturma yeri az olunca, hemen bir dizine beni, bir dizine öbür kardeşimi, küçük kardeşim de önüne, yanındaki koltuk boşalsın da, başkası otursun diye. Simdi küçücük çocuklar koltuğa otturtuyor annesi ve bazi yaşlılar dikiliyor. Hiç akıllarına bile gelmiyor, çocuğu kucağına almaya. Erkekler hemen kalkar otobüsün arkasına giderdik er, bir kadın veya kız çocuğu bindiği zaman ve oturma yeri az olduysa. Çok güzel bir zamandı. Kadinlar saçlarını tupe yapardı, jackie Kennedy ne giyerse, kadinlar hemen kumasciya giderdik er, sonra terziye aynı elbiseyi diktir meye. Düğünler dışarıda, ne erkek ne kadın ayrı diye hiç bir şey yoktu. Herkes beraber. Benim için en güzel bir zamandı, hedef ileri diye bir his vardı. Atatürkün bıraktığı izler çok çok tazeydi. Çok yazık Türkiye nin bu durumu hiç benim memleketim olarak görmüyorum. Sanki doğu da bir yabancı memleket gibi geliyor bana. Alınanların bir sözü var, herkes hakkettiği yönetmenin altında yaşar, diyor ama Türkiye bunu hakettimi bilmiyorum. Rahmetli anneciğim derdi, bunların rahatlık kıçına battı, ille böyle bir yönetim istiyoruz dediler, işte başlarında şimdi.

Cok güzel anlatmışsınız. Simdi o bahcede oturmalarin sokakta oynamalarin tadini hangi telefon hangi oyun tablet verebilir ki? Otobuste yer verme olayinda da ayni sekilde. Ailesine sorsan ne egitimler veriyorlar, son sistem giyimler, telefonlar ama yasli birini görünce kafasini ceviriyor. Anlatmak istedigim tamda bu iste. Yozlasmak mi denir, deger kaybetmek mi bilemedim. Yine de yasadiginiz icin cok sanslisiniz o donemleri.

Çok güzel anlatmışsınız. Gerçekten eskiden Türkiye daha çağdaş daha ileriydi. Atatürk'ün izinden giden vatansever insanlarla doluydu. Kadın erkek ayrımı yoktu. Anneannemin gençlik fotoğraflarında da gördüğüm üzere, hanımlar çok zariftiler. Bence eskiden çoğu şey çok farklıymış

Televizyon vardı diye seviniyorduk yazısına kadar okudum özür dilerim. Eskidende vardı belki kötülük ama görünmüyordu. Çok şükür ki teknoloji var herşeyi delilleriyle sunuyor kameralar ses kayıt cihazları vs. Ama çocuk sevme konusunda çok haklısınız aynısını bizzat yaşadım sokakta çocuk sevmeye gercekten korkuyorum

Şş şuna bak hele.

Gece gece sinirlerim zıpladı... Depremde vefat eden Ali Çağın kuzenimin arkadaşıydı, birkaç kez görmüşlüğüm vardı, gencecik pırıl pırıl bi insan sonuçta her şeyden öncede bir can.. Nişanlısının yazdığı o yazının acısını daha içimden atamadan çocuğun adını hashtag olarak kendi yemek tarifleri sayfasının reklamını yapabilmek için kullanan bi sayfa gördüm... Düşünsenize yemek tarifinin altında depremde yitip gitmiş gencecik bi canın adı eklenmiş... O hashtag'in altında o çocuktan geriye kalan fotolar vs. var ama en üstte mercimek köftesi resmi... Çıldıracağım bu gidişle ya.. Sinir hastası olacağım gerçekten

Insanligin oldugu her donemde zorluk vardi, kotuluk vardi. Hic eksilmedi hem de. Sadece simdi ki gibi hepsini duymuyorduk. Dunyadan haberimiz yoktu. Ama duyduklarimiz vardi, basimiza gelenler vardi. Sadece azla da olsa yetiniyorduk. Iyi de vardi, kotu de vardi... Insanlik her donemde aci cekiyor bence... Insanlar insan gibi kalamadigi icin..

