S Spizella

Bir annenin evladını sevmemesini aklım almıyor Canım kendi hayatını kur ve arkanda bırak, bırak üzülsün, ağlasın, babanla arası bozulsun ki eğer anlattığın gibiyse pek de umurunda olacağını sanmıyorum. Hayatının iplerini al eline ve gerekirse olan iletişimini toptan kes.

İns, hepinize tesekkur ederim cevap yazdiginiz icin. İcimi dokmus oldum Bu gune kadar bir azar yemeden tatsizlik yasamadan birlikte bir tv izledigimizi dahi hatirlamiyorum. Annemin ailesinij yanina bazen bu yuzden gitmiyorum. Cunku o gun hicbirsey olmasa bile orda durduk yere birden bana donuyor aniden kiziveriyor. İnsan neye ugradigini sasiriyor. Kucuk birseyde dahi hesap soruyor. O gunku mutlulugum onla konustuktan sonra illaki bozulur. Cunku beni ya tersler ya kizar yada rencide eder. Ayri bir sehirde oldugum icin sukrediyorum. Bu rahatlik bir omur sursun diye dua ediyorum Emekli olunca buraya gelmeyi dusunuyor, surekli bir seyler alma satma derdinde. Bu bile batiyor bana rahatsiz ediyor. Cunku benle ayni sehirde olsun istemiyorum. Art niyetli arkadaslarimin bu sebeple dalga konusu oldugumu biliyorum. İns guzel bir evlilik yaparak mutlu olabiliri. Aslinda evlenmeyi dusunmuyorum. Ama tek yasasam bir sekilde basarip cok uzaklara kacabilsem bile bayram tatili, adli tatil vs. zamanlarinda gelmemi bekleyecek. Bir esim olsa beni cok seven, bana biesey yapamazlar diye dusunuyorum. Obur turlu hayatimizi birlikte devam ettirsek kendimi oldurmekten baska carem yok. Kendimi oldurmesem bile zamanla kanser olur bir de hastayken eziyetine maruz kalirim. İns benim icin de mutluluk vardir B Bremenmizikacisi Arılar bal yapmaya bayılırlar tek ayak

Sizin hiçbir hatanız yok. Bu hayatı siz istemediniz, istenmeyen çocukta olsanız hemşireymiş anneniz aldırsaydı madem. Eminim size bunca eziyeti daha günahtır. Ben annelik kutsal ama o senin annen alttan al düşüncelerine sahip değilim. Annelik evet kutsal ama sizin anneniz size anne olamamış malesef. Babanız da onun tarafında siz kabul etmek istemeseniz de. O yüzden iletisimi minumuma indirin, düğünde bayramda bi iki gün kalın sonrasında başka planlar yapın kendinize. Size ters bi sey söylediğinde cevap verin. Siz de onu en hassas tarafından vurun az çok biliyosunuzdur. Susmayın size küseceklerse de küssünler. Anne baba hakkı kadar çocuğun da hakkı var, çekmek zorunda değilsiniz. Umarım çok mutlu olursunuz

canım benim kıyamam sana yazdıkları okudum inan çok üzüldüm.. kendine annenin gözündne bakma sakın.. bende küçükken annem taarfından acımasızca çoğu defa eleştirildim hala daha birşey yaptığımda hata yaptım, daha iyisini yapabiliridim beceriksizim diye kendimi eleştirirdim... yapma kendine bunu farkına var, kendini sev.. konu anne olunca mesafe koymak zor, uzak olmak zor.. ama olabildiğince özel konularını bahsetme.. kararlarını alırken anneni önemseme evlilik konusu vs.. evleriniz ayrı sanırım gitgide annende olsa mesafeli davran.. ama şunu bil asla annenin seni sevmediği yönünde düşüncen olmasın anne seni elbette seviyordur,, onun psikoloji yerinde değil ve kendi mutsuzluğunu sana yansıtarak rahatlıyor bence.

