yapma böyle bırsey lutfen yol gercekten yakınken sakın evlnme yapamazsın sevmedıgın bırıyle... sevdıgım halde bak ben yapamıyorum ne olur sonunda mutsuz olacagın bır ömur aglayacagın belkıde bırseye kalkısma... daha cok uzulursun daha cok uzer senı... sorumsuz yalancı kendını bılmez anne sözu dınleyen bır erkektn bırde cocuk yaptıgını dusun yazık gercekten evlenme :1no2::1no2:

canım yapma... böyle kesin yorumlar yazmam ben konulara, aslında bu tip şeylere çoğunlukla yazmam, ama okurken kendimi gördüm sende. Eşim de bakar arada burda neler kaynatıyoruz diye o yüzden kalan kısmı özelden yazıcam sana sakıncası yoksa... senin yaşadıklarının aynısını yaşadım belki daha kötüsünü... sonra ne oldu biliyo musun, eşim çıktı karşıma... şimdi aşk dolu huzur dolu çok mutlu bir evliliğim var... bunu kendine yapma... ailen de sana destekken yapma...

Konu nasıl hortlamış bilmiyorum ama ne evlenmesi böyle bir adamla yahu, inşallah ardına bakmadan kaçmıştır arkadaş merak ettim kaçmış mı ne olmuş?

ACİL OLARAK PSİKOLOGA GİDİN.. Ve Sakın ama Sakın bu adamla evlenmeyin.. yazınızı sabrla okudum.. sonunda umuyordum ayrıldık baska bırıyle tanıstım dıyceksın dıye ama hayatında baska ınsanlara şans bile vermeden sorunlu bir geçmişin içine atmışsın göz göre göre kendini canına kastın mı var arkadasım senın? daha ayrı evlerde ayrı hayatları yasarken senı boyle kahreden yıpratan adamla evlenılırmı? evlılık bu ne kadar ağır bır sorumluluk oldugunu, sevmeden yapılırsa cok kotu sonuclar dogurdugunu bu bolumde bır suru ınsanın agzından okuyabılırsın.. kendıne gel heemen bır profesyonel yardım al ve bu işi bitir.. bugun sana bunları yapan bır adam, sana sahip olduktan sonra neler yapar dusun bakalım... aman dıyorum yakma kendını.. yok para harcanmıs yok emek verılmıs dıye ınsan butun omrunu heba edermı ya? iiyi dusun.. hatta dusunme dırek ayrıl..

Çok üzüldüm. Psikiyatriye git. Evlilik zor canım. Sonra çok üzülürsün. Boşver emegı masrafı. Hiçbirseyin telafi edemediği bi yola girmekten iyidir Salon Kadini İki boncuk gözlünün annesi 😗 Anneler

benimki kadar bozukmu psikolojin bilmiyorum ama şunu söyliyim sana annem ve babam ben 3 yaşındayken ayrılmış.. ablam var sadece oda 5 yaşında ozmanlar eline kalmışım onun o büyüttü beni babam ben ve ablam hayatımıza çok zor devam ettik.. babam bizimle yeteri kadar ilgilenemediği kadarıyla birde annem ve babamın defalarca barışıp ayrılması her defasında kavga dövüşlerine şahit olmak benim tüm hayatımı maf etti diyebilirim... okulumu bıraktım hayata erken atıldım şimdi 19 yaşında evli ve karnında bebeği olan bir anneyim.. ailemi çok üzdüm heleki o ablamın göz yaşlarına kurban olurum keşke onları üzmeseydim.. yaptığım evlilik bana mutluluk tan çok acı getirdi ve aileme de.. evlenmeyi bende sadece psikolojik olarak istedim sevdim zannettim kaldırabilirm zannettim ama çok ağır geldi.. keşke ailemle olsaydımda hergün onların ayaklarını yıkasaydım... kulları olsaydım.. ölesiye pişmanım.. burda bunu ilk defa sölüyorum... acımı içimde yaşıyorum... eşim ii biridir aslında ama bana çokk ağar geldi arkadaşım... yapma emin ol duygularında evliliği kolay bişi zanneden ben şimdi içinde batmış durumdayım... senin duygularını çok ii anlıyorum.. ailenin onay vermediği biriyle aslaaa evlenme... annenin babanın kıymetini bil... yorumlarını bekliyorum hakkında hayırlısı S

aradan 3 yıl geçmiş arkadasın cocougu bile büyümüştür belki:)

bu adamla evlenince senin için sadce mutsuz bir evlilikden başka hiç bişli olamayacak gençsin bak önüne sevebileceğin kişi çıkmış niye onu elinin tersiyle itiyorsun ki bence hayata onunla devam et bir acıma yada ne bileyim artık vazgeçmek olmaz düşünceleriyle bu mutsuz hayata devam etme hayat senin hayatın bu zamanlar geri gelmez kimseye dinleme kimseyi düşünme sadece kendini düşün bende hep hayatımda kendimden önce başkalarını düşündüm eğer kendimi düşünseydim şimdi herşey daha başka olurdu cemresum hayallerim hayal

konuyu açan arkadaşım, dikkat ettiysen resmen telaş yaptık ve seni vazgeçirmeye çalışıyoruz :)) umarım durumun ciddiyetini anlamışsındır.

