Şuanda devam ediyormu?eyer devam ediyorsa bir deftere yazar gibi neler düşündüğünü ve o anda neler hissettiğini

İnsanlara ve olaylara değil kendinize değer vermeyi öğrenmekle başlayın.. Toxicant

bende de zaman zaman oluyor tuhaf bir endişe heyecan vs bende çözüm bulamadım sakinleşmek için başka bişey düşünmeye çalışıyorum yada inşirah okuyorum geçmiş olsun maddi durumun iyiyse bir uzmanla görüş

Çok fena bir şey ya.

Gözlerini kapat ve içinden seni en çok mutlu edecek olan şeyi düşün. En fazla ne olabilir ki öyle düşün ne olur ölüm Herşeyin sonu zaten

Eziklik duygusunu iyi bilirim. Ortaokuldayken bir gün dersten müdürün odasına çağrıldım. Okul aile birliği durumu olmayan öğrencilere mont ve bot yardımı yapıyordu. Bütün çocuklara aynı renk, aynı model alıyorlardı. Beni çağırmışsınız dedim. Kırmızı bir mont ile bot uzattılar. Mosmor oldum, kızım utanma alsana dediler. Öğretmenim size kim söylediyse hata yapmış benim bir ihtiyacım yok, ihtiyacı olana verin deyip çıkmıştım odadan. O gün hiç durmadan ağlamıştım evde gizli gizli... Lisede kimseyle konuşmayan bir çocuktum... Arkamdan dalga geçerlerdi ukala diye... Oysa ki utanırdım sadece... Lise formam bile kuzenimin eskisiydi :) Tost alacak param bile olmazdı evden annemin koyduğu sandwıch ya da meyveyi yerdim gizli gizli... Staj yapıp para kazanmaya başlayınca her şeyi aldım. Kot pantolonum bile yoktu :) Hiç unutmam kendime ilk aldığım şey o zaman modaydı oduncu desenli bir gömlek ve kot pantolondu. Staj benim dönüm noktam oldu. Allah bin defa razı olsun patronumdan beni o kadar zorladı ki bugün iş hayatında iş bitirici bir tipsem onun sayesindedir. Aslında o yaşta bir stajerin yapamayacağı işleri bile bana yaptırırdı. Gelip kurtarmışlığı da çok olmuştur, bankadan, vergi dairesinden :)

Çok Çok geçmiş olsun. İnşllah bir çaresıını bulursunn

canım Anksiyetenin kitabını yazmış birisiyim ben 24 saat anksiyeteli depresyonla yaşadım ben hamileyken 1 bucuk sene. İlaç alacaksın 2 sene aralıksız kullan ki tekraralama olasılıgı yüzde 1 düşer demişti doktorum. Bireysel terapide alırsan tamamen iyleşirsin çağımızın hastalığı Anksiyete. Kurtulabilirsin inan bana ama ilaç şart hemdee 2 sene.

O uyuşturduğunu düşündüğünüz ilaçlar sizi bu anksiyetelerinizden kurtarmak için.. vucut ilacı kabul edip benimseyene kadar evet uyuşturur ama sonrasında hem siz hem bünyeniz ilaçlara alışır.. düzenli ve doktorunuzun belirttiği dozlarda mutlaka kullanın ve tekrar doktorunuzun kontrolünde azaltarak bırakın yoksa normal hayatınızı kötü yönde etkiler

Birileri gelse yanına destek

Çok geçmiş olsun. Eminim bazen garip bile gelebiliyordur size çünkü etrafimizda herkes o atak durumunda hiç bir şeyin yoktu ne oldu iki dakika da diyorlar.. Bu yüzden destek çok önemli. SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

İkisi bağlantılı resmen. O an öleceğimi düşündüğüm için panik atagimda zirve yapıyor. Birbirini ağırliyorlar resmen.

