selam arkadaşlar bendede okb var çok el yıkıyorum onun için bu tekrarladığım işler bana çok zaman kaybettiriyor oyüzden tedaviye başladım ilaç alıyorum D

Bu hastalıktan bıktım benimki şu an çok ilerlemiş durumda. Ölmek istiyorum kurtulmak istiyorum. Ama ölürsem diye bile korkuyorum. Ellerimi bir seferde 50 defa yıkamassam birşey olur diye korkuyorum. Sorun şu ki benim hastalığım sadece ev ile sınırlı. Naasıl anlatacağımı bilemiyorum ama ben bu hastalıkla 8 senedir boğuşuyorum 5 yasında farkettim ilk. Gece uyurken kalkıp yatağımın burusmus yerleini düzeltirdim. Ortaokul da okurken yeniden nüks etti. Etme sebebini anlatmaya utanıyorum aslında. Olay şu ki ben çok kez annemle babamı ilişki yaşarken gördüm. Onlar ortada yapmıyordu ama ben bgördüm çünkü annemden ayrı yatamazdım. Sonra onlardan iğrenmeye basladım ev de 1 kaç kez kondom buldum ve 8 senedir inanırmısınız anneme babama sarılamıyorum ölmek istiyorum onları sevemiyorum çünkü sarılamıyorum koklayamıyorum. Evedeki hiç bir şeyi ellemyiyorum çamasırları 10 defa ykatıyorum. Ama bunların hiçbiri dısarda olmuyoor. Arkadaslarıma ya da diğer insanlara dokunabiliyorum öpebiliyorum. Baska evde kalıyorum onların kapılarını herseylerini engeleyebiliyorum. Bana defalarca ilaç tedavisi oldum yine de banamısın demedi. Durur gibi oldu ama asla gecmedi. Şimdi ise defterlerim kirlenicek diye ders bile çalısamıyorum çok kötüyüm nereye kadar devam edicem bilmiyorumşu an istanbuldayım varsa gercekten güvendiğiniz paragöz olmayan 1 doktor yardımlarınızı isterimhoşçakalın

bende ayni rahatsizliktn muzdaribim. onceden esim sehir disina vs. gittiginde evde hic bir seyin yeri degismeyecek, bulasiklar bile yikanmayacak, temizlik yapilmayacak idi. Eger bu saydikalrimdan birisi degisirse snki ona kotu bir sey olacakmis gibi hissederdim. bir de o yokken surekli bagirsaklarim boulurdu ve karnım cok kotu agrirdi. ne yapacagimi bilemiyordum. maddi durum iyi olmadigi icin psikologa ksia bir sure gidebildim. o d hastane psikologuydu. ilac kullandim uzun sure. bir ara toparlanir gibi oldum amaara ara o karin agrisi nuksediyor ve beni mahvediyor. butun psikolojim bozuluyor. ADILEMIR lutfen nasil atlatin yaz, cok ihtiyacim var.. LaBianca Her şey çok güzel

azerin msn adresini özel mesaj olarak atarmısın ben özel mesaj gönderemiyorum. gulibik

gelen özel mesajları okuya biliyosundımı ama...

vallahi düsmanimin basina vermesin rabbim. ben ́de önce cocuklarima zarar veririm saplantisi vardi. bicagi felan sakliyordum ve kendimi katil zanediyordum olmadigim halde. daha sonra bu takinti cocuklarimla degil simdide allah la beni tehdit ediyor. ben bu halde ölürsem ne olur die korkuyorum bu süphelerle beni allah cennete koar mi diyorum. bazen hemen ölesim geliyor yasamak bile istemiyorum.

Evet kullanılmasıı gerekirdee. Herşey ilaç değildirr ama. Malesefki bu ilaçlarıı düzenli kullanıp 1 yıl sonra yada 2 yıl sonra tekrar tekrarladığı zaman yine ilaç. BU Ömür boyu böylemi devam edick ilaç iç :1closedeyes: gulibik

Aynı şeyleri yaşıyorum bende çok oze r durum hiç rşsye karar vermekte zorlanıyorum aynen bir bardağı alıp yerine koyup tekrar alıp tekrar bırakıyorum bir şey alırken örn: yumurta 1 yada 3 tane değil 2 yada 4 tane alıyorum bazı eşylaları kullanamıyorun kullanırsam kötü bişey olacak gibi geliyo hayatta bir tere gidip tek başıma oturamıyorum sosyo fobiklikte var aynı zamanda ve hiç kimseye güvenmiyorum sanki herkes benim arkamdan iş çeriyo bana kötüşük yapcak gibi geliyo&#128546;&#128546;hepinize geçmiş olsun arkadaşlar raabbbim şifa versin bizlere tez zamanda inşallah iPhone 'den Kadınlar Kulübü aracılığı ile gönderildi Önceki

Kendimi doldurmada üstüme yok valla

bence sen çoook büyük etkilemişsin onu senden büyük güç almıştır bence... amin herkese bol şifa versin Rabbim!!!:Saruboceq: N nurcan3368

Yaşayan bilir bu durumu. Rabbim hepinize şifa versin ve tüm hastalara. Benim en yakınım bu durumda ne yazık ki, hatta bu içlerinden sadece biri.. nurayufuk

Bende 6 aydır ilaç kullanıyorum 2 aydır da terapi alıyorum kendimi daha iyi hissediyorum. Mesela ellerimi 6 kere yıkar temiz olduğuna inanmazdım artık 2 kere yıkadığımda bile ellerim temiz diyerek kendimi telkin ediyorum. Her sorunun çaresi yine sizsiniz kendinizi telkin etmenizi, kişisel gelişim kitapları okumanızı tavsiye ediyorum M

Merhaba arkadaşlar bende okb yim çok zor anlar yaşadım F

mrb bende aynı dertten çekiyorum, yıllar oldu ama artık kendimi biraz daha kontrol edebiliyorum. Bence bununla yaşamayı öğrenmeliyiz.

Bende senelerdir OKB'den cekiyorum.. Suan yasim 17.. Asagi yukari 10 yasindan beri bu illet ile bogusuyorum.. Hastalik arada boyut degistirdi ama suan cok ilerlemis bir durumda.. Artik hayattan bile zevk almiyorum bu hastalik yüzünden.. Haftaya doktor ile randevum var, insallah tam gecmese bile biraz hafifler.. F

Çok çok zor bi hastalık kardeşlerimin ikisinde de vardı katlanılır sey değil. Yaşayana allah kolaylık versin diyebiliyorum sadece. Cicegiimmbe 😍hayatguzel Anneler

Beim eşim de okb var delirme korkusu yaşıyordu bir buçuk yıldır ilaç tedavisi görüyor anksiyetesi de vardı şimdi kontrol altında bu durumları. İlişkimizde çok sıkıntı çekmiştik bu yüzden kafasında bir düşünce yaratıyor sonra ona ibanmaya başlıyordu. Varsıyımları niyet okumaları kabus gibiydi. İlişkimiz bitince terapiye başlamış doktor obsesif olduğunu. Söylemiş önce bunu kabullendi sonra tedaviyi ve tedavisi güzel gidiyor barıştık evlendik çocuğumuz olunca daha da düzeldi eski yersiz kaygıları kayboldu.

çok mutluyum benim gibi obsesif arkadaşlarım oldu. pelincan evlat nefes

bende de gece yatarken ocağı kontrol etme takıntısı var, 10 larca defa yatağımdan kalkıyorum, bidaha bidaha bakıyorum halbuki saatlerce ocağı açmamış oluyorum ama genede defalarca kalkıp kontrol ediyorum. Her seferinde tamam bitti bi daha bakmıcam diyorum ama daha koridordayken geri dönüyorum. emzirmem bitsin dra gidicem.

arkadaşlar merhaba bende okb liyim ve ilaçsız bi tedavi arayısındayım.2 sene evvel hipnoz oldum çok çok iyi geldi fakat maddi imkansızlıklarda bıraktım. bu aralar ciddi şekilde kötüyüm evden çıkıp doktora nasıl giderim diyorum o derece. sizlerin arasında hipnoterapiyle veya bu tarz başka yöntemle okb yi yenen varmı.

Merhaba arkadaşlar, cidden zor bir hastalık.. Hepinize allah şifa versin inşallah.. ben bu hastalığı maalesef eşimle tanıdım... Evlendikten 3 ay sonra eşim çok sevdiği bir yakınını kaybetti ve ağır psikolojik sorunlar yaşadı. Doktora gittiğimizde OKB teşhisi koydular. Onda anlamsız takıntılar var. Olur olmaz ve mantıksızca takıntılar.. Tekbir konu değil, farklı konularda takıntıları var. Aslında mantıksız olduğunu o da biliyor ama ne yapsın zannedersem elinde değil.. Yaklaşık 8 ay depresan ilaç kullandı sanki biraz iyi geldi ki ilaçları bıraktı. Sonra zamanla yine nüksetti bu hastalık. Şimdilerde yine kötü.. Çok üzülüyorum bibilseniz.. Bu hastalığı yaşamak eminim çok zordur.. Ama yaşayan biriyle yaşamak ve sevdiğiniz birinin bu anlamsız takıntılarını ve hayatını kendine ve sevdiklerine böylesine zehrettiğini görmek inanın çok zor ve acı.. Sizden biraz daha güçlü olmanızı ve takıntılarınızın anlamsızlığını kabul etmeye çalışmanızı istiyorum. Lütfen biraz savaşın o takıntılarla.. Onların gerçek olmadığına lütfen inanın, üzerine gidin ve yenmeye gayret edin.. Kendiniz için ve sevdikleriniz için en önemlisi de HAYATINIZ İÇİN lütfen mücadele edin... Ben eşimin bu hastalıktan kurtulması için neler vermezdim bibilseniz.. Yaşadığınız üzüntüleri ve hayatın çekilmezliğini biliyorum... Lütfen hayatınızı geri alın... Sevgilerimle...

17 haftalık hamileyim. Takıntılı düşüncelerim artmış durumda çıldıracak gibiyim. İlaçta kullanamıorum. Kafayı yemek üzereyim. Nasıl yeneceğim ben bu lanet hastalığı bilmiyorum ki. sweet-73 Popüler

bende çok korkuyorum doktora gitsem bana bunun teşihisi koyacak diye korkuyorum bugün arkadaşım geldi o gittiğin bu yana evi temizledim wc 10 kere yıkamışımdır şimdide kapıları silecem allahım kabus gibi dışarıda wc kullanamam haftada en az 3 gün rüyama pis tuvalet ve banyoyu kullanmak zorunda kaldıgımı görüyorum kan ter içinde uyanıyorum off fataldanger

acaba sen benim kız kardeşim misin? K koru

Aslinda hissetmediginiz ama hosunuza gitmeyecek butun cinsel dusunceler takinti olarak beynime geliyor kendimi sapik gibi hissediyorum caresiz hissediyorum tam gecti simdi hamileyim tekrarliyor malesef.. sweet-73 Popüler

Düsuncelerine bir saat ayarla ve sadece bu saate valtimi harcicam de kuzenimde hasta okb ve keske kanser olsam diyor olsem bu gecse diyor cok zor biliyorum oda kücuk cocuklarla baş basa asla kalmazdi onları taciz ettigini düsunürdu kardesi ile bile kalmazdi simdi ise evli ve esini aldattigini idda ediyor ne bilim oyle olmadigini biliyor aslinda bazen aklimin bi oyunu ben bole bi insan olamam diyor

arkadaşlar bendede başladı.. Sevdiklerimi kaybetme mutsuz olma takıntısı sanırım. Eşimle aram çok iyi beni çok sever ve çok ilgilidri. Sanki eşim beni üzücekmiş aldatıcakmış aldatırsa o olur onu bunu yaşarız tarzı saçma saçma düşünceler geliyor aklıma. Beni begenmiyormu acaba istemiypormu tarzı düşüncelerden bıktım. Gayet güzel alımlı bayanım derdim ne bilmiyorum. Aynı şekilde ya ailemden birine birşey olursa tarzı takıntılarım var. Kendime çok güvenim yok gibi. Nasıl kurtulucam psikolojik tedavi olmam lazım sanırım. Ama ücretleri fazla geliyor. I

Benim kadar olamaz Truly sanmıyorumm =) OCD konusuna hiç yazmak istemiyordum ama yazdım rahatladım tüm defolarımı :26: TrulyScrumptious crazy cat

merhaba arkadaşlar ben de okb hastasıyım ama geçmişimde farklı hastalıklar da yaşadım bunlar sırasıyla panik atak (2 yıl) ve anksiyete bozukluğu ve son olarakta okb 8 aylık bir süredir yalnız benim takıntılarım bir temizlik hastası gibi değil çok daha farklı ben sürekli içimden konuşuyorum korktuğum endişe duyduğum bir kelime onu tekrarlamaktan çekindiğim bir sözü belkide gün içerisinde yüzlerce defa içimden sayıklıyorum bu benim hayat düzenimi öylesine etkilemişti ki artık insanlarla bağlarımı tamamen koparmış depresif hiçbirseyden zevk alamayan yaşamak istemeyen bir insan halini almiştim daha sonra psikiyatrist kontrolünde bir ilaca basladım bir nebze olsun takıntılarımı azaltmıstı fakat gün içerisinde bazı zamanlar okadar artıyodu ki artık içimdeki sesi dinlemekten yoruluyordum anlatmakla bitmeyecek cok uzun bi dönem insanda dilerim Rabbim böyle bir hastalığı kimseye yaşatmaz cok agır bir imtihan süreci... yalnız size asıl bahsetmek istediğim sey suan 3 aylık evliyim ve bir buçuk aylıkta hamileyim Rabbim bu zor günlerimde okadar güzel bir mucize gönderdi ki bana gebeliğimi öğrendikten sonra ilaclarımı biranda bırakmak zorunda kaldım fakat arkadaslar inanın bana ben okb ile yasamayı öğrendim hayata tekrar baglanmayı da bu bizim sınavımız güçlü durmak zorundayız cünkü bana ihtiyacı olan bir bebeğim ve eşim var eminim sizleri de hayata bağlayan farklı faktörler vardır onlar için savaşmaktan asla vazgecmeyin. biliyorum bu hastalık hiçbirzaman son bulmayacak fakat beni de hayattan koparamayacak onu en az seviyelere indirgemek bizlerin elinde umudunuzu asla kaybetmeyin umarım hepimize Rabbim acil şifalar nasip etsin

Teşekkür ederim. Ancak bu hafta ağlama durumum yeniden başladı. Endişelerim arttı, doktorumla görüştüm bu hafta ama bilmiyorum ilaçsız nereye kadar gidebileceğimi kestiremiyorum. Bir de ilaçlar ilk içilmeye başladığı Zaman etkisini hemen göstermiyor. Kafam çok karışık C

Yaklasik 6 ay kadar once artik tahammülsüzlüğüm ve mutsuzluğum hat safhaya gelince Psikiatriste gittim ve bana Okb tanısı koydu, tum Okb olanlar donem donem depresyona girermiş takintilariyla basetmeye çalışırken,3 ay ilac kullandım ama sonra hamile kaldığım icin bırakmak zorunda kaldımbazen cok zorlanıyorum ama yapacak bisey yok, katlanmak zorundayız:/ A

Ben de dönüp dönüp kontrol etme durumunhun üstesinden bi nebze de olsa herşeyi eşime söyleyerek azaltabiliyorum. daha doğrusu daha önce herşeyi ocağı, prizleri pencereleri hatta odaları ve hatta kullanmasam bile ütüyü defalarca kontrol ediyordum. şimdi eğer evden beraber çıkıyorsak bi kez kontrol ediyorum ve hepsini tek tek eşime söylüyorum. sonra endişelenmeye başlayınca o beni telkin ediyo ve tekrar kontrol etmiyorum. eğer yalnızsam da mesela her evden çıkışımda ütünün yerini değiştiriyorum. Hem de kullanmasam bile

ahhh ahhh bılmezmıyımm. pekı hamılelık nasıl gıdıyor bende ılacı bıraktım hamılelık ıcın ama bende kaygı hattsafada ne yapıcam bılemıyorum

kizlar gexmis olsun allah yardimciniz olsunKuzlar bu hastaligin tanimi belirtileri neler L

vallahi aynı ben:))))) bir ara acaba panik atak krizi mi geçiriyorum diye düşünmüştüm.. inan ki tek çaresi dua.. böyle durumlarda salavat-ı fatih oku... aytel kürsi oku.. çok iyi geliyor. bir de unutma ki öldükten sonra bu dünya bize kısacık bir rüya gibi gelecekmiş. bu kısacık rüya için mi cennetten vazgeçmişiz diyecekmişiz. ben hep bunu hatırlatıyorum kendime.. bu dünya kısa bir rüya.. ve kimse ölümsüz değil. T

benim de ev arkadaşım öyle temizlik hastası ve bence başka konularda da takıntılı. hastasın sen git doktora diyorum gitmiyo. çünkü bunu bir hastalık olarak kabul etmiyo.

evet cnm bnm dr tanı koyuyo bi an önce git bence çünkü ilerleyince iyice yapışşıyo insanın üstüne

Siz de sizi rahatsız eden bir fikre saatlerce, günlerce hatta aylarca saplanıp kalıyor musunuz? Size acı verdiğini bile bile hep bu fikri düşünüyor musunuz? Bile bile fakat elinizde olmadan kendinize bu acıyı çektiriyor musunuz? Okb çok lanet bir hastalık. Kendimden atamadığım, bir türlü kurtulamadığım illet. Önceki

terapiden de fayda görürsünüz. takıntılarda çok etkili olan terapiler var. psikologa gidin derim E

canım sanırım henüz okb seviyesinde degil ama olma yolunda gibi geldi bana doktor felan degilim yanlış anlama kardeşim okb ve gerçekten zor lütfen kendini sakin tut dikkat et bende senin gibiyim gusul alırken oldu mu olmadı mı hadi baştan banyo vs. hayatı zorlaştırmaktan başka bi şeye yaramıyo dikkat etmemiz lazım ocak kapatma fiş çekme bndede var:44:

Bende takintiliyim ama beniimki düşünce ile ilgili obsesyonlar. Önceden yoktu bi dönem deprwsyona girdim depresyondayken düşündüğüm saçma sapan düşünceler bende obsesif bozukluk olarak kaldi ilaçlarla depresyonu yendim şu an gene ilac kullanıyorum doktor kontrolunde ve faydasının olmasını istiyorum depresyonda faydası olduğu ivin bunda da olacağına inanıyorum. korkularımdan acabalarimdan ya soyle olursa ya boyle olursa ya yapamazsam gibu düşüncelerden kurtulmak istiyorum umarım gecerler:S :/

geçmiş olsun canım. bence sorunun büyüğ boşlukta olmamızdan kaynaklanıyor. inş hrpimiz kurtuluruz bu hastalıktan Life

Allah Allah canim ekleyeyim arkadas olarak belki gelir aslinda gelmesi lazimdi ama bilemedim simdi. Canim ben sana memleketi ozelden yazayim, simdi ankarada okuyorum ama memleket baska. Yani cok cok iyi doktora gerek yok ama bu konuda bilgili bir doktor olursa cok iyi olur. Dunyanin parasini bayilmaya gerek yok ama ozel muayenehane iyi olur canim doktorla ayrintili konusmasi acisindan. Canim benim annemde kucuk kucuk seylerle basladi bu hastalik biz basta cok onemsemedik ama gittikce artti ve sadece bize degil ona da eziyet oldu yasam. Ben annemin bu takintilarla basedememesi yuzunden hungur hungur agladigini ölsem de gitsem böyle yasamak eziyet dedigini bilirim. Bizim bile bazen dayanamayip agladigimiz olurdu onun yuzunden sorulariyla o derece ustumuze gelirdi cunku. Diyelim yemek yapiyor yag sicramis midir diye 10 kere sorar en son bizi dinlemez gider banyo yapardi. Bu kez de banyodan cikamaz 45 dk 1 saat yikanirdi saclarini defalarca yikardi gecmedi diye. Sonra cikar ikna olmaz geri banyoya girer biraz daha yikanirdi. Hadi ev neyse disarda magazada kiyafetin cebine bir sey koymus muyumdur der bana kontrol ettirir ama ikna olmazdi tezgahtar garip garip bakardi ben utanirdim. Kasada on defa geri doner parayi verdim di mi der yine sorardi. Ayni camasiri 2-3 defa yikardi su faturasi tavan yapmisti. Neler neler anlatsam burda roman olur. Ama cok sukur gecti canim 2 yil duzenli ilac kullanimi sonucunda rahata erdik en onemlisi kendi hayat kalitesi artti cunku oyle bir yasam ona da eziyet. Prozac yeterli gelir mi gelmez mi emin degilim onu doktorla konusun derim cunku herkesin hastalik duzeyi falan farkli belki baska bir ilac daha verir onun ayarlamasini doktor yapar canim. Uzulme sen de gececek insallah biz de yasadik inan benzer seyleri ben bi ara bu kabus hic bitmeyecek saniyordum ama bitti gitti cok sukur. Arada yine kafasi takilir bir seylere ama 2 kere sorar cevap veririz sormaz bir daha eskiden 20 kere cevapladigimizi ama yine de tatmin olmadigini bilirim. Beyin yapiyor bunu iste disardan telkin hastayi rahatlatmiyor, psikiyatri hastaliklari cidden ilginc ve disardan bakan icin sacma gelen hastaliklar ama onlarin elinde degil onlar istemez bunu. Ben annem iyilestikten sonra bunu cok daha iyi anladim simdi diyorum keske daha sabirli olsaymisim onu o kadar uzmeseymisim diye ama gecti tabi Allah bir daha yasatmasin. Senin esinde de gececek insallah huzura kavusacaksiniz.

konu hala güncel mi bilmiyorum öncelikle merhaba. ben böyle bi hastalık ilk kez duyuyorum ve okudukça çok korktum çünkü kendime benzettim ya da öyle olmasında korktum. bende de çok hırsız korkusu var asla evimize hırsız girmedi ama ben sürekli hırsızla ilgili rüylar görürüm. gece uyandığımda hep dinlerim ses var mı geliyo mu. kaç kere annemi uyandırdığımıb ilirim. bu sefer kesin hırsız girdi diye kalbim ağzımda uyurum geceleri. bu dönem dönem çok dönem dönem az olarak sürer. sevdiklerimi kaybetme korkusu hep vardır. sanki ben evde normal bi iş yaparken birisi arıcak kaza haberi verecek gibi gelir hep. ölüm orkusu üstümde çok var geceleri sıçrayarak uayndığıı bilirim direk aklımda ölüm korkusuyla. bunun biraz da namaz kılmadığım zamanlarda içimin rahat olmadığında tekrarlandığını farkettim, üstünde durmadım. şimdilik bunlar geldi aklıma. bilgili bi arkadaş beni de aydınlatırsa sevinirim. böyle bi şey varsa önlem alırım. allah korusun.

=) Bunlar herkeste olabilen şeyler. Sizde obsesyon haline gelmediği gibi takıntı bile sayılmaz eğer benim yazdıklarımı okuduysanız =P

korktuğum bir olay yüzünden bende aynı durumdayım.2 haftayı geçkin bir süredir.. bugün doktora gittim. okb değilsin, travma sonrası kaygı bozukluğu olmuş dedi. düşünmemeye çalıştıkça aklına daha çok takıntı olur bırak gelsin aklına düşün dedi. düşündükten sonra kendine "düşündümde ne oldu" diye sor dedi. kendini rahatlamış hissedersin sırf düşünüp kurtulduğun için dedi. sonraları aklına geldiğinde beynine "sus" de ve hemen başka bişeye yönel beynine bu komuta alıştır dedi. bide bitter çikolota yememi önerdi. mutluluk hormonunu salgılamak açısından.. bugün korktuğum ve takıntı yaptığım şeyler aklıma gelince düşündüm. düşününce ne kadar saçma diyebildim kendime. ben şuanda ilaç kullanmıyorum. ilaçsız çözmeye çalışıyorum E

İnşAllah olmaz kardeşim. Ben tamamen kurtulmuş sayılmazdım. kalanlarıda evlenınce bırakırsın dedıler:) bılıyomusun ben bır kaç kişiden duymuşdum. bazıları evlendıkden sonra kurtuluyo. hasta bırısınde hastalık bitmiş evlilikle. İnsandan insana deyışıyo hastalık. birde sen bana bakma canım... ben burdaqurbetdeyım tüm gunu evde bunalımda kımsem yok... bırde dedıyım gıbı cok kotu doğum emelıyatı keçirdim. bebeyımı itirme sakıncası bile oluşdu doğumdan once... bılıyosun böyle depresyon olaylar oluşduruyo bu hastalığı. Senin için rahat olsun... sende bu hastalık gorevını tamamlamış, ne güzel gitmiş... Sende görevini yap namaza dur.. İnşAllah bir gun bende kurtulur devamlı kıla bılırım namazımı. içimi en çok yakan bu. F

Bu teknigi cok merak ettim. Paylastigin icin tesekkurler . push ; B betunn

olumlu haber gelene kadar huzursuzluk oluyor, bazen kendimi telkin etmeye çalışıyorum. Korkum, evlenip çocuğum olduğunda daha da kötü olamam. O yüzden bir ara gitmem gerek sanırım dr. a pelincan evlat nefes

o arkadaşına bu sayfaları okut canım. sevab kazanırsın.. Kendısıne acımıyorsa cocuklarına acısında tedavi olsun. kımsenın cocuk benımdı deyıb ona eziyyet etmeye hakkı yok. ınan yorumunu okudum çok ötü oldum. o cocukların hallerını hayal etdim canım acıdı. buu hastalık aılede buyuyen cocuklard da ola bılıyormuş. o yuzden annelerın gec kalmadan tedavı olmaları lazım. kendımde hastayım. ve sırf kendı hastalığımdan dolayı cocugumdan ağlayarak çok ozur dıledım.. İnşAllah oda benım hastalığımdan etkılenmez. RABBİM bizlerı bu hastalıkdan kurtarsın... etrafdakılarda ezıyet çekiyor...

işyerimdeki doktorlardan biri de bu hastalıktan sürekli, ellerini yıkar telefonla konuşurken 3-4 defa kapatıp açar dinler

Merhabalar, yazdıklarınızı okuyunca cogu semptomun aynı oldugunu gordum. Bende evlendikten sonra surekli annemi kaybetme korkusu yasıyorum. Surekli aklıma öleceği geliyor, oysa ALLAH'a çok sukur gayet saglıklı. Hayal bile kuramıyorum, ne dusunursem dusuneyim eninde sonunda böyle seyler geliyor aklıma. Artık dayanılmaz bir hal aldı, dua ediyorum yattıgımda uyuyana kadar. Resmen korku hali yasıyorum. Kendimi telkin etmeye calısıyorum ama yapamıyorum. İlaç kullanmak istemedigim icin herhangi bir doktora da gitmedim. Ne yapacagımı sasırmıs durumdayım D duygus19

okudum yazdıklarınızı ben de bi yere gidrken gidip gelip ocağa cama kapıya bakma huyunu bırakamıyorum, gece yatarken de cama kapıya bakıyorum kendime de saçma geliyor ama yapıyorum genede..

Ve son olarak Gardrobumda renk skalasında olmalı tüm kıyafetler, askılarıysa aynı model 1000 tane aldım sanırım çünkü aynı model olması şart ve aynı yöne doğru asılı olmalı kıyafetler. Farklı model askılar ve farklı yöne bakan kıyafetler hayatımı mutsuz kılarmış gibi... TrulyScrumptious crazy cat

merhaba bende okb hastasıyım ama şuan çok iyiyim insanın hayatını zindan eden içini yakan ve çevresince anlaşılmayan yada komik bulunan bi hastalık çok şükür 10 aydan sonra şuan çok iim bakın group20996@groupsim.com adesini eklerseniz daha detaylı konuşabiliriz herkese çok geçmiş olsun

Şuan nasılsınız H

Evden cikmadan ocagi, utuyu, camlari, dort ayaklimin suyunu kontrol et, arabaya atla, 10 dakika sonra bunlari yapmismiydim diye tekrar eve don... aslinda bu nedenle benden bikmis olan kizim cok daha uzun bir liste eminim yapardi.. cok sukur kk'yi henuz kesfedemedi!!!::1rolleyes:

konuyu görünce içim bi hoş oldu ve bişeyler yazmak istedim bende bu rahatsızlığı geçirdim ergenlik döneminde baya bi ağır şekilde hastaneye yatmadım ama 1 yıl okula gidemedim kıyafetlerimi bile giyemediğim zamanlar oldu annem giydiriyordu ona bile yaptırmaya çalışıyodum hayır olmadı bi daha diye yazrken bile buz gibi oldu ellerim neyse ağır ilaçlar kullandım onlar da beni uyuttu ne kadar uyuşuk gezdim bilmiyorum sanki hayatım o zamanlarda durmuştu ailem çok üzülüyordu devlet hastanesinde sonuç alamayıca özel muayenehaneye gittik maddi durumda pek iyi deildi ama doktor anlayışlıyıd ne versek kabul ediyordu ama ben tatmin olmuyorudm sanki sadece dinliyordu beni ve dedim anneme gitmiycem artık gitmedim de hayatın akışına bıraktım kendimi yapı olarak evhamlı bi insanım bende kurarım kafamda ama şimdi iyiyim çok şükür beni iyi yapan şey bişeylerle meşgul olmaktı kendimi dinleyince kötü oluyodum kötü düşünce bir deiğerini getiriyor çünkü halen ufak tefek takıntılarım var (%100 geçmiyo zaten)o kadar alıskanlık yapmıs demek kı bende ama bunlar hayatımı engellemıyor artık. Çok şükür bi şim oldu sonra evlendim daha iyi bi işe geçtim çocuğum oldu bunalr benim için imkansız gibi bişeydi Rabbime hamdolsun. Ama kzılar bu hastalık çok sinsi yani ben hala korkuyorum inanın yorumların hepsini okuaamdım etkilenirsem diye yani Allah korusun hayatınızdaki kötü bi olayla tekrar ortay açıkma olasılığı çok yüksek o yüzden mümkün olduğunca kendinize uğraşlar bulun zamanla düzelicek emin olun ve düşünmeyin ben bi ara panik atak ta oldu yani kendinizi fazla dinlemeyin bu cok zo rbılıyorum ama dedıgım gıbı meşgulıyetınız artarsa düşünmeye vaktiniz olmuyo Allah kimseyi bu hastalıkla sınamasın gerçekten çok zor

Bende obsesifim 7 aydır tedavi görüyorum. Hastalığımı kabullenmek 2 yılımı aldı. Yaşamak işkence haline gelmişti ama ben inatla onun üstüne gittim. Selectra ve atarax kullanıyorum. Ama en önemlisi doktorun ve çevren oluyor. Ailenin arkadaşlarının sevgilinin eleştirileri bazen yoruyor. Ben doktorum sayesinde bu kadar iyiyim çok ilgileniyor saatlerce ağladığımı bilirim karşısında. Obsesifseniz korkmayin onu yenmeye çalışın ve bu hastalık tedaviz geçmez yardım almaktan çekinmeyin. Allah herkese acil sifalar versin. Cicegiimmbe 😍hayatguzel Anneler

mafoldumben Aynısı bende var! Beni anlatmışsın ya! Benim psikolojik rahatsızlığım okb ile sınırlıda değil üstelik.. Ağır depresyon atlattım.. Çok şükür. ama bu takıntı beni öldürecek hale gelmişti. Doktorumun yardımlarıyla en azından bunun sadece beyınden gelen bır sorun oldugunu kendıme kabul ettırdım. Öyle düşün.. Sakın korkma. Bu sadce beyınden gelen bişi. Sen imansız filan dilsin yani. Kendine bunu kabul ettır. Bende delirecek gibi oluyorum bazen ama baskada elımden bısı gelmıyor ds_krtl Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Merhaba arkadaşlar, sizleri çok iyi anlıyorum bende okb liydim ama ALLAHA şükür atlattım.. Öncelikle korkmayım atlatılmayacak bi rahatsızlık değil kendinize güvenin ve bunun yanındada ilaçlarınızı aksatmayın.. Bende bu rahatsızlığı geçirmiş biri olaraktan sizlere yardım ettmek isterim bana bu konuda msj atabilirisin.. Yaşamış olduklarımı nasıl yendiğimi detaylı olaraktan anlatabilirim:) M mainbo

adanada tavsiye edebileceğiniz bir hastane yada doktor varmı:uhm:tedavi olduktan sonra yenileme ihtimali varmı:uhm:

nillya tam anlamıyla iyleştim diyemiyorum çünkü ilaca halendaha devam ediyorum bunu ilacı bıraktığımda anlayacağım ama şuan takıntılarım yok denilecek şekilde az zor günler şükürler olsun ki bitti hamdolsun RABBİME.. Sana doktora gitmedi tavsiye ediyorum ilacın faydasını göreceksin tabi sadece ilaçlada olcak bişey değil mücadele etceksin korkunun üstüne gideceksin bir iki derken inan devamı geliyor F

arkadaşım bi süre mecburiyetten aynı bilgisayarı kullanmak durumunda kalmıştık onu kastediyorum o zaman bile benim düzenimi bozma dedi masaya elini değdirince hemen ıslak mendille siler kimsenin elinden kahve fincanı almaz bardak almaz kendi fotokopisini kendi çeker ayrıca psikoloğa gitti taknıtısı varmış gerçekten hawana

evet yetersizlik ve başarısızlık korkusundan kaynaklanıyor. zaten ne zaman kendimi bir konuda yetersiz hissetsem tetiklendiğini fark edebiliyorum . push ;

merhaba arkadaşlar birkaç ay önce izlediğim bir tv programında konuşulan belirtilerden obsesif kompülsif hastası olduğum teşhisini kendime koydum, belkide yanılıyorum bilmiyorum. mesela aklımdan o anda duvara ellemezsem anneme bişey olcakmış yada yere eğilip kalkmazsam o sınavdan geçemiycem, yada işte ışığı 3 kere açıp kapamazsam kötü birşey olacakmış gibi geliyor bana, sürekli olmasada arada aklıma kötü şeyler geliyor, ve aklıma gelenler olmasın diye tuhaf hareketler yapıyorum. sanırım bu yaşadıklarım maalesef obsesif kompulsif oluyor dimi arkadaşlar, aslında hep namaz kılmaya başlasam bu geçecekmiş gibi geliyor, sağa sola dokunmak yere dua etsem geçecekmiş gibi geliyor, bilemiyorum. ayrıca hastalık hastasıyım maalesef... Önceki

iç huzurunu sağlamış insanlara imreniyorum. hamilelik nasıl olacak biliyorum. bebegim olsun istiyorum. C

a. sselam arkadas bende annemi kaybettikten sonra hafif bi panik atak oldum ilk hamilelimde yine hafif gecirdim ama 3yil sonra ikinci hamileligimde baya hissettirdi oglum 3 yasinda simdi sana katiliyorum psikiyatrise gittim uc dort sefer ama ilaclari icmedim insanin kendisinde ve ben kendim yendim allahima cok sukur ama cok sidettli olursan paranoyak gibi zor gulumya allahim cumlenin yardimcisi olsun sevgilera. s. Son düzenleyen: Moderatör: 21 Eylül 2008

Ben çok kötüyüm bir de çalışmak zorunda kalıyorum ağır bi yerde kimseye de söyleyemiyorum yönetici ağır işlwrde çalışamaz nöbet tutamaz raporu al dedi bilgisi ya da twcrübesi olanlar öneri verebilir ni twk saniyem geçmiyoe süşünmeden iş yapamıyorum insan hayatı bir de.. Ama anlamıyorlar.. Herşeyi düşünüyorum L

Herkeste farklı bir belirti gösteriyor sanirim. ben de kendimi çok günahkar kotu ve gereksiz biri gibi hissediyorum. bunu yok etmek için cabaliyorum ama bu düşünce benim tüm günümü mahvediyor. sürekli agliyorum ruh gibi dolasiyorum. beynimin içinde deli gibi düşünceler dolasip duruyor :'( Önceki

ha bi de sürekli bi yerimden ciddi bi hastalığım var gibi gelio.. kalp krizi geçiricem boyun fıtığı olacam gibi... ayda bikaç kez hastneye gitmye başladım son aylarda.. (( bide evde birisi olabilir sanıyorum.. üst kat boş.. sanki yan evin çatısından biri atlayıp girecekmiş eve gibi.. sonra elimde makas bıçakla dolaşıyrum...:sinifsinif: S sedna03

arkadaşlar galiba bende de okb var. internette araştırdım. benimki temizlikle ilgili. pislik bulaşacak diye korkularım var. ama her şeyde değil. eskiden de temizlik hassasiyetlerim vardı. ama eşimle evlendikten sonra arttı bu hassasiyet. çünkü eşimin babaannesinin bulunduğu köye gittim. bayramlarda filan ziyarete gidiyorduk. pis olduğunu gördüğüm ilk günden beri istemeyerek gidiyordum. eve gelince çamaşırıma kadar çıkarıp banyo yapıyordum. ama çocuğum olduktan sonra daha da arttı bu durum. bir kere yine gittik. içerisi leş gibi toz. ayakkabılar odanın orta yerine çıkarılmış. duvarda da hamamböceğini görünce benim şarteller attı. eşimin ailesinin yanında "beni bir daha sakın köye götüreyim deme, her yer leş gibi"deme cesaretinde bulundum. bir daha gitmedim. ama bu seferde şöyle düşünmeye başladım. eşimin ailesi oraya gidip geliyor, üstü başı pisleniyor, bize gelince de sanki bize taşıyorlarmış pisliği mikrobu gibi geliyor. bir şey de diyemiyorum. olan bana oluyor. onlar bize gelip gittikten sonra her yeri süpürüp siliyorum. kapı kollarına, tuvalette giydiğimiz terliğe kadar. hatta bizim arabamızla bir yere gittiysek arabanın kılıflarını çıkartıp yıkıyorum. bu yüzden bize gelmelerini hiç istemiyorum. her zaman "acaba bu hafta sonu bize gelirler mi"diye düşünüp içim sıkılıyor. sizce de bu psikolojik bir rahatsızlık mı? ama beni düşündüren her zaman böyle değilim. sadece onlara karşı.

canım sureklı oluyorsa o zaman takıntı zorlantı bozuklugu obsesıf var ve bu artık cok yaygınlastı onune gecılmez bı hal aldı eskıden kım anlardı obsesıften.. boyle seyler yoktu ya bız cok narınlestık ya hayat bozuldu yapman gereken bı doktora gorunmen sen dınsız de dıılsın ımansızda aklının bı oyunu bu ve sakın bu oyuna kanma sureklı ustune gıt.. kotu seyler dusundugun zaman dınınle.. dekı ben muslumanım ben ınanclıyım sende kımsın benı kandırmaya calısıyorsun sana kanmıcam de.. beynıne.. cok zor bı hastalık ben hep dıyorum dusmanımın basına vermesın bende de vardı ama ımanla ılgılı dııl sureklı kotu seyler olacakmıs gıbı gelıyodu onceden kıtap almıstım ama soyle bı okumustum bugunlerde okumaya basladım cok faydalı bı kıtap korkularımız kaygılarımız ısımlı

evet öyle.. iş kafada bitiyor. hayırlı olsun hamileliğiniz... kaç haftalık bebeğiniz.. kız mı erkek mi acaba? D

merhaba arkadaşlar ben damla yeni üyeyim ve bende okb rahatsızlığı yaşıyorum. Aslında geçtiğimiz yıllara nazaran çok daha iyiyim artık. Bendeki takıntı temizlik değil sevdiklerimi kaybetme korkusu. kafamın içinde saçma sapan senaryolar oluşturup sonra ona inanır ve inanılmaz zorluklar yaşardım. Geçen yıl hastalığımın ciddi aşamasındayken psikiyatriste giderek tadavi oldum 6 aydan fazla zaman ilaç kullandım sonra azaltarak bıraktım. şimdi o dönemlere nazaran çoook daha iyiyim, telkin yoluyla kendimi kontrol etmeyi öğrendim. malesef bu hastalık tam olarak iyileşmiyor ama günlük hayatınızı rahat geçirebileceğiniz aşamaya getirmek mümkün. Yeterki isteyin ve mutlaka bir uzmandan yardım alın. Hepinize sağlıklı günler...

Benimde şüphecilik var B

Aynı kuzenimin rahatsizligi evet okb, eskileru düsündukce hasta oldu zaten olmamiz seyleri olmus saniyor hayaller kurup inaniyor ve bunlar cinsellikle ilgili cunku kendisi namusa cok onem verirdi olan oldu L Li-moon

fundacım iyi dileklerin için teşekkürler şuan yoğun dönemdeyim düğün yaklaştı bişeylerle uğraşıyorum aklıma gelmiyor bu ara ufak tekef şeyler oluyor onlarıda geçiştirmeye çalışıyorum kendimce ama en kısa zamanda önce devlet hastanesine gitmek istiyorum duruma göre bakıcam artık ama ilaç kullanmak istemiyorum ne olursa olsun... F

bende de bu hastalığın belirtileri çok var. ilerlemesinden korkuyorum :18: herkese acil şifalar H

ne yazık ki bu hastalık geçmiyor bazen iyileşir gibi olup tekrar geri geliyor böyle yaşamaya alışmak mecburiyetinde kalınıyor ne yazık ki mavi_35

tüm günün veya gününün büyük çoğunluğu bunları düşünmekle geçiyorsa tehlikeli boyuta geçmişsin demektir. bende de çok benzer korkular vardı en başta. sonra bu düşünceler iyice sapıttı. geç olmadan doktora git bence. anlat tüm bunları. yılanın başını küçükken ezeceksin demişler. bu hastalıktan sonrasında kurtulmak inan çok zor. blanco

merhaba Ben de okb liyim. Başlangıcı 12 yaşıma kadar dayanıyor, şimdi 27 yaşındayım. 4 sene önce çok ağır bi süreç geçirdim sonunda hastaneye yatmak zorunda kaldım... çok zor günlerdi, düşünsel takıntılarım yüzündendi, hata yapma korkusu, terkedilme korkusu vs. ağır depresyon geçirdim,2 sene sonra doğru ilaç kombinasyonunu bulduk sağolsun doktorumla. 2 sene kullandım ilaçları şimdi bırakma aşamasndayım ama korkmuyor değilim, bazen sanki korkularım yokluyo saniyelik... öyle işte. kitaplar okuyup düşünce yapımı değiştirmeye çalışıyorum. muzlupasta

Slm.. İnsan anlatınca rahatlıyor.. belkıde ondan yazdım bunları. demişsin sana katılıyorum ki seni anlayan birine anlatmak daha da rahatlatıyor.. Bende çok çektim bu rahatsızlıktan iyileştim ilacı kestim ve evlendim:),8 ay öncesine kadar bende ilaç kullanıyordum doktor kontroluünde bıraktım ve 7 aylık evlilim.. Anladığım kadarıyla sende kurtulmuşsun ama sonra yeniden tetiklemiş inşallah bende böyle bişey olmaz.. Kendini hiç suçlama senin gibi olan milyonlarca insan varbu konuda yalnız değilsin herşey ALLAHın taktiri ilahisi ve şükret ibadetini yapabiliyormuşsun bu çok güzel ben 2 rekat namazı saatlerce kılmaya çalışırdım kılamazdım çıldırcak gibi olurdum ve bıraktım şuan iyileştim diyorum ve namaz kılmaya çekiniyorum neden geçmişteki gibi olcam diye korkuyorumHayatına karışmak gibi olmasın ama bak bi evladın var tedavini olmadan 2. düşünme ya dahada kötü olursan o süre zarfı içinde 9 ay boyunca ilaç kullanamacaksın sütydü falan derken 1 buçuk 2 yıl önce kendi sağlığını düşün iyi ol ki ailende etkilenmesin sende huzur içinde ol.. Önceki

Obsesif kompulsif bozuklugu herkesde farkli oluyor.. Bende ki bir sey aklima geldiginde surekli onu dusunmek ve bir turlu bundan kurtulamamak.. Yalniz yasamaya basladigim zaman hersey daha cok zorlasti.. Kapiyi, isiklari suyu, firini herseyi kontrol ediyordum kapali oldugunu bilsemde hala inanamiyordum.. ve tekrar tekrar kontrol ediyordum. Benim sorunum ayrica depresyon, kaygi bozukluguyla daha kotulesti.. Universite ogrencisiydim ders yapamiyordum.. Sonunda kiraladigim evden universiteden ayrildim simdi ailemle yasiyorum.. Bu sorunu olanlara en iyi onerim yalniz yasamasinlar T turkuaz01

Offffff yarabbimm! Bende de var bu okb ismini bu yıl öğrendim meğerse tek değilim ne kadar da yaygın bir hastalıkmış resmen bela ya O kadar çok takıntılarım var ki şu an yazmaya üşendim ve hangi birini yazacağımı bilmiyorum bi gün tam toparlayım sizinle paylaşacağım. Ama insanın yalnız olmadıgıını görmesi de rahatlatıyor insanı. Allah sabır versin hepimize ya (

blmiyrum huy mu ama huy olsa dr bana daha kafaya takarsan bu hastalıgın dibini yasıcaksın dedi demekki değil korkma herşey güzel olucak.. bu sadece geçici bişey... mutlaka dr a git burdan da elimden gelen yardımı yaparım sana

düzenli terapi gören bi okb olarak dr. a gitmenizi öneririm... bende yaklaşık 5 aydır var bu rahatsızlık genelde temizlik takıntısı vb... endişe şüphe halinde yaşayanlar var ama bende sizin gibi benzer düşüncelere takılıp onları büyütüp daha da takıntılı düşüncelerimi arttırmıştım... bu sorunu yaşayıp da tedavi gören arkadaşlaar çok iyi bilir ne kadar çok odaklanıp düşünürseniz daha da artacaktır en önemlisi hastalığı kabullenmeniz gelen düşünceye karşılık vererek kendinizi ikna etmeye çalışmamanızdır şuna emin olun bunlar sizin gerçekte hissettikleriniz yada düşünceleriniz değildir bunu teecrübeli bi hasta olarak rahatlıkla söyleyebilirim :) ya öyleyse ya şunu yaparsam ya ölürsem vs.. vs... bunların hepsi gelen hasta düşüncelerdir... ben çok ağıır ataklar atlattım dr. a gidiyorum ve çok faydasını gördüm güç sizin elinizde herkeste mutlaka var olan olası bi rahatsızlık bizler hastalığı farkedenlerdeniz anormal değiliz.. gelen takıntı yada düşünce ne kadar acayip kötü çirkin vs.. olursa olsun düşündükleriniz eylemleriniz değildir korkmayın kaçmayın korkup kaçarsanız inatçı bi baş ağrısı gibi yapışır kalır korkmayın üstüne gidin ki sizi terk etsin :) sevgiyle kalın...

kızlar bende de bu hastalık vardı..4-5 yıl önce. bazen delireceğimi bile düşünürdüm. ve delirmekten korkardım. garip takıntılarım vardı.. birşeyi 3-5 tekrarlamasam sanki sevdiklerimden biri ölecek gibi.. hayatı zindan etmiştim birşeyi tekrarlar dururdum..3 kez daha yapayım yoksa kötü bişey olacak derdim... ama sanırım bunu üniversiteyi başka bir şehri kazanmakla ve yurt ortamında kalmakla aştım.. büyüdüm sanırım.. şimdi hatırlayınca yine çok üzülüyorum.. ne olur kızlar bunu yenebileceğinizi düşünün. ve kendinizi başka şeyler düşünmeye iten kurslara yada etkinliklere yönlendirin.. kitap okuyun, spor yapın... ben yenebildiysem herkes yener kızlar... gerçekten...

arkadaşlar intahar eğilimi ve zarar verme korkusu okb un en ciddi evresinde oluyor. psikolojik yardım almıyorsanız bir an önce alın, eğer alıyorsanız da doktorunuzla bunu konuşun. takıntılar zarar verecek boyuta ulaşmamalı...

