21 aylık bi ilişkim var ve onu her geçen gün daha fazla seviyorum. Güvenebileceğim nadir karakterli insanlardan ve benim bu hayattaki tek gerçek arkadaşım diyebilirim. Ama bana 7 saatlik uzaklıkta okuyo ve biz 2 ayda 1 anca görüşebiliyoruz. İkimiz de 1. sınıfız o gözü dışarda bi tip değil. Ama son 10 gündür nerdeyse onun smsi olmadığı için doğruu düzgün konuşamıyoruz ikimizin de tl. si yok arayamıyoruz, yani şu dediğim 10 gün içinde aradım konuştuk bikaç gün ama benim de bitti tl. o yüzden konuşamıyoruz. Sorun bu değil aslında sorun da yok sadece bişeyi farkettim, bu konuşmadığımız süre içinde gün geçtikçe ben kalpsizleştim sanki ruhsuzlaştım ve bunu herkes farkediyo arkadaşlarımdan soğudum çünkü herkeste bi yapmacık tavır var ve bundan iğreniyorum resmen. Bu ruhsuzlaştığım için oldu diye düşünüyorum. Bilmiyorum böyle mi gider onunla normal düzene devam ettiğimizde düzelir miyim ama böyle oldu. Ve onun mesaj atmasını da pek istemiyo gibiyim, yani aklımdaki düşünce'' yine aynı naptın bugünlü muhabbetlere dönüşck'' bunu düşünüyorum ve hiçbişey yapasım gelmiyo. Okula gidiyorum, fitness a gitmeyi planlıyorum dans kursu felan ve şu an o bu şekilde olmadığı için hayatımda üzülmüyorum ama ayrılmış da bu hale gelmiş olsaydık içimde tarif edemeyeceğim bi acı olurdu kesin. Bilmiyorum anlayan varsa benim bu psikolojimi lütfen yardım etsin, bunları anlatabileceğim kimse yok ya da bana yardım edebilecek bi arkadaşım siz varsınız ve tecrübelisiniz napmalıyım?

O ihtimal varsa? :2: