Çok teşekkür ederim, uzun uzun yazmışsınız. Dediklerinizi dikkate alacağım. Uyku sorunum yıllar önce vardı ve artık aşmıştım. Ne olduysa antidepresana başladıktan sonra tekrar başladı. Bu anlamda ilacın olumsuz etkisini gördüm diyebilirim. Doktorla konuşacağım ilk konu bu olacak.

Çok teşekkür ederim detaylı anlatımınız için. Meşgul olmak iyi gelecektir mutlaka. Biraz da üst üste geldi benim, gerçekten boş kaldım. Zaten iyi değildim, sonra deprem. Ardından okulların kapatılması. Öğretmenim ben bütün işim gücüm çocuklar. Okul açılınca çok daha iyi olacağımdan eminim. Nefes egzersizleri ben de yapıyorum. Meditasyon yapmaya çalışıyorum. Psikolojik tedavide çok yeniyim sanırım hızlı bir iyileşme bekledim, biraz paniklememe sebep oldu bu.

Yıllardır baş etmeye çalışıyorum. Gece sabah kesin delirmiş olarak uyanacağım, annem arıyor şu an kesin abim öldü. Eşim eve geç kaldı ya kaza geçirdiyse gibi kaygılarım oldu. Burda anlatamayacağımdan çok daha fazlası hatta. Ama baş etmeyi yeni yeni öğreniyorum. Kendimi yormaya çalışıyorum. Spor, yürüyüş, meşgale. Yoksa sabaha kadar beynim susmuyor. Hastalık araştırmaları, felaket senaryoları hepsi mevcut. Biz doğru sinyalleri vermeye gayret edelim. İlaç tedavisi çok kıymetli. Lakin yeterli değil. Öksürük için ilacı içiyoruz mesela ama yine de vitamin almaya, bitki çayları içmeye kendimizi üşütmemeye çalışıyoruz değil mi?Buda öyle.

Çok teşekkür ederim, gerçekten aydınlatıcı oldu fikirleriniz. Bahsettiğiniz şekilde kendime telkinler veriyorum. ' Evet şu an kaygı hissi geliyor biliyorum, bu hissi tanıyorum ve geçeceğini de biliyorum ' gibi gibi. Doktorun önerdiği kitapta da buna benzer çalışmalar var. Ama benim bir hatam sanırım şu oldu, dr 3 hafta sonra ilaç etkilerini göstermeye başlayacak deyince ben sanırım kesin bir iyileşme bekledim. İlk defa antidepresan kullanıyorum. Dün yine aynı şeyleri yaşayınca biraz panikledim hayır böyle olmamalıydı niye yine aynı şeyler oluyor gibi. Esra

tabi ki insanın elinde olmuyor böyle durumlar. anlıyorum sizi eğer çok kaygılanıyorsanız bu durumlarda hafif bir antidepresan kullanmak da kötü değil. düşünebilirsiniz uyku konusundaki sıkıntınız ne derece bilmiyorum ama bildiğim kadarıyla "melatonina" bitkisel. içinde melatonin hormonu dışında bir şey yok. beni baya rahatlatmıştı açıkçası

Basa cikamiyorum

Yalnız değilsinben kendi yaptıklarımdan yarar gördüklerimden söz etmek istiyorum. Meditasyon ve nefes egzersizleri olmazsa olmazım. Hafif beslenme ve bol su tüketimi. Dengesiz beslenme inan çok etkiliyor. Maneviyat İzzet Güllü videoları. Bu kişi hakkında buraya da konu açmıştım, videoları ilk başta etkisizdir bu ya ne anlatıyor bu adam dedirtti. Her gün bir video izleyip uygulamaya başladım. İyi geldi. Ama video hızını arttırdım ben. Bazı vitaminlerin yoksunluğu depresyona sebep olabiliyor mutlaka baktırmanı öneririm. Ankisiyete &panik atak rahatsızlıklarında rahatsızlığı kabullenmemiz gerek. Çok zorlandım, yıllarımı aldı ama artık şunu diyebiliyorum atak uyku evresindeyken "atak gelebilir, kaygım artabilir ama geçecek. Benim kontrolüm altında her şey."

