Konu ve yorum aylar oncesinde kalmis ama derin konulardan biri. Anne ve baba davranislari motif gibi incee inceee islenir cocuklarin ruhlarina. Oyle bir islenir ki derinliklerimize her cektigimiz acida gidip gidip oralari sorgulariz. Her karakter farkli sekillenir, kimisi cesaretli, kimisi hassas, kimi kaygili, kimi guvensiz, kimi duygusal ve boyle uzar gider. Bu karakterlerden hayatta saglam kalabilenler en cesaretli olanlardir. Yorumlarda guclu, sert, dobra yorumlar var, insan okuyunca ne oldum diyor ama aslinda gercek olan yorumlar. Ben mesela gereksiz detayci bir karakter olarak hayatimi surdurmekteyim. Duz bir karakter olamadim hicbir zaman. Kalabalik bir ailenin en kucugu ve tek farkli cinsiyetteki kardesiydim. Babam da inanilmaz zor, bencil, kendini dusunen, zamaninda alkol ve sigara ile pencelesmis, bizi tehdit eden, sorumsuz bir karakterdi. Bir sure gucunuz yokken sizi eziyor, anne zaten ezilmis oluyor ama ben gucumu toplayana kadar ezildim. Sonra baktim buyurken ne oluyor ne olmus sorusunu sordum. Kendimi garantiye almaya calistim. Ayaklari ustunde duran ve ayri evimi kurmam gerektigini farkedip bunu uygulamaya gectim ve evimi ayirdim. Sonra kader motifim beni yine yakaladi ve yanlis evlilik yaptim. Simdi yine babamin evindeyim. Babama sunu farkettirdim ;ben onun mali degilim. bana istedigi gibi davranamaz, sorumluluklarini bilmezse yolda kalacagini bilir. Cocuklar ebeveyn kurtaricisi degildir. Kurban degildir. Onlar bizim bu dunyaya gelmemizi saglayan araclardir sadece. Herkes gorevini, yerini bilirse gul gibi gecinilip gidilir. Ama malesef bazi inasanlarin kafalari gercekten calismiyor. Cocukluktan cikamiyorlar herhangi bir nedenle. Bagimliliklar hep zayifliktan gelir diye gozlemledim . Biz kendimize sahip cikmazsak hic kimse kurtaramaz bizi. Ben 34 yasimda hayatima 0 dan baslamayi goze aldim. Elimde hicbirseyim yok suan ama bakalim nasil olacak.

Artık yorum yapasım bile gelmiyor bi çok ebeveyn böyle bi taraf terör estirir diğer taraf siner. El birliğiyle nur topu gibi psikolojisi bozuk bireyler yetistirirler. Evlenerek kurtulamazsınız, aile döngünüzden kaynaklı hayatınıza benzer acıları cektirecek birini alırsınız. İçinizi iyileştirmeniz gerekiyo, terapi almak ve kendi kendinizin kurtarıcısı olmak zorundasınız. Farklı ama benzer yollardan geçtim, dolayısıyla başarısız bi evlilik yaptım. Su an terapiyle kendi kendime güçleniyorum. Eşten de aileden de duygusal olarak ayrıştım. Bağımsız birey olmak çok zor boyle bi aileden çıkıp, dolayısıyla ailenizin yerine kendinize vicdan yapmalısınız

Hayatıma birini bile çekemiyorum ki... :) Bu işyerinde biri var yanımda yalancı köpeğin önde gideni 3 ayda 3 şok yasatip üzdü. Allah'a havale. Terapi iki sene aldım hala kendimce biseylerle meşgulüm terapi olarak. Evet böyle bir ailede dışarıyı hep kötü görüyorsun babamın sözleri çocukluğumdan beri insanlar kötü kimse sizi düşünmez ben ölsem bakmazlar yüzünüze kendi yasadiklarini empoze edip durdu iste

Benim babam da ben cocukken çok içerdi. Bana zarari olmazdi pek ama annemle arasinda olanlar beni de etkiliyordu elbette. Milletin anne babasina özenirdim birlikte giyinip gezmelere giderlerdi, benim ki her haftasonu sarhoş... Evden cikan bagiriş cagirişi duymayan komşu kalmamişti oyle rezillikler. Artik haftasonu gelecek diye ödüm kopardi edilecek kavgadan yuregim sıkışırdı. Anneme boşan dedim, daha ergendim kucuktum okuyordum. Boşan, boşanmiyorsan ben bu evden giderim sizin bana bunlari yaşatmaya hakkiniz yok dedim tam olarak. Boşanmadi, evden gittim... Bir sure sonra babam cagirdi özürler dilendi sözler verildi. Hala icmeye devam etti tabi ki ama eskisi gibi evde dayak atmiyordu anneme en azindan... Zaten ben evlendim gittim. Haklarini yiyemem ben evlenip gidince çok arkamda durdular, maddi olarakta guvencemi sagladilar, bir sure sonra da ev aldilar sagolsunlar, ortada birakmadilar. Bu arada basın gidin evden terk edin evinizi diyemem, benim yaptigim çok riskliydi. Her baba geri cagirip ozur dilemez, hazir degilseniz biyere gitmeyin daha kotu seyler basiniza gelmesin. Umarim kurtulursunuz.

