+1 Öğretmenim ve bu aşırı hassasiyet durumunu doğru bulmuyorum. Bir velim var, çocuğu sıktıkça sıkıyor, kendini de sıkıyor. Sonuç ne mi? Çocuk hala başarısız dersimden. Çabalıyor çabalıyor olmuyor yani. Bir de üstüne kişilik gelişimi sekteye uğruyor. Çocuk azıcık sıkışsa gözleri doluyor. İyi mi oldu şimdi bu? Tir tir titreyen daima ağlamaklı sinik bir çocuk oldu çıktı.

Buraya yazdıgına göre çocuğa ne yapmıştır.

+1 böyle ebeveynler bana şöyle hissettiriyor. Kendi zamanında yaşayamadığı her şeyi çocuğunun üzerinden yaşamaya çalışıyor. Yazık günah o çocuklara. dediğin gibi kendi olmasına izin verilmiyor.

Üzülmeyin, çocuğunuzu da üzmeyin. Tamam sistem sınavlar üzerine kurulu maalesef, hep sınava girecekler ama herşeyin sonu değil ki bu. Kızım 4. sınif bu sene bursluluk sınavlarına girdi beklediğim kadar iyi sonuçlar almadı, canı sağolsun dedim geçtim, ne yapabilirim ki başka. 4 sene sonra lgs'ye girecek. Yine hazırlanması konusunda destek olurum, sınava girer umarım başarıli olup istediği okula girebilir ama olmazsa da ben imkanlarım dahilinde iyi bir okula göndermeye gayret ederim ötesi yok ki. Cambridge sınavlarına girdi bu sene, arabada eşimle bana giderken sordu kazanamazsam ne olur diye zira öğretmeni ek etüt verdi haftalarca bu sınav için, biz bir ücret ödedik biliyor bunları, birşey olmaz kızım, kendini denemiş olacaksın sadece, sen elinden geleni yap yeter dedik geçtik. Kazanabilir dedi öğretmeni hatta sınava kesinlikle girsin diye ikna eden de öğretmeni idi, ama ben kazanacaksın, şöyle olacak böyle olacak demedim zira ek sorumluluk yüklemeye, strese sokmaya gerek yoktu bence cocuğu. Ki zaten biz böyle yaklastığımız halde rehberlik öğretmeni sınav kaygısı tasıyan bir çocuk olduğunu söylüyor. Sadece okulda sık sık sınava girdiği için bu kaygıyı yaşıyor. Evde ona düşük alma diyen yok, baskı yapan yok. Sınav haftası konu tekrarı yapıyoruz beraber, önemli konulara göz gezdiriyoruz ki ders çalışma sistemi otursun biraz diye. Benim çok yakın bir akrabam, üniversite sınavı zamanı, kendini evin terasından atıp öldürdü. Intihar etti 18 yaşında gencecik bir kız. Sırf annesi/babası hatta ortak akrabamız olan kişiler tarafından, çok zeki bir kız, şurayı kazanacak, burada okuyacak vb söylemler duya duya hırsla yetiştirildiği için. Keşke yaşasaydı varsın o en iyi üniversiteye gitmeseydi. Canı içinde olsaydı da doktor olmasaydı. Çocuklarımız zaten okulda yeterince stres altındalar, maalesef yarıştalar, biz anne/baba olarak biraz sabırli sakin olmak zorundayız. İçten içe emeğinin karşılığını alsın istiyorsunuz/istiyoruz muhakkak ama olduğu kadarına razı olacağız.

çok haklısın tanıdığım veliler var çocukları içe kapanık asosyal bir şekilde takılıyorlar. R -Rosa-

ilk mesajınızı dönüp tekrar okuyun. sizin hissettiklerinizi düşündüklerinizi çocuklarınız bilir. çocuğu başta siz strese sokuyorsunuz bence. anne babalar cocugu hayata hazırlar çocuklarıyla cocuklarinin hayatını beraber yaşamazlar. benim çocuğum mükemmeliyetçi. Her zaman en iyisini yapmak en iyisi olmak istiyor. Her zaman söylüyorum ona da. önemli olan emek vermek elinden geleni yapmak. geri kalan şeyler önemli değil. bugün matematik yapamaz lisede sınıfın en iyisi olur. ama siz böyle davrandıkça okuldan da soğur güvenini de kaybeder çocuk yazık günah. Bi kendinize gelin.