keşke ben de zamanında öyle biriyle tanışsaydım. hani bendeki tek kötü anı şeklinde değil. her günüm kötüydü. onlardan kurtulmaya çalışmamı, kurtulamayınca vücuduma zarar verişimi, en sonunda da ilaçlarla tanışım dün gibi aklımda. özgüven vermek ailenin işi. ben ne zaman kendimi gösterme adına bişey yapsam baltalandım. gülünce kelle gibi sırıtma derlerdi. zamanımın hepsini odamda geçirirdim. onlarla muhabbet kurmazdım. çünkü ne zaman bişey desem açık bulup küçük düşürürdü. yıllarca kendimi değersiz gördüm. Allah eşimden razı olsun onun sayesinde daha iyiyim. bazen bana hala değişik geliyor böyle bana değer veriyor inanamıyorum. biliyo musun biz ilk evlendik aylarca her an beni terketmesini bekledim. evlendim ilaca geri dönmedim. ama hala daha ailemden uzağım. tatillerde falan gitmem. minimum kalırım. ha bana kötülükleri yok hatta iyiler. ama içim çok buruk. toplum içinde panik olayını aşamadım hala yalnız. hala daha biri açığımı bulup dalga geçecek beni dışlayacak gibi gelir hep

Ben aynı hisleri yaşayan insanlar ve de yardımcı olmaya çalışan insanlar gördüğümde anında sakinlesiyorum bu atagim bugün çok kısa sürdü çok teşekkür ederim umarım yarında bu şekilde sakin kalabilirim.

Psikiyatrist yerine psikoloğa gitmelisin canım antidepresan yerine daha pratik ve uygulamalı tedavi çözümleri bulacaklarına eminim bana anksiyete gibi geldi.

Haklısınız bir süre göz yummam gerekiyor buna elimden geleni yapacağım

babanı kendi içinde nasıl affettin. o anıyı düşününce canın acımıyo mi artık. benzer olay bende de var ondan soruyorum

Rabbim şifa versin canım, çok amin inşallah

Cok gecmis olsun insallah hemmen atlatirsiniz, bendede panik atak var bu oglumun dunyaya erken gelip ondan sonra hastanede yasadiklarimizla basladi, birgun hastanede hiperventilasyon gecirdim korkular stress lohusalik yorgunluk tetikledi tabi bunu, ama oluyorum zannettim o an, cok agir bi donemdi, doktorum ilac yazdi ama kullanmadim oglum iyilestikce bende duzeldim

Çağımız rahatsızlığı olmuş anlaşılan. Görünmeyen bir yerde yara gibi bir şey.. Çare ise yine kendimiz.

Teşekkür ederim canım ne gerekiyorsa yapabilirim. s i d e l y a

Benim kv de aynısı var beni çağırır biri gelince eli ayağına dolaşıyor çünkü

Evet cok garip geliyordu bize ama alıstik onun bu haline ve gormezden geliyorduk Ama hastalik oldugunu bilmiyordum

Yapacagim artık ne olurlarsa gereken. Böyle çekemeyecegim daha fazla. Hayat kalitem o kadar düştü ki tahmin edebiliyorsunuzdur.

