bu senin vermen gereken bir karar yaşadıklarını senden daha iyi kimse bilemez ama böyle bir insanlada ömür geçmez Allah yardımcın olsun arkadaşım kate_34

arkadaşlar şimdiden çok tşk ederim. bu siteye yeni girdim. Tarafsız olarak değerlendiren ve insaların yorumlarına ihtiyaç duyuyorum. aldığım kararın çocuğum için ve benim için doğru olduğundan emin olmak istiyorum fikirlerinize ihtiyacım var lütfen... mors

o kadar güzel söylüyorsunki chess evlilik emek ister karşılıklı mücadele etmek gerekir. ben aciz durumda olmadığımı ve sabrımın bir yerden sonra bittiğini evi terkederek bunun bu şekilde gidemeyeceğini ona anlattım zaten. mücadele ise psikiyatri tedavisi almamız gerektiğini söyledim ben alıyorum ama o kabul etmiyor kendinde sorun olmadığını söylüyor. bana bir daha olmayacak diyen kişi benim kararlı tavrım karşısında gönlümü almak yerine alttan almıyor ve kendisininde bitirebileceğini vurguluyor. bununda ötesinde beni hala kırmaya, yaptığım her haraketimi terine çekip hayatımda biri varmış gibi kelimeler kullanarak bana suçluluk duygusu hissetmemi sağlamaya çalışıyor. ben onu suçlamak değil amacım ama bi bu kalmıştı bana bu kelimeyi kullanmadığı onu da söyledi artık ve ne yapacağımı bilmiyorum. BinbirRenk

bildigim kadariyla kadinin evden gitmesi hukuksal anlamda suc.. eger bosanmayi dusunuyorsan dikkatli ve planli hareket et.. Gxuxlsxuxm

siddet uygulayan bir babaya hic bir hakim cocugun velayetini vermez!!!

Size söyle söyleyeyim fiziksel şiddet1-5 yıllık evliydim ilk tokatımı yedim bu sürekli olmadı senede bir belki sirinlendiğinde biyerleri vuryor veya bana eilnde ne varsa atabiliyordu bunun sıklığı 4-5 yıldır artarak devam etti. buna ilave sinirliyken kendi kendine bile küfür eder ben tepki gösterdiğimde veya sözlü müdahale ettiğimde tartışma ortamımız olurdu. aslında şöyle söylemek doğru çift karakterli insanlar olurya bir tarafı çocuk gibi eğlenceli diğer tarafı çekilmez sinirlenince darp uygulamak veya bağırıp sinirini bir şekilde boşaltan birisi ama bizdeki sadece şiddet değil buna ilave birçok anlaşmazlığımız var ve ben bu şekilde mutlu değilim..

Ne zamanki bir insan baska bir insana gerek sözle, gerek fiziksel zarar veriyorsa siddet budur benim benim icin arkadasim. E edasu

arkadaşlar tyardım edin.12 yıllık evliliğim de artık dayanamama kararı alarak artık yaşadıklarıma çözüm bulmak istiyorum. bana yardımcı olun boşanmak çaremiii..? eşimle kişilik çatışması yaşıyorum. eşim çok titiz ben çalışmaya başladıktan sonra daha fazla düzen ve titizliklik konusunu abartmaya başladı. evimde rahat edemiyorum kendi kıyafetlerini ütüledikten sonra bile kendisi kaldırır hep böyleydi bende bunu böyle kabul ettim üzerine gitmedim. artı ailemin, hiç bir misafirin kendi aileside dahil bu yüzden pek geliş gidişini tasvip etmiyor. bu konuda tartışmalrımız oluyor ben de aksine sosyal bir insanım misafri ve gidiş gelişi severim. hep dikkat ettim onun bu tavrından dolayı çogu zaman tartışdık ama dayanamıyorum bu benim ailem başkarını bıraktım ama kendi ailelerimize bu kadar yapmammaız gerektiğini düşünüyorum. sözlü hakret ve fiili şiddet uyguladu bu evliliğim boyunca son 2 yıla yakında tehdit kelimeleri kullanır oldu ben düzelmesi için sabrediyorum ama hep üzerine ilaveler olarak evlilik 12 yılını tamamaladı ama artık dayanamıyorum.1 kızım var onun için hala yanındayım ama nereye kadar gelecek kaygısı yaşıyorum. nereye kadar daha bu şekilde devam edebilirim. kızım karşısında bana darp uygulamasını sinirlenince bağırmasını sessizmi kalmalıyım hala.2 ay önce evi terkettim dayanamayarak gerçi beni tuttu kolumdan attı ve babamı aramazsam şerefsizsin diye bir kelime kullandı bu son noktaydı. çocuk için geri döndüm ama nereye kadar psikiyatri tedavi almaya başladım bu dönem içinde... bana önüme yemeğimi getiren birisi bu kadar evde kadın gibi her işi yapar ama ben bunu beklemiyorum artık bana erkek olsun. sizce bu evlilik ne olur...? birumutt boncuk

