Falan filan sürekli bunu okudum başka kelime dağarcağınız yok galiba

yaşınız çok küçük. o yüzden böyle cevap verdiğinizi düşünüyorum. sadece bir an değil üzülmeniz normal. yüzleşmemeniz anormal.

Zoruma giden bir sey yok... Sadece biran üzüldüm... Nastasya

1 haftada gel kaçalım demek çok çocukça geldi. Okulu bile bitmemiş daha. Bu yeni nesil ne kadar fos çıktı. Siz de durumu fazla abartmışsınız. Bir soruya patlayıp "bak değdi" demeniz havada kalmış. Belli ki değse de etse de olmuyor. Kıza da sabırlı ol diyebilirdiniz ama siz daha çocuksunuz, çocuğunuz var. Ne diyelim. Umarım ailenizle barışırsınız ama kimseye örnek olmaya çalışmayın.

Hangimiz başımıza ne geleceğini nereden biliyoruz? Ben son yıl okulumu evlendikten sonra okudum dünyanın sonu değil... Zaten biz kimseye karışamayız karar kendisinin...

Değdi diyorsunuz ya bunu söylemek için henüz erken olduğunu düşünüyorum. Beynin sağlıklı karar alma süreci 22-23 yaş dolaylarında tamamlanıyor. Bu bilimsel bir gerçek. Bu yaş öncesinde aldığımız her türlü karar, hele de 'evlilik' ve 'çocuk sahibi olmak' gibi hayati kararlar ne kadar doğru? Tartışılır. Bebeğinizin ağlamasını bu kadar dert edinip dramatik duygular içerisine girmeyin. Konuşamadığı için tüm bebekler duygularını, isteklerini ağlayarak ifade ederler. Kısacası bu bir iletişim yolu. Ayrıca ağlamasın diye sürekli teselli edilen, pışpışlanan, dikkati başka yöne çekilen bebeklerin duygularını ifade etmesinin engellenmesi doğru bir yaklaşım değil. Bunu da ben söylemiyorum Aletha Solter adlı uzmanın kitaplarında yazıyor. Size yazarın -Bilinçli Bebek- adlı kitabını tavsiye ederim.

İyi birsey yapmışın gibi birde akıl mı veriyorsun degdi diye yok dudak büzmüş te çocugu ağlamısta. O çocugu bu kadar düşüncek dramatize edecek yüregin varda seni o yaşa getirip korumaya çalısan ailene niye yok

Ailem istemiyor beni bebeğimi bile görmek istemiyor... arkadaşlara gelince onlarda bizimle benzer şeyleri yaşayacak gibiler... yuvarlanan asi bir panda

Öncelikle yaşınız reşitse kaçmak fiilini hayatınızdan çıkarın. Çünkü yetişkin bireyler doğru ya da yanlış kararlar verirler, karar ailenin onayına uymuyor diye bu sıfatla anılamaz. Siz bir karar vermişsiniz anladığım kadarıyla, ama keşke kararı alırken, ne kadar sonuçlarına katlanabilirim diye düşünseymişsiniz. Bu ağlama krizleriniz ve alınganlığınız kararınızın sonuçlarını dramatize etmeden değerlendirememenizden kaynaklanıyor. İlk evliliğimi de ikinci evliliğimide onay beklemeden yaptım, sadece bilgilendirmede bulundum. Ben bilgilendirdikten sonra da ancak olumsuzluklar şunlar olabilir diye bir sohbet gerçekleşebilirdi. Kimseden onay beklemem kararlarım konusunda. Olayı dramatize etmeyin, karar vermiş ve uygulamışsınız, ailenizin tutumu dışında bir sorun da yokmuş. Güçlü düşünür ve durursanız bebeğiniz de bunu hisseder. Hayatınızın her alanı için böyle durum. Yabanelma Bir sabah gelecek kardan aydınlık... Üyelik

Değdi... Her ne kadar çok üzülsem de kızım ve eşim herşeye değiyor benim için...

