Banada anksiyete panik bozukluk teşhisi kondu. ılaç verilmesinerağmen kullanmadım kendi kendime yenerim diye düşündüm, bir ara biter gibi oldu ama şimdi gene başladı sanırım o anki durumumuzla bağlantılı oturup sinsi sinsi bekliyor bizim en zayıf anımızı gulibik

canim cok gecmis olsun, hem sana hem kardesine. Senin hastaligin kardesine üzüntünden mi basladi? Belki kardesin o gün evden cikip gittiginde, sende bir sok etkisi yaratmistir. Hic unutmuyorum, birgün annemi hastaneden aldim biraz gezelim diye, yolda lavanta toplandik. Aksam oldu, erkek kardesimle annemi hastaneye birakacagiz. Annemin en kötü zamanlariydi o zaman. Erkek kardesimde, anne niye böylesin niye söylesin dedi, kadinin üstüne fazla gitti, erkek cocugu kizlar gibi olmuyor malesef. Annem o an kardesimin hic beklemedigi bir harekette bulundu. Arabanin icinde yeteeer diye cigliklar atti. Kardesim dondu kaldi, bu tepkiyi hic beklemiyordu. Arabadan indik, o cicekleri yere firlatti. Sonra hastanede kaldigi odasina götürdüm. Tekrar arabaya dönerken, o cicekleri yerde görünce icim öyle bir yandiki, öyle kanadiki, hayatta hic bir zaman böyle acimamisti yüregim. Kardesim tabi hala sokta. Ve o günden sonra kardesim krize girdi. Uyku düzeni bozuldu, kalp atislari basladi. Doktor annemin tepkisinden dolayi bu krize girdigini, ve ufak bir depresyon atlattigini söyledi. Ilac verdi, uyku hapi verdi, bir süre kullandi bunlari, sonra kendiliginden birakti. AMa yaklasIk bir 6 ay kardesimde cok degisimler oldu. Normalde cok serttir, kolay kolay birseyden etkilenmez, ama asiri bir duygusallik basladi, zaman zaman agliyordu, aramizdaki en ufak tartismadan sonra göz yaslarini tutamiyordu. Seninkide belki sok etkisiyle yasanan bir krizdir canim, olabilir mi? Kardesim su an cok iyi Allah'a sükür. Ilac felanda kullanmiyor, bunlar beni iyilestirmez diyip birakmisti. O acisini yasadi, ama ben yasayamadim, güclü olmak zorundaydim, her yük benim sirtimdaydi cünkü. Ve canim babacigimin. Simdi o günleri hatirladikca aglamak istiyorum, ama tutuyorum kendimi. Kardesime sordum, sen düsündükce etkileniyormusun diye, hayir ben atlattim dedi. O yüzden kendini rahat birak canim, aglak istiyorsan agla, sakin icine atma, hepsi gececek merak etme. Yanliz ilaclarini sakin ihtmal etme, mutlaka iyi bir doktorla görüs, hepsi geciyor, annem nasildi, simdi sükürler olsun nasil oldu. Ve dua dua dua. Duayi unutma sakin, cok faydasi oluyor.

evet beni tarif etmişsin ben aynen öyeyim ayrıntılara fazlasıyla takılıyorum böyle dedim demeseydm şöylemi deseydim gibi tuhaf ayrıntılara takılıyorum sonra böyle şeylere takıldıgım için kendime kızıyorum dediysem dedim diyorum saçma sapan haller işte.. Önceki

O zaman tatlım kan tahlilini yaptır dediğin gibi aklındaki acabaların hepsini gidermelerini iste. Ondan sonra ne uygulayacaklarını sor. Akışına bırakmalısın geri kalanları da. :1closedeyes:

bende 4 yıla yakındır panik bozukluk, anksiyete nedeniyle ilaç kullanıyorum. ilacı bıraktığım dönem atak yaşayıp hastaneye kaldırıldım.. benim genelde uykusuzlukla kendini gösteriyor. onuda zorunda kalırsam ilaçla çözüyorum.2 aydır psikologa başladım bakalım ilacı azaltcak biara. ilaçsız bir yaşamım olabilcekmi merak ediyorum.. S

ben ilaç kullanmama rağmen anksiyeteden kurtulamadım. anksiyeteye neden olabilecek durum ortada yokken tamam iyiyim, ama anksiyeteye neden olan şeyler karşıma çıktığında sorunum başlıyor... S _sushico_

Kuzum yapma ne olur, bırak millet konuşsun dursun duymayacanalsanaalsanasmile zaten bu hastalık hassas insanları seviyor. Kimseyi duymayacan alınmayacan sallamayacanlülülülülülü. Hayatı kedi gibi tırmalayacaksın başka yolu yok ecde oturup kendine yoğunlaştıkça içinden çıkamazsın. Bende okul bırakmıştım, kimse de rahatsızım diye fazla üstüme gelemedi sonra kendim okumak istedim okuluda dereceyle bitirdim. Psikolog amcam vardı bitane çok destek oldu bana sağolsun o dönemlerimde çocukluğumda yaşadığım obje eksikliği sebebi ile herşeyi herkesi kendimleştirdiğim benliğime aldığım için böyle olmuş. Sen izmirde misin istte misin şimdi?Üni okumadan da istediğin sevdiğin bir iş yapabilirsin unutma bunu kendi iç sesini dinle ve ne yapmak istiyosan onu yap, kimseyide dinleme tamam mı fıstığımopuyorumnanaktan kristaltane işte

Dördüncü grup belirtiler ise ayrıntılar üzerinde durma, çevreden gelen uyarıları kötüye yorma, düşündüğü tehlikeyi beklemeye başlamak, aşırı sinirli ve huzursuz görünmek, dikkatini toplayamamak, uykusuzluktan ve uykuya dalamamaktan ve uykusunun bölündüğünde şikayet etmek. sürekli kuruyorum o bunu şu yüzden dedi bana bunu yapmak istiyo düşünmekten uyuyamıyorum dikkatim çok dağınık çevremdeki herşeyi kötüye yoruyorum bilmiyorum halim ne olacak ama vah, m duruymdayım

Allahın izniyle kurtulmuşsun bu hastalıktan ne güzell :Saruboceq: :Saruboceq: Malesef bende 1 yıl ilaç kullanmıştım iyi olmuştum herşeyy harikaydııı ama bir zaman sonra tekrar nüksettii.. mirmirmirmir caka

Dedigim gibi eger bahsettigim hekimle görüsmek isteyenler varsa, bana özelden mesaj göndersinler. Konusup dertlerini anlatmak isteyenlerede herzaman aciktir kapim Hasta yakinlarida ulasabilirler. Ne kadar zor birsey oldugunu cok iyi biliyorum arkadaslar, Rabbim kimseye yasatmasin. Elimden geldigi kadar destek olmak isterim hepinize. Dedigim gibi, sakin ümidinizi kaybetmeyin, bu hastalik gecici, kalici birsey degil kesinlikle. Basaracaksiniz, üstesinden geleceksiniz, ben yüzde yüz eminim buna öpüyorum hepinizi . push ; M

Ben 15 yildir donem donem anksiyete ile mucadele ediyorum, ilacsiz sakinlesemiyorum, cunku stres hormonu ilacsiz durmuyormus. Tabi ilacsiz atlatabilen varsada gercekten tebrik ediyorum.

Rabbim cümlemizee Şifalarr versinnn CennetKokulum kuzusu'nun

İnsanın kendine olan güveni tamamen gidiyor. Hiçbir işe yaramayan boş bir insan olarak görüyor kendini. Çok kötü hemdee çokk... bonib10 tektanem

Evlendikten sonra bende de başladı aksiyete. Aslında çocukluktan beri varmış ama evlilik sonrası şiddetlenince farkına varabildim. Doktor Lustral ve Zanax yazdı ama kullanamadım. Mahvediyodu çünkü beni. Parmağımı kıpırdatacak halim kalmıyodu kullandığımda. Şimdi arada artıyo, azalıyo ama tamamen geçmiyo. Beni en çok yoransa nefes darlığı. İçimde nefes kalıyomuş gibi sürekli onu çıkarmak için derin nefesler almak zorunda hissediyorum kendimi. Ve o bitmez korkular.. Sevdiklerimin başına bişey mi gelecek, arabada giderken kaza yapıp ölecek miyim, annem ölürse ben ne hale gelirim diye düşünmekten ve bunları düşündükçe ağlamaktan çıldırıyorum bazen.. O baş dönmeleri, mide bulantıları yormuyo bile artık.. Allah şifa versin cümlemize. bombshell Merhaba, ben yaşayan

Beni tarif etmişsin bu kadar olmaz. Aynıları bende de var. Şimdi psikoloğa başladım çok faydasını görüyorum. Allahım hepimizi görmemişe döndürsün

anksiyete bozukluğu tedavisinde ilaçlardan daha çok psikoterapi dediğimiz davranış terapisi önemlidir. konuşarak atlatmak daha etkili. I ice floe

cnm ben oraya ilk hastalandığımda gitmiştim yıllar önce. Adam gibi hiç ilgilenmediler neyin var he he al ilaç yamışlardı :bbo: Dur bakalım bıraktım ilacı sensible nin annesinin doktorunu denerim belki hem yeni işime yakın

tpoarlan hastalığı mı? hiç duymadım açıkmasını yazarmısın. M

Evet bende de var, evham kaygı şüphe en ufak bir şey olsun aha birşey mi olucak diyorum ve o gün sanki olmusta başıma gelmiş gibi bı hale girjyorum, ellerim titriyor sonra ama şunu öğrendim o an nefes alıp vermeyi insan 10 dkka sonra rahatliyor S

