Saygi duyarim. Ancak ben yuzeysel bir mutlu olmaktansa, Derin bir mutsuz olmayi yeğlerim. Cunku derinlerde degerli seyler saklidir. Ve mutluluk da bunlardan biridir. . push ; acacia dealbata Saint-Simon Anneler

Ne zor yaşamak, kalbi olana, der şair. Herkes aynı incelikte değil. Siz su verirken öteki bir canlıya eziyet eder. Bu yüzden iyi ki inançlıyım derim çoğu zaman. En azından kimsenin bilmediği sorulmadık hesap kalmayacak.

Cımbız hangi boy olsun? Sakinleşelim mi lütfen?

Yazdıklarını okuyunca kendimi gördüm. ne güzel ifade etmişsin kendini. umarim sonun benim gibi olmaz. ha çok mu kötü bir hayatım var.. hayır.. ama bu hislerim torpulendi. çünkü insanlarla savaşırken onlara gibi oldum sonunda. evleniyorsun. karsinda bu manevi derinliklerinden anlamayan bir eş. dost, arkadaş diyorsun, çok değer veriyorsun ama insanlar menfaatine gore hareket ediyor. o güzel ince hassas duyguların zamanla kabuk tutuyor. yalniz kendinle kalınca çıkıyor ortaya. oylesine yaşıyoruz işte...

Çok sevindim anlaşıldığıma, Mesajınızdaki her cümleye imzamı da atabilirim. Benim tepkim de duygusallığı bahane olarak kullanmalarına idi zaten, O bahsettiğiniz cennetimi eşimle oluşturdum çok şükür, Sadece ona karşı müthiş hassas anlayışlı olabiliyorum, bir de kedilere :)) eklemeden geçemedim :) Eşim de bana karşı öyle olduğu için sanırım, bu arada o mantıklı duygusallardan :))) Hassas noktamdır o.

Aynen oyle.. Tesekkur ediyorum. Ben kendimi benimsedim artik. Sukur ki hislerimi asla kaybetmedim.. Dogaya olan sevgimi, Kendime, Cocuklara, hayvanlara.. Ve boyle mutluyum.

Bir kez daha sevdim yüzeyselliğimi.

Tekrar bendeuyeolcam

hayat bu kadar duygusalligi kaldirmiyor malesef. bende kendimi duygusal sanirdim yazdiklarinizi okuyana kadar:)) resmen odunmuşum eskiden herseye uzulur herseyde bir anlam arardim. bunun soncunda hep kirilir hep hayal kirikligina ugradigimi dusunurdum. simdi daha farkli bakiyorum. kalbim katilasti belkide. ama daha mutluyum daha huzurluyum. oglum cok duygusal bir cocuk onun icin endise ediyorum. cunku cok uzulecek biliyorum. yasiniz kac bilmiyorum ama tecrube ve yasla birlikte hayata bakisinizda degisiyor. siir yazin. kagida dokun icinizdekileri. ama insanlara anlatmayin. anlamayacaklar anlatmaya calistikca sacmaliyor gibi hissedeceksiniz. cunku sizi sizden daha iyi kimse anlamaz:)

Benim de duygularıyla hareket eden bir arkadaşım var ve ağır baydı beni. Dünya kötü bir yer maalesef, gelen kötülüklere saçma sapan karşılık veriyor, Duygusal insanların daha kötü olduklarına tecrübelerimle eminim. O yüzden ne kadar duygusal insan varsa benden uzak olsun Amin çok amin.

Bu sözü gerçekten severim. Çünkü ben hisleri ile yaşayan bir insanım. Işe giderken mesela yol üzerindeki çalılar ve ağaçlar ile selamlaşırım.. Ellerimi sürerim onlara dokunurum.. Bi nevi hissederim onları, hikayelerini dinlerim.. Yağmurun cama vurduğunda çıkardığı izi severim mesela. En güzel sanat eseri. . Yerdeki ufacık böceği ezmemek için yönümü değiştiririm. Susamış bir hayvan görsem sularım. Elimden geldiğince 'ince' bir insanım ben.. Bir müzik tınısı ve ya bir koku ile uzaklara dalarım.. Doğaüstü olaylara saygı duyarım. Daha da önemlisi ince düşünen, ayrıntıları okuyabilen ve sindiren bir insanım. AMA... insanlar öyle değil maalesef. Kimi zaman içime anlatırım çoğu şeyi çünkü bilirim, anlamazlar. En iyi dostum aslen kendimdir. Ama neden böyledir? Neden insanlar o "hissetme" güdülerini yok olmalarını göze ala ala köreltmişlerdir? Doğaya, hayvanlara ve daha da ilerisi bebeklere, kadınlara, kendilerine ve herkese bu denli kolay zarar verebiliyorlar? Bir kalp nasıl bu denli nasırlaşabiliyor? Hepimiz toprak'tan geldiysek ve hepimizin mayası aynı ise nedir bu taştan olma'lar? Evet benim ki bir dert değil belki. Sadece iç döküş.. Çünkü biliyor musunuz? Bu dünya hassas kalpler için bir cehennemdir. Ve benim için kendi cennet'imi korumak baya zorlaşmaya başladı bile...

