Kaldırım üniversitelerinin hemen hemen hepsinde psikoloji bölümü açıldı çok rağbet gördüğü için. Üç beş seneye ortalık binlerce psikologla dolacak. Belli başlı birkaç üniversiteden mezun olanlar dışında şu an psikoloji mezunları iş bulmakta zorlanmaya başladı bile. İsim yapmış psikologlar dışında klinik açıp da para kazanabilen yok gibi. Ülkemizde psikoloğa gitme alışkanlığı da ona ayıracak bütçesi olan insan sayısı da hayli az. Yeğenim son sınıf bu sene, oldukça karamsar alanı konusunda. Birkaç yıl önce klinik açan bir arkadaşım kapatıp akademiye yöneldi. İki sene önce açık öğretimde psikoloji bölümünün açılması konuşuluyordu. Şimdilik vazgeçtiler ama her an her şey olabilir ülkemizde. Yani psikoloji bölümü okumak şu zamanda karın doyuracak bir meslek sunmaz size. İşiniz iyi anladığım kadarıyla, mutsuz değilsiniz, maaşınız da ortalamanın üzerinde. Bu şartlarda böyle bir işe kalkışmak çılgın cesareti olur bence. Deseydiniz ki eşimin maaşı bizi rahat geçindirecek seviyede ya da çalışmasam da gelir getiren yatırımlarım var o zaman gerçekleştirin hayalinizi derdim. Ama şu şartlarda çok mantıklı görünmüyor açıkçası.

Hobi olarak psikoloji ile ilgilenebilirsiniz, psikoloji topluluklarına katılabilir, seminerlerine gidebilirsiniz. Bunlar bence sizi tatmin etmeye yetecektir. Yapmak istediğiniz çok uçarı bir durum. 40 yaşında yepyeni bir işe 0dan atılacaksınız. Asla mantıklı bulmuyorum. İleride çok pişman olabilirsiniz böyle bir risk alırsanız.

Şu an hayatınızdan memnunsanız bence macera aramayın ve bu konu üzerinde düşünmeyi bırakın. Çünkü iki seçeneğiniz var. Ya çocuk yapmayacaksınız ya da psikoloji okumayacaksınız. Ve şunu diyebilirim ki annelik bütün hayallerin ötesinde.

Kaç yaşında okula başladınız acaba? Ann du

Benim anlamadığım nokta her mesleğe aynısı söylenir. Hukuk öldü, psikoloji bitti, eczacılık mahvoldu, mühendislik ele ayağa düştü vs vs. Ne okuyacak bu insanlar ben anlamadım. Önemli olan kendini geliştirmek diye düşünüyorum. Hangi üniversite olursa olsun kendine bir şeyler katmayan, doğru zamanda doğru yerlerde bulunmayan kişiler pek bir şey olamıyor. Onun dışında psikoloji okuyup da işsiz kalmak bana mantıksız geldi. En kötü ihtimalle pedagojik formasyon alıp öğretmen oluyorlar.

bu mesajı ben yazsaydım bu kadar olurdu, sadece benim hayalim psikolog olmak değil doktor olmaktı. halen içimde uhde. ilerleyen dönemlerde belki çocuklarımla okurum diyorum, kazanabileceğimi de düşünmüyorum şu anda. sistem o kadar değişmişki. 0 000 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Haklisiniz bir şekilde birşeyler yapcam içimde var bakalım hayırlısı:)

Ben de 33 yasindayim geç mi diye iikinci üni için:) 40 ta mezunsunuz yani :) H

Ozel unilerde vardir ikinci ogretim. Su an benim psikoloji bitirmis 3 tanidigim var ve is bulamiyorlar. Klinik psikoloji yuksek lisansi filan yapmak gerekiyor o yuksek lisans da su an ozel uni vs hepsinde var neredeyse yani issizlik orani yuksek bir bolum olacak. Bence okuyabilirseniz ikinci uni ama o da zor olur.

