Etken nedir? Cevreden mi, kalitimsal mi? Yani onu sormak istedim. Bende de temizlik takintisi var da. Sebep olarak siddet, taciz, cevre vs etken olabiliyor. bebeklinick Bu karanlığın sebebi

İlaci bıraktığı zaman terapiyle destekleyebilir siniz. Hep kötü olacak diye düşünmeyin. Psikolojik hastalıklar cidden çok yorucu. Ameliyatla ilaç kullanmayla iyilesmiyor insan. Daha derin müdahaleler lazım. Hayat tarzı, düşünce, karakter değişimi gerekiyor. Bunlar da terapiyle olacak şeyler

Hangimizde yok ki diyebilirim. Belki ben gitsem siz gitseniz bizlere de konulacak... Bence siz çok güçlü ve bilincli bı kadinsiniz. Böyle şeyler için kendi kendinizi yemenizi sadece anne olmanıza bagliyorum. Anne olunca kontrolsüz oluyoruz galiba.. başkasının çocuğu olsaydı bizim kadar mantıklı dusunebilirdiniz çünkü o ilacı kullanması gerekiyor bu kadar basit ve hiç abartilacak bir düzeyde değil anladığım kadarıyla ufaklığin semptomlari

İnşallah hayırlı ve güzel neticeler almak dileğiyle bol dua edeceğim minik kuzu için,

Allah razı olsun güzel dilekleriniz için çok teşekkür ederim, yine paylaşmak isterseniz dinlemeye hazırım, ne olursa olsun sormak istediğiniz şeyler olursada hep sorabilirsiniz, bende çabucak şifalar dilerim miniğe inşallah tamamen atlatır yavrum

izzet gullu izleyin. 10 yasinda okb teshisi mantikli gelmedi bana. Lutfen onyargisiz hepsini izleyin

Benim kızımda da merhamet falan çok var bu bazen korkuyorum 4 yaşında nasıldı...

Ilac kullanin. Doktoru dinleyin lütfen. Ayrica siz harika bir annesiniz. Durumu kabul etmiş ve çözüme gitmişsiniz. Insallah sıkıntısı geçsin kuzunun. Yolu açık ve hayırlı olsun

Valla öyle diyor insan Rabbim kimseye yaşatmasın

Aminn çok teşekkür ederim iyi dilekleriniz için

Ahh sormayın içimde sanki yanan bir ateş var.

Allah şifa versin Doktora gitmeye nasıl karar verdiniz? Kızınız her konuyu mu takıyor? Benim kızım sizinkinden küçük ama en ufak bir olayı çok fazla kafasına takiyor Sürekli aklına getirip sorular soruyor özellikle yatmadan evvel Mesela deli bir adam gördü bir iki ay evvel Hala ondan korkuyor, gördüğümüz yoldan dahi gitmek istemiyor Ya da bi adam bağırmış aaaaaa diye uzaktan bi yerden, neden bağırdı ki deli mi acaba ne oldu ki diye sürekli düşünüp durdu Ben sakince telkin ediyorum sürekli ama o an için ikna olsa da sonra yine soruyor Duygularını çok uçlarda yaşıyor şimdiden sanki.. Yazınızı okuyunca endişelenmeden edemedim Benim kızım da okb olabilir mi acaba?

Mental rahatsızlıklarda 13 yaş öncesi konulan teşhis ve yapılan tedavilerin daha kalıcı sonuçlar bıraktığına dair çalışmalar var. Bu yüzden doktorun tedavi ve tavsiyeleri dışına çıkmamanızı öneririm öncelikle. Sonrasında ise hayatınızı olabildiğince normalleştirin ki olumsuz davranış tetiklenecek ortam bulamasın. Kaygı düzeyiniz yükseldiği anda dikkatinizi başka yöne yönlendirin. Çünkü siz fark etmeseniz bile çocuklar ebeveynlerin kaygılarını emerler. Bu da çocuğunuzu atak dönemine sokar. Bilinçli ebeveynler ile mutlu bir ailede büyüyen bu tarz çocuklar 18 yaş öncesi normal bir hayata kavuşuyorlar. İlaç bırakma dönemi vucut muhakkak tepki verecek. Bu çok normal. Semptomlarda artış olursa zaten yeniden ilaca başlanır. Sakin kalın ve doktorunuza güvenin.

Ben bir dönem destek aldım. şuan yeniden almayı düşünüyorum. Yalnizlik duygum aslında akrabalik ilişkilerimizin de zayıf olmasından kaynaklanıyor. Esim çok iyidir ve hep destek bana, bize. kizimin da benim de gözümüzün içine bakar. Lakin erkekler her duyguyu bizler gibi yaşasamiyor

Merhaba, ben verilen tavsiyelere ek olarak sizin de profesyonel destek almanızı öneririm. Bir psikologla iletişime geçin lütfen. Sizin ruh halinizin de iyi olması kızınızın tedavisini daha da kolaylaştıracaktır. Sağlıcakla kalın

Aynı şekilde OKB ve anksiyetem var. 16 yaşından beri ilaç kullanıyorum. Gerekiyorsa elbette kullanacak. Doktoru ilacı kesiyorsa bile psikolojik desteğe uzun süre devam edin.

