Rica ederim. Ha şunu da söyleyeyim nişanlınız kötü biri olmayabilir ancak herkes birbirine uygun olacak diye bir kural yok. Siz birbirinize uygun olmayabilirsiniz. İkinizin beklentileri farklı olabilir. Bu sizi veya onu kötü biri yapmaz. Umarım hem kendiniz hem karşınızdaki için en doğru kararı verebilirsiniz.❤

Bu adam böyle gelmiş böyle gider. Sadece düzeliyormuş gibi yapmaktan öteye geçemez. İçine sinmeyen şeyler varsa hiç devam ettirme.

Birebir aynı fikirdeyim yani adamın gerçekten bir problemi mi var yoksa konu sahibinin "daha duygusal davranma" beklentilerine mi uymuyor hiç anlayamadım

Yorumlarınız için çok teşekkür ederim, herkes net somut bir olay örgüsü bekliyor ama hem olaylar cok ayrıntılı hem belli bir süreci geçtikten sonra yazıyorum buraya hislerimi yaşananların temelini yazıyorum ama pek kimse anlamadı. Yine de sizin gibilerin fikrine ihtiyacım vardı, teşekkür ederim.

Beni en çok rahatsız eden şey bir hafta görüşmeyelim demişsiniz fakat buna saygı duymamış. Sevgi böyle bir şey değildir. Bırak dönerse senindir muhabbeti varya çok katılıyorum buna. Sırf birisi çok istiyor çok ilgi gösteriyor diye görüşme kararından vazgecilmemeli bence. Önemli olan sizin ne istediğiniz onun da bu isteğe saygı duyup duymadığı. Bence 1 hafta hatta gerekirse iki hafta hiçbir şekilde iletişim kurmamak gorusmemek iyi olabilir. İkinizde yalnız kalıp enine boyuna düşünürsünüz. Bir şeylerden emin değilseniz içiniz rahat değilse düğün tarihini de erteleyebilirsiniz bu arada.