Arkadaşlar selam, Haftasonu eşim kullanıcı adımı tesadüf eseri olsa da görmesin diye yorum yazamadım size :) Çok eski konularım var çünkü, hihihih :) Haftasonu bu konu üzerine uzunca düşündüm, yazdıklarınızı da içselleştirdim ve bir karar verdim. Bu işi meslek olarak yapabilmek için tüm standartlarımdan, şu anki işimden ve cocuk hayallerimden bir süreliğine de olsa vazgeçmem gerekiyor. Uygulanamaz değil belki, ancak fazla radikal bir hareket ve günümüz şartlarında altın yumurtlayan tavugu kesmek gibi gerçekçi yaklaşırsam. Biyolojik olarak cocuk için de 7-8 senem var max ve zaten pcodan müzdaripim, bu süre içerinde hamile kalıp kalamayacağım da belirsiz. Hiçbir sorunu olmamasına rağmen yıllarca uğraşan insanlar var. Dilerim allah herkesin gönlüne göre verir ve isteyen kimsenin kucağını boş bırakmaz. Bu yüzden hayat standartlarımı korumaya ve işime daha da sıkıca sarılmaya karar verdim. Ama bu kadar da değil :) Bir meslek olarak yapamasam da, psikoloji yüksek lisansı yapmaya karar verdim. Sonrası için de güzel planlarım var. 12 yıldır aktif bir şekilde kurumsal firmalarda çalışıyorum ve kabul edelim özellikle metropollerde yaşayan bizler bu tempo ve stresi cok zor kaldırabiliyoruz. Bu yüzden kurumsal psikoloji alanında kendi kendime de olsa :) uzmanlaşmaya karar verdim. Mevcut iş deneyimim, bireysel tecrübelerim ve psikoloji yüksek lisansını harmanlayarak bir şeyler üretmeye çalışacağım. Kurumsal firmalarda duygusal zekanın geliştirilebilmesi veya şema terapinin iş hayatında daha profesyonel bir şekilde hareket edebilmek için bireyin kendi kendine uygulayabilmesi gibi şeyler olabilir, kafam çorba gibi şu an bilemiyorum bunlar ilk aklıma gelenler :) Bu düşüncelerim ile ilgili olarak şirketimdeki ik'dan bir arkadaşımı aradım bu sabah, biraz fikir yürüttük şirket içinde aktiviteler toplantılar vs gibi şeyler konusunda destek olmaya açık bir yapıları olduğunu söyledi. Hayallerinin peşinden giden bir sürü arkadaş deneyimini paylaşmış, helal olsun diyorum canı gönülden ve yolunuz açık olsun. Hepinize tatlı, candan yorumlarınız için cok teşekkür ederim. Sevgiler

Yüksek lisansını PDR bölümünde yapmış bir okul öncesi öğretmeni olarak ülkemizde sadece lisansı bitirince yetkin bir psikolog olmanın mümkün olmadığını hatırlatmak isterim. Önce klinik psikolojide yüksek lisans yapmak ardından veya eş zamanlı olarak ücretini ödeyip, pek çok ek eğitim almak gerekiyor. Haa bunları yapmadan olmaz mı? Olur ancak daha düşük ücretlerle, adı/sanı duyulmamış merkezlerde çalışırsınız. Henüz psikologları kapsayan bir meslek yasası olmadığı için, özel üniversitelerde klinik veya uygulamalı yüksek lisans yapma şansınız var. Gerçi yüksek yapsanız da bizim ülkemizde lisansı psikoloji veya PDR olmayanlar, alanda kolay kolay kabul görmüyor. Yerinizde olsaydım ne tekrar lisans okurdum, ne de yüksek lisans yapardım. Adler veya Ericson akademiden koçluk eğitimi alarak mevcut eğitimimle birleştirip şirket çalışanlarına, sektörde yeni olan gençlere eğitim verirdim. Koçluk eğitimlerinin alt yapısında da psikoloji var sonuçta.

Günümüz Türkiye sinde büyük risk

Ben sizi tebrik etmeye geldim. Ben de yillar sonra hamile hamile doktoraya baslamistim. Okuyunca gecmisime goturdunuz beni. Merak etmeyin bir sekilde bitiyor, cocuk da buyuyor. Basarilariniz daim olsun. Cocugunuza da ne guzel bir orneksiniz ayni zamanda. Tekrar tebrik ederim. lovefairy The Legend Of The Blue

Okumak icin hicbir zaman gec kalmis sayilmazsiniz. halam 45 yasinda psikoloji okudu ve psikologluk yapiyor suanda.

yerinizde olsam direk kariyer degisikligi yerine yan alanlardan kaymaya calisirdim, boylece sifirdan lisans egitiminden baslamam. yenGEnC in dedigi gibi kisisel gelisim olarak da bakabilirsin ve hobi amaciyla baslayabilirsin. Boylece arti bir ilgi alanin olmus olur meslegine. bir de tam hayalinizi anlamadim sanirim, muayene acmak mi yoksa bu sektore mi ilgi duyuyorsunuz, yine finans alaninda kalip sektor degistirseniz mesela sizi tatmin eder mi?

