acil bir şey olursa zorda kalmamak için kenara her maaşınla bi çeyrek bişey koy, ya da euro dolar . sıfıra sıfır harcama maaşı yani. ama boşver ağzı olan konuşuyo. gençken gezicez tabiki de, içimizde keşke kalmaması bence çok önemli hayata 1 defa geliyoruz. ev araba mal mülk, hoop yarın gözünü kapasan nolucak? arkandan yiyicekler sen çalışıp gün göremeden, heveslerin içinde kalarak öldüğünle kalacaksın.

Enn güzelini en doğrusunu yapıyorsun. Keşke bekarlık günlerimi senin yaptığın gibi degerlendirseydim şimdi çok pişmanım. Evlendigimden beri yok ev borcu yok araba borcu vallahi bıktım usandım. Zamanın, enerjin ve paran varken gez toz, dünyayı tanı, kendine yatırım yap. Arada zor durumda kalmamak için küçük birikimler yapabilirsin ama kimsenin lafına bakıp yolundan şaşma, bence onlar seni kıskanıyor. Ben şahsen çok özendim sana

İnanilmaz tatlı anlatmissiniz, çok keyifle okudum. Birkaç kez daha okuyup onerilerinizi not edecek ve kendimi de ölçüp biçip kendi versiyonlarimi oluşturup uygulamaya koyacağım. Altin bildigim uyguladigim bir sey ama gümüş konusunu ise simdi sizden ogrendim ve çok mantıklı geldi, hemen araştırmaya baslayacagim. Tesekkur ederim. Birikim ve anlatım konusundaki tarzınız da çok hoşuma gitti. Bir platform üzerinden değerlendirin bunu lütfen. Burada bir başlığınız var mi bilmiyorum ama en azından para yönetimi ile ilgili bir başlık acin da takip edelim sizi :)

Pardon da bekarken ev alacak evlenip çoluk çocuğa karıştıktan sonra nasıl gezip keyif yapsın... Kolay mı kamu maaşıyla bekar insanın ev alması en az 15 sene para biriktirmesi ya da kredi çekmesi lazım. O saatten sonra da gezmek için motivasyonu ve enerjisi bitmiş olacak zaten

Bence 'birikim'e olan bakis acisinin degismesi gerekiyor. Birikim denildiginde akla hemen maddi seyler geliyor ama insan ani ve tecrube de biriktirmeli. Tabii ki olumsuz durumlara karsi kendimizi 3 ila 6 ay idare edecek kadar maddi birikim kenarda durmali ama onun disinda butun maddi imkani yatirim icin kullanip hayati kacirmamak gerektigini dusunerek yasiyorum.

Boş verin evi. Ev sahibinin bir evi olur kiracının her yer evidir. Ne güzel gezin tadını çıkarın hayatın ama şahsi fikrim zor durumlar için bir banka hesabı açıp küçük bir yatırım yapabilirsiniz. Acil paraya ihtiyacınız olduğunda elinizin altında olur.

Zaten 5-6 bin maaş alarak bunları yapabileceğine ihtimal dahi vermedim. Üst düzey memur olabilme ihtimalini düşündüm ama yaşı itibariyle yine de en üstte olacağını düşünmedim. Belki de ben abarttım her şeyin en iyisini aldığını düşündüm mesela cildine yatırım yapıyorum deyince bir göz altı kremi kaç lira iyisi vs diye. Hala aynı şeyi diyorum maaşıyla bu kadar şey yapabiliyorsa bir kalemi çıkarsa birikim yapar. Demek ki iyi aldığını düşünmüşüm zaten

hayran kaldım size maşallah daha da güzellikler yaşayın inşallah

Ne kadar güzel yapmışsınız ben de paramı biriktirdikçe her sene bir iki ülke gezmeye çalışıyorum ve bundan çok büyük zevk alıyorum kenara da biraz para ayırmaya çalışıyorum. Kısmetse evlilik, araba, daha sonraki yıllar evimi rahatlıkla almak istiyorum. Ve her zaman hayatımızı en az 5-6 ay idare ettirecek kadar kenarda paramızın olması gerektiğini düşünüyorum.

Her ay Gram altın alıp koy kenarına. Gerisini istediğin gibi harca ev, araba huzur mutluluk vermiyor. Sakıp sabancı Ölünce Ne götürdü yanında? Sadece İşlediği iyilikler ve kötülükleri götürdü..

Değerli yorumlarınız ve önerileriniz için çok teşekkür ederim. Bakamadığım yerden bakan bir göz olarak bakış açınız benim için çok değerli, teşekkürler

Görüşlerinize saygım var. Ancak bekar insan maaşıyla ev alma fikri çok ütopik... İki eşte memurken zor alıyor insanlar ev kredi çekerek... Herkesin hakkında hayırlısı olsun

hayatini bir cirpida nasil guzel özetlemişsin ;-)

Sizin gibi insanlar çoğalsa keşke

Çok güzel yapıyorsunuz bence oo sefanız olsun Bence borca girmeyin yeter her ay da kenara 200, 300 tl gibi bir rakam koysanız daha ne olsun, O da yine ilerde keyfinize harcayabileceğiniz toplu bir para olsun diye

Afedersiniz gozumden kacmis olabilir. Aslinda bircok mesaji okudum. Konu cok da hosuma gitti. Boyle meseleler hep ilgimi ceker. Bir de ben de 29 yasindayim ve 5 yildir memurum. O acidan da benzer buldum sizi kendime. Kendimden de ornek vererek fikrimi soylemek istiyorum. Ben ailemle yasiyorum kira vs gibi masraflarim yok diyebiliriz eve olan kucuk katkilarim disinda. 5 yildir para biriktirdim ben acikcasi. Zaman zaman sıktım. Para biriktirmek ayri bir keyif benim icin kendimi guvende hissettiriyor. Amacimsa evlenmeyi dusunmedigim icin ev almakti. Boyle 1+1 minik tatlis kendi yuvami kurmak istiyordum. Peki sosyal hayatim icin harcamiyor muydum? En buyuk harcamam terapistime gidiyordu. Kucuk bir servet diyebilirim. Bircok arkadasim bunu fuzuli bir harcama olarak gorse de bu da benim kisisel gelisimimin onemli bir parcasiydi. Onun disinda tatiller yaptim. Sizin kadar olmasa da ulkeler gordum. Sinemaya surekli giderdim kovid oncesi. Disarda yemek daha dogrusu iyi yemekler yemek benim keyfimdi hala oyle. Bunlara da epey para harcadigimi soyleyebilirim. Ama biriktirdim de dedigim gibi ve 7 ay once ev hayalinden vazgecip nasil olduysa bir anda araba aldim. Hos araba ev arasinda gidip geliyordum ama nasipte araba varmis. Cok sukur virus olaylari cikinca iyi ki almisim diyorum. Ve dedigim gibi araba aslinda bir ihtiyac. Kadin icim o kadar onemli ki. Daha dun tatilden döndüm, otobusle veya ucakla gitmek zorunda kalmadim. Istedigim kadar esyami tikistirdim arabama:) bu arada 1 senelik kredi ile bir miktarini karsiladim arabanin. 6 ayi bitti kaldi 6 ay. Bu surecte terapiye gitmeyi biraktim. Ekstra borcum da vardi. Imkanim yoktu. Ama en kisa zamanda bitirip tekrar baslayacagim misal. Denge dememin sebebi buydu. Bir seylerden elbet fedakarlik etmek gerek. Ama digerleri arasinda da bir denge kurarak. Hemen ev almak zorunda degilsiniz bence. Birikim yaparak ki bunu ozellikle altinda tutup dogru zaman geldiginde yapistirirsiniz. Ben derim ki kisisel gelisime devam ama birikimi de guclu bir sekilde yapmaya devam. Kazancinizin kus kadarini birikime ayiriyorsaniz yine bence dogru degil. %30 her zaman iyidir

harcama kalemlerinizi ben gereksiz bulmadım. kıyafete, kozmetiğe ve cafelerde çok para harcıyorum deseydin durun derdim. ancak harcama kalemleriniz eğitim, spor, yeni ülkeler deneyimlemek gibi şeylere harcıyorsunuz. sadece gereksiz olarak kırtasiye ürünleri ve sinema geldi bana. yani artık sinemaya gitme işi bitti, pandemi ile alakası yok yani evlerimizde iyi televiyonlar ve netfliks olunca sinemaya gerek kalmıyor. şu an bekar olarak alabileceğiniz ev 1+1 olur, onun da çok bir getirisi yok bence. eşinizle 3+1 alırınız. ailenizden kalacak evde de varsa, kendinizi sıkıntıya sokmayın şimdiden. araba edinebilirsiniz. ya da kenarda hastalık gibi durumlar için acil durum fonunuz olabilir.

