Kazen.!.: Üye ol Konu aç Hoşuna gitmeyen cevaplar gelince

Valla yapılıyor be. o an öpüşüp, koklaşınca bir an yükseliyorsun ama yetmiyor maalesef. her anlaşamayan da kanlı bıçaklı değil sonuçta. ela

aynı şeyi diyecektim bebeği öldürmek zorunda kaldık nedir yahu ölü doğum yaptım deniyor halk arasında -sancı çektim ettim dediğine göre böyle olmuş gibi daha o kadar çocuk ki... bir de eskiden mutluyduk diye bir yer okudum eskiden? daha 19 yaşındasın neyin eskisi...

Eşim şuan da hiçbirşey istemiyor artık beni istemediğini söylüyor ona gerçekten çok zorluk yaşattım

Boşanmayı düşünüp cinselliğimiz iyi demek kendimi düşünüyorum partnerim ayrılma lafı etse değil cinsellik eline bile dokunamam, siz maşallah deprem her gece He?

En buyuk hatayi cocuk yaparak yapmissiniz maalesef. Cocuk her evlilikte zordur. Ama evliligin ilk senesi hele de 19 yasinda bence imkansiz bir sey. Ilerde yine evlenirseniz, kac yasinda olursaniz olun, cocuktan once evlilige en az 3-4 sene verin, bunu unutmayin. Aile olmadan anne-baba olunmaz.

Kız ben yanlış konuya yazmışım ya yorumumu dikkate almayın bacılarım gidip diğer konuya yazam da kızcağıza destek olam

Erken evliliklere işte bu yüzden karşıyız. ne kendini tanıyorsun, ne karşındakini, hayattan hevesini almamışsın ve ne istediğini hiç bilmiyorsun. iki taraf için de geçerli. bence temiz bir sayfa aç ve ne istediğini bilecek yaşa geldiğinde tekrar dene. Üniversite sınavına gir, eğitimine devam et. bu evlilik de bir tecrübe olarak kalsın aklında.

HIYM izlemeyen bilmez ahshshhs

Eşimde şuan böyle söylüyor ama biz hiç eş olamadık hep sorunlarımız vardı eskiden inanın çok mutluyduk oda o zamanları çok özlediğini söylüyor çok uzak değil 1 sene önce evliliğin ilk yılları zor olur sonra çok mutlu olduğunu görüyorum aklım karışıyor bilmiyorum teşekkür ederim N nkla Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Siz daha birey olgunluguna erişmeden evlenmis evlilik sorumluluğu es sorumlulugu almissiniz ona alismadan bu defa hamilelik annelik sorumluluğu binmis üstüne. Siz daha siz olamadan es anne bi kac sıfatı kisa zamana sığdırmaya ugrasmissiniz. Evladinizi kaybetmişsiniz ki bunu apayri tutuyorum allah cokca sabir versin. Tum bunlarin uzerine bide bu acı gelince bocalamaniz psikolojik git gel yasamaniz kaçınılmaz olmus. Esinize gelecek olursak oda ne istediğini pek bilmiyor gibi bi oyle bi boyle. Bu terapiste gidin profesyonel yardım alin anne baba kayinvalide ile olacak iş degil bu. Baktınız olmuyor zorlamayin daha cokk gencsiniz upuzun bi hayat var önünuzde. Bu hayati oyle ortalarda belirsiz yaşamaktansa net sekilde yasamaniz daha guzel. Insallah hakkinizda hayirlisi olur ve en hayirli zamanda allah tekrar bi evlat nasip eder saglikli sekilde ama oncelikle hayatinizin rengine karar verin ya siyah ya beyaz. olun boyle gri kalmasin❤❤

anliyorum. cinsel olarak da ortada bir uyum yoksa, uzatmaya hic gerek yok. esinize son bir iyilik yapin ve kolay bir bosanma sureciyle ayrilin derim ben.

Bu sitede sizin gibi düşünen insanların olması ne kadar güzel. bu sayede konu açan birine de doğru bir yol göstermiş oluyorsunuz, siz ve sizin gibi düşünen insanlar aslında aydınlatmış oluyor burada konu açan kendini çaresiz hisseden kadınları

Büyüyüp, öyle evlenseydiniz. 19 yas büyük bir yaş değil ve kaba olacak ama hala cahil oldugunuz bir yaş. Keşke okula gitseydiniz

Ne duzeldi evliliginiz mi? Cocuk yasta evlenmek birinci hata ustune hemen hamile kalmak ikinci hata daha ev islerini bilmiyorken ogrenmeye calismayip surekli aile isine girip cikip birileriyle kavga etmeniz ucuncu hata. Sevgiliyken problem olmaz tabi sorumluluk yok ayni eve girince degisir durumlar esinizi kotulememeye calismissiniz ama ne olursa olsun sizi aldatmis sevmiyorsa bosanirdi aldatmak butun iyi yonlerini alip goturuyor.