2 tane ilacım var büyük olasılıkla sizin söylediğiniz gibi verildi

Liseye göndermeyecekti beni illa okuyacağım diye diretince o zaman ticaret lisesine gideceksin demişti. Ben de oradan da kazanırım ben üniversiteyi diyerek kabul etmiştim. Benim babama olan öfkemin kaynağı üniversiteyi kazandığımda nasıl kazandıysa öyle okusun demesiydi. Ben de sınav sonuç kağıdını sobada yakmıştım. Yani öfkemin kaynağı şiddet ya da taciz gibi bir şey değildi... Aksi lanet adamın biriydi hala da öyle ama severim yine de... Çünkü benim onu af etmek için çok nedenim vardı ya da ben buldum. Abim ve ablam nefret ederler, pek çok şey için af etmediler. Ama ben hep şunu düşündüm 3 yaşında yetim kalmış, köy yerinde, açlığın sefaletin dibini görmüş, baba sevgisini değil babayı tanımamış, anne 6 çocukla köy yerinde dul kalmış, lakabı Deliydi Rahmetlimin, Allah nur içinde yatırsın, böyle bir anne ne kadar sevgi vermiş olabilir ki... Evet sevgi dolu bir baba değildi ama sevgisiz de değildi sadece sevgisini asla göstermedi, hayatı boyunca elinden geldiğince evlatları için çalıştı, çabaladı, farkında olmadan yaptığı pek çok şeyin nedeni evlatlarını korumak istemesiydi... Ne bileyim işte, terapilerde üniversite olayını sobada yakarak kapatsam da içimde babama karşı ne kadar büyük bir öfke beslediğimi gördüm. Psikologum bu kadar öfke ile yaşayamazsın af etmeden bu anksiyete ile başa çıkmazsın dediğinde az evvel yazdığım her şeyi düşünerek af ettim. Şimdi bir yetişkin ve 4 yaşında bir çocuk annesi olarak bir adamın tek başına çalışarak 3 çocuğu yetiştirmesinin ne kadar zor olduğunu gördüğümde onu vakti zamanında af ettiğim ve onunla iletişim kurmayı başarabilen ve onu seven tek evladı olduğum içinde ayrıca mutlu oluyorum.

Çok kısa değil canım bir saat seans suruyo

Çok haklısın canım Bir ara bana hastalık hastası olmuşsun demişti arkadaşın birisi.. Acaba kriz anında yaşadığımızın yüzde 1 ini yaşasalar ne hissederlerdi.

Başarılı bir ilaçsa kullanmaya devam edin. diğerlerine de benim soyledigime de bir bakın. geçmiş olsun

2 tane ilacım var büyük olasılıkla sizin söylediğiniz gibi verildi. H

Bu durum bende de oluyor zaman zaman ama dedeniz gelecegi icin uyuyamamak kadar ileri boyutta degil. Misal ilk bulusmaya gidecegim bor sey yiyemem o gece yatamam kalbim kut kut atar sanki kosmusum gibi bi heyecan öğürmekten helak olurum hatta ama sizin ki benden daha fena sanirim. Dizlerim titrer birde zangir zangir titrer.

Rica etsem nedir o yöntemler öğrenebilir miyim? H Havva

Elimden geleni yapacağım bunun için

Antidepresanın uyutma ve uyuşturma etkisi ilk zamanlarda olur yani etki olarak. Sonradan geçer. Biraz sabırlı davranmalısın. Ya da dozlarda ilgili sıkıntı olmuş olabilir. O da zamanla rayına oturur

Çok üzücü bir durum, bazen aileler fark etmeden çocuklarına zarar verdiklerini göremiyorlar sanırım

Büyük bir rahatlıkla söylüyorum ki, bunu kontrol sizin elinizde. Her ne ise rahatsızlığınız, ona göre ilaç ve terapilerle desteklenir illa, gerekirse daha farklı doktorların da görüşlerini alın, mümkün olduğunca bilgi edinin. Ancak oradan ötesi sizde bitiyor. "Yapamıyorum, ne olup bitiyor anlamıyorum, fenayım, berbat hissediyorum, bu ne bilmiyorum" cümlelerini bir an evvel zihninizden, hayatınızdan silmeye başlayın derim "Aşacağım!" diyerek.

Bu yoruma katılıyorum. Zamanla geçecek birşey, düzenli kullanımla. Bunu doktorunuzdan da öğrenebilirsiniz.

O nasi oluyo ya cok sasirdim dogrusu

Bu ilaçlar 2 tip oluyor biri antipanik ilaçlar, metabolizmayı yavaşlatıp uyku yapıyor. diğeri antidepresan ilaçlar bunlar da mutluluk hormonu veriyor ve dinçlestiriyor. Doktorunuza söyleyin sertralin grubu bir ilaç versin. İlaçsiz maalesef ki geçmez.

