Annemle babamın ayrılığında babamda kaldım, 7 yaşındaydım ve annemi 8 yıl hiç görmedim Gerekçeleri boşver önce, bu saatten sonra suçlamak bir şeyi çözmez Benim annemle aramdaki mesafe 15 dakikada kapandı, anne-çocuk arasındaki bağ öyle böyle bir şey değil bahane tutmuyor yani. Annene bir şans ver, ben verdim ve şimdi iyi ki vermişim diyorum, öldüğünde çok harika anılar bıraktı bana, arada bir takılırdım 8 yıl alacaklıyım senden diye şaka olduğunu bilirdi ama yine de gözleri dolardı. Ben duygusal bir insanım anneme kızdığım zamanlar olmuştur ama o çocuk halimle bile doldurmadım kendimi, neden aramıyor, neden gelmiyor gibi düşünmedim, gelmediyse mutlaka var bir sebebi dedim hep, sende duygularını resetle, ona bir şans ver, umarım çok mutlu olursunuz

Bence 24 yasinda olan birinin sorumlulugunu almak ayri 11 yasinda birininki ayri. Ama tabiki affedeceksin sonucta annen

Anne olarak düşünme, kan bağın olan uzaktan akraban gibi düşün. Bu akrabanın evinde bütün üniversite yaşantın boyunca kalabilir misin? Bence hayır... Affetmesine affet ama temkinli ol.

Onerileriniz icin cok tesekkur ederim. Oraya tatile gittigimde cifte vatandaslik islerini halledip sonra Avrupa nin herhangi bir ulkesinde kendi imkanlarimla - eger cok isterlerse onlarin da yardimiyla - okumakta karar kildim. Zaman ne gosterir tabi ki bilemem ama annemle iletisimi kesmeyi dusunmesem de onlarin yaninda da okuyabilecegimi sanmiyorum. Bakalim hayirlisi neyse o olsun artik. Tekrar tesekkur ederim fikirleriniz icin

Bir anneden söz ediyoruz Para kesinlikle bahane olmamali cocugunu görmemek icin Bir anne ne yapar ne eder cocuguna kendini ulastirir...

Annen ama yeterince annelik yapmamış sana. Temelli gitmek yerine önce bir kaç kez ziyarette bulun. Sıcaklığı yakalarsan o zaman düzenini değiştirirsin. Bence şimdi karar verme.

Dogru diyorsun, geldiklerinden beri esi cok cok iyi davrandi hatta daveti universite teklifini ilk basta o yapti. Aksam kalkip universitenin brosurlerini gonderdi internetten. Biz de cok zengin degiliz ama eger istedigin buysa elimizden geleni yapariz dedi. Orada sehrin disinda yasiyorlarmis arsalari varmis suan yeni ev insa ediyorlar. Bizimle yasayamazsan diger evde de sen kalirsin bile dedi. Bilmiyorum istemeyecek fikir degistirecek bir adam bu kadar ayrintili konusur mu? Babamin okutma gucu yok malesef. Ben de o yuzden okuyamadim evin borclarini odemek icin universiteyi biraktim calisiyorum hala. Icimde hep ukte kaldi bi okul bitireyim meslegim olsun diye. Ondan cok olumsuz yaklasamiyorum sanirim bu ihtimale :}

Bu saatten sonra zor be canim... keske gelmeseymis 12 yil gelmemis cocuklugunda annesizligi yasamissin simdi yas 24 bu saatten sonra hersey daha zor olur.. dikkat et ki tekrar hayal kirikligi yaratmasin anne hicbirseye benzemez ozlersin icin acir uzaktayken ama 12 yil dile kolay seni nasil bırakmış nasil dayanmış. Gelip darmadagin edip gitmiş. Hangi ulke oldugunu cok merak ettim yani gelmesi acisindan?

Ben de onu merak ediyorum, onca yil degil de neden simdi? ben herseyi kabullenmisken neden yine boyle karisti ortalik? Ulke Romanya :} Kelebegin

Yani ne kadar biyolojik olarak annen de olsa bahsettiğin kişi şu anda öyle çok da huyunu suyunu bilmediğin, tanımadığın biri. Büyük beklentiler içine girmeden gidip okuyabileceksen, yurt dışında okul fırsatını kaçırma derim. Hatta alabiliyorsan annenden dolayı vatandaşlığını al. Malum tr şartları... Anneni tanımak da istiyorsan buna vesile olabilir.

