tatlım sen kendi üzünce inan karşı tarafın ne umrunda oluyo nede başka biişey onların kafaları nasıl çalışıyor inan bilmiyorum ama silmenin vaktinin çoktan geldiği çok açık ortada sen kendini onun çin atsan ne olcak adam gidcek yenisini bulcak senin önce kendine saygın için kendini sevdiğin için aşk acını gömmen gerek. çık dışarıya gez neresi olursa olsun ne önemii var sen iyi olmadıktan sonra. spor yap. yüzmeye git. ama kendin bu durumdan kurtar çık bu durumdan unutma bu dünyaya o olmadan geldin onsuzda olursun. hepsi geçicek yarın öbürgün gelince seni çirkin görmemeli demi K

İlk olarak evet haklısın bitirmek çok zordu benim için. İlk ayrılmak istediğimde bile düşünsün taşınsın anlasın ne kadar kızdığımı diye yapmıştım. Ama düşünme şekillerimiz tamamen farklı. Onun tarafından bakınca o da haklı geliyor. Kız arkadaşı ayrılıyor. İki hafta aramıyor. Bilemiyorum :/ İkinci olarak yine haklısın. Çok yıpranmıştık. Ama beraber olmamız gerekse bunca uğraştan sonra devam edebilirdik diye düşünüyorum. Aslında mantıklı düşünebiliyorum ama çok yeni olduğu için sanırım, sindiremiyorum bunu. nehirimnehir Asktan hep

