Doğum yaptığında yanında olacaklarını mı düşünüyorsun? Bazı anneler çocuklarını sevemez, dışlarlar, sizinki de o şekil anlaşılan. Ben olsam minimum düzeyde ilişki yürütürüm. Tek başınasınız maalesef

Keske yapabilse bunu keske. Kesinlikle katiliyorum duyarsizlasmalisin onlara karsi. L

aslında o kadar yoruldum ki sessiz kalmak da benim annemde bişey ifade etmiyor çünkü. en azından böyle bi tavrım olmuş olur diye düşündüm. eşimin annesiyle olan iletişimi ya da ona karşı davranışını aslında etkilemem hiç bi zaman. kim kendi annesiyle ilgili bir karar alsa saygı duyar, uyarız karşılıklı. ben ablama atacağım mesaj ile gayet güzel kendimi ifade edeceğimi düşünmüştüm. çünkü diğer türlü korkak ve aldığı kararın arkasında duramayan gibi gözüküyorum. bunu anladıkça daha çok üstüme geliyorlar. A Ankee Nirvana Anneler

Bende tektim dogumda el kadar bebe su ruh hastalarindan milyon kat daha rahat bakilir2 inan bana üstelik sezeryanliydim ben bebek yatinca yatardim kapi calsa acmazdim buyudu gitti inan cookk kolay emzir uyuyo zaten bukadar Gel gelelim o anneye senin cocuuguna pic diyen bir anneyi hala hayatinda tutmaya kararliysan ondan farkin kalmaz cocuguna karsi simdiden koruki ezemesinler BU arada annen çingene falanmi bukadar agzi bozuk olmasi hic normal deil iki taraflada baglantini sonsuza kadar kapat ne b. k yerlerse yesinler annenen de annenden hic eksigi olmayan hatta fazlasi olan gelin diliyorum

Ailenle ilişkini bilemem ama tek başına doğuma gitmiş ve tek başına bebeğine bakan biri olarak çok korkmana gerek yok derim Kimsenin eksikliğini hissetmedim Evimi doğru dürüst temizlemiyorum çoğu zaman da yemeği basit bişey yapıyorum ya da eşim yapıyor. Hayatımda ilk kez kucağıma kendi bebeğimi aldım. Bebeklerden o kadar uzaktım yani. Ben yaptıysam herkes yapabilir

Hiç korkma halledersin. benimde eşim hergün 1.5 saat yol gidip 1.5 saat yol geliyor. kimsem yoktu yanımda. hallettim. büyüdü bebeğim. herşey geçiyor. sıkma canını

Öncelikle aile meselelerinizi akışa bırakın hiç düşünmeyin doğum sancılarınız başlayınca haber verirsiniz her iki tarafa da ya da doğum yaptıktan sonra. sonrasını kendileri bilir eğer iletişime geçer gelirseler sorun yok gelmezseler de sorun etmeyin kendileri bitirmiş olur. Tabiki aile ilişkileri çok önemli keşke böyle olmasaydı. Gelelim doğuma öncelikle tabiki sakın kalabilmelisiniz, doğum yapacağınız hastanenin doğum hanesini vs gidip görün eğer gebelik eğitimi veriliyorsa katılın devlette ücretsiz eğitim veriliyor. Ben 20 haftalık hamileyim bugün gidip doğum haneyi gördüm, bayramdan sonra eğitime katilacagim. Sancı karşılama yöntemleri nefes teknikleri bunları öğrenin eğer mümkünse kendinize büyük olan plates toplarından alın onun üzerinde yapılan bazı hareketler var sancı çekerken agrinizi hafifletir. Zaten sıcak duş almak en iyisi ben duşta plates topuyla olucam. sancılarınız 5 dk da 1 e düştümü bu doğumunuza yaklaşık 5-6 saat kaldı demektir. Evden cikma saatinizi hastanenin uzaklığına göre ayarlayın mümkün mertebe riskli bir durum da yoksa hastaneye erken gitmeyin suni sancı almanın bir anlamı yok. Suni sancinin daha acı verici olduğunu biliyoruz yaşayanlar yazmış. Ben de çok yakınından birinin suni sancısız ilk ve rahat doğumuna şahitlik ettim o yüzden Allah nasip ederse ben de tüm sancilarimi evde çekmeyi düşünüyorum doğum planladigim hastane eve 10 dk uzaklıkta o yüzden sancilarim 5dk nın altına düşünce gidicem. Ben daha önce kanama yaşadığımda hastanede yatmistim ve yalnizdim sancılar içindeydim hareket edemiyodum ama hemşireler hastane çalışanları çok yardımcı oldular. Nasip olursa normal doğumdan sonra malum toparlanma daha hızlı oluyor. Siz hamileliginizin tadını çıkarın ve diğer mevzulari kafanıza takmayın.