sorunumuz bana göre ufak gibi görünen şeyler birktiği zaman insanlarım patlama noktası oluyor. belkide baştan tavır koyup bu kadar evliliği devam ettirmemek gerekiyordu. ama hayatımız hep bu kadar kötü geçmedi. sevgi olsada saygımız sanırım kalmadı birbirimize karşı:: Chess

canım buraya yazdıkların evliliğinin sadece çok küçük bir kesiti bence boşanmalı mıyım diye bir soruyu burda sorman çok yanlış ki anlattıkların bana boşanmayı gerektirecek şeyler gibi gelmedi, sadece birbirinize karşı biraz sabırsızsınız galiba... kadınlarkulübündeki herkes çok duyarlı sağduyuludur ama bence bu soru bize değil de senin kendine sorman gereken bi soru ama sana ben olsam ne yapardım onu söyleleyim eşimi karşıma alır hoşlanmadığım huylarını yüzüne söylerdim o da bana söylesin isterdim yani iletişim kurmaya çalışırdım 12 yıllık bi evliliğim olsa öncelikle hemen bitirmeyi değil nasıl düzeltebilirimi düşünürdüm hele bir de çocuğum varsa arada. Rabb'im yar ve yardımcın olsun dua edin en kısa zamanda sorunlarınız çözülür inşallah:Saruboceq:

Bana seneler öncesini hatırlattın tatile çıkmıştık. Ve gözümün önünde bir fotoğraf kaldı babam annemi tokatlamıştı. O fotoğraf hep kafamdadır. Babam çok sinirliydi ve anneme sinirliendiğinde küfürlü konuşurdu. Fakat özünde çok iyi bir insan babam çocuklarına eşine bağlı oldu. Yazlıklara götürdü. En iyi şekilde yaşatmaya çalıştı. Sonuçta 44 yılıdr evlilikleri sürüyor. Bunu şunun için anlattım. Sinirlilik gerçekten genetik bir durum babamın tarafı annesi aynı şekilde hemen parlayıp sönen tiplerdi. Eşinin genetik şifresi gereği bu sinirlilik ona geçmiş belli. Ayrıca onunda yaşadığı aile koşullarında anne baba sürekli gözünün önünde aynı şeylerimi yaptılar. Bence kızını düşünerek değil kendin hala bu adamı seviyormusun bunu düşün. Eğer sevgin kaldıysa aile danışmanlığına birlikte gidin. Ve yeni bir başlangıç yapın. Ama sende sevgi bittiyse, o zaman ona göre karar ver. Yani iyi huyları ve kötü huyları kefeye koy bir yandan da. Benim fikrim bu canım. ınşallah senin ve kızının hakkında hayırllısı olsun. mors

seni kolundan tutup atan bir adamin evine dönmemeliydin bence bende annesi babasi bosanan bir ailenin kiziyim eger bir anne isterse hem anne hem baba olabilir sahsen ben hic bir eziklik hissetmedim bazen ayrilmak en iyisidir annem dayak yicegine gözümün önünde babam olmasin daha iyi ben bu sekilde düsünüyorum

bence kizini dusunuyorsan bosanmalisin... annemin maddi gucu olmadigi icin ve cocuklarimi bana gostermezler korkusu oldugu icin bosanamadigini biliyorum ama keske bosansalardi ve huzur icinde buyuseydim. annem ve babam o kadar cok kavga ederlerdi ki evimizde bir gun huzurlu yasayamadik. ailemden bana kalan anilar hep uzgun anilar... annemin babamla kavga ettiginden evi gece yarisi terk ettigi gece ve sabah ta mecburen geri dondugu gun hic aklimdan cikmaz mesela... gece yarisi nereye gitti kime gitti diye dusunmustum cunku oturdugumuz sehirde gidecegi akrabamiz yoktu . sunu da ekliyim bu olay oldugunda ben daha okula bile gitmiyordum ama hala cok net hatirlayabiliyorum cunku boyle olaylar insani cok etkiliyor. kizinizin iyiligini dusunuyorsaniz, huzurlu bir hayat yasamasini istiyorsaniz ayrilin derim. beklemeniz hata . push ;