Siz kendi basınızı yakmıssınız evden kacarak bide kıza mı tavsiye verdiniz Umarım dinlemez

Samimi olduğunuz kişi kız değil... erkek diye anliyorum... kendi arkadaşınızla konuşup kıza bu konuda baski yapmamasını, kendi yaşadığınız zorlukları samimiyetle konuşabilirsiniz ama kacmaktan korkuyorum diye aglayan kıza birşey olmaz derseniz onun da size "birsey olmaz da sen neden bu haldesin" mealinde konuşması normal

Hiç sanmıyorum sen anca kendini kandır 2. 3 yıl sonra anlarsın şimdi daha yenisin

Zorunuza gitmesi anormal değil ki, duygularınızı bu kadar bastırmayın, evet eşinizle mutlu olabilirsiniz ama kimse anne babasıyla küs olmayi istemez, buna ağlanır da üzülünürde.. Dilerim ailenizle olan sorunlarınız tez vakitte hallolur..

21 yasindasiniz 7 aylik cocugunuz var. Kactiginiza degmis ama icinizde acisi da var. Kizin sorusunda hic birsey yok. Densiz arkadasiniz okulunu bitirmesi gereken meslek sahibi olmasi gereken kiza kacalim demis. Kiz da kacmis biri llarak sana soruyor niye alinganlik yaptiniz ki. Ayrica kiziniz gozyasi aglama cok snlamlandiraz o an belki ama uzun sure hafizasinda tutamaz. Dramatize etmeyin. Kiz da aklini basina alsin aile buyutmus o yasa getirmis gitsin okulunu bitirsin meslegini eline alsin. Sonra evleniyor mu napiyorsa yapsin. Kim karisir gerisine.

Olayları çok dramatize etmişsiniz. Kaçtıgınıza üzülmüyorsanız memnunsanız aglamayın. çocuk ne anlasın ayrıca, hiç mi ağlamayacaksınız bebegin yanında. Kızın sorusunda birşey yok. Siz ne kadar kaçmaya yeltenen bir kıza pişman degilim çok mutluyum derseniz normal bir şekilde o da size normal olarak sorabilir bu soruyu. Çocugun aklını da eşiniz çelmiş olmasın takılıyorlarsa. Ayrıca aklınızdan aileniz çıkmıyor da kıza yanlış örnek olmayın. Degdiyse de dik durun.

Yalan konuşmayın bnce çok aşırı derecede mutlu değilsiniz açtığınız konuların hepsinde ağladığımı bebeğim hissetti ailem benle konuşmuyor başka bi şey Yk Bence siz ailenizi bal gibi özlüyo ve kırıldıklarını çok iyi biliyorsunuz. Bebeğiniz de bir şey hissetmez merak etmeyin bence siz bir an önce anneniz ve babanızdan özür dileyin

Başımı yakmak? Ailem beni başka biriyle evlendirmeye zorladığı için psikolojik baskı uyguladığı icin ve ortada doğru düzgün hiçbir sebep yokken eşini istemediği için taraf seçtim şimdi de iyi ki diyorum ladyjoker

sizin kaçtığınıza değmiş olabilir mutlu olabilirsiniz ama bir başkası sizin kadar şanslı olmayabilir ki genelde öyle olur lütfen insanlar zor durumdayken söylediklerinize dikkat edin çünkü insan o durumdayken gerçekten en kolay olanı seçmeye meyilli oluyor çok dikkat etmek lazım akıl verirken Ayrıca 7 aylık bir bebek dediğiniz kadar etkilenmiş olamaz etkilense de hiçbir şey olmaz telafi edebilirsiniz siz annesisiniz çünkü unutur gider korkmayın

Evet maalesef saçmalayanlarda var. Ama kaçmak dedigim gibi en son care olmalı

Evet biz de eşimle 3 sene ailemi ikna edebilmek için bekledik sonunda da ettik. Çok şükür. Hatta babam kaç git dedi o derece. Kaçmadım. Ama tabii ki ikna edilemiyorsa ve ailelerin evlilik onayı vermemelerinin sebebi çok saçma veya gereksiz birşey ve evlenmeyi düşünen çift bilinçli ve herşeyin farkında ise en son çare kaçmak olabiliyor bazen Maalesef

21 yaşında evlenip de çocuk yapmaya değecek hiçbir şey bilmiyorum bu dünyada. ben kendimi küçük görüyorum siz benden de küçüksünüz bir çocuğun sorumluluğu vs nasıl oluyor anlamıyorum ve nasıl bunu başka insanlara tavsiye edebiliyorsunuz? eğer yaptığınız şeye değseydi oturup ağlamazdınız, kızın dediği de zorunuza gitmezdi. çünkü bir şey dememiş sen kaçmışsın nasıl hissediyorsun demiş. sizi kırmamak için çaba göstermesine gerek yok çünkü kırılacak bir şey yok çünkü siz yaptığınızda bir yanlışlık görmüyorsunuz niye kırılıyorsunuz? son olarak da her şeyi abartmayın gözleriniz doldu diye 7 aylık bebenin travma geçireceğini sanmıyorum.

