Bu arada biten ne? Boşanıyor musunuz sonu açık kalmış konunun

Söylemiştim eşimin ailesine yakın oturuyoruz diye ve orası kendi evleri. Eşim o evde hiç oturmak istemiyordu. Mahalle çok sessiz, sıkıcı bir yer. Eşimin annesi orada oturması için ısrar ediyordu. Eşime kalsa orayı satıp başka yerden ev almak istiyordu ama eşimin annesi daha satarsınız alırsınız diyordu. Hatta beni eşimi ikna etmem için arayıp "oturun orada koca ev, kiraya çıkıp ne yapacaksınız, evleri var kiraya çıktılar, bak geçinemiyorlar derler" dedi. Bende doğru söylüyor ne gerek var dedim eşimi ikna ettim. Gerçi ben evi gördükten sonra pek istememiştim ama daha sonra da eşim en kısa sürede satar başka yere gideriz demişti. Neyse daha sonra eşimin annesi eve geldiğinde " ayy bu ev çok sıcak, biz burada oturmalıydık, ben yazın oda oda taşırım" demeye başladı. Ben içimden sinir oluyorum ama ona bir şey demiyordum. Eşyalarım sığmaz hem baştan madem belli olaydı ona göre alırdım dedim. Bana "ayy sığar sığar yemek masanı şöyle koyarsından başladı söyledi nasıl koyacağımı. Kafasında planını kurmuş demek ki. Benim gelenim oluyor, kardeşlerim geliyor, kızım geliyor nerede yatıracağım? dedi.(10 senedir nerede yatırıyordu bilmiyorum)Görümcemın kızı evin içinde koşuyormuş pek hoşuna gitmiş. Bunların mevzusunun açılması beni rahatsız ediyordu ama fazla bir şey diyemiyordum. Kendi evi çok soğuk olduğu için geçmek istiyor. Alt dairesi boş yerler buz gibiymiş, biz gençmişiz üşümezmişiz. Evde yemek masasının yerini beğenmedi kaç kere değiştirmek istedi. Salondan başka odaya kapı açılıyor orayı kapattırmak istedi, ben "hayır" dedikçe söyleyip durdu. Her gittiğimde " y kahvaltısını etti mi, akşam ballı sütünü içti mi, gece kaçta yattınız?" diye sorup duruyordu. Aynı sorulara cevap vermekten sıkıldım anlattım eşime "kötü niyetler sormuyor dedi. Kınam gecemin ertesi günü ben teyzelerimle yaşayacağım şehre gittik doğal olarakta teyzemler çekinir eder diye bizim evde kalmak istedik. Kaldıkta ama bunun lafı yapıldı. Neymiş efendim bizim o evde kalmamız aslında doğru değilmiş, gelin evinde kalınmazmış benim teyzemlerle onların evinde kalmamız gerekiyormuş ama eşimle kayınpederimi oraya göndermeliyimş. Bende "eee ne anladım bu işten hani gelin evinde kalınmazdı" dedim. Biz "ev sahibiyiz gibi " bi laf etti. Bende anladım ben ev sahibi değilim dedim. Sonra bana "aaa olur mu orası seninde evin " dedi. Düğünden bir gün önce dayımların geldiği akşam teyzeme"kalk yardım et, çay koy" demiş. Bunu dayım duymuş. Kına gecesinde anneme "ayy şimdi siz tam olarak kaç kişi geleceksiniz, net bi sayı verin benim kendi gelenim olacak onları camide mi yatıracağım? demiş. Eşimin annesi beni kendi kızı gibi gördüğünü söyledi hep. Beni çok sevdiğini, Bana iyilikleri oldu evet inkar edemem ama düşününce bunları birilerine anlatması göstermelik gibi geldi. Mesela bana kaban alındı Kaban alındıktan 5 gün sonra misafirliğe gittiğimizde bana " hayalperest gel kabanını Z. teyzene göster dedi. Şimdi ne gerek var ki bunu demesine anlamadım ben. Kısaca bunları düşündükçe oraya gitmemem için çok nedenler buldum. Aslında var daha yazılacaklar ama fazla sıkmayayım sizleri de. Ben oraya gidemiyorum, eşimde buraya gelemiyor. Ve her şey bitiyor. Boşanma aşamasındayız. Bazen düşünüyorum ben mi çok abarttım diye ama bakınca haklıyım diyorum. Çünkü çıkar yol yok. Gebere Jackson Sümüğümü çeker

arkadas yazar olacakmis prova yapmis burda..