Konu başlığına gelince hayır olamaz 20 yaşıma kadar babam alkolikti ben akşamları babamı evde görmedim hiç hatta ona dair pek bi anım yok küçükken bunları bile gözlerim dolarak yazdım annem çekti yıllarca saçma sapan şeyler için kredi çekip icralık olurduk kumarda oynardı aynı zamanda bi gün babam bi kuyuya düşüp ölcek derdim hep içkiliyken ama hiç kızgın olmazdı zaten bizde alkollüyken karşısında konuşmazdık. Borçlular kapımıza dayanırdı ve babamda emekli parasını bir günde yedi sonra işsiz kaldı maaşı krediye gitti Sonra abim mezun oldu ben mezun oldum babamın kredisi bitti ve maddi sıkıntımız kalmadı bundan 3 yıl önce babam böcek ilacı ve rakı içerek zehirlendi yanlışlıkla ve alkolü herşeyi bıraktı ölüyodu çünkü Babama dair anılarım son 4 5 yıl da var Ozamanlar okudugum için hep mezun olunca annemi alıp gitceğimi söylerdim aynı kalsaydı yaşlı babamı bırakıp gidermiydim bilmiyorum şuan vicdan yapıyorum ama ozamana bakarsak bir dk bile düşünmezdim

Soruyu sormus, cevabi da vermissin, evet anne babam boşanmayım diye ellerinden geleni yaptılar buna boşanırsan hakkımızı helal etmeyiz demek dahil... Bir de sen ekonomik özgürlüge fazla takilıyorsun, bi anne çocuğunu korumaya karar vermisse ne yapar eder bunu başarir, okuma yazmasi bile olmayan ne kadinlar var tanıdığim eşi ölünce veya iş başa düşünce aslanlar gibi evlatlarini yetiştiren... biliyorum annene laf soylemek hatta düşunmek bile ağır geliyor sana ama sadece düşün, o isteseydi çok farklı olurdu hayatın

Uzaktan bir akrabamiz çok içerdi. evleri harabe gibiydi. resmen evin altindan su geciyordu ve eve yilan giriyordu sürekli. evlerinde aygaz bile yoktu. cocuklar sürekli zatüre bronsit olurlardi. Amcamın 4 cocugu vardı. Bir tanesi diş hekimi, bir tanesi üst düzey asker, bir tanesi iç mimar, bir taneside cok iyi bir şirkette proje sorumlusu oldu. Bazen facedeki resimlere bakıyorumda helal olsun diyorum.

Estağfurullah, anladım, hissettim de bir an da bana yönelmenizi. Umarım benzer problemleri yaşamıyorsunuzdur. Eğer yaşıyorsanız geçmiş olsun.

Evet bencede. Hicbiri alkol almiyor, hepsi eşlerine saygılı ve evlerine çocuklarina bağlılar.

Malesef sinmemek mümkün değil o kadar sinirli agresif baskıcı ve deli ki yani korkuyosun çünkü biliyosun gözü dönünce herşeyi yapar canından bile. korkuyosun iyiyken yok ya yapmaz diyosun seviyosan babam sonuçta diyosun ama. o halleri olunca nefret ediyosun

İşte malesef benm yapım yalnız yaşamaya yatkın olmadı. hic tek basinaliga ki şuan bile yanımda birileri varken bile hep yalnızlık hissediyorum depresyon kaynakli

Malesef.. böyle olmam çok normal anlattıklarıma bakarsınız kimse durduk yere böyle olmuyor çok zor. Ama evet kimse kurtaramaz beni benden başka biliyorum

Benim de rahmetli babam alkolikti. Çocukluğumda hiç ayık hatırlamıyorum. Babam ben 18 yaşındayken vefat etti mide kanamasından. Son nefesinde bile annemi dövmeye çalıştı. Çok acı maalesef. Günü gelince mutlu olunuyor, sonsuz mutsuzluk ya da mutluluk diye bir şey yoktur. Bu duygular anlık yaşanır zaten. Babamı anarken bile tuhaf oluyorum. Nerede yeni rakı şişesi görsem babam gelir aklıma.

Alkolik bir babanın eziyetlerine pasif bir anneyle birlikte katlanmak, istediğin hiç bir şeyi yapamamak, hep diken üstünde yaşamak daha mı kolay?

öyle mi diyorsun abla? yalnız benim annem sizin gibi calısan dış dünyayı bilen biri de değil. Ama haklısınız hiç bir zaman gitme isteği de olmadı bence neden bilmiyorum.. sevgisini de görmüyorum babama karşı oysa. aşırı pasif bir karakter. Bence kızınız mutluysa suan ve siz tabiki eşiniz düzeldiyse beraber yaşayın ama yine eskisi gibi olursa lütfen kızınıza bunu yaşatmayın. Bakın psikolojim 18 yasında bozuldu ve hala kendimle uğrasıyorum cok acı verici ruhsal bozukluk aklınızda olsun.. tesekkürler

Malesef evlenene kadar bunu çekmek de zor.. sonuçta sevgilim bile yok daha ortada fol yok yumurta yok. Annem yüzüne gülmez sürat asar bazen zamansız gıcık davranır kavga çıkar içinden gelmiyor. Sadece susuyor işte mecbur korkudan

Güzel kızım, ben 12 yaşında bir kız annesiyim ve evlendiğimden beri yani 16 yıldir senin annenle aynı şeyleri yaşıyorum, fazla ayrıntiya girmek istemiyorum ama eşim babanın kopyası, ekonomik özgürlüğum olmasina rağmen kendi ailem onaylamadığı için boşanamadım ve tam 15 yıl kendime de kızıma da cehennem hayatı yaşattım, taa ki geçen yıl herseyi goze alıp boşanmak istiyorum diyene kadar... o kadar kararliydim ki yıllardir tum yalvarmalarima hakaretlerle cevap veren adam muma döndü, içkiyi bıraktı, siddeti son buldu, ama ben tam bir yıldır diken üstündeyim, sürekli hazırlik yapiyorum, para biriktiriyorum çünkü biliyorum ki artik ona asla güvenemem, aileme de sığınamam... diyeceğim o ki bir anne olarak söylüyorum bunu anneniz de babaniz da kendi tercihlerini yaşıyor sizin vicdan azabi duyacağınız hiçbirşey yok, dönün arkanızı ve bir daha asla geriye bakmayın, ne annenizin ne de babanız için üzülmeyin, aksine onlar size borclu, bayramdan bayrama bi telefon etmeniz bile lütuftur bu insanlara, lütfen kaçın o evden