turkiyenin psikoloji alaninda onde gelen universitelerinden birinden mezun ve devlette calisan bir psikolog olarak yazmak istiyorum. bundan 15-20 yil once bu soruyu sorsaniz ve isiniz maasiniz da dusuk olsa evet istifa edin okuyun filan derdim. ancak son 10 yildir her yere psikoloji bolumu acildigi icin okulu bitireyim yuksek lisans yapip muayenehane acayim olayi oyle kolay degil. eger maddi kayginiz yoksa ve sosyetik bir sosyal cevreye sahipseniz universite sonrasi 40-50 bin tl verip klinik psikoloji yuksek lisansi yapabilecekseniz bu hayalinize kavusursunuz. ama sizin durumunuzda zaten iyi bi kariyeriniz var. bebek ne zaman olacak belli degil. soyle bir yol olabilir. bolumde okutulan derslerin kitaplarini alip evde okuyup kendinizi gelistirebilirsiniz. cunku su an mezun sayisi cok fazla ve 80 kusur puanlarla dogunun ucra illerine atananlar seviniyor. klinik psikoloji yuksek lisansina kabul icin iyi bir akademik ortalama yabanci dil ve referans gerekiyor. kariyerinizi riske ettiginize asla degmeyecek bir durum. akliniza takilan bisey olursa yardimci olurum.

Ikinci öğretim dusunebilirsin. Gündüz çalışıp akşam okul ki buda çok zorlar sizi. Bebeği erteleme yaş ilerledikçe zorlanirsin. hayllerinin peşinden koş diyen çok olur ama gerçekçi olmalisin. Bence gibta edilecek pozisyondasin. Maaşın çok iyi.

1,5 seneye bitiyor borçlar anladığım kadarı ile. onu mecbur bekleyeceksiniz. yaş olacak 34,5 üniversite + yl 6 sene yaş olacak 40,5 belki ilk sene kazanamayacaksınız, belki yıl kaybınız olacak. 41 42 bile olabilir. sıfırdan bir sektöre girip gelir elde etmeye çalışacaksınız 40 küsür yaşında sıfır tecrübe ile. yani belki ben çok düz bir mantık kuruyorum ama bence girişilecek bir iş değil.

Hepiniz cok tatlısınız, cok içten yazmışsınız cok teşekkür ederim. Anlatımlar, deneyimler, tahminler farklı farklı olsa da hepinizin ana fikrinde aynı şey var. Bugünkü imkanlarının kıymetini bil ve bir hobi gibi, kişisel gelişim gibi hayaline odaklan.. Çocugu da cok erteleme :) Hepinize tekrar cok teşekkür ederim güzel yorumlarınız için. Sevgiler.

Size kendi konumla cevap vereyim siz Bendendaha avantajlısınız bu arada. Güncel olarak 7 günlük bir bebeğim daha var Kızım için 2. üniversite ve 33 yaşındaki ablanızdan gençlere.. Merhaba arkadaşlar, 33 yaşındayım ve İstanbul'da yaşıyorum. 6.5 yaşında otizm ve cerablal palsy tanısı ile %87 oranında engelli bir kızım var. Yaklaşık 5 yıldır gece gündüz maddi manevi herşeyimi ona göre ayarlamaya çalıştım. Yaş büyüdükçe problemleri büyüyor ve rehabilasyonda geçirdiği zamanlar... www.kadinlarkulubu.com H

Avukatlıkta özelde iyi para var. Memuriyete devam edecek olsam okumam valla, hiç değmez.

Çok teşekkür ederim. sınava 4. girişimde kazandım. Çok sıkıntılı zamanlara denk geldi hep sınavlar. Birinde ölü doğum yapmıştım birinde hamileydim, ertesi gün erken doğum yaptım. Neyse öyle böyle kazandım şükür. Ama kazanmak kolay olan kısmıymış, okul gerçekten çok zor. Umarım en kısa sürede bitiririm. Tekrar teşekkür ederim

2. Ogretım yazabılırsın ne bılıyım ozel oluyabılırsın ama sen yınede çocugunu ve işini erteleme. Bu işsizlikte yapma bunu.

