Merhaba, Bu konu içinde bir çok konu olacak aslında şimdiden uyarayım.. Ben yurtdışında yaşıyorum, ama depremden çok çok etkilendim. O zamandan beri geceleri 3-4 saat uyuyarak nasıl hayatta kaldığımı bile bilmiyorum, çok etkilendim ve panik ataklardan uyuyamıyorum, çok kötü hissediyorum. Aslında ailede, ve arkadaşlarımda kaybımız yok, ama onlar deprem bölgesine yakın bir şehirde yaşıyorlar, yıkım yok ama çok şiddetki hissettiklerini söylediler. Ailem, depremden sonra 3 gün arabada yaşadılar, sonra ise eniştemin köydeki evine geçtiler. Ama o evde de soğuktan ötürü, 2 gün kaldıktan sonra kendi evimize geri döndüler. Aklım hep onlarda kaldı. Çevremde ölüm olmamasına rağmen, bu kadar herşeyden etkilenmem ve ailem için üst düzeyde endişelenmemden ötürü işe bir türlü konsantre olamadım olamıyorum. Patronlarıma nasıl açıklayacağımı bilemedim, ama ilk hafta bir şekilde off günler istedim. Ama sonrasında bile, hatta daha bugün bile kendmi iyi hissetmiyorum... Çok gerginim herkese karşı, ve kendi kendime kaldığımda ise çok üzgünüm. Çok ağlıyorum, göz kapalarım her sabah şiş ve kırmızı. Sabah saatlerinde dışarıda bir kafede kahve içmeye giderim hep, buna devam ettim bu sürede hatta, ama insanlar hep yüzüme garip garip baktı o şişliklerimden ötürü. 1 - Yaklaşık 1 aydır ex ilişkim ile kontakt halindeydim, fenada gitmiyordu, ama bir süre önce ona 'buluşalım mı, sevdiğin takımın maçı var beraber izleyelim mi?' gibi bir mesaj attım, ilk 15 dakika cevap yazmayınca, alındım bir şekilde, whatsapptan sildim o mesajı. O da 'ne oldu anlamadım neden mesajını sildin, ne demiştin, spordaydım o yüzden mesajı görmedim, gerçekten anlamadım ne oluyor, buluşmak ister misin?' dedi. Ben de 'senin adını telefonumda bile görmek istemiyorum, sana hiç sabrım yok, bir daha yazma bana' dedim. O da ' cidden hiçbirşey anlamıyorum, ne yazmıştın ve neden sildin ve neden sinirlendin bana?' dedi. Ama cevap vermedim.. Günlerdir.. O iş orada kaldı.. Ama ona çok hırslandım.. 2 - dün türkiyeden çok çok yakın bir arkadaşım beni aradı 'aurora.. Sakin sakin korkma, panikleme, sakin ol, ama sana birşey diyeceğim...' dedim ne oldu? Dedi ki; ' senin ailenin yaşadığı şehirde deprem olmuş, sakin ol, heme onları ara' .. Tabi o panikle ne internete baktım, ne bi cevap verdim ona hemen suratına kapattım. Annemleri aradım, onlarda bir süre açmadı hee.. Öyle bir ağladım öyle bir korktum kiii.. Nasıl anlatmalı bilmiyorum. Bir süre sonra annem bana döndü ' ne oldu ya, evet deprem oldu da küçük birşeydi, sadece az bişey hissettik' dedi. Bir yandan rahatladım, bir yandan beni panikleten aptal arkadaşıma hırslandım.. 3- Ben birkaç aydır bulunduğum ülkede gezgin hayatı yaşıyorum belirli bir evim yok, hep aylık turist evleri tutuyorum. Ev tutabilmek için minimum 2-3 aylık depozito, 1 aylık kira meblağsında emlakçı parası, ve 1 ayda kira ödemek gerekiyor. Ve o tüm toplamı gerektiren meblağda bir param yok. Buradaki en yakın arkadaşlarım her zaman benim seyahat ettiğim şehirlere geldiler, eğlendiler yediler içtiler. Bende memnun oldum açıkçası çünkü yalnız kalmadım, ve onlarda tatil yapıp, bir şekilde benle beraber gezdikleri için bana çok minnettarlardı. Ve her geldiklerinde 'aah ikametgah burada oturum izni için önemli, bak bizim evimiz var burada, senin ikametgaha ihtiyacın var mı? bak ihtiyacın olursa söyle bu çok önemli.. ' diyorlardı. Bir şekilde kendimi güvende hissediyordum onlar öyle dedikçe. 2 gün önce bir baktım benim ikametgah son evimden ocak ayında düşmüş. Dedimki onlara ' benim acil yardıma ihtiyacım var, ikametgah gerekiyor'. Sonra bazısı bana cevap bile yazmadı. Yazanda ' aahh şöyle para ile ikametgah yapan insanlar var, istersen senin için onlarla konuşurum' dedi. Öyle zoruma gitti, öyle zoruma gitti kiiiiiiiii... O 6 şubat depreminden sonra, herkese ve kendime de ağlamaktan helak oldum. Gözlerim kırmızı pancar gibi şiş her gün. Hangi birine yorum yaparsınız bilmiyorum ama her bir maddede ki yoruma ihtiyacım var...