Terapi olarak İzzet güllü dinliyorum YouTube dan onunla iyileşen çok kişi var çünkü. 2 sene klasik terapi aldım. biseye yaramadı bende. Ama bilmiyorum başka uzmana gitmeli miyim kafam karışsın istemiyorum çok fazla. Ve psikologlar ateş pahası çoğu para için oyalıyor bu yüzden hiç gidesim yok artik portakalcandir Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Anne kutsaldır diye bir cümle kurmadım, anne ile ilişkisini kendi bilebilir. Burada yazdığı tüm mesajları okumadım, ilk anlattığına hitaben annem de gelirse gibi bir şeydi. Her anne kutsaldır diye başka bir yerde de ifadem yok? Tepkinizi anlayamadım. Genelleştirme mi yaptınız? Asıl siz farkında mısınız?

benim babam bizimle 5 sene kaldi ama ne 5 sene sonra öldü öyle kurtulduk. koskoca kadin kocaman kizlari varmis ne arkasinda duracak birileri siz birbiriniz yetersiniz ama anneniz sinmis maalesef Bissunicole

sence düşünmemiş olabilir miyim o işler öyle kolay olmuyor piraye

sizin anne modeli farklı narsist ve evlat ayırıyor.. gerçi benim annem de kardesime kötü davrandı hep onla sürtüştü durdu çünkü kardesim aksi bir cocuktu büyüdü hala öyle aykırı bn durumu buna bagladım ama belkide ben destek verdiğim için bni tuttu kim bilir kardesim de artık para kazanıyor davranıslarını incelicem annemin.

Asıl anneyi kafasindan silmeden, onu desteklemeyi bırakmadan kurtulamaz bu döngüden, annenin sömürüleri karartır çocukların hayatını babanın yaptiklari değil... lutfen silin artik kafanızdan şu her anne kutsaldır ezberini, değildir, doğurmak annelik hakki getirmez, geleceğıni kurmayı bırak, koruyamadığin, tek başına arkasında duramadığin, genç yaşta babasıni bahane ederek sinir stres sahibi yaptığın, dertlerini içine boşaltıp çöp kovası gibi kullandığın bir çocuktan evlatlık bekleyemezsin, bu kutsal analık kisvesi yüzünden hayatlar kararıyor, farkında değil misiniz?

Hep derim. Biz insanoglunun harekete gecip care aramamiz icin once caresiz kalmamiz gerek diye :)

Bi şöyle silkelenin. O evden gitmeden kurtulamazsınız. Annenizi düşünmeyin o zaman. Madem bırakmayacak siz onu bırakın. Elbet anlar o da gitmesi gerektiğini . push ; litha

tamam ama abla annem kötü davranmadı ki.. o da hep acı cekti hep içine attı yanında bende kurban gittim baska yol bilmiyor galiba. annesi babası yok maddi özgürlüğü yok buna ragmen annem kötü biri mi? cidden ayırt edemiyorum anneme çok düşkündüm az biraz mesafe girdi terapilerimden sonra çünkü önceden hiç onu suclamazdım.. Kötülük yapmadı bana ne eziyet ne bir iş yaptırma ama karakteri böyle kontrolcu panik atak endiseli bir insan. ve karamsar gelişmeye yeni seyler öğrenmeye kapalı malesef cahil bir kadın

Dun gece hepsini izledim, çok teşekkür ederim tavsiyeniz için

peki sende annene acıma var mıydı? baska sehire gidince hiçmi aklında kalmadılar yalnız hissetmedin? mutlu mu oldun?

"olgunlasmamıs ebeveynlerin yetişkin çocukları" bir de "kurban tuzağından kurtulmak" bu iki kitabı tavsiye ederim

Amateme yatmaz canim biliyorum yani net. Sanırım en mantıklı yol kendi yolumu çizmek

Kaç yaşına kadar çektiniz? Evlenerek mi kurtuldunuz siz? Benim annem de seçtiği hayat mı bilmiyorum korkuyor arkasında duracak bir ailesi yok dayimlar filan da pasif tek çıkar yol susmayı katlanmaya bulmuş. O yüzden üzülüyorum ama elimden bişey gelmiyor doğru bende bu döngüde çekiyorum aynı şeyleri çünkü yıllardır..

Kendiminkine benzeyen böyle hikayeler okuyunca ilk başta oh yalnız değilmişim, bu kadar kadın bu travmaları atlatabilmiş diyorum sonrasında da lanet ediyorum bu adamlara. Hepsi aynı sanki acaba aralarında anlaşıp da mı eziyet ediyorlar bu kadınlara? Ben de bahsettiğiniz psikolojik problemleri yaşadım ve yaşamaya devam ediyorum. Depresyon öyle zor ki sizi çok iyi anlıyorum. Tek çare o evden uzaklaşmak. Şu an bunları yapacak enerjiniz olmayabilir bu çok normal zaten önceliğiniz ruh sağlığınızı biraz daha iyileştirmek olmalı bana kalırsa. Mümkünse terapiye tekrar başlayın. Sevgiler Purpplee Süper women Anneler

Kimse sizi kolunuzdan tutup kaldırmayacak malesef ancak kendiniz yapabilirsiniz. Eski konularinızdan biliyorum siz hep bi karamsar-negatif, depresif ve agresifsiniz. Size sizden başka kimse yardım edemez şu ruh halinizden cıkmadıkça.

