İnsanlara güvenme kendine güven felsefen bu olsun hayatta ne kadar özveri o kadar kazık bu dünyanın kuralı olmuş çok sorgulama insanların seni sevmesini bekleme hayal kırıklığı yaşama bende bipolarım tedavide olmadım kendim zamanında çok özveride bulunduğum insanlardan benim zor günümde bana tutumlarına baktım ki yanımda kimse yok kimseye eyvallah etmedim kendi tuzumla kavruldum yaşadıklarım sadece bakış açımı değiştirdi fazla fedakarlık her zaman kendinden ödün vermektir hiç bir zaman karşılığını bulamazsın buna İnan Allah'a sığın kendine güven hepsi bu takma insanları değiştiremezsin sadece hayatından uzaklaştır boş ver yalnız kal sahte insanlarla birlikte olmaktan çok daha iyidir buna İnan bir iyilik yapacaksan hayvanlara yap İnan onlar insanlar kadar nankör değil en azından sevaba girersin

Evet annemi ani bir şekilde kaybettim ondan sonra doktora gittim ve doktor bipolar teşhisi koydu ani ölümle ortaya çıktı ama daha öncesi varmış tabiki doktor bir süre ilaç verdi baktım iyi gelmedi devam etmedim aynı söyledikleriniz bende de vardı fakat kendime gelmem gerektiğini düşündüm silkelendim ve güçlü olmaya çalıştım yaşadığım herşeyi dostluk arkadaşlık eş akraba düşünmeye başladım benim yaptıklarım ve insanların bana yaklaşımı ne şekilde ve olaylara bakış açımı değiştirdim geriye bakıp düşündüğümde ne kadar kendime haksızlık ettiğimi değmeyen insanlar için üzüldüğümü anladım evet bipolar bir hastalık ama tedavisi mümkün, aslında herşey kafada bitiriyor düşüncelerinizi değiştirirseniz olaylara karşı bakış açınızda değişecek buna İnan'ın vaktiniz varsa düzenli kişisel gelişim kitapları okuyun size yardımcı olacaktır ama okumakla kalmayın hayatınıza geçirmeye çalışın

Sanki beni anlattiniz.

Konunun başı sonu ayrı dans edıyor. Sonuna hak verıyorum, haklısın. Ortası ayrı bır dunya basında ıse hersey gulup eglenen tıplerden bırıyım, ama her zaman asırı zor bır hayatım oldu basıma oyle seyler geldı ki, bazen ben bıle bunları benmı yasadım dıyorum. Konunun gıdısat kısmına gore dıyorum kı galıba kendınızı dogru ıfade edemıyorsunuz, cok detay verıp ınsanları sıkıyor olabılırısnız. Verıcı bırı olmanız maalesef ıyı bır arkadas olmaya yetmıyor. Madden vermek bence cokta sey degıl, varsa verırsın. Yoksa ne olacak? Angela Corpse

Yıldız erkek derken anlamadım kusura bakmayın. Haklisiniz çok vericiyim

Hassas ve düşünceli insanlarin kaderi bu maalesef. Yillar gectikce bakiyorlar ki etraf şark kurnazi doluymuş. Cekiyorlar sonra ellerini ayaklarini ortaliktan. asosyallige bile varabiliyorlar bazen. Derin düşünen, samimi, fedakar ama unutmayan bir insanim ben de.. Ben de dediklerinizi yaşadim sonuc olarak. Herkes bizim gibi olmuyor. Beklentiye girmemek lazim. Cünkü insanların coğu sizin gibi değil inanin..

Üzülmemek için değeri dozunda vereceksin. Sana nasıl davranılıyorsa öyle davranacaksın.

