Aynen oyle cnm, zaten o 2 aylik tatil 9 aylik bezmisligine anca iyi geliyor eger biseyler yapmak istiyosan gercekten cok cabaliyor ve yoruluyorsun. haftasonu ancak dinlenirim diyorum ki tekrar is basi. kosturmaca. memursan yapman gereken is hep ayni oysaki. A

Şimdi burda herkes atanamamış öğretmenlerin zor dutumunu anlatıp seni teskin etmeye calışacak ama senin sıkıntın baska. Kasma kendini kimseyle cok iy olmak zorunda değilsin. zaten cok samimi olmamak lazım işyerinde. Arkadassız kaldığını düşünüyorum bu yuzden biraz yalnızlığa itilmiş gibisin. Sen bu psikolojiyle özelde de calışsan aynı sıkıntıları yasayacaksın. özelde calışan bir öğretmen olarak söylüyorum.

gerçekten çok değişik hesaplar içine giriyor bizim meslekte insanlar. akrabam olamn meslektaşım biriki haftadır hocam diye hitap ediyor. ne lüzumsuz. araya mesafe koyuyor. neyseki böyle küçük hesaplarım hiç olmadı benim. belki de olmalıydı kimbilir. fazcebooktan ekleme işini de hata olarak görmemin nedeni kendime yaptığım saygısızlık olarak görüyorum. kabul edilmeme durumunu hiç aklıma getirmemiştim. çünkü baya güleryüzlü ve yakındı. bunlar esas okul ortamından soğumama neden oldu. ama oluruna bıraktım şimdi kimseden bir beklentim yok.

üzüldüm yahu o küfür eden ögrencinin ailesi ile konussaniz veya okulun müdürü veya ceza verseniz ek ödev gibi olmaz mi? rüyalariniza kadar girmis sagliginizdan olmussunuz.. spora gitmekle cözüme ulasmassiniz.. konu sahibinede sasirdim.. özgüvensiz ögretmen canlandiramiyorum gözümde

Aslinda sorunun boyutu da biraz farkli galiba cabalamam bundan oldu esim farkli bir sehirden benim memleketime yerlestik. o da memuriyette calisiyor ama gelip gittigimiz kimse yok. cocuk da olduktan sonra cok sıkıldık. bunu bazen bana hissettiriyor muhabbetini de yapiyoruz kendimi suclu hissediyorum. bunu sorun ettiginin ve belkide beni de sucladiginin farkindayim. ama gercekten belli bir yastan sonra arkadas edinmek hem zor, benim icin daha zor, ogretmenler odasindan boyle arkadasliklarin dogmasi daha zor gibi. A

ya derslerde o kadar enerji doluyum ki kendime inanamıyorum, ama sınıfın kapısından çıkar çıkmaz pofff işte böyle sönüyorum.. bekar mısın?evliyken kaç parçaya ayrılıyosun inan tabi çocuk da varsa A

Cok haklisin cnm benim. ben de aceleci davrandim sabirsiz tarafim vardir biraz

Bence çok çok büyütmüşsünüz.. İş arkadaşından, iş saatleri içerisinde arkadaş dost olunur... Onun dışında yine de olmaz.. Size eşimin başına gelen bir olayı anlatmak istiyorum.. Eşim ailesinin olduğu şehirden farklı bir küçük Anadolu şehrine tayin istedi.. Tayini olduktan 1 sene sonra evlendik o şehire yerleştik. Tanıdığımız kimse yoktu.. Ben evlendikten 1 ay sonra gittiğimiz şehirde çalışmaya başladım.. Tanıdıklarımız iş arkadaşlarımızdı.. onun dışında da kimse yoktu.. Ben insanlarla çok yüz göz olmayı sevmem. Sıcak kanlıyımdır, ama yalnızlığı çok severim.. Kendi kendime yetebilirim.. Birilerine ihtiyaç duymam. Ama eşim benim tam tersim.. Ama birbirimize yettik.. Geçtiğimiz yaz ayında eşim farklı bir kurum da çalışmaya başladı.. Çalıştığı bölümdeki arkadaşları genellikle gençlerdi.. Eşim onlarla güzel bir uyum yakaladı. Ve eşim benim de onlarla tanışmamı arkadaşlık kurmamı istedi.. Allahım sürekli sürekli hep birlikte görüşürdük.. Konuştukları konular ise genellikle işleri.. Saçma sapan sebeplerden konu üretirlerdi.. Ben gitmez istemezdim, hatta eşime de fazla yüz göz olmasın diye uyarırdım.. Dedim neyse... O arkadaş gurubundan bir kızın sürekli diğerlerini yönetmeye çalıştığını fark ettim.. Eşimi uyardım, beni yanlış anlamış olduğumla suçladı.. Sonuç ise... Sonra o kız eşime iş yerin de iftira attı.. Farklı birimde çalışan yöneticileri eşime karşı doldurdu.. Benim dedikodumu yapıyorsun, arkamdan konuşuyordun diye.. Eşim müdürlük beklerken, o kız müdür oldu.. Ve de eşimi sürgün gibi bir yere gönderdiler.. Resmen eşimin arkasından kuyusunu kazmış...