10 gün babalık izni oluyor doğumdan itibaren. İnanin sezaryen bile olsa en geç 1 hafta sürüyor. Ben ertesi gün kendim yürüyordum sadece dogrulmak. ucin sırtımdan birisinin destekleemsi gerekti 2-3 gün. Çok becerikli olduğundan değil yani ameliyat dahi olsa geçiyor korkmayın. Normal olursa sanırım süreç daha kolay oluyor bilmiyorum ama. İnanın öyle tipler olacağına eşinizle olun veya yakın bir komsu, arqkdas varsa birkaç gün destek isteyin ama inanın yaparsınız. Banyo içinde file alın bebek kuvetine takın kolunuzun üzerine de yatırabilirsiniz yavaş yavaş yapın. Stresten lohusa depresyknuna girip sutunuz azalacağına yalnız olun inanın daha iyi İnşallah kolaylıkla doğurup sağlıkla buyutun ve lütfen hiçbirini düşünmeyin inanın bebek hisediyor

beklentilerinizi düşürün arar iseler arasınız aramadılar diye hayatınızdan çıkarmayın bırakın onlar sen yaptın demesinler onlar aramadıkları için bitsin aranızdaki muhabbet

13 gun once dogum yaptım hastanede ablam bekledi. Saolsun ama 2. gece icin iyiysen cıkalım hastaneden dedi hem oda kalmak istemedigini belli etti bende beklicek kimse olmadığı için ve iyi hissettigim icin cıktm. Eve geldik eşim yıllık izln almıstı kac gundur yalnızız. Annem x evde nasl olsa birlikte yaparsınız dedi. Ve bir kap yemek dahi yapıp getirmedi. Ustune ablamlar anneme iftara gitti bir kere aranmadım küçük bebekle gitcek halim yok ama insan lohusa iken cok duygusal oluyor. herkes yanında kim kalıyor diye soruyor utanıyorum esimle ikimiziz sadece demeye. Annem iki ablam hic yardımcı olmadı. Herseyi esimle ikimiz halletttik. Ablam her gun arayıp aman 40 gun sakın yalnız kalma deyip darladı. Kac kere uyarmama ragmen. Sanki esim 40 gun izin alcak isyerinden adam benimle durcak 40 gun. Belkide en güzeli buydu kimseye mudana etmeden kendimiz hallettik. Herks benzer şeyleri yasıyor o yuzden sıkma canını. Ama istemeden sogudum ailemden bunu yapands kendileri. Ablam 1 gece yanımda kaldı diyw bu

Boşver kardeş ben evli degiyim ama böyle bişey söz konusu olsa ben de yardımcı hizmetli ya da hemşire tutmayı düşünüyorum hatta dun mu önceki gün mü düşündüm. Sen de bir haftalihin yardimcı tutarsın. Örme yelek olmayersin çocuğun sağlıklı olsun inşallah.

Hepsi olur gider güzel kardeşim sen üzülme. Su akar yolunu bulur. Aklı başında bilgili kadınsın hepsini yaparsın ilk zamanlar eşin de izin hakkını kullanır babalık izni yıllık izin filan o Arada sen de iyice alışırsın korkacak y bir şey yok kendine güven

sağlıkla kucağınıza alın. ben kendi tecrübemi söyleyeyim, sezaryen doğum, ilk gün ayaktaydım, 3. gün bir şeyim kalmamıştı. ne bebek bakımında ne de kendime bakmakta sıkıntı yaşamadım. yerinizde olsam yemek için öncesinde buzluğa hazırlık ve konserve vs yaparım. biraz dışarıdan söylerim. ev işi, temizlik bir müddet olmayıversin, ilk 2-3 ay da kimseyi kabul etmeyin. sonra alışırsınız zaten. eşiniz destek oluyorsa geri kalanı çok düşünmeyin. bizim aileler aynı şehirde, arada küslük de yok ama yalnızdık :) öyle ki, ilk bebeğin ilk banyosunu bile youtube a yenidoğan nasıl yıkanır diye yazıp yaptırdık :) ekstra sağlık sorunu olmadıkça her şey yolunda gider, merak etmeyin. ama yine de tavsiyem, iki aileden de kimseyi kışkışlamayın. edebi ile gelecek olan varsa gelsin gitsin. canınızı sıkan olursa şimdi zamanı değil yollarsınız.