Bdv niye var ki o zaman? Polemik yapmak için mi yoksa?

Hahahaha :) Bunu da sevdim Kırılan kalplerin hesabını soracağız!!!

Aminnn insallah canim. Aynı yaştaymışız Bizim okul zamanlarımızda hatıra defterleri vardı. Şimdiki nesil bilmez Ne çok yazardım.. Kesinlikle.. Göğe bakalım.. En bunaltıcı anda bile..

Hayata bu sekilde baktigim zamanlar en cok uzuldugum zamanlardi. Artik o kadar uzulmuyorum cunki insanlari taniyorum. Artik duygusalligi degil mantigimi on planda tutuyorum. O zaman hersey daha cekilir hale geliyor.

Ben vakit bulabilenlerden oldum hep Duygularina nazar degmesin

Cok cok tesekkur ederim. Guzel insan.. 28 yasindayim. Iki cocugum var.. Kizim ayni babasi :) Oglum duygusaldir tipki ben.. Seviniyorum ileride ona rastlayacak kadin ne sansli diye.. Diyorum ya.. Disima pek yamsitmamaya calisiyorum. Icimde yasiyorum. Kiriliyorum evet gozyaslarim icime akiyor oluk oluk.. O nedenle erken yaslandim gibi hissediyorum. Saclarim beyaz dolu.. Goz kenarlarim kiristi simdiden.. Cokca tecrube yasadim ve cogu da kotuydu malesef. Ama hala hissediyorum.. Her ama herseyi. Ruzgarin sesi. Gecenin melodisi.. Ve bu halimi de seviyorum aslinda.. Ne kadar yaralasa da.. Zamaninda siir yazardim. Zamanla harcamamaya verdim kelimelerimi. Bir sandiga koyup kilitledim. Herkesin tastan ve acimasiz oldugu bu dunyada kime okuyacaktim onlari?

28 yasindayim. 2 cocugum var. buyugum ayni ben ayni benim cocuklugum naif duygusal hassas. bugun bebekken izleyip agladigi annesini kaybeden bir inek yavrusunun reklamini actim bugun yine duygulandi o kadar yani dusunun:)) kucugum ayni babasi. hem fiziki gorunusu hemde daha rahat tavirlariyla. bekarken siir defterim vardi. cok guzel siirler yazardim. esimle tanisma arkadaslik sevgilik donemimizi anlatan roman tarzinda bir kitap bile yazmistim. butun tarihleri tek tek hatirlar herseye fazla anlam yuklerdim. arkadas diye hayatima aldigim insanlara bile farkli gozle bakardim. son 2-3 yildir fazlasiyla degistim. yas 30 a yaklastikca yasanmisliklar arttikca insan degisiyor. degismek zorunda kaliyor. evet hayat cok guzel yasamak cok guzel. ne mutlu yaradilan herseyi farkedip farkindalik olusturmak. bazen disari ciktigimda basimi gokyuzune kaldiriyorum. gozlerim kamastiginda aslinda ne kadar uzun zamandir gokyuzune bakmadigimi farkediyorum. dunya telasi da diyebiliriz. onceliklerin degismeside. belkide sirf yasamis olamak icin yasiyoruz bir cok seyi. nasilsa olecegiz degil mi? belli bir rutine baglayip kendi kabugumuzda yasayarak kaciyoruz belkide bir cok seyden. yani kisacasi hayat hem her guzelligi farkedilunce doyumsuz lezzette bir yer hemde kisacik ve kendini uzmeye degmeyecek kadar kisa. ikisini bir arada yapabilirseniz ne mutlu size. ama emin olun insanlar hayattan cok daha yorucu. kendi icinizde huzuru mutlulugu yakalayin. insanlardan beklentiyi olabildigince dusuk tutun. evlatlarinizi saglikla buyutun:))

Duygusal insanlardan uzak olmaya bir ornek de Bu konuya yorum yapmamak degil miydi

Canim. Ne guzel.. Benzerlerim var demekki.. Ben de evliyim. Ne esim ne dostum ne ailem.. Kimse benim gibi degil malesef. Diyorum ya o nedenle hep icime konusuyorum.. Hayatta o kadar cok kotu'luk gordum yasadim ve hissettim ki.. Yine de torpulenmedi bu ozelliklerim.. Yine de hassasim.. Ha beni disardan goren demez ki bu kadin boyle biri.. Asla yansitmam ama oyleyim iste..

