Eşini ikna et ailesi ile konuşsun başka türlü olmaz bu iş. Aileleri de anlamıyorum yani oğulları evlenirken düğünlere el gibi geliyorlar. Kendileri sıkışınca para istiyorlar peh WOLFROG Ekşiden aynı tadı

Bu durumda sizin yapabileceğiniz pek birşey yok. Tek çare eşinizin ailesini karşısına alıp bir bir durumunuz neyse anlatması. Aileler durumunuzu bilmediği müddetçe bu sefer "neden yardım etmiyorlar, durumları da iyidir bunların" diye birbirlerini gaza getirirler. Eşinizle ayrılığı neden düşünüyorsunuz onu anlayamadım.

utanacak bişey yok insanlık hali herkesin borcu olabilir... asıl eşinin bu durumda hala onlara söylememiş olması yanlış.. I

/: çok bunalmışsınız ve haklısınız. Benim anne ve babam da aileler birbirini hiç istememiş ve gizlice evlenmişler çünkü babama zengin kız bakıyormuş dedemler. Ancak onlar da rest çekip dişleriyle tırnaklarıyla bir yerlere gelmişler. Eşinizin bir kendine dönüp bakması ve ben de birşeyleri yanlış yapıyorum demesi lazım. Eşinizle oturup daha önce ciddi şekilde bu konuyu defalarca konuşmuşsunuzdur eminim. Ama onun sizi bu olayların ne kadar fazla bunalttığını ona gösterin anlaması şart. Allah yardımcınız olsun arkadaşım.

eşin annesine borçlarınızın olduğunu söyleyecek bu kadar basit. zaten böyle bir çiftten harçlık istemenin mantığını da anlayamadım.

Cep harçlığı eşten istenir, evli barklı çocuklardan değil bu nası iş böyle? Mecbur değilsiniz kimseye bir şey yapmaya. Bunca zamana kadar hayatınızın hiç bir evresinde yer almamışlar bundan sonra ne diye yer almaya çalışıyorlar hem de zarar vererek... Gereksiz olmuş. I

