Merhabalar, 25 yasında un. mezunuyum. Ama o kadar yalnız kaldım ki şu hayatta, artık tutunmak için sebepler arar oldum kendime. Hayatım nasıl bu hale geldi buraya nasıl savurdu beni anlayamıyorum. 3 yıl önce annemi kaybettim ani bir sekilde. 3 yıldır tek basıma yasıyorum. Calısmıyorum suan gönlüme göre bir is bulamadığım için. Annemin maasını alıyorum. Kendime ait evim ve aracım var. Maddi konuda bir düşkünlüğüm yok kimseye çok şükür.. annem ile babam ben cok kücükken bosandıkları ve uzak bir sehirde yasadıgı için görüşmüyorum babam ile. ayda bir kere falan arar konusur kapatırız o kadar, onun kendi ailesi var.. Bense o kadar bosluktayım ki, hiç bir şeyden korkmayan cesur ben artık her şeyden korkar oldum. ya evde basıma bisey gelir de ölürsem kimsenin haberi olmayacak mı? hırsız girerse napacağım? kötü bi hastalığa yakalanırsam nolucak? bu düşünceler beni bir yıldır sürekli kemiriyor. Tüm bu süreçte yanımda olan erkek arkadasım ile de 1 yıl önce ayrılmıstık, ihanet nedeni ile. Beni bu hayatta annemden sonra hiç bişey acıtamaz ama bu da son damla olmuştu. Arkadaslar benim gibi olan var mı? ben artık bu hayata nasıl ve neresinden tutunacağımı bilmiyorum. Sabah kalktığımda bazen keşke uyanmasaydım dediğim oluyor. Kendime olan inancım vs.. hiç bişey kalmadı. Ne olur bana destek olun. Kendi hayatımla napacağımı bilmiyorum artık.

Bahsettiğiniz kişi şanslı ve cesur biriymiş gerçekten.. ben tek basına yurtdısına cıkmak vs. yapamazdım gerçekten.. Hayat yüzüne gülmüş. Umarım benim için de güzel şeyler olur..

Benim de zaten en cok korktuğum, bu döngü içerisinde bir bakacağım yıllar geçmiş hiç bir şey yapamamışım.. o nedenle psikologa gitmeyi deneyeceğim.

Canim lutfen bi an once is bul calis, ayirt etme hemen gir ne olursa. Cunku hem ordan arkadas edineceksin hem yasamak icin bir sebebin olacak, yeni ortamlara gireceksin. Sonra uzak yakin aileden kim varsa lutfen onlarla gorus, istemiyorsan bile zorla kendini. Yanlizlik cok agirrr piskolojinin bozulmasina izin verme sakin!

Sosyallesecek arkadaş edinecek birseyler yapın iş bulun yada bir kursa gidin kendinizi çok dinlemissiniz hayat böyle geçiyor bir şeylerle uğraşmak lazim

Allahım rahmet eylesin, nur içinde uyusun tüm kayıplarımız inşallah. Bir iş bulsanız, en azından hayata dair amacınız olur. Boşlukta olmak gerçekten çok zor bir durum.

Bunu benimle paylaştığınız için teşekkür ederim.. Ne kadar güzel hayata tutunmus ve korkmamıs hic bir seyden sonunda basarıyı elde etmişler. Nerede yasadıgımı burdan paylasmak istemem acıkcası özelden yazabilirim ama size.

Çalışırsan bu düşüncelerine gerek kalmayacak. Anneciğine çok üzüldüm mekanı cennet olsun inşallah.