Bende küçüklüğümden beri var. Annem babam kardeşlerim eşim çocukları hepsi için endişelenmekle geçer benim zavallı hayatım. Tedavi oldunca hafifliyo ilaçları bırakıncatekrarbaşlıyor. Anksiyete depresyondan daha zor tedavi edilen bir durum. Artık sırf kafayı sıyırmamakiçin kimseyi sevmek, hayatma almak istemiyorum. ruhan Ya Kuddüs tek ayak

benım kızım oyle 5 yasında daha ama cok endıselı kaygılı

herkese merhaba. kız kardeşim de paranoid bozukluk başladı 2007 yılında. kardeşim üniversite mezunu çok zeki inanılmaz güzel bir kızdı. o kadar sinsi bir hastalıktı ki anlayamadık. daha doğrusu konduramadık ona bu hastalığı. ta ki bir akşam evden hızla çıkıp gidene kadar. odadaymış beni öldürecek abim diye evden atmış kendini komşunun evine girmiş o hızla. kendimi çok suçladım onunla ilgilenmedim vs vs vs diye. tedavi ettirdim onu o dönemde. daha da uzun mesele ama sıkmak istemiyorum kimseyi... sonra benim ağlama krizlerim başladı. dıştan ya da içimden hep ağlıyordum. asabileşmiştim iyice. işten atılacak kardeşim diye korkulara kapıldım hiçbirşeye konsantre olamamaya başladım. zaten işyerimde huzur yoktu. uykum düzenim bozuldu. ve en kötüsü kızım bana anne sen neden hiç gülmüyoyysun neden hep bööle üzgünsün demeye başladı.4 yaşındaki kızım diyordu bunu bana. o zaman karar verdim doktora gitmeye.1 yıl ilaç kullandım tabi terapi alamadım. ama gülüyordu yüzüm artık ve kımızmda çok mutluydu. ilaç iyi geldi. ancak şu iki aydır bıraktım doktorumun isteğiyle. kilo aldımm stres oluyorum adet olamıyorum. bazen ciddi anlamda kötü oluyorum ara ara. öfke nöbetlerim oluyor. tekrar doktora gitmeyi düşünüyorumm.

bende sizdenim yıllardır bu illetle boğuşuyorum tam geçti diyorum yeniden tepiyor Allahım hepimizi tez zamanda kurtarsın, hepimize şifa versin içimizde uyuyan sinsi bir düşman bu hastalık, ilaçlarla terapilerle düzeliyorum, bir müddet çok iyi oluyorum ancak ruh durumumu olumsuz yönde etkileyen en ufak bir durumda tekrar uyanıyor bu illet

ne hayallerle mutlu olmak icin evlendim gecen yıl bugün. evliligimden 4 ay sonra bu hastalıkla tanıstım delirecekmisim gibi geliyordu aynalara bakamıyordum gelinlikli fotograflarım sanki ben degilmisim gibi geliyordu ve bi ton sacma düsünce 6 ay boyunca kafama igneler batıyodu kafamı bazen sıkıyorlar bazende kulaklarıma kadar yanıyordu. evliligim işkence oldu gurbetteydım cıldıracak gibi olurken gidecek kimsem yoktu. annem ara ara geldi ama cok kalamadı. hayattan bezdim en korkuncu sabahları uyanmak oluyordu simdi hala saat 1 lere kadar uyudukca uyumak istiyorum hic uyanmamak. hicbiseyden zevk almıyorum saatler gecmiyor ben hep yasadıklarımı hatırlıyorum yada bu hastalık tekrarlıyor. o kadar cok agladımki gözümdeki damarlar kurudu. kendimi öldürecek gibi anlarım cok oldu allah ınancım engelledı. allah bu hastalıgı kimselere vermesin dunyada cehennemi gördüm ben. düzeldimmi bilmiyorum ama o cok kötü anları atlattım azaldı diyebilirim. ama ben eski ben degilim yasamaya nefes almaya uyanmaya bile korkuyorum. eski beni cok özlüyorum yasarken öldüm ben 30 yasımda. gündüzüm gecem bi tuhaf oldu kendi annem babam bu dünya bambaska oldu cok düsündüm bosanıp annemlere geri dönmeyi allah hep yollarımı tıkadı ve simdi hamile oldugumu ögrendim 6 haftalık caresizim ne yapacagımı bilmiyorum bebegime bakacak kadar güclü hissetmiyorum kendimi bugun doktorda hamile kadınları gorunce kalbim carptı sanırım panik atak ta basladı bende ben bu cocugu nasıl dogurup bakıcam allahım yardım et aldırmayı düsünüyorum ama kafamda düsünceler sürekli degisiyor iyi olunca yapabilirim diyorum kötü olunca iyice korkup aldırmalıyım diyorum

bende 1 ve 2. grubu yaşadım. çarpıntılar, hızlı soluma 6 ay ilaç tedavisi gördüm. şimdi bıraktım ilacı. iyiym çok şükür. bu rahatsızlık ilaçsız maalesef kolay atlatılmıyor. hobiler edindim. boncuk işi, örgü falan. sıkıldıkça dışarı çıkıp yürüyüşler yapmaya çalışıyourm. rabbim herkese şifa versin. bu rahatsızlığı çekenler inşallah şifa bulursunuz.

ben duymadım canım öyle bişey psikolojik bi rahatsızlık bu, ama o doktordan başka bi doktora daha danış bence farklı şey söylerse ona göre hareket edersin

Mesajı yazalı baya olmuş nasıl oldunuz ben de hiç iyi değilim bi ara evimde duramıyordum şimdi de zor duruyorum

Bana da ilk zamanlar depresyon teşhisi konulmuştu daha sonra gittiklerim hep anksiyete bozukluğu olduğunu söylediler, konsantrasyon ve dikkat eksikliği, çabuk ve aşırı sinirlenme, sürekli endişe duyma, kendini halsiz ve yorgun hissetme gibi belirtilerim var:) ... Allah cümleten yardımcımız olsun nepertes

Arkadaşlar lütfen ilaç kullanımıyla ilgili yanlış bilgilendirmeyelim insanları. Ben de anksiyete hastasıyım. Bundan yıllar önce çok şiddetli bir panik atakla beraber anksiyete bozukluğu çektim. Doktorunuzun verdiği ilaçları onun önerdiği şekilde kullanırsanız bu hastalıktan kolaylıkla kurtulabilirsiniz. İlaçlar da öyle kafanızı falan durdurmaz. Ben dönem dönem anksiyetelerim tekrarladığında ilaç tedavisi sayesinde kurtuldum o yiyip bitiren endişelerden. Üstelik doktora yapıyorum ve bundan 2.5 yıl önce antidepresan kullanırken doktora yeterlilik sınavında bölümümdeki en yüksek notu aldım. Yani ilaç kullanmayan insanları bu sınavda geçtim. Siz karar verin artık kafa durduruyor mu, durdurmuyor mu? Tam tersine ilaç kullanmadığınızda anksiyeteleriniz arttıkça kafanız çalışmaz duruma gelir, dikkatinizi toplayamazsınız, doğru düzgün hiç bir işi yapamazsınız. Doktorunuzun kontrolünde doğru ilaç seçimiyle bunların hepsi ortadan kalkacaktır. İlaçların ilk 3 haftası daha yoğun anksiyete ve depresyona yol açar genelde, ve çoğu hasta bu üç haftada bu ilaç beni daha kötü yapıyor diye ilaç kullanımını bırakır. Oysa ki o üç hafta geçtiğinde tüm bu yan etkiler geçtiği gibi anksiyeteleriniz de de azalma başlayacaktır. Lütfen kulaktan dolma, yanlış bilgilerle ilaç kullanmak istemiyorum, ilaca bağımlı yaşayamam diyerek anksiyetelerinizi ilerletip hayatı kendinize zehir etmeyin. Nasıl kalp hastaları ilaç kullanıyorsa bu da ruhsal bir hastalık ve ilaç kullanmanız gerekiyorsa kullanmalısınız. Artık bu gerici düşünceleri bir kenara bırakalım ve bilime güvenelim. 21. yüzyıldayız ve her şeyin bir çözümü var. Ben iki yıldır hiç bir anksiyete yaşamıyor ve ilaç kullanmıyordum. Fakat babamın kanserinin yayılması ile çok büyük bir travma yaşadım ve son iki haftadır tekrar anksiyete atakları yaşamaya başladım. Psikiyatr'dan randevu almaya çalışıyorum ve psikiyatrla konuşur konuşmaz önerdiği şekilde ilaca başlayacağım. ehh

senağlamabendede varrrr akpak maşallah

missnewmoon canim kusura bakma geciktirdim biraz, adresi ve telefon numarayi sana özelden atacagim, burdan yasak olabilir belki, bu hekimle görüsmek isteyen baska arkadaslar varsa bana ulassinlar özelden M

sanırım bi dönem bende hafif şekilde geçirdim bunu... ama şimdi iyiyim flamenko

bende de varr off heemde nasıl varr bıara bı geldı yemekten kesıldım tam 10kıloma sebep oldu bıdaha gelırse bılmıyom busefer ne olurr caka

Bende de hem panik atak hem anksiyete bozuklugu var. Şimdi de dogumdan cok korkuyorum ne yapıcam bilmiyorum odum kopuyor geceleri uyku muyku kalmadı artık. dr. pasifloraverdi içsemi içmesem mi kararsızım yani geçiçi bir çözüm. M

bendede var. uzun süredir ilacla tedavi oldum. terapi almamıştım. yeni yeni almaya başladım 3. cü terapime gidicem yakında M

22 yaşındayım tatlım ben de hissettiklerini biliyorum. Canım ilaçlarını kesinlikle kullan seni çok rahatlatacak inan buna. Ara sıra içeyim, yok bugün içmeyeyim yarın içerim 1-2 hafta içtin etkilemedi düzelemedim deme. 1 aydan sonra başlayacak onun etkisi. 4 ve 8 hafta arası en önemli hafta imiş antidepresan ilaçlarında. Yoksa hastalığın daha da ilerler. Bu sefer hiç hayattan zevk alamazsın, bıkarsın herşeyden, odandan dışarıya çıkmazsın. İlaçlar kesinlikle bu tür rahatsızlıklarda günü gününe kullanılmalı. Ben nereye gitsem yanımda taşıyorum ki aksatmayayım diye. Hem depresyon hemde anksiyete var ben de. Ben düzelemiyorum umarım sen düzelirsin canım. opuyorumnanaktan meneksee egem Anneler

Canım allah hepimize şifa versin inşallah fizyolojik olarak bi yerimiz rahatszlandı mı tedavi oluyo ama bozulan psikoloji kolay kolay düzelmiyo.. benim gibi herşeyi kafanıza takmayn böyle yaşamak çok zor çünkü ilaçları alıyorum canım bakalım umarım işe yarar yerimseniben CennetKokulum kuzusu'nun

