Valla bunu kadınlar olarak bilmemiz bir şeyi değiştirmiyor keşke erkeklere anlatacak bir yolu olsa

Biraz acımasız bir yorum olacak ama adam yeni iş kurmuş heyecanı o malesef. Siz de odağınızı ondan çekin birseyler başarmaya çalışın. Bilemiyorum bir erkek olsam sürekli sevgi de sevgi istediğini bildiğim hayatta daha ilginç bir amacı olmayan birine ilgim kalmayabilir. Yanlış anlamayın bu bir öz eleştiri aynı zamanda. Ben de bazen sizin duygularınızda buluyorum kendimi ama sonra mantıklı düşününce aslında doğru bir ruh hali değil

Esiniz mektubu okuduktan sonra "benim elimden fazlasi gelmez" gibi bir tavir takinirsa ne yapacaksiniz? Bosanabilecek misiniz? Bosanma suresinde barismanin hayalini kuracak misiniz? Duygularinizi yazmaniz dogru ama eyleme gecireceginizi soylediginiz seylerin bir tepki icin degil, gercekten yapmayi planladiginiz icin olduguna emin olun derim. Hemen hemen ayni durumdayiz. Ben de esimden cok sogudum. Ama mesela benimki oyle bir boyutta ki oturup mektup dahi yazmaya mecalim yok. Cocuklar icin katlaniyorum simdilik

Ancak her erkeğin de yapısı farklı.. Benim eşim süslü kelimeler kullanmaz ama aşkım sevgilim kelimelerini dilinden düşürmeyip her türlü katakulleyi yapanlardan da değildir.

Orasini bilemeyiz. Yani diyorum ya bazen hayaz yogunluktan insanlar bu ilsikilerini arka plana kaymasini pek fark edemiyor. Siz bunu acik dile getirdiginizde ne tepki verdi?

Eşinizi onunla en iyi en doğru nasıl iletişim kuracağınızı siz bilirsiniz. Kimi konuşmaktan anlıyorken kimi yumurta kapıya dayanmadan yani kadın evi terk etmeden dank etmiyor. Keşke psikologunuz eşinizle de bir görüşme yapsa, evlilik terapisine dönse mevzu. Bir anda eşiniz kendisini bu terapi içinde bulsa.

Bu kişiden kişiye değişir. Bence bazı ilişkileri daha çok çıkmaza sokuyor. Herkes aynı değil çünkü.

Cinsellik yokmuş, somut hata olarak gayet yeterli bir sebep. Hukuk bile bu konuda haklı görüyor sizi.

Hepinize çok teşekkür ediyorum, çok yapıcı yorumlar gelmiş gercekten. Yazdıklarınızı mutlaka dikkate alacağım. İlk önce ve şaşkınlıkla sunu fark ettim. Genel anlamda bizi daha yaşlı sanmissiniz sanirim. Kotu niyetle söylemiyorum, sunu anladim yasimiz 42 olsa da, 20 yaşından beri birlikte olduğumuz için (26 evlilik) uzun yıllardır beraberiz ve 40 yas sendromlarinda, orta yas bunalımlarındayiz belki de. 22 senedir gördüğü insan tabi heyecan vermeyecek, rutine donecek Esim 20 yaşına kadar, aslinda bende cıvıl cıvıl gençlikler yaşadık ve birbirimizi bulduk, ikimizde bir parca yorulmus, sıkılmış olabiliriz. Ben herseyine takıyorum, o da kafasını dinlemek istiyor vs. Ben konsere, tatile, dost meclisine, gülmeye, oynamaya bayılırım. O hepsini severdi, artik sevmiyor. Daha ağır bir aşamada, oldum bittim benden olgundur Simdi bunların bazılarını seviyor ama yalnız. Yalnızlığını cok seviyor, ben benimle huzurlu mutlu olsun, beni istesin, az emek versin, ben mutlu olayım diye ne bileyim bir hafta sonu benimle bir yere kaçsın istiyorum, bunu lutfetmesin, kendi istesin istiyorum. Kararim su kendimi çekiyorum arkadaşlar. Aklimda iki kurs vardi, onların en azından birine yazilacagim, okul zamanı spora devam, psikologa devam. Birkac adım atar, beni kazanır Derdim bu sureclerde bir hata yapmaması. Umarim hepimiz mutlu oluruz..

Zaten bu yorumu yazan arkadas nasıl bir fazla yazdıysa okumamış bile, yazmak için yazmis. 16 senelik evliyim, kaldi ki dediğiniz gibi ona göre belli bir yasin üstüne gelince ölmek lazım sanirim, yaşamı sevdiğimize bile takılmış. Hayata böyle bakan birinden onlarca yas gencim, güzelim ben yahu, yazik

Ya bana garip geldi açıkçası evet uzun sureli evlilik ama esiniz cok fazla soğuk duruyor. Evlilikten sıkıldığını söylediği şakaları, evde hiç konusmamaniz yani paylaşımın olmaması, yanlış anlamadiysam seks hayatınız da bayadir yok gibi. Evet monotonluk olur, ilk zamanların heyecanı kalmaz falan ama bu nedir? Bu monotonluk falan değil başka bir şey. Bu kadar bosvermislik olur mu? Sanirim ayrılalım derseniz tamam der o kadar uzak geldi bana.

Esiniz eger baskalarinin yaninda cok mutlu ama evde mutsuz davranmiyorsa evet bence de depresyonda olabilir. Insallah tedavi ise yarar ve ustundeki ölü toprağını atar. Bence siz hareket etmek icin psikolog randevusunu bekleyin. Ordan cikan sonuca gore atacaginiz adimi belirleyin. L

Yaşınız daha çok genç. Gerçek bir konuşma yapın. İlgi sevgi istemeniz öyle normal ki. Ayrılma Fikri ile girmeyin konuya o kapıyı açmayın eşinize. Size tekrar ilgi ve sevgi göstermesi de bir çözüm değil mi önce bunu sunun. Ve lütfen kendinizi üzmeyin

Ya işte bu çok sıkıntı. Ev arkadaşı gibi oluyor böyle de. Kadın duygusal paylaşım ister erkekler bunu veremeyince mutlu evlilik de mutlu anne olmadığından mutlu çocuk da olmuyor maalesef. Düzelmiyorsa boşanmaktan başka çare gelmiyor aklıma...

Bana mesaj yazabilir misiniz Bi konu hakkında konuşmak istiyorum size mesaj yollayamıyorum Önceki

Hmmm tuzlu suyla kıyanın kocanız size bağlanır diyen kadın değil mi o kesin işe yarar evet.

Aile terapistine gitmeye deneyebilirsiniz. Yani iletisim zayiflamis. Ama bunun icinde bosan demek olmaz

Konunuzu okuyunca bugün okuduğum, gerçek bir yaşam hikayesi ve bu hikayedeki kadının sözleri geldi. Kendisi yüz yaşlarına kadar yaşamış. Bilge bir kadın. Sözlerini sizinle paylaşmak istedim. "Yara açan bir kez kanattı ise, o yarayı her gün kanatan insanın kendisi. İnsana en büyük zulmü aslında kendisi yapar. Sorun karşısında bir gün kavga et. Bir gün zorla, dilini, elini. Yapabiliyorsan yap. Yapamıyorsan kanatma. Kendine ait bir hayatın olduğunu kabul et. Beğenmiyorsan gerçeği değiştir. Değiştiremiyorsan aklını değiştir.