Ne gerekiyorsa onu yapacağız tabi ki. Anne yüreği bazen laftan anlamıyor işte. Yazdim ki bana akıl verin. Akil akıldan üstündür diye. Bazen insan karanlık bir kuyuda gibi hissediyor kendini. Acilen bu ruh halinden çıkmalıyım. Dediginiz gibi gerekirse uzun süre kullanacak. Değerli yorumunuz için çok ama çok teşekkür ediyorum

Çok teşekkür ederim. Temizlik ve benzeri takinlari yok. Daha çok düşünce ile alakalı. Bir oyunda katil bir karakter görmüş mesela ya ileride bende öyle olursam gibi düşünceler

Arkadaşlar hepinize hayırlı bayramlar dilerim.11 yaşındaki kızıma geçen sene okb teşhisi kondu. Bir yıl ilaç tedavisi gördü ve yanında psikoterapi. İyi olduğu dönemden sonra doktoru ilaç kesme denemesine başlattı. şuan ilaçsız birinci aydayız. Bir haftadır anksiyetesi var. ilaç bırakırken normal olduğunu biliyorum. Ama müthiş endişeliyim. Dertlesebilecegim kimsem yok. Anne ve babamı erken yaşta kaybettim. İlaç kullanmayın demeyin çünkü bende hiç istemedim. Ama evladım çok zor günler geçirdi. Gözümün önünde eridi. ömür boyu ilaç kullanmak zorunda kalacak diye çok korkuyorum. Allah rızası için benim içime su serpecek birileri var mı? Bize dua edecek birileri var mı?

Burası var. Bak burda çok kişi sağlam dostluklar kuruyor dertleşiyor özelden bile. Oluruna bırakın hayat bazen zorluklarla bazen güzelliklerle geçer. Siz yeter ki kendinizi teslim edin hayatın akışına. Sonra çocuğunuz için de hayırlısını dileyin. Stres ve endişe emin olun o ömürlük dediğiniz ilaçtan daha çok zarar veriyor beyne ve kalbe.

Çok teşekkür ederim. Birkaç hobisi var. Çevremde sadece en yakınımız biliyor. Benim kendi stresimi bastırmam lazım. Bunun hem ona hem bana zararı var. Ergenlikte eklendi tabi. Yorumunuz çok kıymetli

Oldukca zor bir durum, stres ve kaygi cok tehlikeli. Cocugunuz daha cok kucuk, ilerde ciddi problemlerle basedebilme limiti olmali. Cok dikkatli olmalisiniz.

Canım benim doktorum bana gerekirse 15 sene kullanacaksın kullananlar var ve vücudun maruz kaldığı stres ve takıntılar ilaçlardan bin kat daha fazla organ etkilenmesi yapıyor demişti ben de genç yaşta 3 4 yıl kadar kullandım kademeli bıraktım kullanmıyorum iyiyim Oğlum un arkadaşları arasında da var benzer ilaçları kullananlar 7 8 yaşında başlayan sizden biraz daha uzun zaman kullananlar var Hem bu artık cağın rahatsızlığı olmuş o kadar çok çocuk var ki sizin durumunuzdan daha vahim belki anne babanın bastırarak yok sayarak tedavi ettiğini sandığı Allah hepsine de iyilikler versin siz yolunda gitmeyen birşeyler olduğunun farkına varip vaktinde tedavi ye başlamışsınız Obsesif bir yakınım var çok yakınım çocukken halinden anne babasının anlamayıp dayakla terbiye etmeye yada yaptıklarını sen deli misin diyip azarla bastırdığı simdi daha arttı rahatsızlığı sizin gibi küçükken anlayış görse tedavi olsa simdi o da iyi olacaktı Doktorunuza güvenin bizden başka da kimseyle paylaşmayın patavatsizlik edip ilaç kullanma vs diyerek canınızı sıkmasınlar diye diyorum Rabbim acil şifalar versin

Merhaba, değerli yorumunuz için çok teşekkür ederim. Gercekten ebeveynler için zor bir durum. Gerekirse ben de terapi alacağım. Çünkü kendimi sakinleştirmekte zorlanıyorum. İcimde tuttuğum bu hisleri doğru bir şekilde yönlendirmem lazım. Keşke elimden başka şeylerde gelse. Herkesin hayatta bir sınavı var. Benim kendi mücadelem oldukça zordu. Kizimin güzel bir yaşam sürmesini istiyorum. Ailesi olarak hep arkasında olacağız. doktorlar ne derse dinliyoruz şuanda. Ben de size kalıcı şifa diliyorum. siz de zor şeyler atlatmışsınız.