Yaş günlerini, dişim çıktı partilerini, bebeklikte açılan instagram hesaplarını unutmayalım. Çevrenizde dünya kendi etrafında dönüyor sanan bir çocuk görürseniz X kuşağı olduğu için değil, anne babası şımarttığı içindir. Öğrenci, ailesinin vermediği eğitimi vermeye çalışan öğretmeni veliye şikayet etmekle tehdit edebiliyor siz düşünün.

İnce memed 'de olur.

Şebeke suyuna mi birsey katiyorlar anlamadim ki degisik degisik hareketler neyseki cok zeki ve bilincli olanlar da var mesela gecenlerde dunya matematik sampiyonu olan bir kuzu vardi sahsen cok sevindim

Size katılmıyorum açıkçası.. suan uğraştığımız çoğu dert değişik şekillerde o zaman da vardi.. bence geçmişe ozlem duymak yerine bugununuzu güzelleştirmeye çalışın, telefon laptop alip bir koseye çekilmek yerine mesela aile etkinliği saati yaparak baslayabilirsiniz ozlem duyduğunuz şeyleri bugune uyarlayin demek istiyorum.. Ama dunya hayati böyle, hicbir zaman her sey mukemmel olmayacak, her zaman afetler felaketler adaletsizlikler vs olacak. imtihan dünyası işte..

Nostaljiniz gelmiş sizin.

Gelinlik alma partileri, çeyiz götürme partileri, çeyiz koliledim partileri de var ama bunlar da nereye oturur bilemedim

Kendi çapımda evet var. Evde bir nebzede olsun düzeltebiliyorum bazı şeyleri. Ama toplumda yaşıyoruz bir yerden sonra kontrol altında olmuyor malesef. dipsiz

Bu zaman eskiye göre daha iyi koşullarda. Ama insanlık koptu birbirinden. Bu da her şeyi değersizleştirdi. Hep derim evde huzur olsa da ülkede, Dünyada huzur yoksa evdeki huzur da huzursuzluğa dönüşüyor. Dünya ve ülke mutlu olsa evde huzursuzluk olsa o bi şekilde çözülebiliyor. Bu yıl Dünyada da ülkemizde de huzur yok. Ve belirsizlik var.

2. dünya savaşında çok mu mutluydu insanlar mesela? japonlar birim 731 de insanlar üzerinde acımasızca deneyler yaparken mesela? orada olan hiçbir insanın kurtulamaması? bu yüzden nazi kampları kadar bilinmiyor ama birim 731 nazi kamplarından daha acımasız bir yerdi nazi kampından kurtulan insanlar oldu ama 731 birimden kurtulan hiçbir insan olmadı... japonlar hitlerden daha fazla insan öldürmüştür bunuda iliştireyim araya. Eskidende hiçbirşey güzel değildi sadece bilinmiyordu, bilinmediği için güzel gelmiş insanlara :) Şimdi en azından bişeyler görülmeye duyulmaya başlandı bişeyler artık biliniyor eskiden nasıl zalimse dünya şimdide öyle o yüzden çokta düşünmeyin manyak olursunuz hayatınıza bakın twittirdan haberlerden uzak durun doğru 2020 nin kötü geçtiği katılıyorum ama eskidende böyleydi...

