aslında olumlu olumsuz önleri var.. eger sosyal bir ev hanımlığıysa yani evde oturan bayan kitap okuyor, alışverişe çıkıyor, arkadaslarıyla buluşuorsa bu cok güzel.. ama eve kapanıp cocuga yemek yapmaya ev temizliğine kendini adıyorsa o zaman kötü.. şahsen calışmadan duramazdım ben işe yaradığımı hissediyorum.. işimi çok iyi özenle yapıyorum bi gün gitmesem işler karışıyor yokluğum belli oluyor... bu acıdan basarı beni mutlu ettiği için liderliği sevdigim için calışmayı cok seviyorum.. zengin bir eşim olsaydı da sanırım bikaç gün olsun yine calışırdım.. çünkü bir ev hanımının iş kadını da olması güzel olurdu... kendine güven adına para kazanmak iyi diyorum ben... manevi haz da tabi...

Arkadaşlar sanırım çalışanlar evde olmak istiyo evde olan arkadaşlar calışmayı istiyoruz. Bence de her yöndende çalışmak iyi maddi ımkanın oluyor, kendine göre çevren oluyor, ve herşeyden önemlisi zamanı gelince emeklı oluyorsun.. en kısa zamanda uygun bir iş bulsamda çalışmaya başlasam evde bunaldım valla..

canım resımlerınıze baktımda gözlerıın içi guluyor bnce bırazd sen kuurntu yapmışsın eşinle paylaştınmı bu dusuncelrını oglun krese gideck yaşa gelmış ayrıca kreşte buyuyen çocuklar paylaşamyı daha raht ogrenıyorlar konuşmayı hareket etmeyı daha zekı oluyorlar ben 2yıl kreşte öğretmenlık yaptım canım. senın işinde yoğun değilseiş sonrası evıne eşine cocuguna vakıt ayırabılrsın canım A Ally

Ev hanımlığı zor, hem de çok zor. Çalışırken insan günlerin, haftaların, ayların nasıl geçtiğini anlamıyor. Ev bir o kadar da nankör. O kadar çalışıyorsun evde, bir de üstüne maddi anlamda karşılığını alamıyorsun. Her şey maddiyat değil, ama öyle kafası çalışmayan erkek var ki... Ev hanımı diye eşini evde yan gelip yatan biri olarak gören. Ne kadar acı öyle değil mi? Kadın saçını süpürge etsin adam kalksın öyle desin... Ben her zaman çalışmayı tercih ederim. Kadının ayakta durması şart, kimseye güven olmaz. Hem ev işlerinden bir nevi kaçış benim için çalışmak.-tatlicadiarzu- arzuco Biri Beni Durdursun

Öncelikle kendini ve içinde bulunduğun psikolojik durumu bu kadar güzel ifade ettiğin için tebrik ediyorum... Ve sonrasında asla yalnız olmadığını bilmek eminim sana iyi gelicektir...:teselli: Kızım 2.5 yaşında ve giderek o bağımlılık dönemini daha büyük bir hızla geride bırakıyor.. Ve şimdi düşündüğümde sanırım o bana değilde ben ona bağımlıydım... Çalışan bir anneyle büyüdüm ve benim gibi büyüyen bir çok arkadaşım gibi özlemlerim oldu... İmkanlar dahilinde çocuğumu bende kendim büyütmek istedim ve sanırım buraya kadar da bunu başardım... Ama emin ol seninle benzer sorunları bende yaşadım ve zaman zaman yaşamayada devam ediyorum... Düşündüğüm, kendimi telkin ettiğim ve beni doyuran tek bir cevap var.. Çocuğumuzun gelişiminin en önemli devresinde onu yalnız bırakmadık.. Yaşamamız gereken o ilk öğretileri kaçırmadık... Varlıklarının amacını düşündüğünde bir şekilde bu yaşadığımız zamanı onlara zaten fazlasıyla borçlu olduğumuzu anımsayarak bu geçiş dönemini daha hafif geçirebiliyor insan... Çalışan anne olmak eminim çok daha zor ve fedakarlık gerektiriyor... Onlarıda canı gönülden tebrik ediyorum... Ama imkanları olan her anne yeni doğan evresini bebeğiyle geçirmeli... En azından ilk 3 yıl... Bir arkadaşımız pedagog tavsiyesinden bahsetmiş elbette ki zorunluluklarımız dahilinde iyi telkinler vermeliyiz... Annenin psikolojisi bebeğine aynadır... Ama mutlak doğru asla değişmez... En iyi İlk öğreti ilk 3 yıl ebeveynden alınandır.. Şu anda kızımı 2 saat lik oyun gruplarına dahil ediyorum... Hem sosyalleşmesi hemde kendime de zaman ayırmak için çok güzel bir başlangıç oldu... Sana ve bir çok yaşıt grubu annelere şiddetle tavsiye ederim... Bu 2 saat sana ait olsun ister arkadaşlarınla kahve iç, ister bir kuaförde saçına en azından bir fön çektir... Ama kesin bir sonuç var ki bu sana çok iyi gelecek... Ve dolayısıyla bebeğine... yerimseniben Sana ve bebeğine sağlıklı ve mutluluk dolu bir yaşam dilerim...:1hug: G

evet kabus hergün aynı işler yinede evde olmak güzel benim annem çalışıyordu ve bize fazla zaman ayıramıyordu buna çok üzülüyordum bebek istediğim için bende çalışmayı düşünmüyorum fatxixma zehra O KI O YUZDEN

bencede kabus değil aksine harika birşey çalışan bayanlar için durum değişiyor aslında iş ev yemek temizlik çocuk hepsini birarada yürütmek zorunda kalıyoruz bence asıl kabus olan bu durum çalışırken dışarda olan işlerin için izin alman çok zor oluyor kendine yeterince zaman ayıramıyorsun işin aslı ev hanımlarına göre daha çok yıpranıyoruz sürekli koşuşturma ve hayatımız dakikalarla sınırlı Allah çalışan yada çalışmayan tüm arkadaşlarımıza sağlık huzur ve kolaylık versin herkese sevgilerrrrrrrrrrrrr balpetegim küçük prensin

çalışmak her zaman güzel bence, tabii işini seviyorsan. ev hanımlığı kabus bence de. çalışan hanımlar daha düzenli kendilerine daha güzel bakıyorlar, çevreleri var. hangi ev hanımı akşam makyaj yapıp güzel giyinip eşini bekler. bir arkadaş "eşimle elele çarşı pazar dolaşırdım" demiş. eşi de çalışmıycak mı oda mı ev de olacak. yeni evli heralde. ben gençken bankada çalışıyordum hiç istememe rağmen eşim işten çıkardı, sigortamı ödedi emekli oldum. oh ne güzel diyenler vardır içinizden, ama ben şu an bile çalışmayı o kadar isterdim ki. yalnız bir arkadaşım hastanede santral de çalışıyordu ona imrenirdim.1 gün çalışıp 1 gün evde olurdu. Önceki

ev hanımı demek evde oturup her gün temizlik pasta börek yemek yapmak deil bence canım ne isterse onu yaparım eşim de anlayışlı çünkü çalışmama mı oda istedi böyle çok mutluyum allahım bozmasın çalışırken hiç bişeye vakit ayıramıyodum şimdi herşey için çok vaktim var hele gezmeyi süslenmeyi seven bi insan olarak bol vakit buluyorum bunlara...

ev hanimi olmak cok guzeldir benim fikrimce ben kizimla cok guzel zaman geciriyorum.

ben ev hanımıyım çalışma hayatım olmadı hiç ama ben sadece evde oturmuyorum en önemlısı eşime ve cocuguma verbıdıgım kadar sevgımı ılgımı verıyorum temızlık yemek konusunda en ıyısını yapmaya çalışıyorum arkadaşlarıma vakıt gecirıyorum kermesler oluyor sık sık ögrencıler için mutlaka içinde yer alırım kutaphaneye gıdıyorum kıtap okumayı cok sevıyorum akrabalarıma cok sık zıyarete gıderım kucuk bır bahcem var orayı ekıyorum organık kendı elımle urunler yetıştırıyorum anlayacagım hıç boş boş oturmuyorum kendıme ve deger verdıgım herkeze bol bol vakıt ayırıyorum

Ya ev isleri ardı arkası gelmıyor bırde tamam yapsan da adın tum gun ne yapıyorsun kı oluyor. Ben calısan bır bayanım. Ev islerini yapmak bana gore calısmaktan zor. Sureklı dagınık topla toz al yemek yap her gun acaba ne yemek yapsam dıye dusun. Aslında bunlarda yormazda kadını yaptıgı ıslerın hıc bır deger verılmemesı yorar. Ogrencılerımle ıste ev hanımlarının durumunu konusuyoruz 7. Sınıf ogrencısı erkek cocuklar bıle ya ev hanımı ne kı evde oturup duruyorlar erkek butun gun calısıyor dıdınıyor oda evde keyıf yapıyor yan gelıp yatıyor dıyebılıyor yanı o kadar kıymetsız halbukı yapan bılır. Eve bır temızlıkcı tutulsa tum gun ıcın en az 400 ytl cocuk bakıcısı tutsan ayda 350 ytl den asagı gelmez baska vs ısler ıcınde bır cok mebla bu ev hanımın yaptıgı tum ıslerın parasal karsılıgı ama ev hanımlarının bır cogu bunu karın tokluguna yapıyor. Ev hanımı olmayı hıc ıstemem gercekten tebrık edıyorum bır cok zorluga ragmen varsınız. Önceki

Bence büyük genellemelerden kaçınmak gerke arkadaşlar... Kimi erkek vardır eşi çalıştığı için şikayetçidir kimi vardır evde oturduğu için saygı duymaz... Kendimizi bu genellemelere sokamayız... Bende eşimle evlenipte başka şehre gelince iş bulamadığımdan çalışmıyorum. ama eşim gayet saygılı sevgili ve aşk dolu... maaşımızdan kalanı yarıya yarıya böler kendi payınla ne yapmak istersen onu yap der... ister biriktir ister giyim kuşam oda aynı şekilde. ister hediye al... evdeyseniz tek düşmemeniz gereken uçurum işe yaramuyorum uçurumudur... o korkunç bir yerdir. Evdede olsanız kendinizi geliştirme yetiştirmeye devam etmelisiniz. Benim kadar okuyan teknolojiyi takip eden kimse yoktur herhalde. bunun çalışmakla ilgisi yoktur kendini geliştirmekle ilgisi vardır yoksa moron gibi işine gidip gelen yeniliklere açık olmayanda bir sürü insan vardır... kaldıki evde oturmanın monoton bir durum olduğu söylenmiş. bir çok arkadaşımdan işe gitmeninde aynı monotonluk olduğunu kimi zaman hafta sonunu zor getirdiklerini söyleyenlerde var. ki bunların çoğu burdan arkadaşlarım. elimde imkanım olsa evde kendimi eşime adasam. yemekler yapsam. evimi temizlesem... kalan zamanda kendime ayırıp okusam gezsem spor yapsam diyen bir çokk insan var inanın bana... o yüzden genellemeler yanlış arkadaşlar...

ev hanımlığı tabi ki kabus değil.. hatta kıymetini bilene bence çok da güzel bir şey.. bir bayanın kendine, eşineiçocuklarına ayıracak vakti olmasından daha güzel ne olabilir ki? ben tan 8 yılımı üniversite okumaya verdim. öncekileri saymıyorum bile. iki üniversite okudum. ama bunları bir statü kazanmaktan ziyade, üniversite yaşamını tatmak, ailemden uzakta iadre edebilmeyi öğrenmek vs gibi çeşitli sebeplerden yaptım. şimdi çalışmıyorum ve evimdeyim. ve yıllarca yapamadığım, daha doğrusu yapmaya vakit bulamadığım bir çok şeyi yapmak ve daha da önemlisi kendimi keşfetmek için birçok zamanım oluyor. öyle güzel ki... ülkemizdeki ev hanımı tabusunun yıkılması lazım bence. ev hanımı diyince abuk subuk ev gezmelerine giden, günlerden ve dedikodudan, ev işinden kendini alamayan bir imaj çizilmeye çalışıyor. ha böyle olan yok mu? tabi ki var. işte benim kabus olarak gördüğüm ev hanımlığı budur. bu herkese göre değişir tabi. ama neden bunca zamanı olan bir kadın kendini geliştirmekten, daha fazla okumaktan, belki değişik el sanatları edinmekten, üretken olmaktan, eşini ve çocuklarını daha fazla memnun etmekten ve arkadaşlarıyla daha doyurucu ve tatmin edici şeyler yapableceği aktivitelere katılmaktan vs uzak kalsın. ve bunca değerli seyi kaybetsin.. ama ne yazık ki son yıllarda bayanların da üniversite okuma olayı ülkemizde yaygınlaştığından beri çalışmayan kadına garip gözle bakılıyor. anlamak mümkün değil bana göre bu mantığı. herşey insanın kendi elinde.. kimi kendini çalışarak mutlu hisseder, kimi de çalışmaktan ziyade başka şeylere vakit ayırarak.. ama önemli olan yaptığımız şeyi başkaları ne der, çalışırsam şu gözle bakarlar, çalışmazsam bu gözle bakarlar mantığından uzak yapmak bence.. uff cok konuştum ama yazdıkça yazasım geldi -tatlicadiarzu- M

ev hanımlıgı kabus gibi gösterilmektedir... inanın etrafımda çogu çalışan bayandan çok ama çok daha mutlu, hayata baglı evhanımları varrr insanı imrendiriyor... ayrıca ev hanımı diyince körelmiş insan tipi akla geliyor ama hiçte öyle deil. mimarım çalışıyorum 2 ay sonra evlenecegim kendimi nsl iyi hisedeceksem öyle yapcagım çalışmayada bilirim çalışada.. M Minel_ask Previously