Sakın işinizi bırakmayın. Zamanla alışacaksınız emin olun. Ayrıca iş arkadaşları her zaman çok iyi çıkmıyor, nadiren sıkı dostluk kurulur iş ortamında Dilerseniz kişisel gelişim kitapları okuyun. % 100 düşünce gücü, Pozitif iletişim, önyargıdan özsaygıya benim daha önce okuduğum çok güzl kitaplar, çok yararlı oluyor. Böylelikle daha olumlu düşünüp zor durumlarda dha rahat davranabilirsiniz. Arkadaş edinememe konularında da fikirler var bu kitaplarda., Sevgiler . push ; ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

cnm benim öğretmenlerden ne kadar şey bekliyoruz ki böyle özgüvensiz öğretmen olamaz mı pekala olur sonuçta öğretmen olmanın kriterlerinden biri değil işte ama ne olur kendi mutsuz olur işini gayet iyi yapabilir son derece idealist olabilir öğrencileri tarafından da sevilir ama dünyayı kendine dar eder. bir de gerçekten öğrretmenliğe başladıktan sonra meb'in yaklaşımları olsun idarecilerin tutumları meslektaşlarının hep ben merkezli olması vs. insan kendine saygısını yitiriyor. ya gerçekten çok fazla ego sahibi ve vurdumduymaz olunmalı mutlu olmak için bu meslekte. bu yüzden ben özgüvensiz öğretmenler neden olmasın ki diyorum. zamanında seçmişiz işte bir eşeklik edip :)

Canım olduğun gibi görünmelisin. Kime ihtiyacın var ki iş yeri arkadaşlığı bu meraba meraba nadir oluyor iyi dostluklar...

bende öğretmenim ve inanın nefret ediyorum bu meslekten, çokk mutsuzum, özeldeyim bi de haftanın 6 günü 11 saat çalışmaktan çöktüm resmen yaşamaktan zevk almıyorum:/ devlette az çalışınca bi nebze kabul edilebilir belki. yine de öğrencilerimin bile şanssız olduğunu düşünüyorum bazen ben gibi isteksiz öğretmenleri olduğu için. yardıma, motivasyona ihtiyaçları olduklarını hissetmeme rağmen destek olmak içimden gelmiyo çokk tuhaf.. meslek seçimi gerçekten çok çokk önemli. öğretmenlik ise bu mesleği gerçekten isteyerek yapanların hakkını verebileceği türden yoksa ızdırap oluyo.

O kadar romantik bise degil Ogretmenlik Hakkaten degil..

hep merak etmişimdir o öğretmenler odasında neler konuşuluyor... Siz bile yalnız hissettiyseniz samimi gelmiyorsa onların verdikleri pembe eğitimi ben düsünemiyorum eğitim verdiğiniz yere alışamadıysanız daha fazla sınıfta vakit geçirin zaten tek aralarda odada olma mecburiyetinde değilmisiniz

evt bence de sanırım rahat olmakta fayda var cool takılmak gerek demekki. zaten

okuduklarimdan anladigim kadariyla ogretmen olup da ortamindan memnun olmayan cok kisi var sanirim L LiLyaNa_ Koç Kadını ♡ tek ayak

Öğretmenlikle değilde yetişkin insanlarla derdin var gibi, başka iş yerindede bu böyle samimi arkadaş ya bulursun yada bulamadan çalışırsın, bazende bütün kötü insanlar birarada olur, o zaman en iyisi orayı terk etmek yada tayin istemek Amor-a

Annem de aynı şeyden şikayetçi, öğretmen odası muhabbetleri. Ya dedikodu yapılıyormuş ya da kocam bana onu aldı bunu aldı ev aldık araba aldık çocuğum şöyle çocuğum böyle. Gerçekten sinir bozucu bi ortam yahu siz öğretmensiniz oturun eğitimden konuşun son okuduğunuz kitabı anlatın çocuk eğitiminden bahsedin. Yani anlayacağın bu çok olan bir durum her meslekte var daha doğrusu insanlar artık ya teleffona gömülüyor ya dedikodu ya övünme. 1 kişi olsun kafanızın dengi yokmu hepsiyle muhabbet kurmaya çalışmak yerine onla samimi olsanız. Olmuyorsa siz de öğretmen odasındaki vaktinizi gazete dergi kitap okuyarak geçirin. En azından daha faydalı. . push ;

yazınızı okurken bile afedersiniz ama ezikliğinizi kendinize güveninizin olmadığını hissettim azıcık kendinize güvenin başkalarını bırakın ilk önce varlığınızı kabul edin sonra ettirmeye çalışın ben burdayım deyin... silkelenin kendinize gelin okumuş öğretmen olmuşsunuz ne kadar güzel bunun keyfini sürmeye bakın başkaları odaklı yaşamayın lütfen illa arkadaş edineceksiniz diye birşey yok... boş kalıyorum diyorsunuz okulda kitap okuyun öğrencilerinizle sohbet edin birilerine ihtiyaç duymadığınızı kendinize ve etraftakilere bu şekilde gösterirsiniz. bu arada dolmuşa binmek ayıp deyip kesinlikle eğer yapamıyorum diyorsanız kendinize güveninizi kazanın araba kullanmayı öğrenin E

Asıl işini seven insan sayısı çok az.. o yüzden bu yaşadığınız şeyler size özgü değil.. Mesela bankada çalışsaydınız orada da bu tarz tiplerden fazlasıyla nasibinizi alacaktınız.. O yüzden hayata daha sıkı tutunmak için, işini sevmiyorsan evinde huzur yaratmaya çalışacaksın, evde huzur yoksa da işte bunu yakalamaya çalışacaksın.. bende işimi sevmem ama evime geldiğimde hepsini unutur mutlu olurum.. Sonuçta çalışmamızın asıl amacı para kazanıp yaşamımızı idame ettirebilmek..

sadece söyleyebileceğim tek şey.. özel ya da devlet farketmez iş yeri para kazanmak amacıyla çalışmak için gidilen yerdir... arkadaş bulma yeri değil... kimseyle iyi olmak zorunda değiliz... saygılı davranıp mesafeli olmak, oradaki hayatı zora sokmayacak derecede yakınlık ile iş hayatını sürdürebilmek bence en mantıklısı...