Rica ederim bir şey yapmadım umarım iyi haberlerlerinizi alırız

Teşekkür ederim canım ne gerekiyorsa yapabilirim

Tarif bile edilemez ki, bunu ancak yaşayan bilir. En son yaşadığım şiddetli kriz anında soluğu hastanede aldım herhalde ölüyorum diye

Çok sağolun zaman ayirdiniz epey kesinlikle uzerinde duracağım.

Evet anksiyete bozukluğu teşhisi konuldu. Üst seviyede heyecan esigim çok düşük.. Tek bir ani seste korkuyorum. Telefonum çaldığında endiseleniyorum.. Tabi ki hepsinin sorumlusu olan şeyler yaşadım. En büyük sebebi taciz ile ilgili olabilir. Orta okulda çok kötü dönemler geçirdim.

Bu sürekli söylenen şey yüzleşmek gerekmis bunları gerçekten nasıl başarıyorlar bilmiyorum ama bu şekilde atlatan bir çok kişi var.

Bunların hepsini bende yaşadım

Anksiyete oluyor bu... Peki bunun altinda ne yatiyor? Senin bi yerde guvenin kirilmis Ufak capli bir travma da olsa yaşannmış ki disa vurumu boyle...

ben de ankisiyete hastasıyım. uzun yıllar ilaç kullandım. dozlar yetmedi sürekli yükseldi. en son günde 300 mg a kadar çıktım. ve ataklar geçmedi. doktorlar da derdime çare olmadı. sonra bu olayı tetikleyen şeyi farkettim. bendeki his bir şeylerin ters gideceği ve dışlanacağım korkusuydu. gerçi hala aynı korku var ama dizginleyebiliyorum. tek başıma aşamadım tabii ki. eşimin bana çok desteği oldu. şimdi düşün dedenin sana gelmesinin ardında heyecan oluşturan durum ne? onun üzerine konuşmak gerek

Seni öyle iyi anlıyorum ki, allah kimseye vermesin. En kötüsü de çevreden sanki şımarıklık yapıyorsun gibi algılanıyor, aman ne var bunda canım deyip geçiyorlar. Bir an da gelen o kriz anı, bunun tarifi yok. O an hiçbirşey düşünemiyorsun beyin sanki duruyo kalbin yonetiyo Ben bunun için 10 aydır tedavi goruyorum, ilaç iciyorum psikiyatrist kontrolünde. İlk zamanlar ruh gibi oluyorsun, ayakta uyuyorsun ama bir süre sonra uyku etkisi kayboluyor ve daha iyi hissediyorsun. Şuan gayet iyi durumdayım, kuş gibi hafif hissediyorum kendimi. Bariz farkı görüyorsun zaten, ben faydasını gördüm Kesinlikle ilacını duzenli kullanmalısın ve kafana göre birakmaman gerek. Tedavi süreci en az bir yıldır çünkü. Evet herşey beyinde bitiyor ama bu hastalıkta takviye şart. Hemen randevu alıp düzenli tedavine başla ilerlemesin, daha iyi hissedeceksin. çok geçmiş olsun canım

büyük başarı. affedebilmen güzel herkes yapamaz. bendeki olay ise benim özgüvenimi bitirmeleri. kardeşimi benden üst tuttular onu daha çok sevdiler. hala daha öyle. hem kardeşimi bana ezdirdiler hem kendileri ezdiler. yıllarca sevilmeyen kötü çocuk oldum. lise üniversitede bu psikolojiyle içime kapandım dışlandım. ucuz olsun diye iyi kıyafet almadılar. kendimi hep ezik gördüm. şimdi kıyafet önemli değil ama ergen için herşey. insan kızına güzel saç toplamayı dahi öğretmez mi. sonrasında topluma girince bende titremeler başladı. sanki biri benimle dalga geçecek gibi geldi. sanki herkes hatamı arıyo gibi hissettim. insanlardan kaçtım hep. biriyle muhabbet ederken kızarmaya başladım midem bulanırdı. ve 30 yaşındayım yeni aşıyorum. daha da tam aşmadım. durduk yere geçmişte olanlar aklıma geliyor. böyle işte