almanya da ki diş hekimleri hastalarına emirler mi yağdırıyor acaba!! ev hanımları da son derece özgür... bu kadar itip kakmayın lütfen! sizden daha, belki sizinle aynı emeği ama daha çok özveriyi ve hümanistliği yaşıyor o hapishanelerinde dediğiniz sevgi yuvalarında, sevgiyle savaşmadan sımsıcak.. bu kadar bayağı görmeyin, bayağılık insanın ruhundadır!! hayat bir mücadeledir, evet ama savaşmayın bu kadar insanlarla, sadece çalışın, emeğinizi alın.. ama doğrusu yaşlanınca hırslarınızı anlatacaklarınızı dinleyen insanlara üzülüyorum.. emir ver, özgür ol, insanlarla savaş, ölünce uyu... bence yaşlanamayacaksınız! hırslarınız sizi yenicek! buyrun bu size;lülülülülülü bu da ev hanımı olanlara;a. s. Missy CANIM

ben yeni işten ayrıldım hamileleiğim ağır geldi işim çok rahat ve çok sevdiğim halde halsizlik vb. durumlardan kendi isteğimle bırakt ım 5 gündür evdeyim ve canım çok sıkılıyor bebeğim olunca sıkılmaya vaktim kalmıcak belki ama şu an benim için evde olmak çekilmez bişey kimseler yok tek başımayım çok sıkıcı ama bir yandanda işinde çok zorlukları var akşam eve gelir gelmez üstümü değiştirip hemen yemeği yapıyordum yedikten sonra sofrayı topla bulaşıkları yerleştir sonra eşinle biraz tv seyret arada mutfaktan onu getir bunu getir sonra hemen uykum geliyordu 10-11 gibi yatmazsam sabah kalkamıyordum yani sonuç olarak eşimle hiç vakit geçiremiyodum çalışırken 1 saat daha fazla uyumak için gözüm bişey görmüyodu tabi bu arada hafta içi temizlik hak getire hep cumartesi yapıyordum haftaiçi bi misafir gelmek istese çok oturacaklar diye ödüm kopuyordu çok zor çook tabi benim durumum çoğu yani bu tembellik hamilelikten geliyor çalışmak güzel para kazanmak güzel ama bebek olunca onunlada vakit geçirmek çok güzel olacaktır ama yanlız şimdi güzel değil evde böle oturmak... cimcime eses

valla evde 2 sene oturdum evlendikten sonra ama 2 seneye girdikten sonra hep çalışmak istedim elle tutulur bir meslegim yok ama yapabilecegim şey olsun istedim şyaklaşık 9 aydır çalışıyorum özlemedim ev hanımlıgını desem yalan olur özledim evimde oturmayı yemek yapmayı rahat rahat işimi yapmayı.. belki bir süre sonra bunlar sıkıcı gelebilir belki ama.. bayanını bir ortamda söz sahibi olabilmesi içinde çalışması gerekiyor gibi geliyor bana hep öyle hissettim çok fazlada degişen birşey yok gibi ama en azından para kazanıyorum bu beni daha da güçlendirdi.. ev hanımlıgı kabus degil tabiiki önemli olan zevk almasını becerebilmek.. ama iş güç çocuk eş diye kendini sürekli bunaltırsan tabii ki kabus olur... T

yokkk yahhhh valla ne zzamn istersen ozan yapıyosun işini sürekli ertele ertelee yani tamam altarnatifler çokkkk her sabah kahvaltı eşini gidecekse işe yolla yani vardıyalı çalışıyoda sabah gitcekse işeee sonraa temizlik ee tv pc dergler kitaplarım internet üzeri ingilizce eğitimi egzersizlerim sporum diyorumm ssleniyorum falan filan ama yani her zanda olmuyokiii yanii sorunlu diil depresyona girmek için çok geniş bi alan ev hastalık hastası olan arkadaşlarımı görünce midem bulanıyoo yahh bideee yiyip yiyip yatanlardan olamam yediğimi yakmaya çalışırım en olmadı evde bi yeri dağıtır düzeltirim ama iş hayatıı sorumluluklar bilmiyorum ama bana güven verirdi daha hareketli daha güçlü idim kalbim daha büyüktü yani bilmiyorum belki saçma gelecek ama çalışırken yada okula giderken namazlarıma daha bağlıydım şimdi şugün kılarım bugün kaza yaparım ama eskiden ezan beklerdim yani dışarınınn o yoğunluğu sesi Allaha yöneltirdi beni ama şimdi o kadar fazlaa boş zamanın varkiii bi süre sonra ibedetinide erteliyorsun...

merhaba arkadaşlar başlık dikkatimi çekti yorumlarınızı okudum. yıllarca özel sektörde çalıştım. oğlumun en güzel yıllarında yanında yoktum. para için çalışmak zorundaydım. şu andada çalışıyorum ama evimden kendi işimi yapıyorum. sürekli evde oturmuyorum. hem para kazanıyorum hem sosyal aktivitelerimi yerine getiriyorum. böyle daha mutluyum. ev hanımı kelimesini evde oturup çalışmadığım zamanlardada kullanmadım. inanın evde de bi çok şekilde üretiyosunuz.2 yıl işe ara verdiğim zaman süresince takı tasarımı gibi zevk için yaptığım bi becerim vardı. zevkimi paraya çevirdim. gene para kazandım. ev hanımı kelimesi kalkmalı diye düşünüyorum. en çok yorulan en çok üreten kadınlar ev hanımı denen gruptan çıkıyo. takdir ediyorum. ailemden örnek verirsem kayınvalidem yıllarca hem evinin hanımı olmuş hem dışarı dikiş dikmiş. annem babamın görevi dolayısıyla çalışmadı ama hep üretti. kaldığımız ilçelerde topluma faydalı olucak bi çok insanın yetişmesinde rol oynadı. boşa bir tek zaman geçirmedi. emekçi diyelimmm... bütün emekçi kadınlarımızı takdir ediyorum... sevgiyle kalın...

Eğer ki bıktıysan çalışmaktan ve çocuğun ve kendin için birşeyler yapmak istiyorsan çok derim ben. Çalış çalış nereye kadar! Tam olarak neyden korkuyorsun? Evde ne yapacağından mı yani sıkılabilme ihtimalinden mi yoksa başkalarını laf etmesinden mi? Önceki

merhaba, aslında KK'ya çok uzun zamandır üyeyim ancak bir türlü yazılı olarak katılamadım,,,15 yıldır devlet memuruyum oğlum 7 yaşına geldi ve 13 aylıkken kreşe başlatmak zorunda kaldım bu sene allah izin verirse ilkokula gidecek... fakat; eşimle hangi okula gideceğini değil akşam çıkışta ne olacağını tartışıp duruyoruz ve henüz bir sonuca varamadık çünkü hep başa geliyoruz... emekliliğime yaştan dolayı 18 yıl var ancak 20 yılımı doldurmama 5 yıl var... diyorum ki; işten ayrılsam ve bu kalan 5 yılı dışarıdan ödesem diye düşünüp duruyorum... eşim sen bilirsin diyor zaten çalışırken daha fazla masrafım olduğunu söylüyor fikirlerinizi benimle paylaşırsanız çok mutlu olacağım... . push ; M Minel_ask Previously

Valla yaşadığın hayat senin hayatın. Kimsenin karışmasına izin verme. yasakkelime Söz konusu olan çocuğun ve sen. Neden başkalarının lafıyla hareket edesin ki. Bende işten ayrılırken herkes canın sıkılacak hemen iş bakarsın dedi ama ben 1 buçuk senedir evdeyim. Henüz çocuğum yok ama eşime hizmet ediyorum. Önemli olan onu ve kendimi mutlu etmek. Zaten eşinde seni destekliyor anladığım kadarıyla. Zaten dışarıdan da ödeme yapabiliyorsan maddi durumunuz da iyise ne gerek var. Hayatımızın ne kadar süreceğini bilemiyoruz. İleride çocuğun da senin gibi hissetmesini yada hatırlamasını istemiyorsan kalbinin sesini dinle derim. Hayat çok kısa. Bugün varız yarın olamayabiliriz. Kararına saygı duymasalar da bu senin hayatın. yerimseniben atlantis bab-ı

yok ya ben çalışma hayatını özledimmmmm bebeğim 9 aylık ve 11 aydan beri çalışmıyorum. Çalışırkende ayyyy evde oturayım ne die bunca işin gücün kahrını çekeyim dediğim zamanlarda olmuştu ama şimdi o zamanlarım bile ne güzelmişşşş. Lyre

Walla ne güzel anlatmışsın ya ağzına sağlık... kaydirigubbakcemile5

bence de kabus, hele bir de benim gibi evden dışarı çıkmayan, birde üstelik sessiz bir kocası olan için çekilmez. her gün ev topla temizlik yap, ütü yap, İastanbul gibi yerde komşuluk da yok, ömür tüketiyoruz işte. Çok mutsuzum çooook.

çok güzel anlatmışsın arkadaım, aynı şeyleri yaşıyorum, bazen çalışmaktansa evdemi dursam diyorum bunalıyorum B betican

Emir vermek kendinizi özgür mü hissettiriyor... Çok yazık... . push ; tavuskusu77

bence ev hanımlıgı kabus çünkü herşey rutinleşiyor molotonlaşıyor kadın bütün dünyasını kocasının ve çocugunun üzerine kuruyor kendine bakmıyor tembelleşiyor ama çalışan kadının hayatı daha renkli iş hayatı sayesinden giyimine görünümine ve makyajına dikkat edip eşinin göz zavkini doyuruyor ve iş hayatında hırsları başarıları sorumlulukları gibi faktörler kişisel gelişimini olumlu etkiliyor bence her kadın iş hayatına atılmalı çünkü işi zamanında yapamayı işde başardıgı için evde de başaracaktır ve eşine çocugunu evine en önemlisi kendine vakit ayıracaktır vakit ayıramıyorum diyen iş hayatının pirensiplerinin farkında deildir diye düşünüyorum. Önceki

ben doğum nedeniyle yaklaşık 10 aydır evdeyim. sabah 8 de kalkıyorum bebekte vaktimi alıyor tabi ama bütün gün nasıl geçmiş ne iş yapmışım anlayamıyorum. gün bitiveriyor. çalışırken daha düzenliydim missingequation

arkadasım yorumun ıcın tesekkur ederım.. bazı arkadaslarımızında dedıgı gıbı kımı ınsan ev hanımlıgını sıkıcı bır pozısyona sokuyor kafasında. asla ben evde yapamam gıbı dusuncelerle zaten pısıkolojıkmen daha bastan kaybedıyor.. tabı herkesın dusuncesı farklı saygı duyuyoruz.. ben sadece ev hanımlıgını kabus olarak gorenlerın bu dusuncelerıne karsıyım.. ınsan calısmayıda kendıne kabus hale getırerek yasayabılır.. guzel dusunen guzel gorur bence.. bu her alanda gecerlıdır. suan evımdeyım.. az sonra esım gelıcek onu karsılıcam.. ve yıne guzel bır gun yasayacagız ınsallah. allah herkesın gonlune gore versın.. canayakxixn Bir Nefes&Düş

Topiğin ismi dikatimi çekti ve hemen bişeyler yazmak istedim bende aklımdan ilk geçen neeee kabusmu! bence harika olurdu!!! a. s devlet memuruyum düzenli bi işim var belki ama ben evde oturmayı özledim. Evde oturmak derken ne bileyim sabahları bazen geç kalkmak arkadaşlarınla buluşmak evde güzel yemekler veya pasta börekler yapıp sevdiklerini ağırlamak ama malesef bunlara o kadar az zamanım varkibenneyaptımki gurbetteyim o ayrı bi dert hergün çalışıp haftasonu temizlikti yemekti gün biter ve bekarım evlendiğimde nasıl çalışıcam bilmiyorum şimdiden yılmış durumdayım işte stres evrak yetişmez mesai arkadaşlarının müdürn günü gününü tutmaz bazen. Ben sıcak bi yuvayı huzuru bunlara tercih ederim. Eğer eşimin maddi durumuda idare ederse kesinlikle çalışmam. Hiç birşey benim hayatımdan önemli değil. Bayanların bünyesi daha zayıf daha çabuk yıpranıyor bence

bence ev hanimligi hicte kabus filan degil. hanimlar evlerinde kocalarina hizmet edip cocuklarini vatana millete birer hayirli evlat olarak yetistirirse en guzel vazifeyi yapmis olur

Ev hanımlığı :1closedeyes: Bunu unuttum sanırım hergün biyere gitmek zorundasın hastalansan da moralin bozuk olsa da verilen görevi yapmak zorundasın bigün oluyor canın sıkkın oluyor bigün oluyor başın ağrıyor ama yine gitmek zorundasın:1closedeyes:Bi yerlere mecburi gitmek kadar zor bidurum yok Bazen isterdim ki sabah geç kalkayım güzelce yağlı ballı kahvaltımı yapayım açayım kadın programlarını izleyeyim Ben işe girmeden önce sabahları onikiden aşağı kalkmazdım kahvaltıydı derken saat bir olurdu günün yarısı geçmiş olurdu Arkadaşlar çağırırdı bir gittin iki gittin bi yerde para suyunu çekecek alışveriş yerlerini geziyorsun içi gidiyor alamıyorsun çünkü maddi bi gelirin yok Alsan ne kadarını alacaksın Baba eline bakıyorsun sonuçta Saçımı istediğim yere sürekli boyatamıyordum konturum bitince istemek ayrı bi dert Ama işe girince böyle mi tamam erken saatte kalkıyorsun mecburi gidiyorsun ama maaşını tıkır tıkır alıyorsun İstediklerini alabiliyorsun konturunu kendin alıyorsun birinin eline bakmıyorsun kendinden sorumlusun ileride evleneceğim evet çok zor olacak zaten işten yorgun olacağım bide yemek ütü derken pilim bitecek ama her sabah ekmek parası bırakırmısın yada şunum eksik kaldı almam lazım diyebileceğim bi insan olmayacak :1closedeyes:Bence bu herşeye değer bende bunalınca diyorum zengin birini bulayım istifa edicem diye ama sadece kendimi kandırıyorum bu devirde iki maaşla bile geçinilmiyor tek maaş bilmiyorum Ayrıca şuda var adam istediği kadar zengin olsun hayat bu ne olacağı belli diil ileride bi ayrılık anında ekonomik özgürlük çok önemli Akşama kadar aynı programları izlemek yemek bulaşık aynı insanlar monoton bi hayat Bana göre diil :1closedeyes:UFleye püfleye işe gidiyorum SEDA SAYANI PETEK DİNÇOZU BİLE OZLEDİM kaydirigubbakcemile3 Ama olsun tatil zamanlarında bayramlarda görmem yetiyor sonucta onlar bana hayat güvencemi vermiyor kendi alın terimle paramı kazanmak yetiyor bana hele o ayın onbeşlerinde yaptığım alışverişcokacimcoook Ne evde oturarak ne de sürekli çalışarak olmuyor sözüm devlet büyüklerine YAHU ŞU TATİL GÜNLERİNİ BİRAZ DAHA ARTIRIN YETMİYOR BANA:1closedeyes: xxnilxx