Merhaba arkadaslar, Aylar önce acmistim bu konuyu. Annem o dönemler cok hastaydi. Simdi Allah'a sükürler olsun ki cok iyi. Nasil üstesinden geldi diye soranlar olursa söyleyeyim. Öncelikle iyi bir hekimle görüsmeniz gerekiyor. Annem bir cok psikologla görüstü ama en son ki psikolog kadar yardimci olan olmadi. Ilaclarini saatinde aldi. Bu cok önemli bir nokta, ilaclarinizin saatini degistirmemeniz gerekiyor. Uyku düzeni bozulmustu, kullandigi ilaclarla buda düzeldi. Erken yatmaya gayret gösterdi. En gec saat 22.00'da yataktaydi. Hatta daha erken yattigi günlerde cok cok daha iyiydi. Simdi bazen aksam 20.30-21.00da uyuyor. En önemliside moral arkadaslar. Kendi kendinize moral veremiyorsaniz ozaman sevdiklerinizle vakit gecirin. Özelliklede güler yüzlü ve neseli yakinlariniz varsa, onlarla vakit gecirmeye bakin. Annem bu konuda cok sansliydi. Arkadaslari cok destek oldular, depresyon gecirmis arkadaslari özelliklede. Ve genelde neseli insanlardir, annemin morelinin düzelmesi icin baya caba sarfettiler. Kardesim, ben ve babam annemi hic yalniz birakmadik. Hasta yakinlari mutlaka hastaya iyi davranmali. Psikoloji alt üst olmus bir hastayla yasamak cok zor, ama hasta yakinlari sunu hic bir zaman unutmamali; beyin kanamasi gecirmis bir hastanin ne kadar bakima ihtiyaci varsa, psikolojisi bozulmus bir hastaninda o kadar ilgiye ihtiyaci vardir. Eger imkaniniz varsa tatile cikin. 2-3 hafta. Sevdiklerinizle birlitke. Bunun cok faydasi oluyor. Birde son olarak spor yapin arkadaslar. Illa spor merkezlerinde spor yapmaniz gerekmiyor. Gündüzleri yürüyüse cikin. Annem bununda faydasini gördü. Birde yüzme havuzuna gidiyorduk haftada bir kere, ardindan saunaya. Inanilmaz rahatlatiyordu. Kesinlikle tavsiye ederim. Hamamlarda cok faydali olur. Annemin hastaliginin ardindan tam 1 yil gecti. Bazen bas agrilari oluyor. Buda uyku dengesini bozdugu ve ilaclarini aksattigi zaman oluyor. Hekiminiz ilaclarinizi birakin demeden sakin ola birakmayin. Kendi kafaniza göre is yapmayin. Uyku ve ilac cok önemli. Eger annemin doktoruyla görüsmek isteyenler varsa ismini ve adresini yazabilirim. Istanbul mecidiyeköy taraflarinda. Allah herkese acil sifalar versin, sakin ümidinizi kaybedip iyilesemeyecegim demeyin, annemin rahatsizligi cok agirdi ama artik eskisi gibi. Hatta eskisindende daha güclü bir kadin

bende de var korktuğumda, kötü bişey olcak gibi geldiğinde terleme ve kalp çarpıntısı oluyo bende tedavi görüyorum giderek azaldı ama ilaçları bırakınca ne olur bilemiyorum

missnewmon şunu anladım terapi olmadan ilaç tedavisi olmuyo. ilaçtan daha çok yol katedicem gibi geliyo gelişme yok değil. ama sende bilirsinki bu meret tam bitti iyileştim derken dalgalanmalar oluyo. o zaman yine panik yapmıyom değil. terapi o an sakin olmama yardımcı oluyo. terapistimin dediği relaksasyon tekniğini yapıyorum. ve duygu davranış düşüncelerimi daha net görmeye başladım. bide ben çok yoğun kaygı-sıkıntılı olduğum an yapabildiğim kadar o anki düşüncelerimi, korkumu, not alıyorum. bir dahaki kaygı nöbetimde çok yardımcı oluyo. kendi kendime panik yapma daha önce aynı şeyleri yaşamıştın, hemen hemen aynı korkuların yine olmuştu ve sen bunları atlatmıştın diyorum. bu hastalıkta en çok korktuklarım ise o sıkıntının gelmesi. insanı durduğu yerde durdurmuyo. dünyayla ilişiğin kesiliyo. ne ev işi ne koca ne çocuk gözün bişey görmüyo o an. bide en son atağımda yaşadığım hani rüyada gibi olma durumu varya berbat bişey. bunu daha doktorumla konşumadım. derealizasyonmuymuş neymiş adı. inş onunda çaresini bulurum beynimde ALLAH yar ve yardımcımız olsun. Dünyada cehennem azabı çekmek bu olsa gerek. bonib10 tektanem

sorunda bu ya her ınsan dogası gereyı yasama ıc gudusuyle anksıyete yasar ama anksıyete gunluk yasamını olumsuz etklıyosa ve basedemıyorsan kotu dusuncelerle hatta fızyolojık yansımalar oluyosa vucud agrısı carpıntı nefes darlıgı gıbı bu anksıyete bozuklugu oluyor anksıyete farklı bozuklugu farklı soyle ozetleyım her ınsanda olması gereken bır hormon gıbı varsayalım anksıyeteyı endıseyı bu hastalarda olması gerekn mıktarlar dengeler şaşıyor:1no2: M

Selam arkadaşlar, tabi ki önereceklerim bir tedavi şekli değil ancak tedavi esnasında ya da günlük yaşamda işi biraz kolaylaştırmaya yarayabilir diye düşünüyorum. - gazete ve tvdeki ağlak diziler, felaket haberleri, cinnet, cinayet.. vs fazla izlememeye çalışın. insanın taş olması lazım etkilenmemesi için. - yanında rahat hissettiğiniz insanlarla görüşmeye çalışın. - kafa allak bullak olmaya başladığında 'kurmak' için durmayın, meşgul olun. olmadı müzik açın, kafanızdaki sesi bastırın. şarkı söyleyin. - birine ya da birşeye kızar, bozulursanız bunu ifade etmeye çalışın. içinizde sıkışıp kalmasın -'ayıp olur' diye kendinizi binbir angaryanın altına sokmayın. - egzersiz yapın. yürüyüş.. vs her ne olursa. dediğim gibi, bunlar tedavi yöntemi değil ama bazen günü daha kolay geçirmeye yardımcı olabiliyor.. mylittlesunshine

Merhaba arkadaşım aynı şey bende de var 2 buçuk yaşında bir oğlum var Allah'ım hepsini bağışlasın ben dualar sayesinde yendim bu rahatsızlığı arada bir geliyor özellikle sabah kalktığımda ama diyorum ki gelsin geldiği gibi gider kendi kendime konuşuyorum eee geldin ne diyosun falan ciddiye alırsan seninle kalır boşver gelsin geri gider Önceki

bana çok benziyosun biliyonmu :)) bende çok neşeli ve çok pozitifim. derdi olan gelir beni bulur. valla güzin abla gibiyim. ama gel gelelim bu kel kendi kafasına ilaç bulamıyo :)) :1hug: bonib10 tektanem

:bbo:bende kurtulamadım bu sinsiillten yaaa.. kaua gbii saplandı kalldı bnde benyanlızlıktan felan korkmam.. ama insanlarlada iletşimim iyii eşim dostum arkadaşim daima kapı mı çalrlar am klap çarpıntısı agızkuruması bogaz düğümlenmesiii ararda geliyoooooo.. ilaçsızda olmuyo sanki 1 ay içmsem diger ay tekrara içiyom.. hamile kaldıgımda ne olcak bilmemm:sinifsinif:

bende kızımda bu dertten muzdarıbız cok kotu sureklı kalp carpıntısı boyun omuz agrısı kasmaktan tabı sureklı kotu seneryolar kotu goruntuler goz onune gelır hele cocugun varsa yandın onla ılıgılı endıseler dahada sıddetlı su an hıc bırsey yapmıyorum bır ara ılac kullandım kızımın sorunlu bır donemıde daha 6 yasında ama ondada var anksıyete bozuklugu CennetKokulum kuzusu'nun

ışallah canım birine beddua edeceksem anksiyeten bozulsun işallah diycem o kadar yani gerçi kimseye de beddua etmedim ama böyle sıkıyo insanı bugün işe nasıl gittiysem iyi misin sen dedi müdürüm kalbim ağzımda geldim işe. Sensible henüz doktor adını vermedi ama bayrampaşada bi klinikte doktor önerdi tatlı gacı bir arkadaş sağolsun:) bu hafta onunla görüşeceğim memnun kalırsam seni de yönlendiririm, öğrenciyken tedavisiz pek bi etkilerini anlamıyorsun bu rahatsızlığında iş hayatı fena oluyor. üni deysen mediko falan varsa orda psikologda vardın yardım alabilirsin canım

ben panik atak gibi psikolojik sorunlar yaşadığımda sakaryada psikolog aradım internette bakarken onlineterapiler üzerinden görüşerek destek veriyor. Son düzenleyen: Moderatör: 11 Ekim 2016 bonib10 tektanem

zemuszemus zemuszemus zemuszemus zemuszemus M

Ne yazik ki bendede var bu hastalik cok zor bununla yasamak bu hastalik yuzunden isimden. ayrildim herseyden korkuyorum birine bisey soyluyorum sonra kirdim mi acaba onu kustumu bana diye kendimi yiyorum birine bisey olacak diye odum kopuyor her sabah uyandigimda annem le babamin yanina gidip yasiyolarmi diye bakiyorum biri beni acil ara diye. msj. atarsa aklim. cikiyor kesin. bisey oldu diyorum Artik arkadaslarima vr cevreme dedim ki bana beni acil arayada sna onemli bisey soylicem demeyin ben cok korkuyorum cunku elim ayagim titriyor hemen bi sure tedavi oldum ama artik biraktim. ilacsiz idare ediyorum bu aralar ama cok zor donemdonem. Hayatimi kotu etkiliyor H

