İşinizi bırakmanız çok büyük hata olur Heleki kamuda çalışıyorsanız Hayatta insanın başına ne geleceği hiç belli olmaz

seni çok iyi anlayanlardan biri de benim. her zaman çocuklarımızla birlikte olmak istiyoruz ama hayat şartları buna el vermiyor. ileride bizi nasıl bir hayatın beklediğini bilemeyiz o yüzden işini bırakma.. K

Yaaaa.. İnsan böyle oluyor iştee.. kaydirigubbakcemile3Allah çok aratmadan hayırlısı ile kendinizi hazır hissettiğiniz zaman versin inşallah..:Saruboceq: Ben anca tedaviyle hamile kalabildim... M

peki siz okulu bırakacakmısınızCADIARZU seyrekyagmur Başlangıç: 74 Hedef:

Delimisin kamuda çalışıyorsun bırakma... çalışma saatlerin falan ağır değildir heralde tatillerin vardır.. Ben özel sektörde çalışıyorum haftanın 6 günü akşam 7 ye kadar... 2 yaşından beri bu böyle kreşte büyüdü... Tek bırakan sen değilsin... çok zor oluyor biliyorum.. Benimde ilk aylarım hep ağlarayak geçti ama zaten 14 aylık olacakmış sanırım çocuğununda kreşe gitmesi erken yaşta eğitim alması evde kalmanızdan daha iyi bence.. E

en rahat iş sizinki valla niye bırakıyorsunuz ki bizim gibi özelde çalışanlar napsın her an işsiz kalma korkusu var öyle tazminat falan hak getire... primleriniz en düşükten ödenir istediği saate kadar çalıştırır, istediği zaman maaş öder, fazla mesai asla ödemez resmen eşek gibi çalışıyoruz sadece ben değil bütün özel sektördekiler böyle malesef... sizlerin yazın en az 1-2 ay tatiliniz var ders proğramınızı istediğiniz gibi hazırlarsınz. bakıcıya bile gerek kalmaz bazen... bir tanığım eşide öğretmendi biri öğleden sonra diğeri sabah ayarlamış okullarını eşiyle birlikte ortaklaşa baktılar bakıcı bile tutmadır üstelik aileleride yoktuyanlarında isteği zamanda raporunu alıp ailesiyle geziyo tozuyo... aaaayyyyy çok konuştum. E

bence bırakmamalısın. zaten 4 ay yasal izninin var yani onun en çok ihtiyacı olduğu zamanda yanında olucaksın. masraflar ağır oluyor görüyorum tabi eşinizin geliri iyise çalışmayın derim yalnız dadı ya bırakmakda kötü bide o yönden düşünmek var.4 ay iznini geçir sonraki duruma göre karar verebilirsin. E

Canım öyle pekde rahat değiliz normal öğretmenler öyle ama biz üniversitede olduğumuz için iznimiz 10 yıla kadar 20 gün. Ayrıca ders programımızı öğrenci bürosu hazırlar. Ama şu açıdan sana katılıyorum iş güvencemiz var. Öğretmen olmayı bende çok isterdim SutluKahve

çoğucundan önemli mi? onun her anına, büyümesine, ilk anne demesine, ilk dişini çıkarmasına şahit olmaktn önemli mi geliyo? eğer durumunuz iyiyse eşin yetebiliyorsa çalışma! tabi bakıcıdan duymak istemiyorsan ilk kelimeleerini. onu kendin eğitmek istiyorsan onunla olmalısın!! sen bilirsin ama ben olsam kıyamazdım ne şartla olıursa olsun!! yavrumdan önemli olmaz... lmaz:

Gereksiz yere üstüme alınıyorum bilmem ama sanırım bu sözlerin bana. Keşke herkes eşine güvenebilse, eşler bu güveni boşa çıkarmasa Keşke çocuklarımız destek almadan ekstra harcamalara gerek duyulmadan devlet okullarında yeteneklerine en uygun eğitimi alabilseler, keşke hemen iş bulabilseler, keşke gençler kendi kazançlarıyla evlenip yuvalarını kurabilecek, anne babalarına ihtiyaç duymayacak gelire sahip olabilseler, En önemlisi keşke anneler çocukları okula başlayana kadar işlerine ara verip daha sonra geri dönebilseler... Umarım sen hayal ettiğin gibi bir hayata sahip olursun.