Ben evli değilim ama ev kızıyım yaklaşık iki senedir çalışmıyorum okuyorum diye ama oda açıköğr. okulum bitmeden ailem çalışmamı istemiyo çok zor bişey kendimi ot gibi hissediyorum ve bende senin gibi evde oturmaya alışmışım dışarı çıkmak zor geliyo bazen Tembelleştim çok Mirayxixm

herkesin görüşüne saygı duyuyorum ama ben ev hanımlığını çok seviyorum eşofmanla dolaşmak elime kahvemi çayımı almak misafir ağırlamak tam benlik çalış deselerde çalışmam bananeeeeeee-tatlicadiarzu- eşim çalışsın ben yerim paralarısırnaşık şey

Teknolojinin gelişmesi ev hanımlarının yükünü azaltmıyor. Çünkü bu sefer de beklentiler yükseliyor. Eskiden otomatik makinalar yoktu ama bu kadar hijyen saplantısıda yoktu. Sürekli temizlik çıtasını yükseltiyorlar. Reklamlar kadınları sürekli bu yönde kışkırtıyor. komşun yapınca sen de yapmak zorunda kalıyorsun. Hem şimdi daha çok eşya var bu da daha çok temizlenecek şey demek. Örnek vermek gerekirse eskiden halılar nasıldı bir düşünün. Şimdi bütün halılar beyaza yakın renklerde... İki çocuklu bir kadınım ömrüm halı silmekle geçiyor. O kadar mağaza dolaştım. Kir göstermeyecek kullanışlı kolay temizlenen halı bulamadım. Hepsi krem tonlarında... kurmis

niçin arkadasa bu soruyu sorma geregı duydunuz.. harıka seyler yazmıs bence.. ve bu zıhnıyette oldugu sürece degerlı arkadsımız ömrü boynca cok mutlu bır ev hanımı hatta ev kraliçesı olabılr.. gercekten tebrık edıyorum.. maşallah.. 2000dnf2000

Evde oturan kadının köreleceği klişesi ne yazık ki çok kaygan bir zeminde gerçeklikten uzak durmakta. Zira ev kadını tasavvurundaki yozlaştırıcı tüm bayağı yaşam formlarını çalışan bir kadında da görmek mümkün. Nedir köreltici etkenler: Dedikodu yapmak, dünyadan bihaber yaşam sürmek, özgüven eksikliği, monoton bir hayat, tekrar eden işler, birbirinin aynısı günler. Sanıyor musunuz ki işe başladığınızda sihirli bir değnek değmişçesine özgüven yoksunu kadın - hem de onca zorlayıcı şartlara rağmen- bir anda güven abidesine dönüşecek, insan ilişkilerini kuyu kazmanın, rekabetin ve dedikodunun uzağına taşıyacak, vizyonu gelişecek, basiret sahibi olacak... Bunlar kişinin kendini geliştirmesi ve farkındalık eşiği ile ilgili meselelerdir. İsterse üst düzeyde bir çalışan olsun; kişi hayat ve kendi hakkında kafa yormuyor, yaşadığı dünyayı geniş bir perspektiften görme ve değerlendirme ihtiyacı hissettmiyorsa o ev kadınına yüklenen tüm bayağı edimleri kendinde barındırıyor demektir hem de "çalışan bir kadın olarak". Çalışma saatlerinin dışında kalan "boş zaman" kişinin alelade tüketeceği bir süreç değil kendine, ilgi alanlarına ve diğerlerine yönelebileceği biricik değerli vakitlerdir. Ayrıca spesifik bir meslek edinilmemeşse yaşadığımız toplumda hangi üniversitenin hangi bölümünden mezun olursak olalım yapacağımız işler de sınırlıdır; yani acı ama çalıştığımız zaman dünyayı kurtaran, ya da çalışmamızla birlikte bir değer üreten kişiler de olmuyoruz her koşulda. Üretim tabi ki insan için heyecan verici bir süreçtir lakin üretimin ve çalışmanın yüceltildiği dönemlerde kapitalizmin kıskacında da yaşamıyordu insanlar bunu da gözetmekte fayda var.

hayatımda hıc calısmadım cunku baskasının emrı altında yasamak bana gore degıl bekarken sosyal hayatım cok aktıftı bır gunumu dahı evde gecırmezdım arkadaslarımla gezerdım toplantılar yapardık evlendım ve eve kapandım 2 senedır hayatım zındana dondu cunku yasadıgımız yerde hıc kımseyı tanımıyorum butun aılem cevrem ıstanbulda ama artık karar verdım ve arastırmaya basladım burada cesıtlı kursların oldugunu ogrendım kadın kollarının toplantılarının oldugunu duydum ve en kısa zamanda gıdıp başvuracagım bu boyle devam etmez cevre edınmem gerek psıkolojım cok bozuldu ev hanımlıgı bana gore degıl butun gun evde oturup esımın ısten gelmesını dort gozle beklemekten sıkıldım artık

ev hanımlığı kabus değil fakat etraftan ayy ev hanımımısınız diye aşşağılayarak bakmaları ev hanımlarını işe yaramaz bütün gün evde lak lak yapan kadın proğramları izleyen herşeyden önemlisi hazır yiyici olanlar yokmu beni mahvediyor R

Monoton bir yaşantın varsa ve eşin seninle yeterince alakadar değilse, eziyet görüyorsan kabus olan budur... Çalışıp ta evliliğinde cehennem hayatı yaşayan insanların hayatını okudum burada... I

Bana göre ev hanımlığı zaman zaman zor, bazende keyifli bir meslek. örneğin şu son 2 gün mutfaktan nedense çıkamadım.. hafta sonum genellikle mutfakta geçiyor.. eşim ve çocuklarım kahvaltılarını yapıyor doğru odalarına, ben o dağınıklıkla kala kalıyorum, dağınıklık çünkü hafta sonu kahvaltılarını bilirsiniz.. özeldir birsürü hazırlıklar yapılır.. o anda evdekilere çok kızıyorum. ama daha sonra kızgınlığım hemen geçiyor.. kişisel gelişimime çok zaman ayırıyorum, çocuklarım büyüdüler, benimde çok boş vaktim oluyor ben bu vakitlerimi, çeşitli kurslara giderek kendimi geliştiriyorum. haftanın bir günü sevdiğim bir arkadaşımla mutlaka çarşıya inerim çay bahçesinde hoş vakitler geçiririz.. hanımlar kendinize mutlaka dinlenmek için zaman ayırın.. bunu evinizdede yapabilirsiniz.. zaman çok önemli, hayatı kaliteli ve dolu dolu geçirin derim.. a. s.

sana tüm benliğimle katılıyorum ve yaşadıklarının aynısını bende yaşıyorum ve hayattan sıkıldım artık :1no2:

Bende calısan bır annenın cocuguyum. Annem ogretmendı cok zor sartlarda gorev yaptı. Ben ılkokul orta lısedeyken calıstıgı okullar cıdden psıkolojısını cok etkıledı. Annemı o donemde hep okuldan gelmıs uyurken ya da bırıken ıslerı yaparken gorurdum. Sımdı bende ogretmenım evlı degılım. Annem bana der ben o zamanlar senı hıc gormedım hıc okulda nasılsın basarılımısın vs bilmezdim der. Ben kendı yagımda kavruldum bu doneme geldım. Kızgınlıgım kırgınlıgım yk acaba eve geldıgımde benımle ılgılenen annem olsaydı ev hanımı olsaydı nasıl olurdu dıye dusunmuyorum cok fazla. Ama annem deneyımlerını tecrubelerını paylastı hayata hazırladı o kısıtlı donemlerde bıle. Ev hanımı olsaydı belkı 10 saatte anlatamayacagı bır hayat gercegını 2 dk ozet gectı. Ama ben karar verdım evlenırsem cocugum olursa 2 sene ucretsız ızın alma hakkım var muhakkak kullanacagım en onemlı donemde yanında olmam gerek dıye dusunuyorum. Benım annem ben dogduktan 1 ay sonra goreve baslamıs full calısmıs. Bana gore ilk seneler anne cocugun yanında olmalı sonra zaten cocugun sosyal gelısım donemı baslıyor kres ana okulu ıdeal ben 4 yasımda basladım. minelne afffettt

eğer maddi özgürlüğün varsa ev hanımlığı tabiiki kabus değil ama tam tersi maddi yönden eşinin eline bakıyorsan ve kısıtlıysa maddiyat kabus ötesi benceşutarafagitti ilayda cem

Size yazınız için çok teşekkür ediyorum. M

bence ne beklediğine nerden geliğine cok dayalı bı konu... beklentılerın yuksekse, karsılığını alamadığın zaman kabusa dönusebılır.. ama akışına göre yasamayı becerebılırsen hayal gıbıde olabılır.. esyn

şimdilik evet üniversite bitirdim çalışmak istiyorum ve evdeyim bu da beni sıkıyor bekarken evde olmak bence çok sıkıcı evli olunca evin işi gücü, çoluk çocuk derken zaten vakit geçiyor evlenince çok problem değil belki ama şu an ev kadını olmak bana göre değil:1ninca: . push ;

1.5 seneyi geçti canım.. muhtemelen sıkılacağımı düşünenlerdensin. ama zaman geçse de pek bir şey değişeceğini sanmıyorum. hem demiştim herkes farklı şekillerde mutlu olur diye... şakkıdı Nil KK

ev hanımlığı tabiki kabus değil. bende çalışmıyorum ama kızımla dolu dolu ilgileniyorum işlerimi rahat rahat kısıtlı zamanlarda yapmıyorum. istediğim kitapları okuyup, örgüler örüyorum. mutfakta eşimin kızımın canı ne isterse onu yapıyorum. tabi bunları severek içimden gelerek yapıyorum. en önemlisi çocuğumu ben yetiştiriyorum. MorAnka

adam, iş çıkışı eve geldiğinde, evin bahçesinin karma karışık olduğunu görmüş. üç çocuk da bahçede çamurlar içinde oynuyormuş. boş yemek kutuları ve içecekler etrafa saçılmış. arabası garaj kapısının önünde, bir kapısı açık şekilde yamuk halde parkeder durumdaymış. evin içine girdiğinde, durum da vahim bir şekle dönüşmüş. girişteki halının kenarı kıvrılmış, havaya kalkmış ve abajur sehpanın üzerine devrilmiş. oturma odasında ise, yerler oyuncaklar ve çocuk elbiseleri ile kaplıymış. mutfağa girdiğinde, lavabonun sabah kahvaltısı bulaşıklarıyla dolu olduğunu görmüş. ayrıca, kırılmış bir bardağın parçaları masanın altında duruyormuş. üst kata yöneldiğinde, merdivenlerdeki elbiseleri farketmiş. telaşla karısının başına kötü bir şey gelmiş olabileceğini düşünerek, hızla koşmaya başlamış. yatak odasına girdiğinde, karısının yatakta, uzanmış, kitap okudur halde bulmuş. karısı, kocasının geldiğini geldiğini görünce, okuduğu kitaptan başını kaldırmış, hafifçe gülümseyerek gününün nasıl geçtiğini sormuş. -her zamanki gibi, deyip, şaşkınlıkla sormuş: -ne oldu burada böyle? karısı, gülümseyip cevap vermiş: -hergün eve geldiğinde &#8216;bütün gün ne yaptın ki?&#8217; demez miydin? -evet, derdim. -güzel&#8230; işte bugün ben de hergün yaptıklarımı yapmadım. S Sirine_4553

ev hanımlığı kabus ama alternatifi çalışma hayatı değil zira o da ayrı bi kabus.. tabi kabusluğu onaylanan ev hanımlığı, nevzat tarhanın düşünen kadına yakıştıramadığı gereksiz haşır neşirlerden dahi yoksun olmuş ev hanımları için geçerli olsa gerek. arkadaş çevresi hasbel kader olmayıp özenle seçilen, konu komşusu katlanılmak zorundaliğni geçip keyif veren, e eşiyle de konuşacak şeyleri olan bi ev hanımı kabus yaşıyorum derse çarpılır herhalde.. Önceki

ev hanımlıgının kabus oldugunu düşünmüyorum ben aksine evimi çok seviyorum:) fakat bende evde yanlızlık sorunu yaşıyorum bu ara ara eksikliğini hissettiriyor ama evimi temizlemek yemek yapmak kocamı beklemekden zevk duyuyorum belkide daha çok yeni oldugum içindir:) qwert

kabus olarak görmedim hiç, severek yapıyorum çünkü programlı yapıyorum ertesi gunun işlerini, kafamda planlıyorum kendıme zaman ayırıyorum kitap okuyorum bol bol kuaför işlerim varsa gun ıcınde onu hallediyorum alt sokaktakı komsularla kahve ıcıp sohbet ediyoruz onları agırlıyorum saat 2 ye kadar rutın ısler bıtmıs oluyo sonra hayat akıyo seviyorum sanırım ben ev hanımı olmayı sengözlerimebaksanab

bende bır ev hanımı olarak halımden cok memnun oldugumu ve herkese tavsıye ettıgımı belırtmek ısterım. ev hanımı demek evde kos kos oturup sılıp supuren ve zamanı mutfakta olen kımse demek degıldır. bence ınsan her alanda kendını gelıstırebılır. ben evımde cok mutluyumdur. ozgurluk dıye buna dıyorum cogu zaman. ıstedıgın saate kalkarsın ıstedıgın yemegı pısırırsın ıstedıgın yere canın ne zaman ısterse gıdersın aksam kocan eve gelıcek onun en sevdıgı yemeklerı hazırlarsın bır guzel suslenır makyaj yaparsın. ve ope koklaya onu karsılarsın. oh bundan guzel meslek tanımıyorum. he bu arada benım canımın sıkılmasına hıc vaktım olmuyor. evde patlıyorum dıyen kadınlara hep sasırmısımdır. kıtap okurum natte merak ettıklerımı arastırırım alısverıse gıderım;mısafır agırlarım;gezmeye gıderım;esımle carsı pazar elele bol bol gezerım... yenı tarıfler denerım. eeee bunların ıcınde bos vakıt bulursam ne ala... yasamak cok guzel ya. ozgur olmak ve emır almamak kendı evının patronu olmak super... yasasın ozgurluk... obezzto

