Merhaba. Acikcasi ilk defa özel bir derdimi ve sorunumu burda paylaşıcam. Sizlerin yorumlari ve fikirleri umarım biraz sakinleşmeme vesile olur. Gerçi anlatacağım şeye çoğu insanın inanmayacağını düşünüyorum. Çünkü inanılmayacak kadar garip. Ailem çocukluğumdan beri abimle beni çok ayırıyor. Babamın erkek çocuk sevdası annemede geçmiş. Öyleki doğduğumdan beri bana sen doğduğunda erkek doğmadın diye çok ağlamıştık diyebiliyor annem. Eskiden beri bunlari dinleyerek büyüdüm. Herzaman herseyin en yenisi en guzeli abime en eskisi veya kullanılmışı bana oldu. TV kumandası, bilgisayar herzaman abimin elidneydi ben alamazdım. İstesem ağlasam o senin abin, erkek der kızarlardı. Belki inanmıycaksınız ama abimin karısına bile benden çok değer veriyorlar. Mesela bana maddi açıdan hiçbir destekleri yokken onun herşeyini karşılıyorlar. bir hatamda benim yüzüme vurup azarlarken, onu herzaman anlayışla karşılayıp bağırlarına basıyorlar. Birde torunları oldumu? Yiğenimi elbette çok seviyorum ama bunlarınkı aşırı garip bir sevgi. Benim özel eşyalaırmı karıştırmasına kırıp dökmesine bile izin verdiler. Çocuk küfrederken gülüyorlar. Oysaki ben aynı hareketlerde bulundugumda dayak yerdim çocukken. Ama şimdi artık evliyim. Eşime karşı rezil olduğumu düşünüyorum. Çünkü bu ayırımı o da farkediyor. Bazende ben eve gelince söyleniyorum. Aslında onla paylaşmak istemiyorum. Çünkü kendimi rezil olmuş, değersiz bulunan gibi hissediyorum karşısında. Ailemle çok kez konuştum. Aldım karşıma böyle böyle yapıyorsunuz böyle hissediyorum diye. Beni kıskanç olmakla yengemi abimi çekememekle suçladılar. Yani kötü olan garip olan benmişim. Kavga etsem olmuyor, konuşsam olmuyor. Onların bu yoğun sevgisini farkeden yengem yani gelinimizde onları bir güzel kullanıyor. Her işlerini gördürtüyor. Bıyık altından bana gülüyor. Ben öz kızları olarak hiçbişeyden istifa edemezken o prensesler gibi yaşıyor. abim desen karısının ağzına bakıyor. Ödü patlıyor ondan. Artık psikolojim bozuldu. Ne yapıcağımı bilemiyorum. Böyle garip bir sıkıntı yaşayan varmı aranızda? Ne yapmam gerekiyor bilmiyorum.

" ERKEK ADAMIN ERKEK OĞLU OLUR, KADIN DEDıĞıN DE KOCASINA ERKEK EVLAT DOĞURUR " görüşüne sahip demek ki ailen... bu yaştan sonra değişeceklerini sanmıyorum... sana tavsiyem onları öyle kabullen artık, kafana takma, sen çocuklarına ailenin sana yaklaştığı gibi yaklaşma... elinden başka bişey gelmez diye düşünüyorum... sanırım henüz çocuğun yok, emin ol çocuğun olduğunda da ailen aynı ayrımı torunlar arasında yapacaklar... oğlunun çocuğu daha tatlı daha farklı gelir bu düşünceye sahip insanlara... kendi ailemden örnek veriyim benim anneannem de bu düşünce yapısındaydı, dayımın çocuklarının yeri hep farklıydı, hatta kardeşim kız oldu diye anneme bi ton laf söylemiş kız için kendini yarım ettirdin diye söylenmişti... her neyse dedem öldükten sonra ona ben baktım, dayımın kızı bayramdan bayrama gelir elini öperdi buna rağmen onu yere göğe bastıramazdı, benimse vazifemmiş gibi davranırdı amaaaaaa öldüğü gün son nefesini teslim etmeden önce elini öptürdü helalleştik, dayımın kızına elini vermedi arkasını döndü yavaşca... umarım ne demek istediğimi anlatabilmişimdir esther let the game begin... tek ayak

ben anneme babama çocukluğumun hesabını sormaya kalktığımda inan bana beni suçlu çıkarıyolar. kndilerini haklı görüyorlar. ya da akıllarınca herşeyin mantıklı bir açıklamasını buluyolar. her seferinde vazgeçiyorum hesap sormaktan. cevabını bildiğin sorular sorma diyorum ama dayanamıyorum... Gxuxlsxuxm

anne ve babanı karşına alıp neden böyle yaptıklarını sor.. sakın ailenle olan sorunlarını eşine anlatma, ve ailenin evine fazla gidip gelmemeye çalış... butterflys73 Tek Bayrak Tek

sen şuan mazlumsun ttek bir şey diyeceği ve hep ben bu sözü kullanırım alma mazlumun ahını :umursamaz: sen merak etme canım. aynı şeyleri annemde yaşıyor ama Allah çok büyük.

