Yazıyı okurken resmen kendimi buldum. Sanki bizim evliliğimizi anlatmışsın. Gerçi sen eşinin bir sürü iyi özelliğinin olduğunu söylemişsin benimkinde o da yok. Çok sıkıldım artık ve bir çıkış yoku bulamıyorum. Sohbet yok muhabbet yok sevgi yok. Bir şeyi yapmasını söylüyorum yapıyor ertesi gün aynı şeyi yapmasını tekrar söylemem gerekiyor yani hiç umursamıyor. Söylediklerimi zerre dinlemiyor ve umursamıyor. O kadar sıkıldımki hüngür hüngür ağlamak istiyorum.

Bir gün gerçeğini yaşamanın hayali bile çok güzeldi benim için :)

Yani şuan ne desem bilmiyorum ama okadar iyi anladımki, böyle bir adamla sevgiliydim. Bitirdigimde bile bi dünya laf duydum, aldatmiyo etmiyo, daha ne istiyosun gibi bi dolu yorum. Ama o 4senede ruhum çekildi, sevdiği değil nasıl sevdiği çok önemli. Adamın enerjisizliği senin seninle evlenmem hata diyip gitmen üzerine tepki vermemesinden belli. Çok zor inanırım resmen bunları okuyunca geçmişime gittim, evlilik yolundaydık iyiki evlenmemişim.

Disari cikma konusu pek fazla olmuyor ama yazdigin hepsi bizde var.

Hayat herkesi yormus. Is stresi gecim. derdi... Maddiyat da onemli bence. Para olunca sosyal olmak daha kolay. Parasiz da fazla birsey olmaz. Arkadas gruplari lazim Sosyal gruplara takilmak iyi gelebilir. Biraz silkelenmek lazim.

Bence gayet de mutlu bir evliliğiniz var.. bazen eldekilerle mutlu olmak gerekir beklentiyi az tutmak bircok kisinin imrenecegi bi evliliginiz var bence..

Hayır D

Çok hoşsunuz yaaaa Ben inanmıştım, maşallah diyerek okudum:) Biz çocuk öncesi hemen hemen böyleydik Hayaller gerçek olur umarım

şu konuşmaları kaynana etmiş olsa burda sayfalarca tü kaka yorumlar yapardık. kadın tarafının annesi konuşunca kimse bişey dememiş hayret. bi de eşi şamar oğlanına döndürmeye gerek yok. olmuyorsa olmuyodur.

okurken yok canım böyle koca var mı derken sonunda herhalde yutkunmakta zorlanacaktim ki oh be dedim. . inandık mi Hayır.. ama süperdi. Böyle koca var mı acaba

Şu yazdıklarını keşke o adam okusa! Utanırdı kendinden... Beni nasıl etkilediğini bir bilsen... Sarılasım geldi sana

Bence esin ciddi oldugunun farkinda degil. Saka yaptigini dusunuyor herhalde. bu tepkisizligini baska turlu yorumlayamiyorum 3nity

Bazen bir şeyler bitiyor. Aldatma, kavga, şiddet olmadan da bitiyor. Yapacak birşey yok. Ama asıl soru şu? Boşansanız daha mutlu olur musunuz? Önceki

Gerçekten mi

Oyh gangsta oy. Bak yazını okurken aydınlanma yaşadım sanki. Çok benziyoruz demiştim ama bizim hikaye birebir aynıymış yahu. Ben eşime aşık değildim. Onun bana olan aşkının da farkında değildim. Arkadaşım, dostumdu. Saatlerce anlatırdım ona sıkıntılarımı. O da dinlerdi, çözüm üretirdi. Kardeşimle çıktığım şehirler arası otobüs yolculuğunda, mola verilen ilk yerde telefonuma gelen "camdan dışarıya bak" mesajını atan, gecenin bir yarısında birkaç dakika beni görebilmek için saatlerce yol gelen adama, tam da o anda aşık oldum ben. Ki "benim çok yaram var. Kafam da normal değil. Sen boşver beni" dediğim halde elimi bırakmayıp, zorla kalbime giren adam bu. 4 yılda ne değişti diye defalarca sordum kendime. Kendimi suçladığım zamanlar da oldu. Oğlumun doğumuyla mı değişti acaba diye düşündüğüm anlar da oldu. Yok, cevap bulamadım ben. Yazmışsın ya arkadaşımdı, o bana aşıktı diye. Bak belki de ikimizin asıl sorunu bu. Belki yaşadığımız şey tam olarak aşk değildi. Biz çok iyi tanıyan ve dost olan adamlara sığındık sadece. Taraflarınca göğe çıkarılan egomuz, yanılttı bizi aşk diye. Ben seni çok iyi anlıyorum. Saçma sapan kadın kaprisi değil bu. Şımarıklık hiç değil. Ben kendi adıma hiçbir zaman pembe panjurlu evde mumlar eşliğinde romantizm hayal etmedim zaten. Yapıma ters bir kere. Ben sadece gülmek, eğlenmek, en önemlisi de konuşmak istedim. Anlaşılmak istedim. Değişmiyorsa da, çaba sarf etsin istedim. Olmuyor gangsta. Olmadıkça da yavaş yavaş tükeniyoruz. Sebepsiz bir hüzün yerleşiyor bünyeye. Taze ergenler gibi gülmemeyi adet ediniyoruz. Ben artık öyle bir hale geldim ki, cinselliğin ihtiyaç olduğunu bile reddediyorum kendi içimde. Olmasa da olur kıvamındayım. Tartışmıyorum, istek belirtmiyorum. Vazgeçtim ve bunun farkında bile değil kendisi :) en acısı da bu zaten.

Gangsta gel birlikte agliyalim. Gerci 50 liliklerin hayatindan dem vurmussun ama benim ruhum daha 20 lik:) Bende boyle bir esi 25 yili askin cekiyorum. Tipki sizin yazdiginiz gibi. Cok guzel yazmissiniz, Ben sizin anlatiminiz kadar guzel yazamazdim! Sabretmekle bir omur tuketiyoruz. Hemde geri gelmeyecek bir omur. Benim icin cok genc ama siz daha yolun basindasiniz. Omrunuzu paylasimi olmayan bir adam icin harcamaya degmez Iyi insan olmak, iyi Es olacak anlamina gelmez."can cikar huy cikmaz" bu saatten sonrada degisecegini sanmam. Degissede sizde o heves kalmaz. Yol yakinken yolunuzu cizin. Yoksa hayatiniz, gencliginiz elinizden kayar gider bir degmez Adam icin. Tecrubeyle sabittir:))

Aynen. Hatta gelen gideni aratabilir, bu kadar umursamazligin yaninda siddette uygulayabilir o yuzden sabredip elimdekiyle yetinmekte fayda var diyorum ben bazen

Eşin = Babam. Annemle oturup sohbet ettiklerini hatırlamıyorum hiç etmemişler de annem öyle söylüyor. İşe gitsin, arabasını yıkasın, bahçeyi sulasın, kahveye gitsin gelsin uyusun. Boşandılar şimdi kendi gibi işkolik, foto sentez yapan birini buldu muhtemelen onunla da konuşmuyorlardır Sonunuz benzemez umarım

Bu konuda hiçbir düşüncesi yok mu? En ufak fikri yok mu merak ettim. Yani beceremiyor, bu belli. Ama niyeti var da mı beceremiyor.. Ne bileyim.. Belli ki sıkıcı bir adam. Ama onda neyi sevdiysen ve o şey hala yerinde duruyorsa devam edilebilir diye düşünüyorum. Benim eşimde senin eşine benziyor. Bazen bazı delilikleri oluyor ama genel anlamda bütün o heyecanlı fikirler benden çıkıyor. Yaşadığımızı anlamamızı sağlayacak bütün fikirler benden cıkıyor yani. Eşim iş-ev olsun, yeter kafasında yaşıyor genel olarak. Ama ben mutluyum. Yani onu hala seviyorum içimde bir şeyleri alıp götürmedi bu özelliği. Varsın ben hareketli neşeli olayım, ben daha hevesli olayım her şey için, bu benim için sorun olmuyor. Çünkü çıkınca o da eğleniyor. Ama işin aslı bunların hepsinin ötesinde, birbirimize karşı güler yüzlüyüz. Akşamları beraber film seyrederken mutlu olabiliyoruz. Muhabbet edebiliyoruz. Bunlar + saygı olduğu zaman monotonluk sorun olmuyor. Sizde ki tek eksiklik bu değil diye düşünüyorum. Muhabbet edebiliyor musunuz? Yani en ufak ortak noktanz yok mu? Sariliyor musunuz? O yapmiyorsa bile sen sarilip oper misin? Ya da oper miydin.. Romantik anlariniz hic olmaz mi.. Birbirinizde neyi sevdiyseniz artik yok mu? Yoksa hala var, ama siz ikinizde birbirinize kizmaktan adim atmayi mi unutuyorsunuz

Kocam aşık bana da işte evlenince aşkın şekli değişiyor sanırım :) iyi adam severim de işte baya rutine biniyor hersey

ayrılmak istemiyor malesef ben seni seviyorum her şey yolunda diyor... ölmemi ya da kafayı siyirmami mi bekliyorsunuz diyorum düzelecek güzel olacak diyor aptal bilmiyor ki bir gr sevgi kalmadı isteğim nefret etmeden kızımın babası olarak kalması.

Bence eşin kendisinden 15 yaş büyük bir bayanla evlenmeliydi. Oturup ince belli bardakta çay içerlerdi. Beklentiler farklı olunca evlilikte keyifli olmuyor haliyle.

Dur yavaş gangsta. Tamam yap istediklerini ama hepsini bir anda tüketme. Sonra da "al yine olmadı işte" diye depresyona giriyor insan. Ya da hepsine aynı anda yetişmeye çalışınca da geriliyorsun. Radikal kararlar alma şu an nacizane fikrimi sorarsan. Estetik, dövme gibi dönüşü olmayan kararlar. Diğerleri iyidir :) böyle bunalım zamanlarında ani kararlar alınca sonra pişmanlığı da büyük oluyor. Ben kahkül kestirmiştim kaşık kadar yüzüme. Yüzümdeki organların bir kısmı kamufle oldu haliyle. Yokuspokus

Ole tabii.. ama bu kafaylada belki bi yerde mutlulugu yakalayacsksin ama yakalayamiyosun

Konuyu okurken acaba ben mi yazdım hissine kapıldım gangsta. Annenin uyarı tadında konuşmasına kadar birebir aynı yaşadıklarımız. Bende artık tükenmişlikten ziyade boşanma hayalleri başladı. Adam değişmeyecek çünkü kabullendim artık. Tek umudum çalışmaya başladığımda eskisine göre daha az umursayacak olmam. Belki daha az batar gözüme diyorum. Sesimi çıkarmasam yıllarca ev ve iş arasında mekik dokuyabilir. Aklına bile gelmez tatil yapmak. Münasip bir yerine monte etmek istediğim telefonu, dış dünya ile tek bağlantısı. Bazen anne düşkünü, aile düşkünü adamlara bile özeniyorum. En azından ailesiyle sosyalleşsin istiyorum. O bile yok. Benim dürtmemle gidiyor ailesine. Gelecekle ilgili planı yok. Gezmeyi sevmez. Sosyalleşmeyi sevmez. Geçen ite ite sinemaya götürdüm her şeye kulp taktı. Çocuk gibi söylendi. Ağzına çakmak şöyle dursun, kafasını mısır patlatma makinesine sokup burun deliklerinden mısır çıkarmak istedim. Valla arkadaşım seni bilmem ama benim bu adamla ilgili umudum bitti. Oğlum biraz daha büyüsün kendi başıma yapacağım tüm planları. O kadar değişiklikten haz etmiyor ki, maddi olarak bizi mağdur eden işini bile değiştirmeye mecali yok. Bunun sonu ne biliyor musun? En azından bende olan, artık cinsel olarak bile ilgimi çekmiyor adam. Yataktan kaçıyorum. Çünkü hayatın genelinde hiçbir konuda uyum sağlamıyoruz. Bir müddet sonra da tüm çekiciliği kayboluyor her anlamda. Daha da kötüsü "dırdırcı kadın" oluyorsun. Tepkisiz ve nötr bir adam karşısında. He millete sorsan çok olumlu yanı var. Geçen gün eltim "nankörlük yapma oğluyla çok ilgili akşamları parka götürüyor" dedi kan beynime sıçradı. Ulan ben baba evinden mi getirdim çocuğu. Lütuf mu sayacağım kendi öz oğluna ilgisini. Zaten yapmak zorunda olduğu şeyi yapıyor. Çok dertliymişim. Konunu okuyunca depreşti öfkem. Çözüm ne inan ben de bilmiyorum. Sanırım en başında aşktan kaynaklı kör olduk. Göremedik büyük uyumsuzluğu. Kendi adıma aşk da bitti. Geriye ölü bir evlilik kaldı elimde.