Şu an bir sorun yaşamıyorum. Umarım yaşamam da. İlaç tedavim bittikten sonra hiç sıkıntı yaşamadım. C

işyrimde bir arkadaşım var, düzen ve temizlik hastası. çocuklarını her gün yıkar, her gün çamaşır yıkar 90 dercede ve çocuklara gri renk alır giysilerin rengi gitmesin diye. dolabına bir şeyi yanlış koyarsanız kendini kaybedip bağırır çağırır o kyduğunu yere çarpar ağzına geleni sayar. tuvalete her girişinde çamaşır suyu ileyıkar yıkatır banyoyu da. hatta eşinin banyoya düşen kıllarını anlatır sinirle. ha bir de temizlikçi alır beğenmez ağzına geleni sayar. eşinin yeğeni gelmiş evine bi keresinde ocuk 4 yaşında tuvalete çorapla girmiş o gece sabaha kadar halı silmiş küsmüş görümcesine.. hasta olduğunu kabul ediyor tedavi olmuyor ama... ferhal

sengözlerimebaksanabşakkıdı sende kimsin ya okb gel bakim buraya bi sağ bi sol:mymeka:yahu ben yarım kutu şampuanı saçıma harcadığımı bilirim duşda ve bu hergün oluyordu şimdimi biraz ayıp biliyorum ama bu vaziyette uzaklaştı gitti

Bende de var canım tekrarlama olayı ama mantıgım beynım sunu soyluyo yaparken bunları yapmadan once bu hastalık yokken nasıl yasıyordun sımdı de yasıyabılırsın sen onu teklalamazsan ne olacak sankı senın dusuncelerın bısılerın onune gecemez aklın oyun oynuyor dıyorum vazgecmeye calısıyorum gercekten de oyle kızlar o sıgarayı cevırmezsen ne olacak sankı eskıden cevırıyormuydun bunu dusun rakamları tekrar etmezsek ne olur sankı butun herkes tekrar mı edıyor onlar nasıl yasıyor bızde yasıyabılırız o kadar gucsuz dıılız asacagız bunları dıyelım

bende burdakileri okyunca farkettim. sonra link verdiğim yerde yazanları okudum filan.. hayretler içinde kaldım.. yaptığım çoğu şeyin takıntı olduğunu bilmiyordum J

Merhaba üzerinden uzun Zaman geçmiş ama arama yaparken gördüm aynı rahatsızlık bende de var psikiyatriste gidiyorum ben de, aynı korkular bende de var siz tamamen iyileşebildiniz mi acaba sevgiler B

kızlar ben bu konuyla ilgili artık kitap okumak istemiyorum neden derseniz ben bi tane kitap okudum cok unlu bi yazarın kitabiydi tutulan bi kitaptı ismini vermeyim burdan ve ondan sonra bende olmayan takıntılar basladı halbuki o kitaba baslarken bi kac takıntı ile baslamıstım ama bitirdigimde yığınla takıntı olustu beynimde ve artık bas edemiyorum R rabia1984 SaBıR ve ZaMaN tek ayak

canım aynısı bendede var.. etrafımda hatta dizilerde olan kötu şeyleri kendi başıma gelicek sanıyorum.. mantıksız olduğunu biliyorum ama yinede kafamdan atamıyorum işte.. olmamış şeyleri düşünüyorum olucak ihtimalini düşünüyorum çok kötu birşey.. çevremdeki kimse anlamıyor onlar bunu rahatsızlık olarakta görmuyor zaten ama nasıl olduğunu anlayabiliyorum. ben psikiyatra gidiyorum ilaç kullanıyorum 2 aydır düzelme var. aynı zamanda psikologa gidiyorum her hafta.153 kadın ve aile sağlığı merkezinden randevu alabilirsiniz ücretsiz.. oldukçada iyi benim psikolgum.. hepimize geçmiş olsunn F

bu hastalıkla ilgili size iyi gelen kitapların isimlerini bana özel msjla yollarmısınız?

17 yaşındayım bendede var... malssef napıcam bilmıorum Önceki

ilaç tedavısı kışıye guç verıyor... ama aıle destegı de olması daha basarıya ulasma konusunda bır gercek... ben atlattım.. tam anlamıyla geçtı.. ama 3 ayda bır yokluyor... ama çok sukur anında atlatmaya calısıyorum... sabır ve sebat ısteyen bır hastalık... çok geçmıs olsun... çeken bılır... gulibik

birşeyi merak ediyorum gecmişte yaşadıgımız önemli bir şok sarsıntı mı yoksa çok agır depresyon mu obsesif kompulsif yapar bir hastayı, yoksa tamamen genetikmi bu takıntı hastalıgı, heran, herkeste, en sorunsuz insanda bile cıkabilirmi, tetikleyicisi varmı yani, bilgilendirirseniz sevinirim doktor hanım. insanlar sacma düşünceler kaygı ve şüpheden nasıl kurtulabilir, tamamen kurtulmak mümkünmü bu hastalıktan yoksa uzun sürecmi lazım. aslında okadar çok soru varki bu hastalıkla ilgili şimdiden teşekkürler. ozlem61-41 Popüler

Aynen, benim de minik bir kız çocuğunda olması gerekenden daha ilginç inanışlarım vardı o kesin TrulyScrumptious crazy cat

http://www.kadinlarkulubu.com/psikoloji-ruh-sagligi-hastaliklari/596212-okb-gunlugu.html Arkadaşlar OKB ile ilgili şöyle bir başlık açtım. Günlük yazar gibi yaşadığınız takıntıları açık bir şekilde yazarsanız bence güzel bir paylaşım olabilir. Çok sıkılıp rahatlamak istediğinizde bunu yazarak yapabilirsiniz. Başka takıntılara sahip kişiler kendilerine her ne kadar yardımcı olamasalarda size olabilirler. Ya da hep beraber birşeylerin farkına varabiliriz. Bi çözüm bulabiliz :) C cibis kısaca

Arkadaşlar benim çok yakınımda olan bir insan bu rahatsızlığın pençesine düşmüştü. Ve malesef psikoterapi ve ilaçlar dışında hiçbir şey tam olarak fayda etmiyor. Bir süre ilaçları kullanıp terapi aldı fakat sonra doktora sormadan ilaçları kesti. Ve zamanla belirtileri tekrar ortaya çıkıp kendini tetikliyor rahatsızlığı. Resmen hiç tedavi olmamışçasına en başa döndük şu an, ve hareketlerinin anormalliğinin farkında varmıyor, normal geliyor yine ona. Yani size diyeceğim o ki, bu işin şakası yok, bir uzman yardımıyla yenilebiliyor malesef sadece. Allah yardımcıları olsun herkesin. Önceki

ay ben neeeeeeeee takıntılıydım 14 yaşmdan 17 yaşıma kdr çk zorluk çktim yukardn bi damla su gelse ayh kirlndim derdm.. ama hiç takmıycksın mesela bir insan sana nasıl vuruda sen tepki vermezsen bi daha ellemez buda onun gibi bir şey sen pek tkma gider inş. niyetin önemli cnm her ne olursa olsun.. cherry_jam baktığım heryerdesin

Magic ben de var ama ben de hamilelik istiyorum hemen bıraktın mı sen hamile olduğunu öğrenince bir zararı olmadı mı? C

merhaba Ben de okb liyim. Başlangıcı 12 yaşıma kadar dayanıyor, şimdi 27 yaşındayım. 4 sene önce çok ağır bi süreç geçirdim sonunda hastaneye yatmak zorunda kaldım... çok zor günlerdi, düşünsel takıntılarım yüzündendi, hata yapma korkusu, terkedilme korkusu vs. ağır depresyon geçirdim,2 sene sonra doğru ilaç kombinasyonunu bulduk sağolsun doktorumla. 2 sene kullandım ilaçları şimdi bırakma aşamasndayım ama korkmuyor değilim, bazen sanki korkularım yokluyo saniyelik... öyle işte. kitaplar okuyup düşünce yapımı değiştirmeye çalışıyorum.

Canım ne insanlar var bu dünyada olmaması gereken. Sırf karar almakta zorluk çekiyorsun diye ölsem keşke deme lütfen... M

canım bende aynı şikayetlerle doktora gitmiştim, dr. bana yaygın anksiyete bozukluğu demişti. piskiyatriye git, ilerlemeden ilaç kullan. bana bi ilaç verdi tam süper oldum:) K

Hmm nasıl yani Önceki

var... dönem dönem kaybalıyor ve ortaya çıkıyor gariptir. Sürekli olmuyor. Bir de mesela çok bilgisayar oyunu oynadığımda veya ard arda karamsar filmler.. vs izlediğimde çıkıyor ortaya. Bir iki gün perişan ediyor. Sonra takıntılar kayboluyor. Ençok dini konuları bir kenara bıraktığım vakitler hortluyor. yakınlaştığım günlerde olmuyor hatta o dönemler hiçbirşey beni korkutmuyor. Bende kompulsif harekete dönüşmedi Allah'tan ama o obsesif düşünceler beni günden güne mutsuzlaştırdı çok oldu.

kızlar ben de obsesif oluyorum galiba, bi ara hamilelik korkusu yaşadım ve sonra bu tüm yaşam alanıma sıçradı. şimdilerde ölüm korkusu, sürekli dini konuları düşünme gibi şeylerim var. şöyle bi kafa rahatlığı yaşayamıyorum. doktora gitmeden halledilmez mi bu?

daha etkili ilaçlar varmış canım... ama ben baya kilolu olduğum için veremiyor o ilaçları. çünkü nerdeyse ayda 15 kilo falan aldırıyormuş... zaten 100 kiloyu geçtim. ilacı verirsem çok kötü olur diyor doktor. zaten verdiği haplar az da olsa kilo aldırdı bana. dediğin gibi bir psikologtan terapi alsam daha iyi olucak... ( SenEsittirBen Limon

merhabalar benim eşimde okb hastası ocak 2008 de tedavi görmeye başladı aynı ilaçları 2009 kadar kullandı fakat hastalığında çok az bir düzelme görüldü.2009 başında doktorumuzu değiştidik oda ilacı değiştirdi ve kullandığı ilaçla tedavi kendini göstermeye başladı. Eskisine göre güzel ilerlemeler var. eşimin çok fazla unutkanlık sorunu vardı. İbrahim Saraçoğlunun havuç kürünü uygulamaya başladım. Eşim de bende bilemiyoruz bu havuç suyunu içmeye başladıktan sonra rahatsızlığı okadar azaldı ki; biz bile inanamıyoruz. Eşim bu kadar düzelmeyi hiç umut etmiyordu. Şu anda olduğu duruma kendisi inanamıyor. Bilemiyoruz artık havuç suyundan mı yoksa ilaçtan mı. Ama şu var bu hızlı düzelmenin havuç syunun içilmeye başlanmasından sonra görünmesi gerçekten ilgi çekici. Bence bir bardak havuç suyunu yatmadan önce için hiçbir şey kaybetmezsiniz. Biz hala şaşırmış durumdayız?

Merhabalar adım Devrim KK' ya yeni üye oldum. KK' yı uzun süredir takip ediyorum ve bu siteyi çok beğeniyorum. Bende uzun süreden beri OKB hastasıyım ve bir türlü takıntılarımdan kurtulamıyorum... :teselli::Saruboceq: S

sen bu dusuncelerın ne kadar yanlıs oldugunu ve aklının bı oyunu oldugunu bıldıgın surece aklına gelse de sureklı senı bunaltsa da oldugunde yıne ımanlı gıdersın cunku senın sadece aklının bı oyunu ve sen bunu bılıyorsun ama aklının bı oyunu oldugunu bıldıgın ve bunu davranısa dokup yanlıs dusuncelerı sureklı yaparsan.. mesela namaz kılmıcam dıen aklına uyup namazını bırakırsan ıste o zaman ımanında zayıflama olur.. aklına gelsede sen sureklı ben ımanlıyım dıe dıle getır.. bırak aklın senı kandırmaya calıssın ama sen kanma.. benımde sureklı aklıma kotu seyler gelıyo ve cok bunalıyorum oturup aglıyorum neden boyle oluyo bılmıyorum ama tekrar dıyorum dusmanımın basına vermesın

Bende obsesifim 7 aydır tedavi görüyorum. Hastalığımı kabullenmek 2 yılımı aldı. Yaşamak işkence haline gelmişti ama ben inatla onun üstüne gittim. Selectra ve atarax kullanıyorum. Ama en önemlisi doktorun ve çevren oluyor. Ailenin arkadaşlarının sevgilinin eleştirileri bazen yoruyor. Ben doktorum sayesinde bu kadar iyiyim çok ilgileniyor saatlerce ağladığımı bilirim karşısında. Obsesifseniz korkmayin onu yenmeye çalışın ve bu hastalık tedaviz geçmez yardım almaktan çekinmeyin. Allah herkese acil sifalar versin.

Arkadaşlar bende de yıllardır varmışta farkında deilmişim.. Mesela şimdi obsesif olduğumu anlayınca eskiye gidiyorum küçükken herşeyden korkardım saçma sapan o zaman normaldi küçüksün korkuosun fln sonra aklıma gelmeye başladı mesela evden cıkmadan önce tuzlugu masanın ustune koymuştum geldiğimde orda durucakmı diye geldiğimde durdunu görünce rahatlıodum yapmıodum bi daha sonra bebeklerim canlanırmı acaba diye düşünüodum yada resimler ama asla canlanmadılar:) neyse büyüdüm evlilik stersi fln yok zayıflim takınsı ki görseniz ztn zayıfım megerse bunların hepsi takıntıymışşş. Sonra ben zayıflamaya başlayınca ve tam evliliğime az kala ablam hastalanınca korktum bende tavan yaptııı.. Herşeyi okumaya ve ınsanların üzerindeki şeylere dikkat etmeye başladım deliriorum sandım. neyse ilaca başladım ve geçti sonra kafama göre bıraktım cunku gectiğini sanmışım halbuki sadece yazı okuma fln geçmiş diğerleri duruyordu.. Şimdi tekrar ilaç içiyoum 22. günüm fln yan etkiler tavan yapmış durumda o kadar huzursuzumki anlatamam. Saçma olduğu halde bu seferde insanları cıplak görüorum elime bıcak alınca bişi yapamıyım diorum.. Halbuki asla yapmıcam hepimizde olduğu gibi.. acaip tedirginim ilaç içmeden bu kadar değildim acaba budamı takıntı aslında iiyyimde ilaç içmeye şartlandım diemi böyle hissediyorum acaba doktorum 1 aydan sonra geçer dedi ilaç yan etkisi yaşayan varsa yazabilirmi acabaaa ne kadar sürücek böyleeee? mavituruncu

ALLAH Ne zaman emrettiyse o zaman ölürüz. astım ilaçlarını iç lütfen. kendine zarar verme. yaşamak herşeye ramen çok güzel. nefes ldığımız her ana şükürler olsun

Valla sen benim ablam sayılırsın sana uğur koşarın Allah de ötesini bırak kitabını tavsiye ederim ablacım bende çok ağır dönemler geçirdim tedavi gördüm ilaçla sadece bastırıyoruz bırakınca yine aynı beyni kontrol etmenin yolunu bulmak herekli buda kolay değil hastalığın önemli noktası beynin senden bağımsız yapıyor bunları Allah yardımcın olsun ne intiharı okadar kötü durumda insan varki şükürki bak dertleşebikiyoruz dertleşebilecek parmaklarımız bile var muzlupasta

Canim bunun icin cok dogru bir kisiye geldin :) oncelikle sakin ama sakin esini birakma bil ki bunu o istemiyor bu bir hastalik beyni yapiyor. Onun elinde degil. Biliyorum bunu demesi kolay ben de annemle bu hastaligi yasadigimiz donemde cok sıkinti cektim cunku sorulardan artik bir sure sonra bikiyor bagirip cagirmaya basliyordum. Babam hep sabirliydi bize gore, sabir en onemli seymis bu hastalikta onu anladim. Simdi 2 yil gecti ve cok sukur o donemleri atlattik yani tedavisi var bunun evet tamamen gecmis degil ara ara yine sorar ama cevap veririz gecer hemen eskiyle kiyaslayamayiz bile. Eskiden artik evden cikmaya korkar olmustu ya da yalniz basina kalamayacak durumlara gelmisti. Zonac ben hic duymadim acaba prozac mi ya da onun esdegeri bir ilac mi? Benim annem anafranil ve prozac kullandi. Ilk basta anafranili cok verdi doktor ama bu defa sisti cok kilo aldi ve birakti. Hastalik duzelirken tekrar bozuldu tekrar gitti doktora ve doktor kizdi bu ilaclari en az iki yil hic ara vermeden kullanman lazimdi tum tedaviyi sifirlamissin dedi. Bu kez prozaci yukseltti kilo almasin diye anafranili azaltti. Canim oncelikle sunu soyleyeyim kendinize cok iyi bir doktor bulun gerekirse il disina cikin zaten surekli kontrol gerekmiyor ozel muayenehaneye gidin uzun uzun anlatin konusun. Devlette bu is zor. Doktor tavsiyesi alabilirsiniz yani guvenebileceginiz bir doktor olsun pahali da olsa paraya kiyin ve en onemlisi sabredin! Ozellikle es olarak bu is sana dusuyor biliyorum cok zor ama esini seviyorsan ki seviyormussun sabret. Hastalik 3-4 ayda duzelmez hatta basta artirir ilac biz de yasadik bunlari diyorduk bu nasil tedavi daha kotu oldu vs ama sonrasinda duzeldi, simdi cok sukur iyiyiz yaklasik 2 yil duzenli kullanmasi lazim. Emin ol sonrasinda her sey yoluna girecek ve sabrinin mukafatini alacaksin. Baska sorularin olursa ozelden ya da burdan seve seve cevaplarim bu hastaligin ne kadar zor oldugunu cok iyi bilirim cunku. Y

insaallah düzelir ne diyeyim, Rabbim sabirlar versin kardesim, en basindan gitmesi iyi olmus en azindan her hastalikta oldugu gibi beyinle ilgili durumlarda da erken teshis cok önemli..

belkide değilsindir cnm bnmmm dr a git öğrenirsin kulaktan dolma bilgilerle korkutma kendini ben sadece kendi yasadıklarımdan yola çıktımmm &#10084;&#65039; iPhone 'den Kadınlar Kulübü aracılığı ile gönderildi

bendede hep hasta olma korkusu var.. hala var.. ilaçsız tedavi olmayı denemem gerek diye düşünüyorum.. ilaçla yıllarca tedavi gördüm. kullanıtken herşey yolunda ama ya bırakınca? hem ilacım yan etkileri hem bünyenize verdiği diğer zararlar. off off. bi sürü şey.. ama artık bende kendimi ciddi boyutta hissediyorum.. hipnozla bütün dr lar olumlu sonuç aabilirsiniz diyo tabiki fakat seanslar çok pahalı.. hastalık kapma korkusu çok felaket bişeymiş ya.. aranızda böyle olan varmı (( SenEsittirBen Limon

Okb görmemişsiniz siz arkadaşlar. Bende temizlik dışında aklınıza gelecek her takıntı var. Bu yüzden evlenemedim okulumu bitiremedim. Cinsel okb yüzünden memlektte bir ev tutttum tek başıma yaşıyorum. Evdeki bireylere karşı bile cinsel düşünceler geliyor Dinsel düşünceler cinsel düşünceler şüphe simetri kontrol geçmişi sorgulama Sadece bir kaçı bunlar.

arkadşlar sanırım bnmde obseseif takıntım var. mesala metroda çift sayılı olan peronlardan geçmek kumandada sesi çift açmak gibi buna engel olamıyorum. bu tarz bir takıntısı olan var mi.

allah kımseye vERMESIN ARKADASLAR.. DÜŞMANIMIN BASINA BILEM VERMESIN.. BENDE 2 YIL KENDIM MUCADELE ETTIM.. YENEMEDIM.. DAHA BETER OLDUM... kendımden vazgectım... ama yendım..2 yıldırıyıyım. ama ara ara yoklıuyor.. arada yoklamasıda olurmus.. sabır ve sebat gerektırıyormus... mutlaka tedevı devam etmelı ve doktora gıtmelı... CennetKokulum kuzusu'nun

bende okb hastasıyım 2 yıldır devam ediyo beynim sürekli bişeylerle meşgul çocukluğumda da el yıkama hastalığım vardı ama zamanla geçti 2 yıldır sürekli halde doktora gidip ilaçla tedavi olmak istemiyorum kendim yenmeye çalışıyorum ama çok zor sürekli yaptığım seyleri kontrol ediyorum aklımdan onu oraya bunu buraya koydum diye sürekli sayıyorum bi anda endişeye kapılıyorum hep yanlış yapma korkusuyla yaşıyorum bıktım artık hayatımın bi parçası haline geldi bazen kendi kendime saçma diyorum diğer insanlar bunlara takılmadan yaşabiliyorsa bende yaşayabilirim eskiden nasıl yaşıyordum ama olmuyo bi şekilde geliyo yine obsesyonlar ama yenicem bunu internetten araştırdım kendi kendine doktora gtmeden yenenler var Allah hepimizin yardımcısın olsun

Bende de bu vae nasılsınız şuan F Ferda

Artık kendimi çok iyi hissediyorum doktorum o kadar iyi biri ki ilk gittigimde ağlayarak anlattım kendımı son gıttıgımde gulerek gırdım ıcerı o da şaşırdı ılk defa ıcerı gulerek gıren bır hastam var dıye lustral ve curexol kullanıyodum 7 aylık tedavım bıttı ve ilaçları bıraktım mutluyum huzurluyum sevgilimde bu konuda bana çok destek oldu sağolsun teslim olmamak lazım bu takıntılara kendımı frenlemeyi oğrendim artık sekerkiz Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Imkansz o an gözüm görmüyor. ama mesela huy deglmidir. ben o gözle bakmştm(( O

bu hastalıktan çok çektim. aşırı düzen temizlik takıntılarım var. benim gibi olanlarla konuşmak isterim. tecrübelerimizi paylaşırız..:1hug: pelincan evlat nefes

arkadaşlar maalesef takıntılar doktora gitmeden geçmez. geçer gibi olur ama zaman içinde tekrar çıkar. bende de temizlik hastalığı var. hafifti ama gittikçe yoğunlaşmaya başladı ve hayatımı etkilemeye başladı. araştırıp bir psikoloğa gittim. psikoterapi yapıyor. iki aydır gidiyorum. ve değişmeye başladım. kendime inanamıyorum ve çok mutlu oluyorum. konuşarak sorunların hallolacağına başta kimse inanamıyor demi? ama oluyormuş işte. takıntıların geçmiş yaşantınızla mutlaka bağlantısı var. titizlik, herşeyi kontrol etme, mükemmeliyetçilik, emin olamama vb. herşey geçmişle alakalı. geçmişi halletmeden geçmiyor bu hastalık. ben özele gidiyorum. aynı zamanda ilaç da alıyorum. sadece ilaçla geçmez bunu bilin. maddi durumu iyi olmayıp iyi bir doktora gidemeyenlere üzülüyorum ve onlar için de dua ediyorum. inşallah sizi iyileştirecek doktorla tanışırsınız.

arkadaşlar her konuda olan takıntılarınız için Uz. Dr. Oğun TAN' ın TAKINTILAR isimli kitabını okumanızı şiddetle öneriyorum. bilginize a. s.

sana da tesekkurler, boylelikle yalniz olmadigimizi anliyoruz

aranız da intihar edermiyim, takıntısı kendime veya bi çocuğga veya çocuğuma zarar verirmiyim takıntısı sanki bunu yapmış gibi bi ruh haline giren var mı. lütfen bana cvp verin. özellikle intihar edermiyim korkusu olan ve sanki etmiş gibi ya da etmemek için kendini zor tutuyomuş gibi olan var mıı Önceki

Bu bende de var sanırım... Bi de şey var ek olarak mesela yemek yiyorum 1 lokma ya da 2 lokma kaldı. Bunu yemezsem kötü bişey olur biri ölür aldatılırım gibi sapı saçma şeyler geçiyo içimden... Ay ben de hastayım sanırım daha neler neler var ben de ((((( oooofffff bilemiyorumki Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

merhaba bende de okb var ben sürekli tekrar sorunu yaşıyorum gördüğüm reklamı tekrar ediyorum sayıları tekrar ediyorum bazı şeyleri sürekli tekrar ediyorum mesela sigara içmeden sigarayı elimde 5 10 defa çeviriyorum yapmazsam uğursuz birşey olacak gibi geliyor artık herşey yavaşladı benim için şimdi ilaç kullanıyorum ve bir nebze rahatladım ama geçmedi 6 ay oldu ilaçlara başlayalı ama halen içimden tekrar etme sorunundan kurtulamadım bazen bir soru sorulduğunda içimden tekrar yapıyorsam tekrar bitene kadar cevap veremiyorum ve kötü durumlara düşüyorum bende okb yanında birde kabus sorunu var çok fazla kabus görüyorum dr. bunun içinde ilaç verdi ama eskisi kadar olmasada devam ediyor 2 3 günde bir kabus görüp bağırarak uyanıyorum bazen gecede 2 tane gördüğüm oluyor sizdede varmı kabus sorunu yaşıyan!

Sinem bende sana benzer şeyleri yaşıyorum. Sen yazalı bir kaç sene olmuş. Hiç gelişme oldumu sende? Çok

Selam arkadaşlar, ben iyi oldumsa hepiniz iyi olursunuz. Birsuru psikiyatriste gittikten sonra bir arkadaşımın onerisiyle suanki psikoloğumu buldum ve beni iyi etti, Mine hanima cok teşekkür ediyorum. Isim yazmak burdan serbestmi bilmiyorum isteyene yazabilirim ama sakin paraz tuzagina düşmeyin, ozelikle de psikiyatristlere gitmeyin, ilaç kullanmayin cunku bu is psikologla cozuluyor. su an müthiş saglikliyim.

ben aslında yıllardır böyleymişim ama anlamam geçen yıl oldu. farkedilmesi zor. çünkü insanlar kendine konduramıyor ama artık bilinen bir rahatsızlık daha uyanık olabilirsiniz. öncelikle tamamen dr gözetiminde olmalısınız. sakın ama sakın ilacı dr a göre kullanın. bu rahatsızlık ilaçsız geçmez mümkün değil. ancak çok alt seviyelerde belki. ben geç bir seviyede gittim ve dr en az 2 yıl tedavi olmamı istedi ilaçla. önümüzdeki ay 1 yıl dolacak. hayata döndüm diyebilirim. yaşamıyormuşum resmen. ve bu rahatsızlığı olduğunu anladığım 2 arkadaşımı da psikytra yönlendirdim onlarda da okb çıktı. şimdi gayet iyiler. herkese geçmiş olsun ama anladım ki ilaç kullanmayanlar kullananlardan anormal :)

bu hastalık beni mahvetti... sürekli şüphe duyuyorum herşeyden... biriyle karşı karşıya geldiğimde korkuyorum acaba şuan bana içinden bişey diyormu.. çok kilolu olduğum için acaba laf ediyormu içinden diye... ( bi işi yaptığımda sonradan şüphe duyuyorum ben bunu yaptımmı diye. yada birine bişey söylediğimde ben onu söylemişmiyim söylememişmiydim diye düşünüyorum günlerce. takıntı haline getiriyorum bi saplantı oluyor beynimde. içinden çıkamazsam ağlamaya başlıyorum... ilaç kullanıyorum düzenli. biraz rahatlatıyor ama tamamen yok etmiyor... umarım zamanla kurtulurum. hayatı yaşanmaz hale getiriyor çünkü... (

Ben de daha düşük seviyede yaşıyorum bu hali, bir şey satın almak istediğimde en iyisini, en uygun fiyatlısını bulmak için günlerce araştırıyorum, bütün saatlerimi ona harcıyorum, bir an evvel de almak istiyorum, artık düşüncelerim ona odaklanmış oluyor ancak istediğimi bulamazsam vazgeçiyorum, bir müddet sonra başka bir takıntı başlıyor. Beni en çok rahatsız eden takıntım, temizlik! Sürekli ellerimi yıkıyorum, daha önceden pis olduğuna şahit olduğum bir şeyi temizlemediysem veya temizlediğim bir eşyaya başkası dokunduysa elimi yıkıyorum, ellerim çok yıprandı yaşlı kadın eli gibi sekerkiz Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

selam cümleme nasıl başlıycamı bilmiyorum 30. hafta 5 günlük hamileyim gebeliğim başından beri bu siteyi takip ediyorum iyi, kötü mutlu neler neler okudum öğrendim şaşırdım herşey çok güzel giderken hayatımda 1 ay önce herşey karıştı eşim yanımda yoktu gebeliğimin başından bu yana sadece kızım vardı yanımda ve bir gün öksürükle uyandım ve boranşit ardından gebelik şekeri ardından kızımın rahatsızlığı birde yalnızlık derken ben 3 gece üst üste uyuyamadım ve saçma sapan şeyler düşünmeye başladım hayatın boşluğu, mutsuzluk ölüm, bebeğe nasıl bakıcam, neden yaışıyoruz ki ağlamalar korku endişe daha birsürü şeyler kalbimde çarpıntı midemde sanki bir yumruk ve iştahsızlık, ne yapıcamı bilmezken ablamda kalmaya karar verdim ve bi anda sıkıntılarım geçti derken 1 hafta sonra tekrar başladı ve hala devam ediyo kocam geldi ama artık nafile bende olan oldu piskiyatriye gittim ilaç yazabileceğini söledi ama korktum sonra başka doktora yönlendirdi ve terapiye başladık ilk gün iyi gibiydi ama yine aynı ve bu arada ablam bizde kalıyo çünkü onsuz yapamıyorum artık ve kadın dğm doktorum ilaç kullanmamı söledi antideprasan çünkü doğumdan sonrada artabilirmiş ve ben ne yapıcamı bilemiyorum ama ilacı aldım yinede başucuma koydum ara ara iyi oluyorum ama yinede mutsuzum herşeyden ilacı kullanmadım henüz garanti olsun diye aldım çok daralırsam ilacım var demek için ama ne yapıcam bilmiyorum ya doğumdan sonrada devam edcekse offf ve bu arada kilo verdim ama şimdi yemem biraz daha iyi bebeğin gelişim çok iyi dedi doktorum ama benim hevesim kalmadı sanki hazırlıklarıda durdurdum hiç bişey yapasım yok öylece bekliyo herşey daha bişey hazırlayamadım elim kolum kalkmıyor sanki bana yardım edin destek verin neolursunuz çok ihtiyacım var desteğinize lütfen uzun yazdım sıkılmadan okuyun neolur...

slm kızlar yazılanları okudum. bilmiyorum galiba hafif tertip bende de var :) hani parmağınız bi yere değr ya.. o değdiyse hepsini aynı sayıda değdirmem gerek mesela.. sus sesi benzer seslere gıcığım.. kumandayı bazen çocuklar ellerine vuruyorlar ritmik... sinirlerim ayağa kalkıyor.. suratı asık birini görsem benle mi alakalı die aklımdan bi yığın düşünce geçiyor.. geçen yıl babamı kaybettim.. onu kaybetmeden önce 3 ker edua ederdim günde sayısız kez... annemle babam için.. şimdi annem için dua ediyorum.. sanki etmezsem onu da kaybedecekmişim gibi.. kitap takıntım var.. elimden gelse bütün kitapçıyı alıcam ama evde okmadığı m kaç raf kitap var... buna benzer şeyler.. bikaç aydır prikiyatriste gidiyorum ama bunlardan bahsetmedim.. sizce ne olabilir? S sedna03

Obsesyonda kişinin zihnine istemdışı olarak bazı düşünceler üşüşür. Bu düşünce hastanın zihnine en olmadık bir anda ansızın gelir ve kişiyi çok rahatsız eder. Örneğin, biriyle yaptığı az önceki konuşmasındaki bir bölüm kafasına takılır, "acaba beni yanlış mı anladı" diye düşünür, gidip tartıştığı kişiye bu konuyu sormayınca çoğu zaman rahat edemez. Zihni hep belli tarz tekrarlayıcı düşüncelerle meşguldür. Kompülsiyon da buna benzer bir durumdur. Ancak kompülsiyonda obsesyondan farklı olarak istemdışı olarak yinelenen düşünceler değil, bazı davranışlar sözkonusudur.. Hasta, evden çıkarken kapının kilitli olup olmadığından emin olamaz, geri döner, kontrol eder. Bunu defalarca yapmayınca içi rahat etmez. Yine, banyoda gusül abdesti alırken besmele getirip getimediğine tam kani olamaz, tedbir olsun diye 2, 3 kere besmele getirir. Sonra bu sayı artar, 5'li, 6'lı, hatta 10'lu rakamları bulabilir. Hasta elini yıkarken temizlendiğinden emin olamaz, elini yarım saat lavobada yıkamak zorunda kalır. Böylece, her gün en az yarım saatini lavobada geçirmeye mecbur kalır. İŞİN PÜF NOKTASI! Hasta, obsesyonda aklına gelen ve hastalığından kaynaklanan yineleyici her düşünceyi gerçek bir düşünce gibi algılar. Bu nedenle, hastalığından kaynaklanan bu gerçek dışı düşünceye gerçek bir düşünceymiş ve sanki gerçeği yansıtıyormuş gibi muhatap olur. Mesela işini gücünü bırakır, dış dünyadan kendisini büyük ölçüde çeker, aklına gelen bir "soru içerikli" düşünceye yoğunlaşır, ardından da kendisini tatmin edecek cevaplar aramaya başlar. Oysa bu cevaplar, ne kadar mantıklı olursa olsun, hiçbir zaman zihindeki takıntılı sorulara doyurucu bir cevap olmazlar. Kişi o an içir rahatlar, belki "soruyu cevapladım" zanneder, ancak bir süre sonra zihnini bu kez de bambaşka sorular kuşatır. Aslında, gerçeği yansıtmayan ve hastalığın bir ürünü olan bu takıntılı düşünceleri ciddiye alıp sürekli cevap arama çabasıbu hastalığı besler. Tıpkı, atılan her odunun ateşi beslemesi gibi. Hasta hem "ateş sönsün" istemektedir hem de -farkında olmadan- sorun ateşinin altına sürekli odun atmaktadır. Sonra da "ateş sönmüyor ki" çıkarımına gitmektedir. Bu negatif düşünce hastalığı tekrardan beslemektedir. Bu noktayı şöyle bir örnekle açıklayalım: Bilindiği gibi çölde olan birisi, belli bir süre susuz kalınca serap görür. Bu kişi, çölün bu özelliğini önceden bilir, mesela çölü, susuzluğu, serap olgusunu doğru bir biçimde tanırsa her gördüğü hayale su deyip koşmaz. Aksi takdirde perişan olur, gerçek suyu bulduğunda ise belki onu içemeyecek bir duruma dahi gelebilir. Burada da aynı mantık geçerli olmalıdır. Hasta, hasta olduğunu bilir, aklına takılan düşüncelerin gerçeği yansıtmadığını ve bunun hastalığından kaynaklandığını bilir, her aklına üşüşen düşünceye itibar edip cevap aramaya kalkışmazsa bu hastalık ateşi kısa sürede sönmeye başlar. Ateşin altına odun atılmazsa hiç bir ateş ilelebet yanmaz çünkü. Hasta, evvela obsesyon suyunu kaynatan hastalık ateşinin altına habire odun atmaktan vazgeçmelidir. Bunun için ise, az önce de ifade edildiği gibi, hastalığının doğasını doğru tanımak gerekmektedir. Hasta, bu takıntılı düşünce ataklarında ısrarla şu telkin şablonunu kullanmalıdır: "Ben bir obsesyon - takıntı hastasıyım. Psk. İzzet Beyin dediğine göre bu hastalığım bana, aklıma olmadık düşünceler getirirmiş. Halbuki bu düşünceler gerçeği yansıtmazmış. Benim aklıma gelen bu düşünceleri ben gerçekçi bir düşünceymiş gibi görmemeliymişim. Bu gerçeği yansıtmayan düşüncelere cevap aramaya çalışmamalıymışım. Böylece hastalık ateşimi söndürmeli, bu ateşe habire odun atmamalıymışım. Şuan aklıma "şu" düşünce geldi, evet . Hayır, artık eski hatayıyapmayacağım. Bu bir serap, biliyorum. Bu hayale kanmayacağım. Bunu artık biliyorum. Çünkü ben çöldeyim ve uzun zamandır da susuzum. Doğal olarak da gördüğüm su değil, sadece bir serap!" KRİTİK EŞİK! Hasta, doğru olanı yapmaya başlayınca, yani zihninde uyanan bu takıntılı düşünceye cevap aramaya çalışmayınca kendisini kritik bir tehlike beklemektedir: "İçini ansızın kaplayacak olan sıkıntı" Hasta, zihnindeki yineleyici düşünceye cevap aramayıp bu sağlıksız düşüncesine yoğunlaşmayınca kısa bir süre sonra içinde derin bir sıkıntı duyar. "Bu aslında hayra alamet bir durumdur. Çünkü bu işaret hastalığın adeta son feryadıdır. Evet, sıkıntı sesi o güne değin alışık olduğu tepkiyle değil de beklemediği bir tepkiyle karşılaşan hastalığın son çırpınışlarıdır." Hastalık bu şekilde elindeki son kozlarını oynamaktadır. Birnevi son mermilerini kullanmaktadır. Silahındaki son mermiler bitmek üzeredir. HASTALIĞIN TAM KIRILMA NOKTASI! Hasta, ilk defa denediği bu yöntemin sonucunda sıkıntısının daha da arttığını görünce çoğu zaman bu sıkıntıyı yaşamaktan korkar ve hemen geri adım atmak ister. İşte burası, hastalığın tam kırılma noktasıdır. YİNE YANLIŞ BİLGİ! Oysa ki hasta bu sıkıntısını da yanlış tanıyordur. Bu sıkıntıyı dayanılmaz ve katlanılmaz bir sıkıntı zannediyordur. Bu düşünce doğru bir bilgiye dayalı değildir. Bu sıkıntı da aslında, tıpkı zihnindeki düşünceler gibi, hayali bir sıkıntıdır. Sadece görüntüsü ürkütücüdür. Ama özde hiç bir tehlikeli yönü yoktur. Bir düşünür vesvese denilen bu problemle ilgili olarak "aynadaki yılan sokmaz, aynadaki ateş yakmaz" demektedir. Bu çok veciz bir benzetmedir. Aynı şekilde, obsesyonlu hastanın yaşamaktan korkarak çekindiği, yanlış davranışlarına geri dönerek devam ettiği, böylece hastalığını kendi eliyle besleyip büyüttüğü sıkıntı haddizatında gerçek bir yılan değil; yılanın aynadaki resmidir. Ya da, aynadaki ateştir. Bu hayali sıkıntıyı -kendi örneğimle anlatacak olursak- sahte bir kabadayı gibi de düşünebiliriz. Kişi sırf sesine, attığı nağraların şiddetine bakarak sahte kabadayıyı yanlış tanır ve gerçek bir tehlike gibi algılarsa, bu sahte kabadayıdan sürekli korkar ve her gördüğünde sıkıntılı olur. Ancak, kişi sahte kabadayıyı doğru tanırsa sesinden ürkmez ve birazcık karşısında dik ve cesur durabilirse ortada korkulacak bir durum da kalmaz. Kabadayıların asıl amacı korkutmak, böylece sindirmek ve ele geçirmektir. Hiç bir kabadayı kimseyi sindiremediği bir yerde boş yere durmaz. Siz sinerseniz gelir, durur; sinmezseniz de terkeder, gider. Evet, sahte kabadayı artık bağırmakla, çağırmakla eskisi gibi amacına ulaşamaz, istediğini alamamış olur, derken çeker ve gider. Bunun tek nedeni vardır, sahte kabadayının ciğerini artık çok iyi tanıyor olmanız. O nedenle de naralarına artık aldırış etmiyor, ondan korkup ürkmüyorsunuzdur. Dolayısı ile hasta, sahte kabadayının, yani hastalığının bağırıp tafralar atmasından ürkmemeli, birazcıp dik durmalı, hatta diklenmeli, sahte kabadayının gerçek yüzünün ortaya çıkması için bir müddet daha sabretmelidir. Hiç bir sıkıntı dayanılmaz değildir, bu yapılabilir. Hele de hayali bir sıkıntı asla dayanılmaz değildir. Obsesyonda da Kompülsiyonda da, yaptıkça hastalığımızı beslediğimiz düşünce ve davranışlarımızı sergilemekten vazgeçmeye çalışmalı, bu durumda yaşayacağımız geçici ve hayali sıkıntıya hazır olmalı, bunu bilmeli ve beklemeli, bundan asla ürkmemeli, bu hayali sıkıntıyı yaşamaktan korkmamalıyız. İnsan "ya hiç tanımadığındana korkar yada yanlış tanıdığından" demiştim. Siz artık obsesif düşüncelerinizi, kompülsifdavranışlarınızı ve hayali iç sıkıntınızın doğasını doğru tanıyorsunuz. O halde, korkmanız için hiç bir sebep de yok ortada. Panik atakda da durum aynıdır. Hasta, yaşadığı ataklarda kendisine bir şeyler olacağını zanneder. Kalbi sıkışır, daha doğrusu kalbi sıkışmaz, hastaya böyle gelir. Hasta böyle zanneder Bu tamamen hastalığından kaynaklanan bir zandır, bir yanılsamadır. Ortada fizyolojik gerçek bir tehlike yoktur. Hasta bu noktayı doğru tanımalı, panik atak hastalığından kaynaklanan bu gayet doğal panik atak belirtisinden ürkmemelidir. Bir insan gripten korkmazsa, öksürmekten de korkmamalıdır. Çünkü öksürmek ayrı bir dert değildir, sadece gribin tipik bir belirtisidir. Bu soruna da büyük ölçüde takıntıdaki mantıkla yaklaşılmalıdır. Psk. İzzet Güllü

Bana da 3 yıl önce okb teşhisi kondu, lise son sınıftaydım, şu an 21 yaşındayım.3 yıldır ilaç ve terapi destekli tedavi görüyorum. problemim temizlik takıntısı ve yaptığım herşeyde olması gerektiğine inandığım mükemmeliyet. açıcak olursam, öss ye hazırlandıgım sene tek bir konu için 11 soru bankası kullanırdım, normali 3-4 iken. dersane sınavlarının birinde sonuçlarımızın baş başa gittiği bir arkadaşım dersane genelinde 1. oldugu için -dersane Ankara nın en büyük 2 dersanesinden biriydi- dönemin ortasında dersane değiştirdim. bu örnek bu hastalığın bende ki ilk iki belirtisinden biriydi. ikinci belirti ellerimi uzun süre yıkamamla başladı,5 dk 7 dk 10 dk deken 15 20 dakika muslugun başında vakit geçirir oldum, ellerim kururdu bembeyaz olurdu sonra bu banyoda devam etti, girdiğim zaman 1,5-2 saat çıkamazım, 1 kalıp sabun bitmeden kendimi temizlenmiş hissedemezdim, annem farketmeye başlayınca psikiyatriste gittik ilaç yazdı, ilaç uyku yaptı, düzenli kullanmadım hala alıyorum ama aklıma geldikçe,2 günde bir. psikoloğa gittim, bir sürü para bayıldık, işe yaramadı. ben herşeyin insanın kendi elinde olduğu kanısındayım, ben kendi kendimi tedavi ettim, artık elimi maksimum 3 dakika yıkayorum banyoda 20 dakikadan fazla vakit geçirmiyorum hatta bazen 15 dakika sürüyo çıkıp saate bi bakıyorum çok şaşırıyorum ve seviniyorum. dışarda yemek yiyemezdim artık açlıktan ölücek gibi olursam yiyebiliyorum :) devam eden bazı takıntılarım hala var ama çok çok ileri boyutta değil, zamanla onlara da bir çözüm bulacağım, ilaçların etkisi yadsınamaz ama psikolog terapisi özellikle okb de kendi kararlarınızdan daha etkili olmuyor belirtmek isterim. ve bu hastalıktan maalesef,100 de 100 kurtulma imkanımız yok :) Tüm okb hastalarına ve kendime Allah tan şifa diliyorum.

kızlar bende kafama çok takıyorum şuan yaşadığım ise başkalarına anlattığım şeylerden pişmanlık duyuyorum sürekli gidip söylediklerimi başkalarına anlatacaklar başkalarıda beni yargılayacak falan filan duramıyorum yaa düşünceler büyüdükçe büyüyor yardıımmm noluuurrr U

Sevgili gingerr öncelikle geçmiş olsun. bildiğim kadarıyla bu rahatsızlıkta ilaç kullanmak gerekiyor sadece terapiyle atlatan var mıdır bilemiyorum ama olmasını umut ediyorum çünkü gerçekten ilaçların insanın dengesinde değişiklik yaptığı aşikar. Özellikle 16 yaşında ve eğitim gören bir gencin ilaç kullanmasını ben istemem ancak şunu unutmaman gerekiyor ki tedaviye başlanmazsa rahatsızlık ilerleyebilir. ben ilaç kullandım okb için ama aynı zamanda ağır bir depresyonda geçiriyordum bu yüzden kullandığım ilaçlar da aynı oranda ağırdı. bana kalırsa kardeşini mutlaka bi uzmana götürmen. belki terapiyle atlatılabilecek boyuttadır ya da yaşına ve durumuna uygun daha hafif ilaçlarla atlatıp sağlığına kavuşabilir. Şimdiden geçmiş olsun canım... F

ayyy:1shok: bılmıodum oylebı takıntı gıbı gelıodu benmkı. bende evden cıktıgım an dusunmeye baslıorum utunun fısını cektım mı tupu kapattım mı bısey unuttum mu mirmirmirmirdıe. hatta 5 gundur yalnızım ve gunes dogmadan uyuyamıorum. yolda okula gıden kucuk bı cocuk gorsem annesı nasıl yalnız gonderebılıo dıe soylenıorum daha anne bıle deılım. bu kadarla kalırmı daha da ılerlermı acaba ne yapmalıyım?

Çok güldüm ya, olabilir! Eğer kardeşinsem sana abla mı derim yoksa isminle mi hitap ederim? E

merhaba arkadaşlar maalesef ben de okb hastasıyım bi ara ilaç tedavisi kullandım ama ekonomik nedenlerden ötürü tekrar kontrole gidemediğim için yarım kaldı ve bu benim için tam bir kabus oldu yaşamak istemiyorum, sürekli olumsuzum, herşeye takıyorum kafayı, ufacık seyleri büyütüyorum, çevremdekileri çok kırıyorum, sürekli hakaret ediyorum ve bunları istem dışı yapıyorum sonrasında çok ama çok üzülüyorumneden böyle oluyor bilmiyorum ama bir türlü baş edemiyorum. Allah büyük hepimizin yardımcısı olsunherşeyin olumsuz yönüne odaklanıyorum. off çok mutsuzum... erkek arkadaşımla bile bu yüzden tartışıyorum, sürekli kuruyorum((

Yani eylülde biraktım şimdi yine belirtiler başladı marilyn monroe

doktorumla epey bir konuştuk biz ama çocukluğuma dair bir bulgu yok... benimki 18 yaşımda yalnız yaşadığım 1 sene içinde başlamış gibi görünüyor...

geçti çok şükür.. şu an iyiyim.. ama tekrar oluyor arada..2 yılda bir, yılda bir... hissediyorum ki kötüyüm.. sabır ve sebat lazım diyorum kendi kendime ve geçiyor. çok şükür kpss ile atandım..1 hafta oldu memur oldu... göreve başladım.. D

merhaba arkadaşlar.. bende obesesif kompulsifim.. malesef gittikçe artıyor rahatsızlığım.. psikoloğa gittim de bana bi ilaç verdi.. bebeğim olduğu için uyku ilacı alamıyorum kendim de içemiyceğimi söyledim zaten dr da önermedi.. fakat takıntı için bi ilaç verdi fa.. rin diye.. bana çok ağır geldi.. içtiğimde kafamı toparlayamadım.. uyku bastırdı falan.. küçük çocuk olunca da dur ben bi uyuyımda diyemiyosunilacı içemedim yani.. aynı dr a da tekrar gidemedim malesef bazı ailesel nedenlerden.. bu rahatsızlığı olup psikoloğa gidip ilaç kullanan arkadaşlar bildiğiniz hafif kafayı fazla ağırlaştırmayan sadece zindelik dikkat topalam özelliği olan bi ilaç var mı?memnun olduğunuz bi ilaç varsa bana özele ismini mesaj atarsanız sevinirim.. ya ben bu takıntıları napıcam bilmiyorum.. benimde durum vahim.. bikaç örnek vereyim her el yıkamadan önce musluğu sabunluyorum elimi yıkıyorum üstüne musluğu tekrar yıkıyorum :) 1 günde 1 sıvı sabun bitiriyorum.. dışarda bi yerde çantamı asla masaya bile koymuyorum .. her yer pismiş gibi geliyor.. emin olamama obsesyonu da var malesef.. mesela tüpü her akşam defalarca kontrol ediyorum.. hala emin olamıyorum gidiyorum cep telefonumdan gidip resmini çekiyorum :) onu inceliyerek uyuyorum :) gittikçe artıyor bendeki takıntılar napıcam bilmiyorum ya.. mesela kızıma süt kaynatıcam.. cezveyi bulaşık makinesinden çıkarıyorum temiz yani yeni yıkandı.. üstüne bide 15 dk murlukta yeniden çalkalıyorum.. dışardan süt şişesi alsam yıkamadan asla dolaba koymuyorum vb vb.. offf offfff.. ilaç ismi önermek yasak burda sanırım memnun olduğunuz bi ilaç varsa kafayı vurmayan ağırlaştırıp durdurmayan bana özelden yazarsanız sevinirim.. E

5 haftalik hamileyim ilaci birakali 4 gun oluyor cnm. Hem yoksunluk hem hamilelik cetin geciyor hayat..

kemal sayar yazınca çıkıyor internette hem terapi hemde ilaç tedavisi yapıyormuş bağdat caddesinde anadolu yakasında ben gitmeyi düşünüyorum. NP hastanesine gidiyorum terapileri kemal sayardan almayı düşünüyorum ilaçlarım baya azaldı aydabir iğne sabah yarım hap içiyorum ve iyi hissediyorum kendimi... np hastanesindeki psikiyatris iyileştikten sonra 1 sene daha kullanacağımı söyledi. hastalığın tekrarlamaması için ve başa dönmemek için. benim kuzenim çok kilo alıyorum diye birde iyileştim diye ilacı kesti şimdi hastaneye kaldırıldı. onunkisi sürekli birilerinin onu takip etmesi şeklinde. doğru tedaviyi bulduktan sonra ilacı kesmeyin bence... sağlıcakla kalın...