Bence siz kendi kendinizi mutsuz ediyorsunuz. Sizinle kimse konuşsa ne olacak konuşmasa ne olacak. Siz değerli ve ozelsiniz birileriyle doğru iletişim kuramiyorum diye neden kendinizi dibe çekiyorsunuz.. Yani dış etkiler yüzünden meslek birakmayin ama ben meslegimi istemiyorum derseniz bir şey diyemem tabi... supapatya88 Güven ruh gibidir Terkettği bedene asla

Öğretmenlik mesleğinde öğretmenler odası sorunu en son olacak mesele bence. Sen daha yeni başlamışsın farklı bir okul illaki ilk an bir soğukluk olacaktır. Kaç okuldan ayrıldım hepsiyle ayrılırken sarmaş dolaş göz yaşlı ayrılmışımdır ama ilk başta hep bi mesafe cekingenlik oldu kendine süre tanı önce o öğretmenler odasındaki grupları tanımaya çalış kendine yakın görecebileceğin kişileri seçmen lazım. Zaten onlar kendi kendine gelecektir az sabret. Herkesle samimi olmaya çalışma sonra başın ağrır öncelikle kendine bir üc dört ay süre tanı. Ben de bu sene başladım kaç ay sonra bak şimdi oturdu arkadaşlıklarım. Zaten çok mıç mıç ilişkileri sevmem hep resmiyimdir aksine yakın durmaya çalışırlar da benim kendi dünyam var herkes bi yere kadar katılabilir:) philosophy biraz aklın varsa

Bizde ogretmenler odasi muhabbetlerini bir kisi etrafinda dondurmeye calisiyor. bransci grubu boyle. tabi kopuklar aslinda. sadece zamani doldurmaya calisiyorlar. ve herkeste bir acele.2dksini ayiramaz sana. Diger grup sinifci grup sanki daha sakin daha dingin kendi aralarinda daha kemiklesmisler genc kiz gibi el ele kol kola muhabbetleri var. Erkekler napiyo nediyo ben de bilmiyorum kah orda kah burda:) Yeni gelenler de boyle benim gibi ortada kalmislik durumu yasayanlar :)) A

aslında çok asil bir meslek.. hatta bir kadına en çok yakışan mesleklerin başında öğretmenlik.. çocuğuna zaman ayırmak açısındanda çok iyi..15 tatili var hafta sonu tatili var yaz tatili var... biraz araştırın belki başka okula geçme şansınız olabilir..

Formasyon dersi alirken hocamizin bir lafini hic unutmam.'hic bir sistem sizi kollarini acarak karsilamaz. Ancak sizi okulda bastaci edecek kisiler ogrencilerinizdir' demisti. Galiba sizin okulunuz biraz kalabalik. kalabalik okullar zordur ama insan slisir zamanla. Kendinizden emin durun. bir arkadas sohbet etmeyi sevdigim konularda konusmayi seviyorum demis. Bence oyle olmayin. Her insanin donem donem konusmak istedigi konular degisecektir. Ben okulda her tip ogretmenle her konuyi konusurum. Biraz siyasete uzak kalirdim. Su an ben istifa edip Almanyaya gelmis bir ogretmenim. Ve oradayken sizin gibi meslegimi sevmedigimi dusunurken su an cok daha kotu bir durumdayim inanin bana. Oyle ariyorum ki okulumu. Bence her okulda herkesr gore arkadas var inanin bsna. Su yoluda deneyebilirsiniz. muhakkak okula gelen yeniler olur. bu ogretmenlerle ilk siz konusun. yakinlik gosterin. Zumrelerinuz vardir. onlarla cok iyi iliskiler gelistirmeye calisin. Ben Almanya da camide turkce dersleri veriyorum ve inanir misiniz insanlar la burada cok farkliyiz. Burada bazen kendimi uzayli gibi goruyorum. Ama yinede cabaladim. sizde oyle yapin. Ama isinizi cok guzel yaparsaniz her yerde saygin olursunuz bunu unutmayin. Bunlar nacizane ogutlerim benim. umudumvarhala 2. üyelik sebebi ile profil pasif edilmiştir. 2. Üyelik! tek ayak

evinizi okula yakın taşıma ihtimaliniz varsa taşının araları evde bebeğinizle geçirirsiniz ayrıca eşiniz. anneniz yada kendinize yakın gördüğünüz kişilrle daha çok paylaşımda bulunup izin günlerinizi istediğiniz şeyleri yaparak geçirip kendinizi motive edin emin olun sevdiği işi hayalindeki işi yapabilen insanlar çok az sizde elinizdeki imkanlarla mutlu olmanın yollarını aramalısınız ve girdiğiniz toplumda beğemediğiniz şeylerden uzak durup kimseyle diyalog içinde olmanızın zorunlu olmadığınıda unutmayın. P