bende kizinizin yasinda olsaydim annemle babami ayri gormek istemezdim.. ama o buyuyene kadar kavga, gurultu, huzursuzluk olacak kiziin ileride uzulmeyecek mi?peki kizim senin icin kaldim dediginde ne diyecek? kendi ruh sagligin yerinde olmadiktan sonra cocuguna ne vereceksin?bir baslangic yapmazsan ileride cok daha zor olur.. siddet affedilemez birsey.. ya gidemiyorsun diye yillarca siddet uygularsa sana.?kocan olmasina ragmen evladini dusunen sadece sensin.. iyi kotu hicbir aninda yaninda degil.. imza uzerinde evlilik.. karari verecek olan sensin cok iyi dusun.

açıkcası sorununuz ne ben anlamadım, yani bu kavgalar neden çıkıyor ana sebeb ne, sorunun önce köküne inmek sonra dallarına bakmak lazım bence

Diğer sorunları tedavi görerek aşar desem bile şiddeti nasıl kabul edeceksin. Ayrıca bunca yıl dayanman çok sabır işi. Çocuğum için diyorsun da esasen çocuğunu bu ortamda nasıl yetiştireceğini düşünmelisin. Anne baba olarak onun psikolojisinin ne durumda olduğunu biliyor musunuz?

bana diyorsunuz ki karşınıza alıp beğenmediğiniz huylarını söylerdim. bunları konuşa konuşa 12yıla geldim zaten karşısında ağlayarak benim sevgine ihtiyacım var bana sarılmana ihtiyacım var diye ağladığımı biliyorum. ben çocuğum için zaten pişmalık duymak istemediğim için sizin tarafsız yorumlarınıza ihtiyaç duydum. size şunu söyleyeyim bana defol git diyen erkeğin evine tekrar geri döndüm ve 2,5 aydır yanında olmama rağmen düzelmesisini düşünürken birde hayatında başka birisi mi var suçlamasıyla ve iftiralarıyla karşı karşıyayım. düzeltmek yerine ''kedi ulaşamadığı cigere mındar dermiş ''şimdi suçlama politikası uygulanıyor. bu gün artık bir karar aldım ve benim için böyle düşünen bir koca onu bu düşünceye sevkeden, olan herşeyi düşünmek istediği gibi yorumlayan bir ailesi bu insanların yanında kalamıyorum artık. her şeye sabır olabilir ama 12 yıllık gelinlerini, karısı hakkında şüphe duydunsa zaten bu evlilikten hayır gelmezz...

dedim ya yazdıkların sadece 12 yılının küçük bi kesiti, ne yaşadığını ancak sen bilebilirsin canım ve bununla nasıl başetmen gerektiğini de, Allah yardımcın olsun ve hakkında hayırlı olan kararı verdirsin çocuğun için de inşallah:Saruboceq:

kızımım psikolojisinden endişelendiğim için artık buna bir dur diyorum. ailere açarak çözüm bulmaya çalıştım kendi ailema daha yeni anlattım ve ailemde pek onaylamıyor davemını. onun aileside hataları hep bende buluyor 4 4 bir erkekmiş bana her konuda yardımcı oluyormuş. ben maddi ve manevi destek oldum eşime bende çalışıyorum 1,5 yıldır kiradayım ve ben ödüyorum faturalarıda o ödüyor çalışmadığım dönemdede evime katkıda bulunmak için evde bişeyler yaptım ama bunlar bile ailesi tarafından parmağı boğazındamıydı yapmasaydı denildi. benim düğünüm +cenazem+hastalık gibi zor dönemlerde yanımda değildi o sadece üçümüzün olduğu öyle bir hayata odaklı. eve döndükten sonrada bende hatalar aramaya başladılar hayatımda birisinin olduğu gibi düşünceler le bana tavır yapıyor. sabahlara kadar yanlız yatan tv karşısında uyuya kalan kendisi o beni böyle bişeyle suçluyor. normalde hiç kıskanç birisi değildir. ama şu 2 ay da bu düşüncelere kapıldı evi terketmemden. o kadar çok meselem varki hangisini anlatacağımı bilemiyorum. sonuç şu ki hakkımda hayırlı olanı istiyorum artık..

