erkek arkadaşım çok tuhaf. söylediğim bir şey başka yere çekip, kavga çıkarıp, sonra da sen yaptın diyor. o çalışıyor ve çok yoğun. böyle şeylere vakti yok. ama ben internetten geleceğimize dair bir şeyler bulup ona gösterince çok mutlu oluyorum. az önce sadece 1 dakikasını aldı bi resim gönderdim kafayı yiyeceksin bunlarla vs. diye takıldı. ben de üzerine bir şaka yaptım. dedim ki: sen de kafayı yesen iyi olur yoksa seni evliliğe zorluyor muyum? hee deyp geçecekti biz her şeye güleriz. beni tersledi gece gece saçma sapan tartışmalar yaratma dedi. ben de şaka olduğunu söyledim. hadi baştan alındı, ben şaka olduğunu söyleyince konuyu kapatması gerekmez miydi? uzattıkça uzattı. ben de ben sadece şaka yapmıştım asıl tartışma çıkaran şu an sensin dedim. saat 2buçuk. bu saate kadar oturmuş ve msnden sadece 10 dakika görüştük. birazdan beni arayacak senin yüzünden uykum dağıldı gece gece neden tartışma çıkarıyosun ben sabah erken kalkıcam senin gibi öğleye kadar yatmıcam vs diyo. ne zaman alttan alsam ben suçlu oluyorum. tartışıyoruz ben konuyu kapatıyorum sırf sinirlenmesin diye hadi uyu hayatım diyorum saat 2 de arıyo sonra ben savunmaya geçince uzatıyosun diyo. gece 2 de arayan kendisi uzatan neden ben oluyorum anlamıyorum bi de evlenmeyi düşünüyoruz çoğu zaman çok anlayışlı ama ne yapsam yaranamıyorum ve hep suçlu benim. bu beni çok yoruyor şimdiden böyleyse evlenince ne olur diyorum. evli arkadaşlar, bu ileride büyük bi sorun haline dönüşür mü? ne yapmam lazım?

evet bunaltıyo olabilirim ben bütün gün evdeyim o bütün gün işte. ben akşam olsun da benimle ilgiilensin diye bekliyorum, o da akşam olsa da dinlensem diyor. benim işim gücüm önümdeki sınav ve gelecek hayallerim. ama asıl o istekliydi evliliğe beni zor ikna etti. şimdi ona ne oldu anlamıyorum. sevgilim 30 yaşında ufak tefek sorunlardan kavga çıkaracak kadar ham değil diye düşünüyorum. neden böyle yapıyo anlamıyorum. hep açıklama yapmak zorunda kalmaktan hesap vermekten terslenmekten gerçekten bıktım.

okaliptuslu var ya hani yiyince estiriyo :)

iyi dileklerin ve tavsiyelerin için teşekkür ederim. ben sabırlı bi insanım ve sevgilime 3 çocuğumun babasıymış, vazgeçmemeliymişim gibi davranıyorum. sanırım bu konuda hata yapıyorum. objektif bakamıyorum. bazen ufacık hatada yol yakınken kestirip atmak gerekiyor sanırım. Lurya

Ne zamandir birliktesiniz bilmiyorum ama evlilik dusuncesi var diye herseyi kabul etmeyin size simdi bu sekilde davraniyorsa ve hep alttan alan sizseniz evliliginiz size iskence olur. beni biliyordun boyleydim evlendin der yani sucu yine sana atar. aklin karisiksa ve bu tutarsiz halleri surekliyse bu adamla bir gelecek seni sadece yipratacaktir. sevgi emek ister anlayis ister karslikli. hep alltan sen alirsan hep ezilen sen olursun. ve donusude zor yipratici olur inan. hem zaman hem guven azalir. duygularindan emin degilsen bence evlilik fikrine bile sicak bakma derim. Lurya

Canım sen kaç yaşındasın ve okuyor musun/çalışıyor musun?

bana biraz bunaltıyosun gibi geldi.. haklı olabilir miyim? erkekler genelde evlilik muhabbetlerinden hoşlanmıyolar.. oturmak istediğimiz ev, hayalimizdeki koltuk takımı falan onları hiç cezbetmiyo.

ben sevdiğine inanıyorum aslında ama son günlerde nerdeyse inanmayacağım. aramızda 7 yaş var. sürekli beni yönlendirme ve ezme derdinde yaş farkı olunca normal mi bu erkeklerde?

O nasıl bir şekermiş öylee :):) Rica ederim canımm... Olayların çok tanıdık gerçekten bana.

Kastettiğim kestirip atmaktan ziyade, yaptığın şeyleri ne kadar içinden gelerek yaptığını kendine sormandı. Bu adamı senin için bu denli vazgeçilmez kılan şeyin ne olduğunu düşünmekle başlayabilirsin. Aşk her zaman senin içinde olan bir şeydir, herkesin aşk algısı farklıdır. En yakınındaki insan, sevgilin bile olsa kendi dünyasında kendi algısınca yaşayacaktır bu duyguyu. Senin aşk tanımın ne, onunki ne? Önce oturup bunu sorgulamak gerek. Aranızdaki iletişimsizliğe sebep olan şeyin, bir tarafın haklı diğer tarafın haksız olmasından ziyade düşünce ve algı farklılıkları olduğunu ve her çatışmada bir tarafın "iyi" diğer tarafın "kötü" olmak zorunda olmadığını düşün...

