Duygusallık, aynen öyle söylediğiniz gibi çok önemli özellikle biz kadınlar sevgiye ve ilgiye büyük önem veriyoruz. Ama benim evliliğimi bitirme sebebimde tam olarak bu. Eşimi çok severek evlendim aramızda 11 yaş var sevgiliyken ve nişanlıyken bu yaş farkını hiç farketmezdim ama evlendikten sonra herşey çok farklılaştı evlendikten 5 ay sonra hamile kaldım şuan dada oğlumuz 9 aylık. Henüz yeni evli sayılırız hala ama ben sanki 10 yıllık evliymişiz gibi hissediyorum. Eşim için çok fedakarlık yaptım hep verici oldum ama o iki çift güzel sözü, sarılmayı, öpmeye bile beni hasret bıraktı. Hamileyken bile beni o kadar üzmüştü ki son aylarda dayanamayıp ailemin yanına gitmiştim. Oğlumuz olduktan sonra düzelir deyip geri döndüm ama yine olmadı. Eve hapsolmuş durumdaydım sadece ev işleri, bebek bakımı ve kocamın isteklerini yerine getirmekten başka hiç bişey yapamıyodum. Eşim akademisyen olmasına ve işinin ağır olmamasına rağmen benim nasıl yorulduğumu hiç görmezdi görse bile görmemezlikten gelirdi. Hiç bi zaman bakımsız Bi kadın olmadım, fiziğime, kendime, evime yine hep çok dikkat ettim insanlar bakıp imrenirdi hiç doğurmamışsın gibi diye, güler yüzümden sohbetimden ona ilgi göstermekten hiç geri durmadım ve ondan beklediğim çok ufak şeylerdi, yapmadı. İlişkide tutkuya çok önem veren biriyken kadınlığımı unutmaya başlamıştım artık. Ne için evlendim ki? Hizmetçilik yapmak için mi? Ve sonra kararımı verdim, bu adamla olmuyo ve olmuycak dedim. O kadar büyük Bi egosu var ki hiç kurtarmaya çalışmadı, dönerim sandı. 1 hafta sonra mahkememiz var. Boşandıktan sonra ailemin yanına İzmire yerleşicem ama evlerimiz ayrı olucak. Tüm ailem ve akrabalarım destek oluyorlar sağolsunlar. Oğlum büyük Bi sevgi çığı içinde mutlu şuan babam, annem ve kız kardeşim en az benim kadar seviyorlar ve ilgileniyorlar. Hatta babam eşimden çok daha fazla ilgili torununa karşı. Herşeye rağmen zor olucağını biliyorum ama onunla olmak kadar mutsuz olucağını zannetmiyorum..

Merhaba arkadaşlar, 24 yaşındayım 8 aylık bir oğlum var ve eşimle boşanma sürecindeyiz anlaşmalı boşanma dilekçemizi verdik bugün. Şiddet, aldatma gibi bir sebepten değil severek evlendik ama olmadı işte çok emek verdim bu birlikteliğe çok yıprandım elimde güzel kalan tek şey oğlumuz. Bu süreci daha önce yaşamış arkadaşlar şuan hayatınızdan memnun musunuz? Pişmanlık duydunuz mu hiç boşandığınıza?

Canım benim çok üzüldüm gerçekten dediğin gibi Allah büyük. Güçlü ol, hayat her zaman devam ediyor ve bir kere geldik dünyaya bir daha yok şu kısacık ömür kendimize yazık ederek bitip gitmemeli