sana ilk cümlem lütfen evlenme devamını yazacağım sana

şimdi çıkıyorum netten ama konuyu açan arkadaşa son sözüm şu: bitir. bir şeylere ya da birilerine inat ediyorsan da derhal bu saçma histen kurtul nişanlın 1 ay kala çok büyük bir hayal kırıklığı yaşayacak ve sen de illk ayrılığınızın intikamını almış olacaksın. bütün hesaplar kapanacak. herkes cezasını/ödülünü alacak. senin ailen rahatlayacak. ve sen sana deli gibi aşık, egonu tatmin eden biriyle evleneceksin/umarım.. ha psikolojik yardım da al mutlaka, sağlıklı düşünemediğini hissediyorum buralardan bile. son sözüm bu. Son düzenleyen: Moderatör: 19 Ağustos 2010

sakın evlenme emin ol daha kötü şeyler yaşayacaksın nişanlıyken ayrılmak zordur belki ama inan evliyken ayrılmak daha da zor ve sancılıdır. Benim kuzenimin bir arkadaşı vardı sevgilisi abisinin arkadaşıydı ve kendisinden 7-8 yaş büyüktü ama kız yıllarca sevdi güzel bir birliktelikleri vardı kızın okulu bitince çocuk ısrar etti evlenmek için ama kız biraz daha beklemek istiyordu çocuk ısrar edince kendi aileside tutucudur onlarda ısrar etti kız hep bir soğuklukla evlendi istemeye istemeye ve şimdi hiç ama hiç mutlu değil evlenmekten vaz geçmek istedi ama bunca yıllık emeğe yazık dedi şuanda nasıllar biliyormusun aynı evde arkadaş gibi cinsel hayat sıfır öylesine bir evlilik ha bu arada kapanman için sana biraz baskı yapmışlar sende tavrını koymuşsun ya o iş kapandı sanma, evlen haftasında aynı baskıları yaşayacaksın hem de daha fazlasını çünkü artık evlisin ya kabul edeceksin ya bu diyardan geçeceksin çünkü evlendin onlar için çantada kekliksin ailen yanındayken neden böyle yapıyorsun anlamadım insan sevdiği için evlenir alışkanlıklar için evlenmez hayırlı işle uzatmamak gerekir derler ya doğruymuş bak sizinkide uzattıkça cılkı çıkmış o adamdan sana yar olmaz yol yakınken geri dön insanlar nikah masasında bile emin değilse hayır diyor ya ertele ya bitir evlenirsen en geç 2 ay içinde burada eşi ve eşinin ailesi bölümünde konu açarsın ve işler iyice sarpa sarmış olur dönüş artık daha zordur korkmaz85

Bekliyorum mesajını canım. Herkese çok çok teşekkür ediyorum gerçekten. Buraya yazıp sizin yorumlarınızı görmesem, psikolojik yardım almak aklıma gelmezdi. İyi ki varsınız. O

Bende yorumdan sonra farkettim yılı nerden cıktıysa karsıma

hayatını yakma derim aynı senin durumunda arkadaşım var 8 yılını verdi kavga gürültüyle sevmiyor erkek aldattı da onu ama bişeyler yaşamışlar evlenmeye mecburum diyo yakıyor kendini sende bence ailenle konuş onlar destek verirse zararın neresinden dönülürse kar kızım derse bitir ayrılmak için sebeep çok masraflar hayatından önemli değil S

Evliliği erteledik... Şimdilik kafa dinlemek için uzaklaştım. Görüşmek üzere, herkese tekrar teşekkürler. :))

içindeki sevginin tükendiğini söylüyosun.. nasıl ömür boyu o insanın yüzüne bakıcaksın?onu öpmek bile istemezken nasıl onu eşin yapıcaksın?.. hayatını mahvetme sakın lmaz: ayrılırsam üzülüp ağlıyo yalvarıyo diyosun, sende onun için iki sene az ağlamamışsın! o senin yerinde olsaydı eminim senin yaptığın bu fedakarlığı asla yapmazdı... bence kesinlikle bitir, hayatını karartma... Philemon çapulcunun

masraflar yüzünden evlenmek zorunda hissediyosan kendini bu daha büyük yanlış yaa. şakamı yapıyosun canım evlilik kolay değil yapma böle şeyler.. kendini kurtarmış olmassın.. para pul zorunluluk insan hayatından ruhundan daha önemli olabilirmi sence?bence asla Umutlu30

bence biran önce bitirmelisin... bu huyları varken, seviyor olsan bile bitir derdim ki, sen sevmediğini bile söylüyorsun... masraf dediğin nedir? senin hayatından daha mı değerli? çevrendekilerin ne dediği veya ne diyeceği önemli değil, evlendiğin zaman o sevmediğin adamla aynı evde başbaşa kalacak olan sensin ve belki bi ömür geçirecek... sonuna kadar da okudum, sonunu umarım evlenmemiştir diye diye getirdim yazının... evlenmediğini öğrenince az da olsa sevindim senin adına, en azından yol yakınken dönebilirsin... insanlar 10 yıllık ilişkilerini, yeri geliyor 20 yıllık evliliklerini bitiriyor... sen mutsuz olacağını kendin de göre göre 4 yıllık bi geçmişe neden bağımlı kalasın? kaldı ki sen onu seviyor bile olsan, ondaki bu huylarla zaten yaşamazsın mutlu bi şekilde... evlenmeden önce bi birlikteliğim olmuştu benim de, aynı onu hatırlattı bana anlattıkların... sakın devam etme derim bu yolda...