Merhaba; O kadar bunaldım ki buraya yazmaya karar verdim. Sıkıntım evlilik öncesi ve sonrası ailelerle olan ilişkideki çıkmazlar. Üniversite bittikten bir yıl sonra ailemle yaşadığım sıkıntılar yüzünden evden ayrıldım. Bildiğiniz sırtıma bir çanta atıp çıktım. Birçoğu için bu yanlış bir karar biliyorum ama evden ayrılmadan önceki gün sinir krizi yüzünden hastanelik olmuştum. İşin detayına girmeyeceğim. Akıl sağlığımı korumam gerekiyordu. Evden ayrıldıktan sonra arkadaşlar vasıtasıyla bir ev arkadaşı buldum. Bu sırada 4 senedir süren bir ilişkim vardı. Erkek arkadaşımı ailem kabul etmiyordu. O zamana kadar evlilik konusunda hevesli değildim. Ancak o da ben de aileden ayrı, onların desteği olmadan hayatta kalmaya çalışıyorduk. Maddi sıkıntılar bunaltmıştı. Aslında evlenmemizin mümkün olmadığı bir noktadaydık. Erkek arkadaşımla konuştuğumuzda evlenmeyi gündeme getirdik. Bunun o an için sağlıklı bir karar olmadığını düşünüyordum. Ruhsal olarak ve kariyer anlamında kendimi toparlamalıydım. Ve evliliği istemeyen iki aile vardı karşımızda. Bunlara rağmen evlilik kararı aldık. Gittik belediyeden gün aldık. 25 gün sonra nikah masasına oturacaktık. Sonrası tahmin edilebileceği gibi çok olaylı geçti. Babama yüz yüze söyledim. Hatta onunla görüştüğüm gün tutacağımız eve götürdüm onu. Yani bu zamana kadar siz böyle yaptınız hadi bakalım şimdi siz düşünün moduna geçtik. Ve bu 25 gün içinde nikah kıydık. Eşimin ailesi 1000 lira parayla gelmişti :) O sırada diğer gelinlerinden birine tekrar ev döşemekle meşgul oldukları bütçeleri yoktu. Ve bir sürü sorun yaşandı. Nikaha giderken bile geç geldikleri için kriz vs. Hiç kimseye sesimi çıkarmadım. Senin kararın senin sorumluluğun dedim hep kendime. Şimdi evleneli 4 sene oldu. Bir sürü kriz atlattık. Asla ailelerden yardım istemedik. Hala kabullenemediklerini biliyorum. Yeri geldi haftanın yedi günü üç ayrı işte çalıştım. Hakaret yesem bile faturaları düşünüp işime devam ettim. Son durum 7 aydır işsizim, görüşmeden görüşmeye gidiyorum. Eşim çalışıyor ve vergi, eğitim borçlarını, hatta kiramı ödeyemediğim dönemde aldığım kredi borçlarını saymazsak 6000 lira borcumuz var. Ailelerimize hiç borçlarımızdan maddi sıkıntılardan bahsetmedik. Evim bildiğiniz öğrenci evi, çoğu eşyam ikinci el. Herkes biliyor. Geçen sene babam tasarruf yapmamız gerektiği hakkında nutuk atarken dayanamadım ev kirasını ödeyemediğim için aldığım krediden ilk kez bahsettim ve bilmediğin onlarca yere borcum var dedim. Eşim ailesine borçlarla ilgili tek kelime söylemiyor. O kadar ki kurbanda babası kurban kesecek miyiz diye sormuş. Sinirden kahkahalarla güldüm. Asıl problem şu; şimdi annesi cep harçlığı istiyor. Bu bizde krize neden oldu. Artık borçlarını anlat dedim. İşin komik yanı, o bana sorun çıkartan görümcenin evliliği bitti ve şimdi kocası ve çocuğu anne baba yanında kalıyor. İşsiz. Bunun dışında eşimin üç tane daha abisi ve ablaları var. Kimse hiçbir yardımda bulunmuyor anne babasına. Eşiyle yaşadığım problemden dolayı daha önce bana merhaba dememiş olan bu adam telefonla bir sürü laf saydı. Eşim ben karışmam dedi. İyi dedim. Biraraya gelmekten kaçındım sadece. Şimdi kayınvalidemin istediği parayı almak için aracılık yapıyor. Bunca yıl kimseye muhtaç olmamak için deli gibi çalış. Saygısızlık olmasın diye tek kelime etme. Şimdi bu durum. Bu aile ile ne yapacağımı bilmiyorum. Forumda açılmış benzer konuları okudum. Eşimi borçlandırmak vs gibi bir niyetim yok. Zaten borçlarımız yeter ve onları çalışıp yine ben ödeyeceğim. Eşimi seviyorum. Ama arada kalıyor biliyorum. Yine de bu son istek, yapılan onca şeyin üstüne bendeki bardağı taşırdı. Şeytan diyor ara, yaşadıklarını say dök. Öyle bir şey yapamayacağımı biliyorum. Ve bunlardan kimseye bahsedemiyorum. Utanıyorum. Düşün düşün bir çıkış yolu yok gibi görünüyor. Tek çare eşimin tavrını değiştirmesi gibi geliyor. Bu da benim elimde değil. Bu durum düzelmez mi? Sonu ayrılığa gidecekmiş gibi geliyor. CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

Bence sakın taviz vermeyin. Aileler bazı şeyleri bilecekse de bilsin. Utanılacak birşey yapmadınız ya. akandeniz herşey güzel

yazının sonuna dogru karısmıs neden ayrılga dogru gıdecek annesının para ıstemesınden dolayımı yoksa borclardan oturu bunaldıgınızdanmı? lluvia87

lluvia87