yeni bebek yüzünden evden uzaklaştırıldığını düşünecektir. buna sebebiyet vermemek için, işe başladığınızı söyleyin oğlunuza, kardeşini de başka yere bıraktığınızı söyleyin. evet çocuğa yalan söylemek kötü ancak bir süre için idare edilebilir bence. kaldı ki çalışsanız gerçekten bu durum olacaktı.. sadece neden akşam 9 ona takıldım? çok geç bir saat.. bu durumda sizinle beraber vakit geçiremiyor demektir.2 yaşında bir çocuk için, çalışan anne ile geçirdiği vakit çok önemli..9 da geliyorsa gelip uyuyor demek?

dogru yapiyorsun. cocuk zaten bu duruma alisik. ve 2 yas donemi gercekten zor yas, ve kucuk muhtemelen baya ezilecek abi tarafindan. en azindan azicik palazlanip kucukle duzeninizi oturtana kadar yollayabilirsiniz. benim oglum 5 aylik, kizim 4 yasinda ve cok rahat cocuk, esim de yardimcidir cok, ama ona ragmen her gun canimiz cikiyor.

simdi illa ki aile buyuklerinin yaninda kendini iyi hisseder, bi dedigi iki edilmez sizinde sutunuz artar stressiz oldugunuz icin ve tabi bebeginize daha cok vakit kalir ama bi konuya dikkat edin derim.. buyuk oglunuz coklu baglanma yasayabilir.. yani aslinda 3 yasina kadar cocugun butun istekleriyle anne ilgilenmelidir arada tabiki yardimlasma olacaktir.. ama cocuk bu anneye baglanmayi tam olarak gerceklestiremezse ya kaygili baglanir ya da aile buyuklerine baglanir.. bu durum ilerde otorite sorunu yaratabilir.. yani oglunuz sizin sozunuzu dinlemez, kulak arkasi eder.. ben sizi cok iyi anliyorum, bunalmaniz cok normal ama 2 yasinda bile olmayan cocuk icin anneden 12 saat ayrilik cok fazla.. mumkunse aile buyukleriniz sizi arada ziyaret edip oglunuzla ilgilenseler ya da hep beraber arada onlara ziyaret yapsaniz daha iyi..

bende doğru bulmuyorum. Yanında ayırmasan daha iyi olur sanki bir daha düşün istersen . push ; alyazraela 3 CADIM VE

madem anane babaanne hala üçgeninde yaşamaya alışık, gün içinde müsait olduklarını anladım yanlış anlamadıysam, siz oğlunuzu göndericeğinize onlar size dönüşümlü olarak 3 günde 1 gelip yardım etse, ha kendi evleri hamsizin eviniz, böylece oğlunuz dışlanmamış ve sizden ayrılmamış olur, siz de ilginizi daha eşit bölebilirsiniz, siz büyükle oynarken hala ya da anane küçükle meşgul olur ya da tam tersi

Oğlunuz için de daha iyi bence mekan değiştirmesi. Sütünüz de tekrar gelmişken düşünmeyin fazla. CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

bilmiyorum şöyle, destek mı alsanız acaba? cünkü oda sizin ilk göz agrınız sanki 2. bebek geldiği için bu yapılıyor gibi hissedebilir. ben yapamazdım evdeyken göndermezdim baskasına bakması için Nooption memento mori memento

ben de arada kaldım, hem çok zor durumdasınız anlattığınıza göre. süt meselesi çok önemli. ama oğlum 2 yaşında 8de uyuyor. 9 da eve gelip nasıl bir kaliteli zaman geçirebilirsiniz onu da aklım almadı. sanki yarım günlük gönderseniz, o arada belki dinlenseniz, ama tüm gün göndermeseniz daha iyi olur gibi geldi. imkanınız varsa elbette. yoksa biraz kendinizi iyi hissedene kadar bu düzende devam edip, sonrasında başka çözüm düşünmelisiniz bence, çok uzun süreli çünkü.