Bence evlenme.. Kendine yazık edersin.. İyi düşünüp, iyi karar vermelisin.. Umarın en hayırlısı ne ise o olur senin için..

hayatını karartma. bir önce ayrıl ve psikologa git. onun aglayıp zırlamaları yalvarlamarına sakın inanma...

konu sahibi arkadaş son durum nedir evleniyormusun

hayır evlenseler adım gibi eminim neler olacağını evlenirseniz şunlar olacak: 1. eşinin ailesi başörtü namaz dayatması yapacak onlarla aran bozulacak 2. arada kalan nişanlın sana şiddet uygulayacak 3. düzelir bir daha vurmaz diye ümit edeceksin, bir daha bir daha vuracak. 4. eşinin ailesi açıksın diye namusuna dil uzatacak. 5. bu arada sen hamile kalacaksın ve her şey çıkmaza girecek. bunlara yaşamak istiyor musun? acemicadi

evlenmeniz büyük hata olur, artık içinizde bir şey kalmamış o na karşı evlilik yürümrz, bunca zaman zaten vazgeçmemişse huylarından asla vazgeçmez, sevebilecek olsatdınız severdiniz zaten bu güne kadar. acemicadi

sana, gençliğine, hayatına yazık,, tekrar sıfırdan başalayabilirsin.. dahada mutlu olabilirsin.. nazz81 artık

bile bile kendine bunu yapma.. icinde kelebekler ucusturmayan bir adamla bir omur gecirmeye niyetlenme.. 4 seneme yazik olmasin diyorsun da bu adamla ailesi ile 40 seneyi gecirmeyi goze alabiliyor musun.. yapma etme.. cok buyuk bir sevgi acligi icersindesin.. sevgilin iyi davrandgi icin simdilik vazgecmek zor geliyor belki.. ama senden ayrilir ayrilmaz yuzugnu satan adamdan sana hicbi hayir gelmez arkadasim ya.. yapma derim.. ama sen bileceksin tabi.. matteroftime

:1shok::1shok: E

Akıl mı soruyorsun? Bu zaman içinde ben evlilik hazırlığı yapmaya başladım, artık evlenmek için bişeyler yapmaya karar vermişlerdi. Yine kavgalar tartışmalar devam ediyodu. Ama evlilik fikrini aklıma koymaya başladıkça nişanlıma ısınmaya başlamıştım. Onu seviyo muydum sorusuna evet diyemesemde, bu kadar zaman verilen emeklere yazık olacağını düşünerek kendimi evliliğe hazırlamaya çalıştım. Bi süre sorun yok gibiydi. Ama ben nişanlıma yakınlaşamıyodum, onu öpmek bile gelmiyo içimden. Hala öyle. Şimdi yine sorunlar başladı gibi bende, psikolojik mi yoksa gerçekten aşk bittiği için mi böyle duygular içerisine girdim bilemiyorum. Nikah için günümüzü aldık, gün almaya gittiğimiz gün bile evlendirme dariesinin önünde beni yine ağlattı. Şimdi nikahımıza 1 ay var, ve ben onu sevmiyorum, evlenmek istemyorum, ama yapılan bu kadar masrafa, verilen bunca emeğe acıyorum. Ona acıyorum, aslında acınacak halde olan belkide benim. Sevmiyorum diyebiliyorum, o yanımda olmak istedikçe içimden hiçbişey demek gelmiyo. Şu an ona uzağım. Ailemde farkında herşeyin, ama açık açık anlatamıyorum bunları. Bu paragrafa kadar sabırla okudum ve olabilir, o da olur, bu da olabilir bunda bişey yok, olsun, gibi tepkilerle içimden bu normal bir hikaye nereye varacak acaba diye geçirdim... Ama bu paragraf tüm yazıyı özetliyor. Sen aslında herşeyin farkındasın. Bile bile kendini uçurumdan atma. Gözlerin açık, önüne bak. Sakın evlenme, arkana bakmadan kaç, uzaklaş...

Ne mutlu sana ailen yanında.. "yapılan bu kadar masrafa, verilen bunca emeğe acıyorum" demişsin, para yeniden kazanılır ama hardığın zaman geri gelmez.. Hiç yakma başını, derhal bitir.. Sen pek muhattap olma ailene sarıl gerisini onlar halleder.. cemresum hayallerim hayal

Masraf oldu diye sakın evlenme, geri dönemem diye bişey yok. İnsanlar aşık olarak aralarında hiçbir sorun yokken enlendikleri halde, ne kadar hüsranla biten evlilikler var. bir saniye bile düşünme derim, hemen ayrıl. İnsan böyle durumlarda mantıklı düşünemiyor, kendimden biliyorum. sevgi olmadan saygı olmadan, hergün ağlamakla evlilik yürümez, gençliğini güzelliğini feda etme, salla gitsin... Allah yardımcın olsun.

