Yaaa ben size kıyamam, ben de halayım, çok şükür benim abim yengemin asla böyle tavırları yada düşünceleri yok ama en ufak normal anne baba kızması yapsalar bile yeğenlerime içim sızlar bence babaanne, dede yanı düşünülebilir, madem bunalmışlar abiniz ve yengeniz o zaman yaz tatilini sizinle gecirsin. Ne bileyim günah yaaa neden öyle yapıyorlar ki

Ahhhh ah yani umarım olmaz da ağlayarak terapiste anlatılacak bunlar.. o söylenmeyen sözler, görülmeyen hisler, verilmeyen destekler.. bunlar da yapılamlar kadar acıtacak canını kusura bakmayın ihmalle büyümüş niri olarak çok empati yaptım umarım umarım böyle olmaz ama yatılı okuldan önce anlattıklarınız bile korkunç.. bizim toplumsal bir yara bu; herkes ana baba olacak illa ki, hem de bir. De değil.. oysa tek çocuk üstesinden ancak gelebilir o ana baba belki. Yaşlanınca bize bakar diye çocuk yapan bencil ana babalara diyecek tek sözüm yok; duyguları olan, sadece kendisi olmak için dünyaya gelmiş çocuklara biçtikleri role bak.. tabsiyem de yok ki, ne denir, kaç hala teyze bir anne eder ya da baba.. çok üzüldüm..

Ya probis, seni seviyorum ama şu cumlen şeyi hatırlattı. Yolda yaralı kedi bulan insanlar onu mahallenin vicdanlı - hayır diyemeyip bakacak, sonra zor durumda olacak kedili kadınına götürürler, bırakıp giderler. Bazen yalandan ilk masrafları karşılarlar. Sonra da vicdanen rahat bir şekilde 'ben elimden geleni yaptım' diye mutlu mutlu yaşarlar. Anne babasının bakmakta zorlandığı, dikkat eksiği, hiperaktivitesi olan sorunlu ve zor karakterli çocuğu alacaksın, hiç sormadan etmeden "nasılsa vicdanlilar, nasılsa bakarlar" diye annene bırakacaksin. Yalandan da yazın orada kalacaksin - ki evli bir kadinsin, tüm yaz da gidip annemde kalamazsin. Sonra da vicdanın rahat bir sekilde uyuyacaksin, çünkü 'sen elinden geleni yaptım' Böyle bir dünya yok. Kimse üzerinden hayır yapmaya çalışma. Benzer bir durum benim ailemin başına geldi, ortada bakılmayan bir bebek vardı. Aldık, dokuz sene tam zamanlı evimize. Bizimle büyüdü. Kolay mıydı? Çok zordu. Ama doğru olan buydu. Şu an büyüdü koca genç oldu ama düzgün bir çocuk oldu, bu yüzden mutluyuz. Sen de eğer niyetin elinden geleni yapmaksa ya çocuğu kendin al, sorumlulukları zorlukları karşıla ya da hiç karışma. Küçük kediyi alıp annene atıp işleri karistirman bir iyilik değildir. Ama böyle bir çocuğa bakmak da zor, çünkü kendi çocuğun da yok. Üstelik bebek gibi şirin bir şey degil artık ve yorucu bir çocuk. Esin uzun süreli bir bakımi anlayisla karşılamayabilir. Bir de anasına babasına uyuz olduğun insanın çocuğuna bakmak ekstra ekstra zor. Biz bile gıcık olurduk annesi babası keyfine bakarken çocuğun problemli zamanlarını yaşamaktan. Ne yaparsan iyice düşün, eşinle de konuş. Çocuğu alıp sonra daha dönem bitmeden geri bırakmak onda 'zaten kimse beni istemiyor' hissini güçlendirir. İstersen okulu senin şehrinde bulsunlar, haftasonlari bazen alırsın, sende kalır. Hem göz kulak olursun. Hem alışveriş, etkinlik, beraber bisiklete binme, piknik yapma falan. Çocuk da güzel birkaç anı sahibi olur

Ne güzel hala, keşke benim olsa Alın çocuğu yanınıza diyorum. Böyle anne babalar keşke hiç olmasa. Abiniz olabilir, lütfen kırılmayın darılmayın ama izninizle Allah hepsini bildiği gibi yapsın demek istiyorum. Sizin de Allah gönlünğze göre versin, yaptığınız iyilikler yolunuza gelsin arkadaşım.

Bir yerde herkes kendi çocuğunun akıbetini kendisi düşünmeli diyorum. Sonuçlarına katlansınlar. Ama ya çocuğun katlanacağı sonuçlar. Belki dönüp diyecek ki onlar böyle böyle yaptı sizde seyirci kaldınız. Ki bunu diyecek potansiyel görüyorum ben.

Ailemin evi tek katlı kocaman bahçeli o yönden bir sıkıntı olmayacaktır. Evet annem bayağı yaşlı ama çok sever hiç kıyamaz ona ve bende orada olacağım. Bazı arkadaşlara da sizin mesajın altında cevap vereyim. İlk günden böyle değildi tabiki zamanla bu kadar tahammülsüz oldular. Fiziksel şiddet öğretmen korkusu ile azaldı ama psikolojik şiddet maalesef ben yakında gidip konuşacağım günahıyla sevabıyla bütün sorumluluğu alırsam bence gönderirler gibi. En azından kısa vadede bunu yapabilirim. Uzun vade de tehditvari bir konuşma yapmak ve/veya yeğenimden öğretmenin numarasını istemeyi düşünüyorum . Ben herkesin anne babası kötü de olsa seviyor diye yönlendirmelerde bulundum ama fiziki anlamda karışmadım neticede bir görümceyim ve çokta sevilmiyordum. Ama mesajlarınız sayesinde bu kadar hakkı kendimde gördüm. Bir gün ayrıca yeğenimi de alıp eşimle tane tane konuşacağım. Bana her zaman gelebileceğini her şeyi bana anlayabileceğini yeniden söyleyeceğim. Ben konularımı genelde güncellerim. Derdimle dertlenen arkadaşlar için güncelleme yapacağım inşallah Avara

