Bir de o dönem yoga yapmak iyi gelmişti bana. Özellikle Toprak elementi yogası insanın kendini ait hissetmediği bir yere ait hissetmesine fayda sağlıyor bence. Deneyebilirsiniz YouTube'da çetin Çetintaş toprak elementi yazın

Her şeyin çözümü genç, yakışıklı, iyi ahlaklı, çocuksever, aşırı zengin kocada

Allhını seven bunu evlendirsin görsün anyayı konyayı

çocuklar olana kadar umursamıyordum mis gibi depresyonuma girip günlerce uyur kimseye takılmazdım. çocuklardan sonra öyle bir lüksüm kalmadı. çözmeye çalışıyorum ya da takmamaya. gerçi düşünecek zamanım ve halim de kalmıyor

Hayatınızda aşk sevgi olmadığı için belki böyle hissediyor olabilirsiniz

Baktım baktım sustum ekonomik açıdan en şanslı durumdasınız şuan bekar ve öğretmen olarak. 2kisi çalışıp 3 çocuğa yetemiyoruz ekonomi hakket uçtu, mutsuz olduğunuz yer harikalar diyarı olsada rahat edemezsiniz tayin fikriniz gayet yerinde. ayrica sosyal çevreyi bile masraf olarak görür olduk sanırım biz çoktan elendik

Düşünsem 5 sene öncesinden bu hayatı yaşayacağımı tahmin edemezdim. Cok sıkıntılı hayatım oldu. Çoğu kendi hatam.

Merhaba 33 yaşındayım bekarım öğretmenim. Hayatın zorluklariyla tek başıma mücadele etmekten yorulduğumu hissediyorum artık. Atandigim şehri hiç sevmiyorum seneye mutlaka tayin isteyeceğim nefret ediyorum burdan. Memur maaşları da iyice eridi kiralar çok pahalı kenara üç kuruş koyabilmek için kırk takla atıyorum. Sosyal çevrem yok zaten artık burdan olsun diye de bir derdim yok. Kısacası ben elendim siz devam edin.

Günü kurtarıyorum gelecek planı yapmıyorum artık Allah ne kadar ömür verdiyse aman sonum bi avuç toprak

Başlığa istinaden başa çıkamıyorum.

Hayat hiç bir zaman kolay olmadı Son dönemde ülke şartlarından ötürü hepimiz ekstra zorlanıyoruz Sosyal hayattan çoğunlukla uzak duruyorum, toplumun evrildiği noktadan hoşlanmıyorum çünkü Yine de pozitif olmaya gayret ediyorum, bu pozitiflikte en büyük etken kedim. Evet kedim akşam eve gidince tüm negatif düşüncelerimi unutuyorum sayesinde. Yaşayıp gidiyoruz işte Allah sonumuzu hayır etsin.

Aynı ben bu ara ben de sürekli ya uyuyorum ya da burda kendimden daha zor şartları olanlara bakıyorum

Ben sorunlarla pek başa çıkamıyorum. Günü kurtarmaya çalışıyorum işte.

Çıkamıyoruz, yuvarlanıp gidiyoruz. Ben artık şöyle 1-2 seneye evlensem, bir iki çocuk yapsam, en azından düzenim olur, bebelerim olur, bu hayatı tek başıma yüklenmem belki anlaşamam boşanırım, diyorum ama hayırlısı bakalım. Şans

Gunu yaşıyorum artik. plan yapmiyorum ne plan yapsam iki yildir olmadi saldim çayıra artik pes ettim plansizlik en güzeli

Terapi alıyorum onun da giderini bi krediye bağlasam arabamı değiştiririm fikri dolaşıyor aklımda sürekli ama iyi geldiği için idare ediyorum işte.. gerçi arabaya gelene kadar neler var diyorum bir yandan, stabil kalmaya yetiyor ancak enerjim şimdilik ona da şükür

Allah herkese sağlık güç kuvvet versin ama maalesef para iş güç sahibi olmak önemli şeyler. Hayatta herkesin maddi açıdan zorlandığı dönemler elbette oluyor. Yan gelip yatan kadını/erkeği kim napsın bu devirde, ben çalışıyorum, kendi maaşım var, karşımdaki insanda bir zahmet düzgün işi gücü olan biri olsun. Elbette bu tek kıstas değil, iyi ahlaklı olması da önemli. Ama tabi sabancıların koçların torunu gelse bir değerlendiririm.