arkadaşlar çocuk tabiki önemli ama unutmayınki annede bir insan ve bugüne tırnağıyla gelmiş, çevremde o kadar anne var işi bırakana hiç rastlamadım. Y

Offf seni çok iyi anlıyorum. Şu an ben de aynı şeyleri düşünüyorum. 1 yıllık ücretsiz iznimin bitmesine 1,5 ay kaldı. Şimdiden okul kabuslarım başladı. Her gece ya derse geç kalıyorum, ya bırakacak kimse olmadığı için bebeğimi de yanımda götürüyorum :) Mesleğimi çok seviyorum ve bu güne kadar çok iyi yaptığımı düşünüyordum. 7 yıldır bir gün bile derse hazırlıksız gitmedim. Elinde tebeşir kara tahtada ders anlatan sıkıcı öğretmenlerden olmamak için hep vakit ayırıp, eğlenceli dersler hazırladım öğrencilerime. Ama şimdi oğlum ve eşim dışında kimseye ayıracak vaktim yokmuş gibi hissediyorum. Aklım evde onunlayken vücudum robot gibi okula gidip-gelecek sanki. Eşim özel sektörde, benim maaşıma şimdiye kadar ihtiyaç duymadık ama yarının ne getireceği hiç belli olmaz diyorum kendime. O işsiz kalırsa bir anda herşey tepetaklak olur. Bir de tabii oğlum 3 yaşına gelip kreşe başlayınca ben ne yapacağım evde. Özel okullardaki çalışma koşulları çok kötü şu an. Bu kararı vermek gerçekten çok zor. ınşallah hepimiz için en iyisi olur. hurrem

Sağolun arkadaşlar içim biraz rahatladı. Gerçekten bu suçluluk duygusu çok zor. Sanırım bu kadar hassas olmamın nedenlerinden biri benimde annem çalışıyordu. Bilmiyorum ama hep annesi evde olanlara özendim kreşlerdende bıkmıştım. Ama eşin bile olsa hayatın ne getireceği belli olmuyor. Çevrede çok örneklerini görüyoruz. Bakalım daha düşünmek için vaktim var sanırım:)) SutluKahve

ışe yakın bir ev bulabilme, tutabilme imkanı olması çok güzel olur tabi... Ancak ailenin de her zaman yanımıza gelebilme imkanı da olmayabilir.. Herkesin bir yaşantısı var kendince.. Büyüklerinde herhangi bir hastalık, rahatsızlık olmayanlar, yolculuk yapmasında sorun olmayanlar daha da şanslı diyeyim o zaman :)

Bu arada işe başladığımda 14 aylık olucak kuzum Bu konida

Canım arkadaş sana söylememiş zaten onun dedileri doğru ama malesef bende senin gibi düşünüyorum hayatın ne getireceği hiç belli olmaz. Eşime çok güveniyorum ama hayat bu bırak aldatmayı işsiz kalsa allah korusun başka bişey gelse başına. Bunları düşünmekle yaşanmaz ama bebek olunca düşünüyoruz işte . push ; E

ıyi ve güvenilir bir bakıcı bulmak ta bir mesele..:bbo: . push ;

bir bebeğin bütün ihtiyacının ilerde onun daha pahalı özel okullarda okutmak için yada 2 alabiliyorken 3 kıyafet almak için anne sevgisinden mahrum büyütmek midir? eşine güvenmiyormusun ki? eşine güvnmiyorsan niye bebek yapıyorsun ki? durumunuz el veriyorsa bence bi bebeğin anne sevgisiyle büyümesi ne anneanne ne babaanne nede akraba nede kreşş... hiçnbiri gibi değildirr... bir bebek anne sevgisi ve terbiyesiyle büyümelidir... zaten eşinin durumunuz oldktan sonra sigortayı ödeyip emekli olabiliyorsunki!! ayrıca ilerde bilmem nerde okumasını bilmem ne işi yapmasını istiyorsan çalış diyene anlam veremedim. her başarılı öğreninin arkasında madii güç olmayabilir ama aile terbiyesi aile huzuru yatar.. Y

