Memur musunuz gerçekten? A

Bunlar kağıt üstünde güzel duruyor. Ama yıllardır çalışan bir insan için pratikte güzel sonuçlar vermeyebilir. Ben kendi isteğim dışında 1.5 yıl kadar işsiz kaldım. Gerçekten çok kötüydü. Çalışmak-çalışmamak polemiğine girmek istemiyorum. Ama yıllardır çalışan bir kadının birden ev hanımlığına geçmesi çok zorlayıcı.

Bir kaç yerle görüştüm biz sizin yan haklarınızı ve aldığınız maaşı karşılayamayiz dediler. Açıkçası içimden istemiyorum o hakları o maaşı diye düşünsem de uygulamada bu ifade olumsuz bir durum oluşturuyor. Kısacası bu da denmiyor. İşten kaçar bir hava yaratıyor veya bu personel bizim yoğun dönemimizde de dayanamaz mi durumu oluşuyor haklı olarak

Bilgilendirme için teşekkür ederim y. disi işine karı koca olarak bakmamız gerekiyor onu da çok düşündük ancak biz mühendislik alanında olmadığımız için bir tık daha zor oluyor iş alanimiz. Sizin adınıza insanı duyguların onemsendigi bir ülkede yasamaniza sevindim :)

çocuk konusunda haklısınız. ayrı geçirdiğiniz zaman çok fazla. o zaman maaşı ve sorumluluğu ve çalışma saatleri daha az daha mütevazı bi işle kendinizi biraz dinlendirip çocuğunuzla daha fazla zaman geçirebilirsiniz. çünkü bazı şeylerde zamanı geri alamıyor insan. tabi bu durum sizi daha iyi hissettirecekse. bence bu bencillik değil. daha asgari yaşayabilirsiniz ama daha mutlu bir anne olursunuz

Sizi şuan o kadar iyi anlıyorum ki. Aynı şeyleri ben yaşadım 7 yıldır çalıştığım işimi bıraktım kıdem almıştım ve müdür olacaktım ama istemedim çünkü mutsuzdum. İşten eve her geldiğimde oturup bir köşede ağlıyordum. Eşim psikolojimin iyi olmadığını artık işi bırakmam gerektiğini söyledi. Sabahları işe gittiğimde ağlayarak makyaj yapıyordum sürekli hayıflanıyordum sonra dönüp kendimi sorguladım ne yapıyorum ben böyle diye. Evimi çok seviyodum ama işten eve döndükten sonra duşumu bile zor alıyordum direkt uyku. Sabah yine aynı. Evimde yemek pişirmeyi bile o kadar özlüyordum ki ama hiçbirini yapamıyordum yetemiyordum işten dolayı. Bu arada bizim çocuğumuz yok 2 yıldır evliyiz. Belki onunda avantajı oldu işi bırakmamda. En son istifaya gittiğimde üzerimden büyük bir yük kalktı. Evde oturup can sıkıntısı neymiş onu hissetmek inanılmaz bir duygu :) Şuan çok mutluyum ilerisini bilemem tabi. Sosyal medya ile uğraşıyorum instagram üzerinden kişisel blog sayfası açtım ve yemek videoları ev düzen dekorasyon reels'ları çekiyorum. Psikolojim yüzde yüz düzeldi istifadan sonra :) Bu arada ben çalışırken bizimde evimizde giren para 100 bine yakındı. İşi bıraktıktan sonra güncel zamlarla yine 100 bin giriyor evimize. Sadece kendi paramı kazanamıyor olmak beni biraz üzdü. Eşim sağolsun herzaman yanımdadır bu konuda ama insanın kendi kazandığı parayı harcamak gibide olmuyor hiçbiri Biraz uzun oldu kusura bakmayın ama sizin konunuzu görünce kendi olayıma yakın bulduğum için yazmak istedim. Size tavsiyem bu hayata bir kere geliyoruz hepimiz. Mutsuz olduğunuz hiçbir ortamda bulunmak için kendinizi zorlamayın. Herşeyin bir çözümü vardır. Kendinizi nereye ait hissediyorsanız nasıl mutlu olacaksanız o şekilde planlayın hayatınızı. Sevgiler

