Hayatında biri olma ihtimali niye düşük?

İnşallah

Bu başlığı açarken belli konularda eleştirebileceğim aklıma gelmişti. Mesela bu zorlu süreçte çalışmak zorunda olan insanlar var ki bana bu konuda sitem etseler sonuna kadar haklılar. Ağzımı açıp tek kelime edemem. Ama bekar arkadaşlarımla görüşmemekle suclanacagim aklımın ucundan bile geçmemişti ☺ Çok yaraticisiniz ve üst düzey bir okuduğunu anlamama yeteneğiniz var. Maşallah ne suçlamalarda bulunmuşsunuz. Ben niye evli arkadaşlarımla görüşmek istemeyeyim. Keşke müsait olsalar seve seve görüşürüm. Ama artık başka sorumlulukları var. Çocuklarıyla ilgilenmek, ev işleriyle uğraşmak zorundalar. Her istediğimde yanımda olamıyorlar. Aslında bu kadar uzun bir cevaba gerek bile yok da canım sıkılıyor işte, zamanım çok

Umarım gönlünüzce olur her şey Duygusal anlamda tamam deyip mantığınızın da kabul ettiği birileri çıkar mutlaka karşınıza Yalnız olmayı seçmediğiniz müddetçe Calcifer Ay Çiçekleri Arasında Gonca

Yani artık evliyim seninle görüşemem demediler tabi ki. Ama hadi bir kahve içelim dediğimde çoğu zaman müsait olamıyorlar, aradığımda anında cevap veremiyorlar. Eskisi gibi spontane planlar yapamıyoruz. Önceden planlamamiz gerekiyor ki bazen son anda iptal etmek zorunda kalıyorlar. Bir iki kez teklif edip olumsuz yanıt alınca üçüncüyü etmiyorsun haliyle. Bunun için onları suçlamıyorum kesinlikle, onların da sorumlulukları var tabi ki ama durum bu. Herkes bu konuda siz ve arkadaşlarınız kadar şanslı olmuyor malesef.

Herkes disarda degil. Calisanlar zaten basindan beri ise gidiyorlardi. O disarda hic birsey yokmus gibi gezip tozan kesim, bilincsiz, umursamaz takilanlar. Yalniz yasayanlara sozum yok. Sonucta kimsenin vebalini almiyorlar. Ayrica o bilincsiz sahislar yuzunden biz evdeyiz.

evinizde bi kedi olsa belki iyi gelebilir ben çok isterdim çünkü..

Kesinlikle bu da bir saçmalık. Biz arkadaşlarımla buluştuğumuzda o kadar gırgır şamata geçiyor ki eşimden konu bile açılmıyor bazen. Buldumcuk denir öyle insanlara ve çok da mutlu olamazlar kimseyle

Umarım bir orta yol bulursunuz Mutluluklar dilerim

Ben de evli barkli olduğum halde yine sizin gibiyim. Cevrem azaldı. Yalnız kaldım. Sanırım dönemin en büyük sıkıntısı bu

Ben de karantinayı ailemle geçirdim. Evimi çok aradım. Kendime ait odam, düzenim, istediğim saatte yatıp kalkmam, burda yapılacak iş çıkıyor sürekli vs. Zaman zaman offf dedim. Kalabalık aileyiz herkes burda. Evimde yalnız geçirsem de senin gibi şikayet edecektim. Velhasıl iki ucu çoklu denklem canım.