Çok haklısınız. Hastaligini biliyor. Doktorlarımız onunla herzaman açık konuştu. Bizimde yanında olduğumuzu biliyor. Diliyorum en az sıkıntı ile atlatabiliriz bu süreci

Terapiye devam ediyoruz aslında. ilaç kullandığı dönemde de devam ettik. Çareler arıyorum çocuğum için. Ve tabi kendimi de sakinleştirmeye çalışıyorum çok teşekkür ederim

Dokorumuz çok iyi guvenmekten başka çarem de yok. Çok haklısınız endişemi kontrol altına almalıyım. onu çok etkiliyor. Bu konuda zorlanıyorum. Yasadigim kayıplar işimi zorlaştırıyor. inanin konuşacak kimsemin olmamasida beni çok zorluyor

İlaç kullanmayın diyenleri sallayın tlc de ne programlar izledim 1 inde ilaca karşi olan bir kilise çocuk şizofrendi annesinin sonu kötu oldu 2. Sinde de modern hayatı kabul etmeyen bir kitle gene ilaç falan kabul etmeyen tipler onunda karısına olan oldu siz doğrusunu yapıtorsunuz gecmiş olsun

Sebep zorlayıcı tekrar edici düşünceler ve anksiyete

Merhaba anlattıklarınıza benzer şekilde korkuları vardı küçükken. Ama bu anksiyeteden de olabiliyor. Ben uzman değilim. Size tavsiyem ancak bir uzmanla konuşmanız olur. Dilerim böyle bir durum yoktur. benibosver Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

İyi bayramlar diliyorum. Önümüzdeki hafta Dr kontrolünden sonra yeni bir doktorla psikoterapi randevusu alacağım. Küçük çocuklarda bu konuda başarı sağlamış bir hekim. insallah bizim içinde güzel sonucları olur.

Yakın çevremde ve bende yok. Çok zeki bir çocuk, çok duygusal, empati yeteneği çok yüksek, ve aşırı duyarlı, merhametli. Bu karakter özelliğini taşıyan insanlarda daha yoğun görülüyor sanırım.

Ilac kullanmaktan korkmayin, antidepresanlar gerekirse bir ömür boyu kullanilmali.

Uzman arkadaşlar daha doğrusunu bilir tabii ama benim bildiğim kadarıyla ruhsal hastalıklar da bedensel hastalıklar gibi genç yaşta teşhis edilirse birey hem onunla yaşamayı hem de kontrol etmeyi öğreniyor. Zamanla özellikle ergenlik gibi her arızanın tavan yaptığı dönem geçtikten sonra hastalık daha da duruluyor. Üzülmeyin erken teşhis ruhsal olarak da hayat kurtarır böyle düşünmeye çalışın. Ayrıca bu dönemde kimin ruhsal sıkıntısı yok ki

Canım insanlar neler yaşıyor neler... Üzülme biliyorum zor ama üzülme... Bence bunları yaşadım maalesef şu ilaç bırakma kısmı çok fena sanki o gidince enerji bitmiş gibi oluyor ama aşacak emin ol birşeyler kalacak ama aşacak. Kendimden biliyorum lütfen ama lütfen bir meşgale bulsun nolur kafa dagilmadikca geliyor bu gıcık şey.

Bence bu bizim gibi her duyguyu yaşamıyor vs hisleriniz için acil destek gerekir Ben ailecek bir değerlendirme öneririm Dünyaya yalnız geldik yalnız gideceğiz akraba vs kim ki Bu hisleriniz temelini bulunca kızınıza da daha faydalı olacağınıza inanıyorum Ben kızınızın bu durumdan etkilenip ya ben kötü olur da anneme destek olamazsam gibi fikirlere de kapılabileceği düşündüm Biraz daha dirayetli olmalısınız yalnız vs değilsiniz eşiniz çocuğunuz var Eğer çalışmıyorsanız kendinize mutlaka dışarıda kalabalık içeren bir meşgale bulun Okul saatlerinde bir kursa gidin mesela ama devam zorunluluğu olsun, her seferinde gitmek zorunda kalın, kafanız dağılsın, odağınız o yaptığınız şey olsun

Allah razı olsun çok teşekkür ederim. ivime su serptiniz.

Canım telkin çok çok önemli ben öyle bıraktım ilacı bence çok ilaca takilmayin kizada onu vurgulayın olsada olmasada...

Cok gecmıs olsun. Allah yardımcınız olsun. Ne gıbı haraketleri var kızınızın. Nasıl anladınız?