Ben yıllar önce okumuştum ama iyi hissetmedim Doktorum bana 'Mutluluk Tuzağı' isimli bir kitap önerdi. Onu okuyorum şu an. İçinde bazı egzersizler var. Faydalı bilgiler var diyebilirim ama ben daha yolun çok başındayım. Kabullenme kısmı bile zormuş bu işin.

Çok teşekkür ederim. Kan değerleriyle ilgili olabileceğini duymuştum. Özel bir değere mi baktırmam gerekiyor yoksa aile hekimine gidip durumu anlatsam yeterli olur mu? Maneviyat konusuna da eğiliyorum son günlerde. İç rahatlatacak dualar, tesbihler varsa özelden alabilirim onları. İzzet Güllüyü de not alıyorum. Çok sağ olun.

Ben de tam olarak aynı durumdayım yarın doktora gidicem. Yani bu yaşadığımız acı verici bir süreç ve acı çekicez bi süre öncelikle bunu kabul ettim. Tüm bu hislerimin normal olduğunu ve tüm toplumun bu durumda olduğunu biliyoruz maalesef bunları bir anda iyileştirecek bir sihirli değnek yok ve en etkin terapiyi en etkili ilacı da alsak en büyük ilacımız zaman olacak.

Geçmiş olsun. Bence tedavi süresinde başarılması gereken en önemli şey kaygıdan korkmamayı öğrenebilmek. Bakın kaygı hissi geliyor, o geldikçe biz o hissi hissettikçe ondan da kaygılanıyoruz böyle böyle gerilimi tırmandırıp panik atak ya da kaygı atağı geçiriyoruz. Kaygıyı normalleştirince zaten eskisi kadar yoğun vurmamaya başlıyor. Stresli bir şey yaşadığınızda ortaya çıkabiliyor ama siz zaten o hisse çok tanıdık olduğunuz için "kendimi kötü hissediyorum, moralim bozuk" gibi bir düşüncede oluyorsunuz "kendimi kaygılı hissediyorum, geçer" şeklinde. O yüzden de hastalık olmaktan çıkıyor. Yaşam süresince tekrar edebilir mi bence edebilir. Tekrar ilaca başlamak istediğim dönemler oldu varsın olsun tedavisi olan şeylere üzülmeye gerek yok gerekirse tekrar ilaç kullanılır Bu arada ben de kaygı bozukluğu hastasıyım 5 sene önce ilaç kullandım yaklaşık 1-1.5 sene. İlk başladığım ilaç benim sorunumu çözmemişti başka bir ilaca geçmiştik 1-2 ayda toparlanmaya başlamıştım. Ama bir anda olmuyor. Bazı günlerin bazı saatleri iyi hissetmeye başlıyorsunuz sonra tekrar kötü hissediyorsunuz sonra iyilik haliniz uzuyor ve bir bakmışsınız düzelmişsiniz. Ben öyle bir düzelmiştim ki böyle bir hastalık yaşadığım aklıma bile gelmiyordu öyle söyleyeyim.

Böyle düşündükçe ben de buluyorum. Yolun başındayım diyorum ama tabiki geçmişte pek çok işaret verip üstünü kapattım, ya da kapatabildim. Şu an artık yok canım bunda ne var diyeceğim bir durumda motor su kaynatıyor İnşallah toparlayacağım. Terapiye devam edebildiğim kadar gideceğim, ilaç da bir an önce mucize yaratır umarım 5-6 ay yeterli olur dedi dr ama göreceğiz. Çok çok teşekkür ederim ilgin için, insanın yalnız olmadığını bilmesi de çok kıymetli.

Aslında ben de böyle duymuştum ama hayır bakılmadı.

Emdr yi bende de uyguladı dr. Farklı bir deneyimdi ve beni biraz yordu. Tekrar denemek istemiyorum sanırım :) Bir de çok amacına ulaştı mı emin değilim, terapist kendimi tam anlamıyla bırakmadığımı mantığımı tamamen devre dışı bırakmadığımı kontrollü gittiğimi söyledi. Bu yöntemden çok hızlı dönüt alınabildiğini bende de başarıya ulaşacağını düşündüğünü söyledi ala göreceğiz bakalım. Erythrae

Ne zaman konuşmak isterseniz burdayım rica ederim. Etrafımda ay abartma, ne var bunda, senden beterleri var, sen çok takıyorsun diyenlerden öööğğğk oldum artık. Kelime israfı oluyor. Anlayan, yaşayan, hissedenle konuşmak iç açar.