Mutfak market harcamasını 20 ye çekerim diye düşünüyorum çünkü çalışmadığım zaman mecbur evde her gün yemek yapacağım. Şuan pazar akşamında 2 günlük yemek yapıyorum en fazla. Diğer 3 gün dışarıdan yiyoruz öğle akşam. Bu da maliyetleri düşürecek. Eve temizliğe yardımcı geliyordu o gelmeyecek mesela ordan da maliyet düşecek. Çocuğun kılık kıyafeti kisamam ama ben çalışmayı biraktigimda benim giyim masrafim azalacak. Ama baktığınızda benimde hayatım komple değişiyor. Korkuyorum biraz kafam çok karışık:/

Şu anda bence sadece depresyondasiniz ve normalde maaşı gayet iyi bir iş hayatınız varken böyle radikal bir karar kendiniz için de geleceğiniz için de vermemelisiniz diye düşünüyorum. Ya es zamanlı olarak iş bakmaya başlayın, bulunca iş değiştirin ya da 1 ay ücretsiz izin isteyin, 1 ay kafa dinleyin ve o arada iş bakın. Ancak, sizin gibi çalışan bir kadın, tüm temizlik ve yemegi evde ustlenip evde sürekli kalacak bir insan değil bence. Bir iki hafta sonra bunalirsiniz. Ek olarak eşinizin geliri 60 ken sizin 0 a dusmeniz psikolojik olarak sizi bir süre sonra gerer ve kendinizi kötü hissettirir diye düşünüyorum bağımsız bir kadın olduğunuz için.

Sarıldım size teşekkür ederim desteğiniz için

Ah ne güzel özel sektör de var mı burn olur dediğiniz sistem? Bir kaç yorum öncesinde onu dedim iş garantimiz olsa biraz ara vermek çok isterim. Ancak hele özel sektör sürekli mevzuat genelgeler değişiyor 2 haftalık izne cikiyorum döndüğümde bile bir sürü değişiklik görüyorum. O yüzden iş birakip iş aramak biraz riskli hatta bı hayli. En azından yaşadığım sürecin normal veya genelde olan bir durum olduğunu bilmekte beni biraz rahatlattı biliyor musunuz

Ne iş yapıyorsun konu sahibesi, işi bırakıp şöyle 1 ay kafa dinlesen tekrar iş bulabilir misin?

Arkadaşlar hemen hiç bir yorum yargılamadan yardımcı olmaya yönelik geldi. Konuyu açarken tereddüt etmiştim açıkçası hepinize kocaman sevgiler A

İşinizi bırakmadan yeni iş arayışına girmeniz daha mantıklı geliyor bana. Geliriniz iyi gibi duruyor ilk başta ama gideriniz de çok. Tek maaşa düşünce ucu ucuna yetecek eve giren para. Üstelik özel sağlık sigortası da gidecek.

Yok özel sektördeyim.

Çocuğumun gittiği kursları da ilave ettim içine bunu yazarken. Aslında mevzu özele devlete gitmesi de değil. Benim özel tercih etme sebebim tamamen okul saatlerinin daha uzun olması ki o bile bizim iş çıkış saatimiz ile arasında çok fark var. Benim sabah iş servisim beni 7.30 alıyor okul açılış saati bile farklı eşimle dönüşümlü bir o bir ben yok izin yok evden çalışma hep bir çarkı döndürme içindeyiz :)

Bende kendi istegimle 10 yıllık çalışma hayatımda 6 ay işsiz kaldim. Aslına bakarsanız bir mutluydum ki sormayın. Ancak aynı zamanda gerçekçi biriyimdir de 1 yıl 2 yıl ve hatta 10 yıl sonrasini düşünüp vakit kaybetip sektörden elenmeden yeni bir işe girdim aynı o mutsuzluk devam :) keşke iş garantimiz olsa ve ücretsiz izin hakkımız olsaydı sanki daha çekilebilir bir yaşam tarzımız olurdu

Allah zorunuzu kolaylaştırsın. kendinizi asla kötü ve bencil hissetmeyin. siz sadece bir insan ve yorgun bir annesiniz A

