biz eşimle görücü usulü evlendik.1 yıl nişanlı kaldık. nişanlılık dönemimiz benm ailemden dolayı kötüydü. babam disiplinleri yüzünden doğru dürüst görüşemedik. bunuda geçtim babam beni çok ezdi. buda tabi eşime yansıdı. ben içime kapanık özgüven eksiklği yaşıyoru şimdi bunu yenmeye çalışıyroum. bunun sebebi babamın kuralları. kendimi becerikksiz hissetmem. vs vs ilk tanıştığımızda ben çalışıyordum ve eşimin karşısına özgüvenli biri olarak çıktım. nişanlandıktan 2 hafat sonra işi bıraktım. ve özgüven yerlerde. eşime bunu yansıttım. eşim sağoldun beni hiç incitmiyor bu konuda özellikle beni babam gibi ezmiyor. ama ilişkimiz başta kötü başladı.2 yıl dolmak üzere bi oğlumuz var. ben onun beni sevdiğini hissetmek, bilmek istiyorum. çok mutsuzum. eşim bide sevgisini pek belli eden biri değildr. ama biz kaınlar ufacık hareketlerle bunu hissderiz. kendisiyle konuşuyorum ama hiç işe yaramıyor tamam diyor hiç bi gelişme yok. artık kendime güvenm gelmeye başladığının oda farkında. bunu söylüyor sen değişiyorsun diyor. kendimi değiştirmeye çalışıyorum. tabi bunu kendim için yapıyorum hayatım boyunca aşağılandım. artık bunu babam bile olsa kimseye izin vermek istemiyorum. mesela eşim gelmeden güzel giyinmeye çalışıyroum. makyaj aypmaya çalışıyorum kendi ç. apımda. gelir gelmez yemek yiyoruz biraz oğlumla vakit geçiriyor. ya tv seyrediyor ya bil. hiç sohbet yok bana karşı ilgi yok. sizce ne yapmalıyım? D