Maviay seni biraz daha iyi gördüm şuan. Yıllarca babanla ilgili konular açtın birsürü. Ama hepsinde ana fikir doğru dürüst para kazanmıyor, evimiz küçük eski, nefes alması, öylece yatması bile bana batıyor filandı. Ben yıllarca bu adama fakir diye takık olduğunu düşünüp biraz şımarık bulmuştum seni. Sanırım ilk defa asıl sorunla burada yüzleşip babanın alkolik olduğundan bahsediyorsun. Bence sorundan bahsetmen çok olumlu bir gelişme. Zaten farkedeceksin bu sorunlarla ne kadar çok yüzleşir onları ne kadar kabullenirsen psikolojik problemlerin o kadar ortadan kalkacak. Geçen çok güzel bir yazı okudum, küçüklükte çocukları korumak için ailede onların farkında olduğu işlevsizlikler, tartışmalar vs. Yokmuş gibi davranmanın ve bir de çocukları dışarıya karşı mükemmel aile görüntüsü çizmeye teşvik etmenin psikolojileri açısından gaslighting etkisi yarattığından bahsediyordu. Bu da devamlı kendi gerçekliklerini sorgulayıp başka psikolojik sorunlar yaşamalarına sebep oluyor yetişkinlikte. Belki çözüm yolu kabullenmektir. Tamamen kabullendiğinde yalnız yaşayabilir hale gelebilirsin?

ah be.. işte bnde sizin gibiyim suan hep vicdan hep vicdan.. bagımlılık var bide yalnızlıktan inanılmaz korkuyorum. yalnız dikkatimi su cekti aynı sekilde bir adam sectiniz tamam anladım ama kız gelmiş 12 yasına bu kadar senede daha yeni mi uyandınız? sizi dövüyor ve siz calısan birisiniz neden simdiye dek ayrılmadınız? yine o anne baba üzülmesin bilinci dimi ah be...

Özel mesaj atacaktım, profiliniz kapalı. Bende kurban tuzağından kurtulmak kitabının İngilizce ve epub formatında hali var işinize yarar mı bilemedim ama yazayım dedim, isterseniz yollarım. Mihail Zoscenko

Anneniz evlat ayırıyor gibi geldi bana, kardeşinize sahip çıkın lutfen, anneniniz kendi tercihiyle orda, siz annenizi düşünüyorsunuz ama kardeşiniz hem o baba hem de kendisini dışlayan bir anneyle yaşıyor.

Sizinle yüzyüze en az üç dört seans yapmadan isabetli değerlendirme ve yorum yapmam zor çok. Bununla birlikte şunu söyleyebilirim. Yaşadıklarınız ağır şeyler ve kafanızın karışık, duygularınızın karmaşık olması son derece doğal. Siz kurban, kurtarıcı, zorba üçgeninde durmadan rol değiştiriyorsunuz büyük bir ihtimalle. Tüm sağlıksız ailelerde büyüyen yetişkinler gibi.

Merhaba bana da yollayabilir misiniz acaba

Ya bu döngüyü kiracaksinizz.. bir şekilde Yada bu döngü böyle devam edicek karar sizin Allah yardimciniz olsun..

Yukardaki bir üyenin söyledigi gibi onlar kendi tercihleribi yasıyor siz bu tercihlere ne mahkum ne de mecbursunuz

istediğin bişey kaldı mı diye sorsana iş desen istediğim gibi olmadı kendimi geliştirme azmi kalmadı sevgili desen cıkmadı cıkmıyor arkadaş desen kalmadı :) yani ne için yasıyorum diye sorunca pek cevap gelmiyor aklıma ama sanırım ilerde birgün belki iyi günler görürüm diye.. yaş 30 yaklasınca da umutsuzluk artmaya basladı suan kpss calısmak hedefim

Ayrıl o evden arkadaşım kardeşini de al yanına. Annene tercih sun ister gelsin ister babanızla kalsın. Kalmayı tercih ederse vicdan azabı duyma. Benden sana abla ve psikolojik danışman tavsiyesi. Şu kitabı da mutlaka oku. Kurban Tuzağından Kurtulmak Yazar: Diane Zimberoff

Canım senin annenin kafa yapısı farklıymış şanslısın. Evet bende annem güçlü olsun isterdim onun yerine ben anne oldum hep arayı bulmaya çalıştım annem aşırı pasif olduğu için. Hep ben yüklendim annem kime. anlaticam. baska der annesine kardeşine dert anlamaz etmez. Hep bn dinlerdim karamsar oldum onun gibi ve depresyona anksiyete battim. Hala ona kıyamıyorum annem iyi niyetli biri ama çözemiyorum işte aşırı pasif. Genç kizken de birilerinin yanında kalıp hizmetçilik yapmış resmen akrabalarından. Hep ezilmeye yatkın pasif yönetilen karakter malesef. Çalışmak isterdi o da merdiven sileyim derdi mesela babam asla derdi bn karisini çalıştıriyor dedirtmem o adam değil bu değil tek kendi adam ona göre. Evet aç kalmadık ama herşey bu muydu hep düşük gelirli olduk hala öyle bir kuruşu yok kenarda sadece borcu var. Biz eve bakıyoruz kardeşim meslek sahibi neyseki o da okudu iş güvenliği uzmanı kız tatilsiz çalışıyor pazarı bile yok. Kıçını yırtıyor ben senelerce öyle ama ben lde patlak verdi geçen yıl 9 ay çalışmadım şimdi döndüm ise. Bide benim annem söylemeden annesine bile gidemez iki gitsin babam laf söyler durur gicigin önde gideni. Herşeyi ona soracakmisiz evde kimmiş o böyle narsist ve kuruntulu degisik bir karakter. Terör estirir karşılık verince. Biz veriyoruz o yüzden cakisiyoruz ama niyete kadar fazla da konuşunca deliriyor hemen etrafi dağıtmaya başlıyor uzasın istemiyoruz. Kendi hep tabletle oynuyor TV yi esir alır anneme laf eder yemek programı izliyor diye hiç ama hic kendine bakmak yok. Size özendim keşke annem güçlü olsaydı da bizde böyle çaresiz hissetmeseydik yani D

Anlamadım depresyon çözüm değil derken? Kurtulmanıza sevindim..