Ev araba al almayında zor gunler ıcın birszcıkta kalsın hayat çok degısık cunku gercekten

Açıkladığınız için çok teşekkür ederim öncelikle. Dediğiniz gibi denge önemli ve dediğim gibi şu an bunu sorguluyor ve fikir alma ihtiyacı duyuyor isem sanırım içten içe ben de bir düzenlemeye gitme ihtiyacı duyuyorum demektir. Ama diğer insanların bana ima ettikleri şeylerden ötürü değil de kendi konforum için bunu yapıyor olmak dileğindeyim. Kendimi sorguladığım bir dönemdeyim diyelim, yol göstericiliğiniz için tekrar teşekkürler :)

Sizinle aynı yastayım, issizim -yarin kpss'ye giricegim ama atanacagimi sanmiyorum-. İsim olsaydı aynen sizin gibi yaşardım demek için geldim, 1999 depreminde 1 dakikadan az zamanda nice lüks evlerin yıkıldığını gördüm, son model arabalar enkaz altında kaldı, insanların hiç kullanamadığı eşyalarıyla dozerler sahili doldurdular. Evleneceği zaman tüm maaş ve birikimini eşyaya yatırıp, bosaninca çöpe atılan esyalar yerine kendime yatırım yapardim. Kenara olabilecek herhangi zor duruma karşı 3-5 kuruş atın bence ki galiba atiyorsunuzda, bence çok çok güzel yapiyorsunuz. İsim olsaydı yaptığınız harcamaların aynılarını tek farkla yapardım emin olun, makyaj ve cilt bakımi tercihim değil ama kıyafete harcardim; geri kalan tüm harcamalarımi sizin gibi duzenlerdim.

42 yasindayim, hayatim boyunca hedefim hicbir zaman ev almak araba almak olmadi, ha arabam da var, zamaninda ev de aldim Ama her zaman onceligim kendimi mutlu etmek oldu, ayni sizin gibi gezdim tozdum, yedim ictim, hicbir zaman pisman olmadim bundan, kendime yatirim yaptim ve iyi ki de yapmisim

Öncelikle size sınavınızda başarılar diliyorum ve biliyorum çok klişe gelecek ama lütfen umutsuzluğa kapılmayın. Çünkü ben de hiç olmaz o iş denilen bir bölümden çokça umutsuz olduğum bir zaman diliminde atanmış idim. Sizin için en güzelini, en iyisini diliyorum. Fikirlerini, önerilerini yazan herkese çok teşekkür ediyorum. İnsanın zor zamanlar için mutlaka para olarak bir birikimi olmalı haklısınız, atandığımın 3. ayında acil, planlanmayan bir ameliyat geçirmem gerekmişti ve benim param çıkışmamıştı çünkü henüz birikim yapabilme şansım olmamıştı, ailem tabi ki ben dillendirmeden hemen sürece müdahale ettiler sağolsunlar ama ben o gün zor günlere hazırlıklı olmak konusunda güzel bir ders almıştım.

Bu yaz yurt dısına cıkamadıgım için burda en güzel tatil yerlerinde 3 defa tatil yaptım. Kenara koysam yaklaşık 15 binim filan olurdu. Asla pişman değilim havalar soğumasa yine giderim

Sizin mutluluğunuzun yarısı o arkadaşlarınızda yoktur. Zor günler için kenarda az bişeyiniz yine olsun. Zaten kamudasınız işsiz kalma durumunuzda yok. Yiyin için gezin hayat kısa.

ben de ikisi bir arada olsun diyenlerdenim, insanin kendine ozellikle vucuduna yatirim yapmasi gerektigi fikrinde ben de sabitim, ama eger ki su an ilk ise basladigim yila donsem, en azindan her ay bir kucuk altin koyardim kotu gun parasi olarak kenara. Ne beni zorlardi ne de isteklerime ket vururdu, ama o para bugun bana baska maceralara atlamak icin cesaret verirdi. Hani o para bana sunu alirdi degil de, 2 cocuklu bir insan olarak kenarda paramin olmasi evet bazi riskleri almami kolaylastiriyor.

Neyim mi var? Huzurum var ve evet hayat bana çok güzel diyin :) Çevre baskısına boyun eğmeyin. Belli ki onlar sadece statü için ev ve araba almışlar yoksa neden bu kadar dillendirsinler? Hayatınızı siz planlayın bu zamana kadar yaptığınız gibi.. Başkaları gibi belli bir statü de olmak için borca girmeyin ama ilerisi için birikim yapabilirsiniz.

Şimdi korona var. Bu dönem birikim yap. Sonrasında da her ay bir çeyrek al kalanı ile yine yaşa istediğin şeyleri. Anı biriktirmek de güzel bir şey ve şu ana dek 15ten fazla ülke gezmiş biri olarak sizi anlıyorum

Tamamlayıcı sağlık sigortası, araştıracağım. Çünkü gerçekten sağlık konusunda biraz talihsizim 5 yılda küçüklü büyüklü 3 ameliyat geçirmek durumunda kaldım, bu tarz şeyler çok önemli. Teşekkür ediyorum. E

Belli yastan sonra su hayati yasamaya ne enerjiniz ne de vaktiniz kalmayabilir Çünkü heekss emeklilik hayali kurar kaci ulasir tartisilir Birikim illa yapin saglik vs kosullalrdan dolayi Ama su dolu hayati da birakmayin Keza evlilikde düşünmüyorsunuz ozaman belli birikim belki ilerde 1artı 1 daire size yetebilir gayet.

Ortayı bulmak gerekli Ne tamamen parayı harcayıp hiç birikim yapmamak iyi bir şey Ne de kısa kısa bir çay parasını hesaplayan insanlar gibi olmalı

Anlattıklarından çok mutlu olduğunu ve bana kalırsa kaliteli bir hayat yaşadığını düşünüyorum. Bence en güzelini yapıyorsun kendin için. Bende aynı duyguları paylaşıyorum seninle hatta benimde çevremde aynı insanlardan var. Zaman geçtikçe öğrendim ki herkesin farklı bir hayatı ve kendi değerleri var. Fakat bazı insanlar zorla kendi fikirlerini dayatma eğleminde. Buna gerek görmüyorum, belkide onların için normal bir şey ama moral bozduğu konusunda haklısın. Kendin için en iyi olanı yaptığına eminim. Hala aklında para biriktirmek veya yatırım yapmak gibi bir düşüncen varsa bütçene göre bir plan çıkartabilirsin.

Bekarken veya çocuklar belli bir yasa gelene kadar diyeyim birikim yapmak ile uzaktan yakindan tanışmışlığım yoktu. Ama zaman ve yillar geçiyor çalışıyorken her ay insani zora sokmayacak bir şekilde birikim yapilmasi gerektiğini 30 yaşımda iken farkedenlerdenim. En azindan ayda bir gram altın bile asla zarar ettirmez ytd.