birçok şey yolunda gidiyor çok mutluyuz şükürler olsun. ama şu huyu yok mu bütün güzellikleri unutturuyor bana. ve zoruma gidiyor

owww... seni kızgın kumlardan serin sulara sürükler gibi yani :) yani şuan tamam canını sıkmış gibi gözükebilir ama yarın sabah gene hiçbirşey yokmuş gibi konuşucaksınız. En iyisi sen de yat uyu. Erkeklerin beyni de kalbi de bizden daha farklı çalışıyor bu bir gerçek.

haklısın teşekkür ederim düşüneceğim :)

sakın altta kalayım deme.. tavız tavızı doğurur.. sadece sus yerı gelınce konus unutma kı en buyuk tepkı, tepkısızlıktır... B

Okurken gülümsedim. :) Bizdede olan şeyleri anlatıyorsun çünkü. Bu sevgisizlik değil, iletişimsizlik canım. Sevmese zaten aman senlemi uğraşçam der kapatır uyurdu. Bir kere erkekler bizim gibi evlilik odaklı değl iş odaklılar. Biz daha evcimeniz haliyle. O nedenle çok paylaşma böyle şeyleri onla. Kız arkadaşlarına göster. Erkekler pek anlamaz bu işlerden. Sen de deki hadi ben yattım sabah konuşuruz de kapatıver o zaman. Eğer hakaret edip, saygısızlık yapmıyorsa tolere edilecek normal olaylar.

aramıdakai iletişimsizliğin sebebi ikimizin de zorlu yollardan geçiyor olmamız. geçmiş yaşantımızdan dolayı kimseye tahammülümüzün kalmaması. henüz 1 yıllık bir ilişkinin 400 km gibi mesafeyle sınanması. insan düşünmeden edemiyor. hak veriyorsun. ''bu günler geçecek ve güzel günler gelecek.'' ama nerden biliyorum? hayal dünyasında yaşıyor olabiliriz ikimiz de. belki sorunumuz bunlar değildir. sorunumuz gerçektir ve ancak evlendiğimizde anlarız. işte o zaman çok geç olur. bundan korkuyorum. . push ; Lurya

Sevgi icin hem beynin hem kalbinin tamam demesi lazim Kalbin sevsede inansada beynin hayir ters giden birseyler var derse bitiyor zaten Dolayisiyla seni seviyormu kendin kalbine ve beynine sormalisin

Ne güzel mesleğini de eline almışsın, umarım kpss'de iyi bir puan yapar gönlünce bir yere atanırsın canım. Bazen ilişkide olduğumuz insanları dünyamızın merkezine koyup onlara bizim bir uzantımızmışçasına davranabiliyoruz; kendimizi boşlukta hissettiğimiz zamanlarda bu durum daha da yoğunlaşıyor bence sınava kadar kendine bol bol vakit ayır ilgini sevdiğin diğer insanlara ve işlere yönelt ben karşıdan tahmin yürütemem ama karşı taraf evlilik fikrine senin kadar heyecanla tepki vermiyorsa bu senin değil onun sorunu.

Araya mesafeler de girince iletişim iyice sağlıksızlaşmıştır... Sıcağı sıcağına hatta yüz yüze çözülmeyen meseleler birikir de birikir... Tüm bunlarla beraber, eğer sen olanı kabul edip devam etmeyi gönülden istiyorsan bunun adını "fedakarlık" koymadan önce otur düşün derim; tüm bunları yaparken "bir yükün altına girdim" mi diyeceksin, yarın öbür gün -her şey insanlar için- ayrılırsanız "Ben onun için şunları bunları yaptım!" mı? Yoksa "Seviyordum, gönlümden geleni verdim, bugünkü aklımla gene olsa gene yaparım" mı? İçten gelmeden verilen her taviz, yutulan her söz gelir hesap sorar senden...

hiçbir zaman bitmeli mi demedim. ben onunla bi evlilik istiyorum. vakti olduğunda saatlerce sohbet edebiliyoruz. ve benim onunla konuşacak çok şeyim var. bir kez olsun sofradan ellerine sağlık demeden kalkmayacağından eminim. çocuklarımızı sırf benden olduğu için bile sevebileceğinden eminim. çok zorlu yollardan geçtik ve bugüne geldik. evlilik bir kumarsa eğer, ben onunla bu yolda yürümeye hazırım. ama bu sorunu nasıl çözeceğimi bilemiyorum. atanamadım bi işim yok. arkadaşım yok. kısır döngü gibiyim. kendime bile saygım yok, onun saygı duymaması çok normal. bunu çözmeliyim. bana bağırmaktan, beni anlamamaktan, bana kendimi kötü hissettirmekten vazgeçmeli. eğer bir gün böyle ufak tefek sebepler sonumuz olursa, bize çok yazık olur. gerçekten mutlu olabilecek bir çiftiz.

ben hep veren taraf olmaya alışığım galiba ne olursa olsun kıyamayıp konuyu kapatıyorum. yorgun bi de ben yormayayım diyorum. zamanla geçer diyorum. ama ya yorgunluktan değil de karakteri böyleyse diye de korkuyorum.

23 yaşımdayım Türkçe öğretmeniyim kpssye hazırlanıyorum canım

teşekkürler serin su :) sorunsuz ilişki arayan ilişkisiz kalır sanırım :)