Ev hanımlığı neden kabus olsun ki... Ben çalışıyorum ve şimdiden bıktım keşke evde olsam işimi yatıp yatsam, gezsem istediğim gibi... Çalışınca akşam yorgun özellikle evliler için iş ev işi derken insan kendine vakit ayıramıyor... Keşke ev hanımı olsam be... mehtap51

ashemez bir de bu saydiklarina cocuk eklesen? :ecrin_bebek:-tatlicadiarzu- Seher

Ev hanımı olmak kabus değil ama zor bir meslek,,,,,, çoğu çalışan arkadaşımız gerek rahatsızlık gerekse hamilelik dönemlerinde izin nedeniyle evde zaman geçirdiklerinde ev hayatının gerçekten zor olduğunu sıkıcı olduğunu görüyorlardır,,,, önce bayan evini eşini ve çocuklarını sevmeli ve onlarla iletişimi güzel olmalıki ev hanımlığınıda layıkı ile yapabilsin,,,,, evdeki hayatı çekilmez kılan yine biz bayanlar oluruz üretken olmalı ve herşeye pozitif bakınca ev hanımlığının hiçte sıkıcı olmadığını görebiliriz,,,, ben ev hanımıyım ve mesleğime aşığım,,, kibela24

en güzeli ev hanımlığı ya da kızlığı.. çalışmayan arkadaşlara özeniyorum çok yorulduğum zamanlar... G

ev hanımlığı bana göre kabus evlenmeden önce çalışıyordum evlendim kendimi evde buldum gerçekten evlenmişim :) insan zamanla çalışma cesaretini yitiriyor kendine olan güvenini yitiriyor yani bende öyle olmuştu bende memnun değilim bu ev hanmlığı durumundan bencee çoğu zaman kabusssss R

canım ben 4yıldır calışmıyorum evlendim calışmayı bıraktım tabi bunun yanında bebegim oldu şimdi 3.5 yaşında ve ailemden uzaktayım canım cok sıkılıyo ama oglumu nere bırakacamki olmuyo işte o yüzden calışamıyorum galiba hic calışamayacagım annemlerle aynı memlekette olsydım calışırdım anneme bırakırdım ama burda kimsem yok kimseyede güvenilmiyo yani benim icin ev hanımlıgı bir kabus ben ev hanımı olarak dogmamışim kendime yakıştıramıyorum hoşcakal barby_zennure minik oglum

valla bence bazen ev hanımlığı kabus gibi oluyor.. bende yıllardır çalışmış biri olarak şimdi evdeyim.. oğluma bakıyorum..4 yaşında... bakacak kimse olmadığından mecburen evdeyim... aslında çalışmak daha iyi.. insanın bir çevresi oluyo.. başka faaliyetlere katılabiliyosun.. eve kapanmak hiç güzel değil.. oğlum hayırlısıyla kreşe başladığında hemen işe giricem.. çok sıkıldım evde durmaktan.. bana göre değil bu ev hanımlığı... Mini_mini Nirvana Anneler

walla ev hanımlığını bilmem de 10 saat işyerindekileri çek, müdürü çek akşam eve gel bulaşık çamaşır toz al sil süpür yemek mahvoluyorum ben...:bbo::bbo: ama halimden şikayetçi değilim çalışmak herşeye rağmen güzel fatxixma zehra O KI O YUZDEN

calisirken sabahin korunde kalkip ise gidiyoruz yorgun bir sekilde, aksam donus ayri bir dert, toplamda 10-12 saat yol+ calismaya gidiyor. insanin kendine bakacak ne hali kaliyor aksam eve geldiginde ne yemek yapacak. ben calismamak isterim. ama tabi zengin koca lazim:) kim istemez sabah kalkip spor salonuna gitmeyi, oglenleri alısveris yapmayi, kuaforde suslenmeyi, aksam ustu yemegini pisirmeyi rahat rahat kendine bakmayi. para olduktan sonra evde oturunca daha bakimli olurum ben.

ev hanımı olmak kabus değil kişiye bağlı ve bakış açısına.. ben şahsen 2 yıl evdeydim daha mutluydum.. rahat rahat kitap okuyordum ev işlerini kafama göre planlayıp yapıyordum..1.5 yıl çocuğuma ben baktım.. herşey daha düzenliydi.. şimdi çalışıyorum eve dair herşeyi geçiştiriyorum.. bu arada ekonomik özgürlük falan da çok farketmiyor eşlerin %;95 i o parayı eşinin himaye etmesine razı değil zaten.. ev hanımları daha rahat para harcıyor benim çevremde gördüklerim en azından.. haa çalışıyorum diye eşim ev işlerinde yardım mı ediyor ettmmiiyoor.. yine herşey kadına kalıyor.. bir 10 yılımı doldursam hemen istifa edeceğim kalan 10 yılı emeklilik için kocama ödettireceğimm..-tatlicadiarzu- ee bunca yıl ben eve getirdim sıra sende diyeceğim.. ev hanımlığına çook özeniyorum.. evimi seviyorum... artık yorulmak istemiyorumm... hadibakem oğlum bırakma

bende ev hanımlıgına yeni adım attım evliliğimin ilk üç yılı görevime devam ettim şimdi evdeyim günler gecmiyo.. tamam gez toz da kimle geziceksin arkadaslarım işte... pazarı. magazaları doya doya gezmek güzelde bir gezersin iki gezersin... tv ile aram hiç yok... kitap okuyorum bol bol, yürüyüş, internet filan ama gecmiyo vakit calısırken herseyim programlıydı, ütü günüm temizliğim hem işimde basarılı ve mutluydum hemde evde... şimdi ev işlerimi hep erteliyorum aman sonra yaparım deyip geciyoruz düzensizim uyusugum duvarlar üstüme üstüme geliyo... galiba bunalımdayım:))))

ben önceden çalışan şimdide bazı nedenlerden dolayı evde duran biri olarak ikisinede yorum yapabilirim... üretmeyi bilen, sosyal, kendine güvenen bir bayansanız ev hanımlığı hiç te kabus değil... çünkü ev hanımı sadece yemek yap temizlik yap, boş kalan vaktinde git dedikodu yap günlere katıl değil... yapanlar var elbet ve onlar için üzülüyorum doğrusu... üniversite ve çalışma yıllarını ok adar yoğun geçirmişimki kendime vakit ayıramıyordum... bunalmıştım resmen... ben evlensem eşime çocuğuma nasıl vakit ayıracağım derdim hep... nitakim evlendim ve işi bıraktım ama pişman mıyım hayır.. yaklaşık 1.5 sene olacak evdeyim... öncelikle kendime zaman ayırdım... bir sürü kitap okudum, kafamı dinledim... kişsel bakımıma daha çok zaman ayrdım, istediğim hobilerle uğraştım ve gerçekten mutlu oldum... şuanda da bebeğimi bekliyorum ve onunla zaman geçirmek için sabırsızlanıyorum... bence bir çocuğu bakıcı, anneanne babanneden ziyade ilk 3-4 yıl anne eğitmeli... diğer türlü istediğin eğitimi veremiyorsun ve çocuğun karakterinin şekillendiği en önemli yıllar... anneanne babaanne şımartıyor, bakıcı sallıyor zaten benim istediğim gibi yetiştireceği malum... genelleme yapmak istemiyorum ama çoğunluk olarak çalışan annelerin çocukları istedikleri gibi yetiştiremediklerine şahit oldum... en yakınımda ablam... çocuğun davranışlarını hiç beğenmiyorum... anne baba vakit egçiremiyoruz diye çoğu şeyine göz yumuyor... çok güzel yetiştiren annelerde var ama nadir... ben ilerde çalışma hayatına geri dönmek istiyorum ama benim istediğim gibi... eğitimini aldığım şeyi kullanmak istiyorum çünkü... ve kendime göre çok mantıklı bir yolda buldum... özel öğretmnelik... çocuğumu biraz büyütünce başlayacağım nasipse.. hem evime hem işime hem eşime hem çocuğuma istediğim kadar vakit ayırabilirim ayrıca bir arkadaş biz çalışan kadınlar daha derli toplu, bakımlı ve temiz oluyoruz gibi bir söz söylemiş... öncelikle cümlelerini düzgün seçmesini tavsiye ediyorum.. öyle bir genelleme yapmışki ev hanımları pis bakımsız sanki... bende evi pislikten girilmeyen çalışan evleri gördüm ama bu konuda genelleme yapmam... kişiye göre değişir.. kimi ev hanımı güzelliğine kıyafetine, bakımına, ev temizliğine düşkündür, kimisi değildir bazı çalışanlarda paspal, bakımsız, evine karşı umursamazdır ama hepsini bir arada yürütebilende vardır... çok ayıp yani lafın nereye gideceği düşünülmeden yazılmış.. bin düşünüp bir söylemeli işte beni eşim çok nadir pijamayla görmüştür evde... kalkarım dışarı çıkar gibi giyinirim... hafif makyajımı yapar takılarımı takar parfümümü sürer öyle yaparım yapacağımı... bakımlı olup olmamak kadının kendi elinde... eşime göre evde durup çocuğumu benim yetiştirmem çok daha mühim... ama benim kararlarıma saygı duyar ve ne yönde planım varsa tam destek verir... ev hanımı tabusunu yıkmak bizim elimizde bayanlar... vahim bir drurm değil ev hanımı olmak...

senağlamaev hanımlıgı gercekten zor tamam kabul edıyorum güsellıklerı var ama bır o kadarda zorlukları yaz yaz bıtmez o yusden bence kdın olmak zor calışan kadın içinde aynı ev hanımı içinde aynı allah yardımcımız olsuın . push ; B biranne54

Ev hanımlığı kabus değil bence. 21 aydır ev hanımıyım. Ve çok da memnunum. Önceden yabancı bir şirkette takım lideriydim ve inanın o kadar kötüydüm ki. İnsanlarla uğraşmaktan çok yorulmuştum. Ne kendime ne de aileme zaman ayıra biliyordum. Ben işten ayrılırken herkes bana 3, en fazla 6 ay müddet vermişti. Kesin sıkılacaksın demişti. Ama kesinlikte sıkılmadım ve çalışma hayatını da özlemedim. Şimdi her şey için vaktim var. Evet evin içinde yapmam gereken görevlerim de var, ama zaten o evde yaşıyorsam çalışan bir bayan da olsam ev hanımı da olsam onları yapmak durumundayım. Kitap okumaya vakit buluyorum, eşimle vakit geçirmek için bol bol zamanım oluyor, müzik dinlemek, dans etmek, istediğim zaman dışarıda bir yürüyüşe çıkmak. Arkadaşlarım ile buluşmak. Akrabalarımı ziyaret etmek. İstediğim kadar tembellik etmek, uyuyabildiğim kadar uyumak. Resim çekmek, istediğim zaman tatile gitmek. Sadece işverenimin uygun gördüğü izin günlerimde değil istediğim zaman gitmek. Her gün istediğim kadar film izlemek. Bütün film arşivindeki filmleri izleyebilecek kadar, kütüphanemizdeki bütün kitapları okuyabilecek kadar zamanımın olması. Çalışırken psikolojim bile alt üst olmuştu. Şimdi çok huzurluyum. I

Ev hanımlığı gerçekten güzel bence evinin patronusun sonuçta herşeyiyle... ama yinede bazen keşke çalışsam diorum aslında para kazanmak değilde birşeylerle oyalanmak. Ama çocuk olunca zaten başlı başına bir iş oluyor zaten kısacası güzel senin özlemini çektiğin herşeyi yapabiliyorum sevgiyle çok güzel... Umarım senin içinde herşey gönlünce olsun... Ev hanımlığı KABUS değil!!! Önceki

Bence ev hanımlığı değerlendirildikten sonra mükemmel. Hem kendine hem ailene zaman ayırabilirsin, ayrıca faydalı kurslara giderek kendinizi geliştirebilirsiniz...