Son zamanlarda bende de acayip takıntılar başladı acaba obsesif miyim bende :26: Herşey kötü kokuyor bana mesela, etrafımdakilere kokturuyorum yoo gayet normal diyolar ama bana pis kokuyo herşey :/ Yemek bile yiyemiyorum 5 kilo verdim birden. Yemeği görünce daha midem bulanmaya başlıyo. Hayatımın hep mahvolacağını düşünüyorum durduk yere. Sürekli el yıkama alışkanlığım başladı üstüne. Stresten mi oldum, psikolojim mi bozuldu anlamadım :/ Doktora göründüm bana psikolojik olabilir bunlar, psikoloğa görün falan gibi bişeyler söyledi Bakalım durumum nasıl olacak kendi kendimi düzeltmeye çalışıyorum

Merhaba arkadaslar, Bendede bu hastalik var, yani vardi. Ilk 12 yasimdayken basladi bende bu hastalik, sonra kendiliginden yok oldu ve 17 yasimda yine basladi ama cok agir bir sekilde. 2,5 yil ne oldugunu bilmeden yasadim. Sonra dayanamayip bir sürü psikologlari aradim. Aralarindan 1 tanesi kabul etti, ilk baslangicta haftada 3 kere olmak üzerere gittim ve suan hicbir rahatsizligim yok allahima cok sükür. Allah o kadindan razi olsun. Hala gidiyorum ona birakmadim yani, üniversite, ask, herseyi konusuyoruz simdi. Bu arada eklemek istiyorum ben hic bir ilac kullanmadim, psikologum karsiydi ilaclara. Simdi halimden cok memnunum :teytey: muzlupasta

Bendede var ayni dert nasl kurtulacam 0

Bende ileri derecede var ilaçlarımıda düzenli kullanıyorum ama tam olarak kurtuldum diyemem Önceki

herkese selamlar tam 5 sene okb ve daha bircok rahatsizlikla yasadim, sosyal hayatim tamamen bitti, gitmedigim psikiyatr kullanmadigim ilac kalmadi. eskiden olan olaylari net hatirliyorum ancak son zamanlarda olanlar aklima girmiyordu. kabuslar, ataklar, ölme istegi, hayati sorgulama, derken 5 yili devirdim. Fakat suan hastaliklarimdan eser yok. Tamamen atlattim. Benimle ayni durumda olan arkadaslar varsa elimden geldigince yardimci olabilirim... redred33@hotmail.com den ulasmak isterseniz elimden geldigince yardimci olurum... G

bende okb hastasıyım ama şuan çok iim çok zorlu bi süreç anlamak imkansız saçma mantıksız anlamsız zorlayıcı düşünceler(adresim mavibulut1997@windowslive.com konuşmak isterseniz ben merve)

bu arada mutluluklar diliyorum yeni bi hayatta sağlıklı yaşaman dileğiyle . push ;

Benim kuzenim baska baska erkeklerle cinsellik yadadigina inaniyor vicdan azabi cekiyor evli üstelik kocasina eve biri girdi belkide ben actim kapiyi kameraya bak iceri girdi mi aldattim mi seni diyor esiniz duzeldi mi ben hergun agliyorum kuzenim hastanede yatiyor

evet canım benim vardı atlattım çok şükür zarar verme korkusu bu ve bence en kötüsü...

istanbulda uygun fiyata psıkoterapıye gıden varsa yaza bılırmı. 3-4 ay önce çok guzel doktor buldum. Söylenenlere göre başarılı biriymiş Ama haftası 150 ytl. Çok pahalı gidemedim... S sedna03

Peki faydasını gördün mü? tavsiye ediyomusun? Sende takıntı mı var yoksa panik atak mı? D

canım ben bir süre önce psikiyatri hastanesinde çalışıyordum. bu hastane bence konusunda en iyilerle çalışıyor. sana bir dr tavsiye etmek isterim ama bunun doğru olup olmadığını bilmiyorum. yani sitede yeniyim dr adı vermemin bir sakıncası var mı bilmiyorum.

Bende de önceden bu hastalık vardı ama büyük ölçüde atlattım. Bu hastalığı taşıyanlara yardımcı olmak için yaptıklarımı yazacağım. Bana en iyi gelen şey akik taşı oldu. Takıntılarımı azaltmaya yardımcı oldu. Onun dışında düzenli beslendim. Düzenli spor yaptım. Elimden geldiğince sosyal bir insan oldum. Arkadaşlarımla çok vakit geçirdim. Sevdiğim aktivitelere çok vakit ayırdım. Sürekli başka şeylerle uğraştım. Böylece takıntılarımı düşünmeye zaman kalmadı. . Güneşli günlerde dışarı çıktım. Bol bol klasik müzik dinledim. Takıntı ne olursa olsun ona cevap vermeyin, onu düşünmemeye çalışın. Başka güzel şeyler düşünmeye çalışın. Takıntı çok zorladığında oturduğunuz yerde kalmayın, kalkıp hareket edin. Yüzünüzü filan yıkayın. Bunlar biraz daha azaltacaktır takıntıyı. Bunlar size az da olsa iyi gelecektir ama yinede en iyisi bir psikologa görünmek. Onların yardımı daha büyük olur.

evet özel msj okuyabiliyorum ama özel msj atamayorum

Bu sorunun cevabını bende çok merak ediyorum F Ferda

bende de başlangıcı var sanırım otobüse binemiyorum sanki biri intihar saldırısı yapacakmış gibi geliyor kalabalık alanlarda da aynı şeyi hissediyorum resmen nefesim daralıyor her gün temizlik yapıyorum ama hala kirliymiş gibi hissediyorum ama çok ileri boyutta önemsemiyorum ben 3 yıl önce manik atak tedavisi gördüm 4 yıl boyunca Allaha şükür geçti o çok daha zordu acaba buda geçermi?

arkadaşınız bunu bilse bir daha gelir mi acaba evinize?

arkadaşlar tamam takma diosun da yapamıosun işte sorun ordaaa

bunlar bende de var resmen kendimi okudum.

ben 3 ay önce 2. kızımı dünyaya getirdim. İlk kızım alerjikti ve sürekli hasta oluyordu, çok zorlu dönemler geçirdik. İkinci kızım 35 günlükken ablasından hastalık bulaştı ve bronşit oldu, iki gün küvezde yattı, çok zor günlerdi benim için. Bu olaydan sonra büyük kızımın sürekli hasta olacağını düşünmeye ve endişelenmeye başladım. İkisinden biri hapşırsa ve ya öksürse hasta olacak zannediyorum, dünya başıma yıkılıyor. Kimseye gidemiyorum, eve misafir alamıyorum. bazen eşim kabul ediyor, eğer çocukları varsa hemen hasta mı diye kontrol ediyorum. Eğer hastaysa 3 gün boyunca kızlarıma geçti mi diye içim içimi yiyor. Büyük kızım anaokulna gidiyordu, okuldan aldım hastalık bulaşır diye. Ne yapmalıyım?Acaba bu yaşadıklarım takıntımı?doktora gitmelimiyim? vaveyla_a

üni hastanesine de gittim ayda bi çağırıyolardı.. nasılsın gelişme varmı?şu varmı bu varmı die soruyolardı. hemen hemen her seferinde bi başkası geliyodu.. sadece bi kişiye 2 kere rastladım o kadar. sanırım psikoterapi filan değildi o.. normal kontroldü.. istedim ama önce ilaçla tedavi edelim dediler. ilaçda istemiyorum. içtiğim dönemde daha kötü olduğumu hissettim. bilmiyorum şu anda ilaçdan fazlasına ihtiyacım olduğunu hissediyorum. sonuçta hiçbir sorunumu halletmeyecek sadece uyuyacağım ilaçlarla . push ;

kızlar bişiy sormak istiyorum. ablamda var bu hastalık, ama onun ki kötü düşünce şeklinde. işte sevdiklerine yakınlarına dini boyuttta kötü düşünceler şeklinde. zaten eskiden hastalık boyutunda değil ama kapıdan çıkarken ocaklara bakma, her yeri kapadım mı kontrolleri, karanlık yerleri sevmemem, asansöre binememe, sinemada daralma korkusu vs gibi şeyler vardı. bir kaç sene önce bu depresyon şeklini aldı ama düşünce şeklinde. ilaç kullanıyor ama çok kilo aldı kızlar. hiç aranızda ilaç kullanıp kilo alan var mı. ee bu seferde bunu takmaya başladı. iyi olayımda kiloyu boşver diyor ama gittikçe şişiyor. ister istemez aklına takıyor. ilaç kullanırken kilo veremez mi. yada doktoruna sölese değiştirir mi ilacı... arcak81 Serra'm

offf bıktım bu hastalıktannnn... mafoldumben

tedaviyi daha ayrıntılı anlatırmısız lutfen M

anladım arkadaşım benim titizlenme ile ilgili okb olmuştu sadece.. ilaç tedavisi ile geçti, stresin tetikleyeceğini söylemişti drum.. ama genetik etkenlerinde olabileceğini söylemişti.. o genler kimdeyse...:) marilyn monroe

haklısın cnm bole olcak ıs dııl bu. tesekkurler M

bendede okb var ve bu hastalıııık çooook feci bişeyyyyyy

bu dediklerinin obsesyonla hiç ilgisi yok merak etme.. tamamen anksiyete bozukluğu.. yani aşırı kaygı durumu... obsesif hastaları için durum çok daha karmaşık. mesela bir yatağı saatlerce düzeltebilirler. örneğin örtünün sağ arka ucu yere değerse başlarına kötü bir şey geleceği gibi düşüncelere kapılrlar.. sen namazını aksatma, dualarını arttır, bol bol salavat-ı fatih oku.. geçer Allah'ın izniyle.. çünkü bende de aynı korkular var. tek ilacının namaz ve dua olduğunu gördüm. bırakırsam korkular tekrar başlıyor. bir de ayda 1-2 gün oruç tutabilirsin..

Aklına dinle ilgili olumsuz düşünceler gelen arkadaşlar. Eğer bu düşünceden sonra tövbe ediyorsanız bir daha tövbe etmeyin çünkü bu düşünceden siz sorumlu değilsiniz o yüzden de sorumlu olmadığınız birşey için tövbe etmeyin. Ayrıca ilaçları antibiyotik gibi sektirmeden alın bu çok önemli. . push ;

Arkadaslar ılac yazılarken, mutlaka netden yada tanıdık bırınden ılacı arasdırın. bazı ılaclar vucuddan cıkmadıgı ıcın içmeyınce deli gibi oluyorsun. mesela ben lustral kullanıyorum. bu ılacı ılk defa tanıdık bırdoktor yazmısdı bana. hemde cok ıyı insan ıdı. 6 ay tedavı gordum ve cok deyısıklık oldu, Sonra ben evlendim. Dogumdan sonra tekrar başladı. şimdi eski doktoruma gıtmem zor. başka şehırde calışıyo. yenı doktora gıtdım. oda once lustral yazdı. 2-cı getdıyımde prozak yazıyodu. ben neden ılacımı deyısıyorsuz dedım. oda prozak vucuddacok kalıyo falan dedı. Ama benım tepkımı gorunce tamam deyısmeyelım dedı. iyikide deyısmedım. cunkı prozak tın kotu yan etkılerı cokdu. Ben daha cok. el yıkıyorum, her gun banyo yapıyorum, elbıse deyısıyorum. camasır makınem elbıse yıkamakdan bıkdı. sureklı Aman yuzerıme kırlı sumu deydı. elim copemı deydı. ozellıkle yagmurlu havada bıryere gıtmek ıstemıyorum. Reklamları yolda okuyorum. katları sayıyorum bunu gıbı seyler. baskalarınıda aynı seyı yapmaya mecbur edıyordum eskıden, ama ılac tedavısınden sonra baskalarına mudahıle etmem deyısdı. nadıren mudahıle edıyorum. mutlaka tedavı olunması gerek. zaman kecdıkce tedavısıde zorlasıyor. hele cocuğunuz varsa etkılene bılıyor. Ben ılacsız tedavı olmaya calışdım, ama başaramadım. tedavı olucama inanıyorum. Allahın ıznıyle aşıcaz bu hastalığı. yeterkı isteyelim iyilesmeyi. not: kızlar ben boyle cok suyla uğrasıyorum ya. ama aynı zaman da da cok duzensızlıyım var. ve tembelım. içinizde boyle olan varmı. neyse.. Rabbım yardımcımız olsun, cavuk atlatalım bunları

ezgi42 merhaba ben davranışçı terapi gördüm bir yıl ve hemen hemen düzeldim sayılır istersen verilen ödevleri sana anlatabilirim uygulayabilirsin geçmiş olsun

ben de varim kizlar. ilkokuldan beri var hem de universitede iken icgorusu az okb teshisi konuldu bunun 1.5 senesini de agir panik atakli olarak gecirdim. ustelik ben de bir psikologum ilac hic kullanmadim okb zaten gecmez onunla yasamayi onu kontrol etmeyi en azindan gunluk hayata etkisini minimuma indirmeyi basardim. mesela cocukken 4 takintisi ile baslamisti herseyi 4 kere yapmak zorundaydim. daha cocuk aklimla yani blug cagina dogru herseyi 3 kere yapmaya kendimi zorlayarak bu 4 takintisini yendim. yerdeki cizgilere asla basmadan yururdum, onu da yerde sadece cizgilere basarak yurumeyi ogrendigimde yendim. yani beni rahatsiz eden islerimi yavaslatan insanlarin bir gariplik oldugunu farketmesini saglayabilecek kisacasi beni negatif etkileyen herseyin ustune bu sekilde giderek kurtuldum. yani okb gitti demiyorum hala var sonra saglik takintilarim basladi hastalik hastasi oldum, bu da panik ataga yol acti. hayatimin en kotu donemiydi. nefes egzersizleri ve telkinle panik ataktan da tek doz ilac/igne yemeden kurtuldum. hayatimdaki en buyuk basarim panik atagi yenmektir bunu gururla soyluyorum cunku 1.5 yil hemen her gece acile kaldirilmis biri olarak aslinda ilacla cozum olmayacaginin canli kanitiyim. bu arada tabi baska sacma sapan seylerim de vardi mesela sol ayagima giydigim bir corabi bir daha giyeceksem saga giyemezdim. bir gun basima kotu birsey gelmisse o gun giydigim kombini bir daha giymeye cekinirdim sanki lanetlilermis gibi, sanki giysilerin sucuymus gibi sol tarafimi sagdan cok severdim. merdiven cikarken sag ve sol ayaklarim esit sayida merdiven ciksin isterdim. eger bir ayak fazladan bir basamak cikacaksa o sol ayak olmaliydi. sag cok basarsa sanki sag tarafimin cok agirlastigini hissederdim sanki kutle merkezim saga kaymis gibi onu sol ayagima biraz daha fazla agirlik vermeye calisarak vs dengelerdim. biliyorum cok sacma ama iste bu gibi tonlarca kucuk sey vardi, sacma oldugunu aslinda bilsem de saglikli dusunup de "ben ne yapiyorum boyle?" diye sorgulamadigim, sadece buyuk bir titizlikle yerine getirdigim rutinlerim vardi.. su an 28 yasindayim gun icinde hala farkettigim kucuk kucuk seyler olsa da beni eskisi kadar cok etkileyen bir durum yok artik dizginler elimde gibi. ara ara icimden sessizce bir cumle veya kelimeyi tekrar ettigim oluyor veya bazi seyleri saydigim oluyor ama bunu cogu zaman ben bile farketmeden yapiyorum. esim bile okb'li oldugumu biliyor ama hadi bir ornek ver deseniz birsey diyemez heralde saydiklarimin cogu artik yok. iste insanin farkindaliginin artmasi gerek once, kabullenmek, okuyup arastirmak bilinclenmek, sonra da degismesi gereken davranis uzerinde calismak. ustune gitmek, telkin... vs vs. bir sure sonra o yanlis dusuncenin artik sizi eskisi kadar yonlendiremedigini goreceksiniz. ilacla falan gececek bir durum degil bu kroniktir arkadaslar okbnizi sevin kabullenin dize getirin beraber yasamayi ogrenin A

boşluğun takıntılara zemin hazırladığı ya da tetiklediği doğru. ama hiçbir psikolojik rahatsızlık profesyonel yardım almadan geçmez. geçti diyenler yalan söyler... bunu yaşamayan bilemez gerçektende. lafta kolay, ezbere yorum yapmakta kolay... resmen acı çektirir bu hastalık, isyan ettirir... :sm_confused: burdaki birçok kişi ne demek istediğimi çok iyi anlayacaktır...

Kızlar selam. bende galiba takıntı hastalığı var. alerji hastayım.20 gün önce yine alerji yüzünden doktora gittim. ilaç falan verdi geçti. sonra boğaz ağrısı başladı bende. kafaya taktım nete baktım boğaz kanseri vb şeyleri okuyunc iyice psikolojim bozuldu. nezaman bir yakınım hasta olsa yada ben hasta olsam kanser olucağımı düşünüyorum ve çok kafaya takıyorum. psikiyatra gidip ilaç kullanmak istemiyoum. yokmu kurtulmanın başka yolları ya

canım ben ilaçta kullanıyorum terapide görüyorum ama ilaçlar işe yarıyor bende isim vermek sitede yasak ama hem bende fayda eden sende fayda etmeye blir en önemlisi alınan ilacın dozu bunuda doktor belirliyor zaten gidişata göre Önceki

azerin ekledim msn ni ama sana ulaşamadım bi türlü M

tabiki insanın bişeylerle meşgul olması çoğu şeyi unutturur ama nereye kadar? mutlaka dinlenmek biraz boş kalmak ihtiyacımız var böyle zamanlarda ne olucak tabiki her fırsatta ortaya çıkıcak, bu davranışların sebebinin araştırılması ve çözüme kavuşturulması lazım en azından kendi açımdan bu böyle ben bikaç gündür rahatım genelde yalnız kaldığımda ortaya çıkıyor ama kendimi şartlandırmaya çalışıyorum yapmıcam etmiycem diyorum bi nevi kendimle inatlaşıyorum ama hiç aklıma gelmemesi için psikolojik destek şart F

ben bu konuda ilaç tedavisi görmedim. kabul etmedim yani. öğretmen olarak atandığım ilk yerde aşabildim biraz. evlendikten sonra da düzelmeler oldu. eskisinden daha iyiyim. kişinin kendinde bitiyor gerçekten. ilaçlar sadece yardımcı...

öncelikle geçmiş olsun. :teselli: uzman bir psikolog da terapi yaparsa düzelir inşallah. sadece ilaçla olmaz terapi alması da şart. pelincan evlat nefes

Kendi kendime kurtulduğum bozukluktur. Mükemmeliyetçi zihniyet, kaygı veren düşünceyi baskılamak için kaygının büyüklüğüne göre bir kalıp uydurur. Onu kalıba koymaya çalışırız. Kalıba yerleştiremediğimizde tekrar deneriz. Çünkü kaygılanma devam etmekte. Her bir başarısızlık stresi artırdığından, kaygının büyüklüğünü de arttıracaktır. Bu durum; yerleştirdiğimiz halde bile emin olamama-sorgulamaya ve/veya mükemmel zihniyet, elimizdeki kalıbın yeterli olmadığını düşünerek daha derin kalıplar aramamıza neden oluyor. Yani kısa vadede kaygıdan veya stresten uzaklaşmak için daha kompleks kalıpların zeminini hazırlamış oluyoruz. Bana kalırsa; kaygıların temelinde geçmişte yaşanan travmatik veya tetikleyicisi olaylar veya işin aslı astarından bihaber olduğumuz kulaktan dolma bilgiler, belki de batıl inançlar vardır. Mükemmliyetçilik te mümkün olmayacak bir sona ulaşma çabasıdır yani ayakbağıdır. Enejini, zamanını, mutluluğunu bozuk para gibi harcatır. dk34277

okb rahatsızlıgım yuzunden artık yasadıgımı bıle hıssedemıyorum sanki bu dunyaya su hastalıkla mucadele etmek ıcın gelmişim.. takılı kalıyorum bı dusunceye.. ama şimdi ben anne oldum anneler hep güçlü olur ya.. ben ise kendimi hep katil gibi hissediyorum sanki cocugumu öldürcek gibi hissediiyorum örneğin bıcak görüyorum.. ay ya bebeğime saplanırsa diye korkuyorum bir saniye sonra acaba ben bebeğime bunu saplamak mı ıstıyorum dıyorum sureklı o an aklıma geliyo artık basa cıkamıyorum.. bebeğimle yalnız kalmaya korkuyorum 15 gündür ilaç alıyorum ama hala cok kotuyum.. eşimin hayatını mahfettım.. şimdi bebeğime kötü bi anne gibiyim.. cünkü resmen bebeğimi ölüdrmeyi düşünüyor gibi hissediyorum.. ya ona zarar verirsem.. cıldrcak gibi oluyorum.. Allah yardımcısı olsun herkezin.. HAYATIMIN anlamı kalmadı.. cünkü benım hayatım eşim ve cocugum onlar hakkında boyle kotu düşündüğüm için artık yaşamasamda olur gibi hissediyorum.. beyza 25

Geçmiş olsun cnm... Evli olup takıntılı olanlar var mi PAMUKuuummm

aslında benden de oldu bıraz direk ılac olunca beni bıraz ıtıraz eder gıbı konustum konusarak tedavı olsa daha etkılı olur dıye düşündm ama ilaç gerek sanırım.. anlatrsam kullanır ılaçları.. umarım atlatır cunku tahammül edemiyoruz artık.. düşünün çekyat örtüleri var iki tane üst üste örtmüş ve ters yüzlerini kirlenip eskicek solacak diye şimdide buna takmış durumda hep hep eski şeyler var kim gelirse öyle yani cok değersiz hissediyorsunuz kendinizi o eve gidince yenileni içileni aramaz ama evine ilk defa giden bi misafire eski yırtık bi çarsaf verebiliyor L Li-moon

Nedir belirtileri acaba? bilmiyorumkismile Bende de olabilir. CADIARZU M

http://www.kadinlarkulubu.com/psikoloji-ruh-sagligi-hastaliklari/300276-304la231s305z-antidepresans305zya351am-isteyenlerin-payla351305m-alan305.htmlşutarafagittişutarafagittişutarafagittişutarafagittişutarafagitti pelincan evlat nefes

Benimde obsesifliğim hat safhada.22. Haftaya girecek. Bende aşırı sinirlilik, sonra duygusallık, kontrolümü kaybetme korkusu. Yarın doktorumu değiştircem, ünv. De prof. Hoca var ona gidicem. İlaç başlarsa alcam. Kafamı dağıtcam, diye her dk dışardayım. Para harcamanın hesabı bile kalmadı bende. . push ;

Anaa ben hastamıym şmdi((sagol arkadaşm Y

Şimdiye kadar hiç düşünmemiştim ama buraya bi göz atınca acaba bende olabilirmiyim diye düşünüyorum şimdi.. Bende aşırı olmasada temizlik takıntısı var ozellikle tuvaletteyken oluyor, acaba bi yerime idrar sıçradımı, acaba pislik bulaştımı, acaba saçlarım ve ya giysilerim klozete değdimi, temizliğimi tam yapabildim mi falan falan... ayol evin içinde bile oturacak, yatacak, temiz giysilerimi koyacak yer beğenemiyorum bazen, gün içindeki diğer temizlik takıntılarımı, şüphelerimi hiç yazmiyim bile! Bir de bu aralar intiharı düşünmeye başladım -ki asla onaylamadığım bir şeydi- bazı şeylere çok kaygılanıyorum, nolucam ben, napıcam diyorum ve çok büyük bir umutsuzlukla intiharı düşünmeye başlıyorum, belkide çok büyük bir günah olduğundan korkmasam çoktan yapmıştım. Bir süre öncesine kadar ağlama nöbetleri geçiriyordum, bişiyleri düşünüp düşünüp resmen kendimi zorla ağlatıyordum, yalnızken tabiiki.. Şimdi ağlamalar kesildi, gelse bile tutuyorum kendimi, yerini intihar düşünceleri aldı, sadece düşüncede kalsın inşaallah. Bende obsesifmiyim acaba.. Bazen doktora gitmeyi düşünüyorum, bazende "bırak o kadar da kötü diilsin, abartma" diyorum kendime. İşte böyle Kronik

Ç marilyn monroe

kızlar ben bu hastalıkla ilgili tv de bi psikologu dinlemiştim. genelde sağlıkla ilgili proğramları kaçırmam. adam diyodu ki, mesela allerinizin kirli olduğunu düşünüyosunuz ve defalarca yıkıyosunuz. şimdi bi aynanın karşısına geçin. aynadaki görüntünüzün üzerine rujla lekeler yapın. iş bitince aynaya değil de kendinize bakın, herhangi bişey yok. işte bunlar yani takıntılar sadece düşüncede var. bi işi tekrar yapmadan önce bunu aynadaki görüntünüz gibi düşüneceksiniz. o zaman daha rahat ve doğru hareket edebiliyosunuz. bana çok mantıklı geldi. ablamın kayınvalidesinde vardı bu hastalık. geciktirdiği için artık tedavi de olamadı. onun yaşaması bile eziyetti. lütfen kendinizi o aşamaya getirmeyin kızlar. hepsi sadece kafanızdan geçen öylesine düşünceler. bunlara uymayın lütfen. hayat çok güzel. bi çok insanın neredeyse altından kalkamayacağı kadar çok dert var. aklınızdan o düşünceleri silin ya da aklınıza geliyosa onlara uymayın. onların hepsi sadece hayal. Allah hepinize yardım etsin. inşaALLAH en kısa zamanda yenersiniz bu rahatsızlığı. hepinize sevgiler ve yaşanacak çok güzel günler diliyorum

merhabalar arkadaşlar ben uzun zamandır okb hastasıyım, ara ara ilaç kullandım bıraktım falan... iyileştim sanıp geçen yıl bıraktım lustral kullanıyordum. nisan gibi yine başladı takıntı ve ataklar tekrar doktora gittim ilaca başladık. sorun şu ki başta iyi başladık günde lustral 100mg+tranko buskas diye bir ilaca alıyordum. sonra kendimi iyi hissedince tranko buskası kesti doktor ee bu kez yine takıntılar başladı kötü hisssettim kendimi.. doktor da lustrali 150mg yapıp tranko buskasa yine başlattı.. gayet iyiydim geçen haftaya kadar, geçen hafta doktora gittim doktor tranko buskası yine kesti lustrale devam 150mg'la... bir haftadır gittikçe kötüye gittim bugün yine doktoruma gittim durumu anlattım bana lustrale karşı duyarsızlaşmış olabilirsin dedi seni yeterince korumaya yetmiyor demekki dedi. bu kez de lustrali günde 200mg'a çıkardı yanındada her gece yatmadan gyrex 50 mg al dedi... işe yarar mı bu kez bilmiyorum, aranızda var mı bu ilacı daha önce kullanan, yararı ya da zararını görenler deneyimlerini paylaşırsa çok sevinirim ne yapacağımı şaşırdım çok moralim bozuk... D

kardeş ben tecrubemden konuşdum uydurmadım. bundan 1998 -de Azerbaycanda doktora gıtdım. evlenmeden önce. teazepan. fenozepan yazdı. Tüm gunu uyuyordum. Sonra babam boyle tedavı olmaz dedi. ılacı alıb baska yere göturdu. 1-ci katdakı anbara. inan deli gibi olmuşdum. sanki bir şeyim catmıyordu. sabah 6-da korkan bırısı olmama bakmayarak. karanlıkda. anahtarı evden calarak anbara indim. Ve ilacı alıb. gızlıden icdim. Allahdan hırsızlığım yoxdu. olsa herhalde para calar ilacı alardım. Ama alışana kadar ılacsızlığa canım cıkdı. 2003-e kadar umutsuzlukden doktora gıtmedım. Allahdan 1999 da unversteyı kazandım. ve dını sohbetlere gitdim. bu cok yardım etdi. şimdi tekrar . doktora gıdıyorum. ıkı doktor deyışdım. 1-cı doktorum daha ıyıydı. aAma mesafe cok uzak. şimdi içdiyim ilac bagımlılık yaratmıyo neyse. iyilesmeyı eskısı gıbı olmayı cok istiyorum. dua edelim bır-bırımıze. ceken bılır

merhaba Öncelikle geç cvp yazdığım için kusuura bakma.. Bende bu rahatsızlığı geçiren biri olaraktan yardımcı olmak isterim.3 yıl diyelim tabi başlarda ufak tefek takıntılarım vardı ama hastalık derecesinde değildi.. El yıkama, temizlik, vesveseye düşme, simetri anlayacağın dolu dolu bu takıntıları yaşadım:)Bu yüzden sizleri çok ama çok iyi anlıyorum ALLAH herkesin yardımcısı olsun.. başlarda 1 yıla yakın ilaç kullandım 3 farklı ilaç takıntılarımı azaltmıştı ama bi okadarda beni bitkin, halsiz sanki yaşamıyormuş gibiydim kendi kararımla ilaçlrı kestim böyle yaşamaktansa takıntılarımı tercih ettim ilacı bıraktıktan 1 ay sonra yine başladı takıntılarım ve daha şiddetli olmaya başladı malüm yeniden psikiyatris yolu görünmüştü tek bi ilaçla başladım bu sefer ve 1 yıl kullandıktan sonra kestim ALLAHıma şükür kurtulmuştum bu nasıl oldu ailemin çok yardımı oldu bunun dışında ilacı düzenli kullanmaya başlayınca yavaş yvaş takıntılarımdan kurtuuldum ve bu bana bi güven verdi kendi kendime örn elim kirlenince yıkamadım ve kendime bak yıkamadın ve yıkamayıncada hayat devam ediyormuş dedim bir iki üç derken herşey kendiliğinden devam etti tabi ilacı düzenli kullanmanında etkisi var bunun yanında da vurdumduymaz olcaksın düşünmeyceksin umrunda olmayacak elinmi pislendi görmemezlikten gelceksin dağınklıkmı gördün umursamayacaksın bunun gibi zaten bi iki üç kere yaptın mı bakıyosun ki herşey düzene giriyor.. Ama şuda bi gerçekti hayatından komple silip atamıyorsun bunu gitmiş olduğum doktorlarda söyledi sıkıntılı olduğun dönemlerde tekrarlama riski çok yüksek işte bunu ayarlayabilmek çok önemli yani anlayacağın kurtuldun muda sıkıntılı ortamlardan kaçıncaksın..

en iyi yardımı bi psikiyatriste götürerek yapabilirsinizyerimseniben

çok zor oldugunu biliyorum cunki bende okb hastasıyım.2yıldır tedavi görüyorum ama hala tamö olarak atlatamadım. ama eskisi kadarda kötüdeğilim. evin içinde kardesimle yan yana gecişirken yanlışlıkla bana çarptı diye kıyafetlerimi baştan asagı değiştiriyodum. üstellik bazen çarpmamış oluyodu o zaman bile kendime anlatamayıp çarptı hissiyle yine bastan asagı değişiyodum. kendi evimde bi koltuga oturacagım zaman koltugun minderini ters yüz ederdim. hatta bazen hiç çekinmeden oturacagım yere temiz bir bez serip üzerine oturdugum bile oldu. tv nin kumandasını tuttmadan önce silerdim sildikten sonrada üç bes kez eimi yıkardım. klozete asla oturamazdım önce girerken bi kere sifona basardım sonra ihtiyacımı görürken basardım en sonrada çıkınca basardım. bi tuvalete gitmeye bi rulo tuvalet kagıdını harcardım. elimi yıkamadan temiz çamasırları elleyemiyorum. bunlar sadece bazıları. ben bunun için çok çabaladım. kendi basıma basaramadım. bir psikologa gittim ve terapi eşliğinde ilaç tedavisi gördüm. biraz biraz yendim. artık daha rahat davranabiliyorum ama hala tam atlatabilmiş değilim. eşimi bazen deli ediyorum. adamda ne yapacagını sasırdı.

merhabalar benimde böyle bir durum var ne yazık ki. küçükken okuduğum bir haberden o kadar etkilendim ki bu bende kaldı. haberde bir kadının kulağına örümcek giriyor ve orda yaşlıyor kadın baş ağrıları nedneiyle doktora gidince durum farkediliyor ama örümceği ordan alamıyorlar riskli olduğu için. ben bunu okudukta sonra korkmaya ve sürekli kulaklarımı kapatmaya başladım. saçlarımla pamukla sürekli kapatyorudm özellklede geceleri. saçlarımıla kapatmassam uyamıyordum. bu aralar saçımı kısa kestirdim ve kulaklarımı kapatsamda açılıyor şu yaz sıcağında kulalaırmı kapatmak için kulaklık pamuk kullanıyorum ve bundan çoook sıkıldım. ama yapmsaam korkuyorum örümcek böcek girer diye kulağıma. şöylede bir durum var ki evimiz blogun en üst katında ve bu güne dek tek bir örümcek bile olmamıştır. camlarda ise sieklklerimiz var ama ben neden böyleyim bilmiyorum.. çok bunaldım P

Umarım en kisa zamanda yasadıgımız bu sıkıntıları atlatırız iyi dileklerim sen ben ve bizim durumumuzda olan arkadslarimla..

mirmirmirmirMerak etme canım buda geçerrrr.. Benimde temizlik takıntılıgım var ve simetri olucaktı evde herşeyyy. Hergün evi inceden temizlerdim. AMA İLAçlar sayesinde hiçbirinden eser kalmadıı. Şimdi ev dağınık olsa bile ben rahatlıkla pc mi alıpp evin dağınıklıgına bakabiliyorum cherry_jam baktığım heryerdesin

Canım walla yazdıklarını da kaynananın ruh halini de anlayamadım ama bence kadın manyak, keşke yanına taşınmak zorunda kalmasaydınız, mümkün olduğunca uzak durmak lazım böyle tiplerden ebru_ko

Çok güZel. Ben ilacı bırakıyorum doktor denetiminde 9-10 ay sonra yine belirtiler başlıyor. İki kez alevlendi rahatsızlığım bu şekilde maalesef . push ; C

merhaba Öncelikle geç cvp yazdığım için kusuura bakma.. Bende bu rahatsızlığı geçiren biri olaraktan yardımcı olmak isterim.3 yıl diyelim tabi başlarda ufak tefek takıntılarım vardı ama hastalık derecesinde değildi.. El yıkama, temizlik, vesveseye düşme, simetri anlayacağın dolu dolu bu takıntıları yaşadım:)Bu yüzden sizleri çok ama çok iyi anlıyorum ALLAH herkesin yardımcısı olsun.. başlarda 1 yıla yakın ilaç kullandım 3 farklı ilaç takıntılarımı azaltmıştı ama bi okadarda beni bitkin, halsiz sanki yaşamıyormuş gibiydim kendi kararımla ilaçlrı kestim böyle yaşamaktansa takıntılarımı tercih ettim ilacı bıraktıktan 1 ay sonra yine başladı takıntılarım ve daha şiddetli olmaya başladı malüm yeniden psikiyatris yolu görünmüştü tek bi ilaçla başladım bu sefer ve 1 yıl kullandıktan sonra kestim ALLAHıma şükür kurtulmuştum bu nasıl oldu ailemin çok yardımı oldu bunun dışında ilacı düzenli kullanmaya başlayınca yavaş yvaş takıntılarımdan kurtuuldum ve bu bana bi güven verdi kendi kendime örn elim kirlenince yıkamadım ve kendime bak yıkamadın ve yıkamayıncada hayat devam ediyormuş dedim bir iki üç derken herşey kendiliğinden devam etti tabi ilacı düzenli kullanmanında etkisi var bunun yanında da vurdumduymaz olcaksın düşünmeyceksin umrunda olmayacak elinmi pislendi görmemezlikten gelceksin dağınklıkmı gördün umursamayacaksın bunun gibi zaten bi iki üç kere yaptın mı bakıyosun ki herşey düzene giriyor.. Ama şuda bi gerçekti hayatından komple silip atamıyorsun bunu gitmiş olduğum doktorlarda söyledi sıkıntılı olduğun dönemlerde tekrarlama riski çok yüksek işte bunu ayarlayabilmek çok önemli yani anlayacağın kurtuldun muda sıkıntılı ortamlardan kaçıncaksın.. F

canım yazdıklarına katılıyorum aynı dertten ben de de var ve cok agır bı yuk anlatamam her an her sn olmayacak bısıyı dusunmek ve olmaması ıcın bısılerı tekrarlamak mesela bende de el ayak yıkama yok yada bırıne carpınca kırlenme dusuncesı gıbı.. ama benımkı daha cok agır gıbı gelıyor bana cunku sureklı sevdıklerımı kaybetme dusuncesı kafamda donup duruyor ve artık sacmalamaya basladım en komıgını soyleyım sıze bana da komık gelıyor ama dusunmeden duramıyorum "parmaklıklar ardında" dıe bı dızı var mesela ben bunu ızleyemıyorum nıe dıe soracaksınız sankı ızleyınce annem kardesım babam dan bırı hapse gırecekmıs gıbı hıssedıyorum ne kadar sacma dııl mı ama o nobete gırınce korku basıyo hemen kanalı degıstırıyorum kardesım bı yere gıtse arabayla kesın bısı olacakmıs gıbı gelıyor ve o gelene kadar kafamdan gecen seylerı sureklı tekrarlıyorum bazen aglıyorum cunku cok bunalıyorum ama elımde dııl bunları dusunmeden duramıyorum o gelınce eve tekrarlamam kesılıyor sureklı annem kardesım babama bısı olacak kaza gecırecek hapse gırecek hastalanacak mutsuz olacak vb gıbı kotu dusuncelerle bogusuyorum ve olmaması ıcın sureklı ıcımde sacma sapan seyler tekrarlıyorum ne yanı tekrarlamayınca olacak mı hayır tabıkı bunu apacık bılıyorum ama rıske gıremıyorum ya olursa dıe sonucta sevdıklerımın hayatı soz konusu nası yenıcem ben bu dusuncelerı bılmıyorum doktora da asla gıtmeyı dusunmuyorum ıkı kere gıttım ılacı kesınce daha da agırlastı bu yuzden kendı kendıme yenmeye calısıyorum ama nerde keske temızlık takıntım olsa da yenmeye calıssam bazen yapmayım dıyorum hatta bı kez ufak bı seyde denedım sabah ıse gıtmek ıcın ustumu giyerken kı ben sıyah gıymeyı hıc sevmem sıyah gıyınce kotu bısı olacakmıs gıbı gelır o gun sıyah gıydım bılerek ve dedım kı bakalım bugun bı aksılık olacak mı dedım ve oldu ıs yerınde baya sıkıntılarım oldu hatta bu yuzden agladım ve aksam eve geldıgımde tekrarlamalarım daha da arttı demekkı gercekten tekrarlamazsam kotu seyler olacakmıs dedım arkadaslar gercekten tekrarlamayınca aklımdakı sacma dusunceler gerceklesırmı yanı bunların gerceklesıp gerceklesmemesı bana mı baglı Son düzenleyen: Moderatör: 15 Ekim 2008

Canım nasılsın şimdi?sakin olmaya ve rahatlamaya çalış, bu düşüncelerinin hastalığından kaynaklandığını ve bir gerçekliği olmadığına ve bir süre sonra geçeceğine inandır kendini, hepimiz benzeri şeyler yaşıyoruz zaman zaman, bunlar aslında düşünmek istemediğimiz ama zihnimizdn uzaklaştıramadığımız olumsuz düşünceler, sen düşünmek istemedikçe daha çok üstüne geliyorlar, çok önemsememeyi başarırsan bir süre sonra geçecek mutlaka

elıf alemsın canım yaa dımı oyle dıcez sen kımsın obsesıf gel bakıyım buraya ne dıyosun sen bakıyım sen kımsın de beynıme emır verıyosun bı sag bı sol.. obsesıf dıe bısı kalmıcak

kızlar merhaba çevremde öyle çok ki obsesif olanlar birinci dereceden yakınlarım o dertten muzadirpler hiç hipnozu duydunuzmu? psikologlarınız hiç tavsiye ettimi ben bu konu için bir psikiyatrist aynı zmanda hipnoz uzamnı ile görüştüm %; 100 başarırız biz bu işi dedi daha önce mali duumlardan dolayı tedaviye başlayamadık ama o kadar ikna etmiştiki bizi ve aynı psikolog yine hipnozla sigarayı bıraktırdı şimdi sigara paketine bile dokunamıyor arkadaşım bir araştırın derim ben bu hastalık ya genetik yada küçükken yaşadıgın ruhsal bir durumdan kaynaklanıyor ayrıca evet ilaçların bazıları bagımlılık yaparken bazılarıda kilo vs vs gibi yan etkilerle ortaya cıkıyor hipnoz anındayken beyne emirler veriliyor ve sen o emirleri uygulamaya başlıyorsun ben yararlı oldugunu düşünüyorum çünkü hipnoz anında seyrettim ben görümcemi inanamadım bir araştırın derim ben Önceki

dinleyin nasıl delirdiğimi anlatıyorum ben obsesif kompulsif hastalığımı anlatan bi blog açtım. Benim gibi olan arkadaşları beklerim bloguma (not: blog adresi vermek yasak mı bilemedim şimdi inşallah moderatörler kızmaz :18:)

Tam emin deglm ama galiba okbyim. yada bilmyorum ama çok takıntılarm var. süphelerim zaten almış başını gidiyor. tam olarak doktor mu tanı koyuyor buna?bu hastalık mı sizce?istdgm bşey olmaynca çıldırıyorum bütün günüm sanki allah korusun babam ölmüşte sanki o derece üzülüyorum Y

bende obsesifim takıntılarım var canım ilaç kullanıyorum bu aralar kendımı iyi hissediyorum martta kontrole gıdıcem

bende senelerdir okb hastasiyim. benim dinle ilgili aklima sürekli sübheler geliyor. aslinda ögrendigim seyler ve emin oldugum seyler oldugu halde sürekli sübhe veriyor. allah ile ilgili vesvese ve sübhe geliyor, hasa allah yok gibi düsünceler gelior ve bende bu sübheleri def etmek icin bütün zamanimi tefekkürle geciriyorum, tam sübheyi yok ettim derken ayni sübhe tekrar tekrar geliyor ve ben imanimi kaybedecegim korkusuyla büyük bir panik yasiyor ve agliyorum. icim rahatlayana kadar tefekkür etmeye calisiyorum ve de acaba ben inancsizmiyim diye gün boyu aglayip üzülüyorum artik eve felan neredeyse bakamaz oldum. cok kötü gercekten. sizdede buna benzer birsey var mi. bana biri lütfen yardimci olabilir mi?

Umarım.. vahiba

Yani izzet bey iyi güzel yazmışta, beyinde ki kimyasal değişikliklerden kaynaklandığını unutmuş, millet başarabilse zaten ilaç kullanmaya çok hevesli değiller. B beyaz_

bende valla bu hastalık yüzünden hayattan bezdim. tek takıntım şimdide çocuklarım oldu hayatı onlara zehir ediyorum diye kendimle kavga ediyorum sürekli. çocuklarım kaybolacak hissine taktım özellikle bu sene,

Hasta olacağım korkusu baZen de vücudumdaki belirtileri ciddi bir hastalık olarak algılamak örneğin basit bir yaradan cilt kanseri mi oluyorum diye korkmak gibi yani birçok şey ama hastalık hastalığı gibi değil bu farklı birşey/ bir de ilaçla elbette üzerine de gidince düzeliyor. ilaçsız 3-5 sene geçirebilmek önemli. İlaçlarla kendinize anlatmanız kolay oluyor.

