ego mu değil mi bilmiyorum sadece durupta tamam bu adam evleneceğim adam ya da yola devam edeceğim adam diyemiyorum. Bundan önce karşılıksız birini sevdim iki yıl kadar. Arada hala aklıma geliyor. Ailelerimiz tanışıyor ister istemez konusu açılsa bile kalbim ufakta olsa tekliyor. Onunla denedik olmadı. Hatta sevgili aşamasındayken beni 5 gün boyunca arayıp sormadı gerekçe olarakta dakikasının olmadığını söyledi. Umursanmamayı gururuma yediremedim ayrıldım. Ama bunda diyorum ki acaba rahat mı batıyo. Belki dediğiniz gibidir. Alışık olmadığım ilgi sevgi sadakat ego yapmıştır. İnanın bilemiyorum. Burdan yardım umacak hale geldim aklım o kadar karışık ki. Cansinn34 Ablan kurban olsun

Madem kendinizi bu kadar üstün görüyorsunuz o zaman ayrılın, açıkçası bunları bu şekilde anlatmanız egonuzun yüksek olduğunu gösteriyor gibi umarım üzülmezsiniz... B

inanın iş birazcık ciddiye binmeye başlayınca insan ıncığını cıncığını düşünür oluyor. Rabbim hakkımızda hayırlı olanı versin

Neden kimse yazmıyo? Konuyu yanlış yere mi açtım? Yardım edin lütfen Cansinn34 Ablan kurban olsun

Açık konuşmak gerekirse 3 yıllık ilişkimde ben de evet evlenmek istediğim kişi bu diyemedim ne yazık ki, ama ayrilmiyordum da sizin de yaptığınız gibi onu üzecek şeyler yaptim ve önceleri müsamaha gösterirken son zamanlarda göstermedi ve ilişkiyi bitirdi. Şimdi de kendim üzülüyorum. Iç sesinizi dinlemeye çalışın kendinize zaman verin birbirinizi anlamaya ortak nokta bulmaya çalışın. Zamanınızı daha kaliteli geçirin. Eğer yine olmuyorsa bu hislerinizden karşı tarafa bahsedebilirsiniz...

Erkek arkadaşımla bir yıl önce tanıştık ve bu güne kadar hep o peşimden koştu o uğraştı birlikte pek çok şey paylaştık ailelerimizle ilgili şeylerde dahil. Annesiyle tanıştım bir kaç kez ayak üstü konuştuk ve beni sevdiğini, beğendiğini söylemiş. Kandillerde vs. Telefonda araşırız doğum günümü de kutladı ancak şöyle bi sorun var şu an erkek arkadaşım adam akıllı bi bölüm tutturamadı ve polislik istiyor ancak o da açıklanmadı. Ve ben geleceğimizden çok endişeliyim. Ailesini aileme uygun bulmuyorum. Abisi çalışmıyor. Saçma sapan şeyler peşinde koşuyor. Bunları kafama takıyorum hep. Aklımda kalbimde tamam bu adam o adam ben bu adamla devam etmeliyim demiyor. Beni bir günden bir güne kırmışlığı üzmüşlüğü yok. Onca laf söylerim. Kırarım onu bi kez bile beni kırmaz ama bu kadar pasif olan biriylede olmaz biliyorum. İkilemde kaldım. Bu kadar seven birini beklemek mi yoksa önüme bakıp tam anlamıyla işte bu adam diyeceğim kişiyi beklemek mi? Bizi herkez çok yakıştırır. Ama kişiliği benim yanımda sönük kalıyo. Ben kişilik olarak daha akılcı, güçlüyüm. O daha hayalperest kırılgan. Sanki ben erkeğim o kadın. Tek kaygım bu kadar sevilirken terk etmek. Yardım edin. B