Cocuk yasta evlenirseniz boyle olur diyorum

Eğer hala burayı okuyorsan sana yönelik yazıyorum. Hala çocuksun. Sevgili olarak devam etmen bir yandan meslek öğrenmen veya okula devam etmen gerekirken, bir anda evcilik oynamak istemişsin. Eskiden annemler de erken yaşta evlenirmiş ama daha küçük yaştan sorumluluk alıp, birbirini incitmeden sevmeyi öğrenmeye çalışırlarmış. Doğum kontrolü öğrenmişler mesela. Sorumsuzca davranmışsınız. Bu cümleler hoşuma gitmeyebilir ama öğrenmezsen hayat seni döve döve öğretir. Aileniz de akıl verecek, bunları düşünecek birileri de yok sanırım. Eşin senden de çocuk. Sizin ilk olarak doğum kontrol yöntemleri için bir kadın doğumcuya gidip başlamanız lazım, kavgada söylemeyecekleri öğrenmeniz gerek. ikinizin de meslek öğrenin, ev çevirmeyi, iş bölüşülmesini konuşun. Aile ile yüz göz olmayın. İlişkilerde her şeyi açıkmetmemek, saygılı olmak altın kural. Bebeğini kaybetmene üzüldüm. Bundan sonraki adımların mantıklı olsun.

Noktalama işaretsiz konu okurken hissettiğim;

Al işte imrenilen bir çift daha

Cift terapisine gidin ama bence pek zorlamayin olmuyorsa olmuyor

niye israrla ona cok zorluk yasattim diyorsunuz? bu kismi anlatmaniz lazim detayli. Cunku cok zorlu bir hamilelik gecirmissiniz, cocuk kaybetmissiniz. Tum bunlarin ustune mukemmel bir es olamamaniz normal. Baska neler oldu?

Eşin kaç yaşında bilmiyorum ama kendini bir şey sanmasın, o yaşta hamile kalıp düşük yapan sensin ve seni aldatan da o. Şımarıklık v. s ufak sorunlar asıl suçlu o ve ilk yıllardan bile aldatıyorsa seni kesinlikle haketmiyor buna rağmen onunla birlikte olman hiç mantıklı değil başka kadınlara dokunan bir erkeğe nasıl dokunup üstüne onu seviyorsun? Çabalaması gereken suçlu olan sen değilsin o. Boşan bırak sap gibi gezsin madem klüplerde takılmak istiyor takılsın. Kimse kolay kolay sadık bir eş, sıcak bir yuva bulamaz. Yaşın küçük olduğu için erken evlenmene kızmak da doğru olmaz bu ailenin suçu seni bu konuda bilinçlendirmedikleri için. Kendini üzme boşan gitsin sen de özgürce hayatını yaşa gençliğine bak bu olanlar da sana tecrübe olmuş olur.

Reset düğmesi falan mı varmış anlamadım ben nasıl düzeldi hemen. Kapatıp yeniden mi açmış nolmuş N

Üye ol Konu aç Hoşuna gitmeyen cevaplar gelince konuyu sil Üyeliğini kapat 1 saat içinde bir daha üyelik al Dalga mı geçiyorsunuz?

Ailelerinize kızdım daha etiniz budunuz ne ki 18 yaşındaki çocuklarının evlenmelerine hiçbir şey demeyip tam tersine baskı yapıyolar!! İnsan ömrü olmuş 80 yıl, 18 yaşında evlenmek nedir üniversite birinci sınıf okuyacak yaştasınız.

Daha önceleri mutluyduk derken 17 yaşında falan mı mutluydunuz? Evde ananıza yapmanız gereken nazları ergen yaşta evlendiğiniz için kocanıza yapmışsınız, onun da canına tak etmiş ve yeter demiş. Haklı. Kimse kimsenin boş kaprisini çekmek zorunda değil. Ayrıca sorunlu gebeliğiniz olmuş sonu kötü bitmiş lakin bunu bebeğimizi öldürmek zorunda kaldık diye yazmanız... Bİlemedim... Hoş bir anlatım değil.

Üye ol Konu aç Hoşuna gitmeyen cevaplar gelince

Hamileliğin sonlanmasından bahsederken; Bebeği öldürmek zorunda kaldık cümlesini şaşkınlıkla okudum. Gerisini okumaya gerek yok.