Çocuklar o kadar yorgun ve bıkkın ki. 11 yıldır lgsye öğrenci hazırlıyorum bizler de onlar kadar stresliyiz. Ben bile bu kadar gerginsin o küçücük çocukları siz düşünün. Yorumunuz o kadar güzel ki. Umarım daha fazla zarar görmez çocuklar.

Ben öğretmen değilim, çocuğum da yok;ama özel ders verdiğim çocuklar var. Annelerden genelde bu "biz" dilini çok duyuyorum. Halbuki çocuğunuz ayrı bir birey. Hani demişler ya, o çocuğunuzun sınavı, siz belki de ne alakası var, koskoca konuda ona mı takıldınız diyorsunuz; ama çok alakası var. Bu bile baskı hissettirir. Önemli olan elinden geleni yapması, üzülmeyin; üzüldüğünüzü hissettirmeyin, çocuk kendini hayal kırıklığı olarak görmesin

İmzamı atıyorum bu yoruma

Gecenlerde bir yerde okumustum söyle diyordu:Bir cocuk edebiyattan 100, matematikten 40 almıs ise hangi dersten özel ders aldırırsınız? Anne tabiki matematik dedi. Yurt dısında ise yanıtlar:Cocugumuzun notu 100, özel ders aldıralim ki daha iyi olup yazar olsun! idi.. Bu "lgsannesi" olayına hic giremedim girmem de. Sayısalı sevmiyor sevecek gibide görünmüyor, sevmesinde zaten? Herkes matematikte basarili olmasin. Her notu dört dörtlükte olmasin, hayat dört dörtlükmüde? Sevdigi isi severek çalıştıgı boyunca keyifle yapsın lisede de sevdigi okula 4 sene kosa kosa gitsin diye 3 yasından beri resme olan tutkusu yüzünden güzel sanatlar lisesinden devam edeceğiz biz. Lgs sabahı da dedigim ;hem okul hem lgs kursu hemde resim kursu icin 1 sene boyunca her gün sıkılmadan kosturdun. Git elinden geleni yap gel. Bu kadar basit dedim. Şu hayatta herşeyde bir B planı var sadece ölün varsa ağlarsin mantigini asilamak istiyorum onlara da. Haklarinda hayirlisi olsun tüm evlatlarin üzülmesin üzülmeyin lgs annesi

ben bi boyle cocuktan bahsederken sinavimiz soyle gecti boyle gecti diyen anneleri bir de hamile esinden bahsederken bu aralar biraz bulantimiz var diyen babalari hic anlamiyorum. cok itici. benim egitim hayatim da universiteye kadar gayet kotuydu, babamdan hic boyle bir sey duymadim. sonra zaten duzeldi kendi istegimle hepsi. sizin "icinizin soguyacagi" bir sey yok bence. alternatifleri degerlendirip cocugunuza farkli secenekler sunabilirsiniz maksimum.

Çocuğunuz girmiş sınava, başarı da başarısızlık ta ona ait. Bırakın eksikleri neyse kendi ustlensin, ya da başarısına doya doya kendi yaşasın, bu onun deneyimi

Teşekkür ederim Calci abla Yıllardır anksiyete bozukluğum var en büyük tetikleyicisi sınavlar. Benim de ebeveynlerim mükemmeliyetçiydi. Sizin üzüntünüzü, hayal kırıklığınızı çok iyi hissedecek inanın siz ne kadar "canın sağolsun" deseniz de. Ve bu onu daha çok üzecek. Yetersiz hissedecek, ebeveynlerinin beklentisini karşılayamadığı için kendini suçlu hissedecek. Oysa zaten elinden geleni yapmış. Burada artık sonucu bırakıp çabasını takdir etmeniz gerekiyor. Sonuç ne olursa olsun onunla gurur duyduğunuzu, onu sevdiğinizi ve harcadığı çabanın kendi başına çok kıymetli olduğunu hissettirmelisiniz. Çünkü diğer türlü bu lisede de katlanarak devam edecek. Umursamaz olun, tembelliği teşvik edin demiyorum ancak akademik başarı, sınav, meslek, ünvan hepsi bir yerde anlamsız hale geliyor önemli olan mental sağlık.