canım ben severek boşananlardanım... hatta anlaşarak boşandık 1 ay olmadı daha boşanalı ama tabi iyi düşünmek gerekiyor yani pişmanlıklarımda var keşke biraz daha düşünseydim diye... ama bir okadarda iyi yaptım diyorum çünkü kadın oldugumu değerli olduğumu hissetmiyordum 9 senemi geçirdim evlililik nişanlık asker bekleme 2 senede evlilik süreci var aslında baştan biliyordum nolduğunu.. ama insanın gözü kör oluyor bak 9 sene geçmesine rağmen gözünün içine bakardım aşkla sürekli onu düşünürdüm evli oldugumuz halde benimki böyle bir hastalıktı... sanki dünyada erkek tek kalmış gibi bir hisle yaşardım :) nasıl bıraktım nnasıl boşandım bilmiyorum ama en iyisi bu oldu... çünkü zamanın geçiyordu 25 yaşındaydım ve değersiz değersiz zamanım geçiyordu benimki seviyordu beni mutluyduk ama saygısız tavırları çoktu aileme bana küfür ederdi yeri geldiğinde herkesin içinde bana çocugu olmuyor olmuyor diye rencide etti ogünden sonra toparlanamadık ve boşandık benimki severken çocuktan dolayı oldu Ama ALLAH büyük elbet herkes çektiğini yaşar...

Bana kalsa evlenmezdim, erkek arkadaslarim oldu o surecte ama evlilik fikri bana uzakti, sonra esim cikti karsima ve ikna etti beni H

5 sene sonra

yok canım belkide ondan kolay atlattım

bende yeni boşananlardanım :) kısa sürede atlattım başta sakinleştirici kullandım çünkü aşk evliliğiydi benimki ve 9 senemi verdim evlilik nişanlılık asker bekleme şimdi çok rahatım yavaş yavaş hayata dönüyorum bir makinaya bağlıymışım meğerese...

Merhaba ben de kışa sürede tanımadan büyük bir aşkla evlilik yaptım. Ama ihanet laf söz her şeyi yaşadım. Dün dilekçemi verdim. Boşanıyorum sırtımda bir kanbur varmış. Şimdiden girip çıkıp oynuyorum. Kendimi başka işlere veriyorum. Bir de arada bir üzülüyorum ama dua edip kendimi teselli ediyorum

İnşallah bizde böyle mutlu oluruz çünkü şuan o boyuttayım. Boşanıp boşanmama arası bir durum ne olacak sorusu beynimi yiyor yalnız gezmek mutlu eder mi insanı diyorum sonra diyorum peki evli kalmak beni daha çok yıpratırsa zaten bir sürü şey yaşadım benim yerimde kim olsaydı şimdiye çoktan boşanmıştı diyorum bnde ayaklarım üzerinde durabilirim zaten öğretmenim yanlız yaşıyordum evlendim bir gün huzur bulamadım çünkü sorunlu bir kocam psikolojik rahatsızlıkları olan bir kayın valide bendeydi

Eşimin halası boşandı. Benden iyi yaşıyor valla tatiller, yüzmeler, sporlar, cilt bakımları neler neler. Hiç stres kaygı yok

yok malesef I

Teşekkür ederim canım

Yoook, harika olacak emin olun. Beyazladim, çöktüm diye düşünmeyin hiç. Zayıf olmak güzeldir, bir kuaför seansina bakar saçlar da. Biraz bütçe ayırıp yeni kıyafetler, belki yeni bir ımaj... Bu zor dönemi doğuş olarak düşünün, mis gibi olacak her şey, kaymak gibi olacak.

Durumunuzu bilip kabul eden biriyle tekrar düşünün bence. Daha mutlu olacağınıza eminim.

En sağlıklı yorumu yapabilmem için boşanma sebepleriniz hakkında biraz daha ayrıntı vermelisiniz, sonuçta yuva yıkmam kolay yapmak zordur. Milana22

Supersinizzbirgün bende sizin gibi olurum inşallah benimde ruhum şuan 60 larda bedenimde 40 gibi yaşlandım valla saçlarımda beyazlar var üstüne 11 kilo verdim bidebu boşanma süreci insanı ölüp diriltiyo heralde