Pardon ben yanlis anladim sanirim. Sizde bu tip bir kursa gitmesini destekliyorsunuz sanirim. Benim annem cok tuhaf ve rahatsiz bir kadin. Bu yuzden babaannem beni 3 aylikken almis ve elinden geldigince, gucu yettigince kendimi bildigim yaslara kadar beni buyuttu, halamla beraber. Halam evlenirken ben cok kucuktum ve halama "bana bisey olursa panda sana emanet, elini asla ustunden cekmeyeceksin, hakkimi helal etmem demisti". Beni annemin insafına birakmadilar. "Birilerinden sevgi gormesi gerek biliyorum" demissiniz. O sevgiyi sizler verebilirsiniz. Burada acilan konularda hep babaanne bakmak zorunda mi, hala zorunda mı deniliyor. Evet kimse bisey yapmak zorunda degil ama unutmayin o cocugun hicbir sucu yok. Elinden tutup destek olmaniz gerwkir. Evinizde bakamiyorsaniz dogru duzgun egitim alabilecegi yatili okula gitmesi için cabalayabilirsiniz, en azindan bunu yapin. Bu cocugun bir meslegi, cebinde parası olsun. Bahsettiginiz kurs bu cocuga para kazandirmayacak. Kendi ayaklari ustunde durabilen bir birey ailesi tarafından dışlanmanın etkisini daha az hisseder

Annen baban konuştu mu bu insan müsveddeleri ile. Geçip karşılarına ailecek ağzınıza geleni sayın. Hatta keşke baban da o abini bi temiz dövse.

Malesef anne ve baba cocukla sevgi bagi kuramamis. 8 yildie kuramadilarsa bu saatten sonra da kuramazlar. O nedenle belki cocugun sans yuzune gulerse yatili okulda iyi insanlara denk gelirse onun icin aileden uzaklasmasi daha iyi bile olabilir. Ben abinizle yengenizi de anladim. Olmamis yani. Belki bebek yogun bakimda oldugu icin anne bag kuramadi. Anne cocugu sevemeyince baba hic benimseyemedi. Cocukta normal cocuk davranislari oldukca iyice sitiklari siyrildi. Yani yazdiklarinizdan sevgisizligi o kadar hissettim ki o cocugun bu sevgisizlikle buyumesini kabul edemedim. Her ne kadar inanmasam da; belki ayri kalmak onlara iyi gelir. Dinlenirler. Bu surede cocuklarini ozlerler. Cocuk geri dondugunde daha anlayisli, daha sabirli olurlar.

ben özel eğitim öğretmeniyim. Ancak annesi ve babası ile aramızda çok yaş var. Onlar beni çocuk gibi görüyor. Ama eğitimimi de çok iyi bir üniversitede aldım. Küçük yaş grupları ile çok çalıştım. Ancak kendi söküğümü dikemiyorum

Bu sekilde de hem duygusal olarak aynı seyi hissedecek hemde başarısız olacak hatta belki bağımlı, baskalarina zarar veren bir birey olacak. Ayni evin icinde onunla ilgilenmek, odevlerini yaptirmak, ne kadae sevildiğini anlatmak yerine sarilma, opme, cocugundan bul diyerek baş belasi gibi davranan iki ebeveynle basarisizlik icinde büyümekten daha iyidir diye düşünüyorum. En azindan canini acitan o cirkin cumleleri duymadan buyumus olur

Annemin ettiği kavgaların hesabı yok göze göz dişe diş ama nafile işin sonunda yine aynı yere gelindi.

Anne babanın empati kurulacak hali mi kalmış?

Probis çok üzüldüm yeğenine. Yarın öbür gün istismara uğrasa, hayatı harcansa bunun hesabını kim verecek? Çok zor bir karar alman gerekiyor, eğer annenlerin yanına götürebilirsen yatılıda kalmasından çok daha iyi olur diye düşünüyorum. Güzel kalbinden öpüyorum.

Çözüm bulmuyorlar maalesef böyle bizi üzüyorlar çocuk olunca etkisinden çıkamıyorum ve o yavrucak küçücük kalbiyle bunlarla baş etmeye çalışıyor

Kaç kez sorduk şikayet ettin mi diye cevap vermedi. Demek ki sosyal hizmetlere bildirmemiş. Erkeğin değerli olduğu ortamlarda böyle maalesef. Abisini polise adli kurumlara şikayet edemiyor, etmiyor. Dünyaları yıkılır abilerine oğullarına bir şey olursa. Çocuk büyür unutur gider, erkek önemli.

Çocuğa çok üzüldüm. Ama böyle birine abi diyebilmenize de çok şaşırdım. Fiziksel şiddet bile varmış çok yazık çocuğa. Alıp götür çocuğu

Kardeşi pamuk gibi bir çocuk. İnanın küçücük yaşı ile abisini o idare eder. Kıskançlık yaptığında en fazla yaaaa abi diye sitem eder. Kardeşi ile de arası çok iyidir. Birbirlerini özlerler abisi bazen bende falan kaldığınd.

İşte kendi çocuğum değil alıp götüremiyorum. İkna etmeye çalışacağım

8 yaş çok ama çok küçük yatılı okul için bence de biraz şartları zorlayıp annenizin yanında kalması için ikna etmeye çalışın onları. Annenizin yanındayken başına bir şey gelme ihtimali yatılı okuldan daha düşük. Akran zorbalığı gibi türlü türlü şeyler yaşayabilir yatılı okulda liseliler için bile zorken bu yaşta çocuk inanılmaz sıkıntı çeker. Psikiyatrist ve psikolog ile görüştürsünler daha 8 yaşında ne kadar çabuk çocuklarını başlarından savdılar vallahi ya onlar da...

İkisinin de elleri kırılsın. Dehşetle okudum. Abin de yengen de korkunç insanlar. Alabiliyorsan al yeğenini sevgiyle sar sarmala. Diğer çocuklarına nasıllar. Keşke bu saatte okumasaydım bu konuyu. Benim de ciğerim yandı.