Yok benim tersim bu anlattiklariniz. Özellikle düzenim bozulsun istemem, dengeliyimdir. stabilimdir cogunlukla Takintilarim oluyor benim. eskiden daha coktu, tedaviden sonra kontrol edebiliyorum sukür. Şu olursa bu olursa tarzi. Ama olan şeyler üzerinde. ornegin ailemden biri yoldan gelecekse aşiri tedirgin ve panik olabiliyorum Deprem olmuşsa, tekrar olur diye cok kafama takiyorum gibi. Bilgiler icin cok cok tesekkur ederim, cok gecmisler olsun size de, umarim her sey cok güzel olsun hayatlarimizda bundan sonra

Çok sağolun Size de çok geçmiş olsun yaşamış olduğumuz travmalar tükenen sabır yenen kazıklar her ne derseniz deyin insan bir süre sonra hepsinin boş olduğunu anlıyor gereksiz şeyler için ne kadar da yıpratmışım kendimi diyebiliyor zamanla insanlarla olan iletişim karşılıklı ama mesafeli olmak her zaman iyi çok muhabbet tez ayrılık getirir demiş büyüklerimiz mükemmeliyetçilik bipolar bozuklukta da var ama dengelemek gerekiyor çünkü herşeyi mükemmel yapalım derken başka şeyleri atlıyoruz hayatta oysa hayat çok kısa değmiyor fazla takmaya

Icinizden geliyor ve verici oluyorsunuz her anlamda, lakin karsiligini gormeyince hersey bos dedirtiyor insana. Insanlar menfaatlerii dogrultusunda hareket ederler. Ne kadar az beklenti, o kadar huzur. Kimseye yaranamazsiniz

Elbette kabul ederim. İnsanızneticede. Olur öyle şeyler.

Bu anlattıklarınız bipolar demek için yeterli değil. Okb, anksiyete, depresyon olabilir. Özgüven sorunu da var galiba. Peki ani enerji patlamaları yaşadığınız dönemler oldu mu mesela günlerce uyumamak veya çok az uyuyabilmek, binlerce liralık alışveriş yapıp icralık duruma gelmek vs.

Haklısınız. Ne çıkarcı insanlar var gördükçe hayret ediyorum. Ben kul bilmese de Allah bilir diyorum dikkat ediyorum. Kul hakkındançok korkarım ama artık çoğu kişide yok bu

Baya bi kendimi gordum sizde. Sonuc olarak ben yanlizligi sectim. Annem haric kimseye fazla yakinlik gostermiyorum. Malesef esime bile, cunki o bile hakketmiyor fazla samimiyetimi. Insanlar eski benden eser birakmadi. Ama size itiraf edeyimki arada agliyorum hickira hickira yanlizligima, yani yanlizligi secmeye mecbur birakildigima ama yinede kimseye fazla yaklasmiyorum.

onlar aynı şeyi düşünmüyor ama aile de olsa aynı hassasiyette değilsiniz yorar haliyle bu kadar düşünmek kimse sizi düşünmezken