Kafa izni aldım dinlendim tatile gittim ama modum fln değişmedi daha da beter hale döndü sanki. Bana ihtiyacı olan bebek yok aslına bakarsanız ikinci çocuğu da çok istiyorum ancak malum hesap kitaptan onun masrafları okulu nasıl yeteriz düşüncesiyle bu isteği de rafa kaldırdık. Aslında isteklerimiz çok imkansız zor şeyler değil ama neden bu kdr ulaşılmaz durumda şuan onun gerginliği de var

Malesef malesef. Hatta okul çıkış saati bize yine yetişmediği için onu karşılayacak biri lazım bu sene mesela

Ne karar verirseniz verin umarım gönlünüzdeki gibi olur her şey...

psikolojik yardım alın en mantıklısı çünkü iş bırakınca standartlarınz da değişecek onun yerine yardım alıp bu süreci daha kolay atlatmaya bakmanız lazım şartlarınız değişirse standardınız da elbet ki düşecek bu sadece size değil çocuğunuzu da yansıyacak ülke şartları bunaldım işi bırakıyorum diyebilecek durumda da değil henüz. A

özel okul 18 bin çok fazla bence. ama tabi çalıştığımız için muhtemelen okul saatlerinin uzun olması vs işinize geliyor. net 60 bin gideriniz var. artı eksiler değişmekle beraber. bu durumda 57 bin ile geçinemezsiniz işinizde sizi mutsuz eden ne ne iş yapıyorsunuz

Bu ekonomide sağlık probleminiz yoksa iş bırakmak büyük cesaret, üstelik oturmuş düzeniniz var ne ne kadar nereye harcanıyor hepsi belli. Sadece çocuğun standartları değil sizinki de değişime uğramaya mahkum olacak. İş değiştirme şansınız varsa değerlendirin derim ama evde size ihtiyacı olan bebek yoksa işten çıkmak bu devirde riskli. Tatile çıkın kafanızı toplayın belki geçer

Merhaba, benim için önemli kafamı kurcalayan bir konu var. Devamlı hesap kitap yaparken buluyorum kendimi. Eşimle ikimiz çalışıyoruz bir çocuğumuz var. Aylık gelirimiz ikimizin 90 bin. Benim üzerimden özel sağlık sigortalarımiz var. 12 bin krediye gidiyor. 18 bin çocuğun okuluna gidiyor. 25 - 30 binde aylık mutfak haftasonu harcamaları kıyafet ıvır zıvır harcamalara gidiyor. İşimden inanılmaz mutsuzum. Sabah kalp çarpıntısı ile uyanip akşam uykusuzluk çekiyorum devamlı iş var aklımda çok stresliyim. Kafam hiç iyi değil. İşi bırakmayı düşünüyorum ancak o zmn gelirimiz 57 bine düşecek yukarıda saydığım harcama kalemlerinin güncellenmesi gerekecek. Ailem bu yaptığımin bencillik olduğunu çoğu kişinin sevmeyerek çalıştığını ve buna katlanmami söylüyor. Çocuğun standartlarını düşürmekle suçluyor. Eşim de keza en mantıklısı is değiştirmek olduğunu bu devirde tek maaşa dusmememiz gerektiği kanisinda ancak uzun süredir baska işte bulamadim. Okullar açılınca çocuğu okuldan karşılayacak derslerine yardımcı olacak biri lazım çünkü eşimde bende fazla mesaiye kalan insanlariz işimiz en erken akşam 7 8 gibi bitiyor. Bir yardimci tuttuğumuz da da sigortası fln derken asgari ücret +sigortadan artı yemesi içmesi 20 bine mal olacak. Kafam allak bullak çok yoruldum çok bunaldım. Maksat sadece geçinmek değil elbette ama benim alacağım kararın sonuçları pişman eder mi ailemizi emin değilim. Sizlerle dertleşmek fikir alışverişinde bulunmak istedim.

Tabiki de değil. Hergun bunu da düşünüyorum. Yani bu kdr kötü değildi ve şartlarımız uygunken yalabilecegimiz kadarını yapmaya çalıştık şimdi ayrılıp o şartları değiştirmek bencillik mi olur ikilemdeyim. Bir yandan çevre baskısı çocuğun büyümüş ne iş bırakması o sözler o imalar..

Çalışan kadınların çoğu sizinle aynı durumda. Çalışma saatleri uzun olan ebeveynler için özel okul tek çözüm tabii.