Sosyal hizmetlere şikayet eder gerekirse devlet yurduna aldırırım en azından istismara uğrama riski daha az Allah akıl fikir versin o anne babaya hiç mi TV izlemiyorlar çocukların başına neler geliyor Avara

Yegeniniz 8 yasindami

Okurken bile içim parçalandı sizi düşünemiyorum halasısınız sonuçta gereginden fazla ses çıkarın bence aile içi demeyin, kesinlikle yatılı kursa göndermeyin çocukların başına neler geliyor bunu nasıl göze alabiliyorlar inanamıyorum daha 8 yaşında bir çocuk, karı koca el ele vermiş kendi istekleri ile dünyaya getirdikleri evlatlarinin hayatını karartıyorlar. Abinizle konuşun engel olun ben olsam yanıma alırdım yeğenimi, kendi yegenlerimi çocuklarımdan ayırmam, şiddette varmış eğer sizi ciddiye almazlarsa şikayet edin ben ederdim yada blöf yapın

Kesinlikle tamamen alamazsınız şikayet edin dicem ama velayet hakkı anne babadan başka kimseye verilmiyor diye biliyorum. En kötü devlet çocuğu alır ama yine aile ortamından uzaklaşmış olur yurt ortamına girer yaşı çok ufak. Hoş çocuk yine bı aile ortamında büyümüyor ama çok zor bı durum cidden insanın vicdani kabul etmiyor ben okurken çok etkilendim siz halası olarak kahroluyorsunuzdur haklı olarak P

Olabilir emin değilim inanın. Ama birilerinden sevgi görmesi gerekiyor biliyorum asla anne baba sevgisinin yerini tutmayacaktir. Ben tesettürlü bir insanım yanlış anlaşılmasın ama Kuran kursuna gönderecekler. Okul derslerini görecekleri bir yer değil. Doğada mutlu annemin yanında böyle bir ortam var. annemde bende çok severiz zaten

Arkadaşlar yalnız babaannenin enerjisi yetmez ki bu hiperaktif yavruya. Ben 39 Yaşındayım ve bazen yorgunluktan tükendiğimi hissediyorum. Bu çocukların risk alma potansiyelleri de yüksek oluyor. Koltuk tepesinden atlamak, halının üstündeki oyuncakları dikkate almadan deli danalar gibi koşuşturmak gibi... Belki 8 yaşında bebek değil ama evin güvenli halde tutulması için sürekli tetikte olunması gerekiyor. Biz kızımızı parkta 2 kişi izliyoruz mesela. Bazen etrafımızdaki eş dost bize kızıyorlar. Böyle fanusta çocuk mu yetiştirilirmişmişmiş. Eğer böyle davranmasak her park maceramız hastanede biter, çocuğu kolu, bacağı dikiş izleri ile dolar bilmiyorlar.

Ya bu yazdiklariniz gerçek olmasın lütfen her paragrafı hayret ederek okudum 3. Paragraf içimi acıttı cidden.. afedersiniz ama böyleleri anne baba olmasın lütfen ya. 5 dk zevkleri için gül gibi çocuğun hayatını karartiyorlar. O minicik bedeniyle hayata tutunmuş. bende çok zor hamilelik yasadim erken ve zorlu doğum yaptım. Şuan kendimi bebegime karşı hep ekstra sorumlu hissediyorum. Onlar nasıl böyle vicdansız olabiliyor. Çocuk bakmak cidden zor zahmetli ama anne olmak içgüdüsel bişey nasıl bu kadar kötü olabiliyorlar aklım almiyor. Anne babaları onlar insan ikilemde kalıyor ama zaten başlarından atıyorlar çocuk nerde iyi olacaksa öyle müdahale etmeye çalışın dicem ama bu kez bunada tepki verebilirler sanane diyebilirler Rabbim minik kuzunun yardimcisi olsun umarım ruhunda kalıcı yaralar oluşmadan bı çözüm bulunur.

Haklısın yengenç hoş geldin benim dertli bir konuma. Ne bileyim geçen yıl ben döndükten sonrada annemle kaldı okullar açılınca döndü. Okul olduğu için dönünce öyle beni istemiyorlar diye düşünmez heralde Alamam bende çalışıyorum biliyorsun ve eşim kendi çocuk düşünmüyor ki bu yaşta bir çocuğa baksın. Annemler kışın geldiklerinde de hep yeğenim onların yanında yaz içinde Kur an kursundan iyi olur diye düşünüyorum. Ailesi başka türlü vermez. Alamam.

Ben seyirci olamazdım böyle bir duruma. Çocuk onların diye düşünmeyin ne gerekiyorsa yapın vallahi. Masum çocuğun hayatı bu yaşlarında şekillenecek koca bir ömrü mahvolmasın

Keşke okumasaydım. Ben okuduğum şeyin etkisinden nasıl çıkacağımı bilmezken, o çocuk ne yapar ne eder?

Bu konuya aile içi olduğu için duygusal ve romantik bakma lüksünüz yok bence sonuçta eğitimcisiniz, okulda herhangi bir öğrenci olsa düşünmeden polisi arardınız eminim, şuan bir yabancı olarak bizim yaptığımız gibi tepki gösterirdiniz, en ufak sarilmaya minnetle bakan çocuk istismara son derece açıktır bunu söylemek bile çok korkunç. Ve bu çocuk yatılı kursa gidecek sonucu ne olursa olsun engel olurdum ellerinden almak için ugrasirdim.

Çok üzücü. Eğitim annede başlara her zaman böyle düşünürüm. Anne çok özeldir. O çocuk bence düzelmeyecek. Çünkü anne baba bu şekilde olursa çocuk ne yapsın? Ama sizin yerinizde olsam elimden geleni yaparım. Çocuklarımın babasının yeğenleri böyle bir kadının elindeydi üzülürdüm çocuklara ben de konu açtım 3 çocuk. Neyse 4 çocuk oldular. Kınamıyorum asla çocuklar en masum en temiz. Boşanırken ben 3 ü telef olmuştu o kadının elinde en küçük ne oldu bilmiyorum. Telef derken hayattalar şükür ama işte

Benim korkum da buydu ama herhalde o kadar da salak olamazlar dedim umarım çocuğun başına bsy gelmez bu anne baba süzme gerizekalı Avara