5 aylık bir bebeğim var. özel sektörde çalışıyorum; yani yarınım belli değil. eğer çalışmak zorunda olmasam şu dakika bırakırdım işimi. çünkü bana para kazandırmaktan başka bir işe yaramıyor. ne kariyer yapabiliyorum ne mesleğimi çok seviyorum ne de yarınım belli. ama sevdiğim bir mesleği yapıp devlet güvencem olsaydı çalışmama lüksüm olduğu halde çalışırdım. bana verilen yasal hakları sonuna kadar kullanıp sonra işe başlardım. çalışmak çocuk büyütmeye engel değil. mavi

Bırakın mı demişim yoksa kendi adıma kendimle ilgili olarak ne düşündüğümü mü yazmışım? Bırakın diye bir kelimem yok konu sahibi arkadaşa... Dikkat ederek okumanızda fayda var...

Tekrar hamile kalabilme imkanım çok zor, ailemden uzaktayım. Eğitimci değilim, seçenekler arasında bana göre olmadığı için bunu işaretledim.. Kendime ait işim var.. Tabiiki en azından 2 yaşında gelinceye dek bebeklerimle olucam.. İnsan her istediğinde çocuk sahibi olamayabiliyor... Hele benim yaşımda yakalanan bir mucize her zaman ele geçmiyor...

arkadaşım bende devlet memuruyum çocuk düşünüyorum ve kesinlikle işimi bırakmam. sonuçta çocuk büyüyor zaten 14 aylık yapmışsın daha ne istiyorsun, çocuğun emin ol evde oturan bir anne yerine seni tercih edecektir, şimdi aklı ermiyor ama ileride ihtiyaçları artacak, sosyal çevresi olacak ve emin ol seninle gurur duyacak. birde devlet özelden çok daha rahat, bence işyerine çok yakın bir ev tut, birde bakıcı abla bul, sık sık eve git. zaten psikologlarda önemli olanın çocukla ne kadar zaman geçirdiğinin değil o zamanın niteliğinin olduğunu söylüyorlar Y

annem devlet dairesinde memur, babam serbest meslek sahibiymiş ben doğduğumda. ilk çocuğum evlendikleri gibi olmuşum maddi durumları da hiç iyi değilmiş ailemin. anneannem çalışıyormuş o zaman. kışları babaannem bakmış. ilkbaharda onlar tarlaya çalışmaya gittiğinde akraba eş dost elinde kim alırsa işte, bazen anneannemin çalıştığı halk eğitim merkezinde sobanın yanında karton kutuda uyurmuşum annemden ayrı başka bir şehirde. yazları da benden 14 yaş büyük teyzem bakmış. annem işten gelince teyzemle beni ağlıyo bulurmuş. yine de bakıcı eline düşmemişim. 2 yaşımdan 6 yaşıma kadar annemin çalıştığı kurumun kreşine gittim. hayatımın silik 5 yılıdır. ne sokakta oynanan oyunları bilirdim ne mahallede bi arkadaşım vardı. annemi özledim diye ağlarmışım, akşamları annemin yanından hiç ayrılmazmışım. ben bunların hiçbirini hatırlamıyorum ama kesinlikle bir aile kavramı oluşmadı bende. onlardan ayrı yaşıyorum ve inanın asla özlemiyorum. bu küçükken de böyleydi. bunu anneme söylediğimde hem ağlıyor napayım başka çare yoktu bakacak kimse yoktu diyor hem de kızıyor ben çalışmasaydım babanın kazandığıyla zor okurdun istanbulda diyor. ve sonuna kadar da haklı. bir kere kesinlikle işinizi tamamen bırakmayın ev hanımı durumuna düşmeyin. bir kadının en büyük güvencesi maaşıdır. erkeğininin karşısında dimdik durabilmek için gereklidir. fakat eşinizin maaşıyla yetinebilecek durumdaysanız bir süreliğine mesleğinize ara verirseniz çocuğunuzun gelişimi açısından çok iyi olur. ve bence bakıcı ve kreş konusunda seçici olun. eşek kadardık yine de zorla uyuturlardı kreşte. uyumasak da kıpırdamadan yatmak zorundaydık. nevresime bakarak geçti çocukluğum desem abartmış olmam herhalde. neyse gene de güneş bulutlar falan vardı güzeldi be nevresimim hala aklımdadır:kedi: acıların çocuğu gibi oldu:roflol: Bir_kadin