öyle diyosunda karar verememekden 8 yılım boşuna geçti benim. kolay bişey mi hala en ufacık şeyde zorlanıyorum. kafamda hiçbişeyi netleştiremiyorum. ama artık doktora gidicem yetti canıma. herşeyde kararsızlık ve sonucu depresyon

TRT hd de bi program var belki size yardımcı olur. OKB li hastaları tedavi etmek amaçlı bi program. B

Merhaba benm sorunum küçüklüğümden bu yana çok severek takip ettiğim bir dizi filmle ilgili. nedense sürekli bu diziyi izleme gereği duyuyorum ve bir noktada takıldıysam o bölümü baştan baştan izliyorum. yani izlediğim bölüm içime sinmediyse yada uzun süre izleyemediysem, kaldığım yerden izlemem gerekirken Daha sonra hop başa dönüp baştan baştan izliyorum bU DURUM ÇOK RAHATSIZ EDİYOR BENİ. Detaylara çok takılıyorum Birr türlü sonunu getiremedim. Halbuki önceden ne büyük eğlencemdi boş zamanlarımda izlerdim şimdi ceza oldu sanki Bitmedi ve kurallarımda var mesela dizimi izlemeden önce mutlaka evimin temiz olması lazım eşimin işte olması evde kimsenin olmaması lazım. Yoksa rahat edemiyorum. Hep aklımda kalıyor. Bir tek takıntım bu Başka bir sorunum yok evet biraz detaycıyım örnek kitap okuyorsam bir cümlesine takılıp defalarca onu okurum. Ama bununla ilgisi var mı bilmem ben obsesifmiyim Lütfen yardım edin. . push ;

Doktor sadece cinsellik ile olmasi bizi baska tetkiklere yöblendiriyor fakat sizofreni belirtileri var dedi ama kesin bisey demiyor kuzenim hastanede yatili tedavide ziyaret yasak hersey yasak teyzem yani annesi basinda

kızlarrrrrrrrrrr bu okb çok kötü bişeyyyy hayatımdan çalmadıgını bırakmadıııııııı Rabbim imtihandan kolaylıkla cıkmamı nasip etsin:18:

Ya benimde takıntılarım var. Çok zor biliyorum. Bebek istiyoruz. tüp bebek tedavisi görücem nasipse ama bunlardan kurtulmadan yaptırmasakmı diyoruz. blanco

canım benim teşekkür ederim yorumun için. inşallah atlatırımm

Benimde bir çok takıntım var insanlara anlatmak çok zor algılayamıyorlar sizde anlatamadıkça sinitleniyorsunuz ilaç tedavisi kabul etmediğim için kendim üstesinden gelmeye çalışıyorum zor bir durum hepinizi anlayabiliyorum bir kitap okuduktan sonra çok hafifledi ara ara ataklar geliyor tabi ama sonrasının panik atağa çevirebileceğini düşündükçe kendimi düşümcelerimi dizginlemeye çalışıyorum zeka düZeyi yüksek hayal gücü geniş insanlarda çok fazla görülen bir durum ben çok zor günler yaşadım bu hastalıkla ilgili şimdi daha iyiyim kendi tedavimi kendim yapmayı öğrendim şükürler olsun

bendede yıllardır okb varmış fakat ben bunun farkında değildim durmadan kendimi, düşüncelerimin nedenlerini anlamaya çalışırdım sonra 3-4 ay önce burda okuyarak bunun bir hastalık olduğunu öğrendim ama kendim hallederim sandım yada bu hastalığı kabullenmedim ama artık hayatımı etkilemeye başladı bugün gidip danıştım ve tedaviye başladım umarım en yakın zamanda düşüncelerimin artık hayatımı etkilemesini birazda olsa engelleyebilirim allah hepimizin yardımcısı olsun şu berbat hastalıktan kurtulalım artık S

Bu hastalık evlenmeden once 20 yaşımda başladı. tüm gencliyimi yedi desem yalan olmaz. Bızde bu hastalıgı Azerbaycanda bılmezler bi suru uyku ılacları aldım bır sene, bılıncsız doktorlar uzunden... Sonra unversteyı kazandım, dını sohbetlere gıtmeye başladım. rahatladım bıraz... Ve turk ablalrdan bırı Azerbaycandakı turk doktora göturdu beni... sağolsun 6 ay tedavı aldım ve coğunu atlatdım. Zaten iyileşmesem evlenmezdim diye düşünüyorum. eşim turk şu an İstanbuldayım... Ama cocugumdan sonra her şey yavas yavas artmaya başladı. cok kotu bir sezeryan doğum yapdım. omu tetıkledı bilmiyorum... eşim 2-cı cocuk istıyor. bu yuzden şuan tedavi almıyorum. evet takıntılarım sadece temızlıkle ılgılı... ve daha cokda mıkrobla dıyıl, necasetle ılgılı takıntılar... Artık kendımı dıyıl oğlumu ve eşimi düşünüyorum. ve sucluluk hıss ediyorum eşime karşı. neden evlendım nıye eşimi ve oğlumu mutsuz edıyorum. 3 yaşında oğlum o buyumeden tedavı olmak istıyorum. Rabbim evladımı benım hastalığımdan korusun... Daha çokda ibadetimi aksatmama neden olduğu için kurtulmak istiyorum hastalıkdan. çok kızıyorum kendıme seni dünyaya Rabbin suyla böyle oynaman içinmi gonderdı diye.. Ama ne fayda etkisi nadıren oluyo. bana ağlamak kalıyor neyse... beterınden beterı var..:) bu gunumede şükür, Keçer İnşAllah not :) İnsan anlatınca rahatlıyor.. belkıde ondan yazdım bunları...:)

selam kızlar bunları yazma konusunda çok endişeliyim ama birilerine açılmam lazım bu durum beni mahvediyor.. içimi kemiriyor kimseye açamıyorum kendimi.. okb hastasıyım okbnin her türlüsünü yaşadım.. aklınıza gelebilecek herşeyi hertürli takıntısını hemde.. hepsiyle baş ettim.. kendim yendim.. ama bu çok acı vericiymiş hamile kaldığımdan beri bununla cebelleşiyorum 35 haftalıkda hamileyim bu arada.. yeni takıntım şu benim cinsel takıntılarım başladı eşimi çok seviyorum ama sırf bu yüzdern ilişkiye giremiyorum onunla.. ilişki esnasında sürekli erkek kardeşimle ilgili görüntüler aklıma geliyo perişan oluyorum sanki eşimle değilde tövbe haşa kardeşimle ilişki yaşıyormuşum gibi geliyor.. sürekli rüyalarıma giriyor.. bu görüntüler kalkıp hemen gusül abdesti alıyorum gündüz de gözümün önünden gitmiyor. televizyonda öpüşen bi çift falan göreyim hemen aklıma kardeşimle ben geliyorum.. açık bi video falan göreyim nette tahrik olur ya insan banada oluyo haliyle.. sonrada diyorumki ben kardeşimi düşündüm bu yüzden zevk duydum ben bi sapığım diyorum.. ama öyle birşey yok namaz kılarken otururken hassas bölgemde kıpırdanma olsun hemen aklıma bu görüntüler geliyo kıldığım namazları tekrarlıyorum ev işi yaparken aklıma geliyor.. temizlediğim yerleri baştan temizliyorum.. doğum yaklaştı temizliğe başladım ama iki gindür camlara dokunamıyorum.. aklıma kardeşimle ilgili şeyler gelince o camları defalarca sileceğim çünkü.. hamileliğimden hiç bişey anlayamıyorum.. en güzel günlerim ziyan oldu halada oluyo.. ailemin yanına gidemiyorum kardeşimi göreceğim diye.. bu düşünceleri düşündükçe devamlı gusül abdesti alıyorum abdest almadan temizlikde yemekde yapamıyorum.. çocuğuma daha beşik alamadım.. uğursuzluk olacak diye.. bugün bi doktor size acı veren düşünce ne olursa olsun kenara çekilin düşünün.. o düşünceyi siz düşünün çağırın onu.. acı versin size önemsemeyin.. birdaha gelmeyecek göreceksiniz dedi oturdum acı çeke çeke ağlaya ağlaya kendimi kardeşimle hayal ettim bişey olmadığını görünce aslında rahatladım.. ama açık saçık düşünceler düşününnce normal insanlarda bile bir zevk hali oluyor.. bendede oldu şimdide sen bu düşüncelerden zevk aldın diyorum jkendime engel olmaya çalışıyorum ama olmuyo.. şimdi oturdum ağlıyorum perişanım hayatım mahvoldu doktora gitsem hamileyim ilaçda alamam.. kimseye bunları anlatamazdım ne yapayım dedim aklıma burası geldi nolur beni kınamayın.. çok vicdan azabı çekiyorum yardım edin.. çocuğumda gelecek bir aya ona nasıl sağlıklı bir anne olacağım ben.. keşke kanser olsaydım diyorum bazen.. Allahım bana ve benm gibi olan herkese yardım etsin.. bunları kimseye anlatamam... bana nolur bu düşünceleriden sorumlu olmadığımı söyleyin..

bende bu sayfayı arıyordum:) . push ; T

Bencede var ayni dert nasi kurtulacam Önceki

Anlıyorum, kendinizin de çok çaba harcamanız gerekiyor. Doktorunuz zaten yönlendiriyordur ama sizin de davranışınızı düzeltmeniz için ufaktan da olsa değişim göstermeniz lazım. Sadece spor vs değil. Örneğin ben de mesane obsesyonu vardı ve ben bunu düzeltmek için tuvalete gitme süremi kademeli olarak arttırdım. 5 dk bile sabredemezken 3 saate kadar çıktım. Siz de küçük ödevlerle, kendinizi fazla zorlamadan takıntılı olduğunuz konuda, bu zorlantının gerçek değil, beyin kimyanızla alakalı olduğunu kendinize telkin etmeniz lazım. Hastalık OKBsi dediğiniz nedir tam olarak bir şeyi yaparsanız hasta olacağınızı mı düşünüyorsunuz yoksa kendinizde farklı farklı hastalıkların olduğunu mu düşünüyorsunuz. C

hiç bi şekilde evde yalnız kalamıyorum, karanlıktan korkuyorum, yalnızken hiç bişey yiyemiyorum çünkü boğazım uyuşuyo ve yutkunamıyorum kaç kez boğulma tehlikesi atlattımsenağlama

Şuan tedavi görüyorum hayatı insana zindan ediyor hiç bişeyden tat alamaz hale sokuyor dua okuyamazdım saatlerce namaz kılardım elimi sudan çıkarmazdım aklıma kötü şeyler gelirdi çok kötü günler geçirdim şuan bu yazılanları okumak bile ezor geliyor gerçekten bu hastalığı çeken bilir ellerimi saklardım saatlerce sudan çıkarmadığım için yara olurudu saatlerce tuvalette kalırdım temizlemekle geçerdi abdest alamazdım öçok zor günler gerçekten bu durumu sadece kişisel olarak çekmiyordum ailemde benle birlikte tabi bunu çeken bilir.. şükürler olsun şuan iyiyim günde 225 doz ilaç kullanırdım ilaçkullanmakta ayrı bi dert ama faydasını gördüm şuan kendi çabalarımla 75 doza indirdim bunu azaltarak ALLAHIN izniyle bırakıcam ilaç tedavisi şart diyorum çünkü bu durumda insna sağlıklı düşünemiyo zaten sağlıklı düşünse bu konumda olmaz ama ilaç tedavisiyle birlikte kendimizede pay düşüyo geriyi hiç düşünmüyeceksin üstüne gideceksin mesala ben tuvalet nekadar temiz olsada saatlerce yıkamadan oturmazdım sanki bişey olcak ama ne yaptım daha az yıkadım sonra yıkamadan oturtum zaten bi kere yaptın mı gerisi geliyo... yada işte herhangi bişeyi yapmasam sanki aileme zarar gelcekmiş gibi bi his hissediyordum ne yaptım saplantı haline gelen düşünceyi yapmadım bi kere iki kere sonra baktım aileme zarar gelmiyor bunları bu şekilde yenmeye çalıştım üstüne gittim.. Moralimizi yüksek tutmalıyız yenilmeyecek bi hastalık değil hemen herşeyden etkilenmemeliyiz başka tabirle vurdumduymaz olmalıyız çünkü olumsuz bi olayda takıntılar çoğalabiliyor Umarım okb olan arkadaşlar tez günde bu rahatsızlıktan kurtulur pelincan evlat nefes

Çok zor iyi bilirim. Yavaş yavaş ölüyorsun sanki o kadar kötü bi drum ki Rabbımin gücünee gitmesin intiharı bile düşündüm o kadar bıktım ki 2 senedir böyleyim. Psikiyatriye gittim ilaçlık bir durumun yok dedi yolladı. Niye böyleyim ya diyorum ağlıyorum elimden hiç bişey gelmiyor alıştm artık

canım doktora gıt, tedavı al. 19betul81 bebişim gel

ne kadar zor bir durum.. hayatınızın kalitesini düşürüyorsunuz.. tamam bazı yazılanlar herkeste var ama bazıları çekilecek gibi değil. tedavisi varsa hemen olun valla zormuş.. geçmiş olsun..

Harika gecmiş olsun ilaç tedaviniz ne Zaman bitti marilyn monroe

benim de komik takıntılarım var ama henüz doktorluk olduğumu sanmıyorum:) iç çamaşırımın içinde kıl tüy saç olmamalı giyer çıkarırken on kere kontrol ederim sağdan soldan:) ütü ocak pencereyi defalarca kontrol ettiğim oluyor evden çıkmadan yeni aldığım kıyafetleri ilk giyeceğimde elli kere kontrol ediyorum etiketlerini çıkarmışmıyım diye:) bunlar ilk aklıma gelenler. kıl tüy olayından yıllardır vazgeçemedim. çıkmadan evi kontrol etmeyi zaman zaman bastırabiliyorum. etiket olayında da hala devam.. bir zamanlar iki bazen üç kere baştan ayağa yıkanmadan duştan çıkamazdım 1 saat sürerdi ilk yıkanışta temizlenmiyormuşum gibi gelirdi:)

mrb arkadaşlar benimde böyle bir rahatsızlığım var ama şu ana kadar hiç doktora gitmedim.. bende de 2 senedir çok çeşitli takıntılar var ve üniversiteye geçen sene başladım biraz düzelir gibi olmuştum ama hala devam ediyo.. çok abartılı derecede takıntım olmuor ama yinede rahatsız edici şekilde.. mesela hiç bişeye elimi yıkamadan dokunamıorum.. kafama herşeyi çok takıyorum ve taktığım zamanda çok komik gelicek size biliorum ama beyin hücrelerimin öldüğünü zannediorum.. aptalca bişey aslında ama cidden çok bunaltıyo beni.. son zamanlarda unutkanlık da olmaya başladı.. sabah kalktığımda yüzümü yıkamadan önce ellerimi en az 3 kere sabunlamassam içim rahat etmioo.. bunlar takıntılarımdan sadece bikaçı.. daha fazla ilerletmek de hiç istemiorum açıkçası.. sanırım bi doktara görünmem lazım..

Sizce online psikoterapi gercek terapi gibi ise yarar mi? Bircok psikoterapi merkezi bu hizmeti veriyor. diye bir siteyi tvde gördüm. Bircok farkli sehirden psikolog/ psikiyatrist/doktor/diyetisyen var. erkek arkadasimi ikna edebilirsem ben de bu sistemi denemek istiyorum. bu konudaki tecrubelerinjzi merak ediyorum. Son düzenleyen: Moderatör: 19 Kasım 2015 A

çok yakın bir arkadaşım geçirdi bu rahatsızlığı... çok zor bi durum bu rahatsızlığı geçirenlerin ve yakınlarının allah yardımcısı olur umarım... cherry_jam baktığım heryerdesin

Doktor tedavisi olmadan çok zor. Senin elinde olay bişey degil zaten bu ama sakın ihmal etme canım. Doktordan da çekinmene gerek yok o seni anlar zaten. Doktor durumu senden dinlemeli o teşhisini koyar ve tedavi sürecini başlatır. Sen rahat ol ve hastalık olarak düşünme bunu bilemiyorumki Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

galiba bendede bu hastalıktan var. bende bitek bu yok birsürü sorun var çocukluktan beri pskologlara pskatristlere gittim. amam bu hastalık için gitmedim. ve hayatı çok zorlaştırıyo. benim takıntım evde tanımadık biri varmış gibi yaşamak. her odaya girdiğimde koltukların arkasına falan bakıyorum. her akşam bütün odaları tek tek sırayla geziyorum, dolaplara bakıyorum heryere bakıyorum sonra kapıyı güzelce kitliyorum. sonra odama gidiyorum, önceden odam büyüktü sırf bunun için küçük odaya geçtim. odama geçince yine başlıyorum dolapları karıltırmaya, çekmecelerden, küçücük kutuların içine kadar defalarca bakıyorum, bu sefer son diyorum yine bakıyorum yine bakıyorum 1 saat falan uğraşıyorum kendimi harap ediyorum sonra yatıyorum yatağa. oralarda insan olamıcağının ve yaptığımın çok saçma olduğunun farkındayım ama yapmadan duramıyorum. hipnozmu olmam gerekiyo? B

9 ay iyi bir süre, umarım yeniden ihtiyaç duymazsınız :) C

bende de var aslında küçüklüğümden beri küçük küçük ve bazı dönemlerde ortaya çıkar bu okb bende özellikle stresli olduğum zamanlarda. genetikmi yoksa başka sebeptenmi bilmyiorum ama babamda da vardı bunun gibi şeyler doktor bana ilaç vermedi o kadar da beni engellemiyodu ama beni en engellediği dönem lisedir. yolda çizgilere basmadan yürümek, yürürken karşıdan gelen herbir insanın yüzüne teker teker bakarak aynı anda 1 den 4 e kadar sürekli saymak, bi yerimi sağ elimle kaşındıysam sol elimle de kaşımak, yatmadan önce mutlaka yatağın altına bakmak, bunları yapmadığım zaman sanki ölücekmişim gibi bi panik yaşıyodum nasıl olduysa bunların çoğu artık yok ama hala bi okb sayılırım

bir kulaklık ve elinize birer tutmanız için alet veriyor. Kulaklıkların ikisinden farklı frekanslarda sesler ve elinizdeki aletler de titreşiyor. Böylece beynin loblarını aynı anda uyararak tedavi sağlıyor. Tabi daha düzgün anlatılabilir ama ben bu kadar biliyorum.

kansermiydin?öylemi düşünüodun benim gibi yoksa

yo ilaca karsi kotu bi bakis acim yok kime sorarsaniz sorun baska cevap alamazsiniz okb tamamen tedavi olup biten bi hastalik degil o yuzden ilac tedavisi yoktur dedim, donem donem sekil degistirerek devam eden kronik bir durum istediginiz psikiyatra sorabilirsiniz

arkadaşlar ben okb, panik atak, depresyon hastalarıyla çalışan bir psikolog olarak obsesif kompülsif bozuklukla ilgili birşeyler söylemek istiyorum. okb farklı alanlarda olabilir. bunlar temizlik, düzen, cinsellik gibi. örneğin sürekli bir yerin kirli olduğnu düşünen biri sürekli orayı temzleme ihtiyacı hisseder temizlemezse yoğun kaygı yaşar obsesyonu oranın pis olduğu düşüncesi kompülsyonuda orayı temizlemektir. orayı temizleyince kaygıdan kurtulur ancak o an için. obsesesif düşüncenin size söylediği şeyi yaparsanız tüm hayatınızı ele geçirir. ve sürekli temizlik obsesyonu olanlar için sürekli temizlik yapmak anlamına gelir. şöyle bir durum var ki temizlik ve düzen konusunda okb hastalarıyla çalışmak kolaydır. ancak cinsel obsesyonu olan hastalar biraz daha zordurlar. obsesyonlar inatçıdır. amaç burada obsesif düşüncenin size söylediğini yapmamaktır. orayı temizle diyorsa temizlememektir. biraz ertelemektir. Pelin_K Adanalı

arkadaşlar düşünmeden yaşayın o geciriyor bide ilac kullanın doktorun verdiyi i, ilacları kullannın siz deyerli olansınız unutmayın biz deyerliyiz N

merhaba, bendede bu hastalık var benimki sürekli yaptığım şeyleri kontrol etmek ışığı kapadımmı, camı kapadım, ocağı kapadımmı sürekli tekrar ediyorum ve bu beni çok yoruyo sanırım en kısa zamanda doktora gidicem E Ellibirincikisi

Okb Olan Varmi Aranizda Ve Bu Sorununuzu Nasil Aştiniz. yada Asabildinizmi. lütfen Paylasin Benimle

Acaba sırf bırakır mıyım diye sigaraya başladım. Şu an hem sigara içiyorum hem de hastalığım devam ediyor. Bu vücuduma verdiğim zararın hesabını diğer dünyada nasıl ödeyeceğim bilmiyorum B

son 2 yıldır bende bu hastalıkla savaşıyorum tam evden çıkacağım ütünün fişini çektimmi camı kapattımmı ocağın altı acıkmı kaldı tekrar kapıyı acıp kontrol ediyorum evden biraz uzaklaşıncada eyvah kapıyı kitledimmi diye tereddüt ediyorum yolda giderken birçok kez çantamı açıp açıp bakıyorum param anahtarlarım nüfus kağıdım şuyum buyum ohhhh herşey tamammış derken 10 dk sonra bidaha bakıyorum. işin tuhaf kısmıda aslında hiçbirşeyi unutmuyorum ama ben unutmuş gibi davranıyorum.

aynen benim kızım da ilaç ile çoğu takıntısından vazgeçti, darısı başınıza. B biranne54

Merhaba, üyeliğim eski sayılır ama girmiyodum artık aranızdayım kk ben de tipik olmasa da bi okb yim. Berbaaaaaaatttt bişeyyyy... Allah kimsenin başına vermesin çok zor. Tam atlattım diyorum yeniden hortluyo. Burda umarım destek oluruz birbirimize. Ya da köstek bilemiyorum

Merhaba kızlar.. Bende doktor tedavisi gördüm ama kısa bir süre 4 ay kadar.. OKB teşhisi kondu sürekli kötü birşeyler olacak diye bekliyorum ki çok yoruldum.. şimdi nişanlım askerde sanki her an ona birşey olacak diye düşünüyorum gözümün önünde mezarında ağladığım anlar beliriyor.. önceden de sevdiklerimin öleceğinden korkuyordum bazen yine oluyor.. bir kaç intahar vukuatım da var hatta bir keresinde 3 gün yoğun bakımda bilincim kapalı şekilde kaldım da hayattayım Allah'a şükür.. alkolle bir kutu uyku ilacı içmişim nişanlım bulmasaydı beni şu an yoktum.. ne yapacağımı bilmiyorum.. çaresiz hissediyorum.. hayattan zevk alamıyorum

Sorunuzu okudum evet saydığınız şeyler OKB hastalığına dahil. marilyn monroe

Cnm bende de aynı sıkıntılar var. ve ben 6 haftalık hamıleyım. o kadar caresızım kı anlatamam. yıllardır cekıyorum bu hastalıktan. ilaç kullanırken epey ıyıydım ama hamılelıkten dolayı bırakınca çok zor oldu. D

okb'nin TEK tedavisi onunla birlikte yasamayi ogrenmek, dolayisiyla yasam kalitesini arttirmaktir... ilac tedavisi yoktur ilaclarla sadece semptomlari azaltiyorsunuz yani asil problemi tamamen tedavi edecek bir yontem yok. ilac ve terapinin yararlari var elbette tabi bu kisisel bir tercih ben ilac kullanmamayi sectim (8 yasindan beri okb'liyim, 20lerimden itibaren anksiyete ve depresyon ile beraber. ayni zamanda psikologum) ve son yillarda artik hayatima olan etkisi tamamen gecti. tabi hala yapmakta oldugum rituellerim var ama cogunu artik ben bile farketmiyorum, yasam kalitemi kesinlikle etkilemeyecek duzeye indiler. tedavinin ne kadar surecegi de tamamen size bagli. size tavsiyem bol bol okuyun arastirin , sebep ve sonuclarini iyice ogrenin-kabullenin-sindirin, okb/panik atak forumlarina takilin , ve de tabi ki nefes egzersizleri. edit: bu arada ilaci kendi kendinize birden kesmek kadar kotu bir sey yok, en hafif antidepresan bile 6 aylik bir surecte yavas yavas kesiliyor kisi kendini iyi hissetmeye basladiktan sonra. lutfen sebebi ne olursa olsun bir daha yapmayin bunu kendinize, ilaci kesmek istiyorsaniz mutlaka doktorun kontrolunde olsun.

Benim de biriktirme, kontrol etme, bazı durumlar da el yıkama ve sayılarla ilgili takıntılarım var. Sosyofobi için doktora gittiğimde farkettim + kaygı bozukluğu da yaşıyorum. Şuan bile acaba bunları doğru konuya mı yazıyorum diye düşünüyorum. İlaç kullanmaya başladım ama işe yarıyo mu yaramıyo mu ondan bile emin değilim farkettiğim tek şey artık kontrol etmeyi bıraktığım... Kendi kendimi doldurmalarım da cabası okulu bıraktım sırf bu yüzden Allah hepimize şifa versin...

merhaba arkadaşlar hepinize geçmiş olsun öncelikle. ben 15 gün önce kızım için gittim doktora toka takıntısı vardı tokası duruyormu düşmüşmü diye bakıyordu okula giderken tokasını takmıyor alırlar diye. okulda ne yaşadığını bilmiyorum. önceden böyle birşeyimiz yoktu sınıfa ikiz çocuklar geldikten sonra onların ismini kullanarak söylüyor o alır gibisinden. doktor daha küçük olduğunu o konuda baskı yapmamam gerektiğini ve hatta konuyu açmamam gerektiğini söyledi. ama bende takıntılar var kendim için gitmdim. senelerdir zaman zaman farklı şeyler oluyor. göz tiklerim vardı yapmadan duramıyordum. sonrasında birşeyi elleme ona dokunmazsam bişey olucakmış gibi geliyordu ve bu halen devam ediyor. bir ara ocağı açtığımda tüp patlıcak sanıp kapatıyordum. köpek havlamasında deprem olucakmış gibi geliyordu biraz biraz yendim kendi kendime. bir gün hiç içmediğim bir ağrı kesiciyi verdi annem içtim yattığımda bacağım titremeye başladı ölcekmişim gibi bir korku düştü içime kızımı öptüm çok saçma ama elimde değil. hastalığın adını bile bilmiyordum. plaka okuma, evden çıkarken kapıyı sürekli kontrol etme var şu an. geçenlerde ütüyü fişte bıraktım evden çıkarken unuttum kapattığımı hatırlıyordum. kızımı okuldan aldım biraz gezdik ütü aklıma gelmişti çıkarken ama çekmedim fişi geldim eve baktım sonra çektim ütünün fişini. doktora gitmeye korkarım bazen gerçeklerle yüzleşmekten korkuyorum. bir şey yamuk duruyorsa onu düzeltirim. bazen insanlardan çekiniyorum yaptığımı görücekler ve bana deli diyecekler diye eşimden bile o farkında değil tabii ki. söylemiyorum ona. bendekide obsesif mi arkadaşlar yardımcı olun. doktora gitmelimiyim sizce. zamanla kaybolmaları yenilere mi kapı açıyor acaba. tekrardan geçmiş olsun.

Obsesif kompulsif bozukluk ve anksiyete teşhisiyle risperdal kullanıyordum geçen yıl. İlaç ben de daha fazla takıntı yaptı bir sürü yan etki de cabası. Bence kişinin sağlığına zarar vermediği sürece takıntı için ilaç kullanılmamalı.

bende okb hastasıyım, ilaç kullanıyorum. hastalığımı kabullendim psikologum sayesinde.. ben harfleri topluyorum kötu şeyler aklıma geldiğimde. ve nedense çevremdeki kötu olayların benimde başıma gelceğini düşünüp duruyorum. ilaçlarlar işe yaradı eskisi gibi değilim neyseki. ama benim sorunum annem. ona göre ben saçmalıyorum, ilaç kullanmam saçma, birşeyim yok. eskiden saklardım takıntılarımı şimdi annemle paylaşıyorum ama bu seferde bu ilaç seni aciz, zavallı biri yaptı. nekadar korkak biri oldun diyip duruyor. her defasından ilaçla ilgili olmadığıyla ilgili iknaya çalışıyorum. eskiden sinirlisin derdi şimdi sakinim bu seferde aciz oldun diyor.. hastayım diye bağırasım geliyor bazen. insan bukadar tekrar etmez problemli olduğunu. bu seferde hasta olmaya meraklı oluyorum.. yani zor arkadaşlar, kimse anlamıyor.. siz içinizde yaşıyorsunuz bazende bu çok yoruyor.. daha olmamış belkide hiç olmycak şeylerin olma korkusuyla yaşayıp hayatı kendine zindan etmek çok berbat.. bide çevren anlamıyorsa herşey dahada zor. herkese çok geçmiş olsun.. . push ;

:) herkesin bir derdi var, öyle veya böyle... Ben uzun bir süredir ara ara tedavi görürüm. En çok sevdiğim de şu Prozakt :) onu kullandığımda mutlu olduğumu görmek beni çıldırtsa da bir müddet kendimi toplayana kadar kullanıyorum, sonra doktoruma uğrayıp takıntılarımla ilgili konuştukça rahatlıyorum ve bir müddet sonra doktorumdan artık ilaç kullanmak istemediğim için azaltarak bıraktırmasını istiyorum. İlk doktora gittiğimde orta ikinci sınıftaydım ve kendim tek başıma gitmiştim, şimdi 47 yaşındayım. Ölüm korkum çok fazlaydı... tabi buna bağlı olarak her an öleceğim diye her yeri temiz bırakmak, ara ara vasiyetimi tekrar yazıp görülebilir bir yere bırakmak, sanki her an taşınacakmışım gibi yaşamaktaydım. Şimdi aslında ölmek istiyorum ama korktuğum için intihar edemiyorum, sürekli kullanmak zorunda olduğum astım ilaçlarını kullanmayarak ölüme yaklaşmak istiyorum... Eğer kendinizi rahatsız hissediyorsanız bence konuşabileceğiniz bir doktoru tercih edin. İlaçlardan daha iyi gelecektir... . push ; pelincan evlat nefes

merhaba canım arkadaşım bu yaşadıkların bu hastalığın bir parçası sakın korkma bende ilk başlarda senin gibiydim düşün eve bıçak alamıyordum ya kendimi kaybedip çocuklarıma bişey yaparsam korkusu yiyip bitirdi beni 3 sene direk olay ama bunun tek bende olduğunu sanıyordum araştırdıkça anladımki herkez bunu yaşamış doktora sorduğumda gerçekten yaparmıyım diye doktor güldü bana gerçekten yaparmısın dedi hayır deyip hüngür hüngür ağladım bu panik atağın bir parçası dedi inan bana sıkıntıdan 2 ayda 20 kilo vermiştim bir deri bir kemik kalmıştım sonra ilaç tedavisine başladım şuan 30 kilo aldım 3 sene içinde birde haber gazetede bu tür haberleri okuyunca yok o çocuğunu kesmiş yok boğmuş şizofrenmiş ay bende olurmuyum bende yaparmıyım deliriyormuyum diye kendimi yiyip bitiriyodum kimseye anlatamazsın deli bu derler diye canım arkadaşım hiç bişe olmaz ALLAHIN izniyle sen namazını kıl ALLAHA tevekkül et hiç bişeycik olmaz bu dünya sınav dünyası bizde böyle sınav oluyoruz sabret sabrın sonu selamettir arkadaştır geçici bir durum geçicek üzülme sonra inan kendine gülcen ben nasıl salakça şeyler düşündüm diye bi nebze rahatlattıysam seni ne mutlu bana canın sıkıldıkça bana özelden mesaj yazabilirsin dertleşiriz çok öpüyorum seni M mrvmerve

Yaklaşık 13 yıldır okb hastasıyım. Parmağımın biri duvara değse kesinlikle 7 parmağımı değdirme zorunluluğunda hissediyorum kendimi sanki değdirmeyince ailem ve en sevdiğim insanlara birşey olacakmış hissine kapılıyorum. Bazen bunu yaptığımda çevremdeki insanlar beni kesin deli zannediyorlardır ama gerçekten çok zor ben 7 rakamına takmış durumdayım herşeyi 7 kez yapmak istiyorum. Fakat son 1 yıldır bu takıntım az da olsa azaldı yapmalıyım 7 kez duvara tekrar dokunmalıyım diye sürekli kendimle çelişiyorum ama en sonunda yapmayacağım sevdiklerime ve aileme ne olursa olsun umrumda değil diyerek geçiştirmeye çalışıyorum. Fakat sonrasında abuksabuk takıntılarım yine başlıyor. O bana neden öyle baktı acaba beni sevmiyor mu? Benimle imalı mı konuştu sürekli beynimde sorular... Defalarca psikologa gittim bunun tek çözümü yine sizsiniz! ElifSemih

Yorumunuz için teşekkür ederim. Evet ilaç konusunda haklısınız kullanmak gerekiyorsa belki de kabullenmek gerekir belki ama benim ilaç kullanmak istemememin sebebi bahsettiğiniz deliler kullanır gibi bişey değil. Ben normalde de ilaç kullanmam pek. Sürekli bir ilaca bağlı kalma korkusu diyelim, ilacı bırakamama diyelim, ilacın yan etkileri diyelim, vücudumun başka bölgelerine zarar verme korkusu diyelim ne bileyim başka bişey diyelim ama 'deliler kullanır' diye değil yani benim istememem. Öyle düşünsem tedaviyi de deliler olur diye düşünürdüm :) ama ben tedavi olmak istiyorum. Ben ilacı hiçbir zaman sevemedim tam olarak anlatamıyorum belki ama ilaç dışında ne bileyim belki psikoterapi belki başka bir yol vardır diye umut ediyorum diyeyim :) ilaç kullanmam konusunda da kimin ne düşündüğü çok umurumda değil açıkçası. Yani gören olur da deliyim zannederler gibi bi çekincem yok. Kim ne sanıyorsa sansın :) Ama haklısınız bir doktora gitmeliyim. Teşekkürler :)

hepsi bende var ve evliyim (

arabayla seyahat ederken evlerin pencerelerinin çerçeveierini saymak ve çıkan sayıyı çift sayıya tamamlamak yolda iki elektrik direği gölgesinin arasına kaç yol çizgisi düştüğünü hesaplamak insanların yüzüne bakmak her değişik gelen kelimenin her harfinin her çizgi yada eylemini sayarak kelimeyi ya da cümleyi saymak çıkan sayıyı çift sayıya tamamlamak benden ilginç obsesif olan olduğunu sanmıyorum nasıl takıldım hatırlamıyorum Allahtan hayatımı engellemeyen şeyler

duaların için çok teşekkür ederim. ama benimki aynı mı bimiyorum ki şöyle bişey var sucluluk duyguları alevlendiriyor bunu sonra bi an var mı yokmu emin olamıosun üzerine gittikçe herşey zorlaşıyo. ve sana hiç olmamış gbi geliyor parmağındaki yüzüge bakıosun ne ara oldu bu diosun bilosun oldu ama rüya gbi sana ait değil gbi. sanki başka bi hayttan dewam edıosun. bunlar bi semptom biliyorum. herşey yolund agiderken durduk yerde soğucak değilim ya. birazda dönemsel 4 yıldır aynı donemde yaşıyorum bunu. resimler bile yabancı gelio snaki benm bu dimi diorum yaşadım dimi bunlrı. korkunç bişey yaa. rabbim düşmanıma vermesin S

yok zaten bunların hastalık haline gelmesine izin vermiyorum çünkü ipin ucunu kaçırırsam toparlayamam depresyona meyilli bir insanım zaten:) depresyonda olduğum zamanlar daha da depreşiyor takıntılarım:) eskiden çok daha ağır boyutta takıntılarım vardı yolda yürürken 2-3 metrede bir arkama döner bakardım bir kağıt birşey düşürmüşüm gibi gelirdi, yolda yere bakarak yürürdüm bir kağıt görsem mutlaka alır bakardım ne diye:) obsesyona da meyilliyim yani:) ben de çift sayıları sevmem seçme şansım olduğunda hep teklerden yana kullanırım hakkımı ama takıntı boyutunda değil bu:)

kizlar ben psikoloji bölümünde okumuş olmamdan dolayi bu konu hakkında yazilar okumuştum, bu hastaligin tek sebebi psikolojik değil ayni zamanda biyolojik ve genetik de olabiliyormuş. bu hastaligin beynin emin olma mekanizmasini bozmasindan dolayi böyle zorluklar yasaniyormus. kendi kiz kardeşimin de basina gelince bende bu konuyu araştırmak istedim ve simdi de erp yöntemini arastiriyorum. kiz kardeşim henüz 15 yasinda, teşhis konuldu fakat cok agir bir durumu yok. umarim ona yardimci olabilirim çünkü gözümün önünde agladigi zaman cok cok cok üzülüyorum K koru

canım çok iyi olur.. çok sevinirim..:1hug:a. s. M

ya birde aklima takilan soru o kadar lüzumsuz ve cözülmesi ve cevaplamasi o kadar basit ki, ama ben ne kadar bu soruyu cevaplasam ve icim rahatlasa, tekrar 5 dakika sonra geri geliyor, ama ben tasdik ettim ve güvendim o verdigim karara. ve ayni soruyu tekrar tekrar tazeliyorum beynimde. kontroll ediyorum yani. kanser olsam bu kadar üzülmem, bence varya kizlar kanser hastalari bile bu kadar cekmiyordur inanin bana. bana bir kac seyler önerin kizlar, mesela ayni soru tekrar geldiginde ne yapayim?

Benim bir arkadaşımda da aynı durum vardı. Ancak bir psikiyatriste gitti. Ve ilaçla birlikte terapi de gördü. Bence sen de bir an önce durumunu birileriyle paylaşmalısın. Hastalığın daha da ilerlememeli. Ailene anlatamıyorsan da başka birilerini bul seni anlayabilecek. Unutma ki bunda çekinilecek bir şey yok. liliano

devlet yada üniversite hastanesi sana en iyi ihtimalle ayda 1 randevu verir. daha sık vermez hatta daha geç bile verebilir. eğer imkanın varsa özele git derim ben. araştır ucuz terapi veren yerler vardır mutlaka bulunduğun yerde S sedna03

arkadaşlar bende bunlara benzer şeyyler yaşıyorum ama ben temizlik gibi değilde kuralcılık var bu her konuda kuralcılık mesela yeil ışık yanmadan asla karşıdan karşıya geçmem, dışarıdaki çiçekleri otları asla kopparmam ve koparttırmam kavga ederim tabelalarda ne yazarsa uyarı şöyleki markete giriyorum mesela giriş çıkıış varya diyelimki çıkış kapısından girdim baya bi ilerledim farkettim çıkıyorım giriş kapısından tekrar giriyorum bu herkez tarafından yadırganıyor ben bi de aşırı çocuklarıma bağımlıyım,,21,,,,19, yaşlarında çocuklarım var şu saatte evde olun diyorum olmadılarmı hemen polise gidiyorum çocuklarım yok diye çekilmez hal aldı hayatım A

merabalar bende anksiyete ve panik bozukluk var 4 yıl öncesinde ilk çıktı ara ara geçti 2 aydır tekrar var ve tabikide ilaca başladık ani korkularım bitti boşluğa düşmeler vs. ama iç sıkıntı ve kötü düşünceler gitmiyor sanki yaşadıklarım gerçek değil intihar korkusu çok var gözümün önüne kötü düşünceler geliyor sürekli aklıma geliyor bu düşünce korkuyorum kendime birşeym yaparım diye acaba obsesyon mu başlıyor bende anladım çok bunaldım yaşım 23 boştayım çok fazla atama bekliyorum bi geçeydi şu günler ( vahiba

cevap verebilcek olan var mı acaba? Y

EMDR tekniğini uygulatan fayda gören varmı? Baya yararlı olduğunu okudum travma sonrası streste, okb de panik atakta faydalıymış. araştıran yaptıran varmı?

of herseyede ilaç veriyolar yaaaa... aama dogru diyosun iste ilaç tedavisi olması gerekiyo bazen doktor kontrolnde... R

kızlar doktora gitmedim henüz ama çok takıntılıyım namaza başlamıştım 12 günde bıraktım takıntılar yüzünden çok etkiledi beni işle ilgili en ufak bir sorunu kafaya takılmaması gerektiğini bildiğim halde çok takıyorum en kötüsüde saçma ve yersiz olduğunu bildiğim halde bunları kafamdan atamamak yatarken terliklerim aynı hizada ve yanyana olmazsa uyuyamıyorum dua okurken birini yanlış okudum düşüncesiyle veya tek bi kelimeyi bile yanlış söylesem illa onu tekrar okumak zorundayım gibi hissediyorum kafama takılan bir konu varsa kafamdan kısa sürede asla atamıyorum artı cok sinirli bir yapım var özellıklede kardeşim bu snirlerimin kurbanı oluyor genelde sinirlendiğim an kendimi tutamıyorum bağırıp çağrıyorm kalbini kırıyorum onun ancak araadn 4-5 saat geçnce yaptıklarımın yersiz ve gereksiz olduğunu anlıyorum ve vijdan azabı cekıyorum buda beni kahrediyor telkin mp3leri dinlemiştim bir ara onlar dahada kötü yapmıştı beni genel olarak saglıklı olduğumu hissediyorum aslında tek negatif yanımın aşırı sinir olduğunu düşünüyorum ama bir yandanda obsesif miyim diye düşünmekten alamıyorum kendimi

evden çıkarken kapıyı 7 kere kontrol etmeler, bardağı koyduktan sonra alıp tekrar aynı yere 3defa koyma, eğer bunları yapmazsam aileden birine bir şey olabileceği düşüncesi, kredi kartımı çantama koyduğumu biliyorum ama aklıma güvenemiyorum kenarına elimi bastırıp elimi acıtıyorum ki emin olabileyim, ders çalışırken bir kelimeye takılıp 15 dk kadar ordan öteye gidememe, abdest alırken emin olamayıp defalarca baştan alma... vs. bıktım artık. uzun zamandır prozac kullandım, bir faydasnı göremedim. bir de üstüne inançla ilgili sıkıntılar başladı. bazen yaratıcının olmadıgını düşünme, isyan etme... sonra böye düşündüğüm için saatlerce ağlıyorum. bu tür takıntılar artık enerji de bırakmadı bende daha 21 yaşındayım ama hareket etmeye bir şeyler yapmaya üşeniyorum. bu durum insanlarla ilişkilerimi de bozmaya başladı. çok bunaaldım çok of M

benım sorunum bıraz uzun kısaca anlatmaya calısacagım benım kayınvalıdemle ılgılı kayınvalıdem bayagı zaman once komple vucudu yanmıs ve aylarca yogun bakımda yanık tedavısı gormus agrıları cok oldugu ıcınde morfın vermısler. sonra kayınpederım bellı zaman once kayınvalıdemı aldatmıs ve kayınvalıdem paronoyak bır ınsan olmus ıs yerınde kadınla gormus ve esının ısınden emeklı olması ıstemıs ve donem donem kaynanam ve kayınpederım yıollar gecmıs olmasınına ragmen bu olaydan kavga edıyolar kayınvalıdem durup durup esıne bu konuyu getırıp gozu hırs ve kavgacılıktan baska bırsey gormuyor bu olayları anlattım cunku bellkı suankı tavırları bunlara gecmısınde morfın alması esının aldatmasına baglıdır dıye yazdım genelım sımdıkı tavırlarına benım 2 evlılıgım bu evlıgım ve kayınvalıdem dulum dıye benı ıstemedı ve sevmedı 3 tane oglu var kayınvalıdenın 2 eltıme sureklı benım yalan soyledıgımı yalancı oldugumu soyluyormus arkadamdan ve ıfıtarlar boyutuna gelmıs olaylar ornek vereyım mesela hıc muhabbetım dogru duzgun olmayan bır ınsanla gecelerı o kızla konusuyor dul oldugunu bıle soylemıs demıskı ben kımseye ne soyledım nede o kızla muhabbetım yok en kucuk eltımı benım bırseyler anlatıp doldurdugumu dusunup o kız gıttı ne soyledıyse moralı bozuktu dıye olmayan laflar soyluyor eltım bunları yuzume vurmus bılıp bılmeden gozunle goremeden o kıza haksızlık edıyorsun dedıgınde aa sız bılmıyorsunuz dıye kıza bagırmıs ve bız 2 ay once kayınvalıdemın evıne tasındık bıraz maddı bırazda manevı sebeblerden bellı sure kalıp para bırıkım yapabılırz dıye ve kolılere esyalarımı koyduk onun evınde bır koseye dızdık olaya gelıcem bırgun kasık alıcam baktım benım kasıklar catallar dedım anne bunlar benımyemek takımımın aa dedım karıstı heralde karısma sansı yok cunku hepsı kolılerın ıcındeydı mecburen kırmamak ıcın suclamamk ıcın ole dedım oda aa karısmıs dedı neyse dedım sonra esyalarımı almıs kendı dolabınmda saklamıs sonra el blendırı almıs kendıme aldım dedı hepsıne bırsey demedım ve en ılgınc kısmıda 20 25 tane camasır varken suan 3 tane kalmıs camasırları attıgını dusunuyorum bu haraketlerını nıye yaptgını bılmıyorum ve eskıden evıme geldıyınde evımden lıfımı almıs bu tasındıgımız zaman gordum obur eltılere yapsa onlar soylerdı onlardan hıc duymadım bu davranısları ne anlama gelıyor acaba her bır esyamı gorunce cıldırıyorum esımın korkusundan kavga yada hesabını soramıyorum ıcıme atıyorum hayrete dusuyorum bana yardımcı olun ve bu kadında bırsey daha dıkkatımızı cektı bırr komsunun cıcıklerın arasına ısık led koymus gunes enerjı alıyor gece ıusık veren bırsey o evde nur var bak ısık var orda goruyormusunuz dıyor kımı gorse bılmıyorum ama kolılerımı adamların tasırken yırttıgını actıldıgını soyluyor sordugumdada ne yapmaylım yada bu durum nedır

gerçekten bu hastalığı yenmek çok zor benimde ortaokulda berii var ama bir düşünce bitti diyorsun yendim sonra başka bir düşünce çıkıyor kısır döngü gibi yani... tedavi olmak gerekiyor bence kendim yendim diyenler için söylüyorum ben çok yaşadım çünkü bunu bende bir sürü takıntımı yendim ama hep tekrarladı... arkadaşlar benim sorum okb hastası olup hamilelikte ilaç kullananlar varmı? tugba_30

cok zor bi hastalık takıntı ve asamamak cok zor.. Allah yardımcımız olsun.. liliano

Selam kızlar geçmiş olsun. Bende de okb var. O acıyı çok iyi biliyorum ben 2 yıl kadar ilaçsız yaşadım okbyi çok sancılı dönemlerdi çok ağır geçirdim hatta ağlardım da.. Sonra doktora gittim okb olduğumu söyledi ilaç kullandım. Düzenli kullanınca iyi geldi ama sonradan şöyle bi kanıya vardım. Okb tamamen geçebilen bi hastalık değil, ömür boyu da bu ilacı kullanmak istemiyorum dedim ve bıraktım, okb ile yaşamayı öğrenmem lazım dedim. Epeydir de ilaç kullanmıyorum. Hastalığımı çok iyi tanıdım, çok araştırdım, o yüzden artık aklıma bişeyler geldiği zaman "aman bu bildiğin hastalık işte" deyip geçiyorum yapıcak bişey yok başka..

ben bu ılacı hıc duymadım. bıde oncekı tedavınızde psıkoterapı de almışmıydınız. psıkoterapı tedavıde gerı dönuşum olmuyomuş oyle duyum. ne kadar doğru bılmıyom... bide merak etdim kardeş nasıl oldu tekrar başladı. Allahım ya bundan kurtuluş yokmu yanii... R rabia1984 SaBıR ve ZaMaN tek ayak

NARKOZ: ASRIN SALGINI DEPRESYON YALANI Hep söylüyorum! Günümüzde mevcut psikiyatri global sektörün Truva atına dönüşmüştür! Sağlıklı beslenme, kitlesel bilinçlenme gibi gelişmeler sonucu fiziksel sağlık alanında fazla hastalık üretemeyen, şimdilik şeker, kalp, tansiyon ve obeezite ile beslenen kapitalist vampir gözünü psikiyatriye dikmiş durumdadır. Çünkü bu alanda nesnel gerçekliklere gerek yoktur; felsefi kanaatlerinizi hastalık olarak pazarlamak son derece mümkündür. Bunun yolu da çok kolaydır: Telkin ve propaganda! "Şunlar şunlar varsa hastasınız" demek kitlelerin önemli bir bölümünde, "Aaaa onlar bende de var, ben demek ki hastayım" demeleri, derken en tabii ruh halleri üzerinde yatıp kalkmaları, bunlarla ilgili sürekli zihinsel doldur boşaltlar yapmaları hasta olduklarına inanmaları için fazlasıyla mümkündür. Nitekim de böyle oldu! Dünyada global bir sağlık sistemi var. Bu sistem kendi sektörünü dünyanın en karlı sektörlerinin başında tutma işlevi görüyor. "Para bu kadar belirleyici mi" dememek gerekir. Bu sizin için veya benim için öyle olmayabilir. Ancak kapitalizmin en temel sloganı daha fazla insanlık değildir; daha fazla kardır! Bu günlerde daha güçlü bir sesle tekrar yinelenen, "Dünyada depresyon salgını var" feryadı tam bir kara propagandadır. Yine aynı senaryo sahnede. Kitleler belki zor ancak doğal olan ruh hallerinden ötürü hasta olduklarına telkin ve propaganda yöntemiyle inandırılmaya çalışılıyor. Böyle yapılarak herkesin kaygılanması , "Muhtemelen benim yaşadığım da depresyon, çünkü bu kadar yaygınmış baksana" demeleri, bu düşünce sonunda tıpış tıpış kliniklere doğru koşmaları hedefleniyor. Yeter ki oraya kadar ulaşsın insanlar. Oraya gidip de önce hastalık teşhisi, ardından kutu kutu aynı ilaçtan almayan kaç kişi var sanıyorsunuz! Bu mesajla hedefledikleri ikinci nokta devlet kurumlarını daha fazla kaynak ayırmaya hazırlamak, bunun alt yapısını sağlamaktır! Böylece, devletlerin ilgili birimleri bu "asrın salgını" karşısında vicdani muhasebe yapacak, haliyle halklarını düşünerek şeker tabletiyle aynı etkiyi gösterdiği bilmem kaç kere ortaya konan bu "sihirli ilaca" tüyü bitmemiş yetimin haklarından daha fazla rakam ayıracak! Bu lobinin diğer çok önemli bir hedefi de dünyadaki mevcut global statükoyu muhafazadır! Onlar her ruhsal sıkıntıya hastalık diyerek, "Ne düşünce biçiminde, ne hayatı yaşama felsefende, ne de içinde bulunduğun koşullarda sorun var. Tek sorun var, o da beyninde. İçindeki maddesi azalmış, serotonini düşmüş" demeye çalışmaktadırlar aslında. Yani sorgulama, öde ücretini, sonra da iç ve uyuş sadece! Çünkü sorgularsa gerçek çözümü falan bulabilir insanoğlu! O yüzden korkuya fobi derler, hatta asla bilimsel olmayan, tam bir kandırmaca olan hipnoza bile önem verirler; ancak gerçek yaklaşımlara bir türlü yer vermezler. Amaç şu: Bir şeylerle uğraş, ama bu asla kesin çözüm veren şeyler olmasın! Yoksa sektör ne yapar sonra! Yine bu günlerde, "Gerçek depresyon vakalarının en fazla yüzde yirmisi kliniklere gidiyor" denilerek kitlelere, "Kliniğe gitmedik diye kendinizi sağlıklı zannetmeyin. Siz aslında durumundan habersiz olan cahil hastalarsınız. Ama biz, siz kliniğe gelmeseniz bile durumunuzun ne olduğunu oturduğumuz yerden biliyoruz" mesajı veriliyor. Böylece pastayı büyütmek için korku umacılığı yapıyor. Esas söylemesi gereken şeyi, yani, "Demek kliniklere gitmeyen yüzde 80'lik daha büyük kesime hiç de bir şey olmuyor, bak ne güzel yaşayıp gidiyorlar" gerçeğini ise demiyor. Çünkü öyle bir hırsla gözünü o bakir yüzde seksene dikmiş ki bunu göremiyor bile. NEDEN SIK SIK BUNLARI YAZIYORUM. TAKINTILI BİRİ MİYİM YOKSA Gerçeklere kayıtsız kalamadığım, göz göre göre yapılan bu sömürüye eyvallah diyemediğim için yazıyorum. "Kötü komşu ev sahibi yapar" derler ya hani, kötü işleyen bu sömürü sistemi de aynı şekilde beni yazar yaptı! Bu sektörün çivisinin çıktığını görüyorum; çünkü yıllardır bizzat içinde çalışıyorum. Mutfakta olup biteni aşçı ve garsondan daha iyi kim bilebilir! Mutfağın içini bilmek için prof. olmak değil, aşçı olmak gerekir. Önce teşhis konuluyor kişilere, sonra önümüze geliyor bu vakalar. Haliyle gerçeği tüm çıplaklığıyla görme şansımız çok fazla. DEHB denilenlerin en fazla yüzde beşinin gerçek manada DEHB olduğuna, depresyon denilenlerde bu oranın yüzde ikiyi bile geçmediğine binlerce kere şahit oluyorum. On gün önce kocasından boşanmış kadının sekiz - on günlük doğal yas sürecine bile kronik depresyon denilebiliyor, iş o boyuta varmış durumda! Sonra da ya, "Bana ne, salla başı al maaşı" deme durumu ile, "Bari millet öğrensin, kendi tedbirlerini kendileri alsınlar, bu işin kendi içinden düzeleceği yok" deme tercihi arasında tercihe zorlanıyorum. Beni buna zorlayan şey sadece inancımın yüklediği mesuliyet duygusu ve doğuştan verilen, henüz bozulmadığını düşündüğüm vicdanım! Kimse belki de kendimi hedef haline getirecek bu yazılarım için bana para falan ödemiyor yani. Zaten hayatta en az zaafım olan şeydir, para! Çünkü onun her şeyi satın alacak gücünün olmadığını yıllar önce fark ettim! BELKİ DE BU, BU KONULARDAKİ SON YAZIM Çünkü ısrar; bir yerden sonra özün yani içeriğin önüne geçebiliyor, sözlenilenlerin önemini azaltabiliyor. Kişiler bu durumda içeriğin taşıdığı mesajla değil, söyleyen kişinin niyetiyle vs. uğraşmaya başlayabiliyorlar. Bilirim, günümüz insanı biraz tuhaftır. Kendisi için uğraşana değil, aleyhine çalışana meyillidir egoları! O sebeple kendisini seveni pek sevemez, gözü yine de çekip giden de, kendisinden kaçanda kalır daha çok! Onun için dedim zaten, esasında asrın sorunu Stockholm sendorumu diye! Evet, yeni, yine vicdanımı sızlatan bir tespitim olmadığı sürece bu konulardaki son yazım bu muhtemelen! Bu arada mühim bir hatırlatma yapmalıyım: İnsanlara depresyon hastası değilsiniz derken sadece bir suistimal olduğundan dolayı değil; aslında var olan ve adına depresyon denilen bir zorlu ruhsal süreçten kurtulmanın yolunun evvela kendimizi hasta kabul etmemek olduğunu bildiğim için de bunu söylüyorum. Yani, "Depresyon hastalık değildir, bu durumda siz de hasta değilsiniz" demekle, "Yardım almayın boş verin, çekin derdinizi" demiyorum ben; sizin durumunuzun düzelmesi için de bunun böyle algılanması gerektiğini söylemeye çalışıyorum. Çünkü hastayım dediğinizde iyileşme olasılığınızı değil; süreci besleme ve uzatma olasılığınızı artırıyorsunuz ancak! Benim hasta değilsiniz telkinim aslında iyileşmeniz için de gerekli olan temel terapötik bir yaklaşım! Velhasıl gerek özünde hastalık olmadığı için gerekse bu zorlu insani süreçten kurtulabilmeniz için en doğru psikolojik ve felsefi zemin kendinizi hasta kabul etmemek, böylece beyninizi ruhsal dünyanızın üzerine kilitlememektir. Bu kilit açık olursa ilaç alsanız da almasanız da vakti geldiğinde kurtulur gidersiniz. Depresyondan kim ölmüş! Dediğim gibi, depresyon vs. denilen bir süreçten kurtulmanın en doğru ilk adımı kendinizi hasta olarak görmek değil; sağlıklı ancak zor bir dönemden geçen bir kişi olarak algılamaktır. Bu ilk adımı doğru atarsanız gerideki adımlar kısa da olsa uzun da olsa hedefinize varırsınız! Psikolog İzzet Güllü E

Bende anlatsam mı acaba, yada anlatmayayım. Okuyan okb hastası arkadaşlar etkilenmesin. Tetikleme olmasın. Yaşayan bilir, yılmıyoruz ve savaşa devam ediyoruz ta ki defedene kadar.