Hangi ülkede annen? tavsannn Bi' cinnet her şeyi

Babadan ayrı kalmak çok kolay gelir de anneden ayrı kalmak apayrı bir boyut. Annenizin neler yaşadığını biz bilemeyiz ama bir anne evladı için her şeyi yapar. Görmek isterse ne yapar ne eder yine görür. Ama neler yaşamıştır, bunu yargılayamayız bence. Bunun sorgusunu anca siz yapabilirsiniz ve bunda da gayet haklısınız. Yaralarınız kapanmayacaktır ama en azından yaralarınıza merhem olabilecek, ihtiyacınız olduğu bir dönemde yanınızda olmasa da en azından bu dönemde birbirinizle iletişim kurma fırsatınız var ve geçte olsa bunu deneyen bir anneniz var. Onların yanında yaşamasanız bile gidin, görün yaşadıkları ortamı bir şey kaybetmezsiniz. Affedebilmek çok zor ama denemiş olursunuz. Sonradan ben aramızın düzelmesi için elimden geleni yaptım en azından dersiniz. Her şey annenizin davranışlarına bağlı..

Malesef buradakilerle de aram cok iyi degil. Halam hep kendini annem yerine koymaya calisti yillarca baskiyla buyuttu. Annen sana hic bir sey ogretmemis sen cok beceriksizsin gozun disarida hic bir sey yapamazsin diye diye gecirdik gunleri. Onun yuzunden hala mutfaga girdigimde birseyi yanlis yapacagim diye elim ayagima dolasir, buyuk guvensizlik yaratti malesef icimde. Son zamanlarda saygimi da iyice kaybettim. Calistigim sure boyunca hep eve destek oldum yeri geldi ac kaldim kendime ustume basima bir sey almak istedim alamadim. Arkadaslarimla cikmak istedim gezmek istedim param yok diye cikamadim. ama onlar rahat olsun borclar bitsin rahatlariz dedim ailem dedim verdim hep. Birkac ay once dislerimde sikinti cikti yaklasik 1 sene surecek tedavi surecine girecegim ve maddi olarak baya sikintiya dustum. o yuzden bir sure eve para veremeyecegim. halam da Bana gelip birseye ihtiyacin var mi nasilsin demek yerine bu ay para vermedin diye ustune aciklayinca benim de dislerim curuk ben yaptirmiyorum sen nasil bencilsin diye saydirdi da saydirdi. o dakikadan sonra artik son kalan saygim da gitti iste. Babam da elinden geleni yapmistir diye dusunuyorum ama halamin aksine o da cok uzakti. baba sirtim kotu kamburum cikacak dik duramiyorum derdim yok biseyin yok diye umursamaz gormezden gelir hastaneye goturmezdi. ise gidip gelislerinde zaten dogru duzgun gormezdim. simdi de ayni sekilde ayda bir anca goruyorum gormuyorum. maddi ya da manevi cok yakin oldugunu hissetmedim acikcasi hicbir zaman. Dedemi bir cok severdim, alkol problemi vardi yillarca cok ugrastik aci cektik ama ben hep sevdim en yakin oydu benim icin en akli basindamiz da dedem oldu ama onu da 3 ay once kaybettik. beni eve baglayan ya da duygusal olarak yakin hissettigim aile dedigim biri kalmadi yani acikcasi. gun gelse de kurtulsam diye bekliyorum. G

Ben su an Türkmenistandym burda yasam kosulu bizler icin cok iyi ama normal halk icin zor. Anneni anlıyorum o yuzden parasızlık çekmiş ya. Belki yeni bir düzen kurarsın orda. Hayalperest5 Hayalperestim, bulutlardayım, uçuyorum tek ayak

Ben Romanya'lı anne için biraz daha ılımlı şeyler yazacağım, kadın Türkiye'de evlenmiş, çocuğu Türkiye'de doğmuş, yani konu sahibesi Türk vatandaşı, çocuğu 11 yaşına gelene kadar burada kalmış, sonrasında ülkesine dönmüş, benim bildiğim kadarıyla Türk vatandaşı olan çocuğunuza, hele de babasından ayrılmışsanız pasaport çıkartıp yurtdışına götürebilmeniz için babanın muvafakatname vermesi gerekir, velayet kimde olursa olsun muvafakatname olmadan 18 yaşın altındaki çocuğunuz için pasaport çıkartamıyorsunuz. Belki annesi böyle bir sorun yaşadı, baba gerekli belgeyi vermedi, Romanya sizlerinde yazdığına göre halkının pekte refah içinde yaşadığı bir ülke değil, geçen 12-13 yıl içerisinde maddi imkansızlıklar yüzünden kızıyla irtibata geçememiş olabilir. Öte yandan annesini tanımıyor, karakterini bilmiyor, belki neden görüşmediğini açıkladığı tüm gerekçeleri birer bahaneden ibaret bilemeyiz, bu sebeple elbette temkinli olmalı, aile olmak adına çok fazla hayaller kurmamalı ama annesinden dolayı vatandaşlık alabilir, orada okuyabilir, okurken çalışabilir, iş imkanlarını da araştırırsa yarı yolda bırakılma ihtimaline karşı hazırlıklı olur. Konu sahibesi çokta yüksek beklentilere girmeden annenizi tanımak, onunda sizi tanıması adına bir fırsat verebilirsiniz.

