Ciddi sorunları yok hatta hiç bir sorun yok bana göre. Çok iyi anlaşıyoruz, ailemin sorun gördüğü şeyler başka şeyler. Lise mezunu olması en büyük sorun misal ama o kendini geliştirmiş biri, bu yaşına kadar hep çalışmış. Ben ünideyken asla anlaşamadığım bir sürü insan tanıdım, anlaşmak ya da cahillik üniye gitmekle olmuyormuş bunu anladım onun sayesinde. Benden daha kültürlü diyebiliriz eğer mesele kültürse aileme göre. Her konuda konuşup birbirimizi anlayabiliyor olmamız en önemli şey bence. Beraber tatile gittik yazın iki kere, hoş ailem onla gittiğimi bilmiyordu ama rahatça konuşabilceğim bir aile olsaydı zaten yalan söylemezdim. Arkadaşıma gidiyorum diyip yanında kaldığım da oluyor haftasonları çok sık olamasa da. Yani ten uyumu vs gayet iyi. Ki bunda taşlanacak birşey yok, bana göre evlenmeden önce bunu da bilmek gerekiyor ki sonu mutsuz bir cinsel yaşam ve boşanmaya gitmesin. Birey misiniz sorusu evet gerçekten zor ve düşündürücü bir soru benim için. Son zamanlarda bunun üstüne çok düşünüyorum. Şunu fark ettim ki beni bastırmaya çalışan, hep dediklerini yaptırmaya çalışan bir ailem var. O yüzden mümkün olduğunca evden uzak durmak/evde az vakit geçirmek çok faydalı. Ve teşekkür ederim cevabınız için, pozitif enerji yüklü oldu gerçekten :) N

Merhabalar, foruma üye olduğumdan beri özellikle evlilik hakkında çok sayıda sorun okudum. Neler neler varmış dediğim durumlar da oldu okudukça. Benim de evlilikten beklentilerim var her insan gibi, bir nevi kurduğum hayaller var bu konuyu düşündüğümde. Ki bunlar onunla ortak hayaller olduğu için gerçekleşmesi imkansızmış gibi gelmiyor ama yine de insanın kafası karışmıyor değil. Aslında ''Bir derdim var'' başlığına uygun olur mu bilmiyorum ama herkes beklentisi neydi ne buldu şeklinde yazsa belki daha evlenmemiş olanlar için öğretici olabilir bu, çok hayalperest olmamak adına :) Benim hayalimdeki evlilik modeli şu; akşam eve geldiğimizde yemeği yiyip ardından bir kadeh birşey içip sohbet etmek, beraber film izlemek bazı akşamlar, sorunları beraber aşabilmek, gündüz bunaldıysam akşam eve gittiğimde bunu onunla konuşup rahatlayacağımı bilmek, sorun ikimiz arasındaysa bile konuşarak çözebilmek, sonunda gülüp sarılabilmek, çok para olmasa bile kimseye mecbur kalmadıktan sonra mutlu olabilmek , bir de mümkünse ailelerden çok çok uzak olabilmek Yani işin özeti aynı evde omuzomuza verip huzurlu bir hayat sürebilmek. Bunları bekliyor olmak sizce çok mu pollyannacılık ya da hayalperestlik? witch hunt 1gunluk SucukluKuruFasulye tek ayak

E cok guzel seyler yazmissiniz, tatile gidebilmek, arada olsa da beraber kalabilmek. Bunlar bir iliskinin olmazsa olmazi. Guzel memleketimizin sizin gibi dusunen kadinlara ihtiyaci var, ben de sizde bunu gordugum icin cok sevindim. Kultur ve egitim arasindaki iliskiye gelince, biraz mesleki terminolojiyi kullanacagim, pozitif korelasyon gozlemlenebilir ama bir neden-sonuc iliskisinin ispatlanabilir oldugunu hic sanmiyorum :) Memleket okuzden gecilmiyor ama sorsan hepsi yuksek lisans mezunu... Doktorali okuz otesini gordum, esine tecavuz ettiginin farkinda olmayan. Emin oldugum bir sey var, kadir kiymet bilmek egitim ile degil gorgu ile alakali bir sey. Siz mustakbel esinizin gorgusune bakin. Sorun ona mesela, anne-babasinin evliliginde gorup de hosuna giden gitmeyen seyleri size anlativersin. Bu sayede mustakbel esiniz hakkinda epey fikir sahibi olursunuz. Icinizi gercekten ferah tutun :) A

