Siz fragman kurbanı olmuşsunuz, ne yaşadığınız yer ne de orada yaşadığınız adam size hitap etmiyor, boş kaldığınız içinde bu çatışmalar kafanızda sürekli dönüp duruyor, uğraş edinmeniz bağımlılığınızı azaltmanız lazım, yerel dili öğrenmek için kursa gidin, yerel el sanatları veya yemek kursları falan sosyalleşin, odadaki hijyene dahi takar olmuşsunuz

Eğer çalışacak imkanınız varsa kaç derim çekilmez hele ki çocuk yoksa koşşş başka birşey demem

Bu sarmal çok sık oluyor ama sebebini hiç bu şekilde düşünmemiştim. Çok çok iyi bir tespit. Evet eşim de sorunlar anında çözüme kavuşsun ister. Bu tespitten yola çıkarak sorunlarımı paylaşırken belki bir başka yöntem denerim.

Baslığınıza bakarak kac kurtul denir ama konunuzu okuduğumda biraz daha deneme ve çaba diye düsündüm ben. Bazen iliskilerde ihmal ediyoruz/ediliyoruz, önceliklerimizi fark edemiyoruz, hayat telaşı veya bazı uyarıcılar yüzünden bir tarafımızı boş bırakiyoruz ve bunu farkedemiyoruz. Sonra bir gün bir şey yasıyoruz ve bu gercekler tokat gibi carpıyor yüzümüze. Eyvah diyoruz, hatalıyım, kaybediyorum. Eger ilişkinize ve karşınızdaki kisiye değer veriyorsanız onun bu ihmalini farkettirmeniz lazım. Huyunu, suyunu, tarzıni siz bilirsiniz. Kolay olan gitmek ama ugruna savaşılacak ilişkiler de var. En azından denemis olursunuz. Kendinize sizi mutlu hissettirecek ve tatmin edecek bir ugras bulun sonra başlayın memnun olmadıklarınızı düzeltmeye, Sırasıyla her çözdüğünüz soruna bir centik atın. Yazım seklinizden anladiğim güçlü bir karakteriniz var. En iyi analizleri kendiniz yapabilirsiniz. Ama küsüp oturursaniz kimse değil siz kendinizi dibe çekersiniz.

Aslında gün içinde kafamda az çok dönüp dolaşan şeyler bunlar. Yazıya dökmek istedim. Kötü bir duruma geldim mi yoksa ben mi abartıyorum bunun çelişkisini yaşıyorum. MissCherryBlossom

Şöyle anlamı var konu sahibi evet baskın bir kültürel durum var o ülkede bu adam Avrupa görmüş olsa da değişmez diye gaz vereceğiz Hindistan'dan bir doktor vardı, başını yakan, onu anımsadım bu konuda.

Ülkeyi pas geçiyorum. Yaşım 29. Uluslararası bir kuruluşta çalışıyordum bu ülkedeki ofisinde kadro olmadığı için ayrıldım. Eşimle dil eğitimi için yurtdışına gittiğimde tanışmıştım.

Konunun özü; dunyanin neresinde olursaniz olun es ailesiyle yasanmaz Yasadiginiz ulkede cok fazla Turk olmadigini soyleyince aklima Ermenistan, Israil geldi :) bari bas harfini soyleseydiniz herneresi olursa olsun mutsuz oldugunuz yerde kalmayin derim

Bayılırsın tabi kız kaşım gözüm oynadı

Ben onu kaçırmışım ya, ne diye aratsam bulabilirim acaba?

Ya biliyorum başka bir konuda belki ben de kızardım yazılmamasına, yazmasam daha rahat edecek içim. rozikka Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Sevgili konu sahibesi ülke tam da yazdığınız sebeplerden dolayı fark ediyor ve önemli bence. Adapte olunacak kültür var, olunamayacak hep farklı kalınacak ve iş, eş gibi sebeplerden tahammül etme şeklinde yaşayacağınız kültürler var. Misal bizim insanları alın, Portekize götürün dil farkı da olmasın mesela gayet yaşarlar. Ama Suriyeli mülteciler İsveç'e gittiklerinde oraya gitmeyi ekonomik sebeplerden çok isteseler de mutlu olamadılar. Çünkü Suriyeliler de bizler gibi, arkadaşlık, akrabalık, komşuluk alışkanlıkları olan ve bu tip insan ilişkilerini arayan sıcakkanlı insanlar. Sonuç olarak gazeteye 'İsveçliler asosyal burda çok sıkılıyoruz' şeklinde bir söylem geldi mültecilerden Ülkenin inanın önemi var ben 6 yılda şunu anladım ki, insanın kimyasının uyacağı kültürler var, yılkar geçse de uymayacağı kültürler var. Şimdi siz diyelim ki Norveç'tesiniz eee kültür aslında çok çok farklı mutlu olamadınız buna sebep. Ne iki lafın beli kırılıyor, ne muhabbet var. Dünya kadar paranız olsa da yalnız hissettiğiniz için mutsuz olursunuz inanın. Ama İspanya'da mutlu değilseniz bu kültüre değil, muhtemelen evliliğinize sebeptir. Siz neyden mutsuzsunuz tam olarak, orda sıkılmaktan mı yoksa orda sıkılırken kocanızın destek olmamasından mı? İnsanlar bunu anlamaya çalışıyor. Bunu bir yerde okumuştum, iş eş neyse artık olmadan orda yaşamak istemeyeceğiniz bir ülkeye gitmeyin diye. Ben çok hak verdim o yüzden ilk mesajımda sordum.

Aslında böyle bir karşılaştırma yapabilmek için iki ülkede de aynı süre yaşamanız gerekir. Belki mısırda çevreniz daha samimi insanlarla dolu olacaktı ve ülkenin durumu daha tolere edilebilir olacaktı. Ülke dışında karakter de farklılık oluşturur. Disiplinli, hukukla, kurallarla yetişmiş biri kuralların gri olduğu ülkelerde zorluk yaşar tam tersi örnekler de var, avrupanın kurallarına, düzenine, medeniyetine adapte olamayan göçmenler mesela. Sadece gelişmişlik açısından değerlendiriyorsanız medeniyetin kalbi doyurmadığı dönemler oluyor. Demek istediğim sizin karakteriniz burdaki diğer üyelerden çok farklı, belki ön yargıyla ya da ön kabulle bu iki ülkeyi örnek verdiniz ama bunlar göreceli. Bazı insanlar yurtdışında yaşayamaz, bazı insanlar çok düzenli ülkede bunalıma girer, bazıları için de sadece medeniyet gereklidir. Her durumda ülkemin bir önemi yok.