Merhaba arkadaşlar, Yeni üyeyim. Forumu arada bir takip ediyordum vaktim oldukça. Derdi olanlara ortak olmak biraz da olsa insanın yükünü hafifletiyor. Sadece okumak bile bazı şeyleri unutmama yardımcı oldu. Ama artık yaşadığım şeyleri paylaşmak ve görüşlerinizi almak için bekledim. Üye olmaya karar verdim. 21 yaşındayım, öğrenciyim. Çok fazla ilişkim olmadı, zaten yaşım kaç değil mi. Bir buçuk senelik bir ilişkim vardı. Büyük sorunlar yaşadık, çok kıskançlıklar yaptık. Ama çok güzel gidiyordu bana sorarsanız. Mutluydum erkek arkadaşımla. Ama o çok sakindi. Bazı durumlarda deli ediyordu bu beni. Özellikle adet olduğum zamanlarda.. Uğraşsın çabalasın bana sürprizler yapsın istiyordum. Ama onun da yapısına aykırıydı bu. Hemen sinirlenen birisi değildi. Sinirlendiğinde de çok sinirlenirdi. Çok ağlardım, konuşmazdık. Ama aşırı bağlanmıştık. Her şeyinden haberdar olmak isterdim. O da öyle. Bu yaz başka bir şehirde staj yapmam gerekti. O da staj yapacaktı ama bulunduğumuz şehirde. Benim başka şehirde olmamın sebebi orada tanıdığımız iyi bir firma vardı, hem de ben biraz ailemden uzaklaşmak istemiştim. Staj yaptığım yerde başka bir çocuğun olmasıyla başladı sorunlar. Hem de ilk haftadan.. İkinci haftamız çok soğuk geçti. Stajım dört haftalıktı. Ben ikinci haftadan zaten gelecektim ailemin yanına. Gelince de dönmemeye karar verdim. İlişkimizi uzaktan yürütmek çok zordu. Hem de özlemiştim zaten. Geldikten sonra bir iki hafta kadar iyiydik. Arada bir sebepsiz geriliyorduk. Bir ara onun canı sıkkındı ailesiyle ilgili bir şeye. Gece aradım konuşalım dinleyeyim, konuşmamız iyi gelir belki diye. Olmadı, pek konuşmak istemedi, anladım ben de. Çünkü herkesin olur kimseyle konuşmak istemediği zamanlar. Ben de online bir oyun oynuyordum ona başladım. O arada o yazdı. Pek ilgilenemedim. "Oyunda olduğunu soyleseydin bari. Kapatıyorum ben telefonu. Sana iyi oyunlar." dedi. Ben de bunu bi on beş dakika kadar sonra farkettim. Cevap yazdım. Sonra açtı telefonu. Cevabı on beş dakika geç yazmama ayrıca bozuldu. O sabah tartışmamız devam etti. Ben kendisinin çok nazlı olmasından şikayetçiydim biraz. Kızları peşinden koşturmasını seven birisi. Eski kız arkadaşları da hala daha bir şekilde konuşabilmek için uğraşır dururlar. Bizim tartışmamız buralara kadar geldi. "Ayrılalım biz ya." falan dedi bu konuşmamızda bi kere bana. Ben cevap vermedim. "Neden eski kız arkadaşların hala peşinde biliyor musun? Onları da şu an bana yaptığın gibi çok uğraştırmışsındır. İçlerinde bi ukte bırakmışsındır. Pişman hissettirdiğin için hala etrafındalar." dedim. Sonra da "Ayrılalım biz. Kendine iyi bak." falan dedim. O da "Sen de hoşçakal." dedi ve bitti. İki hafta hiç konuşmadık. Peşinde koşturmasından ne kadar rahatsız olduğumu anlar da geri döner belki diye bekledim beklediim. Bir gece yarısı internette paylaştığı bir bildirimi gördüm. İki kız, o ve bir erkek arkadaşı bir bardalar. Elim ayağım boşaldı. Nasıl ya nasıl dedim. Nasıl yapabilir böyle bir şeyi? O gece çıkıp onu görmeye gidesim çok geldi. Ama arkadaşlarım gitme dediler. Sabah oldu. Ben dayanamıyorum. Ve ne yaptığımı bilmez bi şekilde çıktım evden. Gittim. Apartmanlarının önüne gelince aradım, aşağı çağırdım. Telefonu açtığında sesi mutlu gibiydi. Aşağı geldi. Yüzüme baktı. Biraz sakin bi yere doğru yürüdüm. O da geldi peşimden. O tasarladığım şeyi yaptım. Hayatımda ilk defa birisine tokat attım. Kolumu çok sıktı "Napıyosun sen? Kendinde misin? Bu yapılır mı?" falan dedi. "Bunu yapmaya geldim zaten." dedim. Döndü arkasını, evine gitti. Oturdum biraz arabada. Beni aramaması bana o kadar koyuyor