Okurken kendimi çok kötü hissettim sizi çok iyi anlıyorum bende kaçarak evlendim. Benimlede konuşmuyorlar adımı bile ağızlarına almıyorlar 1 buçuk yıl oldu ama nerdeyse hergün ağlıyorum aklıma geldikçe kötü oluyorum. Banada soruyolar ben de bana bu konuları açmayın zaten benim canım yanıyor kalbinizi kırarım diyorum. Ama arkadaşınız da belliki zor durumda kalmış sormuş. Siz sıkmayın canınızı bebişinizle mus mutlu ömrünüz geçer inşallah.

''normal şartlar altında'' kaçmak bana göre affedilemez, allah korusun kızımın beni bırakıp bir adamla gittiğini düşünmek dahi beni delirtir, ama dediğim gibi, aile var aile var, çıkmazda kalıp ta yaptıysanız bunu size birşey diyemem, fakat arkadasınız için kesınlıkle sizden farklı düşünüyorum, aileler tabi ki şuan hayır derler, nedne cunku halaa öğrenci, hayatının ilk esası evlenmek degıl, okulunu bıtırp aldıgı egıtım yonunde adımlar atmak olmalıydı, onun ailesine hak verdim ben, anne baba olarak o kadar esırgeyıp o kadar tavizle büyütüyoruz ki, henuz oğrencı ıken boyle birşeyle kızım karşıma çıksa ben de nettt hayır derdim, arkadasınızı yanlış yönlendirmişsiniz bence...

Neden ben hata ettim sen etme demiyorsun?Bekle, okulunu bitir biraz olgunlaş neden demiyor sun?Aile desteği olmadan insanın yarım kaldığını anlatsan keşke. Kız da bir hatadan dönmüş olur.

İnanın size ve bebeginize o kadar üzüldüm ki. Aileniz bu konuda ne kadar hata ettiğini gün gelir inşallah anlarda, ama sizi bu günlerde işte yalnız bıraktılar. Maalesef aileler de bazen kendi egolarını bir yana bırakıp çocuklarının kararlarına saygı göstermiyor. Kaçmak zorunda kaldığıniza üzüldüm. İnşallah yuvanizda hep mutlu olursunuz. Arkadaşınız biraz sabretsin. Bazi aileler zamanla evlilik fikrine alışıyor.

O defter benim için çoktan kapandı... Ama işte nadir de olsa böyle boşluğa düşüyorum bazen... L

Annesini bi kere ağlarken gördü diye birşey olmaz insanız tabiki güleceğiz de ağlayacağız da Duygulanmışsın ağlamışsın merak etme çocuğunun psikolojisi bozulmaz hergün sabahtan akşama ağlamıyorsan..

Bence siz olaya biraz alıngan yaklaşmışsınız tabii ki çok zor bir durum ama o kız da sizin tecrübenizden faydalanmak istiyor korkularını size açıyor.

kızın suçu yok. kendi yaranızla yüzleşmek zorunuza gitmiş. kaçalım diyen erkekte iş yok asıl. insan sevdiğini zor duruma sokmaz.

Hazirandaki konunuzda da ağladınız diye bebeğinizin sizi hissettiğini sanmışsınız. Biraz obsesif misiniz acaba? Bebeğinize bu derece takmayın. Bebek bu ağlar her ağladığında siz de ağlamadığınıza göre o da size göre ağlamıyordur, tesadüftür. Bu kadar önemsemeyin kendinizi. Bebekler gülene de güler ona bakarsanız. Hatta bir adı vardı ayna noronlar mı neydi birisi gülünce güleriz ağlayınca ağlarız tarzında. Yaşınız çok çok küçük 21 yaşında 1 de bebek yapmışsınız ve ona takmışsınız kafayı resmen. Yok iç çekti yok dudak büzdü. Bence kendinize gelin artık ve kimseyi de kaçmaya yönlendirmeyin kız kaçmak istemiyor belli ki. Söyledikleri de doğru ayrıca size sormuş işte napsın.