B biranne54

ev hanımlığıda kabus olabilir ama bazen çalışmakta kabus olabilir.. çalışan her kadın ülkesine, çevresine çok mu yararlı, çok mu sosyal.. bu tamamen kadının kendi elinde.. ev kadını olup gayet yararlı işlerle uğraşan kadınlar tanıyorum.. çalışmaktan nefret edip, her gün işinden ve iş yerinden sızlanan sadece maaşı için buna katlanan arkadaşlarım da var.. ben turizmle uğraştığım için yazın çalışanım kışın da ev hanımıyım.. açıkçası bu durumu da çok seviyorum.. turizm işinde olanlar bilir sezon kısa olduğu için biz diğer çalışanlardan iki kat daha yoğun çalışmak zorunda kalırız.. kışlık paramızı bağkurlarımızı vs. yazdan kenara atmamız gerekir.. ev kadını demek tabiki sabahtan akşama kadar evde oturmak, ev işi yapmak diil ki.. spor yapılabilir, kitap, gazete okunabilir, gündem takip edilebir, mutfakta zaman geçirilebilir, kurslara gidilebilir, fotğraf çekip resim yapılabilir.. ayrıca ödenecek faturalar, takip edilecek bir takım konularda daima olur.. ee bide çocuk bakılır tabi.. P pelin28

Biraz öyle. Ev işi nankördür. Arkanı dönüp bir bakarsın herşey eskisi gibi olmuş.. Önceki

ev hanımlıgı aslında cok guzel bır sey ama eve kapanmak bana gore degıl evımı sevıyorum ama sureklı sureklı evde oturmak cok sıkıyo S Sibel80

çevremde calısıpta istedi gibi para harcayamayan bayanlarıda gorüyorum. onemli olan kişilikli kendini bilen kocaların olması. ikisininde avantajıda var dezavantjıda var. DoraGizem

İnanın banada ev hanımlığı çok cazip geliyor. Neden işe yaramz hissetsinki kendini insan çalışmayınca, tercih meselesidir. Örneğin odtü ye giremeyen biri giremedim diye kendini işe yaramaz hissediyor mu hayır? Peki neden ev hanımları öyle hissediyor. Bence bazı bayanlar çalışan kadınları görünce kompleks yapıyorlar. Benim maddi durmum çok iyi olsa kesinlikle çalışmam, manyakmıyım ben iş verenin tribini çekicem, ya açarım kendime bi iş yeri yada kurslara giderim. 4 yıldır aralıksız çalışıyorum ve artık evde durmayı özledim. Bıktım artık 3 kuruş paraya, 5 para etmez insanların kahrını çekmeye.

İçimden geçenleri yazmışın:lepi:... Bende kendime, evime çocuklarıma, eşime vakit ayırmaktan kendimi geliştirip kitap okumaktan, yeni şeyler öğrenmekten, bişeyler üretmekten gayet memnunum:sm_cool:... SILAM

keşke bende ev hanımı olsam 6 aydır evliyim evliliğimi anlayamadım akşam 7 de eve gidiyorum yemek vs saat 9 10 oluyor bu saatten sonrada evimi temizlemeye çalışıyorum yani bir ev hanımının gün içerisinde yaptığı işi ben akşam işten gelince yapıyorum zevkle yapıyorum ama tam yapamıyorum vaktim yetmiyor çünkü uyumam 1 2 oluyor ve sabahta erkenden işe gelip onun bunun ağız kokusunu çekiyorum keşke evde olsaydım evimle ve kocamla istediğim gibi ilgilenseydim hiçte sıkılmazdım açıkçası gulkurusuu güzel günler, bizi

aslında tek bir korkum yok bir çok şeyden endişe ediyorum bunlar; acaba kendi içimde "bak istifa etmeseydim böyle olmazdı" demek " bir de ailemin baskısından çok korkuyorum diyeceksiniz ki evlenmiş barklanmışsın ne korkusu ama malesef benim ailemde böyle... iş yerim ayrı zaten buradaki arkadaşlarım ev hanımlığını çok pasif, basit bir olay olarak algılıyorlar ama kesinlikle değil bunu biliyorum ev hanımlarına saygım sonsuz... evde sıkılmaktan asla korkmuyorum ben.. hem dışarı gezmesini severim, hem komşu gezmesini severim, kitap okurum en güzeli de çocuğum sıcak eve gelecek sıcak yemek yiyecek çünkü bunları ben yapamadım... lilla ve jasemin beni anladığınız için çok teşekkür ederim.. çünkü kime derdimi açsam uzaylıymışım gibi bakıyorlar sen delimisin diyorlar.. alacağım karardan dolayı bana saygı duyulmasını istiyorum ama bırakın hak vermeyi saygı duyulmayı kalbimi çok kırıyorlar... 2000dnf2000

Bence ev hanımlılgı cok zor yani anlamsız hergün aynı şeyleri yapmak cok zor ben calışıyorum evlenmeden once evlendikten sonra calışmatım hergüm bir ızdırap gibi geciyorum bilemessini z nekadar zor . push ; Wunsch Aşk Her Daim

sevgili lilla, gerçektende haklısın çok zor bir karar... öyle bir şansım var ama malesef eşim hariç çevremde beni destekleyen yok.. aman efendim neymiş evde ne yapacakmışım bunalırmışım herkesin çocuğu büyüyormuş benimkide büyüsünmüş zaten işten ayrılırsam ilk olarak çocuğum için ayrılacağım ikinci olarak kendim için... çünkü çok mutsuzum ne yaparsam yapayım kendimi telkin edemiyorum... bende çalışan anne çocuğuyum birazda onun etkisi var... kücücükken kardeş sorumluluğu ev sorumluluğu artık yeter demek istiyorum ama... KORKUYORUM... HEM DE ÇOK KORKUYORUM... 2000dnf2000

ev hanımlığı bence başlı başına bir kabus sabah kalk ortalık topla yemek yap eşin gelsin iki sohbet hadi o yorgun yatsın sen tv başında yada net başında pinekle başka hiç bi anlamı yok ama çalışan insan öle mi hep koşuşturmaca renk var hayatında rutindeğil ben evde kalmamaak için sırf babamın iş yerine takılıyorumm sabahları yeterki evden çıkmaya bir nedenim olsun diye evde kalınca resmen hasta oluyom ne iş ne de güç hiç bişi akşama kadar pinekliyom... zaten her kadın çalışmalı ihtiyacı olduğundan değil neden eşinizin verdiği paraya bakasınız ki :)hihoyyyt

Sizin çalışanlardan ne farkınız var, ev işlerini çalışma olarak kabul edin ki öyle, programlayın. Çalışma hayatınızı müdür ya da patronlarınız programlıyordu, şimdi patron sizsiniz. Ne zaman ütü yapılacak, ne zaman temizlik, ne zaman yemek yapılacak, mutfak alışverişi günlük mü toplu mu yapılacak, sağlıklı beslenme programına uygun bir yemek listesi yapılmalı... v. s. siz ağır işçiliğe eşdeğer bir ev içi çalışanısınız, bir aşçısınız, bir halkla ilişkiler uzmanısınız ev içi ve sülale ilişkilerini düzenliyorsunuz, siz patronsunuz, içişleri bakanısınız, kendinizin ve ev halkının gelişmesinden sorumlu bir bilim adamısınız, sizin bir dakikanızı bile boş geçirecek zamanınız yok... Siz mutlu iseniz ev mutlu siz mutsuz iseniz ev mutsuz, inanın buna. Derin bir nefes alın ve başlayın yeni iş hayatınıza... Kolay gelsin. Önceki

evlendiğim ilk yıl çalışmıyordum, ev işleri yapmak dışında, özel yeteneklerimi değerlendirmeliyim dedim. çalışmaya başladım, fakat gördüm ki bir çok şeyi karşı cinslere göre daha iyi yapmama rağmen, kıskançlıkların, entrikaların, içinde buldum kendimi. ayrıca evdeyken insan kendini eve mahkum hissediyor aslında öyle olmadığını ev kadınların çalışan kadınlardan daha fazla özgür olduğunu gördüm. işyerinde belli saatte orada ol belli saatte ayrıl, bir dakika bile iş dışında faklı bir şey yapma adeta robot gibi, içtiğin çaya bile masraf gözüyle bakılsın, fotokopi masrafları, telefon kullanımı konusunda suistimal edenler vardır ama onlar göze gözükmez bir türlü, ama seni hep diken üstünde tutar patron. evde eşin bir şey ister kölemiyim dersin belki, patron ister tabi dersin hemen. oysa evde istediğin saatte çay içersin, istediğin zaman işini yaparsın. dört duvara mahkum değilsindir tabi kısıtlananlar hariç. iş yerinde dört duvar arasından hasta olsan bile, izin almak zorundasın çıkmak için. bence ev kadınları, para bakımından bağımlı birilerine, hayat bakımından özgür bir nevi. iş kadınları ise para bakımından özgür, hayat bakımından ise bağımlı. son olarak şunu söylemek isterim, sözlerimle kastedddiğim çalışmamayı teşvik etmemek değil ama iş yaşamının zorlukları olduğunu bilinmesini istedim. minelne afffettt

ev hanımlıgını yanlıs tanıyan ve anlatan arkadaslar. ben sıze hıc bır zaman katılmıyorum. ev hanımı demek hıc bır ısıne tesekkur edılmeyen bos vaktı olmayan verımsız paspal ve hayatı duzensız sozlerınızden bahsedıyorum. kesınlıkle yanlıs dusunuyorsunuz bence.. bende bır ev hanımıyım.. ama o kadar yogunumkı ve kendımı okadar verımlı hıssedıyorumkı. bır cok calısan bayandan kulturlu ve kendını gelıstırmıs bır ev hanımıyım... yapılan hıc bır seyıne tesekkur edılmeyen;tamamen yanlıs.. esıme bır bardak su getırsem elımı oper saol mınık kusum der bana.. bende afıyet olsun derım ve bır daha bır sey ıstedıgınde gercekten buyuk bır zevkle kalkarım yerımden... calısan bayanlar yorgunluktan ve stresten esıne boyle davranamazlar heralde. degısık ve cok ozel yemekler ogrenıp eslerıne sunamazlar.. yada cok sık yapamazlar bunu.. paspal;kesınlıkle katılmıyorum kendı adıma ve gordugum bırcok evhanımı adına.. ben ısım bıttıgı anda deıl kocama kendıme saygımdan hemen kıyafetlerımı degıstırırım.. saclarımı sekıllendırır ve aksam bır guzel suslenıp makyaj yapıp esımı beklerım. bır cok kez gece elbısesı ve mını etek gıymısımdır.. kapalı bır bayan olmama ragmen cok bakımlıyımdır evde.. verımsız;bunada katılmıyorum asla.. bır cok ozel yemek pasta borek ogrendım.. halı dokudum bır muddet süper zevklı.. bır ara nakıs kursuna gıttım. suanda dıkıs kursuna gıdıyorum.. esım araba kullanmayı ogretıyor. ehlıyet kursuna baslıcam.. haftada bır gun bır sohpet programına katılırım mutlaka.. annemle gezmelere gıderım.. bazen alıs verıse cıkarım.. esımlede carsı pazar gezerım derken onun evde oldugu vakıtlerde demek ıstemıstım. arkadas yanlıs anladı heralde... kısaca kendıme evıme arkadaslarıma ve en onemlısı esıme ayıracak cok vaktım var sukurler olsun. uc gunluk dunyada maddıyat ıcın bu degerlı seylerı ıhmal edemem ben.. ev hanımlıgı kabus degıl bence ozgurluk.. kendı patronum olmak ıstedıgım saate uyanmak ıstedıgım saatte kahvaltı yapmak ıstedıgım yemegı pısırmek ve esıme kapıyı acıp onu opup koklamanın zevkı dunyalara bedel... fakaaaatttt... maddı ımkansızlıklardan dolayıda calısan bayanların herzaman arkasındayım... ozel zevklerı ıcın deılde evıne para goturmesı gerektıgı ıcın calısan bayanların.. zaten suan heryer bayan doldu. erkek ısınde bıle bayanlar calısıyor. heralde onlar ev hanımı olmaya karar verıp ıslerını bıraksalar turkıyede ıssızlık dıye bırsey kalmaz.. calısmayı hıc dusunmedım dusunmemde allah gostermesın.. hele bırde cocugum olsun ınsallah. onu ben buyutup terbıye etmek ıstıyorum.. anane babane veya kıres degıl.. o benım cocugum ve ona yabancı olmamalıyım... herkese hayırlı gunler.. G

bende çalışmıyorum. ev hanımıyım. Bundan büyük keyif alıyorum. Hergün belli saatlerde dernek failetlerim var öğrenmek ve insanlara birşeyler öğretmek kadar güzel bir duygu yok sanırım. Ayrıca evde olduğum zamanlarda da hiç sıkılmıyorum. Birçok faaliyete katılıyorum. Öğreniyorum, öğretiyorum, evimde misafir ağırlıyorum.. Bence ev hanımları kendilerine sosyal faaliyet edinmeliler. öğrenmeliler, farklı şeylerle hayatlarını zenginleştirmeliler. Ben birçok hanımla isitişare ediyorum ve çalışmanın ne kadar zor olduğunu söylüyorlar ve monotonluktan şikayet ediyorlar. Aslında çalışan birçok kadın monoton bir hayat yaşıyor. Onlarda hergün yığınla stres altındalar. Bazıları hiç zevk almadığı halde o işi yapmak zorundalar. Eşleriyle evleriyle ve çocuklarıyla tam olarak sağlıklı bir iletişimleri olmuyor. Birde üstüne ev işi çocuk eş derdi yüklenince daha çekilmez bir hal alıyor. Nazik latif kadınlar sanki omuzlarında dünyanın yükünü taşıyor. Eğer gerçekten zor durumdaysa ve işini severek yapıyorsa ona birşey diyemem. Ayrıca ben çocuğumu küçük yaşında bir bakıcının eline teslim edemem. Ne kadar iyi olursa olsun hiç kimse bir çocuğa annesi kadar değer ve ilgi gösteremez. Ve çocuk kim olursa olsun herzaman annesinin ilgi ve şefkatine muhtactır. Bir insanın hayatındaki en değerli şeyi evladı değilmidir. En azından karakteri kişiliği oturana kadar çocuğunu başkalarının eline teslim etmek yerine anne alakadar olmalıdır diye düşünüyorum.

hiçte kabus değil benim için bütüngün yan gel yat işim gücüm bittimi gün benimdir bitek bugün ne yemek yapçam derdi var E

valla evlenir evlenmez 1 ay sonra calismaya basladim temmuz ayndan beri issizim yasasin ev hanimligi

arkadaşlar merhaba. bende şimdilik ev hanımıyım. daha önceleri çalışıyodum. tekstil işinde.. makinacıydım..2 tane evladım var. allahım cümlemizinkini bağışlasın... kızım 3 e gidiyor. oğlum 4 yaşında olcak nisanda kısmetse... kızıma annem bakmıştı.. rahat çalışmıştım.. oğluma bakan olmadı.. çünki çok hırçın ve yaramaz büyüdü... sağolsun benide psikolojikmen bitirdi tabiiiiiii... kimse cesaret edemedi ona bakmaya... ben bile zor başediyorum... kısmetse diğer okullar açıldığında kreş, e vermeyi düşünüyorum.. tabii durursa... o zaman bende işe girip çalışmak istiyorum.. evde çok bunaldım.. kafayı yicem.. eve kapanmak çok zor yıllarca çalışan biri için... ama mecburen katlanıyoruz işte... neyse sağlık olsunda... çocuklar büyüyünce biz kadınların kendilerine zaman ayırmaları lazım... çünki hayat ne kadar zor olursa olsun yaşamaya değer... sevgilerimle... mavi deniz son 4

kesinlikle kabus... tüm gün evde oturmak bana kendimi boş hatta bomboş hissetirir... ev işi yaparak tatmin olamam ben... gezdim tozdum bir süre sonra duvarlar üstüme üstüme gelir benim... çamaşırı daha beyaz yıkasam kime ne faydası var Allahaşkına... yaşama ne katabiliyorum budur benim için önemli olan...

