Benim var, asla affetmeyeceğim birisi. Ablam.. Kinim yok, inşaallah hep sağlıklı huzurlu olsun ama affetmeyeceğim! Sarılmayacağım! Sevmeyeceğim!

Bugün tam bunu düşündüm biliyor musun? Asla affetmem diyordum ama acaba affetsem mi diyorum. Çünkü 5 yıl oldu hala ufak tefek de olsa etkilerini üzerimde hissediyorum. Hani tabii ki gidip yüzüne affettim demeyeceğim bir daha karşılaşmak istemem kendisiyle ancak böyle evrene söyleyip affettim bu mevzu bitti gitti desem acaba etkileri geçer mi diye düşünüyorum.

Heh bu noktada aynıyız sanırım seninle. Sonra diyorum affedilmeyi hak etmek gerek.

Ben cok kindarim. Aslaysa gecmis ola.

Hic kin tutamam hatta hemen yelkenleri suya indiririm kin tutacak kadarda ciddiye almıyorum hiç birşeyi bana yük karşındakine hiç birşey olmuyor

Bir dene bakalım belki sende ile yarar bende yaramadı Bayan Yanak Nutellanın Lezzet

Allah affeder, ama senin affedip affetmeyecegine karismaz.. cunku kul hakkidir bu..

Bin beter olacak orası kesin. Gerçi psikolojik bir vaka olduğunu düşünüyorum keşke tesavi görse

Bazı şeylerin affı olmaz. Affedersem çektiğim acıya ihanet etmiş olurum Ayrıca affettim diye dil söylese bile kalben nasıl beceriyorsunuz ben yıllardır affedemedim daha da kinim arttı

Emin ol o psikolog da birilerini affedemiyordur Bayan Yanak Nutellanın Lezzet

Bana göre Affetmek rahatlamaktır. Ben o kişi hakkında düşünmemeyi, kaale almamayı affetmekten sayıyorum acıkcası. Kötü düşünmüyorum o kişi hakkında ama yakın da olamıyorum kesinlikle sonucta gecmişte de olsa kötü seyler yasanmıs, hiçbir sey olmamıs gbi sıcak davranamıyorum. Düşünmediğim nokta da affetmişimdir, ne hali varsa görmüşümdür =)

Affetmek affettim demekle olmuyor. Bence gerçekten gönülden atfedenler varsa omlarında tebrik ediyorum. Benim hiç yapamadığım şey. yıllarca unutamadığım nefretler var içimde. Psikolog affetmeye çalış demişti ama bu çalışılarak olacak bir şey değil. Hatta ara ara aklıma geldikçe sinir oluyorum üzülüyorum canımı yakan şeylere

Aynen öyle affet hafiflersin falan filan deniyor da demekle oluyor mu başkasının yaptığı kötülüğün bedelini hasta olarak ödüyoruz ama affetmek hiç kolay değil hafıza silme falan belki işe yarar

Keşke öyle bir yöntem olsa...

Yooo zaten pişman değil ve yaptığından dolayı bir rahatsızlık da duymuyor. Gayet mutlu mesut yaşıyor ve olan benim kaçan uykularima oluyor

Affedemeyecegimi dusundugum birilerini affettim ama asla bir daha bana aynı acıyı yaşatacak kadar yakınıma almam :) Bir de Allah'a havale ettiğim var. Af beklemiyor ki affedeyim... Yük olduğu kesin çünkü devamlı onunla kavga ettiğim konulu kabus görüyorum...

Büyük kırgınlıklar olmasa affedilir kolayca da. Can kırıkları fazlaysa imkansız oluyor o iş. Emira SY Nirvana Anneler

İnsansin sen, tanrı değil!

İçimde kin ve nefret duygusu taşımak affetmekten daha zor gelir bana. O yüzden böyle bir durumla karşılaşınca o kişiyi ignore ederim hayatımdan zihnimden her yerden.

Affetmek içten gelen bşy içinizden gelmiyorsa nasıl addedebilirsiniz ki

Bir de af dilemesi gerektiğini bilmeyenler var değil mi

Ne güzel çok iyi yapmışsın

Size katılıyorum

Canım konularına baktım da eğer affedemediğin ablansa beter olsun o ablan sürüm sürüm sürünsün inşallah

Kin duygusundan çok farklı bu yani garip bir şey ya ben de çözümleyemiyorum. En güzelini yapıyorsun Bayan Yanak Nutellanın Lezzet

Bazen kişisel gelişimle ilgili şeyler okuyorum da affedememek yüktür affedin hafifleyin vs diyorlar ama o kadar kırgınım ki affedemiyorum. Aynen senin gibi düşünüyorum ben de.