Ben akademisyenliğe geçtim, öğretim üyesiyim. Meb'deyken yüksek lisans yapıyordum zaten. Ales yabancı dil ve okul ortalaması baz alınıyor onlarda gerekli kriterleri sağlayıp, kadroya başvuruyorsunuz. Sonra alanla ilgili fakültenin açtığı sınava giriyorsunuz. Kazanırsanız ertesi günü istifa edip başlayabilirsiniz :) Benim yoktu gerçi ama referansınız varsa çok daha kolay olur.

sözlüyüm canım bi ay sonra nişanım var ve evliyken hem bu tempoda hem de sevmediğim bi mesleği yapmak:/ düşünemiyorum şuan, bilmiyorum bazen kendimi de onu da mutsuz edicem gibi geliyo. devlete geçebilirsem ne ala. sevmesen bile her sene iş arayışın yok; kendine, hayata vaktin kalıyo falan o zaman kabul edilebilir sanki. demem o ki:) haline şükret yine :) P

ilac dediğime bakma öyle agır ilaçlar değil seni rahatlatacak güvenini getirecek ilaçlar kulandım çok faydasını gördüm. depresyondasın bu kadar yorulman arkadaşsızlık yüzünden gerilmen panik atak gibi duruyor.

Ne olarak geçtin canım? Araştırma görevlisi öi? Ben de yüksek lisans a başlamak istiyorum. Daha sonraki süreç hakkında bilgim yok yardımcı olur öusun E

evt ben de böyle bir iş istiyorum daha düzenli kendime ait birşeylerim olsun düzenini kurabileceğim bir odam kendime ait bir masam istemediğim insanlarla fazla yüzgöz olmak zorunda kalmayacağım bir iş istiyorum düzeni seviyorum sevmediğim insanlarla hergün birarada olmak aynı sınıfı paylaşmak aynı ortamlarda bulunmak ne zormuş yarabbim yoruldum A

inşallah öyledir arkadaşım, inşallah farketmemişlerdir arkadaşlık isteğimi. tşk ederim yorumun için ben de bu htimali vermeye başladım şimdi :))

ve dakikaları sayıyorum yarım günüm olduğu gün eve ayrı bir mutlu geliyorum özel değilse nereye geçtiniz şimdi?özel msj atabilirmisiniz bana ben de değiştirmek istiyorum A

ya öyle çok arkadaş edineyim meraklısı da değildim zaten konuşacak çok bir şey bulamıyorum esas sorun da bu ya böyle iplenmeyen bir insan olmak istemiyorum. derdim bu. yoksa işimde de biraz idealistliği severim ikisi de beni boğdu galiba bir de bebekle ilgilenmek ev işleri derken yoruldum . push ; A

Senin memleketine yerleşmişsiniz. En azından ailene, sevdiklerine yakınsındır. Ben ailemi, tüm sevdiklerimi ve gerçekten mutlu olduğum okulumu bırakıp eşimin, memleketine geldim. Bu okul eski okulumdan sonra cehennem gibi. Eşimi bu nedenle çok suçladım. Hala mutsuzluğumu apaçık belli ederim, moralini bozarım. Hiç arkadaşım yok. Dışarı çıkıp, rahatça konuşabileceğim bir kişi tanıdım sadece o da 2 yıl olacak düşün. Anlıyorum işteki mutsuzluğun eşine, eve yansıyordur. Ama senin için daha kolay eşine zor bence. En azından benim memleketimdeyiz diye düşünerek eşine pozitif olmalısın diye düşünüyorum.

dertleşmek istedim biraz.. içim şişti gerçekten.. eşime anlatıyorum bazen onu da bunaltıyorum.. M

Üzme kendini bende iki öğretmenli okullarda çalıştım ve cok alışmıştım yalnızlığa birden kendimi kalabalık bir okulda buldum cok afalladım hala daha yalnızım Aralarına girmek icin her çağırdıklarında gezilerine Katılıyorum, eve davet ediyorum evlerine gitmek içinde telefon edip uygun bir gun belirliyorum. onun dışında gördüğüm de hal hatır sorup merhabalasiyiruz. hic öğretmenler odasınada gitmiyorum. sende öğle araları tek basına dışarıda vakit geçir, veya kitap oku ama ne olur böyle üzme kendini. daha okulda benimle konuşmayan suratıma bakmayan insanlar var varsın sun ya değmez.

sizin çizginiz cok hosuma gitti başarılar :)

Ben de kurum değiştirenlerdenim. Tatil çoktu evet ama insan işe giderken mutlu olmuyorsa, hep boşa çabaladığını düşünüyorsa ayakları geri geri gidiyorsa olmuyor işte... her tarafım tatil olsa ne olur mutsuz muydum evet. Hem de öğretmenlik dışardan göründüğü gibi değil, güya yarım günü çalışılıyor ama 8-5 memur olsan o kadar yorulmazsın ya vazgeçip öğrenciyi okulu her şeyi boşvereceksin, gözünü kapatıp maaşını alacaksın, ya da mücadele edeceksin ama o zaman da ne öğrenciye ne idareciye ne veliye laf anlatamazsın, Çok iyi okullarda değilsen maalesef durum bu. Anadolu öğretmen lisesinde kısa bir süre derslere girmiştim mesela, çocuklar o kadar uslu melek gibilerdi ki bir kez susun dediğimi hatırlamıyorum çok terbiyeli çalışkan çocuklardı. Öğretmen olduğumu anlamıştım o zaman. Öyle bir okulda değilseniz öğretmenlik gerçekten meşakkatli bir iş.