Çok teşekkür ederim. Size zahmet olmazsa uygun olduğunuz bir zaman duaları özelden yazabilirseniz sevinirim. Size de çok geçmiş olsun. Kan tahlili için bu hafta gideceğim doktora. Esra

benim anksiyeteyle beraber uyku problemim de var. sanırım çok başa çıkamıyorum bende. en ufak bir şeyi bile kafama takıp devamlı düşünüyorum, beynim susmuyor. karnıma ağrılar giriyor. uyku problemini de melatonina içerek biraz olsun hafifletmiştim geç de uyusam geç kalkıyordum fakat depremden beri sabaha kadar uyuyamıyorum, sabahta kaliteli uyuyamıyorum devamlı uyanıyorum.. bazı şeyler tetikliyor maalesef. eğer bu süreçte anksiyeteniz tetiklendiyse terapi için 2 hafta sonrayı beklemeyin derim, terapi günlerini kendinize göre ayarlayabilirsiniz. kendinizle konuşarak kendinizi rahatlatın, sanırım sizi tetikleyen şey çocuklar.. bu konuda kendinizi telkin edebilirsiniz. çocuklar hastalık olmadan büyümüyor, hiç hasta olmadı diyen yoktur herhalde..

Başınız sağ olsun, çok acı olaylar yaşamışsınız. Bu zamana kadar üzerini örttüğüm çok olay oldu benim de ama hiç tahmin etmediğim basit bir konu tetikledi ve baş edemedim. Bir yerden sonra direnmemek gerekiyor sanırım profesyonel yardım almak için. Siz de düşünün lütfen. Esra

İşte tam olarak bu! Hem konuşma ihtiyacı hissediyorum hem de alacağım tepkiler daha çok kapanmama sebep oluyor. Doktor bana tam olarak şöyle söyledi ' Sözel olarak ifade edemediğiniz ya da ettiğiniz halde anlaşılmadığınız duygular artık fiziksel tepki olarak geri tepiyor' Antidepresan kullandığımı bilen çok az insan var. Çünkü söylememe kararı aldım. Duyunca ' kendine dert mi arıyorsun' gibi laflar duydum. Bana şu an ilaç gibi geldiniz. Çok teşekkürler

Çok teşekkür ederim

İnşallah öyle olur. Çok sağ olun. İnsanın kendini sürekli huzursuz hissetmesi zor bir şeymiş. Erythrae

Bu durumu bende yaşadım. Bu durumu yaşayan kişilerin videolarını izledim günlerce buna benzer hikayesi olan insanların konularını okudum. Çok iyi biliyorum durumu günlerce gecelerce yaşadım. 2 yıl önce evlilik şehir değişikliği derken bir gece aniden geldi. Üç beş ayda yendim diyebilirim. Tabi yine etki ediyor tabiri caizse kapıyı tıkıyor ama ben açmıyorum. Örneğin karşımızda metruk bir bina var oradan korkuyordum ilk baktığımda. Şimdi mesela yine baktığımda korkacaksam hemen perdeyi kapatıp mutfaktaki bulaşıklar yöneliyorum o korkumla yüzleşiyorum. Bunu tamamen zihnin düşünmek üzerine kurulu bir korku oyunu diye tabir ediyorum ben. Herhangi bir olayda çok düşünen çok kafa yoran insanların hepsi ya panik atak ya anksiyete. Hiç bir şeyi kafaya takmayan lay lay lom yaşayan bir insanda bunu gördünüz mü hiç? Ben görmedim. O yüzden yegane tavsiyem önce o an duygunuzun farkına varıp müdahele etmek yerine hemen başka bir konuya yönelin. İkinciside uyku problemi varsa eğer o kısmı aşın derim önce. Ben mide hastasıyım doktor bana mide ilacı yanında uykumu kontrol altına alacak bi ilaç verdi bu ilaç stresin organlara verdiği zararı düzenliyormuş. O ilacı iki hafta kullandım uykum düzene girdi şikayetlerim en minimum düzeye düştü. Buda bir artı olmuştu bana Sonra o arada bir prof. psikt. gittim. Ben ilaç istediğimde çok kızmıştı gez dolaş biraz gençlerin bu ilaç merakını anlamıyorum demişti. Sonra kafa dağıtmaya başladıkça hafifledi. Ve gerçekten ilaçsız atlattım. Allah razı olsun gerçekten çok faydasını gördüm. Bu bir süreç ve geçecek bunu sakın aklınızdan çıkarmayın. Bu durumu hayatınızda misafir olarak kabul edin ve en kısa sürede gideceğine odaklanın. Ben gün gün anksiyete günlükleri tutmuştum o dönemde hatta kayda değer notlarım varsa sizin için bakar yazarım tekrar.