Bende onlar yok da çizgilere basmadan yürüyorum ve bana yanlış yapan insanlara takiyorum sürekli düşünüp kendimi üzüyorum. İlaç kullanıyor musun, kaç aylık hamilesin canım.

hamilelligınız nasıl geçiyor peki bnde de okb var evliyim ve yakında bebek istiyoruz M

İnsanların anlamadığı nokta psikiyatrik rahatsızlıklarda alınan ilaçları "Deli kullanır " düşüncesi ya da o ilaçları aldığında başkaları tarafından " deli misin sen " şeklinde algılanmaktan korkmaları halbuki siz nasıl grip olunca ilaç alıyorsanız, şeker hastasıysanız kalp rahatsızlığınız varsa ilaç alıyorsanız beyninizde de bazı kimyevi maddeler arttığında ya da azaldığında rahatsız oluyorsunuz. bunun açıklaması bu kadar basit. korkulacak hiçbir şey yok bu ilaçlardan. ilacı almayarak kendinize zarar vermeye devam ediyorsunuz çünkü ilaçsız nasıl şeker hastası tedavi olamıyorsa bazı psikiyatrik rahatsızlıklarda ilaç olmadan iyileşmek çok zor. psikoterapi yöntemiyle ilaç almadan iyileşmek de mümkün ama buna doktor ve psikolog karar verir. Geç olmadan iyi bir doktora gidip ilacınızı almaya başladın. zaten dediğim gibi etkisi 1 ay sonra görülmeye başlanacak ve mutlu olacaksınız iyi ki başlamışım diyeceksiniz. sanılanın aksine ilacı bırakınca da eski haline dönmez insanlar. ama doktor kontrolü dışında kendi kafanıza göre 2 ay 3 ay sonra bırakırsanız eski halinize dönme olasılınız var. bu hastalıklar dikkatle izlenmesi gereken doktor kontrolü gerektiren rahatsızlıklar. forumdan yardım alarak foruma soru sorarak bu iş olmaz. lütfen doktora gidin. Geçmiş olsun D

çok teşekkür ederim cevap verdiğin için :) ben öyle her konuda çok takıntılı birisi değilimdir ama bu ölüm meselesi. bi gece nefes alamadım ağladım boğulcak gibi oldum. gece olsun istemiyodum hep gündüz kalsa keşke diyodum. diyorum ya dönem dönem fazlalaşıyo azalıyo felan. takrar teşekkür ederim iyi geceler :)

Kuzeniniz nasıl oldu şuan bende de var bu Durum F Ferda

Eskisehirde okb tedavisinde gercekten iyi olan bir psikolog ya da psikiyatr ariyorum, bileniniz var mı arkadaşlar ebru_ko

slm Peki ilaclar alanlar ne diyor? bende ilaca baslamayi düsünüyorum ama ise yarazmaz siye korkuyorum. Bu konuda biligis veya tecrübesi olna var mi? Hangi tedavi en iyi veya hangi ilac? :asigim: sevgilerle gulibik

yalnız bu yöntem de kompulsiyon gibi duruyo S Sibel80

Benim erkek arkadaşım yaklaşık 4 senedir okb hastası biz 3 senedir beraberiz. İlk çıkmaya başladığımız zamandan bu yana genel olarak düzelme var fakat %100 iyileşmiş değil. Tanıştığımızdan beri ilaç kullanıyor ve her ay düzenli olarak doktora gidiyor. Eskiden kendisiyle de barışık değildi bu konuda yani ben onun ciddi manada rahatsız olduğunu 6. ayımızda öğrenmiştim. Ama şimdi kendini daha çok seviyor ve daha hızlı bir şekilde iyileşiyor :) Tabi hala çok sıkı takıntıları var malesef Allah şifa versin herkese... rafflesia_zamani

canım bana ulasırmısın sana sormak ıstedıklerım var mailim ismailim1981@gmail.com A

kontrol kaybetme korkusu bendede var ama bende obsesif yok anksiyete bozukluğu var. kontrolümü kaybedip aileme bi zarar verirsem diye korkarım hep. aileme aşırı düşkünlüğümden kaynaklandığını ve onları kaybetme korkum olduğundan böyle düşündüğümü söyledi doktorum. dün tvde bi haber izledim belki görmüşsünüzdür. ressam bi kız bankacı annesini öldürmüş. onu duyunca kalbim daraldı korkudan titredim. anneme bakıp ağladım anneme bişey olursa ne yaparım annemsiz ölürüm ama ya bende kontrol kaybedip anneme bişey yaparsam, eşime bişey yaparsam diye düşündüm. anksiyete bozukluğum için 2 aydır tedavi görüyorum korkularım kaygılarım %70 azaldı ama bu tür korkularım henüz geçmedi. B beyaz_

Slm kızlar!!! Burada olmak güzel. Bende obsesifim ama kompulsiyonlarım yok benim. Ben birşeye takar ve aylarca düşünürüm rekorum 4 yıl Benim dönem dönem takıntılarım artıyor. Bilhassa bazı dönemler aynı konularda o kadar dönüyorum ki korkuyorum içime bu kadar kapanmaktan. Sıkıntılar ağır geliyor bana. Bazen çok rahatladığım dönemlerim oluyor ama bazen durum içler acısı :S bu arada ben bu şikayetlerle EMDR terapisi aldım ve halada alıyorum çok faydasını gördüm tavsiye ederim sizlerede. Şu anda eskiye nazaran daha iyi durumdayım kızlar. Öfke nöbetlerim azaldı ve takıntı olayıda önemli ölçüde hafiflemiş durumda. Ama dedim ya koşullar çok önemli. Birde ben çok üzüldüysem gecenin tam üçünde uyanır bir kriz geçirir sonra geri yatarım. Kriz derken içimde, tabii bağırıp çağırıp ortalığı ayağa kaldırmıyorum yani Birde bu işin şöyle bir dezavantajı var; Obsesifim dedin mi insanlar olur olmaz herşeyi takan lüzumsuz tipler olduğumuzu düşünüyor ama öyle değil. Ben hiçbir zaman lüzumsuz birşeyi takmadım sadece birtakım sıkıntıları çok fazla takıyoruz biz. Yaşam standartlarımızı düşürecek kadar. İnşallah zamanla daha iyi olacağım. Allah hepimize şifa versin. Selamlar...

Canim bende bu forumdan okudum bunlar hep beyninin sana oyunuymus kendine oyanilacak biseyler bulmaya bak insan bos kaldikca takintilari daha cok buyuyor kendi kendini iyilestirmeye bak internetten arastir iyice kendini duzeltmeye bak canim allah hepimize yardim etsin Kadınlar Kulübü Mobil uygulaması kullanılarak gönderilmiştir. Önceki

arkadaşlar bunun %;100 tedavi edilebilir bir hastalık olduğunu öncelikle belirtmek isterim. yeter ki yaptıklarımızın normal olmadığını kabul edip profesyonel yardım alalım... gerisi kendiliğinden geliyor. tabi sizinde çabanız, kabullenmeniz çok önemli... benim tedavim başarı gösterdi. hemde 6 ay gibi kısa bir sürede. şimdi aklıma geliyor hala ama yapmamam gerektiğini biliyor ve yapmıyorum... ama biraz kötü günler geçireyim hemen yelteniyorum. ama şunu biliyorum ki nüksederse yine tedavimi olup iyileşeceğim.. umutsuzluğa kapılmayın, okb en kolay tedavi edilebilen psikolojik rahatsızlıklardan biri...

canım daha çok gencsin. ne kadar erken doktora gıdersen ve devamlı tedavı alırsın. okadar cabuk iyileşirsin. Zaman keçdıkde iyileşmede zorlaşıyo. Ama sadece ilac tedavısı dıyıl, psikoterapıde S sedna03

Bende de mi obsesiflik var acaba? Oyle duzenli tertipli biri degilimdir ama mutfak ve banyoyu baskariyla paylasmak cok zor geliyor, hep boyle diken uzerinde yemek yaparim dus alirim. Universitede lisans yaparken 8 kisilik odalarda kalip yuzlerce kisiyle tuvaleti banyoyu paylasiken bu kadar rahatsiz oldugumu hatirlamiyorum ama simdi hersey gozume batiyor, ev arkadaslarimla papaz olmamak icin zor tutuyorum kendimi. Ayrica garip garip dusunceler beynimde tekrarlaniyor gibi hissediyorum. Mesela, yukseklik korkum olmamasina ragmen birden bigisayar basinda otururken kendimi camdan balkondan atacakmis gibi dusunceler giriyor beynime ve ben inanilmaz bicimde korkuyorum o an. Sanki ben kendime disardan bakiyormus gibi hissediyorum ve sanki kendimi atacakmisim gibi. Bu aralar Allaha sukur iyiyim ama bir donem bundan cok cektim, yuksek yerlere yaklasamadim o zamanlar, o kadar korkuyordum ki kendimden dizlerim titremeye basliyordu o derece. Panik atak in uzerine bir de OKB olursam, oyy

canım öncelikle geçmiş olsun hepinize. benimde erkek arkadaşom okb idi.4 sene boyunca çok zorluk çektik. gözümün önünde eriyordu resmen. kendi kendine konuşuyord fısıltıyla. ne yapıyorsun dediğimde içinden kötü düşünceler geçtiğini onlar olmasın diye tersini söylediği demişti. sanki fısıldamassa olacak gibi geliyormuş. zamanla kamera takıntısı başladı. kameralı ortamlarda duramıyordu. neyse çok kötüydü Allah bir daha yaşatmasın. sonuç olarak ağlaya zırlaya 4 sene geçirdik. doktor desteği ve arkadaşlarımla yaptığımız dualar sonucunda iyileşti. şimdi çok mutluyuz çok şükür. senin soruna gelince iyi düşün iyi olsun canım. kendine seni dinleyecek mantıklı cevaplar verecek bi arkadaş bul, kafana takılan seni rasız eden tüm düşünceleri anlat ve ona itaat et. banada bi sıkıntınız olursayazabilirsinz, seve seve destekolurum. Önceki

düşünsel takıntısı olan varmı?mesela kont birse gece vakti çay bitse takıntı oluyo ulaşmak istiyorum hemen gece vakti gidip almak istiyorum alamayıncada takıntı oluyo hatta panik atak gibi bişey oluyo daraltı huzursuzluk geliyo. görüştüğüm konuştuğum birileri olunca karşı cinsten yine heptakıntı ya ansızın giderse ulaşamazssam şüphe ve kuruntular kafaya taktığım her durum beni hayattan koparıyo sadece oraya odaklanıyorum ileri safhalarda iştahsızlık uykusuzlk ve baş ağrısı buna eşlik ediyo yapmam gerekn hiç bir işi yapamıyoru takıntı

ateş düştüğü yeri yakıyor, doktorumdan tavsiyeler: bana mavi kelebeği düşünme demişti, aklımıza hemen geliveriyor bu düşüncelerde böyleymiş bilinç altında bunları ortaya çıkarmak veya uzaklaştırmak bizim elimizde... birde ben tekrar hastalanırmıyım diye soru sorduğumda bana şu cevabı verdi:hastalığı kapsülün içinde bir bitki düşün havasız ortamda, ışıksız ortamda ölüme terk ettiğini düşün dedi, sonra sen bunun ölü olup olmadığını merak edip kapağını aç dedi, ne olur yeniden canlanır bitki sen ona her açışında hava ve ışık veriyorsun demişti... hastalığı besleyip beslememek bizim elimizde iyileştikten sonra 1 sene daha kullanacağım ilaçları sonra geçecek dedi doktorum... T

bende bu hastalıkla mucadele etmış başaramamış ve psıkıyatrıstın yolunu tutmuş ve orda ıyıleşmış bırı olarak kesınlıkle bebegıne zarar gelmeyecegı ve hatta kendısının bıle zarar verırmı acaba dıye düşünsede yapamayacagı... Hatta ya uyur gezer olurda kendımı camdan atarsam vs. gıbı düşüncelerı olan ınsanlarında bunu yapmalarının mumkun olmadıgı.. hiç rastlanmadıgı nı doktordan duyduç... Bu mumkun degılç... Bende yenı dogum yaptıgımda hastalık hat safhalara ulaşmıştı.. ve doktorsuz kendı başına basarmak mumkun degıl.. bır bılene danış ve mutlaka terapı al... terapı aldıgın ınsanlar aılendende olabılır.. ama bu ınsanların hastalıgını çok ıyı bılmesı gerekıyor.. ve bu konuyla yapılması gerekenın ne oldugunu bılmelerı gerek sana yardımcı olabılmeleri için.. 0

bende öss ye hazırlandığım yılda farkettim fazlasıyla bu durumumu.. annemin doktor arkadaşı farketti daha doğrusu.. ben soruları çözmeye başladığımda o ilk soruyu çözemezsem 2. ye hayatta geçmiyordum:) matematikte özellikle.. ve matematikçi oldum bu takıntım yüzünden:).. yaptığım hiçbirşeyden emin olamıyordum.. elimde evin anahtarının evin kapısına ait olduğuna inanamıyordum bir türlü.. defalarca deniyordum evden çıkamıyordum bu sebepten.. doktora gittiğimde daha bir sürü şey söyledi bana ve hepsi mevcuttu bende..6 aylık ilaç tedavisi verdi bana ama ağır geldi.. bi baktım habire gülüyorum.. kendimi gülmekten alamıyorum..:S... akrabamızın cenazesinde bi baktım herkes bana bakıyor :18: çok utanmıştım.. sınavı atlattıktan bir süre sonra bırakmaya karar verdim ve çok istedim kendi kendime kurtulacaktım umursamaz olacaktım.. aslında bu ilaçlara yavaş yavaş başlanıyor ve yavaş yavaş bırakılıyormuş ben biraz hızlı bıraktım dengem alt üst oldu.. bu sefer 48 saat boyunca ağladım hiç durmadan dedim noluyor bana kafayı yemek üzereydim.. kendimi toparladım ve kurtuldum o gün bu gündür üzerine gidiyorum herşeyin.. kendimi kontrol altına almayı başardım en fazla heyecanlı zamanlarımda, en mutsuz olduğum zamanlarda, en korktuğum yada çok üzgün anlarımda.. herşey beynimizde bitiyor ama yardım şart inkar etmiyorum:)

arkadaslar, dinle alakalı vesvese yasayanlar Bediüzzaman'ın Vesvese Risalesi diye bir eseri var, onu okursanız eminim çok rahatlayacaksınızdır. sizin kaygılarınız dinle alakalı ve o da büyük bir İslam alimi neticede. çok güzel açıklıyor ve rahatlatıyor. ben sahsen bi ohh bee çekmiştim okuduktan sonra, şiddetle tavsiye ederim. Allah yardımcınız olsun Önceki

benim kardeşimde okb hastası o da senin gibi ilk önceleri ilaç tedavisini istemedi rahatsızlığı daha da ilerledi. Ne kadar zor olduğunu biliyorum ama iyi bir dr ve ilaç tedavisiyle daha iyi olacaksın. Bu şekilde aşama kaydedemezsin. Kardeşime puzzle ve lego aldık onları yaparken düşüncelerden uzaklaştığını söylüyor Aklında bulunsun Allah yardımcın olsun hawana

Ya bilmiyorum arkadaşım sadece basit bir iki şeye takıldım ve bir ayda ilerleyiverdi. Psikoterapi tedavi görmedim. Çok sıkıntıdan çıkıyor demişti doktorum. Sanırım bu ara yine çok sıkıntı yaptığım için oldu. Ama bu sefer daha başarılıyım yenmeye çünkü en azından kendimi biliyorum. Mini_mini Nirvana Anneler

arkadaşlar merhaba temizlik takıntısı bendede var dönem dönem iyi olur gibi oluyorum malesef tekrar geriye dönüyorum bir arkadaşımızın yazdığı gibi faturalar ikiye katlandı ve çamaşır dan nefret eder hale geldim sürekli çamaşır biryere git gel eşyaları yıka bazen yıkamayada razı gelir gibi oluyorum rahatlıkla asabilsem. ellerim pis gibi geldiği için ellerimi yıkamadan asamıyorum çok yoruldu beynim işim hiç bitmiyor sürekli aynı takıldığım yerleri temizlemekten bıktım ailemle geçireceğim zamanı işlerle geçiriyorum ve çok üzülüyorum. düzelen arkadaşlarımızdan bize yardımcı olmalarını istiyorum ne yapmamız gerekiyor bize ne yapmamızı önerirler destek olurlarsa çok sevinirim herkeze acil şifalar diliyorum.

Benim takıntımda kapı kitlimi ocagı kontrol etme. defalarca çok kötü bişey bu nasıl gecer zaman zaman şiddetleniyor sebebini anlamış değilim. görüyosun ama için rahat etmiyor temel sebebi nedr neden böyle oluyo arastrmak lazm Kadınlar Kulübü Mobil uygulaması kullanılarak gönderilmiştir.

O paranoya olmuyor mu? sweet-73 Popüler

senağlama Bende de OKB var... senağlama H

teşekkürler canıımm bence gayet güzel anlatmışşın bende şimdi araştırdım biraz da dediğin gibi stres sonrası yaşanan tramvalarda daha etkili bir yönetmmiş okb de ne kadar etkili olur bilmem ama okb nin en temel tedavi yöntemi ilaç kullanmak T turkuaz01

aynı düşünceler bende de var ama sanırım obsesif komplsef değil bu hastalık.. obk takıntı hastalığı çünkü obesesif kişişler dini ve ahlaki konulara çok takılırlar temizlik vs. gibi.. bizdeki daha çok karamsarlık ve geçmişte yaşadıklarımızdan kaynaklı bir durum olabilir... güven eksikliği vs smuwiLa

kızlar çok merak ediyorm eğer hamilelikte ilaç kullanınız varsa cevap yazarsanız çok sevinirim... N

Bende ve kuzenimde depresyonla ve travmayla beraber okb olustu ben iyiyim ama kuzenim şizofreni baslangicinda hayati mahvoldu cinsel takinti insanlarla birlikte oldugunu zannediyor ne aslini ne de tersini kanitlayamiyor kendinden nefret ediyor

arkadaşlar ben de trikotillomani hastasıyım bu hastalık okb içinde değerlendiriliyor. Yaklaşık 10 yıldır bu hastalıktan müzdaribim çoğu kez ilaç kullandım hastalık ara ara azaldı ama hala devam ediyor. Şu an ilaç tedavisi görüyorum

Bana da doktorum bu hastalık hic bir zaman geçmeyecek senin karakterinin bir parcasi dedi, ama beni cok mutsuz ediyor, aklıma bisey takiliyor ve surekli ayni dusunce beynimde donup duruyor, sonra Basin ağrıdan çatlayacak gibi oluyor ve uyumadan kurtulamıyorum D

arkadaşlar bende de takıntı ve vesvese son boyutta... malesef dönem dönem fazlalaşıyo... bu vesveseler şeytandan geliyo. özellikle dinine düşkün, ayrıntıcı fedakar, veşevkatli duygusal insanlarda çok oluyo... yani boş eve hırsız girmez iman var ki şeytan kalbe girmeye çalışıyo... peygamberimiz a. s,3 nas ve 3 felak okumayı tavsiye etmiş. ben sürekli okuyorum ayrıca ayetel kürsi ilaç gibi... herşey rabbimin bir hikmeti buda bizim imtahanımız... belkide böylelikle ona ibadet edip, doğru yolu bulmamızı istiyor.. yılmadan bu hastalıkla mücadele edersek iyşallah günahlarımıza kefaret olur. S

Ben de dün yazdıklarıma "engelleyemediğim bir de çift sayı ve simetri takıntım var ki o konuların detayına hiç girmek istemiyorum" cümlesini eklemiştim. Onun detayıysa şu; ben de çiftlere tamamlamaya bayılırım. Telefon numaramda bile tek sayı yoktur Ve uğurlu sayım tabii 4. Simetri takıntısı konusunda da amfide girdiğim bir sınavda eğri duran projektör yüzünden sınava asla konsantre olamam, aynı zamanda bölüm başkanı olan herkesin bi adım geri durduğu öğretmenin yanına gidip düzeltmesini rica etmem geldiğim en saçma boyut sanırım. Yazdıklarınla aklıma gelen bardakları dizme konusu, aynen bulaşıkları ben boşaltmalı ve güzellce sıralamalıyım. Ve hastalık hastalığı bende de vardır. Elimde minik bir şey vardı en son, minicik bir kabartı. Aklımda öyle bir boyuta getirdim ki tüm vücuduma yayılacağını düşünüyordum en son. Elimi yüzüme değdirmemek için sabahı sabah ettim ve doğru hastaneye... Hastanede de doktorun sorduğu ilk soru "elinizi çok sık mı yıkıyorsunuz?" oldu. Ben el yıkama bağımlısıyım demedim tabii "hıhımm" dedim yalnızca. Yıkamaktan egzama olmuş da ellerimde Gülerek anlatıyorum çünkü hayatımda olmasından rahatsız olacağım bir boyutta değil şimdi. Ben günlük aktiviteleri sıradan insanlar gibi yapmıyorum seramoni şeklinde yapıyorum. Ve bunu yaşadığım kötü bi olayla da ilişkilendirmiyorum bu bir travma mı demiyorum çünkü küçükkken de böyleydim. I was born this way Sen de paylaştığın için teşekkürler Truly TrulyScrumptious crazy cat

prenses ben de senin gibiyim, dışarda ne tuttuysam eve gelince hepsi yıkanır, ayakkabılar bile, kıyafetler, çanta telf anahtar ne varsa, her dışarı çıktığımızda kıyafetler de.. bi de 2 çocuk var düşün artık, hiç işim bitmiyor bi süre ilaç kullandım, ama tekrar gideceğim, durum vahim E Eucalyptus

sen benim ilkokuldan beri su ocd yuzunden cektiklerimi bilsen ahh :) anlatsam roman olur heralde

merhabalar arkadaşlar, bende obsesif kumpulsif bozukluk rahatsızlığı olanlardanım, iki yıl önce ilaç tedavisine başlamıştık ben kendimi iyi hissetmeye başlayınca, ilaca bağımlı yaşamak da istemediğim için ilacı kestim... kendim bilinçsiz bir biçimde kesmişim, yaklaşık 1 yıl olacak ilaç almıyordum bir kaç hafta önce panik ataklar yaşadım, acillere taşındım ve takıntılarım yeniden geldi yeniden doktoruma gittim yeniden ilaç tedavisine başladık, tranko buskas ve lustral100mg alıyorum. kendimi şimdi daha iyi hissediyorum, en azından acillere taşınmıyorum-uyuyabiliyorum. bu rahatsızlık gerçekten çok zor bir şey, ancak tedavisi mümkünmüş, ilaç ve terapi bir arada tedaviyi tamamlamak mümkünmüş... hayata geç kaldığımı hissediyorum biliyor musunuz? en basitinden bi bebek istiyordum bir kaç hafta öncesine kadar... ancak ilaç kullanmak zorunda olduğum için bunu erteledim, sürekli uyku modundayım-oysa satama için sınava hazırlanmam gerek... kendime kızıyorum, şimdiye çoktan tedaviyi tamamlamaıştım belkide, bilinçsizce ilacı bırakmasaydım! ben artık birşeylere geç kalmak istemiyorum, ilaca bağımlı bir hayat da istemiyorum... ben bu hastalığı yenmek istiyorum. bunun için elimden geleni yapıcam, beni en iyi anlayacak insanlar da sizsiniz eminim bizim gibi pek çok insan var... bu tedavinin süresi hakkında bir bilginiz var mı, yani maksimum ne kadar sürebilir, bu kişiye göre değişir diye tahmin ediyorum ancak-tedavinin maksimum ne kadar süreceğini de çok merak ediyorum, kendimi teselli etmek için belkide bilemiyorum... TrulyScrumptious crazy cat

Bende içimden bazı şeyleri tekrarliyorm ama gecti

Peki o anlar nasıl geçip bitiyor, düşünmemeye çalışarak mı atlatıyorsun? sekerkiz Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

merhabalar bu siteye yeni üye oldum, bana bu tanılar kondu. şimdi 2 yıldır ilaç kullanıyorum ve terapi alıyorum. bulunduğum şehirde iyi bir psikolok olmadığı için istanbula gidiyorum, psikoloğum bana kendine güveni sürekli tazelemem gerektiğini söylüyor. fakat bana yeterli gelmiyor yani benim gibi bir hasta varmı?, başarılı bir şekilde mücadele edebiliyormu?, başa çıkabiliyormu merak ediyorum, şu dünyada tek kaldığımı düşünüyorum. benim hayat hikayem ise şöyle ben küçükken kuzenime bakıyordum, küçüktüm o yaşlarda ne kadar kollayabilirdimki, bacağını kesmiş, dikişlik bir olay olmuş, yerlerde ne bir kan izi, nede üzerindeki kıyafetlerde, benim aklımda ise hep bir kuşku ne oldu, kaderimi çok merak ediyorum. hayal ve gerçek öyle karışıkki bende... bu olay öyle detaylı anlatıpta sizi sıkmak istemiyorum. bana bunu yengem sürekli hatırlatıyor ablamda şahit, bana bunu sorarken onun bacağına ne oldu diye ben hiçbirşey konuşmak istemiyorum demiştim, başım ağrıyordu ve uyudum ertesi gün arkadaşımın yanında sayıkladım. yani bana bu olayı hatırlattıklarında korku, endişe, sorun yumağı gittikçe büyüyor içimde. hem hatırlattıktan sonra ben daha farklı şeylerde hatırlıyorum. mesela erkeklerin bana tecavüz etmesi gibi babamla ilgili kavga edişim, küçükken beni hastanelik edecek kadar dövmesi,4 yaşındayken uygunsuz davranışları, şimdi ben ona sarılamıyorum, bunlar gerçek değil diyor doktorum. ama yinede sarılamıyorum erkeklere güvenim yok, ilaçlarda cinsel isteklerimi yok etmiş durumda, bir kişi ile tanışıp, onunla evlilik hayalleri kurmak çok zor geliyor bana. benim gibi bekar veya evli bayanlar varmı?nasıl atlatıyorlar bu süreçleri? erkeklerin tecavüz olayları üniversite, lise, ortaokul, ilkokul... diye devam ediyor. hepsinde de yengem hatırlattı. ben o zamanlarda okula gitme, çakı taşı gibi şeyler yazıyorum sonra bu yazı benim ama neden yazmışım diyorum, sonrada yırtıp atıyorum yazdıklarımı... unutuyorum olayı hatırladığımı, anlattığımı sonra ağır depresyon geçirince hepsini hatırlamaya başlıyorum, böyle sancılı bir süreç işte, herşey gönlünüzce olsun, şimdiden yazacak olanlara teşekkürler... biraz yeniyim cevap yazmakta zorlanabilirim. T

zor durum gerçekten Allah yardım etsin :/ ben de kendimde takıntı var sanardım :/ ilhamperisii

Bende bazı seyler yasıyorum son zamanlar. Kafamın bombos oldugu zamanları o kadar cok özledim ki. Hic birseyi kafasına takmayan insanlar hayret ediyorum ben niye öyle degilim? İnsanları acayip derecede umursuyorum biri birsey dese '' niye dedi, neden dedi'' diye kendimi yeyip duruyorum. Atamıyorum bir türlü kafamdan sürekli bunları düsünüyorum baska baska seylerde tabii. Bunun caresi var mıdır?

bendede endişe olarak nüksediyor. sürekli olumsuz düşünmekten bıktım. çocuklarımı okulda dahi rahatsız ediyorum onlara bişey olacak diye düşünmekten yoruldum. kumandayı tek sayılı olarak ses açamıyorum. C COpcU

Buna vesvese diyorlar. Ben yendim bunu önemsemiyorum eskisi gibi. Çok da kolaymış yenmesi.

Sizin okb niz ya da anksiyete bozukluğunuz hangi yönde marilyn monroe

canım arkadaşım saolasın.. sana da çok geçmiş olsun canım.. ALLAH hepimizi bu dertten kurtarır inşallah canımm inşallahhhhhh:96: S _sushico_

benim kardeşim okb...3 yıldır... üniversite öğrencisiydi.. üniversite hastanesinden de terapi yardımı aldı... fakat hiç bi düzelme göstermedi o sırada ve de okulunu bıraktı... istanbula gelir gelmez şişli etfale götürdük..3 hafta kadar bu hastanede yattı.. bu arada uzun zamandır ilaç tedavisi de devam ediyor... hastanede yatması oldukça yararlı oldu... doktoruna kontrole gitmeye devam ediyor... bildiğim kadarıyla okb nin yüzde yüz yokolması çok zormuş... ama en azından kardeşimin hayatını devam ettirebilecek ölçüde iyi olmasını bekliyoruz... iyi gelişmeler de görüyoruz nitekim...

Ah en önemli konuyu unuttum... Bu çamaşırları yıkama-asma-ütüleme görevi yalnız bana ait olmalı. Çamaşırları iki mandalla tutturmak gerekiyorsa mandalların rengi aynı olmalı ve hatta kıyafet-mandal renkleri de aynı olmalı? Oha bana.

merhaba. benim de kardeşimde böyle bir durum var. 16 yaşında. tuvaletten her çıkışında ayaklarını yıkıyor idrar sıçramıştır diye. yada dua ederken üç dört kez aynı kelimeyi tekrarlıyor. yada mesela özür diliyor ve " duydun demi "diye tekrar soruyor. ayrıca cinsel konularda da garip düşünceleri oluyor. siteyi gezerken bu konu başlığına tıkladım ve yazanlarda da böyle şeyler olduğunu öğrenince korkmaya başladım. çünkü doktora gidiyor ve ilaç kullanıyorlar. demek ki durum ciddi. kardeşim doktora gitmedi şimdiye kadar. doktora götürmeliyim demek ki. peki ilaç kullandığınızda yan etki yapıyor mu? çünkü kardeşim okula gidiyor ve dikkatinde algılamasında bir değişiklik olur mu diye düşünüyorum. bir de illaki ilaçlamı geçiyor sadece terapi yetmiyor mu? . push ;

ya korka korka yazdımbilmiyorumkismile inşallah silinerek banlanmam. eskıden banlıyodularda :):1rolleyes: M

bu hastalıktan senelerce çok çektim, kendim aşmaya çalıştım olmadı. En sonunda annemin ısrarı ile doktora gittim, psikiyatristimin ilaç ve terapi yardımı ile aşabildim. Kendi gayretin her şeyden önce çok önemli, ilaç takıntılarını aşmanda oldukça yardımcı oluyor. Hastalık hakkında bir çok şey okudum, bazılarını okurken şükrediyorum iyiyim artık diye. Bazen takıntılar aklıma gelsede yapmıyorum. Hastalık hakkında buradan bilgi alabilirsin: Takıntı Hastalığı: Obsesif Kompulsif Bozukluk İnşaallah kısa sürede atlatırsın hastalığı çok geçmiş olsun.

Bu tarz ilaçlarla alakalı olarak bir doktor şöyle demişti; nasıl ki dibi tutmuş bir tencereyi temizlemek için kazımak gerekirse, bozulan düşünce yapısını, psikolojiyi de onarmak için kazımamız lazım. Ve bunu yaparken illa ki sıkıntılar olacaktır, acı çekilecektir. Bir şeylere katlanmak zorunda kalacaksınızdır. Ama biraz sabredince bunun mükafatını alacaksınız. Tencereler de kazıdıktan sonra ışıldamaya başlıyor, öyle temizleniyor. Yani sen erken davranmışsın bırakmakta galiba. Tek başına ya da terapi desteği ile yenemiyorsan ilaç iyi gelebilir. Biraz daha güçlü olmaya çalışmalısın. hawana

doktor ve hastane adı verebilirsiniz yazarsanız sevinirim eşiminde obsesyon rahatsızlığı var azaldı ama hala devam ediyor yardımcı olursanız sevinirim bursadayız ama gerekirse istanbula gidip gelicez

Siz MÜKEMMEL bir annesiniz! Yazdıklarınızda zaten bu açıkça görülüyor.. izlediğim bir programda doktor demişti ki;ya öldürürsem ya zarar verirsem gibi takıntılardan tutun da cinsel takıntılara kadar her türlü kötü düşünce gelir insanların aklına anne olsun baba olsun... ama sağlıklı olan bi insan bunun ayırdımına varır ve tamam gelmiş olabilir bu düşünce aklıma geldiği gibi de gider diyebilir.. takmaz ve unutur.. ama takıntılı bir insan şöyle düşünür; benim aklıma geldiyse böylesine kötü ve çirkin bir düşünce ben bunu yapma potansiyelinede sahibim demek ki aksi halde aklıma gelmezdi der ve daha da evhamlanır ya yaparsam, ben çok kötü birisiyim, çocuğum hakkında neler düşünüyorum, nasıl bu fikre kapıldım, demek ki içimde böyle bir arzu var gibi bir çok detaya saplanır saplandıkça batar adeta... kendini bir nevi aklamakla da uğraşır bu arada insan en azından bana böyle oluyordu ama nasıl olduğunu bilmesemde yendim baya zaman öncee, şimdi aklıma gelsede takmıyorum, o zamanlar takmıcam desemde elimde değildi kendimi sürekli düşünme eylemi içerisinde buluyordum.. şimdiyse nasıl oldu bilmiyorum ama terkedip gitmiş beni uzun zaman önce elhamdülillah, tabii ben ilaç tedavisi de görmüştüm panik atak için, o ilaçtan sonra gitti bu takıntım.. şimdi temizlik takıntım var ama onuda yenicem inş.

dr. unuz neden olduğunu söyledimi acaba? marilyn monroe

bu rahatsızlıktan hemen herkes muzdarip. ama kimisi çok ileri seviyede, kimisi ise başlangıç seviyesinde. başlangıç seviyesindekilerin çok obsesif olduklarının farkında bile olmuyorlar. TrulyScrumptious crazy cat

hayatını yüzdelik dilimlerle geliştirebilirsin dedi doktorum.%10 kitap okuma,%15 puzzel,%20 örgü,%10 vitray... vs bana tavsiye ettikleri bunlardı. kafamı dağıtıcı şeyler önerdi, ölüm gibi kötü şeyler yaşadığımızda gezilere katılamıyorsunuz, herkes yas tutarken siz laylaylom gezemiyorsunuz, ama en azından ben çiçek motifleri çizimi yapıyorum, internetten araştırıyorum, şimdilik vitraya sardım oymacılık gibi çok hoş, kafamı dağıtıyor yeterince. ben namazlarımı kılamıyorum, aklımda kötü düşünceler olduğu için, çok günahkar hissediyorum kendimi, hiç içimden gelmiyor dua etmek, ama türbe ziyaretlerinde bulundum Allah ruh hastalıkları ile mücadele eden hastalara şifa versin dedim, sonra camilerde topluca namaz kıldık içim çok huzurla kaplandı ama gel görki evde kılmıyorum, isteksizlik var bende 2 yıldır böyle hem zamandan hem ibadetten kaybım oluyor... T

sizofreni baslangicinda oldugunu doktor mu söyledi? cünkü diger konuyu okuyunca ben de olayin biraz daha ilerlemis oldugunu düsündüm...

17 yasımdayken kondu bana tanı 3 sene ilaç kullandım doktor denetiminde. birde psikologlara gittim. o dönemde gerçekten mutlu ve rahattım herseyle yetinip mutlu olabiliyordum ama bi süre sonra istedigimin bu olmadıgını farkettm. ben bunu artık bi lütuf gibi görüyorum bişeylere takıntılı olmanın kötü yanları var tabi yıpratıyo insanı ama bi yandanda cok geliştiriyo. kafama koydugum her seyi yapmam gerekiyo ve bu bni sürekli bi adim ileri götürüyo. simdi ilaçlarımı bıraktım 1 yıldır neredeyse temizim. bazen savasmadan o sekilde yasamayı özlüyorum ama bu benim. su an hayatımda olan pek cok insan ne hastalıgımı ne hassasslıklarmı bilir :)

Belkide öyleyim ))ama an boşver gecmiyor

bu hastalıktan tamamen kurtulmak o kadar zorki. hatta imkansız gibi diyebilirim 5 sene oldu hala ugrasıyorum. zaman zaman şiddetinde değişimler oluyo ama tamamaen bitiremedim malesef. kendi evimde kendi düzenimdeyken daha rahatım ama dışarı çıktıgımda veya yatılı bi yere gittiğimde hala şiddetle devam ediyo. en acı yanıysa bütün beynimle yanlıs oldugunu düşündüklerimin imkansız oldugunu bildiğim halde bunu kendime anlatamamam. bu yaptıgım yanlıs dişyorum ama yapmaya devam ediyorum malesef. hepimize gecmiş olsun arkadaslar

İlaçtan korkmayın bağımlılık yapmaz Doktor ilaç kullanacaksınız diyorsa o ilacı bırakmayın Etkisi hemen çıkmaz 3 hafta 4 hafta sonra hissedersiniz etkisini minimum 6 ay kullanır doktoru dinleyin dua etmeyi de unutmayın Allah şifa versin . push ;

Merhaba arkadaslar benim yasadiklarimi Allahim kimseye yasatmasin su an 25 yasindayim 16 yasimda panikatak oldum ardindan ustune depresyona girdim oda yetmezmis gibi bide obesesif oldum ve tam 9 sene ilacla tedavi gordum 7 senedir esimle birlikteyim 3 sene once evlendik ve halen diyorum kendime bu adam benle neden evlendi ki ben de ilaclardan dolayi cinsel istek yoktu yuzum gulmezdi hep somurtkan cok komik bir an bile olsa ben sadece hii kokmikmis falan derdim ve 4 bucuk ay once 2 haftalik hamile oldugumu ogrendim cok erken ogrendim evet ve ogrendigim an tum ilaclari kestim doktorumda onayladi ve 4 bucuk aydir tek bir ilac icmedim ve artik kahkahada atiyorum sarkida soyluyorum ve insanlari kirmiyorum bu yuzden de kendimi daha da cok seviyorum.. ve arkadaslar tum hastaligi ayni anda yasadigim zaman beni 10 gun kadar uyuttular ben evde tedavi sectim daha yeni evliyken 10 gun hic uyanmadan uyudum esim ve annem bekledi basimi sabahlara kadar cunku ilacimin sadece bir tane yan etkisi ardi ve o yan etkide ani ölüm du 10 gun uykusuz basimda nefesimi dinlediler tansiyonlarima kalp atislarima dikkat ederek Allahim yardimciniz olsun insAllah baya bi deneyimliyim bu konuda sormak istediginiz bir sey varsa seve seve cevaplarim tesekkurler Kadınlar Kulübü Mobil uygulaması kullanılarak gönderilmiştir.

benim annemde vallaha. bir bana doktorum, kişilik olarak bazı insanların eğilimli olabileceğini ve benim de o insanlardan olduğumu söyledi. ben de çünkü hep vardı, odada saat varsa tiktakı saymaktan uyuyamam, canımı sıkan bir olay yaşadıysam bütün gece bir sağa bir sola döner dururum, uyuyamam. sonuçta burada patladı. size de geçmiş olsun umarım tekrar yaşamazsınız.

Biliyorum ben 4 yıldır bir doçentle devam ediyorum tedavime spor aktivite gezme vs hepsini yaptım. Zaten şu an ilaç kullanmıyorum. Bende hastalık okb si var. C

aminn bu okb çocukluğumdan bu yana beni mahfetti.

Hayretler içinde okudum yazdıklarınızı...! Ben zaten hastalıktan hep korkan bi insanımdır tabi şimdi bunları okuyunca iyie moralim bozuldu ve rastgele açtığım bir sayfaydı bende yazdığınız alışkanlıklar hat safhada sevdiklerime bişey olucak diye mesela uyurken cep telefonumu kesinlikle ışığı yanarken ve düz bi şekilde cam kenarına koymam gerek bunu yapmazsam kötü bişey olucakmış gibi korkuyorum her ihtimale karşı yine de yapıyorum apaçık biliyorum saçmaladığımı ama kendime engel olamıyorum ve bunun gibi şeyler abdest alırken olmadı baştan diye 3-5 sefer tekrarladığım çok olur. ve bu beni bıktırır inanın sudan soğudum o telefonu yeri geliyor yere atıp parçalamak istiyorum çünkü onu cam kenarına yerleştirmeye çalışmak büyük vakit kaybı ve bunun bi hastalık olduğunu yazılarınızı okuduğumda öğrendim. tvnin sesini kısacaksam eğer en son kıstıktan sonra 1 kezde açma tuşuna basmam gerek bunu yapmazsamda kendime bişey olucak sanıyorum, şuan buraya ''kendime bişey olucak sanıyorum'' yazdım diye de kendime bişey olucak sanıyorum! saçmaladığımı biliyorum bazen çok rahatım ama vesveseler geldiğinde bunalıma giriyorum(( şuan çok üzgünüm lütfen bana kurtulduysanız nasıl kurtulduğunuzu yazın birbirimize yardım edelimmm ((

geçmiyo taki istediğime ulaşana kadar muhakkak ulaşmmam lazım ulaşmayana kadfar o takıntyı devAM EDİYO O

dr. um bana tam olarak bir neden söylemedide, serotonin eksikliği gibi bir şeymi acaba.. inanın yaşamımıza bağlı olmadığını söylemişti..

Bende de var. Uc sene once psikologa gittigimde okb teshisi koymustu. İlac tedavisine basladik bikac kez gittim yine ama cok sacma geldi tedavi ve biraktim. Yaklasik iki yildir kendimi dizginlemis durumsayim. Onceden yemegi kasikla bile yesem elim yag oldu dusuncesiyle elimi yikardim. Kiyafetlerime elimi yikamadan dokunmazdim elimin teniz oldugunu bilsem de pislenmistir derdim. Yarim saatte bir durup durup elimi yikardim ellerim bu yuzden yara olup kanardi. Surekli banyo yapardim otobuse bindim pislendim derdim. Odamda sadece kiyafet dolabim duzenliydi ve kiyafetlerin yeri degismezdi mesela beyaz gomlegin altinda beyaz tisort vardir, beyaz gomlegin altinda siyah tisort yoktur. Duzen konusunda tek bi yone odaklanirdim odada. Aklimda hep dusunmek istemedigim dusunceler olurdu. Namaz kilarken abdestim bozuldu deyip namazi birakip tekrar abdeat alirdim. Aklima kufurler gelirdi birakir bastan baslardim namaza. Ama artik oyle degil astim okb yi. Tamamen duzelmedim zaten bu mumkun degil ama eskisi gibi degilim simdi. Takintim basladigi an durdurdum kendimi yikama elini elin pis degil diye dusundum boyle boyle bayagi azalttim bu takintilari. İnsallah siz de kendi iradeniz sayesinde bu hastaliktan kurtulmayi basarirsiniz :) fataldanger

panik atak için doktora gidiyorsun değil mi? o da kendi kendine geçmez, benim annem 15 yıllık panik atak hastası, ondan biliyorum...

EMDR ile kurtuldum bu hastalıktan. Ilaç falan kullanmadım. Gerçi ben de ileri seviyede değildi. Çevremdekiler farkına bile varmıyordu. Ben rahatsız oluyordum. L Li-moon

aynı rahatsızlık bende de var yalnız bu rahatsızlık tedavi edilmiyor sadece baskı altına alınabiliyor. bu bi kişilik bozukluğu - o nedenle senin kişiliğin bozuk diyen insanlara alınmıyorum sırnaşık şey - stresli zamanlarda yine ortaya çıkıyor. özellikle gebelikte hat safhaya ulaştığı söyleniyor. ergenlik döneminde bu rahatsızlık ile karşı karşıya kaldım. 6 ay ilaç tedavisi ile baskı altına aldım. şu ana kadar bir kaç günden fazla o rahatsızlığa kapılmıyorum. eşim hemen fark ediyor ve beraber bir şeyler yapıyoruz. arkadaşının hangi seviyede ve takıntısının ne olduğunu -temizlik, korku, tekrarlama, düzen, şüphecilik, hepsi vs. - bilemiyorum ama senin yapabileceğin en iyi şey tedavi görmeye ikna etmek. sadece terapiye gdebilir zaten. ama sen mutlaka onu dışarı çıkar alış-veriş yapın geniş açık mekanlarda park gb. oturun. ailesi ile arası iyiyse ailesi ya da arkadaşları ile görüşmesi için imkanlar yaratın. bu hastalık en çok tek başıma kaldığımda ve evde otururken bana misafir olur. korku ardından da sıkıntı her şeyden iğrenme sonra şüphe-eşimi kıskanma konusunda değil ailesi ile ilgili binbir türlü senaryolar üretirim. acayip üretken oluyorsun o anda sırnaşık şey -derken iyi bi kavga ortamı oluşur eşim eve gelince yandı gülüm keten helvaaa. ama adam akıllandı hemen anlar suratımdan beni dışarı çıkartır. artık uykum gelinceye kadar orada burada gezeriz. eve gelince devrilir yatarım sabahı duaya başlarım iyi ki konuşmama müsaade etmemiş, kalbini kırmama izin vermemiş diye. yoksa çok saçmalıyorum. o anda sağlıklı düşünemiyorsunuz.