Cok sevdigim akrabamiz bir teyze toruninu keman kursuna goturuyor."A ne guzel ben de cok severim"demistim."istersen sen de gel kizim "dedi. ben tamam dedim kurs icin dgil, sadece eslik etmek ve sanatsal ortamlari sanat okullarini gormek beni mutlu ediyor.. Annem bu teyzemi sordu nasil oldugunu, gorustunuz mu diye."sakin keman kursuna yazilma, hobiyle ugrascak zaman yok "diyor. Az cok para kazaniyorum. beni mutlu eden bir hobim olsa ne olur.

Aynılarını yaşadım. Ama evlenmeme de karşı çıkınca bu sefer rest çektim. Kendi kararımı uyguladım aile desteği olmaksızın. Tahmin ettiğin gibi evime habersiz geldi, istediğim kadar kalırım dedi arsızlıkları oldu. Ama karşısında boyun eğmedim. Gitmesini söyledim. Ardından eskisi gibi olamadım ona karşı ve artık konuşmuyorum görüşmüyorum. Tabii benim durumumda bana taktığı borçlar, başını belalara sokması beni şahit yazdırıp mahkemelerde süründürmesi psikolojimi bozması da var. Şu an hamileyim en duygusal zamanımdayım ama inan ki bana destek değil köstek bir insan olacağı için bunu babama bile ona söyleme diye tembihledim. Hayatımdan çıkarma kararı çok zordu ama anne olduğunu unutalı yıllar oluyor. En sonki de kendi kurduğum aileyi bozma çabasını gördüğümde gözümden düşmesiydi. Bence istenmeyen hamileliktim, ki kendisi de boşanacaktım ama sen karnımda vardın der her zaman. Bunun acısını benden yıllarca çıkardı. Ama bu aynı ortamın psikolojisinin devamını"anaanne" adı altında sürdürmesine izin veremem. Evlenirsin de çocuk da yaparsın. Ama sana destek değil köstek olan herkese uzak durmalısın. Kendi sağlığın için.

Bu sizin bakış açınız Hiçbiri onun asıl düşüncesi olmayabilir Evet psikolojik sorunları var gibi ama bu sizi sevmediği önemsemediği anlamına gelmez Bugün iyi bir eğitim almış kazanıyorsanız bu sadece sizin sayenizde olamaz Anneniz size o ortamı o rahatlığı sağlamış demek ki Belkide annenizden bir süre ayrı kalmalı objektif bir bakış açısı için Ama ölümünü istemek ve bunun gerçekleşmesi sizin canınızı yakabilir

Bir annem var ki artik icimde takinti oldu.. İcimi dokmek istiyorum arkadaslar.. Yazdiklarm bu sebeple uzun.. Cozumu olmayan birsey.. Sadece dertlesmek istedim sizlerle.. Zira artik sikildim duvarlarla konusmaktan.. Artik uykusuz geceler o kadar cogaldi ki.. Annemden nefret eder oldum. Bir an onun öldugunu dusunuyorum. Uzulmezdim gibi geliyor.. beni sevdigi anlari aklima getirmeye calisiyorum yapamiyorum. Sanki beni sevdigi hic icten bir ani yok.. Onceden en azindan yasi ilerledikce bana iyi olacagini, herseyin kolaylasacagini sanirdim.. Tam tersi.. Hersey daha kotu oluyor.. 20 yasinda evlendi o. Babami seviyordu ama okumak avukat, ogretmen olmak gibi hayalleri vardi, ailesi okutmadi. Ona buyuk acimasizlik ve ayrimcilik yapmislar Annem anneannemin her hatirini sormak icin gittiginde hissediyorum bunu.. Ama hasta oldugunda, bayramda vs. hep biraradalar. Abartacak dramatiklestirecek bir durum yok burda ne hayatlar okudum.. Sonucta hemsire oldu, bir sekilde kurtardi kendini.. Boyle dusunuyor kendisi de.. Kucuklugumden beri bildigim sey ondan dayak yedigim.. Beni annem hep dovuyordu. Nedenini dahi hatitlamadigim seyler icin.. cok hasta oluyordum belki genc anne oldugu icin dayanamiyordu.. Babam ise beni hep cok sevdi.. onu o kadar seviyorum ki babam bir seue cok kizsa bile ben babamin yaptigini unuturum hemen.. İlkokul yillari dayakla gecti, az yemem, derslerimin kotu olmasi, parami caldirmam, hatirlamadigim nice sey.. Annem beni sevmezdi. Beni hep azarlar doverdi ozellikle kendi ailesinin yaninda.. Sonra liseye geldim.. bakimsiz oldugum icin beni dovuyordu bu sefer.. kendimo cirkin bulmaya baslamistim.."dunyanin en sanssiz annesiyim bu kiz bana verilmis+ derdi, benim yaptigim tek sey aglamakti. Saatlerce odama kapanir cirkin oldugum icin aglardim. Tek hunerim de ders calismakti. Kucuk oykuler yazmayi severdim, annem bunlari okur, ders calismadigim icin kizar cope atardi.. Beni babamin ailesi ise cok sevdi. Kardesim var bir de, onu cok seviyorum. Annem onu hep farkli sevdi. bunu hep hissettim ama bundan hep de memnuniyet duydum.. Meshur olduk annemle sonra.. Herkes annemi cok sever. Anlattiklarim sadece banadir.. Yaptigi sayisiz iyilik, fedakarlik ve temiz kalp.. Kimse annemin kotu oldugunu soyleyemez. Ama beni ezdigini herkrs bilir.. Annemin beni cekistirdigini duydugimda aglamamak icin kendimi tutar, misafirlikte oldugumuz evin cocuklariyla oynardim.."Ben sevmiyorum... Bana cok bos kafa geliyor" dedigini bile hatirliyorum. Hic nefret etmedim ama. İcimdr hic kismeue karsi bir nefret olusmadi. Buyuk cocuklqrin tacizine ugradigimi dahi anneme anlatamamistim.. Cocuk kalbimle beni doveceguni saniyordum cunku.. bu unuttugum birsey olarak kaldi artik.. Sonra lise bitti. Ben cok basarili oldum. Ama kendimi hep cirkin ve akilsiz beceriksiz aptal sanarak yetismistim. Okul hayatim guzel gecti, problemler silindi hayatimdan.. Dayakci annem artik sadece bagirarak hayatimi yonlendirerek baskin bir rol burundu bana karsi.. Ama ben artik takmiyordum. Daha digrusu dusunmuyordum.. Erkek arkadasima karsi ciktigi gibi farjli bir sehirde calistigim icin hayati dar etmeye calisti bana ama olmadi.. Ben dusunmuyordum.. Herkese beni kotu anlatiyor.. ben bes kurussuzum. ben onu istemiyorum.. ben aileme asiyim.. Onu cok aglatiyorum.. Herkese boyle anlatiyor.. Herkes de beni goruyor.. Biri bana birsey sorsa annem griiyor araya once o konusuyor.. Ben ona kimsenin inandigini da dusunmuyorum.. zaten umrumda da degil.. Annem beni sevmiyor biliyorum.. kimse inanmiyor buna.."diplomam olsa ben cok iyi avukat olurdum sana is getirirdim diyor bana., "Seni kimse sormuyor sakin evlilik hayal etme" "bos isler muhendisi" "culsuz" en cok duydugum kelimeler... Benim adim "Bu".. bana boyle hitap ediyor insanlarin icinde.. kusurum varsa anlatiyor.. Babam ise hep benim