Kendini birçok insan zaman zaman değersiz hissedebilir. Ama bunu yalnızca karşınızdaki insanın tutumuna bağlamayı. Siz kendiniz için ne düşünüyorsunuz o daha önemli. Sizi en iyi siz bilirsiniz sonuçta. Her insan çok değerli ve özeldir. Siz nezaket göstermişsiniz, karşı taraf bunu yapmamış. Ama nezaket ve incelikte tıpkı hediyeleşme gibidir. Karşılık beklenmemeli. Her insan o kadar düşünceli ver zarif değil ne yazık ki.

Inan kirila kirila artik insan gücleniyor galiba. Simdi nedense eskiden üzüldügüm seyleri kafama takmam. Bir rahatlama oldu. En basta telefondan gereksiz numaralari temizledim. Rahatladim.

Hayır çok şey istemiyorsunuz. Siz nasıl ki onların kötü gününde yanında olup ilgilendiyseniz onlarında sizin kötü gününüzde yanınızda olduklarını hissettirmelerini istemek hakkınız. Görümceniz biraz düşüncesiz davranmış.

Valla ben insanlik gorevimi yapar saygida kusur etmem haa kiymet bilinmiyorsda, mesafemi koyarim kullandirtmam kendimi

Çok doğru söylüyorsun aslında ama insan yine de kırılıyor inciniyor. Böyle böyle degisecegiz sanirim

Karşılık beklememek en güzeli tabi. Ama bazı şeyler alışkanlık halini almamali. Siz hep düşünceli vericisiniz karşı taraf hep bekleyen. Size gösterilmeyen özen başkalarından sakınılmayinca üzülüyor insan. Ama Allah rızası daha önemli deyip devam etmek lazım sanırım

Kızlar sizde de oluyor mu çok değersiz kimsenin umrunda degilmissiniz gibi hissettiginiz anlar? Birkaç gündür yoğun olarak bu duyguyu yaşıyorum. Derdim aslında insan ilişkilerinde gösterdiğim özeni önceliği hiç karşı taraftan görememek Bundan bir süre önce gorumcemin eşinin yeğeni vefat etti. Başın sagolsuna gittik ilgilendikleri aradım sordum hiç tanimasam da. Gel gelelim benim dedem bi kaza geçirdi acaba arayıp bir geçmiş olsun derlermi dedim demediler. Yüz yüze görüştük 1 saat sonra sadece iyi mi dedi görümcem. Sorup sormaması önemli değil elbet ama insan yine de bi kuru geçmiş olsun bi sıcaklık istiyor. Çok mu şey istiyorum sizce? Bu kadar da incelik olmamalı mi insanlarda? L

yolu şu. yaptığınız iyiliği vs Allah için yapıyorum diyerek yapacaksınız. kimseden de bir şey beklemeyeceksiniz. ben de öyleydim artık umursamıyorum. ikili ilişkilerde herkes kendi görgüsü gereği davranır çünkü.

Bunun tek caresi, az beklenti, karsilik beklemeden yapacaksin bazi seyleri

Galiba bir çoğumuz aynı dertten muzdarip

Beklentilerimiz mi çok fazla çok mu ince düşünüyoruz bilmiyorum

Eskiden ben de böyle hissederdim. Sonra uzun süre bunun derdine düsmüstüm. Neden yalnizim, nedenönemsenmiyorum, neden kazik yiyorum, neden hak etmedigim halde hep yaptigimin aksini yasatiyorlar bana diye.. Hep özenli davranmistim, hep insanlari düsünerek hareket ettim, duygulari incitmeden hoc vakit gecirmelerini sagladim falan filan.. Ama sonuc söyledigim gibi oldu hep. Simdi nedense hic bunlari düsünmüyorum. Hatta artik ben mesafe koymek istiyorum arama. Birden bir degisme oldu bende. Dua ettim ama hep bu durum benim kalbimi kirdigi icin. Birden degistim. Ben sallamiyorum. Yalniz olsam da kimseyle konusmak gelmiyor icimden. kendime daha da bir saygi duymaya basladim. Umursamiyorum. Yanimda olmak isteyene kapim acik. sormayani sormam. Merak etmem. Beni merak etmeleri de umurumda olmaz. Bu sürec zorlamisti beni ama sonunda ben de oldum, pistim diyebiliyorum. Size de bir degisim sart galiba.