Eskiden de vardi, duyulmuyordu; sosyal medyada artik her sey her an duyulabiliyor. Peki siz bugunu, bu dunyayi guzellestirmek icin ne yapiyorsunuz? "karanliga kufredecegine bir mum da sen yak." Konfucyus diyorum Hem benim konfucyus'um senin cemal sureya'ni dover bence

Kötülüklerin büsbütün egemen olduğu namussuz bir çağ bu, biliyorsun.. Cemal Süreya Nerden başlayacağımı bilmiyorum lafa döndürüp dolaşıp yazıp siliyorum ama umarım duygularımı size geçirebilirim. İnanılmaz moralim bozuk şekilde yazıyorum bu yazıyı. Ben artık çok yoruldum herşeyden ve böyle devam mı edecek? Tacizler, tecavüzler, hayvanlara yapılan zulümler, adaletsizlik, ekonomi, mutsuzluk... Artık şaşırmamaya hatta haberi geçmeye başladık bile. Yüreğimiz kaldırmıyor deyip izlemiyoruz kötü şeyleri. Yediğin bir çeşit meyveyse ikincisini almak lüks oluyor bazen. Tatlısını, çerezini söylemiyorum bile. İş desen kimse sabahın köründe kalıp akşama kadar babasının hayrına çalışmıyor, herkes birbirine destek olması gerekirken aksine köstek olup işi daha da zorlaştırıyor birbirine. İşle uğraştığın yetmiyor birde insanların kaprisi ekleniyor üstüne. Bazen anneanneme diyorum en güzel zamanlarda yaşamışsın gençliğini seksenlerde diye. Anlamı vardı birşeylerin diyorum. O zamanda yokluk vardı diyor. Ee o zaman psikolojisi bozuk insanlar yok muydu? İnsanlar kayınvalidelerine sinir olmuyor muydu? Gelinlerine üzülmüyor muydu? Kavga etmiyorlar mıydı? En ufak şeyde bence git psikologa görün mü diyorlardı. Ya da psikolog sakız gibi antidepresan mı dağıtıyordu? Tamam dönemin getirdikleri de var tabiki ama o zaman yaşayan 30 yaşındaki kadın depresyona girmiyor muydu? Herkesin bildiği anahtarı komşumuza bırakırdık meselesi de var. Güven vardı yani. Biz küçükken sokakta oynardık. Arkadaşımızın annesine giderdik yemek yapardı. Şimdi birinin çocuğunu sevmeye korkuyorum ki annesi babası ters tepki verebilir diye. Neden böyle oldu? Neden basitleşti herşey? Bu tahammülsüzlük, kötülük önceden de var mıydı bu kadar? Doyumsuzluk hat safhada artık. Ekmek aslanın ağzında derlerdi, şimdilerde midesine inmiş. Yani olayın özü birşeylerin değerinin kalmaması beni çok yıprattı. Seksenler izlerken öyle mutlu oluyorum ki. Televizyon çıkmış diye mutlu oluyor insanlar. Karşısında kestane pişirip dizi izliyorlar ailecek. Bizde de herkesin elinde telefon laptop odamıza çekiliyoruz yalnız kalmak istiyoruz anlamsız yani dizilerin hepsi elimizin altında, bu hafta ne olacak diye beklediğimiz akşamına annemin çayla içeriz diye börek yaptığı adam akıllı dizi kalmadı. Yapılan hobiler bile aynı. Biz böyle donuk yaşarsak çocuklarımıza nasıl öğreticez hislerini yaşamayı? Gerçekten o sıcaklığı arayarak geçiyor ömrüm. Bir radyo görünce diyorum kimbilir başında kimler bekleyip haberleri dinledi, o haberlere üzüldü sevindi diye. Anneannemin annesi kahve çekirdeğini alır evde kendisi çekermiş. Annem anlatıyor diyor ki çektikçe kokusu çıkardı anlardım ki komşular gelecek. Ben gider anneannem sizi bekliyor gelin derdim gelip otururlardı sohbet ederlerdi diyor. Şimdiye bakınca gidip kafede buluşalım binbir çeşit hazır kahveden içelim sonra kalkıp evimize gidelim. Ne manasız ne boş şeyler.. Zaten sürekli karşımızda cinayetlere, kadınlarımıza, tacizlere, tecavüzlere hiç girmiyorum utanmasak parmak uçlarımızda yürüyeceğiz öyle ki tedirginiz artık.. Geçmişe o yoğun duygulara öyle özlem duyuyorum ki.. Bu özlemle yaşamakta ne kadar doğru bilmiyorum. Sadece içimi dökmek istedim okuyan herkese çok teşekkür ederim.