Anlıyorum. Eğer kafanıza ayrılmayı koyduysanız hayat standartınızı mecburen kısmen düşüreceksiniz. 30 bin civarı kıyafet ve mutfak masrafı makul düzeye inebilir belki.

Biliyor musunuz bir önceki isim böyleydi. Nasıl mutluydum. Bugün eski şirketinde görüştüm daha az maaşa ama kafam daha rahat çalışırım en azından diye. Haber bekliyorum inşallah gönlümdeki gibi olur sizin adınıza da sevindim

Bunlar yapıldı aslında ancak tesadüf mü denk mi geldi iş oranları da arttı. Sonuç değişmedi :)

Bir yanım sizin gibi diyor aslında :) Eşim benim bu dünyadaki en rasyonel kişi olabilir bana hemen şöyle diyor benim sağ olacağımın garantisi mi var kaç yıllık tecrubeni bir bunalim için ara verip tekrar işe donememe riski almaya değer mi. Emeklerine yazık değil mi diye başlıyor:) ben kendimi hemen emeklilik yaşımı hesap ederken buluyorum:) X

Toplam geliriniz içinde 18 bin lira verilemeyecek bir meblağ değil. Çocuğunuz kaç yaşında? Uzun süre özel okula gitmiş bir çocuğun birden devlet okuluna gitmeye başlaması zor olur diye düşünüyorum. A

Yok ben çalışmaktan çok mutluyum. Ben işimden memnun değilim. 10. Yilimdayim sektör de değiştiremem bu saatten sonra. Böyle gelip böyle gidecek düşüncesi beni çok mutsuz ediyor

Sorumluluklarim çok arttı haliyle iş yerinde tecrübem ve yılım itibariyle. İş bitiş saatim çok geç 7 8 ucu açık hatta. Uzun saatler çalışma herkeste gerginlik yaratıyor haliyle ortam yüksek gerilim hattı gibi. Evde çocuk var haftasonu tam anlamıyla yemeğiydi oyunuydu sohbetiydi ebeveynlik yapabiliyorum. Çocuğumun büyüdüğünü bile anlayamadım her gün kaçta cikicam çocuğu kaçta alicam yemek uykusu sürekli bir yetiştirme kovalama halindeyim. Belki de ben kafamda abartarak yaşıyorum artik. Aslında genel anlamda hep böyleydi ama şuan inanılmaz şekilde beni rahatsız ve mutsuz ediyor bu hal

Aa evet tabii, tüm sektörler için var. Özellikle de özel sektörde beyaz yaka işlerde ve bu bahsettiğim izin 9 aylara kadar dahi çıkabiliyor, yeter ki kişinin morali düzelsin, kendini toparlasin. Ben de size örnek olması açısından bahsetmek istemistim zaten. Hisleriniz çok normal, insani. Türkiye'de bu duygular yok sayıldığı için başarılı kadinlar kendilerine yeni roller bicmeye çalışıyor ama o da çare değil bence. Cunku onun da artı ve eksileri farklı olacak. Bence iki bu derece başarılı insan, yurt dışında iş baksanız dahi size ayrı bir hedef olabilir, belki çok daha iyi bile gelebilir. A

sizi asıl bunaltan ne spesifik örnekler verebilirseniz biz de daha rahat fikir sunabiliriz

Bu devirde tek maaşa düşmesi gerçekten büyük cesaret ister. İş değiştirmeniz daha iyi olacaktır diye öneri verebilirim ama siz çalışmaktan mı mutsuzunuz yoksa şu an ki işinizden mi?

Nasıl olsa birini aldık o zaman daha çok iş verelim diye düşündüler demek ki. Çok da şaşırtıcı değil. Sanırım en doğrusu yine kendi sektörünüzde ama çalışma saatleri daha uygun ve daha az yıpratıcı bir iş bakmanız. Ben kendi sektörümde büyük ve global şirketlerde çalışan mevkidaşlarıma göre daha az kazanıyorum. Ama küçük bir şirketteyim ve iş yüküm onlara göre daha az. Bu benim bilinçli olarak yaptığım bir tercihti. İş ile hayat arasında denge kurmak için buna razıydım.