Ben soyut değil somut hareket görmek duymak istiyorum. Bir sürü süslü cümleler yazmışsınız. Siz bu anne baba görünümlü korkunç insanları Sosyal hizmetler veya Cimer'e şikayet ettiniz mi ya da etmeyi düşünüyor musunuz? Buna cevap verin lütfen. Çocuğa hem fiziksel hem psikolojik şiddet uyguluyorlar ve evet siz de oturup seyrediyorsunuz. Bana orayı okuma burayı ziyaret etme diyerek konuyu saptırmayın. Herkes sizin gibi bilip de rahat olamıyor demek ki. Ben iki çocuk annesiyim ve sinirlerim zıpladı bunu okuyunca. Bir öğrenciniz veya yeğeniniz farketmiyor, ortada savunmasız istismar gören küçük çocuk var. Nedir planınız, ah vah edip abiniz zarar görmesin diye susup oturacak mısınız yoksa çocuğun dayak yemesine engel olacak mısınız? Şiddeti kanıksamış kendini savunmayı bilmeyen bir çocuğun yatılı okulda başına neler geleceğini az çok tahmin edebiliriz. Alın evinize bakın demiyorum ama yapabileceğiniz hiç mi bir şey yok? Bir öğretmen bir çocuğun eziyet gördüğünü biliyor hatta bizzat gözünün önünde yaşanıyor ve ilgili kurumlara haber vermiyor ne güzel iş.

Yeğenini senin almana karşı çıkmazlar gibi zaten başlarından savmaya çalışıyorlar. Evini açsan çocuğa senin yanında kalsa

Abinde yengende korkunç insanlar, elleri kırılsın o çocuğa muhtaç kalsınlar. Benimde bir evladım var bakınca içim titriyo kalbim çıkıyo Allah gün yüzü göstermesin iki canavarada.

Çok üzüldüm. Kızım 4 yaşında sağlık problemi yok elhamdülillah. Ama bazen hiç söz dinlemez özellikle bu aralar bişey istediği zaman hemen ağlar. Dayanamayıp sesimi yükselttiğim olur ama sonra hemen pişman oluyorum kendime çok sinir oluyorum o daha çocuk diyorum çoğu zaman ağlıyorum ona kızdığım için. Şu sizin yazdıklarınızı okuyunca içim paramparça oldu resmen belli ki çocuk özel çocuk bunu bile bile böyle acımasızca kötü davranmaları beni mahvetti sabah sabah keşke okumasaydim Sizinde eşinizle sorunlarınız varmış size de alın diyemem ama anneniz babanızın alma imkanı varsa mutlaka alsınlar. zebekine

Ben olsam, o çocuğu canıma sokar yanıma alırdım. 8 yaşındaki evlada kıyamazdım.. Madem çocuktan kurtulmak istiyorlar alın yanıniza yeğeninizi

Vazgeçmedim olucakti yanlış yazmışım duzeltemedim de

ben de halayım ve gerçekten halalık o kadar farklı ki.. ailesi sizin anlattığınız gibi olmamasına rağmen yeğenimi her yaz alırım her hafta sonu alırım o kadar düşkünüm.. ki sizin anlattığınız gibi olacak var yaa herkesin alnını karışlar ana baba dinlemem yanıma alırım küçüğümü..

o evi istiyorsa orada kalacak tabii ama siz sık sık bizde kalabilirsin. Bize bir alo demen yeterli gibi tembihlemelisini. Çalışsanız bile kendi çocuğunuza nasıl bakacaksanız öyle bakacaksınız zaten. Gerekirse kurs masraflarını ödeyip zamanını öyle dolduracaksınız. Tabii bu çocuğa gerçekten yararlı olmak istiyorsanız. Annenizin şehir dışındaki evi için çocuk hazır değildir ona hazır olsa orada okul ayarlanıp rahat bir düzen de kurabilir. Çocuğa yalnız olmadığını hissettirin evi istemese gidecek bir yeri olduğunu iyice bilmeli. Çünkü ailesi sana tek biz bakarız millet bakarız der 2 gün sonra evinden kovar diyecek. Genelde de doğrudur bu siz bunun böyle olmadığını söylemelisiniz

O yigen benim olsa abimi de yengemi de yolarim. Özel gereksinimli çocuğa böyle davranılır mi ya terbiyesiz ahlaksizlar. Madem geleceğini düşünüyorsun o çocuğu kurtarmaya bak velayetini alın dava açın pislikler. senin annenle baban öncelikli oluyor.

Yanlis anlasilmasin ama bu tip kurslarda yasananlardan dolayi onyargiliyim. Annenizle kalmasi daha iyi olacaktir

Yaz tatilini babaannesinde geçirsin bari çocuk. O yasta yatilı ne okulu varki korkunç

Evlisiniz eşinize çocuğu alıp almamayı danıştınız mı? Eşiniz için de zor olabilir neticede bir çocuğun sorumluluğu, insan kendi çocuğuna zor tahammül edebiliyor bazen eşiniz de sizin kadar çok hassas olabilecek mi? dogadostupanda

Sevgili probis, Ebeveyn olmak hele ki anne olmak cocuk belli bir yasa gelene kadar sonsuz sabirli olmayi gerektiriyor. Muhtemelen anne-babanin tavri cocuk cok daha küçükken basladi. Sorunlu ebeveynle büyümüş birisi olarak cocuga siz/babaanne-dede bakamayacaksa yatili okulda okumasinin en dogru karar olacagini soylemek istiyorum. Okusun, kendisini istemeyen ebeveynlerden uzakta bir hayat kursun. Onlarin siddetli tavirlari ayni evin icinde cocugun dunyasini cok daha fazla zedeliyordur

olaya kızmanızı anlıyorum bana kızmanızı anlayamıyorum. Niyetimi sorumu burada yazdım. Burası derdim var topiği değil mi? Buraya üzüntülerini dertlerini paylaşmaya geliyor insanlar. Bende öyle yapıyorum. Üzülmek kızmak istemiyorsanız belki de bu topiği sık ziyaret etmemelisiniz.