Farkındalık CD'sinde neden bu hastalık bende olduğunu kaç savaş mekanizması olarak beynin yanıt verdiğini mükemmeliyetçi kişilik yapısında daha çok görüldüğünü ataklar gelince neler yapılması gerektiğini öğretiyor hepsini ezberlemiştim

Muhtemelen... benligin kabuga kapandi ama diş hayat buna uygun degil o yuzden zorluk cekiyorsun... birde anksiyete de bence yargilanma korkusu var... o yuzden oz deger eksikligi yasaniyor... Sana alternatif olarak hergun corekotu cignemeni tavsiye ediyorum 1 tatli kasigi... Hormonlar uzerinde ve psikolojik acidan hersey duzenliyor... ama evlimisin bilmiyorum da cocuk istemiyorsan korun... hamileligi cok kolaylastiriyor cunku

Öyle yapacağım.. Bir an önce buna dur diyebilmek istiyorum.. Çok teşekkür ederim ilginiz icin

Anksiyete yasiyorsunuz degil mi? Aynısından bende de var, uçağa bineceğimden bir gün önce başlıyor heyecan. Ucak korkum yok, aksine aşırı seviyorum uçakla yolculuğu. ama ondan önceki gün, başlıyor bendeki kalp hizlanmasi, endişe.. ben hic dr a gitmedim, pek dinlemiyorlsr zaten, yaziyorlae ilacı. Sadece uçak korkusu degil, okula giriş kapısından basliyor, okula gidene kadar neler çekiyorum, bazı dönemler devamsızliklarimi geçmeme ragmen gitmiyorum . push ; A

Uyandığınizda kesinlikle hasta olmanız gerekiyor.. Sizin ki sanırım heyecan biraz üst seviye ama bu bildiğiniz zirve. Y Yengec

Bu dert benim baş edemedigim derdim her geldiğinde beni darmadağın edip gidiyor

Evet belki de ilk başlarda deviriyor resmen böyle gerilmis gibi hissediyorum kendimi.. Bir süre kullanıyorum bu sefer normal hayata hiç donemiyorum.. Değişik bir döngü içerisine giriyorum. Yaşam enerjim maalesef sifirlaniyor Y Yengec

Psikolog değilim ama sanırım anksiyetinin kaynağını bulmanız gerek, kaynakta ki asıl sorunu bulduğunuzda anksiyete ilaç bile kullanmasanız geçiyor. Mutlaka bir sebebi vardır, geçmişten gelen.. En azından benim öyleydi...20 li yaşlarım da bir dönem sebepsiz mide bulantıları ve kusma sorunu nedeni ile gitmediğim doktor kalmamıştı. En son gittiğim nörolog beni psikiyatriye göndermişti... İlaç verdi ve beni psikologa yönlendirdi.. İlaçlar hiçbir işe yaramadı.. Psikolog ile terapiye başladım haftada 2 gün 2 saat, o seanslardan birinde babama olan öfkemi kendime yönlendirdiğimi ve bu öfkenin bu şekilde ortaya çıktığını söyledi. Düzenli terapilerden sonra babamı kendi içimde de, gerçekten de af ettim... Hemen akabinde mide bulantısı ve kusmalarım yok olup gittiler. Sizin de geçmişten böyle çok sevindiğiniz bir olay sırasında her şeyin kötü gittiği bir anınız var mı bir düşünün neden bu kadar huzursuz oluyorsunuz.

rica ederiz neyaptık ki bende hem anksiyete panik atak hat safhada yaşadım ben panik atağımı bir arkadaşımın önerisi ile geçirdim ama çok düzenli uyguladım çok faydasını gördüm

CD lerleydi çok iyi bir kulaklık almıştım. CD yi fotoğrafını çekerdim ama başka bir arkadaşıma verdim.

