şaşkın, tedirgin, mutlu, hüzünlü... karmaşık bi ruh hali anlatılmaz yaşanır

sadece bir ay kalabildik evimizde.. sonrası ben hep yanlızım... inşallah 5 gün sonra eşim gelecek.. aynı evde yaşamak nasıl olacak merak ediyorum... çok heyecanlıyım.. çok sevinçliyim... onu çok özledim... evimiz biz mutluluk şükür Rabb İM MUTLU ETSİN CÜMLEİMZİİ :))) cundagg Some dance to remember, some dance to

ah ah çok ama çok mutluydum bulutların ustundeydım sankı. çok farklı bırşey anlatılmaz yaşanır:) evlılığe evıme nasıl alışacağım nasıl olacak gıbı sorularda yok değıldı ama mutluluk on plandaydı. aılemıde merak edıyordum tabı. nerdeyse 1 yıl surdu benım evlılığe alışmam

ayy ben de çok merak ediyorum acaba ne hissedeceğim :))

sen benim kabul görmüş duam, sevaplarımın armağanısın rabbime şükürler olsun demişti eşim.. bende şaşkın şaşkın bakıyordum

ben ilk gece burası neresi, evime gitmek istiyorum ben, kendi yatağımı istiyorum diye ağlamıştım =) sonra sabaha karşı ağlamaktan bitap düşüp koltukta uyuya kalmıştım. ilk 1 hafta hergün annemlere gitmiştim.1 ay içinde alıştım evime. şimdi de kendi evimden başka herde kalamıyorum rahat edemiyorum.

O anı 6 yıldır bekliyoruz. Seneye tadacağız kısmetse. Sanırım inanamayız önce. Ama sonra Allahıma dua ederim şükürler olsun diye. Ailemi evimi tabiki özlerim ama sevdiğime kavuşmanın verdiği mutluluk daha ağır basar o anda

Ne güzel bir dilek amin diyorum:)

berbat bı histi benım ıcın annemlerı evımı hemen ozlemıstım kendımı yapayanlız hısssettım ama sonra alısıyosun

biz o gece otele ertesi gün sabah balayına çıktık. eve ilk girdiğim anı hatırlamıyorum nedense :) ama sonrası çok güzeldi sürekli ay biz evlendik mi diye sordum kendime eşime. yemekler tatlılar pastalar börekler ohoooo çok kolay alıştım ben evime.

Ben dügünümden sonra evime geldigimde o kapiyi actigimda dedigim tek sey "cok sükür allahim bana bu günüde gösterdin" cok mutluydum sonunda evlenmistim... simdi annemlere gittigimde kendimi yabanci gibi hissediyorum orda... Hemen evim gelmek istiyorum sanirim evimdeki rahatliga cok alistim...

6 ay önceydi eve bıraktılar bizi çok yorgunduk çokkk üzgündüm annemden ayrıldığım için sadece ve sadece eşimi çok sevmeme rağmen ona göstermeden banyoda tuvalette mutfak da hep ağladım yeni yeni alıştım. O özene bezene hazırladığım ev bile sanki bana ait değilmiş gibi değildi alışıyorsun ama. Anneme gidince kendi yatağımda yatınca o gece deliksiz yatıyordum evim ilk zamanlar tuhaf geliyordu bana. Bence istediğin kadar sevdiğin adamla evlen evin eşyan düğünün herşey dört dörtlük olsun yine de annemmmm

Yaklasık 7,5 sene önceydi ama dün gibi. kazasız belasız atlatıgımız için mutluyduk ve sonunda yıllardır hayalımı kurdugumuz evimizdeydik görüşmemize karişan yok. heycanda vardi. düğündem döner dönmez balkonumuzun keyfini çıkardık oturduk bişeyler içtik d. gaz bağlanamamişti daha soğuk suda yıkandım bide yaz ortasında üşüttüm.. çok güzel bir geceydi.

inşaallah canım benim... N nicksiz

Biz balayından dönüp evimize ilk girdiğimizde, "burası bizim mi şimdi" diye hem şaşkın hem sevinçli surat ifademizle tek tek odaları gezmiştik. Çok değişik bir duyguydu hala aklımdan çıkmaz :) Nalet Kaynana çok cahilsin keşke

merhaba arkadaşlar, Düğün bitti herşey bitti ve kendi evinize geldiniz. tam o an neler hissettiniz? heyecan? ailenizi bıraktığınız için suçluluk? yeni bir hayata başlayacağınız için korku? peki evinizi ne kadar zaman sonra tam olarak benimseyebildiniz? Bir kadının iç dünyasını deneyimlerinizle tanıyalım. yorumlarınızı bekliyorum

Zaten 10 yıldır yalnız yaşıyordum. Evimi de evlenmeden önce kendim yerleştridim ve evlenene kadar kendim oturdum. Eşime de evime de hemen alıştım. Hatta kayınvalidemle görümcem çok şaşırıyordu düğün öncesi; ne gelinliğe özenirdim, ne de düğüne.. İlle de evim derdim. Sadece evime özendim. Girdiğim ilk dükkandan giydiğim ilk gelinliği aldım. Kuaförde saçımı hiç beğenmedim ama üşendiğimden birşey demedim. İki tane düğün yaptık, ikisinde de sürekli saati sorup durdum bitse de gitsek diye. Balayına bile zor ikna etti eşim beni. Ama ilk sabahımızda çok rahat ettim. Ohh be sonunda rahat bıraktılar dedim Salonda tvnin karşısına bir sofra bezi atıp kahvaltıyı koydum; bi güzel keyif yaptık. 1 hafta sonra da görev için birimizi hizana birimizi fizana gönderdiler zaten. Halen de öyle. O yüzden eşimle geçirdiğim her gün sayılı ve değerli benim için