arkadaşlarınız da siz de kıza haksızlık yapmışsınız. abartıyorsunuz, üstelik kız özür de dilemiş. kız size içtenlikle bir soru sormuş, üzüntülerinizi sıkıntılarınızı saklayıp, her şeye değdi diyeceğinize gerçekleri söyleyin. sakın kaçma, okulunu bitir aileni ikna et deyin. belli ki sizden etkileniyorlar, biz de yapabilir miyiz acaba diyorlar. örnek olmayın. bak siz ne kadar üzülüyorsunuz. evladınız gözünüzdeki yaştan etkilenmez ama ruh durumunuzu yansıtırsınız. ben bu arada size üzüldüğüm kadar annenize babanıza da üzüldüm. farkındasınız dimi bir evlat ne emeklerle büyüyor.

canınızı sıkmayın siz mutluysanız gerisi boş...

İyi geceler. Biraz abartmış olabilir misiniz acaba? Kız size daha önce sen de kaçarak evlendiğin için nasıl bir his diye sormak istemiş yani. Tamam belki pat diye sormuş olabilir ona bişey demiyorum ama yaşadıklarını anlatıp, ki belli ki kaçtığın için ailenle konuşmuyorsun ve bu durum sana yara veriyor. Hepsine değdi demek yerine keşke ailemle konuşabilsek küs olmasak filan diyebilirdin.

Sizinde evladınız var empati yapın sizin onaylamadıgınız biri icin terk etse ve görüşmese senelerce baktıgınız büyüttüğünüz gözünüzden sakındıgınız evladınız evinizi terk etse güzel bişey mi? Henüz coook kücüksünüz su anda kendinize itiraf edemiyorsunuz ama yaptıgınız yanlıs Kendi yanlısınızı baska insanlarada iyi birşey yapmıs gibi anlatıp vebal almayın

Çocuk 7 aylik daha insaniz yeri gelecek ağlayacağız yeri gelecek güleceğiz. Yalniz kiza karsi kizmaniz fazls değil mi? Size sorması doğal değil mi? Yani bu olayi siz yaşamışsınız oda benzer bi durum karşısında yasamamis birine sormayacak tabii ki ama kaçma bir seçenek olmamali aileler çocuklarını bi yasa getiriyor, hayal kırıklığına ugratiyor cocuklar. acele neden beklesinler ikna etsin okuldan cikar ckmaz kaçmak cok sacma. Y

Hiçkimse 21 yaşında bir kızdan evli ve 7aylık bebek sahibi olmasını beklemiyor. 21 yaşındaki kızlardan okumasını istiyoruz toplum ve aileler olarak. En azından aynı yolu izleyecek bir insana " evet değdi " demek yerine... "Tekrar düşün. Herkesin annesine ihtiyacı vardır. Her kızın arkasında dağ gibi babası olmalıdır" demeliydiniz. Dogru olan buydu. Yanlışta ısrarcı olmamak çok önemli. Bu kız kaçsa... günde 3 öğün dayak yese.. vicdanınız rahatsız olmayacak mı... Hakikaten çocuksunuz. Cahil cesaretinizden belli. Allah çocuğunuzu bağışlasın. Allah eşinizle birbirinizi daha çok sevdirsin. Ama lütfen yanlışa çanak tutmayın.

Buraya açtığınız konuların hepsi ağlamanız ve bebeğinizin hissetmesi üzerine. Paranoya yapmayın bebeğinizin kötü bir şey hissettiği yok. Sizi taklit edebilir, siz gülerken de ağlarken de. İnsanız. Bebeklerimiz/çocuklarımız güçsüz anlarımızı da görecek. Abartmayın. Çok küçüksünüz. Ailenizi özlüyorsunuz. İster kabul edin, ister etmeyin. Asıl sorununuz aile boşluğu. Kimse kaçmasın. Her türlü pişman oluyorlar kaçanlar. Herkes ikna etmeyi beklesin ailesini. Ben de 20 yaşında eşimle tanıştım. Ailem küçüksün evlilik olmaz dediler. 2 sene bekledik mezun olana kadar ikna ettik ve evlendik. Yine de erkendi evet. 24 yaşında da anne oldum. Sağlıklı aldığım karar anneliğimdi. Siz de insanlara "mükemmel bir şey yaptım çok mutluyum" demek yerine "iyiyiz şükür ama asla kaçmamalıydım. ailem de yanımda olsa tam olurdum" demelisiniz. İtiraf edin kendinize. Ben arkadaşlarıma söylüyorum erken evlenmeyin, en az 25 yaşınızı bekleyin diye. Evliliğe adapte zor oluyor. Eşim benden 8 yaş büyük olmasa daha da zor olurdu o da toy olacaktı. Allah evladınızı bağışlasın size. Umarım ailenizle aranız düzelir. Kendinizden pay biçin. Kızınız büyüdü ve kaçtı gitti. Bir daha göremiyorsunuz... Nasıl hissedersiniz?