Ben 26 yaşında cesaret edemiyorum. Eğer hayalleriniz gerçek olursa önünüzde düğmemi iliklerim. DN: Hiçbir şey imkansız değildir, sadece zaman alır.

Bahsettiğiniz kısım psikolojiden ziyade istatikle ilgili değil mi.. konu sahibinin kaçtığı şey bu bence. O oturup insanlarla konuşmak terapi yapmak istiyor. Sizin dediğiniz hesapla paranın değil de insanlarla ilgili konuların değerlendirmesini yapmak hesap kitap yine rakamlar genellemeler olasılıklar.. konusu değişmiş olacak meslek benzer olacak yine keyif alamaz bence.

Bence değil yapmalısınız defne-28

İkinci öğretim de okuyabilirsiniz. İşten çıkmanıza da gerek kalmaz. Çocuğu da ertelemeyin ama. Eğer ki işten çıkmadan okumayı başarabilirseniz gerçekten sizin için bir hayaldir. Yoksa hevestir. Hem okuyup hem çalışan hem de çocuğu olan birsürü örnek var ondan dolayı böyle yazdım.

İyi oldu konuyu okuyunca bi norveçte hissettim

Kararınız nedir? Merak ettim.. 2ba-

Video izleme sitesinde alanında iş bulamayanlar diye video serisi var. Psikoloji mezunlarıyla ilgili bölümü izleyin isterseniz. Bir de psikoloji okuyup bitince hemen yapılacak mesleklerden değil. Mesele sadece zaman değil. Onlarca sertifika almak, kendinizi kendiniz yetiştirmek zorundasınız. Para ve zaman harcamalasınız bu eğitimleri almak için. Çocuk olacak, maaş teke düşecek.. standartlarınız düşecek.. o günün 9 binini kazanmak için belki 10 yıl tecrübe gerekecek yaş olacak en az 50-52.. Burda iki arkadaş bana her konuda yurtdışında yaşadığımı belirtiyorum, tr yi kötülüyorum diye kızdı ama burada yurtdışında bu hayalinizi 2 yılda gerçekleştirebilirsiniz. Geri döndüğünüzde muayene açabilecek olsanız yurtdışında 2-3 yıl harcayın diyeceğim ama tr de lisansınız psikoloji olmak zorunda sanırım. hobi olarak keyifle kaygısızca okuyun, kurslara gidin, gruplara katılın.. hem gözünüzde büyüttüğünüz gibi bir meslek değil artık psikoloji. Dediğim video yu izleyin. Mezunu çok.

Kurum içi geçişle avukatlık olmuyor mu?

Her seçiş bir vazgecistir neticede. Bir yerden yine bir seyleri birakarak bir yola gireceksiniz. Hakkınızda hayırlısı olsun. sonanda

Hayallerimin peşinden gidemedim zorla sayısal okutturuldum, beceremedim, olmadı. Benim de hayalim psikoloji ya da felsefe idi. Evli değilim, bekarım, ailemle yaşıyorum. Babam benim için geç emekli oldu. İngilizce öğretmenliği okudum tekrardan en azında zevk aldığım bir iş oldu ancak 30 yaşındayım, iş bulmak kolay değil. Ki benim de başka iş alanlarında tecrübem olmuştu. 40 yaşınızdan sonra para kazanamazsınız kolay kolay. Ama gelecekte zevk için okuyabilirsiniz.

Çok teşekkür ederim. Evet başladım ya, elbet bitecek. Ben de sizi tebrik ederim. Hamileyken okumak da oldukça zor olmuştur.

Tıp olsaydı okuyun derdim. Ama psikoloji'de iş bulmak zor artik.. Devlet için bir de sözlü mülakat olayı çıktı. Bir de maaş 9 bin çok ıyiymis. Devlette Psikolog veya Rehber öğretmen olsanız taş çatlasa 4.500 - 5000 alacaksınız.

Evet cok zordu ama isin en zor kismi baslamak. Baslayinca gerisi geliyor. Bir de insan birseyi isteyince bazi seyleri pek sorun etmiyor sanirim. Sakin birakmayin.

Geçmiş olsun... Okul zordur. Hem çocuğunuz var hem çalışıyorsunuz hem okul var. Peki birseyi merak ettim işinizde devam ediyorsunuz Peki okul bitince de devam mı memurluğa yoksa özelde mı çalışacaksınız?

Ikinci öğretim var Mı? Özellerde sanırım?

bende tam bilmiyorum o kadar çok bölüm açılıyor ki hızına yetisilmiyor. Araştırmak lazım.