Bir an önce iş hayatına atılın. Çevreniz olunca korkularınız da bitecek. Daha çok gençsiniz umarım çok güzel bir evlilik yaparsınız eşiniz ve çocuklarınızla kalabalık bir aile olursunuz . push ;

Haklısınız, çoğu kişi zaten iş demiş.. sanırım gerçekten kilit nokta bu benim için. Kendimi toparlayıp düzgün bir cv ile çeşitli yerlere başvuracağım. Şuan en mantıklısı bu gibi duruyor..

maddi sıkıntı yoksa dil kursu vs gidebilirsiniz, genelde eğlenceli bir ortam oluyor arkadaşlıklar kuruluyor hem de dil öğrenmiş olursunuz ve diğer arkadaşların dediği gibi işe de girseniz iyi gelir eminim. ancak bunların hiçbirini yapmaya gücünüz yok gibi geliyorsa depresyonda olabilirsiniz, o zaman da psikiyatriste gidin mutlaka yoksa bu döngü seneleri bulabilir.

annemin kuzeni amerikaya gitti bakıcı olarak tek başına para yok pul yok, buradaki işini bırakıp gitti sene 90lar sonra başka işe girdi 2 yıl bir de kaçak yaşadı, tanıdığı tek türk akraba vs yok zaten ne zaman bir türkle arkadaşlık etse kazık yemiş... Sonra uzak durmuş hepsinden, tabi ükleye de dönemiyor kaçak olduğu için. sonra evlendi mutlu çoluk çocuğu var... evlenmeden 6 ay önce green card çıktı şansına. Yani demem o ki sizin gibi o kadar çok insan var ki, hem de maddi sıkıntılarla da boğuşuyorlar hem de hemen hemen hepsi. Siz bir amaç edinin kendinize şu an sizin sıkıntınız hedefsizlik gibi duruyor.

ben de işe girmenizi tavsiye ederim. insanlara karşı temkinli olun evet ama insanlardan da kaçmayın, yeni bir ilişki size çok iyi gelir. bu arada bence babanızı daha sık ziyaret edin. forevermorrenk Mustafa Kemal Atatürk Anneler

maddi olarak sıkıntınız yokmuş, yapmak istediğiniz şeyleri yapmaya başlayın. kurslar, yeniden üniversite, gezmek gibi. yalnızlığınızı ve bu korku durumunuzu aşmak için bir psikologla, koç, mentör vb. tarzında bir uzmanla görüşün mesela. hem sosyalleşmeniz başlar, hem rahat rahat dertleşecek birisi olmuş yanınızda ilk adımda.

Evde durup beklemek : tercih Hayata dahil olmak: tercih Başımıza hersey gelebilir. Anne baba evlat kaybedebilir yasımızı dibine kadar yaşayıp sonrasinda tercihler yapariz. Sizin yaptiginiz bir tercih. Annenizden gelen maaşı garanti ve kolaycilik olarak görüyorum. Rica ediyorum " harekete geçin"

Canım maddi sıkıntım yok ama çalışmıyorum demişsin eğitimli bir kadınsın. Bir işe girsen belli bir çevre edinirsin bence. Evet çok zor şeyler yaşamışsın Allah yardımcın olsun ama bu demek değil bundan sonra güzel şeyler olmayacak diye. Çalışmak demek sadece para kazanmak demek değil. İnsan boşken sıkıntısını üzüntüsünü yalnızlığını daha fazla hisseder. Annen vefat etmiş Allah rahmet eylesin onu yeri dolmaz bişey diyemem ama hayat devam ediyor erkek arkadaşın seni aldatmış işte onun yeri çok güzel dolar git hemen biriyle birlikte ol demiyorum ama insan içine çıkmazsan hayatına girecek yeni kişilere yerde açamazsın. Hayat bu düşeceğiz ama kalkmaz zorundayız

Var ben yalnızım... Benim kadar kimse yalnız değildir diye düşünüyorken bulurum bazen kendimi... Babam vefat etti o arardı... Annem kendi aileminde...1 yıl önce ayrıldım ben de.. M