Anne olarak elbette evladınız için endişelenirsiniz, ilaçların yan etkilerini, uzun vadede sizleri nelerin beklediğini yer yer düşünüp karamsarlığa kapılabilirsiniz ancak iyi yönünden görün demek için geldim; biraz moral olacaksa size ki umarım olur, kendimden bir parça yazacağım : Ben bipolar hastasıyım, genetik geçişli ve çevre faktörü tetikli bir hastalıktır. Beynimdeki dopamin reseptörleri sizlerinkilerden farklı çalışıyor. Ömür boyu antipsikotik kullanmak durumundayım ve olası atak dönemleri için gerekli görülürse antidepresan, diğer duygu-durum düzenleyicileri, şizofreni-epilepsi ortak ilaçları ilave alabilirim. Teşhisim psikozlu mani atağı ile 20-21 yaş civarında geldi ve fakat geriye dönüp baktığımda, çocukluğumdan beri böyleymişim ancak fark edememişiz diyorum. Psikiyatrım "Her ne kadar mani tablosu ile teşhislenmiş olsan da, öncesinde mutlaka bir depresyon sürecin vardır ve bunu fark etmemişsinizdir/edilememiştir" dedi. Evet, ergenliğim ağır buhranlarla, yeme-uyku bozuklukları ile uğraşarak geçmişti, üni. zamanı uykusuzluktan/uyuyamamaktan başıma ağrılar girerdi. Nasıl okulumu düzenli devam ettirebildim, nasıl kafamı toplayıp sınavları verebildim ve hatta nasıl hayatta kalabildim o süreçte tek başıma yaşarken, şaşıyorum. Belki hastalığım o zamanlarda, ergenliğimde teşhis edilebilseydi, ilaçlarımı o zamandan kullansaydım hayat kalitem çok daha yükselecek, tüm o zorlukları yaşamayacaktım doğru tedavi ile. Kendime anlam veremezdim, yapmamalıyım dediğim şeyi çoktan yapmış olurdum, ailem hususi yaptığımı zannederdi bir de onun gerginliği-suçluluğu binerdi ve ağır duygular altında ezilirdim, sosyal olarak yer yer uyumsuz, hareketlerimde uç, çabuk odak değiştiren bir sıkılgandım. Dediğim gibi, geçmişime dönüp baktığımda her belirtiyi vermişim ancak o zamanlar bu kadar bilinmiyordu bu hastalık, eh cahillik ailede görmemişler böyle bir hali annem-babam da... Durum en ağır tabloya gelip hastaneye zorunlu yatışım gerçekleşen o güne kadar, bilemedik. Yani demek istediğim, erken teşhis hayat kurtarır. Kızınızın böyle bir zorlanması var ama bunun tedavisi de var, siz de farkında ve destekçisisiniz bu hele çok büyük bir artı kızınız için. Tıp da yerinde saymıyor, ilerliyor bundan bir on sene sonra nasıl bir yenilik gelecek, ne çeşit tedaviler daha çıkacak bilinir mi? Bipolar hastalar için lityumun kurtarıcı olduğu bile 20. yüzyılın sonlarında bulundu ve iyi ki bu ilaçlar var diyorum. Bu konuda asla ümitsizliğe yer vermeyin, içinizi endişe kaplayacak olduğunda bu dediklerimi hatırlayın. Daha iyi olacak, evet yer yer endişeleriniz, dene-yanıl yöntemleriniz olacak ama hep daha iyiye doğru gidecek.

Bende tek çocuktum...

Tesekkur ederim, benim eskiden gelen gizli bir depresyonum vardi.2yil gibi dar bir zamanda yasadigim kayiplar ve olumsuz olaylar zinciri bende yogun stres yapti. Freni patlamis kamyon gibi olmustum. Suan bir bitki gibiyim, dusen coguma uzulmuyorum sadece panik olup elim ayagim dolasiyor mesela. Buyuk kizim anne sen neden sakalarima hic gulmuyorsun diyor mesela. Esime karsi hic birsey hissetmiyorum, insanlarla iliskilerim cok zayif. Ben 38 yasindayim, sizin kiziniz daha cok kucuk.

Ah ah kardeş falan var mı? Üzülme tabii çare var, bana psikiyatr bunu demişti büyük hastaliklar saydı. Ya bunlar olsaydı ne yaprdin dedi. ...

Ergenlik öncesi tespit edilmiş ve tedavisi bir şekilde mümkün olan bir durumdasınız. Anksiyetesi elbette ilaç bırakırken/azaltırken olabilir ama siz bu kadar kaygılı olursa ona da aynı kaygılar geçer. Akışa bırakın doktorunuzla işbirliği içinde olun. Siz evkadınızın yanındasınız, okb teşhisi olması onu ne eksiltir ne arttırır. Siz

Desteğiniz ve yorumunuz için çok teşekkür ederim. size de çok geçmiş olsun. Allah kalıcı şifa nasip etsin hepimize. Anne olunca da zor, yaşayan olunca da zor. Elimizden daha fazlası gelse keşke.

Aklımdaki her soruya yanıt verdiniz. Allah ne muradıniz varsa versin. Size de kalıcı şifa dilerim bir daha uğramasın. Kimseye anlatmadım bende. Bu yüzden kendi kendime bir mücadele halindeyim. Zaten annem babam hayatta değiller. iyice kendimi yalnız hissettim. iyi ki yazmışım buraya. Butun arkadaşlara teşekkür ederim. Siz yasamissiniz beni ve evladımı çok iyi anlarsınız. Yarabbim kalıcı şifa nasip et hepimize.

Evet lütfen kendinize hakim olmak zorundasınız. Siz şimdi onun en büyük şifası olmalısınız. En yakınında siz varsınız. Önce siz iyi olmalısınız ki evladınız da iyi olsun.. Yinelemek istiyorum, ergenlik, beden ve ruh değişimi, dikkat çekme eğilimi, kimlik bunalımı da oluyor bu yaşlarda. Tetikleyicileri beslememek gerekiyor. O bir kaç hobisini yoğunlaştırmanizi tavsiye ediyorum. Anne çocuk mutfakta, anne çocuk yürüyüşte, sporda, müzikte, baba varsa babayla daha fazla muhabbet.

İlaç kullanmak çok kötü bir şey değil ki. İnsanlar ne hastalıklardan ilaç kullanıyor. Bende kullanıyorum yıllardır.