Bugün misafirlerin gelecek belki iyi gelir. H Hyuga

Doktor da bana aynısını söyledi o anda sakin olmaya çalış ve üzerine git dedi. Bende kalbim çok atiyor kriz geçirmekten korkuyorum dedim. O da bana emin ol kayda geçmiş bir ölüm yok dedi.. Süreç işte lanet bir şey.

bende farkındalık terapisi uygulanmıştı ama tamamen kendim evde uyguladım birebir çok faydasını gördüm

Benim de var anksiyetem ve gerçekden bunu yaşamayan bilemez, anlamaz. Ben baş edebilmeyi öğrenmiştim ama şuan hamileyim ve hormonlarım dan ötürü yine aZmış durumda. Allah yardımcısı olsun bu duyguyu yaşayan herkesin..

Bende ilk kez duyuyorum böyle bişeyin hastalik oldugunu cok gecmis olsun Ayni seyleri benim 10 yasindaki cocugum da yasiyor heyecandan uyuyamiyor yemek yiyemiyor midesi bulaniyor kusmaya kadar gidiyor. bi yere gidecegimiz zaman boyle oluyor cocuk. Konuyu takipteyim H E

Rica ederim kolay gelsin

Sakin ol canım alışına bırak herseyi kötü birşey olacaksa olacak zaten ne olursa da olsun hayat devam edecek sakin ol kötü Düşünme

umarım bunları fark etmeden yapmışlardır. yani umarım. ama pek sanmıyorum. insan olmak başka bişey. çocukla ilgilenmeyi sadece yedirmek mi zannediyolar bilemiyorum. ya da bilerek yaptılar intikam için. çünkü annem bana ben ergenlikteyken niye kardeşin gibi sevimli değilsin demişti. ergenlikte insan sevimli olmaz ki zaten. sonra kardeşim de büyüdü sende o zamanlar haksızlık yaptık dedi. ama o cümle hiç umrumda olmadı. yapmasaydı. ben de çocuktum. aynı hataya ben düşmeyeceğim ama. tek çocuk yapcam ki ikisi arasında ayrım olmasın bişey olmasın. kaç yıl geçti hala kardeşimi sevmem. ondan zarar beklerim. ki zarar da geliyor. başına iş gelse umrumda olmaz. onun yüzünden hayatım kaydı resmen. çünkü o da büyüdü. yetişiminden dolayı mıdır nedir zalim biri oldu. kimsenin duygusunu falan umursamaz bencildir. burası gerçekten terapi gibi :) eşimin bana faydası oldu sevgi anlamında. ama dışarıda hala içime kapanığım. sipariş dahi veremem ki hakkımı aramak şöyle dursun. bana da dışarda gaz verecek birine ihtiyacım var sanırım. yapabilir miyim bilmiyorum o kalp atışları titremeler nasıl geçer insanların içindeyken

Terapi destekli görüşeceğim psikiyatri ye gittiğimde maalesef sadece ilaç tedavisi oluyor.

Panik atak için de öyle denir. Bir çok hasta kalp krizi korkusuyla yola çıkar ama yolda sakinleşir. Eşime de atak başlangıcı demişti doktor. Antidepresan kullandı bir dönem. Kullanmadığı zaman bir atak geçirdi kalp çarpıntısını kriz sanıyordu "bir kaç dakika sonra geçecek" diye telkin yoluyla sakinleştirmiştim. İnsan önce kendinin doktorudur. Doktorunun dediği gibi üstüne git. Otur ve bekle geçmesini. "Ne olacak sanki" de içinden. Gözlerini kapat başka güzel şeyler düşün. Şarkı söyle.. Ve ilacını kafana göre başlayıp bırakma. Her başlangıç başa dönmektir.