Olur mu öyle şey siz herşeyin farkındasınız ki bir çözüm arıyorsunuz. Özel eğitim öğretmenisiniz ne güzel belki dehb li çocuklarla da çalışmışsınızdrı. Bence bu hareketliliği mutlaka değerlendirilmeli. Bu tarz bir durumda agresif tutum malesef işe yaramaz. Hatta aksine kabul görmedikçe, sevilmedikçe hırçınlaşır. Hepimiz öyle değil miyiz? Tek isteğimiz anlaşılmak ve kabul görmek. Bu işin yaşı yok ki sizi küçük görmesinler. Azıcık kendilerine dönüp baksınlar. Siz ne kadar büyüksünüz ki böyle bir şeyi fark edip üzülüp sadece üzülmeklede kalmayıp çözüm bulmaya çalışıyorsunuz. We need to talk about kevin i izlemiş miydiniz? Belkide tam da böyle bir hikaye. İzlemediyseniz mutlaka izleyin. Anne babanın sorunu halının altına süpürüp çocuğu uzaklaştırması ve kafa dinlemeye çalışması ileride geri dönüşü olmayan hasarlara sebep olacaktır. Şimdi yol yakınken her an her şey mümkün yarın çok geç olabilir.

Bu arada benim kuzum 3,5 yaşında biz özel eğitime başladığımızda henüz 2 yaşına girmemişti kızım. Bu sayede kreşte uyum sorunu yaşamadık çok şükür. Yerinde oturmayı, isteklerini ertelemeyi öğrendi ama ne öğrenme tam 2 ay çığlık çığlığa ağladı kreşte. Bu süreçte psikiyatrla irtibatta kaldık ve vazgeçmedik sonra bir anda ağlamaları azaldı, aynı hafta içerisinde de tamamen bitti. Diğer çocuklarım için asla bu yöntemi uygun bulmazdım ama bu yavrumuz için çözüm buydu. Yoksa asla bize olan bağımlılığını azaltıp sosyal ortama giremeyecekti. Eğer yeğeniniz özel eğitim ya da başka bir destek almadıysa uyumsuz halleri çok normal.

Cocuk kuran kursunda yatili 6 yaşinda vs diye arayin bakanligi ne varki bunda derler. Emin olabilirsiniz. Devlet koruyacak saniyirsanız yaniliyorsunuz. Tecavuz edilen bu tarz yurtlari bile kapatmadılar. Ortadogu ülkesindeyiz.. gecen biri konu acmistı ingilteredeymis eşi dovmüş şikayet edince polisler almiş eşini. Baya guzel muamele etmişler çiktiğinda tutriyordu sonra da sınirdışı ettiler dedi. Bizde öyle degilki. İstismar dosyalarında bile bakanlik uc maymunu oynuyor

Gerçekten çocuklarını yurda/cemaate gönderen insanlara inanamıyorum, çocuğum benden ayrı başka bir yerde başka bir yatakta yatacak düşüncesi bile korkunç ve bu çocuk daha 8 yaşında, bazen çocuğum babaanne de kalır o gece rahat yatamıyorum dönüp duruyorum ve babaanne de benden iyi bakar desem abartmış olmam . push ; B bafelix

Yazık çocuğa Dostoyevski hapishanedeki köpek hikayesi, alışmış çocuk o muameleye başka türlüsünü bilmiyor ki

Babaanne, dede sağlık durumları iyi mi? Cevabınız EVET ise tatili orada geçirsin Yaz aktivitesi olarak boş geçirmek yerine kurslara kayıt yaptırın mesela futbol enerjisini atar seviyorsa tabii. Yani o çocuk güzel ellerde şekil almalı anası olacak insan gibi yetişmemeli. Anne olacak kişinin acil tedaviye ihtiyacı var abiniz de ona benzemiş. Aslında öncelik anne babanın iyileşmesinde çocuk zaten normal.

İkna edemezseniz lütfen devlete bildirin hem bir öğretmen hem bir hala olarak vicdanı göreviniz bence bu.

Ya hanfendi planımı yazdım. Erkek önemli mantığını nereden çıkardınız. O kadar önemli ise yeğenimde erkek yani. Şikayet etmedim henüz. Etsem zaten buraya yazmazdım. Buraya yazmamdan anlayabilir herkes. Büyük bir boşluk bulmuş gibi davranıyorsunuz. Lütfen benimde mesajlarımı okuyun. Yeniden konuşacağım tehdit ederek, ayrıca öğretmeni ile de konuşacağım. Kısa vadede yaz tatilinde yanımda kalmasını sağlayacağım. Direkt şikayette çocuk iyice sürünecek alıp bana vereceklerini bilsem hiç durmam. Şu linç kültürünü bırakın lütfen. I istugul

Ama o şekilde de kendini 'istenmeyen çocuk, baştan atılan çocuk' olarak görüp bilinçaltına öyle kodluyor, bu değersizlik hissiyle büyüyüp sosyal fobili, tabiri caizse ezik bir yetişkin oluyorlar. Biliyorum ben bu hikayeyi.

Olay karşısında aldığınız tavra gösterilen tepkiye alkış mı tutulmalıydı? Yoksa hepimiz elimize mendil alıp ağlamalı mıydık? Kötü biri olduğunuzu düşünmüyorum ama psikolojik destek ile kazandığınız farkındalık bilişsel seviyede kalmış gibi görünüyor. Çocuğun ilerde yaşayabileceği sıkıntıları tahlil edebiliyor ama aksiyon alamıyorsunuz. Yapmanız gereken şey sosyal hizmetleri aramak. Konu hassas olduğu için hafif sitemle beraber söylemek zorunda kalıyoruz size bunu çünkü ihmalkar davranıyor gibi görünüyorsunuz ailece. Ve de bu topiği ziyaret etme sıklığını bırakın da kullanıcılar ayarlasın.

Allah onları bildiği gibi yapsın, öfke problemleri varsa defolup tedavi görsünler, çocuk onların stres topumu. Annenize götürün eğer orda sevgi görecekse orda kalması daha uygun.