Merhaba, 29 yaşında, 5 yıldır kamuda çalışan biriyim. Aslında şu zamana dek kesinlikle sorun etmediğim ama diğer insanların söylemlerinden hareketle artık bir acaba eşliğinde düşünmeye başladığım bir konu için karşınızdayım. Şöyle ki ben hiçbir zaman şöyle ev alayım şöyle araba alayım şöyle bir yatırım yapayım derdinde olmadım. Öyle kalkıp cazır cazır para harcamadım ama istediğim şey ne ise bütçem de karşılıyor ise o şeyi edinmeye çalıştım. İlk atandığım yazdan itibaren gezip görmek istediğim ülkeler vardı, 20 kadarını gezdim, listem hala bir hayli kabarık. Spor yapmayı seviyordum ama okurken imkanım ve zamanım olmamıştı. Yüzme, tenis gibi kurslara katıldım, hala da devam ediyorum. Sonra her ay düzenli olarak kitap alışverişi yaparım. Çünkü kitap okumayı seviyorum ve her ay oluşturduğum listedeki kitapları kütüphanem için edinmeye çalışıyorum. Kırtasiye ürünlerini seviyorum, sinema, film, dizi, etkinlikler için oluşturduğum ayrı ayrı defterlerim araç gereçlerim var. Sonra cilt bakım ürünlerini seviyorum, çünkü eğer bakmaz isem bana ihanet eden bir cilt yapım var, ben de elimden geldiğince kendime bakmaya çalışıyorum. Değişik çay ve kahveleri denemeyi seviyor, bu sebepten değişik üyelikler ile bunu sürdürmeye çalışıyorum. Alanım dışında veya yabancı dil için seminer, kurs gibi etkinliklere katılmaya çalışıyorum. Meditasyon, yemek, kitap, mekan, spor, eğitim konu ne olur ise farklı şeyleri deneyimlenmekten hoşlanıyor, araştırıyor bütçemin bir kısmını bunlara harcıyor ve bundan oldukça mutlu oluyorum. Şimdi bunları neden anlattım? Ben tüm bu aktiviteler ile kendimce kaliteli zaman geçiren mutlu olan biriydim. Ama benimle aynı dönemde atanan diğer arkadaşlarım ve meslektaşlarımın araba sahibi olması ya da ev almaya çalışmasına da hak veriyordum. Herkesin kendine ait bir planı, düzeni var neticede. Misal ben de araba almak isterim ama küçük bir yerde yaşıyorum ve yokluğunu çekmiyorum. Ev konusu da benim için ileride düşüneceğim bir mevzu. Birikim yapıyorum ama bu tarz bir yatırım yapmıyor, paramı daha çok beni mutlu eden, bana keyif veren şeylere harcamak istiyorum. Ama diğer insanlar bunu böyle görmüyor sanırım. Etrafımda özellikle iş arkadaşlarımdan gelen sürekli bir bak bizim şuyumuz şuyumuz var ama senin ne evin ne araban var, işin zor iması geliyor. İşin tuhaf yanı da misal yaz için bir yerlere gideceğimi öğrendiklerinde de oooh hayat sana güzel diyorlar ki onlar mal varlıkları ile benden çok çok daha iyi gezebilirler. Olay onların ne dediği de değil aslında sonuçta herkesin her zaman söyleyeceği bir şey vardır. Olay onların bana düşündürdüğü şey, biliyorsunuz hem ülke hem dünya olarak zor zamanlardan geçiyoruz acaba ben paramı doğru yönlendiremiyor, çok mu anı yaşıyorum?

E Effie23 bekarken her ay bi ceyrek dolar euro vs yapilip gene zevklerine harcamaya devam edebilirsin. evlenince arabaydi evdi esinle karar verebilirsiniz. ya da baktin evlilik yok o zaman 35 yas civarinda yatirim yapmaya baslanabilir diye dusunuyorum. tabi yine de cok ciddi sikintiya sokmadan. tabi aileden kalacak mirasin buyuklugu de para harcama ve yatirim konularinizi sekillendirebilir.

Hayatınıza özendim diyebilirim. Eminim böyle konuşan insanlardan daha mutlusunuzdur. Hayat sizin hayatınız istediğiniz gibi yasarsiniz ve öylede yapiyorsunuz zaten en güzeli..

Bir eviniz olsa iyi olur. Ne olacağımizin garantisi yok ne yazık ki. Elbette gezinde tozunda. Misal kira öder gibi ev sahibi olma imkanınız varsa kaçırmayın. Biz her ay 1.600 lira kira oduyoruz. Halbuki evimiz olsaydi, 1600 u gonlumuzce harcardık diye düşünüyorum

Kimisi arabayla evle mutlu olur kimisi gezip yiyip içip istediği gibi yaşayarak. Önemli olan ne istediğine karar verip ona göre yaşamak. Bence zaten memurun genç yaşta hayalleri gerçekleştirmek ve istediklerini yapmak evden daha önemli.

ben de sizin gibi yaşadım. ancak geriye döndüğümde yatırım yapsaymışım diyorum. yine gezin ancak her ay belli miktarı da köşeye koyun derim. yani benim de hiç yok değil ama. keşke bir şeyler edinseymişim dediğim oluyor.

Efsane güzel bir yerden yaklaştınız olaya, açıkçası her yaşın kritik bir dönemi olduğunu düşünüyorum. Her yaşın kazanılması gereken kazanımları var. Ne çok erken davranmak lazım ne de çok geç kalmak. Sanırım ben de belli bir konfor ihtiyacı bir garanti istediğim bir yaş dilimine giriyorum yavaştan. O yüzden de kendimi, alışkanlıklarımı sorguluyor, ortayı bulmaya çalışıyorum. Ve buradaki her yaştan, her profilden hemcinslerimin değerli bakış açıları, fikirleri, tecrübeleri benim için çok değerli, teşekkür ederim :)

Ev almak kolay mı, hele bekarken, hiç ama hiç gerek yok. Evlenmeyi düşünüyorsanız ilerde eşinizle alırsınız. Ülkemizde ev almak demek, 10 yılını bağlamak demek. Siz kendinizi sıkıp, bütün hayat tarzınızdan feragat edip ev alacaksınız, yarın sizin vazgeçtiğiniz şeyleri dibine kadar yaşamış biriyle evleneceksiniz, hooop adamı ev sahibi yapacaksınız giden sizin gençliğiniz olacak Araba bence mühim ama eksikliğini hissetmiyorsanız onu da boşverin, yaşayın yaşayabildiğiniz kadar. Evlendiğiniz anda çevrenin ev alın araba alın baskılarına boyun eğip borca batacaksınız nasılsa. Elbet istisnalar vardır ama ülkemizde gençlerin büyük çoğunluğu bu şekilde yapıyor Dün, kızımın bir arkadaşının ( 9yaş) ailesinin, çocuğun bayram harçlıklarını alıp altın yaptırdığını öğrendim. Şoktayım. Ne çok harçlığı varmış şaka bir yana, hayatımda duyduğum en saçma şey, o çocuğa ne faydası olacak bunun? Çocuk sadece 9 yaşında, evlenince mi harcayacak? Ne yani ne olabilir? Ben almıyorum kızımın harçlıklarını. Kendi isteğiyle harcamasına yardım ediyorum sadece. Bir paten istedi mesela, bir de yeni çıkan barbie. Onları görünce bize siz sosyetesiniz böyle şeylere harcabiliyorsunuz parayı diyorlar 9 yaşındaki çocuk altın biriktiriyor asıl zengin sosyete kim acaba

Bizim insanimizin aklına yatirim deyince ev araba almak varini yoğunu yatirim yapıp 100 lirayla 1 ay gezmek olarak algılıyor. Yatirim dediğiniz sey belirli bir miktardir. Mesela her ay kenara 50-100 dolar atmak maasiniza göre sizin bütcenizi sarsmaz. Özellikle kış mevsiminde pek gezilemiyor mesela. Yatirim kendinden eğlencenden kısmak değildir kesinlikle. Aylık geliri 5bin olan biri mesela kenara 3bin koyuyor harcamıyor gezmiyor sonra da evim var diye seviniyor