çok güldüm yaa :))) :teytey: M

Canim benim. Inan bana seni cok iyi anliyorum. Hasta yakini olmak bile zorken, hastanin durumu nasildir tahmin edebiliyorum. Biz yurtdisindayiz canim, ama bir tanidik vasitasiyla istanbuldayken bahsettigim psikiyatrisle tanistik. Telefon numarasi babamda var, suan calisiyor, eve gelsin mutlaka numarayi özelden gönderirim sana. Bu gecmeyecek bir hastalik degil canim. Ben aslina bakilirsa hastalik olarakta görmüyorum, her ne kadar hastalik kelimesini kullansamda. Uzun süreli moral bozuklugu olarak nitelendiriyorum, ve seninde morelinin düzelmesi gerek. Kesinlikle gececegine yüzde yüz eminim. Her ne sekilde olursa olsun yillara yayilmayacak bu, er gec gececek. Sen yeterki gerekilen seyleri yap. Sporuna tekrar basla, hamamlara git inan bana faydasini göreceksin. Annenin menepozuda gecer, hepsi biter tatlim. Annem evin icinde surununu kaybetmis bicimde geziyordu. Ama simdi eskisinden dahada güclü. Hepsi gececek. Mutlaka dönecegim sana. M

ebrucum aldım ben o kapsüllerden ama bişi anlamadım 2 kapsülü birden mi akşam yatmadan önce içecez? Önceki

bende de anksiyete var ve tüm belirtilerini taşıyorum artık kaldıracak gücüm kalmadığını hissediyorum defalarca doktora gittim ama verdikleri ilaçların hep yan etkisini gördüm kullanmaya korktum ama hep gergin endişeli yaşamaktan bıktım buna birazda yaşam tarzım neden oluyor bunu biliyorum ne olur bu illettenkurtulan yada tedaviisiyle rahatlayan cevap versin aklımı kaçırıcam

Kibelem canım sen neden ağlıyonn sendedemi varrrmafoldumben

bende sorunları çok takıyorum kafama. çok dert ediyorum bu durumdan kurtulmam gerek ama nasıl. sonuçta kendime zarar veriyorum. Eylxuxl_ce Kızım ve

KORKULAR korkularrr benim öldürdünüzmafoldumben

kızlar aranızda hiç tpoarlan hastalıgı yenen varmııı.. ben 15 gün önce ilacı bıraktım bakalım ne olcakkkakannehir bonib10 tektanem

gnc nin yeni çıkardığı natra sl diye bir ürün var içinde passiflora, kedi otu kökü, melisa ve papatya var hap şeklinde hem rahat uyumak için hemde anksiyete gibi durumları önlemek için 100 luk şişelerde satılıyor fiyatıda sanırım 50 civarı H

Bu tip konularda içine sinmiyorsa kesinlikle başka doktor ada danışmalısın. Hem için rahat eder, hem de kesin bir teşhis konur. a. s CennetKokulum kuzusu'nun

biz yanındayız canım. eşin yokken bişey olursa yaz buraya online arkadaşlar kesin yazar. ya arkadaşlar neden bi grup kurmuyoz msn de konuşucak hem birbirimize daha kolay ulaşırız ne dersiniz? bonib10 tektanem

Anneme de aynı teşhisi koydular. 3 -4 yıl önce hastanede tedavi gördü. O zamandan bu yana devamlı ilaç kullanıyor. Arada yine nüksediyor. Halsiz ve hiçbirşeyi yapamayacak yetersizlikte görüyor kendini genel göstergelere ek olarak. Doktor kontrolünde ilaçlarla idare ediyoruz. Tedavisi yok, çeken için de, bakan için de tam bir ızdırap. Allah şifa versin herkese. U

küçük kızımın atagı basladı dr kan tektıklerı ıstedı enfeksıyonun tetıkledıgının usutnde deuruyor basından berrı penısılın ıgne vermıstı durum duzeldıgı ıcın o donem kullanmadık sımdı telefonla konustum dr la ıgnegı kullanmalıydınız dıyor bu ıgneden cok korkuyorum ve aylık yapılması gerekıyor dıyor napacam ya daha 6 yasında bır4 yanım dr u dınleme bekle duzelır dıyor bır yanım dr u dınlemelısın dıyor okadar arastırıyorum enfeksıyon ve anksıyete ılıskısıyle ılıgılı bır yazı gormedım sızler duydunuzmubilmiyorumkismile meneksee egem Anneler

Haklısın canım da henüz yeniyiz biz. Aramızda bir sorun olduğunda vurmasın suratıma, gerçi pek fazla tanımıyorum öyle bir insan olduğunu sanmıyorum fakat gene de acabalarım var. Kararsızım ondan dolayı :uhm: Biraz daha zaman geçtikten sonra söylemeyi düşünüyorum Çok öptüm seni hoşça kal. opuyorumnanaktan M

Ben psikolog yardımı alıyorum. Faydasını da görüyorum. Başlıca korkularım kanser, ölüm korkusu. Sevdiklerime bir şey olacağı korkusu. Sürekli huzursuzluk endişe hali D

Bende de var bu lanet şey... İlk ve son gittiğim psikiyatristin verdiği ilacı sadece 1 ay kullanıp bıraktım. Psikoloğum bir psikiyatristle birlikte bana gelmeyede devam et demişti. İkisinede gitmedim. Ama çok kötü durumdayım. Hiç bir yere gitmek istemiyorum. Arkadaş denen bişey yok, görüşmek isteseler hep bir bahane. Telefonla konuşamıyorum, sesini duyduğum an kalbim küt küt. Babama birşey olacakmış gibi korkular, ağlamalar. Delireceğim korkusu. Kapı çaldığında donup kalıyorum, açmıyorum kapıyı. Hangi düşünceyle yapıyorum bunu bilmiyorum. Eşim bir gün erken gelmi işten, kapı çaldı, açmadım. Aradı benim diye de öyle açtım :) Kardeşim de diyor sana süpriz yapılmaz, kapıda kalırım gelsem diyor :) Herşeyi erteliyorum. Bu yüzdende hala gidemedim bir psikiyatriste. Bir de mükemmeliyetçi tarafım var ondan. Kime gitsem, o nasıl bu nasıl. Bakırköye gideceğim kısmet olursa ama bir sürü doktor var, hangisine... Birde şunu düşünüyorum. Gittim ve ilaca başladım diyelim.2. gittiğimde ne diyeceğim, iyi geldi diyelim, iyi hissettim. Bir sonraki sefere tamam iyileştin diyecekmiş gibi düşünüyorum... Eşiminde katkısı var sanırım. Anlamıyor, ilgilenmiyor, sormuyor. Üstüme geldikçe o hırsla düzeleceğim sanıyor sanırım ama öyle birşey değil, güçlü olsak neden bu durumları yaşayalım ki zaten...

"SevdikLerime bişey oLacak mı" diye korku yaşıyorum yazmışım geçen mesajımda.. 2 hafta önce 19 yaşında minik kuzumu, kardeşimi kaybettim. Deliriyorum sandım, ölüyorum, bu acıyla başa çıkamıyorum sandım. Ama her gün tekrar uyandım.. Şimdi ölüm korkusu iyice başgösterdi ya da şekil değiştirdi bilmiyorum. Ölmekten korkuyorum artık. Arabaya her bindiğimde, şimdi kaza yapacak, işyerinde biri gelip silah sıkacak, banyoda düşüp kafamı vurucam.. "Ben de öLürsem annem ne yapar ne hale geLir" diye düşünmekten uyuyamıyorum artık.. Yardım et Allah'ım..

Çok sağol canım benim, geciktirmekte ne demek hepimizin ayrı ayrı hayatları kafamızda 1000 tane şey oluyor. Düşünmüşsün yardımcı olmaya çalışmışsın bundan daha güzeli var mıopuyorumnanaktan

ben panık atak hastasıyımm gecmısolsun annene cnm A awa Herkez YaLan

Mücadele ediyorum da çoğu zaman maneviyatım çöküyor. Dışarıya çıkmak bile istemiyorum, fakat elimden geldiğince beynimi iyi yöne çalıştırmaya çabalıyorum. Bu ay bitsinde ilaç etki etmeye başladım mı ben de rahatlarım bir nebze. bayanssulusmile bonib10 tektanem

Geçmiş olsuna. s. terapilerde ilerleme sağlayabildin mi. Memnun musun . push ; bonib10 tektanem

Tatlım istersen sen de Bakırköy'e git ilaçla beraber terapi iste hemen yardımcı oluyorlar zemuszemus bonib10 tektanem

bu durum bende de var yeni başladı sanırım arada olurdu ama bir şekilde geçerdi ama şu aralar arada geçsede yoğun yaşıyorum CennetKokulum kuzusu'nun

EYLÜLCÜĞÜM NELER YAŞADIĞINI çok iyi anlıyorum çünkü bende 3 yıldır bu illetle uğraşıyorum sürekli ilaç kullanıyorum gayet rahattım ben ama şu an bende hamileyim ve ilk öğrendiğimden beri ilaçta kullanamıyorum o kadar zor geçiyoki anlatamam hergün ölüp ölüp diriliyorum yamanlız kalmaktan çok korkuyorum bayram dolauısıyla iyiydim eşim yanımdaydı ama yarın artık işe gidecek ben ne yapıc Önceki

Benim iştah iyice gitti :)))sanki acıkma duyusunu kaybetmiş gibiyim. Gerçi benimki yanlızlıktanda olabilir :) selsel

Gittim canım ben bayrampaşaya bi tıp merkezine yazarım istersen sana ama şu anda iyiyim ilaçları 4 gün aldım doktor yan etkisi en az ilaç dedi ama çok dalgınlık yaptı iş değiştirdim eğitimlere katılıp 80 almam gerekiyordu ilacıda almadım o yüzden, annemde senin ruh halin iyi sesin düzeldi diyorbayanssulusmile Ama eğitimdekilerden biri sen panik atak mısın demesin mi bana :bbo: nerden anladın dedim. Ani tepkilerinden dedi:1ninca: doktorla bi daha görüşmem gerekiyor zannederse4m şimdi bi de iş öğrencem ayık olmam gerek kafamçokkarıştı bonib10 tektanem

sanırım ben 4. gruba gırıyom benneyaptımki vah vah bana valla valla vıtamın yetmez ayakta durmama... hamarat-bayan Aktif

Tamam tatlım haber bekleyeceğim senden :hulya: Henüz okula gitmiyorum, işte de sorun yaşadım, tutunamıyorum :çok üzgünüm: Seni iyi anlayabiliyorum. Artık daha vakit kaybetmek istemiyorum. Erkek arkadaşımın henüz haberi de yok. Söylesem mi acaba ona da, yardımcı olur. :uhm: M

ciddi anlamda küçüklüğümden beri var bende de bu, sürekli birileri ölecek gibi geliyo herkesi herşeyi kontrol etmeye çalışmaktan kendi hayatım kalmıyo. annem tuvalette biraz uzun kalsa gidip kapısını tıklatıp iyimisin diyorum, gece kalkıp ta yatak odasının önünde nefes alıyolar mı diye dinliyorum. arkadşalarımla sevgilimle dışarı çıkıp 5 6 saat dolansam 2 3 defa annemi arıyorum. eğer telefonu cevap vermiyorsa kriz geçirip nerdeysem anında sonlandırıp eve geliyorum, bir defa tiyatroya gitmiştik sevgilimle, tam oyuna girmeden aradım açmadı oyunda bile zırt zırt aradım açmadı dayanamadım oyunun yarısında çıkıp taksiye atlayıp geldim. buna karşı koyamuıyorum allahım aklımı yitiricem...

