Siz guzel bir ablasiniz, benim aklima birsey takildi, bebek kac saatte bir emiyormus? Yenidogan uyur ama 3-4 saatte bir emzirilmesi gerekir, bunu annenize degil kardesinize sorun bence :)

Anneniz de anneannelikte yeni. Kıyaslama yapmaya devam ederse bir iki güzel şekilde uyarırsınız. Konuştuğunuzda size hak verdiğine göre, herhalde o da kendini frenlemeye çalışır.

ne de guzelsin...

Benm bebegim de 2.5 aylik benim annem benim kizimi benim kucuklugumle. kiyasliyordu ben hic uyumazmism kizim da uykuyu seviyor emzirmek icin zorla uyandirirdim ama sariligi yoktu ben alarm kurardim emzirmek icin annem sasirirdi zaten uyanir diye ama uyammazdi kizm... malesef anneler boyle ama dediginz gibi her xocuk farkli bunu kabul etmesi cok uzun surmez merak etmeyin

Böyle bilinçli abla Allah herkese versin. Sizin kardeşiniz olmak isterdim.

Bebeklerinizin aralarıda çok az bu kıyaslama her konuda devam eder büyük ihtimal...

Kardeşim benim küçük kızım. Kendi çocuğum gibiyidi. O yüzden çok etkilemdim galiba.

Zaten arayı güzel bi şekilde bulmuşsunuz.

Bebek henüz yeni doğmuş. İlk 10-15 gün hep uyurlar zaten. İki kızım da ilk dönemler hep uyudu. İkincisi özellikle 15 gün sonrada uyudu, uykuyu seviyordu. Büyüğü ise 15 gün sonra bir ayıldı ki vay halime demiştim

Bu şekilde giderseniz sorun olacağını sanmıyorum zaten. Ama sürekli de aralarında durmayın bence. Arada kaynayabilirsiniz

Onun açısından da böyle. Doğru söylüyorsunuz. Umarım daha ılımlı olmaya alışır.

Mutlaka kıyaslamaya devam edecek. Aralarında az zaman var. Boyuydu kilosuydu emekledi yürüdü şeklinde. Yaklaşımınız çok güzel. Ama her zaman bu kadar sakin atlatamayabilirsiniz.

akışına bırakın. Siz arayı nasıl bulurum diyene kadar bebek büyüyor yürümeye başlıyor zaten. Olur böyle şeyler gayet normal. Kardeşiniz de alışacak oturacak her şey

Haklısınız. Konunun burda kapanacağını bilsem tamam der geçerim ama ben annemi tanıyorsam bana şimdi hak verir ama bir süre sonra yine aynı şeyleri yapar. Annemin bu gelgitleri arasında olan kardeşime olur.

Cok güzel bullussunuz arayi.. Bence kendinize cok dertnetmeyin.. Kardesinizde bu deneyimi yasamazibgerekiyor.. hayat bize herzemen güzelnseyler sunmaz..

Anlıyorum ama kardeşiniz anne olmuş, artık küçük değil. Ona her zaman destek olacağınızı ve her söyleneni takmaması gerektiğini, çünkü her bebeğin farklı olduğunu söyleyin. Bence yeterli

Zaten hep destek olmaya çalışıyorum. Şu loğusalığı sorunsuz atlatsın bende daha rahat edicem. Loğusalık gerçekten çok zor.

İnşaallah bu dengeyi hep devam ettirebilirim.

Değerli kk üyeleri, sizlere danışmak istediğim bir derdim var. Ben 32 yaşındayım. Yeni anne oldum 2.5 aylık bir oğlum var. Ailemden uzakta farklı bir şehirdeyim. Benim bir tanecik kız kardeşim var. O da yeni anne oldu. Oğlu 5 günlük. Kardeşim 24 yaşında. Ailemle aynı şehirde ve yakınlar. Ben doğum yapınca annem 2 hafta kadar kaldı. Zaten baştan beri bebeğime tek bakmak istiyordum. Acemiyim ama yaşımın verdiği olgunluk ve kendi mizacım böyle olmasını daha iyi gösterdi bana. Kız kardeşimse hamileyken bile çok korkuyordu 'abla bebeği nasıl tutucam kucağımda ya canını acıtırsam' gibi tatlı endişeleri vardı. Sorun ise dün akşam yaşandı. Annem akşamları gidiyor ama kalmıyor. Kız kardeşimin yanında kv si kalıyor. Araları gayet iyi. Kardeşimde ondan çok memnun. Annem dün akşam oraya gidince beni aradı. Ya bu bebek hep uyuyor, az emiyor, bezini az ıslatıyor doktora götürelim mi dedi. Bende sarılık kontrolü yapmasını söyledim cildinden. Yapmış sorun yokmuş. O zaman doyuyordur merak etme dedim. Ama benim oğlum hem çok uykusuz hem çok gazlı bir bebek olduğu için annem ona göre yorumlar yapmış. Kardeşimin üzüleceğini tahmin ettim. Annem evine dönünce aradım ve yaptığının yanlış olduğunu, loğusaya böyle davranmamak gerektiğini, bir sorun olsa bile bunu daha yumuşak ve olgun bir şekilde çözmek gerektiğini anlattım. Bana hak verdi. Sonra kardeşim yazdı bana. O kadar üzülmüş ki. Ben yapamıyor muyum. Dikişlerim çok acıyor ama yine de emzirmeye uğraşıyorum. Annem yine de beğenmiyor. Her şeyde ablanın oğlu böyle değildi o daha iyidi diyor. Böyle anlattı bana. Bende ona annemin telaş yaptığını bir sorun olmadığını her bebeğin aynı olmayacağını anlattım. Sen çok iyi bir annesin sakın böyle şeylerden etkilenme ben annemi uyardım zaten dedim. Sonrasında anneme tekrar mesaj atıp kardeşimin ne kadar üzüldüğünü anlattım. Bana hak verdi. Ama ben bundan sonrasından endişeliyim. Annem bebekleri hep kıyaslarsa diye korkuyorum. Ben kendi adıma bunun üstesinden gelirim. Ama kardeşim hem küçük hemde anneme çok düşkün. Her dediğinden çok etkileniyor. Bana bir akıl verin hanımlar. Nasıl bir yol izleyeyim de kardeşimin de annemin de kalbi kırılmasın. Özellikle kardeşimin üzülmesini istemiyorum.

Ben kendi cocuklarimi bile birbiriyle kiyasliyorum, yani normal bu durum