öyle valla, herkese hırslandım... Haklı mı değil mi bilmiyorum. PMS döneminde bile değilim. Nasıl 1 aydır istisnasız herkse çattım o kadarda hırslandım bilmiyorum. Belki de terapiye falan ihtiyacım vardır. Sinirlerim iyi değil Clemencia

Sanırım yardıma ihtiyacınız var. Psikolojik destek almalısınız bence. Allahım yardımcınız olsun inşallah arkadaşım.

E ama türkiyeye taşınırsam euro kazancım olmayacak, yeni bir iş bulmam gerekecek türkiyede bana böye maaş ödeyen. Olur mu ki? MissCherryBlossom

O zaman ordan bir ev tut panpa:) Seyahatten kısarsın veya uygun fiyatlı/kampanyalı uçak/tren bileti kovalarsın. Ev daha önemli.

Ex'inize ve sizi arayan arkadaşınıza hırslanmanız çok saçma. Bence her olayda insanlara hırslanmaktan vazgeçin. Diğer arkadaşlarınıza gelince demek ki laf olsun diye söylemişler, demek ki gerçek arkadaşlar değillermiş. Ama taşıma suyla değirmen dönmez böyle ne zamana kadar böyle göçebe gibi yaşayacaksınız ki? Astarı yüzünden pahalı geliyorsa dönün bence.

He bir de neden sürekli ona buna hırslanıyosunuz

Ne güzel ya sizin yaşınızda olup, ülkemizde şu dediğinizi yaşamak imkansıza yakın. Ben sizi cok şanslı gördüm. Herşeye takıp sağı solu darlarsanız yalnız kalırsınız zira kimsenin kimseyi cekecek hali kalmadı. Bu yalnızlık da sizi daha da kötü etkiler. Türkiyeye gelip ailenizle biraz vakit gecırme şansınız varsa baya iyi gelecektır.

Yani yani konu sahibesi ben buraya takıldım, sabit yerde yaşamamak bence mental sağlığı için çok olumsuz bir durum. Ya ev fiyatlarının uygun olduğu ufak bir kasabayı tercih et, ya da ben olsam Türkiye'ye taşınırdım. Ankara'da max 500euro koysan bile en kral evde yaşarsın. Ya da daha iyisi Bodrum var:))) Nasılsa uzaktan çalışıyorsun, bu şekilde göçebe yersiz yurtsuz yaşayacağına seç Antalya, Bodrum, Ankara nereyi istersen seç kral gibi yaşa. Olmuyorsa, maddi olarak yetemiyorsan yetemiyorsundur o zaman zorlamayıp daha akıllıca davranmak gerek. İlle Avrupa olsun dersen de İspanya, Portekiz veya Karadağ bak, kiralar çok daha uygun. Seyahat edicem dersen de Antalya gayet uygun, Sunexpress tüm Avrupaya uçuyor 3 saate dilediğin yerdesin. O arkadaşlarla da bir daha görüşmezdim ben olsam yer içerken iyi de bir iş düşünce hemen arazi olmuşlar.

Ben 30 yaşındayım, eminim ben kadar çalışmış insanlarda türkiyede benzer gelirler kazanıyorlardır. ama belkide onlar, oturma odasının koltuk modeline, mutfak eşyasındaki çeşitliliğe daha düşkün? Ya da bilmiyorum tabi, benim yaşımda ve deneyimimde olup aynı ücreti kazanamayanlarda vardır. Allah onlara kolaylık versin. Ama işte beni kendilerine güvendiren arkadaşlarım ikametgah konusunda,; onlar yüzünden ikametgahım yok, çünkü bunca zaman onlara gerçekten güvendim ve ihtiyacım olduğunda da ortada yoklar. İkametgah yapabilirsem inşallah oturum uzatma başvurusunda bulunabiliceğim. Ve ilk istediğim de türkiyeye gelip ailemi görmek.. Ama bu 3-4 aydan önce olamayacak malesef. Keşke keşke gelebilsem...