Hep annem annem annem kv kv kv kv siz ikiniz bir aile olamamıssınız evınızde neden boğuldunuz neden süreklı agladınız ben bunları anlamadım dursaydınız evınızde temızlık yapsaydınız, yenı yemekler ogrenseydınız yenı arkadaslar edınseydınız gttiğiniz yerı kesfetseydınız gunduzlerı aksama da gıyınıp süslenıp kocanızı guler yuzle karsılasaydınız annemlerle kucukken ananemın yasadıgı sehire giderdik ben ortaokulda falandım süreklı ağlar annemı huzursuz ederdım, içim sıkılırdı, burdan gtmek ıstıyorum derdım o zamanlar geldı aklıma ama siz evlenmıs koskoca kadınsınız, cocuk gbı davranmıssınız ben yasadıklarınızdan hıcbırsey anlamadım.

Ben oraya ön yargılı gitmedim hanımefendi derin depresyon geçireceğime dair önceden de vahiy inmedi bana bilemezdim yani. Diğer yazdıklarınızda zaten benim orada duramamdan kaynaklı yaşandı. Ben şehir dışında okudum bu sıkıntıları çekmedim.

Hayal kardeşim, yaşın kaç? Evlenecek olgunluğa erişmemişsin. Şimdi ailen, İstanbul'un aksiyonu iyi geldi sana ama boşanınca aslında evliliğine hiç sebepsiz yere sahip çıkmayıp, yalnız kaldığını anlayacak, o pişmanlığı yaşayacaksın. Kendini haklı görmek için istediğin kadar düşün, kaynanana karşı içini doldur ama o kadar kötü bir insan olsaydı, kendi rızanla hergün kadının evine gidip, bütün vaktini orada geçirmezdin.

E düğünden önce bi ton mevzu laf sokma olmuş. Ayrılsaydınız o zaman. Hem yorum bekliyorsunuz hem de yaşamayan anlamaz diyorsunuz. E ne bekliyorsunuz?

Merhaba, Sizi üzmek istemem ama evlenecek kadar olgunluğa erişememişsiniz siz, ailenizi özlersiniz de böyle kendinizi harap etmeniz bana normal gelmedi. Hayatta herşey istediğimiz gibi olmuyor, sıkılıyorsanız meşgale bulsaydınız, işe girseydiniz, siz sorunlardan kurtulmaya çalışmamışsınız ki?Eşinize de hak veriyorum bu durumda. Kayınvalidenizle aşırı samimiyet kurmuşsunuz, mesafe güzel birşeydir.

Çocuk gibi davranmışsın annem de annem demek ne, nıye evlendin ki eşine yazık ayıp değil mi sevilmediğini hisseder yanında mutsuz birini gördükçe, istanbulda boğazda otursan nolacak sanki burada herkes hergün geziyor ya da istanbulda bile herkes lüks semtte ışıl ışıl caddelerde mi oturuyor. Sevdiğin adam yanında daha ne ki. Ha istemiyorsan sa Buna çözüm bulmak yerine ağlamak vs çocukca, kendine çeki düzen vermeliydin Kv konusu ayrı sıkıntı, sürekli gidersen çenesine de maruz kalman normal smartieslidondurma bir yangini sondurecek mucizeler elbet

Konuda okudugum pek cok hata var ama sanirim en buyugu esinizin ailesine her gun kahvaltiya gidip tum gunu orada öldürmek. Calisacak kapasitedeki bir kadin kpss veya tayin vb bir sey beklerken kendine sosyal aktivite olarak bunu belirlememeli diye dusunuyorum. Her ilde ilcede sivil toplum kuruluslari vardir, kutuphaneler vardir, demem o ki oralarda takilsaydiniz psikolojinize iyi gelirdi ve kvnin sacmalamalarini takmamis olurdunuz