ya seviyor sevmesine. ama normal bir sevgi değil bu hastalıklı bir saplantı o yüzden diyoruz evlenme diye. yoksa bir sürü kısmeti çıkmış onları da geri çevirmiş . push ;

bi insanı sevmeden evlenmek yapılabilicek en büyük aptallıktır!!! zor şeyler yaşamış olabilirsin ama sanırım bi evlilik merakın var gibi geldi bana.. bilemiyorum ama illa evlenmek zorundamısın kafanı dinle biraz kendine gel gerekirse tedavi ol!! evlilik bu çocuk oyuncağı değil.. sevmediğin bi insanla aynı yatağa girip özel şeyler paylaşabilicekmisin karar senin vallaa zor bi karar da değil...40 yaşında evde kalmış da değilsin hiç evlenme ne olurki.. annene babana bak en iyisi

13 yil oncesinin konusunu niye hortlattiniz, gozlerime yazik. Bir de yorum yazdim o kadar, neyse umarim konu sahibi nisanlisiyla evlenip, baska canlar yakmamistir.

1 ay sonra evleneceğim dediğin adamın yanlışlarını kendin de görüyorsun, ailen de yanında ne güzel. yani yapılan masrafları sürekli hatırlatacak bir ailede değilsin ve 1 ay sonra evleniyorum diyorsun. bir an önce aklını başına toplaman dileğiyle.. P

yazını okudukca işlah bu adamdan ayrılmıştır birmiştir ilişkisi dedim sakın yapma canım sen sevdiğin için değil o seni seviyor diye evleniyorsun sen mutlu olmazsan karşındakinide mutlu edemezsin önce kendi mutluluğun evlenirsen kendine en büyük kötülüğü yapmış olursun başka biri bile bukadar kötülük yapamaz sanhiçkimse vazgeçilmez değildir o imzayı atmak için çok iyi düşün benim bir lafım vardır evlenip mutsuz olucağıma annemin dizinin dibinde outurp dahada mutlu olurum varsın evde kalsın desinler hiç umrumda değil

guzel haberlerını beklıyoruz cnm femmepetal when There is better, good is not

yazdıklarını büyük bir şaşkınlıkla okudum... Şurda nikahına bir ay kala umarım nişanlın seni yanıltır bu kez ve gerçekten seni çok mutlu eder demekten başka bir şey demeye güç bulamadım kendimde.. hata mı doğru mu zaman gösterecek belki ama keşke ilk ayrılışında bu son deyip yoluna devam etseydin, kimseleri engellemeseydin... umarım çok mutlu olursun... bilmiyorumkismile acemicadi

Evlenirsen, cok pisman olacagini sende biliyorsun.. Yol yakinken bence devam etme.. bitir.. iwy7 hayat seni

son durum ne acaba merak ettim...