ki, peşimden koşmaması.. Dayanamadım, baktım aramıyor. Aşağıdan zillerine bastım, kapı açıldı. Çıktım yukarı. Kuzeni kapıdaydı. "Duşta o. Ben sizi yalnız bırakayım." dedi ve çıktı. Geçtim salona. Bilgisayar açıktı. Mesajlarına baktım bilgisayardan. Gecenin üçlerinde benden sonra konuşmadığı kızlarla konuşmaya başlamış. Hem de "Bebişim" diyerek. Güldüm kendime. Ne tepki versem bilemedim. Bu kısımları anlatırken gerçekten çok sıkılıyorum. Çok gelgitli bir dönemdi. Biz o gün yine kavga ettik. Yine kötü bitti. Bir ara barışır gibi olduk. Olmadı sonra. O kızlarla yaptığı bildirimi silmesini istemiştim. "Sildim." dedi ama silmemiş sadece kendi duvarından kaldırmış. Bunu da arkadaşlarınınkisine bakınca gördüm ve söyledim. "Sapık mısın sen? Neden tüm arkadaşlarımın duvarlarına bakıyorsun? Biraz dinlesen, sorsan söylerdim sebebini. Silsem yine konuşmaya başlayacaklar. Neden sildin, sevgilin mi istedi diyecekler." dedi. Ben de "Sildim demeseydin o zaman. Duvarımdan kaldırsaydın." dedim. Bundan da sıyrıldı bir şekilde. Ayrı olmamıza rağmen ben hala internetten takip ediyordum onu. O çok yakın olduğu arkadaşıyla çadır kampına gitmişlerdi. Ben o zaman da dayanamayıp aramıştım. Zaten genelde arayıp ağlayan sızlayan bendim. "Olmaz biz yapamayız. Barışamayız. Tamam geldiğimde görüşelim." derdi. Ondan sonra bir akşam o yazdı bana "Naber napıyorsun?" gibilerinden. Sonra da dedi ki "Aaa şimdi farkettim sen de başlamışsın erkek arkadaşlarını internette eklemeye" diye. Ben de "Ee sen eski hesabını açtım. Herkesle konuşuyorsun. Ben de ekledim artık arkadaşlarımı." dedim. Sonra da bana dedi ki "Hepsini birden eklemeseydin bari. Şimdi 'erkek arkadaşından ayrıldı. herkesi eklemeye başladı.' diyecekler.". Ben de "Senin eski hesabını açmanla benim şu yaptığımın hiçbir farkı yok." dedim. "Eğer ki bilseydim böyle yaptığını, aradığında ne telefonumu açardım ne de karşılık verirdim sana. Seni her yerden siliyorum engelliyorum. Sakın bir daha karşıma çıkma." dedi. Tepkisi aşırı geldi ve hak etmedim. "Tamam sen bilirsin. Nasıl istersen." dedim. Sonraki günlerde yine ben aradım. Bu arada internette bir kızla, eli kızın belinde fotoğraf paylaştı bir arkadaşı. Ama hepsini unutalım baştan başlayalım dedim. Fazla yalvarmakla hata ettim biliyorum. Ama delirmek üzereydim. Bir gün odamdayken annem geldi. İyi misin neyin var dedi. Anlattım. Daha önceden bahsetmemiştim anneme hiç onun hakkında. Ertesi sabah annem aramış. Akşamına üçümüz buluşmaya karar vermişler. Annem gelmeden önce ikimiz oturduk. "Ben barıştığımızda bir defter almıştım. Ona yazıyordum. Barışsak da barışmasak da vermek istiyordum." dedim. Direkt olarak "Hayır istemiyorum. Buraya barışmaya gelmedim. Annene saygımdan geldim." dedi. O gün annem de çok kızdı ona içten içe. Kalktığımızda söyledi "Boşver kızım sen." diye. Artık umudumu kestim ben. Tüm kapıları ona kapatmaya karar verdim. Yeterince üzülüp kırılmıştım. Bi iki gün sonra mesaj attı "O dediğin defteri müsait olduğun bi zamanda alabilir miyim?" diye. Ben de "Almamakla iyi etmişsin. Boşver hiç gerek yok." dedim. Bi iki gün sonra başka bi mesaj daha geldi "Delirmek üzereyim. Barışsak her şeyin düzeleceğini bilsem hiç durmak. Ama sensiz çok kötüyüm. Bi gün görüşebilir miyiz?" dedi. Ben de "Sen haklıydın. Özledikçe görüşüp üzüldükçe uzak kalmak çok gereksiz. Ben o günden sonra seni unutmaya çalışıyorum. Sen de devam et." dedim. O da "Haklısın galiba. Öyle yapalım." dedi Aradan 3-4 hafta geçti şu an. Ne ben ne de o hiçbir şey konuşmadık. Ama facebook'ta bizim sevdiğimiz şarkıları paylaşıyor şu ara. Benim onu takip etmediğimi