Olsun ne olacak çocuk yeterince üzgündür sakın sınav hakkında konuşmayın. Hayırlısı olsun. Siz sadece çocuğun ne istediğini bilin ona göre baskı yapmadan yönlendirin. Emin olun kafasına koyan çocuk a okulunada gitse b okulunada gitse ne yapar eder hedefine ulaşır okullar sadece köprü.

Anlamaz kimse anlamaz. ancak sizin gibi çocuğuna baskı yapanlar sizi anlar. Çocuğunuza yaptığınız en büyük kötülük bu. Siz girmediniz o sınava sizin hayatınız değil. Siz sadece çocuğunuzun yanında olabilirsiniz. Öyle bir yazmışsınız ki sanki sınava siz girdiniz

Sinem Hanım maalesef ki sizin bu üzgün haliniz de onda baskı yaratacaktır. Ooo boş ver yavrum, sal sınavı falan deyin demiyorum. Ama başarısızlığı nedeniyle annesini üzdüğünü düşünmesi 14 yaşında bir çocuk için ağır bir yük oluşturur. Başarısızlıkla doğru bir şekilde yüzleşmesi önemli. Nedenlerini kavraması lazım bir kere. Yok soru yanlıştı, zor sormuşlar vs. diye kendi dışında her şeye suç bulması da yanlış tabi. Ama komple kendini ve zekasını suçlaması da yanlış. Kendimizi harap etmeden başarısızlık konusunda çıkarım yapabildiğimiz zaman hatalarımızdan ders alabiliriz. Aksi halde ya başkalarını suçlarız ömür boyu ya da kendimizi aşağılarız. İkisi de yanlış olur tabi.

Eğitim sistemimiz zaten berbat o nedenle çok takılmayın sınavdaki sıralaması gerçek başarısının kıstası değil bence. Bir şekilde bir liseye yerleşecek baktınız ki Anadolu vs lisesi olmadı maddi imkan varsa verin özele önemli olan üniversite eğitimini donanımlı bir bölüm ve okulda alması ve özellikle dil alanında kendini geliştirmesi bence.

Öneri istemişsiniz madem, bir öneri de vermiş olayım. Öncelikle bir sınav isminin yanına sahiplik eki koyarak içselleştirmekten vazgeçin. Lgs anneleri ne demek? Bir sınavı bu denli sahiplenip özümseyip ebeveynliğinizle özdeşleştirmek çok yanlış. 400 "bile" alamıyoruz gibi bir cümleyi kızınıza veya herhangi bir ortamda söylemeyin. Sınav oldu bitti, artık yapılacak bir şey yok, ah vah faydasız. Bundan sonrasına bakacaksınız artık. Kendini geliştirmesine nasıl yardım edersiniz ona odaklanın derim. Çeşitli kurslara, eğitimlere falan yönlendirirsiniz, donanımlı yetiştirirsiniz. Zaten önünde bir büyük sınav daha olacak, o zamana kadar vaktini iyi değerlendirmesini sağlayın derim.

Maalesef ki öyle düşünüyorum ben de. Benim annem de çok katıydı bu konularda. Üniversiteye kadar her hafta okula gelirdi, hocaları bıktırıyordu artık. Sonunda istediği gibi öğretmen oldum da rahatladı. Neyse ki benim hedefimle onunki şansıma aynıydı. Aynı olmadığı durumlarda çok büyük mutsuzluklar yaşanıyor. Bilmiyorum ya, sınav önemli ama çocuktan da önemli değil diye düşünüyorum ben.