ne güzel kendi derdini anlamışsın ve sorunun ne olduğunun farkındasın. sen ve çocuklarının arasındaki sorunun nasıl bir yöntem izleyeceğini de keşfedebilirsin. iki tane çok şükür çocukların var yani güçlü olup yoluna mutlu huzurlu bi şekilde devam etmek için sebeplerin var. bak eşin de sana destekle çocuğunla ilgileniyormuş bence sende bu süre içerisinde kendini fikirlerini içinde bulunduğun ruh halini düzeltebilirsin. daha bir sabırla bu sorunları aşabilirsin bence.. MightyPineapple La Chica

Anneniz size gelse olmaz mı? En iyisini yapıyorsunuz, eğer zarar verdiğinde tavrınızı belli etmezseniz yapmakta sakınca görmez. Psikoloji dersleri alıyorum, bir tanesi 'Gelişim Psikolojisi', ama bunların yanında Çocuk Psikipatolojisi, Ergen Psikolojisi' gibi dersleri de almak istiyorum. Alıp o ansiklopedivari ders kitaplarını okudukça burada tercüme edip annelerle paylaşmayı umuyorum :) B Began Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

kreşe verilecekse bile 2. bebek doğmadan verilmeliydi.. bebek geldiği için evden uzaklaştırıldığı duygusu oluşmaması için çocukta.. burda durum farklı bir müddet evdeymiş zaten çocuk biliyorki kardeşi geldi o gönderildi..

Öncelikle bebeğin hayırlı olsun canım benimde 9 aylık ikizlerim var ilk kızım 4 yaşında doğduğundan beri annem bakıyo ben çalışıyorum doğumdan sonra kızım kendi isteğiyle ara ara annemde kalıyo hemde yatılı olarak izin vermezsem mutsuz oluyo anne sen kardeşlerimle evde kal ben nenemde kalayım aksam babam gelir alır diyo başta izin vermiyodum kızımın içine canavar girmiş gibiydi gitmesine izin verdikçe duzeldi bide şu tarafından bak çocuk evde olmaya alışık değil zaten doğduğundan beri belli bi rutin var bundan vazgeçmesi aman alacak zaten kahvetelvesi

Küçük olan biraz emeklemeye başlayınca rahatladım aslında. Koruma konusuna gelince ufak tefek şeyleri görmezden geldim. Aşırı korumacı davranınca daha çok inada bindiriyorlar. Uzaktan izledim, kolladım. Dikkatini başka yere çektim. Bebeğin bakımı konusunda yardım istedim. Battaniyesini getirmek, Islak mendil istemek falan. Yemek yedirirken birine sağ birine sol elimle yedirdim :) bir yandan bebeğimi emzirdim bir yandan büyüğü yedirdim. Şimdi biri 4 biri 3 Yaşında. Birlikte oynuyorlar çok rahatım. 1 yıl dişini sık sonrası güzellik :) sormak istediğin bir şey olursa cevaplarım

mutlu anne mutlu çocuklar bu konuda son derece haklısınız.. ancak konu sahibi şu an fiziksel olarak rahat olsa bile vicdanen rahat ve huzurlu değil ki buraya bu konuyu açmış.. 22 aylıkta olsa çocukların hislerini küçümsememek gerek, o çocuk evden sadece babayla kendisinin çıktığını görüyor kardeşi evde kalıyor onun biryere bırakılmadığının gayet farkında annenin işe başladı algısı yaratılması pek kolay bir olay değil bence o açıdan.. tabi bunlar tamamen benim fikirlerim daha öncede dediğim gibi uzmana danışmalı.. yakında ulaşabileceği bir uzman yoksa bile kreşlerde oluyor mutlaka gidip fikir almalı...

Anne işe başladı algısı hala yaratılabilir. Bunun icin cok gec değil. Mutlu anne mutlu cocuklar. Nooption memento mori memento

annem gelmiyor, illa kendi evinde olacak. umarım işimize yarayacak şeyler öğreniriz :)

