Merhaba kızlar, öncesini bilmek isteyenler konuları okuyabilir. 3 gündür babamın evindeyim. oğlumun 20 aylik ztn normaldede onu bıraktığımda yapıyordu: ayakkabilarını alıp kapıya gidiyordu gitmek istediği zaman. böyle bi süreçte olduğum için ne zaman kapıya gitse çok üzülüyorum. birde en zoru oğlum şu son 1 ayda uyumaya giderken hep babasıda gelsin isterdi ve ben uyutmaya gittiğimde babasıda gelirdi gece çalışmadığı zaman. şimdide babamlarda uyumaya giderken hem annemi ama daha çokta babamı tutup yatağa çekiyor. hepbirlikte yatıyoruz sonra babamı kaldırıyor istemiyor gidincede ağlıyor. gerçekten tam uykusu geldiğinde hiç zorlamadan uyuyor ama bu halleri beni çok üzüyor. bunları yaşayan anneler siz neler yaptınız yani cocuğunuz yeni bi düzene alışması ne kadar sürdü. kararımda istikrarlı olmaya çalıştıkca oğlumu öyle görünce ağlamamak duygusallaşmamak için kendimi zor tutuyorum. bana nolur tavsiyede bulunun

Baba bağ kurduysa bebegın etkilenmesi normal. Bu duzen ıse bebegın yenı düzenede hemen alışır. Sizde anne olarak bebeğinize üzülüyorsunuz. Gecıcektır bu dönem. Insallah herşey yoluna gırer

bundan bi 7-8 ay önce bidaha oynamicam diyip kumar oynadı, cocuğun herşeyiyle ben ilgileniyorum çok nadir yardımı dokunmuştur böyle duş aldırma vesayre gibi, aynı şekilde bütün evin yüküde bende ve çalışıyorum üstelik. yani herşeyi bana yıktı.

Bunların hepsinin bir süreç olduğunu düşünün. Siz konuyu bildiğiniz için duygusallasiyorsunuz belki misafirlige de gitseniz oğlunuz aynısını yapacaktı öyle düşünün. Allah yardımcınız olsun

Şu durumda çocuğun hayatında babasının olmamasının çok büyük bir kaybı olmayacak. Ayrıca kumar bir daha oynayacağım diye bırakılacak birşey değil ki. Biraz araştırsanız onun bu kadar basit olmadığını öğrenmiş olurdunuz.

ben maalesefki bunların üzerine çok yoğun çalışıyorum ve yüzde 70 diyim haksızlık olmasın evi ben geçindiriyorum. ben çalışmasam cocuğumuza mama alicak paramız kalmaz. ha bide bi kere kumar yüzünden evden gitmeme rağmen yeminler etmesine ragmen yine kumar oynamış olmasın. hadi onuda geçtim. bütün ev işini benim yapmam . üstelik sürekli aileme onun eski borclarından dolayı onlardan borc alıp geri vermek için çaba göstermemesi. haftanin 5 günü ne kadar yoruldugundan bahsedip eve gelip uyuyuyp sonrada benden hizmet beklemesi, ha onun canı istediği zaman ilişkiye girmemiz. bunlar şımarıklık mi bilmiyorum

Şuan üzülmemizi çok iyi anlıyorum ama sürecin başında olduğunuz için böylesiniz. Kar zarar dengesi açısından bakmaya gayret edin eğer eşinizle ayrılmazsanız çocuğunuza onun sağlıklı yetişmesini sağlayacak bir ortam verebilecek misiniz? Yoksa babasını cok göremeyecek olsa da anne babasını ayrı ayrı sevip görerek cok daha huzurlu bir ortamda mi yetişecek bunun cevabını en iyi siz verebilirsiniz

sevginin saygının ilginin muhabbetin olmadığı yerde psikolojik olarak sağlıklı kalmak mümkün olmaz bir çocuk için de kavganın gürültünün sevgisizligin içinde büyümekten daha kötü bir durum olamaz. Yetişkin bireylerin travmalarınin arkasında çocukluklarında maruz bırakıldıkları şeyler oluyor.. 6 aydan sonra odanın bile ayrılması gerekiyor bilinçaltına duyduğu her ses işlediği için. . Kaldı ki sevgisiz bir aile ortamında cocuk büyutmek son derece sağlıksız olur

onu iş yüzünden bırakmama maalesef ki alışık öncedende ayakkabısını alıp kapıya gidiyormuş evinide çok seviyor, eve gidince rahatlıyordu cocuk. çok yıpratici bi durum. heleki babamı elinden tutup aldığında acaba diyorum alışkanlıktan mi yapıyor ama hep öyle uyumuyordu ki. birde mesela ben evde bi iki dakika görünmesem başka ıdada olsam hemen ağlıyor gittim sanıyor, aynı şekil dedesinede yapıyor ona çok düşkün olduğu için. Mirta Pembelina

Kendisi kabul etmesede kumar bağımlılığı bir hastalık. Öyle sözler falan düzelecek iş değil. Babalık tabi ki yazdığınız kadar basit birşey değil. Siz zaten maddi manevi herşeyi tek başınıza üstlenmissiniz, yetmiyor birde eşinizin lafını, sözünü sırtınızda taşıyorsunuz. Kendi kıymetinizi bilin biraz. Çocuklar da zamanla alışıyor bu duruma. Anne olarak duygusal bakmanız normal ama eşiniz iflah olacak biri değil.