Bir oğlum var dünyalara bedel 6.5 yaşında dehb durtusellik hem de yoğun ve disleksi olan bir evlat hamileliği doğum süreci ve sonrası ile beraber hep Cok zorlu bir çocuktu ama bir an sevmekten vazgeçtim hele hele ki böyle çocuklar zaten dışarda maalesef dislaniyorlar okul ortamında mimli oluyorlar tek sığınakları ailesi ne demek fiziksel duygusal şiddet vallahi tüylerim ürperdi. İnanın su bir sene anaokuluna gitti ne çektiğimi ben biliyorum öğretmeni tarafından sürekli şikayet uyumsuz olduğunu söyleme dislanma hepsini yaşadık yaşıyoruz da ama ben özel egitmeni var bir senedir haftada iki saat akedemik olarak okula hazırlık için ders aldırıyorum bunun yanında sürekli psikolog desteği ve tabi ki en önemlisi de sevmek ben senin gerçekten yanındayım diyebilmek iyi hissetmesi için elinden ne geliyorsa yapmak Bakın daha bir hafta önce oğlum sitede olan arabaların giriş çıkışı için otomatik kapılar tekrar oluyor ya onun tepesine çıkmış ben tam merdivenlerden inerken gözümün önünde sol tarafına doğru düştü ama nasıl düştü o korkumu anlatamam size terligim telefonum fırladı oğluma koştum o kadar korkmuştu ki size anlatamam anne özür dilerim bilerek yapmadım diyor hemen sarıldım sakinlestirdim nasıl arabaya atladım acile gittik inanın bilmiyorum maalesef köprücük kemiği kırıldı bir haftadir bebek gibi bakıyorum yediriyorum yatırıp kaldırıyorum bana nasıl minnetle bakıyor anlatamam çünkü bu çocukların pskiloguzun en önemli sözlerinden biri buydu tek deposu sevgi ve şefkat demişti asla unutmuyoru. Çok uzadı ama gerçekten çok kötü oldum o yavrunun halini düşününce içim cız etti abin ve yengene çok şey derim de ederi yok o çocuğu öylece nasıl bırakırlar aklım almadı alamadı Son olarak ben burda aman ne iyi anneyim bakın neler yaptım değil olması gerekeni aslında bunun oluru bu olduğu için psikolog desteğiyle ilerledigimiz için yazdım yoksa insanız elbet hata olur ama bu şekilde değil ya

Bu arada eğer çocuğu sizin yanınıza vermezlerse şikayetçi olun. Lütfen abidir yengedir biz aileyiz nasıl yaparım diye düşünme, kendi çocuklarına acımıyorlarsa sen de onlara acıma. Şiddet gösterdikleri an polise haber ver.

Daha sık söylerim teşekkürler atom

Siz ailecek abinle eşine tepki verdiğinizde onlar ne diyorlar? Birde şimdi siz baba tarafınız, anne tarafı ne diyor bu olana bitene? 8 yıl bir çocuğun bu şekilde maalesef eziyet görmesini izlemek için çoook uzun bir süre. Keşke çocuk daha küçükken buna müdahale etseydiniz. Kavgaysa kavga, tartışmaysa tartışma, şikayetse şikayet. Yazık günah bu çocuğa. Onun çoktan kalbi kırılmış, küçücük kalbi üzüntülü dolu. Hayatı boyunca içinde böyle bu kırıklık kalacak. Ailesinin, akrabasının sahip çıkmadığı çocuğa hiçkimse sahip çıkmaz. Hiçkimse umursamaz. 8 yaşındaki bir çocuğun tek uyuyamıyor olması çok kötü. Bu çocuğu ileride çok ezerler. Hayatı biter. Siz en iyisi babaanneyle kalmaya ikna edin, gerekirse kağıt üzerinde babaannesi evlat edinsin. Bir daha annesi babası gerekirse maddi destekte bulunmasınlar. Böyle olmaz. Benim annemin kuzeninin eşi alman ve ailecek almanya'da yaşıyorlar, kadın çocuklara kötü davranıyordu daha 2 yaşındayken itip kakıyordu çocukları, çocukların babaannesi ne almanya'da yaşadıklarını ne annelerinin alman vatandaşı olduğunu umursamadan bu kadını çok feci dövmüştü, çocuklarına kötü davranıyor diye. Türkiye'ye tatile geldiklerinde kaşla göz arası çocuklara bağırıp çağrıyordu, hiç çekinmeden kadını uyarmak için cimdikledi. Bizim eski alt komşumuz vardı, kadın bebeklerine bakmıyordu, o bebekler saatlerce ağlardı ya, en son apartmandakiler toplanıp kapısına dayandılar bebeklere ya düzgün bakarsın ya seni şikayet ederiz diye. Kadın o günden sonra bebeklerine normal şekilde bakmaya başladı, ondan öncesinde çocukları odaya bırakıp saatlerce tv izliyordu o zavallılar saatlerce ağlıyorlardı. nery83 Independence is happiness. Anneler

Abinizi ve eşini niye sosyal hizmetlere veya Cimer'e şikayet etmiyorsunuz? Hem fiziksel hem psikolojik şiddet yaşayan bir çocuğun durumunu bildirmek zorunda değil misiniz? Öğretmensiniz üstelik, sınıftan bir çocuk gelip size bunları anlatsa başında anası babası var mı diyeceksiniz? Hiç bir şey yapmadan susup oturacak mısınız? Bilgilerini verin bari biz ihbar edelim. Çocuğu döven kadar bilip de bir şey yapmayan da suçludur. Ana kız oturup ağlamanızın ne faydası var o çocuğa? İleride size hala sen niye beni kurtarmadın, niye beni yatılı okula göndermelerine izin verdin dese ne cevap vereceksiniz? Gerekirse kızın velayetini size versinler de kurtulsun çocuk. Okul rehber öğretmeni bile tespit etmiş. Herkes biliyor herkes susuyor iyi mi. Lütfen gidin ihbar edin bu çocuk devamlı şiddet görüyor diye, yapmayacaksınız da burada milleti üzmeyin boşuna. Böyle cani anne baba abi olmaz olsun.