Hiç eleştriye açık biri değilsiniz bu sert çıkışın sebebi nedir? Ben karanlıktan korkarım, apartmanın ışığı sönünce anlamıştım bunu mesela. Üniversiteye gittin, yada hiç mi ayrı kalmadın? Eğer daha önce ayrı kaldığınızda bir problem olmadıysa, bu problem şimdi nüksediyorsa, sizin bir psikolojik sorununuz var demektir. Destek alarak bu zamanlarınızı yuvanızı bozmadan atlatmanızı temenni ederim

Yazıda giriş, gelişme, sonuç yok. İmla hataları, anlam bozukluğu olan cümleler var. Anladığım şey eşinizin annesiyle aranız bozuk, o şehre gitmek istemiyorsunuz. Eşiniz de sizin olduğunuz yere gelmiyor. Ama siz başta o evde yaşamak için eşinizi ikna etmişsiniz. Şimdi de o evden başka eve taşınmak için ikna edin eşinizi ve evliliğinizi sürdürün. Lütfen kızmayın ama küçük kız çocuğu gibi önce 'ben istiyorum bana ne bana ne' ruh halindeyken sonra sürekli şikayet ettiğinizi düşünüyorum. Eşinizi seviyorsanız evliliğiniz toparlanabilir. H

1)Madem bu kadar derin depresyon geçirip evliliğinizden vazgececek duruma gelecektiniz, neden evlenip gittiniz? 2)Kv ile fazla vakit geçirmek, fazla muhatap olmak ondan gelecek her türlü soruya ve cevaba hazırlı olmak anlamına gelir. 3)Sen kocanla ilgilenme hep ağla memnun olma, bende bir anne olsam oğlumun mutsuz bir evliliği olsun istemezdim kusura bakmayın. 4)Hayat her şeyi istediğimiz gibi yaşatmaz, evinize alışmayı ve mutlu olmayı çok istemeli ve başarmalıydınız. Velasıl kelam kimse sizin evinize karışmamış, gezenti gibi gezmişsiniz Bu evlilik sizin yüzünüzden bitmiş, üzgünüm

Öncelikle her şey bitmiş filan değil. Evliliğinizi hala kurtarabilirsiniz. Öncelikle o mahalleden taşının. Hazır eşiniz de istemiyormuş. Daha canlı daha hareketli bir yere geçin. Her gün her gün kayınvalideye gitmenin ne anlamı var? Haftada 1 gün eşinizle gidersiniz, 1 gün de çok istiyorsanız tek gidersiniz oldu bitti. O kadar sık görüştükçe soğumanız çok normal. Kendinize acilen bir meşguliyet bulun. Part-time iş olur, belediyelerin ve halk eğitim merkezlerinin kursları olur, spor salonları olur...

eşiniz haklı hem siz istemişsiniz hem çocuk gibi ailenizi özlemişsiniz daha ilk zamanlardan... olmasalar ne yapacaktınız nasıl oyalacaktınız kendinizi? benima annem babam yok ben ne yapayım nereye gideyim de bulayım.. canım sıkıldı evliliğimimi bozayım?

İster istemez aile evi ozlenir ama sen çok abartmissin kendini eşinin yerine koy. Yeni evlisin akşam işin bitmiş evine geliyosun eşinin yanına her akşam şiş gözler mutsuz bir surat. Adam da bıkmıştır oda böyle hayal etmemiştir. Kaldi ki eşinde orda yaşamak istemiyormuş. Neden kendinize aktivite bulamadınız yada ne bileyim bi KPSS kursuna gidebilirdin, halk eğitime veya özel kurslara gidebilirdin, komşularla tanışabilirdin. Sen hiç adım atmamissin ki bir denesen belki ömür boyu orda kalmak isterdin. Yada KPSS asılır atanır giderdin çok erken karar vermişsin