lohusalik zor bir süreç ve bence böyle insanlari etrafinizda en azindan o sure icerisinde tutmayin bebek bakimi aslinda ilk zamanlari en kolayi simdi size zor geliyor biliyorum ama uykusuzluk disinda bir zorluk yok aslinda karnini doyur altini temizle gazini cikar uyut bundan ibaret herşey kolik olursa belki bir tik daha zor eger tek kalirsaniz bakmak icin size soyleyecegim tek sey bir koltuga oturarak emzirin yatakta falan emzirmeyin cunku bunye gercekten cok yorgun oluyor allah korusun uyur cocugun uzerine falan kapanirsiniz eşiniz yardimci olabilirse kimseye ihtiyaciniz kalmaz zaten ne kadar acemi olursaniz olun kimse cocugunuza sizin kadar iyi bakamayacak

Yalnız değilsin eşin olacak yanında. Burada çok fazla konu açılıyor "yardım" için doğumda gelip aylarca kalan, yardımı olmadığı gibi bir de üstüne yük olan anneleri, kayınvalideleri. Bebek bakımı için bol bol internette araştırma yapın, okuyabildiğiniz kadar kitap okuyun. İmkanınız varsa daha sakin bir hastaneye gidin doğum için. Oradaki hemşirelerden, ebelerden olabildiğince bilgi, yardım almaya çalışın. Bilmediğiniz şeyleri sorun. Hiç kimse mükemmel bakamıyor bebeğine elbet hatalarınız olacaktır önemli olan öğrenmek, düzeltip daha iyisine uğraşabilmek.

yanınızda böyle insanlar oluup lohusalıkta kafayı yicenize siz bebeğinizle tek kalın daha iyi bence allah yarıdm etsincanım benim

Yahu tabi annenizin sizi bu kadar eleştirmesi ve değer vermemesinden kaynaklı özgüven eksikliğinizin olması gayet normal. Ama siz onlarsız yapabileceğinizi göstermelisiniz. Annenizin size yaptıklarını resmen düşmanınız yapmaz. Unutmayın sizin artık kendi aileniz var. Anne ve babanızı mutlu etmek zorunda değilsiniz. Bırakın kendi hallerine hatta iletişime bile geçmeyin. Bakın anneniz o zaman daha haşin ve kızgın olacak. Hiç takmayın, laf dalaşına girmeyin. Kendi hayatınızı yaşayın. Çocuk olayına gelirsek Allah aşkına ne var zor olan. Aç interneti her şey yazıyor. ''Aman ben yapacağım, nasıl yapacağım'' diye ortalarda yana yakıla dolaşacağına ''ben çocuğumun sorumluluğunu alır ve tek başıma onu çok da güzel büyütürüm'' diye meydan okumanız gerekli...

Artık internet var herşey elimizin altında. İnternetten araştırırsın kişisel gelişim kitapları alır okursum bir şekilde üstesindem gelirsin. Bu güne kadar kimden destek gördün ki zaten. Anne olsun baba olsum Allah başımızdan eksik etmesin ama bu saatten sonra senin ailen eşin ve yavrun. Evinde yuvanda huzurunu kaçıracak sana size kendinizi kötü hissettirecek herkesten ve herşeyden uzak durun. Eşinde sende. Korkma canım dua et bol bol. Anne baba kayınvalide ve kayınpederle de ölüm düğün bayramlarda görüş. Ne canınıno sıkan olur ne huzurunu bozan kafan kulağın rahat olur misss

Doğuma eşimle gittim, doğum sonrası da yalnızdım. Evet bazı zorlukları var, bir kase çorbaya hasret kaldığım oldu, ev yemeğini özledim çünkü çoğunlukla dışarıdan istedik ama bunlar benim hatalarımmış. Acemiydim ve sanki bebekten bir saniye gözümü ayırmamam lazım sanıyordum. Oysaki o ana kucağında dururken yapabilirmişim. Yani hiç birşeycik olmaz, üstesinden geleceğinize inanıyorum.