Gerçekten insanın sadece fiziksel degil ruhsal da kendisini iyi hissetmesi cok onemliymis bu gune kadar hep paikolojik sorunlari olan biriydim ki buna ilk okul caglarim da dahil kesinlikle psikolojik olarak bir kere rahatsizlandiniz mi isiniz bitmistir kurtulmak hicte kolay olmuyor hatta tamamen kurtulmak neredeyse imkansiz... simdide obsesif Kompulsif bozukluk kabusum oldu... birseylerin kafanda büyümesi ve aslinda bunun kadar yersiz bir takinti oldugunu bildigin halde gozlerin balon olana kadar aglamak ne kadar zormus rabbim kimseye vermesin verdiginede sifasini versin. Gücüm kalmadi gerçekten cok yoruldum ama hala ilac tedavisi almamaya direniyorum cunku o ilaçlari kullanmaktanda yoruldum... Dua ediyorum Rabbim bana bi çıkış yolu gostersin hepimize insaallah ruhsal bozukluklarimla mucadele etmekten gercekten kafaya takilacak şeyleri hayat mucadelesinin ipini kacirmis durumdayim.. iste öyle

bende kendimi bildim bileli okb yim malesef. ama bıktım. hemde çok bıktım

senin adına çok sevindim canım... benim bünyemi etkiliyo artık sıkıntı mideme vuruyo kendimi iyi hissetmiyorum o yüzden çok zorlanıyorum L

ben hergün ağlıyordum zihnimin yanılması olan kötü düşünceleri gördükçe, doktorların gerçeği benden sakladıklarını düşünüyordum, üzülmeyeyim diye gerçeği söylemiyorlardı, herkese yazdım üniversiteden hocamı buldum sordum ona Allah razı olsun bana baya yardımcı oldu. hiçbiri gerçek değil çok şükür, ben bir psikoloğa gittim bana sende hiçbirşey yok dedi, yani şuanda o kadar ciddi bir tedavi içindeyimki ya bu hastalığı nasıl bilmez veya nasıl bu kadar umursamaz insanlar var... sonra başka bir psikolog onun bana dediği şu oldu hayal kuran insanlarda bu çok oluyormuş birde yataktan düşer gibi oluyormusun demişti, sürekli yüksek bir yerden düşüyormusun gibi oluyormu dedi bana gerçekten bu 2 tespiti doğruydu, onun tedavisine 6 ay devam ettim, çünkü durumumu iyileştirmiyor yerimde sayıyor gibiydim. biz biraz geç gittik istanbula oradaki hastahane özel benim abim benim için kredi çekti 5000 tl kadar, hastanelerinde yattım, hipnoz, ebru sanatı etkinliği, ahşap boyama kursları vardı, ilaçlar beni sersem etti, doktorla konuştuklarım uçup gitti şimdi şimdi anlıyorum, ablamla beraber giriyoruz seanslara yoksa unutuyorum. ben her gidişimde babamdan para alıyorum psikolog ve psikiyatris için 400tl ödemem oluyor. birde her ay psikoloğum beni görmek istiyor verdiği ödevleri yapıyormuyum diye, belki benim gibi biraz özgüveni eksik olan kişilere yardımı dokunabilir ben yazarım doktorun tavsiyelerini. ya keşke daha erken hasta olsaydım diyorum ama o zamanda eğitim hayatım aksayabilirdi, beni işsizlik dönemimde buldu bu hastalık, boşken zihin yanılmalarıyla mücadele edebildim, şu anda size yazabiliyorum vaktim var. ama erken hasta olsaydım ailem o dönemlerde baya sıkıntı çekecekti, parasal anlamda iyi değildik. şimdi çok şükür ailemde çalışan var Allah sağlık sıhhat birde hayırlı bol kazanç versin herkese... psikoloğum sen bu hastalığa yakalandın senin yakalanma oranın %15 iken benim %10 dur dedi. yani herkeste olabilen birşey kimse bilemez yakalanıp yakalanmayacağını, ve sen bu hastalığın nasıl geldiğini biliyorsun, onunla mücadele edebiliyorsun ben ise hiç karşılaşmadım ve neyin iyi neyin kötü geleceğini bilmiyorum dedi. mavituruncu

OKB diye bir hastalık yok! OKB de serotonin sorunu değildir; şartlama sorunudur sadece! Sizi şartladılar ; siz de koşullandığınız yönde etkileniyorsunuz! Bir yerde sizi köpek ısırsa oradan her geçtiğinizde korku atakları gelir. Niye? Oradan her geçerken serotoniniz mi dişer, beyin kimyanız mı bozulur? Geçip gidince de kendiliğinden tamir mi olur? Oradan geçerken korkarsınız; çünkü o yerle psikolojiniz arasında koşullanma oluşmuştur. ÇÖZÜM ALGI EĞİTİMİNDE, ÇÖZÜM İKNA TERAPİSİNDE OKB ve panik atakta da durum böyledir; mekanizma aynen budur! Sorunun, etkilenmenizin nedeni beyin kimyanızdaki bozulma değildir; şartlanmadır! Bunun böyle olduğunun bir diğer ispatı ilaçsız, sadece ikna terapisiyle bile düzelen OKB ve panik atak vakalarıdır. İkna ile serotonin mi artmıştır yahut bozulan beyinsel yapı tamir mi olmuştur? Elbette ki hayır! OKB denilen sorunda seni etkileyen "serotonin azalması" değil; "şartlanma fazlalığıdır!" Sorun; senin düşünceyi olumlu ve olumsuz düşünce diye kategorize etmende , sonra da, "Olumsuzdüşünce aklıma gelmemeli" şeklinde bir inanç geliştirmendedir. Bir düşünceye olumlu diğerine olumsuz dersen olumsuz dediğin düşüncenin zihnine gelip gitmesini istemezsin haliyle. İstemediğin bir düşünce gelip gittiğinde ise rahatsız olursun doğal olarak! Bunun nedeni düşüncenin kendisi değildir; o düşünceyi olumsuz bulmak ve gelmesini istememektir! Burası bu işin bam telidir. Seni OKB etkilemiyor; "Olumsuz düşünce kötü ve kötüyse gelmemeli" düşüncen - inancın etkiliyor. Tıpkı gelmemesi gerektiğine inandığın bir misafirin gelince seni olumsuz etkilemesi gibi. Misafir etkilemiyor; "Bu misafir kötü / olumsuz, öyleyse gelmemeli" düşüncen ve beklentin üzerine gelmesi etkiliyor seni! "Hiçbir misafir olumsuz değildir. Her misafir misafirdir. Öyleyse eve her türlü misafir gelebilir" diye düşün, beklentini bu yönde kurgula; bakalım aynı misafir gelince seni etkileyecek mi daha! SONUÇ Sorun hatalı algılarda; sorun yanlış inançlarda. Bu hatalı algıyı ve yanlış inancı statükokuruyor. Bilerek, kasıtlı olarak! Sorun "algı" dese ilaç veremeyecek; ama sorun "kimya" deyince ilaç en mantıklı ajan olarak devreye girecek! Dolayısı ile çözüm size hastasınız muamelesi çeken ve belirtileri yok etmeye çalışan, böylece bir yandan tedavi ediyor görünürken öbür yandan hasta ve hastalık algısı inşa ederek sürecinizi körükleyen, sonraki benzer psikolojilerin tohumunu eken klasik ekollerde değil; algı eğitiminde! Çözüm algı tamirinde; çözüm ikna terapisinde! Kuşkusuz ki her ikna çabası bir ve aynıdeğildir! Her ateş suyu 100 dereceye çıkaramaz! Mikroplar ancak su kaynadığındaölür. Ne kadar iyi ikna; o kadar hızlı çözüm! İkna ise akademik bir eğitim meselesi değil; bir sanat ve ustalık işidir! Öyleyse çözüm; usta ellerden alacağınız ikna desteklerinde, bu yönde verilecek algı eğitimlerinde! Not: Bu site bunu fazlasıyla yapıyor! SİZİN OKB, PANİK ATAK, DEPRESYON VB. SORUNLARINIZIN ÇÖZÜM İPUÇLARI BUSİTEDEKİ YÜZLERCE YAZININ SATIR ARASINDA SAKLI. ÇÖZÜM ONLARI ARAYIPBULMAKTA VE KULLANMAKTA... Kendi sitem diye söylemiyorum; inanın bu site tam bir hazine! Ben bu siteye yüzlerce hazine gömdüm. Haydi arayın sizler de... Unutmayın: Hazine kazma ve kürekle çabalayıp onaulaşabilenlerindir sadece! Toprak altındaki hazine istediği kadar değerli olsun; birilerince çıkarılmadığı ve kullanılmadığı sürece neye yarar? Psikolog İzzet Güllü B beyaz_

İyi bir hipnoz yapan doktorla bu rahatsızlık geçiyormuş. İstanbulda bu işi çok iyi yapan bi doktor varmış. geçmiş olsun Hoya

bende boleyim canim ben bunun hastalik oldugunu bile bilmiyorum bugune kadar geldim hala ayni korkularim var ama dualarimla Allah a guvenmemle astim bak herseyden once kotu bisey olsa bile bunu Allah u tealinin istemis oldugunu yani Allah istemeden bir dalin yapragin bile kipirdamicagini bilmen gerekiyor hepimiz biliyoruz ama buna icinden inandir kendini inan bana sonra bu korku geciyor en aza iniyor ama benim bazen geri geliyor cunku bu aralar dua edemiyorum malum kucuk beebk yani icim rahat degil ama inanin bunun hastalik oldugunu burdan goruyorum S _sushico_

Reklam İçerikli Mesaj Son düzenleyen: Moderatör: 29 Eylül 2015

Ankara saglik yonunden cok iyi canim mutlaka iyi bir doktor bulursun. Rica ederim, haber edersen cok sevinirim canim, kolay gelsin simdiden iyi tatiller:)

Peki ne kadardır alıyosun emdr terapisini? Kaç seans oldu? Yüzde kaçlık bi faydası oldu diyebilirsin? mavi_35

bu arada kimileri ilacı kesmiş ama ben ilaç kullanmaya devam edeceğim ve inşallah birgün iyileştim diyeceğim. zayıflama ilaçlarının beyne etkisi olduğundan dolayı doktorum ilaç kullanmamı istemedi. T

desteğiniz için çok teşekkür ederim... yanız olmadığımı bilmek güzel, sizde kolay şeyler yaşamamışsınız-hiç kolay değil. bu rahatsızlığı gerçekten yaşamayan anlayamıyor.. P

Yuzde yuz tedavisi yok belki ama benim annem cok ileri bir vakayken yuzde doksan oraninda iyilesti. Bunu da ilaclarini duzenli kullanmasina borclu diyebilirim, hala da kullaniyor. Rahatsizlik verici durumda degilse kullanmayabilirsiniz tabi.

Obsesif kompülsif bozukluk aşırı anksiyete ile ilişkili bir rahatsızlıktır. Eğer imkanınız varsa psikolojik destek alabilirsiniz. Sizde anksiyete yaratan ve bu davranışları yapmanıza sebep olan sorunu çözümlerseniz bu rahatsızlıktan kurtulabilirsiniz. Eğer böyle bir imkanınız yoksa psikiyatik destek de alabilirsiniz. Geçmiş olsun.

Gerçekten çok zor bir hastalık eski sevgilimde de vardı . push ; E eyorlamia

ya ben bır ıyı terapıste gıtdım. haftaya 150 ytl istediler. yanı bu kadar pahalımı. ya böyle pahalısa mecbur ılaca devam edicemklava::çok üzgünüm: R rabia1984 SaBıR ve ZaMaN tek ayak

allah hepimize yardım etsin. baş dönmesi kalp çarpıntısı ölüyorum düşüncesi. bırakıyorum kendimi artık onun kollarına. geçmesini bekliyorum. ilaç içmek istemiyorum. iki gündür başladım gene ilaca. sevdiklerime bişey olacak korkusu. kızıma kendime zarar verirmiyim korkusu. çok kötüyüüüüm çokkk

bende 2 yıl ilaç kullandım biraz geçti ilacı bıraktıktan sonra bazı kötü olaylar yaşadım ve hastalık yine tekraramaya başladı şimdi ilaca başladım. kullanmak istemiyorum ama başka çarem yok. Balbina

Çok güzel bir benzetme olmuş, ikinci doktor ne diyecek bakalım... pelincan evlat nefes

kötüyüm kötüyüm yalnızım valaa delircem sanki ölsemde kurtulsam G gingerr

Bende 2 yıl önce obs hastasıydım.. Aşırı derecede temizlik ve eşyaların simetri durması takıntısıı vardı.. Hergün toz alma, balkon yıkama, örtülern halıların perdelerin simetri durması derken iyice abartmaya başlamıştım. Sonra vücutta panik ataklar başlayınca dr gittim ve 10 ay tedavi gördüm. ataklar ve takıntılar tamamen geçmişti. İnanamamıştım bu takıntıdan nasıl kurtuldum diye... Artık ev dağınıkken bile rahatlıkla yan gelip yatabiliyorum umrumda değill çünküüü.. İlacı bıraktıktan 1 yıl sonra bende daha farklı takıntılar başladı.. Kadın doğum dr çocuk için tedaviye başladım ve vücuda alınan hormon ilaçlarıı dengemi alt -üst etti. Doktorum bu ilaçların duygu değişimi bozukluğu yapabileceğini hatta sebebsiz ağlama bile yapabileceğini söylemişti yan etkilerinde.. Evet ilacı aldıgım dönem bu takıntılar vesveseler başlıyorr. ilaç vücuttan atılıncada rahatlıyorumm.. Off allahımm bebek yapayım derken.. bir taraftanda psikikoji alt üst oluyor... Dini konularda özellikle nasıl ölücezz, nasıl acı çekicez, cennet, cehennem, azrail derken beynimi saçma sapan düşünceler kemirmeye başladı bu dönemdeee.. Bazen çıldırıcak gibi oluyorumm.. Vücudumuu çok dinliyorum. Hergün bir yerim ağrıyorr.. Hastalık hastası oldum iyice... Hele geçen gün namaz kılarken gözümün önüne bütün iç organlarım kanların içinde göründü.. aklımı oynatıcam sandım... geçenki helikopter kazasındaki gazeteci nasıl öldü diye taktım saçma sapan düşüncelerr.. iÇimden diyorumki acaba bu adam donarak öldüü.. acaba kanı donmuşmudur diye.. Allahım yaaa sen aklımızı basımızdan alma ne biçim düşünceler bunlarr. Tekrar o lanet olası ilaçlara başlamak istemiyorum. Çünküü cocuk düşünüyorum. Doktorum gebe kalınca bırakıtsın dedi ama bırakıncada başa dönülüyorr. Kendii çabamla dualar okuyarak rabbimden şifa için dua ediyorum. duaların çokk faydasını gördümm. Takıntılara başlayınca içimden dualar okumaya baslıyorum rahatlamak için. Rabbime sığınıyorumm.. Şeytanın bize verdiği pissss vesveselerii duymamaya çalışıyorum ama ne kadarsenağlama

Arkdaşım inş bnmkide öyle bişedir ama burada yazılan bnm yaşadıklarımın sadece bi örnği yıllardır olan bişe çok az olduğu için önemsemedim ama şimdi ilerledi sanırım Bir an önce bnde randevu alıp gitcem allah sanada şifa versin inş

benimde geçti derken şimdi daha beter bir hal aldı çocuğum olması ve işten ayrılmam nedeniyle ben yalnızlığa gelemiyorum hiç hemen artıyor evlenmeden önce panik atak okb ve depresyon tedavsi gördüm. geçti derken 2 yıl sonra yenden başladı benim bir çok korkum var korkularımın hepsi bir noktada birleşiyor ölümde yani. tek sayı çift sayı takıntım ver herşeyi tek olarak yaparım ve bu işkenceye dönüşüyor mesela iki tabak yersem yemeği 3. yü zorla yiyorum çif olmasın diye bir yeri yada bir kere yada 3 kere siliyorum. sanki çift yaparsam hemen başıma ölüm falan gelecek gibi hissediyorum. üst geçitten geçemiyorum anki düşüp öleceğim bu yüzden tek başıma bir yere gidemiyorum. kapının nünden taksiye binmek zounda kalıyorum buda beni maddi olarak tüketiyor param olmadığında çıkmıyorum yada eşimle beraber gidiyorum. iş bulsam düşünü şe otobüse binip gidemiycem. evde yaptığım bir işi yaptığımı bildiğim halde yaptım mı diye defalarca kontrol ediyorum. değişikliğe asla gelemiyorum sanki bu bir uğursuzluk. bilgisayarı açınca bile hergün standartı bozamadan sıraya gireceğim sitelere giriyorum. utanıyorum artık bunları defalarca gidip doktora anlatmaktan. gulibik

korkmana gerek yok doğru bir tedavi ile kısa sürede iyileşirsin hep takma takma derler sinir oluruz ya işin asıl özü o yeminle o... mesgaleler bul mutlu şarkılar dinle komik şeyler izle oyala kendini

Ben çok küçük yaşlardan beri aşırı soru sorma eğilimli biriydim. Zaman içinde bilgim genişledikçe sorularım azalır diye düşündüm ama olmuyor arkadaşlar. Cevabını bildiğim bir soru içimde dönüp duruyo ve hiç aklımda olmadığı bir zamanda ağzımdan pıtır pıtır dökülüyo. Susmak için ağzımı elimle kapattımn bile çok oluyo ama olmuyo. Bu benim hayatımı mahvediyo. Terapi ve ilaç tedavisi işe yarar mı sizce

evet ben ilac kullanmayi oldum olasi sevmedigim icin panik atak doneminde de bundan kacinmistim. benim 1.5 yil surdu ataklari agir gecirdigim donem. acillerde cektirdigim ekglerin haddi hesabi yoktur.. artik hicbir doktor beni ciddiye almaz olmustu hepsi tanimisti cunku beni bu zaman zarfi icinde. kalp krizi geciriyorum, nefes darligi cekiyorum, sanirim felc gecirmek uzereyim diyorum bana resmen guluyorlar dusun o anki halimi cok zor, yasamayan asla bilemez. o yuzden sizi cok iyi anliyorum. ilac yardim ediyorsa devam edin, konusmak isterseniz de ben burdayim istediginiz zaman mesaj atabilirsiniz.

Bir süre sonra 6-7 ay sonra ilaçtaki kimyasallar beyni terk ettiğinde yüksek oranda tekrar ediyor, maalesef stresli yaşam olayları benim hastalığımı alevlendiriyor Önceki

herkesin allah şifasını versin, gerçekten zor bi hastalık çok şükür ben yaşamadım ama yakın bi arkadaşım bu durumdaydı şimdi çok daha iyi olduğunu söylüyor. bir sürü ağır ilaçlar falan çok zor günler geçirdi. durumuna yakından şahit oldum ve halime çoğu kereler şükrettim. arkadaşımdan gördüğüm kadarıyla doğru dr ve doğru tedavi çok önemli. yanlış tedaviler ve ağır ilaçlar nedeniyle intihara bile kalkıştığı olduğunu söylemişti. maşallah iyi şu sıralar ama umarım herkes bu hastalığı atlatır ve sağlığına kavuşur. kendinize iyi bakın ve dikkat edin. SAĞLICAKLA. prenses006

Anladımm ben yalnızca saç tellerine tahammül edemediğinizi düşünmüştüm ki o da normal gelmişti

Bende de var maalesef.. benim takintilarim biraz daha farkli. Bedenime karsi cok hassasim. Asla bisey dokulmeyecek ustume. Ellerimi belki gunde 100 defa yikiyorumdur islakliga da dayanamiyorum. uzerime su dokuldugunde ya da ellerim islandiginda mutlaka kurutulmali... bir de duzeltme takintim var... konusma bozukluklarini, yanlis telaffuz edilen kelimeleri mutlaka duzeltmem lazim. Dogrusunu soylemeden duramiyorum. İcimden milyon kere tekrar ediyorum duzeltemiyorsam eger. Cok komik ama ilk okulda bi ogretmenim vardi. Saclari küt kesimdi. Saclarini kulaginin arkasina toplardi, bir tutam kadari onde kalirdi. Ders boyunca o kalan saclarini da arkaya topladigini hayal ederdim. Bu yuzden ders dinleyemezdim cok sacma biliyorum ama engel olamiyorum. Ahhh, bir de sayi sayma, her gordugunu okuma huyum var. Merdivenden cikarken, inerken basamaklari sayarim, avizenin boncuklari, perdenin kivrimlari yoldan gecen arabalari, camdan bakarsam mahalledeki cocuklari... liste uzar gider. Akliniza gelebilecek herseyi... Son olarak tekrarlayan sesler ve hareketler!!! Allahimmmm cildirasim geliyorrrr. Bir seyi tekrar tekrar soylediklerinde cok sinirleniyorum. O an cok sert tepki veriyorum. Bir kere soyleyin kardesimm ayar etmeyin adami kayinvalidem de benim damarima basar gibi bir lafi milyon kere soyler. Bozuk plak sanki... Cildiriyorumm. Tepki de veremeyince resmen icten ice krizler geciriyorum. Mesela birisi yanimda ayagini salliyorsa refleks olarak bacagini tutarim. Sallamasin arkadasss. Kapi calarken tak tak TAK TAAKK TAAAKKK beynime civi cakiliyor adeta. Telefonumun sesi daima kapalidir ona da tahammulum yok Sakiz cigneyenlerrr düşmanimm. Gibi gibi. Sacma sapan oldugunu bildigim halde engel olamadigim seyler... psikolojik yardim aldim ama pek faydasi olmadi.. nereye kadar boyle devam eder bilmiyorum.

Evet bugün psikiyatrist tarafından bana da okb teşhisi kondu... ilaç da verdi faverin ve çok kötü hissetiğimde kullanmam için trankobuskas... Var mı özellikle faverin kullanan? Ama ben şu anda kendimi çok iyi hissediyorum nedense sanki bütün sıkıntılar uçup gitmiş gibi K

canım malesef bu ilaçlar ya 10 kilo aldırır yada 10 verdirir ki bir arkadasım 10 kilo aldı başka bir arkadaşta kilo aldı sonra doktoruda kilo artışı yapar demiş bilmiyorum ama ilacın içindeki reçetede yazıyor dedi arkadaşkilo aldırır yahut kilo verdirir diye sarya_85

kızlar benim bi yakınım okb hastasıymış.. ben daha önce hiç duymamıştım... nasıl yardımcı olabilirim ona.. kendisi nasıl başladığını veya tam derdini söyleyemiyor... ben ama onla konuşup yardımcı olmak istiyorum.. nasıl başlar niçin başlar bu hastalık ya ve nasıl yardım edebilirim ona? tedavide göremiyor çünkü gebe... lütfen yardım edin mafoldumben

merhaba bende aynı sorun var bende sürekli el yıkıyorum tedavi işe yarıyormu bende gitmeyi düşünüyorum doktora yardımcı olursan

Banada böyle oluyordu. Ve bazen sanki bakmak için zorlanıyorum insanlara bakmam lazımmış gibi. Yada bayanlarda da evet onlarda da öyle oluyor. Çok kötü ya insan sinir oluyor. Birde siz evlisiniz herhalde daha kötüdür sizin durumunuz

yazilarinda kendimden bir seyler buldum :) . push ;

Merhaba arkadaşlar bende okb hastasıyım çocukluğum dan beri. 4 yıldır artış gösterdi bişeyler ters gitti 2 yıl önce evlendim np de tedaviye başladım. Bende düşünce obsesyonu var. Kişi gördüğüm herhangi bişey gözümde canlandırma emin olma kendimden şüphe olmayan bişey ya olursa diye hayal kurma o hayal ve senaryo da takılıp kalma emin olduğu 2 dk sonra olmadı bi daha diye düşünme kendi sürekli ifade etme çok amaçlı şeyler yaşıyorum. En iyi bu hastalığı tanıma terapi ile verilen ödevleri yapma. Doktorum hastaneden ayrılacak tavsiye psikoterapi uzmanı önerebileceğiniz birileri var mu M

Zorda kalmadıkca kullanma zaman canım bende karşyım ilacabenneyaptımki:teselli:

ilaç falan alıyor musunuz ilaçtan öte etrafınızdakilerin yardımı gerekli.. bir de kafanızda bitince bitiyor aslında ama onu yapamadım ben hastalığım boyunca.. sürekli destek kardeşim oldu... D

Arkadasm bu konuda selectra kullaniyordu sanirsam . push ; G guldengul

obsesiflerde takıntılar çok farklı olabiliyor. bide şu varki obsesif kompulsif bozuklukla obsesif kişiliği karıştırmayalım. Bozuklukta hastanın hayatı etkileniyor ve tedavi görmesi zorunlu. Ama benim gibi obsesif kişiliği varsa duayla, kendi kendine telkinle bişeyleri düzeltebilirsiniz. Milletin kravatını, saçını, eşarbını düzeltme dürtüsü, araba plakalarında matemetiksel işlem yapma, namazda şaşırma, azıcık eskiyen herşeyi atma, aşırı düzen hissi, kesici aletlere bakamama vs bendeki belirtiler... Kabullendim artık, napıyım. Ama hayat kalitemi etkilemesine izin vermiyorum:) . push ; M mainbo

bu iki tanı kondu bana, ağır depresyon tetikledi. A

Bende bugün OKB testini yaptim çünkü belirtiler var yuksek cikti ama Dr a gitmeyi düşünmüyorum su anda beni çok rajatsiz etmiyor bazen geriyor tabi ama dusunmemeye calisiyorum kulitta İlahi

selamlar. benimkisi biraz garip aslında. yani literatürde sosyal fobi olduğunu söyleyenler de var OKB olarak görenlerde. bende Mesane Obsesyonu var. (bunun bir de Barsak Obsesyonu olan var ki onu sadece 2 kere yaşadım) ilk olarak KPSS için dershaneye giderken başladı, sınav kaygısı, yetersizlik ve başarısızlık kaygılarını tetikledi veeeeeeeeeeee bir sabah bir bakıyorum, evden çıkar çıkmaz küçük tuvaletim gelmiş. eve geri dönüyorum, bir şey yok. tekrar metroya yürüyorum, metroda kıvranıyorum 20 dakikalık yol zor bitiyor, kendimi apar topar dershanenin tuvaletine zor atıyorum. Aman Allah'ım neyim var? sistit mi oldum, ürolojik bir sorun mu var, üşüttüm mü, kanser miyim? neyim ben? yok, yok hiçbiri değil. bu durum aylarca devam ediyor. başlarda çok önemsemiyorum, kıştır, üşüyorum diyorum, çok su içiyorum ondandır diyorum. ama bir süre sonra Allah'ım insan içine çıkmak bile kabus. kafam bana saçma sapan oyunlar oynuyor. resmen kendimi metroda tuvaletimi altıma kaçırırken hayal ediyorum, rezil olmuşum, eve nasıl dönerim o halde. kusma değil, hastalık değil, bildiğiniz altınıza tuvaletinizi kaçırmışsınız, Allah'ım nasıl büyük bir rezillik. diyorum ya beynim bana resmen oyun oynuyor. ben bunları düşünürken nefes nefese kalıyorum, ateş basıyor, terliyorum, nabzım zaten 140-150 atıyor. atıyorum kendimi metrodan geleceğim yerden bir iki durak önce umumi tuvalet. ki öncesinde de tanı koyulmamış olsa da OKB geçmişi olan biriyim ben, öyle umumi tuvalette tuvalete girmek ha, ölürüm daha iyi diyordum. öyle olmuyormuş o işler.tren garında günde belki de yüzlerce, binlerce insanın tuvalete girdiği yerlerde tuvalete giriyor oluyorum ki eskiden umumi tuvalette akan suda el bile yıkamazdım, ne hoş. çıkıyorum, elbette yok bir şey, daha 15 dakika olmuş evden çıkalı ne tuvaleti? ağlıyorum, neye bilmiyorum ama, o pis, rezil yerde tuvalete girdiğime mi, yoksa tuvaletim olmadığı halde orada tuvalete girmek zorunda kalmama mı? bilmiyorum, ama ağlıyorum. hadi tekrar metro, dershaneye giderken tekrar başlıyor... nasıl anlatsam o duyguyu, idrar yaptığım kısımda hafiften bir baskı ve yanma, aklım sürekli o yanmada. Allah'ım delireceğim. kendimi İzmir Körfezine mi atsam, arabaların altına mı? hadi koştur koştur tekrar dershaneye... yine bir tuvalet macerası. aradan daha 10 dakika geçmedi, elbette yine karavana. işte korkulan an... Ders zamanı ders 50 dakika, ya hoca blok ders yaparsa? ne yaparım. korkulan başa gelir, hoca dersi blok yapıyor, elimde telefon "hocam, özür dilerim" diyerek 2, bazen 3 kez dışarı çıkıyorum 2 saatlik periyotta. kafayı yiyeceğim, neyim var? en sonunda yoğun programın müsait bir yerini kıstırıp üroloğa gidiyorum ama yok, tam batın taraması yapıyorlar, mesane normal boyda, böbrekler cillop gibi, rahim desen doktordan araba muamelesi görüyor, e peki benim neyim var? yok bir şey, belki kum dökmüşsündür diyorlar, elime iki antibiyotik, bir ağrı kesici verip gönderiyorlar. doktor beni kafaladı desem, adam babamın arkadaşı, ateşimden şekerime varana kadar baktı. elde tahlil, ben ona bakıyorum, o bana. ben diyorum "neyim var?", o diyor, "vallah kardeş taş gibisin, hepimizi gömersin". ulan benim neyim var? öyle böyle derken, dershane bitiyor, KPSS zamanı geliyor. eyvah yandık. Temmuz ayı, hava sıcak, yapış yapış nemli İzmir sıcağı. nefes alamıyorsun, bunaltıcı. sınav günü... ilk gün Genel Kültür Genel Yetenek. sorun yok, soru çok zaman az, öyle böyle atlatıyorum. seviniyorum salak gibi, ilk gün bir şey olmadı ya... İkinci gün ilk sınav, iyi kötü geçiyor, arada bir nabzım yükseliyor, yerimde yaylanıyorum ama o da geçiyor, ikinci sınavda felaket oluyor... sınavın bitmesine 45 dakika kala, sorular da bitiyor, benim aklımda bir fikir, "ya çişim gelirse, daha çok var", e dedim ya korkulan başa gelir, düşünür düşünmez geldi tabiki. biraz dayanmaya çalışıyorum ama zaman geçmiyor, öleceğim sanki, başım dönüyor. izin istiyorum, çıkayım dışarı, kağıdı alın, biriniz yanımda gelin diye, yok. Allah'ım ne yapsam, etrafıma bakıyorum, kaçacak bir yer var mı diye? nereye kaçacaksın, kendin girdin içeri. nabzım hızlanıyor, kalbim deli gibi atıyor, bayılacağım, bir ara gözüm kararıyor ama korktuğum olmuyor. bayılmadan çıkıyorum sınıftan. rahatlıyorum, sınav bitti, kaygı bitti diye. Bitti, bitmesine de benim kaygı bitmedi... ölüyorum sanki, her şey daha felaket. artık dayanma sınırım 10 dakika, ilk 5 dakikada afakanlar basıyor, bildiğiniz panik atak krizleri geçiriyorum, nefes alamıyorum, toplu taşıma araçlarına tahammülüm yok. o tuvalete mutlaka girmem lazım, başka türlü rahatlayamıyorum. etrafımda tuvalet varsa sıkıntı yok, 3 saat keyfim yerinde gülüyorum, eğleniyorum ama tuvalet yoksa ilk 5 dakikadan sonrası kabus. tuvalet eğitimi almamış çocuklar gibi ayaklarımın üzerinde bir sağa bir sola sallanıyorum. dananın kuyruğu 2014 Eylül'ünde kopuyor. ben bu kabusu yaşarken herkes gülüyor, afedersiniz sidikli diye dalga geçiyor. "tuvalete gitmem lazım" diyorum, "çocuk musun tut yarım saat" diyorlar. 28 yaşında kazık kadar kadınım nasıl diyeyim "sorun o zaten, tutamazsam diye korkuyorum" diye. bir gün annemle metroya biniyoruz, benim krizim tutuyor daha ilk duraktan, yerimde duramıyorum, gözüm kararıyor, atacağım kendimi metrodan. o gün annem ikna oluyor. ilginci o gün ben de ikna oluyorum sorunum fiziksel değil. ertesi gün psikiyatriste gidiyorum ama bir yandan da utanıyorum kocaman kadın elin adamına diyor ki "tuvaletim geldiğinde tutamamaktan korkuyorum." doktor hiç garipsemeden sorun ne zamandır var diye soruyor ve ben rahatlıyorum. o an neden rahatladım bilmiyorum, belki de emin oldum ortada bir sorun olduğundan belki de doktor çok kendinden emin göründü. Eylülden bu yana tedavim devam ediyor, kah ilerlemeyle kah gerilemeyle 2 ayrı ilaç kullanıyorum. bazı günler kabus gibi oluyor, bazı günlerse her şey normal ve güzel. dövüşe güle eğlenip gidiyoruz ama ne yalan söyleyeyim en iyi günümde bile toplu taşıma aracına binerken bir korku var içimde. her şey beynimin içinde biliyorum. OKB hayatımdaki boşluğu dolduruyor, yetersizlik korkumun bende açtığı o boşluğa sızıyor biliyorum ama bazen bilmek tek başına yetmiyor bana. çok uzun oldu, eğer buraya kadar gelebildiyseniz, teşekkür ederim ve hepinize geçmiş olsun.

Arkadaşlar ben de bu siteye yeni katıldım ve kafayı yedirtecek düzeyde takıntılarım var bunun en büyük bölümü anne ve babamın ölücekmiş hissi gerçekten aşırı korkuyorum ve kötüyü düşününce kötüler başımıza gelir sözünden çok korkuyorum yine de bu kaygımdan kurtulamıyor annemin vücudunda birşey çıksa içimden cilt kanserimi acaba ben öyle olursa naparım diye düşünmekten çok yoruldum onun dışında allaha inancım çoktur ama içimden bir ses allah yoktur falan diyo sonra kendimi töbe töbe diye tekrarlarken buluyorum dini çok sorguluyorum hep din konularını araştırıyorum beynim uyurken bile düşünüyor gerekli gereksiz her şeyi düşünüyorum ve zihinsel yorgunluğum çok fazla psikiyatriden yardım aldım ilaç verdi fakat uyku düzenim oturmadığı için onlarıda bırakmak zorunda kaldım çok mutsuzum ve bana benzer düsünceleri olan insanları görmek biraz olsun yalniz olmadigim konusunda rahatlatti. Kadınlar Kulübü Mobil uygulaması kullanılarak gönderilmiştir. . push ; Shanna Bana yeni düşmanlar lazım, eskileri hayranım oldu tek ayak

kompulsif obsejif çok zor tani takıntı bendede var ama bazı takıntıları yeniyorm bazı takıntıları yenemiyorm mesela benm en çok allahımın kelimelerini anıyorum yani tövbe estağfurallah kelimesini çok söylüyorum tamam insan bir defa veya iki defa söyler ben ise çok tekrarlıyorum bazen farkındayım bazen farkında değilim görenler çok söylediğimi duyanlar beni deli zannederler söylediğimde rahatlıyorm ama bn ne yapabilirimki M

Yapışmış bize desene. Ne olcak böyle hiç bilmiyorum ölsemde kurtulsam kolay değil bu kelime ama artık çok yoruldum. D

bende var fobiyle birlikte önlm almadım hayatımı boşuna kararttım Miyav_su

kızlar bende opsesifim hemde yaşımdan buyana yaşındayım Önceki

Allah bunu yasayan kim varsa yardim etsin ona cok kotu bir durum gercekten insallah siz de yavrunuzu saglikla kucaginiza alirsiniz ve o butun sikintilarinizi alip goturur☺ L

Ilk basta sebebini muhakkak bulman lazm ve nezmn basladi muhakk bir tranvadn sonra basliyr mesela olum gbi bisyden etkilenms olman gerekior bazilarn evlendiktn sonra basliyo braz insanin icinde vicdani durmadan konusmasyla basliyo ck arastrdm bende titizm ki onceden asiriydim cok cok asiri dusuncenin altindki sebebten korkma sakin oncelk bu bu senle dunyaya gelmedi senle de gtmiycek zamanin bosuna gttigini dusun mikroptan korkuosn mikrobu arastr mesela hepsi zarar vermioms program seyrediodm mikrop bakteri derecesini olcuolrdi ama hastalk kapan olmuodu sadece kendini inandirmn lazim

3 senedir okb tedavisi goruyorum cok zor bence hic geçmeyecek sadece ilaçlarla bastırıyorum takıntılarımı oda biraz işte Elisya

yaklasık 7 senedir çekiyorum. eskidn ilaç kullanmıyordum son 3 senedir donem donem kullanıyorum. zor bi hastalık Allah yardımcımız olsun. takıntılar hayatı zindan ediyor kimi zaman.

Benımde bundan ıkı sene onceye kadar garıp takıntılarım vardı mesela bırıyle aynı anda goz kırptugumda ya aynı anda aynı kelımeyı ettıgımde yada bırı benım başıma degdıgınde ıkımızın yer degıştırdıgıne ınanırdım yanı sankı onun beynı bana benım beynım ona gecmış gıbı bu takıntının hayatımı nasıl kontrol ettıgını sız bır duşunun artık, sonra hem psikolog hemde psikiyatrıste gıttım yaklaşık bır senelık terapı ve ılaç yardımıyla bunların hepsıcıgını yendım. Şimdi rahatım huzurluyum dıcem dıyemıyorum zaten psikolojı anormal bır ınsan olarak gıttım burun estetıgı yaptırdım dunya başıma yıkıldı. Şimdi de onun için gidicem yakın zamanda psikiyatrıste çunku bu durumu başka turlu atlatamam neyse bu başka bır başlıgın konusu:)) Nıtekım bu takıntılardan kurtulabılıyorsunuz bana ilacın çok yardımı olmuştu. Bir an once ıyıleşmenız dılegıyle TrulyScrumptious crazy cat

takmayııın :) G

amma uzun yazmisim :26:

Bendede obsesif kompulsif bozukluk ve beraberinde depresyon vardı ilk başladığında daha 17 yaşındaydım kendi içimde hep biseylerde savaştım kendimle kavga ederdim sürekli ağlardım geceleri uyuyamadım sanki hep bişey olacak gibi hissettim yolda yürürken arabaları insanları gördüğüm herşeyi sayar plaka ve benzeri şeyleri ezberler ve devamli kafamın içinde tekrarladım kafayı yemek üzereyim birde bu yetmiyormuş gibi kafa içi basıncı, göz arkasında tümör birçok hastalıkla savaştım beyin cerrahisi uzmanı beni psikologa yazı yazıp gönderdi hemen ilaç tedavisine başladım 3 yıl savaştım doktorlar ilaç tedavisi kontroller derken duzeldim çok şükür ama bazen aklıma yine kötü şeyler geliyor tekrarlanmasından çok korkuyorum tekrarlarmi bilmiyorum birde benim bu durumumdan kimsenin haberi yoktu tek basimaydim aileme söylemedim hiçbir zaman devamlı hastaneye giderdim ilaç kullanırdım sorarlardi hastayım derdim inanmazlardi ama neyim var ne hastasıyım hiç bilmediler . push ; Önceki

Amin kardesim, Allah kimseyi böle biseyle sınamasın cok kötü çok -Anxiety-

gerçekten bu hastalığı çeken bilir. Karşıdan tuhaf görünüyo ilaç kullandığımı görenler neden diye sorduklarında anlatıyorum fakat anlayamıyolar o ilaçları kullanmadan da aşarsın, bi insan kendi düşüncelerini nasıl engelleyemez diyolar ama dedikleri gibi olmuyo. ben 6 ay kadar terapi aldım ilaçlarımıda düzenli kullandım tam iyiyim derken tekrar başladı. Bu hastalık insanın günlük yaşantısını o kadar etkiliyo ki bazen öyle düşünceler geliyo ki aklıma o an çıldırıcam sanıyorum ağlama krizine giriyorum ne zaman tamamen biticek bu kabus bilmiyorum çok ama çok zor Allah hepimizin yardımcısı olsun Önceki

allah kimsenin başına vermesin. tanıdığım biri var biliyorum intiharı bile düşünüyor. herkese çok geçmiş olsun. PabucumunNicki

özlem hanım kocaelidesin sanırım ben im gittiğim biri var çok iyi istersen önerebilirim, özel mesaj yazacaktım ama 50 tne olmadığı için burdan yazmak zorunda kaldım prensesbee

Bu çok görülen bir obsesyon türüymüş, bende de olduğu için çok araştırmıştım. Buna dinen "vesvese" deniyor ve bunu sonradan öğrendim. Bir dizi video seyrettim ve kitap okudum. Rahatladım. Şeytan biz Allah'a nezaman yaklaşsak, bizi uzaklaştırmak için mücadele veriyormuş. Amacı o an aklımıza kötü düşünceler getirterek, bizim kendimizi suçlu hissetmemiz ve o an hangi ibadeti yapıyorsak bırakıp gitmemizmiş. Vesvese üzerinde durup, "ben kötü bir insanım, ay ben ne kötü düşünen biriyim" gibi kendini suçladıkça büyüyormuş ve bu zaten bizim kalbimizin bu kötülüğü kabul etmemesinden kaynaklanıyor ki bunu bilip rahatlamamız gerekiyor. Üzerinde durmazsak ve bunun şeytanın oyunu olduğu bilincine varırsak küçülüp yok oluyor. Yani o an namazını kılmaya devam edip, onun ise senin değil şeytanın ürünü olduğunu kabul edersen kazanan oluyorsun. Burda emin olmamız gereken yüzde yüz olay, o kötü küfür, düşünce ve görüntülerin bizim ürünümüz olmayışıdır. Aklımıza geldiğinde kötü hissetmemiz de kalbimizin bu kötülüğü kabul etmeyişidir. Üzerine düştükçe büyür, düşmeyip önemsemeyince küçülür. Zaten bizim ürünümüz olmayan bişey bize önemli gelmemelidir. Şeytan bizi Allah yolundan alamayacak her ne olursa olsun abdestimizi ve namazımızı icra edeceğiz.

saol canım.. okb yi bildiğim için neler çektiğini tahmin edebiliyorum.. sanada çok geçmiş olsun..

Allah acil şifalar versin.. a. s.

canım alakasız ama bi psikolog olarak ilaç kullanımına bakış açın kötü sanırım? TrulyScrumptious crazy cat

Artıkçok kötü oluyorum sanki beynim bana oyun oynuyor 5 dakika da bir eskiler. Geliyor aklıma artık çok sıkıldım bazen kafayı yicek gibi oluyorum herşey gözümün önüne geliyor sonra ben o anı yaşıyomuş gibi oluyorum kötü bişeyse bütün gün ağlıyorum iyiysede bütün gün gülümsüyorum yada hiç yaşanmamış bi olayı düşünüyorum sonra onu yaşanmışzannedip kendimi yiyorum bu nedir nasıl bişe bilmiyorum artık çok düşününce beynimuyuşuyo karıncalanıyo sanki lütfenyardım edin sizce bu nedir? Okb mi?

cherry-jam geçmiş olsun canım. aynı sorunlar yukarıda dediğim gibi bende de var. bende bir işi yapmazsam ya da tam tersine yaparsam ailemin yakınlarımın başına bişey gelecek endişesi yaşıyorum. okuldan ya da dışarıdan eve gelince hemen banyo yapmak evde temiz eşofmanla oturmak ve asla dışarıda giydiğim giysiyle oturmamak ne bileyim okulda kullandığım kalemi evde kullanamamak gibi sorunlarım vardı ama çok şükür bi kısmını atlattım ilaçlarım sayesinde. psikiyatriste mutlaka git devlet hastaneleri bile sana uygun tedaviyi veriyor. ben ankaradayım inşallah istanbulda sana yardımcı olabilecek bi arkadaş cevap yazabilir. ALLAH hepimizi bu dertten kurtarır inşallah... cherry_jam baktığım heryerdesin

Arkadaslar size sadece sunu diyebilirim. Bende OKB hastasiydim, hemde öyle böyle degil, cook siddetli bir sekilde. Insanda ne umut birakiyor nede yasama sevinci, ama atlatilmicak bir hastalik degil buna emin olun. Yillarca hastaligimin ne oldugunu bilmeden yasadim, daha dogrusu hastalik oldugunu bilmiyordum bile. Sonra tesadüfen ablamin kitaplarini karistirirken rastladim bu hastaliga ve yazilanlar benim hayatimi tarif ediyordu sanki. Bir psikologa gitmeye karar verdim, tedavi oldum. Halen daha gidiyorum psikologuma, sonucta konusmak bile insana iyi geliyor. Diyecegim su: Benim Psikologum ilac tedavisine karsiydi, ablamda doktor oda karsiydi. Ben ilac almadan yendim bu hastaligi ve simdi cooook mutluyum. Haaa ara sira yoklamiyormu beni hala OKB? Evet ara sira yokluyor ama inanin takmiyorum bile, birkere bu hastalikla nasil bas edeceginizi ögrendinizmi, güc sizin elinizde :) Umarim hepiniz iyilesirsiniz a. s. S sedna03

kızlar ben de obsesif kompülsif olduğuma inanıyorum.. sorunum şu ki hep kötü birşey olacakış hissi.. hiç mutlu olamama... 4 yıllık bir beraberliğim var.. erkek arkadaşım hepp benden ayrılacakmış gibi geliyor... en mutlu anımızda bile o anın bozulmasından korktuğumdan mutluğumua odaklanamıyorm.. yaprığım hiçbirşyden keyif almıyorum... sürekli bir şeyleri kafama takıyorum ve şikayetçiyim birşeylerden... kafamın meşgul olmadığı, boş olduğu ve iyi olduğum bir zaman yok... hep kötü birşey olacak sanki... [sürekli ağlıyoeum herşeye ama... sizce bunlar neden kaynaklanır fikri olan car mı.. bunlar obsesif kom. belirtisi mi? B

Bnde de cizgi takintisi var bnde takiyorum insanlara ama basit geliyor bunlar bnce sende tkma beterin beteri var bak.

bende okb hastasıyım arkadaşlar, gerçekten çok zor bi hastalık. RAB'bim kimsenin başına vermesin. gece kalkıp evdeki herkes yaşıyor mu diye kontrol ediyorum. bi sınavdan çıktım diyelim hemen sonuç açıklanmış mı diye internete bakıyorum. bu sırada derslerimde iyice kötüleşti. kaç kere tedaviye başladım ama sonra yarım bıraktım. şimdi gene ilaç tedavisine başladım, terapiye de tabii inşallah bu sefer sonuç alırım. en azından artık kontrol altında tutmak istiyorum şu takıntılarım:18: cherry_jam baktığım heryerdesin

Merhaba bende el yıkama takıntısı vardı, nerdeyse hiçbi şeye dokunanıyodum.. kendi yüzüme bile dokunanıyodum.. artık evdekiler çok bozulmaya başladı bu duruma, biz pis miyiz, mikroplu muyuz diye çok ciddi rest çektiler ve öncelikle evin en temiz bölgesi diye mutfaktan başladım takıntımı yenmeye.. çaydanlığı tuttum, prize dokundum..1 yılda kendi kendime yavaş yavaş yendim.. banyoda bi şeye dokunup elini yıkamamak benim için hayaldi ama şimdi her şeye rahatça dokunuyorum, elimi yıkamıyorum.. ailem beni doktora götürmek istemedi, hastalığımı kabullenmediler.. ben de doktorun bana asla yardımcı olamayacağını düşünüyordum.. ama kendim yendim, takmayarak, deli gibi elimi yıkamak istedem de kendimi tutarak.. yemek yiyeceğimde elimi yıkıyorum sadece artık.. bu konu bitti, çok rahatım amaaaa şu an öyle bi takıntım var ki.. Şu an orucum ama acaba imansız mıyım diye düşünüyorum dini şeyleri ister istemez çok sorguluyorum, çok üzülüyüyorum, tövbe ediyorum, şahadet getiriyorum sürekli ama aklımdaki "o niye günah?bu niye böyle?öyle diyolar ama bu gerçekten doğru mu?" Şeklinde sürekli içimde isyan eden, inkar eden bir ses var.. hocalar bundan sorumlu değilsiniz, vesvesedir diyor ama her defasında bu son, bi daha şeytanı dinlemicem diyorum yine yeniliyorum.. sanki bunlar şeytan söylemiyor, kendim düşünüyorum ve çok moralim bozuluyor.. bunu da ancak takmayarak yenenilirim ama çokkk korkuyorum, ya imansız ölürsem diye

Ben cocukluktan beri bu rahatsizlikla bogusuyormusumda haberim yokmus cok zor bi durum.. hem kendinizin hemde cevrenizdekilerin guclu ve sabirli olmasi gerekiyor.. ilacsizda duzelebilir fakat boyutuna gore degisiyor bu durum bence.. benim onceleri sayilarla dinsel sorularla takintim vardi.. gun icin beni cok etkilemiyordu.. taki.. Oglum olana kadar.. oglum olunca onu oldurmem gerektigini hisediyodum ya nasil ifade etcem bilemiyorum.. ornegin elimi yikayica onu suda bogabilirim diye kotu oluyodum.. bicak gorunce onu oldurcem diye korkuyodum.. bi anne icin cok zor bi durum.. artik butun hayatim bitmis durumdaydi surekli bebegimi oldurmeyi dusunuyodum.. sanki onu oldurusem rahatlicam gibi bir takinti.. ve epey bi doktora gittim.. kimisi o kadar agir ilaclar verdiki gozumu acamiyodum.. ama sonunda aradigim doktoru buldum.. o bana inandi.. anlatmak istedigim seyleri anliyodu.. ve ilac tedavisine basladim.. hemde oglumla daha fazla ilgilendim onu tek basima banyo ettiriyodum.. icim icimi yiyordu ama zamanla bu dusunceler silinmeye basladi.. yani dusuncelerimden kacmadim onlarla yasamaya calistim.. cok zor oluyo ilk baslarda ama zamanla basariyosunuz.. belkide bu hastaligin en kotu tarafi disardan normal taninmaniz.. yani insanlara bu yuzden ya ben yururken cizgilere basamam diyemiyoruz.. ama bunlari soyleyin lutfen buda bir rahatsizlik ve cevrenizdekilerinde bunu bilmesi onemli.. iste boyle suanda 15 gunde bir korkularim oluyo ama sukrediyorum..