Son zamanlarda hayattan zevk alan birileriyle karşılaşmıyorum, yalnız değilsiniz bence. Yani mesela ben depresyonda değilim yaşım da genç ama arkadaşlarımla oturunca mutlaka bu konu açılıyor, herkes günü geçirmelik yaşadığını söylüyor. Kimsede eskisi gibi mutluluk konusunda yüksek beklentiler yok, hayatla ilgili heyecanlar yok ki biz de en güzel olması gereken yaşlardayız. Hayat bir şekilde akıp gidecek diye düşünüyorum 21 yaşında biri olarak, mutsuz değilim hiçbir şeye karşı umutsuz da değilim ama muhtemelen bundan sonrası için depresyon insanların yaşadığı en büyük sorunlardan biri haline gelir diye düşünüyorum. Siyaset, ekonomi tabii ki çok etkiliyor fakat artık genel olarak da çoğu insan varoluşsal problemler yaşıyor sanki. Bilmiyorum belki de kendimden ve çevremden yola çıkarak genel kanıya varmam yanlıştır.

Başa çıkamıyoruz.

Şükrederek hayattaki önceliğim farklı belkide sizden çok daha az msj alyrm elbette bunu ne siz ne ben hakediyoruz bu konuyu es geciyorm umrumda değil artık çünkü benim. takmamla değişecek bir düzen değil ilk göre yerimi sevmyrdm alternatif buldum. egitim. durumu tayini ile başka şehre geldm onun dışında tayinim sanırım. olmazdi ve sağlığıma gerçekten şükrediyorum o olmazsa diğerleri gereksiz kendime sevdiğim şeyleri bulup onunla ilgilenen bazı şeyler için para da gerekli değil şuan doğum iznindeym doğumama az. kaldi bir kursa gidiyorm. parasiz bir kurs ve orda tanistgm kişilerle çok güzel anlaşıyoruz. Değişiklik oldu banada

Hayatın zorluklarını yaşanmayacağım seçimler yapıyorum ve zorluk yaşamıyorum

Yalnizsin ondan bence sosyal cevren olsa iyi olur aslinda. Ben dusunup uzulmemeye calisiyorum. Ozguven eksikligi icin terapi aliyorum.

Açıkçası kendime göre yaşadığım nice zorluklardan sonra herşeyin geçtiğini öğrendim, gerçekten herşey geçiyor önemli olan yaşadığımız an ve sağlığımız yerinde mi tamamım ben, çok agladigim sıkıntılar oldu ama baktım hepsi geçti bnaa göre çok zor şeylerdi ama yine de geçti, artık birşey olunca diyorum ki kendime bir hafta sonra ya da iki gün sonra aynı derecede uzmeyecek seni ve bu süreç geçecek sabırlı ol diyorum, gerçekten de zaman çok hızlı geciyor

34 yaşındayım.. Sevgili/koca zaten hak getire.. Babam desen 34 yıldır kız evladı olduğunu kabul edemedi bir türlü. Kendine bir saat alıyorsa aynısından bir tane de bana alıyor, gömlek alıyorsa keza yine öyle Yaptığım iş dolasiyla personellerin neredeyse bütünü erkek. İşin özü artık kendimi bir kadın gibi de hissetmiyorum. Gömleğin manşetleri Fatin Terim usulü, saat desen zaten o biçim. Yaş 34 olunca anneme göre evde kalmis, Avrupa'ya göre genç Türkiye için ise yagmasada gülüyor denecek bir yastayım. Çözümü ise sporda buldum, o kadar çok yoruluyorum ki bir şey düşünmeye firsat kalmadan bayılıyorum

Sorunlar ile başa çıkmıyoruz.

Yaşıyarak başediyoruz çünkü başka seçenek yok. Bu aralar cnm çok yanıyor, yaşadıklarımı atlattım ama bn artık mutlu olamıyorum,,, çıkıp bir tepeye yoruldum diye bağırmak istiyorum, yolda yürürken yere düşecek gibi hissediyorum,,, dalıyorum,,,, yanımdan geçenleri kendimle kıyaslıyorum niye ben onlar gibi mutlu olamadım diye... Sonra kendime geldiğimde sussssssşükret delimisin neleri atlattım ve şu anda o atlattıklarını yaşayanlar var diyorum... Ama o duygu yoğunluğu kendiliğinden gelip bni alıp götürüyor...