Merhaba

ah ah bendede var ve şu 1 aydır deli gibi hapsetti içine üstelik de yeni hamileyim o yüzden ilaçta veremiyo kullandığım ilacıda kesti doktor o kadar zor bi durumki anlatamam panik halinde uyanmak bi daha uyuyamamak yerinde duramamak banyo yapmaktan bile korkuyorum boğulurum diye şimdi hamileliğin verdi halsizlikle tam bir işkenceye dönüştü iştahı sıfır 4 kilo verdimherşey bana işkence gibi geliyo böyle iyice geldiği zaman evde filan duramıyorum gerçi hala kendi evime gidemiyorum annemlerde lkalıyoruz bi süredir kendi evim beni iyice boğuyo napıcam kızlar doktor 4 ay olunca tedaviye başlayabiliriz diyo ama ben o kadar süre nasıl dayanıcam öyle korkuyorum zaten bu korku iyip bitiriyo insanı beynime odaklandı kaldı Rabbim hepimizin yardımcısı olsun en berbat hastalık inanaın ki bu prenses006

Tatlım yok ya o kadar kolay olmuyor kendimle mücadele ediyorum ilaç kullandığım halde gene de çok zorlanıyorum. Bir kere güvenin olmuyor kendine, dikkat dağınıklığı oluyor, kafanı veremiyorsun bir şeye. Zor anlıyorsun. Bu sene gireceğim ÖSS'ye, bilmiyorum ne olacak. Okumak çok istiyorum. Fakat yapabileceğim bir şeye bir kaç zaman sonra yapamam, başaramam diyorum. Çok kötü bir durum. İnsan arasına da pek girmek istemiyorum bu durumdan dolayı, tutanamıyorsun çünkü. Mutlu da değilim. Hepsi üst üste geliyor yaa. Sevgilim buluşmaya çağırdığı zaman kimi zaman onun yanına bile gitmek istemiyorum yaa var mı böyle bir şey. mafoldumben Bu sene üniversite de onun yanını yazacağım, başaramayacağım galiba gene çıkıp geleceğim. Öyle olacak diye çok korkuyorum. mafoldumben Zaten herkes eleştiriyor beni, komşular desen ayrı, akrabalar desen ayrı ağzı olan konuşuyor. Senden bir şey olmaz, bir adım ilerleyemedin, bak okulunu bıraktın geldin... falan filan bir ton şey. Böyle dediklerinde azda olsa kendime güvenim varsa oda gidiyor. Bir daha okulu bırakıp gelmek istemiyorum, aynı duruma düşmek istemiyorum. mafoldumben I

oyle zor ki vu hastalikla yasamak tam 7 yildir mucadele ediyorum ilacsiz atlatamayacagimi dusundum ve ilaclari kullanmaya basladim yillarca ilac kullandim ama keske hic kullanmasaydim o ilaclari ozaman faydasini gordum ama simdi hic biseyi aklimda tutamiyorum aglayamiyorum garip bir insan oldum ciktim bu hastalikta malesef cekenden baska kimse anlamiyor sizi ilacsiz atlatmak istiyorum cok zor gunler gecirdim simdi cok sukur iyiyim ilac kullanmiyorum bir yildir endiselerim korkRim hala var ve bunu. la yasamak gercekten cok zor birseye karar bile veremiyorum karar versem gunlerce iyi mi kotu yaptim diye dusunuyorum en kotusude beni kimse anlamiyor surekli basima bi felaket gelicek gibi hissediyorum Rabbim hepimizin yardimcisi olsun _eftelya_

bende göğüsüme baskı olur. kızarıklık olur yüzümde. birden endişe gelir. ben 6 ay ilaç tedavisi gördüm. 2 ay oldu bırakalı ama ara ara tekrarlıyor. endişe geliyor. Allah herkes şifa versin çok zor bir rahatsızlık. . push ; Eylxuxl_ce Kızım ve

selam kızlar, daha önce yazılanlara tam bakmadım yalnız bi kaç şey de ben yazmak istiyorum; anksiyete depresyonla birlikte geldiğinde depresyon tedavisiyle birlikte o da ortadan kalkıyor, yalnız tekrarlama riski var. tek başına yaşandığında ise şiddetinin arttığı yönünde şikayetler oldukça fazla. eğer başlı başlına anksiyeteden şikayetçiyseniz ve bu şikayetler hayatınızın belirli dönemlerinde tekrarlanıyorsa ilaç tedavisinin yanında doktorunuzdan terapi de isteyin. şöyle düşünün bu nevrotik durumun sebebi her ne ise o sizde ve ondan kurtulmadıkça tekrarlıyor unutmayın tekrarlayan psikozlarda terapi en iyi çözümdür.

çok ciddi derecede var bende tedavi görüyorum ama işe yaramıyor sanki kötüyüm.. hemde çok kötüyüm... mafoldumben ^^TuBiK^^ Popüler

super paylasim teskkurler :)

bana da geçen sene anksiyete teşhisi konuldu ama haplarımı içmedim.. Uyku uyumam bir şeye konsantre olamam.. Geçen gün tramway durakta yolcu indiriyo, bindiriyo yanımdakiler geçti ben duruyorum makinist bana bakıyor, ben ona. Tam geçmeye kalkıcam hareket etti elim ayağım boşandı kendimi altında gibi hiseettim.. Benim annemde panik atak hastasıymış tedavi görmüş ben küçükmüşüm ama o zamanlar. Bazen babam ölücekmiş gibi hissediyorum onsuzluğu düşünüyorum alışamam ki diyorum ağlıyorum, ağlıyorum sabaha kadar gözlerim şişiyor sonra kendi, kendine geçiyor. Herşeyden korkuyorum ya biri öldürürse, ya araba çarparsa falan gittiği yere zo varıyorum.. Her gece yatağa yattığımda bugünde ölmedin ama bir gün daha eksildi hayatından diyorum gene başlıyorum ağlamaya senağlamasenağlama Okuduğum memlekette gittim doktora anlattım ölm korkusu var dedim!! hepimizde var dedi adam bana akannehiroldum aynı şeymi? Ben bu korkuyla yaşayamıyorum ortak ne yapacağımı bilemiyorum. Tramwaydayım gene bir gün müzik dinliyorum candan erçetin dünyada ölümden başkası yalan... ınsanlara bakıyorum hepimiz ölücez diyorum neyin savaşı bu? Acaba hangimiz ölüme çok daha yakınz diyorum.. Daha böyle tonlarca soru kafam da. Gece uyurken bir tık gelse ay nerden geldi acaba diye döner dururum uyuyamam bi daha ahh ahh Allah herkese sabır ve şifa versiinsenağlama

Slm N

kızlar bende de 7-8 yıldır boğulma hissiyle gelen ve sonrasında aşırı halsizlik ve yorgunluk yaşatan durumlarım oluyor. fibromiyalji için psikiyatriste gittğimde anksiyete dedi ve cymbalta verdi.1 yıldır kullanıyorum ve o durum kayboldu sadece ilacı almayı unuttuğum zamanlarda yoksunluktan dolayı atak geçiriyorum. ama o kadar araştırdım bende depresif haller hiç olmuyor. yani ölüm korkusu endişe kaygı gibi... sadece nefes darlığıyla aşırı halsiz ve baygınlık derecesinde seyreden bi durumda oluyorum bi kaç saat sürüyor ve sonra bütün gün onun etkisini yaşıyorum. şimdi şunu sormak istiyorum hiç bir endişe bozukluğu olmadan sadece bedensel etkileri olunca bu yine anksiyete bozukluğu mudur?cvp verirseniz çok sevinirim çünkü kaç saattir araştırıyorum ama bi cvp bulamadım nepertes

bende belirtilerin tümü var çok ilerledi tedavi olmaya başladım ilaç kullanıyorum daha sakinim ama tamamen geçmedi, bitmedi kirmizigitar

Canım umarım Sensible'nin dediği doktor yardımcı olabilir bize de, bizde düzelebiliriz. kaydirigubbakcemile5 M

Turkce'ye yanlis cevirmisim Turkce'de bilissel davranis terapisi olarak geciyor imis . D

Yok canım maalesef o endişe nöbetleri geldi mi başka türlü gitmiyormafoldumbenbende istemiyorum aslında ilaç kullanmak ama önce bi doktor bulsam devlette ilgilenmiyorlar ki adam gibi S su. ay bana Allah