Beni kocam aramıyor 14 kere, ne münasebet ya! Sürekli bir manipülasyon, sürekli bir taciz, sürekli bir doldurma. 20 yaşındaki çocuklar bile eşinizden daha olgun ve mantıklı, koskoca adam çoluklu çocuklu, başından boşanma geçmiş, ikinci evliliğini yapmış hala aynı tas aynı hamam. Bu adam 20 kere de evlense sonu böyle olur. Anladığım kadarıyla siz işi gücü olan, kendi ayakları üzerinde duran güçlü bir kadınsınız. Küçücük bebeğinizle boşanmışsınız vaktiyle bu kolay değil, gücünüzün farkında olun. Babanız, aileniz arkanızda durmamış orayı anladım ama elden bin kat iyidir, evden gittikten sonra yalnız kalmaktan korkuyorsanız alın evladınızı gidin babanızın yanına, kovacak hali yok. Eşiniz eski evliliğinizde şiddet gördüğünüzü ve ailenizin destek olmadığını biliyorsa kafası rahat bir şekilde sizi böyle ezmeye ve ezdirmeye devam edecektir. İşte koca da olsa her şeyi anlatmamak lazım. Brrk Dobarlan bırahma

İşte tam gençlik caglarini yaşayıp, gezip tozacagi vakitte evlenince böyle oluyor. Tamamlanmamış bir evre var çünkü hayatında. Eee o da o evreyi yaşıyor şimdi. Bir süre çocuk falan düşünmeyin. Daha siz cocuksunuz.

Bir videoda görmüştüm şuan adamın ismini hatırlamıyorum ama muhtemelen herkesin bildiği bir adam şuan net olarak sözlerini hatırlamıyorum kadınlar çoğu şey için çabalar karşısındaki insanı değiştirebilmek için emek verir emek harcar artık bir zamandan sonra kadında aslında yerini sevgi değil inat alır demişti değiştirme inadı verdiğim emekleri geri görme karşılığını alma inadı siz eşiniz için çok çaba çaba sarf etmişsiniz değişmesini görmek için 1 sene içerisinde bir çok kez ayrılık kararı almışsınız sizi yıpratmış belli ki aranızdaki bu durum eşinizi de yıpratmış kendini dışarı atmış sizden uzaklaşmış bilmiyorum gerçekten değişeceğine ve sevginize inanıyorsanız terapiste gidin eşiniz gitmek için ikna olmuyorsa dahi siz gidin ve yaşadıklarınızı bir uzmana danışın o size güzel bir yol gösterir

Hem bosanmayi dusunuyorsunuz hem de cinsellikte sorun yok mu? Bosanma kelimesinin gectigi an cinseligi de yapamazdim heralde ben.

Biz zaten düşünmüyorduk oldu ve kabullendik şuan da da bir çocuk düşünmüyoruz cinsel olarak şuan çok iyiyiz bebeği kaybettikten sonra bir uzaklaşma oldu ama dediğim gibi şuan cinsellikte sorun yok

Bişey de yazmadık ki daha bismillah.

sonunu okumadım bile. 18 yaşında evlilik, hemen çalışma, hamilelik. Kötü oldum, Daha ergenliğinizi bitirmeden neden böyle ağır yükler altına girdiniz? Yaşıtlarınız gibi okul, gezip tozma, hobiler vs bir hayatınız olsaydı keşke. 18 yaşında 30'lu 40'lı yaşlar dertleri edinmişsiniz. Size üzüldüm, kendinize gelin, hayatınızı yeniden 'kendi yaşınızda olması gerektiği gibi' yaşayın

Bu iş lackalasmis. Süreci yönetmemissiniz. Eşiniz de çok sabırlı biri degilmis. Yasin vermiş olduğu çabuk bikma durumu var belli. Evlilik idare etme sanatıdır. Ne sen ne o idare edebilmiş. Kimse dört dörtlük değil. Konunun ailelere taşınması zaten işi çıkmaza sürmüş. Eğer ailelere taşınmasaydi belki düzelirdi ama bu saatten sonra zor.

ikiniz de genç ve cahilsiniz daha hayat karşısında tecrübesizsiniz, yol yakınken ben olsam hayatıma bakardım... Brrk Dobarlan bırahma

Şuan geçmişe hakim olamam dediğim gibi 4 senedir eşim her an arkamda her konuda ona çok şımarıklık yaptım şimdi gurur yapmanın ona nankörlük olduğunu düşünerek boşanmak istemediğimi söyledim bundan sonrasında çabalaması gerekenin ben olduğumu düşünüyorum destek yorumu ve bana yardımcı olabilecek yorum almam daha sağlıklı olur teşekkürler