İnceliği insanlarda aramamak gerekiyor bence. En güzel detaylar doğada.. en güzel incelikler çevrede ama malesef insan doğadaki güzellikleri de bozuyor. İnsanın elinin değdiği her yer talan oluyor. Doğa en büyük mucize. El değmemiş yerlerde gezdigimde mest oluyorum her yerde ayrı bir nakış güzellik ama herkes bu güzelliklerin farkında olamıyor ne yazikki.

Olacaklardir da emin olun. Ben insalari duygusal&duygusuz diye siniflandirmadim farkindaysaniz. Ona kotu, buna iyi de demedim. Sadece neden herkes bu denli hissiz? Nasil acimasiz? Gibi sozler sarf ettim. Bi nevi icimi doktum. Ve ekleyecek olursam; Simdiye dek duygusal ve icten olup da birine kotuluk edene rastlamadim.

Aslında canınız yanmış.. O nedenle böyle konuştunuz anlıyorum. Seni seviyorum deyip ertesi gün çekip gidenlerin duygusallıkla alakası yoktur. Öyle derler arkasına sığınırlar ama yoktur. Onlar hadsizliklerini duygusallık brandası ile kamufle ederler. Çoğu insan hatasına bir kamufle arar aslında. Siz burada yanılmışsınız. Bence gerçekten duysual biri ile tanışsanız ve ya hassas biri ile; ondan kopamazdınız çünkü hassas insan sizi ve etrafındakileri kırmaya, incitmeye korkar. Ama siz bir zırh gibi giyinmişsiniz hissizliği.. Içerlerde bir yerlerde eminim az da olsa kalmış birşeyler. Ben de zamanla çok şey öğrendim ama kendimi asla değiştiremedim. Artık yara da almıyorum. Sıfır beklenti, sıfır yara. Dört bir tarafı cehennem olan bu dünyada Sadece kendi içimde bir cennet yarattım hepsi bu.

Kimsenin kimseyi tam manasıyla tanıdığına, deyim yerindeyse "içini gördüğüne" inanmıyorum. İnsan en iyi kendini tanır, anlar. Bu yüzden asıl mutluluk kendiyle iyi geçinenlere nasip olur. Hayatı "anlaşılmak" için çırpınıp didinip, hüzünlere boğularak yaşamayın. Kendinize sımsıkı sarılın.

Ben kaleme kağıda dokuyorum çok bunalinca canım. bir nevi kendimle konuşuyorum. ama insan anlaşılmak istiyor. dedigin gibi dışardan gören belki sığ bir dere zanneder ama içim derin bir okyanus.

Ben de hep 'çok duygusal' olduğunu belirtenlerin nasıl kötülük yaptıklarına şahit oldum. Duygularıyla karar verip nasıl can yaktıklarına. Seni seviyorum deyip istenmediklerinde, duygularının arkasına sığınıp karşı tarafa zor anlar yaşattıklarına, İşle alakalı sıkıntı olduğunda, patrona iki cümle etmek yerine aylarca o konuyu muhatabı olmayanla dertleştiklerine, sebep olarak da 'çok duygusalım'ın arkasına sığındıklarına Ne kadar boğucu olduklarının farkına varamıyorlar, Sabah hayat çok güzel, herkesi seviyorum deyip, öğlen ona yüz vermeyen kişinin işinde bile kuyusunu kazdıklarına, Hatta sevgisi için hiiç çekinmeden doğa üstü olaylara başvurduklarına, Hayat tecrübelerimizdir. Benimkiler hep bu yönde oldu, Umarım sizin için çok daha istediğiniz şekilde ilerler. Kesinlikle yanlış düşünüyorsunuz da demiyorum ayrıca, Sadece bakış açılarımız farklı, o.

Senin de canimmm.. Ne guzel.. Sevindim senin adina. athena Goddess of