Telefondan girdigim icin alintiyi beceremedim ayri ayri cevap veremiyorum kusurabakmayin. Bakıcı ve kres durumu maddi acidan biraz imkansiz. iznim bittiginde isi birakicam cünkü zaten yetemiyorum bi de calisirsam vicdan azabindan ölürüm. ki 2 cocuguma kimse gönüllü bakmaz zaten. Kardesim geldi beni evden gönderiyorlar diye düsünür diyenler olmuş, zaten korkum bunu düşünmesi. sizlerinde fikrini bu yüzden almak istedim. bunu nasil engelleyebilirim bilmiyorum. yalniz böyle düşündügünü belirten bi hareketi yok. sabah üstünü giyinince kosa kosa ayakkabilarini almaya gidiyor zorla cikmiyor yani evden. yada gidiyorum diye aglamiyor. aksamda ayni enerjiyle eve geliyor. eger öyle dusunseydi icine kapanmazmiydi diyorum.. Ben kv annem ve halaya 40 dk mesafede oturuyorum, onlar ayni semtteler. yani belli bi saatte gidip alma sansim olmuyor. baba eve 9da geldigi icin mecburen oglumda gec geliyor.10.30 uyku saati, o saate kadar sakalasip oyun oynuyoruziste. Evde ikisi bir arada oldugunda bebek surekli kucagimda oliyor. ne kadar yaninda sevmesemde ilgi mecbur hep kucukte cunku surekli ama surekli aglayan emmek isteyen bi bebek. bu sefer buyuk oglum hircinlasiyor kolumdan tutup kaldirmaya calisiyor beni. ikisini mumkun degil yalniz birakamiyorum. ben ogluma hic tv izletmemis insan sirf kafasi dahilsin kkardesine satasmasin diye cizgifilm aciyorum nerde kaldi nitelikli anne tavirlarim..!! Evde oldugunda hic ilgilenemiyorum 45 gun boyunca denedim ololmadi. sinirli, müdahale eden, sabir gösteremeyen, bagiran bi anne oldum. oglumun beni böyle hayirlamasını istemiyorum ama uzaklastirarak mi yoksa yani basimda mi daha cok zarar veriyorum cocuklarima bilemiyorum. Gecen gun uzun korkuluklu bi besik aldik tirmanmasin diye. kahvalti haxirliyordum bi ciglik koptu kostum iceri. oglum besigin icine atlamis bebegin ustunde oturuyor.. bebegin nefesi kesilmis.. yasadigim korkuyu anlatamam. ayni gunun aksami kicagimda bebegi opmek istedi ozin verdim bi baktim bebek agliyo. oglumu bi uzaklastirdim meger kafasini isiriyormus resmen alninin derisi kalkmis, aglamaktan mosmor oldu tikandi cocuk. iste o olayda kulagini cektim bagirdim. sonra oturup ucumuz birden hungur hungur agladim o gece sütüm tamamen kesildi.. ertesi günde babannesine göndrxim zaten.

Kızlar gece uykusu düzene Girdiği zaman acayip rahat ediyorsunuz. Artık gece uyanacağımı bilmek bile psikolojimi bozuyordu. Ne zamanki onlar deliksiz uyumaya başladılar bana can geldi. Tabi seninki çok küçük canım şu anlık mümkün değil. Ama her ay biraz daha rahatlayacaksın. Kendi kendilerine yemek yemeyi erken öğret mesela. Ben öyle Yaptım. Döktüler saçtılar ama yediler.

Seni çok iyi Anlıyorum. Bende arka arkaya 2 doğum Yaptım. Malesef bu vicdan azabı hiç bitmiyor. Birine ilgi göstersen diğeri melül melül bakıyor. Ikinci doğumumdan sonra odaya gelen psikolog ilk çocuğu evden uzaklaştırmayın Demişti. Oğlum annemle gezmelerde gider, anneannesiyle kalırdı geceleri bile. Ama doğumdan sonra Değişti. Ne zaman bir yere gidecek olsa anne, bebek diye sayıklardı Bu hallerini gördükten sonra hiç göndermedim. Evet yetemedim zaman zaman, çok gerildim, oturdum ağladım ama eninde sonunda düzenimizi kurduk. Büyüğü büyük gibi görme. Bende Yaptım o hatayı ama o daha bebek. Üstelik abi-abla olmak onların seçimi değildi. Zor biliyorum ama mümkün mertebe sinirlerine hakim olmaya çalış. Birileri gelip sana yardım etsin ama Oğlunu gönderme.