yanimdayken artik o da annem gibi.. ama o seviyor beni ve bana guveniyor, ders calismami hakim olmami istiyor.. Annem isr ders calismamdan dahi rahatsiz.. Denize gitmem suc, keman kursuna gitmem suc, hersey suc.. Ben bu sehirde isten cikinca tek basima evde yemek yapsam tek basima tikilsam o bundan mutlu oluyor.. Biluyorum psikolojik oldugunu.. Kendi dedigimi yapmaya calisiyorum herseye ragmen.. İnsanalra karsi ozguvensiz durusumu gizliyorum.. annem bende hep bir sorun oldugunu dusunuyor. Ben cirkinim, benim durusum kotu ona gore.. Beni kimsenin begenecegine dahi ihtimal vermiyor.. İsyerinde bana haksizlik yapildi hic anlatmamistim. olayi bilmeden "sana dayanamamistir kadin seni gondermistir tabi"diyor bana.. Toplum icinde yapiyor bunu.. Ben arrik kendimi icten ice hep kusurlu goruyorum.. Ben cirkinim diyorum.. Ben mutlu olamiycam diyorum.. Onla konustugumuzda konu buyyuyor, onla konusmak imkansiz.. bur yere kadar saglam duruvetiyorum nsonra aglamaya basluyorum.. Kendumi ufade ettigimde odasina kapanip kusuyor dar ediyor hayati bize. Cok denedim gorusmemeyi, babamla birlikte ofise gelip beni alacaklarini, bir guzel dovup herkese rezil edeceklerini soylediler.. Geri adim attim, ozur diledim.. En sonunda bir evlilik karari aldugimda yahut onla tartismak zorunda kaldigimda odasina kapanip bizle kavga etmesinden, babamla bosanma asamaisna gelmesinden, aglayarak insanlara beni kotu gostermesinden biktim.. Hersey belki ben nasil istersem oyle olacak... Kendi bildigini yap tavrini goster diyeceksiniz.. Ama bunun icin benim ve annemin onlarca tartismasi, onlarca gozyasi olacak.. Ben nasil affederim onu.. Bana hayati zindan edip "evlilik kararima karsi ciktiginda, evlendikten sonra evimde onu hzurla nasil agirlarim? Bana onca hakareti eden bu kadina cocuklarimi nasil sevdiririm? Esim dayanabilri mi sizce, ben kimseyle evlenebilecegimi sanmiyorum. Eminim ki annem yzunden terk edilecegim bir sey varsa da bozulacak.. Hep kavga edecegiz, hep ben kotu olacagim, yanima ev basmaya gelecekler, sornna belki geri adim atacak benim dedigime gelecek ama hep yorgunluk.. Ben annemin beni sevmemeisnden biktim.. uzak yerlerse gitsem de birakmayacak peismi.. Gorusmeyi azaltinca duygu somurusu yapiyor.. O zaman sen de boyle yapma "dedigimde herkesle kusuyor.. Babamla on yil onceki meseleleri tartisiyor.. Muzik dinlememden rahatsiz, keman calmamla dalga gecen, bir erkek arkadasim oldugunda engel olmaya calisan, meslegimi ona buna kotuleyen, ondan hala destek aldigimi soyleyip beni kucuk dusuren, sadcee yasadigim eve gelip temizlik ve yemek yapip annelik gorevini yaptigini sanan bir annem var.. Ve ben ondan kurtulamiyorum Cunku vicdanluyim. Ben mutlu olamiycam.. Ve yasadigim mutsuzluklarla bir omur beni suclamaya devam edecek.. Yada sizin de onereceginiz gini tartismaya girecegim annemin de benim de saglimgimiz iyice bozulacak.. Hic hata kabul etmiyor.. hatasi soylendiginde herkese sirtini donuyor.. Ben ondan nasil kurtulacagim.. Anne nefretimi nasil dindirecegim.. Uykusuz gecelerimin hesabini kim verecek? Benim hayattaki imtihanim annem galiba. ondan o kadar nefret ediyorum ki rehberimde ismiyle kayitli. Sarilmak dahi grlmiyor.. Babama birsey olmasin annem olsun diyorum.. Kizacaksiniz belki bazen ya babama birsey olursa diye korktugumda "hayir anneme olsun "diyorum. Ben cumle aleme rezil olsam, ac kalsam, evlenemesem cocuksuz kalsam sanki o mutlu olacak.. kim inanir ki benim bu dusuncrme.. Velev ki ben yanlis dusunceler icindeyim.. Artik sagligim bozuldu.. insanlara annemi gizluyorum, sirf ozguvenli gorunmek icin boya kupune ceviriyorum kendimi.. uykusuz gecelerden dolayi ertesi gun erken kalkip verim de alamiyorum.. Bazen cok mutlu oluyorum.. pozitif oluyorum.. Bir telefon gorusmesiyle bozuyor annem herseyi.. Hasta olan oyken, beni hasta etti.