Adliyede 10 yıldır katibim. İşin içine girince ne eksiğim var deyip hukuk hedefledim. Anca bu sene kazanabildim. 4,5 yaşında oğlum var. okulum ikinci öğretim olmasına rağmen neredeyse bütün dersler mesai saatleri içerisinde. Yani ders takip etmem mümkün olmadı. Allahtan derse devam zorunluluğu yok. Ama sınavlara gitmek için bile oldukça sıkıntı yaşıyorum. Çalışan anne olduğum için sınavlara hazırlanmam çok zor oluyor. işimden ayrılmadan okuduğum için bir şekilde, uzatarak da olsa bitirebileceğimi düşünüyorum. Ama sizin güzel imkanlara sahip olduğunuz işinizi bırakmanızı tavsiye etmem, işinizi bırakmadan okuma imkanı yaratabilirseniz deneyin muhakkak.

Yaş önemli değil hayallerinjn peşinden koşun derdim eskiden olsa Ama şimdi olaylara mantık çerçevesinden bakınca gerçekten bırakılıp okunacak gibi degil Standartları düşürmeye gerek yok bence hem özel ünilerle birlikte o kadar mezun verdiki o bölüm

Hangi şehirdesiniz? İstanbul, Ankara, İzmirden biriyse şöyle bir önerim var: Psikoloji bolumlerinde istatistik agirlikli calismalar yapan grup/hoca oluyor. Onlar da matematik/istatistik vb bolum mezunlari ariyorlar, 1 kisilik kontenjanlari oluyor. Eee siz de finans yapiyorum diyorsunuz, eminim istatistik programlari kullanmayi biliyorsunuzdur. Sizin yerinizde olsam sansimi Masterda denerdim kesinlikle, zaten lisans dereceniz varken niye bastan baslayasaniz? Projede çalışmak aynı iş gibi zaten. Sizin yerinizde olsam işimi bırakmam + Mastera kaydolurum. Sen bunları nerden biliyorsun derseniz Bir arkadaşım matematik mezunu çok seviyorum dedi Mastera psikolojiye başvurdu. Bir hoca da istatistik yapacak birini arıyorum demiş bizim kız kapağı o şekilde attı Hoca ismi isterseniz Ankara icin ozelden gonderebilirim.

O kadar iyi maaş olmasa okuyun derdim ama bu şartlarda değmez neyse ki konu sahibide anlamış. hobi olarak imkan varsa okurdum. psikoloji yazacakken puan iyi gelince hukuk yazdım pişman değilim. psikolojide iş lisansla bitmiyor bir sürü sertifika yüksek lisans bilmem ne gerekiyor. biraz para yatırmak lazım yani iyi bir geri dönüş almak için.

Size katılıyorum ondan zaten öğretmenlik olabilir diye düşündüm kendim için. Ancak konu sahibinin istediği meslek öyle değil bence.

Ikıncı öğretim yok ki? Psikolojide yok diye biliyorum yoksa var Mı?

Geç değil ama mantıklı değil... Psikolog olarak iş bulmak cok zor kendi yerini açarsan da ün yapman lazım o da zor Bugünlerini ararsın diyorum başka bişi demiyorum

10 bin ve üstü ise bence de bırakın.. :)

Neguzel ya mesleğiniz var... A askts

Tam araştırmadım da vardır diye düşünüyorum hem özel hem devlet üni. Bence özelde de okunur ben de özelden mezunum.

34 yasinda ekonomi mezunuyum 2 cocuk annesiyim. Hayalim psikoloji okumak memurum ama suan ucretsiz izin gibi biseydeyim. Yapmak icin adim attim. Yavas yavas calisiyorum 2021 de sinava girecegim.

Mesleğinizi sevmiyor musunuz İşi bırakmayın tavsiyem. Özellerde vs dolu var çok istiyorsanız ikinci eğitime gidip sonrasında da çalışırken yüksek lisans yapın

Iktisat mezunlari başvurabilir mı acaba :)

Bende sizin gibi hayali psikoloji olan biriyim hatta zamanında buraya konu da açmıştım, ama sevmediğim halde işimin getirileri çok iyi olduğu için ve ne yazık ki psikolojinin ülkemizde ikinci öğretimi olmadığı için bu hayalimi şimdilik rafa kaldırdım. Bakalım gelecekte belki yine bişeyler yaparım. :) 2ba-

Azminize hayran kaldım. Bravo.. Umarım bitirirsiniz.. 10 yıl boyunca sınava girip yeni mi kazandınız? 0 000 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Ben de sizin yasinizdayim ben de farklı bir bölüm okudum ama psikoloji içimde kaldı bazen yapsam mii okusam mii diyorum ben de evliyim 2 yaşında kızım var siz den asıl farkim su isim yok issizim şuan

Madden ve manen tatmin eden bir işim var diyorsunuz. 9000 maaş alıyor ve severek işe gidiyorsunuz. Hiç deneyimlemediğiniz bir alan için bunu tepmek bana çok değişik geldi...

