Yazı alıntı değildir. Bildiklerimi, yaşadıklarımı aktarmaya çalıştım. Hatam olduysa lütfen yardımcı olun. Duygusal açlıkla mücadele eden biri olarak yaşadığım süreci bu post altında paylaşmayı düşünüyorum. Bana katılmak isteyen varsa çok daha kararlı ilerleyebiliriz bu yolda. Sevgiyle kalın.

Bugünden bir özet... Sabah uyanır uyanmaz meditasyonumu yaptım ve spora gittim. 808 kalori yaktım. Yediklerimse dengeliydi herhangi bir kaçamak yapmadım. Bu saate kadar açlık hissetmedim, duygusal bir kriz yaşamadım ama tamda şu an duygusal bir kriz yaşıyorum. Bastıramadığım için odama geçip kapıyı kilitledim, son ses müzik açtım. Duygusal açlığımın en önemli sebebi yalnızlık, can sıkıntısıydı. Bugün bunu yenmek adına sosyal fobimi hiçe saydım ve spor salonunda birileriyle tanışıp eğlenceli vakit geçirdim. Genel olarak çok güzel bir gündü...

Son durum: ilaçlar gerçekten işe yarıyor. Duygusal krizlerden uzak kalma amaçlı sosyalleşme adımlarımsa gerçekten krizleri azalttı. C cranial

Merhaba canım destek icin var zaten bu topik :) hep birlikte başarcaz inaniyorum terapistinin soylediklerini de bizimle paylasirsan cok sevinirim tatlim İlaçlara gelince ben onlari almayinca daha kötü oluyorum bi dönem kullanmaliyim zaten bünyem alisik pek sorun olmiyor

canım birbirimize destek olarak yapabiliriz bence. ben de aynı sorunu inanılmaz derecede yaşıyorum.. sürekli bunu düşünüyorum.. terapistimin söylediklerini sizinle paylaşırım verdiği ödevleri vs.. bir de ben hiç ilaç kullanmadım canım o da etkiliyor olabilir mi acaba?ne olursa olsun ilaç alma bence kendin çabala çözmeye çalış. ilaçlarla bir yere kadar çözebiliyor insan sonuçta. önemli olan kafada bitirmek. kendine zarar verme o şekilde. takip ettiğim hesaplar var instagramda. insanlar hırs yapmış nasıl kilo veriyorlar. görseniz hayret edersiniz onları da sizinle özelden paylaşırım arada motivasyon oluyor.. hoş hala takip etsem de ben de başaramadım ya neyse :) destek olalım birbirimize.

Duygusal Açlık Nedir? Duygusal açlık bir yeme bozukluğudur. Kişi aç olduğu için değil duygusal bir boşlukta olduğu için yemek yer. Fiziksel olarak başlaması gereken açlık hissi duygusal olarak başlar ve kişi umutsuz hissettiği, yalnız kaldığı, sinirlendiği ve hatta canı sıkıldığı anlarda bile duygusal boşluğunun yerini durmadan yemek yiyerek doldurur. Fiziksel açlık ve duygusal açlık arasındaki farklı anlamaksa çok kolaydır. "Bedenini dinlemek." Fiziksel açlık mideden başlar ve kademeli olarak gelir. Ertelenebilir, seçim olanağı vardır. Mide dolduğunda açlık da son bulur. Sonrasındaysa suçluluk hissedilmez. Duygusal açlıksa aksine bir anda gelir, ertelenemez, çoğu zaman seçim şansı tanımaz , kişi midesi ağrısa, bulansa bile yemek yemeye devam eder. Sonrasında pişmanlık barındırır. Kilo problemlerininse büyük bölümü duygusal açlık krizleri nedeniyle başlamaktadır. Daha önce üzgün, mutsuz, kırgın olduğu anda kendini yiyeceklerle geçici olarak tatmin eden kişi daha sonrasında da sürekli aynı yola başvurur. Duygusal açlıkla nasıl mücadele edilebilir? Duygusal açlığın ne olduğunu, sebeplerini bilerek aslında ilk adımı atmış bulunuyoruz. Duygusal açlıkla mücadele için ilk olarak kendimize şunu sormalıyız; "Beni buna iten his nedir?" Bunun farkına vardıktan sonraysa artık adım atmak gerekiyor. Sinirliyken duygusal açlık krizi yaşıyorsanız ilk olarak sinirlerinizi kontrol etmeli, sakinleşmeye çalışmalı ve ardından yemekten daha çok haz verecek başka bir eyleme yönelmeliyiz. Bu makyaj yapmak, resim yapmak, şarkı söylemek, dans etmek, meditasyon yapmak, spor yapmak gibi herhangi bir aktivite olabilir. Zamanla bilinçaltı sinir anında artık yemek yemeyi değil şarkı söylemeyi emredecektir ve kişi böylece artık sinir anında yemek yeme ihtiyacı hissetmeyecektir. Duygusal açlık krizi geldiğinde içilen sade türk kahvesi de bir mücadele yöntemidir. Aynı şekilde içilecek yeşil çay da bunu engellemektedir. Duygusal açlıkla mücadele eden bireyler kendilerini olabildiğince aç bırakmamalı, şok diyetlere başvurmamalıdır. Bedenini değil, ruhunu doyur.