Merhabalar yine uzun olacak fakat siteyi kullanmaya başladığımdan beri çok farklı bakış açıları kattı bana sizlerle durumumu paylaşmak fikirlerinizi almak istiyorum o yüzden. Önceki konumda nişanlımla problemleri paylaşmıştım, ilişkimizde ve evlilik sürecimizde olan devasa manevi problemler vardı. 4 aydır iletişim kurmaya çalışmama rağmen "mış gibi" yapıyordu. Herşeyi farklı açıdan yorumlayan, olaylarda ve tartışmalarda yetişkin gibi geri dönüşler alamadığım, düzeltmek istiyor gibi yapıp tabiri caizse sistemi kandıran bana olan iletişim yollarını kendi bile farkına varmayarak kapatan birisiydi. En son duygusal olarak çok farklı yerlerde olduğumuza karar verip ayrılma kararı aldım 2 hafta oluyor. Çünkü hangi birini değiştirecektim? 1,5 yıldır nişanlı ve yakın zamanda evleneceğimiz olan eve geçmeme, ailemin şehir dışında olmasına, burada mevcutta bir işim olmasına rağmen tüm düzenimi bozmayı göze alıp kararlı şekilde olamayağımızı anlattım. Aylırısak onun hayatında birşey değişmiyor bu arada hayalindeki işe yakın zamanda kavuştu, ailesi bu şehirde yaşıyor bana göre ayarlanan durumlar yok yani benim hayatımın aksine. Bu olay sonrasında aylardır kıramadığım duvarı biraz kırıldı. Kendisiyle ilgili sorunları, bazen kendini bile kandırdığını, hatalarını gerçekten anladı gibi Duygusal olgunluğa ulaşmadığını, hayatı boyunca hata yapıp onu toparlamasına müsade edilmediğini aşırı kollanarak büyüdüğünü bunun zararını, hayatı benimle öğreniyor olduğunu ve tüm büyük hataları düzelteceğini ama bunun temel kişiliğinde bir bozukluk olduğunu kabul ettiğinden zaman alacağını, iyi psikologlarla görüşeceğini ve artık tek odak noktası ve hayatının ben olacağını ilerdeki ailemiz olacağını, benimle bir takım olacağını bunları farkettiğini ağlayarak söyledi. Çabalayacağım biz herşeyi beraber yaptık sensiz hayat düşünemiyorum, birimiz ölse diğerimiz bunu bilmicek mi hiç yani diye şeyler söyledi bende gerçekten biraz farkettiğini düşünüp hemen olmasa da tamam dedim. Blöf olarak ayrılmadım bu arada. Ama sanki bu ayrılma şoku etkisi kısa sürdü gibi. Gelin görünkü, ben aylardır çabalıyorum bunları anlatmaya çalışarak, çift terapisine bile gittik 2 ay boyunca ve orda bile duvarı kırılmamıştı. Ama düzeliyoruz zannederek çabalamaya devam ediyordum. Sonra baktım ki elde var 0. Yine aynı şeyin olmasından "mış gibi" yapmasından korkuyorum. Tam benim gerçekten vazgeçtiğim zamanda farkettiğini söylüyor. Bu yüzden hemen eskisi gibi olamıyorum ve gerçek büyük adımlar bekliyorum hızlıca. Ve iyi davranıyor o günden beri zaten kavgayı tartısmayı sevmeyen hep güllük gülistanlık takılalım mottosunda biri. Ama sorun biraz da tartışamamız bundan kaçmasıydı. Şuan yine bekliyorum ki gerçekten farkettiyse gün içinde bişeyler aklını kurcalar, bişeylere takılır. Benle konuşmak ister, sorgular. Fakat çabasını öpüp koklayarak, sarılarak, normal sohbet ederek göstermeye çalışıyor, bireysel terapilere de gittikçe zamanla aşacağına inanıyor. Evet bir anda olmaz adamın sadece ilişkiyle değil kendiyle bile ilgili şeyleri düzeltmek. Duygusal hissizlik yaşadığını düşünüyor psikolojik hastalık olarak, benim tüm 4 aylık çabamda duyguların eksikliğinden boşa gidiyor zaten bunu ben de farketmiştim son aşamada. Ben duygusal paylaşım yok diyorum ben konuşmadıkça içsel şeyleri yine konusmuyor. Ve en önemlisi aklını gerçekten meşgul ediyor mu birşeyler bunu bilemiyorum. Etmiyorsa zaten çaba yoktur. Ve bu süreçte canım cicim olalım sevgiyle aşabiliriz diye düşünüyor. Ama ben kalbimi yine tamamen ona açmak için fazla yorgunum. Gerçek birşeyler görmeden düzelemem, bu sefer ben değişmeye çalışıyorum sen durumu kötüleştiriyorsun gibi oluyor. Şuan aynı evde yaşıyoruz ve sex bekliyor mesela. Ama çözülmeyen birsürü duygusal manevi şey varken benim içim atmıyor içimden gelmiyor, bunu da söylememe rağmen o düzelmeye çalışırken ben onu sexle cezalandırıyormuşum gibi tavırlara giriyor. Adama kendi hastalığını farkettirdik eyvallah da ben de psikolojik hasta olucam artık şu durumlarla cebelleşicem diye ben beni kaybettim. Durumları önceki konumda bahsetmiştim biraz uzun uzun yazmayayım tekrar. Ne şekilde ne yaklaşımla nasıl hayatıma devam edecem bilmiyorum yani. Sakince bekleyeyim diyorum ama sakince bekleyemiyorum büyük bişeyler olsun hadi göstersin diye içim içimi yiyo. Ama gerçekten bir anda olamayacağının da farkındayım. Ama ya yine anlamamışsa aslında büyük bir değişim zaten olmayacak, uyuyup o durumu göremez hale gelmek de istemiyorum. Gün içinde normal vakit geçiriyoruz kötü değiliz iyi vakit geçirmeye çalışıyoruz ama ister istemez kalbimi tam açamıyorum artık onda birşeyler görmedikçe ve bunu farkedince ben daha da zorlaştırıyormuşum işi gibi alıngan pasif agresif surat ifadeleri sergiliyor. Napcamı şaşırdım. Ayrıldığım ve onun aydınlanma yaşadığı zaman, en azından 1 hafta olsun görüşmeyelim dediğin gibi bir aydınlanmadaysan kendi basına düşün, ben de kendim kalayım biraz kafamızı toparlayalım dedim. Ama bırakmadı beni görmek istedi sürekli. Bu 1 hafta ayrı kalma düşüncemi uygulayamadık. Keşke uyguyabilseydik suan yine başa dönmekten korkuyorum. Belki de anlatamadım bilmiyorum ama bana önerileriniz var mı?

Adam öküz mü, sevgi ilgi derken sadece sex anlayan bir tip mi? Tam olarak anlayamadik hayatı boyunca herşey altın tepside sunulduğu için evlilikte hiç gayreti yok mu? Ne yani...

Ben mi anlamadım siz mi anlatamadınız çözemedim problem ne? Manevi boyutta yaşanan sıkıntılar ne? Adamın farkında olmadığı halı altına süpürdüğü şeyler ne hani bir sürü şey anlatmışsınız ama hiçbir şey anlatmamışsınız

Konuyu pek anlamadım ama beyefendi sizin manevi beklentilerinizi karşılayamıyor heralde, kusura bakmayın konu benim için çok havada kaldı kendimce yorumladım. Siz erken bir değişim istiyorsunuz bunu anladım ama durum psikolojikse hemen düzelmiyor siz de farkındasınız zaten. Kişiliğiyse o daha imkansız sanki. Yani boşuna kürek çekiyorsunuz hissiyatına girdim çünkü sizin de enerjiniz emilmiş.