Önceki konunuzda eşinizin çocukla hiç ilgilenmediğini, full kumar oynadığını, sizin hem çalışıp eve baktığınızı hem çocuğa baktığınızı söylemiştiniz. Madem adam çocuğuna bu kadar ilgisiz kendi evinizde ya da babanızın evinde ne fark ediyor ki? Ya da söylediğiniz kadar ilgisiz değil

20 aylık her bebekte anne yorgun ve bitkin olur. Bu normal ama çalışın ya da çalışmayın, çocuk varken her sorumluluğu sizin almanız adil değil. Eşşek kadar adamlara annelik-babalık yapmak için evlenmiyoruz. Hayatın getirisi müşterekse sorumlulukları da müşterek olmalı. Çalış para getir, faturalarla, alışverişle ilgilen babalık yap; yemek, temizlik, adamı pışpışla annelik yap; bi de yatağına gir kadınlık yap yeter yani. Bostan korkuluğu mu bu herif? Paşamız ne işe yarayacak? Bi de memnun değilmiş. Hayata 1 kere geldiniz unutmayın lütfen. Çirkinleştirmeden güzellikle kurtulmaya bakın. Kumar falan bunlar hiç hoş değil. Üzgünüm ama kapağı size atmış, sırtınızdan geçiniyor.

full kumar oynuyor yazmadım 1 sene önce oynadığını sonra yapmayacağım diyip tekrar yaptığını söz verdiğini yazdım. hiç ilgili değil demedim ama bi 15-20 dk oynayıp hediyeler alıp, uyuymaya gittiğimizde yataga gelmek dişinda birşey yapmıyor. cocugu sonucta tabiki sevicek ilgilenicek ama bütün yük bende o sadece seviyor kalan herşey bana bakıyot N

ay resmen yazarken fotograf olarak ben kendim gözümün önüne geldim. benim yaşadıklarımı şurda başkası yazsa bende okusam, deli misin kaç kurtar kendini derim. en çok üzüldüğüm ise oğlumun böyle bi aileyi hak etmiyot olması.

Geri dönseniz eşiniz istiyor mu? evliliklerin yıkılması taraftari degilim ben. gercekten halledebilcek bir sorunsa çözüp evine dön.. yok bu adamdan ne koca ne baba olur diyosan cocuk hertürlü alışıcak zaten biraz zaman vermen gerek ona

Bunların aynılarını ben de yaşıyorum. Yazdıklarının birebir aynısını. Açıkçası çok yorucu oluyor insan yardım arıyor etrafında. Merak ettiğim şey şu, bu sebeplerden boşanmayı istemek şımarıklık mı oluyor? madem çalışmıyorsun yapacaksın mı demeliyiz? Bu ikilemi çözemiyorum uzun zamandır... Y

aynen öyle biz cok büyük bi ucurumdan ilk zaman benim onun affetmemle evliliği kurtardık daha sonrasinda cocuğumuz varken birde söz verdiği halde tekrar yaptı. bunun bi hastalık olduğunu asla kabul etmiyor sadece 1 sene tutabildi verdiği sözü. inanın ben mi abartıyorum acaba ilgisizliğini yani klasik aile kavramı bu mu acaba diyorum ama cocugu ben uyutuyorum, bi yere gidince ben giydirip çantasını hazırlıyorum, misafirlikte coğu zaman ben bakıyorum, bezini hep ben değiştiriyorum. yani bi baba oyun parkına götürüyor oyuncak alıyor biraz gezdiriyor diye iyi bi babamı oluyor inanın çıldırıcam. babası illaki çok sever ki seviyor evet. ama herşeyi ben yaptıktan sonra ne anladım bu babalıktan.

Kumarı birakmayacak o zaten belli bir kere bulaşmış insan 1000/1 belki bırakabiliyor. Şuan sizin ve çocuğunuz için en iyisini yapmışsınız. Ama bu bir sürece ve sancılı olacak. Benim kızım 2 yaşındaydı babasından ayrıldığımda. Sizin yaşadıklarınizin benzerini yaşadım. cok şükür çocuğum hepsini atlattı ama uzun sürdü. Sabırlı olun, ailenize ve size çok iş düşüyor.

lütfen bu yazdıklarımı sen bi kırıntı arıyorsun olarak görmeyin. ben eşim bana hiç iyi davranmadı demiyorum. iyi günlerimizde oldu. evde hep kavga yoktu. 60% kavga vardı, 40% yoktu ama onun yerine bitmiş tükenmiş bi anne ve hiç bi şekilde onca şey yapmama rağmen memnun olmayan bi adam vardı. maddi problemimiz olmadığı zaman ohooo çok iyiyiz, ama ne zaman maddi sorunlarımız oluyor hemen kavgalar vaşlıyor oda yetmiyor herşeyi ben yapmama rağmen o sadece işe gidip gelip yatıp dinleniyor yinede hiç memnun olmuyordu birşeyden. bunlar normal mi? lütfen ben abartmıyorum değil mi? türk ailelerinde babalar eve para getirir anne cocukla evle ilgilenir mantığı olduğu için acaba bütün babalar böyle mi diyorum . push ; Y

Allay yardimciniz olsun