anlamış olmalı. Çünkü bu şarkıları artık sadece arkadaşlarının değil herkesin görebileceği şekilde paylaşıyor. Benim sevdiğim resimleri cover photo yapıyor. Ben unutmamış olmamasına seviniyorum. Ama arayıp soracak cesaretinin olmamasına üzülüyorum. Şarkıların üstüne 'Çok tuhaf..' yazarak ne kastetmek istediğini merak ediyorum. Ama bunların hiçbirini haketmediğimi biliyorum. Uykularım bölünüyor hep. İlk başlarda geceleri telefonumu seslide bırakırdım ararsa duyayım diye. Artık kestim ümidimi. Sabahları içimde bi sıkıntı. Hayat zehir oldu bana. Yolumu kaybettim. Hiçbir şeyde tat almıyorum. En ufak şeye kırılıyorum üzülüyorum ağlıyorum. Genelde odama kapatıyorum kendimi. Ne yapacağımı bilmiyorum. Canım çok sıkılıyor. Alışverişe diye çıkıyorum. Bilinçsizce çıkıp yarım saat dolaşıp sonra hemen eve dönmek istiyorum. Evde de çok sıkılıyorum. Ne yaptığımı bilmiyorum bayanlar. Yardıma ihtiyacım olduğunu düşünüyorum artık. Sabrı olup da okuyan herkese çok teşekkür ederim. İyi kötü tüm yorumlara açığım. İhtiyacım var çünkü buna. Edit : İlerleyen mesajlarda da göreceksiniz ama ben yine de buradan düzenleme gereği duydum. Yukarda yazmış olduklarımın üzerinden bir ay geçmişken ondan mesaj geldi. Ufak bi gelişme oldu durumumda iki gün önce. Mesaj atmış. Ama daha çok beni yoklar gibiydi mesajı ve sadece içini rahatlatmak ister gibiydi. En anlamli zamanlari benimle geçmiş, bana çok alışmış her gün daha iyi anlıyomuş, her şey değişmesine rağmen bi yanı bende kalacakmış, keşke yıllar sonra tekrar hayatına girseymişim falan filan.. Sitemkar bi cevap yazdım ben de. Okulunu zaten değiştirmeyi istiyodun, umarım mutlu olursun, ben söyleyeceklerimi söyledim içimde kalan bişey yok, mutlu ol sen de, her şey güzel kalacak aklımda... gibi şeyler dedim. Teşekkürler cevap attığın için, her şey daha iyi şu an, mesaj atmamın bi anlamı yok ama biraz içim rahatladı demiş. Cevap da yazmadım. İki gündür sürekli dönüp dolaşıp bu üç mesajı okuyorum. Çok sert ve kendini kapatan bi insan olduğu anladım, keşke bağlanmasaydım bu kadar. Her konuşmak istediğimde onun o sert duvarlarına çarptım pişman olurum ya da olmam diye düşünmeden. Her şeyi açık açık söyledim. Ama o bana şu iki mesajı atarken bile yazmış en başında "bu mesajı attığım için yarın belki pişman olurum." diye. Bana çektirdiği acıyı hala anlamamış kendi içini rahatlatmak için mesaj atıyor. Ondan haber almaya çalışmamak için kendimi zor tutuyorum. Şu an delirmek üzereyim, buraya yazmaya karar verdim. Yanlış anlamıcakmışım bu mesajlarını, benden bişey istemiyomuş, isteyemezmiş de zaten.. İçim çok daraldı. Nerelere gitsem napsam bilemiyorum. Edit2:Bi üstteki editten de 1 ay geçti. 2 aralıkta olanları ilerleyen mesajlarda anlattım. Yine buraya da yazıyorum. 2 gün önce mesaj attı. Görüşmek istedi. Ben görüşmek istemedim. Ama yanımda bi arkadaşım vardı "Görüş bakalım ne diyecekmiş?" dedi. O gün müsait değildim. Ertesi gün görüşelim dedim. Yer sordu. Yerini de söyledim. Saati sordu ve ben o sırada ağlıyordum. Onu görme fikrine dayanamadım. O yaşadıklarımı tekrar yaşayacakmışım gibi oldum. "Vazgeçtim görüşmek istemediğime karar verdim." dedim. "Sadece seni görmek istemiştim. Bi daha mesaj atmamaya çalışıcam. Rahatsız ettiysem özür dilerim." demiş. Ben 1-2 saat sonra cevaplarımı yazarken o 5 dk için de yazıyodu. Görüşmediğime pişman değilim. Zamanında ne çok yalvarmıştım nolur görüşelim diye. Annem arayana kadar görüşmek istememişti. Şimdi ben bi kere reddettim ve hemen gitti. Bunu da görmek için de vazgeçtim demiştim. Ama pişman değilim. Böyle diyeceğini de biliyordum çünkü. Paylaşmak istedim.