Öncelikle şunu söyleyey, m. Herkes devlet memuru olmak için can atıyor. Bunun kıymetini bilin. Arkadaş edinme muhabbetine gelince de gerekirse tek takılın ve kasmayın bakarsınız sizi rahat görürlerse daha fazla yanınıza gelirler malesef artık böyle işliyor. Samimi olayım derken arkadaşsız kalabiliyorsun. O yüzden sana tavsiyem canını da sıkma oluruna bırak. Bunlar ufak tefek şeyler. Daha büyük dertler var öyle düşün.

Bende öğretmenim ve hiç memnun Değilim mutlu FA Değilim. Bende kurum değiştirmeyi düşünüyorum sizin ki hangi kurumdu acaba? Bir de neden istekle geliyorsunuz yani neler Değişti bunu FA merak ediyorum. Çünkü başka bir kurumda tatiliniz az aldığınız para aynıdır muhtemelen. Il de zor mu vs vs açıklarsanız sevinirim

Farketmemiş olabilirler bence isteğinizi. Benimde başıma gelmişti, aylar sonra kabul etti eklediğim kişi, her gunde görüşüyorduk. aynı ortamdaydik. yani öyle alalade değil samimiyet kurmak için eklemistim bende. sanki niyetimi okumusta o yüzden kabul etmiyor gibi neler kurmustum. halbuki hiç ilgisi yokmuş :))))Hiç sogumayin böyle birşey için ne mesleginizden ne hayattan.

doktora da gitmeyi düşünüyorum ama zaman kaybı olmasından hatta kilo gibi yan etkilerinden korkuyorum ilaçların sen ne kullandın ne kadar kullandın?özel msj atıcaktım ama olmuyor sanırım

Benzer sıkıntıları yaşayan ne çok kişi varmış... Ben yüksek lisans yaptım, şu an tezimi vermeye çalışıyorum. Yurt dışında da öğretmenlik yaptım. Özellikle ailemin "çalışma saatleri belli, tatilleri, iş garantisi var" diyerek yönlendirmeleriyle özel sektörü bırakıp devlete atandım. Memleketimden çok uzak bir şehirde eylülden beri öğretmenlik yapıyorum. İstediğim ortamı yakalayamamam bir kenara, mesleki tatminim de yok. Kendimi onca geliştirmem, aldığım seminerler, yurt dışı tecrübeelrim vs okulumdaki ilgisiz ve saygısız öğrencilerin karşısında heba oluyor. Kendimi boşu boşuna yetiştirmişim, boiuna o kadar dirsek çürütmüşüm diyorum. Derse hazırlıksız gelen, öğrenciyi umursamayan, adı duyulmamış okullardan mezun olan öğretmenlerle bir tutulmak, teşvik primi denen bir şeyin olmaması, öğretmenler, in saçma sapan eş çocuk kayınvalide minvalindeki muhabbetlerini duymak beni de çok yıpratıyor. Tatmin olamıyorum, mutsuzum. Ailemi dinleyip ideallerimden vazgeçtiğim için kendime çok kızıyorum. Yüksek lisans tezimi tamamlayıp ünievrsiteye geçmenin yollarını arayacağım.

ben ilçede çalışıyorum 20-25 dk. mesafede, benim gibi merkezden ilçeye gelenler var ve ilçede oturanlar. büyük bi kısım. ama ben daha kimseden hadi öğlen de bize gidelim yada okul çıkışı uğrayalım bigün bize de gelin haftasonu falan vs.. gibi bir şey hiç duymadım evlerine gitmek için uygun bi zamanları var mıki bilmiyorum belki normal herkesin işi gücü ayrı çoluğu çocuğu var ama böyle samimi bir ortam gerçekten yok bundan sonra bende öğle araları kitap okuyarak bulmaca çözerek geçirmeyi düşünüyorum :) zaten 2 gün öğlen eve geliyorum dersim erken bitiyor.3 gün de idare edicem ve kimseden bir şey beklemiycem artık..

bu sorunlar inan sadece öğretmenlikte yaşanmıyor her sektörde birçok işyerinde var alışmaya calısmak lazım o yüzden

evt tatilimizin olması cazip kılıyor bu işi. seneye yine okul değiştirmek istiyorum dediğiniz gibi ama şu dönem bir geçse ben çatlamadan Z

Allah yardımcın olsun.. çünkü insan sevmediği, alışamadığı, vakit geçiremediği yerde haliyle çok mutsuz olur. bence haklısın. çok zor bi durum ama bence seen kimseye bakma kimseyle konuşmak için çabalama.. biraz mesafe sen koyarsan belki onlar sana yakınlaşmaya başlarlar.. bide böyle düşün...