Arkadaşlar Merhaba, Ben bundan 3 sene öncesine kadar çalışan ve üreten bir kadındım. Ama oğlum olduktan sonra, bakacak kimse olmadığı için mecburen işten çıktım ve ev kadını oldum. Allah'a şükür sağlıklı ve çok akıllı bir oğlum var. Ama inanın artık kendimi hiçbir işe yaramaz hissediyorum. Çocuk sahibi olmak, onu düzgün yetiştirmek ve anne olmak çok zor ama, ben çalışmakta istiyorum. Eskisi gibi düzenli bir hayatım olsun, sosyal bir hayatım olsun, arkadaşlarım, çevrem olsun istiyorum. Artık o kadar bunaldım ki bütün gün aynı şeyleri yapmaktan. Çok içime kapandım. İçimden ne bir yere gitmek geliyor, ne birşey almak, ne de yapmak. Arkadaşlarım buluşalım deyince bin türlü yalanlar uydurup gitmiyom. Çünkü kendimi çok ezik ve dışlanmış hissediyorum. Sanki hayatın bir yerinde kaldım. Önceden kendine çok güvenen bir kadındım, güçlüydüm, kendimi ezdirmezdim ve haksızlıklara karşı savaşırdım. Şimdi kendine güveni olmayan, ezik, deyim yerindeyse Kafasına vur, ekmeğini elinden al.. bir kadın oldum. Kendime olan güvenim sıfır oldu. Bankaya bile gittiğimde çekinerek gidiyorum. Çalışan, kendine bir düzen kurmuş ve kendine güvenen anne ve kadınlara o kadar imreniyorum ki anlatamam. Ben de sabah çocuğumu kreşe bırkaıp işime gitmek istiyorum. Ben de akşamları koşturarak evime gelip yemek hazırlamak istiyorum. Ben de akşam işten sonra ki vaktimi oğlumla ve eşimle kaliteli bir şekilde geçirmek istiyorum. Akşamları çocuğumla eşimle bir alışveriş merkezine gitmek istiyorum. Artık insan içine karışmak istiyorum. Hafta sonları evde iş yaparak değil, arkadaşlarımla ve ailemle birşeyler yapmak istiyorum. Kısacası ben artık eskisi gibi kendine güveni olan, hayatını düzene koymuş ve mutlu bir kadın olmak istiyorum. Ben koşturmaya, çalışmaya, didinmeye razıyım. Yeter ki hayatıma kaldığım yerden devam edeyim. Acaba ben mi çok abartıyorum, yoksa çalışırken anne olup birden eve kapanan bütün kadınlar aynı düşünce de midir? Bu konuda ki fikirlerinizi benimle paylaşır mısınız? Önceki

selenimo, nerede oturuyorsun? benzer dertlerden bende yakiniyorum hele komsusuzluk yakinsak goruselim dyecektim. senin cocuklarin var mi? D

rehavet arkadaşım duygularıma tercüman olmuşsun ne kadar da güzel anlatmışsın düşüncelerini... ve benim düşündüklerimi... hiçbirzaman hiçbirşey için genelleme yapılmamalı bence bu çok ayıp birşey.. benimde en yakın örneğim kayınvalidemdir yıllarca çalışmış biri olarak... eşim o yüzden hiç çalışmamı istemez benim... çalışan bir annenin çocuğu olarak... kayınvalidem çalışan bir anne olarak çok güzel yetiştirmiş çocuklarını ama mutalaka eksik kalan birşeyler oluyor... ben evde olmaktan çok mutluyum zaman zmaan sıkıldığım oluyor tabiki ama yinede ben evde olmaktan çok memnunum... gidip gezip, dedikodu yapıcağıma, birşeyler okumak araştırmak, üretmek.. mutfakta herbişeyi denemek daha da zevk veriyor bana.. bende senin dediğin gibi hiç birzaman eşimi pijamayla karşılamadım ve kapımı çalan hiçkimse beni pijamayla görmemiştir... bu eşimizden önce kendimize olan saygıyla özenle alakalı birşey bence.. günlük kıyafetle yatağa giren pek çok kadın biliyorum maalesef.. ev hanımlarına tü kaka diyenleri kesinlikle kınıyorum... herkes kendi yaşadından mesuldür lütfen birilerini eleştirmeden önce kendinize bi bakın derim ben... daha önce de çalışmış biri olarakkk evimde daha bi mutluyum sankiii eşimin kazandığı para çok şükür yetiyor ilerde bir iş kurmayı düşünüyoruz o zaman zevkle kendi işimize zaman ayırır gider çalışırım.. ama başkasının işinde çalışmak bana eziyet veriyor...

kabus olan ev hanımlığı değil, amaçsız rutin hayat. ev hanımı olupta hayatına yenilikler katan, kendini geliştiren bir sürü insan var. neden kabus olsun. hayatın tadını çıkaramıyorsanız, ev hanımı olsanız ne olur, çalışan kadın olsanız ne olur.

kesinlikle katılıyorum... BsRNzM

ev hanımlığınız eşiniz tarafından takdir ediliyorsa, sizede evde her zaman çalışan bir kadın gibi söz hakkı düşüyorsa, elinizde her duruma karşı bir mesleğiniz varsa ev hanımı olmak o zaman tabiki kabus olmaz.

bencede kıymetini bilene ödül bence.. bende derya baykal vs. tv de kadınlar çıkıpta hanımlar evde boşboş oturmayın mesajları veriyorlar ya sinir oluyorum. sanki tepene iki tüy takınca yaratıcı oluyorsun. bende elişleri yaparım bu konulara uzak değilim ama kadınların kadınları hazır yiyici gibi göstermeleri sinir bir durum. ben 13 senelik mesleğimi bıraktım. günde 4-5 saat uyuyorum geriye kalan 19-20 saat bana yetmiyor. iş bitmiyor :)) gxuxlce naz:) Aktif

okul hayatım bıtmeden basladıgım ıs hayatım boyunca sadece saglık sorunlarım sebebıyle 8 ay evde kaldım elbette bır sure evde kalıp neler yapıp yapamayacagını gormeden ınsanın bu konudakı fıkrı tam belıremez bence ve bu durum kısıden kısye de degısır ama ben her ne kadar bazen evde kalıp tembellık yapmayı, arkadaslarımla daha uzun sure vakıt gecırmeyı ve evımle ılgılenmeyı ıstesemde ıs hayatım her zaman daha one gecıyor ama bır cok arkadasım var kı evde olmalarını avantaja cevırıp cok uretken olabıldıler ısımı sevıyorum ve hep calısmak ıstıyorum zıra dogumuma 11 gun kala ve ızınlı sayılmama ragmen hala calısmaktayım ve dogumdan sonra da ek ıstedıgım bebegım ve ben saglıklı oldugumuz surece hemen ısıme donebılmek

senide bi calısmayan biri olarak boyle bir cümle ettin için ben kınıyorum:enbuyukkk:. ev hanımlıgıninda zorlukları var.:lepi:

kabus olduğu ve olmadığı zamanlar var gerçekten eğer çok yorgunsan ve bunun üzerine başkla yorgunluklar geliyorsa... kabus... fakat çok nankör ve aynı şeyler... yemek temizlik... fakat güzel yanlarıda var.. C

Gerçekten gözlerimin içinin güldüğünü ilk defa duyuyorum, çok mutlu oldum. Kuruntudan ziyade benimkisi şu anda mecburiyet aslında. Daha önce yazmıştım, babamın bize emanet ettiği araba, bizim kapının önünden yaklaşık 1 ay önce çalındı. Biz de babama yeni bir araba almak için, 10.000 ytl kredi çektik. Ve eğer ben çalışmazsam bu borcu bankaya ödememiz imkansız. Oğlumu 15 gün önce kreşe gönderdim, yarım günlük olarak. İlk bir hafta çok mutluydu, internetten de sürekli seyrediyorduk. Ama ikinci hafta servise verdiğimde deli gibi ağlamaya başaldı. Ben de dayanamadım, göndermedim. Bayramdan sonra iş bulurum da ondan sonra gönderirim diye. Ama ne yazık ki iş de bulamdım. Yarım gün baktım, öyle bir iş bulamadım, evde iş baktım bulamadım. Yani ben psikolojik ve ekonomik olarak çok zor durumda olduğum için bu kadar kötü hissediyorum kendimi. Eğer bu borç olmasa en az 3 yaşına kadar ben bakacaktım zaten. Ama böyle bir olay geldi başımıza. Allah o hırsızların canını benim canım nasıl yanıyorsa öyle yaksın. B betican

ben ev hanımı diilim ama bence ev hanımlıgı sultanlık

sana katılıyorum... ve bana göre ev hanımları kendini daha çok geliştirıyor... örnek ben üniversite mezunu olduğum halde annemin yanında hala cahilim:kedi:kendini geliştirme meselesi insanla alakalı birşeydir... hem bu zamanda hiç kimsenin bihaber olduğunu sanmıyorum:1no2bazı istisnalar olabilir) S shekerkizcandy

ben ev işini çok seviyorum aslında evimde vakit geçirmek neden kabus olsun ki... ama kaynanamla oturdugum için burada kabus oluyor açıkcası... istedigini yapamıyorsun ki... inşallah ALLAH bana ve bütün isteyenlere hayırlısıyla bir ev nasip etsin... mavrulam

bencede kabus değil ama insan aynı işleri yapmaktan bazen bunalabiliyo ama bu sadece ev hanımlığı için değil diğer birçok iş için geçerli. bence kadınlar fırsat buldukça kitap okuyup değişik alanlara yönelip kendini yetiştirmeli zamanını en iyi şekilde değerlendirmeli ZARACI

valla ev hanimligi bence en kutsal meslek, keske bende ev hanimi olsam evimde otursam, bebegimi büyütsem, kocisime güzel yemekler yapsam, evimi güzellestirsem, kendime zaman ayirabilsem... dersim olmadigi günleri iple cekiyorum, bir gün dahi olsa evimdeyim diye... zamanda öyle bi geciyor ki, aksam nasil oldu anlamiyorum bile.. bence cok güzel bisey yani onuseviyorum

ev hanımlığı kadar nankör bişey var mı... herkesten önce kalkarsın herkesten sonra yatarsın... çalıştığın görünmez.. yorgunum desen olmaz hasta olsan rapor alıp istirahat edemezsin... evdeki herkes herşeyi senden bekler... ne yaptığın temizlik göze görünür ne yaptığın ütü... nede yaptığın yemek... sürekli fedakar olan sürekli feragat eden evhanımıdır... ve ne yazıkki takdir görmeyen bi teşekkür bile edilmeyen... B biranne54

konu açılalı bi seneyi geçmiş, ama şimdide gelecektede geçerliliğini koruyacak bi konu, benimde şahsi gözlemim ilk mesajdaki yazıda olduğu gibi ev hanımlarının psikolojik rahatsızlıklara çalışanlara nazaran daha yatkın olduğu yönünde Nil KK

Kesinlikle ve kesinlikle 7 aydir evdeyim bana göre deil en kisa zamanda ise giricem ve hayatimi tekrar düzene sokucam bana göre deil fatxixma zehra O KI O YUZDEN

benim için ev hanımlığı daha doğrusu çalışmamak ve eve bağlı kalmak cidden kabus:III ravzaaa84 miniğim

bende ev hanımıyım hiç kabus olarak görmedim çocuklarımı kendim büyttüm ev hanımı olmak evde oturup birileriyle dedikodu yapmak değil evde otururkende üretebilirsin araştırabilirsin sade çalışanlarmı kitap okur sosyaldir hayır bu insandan insana değişir B betican

çalışmayan ev hanımlığını seven gençler, ne yapın edin sigortanızı MUHAKKAK ödeyin. zaman su gibi akıp geçiyor. Önceki

ah keşke bende kendi evimde olabilsem H_E_N_D stay

bende aynı senin şartlarındayım 3 sene önce öğretmendim sosyal bir çevrem vardı hayatı dolu dizgin yaşayan çılgın bir kızdım evlendim birden süpriz bir şekilde hamile kaldım anne olmaya hazır değilken.. minik paşam geldi bırakacak kimse olmamasından ziyade canımın parçasını ben kimseye bırakamadım.. işime ara verdim... şuan evdeyim bebeğimle geziyorum tozuyorum alışveriş yapıyorum parklara gidiyoruz hiç evde durmuyoruz.. eninde sonunda çalışacağım bebişim 3 yada 4 yaşına girince şuan bugünlerimin keyfini yaşıyoruz yavrumla senin bukadar içine kapanman depresyon başalngıcı olabilir bence çocuğununda oksijene temiz havalarda gezmeye eğlenmeye hakkı var kendini hapsetttiğin yetmiyormuş gibi onuda eve kapatıyorsun.. bence kurtar kendini bu durumdan biran önce kendine gel canım hayatı zevkle yasamak varken neden zehir edesin ki.. B betican

hanımların sosyal gelirleri olsa yada en azından maddi sıkıntı çekmeseler eşleri iyi maaşlarla çalışsa ve isteklerini belirli ölçülerde yerine getirse aynı zamanda kadınlarımız üretken olsa çalışmaya gerçekten gerek yok. ve gerçekten kadınların yapabileceği çok güzel şeyler yaratılır evle ilgilenmek eşle ilgilenmek çocukla ilgilenmek sağlıklı beslenmek ve sosyal sorumluluk projeleri hepsi kadınlarımızla daha güzel ama tabi tekrardan diyorum işin maddi boyutu olmasa...