Bence yol yakınken bu işin peşini bırakın... Yani yazarlığın

Bir laf vardır yaşayan bilir, anlar diye. İnsan başına gelmeyince anlayamıyor. Ben denedim bir şeylerle uğraşmayı, kursa yazıldım ama başlamamıştı daha KPSS içinde görüştük dersaneyle ama olmadı. Elimde olan bir şey değil. Ben kendimi biliyorum. Ben orada çok farklı biriydim. Orada yaşadıklarım psikolojik değildi. Kendimi motive etmeye çok çalıştım. Sonuşta anlatamadıklarımda var elbet. Ben sadece bu kadarını yazmak istedim o kadar.

Yaa bazıları için uzaktan konuşmak gerçekten çok kolay. En basitinden bana bir şey alınacağı zaman bile bizimle gelmeye kalkan bir kadından bahsediyorum. Nasıl mesafe koyabilirim? Ben eşime biz beraber alalım gelmesin dediğim halde eşim bir şey demiyordu. Bir gün oğlunu görmesin ertesi gün kendi çıkıp geliyordu, ne yapayım kapıyı mı açmayayım yoksa evden mi kovayım? Ben evimde durabilseydim zaten her gün her gün orada ne işim var. Korkuyordum, boğuluyordum. Mecbur gidiyordum. Yasak konular sanırım inanmayanınız da vardır ama yaşadım, hissettim biliyorum. Boşuna değildi hiçbir şey! H

yorum yapacaklar bunu görsün..

Eşiniz sıkılmış bu melankoliden. Haklısınız kv gerçekten kötü niyetli ve uzak durmalısınız Allah korusun iftira falan da atabilir dikkatli olun. Ailenizi özleyebilirsiniz ama hep diyoruz ya siz eşinizle bir ailesiniz artık. Kimse sizi orada silah zoruyla tutmuyor orası sizin eviniz artık.

Ulan arkadsş biz okuyup okuyup dertleniyoruz. Millet trollük peşinde. Yalnız ben sana birşey söyleyeyim, o kitap satmaz

Aferin sana. Insanlar sana destek olsun yazını okuyup anlamaya çalışsın fikir üretsin. Bak sen de burdan yürür çok başarılı bir yazar olursun artık.