kesinlikle evlilik tarihini ertele ve yardim al.. . push ; M Mevlana123

Uzun bir yazı olabilir, ama 5 dk. nızı ayırıp okumanız, belki benim hayatımı değiştirecek bir kaç kelimeye sebep olabilir... 7 yıllık bir ilişkim var ve bir ay sonra evleniyoruz. İlişkimizin 2. yılına girmeden yaşadığımız 5 aylık bir ayrılığın ardından, nişanlım evlenmek istediğini belirtti. Bende kabul ettim. Ama daha öncesinde çok kez ayrılıklar yaşadık, hemde sebepsiz yere. O kadar saçma sapan hareketleri vardı ki, aşırı kıskançtı. Telefonumu geç açsam sorun olurdu, ama o telefonlarını kapatır, bazen hiç açmazdı. O zamanlarde ben hep arayıp dururdum. Daha sonra anladım ki yanlış yapıyormuşum. Ben eskisi gibi aramadıkça üstüme düşmeye başladı. Her gün ağlardım onun yaptıkları yüzünden. Geceleri yastığım sırılsıklam olurdu, herkesten gizlerdim. Daha sonra iş ciddileşince, yani evlilik teklifi edince bana, tamam dedim düzeliyo bu adam. Bu arada 26 yaşındayım ben, o da 26 yaşında. Ben onu ilk gördüğümde aşık olmuştum, o da aynı şekilde. Evlilik kararı üzerine askerliği bir an önce bitirme kararı aldı. Askere gitmeden beni istemeye geldiler. Ben ailesini ilk kez o zaman tanıdım. Ama onu kendi ailemle tanıştırmıştım. O bu konularda çekingendi, sanki kız olan o erkek olan bendim. Söz zamanı herşeyi nişanlım yapacağı için, söz sepeti, söz alışverişi vs. gibi şeyler istemedim. Sadece kıyafet alınsın dedim. Nişanlımda bi de bilezik alırız dedi tamam dedim. Alışverişe çıktık, ne annesi ne ablası gelmedi. Abisiyle alışverişe çıktık. :1shok: Beğendiğim kıyafetleri aldılar, bi de bilezik. Ailesi işte askerden gelince evlendiririz, ev alırız vs. diye sözler verdiler. Herşey çok güzeldi, askere gitti 15 ay bekledim. Evden çıkmamı istemedi tatillerde, ailemle gitme dedi. Gitmedim, evde tek başıma kaldım o zamanlar. Seviyodum, seviliyodum, aşıktık. Askerden geldi, iş bulma konusunda hiçbirşey yapmadı. Daha önce babasıyla birlikte çalışıyolardı, ama maaş yok sadece öyle harçlık, sigortada yok. Annesiyle konuştum, sigortası olsa, düzgün maaşlı bi işi olsa diye, ben kötü oldum. Aile işlerine karışmış oldum. Halbuki ben evleneceğim adamın geleceğine karıştım, o da kötülüğünü istemediğim hem kendisi hemde bizim geleceğimiz içindi. Ailesi bizim durumumuz yok evlendiremeyiz şimdi dediler, bir yıl geçti aradan. Hiçbişey değişmedi, bir tek iğne alınmadı. Ama birden bire diğer oğlunu evlendiriverdiler. Bana haber bile vermediler, ne nikahı, ne kına gecesini. Bu sebeplerden bizim aramız soğuktu, sürekli kavga eder olmuştuk. Çok fazla ailesini dinleyen biri. Ben ona her zaman doğruları göstermek istedikçe, o sırf benim istediğim olmasın diye tersini yaptı. Sonra ters gitti yaptıkları pişman oldu. Her seferinde keşke seni dinleseydim dedi. Zaman böyle ilerlerken, aramız her geçen gün dahada kötüleşiyodu. Çünkü benim ailemde bişeyler bekliyodu. Bu kadar zaman geçmiş aradan, sözlenmişiz, 15 ay askere gidip gelmiş, sonra 1 sene geçmiş üstünden hiç bişey yok evlilikle ilgili. Ki biz sözlendiğimizde ne kadar güzel planlar kurup mutlu oluyoduk. Her geçen gün daha da kötüleşen ilişkimizi bi türlü bitiremedik, cesaret mi edemedik bilmiyorum ya da alışkanlık halini mi almıştı bilemiyorum. Bir gün bana yalan söyledi, her zaman yaptığı gibi. Hep yalan söylerdi, bende saf gibi kanardım. O gün ilişkiyi tamamen bitirdik, annesiyle konuştum, görüşmek istemediğimi söyledim. Zaten annesi de beni pek sevemedi sanırım, kapalı bi ailesi var benimde öyle olmamı istediler ben olmadım. Bu kadar yıl (4 yıllıktı ilişkimiz) emek verdiğim ilişkiyi bitirmiştim bi anlık sinirle. Daha sonra çok aradım çıkmadı telefonlarıma, ağlama krizleri geçiriyodum. O kadar emek verdiğim ilişki nasıl bitebilirdi. Ne ailesi bir kez olsun aradı, ne kendisi. Bu kadar kolaydı onlar için. Yüzüğünü satmış gidip, ilk işi bu olmuş. Hattını değiştirmiş, ailem seni istemiyo bende ailemi dinlerim dedi, istemiyorum seni arama dedi. O an vazgeçtim ondan. Her gece ağladım, kimse bilmeden. Ailem farkındaydı, onlarda benimle birlikte ağladılar. Onları gördükçe bi insan nasıl bu kadar insanı üzebilir ki dedim. Benim ailem bana düşkündü çok. İyi gözükmeye çalıştım, ama her gece beynim patlayacamış gibi hissedene kadar ağladım. Ölücem artık dedim, beynimde bişeyler oluyo gibi hissediyorum. Kriz geçiriyodum geceleri, yastıklarım sırılsıklam oluyodu her gece durmaksızın. Kendime engel olmaya çalıştım, artık onu aramamalıydım, o beni istmiyosa ben onu hiç istememeliydim. Bu zaman içerisinde evden dışarı hiç çıkmadım, hep evde bi odada internet başında geçirdim zamanı. Pencereden bile bakmadım. İnternette bir oyun sayesinde bir kaç arkadaşım olmuştu kız-erkek. sonra o arkadaşlarımdan biri beni bi arkadaşıyla tanıştırdı. Uzaktı bana çok, aramızda şehirler vardı. Onunla dertleştikçe sözlendiğim adamı unutuyodum. O kadar iyiydi ki bana karşı, o kadar sevgi doluydu ki, içimde kelebekler uçurmayı tekrar başarmıştı. Ben asla başka birini sevebileceğimi düşünmemiştim, asla olmaz diyodum. Ama o çok başkaydı, o benimle dertlerini paylaştıkça, bende onunla paylaştım. Sonra birbirimizi çok sevdik, buluşmaya karar verdik. Görüştük, yakışıklı değildi, ama kalp gözüyle görüyodum. Dünyanın en iyi insanıydı