hiç başıma gelmemişti ne bileyim buda bir tecrübe oldu.. rahatsız etmiyor sadece duygu sömürüsü gibi.. iş geregi konuşmaya mecburum bu kadar bundn sonra kimseye güvenemem artık zaten kolay güvenmem bu olay iyice yıktı beni..

Konu içeriği nedeniyle"Arkadaş çevresi"başlığına taşınmıştır. Lütfen konuları içerikleri ile ilgili başlıklara açmaya özen gösterelim. O

Boş versene nıye ısten cıkacan gıttın yerdede farklımı olacak. o onun sorunu, bakmasın sana arkadasca yaklaşamıyordur napsın hoşlantı coksa arkadasca takılamaz erkek. sende koy mesafenı salla honeysuckle istanbul

Bana göre yabancı bir erkekten dost abi kardeş olmaz.. ilkbaş öyle yaklaşır daha sonra %90 aşka dönüşür bu.. Sizin farkedememeniz doğal biz kadınlar erkeklere göre daha dürüst davranıyoruz kardeşşe kardeş sevgili olacaksak ona göre.. İşten çıkmayı düşünmeyin orası ekmek tekneniz çok rahatsız oluyorsa o çıksın.. Sizin bir suçunuz yok mecburmusunuz karşılık vermeye.. Ona sert davranın bence konuşmuyorsa yüzüne bakmayın anlasın ne olduğunu.. Triplere girerek aklınca sizi üzmeye çalışıyor hiç umrunuz olmasın..

Üzülmeyin bukadar buda bir tecrübe olmuş işte boşverin gitsin.. Üzüldüğünü görürse sende ona bişeyler hissediyorsunda ondan üzülüyorsun sanar.. honeysuckle istanbul

doğru ama ben nasıl farkedemedim şaşırdım yani.. çok tuhaf duygulardayım üzgün ve kırgın.. dostumu kaybettim kadın olmanın acı tarafı bu olsa gerek hiç beklemezdim kardeşiz diyordum

Ben pek erkeklerin kardesce duygularla, abla bacı muhabbetlerıne inanmıyorum. hareketlerını iyi gözlemleyememışsın demekki canm. Boş ver sana yan gözle bakan adamın arkadslını ne yapacan, haddını bilsin bence sende tavrını koymalısın. honeysuckle istanbul

evet malesef.. yok sanamaz çok kötü konuştum sadece acıtasyon yapıyor.. benim üzüldüğüm nasıl yanıldım ki kendimi insanlara güvenmemek konusunda tecrübeli sanırdım nasıl hissetmedim.. hala inanamıyorum

bence işten ayrılamayı düşünme sonuçta o kendi kendine gelin güvey olmuş durumda... sadece mesafeni iyi ayarla... ümit verme hiç bi şekilde...

merhabalar canım çok sıkkın bu günlerde.. kardeşim diye gördüğüm bir insan var işyerinde beraber çalışıyoruz.. ve ben onu hep abi gibi gördüm.. iki gün önce beni çok sevdiğini ciddi ciddi söyledi.. çok üzüldüm bir dost kaybettim ben ona öyle bakmamıştım hiç ama her sıkıntımda yanımda olmuştu insan olarak çok iyi biriydi.. ben onu abi gibi sevdiğimi söyleyince huzurumuz kaçtı.. pek konuşmuyor konuşurken bana bakmıyor rahatsız olmaya basladım.. neden yüzüme bakmıyor anlamıyorum ben bakıncada hafif bir gülümseme oluyor yüzünde.. suçlu hissediyorum kendimi iştenmi çıksam öyle üzgünümki ne yapsam bilemedim.. ben istiyorumki eskisi gibi dost olalım..