Merhaba güzel hanımlar. uzun süredir konu açmıyordum biraz olsun rutine giren hayatımda çok büyük sıkıntı gördüğüm bir konum yoktu. Ya da ben erteliyormuşum. Biraz uzun olabilir konum okuyanlara şimdiden teşekkür ederim. daha önce ailemle ilgili olan konumu şuraya iliştirmek istiyorum; ilk önce bu konumu okursanız bilmeyenler olarak belki bana biraz daha olayları görerek yardımcı olursunuz diye umut ediyorum. sevilmeyen evlet olmak... ya da her ne ise... merhaba hanımlar uzun ve karışık yazdıysam özür dilerim. şimdiden okuyanlara teşekkür ederim. benim uzun zamandır sıkıntım var ama hep erteledim düşünmedim geri plana ittim şimdi ise yüzleşmek zorundayım vicdanım için. nerden başlayacağım hiç bilmiyorum ama anlatmaya çalışayım. ben 4 yıl önce... www.kadinlarkulubu.com Gelelim benim korkularımın başlangıcı olarak saydığım konuya. konularımı okuyanlar az çok bilir. Kv ve eşimin kardeşi ile sıkıntılar geçirdik. Çok uzatmadan k. birader ile görüşmediğimizi belirtiyim. Kv ile de hamileliğimin 5. haftasından bu yana hiç görüşmedik. eşim işe ettikleri kavga sonucu kv bana da diş bilemiş olacak ki hamile olduğum halde benimle de hiç iletişime geçmedi. babaanne olacağı için çok hevesli ve heyecanlı olduğunu anlatıyor eşimin teyzeleri ama bizim gördüğümüz bir şey yok doğal olarak. ve doğuma kadar bir adım atıp görüşmeye çalışmaz ise eşim kapıdan içeri sokmayacağını söyledi. ne yalan söyliyim üzülmedim çünkü hiç bir şekilde yanımızda yokken gökten zenbille inen yavrucağa torunumu göremeden edemem laflarını kaldırabileceğimi sanmıyorum. Bu kv konusu sadece sinirlerimi zıplatıyor beni asıl çökerten ailem. gelelim o konuya. ailem ile ilgili konumu okuduğunuzu farz ederek ailemle çok da güçlü olmayan ama beni de rahatsız etmeyen bir rutin oluşturmuştuk görüşme konusunda. ilk defa bişeylerin düzgün gittiğini, işleri yoluna koyabileceğimizi düşünmüştüm. hamile olduğumu söylediğimde annemden gelen tepki 45 sn kadar bir sessizlik ve ' eeeehhh kontes gör dünya kaç bucak' cümlesi oldu. ablama annem çok güzel tepki vermedi dediğimde; ' ak bayram bekleme kontes bizim için endişelendikleri için öyle yapıyorlar' dedi. içim yandı. nasıl sevinmezler diye. ama mutluydum bu mutluluğuma kara bulut değsin istemedim. geriye attım. sonra cinsiyetimiz belli olunca oda takımı aldık o sevinçle aldığımızı söyledim. yine annemden inciler; 'noldu kendi p. ç. olunca kıymetli olyor dimi oldu. halbuki güle güle kullanın var mı bi eksiğin dese teşekkür ederdim yeterdi bu. Abim ben doğmadan önce şehit olmuş ben görmedim. nurlar içinde yatsın. ablam abimin ismini koydu kendi evladına. ben iki isim koyup birini abimin ismini koycaktım. niyetim öyleydi. sonra içimde kötü hissettim. koymak istemedim. Annemin tepkisi 'ablan bi kerette ve tek isim koyduu yaaa. koyacaksın o kv karşı koyacaksın. neden diye sorarsa onun sayesinde maaş alıyorum diyeceksin dedi. . buda dursun burada. Sonra doğum günüm ve anneler günü aynı güne denk geldi. biraz daha ilgi biraz daha sevgi bekledim yalan yok. ablam face de yazdığı için aradım anneler gününü kutladım. yarım ağız oda benim hem doğum günümü hem anneler günümü kutladı. kv hiç aramadı tabi ben de onu. annemi de aramak istemedim bi gün olsun ben bekledim aranmayı. çünkü hep ben arıyordum bi kere bile aranmadım nasılsın diye. tabi ki annem de aramadı. babam da aramıyor hiç tabi. zaten evlendiğimden beri kutlanmıyordu. çünkü sen bizin için ölüsün artık demişti annem ve bunu çok güzel gösteriyordu doğum günlerimde. neyse akşamına ablam msj atmış annemi aradın mı diye. aramadım dedim. başladı saymaya tarih tekerrürden ibaret. hata yapıyosun tam düzelmişken, bak doğuma gireceksin diye. ana duası almadan olmaz diye. ben de; bir adım bekledim bugün, sadece bir adım. atmak bu kadar mı zor. bu kadar gururunuz benden önemli dedim. hiç cevap vermedi sadece hata yapıyorsun deyip durdu. çok ağladım o gece 3 saat boyunca hıçkıra hıçkıra durduramadım kendimi. beni hamile halimle böyle bi psikoloji ile ağlattıkları için onlardan nefret ettim. ve bayramda ablam annemin yanına gelecek daha uzak bi şehirde oturuyor ben daha yakınım. ben de gidecektim ama şimdi gitmek istemiyorum. hatta ablama msj atmaya karar verdim. ben değer görmediğim bir aile ilişkisi istemiyorum. ya değer gösterin devam edelim. yoksa benden bu kadar diye. az çok varmak istediğim nokta anlaşılmıştır belik. kv ile konuşmuyoruz aileme rest çekicem ki çok önce yapmalıydım bence. bu durumda yanımda olcak kimse kalmıyor doğuma ve sonrasına. ki ben kimseye gel diyemem yani. üstene eşim de yakın bi ilçeye (30 dk) gidip gelecek iş için yani yeni iş değiştiriyor. bu durum beni çok korkutuyor tek başıma nasıl yapıcam diye. hiç bilgim ve tecrübem yok yani yeni doğan bebeğe nasıl bakılır diye. okul öncesi öğretmeliği mezunuyum. yetiştirmek çok farklı bir konu onda güveniyorum kendime ama yeni doğan bebek bakımı, lohusalık, ev, yemek. bunları düşündükçe sürekli ağlayasım geliyor. nolur bana yol gösterin. maddi açıdan da bi yelek örecek bi eksiğini alacak kimse yok. olmadı zaten şuana kadar yapan da. tek başımızayız anlıcanız. görüşlerinizi ve yardımlarınızı bekliyorum. teşekkür ederim şimdiden.