Hak veriyorum size elbette. Ben 60 yaşındaki annemi hala markete çıkarmıyorum, çıkarsa sabah erken saatte o da her zaman değil. Kendim de hala haftada bir markete çıkıyorum çünkü her seferinde illa ki kurallara uymayan birilerini görüp sinir küpü oluyorum. Bizim insanımız böyle çünkü, normallesiyoruz vaka sayıları düşüyor, virüs mutasyona uğruyor öldürücülük düştü derseniz komple bırakır tedbiri. 700leri gören vaka sayısı iki katına çıktığı hızda düşemiyor. Avmye gideceğim riskli olsa açılmazdı diyeni ben kulağımla duydum. Pek çok yerden kastım bu saydıklarınızın dışı elbette. Zaten onlar canları ortada çalıştı diyeceğim hiçbir şey yok. Kamuda tanıdığım çoğu kronik hasta bile e nabizda gözükmüyor muhabbeti yüzünden iş başı yapmak zorunda kaldı amirlerin inisiyatif tanımaması ile maalesef. Ben eşimi her gün korka korka işe yolluyorum ki işi ciddiye alan biri, dikkat ediyor. Aynı mahallede olduğum anneme hala sarılmadım, sosyal mesafeyi aşmıyoruz. Evinde tek başına geçirdi bu süreci onu düşündükçe kahroluyorum keşke ben de annemle gecirseydim bu karantinayı o zaman birbirimizden emin olur sarılırdım derken buluyorum kendimi. Aileyle karantina geçirmekten memnun olmayanların aksine. Arkadaşlarımla bir arada olmayı, dışarıda bir şeyler yemeyi, tatile gitmeyi ben de çok özledim ama bu riskleri düşününce inanın içimden gelmiyor ev bile tam güvenli değilken sıkılmıyorum. Sıkılmayı lüks buluyorum.

Karantina diye bir şey kalmadı. Evde kalıp izole olmaya devam edersiniz bu kişisel tercihtir ki işimi evden yaptığım için ben de bu gruptayım hala ne avm ne de cafeye gidiyorum ben kendim icin karantinadayım demiyorum, hatta eşim ise gittiği için izoleyiz bile diyemiyorum. Normalleşemedim diyorum. Ayrıca tüm çalışanlar başından beri işe gitmiyorlardı. Ya bir süreliğine durmuştu her şey ya da kısa çalışma sistemiyle dönüşümlü gidiliyordu pek çok yerde. 1 Haziran itibariyle kamu dahil tam çalışma sistemine geçildi, cevap yazdığınız kişi buna istinaden yazmış. Hala başlamayan işi ben de merak ettim, çok da şanslısınız keşke eşim de o işte çalışsaydı.

kız biz işe başlayalı çok oldu

Bu durum bende hep tam tersi olmuştur. İlişkim yok. Evli arkadaşım da yok ama ilişkileri var. Ne hikmetse hayatlarında kimse yokken samimiyetin dibine vuran arkadaşlar sevgilileri olunca araya mutlaka bir mesafe koyuyorlar. Anlayamıyorum bu kafayı. Erkek arkadaşı hayatın merkezine koyup başka arkadaşa ihtiyaç duymamak saçmalık değil mi?

Uzun zamandır evde yalnızım. İlk zamanlar bu durum hoşuma gitse de son zamanlarda depresif bir hal almaya başladı. Kitap okumak, dizi izlemek, spor yapmak... Bunlarin hepsini yaptım, yapıyorum. Ama hep bir burukluk, eksiklik var içimde. Çok fazla arkadaşım kalmadı. Çoğu evli barklı artık. Her istediğimde görüşemiyoruz. Hayatımda biri yok. Olma ihtimali de çok düşük. İşe de gidemiyoruz. Bunun bir çözümü var mı bilmiyorum ama içimi dökmek istedim.

Ben evde vakit geçirmeyi seven bir insanım. Başlarda pandemi nedeniyle evde olmak çok iyi geldi. Yoğun iş hayatından sıkılmıştım. Kitap okumanin film izlemenin hayalini kuruyordum. Evde mutlaka yapacak birşeyler buluyordum. E bir yere kadar. Sonra sıkılmaya başladım. Ailemin yanına geldim. Ilk hafta iyi yapmışım dedim, ikinci hafta ondan da sıkıldım. Erkek arkadaşım var, ondan da sıkıldım. Çünkü herkes ruh sıkıcı bu aralar . Çevremdeki herkesin enerjisi düşük ve telefona bağımlı yaşıyor. Umarim bu günleri sağlıklı bir şekilde atlatırız. Size de sabır diliyorum

Kronik hastaligi olan raporlu kamu calisanlari halen isbasi yapmadi. Beklemedeyiz. Ayrica basindan beri karantinada olmayan isyerleri var. Benim disari cikmama durumum kisisel tercihim degil, boylece evde oturmak hic degil, dogru durust korunmayan, duyarsiz insanlarin cogunluk oldugu 1 ulkede, sosyal yasam hakkimin elimden alinmasi icerledigim.