Derdinizi anlatabilmeniz, düzgün cümle kurabilmeniz, noktalama ve parafraf kullanmanız çok güzel. Konunun daha çok okunmasi acısından önemli. Bana sorununuz yalnızlık gibi geldi. Temelde bir yalnızlık duygusu hissettim. Benzer şeyleri vaktiyle ben de yaşamıs olduğumdan bana cok tanıdık geldi. Çevrenizin kültürü sizinkine yakın değil, dil bilmiyorsunuz, kendinize yabancı hissettiğiniz insanlarla bir evde yaşıyorsunuz. Ama aslında oraya ait hissetmiyorsunuz. Evin ortak kullanım alanlarında size ters düşen şeyleri önemsememeniz bana aidiyet hissetmediginizi düşündürdü. Orda bir türk bulsanız sarılıp öpecek gibisiniz. "Ait hissetmediginiz bir kültürün içinde yaşamak dünyanın en kötü hislerinden biridir." Tolstoyun bir sözü bu. Ve bence çok güzel bir tespit. Size önerim orda türk arkadaşlar bulun. Bolca kitap okuyun. Bir el işi öğrenip yapin. Ve mümkünse en güzeli bir iş bulup çalışın. Durumunuzun ilerisi depresyon gibi geldi bana. Eşinize yalnızlığınızı ve yabanci hissettiğinizi anlatmaya çalışın. Yaşamayan insanların anlayabileceği bi sey değil ama. Deneyin derim

Zaten çok gizlenince merak ettik yoksa ha kenya ha hindistan ha isviçre çok farketmiyor biz okuyanlar için eşinizle konuşmadan çözülebilecek bir durum değil bence bu

Herkes gibi yaşadığınız ülkeyi merak ettim. Söyleyiverin canım, nasılsa yabancılar kayınvalidengiller, eltingiller açıp Kadınlarkulübü'nü okumazlar heralde :))

Insanlar tepki gosterecekler, irkcilik yapacaklar diye esinin nereli oldugu soylemek istemedigini dusunuyorum. Haklisin da.. Kimisi hindistana laf etmis, kimisi misir a. Her turk erkegi ile evlenen cok mutlu, cok huzurlu sanirim oyuzden sira diger ulke erkeklerine dil uzatmaya gelmis Hindistanli, endonezyali, koreli vs. esi olup inanilmaz mutlu olan insanlar taniyorum. Malesef esi turk olup oldurulen, siddet goren kadinlari da biliyoruz.. Her yerin iyisi de var, kotusu de var. Biz de mukemmel degiliz. Oyuzden diger irklari kucumsemekten vazgecmelisiniz. Benim esim Misir'li... Bugune kadar iyi ki evlenmisim demedigim bir gun bile yok. Esimin bana gosterdigi sevgi, saygi, dusuncelerime ve isteklerime verdigi deger turkiye de cevremdeki tanidigim hicbir kadina esleri tarafindan gosterilmiyor/verilmiyor. Insanlarin esimin irki hakkindaki dusunceleri zerre kadar umrumda degil. Zira ben cok mutluyum.

Duygusal tatminsizlik mutsuzluğunuzun asıl nedeni, eğer evliliğinizde yeterince mutlu olsaydınız kültüre adaptasyon bu kadar zorlamazdı hatta o ülkeyi şirin egzotik falan bulurdunuz muhtemelen. Ailesiyle yaşamayı kabul etmeniz hata olmuş. Burada eşinize iş düşüyor, ülkenizi bırakıp gelmişsiniz yapayalnızsınız sizin duygusal ihtiyaçlarınıza daha çok kulak vermeli, bu işler kendin geldin bunları öngörseydinle olmuyor. Eşinizi iyi eğitimli dolayısıyla belli iletişim becerilerine sahip olarak varsayıyorum, sesinizi duyurmayı deniyor musunuz?

Eee zaten kültür denilen şey de toplumsal bir kalıp. Ülkemizde 80milyon insan var, her insanın huyunun suyunun aynı olması tabi ki mümkün değil. Ama paylaştığımız da çok şey var, kültür de o ortak noktalara deniyor. Misal bayramda yaşlı biri size elini uzattığında bu ne diye bakmazsınız, çünkü ne olduğunu bilirsiniz. Ya da komşu beraber oturalım diye kapınızı çalmaya geldiğinde bu ne yapıyor böyle deli mi ne demezsiniz. Bu davranışı Almanya'da yapamazsınız mesela çünkü komşu gezmesi diye bir şey kültürde yok, insanlar böyle bir şeyin ne olduğunu bilmiyor eee toplum davranış kurallarına aykırı. Öte yandan ben sokağa çıksam, Türk halk müziği sevmeyen, dinlemeyen birine 'han sarhoş hancı sarhoş' desem neyden bahsettiğimi bilir. Ama Çinli birine han veya hancının kim olduğunu, neyi simgelediğini tek tek açıklasanız bile aynı kültürden olduğunuz biriyle olan o paylaşım olmaz. Ne demek istediğimi bir türlü anlatamadım sanırsam. Zaten yukarda da dedim, insanın kimyasının uyacağı yer ver, uymayacağı yer var. Daha rezerve, mesafeli, insan ilişkisi aramayan bir Türk tabi ki İsveç'te kendini bulur. Ama yazın düğünlere gitmeyi seven bir Türk İsveç'te mutlu olamaz. Size söylemek istediğim şey de buydu, kocanızdan bağımsız olarak olduğunuz yerle kimyanız var mı yok mu ölçün biçin diye. Orayı seviyorsanız durun, sevmiyorsanız bence kaçın. Sevgiler.

Derhal kaç. Hayata eziyet çekmeye

Hatirladim ben de, o hatuna cidden kizmistim burda meslegini icra etmek varken orda hijyen 0 bir yerde kendini ezdirerek rezil sartlarda yasiyordu. Soyle yakisikli bir sey olsa anlarim ama Hint bir marsık icin insan kendine neden bunu reva gorur yazmistim o konuya sonra da irkci soylemlerimden dolayi 3 hafta banlanmistim Hakliyim ama o kolerali Hindistan icin insan doktorluk gibi bir meslekten vazgecer mi yahu, insanlar cildirmis