ben, eşimle birbirimizi çoook severek ve 5 yıl bekleyerek evlendiğim için çok heyecanlıydım. Eve girer girmez heyecan mutluluk, çok karmaşık duygular. Ailemden ayrıldığım için bi burukluk vardı ama bu asla suçluluk hissi değildi.. Eşyalarımızıda çok beğenerek alıp evi zevkimize gore doşediğim için evimi hemn benimsedim valla

ya aynen onceden cogu zaman dsardaydim ben ama bu eve gelince sanki misafirlge gelmisim gbi hissettm daha alsamadm babamgile gdince kendi evime gitmisim gbi ni rahatlk geliyo ustume degsik bi durum :) benimde bes ay oldu evleneli zaten evden cikarken al kusak baglanirken baya bi agladm uzuldum falan dgunden sonra bi degsk oldm bi iki ay evimi ozledm

ne kadar güzel hikayeler. Allah herkesin yuvasını huzurla doldursun inşallah. Hep mutlu olun. Darısı biz bekarların başına :)

Allah banada nasip eder ins istiyorum artik esim olsun güzel bir yuvam olsun sevdigim erkekle.. Ailemden ayrildigima üzülmezdim ben herkesin durumu farkli.

yaklaşık 8-9 ay biz evlendikmi, burası bizim evimizmi, sen benim kocammısın deyip durdum eşime aşk sarhoşu dedkleri bu heralde

ben ilk girdiğimde acaip mutluydum yeni özene bezene alcağım eşyalarımı kullanıcam diye :) sürekli misafir gelsin heyecanındaydım gelsin yemek yapıyım yemek takımlarımı kullanayım yemeklerim beğenilsin diye. benimsemem neredeyse bir sene sürdü gibi hala daha bana ait değil gibiydi baba evime gidince kendimi ait hissediyordum. üstelik ben baba evinden evlenmeden çok önce ayrılmıştım nasıl bir psikolojiyse :) bir de başlarda annemi düşünüp ağlamıştım :)

İlk girdiğimde hissettiğim önce mutluluk sonra pistten inmemenin verdiği yorgunluk. Sonra 12 saattir yemek yememiştim açlık

ben ilk 1 sene boyunca evli olduğumuza inanamadım, evlilik nasıl bir şey diye anlayamadım. bir anda kendi aileni bırakıp aynı evde yaşasan da yaşamasan da görümce, elti, kayınvalide sahibi olmak, akrabalara ikram davet ziyaret, herkesi memnun et ama kendi ailene çok zaman ayırma yeni aileni hş tut kocanı hoş tut derken mutlu olmaya fırsat bulamadım. 1 yıldan sonraki 6 ay boyunca oh ben artık evliyim ve burası benim evim diyebildim. son 6 aydır da evim güzel evim, amaann ne de güzel evim diye göbek ata ata dolaşmaya başladım.

Çok çok güzel bir andı.. Birbirimize baktık güldük ve sonra eşim çok şükür karımsın eşimsin diyip alnımdan öptü Bense mahsun utangaç tavırlarla mutluluktan ağlamıştım çünkü bu anı ne zamandır istiyorduk.. Kendi evim kendi eşyalarım, ve alışmamız biraz zaman aldı ben gece olunca sürekli beni ne zaman eve bırakacaksın diyip durmuşum eşim halime hala gülerAllah isteyen herkese nasip etsin inşallah

Şükür şükür şükür... Kaç defa şükrettik hatırlamıyorum alnımızın akıyla birbirimize kavuştuğumuz için...

Bu mesaj burada dursun. Evlenip hissettiğimde doğru tahmin etmiş miyim diye bakarım :) Eve girince çığlık atarım herhalde sonunda evlendik diye Birde kesin ağlarım mutluluktan, sabahlara kadar şükrederim.

Biz evimize görümcem ve eşiyle girmiştik. Ayy hatırlayınca gıcıklığım arttı. Görümcem, bana ödünç verdiği çakma inci kolyesi peşindeydi. Eve girer girmez ilk dediği o olmuştu. O an onun dediklerini pek umursamamıştım. Hayelimdeki gibi evimize ilk girişimiz gerçekleşmemişti ona yanıyordum. Onlarla kahve içerken keşke ailemle olsaydım kimbilir nasıl düğün dedikoduları yapılıyordur diye merek ediyordum Bu arada hiç gitmeyecekler diye korkmuştum

Anlatılması ve tarifi zor bir rüya gibiydi.. Keşke o heyecanı tekrar tekrar yaşasam

O kadar zor gırdık kı evımızın ıcıne maddı manevı hep sukrettım onemlı olan huzur...

ben cok mutluydum yahuu... yasasin ozgurluuukk olmustum tamam babisin evinde de mutluydum ama 3 yildir sevdigim adamla ayni evde yasamak paha bicilmezdi... bicilemedi de Allahim herkesi yuvasinda mutlu mesud etsinnn

aynen bende ilk zamanlar evime pek alışamamıştım çok mutluydum severek evlendim eşimle evimi istediğim şekilde döşedim falan ama nedense annemin evini aradım kardeşimle didişmelerimizi özledim fırsat buldukça gizli saklı ağladım bende hatta bazen elimde olmayarak eşimin yanındada ağladım yanlış anlamaması için açıklamada yaptım tabii annemi özledim falan diye, o da napalım hadi gidelim annenlere diyodu yazık yaasaolsun onun desteğiyle şuan daha iyiyim alıştım 7 ay oldu artık annemin evine gittiğimde kendi evimde daha rahat ettiğimi hissediyorum

sonrası güzel olsun inşallah.. mutluluklarrr Sahihuban

hahaha en ilginç anı bu oldu