Bizler tüm bu olanlara inat çocuklarımız için güçlü durmak zorundayız, hayat devam ediyor ve güzel günler elbette gelicek

nekadar sürede tekrar evlendiniz Milana22

Senede 2 kez görüşüyorlar babası senede 2 kez geliyor yani. Bazen telefonda görüntülü görüşüyorlar ama çok sık değil. Oğlum ciddi anlamda babası ile beraber yaşayan çocuklara özeniyor onlara hırçın davranabiliyor. Sokakta parkta gördüğümüz çocukların babalarına baba diye sesleniyor gidip ellerinden tutmaya çalışıyor. Amcamın oğlumla yaşıt ikizleri var bir ara amcama taktı ona hep baba dedi kendi çocuklarından kıskandı adamı ağlama krizlerine girdi. Amcamın sadece bizim çok sevdiğimiz bir akrabamız olduğunu onun babası olamayacağını çok zor kabullendirdik. Genellikle kendi babasına karşı çok öfkeli. Babasının başka çocukları olduğunu ve onlara babalık yaptığını düşünüyor. Babası evli falan değil böyle bir durumu da yok ayrıca ama nerden böyle bir çıkarıma vardıysa devamlı babasını başkalarına babalık yapmakla ve kendisini aramamakla suçluyor hesap soruyor. Sıklıkla rüyasında babasını gördüğünü ama babasının onu sevmeyip başka çocukları sevdiğini söylüyor geceleri ağlayarak uyanıyor. Böyle sıkıntılar yaşıyoruz malesef. Pedagog a götürdüm bu sebepten dolayı okula gitmesinin faydalı olacağını söyledi. Okula yazdırdım seneye inşallah okula gidecek. Bu tip çocukların bol arkadaşlı bir ortamda oynamaları enerjilerini atmaları gerekiyormuş. Okulda anne baba olmadığı ve herkes eşit şartlarda olacağı için çok faydalı olur parktaki gibi olmaz kafasını dağıtması bu konuyu düşünmemesi gerekiyor dedi.

Yazdiklariniz ne kadar pozitif Ne güzel kurtulmuşsunuz Bende 2. evlilikten aldatma yüzünden boşanma asamasindayim 22 aylık bir oglum var bazen diyorum boşanınca herşey güzel olacak bazen biraz karamsarlık oluyor neticede kolay değil Lütfen 2. evlilik için acele etmeyin son pişmanlık fayda etmiyor

Gerçekten inanamıyorum. Nasıl olurda bir insan inat uğruna kendi canından ayrı kalmayı göze alır. Bu biz annelerin asla anlayamayacağı bir şey sanırım. Ah şu büyükler zaten çoğu sıkıntı onlardan çıkıyo berbat olansa eşlerin arada ki çizgiyi koruyamamaları. Kendinizi suçlu hissetmeyin hiç oğlunuzdan dolayı çok üzüldüm yazdıklarınıza inanın ki ama bu durum tamamen babasının merhametsizliği, yazık evladına bunu layık görebilen adam bırakın kocanız da olmasın çocuklar bir gün büyüyecek bu sorunları da olgunlaştığında geçecek ama sizin geri dönmeniz baş eğmeniz demek bir ömürü ziyan etmeniz demek. Değer mi? Ben kendim içinde bu gibi şeyleri yaşayan tüm kadınlar içinde değmeyeceğini düşünüyorum

belli ki duygusal bir çocuk, eğer maddi imkanınız uygunsa Pedagoga düzenli olarak götürün bence. S sentinus14

INSAALLAH en kısa zamanda kurtulun. Ben de çok mücadele verdim boşanmamak için eşim evi terk etmişti. Kaç kere gittim yanına onu ikna etmek için. Ama olmadı derdi annemin parasıydı. O yüzden davayı acın. Karşınıza çıkacak iyi insanlara mani olmayin Yabanmersini14 Sarı Çiceaaaghhh 🌻🌻 Anneler