Öğretmenlikle değilde yetişkin insanlarla derdin var gibi, başka iş yerindede bu böyle samimi arkadaş ya bulursun yada bulamadan çalışırsın, bazende bütün kötü insanlar birarada olur, o zaman en iyisi orayı terk etmek yada tayin istemek ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

bir iki arkadaşın olsun yetsin inan ki evet annem babam öğretmen biliyorum kimseye çok yanaşmaya kalkma hemen burunları havaya kalkıyor hiç öyle çabalara girme

bence mesleğin herkesin hayalini kurduğu kutsal öğretmenlik mesleği. Öğretmenler odası muhabbetlerini es geç. bir sınıf dolusu öğrencinin senin gözlerinin içine bakarak ağzından çıkacak tek bir lafı dinlemelerini düşün. kim ne derse desin kim ne konuşursa konuşsun kimseyle iyi olmak zorunda değilsin

Bir tane konuşup, muhabbetinden sıkılmayacağın arkadaş edinsen emin ol yetecek sana. Kendin gibi ol ve zamana bırak. Bence aceleci davranıyorsun. Ben bu okula eylülde başladım. Sadece bir öğretmen arkadaşın numarasını aldım bir durumda onunla da okul dışında muhabbetim olmuyor pek düşün. Facebook falan da kullanmıyorum. Tenefüslerim fotokopi, etkinlik hazırlığı ile geçiyor, öğlen arası yemek yiyorum bir yandan sohbet ediyoruz artık. Haa sorsan bayılıyorum bu ortama çok samimi buluyorum diyemem. Sınıfta çocuklarla mutlu olmaya çalış. Bizim mesleğimizin mutlu edebilecek süper bir ortamı, harika idaresi, anlayışlı veli çevresi, kolay ulaşımı falan çok zor bulunur maalesef..

İnsanlarla iç içe olmadığın daha bireysel çalışabileceğin bir mesleğe geçebilirsin. Ben de 3 yıl öğretmenlik yaptım, ben de çok sosyal biri değilim, az arkadaşım vardır kendimi geliştirmeyi okumayı severim. Sonra baktım ki pek de mutlu değilim akademisyenliğe geçtim, derslere yine giriyorum, bölümün işleri oluyor yine insanlar var ama daha kendi halimdeyim bireysel çalışıyorum. Asıl işim kendimi geliştirmek akademik çalışma yapmak. Böyle bir imkan varsa değerlendirmelisin. Ama 3 yıl Meb'de çalıştığım için de pişman değilim, bana çok şey kattı, alanı tanımış oldum.

madem bu kadar çabaladın arkadaş edinmek için ve sonuç alamadın daha fazla kendini yorma bence. ben hiçbir işyerimde kendimi paralamadım arkadaşım olsun diye. çok konuşkan bir insanda değilim zaten. işimi yaptım elimden geldiğince. zorlamayla arkadaş olamazsın ki kimseyle kendiliğinden zamanla olur bazı şeyler. işini güzelce yap gerisini boşver. küçük bir bilgisayar al yabancı film izle dizi izle artık ilgi alanına ne giriyorsa. zaman nasıl geçiyor anlamazsın bile. kimsenin arkadaşlığına muhtaç değilsin bence insanların zararları dokunmasın yeter. yol sıkıntısına gelirse bu işi evine yakın olmayan herkesin sıkıntısı inan. ya işine yakın bir yere taşınacaksın yada ha gayret diyip araba sürmeye başlayacaksın. E ehl-i

evt, biraz da sanırım cesaretli olmalı, iki kişi konuşurken mesela üçüncü kişi olarak lafın ortasına dalıp ne oldu diyemiyorum yada fikir beyan edemiyorum bu durumda. sessiz kalıyorum sanki sanane diyecekler gibi. ama ben yanımdakiyle konuşurken öyle güzel ortak oluyorlar ki konuya imreniyorum vallaa.. TurkuazM Hayat ve

selamlar, ben ex- öğretmen olarak bişeyler yazmak istedim. 2 farklı okulda 2 yıl çalıştım. hayalim olan Meb'de öğretmenlikten aşırı soğudum. İlk çalıştığım okulda ortam çok iyi değildi. arkadaşlarım vardı ama öyle okul dışında pek zaman geçirmezdik. ikinci okulumun öğrencileri daha iyiydi. öğretmenler yine kendi halindeydi, ama gruplaşmalar vardı. bir öğretmen vardı, resim öğretmeniydi. hiç iletişim kurmazdı. ilk zamanlar hep onunla konuşmaya çalıştım. ben yeniyim o 4-5 senedir oradaydı. ama yok hiç cevap bile vermezdi. tek kelimelik muhabbetler. ben de uğraşmadım sonra, madem konuşmuyor zorla mı arkadaş olmaya çalışıcam dedim. sonra baktım diğer hocalara, öğle aralarında okulda kadın erkek kim bulursam konuştum :) ailelerini sordum, okulla ilgili şeyler sordum.. ama okul dışında yine hiç görüşmedim. yani teneffüslerde 2 kelam etsem yeter modunda yaşadım. en iyisi de oydu sanırım. işi sevmemek ne zordur biliyorum... ben memnun olmadığım için saatleri dakikaları sayardım. ayaklarım geri geri giderdi. sonunda değiştirdim ve artık başka bir kurumda çalışıyorum. şimdi çoğunlukla istekle geliyorum işe :) inşallah siz de en kısa zamanda kurtulursunuz bu bunalım halinden. A

penelope arkadasimizin dedigi gibi kendi kendimize yetmek yetebilmeyi ogrenmek cok onemli basariyorum sanırım :)