Arkadaşlar merhaba. Bende yaklaşık 4 senedir bu adi hastalıkla uğraşıyorum her seferinde tamam iyiyim diyorum ama belli bir zamandan sonra tekrarlıyor ve iyice umutsuzluğa boşluğa düşüyorum. Eşim anlayışla karşılıyor fakat bazen onunda benimle mücadele vermesinden sıkıldığını ve umursamaz olduğu hissine kapılıyorum. Okulumu bile bıraktım. Birde o 4 yılın içerisinde prematüre bir bebek dünyaya getirdim artı onun sorunlarıda hiç bitmedi. O kadar çok doktor gezdimki sonunda iyi bir doktora sanırsam denk geldim. Aradığımda yardımcı oluyor koşuyor rahatlatıyor. Hem ilaç hemde konuşarak çözmeye çalışıyor ve yaklaşık 3 aydır iyiyim. ınşallah birdaha tekrarlamasın diye dua ediyorum çünkü gerçekten bu hastalıkla yaşamak o kadar zorki... Herşeyden eli ayağı çekiliyor insanın... ısterseniz doktorumu tavsiye edebilirim eğerki istanbuldaysanız. Önceki

Bende senin gibiyim canim mukemmeliyetci hangi doktora gitsem iyimidir kotumudur diye dusunuyordum sonunda bi arkadasin tavsiuesi ile gittim bu hastalik ilk bas gosterdiginde evliydm hic destek gormedim herseyden korkuyordum disari cikmiylr kapiyi acmiyordum kimseye cunku kimseyi istemiyodum guneslikleri bile acmiyodum evde yokum sansinlar diye konusmak bile zor. geliyodu sonra ise basladim bu seferde evi terk edemez oldum sabah evden ciktiktan sonra Tabi boyle dusunmeme esim sebep oluyodu benim o benden once geliyodu eve isigo acik unuttum diye bir suru laf soyluyodu bana zacaba ütunun fisini cektin mi tv kapadin mi isigi söndurdum mu diye butun gun deli oluyodum isyerinde aksam siteden iceri girince ohh evim yanmamis yikilmamis diyodum doktorun faydasini gordum tabiki inkar. edemem ama ilac kullanmasaydim keske diyorum cunku butun duygularimi aldi goturdu aglayamiyorum artik buda beni cok kotu etkiliyor 2. gitmende tamam iyilestin demezler cnm mesela ben ilk gittigde haftada iki kere gidiyodm sonra bire dusti sonra 15 gun oldu oyle bir. program yapiyolar yani ozel olanlar b. koye acile gitmistim bi kerede randevulu gittim ama herzaman ayni doktoru bulamiyorsun buda bence duzenli bir tedavi olmuyor ozele gidiyordum simdi cok sukur o gunlere gore daha iyiyim Rabbim insaalh sanada sifa versin tez zamanda telefondan yazdigim icin karisik yazmis olabilirim cnm kusura bakma

burada aynı sıkıntıları yaşayanları görmek yani yalnız olmadığını bilmek öyle güzel ki... banada ilk defa 5 sene önce anksiyete teşhisi kondu, açıkçası tedaviyi çok uygulamasamda, ara ara atağa kalksada idare ediyordum ama son 1 senedir özellikle son 6 aydır çok kötüyüm. bundan bir sene önce gördüğüm saçma bir rüya yüzünden psikolojim mahvoldu. rüya görmekten nefret ediyorum, rüya görmemek için uyumak bile gelmiyo içimden mafoldumben 2 ay önce bebeğim oldu, şimdide şiddetli bi ölüm korkusu sardı, sanki her an ölcekmişim gibi geliyor, sürekli bebeğimin büyüdüğünü göremicekmiyim ben deyip oğluma bakıp ağlıyorum. artık çıldırmak üzereyim, kafamdaki bu düşünceyi silip atamıyorum bi türlü, çok mutsuzum senağlama dr a gitmekte istemiyorum çünkü ilaç verecek ve ben bebeğimi emziriyorum. bazı arkadaşların dediği gibi gerçekten yaşamayan bilemez bu sıkıntıları ne yapacam bilmiyorum :sinifsinif: Önceki

:)) Ağır vaka falan değilsin bence herşey senin elinde. iyi olmakta. kötü olmakta _BERAY_

ay o zanax fena bişeydir canım yaa ben uyuşturucu almş gibi oluyodum onunla çok gerekli olmadkça kullanılmamalı o ilaç bence.

Canım annen nerde yaşıyor?sen yurtdışı yazmışsın ama annen ist teyse yardım almak isterim. Çok sağolsun bi arkadaş özelden doktor önerdi onu deneyeceğim ama annenin doktorunu da bilmek isterim. Hap almakla düzelemiyosun maalesef:gitme:iyi bir terapi şart. Bende salona üyeydim spor yapıyodum, bi süre önce üyeliğim bitti sonra hastalık su yuzune çıktı. Annen ne kadar şanslıymış çevresinde sağlıklı insanlar var. Ben tek çocuğum babam kronik alkolik 5 kez yatılı tedavi gördü düzelmedi görüşmüyoruz şimdi. Annem desen ayrı bi hal gece oturur gündüz uyur 3 senedir menopozda, sinirlenip ona buna çatıyor menopozu öne sürüyor:sinifsinif:kendi halinden de memnun dış dünyadan kopardı kendini insanlara güvenmiyor... Amma gevezelik ettim haklava:içim çook dolu naapiyimsenağlama