Ben bu durumda olsam ne yapardım diye düşündüm de belki bir üniversite öğrencisine bir odamı kiraya verebilirdim biraz uygun bir fiyata... Geceleri evde bir nefes olur, belki zamanla birlikte birşeyler yaparsınız, gezme TOZma film izleme sohbet yemek falan derken... tabi huyu suyu tabiatı çok önemli Ozzychem Guru Anneler

Lütfen psikolojik destek alın. Maalesef sizin gibi kendini yalnız ve zayıf hisseden insanlar çok açık hedef oluyor. Özellikle mali durumunuz iyi ise daha da kötü. Önce bir iş bulup hayatınıza yön verip kendi emeğinizin tadını almanız lazım. Bu özgüveninize de iyi gelecektir. Hayatınıza aldığınız kişilere de çok dikkat edin. K

Annene allahtan rahmet diliyorum. Rabbim sanada sabır versin cnm benm. Bir hikayeden bahsetmek istyrm sana. Teyzemin eşi hastalanıp ölünce 3 çocukla kalıyor. Bir çocuğu babaya çok düşkün 15 gün içinde hastalığa yakalanıp ölüyor. Teyzemde çok geçmeden bir adamın peşine takılıp evlenip gidiyor. Anne işte annneeee. Çok kızıyorum. Çok. Neyse 2 erkek çocuk babaene evinde. O kdr zailm bir aileymişki aç bırakıp dövüyolarmış çocukları. Annemde teyzeleri oluyor ya bu çocukların. Aynı köydeler tabi. Annem de o zmn ergen çocuk. Onları gizli alıp ahırda yemek yediriyormuş ağlaya ağlaya. Çocuklar halam görmesin diyorlarmış. Ne acı... Gel zaman git zaman. Annem evleniyor bizler doğuyoruz. X bir şehirdeyiz. Bir gün kapı çaldı. Açtım babayiğit boylu poslu bir abi. Annem teyzem mm diye sarıldı. Çok ağladılar. Amerikaya gitmek istediğini uğraştığını söyledi. Ve 7 ay sonra gittiğini öğrendik. Şimdi orda restoranı var. Bşr oğlu oldu. Lüx bir ev. Kimseye muhtaç değil allahtan başka. Annesi varda ne oldu. Ne. Halası varda ne oldu. Teyzesi varda ne oldu. Allah elimizden tutmazsa isterse dünya kdr çevren olsun. Diğer çocuk da o da x bir köyde kendine bir ev yapmış baraka tarzı o kdr gzl çizimler yapıyormuş ki mühendisler hayran kalıyormuş. İnşaat üzerine. Ceviz yetiştirip üzüm sebze yetiştirip satıyormuş. Annesi de onunla konşmuyormuş. Neden işte yok öyleymiş yok böyleymiş... Nsl öyle der o çocuktan ne bekliyor. Onu yetim öksüz bırakan bir anne onu birde yargılıyormu. insan evladını alır yanına taşta oturur. Bak ne güzel sen kimseye muhtaç değilsin. İnsan aslında hayatta tek başına. Bu arada nerede yaşıyorsun ablam.

Armudun sapı üzümün çöpü demeden bir iş bulup çalışmalısınız. Kendinizi dış dünyaya fazla kapatmışsınız.

