1 yıllık evliyiz ve şuan 26 haftalık hamileyim. Falat eşimle o kadar cok tartışıyoruz ki bazen yorulduğumu hissediyorum ve sürekli kendimi sorgularken buluyorum. Acaba evlenmek için, çocuk için acele mi ettim diye. Ben 24 yaşındayım eşim 29. Aslında onu çok seviyorum ve onunda beni sevdiğinden eminim. Fakat sevmek tek başına yetmiyor sanırım bazı şeyler için. Çok kinci biri o. Bense sinirlenince ağzımdan çıkanlara dikkat etmeyen benim canım yandıysa onunkini de yakmak için olmadık şeyler söyleyen biriyim malesef. Bu huyumdan nefret ediyorum fakat değiştiremiyorum. Şöyle de bir durum varki onun canını acıttıktan sonra hemen pişman oluyorum ve cok üzülüyorum. Asla kin tutamam küs kalamam. Fakat bu durum eşimde tam tersi. Yine büyük bi tartışma yaşadık o haksızdı aslında fakat yine söylediklerimle ben haksız duruma düştüm. Ne yapmalıyım gerçekten bilmiyorum. Hamilelik hormonlarıda malum sürekli ağlıyorum. Bu durumu biraz da manevi eksikliğimize yoruyorum. Ne yapmalıyım gerçekten şuan çaresizim ve çok mutsuz hissediyorum

Huyumu degistiremiyorum lafi bahane. Bunu silin. Gercekten cabalayin. O an kotu soz soyleyeceginizi hissettiginiz zaman tartisma kirici olmasin ikimizde sakinleselim diye ayri odaya gidiyorum deyin ve gidin. Sinirinizi baska seye yoneltin. Sizi rahatlatacak birseye Duş, resim vb. Vb. Sonra sakince konusun. Dil yarasi en kotusu. Esinizin unutmayip kinlenmesi de normal. Boyle iliskiyi asagiya cektiginiz gibi birbirinize sayginizi da yitirirsiniz ki sevgiden once saygi onemli bence.. Ya da uzamn destegi alip ofke kontrolu ile basa cikmaya calismalisiniz.

Öyle çok sinirlenip patlayacağınızı anladığınız anda bence ortamı değiştirin, veya cevap vermeyin bir müddet sonra sizde eşinizde sakinleşirsiniz... Zor olsa da başardım ben, birbirimizi yıpratmaktan başka bir işe yaradığı yoktu çünkü, sinirli anlarda bebeğinizi düşünün, nefes egzersizleri yapın... S

Senin tartışma şeklin eşiminkiyle aynı. Onun da tepesi atmasın sakın. Ağzına geleni mantık süzgecinden geçirmeden söyler. Zamanla törpüledi kendini Bir iki ben de ona aynısını yapınca canı yandı bu konuda çünkü. Sen öyle bağırıp çağırıp huzura eriyorsun tabii Sinirinin hemen geçmesi çok normal, içinde tutmuyorsun. Ama eşin öfkesini boşaltamadığı için ve üstüne senin stres topu olduğu için gerginliği, kızgınlığı, öfkesi, kini geçmiyor. Hele sen bi kendine hakim ol bakalım. Eşin de kin tutmaktan küslükten vazgeçer diye tahmin ediyorum. Ne demiş efendimiz "en büyük pehlivan öfkesini yenendir" ema1 Hayat, sen plan yaparken başına