Online universiteleri arastirin. Uluslararasi akreditasyona sahip olanlara goz atin. Fiyatlari cok yuksek olsa da, maasiniz cok iyi, bir sekilde halledersiniz

Yani tam belirlemedim ne yapacağımı ama memuriyeti bırakırım. Ufukta avukatlık görünüyor ama o zamanki duruma göre davranırım. Bir bitsin de 0 000 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Yani normalde hayalin peşinde gitmek güzel de bence riske girmeyin. Hem şimdi ki işinizi de seviyorsunuz. Çoğumuz sevmediğimiz işi yapıyoruz. Bence hiç girişmeyin.

Arkadaşlar merhaba, Buna bir dert diyemeyiz belki ama benim sıkıntım diyelim adına; İyi bir eğitim aldım, sevdiğim, kendimi geliştirdiğim maddi manevi tatmin olduğum bir işim var çok şükür. Ve maaşım da piyasa şartlarını düşündüğümde bir hayli yüksek. Net 9000 civarı maaş alıyorum. Ancak hayalimdeki bölümü okumadım ve hayalimdeki mesleği yapamıyorum. Türkiyenin en iyi şirketlerinden birinde Finansal analiz üzerine çalışıyorum şu anda, üniversitede işletme okudum, yüksek lisansımı da işletme üzerine yaptım uluslararası mba mezunuyum. Yurtdışında okuma ve çalışma imkanım da oldu, TRye döndüm sonra. Hayalim hep psikolog olmaktı. Puanım da yetiyordu hatta artıyordu da. Ve ben daha idealist tercihlere yöneldim hayalimin peşinden gitmedim. Şu anda 33 yaşındayım, 1,5 senelik evliyim, 7-8 aydır çocuk da istiyoruz ama süreç tüp bebeğe gidecek gibi gözüküyor. Ama ben okumanın yaşı yok da diyorum içimden, cok geç değil diyorum. Bugün başlayabilsem 6 senede kendi muayanemi açıp hayalimdeki uzman psikologluğu yapabilirim diye düşünüyorum. Ama lisans eğitimini çalışırken okuyabilme gibi bir imkanım yok. İşim de ikamesini rahatça bulabileceğim ya da pat diye çıkıp aman başka yerde de bulurum böylesini diyebileceğim bir iş değil. Cocuk içinde cok erteleme imkanım yok, eğer işten ayrılsam okurken çocuk yapsam desem tek maaşa düşücez. eşimin de benimle aynı seviyede aynı şirkette çalışıyoruz, ama ödemelerimiz de cok ve bir maaş sadece krediler düğün borcu kiraya vs gidiyor zaten. Ayda su anda 4000 tl elimizde zor kalıyor eşimle 2mizde çalışırken. Tek maaş yetmez krediler bitmeden ki onlara da rahat 1,5 sene var. Bu sefer çocuğu da allah nasip ederse eğer, cok iyi şartlarda büyütme imkanım olmayacak en azından ilk seneler. Böyle bir durum işte, cok içimde uhde kaldı. Çok isterdim psikolog olarak çalışmayı, insanlara yardımcı olabilmeyi, insan psikolojisini keşfetmeyi vs. Adım atmak için elim kolum bağlı gibi geliyor ve bu da biraz içimi sıkıştırıyor. Böyle işte paylaşmak ve farklı görüşleri dinlemek istedim sadece. Sevgiler herkese. GÜNCELLEME Arkadaşlar selam, Haftasonu eşim kullanıcı adımı tesadüf eseri olsa da görmesin diye yorum yazamadım size :) Çok eski konularım var çünkü, hihihih :) Haftasonu bu konu üzerine uzunca düşündüm, yazdıklarınızı da içselleştirdim ve bir karar verdim. Bu işi meslek olarak yapabilmek için tüm standartlarımdan, şu anki işimden ve cocuk hayallerimden bir süreliğine de olsa vazgeçmem gerekiyor. Uygulanamaz değil belki, ancak fazla radikal bir hareket ve günümüz şartlarında altın yumurtlayan tavugu kesmek gibi gerçekçi yaklaşırsam. Biyolojik olarak cocuk için de 7-8 senem var max ve zaten pcodan müzdaripim, bu süre içerinde hamile kalıp kalamayacağım da belirsiz. Hiçbir sorunu olmamasına rağmen yıllarca uğraşan insanlar var. Dilerim allah herkesin gönlüne göre verir ve isteyen kimsenin kucağını boş bırakmaz. Bu yüzden hayat standartlarımı korumaya ve işime daha da sıkıca sarılmaya karar verdim. Ama bu kadar da değil :) Bir meslek olarak yapamasam da, psikoloji yüksek lisansı yapmaya karar verdim. Sonrası için de güzel planlarım var. 12 yıldır aktif bir şekilde kurumsal firmalarda çalışıyorum ve kabul edelim özellikle metropollerde yaşayan bizler bu tempo ve stresi cok zor kaldırabiliyoruz. Bu yüzden kurumsal psikoloji alanında kendi kendime de olsa :) uzmanlaşmaya karar verdim. Mevcut iş deneyimim, bireysel tecrübelerim ve psikoloji yüksek lisansını harmanlayarak bir şeyler üretmeye çalışacağım. Kurumsal firmalarda duygusal zekanın geliştirilebilmesi veya şema terapinin iş hayatında daha profesyonel bir şekilde hareket edebilmek için bireyin kendi kendine uygulayabilmesi gibi şeyler olabilir, kafam çorba gibi şu an bilemiyorum bunlar ilk aklıma gelenler :) Bu düşüncelerim ile ilgili olarak şirketimdeki ik'dan bir arkadaşımı aradım bu sabah, biraz fikir yürüttük şirket içinde aktiviteler toplantılar vs gibi şeyler konusunda destek olmaya açık bir yapıları olduğunu söyledi. Hayallerinin peşinden giden bir sürü arkadaş deneyimini paylaşmış, helal olsun diyorum canı gönülden ve yolunuz açık olsun. Hepinize tatlı, candan yorumlarınız için cok teşekkür ederim. Sevgiler