Bu dert benim baş edemedigim derdim her geldiğinde beni darmadağın edip gidiyor. En çok gitmek istediğim bir tatil öncesi, Aylardır planladigim bir organizasyon, ya da uzun zamandır görmediğim birisini tekrar görmek.. Bütün bunlar anksiyete mi tavan yapıyor ve bildiğiniz hasta oluyorum anında.. Yarın dedemler memleketten bana ziyarete gelecekler ve ben şimdiden mide bulantısı çekiyorum kalbim küt küt atiyor. Uyuyamadim bile. Diyeceksiniz ki doktora git. Emin olun gitmediğim doktor kalmadı. Sadece Antidepresan veriyorlar ve onlarda uyuşturuyor ve uyuyorum surekli. Bu heyecanimla nasıl baş edebilirim bilmiyorum.. Lütfen yardımcı olun.. Su an rahatlamaya inanılmaz ihtiyacım var Laale Aşikardır Zat-ı

İngilizce biliyorsanız Youtube'da Yoga with Adriene öneririm. Anskiyete atakları için güzel videoları var. Türkçe videolar da var ama onları denemedim. Adriene'in konuşmasını seviyorum. Bir bakın youtube'a.

Evet anksiyete maalesef... Kesinlikle psikoloğa gitmem gerekiyor haklısınız. Hastanelerde doktorlar ile görüşme süreci o kadar kısa ki maalesef derdimizi izah etmeye zamanımız kalmıyor.

Allah kolaylık versin. Gerçekten zor bir hastalık. Ama bir yerde okumuştum. O an atak geçirdiğinizi ve ölmeyeceginizi, kalp krizi geçirmediğinizi, birazsonra geçeceğini kendinize tekrarlarsanız rahatlamada etkisi oluyormuş.

Bilmez miyim hayattan sogutuyor, Güne korku ile basliyorsun acaba bugün de gelecek mi diye büyük ihtimal ilaç tedavisi verecek. Psikolog seansı anlık rahatlama sağlıyor etkisi kısa süreli

Amin canım amin

Sorunun dibine indiğimde mevcut bir kurtuluş bulamıyorum ama Den

terapi alman lazım, bir de heyecan yaratacak durumlar zamanında hareket halinde ol, yerinde durma, çık yürü bişeyler yap temzilik ymeke pasta börek, ya da dışarda bi aktivite ama hareketli olsun, mağaza gez... tek yaşayan sen değilsin, seni tetikleyen sebep farklı başkasını tetikleyen farklı, o an elinde olmuyor evet, ama genel iyileşme çalışmaları yapman lazım ve de mümkünse terapi

21 gün boyunca hergün uyguladım sadece ilaç geçirmiyor. Dr. Ofelya thomas cabral ben onun CD'lerini aldım ve iyileştim.

Bi ilaç var sakinlestirior. Nöroloji uzmanına gidip anlatrsanz yazar bence

Öncelikle çok geçmiş olsun inş tez zamanda bu sıkıntıdan kurtulursunuz. Benim naçizane tavsiyem bu problemi yaşamadığınız zamanlarda bir kağıda bu problemle savaşacak cümleler yazın. Ve olumlu yönde olsun. Örnek verecek olursak Her şey olacağına varır Benim telaşlanmam hiçbir şeyi değiştirmeyecek aksine beni daha kötü hale sokuyor bu yüzden her zaman iyi düşünmeliyim. Olacakları engellemek benim elimde değil. Ben sadece sabredebilir dua edebilirim. Ya da sizi rahatlatacağını düşündüğünüz herhangi bir cümle ya da cümleler olabilir. Bu ataklar geldiğinde okur ve kendinizi sakinleştirebilirsiniz belki. Ve en önemlisi kabul etmek ; hayatta herkesin başına küçük ya da büyük kötü şeyler gelebiliyor. Bunları çok zor olsa da kabul edersek ve tamamen geride bırakırsak belki yaşamak daha kolay olur. Hele de bizim elimizde olmayan şeyler yaşadıysak onları daha fazla düşünmek bizi üzmekten başka bi işe yaramıyor. İnsanlar tarafından çok acı çekmiş bir kuzenime de bunu söyledim geçmişi düşünerek onların sana hala zarar vermesine müsade ediyorsun diye. İnş bunu dememin sakıncası yoktur ama bolca inşirah süresi okumanızı tavsiye ederim o ayetlerin sizi nasıl sakinleştirdiğini göreceksiniz biiznillah sevgiyle kalın