o, hala da öyle benim için. Onun okulu vardı, benim evlilik hayallerim, yapamayız dedim. Her gün böyle söyledim, netten biriyle tanışmak, sevgili olmak çok yanlıştı benim için. Ben 4yıldır tanıdığım adama güvenemezken, netten birine nasıl güvenebilirdim. Ama öyle değildi, güven onun diğer adıydı neredeyse. Ama bendeki psikolojik baskıyı o da anladı ve görüşmeme kararı aldık. Bu sırada eski sözlüm sürekli beni aramaya görüşmek istemeye başladı. Çıkmadım telefonlarına, mesajlarına cevap vermedim. İçimde ona karşı ihç bi his yoktu. Nefret bile etmiyodum artık. Israrları sonucu telefonlarına cevap verdim ve içimden geçen herşeyi ona söyledim. Onu sevmediğimi, ondan nefret bile etmediğimi, benim için çok büyük bi hata olduğunu. O ise pişman olduğunu, bensiz yaşayamayacağınıi beni başkasıyla görürse benide o kişiyide yaşatmayacağını söyleyip, ağlayıp yalvarıyodu. Bendeki acıma hissi çok fazla, o yüzden onun ağlamalarına dayanamadım. Aptallık biliyorum. Çok pişmanım inanılmaz derecede. Ama onun üzülmesine dayanamadım. Hep dua ettim beni sevmesin artık, haketmiyodu beni çünkü. Olmadı vazgeçmedi benden. Ben soğuktum, çünkü içimdeki aşkı öldürmüştü. Sevmiyodum ki artık. Bir insan iki yıl her gece ağlayabilir mi? Ben ağladım, her gece aralıksız, başım ağrıyana kadar, beynim patlayana kadar. Hep söyledim ona da sevgimi senin için akıttığım gözyaşlarıyla yokettin, içimden attırdın. Ben elimden geleni yapıcam dedi, artık herşey çok güzel olucak dedi. içimde hiç evlilik hevesi kalmamıştı. Bir yıl barıştığımızı ailesinden gizledi, benim ailemin herşeyden haberi vardı, ama onun ailesininde barıştığımızı bildiklerini sanıyolardı. Beni sürekli oyaladı, bugün söylicem, yarın söylicem diye diye. Artık istemiyorum dedim, sen nasıl bi insansın bi neler atlattık, hala aynısın hala yalancısın dedim. Ağladı yalvardı yine. Yine acıdım tamam dedim, zaman verdim ona, şu zaman tekrar gelin dedim. Yine oyaladı, yine aynı şeyler. En sonunda geldiler, taktık yüzükleri. Ama hala evlilik için erkendi onlar için, yapamazlardı, sorunları vardı onlara göre. Zaman geçtikçe sabrım kalmadı artık benim, yeniden ayrılmalar, yeniden barışmalar. Ondan uzaklaştıkçe peşimden gelmeye devam etti. Ama içimdeki sevgiyi yok ettiğinin farkında olmadı hiç. Sevmiyodum onu artık, her zaman söyledim. Ben seni seviyorum dedi, sende seversin, kızgınsın dedi. Her gün yine yalanlarıyla, kavgalarımızla geçip duruyodu. Ailesini anlatmıyorum bile, onu yetiştirenler zaten onlar. Hiç ilgileri yok, hiç olmadı da zaten. Hiç gelinleri olacağımı hissetirmediler. Bende onunla yapamayacağımı her seferinde dile getirdim. Bu sırada ondan uzaklaşmak için kızkardeşimin evine gidiyodum. Evliydi kızkardeşim, eşi ve kendiside biliyodu herşeyimi, zaten arkadaş gibiydik. Benim içimde o kadar sevgi boşluğu vardı ki, kim ilgi gösterse gidecek gibydim. Eniştemin bi arkadaşı sürekli bizimle zaman geçirmeye başladı. Dünya iyisi biriydi, kardeşi gibiydi. Annesini de tanıyoduk, o da en az onun kadar iyi bi insandı. Çok özenmiştim, öyle bi kayınvalidem olsun diye. Bu sırada onun bana ilgisinin farkına vardım, muhabbetlerimiz fazlalaştı, birlikte zaman geçirir olduk. Benden hoşlandığını söyledi sonra, yakınlaşır gibi olduk. Ben ona dedim ki, ben sana gelirsem sen bana gelme. Ben boşluk içinde olabilirim, hatalar yapabilirim. Sonra ikimizde pişman oluruz. O da tamam dedi, ondan sonra görüşmedik hiç. Bulunduğum ortamlara hiç girmedi. Ondan istediğimi yaptı. Bu zaman içinde ben evlilik hazırlığı yapmaya başladım, artık evlenmek için bişeyler yapmaya karar vermişlerdi. Yine kavgalar tartışmalar devam ediyodu. Ama evlilik fikrini aklıma koymaya başladıkça nişanlıma ısınmaya başlamıştım. Onu seviyo muydum sorusuna evet diyemesemde, bu kadar zaman verilen emeklere yazık olacağını düşünerek kendimi evliliğe hazırlamaya çalıştım. Bi süre sorun yok gibiydi. Ama ben nişanlıma yakınlaşamıyodum, onu öpmek bile gelmiyo içimden. Hala öyle. Şimdi yine sorunlar başladı gibi bende, psikolojik mi yoksa gerçekten aşk bittiği için mi böyle duygular içerisine girdim bilemiyorum. Nikah için günümüzü aldık, gün almaya gittiğimiz gün bile evlendirme dariesinin önünde beni yine ağlattı. Şimdi nikahımıza 1 ay var, ve ben onu sevmiyorum, evlenmek istemyorum, ama yapılan bu kadar masrafa, verilen bunca emeğe acıyorum. Ona acıyorum, aslında acınacak halde olan belkide benim. Sevmiyorum diyebiliyorum, o yanımda olmak istedikçe içimden hiçbişey demek gelmiyo. Şu an ona uzağım. Ailemde farkında herşeyin, ama açık açık anlatamıyorum bunları. Bana akıl verin, bunları yaşamış olan, ya da benzer şeyler yaşanlar, siz olsanız sevmediğinizi düşündüğünüz bi insanlar belki severim tekrar diyerek evlenir misiniz? Tekrar sevebilir miyim, o huylarından vazgeçmiyoken? Bu kadar az bi zaman kalmışken evlilğe, bunları düşünüyo olmam ne kadar kötü bir durum bilebilseniz. Bazen hayattan vazgeçmek istiyorum, dertlerim bitsin diye. Ama Allah'a inancım sonsuzken yapamam. Çok pişmanım, çok, evlenmek istemediğimi nasıl anlatabilirim? Söylüyorum ona, ama sonra bana soruyo ciddi miydin diye. Hayır diyorum, çünkü çok üzüldüğünü biliyorum ve hala onun üzülmesine dayanamıyorum. Bunun için kendimi feda ediyorum sanırım...