Ben de aileme yakiniz hic olmazsa gider geliriz diye dusunmustum ama annem bebegimebakmak icin gelmese ayda bir filan anca gorusuruz. esim gelip gitmek cok istiyor gelmezlerse uzuluyor ben de aynen. yakiniz ama basen ayri memleketlerde gibiyiz iste bu sefer ben kendimi suclamaya basladim ister istemez

eğer 5 senedir aynı problemi yaşıyorsanız sorun sizde, ortamda değil, okulunuzu değiştirseniz de aynı tür problemler yaşarsınız hannesli Desert

üzülme canım ben alıştım artık sadece bazen sabrım taşıyor onun haricinde iyiyim çok şükür. küfürlü konuşan çok öğrenci var artık direk uyarı yazısı hazırlıyorum bi daha konuşmana dikkat etmezsen bunun peşini bırakmam falan diye tehdit ediyorum. bana ettiklerinde son dersten çıkıyordum eşyalarımı toplarken bi tanesi kapıdan bağırıp kaçtı o kalabalıkta kim olduğunu göremedim okul çok kalabalık. hoş görsem napıcam çocuklara yönelik hiçbir gerçek yaptırım yok uğraşmaya kalksan sonunda daha cesaretli dönüyorlar sınıfa "gördünüz mü ben ne haltlar karıştırdım disipline gittim hiçbişey yapamıyorlar" diyip hepsine örnek oluyor. elbet bi gün bu da biter ama bu mesleği hiçbir akrabama tavsiye etmiyorum kendi çocuğum olsa öğretmen olmaması için ikna etmeye çalışırdım. aslında daha lisede öğretmenlerime acıyordum sınıfımdaki saygısız ergenlerin yaptıklarını görünce ama gel gör ki "asla" dediğim şey başıma geldi mecburiyetten. yine de şükür halime bunu bulamayanlar da var, atanamamak işsiz kalmak daha kötüydü

canım ne zor evrelerden geçtin üni sınavı okul bitir atan evlen bebiş doğur... Şimdi ohhhhhhhhh rahat etme zamanın tam da yaz geliyor okullar tatile girecek missssssssss gibi gez dolaş hayatın tadını çıkart.. boşver... biz iş yerinde 5 kişiyiz benimle beraber.. ben şu an hiç kimse ile muhatap olmuyorum.. kafam rahat işime odaklandım.. Salla.. kimse senden değerli değil.

Bende öğretmenim bende sıcak bi insan değilim ama; arkadaş bulucam diye çabalamayın bazı şeyler kendiliğinden olur. çünkü sıcakkanlılık sizin tarzınız değilse üstünüzde eğreti durur. ve bu kadar sorun yapıyorsanız psikoloğa gitmekte fayda var

arkadaşlar çok dertliyim çokkkk. mezun olduktan sonra biraz zaman aldı atanmam. daha sonra atanmamla evliliğim bir arada oldu. öğretmenlik mesleğini yapıyorum 5 sene olacak ama hala alışamadım. hatta gittikçe daha fazla uzaklaşıyorum. sevmediğim tarafı iş nedenli dğeil de biraz daha bu öğretmenler odası muhabbetleri öğretmenlerin samimiyetsiz davranışları. benim hal ve durumlarım. kolay arkadaş edinememem. vs.. bu dönem yeni bir okuldayım şubatta başladım biraz da fazla beklenti içine girdim galiba herkesle konuşmaya çalıştım soğuk davranmamaya çalıştım sanırım herkesin gözüne baktım benimle arkadaşlık edin diye. ben insanlarla zor iletişime geçen fazlasıyla çekingen biriyim. ve bu çekingenlik insanlarla iletişim kuramam vs. beni fazla yordu. kendime güvensiz bir görüntü çizdiğimi düşünüyorum bazen. belki de başkalarının gözünde güvensiz değil ama soğuk duruyorum. bilmiyorum ki. ayarlayamadım bu işi bir türlü. ortasını bulamadsım. nasıl stres yapıyorsam okul çıkışı kendimi eve zor atıyorum daha da bir şey yapacak dermanım kalmıyor. evde bebeğim var ona da bir hayrım dokunmamaya başladı. evin işini ihmal ediyorum. bugünün işini hep ertelemeye başladım öyle oturup kalıyorum. günleri geçiriyorum. isteksiz gidiyorum işe. devlet memuruyum gözümü karartıp bırakamıyorum da. son bikaç ayda saçlarımda baya beyaz gördüm kendimi çok üzüyorum. özel bir iş olsa gözümü kırpmadan bırakırdım ama bırakıp gidilmiyor. zaten borçlarımız var. hem işi bırakınca ne olucak. okula bir heyecanla başladım ama umduğum gibi gitmedi. okulda hergün gördüğüm muhabbetimiz olan bir kaç kişiyi facede ekledim.2 kişi istediğimi hala bekletiyor. ama beni okulda görüp normal sohbetine devam ediyor. bunlar da biraz soğukluk yarattı bende. normalde eklemek huyum değildir ama arkadaş canlısı olmak istedim bu defa. kendi adıma hata ettim. neyse işin bu yönünde değilim, unuttum gitti bile, ama canım yanıyor okulda tek takılmaktan. öğle araları herkes bir bir çekiliyor odada 2 3 kişi kalıyoruz nereye gideceğimi nasıl zaman geçireceğimi bilemiyorum. canım sıkılıyor. zatençok da ısınamadığım bir mesleğim var. ne yapacağım bilemiyorum böyle. yol sorunu var. okulun büyük bi kısmı kendi arabasıyla gel, p gidiyor bunalr hep sıkıntı. arabalarını servis gibi kullanmak istemediklerinden mesafeli davrananlar var. hergün dolmuşa yürürken kendimi permeperişan hissediyorum. araba kullanabilirim ama cesaretim hiç yok. müdür de halimden sanki okula alışamadığımı anlamış olmalı ki bugün, alıştını mı okula diye biraz sertçe konuşmaya çalışıyordu benle yaptığım işi mi beğenmiyor falan anlamadım yoksa ben mi üzerime alındım.. öğretmenlikten başka bir kuruma geçebilme şansım var mı acaba.. öyle mutsuzum ki.. A