Yok hiç o kafada olmadım zaten. Evleneyim de kim olursa olsun demedim, demem de inşallah.

Kedi sahiplenebilirsin

Ayni durumdan muzdaribim. Artik tadi kacti, yapacak birsey bulamamaya basladim. Disari da cikamiyorum riskli grupta oldugum icin. Bari toplumda bagisiklik olussa da duzelse diyorum. Boyle nasil devam edilir ki?

Tabi çözümü var önce olacağına inanın iyi düşünün gözünüzü de açık tutun.

Yalnızlığa aşık biri olarak ben bile eehhhh! dediysem... Şehir değiştirdik biz de, hayalime kavuştum atandım ama çalışmayı çok özledim, okulların açılması bile muamma şu an.. Onlarca kitap bitti, bir o kadar da dizi.. Tüm arkadaşlarım İstanbul'da kaldı, Mart itibari ile eve kapandım ama arkadaşlarımla görüşme ihtimalimin olması bile rahatlatıyordu, şu an o ihtimal de yok, burda eşimden başka hiç kimsem yok. Eşim garibim de işe başladı burda, çok yoruluyor.. Haftanın 6 günü sabahtan akşama kadar evin içinde dolanıyorum deli danalar gibi.. Sıcakta hiçbir şey yapmak da gelmiyor içimden. Çalışmayı, ders anlatmayı, sosyalleşmeyi çok özledim. Ailemi çok özledim, rüyamda görüyorum her gece baba evimi.. Eşimden başka insan görmüyorum. Umarım feraha çıkarız.. Bu arada kendinizi algılayış biçiminizi değiştirmeye çalışın, ilgi çekici biri olmadığınızı düşünüyormuşsunuz, neye göre kime göre?

Tünelin ucu iyi bir yere çıkmıyor haberiniz olsun. BDV boşanma konularıyla dolu. Evlenmek değil doğru insanla olmak önemli olan

Aynı durumdayım. Başlarda iyiydi. Birsürü yapacak şey buluyordum ama artık hiçbirşey yapamıyorum. Yaptığım herşeyden sıkıldım. Ne birşey okuyabiliyorum ne birşey izleyebiliyorum. Yemeğimi bile zar zor yapıyorum. Öyle ki hiçbirşey yapasım yok. Sabahtan akşama tavanı izliyorum resmen. Geçecek elbet içimizi ferah tutalım.

Kime göre neye göre ilgi çekici değilsin? İlgi çekici olmaktan kastın nedir.? G

Tam ben de böyle bir konu açacaktım baktım ki siz açmışsınız. Benim durumum biraz daha farklı gerçi. 2 çocuklu yalnız bir anneyim. Başlarda bana ilaç gibi gelmişti evde olmak. Çok yorulmuştum çünkü her şeye bir başıma yetmeye çalışmaktan. şimdi mesaiye gitmeye başladım çocuklarım yanımda. işyerim rahat çocuklarımı götürmek de zorundayım bırakacağım bir yer yok. Ancak yine depresif hallerim coştu. Daha varoluşsal konulara döndüm. Yalnız değilim, çocuklarım var şükürler olsun ama insan yine de bir yerden sonra yalnızlık ve amaçsızlık hissine kapılıyor. Hayat mı boş ben mi depresyonun dibine vurdum bilmiyorum. Zevk vermiyor hiçbir şey. Kitap okuyorum, netten birşeyler izliyoruz, çocuklarımla ilgileniyorum. Ama gelgelelim o mutsuzluk yakamı bırakmıyor. Çevreme bakıyorum insanlar rol mü yapıyor yada fazla sorgulamadan mı yaşıyor bilemiyorum. Şükredecek çok şeyim var amenna. Ama ne istiyorum bilmiyorum. İçim bir enkaz.