Sen sağlıklı olmazsan çocuklarının sağlıklı bir ortamda büyümesi mümkün olur mu sence? Bence şu an için yapılacak en iyi şeyi yapmışsın. Biraz rahatlayana kadar böyle devam et, küçük oğlun da büyümüş olur hem biraz.

biraz toparlana kadar böyle devam edersiniz sonra da haftada birkaç gün büyükannelerine gider. oğlunuzun gittiği günler bebeğinizi de alıp dışarı çıkın. havanız biraz değişmiş olur hem de stresinizi atarsınız benim de küçük oğlum 20 aylık. onun bir kardeşi olduğunu düşünemiyorum bile. zamanımın büyük bölümünü O alıyor hatta ben de büyük oğlumu ihmal ettiğimi düşünüyorum

Ben doğduğumdan beri ağabeyimden bayağı bir dayak yedim. Doğduğumda hastaneden çıkarken suratıma yumruk atmış, yüzümün yanı göçmüş. Ayaklarımdan tutup duvara fırlatmış. Beşiğimi ters çevirip odanın kapısını kitlemiş, onu da 7. kattan aşağı atmış. Çocukken bacaklarım mosmor gezerdim hep, kollarımdaki tüyleri falan yolardı. Annemin karnını tekmeliyormuş ''Doğurmayacaksın bunu, çöpe atacaksın bunu'' diye hırçınlaşmış hep. Koskoca adam geçen senelerde bile ''Sen bunu niye doğurdun ki?'' diye sormuş anneme. Yani kardeşine kinle bakmasını istemiyorsanız evden uzaklaştırmayın, babaanneleri çağırın eve, daha iyi olur. ''Yeni kardeş geldi beni artık istemiyorlar, evde fazlayım'' diye düşünüp kardeşine daha çok zarar verebilir. ''Anne kardeşimi seveceğim'' derse gözünüzü sakın üstünden ayırmayın, başbaşa asla bırakmayın. Beşiklerin etrafına tırmanamayacağı eşyalar falan koyun, korkuluğu yüksek beşikler alın.

Bence hiçbişey olmaz Sonuçta babası var yanında :) gerçi biraz daha büyümüş olsa daha iyiydi ama sana çok sorun çıkarıyosa babasıyla gitsin ara sıra evde kaldın nolcak ki Senin sağlığın iyi olsun ki çocuklarınla daha iyi ilgilen Hem o koşturmacada oğluna ayırdığın yarım yamalak ve kötü ilgidense gündüz küçükle ilgilenir akşam da oğlunla vakit geçirirsin burcubahar0635 what u get is what u

Biraz durum toparlanana kadar kalmasında sakınca yok bence, içiniz rahat olsun. Şu stresli dönemi bir atlatın ondan sonra eski düzeninize dönersiniz. Şu an büyük oğlunuzu bu derece disipline sokabileceğiniz zamanlar değil tam kıpır kıpır dönemi. O yüzden miniğinizle bir düzel oturtun sonra ikisi beraber büyür zaten, pskolojiniz çok önemli. GelenKutusu Mutlu ve 2 çocuklu bir bekar... Üyelik

Düşünüyorum düşünüyorum işin içinden çıkamıyorum. lütfen bi fikir verin.. Biri 22 biri 2 aylık 2 bebegim var. İkinci bebegim sürpriz oldu bize, iKi dogum arasi kisa oldugu icin hem psikolojik hem fizyolojik çok zorluk çektim hala da çekiyorum. Dogumdan önce calisiyordum ve oglum babanne annane hala uclusunde kaliyordu gün icerisinde. yani üçünunde evine alişık. dogumdan sonra oglum 2 yaş sendromununda etkisiyle çok hareketli dagitan ve tutturan bi cocuk oldu. kardesinde gelmesiyle iyice karakter degistirdi. seviyorum ayagina kardesine surekli zarar veriyor, besigine tirmaniyor (3 ayri besik aldim yinede tirmaniyo) dedigim hic biseyi yapmiyor falan falan.. 41. Günde sütüm kesilmeye basladi stresten arti pamuklara sardigim buyuk ogluma en ufak biseyde bagirmaya baslamistim. icime canavar kaciyodu bagirip agliyordum. kucuk oglum gündüz 10dk bile uyumuyor aksam 8e kadar. sürekli huysuz sürekli mizmiz. dolayısiyla buyugun yemek yemesi bile stres konusu. Esim eve cok gec geliyor pek yardimi yok bana bi gun yine ona dert yandigim bi gun dedi kki; ben buyuk oglumuzu kucugu biraz toparlanana kadar calistigin zamandaki sistemin aynisini uyguliyim sabah götürüp aksam getireyim. önce olmaz dedim 3 gün sonra sutüm tamamen kesildi yüzümün heryerinde sivilceler cikti bi kere kendime hakim olamayip kulagini cektim oglumun.. durum böyle olunca gitmesine razı geldim. . sabah 10da babasiyla cikip aksam 9 da dönüyorlar, ekstra bi hircinlik görmedim herzaman ki yaramaz oglum iste :) Sizce hata mi yapiyorum? Psikolojisini etkiler mi? Önce benim sagligim mi yoksa cocuklarimin psikolojisi mi? Bu arada oglumu bi haftadir gonderiyorum son 2 gundur sütum tekrar gelmeye basladi cok şükür :)