Eskiden olsa para harcamak derdim ama kamudan ihraç edilen arkadaşlarımı görünce birikim yapmanın gerektiğini düşünüyorum artık kimsenin işinin garantisi yok. en azından belli bir seviyede birikimin şart olduğunu düşünüyorum bizim ülkede. Anlık yaşıyoruz neyin ne olacağı belli degil. Yarın biri bı iftira atar bu şuraya uyeydi diye kamuda calisamazsiniz. Pandemi zaten özel sektörde olan çoğu kişiyi vurdu. Zevk aldığınız şeyleri tabii ki yapın ama bu devirde finansal özgürlük için birikim sart hele ki 5 dk da tüm işlerin değiştiği ülkemizde

Merhaba, ben de kendi tecrübelerimden örnekler vereyim belki faydası dokunur, zira insan sadece kendi tecrübelerinden değil başkasının yaşadıklarından da ders almalı.. 32 yaşında devlet memuruyum. Ben de sizin atandığım günden beri gönlümce yiyip içip gezdim, kitaplara ve kıyafetlere çok harcadım, halen harcıyorum bunun yanında ihtiyacı olanlara yetişmeye çalışıyorum, hayvanları doyuruyorum vs.. kısacası hayat bana çok güzel. Ailemin de hali vakti yerinde sağolsunlar 26 yaşımda bana aldıkları 0 km arabamla halen özgürce ve konforlu bir şekilde gezebiliyorum. MADDE1: Araba bir kadın için lüks değil, ihtiyaç. Ev almayı düşünmedim çünkü ben de ufak bir kira ödeyerek ilçenin en güzel evlerinde oturabiliyorum. Şimdilik Geçen sene evlendim, evlendiğim şahıs ailelerimizden yardım almayalım her şeyi kendimiz yapalım dedi, peki tamam ama benim kendime çeyiz, yatak odası vs.. alabilecek bir birikimim yoktu. Haydi kredi borcuyla tanıştık ve gönlümüze göre bir ev döşedik, düğün yaptık. MADDE 2: Her şey tastamam ve en iyisi olmak zorunda değil, en azından yeni bir hayata bir dünya borçla başlamamak gerek! Derken boşanmaya karar verdim, çünkü maddi manevi eziyet gördüğüm bir çarkın içindeydim. O zaman avukatımın ücreti 6bin liraydı ve benim şak diye çıkarıp verecek bir 6 binim yoktu. Sağolsun annem avukatımın parasını ödedi ve bir çırpıda boşandım. MADDE 3: Kenarda her türlü durum için miktar paran mutlaka bulunmalı. Hayat karşımıza ne çıkarır bilemiyoruz. Şimdi ise bütün borçlarımı kapattım, artırabildiğim altınlarımı anneme verdim ki onların bana yaptıklarının yanında hiç kalır. Maaşımı yine gönlümce harcıyorum, yalnız artık kenarda her ay artırmaya çalıştığım bir miktar param, dolarım ve altınım var. Gencim, hayata bi daha mı gelcem, varken yiyip içeyim... mantığı bizim ülkemizin şartlarıyla uyuşmuyor ne yazık ki. Bir kadın elbette özellikle bekarken hayatını yaşamalı ama bunun bir dengesi olmalı. Ev almaya gelince ister bekar ister evli ol, insanın kendine ait bir evi olmalı. 10 yıl borç mu ödenir diye düşünmemek gerek çünkü 10 yıldır kira ödeyerek sisteme çalışıyorum. Evimi almış olsaydım borcu bitmişti ve tayin olurken satıp paramı cebime koyup yeni yerimde yeni düzenimi kurardım. Çok uzun oldu ama anlatmak istedim.

Niyetine girin her iş olur, ben evimi 22 yaşımdayken aldım, çok çok minik bir özel sektör maaşı ile, çok iyi bir ev değildi ama maya oldu, zaman geçti devran döndü aldığım yer değerlendi, site yıkılıp yeniden yapıldı, bugün çok uçuk bir rakamda değeri maaşla asla alınmaz. Aldığımda herkes burun kıvırdı buna para mı yatar diye ama dediğim gibi maya oldu. 8 yıl ödedim borcunu, o arada işim değişti maaşım biraz daha düzeldi, ek işte yaptım, 30 ülke görmedim ama çok istediğim 6 tanesine gidebildim, yurtiçinde gezebildim, kitaplığımı yapabildim, giyinebildim, evimi bakabildim, bireysel emekliliğimi ödeyip bitirdim, ilaveten bir birikim yaptım, çok sevdiğim 400 sokak hayvanı geçti elimden, ağaç dikebildim, iki öğrencinin okumasına yardım edebildim, 36 yaşında evlendiğimde dolu dolu bir hayat yaşamış ve herşeyimi de yapmıştım, arabamı da artık zamanı geldi diye o zaman aldım. Şimdi 43 yaşındayım deseler ki bana bir kırık iğne al inanın yapmaya gücüm yok, 42 yaşında sağlık sebepleri ile çalışmayı bıraktım ki hayalim en az 60 a kadar falan çalışmaktı, para yaşlılıkta çok lazım, işte gençken yapılıyor, gençken ne yapsanız kendinize kardır. Size de tüm gençlere de verimli bir ömür diliyorum

Her insanın hayat görüşü ve şartları farklıdır Bizim ülkemizin şartlarında çalışan kadının evlilikten önce mal edinmesi bence şart, kadının her zaman ayaklarının üzerinde durmasına yardım edecek bir dayanağı olmalı, gezmek tozmak, hobiler yaşamsal ihtiyaçlar değil benim için, ertelenebilir de olmayabilir de bir zararı yok ama allah göstermesin bir işsizlik, boşanma, ölüm vs gibi durum olduğunda başını sokacak bir eve ihtiyacı var insanın. Tabi ki bir deprem olup yok olabilir, bir yangın çıkıp kül olabilir ama tedbir insandan takdir allahtan demişler. İnsanın hayatının her anında yeniden yapılanacak mayası olması lazım. Kimseye demem ki kuruş kuruş biriktir aman harcama, aman gezme parayı küpe bas :)) hepsi yapılacak, hepsinin bir yeri ve dozajı var ama gerçeklerde var bu devirde aldığın maaşın tümünü yiyip hiçbir yatırım yapmıyorsan zarardasındır bu net. İlaveten evlenince hayat bitmiyor, insan eşiyle ve ailesi ile de gezip tozabiliyor, iyi vakit geçirebiliyor benim anlatmak istediğim kadının kişisel güvencesi, eşinin dahi söz sahibi olmayacağı tasarrufları bu bizim ülkemiz şartlarında çok çok önemli. Yarın öbür gün bir boşanma olsa kamu maaşı ve üç kuruş nafaka ile yaşamak, çocuk büyütmek, kira ödemek bekarken mücadeleden daha zor. Bir de tabi insanın görüşleri yaşam şartlarına göre şekilleniyor; ben böyle bir hayat yaşadım en az beş altı kez yıkıp yeniden yaptım, aile sorumluluklarım oldu, hastalıklar oldu çok şeyler yaşandı, bunlar olurken ayda on tane kitap alabildiğime sevindiğim zamanlar oldu, tecrübem bu yönde isteyen gezer, isteyen hem gezer hem yatırım yapar kişinin kendi tercihidir, biz burada tecrübelerimizden yola çıkarak naçizane tavsiye verebiliriz ve görüşümüze de saygı rica ederiz, hoşçakalın

En güzelini en dogrusunu yapıyorsun... iler ki zamanda arabada alırsın evde cok sükür atanmışsın ne güzel keyfini cıkar.