Çok yanlış yapıyorsun hemde çoook Sevgin zaten bitmiş İlişki 7 yıldır zaten tükenmiş evlenince daha beter olacak nasıl yeniden sevmeyi umuyorsun Karşındakine bu kadar acıman niye, ailesi için seni bırakmış, yıllarca oyalamış ağlayıp sızlayıp tekrar ikna etmiş valla adam acımayı değil takdiri hakediyor bence Benim fikrimce sevmiyorum desende gayette seviyorsun, içindeki hislerin bitseydi karşına çıkan kısmetlere kayardın, bir şans verirdin Bence sen bunlara rağmen seviyor olmayı kendine yediremiyorsun mors

zararın neresinden dönsen kardır, sevmediğin bi adamla ömür geçmez. o sana nasıl acımamış yüzüğünü bile satmış, ne zaman sen ona yüz vermedin, o zaman vazgeçilmez oldun galiba, sen kalbinin sesini dinle, kalbin terettütte ise nikah gününü erteleyin sana düşünmek için zaman lazım canım. L Leyla_3455

cıktıgınız yolda bır suru cukurlar cıkmıs karsınıza fakat sız doldurup gecmektense atlayıp gecmeyı tercıh etmıssınız temelı saglam olmadıgı kesın gorunuyor anlattıklarınızdan en ıyısı evlenıp ısın ıcıne cocuk gırmeden yol yakınken yoldan don derım... ilaz

ailene de kızdım ayrıca seni elleriyle gömüyorlar resmen toprağa, çok mutsuz bir evliliğe adım atıyorsun. "BU KADAR YIL EMEK VERDİM" diye bir mantık olmaz. dünya alem yıllarca çıktığı sevgilisinden ayrılıp 6 ay sonra evlenenleri hiç mi duymadın... iyi düşün, çok iyi düşün. o gelinliği giymek istiyorsun bunu anlıyorum ama onla olmaz.

göz göre göre hayatını mahvetme lütfen çok sevmişsin çok üzülmüşsün çok şeyler atlatmışsın artık sevginden bile emin değilsin ömür boyu mutsuz etme kendini yol yakınken vazgeç senin değerini bilecek seni mutlu edecek insanlar da çıkacaktır karşına WunJo

cnm hemde çok yanlış yapıyosun hemen ayrıl 1 saniye bile düşünme. kıskanç ailesinin lafına bakan işsiz güçsüz agresif biri nişanlın. Hemde ailem istemiyor seni ayrılalım bile demiş sana. Evlenince ailemle anlaşamıyosun kapan sende vs yada boşanalım o zaman iki arada kalamam ben derse napcan o zaman. bile bile kendini ateşe atma. Çok uzun yazmışsın sırf faydam olurmu ki die okudum. ACIMA ACINACAK HALE DÜŞERSİN. emek verdimde ne demek. Ömür boyu emek vermeye hazırmısın. Nişan bozmak kolay. evlenip boşanıp dul kalmak zordur. Şimdi ailen her türlü destek olur sana. Boşanınca aile bile bi yere kadar. Şimdiye kadar yaşadıkların yaşayacaklarının habercisi bana göre. kendini seviyorsan kendine bu eziyeti reva görme hurrem

bence erteleme iptal et evlendikten sonra hiç bırakamazsın daha kötü olur yazık etme kendine

keşke lik b, r olasy yok evet az kalmış ama daha evlenmemişsiniz. bence ailene aç olayı zaten destekçinler ve gerekirse onlar konuşsun. ben bu tür sorunlar yüzünden geçen yıl kına gecesi olduktan sonra düğünden bir gün önce ayrılan arkadaşımı biliyorum çokta yıpranmadı ailesi arkasındaydı ve bu yıl değer verdiği mutlu olduğu başkasıyla evlendi... emin ol kimseye de bir şey olmaz... duyarsız bir ailesi varmış böyle bir aileye gelin mi gitmek istiyorsun, acemicadi

ah be canım emeklerine yazıkmış ya geleceğine yazık değilmi ömür boyu yanacağına 4-5 yıllığına yan bak bunca insan aynı fikirde ya yazdıklarını bir kezde başkasının gözünden oku lütfen G

bu evliliğin sonu başından belli.. karşındaki üzülmesin diye sen bir ömür mutsuzluğa mahkum olacaksın. Türk filmleri gibi olmuş ama bu film değil hayatın kendisi.. bir an önce ilişkini bitir ve yeni bir sayfa aç. gençliğini zehir etme..