Bence eşinizle aranızda olmayan, olamayan şeyler cidden sıkıntılı. Biraz hafife alınmış yorumlarda. Kolunuza dokunması dahi mutlu etmiş sizi. Bu çok üzücü geldi bana. Fiziksel olarak o kadar uzaksıniz birbirinizden demek ki. 16 yıllık evli olunca bunun normal mi görülmesi gerekiyor? Çok saçma. Tamam dolu dizgin bir aşk yaşanmayacak ama koluna dokunmanin bile esktra birşey sayıldığı şey evlilik değildir. Boşanıp boşanmama konusunda birşey diyemem ama yaşadığınız şey evliliği bırakın ev arkadaşlığı bil değil.

Siz kavga etmiyorsanız senin büyüklüğünden yoksa gayet kavga edilecek konular bu anlattıkların

Tesekkur ederim yapıcı yorumunuz için. Derdim gercekten heyecan degil, ask, tutku degil ama istenmedigimi net hissedince ağrıma gidiyor. Ya poda bu sogukluktan birinden hoşlanıp kapılıp giderse, o zaman cok yipranirim.

Yollarimiz ayrilirsa bence ben önce dagilirim, toparlanmak bir kaç senemi bulur. Hiçbir zaman cok romantik olmadi, en iyi arkadaşımdır benimde ama o arkadaşlığı bile su an cok goruyor bana, hissiyatim bu. O birkac sene coşar, gece hayati, alkol, bekarlık sultanlik takilir, belki birileriyle ask yasar, ama sonra özler sanki bizi. O durumda ne olur hiç emin olamıyorum. Cocuklarima gelince babaniz beni sevmiyordu, bitti mantıklı bir aciklama olamaz bence onlar için. Babalarından ayırdığım icin kusebilirler bana. O çoook mutlu çiftleri instagramdan görüyorum evet ama inanın çevremde de cok var. Adamlar yaşlandıkça eşlerinin gözünün içine bakıyor, biz genel anlamda artik hayata cok farklı bakıyoruz, büyüdükçe degistik. Ben ayni kaldım, o değişti. Ben bundan hosnutsuzum, ona göreyse ben cok sabit fikirliyim, o gelisti, ben yaşlandım. Hislerim bunlar. Cok teşekkür ederimO biraz sizin gibiEsimin hislerini anlamamda sizin sozleriniz etkili olacak gibi, sagolun L landemiyoladiyola

Eş ilgisizliği hayat rutinin bir yerinde oluyor Malesef... Ben 2 ay yoktum evde eşim sürekli arıyordu yeni aşıklar gibi konuşmak istiyordu mesajlaşıyordu kendimi farklı hissediyordum eve Bi geldim at arabası balkabağına atlar fareye dönüştü... Televizyon izleyen bir gram sıcaklık göstermeyen başka bir adam oldu... Galiba bu çoğu erkeğin yapısı kaçmak mı gerekiyor kovalanmak için

Ergenlikle alakası yok, sevmek sevilmek her varlığın her yaşta ihtiyacı. Kapınızın önünde havai fişekler patlatsın istemiyorsunuz ki sonuçta... Fakat erkekleri sevilmeye çok alıştırıyoruz. Sevgimiz için çabalama ihtiyacı hissetmiyorlar bir yerden sonra. Çünkü eminler, her daim yanlarında olacağımızı biliyorlar. Biz eşimle dönem dönem ayrı şehirlerde kalıyoruz mecburi, gece uyumadan önce hep ona "seni seviyorum" derdim. Aldığım cevap "ben de". Bu kadar. Benim de zoruma giderdi, parmağını yorup seviyorum yazmaması bana garip gelirdi. Birkaç gece söylemedim sevdiğimi, birden sebebini sordu. Karşılık alamadığım için içimden gelmediğini söyledim. "Hep senin söylemene alışmışım, ben söylemesem de sorun olmuyordu ki" dedi. Bunun gibi daha birçok şey. Ayy sevgi için yalvardım resmen adama ya. Sonra birden bütün mecalim kesildi, komple kendime yöneldim. İlk başta hiçbir şey farketmedi. Yeni yeni çok şaşırtıcı şeyler yapıyor. Laf arasında bahsettiğim, beğendiğimi söylediğim parfümün markasını almış Google geçmişimden, bana onu hediye etti mesela durduk yere. Ki aynı adam doğum günlerime çok önem verdiğimi bildiği halde ısrarla bir kutlu olsun diyemeyen bir adam. Bırakın durduk yere hediye almayı. Sarhoşken bana isyan etti geçen gün. Onu eskisi gibi sevmiyormuşum. Seviyorum hem de çok ama sıkıldım. Kendimi daha çok sevmeye karar verdim. Demem o ki, kendinize yönelin. Ben o olmadığı zaman kendime sofra bile kurmazdım öyle ihmal etmişim kendimi. Karşıdakine odaklı yaşayarak hem ona hem kendimize zarar veriyoruz. Onlar da eski heyecanı duymuyorlar bize karşı. Erkeklerin doğası bizden farklı olsa gerek. Şimdi kendimle mutlu mesut yaşadığımı görünce belki de daha da yanımda olmak istiyor, bana kendini ispat etmek istiyor bilmiyorum. Ben de şaşkınım yalan yok Siz de deneyin derim, en kötü ihtimalle kendinizi mutlu edersiniz

Kesinlikle... Dönem dönem insanın kafasına böyle şeyler takılıyor. Ben de 12 yllık evliyim. Öncesinde de 2 yıl beraberlik.. 15. yıla girdik beraber.. Bir zaman sonra erkekler ilgilerini kaybediyor bunu biliyorum. Kadınlar daha romantik. Erkekler yol arkadaşlığı moduna dönüyor. Ben sizi asla eleştirmiyorum. Hakkınızdır istemek.. Ama ben iyi bir baba ve yol arkadaşımı bu heyecanlar için bırakmam. Çünkü eşimi çok seviyorum. Bazen sadece yanımda durması bile hoşuma gidiyor. Ayrılmak kolay.. yeni heyecanınız ne kadar sürecek.. bunları da tahlil etmeniz gerekiyor. Çocuğum için aile kavramı çok önemli.. Ablam 3. evliliğini yaptı. Hep yeni umutlar ve hüsran buldu. Şimdi mutlu.. Ama zaman gösterecek..

Yani bilmiyorm da geri donusleri cok iyi... tuzlu suyu bilmemde kitaplari var yorumlari iyi... ama kaya tuzuda ile vucut negatiflikten ariniyor kaya tuzu ile yapin diyor kaya tuzu cok faydali kisa bir dip not kaya tuzunuda övduk... bazlama tuzlama capalama kuzu tandir yapmak konu sahibine kalmis

Rutine binmiş bir ilişkiniz var hani eleştiremiyorrum da total 22 yıldan bahsediyorsunuz. İlk günkü aşkın tutkunun kalmaması doğal. Ama canlandırmak için beraber aktivite yapabilirsiniz çocuksuz. Tek kalın başbaşa. Aynı sevgili olduğunuz zamanlar gibi.

Acikca konusun. Ayrilmak mi istiyorsun deyin. Tekkifin benden mi gelmesini istiyorsun yuva yikan taraf olmamak icin deyin. Beni sevmiyorsan artik bunu anlayabilirim ama bu sekilde hem bana hem de kendine zulum ediyorsun deyin.