Hayata bakış açım hep "allah sağlık versin, sadece sağlık ile sınananların işi daha zor, yoksa her hayatin kendine gore zorluklari var" şeklinde. Sagligimiz yerinde cok şükür. Dün baska bir zorlukla ugrasiyorduk, bugun baska. Her sey geciyor ya da alisiliyor. Her kosulda mutlu olmayi bilmeli insan bence. Olumsuz bakacak olsam bisuru sey bulurum. Mesela, isi biraktim, hayalimdeki meslek icin, ama başaramadım, evde oturuyorum. Kilolarimla basa cikamiyorum. Cok sukur guzelce geciniyoruz ama en ufak bi yatirim yapamadik, esimin işinde bi sorun olsa cok zora gireriz. Cok zor bi cocugum var, ailem uzakta, 2 senede bir sehir degistiriyoruz, arkadas edinmek zor, alışmak zor, cocuguma tek basima bakiyorum, kimseden bir gun bile yardim isteyemiyorum, bazen tukenmis hissediyorum vs vs. Bunlar da hayatimin gercekleri. Bunlarin farkindayim ama nadir tukenmis anlarimin dışında oturup bunlari dert ettigimi hatırlamıyorum. Onjn yerine, cok şükür saglikla bir bebegim oldu, cok guzel gelisen bir bebek yorucu olsa da, masallah. Surekli sehir degistirmek surekli yeni yerler tanimak demek, aslinda cok eglenceli. Etrafimda aile akraba olsa kesin daha kotu olurdu. Cok guzel bir yerde yasiyorum, hicbir seyim eksik degil. Kocami cok seviyorum. Meslegime dair umutlarim var ve buna sarilmaliyim. Hep boyle pozitif yanina bakiyorum genelde, cogunlukla mutluyumdur. Cok buyuk seylerim yok. Ama bence saglik varsa gerisini oldurmak bizjm elimizde

Evlenmek için evlenilmez, boşluğu doldurmak için biriyle birlikte olunca ileri de sorun getirir, sosyal çevre yoksa tayin oluncaya kadar en iyi çözüm hobi edinmek, hayvan beslemek gibi şeyler kalıyor. Hoşlanmayacağınızı düşündüğünüz aktivitelere şans verin. Birde Jim Carrey izleyn, Bay Evet

Çıkamıyorum, saldım artık. Ne eksik ne fazla. Bende de durumlar aynı. Ev sahipleri gaddar, sevmediğim bir şehirde mecburen yaşıyorum. Kıt kanaat yetiyor. Geleceğe dönük bir hayalim yok. İntihar etmeyi asla düşünmem ama ölen giden insanlara imreniyorum bazen, kurtuldular diyorum...

Anlatmayan herkes başa çıkıyor diye düşünmeyin. Bazıları sorunlarını gürültülü yaşar, bazıları ise perde arkasından. Hepsi bu.

uyuyorum uyumak cozum degil ama en azindan daha az dusunmus oluyorum

Yas 35 atanamayan yılardır özel sektörde çalışan bir öğretmenim. Ankara'da yaşamaktansa atanıp taşrada yaşamayı tercih ederdim. Emegimin sömürülmesinden bıktım. Bulunduğunuz yeri sevmeye çalışın demiyorum ama kendi hayatınızda küçük tatlı rutinler oluşturmaya çalışın derim. Dostluklar olmasa bile sırf sohbet muhabbet olsun diye bı kahve içmeye çıkabilirsiniz mesela. Maaş konusunda belli bir kesim hariç herkes aynı zaten ulkecek böyleyiz. Biraz deliliğe filan vurmak lazım galiba Seda Sayan gibi kriz var kız kalkın oynayalım diyesim var jfjdjdjjffj.

Şahsen ben başa çıkamıyorum. Günlerdir kkk tayin sonucu bekliyoruz açıklanmıyor eşimle birbirimize sarıyoruz stresten. Çocuk zaten ayrı bir stres. En iyisi sosyal çevre edinmek bize çok iyi geliyor tavsiye ederim

Upppss yalnız değilmişim

Saldım gitti... havalarda kapalı gidiyor. İyice bunaldım... birseyler yapmam lazım da ne bilmiyorum...

Şu millet biraz dürust olsa ya bu şekilde.. Kimse sorsam : Yok efendim önemli olan aşkımız, vay efendim birbirimize sevelim kafi, tencerede taş kaynatsam bile aşkımız baki.. Aşk meşk elbette tamam ancak para olmadan da olmuyor. Ama ben bunu kime soylesem cadı avı baslatiyorlar üzerimden Boşuna demiyor. millet : Paran var ise range Rover, paran yok ise game over.