Çok üzüldüm. Bende ailemin yanına ulan yaşadığım şehirden başka bir şehre taşınmayı düşünüyorum. Aslımda orası buraya göre çok çok daha küçük bir şehir ve eminim hayat orada benim için çok çok daha kolay olur ama Hem bunu istiyorum hem de sırf çocuklar babalarından ayrı kalmasınlar diye taşınmasam mı diye düşünüyorum. Aslında iki şehir birbirine çok uzak değil 2 haftada bir gelebilir hatta her haftasonu bile gelebilir istese ama gelir mi bilmiyorum. Boşanma gerçekleşene kadar bekleyeceğim zaten gitmek için acele etmiyorum. Benimkiler daha şimdiden parkta birisi baba dediği zaman etrafta baba arıyorlar ve beni en çok kahreden bu oluyor. Ben bu kadar çocuklarım için üzülürken adam ve ailesi hiç üzülmüyor her pazar alıp geri getiriyorlar o kadar. Şimdiye kadar 1 kuruş para vermedi. Çocuklara hiçbirşey almadı. Nafaka bağlanandan para vermeyecekmiş ki biliyor bu çocukların ne kadar gideri var. Aklı sıra beni ve ailemi cezalandırılıyor. Onu da ailesini de Allah'a havale ediyorum ve hakkımı helal etmiyorum hiçbirine. Bizde de sorun ailesi. Kendisi kendi ailesinin ne kadar baskıcı olduğunu ve kendisinin ailesine yaranmak için bizi gözden çıkardığını görmüyor da benim ailem boşanmamıza sebep oluyormış gibi göstermeye çalışıyor etrafa. Annem çocuklarımıza bakıyor kadına etmediği hakaret kalmadı. Annem yine de sesini çıkarmadı. Hem kendi annesi çocuklara bakmak için yardımcı olmadı hem de hasta hasta çocuk bakan anneme düşman kesildi. Ama o ne derse desin etrafa benim içim rahat, vicdanım rahat ama karşımızdakiler vicdansız insanlar. İnat uğruna oğlunu görmüyor diyorsun. Çok yazık. Çok pişman olacaklar ama iş işten geçti. İnşallah çocuklarımız da sorunsuz büyürler. Allah hepimizin yardımcısı olsun. Allah görülüyor, biliyor eminim bu günlerin ardında güzel günler var

Evet devlet memuruyum. Çok zor günler geçirdik evladimla ama yine olsa yine boşanırım, 10 kere 1000 kere boşanırım. Bir insan ne kadar bekar olabilirse o kadar bekar olurum. Kabus gibi evliliklerin ardından bile bir burukluk, "acaba yanlış mi yapıyorum" düşüncesi bir geliveriyor bence ama kısa süre sonra yerini huzura, refaha, muasır medeniyet seviyesine bırakıyor. Güzel günler çok yakın.

Yani evli kalmak sürekli kendine o acıyı yaşatmak demekmiş. Bitti artık lafı olmuycak sözü de olmuycak. Çoook şükür

Valla şahane yorumunuzu okurken bile Bi keyiflendim çalışıyo musunuz?

Çocuğunuz varmıydı peki H

Oooo, yeniden doğuşum olarak nitelendiriyorum ben boşanmamı. Benim de evladım birkaç aylıktı. Ilk günler biraz burukluk oldu ama sonrasında hızla kilo verdim, güzelleştim ve gençleştim. Lafın gelişi söylemiyorum, gerçekten evli olduğum vakitlerdeki fotoğraflarıma bakarsanız şu halimden daha yaşlı olduğumu düşünürsünüz. Fakat ben aslında şu an o halimden 7 yaş daha yaşlıyım, inanamazsınız. Ruhum gençleşti ruhum. Herkese tavsiye ederim.