Oturup konuşmuşsunuzdaa oysaki, neden değişmeye eğilmediler, ozaman sizde anne, baba, kardeş de olsa, kim size nekadar değer veriyorsa, sizde okadar değer verin, adalet denilen bişey vardır, size bukadar adaletsizlerse, sizde adaletsiz olun... eşinize anlatmayın derim ben, yarın öbürgün sizin başına patlayabilir ufacık sorunlarda aileniz öne sürülebilir kimsenn sizi üzmesine izin vermeyimn anneniz, babaniz kim olursa olsunlmaz: irem naz Canım

ben olsam içimdeki tüm birikenleri bağırır çağırır bir daha da armazdım. onlar benim kıymetimi bilip arayana kadar sesimi çıkarmazdım. ne bu böyle canım... sizde kayınvalidenize ve eşinize sarılın. üzmeyin kendinizi..

niye sasirmadim acaba.. benim babamda abimin nisanlisi icin beni evden kovmustu. cok sasirmistim elin kizi mi size evlat olcak benim yerime demistim. sonra abim nisanlsisindan ayrildi. olmadik seyler yapti. ve babama sordum bu kadarini ben yapsam affedermiydin diye. cevap veremedi. aci seyler bunlar, malesef dogu kulturunun ya da cahil birakilmis insanlarin mantigi. ne yazikki babamin da birseyleri gormesi icin abimin buyuk hatalar yapmasi gerekiyormus. tabi yine de onun ogludur degismez. emekleri coktur ustumde yalan yok, canlarimdir cigerlerimdir ama bu kirginlik hic gecmez. beklentin olmasin arkadasim. ben artik bi beklentiye girmiyorum cunku yaptiklari yanlislari analtmaktan her seferinde kotu olmaktan hakaret isitmekten oldukca biktim. birakiyorum istediklerini yapsinlar. benim kiymetimi onlarin bakis acilari bile belirlemiyor benim gozumde. sen de cok beklentiye girme.. ve anennin babanin hatalarini sen sakin erkek evladindan cikarma..

Kim sana ne kadar deger kiymet veriyorsa sende o sekilde karsiligni ver arkadasim! Isterse Annen Baban olsun... Artik evlisin, kendine ayit bir yuvan var, birak ne halleri varsa görsünler kime iyi olmak istiyorlarsa olsunlar... yarin öbür gün elden ayaktan düstükleri zaman simdi el pence deli divane olduklari ogullari ile gelinleri mi bakacak onlara yoksa kizimiz evladimiz deyip sana mi gelecekler? Bu isler böyle... benim babamda erkek kardesimize yaptignin ücte birini biz kizlara yapmadi... halada öyledir... ben bügüne kadar babama gidip yardim istemis bir insan degilim... isteyemem, cünkü öyle alistim... erkek kardesim hala daha babam olmadan bir halt yapamazken ben ve diger kiz kardeslerim cok sükür herseyimizi yaptik ve kurduk... Simdi yavas yavas yaslaniyor ve anliyorumki biz kizlara eskiye ragmen daha cok yanasiyor... Neden? Tabiki oda biliyorki, ona yinede bakacak biri olursa biz oluruz... Bazi seyleri kabulleneceksin arkadasim... neden niye nicin diye sorgulamak manasiz... Anlamak cözmeye yetmiyor... malesef:çok üzgünüm:

Desteğiniz için çok teşekkürler arkadaşlar. Umarım takmamayı başarabilirim. Gerçekten bu ülkede kadın olmak çok zor. Önce ailende önem görmüyorsun sonra toplumda. Bazen kendimi gerçekten çok kötü hissediyorum. Benimde görümcem var. Ama kayınvaldem kızı ile gelini yani benim aramdaki farkı biliyor. Bana gelini gibi kızınada kızı gibi davranıyor. Yani olması gerektiği biçimde. Ben yerimi ve çizgimi biliyorum. dolayısıyla görümcem beni kıskanmıyor ve birbirimize dostça yaklaşabiliyoruz. Bizimkilerde nerdeyse gelinin ayaklarını yıkayıp suyunu içecekler. Belki dediğiniz gibi çok ileride anlarlar.. bilemiyorum. lost87 Uyanalım Gaflet