10 senedir aktif olarak çalışma hayatının içindeyim. 6 sene önce doğumdan dolayı ara verdim biraz. Amaç çocuğa bakmak bile olsa, bunaldım, yapamadım. Evde vakit geçiremedim bir türlü. Sonra tekrar çalışma hayatına döndüm. Şu anda işte de çok bunaldığım anlar oluyor, keşke ev hanımı olsam, çocuklarımla ilgilensem, kendime ve evime vakit ayırsam diye düşünüyorum. Ama 2-3 ay ev hayatı yaşadıktan sonra hala böyle düşünürmüyüm bilmiyorum.:sm_confused: Şu anda ev hanımlığı çok cazip geliyor bana, ne yalan söyliyim. Zana_zana

EV hanımlığı hele bır de yanında anne olmak en zor ilerden biri.. 7 yıl dır çalışıyorum... Cok sorunlu liselerde çalıştım.. haftada 500 öğrencıye ders anlattım bu yıl ucretsız ızındedıyım.. Ev hanımlığı zor.. hele bırde eşin aksam işten gelınce 'bugun çok yoruldum dıyınce ' daha da zor.. sankı ben tum gun uyudum.. Sabah kahvaltı ıcın kalkıyorum.. kahvaltıdan sonra 6 aylık oglumla ılgılen.. mutfagı topla.. ardından öğle yemegı.. arada oglanı uyut.. uyanınca ona corbalar yap bebişin kıyafetlerını utule evı toparla akşama yemek arada kadınlar kulubune bak... zor.. ama senın kocan tum gun uyudugunu duşunsun.. Ev kadınlığı zor. Çok guzel taraflarıda var.. Sabah işe geç kaldım dıye aç karnına veya hızlıca kahvaltı yapmıyorum... Öğleyin tost yemek zorunda değilim ıstedığim yemeği yapıyorum.. Ziyaret etmem gereken yerlere gıdıyorum... haftaiçi olan pazarı doya doya gezıyorum... Mısafır ağırlıyorum.. EV HANIMLIĞI KUTSAL MESLEK HERKES YAPAMAZ ANLADIM TABI bır ev hanımı var bırde evın hanımı var firstday Canlarım ve

bende daha önce çalışan biri olarak. çalışmayı çok özledim. kızımı büyüttüm ve çalışmayı düşünüyorum tekrar. ya aslında bayanlar için en güzeli esnek saatli yerler. tabi oda heryerde olmuyor. anca kendi işin olursa olur. yıpratan bi yerde çalışmak sorumluluk sahibi bi anne için eziyet olur. ben şu an ev hanımı olduğum için kendimi amele gibi hissediyorum. devamlı iş yapıyorum. yemek yapıyoruum. çamaşırım hiç bitmiyor. ama karşılığında hiçbi ücret almıyorum.60 yaşına geldiğimde kendime ait ufak bile olsa bi emeklim olmıyacak. kenarda bi birikimim olmayacak. en çokda bu koca eline bakmak beni çalışmaya sevkediyor. ya tamam hiç bişeye muhtaç değilim ama insanın kendi kazandığı gibi olmuyor. en azından hesap vermiyosun. ben garantici biri olarak kendimin ve çocuğumun geleceği için çalışıcam. haa eğer ev hanımı olupda fazladan altın, para falan biriktirebiliyorsanız evinizde varsa ne yapıcan çalışıp gez toz eğlen. benim en büyük hayalim ev almak. başta biz ev alailmek için çalışıcam. allah herkesin hakkında hayırlısını versin . push ;

bence çalışma hayatı çok zor hele bunu zorlaştıran insanlarda olursa ki onlar olmadan olmaz iş zor gelmez o insanlarla uğraşmak çok yıpratıyor çok fazla iş deneyimim oldu hepsinde de beni çok üzdüler eve gelip ağlamaktan bi hal oldum ve eşim başından beri üzülüyodu vebırakmaya karar verdim ve çok rahatım ayrıca hiç evde oturduğum da söylenemez geziyorum canım ne isterse onu yapıyorum arkadaşlarımla buluşuyorum annemle dolaşıyorum ben böyle daha mutluyum sabahları güzelce uyuyorumm... ama çok ahımı aldılarrr allah sorsunn...

yıllardır "dışarda" çalışmış olmak, evkadınlığını zamanı gelince ara verilecek bir hobi olarak algılamama neden oluyor çoğu kez. işin sonradan ve hiç bir çıraklık dönemi geçirmeden öğrenilmiş olması, yazgımın bir ev işletmesi olduğunu çoğu kez unutturuyor. çok şükür evi seviyorum oğluşum eşimle huzurhanemi çok sewiyorum bu yüzden zorlanmıyorum... zoru sewerim ama ben ewde zorlanmak için mi varım, mutlu olmak için mi tamam 2. şıkkı seçtim... bu ewde en büyük zevkim tırtırıma ayırdığım süre işten kocam gelince mutfağa geçer kocaman heyacanlı sohbete dalarız bir taraftan yemek hazırlarız ben böleyim:) D

mutluyum sevıyorum ev hanımı olmayı oglumla doya doya vakıt gecırıyorum evımle ılgılneıyorum komsularımla görusuyorum bahcemızle ılgılneıyorum sevıyorum gecekten kaydirigubbakcemile5 E

gerçekten ev hanımlığı benim için de bir kabus hafta sonu bile evde oturmaya tahammül edemiyorum alışmışım çalışmaya ancak bebeğim olursa evde kalmaya katlanabilrim sandımca kuzum Bu konida

pardon. yazımı düzeltim. E ebrusu_22

Avukatım, iyi derece ingilizce, az almanca ve arapça biliyorum. Çalışmak için şartlar yerinde yani... Ama evde olmayı istedim. Çocuklarım büyürkrn hiç bir şey kaçırmak istemedim, evde onlarla olmayı tercih ettim. Onlar büyüdü ama ben evde olmayı bir nimet sayıyor ve Tanrıya şükrediyorum. Yazıyorum, okuyorum, el işleri hobilerim var yeni bir şeyler ortaya çıkarmanın, moda adı ile tasarım yapmanın keyfini çıkarıyorum. Kapımı çalan sevgili arkadaşlarımla muhabbet ediyor, onların ve kendi sorunlarımı ve sıkıntılarımı paylaşıyor yeniden şarj oluyorum. Bazen beraber yardım kurumlarında çalışıyor topluma yararlı oluyoruz. Zaman akıp giderken birşeyleri kaçırmış gibi hissetmiyorum. Ama ekmek parası için çalışmak zorunda olan hemcinslerime karşı da ayıp etmek istemiyorum. Ne olursan ol ne yaparsan yap içinde bulbunduğun durumun güzelleşmesi, en azından güzel dakikaları çoğalması insanın tamamen kendine bağlı galiba... Dıştan gelenlere karşı içten kendini beslemek gerek ki güç bizden yana olsun... Bence nacizane böyle... hoşkalın, hoşçakalın

Bebek sahibi olana kadar keyifliydi, kafama göre arkadaşlarımla buluşup hafta içi ıstanbulun pek de kalabalık olmayan yüzünü keşfediyor, kitap okuyor, dizi izliyor, spora gidiyor, alışveriş merkezlerinde fink atıyor, yemek yapıyor, yine de bir sürü boş vaktim kalıyordu. Ama bebeeeek, bebeğimmm, bana tuvalete gitmenin bile lüks sayılacağı bir dumur yaşatıyor şu an :) Az daha büyürse yarım gün de olsa kreşe gitmesi, sosyalleşmesi benim de tekrar az da olsa sosyalleşmem olacak :) Yani şu anda ev hanımlığı kabus, ama kızım bu kabusta mutlu son :) B biranne54

bence kabuuussss... swet2006 ÇOK FİKİR, TEK ÇÖZÜM tek ayak

Canım 2 üniversite arkadaş bitirmiş ben değilkaydirigubbakcemile3 Ben arkadaşın ev hanımları hakkındaki fikrine katılıyorum... Yani ev hanımı paspal cahil, sabahtan akşama kadar dizi tv vs. izleyip kendini geliştiremeyen, yetersiz insan değildir diye düşünüyorum ve arkadaşta bunu çok güzel dile getirmiş... B biranne54

güzel bişey gibi duruyı dışardan

Ben üretmeden ve emir vermeden yasayamam. Onun icin bana evhanimligi hapishane gibi gelirdi. Özgürlügüm benim icin cok önemli... Insanlar icinde savasmaliyim, emegimi ekmegimi kazanmaliyim. Hayat bu iste... Ölüncede bol bol uyurum zaten. Yaslaninca anlatacak seylerim olsun yaw...:lepi:

ben çalışıyorum ve çalıştığım zaman gerçekten de hayatım daha düzenli yiriyor, yemeğimi, işimi daha düzenli yapıyorum, kendime daha çok bakıyorum... ama özellikle yaz tatili gibi uzun tatillerde hiç bi işimi yetiştiremiyorum, vakit bol olunca bugün yaparım, yarın yaparım diye erteleyip duruyorum... ama çalışırken vaktiniz sınırlı oluyor ve daha düzenli olmak zorunda kalıyorsunuz... pek çok öğretmen arkadaşımdan da aynısını duyuyorum, yaz tatilinde daha pasaklı oluyoruz diyorlar... ev hanımlığı çalışan bayanlara genellikle çok cazip gelir... istediğin saate kadar uyumak, evde olmak, iş yerinin stresini yaşamamak, rahat rahat temizlik-yemek v. b yapmak, gezmek açısından avantajlı görünür... ama yapılan araştırmalara göre depresyona giren insanların büyük çoğunluğunu ev hanımları oluşturuyormuş... bir süre sonra her şey rutine dönüşüyor ve kadınlar ister istemez sıkılıyor, dediğiniz gibi her gün gezme tozma da olmaz... insan sıkılr bence de... siz gün boyu evde sıkılırsınız, akşam olsa da kocamla dışarı çıksam diye beklersiniz, o ise çok yoruldum eve gidip dinlensem diye bakar... beklentiler de uymaz yani... benim öyle oluyordu, bilmiyorum... bi de gerçekten evhanımlarından beklentiler daha yüksek oluyor... bütün gün evde ya, evi hep temiz olmak zorunda, yemekleri çok çeşitli ve güzel olmak zorunda gibi... ama çalışan insana daha çok müsamaha gösterilir, evi dağınıksa ya da yemeği yoksa her zaman bi bahanesi vardır sonuçta... ne bileyim, karışık yazdım galiba ama bence evhanımlığı çok zor ve stresli bi iş, hepsinin önünde eğiliyorum lostsun

sanada katılıyorum arkadaşım hem kendimize hemde ailemize fazla fazla zaman ayırabiliyoruz çalışan birçok kişi hem eve hem işe yetişmek zorunda oldugundan ne tiyatro ne sinema ne bir konferans ne bir eğitim gidemiyorlar bu arada ben bu konuda çıkıpta çalışmayan kadına kadın demeyen arkdşlarımı görmek istiyorum neden çalışmayanlar kadın değilmiş halen çok merak ediyorum? atlantis bab-ı

ben ev hanımı olmaya çok heves ediyorum çalışmada iş kadını olmada hevesim inananın hiç ama hiç yokk hayırlısıyla ev hanımı olmak istiyorum ben bence hiçde kabus değildir tabi çok hayırlı bir eşiniz varsa önce bu çok önemli eş çoluk çocuk mutlu bir evlilik olunca ev hanımlığı evde kocanı beklemek herşeyden güzeldir bence

3 aydır evdeyim maf oldum otura otura

Ben evde oturabileceğimi düşünmüyorum ben çalışmaya alıştım çok zor geliyor evde kalmak ama bazende özlüyorum keşke daha rahat bi işim olsa da evde biraz daha vakit geçirebilsem. Çalışmadan evde oturmak değilde daha düzenli bi işim olsa keşke evime biraz daha vakit ayırabilsem daha düzenli olurdu herşey ctesi bile 3den önce evde olamıyorum, çalışıyorum bi pazar gününede hiç bişi sığdıramıyorum. Haftaiçi 19:00'da evde oluyorum 18:30'da bitiyor mesaim 08:30'da da iş başı. Benim için çok yorucu. MeryemNeva Canımm

çalışmakta çok güzel ayrı bi düzen o. ben bebeğim olunca işten ayrılıp ona bakmaya başladım ilk başlarda çok sıkıldım ama alıştım özellikle soğuk havalarda iyiki evdeyim diyorum. sabahın soğuğunda dışarıda değilim oğluşumla evdeyim diyorum. ev hanımlığı öyle basit bi şey değil ki. ben evde iş hayatında duyduğum sorumluluğun fazlasını duyuyorum. bursasu

Ev hanımlığı benim için kabus değil neden olsunki iş hayatını sevmek veya sevmemekle alakalı birdurum bence... Ben evimde olmayı seviyorum gayette mutluyum çalıştığım zamanlar çok zorlanıyordum hadi bekarken neysede evlenince çok zor du benim için.. zaten bıkmıştım artık 3 kuruşa çalışmakdan sabah 9 akşam 10 a kadar hafta sonu iznim yok eşim hafta sonu evde oluyordu birbirimizi göremiyorduk bende işimi bıraktım... Yok bana göre değil iş hayatı sinirlerimde bozuluyordu böyle iyiyim eğer mecbur kalmazsam çalışmam sanırım... hihoyyyt Önceki