Zaman çok değişiyor. Eskiden erkekler kızların peşinden koşarken artık biz koşuyoruz :/ Ben de koştum peşinden ama içimde kalmaz en azından diye düşünüyordum. İyi ki de yapmışım çünkü daha iyi hissettiğime eminim. "Acaba?" diye düşünecektim çünkü hep. Şimdi kafam daha rahat ama yine de düşünmeden edemiyor insan :) Senin için de üzüldüm. İlk başta ben de yaptıklarına kızıyordum. Yaptıklarını görünce üzülüyordum ama sonra gülmeye başladım yaptıklarına. Şimdi de haber almamaya çalışıyordum. Sen de çok iyi yapmışsın. Benziyormuş ilişkilerimiz gerçekten de. Umarım ikimiz de hak ettiğimiz insanlarla karşılaşır ve mutlu oluruz :) diltesne aşk-ı

Şu yazdığın son satırlar o kadar tanıdık ki.. Yazını okurken senin yerine kendimi koymaya çalıştım erkekler her zaman o kadar kafa karıştırıcı oluyorlar ki. Ne düşündüklerini bilememek onlarında kendilerini kapatmaları durumu her zaman daha da zorlaştırıyor. Bu çocuğun seni sevip sevmediğini söyleyemem bunu kimse bilemez yaptığı şeylerin nedeninin seni sevmemesinden kaynaklandığını bilemeyiz öncesini ve şu anını psikolojisini bilmediğimiz için.. Lakin sen bu kadar çabalamışken sana adım atmaması çok incitici biliyorum çünkü benzer bir durumu bende yaşıyorum. Ama oturup düşünmeni istiyorum sen bu ilişkiden ne bekliyorsun onun huyları buysa seninkilerde bu o her zaman geri gidecek sen hep çabalayan taraf olacaksın. Barışmazsınız demiyorum. Belki barışacaksınız ve aranızda iyi olacak bir müddet belki 1 gün belki bir hafta belki 1 ay yada daha fazla sürecek ama eninde sonunda o kendinden ödün vermediği sürece sen mutlu olacak mısın? Bence olmayacaksın. Evet ben olsam bende barışırım çabalarım ama bazen gerçekleri görmek gerekiyor hep kalbimizi kullanarak düşünüyoruz çektiğimiz acılar bizi yönlendiriyor fakat bir yerden sonra o acı geçecek sevgin ne kadar olursa olsun senin ondan vazgeçebilmen için öncelikle ona olan alışkanlığını gidermelisin hiçbir şey unutulmaz sende unutmayacaksın ama kendine başka uğraşlar edineceksin. Zamanla eskisi kadar düşünmemeye başladığında sevgin de sönecek. Şu anda senin mutsuz olma sebebin onunla yeniden olursa mutlu olabilme ihtimalin. Biliyorum kabullenmek çok zor bir başkasına söylemek kolay ama bende vazgeçebilmiş değilim. Sana yardımcı olamam en azından derdini paylaşabilirim...