bence böylesi iyi öbür türlü iki çocuğada hayrınız yok sizede yazık bir süre idare edin ama 9 da değilde 5-6 da alma şansınız varsa alın o süre çok uzun bir süre

benim çocukların arası 18 ay. ikisi de kız. ben de asabi oldum çıktım. kabahati de uykusuzluğa buluyorum. annem büyük yanında kalsın istiyor ama ben göndermiyorum kardeşi geldi beni dışladılar düşünmesin diye. çünkü kardeşini çok kıskanıyor, üstüne oturuyor, kaşıkla bıngıldağına bastırıyor, kolundan ayağından çekiyor, suratına topla vuruyor, benim görmediğimi zannedip vuruyor, tekmeliyor. ben önce sakince uyarıyorum, inatlaşınca odasına gönderiyorum, tabi bağırış çağırış, ağlama zırlama tonla. vicdan azabı duyuyorum ama bunlar da geçecek inşallah.

bence hata gbı geldı canım... haklısın tabıkı kolay degıl ama hanı kardesım geldı benı ıstemıyorlar dıye dusunebılır cocuk aklıyla... onun yerıne haftada bırkaç gun oyun grubuna felan versenız olmaz mı

anne sağlıklı olacak ki çocuklarına düzgün bakabilsin bir toparlanın sonra yine düşünürsünüz bence

çok çok yanlış bence.. eve gelen kardeş yüzünden uzaklaştırıldığı hissine kapılıyor çocuk.. ki bu doğru da.. bu tabi benim fikrim ama bence bir uzmandan fikir alın kesinlikle..

Önce senin sağlığın, sağlıklı psikolojin sonra çocuklarının. Yani senin psikolojin iyi olmazsa onlara yansıması hem anlık hem de uzun vadede kötü olur. Ancak şu an yaptığın şey doğru değil bence. Çocuğu evden uzaklaştırmak.. Ortamından, en çok ihtiyacı olan zamanda senden ve kardeşinden.. Yardımcı tutsan evde yanında olabilecek... Ayrıca kış geliyor. Soğukta dışarı göndermek ne kadar mantıklı ve kalıcı bir çözüm sence?

Babası yanında degil canım. o sabah işe giderken bırakıp aksam is dönüsü alip eve getiriyor. Gun icinde oglumu aradigimmda sesi cok iyi geliyor ama icim hic rahat degil.

Keyfi bir uzaklaştırma değil ki bu. Mecbursunuz. Farzedin ki siz yeniden doğum yapmadınız da işe gidiyorsunuz. O zaman yine evde sizinle olamayacaktı. Yine anneanne-babaanne-halaya gidecekti. Benimkilerin arasında 3 yaş olmasına rağmen yine de çok çok çok zorlanmıştım, haftada 2 gün evime kadın geliyordu, yemek ve temizlik yapması için. O yüzden sizi şu anda çok iyi anlayabiliyorum. Düzeninizi oturtana kadar devam edebilirsiniz bence. akşam da bebeğinizi eşinize devredip büyük çocuğunuzla kaliteli zaman geçirebilirsiniz.