Gerçekten mi? Bilmiyordum. Süreç benim için çok hızlı ilerledi. Kendimi fark etmem, destek almaya karar vermem vs. Gideceğim kişinin adını bile bilmiyordum, arkadaşım önerdi ve çıkıp gittim yanına. Uygulanan yöntemin emdr olduğunu da sonradan öğrendim. Gerçekten can yakıcıydı. Bu ne işe yarayacak acaba diye düşünürken hıçkıra hıçkıra ağlarken buldum kendimi, hiç beklemediğim ve kendimden ummadığım bir şeydi. Erythrae

Alah razi olsun cnm tamam evde degilim gecince size atacagim insaallah. Drlr kortizola bakmayabiliyor siz isteyin bu tahlili birde b12, d magnezyum vitmnlerini filan bakılıyor

Emdrde canın yanıyorsa yani yoruyorsa işe yarıyor demektir. Zaten bu tarz terapi ekollerinde eğer terapi iyiye gidiyorsa danısanın canı yanıyor demektir. Bunun sebebi kabuk tutan yaranızı açması . push ; Esra

Sahmeran suresini 21 gun okuyun ve 21 gun bazi dualar var onu okuyun dicemde suan yanmda yok o dualar isterseniz bakar sonra gonderirim ve hasta Risale-i var onu okudum azaldi birde bnm kortizolum cok dusukmus igneler oldm cogu panik atak anksiyetede olabilen birseymis o degerime baktirdim bu deger dusmesinin en buyuk gostergesi korku aninda bayilck hissi bazn normal zmnlardada oluyordu bence baktirin bu korku hormonu diye de geciyor

İlaca baslamadan önce kan tahlili yaptırması gerekirdi bence lityumunuza bakıldı mi? . push ;

Kaygı bozukluğunu çok yoğun yaşadığım dönemler oldu, bazen ciddi mana da aştım artık her şey yolunda diyebildigim günler de oldu ama son 1 haftadır mahvolmuş durumdayım. Deprem ve beraberinde gelen kötü haberler, borsanın durumu vs derken öyle kötü bir donem geçiriyorum ki anlatamam. Yataktan kalkmak yemek yemek bile o kadar zor geliyor ki, yoga yapar rahatlardim eskiden şimdi inanın adım atmaya halim kalmadı. İlacımı almam gerekiyor eczaneye gitmem gerekiyor ona bile halim yok gibi hissediyorum. Yorumları takip edeceğim, umarım her şey hepimiz için iyi sonuçlanır.

Bundan 18 sene once babami kaybettim sonra pes pese olumler yasadik ailece en acisida 2.5 sene once kovidden ablami kaybettim donemdi o kovid doneminde eve kapanmak surekli etrafimdan kovid ve olum haberleri duymak resmen beni hayattan soguttu sanki depreme kadar iyiydim kendimi psikolojik olarak iyi hissediyordum ama depremin olusuyla sanki o aksiyetem basladi geceleri uyuyamiyorum gunduzleri haliyle gec kalkiyorum uykumdan 2 saat arayla sicrayarak uyaniyorum yasamdan zevk alamaz hal aldi artik inanirmisiniz disari cikip gezmek bile istemiyorum bu arada hic bi sekilde destek almadim bu zamana kadar ama napmam gerektiginide bilmiyorum

Ben daha bugun doktora gittiğim için öneride bulunamıyorum ama yaşadıgınız bütün belirtileri bende yaşıyorum yalnız değilsiniz. Psikyatri ilaca ek olarak psikologta önermeliyim dedi ama artk konusmak istemiyorm napmam gerektiğini biliyorm yapacak takatim ve itici gücüm yok dedim