Pardon neyi affedeceksin Gelecekteki seni sallamamalarinimi Kibir ve edecegi kufurlerimi Bir insani bir iki kere affedersin Omur boyu degil Bunlar boyle gelmis boyle gider Cok bisey bekleme Aslinda senin istedigin normal bi insan olmalari ama olmayacaklar hep sinirini bozacaklar

Allah saglikla kucağına almayi nasip etsin. hic korkma bende tek başıma baktım büyüttüm 4 aylik olduk. annelede kaynanamlada aram iyiydi ama gelmediler onlarda. sen hele bi evladını kucağına al yecrubeli bi anne olup çıkıverirsin merak etme. hicbirsey onceden öğrenilmiyor ki. zaten bundan oncede yanında olmamislar hicbirseyde bundada olmasınlar. herseyde eksik bırakıp cocuk olunca kiymete binmekte insana agir geliyor. o zamanda sen istemiyorsun yanında. senin bu yaşadıklarına karşı rabbim sana hickimseye ihtiyac duymayacağın kadar iyi bir es vermiş. allah muhabbetinizi daim etsin. sevgiyle büyütürsünüz evladınızı allahin izniyle. hic merak etme. hamile halinle seni d üzenler utansın. sen mutluluğuna gölge etme onları

Çok haklısın. Gitmiyor içimden aklımdan, kalbimden. Bana yaşattıkları, söyledikleri sözler, herşey. Ve sırf bebeğimi düşünüp geri plana atmaya çalışıyorum ama üstünü örttüğümü biliyorum, tekrar çıkacak biliyorum. Çok istedim onları affedip kendimi azat etmeyi ama başaramadım.

sadece sizi alıntıladım ama inanın hepiniz bana cesaret ve güç verdiniz. daha önce yaşlılar, zor zamanlar atlattılar diye kıyamıyordum. sevgi de görmeyince hep bi umutla adımlar atmışım. belki severler takdir gösterirler diye. ama en son işte anneler günü olayı olunca kesin emin oldum sevilmediğime. ne yaparsam yapayım olmayacağını, ne kadar inşa etmeye çalışsam da benim yorulmamla onların herşeyi yıkacağını anladım. içim artık huzurlu. yaptığım hiç bişeyden ilk defa pişman olmadım. çünkü bu bana yolun sonunu gösterdi. olmayacağını, bırakmam gerektiğini. artık bir çabam ve laflarını çekmek gibi bi niyetim yok. sessiz sedasız geri çekilmek en iyisi sanırım.