yeri değil belki ama ben de kopyalamak istedim buraya... Ben anne olmasaydım eğer... > > Topuksuz ayakkabılarla da > şık olunabileceğini bilmeyecektim. > Hamileliğim esnasında 80'li > kilolara kadar çıkıp kendi çapımda ilk defa > bir alanda > rekorumu kıramayacaktım. > O küçücük > ellerle renkli kartonlardan yapılmış bir kâ;ğıt parçasının > bu > kadar değerli olabileceğini öğrenemeyecektim. > Kan > yapsın diye danadili haşlayıp üzerine yumurta kırıp ağzının tadına > da > uysun diye çikolatalı pudingle karıştırmak gibi > yaratıcılığın sınırlarını > zorlayan tarifler keşfedemeyecektim > hiç. > Su almak için elimde kumanda ile > buzdolabını açtığımda kumandayı > buzdolabına koyacak kadar ya > da evden çıkarken telsiz telefonu çantama > atacak kadar > kendimden geçmeyecektim. > Birinin canı yandığında > ötekinin bu acıyı hissedebilmesinin sadece ikiz > kardeşlerde > olduğunu sanacaktım. > Sabahın köründe gözü > kapalı mutfağa kadar gidip, süt ısıtıp yine gözü > kapalı dönme yeteneğini kazanamayacaktı m. > Üzümün çekirdeklerini tek tek çıkarmak > için insanüstü bir uğraşa asla > girmeyecektim. > Bir insanın gaz çıkarması beni bu kadar mutlu > edemeyecekti. > Büyüdüğünde arkadaşlarınla > birlikte partilerde Süper Anne olarak eğlenmeyi > hayal > edemeyecektim. > Babanla belki daha az kavga edecek ama sevginin > evlat denilen başka bir > boyutuna giremeyecektik. > Sevginin > böylesine karşılıksız olanını hiç tadamayacaktı m. > Telaşsız sevişmenin hayalini kuramayacaktı m. > Annemi bu > kadar çok sevdiğimi anlamayacaktı m. > Annesinden zorla > ayırdılar diye 'Uçan Fil Dumbo!' çizgi filminde > böğürerek > ağlamayacaktım. > Geceleri kesintisiz > uyuyacak, hafta sonunda sabahları istediğim saatte > kalkacaktım ama > uyandığımda yanağıma konmuş minik ellerin sıcaklığı > ısıtmayacaktı > yüreğimi. > Çantamda sürekli bisküvi, > ıslak mendil, bir adet oyuncak, düşer bir yerin > kanar diye > ayıcıklı yara bandı taşımayacaktım. > Acıyı geçiren > öpücüğün gücüne inanmayacaktı m. > 38,5 derece ateş beni de yakıp kavurmayacaktı. > Yağmur sonrası > çamurlu sularda zıplamanın keyfine varamayacak, sen bir > lokma > daha fazla yiyesin diye kalabalığın ortasında kafamda peçete > dansı > yapmayacaktım. > Sen olmasaydın eğer yaşamın > karmaşıklığını unutup tekrar basit yaşamayı > öğrenemeyecektim. > Sen olmasaydın eğer ben asla 'anne' olmayacaktım. > Bir > çocuk doğduğu anda, bir anne doğarmış... Bu lafın doğruluğuna > inanmayacaktım! Y

tabiki büyükleri ile aynı yerde yaşayanlar şanslı, aileniz çocuk belirli bir yaşa gelene kadar yanınza gelebilir. kötü bakıcılarda var ama iyilerde az değil. dediğim gibi ev işe yakın olabilir, sık sık yanına gidilebilir Y