aslinda bu surecte hepimiz degisik bir deneyim yasadik, yasiyoruz, bence bunu degerlendirmek gerekiyor. Hani illa bir seyler yapilsin anlaminda demiyorum, farkindalik acisindan, ne istiyorsun, ne isterdin su surecte, hayatindan secimlerinden mutlu musun,... biz de tam tersi kalabaligiz, 2 cocuk var. Normalde cocuklar okula gidiyorlar ve haftasonu da genelde bir planimiz oluyor. Bu surecte gorduk cocuklar bizi ozlemisler gercekten de, oraya buraya kosturmadan evde sikilmayi ozlemisler resmen. Bizim icin degisik bir deneyim oldu o sebeple. Gelecek icin buradan ogrendigimizi unutmadan ilerleriz diye umuyorum.

Aynı durumdayım çayımı çekirdeğimi aldım geldim yorumları okumaya.

evet mesela a tipi cezaevi: aile evi

Biz çalışıyoruz fakat benim hiçbir arkadasım çalışmiyor. Kurumsal yerlerin coğu calısmıyor. Yarı kurumsal veya hiç urumsal olmayan calısmıyor

Evde yalnız olsaydım ben bu süreçte kilo verir, kendime bakımlar yapardım, çiçek yetiştirmeye çalışırdım, film izleyip kitap okurdum, başlangıç seviyesinde yoga ve pilates öğrenirdim. Kendine yatırım için çok doğru zamandı, evde yalnız olamayanlar yararlanamadı kıymetini bilin

Bir akşam var o da gec geldiği icin işten. Çoğu zaman ben ondan once önce uyurum bazen diyorum ki ha varsın ha yoksun anlamıyorum bile varlığını. Gündüz insan, bir kahve arkadaşı olsun istiyor. Sohbet edecek birileri. Eş de bir yere kadar hic kadın sohbetinden 1 gr anlamıyor. "7Bu konular beni açmıyor" diyor bazen ben de diyorum "o zaman mac konuşalım hangi takım kac gol yedi kac gol atti falan "diyorum. Oyle yani sacmasapan ilişkiler... Bugun mesela evdeydi. 24 saatin icinde 5 dakika oturup sohbet edemedik neden? Çünkü benden daha önemli bir şeyi vardı. Maç. O bitti tam bir kac laf verdim tv izliyorum dedi. E bitti ya mac dedim mac özeti ve yorumlarına bakıyorum dedi. Içimden neler saydirdim artık sen düşün. Oyle yani canım. Bak bekarsın madem sana tavsiye evleneceğin kişi mac sevmesin sevse bile senden cok sevmesin olur mu?

Allah yardimcimiz olsun ne diyeyim Siz bu süreci nasıl geciriyorsunuz? Zor oluyordur eminim ama neler yapıyorsunuz dayanabilmek için?

Geçmiş tecrübelerim bunu gösteriyor. Pek ilgi çekici bir tip değilim.

Aslında son birkaç haftaya kadar olumlu bakıyordum bu duruma, keyfim yerindeydi. Son zamanlarda nedense hayatımı sorgulamaya başladım. Yanlış olduğunu biliyorum ama biraz isyan moduna geçtim. Herkesin sınavı farklı bu hayatta. Ben de yalnızlıkla sınanıyorum demek ki. Haklısınız pozitif düşünmek lazım yine de. Öbür türlü düşünmenin kimseye bi faydası yok.

Karantina kalmadı ki. Herkes dışarıda. Bütün iş yerleri açık. Siz nerede çalışıyorsunuz ki hala başlamadı?

Bal yiyen baldan usanır hesabı olmuş sizin ki tam tersi olsada sıkılacaktınız.. bence olaylara hep iyi tarafından bakın.. Kalabalık bi ortamda karantina geçirmekten daha iyidir yalnız geçirmek.. çünkü yalnız sıkılmanın sonu var tv izle kitap oku buraya yaz vs. Diğer türlü olsa kaçmak istesen kaçamazsın kalabalıktan..

