Teşekkür ederim güzel yorumunuz için, ünversiteye gidiyorum son senem aslında hali hazırda bir uğraşım var fakat bu yaşanılanların hissetiklerimin ötesine geçemiyor malesef. Tek istediğim huzur.. P Prometteur Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Belkide kendimi birinci plana aldığımda değişecek hakkısınız, fakat bunca kendimi geriye atmışlığıma rağmen ben bencil biri olarak adlandırılıyorum.

Çok güzel anlatmışsınız teşekkür ederim, aslında böyle kavramlaştırmam yerine duygularımı hislerimi baz alıyorum ama mutsuzluk denilen, dediğimiz duygular beni ele geçiriyor. Eskiden kaçardım böyle anlardan, olaylardan kendimi çok odaya kitlemişimdir. Sonra bununla başa çıkmam gerektiğini öğrendim çünkü böyle zamanlarda ne yapılır nasıl tepki verilir nasıl tekrardan eski moda geçilir öğrenememiştim. Şimdi üzerine gitmeye çalışıyorum kaçmıyorum ne kadar canımı yaksada, yaksın ama geçsin diyorum.. Ne kadar başarıyorum bilemiyorum ama deniyorum

Ailemden şuanlık uzakta olmak gibi bir ihtimalim seçeneğim yok kurk mantolu madonna Feinne meal usri yüsra... tek ayak

Ewlilik çare degıl, okulu bıtırıp meslegıne kavusup pekala ayrı ewe tasınarak da huzurlu olabılırsın.

Aynı durumları yaşadım. Annemden dayak bile yedim bi kavgada. Ama aile işte kin tutmak mümkün değil. Şimdi çok iyiyiz. Ama bunu onları eskisi kadar takmamayarak başardım. Yani onların istekleri, tepkileri artık benim için ikinci planda. Sizde kendinizi umursayin artık sizden değerli kimse yok su hayatta

Valla bana da hep öyle diyorlar ama tinnamiyorum çünkü kendileri benden kat kat bencil

E o zaman bencil ol sende her halükarda bencilmişsin madem

Hep olumsuzluk olunca insanın mutluluğa olan inancı tükeniyor. Artık paranoya yapıyorum sağlık üzerinden Mutlu olamayacakmışım bir problem çıkacak gibi

Kendin söyledin çok şükür sağlıklısın. BDV. kadınlarının ne sorunları var, tabiki herkesin acısı kendine zor ama inan seninki aşılaymacak birşey değil. önce kendine acımayı birak. sen ALLAH in yarattığı en değerli varlıksın. evlenmeyi düşünme bu psikolojiyle daha mutsuz olursun önce kendine uğraş bul, iş olur, belediyelerin kursları olur. önce kendini geliştir ve neler yapabileceğini gör. bak o zaman herşey nasılda güzel oluyor

Evlenmek kurtuluş degil canim sakin oyle bir yola girme. Kendi hayatini kur imkanin varsa ailenden uzak ol.

Bugün yine öyle mutsuz öyle umutsuzumki... Ailemle mutlu değilim, sürekli kavga sürekli anlaşamamazlık sürekli birbirinden nefret ettiğini söyleyen bireyler... Çok seviyorum hepsini hani kendi canımdan önce gelir öyle diyeyim ama bazen öyle anlar geliyorki kaçıp kurtulmak istiyorum. Hani diyorum evlensemde kendi yuvam olsa. Mutlu olsam bende diyorum. Sonra yine kapkaranlık. Yine mutsuz olursun sen diyorum. Yine mutluluğu beceremezsin. Sanki evlensem bile bu mutsuzluk bu gözyaşları benimle baki kalacak. Her mutlu anlarım karanlıkla sonlanacak. Bu fikirden de soğuyorum. Anlık mutluluklardan çok sıkıldım. Kendimi mutluyum diye kandırmaktanda. Tek bir an geliyor tek bir, söz tek, bir nefret dolu bakış ve ben yine mutsuzluk kraliçesine dönüşüyorum. Evet 7 24 mutsuz bir aile değiliz ama bunların hepsi mutsuzluklarıma galip geliyor. Düşünün artık evlenip uzaklaşmak istiyorum öylesine bir kaçış yolu aramak öylesine çaresiz ezik hissetmek. Başka türlüsü olmaz çünkü. Başka türlüsü ailemden uzaklaşamam. Böyle buhranlar içindeyim kızlar, dertleşmek istedim. Biliyorum hepsi sağlıklı yanımda bu da bir dert mi denilebilinir, şımarıklık olabilir. Allah da benim sınavımı kalp huzursuzluğuyla, mutsuzluklarımla veriyordur belki. Bu sınavı nasıl yenebilirim şuan bir fikrim yok ama dayanıcak gücüm kalmadı hissediyorum... Delimelianka