Herşeye değdiyse üzülecek bir durum yok... Ayrica bebeginiz sizi ağlarken de gorecek elbet... cok normal... Neysesakinim... Erdenay Ata... Cennet seninle

21 yaşındayım eşimle çok farklı sebeplerden dolayı kaçarak evlendik şimdi çok mutluyuz 7 aylık bir kızımız var. Bizim üniden arkadaşlar epey süredir birlikte takılıyor gerçi kızla pek bir samimiyetimiz yok... kız ailesine evlenmek istediğini falan anlatmış zaten üniversite son sınıfta şuan... ama ailesi izin vermiyor o adam bizim ailemize uygun değil falan filan demiş olmaz diyorlar 1 hafta bu anlaşmazlık sürdü Tabi bizim arkadaş bunları duydukça deliriyor yok o olmazsa evlenmem falan filan diye bizimle sürekli konuşuyor ne yapsam falan diye... Kız da konuşmak için kız birkaç günlüğüne arkadaşların yanına gidiyorum diye ailesinden zar zor izin alıp çıkıp geldi... Kız geldi gelmesine zaten çok fazla samimiyetimiz de yoktu okuldan... neyse işte konuşuyorlar falan bizim arkadaş kıza dedi ki zaten okulunda bitiyor ailen vermeyecek belli benimle kaçar mısın diye sordu? kimse böyle birşey beklemiyordu tabi kız da şok oldu bizim arkadaş dedi ki düşün taşın sen kararını ver ben zaten seni çok seviyorum seninle olmayacaksa kimseyle de olmasın falan dedi... sonra da arkadaş eşimle birlikte evden çıktılar biraz kafa dağıtsın diye... kız bizimle birlikte kaldı... benim samimi olduğumuz birkaç arkadaşım daha var konuştuk falan filan son karar sizin biz birşey diyemeyiyiz dedik. Öyle biraz daha kız anlattı işte korkuyorum falan dedi ama çokta istiyorum üzülüyorum dedi ve bir süre sonra kendini tutamayıp ağlamaya başladı Biz işte kıza birşey olmaz falan dedik... Kız bana dönüp dedi ki ailen seninle konuşmuyor ya hani ne hissediyorsun nasıl başa çıkıyorsun nasıl dayanıyorsun? biran başımdan aşşağı kaynar sular dökülürmüş gibi hisettim arkadaşlarımda ne diyeceklerini bilemediler tabi... en yakınlarım onlardı neler yaşadığımı en iyi onlar biliyor en çok onlar destek oldular bu süreçte... kızım doğduktan sonra hiç ağlamamıştım hep onu düşünüyorum çünkü beni hisseder diye (( içime atıyorum güçlü olmak zorundayım diyorum arkadaşlarım da biliyor... Ama işte böyle duyunca birden çok kötü oldum ama karşımda oturan bebeğimin karşısında ağlayamazdım tutabildiğim kadar tuttum kendimi ama arkadaşlarım fark etti hemen... dedim ki sen merak etme ben çok mutluyum hepsine de değdi her zaman iyi ki diyorum falan dedim. yinede gözlerimden akan yaşlara engel olamadım bebeğimde o anda beni ilk kez öyle gördü ve gözlerimin içine bir süre baktı dudaklarını büzdü derin derin içini çekti ve ağlamaya başladı arkadaşlarım kucağına aldı ve sevdiler falan ağlamasın diye bende hemen kendimi toplamaya çalıştım. Kızda anladı hatasını çok özür dilerim öyle demek istemezdim falan dedi... Benim arkadaşlarımda çok kızdı içten içe sonradan zaten uzun uzun konuştuk... :)) Ama dün bu olaydan sonra kızım sürekli kucağıma gelmek istiyor en ufak birşeyde çok çabuk korkup irkiliyor ağlamaya başlıyor... ve ben çok üzülüyorum bu duruma arkadaşlarım da sinir oldu bende hala etkisindeyim içim bir tuhaf oldu dünden beri... anlatmak istedim işte...