Merhaba yapı itibarıyla sessizim, öyle kop kop yapan bir tıp pek değilim açıkçası. Genelde öyle herşeye gülüp eğlenen tiplerin öyle arkadaşlıkların sahte olduğunu düşünüyorum. Elbette suratı aşık değilim, insanları görünce gülümserim, selam veririrm hal hatır sorarım, ortam müsaitse şakalaşırım. Hatta eşimin ailesinin tanıdıkları falan beni görünce ne kadar güler yüzlü gelininiz var diyorlarmış. Ama bazı tipler vardır ya her yere girince kendini belli eder öyle olamadım. Genelde bu tipler sonradan ya kazık atar ya ortalık karışır böyle yerlerde. Bilmiyorum belki de bana öyleleri denk geldi. Yalan söylemeyi sevmem. Gereksiz iltifstlar etmem, sulandırmam ortalığı. Kendi halinde biriyim. Ama sevmediğim biri ile de samimi olmam. Kibar davranırım o kadar. Bundan galiba çok arkadaşım yok. Yani günlerce telefonumun çalmadığı olur. Çok sevdiğim bir kuzenim var, kardeşim olsa o kadar. Hatta bu şekilde Bi Kaç kuzenim daha varda bu daha yakın. Geçen gördüm diğer kuzeninin doğum gününü kutlamış sayfasında. Bunu sürekli yapıyor. O kuzen uzakta. O kuzen hediye alır paylaşır teşekkürler, doğum gününü paylaşır, gezmeye giderler onu paylaşır vs. Sayfasına baktım emin olamadım benim doğum günümde veya benzer hiç bir şey yok. Üzüldüm açıkçası. Ve bu insanlar tarafından ilk defa başıma gelmiyor. Nerede hata yapıyorum? Gerçekten sevdiğim insanların beni umursamaması üzüyor beni. Bilmiyorum belki ben yanılıyorumdur. Bipolarım ben. Sizin aman boşver dediğiniz en ufak şey bile bazen çok acı verir bana. Bundan galibaçok hassasım. Tanımadığım insanlar için çabalar üzülürüm. Karşılık beklemem. Haberi bile olmasa o kişinin bundan, boşver Allah görüyor ya derim düşünmem bile. Ama tanıdıklarım en yakınım dediğim insanlar niye böyle. Çok şükür herşeyim var sayılır. Gözüm tok, ev araba derdim olmadı, nasipse olur derim hep. Kimseye ses etmem, belli etmem ama ciddi borçlarım var, ne aileme ne kiöseye acındırmam kendimi. Ama bu kuzenim dahil herkes çok zor durumdayız derdi. Eşimle konulurken çok zor durumdalr çok paramız olsa onlara ev alırız falan derdik. hatta bütçemizi aşsa bile çok güzel bir düğün hediyesi aldık. Biz hayal kurarken onlar ev aldı. Sadece o değil çoğu kişi öyle. Yani kimse samimi değil. Duyuyorum kulağıma geliyor hep. Mesela arkadaşlarımın abisi ablası evine hediyeler alır, mobilya bile alır, ben bir iğne görmedim. Ama ben aç kalmak uğruna abime ablama ne paralar döktüm. Özellikle abime ve ailesine. Abimi kursa yolladım, evine eşyalar aldım, teleon aldım eşine, çocuklar desen elimden geleni yaptım. Bunlar olurken onlar evliydi, ben yeni işe girmiştim, bekardım, param çeyiizm hiç bir şeyim yokken yaptım bunları ve öncesinde babam da vefat etmişti. Annemle yaşarken yaptım bunları ailem diye, huzur olsun diye. Ama ben evlenirken herkes ortadan kayboldu. Öz yiğenim düğün için çektiğim krediyi istedi, eşyaları diğer şeyleri taksitle ben alırım dedi. Vermedim. Samimi değil şimdi. Zaten sonrada ceza evine falan girdi, işten atıldı. yani o taksite girseydi icra bile gelirdi evime. Böyle işte. Babasız düğün yaptım, aileme yük olmadım ama kıymet de görmedim. Yol gösterin bana lütfen? İnsanlara güvenmek istiyorum sadece. Beni sevmelerini istiyorum o kadar. Çok uzattım biliyorum kusura bakmayın lütfen

Bipolar biraz farklı. Borderline olabilir mi sizin? İkisi yakın hastalıklar çünkü hatta bazen iç içe bile geçer. Bipolar olduğunuzu neden düşündünüz belirtiler neydi

Bipolar derken tanisi koyulmuş bir rahatsizlik mi yoksa kendi kendinize mi böyle oldugunuza karar verdiniz? Ben de bazen kendimi sorguluyorum cok sevdiklerime karsi fazla fedakar ve özveriliyim ama yaptiklarimin karsiligini az da olsa almak istiyorum. Alamayinca cok kötü icime cekiliyor ve karsi tarafa soguyorum. Sizde de böyle mi?