Merhabalar, uzun süredir takip ediyorum burayı. Çok düşündüm yazıp yazmama konusunu ama sonunda yazmaya karar verdim. Çok uzun olacak ama sıkılmadan okumanızı istiyorum. Ben 5 aylık evliyim. Eşimle üniversitede tanıştık ve severek evlendik.4.5 senenin ardından. İlişkimiz hep uzaktan yürüdü zoru başardık dedik ama her şey bitti. Hayallerimiz suya düştü. Ben şehir dışına gittim. Ailemi, arkadaşlarımı, doğum büyüdüğüm yeri bırakıp eşimin doğup büyüdüğü yere. Orada yaşamayı eşim istemiyordu ama işi gereği mecburiyetten orada kalmıştı. Bende İstanbul'un boğuculuğundan, trafiğinden, havasından sıkılmış sakin yer diye sevdiğim yanımda diye kabul ettim. Kötü bir yer de değildi nişanlılık sürecinde annemle gidip gördük hatta ben sevmiştim. Arkadaşlarım, çevrem bana yapabilecek misin dediklerinde "yaşanmayacak bir yer değil, ben sevdim, sakin benlik" demiştim. Ama baştan konuşmuştuk eşimle çok kalmayacaktık orada ben KPSS'ye hazırlanıp memur olup başka yere gidecektik. İstanbul, ilk planlarım arasında yoktu ama zaman yaklaştıkça aileden ayrılma düşüncesi beni onu da planıma dahil etmeye itti. Eşime gideriz dediğim 3. seçenek arasında sunuyordum hep. Hatta içimin buruk olduğunu ama onunla evleneceğim için mutlu olduğunu söylüyordum. Evet vee sonunda o gün geldi biz evlendik. İlk zamanlar tatildi, eve doğalgaz girmişti onlarla uğraşıldı derken 1 ay bir şekilde geçti. Bayrama ailemin yanına geldik eşim bende 3 gün önce döndü ben ailemle biraz daha vakit geçirmek istedim. Ailemin yanından döndükten sonra eşim işe gittikten sonra evde sabahtan akşama kadar yalnızdım. Evde durmak istemiyorum, boğuluyorum, nefes alamıyorum. Sürekli ağlıyordum. Eşim her geldiğinde beni ağlamış, mutsuz görüyordu ve bundan dolayı tartışmalarımız çıkıyordu. Boşan git o zaman keşke getirmeseydim seni gibi laflar ediyordu. Beni mutlu etmek için elinden geleni yaptı her akşam dışarıya çıkarıyordu ama nafile ben evde olduğum zaman çok kötü oluyordum sürekli ailemi düşünüyordum. Dışarı çıksak bile içimdeki sıkıntı bi nebze gidiyordu ama ailem sürekli her yerde aklımdaydı. Onlara bir şey olacak diye korkuyordum. Eşimin ailesiyle yakın oturuyoruz 2 hafta onlar yoktu onlar geldikten sonra ben haftaiçi her gün oraya kahvaltıya gidiyordum. Sabahtan akşama kadar oradaydım. Bazen yemekleri orada yiyorduk. Fazlasıyla vakit geçiriyordum orada. Diyeceksiniz ki "oturaydın evinde ne işin var" bu lafı duydum ben arkadaşlarımdan hatta eşimden de ama evde duramıyorum, boğuluyorum ne yapayım diyordum.2 ayım her gün ağlamaklı kimi zaman belli ederek, kimi zaman içime içime ağlayarak, her gün ailemi düşünerek, üzüntüden midemi bozacak kadar, kemiklerim batacak kadar zayıflarak geçti. Daha sonra ailemin yanına geldim. Buraya geldiğimde yaşadığımı hissettim. Nefes aldığımı, hayatın güzelliklerini her şeyin farkına vardım. Eşime de söyledim bunu bana "gelme o zaman orada kal" dedi sinirlenerek olay orada patlak verdi. O sırada arkadaşımdaydım olayları titreye titreye ağlayarak anlatıyordum. Eşim annemi arayıp söylemiş dediğimi daha sonra annem aradı beni gelince konuşuruz diye. Gittim eve çocukluğumu bilen annemin çok yakın arkadaşı vardı. Orada yaşadıklarımı, eşimin annesinin laflarını titreyerek ona da anlattım. Oradayken eşimin annesinin laflarını o kadar takmıyordum ama ailemin yanına gelip kafa dinleyince sinir olmaya başladım. Nişanlandığımız ilk günden beri sürekli "bizim gibi bir aile bulamazsınız, bizden iyisini bulamazsınız" deyip durdu."ben her şeyin en iyisini aldım, en kalitelisini aldım" diye övünüp durdu. Sinyalleri verdi aslında anlamayamadım ama. Eşim zaten annesinden bahsetmişti, kafamda soru işaretleri vardı ama gözümde pembe gözlükler göremedim. Düğünümden bir gün önce -daha önce bu mevzu geçmişti- takı muhabbetini açtı. Ben fazla sevmediğimi, takmak istemediğimi söylemiştim. O gün bana "sana o zaman niye düğün yapıyoruz ki sen nikahtan gitmeliksin" dedi. Teyzemede bi çıkışması oldu. Ama ben takmadım çünkü ertesi gün düğünüm var ben onu düşünüyorum. Aynı gün bana komşularının içinde gelinliğin altına aldığım yüksek converse tipi ayakkabı için "bu giyilir mi, gelinliğin yerlerde sürünecek sen bizi rezil mi edeceksin" dedi. Ben yine bir şey demedim. Görümcem sağolsun savunmuştu çünkü beni. Daha sonra bana benim moralim bozukken "eşyalarını başkası mı kullansın, aklını başına devşir evine sahip çık" gibi laflar etti. Ben eşimi aradım bir gün biriyle görüşüyormuş dedim. " Ayy yoksa hayatında biri mi var" dedi gülerek. Bende gayet ciddi keyfi bilir dedim. Benim onunla uğraşacak gücüm yoktu gerçekten orada. Başka bir zamanda "sen böyle yaparsan y eve gelmez, toplantım var der, hayatına da biri girer, bizde oğlumuz için çözüm yolu buluruz" dedi. Ben yine bir şey diyemedim. Orada sürekli ağlamaklı, mutsuz moddayım çünkü. Benim annemle babam ayrılar. Abim annem ve kardeşime bakıyor. Bir gün eşimin annesi olacak kadın bana " annenle baban barışmaz mı, bak şu şu komşu vardı o kadar sene sonra tekrar evlendiler" dedi. Ben "biz istemiyoruz, öyle bir şey olamaz" dedim. Neden olmasın hem yalnız kalmasın annen, kardeşin dedi. Ben niye yalnız kalacakmış iki tane kocaman evladı var biz sahip çıkarız, hem gelir bende de kalır dedim. Bunu dememin ardından o kadın " aaa olur mu hiç ev ev üstüne kurulur mu" dedi. Ben sinir oldum tabii gerekirse ev tutarım ben yinede bakarım dedim. Sonrasında ne dedi sinirden hatırlamıyorum bile. O gün öğlen komşuya çıktık ve komşusu(daha 3 ay önce çekiştirdiği, arkasından cahil dediği) bana annen baban barışmaz mı dedi. Ben ağlamaya başladım. Bunun üzerine o kadın demez mi "ayy ben gelinim olduğu halde söyleyemiyorum, sen nasıl söylüyorsun"diye. Sanırım bayağı uzun oldu okuduğunuz için teşekkür ederim daha yazacaklarım var ama bir alt mesaj da devam edeyim ona da burada fazla sıkmayayım.