Ben de size şunu sormuş olayım terapi sırasında anksiyeteye sebep olan bir travma vs keşfedildi mi? Yukarıda da yazmıştım ben de ilaç kullandım kullanırken çok iyiydim sonrasında iyi ve kötü dönemlerim oluyor hayat stresine göre, acaba çözmem gereken bir travmam mı var diye düşünüyorum bazen. O yüzden sordum :)

Çok geçmiş olsun, inşallah eşiniz iyidir şimdi. Çok iyi anladım ne demek istediğinizi. Deprem olduğunda ben de dedim kendime, bu zamana kadar üzüldüğün şeylere bak bir de şu yaşananlara bak, topla artık kendini. Ama dediğiniz gibi motivasyon yeterli olmuyor sanırım her zaman. Kan tahlilini de bu hafta yaptıracağım, çok teşekkür ederim.

Erythrae

Not alayım ben de iyi oldu söylediğiniz. Evet çok zor. Gitmediğim branş kalmadı resmen. Tek cevap psikolojik bu yaşadıkların. Dedim Bibli yeter kızım. Teşhis okey, tedaviye koş. Zaman alıyor mu alıyor ama iyi hissetmeye başladıkça dinç, motive ve mutlu hissediyorum.

İlaç 3 haftadan sonra etki eder ama genelde 1,5 aydan sonra hayat daha normalleşir. Nasıl başediyorsun dersen? Depremle birlikte yine baş edemiyorum sanırım. Şu an insanlara faydalı olmaya çalışarak bir miktarda olsa dindirmeye çalışıyorum. Esra

Ben temmuz başından bir ay öncesine kadar anskiyete tedavisi gördüm. Benim terapistim klinik psikologdu. Emdr+Terapi şeklinde ilerledi. Benimki genel bi anskiyete. İlişki-iş-sosyal çevre hepsi dahildi maalesef. Artık mide bulantısı, kalp çarpıntısına kadar varıyordu. Resmen beni normalde 1 etkileyen şeyi 5 şekilde hissediyordum. Bu duygularda da böyleydi. Aslında 1 hissettiğim duyguyu 5 hissediyordum. Çok şükür tedaviyi bir ay önce tamamladık. Şimdi o zamanlar hissettiğim şeylerin ne kadar abartı ve sanki bana ait olmayan duygular olduğunu anlıyorum. İlaç kullanmadım. Anksiyetede sürekli ilaca başvurmak iyi bir şey değil. Terapistim bana tedavi sonrası özellikle ilk aylarda olumsuz haber-olaylardan uzak durmamı söyledi. Ben deprem haberlerini sadece kurtarılmaları izleyerek geçiyorum mesela. Tetikleyecek şeylerden uzak durun. Bu biraz da sizin elinizde olan bir şey.

Oldukça küçük bir şehirde yaşıyorum ve imkanlar gerçekten kısıtlı. Terapist sayısı da sınırlı ve bu zamana kadar uzaktan yakından alakam olmamıştı. Arkadaşımın önerisiyle gittim, başka bir deneyimim olmadığı için kıyaslayamıyorum ama beni anladığını düşündüm. İletişim kurabildim ilk sefer için. Sanırım birkaç seanstan sonra daha iyi bir fikrim olur kendisi hakkında. Teşekkür ediyorum yorumunuz için.

Teşekkür ederim. Doktorun bana önerdiği kitapta da şöyle bir tavsiye var. Vücutta istenmeyen o hisler başladığında ' Evet beynim sağ ol bunları biliyorum hatırlatmana gerek yok, bunları daha önce de yaşadım ve atlattım yine geçecek' gibi telkinler verilebilirmiş. Tabi ben çok yüzeysel söylüyorum orda daha detaylı anlatılıyor. Bir de kitapta söylenen bunları sadece o an değil, gün içinde o hisleri düşünüp sürekli egzersiz şeklinde yapılması gerektiği. girlinred

Bir videoda dinlemiştim. "Beyin ilkel bir organ ve söylenenlere inanır, sabah kalkınca aynanın karşısına geçip ben bunu atlatabilirim tarzı... cümleler kurun" diyordu. Bir zaman sonra beyin bu komutu aldığı için olumlu düzelmeler başlıyormuş.