İşte benim korkum bu ben gidince huzurla yaşasalar hadi neyse.. annemle telefonda konusmucam aklım hep evde kalacak. Bizimki işte 3-4 aydır ameliyat sonrası ağrıları yaşıyor alkolü bırakmıyor hala.. işsiz aşk hiç olmadı zira kendisinin. Elde avucta yok. Bilmiyorm böyle ne olacak

Allah yardımcınız olsun benim babam öyleydi öldü ÇOK ŞÜKÜR darısı size şimdide şerefsizin biriyle evliyim onun ölmesini diliyorum. Baba sevgisi olmayınca yanlış evlilik kaçınılmaz oluyor hayırlısı bütün kötü insanlar ölsün

Zaten bütün çabam kızım için... Yalnız şunu da söylemeliyim tek başına ayakta durup iyice tedavi olmadan sakın evlenme Çünkü ben anne oldukta n sonra eşimin şiddeti yüzündenbterapi almaya başladım ve bu terapilerde gördum ki kendi anne babamla birebir ayni sorunlari olan bir adamı bilinçsizce eş diye seçmıştim Babam alkolik değil ama sevgisizdi, annem narsist ve evlat ayıran bir kadındı 30 yaşıma kadar anamdır-babamdir diye yine de onlara taptım Senin gibi vicdan muhasebesi yaptim ve ilgi gördüğüm ilk adamla evlenerek hem onları üzmeden sürekli şiddet görerek büyüdüğüm o evden ayrılmış hem de onları mutlu etmiştim, ha mutlu oldular mı tabii ki hayır, hala kötü evlat benim Oysa anne olunca anladım ki bırak onları memnun etmeyi,15 yaşında evden kaçıp kurtulsam yeri varmis Ama bu kez de yanlış evlilik tuzağina düşmüştüm Şiddet benim için olağandı o yüzden eşimin şiddetine 15 yıl katlandım Taa ki geçen yıl kızımda kendimi görene kadar Onun da benim yasadiklarımi yasamaması için bişeyleri değiştirmenin benim annelik görevim olduğunu farkettim, eşime de aileme de rest çektim Keşke bütün bunları kızım doğmadan anlayabilseydim, muhtemelen babasını da doğru seçerdim, bunca yil kendimi suçlayarak zaman kaybetmezdim, 40 yaşımdan sonra iş işten geçtikten sonra anladım Analık doğurmakla olmuyor Annenizin size ne kadar zarar verdiğini anne olunca anlayacaksınız

evet öyle terapi bende aldım bir dönem.. bilinaltı bizi hep benzer seylere ceker.. terapi sende alabilirsin

Aşık olma, sevme hissinin altında yatan sebep o kisiden tanıdık, bildik, güvenilir bir enerji almamız. O tanıdık his ebeveynimizle iliskimizdeki tanıdıklık iste. Bilinç dısı, yasanan cocukluk acılarını tekrar tekrar yaşatmak icin ugrasır. Sizi umursamayan adamlarda tanıdık kim var? Sizi terk eden adamların arkasından acı cekiyosunuz, evden kim gittiğinde benzer acıları yasıyodunuz cocukken? İşte cevap burda. Ahh aslında yanlıs tanımısım dediğimiz adamları aslında cok iyi tanıyoruz:/ insanların iliski travmalarında farklı tepkiler vermesi de o yüzden. Cünkü iliskiyi yasayan yetiskin bedenine hapsolmus kendi cocukluklarımız. Döngü kırılmadıgı ve cocuklukta yüklenen semalar degistirilmediği sürece maksimum mesleği, konusma tarzı, yaşı vs degisir ama adamın size yasattıgı hisler asla degismez ömür boyu piraye

Evet ben uzun süredir biliyorum konu sahibini ve empati kurduğum için hayatının başında doğru kararlar almasini çok istiyorum. Sizin de tüm hikayeyi bilerek yorum yaptığınızı varsaydığım icin anneyi destekleme önerinize tepki verdim, yani evet genelleme yaptım, kırıcı olmak veya yorumunuza kişiselleştirerek cevap vermek değildi niyetim. Yanliş anlaşıldiysa kusura bakmayın

bu kitabı bulamadım nette satışını bir sitede gördüm 85 tl mi neydi diğer kader motifini de bulamadım.. . push ; FullMetal

tesekkür ederim peki bir psikolojik danışman olarak şu duruma ne dersiniz; iki gün önce babam o haldeyken sinir olup ölmesini istemek ondan kurtulmak istemek, iki gündür babam normal olunca yine ona acımak iyi anlarımızı düşünüp ondan kopmak istememek keşke hep böyle olsa da ailece mutlu yaşasak diye düşünüp beraber daha güzel eve cıkıp yasamak hayalleri kurmak. Yani kötü anlarda cıkıs yolu arayıp iyi gidince sorun arıza cıkarmayınca ya boşver annemle babamla yasamak aile olmak daha güzel demem normal mi. bu arada asırı derecede insan bagımlılığı olan ve yalnızım diye sürekli yalnız hissedip mutsuz olan biriyim. Ayrılıktan korktugum acı cekmekten inanılmaz korktugum için sevgili edinemeyen biri. Terapi aldım 2 sene ama aşamadım bu durumu.. en son farkettimki ben duygularımdan korkuyorum bu sebeble youtube izzet güllü izleyip biraz asama kaydettim devam ediyorum

Merhabalar benim de babam alkolikti ve bu nedenlerden vefat etti siroz olarak sizinde babanizin sonu parlak görunmuyor amatheme yatmasi gerekli belki o zamanda yazmisimdir. Terk etmek sadece sizi huzurlu kilacak bir çözüm anneniz gelmedigi surece rahat edemezsiniz zaten hep akliniz annebizde kalicak En mantiklisi bana gore amatheme yönlendirmeye calismak babanizi ama bu gercekten zor sonucta babaniz bagimli bir bagimliyi vazgecirnek zordur Ne desem bilemedim dimdik ayakta durmabiz gereken bir donem boyle yenilemezsiniz onlar zaten zayif ne annenizin gucu var ne babanizin ikiside zayiflar sizin dirayetli olup kendi hayatiniza sahip cikmaniz lazim en azindan yoksa sizinde psikolojiniz bu sekilde kalmaya devam eder sizi yıpratır bu durumlar

ben varim yaşadiklarinin belki daha fazlasini yaşadim insan ölmüş babasini ruyasinda görunce bile simdi yine icip rezillik cikaracak dermi bennher ruyamda gordugumde icecek yine kavga dogus olacak diyerek uyaniyorum. bende senin gibiydim kacip gitmek gelirdi icimden anneme abime kiyamazdim. abim neysede annem kendi sectigi hayati yasiyormus ve bunu cozmek icin kilini bile kipirdatmadi yaninda benide yedi bitirdi. bunu anlayip kabul etmem uzun surdu tabi. simdiki aklim olsa ceker kapiyi cikardim. herkes kendi tercihini yasasin derdim. anne babanizin sizi dusunmedigi yerde ozellikle boyle konularda biz cocuklarin onlari dusunmesi gercekten cok yersiz