Aynen sizin aile yapınızla benzer durumdayım bende çok şükür babam kardeşim amcam çok ilgileniyorlar oğlumla:Amcam sağolsun kendi çocuklarına ne alıyorsa aynısını oğluma da alıyor sanki 3 çocuğu varmış gibi. Onları nereye götürüyorsa oğlumu da götürüyor mahrum kalmasın hiç bir şeyden diye herkes çok uğraşıyor ama baba gibi olmuyor işte. Daha az önce parktaydık sırf o istedi diye cümbür cemaat bütün aile toplandık parka gittik. Orada gördüğü istediği oyuncaklardan şekerlemelerden aldı babam kardeşim amcam onunla oyunlar oynadılar ilgilendiler ama o yine orada babası ile parka gelen çocukları görünce sinir krizi geçirdi hırçınlaştı. Kaydırakların merdivenlerine başkalarını engelleyecek şekilde oturdu hem ağladı hemde çocukların kaydıraktan kaymasını engellemeye çalıştı. Çok zor ikna ettik oradan ayrılmaya. Eğer eski eşiniz ilgili bir insansa bunu hissetmeyebilir. Benim eski eşimle aslında şuan bizim aramızda aşılamayacak sorunlar yok. Onun ailesinin beklentileri ve olumsuz tavırları olmasa bugün barışırız biz. Eski eşim muğlada yaşıyor ben ise İstanbulda. Eşimin ailesi muğlada onların köyünde beraber yaşamamızı istiyorlar. Ben ve eşim öğretmeniz kazandığımız paradan tutun malımız mülkümüz herşeyimiz onlarda olsun ortak olsun istiyorlar. Ben de buna karşı çıktığım için boşandım eşimi bir türlü bunun doğru olmayacağına ikna edemedim. Şimdi o benim onu İstanbula kendi memleketime çekmeye çalıştığımı düşünüyor ve barışıp muğlaya yerleşmem konusunda ısrar edip hiç bir taviz vermiyor. Bizim sorunumuz eşim oğlu ile değil genelde benimle barışmakla uğraşıyor beni ikna etmeye çalışıyor benim memleketime gelmemek benim isteğimi gerçekleştirmemek için oğlunu görememe pahasına İstanbula gelmiyor. Bizim tek derdimiz inatlık ve eşimin ailesinin saçma sapan istekleri başka bir sorunumuz yok bizim.

Acaba boşandınız mı sonradan yazmamışsınız boşandıysanız durum nasıl . push ; H

Merhaba baba ile oğlunuz ne sıklıkta görüşüyor? Benim ikizlerim var ve 15 aylıklardı evi ayırdığımızda şuan 21 aylıklar haftada bir görüyorlar babayı. Zaten benim babaları ile hiç iletişimin yok, konuşmuyoruz. Henüz boşanma gerçekleşmedi maalesef, çekişmeli davamız. Aynı şeyleri bende hissediyorum. Çocuklarım için yaşıyorum, kendim için yaptığım hiçbirşey yok, kendim için düşündüğüm hiçbir şey yok. İş değiştirmeyi, şehir değiştirmeyi düşünüyorum ama onu bile çocuklarına için istiyorum. Tek başına olmak gerçekten çok zor ama yapacak birşey yok. Çocuklar büyüdükçe herşey yola girer diye düşünüyorum. En korktuğum şey ise çocukların annesi babası ile birlikte yaşayan çocukları kıskanıp psikolojilerinin bozulması. Zor bir çocukluk ve ergenlik geçirmelerinden ve hep bir baba özlemi ile yaşayacaklar diye korkuyorum. Siz çocukla ilgili be gibi zorluklar yaşıyorsunuz merak ediyorum. Başıma ne geleceğini bilmek istiyorum. Paylaşırsanız sevinirim. İnşallah herşey bizim için ve çocuklarımız için çok güzel olur.

Moralini bozmak istemem ama güzelde olabilir zor ve yıpratıcıda olabilir. Bazı yorumlar muhtemelen çok kötü bir evliliğin bitişiyledir. Çocuk olması yeni bir evlilikte çok çok büyük bir handikap olacak. Hatta büyüdüğünde ayrılığınızda babasını haklı bulup onunlada yakınlaşabilir. Çocuk büyüdükçe sorgulamaya başladıkça zorluklarda başlayacak. Kimse güzel bir aileyi bekarlığa değişmez. Değişmemeli. Yarın bir sağlık sorunu yaşasan yanında kim olacak. Mutlu olanda var çok acı çekenlerde var. İçi kan ağlayıp etrafa bakın çok mutluyum deyip sahte gülücükler atanda. Bunu birazda siz belirleyeceksiniz. Her şeyin hayırlısı olmasını dilerim.