Evet zaten emdrnin amacı bu. 10 yaşımda aile içi bi travmamın tetıklendiği ortaya çıktı. Ondan sonra zaten kökleriyle çözüyor bastırmıyor. İlaç bunu bastırıyor ama anskiyeteyi tetıkleyen nedir? Neden ortaya çıktı bu da önemli. Belki sizin de böyle bişeyiniz vardır. burcubahar0635 what u get is what u

Bana neler neler dediler ne kadar incittiler bilsen. En yakınlarım bile anlamadı yeri geldi. Lütfen yorma kendini. Zaten bu rahatsızlık hassas olan insanlarda çok yaygın. İzzet Güllü de bahsediyor bundan. O yüzden sana iyi gelen birileri ile konuş. Yargılama kaş çatma eleştirme ya da geçiştirme olmadan. Bunlar kabahati kendimizde bulmamıza sebep oluyor. Yine söylüyorum ben de seninle aynı rahatsızlığı yaşıyorum. Ne zaman istersen konuşabiliriz, beraber ilerleyebiliriz.

Tabi ki bunu terapistinize de sorabilirsiniz. Bir gun bi uyanıyorsunuz dün ağlayan diz değilmissiniz gibi her şey çok guzel oluyor. Bence devam edin ama terapistiniz iyi olsun Esra

Böyle devam o zaman :) telkinler de hemen işe yaramıyor uzun bir süre boşa telkin ediyormuşsunuz gibi hissedeceksiniz kendinizi ama sonra bir gün beyniniz yaşadığınız şeyin kaygı olduğunu sizi öldürmeyeceğini ortada ölümcül bir tehdit olmadığınınidrak etmiş olacak.

Deprem konusunda etkisini gördüm sanırım ilacın. Bu gibi durumlarda haberleri izleyemez, ağlamaktan içimi dışıma çıkarırdım. Şu an depreme çok üzülüyorum evet ama kendimi harap etmek yerine daha mantıklı hareket edebiliyorum. Ama yukarda da bahsettiğim gibi, çocuklarla ilgili durumu aşamıyorum. Beynime söylüyorum sakin ol ne olabilir en kötü yarın hastaneye götürürsün, hatta gerek bile olmayabilir çocuğun karnı ağrıyor belki sadece gazı var. Ama bedenim dinlemiyor uyuşuyor sıcak basıyor ertesi güne kadar kendimi toplayamıyorum.

Benim durumum biraz farklı ya da ben çok detay bilmediğim için öyle yorumluyorum. Beni tetikleyen şey çocuklarımın sürekli hastalanması oldu. Basit görünen bu durum altından kalkamadığım şeylere sebep oldu. Şu an için bu durumu sadece çocuklarım en ufak bir hastalık işareti verirse yaşıyorum. Örneğin ' karnım ağrıyor, başım ağrıyor, yorgun hissediyorum...' gibi aklınıza ne gelirse. Bunları duyduğum saniye uyuşmaya başlıyorum. Yoksa gündelik hayatta yaşadığım diğer sıkıntılar bu durumu tetiklemiyor.

ÇIKAMIYORUM. TŞK!