Çok üzücü bir durum, bazen aileler fark etmeden çocuklarına zarar verdiklerini göremiyorlar sanırım. Ben de lise 2 ye kadar çok içine kapanık bir çocuktum, evde kitap okurdum sadece... Hiç diyologa girmezdim kimseyle, belki de bu şekilde korudum kendimi... Hiç bir şey istemezdim dolayısı ile onlardan beklentilerimi hep minimumda tuttuğum için abim ve ablamın içine girdiği kavgaların içinde hiç bulmadım kendimi... Babamın tek tokat atmadığı birey benim o evin içinde... Ha bir tokadını yemişliğim var, 19 yaşındaydım, o zaman ev telefonu var, cep yok... İlk eşimle çıkıyoruz o dönem, bir bayram günü hiç öyle bir şey yapmadığı halde aramış, telefonu çıkanı da abim sanmış, beni istemiş iki dakika konuştuk, sana da iyi bayramlar deyip kapattım. Ev nasıl kalabalık anlatamam, teyzeler, amcalar, kuzenler... Neyse hiçbir şey demedi... Ben uyudum, misafirler 2 de gitmişler. Bu geldi odaya bir hışım kaldırdı beni kimdi o söyle dedi... İş arkadaşımdı iyi bayramlar demek için aramış dedim. Bana yalan söyleme dedi bir tokat attı. Annem aldı götürdü bağıra çağıra gitti yattı. Neyse sabah 6 da uyandım, ilk iş karakola gittim, komiserle görüşeceğim dedim :)) Polis memurları ne oldu dedi size ne ya dedim komiseri görücem. Baktılar kız çatlak aldılar beni komiserin odasına... Komiserim ben 19 yaşındayım dedim ve kimliğimi masanın üzerine attım. Buraya geldim çünkü ailem gelirse kayıp olmadığımı bilin. Dur dedi ne diyorsun sen, babacan bir adamdı çay söyledi, poğaça yedik birlikte. Nasihat etti ama kim dinler. Erkek arkadaşımla buluştuk olanları anlattım. O da dön eve dedi yapma etme... Yok dedim. Bir arkadaşımda kaldım 3 gün kadar... Bu arada bütün kuzenler toplanmış 40 kişi gidebileceğim her yerin altını üstüne getirmişler. Sonunda evinde kaldığım arkadaş dayanamayıp yumurtlamış, bizde kalıyor diye. Kuzenler gelip aldılar beni, teyzemde kaldım 15 gün en sonunda bir akşam babam geldi beni almaya, özür diledi, bir de şimdinin parası 50-100 tl filandı sanırım git saçlarını kendi rengine boyat diye para verdi. Ondan sonra da bir daha böyle bir olay geçmedi aramızda. Gerçi yıllar sonra yine bir çekip gitme mevzuumda cama çıkmıştı kendimi atacam diye, bu arada çıktığı cam 1. kat en fazla 2 mt yüksekliği var :) Atarsan at senin... diye bir kızın yok demiştim... Sonra gene barıştık... Bu siteye üye olduğumdan beri ne çok anı canlandı gözümde, sanırım burası da bir terapi oluyor :)

Konunu takipteyim. Yaşadığının aynından bendede var

Maalesef böyle iğrenç bir hastalık var.. Çok sağolun.