Günümüz toplumunun en önemli problemlerinden birini psikiyatri biliminin "anksiyete bozuklukları" şeklinde tanımladığı hastalık grubu oluşturmaktadır. Bu durum, dini yaşantıya önem veren ya da İslam dininin şekillendirdiği bir hayat şeklini tercih eden toplum kesiminde vesveseler şeklinde gözlenmektedir. İnsan vücudunun işleyişinde, biyolojik ve sosyal faktörlerin psikolojik sonuçlar doğurduğu kabul edilmektedir. Aslında sosyal faktörlerin içinde ele alınması gereken çok sayıda çevre faktörü de psikoloji üzerinde etki etmektedir. Beslenme, çevreden gelen koku ve ışıklar, karşılaşılan insanların yüz ifadeleri, kulağımıza ulaşan seslerden başlayan ve uzaydan dünyaya ulaşan yıldızların ışıkları ve nötrinolara kadar bir dizi faktör bedenimiz ve psikolojimiz üzerinde etkili olmaktadır. Sonra görünen alemin, görme sınırlarımız ve algılarımızın ötesinde hayal, misal ve ruhlar alemi gibi pek çok farklı varlık boyutlarının günlük yaşantımız, bedeni fonksiyonlarımız ve psikolojimiz üzerinde şu an bilemediğimiz ve tespit edemediğimiz etkileri var olmalıdır. İnsan ve onun psikolojisinin tarifi yapılırken bütün bu faktörler dikkate alınmalı ve problemlere çözüm arayışı içine girilirken kainat-insan bütünlüğü göz ardı edilmemelidir. Bilimsellik ve pozitivizm adına inkar edilen bazı şeyler insan ve dolayısı ile hastalıklarının tanımını çok sınırlı bir varlık alanına hapsetmekte, sığlaştırmaktadır. Günlük yaşantıda karşımıza çıkan problemler ve varlığımızın, ruh ve beden olarak başka alemlerle irtibatını dikkate alan bir yaklaşım örneği Yirmi Birinci Söz'ün İkinci Makamı'nda ortaya konmuştur. İnsanlık aleminin psikolojik rahatsızlıklarından ve belki de en önemlilerinden olan vesvese ile ilgili bölümün başına "Ey Rabbim, şeytanların vesveselerinden sana sığınırım. Onların yanımda bulunmalarından da, ya Rabbi, sana sığınırım (Mü'minun Suresi: 97-98)" mealindeki ayetlerin konmuş olması bu anlamda üzerinde durulması gereken bir konudur. Kur'an-ı Azimüşşan maddi alemde yaşanan bir problemi, şehadet aleminin önümüze koyduğu bir hali farklı bir alemle irtibatlandırmaktadır. Bu da günlük yaşantımızda, ruh halimizde, psikolojimizde yaşadığımız hallerin madde ve manayı birlikte kuşatan bir bakışla algılanmasına ve tarifine örnektir. Bu bakış maddi alemde meteor düşmesi ya da yıldız kayması olarak gözlenen bir halin şeytanların recmedilmesi şeklinde ortaya konulabilecek derecede genişliğini yansıtmaktadır. Maddi alemde tezahürleri ile vesvese, anksiyete tanımına uymaktadır. Amerikan Psikiyatri Kliniği'nin belirlediği kriterler çerçevesinde yapılan tanım: " Otonomik sinir sisteminin hiperaktivitesine bağlı somatik belirtilere eşlik eden, korku hissi ile belirli patolojik bir durumdur. Belirli bir nedene yanıt olan korkudan ayrılır" şeklindedir. Burada ifade edilmek istenen şudur: İnsan bedeninin fonksiyonlarında çok önemli bir rol üstlenen sinir sisteminin iki tür işleyişi vardır. Biri bizim isteklerimizle şekillenir ve "istemli" adını alır. Mesela, elimizi kaldırmamız, yürümemiz, gözümüzü kapamamız kendi istek ve irademizle olan işleyişlerdir. Bu işleyişlerde sinir sistemi ve isteklerimiz arasında bir irtibat vardır. Sinir sisteminin diğer tür bir işleyişi ise istemsiz hareketler şeklindedir. Kalp atışlarımız, belirli dış uyarılara cevap olarak kan damarlarındaki değişiklikler, utanınca cildimizin kızarması gibi durumlar isteğimizin haricinde cereyan eder. İşte korku anında da kalp atışlarımızın hızlanması, benzimizin atması, nefes alıp verme sıklığının artması ve kalbimizin yerinden çıkacak gibi olması bizim kontrolümüz dışında, istemsiz işleyen sinir sisteminin bir fonksiyonu olarak ortaya çıkar. Dışarıdan bir uyarı ya da korkutacak bir sebep varken bu gayet fıtri ve bedenin normal işleyişinden kaynaklanmaktadır. Ancak bazen dışarıdan bu durumu oluşturacak herhangi bir sebep yokken bu sonuçlar ruh aleminde ve psikolojik boyutta yaşanır. Kişi karşısında korkunç bir köpek varken hissettiği ve yaşadığı bedeni değişiklikleri, böyle bir uyarıcı sebep yokken yaşar. Şuur planında da bunu izah edecek bir sebep bulamaz. Sanki iç aleminde korku sebebiyle oluşan olaylar zincirini başlatan bir düğme vardır ve zaman zaman bu düğmeye içeriden böyle bir sebep olmaksızın basılmaktadır. Korkunun çoğunlukla kaynağı güvensizlik ve yalnızlıktır. Fıtratının derinliklerinde acz ve fakr hep var olan insan, doğduğu andan itibaren bir himayeye muhtaçtır. Yalnızlığa müsait olmayan fıtratı hep bir sığınak arayışı içindedir. Bu ana rahminden şehirleri dolduran gökdelenler şeklindeki barınaklara kadar uzanan farklı şekillerde tezahür eder. Doğduğunda ağlayan çocuk bir ölçüde ana rahminin güvenli ortamından çıkmanın sıkıntısını dile getirmektedir. Evinden, memleketinden uzaklarda insanın hissettiği tedirginlik ve huzursuzluk aynı refleksin uzantısı olmalıdır. Aslında her ruh, ruhlar aleminden şehadet alemine gelmişliğinden dolayı özünde bu sıkıntıyı, vatanından uzaklık duygusunu barındırmaktadır. Hele dünyada asli özelliklerini ve gerçek vatanını unutup orada kulluk sözü verdiği Rabb-ı Kerim'in mutlak şefkatini ve her an yanında olduğunu hissedecek ruh halinden uzaklaşmışsa ruh boyutundaki tedirginlik daha fazla olacaktır. Elest meclisinde verilen sözlerin muhakkak ruhumuzun derinlerinde bir yerlerde yansımaları ve izleri olmalıdır. Bu yüzden belki de zaman zaman efendisinden kaçmış köle ruh halini yaşıyoruz. Başıboş algıladığımız varlık alemi içinde kendimizi güvensiz ve yalnız hissediyoruz. Vehimler üzerine bina edilmiş varlık algısı bizi akıl almaz ölçüde korkutuyor, ama bu korkularımızdan da kaçış halindeyiz. Bu da bizleri çözümsüzlükler yumağı olan bir kısır döngüye itiyor. Gece yatağımızdan bir tıkırtıyla uyanıp pencerede bir gölgenin hareket ettiğini gördüğümüzde yapılacak en doğru şey bu olayın aslını anlamaya çalışmak olacaktır. Bu gölgenin bir hayalet ya da hırsız olduğu vehmi ile yorgana gömülüp sabahı korku ve kan ter içinde beklemek, sabah havanın aydınlanması ile üstteki koşunun balkona astığı çarşaf yüzünden geceyi kendimize büyük bir azaba çevirmemiz sonucunu doğurabilir. Oysa ışığı yakıp da olan biteni anlamaya çalışmak bütün kabusun beş dakika sonra rahat yatağında uyku şekline dönüşmesi olabilirdi. Varlık aleminin karanlığı içinde bizleri korkutan çarşaflardan kurtulmanın tek yolu, iman nuru ile eşyanın hakikatini anlamaya çalışmak olmalıdır. Dr. Hakan YALMAN Temel Prensip: Tanımak ve Korkmamak "Ey maraz-ı vesvese ile mübtela!...; mahiyetini bilsen onu tanısan gider." Vesvese ile ilgili olarak bilinmesi gereken en önemli şeylerden biri, bu durumun bir hastalık olduğudur. Yani, soğuk algınlığı, mide ağrısı, öksürük, zatürre, barsak enfeksiyonu gibi bu durum da bedenin işleyişinde bir aksaklıktan kaynaklanmaktadır. Bu aksaklık daha önce yaşanan sıkıntı verici hallerin günlük yaşantıda oluşturduğu gerilimin hayata yansıması gibidir. Bu durum daha önceden yaşanan olaylar nedeniyle şuur altına yerleşmiş endişe ve korku hallerinin bedendeki tezahürlerinin, sebep algılanmadan ortaya çıkması olduğu için ve alışık olduğumuz sebep-sonuç bağlantısını kuramadığımız için daha fazla sıkıntı verir. Korkularımız pusuda beklemekte ve psikolojik durumun zayıflaması anında şuur altından şuur düzeyine yükselmektedir. Ancak bedende etkilerini gördüğümüz bu halin sebebi şuur altının derinliklerinde olduğundan şuur düzeyinde algılanamaz. Bütün bu hallerin temelinde ise varlık algımızın Yaratıcı ile bağlantısını netleştirememenin verdiği belirsizlik, güvensizlik, kararsızlık ve sahipsizlik duyguları yer almaktadır. Psikiyatri biliminin anksiyete bozuklukları adı altında ele aldığı bu hal olayın nedeni ya da açıklaması bilinmeyince bir kısır döngü içinde gittikçe şiddetlenen bir hal alır. "Bana neler oluyor?" endişesine kapıldığı ve algıladığı şeyleri anlamlandıramadığı ölçüde kişi sıkıntılar, korkular ve endişeler yumağı içinde korkunç olduğunu düşündüğü bir hale düşer. Üstelik bu halinin çok garip ve insanlar tarafından komik ya da anlamsız karşılanacağı veya kendisine deli nazarı ile bakılacağı düşüncesi ile iç aleminde kalırsa ve anlaşılıp anlamlandırılmaya çalışılmazsa pire deve olur. Soğuk algınlığı gibi basit bir hastalık yüzünden kişi intihar noktasına kadar gelebilir. Bu durumda yapılması gereken en önemli şey, soğuk kanlı olmak ve yaşadığı olayı anlamaya çalışmak ve anlam veremediği şeyleri bilgisine güvendiği ve bu konuda ehil olduğuna inandığı kişilerden öğrenmeye çalışmaktır. Bunu yapamadığı durumda olay gittikçe büyüyecek ve kördüğüm haline dönüşecektir. İnsanların hayat ve varlık ile ilgili genel algıları şuur altına yerleşmiş hükümlerle yakından ilgilidir. Kişi şuur altında kendisini tembel olarak algılıyorsa tembel olma eğiliminde olacaktır. Köpekten korkunun en önemli sebebi, şuur altındaki korkunç köpek imajı ya da fotoğrafıdır. Bunun yanında dış ve iç alemden şuur boyutuna ulaşan algılarda bir algı eşiği vardır. Bu eşiği belirleyen önemli şeylerden biri algılarınıza ulaşan uyarıya ehemmiyet verip vermediğinizdir. Şu an gözlerinizi kapatın ve çevreden gelen seslere konsantre olun, biraz önce hiç farkında olmadığınız seslerin ne kadar fazla olduğunu algılayabiliyor musunuz? Şimdi de oturduğunuz yerin vücudunuzun hangi bölgelerine ne kadar baskı yaptığına, bedeninize ne ölçüde rahatsızlık verdiğine konsantre olun. Sürekli bu batmalar ve baskıların farkında olsanız orada oturmanız mümkün olabilir miydi? Biraz önce bu rahatsızlık verici sesler ve baskılar algı eşiğinizden geçmediği için algılayamıyordunuz. Konsantre olunca algı eşiği düştü ve sizi rahatsız etmeye başladı. İşte, anksiyete halinde tedirginlik nedeniyle algı eşiği hep düşüktür ve sıkıntı verici unsurlar çok fazladır. Dikkat buraya yöneldikçe rahatsızlığın boyutu artar, ancak başka şeylerle meşgul olunursa sıkıntı verici şeyleri algılama eşiği tekrar yükselecek ve algı eşiğini altında kalacaktır. Çevreden gelen gürültülere ve oturduğunuz yere konsantre olduğunuz durumdan tekrar işinize dönüp ona konsantre olursanız sesleri ve baskıların algı alanından çıkması yalnızca birkaç dakika sürecektir. Bu durumu bir başka misalle pekiştirelim. Sokağınızın köşe başında akli melekeleri yerinde olmayan birinin yanından geçerken size "Sen çirkinsin!" diye fısıldadığını hayal edin. Bu durumda geliştirilebilecek tavırla sizin de ona dönüp "Asıl çirkin sensin!" demeniz, "Bu söylediğiniz şey çok yanlış, size hiç yakışmıyor" demeniz, duymamak için hızlı hızlı oradan uzaklaşmanız ya da hiç duymamış gibi davranıp istifinizi bozmadan yolunuza devam etmeniz şeklinde sıralanabilir. Bu tavırlardan hangisinin olayı bitireceği ve en kolay yolla çözeceğini söylemeye herhalde gerek yok. İlk üç tavır sizi karşı tarafın istediği noktaya getirmiş ve onu hedefine ulaştırmış olacak, bu da aynı durumun hergün siz oradan geçerken devam etmesi sonucunu doğuracaktır. Oysa son tavır size sıkıntı vermek isteyen bu şahsın hedefine ulaşamadığını algılamasına ve belki birkaç denemeden sonra sonuç alamadığı için bu işi terk etmesine yol açacaktır. Sizinle dalga geçmek isteyen, sizi kızdırıp bundan zevk alan kişilere karşı yine geliştirebileceğiniz en iyi tavır bu olmalıdır. İşte anksiyete halindeki kişi de şuur altının sokaklarında benzer bir hal yaşamaktadır. Bu durumda tek fark kişinin fısıldayanı görememesi ya da algılayamamasıdır. Bu hal olayı daha dehşet verici ve anlam veremediği bir hale getirmektedir. Korku, panik, kendisine kötü bir şeyler olduğu vehmi şuuraltı fısıltı kaynağını hedefine ulaştırmış olacak ve olay şiddetlenerek devam edecektir. Bu alanda da geliştirilmesi gereken tavır aynıdır. Musibetler, hastalıklar ve sıkıntılar karşısında kişinin en büyük dayanağı, Rabb-ı Rahim'in ihsan ettiği unutma özelliğidir. Bunun da devreye girebilmesi için yapılacak şey; sakin olmak, olayları zamanın akışına bırakmak ve telaş içinde çözüm arayışı içine girmemektir. Vesvese de bir musibettir ve küçülmesi için küçük algılanması gereken bir musibettir. "Korksan ağırlaşır, hasta eder; havf etmezsen hafif olur mahfi kalır. Mahiyetini bilmezsen devam eder yerleşir; mahiyetini bilsen onu tanısan, gider." hükmü bütün bu anlattıklarımızı en güzel şekilde özetlemektedir. Vesvese türü hastalıkları ve anksiyete bozukluklarını hayatında çözümsüz hale getiren kişinin kendidir ve vehimleridir. Soğukkanlılıkla, aslını anlayarak, sakin bir ruh hali ile çözüm arayan hastaların çok büyük ihtimalle sonuç aldıkları bir durumdur. Her şeyin, zerrelerden güneşlere kadar bütün kainatın kontrol altında ve Kadir-i Külli'şey'e itaat halinde olduğunu iliklerimize kadar hissedip, şuur altı alemimizde de O'nun tasarrufu olduğuna kuvvetle inandığımızda iç alemimizin fısıltılarına karşı kendimizi daha güvenli hissedebilir ve sarsılmaz bir dayanak bulmuş olmanın huzurunu hayatımızın her anında yaşayabiliriz. Dr. Hakan YALMAN N

sonunda buldum benim durumum ''korkusuz panik''miş. benim durumumda olan varmı acaba? M