Ben evliliğin rutine bağlamak olduğuna inanmıyorum. 11 yıllık ilişkisi olan biri olarak yazıyorum. Mesela anne babam 30 yıllık evli, evet her anı mutlu harika geçmedi ama birbirlerine bakınca gözlerinin içi güler hala. Birbirlerini sevdikleri değer verdikleri dışarıdan anlaşılır. Elbette pembe dizi kıvamında geçmeyecek ama arada da bir kıvılcım kalmadıysa saygıyla bitirmek en iyisi. Insanlar bu sebepten de evlilik dışı ilişki yaşıyor. Sonra evlilik daha kötü bitiyor birinin duyguları inciniyor. Veya sürekli kavgaya dönüşüyor huzur kalmıyor. Bu sefer yine saygı sınırları aşılarak kötü sonlanıyor. Bence biz tadında bitirmeyi bilmiyoruz

Beni üzen bu. Adam tek kalacak planlar yapmiyor, yaptigim planlara uymuyor. Başbasa iki gun tatil yapalım diyorum, sanki anasına küfrediyorum. Eger insan eşiyle iki gun tatil yapacak diye korkuyorsa, diretiyorsa ne anlami var o birlikteligin.. Cocuklar sonrasi 14 senede sadece bir gece bir otelde basbasa kaldik, benim zorumla

Çok uzun süreli bir sevgililik dönemi yasiyorum. O kadar rutine binmişti ki anlatacak konuşacak şey bulamaz olmustuk. Sadece çalıştığı işi degistirdi şuan kendisini daha iyi ifade ettiği yeni projeler ürettiği isler devraliyor otomatikman psikolojisine yansıdı. Var olan ilişkimiz boyut atladı çünkü o kendisini iyi hissedebilecegi, üreten bir insan olduğu, saygınlık kazandığı bir döneme girdi. Kendi benliğinin buna ihtiyacı varmış eski dönemindeki monoton ilişkimiz kendi enerjisi ile beni dibe çektiğinden kaynakliymis. İkimiz de bunu konuştuk ve farkındalıkla devam ettik. Demem o ki eşinizin size tutumu, ilişkiye öz verisiz oluşu sadece size olan sevgisi ile bağlantılı değildir.

Uzun bir süre olmuş evliliğiniz Bence zaten böyle bir şey evlilik O yüzden erken yaşta evlilik yanlış bence Adam da kadın da hayatını yaşamadan tecrübeler edinmeden kendini sorumluluk içinde buluyor buda ağır geliyor bir süre sonra. Bu durumda ben olsam ne yaparım diye düşündüm kendime odaklanirim belki saçımı değiştiririm kendime bakarım Salmış olabilir misin kendini? Maddi imkanların da varmış spora yazıl kendine bak. Zaten sendeki değişiklikleri farkedince eşin tekrar heyecan duymaya başlar. Ama sen yapılmaması gereken şeyleri yapıyorsun ona sitem etmek mektup falan yazmak ne bilim yanlış bence. Zaten ilgisi sende olmayan bir erkek için daha çok ağlayıp zirlamak üstüne gitmek duygu sömürüsü yapmak rest çekmek bana göre değil Boşanmayı kafasına koyan kadın zaten bunları yapmaz.

Kadın heycan aramıyor zaten sevildiğini değerli olduğunu hissetmek istiyor 22 yıl 3 yıl 5 yıl farketmiyor benim içinde bende hissetmesem o evde durmak istemezdim bizim ilişkimizde 16 senelik

Tesekkur ederim. Diger arkadaşıma yazdığım yorumda her ikinize de cevap vermişim. Gercekten ask meşk degil, bende esimi cok seviyorum ama cok yalnızım. Isle ilgili herhangi bir şeyi bir başka arkadaşımızdan duymaktan, çocuklarla başbakan gecirdigi günleri bile ya ailece olsaydı, ya da benimle de başbasa bir yere gitseydi diye vicdan azabı çekerek giptayla bakmaktan cok cok cok yıpratıyorum artik. Umarim ablanız mutlu olur L landemiyoladiyola

Aynı otel odasında kalmak istememe kısmını da sonradan okudum. İtinayla karısıyla her türlü paylaşımdan kaçmak isteyen koca normal değildir. Eşini bir çift güzel söze, bir dokunmaya, sarılmaya mahrum bırakıyor. Hiçbir paylaşım olmadan sadece aynı evin içinde olmanın da ne anlamı kalıyor ki? Ne kadar süredir böyleler bilmiyorum ama çekilecek dert değil gibi duruyor.

Bizim evliliğimizde bir sıkıntı olduğunu bana en iyi gösteren de annem ve rahmetli babamin evliligi. Görücü usulüyle evlenmislerdi, 51 sene evli kaldılar babami kaybettigimizde. Elbette her günleri askla geçmedi, ama evimizde huzur vardi. Babacigim annemin gözünün içine bakardı, isinden gücünden komsusundan arkadaşından her gun aksam çayını içerken konuşacak birseyleri vardi. Biz birbirimize bayila bayila evlendik ve bu aşamaya geldik. Bitse gidip ask meşk yaşayacak bir isteğim yok acikcasi. Yani ben esimin beni mutlu etmemesine alışmıştım ama mutsuz etmeye başlayınca, kırılmaya, yabancı olmaya başlayınca buna tahammülüm bitti.

Ayrılalım dedim ben. Cesur ol bir adım at eger bu kadar istemiyorsan dedim yaklaşık bir sene önce. Cok buyuk bir ask yaşadık, ayrilacaksak o da bize yakissin, cirkinlesmeden olsun bunu simdi kabul ederim ama yok dersin gider bu kafayla birine aşık filan olur beni aldatırsın, o zaman hakkimi helal etmem sana dedim. Bundan sonra biraz cabaladi, sonra yaklaşık bir iki ay sonra eski hamam eski tas. Ben hep arada ültimatom mu vereceğim yani?

Bu tarz evliliklere mesafe bazen iyi gelid biraz ondan uzaklaşın ve ondan soğuduğunuzu belli edin.

Nicke bakmadan okuyup, yorumun yarısında sen oldugunu anlamam

Ne guzel ifade ettiniz. 11 yasindaki cocuk ve diğeri cok onemli yaşlardalar. Ben once çocuklarımızı düşünürum. Hanımefendiye saygı duyuyorum ama ben bunun için bosanmam.. Benim de esim askim demez, sevgilim demez ama en sevdiğim çikolatayı alir gelir. Acikcasi 12 yillik evliyim. Aile kavramına onem veriyorum. Benim icin bazi seyler boş artik. Kizim var benim de. Mutluluğu herseye değer.

Onu da yaptım. Yillardir gotur beni diyordum lutfetmiyordu. Ben geçen yaz -sadece bir gece beyefendi ayarlayabildi- +18 bir otelde yer ayarladım. Cok guzeldi, orada bile uyumayı tercih edecekti de neyse uyutmadım. Sanki aseksuel. Hayir herseye arada bakıyorum telefon vs. birsey bulamıyorum. Kendimi bu kadar düşürmek istemiyorum ama maça gidiyor izlemeye, bir gün takip edeceğim artik ciddi ciddi düşünüyorum. Belki hic bilmediğim bir adam göreceğim. Artik nazar, buyu filan mi var diye düşünüyorum valla kendim gibi değilim anlamiyorum Önceki

Aynen öyle büyük bir sorun var. Tepkileriniz ne oluyor? Örneğin yemek ya da yatakta reddedilince? Önceki

Bence erkegin ilgisini cekmek sozlerle olmuyor. Istedigin kadar sitem et, agla zirla ise yaramiyor ancak kendini sevmeye baslayip, deger verdiginde, kendinle ilgilendiginde, ona ihtiyacinin olmadigini hissettirdiginde isler cogu zaman tersine donuyor. Biz kadinlar resmen sevgi dileniyoruz ve onlara bagimliymisiz gibi davranip kendimizi küçük dusuruyoruz. Ayni hatayi ben de yaptim. Bence o mektubu verme. Kendini geri cek ama icine donme, daha cok sosyalles, etrafa mutluluk sac, isilda. Benim evliligimde ise yaradi bu taktik. Denemekten zarar gelmez.