Mutlaka evde oturup bebğini büyütmeyi her annenin arzular. ama bebekler büyüyor. Bakıcıyla, anneanneyle, babaanneyle, kreşlerde Bir bebeğin ihtiyaçlarını karşılarken yardım istemek ve bulmak mümkün Ama bebekler büyüyor, öğrenci, genç kız/delikanlı oluyorlar, İhtiyaçları artıyor, özel ders aldırmanız, arkadaşlarında görüp özendikleri kıyafetleri almanız, şehir dışında üniversitede okutmanız, sonrasında nişanını düğününü yapmanız, bir ev kurmasına yardımcı olmanız gerekiyor. O dönemde size yardımcı olacak birilerini bulmanız çok zor. Ayrıca emekli olabilme şansını korumak, Allah korusun evliliğinizde problem yaşamanız durumunda kendi ayaklarınız üzerinde durabilmek bir kadın için gözardı edilemeyecek avantajlar.. Umarım kendiniz ve aileniz için en hayırlı olan kararı verirsiniz.

:)) keŞke kamu olmasaydı uffff ılerde ıŞını bırakanlar gÜvenlerını yıtırıyormuŞ. hayır sonradan nerden ıŞ bulucam Özel Ünıler benı beklemıyorama gÖzÜmÜ karartabılırım E

Çok iyi bir işiniz var ve bebeğiniz de çok küçük değil. Bence bırakmamalısınız. S shekerkizcandy

duygularınızı karıstırmayın.. kızınız ıcın bırakmayın derım ılerde senın ıcın ısımı bırakdım dersenız kızınıza sorumluluk yuklersınız sebep olara onu gorursunuz.. calısan anne olmak daha guzel kızınızla gecırdıınız zaman kalıtelıdır emınım.. ona guzel bı gelecek vermek ıcın calısmaya devam derım.. Mev Can Yeni

yazdığım direk sana yanıt değildi sakın yanlış anlama. yorumları okudum ve aklıma takınlarla ilgili kendi fikirlerimi yazdım sadece. ilerdee bir gün geriye baktığında keşke demek kimse istemez. ben ki bebeklri çok severim kendi yavrum olsa ondan bi an ayrılamam. ileride geriye baktığımda yavrumun huzurlu anne sevgisiyle büyüdüğünü görmek asla keşke çalışsaydım sözünü aklıma bile getirmez. ama çalışırsam büyük keşkelerim olur. tabi insanın eş seçimi çok önemli. büyük konuşmak olmasın ama insanlar kendini bi şekilde belli eder. oyuzden benim fikirlerim böyle.

Annem bakamaz canım hasta eşimin anneside tek başına yürütemez. Bakıcı güvenilir biri olsa çalışınca aklım hep evde kalıcak. Çalışan arkadaşlarım bir süre sonra alışılıyor. Bebekte daha sosyal olur diyorlar tabi bunlar bana şimdi avutma gibi geliyor A arim

olumunekankayizsmile

Yine kendi şahsi düşüncemi söylemek istiyorum.. ış bırakmak değil ama imkan varsa bir süre için ara verilebilir diye düşünüyorum. Anne-kayınvalde ile aynı şehirde olmayabiliriz çocuk doğduğunda.. Ya da az evvel de yazdığım gibi güvenilir bir bakıcı da şans meselesi. Eşimden örnek vereyim bakıcısı kömürlüğe kapatmaya kalkmış, benim bakıcım çok afedersiniz çırılçıplak soyunup nasıl göğüslerim güzel mi diye sorardı bana.. Bir diğer tanıdığımızın da bakıcı ablası eve erkek arkadaşını alıyormuş, sanırım çocuk çok uygunsuz pozisyonda görmüş bunları, abi ablaya işiyordu ben gördüm demiş annesine..:kedi: Tabi illa bunlar olacak diye bir şey yok.. Büyükleri ile aynı şehirde yaşayanların daha şanslı olduklarını düşünüyorum.. Y

Benim için önce bebeklerim.. Kariyer mariyer hiç bir şeyi gözüm görmüyor. Zaten tedaviyle hamile kaldım.. Hakkında hayırlısı.. Laale Aşikardır Zat-ı