Sağlıkla kucağınıza almayı nasip etsin Rabbim bebeğinizi. Lohusalık zor bir süreç. Yanınızda böyle insanlar olup can sıkacağına inanın kendiniz daha kolay atlatırsınız.

zaten bu anlattıklarınızdan anlaşılıyor ki bu insanların gelse bile bir faydası dokunmaz... kusura bakmayın ama anneniz çok terbiyesizmiş.. sinir ederler sütünüz kesilir, gelmesinler daha iyi... madem bakıcı tutacaksınız siz de evdeyken doğumdan itibaren yarım gün ile başlatabilirsiniz, işe geri dönünce tam güne çıkarsınız.. ya da üniversite öğrencisi olup çalışmak isteyen bir kız bulup günde 3-4 saat yardım alabilirsiniz.. eşiniz de yardımcı olursa halledersiniz bence..

eşinizin yıllık izni varsa onu kullanacak ikiniz yapacaksınız başka yol yok gibi görünüyor inşallah kolay ve normal doğum olur da

Seni şöyle karşıma alıp saatlerce konuşmak istedim güzel kardeşim. Olaylar aynı olmasa da sonuç itibariyle geldiğimiz nokta aynı. Şu forumda senin yazdığın her kelimeyi sonuna kadar anlayabilecek üç beş insan varsa biri benim emin ol. Tek tek ne yaşadığımı yazıp uzatmak istemiyorum. Sana sadece nasıl çözeceğini söyleyeceğim. Ben kayın validemi ve eşimin kardeşini 2.5 senedir görmüyorum, 3 yıllık evliyim bu arada. Kendi ailem ile 6 ay öncesine kadsr hiç görüşmedim. Yurt dışına çıkacağım için gelip helallik almak istediler öyle gördüm. Şimdi arıyorlar saat farkı filan deyip telefonlarını da açmıyorum. İkizlere hamileyim 2.5 ay sonra doğumum var ve bırak yanımda aileyi kendi ülkemde bile değilim. Aynı durumda sayılırız yani. Hayatından sonsuza kadsr çıkart sana yük olan herkesi. Yemin ederim çok mutluyum, yemin ederim hayatımda hiç bu kadsr rahat etmemiştim. Öksüz yetim insanlar var nasıl yapıyorlar? Sen de yaparsın. Kendine güven, korkma! Bak burada çok güzel insanlar var bilmediğin birşey olursa forumda illaki daha önce tecrübe edenler var. Bana sor, bize sor. Annelik abuk subuk insanların garip tepkileri sebebiyle zehir edilemeyecek kadsr güzel birşey. Sevinmiyorlarsa anlatma, yanında olmak istemşyorlarsa beklentiye girme, mecbur musun onların onayını almaya? Ancak yüreği nefret ve kıskançlıktan katılaşmış insanlar yapar sana yapılanları. Dön arkanı git. İhtiyaçları olduğunda onlar düşecek peşine. Engelle telefonlarını, görüşme kimseyle, madem ölmüşsün onlar için, çık hayatlarından. Ölmezsin korkma! Yemin ederim geçecek, öyle güçleneceksin ki, öyle mutlu olacaksın ki neden daha önce yapmadım diye düşüneceksin. Hiç korkma, uzaklaş onların cehenneminden. Eşinle kendinize cennet kurun. Bu kadar beklemen bile hata. Sadece sessizliğe gömül, bu kadsr. İstedikleri zaman ulaşamasınlar sana, istedikleri gibi konuşamasınlar. Lğtfen kardeşim. Anne olmak üzeresin lütfen. Lütfen artık kendi hayatının kontrolünr geç. İhtiyacın olan tek şey kendinsin. Uzak dur onlardan. H hicretli

Bence doğumdan sonrayı bekleyin rest çekmek için. Evet bakabilirsiniz, yalnızken daha iyi bulabiliyorsunuz hatta. Arada ağlar, sızlanır, yorulur, patlarsınız ama bir bakarsınız bebek büyümüş bile :) Birileri de zaten destek verse verse bir hafta verir, ona da gerek yok, kafanız rahat olsun :)

Bende şuan ailemle görüşemiyorum. Sıkıntılı günler geçiriyorum. Ama çok şükür eşim bana yetiyor❣. Tabi inşan ailesinin eksikliğini de hissediyor. Ama sana önerim kimseyi takma. Her şeyin üstesinden gelmeye çalış. Allah yardımcın olacaktır insallah

Devlette mi özelde mi doguracaksin? Merak etme yaparsin kendin. Hemsireler yardim eder. Dogurmadan lutfen börek falan at buzluga. Hic komsun vs yok mu ya ne bileyim arkadas? K Kuf Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Onları halletmezsen bebeğinle sağlıklı bir ilişki kuramazsın.