Yuvayı dişi kuş yaparmış, ondan mı acaba :) Ben artık kabullendim bittiğini ama o hiç mutlu olamasın, hep beni özlesin istiyorum. E

Artık benim mesaj atmam gerçekten çok çok zor. Onun bitirmeye çalışmasını görmek beni iyice soğutup uzaklaştırıyor ondan. Sadece şu geçiş dönemi çok zor. M e g g Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

hem seni kaybetmek istemiyor hem başkalarına göz kırpmaktan kendini alamamış ki bence biz kızlar 1 sene belki daha fazla unutamıyoruz ama onlar ilk başta rahatlıyor sonradan aramaya başlıyor gibi kurtulmalısın artık böyle bir insandan bırak mesaj atarsa da atsın sen zor da olsa ufak ufak kendi hayatına bak umarım çok çok mutlu olursun ilerleyen günlerde K

Sabırla okudum zaten arkadaşlarında dediği gibi çok tanıdık şeyler bunlar. Bana kalırsa ne sen ne de o seviyor artık. Bu bir takıntı canım. Unutması zor, boşluğunun dolması zor ama sana tavsiyem önce facebook'unu kapatmakla işe başla. Sebebi ise kendini tutamaz her girdiğinde onun profiline bakmak istersin canın yanar. Bir şarkı bile seni çok farklı yerlere götürür. Belki bazen umutlanırsın. Ama bu çocukla olmaz. Bilgisayarda başka kızla konuşmuş, başka kızlarla bara gitmiş, kızın birinin belinden tutup foto çekilmiş felan. Bariz ortada yani canım. Senin kadar üzülmüyor. Emin ol senin onun için döktüğün gözyaşlarını haketmiyor. Ondan ve hatıralarından uzak durmaya çalış. Bu sancılı dönemi en kısa zamanda atlatmanı diliyorum. Sen güçlü olmalısın. Ve sakın bi daha arama. K

Çok teşekkür ederim :) Artık daha az aklıma geliyor. Kendime yeni uğraşlar buluyorum ve başka şeylerle meşgul oluyorum. Umarım herkes hakettiği mutluluğu yakalar :) K

Çoook teşekkür ederim cevabın için :) İnan ki mantığım her şeyi kavrıyor. Kendimi yalnız hissediyorum, biraz da terkedilmiş. O kötü. Yine bu forumda ama tam olarak hangi konuda okudum hatırlamıyorum "kendimi tanıdım ayrılık döneminde." demiş birisi. Gerçekten de öyle. Ben ne kadar hırçın ve inatçı bi şekilde sevebileceğimi anladım. Ayrıldıktan sonra hiçbir şeyi düşünmeden gittim ona o ise şimdi geri dönüyor mu dönmüyor mu anlamadım her şeyi sağlama alarak, kendini sağlama alarak yapıyor bunu. Aman gururu incinmesin.. Neyse unutuyorum ben artık onu :) sekerparee akışa bıraktım.. tek ayak

sabırla okudum :) biraz benim ayrıldığım insanla yaşadığım duruma benzettim. hala saçmalıyor arada, bir buçuk yıl geçmesine rağmen. yazıyor arıyor uydurukça, ama hiçbir adım yok. yok işte. sizin de öyle. sen seviyorsun, o sevildiğini biliyor. bu sevgiden de memnun, ama uzaktan memnun! ne yardan geçerim ne serden hesabı. için yana yana alışacaksın.. hangimiz yanmadık ki.. K

herkes hayatında buna benzer şeyler yaşıyor galiba. biz kızlar malesef daha duygusal olduğumuzdan galiba kopmayı bitirmeyi pek beceremiyoruz. ne kadar kötü şeyler yaşasak da güzellikleri hatırlayıp son noktaları koyamıyoruz. uzaktan ahkam kesmeleri sevmem pek. çünkü herkesin yaşadığı hissettiği farklıdır. ama yazılanları okuyunca bu ilişki yorulmuş yıpranmış gibi geldi bana. K

Ne hissettigini anliyorum. Yasadiklarin bana yasadiklarimi animsatti. Zamanla herseyi unutursun. Sana daha cok deger veren biriyle karsilasmak icin kendine firsat tani. Ayrilalim falan diyen adamdan hayir gelmez Hayvanseverdost

evet çok çok çok haklısın :) yoluma bakıyorum artık. Onunlayken gerçekleştiremediğim hayallerimi yapma kararı aldım :)

mrb. benim anlayamadığım neden biz kızlar bu kadar duygusalız ilişkimizin arkasında durup vazgeçemiyoruz bi kalemde silemiyoruz. neden erkekler zor durumda kalınca hemen kaçma ilişkiyi bitirme taraftarı oluyorlar anlamıyorum... barışınca mutlu olunca askım bitanemlerden geçilmiyoda kızdırınca sınırlenınce hemen bitsin istemiyorum lafları havalarda dolaşıyo. bızım onlardan neyımız eksık ya da neyımız tam aklım almıyorrrr. K