Tamamen hircinim, cok dogru tespit Tesekkur ederim yorumunuz için

Peki beklentiniz nedir? Yani diyelim boşandınız. Tekrar bir aşk yaşamak gibi bir isteğiniz mi var? Yok ben kendi başıma yola devam ederim diyorsanız iyi bir baba ve iyi bir yol arkadaşı olan eşinizden neden ayrılıyorsunuz anlamadım? Yani oturmuş bir düzeni yıkmak size mutluluk getirecek mi? Size ve çocuklarınıza ve de eşinize etkileri nasıl olacak? Ben de eşimle 17 senedir beraberim. Bence de evlilik bana göre değilmiş arada bunu kendisine de söylüyorum keşke sevgili kalabilseymişiz, bi daha dünyaya gelsem evlenmem ama hayatımın sonuna kadar sevgili kalırım diye. Çünkü evlilik ve getirdiği sorumluluklar sıkıcı biraz. Bazen stresten işten güçten çocuktan eşimi ihmal edip görmediğim, onla göz teması bile kurmadığım zamanlar oluyor. Aşık mıyız, aşktan çok daha farklı bir yerdeyim ben artık. Eşimi çok seviyorum, ama sevgili zamanlarımız gibi tutku çok da duymuyorum. biz onunla bir çocuk büyütüyoruz önceliklerim farklı artık. çok iyi arkadaşız mesela eşimle. Bu benim için aşktan daha mühim. Romantizm falan senede bir iki yeter bana :) eskiden durmadan şiirler falan yazıp okuyordu bana. Şimdi ben bunu zaten düşünemeyecek kadar başka sorumluluklarım var. O çoooook aşık gördüğünüz çiftler instagramda mı? Bence durumunuzda zamanla çözülemeyecek bir şey yok, tabi yaşayan sizsiniz. Ben sadece şurada 2-3 mesajınıza göre yorum yapıyorum. Sadece boşanmanın getireceği ve götüreceği şeyleri iyi tartmak lazım.. İnşallah mutlu olursunuz kararınız ne olursa olsun

Tesekkur ederim yorumunuz için. Belki ben enerjimle bizi dibe surukluyordum dedim, kendim için birseyler yapmaya başladım. Neşeli, eğlenen kadin eve gelince ruhum çekiliyor malesef. Konuşmayan, sadece birlikte tv izlediğimiz bir ev arkadaşı. Arkadaşlarıyla, çocuklarla gayet neseli; benim yanımda o da tamamen kapalı. Birbirimizin "ruh emicisi" gibiyiz

Benim esim de yogun calistigi zaman birbirimize az vakit ayirabiliyoruz. Eslerin arasina cabuk sogukluk. da girebiliyor. Sahsen o yüzden gerektiyi yerde beraber zaman gecirmeyi talep de ediyorum. Hayat kosturmacada ve yogunlukta tabi cok zaman kalmiyor ama o zamandan birbirimize hicbirsey ayirmasak o zaman is ev aekadasliga döner. Tek basiniza tatile gidebilmeniz güzel, ama asıl güzel olan beraber hatiralar biriktirmek. Esinizle bu durumu komusmaniz lazim. Ilk aylar gibi asik hissetmeyecekseniz bile esler olarak beraber oldugunuzu hissetmeniz lazim. Bakin esinizin bir cok iyi özelliklerini de saymissiniz burda. Ortadaki kopuklugu kaldirmak lazim sadece

Kaçmaya mecalim yok. Net olalım istiyorum ama son cümlelerinizi o kadar ciddiye alacagim ki. Bunu yürekten istiyorum. Tesekkur ederim L landemiyoladiyola

Çok normal kadınız sonuçta ilgi bekliyoruz paylaşım bekliyoruz ve sanırım bir noktadan sonra az da olsa heyecan istiyoruz. oluyor mu olmuyor bence hele ki sizin gibi yılları devirenlerde. Biz de on yılı devirdik herşey rutine bindi. İnsan sıkılıyor tabi dahs faZla ilgi bekliyor erkekler daha fazla iş peşinde koşarken... ama bu sebepten bosanilmaz bence... evlatlarımız var ortada kötü bir eş kötü bir baba yok.. yarın karşınıza başka biri çıkarsa o ilgiyi ne kadar süre verecek sanıyorsunuz... heyecan güzel ama uzun sürmüyor ne yazık ki.. diyorsanız ben başka birinle olmak istemem yalnız kalayım diye... bence bunca yıl sonra hiç gerek yok arkadaşım.. evlatlarına ve eşine sarıl..

25 senelik evlilikten bahsetmiyorum. 16 senelik evliyiz ama 25 senelik evli de olsam hissedebilirim. Elbette seveceğim yaşamayı, neden sevmeyeyim? Kızmak degil de uzuldum ama kendim için değil, sizin için. Demek siz belli bir yaşa gelince yaşamayı bırakmayı düşünecek kadar sevmiyorsunuz yaşamayı, üzücü.

İlişkiyi uzun tutan sırrı söyleyeyim: Sevgi istediğinizi belli etmeyeceksiniz sizde kendinizi geri çekeceksiniz. Kendinize ait alanlarınız olsun. Siz ne zaman ki ona " olmasan da olur" Mesajı verirseniz o zaman o size geri dönüş yapar. Erkeklerin fıtratında var kaçanı kovalamak. Ee kaçın madem. Yakalayınca hemen yelkenleri suya indirmeyin azıcık sevin sonra yine kaçın. Benim sevgim bana yeter bakışınız olsun. Bu bile size iyi gelir.

Cok ettiğim zamanlar oldu. Bir kez dedim ki" ben bu hayatı istemiyorum. Anamın babamin el bebek gül bebek şımarık kiziydim, halime bak sinir hastası oldum. ya birseyler yap ya ben istemiyorum." Biraz düzeldi, sonra eski tas eski hamam. Yeni normalimiz bu, eski sevgi dolu gunlerimizi unuttum. Gecen eski bir videomuza denk geldim, nasil ağladım, nasil farklıyız gözlerimin ici gülüyor. Tamam tüm gün ask meşk olacak diye birsey yok ama sevildiğimi oyle cok oyle iyi bilmisim ki, simdi eksikligi canimi yakıyor.

Esra ezmeci kitaplarini alsanız bi intgramda bakin

Bunu hiç düşünmemiştim, kesinlikle denemeye değer. Tesekkur ederim.

Dost acı söyler, zaten acımasız olun, sıkıntı yok, tesekkur ederim. Ama ben işiyle ilgili paylaşımına da razıyım, orada da yokum. Eskiden anlatirdi simdi hic konusmuyor, başkalarından duyuyorum, dis kapının mandali gibi hissediyorum. Biz asla böyle değildik, bir sorun var.

Biz malesef ev arkadaşı olduk. Nerdeyse koca yaz sevismedik. Ben soylemeyince aklına bile gelmiyor. Gecen gün dedim ya urologa git, ya psikiyatriste. Normal mi bu?

Tesekkur ederim yorumlarınız için. Spora başladım, kilo verdim, kendime bakıyorum, kis döneminde kursa yazılacağım. İnan duygu sömürüsü degil, ağlayıp zirlamiyorum da. Aksine hayatimin hiçbir döneminde olmadigi kadar mantikliyim ve neden varken olmayan bir ilişkide cabalayacagim, omur geciyor, sevgi görmedikçe hircinlasiyorum, neden diye bir yol ayrimindayim. Mesela esim kucuk oglumun spor kocu gibi birsey, sürekli onunla maçlarda. Buyuk üzülmesin diye arada onunla baba oğul günleri yapıyorlar. Bende hadi diyorum bir aksam basbasa yemeğe çıkalım, yorgunum, evimiz ne güzel burda olalım vs. Bana gelince ilgilenilmeyen cocuk gibi köşede bekliyorum. Bana gelince zaman yok, enerji yok, istek yok; bu kırıyor beni.