Çok bunaldık diye gönderiyorlarsa sizinle de rahatça gönderirler bence. Çocuk sizinle gelirse en azından rahatlar, bence yatılıya göndermelerine müsade etmeyin choccywhoccydoodah

Çocuğa bazen halana babaannene güvenme diyorlar mesela. Bayağı yüzümüze yüzümüze bende hırsımdan çocuk senin çocuğun yenge bu halimizden memnunsan böyle devam et diyorum. Bize çekip ellerinden alamaz muamelesi yapıyor ve evet alamıyoruz. Bugün alsak yarın yine o evde

Herkes ebeveyn olmamalı. Çok üzüldüm çok sinirlendim, lütfen elinizden gelirse yatılı kursa gitmesine engel olun, o tür yerler çocuklar için çok büyük travmalara neden oluyor, yakından tanıdığım birinden biliyorum offf ne desem ki karma inşallah bulur onları!

Ben de dehb'li bir çocuk annesiyim. Çok zor yaşayan bilir. Bizim 3. çocuğumuz. O doğduktan sonra ilgimizin çoğunu ona vermek durumunda kaldık diğer kızlarımıza yeterince vakit ayıramadık beni en çok bu üzüyor. Eşim durumu kafaya çok takıyor. Bu nedenle çok ciddi bir rahatsızlık geçirdi. Şu an tansiyon, şeker ilacı kullanıyor. Ama ikimizde elimizi bir an üzerinden çekmiyoruz. Parkta oynarken iki kişi ilgileniyoruz mesela. Şu an ben 39 eşim 41 yaşında sürekli arkasında koşturmak çok zorluyor bizi ama yine de bir an bile ihmal etmiyoruz. Çok zor bir durum yaşayan bilir. Biz onu her haliyle seviyoruz, hareketlerini komik buluyoruz eğleniyoruz ama okulda dışlanöaya başlarsa ne yaparız bilmiyorum. Aklımızda hep b, c planları var. Biz özel eğitim desteği alıyoruz, hee gün kendimiz çalıştırıyoruz. Düzenli psikiyatr kontrolüne gidiyoruz. Bu çocuklarda zıtlaşma da çok olduğu için özel eğitim de evde yaptığımız eğitim de çok zorlayıcı oluyor. Yine de bu halimize şükür. Yalnız geçen gün ortanca kızım dedi ki 'anne x bana ve ablama yakışır bir kardeş değil. Sizin yanınıza da yakışmıyor. Neden onu doğurdun ki?' Bir söz insanı ancak bu kadar yaralayabilir. Ağlamamak için kendimi zor tutup onu her haliyle çok sevdiğimizi, onun sadece farklı olduğunu söyledim ama o gün üzüntüden uyuyamadım. Büyük ihtimalle kendi vaktinden çaldığını düşünüp kardeşini kıskandığı için söyledi ama içime mıh gibi saplandı o sözü. Sözün kısası bırakmayın o bebeyi. Bu bir rahatsızlık. Tedavi görürse ve özel eğitimle desteklenirse çok ilerleyecektir. Eminim ki zeki bir çocuktur ve gerçek potansiyelini gösteremiyordur.

İyi geceler kk kadınları. Bu zamana kadar bu siteye kah kiracı olarak kah yeni evli bir kadın olarak yazdım. Ama bu gece bir hala olarak yazacağım. Bu geceki derdimle ilgili nereden başlayacağımı bilemiyorum. Uzun olursa affola. Benim bir yeğenim var. Dünyalar tatlısı ama bir o kadar da zor bir çocuk. Zorluğu doğumu ile beraber başladı çok erken ve çok düşük ağırlık ile doğdu. Annesi zor bir hamilelik geçirdi. Doğduğunda da evliliğin en zor senelerine denk geldi. Kendi özel durumu ve ailemizin içinde olduğu zor durumlar çok küçük olsada eminim çok etkilemiştir. Kız kardeşinin doğumu ile kıyaslamalar başlayarak sorunlu davranışları iyice göze batar oldu anne babasının az olan tahammülü de bitti. Kız kardeşini çok sever ama abim ve yengem çok kıyaslama yaparlar. Her şeyle ve herkesle. Yengem kendi yeğenlerini bile dövdüğünü söylerdi. Abimin bana bir kere vurduğunu bilmem ama birbirlerine olan pasif agresyonları hep bu çocuktan çıktı. Kah ben kah annem çok uyardık. Sözel ve Fiziksel şiddetleri yüzünden çok kavga ettik. Ama sonuçta anne babaları onlardı bir yere kadar müdahale ettik. Çok ağladığımızı bilirim annemle ne öğretmen yanım ne hala yanım ne insan yanım razı gelmiyor bu duruma. Okul rehber öğretmeni sorun ailede diye abim ve yengemin yüzüne söylediler. Lakin bir destek almadılar. Ciddi öfke problemleri var. Evet yeğenimde dikkat eksikliği var hareketli bir çocuk ama kırlent gibi bir kenarda hiçbir çocuk oturamaz. Çok zor biliyorum Rabbim kimseyi sınamasın ne böyle bir evlatla ne böyle bir anne baba ile Velhasıl eşli konularımı bilenler bilir eşimle terapiye gidiyoruz. İnanın ben ailemi çok severim onlarda beni hiç şiddet hakaret görmedim ama evliliğim altındaki sorunlar bile aileye geldi dayandı. Bu çocuğun ilerdeki yaşamı beni çok korkutuyor. Nasıl saracak bu yaraları diye aldığım her haberde uykularım kaçıyor. Ya kendisini sevmeyen, insanlara eziyet eden kimselere bağımlı olursa, ya sürekli o değersizlik duygusu yüzünden iki tatlı söz ile herkese kanarsa... düşündükçe ciğerim parçalanıyor. Artık şiddet görünce gülen ve annemle babam boşansın bende sende kalırım diye haftalarca ciddi ciddi düşünen 8 yaşındaki çocuktan çok korkuyorum arkadaşlar Size bunları neden anlattım. Çünkü yatılı kursa vermek istiyorlarmış. Göz yaşlarımı tutamıyorum elimde değil. Yaz tatlinde başlarından atacaklar. Abimle konuştuğumda çok bunaldık kardeş diyor. Yine disiplin falan dese neyse diyeyim hadi. Ama niyet bu. Dedim ki her türlü bu yaptıklarınızın bedelini siz ödeyeceksiniz. Erteleyebilirsiniz ama kaçamazsınız. Kendi kendine banyo yapacak yemek yiyecek bir düzeni olacakmış. hiç mi vicdanları sızlamayacak üç kişilik bir aile gibi dolaşırken. Bir görseniz yavrumu gözleri tedirgin yalnız uyuyamaz karanlıktan korkar. İstismara çok açık bir çocuk. Ve çocuklar bazen çok acımasız olabiliyorlar. Korkuyorum arkadaşlar. Bir yanım al annemlere götür diyor bir yanım anne babası onlar seni ilgilendirmez başına bir şey gelirse dillerinden kurtulamazsın diyor. Göz göre göre dayanamıyorum. Ne yapsam bilemiyorum. Siz olsanız ne yaparsınız? Belki ikna ederim götürmeye. Gözlerim dolu dolu yazıyorum daha ne detaylar var miniğimin öyle sözleri var ki ama düşünmek bile kalbimi incitiyor. Yazarsam da iyice uzayacak. Sizlerde anne yenge halasınızdır. Fikirleriniz benim içln çok kıymetli olacak. Ben nerede durmalıyım