İnşallah olumlu sonuçlar alırsınız. Dualarım sizinle ve evladınızla. İlginiz çok güzel.

Siz de destek alıyor musunuz Bu annem babam hayatta değil vurgunuz hayatınızda hep var mı Kızınız ya ben de anne babamı kaybedersem etkileşimine de girmiş olabilir mi Yaşınız 30lara yakındır Anne babanıza Allah rahmet eylesin de sürekli yalnızım annem babam vefat etti hisleriniz için bence siz de destek almalısınız Konunuzda eşinizden hiç söz etmiyorsunuz mesala O nasıl bakıyor kızınızın hastalığına, onun sizlerle ilişkisi nasıl Yalnızlık duygunuzun temelinde eşinizle uzak olmanız yer alabilir mi

Bakın bu iyi bir şey. Okb daha tekrarlayan eyleme ve kaçınma boyutuna ilerlememiş. Yani saplantı var ama zorlantı yok. Tedaviye daha çabuk yanıt alırsınız. Bir de büyüdükçe terapiden daha fazla fayda görecektir. Bu yüzden terapiden vaz geçmeyin.

Kaynımın oğlunda da vardı terör örgütü üyesi misiniz?

Çok haklısınız. Ben anne olarak üzüntümden ne hissedeceğimi bile kestiremiyorum. dokrorumuz ne derse onu dinleyeceğiz. Dilerim hayrimiza sonuçlanır herşey

O bunalim halini cok iyi bilirim, o hallerim gözümün önünden film seridi gibi gecti yazinizi okuyunca. Vay beee neler cektim dedim icimden o zamanlar ölmediysek daha da kolay kolay ölmeyiz sanki

ben kendim icin videolarini izledim ve fayda gordum. Asil izleyip cok fayda edenleri gordukce baskalari da faydalansin diye yaziyorum. Kendim de cocuk gelisimciyim, okb tipta yeni yeni yer alan ve sebebi kestirilememis bir durum. O yuzden farkli bakis acilarina acik olmanizi oneririm. Izzet gullu kisisel olarak hic bana hitap eden bir insan degil ama okb ile ilgili goruslerine katiliyorum ve okbyi bu adamla asmis kisiler duydum aklinizda olsun sadece

Benim sağlık sorunlarım var o yüzden kardeşi yok. Twk çocuk. Bana da böyle diyorlar ya şu olsaydı ya bu olsaydı. Ama annelik işte gönül ferman dinlemiyor

Bir anne olarak siz onu en dogru tedaviye ve bir hekime yonlendirmişsiniz. Kendinize böyle yüklenmeyin. Siz de cok endiselisiniz gerekirse siz de psikiyatristle bir görüşün. Okb ile insanlar hastalik oldugunu bile bilmeden yıllarca yasiyorlar. Siz ne güzel anlayip yolun basinda tedaviye baslatmışsiniz. Sakin olun beraber aktiviteler yapin. Okb sönebilen ve önü alinabilen bor rahatsizlik bildigim kadarıyla. Siz cok düşunceli bir annesiniz bence. Simdi de elele verin anlarınızı paylasin. Hislerinizi paylasin. Elini hic birakmayin. Bir evlada yapabilecegimiz de budur zaten. Yanında olmak. Yasadıgımız sürece.

Kizinizin ismi ne ismen dua etmek istiyorum inşallah

Merhaba, sırf bunu yazmak için online oldum, yalnız değilsiniz ve kızınızda ilk okb hastası değil içiniz rahat olsun sizi rahatlatmak adına yazıyorum ben 10 yaşındayken annem ölümün kıyısından döndüğü büyük bir olay yaşadı ve bu travma ve üzüntü bende 11 yaşında okb olarak ortaya çıktı bende çeşitli takıntılar mevcuttu temizlik, dinsel, düşüncesel takıntılar vardı mesela annem ölecekmi? Sevdiklerim ölecek mi? Yalnız kalırsam naparım, birde mikrop bulaşma vs. Korkusu otobüste falan kimsenin oturduğu koltuğa vs. Oturamazdım mikrop, hastalık vs. Bulaşır bu örneklendirdiğim bir kaçı sadece. 11 yaşımda teşhis aldım 9 sene ilaç kullandım atak dönemlerim oluyordu ailecek çok yıprandık anksiyete durumlarım oluyordu Allah kimseye yaşatmasın ama anne ve babamın sevgisi ve desteğiyle aştım çok şükür ve iyi bir doktorum vardı şansıma eğer ilgili bir ailede olmasaydım düşünmek bile istemiyorum yani herşey ne durumda olurdu o yüzden bu küçük fıstığın üzerinden desteğinizi eksik etmeyin çok zorlayıcı yıpratıcı ben annemi babamı çok üzdüm yıllarca ama 9 senede hiç itiraz etmeden ilaçlarımı kullandım. İlaç gerektiği zaman kötü birşey değil emin olun doktorunuza güveniyorsanız eğer sakınmayın ilaç tedavisinden beni okbden ilaç tedavisi ve terapiler kurtardı hala çok hassas aşırı düşünen bir insanım ama yaptığım huylar eskiye nazaran daha çekilebilir düzeyde çokk ama çook geçmiş olsun güzel çiçeğe

Şuan yazdığınız konuların hepsini bir uzmanla çalıştım. Sorun benim çocukluğumla alakalı. zor bir çocukluk geçirdim. Bu konuya da çalıştık tabi. Ama ara ara ataklar şeklinde geçmiş aklıma hala. Çalışıyorum terapi gibi bir işe sahibim. Cok çeşitli hobilere sahibim. Cok okur çok yazar çizerim. Fakat düşüncelere yüklenen duyguları tamamen çözmüş değilim.

Ahhh nasil iyi geldi yazdıklarıniz. Size nasıl dua ettim. Bir bilseniz. Esime de okudum mesajınızı. Biz anne baba olarak hep arkasındayız. ne gerekiyorsa yaparız onun için. Ben kendimde de çok suç aradım. Acaba yanlış yaptığım birşey var mı diye? Ama bunların ikimize de faydası yok. Bugun ilaçsız 25 gün. Bir haftadır gergin. Bir hafta sonra doktor randevumuz var ne derse onu yapacağız. Pandemi dolayısıyla online terapi aldı. Şimdi olduğum şehirde iyi bir terapist bulacağım evladıma yüz yüze terapi için. Kızımında düşünsel sıkıntıları var. okb denilince herkes temizlik takıntısıni biliyor.

Emin ol kullanmamanin yaratacağı tahribat kullanip yaşayacağı potansiyel yan etkilerden daha çoktur. En basiti endişeden korkudan böbrek fonksiyonlari bozuluyor. Kalp ritmi sorunu cikiyor. Migren oluyorsun. Alkolik oluyorsun kumarbaz oluyosun kendim bildiklerim bunlar hep :) Ilerde yaşamamak bile mantikli gelmeye baslayabilir yavas yavas beyin kimyasi bozuluyor fiziksel seyler de yasadikca. Ama ilaclar genelde seni stabil tutar.

Cogu psikolojik rahatsizlik gizlenebiliyor, ceken biliyor herseyi. Bende duygusuzum, pozitif hic bir duyguyu hissetmiyorum ve uzuntuyude. Sadece ofke hissim var.

Bu tür ruhsal rahatsızlıklarda çevre ve yonlendirilme çok önem taşıyor. Kızınıza bu endişeyi hiç yansitmayin. Uzmanlar nasıl bir yol çiziyor bilemiyorum ancak takıntılı olduğu durumlar olduğunda başka bir şeye yönlendirmek, pekistiricilerden uzak durmak gerekiyor. Sorumluluklarını arttırın, spor ve müzik gibi terapiye en çok destek olan alanlara yönlendirin. Bu konulan teşhisi çevresiyle paylaşmayın. Çok yakınlarınızla paylaşınca kızınız duymasin. Bunlar hep pekiştirici durumlar maalesef. Allah şifalar versin. Kalbinizi hiç yormayin, geçecek, bitecek. Ergenlik durumları da ekleniyor tabi, bunu da hesaba katmak gerekiyor. Kimlik oluşumu, yeni beden, yeni düzen oluşuyor bu yaşlarda. Kaygıları, üzüntüleri, endiseleri çok normal.

Semptomları başlangıçta abartılacak düzeye ulaştı aslında. Hemen Dr randevusu alıp muayene olmasını sağladık. Teshis sonrası tek çare ilaç görünüyordu ve kullandık. ilk 3 ay ne olduğunu anlayamadım fakat o 3, ay boyunca da psikoterapi aldırdım. Sonrasinda psikiyatri ve ilaç. ilaçla 3 ayda semptomlar çok geriledi neredeyse sıfırlandı. ilacı 10 ay kullandı. şuan ilaçsız 25 gün oldu. Güzel dilekleriniz için çok teşekkür ederim.

İşte yaşayan bilir ben insanların laflarından ve önyargılarından ötürü asla söyletmedim aileme okb olduğumu ilaç kullandığımı da bilmiyordu kimse çünkü sanıyorlar ki sadece temizlik takıntısı var niye öylesin niye şöylesin halbuki altından kalkamadığım çok zorlandığım tuhaf düşünceler sarıyordu beni hele o bunalım hali Allahım düşmanıma yaşatmasın sizi öyle iyi anlıyorum ki kendi küçüklüğüm geldi gözümün önüne anne beni düşüncelerden kurtar diye çırpınışlarım siz doğru yoldasınız , ve inanın en olumlu sonuca ulaşmanızı sağlayacaktır kimseye duyurmak zorunda değilsiniz hatta bilmişçe ayy küçük ya daha kullandırma ilaçları kendi kendine yener diyen çok bilmiş insanlarda olacaktır ama sakın ha sakın dinlemeyin, doktorunuz ilacı kullan diyince kullanın bitir veya azalt diyince azaltın. dozu en yüksek olarak kullandığım dönemlerde oldu düşük olarak ilerlediğimiz zamanlarda ama eninde sonunda el ele yeneceksiniz Rabbim mutlu mesut günler göstersin size inşallah, haa en önemlisi bana aşırı psikoloji ilacı kullanmışsın senin organların ilaçlardan mahvolmuştur senin çocuğun olmaz diyen birisi bile oldu bana ama dileyen ve veren Rabbim bana 3 evlat nasip etti, ilaçsız büyük psikolojik durumlara düşmesindense güzel ve takipli bir tedavi ile ilerlemeniz en güzeli olur inanın buhranlı bir ruh olunca zaten, beden sağlığınızında farkına varamıyorsunuz zaten siz çok iyi bir annesiniz ellerinizden yanaklarınızdan öperim