Çocuklar babalarına çok aşıklar, bana düşman olacaklar ama artık belli bir yaşa geliyorlar. Mesela büyük oglum diyor ki ben evlenmeyecegim, çünkü ona göre evlilik boğucu birsey. Babasinin sakalarindan bunu anliyor. Küçüğüm diyor ki gecen ben birsey icin esime onların yanında soylenmisim, ayni sabah eşimde benim için söylenmiş. Diyor ki bu ara çok oluyor ve mutsuz oluyorum. Zaten bu cümle son damlam oldu. Bir arada onları huzursuz bir ortamda büyütmeye hakkımız yok, cocuklar herseyi cok iyi anlıyorlar, çok

Tesekkur ederim yorumunuz için. Derdim bu aslinda o hicbirseye ok demiyor, cabalamiyor. Cift terapisine kendim gittim yalniz, gelmediBende baska bir yerde psikologa başladım. Spora başladım, kendime yöneldim ama onda en ufak caba yok, tık yok, yaşıyoruz oyle. Ona göre sorun yok, aman is çıkarma! Aa bende bana ask şiirleri yazsin demiyorum ama geçen gün kolumu okşadı, ne kadar uzun zamandır bana sevgiyle bir an dokunmadigimini hissettim, ne acı. Var ama yok. Bende o zaman neden var'a donuyorum. Boyle giderse bir gün zayıf bir anına denk gelir, tutar birine aşık olur, daha cok kırılırım. Evlilik bu degil bence.

Çok tesekkur ederim, cansiniz, dilerim esim de idrak eder neyi kaybetme ihtimali olduğunu.. Bir parca gülse yüzüme, askim dese, bir dokunsa hersey kolaylaşacak, yoksa neden güzelim yuvamızi bozmak isteyeyim..

22 sene dile kolay bize 12 sene oldu bazen bakiyorum hep ayni seyler sanki robotlasmisiz ise git cocuklari gotur getir eve gel yemek ye yat kalk sil bastan. Sevgi ilgi her yasta güzel bence mektup vermek yerine konusun derim. Mektupu ciddiye alacagini dusunmuyorum. Cocuklariniz buyumustur artik yasama zamani gezin tozun hayatinizi yasayin.

Sozleriniz canımı yakti ama o kadar doğru gozlemlemissiniz ki, tesekkur ederim. Ben psikologa gittikçe kendimi yeniden sevmeye başladım resmen. Düşünüyorum çocuklarım büyüyor. Onlar birkac sene sonra iyice büyüyüp gittiğinde o da giderse yapayalnız kalacağım. Kendi düzenimi simdiden kurmalı miyim diyorum resmen. Terk edilmekten korktuğum için mi acaba bu arayış içindeyim?

Hayatında başka biri varmış çünkü o zaman bilmiyordum tabi.

Bence de. Gözümün içine bakan adam şakayla sözüm ona ortamlarda oyle şeyler söylüyor ki sok kalbime bıçağı daha iyi. Kuzeni soruyor abi siz kac yıllık evliydiniz diye, kahkaha atarak 100 diyor, öyle bıkmış sanki. Size yazdıkça daha net goruyor, cebaplarimi buluyorum, cok teşekkür ederim.

Çocuklari bırakıp tatile bile gitme imkanımız var ama istemiyor. Artik öyle bir asama ki, ben onu kucuk oglumla bırakıp büyük oglumla tatile gidiyorum. Kucuk spor antrenmanları nedeniyle gelemiyor, esim zaten gönüllü gelmemeye, birlikte kalacaklar, biz gidecegiz. Ama işte ben esimle de gitmek istiyorum yada ailece. Boyle sanki bosanma provası

Ben eski esime mail atmistim. Konusamiyoruz o yuzden hissettiklerimi yazarak anlatmaya karar verdim diye.

Önümüzdeki haftalarda niyetimiz bu umarim. Psikologa göre o da derin bir depresyonda, ve ben kendimi değiştirmeye başlasam bile o hemen cevap vermeyebilir; zaten bu degisimi kendim için yapmam gerektiğini anlatıyor bana, kimse için değil.

Bu yaz iyice koptuk sanirim. Bu ya toparlayacagimiz yaz olacak, ya da son yazımız sanki. Birlikte ailece tatile gittik. Aile odasi yoktu, iki oda tuttuk. Oh dedim birlikte uc gun odamızda bir yakınlaşma olur. Kucuk oglumun (11 yasinda bu arada) korkma ihtimalini bahane etti, onunla uyudu, bende büyük oglumla uyudum. İlk önce bir tatsızlık çıkardım bu ne saçmalık diye, sonra tamam dedim. Kendimi çocuklarıma karşı da kotu hissettiriyor boyle. Sanki ben istemiyormuşum gibi bir algı oluşuyor malesef. Cok teşekkür ederim. Bende eski kafalıyım, isterim ki aileyiz ayrılmayalım, bir arada olalım ama burda ben yalnızım artik malesef.

Terapiden randevu aldım, isi cikti, gelemedi, gideceksin dedim, gitmedi. Ben kendim gitmeye başladım ama bir kişinin çabasıyla olmuyor.

Bende buna sevindiğime o kadar üzüldüm ki anlatamam. Bir dostum var birlikte büyüdüğüm, herseyimi bilen. Ona anlatirken sesim titredi ağladım.

Niyetimin can yakmak olmadığını biliyorsunuz zaten yine de üzgünüm bunun için. Ayrılmaya hazır olmadığınızı, aksine bu ihtimalden korktuğunuzu hissettim. Sizi bitirmiş derken de haddimi aşmış gibi oldum ama birkaç yıl bu soğukluk için uzun bir süre ve ısınmak için çabası yok gibi. Siz kendi hayatınıza devam edin derim, kendinizi iyileştirmeye. Belki sizde görmek istediği bir değişim vardır. Belki onun da bir umudu vardır ilişki için. Gitmekte özgür olduğu halde gitmiyor ne de olsa.

Ergenlik falan değil. Ama o mektubu eşine veripte adımı atmazsa özgür birakiyorum diyip hala o evde oturacaksan verme işler daha kötüye gider blöf çok iyi bişey değil. Herkesi bilmem ama sana moral olacaksa kendimden örnek vereyim. Benim eşimde maddi sıkıntı yaşatmaz kisitlamaz yani kendine göre gezmeyi seven biri ama dağ bayır.. insanlardan nefret eder hoşlandığımiz şeyler çok farklı.. he birbirimizi seviyoruz sürekli benden ilgi bekler kocacım diye peşinde dolanayim sürekli sarılıp öpeyim onu oveyim.. bana sürekli şikayet eder sana sevdiğimi soylemedigim sürece bana beni sevdiğini söylemiyorsun diye. Çok bayiyor bunaltıyor. 8yildir evliyiz 10 yıldır tanışıyoruz ilk zamanlardaki gibi heycanlanmiyorum ona yani evet seviyorum ama sürekli asko kusko bana ters ya üç çocuk evdi yemekti yeterince yoruyor tamam eşimide işi bunaltıyor belki ama o ruha hiç sahip değildim yani herkes sandığın gibi degil

Ben de böyle düşünüyorum açıkçası. Uzun sureli iliski yada monotonluk vs. degil bu. Büyük bir soğuma var sanki.. Adam yalniz kalmaktan hoşlanıyor artik. Konu sahibiyle ayni odada bile kalmamış tatilde. Evde akşamları konuşmuyor paylaşım yok. Anlayamadım.