Ben de şu hayatta hiç bir kimsesi kalmamış bir insanım. Üstelik neredeyse teyzeniz olabilecek yaştayım. Üstüne üstlük yaşadığım bazı beklenmedik olağan üstü durumlar nedeniyle maddi imkanlarım da sizinki kadar iyi değil. Yine de sizin gibi umutsuz ve yılgın bir durumda değilim. Siz de bu psikolojiden bir an önce kurtulmaya bakın. Yanlış insanlarla bir arada olmak ve gereksiz, rahatsız edici bir kalabalığa sahip olmak emin olun ki sakin ve huzurlu bir yalnızlıktan çok daha tatsız ve mutsuz edicidir. Bunun bilincinde olun her şeyden önce. Öyle gerilim dolu düşünceleri atın aklınızdan, yapamıyorsanız yardım alın. Çünkü başa gelen kötü şeyler sadece yalnızken başa gelmiyor. Kocası olanların da evine hırsız giriyor, hatta eşi, kardeşi, evladı tarafından tacize ve şiddete cinayete maruz kalan insanlar var Allah korusun. Böyle uç konular, korkunç olaylar yanlızları filan hedef almıyor sandığınız gibi Devamında bir an önce işe başlayın. Çok istediğiniz gibi bir iş olmasa da cv nizde yer alabilecek, size düzgün bir iş hayatı sağlayacak güzel bir işiniz olsun. Zamanla çevre edinir, gerekirse daha iyi şartlarda işlere geçiş yaparsınız. Hafta sonları mutlaka bir hobi kursu edinin güzel bir ortamda. Çok güzel gruplar ve vazgeçilmez arkadaşlıklar ediniyorsunuz bir iki dönem içinde Dil ve kişisel gelişim gruplarını/eğitimlerini de öneririm Gezi gruplarına da katılmak çok keyifli ve huzur verici oluyor Sevgili ve eş seçimi gibi konularda asla acele etmeyin. Çünkü en büyük hatalar yalnızlıktan kurtulma aceleciliği ile yapılıyor Kaybettiğimiz yakınlarımıza Allah rahmet eylesin. Ben de dört yıla yakın bir zaman olduğu halde hala anneciğimi içim yanarak anıyorum, mekanı cennet olsun. Biz hayatımızda huzurlu ve mutlu olursak onların da bunu hissedeceğine inanıyorum. Bu nedenle bir an önce önerileri değerlendirip uygulamaya başlamalı ve hayatınızı güzelleştirmelisiniz P

Öncelikle başınız sağ olsun ana yapmanız gerekn sükretmek hayat bu kadar pahalı iken eviniz, arabanız, maaşınız var yani bu dünyanın en büyük derdi olan geçim sıkıntısı derdiniz yok, sağlığınız da yerinde gönlünüze göre işten kasıt nedir bilmem ama bencede bir iş bulun ve çalışma hayatı ister istemez sizi sosyalleştirir. Ayrıca spora gidin, turlara katılın, arkadaş illaki vardır onlarla vakit geçirin. Her imkan varken böyle düşünmek yanlış...

Allah rahmet eylesin anneciğinize. Çalışmaya ihtiyacınız yoksa ve uygun bir iş bulamadıysanız başka kapılar mı arasınız? İkinci bir üniversite, yüksek lisans? Sevdiğiniz ilgi duyduğunuz bir bölümde mesela. Gününüz nasıl geçiyor? Kimseyle görüşüyor musunuz? Benim hayatım şimdiye kadar çok dolu dolu geçti. Çocuk oldu doğum izni eve kapandım derken. Ne kadar yalnız olduğumu anladım. Kapımı çalan hiç kimse yok, ben aramazsam annem bile aramıyor. Çocuğum oldu annem merak edip gelmiyor. Arkadaşlarım gelmiyor. Kuzenlerim. Çok kalabalığız sanıyordum. Herkes kendi derdindeymiş çalışırken farkında değildim. Diyeceğim şu ki bir uğraşınız olursa yoğun olursanız bunları düşünmeye hem vaktn olmaz ama hem de bulunduğunuz ortamdaki insanlarla sosyalleşirken aslında yalnız da hissetmezsiniz.

Emin olun anası danası olup yalnızlık çeken o kadar çok insan var ki. O daha kötü bence. Allah rahmet eğlesin. Yerinizde olsam direkt bi kursa yazılırım. Hem çevreniz olur hem sıkılmazsınız. Yanlış anlamayın ama turlara katılan arkadaşlarım hep orada tanıştıkları ile evlendiler o da aklınızın bir ucunda olsun.