Benim düşüncem şu ki; Evde çocukla vakit geçirmekten bunaldın, sosyal hayatın olsa, gün sonunda, yemekte eşle karşılıklı anlatırdınız. O evde yorgun kadın görmekten bıktı Sen ilgisizliğinden bıktın. Ne zaman çatlamaya başladı, en son hangi vakit güzeldiniz, sonra ne oldu bu hale geldiniz? Lafı söyleyip kaçmak, çözüm değil, içini de rahatlatmaz cevap gelmeyince, e söylese tartışma olur. İş hayatına kısa zamanda dönersin umarım:) SenİSeviyorum :)

valla bence bu durum baya urkutucu.. dusunsene evdekini bosadin diyelim.. karsina cikacak olan herifinde bundan asagi kalir yani olmayacak muhtemelen.

Sana inanmıyorum bende esime okuyorum bak nasıl erkekler var diye hadi ordan oyle erkek olmaz demisti. Taaaki sonu okuyana kadar yaaaaa gördün mü demistim sana demez mi. Bende aman demene gerek yok hepiniz aynısınız dedim.

Yokuspokus Idrakyollariiltihabi Çok enteresan... benim eşimle de hikayem size benzer. Ve hep bana çok doğru gelmiştir. İnsanın hayatı boyunca kendisini anlayacağına emin olduğu biri ile birlikte olma fikri. 6 yıllık evliyiz, şimdilik yolunda. Ama epey konuda kendimi güvenden hissettiğim ve mutluluk garantili baktığım durumun başka olduğunu görmek değişik geldi. Biraz düşünüp geleceğim :)

Bence iş hayatı herkes için ayrı ayrı ağır ve yorucu biz kadınlar gezerken kaliteli vakit geçirirken dinleniyoruz onlar tv karşısında uyurken:))

Pharmaton kullansaniz? Yada biraz kadınlığınızi konustursaniz? Ya bide o kadar tatli akıcı bi anlatma şekliniz uslubunuz konuşmanız varki icimden dedim bu kadınla bile gecinilemiyorsa ee pes yani :)) siz gibisini bulmuş opsun başına koysun valla. . push ; Yokuspokus

Boşanmak neden uzak bir fikir gibi? Belki bu şekilde gütmeye çalışmaktansa kendi başına daha mutlu olursun. Yada karşına daha senlik biri çıkar. Böyle hepten hayata kendini kapatmış olacaksın. Bu sebepten boşanılır mı, çocuk da var vs, ama yaşamayan anlamaz belki de. Ama bu kadar mutsuz ve çaresiz olmak normal değil

Bekarken hayatiniz nasildi? Farkli sehirlere kacmalar, eve sabah gelmek veya gece gec saatlere kadar eglenmeler, toplu kamp veya ekstrem sporlarla ugrastiniz mi? Bana niyeyse belli bir yastayken bu tarz seyleri yapmamis olanlar sonradan surekli hareket bekliyor gibi geliyor. Ben bunlari yaptim ve yavas yavas durulmaya basladim. Esim suan benden hareketli esim benden buyuk ama benim kadar hareketli yasamamis hatta annesi " bekarken ev kusuydu noldu buna" der. Bazilari 7sinden 70ine ayni kafada olabiliyor o ayri ama sanki birazcik bu dedigiminde etkisi var.

Ben de ağlayarak yazdım zaten :) ağla ağla açılırsın. Eşin görünce de sarılarak yalandan sırtına pıt pıt vurup "üzülme canım yea" der ki o sırtına değen elden tiksinirsin o anda. Bak cinsel hayatınız yolundaymış. Demek ki ben kadar çökmemişsin, hala umut var demektir. Son bir aydır ölü balık gibiyim ben. Bitse de gitsem diye bekliyor, internetten "cinsel tiksinti bozukluğu" araştırmaları yapıyor, kendime teşhis koyuyorum. Bu raddeye gelme. Çözüm ne bilmiyorum ama en azından evliliğini değilse bile kendini iyileştir. Biliyorum içinden gelmiyor ama zorla kendini olur mu. Ben çok üzüldüm durumuna gerçekten. Solan her kadın üzüyor beni. Daha doğrusu yüzeysel ve sığ kadınların çoğunlukla maddeye bağlı mutsuzluklarına kıyasla, zihninden öpülesi kadınların yavaş yavaş tükenip yok olması beni üzüyor.

Yaşadığımız konular farklı ama -tükenmişlik- kısmı benim içinde doğru şu aralar. Hep uyuyasım hiç uyanmayasım var. Aklımdan boşanmak geçiyor da nasıl dile gelir bilemiyorum. Eskiden zordu hayatım ama sanki mutluydum ya yalnız başıma. Bu cümle bugün dank etti. Çok seyorum çok iyi bir eş ama... dedim anneme bugün demekki; insanlar sadece maddiyat, ihanet, yalan dolan yüzünden ayrılmıyorlar bla bla blası da var. Yordun beni be sevgili kocacım çok yordun.

Benim hayatımda hep bir boşluklar vardı zaten... Aile sevgisi en başta. Babam varken yoktu ayrı anne babanın çocuguyum. Hiç bir zaman hayatımda olmadı istemedi. Hayataki en büyük travma budur aslında ne koca ne sevgili hepsi boş geliyor. Ben bunu yaşamış bir bebektim çocuktum genctim kadındım. Bununla yaşamayı öğrendim kabullendim o yüzden o bahsettiğiniz boşlukta devede tüy geliyor bana :) D

Konunuzu okuduktan sonra ağlayasım geldi, ben de yaklaşık 3 yıldır evliyim, eşimin de olumlu yanları çok, ama konunuzda kendimi gördüm sanki, beni dürtmelerimle dışarı çıkan bir adam, iki gün kaçamak mı yapsak dediğimde o parayı kenara mı atsak diyip atamayan ve iş saatleri dışında evde pinekleyen koca ve sinirinden yürüyüş bahanesiyle kendini dışarı atan ben. Sanırım bizim de yaşam biçimimiz birbirimizle uymuyor. Konunuzu takipteyim.

Ben erkeklerin genelinin içinde bir dede olduğunu düşünüyorum. Minimum hareket, akşam ajans izlemek, çay içip yemek yeme, işim var iş yetiştirmem lazım döngüsü. Sen söylemesen hadi bi hava alalım da şunu yapalım diye bir rutinleri yok.

Benim esımde aynı onun için hersey işten ibaret hep iş iş iş başka bir şey yok akşama kadar kosturur yorulur stres eve geldımı bitik cinselliği bile unuttum sorsan benim için çocukları için çabalıyor ama benim gençliğim bitiyor haberi yok en güzel geçmesi gereken günlerim böyle bittikten sonra bir oda dolusu para koysa önüme ne anlamı var

Uyku.. uyku uyku ahhh ne güzel şeydir uyku.. Ölüm gibi.. Hiçbirşey hissetmiyorsun.. Lakin ölmek dile kolay. Ölmek... ... Asil ölünce eb... kini görüyorsun. P

Flort doneminde nasildi bu adam? Nisanlilikta vs? Cinsellik var mi? J

Adam boşanmayi kabul etmiyor her şey yolunda zannediyormus oysa ben yıllardır diyorum bi gün çekip gideceğim tukenecegim diye.

selam Gangsta. İnanırmısın kk'de en çok senin yorumlarını severek izliyorum, merakla okuyorum. Gizli bi hayranın var yani. Bu kez de konunu görünce hemen bi bakayım dedim. Üzüldüm açıkcası. Bayaa baya bu evliliğin heyecanı meyecanı yok şu an benim de evliliğim o yönde daha 3. yılımızdayız ama ben ilk yılımızı ilk zamanlarımızı çok özledim. Birlikte bişeyler yapmayı, biyerlere gitmeyi ne biliyim bi sürü şey işte. Ben de üzgünüm, kırgınım biraz. O yüzden seni en iyi ben anlıyorum şuan

En azindan senin esin araba gibiymis suruyomussun, ben planlar yapar guzel bi gun ayarlarim yola baslar baslamaz esimin karburatoru su kaynatir. Butun gunumuzu rezil eder :)

Ahahaah ilahi gul ve cikolataya gelene kadar gercek sandim icten ice kiziyodum yazilirmi bunlar diye hergun gul alma kismini okuyunca hadi ordan dedim

Tam ağlayacakken orda güldüm:) Allah'ta gangstayı güldürsün çok Amin

Ay şuan kanayan yarama tuz bastın resmen. Çocuktan sonra mı oluyor ne oluyor ben anlamadım. Seninde o dönemlerde başlamış sanırım. Çocuğa bakan benim, türlü akrabosi hareketlerle evde akşam ediyorum. Eve, kendime, okula vakit ayırıyorum, adam bi işten geliyor; pestil. Geçenlerde kendisi bir şey yapamıyor muyuz biz artık, eskisi gibi değil miyiz diyerek 3 gün trip attı. Kafası tam bi gel git, bana da cinnet fısıldıyor resmen. Varsa çözümün bende alayım. Yoksa bu teyze grubuna beni de al, çocukların ömrü çürümesin bari.