Psikiyatrist Dr. Gülseren Budayıcıoğlu bu kısır döngüye 'Kader Motifi' diyor. İlginizi çekerse kendisinin YouTube videolarına göz atabilirsiniz. Bu konuyla ilgili bir de yabancı bir yazarın kitabı var. Seninle Başlamadı-Mark Wolynn tavsiye ederim.

Abla bak burda bana bugüne dek laf eden çok kişi oldu evden ayril cesaretli ol gibi gibi. Öncelikle şunu söyleyim. kimse tüm düzenini bozup bölük pörçük yapıp yuvayı dağıtıp yaşamak istemez. Başka şehire kaçın diyenler oldu kolay mı? Annemin tüm ailesini herkesi herşeyi bırakıp tek başımıza 3 kişilik hayat kuurp mutlu olmak kolay mıydı? İnsan nasıl güçlü olur teyze dayı akrabalar vs başka kime guvenicez su devirde. İkinci sebebe gelince bazı adamların eşi benzeri cidden yoktur. Öyle uzaktan bişey yapamaz demekle olmuyor babam cidden delidir gözü karadır böyle kolayca konuşanlar hiç mi görmüyor haberlerde gerçek hayatı. Bu tip adamları polis vs durduramaz. Uzaklaştırma veriyorlar ama kadınlar yine öldürülüyor neden bunu hiç düşündünüz mü çünkü bu adamların kaybedeceği bişey yok korktuğu bir adalet de yok. Kafaya koyduysa öldürür. Kavga ederken bile iki. lafindan biri öldürürüm elimden kaza çıkacak diyen biri. Anneme bugün sordum bn memur olsam başka şehirde gelir misin diye nasıl gelicem dedi. Sen istemiyosun bence dedim korkuyorum dedi kadın haklı babamı birebir tanıyan benim. Beni bulamasa ailemi öldürür diyor yine haklı en ufak sorunda ailesine küfürler eden biri. Dayilarim da pasif insanlar şöyle korktuğu biri olsa iş zaten kolay olurdu ama herkes bundan korkuyor bulasmiyor. Umarım anlatabilmisimdir

Benim babam içmeden böyleydi. Yemek fazla ısınmış hemen hav hav hav. Biz tv izliyoruz, gelir hemen hav hav hav... neymiş günahmış. Ama kendisi porno izler. Biz roman okuyoruz. Gelir hav hav hav. Neymiş? Boş işlermiş. Kuran okumalıymışız. Kendisinde namaz yok niyaz yok. Her şeye ama her şeye havlar. Her şeye bağırır. Onda güzelce söylemek diye bir kavram yok. annem bir gün topladı eşyalarını geldi bana ve boşandı. Kardeşlerimle yeni ev açtık ona. Kardeşlerim de yanına yerleşti. Babam şimdi tek başına. Arayanı yok soranı yok. Beter olsun diyprım sadece. Ne çektik be elinden. Size tavsiyem depresyon çözüm değil. Birgün gerçekten size zarar verebilir. O zaman bu saydıklarınızın hepsi önemini yitiyor

Alkolik bir dedemden sapkin para manyağı eşine ve cocuklarina siddetten başka bir şey vermeyen babanin kiziyim. Babama neden dedigimizde babamda icer beni doverdi size az bile yapıyorum diyo. Dedemi hatirlamiyirumda babamin cektirdikleri hala içimde. Hic geçmiyor hele ki annemizin de babanızın kafasında olduğunu öğrendiğiniz yaştan sonra hiç ama hiç geçmiyor. Bir çocuk dovulse koşarım duramam hesap sormadan. Cok yediler hakkimi. Psikolojiyi çok arastirdim senelerce aynı evde nasil zarar gormem diye korunma yolları denedim. Evlendim hala aynı dertler. Şimdi babamla konusmuyorum annemlede konuşuyor gibi yapıyorum. Psikolojik yardım kesin ama kesin al. O travmalar her şeyini etkiliyor. Ama kaderimiz heralde bu dert bir türlü bitmiyor.

Aynı biz. Ben 28 kız kardeşim 22 yaşında. Sürekli kavga. Alkoliğin teki. Evlenınce yuzune bakmıycam. Akrabalar desen onu koruyor. Atandır Atandır dıye. Allahım nefret edıyorum. Annen bosanmaz. Benım annemde aynı. Arkasından konusur yuzune guler. Sen kendını kurtarmaya bak. Paranı biriktir

Döngüye girmeyin ve diğer arkadaşın yaptığı gibi kardeşinizle beraber eve çıkın, isterse anneniz de gelir ama onu hayatınız boyunca koruyup destekleyeceğinizi, anneyi kenara atmayacağınıza inanmanız gerekiyor. başka yolu yok. Evde baika türlü huzur bulamazsınız, neden bildiğiniz ve sizden kaynaklanmayan konulardan depresyona giriyorsunuz? durumu kabullenin ve adamı değilştirmekten başka çözümler bulun. piraye

Kader motifi kitap değil Dr. Gülseren Budayıcıoğlu'nun kullandığı bir tabir YouTube videolarında bulabilirsiniz.

