Psikolojik siddet, aileperestlik, ailemin yaninda yapilan saygisizliklar ve daha nice sebeplerden oturu isabetli kararla nisanimi attim bir yil once. Kinadan 1 gun once hatta. Midem o kadar bulanmisti ki gozlerim bir kez yasarmadi. 10 gun sonra oturup sinava hazirlandim. Dun tercih yaptim. Olacak gibi de insaallah. Onun icin kaybettigim gelecegimi kazanmaya calisiyorum. Hersey yolundaydi. Ben gucluydum. Hala gucluyum. Goz yaslarimin akmamasi bunun ispati olsun ne olur. Ben gucluyum ama icimdeki tum cicekleri koparan bir firtina var. Icimde cok otelerden bir yil sonra gelen o yangin yerinin sizisi var. Sizim sizim sizliyor icim. Ve ben acimda dahi "sen boyle bir adam icin nasil boyle hissedersin" diye savasta veriyorum kendimle ustelik. "Ben bu sehre aşığim zehol. Maddiyat meselesi olmasa burayi asla terketmem. Buradan gitmek benim en buyuk fedakarligim" derdi nisanliyken. Asik oldugu sehirden gittigini ogrendim az once sacma sapan bir siteden. Cok hisli bir yaziyla elbette; "Tam bir yil once binbir emekle kurdugum evden apar topar toparlanip gidiyorum... Bazi vedalar kurtulus hissi yaratir hemde agrili bir gidistir. Soylenecek cok sey vardir ve hicbir kelime yoktur" diyerek. Gercekten binbir emek verdigimiz o evi animsiyorum. O yatak odasini. O mutfagi. Onunla gazeteler ustunde pizza yedigimiz sesimizin yankilandigi salonu. Boyadigimiz balkon demirlerini. Ve ardindan o gazetelerin ustunde pizza yedigimiz yerde, ailemin yaninda bana "terbiyesiz" diye cilginca bagirisini. Herseyi bir bicak kesiyor. O bicagi tutan kiside ben degilim. Hanimlar! Benim icimde suan daglar yerinden oynuyor. Icimin kiyameti kopuyor. Istanbulda onun olmadigini biliyorum artik. Bir gun karsima ihtimali yok. Iyi ki gitti. Ama gitti. Gitti. Herseyin tekerine comak tikayan ablasinin yorumunu okuyorum sonra " insaallah senin icin guzel bir baslangic olacak. Agrilarin sizilarin dinecek" Biz kaybettik. Biz bu dunyanin en guzel kaybedenlerindeniz artik. Bana son kotulugunu de yaptin. Kalpleri ellerinde tutan Allah kalbimin agrisini kalbinden sorsun.

Pişmanlığın yokmuş ama yine de belirteyim, nişanlılıkta bahaneler bulup görmezden geldiğim tüm ufak tefek şeyler evlenince karşıma dağ olarak çıktı... Evlenmeden ayrılarak çok doğru karar vermişsin.. tek kişinin sevgisi tek başına götürmüyor evliliği.. Ve seni çok sevseydi ailenin karşısında bunu yapmazdı.. Atanır ve kalbinden de tamamıyla atarsın en kısa sürede inşallah

Valla ailemin yanında bana terbiyesiz diyen adam için 1 yıl sonra böyle hüzünlü satırlar yazamazdım. Kendi kendinizi gaza getirmişsiniz. Bence bu kadar duygusal olmak gereksiz, şu anda açtığınız konu benim ex nişanlı çok sevdiği evi terk etmiş, ohhh layığını bulmuş, ablası olan cadaloz da şunları yazmış minvalinde olmalıydı. En güzel kaybeden ne demek?

Böyle hissettiğinde yazdığın ilk paragrafı açıp oku. Sen bütün bunları başaracak kadar güçlü bir kızsın. Yangınları söndürürsün, fırtınaları dindirirsin.

Buna engel olamiyorum. Haklisiniz. Bir merak ama gereksiz yersiz.

Olmadiysa vardır bir hayır. Nede olsa yarın yeni bir gun kim bilir ne güzellikler getirecek denizden gelen

Allah'in izniyle o isabetli karari vermeseydin, ellerinle her santimine özenerek kurdugun evinde gozyaslariyla kıvranırken, "hic boyle hayal etmemistim" diyecektin.. Psikolojik siddetin dozaji her gecen gun artarken "neden nisanliyken ayrilmadim" diyecektin.. Allah korudu.. Su an zihnin sana oyun oynuyor, seytan vesvese veriyor.. Etkilenmen cok normal..

Ben de şunu anlamıyorum ESKİ dediğiniz insan kim olursa olsun takip etmekten vazgeçmeden nasıl yaralarınızı sarabileceksiniz?