Karşı çıkarlar neden biliyor musunuz elalem ne der den kendileri bakamamış halasına vermiş dedikodusu olacak ya gönderdikleri kursa eğitim adı altında kılıf bulabilecekler çünkü Allah bildiği gibi yapsın ikisini de inşallah o yavru için en iyi çözümü bulursunuz konu sahibi

Ben yorum yazarken kurs diye eğitim alabileceği yatılı okul düşünmüştüm. En azından çocuk iyi bir lise kazanır, derslerine yardımcı olurlar falan diyordum ama bu bildiğin cemaat yurduymus. Hem her gün yeni birinin şiddet - istismar haberini alıyoruz, hem ne idüğü belirsiz - Allah korusun yarın o cemaatin mevcut hükümetle arası bozulsa terörist der, işe bile almazlar bunlarla bağlantısı var diye , hem de denetlenmiyor buralar. Adanada yanan tarikat yurdu usule uygun değilmiş mesela, yangın merdiveni bile yokmuş. Yani akıl karı değil, bu devirde, bunca haberi göre göre bir anne baba cocugunu nasıl tarikat yurduna gönderir? Çok korkunç

çok üzüldüm o güzel kalbinizden de öperim. Çocuk dehb açısından hiç değerlendirildi mi? Eğer imkanınız ve inancınız varsa izin de vereceklerse yanınıza almanız hatta mümkünse travmaları için de destek almanız ne hoş olur. Kayıp bir çocuk olmaktansa sevgi görür böylelikle içinde aşamadığı şeyleri belki sizin desteğniz ile aşar.

Ben çalışıyorum. Ara tatilde geldi. O muameleye öyle alışmış ki özlüyor anne babasını. Geçen yıl annem götürünce üç gün ağlamış yemek yememiş sonrada gelmek istemedi gerçi

Cemaat yurdu, Kuran kursu. Size bana korkunç geliyor ama öz anne babası, halası babaannesi öyle uygun görüyorlar. Bir Allahın kulu sosyal hizmetleri arayıp böyle böyle demiyor. Bari devlet yurduna verin de bir şansı olsun çocuğun. En azından memur olur işini garantiler. Çocuk aylarca yatılı okulda ortalıkta görünmeyince konu kapanmış olacak, herkes bir oh çekecek. Yapanın da yanına kar kalacak, yapanı gördüğü bildiği halde ses çıkarmayanın da. Çocuğun ahı bu insanların hepsinden fitil fitil çıkar inşallah.

Başında anan baban vardı, biz de babaannenle oturduk ağladık der heralde.

Madem öyle terapiye falan gitmiyorlar ben acımam başarım. sikayeti aile bakanlığına. Umrumda olmaz o çocuk kurtulsun.

Ah probis belki annenle el birliği ile bu yavrunun hayatına ışık olabilirsiniz. Çocuğu almanı ve annenin yanına götürmeni tavsiye ederim. Çocuk sevgiye, ilgiye aç. Anne baba o zehirli evlilikte çocuktan kurtulma peşinde. Lütfen yatılı okula vermeyin, hiç bir şekilde güvenli değil. Sevginin iyileştirici gücüne inanıyorum. Allah kolaylıklar versin. Pes etmeyin, sizin için ve çocuk için zorlu bir süreç. Belki çocuk için bir uzmandan yardım alabilirsiniz. Ruh hastası ebeveynler çocuklarda travmaya ve ömür boyu baş etmek zorunda kalacağı ruhsal hasara sebep oluyor. Güzel kalbinizi sevgiyle kucaklıyorum.

Kendisine yapılan hiçbir şeyi özellikle unutmuyorlar sanki. Özellikle nadiren iyi davranıldığı için sanırım yaşadığı güzel şeyleri hiç unutmaz aynen öyle minnetle bakar bir küçük sarılmanızda bile. Bu telefonlar hepimizi ele geçirdi. Birinin oyunu ötekinin sosyal medya gezmeleri hiç bitmedi. Ben ilk kez bir çocuğun aile eliyle bu kadar problem davranışa sahib olabileceğini gördüm. Bunu da en yakınımda gördüm ne yazık ki.

Bende böyle düşündüm. Bu aileden uzakta daha iyi olur bu çocuk. İllaki ilk zamanlar üzülebilir ailem beni bırakti diye düşünebilir ama zamanla huzurlu bir ortamı iyi arkadaşları olursa sevinebilir ailesi ile olmadığına. Siz tabi ki elinizi üzerinden çekmezsiniz, görmeye gidersiniz, tatillerde alırsınız vs ama size gelmesi geçici kurtuluş olur ufaklık icin. Müsade etmeyeceklerdir zaten sürekli sizde kalmasına. Bilemedim, abinizle yengenizi de Allah bildiği gibi yapsın. Evlat bu her haliyle destek görmeyi sevilmeyi hakeder, doğurup doğurup bu olmadı istediğim gibi diyerek başımızdan atamayız ki. Madem bu kadar zordu bu çocuk, adam akıllı ilgilenselerdi, destek alsalardı. Görmezden gelip 2. yi doğurmuşlar birde ki bence o da büyüyünce kardeşine benzeyecek, onu da gönderirler evden artık bu da olmadı diyerek.