Ev hanımlığı hiç kabus olur mu aksine vaktini iyi değerlendirene çok güzel bir meslek 24 yıllık çalışma hayatım var doya doya evimde oturamadım ama ben çalışma hayatını da seviyorum bir yere ait olduğunu hissetmek de güzel bir duygu sağlığım elverdiği sürece çalışmaya devam... hihoyyyt mavimelegim

hay ağzına sağlık T

a. s. bizim ihtiyacımız vardı ama çocuğum olunca bende ona kıyamadım kimselere bırakmak istemedimbazen beni çok zorlasa da onu kendim büyüttüğüm için mutluyumŞenizŞenizgelecek zaman ne gösterir bilemiyorum belki çalışabilirim şimdilik çocuğum herşeyden önemli:ecrin_bebek:sana katılıyorum güzellikleri çoğaltmak tamamen bize bağlıa. s. M

hiç de kabus değil... neden kabus olsun ki? Nil KK

Evde durmak hic bana göre degil. cok bunaliyorum. sosyal hayata ihtiyac duyuluyor. Sosyal hayata katilayim diyede komsulara takilmiyorum. Cünkü banal evhanimi komsu dedikodulari olaylarina girmek istemiyorum. Komsu var komsu var. yurt disindada maalesef komsuluklar cok daha az. Böyle evde dururken bi amacim olmuyor hevesim olmuyor. Resmen depresyona giriyor insan. Insan bunaldiginda ev isi de yapasi gelmiyor. ben öyleyim. Icim gönlüm hos oldumu herseyi beceririm herseyi asarim. Inanilmaz is bitiririm. Fakat bunalinca evde sürekli ardi arkasi kesilmeyen ev islerini yapmak bunaltiyor. Bu yüzden onlarida kenara ittigim oluyor. Yalniz bir cocugum olsaki bu cok arzuladigim birseyo zaman evde durmak benim icin cok farkli olurdu. o zaman bir anlam bir amacim olurdu. onunla vakit gecirirdim. bana arkadas olurdu. ama bu durumda evde ömrümü cürütüyormusum gibi geliyor dogrusu. Sonuc itibariyle evde bir can daha oldumu evde durmak iyi fakat evde yalnizsan iyi degil. Insan kafasinda herseyi kurmaya basliyor. kafamçokkarıştı kafamçokkarıştı CADIARZU MyLO Hep Mokoko Hep

bende evlenmeden önce çalışıyordum evlendim şehir değişikliği yaptım işimden ayrıldım bir buçuk yıl olacak çok şükür evleneli. evhanımlığı yapıyorum şikayetci değilim pjamaylada gezinmiyorum komşuda dedikoduda yapmıyorum evhanımı olmayı kabul ettim benim görevim evime eşime inş. bebegim olduğunda onla ilğilenmek dedim. kuaförümede gidiyorum kuran kurslarına gidiyorum evimde toplantılar yapıyorum ben gidiyorum yeni yemekler öğreniyorum yeni pastalar yapmayı öğreniyorum eşim eline sağlık dediğinde yetiyor bana çalışmak zorund aolsaydım çalışırdım eşimin kazandığıyla geçiniyoruz çok şükür. insan yeterki mutlu olmak istesin mutlu olmak için ille çalışmak para kazanmak gerekmiyor diye düşünüyorum. BsRNzM

Hiç düşündünüz mü "evde körelirsin" "evde ne yapacaksın" diyenlerin bir yandan da işten, çalışmaktan sürekli şikayet etmesinin nedenini? Öyle insanlar var ki tüm gün çalışma hayatının insanı nasıl körelttiğini, kendine zaman bırakmadığını, bin türlü insanın kaprisini çekmenin nasıl zor geldiğini anlatıp sen çalışmayı düşünmediğini ya da çalışmaya ara vermeyi düşündüğünü söylediğinde bir anda çalışmanın ne kadar büyük erdem olduğundan söz ederler. Yerleşik inançlarla hakikatin çatışması sonucu bu algı oluşuyor. Tabi ki insan üretmeyi, bir işe yaramayı ister fakat hangi şartlarda, ne kadar kendinden yaşamından taviz vererek? Ve kim çocuğuna bakmanın, onun tüm gereksinimlerini karşılamanın bir değer olmadığını iddia edebilir? Sonra şu körelme meselesi de en fazla benim zihnimi meşgul edendir; kişi entelektüel faaliyetlere meraklı ise çalıştığı takdirde zaman sorunu yaşayacaktır bu aşikar fakat bu kişi evde olduğu müddetçe her türlü aktiviteye zaman ayırabilir, peki ya dünyanın gidişatından kendi benliğinden bihaber olan kişi çalışsa dahi iş yaşamı ona bu değerleri verecek mi? Hayat sizin hayatınız; insanlar her zaman konumunuzu eleştirecek nedenler bulabilirler, siz bir başkası da değilsiniz, ayrı bir bireysiniz gereksinimlerinizle hayata bakışınızla. Basmakalıp hiçbir temeli olmayan ve öylesine/ gelişigüzel sarf edilen sözler yüzünden kendinize işkence etmeyin. f. arana Popüler

bu benim annemin hastalığı 30 sene çalışıp emekli olunca çıldırdı:1shok:evde hiç oturamaz muhakkak kendini dışarı atar ama çocukları olarak biz bu duruma gıcık oluyoruzbenneyaptımki montesori dua

Kesinlikle kabus değil ama eğer hiçbir faaliyeti yoksa sadece kurulu bir makine gibi ev işi çoluk çocuk yemek derdine düşülmüşse tabiki psikolojik rahatsızlıklar çıkacaktır bunların başında antisosyal kişilik bozuklugu gelir ama eğer kadın rutin işlerinin yanında açıp bir gazete bir kitap okuyorsa kendini geliştirebileceği sosyal bir ortamı varsa kendine aktivieteler oluşturuyorsa bu inanılmaz keyifli oluyor hem çocugunuzla birebir ilgileniyorsunuz hemde kendinize vakit ayırıyorsunuz ben universite okudum şuan evimde oturup bebegime bakıyorum ve bu konudada kendimden başka kimseye güvenipte çocugumu bırakamıyorum kimse benim kadr özenemez çünkü ama evde otururken boşboş oturmuyorum dışardan bir uni daha okuyorum bir muzik aleti çalmayı ögrenmeye çalışıyorum eşimle birlikte açılışlara konferanslara katılıyorum sinemaya tiyatroya gidiyorum bence ev hanımlıgını sıradanlaştıran yine kadınlar yeterince sosyal olursak sıkıntı yok BsRNzM

peki mesela calisirken her sabah kalkip guzelce giyinip makyaj yapip suslenip gidiyoruz ise kiyafetler aliyoruz bunun icin ama calismayinca da genelde evde de insan pijamayla esofmanla falan gezer, cok fazla kiyafete de gerek kalmaz artik, anca disari cikarken makyaj yapilir yani demek istedigim hergun suslenerek evden cikmanin tadi da ayri degil mi? calismazsak hergun esler sabah gidecek ve bayanlar evde kimse de gormeyecegi icin oyle kendini paspasl hissetmezmi? ece

ev hanımlığı herkesin beceremeyeceğ ibir yaşam tarzıdır. çoğu zaman kabus olarak görünsede iyi yönleride vardır.. ha madolyonun diğer yüzünden bakacak olursan tabiki çalışıp ekonomik özgürlük kazanmak da fena değil..

Ev hanımlığını kabusa çevirmek yada kabusluktan çıkarmak bizim elimizde. BeyazLilyum diplomalı uzman ev

Ev Hanımlığı Kabus mu? Kadının evdeki rutin işleri, her şeyin makineleşmesi ve otomatikleşmesiyle daha çabuk bitmektedir. Çocuk büyüten annelerin işi bile kolaylaşmış, kadının evdeki yükü hafiflemiştir. Kadın bir müddet ev gezmelerinde dolaştıktan sonra, 'kabul günlerine' gitmekten de vazgeçer. Çoğu zaman dedikodu ve gösteriş toplantılarına dönüşen bu günler, kadına pek de fayda sağlamaz. Düşünen, üreten ve toplumun sorunlarıyla ilgilenen kadını bu durum mutlu etmez, aksine rahatsız eder. Kadın evde kendisini yalnız ve işe yaramaz hissetmeye başlar. Hele çocukları büyüdüğü ve evleriyle ilgili sorumlulukları azaldığı zaman ne yapacağını düşünür. Sosyal bağları zayıflamış olan kadınlar, kendilerini çalışmaya yöneltir; işyeri açma veya işe girme gibi yöntemler bulurlar. Bazı kadınlar ise dernekler ve kadın kuruluşları gibi kendilerini kolayca ifade edebilecekleri sosyal faaliyetlere yönelirler. Para kazanma gibi bir mecburiyetleri yoksa, sanat alanlarına kayarlar. Atölye çalışmaları, kadını dedikodu yapmaktan daha üretken alanlara sevkeder. Kadın isterse, toplumdaki sosyal rolünü güçlendirecek pek çok şey yapabilir. Sevgisizliğin kötü sonuçları, insanlar arasındaki ilişkilerin her alanında görülmektedir. Topluma kadın sevgisi girmezse hayat çok anlamsız ve çekilmez olacaktır. Hayatın renkleri kadının sunduğu sevgiyle artar ve kendisini gösterir. Kadının sevgi duygusuna yoksulların, zayıfların, yaşlıların, hastaların, toplumdaki bütün kesimlerin ihtiyacı vardır. Evdeki rolü kadını mutlu etmiyorsa, sosyal faaliyetlere yönelmelidir. Şu anda dünyanın bir çok yerinde kadınların kurduğu binlerce dernek faaliyet göstermektedir. Mesela Almanya'da, üç kişi bir araya gelip dernek kurmakta, oradaki kadınlar sosyal faaliyetlere olan ihtiyaçlarını böylece gidermektedir. Bizim geleneksel yapımız; kadını, evdeki rolü bittiği zaman, komşusuyla dedikodu yapmaya yönlendirir. Toplumdaki bu olgu değişmeli, kadınlar örgütlenerek, bulunduğu mahalleye, oturduğu apartmana ve sahip olduğu aileye neler katabileceği konusunda kafa yormalıdır. Kadınlar, oturdukları apartmandaki karı koca kavgalarının çözümüne bile yardımcı olabilirler. Onların sosyal hayata katılmasında pek çok fayda vardır. Kadınlar, şefkat duygularını kullanabilecekleri faaliyetlerin her çeşidine yönelmelidirler. Kadının kendisini özgür ve güvende hissetmesinin tek yolu, herhangi bir işte ücretli çalışması değildir. Devlet tarafından dernek kurma işlemleri kolaylaştırılmalı, eğitimli kadınların sosyal aktiviteleri özellikle desteklenmeli, bu tip organizasyonlar teşvik edilmelidir. Mahalli derneklerin kurulma aşamasında ise devlet desteği şarttır. Prof. Dr. Nevzat Tarhan Son düzenleyen: Moderatör: 14 Kasım 2008 kurmis

ev hanimi olmaktan anlasilan sey cocuk yetistirip, ev isi yapmak kalan zamanlarda da orgu ormekse tabiki kabus olur... Kimse birsey uretmedigi sure icinde mutlu degildir bence. Cocuk yetistirmek onemli bir olay ama hayatin tumunu de kaplamasi gerekmez bence... Evde de birseyler uretebilir insan, o sekilde baslayip kendi isini acan insanlar var veya baskalarina yardimci olan... Calismak ta illa ki sabah 8 aksam 5 git gel degildir bence.

buna karar vermek gercekten zor gibi gözüksede eger kalan 5yılı dısardan ödemek gıbı bı sansınız varsa bana cok mantıklı bı karar gıbı geldı..) iklim canim

Sadece ev kadını olarak yaşamımızı sürdürmek kesinlikle bir kabus. En zor meslek olarak kabul görse bile aynı şeyleri her gün rutin olarak yapmak, bir süre sonra psikolojimizde inanılmaz hasarlara yol açtığını düşünüyorum. Kişi ister ev hanımı olsun, ister herhangi bir işte çalışsın, mutlaka kendini geliştirici faaliyetlere katılmalı. Önce ne yapabilirim diye ciddi bir şekilde düşünmeli. Yeteneklerini geliştirmeli, asla köreltmemeli. Ben, ev hanımıyım. Ama günlük rutin işlerimi asıl yapmam gerekenlerin arasına sıkıştırıp, olabildiğince kendimi geliştirmeye çalışıyorum. Ne kadar yorgun ve uykusuz olsam da kitap okumadan kesinlikle uyumuyorum. Ancak bu şekilde ev işlerini oyun şeklinde yapmayı başarıyor hatta bundan mutluluk duyuyorum. Çünkü asıl amacım kendimi daima ileriye götürmek için çabalamak ve ben ev işleriyle bir nevi dinlenmiş kafamı daha çok toparlamış oluyrum yani ev hanımlığımı hobim olarak nitelendiriyorum. Erken kalkmaya çalışıyorum, geç yatmam uykusuz kalmama sebep oluyor ama en azından kendimi verimli hissediyorum. Eşim öğlen yemeğine geliyor onun yemeğini hazırlıyorum sonra kursa gidiyorum. Apartopar ev geldiğimde bir çok iş beni bekliyor koşuşturuyorum, akşama doğru çocukların okuldan gelmesi onların yemeği onlarla sohbet, ders... sonra akşam yemeği, biraz ortalık toplama.. neyse ki dizilerle hiç aram olmadı, şayet film izlemek istiyorsam kaliteli filmler alıp bazı akşam onları izliyorum. En son çıkan filmleri hangilerinin ödül aldığını takip ediyorum, sinemaya karşı ilgim çok. sanatın her dalı beni mutlu ediyor. ama izlediim filmler ancak bana olumlu mesajlar veriyorsa izliyorum. hayatımı kaliteli tutmak adına elimden ne geliyorsa yapmaya çalışıyorum. Kitap yazıyorum, bir tanesi yayınlanmak üzere. kısacası hayatımı o kadar dolu dolu yaşıyorum ki, bazen diyorum ki, gün 24 saat yerine daha uzun olsaydı. bu arada arkadaşlarımı da ihmal etmiyorum. bu maratonun içinde ruhsal olarak çok hzurluyum sadece bedenimin bazen isyan edesi geliyor. Bunu yenmek için de psikolojimi sağlam tutmaya çalışıyorum. En önemlisi yüzümdeki tebessümü daim kılmaya ve içimdeki çocuğu büytmemeye çalışıyorum. Görünen imajım ev kadını benim. Ama ev hanımı olmak kolay mı?