Birlikte oldugunuz zamanlari hep evde mi geciriyorsunuz? Cocuklari birakip mesela konsere ya da yemege, sinemaya, dansa falan gidiyor musunuz? Rutinin disina cikin ara sira.

Selamlar Güzel Kadınlar, Eşimle aramızda adını koyamadığım, tarif edemediğim bir soğukluk var. Birseyler yazmak istedim, bir baktım ki zaten yazmışım yaklaşık bir sene önce. O konumu okudum, hatırladım ama malesef bir asama kaydedemiyoruz onu anladım. 16 senelik evliyiz, 6 sene sevgiliydik, birlikte buyuduk. Allah herkesi evinde mutlu etsin ama su an "aa biz soyle mutluyuz, boyle güzeliz" cümlelerine ihtiyacım Anlayin beni, kızmayın, kirilmayin; derdim var ki yaziyorum. Benim esim yapmaz demiyorum, herkes yapabilir ama bir açığı, bir hatası yok su 22 senede. Telefonunda yok, iş yerinde yok Esim super bir babadır, babasiz büyümüş, o yüzden ekstra düşkündür çocuklarımıza, ben üçüncü siradaydim hep, çocuklardan sonra. Yeni bir is kurdu, iki senedir tüm enerjisi isinde, eskiden her şeyi paylasirdi, akil almazdi, cok kafasi diktir, asla karıştırmaz kendine; ama artık anlatmıyor bile. Maddi sıkıntımız yok şükür, ben büyük oglumla yada arkadaşlarımla tatile gidebilirim, sorun etmez ama.. Ama varken yok gibi. Yanımda hasretim. Ask meşk sözcükleri yok, dogru duzgun sevişmek yok, paylaşım cok az, birlikte dizi izleriz, bu. Gel gelelim ben cok yoruldum. Cok gerginim, cok mutsuzum. Kendimi evliyken bekar gibi hissediyorum. Esim iyi bir ev arkadaşı ama hiç iyi bir sevgili, es degil. Zorla yanımda tutuluyormus gibi. Alkollüyken bir keresinde demisti evlilik hic onun için değilmiş. O kadar severek evlendik ki.. O kadar gıpta edilen bir askti ki bizimkisi, bitecekse de aldatılmadan, aldatmadan, saçma sapan duygusal boşluklardan heba olmadan ayrılığı da adam gibi halledip, efeler gibi alip basimi gideyim diyorum. Yavrularim var, onlara kıyamıyorum, esimi seviyorum, somut bir hatası yok ama gerçekten bu mu evlilik.. Görüyorum hala askla birbirine bakan çiftleri, hayata baska yerlerden bakıyoruz artik. Kac kez konuştum, cabalayalim dedim, olmuyor, hiçbir çabası yok. Bu gece dayanamadim, oturdum ona mektup yazdım. Ya bir adım at yada seni özgür bırakıyorum diye.. Ne dersiniz, ergen kızlara mi dondum ama cok cok yoruldum, olmuyor. Lutfen fikirlerinizi paylasin benimle, simdiden tesekkurler..

Bence kavga falan etmeyerek totosunu kaldırmışsınız. Sevilmedigim ortamda duramam deyin o zaman net şekilde

Nece sözdür bu. Bayıldım.

Kendinizi ne güzel ifade ettiniz.. En azından beraber yemek ve sonrasında çay sohbet rutininiz yok mudur. Ne bileyim siyaset bile konusup eleştirilerde bulunmaz mısınız. Bu da bir paylaşımdır. Toplu olarak yemeğe gitmez misiniz.. Ben sizin yerinizde olsam çok da derine inmeden en azından bu paylaşım konularını söylerim. Eşinizi çok seviyorsunuz. Vazgeçmeyin derim ben. Yalnız yaşamak da kolay değil.. Ben biraz eski kafayım herhalde :)

"Aman Ali Rıza Bey ağzımızın tadı kaçmasın" modunda, off der eminim. Tesekkur ederim L landemiyoladiyola

22 yillik evlilikte heyecan olmamasi normal

Haklısınız sevmek, sevilmek bunu hissetmek ihtiyaç. Verin mektubu diyeceğim ama komik mi bulur ciddiyetle mi okur bilemiyorum. Erkekler tuhaf bu konularda. Bizim koca destan yazdığımız konular onlar için 'Ne olmuş ki?' den ibaret genelde maalesef..

Anlıyorum seni. Ama bence hicc üstüne düşme. Arkadaşlarınla plan yap hafta sonu eşine bırak cocugunu benim işim var hayatım arkadaşlarımla görüşücem falan yap. Erkekler sözlere bakmaz yapılanlara bakar. Kadınların hatası belki de oturup konuşmak. Ondan uzaklaştığını göster. Hala degismiyorsa boşanmaktan başka çare yok.

Ama siz sonradan açıldınız sizin sorunlar küçük değil. Özel gunletinizi kutluyor mu peki?

Oyuzden zaten genelleme yapmamak lazım. Ama insanın her yaşta sevgiye ilgiye ihtiyacı vardır. Karşısındakinin de bunu dile getirmesi beklenir. Eminim sizde size sevgisini dile getirsin istersiniz

Ilgi ve sevgi hangi anlam veriyor? Yani sözel olarak güzel sözler, seni seviyorum demesi yeterli mi? Sizi sürekli sex objesi olarak gören ve her durumda vinciklayip şehvetli öpülmekmi? Öylese bende soğudum. Eşim bazen mesaj atar "seni özledim, kariciğim gelde sana sicak sicak sarilayim. Seni canim çok istiyor..." Cevab yazmam yada dalga gecerim Cünkü eşim sadece kendi hevesine kendi ruhunun doymasina bakiyor. Benimle cinselikten başka aktivetisi yok sayilir. Benim zorumla arada bir katilir sonra arkasina firsat bilip hemen isteğinin tavan yaptiğini söyler. Biz kadiniz ama cinsel obje değil etten buttadiniz ama ruhumuz duygularimiz var. Beklentileriniz ney tam olarak, sizi beraberlikte ne mutlu ediyor? Ayni sorulari cevabini eşiniz için düşünün. Belki eşinizde yeterli tatmin olamiyor, belki istediklerini söyliyemiyor yada bilmiyor. Evlilik terazi gibidir bir taraf çok verdiği zaman az aldiğini düşünür ve devam vermez. Denge bozulur

Beni psikiyatriye götur, eriyorum diye Bihter gibi agladimİsine gücüne bakti. Baktim bir gün çıldırıyorum kalbim sıkışıyor, zorla gittim doktora, dedim kimsenin seni düşünmesini bekleme, ziyan olacaksın. Simdi o terapilerle aklim açılıyor, resmi görmeye başladım ve sanirim geliyorum yolun sonuna..

Sanirim bizde malum sona yaklaşıyoruz. Ya cocuklar iyice büyüyünce bitecek yada ben kendi tatillerimde, o isinde gucunde hayat gececek ama ben hayati paylaşmak istiyorum. Bu beni ruhen cok yoruyor. L landemiyoladiyola

Bir süre sonra erkek heyecan, kadın arzulanmak istiyor. Bir haftasonu tatili ayarlayın bence. Siz onu heyecanlandırın o da sizi arzulasın. Ev arkadaşı değil karı koca olduğunuzu hatırlayın. Eğer ortada bir sadakatsizlik durumu yok ise bu ikinize de iyi gelir diye düşünüyorum. Edit: Çocuklar olmadan tabii :) Tahin Helva

Yani herseyi denedikten sonra ayrilip ayrilmamak size kalmis tabi ki.