Şu son aylarda olan şey bu. Vazgeçiyorum, bitiyor ve farkında değil. İnsan nasıl soluyor değil mi? Ağladım ya la, sabah beri tuttum tuttum şu yorumda ağlattın beni kadın.

hadi yaa maşallah size M Missbohem Bu dünyada huzur yok tek ayak

Bazı dönem, evliliklerde oluyor bu Dün biz de eşimle biraz bu konuyu konuştuk Onun bana dediği şeyler, senin eşine söylediklerin Ama beni bu hale eşim getirdi, susuyorsun beni dinlemiyorsun, artık Benimle biyere gitmiyorsun diyor Ama ben bunun için yıllarca uğraştım, sonra alıştım artık yalnız başıma takılmaya Bu evde yalnız başımayım ben Yalnız yemek yiyorum, yalnız bara cafeye gidiyorum İş iş iş iş, onun düşüncesi bu yalnızca ve bunu benim için yaptığını söylüyor ama yıllar geçti ben sanki çok yaşlanmışım da, içim geçmiş gibi hissediyorum Şimdi dönüp bana niye böylesin diye soruyor E sen yaptın bunu bana

Çocuklar büyüyene kadar sosyal hayat sıfır. Bi kere önce bunu kabullenin hanımlar :) uyku saati, yemek saati, bayo saati. Çözüm ne diye sormuş kimisi. Bence zaman. Yeni evliyken ben de dumur olmuştum. 1 sene herşey canım cicim sonrası fos, sırf mücadele. İşten güçteb, çocuktan insanın konuşası kalmıyor. Ama zaman ilerledikçe yaşlanma korkusu mu oluyor, hayat kısa bilinci mi yerleşiyor bilmem ama insan kendine daha çok zaman ayırıyor. Hayırlar net çıkıyor ağzından. Buna zaman harcayamam, hayır gibi. Önceki gece saat 2 gibi falan, dürttüm adamı kalk dedim gezelim. Nereye? Canımız nereye isterse dedik bindik motora. Sabah başka bi ilçedeydik Şimdi düşünüyorum bunu 10 yıl önce yapalım deseydim deli muamelesi görürdüm. Artıları eksilerinden fazlaysa boşanmayı düşünme, mükemmel adam yok denecek kadar az. Maceraya gerek yok.

Her ne kadar psikologlar bunun da bir asik olma bicimi oldugunu iddia etseler de, arkadasliktan aşka gecisi bir duygu yanilmasi olarak goruyorum ben. Uzun zamandir arkadassiniz, ve bir taraf platonik asikken, digeri sadece arkadas olarak goruyor. Ne zaman ki platonik taraf açiliyor karsisindakine, iste o zaman ask sanilan bir yanilginin icine dusuluyor. Tabi sonrasinda isin icine evlilik girince, bir sure sonra hissettiklerinin aslinda ask olmadigini anlamaya basliyor insanlar. Bazen de kisi yanildigi fikrini kabul edemedigi icin karsi tarafi sucluyor hep. Yani siz aslinda esinize degil de vakti zamaninda ondan gordugunuz o buyuk ilgiye asik olmus olabilirsiniz. Ve ilgi de omur boyu surmuyor malesef. Ilgi bitince sizin besleneceginiz birsey de kalmiyor. Ama neyseki ask evliliklerinin akibeti de pek ic acici degil Bunu da bir teselli olarak gorur musunuz bilemiyorum tabi.

Gangsta kanı yavaş akıyo sanırım. En başta nasıldı ki? jane

Çok şey yazasım var da... Neyse. Kafamı bi toplayayım önce, genel bir cevap yazmaya çalışacağım. Osen La yükellifullahü nefsenilla vüs'aha. tek ayak

Başını okuyunca kocişini öven kadın öfff diye düşünürken sonu iyiydi.

Eşinizin burcu oğlak mı? J

Anlatımıniza göre kocanız bana tam ideal aradığım koca tipinden geldi :) demek ki ben de biraz sıkıcı bir insanim:) ben daha çok sakin bir hayatı severim macere çılgınlık tarzı şeyler bana göre değil ondan sanırim bana tam ideal geldi:)

Sanirim bu zamanin en buyuk hastaligi ilgisizlik donukluk. Teknolojiyi olumlu yonde kullanmadigimiz icin bu telefonlar falan afedersiniz ama aptallastiriyor insanlari. Etrafa bön bön bakiyoruz iste. Ben bunun onune gecmek icin 4 bucuk yillik evliligimde eve internet baglatmamakla telefonu yasaklamakla mucadele veriyorum o zaman konusabiliyoruz ha bazen ikimizde elimize telefonlari aliyoruz ama yine de iletisimi koparmiyoruz hersey dozunda olmali. Bu durum suan bende var elimi kaldirmaya gucum yok depresyonda gibiyim esimde dahil eskiden cok enerjik oldugumu neden boyle oldugumu sorup duruyor sanirim en yakin zamanda bir psikoloğa gitmeliyim esinizide buna ikna edebilirsiniz eger bendeki gibi donemsel biseyse degisebilecegini dusunuyorum esergry Nirvana Anneler

Ya senin planlarına da dahil olmasaydı? Tamam tek gidiyorum o zaman dediğinde de gidemezsin deseydi? Annen kalayladığında arkasından küfür etseydi ya da size ne tarzı bi şey söyleseydi. Böyle adamlar da yok mu çook. Kocanı övüp gittim

Kendini ne kadar sorguladığını tahmin edebiliyorum ama bu kadar kendini yıpratmamalısın. Bir yerde kendini törpülemekten bahsetmişsin, acaba eskiye dönememekten kaynaklı bir buhran mı geçiriyorsun diye düşünmedim değil. Çünkü eskiden eşin istediğin ilgiyi gösteriyordu, hem de kendini törpülemene gerek dahi kalmadan. B

Eşindem hep şikayetçisin gang neden boşanmıyorsun sen gezmeyi seviyorsun o evcimen demek ki adamın karakteri buysa yapacak birşey yok boşanmaktan başka annenin böyle konuşmasıda hoş olmamıs hele seninle evlenerek hayatımın hatasını yaptım demen cok kırıcı eşim bana dese kahrolurdum. Sırf senin gibi gezip tozmayı dağlara tırmanmayı sevmiyor diyemi yani

Eşin bir mal bence

Çok yakın tanıdığım birinin de evliliği böyle. Evet tespitiniz doğru bence de siz tamamen zıt karakterlersiniz. Bi insan iyi biri işte iyi aile babası, çalışkan, akıllı, dürüst vs diye onla geçinebileceksiniz, bir şeyler paylaşabileceksiniz diye bişey yok. Bunu erkenden tespit edip insanın hayatına ona göre yön vermesi çok önemli bence. Şu an o bahsettiğim kişi evliliğinin 10. senesinde ve ağır depresyon tedavisi görüyor, tüm yaşam enerjisi bitti.

Bir yuva kolay kurulmuyor. Bir insana kolay guvenilmiyor. Bunu goz onunde bulundurarak bdnce bir muddet hic bir sey dusunmeyin. Esinizle bir seyler yapma dusucesini atin aklinizdan kendinizde yeni mesgaleler edinin yalniz basiniza bir seyler yapin. Birakin gercekten ev arkadasi gibi yasayin. Belki zamanla ozlem duayarsiniz ve hersey eski halini alir. Cunku bu isler zorlamayla kurallarla olmuyor malesef. Herkes kendi ruhunu dinlesin. Bence zamana birakmaniz ve bu soruna odaklanmamaniz belki sizi cozume goturebilir.

Bu gerçekten iyiydi. :))

Uzun zamandır düşündüğüm şeylerdi, cesaret edemiyordum Idrakyollariiltihabi, olursa şu zamanda olur. Zaten ikisi için de yaz sonunu beklemem gerekecek, dövmeyle-operasyonla deniz işi olmaz. En kötü ihtimalle 3-4 ay kadar daha düşünme sürem olacak, baktım değişmiyor kararım, o zaman yaptıracağım geçeceğim. Bunlar eşimin "Yaptırma ya sen böyle çok güzelsin, ihtiyacın yok, ben böyle seviyorum" dediği şeyler. Onun fikrini ezmek de keyif verecek. D

Her evliliğin dinamiği farklıdır. Bu durumdan sizin şikayetçi olmanız tamam, konuşulmalı. Lakin annenizin bu konuda sizi karşısına almasını tuhaf buldum ben.

Oda dogru. Belki bir gun canima tak eder yakarim gemileri.

Eşiniz başta gayette canlıymış, elde edene kadar boyleymiş gibi mi yaptı anlamadim ki... ay ne bileyim sizi düşündüm o kadar guzel seyler yaşanmiş sonra adam kenara cekilmiş. sanki bunlari yapmamış gibi... bu telefon merakini anlamiyorum abimde eve gelince yatana kadar oyun oynuyor... hicmi sıkılmaz insan... konuşsan bile buna mi kafayi taktin der, dinlemez bile... adam ölmüş, birak topraktan cikarmaya çalışma yatsin orda...

Şimdi sana koy totosuna madem ne yapsan olmadı diycem ama eğer bir daha evlilik düşünmüyorum kesinlikle bir başıma yaşar giderim dersen mantıklı o.. Çünkü bir kaç yıl içinde hepsi birbirinin kopyası oluyor adeta.. Monoton bir ev düzeni, işten gelince telefona gömülen kafalar.. Telefondan kafasını çıkarıp hayatı doyasıya yaşayan kaç erkek var diye sorsak kadınlara, ağlama duvarına döner orası eminim.. Tek başına plan yap, kendince gez eğlen diycem onda da bir zaman sonra ''Niye evliyim ki o zaman ben?'' sorularına yöneliyorsun.. Terapi işe yaramıştı sizde mutlu olmuştum. Bu konun üzdü beni yaa..

Ya çocuk aslında bizde tam bi eğlence kaynağı. Ama o uyuyunca bir kasvet, bir yorgunluk, herkesin kendi köşesine çekilme durumu oluyor. Çocuğun yemek saati, uyku saati zartı zurtu sebebiyle eskisi kadar da özgürlük olmuyor tabi. Benim kafam kaldırıyor çocukla çılgınlık yapmayı da, erkeklerin ruhu çabuk yaşlanıyor heralde, ancak buna yorabiliyorum.