Evet güzel söylüyorsunuz ama sırf milletleri aynı diye toplu olarak insanları aynı kalıba sokuyorsunuz. Akdeniz ülkeleriyle iklimimiz benzer diye yabancılık çekilmeyeceği ön kabulü var. Yunanistana, ispanyaya, italyaya sadece tatile gittiklerinde aynı biz, burda da yaşarız diyen çok fazla insan olabilir ama tatil için bulunmakla ve uzun süreli yaşamanın ayrı olmasının yanında burda hepimizi ayıran karakterlerimiz de var. Ayrıca bu ülkelerde bile kabaca kuzeyi güneyi doğusu batısı o kadar fark ediyor ki. Türk halkı sıcakkanlıdır, misafirperverdir, cesaretlidir, merhametlidir vs. gibi birçok ön kabulumuz var ama insanlardan haz etmeyen, yalnızlığı bireyselliği seven ve bize kültürel olarak "uzak" olan iskandinav ülkelerinde gayet huzurlu olan ve kendini bulan Türkler de var. Aynı ülkeden olmamıza rağmen sizin bulunduğunuz yerdeki adaptasyonunuz ile aynı yerde benimki ve başka türklerinki çok çok farklı olacak. Destek olmaya çalıştığınızı biliyorum. Ama ülke ve ırklar üzerinden kalıplaşmış düşüncelerin tartışılmasını istemiyorum. Canımı asıl sıkan eşimin bana göre yeterince destek olmaması.

Bana da öyle geldi kültür çatışması net!

Evet bazen sanki dünyadaki tüm acıları yükleniyor gibi acı çekiyorum ama son zamanlarda sanki içten içe öldüm artık hiç duygum kalmadı. Konu açmakta da kararsız kaldım belki burda gelebilecek olumsuz yorumları zaten çoktan kendime söyledim. En başta savaşla, sağlık sorunlarıyla, fakirlikle yani binbir dertle uğraşan insanları düşündükçe daha da kızıyorum kendime, üzüldüğüme üzülüyorum. belki de gerçekten nankörüm, bilmiyorum. Özetle varlık içinde yokluk, imkanlar içinde imkansızlık yaşıyorum Severek ve şu anda yaşadığım her şeyi göze alarak evlendim ama teori ve pratik çok farklıymış. Eşimin bana daha fazla destek olacağını tahmin ediyordum ama yanılmışım. Onun ülkesinde ailesiyle beraberiz. Senelerce ailemden uzakta okudum, çalıştım, tek başıma yurtdışında da yaşadım ve geldiğim noktada eşime bağımlıyım dengemi bozan da bu durum aslında. Yerel dili bilmiyorum, ingilizce epey yaygın ama kendi aralarında konuşulunları anlayamayınca sıkıntı yaşıyorum. Eşim gün içinde birçok şeyle uğraşıyor, ailesinin her türlü talebine koşturuyor ve bakıyorum ben bir ihtiyacımı dile getirsem sinirleniyor sevgi ilgi beklesem beklediğimle kalıyorum . Bazen o kadar saçma şeyler tartışmaya dönüyor ki artık ağzımı açmak bile istemiyorum, sanki günlük sabır kotası var ve bana gelene kadar bitmiş oluyor. Küçük büyük hiçbir şeyi dert etmemeyi de denedim, mutluluk rolü yapmayı da, herşeyden memnun görünmeyi de... Ama kızdım kendime, kırıldım çok da üzüldüm. Bu sindirilmek çünkü ve kişiliğimden başka neyim var ki bu hayatta. Ve dert ettiğim şeylerin bir kısmının da çözümü basit ama anlayamadığım bazı kültürel çekinceler yüzünden dile getirilemiyor. Mesela temizlik konusunda benim anlayışıma göre çok rahatlar. Evin ortak kullanım yerlerinde aldırmıyorum ama bizim odamızda da bu rahatlık olunca ister istemez kafama takıyorum. Şükrettiğim çok şey var eminim benim hissettiğim yalnızlığın üzerine sevmediğiyle evlendirilmiş, şiddet gören, hor görülen gurbete gelin giden sayısız kadın vardır. Sık sık adsız bu kadınları da düşünüp bir de onlara üzülüyorum. Kınalarda söylenen yüksek yüksek tepelere türküsü çalıyor beynimde, hissettiğim şeyleri yaşamış bu kadına da üzülüyorum. Bir süredir dili öğrenme motivasyonumu kaybettim. Başta da söylediğim gibi duygu hissetmiyorum, bazen kendimi zorlayıp küçük mutluluklar bulmaya çalışıyorum bir günü daha geçirebilmek için. Bazen ihtiyacım olan tek şey uzun uzun anlatmaya gerek duymadan beni anlayabilen birinin varlığını hissetmek aslında. Tahmin edeceğiniz üzere kimseye anlatamıyorum. Amacın ne dersiniz belki, sadece paylaşmam gerekiyordu. Belki ilerde çözümlemiş olurum ve huzurlu olduğum bir zamanda okurum bunları. Sevgiler.

Duygusuzlaşmaya başladığın noktada , kendi isteklerini ön plana çıkarırsın. Mutlu olmadığında hiçbir şeye katlanamaz olursun. İstediğini yaptıran birine dönüşürsün. Karşındaki ne yapmış ne etmiş, umursamaz birisine dönüşürsün ve bu sefer karşındaki senin üzerine titrer. Valla ben o dönemi atlattığımdan beri, kül kedisiyken prenses oldum. Sizin de düzelir gibi hissediyorum

Ben de sevgi anlayış olduktan sonra herseye katlanılır diye düşünüyorum. Tamam buraya geldin kolay değil anlıyorum seni dese belki sorunlar daha kolay gelecek. rozikka Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Mesajınız tam yerinde oldu konuma denk geldiğiniz için çok mutlu oldum. Benzer konulardaki önyargıların bizleri çok yanıltabildiğini düşünüyorum. Bir iskandinav ülkesinde mutsuzluk yaşayan bir üyenin konusu vardı, konuyu saptırarak kendi beklentileri doğrultusunda ağır yorumlar yapanlar olmuştu. Asyalılara, Afrikalılara söylenilenlerin haddi hesabı yok zaten. Evet ırkları yüceltmenin ya da aşağılamanın da klişeleri tartışıp birbirimizi ikna etmeye çalşmanın da bir manası yok. Mutluluğunuz, huzurunuz daim olsun.