İnanın ağlayarak yazıyorum. uzaklarda biryerlerde beni dinleyen insanların olduğunu bilmek ne güzel. Yalniz olmak gerçekten kolay değil. Bu güne kadar hep kuyruğu dik tutmaya gayret etmiş olmamin acisida çıkıyor. Allah razı olsun. Duaniza talibim. Evladım en az sıkıntı ile bu dönemi atlatır inşallah.

Güzel kardeşim anne değilim, çocuklarla ilgili tedavilerle ilgili bilgim de yok, siz doktorunuza güvenin, dualarım sizinle Evladınız büyüyecek; güzel, güçlü bir insan olacak çünkü onu çok seven bir annesi var, sizin gibi ince düşünen bir anne insanın hayattaki en sağlam varlığıdır. Allah'ın izniyle, iyileşecek miniğiniz, çok güzel günleriniz olacak inanıyorum

Hep fazla duygusal ve merhametliydi. Ama bunu değiştirmek mümkün değil. Fıtratı böyleydi. Sonrasinda dünyanın bu kadar güzel bir yer olmadığını anlamaya başlayınca zorlandı. Hep yanındaydık anne baba olarak. Dusunun elmadan çıkan kurtu nazikçe bahçeye bırakmam gerektiğini söylerdi o yaşta.

Teşhisi geçen yıl aldık.9 ay ilaç kullandirdi doktorumuz. Sifira yakın rahatladı. Ve ilaç bırakma evresine soktu. Geri gelecek endişesi var üzerinde. ilacın azalmış olması ve endişesi yüzünden anksiyete yasiyor suanda. Size de çok geçmiş olsun. Allah hepimize şifa versin inşallah. çok üzülüyorum bol duadan başka çare yok

Çok teşekkür ediyorum yorumunuz için. Bu kadar içten yazılan her yorum için teşekkür ederim. Kendi hayatım oldukça zordu. kaygılarımı yansitmadan evladımin yanında olmam lazım.

Antidepresanlarin sürekli kullanımı hayatını ne derece etkiler onu bilemiyorum. Ama doktorumuz ne derse onu dinleyeceğiz tabi. Kalici iyilik hali sürekli olan bir hastalık değil malesef. Bir anne olarak birşey yapamıyor olmak beni çok üzüyor

Çok sıkıntılı bir anımda bana yorum yaparak destek olan tüm arkadaşlara çok teşekkür ediyorum. Hayatimizda şuan herşey yolunda. ilac bırakma süreci tamamlandı. Ufak tefek kaygılari zaman zaman olsada tüm bu olayların başındaki süreç geride kaldı. Olurda yeniden hayatımız bu yönde değişirse en azından bir çaresi olduğunu bilmek kızımı da beni de rahatlattı. Dahası bu süreçte ben de bazı konularda destek alarak kızımla olan ilişkimi güçlendirdim. Artık bir ergen. Bu olaylar başladığında ergenliğe girmek üzereydi. Bedensel ve ruhsal değişimleri ve biryandan yaşadığımız pandemi süreci zorlamıştı. En doğru kararı psikiyatri uzmanimizi ve psikologumuzu dinleyerek attığımızı düşünüyorum. Olur da bu konuda arama yapan başka arkadaşlarin aklında sorular olursa en hızlı şekilde doktora başvurulması gerektiğini bilmelisiniz. Destek veren tüm arkadaşlara yeniden teşekkür ederim

Normal mi diye sorduğunda evet ya da hayır yerine siz ona sorular sorarak ilerleyin. Kendi sesini duymak onu daha çok rahatlatacaktır. Çünkü onun en çok ihtiyacı olan şey sizin onu ikna etmeniz değil. Zaten isteniz de bunu başaramazsınız. O kendi kendini ikna ederse rahatlayacak. Doğru soruları yönelterek ilerleyin. Size cevap verirken farkında olmadan kendini sakinleştirecektir.

okb olanlar neden merhametli olamıyor onu anlamadım?

İlaç bırakma aşamasında 2 ay kadar anksiyetenin oluşabileceğini duymuştum, sonrasında geçer diyor doktorlar. Bir de balık yağı ve kefirin anksiyeteye iyi geldiğini okudum, umarım bir faydası dokunur geçmiş olsun

Neden teşhis kondu sebep nedir tam olarak?

Anne olarak üzülmenizi çok iyi anlıyorum. Bu konu hakkın da bir bilgim yok ama Allah dermansız hastalık vermesin. Allah bir an önce şifa versin sizin de kalbinize ferahlık

Doktor gerek görüyorsa kullanmasını ya da bırakmasını ona güvenin. Şu dönemde kimin okb si yok ki acaba hepimiz bir şeylere takıyoruz işte. Madem bırakma aşamasındasiniz kızınızı rahatlatin. Siz bu kadar endişeli olursanız kızınız nasıldır kimbilir? lütfen sakin olun ve yumuşak ses tonunuzla daima kızınızın arkasında olduğunuzu hissettirin yeter.