Oyle guzel ozetlemissiniz ki meseleyi . push ; pembesu sağlıkla gel miniğim tek ayak

Seni çok iyi anlıyorum ; nikaha 10 gün kala ayrıldım ben, kendim istedim bitirmeyi çok acısa da. İnsanın anıları oluyor, elinde olmadan hırpalıyor kendini. Gelinliğimi hiç unutmadım mesela, rahmetli annem çizmişti... Sonra zaman geçti, çalıştım hep var gücümle çalıştım, hayata tutundum, içimi ezen sızılara ağladım zaman zaman. Hayat başka şeyler aldı benden zaman içinde annem öldü, babam öldü, kedim öldü, ben hastalandım rahim ağzı teşhisiyle ameliyat oldum, tedavi gördüm ve en fenası yaşlandım. Kurduğum hayallerde yaşlandı ve artık böyle gider dediğim bir zamanda eşim çıkageldi. Evet kaybedilmiş çok zamanım vardı, 35 yaşında olgun bir kadındım artık ama içimdeki izlerin hemen hepsini sildi, beni iyileştirdi. Emin ol hayat hep iniş değil, bir yerde yükseliyor ve mutlu oluyorsun. Biraz sabır ve metanet lazım. Bazı şeyleri evlendikten sonra yaşamak çok daha zor, şükür ki iş oralara varmamış. Kalbin kırık mı kırık ama kırık da olsa senin kalbin, ona güven inan bana iyileşeceksin

Rüzgar esmezse buğday Samandan ayrılmaz derler. O adama değilde bu ayrılığın size kattıklarına yani kendinize odaklanın. İnanın daha faydalı bir dönem olacak şu zamanlar. Acınmak yerine neler eksildi ve ben eksilen yerlerime neleri koydum? Bu sorunun cevabı nedir sizde?

Allah razi olsun sizden. Biliyorum bu da gelip gececek. Siz iyi ki varsiniz.

İnsan hafızası böyle maalesef.. Yaşlılar sadece güzel şeyleri hatırlar son zamanlarında tam da böyle.. Hayatta kalma kuralı.. kötüyü unutturur.. Evet o ev çok güzeldi ama içinde yaşayinca güzel olmayacaktı.. Çok mu uzgunmus şehri mi terk etmiş o çok sevmiş şehri de acaba şehir onu sevmiş mi.. Ailenizin yanında size terbiyesiz dediğinde dusunseymis fedakarlık neymiş.. Hiç de ait olmadığınız başka birinin balon romantizmine maruz kaldınız etkilendiniz şimdi patlatin o balonu ve iyi olun.. S

yaşadıklarını kar sayacaksın, anı olarak saklayacaksın. nişana 5 gün kala ayrıldım ben. ne ev kurabildik, ne beraber balkon demiri boyayabildik, ne başbaşa bi evin içinde gülüşe oynaşa pizza yiyebildik. biz sözlendikten sonra başbaşa yemeğe bile çıkamadık doğru düzgün. anası düşmedi yakamızdan. bi şekilde kaybediyoruz. hepimiz kaybediyoruz. ama öğrendim ki; önemli olan kaybettiklerimizi anımsadığımızda yüzümüzde buruk da olsa bi gülümseme olabilmesi. sen, seni gülümsetecek anılar biriktirebilmişsin, birlikte evlilik yolunda elele verip bi şeyler başarabilmişsiniz. olmasaydı sonumuz böyle, ama güzel zamanlar biriktirip saklayabilmek önemli olan. "karşına daha iyisi çıkar inşallah" benim en nefret ettiğim cümle. karşıma birinin çıkmasına ihtiyacım yok. karşıma kötü insanlar çıkmasın, yeter. yolun güzel olsun, geçecek diyemem de, belki acıtmayacak bi gün. "bizler, yeni bir hayatın acemileriyiz."

Daha hızlı yükselmek için önce dibe vurmak lazım arkadaşım. Bu acıları yaşayacaksın ve olgunlaşacaksın. Elbette kolay bir şey değil yaşadığın ama artık onu takip etmeyi bırak. Üstüne bir sünger çek. Geriye döndükçe yolunu göremezsin. Kararlarından pişmanlık duyma. Hayat senin için yeni başlıyor. Yolun açık olsun.

konu sahibi sen şuan bilmiyorsun yaşamadın o hisettiğin sızı varya evlenince başka boyut alıyor. inan bana evlendikten sonra o sızıyı arar olurdun tüm samimiyetimle söylüyorum. ye iç şükret ananın babanın evindesin ve önüne neler çıkacak daha bilmiyorsun geçecek hepsi ve bir gün çok mutlu olacaksın bu hisettiğin sızıya diceksin ki iyiki iyiki.

şu adamın sosyal medyasından çıkamıyor olman ne kadar bittiğini gösteriyor

Buda gecer/geçecek bir gün... insanoglu ne acilari unutuyor belki unutmasada eskisi gibi aciktmiyor alisiyor bazi seylere... karsina başka biri cikacak nasip olursa evleneceksin çocukların olacak bu günlerin aklina gelmeyecek belkide... hem bazen farkinda olamasakda Allah hayatimizdan birilerini bizim hayrimiz için cikartir, vardır Rabbimin bir bildiği hayirlisi boyleymis senin için öyle degilmi?bundan sonra calis çabala bir şeyler yap kendin için öncelikle kendi parani kazan, dimdik ol, kimseye eyvallah etme kimler gelecek kimler gecicek hayatindan.