Boşanmamak için kendinizce sebepleriniz var tamam. İkinci çocuk için çabalamak neden?

Umarım hayat size en güzel çiçeklerini sunar. Ben yapacak yorum bulamadım... Allah yardımcınız olsun.

Aynı durumu yaşamanızı temenni ediyorum şuanda

İkinci cocuk hele de bu erkekten istemeniz dünyanın en saçma şeyi çok şükür hastalık bile bir nimet görüyor musun? Boşanın ömür geçmez, ayrıca çocuğunuz özel cocuk devlet bakıyor bu kocaya ihtiyacınız yok

İçimi boşaltıp rahatlamak için yazdım şuan daha berbat ettiniz durumumu içinde olmadığınız bir duruma yorum yapmak kadar basit birşey yok teşekkür ederim saygı duyuyorum yazdıklarınıza iyi geceler

+10000 D

Bu insanlar sizi düşünüp zamanını ayırıp gayet mantıklı şeyler yazmışlar. Bu insanlara neden böyle diyorsunuz? Size bu kötülüğü yapan onlar değil. Tamam çıkmazdasınız ama artık biraz mantıklı düşünün. . push ;

Başıma birşey gelirse emanet edebileceğim birinin olmasi için

Eşim kendine Instagram açmış haberim olmadı telefonuna bakınca gördüm ve kendimi ekledim geri silmiş ailemide silmiş. Ama kendi ailesinden herkes ekli biz hariç. Telefonunda da aşk diye kayitliydim silmiş isim soyisim olarak yazmis. zaten ayrı yatıyoruz sağolsun uzak duruyor yanına gittigimde uzaklaştırıyor sürekli bilgisayar başında geçiyor zamanını işten geç geliyor saygı zaten yok. Kimseye anlatmak istemiyorum oyuzden yazıyorum. Üzerine engelli bir cocugum var. 5senedir çocuğuma kardeş yapmak istiyorum ama olmuyor polikistikover sendromluyum. Diyorsunuzdur eminim delimisin hala evlisin? İbareler belli.. çocuğumun egitimleri var para gerekiyor gerçi getirdiği borcuna yetmiyor dünya kadar borcum var aysonunu bırak ilk günü bitiyor çok sosyal bir insandım güzel bir mesleğim iyi bir maasim vardi hayat beni tahmin edemeyeceğim bir girdaba sürükledi. evlendigime pişman olmadığım tek şey evladım beni ayakta tutan o zaten. Geri kalani tam 10 yıldır takmıyordum. Takmadigimi düşünüyordum ama anladimki öyle değilmiş.. telefonda ismimin değişmesi son nokta oldu

Yaşadıklarınıza ve kendinizi bu denli çaresiz hissetmenize üzüldüm. Ayrılmaktan başka çareniz yok gibi çünkü bu adam sizi yok sayıyor. Belki ayrılırsanız mesleğinize geri dönüp, çocuğunuza çok daha güvenli bir ortam ve güzel bir gelecek sunabilirsiniz. Olamaz diye düşünmeyin benim kuzenim 36 yaşından sonra 1 yaşında çocuğuyla boşandı ve ilk defa çalışmaya başladı. Umarım hak ettiğiniz güzel hayatı yaşarsınız.

Ben şunu diyorum, deli misiniz, ne ikinci çocuğu?

Çaresizlik başka bir şeydir, kötü olmak başka. Şu cümleyi kurabiliyorsanız, siz kötüsünüz. Hem de çok kötü.

Durum boyleyken diger cocuga nasil bakacaktiniz? Yani tum hayatinizi bilmiyorum ama konunuzu okuyunca bana sizden gelen his kendini cocuga ve cocuguna kardeş yapmaya adamiş bir kadin gibi... Maddi durum hep boyleyse muhtemelen cocukla ilgilenmekten ve gecinmeye calişmaktan birbirinizden uzaklaştinizz, eşiniz bikmiş en azindan oyle gorunuyor. 5 sene cocuga kardeş yapmaya ugraşmak yerine eşinizle birbirinize özel anlar yaratmak için cabalasaydiniz keşke. Kimse dunyaya birine bakmak için gelmemeli, o da ayri bir insan. Bakici niyetine cocuk dogurulup omzuna yuk atilmamali.

Dünyaya hiç gelmemiş potansiyel bir çocuğa biçtiğiniz kader bu mu sahiden? Tanrıcılık mı oynuyorsunuz? Ya o çocuk da engelli doğarsa? Mutsuz bir aile ortamı, sorunlarını büyüyene kadar anlamayıp, ihmal edildiği için travmalardan ibaret bir hayata razı olmak zorunda kalacak. İçim sızladı hayal ederken bile. Siz kendinizi kime emanet ediyorsunuz? Size bir şey olursa, yeni doğacak çocuğunuza ne olacak mesela? Bakış açınızı hiç sağlıklı görmüyorum.

İyi bir mesleğim var diyorsunuz, en azından bu konuda şanslısınız. Umarım evladınız ile birlikte, çok güzel bir hayat kurarsınız kendinize. Boşanmak tek çareniz gibi gözüküyor.