Konuyu yanlış yere açmışsınız papuli toprağım iyiki

Dur bakalim arkadasim, bu kadar basit birsey degil, niye velayet babasina verilsin? Böyle kücük yaslardaki cocuklarin anneye ne kadar ihtiyaci oldugna dahil birsürü arastirmalar var, hukukda bunun bilincindedir kanimca. Esin tam manasi ile bir despot bana göre, kendi düdügü calmadigi vakit evde terör estiriyor. Bundan en cok etkilenen kizin aslinda. O minicik yüreginde kimbilir ne korkular ne endiseler yasiyordur. Esin gibi insanlarla gecinmek cok zor, altan almayi bilmeyen, ortak bir paydada bulusmak istemeyen, aciz kaldigi zaman siddete hakarete basvuran biri ile zaten simdi olmasada mutlaka günün birinde ayrilacaksin. Yürümez arkadasim. Nereye kadar bu iskenceyi cekebilirsinki? Senin yapacagin tek: Hemen iyi bir avukat bulmaya calis, siddetli gecimsizlik, dayak, hakaret gibi sebebleri öne sür ve bu evlilikten kizinla beraber en kolay kurtulma yollarini ara. Maddi durumun yoksa bildigim kadariyla bazi kurumlar yardimci oluyormus, git danis, internetin var arastir. Bu evlilik cekilmez arkadasim. lmaz: Kendini düsünmüyorsan kizini düsün, onun icin bu evliligi ayakta tutmaya calisma sakin, annesine dayak atan, hakaret eden bir baba ile büyümesi onun icin cok daha aci. Allah yardimcin olsun

şiddet uyguladığına dir delilin yoksa... şiddetin boyutu çokmu önemlidir. darp ediyor ve sözlü şiddet uyguluyor ama bir kanıtım yok ikimizin arasında yaşananlar kızım belki tanık ama...( mors

seni anliyorum bazi erkekler adam gibi konusmaktan anlamazlar sen soyledikce onlar hatalarini tekrarlar.. en iyisi kafana takmadan ve esinle konusmadan alttan yapacagini yap.. zayif yonlerini bul ve kendi lehine cevir.. birde sana git dedigiyle biraz sabredip donmeseydin keske.. kapinda aglamadan kiymet bilmiyorlar cunku.. kötükedihüso

herşeyi kabul edrim belki ama şiddeti asla. kızım için diyorsun ama böyle bir ortamda kızın ne kadar mutlu olabilir sence. eşinin kesinlikle tadavi olması lazım. bence bir derdim var bölümne bir bak senin sıkıntılarını yaşayan çok kişi var orada. allah yardımcın olsun kate_34

Annem le babam ayrildiiklarinda 7-8 yaslarindaydim kiz cocuklari babalarina düskündür ama o anlamiyor henüz ozamanlar bende istememistim ayrilmalarini cok aglamistim hatirliyorum. sen o evde kalarak kendinede kizinada yazikk ediyorsun kizinin da kendininde piskolojinide bozuyorsun neden diycek olursan siddet olan bir evde saglikli bir cocuk yetistirebilicegine inanmiyorum ben su an iyiki ayrilmissiniz diyorum Chess

canım bence sizin kök sorununuz iletişim kopukluğu, evliliğinin bittiğini düşünme, evet saygı bitmiş ama bunu tekrar yakalayabilirsiniz bence tabii bu sadece senin cabanla olacak bişey değil, eşininde cabası olmalı evlilik evet denince biten, sonra kendi kendine giden bi kurum değil malesef, beslemek, emek vermek, gözüne bakamk gerekiyor bence sen eşini hiçbir konuda eleştirmeden, iyi anlamda bile eleştirmeden, bu ufak tefek sorunları tatlılıkla nasıl halledebilirsin onu düşün anladığım kadarıyla şimdiye kadar uyguladığınız iletişim yöntemleri hiç işe yararmamış, o zaman değiştirceksiniz ve eşine karşı aciz zavallı görünme hiç bi zaman güçlü kendine güvenen, pozitif bi insan görüntüsü çiz öyle olmasan bile kendine güven, güçlü ol derken sakın yanlış anlama eşine rest çek, o bir söylerse sen bin söyle anlamında söylemiyorum, havan duruşun anlamında söylüyorum bazende biarza ara vermek iyi olabilir çok değil ama tadında belkide bi 15 gün ayrı kalsanız bi sebeble birbirinizi sevdiğinizi özlediğinizi fark etceksiniz

HİKOM çok sağol sen yaşamışsın bu psikolojiyi evet kızım 11 yaşında ve herşeyi biliyor kavgalrımızdan etkileniyor babasından korkuyor ama bir o kadarda düşkün. evi terketmiş olmamdan oda çok etkilendi boşanma kelimesinin anlamını cocuk bakış açısıyla değerlendiriyor. babsından çok bana daha düşkün bensiz asla yapamaz bu ayrılıktan velayet babaya verilirse bu kızım için daha büyük bir psikolojik sorun olabilir.