Sürekli evde misiniz? Çalışmıyorsanız bile sosyalleşmeniz gerek evde durarak psikolojinize zarar veriyorsunuz. Bu düşüncelerden arının elbet karşınıza biri çıkacak ve onunla kendi hayatınızı oluşturabilirsiniz. Şu an bu düşünceler arınmak için alanınızdan çıkın.

Annenize Allah rahmet eylesin. En azından eviniz falan var kimseye muhtaç değilsiniz. Hasta olmasanız dahi kafanızdaki düşünceler sizi hasta eder. Meşguliyet en iyi terapi. Kendinize maddi olarak katkısı olmasa bir uğraş bulun. Çok klişe olacak ama anne babası veya kimsesi olmadığı için ele güne muhtaç çok insan var.

Öncelikle başınız sağolsun. Ağır bir kayıp yaşamışsınız. Bunu atlatması, kabullenmesi elbette uzun sürer. Babanızın durumu da belli ki yıllardır aynı. O konuda değişen bir şey olmamış hayatınızda. Size hobi, gezme tozmadan ziyade bir hayat amacı lazım. Bunun için de bir işe girerek yeni gün için bir sebep yaratmalısınız. Maddi ihtiyacınız yok, ev, araba her şey tamam ama eve kapanmaya, tembelliğe alışırsanız geri dönüşü zor olur. Bedeninizin ve zihninizin çalışmaya ihtiyacı var. Aksi takdirde bu ikisi de çöküşe uğrar. O Osirius Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

ALLAH rahmet eylesin anneciğinize zor bir durum ama güçlü olmalı ve yeniden başlamalısınız. önce bir iş ardından psikolojik destek olabilir. yada önce destek sonra iş insan yaşadığı şeyleri anlatmadığında içinde büyüyor ve aslında güç insanın kendisindeyken göremiyor bazen. bence yardım aldığınızda hayyataınız değişecektir N

Aslında psikolog veya psikiyatri'ye gitmeyi de düşünüyorum kendi kendime harekete geçmeyi bekliyorum ama olmayacaksa baska care de yok.. Cunku kimse gelip beni kurtarmayacak biliyorum kendi elimden kendim tutmak zorundayım bir yerde. teşekkür ederim.

Gönlünüze göre bir iş bulana kadar farklı işlerde çalışabilirsiniz sosyalleşmek adina, evde durdukçada sıkıntı basıyordur size. Annecinize allah rahmet eglesin, başıniz saolsun

Bunu ben de düşündüm ama biraz fazla titiz bir insanım, eğer istediğim gibi olmazsa kendi evimde rahat davranamazsam gibi korkularım var ve kimseyi de yarı yolda bırakmak istemem.. Kendimi böyle biseye hazır hissetmiyorum acıkcası V

Ben de genc yasta annemi kaybettigim icin sizi O kadar iyi anliyorum ki... ben bas edemedim yalnizlik duygusuyla o nedenle doktor kontrolunde ilac kullandim. Tabi bende ayrica sorunlar vardi es cocuk kayinvalide gibi. Kendinizi iyi hissettiginiz alanlara yönlendirin. En son care bir uzmandan yardim alin B BirGonca06 Tosuncuk 💜 Üyelik İptali tek ayak

Yani paraya ihtiyacı olmasa bile, insan başka türlü tatminlere ihtiyaç duyuyor. mesela işe gidip gelmek bile, orada basit bir dosyayı toparlamak bile insanın bir işe yaradığını hissetmesini sağlıyor. tabi ki ayrıca dostluklar, belki de aşk sizi bulacaktır bu iş sayesinde. siz evde otururken hayat akıyor gidiyor ışık hızıyla, herşeyiyle yaşayın gitsin hayat kısa.. hakkınızda hayırlısı olsun :)

Tabiki yaz ablam. Hayır cesaretli değil mecburdur insan mecbur kalınca her şeyi dener. Bana da çok güçlüsün diyorlar. Hyr mecburum. Acı insana yol gösterirmiş.