Psikoterapinin tek başına yeterli kalmadığı anksiyeteler vardır. Anksiyete çoğu zaman panik atak ve depresyonu da beraberinde getirir. En doğru tedavi yöntemi genellikle psikoterapiyle beraber ilaç tedavisidir. Tek başına ilaç tedavisi de çok etkili olmakla beraber ilacı bıraktıktan sonra anksiyetelerinizin tekrar gelmesi durumunda onlarla baş etmeyi psikoterapi ile daha rahat sağlarsınız. Psikoterapi sayesinde endişelerinizin kaynağını bulup, ataklar geldiğinde kontrol altında tutmayı öğrenirsiniz. Terapinin yanında Psikiyatrınızın verdiği ilaçlar da tedavinize destek olur. Bu arada anksiyeteye en iyi gelen terapi davranışsal psiko terapi imiş. Bir çok başarı hikayesi var davranışsal psikoterapiyle ilgili... Etrafınızda davranışsal psikoterapi hizmeti veren bir psikolog var mı bir araştırın derim. Lütfen kulaktan dolma bilgilerle, ve toplumumuzdaki '' İlaç mı? Sen o kadar güçsüz müsün ki ilaca başvuracaksın?'' bilinçsizliğiyle hareket etmeyin. Hemen bir uzmana başvurun. Ben Avrupa'da yaşıyorum ve bu tip durumlarda önce psikologa gidip derdinizi anlatıyorsunuz. Psikologunuz eger gerek görürse sizi psikiyatra yönlendiriyor ve terapiniz ilaç eşliğinde devam ediyor.

aynı duyguları bende yaşıyorum allahım hepimize yardımcı olsun.. çok korkuyorum sürekli endişe ve panik hali var.. nolur bana yardım edin H hazal_diren lafa bakarım laf mı

Öncelikle geçmiş olsun. Anksiyete bozukluğu, psikiyatr ve psikolog iş birliği ile tedavi edilebilen bir rahatsızlıktır. Bu bozukluğun temelinde genellikle "kimse beni sevmiyor; değersizim" gibi çarpıtılmış düşünceler vardır. Genellikle depresyon eşlik eder. B

99 depreminden sonra arkadaşımda başgösterdi çok ağır bi şekilde çadırda üstüne örtü çekip oturuyodu o sıcakta yanına gidince bırakmıyordu hem kuçuktuk hemde o ortamda algılayamadık daha sonra pskolojik danışma merkezi kurdular ilaçların çok etkili olduğunu düşünüyorum ilaçlarınızı drnin verdiği dozda ve düzenli kullanın şuan evli pek görüşemiyoruz ama hala ilç kullandığını bıraktığında kaygılara geri döndüğünü söyledi . push ;

Yaklaşık iki yıldır anksiyete ile savaşıyorum 2 farklı ilaç denedim ama kendime göre faydasını göremedim o yüzden ilaç çözüm değil. Anksiyete biraz kendini zorlayıp en kötü ne olabiliri düşünüp atak zamanında dikkati dağıtma odaklı olduğunduğu da daha iyi hissettiriyor. tabi benim kendi geçici çözümüm bu. Önceki

anksiyete kaygı endişe halini zaman zaman hepimiz yaşıyoruz aşırı olduğunda bir psikologdan yardım almak gerekir. . push ; I

ışin ilginç tarafı bende yanlızlıktan korkmuyorum.. Birileri yanımda olsa daha tedirgin oluyorum kaydirigubbakcemile3 caka

Bıktım yaa kurtulmak istiyorum artık. Aradın mı sen canım nereye gideceksin? :hulya: M

arkadaşlar hepinise çok geçmiş olsun allah şifa versin. bana yıllarca panik atak dediler dalga geçenler bile oldu hep diyordum ben panik atak değilim diye doktorlar bile yanlış teşhis koydular tedavimi tam yapmadım hep nüksetti ben de farklı bişi var diyordum ve sonunda anksiyete bozukluğu olduğu bulundu ve hastalık hastası olmuşum... örnek verim mesela beyin filmim çekildi çok şükür temiz çıktı ama inanmıyorum çünkü nörolojiye gittim acaba diyorum beyin cerrahınamı gitseydim sürekli pipirikleniyorum çok zor bişi allah kimseye vermesin bize de şifa versin allah şuan stablon diye bi ilaç kullanıyorum M

:) ağlanmaklık halimiz var ama artık defalarca şükrediyorum. Nice hastalıklarr varr biizmki onların yanında bir hiçç. Yinede isyan etmememk gerekir. dua edipp güçlüü olup yenmeliyiz caka

Ayni şeyleri bende yaşıyorum. Bilhassa haberlerde izlediklerim ya da okuduklarim kadın cinayetleri falan çok etkiliyor izlemezsem bir süre sonra geçiyor bu anksiyete değil mi? Yani kaza yapicam yada bıri gelecek silahla vuracak olayı falan başınız sağolsun bu arada Minnoskedim Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Nasıl oldunuz ilaç kullanıyor musunuz

Öff bu hastalık bende de 1 yıldır var en yakın zaman da doktora gideceğim. ılaç kullanmak istemiyorum fakat başka çaresi yok sanırım. Antidepresan ilaçlar vücud sistemini alt üst ediyor, en önemlisi cinsel isteği öldürüyor. O bakımdan dolayı kullanmak istemiyorum. mafoldumben M

er_ca nasıl şikayetlerin var Bende çok kötüyüm Yaygın anksite bozukluğu diye araştırdığımda bütün şikayetlerimi başka insanların yazılarından okudum konuşması yada yanlız olmadığını hissetmesi insanı rahatlatıyor irem4006

Anksiyete sorunu olanlar yazabilirmi. hangi ilaç iyi geldi kullananlardan tecrübesi olanlardan destek bekliyorum K

Selam arkadaşlar, çok şükür benide anlaya bilecek arkadaşlarım var diye bilirim artık. öncelikle bu konuyu açan cici arkadaşımıza teşekkür ediyorum. anneciğine çok geçmiş olsun. inşaAllah bir daha rahatsızlığı tekrarlamaz. sonra diğer tüm arkadaşlara geçmiş olsun diyorum. Benim rahatsızlığım tam olarak ne zaman başladı bilemiyorum. sanki doğalmış gibi gördüğüm için halimi anlayamamışım. taaki bir sabah şiddetli bir baş dönmesiyle uyanana kadar ve 3 yıldırda çekiyorum. gitmediğim dr kalmadı diye miycem ne yazıkkı, k, b, b, dr gittim nöroloji ve vertigo bölümüne gittim hiç bir şey çıkmadı. pskyatriye yönlerdirdi, anksıyete bozukluğu teşisi koydular. 6 yıl önce peş peşe Anneciğimi ve Babacığımı kaybettim. ardından dalgınlığımdan dolayı elimi yaktım.1 hafta hastanede yattım. peşinden evimize hırsız girdi derken sıkıntı üstüne sıkıntı yaşadım, sanki çocuklarımın başına, sevdiklerimin başına birşeyler gelecek korkusu başladı. netice olarak 2 yıl direnmemin ardından pskyatrinin verdiği depresan ilaçlarını kullanmaya başladım. ve 7 aydır kullanıyorum. eğer gün içinde çok yorulmazsan üzülmezsen ve uykuma dikkat redesem iyiyim. bende Ankarada iyi olduğunu duyduğum bir dr gitmeyi düşünüyorum. daha ayrıntı ve geniş bligi için sizlere yazarım. Allah hepimizin yardımcısı olsun. Arkadaşlar hayat çok güzel yaşamak nefes almak çok güzel. Buda Allahdan gelen birşey diyorum. lütfen hayatımızı zehir etmeyelim ve inş. sağlıklı yaşayalım derim.. tekrar tekrar çok geçmiş olsun. birlikte bu hastalığı yenmeye varmısınız... kaydirigubbakcemile5 meneksee egem Anneler

arkadaşlar sensiblenin önerdiği doktor tabiki sizede yardımcı olur fakat şunuda eklemeden geçemicem. kendimden örnek vereyim öncelikle. benimde tavsiye üzerine gittiğim bir doktor vardı. belki mesleğinde çok iyiydi bilemicem ama ben o doktorla bir türlü iletişime geçememiştim. hareketleri davranışları sanki umarsız sıradan savmak gibi gelmişti. birde gideceğiniz doktora her an ulaşabilmeniz çok önemli. mesela terapiden geleli 5 gün oldu ve anks. niz tuttu. ee nolcak. 1-2 dakkalık sizi rahatlatana kadarki tel. konuşmasını çok görmicek. şu anki doktorum çok iyi. bana bu garantiyi verdiği halde bir kez olsun aramadım ama bu rahatlığı bana vermesi bende pozitif etki yaptı. yani demem şu ki iletişime geçebileceğiniz. size empati ile yaklaşan doktor en iyi doktordur. bana göre böyle. sensible sakın yanlış anlama canım olurmu. sen yardımcı olmak adına yapıyosun. sözüm asla ve asla sana değil. sadece arkadaşlarım yeni gidicekleri için doktora bilgilendirmek adına söyledim. annende atlatmış hastalığını allaha çok şükür sevindim inan. allah sağlığını daim etsin inş. çok ama çok eminim aileninde desteği büyük. sende burada konu açıp destek beklediğine göre umarsız biri değilsin. sende çok saol canım bizi burada topladığın için.