neyse yazayim ben de, icimden geldi yine.. cok kucuktum, sanirim 7-8 yaslarindaydim 4 sayisina takintim basladi. her seyi 4 kere yapiyordum, tabi 7/24 degil ama aklima geldiginde engellenemez bir durtu ile herseyi 4e tamamliyordum. silgim yere mi dustu, egilip alirken 3 kere daha yere hizlica atip tutardim 4 olsun diye. annem bana seslenirdi, efendim anne derdim sonra da 3 kere daha sessizce efendim anne der ve de ritueli tamamlardim. evde haliya ve halilarin arasindaki beton yere 4er kere basarak yururdum. salon halisi kocaman oldugundan bacaklarimi aca aca 4 kere basarak gecmeye calisirdim, sonra antredeki minik kilimde de minik minik basarak 4e tamamlardim. bir keresinde misafir vardi odamdan bir sey almaya gitmem gerekmisti kosarak odama gectim tabi herkes tuhaf tuhaf bakmisti o sacma kosusumu gorunce. utanmistim ama engelleyemiyordum. cisimi bile 4 kerede yapardim tuta tuta. bu ergenlige kadar surdu yillarca.. coraplarim isaretliydi ilk acildiginda sol ayagima giydigim corabi bir daha saga giymezdim. sanki oyle olursa bir ugursuzluk gelecek gibi hissederdim. basima kotu bir olay geldiginde o gun giydigim kiyafet kombinasyonunu bir daha giymezdim. bir klasik, yerdeki cizgilere basmadan yururdum, yillarca eziyet cektim okulda yazi yazarken eger harflerin birlesim yerlerinde hafif bosluklar varsa deli olurdum, tek tek tum harfleri tamamlardim . neyse, bu yuzden yavas yazardim. universitede bu semptomlar sekil degistirdi evde kalirken her gece uykuya dalmadan surekli kotu senaryolar kurardim. tam uyku oncesi vucut uyusur ya, aklima su gelirdi ya tup gaz kaciriyorsa bu onun sersemligiyse? psikolojikman o tupun kokusu burnuma gelirdi. 8-9 kere yataktan kalkar kontrole giderdim. evden ciktigimda da ayni sey olurdu, 2-3 kere anahtarla yeniden acip iceriyi hizlica kontrol eder oyle cikardim. bu arada ortaokuldan beri okulda hep cantam kucagimda oturdum. hic siraya birakmadim hep onumdeydi. kocaman sirt cantasi kucagimda durmaliydi. tum ogretmenlerim bu konuda benimle konusmustur :) ama ben oyle rahattim. universitede de bu el cantam oldu. cantami sik sik acar kontrol ederdim. sokakta yururken cuzdan anahtar telefon vs yoklama yapardim ayni sirayla. sonra bir yandan onlara bakarken fermuari yavasca ceker, fermuarin cantaya birlesen ucunu elimle siki siki tutar 2-3 adim atar sonra durur dusunurdum, acaba cuzdanim orada mi? cuzdanimi gordugumu hatirlamiyorum... ya az once cantami acip baktigimda anahtarim dusmusse? boyle boyle adim basi cantami kontrol ede ede yururdum. sonra hastalik hastaligi basladi, ardindan panik atak. kalp hastasi olduguma emindim. inanilmaz asosyal oldum o donem. tek basima sokakta yuruyemez, evde oturamaz oldum. acilen yurda ciktim arkadaslarimla kalmak icin. hemen her gece mediko'daydim. gece yarisi hacettepe hastanesine taksiyle goturulurdum gecenin bir vakti acilde cektirdigim EKG'lerin haddi hesabi yoktur. doktorlarin hepsi beni bu 1.5 yil icinde tanidi. diazem verip yolluyorlardi. kimse beni dikkate almiyor diye inanilmaz sinirlenirdim. kalp krizinden olup gidecegimi dusundugumden olum korkusu ile oldukca agir bir depresyona girdim. bu arada hicbir arkadasima kalmaya gidemedim. davet eden olursa sordugum ilk soru "eviniz hastaneye yakin mi" olurdu. eger arkadasima kalmaya gitmissem mutlaka tum gece atak gecirir geceyi arkadaslarima zindan ederdim. o gece mutlaka ama mutlaka hastanede biterdi. yeni donemde okulda "coping with stress" adli secmeli dersi aldim ve de dersin hocasi olan klinik psk. profesorune durumu anlattim. donem boyunca bana yardim etti. nefes egzersizleri, gevseme egzersizleri, telkin vs. once bunun panik atak oldugunu kabullendim, sonra bunu kontrol etmenin benim elimde oldugu konusunda kendimi ikna ettim, yavas yavas ataklarimin suresi kisalmaya basladi. sonra bir gun bir farkettim 1 haftadir hic atak gecirmemistim. o gun hayatimdaki en mutlu gundu. cunku 1.5 yilim depresyonla olum korkusuyla heba olmustu. toplamda 3 yil kadar elim nabzimda gezdim, devamli nabiz saydim ve de duzenli atip atmadigini kontrol ettim. bunun 2 yilinda her gun medikoda tansiyonumu olcturdum, aletin verdigi minik kagitlari bir deftere yapistirarak tansiyon gunlugumu tuttum. kampuste yururken (kaldirimin hep cimenlik kisminda yururdum, bayilirsam kafami betona carpip olmemek icin , konusup guluserek grup halinde yuruyen ogrencileri gorunce onlar gibi "normal" oldugum zamanlari dusunur surekli aglardim, bunlar niye benim basima geliyor, bunu hakedecek ne yaptim diye... universiteden mezun oldugumda artik OKB ile yasamayi ogrenmistim, bir daha cok buyuk sorunlarim olmadi. gunluk yapmak zorunda oldugum rituellerim hala var hala tabi ama kimse farketmiyor hatta bazen ben bile :) senin su mandal olayi falan bende de var. veya iste bardaklari boylarina gore dizme falan.. koydugum esyanin yerini biri degistirirse rahatsiz olurum her seyi belli bir duzenle dizer ve aradigimda o yerde bulmak isterim. ayrica yastigim cok onemlidir kimseye elletmem esime bile vermem, ben yokken odamiza gidip laptopta film izler de benim yastigima kafasini koyarsa hir cikar, o yastik acilen makineye atilir kiliflariyla birlikte yikanir. neden taktim bu yastiga inan hic bilmiyorum... 2 yildir falan boyle. onun disinda agiz sapirtisi veya agizla yapilan her hangi bir ritmik ses beni cileden cikarir. su an bilgisayarimin yaninda bir torba silikon kulak tikaci duruyor. bittikce siparis ediyorum. durum o kadar vahim. :) neyse, bunlara ragmen eski halime gore cok iyiyim sukurler olsun. yalniz su panik atak zamani depresif oldum asosyal oldum demistim ya, iste o yerlesti ve hayatimin devamli bir parcasi oldu.. Önceki

Benim ablamda da obsesiflik var, bazen hareketlerini izlerken hayret ediyorum. Zaten düzgün duran birşeyi tekrar dokunup aynı şekilde yerine koyuyor, evin içinde sürekli herkesin arkasını topluyor, 15 dakikalık bir işi 1 saatte bitiriyor çünkü mesela ayni yeri 5 kere siliyor. Gerçekten çok zor, onun için de bizim için de

canım hiç korkma vesvese yaradana sığın vesvese insana zararvermez kalbin söylüyo gibi geliyo ama değil ben sana şimdi uzun uzun anlatmak isterdim ama en iyisi sorularla islamiyet sitesi var oraya giriş yap vesevese diye arama yap cevabını ordan alıcan gerçektende için çok rahatlıcan şöyle bişe var insan bildiği şeyden vesvese etmezmiş bak dediğimi yap bana dua etcen kardeşim allah yar ve yardımcın olsun

Bende de var ondan.

Ben evliyim ve malesef cinsel obsesyonlarim var keske temizlik el ayak yikama takintim olsaydi!!! sweet-73 Popüler

Ben yaklaşık 7 senedir tedavi oluyorum ve çok ağır dönemlerim oldu hatta depresyon bile eklendi durumuma, ağır depresyon dönemimde intahar eğilimi gösterdim ama tedavi ve terapi ile atlattım şimdi de haziran ayında ilaçlarım kesilecek çünkü iyileştim. Zaman zaman bunalım gelip gene buluyor ama kendimi hemen toplamaya çalışıyorum. Bu hastalık ilk zamanlarda hayatımı alt üst etmişti ve hastalığın çıkış kaynağı da yaşadığım bir travma sonrası oldu. Hatta hastalığım düzene girmeye başladığında evlilik kararı aldım ve tabiki ailem çok karşı çıktı sağlıklı karar veremiyorsun dediler ama doktoruma götürdüm annemi ve bu düşüncelerinden vazgeçtiler şimdi evliyim ve mutluyum. Eşimin iyileşmemnde büyük ama büyük payı var.. D

Merhaba Hawwaa, benim de çok yakın bir arkadaşım seninle aynı şeyleri yaşıyor şu sıralar. hep suçluluk duygusu ve ben evleneceğim kişiyi haketmiyorum diyor. kafasında olmadık senaryolar yazıp acaba düşündüklerim doğruysa ya doğruysa rezil olucaz falan diye düşünüp kendini mahvediyor. psikiyatriste de gitti şimdi de psikolog desteği alıyor. B12 si düşük çıktı kan düşüklüğü için de ilaç kullanıyor. kan düşüklüğü de psikolojik hastalıkları tetikliyor diye duydum ama ne derece doğru bilemiyorum. Yani yanlız değilsin canım bu durumu yaşayan çok insan var. Yakinen şahit olduğum için yazıyorum. hala da arkadaşıma destek olmaya çalışıyoruz, o da evlilik sürecinde ve olumsuz bir karar vermesi söz konusu hem de çok sevdiği halde sırf onu düşündüğü içinmiş. Aslında bu kadar yakından şahit olmasam yaşadıklarının bu kadar zor olduğunu anlayamazdım ama gerçekten beyninin içinde çok büyük çatışmalar var ve bedenen bütün gün yattığı halde müthiş yorulduğunu görüyorum ve çok üzülüyorum. Sürekli geçmiş olayları irdeleyip duruyor, geçmişte yaşadıklarına şüpheyle yaklaşıyor acaba şöyle mi yapmıştım diye. İnş bu günler de geçecek hepiniz için dua ediyorum. H

Hadi ya. çok korkyrum ya hastalıktan Ben bunu böyle bilmydum. Y

Ah ne zor hastaliktir bu obsesif kompulsif! Biz de annemde yasadik ayni sıkintilari. Kisi sadece kendine degil cevreye de hayatini dar ediyor. Yikadigi elini defalarca tekrar yikar, banyodan cikamaz, bir seye kafayi taktiysa defalarca sorar, yaptigi bir isi olmadi der bozar bir daha yapar, bir seyi kirk kere kontrol eder, namaz kilar defalarca olmadi der bozar abdest alir yuz kere el yikar vs Biz babamin sabri sayesinde astik bunu annem o an neye kafayi taktiysa bikmadan usanmadan cevapladi, sabir gosterdi.2 yildir psikiyatri ilaclari kullaniyor artik bu sene tam anlamiyla normale döndü diyebilirim. Allah bir daha o günleri yasatmasin. Hastalara tavsiyem psikolojik destek almalari ve ilaclarini duzenli kullanmalari. Tabi bu hastalikta sizin kadar cevrenizin de sabri ve destegi gerekiyor o cok onemli.

Tahmin etmistim tesekkur ederim W

takmayacaksın o kadar.

canım yazdıklarına katılıyorum aynı dertten ben de de var ve cok agır bı yuk anlatamam her an her sn olmayacak bısıyı dusunmek ve olmaması ıcın bısılerı tekrarlamak mesela bende de el ayak yıkama yok yada bırıne carpınca kırlenme dusuncesı gıbı.. ama benımkı daha cok agır gıbı gelıyor bana cunku sureklı sevdıklerımı kaybetme dusuncesı kafamda donup duruyor ve artık sacmalamaya basladım en komıgını soyleyım sıze bana da komık gelıyor ama dusunmeden duramıyorum "parmaklıklar ardında" dıe bı dızı var mesela ben bunu ızleyemıyorum nıe dıe soracaksınız sankı ızleyınce annem kardesım babam dan bırı hapse gırecekmıs gıbı hıssedıyorum ne kadar sacma dııl mı ama o nobete gırınce korku basıyo hemen kanalı degıstırıyorum kardesım bı yere gıtse arabayla kesın bısı olacakmıs gıbı gelıyor ve o gelene kadar kafamdan gecen seylerı sureklı tekrarlıyorum bazen aglıyorum cunku cok bunalıyorum ama elımde dııl bunları dusunmeden duramıyorum o gelınce eve tekrarlamam kesılıyor sureklı annem kardesım babama bısı olacak kaza gecırecek hapse gırecek hastalanacak mutsuz olacak vb gıbı kotu dusuncelerle bogusuyorum ve olmaması ıcın sureklı ıcımde sacma sapan seyler tekrarlıyorum ne yanı tekrarlamayınca olacak mı hayır tabıkı bunu apacık bılıyorum ama rıske gıremıyorum ya olursa dıe sonucta sevdıklerımın hayatı soz konusu nası yenıcem ben bu dusuncelerı bılmıyorum doktora da asla gıtmeyı dusunmuyorum ıkı kere gıttım ılacı kesınce daha da agırlastı bu yuzden kendı kendıme yenmeye calısıyorum ama nerde keske temızlık takıntım olsa da yenmeye calıssam bazen yapmayım dıyorum hatta bı kez ufak bı seyde denedım sabah ıse gıtmek ıcın ustumu giyerken kı ben sıyah gıymeyı hıc sevmem sıyah gıyınce kotu bısı olacakmıs gıbı gelır o gun sıyah gıydım bılerek ve dedım kı bakalım bugun bı aksılık olacak mı dedım ve oldu ıs yerınde baya sıkıntılarım oldu hatta bu yuzden agladım ve aksam eve geldıgımde tekrarlamalarım daha da arttı demekkı gercekten tekrarlamazsam kotu seyler olacakmıs dedım arkadaslar gercekten tekrarlamayınca aklımdakı sacma dusunceler gerceklesırmı yanı bunların gerceklesıp gerceklesmemesı bana mı baglı Düzenleyen: Kuzey Düzenleme Tarihi : 15-10-2008 Düzenleme Saati 27 Sebep: Alinti silindi... Bencede ayni dert var naail kurtulacam 0

bende okb hastasıyım 10 senedir. ve tedavi görmedim rutin olarak. kararsızlık belası var başımda deliriyorum. yıllardır hep yanlış kararlarla boğuşup duruyorum. ve hiçbir şeye karar veremiyorum. allahımm ölsem diyorum çoğu zaman yetti

Ben de okb hastasıyım.. ama benim takıntım çok farklı.. ben toplumda rahat haraket edemiyorum.. mesela otobüste oturuyorum;ön kapıdan birileri biniyor ve göz ucuylada olsa bana bakıyorsa yada dışarıda camdan birileri bana bakıyorsa ben rahat edemem gözlerimi kaçırırım rahat nefes alamam ve de son zamanlarda çok dikkat ettim gözlerimi bir acayip kırpıyorum tikli gibi aynı.. yani kısacası rahat haraket edemiyorum.. çok mutsuzum..2 yıldır da tedavi görüyorum.. :gitme: ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

nereye değsem pis hissi, düşüncelerimde devamlı takıntılar bu aralar en çok herşeyin pis kirli gelmesi ve sürekli yıkama ve el yıkama durumum var.

Bende kanserdim ama 20 sene geçti:)Boşveeer:)

Ben yaklaşık olarak 2-3 haftadır böyleyim. Önceden de gerçi olumsuz düşünen bi kızdım çoğu konuda ama iştahım gayet iyiydi. Aşırı titiz değildim ama şimdi bi tuhaf oldum. Özellikle koku durumu artmaya başladı. Annemde sende iyice bi tuhaf oldun dedi hatta. Haklısın görünmek lazım ama bulundugum yerde psikolog yok ne yazıkki o yüzden zor benim için :/

Saç koparma hastalığı canım saçını koparırken hiç acı çekmiyorsun ve o an farkına bile varmıyorsun sweet-73 Popüler

Merhaba arkadaşlar konu öncelikle güncel midir bilmiyorum ama.. Bende 15senedir OKB Hastasıymışım yani öyle olduğumun farkında bile değildim. Küçükken başladı 5yaşındayken bir otelde ailemle yemek yiyorduk ve sanırım yemek benim boğazıma kaçtı ve kustum/boğulma tehlikesi yaşadım. İnanın hatırlamıyorum, zihnimde yanlış çarpıtılmış düşünceler var hatırlayamadığım bir olayın hayaletiyle senelerdir dolaşıyorum.. Ve bende bundan 6sene sonra net saplantılı bir düşünce oluştu : yemek yersem kusarım, ölürüm, boğulurum. ve tam 6sene boyunca, doğru düzgün beslenemedim bile. zamanla bu saplantılı düşüncelerim hafifledi, sosyalleşmeye başladım okul hayatımı fazla etkilemedi taa ki, öss döneminde yaşadığım strese kadar.. Dönem dönem elbette yemek yersem kusarım düşünceleri ve bu düşünceler geçsin diye yaptığım kendimi tırnaklama, çizme huyum tekrarlıyordu ama.. Stresli dönemlerim kadar değil. Neyse son 2senedir artık sadece yemek takıntısından çıktı, hayatımın her alanına girdi. Sınava giremem kusarım, dışarda yemek yiyemem kusarım, alışveriş merkezine gidemem, otobüse binemem vs vs ve yanında eşlik eden mükemmeliyetçilik duyguları ve depresyon.. Yanlış tedavi de gördüm, ayırt edici tanısı zor bir hastalık ilk gittigim dr. anlayamadı. Aşırı kilo verdim 50kilodan 42kiloya düştüm yanlış ilaç sebebiyle.. ki zayıflıkta benim takıntımdı zayıf oldugum için güzel olmadıgımı düşünüyordum falan filan. şu an terapi + prozac tedavisi görüyorum.. terapi çok önemli. evet ilaca rağmen ara ara yokluyor bu hastalık ama olumlu yönlerini düzelttigim kısımları görmeye calısıyorum. düzeltebildigim. yapamadıklarımı değil, bozulmuş işlevlerimin onardığım kısımlarına yani yeniden yapabildiklerime odaklanmaya calısıyorum.. bu hastalıgın en büyük aşaması bence hastalıgınızı bilmek, anlamak kabul etmek.. umarım hepimiz atlatırız bu illeti.. Önceki

geçmiş olsun umarım herkes bir an önce kurtulur o illetten

Kuzenimde travma sonrasi agir depresyon ve sonra okb oldu

selam kardeşim. yardım etme isteyin için cok teşekkür Allah razı olsun. aslında nasıl yendiğini detaylı yazsan gercekden çok güzel olur. sadece ılaclamı yoksa psıkoterapımı kac yıldı bu hastalık vardı ne kadar sureye yene bıldın. yanıt için onceden teşekkur ederim B biranne54

Arkadaşlar merhaba, benim okb ile ilgili bir bilgim yoktu ama şimdi bu konuyu okuyunca iyi anladım. Ben küçükken bende de böyle birşey vardı. Benimki de yine Allah ile imanla ilgili birşeydi. Hatta devamlı içim sıkılırdı. Şimdi öyle birşey yok neyse ki. Buradaki en önemli şey şudur. Şimdi ben size kırmızı bir fil düşünmeyin dersem herkes ilk olarak kırmızı bir fil düşünür. Siz devamlı bunları düşüneceğiniz korkusundaysanız aklınız devamlı bu düşüncelerde olur. Ben reiki yapmaya başladığım günden beri hayatım çok değişti. Reiki ile tanışmanızı bir araştırmanızı tavsiye ederim. Meditasyon yaparak beyninizi boşaltmanızı ve düşüncelerinizi kontrol etmeyi öğrenmenizi de tavsiye ederim. Bu zihninizi disipline eden çok güzel bir yoldur. İlk olarak korkunuzu sevgiyle yenin. Biliyorsunuz ki aklınızdan geçirdiğiniz tamamen zihninizde oluşan şeyler yani gerçekle bir alakası yok. Şöyle düşünün derim bütün bu düşünceleri kafanızda birer çöp olarak hayal edin bu düşüncelerinizi düşünün, onlardan korkmayın düşünün onları, bunlar kelimelerse sözle söyleyin, kafanızda yer alan görsel karelerse canlandırın gözünüzde ve bu düşüncelere sevgi gönderdiğinizi hayal ederek artık onların yaşamınızdan çıkma zamanının geldiğini söyleyin. Bu düşünceleri elinize alın ve onları uzağa gitmelerine niyet ederek onları akıp giden bir nehire attığınızı düşünün ve onlar akıp giderken siz de arkanızı dönüp oradan gidin. Bu arada siyah giydim ve o gün işyerinde sıkıntılı bir gün geçirdim diyen arkadaşım sen eğer kendini beyaz giydiğimde kötü birşey olacak diye programlarsan o da olur. Korku negatif bir duygudur ve negatifi çağırır. İnsan beyninde hakim 2 duygu vardır korku ve sevgi. Korktuğunuz şeylere sevgi gönderirseniz hepsi tek tek hayatınızdan çıkacaktır. Git kendine siyah birşeyler al onu sev ve eğlenmeye giderken giy. Hepinizi seviyorum arkadaşlar ve kendinizi bu hastalığı yenmek zor diye programlamayın. İnsanlar kanseri yeniyor. Bir de olumlamalar yapabilirsiniz ve aklınıza olumsuz cümleler ve görüntüler geldiğinde 3 kere "iptal" diyerek kendinizi olumlu düşünmeye ve konuşmaya programlayabilirsiniz. Bir de Nil Gün'ün bilinçaltı programlama cdleri var çok faydalı bir araştırın derim.

evet devlet ona göre bi bakıma daha ii en azından doktorunu sçebiliyorsun.. tıp öğenciler öğrensin die yapılıo ama saçma bence de... her seferinde farklı biri... öğrenciye d e zor en azındna belli kişileri takip etse aşamaları görür daha ii yardımcı olabilir

Arkadaslar lutfen bana yardim edin kafamda surekli kendime zarar verme dusuncesi var napicagimi bilmiyorum daha once mide sikayetiyle dahiliyeye gittim sorunun psikolojik dediler ne tahliller yaptirdim ama yok psikolojikmis lustral verdi doktor midemi daha kotu yapti tekrar doktora gittim psikiyatrdan randevu al dedi aldim pazartesi gidicem ama bir haftadir cok kotuyum surekli kendimi oldurdugumu dusunuyorum cok korkuyorum yardim edin nolur bi tavsiye verin benim gibi olan var mi hic cok caresizim

Olmadı, beceremedim ilaç kullanmayı. içtiğim gün ölüyorum sandım midem içimden fırlayacakmış gibi bulandı, elim ayağım boşaldı aptallaştım kağıt gibi ruhsuz hissiz oldum pazartesi miydi salı mıydı aldığımda ilacı, hala da toparlanamadım. konu bile açtım bdv kısmına... Hergün hayatı kendime zehir etmekten saçma sapan aynı şeyleri düşünmekten çok sıkıldım ama ilaç tedavisi de istemiyorum çok mutsuzum

kızlar bendede wardı elhamdülilllah geçti 1.5 sene psikiyatr ilacı kullundım şimdi iyiyim. bazen evi 1 2 kez süpürürdüm hiç temizlenmiyomuş gibi gelirdi bana yattığm zaman aynanın önünde sadece telim vede tokam olurdu diğer ne warsa her şeyi yerine koymadan uyumazdım evi toplar gırgırlar öleyatardım hatta ooff gene yemek yiycez we hr yer kırıntı olcak diye aç kaldığımı bilirim. we bunları 3 çocukluyken yapıyordum TEDAVİSİ: TAKMAYIN KARDEŞİM ÜSTÜNE GİDİN AKLINIZA TAKILAN ŞEYLERİ BOŞWERİN EN ÖNEMLİSİ RELAX OLUN BAKIN NASI ÇÖZÜYOSUNUZ dr bana ööle dedi çünkü ewin dağınık olsun we sen orda otur o dagınıklığa bak alıştır kendini demişti çok şükür iyiyim... hayırlı şifalar diliyorum kendinizi başka şeylere odaklayın korkunun üstüne gidin bende uyuyamazdım şimdi biri gelcek beni kescek diye hatta kabus görüp ağlayarak kalkardım TEKRARA EDİYORUM ÜSTÜNE GİDİN TAKMAYIN

Canım bence bir psikolaga veya psikiyatriye görünmelisin bu obsesyonlar okadar kötü ki erken önlem alınmalı yoksa ilerliyormuş Shanna Bana yeni düşmanlar lazım, eskileri hayranım oldu tek ayak

bundan bendede var kimseye anlatamıyorum ama ara sıra içimde bir ses allaha küfrediyor o kadar kötü oluyorum ki bazende içimdeki ses allah la konuşuyor varsan bişey olsun bir felekat olsun gibi şeyler ne yapmam lazım bilmiyorum nasıl kurtulabilirim bu içimdeki sesden beyza 25

Valla cnm seni okb hastası yapan din görüldüğü üzere, umarım iyleşmişssindir. E eyorlamia

Yok ilaç kullanmadım hiç. Küçük yaşta başladığı için ne doktor ne ilaç aklıma geldi o zamanlar. Bunun bir tür rahatsızlık olduğunu bile anlamamıştım. Sonralara doğru kendi kendine azaldı çok şükür. Artık günlük hayatımı etkileyecek derecede takıntılı değilim.

Ben de şöyle bir yazı buldum. Yararlı olabileceğini düşünüyorum arkadaşlar. Son düzenleyen: Moderatör: 17 Haziran 2018

obsesiflerde kişinin bu davranışları günde en az 1 saatini alır. Yaptığının anlamsız ve saçma olduğunu bilir. Yapmadığı zaman da sıkıntıya girer. bu bozukluk iiçin bilişsel davranışçı yaklaşım ve davranışçı terapi uygulanabilir. Afrodit korktuğun durumu öncelikle en üst seviyede yaşamaya çalış. O durumla daha önce hiç olmadığın kadar karşı karşıya gelmeye çalış. Amaç Aşamalı olarak yöntemi geciktirmek. daha sonra da evi odaları kontrol etme. Öylece yat. Eğer odaları kontrol etmeden yatıp uyuduğunda korktuğun şey başına gelmediğini test edersen bu durumu bırakabilirsin. tabi bunu tek başına yapamayabilirsin. Psikiyatrist ve ailenle işbirliği yapmalısın, onların desteğini almalısın. T

herşeyden önce çok teşekkür ederim verdiğiniz ilgiler için... bununla yaşamaya alışmak gerek belki evet haklısınız, tedavi için bunu kabüllenmek-sanıyorum doktorumda terapiyi bu nedenle önerdi... ilaç kullanmadan da yaşamınızı sürdürebiliyormuşsunuz, gerçekten tebrik ederim çok zor birşeyi başarıyorsunuz. ben ilaçsız asla olamıyorum, ataklar, takıntılar, çarpıntılar-kaç kez acillere taşındım hatırlamıyorum. ilaç kullanmak istemesemde kulanmak zorundayım-doktorumunda ilk dediği buydu.. araştırmaya çalışıyorum daha da öğrenmeye, tekrar teşekkür ederim değerli bilgileriniz için... TrulyScrumptious crazy cat

Yeni üye olduğum için özelden mesaj atamıyorum malesef. EMDR tedavisi takıntılara neden olan geçmişte yaşanmış olaylara karşı duyarsızlaştırılma esasına dayanan bir yöntem. Ben Eskişehir' de bir psikiyatr dan yardım aldım ancak bu işi yapan psikologlarda vardır muhakkak. Netten söz konusu tedavi ile ilgili makalelere ulaşabilirsiniz. Geçmiş olsun selamlar... Önceki

bende de var aynı dertten geçmişteki yıkımlar böyle izler bırakıyo insanda pozitif düşünme, olumlu olma filan kendimi uzun süre kandırdım ama bşiey farketmedi sonunda doktora gittim 3 aydır ilaç kullanıyorum keisnlikle faydasını gördüm bırakmaya cesaret bile edemiyorum

Çünkü OKB salt ilaçlı tedaviyle aşabileceğiniz bir sorun değil. İlaç sadece beyin kimyanızı düzenliyor, sizin davranış düzelmesinin üzerinde de çalışmanız lazım. Bunun için kendinize ufak ödevler vermeniz lazım. Takıntınız ne yönde? Neye takıntı ve zorlantı gösteriyorsunuz? C

ewet okbyim çok kötüü Önceki

Bende şöyle bişey var, mesela bi hırka almıştım her tarafını kontrol ettim, gözükmeyecek bi yerinde dikiş diğer yere göre daha uzun yapılmış. Bunu taktım kafaya hiç içim rahat etmedi alırken. Halbuki gözükmeyecek bi yerde. Ama o bana bi hataymış gibi geliyo illa dört dörtlük olması lazım. Yoksa içime sıkıntı basıyor. Bir de gusül abdesti alırken 1 defada alıp çıkamıyorum asla, elli defa alıyorum ya besmeleyi tam çekememişim eksik söylemişim gibi geliyor, yada mesela su boğazıma mı kaçtı burnuma tam çekemedim mi gibi şeyler düşünüp tekrar tekrar abdeste yeniden başlıyorum. Uzun zamandır hiç tek seferde abdestimi alıp çıktığımı hatırlamıyorum Bunlar bu konuyla mı ilgili acaba? G gingerr

Offf hanımlar off ki ne of!!! 18 haftalık hamileyim bir aydır bu hafistalığın ileri derecesine ulaştım kendimden bıktım! Benim ki temizlik hastalığı anlatsam belki gülersiniz! Çok mantıksız hareketler yapıyorum bir görseniz! ellerim yıkanmaktan çatladı pul pul oldu dökülüyor! Günde bazen 2 kere duşa giriyorum! Çamaşır yıkamaktan bıktım! Bazen bi çamaşırı 3-4 kere yıkıyorum bu kez aşırı köpükten belki 10 kez durulama yaptırıyorum! Eve 15 te bir kadın aldığım halde hergün evde olduğumda dip köşe silip süpürüp laoba ovuyorum hemde domestosla! Mesela çamaşır yıkadım makinadan çıkarıcam atarken makinaya ya kiri bulaştıysa diye önce makinayı siliyorum çamaşırı çıkarmadan ardından çamaşır askısını küvette yıkıyorum sonra çamaşırı asacağım sepeti yıkıyorum içime sinmezse tekrarlıyorum mesela çamaşır kurudu katlayıp dolaba kaldırmadan yine duşa giriyorum öyle katlıyorum böyle değildim kafayı sıyıracağım evde fazla kalmamaya çalışıyorum dışarı çıkıyorum biraz rahatlıyorum ama eve gelince yine başa sarıyor! Hamileyim ilaçta kullanamam lütfen bana akıl verin sizde çamaşırı asmadan yıkanıyormusuunuz yada katlamadan inanın bana bununla ilgili akıl vermeniz bile belki içimi rahatlatacak lütfen bana yardım edin evde kalmak istemiyorum resmen evde olunca yemek bilw yiyemez hale geldim lütfen bana yardım edin

azerin merhaba ben bir yıldır prozac kullanıyorum banada en az yan etkisi olan bu ilaç dendi. Hem kiloda aldırmıyor. diğer antideprasanlar iştahta yapıyor. Bende bu arada hastalığımın çok yoğun olduğu dönem çok tembel ve düzensizdim çünkü bişeye elimi sürmek istemiyordum yıkanmamak için. Ama şuanda pek takıntım yok eski ii halime döndüm sayılır. sanada geçmiş olsun M

cevabı bulmak için doktora gitmelisiniz, bu önemli. alacağınız ilaca, dozajına ve ne zaman kesileceğine doktor karar verir. ilaç tedavi ediyor. çünkü bu tarz hastalıklar beyin kimyamızla ilgili ve ilaç o kimyayı düzenliyor. bağımlı olmazsınız zaten hiçbir doktor bu tarz ilaçları bağımlı olacağınız kadar yazmaz. ya dozajı zaman içinde dengeler ya da başka ilaçlarla dengeler. eğer ilaç kullanmak konusunda bu kadar hassassanız önce bir terapistle konuşun. sizi gerekirse psikiyatriste o yönlendirsin.

Her gün içten gelen bir aşkla dua ederseniz yaşayışınızın bütün bütün değiştiğini sezersiniz. Dua bütün davranışlarınızda silinmez izler bırakır. Devamlı bir huzur ve iç ferahlığı verir.. Dua dünyanın çekim kuvveti gibi gerçek bir kudrettir. Hiç bir tedavinin fayda etmediği vak&#8217;alarda insanların sadece dua gücü ile hastalıklarından ve melankoliden kurtulabilir..

bilse asla ve asla gelmez ben bile gitmezdim keşke normal olabilsem C

ah arkadaşımmm ahhhh... temizlikle ilgili yaşadıklarının AYNIsını yaşadım ve hala da yaşıorum.. aynen beni anlatmışsın ve bir davranışı bikaç kez yapmak, yapmazsam ailemin başına bişiler geleceğini düşünmek falan filann.. daha bunun gibi birsürü şey.. 7 yıldır çekiyorum.. ne bir psikoloğa gitmeye cesaret edebiliorum, ne ilaç kullanmaya.. arkadaşlar bunu çeken bilir.. Allah düşmanımın başına bile vermesin.. yaşamak çile resmen benim için.. Allah hepimizin yardımcısı olsun.. güvenebileceğim ve gerçekten! tavsiye edebileceğiniz psikologlar varsa istanbuldan çok makbule geçer, bir hayat kurtarırsınız, belki de birkaç hayat.. lütfen yardımcı olur musunuz arkadaşlar

ben üniversite hastahanesi bünyesinde bir doçente gitmiştim... ama özel gibi gittim yani para vererek. psikiyatrist seçiminde eğer imkanın varsa özeli seçmeni öneririm... B biranne54

bunlar da oldu ben de. hatta bebek sahibi olmak fikrinden bile sırf bu sebepten soğudum ki ben bebek hastasıyımdır.

OKB nin sebebi beyindeki serotonin düşüklüğüdür. Fizyolojik de bir sebebi vardır yani. Serotonin norotransmitter beyindeki. Ama evet kişilik yapısı, stres vs de tetikliyor. Mesane obsesyonundan kasıt nörojenik mesane mi? marilyn monroe

Bir OCD'linin Gündelik Yaşamda Kendine Yaptıkları; 1. Erkek arkadaşımla telefonda konuşurken kesinlikle bakımlı olmalıyım, parfümler sıkıp, bitki çayı içmeliyim Yazınca öyle saçma geliyor ki ama lütfen gülmeyin bu seramoniyi yapıyorum her defasında 2. Mesela dışardayım ellerim %100 temiz değilse yüzüme asla dokunamam. Yani yüzüme böcek konsa elimle alamam. 3. Yıllardır umumi tuvalet nasıl bir sey bilemiyorum, asla kullanmadığım için... 4. Dışarıda bir yerde elimi yıkadım diyelim, kağıt mendillerle kapı kulplarını tutarak çıkar, çıktığımda da elimi önce kolonyalı mendille silmeli ardından antibakteriyel jel veya spreyle dezenfekte etmeliyim. Bunu yapmazsam mutsuz olurum. 5. Bir arkadaşı güneş gözlüğünü denedi, midesi bulanan myheart da çantasına attığı güneş gözlüğünü eve gelince köpürte köpürte yıkadı bugün mesela. 6. Her pazar nevresimlerim ve bornozlarım yıkanmalı, aynı şekilde ben de o gün derim büzüşüp, buhardan tansiyonum düşünceye kadar banyoda kalmalıyım. 7. Bunun dışında kıyafetler yıkanır ve yalnızca bir defa giyilir. Yaz/Kış asla bir kıyafeti yıkamadan yeniden giyemem. Ayakkabıların ömrü de bir haftadır olur olmaz tüm ayakkabıları çamaşır makinesinde yıkamazsam olmaz asla. 8. Ruj ve kozmetik konusu... Lisede çok olur yakın kız arkadaşlar sormadan alabilir bu tarz eşyaları. Hepsi çöp kutusunu boylardı, pahalı kozmetik ürünlerine de meraklıysanız bu en zoru =) 9. Engelleyemediğim bir de çift sayı ve simetri takıntım var ki o konuların detayına hiç girmek istemiyorum... Şimdilik aklıma gelenler bunlar, yine paylaşacağım serüvenlerimi...

Çok geçmiş olsun Allah şifa versin. Gerekirse ilaç kullan bence.

okb eğer kişilk bozukluğu boyutunda ise ilaç tedavisi gerekir ama sadece obsesif kopülsif bozukluk ise terapiyle çok kısa bir sürede çözüme kavuşabilirsiniz bunun için psikoloji eğitimi almış ve hipnoterapi eğitimi almış insanlarla çalışmanızı tavsiye ederim. pearl:)

hipnozu ben bir kac gun denedim. bana faydası olmadı. belkide insandan insana etkisi farklı oluyo. bılmıyorum.

benim de bi tanıdgımda bu hastalık vardı ünlü bi dokrota gitti istanbulda şimdi iyi dr ismi isteyen olursa özel msjla söleyebilirim herkese acil şifalar r. t Aktif

Bende okb ydm prozac kullaniyodm fkt devlet hastanesi iste bi turlu randevu alamadm 5kez gtmm toplam snra birden ilacla ri brktm panik ataklarm oluyo cok korkunca. sinrlennce gidip biselere vu ru orm durduramiorm kndmi eskdn yolda kasilarak yurrdum smdi bri satassada hincmi alsm dye bkyorm ilaclari braktm brakali beynmden ates ckyo snki ama icmiycem bdha. Smdi sol yumrtlgmda kist ckti onunla ugrascm B

Allah yardımcın olsun M

Ha anladim canim dogrudur o zaman muhtemelen siteye sapiklik vs icin uye olanlarin onune gecmek icindir o uygulama. Ben onemi oldugunu sanmiyorum hastaligin suresinin yani onemli olan beyinde bozulan sinyal iletimini duzenlemek, 11 yil sonra da verilse ilac gorevini yapar. Bunu doktorunuzla konusursunuz o zaten sorar ayrintili, bilgi alirsiniz. Simdi yapmaniz gereken iyi bir doktor bulup gitmek canim sen esini ikna et boyle yasam ikimize de zor, sana da zor de cunku hastaya da o sekilde bir yasam eziyet bence normal yasamak onlarin da hakki.1 yilin sonunda bile duzelmeyi gozle gorulur degismeyi fark edersin esinde zaten yari yariya iyilesir hastalik. Sana dusen sabretmek daha evleneli cok olmamis zaten tedavi suresince 2 yil sabret baktin hicbir duzelme yok o zaman yapmak istediklerini yaparsin ama geriye dönüp baktiginda ben elimden geleni yaptim diyebilesin en azindan. bu arada ne demek seve seve cevaplarim, sen sor aklina geldikce.

merhaba yazdıklarının bazıları bende de vardı özellikle titizlik konusu çok fazla çamaşır yıkıyodum temizlik yapıyordum banyodan 1 saat çıkamıyodum temiz olmadıma emin olmasan tekrar giriyodum saçma sapan şeylere takılıyodum ama eskisi gibi değilim artık çoğu şeyi tedavisiz açtım sadece aşamadığım şey elerimi hala yıkıyorum ve bunu açamıcam galiba tedavisiz o yüzden bi doktora gitmeyi düşünüyorum umarım sonuç alırım siz tedavi gördünüzmü gördüyseniz ne kadar işe yaradı yardımcı olursanız sevinirim B

Dilekçim öncelikle korkma, bu sorunun aynısını yaşadım yıllar önce ve çok şükür iyileştim. Aklına dine aykırı düşünceler, sorular vb. geldiği zaman içinden bu benim düşüncem değil de. Çünkü bu gerçekten de senin düşüncen değil, hastalığın sonucu ortaya çıkan birşey. Bunu bana psikiyatristim söylemişti. Senin hiçbir suçun sorumluluğun yok bu sorularda ve düşüncelerde. Bu arada eğer bu düşünceler aklına gelirse kesinlikle tövbe etmene de gerek yok çünkü sorumlu değilsin. Zaten tövbe etmeyi kesince düşüncelerin de zayıflayıp yok olduğunu göreceksin inşallah Allah'ın izniyle. Unutma tövbe etme ve benim düşüncelerim değil bunlar de. Sevgiler:)

Canım, benim durum mantıklı düşünmeyide geçti. Beynim çökmüş gibi. Hamileyim kullanmayayım diyorum ama dayanılır gibi değil. Önceki

Ben iki yıl önce gittim doktora anlattım boyle boyel bana OKB teşhisi koymustu. Prozac diye bi ilaç verdi biraz kullandım baktım bi faydası olmuyo bıraktım. Sonra doktora gitmeyi de bıraktım kadın bana huzur verecegine onu gördükçe bunaliyodum. Ama allaha şükür fazla ilerlemedi benimki hatta kendimi engelleyebiliyrm yavaş yavaş torpuluyrm. Gecen yila kadar dakika başı el yikardim simdi yemeklerden sonra ve tuvaletten çıkınca yikiyrm. Ama hala düzen temizlik takintim var bi giydiğimi yikanmadan daha giyemiyrm bir sürü kıyafetim var ama kirlenecek diye giyemiyrm hep ayni şeyleri giyiyorum. Tabi önceden daha kötüydü bu iyi halim :) Kadınlar Kulübü Mobil uygulaması kullanılarak gönderilmiştir. . push ; Y

arkadaşlar, hepinize şifalar diliyorum. aslında hepimizin küçük çaplı böyle saplantıları oluyor. bu akşam uzmantv nin sitesinde dolanırken NLP diye bir yönteme rastladım. bu yöntem bilincimize ve bilinçaltımıza hükmetmemizle alakalı bir yöntem.. bir araştırsanıza sizde. şimdi düşününce sanki faydalı bir sistemmiş gibi geliyor bana.. hepinize sağlıklı günler diliyorum.. A asiye1985

Teşekkür ederim. 4. aydayım. C

Nasıl? E

bu hastalığı çekmeyen bilemez. ne kadar zor, yerine göre utanç verici olabileceğini tahmin bile edemez. ben geçen yıl saçkıran olmuştum. dermatoloji uzmanı beni psikiyatriye sevk etti. ben reddettim önceleri. sonra sevgili anneciğimin ısrarı ile kabul ettim. burda tanıyı koyduk doktorumla. ben kendisine yaptıklarımın saçma olduğunu bildiğimi, ama yapmadan duramadığımı söyledim. farkındaydım yani. 6 aylık bir ilaç tedavisi verdi. tedavi sürem bittiğinde neredeyse tüm takıntılarımdan kurtulmuştum. tabi bu konuda ailemin desteğini ve kendi gayretimi es geçemem. şu an 2 aylık hamileyim ve yeni yeni fark ediyorum ki takıntılarım geri dönüyor. çok korkuyorum bu sefer başa çıkabilir miyim diye. çünkü hamilelik hormonları da sağ olsun hiç rahat vermiyor... eklektik

Bende bu kadar aşırı bir şey yok. Mesela bir şeyin aklımda diye geçirdiğim zaman onun öyle durmasını sağlıyorum. Umarım ilerisi böyle bir hastalığa gitmez D

selam benim eşimdede aynı sorun vardı. mağlesef geçen yıl kendini iyi hissetmediğinden yakınarak psikiyatriye gittik ve eşime paxil ilaç verdi daha 1. kutuyu kullanmadan bıraktı. bu sıralar artık o kadar çekilmez olduki anlatamam hep evde bir gerginlik aşağılamalar birbirimiz bağırıp kızmalar bu sorunlar dayağa kadar gitti. sonrasındada pişman olup gelip özür dileme. eşimde artıkbenim hissettiğim kadarıyla mükemmelliyetçi, ayrıntıcı, kuralcı hemde aşırı, inatçı titiz, şakadan hiç hoşlanmayan kolay karar veremeyen ve para harcama konusunda çoooooookk tutumlu davranmaya başladı. evde hep bağır çağır bu nereye kadar gider bilmem ama sonumuz hiç ii değil allahım yardım et arkadaşlar sizdede bu sorunlar oldumu eşim bu hastalık içindemi tekrar gitmeye ikna edemedim çünkü acaba aynı ilaca başlasakmı

OKB DE İLAÇLARIN BÜYÜK YAYARI OLDUĞU KANISINDAYIM. BEN DEĞİLİM AMA ANNEM BU RAHATSIZLIKTAN MUZDARİP BU RAHATSIZLIKTA İLLA Kİ TEMİZLİK TAKINTISI OLMUYOR BİLDİĞİNİZ GİBİ. TAKINTILI KORKULARINIZ OLUYOR VE HAYATINIZ ÇEKİLMEZ YAPIYOR BUNLAR. BENİM ANNEMDE DE SÜREKLİ CAMI AÇIK BIRAKTIM, OCAK AÇIK KALDI GİBİ KORKULAR VARDI SONRA ASANSÖRE BİNEMEZDİ, GECE BABAM OLMADIĞINDA TEK BAŞINA HAYATTA UYUYAMAZDI AMA PSİKİYATRİYE GİTTİ VE KULLANDIĞI İLAÇLAR SON DERECE İYİ GELDİ ŞU AN BÜYÜK ÖLÇÜDE AŞTI BU SIKINTILARINI... sengözlerimebaksanab

Okb de en etkili yöntemin kendi kendine uygulanan ERP oldugunu biliyorum. Hatta bu yöntemle tamamen kurtuldugunu söyleyen birçok kişi de var. Bir nevi gelen düşünceleri engellemeye çalışmazken sonrasında düşüncelere aldırıs da etmeme tedavisi denilebilir yani birşekilde tepkisiz kalarak yapılıyor ama bukadar basit de degil tabiiki. Oldukça zor sayılabilecek bir yöntem ama dogru uygulandıgında tedavi süreci daha az rahatsız edici oluyormuş. En az 2 ay veya daha uzun vadede tamamen iyileştiriyormuş. Aslında bu yöntemi benim anlatmam çok zor ve yanlış bir yönlendirme de yapmak istemiyorum. Kendiniz internette arastırırsanız çeşitli kaynaklara ve destek grubuna da rastlayacaksınız. Bu sayede ne oldugunu okuyarak daha kolay anlayabilirsiniz. Şimdiden geçmiş olsun.

benim de oluyordu. hatta o düşme hissini hissediyordum aşağı bakınca hemen balkondan ayrılma gereksinimi duyuyodum yoksa atabilirim kendimi diye.. bebeklere çocuklara hayvanlara zarar verme korkusu vardı kucağıma alamıyodum ya boğarsam ya camdan atarsam fln diye... ilaç+terapi 2 sene aralıksız devam ettim.. bi tavşan aldım kendime ona dokunarak kucağıma alıp saatlerce tutarak fln yendim bu korkuyu sonra bi köpeğim oldu kuzenlerimin bebeklerine de yaklaşmaya başladım böle böle... şimdi okb tam anlamıyla geçmedi ama şekil değiştirdi ve hafifledi simetri, ezberlerme takıntısı yaşıyorum sadece şu an sana tavsiyem terapi al kesinlikle.. ve ilaçlarını aksatma.. okb yüzde yüz iyileşmiyor ama yüzde 10 lara kadar iniyor emin ol.. ilaç kullanıyor musun sen?

canım benim tekrardan merhaba. yaa yemin ederim seni karşıma Allah çıkardı. şu mübarek günde Allah binlerce kez razı olsun senden. Annenin iyi olduğuna çok sevindim yani senin annenin iyileşmesi benim eşimin iyileşmesidir çünki. ben umudumu tamamen yitirmiştim umutsuzdum yani önümde 2 yol vardı. ya eşimi çok sevmeme rağmen ayrılmak yada kavga döğüş hergün kavga gürültü artık nereye kadar giderse diye koyuvermek. sen hangi memlekettesin bilmiyorum acaba diyorum annenin doktoruna gitsek bizde olurmuki. bu arada evet ilaç yanlış yazmışım canım prozac. yani şuan sadece onu kullanıyor. bu yeterli olurmuki? bu arada internetten araştırırken İbrahim Bilgen adlı bir psikiyatriste denk geldim bu sabah proğramlarına felan çok çıkıyor internette baya bir popiler. şimdi onu araştıyorum ve eşimi ona götürmeye ikna etmeye çalışacağım ama acaba doğrumu olur bilmiyorum. doktor istanbulda e tabi ünlü olduğu içinde biraz tuzludur muhtemelen ama valla canım artık herşeyi göze aldım. hayatını bu tarz bir insanla paylaşmak o kadar zormuşki beni en iyi sanırım sen anlarsın. desteğin içinde ayrıca tekrar tekrar teşekkür ederim canım. bu arada sana özel mesaj atmak istedim ama olmadı. sebebini bilmiyorum. sen bana özeldende yazabilirsin Önceki

okudum güle güle o kitabı.. ama dahada kötü yapabiliyor bu takıntıları öğrenmek, yani mesela kişide olmayan takıntılarda oluşabiliyor bazen bkz ben. bazende iyi geliyor.. Önceki

... sevglm Işık &

Kızlar lütfen çaresini bulan bana da yardım etsin Evden çıkmam çok uzun zaman alıyor her yeri kontrol ediyorum defalarca bide üçümden sürekli renkleri söylüyorum ( 8

Merhabalar Ben de Obsesif Kompulsifim. Dönüp ocak kontrol etmek kapı kontrol etmek insanı yoruyor biliyorum. Uyguladığım birşeyi paylaşmak istiyorum. Mesela Ocağı kapatırken yüksek sesle kendim duyabileceğim kadar"ocağı kapattım" diyorum. Böyle yaptığım taktirde dönüp bakma ihtiyacı hissettiğimde kapatmıştım diyebiliyorum. Yoksa dönüp dönüp bu işi tekrarlıyorum. Belki sizde de işe yarar bir deneyin. Sevgiler...

psikoterapi nerden alabilirim?devlet veya tıp verir mi?