Tekrar Merhaba, Ufak bi gelişme oldu durumumda iki gün önce. Mesaj atmış. Ama daha çok beni yoklar gibiydi mesajı ve sadece içini rahatlatmak ister gibiydi. En anlamli zamanlari benimle geçirmiş, bana çok alışmış her gün daha iyi anlıyomuş, her şey değişmesine rağmen bi yanı bende kalacakmış, keşke yıllar sonra tekrar hayatına girseymişim falan filan.. Sitemkar bi cevap yazdım ben de. Okulunu zaten değiştirmeyi istiyodun, umarım mutlu olursun, ben söyleyeceklerimi söyledim içimde kalan bişey yok, mutlu ol sen de, her şey güzel kalacak aklımda... gibi şeyler dedim. Teşekkürler cevap attığın için, her şey daha iyi şu an, mesaj atmamın bi anlamı yok ama biraz içim rahatladı demiş. Cevap da yazmadım. İki gündür sürekli dönüp dolaşıp bu üç mesajı okuyorum. Çok sert ve kendini kapatan bi insan olduğu anladım, keşke bağlanmasaydım bu kadar. Her konuşmak istediğimde onun o sert duvarlarına çarptım pişman olurum ya da olmam diye düşünmeden. Her şeyi açık açık söyledim. Ama o bana şu iki mesajı atarken bile yazmış en başında "bu mesajı attığım için yarın belki pişman olurum." diye. Bana çektirdiği acıyı hala anlamamış kendi içini rahatlatmak için mesaj atıyor. Ondan haber almaya çalışmamak için kendimi zor tutuyorum. Şu an delirmek üzereyim, buraya yazmaya karar verdim. Yanlış anlamıcakmışım bu mesajlarını, benden bişey istemiyomuş, isteyemezmiş de zaten.. İçim çok daraldı. Nerelere gitsem napsam bilemiyorum.

Bence hala ikinizde seviyorsunuz fakat gururunuzdan dönmüyorsunuz. Sen gururunu kırıp msj attıgında o gurur yapmış o gururunu kenara atıp adım attığında ise sen gurur yapmşsın. Aynı noktada birleşmemişsiniz hiç. Yazdıklarından anladığım, hep bir inatlaşma içindeymişsiniz gibi geldi. Tabiki yanlş düşünüyo da olabilirim. Erkek arkadaşının huyunu kendi erkek arkadaşımın huyuna benzettim okurken sanki onu gördüm yazdıklarında. Bence atma mesaj o zaman daha değerli olursun mesaj atınca karşı taraf seni basite alabiliyor. Eğer ki gerçekten seviyorsan mesaj attığında da olumsuz yanıt verme bu ayrılıklar bazen birbirinin değeri anlamak için gereklidir.

Bence gerçekten sevse bu belirsizliği bu kadar sürdürmezdi. Gerçi belirsizlik yok, ayrılmış ama açık kapı bırakıyor. Bence bütün kapıları kapat ona, bir daha da açma. Çünkü o eski sevgililerinin ve etrafındakilerin ilgisiyle egosunu yükseltmiş. Sen diğer sevgilileri gibi olmama kararı almışsın en başta ama uygulayamamışsın. Senin onu unutmaya karar verdiğini anlayınca geri dönüş yaptı, neden? Çünkü ona olan ilginin kaybolmamasını istiyor, hep peşinde birilerinin olmasını istiyor. Böyle birinden hayır gelmez. K

aynen öyle canım bende hep bunu derim "içimde kalmadı" :) herşey olacağına varır boşver bundan sonrası önemli şimdi. İnşallah canım :)

Evet bunu annemle de konuştuk. O da sizin gibi demişti. Ben artık kapatıyorum ona tüm kapıları. Ama herkesin içinde vardır. "Arasın, mesaj atsın." istiyorum. Neyse geçer o da inşallah zamanla. Peşinde birilerinin olmamasına dayanamıyor ve peşinde olmam için yaptıkları beni çok üzdü. Şu an karşılaşacak bile gücüm yok. Önerilerini dikkate alacağım. Çok teşekkürler :)