Harikasin tam da ihtiyacim olan oneriler. Youtube kanali acmayacaksan instagra hesabi acabilirsin 🏵

Yaptıklarınızı biraz kisa kesip, sartlarinizi anlatsaymissiniz daha net fikir verilebilirdi. Ailenizin durumu nasil, size birakacaklari bir ev var mi? Yada fazlasi Evlenmeyi yada cocuk sahibi olmayi dusunuyor musunuz? Gibi seyler cok daha önemli. Eger şartlarınız iyiyse gezin gönlünüzce. Acil durum icin bir miktar birikim yeter. Eger her şeyiyle hayatta kendi basiniza kalacaksanız, kendinize bir zaman belirleyin, su tarihtem sonra ev sahibi olmayi planlarim, gibi, butun hayatinizi buna bagli gecirmek yerine zamani gelince düşünürsünüz

Aslında şimdiye kadar güzel yaşamışsınız, yani birikim yapmamanıza değmiş anlattıklarınız güzel şeyler size çok şey katmıştır. Bence 5 yılda bu anlattıklarınızı yapabilmek de iyi bir finansal planlama gerektirir, 30 ülke boru mu :)) siz bu işlerde kötü değilsiniz merak etmeyin. Evi geçtim araba bile artık ha deyince alınabilen bişey değil üzülmeyin, 30 yaşla birlikte birikime ayırdığınız parayı artırsanız iyi olur ama. Dünyanın binbir türlü hali var. Ben de 30 yaşla birlikte anca para biriktirmeye başladım. Allah iyi bir iş nasip etmişti 24 yaşımda bir doçentten fazla bir maaş alıyordum. Atlı kovalıyor gibi evlendim, eşya düğün borcu ödedim, o zamanki eşimin yanına gidebilmek için daha düşük bir maaşı kabul ederek şehir değiştirdim, eş kazık attı beş parasız boşandım, yeniden ev kurdum yeniden eşya borcu ödedim. Bu süre zarfında alım gücümüzün giderek düşmesiyle aslında iyi olan maaşım giderek eridi herkes gibi, o dönemde hep heves ettiğim yurtdışı tatilini bir kez yapabildim. Yani en azından sizin az birikiminizin karşılığında elinizde çok güzel anılar var, benimki gibi acılar değil :)) şaka bir yana bu dönemler ekonomik açıdan inişli çıkışlı, zaten pandemi nedeniyle gezmek tozmak da mümkün değil birikim yapmanın tam zamanı. Bakmayın bizim gösteriş düşkünü milletimize, ev de arabada alınır zamanla daha genceciksiniz.

Geçmiş olsun, geçmişte kronik hastalıklarınız ve ameliyatlarınız varsa bunlar kapsam dışı kalıyor, bunlara bağlı olarak priminiz de yüksek çıkabilir emin değilim. Kendinize kasko yaptırıyorsunuz yani bir nevi.

Herkesin parayla iliskisi farklidir. Siz kendinize yatirim yapmissiniz bir nevi. Bu bir tercih. Ben mesela kamuda calisiyor olsaydim ve duzenli maasim olsaydi birikim yapardim kendimce, cunku beni de mutlu eden bu. Zamaninda asgari ucretli bir iste bile calisirken baya birikim yapmis bir insan olarak eger memur maasim olmus olsaydi valla dusunemiyorum

Ben denge diyorum. Yasam tarziniz cok guzel ama dengesi yok anladigim kadariyla. Dunyanin binbir turlu hali var. Bunu gorduk en yeni ornegi korona. Insanlar evine ekmek goturemedi kac ay boyunca. Memurluk ayni degil demeyin. Onun da ornegini gorduk. Hic yoktan kenarda bir ceyrek biriktirebilirdiniz. Bakin simdi ceyrek parasina ancak 1 gr aliniyor. Bu arada araba mutluluk vermez demis bircok kisi. Katilmiyorum. Araba kadinlar icin ozellikle ozgurluk demek rahatlik demek benim icin. Ev ise en temel ihtiyac olan barinma ihtiyacinin karsiligi. Emeklilikte kim hala kirada oturmak ister ki.

Kamuda çalışıyorsunuz işsiz kalma riskiniz yok. Yaşınız gençken gezin eğlenin. Evlenince düşünürsünüz yatırım işini... Yalnız her ay altın vs. alıp kenara atmaya çalışın. Acil durumlarda açıkta kalmayın...

Yapacağınız seçimler tamamen sizin yasantinizla ve mutlulugunuzla alakali. Mesela 3 çocuklu bir aile olarak biz, en az 4+1 bir evde yaşamalıyız. Cocuklarin cevresinin iyi olması icin, ailelerin yasadigi nezih bir muhit olmali. Epey yuksek kira veriyoruz. Ama ihtiyacimiz bu. Millet deli diyebilir, o kadar kira verilir mi diyebilir. Der de der :) Kimse benim hayatimi yasamiyor. Geleceğini dusunmek zorunda. oldugunuz bir çocuğunuz yok, yada bakmakla yukumlu oldugunuz bir aileniz. Studyo bir daireniz bile olsa basinizi sokacak size yeter. O da elbet alinir. Yapmak istedikleriniz, hevesleriniz hep bu kadar canlı olmayacak. Bir gun artik bir evim olsun, huzurlu bir mekan olsun diye dusunmeye baslarsaniz, ihtiyac duydugunuz seyi o zaman alirsiniz. Yapmak istediklerinizi savurgan olmadan yapin. Kenarda biraz paranız olsun yeter

Eğer duran para kendisine batan insanlardan değilseniz her ayın başında ayrılan döviz/altın birikimi + güzel yaşamaya devam derim naçizane. O dokunmadığınız birikim ileride ev veya araba için işinize yarayacak muhakkak. Bir de konuyla tam ilgili değil ama yaptırmadıysanız tamamlayıcı sağlık sigortası yaptırmanızı tavsiye ederim. Sizin yaşınızda yıllık maliyeti 1000 tlyi aşmaz ve allah korusun ama ani sağlık sorunu, ameliyat, muayenede extra para ödemezsiniz. 2 yıldır yaptırıyorum büyük rahatlıkmış tavsiye ederim.

Çünkü onlar da senin hayatına özeniyor ama cesaretleri yok... Aynı şeyleri yaşadım. Çok eleştirildim ama şimdi hepsi nereye gidip nerede kalalım diye beni arıyor özetle bizim insanımız yapmaya korkar, yapanı kınar, haset eder sonra da taklit eder.

Anın toplamı hayattır... Göl birden dolmaz damla damla dolar... O yüzden anı yaşa... Bir betonarme sahibi olmak beceri değil şu hayatta.. Yazlığıma bu yıl uğramadım bile farklı yerler görme isteğim varken. ... Güzel kahveler iç, yeni şehirlere git, değişik yemekler ye... Anın tadını çıkar. Çünkü o betonarmeler için ömrünü enerjisini harcayan insanlar çok pişman oluyor... Ve sen onların ev sahibi olmasını eleştirmiyorsan onlarda senin paranı nasıl harcadığını karışamaz

Simdilik aynen böyle yapardim bende. Evlenince sorumluluklar artiyor ve yapacağıniz cogu sey yarim kalıyor. Sizin yaniniza kar kalan o kadar cok sey var ki digerlerinin elinde maddiyatla kazanilan seyler. Icinizden geldigi gibi yasayin sorumluluk zamaniniz geldiginde zaten bir degisim yasayacaksiniz. Vakit varken gönlünüzce eglenin

Ihtiyaç durumunda kenarda bi 5 10 bin olsun Gerisini harca amannnn:)

Yaşayın ama kenara da koyun herşey insan için. Para mal varlığı da önemli. Küçük zevklerinizi azaltarak veya geçiçi olarak iptal ederek bence birikim yapın. Hayat sürprizlerle dolu yada ben garanti iyim. Bilmiyorum artık