ıyı bır ısınız var ve 14 aylık olana kadar kendınız bakacaksınız kesınlıkle ısınızden ayrılmayın derım cok pısman olacagınıza emınım ben 2,5 aylık ıken oglumu her sabah anneme bırakara ıse basladım evet cok uzuluyor ve aglıyordum ama her agladıgımda da hersey oglum ıcın oldugu telkınını vererek kendımı yıne kendım sakınlestırıyordum ılk zamanlar lohusa psıkolojısı ıle ınsan cok muallakta kalıyor ama karar verıp ıse basladıgınızda kısa surede alısabılıyorsunuz bence duygusal yaklasmadan mantıklı dusunun derım cok daha erken bırakabılen anneler var KurabiYe Yeni

Ben bekar olmama rağmen ileride evlenince çocuğum olunca işi bırakırım bebeğim her şeyim olur diyordum. Şu an öyle düşünmüyorum :umursamaz: Öyle şeyler gördüm ki bir kadın asla ve asla %; 100 eşine güvenmemeli. Hayatın ne getireceği belli olmuyor. Kadının ekonomik özgürlüğü kesinlikle olmalı. Ne olursa olsun emekli olup işten çıkarım günün birinde. Maalesef hayat şartları... :1no2: jade

tamamen aklımdan geçenleri yazmışsın cnm katılıyorum sanaaa:lepi: benimde kariyerim var evlendigim gün bile işi bırakabilirmmmm kaldıki bebegim olursa hiç düşünmem. hemmm senin gibi biiiri hiç bi zaman işsiz kalmaz cnm zorda kaldıgın bi duurmda işe girebilirsin..

kızının ileride büyüyüp en iyi okullarda okuyup onun mezuniyetlerine katılıp en iyi firmalarda yönetici ya da en iyi üniversitelerde öğretim görevlisi olmasını ister misin istemez misin? bence istersin. sen de bu kadar emek vermişsin kendine, yazık etme. inan kızın da öğretim görevlisi bir anneyi tercih eder. benim annem ev hanımı, avantajları yok muydu vardı, eve gelirsin sıcak kekler filan, annen kapıyı açar. ama ben hep annesi kariyerli arkadaslarıma özenmisimdir, ileride cok daha büyük faydaların olur kızına, üniversitedeki cevren sayesinde ona cok daha fazla kapı acabilirsin. bulgar

Maalesef hayat sartlari o kadar zorlasiyorki boyle bir durum basima gelse krese vermek yada bakici tutmak zorunda kalirdim cunku kendimi garantiye almak zorundayim bence siz bir cikar yol bulun isinize devam edin.. basiniza ne gelirse gelsin maddi sorunlar yasayacaginizi dusunmuyorsarsaniz orasi baska tabiiki.. Ama bugunun birde yarini var. Once kendinizi saglama alinki yarin bir gun ne olur ne olmazlara karsi guclu bir durusunuz olsun

Şayet ben anne olsaydım, eğer sosyal haklarım iyi olan bir devlet işiyse bırakmazdım. Ama özel sektör insanın canını alıyor, hiç bir şeye vaktin kalmıyor, özel sektörde çalışsam bırakırdım. A arim

unv nın kresıne bıraksanız ders saatlerınız arasında?1.5 yas alıyor mu bı arastırsanız... . push ; L

Benim 10 yaşında bir oğlum var, ikinciside yolda. Oğlumu 3 aylıkken bırakıp işe başladım. Ölürürm çalışamam diyordum. Ama ölmedim bak 10 yıl geçti. ıyiki bırakmamışım işimi, bu işsizlik ortamında çok zor. Şimdi de bırakmayı asla düşünmüyorum.

Benim için de kariyer. Çocuğumu yine iyi imkanlarda yetiştiririm ama geleceğimi güvence altına almalıyım ki yapabileyim bunları. Bildiğim kadarıyla zaten hamilelik sonrası bebeğinizin bakımı için bir izin veriliyor... BolSekerli

Ya cnm cok ikilemlik bir durum.. Bencede öncelik cocuk fakat böyle bir işte bırakılmaz.. yatılı bir bakıcı yada yakının yokmu bakabilecek emin bir el? E