Merhabalar bende sorunlu ailede büyüdüm, şiddet cehalet mavcuttu ama aile ne yapacaksın atılmıyor satılmıyor. Sana tek tavsiyem artık yaşın gelmişte geçiyor kendi hayatını oluştur. Emin ol mutlu olacaksın hayatın değişecek. Tek başına bu ülkede ayrı eve çıkmak falan ekstra zor o yüzden en azından anlaştığın biriyle evlilik yaparak hayatını çizebilirsin

Senin bu tarz konuna daha önce de yorum yapmıştım. Annende suç buldum ben. Benzer dertler, benzer hayatlar yaşamışız. Annem bana böyle hissettirmedi. Annemin de arkasında kimse yoktu. Gitmedi. O öfkesini ben hissetmedim annemin. Babamı çocuk aklımla görüyordum ve biliyordum ama annem güçlüydü. 55 yaşında yeter dedi işe girdi. Küçük bir dükkanda satış yaptı. Sonra öğrenci yurduna girdi. Temizlik yaptı. Şuan başka bir yurtta aşçı yardımcısı. Ön hazırlık yapıyor. Kendi parasını kazanıyor. Ben ergenken, genç kızken babam yok gibiydi evde. Vardı ama dedim ya annemle öyle güçlüydük ki babamı yok sayıyorduk. O yokmuş gibi gezdik, o yokmuş gibi yedik, o yokmuş gibi sinemaya gittik. Annenin artık biraz dik durup size örnek olması lazım. Babayı salın gitsin. İçmek mi istiyor, içsin. Boşver. Engel olamıyorsun nasılsa. Görme, duyma, bilme. Benim babam 75 yaşında hala içer. Saldık biz. Ne halin varsa gör dedik. Uğraşmıyoruz. Aramızda mutsuz oluyor çünkü kimse onunla konuşmak istemiyor. Geçen gün psikiyatriye gitti kendi rızası ile. Çünkü baktı kimse umursamıyor aramıza karışmak istiyor. Bak dışarda çok farklı bir dünya var. Bu kadar kafana takma. Onlarda ölecek. Boşver. Kitaplar oku. Filmler seyret. Belgeseller izle. Hayatın elverdiği ölçüde kendini geliştir. Sürekli düşünmenin faydası olmaz. Kardeşini teşvik et okusun. Güzel işlerde çalışsın.

emin olun sizi çok ama çok iyi anlıyorum ama sizinle aynı durumdaki onca genç bunu başarabildiyse siz de başarabilirsiniz. sizin tüm acılara direnciniz var. bu hayatta en önemlisi kendinizsiniz. size şunun teminatını verebilirim. eliniz para tuttuğunda babanıza karşı içinizde büyük bir özgüven oluşuyor. ne olacaksa olsun deyip, evden her an çekip gidebilme özgüveniyle babanıza büyük bir isyan çıkarıp bir anda tüm acılarınızı kusabiliyorsunuz. o aşamadan sonra çantanızı alıp yeni hayatınızı kurup tüm yükten kurtulabilirsiniz. anneniz de isterse gelir yanınıza. siz her yolu açmanıza rağmen anneniz sizi aşağıya sürüklüyorsa sakın ona uymayın. kimi kadınlar gerçekten kocasız kalmak istemiyor. emin olun bu sahne benim için çok tanıdık. anne de olsa anneniz kendi korkusuna sığınmış çocukları için cesur olamamış. hayatınızda başkalarının hak sahibi olmasına izin vermeyin Clarkkent Bir kedi annesi... Anneler

Sence anlastigim biri olsa düşünür müyüm ortada adam yokki resmen yok yani.. evlilik isteyince olan bişey değil bilirsin ki. A

Benim de babam alkolikti ve huzursuz bir evde buyudum. O evden kurtulmak için cabaladim okudum ve çok şükür atandım. Isterseniz yapamayacağınız hiçbir şey yok. Evliligimde bazen o evde yaşadığım annemin babama karşı olan tutumunu eşime sergilerken buluyorum hemen kendime mudahale etmeye gayret ediyorum baba sevgisinden yoksun büyüyen cocuklar ileriki hayatında da karşılaştıkları ilk sıcaklık veren erkeğe sığınma eğiliminde olabiliyorlar. Yani izleri hayat boyu surebiliyor Allah kolaylık versin.