Eger onların yanında mutluysan git tabi. Geçmişi boşver gitmek istiyorsan bir saniye bekleme

Nasil huzurla okudum yazdiklarinizi :} cok tesekkur ederim insallah dediginiz gibidir umutla bakmak herseye daha cok yardimci oluyor.

Neden gidip kalıyorsunuz ki? Arada görmeye gidersiniz belki ama bilemiyorum anneniz de pek çabalamamış açıkçası, sizin çabalarınızı da boşa çıkarmış üstelik.

Affetmek insanı aydınlığa götürür ve iyileştirir. Kalbin çok güzel hic kin tutamiyorsun. o kalbe affetmek yakısır. senin mutluluğun için bir çaba hissediyorsan bir şans ver canım. Yolun bahtın açık olsun.

Babanız okutamıyorsa, bundan sonra birazda anneniz sizinle ilgilenip, annelik görevini birazda olsa yapmış olur. Bence değerlendirmelisiniz. İstikbaliniz için. Hemen hayır demeyin. Hakkınızda hayırlısı olsun.

Keske böyle yapmasaymis annen.. Bende Babamla ayni durumu yasadim ve oda yillar sonra geldikten sonra bagimi kesmedim tabi ama mesafeli davraniyorum. Sonucta Sanada baban halan babaannen bakmislar. En önemli kritik yillarinda annen yaninda degildi simdi sanki hazira konmus gibi oldu nasilsa cocuk büyüdü gibisinden

ilk basta dediginiz gibi bir dostla karsilasmis gibiydi cok isinamadim, annem de yapi olarak soguk bir insandir alismam zaman aldi ama bir kac gun icinde zaman gecirdikce tekrar annem gibi hissetmeye basladim. o yuzden tam boyle hissederken gitmesi daha cok uzdu ya -Mavi Güzel kalın.. Birde trombosit bağışı yapın Anneler

Ben olsam giderdim.

Babanla ilişkindende bahsetseydin keşke Eğer iyi bir ilişkiniz var ise senin için emek verdiler sevgilerini eksik etmedilerse senin zaten bir ailen var Benzer bir durumu yeğenim yaşadı oda 18 yaşında şuanda gitti ama kısa süre sonra daha büyük yaralarla geri geldi Karar vermeden çok iyi düşün