Şimdiii sana anlatıcagım konu aslında asla acılmasını ıstemedıgım bır konudur ama ınan yasadıklarımız okadar benzıyorkı anlattıklarım san umut verıcektır. senın su annemler senı ıstemıyor kısmından sonrasını hemen hemen aynısı yasadım delı gıbı agladım o agladı bırbırımıze acı verdık ama kopamadık ben ıstenmeyen gelın oldum cocuk gıyımıme kırk yıld bır ıctıgım ıckıme kuzenım erkekse onaq sarılmama herseyıme karısmıstı ve ben varya sankı buyulenmıstım asla kabul etmıyecegım seylerı yasıyordum. bır haftada 7 gunde 7 kılo verdım mıde suyumu kusuyodum ondan ayrılınca perdenın ustundekı desenlerı sayıyodum yukardan asagı 13 yaprak var asagıdan yukarı sayıcam sımdı eger 14 cıkarsa o benı arıcak dıyodum kafayı yemıstım... sonra oda senınkı gıbı kopek gıbı dondu bana onlar bıze kıyıyor ama bız kıyamıyoruz bende affettım kendı kurallarımı koydum hıcbıseyıme karısmıcaksın haftada ıkı gun bır saat gorusucez ıckıme gıyımıme karısamazsın artık dedıom sen ne dersen kabulum benım dedıbenım yanımdan anasının evıne gıttı kararları degısmıstı benı kısıtladıgı konularda kısıtlamaya devam edıcegını bu konularda tavız veremeyecegını soyledı bende verdıgım EMEKLER bosa gıtmesın bır daha huzursuzluk cıkmasın dıye tamam dedım ama sonra noldu bılıyomusun bıgun ablası bana korkunc bır mesaj attı bız bırbırımızın elını tutarken bıle heyecanlanan bır cıfttık ablası oyle agır ıthamlarda bulunmustukı bunu ona soyledıgımde aksam eve gıttıgınde anasının korkusuna benımle fısır fısır konusunca BİTTİ DEDIM ARICAM SENI DEDI ARAMA DEDIM VE sana yemın ederım telefonumu kapatıs o kapatıs sonrasında bende ınternete dadandım odama gırıyodum mumu yakkıyodum pc yı acıyodum yatana kadar onun basındaydım. Orda bır gun ŞİMDİKİ CANIM EŞİMLE tanıstım uzun bır sure sohbet ettıkten sonra tanıstık ve bende ınsan oldugumu benımde kararlarım ve ısteklerım olabılıcegını benım kaderımın devamlı bırını mutlu etmek degıl aslında bırazda mutlu edılmekte olabılıcegını anladım. Şimdi o gecırdıgım gunler varya sadece buruk bı tebessumle hatırlıyortum ınan ozaman benı oldurucegını zannettıgım acıdan eser yok. ŞİMDİ CANIM EŞİME OYLE BIR ASIGIMKI ONUN KOLUNDAKI TEK BIR KILI ESKISINE SIFA OLUCAK DESELER VERMEM...

Keşke dediğim ailemin sözünü dinleseydim. Keşke vazgeçtiğimde asla geri dönmeseydim. Belki evlilik yapmamış olmam çok daha önemli şu durumda ama, pişmanlıklarımda oldukça fazla. Düğünü erteleyelm dedim geçen gün, çünkü korkuyorum dedim. Aşk evliliği değil bizimki alışkanlık artık dedim. Gidip anneme telefon açıp anlatmış. Psikolojik yardım almakta geç kalmadım sanırım, hala vaktim varken keşke dememek için elimden gelenleri yapmalıyım. acemicadi

nişanlın da sen de obsesifsiniz. yıllarca huzursuz bir ilişkiyi sürdürmüşsünüz. ilk ayrıldığında her gece yastık ıslatman, asosyalleşmen internete kapanman depresyon belirtisi yardım almalıydın. "EMEĞİM BOŞA GİTMESİN" diye bir mantık olmaz. görev değil bu, aşk. hiç düşünmüyor musun, ailesi şimdiden böyleyse evlendikten sonra ne olur? burada kapanmadı diye eşinin ailesinden aforoz edilen, karnında bebeğiyle sokağa atılan ailesinin evine yollanan bir arkadaş konu açtı. aç sayfayı bak. nicki: hazinsonlar bu sana ibret olsun. 1. ilişki derhal bitir. 2. kısmetlerini kapatma. ona buna hata yapmayalım demişsin ama asıl hata bu nişanlın. 3. yol yakınken nişanı at. evlendiğinde çok daha büyük ızdıraplar çekebilirsin. zaten depresyona meyilli bir bünyen var, akıl sağlığını mı kaybetmek istiyorsun? 4. adamı aklından çıkaramıyorsan psikiyatra git. merak etme, kelimesi kelimesine okudum hepsini. ama verebileceğim tek tavsiye bunlar. Son düzenleyen: Moderatör: 19 Ağustos 2010