Sürekli olumsuz konuşup seni sinir edeceklerine tek başına kendi kendine bak evladına sonunda kimse tek laf edemeyecek hakkım var diye bunu düşün

Bu tarz konulara hep yazdigimi size de yaziyim İki dogumumda da kimse yoktu, istemedim, acikcasi bir kadinin dogumdan sonra birilerine ihtiyaci oldugunu da burada bdv deki konulardan ogrendim Oglum dogmadan once bebek tutmuslugum bile yoktu, her kadin dogurduguna bakabilir, bu tum canli cesitleri icin aynidir Yemek isini esiniz halledecek ilk hafta, sonra zaten rutine koyarsiniz, bebek bakmaktada hicbir abartacak sey yok, iyi bir coxuk doktoru bulun, sorunuz olursa ona danisirsiniz dogumdan sonra

Allah hayırlısıyla kucağınıza almayı nasip etsin. Ben de benzer sıkıntıları yaşadım doğumumda. Annem geldi sağolsun ama keşke gitse dedirterek. Sürekli gerginlik, trip... benden daha çok yattı, yemek yapmadı. Artık yalvarmıştım en azından kırkım çıkana kadar sus diye. Diyeceğim o ki gelmemesi daha iyi bence, evet zor olacak ama en azından kafanız rahat olur.

Bnde 9 aydır ailemle görüşmüyorum o kadar çok üstüme geldilerki şuan cok rahatım içim rahat huzur doluyum eğerki gerçekten haklıysan onlar düşürüyor sen değil

İşe seni üzen insanları ailende olsa hayatından çıkarmakla başla. Böylesi insanların varlıgı ancak huzursuzluk verir. İkinci olarak da bebeğine kendin yetebilir ve bakabilirsin herseyine karısmalarındansa sürekli bi ima bi çekişme olmasındansa kafan rahat olur. ben kendim baktım bi haftalıktı kaynanam koyup gittiğinde o bir hafta da hep kendim baktım banyosu dahil buna. Bana tek yaptıgı akıl vermek sütün az mı yok göğsünü yanlıs emziryon yok kilotlu çorap giydirme yok pencere açma. Yemeğimi bile kendim pişirdim. O var diye doğru düzgün dinlenemedim bile. Aman dedim tövbe bida istemem. Buldugunuzu yiyin kolay şeyler yap bol bol dinlen bebeğinle bi hafta da ayaga kalkarsın. Sana moral lazım zaten lohusalık bambaşka bir psikoloji o yüzden seni üzecek herseyden uzak dur yoksa kafayı yme noktasına gelirsin

Aileleri hiç başına musallat etme kendin halledersin eşinle beraber. En azından canını sıkacak kimse olmaz etrafında. 3nity

lütfen onlara bulaşıp da zor süreci daha da katlanılmaz bir hale getirmeyin. zaten çalışmıyorsunuz değil mi? belki en fazla ablanızdan isteyebilirsiniz, diğer aile üyelerine hiç bulaşmayın.

çalışınca kim bakacak bebeğinize

burdaki aile konularini okuyunca şok oluyorum. ne ilginc aileler var yada herkesin mi oyle. esinizin ailesiyle sorun yasayabilirsiniz neyse derim herkeste o sorun var ama insan ailesiyle bu duruma gelir mi cok tuhaf

Ben senin yerinde olsam rest çekip ilişkimi kesmek yerine yavaştan iletişimi koparırım. Çünkü hem hamilesin hem de ağız birliğiyle sinir ederler. Kendi içlerinde konuşup kendilerini doldurup doldurup sana patlarlar. Önce sen kendi içinde sil aileni. Zaten içinde bir şeyler bitince davranışa o kadar çok yansıyor ki karşı taraf anlıyor. Aradıklarında işim var, yemek yiyordum vs gibi bahanelerle kapat. Annenlere gitme, annen arayıp sayıp söverse gayet kendinden emin bir şekilde" anne ne dersen de umrumda olmuyor biliyor musun, millet duyarsa seni ayıplarlar nasıl anne hamile kızına o... diyor diye neyse işim var şimdi hadi kapattım" de kapat :) İnan seni takmadığını hissetmeleri konuşamamandan daha çok koyar insanlara:)

Rest cekmenize gerek yok ki. aramayin sormasin. onlar arayip sorarsada gormezden gelin. size saldirdiklarinda da Cevap verin. Benim annem benim cocuguma p. c dese herkesi kendin gobi o. pu sandin sanirim derim.