Evet doğru diyorsun. Barışmamız çok çok zor artık. Unutmaya çalışıyorum. Ama ondan haber almaya da çalışıyorum aynı zamanda. Daha biraz önce baktım internetten ve başım dönmeye başladı. . push ;

valla ben de kendimi tanıdım, meğer ne sövme kabiliyetim varmış, onun sayesinde açığa çıktı dönmüyorlar ne yazık ki. evet ayrılıktan sonra arıyorlar ama bu bir dönüş olmuyor. sadece arıyor. ne yapayım öyle aramayı cehennemin dibine gitsin! unutmaya başlamana sevindim. ben de daha iyiyim artık. inan ki seven erkek sevdiğinden ayrı kalamıyor. ben hep aklıma bunu soktum. bu adam benim yüzümü bir buçuk yıldır görmüyorsa, görmek istemiyordur bu kadar basit.. ha, neden arıyor diyeceksin. canı sıkılıyor, aklına geliyor, boşluğa düşüyor. sadece ruhunu tatmin etmek için arıyor, çünkü hala ona aşık bir kadın var. kim aramaz ki.. neyse dediğim gibi, onlardan bize fayda yok..

Herkes gerekli olan herşeyi zaten söylemiş ama yazını okuyunca tutamadım kendimi :) ilişkiniz benim eski ilişkime o kadar benziyorkii. Bende buna benzer şeyler yaşadım, çok koştum peşinden onun.. Bitsin dediğinde ağlayarak suçsuzda olsam özür dilerdim yeterki gitmesin diye gurur falan kalmamıştı.. Yüzüm hiç gülmezdi her hafta bir kavgamız olurdu zamanla bende sıkılmaya başlamıştım ve benı aradıgında telefonunu duymadım dıye bitsin dedi bende tamam dedım. Sandıki onu arıcam özür dilicem ama öyle olmamıştı bu sefer gerçekten bitirmiştim ben. Hattımı değiştirdim sırf bana ulaşmasın diye. Arada eski hattımı açıyorum bakıyorumki bana mesajlar atmış belliki pişman. Ama artık istemediğim için hep tersliyorum onu arama sorma diyorum, biliyorumki sırf bunu yaptığım için değerli oluyorum. Zamanında bana kardeşim diye her fırsatta savunduğu kızla sevgili şu anda ve benım ona doğum gününde aldığım formayla sevgilisyle iddialara girip kendince eğlenıyo ve bunu benım görebileceğim şekilde gözüme sokar gibi yapıyo. Ama inanki bi zaman sonra bu tavırlar senı soğutuyo. Çünkü kızlar böyledir, erkekler basit düşünür kıskandırmaya çalışır ama bilmezlerki kızlar kıskanmaz soğur. Sen sakın yazma bırak kendi haline yazarsan burnu yıne havalarda olacak. Ve eğer bitirmek istiyosan gercekten ona ulaşmayı engelle bi şekilde. Kendini üzmene değmez tatlım unutmaya çalış derim ben. Emin olki karşına bundan daha iyileri çıkacak. Hem bu saatten sonra yeniden başlasanızda sonu yok sende biliyosun bunu.. Annende sevmiyodur zaten artık onu. Seni daha iyileri hakediyo inanıyorum buna. Şu anda sana kimseyle olamıcakmışsın gibi gelir ama öyle düşünme bi süre sonra etrafına bakmaya başladığında "ben onu nasıl böyle sevmişim" diye kendine kızacaksın :) K

mutlu olsun yinede sevdik ama durup durup içi acısın aklına öyle bi anda düşeyim ki ne yaptım ben desin. Allah'a havale ettim. sekerparee akışa bıraktım.. tek ayak

O kadar ayrilik v cabadan sonra barissaniz da birseyler eksik devam eder. K