Bugünün kısa bir özetini geçiyim... 2 gün süren yoğun krizlerden sonra bugün reflü nedeniyle kötü uyandım çünkü midem bulansa da yemek yemeye devam ettim e doğal olarak vücudum tepki verdi. Uyanınca güzel bir meditasyon yaptım ve bugün diyet için bir hipnoz yöntemi uyguladım. Bu arada sürekli krizlerle geçen 2 güne rağmen bugün yine duygusal açlık yaşadım hem de 2 defa... Aslında aç değildim ama canım yemek istedi. Aldım kahvemi elime bir şeyler okudum 10 dakika sonra unuttum geçti gitti. Bugün yemem gereken kadar yedim ve duygularımı kontrol ettim. Onun için bugün güzel geçti...

Kızlar son durumunuz nedir? Benim 20 Martta randevum var görüşmeye gidicem.. Antidepresanları düzensiz kullanma sonucu aralıksız 2 hafta kriz geçirdim... Herşey en başa düştü bende artık buraya her gün için bir not düşmeye karar verdim. Beni kontrol altında tutabilir belki... amsterdam12

ben de c tesi terapiye gideceğim canım. yalnız olmadığımı gördüm yazdıklarınızı okuduğumda.. benim durum cidden vahim.

Rileptid 1 mg ekledi canım yanına.. Kilo vermeye nasıl karar verdiğimi de hemen mesajdan anlatıyorum sana :)

Bunun tek tedavisi kendini tutmak. Üzülerek söylüyorum ki ilaçların etkisi geçici. Hala yerimde sayıyorum

Benim duygusal açlık çekmediğim bir dönemdeyim. Etrafim hep kalabalik olsa da uğraşacak bir sürü aktivitem sorumluluklarim hobilerim olsa da yemek yemekten alikoyamiyorum kendimi. Güzel bir film açıp film boyunca bir şeyler atıştırmak en büyük zevkim. Çocukluktan kalan bir alışkanlık. Sadece duygusal açlık diil aliskanliklarimiz da bizi buna itiyor. Herşeyi etrafimizda dönen stresli olaylara baglamamak lazim. ArkadaslarimlaArkadaslarimla ailemle akrabalarla kimle olursa olsun bir araya gelince ilk aklıma gelen ne yiyeceğiz olur. Hemen hazirlarim alirim yaparim bunun için usenmem ama iş yapmak için çok usenirim. Spor yapmak için hazirlanmak gerekiyor. Dışarı çıkmak icin hazirlanmak gerekiyor. Resim mesim herşey icin oncesinde hazirlanmak gerekiyor ama abur cubur öyle mi hemen elinin altında. Çok da keyifli. Ama ardindan gelen acayip bir pişmanlık.

canım meraktan soruyorum hangi antidepresanı verdi. birde basıl karar verdin kilo vermeye

Canım öncelikle bu konuyu açtığın için cok teşekkürler. Bende bu durumdan muzdarip in hatta yarın için bir psikiyatrdan randevu aldım. Sunduğumuz çözümler güzel ama bende şöyle oluyor; atıyorum ilgimi makyaja yönelttim diyelim yarım saat oyalanıyor um bu arada aklım hep o yiyecegim şeyde oluyor, yarım saat sonra gidip yiyorum veya akşama kadar idare ediyorum akşam yiyorum. Yani onu her türlü yiyorum bütün gün unutamıyorum. Ben ancak ciddi yöntemlerle tedavi olurum yoksa bunlar işe yaramaz gibi geliyor. Nasil olacak bilmiyorum.

İlk defa mı gideceksin terapiye? Benim doktorum ilaç verdi ama terapi de verebilirim bir sonraki gelişinde dedi. Bakalım..

Son durum: Tedavi için ilaçlara başlandı ve d vitamini eksikliği nedeniyle istahımin acıldığını, kilo aldığımı, kötü hissettigimi öğrendim ve vitaminlere de başladım. Doktorum yeme bozukluğu için prozac şurup verdi 20/5 yanina da bi antidepresan ekledi yan etkileri biraz ağır ama iştahımı bayağı kapattı, sinirimi azalttı, umursamaz bi hale geldim... Şu an için herşey yolunda.