Katılıyorum. Bence teknoloji ilerledikçe insanlar robotlaştı. Şaşırma, üzülme, sevinme gibi duyguları bile emojilerle ifade etmekle yetiniyorlar. Maalesef çoğumuz sadece sosyal medyada doğa resimleri paylaşmakla yetiniyoruz. Bir meyveyi dalından yemek bile büyük bir şanstır bence. Bizim kuşak bunları neredeyse hiç görmedi.

Yooo anahtar hala bırakılıyor iki senelik komşum çok da samimi değiliz iki gün önce evinin anahtarını bıraktı şehir dışında olcam çiçeklerimi sular mısın dedi güven meselesi bu ama ben diğer taraftan 30 yıllık başka bir komşuma anahtarımı bırakmam mesela... U

Eskiden su içerdik testiden...

Samimi söylüyorum vazgeç kanka manyak olursun.

Evet hayat çok zor ve acımasız. Bazı şeyleri değiştiremiyoruz malesef. Ama şunu da unutmayın. Hepimiz ölümlüyüz, bir gün hepimiz bu saçma sapan dünyadan çekip gideceğiz. O yüzden bu konuları çokta kafaya takıp kendinizi yormayın. Hiçbir şey sonsuza kadar sürmeyecek nasılsa...

Peki bu yakınmalarınızı düzeltmek için çabanız var mı? filmdelisi

Bu kadar derinlere inme, cikamazsin.. Ozamanlar daha iyi daha samimi gelebilir sana. Ben katilmiyorum. insanlarin hic birseyden haberi olmadigi icin, olaylarin duyulmadigi icin sana güzel geliyor. bugunse bütün dünya bir tik uzak, o yüzdende hersey berbat geliyor sana. dünya ayni dunya, degisen birsey yok

Sanki eskiden pürüssüzdü çağlar.

Eskiden de vardı bence bilinmiyordu sadeve. Seksenler bazen izliyorum da hiç de hoşuma gitmiyo çoğu yeri. Bütün mahalle meraklı.. biri bir şey diyor hemen dedikodu dönüyor ama aslında olay öyle degol sonra anlaşılıyor falan. Yani herkes her şeyin içinde gibi. O kadarı da fazla degol mı?

Alıntıladığınız mesajımda Z kuşağı yazacağıma X yazmışım, yine de yeni nesilden bahsettiğim anlaşılmıştır. Bu kadar gösteriş merkalısı insanların mutsuz olduğunu düşünüyorum.

her dönemin ayrı zorlukları var Kötü insanlar hep vardı Teknoloji o zamanlar bu kadar ileri değildi pek çok şey yoktu o dönemlerde Cep telefonu bile olmayan yıllar düşünsene Çamaşır mskınası her evde yok insanlar elde yıkıyor Bizim zaman belki zor sma İnan hayat parası olmayan için her çağda zor Bu kadar depresif düşünüp devamlı üzülmeye gerek yok Hemen hemen hergün açılıyor böyle konular Hiçbirimiz yanlız değiliz Aynı çarkın içindeyiz Herkes aynı durumda

Konuyu okudum ve bu kadar gerçeklikten uzaklık ve romantiklikten içim bayıldı. 80ler en güzel zamanlardı değirmenle kahve çekerdik tey tey tey. Eski zamanları cennet bahçesi sananlara bir yakup kadri, bir refik halit eseri okumalarını tavsiye ediyorum. Bugün imkanlar daha fazla, bilgiye erişim daha kolay, ömür uzuyor, teknoloji gelişti. Manevi anlamda kendini beslemek ve iyi bir nesil yetiştirmek de insanın kendi elinde yani, bi zahmet.