Çok doğru adapte olmam zaman alıyor. Aynı süreçte hem evliliğe hem yeni bir ortama uyum sağlamaya çalışıyorum. Daha fazla anlayış bekliyorum ama belki beklentim olmaması lazım. Acquaa Y❀ Anneler

Sana önerim ülkenin adını söylemen meraktan değil gerçekten ayak uydurup uyduramayacağınız bir ülke mi ülke var ülke var

Ev konusunu ciddi olarak konuşmamıştık ben biraz akışa bıraktım, uyum sağlamaya çalıştım. Yerleşmeden önce eşim mutsuz olursan ayrı da yaşarız demişti ama ne kadar samimiydi tekrar gündeme getirince görürüm. Beni en çok kısıtlayan şey dil konusu. Bu sorunu çözümlersem domino taşları gibi gerisi de hallolacak sanki. Psikologları araştırıyordum burda, online danışmanlık da çok iyi fikir hatta anadilimde paylaşınca belki daha iyi olur. Türk organizasyonlarını kendim de araştırabilirim aslında. Kız kardeş önerisi de çok düz mantıktı. Belki yıllar sonra çok iyi dostlar oluruz ama şimdilik zorunlu arkadaşlık bana tuhaf geliyor. Önerileriniz için çok teşekkür ederim. J

Bence öncelikli çözümünüz eşinizin dilini öğrenmek olmalı. Sizi yaşadığınız aileye, topluma adapte edecek en önemli unsur dil, hatta eşinizle olan iletişiminizin bile değişecegini düşünüyorum. Aynı zamanda sosyal olarak daha aktif olmanızı sağlayacaktır. Bunu hallettikten sonra geri kalan sorunlarınıza yönelmenizin daha sağlıklı olacağı kanaatindeyim. Umarım her şey gönlünüzce olur

Konuyu çok dağıtmışsınız yani siz empati yapacak Durumda değilsiniz yok dayak yiyenler var benimki de dert mi falan, bakın dayak müptelası olup kocasından boşanmayanlar var boşverin milleti. Nerede yaşıyorsunuz hindistan Endonezya Malezya? Siz kendinizden bahsedin nasıl bu duruma geldiniz

rozikka merak ettim eşinin ailesinin sana yaklaşımı nasıl? Birde bir günün nasıl geçiyor o evde?

Aynen. Yani konu sahibesi biz Isvicre'deyiz, cumbur cemaat yasiyoruz yazsa bunlar seri katil ailesi durma kac derdim cidden garip bir durum cunku. Ama Katar'dayiz derse garip bir durum degil.

Bu evlilik sizi tüketmiş. Kültürel çekinceler nedeniyle tepki verememişsiniz pek çok noktada ki bu durum evliliğinizi bitirmiş aslında. Yani duygularınızı yok sayar gibi davranırken duygularınızı kaybetmişsiniz. Duygusuz bir evlilik evlilik değildir o nedenle bence sizin evliliğiniz bitmiş. Kokay kolay yazmam ama boşanın veya umudunuz varsa iliski terapisi alın belki duygularınız canlanır.

Sanirim esiniz arap kokenli. Aslinda araplar eslerine cok deger veriyor. Ama Tabi ulkeden ulkeye de degisiyor bu durum. Malesef size boylesi denk gelmis. Bu durumda ne yapabilirsiniz ki? Ya silkelenip kendinize geleceksiniz ve bu evliligi bitireceksiniz ya da boyle devam edeceksiniz.

Düşündüm de evlilik öncesinde duygularıma çok odaklanmamıştım galiba sürekli meşgul olduğum bir seyler oluyordu.

Bence adapte olamamışsınız. Pes etmeyin. Hem eşinizden beklentilerinizin karşılanmaması hem de dillerini iyi bilmemeniz, kültür farkı vs sizi yormuş. Öğrenmek için biraz daha çabalayın. Birbirinizi daha iyi anlayınca belki sorunlarınız çözülür

Beklentilerin karşılanmaması, ait olma ihtiyacının doyurulmamasi, yabancılık, kültürel çatışma bunlar size mutsuzluk olarak geri dönmüş. Mücadele etmek mi vazgeçip yeniden bir duzen kurmak mi? Artilari eksileri yatırın masaya ve bir karar verin.

Emojine bayıldım.

Çok haklısınız, ben de acı kıyaslamayı ya da yarıştırmayı doğru bulmuyorum ama elimde değil daha kötü şartta olanlara haksızlık etmekten çekiniyorum ki ben bulunduğum durumun sorumlusuyum. M Mavi-ay

Evde iki kardesi var, bir kız kardeşi de evli çok yakınımızda yaşıyor. Kendi halinde insanlar, çok şükür kötü bir niyet dahi hissetmedim. Bayan X

Kızlar ülkeyi buldum :)

Ulke onemli evet, mesela dilini hic bilmedigim halde Finlandiya da yasamak isterim ama Mısır da yasamak istemem. Ayrica dunyanin en iyi insanlari da olsalar esimin ailesiyle kommun yaşamı da beni mutsuz eder. Siz kök nedeni goz ardı ediyorsunuz.

Ülkeyi neden söylemiyorsunuz ki?ona göre yorumlar farklı olacak. sizi gelip bulacak değiliz ifşa tehlikesi falan mı var?arkadaşım evlendi ingiltereye gitti çok mutlu şuan ama mesela öteki arkadaşım amerikadan almanyaya taşındı eşide sizin dediğiniz gibi ilgisiz, soğuk biri. pişman oldu geri döndü amerikaya. eşiniz sizi mutlu etmiyorsa evli kalmanın bir anlamı yok. ailesiyle yaşıyorsunuz zaten berbat bir durum. orada kalmak istiyorsanız buna uygun bir ülkeyse yaşama izni, vatandaşlık durumlarını gözden geçirip yolunuzu çizin. türkiyeye geri dönmek iyi bir seçenek değil eğer daha gelişmiş bir yerdeyseniz.

Yanlis anlamayin ama bazi insanlar hayatim arabesk yanini cekiyor sizde mi boylesiniz bekarken mi boyleydi sonradan mi birseyler değişti?

Eşinize bize anlattığınız gibi açık açık anlatmalısınız.

Daha önce eğitim ve iş amaçlı birbirinden kültürel olarak çok farklı ülkelerde kısa süreli yaşadım, evet birkaç ay sonra ülkeme özlem oluyordu ama yine de istediğim an dönebilecek olmanın rahatlığı vardı. Şimdi evliliği de idrak etmem gerekiyor. Daha önce buraya gezmeye gelmiştim ailemle hayatımızın en güzel zamanlarından biriydi. Ama şimdi ait olma mecburiyetim var. Evliliğim benim seçimimdi ve kolay elde etmedik. O yüzden ayrılık seçeneğini düşünmek istemiyorum. Örneğin eşim açısından yalnızlık benim tercihim, kız kardeşleriyle sosyalleşebilirim. Ama çok iyi insanlar olmasına rağmen arkadaşlık kurmak bana göre bu kadar kolay değil ve tanıyana kadar onlarla mesafeli olmayı istiyorum. Önerilerinizi de deneyeceğim. Çok teşekkür ederim.