Yalan söylemenin anlamı yok. Gercekten ailenizle küs olmaya değecek birşey var mı? Yok.. keske aileler cocuklarinin kararlarına saygi duysa ve keşke çocuklar da aileleri ikma edene kadar bekleyebilse. Bizim bir enişte evlenebilmesi için 2 sene sabretti ve sonunda düğün ailenin rızası ile oldu. Bence kaçmak yerine sabretmeyi de denemeliler. Daha burda kaç zaman olmuş. Bebeğinize gelince biraz fazla tedirginsiniz.. Çocuğunuz ağladınız diye günlerce tedirgin olmaz. Lakin hala huzursuzsaniz bunu hissediyor olabilir. Biraz rahatlamaya çalışın ve başka işlerle meşgul olun

Kısa kısa anlattım başka şeyler de dedi... Pamukannesi83

21 yaşında böyle herşeyden nem kapmak normal sanırım. Her ne kadar evlenip çocuk doğurmuş olsanız da daha ergenliğin sürdüğü yaşlardasınız bence. Kız sadece bu durumda ne zorluklar yaşadın diye sormak istemiş. O anda sizi acıtmak istediğini hiç sanmıyorum, kendi derdi ile o kadar meşgul ki. Ama siz tüm sözlerin sizi hedef aldığını düşünerek hata ediyorsunuz. Kıza akıl verip yol gösterecek, yaşadığınız zorlukları anlatacaksınız sadece. Abartmayın

Sizin durumunuzu bilmem ama asla ve asla kaç vs diye destek olmayın. Siz çok mutlu olabilirsiniz ama bu o kişinin de mutlu olacağı anlamına gelmez. Ayrıca yıllarca bekleyen insanlar varken ne bu acele ki. Daha yeni olmuş her şey. Okumuş etmiş İnsanlar bunu yapınca ben çok üzülüyorum. Zira kaçıp mutlu olanların oranı, mutsuz olanlara göre bir hayli az. Mutlu olabilenler istisna kalıyor. Ve kadın kaçtığı için ilerleyen zamanda eşi ve eşinin ailesi tarafından eziliyor. Arkasında kimse Yok diye. Şimdi ona olumlu yönde destek olursanız yarin mutsuz olduğu ilk anda siz yap demiştiniz der

Yaş daha çok genç, kaçmak biraz anlamsız geldi. Arkalarından atlı mı kovalıyor? Biraz daha beklesinler. Yaş küçükken elbette aileler izin vermez evlenmeye. Gördükleri eğitim bitene kadar biraz beklenmesi gerektiğini düşünüyorum. Siz sanırım kaçtığınız için aile konusunda biraz hassassınız çünkü arkadaşınız sizin deneyiminizi öğrenebilmek için size sormuş. Şu durumda sizden başka kimse ona en doğru şekilde yardımcı olamaz. Başka bir şeyler dediyse bilemem, zaten o dediği şeyleri bilmeden biz size herhangi bir yorumda bulunamayız, sadece buraya yazdığınıza bakılırsa siz gereğinden fazla hassas davranmışsınız. Bu olabilir tabii, her insan aynı değil, bazı insanlar daha kırılgandır ama dediğim gibi, sizden başka kimse yardımcı olamaz. 1Sen

Çok abartmışsın. Ailenden uzaktasın diye dramatize ediyorsun olayları. O ayda bebek o kadar etkilenmez. Ilk anda bile sadece denk geldiğini düşünüyorum. O kıza söylenen gereken de tamtersiydi. Hayatta hiçbir şey insanın ailesini kaybetmesine değmez. 10 koca bulursun da seni doğuracak bir ana daha bulamazsın H honey bunch Guru Anneler

Sizi kırmak istemem ama teşvik ediyorsunuz kaçmaya resmen. Değdi diyerek cesaret veriyorsunuz. Ben mutluyum ama dünyada ki hiçbir şey aileni eğitimini bırakmaya değmez demeliydiniz. Hangi devirde yaşıyorlar. Çocuk onu gerçekten seviyorsa ailesi ikna olana kadar mücadele vermeli. Seneler geçiyorsa bile. Ona bunu demelisiniz. Siz farklı o farklı. Bir başkası daha niye kaçsın.