Aynı eşimde öyle sürekli elinde telefon. Oyun oyun oyun. Akşam eve geldi oyun oynamaya başladı. İnanırmısın yataga geldi hala oyun oynuyor. Bende hamileyim bebekle dha mutlu olacagımı düşünüyorum bende. Tüm sevgimi aşkımı ona aktaracagım. O da ne yaparsa yapsın kendi dünyasında mutluluklar :)

Gangsta, seni seviyorum biliyorsun. Elimden geldiğince kırmadan yazmaya çalışacağım, yanlış bir şey yazarsam özür dilerim. Beni düzeltebilirsin. Burada yazdıklarından anladığım kadarıyla sen eşine çok saygı ve minnettarlık duyuyorsun, ama o kadar. Sevmiyorsun aslında, ama bir yandan sana zamanında gösterdiği saygısı ve sevgisinden dolayı, zor zamanlarında yanında olduğundan dolayı minnet duyuyorsun bir yandan boşanırsan vicdan yapacağından endişe ediyorsun. Aşık oldum dediğin şey belki de budur. Duygular katmanlıdır, iç içe geçer. Kimse saf bir duygu yaşayamaz içinde. Belki bunu kendine itiraf edememiş ya da çıkarım yapamamış dahi olabilirsin ama aslında seni eşine bağlayan bir şey kalmamış minnet duygundan ve çocuğunuzdan başka. Eşin çok iyi bir insan olabilir, seni çok sevmiş olabilir, seni en iyi anlayan insan da olabilir. Ama en iyi arkadaşına aşık olmak zorunda değilsin. Denemişsin, en baştan olmamış aslında. Ama şimdi patlak veriyor çünkü bir yerde "o kadar da senlik olmadığını" gördün. Bence eşin hep aynıydı, sadece sen duygularını yeni yeni çözümlüyorsun.

seninle daha önce de konuşmuştuk aynı konuyu benım eşim de senın eşine benzer baya benzer hatta eşime göre her aksam eve duzenlı gelmemız yemek hazırlamamız bırlıkte aynı sofrada yememiz gece uyumamız tv karsısında birlikte pineklememiz her aksam beni arayıp eve ne lazım demesi mutlulukların en büyüğü bana göre ise çok sıradan işin garibi benim eşim nişanlılık ve evliliğin ilk yıllarında beni havalara uçuran insandı eşime göre bazen ben nankör bile oluyorum evin içinde dolaşarak minnoşummmm diye beni kendi kendine sevmesi, akşam eve gelince seni çok özledim demesi gün içinde 3-4 kere araması senede ıkı kere klasık iyi otellere tatile gitmemiz birlikte ev kredimizi ödememiz mutluluk sebebi Benim eşim de çok düz bu beni sıkar mesela çok iyi bir adam çok iyi bir eş ama bazen gerçekten sıkıyor kendisi işi icabı çok sosyal bir adam ve tüm gün enerjisini dışarıda yediğini söylüyor eve geldiğinde istediği tek şey yanında oturmam, dizinde yatmam ve sakinlikmiş. her aksam eve geliriz aynı saatte mutfakta birlikte yemek hazırlarız ama sohbet sıfır bu arada beni kendi kendine konuşarak sever minnoşum napmış bugün, çok güzelsin sen bebişim ben seni çok seviyom biliyon mu minnoşum der bana iyice sinir gelir sonra bana kızar neden hiç konuşmuyorsun diye sen konuşuyor musun ki derim e konusyorum ya der eve papağan alsam aynı dakika aralığı ıle bu kelımelerı o da söyler zaten Klasık yemegımızı yeriz o çay koyar getir götür yapar evde hep aynı koltuğun aynı minderine aynı pozisyonda oturur tv açar öylle tv bakar arada yine bana sevgi sözcükleri söyler. bu arada bazen karsımızdakı koca ekran tv de kamyon kazalarını açar, dalgalarla boğuşan gemi videoları açar ben tam sıkılırım bir adım atıp kalkmak üzereyken nereye minnoşum der işlerim var içerde derim, gitme der mesela. yanında olayım ister eŞim çok mutlu bu şekilde. ben de sakin durgun bir insan olmama rağmen bu durgunluk beni sıkıyor arada ben aşk kadınıyım heba mı oluyorum acaba diyorum istiyorum ki eve geldiğimizde yanaktan öpüşmek yerine benı soysun yatağa atsın :) bir gün değişik birsey olsun yani soyun gel çıplak film izleyelim desin gece 12 de sahile gidelim desin ama yok yapmıyor yaptığı tek sevimli şey şimdi havalar ısındı balkonumuzda çay içerken metal mumluklarımıza mum koyup yakmak ve hava ne güzel dimi karıcım demek

Artı ve eksileri defalarca düşündüm. Artılar daha fazla olduğu için hala devam ediyor evliliğim. Geçenlerde yakın arkadaşım yüksek lisans araştırması için bana Minnesota çok yönlü kişilik envanteri uyguladı. Çıkan sonuçtan sonra sorunun sadece eşimden kaynaklanmadığını da düşünür oldum. Zamanında gittiğim psikiyatr ve psikologlar da aynı şeyi söylemişti. Dolayısıyla pişman olma durumunu yaşayacağımdan emin olduğum için radikal bir karar almıyorum evliliğimle ilgili. Arafta yaşayıp gidiyoruz işte.

Kendini bu kadar iyi ifade eden biri nasıl olur da eşi ile iletişime geçemez. Demekki cidden eşiniz duvar gibi. Üzücü. Güçlü bir kadınsınız böyle bir evlilik içinde bulunmanıza üzüldüm. Ama aşılabilir gibi de geldi. Bilemedim.

Gangsta sana son bi tavsiye evde kocanı bırak yasamaya bak. Pinekleme, eve gelincede, laylom müzik ac şarkı söyle, hobi bul. Ama kendi kendime cok mutluyum imajını iyi ver. Ama cok mutlu, çok sosyal olacaksın. Bu erkekler kisisine göre oynuyo. Gördüğüm bu. Kücük cocukların anasına mızıldayıp okulda pıstıgı gibi.

buna cevap geldi mi Yokuspokus

Konunuz her nedense bana dert oldu. Girdim çıktım bu konuya baktım. "Neler yazılmış, neler söylenmiş?" diye. Üzülmek belki haddime değil ancak üzüldüm durumunuza. Sonra yaşadığım duygusal çöküntü yüzünden, kadınları üzen erkeklere karşı ne denli öfke biriktirdiğimi andım da durdum. Sizi hep güçlü bir kadın, hatta cinsiyeti minsiyeti bir kenara koy, güçlü bir birey olarak özümsedim. Görüntünüzü dahi bilmemekle birlikte her düşmüşlüğün altından, biraz soluklanıp en sağlam halinizle kalkabileceğinize eminim. En azından bana böyle hissettirdiniz. Konunuzla ilgili kesin çıkarımlar yapamam ancak şu saatten sonra "Vay anasını nasıl değişti ama benim adam!!!" dedirteceğini sanmıyorum. Ayrıca eşiniz 'yaşayacak neyi varsa yaşamış ve dingin bir hayatın kölesi olmaya gönüllüymüş' gibi geldi bana. Hızlı yaşayıp hızlı yorulmak derler ya, öyle. Boşanmayı düşündüğünüzü de yazmışsınız, son yaşadıklarımdan yola çıkarak "Neden olmasın?" diyorum. Ne istediğinizi bilen bir kadınsınız bu yüzden "Neden olmasın" diyorum. Bakın ben ne istediğimi bilmiyordum. Ama artık çok iyi biliyorum. Ne istediğime karar vermeyi ise birtakım "eylemlerden" sonra başarabildim. Çok düşünmek de kusur bir yerde. Düşün düşün bo ktur işin. O hesap işte. Karışık yazdım. Neye karar verirseniz verin hatta bu durumu yok saymaya karar verseniz bile mutluluk sizi bulur umarım. Sevgiler.

İkinizi de suçlayamıyorum. Sadece ikiniz farklısınız. Kocanız da sizin için, sizin zorlamalarınızla bir yere kadar dediğiniz gibi biri olabilir. Evlilik insanların artık rollerden sıyrılıp kendi gibi olduğu bir yer değil midir? Onun için de yorucu olur -mış gibi yapmak sizin için de. Emin olun kocası böyle olup mutlu olan da vardır. Bana karışmasın işine baksın yeter diyen. Mutlu değilseniz belki de başka seçenekleri düşünmenin zamanı gelmiştir. Bir de anne tabii öğüt verir ama biraz fazla müdaheleci gelmedi mi?

Bebek ayri mutluluk veriyor bu kesin:) ama kocanin veremedigini bebegin veremez, bi zaman sonra o boslugun dolmadigini farkedersin.

Yorumlar için teşekkürler kızlar. Okudum tek tek, bir kısmını kafam almadı gerçi, kusura bakmayın, dalgın ve dağınığım. Genel bir cevap olsun yazayım dilim döndüğünce buraya: Yalnızım arkadaşlar. Bir evliliğin içinde "Tek başına"yım. Bıraktığım sigaraya başladım. Başladığım sporu bıraktım. Arkadaşlarımla görüşmez oldum. Fiziksel görüntümü umursamaz, eskisi gibi özen göstermez oldum. Kahkaha atmaz oldum, ağzımın ucuyla zoraki güldüğüm zamanlar çoğaldı. İştahım bozuldu. Ya bir gün içinde durmaksızın abur cubura dayanıyorum, ya da sadece sigara ve kahveyle gün bitiriyorum. Sürekli bir çene-baş ve sırt ağrısı peyda oldu. Psikolojim bozuldu özetle... Kimin eseri? Eşimin. Cevabı bu kadar basit ve tartışmaya açık değil. Abartıyor muyum? Hayır, abartmıyorum. Bu da tartışmaya açık değil. Yanımda 2 senedir sadece fiziken biri var, o kadar. İlgilenme biçimi şaka yollu takılmak ve mıç mıç sarılmalardan ibaret olan biri. Ki defalarca söylediğim halde yine aynı salak ilgilenme biçimi devam ediyor bu da ayrı bir konu. Fino köpeği sevilir gibi kadın sevilmez, bu da net benim için, hiç "Adam da öyle ilgileniyo işte" filan denilesi bir şey değil, orayı da geçtik. Bu adam benim arkadaşımdı "20 yıllık Arkadaş!" nesine beklenti yapmayacağım? "Beklentin az olsun" demeyin bana sakın. Huyumu suyumu bilen bi adamdan, hayat arkadaşım dediğim birinden bırakın da bir şeyler bekleyeyim. Sokaktan çevirdiğim biri mi de bana dair tek bir fikri, hatırası, hayali, istemi, sorumluluğu, düzenlemesi gerektiğini fark ettiği huyları olmasın bu adamın? Kırk yüz bin çeşide girdim 5 senede, kırk yüz bin... En sonunda ben de koyverdim işte durum bu. Ona uyum sağla biraz olayı değil zaten git gide ona dönüşüyorum, adam ölü arkadaşım ölü. Daha Türkçe nasıl yazayım? 31 yaşında, kolu bacağı tutar, işi desen geceli gündüzlü iş değil, yorgunmuş filan oraları da geçelim. Yorgun değil, "Yorgunluk" perdesi çekmeyi tercih ediyor sorunlarına bu. Koltuğa oturup saatlerce, günlerce, aylarca, yıllarca uyum sağlayayım kendisine oldu! Arada enerjisiz hissetmesi normal diyenlere de diyeyim "Arada enerjisiz hissetmiyor, full raad adam raad" yayılmayı seviyor, video izleyip ömür tüketiyor. Seksi soranlar olmuş, zaten bi o var bizim evliliği götüren. Ki @idrakyollariiltihabi nın da dediği gibi aynen, o da böyle giderse ben tarafından bitecek gibi. Ben duygusal paylaşımı yoğun bir kadınım, aşk ilişkilerimde "Kendini taze tutan aşkı" isterim. Idrakyollariiltihabi 'nın da tam üstüne bastığı üzere, ya kördüm evlenirken aşktan mı neyse... Ya da hep böyleydi, kendini gizledi. Öyle oturup da beyaz atlı prens hikayesi tadında bi beklentim de yoktu-hiçbir zaman olmadı. Bu adam benim arkadaşımdı, her şeyimizi bildiğimiz, birlikte yeyip içtiğimiz, birlikte oraya buraya kaçtığımız, birbirimizin gtünü topladığımız iki arkadaştık, ne zaman dertleşmek istesek, ne zaman can sıkıntılarına kalsak birbirimizi bulurduk. Sürekli bir arkadaşlık da değil, tırnak içine alıyorum biz "Kötü gün arkadaşı" idik eşimle. Birbirimizi düzelttik, birbirimizi yola koyduk; saçma yerlerden kah ben çektim çıkardım onu, kah o çekti çıkardı beni. Bu adam benim "Parçam" dediğim adamken, şimdi suratını görmeye katlanamaz hale geldiysem, burada bi şey ters gidiyor demektir, klasik basit beklentiler, hayat şartı, iş güç vb. değil olay yani. Kendisi platonik olarak beni sevdiğini itiraf etmiş biri. Senelerce benim için özel duygular beslediğini belli etmeye çalışmış ve ben bunu görememiş, sonradan sonraya kalbi ona karşı atmaya başlamış biriyim. Aşktı meşkti yok bilmem neydi işim olmadığı, vazgeçtiğim bir dönemde kendini ittire kaktıra kalbime sığdırmış biri. "Hadi go karta gidelim" diye kolumdan çekip son seansa yetiştiren biri, "Hadi gece denizi yapalım" diye gecenin bir körü arayıp, uyandırıp denize kaçtığımız biri, "Cipslerini aldım, içecekleri de sen getir... da buluşalım" diyen biri -ydi. Öyle "Şu adamı alayım, törpülerim, değiştiririm" gibi bi düşünceye girmedim yani evlenirken "Kafa dengiyiz, iyi eğleniriz, dert ortağıyız, birlikte güle oynaya yaşlanırız, iyi insanlarız" diye evlendim ve hatta dememe gerek kalmadı aşık oldum. Şimdi böyle bir adam olup çıkması beni delirtiyor... Sebep yok, bir şey yok ortada hiçbir şey yok ya. Yok oğlu yok. Sohbet edemiyoruz ya, birlikte aynı şeye gülemiyoruz, bırak gülmeyi aynı lisanı konuşmuyoruz artık. Ciddi ciddi boşanmayı düşünür hale geldim. Onu kuruyorum "Boşansam naapcam ki?" diye, al birini vur ötekine, erkek milletine bakışımı değiştirdi adam. Zeka olarak geri olduklarını düşünüyorum adamların artık. Şen şakrak bir kadın nasıl depresyona girer hikayesi oldum ki depresyon geçmişim de var, bilirim yani oralara kendimi sokmamak için zorlarım, dışarılara atarım kendimi. O da kalmadı. Tükendim. Buraya neden böyle yazıyorum onu da bilmiyorum, gırtlağa kadar doldum sanırım. Şimdi gitsem böyle otursam bunları kime anlatacağım? Kimseye... Adam bildiğin diri diri gömdü beni ya aaa. Öf.. kendimden sıkıldım, yemin ederim kendimden sıkıldım.