Rafinera diye bir site var sabah öğle akşam yemeğini getiriyor ayağına kadar ara öğüne kadar 1 ay boyunca 1500 tl gibi bir fiyat tutuyor. 1 ay için kullanılabilir bence aklında olsun.

Allah yardımcınız olsun. Inşallah sağ salik kucağınıza alırsınız yavrunuzu. Önce şunu belirteyim, anne de olsa baba da olsa kardeş de olsa kimse için kendini heba etmeye değmez hem de karnında bir can taşırken. Sana tavsiyen doğum yapmadan önce psikolojik destek al. Çünkü lohusalık çok ilginç bir durum. Tarif edemiyorum. Demek istediğim üstünü örttüğün ne varsa hepsi lohusalıkta hortluyor. Yani benim ki öyle oldu. Çocukken yaşadıklarım rüyalarıma giriyordu. Bebeğinle normal bir ilişki için bunu sakın aksatma. Yaşadıklarınla yüzleş onları kabullen. Aileni affetmeye çalış. Affetmek derken hicbir şey olmamış gibi davranmak değil. Kabullenmek sadece. O zaman gerçekten beynin rahatlayacak ve sen huzur bulacaksın. Yani hepsini sal gitsin demek istiyorum. Gerisi aslında çok da önemli değil. Kim gelmiş kim gelmemiş ne demiş boşver.

zaten doğum yapsan da yanında olmayacaklar bunu bence sende görüyorsun, yanına gelseler bile seni rezil edip sütünü keserler... doğum sonrası çok zor durumda olursan 1-2 haftalığına bir yardımcı tutarsın. bence silme kimseyi hayatından ama aramada.. bozuk saat bile günde iki kere doğruyu gösterir, bir bakarsın ararlar sorarlar kapıları kapatma..

Geliyor malesef aynisi bnm başımda var

eger lohusayken kufurbaz annen yaninda olursa icinden cikilmaz bir duruma girersin. benim annem boyle kufurler etmedigi halde bana davranislari mantikli ve sevecen olmadigi icin meredeyse esimle aram bozuluyordu. 8 ay depresyonla panik atakla savastim. kv ye gelince elini etegini cekmisse sen de uzatma. 2 yastan daha az arayla iki bebegim var. 2. bebegimin lohusaliginda yalniz sayilirdim. inan daha saglikli bir surecti. o yavruyu kucagina alinca hersey degisiyor. endiselenme. ayrica kimseye mesaj atma. sessizce uzaklas. camura basar camur sicratirsin. gelmek isteyen gelir. saglikla gelsin yavru dusunmen gereken tek sey kendi cocugun ve esin gerisi yalan.

Eşimden yana sıkıntım yok zaten en çok o rahatlatıyor beni ikimiziz bu hayatta herşeyi yapicaz beraber diye ama işte yine de ne bileyim gözümde fazla büyüttüm demek ki korkmaya başladım. Eşimin bide 30 dk da olsa uzakta olacak olması daha da arttırdı sanırım korkularımı. En çok da düşündüğümde yanıma çağıracak kimsem yok diye üzülüyorum. Çok hayırsız bir aile ve çevrem olduğunu biliyordum ama böyle dönemlerde daha çok insana dokunuyor bu durum. Normalde eşimle biz birbirimize yeteriz. Aramam kimseyi ben ama işte hamilelik çok değiştiriyor insanı...

iki konunu da okudum bence artık sende onları yok saymalısın. formaliteden ara sor ama sallama. belli yani alışman lazım artık senin de zor ama kabullenirsen düzeltmeye çalışmazsan daha rahat bi zaman geçirirsin.

Sen evladina misler gibi bakarsın emin ol. Elinin altında internet var, guvenemedigin noktada sağlık ocağına git hemsireler çok yardımcı oluyor. Bir de yalnız baktığını söylersen daha da yardımcı olurlar. Kes ilişkini artık. Öyle anne olmaz olsun, karaktersiz kadın.

Yanlış konuya yazmışım :)