Elaleme değdi degdi çok mutluyum diyorsunuz butun konulariniz "ailem beni istemiyor, agladim bebegim beni hissetti, ailem bayramda gorusmek istemiyormuş agladim cocugum uyandi hissetti... " Yine ayni muhabbet. Ben durumunuzu pek iyi gormedim. Sanki ilk kez aglamissiniz gibi kiza suç bindirmeyin ve mutluyum mutluyum diye kendinizi kandirmayin problemlerinizi çözün.

benim ailem de başkasıyla evlenmemi istemiş ve eşimi asla istememişlerdi, ben bekledim, sessizge, berbattttt 2 sene gecirerek bekledim, dedim ki kendime ya bu evden babamın koluna girip çıkacağım, yada kimseyle evelnmeyeceğim, ailem ne kadar kararlı oldugumu görüp anladıgı an hata yaptıklarını da anladılar, hattaa benden özür dilediler, asilik etmediğim, yüzlerine gölge düşürecek birşey yapmadıgım için!!!! sarıldıkkk, hallettik, herşeyin bir yolu bulabılır, kısa yolu secmek en kolay olan, ama ben ialemi kimseye değişmem, söz konusu aşık oldugum adam dahi olsa...

Koca dediğiniz şey altın dahi olsa - ki öylesi yok- her şeye değmez. Ailenizle küs olmaya, en güzel zamanlarınızı anne babanıza hasret geçirmeye, çocuğunuzu anneanne, dede gibi tatlı akraba ilişkilerinden mahrum bırakmaya.. Kimse için değmez. Kendinizi de arkadaşlarınızı da kandırmayın. Mutluluklar dilerim. Dürüst olmanızı öneririm. Böylece sevdikleriniz kaçmak dışında seçenekler düşünerek en doğruyu bulabilir belki.

fazla abartmışsınız kız alt tarafı yaşamış birine soru sormuş ki bence daha da korkutmuşsunuz. hem neden içinize atıyorsunuz ki, bu kadar hassassanız salın gitsin tutmayın ağlayın bebeğim var ağlamıycam demek çok gereksiz. oturup karşısında kim ağlasa belki çocuk da korkar, taklit eder, değişik gelir ağlar falan da çocuk anlamaz öyle şeyden abartmayın. M

Universite okuyan birisi icin kacmak? Bilemedim. Bu arada hic bir koca aileyi birakip gitmeye degecek kadar harika degildir. Ne olursa olsun. Umarim sizin yaptiginiz hatayi baska okuyan gencler yapmaz. Okumayanlara bir sey diyemiyorum su anda.

Yaptığınız yanlışı kıza da değdi diye örnek olmayın... kaçacak kadar aceleniz neydi,7 aylık bebek varsa siz büyük ihtimalle 18-19 yaşında kaçtınız... halen kişiliğin oturmadığı, olgunluğun tamamlanmadığı, okulun devam ettiği bir dönemde, kendinize en büyük kötülüğü yapmışsınız.

Gercekten degse anlamazdiniz. Kizin sorularini garipsemedim size degilde kime soracak? Ayrica degdi demeniz icin cok erken degilmi daha evlilikten ne anladiniz dogru olan sabirli ol zor bir surec aileni ikna et demenizdi. Ailesi neden istemiyor neler yasaniyor bilemeyiz sizin ailenizde neden istemedi bilemeyiz 2 olay bile kiyaslanmazken nasil degdi diyebiliyorsunuz. Ben ogrenciyken nereye gitsem gezsem hangi kitabi okusam derdindeydim arkadasina soyle okulu bitsin bu kadar cabuk hayata atilma pesinde olmasin

Herseye degmis olsa iciniz yanmazdi. Bence burada birbiri yerine gecebilecek seyler yok ki degsin. Biri anne baba biri es. Elma mandalinin yerini tutmaz bence. Yani bu benzetme belki cok absurt gelebilir ama kucuk yavrunuz aglarken sizi gordu diye kahroluyorsunuz mesela peki sizi doguran kadin o annr degil mi? Ne yasadiginizi tabi bilemem her durumun kendine gore istisnalari vardir ama 21 yasinda 7 aylik bir bebek sahibi oldugunuzu dusununce bazi seylerde acele etmissiniz gibi geldi bana.