Yıllar yılı buraya binlerce konu açtım lise yıllarından beri babam iciyor durumumuz kötü düzgün çalışmıyor hep işten çıkıyor işsiz kalıyor kredi çekti etti diye. Ki batirdi krediyi filan da borçla kaldı öyle arada arayıp rahatsız ediyorlar kendisini o da odeyemiyorum diyip gecistiriyor iste banklarin devrettiği şirketleri. Yaşı oldu babamın 54. Annem 50. Kız kardeşim 23 ben 27. Ben bu süreçte psikolojikmen baya çöktüm depresyon anksiyete tükenmişlik geçen yazı evde geçirdim calismayarak. O zaman babam çalışıyordu neyseki. Derken ameliyat olması gerekti bel fıtığı çıktı. Aralık'ta oldu ameliyatini hala ağrısı var tam iyi olmadı ilaç kullanıyor içkisini sigarasını bırakmıyor. Şöyle ki ben psikolojim dolayısıyla mi yapım mi boyle bilmiyorm aşırı duygusalim sürekli üzülüyorum buraya yazidgimda hep terkedin anneni alıp gidin demişlerdi o zaman gücüm yoktu buna hala yok korkuyorum. Hem yapamamaktan hem babamın bizi öldürmesinden çünkü kafası atınca napacagi belirsiz hemde annem yıllarca sindirildigi için ikna olmaz gibi geliyor o da çok korkuyor daha küçükken kaçıp gidelim evden demiştim ailemi öldürür deli bu bilmiyomusun demişti. Babam bakıyorum normalde sohbet edince araştırmış etmiş ilkokul mezunu olmasına rağmen çoğu şeyi bilen araştıran biri ne güzel keşke hep böyle olsak diyorum. Ama içince edince anca annemi suçluyor işine gelmiyor bahaneler buluyor anasız babasız büyüdüm diye. Kısaca belki kabullenmek istemiyorm ama sorumsuz ve hep dediğinin aksine ailesini düşünmeyen biri. Sorsan ailesi için yaşıyor ama baksan sanki bekar sorumsuz hep böyle yaşayacak dayanacak dleik arıyor sorumluluk almak çalışmak çabalamak istemiyor düzgün. İse girse hep ben bilirim ben ederim modunda lafa söze gelemez. Bugün kizkardesimi işyerinden alıp geldi akşam zil zurna içmiş ayakta duramiyo konusamiyor bile kaza yapmadan zor bela gelmiş kardeşim. sinirden ağladı eve gelince ben uykudan kalkmistim. Kardeşim. bagirdi ne derdin var çocukların eline mi bakıyor nedir dedi babam. yattigi yerde hareket edemiyo tabi laf saydı böyle çocuk veren Allah'ın da diye.. hiç böyle aklıma gelmezdi çocuğumun baba konuşacağı anneme. kiziyor. Annemin eli ayağı titriyor kadın o kadar sinmiş ki yıllardır tamam susun diyor bize hala babama açıklama yapıyor korkmuş kız Yolda gelirken çok korkmuş ondan diye. Bn kardesimle diğer odaya geçtim. Bu saat oldu düşünüyorum bir yandan depresyonla mücadele ederken sürekli döngüde dönüyorum Çözüm yolu bulamıyorum neden çünkü bn hep ailemle yaşamak istedim.. huzur istedim. Bugün ayrı eve çıkacağız desek ona da izin vermeyecek salça olacak babam kıyamet kopacak anneme gel sende desem annem gelir mi hiç sanmıyorum korkudan belki alışkanlık bilmiyorum hiç.. diğer yandan sanki o ameliyatlı çalışamaz halde terketmiş olucaz o düşünmez ama ben vicdan yapıyorum sağlıklı düşünüyor muyum dusunemiyor muyum emin değilim.. Şu günlerde zaten herşey zorken bnm. gibi ailesi olanlar için daha da zor. Bu tarz yaşam hikayesi olan var mı aranızda? Ve evet korkagim kendime güvenemiyorum kendimi toplayamamaktan birden daha da dagilmaktan çok korkuyorum. Yazin 9 ay işsiz durdum çok depresiftim ataklar geciriyordum babam. o zaman calisiyordu bn duygusalligin dibinde idim yinede olsun ailem. yanimda diyordum bak bu duruma düştüm kendime bakamazdm diyordum. Şimdi de öyle tek başına olabilenlere güçlü kalabilen kere hayranım. Ben eskiden güçlüydüm ama. bu sorunlar ve depresyon beni böyle yaptı korkak. İnanın yarın ise gidicem acaba kötü olucam mi nasıl calisicam ben ne için çabalıyorum bu döngüden nasıl cikicam diye düşünmeden edemiyorum..

Aslında hep bahsetmiştim konularımda içki içtiğinden ama öyle yansımış olabilir belkide şımarık bulundum.. şımarık değil de kurban bilinci çöktü bende şimdi ise ara ara yokluyor bu bilinç. Burda biri kitap önerdi hatta bu konuda onu da alicam. Kabul etmek evet en mantıklı yol ama ben hep değişsin istedim olmadı. Bu hayatı kendime layık görmedim çünkü hala görmüyorum ama dediğim gibi yalnız yaşamaya korktuğum için hep.. şimdi ise kpss çalışmak istiyorum şansımı denemek adına tembelliği isteksizliği asip

İki kardeş çalışıyormuşsunuz, alın annenizi de ayrı eve çıkın hatta mümkünse şehir değiştirin. Bunu hiç düşünmediniz mi?

Benim babam da böyleydi, fazlası da vardı. Alkol şiddet aldatma hakaret her şeye müdahale göz açtırmazdi bize, kendi hayatimizla ilgili kendimiz karar veremezdik. ev zindan olmustu. Her gece içip gelecek kavga çıkacak bina önünde rezillik cikaracak evde kan çıkacak korkusuyla kendi odamizda nobet tutuyorduk her gece. kardeslerim çareyi evlenmekte buldular. ben ise pek kismetsiz olduğum için bu yolu secemedim, okumayı seçtim. oyle bir bölüm okumalıyım ki dedim mezun olunca bu cehenneme donmemeliyim. ogretmenligi seçtim kazandım, yine kurtulamadim. uzaktan da müdahale ediyordu, evde anneme yaptıklarınin haberini alıyordum aklım hep evde kalıyordu. Bir yere tatile gitmek mi, peh ben kimim ki tatil yapacağım :) Tatiller evde geçiyordu, merkeze bile insem ondan izin alacakmisim. annem dayak yemesin diye karşı gelmiyordum ama iki adım öte merkeze gitmek için de izin istemiyordum o kadar uzun boylu değil. Sonra ne oldu? Baba kişisi felc geçirdi, kısmı felç, üç kere. ucuncude alkol sigara olayı bitti. issiz kaldı sigortasiz işsiz şimdi onlara ben bakıyorum annemin bireysel emekliliği bitinceye kadar. Annemij çenesi nihayet açıldı ama ne işe yarar. Parca parça öldürüyor güya adamı.

Aynı benim geçen kendi konumda açtığıma benziyor. 23 yaşındayım babam alkolik değil ama aşırı disiplin her şey kendi dediği olsun parama el koysun her kararı kendi verir. Bu evde yaşıyorsan benim kararlarım geçerlidir der. küçükken yediğim azarlar dayakları zaten unutamam travma oldu artık ama hala anlaşamayız kavga ederiz. Artık bu evde mutsuz olduğuma net eminim. Şimdiye kadar hep annem için dayandım ve ben gidersem annemde aklım kalacak ama bu vicdanı bile göze alarak yakında ayrı eve çıkmaya karar verdim. Maddi Birikimim çok olmamasına rağmen. Aşağılık kompleksini küçüklükten beri oluşturmuş bende babam.. Çok zor bu konular