Anladığım kadarı ile eşinizle direk bir sorununuz yok. Ailenizi çok özlemişsiniz ama bu da evliliğin ilk zamanları aynı şehirdeyken bile oluyor. Ailesinin lafları sıkıntılı ama ona rağmen içli dışlıymışsınız biraz mesafe her şeyi halleder. Psikolojiniz çok bozulmuş bunun düzelmesi lazım. İş konusu ne oldu?

Bizde mistik bir şekilde üyeliğinize son veriyoruz.

Hanımlar kusura bakmayın metro da tanık olduğum bir mevzuyu ben birazcık abartarak anlattım. Kendimce bir şeyler yazarım, Kitap yazmayı düşünüyorum. İlham gelir belki diye bir şeyler karaladım. Bunları buraya yazdım tepkileri merak ettim açıkcası. Birazcık olayı mistik şeylerle bağlamayı düşünüyorum. Bu tip sorunlarla günümüzde karşılaşıyoruz belki yazılan şeylerden de bana ilham verecek bir şeyler çıkarabilirim. bir garip oblomov

Eşiniz size çok destek olmuş. Annesiyle aranıza mesafe koyabilirsiniz neden boşanmak 5 ay da? Ve ortada hiçbir problem yok. Yapmayın burada kk da ne kadar çok sıkıntı yaşıyor insanlar çaba harcıyor bitmesin diye siz neden vazgeçiyorsunuz? Bence boşanmayı rafa kaldırın bir süre birbirinize zaman verin ayrı kalın ozleyecekmisiniz evinizi bakalım? H

İlk zamanlarar oluyor bu sıkıntılar. Nefes aldığınızı hissediyorsunuz eşinizin evi ne kadar rahat olursa olsun ailenize gittiğinizde Özlem duyuyorsunuz. İlk ayimda aynı hatayı ben yapıyordum çok özledim vs diye ağlardım götürür belki kalmama izin verir diyordum ben ağladıkça eşim sinirleniyordu. Sonra hata yaptığımı farkettim. Severek evlenmişsinz2kendinize yazık etmeyin eşinizle bir sorununuz yoksa. Ve şu kv ile aranıza mesafe koyun lütfen. Laf söylediği zaman cevabını da verin ezdirmeyin kendinizi H