Büyük şehirde iş bulmayı ve taşınmayı beklemeden evleri ayırsanız? Evliliğe balta vuran en önemli nedenlerden biri bu beraber yaşama işi bence. Diğer sorunlar, evliliğinize adapte olamama, farklı kültürü benimseyememe, işsizliğiniz... Bunların şu anki ruh durumunuza katkısı yüzde kaç? Online psikolojik danışmanlık alabilirsiniz türkçe olarak. Sorun tek değil çünkü. Ayrıca kocanızın yerinde olsam, o ülkedeki türk dernekler, cemiyetler, internetteki tanışma siteleri vb. vasıtasıyla sizin tanışmanız için birilerini bulmaya çalışırdım. "Kızkardeşlerimle samimi ol ve sosyalleş" demek fazlasıyla bencillik. Bu ayrıntıyı da düşünün.

Nasıl yani kız B. rleşik Arap Emirlikleri ya da Çin Halk C. mhuriyeti gibi mi

Bulunduğumuz şehirde benim mesleğimle doğrudan ilgili iş imkanı yok. Daha büyük şehirlerinde iş arıyorum bulursam taşınırız diye anlaştık ve geçici olacak diye bir süre beraber yaşayabiliriz diye düşündük. Yazılanları uzun uzun düşünücem. En büyük sorun dil konusu. İş başvurularında da tecrübeden önce yerel dil bilgisi isteniyor. Kafamı meşgul edecek daha faydalı alanlar bulursam adaptasyonum da daha hızlı olabilir ama ölü toprağını atamıyorum. Eşim toleranssiz olursa ben de daha fazla içe kapanıyorum. Küçük sıkıntılar kördüğüm haline dönüşüyor. T

Sizin için şuan en büyük sorun dil bilmemek. Kursa gitme imkanınız yok mu? Hem kafaniz dağılır hem sosyallesirsiniz.

Çocuk yok di mi? Yoktur inşsllah. Canım bnm mantığıma göre aynı ülke içinde doğu-batı, kuzey_ gğney ya da farklı şekilleri bile anlşmakta zorlanıyor. Kendini iyicd çıkmaza sokmadan eşine Türkiye de yaşamasını teklif et, kabul etmezse çık gel. İçimden bu geldi

Çok kültürle alakalı değil beraber yaşamak, ilk anda geçici olacak diye kolayımıza geldi. Başka bir ülkedeydik apar topar geldik. Boşanma zorluğum Türkiye gibi olur herhalde, tek başıma da yaşayabilirim evet.

Çalışma imkanınız varsa çalışan iyi gelir diye düşünüyorum.. evinizi ayırın. Kabul etmezse de boşanin.. Artık bir şeyler düzelsin diye kadınların mücadele ettiğini görmekten Kendi kendilerini öldürdüğünü görmekten yoruldum..

Genel olarak saygılı, sakin insanlar. Bana karşı da öyle, anlayışlılar. Ben çekingen biriyim. Hemen samimiyet kuramam. Onlar ailece oturup sohbet ediyorlarsa uzun süre katıldım aralarına kendimi zorunlu da hissediyordum belki ayıp olur düşüncesiyle ama bir süre sonra beynim aşırı yoruluyordu. Biraz içime kapanmıştım son zamanlarda.

Yardım talebim olmadı hatta okunmasını bile beklemiyordum çok uzun çünkü, sadece içimi dökmek istedim. Diğer ifadede de kötü niyetim yok zaten, misscherry de sizin gibi anladıysa ondan özür dilerim. Bence siz üslup bakımından mesajınızı bir daha okuyun. B bence91 20.01.2019 🐣 tek ayak cezası Anneler

Eee herkes etti hatta bir üye isyan mesajı yazmış

Çoluk çocuk varsa boşan demiyorum, lütfen oraya dikkat edelim

Bir de yanlis mi anladim, hepiniz cumbur cemaat ayni evde mi yasiyorsunuz? Neresi burasi Hindistan benzeri bir yer mi?

Ben de kulaktan dolma biliyorum bu konuyla alakalı bir kaç şey. Henüz okumadım ama erkekler Mars'tan kadınlar Venüs'ten isimli kitapta da bu tip farklılıklara değiniliyor galiba. Faydası olur belki..

eşinizle dil için bir arada olduğunuz ülkede yaşama imkanınız var mı bir süreliğine de olsa? cunku problem ülke veya eşiniz de değil sadece. hayatınızda köklü bir değişiklik olmuş, çalışan, kendi ayakları üzerinde duran, tek başına seyahat eden, farklı ülkelerde yaşayan bir kadın, şu an evde kaynanasıgillerle akşam kocası işten gelse diye bekliyor. kendinize gelip hayatınızı elinize aldığınızda daha doğru karar vermiş olursunuz.

Bu kadar okuduk bari kv görümce den bahsedin de oraların kvsi gorumcesi nasılmış görelim:)) Eşinizle yalnızken mutlu iseniz ayrılın yanlarından yoksa hepten bitsin bu iş. Hem elin memleketi hem sorun zor olur.

Ziyaretime gelecekseniz söyleyeyim yoksa bir anlamı yok. Ülkeyi söylemek istemiyorum ama evli olmasaydım da yaşamayı düşündüğüm bir yerdi.

Tamam yazmak istemiyorsanız yazmayın ama ben yazmamanızdan yaşadığınız yerden utandığınız ve çok da yaşanılası bir yer olmadığı kanısına vardım. Belki bir de ailenizin istemediği bir evlilik olmuştur karşınıza alıp gitmişsinizdir oralara. Şimdi yanılgıyı kabul etmek, belki haklı çıktıklarını görmek zor geliyordur dönemiyorsunuzdur o yüzden. O kadar egzotik bi yer ki türkiyeden gelin giden bi tek siz varsınız kimliğiniz mi açığa çıkacak işin şakası tabi bu ama söylemeyince içiniz neden daha rahat edecek kendi kendinize bunu da sorun çünkü bence bu da önemli bir soru

Sorulara eksik cvp verirseniz nasıl yardım bekliyorsunuz, ziyaretimemi geliceksin nasıl bir üslup, hiç açmasaydınız konuyu o zmn..

Erkeklerin içindeki ilkel benlik, anlaşılmayı arzuladığınız için paylaştığınız dertleri acilen çözüme kavuşturmayı görev edinir genelde. Çözüm getiremeyince de çaresiz hissedip öfkelenir. Biz şefkatle sarmalanmayı beklerken, sırf mutsuz olduğumuz için öfkelenen birini görüp hayal kırıklığına uğrarız ve artık anlatmak için motivasyon da bulamayız. Off zor bu kadın erkek ilişkileri ya..

İngilizce yaygın, yerel dil var, evli olmasam da yaşardım, orada ofisi olmayan uluslararası kuruluş deyince aklıma güneyasya ülkeleri geldi nedense, hani nispeten gelişmiş ülke ama geleneksel de yaşıyorlarmış gibi. Bi konuda bi bilgi özellikle gizlenince daha da merak ediyorum ama elizabeth nenemin bakışları yüzünden sormaya da çekiniyorum.

Ülkeyi meraktan çatlayacağım söyleyin yahu çok gizemli oldu param bol olsun imkanlarım da elverirse gelicem söyle hadiii

Ya sen var ya efsanesin miss, marsık nedir yaa

Ülkeyi ısrarla soylememenize anlam veremedim kaynananızın veya eşinizin kadinlar klubune girip okuyacagindan korkuyor olamazsiniz heralde M

Canım genelde yorumlarının birçoğunda boşan diyorsun gibi geldi bana burda da her iki durumda da boşanın derim demişsin

Evet, Ç_n H_l_ C_m_h_r_y_t_ gibi, çok merak ettim bildiğin gibi değil. : (

bazen sevgi olsa da katlanılmıyor. ama çözüm yollarını denemelisiniz büyük bir problem yok bence. ülke değiştirmek olabilir kendi evinizi kurmak olabilir. çözüleceğini düşünüyorum.

Çok hoşsun MissCherryBlossom vede son derece haklısın

İsveç değildir umarım. 3 günlüğüne gittim o kadar sıkıldım o kadar bayıldım ki anlatamam. Ülkenin havası insanları modu her şeyi baştan aşağı sıkıcı. Almanyaya döndüğümde gözüme New York göründü

Buna katiliyorum, ama yorumun geri kalanina pek katilmiyorum. Soyle ki, bence konu sahibesinin evliligi orda kalmasi icin yeterli bir sebep degil cunku iyi bir evlilik degil ve konu sahibesini mutlu etmiyor belli ki. Konu sahibesi gercekten orda yasamak istiyorsa yasasin. Ama bu kulturle, insanlarla, ulkeyle kimyam uymuyor derse mutsuz oldugu yerde durmasinin da hicbir anlami yok bence.

Biz kendi ülkemizde aynı dili konuşmamıza rağmen anlaşamıyoruz. Yabancı bir yerde bu sorunları yaşamanız çok normal. Yalnız bu acı kıyaslama meselesi beni hep sinir eder. Tamam savaş, kıtlık, yoksulluk çok üzücü şeyler. Ama herkesin kendince imtihanı farklıdır. Başka kadın dayak yiyor diye ben eşimin psikolojik şiddetine ne de olsa dövmüyor diye katlanmamalıyım değil mi? Dünyaya bir kez geliyoruz ve mutluluğu aramaktan daha doğal ne olabilir ki? Tabi ki eşim beni mutlu etsin, el üstünde tutsun, yoldaş olsun diye evleniyorum. Evde varlığı beni geren, ihtiyaçlarıma cevap vermeyip tersleyen birini neden yanımda tutayım? Eskidenmiş o kocadır ne yapsa doğrudur halleri. Gerçi hala var ama neyse. Kadınız, bireyiz, mutluluk hakkımız. Bunu kim baltaliyorsa hayatımızdan def etmeliyiz.

Nerde yasiyorsunuz? Kac yasindasiniz, mesleginiz nedir, esinizle nerde nasil tanistiniz? Yani soyle diyeyim size, evli olmasaydiniz bu ulkede yasamak ister miydiniz? Cevabiniz evetse bosanip orda durun. Cevabiniz hayirsa bosanip yasamak istediginiz bir yere gidin. Ama her durumda da bosanin derim bu evlilik sizi asagi cekiyor. Bana soyle geldi ki, orda mutlu degilsiniz kesinlikle ama bunun ne kadari evliliginizin etkisi bilmiyorum, yukardaki sorularin cevaplarina gore yorum yapicam.

Evde görümcelerde mi var Kaç kişisiniz anlamadım ama kalabalık ailenin yükü ağır olur Evlenen her kadının kendine ait bir düzeni olmalı

Evet böyle konularda sonuç aynen dediğiniz gibi oluyor. Eşimle mutluyum, daha fazla anlayış ve daha fazla bağımsız olabilmek için destek bekliyorum. Bağımlı kaldıkça daha çok kendime kızıyorum. Y yasmn_

Evet benimde aklıma o geldi M m1y1v

Valla yaşadıklarına çözüm önerim yok fakat ülkeyi fena merak ettim, ha söylesen ya boşluk doldurmalı yaz biz tahmin edelim. : (

Neymiş neymiş Z

Sayfaları çok hızlı okudum gözümden kaçmış olabilir kusura bakmayın ama eşinizin ailesi ile beraber mi yaşıyorsunuz? Ben çok milletli/dinli/dilli bir ülkede yaşıyorum, içlerinden bir milletin yaşamına çok benzettim anlattığınız profili. O milletten evli iki Türk arkadaşım var biri çok mutlu biri çok mutsuz. Ben sadece temizlik anlayışlarından ve toplu yaşamayı çok sevdiklerinden dolayı kesinlikle öyle bir evlilik yapamazdım ve çok mutsuz olurdum. Sanırım karakterinize ve denk geldiğiniz aileye göre değişiyor. Benim nişanlım da yabancı, İspanyol ama kültür farkı çok yaşamıyoruz sıcakkanlı bir millet olduğu için sanırım.

Eşinin Naz'ı sana geçtiği için ailesinin taleplerini yerine getirmekle yükümlü hissediyordur ama yorgunluğunu sende atıyordur. eşin hangi milletten? Onlardada demekki bizdeki gibi bi kendini aileye kanıtlama bi ego şişirme olayı var. Aile ile birlikte yaşayıncada bu duygular kabarıyordur. Çok çirkin ama benim kp oğullarına puan veriyordu, karısını terslediğinde filan 10 puan alıyordu eşim ve kardeşi:) şükür biz oraları aştık, ha ömrümden ömür gitti o ayrı, sabır et, seviyorsan biraz daha kal ama çocuk konusunda eğer yoksa acele etme derim

Esinizden ve ailesinden soyutlanma imkaniniz var mı? Bir süre minimum muhattap olun. Şu an çalışıyor musunuz orasını anlamadım ama çalışıyorsanız iş yerinizden arkadaş bulabilirsiniz. Veya kendinize bir uğraş. Atıyorum çıkıp yürüyüş yapın resim yapın kitap okuyun veya kendinizi manevi anlamda rahatlatacak şeyler olabilir. İnancınız ne bilmiyorum ama manevi anlamda bir seyler yapmak gerektiğini bilip yapmayınca da insanda bir huzursuzluk oluşuyor. Veya kısa da olsa eşinizle tatile çıksanız belki sakince sorunlarınızı konuşma imkanı bulursunuz

Ben başkasının konusu olsa yarısında sıkılır okuyamazdım herhalde. Çok teşekkürler yine aklınıza bir sey gelirse ya da öneride bulunursanız sevinirim.

Konu başlığınız çok üzücü orada yaşadığınız sıkıntılı süreç, öncelikle yeni evlenmenin vermiş olduğu alışma evresi, dilini bilmediğiniz bir kayınaile ile bir arada yaşamak.. Yeterince Özgür olamamak... Gerçekten yazarken bile ben de boğulduğumu hissettim Ki ben de 10 yıllık kocamla son bir kaç senedir yurt dışındayım, iki de çocuğum var aidiyetimi kolaylaştıran Ama kocama kızdığımda, ne işim var benim burada deyip, gemileri yakıp gidesim gelmiyor değil.. Sizin için çok çok daha zor Çünkü evliliğin ilk yılları zaten çok zor... Bence; Sevip seviliyorsanız, sosyal hayata karışıp, kendi evinizi açıp yolunuza bakın Yok olmuyorsa gençliğinizi heba etmeyin demek isterim Umarım en kısa zamanda kendiniz için en doğru kararı verirsiniz..

Katiliyorum

Yok meraktan sordum, cunku bu buyuk aile seklinde yasanan az sayida ulke kaldi artik. Bir de hijyen vb yazmissiniz Allah Allah Hindistan benzeri bir yer mi dedim. Bir de iyi bir yer mi, tek basiniza kadin olarak yasanacak bir yer mi diye sordum. Avrupa'da tek kadin yasanir. Ama Arap yarimadasinda yasanmaz mesela. 3. nokta da dil kolay bir dil mi, Latin alfabesi mi o da var. En onemli nokta ise kocaniz nereli onu merak ettim iste

Çok fazla Türk olan bir ülke değil ve temel sebep ifşa olmak istemiyorum. İkincisi de hangi ülke olduğunu söylesem bakış açılarınıza etki edeceğini düşünmüyorum sadece merak giderilecek.

İran gibi sanki bence rozikka Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Birbirimizden farklı şeyler söylemiyoruz. Aksini de iddia etmiyorum. Nerede olduğum tabiki çok önemli ama benim için önemli. Sizler için değil. Insanlar kendi yaşamları ve yaşamdan beklentileri doğrultusunda yargıda bulunacaklar. Gelismis ülkelerde yaşayanlara da az gelişmiş ülkelerde yaşayanlara da gelen yorumları sizler de biliyorsunuz. Bana göre kısır tartışmadan başka bir sey ortaya çıkmıyor.

İşte bunu anlaması için kafayı dağıtması lazım, eve tıkılıp kalmış dil öğrenmek de istemiyor gibi geldi bana. Yani yerel dil oldukça önemli hayata karışmak için, bakkaldan su alırken bile iki kelime etmek lazım. Ama mutsuzluğun kaynağını anlayamadığım için öneride bulundum açıkçası

İstersem Türkiyeye gidebilirim sorun olmaz. Bu aralar evde de kendimi soyutlamıştım. Ama çaba göstermezsem uzak durursam da kendimi suçlu hissediyorum. Bir süre evde sıkıldığım için eşimle çalışmaya başladım ama çoğunlukla geç saatte dönüyoruz eve döndüğümüzde günün bitmiş olması beni daha da strese soktu. Zamanla bir düzen oturtabiliriz belki, esim de rahatsız bu durumdan. Yürüyüş, kitaplar, filmler kurtarıcım oldu. İnancımın gereklerini de yerine getirmeye çalışıyorum, gün içinde bana güç veren o oluyor. Desteğiniz için çok teşekkür ederim.

Avrupa mi, yoksa Uzakdogu veya Arap yarimadasi stili bir yer mi? Yazdiklariniz, ilgi gostermeyen, duygusal ihtiyaclarinizi takmayan koca nedense Avrupali gibi geldi bana ama hep beraber yasiyoruz diyince Allh Allah neresi dedim

Çok teşekkür ederim ne kadar güzel ifade ettiniz. Ayrıntı vermediğim, üstü kapalı söylediğim şeyler bile sizde empati oluşturdu. Anlaşılabilmek çok değerli. Şu anda burda hicbir sey yapmak zorunda değilim. Ama kendi düzenimi, kendi yemeklerimi, kendi anlayışıma göre temizlediğim evde oturmayı özledim. Kendi düzenimi getirmeye çalışsam belki daha da mutlu olurlar ya da alınganlık olabilir. Olumsuz olanın ihtimali nedeniyle ben onların düzenine zorluyorum kendimi.

Çocuğumuz yok. Aslında planımız burda birikim yapıp türkiyede ev almak ve temelli olmasa da yılın birkaç ayını orada geçirebilmek, iş imkanı daha fazla ve biraz sabredip türkiyede aynı sürede elde edeceğimizden daha fazla kazancımız oluyor. MissCherryBlossom da bir mesajında bahsetmiş. Temel motivasyonlarımızdan biri buydu.

Yazınızı çok beğendim o kadar güzel yazmışsınız ki herşeyin farkındasınız ve cümlelerinizi çok güzel oluşturmuşsunuz akıcı bir anlatım var tövbe sanki roman okuyorum ya yoruma bak İşin aslına gelecek olursak gerçekten herşeyi çok güzel idrak etmişsiniz hakkınızda hayırlısı olsun kendi mantığınızla çok doğru kararlar vereceğinizi düşünüyorum bişey dememe yahut öneri sunmama hiç gerek görmüyorum

Her seyin farkindasiniz. Sizi mutsuz eden seyler neyse yazin bir kagida bunlarin uzerine gitmeyi deneyin birde ayri evdeyken evlilik iliskiniz nasildi bu kadar mutsuz muydunuz?

Her iki ulkede de cok uzun olmasa da zaman gecirdim, o yuzden kucuk bir on gorude bulundum diyelim. Evet medeniyet ve insan profili onceligim. Yemek kültürü, hijyen anlayışı benimkine ters bir topluma adaptasyonda zorlanirim mesela, ama adapte olurum. Eger kadinin ikinci sinif insan muamelesi gordugu bir ulkedeyseniz, guvenlik sorunu olan bir bolgedeyseniz, ya da cok zorlu iklim kosullarina sahip bir yerde yasiyorsaniz gorecelikik anlamini kaybeder, bazi ortamlarin mutsuzlugu evrenseldir, oranin yerlileri de mutsuzdur sadece "alismis" ya da baska alternatifleri olmadigi icin kabullenmislerdir. O yuzden ne kadar aksini iddia etseniz de nerede oldugunuz cok onemli.

Toplanın kızlar gidiyoruz konudan bi ülkenin adını sorduk ne var bunda yahu ülkeyi bilmeden yorum yapmak mümkün değil ki alışılacak ülke var alışılmayacak ülke var hindistan ile İngiltere bir mi bunun gibi yani anladınız mı

Evlilik zaten zor. bambaşka kültürden dillerini bile bilmediğiniz insanların içinde cok daha zor. dibine kadar yalnızlığı yaşar insan böyle bir tabloda. sevgi de yetmez bazen...

katılıyorum size gerçekten. o kadar şeyi yazıyorsunuz dert paylaşıyorsunuz ülkeyi neden paylaşmak istemiyorsunuz anlamadım açıkçası. birde eğer eşinizden ilgi bekliyorsanız bu yalnızlıktan kaynaklanıyor. kültür çatışması yaşıyorsunuz belliki. ama bu ayrılmak için bir sebep değil. orda yaşamayı kendiniz seçtiniz. dolayısılığıyla yalnızlığıda seçmiş oluyorsunuz. bunun zaman içerisinde düzeleceğini sanmıyorum

Konuşsak bir şekilde hep ben suçlu çıkıyorum. Ona göre her sey mükemmel ben nankörüm. Içimden gelmiyor artık ama konuşmadan da nasıl düzelir ki. rozikka Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ben de sadece bizimkiler düşüncesiz sanıyordum. Demek bunların hepsi aynı.

Eger celiski yasiyorsan ortada bir sorun var demektir. Mutlu olsan bunlari dusunmezdin bile. Bir arada yasamak zorunda misiniz? Once onu soruyum. Ayri ev olmuyor mu orada? Anladigim kadariyla suan calismiyorsunuz. Yasaginiz seyler alginizi da uyusturmus. Ben mi abartiyorum diye dusunuyorsunuz cunku. Ancak evlilik paylasimdir. Koloni halindeki yasamda ihtiyac karsilamada siz en son sirada iseniz, hatta hic sirada bile degilseniz bu evlilik degil koleliktir. Ortada bir sorun oldugu kesin. Ancak cozum icin konusmaniz gereken esinizin buna yanastigi da yok. Tek tarafli da olmaz. Bir gun bir aydinlanma ile fotografa daha net baktiginizda uzerinizdeki bu uyusukluk da gececektir ve gereken aktivasyonu yapacaksiniz eminim. Bosanmak en dogrusu gibi duruyor ama bunun kararini siz vermelisiniz. Once bir kendinizi bulmalisiniz ama.

Uzuldum.. evlilikte yalniz hissetmek kadar dokunan bisey yok insana. Ben de zaman zaman esimle tartistigimizda bu duyguyu yasiyorum ve bikac kez keske evlenmeseydim dedigim oldu. Bazen sevdigin ve seni sevdigine inandigin adam an geliyor cok yabanci birine donusuyor. Iste oyle anlarda yasadigin o sizinin tarifi yok. Sizin durumunuz iki kere daha zor. Esiniz yabanci, yurtdisindasiniz ve ailesiyle birlikte yasiyorsunuz. Bence problemin cikis noktasi aile. Zaten yabanci bir kultur ve siz de diyosunuz size ters gelen kulturel farklarin oldugu. Temizlik konusundaki gibi. Mesela ben evime kayinvalidem geldiginde eliyle diyelim yagli bir borek pogaca yedikten sonra elini yikamiyorsa, silmiyorsa cok rahatsiz olurdum. Kimbilir sizin suan yasadiginiz evde sizi rahatsiz eden ne cok sey vardir. Bunu cekmek zorunda degilsiniz. Evleri ayirmadiginiz surece o evlilikte mutlu olabileceginize inanmiyorum. Bir kere ev demek yuva demek. Ev demek kendi cekirdek aileniz demek. Evdeki bir saksi ciceginden tut da bir caydanliga kadar herseyin size ait olmasi demek. Ev demek salondaki orta sehpanin uzerine istediginiz seyi koyabilmeniz demek. Ev demek mutfak alisverisine yalnizca ikinizin karar vermesi, banyonuzun sadece ikinize ait olmasi demek. Koloni gibi yasanilan bir evde ne o evi ne o hayati ne de o evliligi benimseyebilirsiniz.

Ulke adini soylemedigin cok iyi olmus konu sahibi, bizi binbir turlu irkci soylemden, ya da turkiyeyi ve turkleri yerecek soylemden kurtarmissin. Oncelikle esinle bireysel olarak mutlu musun bu onemli. Cunku sen evini ayirdiginda bahsettigin sorunlarin buyuk bir bolumu ortadan kalkacak. Ikinci olarak ise buyuk bir sehire tasinirsan, hamgi ulkede olursan ol ingilizce bilen expatlar ve yerliler illaki olacaktir. Onlarla arkadaslik kurabilirsen sorununun bir kismi daha cozulur. Ancak esinle mutlu degilsen, hic uzatmadan ayrilmani ve turkiyeye donmeni tavsiye ederim. Sen yine de ozelden ulke adini soylemek istersen beklerim bak

Evet beraber yaşıyoruz ama gördüğüm kadarıyla yaşadığımız yerde bu çok yaygın bir durum değil. MissCherryBlossom

Ülke niye bu kadar sır ben onu anlamadım.. derdinizi söyliyceksiniz ki insanlar fikir verebilsin. Şimdi bu durumda ne desek boş sanki. Kültürü bilmeden eşin karakterini oturtamıyorum kafamda. Kültüre göre cümbür cemaat yaşanılması normal mi yoksa eşinizin ailesi mi garip? Kadın olarak tek yaşayabileceğiniz rahatça boşanabileceğiniz bi yerde misiniz? Bilemedim çok karışık

Şöyle diyeyim size, taşınma sebebiniz neyse o çok önemli. Burda Alman adamlarla evli ve buraya kalkıp Amerika'dan gelmiş 3 kadın tanıyorum. Ben de iş için burdayım. Kültürel farklılıklar bazen çok can sıkıcı olabiliyor ama burda bulunma sebebimiz neyse, ona sebep metanetli davranıyoruz. Sizin bir sebebiniz, bir motivasyon kaynağınız yok çünkü evliliğiniz size yaşama sevinci vermiyor. Eee mutlu değilseniz de sizin durumunuzda o evliliği sürdürmenin bir anlamı yok, sizi aşağı çekiyor çünkü.