Bingo Valla bu dünyada istediği kadar güllük gulistantanlik yaşasın ahirette beter olacağını bildiğim için sıkıntı yok inşallah

Karsiya zarar veren kisi aslinda kendine de zarar veriyor. Yani aslinda kendi icinde iyi hissetmediginden baskalarina zarari dokunuyor. Ahirette veya burada bedelini oder. Aslinda o kisi kendine kotuluk yapmis oluyor. Affetmek iyidir cunku benlik kalkar..

Büyük kırgınlıklar olmasa affedilir kolayca da. Can kırıkları fazlaysa imkansız oluyor o iş

Cok zor... benim de affedemedigim biri var ve yıllardır içim soğumadı... ama affetmemek bize zarar veriyor iste

Size katılıyorum. Allah bile kullarını affediyorken senin ne haddine diyorum. Ama elimde değil affedemiyorum. Çok büyük bir şekilde gururun kırıldı, başkasının yaptığı bir şeyden suçlandım. Beni suçlayana beddua da ettim belki yapmamalıydım. Çıkar çıkmaz ben duymam zaten çok uzakta, ben Allah'a bıraktım. Hakkımı da helal etmiyorum. Çünkü psikolojik olarak da yaşadığım bu olay derin yaralar açtı.

Insanın elinde olsn bşy değil ki olmuyorsa insanın kendi kendini affedeceğim diye zorlaması daha büyük bir yük bence

Affetmek özgürleşmektir derler. Affedersen kalkarmış üzerindeki yük. Ki ben de çok kolay affeden biriyimdir. Sende hiç kin duygusu yok derler. Bugün bir üyeye asla deme tersi oluyor dedim ama biri var ki ben asla affedemiyorum. Bir an diyorum ki Yüce Allah bile affediyorsa kullarını senin ne haddine, at üstünden yükü affet gitsin. Ama beceremiyorum. Sanırım asla da affedemeyeceğim. Sizin de var mı böyle asla affedemem dedikleriniz? Asla deyip de affedebildiniz mi bir gün? Ben asla affedemeyeceğim de.

Dil söyler gibi oluyor kalp hooooppp dur orada diyor.

Ben anneme ve bir arkadaşıma çok çok çok kırıldım ve senelerce de birikmiştir. 22 yaşına gelince yeter artık diyebildim ve hayatımdan uzaklaştırdı ikisini de. Yalnız asla demiyorum. O derece günlük hayatımda aklıma bile gelmiyorlar.. Hiç yoklar sanki.

Affetmekten kastınız o kişi ile iletişime hiçbir şey olmamış gibi devam etmekse bu benim için olamayacak bir şey. Ama aman ne hali varsa görsün de benden uzak olsun düşüncesiyse evet o benim. Düşmanlık besleyip intikam almaya çalışmam ama kalkıp da iletişim halinde de olmam.

Ben affetmeye değil, içinde öldürmeye inanırım. =) Geçmişimde hayatımın en zor zamanlarını daha da zorlaştırmış bir insan var, aile büyüklerinden. Önceleri çok öfkeliydim kendisine, sonra zamanla hayatımdan uzaklaştırdım, şimdi varlığı da yokluğu da bir. Yılda bir kez görüyorum belki. Hiçbir duygum yok kendisine karşı, yaprağı kıpırdamayan bir ağaç gibiyim karşısında. Öfkemi de kendisiyle birlikte gömmüş gibi hissediyorum, onu umursamayarak... Ve bu beni daha huzurlu bir insan haline getirdi. Affetmek değil bu. Affedici bir insan değilim.

Kesin kararım affetmem sadece düşünceleri merak ettim

Var tabi olmaz mı? Hatta affetmediğim için şuan kendimi bir daha tebrik ettim öyle bir deve kinim var. Affetmediklerim yük değil ki bana? Zaten o malum noktada hayatımdan söküp atmiş oluyorum, düşünmüyorum bile. Ha bir nokta var durup durup acabaya düşüyorsanız o zaman kesin kararı verip ona göre devam edin.

Affetmek özgürlüktür katılıyorum ama herkes affedilmeyi hak etmiyor