Basiniz sagolsun sabirlar dilerim. Ben de büyük bir depremde dogum yaptim cok sukur iyiydik ama onu izleyen gunlerde panik atak tanisi konuldu. Daha sonra bu okb ye döndü. ilac tedavisi oldum ve atlattim cok şükür. şimdi de yaşim biraz ilerleyince gecmişte ya da şimdi insanlara yapmis oldugum iyilik, özveri, yardimlar hepsi hepsi aklima geliyor ve onlarin bana karsi hic de öyle davranmadiklarini düşünüyorum. Bu sebeple eş, dost, aile ile olan iletisimi minimum seviyeye indirdim. alingan miyim, hassas miyim ne derseniz deyin ama bu durumu sevmiyorum. Hayati kaciriyorum tüm bunlari düşünmekle biliyorum. Gurbette yasiyoruz zaten iş geregi aileye uzagiz. bipolar olarak hic düşünmemiştim tüm bunlari. kitap cok okurum hatta kişisel gelisim türünü daha cok severim. Sanirim mükemmelliyetci ve ne derler yapim cok baskin. sırf ne derler diye cok sevdigim bir fotomu bile paylasamaz oldum sosyal medya sayfamda. Ama diyorlar inanin :)) insanlar cok kötü, dedikodu ayyuka. şahit oldum, oluyorum. Umursamamayi herkese tavsiye ediyorum ama gelin görün ki kelin ilaci olsa durumu mevcut :) cok tesekkurler, sevgiler

Bende babamı kaybedince tuhaflaştım ama kimse anlamadı. Doktorlar depresyon dedi. Ailemden veya etrafımda yakın kimse olmayınca sende bie tuhaflık var diyen de olmadı. Kimse umursamadı ya da. Zaten bu hastalığın sebwplerinden biri de ilgisizlik, yok sayılmak. Çocukken çok yalnız kaldım. Genç kız olduğumda arkadaşlarım ailelerine ya da birbirlerine sarılınca garip gelirdi. Bir başka insana dokunmak! Vay be. Neden kimse bana sarılmıyorderdim. ailelerine onları sevdiklerini söylerlerdi çok şaşırırdım. ben bi kere bizimkilere sizi seviyorum mesajı attım intihar edicem sanmışlar. Bi daha daatmadım bende

Dediğiniz gibi kendi yağımda kavruluyorum. Neler atlattım kimseye şuyumeksik demedim. Bugüne şükür. Bipolar teşhisi mı kondu size de? İlaç kullandınız mı

Bilemiyorum artık ama tek bildiğim hassas duygusal, sevdiklerine son derecede fedakar biriyim ama karşi taraftan negatiflik gördüğümde soğuyorum o kişiden. Negatiflikten kastım verdiğimi hiç alamamak gibi. Git gide de seçici oldum herkesle arkadaşlık-dostlukyapmiyorum. Derdimi anlatmiyorum.3_4 tane dostum var bana yetiyor. Yılların getirdigi kazıkların birlesmedi sonucu alinan bir karar bu :)

Babam öldü, annem de ölecek diye çok korktum. O dönemde o üzülmesin diye yaptım çoğu şeyi. annem sever beni ama sarılma falan pek sık yapmaz. O dönem çok yıprattı beni PrideAndPrejudice Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

bazılarının yıldızı erkek, herkese batar kardeş bu kadar verici olma hele de kıymet bilmeyenlere...

Sanırım ön yargılı yaklaştınız. Kimseyle kendimi kıyaslamıyorum. Ve iyilikleri asla karşılık bekleyerek yapmıyorum. Benim işim insanlarla zaten. Yardım etmek görevim ve seve seve yapıyorum. Bilmeden böyle söylemeniz kırdı brni. Sadece samimiyet bekliyorum. Çıkar için yanaşmasın insanlar

Kendi hayatınızı başkalarının hayatıyla kıyaslamaktan vazgeçin! Herkes herkesi eşit derecede sevmek zorunda değil. Fazla düşünmeyin, irdelemeyin. Yaptığınız 'iyilikleri' karşılıksız yapın.

Maalesef hem de cook...