Konuyla ilgili bilgi sahibi değilim, geçmiş olsun demeye geldim Esra

Merhabalar herkese, Öncelikle böyle bir dönemde kendi dertlerimle ilgili konu açtığım için gerçekten utanıyorum ama konuşmaya ihtiyacım var, konu hakkında tecrübesi olan arkadaşların yardımını rica ediyorum. Konu açmayı daha önce defalarca düşündüm ama bazen bu konunun etrafında dönüp durmak da olumsuz etkiliyor, tetikleniyorum. Ama şu an fikirlere ihtiyacım var. Son birkaç aydır beni zorlayacak bazı olaylar yaşadım. Genel olarak kendimi güçlü bir karakter olarak görürüm, sorunlarımı kendim çözmeye çalışırım ve çoğu zaman da altından kalkarım. Yalnız bu sefer işler kontrol edemediğim bir noktaya gitti. Vücudumda uyuşmalar, sıcak basmaları, titreme vs gibi fiziksel tepkiler veriyorum. Çok fazla detaya girmek istemiyorum. Terapiye başladım, ilaca da. Yalnız daha çok yeni. 1 ay oldu. İkinci seansım iki hafta sonra. İlaç kullanımında da 4. Haftaya girdim. Doktorum 3. haftada etkisini görmeye başlayacağımı söylemişti ama dün yine bir atak geçirdim. Kriz gibi düşünmeyin, anlık gelen bir durum ama yaydığı mutsuzluk yaklaşık bir gün sürebiliyor. Tabi sanırım ilaç öyle bıçak gibi kesip atmayacak bu durumu, hiç etki etmiyor diyemem ama dün tekrar uyuşmaya başlayınca kendimi çok çaresiz hissettim. Ben biteceğini düşünmüştüm. Buna ek olarak bir kitap önerdi terapistim, içinde çeşitli egzersizler var. Onları da yapıyorum ama dün yaşadığım olay beni kötü etkiledi sanki hiçbir şey işe yaramıyor gibi. Bu sorunu yaşayan çok kişi var biliyorum. Hiç aşina olduğum bir şey değil ve çözebilmek için elimden geleni yapıyorum. Sizlere sorum, benzer şeyleri yaşayanlar neler yapıyorsunuz? O mutsuzluk etkisinden nasıl çıkıyorsunuz? Videolar vs var mı etlili bulduğunuz? Yardımcı olabilirseniz çok sevinirim. Fırsat buldukça her mesajı cevaplayacağım. Teşekkürler.

Gecmis olsun Allah acil sifalar versin aslinda olcakla ölecege care yok ama kendime engell olamiyorum nedense

Teşekkür ederim, ilaç kullanıyorum ama henüz etki etmedi sanırım. Esra

Deprem olduktan sonra ben de baş etme konusunda baya geriledim. Fakat öncesinde yine stres yüzünden bazı tiklerim başlamıştı. Kontrol edemediğim bir şekilde çenemi sıkıyordum ve gözlerimi kırpıyordum. Ne iyi geldi derseniz ilk olarak ekrana daha az bakmak gerçekten iyi geldi , nefes egzersizleri iyi geliyor. Yoga hem vücut esnediği hem de nefes kontrolü olduğu için rahatlatıyor. Aromaterapi yapıyorum buhurdanlığa uçucu yağlar koyuyorum. Öyle süper iyileştirici bir şey değil tabii ama rahatlatıyor. Huzurlu bir ortamda olduğumu hissediyorum. Kendinizi sürekli meşgul etmek iyi gelebilir. Temizlik, yürüyüş, vs genellikle fiziksel olarak aktif olacağınız şeyler olsun. İlaç ve terapi ile tedaviye başlayarak en güzelini yapmışsınız biraz sabredin eminim etkisini gösterecektir. Uzun süren bir süreç psikolojik tedavi. Edit: Eklemeyi unutmuşum sizde yok ama eğer okuyanlar arasında benim gibi dişlerini sıkma, yüzünde kasılma olan arkadaşlar varsa sakız çiğnemek inanılmaz rahatlatıyor.

17 yaşımdan beri panik atak ve anksiyete ile uğraşıyorum, kaç kere acillik oldum nefesim kesildi kalp krizi geçiyorum sandım sayısını unuttum. Ne zaman hepsine meydan okudum biliyor musun? Eşime lösemi teşhisi konduğu gün. Hemotoloji servisine yattığımız gün beynim uyuştu, kalbim sıkıştı, titreme, fenalık hissi... Ama lüksüm yoktu, atak geçirecek anksiyete yaşayacak durumda değildim. "İyi olmaktan başka şansın yok." dedim ve beş dakika sonra gitti tüm belirtiler. Sonrasında yaşamadım mı? Yine yaşadım, ama anladım ki umursamadığında çok üzerine düşmediğinde o fenalık hissi uzun sürmüyor. Tabii bunu başarmak için her zaman motivasyon sahibi olamıyor insan. Birde mutlaka kan testi yaptırın b12 ve d vitamini eksikliği bile anksiyete kaygı bozukluğu yapıyor

Şu aralar ben de berbat haldeyim. İyi değilim. Ama kendime hedefler koydum. Bugün inan o bilinçle uyandım, daha dinç hissediyorum.

Aile hekiminden talep edebilirsiniz tabi. Rica ederim ne demek. İyi hissetmek diye bir kitap duydum. Onu araştırıyorum ben de. Bilgisi olan varsa okuyan görüşlerini alabiliriz. Esra