Dogru yapıyorsunuz Benim hep araba alma hayalim vardi 7.5 yildir kamudayim hala alamadim Bunun için birikim de yapıyordum Ben de bir ara her ay duzenli kitap. alirdim simdi okuyamadiklarim biriktigi icin eskisi kadar almıyorum olanlari okuyayim diye Küçük bir yerde yasiyorken bile gezemedim çünkü yilda 1 hafta zar zor izin alip ailemi ziyarete gidiyordum o kadar Inanın 20li yaslarda okumak ve atanana kadar geçen surede yapamadıklarımı 30dan sonra yapayim dedim bu sene de nasil bir seneyse babami kaybettim ustune korona, eve tikildim kaldim arabasi olan yine geziyor ben evden çıkamıyorum Yani demem o ki, gezin, öğrenin, okuyun, eglenin, sizi mutlu eden seyleri yapin Araba ev gibi maddi seyler bir sekilde alınır da anı biriktirmek, yeni yerler tanimak, farkli tatlari kesfetmenin telafisi yok Size akil verenlerin vizyonu sizin kadar geniş degil demek ki... Çoğu kisi memur olayim da yatayim derdinde . Babamin yatirim tavsiyesi şuydu : Kazancin 3te 1i ev kirasi, 3te 1i giderler, 3te 1i yatirim Yani yapabiliyorsaniz yatirim yine yapin ama kendinizi kisitlamayin Bugunler bir daha gelmiyor

Ülke ülke gezmek, okumak, ruhuna birikim yapmak bence harika şeyler. Şahsen bunlardan feragat edip ille evim olsun arabam olsun diye para biriktirmektense sizin gibi yaşamayı tercih ederim.

Ben para kazanma-harcama-tasarruf denkleminde dengeyi korumaktan yanayım. Ev için kendinizi sıkmayın ama kenarda üç beş kuruş birikiminiz olsun, dünyanın binbir türlü hali var. Pandemi döneminde yaşananlar buna en iyi örnek sanırım. Evvelki yıl bir yakınımız, genç yaşına rağmen beyin kanaması geçirdi. Eşi, gece o telaşla en yakın özel hastaneye götürmüş. Hepimiz kalktık gittik. Acil ameliyata alınması lazım, 52.000 TL'yi yatırın hastanızı ameliyata alalım dediler. Hastayı, ordan çıkarıp devlet hastanesine gitseler ne zaman, nasıl müdahale edileceği belli değil. Karı-koca ikisi de devlet memuru ama bugün bulduklarını bugün yiyen bir çift. Evi mi satsak, arabayı mı? Diye düşünürken hastanın annesi ödedi ameliyat artı yoğun bakım, tüm masrafı. Annenin durumu olmasaydı? Araba insanı mutlu etmez diyenlere hem katılıyorum hem katılmıyorum. Mutluluk eşyada, maddiyatta değil elbette ama para ve araba hayatı kolaylaştıran, size zaman ve konfor kazandıran unsurlar. Kadınlar için araç kullanmak kimseye bağımlı olmadan istediğiniz yere gidebilmek demek. Kısacası her ay üç-beş kenara atıp, kalanını gönlünüzce harcayın derim. Yazan: Tutumlu bir kocası olmasa, şu anda evi-arabası, oğlunu yurtdışında okutacak gücü olmayacak, 20 küsur yıldır çalışan bir kadın.

Yaaa sen ben misin acaba:)) ben de gönlümce gezip tozmayi severim. Ama birikim yapmayı da çok severim. Gerçi maalesef geç başladım, çünkü zamanında Avrupa'ya tatile gitmek için işten istifa etmiştim dönüşte bir süre işsiz kalıp parttime günlük islerle kendimi gecindirdim falan - birikime değil, anca kendimi gecindirip birkaç şehir gezmeye param kaliyordu. Son bir buçuk yıldır düzenli işim var ama yine de kenarda 40 gram altınım var, her ay da artmaya devam ediyor. Her an gezmeye de devam ediyorum :) Yani doğru bütçe ile her şey mümkün. Zamanında TEGV'de gönüllü 'parami yonetiyorum' dersi verirdim. Bu konuda YouTube videosu çekmek istiyorum aslinda ama video çekecek özgüvene sahip değilim Neyse, tabii ki çok bir birikimim yok ama yine de hiç yoktan iyidir. O yüzden kendi onerilerimi vermek istiyorum 1) maaşı alır almaz hemen altın al. Tüm uzmanların dedigi en önemli şey ; birikim paradan artanla yapılmaz. Önce birikimini yaparsın, sonra kalaniyla normal hayatını yaşarsın. İnan farketmezsin bile yokluğunu, insan zaten olanı harcıyor. Ayrıca altın her zaman iyi bir yatırımdır. Benim geçen sene 240a aldığım altın bugün 460 mesela. Yarın Allah bilir ne olur. Sen al, kenarda dursun. Ne zararı var? 2) ilk olarak en en en önemli şey kendine BU SEYİ GERCEKTEN İSTİYOR MUYUM? diye sormak. Ve gerekirse HAYİR demeyi bilmek. Biri yere davet edildin ama bunu gerçekten istiyor musun? Şirketten alt kattan Nuriye evleniyor, altın için para topluyorlar, gerçekten vermek istiyor musun? Trendyoldan saat gördün, gerçekten ihtiyacin var mi? 400 liraya ayakkabı var. Peki kombin edecek kıyafetin var mı? Gerçekten o kıyafete ihtiyacın var mı? Bizim iş yerinde devamlı briileri evlenir ve ben kendi düğünüme çağırmayacagim insana bir şey takmam. Bana ne? Onlar da bana takmasin:) zaten alt kattan Nuriye ben evlenene kadar hala alt katta kalır mı yoksa evlilik tazminatını alır seneye çoktan kayıplara karışır mı Aslında kimse vermek istemez böyle paraları ama sürü psikolojisiyle koyun gibi öderler. Ama ben 'hayir' derim, bu kadar basit:) yine davet ettiyse kinasina gider manevi destek olurum, ne kadar güzel olduğunu falan söylerim ama iki insan evleniyor diye niye ben para vereyim? Bunun gibi, davet edildigim ama gidesimin olmadığı yerlere de gitmem. Geçen senelerde devletin ücretsiz Rusça kursuna giderdim aksamlari, her kurs çıkışı yokuşu beraber çıkardık, yakınlardaki kahve zincirine gidilirdi, cumbur cemaat. Ben de katılırdim, azıcık hava alayım da beynime kan gitsin ruscanin iğrenç padejlerinden sonra diye. Ama 'bu saatte kahve içersem gece uyuyamiyorum' gibi bir bahane bulmuştum, böylece her kurs çıkışı 'ay n'olacak ki' diye 15 lira oraya bayilmiyordum. Ki basit bir hesapla o dönem Rusya'dan yanıma gelecek sevgilim 350 liraya gidiş geliş bilet bulmuştu. Yani bence 25 gün Rusca kursu çıkışı kahve içene kadar o parayı içtim sayıp gerçekten Rusya'ya gidiş dönüş bileti almak çok daha akıllıca 3) alışveriş uygulaması indirme, alışveriş sayfalarına bakma. Devamlı 'sayfayi kaydırın' diye hesapları unfollow et, devamlı aldığı kıyafetleri gösteren arkadaşına gözlerini devir. Bu kadar basit. Baktıkça ihtiyacin var zannediyorsun. Benim iş yerinde kızlara neredeyse her gün kargo gelir. Bir ömür giyinerek kiyafetleri var, yine de aldıkça alırlar. Birbirlerini de gaza getirirler 'nee, ikiyüz lira miii? Sudan ucuz al al' diye. Bir ara onların gazına geldim, gaza gelmemek çok zor çünkü bir büyü gibi, ofise kargo geliyor, "giyin giyin bakalım" diyorlar, "ay çok güzel, ay bayıldım" falan, insanın morali düzeliyor. Sonra 'su kıyafetine su ayakkabı olur bak' diyorlar falan, bir süre sonea baktım ki gelen gidiyor ben de kendime cekiduzen verdim. O yüzden tüketim odaklı insanlardan - ve sana 'al al al' baskısı yapan sayfalardan uzak durmak sart 3) kitap okuyormuşsun, harika. Kitapdostum uygulamasını hiç duydun mu? Ben iki sene önce buna takmıştım. Evde artık benimle olmasını istemedigim, bana hitap etmeyen, sırf popüler diye alıp begenmedigim, ablamın zamanında aldığı ama evlenince götürecek kadar sevmediği, ergen ilkgenclik serilerim falan. Neredeyse hepsinden kurtuldum. İstemediğim kitaplarımı takas listesine ekledim, istediğim kitapları istek listesine ekledim. Böylece hiç para harcamadan bir degiş tokuş oldu. Sana da tavsiye ederim. Almak istediğin kitpalar için deneyebilirsin (eskiden kendi takas kütüphanesi vardı, şimdi sadece üyeler arası takas var maalesef. Ama hala işlevsel. Kendi kütüphanesi varken ücretsizdi kargo, ama üyeler arası kitap gonderiminde PTT 5 tl alıyor) Böyle böyle alternatif yollar bulabilirsin. 4) ne yapıyorsan 'daha uygun nasıl olabilir?' diye dusun. Mesela ben seyehat etmeyi inanılmaz seviyorum, doğada olmayı da çok seviyorum. Bu yüzden otel aramaktansa gittiğim yerlerde çadır kuruyorum. Ya da yurtdışında evini bana açan couchsurfing sitesi üyesi arkadaslarin evinde kalıyorum. Ya da şirkete yemek yemeyip evden goturebilirsin Gibi gibi... Masraf kapılarını azaltmaya calis. 5) bir ürün alacaksan cimri.com / Akakçe.com gibi sitelere o ürünü yaz, en ucuz diye sırala sana en ucuz olan sayfayı onersinler. Aynı marka, aynı ürün n11de farklı, trendyolda farklı çoğu zaman. Ben telefonumu, elektronik eşyaları, hatta kitaplari bile hep bu iki siteden kontrol edip alıyorum. En basitinden bak son aldığım kitap Amazon'da 25 TL, ilk siparişe ya da 50 lira üstüne kargo bedava. Oysa buraya bakmadan misal direkt trendyola n11e baksan boşu bosuna kırk lira ödeyecektin. Her üründe böyle farklar var. Her site bazı ürünleri daha ucuz satıyor. Almadan araştırmak zor olmasa gerek 6) gecen şu videoda izledim ve inanılmaz mantıklı geldi. Artık ben de yapacağım. Gümüş alabileceğim bir kart başvurusu yaptım bile. Adam diyor ki her gün kendine rutin oluştur ve mesela şirkette kahvaltı yaparken 3 gram gümüş al. 3 gram dedigi onyedi lira falan... Yani o gün bir yemeğe vereceğin para, ya da küçük bir bakkal alışverişine. Önemsiz bir miktar yani, hepimiz her an yirmi lira saciyoruz. Varlığı bir yokluğu bir. İşte böyle böyle 3 gram olmayı alışkanlık haline getirin diyor. Böylece bazı günler atlasan bile seneye bir kilo gümüşün olur. katlana katlana artan bir maden zaten, zamanında sen bozdurmaya karar verdiğinde arabana, hatta evine peşinat bile olabilir. Ya da her sene bu bir kilo gumusunle yurtdışında uzak bir ülkeye gidebilirsin, normal maaşindan hiç harcamadan... Sen de bunu deneyebilirsin. Aslında birikim yapmak gercekten çok keyifli, tadını alana. Bir an önce baslamaj dileğiyle

Bence korona günlerinde kisisel mesafeyi korumak için araba gerekki. onun dışında bircok kursa korona bitene kadar gidebilecek misiniz mesela yüzmeye havuza gitmek bence çok riskli. Bir süre Avrupaya da gidemeyeceksiniz. Bence bu sure zarfında bir araba için borca girin, arabanin hayata kattığı özgürlük paha bicilemez

Bayılırım kitaplara evimin bir odasını kütüphane yaptım Dikiş dikmeye de bayılırım bir odam da dikiş odası Sevdiğim şeyleri kalıcı hale getirip kendi alanımı yaratmak için önce ev aldım Yaşamaktan keyif almak, gezmek görmek, sevdiğin şeylere para harcamak hakkın ama önce kendini garantilemelisin Bu dünyada hiç bir iş baki değil kamu da çalışmakta dahil, yarın ne olacağını bilemezsin o yüzden varken belli bir yatırım, birikim şart. Herşeyden kıs kuruş kuruş yaşa demiyorum ama gelecek yatırımında olmalı ve bu işler özellikle bekarken yapılmalı. Hayatın ne getireceğini bilmiyoruz insan darda kalınca gezmeler, kitaplar karın doyurmuyor maalesef

En büyük zenginliği siz yaşıyorsunuz zaten malını mülkünü gösterenlere yurt dışı tatil fotoğraflarını göster

şimdi çizdiğiniz yaşam profili çok hoş ailenizle mi yalnız mı yaşıyorsunuz yani hem olağan aylık giderler hem küçük de olsa birikim hem de bu hayat nasıl sürüyor ben onu merak ettim evet hep biriktirmek iyi bir şey değil ama 10 yıl sonra alıştığınız bu hayat standardından geri düşmek de yorar insanı çevremde nice gençler var maaşımla birikim yapamayacağım, ancak harcamalarıma gider çalışmayayım anne baba evinde oturup daha iyi iş bekleyeyim diyen maaş eşittir birikim yapma zorunluluğu algısı var tabii ki büyük birikim yapmayın örneğin ev araba almayın zira bunlar yüksek meblağlar yani maaşının dörtte üçünü verip birikim yapıp dörtte biri ile kıt kanaat geçinmek akıl karı değil ki ama aylık dörtte biri yatırıma ayırılabilir çünkü deniyor ya ileride mal mülk sahibi olursun diye o zaman da aman ben geç kaldım psikolojisi ile maaşınızın yine dörtte üçünü yatırıma gömmeyesin özetle her dönem az az yatırım yapmak bir süre çok yatırım yapar sonra rahat ederim fikrinden daha makul ve hayatta insanı daha iyi hissettirir bence

Tek memur maasi ile nasil ev aliyorlarmis ben de buna şaşırıyorum.. Yani atiyorum 5 bin yani bunun kiyafeti var makyaji yani bi sac boyatmaya gidiyorsun 500 en az veriliyor yani.. E yeme icme ayri.. Size gelince en guzelini yapiyorsunuz tabiki.. Insan gençken gezmeyecekte ne zamsn gezecek?

Kamuda çalışarak saydiklarinizi yapabiliyorsanız yapmaya devam edin bence. Bana ilginç geldi yani saydiklarinizin maaşa yetmesi. O zaman bazı şeylerden feragat ederek birikim yapıp üstüne de istediğinize yakın hayat yasayabilirsiniz

Bir çok kişinin hayalini yaşadığınız için kıskanıyorlar sizi. Çok da iyi yapıyorsunuz. Siz kendinize birikim yapıyorsunuz ne güzel. Ev araba evlenince de olur evlilik olmazsa da sizde ki bu azimle yine yaparsınız.

Neden boyle düşündünüz? Çok özel değil ise yol gösterici olması açısından anlatabilir misiniz?

