Ya kullanıcı adınız yengeç burcunuzda yengeç mi bende yengecim çünkü herşeyi tskıyorum hassas oluyolar siz nasıl başarıyosunuz takmamayı keşke bende öyle olsam

Ben takıyorum malesef yengeç burcuyum çok hassas bir yapım var böyle olmayı hiç istemezdim. Mesela ben bi insana güler yüzlü kibar davranıyorum ya onunda bana öyle davranmasını bekliyorum ama beklediğim gibi pek olmuyor bana neden suratsız davrandılar beni neden sevmediler bende mi bi sorun var beni küçük mü ördüler beni salak mı sandılsr falan filan böyle düşünüp üzüldüğüm oluyor elimde değil

Ben hiç takmam o kdr takmam ki insanlar tavır değiştirip benden tepki almaya çalışır. Eşimin ailesinde uzak akrabalar, yada komşu uzak iş arkadaşları gibi uzak ama mecburi iletişim kurduğum insanlar ile pek sorun yaşamamış olurum daha doğrusu bir sorun varsa onların problemi oluyor Çok zorlayana tam bilgin yok bilgin yokken fikrin var onuda soran yok demisligim de var :)

Yapacak bir şey yok, ne ektiyse onu biçecek. Beni harcadığı insanlardan darbe yiyor, özür dilemiyor bile.

Ben hiç takmıyorum hiç takan biride olmadım ben kendimi biliyorum derim hep ve yakın çevrem dışında kimseyle sıkı fıkı olmam kimsenin agzina laf vermem kimseyle özelimi paylaşmam

Konuya göre değişir. Farkında olmadan ayıp ettiysem veya yanlış bir harekette bulunduysam, bu fark edildiyse rahatsız olurum. zayıfmışım, saçlarım beyazlamış boyatmıyormuşum bu tip yorumlara takılmam

Sosyal hayatı olup da insanları takmayan bir kişi bile yoktur bence

Eskiden takardım, şimdi umrumda değil. :) Mesela telefonumda "fake call" uygulaması vardı, premium üyelik üstelik, yolda yürürken birden aksi yöne dönmem gerekse açar "ayy orda mı bekliyorsun, ben ileri yürümüşüm, tamam geliyorum" falan derdim. Ya da bayaa kilolu bir insan olarak bir yerden fazla miktarda yemek alıp eve gideceksem yine o salak uygulamayı açar "canım aldım pizzanı evet, başka bişey istiyo musun?" falan derdim. Daha çok örnek veririm, bunlar en basitleri. "Şu zaman şu kişiye şunu demiştim, bu gün de bunu dedim, acaba hakkımda ne düşündü" falan diye karanlık düşünce sarmallarına girmemden hiç bahsetmeyeyim. Şu an kendime çok gülüyorum Biraz yaşlanınca fark ettim ki aslında kimse kimsenin umurunda değil. Sandığımız kadar özel değiliz ve insanlar hakkında ne düşünürsek insanların da öyle düşündüğünü farzediyoruz. Örneğin yolda yürürken geri dönen birini görsem en fazla "aa neden döndü acaba" diye içimden geçiriyorum, be takribi 30 saniye sonra unutup gidiyorum, başkaları neden daha farklı olsun ve "daslşfkdg salağa bak daha gittiği yeri bilmiyo" desin? Ya da kimsenin taşıdığı yemek paketine bakmıyorum ben, başkaları neden baksın?

Umurumda olmaz, sevdiğim kıymet verdiğim kişilerden bir söz duyarsam incinirim yalnızca ama diğerleri ne demiş kulağımla duysam da güler geçerim, sevdiğim değer verdiklerim dışındakilere kıymet vermiyorum ki sözlerini niye önemseyip kafama takayım

Bazen ne kadr iyi olursaniz olun insanlar hep kendi cikarlari yonunde hareket eder ve konusurlar. Şunu farkettim kotu yalanci insanlar herzaman daha cok seviliyor ve deger goruyorlar onceleri bu durumu cok takardim. Ben bu kadr iyi davraniyorken neden byle davraniyor bu insanlar bana dye ama artik zerre takmiyorum. Cunku ne yaparsam yapiyim herkes isine geleni yapiyor ve dusunuyor. Ben bunu nasil degistirebilirim ki?. isteyen istedigini yapsin bana nasil davranirsa ayni sekilde karsilik veriyorm cokta mutluyum. Cok daha onmli islerim var gereksiz faydasiz insanlari dusunmekten. bnce sizde oyle yapin.

Önceden çok takardim. Özellikle anne olduktan sonra onceliklerimin ne olduğunu daha bir ayirdina vardim. Artık çok daha az takiyorum

Bazen takıyorum bazen takmıyorum. Bi noktadan sonra kimsenin kimseyi önemsemediğini fark ettim. Zaten kötü niyetli insan kötü düşünüyor, arkadan kötü konuşuyor. İyi niyetli insan da iyi yaklaşıyor hatam da olsa. Aslında insanların başkaları hakkındaki düşünceleri kendi karakterleri hakkında fikir veriyor.

Ben takıyorum. O nedenle dönem dönem kimsyele görüşmüyorum.

Çok güzel ifade etmişsiniz. Ben enerjiye çok inanırım. Dediginiz gibi birini sevmiyorsam muhtemelen o da beni sevmiyordur. O kadar farklı karakterde insan var ki herkesle anlaşmak için bazen alttan almak, taviz vermek gerekiyor. Kimseye değmez açıkçası.