Coook mutluyum Tekrar evlendim, hayat devam ediyor, hemde xok guzel bir sekilde devam ediyor Merak etmeyin ilk aylar zor olur ama sonra gececek tum sikintilar

İyi yanları da var kötü yanları da. Ama sanırım iyi bir insanla mutlu olmak isterdim eğer olsaydı. Oğlumla ilgilenen bir babası olsun isterdim. Bazen gerçekten zorlanıyorum oğlum 3,5 yaşında ve babası ile bizim aramızdaki ilişkiyi algılayamıyor. Ayrıldığımızda 1 yaşındaydı. Benden kendisine güzel bir baba almamı istedi. Arkadaşlarının akraba çocuklarının babalarına özeniyor ki ben devamlı kafası dağılsın bunları düşünmesin diye parklarda oyun alanlarındayım ama yine de olmuyor işte. Çocuk buruk ben buruk. Her şeye tek başına yetişmek seni düşünen birilerinin olmayışı şımarmaya hakkının olmayışı hastalanma lüksünün bile olmayışı çok zor. Hasta bile olamazsın çocuğun yemek yemesi lazım ihtiyaçları var. Yan dairede annem oturmasına rağmen kaç kez hastalıktan bayıldım evde oğlum tek başına kaldı. Eğer yalnız yaşayacaksanız düşüyorsunuz ve yine kendiniz kalkıyorsunuz kaldıranınız olmuyor. Sizi düşünen acaba ne hisseder üzülüyormu sıkılmışmı diye sizi mutlu etmeye çalışacak kimse olmuyor. Bir zaman sonra da alışıyorsunuz zaten tüm bunlarla yaşamaya. Çok şükür bir ev aldım borcunu ödüyorum maddi kaygım yok bir çok yönden evli olan bir çok kişiden çok rahatım hatta yaşantımı kıskananlar var ama duygusal açıdan çöktüm. Sadece yaşama sebebimin oğlum olduğunu düşünüyorum şuan tek derdim onu yetiştirmek. Kendimi bomboş hissediyorum. Kendi hayatıma mutluluğuma dair en ufak bir umudum hayalim yok. Eğer ki devam ettirmek için en ufak bir sebebin dahi varsa aranızdaki şey tam manasıyla yıkılmadıysa ne bilim şiddet ve ya aldatma hakaret küfür yoksa bence bir daha düşünün. Çünkü kaldırması zor ki gerçekten güçlü bir insanımdır herkesin her dediğini takmam ama insanlar bile canınızı çok yakıyor ağlatıyor.

Kıyamam ben ona( mutsuz evliliklerin faturası hep çocuklara kalıyor, her şey kısmet siz ne kadar iyi ve mutlu olursanız oğlunuz da o kadar mutlu olur. Baba çocuklukta çok önemli bir figür inşallah atlatırsınız

ben bosanmadim ama teyzem bosanmisti yasi da genc tipki sizin gibi, basta cok üzgündü hatta kalp hastasi olmustu ama ailesi destekledi suan okumaya devam ediyor ve dünyanin en mutlu insani hem gayet de özgür gezip tozuyor yani yeniden dogmus gibi oldu resmen insallah sizde hayatiniza mutlu bi sekilde devam edersiniz

Kesinlikle doğru söyledikleriniz ama sanmıyorum ki kimse yürütebileceğine inandığı bi yuvayı yıksın aile olmak harika bir şey gerçekten ama sevgi, saygı, tutku bunlar bittikten sonra aile olmaktan çıkıp herkesin görevlerini yerine getirdiği Bi kurum haline geliyo yuva öyle ruhsuz ve duygusuz. Böyle Bi hayat sürdürmeyi istemeyen ve cesareti olanlarda boşanmayı tercih ediyo