Yaptıklarımı yazmamın sebebi kendimi daha iyi anlatabilmekti aslında, sizin sorduğunuz sorulara cevap oluşturacak şeyler de yazmak istemiştim ama ikisi de net bir bilgi sunmayan şeyler idi açıkçası şöyle ki, Evlenmeyi düşünmüyorum, hiç düşünmedim diyebilirim ama kapılarımı sonuna dek kapatmış değilim fakat çocuk sahibi olabilecek bir mizaca sahip olmadığımı söyleyebilirim. Ailemin bana bırakacağı bir mirası ve pay edebileceği evi var ama sonuçta bu benim olan bir şey değil. Aile ilişkilerimiz çok sağlam olmasına rağmen ederler etmezler, hastalık o bu şu her şey olabilir. Bunun garantisini hangi aile verip hangi çocuk alabilir ki? Sorularınızı cevaplamaya çalıştım ama dediğim gibi çok bir netliği yok. Son söylediğiniz ise çok doğru bir şey önceki yazarlarımızın da dediği gibi bu devirde memur maaşı ile ev almak zor. Birikimim olsa da kredi çekmem gerekecek bu da benim yaptığım/ yapmak istediğim çoğu şeyi kısıtlama yoluna gitmem anlamına gelecek. Sanırım ben enerjim varken bahsettiğim şeyleri yapmak istiyorum çünkü zaman geçtikçe insanın modu değişiyor. En basitinden 24 yaşında yurt dışına çıktığımda nerde olsa kalırım ne olsa yerim yeter ki gezeyim modunda iken artık biraz daha konfor ihtiyacı hissediyorum. Dediğiniz gibi şu yaşa dek şunları yapacağım o yaştan sonra da şunlara yöneleceğim şeklinde bir planlama gayet doğru bir hamle.

Kendinizi mutlu eden şeyleri yaptığınız için sizi tebrik ediyorum. 37 yaşındayım ve şimdiye kadar aynen sizin yaşadığınız gibi yaşadım. Gezdim yurt dışı yurt içi, konforlu bir yaşam sürdüm. Ne arabam var ne evim. Kenarda birikimim var ama günümüz şartlarında kredi çekmeden ev alamam. O yüzden düşünmüyorum. Evlenince zaten eşinizle birikim yaparsınız.

Çok kıskandım sizi İnsanın kendini mutlu eden şeyleri yapması kadar güzel bir şey yok. Boşta durmamışsınız kendinizi geliştirmek için bir sürü güzel etkinliğe katılmışsınız. Ev ve araba için 5+10 yıllık bir borcun altına girmek gerek. Bu sorumluluğu almadan önce yapmak istediklerinizi yapabilirsiniz. Bu arada yinede gelirinizin bir kısmıyla birikiminizi mutlaka yapın. Çünkü evlenince ev, çocuk, sorumluluk derken bir tatil bile ihtiyaç değil lüks oluyor. Diğerlerine gelince alttan alta sizi kıskanıyorlardır. Ev, araba sahibi olmak ama bırakın yurt dışını yurt içi bir tatile bile gidememek zor olsa gerek.

Birikim konusunda kesinlikle haklısınız, her ay faturalar sonrasında bir miktarını altın ve Euro hesabına aktarıyorum. Ama insanların o tavrı da ister istemez beni düşünmeye itiyor.

Yasadiginiz hayat guzel aslinda ama dunyanin binbir turlu hali var. Kuzenim kamuda maasi cok iyi bir konumdaydi tabii devlette olunca o da dunyaya bi dsha mi gelecegim modundaydi hep. Sonra bi ihrac olayi yasadi bir sene tabii maas yok ev yok ozelde aldigiyla cok zorluk yasadi. Neyse aklandi sukur gorevi iade oldu ev almis borc hemen tabi. Yani iste hic bir seye guven olmuyor biraz da birikim yapip eve yatirim gerekebiliyor tabii.

Siz kendiniz icin en dogrusunu yapiyorsunuz. Ev, araba icin olmasa da mutlaka maasinizin bir kismini biriktirip yatirim yapin ama. Deger kaybetmeyecek sekilde birikim yapin, altin, doviz vs.

Sizde yatırım yapıyorsunuz ama kendinize. Bunun değerini bilin. Yaşamak ev araba almak değil. Özel zevklerinizden hiç vazgeçmeyin.

Bence araba şart değil ama bir daire alın. Kira vermekten kurtulursunuz fena mı. Rahat edersiniz. Çok büyük olmasına gerek yok. Ayrıca acil durumlar için yedek para bulunmalı kıyıda köşede mutlaka.

yani ne bileyim bir şeylerim de olsa iyimiş. şartlar değişebiliyor. o yüzden bir yatırımının da olması iyi bir şey. pişman da değilim ama işte yapsaymışım zamanında iyimiş dediğim oluyor. her geçen gün alım gücü düşüyor. o yüzden öyle dedim.

Ne kadar güzel ve yararlı olmuş:) benim bu kadar güzel fikirlerim yok, sadece iki önerim var: Giyinmeyi çok seviyorum ama belli şeyler hariç mağazadan almam. 2. el alırım ya da annem diker, ben henüz dikmeye çalışıyorum. Kumaş icerigine bakarım; yün, pamuk, viskon vb olmasına dikkat ederim. Polyester ürünse almam. Kendimce kütüphane oluşturuyorum, yine 2. El tercihim. 15 yıldır gittiğim bi sahaf var mesela, 3 kere el değiştirdi, hala musteriyim. Nadirkitap gibi sahaf sitelerine bakabilirsiniz. Yalnız bazen kitabın 2. el fiyatı, sıfır fiyatından fazla oluyor, iyi araştırmak lazım.

kenara 3 5 kuruşta olsa atın çeyrek altin gram altin vs. memur degildim ozel sektorde calisiyordum ama aylik 1 ceyrek aldiktan sonra kalanini sadece kendi keyif aldigim seylere harciyordum. nisanlandiktan sonra kenara attiklarimla ceyizimi bir kismini aldim evlendik simdi ev sahibi oluyoruz kredi oduyoruz ve ben bekarken harcadigim paradan yasadigim hayattan gram pişman degilim. keske az daha biriktirseymisim demedim hiç. evde olur arabada olur bana sorarsaniz araba tamam ama her insanin evide olmak zorunda degil ama devir olarak ev sahibi olabilecegimiz kredi fiyati kadar kira oduyoruz o rahatsiz ediyo. yani keyfinize bakin ev araba vs bunlar simdi olmazsa ilerde hic olmayacak seyler değil.

ani yasamak guzeldir. insan sonra yaptiklarindan degil yapmadiklarindan pisman oluyor. ben ot gibi yaşayıp, aldigi evden cikamayip, ama evim var diye kendini baglamayi hic makul bulmuyorum. insan yasi ilerledikce, evlenince zaten sorumluluk altina giriyor. bence sprumsuz zamanlarin da keyfi surulmeli. ben sizin konumunuzdayken hem gezer eglenirdim hem de her ay bir tam altin koyardim kenara. durur hala o altinlarim mesela. yani yine de koseye hatirisayilir bir miktar para ayirmaya calisin bence. ama asla size keyif veren aktivitelerden geri kalmayin.

Çok teşekkür ederim nezaketiniz için Bu devir beni ürkütüyor inanın, o yüzden benden genç insanlara görüşlerimi aktarmayı görev sayıyorum Ülke şartlarında hiçbir şey garanti değil, mesela kamuda çalışmak hep garanti görünür ama ülkemizde olan olaylarda haksız yere binlerce kamu çalışanı işinden olmadı mı, eminim asla öngöremezlerdi başlarına gelecekleri. Hayatta her şey olabiliyor, tutunacak dalınız, alternatifiniz hep olsun ama küçük ama büyük fark etmez ama olsun. Tüm kötü ihtimallerin asla uğramadığı güzel bir ömrünüz olsun inş :))

Öneriniz için çok teşekkür ederim. Ben şartların çok uygun olduğu bir ilçede yasiyorum ve nerede ise sizin dörtte biriniz oranında bir kira oduyorum. Sanırım ben de yuksek bir miktarda kira odesem, içim açırdı ve o parayı kiraya vermek yerine ev taksidi odemeyi secerdim.