Yeni iş değiştirdim, insanlar bir garip yahu hiç enerjimiz tutmadı. Misal örnek veriyorum pencerenin ordaki storu kapatıyorlar soguk gelmesinmiş; ama havasız diye bu sogukta cam açıyorlar vs. perdeler kapalı olunca bu sefer oda karanlık oluyor. Basit basit şeyler sorun oluyor; misal birine birşey soruyorum bana diyorlar ki o birime çok sormasak daha iyi sanırım. Kime sorcaz o zaman Velhasıl insanları anlamaya çalışmak çok yorucu artık kendime göre yaşamaya başladım. Biri birşey mi yaptı hiç bozulmuyorum normal mesafeli şekilde iletişimimi sürdürmeye çalışıyorum. Yoksa kafayı yerim, herkes seni seviyorsa sorun vardır derler.. O yüzden önemsememek, insanları değil kendini mutlu etmeye çalışmak daha önemli artık benim için çünkü bunun bir sonu yok. Birinin he dediğine öteki cık der..

Ben hem takıyorum hem takmıyorum. Bir taraftan özgürleşiyorum, bir taraftan da arada kalmışım. Ha ama benim takma sebebim genelde insanlarla aramın bozulması. Ayıplanmak o kadar değil, o çok arada oluyor. Ciddi bir terk edilme/ yalnız bırakılma korkum var. Gerçi şimdi terapi alıyorum, psikolog benliklerle alakalı bir terapi uyguluyor. Onlarla alakalı benim durum. Ailemin istemediği bir şeyi yapmak isterken oluyor bu genelde, onlar tarafından kabul görmeme korkusu. Eskiden ayıplanma korkusu daha çok vardı şimdi o kadar değil, mesela yukarıda bir arkadaşın yazdığı gibi ben de tatlıcıya giremezdim kiloluyum diye şimdi istersem dükkanı alırım kimse de karışamaz Geçen sene hep gittiğim bakkala girdim, adam şey dedi "Göbek var mıydı?" Ben dedim ki, "sizi ilgilendirir mi?" Ayıplanma ile ilgili en son yaşadığım vaka şu, bir iş başvurusu yaptım yanıt gelmedi. Arayıp sormaya korktum bana gülerler diye. Çalıştığım her yerde başvurusunu sormak için arayan insanlara telefonu kapadıktan gülüyorlardı çünkü "hayır demek ki kabul etmedik ne arıyorsun" diye. Aradım, karşımdaki kişi itiraf etti ki başvurumun peşine düşmem hoşuna gitmiş. Belki de hayatımı değiştirecek bir şans yakaladım Takmama kısmına gelirsek, şöyle düşünüyorum. "Yaptığım şey bana ve başkalarına zarar vermiyor. Başkası sevmiyorsa o yapmasın." Herkes bizi onaylayamaz ki. Hamburger miyiz, şunu koyun bu olmasın orası böyle olsun. Böyle kabul edin arkadaş. Babam çok aşırı takıyor ama. Mesela konuşuyorduk "baba ben artık pahalılıktan kafeye gitmiyorum" dedim. Ne dese iyi, "bunu sağda solda söyleme olur mu yanlış anlarlar". Ya da 13 yaşımdayken babaanneme gidecektik, beni aradı, kendimi daha genç kız gibi güzel gösterecek şeyler giymemi söyledi. Kendi paramla tura gitmek istiyorum, "herkes erken olduğunu düşünüyor" diyor.. Hep elalem için yaşıyor babam. Boşa geçen bir hayat. Ve babamdan gördüğüm kadarıyla maalesef elalem için yaşayan insanlar etraflarında "değer verdikleri" insanları da o elalem için harcıyorlar. Babam maalesef o elalemin ağzını kapatamıyor, "benim kızım bilir" "benim kızım yanlış yapmaz" diyemiyor

Allah bağışlasın MissCherryBlossom

Toplum baskısını üzerine çok hisseden özgüvensiz biri babanız

Evet yengecim. ustelik yengeç stelyumum var. Merkurum, şironum, 7. Evim falan da komple yengeç ama çocukken de boyleydim. Sesim cırtlak diye dalga geçerlerdi, 'sokak çocuğu, böyle eğleniyor. Yazik' derdim içimden. Hiç yani salak salak çocukların benle dalga geçmesini onemesemezdim. Ablam ve beni dişlarlardi, çünkü annem bizi hep sokağa salmazdi, herkes sokakta kankaligin kitabını yazardı, biz kırk yılda bir çıkınca aralarına almazlardi. Bir köşeye seksek çizer ablamla kendimiz oynardık:) Bilmem neden boyleyiz...

Ben çok takmıyorum çünkü ben de herkese bayilmiyorum:) ben insanlara uyuz olurken neden insanların bana uyuz olmamasını bekleyeyim ki:) çok yersiz bir beklenti. Bir de herkeisn beni sevmesi için herkesin suyuna giden, kişiliksiz, ona da he buna da he diyen biri olmam lazım. Öyle biri de asla olmak istemem Siz de hakkınızda kotu düşündüğünü tahmin ettiğiniz insanlar için kendinize diyin ki; ben bu hıyarı seviyor muyum? Muhtemelen zaten hisleriniz karsiliklidir

Teşekkür ederim

insanlar hakkımda kötü bi şey düşünüyorsa kesin çatır çatır çatlayıp kıskançlıktan kudurduklarından düşünüyorlardır diye yorumluyorum kendime göre iyiysem, doğru şeyler yapıyorsam ne düşünebilirler ki ancak iyi şeyler düşünürler, kötü şeyler düşünenlere de dediğim gibi dert olmuşumdur yani

İnsanların hakkınızda ne düşündüğünü takar mısınız? Şayet takmıyorsanız nasıl başarıyorsunuz?

Takmıyorum, canımı sıkacak insanlarla görüşmemeyi tercih ediyorum. Görüşmek zorunda kalırsam merhaba merhaba. üç tane bebem var. Ben bana lazımım. Kimse için canımı sıkamam.