Kötü yorum yapmak istemiyorum ama şu an sizi geçiştiriyor inanın en uzak olanlar bile ailesine yapışıyor ki sizinki olgunlaşmamış şimdiden yormuş sizi

Ayril

Kocama bu kadar çaba göstermem ya hayatı ne bu zindan etmek def ederim gitsin kocam olsa boşarım alt tarafı iki yüzük atılacak bu nişan amma abartılıyor ya bile bile yakmayın başınızı def edin gitsin ne uğraşıyorsunuz biri gider biri gelir valla kimse vazgeçilmez değil

yani ben pek anlamadım açıkçası sen ne istiyorsun tam olarak nasıl bi değişim görmek istiyorsun yani bu adam ne yaparsa sen " evet ya cidden bişilerin farkına varmış evet onda bişiler değişmiş " dersin mesela? daha iyi yorumların gelmesi için birkaç örnek sunman gerek bence ki anlayıp ona göre yorum yapalım mesela benim bi partnerim bana bi keresinde şey demişti bizim senle sıkıntılarımız hayatın içindeki sorunlarımız bile çok farklı demişti adamın borcu harcı vardı ailesiyle sorunları vardı oturduğu evle ilgili problemleri vardı falan bana çok garip gelmişti o cümlesi gerçekten benden ne istediğini anlamamıştım bende mi aynı sıkıntıları çekeyim, kiramı ödemeyip ev sahibini peşime mi takayım işimi bırakıp ona buna borçlanıp icralık mı olmalıyım milletle diye düşünmüştüm yada ailemle aramı mı bozayım bunu mu istiyor diye geçmişti aklımdan kendisi gibi sorunlu birini istiyor herhalde diye düşünüp ayrılmıştım bi süre sonra ve kafam rahatlamıştı bazı insanlar var ne yaparsan yap yaranamıyorsun veya tatmin olmuyor karşı taraf surat asma falan demişsin bunlardan mı rahatsızsın şuan tam olarak? surat asması yerine açıkça konuşmasını mı tercih ederdin nedir mesele

Çözümü kendinde farketmişsin aslında. Ancak uygulayacak cesaretin yok sanki. Bu adamla evlenmek mantıklı mı sence? Beraber yaşama gibi imkanınızda olmuş ve olanları görüyorsunuz. Siz bir şans vermişsiniz fakat partneriniz kullanamamış bunu, sizi bir şeylere ikna edememiş. Şu anda bile cinsellikten soğuduğunuzu söylemişsiniz. Böyle bir durumda yapılan evlilik sizce devam eder mi?Ya da aman olursa olur olmazsa boşanırız diyerek bir evlilik yapmak ister misiniz?Bu adam değişmiyor, evlendikten sonra daha da rahatlayacak ve çabalamayı bırakacak belli. Ayrıca zamanında gerekli tepkileri veremiyor, hep canım cicim olarak çözmeye çalışıyor. Ailesine tepki vermesi gerektiği zamanlar olacak çünkü aynı şehirdesiniz. O zamanda veremezse gereken tepkileri o durumda ne yapacaksınız. Çözümü sizde biliyorsunuz. Sevgi, aşk güzel şey ancak iyi bir evlilik için bunlar yeterli değil. Bu hem erkek hem kadın iki taraf içinde geçerli bu arada sadece erkek tarafı için değil. Ayrıca bazen tartışmak iyidir tartışamadıkça olaylar içimizde büyüyor ve patladığımız zaman herşey biranda ortaya dökülüyor. İşte o zaman iş geri dönülemez boyuta geliyor. Zamanında parça parça çözülebilecek şeylerin hepsi biranda gelince çözülemiyor. Tabi bunlar benim kişisel fikrim. Biruslanmaz

Aydınlanması, sorunlarının farkına varması düzeleceği anlamına gelmez. Sizin hatanız en başından şu olmuş; ben ona sorunumuzu derdimizi anlatabilirsem çözülür, şeklinde düşünmek. Önceden bilmezden gelerek geçiştiriyormuş, şimdi farkında olarak geçiştirir. Günler bir şekilde geçer, zaman geçer, hayat geçer. Anlık mutluluklarla, onun sizi fiziksel sevgi gösterileriyle şımartmasıyla anı kurtarırsınız. Ama ömür biter. Bu ilişkiden, duygusal, ruhsal, zihinsel olarak istediğiniz tatmini alamıyorsunuz. Nişanlınız kötü biri olduğunu söylemiyorum. Aynı erişkinlikte değilsiniz. Belki bir başkasının tam verim alabileceği bir adam bunu bilemeyiz. Ama size göre değil. Vaktinizi heba etmeyin, yoldaki çıkışları da kaçırmayın, sonra dönmesi zor olur.