Aynen sağlık sigortasi bile başlı başına bir kayıp oluyor. İs bulup ayrilmak daha mantıklı kesinlikle :/ pazar günü öğleden sonra içimi karanlık basıyor p. tesinin gelişi ile.. A

Hislerinizi çok normal. Ben yurt dışında yaşıyorum. Burda burn out diye bir kavram var, keşke Türkiye'de de olsa. Aynen sizin gibi ise biraz ara vermek isteyen, ise ayakları geri geri giden kişiler için verilen hem de ücretli bir arayi temsil ediyor bu kavram. Türkiye'de bu anlayış yok maalesef ama dünyada isimizden bunalmamiz biraz ara vermek istememiz emin olun normal görülüyor ve ben de normal görüyorum. Ben sadece bu durumu hızlıca fark edip buna göre bir plan yapmanizin geleceğiniz için size daha uygun ve sizi daha mutlu edici olacağını düşünerek bu yorumumu yapmak istedim. Yoksa hayat ve karar elbette size ait. Ama sanki duruma göre 1 2 ay ücretsiz izin alabilseniz kafanızı toparlayabilir ve o arada yeni bir iş de bakabilirsiniz bu da size daha iyi gelebilir gibi geliyor bana.

Yorulmanız stresli olmanız bırakmak istemeniz o kadar normal ki mutlu olmanız anormal olurdu. Günde en az 12 saat dışardasınız. Sizi geçtim çocuk da o kadar saat dışarda bir çocuk saatler boyunca ev ortamında uzak olması da sağlıklı değil bence. Ben çocukluğumu hatırlayınca ev anne demekti. Evde annem vardı. Okuldan eve gelince annem evdeydi. Sokaktan oynamaktan dönünce annem evdeydi. Ergenliğime doğru annem sosyalleşmişti evde olmuyordu. Güne, oturmaya falan gidiyordu kadın evde yoktu. O zamanlar noluyo niye annem evde yok diye söylenmiştim ahah. Çalışma hayatı zor bir de yoğun uzun saatler daha zor hele kadın için daha daha zor. İşte çalıştığı yetmediği gibi evde de çalışıyor. Çocuğunuzla vakit geçiremiyorsunuz. Eve gelip yemek yiyip dış alsanız az ortalığı toplayım deseniz uykunuz gelir zaten. Ben dinlenmenizden yanayım. Çocuğa kendini baksanız etütleri falan azaltsanız kıyafetten ulaşım yemekten işi bıraktığınız için kıssanız geçinirsiniz bence. Biraz kafayı toplayıp iş ararsınız daha sonra A

Birebir ailem gibi konuştunuz. Onlarda aynen böyle düşünüyorlar. Haklısınız aslında bu iş hep böyleydi ama ben niye şuan buna katlanamiyorum belki de ruh halim iyi değil ve bu durumu percinliyor. Biraz iş stresini ve sorumlulukları bırakıp rahatlamak istiyorum ama bunu söylemeye bile çok çekiniyorum sanki çalışmaya useniyormusum gibi algılanıyor ama aslolan bu değil sadece çok bunaldım. . push ; C

Ah ah malesef değil E

Herhangi bir ek geliriniz varmi? Kendinize alternatif oluşturun, iş değiştirip gelirle orantılı süreyi azaltın bu iş pat diye ertesi gün bıraktım demekle olmaz. Fakat bu kdr eziyetse çocuğundan eksiltiyorsa çare aramalı. Ücretsiz izin deneyebilirsiniz Ban Arsizi 🌹 tek ayak

teşekkür ederim sizinde öyle olur umarım

Aynen öyle okul saatleri dolayısıyla özele gitmek zorunda. Aslında işimden o kadar değilde iş ortamindan mutsuzum demek daha doğru olabilir. İş değiştirmem gerekiyor ancak neden bu kadar değiştirmekte geciktiğimi ve zorlandığımi da anlayamiyorum . push ;

57 bin lira ile gayet rahat gecinirsiniz. Sart mi çocuğu özel okulla yollamak.

Onu bilerek yazmadım evet bulma ihtimalim var ama bulamama ihtimalimde var. Hani inanılmaz kapana kısılmış gibi hissediyorum. Mutsuzluk yapıştı sanki üzerime. A

Birebir eski durumunuz aynı durumdayim. Ne güzel mutluysaniz sizin adınıza sevindim daim olsun