teşekkür ederim cvbn için. ben üzülüyorum da

sadece ben mi yaşıyorum merak ettim. "ben de" demeniz bile benim için yeterli. Evet, gerekince birlik oluyoruz ama bütün kardeşler ve ebeveynler arasında birtakım kırgınlıklar var. ablam abime abim kardeşime vs gibi. ve işin kötüsü büyüdükçe daha doğrusu artık yaşlandıkça işler karışıyor. bir söz/tavır/olay oluyoru ve biz yine baştan çıtırdamaya başlıyoruz. olgunlaşmamız gerekirken her şey daha da sarpa sarıyor. sıkıldım. hem eşime yansıtma hem kardeşlerime. dışarıdan da bir eğlenceli görünüyoruz ki sormayın. üstelik aile genişledikçe daha da karışıyor işler. kv, kp eşten şikayet etmek kolay da iş kendi ailene gelince... çok üzülüyorum. şimdi size soruyorum, bir tek bizde mi öyle? not: yaşanan olaylar da bazen büyük bazen küçük bazen abartılıyor bazen de küçümseniyor H E