Çocuklar bunu anlayabilir mi? Yani size bilenmesinler L landemiyoladiyola

yoruma bak çay demle.25 yıl evli insanlar mutlu olamaz mı?neden hayattan soğusunlar. isterse tek başına yaşansın. gene mutlu olur insanoğlu büyük bir derdi yoksa. senin içinde neden her türlü insana karşı kıskançlık var git önce bunu bir çöz. sevgilisi olanı sevmiyorsun anne olanı sevmiyorsun çocuğu olanı sevmiyorsun sevişeni sevmiyorsun bla bla.

Bence biraz da kavga et. Kavga etmeyecek kadar sevmiyorsan bilemiyorum

Canım bazlama çekti Tereyağ sürecen misssss

Siz boşanırsanız kolay toparlanamazsınız. Sevdiğiniz için ruh sağlığınız bozulmuş. Anlattıklarınızdan yola çıkarak söylüyorum, eşiniz evlilikten soğumuş. Hata var mı, hanginizde sorularına artık gerek yok. O kafasında sizi bitirmiş. Başka bir hayat istemediği için de çocuklarıyla yaşamayı tercih ediyor. Rahatı yerinde, sıkıntısı yok. Sıkıntıları olan sizsiniz ve ister devam eder, ister bitirirsiniz. Yalnız duygularınız devam ettiği için sizden sonra ne yaptığı, gözünüzün önünde değilken nasıl yaşadığı hep huzursuz eder sizi. Mutlu mu, özlüyor mu, biri var mı... Sevgisizlik ve ilgisizlik sizde aldatılma korkusuna neden oluyor, haklısınız ama bence eşiniz sadece baba olmaya odaklı. İlişkiden soğumuş bir nedenle. Ayrılırsanız hayat ne getirir bilinmez ama siz ona odaklı olmaya devam edersiniz diye düşünüyorum. Ona güzellik olsun diye ayrılmak sizi daha çok yıpratır. Bence bırakın, mutlu değilse kendi ayrılmak istediğini söyleyebilir. Zincire vurulmuş değil sonuçta. Siz de aç kalmayacaksınız o giderse, acıyıp da durmuyordur yanınızda.

Evliliklerin yüzde 90ı böyle diyerek ne kolay normalleştirmişsiniz mutsuzluğu, sevgisizliği.

Bu konuda hakkini yiyemem. Dogum gunlerimi kutlar, asla atlamaz, yildonumleri unutmaz. Ama yillarin aliskanligi ile yapiyor belki de. Yani hediye almasa, iyi ki varsin karıcım, yoruluyoruz hayat bu ama seni seviyorum dese baska birsey istemem, susuyor.

25 yıllık evlisiniz el insaf yani. hanımlar kızacaksınız belki ama 25 senede birbirine aşkla balan çiftlere özenmek de bana garip geliyor. sizin hiç mi hayata karşı sevginiz isteğiniz azalmıyor anlamıyorum valla. maşallah herkes ne çok seviyor yaşamayı.

Kesinlikle ya. Ben de okudukça çok üzüldüm ve evlilik rutini dediğimiz şey bu değil... Adam sadece fiziksel olarak eve gelip gidiyor anladığım kadarıyla, sıfır paylaşım. Aynı otel odasında kalmak istememek falan. Çok ciddi sıkıntılar bunlar. Ve ayrıca evet hafife alınmış, evlilikte kimse bir Romeo beklemiyor karşısında ancak bu kadarı da çok fazla. İnsan hiçbir şey olmasa gün içinde yaşadığı bir şeyi eşine anlatmak için heyecanlanıyor. Zor bir durum.

Yaşınız kaç? Kaçarak mi evlendiniz yoksa normal mi.? Kaçıp evlenen erkekler değişik oluyor o yüzden

Hissettiğiniz şeyi çok iyi anlıyorum yanınızda biri varken yalnız olmayı gözlerine baktığınızda koca bir boşluk görmek o soğukluk. Bizim uzun süre böyle devam etti çok konuştum biz neden böyleyiz diye, benim evliliğe bakış açım değişti düzeltmek istiyorsan sen çabala dedi yani konuşarakta çözülmedi ve biz boşandık. Size ayrılın yada ayrılmayın diyemem ama ben iyiki boşanmış.

Ne kadar muhteşem. Sanki bugünüme yazılmış. Çok teşekkür ederim.

Herkese tekrar tekrar tesekkurlerYarin oglumla tatile gideceğim için koşturma halindeyim. Inanin herseyin farkındayım. Bu bir haftada kendimi cok çekeceğim, aramayıp biraz kendime bakmak istiyorum. Yillarin sorunu bir haftaya geçmeyecek tabi ama ufak bir umut. Bilmiyorum nerde, ne zaman böyle olduk ama ben kendime bunu reva görmüyorum artik. Psikolojik şiddet bu, aşağılama, horlama bir anlamda. Hatta kendime saygisizlik. Beni istemeyen adamın yatağına girip uyuyorum, bekliyorum. Bu derece sevgiliyken sevildiğimden şüpheli değildim inanin. Artik hakkımızda hayırlısı olsun. Değersiz hissettirildigim bir hayat istemiyorum sanirim olayın özeti bu. Herkese sevgiler

Dilerim bu sorunun üstesinden gelebilirsiniz. Sevgi bana göre bir ilişkide asıldır. Diğer mevzular konuşarak hallolabilir. Umarım siz de bu cendereden en az hasarla hatta hasarsız kurtulabilirsiniz. İnanın ben sizin eşinize olan sevginizi bu yazı aleminde bile anladım ve bu kadar güzel ve çok seven bir insanın üzülmesini asla istemem.

Iki oğlunuz var ve babalarini çok seviyorlar. Yaşlar ergenlik dönemlerinde ve boşanmak çok tehlikeli. Acinaze fikirimi söylediğim için kusuruma bakmayin. Anlayacak yaşta demeyin, şimdi tam babalarini erkek model olarak görüyorlar. Zaten o yaştaki çocuklar duygu yoğunluğu ile cebeleşiyor kendi kimlikleri bulma yolundalar. Burda o mükemmel baba modeli kiriliyor. Bir kac aile taniyorum malesef çocuklar kötü yollara girdi veya okulda düşdüler. Sizi suclayabilirler agresif olurlar ve hatta sizden soğurlar. Bence birkac sene daha bekleyin. Tabiki siz daha iyi bilirsiniz boşanmaya karar vermeden önce birde ergenlere bakan psikologa danişin. Hayirlisi ne ise o olsun

Bence yanlış düşünüyorsunuz. Anne babam 30 senedir evli, hala birbirlerine bakarken o aşkı görüyorum. Bazen konuşmadan sadece bakışırlar birkaç saniyeliğine, gözleri sevgiyle parıldar. Yani bunun kaç senelik evli olduğunla değil gerçekten sevdiğinle ilgisi var diye düşünüyorum. Hatta anne babamın seneler geçtikçe sevgilerinin daha da arttığını da düşünüyorum

Valla bence uzun ilişkilerden sonra cinsellik için bi. tetikleyici gerekiyor. Ben mesela çocuk doğurmadan önce libidosu yerinde biriydim. Çocuktan sonra ne istek kaldı ne de halim. Ne gerek var modundayım biraz da. Bi de 15-16 senedir aynı kişiyle, e bi süre sonra nasıl diyim monoton geliyo işte giriş gelişme sonuç her şeyin nasıl olacağını biliyosun :) bu yüzden ben bazen bişeyler okuyorum ya da izliyorum bu da itirafım olsun. :) Yoksa hiç aklıma gelmeyecek bi ara aseksüel mi oldum diye sorguladım. Ama sizi anladım siz eşinizden normalde de bir sarılma, öpme, sıcak bir bakış göremiyor gibi yazmışsınız. Belki ondan beklemeden siz yapmalısınız. O zaman ne tepki veriyor? Hani hiç zaman geçiremiyoruz diye şikayet edercesine değil de atıyorum gidip bişey izlerken kolunun altına girip başınızı göğsüne koyuvermek gibi. Eşinizin tarafından da bakayım, Bazen insan kendine kalmak istiyor, mesela ben iş açısından stresli bi zaman geçiriyorum. Eşim akşam dedi hadi gel film açıcam yanımda otursana beraber izleyelim. Ben izlemicem dedim yanına bile gitmedim. Ama valla onu sevmediğimden falan değil, kendimle ilgili bu.