Sabit yere geçmeli. Ex e de gereksiz alınma var. Bence yardımcı olması için yazdınız direkt belirtin ihtiyacınizi Deprem bir gerçek bunla yaşamayı öğrenmemiz lazım O arkadaşlarinizi da hic sevmedim. 'ye kürküm ye gibiler.

Siz yurt dışında geziyor musunuz? Çalışıyor musunuz? Ne yapıyorsunuz? Orayı tam anlayamadım.

Yani hırslandım çünkü o aptal, beni aramadan önce bilginin doğruluğuna, depremin büyüklüğüne internetten bakabilirdi. Ama duyar duymaz ilk beni arayıp 'aurora korkma bak, sakin ol tamam mı, sana birşey söylemem lazım, sakin ol, panik olma, sadece hemen aileni ara çünkü sizin şehirde deprem olmuş' dedi. İnsan bir bakar emin olur önce beni panik ettirmeden önce. Benim o şehirimdeki deprem büyüklüğü 4 imiş. Annemde namaz kıldığı için, arkadaşımı kapattıktan sonra aramalarıma cevap verememiş. ama ben ölüyordum!!!!!!! korkudan, panikten ölüyordum!!!. Ben 30 yaşındayım, beni arayan arkadaş 35 yaşında. Bir zahmet beni aramadan önce ne oluyor ne bitiyor baksın. Annemi arayışım ve onun telefonu açışı arasında 15 dakika var belki ama bana bir asır geldi. Ne yüzümde renk kaldı, ne bir moralim kaldı, gözlerim zaten pancar... Ama aslında panik olacak birşey yokmuş. Sadece 4 büyüklüğünde deprem.. Ex ime mesajımda ki gerginlik göztermemde haksızım ama bu arkadaş, benden daha fazla hakaret ve kötü söz duymayı haketti. Kaostan beslenen pislik perdono pero no olvido forgive but don't forget Anneler

Burada zaman zaman konulariniza denk geliyorum. Yurt disinda yasamak size iyi gelmedi sanki. Madem isiniz online, bir sure ailenizin yanina gelip onlarin da iyi oldugunu gorup rahatlayin. Hirslandiginiz konularda abartacak birsey bulamadim. Fazla alinganlik yapmissiniz. Deprem olali hepimiz ayni sekildeyiz. Gece 4-5 gibi uyuyorum, sabah 8de uyaniyorum. Ama bu durumu dramatize etmiyorum. Biraz rahatlayin.

Öyle olmuyo işte :) şirket bilgisayarım üstün korumalı. Yurtdışına taşıma izini yok, IP den tespit edip bloke ediyorlar :) Ben bu ülkede bir ev yada herhangi başka bir yerinden çalışmalıyım. O yüzden zaten seyahatlerim sadece ülke içi şehirlerde ama başka bir avrupa ülkesi bile değil MissCherryBlossom

Öncelikle herkesin her an da musait olma gibi bı zorunluluğu yok, gene de söylemeleri normal bence. Ex sevgilinize hirslanmaniz çok saçma. Arkadaşınız için kizmakta haklisiniz ama çok fazla takılıp hirslandim demekte saçma?

konumu okursan MissCherry, ev tutabilmek için şuanda gerekli birikimim olmadığını görürsün. Ev tutabilmek için minimum 2-3 ay kira bedeline denk gelen depozito + 1 aylık kira + 1 aylık acente parasına ihtiyacım vat. Bir miktar birikimim var evet ama hala bunları karşılayamıyorum. O yüzden ucuz kasaba evlerinde kalmaya devam etmek zorundayım

Yoo neden? Aynı işte devam et, sadece gerl Türkiye'de yaşa demek istedim

çalışıyorum, ama online. Yani bir ofis yok. Normalde yaşadığım şehirde kiralar çok yüksek olup, bana seyahat etmek için maddi bir imkan kalmayınca, bunalmıştım çok.. bende 8 ay önce çareyi yaşadığım evi boşatmakta be her ay bu ülkede başka şehirlerde turistik aylık evler tutarak, hem gezmece hemde evde iken çalışmaca çaresinde bulmuştum