Merhaba hanimlar, ilk konumu daha guzel birseyler icin acmak isterdim ama kismet boyle birseye oldu.. Benim annem yabanci, babamla ben kucuk yastayken bosanmislar. Biz 11 yasima kadar annemle birlikte yasadik. Sonra annem kendi ulkesine gitti, ben de babam halam ve dedemin yaninda buyudum. O yillarda yasadiklarim kisiligimi dusuncelerimi bakis acimi herseyi etkiledi. Anlatacak cok sey var elbet ama ben anne tarafindan bahsedeyim. Yasim suan 24, annem 12 sene sonra ilk kez Turkiye ye geldi. Yillar boyunca gelmesini istedim gelmedi, hep bir engel vardi. 3 sene kadar once ben para biriktirip gitmek istedim o zaman da bir bahane uretip kabul etmedi. 2 sene once de bir saglik problemim olmasina ragmen yazip sormadi ben de en sonunda denemekten vazgectim ve annemi hayatimdan silmeye karar verdim. Yaklasik 7 ay once bir mail atti ve sonunda Turkiye ye gelecegini; kabul etmemi umdugunu vs soyledi. Ben de son bir sans vererek gelmesini kabul ettim. Gecen hafta esiyle geldiler ve birlikte 1 hafta gecirdik. Bir saat kadar once yolcu ettim ve ise gectim. Simdi de karmakarisik duygular icindeyim.. Guzel vakit gecirdik, esini cok sevdim ayni sekilde o da beni. Ulkelerine gidip orada yasamami teklif ettiler, universite okumak istersem her sekilde yardim edeceklerini soylediler. Ziyaret icin bile olsa gelmemi istediler. Ben de tam onlara ve benimle ilgilenen, gelecegimle ilgili sorular soran, yemegimi dusunen arkamda durmak desteklemek isteyen bir aile fikrine alismaya baslamistim ki gittiler. Simdi ne yapacagimi ise bilmiyorum. Bunca yil neden gelmedigi neden beni istemedigi ya da hasta oldugumda arayip sormadigi hakkinda sorular sordum konustum. Bekledigimden cok farkli seyler soylemedi acikcasi. Parasinin olmadigi, cok zorluk yasadigi, hastaliklar gecirdigi bazen internete bile ulasamadigi vs vs. Sonucta dusununce hepsi bahane. Simdi dusunuyorum annemi affetmeli miyim? Onca yili ve bende actigi yaralari kapatabilir miyim? Yurtdisina gidip onlarla yasayabilir miyim? Bir ailemin olmasi nasil olur? Ne yapmaliyim ne hissetmeliyim? Tek bildigim tam yeniden buldugumu dusunmus, alismaya baslamisken tekrar ulkesine donmesi. Ne zaman bir daha gorebilecegimi bilmemek ve simdiden ozledigim.. Onun disinda kafamda hersey karman corman. Cok uzun olduysa affola, icimi dokmeye ihtiyacim varmis sanirim. Yorumlariniza guzel dusuncelerinize her zaman acigim. Dertlesmek paylasmak iyi gelir kafamdakileri netlestirir belki.. :}

Oradaki gençler de Çoğunlukla Almanya İngiltere ve İspanya gibi yerlere çalışmaya okumaya gitmekte. genç nüfusu bu yüzden daha az. romanya nın AB ülkesi olması işleri kolaylaştırmakta. o yüzden orada yaşamayı iyi düşünün.

Yaa cok tesekkur ederim ne guzel sozleriniz cok iyi geldi mahcup oldum. Hepimiz icin en iyisi neyse o olur insallah baska bir sey istemiyorum.

Ne kadar iyi bir adam. Anneniz çok şanslı, siz de öyle. Aslında önce yurda biraz bakıp olmazsa sunduğu seçeneği kabul edebilirsiniz. Ama önce biraz alışmak gerek diye düşünüyorum direk tamam demek abes kaçabilir. . push ; Caulfield-

evet boyle olmasi da mumkun. Ama hazira konmayi dusunse gel bizimle yasa okulunu oku vs diyecegini sanmiyorum yas kucuk de olsa buyuk de baska bir insanin sorumlulugunu almak kolay sey degil. Ya da ben olumlu tarafindan bakmaya bahane uretmeye calisiyorum affedebilmek icin bilemedim

Romanya da hayat zor, ekonomik olarak Avrupa'nın en fakir ülkesi. annenizin maddiyatla ve size iyi gelecek sunamamakla ilgili kaygılarından dolayı size yakın olamamış olabilir. Bence siz çok fazla beklentiye girmeden annenizle ilişkilerinizi yürütün. romanyaya ziyarete gidin onları ama orada yaşamak için ziyaretinizden sonra karar verin derim. çünkü Oray'ı beğenmeme ihtimaliniz çok yüksek.

Belki annemden cifte vatandaslik alabilirsem - arastirdim boyle bir hakkim varmis kandan yari Romen oldugum icin - ab vatandasi olmam sayesinde Romanya degil de dediginiz gibi daha iyi bir Avrupa ulkesinde okuyabilirim. Ama onun maliyetini karsilarlar mi tabi bilemem :} Yalniz olmak da daha zor olur herhalde. Dead Cell

temelli gitme bence. ama annenden dolayı çift vatandaşlık al. lazım olabilir ilerde. düzenini bozman çok mantıklı gelmedi

Bir insan; " her ne olursa olsun evladını neden bırakır? " Benim aklım bunu almıyor. . Anne değilim ama çocuğumun tırnağını vermem. .

Yıllar sonra ilk defa karşılaşınca annenizden o anne sıcaklığını aldınız mı, yani o bağı hissedebildiniz mi? Yoksa iyi bir aile dostunuzla karşılaşmış gibi bir his miydi? Şayet o bağı hissettiyseniz içinizde bu kadar aile özlemi varken bir kere daha deneyin derim ben. Kabul edin.

