ya abartı değil aslında ama sorun bende sanırım ben cok alınganım.. evet ailelere yakın olmakta kötü, çünkü bu sefer hep onlarla vakit geçiryoruz. aslında bizimkilerin beklentileri yok, ama eşiminkiler özellikle kayınvalidem sanki eşime muhtacım gibi davranıyor. ev işi olsun, bir yere gitme olsun.. eşim de sanki orada bulunup annesinin yardımına koşmak istiyor. ama ben de istiyorumki bir hafta başbaşa bişiler yapalım. ben bişi desem bile bahane buluyor, bir yere gidelim desem yok kalabalık bilmem ne... ben o bana teklif etsin istiyorum mesela dışarıda başbaşa bişiler yapalım demeyi, ama etmıyor. M

canım bende abartilacak birşey görmedim. anladigim kadarıyla. eşiniz size fazla vakit ayırmıyor. bunu da konuşun onunla. umarım sizi anlar. yada siz hep bir gün öncesinden plan yapın belki size uyar.

Merhaba Hanmlar, Artık en ufak bir problemimde buraya konuyorm, Allah razı olsun iyi ki varsınız:) Evliliğim daha da rayına oturuyormu diyim bilemiyorum, bakıyorum bazen tamam diyorum, bazen hayır diyorum, birgün gelicek ve dur diyicez.. Ben alınganım, duygusalım, aşırı ilgi bekliyorum, şımartılmak istiyorum.. Eşim de tam tersi aslında birtek bana öyle gibi mantıklı , umursamaz görünen, ilgilenmesem bunu bana söylemez, kendi halletmeye çalışır. anca ben yanaşırım, evet farkettin der.. Dahası eşim çok şımartılarak büyümüş ve bencil biraz da hep kendini ve kendi ailesini düşünür... ama beni düşünmez o kdr, yani aslında ailesine karşı kendini çok borçlu hissettiği için ailem benden bir şey istese de yapsam der, bir şey istediklerinde de koşa koşa gider. Buna lafım yok.. Ben haftasonları evime gidiyorum, cuma akşamı eve gittim eşimde cinsel içerikli bir şaka yaptı ben de alındım, yani şöyle diyim dediki bunun için gelmedinmi arada onun öyle şakaları tutuyor, ben de evet ya özledim seni de geldim ama onu özlediğim için gelmedim dedim.. o da biliyorum dedi. ama ben bir anda o kdr özlemişken onu buz gibi oldm hiçbişekilde onunla temasa girmek gelmedi içimden o yine bana bikini filan bakmış onu gösterdi, işte sorular filan soruyor ortamı yumuşatmak için neyse yine bana sarılarak uyudu ama ben bozuldum bir kere, sabahta keyifsiz uyandım haliyle, cumartesi de bu sefer şu olay oldu.: 2 günlük süreci ailelerde geçirmek istemiyorum.. onunla dışarı çıkmak en azından yürüyüş yapmak dışarıda kahve içmek bile yetecekken,, o bana senle evde hep birlikteyiz, annemlere gidelim dışarıda otururz işte gibi saçma sebebler söylüyor.. ben kendi aileme bile gitmek istemiyorum. gecen hafta gelmicem dedim ve o hem benm aileme hem kendi ailesine gitti. daha sonra bu hafta cumartesi hava güzelken dışarı çıkmak istedim o da ailelere gidelim dedi, bende bozuldum. bana bağırdı işte ben mutlu olmanı istiyorum ama sen mutsuz oluyosun filan. ama benm mutlu olmam için de bir şey yapmıyor. ben de her hafta ordayız dedim ben halimden memnunum diye hemen kendini ortaya koydu. benim ailemede sırf benim gelmem için yapıyor. hatta yeğenin gelicekmi ara sor hem görmüş olursn diyor. normalde ben giderim derdim o istemezdi mesela, ama şimdi kendi istiyor. diyorumki tatildeyken gitmedik nerdeyse 3 hafta buna bişi dediler de ondanmı böyle oldu.. sonra ben de mecbur geçen hafta gitmedim bari şimdi gidim diyip giyindim gittik. Daha sonra da eşimn halasının mevlüdü vardı, erkekler için dediler bayanlar içinmiş halası kayınvalidemi bile sormadan beni sormuş eşimde gel seni yardım etmeye beklıyolar dedi, düşünn orada kayınvalidem bile yok.. yardım desen zaten bişey yaptırmıyolar acemiiyim diye. tamam beni adamdan sayıp çağırıyorlar Allah razı olsun.. ama bazen kendimi cok gereksiz hissediyorum öyle bir ortamda.. Birde en son eşim araba kullanmayı bana öğretmeye çalıştı, ama ben hep yapma dediklerini yapmaya devam ettim filan. artk o da ben de pes ettik.. şimdi bana nispet yapar gibi, abla ben seni sabah ise giderken alim sen sürersin akşam da beraber döneriz dedi. bana diyorki inşallah ablam iyidir de beni yormaz. sonra birşeyden konu açıldı, ben hem onun hem de kendi yeğenime sandalye alıcaktım. sen onu alıcağını arabaya benzin at daha hayra girersin dedi. yani ablası sürücek ya o yüzden. ben de merak etme ablam sana atar dedim. ama sürekli bu konuyu açıyo nispet yapar gibi. ben bişi dememeye çalışyorum ama bazen tutamıyorum kendimi.. bir de dün akşam işyerinden bir arkdşına tatlı söylemiş işte ailesine götürüyor, ablasına filan götürüyor, bir bana tattırmadın diyorum bişi demiyor onlar da yemedi zaten 1 parça yediler diyor.. bilmıyomki ben mi cok şey bekliyorum ondan.. o mu bana inat yapıyor bazı şeyleri anlamadım.. işte bu sebeplerle çok mutsuz keyifsiz huzursuz hissetiyorum kendimi bu ara.. sanki bundan sonra mutlu olamıycam gibi, artık eşimden de bişi beklemiyorum.. M

inşallah işiniz zor canım ya ne diyeyim allah kolaylık versin. durum kötü ama bilirim o psikolojiyi içinde birikir ama başka bir kişiye benim içimde birikenler bu diye anlatamazsın saçma gelir S

canım kusura bakmada çok abartılacak bişey görmedim ben. bence sizin ailelerden uzaklaşmanız gerekiyor. heranınızı onlarla geçirmeniz niye bunu anlamadım. eşlerin kendilerine göre özelleri olmalı. bazen ailelerden uzak yaşıcaz diye üzülüyorum ama bu tip konuları okuyunca halime şükrediyorum...

zaten onların üstünde oturmayalım diye ayrı eve çıktık ev bizim.. eşim şimdi söyleniyor bile ben burda boşuna aidat ödüyorum babama versem yıllık 2000 kapımı açar bilmem napar, anlıyacağın yer yapıyoki oraya gidelim.. ama inşallah gitmeyiz istemiyorum çünkü hem de hiç istemiyorum.. evimiz küçük mecbur çocuk olunca ya başka ev alıcaz ya da orasını yaptırıp taşıncaz. ama inşallah karşıma güzel bir ev çıkarır da rabbim uzaklaşırız.. M