Bu sanırım kompulsiyon. yanit alarak rahatlamak istiyor. Dediğiniz gibi yanıtlar veriyorum. Zaten evet normal dediğimde asla ikna olmuyor

Doğru olalım, dürüst olalım, kimseyi incitmeyelim kirmayalim diyerek yetiştirdik. Öyle tatlıdır ki bu durum tabi ki beni üzüyor. Ama. cok şükür ki elimizde bir çare var. Çok teşekkür ediyorum

Evladım iyi olacaksa başka çare yoksa tabi ki kullanırım. Benim endişem aslında onun bedeninde kalıcı bir zarar verip vermeyeceği ile alakalı. Hoş zihin karmakarisikken de beden yoruluyor. Annelik zor içim içimi yiyor

Pirlantam benim, çok değerli bir yavru üzülmeyin nolur dua edin ben lise de başlamıştım düşünün taaaaaaa öğretmen olup mesleğe başladıktan sonra ilacı bıraktım bunda eşimin katkısı çok inşallah çok iyi anlayışlı insanlarla karşılaşır. Bu iş idrak işi bir gün idrak edecek ve herşey yarıdan fazla bitecek.

İlaç kullanma diyen cahilleri görmezden gelin. Tıp bilimine ve doktorlarımıza güvenin. Bir an önce iyilesmesini diliyorum. Anksiyete ile yaşamaya çalışan cok fazla insan var. Googledan arastirip bulabilirsiniz. Ünlülerde de var. Soylemeseler bilmeyecegiz, oyle bir durumdalar. Her sey duzelir insallah hizli sekilde.

Öncelikle cok gecmis olsun.. bu illet ablamda var.. ve yilalrca cektik hala cekiyiruz cünkü 35 yasina kadar tedaviyi reddetti.. ne cektik biz biliriz.. ama agirlasti yani kucukken tedavi edilse belkide bu kadar agir olmazsi. Nihayetinde zorla ikna ettik. Ilac tedavisine basladi ve cok sukur iyiye gidiyo.. ama cok yiprandik.. demem oki tedaviyi asla birakmayin.. bünyesine uygun dogru ilaclar denk gelirse iyi olacak insallah.

Şimdiye kadar doktorlarımız ne söylediyse dinledik. Önümüzde ki hafta bizi görecek. Neyi uygun görürse ona devam edeceğiz. Kaygı konusunda sonuna kadar haklısınız. Ayrica stres çok etkiliyor. Aramizda bir gerginlik olursa tetikleniyor. Surekli alttan almaya çalışıyorum. Dengeli davranmaya çalışıyorum lakin ergenliğe giriyor. sinirli, stresli bedeni değişiyor. Boyle işte yorumunuz için çok teşekkür ederim

Aynı şeyleri ben de yaşadım. Ya ben de böyle olursam, ya kendime zarar verirsem vs.. Ben de yıllarca anksiyete tedavisi gördüm. İlaçla çok iyi düzelme sağladım. Tam ilacı bıraktım, her şey yoluna girdi derken bahsettiğiniz düşünceler sardı beynimi. Bu düşünceler annemin boğulma tehlikesi geçirmesiyle başladı bende. Depresyonla beraber, bu düşünceler geliyordu sürekli aklıma. Hiç bir şeyden zevk alamaz oldum, neden yaşadığımı sorguladım sürekli, ve en kötü insanlar gibi olmaktan korktum hep. Bütün bunları da yarım yamalak alabildiğim terapilerle atlattım. Biraz da zaman geçtikçe düşünmekten sıkılıyor ve yoruluyor insan, bir bakmışsın o düşünceler gitmiş. Kızınızda da kalıcı olarak bu düşüncelerin kalacağını düşünmüyorum, özellikle biraz büyüyünce terapi daha çok işine yarayacaktır. Henüz çok küçükmüş, orada söylenenleri aklında bile tutamaz zannederim. Buraya ekleyeceğim videoları izlesin sürekli. Asla ve asla aklına gelen şeyleri yapmayacağını sadece düşündüğünü, hatta yapmaktan korktuğunu, ama diğer insanların bunları hiç düşünmeden hatta zevkle yaptığını anlatın ona. Herkesin aklına böyle düşüncelerin gelebileceğini, ama onların düşüncelerle ilgilenmeyip, kendisinin kaygılı olduğu için aklına gelen düşünceleri daha yoğun düşündüğünü söyleyin. Aslında o düşünceye; şimdi seninle ilgilenmeyeceğim, başka bir şeyle ilgilenmek istiyorum, dediğinde gitgide aklına gelmenin azalacağını söyleyin. Kendimi tedavi ederken bunlar aklıma geldi, Allah yardımcınız olsun, ama ümitsiz olmayın lütfen, gerçekten zaman çok olgunlaştırıyor düşünceleri. Büyüdükçe her şey daha güzel olacak

Ben de öyleyim ama bazı bu hastalıkta olan tanıdıklarım hiç merhametli değil tam tersi.