Bir süre resmen dırdırı başladım, laf bile soktum farkına varmadan. Sonra çektim kendimi, içime kapandım, sustum, ki susmak bence cok tehlikeli. Artik bende sormuyorum, istemiyorum yaşayıp gidiyoruz. Ama diyorum neden bir kez geldigim hayatta böyle ziyan edeyim kendimi, eger yoksa net bir şekilde olmasin, her gun bir ilgi beklemekten gözünün içine bakmaktansa bari bir kez üzüleyim, yoluma bakayim.

Ergen olmakla alakası yok. İnsan hatta tüm canlılar yaş fark etmeksizin sevmeye ve sevildiğini hissetmeye ihtiyaç duyar. Kadın sevgisizlikte hircinlasir, erkek duyarsizlasir. Sizi çok iyi anlıyorum 7 senelik evliyim ve hala ben söylemeden güzel bir söz duyamıyorum. İnsan kaç yaşına geldin sevgi mi dileneceksin diyor kendi kendine ama sevdiğimiz için bütün tavrımız ve kırgınligimiz. Valla ben defalarca konuşmama rağmen duzelmedi. 3 haftadır mecbur olduğumuz için farklı sehirlerdeyiz ben yine sinirlendim. İnsan ozlemez mi diye

Yani bir süreden sonra eski aşk tutku falan kalmıyor. Yıllardır berabersiniz sonuçta, alışılmış artık. Hemen gidin boşanın diyemem ortada çok büyük bir sorun yok anladığım kadarıyla eşinizi seviyorsunuzda, bir çift terapistine gitseniz.

Mesleğim var, freelance çalışıyorum, maddi sıkıntım yok. Bosanirsak o gider, evim, arabam var şükür. Ayrilirken insanların içinden bambaşka karakterler çıktığına sahit oldum ama o medeni bir insan, bozmaz kendini umarim. Çocuklarımızın ortak vilayetinin isteyeceğim oyle bir durumda. Artik herseyi iyice düşünmeye başladım. Annem yasli, bunlari görmesin üzülmesin kafasındaydım ama hayat geçiyor, cok hassas bir insanim, yüreğim kaldırmıyor artık.

Aynı beni anlattınız.. Ne güzel yazdınız.. C

Dost acı söyler, sözleriniz iyiliğim icin çok net anladım, asla haddinizi asmadiniz, ne demek, hiçbir problem yok, aksine çok teşekkür ederim. Dediğiniz gibi belki o da kendimi toparlamamı bekliyordur. Yuvayı disi kus yaparBen okulların açılmasıyla birlikte hic olmadığım kadar kendim için yaşayacağım insallah, bakalim zaman neler gösterecek. Insallah kırılmadan bir yol buluruz. Sevgiler

Çok acımasızca yaptığı

büyüyünce anlıcaksın yavrucuğum, bundan 10-15 yıl sonraki konularını çok merak ediyorum N

22 yılda ne tutkusu bekliyorsuniz ki. Bana göre çok normal bir durum. Bir süre sonra tutku falan kalmıyor. Evliliklerin yüze 90 böyle olduğunu düşünüyorum. Bence fazla üzülüp düşünmeyin bu konu ile ilgili.

Ay böyle ilişkiler de kangren gibi. Son karari siz verin. İşiniz falan var mı bosansaniz nasıl olacak?

Çok tesekkur ederim. Ayrilma fikrini birkac kez söyledim su son senelerde, ciddiye almıyor sanirim artik. Psikiyatriye ilk gittiğimde "bırakın eşinizden ayrilmayi, lutfen su an mutfak perdesini değiştirmenin bile kararını vermeyin, yorgunsunuz" dedi. Ama artık zaman gecti, yol aldım, sağlıklı düşünüyorum ve burda yazdıkça anliyorum ben bunu hak etmiyorum. O düzenini bozmamak ve çocuklardan ayrılmamak icin hayatını geciiryor, bana bayilmiyor yani. Bende bu sene iki kursa başlıyorum. Kendi hayatim hareketlenirse, sonrasında umursamaz olursam geçsin bakalim böyle ama silkelenip kendime gelirsem bitiyor artık, bu bana reva degil.

Bir kuzenim var, babaannesi ne senin kadar yaşlı olsam çirkinim diye kendimi öldürürdum demişti. Sizin yorumlarınızı okurken o aklıma geliyor hep o musunuz diye. Yaşamayı neden sevmesin insan sebep buluyor insanlar es çocuk gibi

Rahmetli dedem anneanneme sevgilim diye hitap ederdi. Dedem öldüğünde anneannem nefesimin yarısı gitti diye ağladı. Babam anneme sultanım der hala. Bunun yaşla yılla alakası yok bence.

" evlilik bana göre değil " demiş. Aslında bu söz o kadar doğru ki Herşey paylaşmış bitirmişsiniz. Artık her yönünüzü biliyor. Bir süre sonra aşk, tutku kalmıyor. Hayatınıza aldığınız kişi aynı yolu yürüdüğünüz bir yol arkadaşına dönüşüyor. Sizde de durum biraz bu olmuş bence Ama o kadar seneden sonra normal diye düşünüyorum.

Bence eşiniz şöyle düşünüyodur. Zamanında sevdik, sevgililik de yaşadık, evlendik şükür, çocuklarımız da oldu. İşimiz gücümüz var, evimiz barkımız var, hayattaki çoğu amacımı gerçekleştirdim benim telefonumla televizyonumla keyfime bakma zamanım oh ne güzel her şey yolunda, arada karım birşeyler diyo ama ne derdi var ki bak her şey ne güzel monoton sorunsuz, rahat batıyor heralde gibi. şu an yıllardır geçtiği aşamalardan sonra ödülleri topladığı zaman olarak görüyordur. Sevildiği bi evlilikte, terk edilmeyeceğine dair güven duyduğu bir limanda gibi. Doğru mu davranıyor derseniz bence hayır ama böyle salmasının nedeni bu olabilir.

Belki bazı şeyler çantada keklik görülmeye başlanıyor, kaybetme korkusu oluşmuyor. Resmi olarak olmasa bile bir süre ayrı kalıp ikiniz de özlüyor musunuz ne hissediyorsunuz duruma bir bakabilirsiniz. Eşiniz öbür türlü değişmeyecek gibi duruyor. Bir yaşasın bakalım siz olmadan, hala evlilik bana göre değilmiş diyorsa da yasal olarak boşanırsınız. Iki çocuk var arada arkadaş olarak kalabilmek önemli her şeyi tüketmeden.