Hayali varsa gerçeği de vardır bence . push ; O

Bende de var bir tane. Yaşatmaya çalıştığım dalı kurumuş orkideden farkı yok.. Karadeniz turu yapalım mı diyorum, çocukları( yaşları 6 ve 7) evlendirelim de yaparız diyor. Hadi kalk Ortaköye gidelim diyorum, trafik var diyor.. Ablanlara gidelim diyorum yol çok uzak diyor.. (15dk) Gece dışarı çıkalım diyorum aman boşver yorgunum diyor.. Tatilimiz desen Ayvalıkta emekli tatili. Bu yaz Bodruma gideceğiz eminim devremülkten dışarı çıkmak istemeyecek. Artık sormuyorum bile kendim plan yapıp onu çalışmadan gidiyorum. Annemle kardeşimle geziyorum. Çocukları ona kilitleyip kuzenlerimle çıkıyorum falan. İçimiz çürüdü ya belli etmiyoruz. Aslan geldik aslan gidiyoruz..

Elbette benzer hikayeler aynı hislere ya da sonuca ulaştırmaz insanı. Belli ki siz gerçekten aşık olmuşsunuz. Belki ben de oldum lakin davranışları ve uyumsuzluk sonucunda aşk bitti. Bazı insanlar sevgiyi beslerken, bazıları da olumsuzluk karşısında tüketiyor işte. Benim sevgim saygı ve biraz da hayranlık var ise besleniyor. Saygı duyduğum ve hayran olduğum karşı cinse aşk besliyorum. En ufak bir küçümseme, zayıf görme, pasif olduğunu düşünme halinde sevgim azalıyor. Bu yüzdendir ki güçlü insanlara karşı zaafım var. Zayıf, pasif ve hakkını koruyamayan insanlara da tiksinmeye yakın hislerim oluşuyor. Belki benim kendi travmalarımla alakalıdır bu durum. Bilemiyorum. Sizin adınıza sevindim inşallah daim olur mutluluğunuz. 3nity

pucca aldatıldi ayrılıyor diye biliyorum.

Çok üzüldüm gerçekten sizin adınıza, bir benzerini de ben yaşadım. Evli değilim ama, 5 yıllık bir ilişkim vardı. Uzun süredir hatta ilk 1 seneden sonra kavgalarımızda haksız olsa bile günlerce arayıp sormuyordu. İlişkimiz benim çabalarımın hatrına yürüyordu senelerdir. Taşıma suyla değirmen döner sanki... yeri geldi kendime saygımı da kaybettim. En sonunda düşündüm, değer miydi kendimi bu kadar yıprattığıma? Adam benim için çabalıyor mu? Nasıl olsa çantada keklik mi diyor? Hepsini tek tek düşünüp, analiz ettim. Vardığım sonuç şu oldu; yok biz birbirimize uyumsuzuz. Karakterlerimizde en ufak bir benzeşme yok. Eminim evlenseydim bu yaşadığımız sorunlar kat be kat artacaktı. Sonuç: ayrıldım. Çünkü duygular da bir yere kadar. Ve insan ciddi anlamda tükeniyor. Ben de ne zamandır kendimi tükenmiş hissediyordum, özleyemiyordum bile artık onu. Her ne kadar konularımız benzemese de, sizi çok zorlayan ve tükenme aşamasına getiren evliliğinizi sakin kafayla tekrar gözden geçirmenizi öneririm. Sizi asla yönlendirmek istemem; ama böyle durumlarda mantık hayat kurtarıyor, her ne kadar acı da olsa. Hakkınızda en hayırlı gelişmelerin yaşanmasını dilerim. Sevgiler. Yokuspokus

Hayatımdaki tüm boşlukları doldurması için heyecanla onu bekliyorum. Her an dua ediyorum kimse beni mutlu edemedi inş yavrum eder. allahın izmiyle

Surekli surekli insan yoruluyor biyerden sonra. Dede moduna benim esimde aliyor bazen ama bazende devamli hadi hadi napcaz nereye gidelim. Habire aktif olmakta sıkıyor. Sanirim esim hadi hadi demese ben cok daha az seyle yetinebilirim. Yasimda daha 25 Belki ilerde tam nine moduna gelebilirim bende. Kafam ses kaldirmiyor.

Eşiniz gerçekten çalışıp yoruluyor olabilir mi? Siz çalışmıyorsanız enerjik olup onun çalıştığı için enerjik olmaması normal. Çalışmak insanı gerçekten yoruyor, insan kendini bir an önce eve ayıp dinlenmek ve evden çıkmamak istiyor bazen. Bir de bebekten sonra erkeklerin çoğunda "Misyonunu tamamladım." düşüncesi oluşuyor. Belki de buna bağlıdır.

Evet tüm sevgi ve enerjini ona aktarıyosun çok mutlu oluyosun. emzirdiğin dönem neden bilmiyorum ama mutluluktan havalara uçuyosun. durduk yere mutluluk geliyo. biraz büyüdügündeyse seninle konuşuyo ve sana arkadaş oluyo çok güzel bir hayat seni bekliyo:)

konunuzun bazı yerlerınde kendımı kocamı gördüm, bizde meselaa katıla katıla hiç gülmedik beraber diyebilirm, güldüysekte çok nadir, mesela ben anlatırken bile glmekten çatlayacagım birolaya kocam tebessüm bile etmez, ahada böyle mal gibi bakar, ama ne yapim bende alıştım artık, çevremdekiler, bu adam seniş nasıl kandırdı çok merak ediyoruz diyorlar meselaa, boş anıma geldi diyorum

Siz evli misiniz hala yoksa kurtardınız mı kendinizi bataktan :)

Ne güzel hayaller ama demi :) daha sı da vardı ama şimdilik yeter bu kadar dedim

Valla bana kizmayin darilmayin ama ortada saygısız bı ilişki yoksa evlilik bı hataydı gibi laflar edilmesini doğru bulmuyorum. İki taraf da ara sıra birbirine uysun ya çok mu zor. Boşanmak evliliği bitik görmek daha mı kolay geliyor bu çiftlere birbirine biraz ayak uydurmaya çalışmaktan? Sana hala sevgisi varsa, bazı kararlar alın; bı haftasonu senin istediğini yapın bı hafta onun. Bunu bile yapamiycaksaniz zaten sevgi kırıntısı dahi kalmamistir

Gangsta'm eşini tanımıyorum. Ama senin gibi biri onu seçtiyse, iyi biri olduğuna eminim. Bunun eşinle ya da evliliğinle ilgili olduğunu düşünmüyorum. Kabullenemiyorsun. Yaş almayı, çocukla gelen düzen değişikliğini, evlilikte seneler geçtikçe monotonluğun hakim olduğunu... Ama böyle be... Hayat böyle... Velev ki boşandın. Hadi gittin yeniden aşık da oldun. E sonra? O da bitecek. Her şey bitiyor. Biz de herkes gibiyiz işte... Herkes de bizim gibi...

O buhranı doğumla beraber yaşadım diyebilirim Astoria. İlk etapta çok zorlandım bebekli hayata geçişte. Burada anlatmışımdır belki birkaç yorumda denk gelmiştir, hazır olduğum halde hazır olmadığımı düşündüğüm zamanları yaşadım çocuk konusunda. O konuda kendimi rayına oturttum derken, esas hani eşim tarafından bi rahatlık olması, o çileden çıkaran beni. "Sen mi doğurdun be adam ben bu kadar koyvermedim kendimi sana nooluyo?" diye bi tartışma da yaşamıştık vaktinde, buraya konusunu açmış olabilirim ... Bilmiyorum, bakınca elle tutulur bir sebep bulamıyorum. Ama şu da var, hani adam kolay ulaşamıyor artık bana; onu da gözlemliyorum kendimde. Arada bir bi sinir geliyor, adam ne dese batıyor yani, canım dese "Canın çıksın" diyesim geliyor. Bu da işte depresyona doğru gidiyor olmamla alakalı sanırım diyorum. Idrakyollariiltihabi 'nın dediği üzere, en azından -kendimi iyileştirmek, iyi tutmak- için zorlayacağım-vaktinde cesaret edemediklerimi gerçekleştirerek şu ölü toprağını üzerimden atacağım. Çocuğum mutsuz bir anneyi hak etmiyor. Ben kendimi tek başına düzenleyeyim, isteyen peşimde koşsun artık bunu yapmaya karar verdim. Bugün zorla dışarı çıktım gittim bakım maskeleri şu bu aldım. Sigarayı azaltma kararı verdim 2 aya kadar bırakacağım durumuma göre, spor için ramazan sonrasını bekliyorum yüzerek başlayacağım en sevdiğimle yani, netten yarışmalara başvurdum, kim milyoner olmak ister vb. :)) Bahanesi olsun, kendi kendime ekşın çıkarayım diye. Estetik operasyon araştırısına giriştim, kendimi ödüllendireceğim birkaç yerimi yaptıracağım net karar verirsem, ciddiyim, senelerdir dövme düşünürdüm yaptırmazdım, yaptıracağım; çok acayip şeyler geldi aklıma; böyle oturup paslanmayacağım. Adam da derdine yansın artık. 30lu yaşlarımın başında nine olmaya niyetim yok, 20lerime geri dönüyorum.