Faniyiz Sonsuza kadar sürmeyecek hiçbir şey mottosu ile devam.

Acaba ev arkadaşınız olsa daha iyi hisseder misiniz? Benim eskiden ev arkadaşım vardı ve Allah'a şükür iyi anlaşıyorduk. Çok güzel yoldaş olmuştuk birbirimize, daha sonra evlendi gitti tek kaldım. Sevmediğimbir şehirde pahalı kiralar ve saçma sapan insanlar mutsuz bir hayat yaşamaya başladım. Ama girdiğim ortamlarda tanıştığım insanlar hayatımı güzelleştirdi diyebilirim. Bence hayatla mücadele etmenin en iyi yolu boş kalmamak. Ben o dönem dans kursuna ve dikiş kursuna gittim. Tatlı arkadaşlıklar edindim ve hayat hakkında düşünmeyi bıraktım

Bebe avutmaktan sorunuma odaklananıyorum. Büyüsün artık ya enerjim yok benim

Şekerim evlenmek kolay bir şey, buluruz bir saftiriği, yüzükleri takarız. ama düzgün koca adayı yok. Şöyle çekirdeksiz üzüm gibi, görümcesiz eltisiz sessiz sakin analı bir adam bulsam kolay olurdu her şey.

Çıkamıyoruz

Takmayarak...

Merhaba Çıkamıyorum. Bir süre sonra bırakıp her seyi sanki film izliyormuş gibi öyle bakıyorum.

Edemiyoruz... Maddi manevi bitigim ben de.. beni de salın

Büyük ihtimal aynı şeydir aklınızdakiyle, toplum olarak mutlu olma lüksümüz bile kalmadı diye düşünüyorum herkes yaşam derdinde. birde insan içine sinmeyen beğenmediği bir yerde koşullar çok iyi olsada mutlu olamaz fikrindeyim, yinede konu sahibinin şuan olduğu yeri birkaç tahminle tutturabilirim ama linç yiyecek vaktim yok

Emin ol sevmediğin bir yerde görev yapmak, birikim için çok önemlidir, bir müddet birikimini yap ondan sonra kendine ödül olarak bişeyler yap.

Başa çıkamıyorum, sadece yaşıyorum gidiyor Bazen ağlıyorum, bazen kızıyorum bazen sinirden gülüyorum. Bir şekilde geçip gidiyor o sıkıntılar sonuçta :)

Kul sıkışmayınca Hızır yetişmezmiş, her yokuşun bir inişi var, gecenin en karanlık zamanı sabaha en yakın olan zamandır, cefa olmadan sefa olmaz gibi teskin edici şeyler düşünmek bana iyi geliyor. Tespih çekmeyi seviyorum. Kişisel bakımımla ilgileniyorum. yürüyüş, cilt bakımı, cem yılmaz gösterileri izlemek iyi geliyor... bir de hayatta imtihanlar olacağını, her zaman dik durmam umudu kesmemem gerektiğini düşünüyorum.

Başa cikilmiyor bı yerden patlak veriyor biri bitiyor öteki başlıyor alıştık artık

Ooo aynı Türkiye de yasıyosak o biraz zor Evrene cok evlilik enerjisi yayıyosn kör topal birine denk gelme dikkat et kandırmasınlar

Sorunlarla başa çıkabildiğimizi kim söyledi. Sıkıntılı bir dönemdeyiz

yok ki cozum tolin ya dusunmeyeceksin ya gormeyeceksin uyudukca da kendime ettim kilo aldim

Kende zaman ayırıp, anlasabildigim kişilerle kaliteli vakit geçirmeye çalışarak. Kimi zaman kitap okur, komedi dizileri izlerim, uyurum, spor yapar, ailemi mutlu edecek şeyler yaparım. Yeri gelir beni anlayan bir insanla telefonla konusur yine rahatlarim. Hayatımda hep ufacık şeylerden mutlu olmaya çalıştım, yeri geldi hayatımı çok sorguladigim şeyler yaşadım, yaşıyorum da. Ama hayatın matematiği yok 2+2,4 etmiyormuş. mutluysam da mutsuzsam da dibine kadar yaşarım, kaçmam. Sorguladigim, kontrol etmeye çalıştığım herşeyi bırakmaya gayret ediyorum artık. Yatağıma girdiğimde vicdanım rahat bir şekilde uyuyorum ya o bana yetiyor ertesi günü dün yaşananlar olmamış gibi, sıfırdan hayatıma devam ediyorum.