Resmen yazdıklarınızı okurken mutlu oldum. Benim de tam hayalim bu işte. ''Benim ailem eşim'' cümlesi bile çok doğru bence, bunu diyebilmek ve gerçekleştirebilmiş olmanız... Benim aile çok baskıcı, o şekilde büyütüldüm gibi birşey. Onların doğru bulduğunu yapmazsan kötüsün, yapma dediklerini yaparsan kötüsün vs vs. Evleneceğim kişiyi de istemiyorlar saçma sebeplerden ve bu yaşıma kadar böyle büyümüş olmamdan ötürü şuanda birşeyler kestirip atmak zorluyor. Yani silmek vs. Neyse sonuç olarak sanırım insan en çok kendi isteklerine, kendi hayallerine önem vermeli ki mutlu olabilsin bu hayatta :) Umarım hep böyle mutlu devam eder hayatınız :) N

Evlilik zaten bunlar icin yapilmiyor mu? Utopik degil ama simdiki adamlar bi garip

Cok tesekkur ederim Auralia. Ben simdiye kadar herhangi bir Turk aile babasinin damadini istedigini gormedim. Mustakbel esinizde ciddi sorunlar yoksa; siddete egilim, madde bagimliligi, kendine yetemeyen bagimli tip vs olma gibi, geriye hallolamayacak sorun kalmiyor. Bence sorun kendinize, birey misiniz, bu sorunun cevabini bulmak cok mesakkatli. Esiniz olmadan da ozunde yasamaktan keyif alan biri misiniz? Esinizi cok seveceksiniz ama hayatinizin merkezinde kendiniz olabilecek misiniz? Bunlar cok onemli sorular. Sonra, birazdan beni burada taslayacaklar damlar belki ama, cinsel/ten uyumunuz nasil? Beraber tatile gidin, siddetle tavsiye ederim. Yangindan mal kacirmiyorsunuz, medeni kanuna gore sonuclari/yaptirimlari olan bir sozlesmeye imza atiyorsunuz. Esiniz bir kurtarici degil, sadece siz kendi hikayenizi yazarken size eslik eden bir yol arkadasi. Ne yaparsaniz kendiniz icin yine buna devam edeceksiniz. Bu sorulara verdiginiz cevaplara bagli olarak, kimseyi takmayin evlenin, hatta bu yaziyi bile s... r edip evlenin ya da evlenmeyin :) Iyi olur her sey niyet guzel olduktan sonra, merak etmeyin :)

Bu beklentilerin hepsi bende de vardi. Dengine dustum sukurler olsun ki ve hepsini yapabiliyoruz. Bence evlilikte basari kendini tanimaktan ve karsindakinden degismesini beklememekten/ oldugu gibi kabul etmekten geciyor. Esimle evleninceye kadar epey maceram oldu. Yurt disinda yalniz da yasadim, erkek arkadaslarim da oldu. Kendi kendime dunyada dolandigim da oldu. Hepsi sayesinde kendimi tanidim. Esimi de gorur gormez anladim, bana uyar, duzenimi onunla surdurup daha ileri goturebilirim dedim. Esim de aynisini yapmisti... Ikimiz de epey uygun yaslarda evlendik. Dugun/nisan gibi koyle sehir arasinda takilip kalmis adetlere bulasmadik. Kendimizden gayrisini mutlu etmeye calismadik. En onemlisi de bir cati altinda ne yasadiysak orada kaldi. KK'de bile esimle ilgili baslik acmisligim yoktur. Ailelerden uzak olmaya gelince, annemi babami kardeslerimi vs cok seviyorum ama benim ailem esim. Biz bir yuva kurduk ve burasi ailemiz artik. Cok uzaktayiz iki tarafinkilerden de... Arada mirin kirin edenler cikiyor, ozellikle esimin ailesinden ama hic ustume bile alinmiyorum. Uzak olunca esler aradaki bag daha guclu oluyor. Evlilik yeni bir dil. O dili kullandikca ogreniyorsunuz. O dili kullanabilmek icin de caresizce yalnizca o dilin konusuldugu yerde olmaniz lazim, anadilinizi/yani buuydugunuz evdeki huylari/adetleri tasimamaniz gerek. Ha bi de cok da sey yapmamak lazim :) Evlilik kendi dinamikleri olan bir kurum. Dengeye onunde sonunda geliyor. Simdiye kadar evlilikle ilgili tek pismanligim oldu; keske esimle daha erken bulusup evlenebilseymisiz!