Tek tek yorum yapasım yok kızlar kusura bakmayın, iç dökme gibi oldu. Çözümü yok, hastalık ya da herhangi bir şey değil. Evlendikten sonra değişti adam tamamen, arada bi eski enerjik haline döndürüyor kendini uyarılarımla, sonra yine aynı tas aynı hamama bağlıyoruz yeni bir delirme seansıma kadar ve artık pek delirdiğim de söylenemez. Düşünüyorum sadece, boşansak ne olurdu diye... "Uyumsuzuz, enerjimiz birbirini tutmuyor, birbirimizle ilgilenme biçimlerimiz/beklentilerimiz taban tabana zıt" diye boşanılsa... Ne bileyim. Boşansam ne olacak sanki... Annemin müdahil olma konusuna gelince, kadın gözlemini söyledi, tuhaf bir uyumsuzluk-uzaklık olduğunu fark etti işte sonunda, napsın? Çocuğuyum, bilir tanır, hareketlerimden çözüyor, mutsuz olmamı da istemiyor soruyor, anlamaya çalışıyor durumu, kendince azarlayıp yola getirmeye çalışıyor ikimizi, klasik anne işte. Kv de oğluna söylenir bir aradayken bazı değişen huylarına, "Babasının oğlu olmuş çıkmış iyice Allah sabır versin kızım sana" diye. Bizim aile böyle yani size farklı geliyor olabilir de büyükleri ilgili bir geniş aileyiz biz, canımızın sıkkın olduğunu, sorun olduğunu düşünür-fark ederlerse ağız yoklayıp, kendilerince büyüklük yapmaya çalışırlar. Buna mı takıldınız yani taka taka konu içinde? Neyse zaten canım sıkkın. Belli etmezdim, belli oluyormuş artık işte... Para imkan vb. mevzu da değil, imkan var, adamda hayat yok, fikir yok. Artık kavga bile edesim yok...

Çatlatmak için mi yazdın diyecektim Oyy oyy

O kadar uzak ki gerçeğe

Medyum Keto hissiyatı harikaydı

Konuyu hem ağlaya ağlaya hem kahkaha ata ata okudum. Tertemiz delirdim sanırım artık. Sizinki yine ite kaka yapıyormuş. Bizim en sosyal davranışımız eve pizza söylemek. Sinema tatil dışarı çıkıp iki dolaşmak bunları unutalı yıllar oldu çünkü hiç yaşamadım.. sürekli yorgunum sürekli halsizim. Mutsuzum hastayım vs vs vs... keşke o an ağzının ortasına vursaydın burada okurken benim bile içim soğurdu...

Ya ben artık kocanın bir hastalığı falan olduğunu düşünmeye başladım. 180 derece dönmüş adam, hayata da döndürülemiyor. Sağlıklı mı?

Yokuspokus sen dertlenince tepkisiz kalması üzücü Hani diğer yönleri için "kocanın iyisi yok, iyi birşey olsa adı koca değil gonca olurdu" gibi şeyler söyleyebilirdim ama tepkisiz kalması kötü gerçekten. Ben de ondan beklentiyi sıfırlayıp kendince takılmanı tavsiye edebilirim. Hani ilişkide duygusal boyutta da birbirini tamamlar ya insanlar, belki sen bu anlamda çok istekli ya da beklenti içinde olduğun için adam taaa ötelerde, gerilerde çekilmiş bir yerde hareketsiz takılıyor. Yani bırak olduğu yerde sen kendini iyileştirmeye bak.

Bir arkadasimdan ornek vereyim. Kendisi de gezmeye cok sever. Sevgilisinden de sikayetci. Ama yakinen bildigim icin ikisinide gayet bol bol gezdiklerini tozduklarini biliyorum. Tatil planlari bana herzaman anlatilir vs. Ama bazi gunler gelir sizin gibi sikayetci olur. Halbuki sikayet edecek birsey yok. Mumkun oldugunca bilmem yilda kac defa yurtdisi tatilerine gider. Yurtici kucuk gezileri takip bile edemiyorum artik. Yine de sevgilisinden yakinir. Halbuki cocuk mumkun oldugunca, hatta sevmedigi halde her yere katilir sirf mutlu olsun diye. Katildiktan sonra zaten iyi ki der. Ama arkadasimin ic huzuru yok. Yani surekli kendini mesgul etme cabasinda. Gecenlerde ikimiz konusurken bu kaniya vardik. Olmadigi vakitlar bana yakinir depresondayim moduna girir. İnsan kendi icinde dingin, huzurlu olmali. İc dunyasindan kacacak atraksiyonlar pesinde olamamli bence. Belki bu yonden bakabilirsin. Esinden odak noktayi kendinize cevirin bence. Tatil programlarina coskulaniyor diyorsun sonucta. Ama bazen enerjik halinden eski haline donusuyormus. Bir insan surekli enerjik mi olmali? Esinizden ve hatta daha cok kendinizden bu yonden beklentiniz cok. Sakinlik bazen evde oturup bir cay icmek bile zevk vermeli insana bence. Sizde bu olmayinca hayatim cok kotu can sikici moduna giriyorsunuz sanirim hemen. Bende gezmeyi vs cok severim. Ama evde oturmak da rahatsiz etmez beni. Yani ictem gelen bir huzur olduktan sonra farketmiyor zaten. Esiniz hicbiryere gitmek istemese anlardim sizi ama oyle birsey de yokmus. Ha kendi kendine plan program yapma kapasitesi yokmus ama o da herkeste olmaz zaten. Size kostek de olmuyor sonucta. Yani sizin yerinizde olsam, maddi imkanlarda varken guzel bir hotel bir gezi ayarlamistim coktan. Ama bence dedigim gibi sorununuz icten geliyor sanirim.

Nekadar cogaldi bu tip adamlar. Onceden burdaki konulari okurken benim evliligim ne kadar bos, yaslandim sanki diyordum. Fakat artik cok fazla okur oldum, bitkisel hayata gecis yapmis kocalari. Size bir faydam olmayacak cunku cok farkli durumda degiliz. Sadece bunu duyarsaniz belki bir nebze rahatlarsiniz diye yaziyorum cunku tek olmadigimi bilmek beni biraz rahatlatiyor. . push ; P

seninle çok ortak nokta var ahh ah gangsta... Cinsellik kismi bizim 1.5 yıldır bitti ben bitirdim hoş zorlayan zorlayinca 20 gunde ayda bir falan idi zaten. ... ömrü boşa tüketmeye gerek yok bir daha dünyaya gelmeyecegime göre... Kocam var beklenti vardı kafada bitti beklentim da bitti haliyle böyle iyi... eee beklentim olmayan bir adamla neden ömrümün geri kalanını kafayı çizerek yaşayım... Neden onun çamaşırını yıkayıp ütüsunu, yemegini yapiyim neden yüzünü görmek istemediğim bir adama tahammül edeyim cidden hiç gerek yok.

Idrakyollariiltihabi ve Yokuspokus biliyor musunuz eşim beni ilk görüşte aşık olmuş ben reddettim alakam yoktu zamanla dost arkadaş ve abim gibi oldu evet dert ortağım oldu annem ölünce ona sığındım aşk zannettim. .. bazen soruyorum kendime bu adam reddedilisinin intikamını aldı acaba... ben ona 1 yıl cektirdim o bana 11 yıl. Idrakyollariiltihabi o nasıl bir söz zihninden öpulesi kadinların tükenmesi üzerime burayı da aldım. .. evet tükendim ama güzel günler görebilirim umuduyla dipte cirpiniyorum çıkmak için. ... yoksa pek güzel düşünceler geçmiyor içimden kızım olmasa...

Evliliği bilmem de evde oturmak ve kimseyle birşey paylaşamamak hoş degil... iki kişi uyumluysa işler yürüyor... kuzenimle esiyle gezer ama kiz agzini acsin gozunun icine bakar, orayi zindan eder... mutluluk diye birsey yok varsa da cok kısa suruyor... insan kalabalikta yalniz hissediyor cunku kimsenin onu anlamadigini dusunuyor... melekeda Wait for it. tek ayak

5. yılda insan nasıl bir uykudan uyanıyor dimi? Bende de var o. 5 yıl sendromu diyorum ben buna. Çünkü tamamen uyumsuz olduğumuzu, boşanmayı düşünmüyorum. Bir şeyler uymuş ki evlenmişiz. Ama çaba şart işte.. Ben sen gibi enerjik tempolu bir evlilik düşlemiyorum aslında. Ağır kanlı olduğum doğrudur ama eşim de çok hevessiz. 2 ay kadar önce yine bazı tartışmalar sinsilesi sonunda "oğlumla 2 3 gün tatil yapmaya gideceğim kafamı dinlemek istiyorum" dedim. 20 aylık bebeyle tatil yalnız o kadar bunalmışım. Tribe girdi.. Eee be adam sen bir şey yap o zaman. Madem konu beraber gitmeye döndü kalk da bak neresi olur. "Sen bak, sen bul bik bik bik.." En son bu ay para yok diye vazgeçtim. Para bahane onun da işine geldi.. Sana çözümüm yok yani. Kendimi anlattım boş boş.. Green Day

+++Eşlerden birinin bir konuda daha önde ya da geride olmasını, denge gereği öyle diye düşünüyorum. Katılıyorum size. Çoğu zaman özellikle kadınlar ben böyleyim ama eşim tam tersi diye üzülüyor ama ben de hep "ben bu yönden daha ön plandayım o yüzden eşim geri planda ya da tam tersi" diye düşünüyorum. Her ikisi de aynı tarzda, kafada olan kaç çift vardır ki?

Kendinizi çok güzel ifade etmişsiniz... Bayıldım doğrusu Bu geminin Kaptanı anneniz gibi geldi bana:)) Sizin, elinizden geleni yaptığınızı düşünüyorum...