Tesekkur ederim yazdiklariniz icin. Hala dusunme asamasindayim, dediginiz gibi buyuk bir hamle yapmak cok da saglikli olmaz. Yeterince tanidiktan sonra kendi imkanlarimi da kullanarak maddi manevi anlamda ona bagli olmadan gidip yerlesebilirim diye dusunuyorum. Hic olmazsa daha huzurlu bir ulkede yasarim, maddiyat cok olmasa da olur.

Romanya

Okurken son detaylarda, sizin gidip orada yaşadığınız aile sahnesi geldi gözlerimin önüne. ne güzel. Anlattığınız kadarı ile ben inandım annenizin söylediklerine, eğer sizi gerçekten istemiyor olsaydı, şu noktada da gelmezdi.. bir arkadasım annesini yıllar sonra gidip buldu ama kadın açıkça istemedi. Küçükken bıraktığında tamamen gözden çıkarmış.. Babanız ve aile büyükleriniz, sağolsunlar bu yaşınıza kadar size bakmış büyütmüş, anneniz de üniversite hayatınız boyunca destek olsun yanınızda olsun.. Bir şans verin ikinize. Hakkınızda en hayırlısı olsun..

Annen senin okuyamadığını görüp, üzülmüş olabirlir. Belki bundan sonra sana yardımcı olmak istemiştir. Halanın yanında rahat ve mutlu değilsen annenin yanına git bence.

Git ve üniveristeyi oku... cifte vatandaşlıgı da al... AB üyesi sonucta... üni bitirmen durumunda önün açık... türkiyede üni mezunu olmadan ne uzar ne de kısalırsın... üni mezunu olanlar bile memnun degiller... bence büyük fırsat... gelecegini düşün...

Senin hikayenin bi benzerinide ben yaşadım. Babamla annem ben 12 yaşındayken ayrıldılar.12 yıl boyunca babamı hiç görmedim üstelik aynı şehirde yaşıyorduk. Bi gün abim eve geldi babam kaza yapmış dedi, trafik kazası ağır yaralı 1 ay yoğun bakımda kaldı ilk kez o zaman gördüm gerçi sargılardan pek de göremedim ama. Bi daha uyanmadı 1ay sonunda vefat etti. Allah yaşatmasın böyle de karşılaşabilirdin onun için herşeyi unut, affet kalan zamanınızı telafi edin

Kesinlikle sen beklentini az tut bu durumun artılarını al hayatına Eğer iyi şeyler olursa daha mutlu olursun yok olmaz isede hayal kırıklığı yaşamazsın

Simdi mesaj atti esi evlerine varmislar. Keske biraz daha kalsaydiniz dedim. Suan icin yapabilecegimiz birsey yok, ama benim istedigim annenle birlikte yasaman tekrar birlikte olabilmeniz. Lutfen bunu dusun yazmis.

Ben su an Türkmenistandym burda yasam kosulu bizler icin cok iyi ama normal halk icin zor. Anneni anlıyorum o yuzden parasızlık çekmiş ya. Belki yeni bir düzen kurarsın orda. btlyur Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Offf bunu da okuyunca git annenin yanına demekten başka birşey gelmedi. Halaya da bundan sonra asla 1 kuruş verme. ATTRAENTE ACTA EST

Üzüldüm gerçekten Okumakda içinde kalmış Ben diyorum ki direk kafanda annenlerle aile olmayı kurma beklentini en aza indir Orada okumayı bir araştır neler yapabilirsin ilerisi için getirisi ne olur Annenden vatandaşlık alma hakkın var onuda al mutlaka En azından belki gidip sürekli kalmasanda üniveristeyi okur sonra hayatını yeniden şekillendirirsin

Affetmek ve onu olduğu gibi kabul etmek seni rahatlatır. Kendin için affetmelisin çünkü annesi tarafından terk edilmiş bir çocuksun ve herkes gibi annene ihtiyacın var.

Tatillerde git görüş. Onlar gelsin gitsin. Bu saatten sonrabir evde oturmak çok çok zor. Kurulu düEnini bırakıp gitmemelisin bence.

Bu yaşına kadar gelmesin merak etmesin yıllar sonra gelip senin duzenini alt üst etsin. bilemiyorum. neticede anneniz. bencede senin yerinde olsam giderdim yanına nasil davranıyor gercekten bi evlat sevgisiyle sefkatle sana yaklasiyorsa gercekten bi pişmanlığı varsa ewet bi şansı hakediyo. demektir