Ben de tam olarak bu sekilde gecirdim karantinayi

Amin diyelim M

Yanlış anlamışsınız mesajım sizi eleştirmek için değildi. Çok da genel konuştuğumu düşünüyordum şu mesajınıza kadar. Demek ki söylediklerimde haklıymışım ki hala aynı şeyi yazmışsınız. Görüşme talebinde bulundunuz ve geri mi çevrildiniz? Arkadaşınız size ailemle ilgilenmem gerekiyor seninle görüşemem dedi mi? Hiç sanmıyorum bu sizin öngörünüz bence. Eğer öyleyse özür dilemeye hazırım. Zira ben hiç böyle birşey söylemedim hiçbir arkadaşıma. Pandemi sırasında hep telfla konuştuk. Yasaklar kalkınca da ilk işimiz bir kamelyada uçtan uca oturup saatlerce sohbet etmek oldu. M

Bende evliyim ama şuan sizin gibiyim eşimi 4 ayda 7 gün görebildim hala görevde eve gelemiyor virüsün azalmasını bekliyoruz. Evde kpss çalışıp film izleyip spor yapıyorum tek şansım evimin önünde deniz var yüzüp geliyorum ama burda pek arkadaşım yok herkesin çocuğu var. Çocuklu arkadaşları var onlarla oynayıp geziyorlar. Yeni evlenip geldim o yüzden öyle oturup sohbet edeceğim arkadaşım yok. Zaten corona da var dip dibe oturmam böyle yalnızlığa devam..

Eşiniz yok mu yanınızda? Mandalinakolik Ceketine ihtiyacim yok, yüreğimi üşütme yeter tek ayak

Evli arkadaşlarıyla görüşmeyen bekarları anlamıyorum anlamayacağım. Evlenince vebalı falan mı oluyor insan? Ya da sürekli kocasıyla cinsel hayatından bahsedeceğinden falan mı korkuyorsunuz? İnsanları dil din ırk evli bekar vs diye ayırt etmemeyi öğrenirseniz artık yalnız kalmazsınız diye düşünüyorum. Ben evliyim bekar arkadaşlarımla görüşüyorum görüşmek isteyenlerle tabiki. Bekarken de evlilerle görüşürdüm

Yanlizlik Allaha mahsus.. bazi seyler yanliz guzelde bi sureligine bencede

Umarım tez zamanda ailenize ve sevdiklerinize kavuşursunuzEleştirmekte haklı olabilirsiniz ama doğru kelimeyi bulamadım. Belki de şanssızlık demeliyim, bilemiyorum artık. Sonuçta yine yalnızım.

Zamanı gelmemiştir.. vardır bir nedeni. yanlış, sağlıksız bir ilişkinin içinde debelenmektense yalnızlık bazen iyidir. siz gene de şansınıza küsmeyin, akışına bırakın...

Çok fazla beni tanımak isteyen, ilgilenen erkek olmadı. Olanlar da benim ilgimi çekmedi. Mandalinakolik Ceketine ihtiyacim yok, yüreğimi üşütme yeter tek ayak

Çok zor evet zaruri bir görev için yurt dışı ve İstanbul arası mekik dokuyor ama henüz yanıma gelemedi bekliyorum sabırla... Bakalım kısmet.. İnşallah sonu güzel olur

Çok zor olmalı. Benim etrafımda insanlar olduğu halde bitmiş durumdayım. Yalnız olsam sanırım çıldırırdım.

Yapılacak her şeyi tükettim ben de. Şimdi de ukulele almaya karar verdim youtube videolarıyla öğrenmeye çalışacağım Oturduğum şehirde hiç arkadaşım yok evden başka bir yere gitmiyorum. Cidden aklımı kaybetmeme çok az kaldı, hiç sabrım kalmadı yani. Sizden tek farkım erkek arkadaşım var. 4 aydır görmüyorum en iyi ihtimalle Ekim'de görücem. Ondan uzak olmak beni daha kötü etkiledi. Özlem bu zor durumun üstüne eklenince tukendigimi hissediyorum. Onu ne zaman gorecegim belli değil artık sabredemiyorum. İlişkinizin olmaması bu açıdan iyi olmuş diyebilirim. Olsaydı ve uzakta olsaydınız katlanmak çok zor olurdu.