Selam kızlar, nasılsınız, nasıl gidiyor hayat? Benim yine canım sıkkın. Bu durum annemin de dikkatini çekmiş beni sıkıştırıp duruyor kaç gündür, eşimi de yakalamış kalaylamış "Ne derdiniz var oğlum sizin? Ne biçim bi şeysiniz siz ne biçim gençsiniz?!" diye sonradan öğrendim. ... Sanırım bu evliliğin içinde ölümüm gerçekleşti. Diyordum ya 70lik dedeler gibi bir şey benim adam... Çok artısı var, hani yine bi dolu övgü paragrafı çıkarmayayım kendisine, bazen haksızlık yaptığımı bile düşünürüm. Ama öyle bir hareketsiz, öyle bir bıkkın hale getirdi ki beni... Enerjimi eme eme, bir şeyi kırk bin kez söylete söylete şu 5. senenin içinde sanırım benim gençlik de gitti, çökkün hissediyorum ve hatta şu ara doğru düzgün hiçbir şey hissetmiyorum desem daha doğru olacak. Saçımı bile tarayasım yok... Kolumu kaldırasım yok, ağzımı açıp konuşasım yok. Çocuğuma kadar kaldım, dahası yok. Dün annemlerle bir aradaydık yemekte; durdu durdu başladı annem: "Uzun zamandır sizi gözlemliyorum, ne biçim eşsiniz çocuğum siz birbirinize, niye cıvıl cıvıl değilsiniz, birinizin elinde bi telefon daha işten gelip kapıdan girerken, ne bu izlemelere doyamadığın oğlum senin? Gangsta sen niye bir şey demiyorsun? Niye öbür taraflara kafa çekip gidiyorsun niye beraber, bir arada değilsiniz siz, bir şey mi oldu?" diye. Bir sürü laf geldi dilimin ucuna yuttum, gerek yok dedim. Nasıl olsa kendime söyleyip kendime dinleyeceğim. Annem bir iki nasihate bağlayacak, eşim "Tamam anne, haklısınız, ama ben de yoruluyorum iş yoğun, elimden geldiğince daha özenli davranacağım Gangstaya" falan fıstık diyecek... Bilindik bir tembih-söz döngüsü yine yani. Sessiz kaldık; eşim de ben de bi şey demedik, annem de devam etti "Babanla kapılarda kucaklaşırdık biz, şimdi beni ayıplı konuşturmayın soğukluk filan mı oldu size, siz hiç konuşmaz mısınız sohbet etmez misiniz birbirinizle çocuğum? Birinin elinde oyuncağı oturur, biri kocasının yanında bile zor oturur kaçmaya fırsat kollar..." filan baya gömdü sağ olsun. Dayanamadım "Yok anne bizim sohbet edebileceğimiz hiçbir şeyimiz yok. Ben kabulleneli bir sene oluyor, sen de sorup durma" dedim. "Ya bak yaa" diye gülüyor eşim de ben öyle deyince. Tam da sağımda oturuyor, elimin tersiyle Medyum Memiş'in Keto'ya çaktığı gibi bi tersine tokat çakasım geldi ağzının ortasına o an "Al buna gül" diyerek... İki saniye filan sürdü bu istek ve geçti... Artık dışarıdan bile belli oluyor demek ki, hani biri dikkatlice ev ortamımızda bizi incelese, bunlar ev arkadaşına bağlamış diyecek. Hani bi ben enerji katarsam, ben çekiştirir yönlendirirsem, ben dışarı planı yaparsam, ben tatile çıkalım dersem, ben şunu mu alsak desem ancak katılıyor coşuyor adam işte en fazla. Yoksa, kafasının içinde beyin yerine araba motoru filan olduğunu düşünüyorum bazen eşimin. Direksiyonuna geç ve sür adamı, bu kadar. Yok, hayatta değil kendisi. Bir fikri-hayali-beklentisi bile yok galiba şu dünyada... Annemler gittikten, çocuk uyuduktan sonra boş boş kaldık yine, mal gibi. "Senle evlenerek hayatımın hatasını yaptığımı düşünüyorum bazen" dedim öbür odaya gittim. Tepki yok. Kulaklığımı taktım müzik dinledim bi şeyler okudum, biraz oyun oynadım, buralara bakındım... İşte bitti gitti bir gün daha. Elimden geleni yaptığımı düşünüyorum evliliğimiz için. Terapistinden bilmem nesine... Yok abi biz dibine kadar zıt karakteriz, uyumsuzuz. Eşime kendisi gibi işkolik - yaşayan ölü -hayatta hiçbir amacı olmayan düz - evde kendiyle pinekleyecek lapg. t bi tip lazımmış. Ben fazlayım ona. 50 küsur yaşında yalnız gezen maceracı teyzeler gruplarına yazılayım bari, gelecekteki Gangsta şimdiden belli. Kendisi evde iki seksen ömür çürütürken ben bari alıp başımı gideyim ömrümü yaşayayım. İki kişilik planları tek yapmaktan bıktım... Ağlayasım var. Bi dağın başına çıkıp bağıra bağıra ağlayasım var.

Bu mesajı gangsta'dan özür dileyerek üzerime alınıyor ve cevap vermek istiyorum. En yakın arkadaşım tam olarak bu yorumu yaptı bana ve evliliğime. Şiddetle reddettim ve aslında kocamı sevdiğimi kanıtlayacak örnekler sundum kendisine. "sevmesem şöyle yapar mıydım" diye. Çünkü bunu kabul etmek, geçen onca yılı kendimi kandırarak geçirdiğimi, daha da kötüsü bu kandırmacadan bir de evlat sahibi olduğumu kabul etmek demekti. Bu yüzden kendime bile itiraf etmekten kaçarken, kocamın iyi yönlerini düşünüp kendimi aşka zorladığım uykusuz gecelerle tanıştım. Hatta en nihayetinde "kızım sen zaten şuursuzsun. Yıllarca her şeyi sorgulayıp zihnini çöplüğe çevirdin. Savaşma kendinle artık" şeklinde telkinlerle kendimi rahatlatmaya çalıştım. Sırf şu yazdıklarını kabul etmemek için her yolu denedim. Şimdi okurken bile hızla paragrafları atladım ki, daha az canımı yaksın :) Çünkü biliyorum ki bir çözüm yok. Kabul edersem bu durumu, tek çözüm boşanmak. İleride oğluma "aile ortamında, anne ve babanla büyümedin çünkü annen bir geri zekalı. Hislerini anlamaktan aciz bir insan" demek istemiyorum.

Hiçbir zaman hayatta tek bir çözüm yoktur. Boşanmak zaten çok radikal bir karar, bunu 3. bir kişi olarak ben size "saçını boyatmak" gibi bir öneriyle sunamam. Ancak şu var, hislerini anlamamak geri zekalılık değildir, duygular dediğim gibi katman katmandır. Canınızı çektirmek gibi olmasın, 40 kat baklavanın içinden tek bir katı çekip almak ne kadar kolaysa o kadar kolaydır saf bir duyguyu ayırt etmek. Duygu odaklı terapilerde bunun eğitimi verilir mesela, duyguyu ayırt etme eğitimi. Boşanma mevzusuna gelince, kimse boşanmak için evlenmiyor. Kurulu düzeni bırakıp bir çocukla "aşık olmadığınız için" boşanmak size boş, belki de şımarıklık gibi geliyor olabilir farkındayım. Belki boşanma ve evli kalma seçeneklerinin artılarını ve eksilerini bir kağıda yazarak karşılaştırabilirsiniz. Bu size en azından somut bir bakış açısı sunabilir.

Benim babamda böyledir. Hiçbir enerji, beklenti, hayal, muhabbet sıfır. Sadece kendi için yaşıyormuş gibi. Yemek, su, uyku onu sonsuza dek götürür. Ötesi gerekmez. Kanepeye serilir bitti gitti. Annem çok çabaladı zamanında, daha ilgili ve sevgili olsun diye. Ya da ne bileyim bi sahile gidip duygu dolu bir şekilde konuşmak annemin hayaliydi. Çok üzüldü, çok ağladı bu nasıl evlilik diye. Sonra yaş başta geçince artık kabullenir duruma geldi. Anneminde babamla ilgisi kalmadı. Şimdi zerre tınlamaz. Kadınları böyle böyle tüketiyorlar işte. Dümdüz bu adamlar. Ve bencil. Allah yardımcın olsun. Keşke düzelse.. Keşke o pembe dizilerdeki gibi evlilikler yaşayabilsek.. Sabret. Belki dank eder bir yerden sonra.

Yorumları okuyunca her evlilik bir yada birkaç yıl sonra bu hale geliyo. bu durumda 7 kere evlenen seda sayan gibileri anlıyorum:) monotonluk istemiyosak bizde onlar gibi 7 kez evlenicez :)yada monotonluğa devam

Yokuspokus peki aynaya bakıp böyle kahkaha atmak gülmek nasıldı diye soruyor musun kendine?

Aklımıza gelen şey aslında çok ütopik değildir bence, insanın aklına geliyorsa yaşanılası bi durum dur

Nasıl duygusal çöküştür bu, öylesine bilindik tanıdık... biliyorum bu hissi yıllar öncesinden hemde. Tek başına evliliği yürutmeye çalışmak en başından beri yaptığım hata en baştan resti çekmemek kapılıp gitmek... Duygusal çöküşüm çok zaman önce başladı... hatta evliliğin ilk aylarında diyebilirim. Ben bunlari yasarken kendimi değersiz sevgisiz kimsesiz hissettim... özgüvenimi de kaybettim bu süreç içinde şimdi bomboş içim. pes ettim vazgeçtim neden vazgectigimi konuştuk konuşmaya devam... boşanmaya yanasmiyor ona göre her şey ama her şey yolundaymis ben buyutmusum şok olmuş. ..2 yıldır bosanalim dedim durdum daha yeni farketti işin ciddiyetini ben ilk söylediğinde ciddiye almadım seni diyor... daha çok ofkelendim oysa ben 2 yılda tamamen sustum diyebilirim... benim sesli ya da sessiz cigliklarimi gormezden gelen acılarımı neyim varsa tek başıma yaşamam sağlayan her ne varsa tek başıma yaşadım ne yazık. .. Yokuspokus tek farkı arti yön bizde neredeyse yok ne söylersen söyle tepki yok. .. duvara anlatmak belki daha iyi olurdu... Kadın önce çabalıyor konuşuyor savaşıyor yoluna girsin diye. .. SONRA susuyor içine dönüyor... ne bekliyor ne yasiyor.. adamin bu arada umrunda değil zerre Kör ve sagir olabildigince umursamaz... cabalamanin bir anlamı olmadığını anlıyor kadın işte vazgeçiyor, , bitince adam çabalamaya başlıyor demek ki cabalayabiliyormus diye düşünüyor kadın... ama ne care biten geri başlar mı?

Diğer konularınızı pek bilmiyorum ama eşiniz cıvıl cıvıl bir insan değil demek ki, siz de ya bu şekilde ona uyum sağlayıp sessiz sakin bir hayat yaşayacaksınız, ya da onunla birlikte olsanız bile kendinize bir alan çizip orada mutlu olacaksınız. Ya da bir diğer ihtimal ayrılmak tabi ki. Bazı insanlar eşleriyle sessiz sakin hayat ister, bazıları eşiyle dolu dizgin yaşayabileceği. Siz bu durumda kendinizi mutlu edebilecek misiniz onu sormanız lazım kendinize... P

te Allahim bunlarda bulmus bunuyor, biz kocasiz kaldik kocasiz

Ben eşimden yarın saat önce işten gelirim duş alırım güzel şeyler giyerim, o da gelince hop kucağına alıp Yatağa atar, günün stresini atar bi kıble muhabbet ettikten sonra yemek işine gireriz en kısa yoldan güle oynaya şakalaşarak öpüşerek, yemekte iş imizi gümümüzü anlatır yorum yapar birbirimizi över gaza getiririz iş hayatı namına, sofrayı birlikte toplarız kim daha Dinçer'de bulaşıklarla çayla o ilgilenir, çay çekirdek muhabbet tv derken yapışık şekilde eşim der yürüyüşe çıkalım, spora gidelim ya da sinemaya, çoğu zaman da çıkarız, el ele gönül gönüle yürürüz ya da diğerleri... geliriz evimize sarmal dolaş koklaş uyu sabah da birbirimiz e kahvalı hazırlayıp uyandırmak için yarışırız, daha dinç olan kalkar hazırlar öper koklar kaldırır, bazen sabah ben ütü yaparken onun gireceğini de ütülerim bazen o benim, birlikte çıkarız ayrılırken adeta sevgili gibi zor ayrılırız akşamı zor ederiz, bazen öğle arasında bi bakmışım gelmiş koklayarak öperiz birbirimizi, bazen yemeğe çıkalım der gekrş beni alır bazen benim iş yerimde Yemen yeriz bazen avm ye geçeriz bazen de herkes kendi iş arkadaşları ile yer, akşamları gelirken bana genellikler bi tek Gül ya da bi adet çikolata vs getirir, artık rutinimiz oldu bugün ne getirecek diye merak ederim :) haftada bi gün bi film seçer tv den büyük ekranda izleriz ve organizasyonu tamamen eşime aittir, Ayda bi mutlaka yakın yerlere kaçamak yaparız genelde eşim düşünür organize eder, bazı akşamlar o tek gider spora ben yorgun olurum yürüyüşe çıkmak istemem, o günlerde de herkes kendine kalır, cumartesi ya da paZar genellikle iki saatimizi yoğun hızlı bi şekilde ev temizliğine ayrırız, BaEn bi saat yeter iki elden olunca böyl e böyle gider... BÜtün bunlar hayallerdi HAyatlar kısmına geçmeyeceğim