En mantıkli ve akılcı yorum.

Hiçbir şey için hiçbir zaman geç değildir. Neden geç olsun ki kim söylüyor toplum mu? Bende ikinci üniversiteyi sonradan okumuş biri olarak hiç endişe etmeyin hayalinizse eğer bu bir dk bile durmayın derim.. Benim sınıfımda 45 yaş civarı kaç kişi vardı hepsi çalışan insanlardı bende çalışırken okudum zorlukları oldu tabiki ama bitince iyi ki yapmışım dedim.. İnsan yeni şeyler yapmadıkça köreliyor köreldiğini bile anlamıyor bunu anlamanın yolu tekrar eğitim almak.. İş kaygısıyla neden bakıyoruz ki olaya, zaten bir bilim dalında dünya çapında gelişemememizin sebebi bence bu kafa. Şunu atlıyoruz zaten sevdiği işi yapan birisi para kazanır mutlaka. Hepimiz iş kaygısıyla sevmediğimiz meslekleri ömür boyu yapıyoruz, neden sevdiğimiz şeyi ömür boyu yapmayalım ki.. Valla herşeye silbaştan başlamak ne kadar korkutucu olsa da kimse bu konuda kendine sınırlar çizmesin çünkü bu sınırlar bizim değil o maaş bırakılır mı, öyle işi buldun da bunuyorsun diyen toplumun sınırları.. Okula başlarsanız göreceksiniz ki beyin paslanmaya başlamış, yeni nöron ağları ve ömür boyu öğrenme için toplumu boşverin okuyun. Sınırlarımızı zorlamadan potansiyelimizi açığa çıkarmadan ölmeyelim..

Yerinizde olsam hiç düzenimi bozmam çocuğa yönelirim.

40ta biterse öpüp başıma koyacağım gerçekten darısı başınıza, niyeti olan denesin ya, kaybedecek ne var ki?

Ben sizin anlattıklarınızı çok akılcı bulmadım, bence düzeninizi bozmayın. Çok ilginiz varsa psikoloji üzerine onca kitap film var onları okuyun/izleyin. KudrAlobar Ayak

Bu koşullarda, asla böyle bir maceraya kalkışmazdım..