Neden böyle acaba Mutsuz bir çocukluk geçirmiş Ya da psikolojik sorunu olabilir mi B Bir

Ben kotu davrandigimda tek yaptigi sey kusmek. Kendisinde asla hata aramaz, empati kuramaz. Moralim bozuldugunda ister istemez sessizlesiyorum ama catmiyorum kimseye."neden gulmuyorsun sana ne yaptik kiz" diye beni dovdugunu dahi hatirlarim. Yani o anlatacak, sitemini dokecek, karsi tarag sen haklisin "diyecek ve hemen siritacak hicbirsey olmamis gibi. Bir kere cok kotu davrandim ona. Daha dogrusu rest cektim. Babamla buraya geldiler bana hesap sormak icin. Korktugum icim en yakin arkadasimla eve geldim. Hicbirsey olmamis gibi sarildi vs. Sonra halloldu Allahtan. Onunla konusmak laf anlatmak imkansiz. Kac yasinda teyzelerin bile telefonda kalbi sksiyor. beni oyle azarliyor ki herks cekiniyor ondan. Hep idare ediyorum. Telefonda hı tamam"deyip geciyorum. Sonra kalbim sksiyor biraz dagiliyorum ama sukur ki yalnizim. İns uzak yerlere tayin olur da giderim. B Bremenmizikacisi Arılar bal yapmaya bayılırlar tek ayak

Benim kızımda aynı kv benziyor, hemde herşeyiyle... ilk zamanlar bende çok canimi sıkıyordum... ama artık o benim kızım.. ona bunu yasatmaya hakkım yok diyorum, lütfen sizde kızıniza davranus değiştirin, o sizin yavrunuz ve sizin sefkatinize, sevginize ihtiyacı var...

öncelikle boya küpünden çık, erkekler aşırı makyajı hiç sevmiyor... belliki babana olan kızgınlığını senden çıkarıyor.. belki zamansız doğdun onun için... yada başka pisikolojik sebepleri var bilemiyorum.. aslında sana söylediği her kelime, kendi için hissettikleri bence... artık huyu böyle ve değişmeyeceğine göre, onun hiçbir dediğini cidiiye alma, hatta geyik yap... seni beğenmediğinde, daha iyisini doğursaydın, beni sen doğurdun de mesela... yada bir gün bir mektup yaz, tüm yaşadıkları, hissettiklerini, acılarını ve kendisini affetmeyeceğini... en azından rahatlarsın... ayrıca duygu sömürüsüne pirim verme... muatab olma ve hayatından oldukça uzaklaştır... ilerde eşinlede aranı açar bu kadın senin... allah kolylık versin ama, hayatın yarısı cefa, yarısıda sefa demişler... bir yerden sonra emin ol yüzün gülecek... geçmişi n üzerine bir sünger çek, düşünme, ileriye bak...

Her birey farklıdır anne. Erkek ve kadın zaten farklıdır canım annem deyin. Sizden beklentilerini sorun ve sakince dinleyin. Üzerine düşünün. Belki siz duygusal alıngan yapıya sahipsiniz. Buraya konu açtığınıza göre, bence aranızdaki buzu sıcacık sevginizle eritirsiniz.

Laf anlatın demiyorum ki O sizi aşağılıyorsa siz de onu aşağılayın O sizi küçümsüyorsa siz de onu küçümseyin O size bağırırsa siz daha çok bağırın O size 1 kere vurursa siz ona 3 kere vurun Yani ben öyle yapardım

Çok üzüldüm kendi mutsuzluğunu sana yansıtıyor sanırım en iyisi uzaktan bir ilişkiniz olması Şehir değiştirme ya da başka evde yaşama şansın var mı? O zaman kıymete bineceğini düşünüyorum

Kardeşinize iyi davranıyor galiba. Aklıma iki seçenek geliyor. Ya İstenmeyen çocuktunuz. Geçmişte hayallerine engel oldunuz vb. Ya da anneniz değil.