Allah böyle kaynana vermesin. Esinize de anlatın diycem de adam sizin derdinizden boğulmuş. Hatanız su sizin: sevdiginiz adama onunlayken mutsuz olduğunuzu söylemissiniz sürekli. Esiniz eminim çok kırılmıstır ve uzaklasmıştır sizden. Keske bir uzmandan yardim alsaydınız isler bu kadar sarpa saracağına. Ve kv'den de uzak durun. Bu laflar takilmayacak laflar mı Allah aşkına? Kaç tane kavga çıkardı şu sözler yüzünden.

Bence sen evine, evli olmaya ve kocana alışamamışsın. Aileci bir yapın var, bu yüzden hep sorun çıkarmışsın. Yok titreyerek anlattım falan. Kusura bakma ama anlattıklarında "titreyecek" bir şey yok. Kendi aileciliğini örtmek içinde kayınvalideni kullanıyorsun gibi geldi. Çünkü konunun başında hep şehre alışamamandan bahsetmişsin, sonra mevzu cadı kaynanaya dönmüş. Kocan haklı Yapamayacaksan boşan, adam da yoluna baksın, sen de bir daha evlenme hep annenle yaşa.

yuh ya. cidden yuh. bi de utanmadan kendisi itiraf ediyor.

adam sizden boşansın diye baya uğraşmışsınız. ayrıca madem kayınvalideden memnun değildiniz sabahtan akşama evinde kalmasaydınız. ben bile bunaldım sizden.

Ben bu kadar aile düşkünlüğünü anlayamıyorum tamam insan özler de oturup her gün her gün ağlamak, yemek yiyememek, depresyonlara girmek çok abartı ya... Eşin elinden geleni de yapmış zaten, dünyaya bir kere geliyoruz böyle sudan sebeplerle hayatı bana da kendine de zehir eden bir eş istemezdim... ya ailenin yanına gidin yada boşanın. Yok yere mutsuz mutsuz yaşamayın cayimin

Valla anlayamadım sizi yaşadığınız yere alışamamışsınız evliliğin sorumluluğunu almak zor gelmiş daha 5 ayfa ailem diye ağlamaya başlamışsınız almışsınız soluğu orada ve yaşadığınızı anlamışsınız peki eşinize yazık değil mi hiç mi sevmediniz bi yuva kurmuş size. Sonra kaynanadan dert yanıyorsunuz ama hep diplerindeymişsiniz kahvaltıya gidip akşama kadar. Bende İstanbulluyum Eskişehir'e gelin gittim ama evde oturup ağlamadım bi yetişkin olduğumu artık kendi evim düzenim olduğunu idrak ettim. muhasebe kursuna gittim ehliyet kursuna gittim arkadaş edindim apartmanımdan sonra işe girdim daha 5 ayda böyle olur mu. iyi boşanın yaşayın rahat rahat istanbulda. Ayrılma düşüncesi kaynanadan değil ki siz anneme gittim yaşadığımı hisettim eşime de bunu söyledim diyorsunuz ee 5 aydır ailem diye ağlayan ailesine gidip böyle konuşan birine tabi ki ayrılalım denir eşiniz sizi gezdirmiş destek olmuş kaynananıza da ezdirmezdi 5 ayda insaf yazık o adamın emeklerine otur şimdi annen dizinde bence evlenme bir daha

Aksama kadar aglayacaginiza kendinize bir meskuliyet bulup oraya alismaya calissaniz? Birde ailenizi neden bu kadar cok cok hergun aglayacak kadar dusunuyorsunuz? sizden baska kimseleri yokmu? tek mi yasiyorlar? Z

yaptiginiz hic hos olmamis. ben burda okurken uzuldum kendi hayatima hic bilmedigim yere gittik esimle sevdigim kimseyi gormedim aylarca yillarca diye. millete rahatlik batiyor galiba diye kiziyordum bosuna mi kizdim ben simdi.. cayimin