Maalesef hayatta her istediğimiz olmuyor. Ben de veterinerliği cok istemistim ailem sinif 9ğretmenliği yazdirdi. Kaldi ki benim cocuklarla da aram iyi değil. Ama mesleğe atilinca okuyacağım. İş bulsam da bulamasamda okumak istiyorum. Bence siz de öyle düşünün kendiniz icin okuyun

Kadının derdi öğretmen olmak değil. İdealleri farklı ve o ideallere ulaşması imkansıza yakın. Mezun olayım da ne iş olsa yaparım diyenler her şekilde iş bulur zaten. Ama hedeflenen bir şey varsa ona ulaşmak doğru adımlar atmayı gerektirir. Evet çoğu meslek öldü. Çünkü ihtiyaçtan fazla mezun veriyor okullar. İhtiyaçtan fazla ve niteliksiz üniversite dolu her yer. Okuduğunuz okulun ismi yoksa kendinizi ne kadar geliştirirseniz geliştirin özel sektörde doğru düzgün bir iş bulamazsınız. Geçenlerde ünlü beyaz eşya elektronik üreticisi bir firmanın üst düzeylerinden olan bir arkadaşımla konuştuk işe alımlarda üniversite kısıtı getirmişler. Üç üniversite ismi verdi bunların dışında gelen cv'ler direkt çöp kutusuna gidiyor dedi. O cv milyon tane kursla sertifikayla dolu olsun mezun olunan okul kısmından ötesine bakmıyorlar bile. O yüzden üniversite okuyacak gençlere tavsiye ettiğim en önemli şey eğer iyi bir üniversite okumayacaklarsa hiç okumadan kısa yoldan meslek sahibi olmaları oluyor.

Her zaman hayallerimizin peşinde olmalıyız derim ama sizin için bence uygun değil. İyi bir iş ve maasiniz var. Ve birakirsaniz cidden zora dusebilirsiniz. 9 bin maaşlı bir iş çoğu kişi için büyük hayal ve bence hayatiniza böyle devam edin.

Benimde iç mimarlık içimde kaldı. Ailem sagolsun aile mesleğimiz yüzünden benide hiç istemediğim bir bölüme yönlendirdi. Türkiyede baslayıp yurtdısında MSc yaptım ve 1.5 sene üniversitede asistanlık yapıp geri döndüm sonra ailemle calışmaya basladım. Sonra evlilik cocuk vs derken 37 yasıma geldim. Bu arada iki oğlum var. Biri ilkokul 3 diğeri ise ilkokul 1 de. Acıkcası ben önümüzdeki sene hayalimi gerçeklestirmeyi düşünüyorum. Ama cocukların büyümüş olması da avantajım belkide. Öyle yada böyle içimizde kalmamalı bence hiçbirşey. Keşke dememeli insan. 2ba-

Yuksek muhendis olmama ragmen, son 1 yildir kafami kurcalayan bir olay bu bende de. Aldigim egitime, yaptigim ise, kisaca matematikle formullerle yogrulmus olan biri olarak, taban tabana zit olan bu istek icime pat diye dusuverdi. Muhendislikle, psikologlugu birlestirebilecegim bir nokta bulsam, muhtemelen, yasima basima bakmadan baslayacagim universiteye. Size tavsiyem, emeklilik icin gerekli gun sayisini doldurun, bir yandan da online okullara bakin, borcu da bitirin. Eger kismetse de, yasa basa bakmadan, yolunuzu cizersiniz. Ama su anda isi birakmak gibi keskin bir manevra yapmayin F flamefire Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

isletme bölümüyle psikoloji bölümünün arasında uçurum var niye puanınız yetiyorsa gitmediniz U

Amerikada değil türkiyede yaşıyorsun. hayaller mesleğin, gerçekler para.

Meslek olarak degil de kendini gerceklestirme olarak egitimler alabilirsin. Aile dizimi-terapi-cocuk psikolojisi gibi konularda egitimler oluyor. klinik acip paraya dokmezsin ama hem bilgin gelisir, hem olaylara terapist gozuyle bakmaya başlarsın, hem esine dostuna mantikli akillar verirsin cevren sana psikolog muamelesi yapar Bence daha mantikli bir süreç

En cok bu fikri begendim Konu sahibesi isinia sla birakmasin bence, finansal maceralara girmesin. Bu devirde kimin ne olacaginin garantisi yok.