Ailesi doğulu iş yeri ortak akşam eve geldiğimizde yemeğe kadar yapar çamaşırları yıkar ben yorgun olduğumda saatlerce masaj yapar ailesiyle kavga ederdim sürekli sürekli birileriyle sorun yaşadım ve hep arada kalan o oldu ve ben ona rağmen eşime hiç yanaşmadım cinsel olarak da uzaktım tabi o düzeldi ama dediğim gibi hiç eş olamadım o yüzden bi kerede onun bana yaptığını benim yapmam gerektiğini düşünüyorum

Merhaba 19 yaşındayım 1 senedir evliyim eşimle 16 yaşında tanıştık eşimle çok kültür farkımız olmasına rağmen evlenmek istedik çünkü eşim ailesinden kimseye benzemezdi 3 ay içerisinde apar topar baskı ile evlendik ve çok güzel bir düğünümüz oldu evimizde çok eksik vardı hiç önemsemedik maddi olarak çok iyi durumdayız ama kendimiz yapmak istedik bazı şeyleri evlendikten 1 hafta sonra işe başladım aile şirketinde daha evlilik sorumluluğunu alamadan işe de atılmıştım eşim her zaman çok destekçim oldu her zaman arkamdaydı ailesiyle sorunlar yaşadım beni korudu kolladı 2 ay sonra hamile kaldım çok mutlu olduk ben hem iş hem ev hem hamileliği kaldıramadım ve işten ayrıldım biraz zor olsa da eşim yine arkamdaydı evde iş yapamazdım yemek yapamazdım hiç sorun etmez hep yanı başımda olurdu 6 ay geçti ve suyum geldi bebeğimizi öldürmek zorunda kaldık hem benim sağlığım hem bebeğin sakat olma ihtimaline karşı çok zor süreçler atlattım normal doğum yaptım 16 saat ağır sancı çektim ve kucağıma alamayacağım bir bebek için eşim ve ailesi oğlumun cenazesini almamak gerektiğini ve bunun bana daha çok acı çektireceğim söylediler ve bende o acıyla kabul ettim çok zor bir 6 ay geçirdim eşim hep yanımdaydı ben kendimi toparladıktan sonra eşim kendini kaybetti cluplere gitmeye benden uzaklaşmaya başladı bu sırada ben hastaneden 1 ay sonra işe devam ettim eşime o zor süreçte çok zor günler yaşattım ama elimde değildi hep şımarıktım ama onu çok seviyordum 1 kere çok büyük kavga ettik ve sonra tekrar düzelttik sonra benim işle ilgili sorunlarım oldu eşimden uzaklaştım işten uzaklaştım saçlarımı kestim artık dayanamıyordum işten çıkıp ailemi görmeye gittim eşime boşanmak istediğimi söyledim ama bi süre uzak kalmanın ikimizede iyi geleceğini düşündüm eşim bir süre sonra beni sevmediğini söyledi ve çok kararlıydı 1 ay bu devam etti ve ben boşanmak için eve geldim eşim beni çok sevdiğini ve özlediğini söyledi bende ev hanımı olmak istediğimi çünkü bunu hiç yaşayamadığımı bu şartla devam edebileceğimizi söyledim herşey yolundayken eşim çok ilgisizleşti uzaklaştı sürekli televizyon ve telefonla ilgileniyordu ve ben boşanmak istediğimi yapamadığımı söyledim aileler araya girdi birdaha deneyelim derken( bu arada 1 yıl 2 ay oldu evleneli) bu sefer eşimin beni aldattığını düşündüm ve eşimle çok şiddetli ve saygısız bir kavga ettik geçen gün dilekçe vermeye gittik eşim boşanmak istedi bende kabul ettim onsuz maddi ve manevi olarak daha iyi bir hayatım olacağını biliyorum ama onu çok seviyorum ben vazgeçtiğimi boşanmak istemediğimi söyledim ama o asla istemedi mahkemede istemediğimi söyliycem ve senin istediğin gibi olucam dedim sözler verdim ailesiyle görüştü ve eve geldi bu gece ama ayrı odada yatıyor ailesi düzeleceğini ve zaman gerektiğini söyledi ne yapmam gerek bilmiyorum eşim düzeleceğine inanmıyor ama ben herşeyin üst üste geldiğini ve bunu atlayabileceğimizi düşünüyorum çünkü imrenilen bir çifttik sizler ne düşünüyorsunuz?

Bence sorun ne sizde ne de kocanizda. Cok erken, cocuk denecek yasta evlenmissiniz. Birey olamamis, kendinizi taniyamamissiniz daha. Bu cok normal. Haliyle de evlilik yurumemis. Bence bosanin, ve onunuze bakin. Yine sevecek ve sevileceksiniz.