Eşi tarafından mutsuz edilen kadınlar cocuklarina boyle davranabiliyor... İlk zamanlar bende buyuk kızıma aynısını yaptım, ama sonra hatamin farkına vardım, tamamen davranış değiştirdim... artik kızıma "Rabbim iyiki seni bana vermis, ipek saçlı kizim" diyerek seviyorum...

Psikolojik problemi var muhakkak bundan eminim. Kendi annesi daha kotuymus annemi hic sevmez bizi dahi sevmez.. Gencken babamla yasadigi sorunlar onu boyle sert yapmis olabilir. Ama ben bunlari kabul edemiyorum. Ki babam artik olgun annemi seviyor kiymet veriyor ona.. Herseye ragmen bir kizi ve oglu var, biraz mutlu olup beni sevmek cok mu zor

Tedavi görmeyi kabul eder mi

annenizi uzman yardımı almaya mecbur bırakın. size kendi acısını kusuyor sizde kendi gençligini görüp yapamadıklarını yapmanızın acısını öfkeye dönüştürüyor. mecbur bırakın ister dövsün sövsün alın bir randevu onun sıkıntılarını dinlesin gerçekleri görsün

Kardesime iyi davraniyor"ikisini de ben yetistirdim Ahmet niye boyle degil"diyor mesela. Annem baskin karakter benim. Kimse o birsey yapmak istediginde ona engel olamaz. O yuzden hicbirseye engel oldugumu dusunmuyorum. Ama dediginiz gibi belki benim dogmami istemiyordu, chnku evlendikten bir sene sonra ben dogmusum

bazı anneler babalar bunu yapiyor malesef ve farkinda degiller isin kötüsü.. hep cocuklarini sucluyorlar.. bence hic de ılımlı olmak zorunda değilsiniz, biyerde yorulur aman ne hali varsa görsün der peşinizi birakir.. belki evlenince cocuklariniz olur onlar buna son vermekte başarılı olur.. biz de ananemlerde aynı durumu yaşadık yıllarca.. genel olarak erkek çocuk, erkek torun sever bizim dede anane kişileri.. annem de en büyük kız ve ne yazikki vefat eden bi erkek cocuktan sonra dünyaya gelmis.. bu sebeple "keşke oglumuz olmeseydi yerine sen gelmeseydin" gibi bi algı var dedemgillerde.. annemi de babamı da asla takdir ettiklerini teşekkür ettiklerini bilmem.. halbuki her işlerine ailecek koşar, hepimiz saçımızı süpürge ederiz.. cocukken annem asla konuşturmazdı bizi dedemgillere karşı, sabredin bişey demeyin derdi.. ben de annem uzulmesin diye susardm ama evlenince konuscam bak o zaman susmam derdim hep :)) nihayet abim de ben de büyüdük evlendik ve annemizi sonuna kadar savunuyoruz, dedemler annemle babamı ne kadar degersizlestirmeye calissa da biz onlarin yaninda degerlerinden bahsedip overiz bizimkileri, hiç laf ettirmeyiz :)) malesef bazılarinin kaderi bu annesi babasi tarafindan sevilmemek onemsenmemek, farkli sebepleri olabilir.. sevilmeyen kişi illa sevsinler diye zorlamamali bence, çünkü agzinizla kus tutsaniz neden rengi beyaz bu kuşun derler.. siz kendi kararlarinizi alin kendi hayatınıza bakın annenizin yaptiklarina cok takilmayin.. pskolojik yardm alın kendinizi rahatlatin.. fikir danismayin hayatiniz hakknda detay vermeyin mecbur diilsiniz bunu bilin :) düşmez kalkmaz bir Allah, mutlaka onlara da hakettiklerini verir..

İns, hepinize tesekkur ederim cevap yazdiginiz icin. İcimi dokmus oldum Bu gune kadar bir azar yemeden tatsizlik yasamadan birlikte bir tv izledigimizi dahi hatirlamiyorum

Sanırım ben senin yerinde olsam anneme bana davrandığından daha kötü davranırdım Yani çok sağlam dayanaklara sahip bi çözüm değil ama içim ferahlardı

Mutlaka istemeden evlenmiş ve istemeden hamile kalmış onun acısını sizden cikariyor A