lgs anneleri anlar diyeyim :) R -Rosa-

ulan bizde okuduk anam bana hiç böyle muamele yapmadı. çok da ilgiliydi benimle. dershane sınavlarına sokardı, derslerimle ilgilendirdi, özel hocalar tuttu ama bir kere "biz" demedi. sınavım kötü geçince de boş ver kızım sağlığından önemli hiçbir şey yok derdi. ama ben hırslı bir manyaktım kendime ettim. hanfendi artık okul okumanın bir önemi kalmadı. ben başarılı bir öğrenciydim, iyi bir yerde çalışıyorum güya ama hep masabaşı iş mobbing de cabası. kardeşceğizim besyo'dan mezun olacak benden daha fazla kazanıyor şu an işini de severek yapıyor. hayatım boyunca hep ders çalıştım hep sınava girdim halen daha giriyorum nalet olsun. çocuğumu asla bu girdaba sokmayacağıma yemin ettim. oğlum pide ustası olmak istiyorum anne derse ol oğlum diyeceğim yeter ki mutlu olsun sevdiği işi yapsın. spora yönlendirin, spor bilimleri okuyabilir. bizim alt komşudaki çocuk gastronomi okudu, şimdi iyi bir restoranda aşçı benden daha iyi kazanıyor. dil öğrensin. ingilizceyi çok iyi bilsin yeter. dil de okuyabilir. çok pişmanım kendimi çok önceden keşfedemediğim için.

çok çalıştık çok emek verdik ama sınavımız kötü geçti matematikden son anda 4 soru değiştirmiş onlar da yanlış 8 doğru 7 yanlış 400 bile alamıyoruz belki napalım canın sağolsun dedim ama içim soğumuyor çok üzgünüm Calcifer Ay Çiçekleri Arasında Gonca

ben bu konuda hiç baskı yapmadım yeterince kendini üzüyor ağlıyor ona üzüldüğüm için açtım konu ne yapabilirim diye her daim arkasındayım. Calcifer Ay Çiçekleri Arasında Gonca

Tembelliğe teşvik etmeyin ama çocuğunuzu bu kadar içselleştirmeyin. Dönüp yazdığınızı bir daha okuyun. Şimdi bir arkadaşı etiketleyeceğim yazdığınız konuyu en iyi o özetler size Homer Simpson bu konu sana nasıl hissettirdi bebeyim.

Kızım ikinci sınıfa gittiği için mi yoksa onun sağlık sorunları dolayısıyla mi bilmiyorum ama bu tutum bana çok üzücü geliyor. Dersler ve ödevler nedeniyle üzülen, kırılan çocuklara çok üzülüyorum. Sizin herseyinizden etkilenir. Olmadıysa olmadı dünyanın sonu değil, onun sağlığından ve mutluluğundan önemli değil. Birlikte geçireceğiniz zamandan önemli değil. Evladınizin kıymetini bilin. Ayrıca sınav sizin değil, çocuğunuzun.

Ben bu kullanılan "biz" dilini de çok doğru bulmuyorum açıkçası. Her neyse konu sahibi, puan değil sıralama/yüzdelik önemli oluyor bunu biliyorsunuzdur. Lgs anneleri anlar demişsiniz ancak yaş ortalaması düşünülürse buradaki neredeyse tüm üyelerin girdiği bir sınav bu. Lise kalitesi elbette önemli ama uni sınavlarında bireysel çalışma farkı gösteriyor.

LGS anneleri anlar ne demek ki? Sitede bir anket yapılsa, üyelerin yarısından fazlasının çocuklarını bu ve benzeri hatta daha büyük sınavlara soktuğu ortaya çıkar. Sınav senin sınavın değil, çalışan emek veren ve sınavı kötü geçen, haliyle 400 puanı alamayacak olan da sen değilsin. Geri dönüşü olmayacak bir şeyi bu kadar kendine sorun etmeye gerek var mı? Neticede bu bir sınav ve bu sınav sonucu dünyanın sonu değil. O "canın sağ olsun" sözünü içinden gele gele diyeceksin, çocuk bunu hissedecek ki o da bunalıma sürüklenmesin. "İçim soğumuyor" sözü falan da, kendine yaptığın çok ağır bir işkence.

Dün bir öğrecimin kitapçığını kontrol ettik. Tahminimce %1-2 lik dilime girecek Ama biz öğretmenler olarak çokça emek göstermemize rağmen "biz dili" kullanmadık ve başarının onun olduğunu söyledik. Öğretmenler ve ebeveynler bu süreçteki yardımcı kişiler. Ana kahramanlar çocuklar ve tekler. Biz demek mantıklı değil.

Sizin sınavınız değil çocuğunuzun sınavı. Sanki sizinmiş gibi yazmışsınız Şu aşamada çocuğunuza sadece destek olun iyi hissetmesini sağlayın