Siz aslında başlarda eşinizin çabasına aşık olmuşsunuz diyebilirim. Bu çabanın elbette ilk zamanlardaki gibi devam etmesi çok olası değil. İnişler çıkışlar olur. Fakat sizdeki durumda tamamen çabasızlığa bürünmüş bir eş var. Maalesef çaba ve istek olmadan da evlilikteki o canlılığı ayakta tutmak zor. Evlilik zaten bu çabayı vermek zorunda olduğumuz için zordur çünkü bir zaman sonra 'aşk' gibi kendiliğinden sürükleyen o dürtü azalıyor. Tamamen bilinçli bir çaba gerektiriyor. 'Neden böyle oldu?' sorusu artık işlevsiz bir sorudur sizin durumunuz için. O yüzden daha işlevsel düşünüp, 'hareketi' ön plana çıkarmanız lazım. Boşanmış olsanız mesela bugünkü hayatınızdan farklı ne yapardınız tam olarak nasıl yaşardınız? Bu gerçekten işlevsel bir sorudur ve harekete geçirir. Bunun üzerine düşünün biraz.. İlle de boşanmanız gerekmiyor, bir prova mümkündür. Umarım anlatabilmişimdir.

Bizde de planlama bendedir. Genel olarak plan manyagi biri oldugum icin de bu durum bana batmaz. Ama baska sorunlarim oldugunda, kafama onunla alakasiz bir sey taktigimda bile hemen bu dusunce belirir; neden hep ben dusunuyorum diye. O neden bir sey yapmiyor bizim icin diye. Hatta gecen yil kendisine bir gorev verdim, bak bir daha hatirlatmicam, bu isin planlamasi sende dedim. Sonuc yok bisey hala Simdi sen dusunmelisin bence, hani baska seyin hincini mi kocadan cikariyorsun yoksa bu sekilde yasamaktan mutsuz musun . Eger ki mutsuzum diyorsan da omur boyle gecmez diyorum ben maalesef.

Ben sana bayiliyorum Gansta, burdaki konulara yaptigin yorumlara, kendini ifade edis sekline Ama erkekler boyle, hepsi degil ama cogunlugu. Evlendikten sonra adamlarin icine pijama-terlik-televizyon bir dede kaciyor Kisa bir sure basbasa bi tatile ciksaniz nasil olur ki?

Aynı hisleri taşıyorum sizinle S

Selam kızlar, kafam yeni yeni yerine geliyor; bir uyumuşum yarınlar yokmuşçasına... Aylardır böyle derin uyuduğumu hatırlamıyorum. İzin almış benimki, korkmuş biraz o kadar derin uyumama, oğlana bakmaya evde kalmış. Dün komple iptaldim anlayacağınız, perşembe günü yok bende... Neyse, okuduğum kadarıyla yine genel bir cevap yazmaya çalışayım. Bu arada hepinize teşekkür ederim, düşünmüş fikir yürütmüş, problemin kaynağını tahlil etmeye çalışmışsınız, kimileriniz kendilerinden örnekler vermiş destek olmuşlar, kıymetli vakitlerinizi bana ayırdığınız için samimiyetle teşekkür ederim, şu ara duygusallaştığımdan belki bilmiyorum, duygulandım mesajlarınıza, ilginize. Şimdi aşık olma mevzunu irdeleyeyim az; Astoria değinmiş, est. kuzum özürlük bir şey yok zaten az buçuk sohbetlerimizden bilirsin beni. Duygularımı ayrıştırmaya çalışan biriyim, ömrüm bunu tahlille geçiyor diyebilirim "Normal-anormal" dengesiyle, biliyorsun. Net bir şekilde söyleyebilirim ki minnet duygusundan ayrı bir aşk olduğunu hissettim. Kalbimin atışının değiştiği o anı cam gibi net hatırlarım eşime karşı. Belinden sarılmıştım motorun arkasında ve kalbim kulaklarımda attı, ılık bi şey aktı ciğerimden aşağı, bunu 2. yaşayışımdı. Yani net 2 kez aşık oldum, ilkini silen atan da eşim oldu diyebilirim. Minnet duygusu ile bir arada olmayı da iyi bilirim, birinden nişanlanmadan bunu fark edip döndüm çünkü. "Minnet-ödüllendirme-acıma" duyguları bir aradaydı ve sevgi olmadığı, onun bana desteğine karşılık, onun sevgisine karşılık verme vicdanı yaptığımı ayıklayıp, ayrıldım. Benim durum, "Rutin içinde zayıflayan, tükenen bir aşk" olayı; @Bree Van De Kamp 'nin dediği gibi, ben rutin insanı değilim. Rutinde kalmak beni bitirmiştir her zaman. Okul zamanlarım olsun, dersleri belli bir tempoda bile takip edemeyen bir insandım. Basar giderdim. Devamsızlık haklarımı sonuna kadar kullandığım yetmez, yerime imza attırır, ben gezmelere farklı şehirlere çıkardım. Annem "Napıyorsun?" diye aradığında hatta bi gün "Hiiç, Eminönünde kahve içiyorum" demiştim. Kadın beni okulda sanıyor, ben bi başıma İstanbul'a basmış gitmişim arada 600 küsur km var zannettiği yerle. Ya da işte lisedeyken, fizik dersinden çıkıp sahile taş sektirmeye giderdim vb. Belli bir süre sonra bay gelir, mutlaka mekan bir şey değiştirmek isterim, sıkılırım. Bu hep böyleydi, evlendikten sonra %50 kendimi törpüledim. Çocuktan sonra bu törpüleme hali %80 oldu. Ama sorun şu ki o kalan %20 de giderse, ben gideceğim, ben biteceğim. Eşim de bilir, çok iyi bilir bu huyumu. Dediğim gibi 20 yıllık arkadaşım, annem kadar iyi tanır. Gücüme gidiyor, beni bu kadar iyi tanıyan-anlayan ve zamanında bu konuda uyumlu olduğum biri, neden şimdi U dönüşü çekti, neden bırakıverdi çabayı? @COLIN bu arada eşim platonik aşık olduğunu benim "Senden hoşlanıyorum galiba" mesajımın ardından itiraf etti. "Bu güne kadar neredeydin be canım" diyerek... Yani o itiraf etti, bende de ona karşılık bu duygu gelişti filan değil, ilk ben itiraf ettim. Sonradan o döküldü. @Sisyphe çabasından etkilendim ama bu çabaya aşık olmadım. Bu çabayı fark etmem benim ona tutulmam ile başladı, yoksa en az bir 10 yıl önce görmem gerekirdi çabasını... Nasıl tutulduğumu da anlatayım, çok azimli bir çocuktu çok çalışkan , çalışkan ve sabırlı olması dikkatimi çekti, fiziksel olarak benden daha güçlü olması dikkatimi çekti ... Sonra işte sarıldığımda kalbim aktı. Daha ayrıntı yazsam tuhaf kaçacak, yani çok yüksek bir fiziksel çekim oldu aramızda, gözümüzün içinde baktığımızda kalp atışım değişirdi. Bunun aşk olmadığını kimse söyleyemez sanırım. Çaba göstermeye devam konusunda ise katılıyorum, çaba göstermeyi bırakan birinin aşkını sorgularım. Ondan sonra da soğukluk başlar işte... O çaba göstermeyi bıraktı evlendikten, bilhassa çocuktan sonra bana karşı. Sanki hayattaki tek amacı bendim, benle birlikte olmak, benle yaşamayı-aramızda kopmayacak bir bağ oluşturmayı garantilemek... Platonik hedefi tamamen bendim ve gerçekleştirdi tamamlandı gibi düşündürüyor bana bazen. Burcunu merak etmişsiniz @gizem- , P Prensescann ; kendisi başak burcu. Konuştuk eşimle şu 2 günde. Dediğim gibi korkmuş izin almış, bu kadar uyumaz, bu kadar gömülmezdim yatağın içine. 12 saatten fazla uyumuşum... Kendimi zorlayıp kalktım çocuk için diyeyim, yoksa daha uyuyacağım yani öyle bırakıverdim kendimi. Neyse, beti benzi atmış adamın. Değişir mi dönüşür mü bilmiyorum, hani buna ümit bağlamamam gerektiğini gün geçtikçe daha net anlıyorum, belki de onun yıkımını-kabullenişin son sarsıntılarını yaşıyorum. Artılar eksiler yan yana dizdiğimde ayrılmamalıyım sonucuna varıyorum. Ama karakter olarak yıpranacağım... Çok yıpranacağım biliyorum da. Ayrılsam çok kötü de hissedeceğim... İki ucu... değnek özetle, ne diyebilirim ki..

Yaptım tabi ki yapmaz olur muyum Üniversitede okudum cok aktiftim Bekarken de genclıkte de durgun biri değildim Ben de durgunlastım evet ama eşim iyice dedelere büründü:)

Böyle biteceğini tahmin etmiştim okurken

:) İLAHİ ÇOK GÜLDÜRDÜNÜZ BENİ. ya ne güzel işte tam ideal koca daha ne :) ama size aşk lazım anladım sizi

Bosanma hayalleri kuruyorum radyasyon gibi ruhumu curuttu. kizlarim ve bir oglum elimi kolumu bagliyor. zaten bizi disarda goren ideal cift diyor. birbirimizle birgun bile sohpet etmisligimiz yoktur. buna inanin. dilinden asla anlamam. anlamadim. mal gibi yasadim bu yasa kadar mal gibi. cinsellik zaten bitik. mucadele de etmiyorum gayri. buz gibi sogudum. galiba guc topluyorum ufak ufak. bisanmaya girisebilirim. herkeste beni suclar emin ol. fedakar ve madur baba o olur. bu tipler icten cokertir. Önceki

Pucca oldugunu dusundum bi an :) osun belki de :) yazı dili analizim ve hislerim kuvvetlidir. konuya yorumum eksik olmasin. Ununu elemiş elegini de asmiş gibi evlilik böyle boş boş oturup, sohbetsiz kalmak demek bazen. Olur öyle çoğu zaman. Çay için. Hüpletme sesi çıkıyor. Hüp hüp kardeşliği sohbeti