Hayır cok kontrollü biriyimdir. Okb ve anksiyete tedavisi zaten gordüm ve terapiler ile aştim cok şükür. Özgüvenim de iyidir. Sadece gecmiste bana yapilan yanlislari unutamiyorum. Bipolar cok farkli demek ki M

Ben de zamaninda vericiydim. Baktim verdikce ver diyorlar, boyle olmali zann ediyorlar vermemeye başladim. Kiymet bilseler bir omur yardim ederim de degmez ama. Enayi zann ediyorlar sonra. Suc sizde. Kimseye degerinden fazla deger vermeyin uzulursunuz. İnsanlara kendinizi sevdirmeye calismayin. Sizi seven oldugunuz gibi sevsin...

Teşekkürler umarım sizin de öyle olur. Beyninizde yenmeye çalışın gerekirse terapi alın. Bipolar çok zor ilaçsız zor dayandım açıkçası. Yine de çabalıyorum. Allah şifa versin herkese

Kötü niyetli yazmadım. Kıyasla bahsettiğim arkadaşınızın başka arkadaşlarıyla foto paylaşması vesaire. Sanal alemde fotolara bakıp ona böyle yaptı bana yapmadı diyip düşünmeyin demek istedim. Sevgi herkese karşı farklıdır ve sanalda diye gerçek olmak zorunda değil.. İyilik konusunda haklısınız. Yanlış anlamışım. Kırılmanız beni üzdü. Cidden özür dilerim! Umarım kabul edersiniz.

Sanki ben yazmisim..

Bipolar çok farklı. Mesela asgari ücretle çalışıp onlarca bin lira borca batanlarvar, depresyon döneminde intihar eğilimi olur, mani döneminde uyumaz, beyin aşırı çalışır, kişi sürekli konuşur. Şükür ben üç noktalara gitmedim ama kendini haşa Tanrı, peygamber, mesih ilan edenler, hayallerle konuşanlar, vs. Var. Benim daha ziyade aşıır para harcama, aşırı kendine güven, atara atar gidere gider tavırlarımvar. Karşımdaki kim olursa olsun umursamam afedersin gerizekalı olarak görürüm onları. Çünkü o esnada beynim aşırı çalışıyor ve insanların normal öğrenme süreci bana saçma geliyor o sırada. Az uyurum falan. Sonra depresyon gelir intihar mı etsem falan diye düşünürüm. Şükür şu ara iyiyim doktor kontrolündeyim

Haklısonız. Uzun zaman önce bıraktım. Çok az insan var hayatımda. Ama bakıyorum da bazen onlat bile yok geliyor. Arkadaşım olsun istiyorum

Haklısınız. Çok dağınık yazdım. İşyerimde yorgunluktan ve sıcaktan pestilim çıktı bugün. Molada yazdım bu yazıyı da. Yazarken bana da karışık geldi biraz ama o anda açıkçası galiba kafam o kadar çalıştı anlatmak istediğim girişte huyum suyumdu. Sonra kuzene katıldığım için böyle olduğumu anlatmak istedim. Sonu da sadece kuzen değil sebep genel demek istedim hayatımdan örnekler verdim. Kusura bakmayın bazen kafa kalmıyor işte. Ama dediğiniz gibi kafam biraz değişik oluyor bazen. Eşimde diyor senin düşünme hızına yetişemiyorum anlatırken bir şeyleri detaylı anlat yavaş ol diye

Vermeyin dediğiniz kişiler sıradan insanlar değil. Ailem ve kardeşlerim, sonuçları beni de ilgilendiriyor eninde sonunda. Cok haklisiniz evet ama insan eşini bir hatadan kurtarıyor cabaliyor, ugrasiyor ama eşin umuru değil gibi gibi düşünün. Eğer o hatadan kurtarmazsam ben de yanarim gibi. Sorumluluk duygum aşırı gelişmiş, engel olamiyorum aileme karşi. Oglak kadini tipik :))

ya vermeyin ya da karşılık beklemeyin.