Canım ben 1,5 yıl kullandım dr.'um ilacı kademeli kesti;şeytan kulağına şu an çok iyiyim. Psikiyatri ilaçları dr. kontrolünde ve düzenli kullanıldığında oldukça etkili bence. Ama kendi gayretinde çok önemli. Yan etki konusunu kafana takma, ilaçların prospektüsünü okumamaya çalış. İnşallah kısa sürede iyileşirsin. cennetyarim Hadi Gelin

Kontrolünü kaybetmezsin ki. Bi kaybetmeyi denedinmi.. Hiç hadi kaybedeyim bakayım nolcacak dedinmi:). Bunu dene bence seddaaaaaa ADALET MULKUN

Gecmis olsun diycem gecmiyor biliyorum bnde de cinsel obsesyonlar var evliyim ve hamileyim.. Psikologa gidiyorum bazen gittikten sonra daha kotu oluyorum. Kendimi cok kotu hissediyorum.. Keske herkes gibi temizlik takintim olsaydi diyorum.. B

Benım sıze onerebılecegım tek kıtap PROF DR ERTUĞRUL KOROGLUNUN KAYGILAR KORKULARIMIZ kıtabı kızlar muthıs bı kıtap tekrar tekrar okuyabılırsınız

ben de aynı sıkntıları yaşıyorum. psikolojik rahatsızlıktan daha zor rahatsızlık yoktur. tabii bunu yaşayanlar için

arkadaşım çok geçmiş olsun çok zor bir durum benim eşimde var ve hastalığının farkında bile değil. tedaviyi ise asla kabullenmez. ve bu benim için ne kadar zor tahmin edebilirisn. eğer imkanın varsa uzman bir psikolgtan terapi alsan.( eger ister yani ilaç + terapi. ya da pskiyatrınla görüşsen de ilacını değiştirsen belki de daha etkili ilaçlar vardır. aynı zmanda ilaçlarını bir gün bile aksatmaman lazım. bu hastalığı yaşayan herkese çoook geçmiş olsun dilerim. Önceki

hayatım öyle bir kaç gün denemeyle olacak iş degilki bu uzun uzun süren seanslar var aylar sürüyo

benden bu kadar diye yabancı bir film var, jack nicholson'un. izlemenizi öneririm.

kızlar okb de özellikle istda anadolu yakasında bildiginiz iyi bir psikiyatrist varmı ya cok pahalılar maleseff T

Aynı benim durumum..

7-8 senedir bu dertle uğraşıyorum, bir arkadaş ilk sayfada öyle anlatmışki ben yazsam bu kadar olurdu.. kumanda, cep telefonu, masa, bilgisayar klavyesi, kapı kolları, tutamaç olarak ne varsa, çamaşırsuyuyla yada iyi bir dezenfektanla silinmediği sürece tutmam, birşeyle yada kazağımın kolunu elime kadar uzatır onunla tutarım.. eğer dışarıdaysam mecbur tutmak zorunda kalıyorum, o zaman o elimle bir daha saçıma, yüzüme giysilerime dokunmam, mutlaka yıkrım, öyle 8-10 kere değil 1 kere yıkasam oluyor ama lavabodan elime geri su sıçrarsa tekrar baştan yıkarım.. sositososito Tuvalete temizliğinden eminsem yani birtek ben kullanıyorsam otururum.. yoksa asla.. umumi biryerde tuvalete gireceksem büyük bir işkence yaşarım, kapıyı ayağımla iterim mendille kapatırım, sifonu mendille çekerim.. asla oradaki musluk, tas tuvalet kağıdı vs. dokunmam, sonra gene çıkınca ellerimi tekrar yıkarım..:bbo: çocukken tuvaletten sonra ellerimdeki kötü kokunun gitmediğini farkettim, bir iki defa gidip tekrar yıkadım.. o zamandan beri sadece tuvalet kağıdı kullanıyorum.. biryere gidip gelince hemen banyo yapıyorum.. Eskiden dışarıda giydiğim kıyafetleri koyduğum bir koltuk vardı.. 1 kere giyilmiş temiz şeyi yıkamaya atamadığım için orada bekletiyordum.. sonra dışarı çıkarken nasılsa dışarılar pis diye gene giyebiliyordum tabi eve gelince gene banyo yapıyordum.. Ney temiz ney pisdi hatırlamaya çalısıyordum, düşünmekten başım ağrıyordu.. nereleri temizlemiştim eyvah temizlemediğim bir yerden geçerken oraya değersem deliriyordum.. Daha eskiden hastane hastane dolaşıyordum. bir tahlile, filme, doktora inanmayıp en az iki doktora hastaneye gidiyordum sonuçları karşılaştırıyordum gene emin olamıyordum sonuçları ansiklopediden baka baka kendim yorumluyordum... Felç olacağıma inanıyordum, sabaha kadar nabzımı sayıp, ellerimin uyuşup uyuşmadığını kontrol ediyordum.. sabaha kadar uyku yok tabi.. Allah muhafaza birde gerçekten hastalandımmı son dualarımı etmeye başlıyordum demekki kadetim böyleymiş deyip ölümü bekliyordum..:a015: Simetri manyaklığıda var tabi, kaldırımlarda taşların çizgilerin ortasına basamıyordum.. çizgiye denk geldimi huzursuz oluyordum.. Daha bir sürü bunun gibi şeyler.. Birgün patlayacak heralde dedirtecek kadar başım ağrıyordu.. gezmediğim beyin cerrahı kalmadı.. uyuşuyorum ben kötüyümü anlatamadım birtürlü.. nörolojiye gönderiyorlar.. ama ben bir kere fizisel bir hastalığım olduğuna inandırmışımya kendimi o hastalığı araştırıp duruyorum.. Birgün tvde bir müzik hoşuma gitti herkesde içerde oturuyor, başladım dans etmeye baş ağrım durur gibi oldu.. 1 dakika sonra geçti.. o ana kadar beynimde tümör olduğuna inanıyordum.. ama ağrı geçince yok galiba demeye başladım..:uhm: Televizyonu kapatınca kumandayı ellediğim için ellerimi yıkardım hep, bir gün televizyonu kapattım ve ellerimi yıkamadan yattım.. Sbaha ölmediğimi farkettim.. Bu olaydan sonra biraz daha takıntılarım azaldı.. Şimdi daha iyiym ama asla tamamen geçmiyor.. Hala bu saydıklarımdan bir kaçı devam ediyor ve strese girdikçe artıyor.. Elbetteki deneyimlerimden biliyorumki bu hastalık insanı etkileyen bir olay sonucu olusuyor.. Ölüm, tartışma, haksızlığa uğrama vs vs. önemli olan üstüne gitmek derlerya öyle yapmak, ve beyinde seratonin denilen madde eksikliğinde oluyormuş tabi bunu hemen o maddeyi içeren ilaçları gidin alın eczaneden diye söylemiyorum.. zaten reçetesiz alamazsınız.. Doktora görünmelisiniz mutlaka.. doktorunuzun verdiği ilacı düzenli kullanın kendimi iyi hissediyorum diye bırakmayın ilaçlar bir zaman sonra etki gösteriyor.. ağrı kesici gibi 30 dakikada değil.. Ben doktora gitmedim ama en az 5 senemi yedi.. hayatınızda ne kadar düzen oturtursanız o kadar düzeliyor bu hastalık.. birde mutlaka meşguliyet gerekiyor.. boşluk insanı iyice kendine sardırıyor.. Şizofreni hastaları dahil bir çok hastalık geçmişte bir işle meşgul olması sağlanarak ve müzikle tedavi edilmiştir.. şimdi müzik tedavisi varmı hastanelerde bilmiyorum ama tvde ve internette bilgi veren doktorların, sosyal ortama girilmesinin ve hayat şartlarının iyileştirilmesinin en kötü psikolojik hastaları bile iyileşmesine yardımcı olduğunu söylediklerini duydum.. Ki sosyal ortamlarda bulunmak çalışmak ve müzik dinlemek beni iyileştiren üç şey oldu.. Son düzenleyen: Moderatör: 28 Şubat 2010

ben yaklaşık 10 yıldır okb depresyon hastasıyım hala aynıyım geçmiyor kısır döngü içindeyim GazozGofret Moonlight Sonata... tek ayak

OKBnin ilacla tedavisi yoktur semptomlari hafifletebilirler tabi ki sonucta bu davranislar genelde stres sonucu cikiyor ortaya, ama tamamen tedavi etmiyor. pinkwhite0

her türlü tedaviyi gördüm işe yaramadı:S

yazılanları okudum okb ye 30 yaşında yakalandım. yaşamayan bilemez berbat bir şeydir. önceleri el yıkama ile başladı (3 er kere)sonra duş alma süresi uzamaya başladı (45 dakika gibi)hep başa dönüyor tam bitti derken tekrar başa... işte tam bu noktada inanılmaz bir bunalma sıkıntı hatta bazen ağlama vs.. ailem yapmazsan geçer diyor önemsemiyor beni suçluyordu eşim ise bir gün bana sen delisin bile dedi... araba sürerken sürekli kedi mi ezdim birşeye mi çarptım sürekli dikiz aynasından geriye bakıyor bazen geri dönüp geçtiğim yerlerden bir daha geçmeye başlamıştım vs vs vssonra ne mi oldu?ellerim ve yüzü mde yıkamaktan yaralar açıldı hızla kilo vermeye başladım... işte bu noktada dedim ki yardım almalıyım ve bir psikologa gittim beni dinledi ve dedi ki bence psikiyatra gitmelisin... gittim bir üniversite hastanesinden yardımcı doçentte özel olarak gittim... ilaç kullanımı ve ev ödevlerine başladık sonuç?iyiyim bu hastalık sinsi tekrarlama ihtimali olan birşey... ama ona bu imkanı tanımadım bir daha... daima üstüne gittim kolay değil biliyorum tekrarlamayınca yada saymayınca önce çok kötü hissettiysem de yarım saat geçince kendimle gurur duydum :)takıldığım birşey olduğu anda önemli olan niyet diyorum ve tekrarlamıyorum artık. ben yaptıysam sizde yapabilirsiniz ama yardım gerek ve bir tıp dr una gidilmeli bence bir psikiyatra...

nasıl yani tam olarak anlamadım. benim fiziksel bir sorunum yok. gerek hormonal gerek fizyolojik bütün testlerim normal çıktı. benim zaten öncesinde de vardı OKB'ye yatkınlığım benim hastalığım daha çok Kaygı Kontrol Bozukluğuyla birlikte seyrediyor. yani kaygılarımı kontrol edemediğimde Obseslerim tetikleniyor. okuldayken de stresli dönemlerimde örneğin umumi tuvaletleri kullanamaz, akan suya bile lağım suyu akıyormuş gibi davranırdım. bu sefer ise daha önce başıma gelmeyen panik atak ve sosyal fobi de eklendi. Sosyal fobi çok hafifti. doktorum sosyal fobiye mesane obsesyonunun sebep olduğunu söyledi. ben de sosyal fobi daha çok atak geçirdiğim anlarda ortama yabancılaşma ve bulunduğum yeri terk etme olarak baş gösterdi yani sosyalleşme kaygısı, çekingenliği vs. değil. atak esnasında sınırlı olarak görülen bir etki daha çok. ben de Mesane Obsesyonu kaygı ya da sinir seviyemin yükseldiği anlarda hızla ortaya çıkıyor. ama zor tabii, yani bilmiyorum, OKB tedavi edilebilir bir hastalık tabii ki benim annemde de birçok OKB belirtisi var ve doğal olarak sürekli bir kaygı hali var, ve bu beni de etkiliyor. ben iyi olduğum zamanlarda sorun yok da stresli olduğumda ister istemez kontrolüm şaşıyor.

ilac kullanmadan psikoterapide ala bılırsınız. bilişsel ve davranış terapileri ile ilgili kitablar okuyarakda kendınıze yardımçı ola bılırsınız bence... birde ofelyahomasın okb telkin CD si var.. neferalem

Bence herkesin içinde uyuyan bir dev vardır. Herhangi obsesif davranıs varolan ama ortaya cıkmayan. Taa ki gelir buyuk bir sıkıntı sizi bulur ya da bir travma yasarsınız uyuyan dev uyanır. Tıpkı benim yasadıklarım gibi genc kızlıgımdan beri ufak takıntılarım yıllar sonra evliliğimde yasadıgım sıkıntılarla su yüzüne cıkıp içinden cıkılmaz bir hal aldı. Sürekli olumsuz düşünceler sevdiklerimi kaybetme korkusu sacma sapan kurmaca hayaller saplantılı düşünceler aslında bunların hiç birinin dogru olmadıgını bile bile inan ben. Doktorlar ilaçlar tedaviler. Aslında en kesin cözüm ne biliyormusunuz bayanlar ne ilaç ne terapi sadece huzurlu maneviyatlı sorunsuz bir yasam. Şimdi cook şükür hemen hemen bunların bir kısmına sahibim ve takıntılarımın bir cogunu bu sayede atmış gibiyim. Ama cook yorgunum sanki bir savastan galip ayrılmıs ama bedenen cok yorulmus bir zafer hali. Umudum hepinizin aynı galibiyete erişmesi. GÜÇ SİZSİNİZ BAYANLAR KENDİNİZE İNANIN:lepi: M

Ben de vardı okb yıllar önce. Ta 12 yaşımda başlamıştı her şeyi kontrol etmeden duramamam, neredeyse kafayı yiyecek noktaya gelmem. Sırf kapıyı kapamış mıyım diye bakmak için kaç defa yarı yolda eve dönerdim, ütünün fişini çekili gördüğüm halde tekrar tekrar kaç defa prize bakardım. O yaşlarda namaz da kılardım ama ne zorluklarla kılardım Allah bilir. Okuduğum sure kabul olmadı, yanlış okudum vs diye aynı zamanı onlarca kere kılardım ve en sonunda dayanamayıp namazı da bırakmıştım o sıralar... Kendi kendime düzeldim sonraları. Doktora gitmek ya da aileme bu rahatsızlığımdan bahsetmek aklıma gelmemişti o yaşlarda. Halen de %100 düzelmiş sayılmam gerçi, yaptığım işleri kontrol etmeyi severim ama çok şükür o zamanlardaki kadar abartmıyorum artık..

Selam, geçmiş olsun ama umutsuzluğa kapılma Ben psikiyatriste gittim, 3 yıl tedavi gördüm hem ilaç hem terapi, 3 yıldan sonra belli bir süre daha terapiye devam ettim ve iyileştim. Benim de durumum ağırdı ama düzeldim. Çok hafif takıntılar devam ediyor ama beni yoran ve zamanımdan çalan şeyler değil, kontrol altında tutabiliyorum artık. Yapabileceğine inan, ilaçlarını düzenli kullan ve doktorla terapinde açık ol, başaracaksın vahiba

merhaba kızlar bende sizlerdenim, yani obsesif kompülsif bozukluk yaşadım. daha önce açtığım topikleri takip eden varsa bu kızında amma çok derdi varmış dicekler eminim :))çok kötü bir rahatsızlık bu. dünyam karardı resmen. bende de kanser oldum yada beynimde tümör var gibi hastalık takıntıları vardı. eğer hiçbiri deilse de mutlaka vücudumun biyerinde önemli bişi var korkusu oluyodu. bunun verdii sıkıntıyı acıyı anlatamam. tabi tetikleyen olaylarda oldu. eski sevgilimle yaşadığım bir takım sorunlar sıkıntılar bunu tetikliyordu. hergün mide bulantıları yaşamaya başladım. bu bulantılar oldukça beynimde tümör var düşüncesi gelişti. doktor doktor geziyordum. hepsi birbirini tetikliyordu anlıycağınız. ama Psikiyatrist Doktor Mesut Kayalı sayesinde bu illeti sanırım aştım. 4yıldır hastasıyım kendisinin. büyük bi sabırla ve çabayla bunu yenmemi sağladı sanırım. hala terapiye gidiyorum, hala ilaç kullanıyorm, hastalık takıntım kalmadı ama hayatla ilgili danışma ihtiyacı duyduğum çok şey oluyor. Eğer ankarada yaşıyorsanız ve siz de bu illetten muzdaripseniz doktor mesut kayalıya ulaşın derim. tabi ki kendisine dünya tatlısı sekreteri hülya hanım aracılğıyla ulaşacaksınız:)) şu anda hastalığım açısından çok rahatım. arada sırada küçük takıntılar yaşıyorum ama eskisi gibi hayatı karartmıyor. a. s.

arkadaşlar benim eşimde okb hastası ve hayatımız o kadar zorki ilaç kullandığı halde gecmiyo dahada ilerliyo ne yapacağımıda bilmiyorum. Melesa eşimin kelimelere takıntısı var düşmek kelimesi mesela o kelimeyi kullandığımda deliriyo resmen önceden bu kadar değildi ama bebeğimiz olduğundan beri cok kötüleşti. eşimle dısarıya cıksak sürekli bişeylere takılıyo takıldığı seyleri 3 defa tekrar ediyo yoldaysak aynı yolu 3 defa geciyo ben ona bişey anlatıyorum orda bişeye takılıyo ve birden bana patlıyo ne olduğunu bile anlamıyorum. ki onun için cok daha kötü bir durum bazen anlatıyo bana ve onun için gercekten üzülüyorum ama elimdende bişey gelmiyo 2 yıl sırf bi ağaça takıntısı var diye anneannesine gitmemiş konuşmamış onlarla yani eşimin bu hastalığı kendisini cok yıpratıyo beni yıpratıyo ve cevremizede zarar veriyo gercekten bu hastalıkla yasayan arkadaşlarıma allah sabır versin. inşallah tez zamamnda hepiniz bu hastalıktan kurtulursunuz bunu canı gönülden istiyorum. T

Allah yardimciniz olsun..

Evet bende böyleydimm :))ama şimdi geçtiii KeLeBeKetkisi

ilacın yanında mutlaka sosyallesmek gerekıyor... yanlızlık tetıklıyor... hergun dısarı çıkmak gerekıyor... hergun ödev verın kendınıze.. dısarı çıkıp markete gıtmek gıbı...

selam bugün katıldım aranıza gezinirken bu konu ilgimi çekti bendede yatarken veya dışarı çıkarken cam kapı kontrol ediyorum defalarca bide arkadasın dediği gibi toz takıntısı oluyorbende silkelerim devamlı.. rafflesia_zamani

Benimde 8 yaşında oğlum var çok takıntılı sayılarla kafayı bozmuş durumda engel olamıyorum, en ufak şeyi takıyor ellerini kokluyor ve tırnaklarını yoluyor, kendince çıkardığı garip sesler var, arkadaşlık kuramıyor kimseyle oyunlarda sürekli birilerinin ona kötü davrandığını düşünüp aşırı tepkilerle ağlamaya başlıyor ne yapacağımı bilemiyorum defalarca psikiyatriste götürdüm davranış bozukluğu oluşmuş dedi ama herhangi bir ilaç falan vermedi çok zeki bir çocuk ama ben hastalığının ilerlemesinden çok korkuyorum,14 yaşında yeğenimdede okb. var yıllardır ilaç tedavisi görüyor fakat fazla düzeldiğide söylenemez ne yapmalıyım bilemiyorum çok üzülüyorum gerçekten F Franz

Nasıl geçti zarar verme takıntinız ysziyi yeni okudum bende suan bununla savasiyorum yardim ederseniz sevinirim

Merhaba, Sanırım 7 yıl önce başladı bende. Daha öncede varmış doktorun dediğine göre. Aslında herkeste biraz da olsa olurmuş bazı olaylar hastalığın ileri aşamaya geçmesini tetiklermiş. Ben dışarıda arkadaşlarımlayken babamın hastalandığını öğrendim. Taksiye bindim eve biran önce gidebilmek için.20 dakikalık mesafe sanki saatlerce sürmüş gibiydi. Taksinin içinde nefes alamadım. Ağlayamadım. Telaştan korkudan eve nasıl ulaştım. Babam ayakta duramıyordu annemler telaşlı apartopar hastaneye götürdük. Bir hafta acilde kaldı. Ben de acil kapısında. O ara iş başvurularım vardı. Biryerden aradılar. Ertesi gününe randevu verdiler. Eve gidip hazırlandım. HAstaneye döndüm. Randevu saatine doğru hastaneden ayrılıp bir dolmuşa bindim. Dolmuş ilerlerken paniğe kapıldım. Toparlanmaya çalıştım ama olmadı. Yolu daha yarılamadan ağlayarak inip ağlaya ağlaya hastaneye koştum. Ondan sonra babam eve çıktıktan sonra bile evden bakkala bile gidemedim. Her çıktığımda ağlama geliyordu eve koşa koşa dönüyordum. Sanki yine birşey olacakmış ve ben yanlarında olamayacakmışım gibi. Sonraki zamanlarda ablamların müdahaleleri telkinleri ile dışarı çıkmaya başlayabildim. Sonra Anneannem hastalandı ve sürekli annemle onun yanına gitmeye başladık. Tüm ızdırabına yaşadıklarına şahit oldum. Herşey hala gözümün önünde. Sonra onu kaybettik. Ondan sonra birkaç senem annem babama bakarak geçti. Sürekli yanlarındayım. Geceleri kalkıp kalkıp nefes alıyorlarmı diye kontrol ediyordum. Babam oturma odasında oturur orada televizyonunu seyreder ikidebir yanına gidip onu kontrol ederdim. Sonra evin ihtiyaçları için dışarı çıktığımda alışveriş esnasında sıkıntılar yaşamaya başladım. Aldımmı parasını verdimmi üstünü aldımmı diye kontrol ediyorum dönüyorum bir daha kontrol ediyorum. Olmadı parasını ödedimmi diye markete geri dönüyorum falan. Hayatım berbat hale gelmişti. En kötüsü beyniniz dışarıya kapatıyor kendini uyuşmuş gibi oluyorsunuz. siz de yaşıyormusunuz bilmem. Ben olumsuz şeyler yaşadığımda dışarıya otomatik kendimi kapatıyorum. Birşeyleri doğal olarak yapıyorum. Mesela ütü yapmak ütünün fişini çekmek, Yada sifonu çekmek gibi el alışkanlığı ile yapıyorum ama yaptığımı nasıl yaptıgımı hatırlayamıyorum. Beynim dışarıya tamamen kapatıyor kendini. Benim tahminim ben alışveriş için dışarıdayken annemler için endişelenip paniğe kapılmamak için kendimi dışarıya karşı kapatıyordum. Bunu hala bazı olumsuzluklar yaşadığımda otomatik olarak yapıyorum. Engelleyemiyorum. ıçinden çıkmaya uğraşıyorum olmuyor. Sonra farkına varmadan çıkmış oluyorum. Neyse doktora gitmeye karar verdim. Çünkü dışarıda bunları yaşamaya başlamıştım. Evde de başka odadayken bile olmadık şeyler gözümün önünde canlanmaya hertürlü felaket senaryoları gözümün önünde hızla yaşanıp bitmeye başlamıştı. Bu içinizden şöylemi olur böylemi olur diye kurmak değil birden beliren görüntüler şeklinde. Doktora gittim durumu anlattım. Bana bir test verdi. Onu tamamladım. Baktı. Obsesif kompulsif oldugumu babamın hastalıgının ve anneannemin ölümü ile tetiklendiği için bu durumları yaşadığımı izah etti. Terapiyle olacak birşey olmadığını beynimdeki bir sıvıyla alakalı olduğunu bunun içinde piyasada bulunan ağır ilaçlardan birinin muadilini önerdi. Senelerce onu kullandım. ıyiye gitti herşey. ışe girdim. Hatta evlendim. Hatta hatta bir senedir annemlerden daha uzak bir semtte oturuyorum. Hegün telefonlaşıyorum. Endişelerim hala var ama çok rahatsız edici boyutlarda değil. Bunun yanında ellerimi sürekli yıkarım. Özellikle toplu ulaşım araçlarına bindikten sonra ve biriyle tokalaştıktan sonra. Yemek esnasında çok peçete sarfederim. Dışarıda giydiğim kıyafetlerle evin içinde dolaşmam koltuğa oturmam. Özellikle yatağın üzerine oturulması beni çok rahatsız eder. Bardağıma dokunuldugu zaman onu sudan mutlaka gecirirdim ama o azaldı hatta kalmadı. Ama beynimin uyguladığı şeye engel olamıyorum. Sevmediğim ortamlarda zorunlu bulunuyorsam söylenenleri duymuyorum. Görmüyorum. Oradan beynen uzaklaşıyorum. Sizlerde böyle birşey varmı. Buna nasıl engel olunur bilemiyorum. Özellikle biriyle konuşurken birden sevmediğim birşey olursa konuşmanın devamını asla ve asla duymuyorum. Özellikle çalışırken zor durumlara düşüyorum. Sürekli sana demiştik bu şöyle şöyle demelerinden bunaldım. 2 gün önce evde planlar yapılıyor birşeyler konuşuluyor. Konuşuyorum dinlediğimi biliyorum. Cevapta veriyorum. ama bugun farkediyorum ki aslında yine orada değilmişim. Denilenleri yapılan planları zar zor ablamın hatırlatmasıyla hatırlayabiliyorum. En komiği iş görüşmelerinde oluyor. Adamın biriyle oturmuşsun konuşuyorsun. Birden adamın mimiği konuşma tarzı yada söylediği bir fikir hoşuma gitmiyor. Haydiii hooop ben yokum. Görüşmeden çıkıyorum. Ne konuştuk neye karar verildi. Orrtada birşey yok:)) Yaa durumlar böyle işte. bu nedir obsesiflikle bir alakası varmıdır bilemiyorum. Bunu yokedersek yine panik olmayamı başlarım onuda bilemiyorum. Paylaşmak istedim. Hepimize geçmiş olsun...

Bence arkadaşınız haklı onun kişisel alanındakii bir eşyayı, ayarlarını değiştirmeye sizin hakkınız yok. Burada arkadaşınızda değil takıntı aslında sizin onun kendi alanını koruma çabasına takıntınız oluşmuş... Psikolojide kişisel alan diye bir boşluk vardır ve bazı insanlar bunu çok kolay aşar hemen aşırı samimi kendi eşyasıymış gibi davranma hallerine girerler asıl hatalı olan budur yani başkasının özel alanını işgal. Zorunluluk varsa ve aynı eşyaları kullanmak gerekiyorsa o ayrı... Örnek ben de sinir olurdum benim yazı karakterimi değiştirip bıraksaydınız...:)Kendi masasında temizlik düzen araması da normal, bende bu şekilde daha rahat çalışıyorumherşey düzgün olunca örneğin...

aynısı bendede var ocagı kapatıyorum gozüme inanmıyorum vanasını kapatıyorum bakıyorum. sıkıyorum iyice öle rahat ediyorum. aklıma, gözüme, inanmıyorum resmen yaptıgım sacma biliyorum ama elimde degil coksükür artık okadar degilim ama sıkca ayetel kursi okuyun

Başlığı görünce tam üstüne bastın ayağını kaldır dedim... Doktor Pro.. c vermişti. Şurup kullanırken iyiydim şimdi kapsüle geçtim, iki gündür çok sinirliyim. Kullanan hatunlar normalmidir sizce? omtebarla

allah hepimize yardım etsin... ve bitsin artık ne olur.. sevgultuna

hahahaha çok hoşsun.

çok zor yasayan bılır..:hulya: S sedna03

Tabiki öyle düşünüyordum. Hemde karaciğerimin olduğu yer ağrıyordu ve ben kendime karaciğer kanseri teşhisi koymuşdum. Hala ağrıyor

Aynen öyle beni rahatsız ettigini üzdüğünü korkuttuğunu bildiğim bi konuyu aylarca hic bikmadan günün 24 saati aklimda gezindirip dururum hatta bazen okadar yorulurum ki nefes bile almak istemem icimde sıkıntı olusur dıs dünyayla iletisimim kopar ama o icimdeki igrenc ses hic susmaz bu hastalik icin kullanmadigim ilac kalmadi ama inan bana uyusturmaktan baska hicbiseye yaramiyo en fazla 2 saat etkilerini gördüm en agir ilaclarin... insan kendini icine kapattikca daha cok fenalasiyo yalniz kalip bi köseye cekilme kendine ugraslar edin seni oyalayacak aklini mesgul edecek biseyler bul en önemliside isyan etmek yerine bu hastalikla yasamayi kabul et cünkü zaman zaman azalsa da asla yok olmayacak bi durum Nediym Rabbim hepimizin yardimcisi olsun saglikla imtihan gercekten cok zor... fataldanger

Ben de atlattım hem de iki kez 1 er yıl hiç uğramadı sadece stresli yaşam olayları alevlendiriyor. Umarım siz yaşamazsınız alevlenmeyi C

keşke bu konuda senin gibi kendimi geliştirmiş olabilseydim :) ben artık işi teknolojiye döktüm. ocagın resmini cep telefonuna ceşitli açılardan çekiyorum fisfisfis en azından bişey oldugunda elimde kanıtım var diyebileyim diye :sm_confused: off bu yaptıgım tamamen delilik yaahihoyyyt

ya bendede inanılmaz takıntı ve saplantılı haller var.. nedense bi hastalık geçirdiğim zaman oluyo bu bende ona dikkat ettim.. bi ara barsak enfektesi geçirmiştim halbuki çok basit bi rahatsızlıktı 3 günde iyileştim.. ardından bu yaşadıklarımın bana Allah tarafından ceza verildiğini düşünüyodum namaza başladım hatta kapandım bile.. sonra normale döndüm namaza devam ettim ama kapalılık işini götüremedim.. şimdi geçen yaz yine bi besin zehirlenmesi yaşadım.. onun ardından artık her yediğim şeyin beni hasta edeceğinden korkuyorum.. bütün bunları gene unutmak isterken geçen ay mide bulantıları ve iştahsızlığım başladı.. gaz şişkinlik bilmemnne derken bi sürü tahlil ve tetkiklerden geçtim.. hepside acılı ve zahmetliydi.. artık her yattığımda kendimi hastanede düşünüyorum.. böyle rüyalar görüyorum.. biri hasta olsa yanından köşe bucak kaçıyorum.. kesin banada geçicek diye endişeleniyorum.. ileiki hayatımdada başıma hep hastalık gelicek korkusuyla yaşıyorum.. eşimide bunlattım artık çevremide.. dr şart biliyorum.. sürekli hastalık hastasısın demelerinden bıktım.. çok zor bişeymiş bu.. Allah sabır versin hepimize.. . push ;

ben 2 sene önce basladı banyoya girdigimde 1.5 saat ten fazla kalıyordum kendimi öldürmek istiyordum artık bi hocaya gittim, bana korku girmiş falan dedi. baska birine gittim evinde muska var onu bul denize at dedi ölümüne yapılmıs dedi. bn fazla inanmadım ama dedigi yerlere baktım kapı veya pencere kenarları dedi, bnde baktım 3 gn aradım bulamadım sonra pencereye tekrar bakakrken, asma cıkıyor dama penceremden bir baktım sıkıca muska seklinde baglanmıs degisik karelerle örülmüs gibi bişi hemen gösterdim bu evet dedi denize attık. baska biride bana 333 kez ayetel kürsi oku demişti bunuda yaptım. ondan sonra kendime sakin davrandım 1 saatten fazla ocaga bakıyordum 10 dk ya düştü bir anda. ve banyoda kalma süremde 25 dk ya düştü normale yaklastım cok sükür.1 senedr böyle iyiyim ama dahada iyi olmak istiyorum. normal bir sekilde abdest alıp cıkmak istiyorum. gercekten eskiye bakınca her gece aglıyordum artık ölüm daha iyi diye simdi cok sükür iyiyim ama yinede normal olmak istiyorum. birbirimize dua edelim, inş sifa buluruz cok zor cok. sizinkide bayaa zormus allah yardımcınız olsun rabbim şifanı versin. Anelia_

Insallah canim atlaticam zamanla doktorim sa sabi gerekiyor dedi kadir gecesi yuzu suyu hurmetine sizler de bol bol dua edin allah buyuk atlatanlar varsa ben de atlaticam allahin izniyle

slm, arkadaşlar benim o kadar çok takıntım var ki hangi birini anlatsam bilmiyorum. şuan 24 yaşındayım kendimi bildiğimden beri titiz ve düzenliyim. simetri durumu bende de var. yatak örtüm dümdüz olmalı. elimi günde kaç defa yıkıyorum sayısını bilemiyorum. birisi saçıma dokunursa mutlaka saçımı yıkamalıyım. elimden geldikçe nerdeyse hergün duş alıyorum. duşa giriyorum ya çıktıktan hemen sonra kendimi tekrar kirli hissediyorum. kapı kollarını tutamıyorum vs... her hafta sonuda tüm kıyafetlerimi yıkıyorum. kıyafetlerime kimsenin dokunmasını istemiyorum. ayrıca öğretmenim. öğrencilerimi çok seviyorum ama onlar benim koluma bile dokununca kötü hissediyorum. sürekli ıslak mendil kullanıyorum. ben bu sayfada yazılanları okuyana kadar bunları aşırı titizlik zannediyordum ama durumum çok daha kötü galiba. ne yapmalıyım sizce? B biranne54

Kızlar bende okb yim galiba ama benimkisi sadece banyoda gusul alırken defalarca besmele cekmek yanlıs söyledim eksik söyledim derken 50 kere besmele cekiyorum birde gece yatarken 8 9 kere ocagın dügmelerini sıkarak kapatırım baskada takıntım yok bunlar vesvesemi yoksa obsesifmiyim yardım edin E

Merhaba herkese. Ben de obsesifim. ama temizlikle alakalı değil benim ki pek. ciddi endişe durumları, kişilere hareketlere takmak, herşeyi defalarca kontrol etmek, düzen takıntısı gibi. En çok ta sürekli kötü bişe olacakmış hissi rahatsız ediyordu beni. ciddi panikler yaşıyordum ama zannedersem çok ileri safhalarda değil benim ki. Çünkü çok daha ilerisini yaşayanları da görmüştüm. iki yıl önce sekiz ay kadar ilaç tedavisi görmüştüm ama sonra ilaçları da doktorumu da bıraktım ama 4 ay önce bunun ne kadar yanlış olduğunu yine bir panik dönemiyle görünce yine tedavi olmaya başladım. yineleyen depresyonda var bende, mevsimsel ya da önemli olaylarla kendini yineleyen. Ama bi aydır falan iyi hissediyorum kendimi. Ama bu kez asla aynı hatayı yapıp ilaçlarımı bırakmayacağım... Herkese geçmiş olsun...

merhaba arkadaşlar yakın bi arkadaşım hamile.. son 2-3 aydır erken doğum, bebeğini kaybetme, bebeğine zarar verme düşünceleriyle boğuşuyor ve bu düşünceler artık ciddi takıntılar haline geldi.. yani işini ve hayatını etkiler durumda.. söylediğine göre sürekli bunları düşünüyor, veya sevdiklerini kaybedeceği korkusu yaşıyor.. konuştuğunda ise sürekli bu takıntılarını anlatıp anlamsız bi şekilde dakiklarca bunları irdeliyor.. ve sürekli hata yapmaktan veya en doğruyu yapamamaktan korkuyor.. psikiyatriste gitmesini önerdim maalesef beni ciddiye almadı.. benzer durumu hamilelik sürecinde yaşayıp sonrasında atlatan oldu mu acaba aranızda?

Bende de var okb ama çok kötü durumda değil. O sebepten ilaç tedavisi almıyorum. Ama gerçekten zor mantıksız da olsa bazı şeylerden kurtulamamak. S

çok geçmiş olsun zor bir hastalık

Benimde öyle sizin ne gibi takıntılarınız var F Ferda

yazdıklarınızı okudum inannın sankı kendi hayatımı okudum benimde böle korkularım çoktur ama benim birde deprem korkum var uyuyamıyorum sabah 6 ya kadar sanki hep bşi olucak gbi korkuorum insanlara süpeyle yaklasıyorum

yok hayır, fizyolojik bir sorun yok mesanede. bütün bulgular temiz. fizyolojik sebebi yok derken, mesaneyle ilgili bir sebep yok demek istemiştim :) yoksa elbette beyin kimyamla ilgili bir sorun var.

bende de var çok takıntılıyım. zihnim bi dk boş durmuyo. Bu neden böyle, bu neden şöyle? Sürekli bi irdeleme kurgulama her şeyin zihnime oturması için uğraşma akışına bırakamıyorum. Ve en küçük olumsuz bi şeyde zihnimi aşırı yoruyorum şimdi nolcak ya daha fena olursa vs. vs. diye. Bunu aşmayı başaramıyorum açıkçası manevi destek olan bi annem var isterdim ki beni anlayan bi kaç insan olsaydı ve onların destegiyle aşabilseydim. Bi insan bence bunu tek başına ya da ilaçla aşamaz

Bende ilaca karşıyım çünkü beynini uyuşturmaktan başka yaptığı birşey yok. Psikologa gidip terapi görmek yada kendi kendine aşmanın yollarını denemelisin. İlacın hem yan etkileri var hemde bırakırsan daha ağır travmalar yaşatıyor. İLAÇ İYİLEŞTİRMİYOR.!

Bu çok bilinen bir obsesyon türüymüş, bende de vardı da ben çok araştırdım ve araştırıp birşeyler okuyunca geçmişti. Bu bilimsel yanı tabi bu işin ve çok makaleler vardı bu konuyla ilgili. Beni rahatlatmıştı sadece bende olmuyormuş demekki. Meselenin dini boyutu ise şöyle, Mesela namaz esnasında da yaşayan çok oluyor, olmayan insan çok azdır. Okadar kötü hissediyorsun ki kendini namazı bırakmaya kadar geliyor iş. Buna şeytanın vesvese vermesi ama kalbin kabul etmemesi de diyorlar. Vesvese'ler üstünde durdukça büyüyor, aldırıp takmazsan kayboluyor bu hep böyle. Kalbin küfrü kabul etmiyor zaten kötü hissediyorsun, eğer o küfürleri önemsemez ve dua/namazına devam edersen sen kazanıyorsun, önemser ve git gide kendini kötü hissedersen o kazanıyor. O yüzden mücadeleye devam :) ona kazandırtmayacağız. Yani vesvese sizden kaynaklanmıyor, o kötü düşünceler sizin beyninizin ürünü değil o yönden rahat olun. Önceki

kesinlikle çok yakınım da takıntılı.. bu bir kişilik bozukluğu ileri düzeyi sakıncalı üzerine giderek azalttı yakınım gereksiz yere beyni dolduran bir uğraş F

Ben ilaç kullanmadım, kendi kendine azaldı zaman geçtikçe. Bende de tekrarlar arada bir ama başa çıkılacak seviyede oluyor artık. Mesela önceden 40 defa kontrol ettiğim bir şeyi şimdi 2-3 defa kontrol ederim ve beni rahatsız etmez bu durum. Sayıyı daha da artırmaya kalkınca hemen diyorum "Boşver, kontrol ettin yeterince!" ve bırakıyorum. tugba_30

ama bu bir hastalık bence, kendini suçlama. o zaman her hastalığın bir nedeni var, o zaman hep biz suçluyuz.. suçlu isekte allah affedicidir... affetmeyi sever... allah lütufkardır...

kızlar bende de sinsi şekilde var sadece olaylar kontrolümden çıkınca psikolojim bozuluyor. bu aralar işler acayip yoğun yetiştiremiyorum ve dağınık çalışmak benim sinirlerimi altüst ediyor. doktora gittim bende temizlikten ziyade düzen olayı var herşey kağıt gibi olacak.. çok düzenli olacak çalıştığım masam felan dağılınca dikkatim aşırı dağılıyor. bir de kendimi herşeyden sorumlu hissediyorum sanki dünyanın yükü omuzlarımda. işyerime giderken göğsümde daralma oluyor. çoğu zaman istifa etmeyi dahi düşünüyorum... doktor okb ama başlangıç düzeyinde dedi ilaçları kullanıcam bakalım nolacak... Y ymecit

açık olduğun bir zaman umarım görüşürüz hayatbeceriksizi

merhaba foruma yeni üyeyim bende çok çektim obsesiften eskisi kadar şiddetli olmasa da hala çekiyorum yaklaşık olarak 2000 yılından beri tedavi görüyorum. gerçi 1 yıl önce doktorumun verdiği ilaçları bıraktım. bırakırkende çok sıkıntı çektim. evlenince hamile kalırım bebeğe zarar gelir diye bıraktım ilaçları. benimde temizlik , kapı ocak ütü falan kontrolü takıntılarım, çevremden birinin başına kötü bi olay hastalık ölüm falan gelir endişesi vardı. şu andada var ama daha az. kafam bunlarla okadar meşgul ki düşünmem gereken şeyleri düşünemiyorum. bu hastalığı yaşamayan anlamıyor. bende isterim bu konudaki tecrübelerimizi paylaşmak belki faydamız olur birbirimize azyeb rabbimin mucizesi

eşimde de kötü düşünce şeklinde yaşamış çok ilerleyince tedavi olmuş ve şimdi çok iyi ama tamamıyla geçmiş değil o düşünceler hala geliyor ama kendisi düşüncelere cevap vermemeye çok alıştırmış kendini ona göre yaşamıyor ama çok zor biliyorum anlattıkları dinlerken konuşurken bile hiç hissetmiyorum kendimi

merhaba bende obsesifim 1,5 ay önce doktora gittim suan tedavi görüyorum ve ilaç kullanıyorum kurtulmak için can atıyorum ne kötü bi hastalık ya

Bende de el yikama, sevdiklerime birsey olucak korkusu var. Bir yerde okumusdum "pozitif dusunce pozitif seyler getirir" diye. Deneyin, gercekten de faydasini goruyorum, gordum de.

bundan yıllar önce hayatımdaki kötü bir değişiklikten sonra başlamıştı bendede okb. 1 seneden fazla sürdü. kimseye söyleyemedim. zaten söylesemde anlayacak bir çevrem ya da ailem yoktu. beynim vücudum o kadar yoruluyordu ki bu rahatsızlıktan. resmen kendi kendime eziyet ediyordum. sonrasında kendi çabamla kendi irademle kurtuldum çok şükür. biliyorum çok ama çok zor beyninize söz geçiremiyorsunuz ama bırakın aklınıza ne geliyorsa düşünün. sonucuna bakın bir şey olmuyor. zamanla olmadığını göre göre yavaş yavaş atlatacaksınız. böyle düşüncelerden dolayı gusül abdesti almanıza gerek yok. namazlarınızıda tekrarlamayın. olduğu kadar deyin ve o şekilde bitirin. dışarı çıkarken ocağın altını açıkmı bıraktım ya da ütüyü prizdemi unuttum diye aklınıza gelirse aman banane nolacaksa olsun deyin dönmeyin geri. elinizimi yıkıyorsunuz bi defa bi yıkamayın, bunları yapmak çok zor biliyorum. bende çok zorlandım. ama imkansız değil sizde başaracaksınız emin olun. Rabbim en kısa zamanda şifalar versin inşaallah. Önceki

Kızlar bu şarkı bizimm olsun Crazy Love - Mindy Gledhill - YouTube " obsessive-compulsive crazy LOVE " cennetyarim Hadi Gelin

"EMDR terapisi teknikleri ile acı anıları silmek" adında bir kitap var. almayı düşünüyorum işe yarar umarım E

Arkadaşlar merhaba üniversiteye bu yıl başladım. ailemden bayagi bir süre ayrı kaldım ve çok sevdiğim bir yakınımı kaybettim. bir gezi sırasında araçtan dumanlar çıkmaya başladı ve korkup arabadan çıktık. araba hararet yapmış o yüzden yolda bu yuzden bayagı bir durduk. daha sonra gezi sonrası okula ilk gittiğim gün aklıma kötü düşünceler gelip mide bulantım başladı ve sürekli dersten çıkıyordum bu sebeplerden dolayı bu yaklaşık 2 hafta kadar sürdü. yanımda surekli poşet taşıyordum midem bulanır kusarsam rezil olurum diyeede korkuyordum çevrede. O olaydan sonra sürekli yakınlarımı kaybetme düşüncesi, şu şöyle olur ya benim yüzümden biri ölür ya birine zarar verirsem ya yanımda ona bir şey olursa gibi düşünceleri çok yaşadım şu an ailemin yanındayım mide bulantısı hissim ve kötü düşünceler aklıma pek gelmiyor geldiği anda umurumda değil olursa olur diyip geçiştiriyorum hastalıgı yeendım mi hasta mıyım diye düşünceler çok geliyor aklıma sizce ne yapmalıyım? hasta mıyım? ya da yendim mi? ailemden ayrılınca tekrarlanacak mı bu yaşadıklarım lütfen yardım edin. . push ; cicekkizkendi Hiç kimsenin hiçbir şeyi

:)) arkadaşlar kusura bakmayın ama dinin kendisi zaten obsesyon, din takıntılarınızı daha fazla arttrımaktan başka bişiye yaramıycak, içinizden kufretmeniz zaten bu kurallara kaıdelere katlanamamızdan doğalınızı istemenizden. Doğru duzgun bir gözle incelerseniz, en buyuk okb hastasının kim oldugunu görürsünüz:)) geçmiş olsun Son düzenleyen: Moderatör: 24 Aralık 2013

Melusine eşim için ankarada bu işin uzmanı ve bu konuda çalışan bir doktor arıyorum. Dr. unun ismini söyleyebilirmisin lütfen.. Daha önce giitiğimiz doktor sadece ilaç verdi eşim biraz düzeldi ama ilacı bırakınca eskiye döndük. Ben terapi de yapacak işinin ehli birini bulmam gerektiğini düşünüyorum. Aksi halde bu hayat ikimize içinde çekilmez durumda... ARKADAŞLAR ANKARA DA FAYDASINI GÖRDÜĞÜNÜZ VE UZMANLIĞINA İNANDIĞINIZ BU KONUDA ÇALIŞAN DR LAR VARSA LÜTFEN İSİMLERİNİ PAYLAŞIN BENİMLE.. hayatbeceriksizi

mrhb bende okb hastasıyım. bendede çok küçük yaşlardan beri var olan bir rahatsızlık. bütün yazılanları okudum ama benimki biraz daha farklı. herkes gibi bende evden çıkarken ocak, kapı, pencere vs. defalarca kontrol etmeden çıkamam. ama bunların yanında benim geçmişte yaşadıklarıma karşı bir takıntım var. insanların söylediklerini davranışlarını çok kafaya takıyorum.2.5 senelik evliyim hala çeyiz yerleştirilirken görümcemin davranışlarını unutamıyorum. ara ara gidiyor düşünmüyorum, ara ara şiddetli bir şekilde geri geliyor günlerce o olay üzerinde kendi kendime yorum yapıyorum. hamileyim bu durum beni çok üzüyor çocukta içimde sanki kasılıyor. sürekli gergin oluyorum. eşim şaka yapsa ona bile tahammülüm olmuyor. saçma olduğunu bile bile sürekli aynı düşünceler kafamda dönüp dolaşıyor. daha bunun gibi neler neler.. bence buraya bir kere yazıp bırakmayalım. hergün burada sıkıntılarımızı, sevinçlerimizi, yaşadıklarımızı paylaşalım birbirimize destek olalım. daha iyi olmaz mı?allah hepimize acil şifalar versin...

ben de obsesif kompülsifim sanırım takıntılarım bir yığın.. şiddetlenen ve beni rahatsız eden bir yumak.. temizlik, düzen, simetri takıntısı vs hepsi hafif hafif mevcut. başlarda önemsemedim. titiz bir insanim dikkatliyim ondandır dedim ama şiddetlenince fark etmem uzun sürmedi. ne yapılabileceği ya da ne yapabileceğim konusunda en ufak bir fikrim bile yok. nil-gxuxl Aktif