Herkese kendini sevdirmek beğendirmek zorunda değilsin canım, sen yaptıklarinla düşündüklerinle mutlu ol yeter. Sui7 güzel günler gelsin istiyorum haketmesem de

ben de senle aynı durumdayım, görsen sanki orda hapishanede gibiyim sürekli Allah'a şükrediyorum beni kimseye muhtaç bırakmadığı için ama okulda çok mutsuzum bir şeyler okumaya çalışıyorum zaten yarım gün fotokopiydi nöbetti çocukların sorunlarıydı şuydu buydu derken geçiyor. ama öğrenciler ve dersler de beni çok zorluyor, zor bi yerde çalışıyorum çocukların ağzında en ağır küfürler derste bile, ve ben o küfürleri bu yaşımda daha yeni öğreniyorum bana çok ters bana bile küfür ettiler o ara öyle bunalımlara girdim ki üç gün evden çıkamadım hastaydım da onu da bahane edip rapor aldım. aslında bu konuyu ben de açmak istemiştim ama forumda öğretmenlere karşı kötü bi tutum hissettim anlaşılmayacağımı düşündüm mesela işinin zorluğundan bahseden olursa çek git o zaman diyorlar sanki kolaydı öğretmensin diye muhteşem olmak zorundasın ya biraz da kıskançlık var heralde doktorlara yapılan gibi. yine de şükür halime. memurluğa geçsem orda da mutlu olmama olasılığı var hem şimdi bile zor geçiniyorum tüm gün işyerinde olmak da istemiyorum. üniversiteye geçmeyi düşünsem orda da büyük versiyonları nasıl olur bilmem hem ingilizce ve ales ten çok iyi almak gerekiyor, özelde zaten hayat yok kurslara gideyim en azından orda azcık değişiklik olur dedim onlardan da sıkılıyorum bi süre sonra. bi de benim ders de seninki gibi sürekli araştırma konu bulma sürekli evde de çalışma derdi yöneticiler desen başka başka işler yıkmaya çalışıyorlar bu hafta o kadar hasta oldum ki düşünüp durmaktan gece bile çok saygısız bi öğrencim var bana neden böyle yapıyorsun diyip duruyordum rüyamda sabaha kadar düşün artık durumumdan şikayet ediyorum da düzeltmek için napabilirim bilmiyorum spora mı gitsem dedim belki biraz iyi gelirdi, konunu takip edicem

Araştırma görevlisi olarak geçtim. Aslında bu işlerde doktora sonrası geçmek çok daha kolay. Ama yüksek lisans yaparken de geçebilirsiniz. Mezun olduğunuz alan ne bilmiyorum ama kendi alanınızda, öğretim üyesi açığı ve açık olan bir bölümde yüksek lisansa başlarsanız işiniz daha kolay olur. Ales ve yabancı dil puıanlarınız mümkün olduğu kadar yüksek olsun. Ölçme değerlendirme, program geliştirme eğitim fakültelerinde en çok ihtiyaç olan bölümlerden. Ölçme değerlendirme çalışırsanız başka kurumlarda da çalışma imkanız olur. Zaten çok popüler ve az yerde olan bir bölüm. TheQueeninthenorth

Bu arada da çalışmak para kazanmak, amaç değil araçtır.. Bu forumda çalışan bayanlara sorsanız kimler işlerini sevmiyor diye, % 90 ben yaptığım işi sevmiyorum diye cevaplar alırsınız.. Sevmek zorunda değilsin, kendini bunun için suçlu hissetme.. Bak ne güzel öğretmenmişsin.. Kadrolusun, iş garantin var.. Tatillerin var.. Düzenli gelirin var.. Geçimini sağlıyorsun.. Evlisin, çocuğun var.. Başını sokabileceğin bir evin var.. Bunlara sahip olmayı isteyen o kadar çok insan var ki.. Bence bakış açını değiştirmelisin.. Ben yazdıklarından negatif bir enerji aldım.. Çalıştığın yerde de böyleysen, tabi ki de kimse sizinle konuşmak istemez. Şahsen bana negatif enerji yayan birisiyle bende arkadaş olmam.. Olduğun gibi görün. Doğal ol, kendini kasma.. Rol yapma.. Neysen o ol.. Mutlu olacağın, kendini mutlu hissedeceğin alanlara yönelmelisin.. Bir hobi bul.. Mutlu ol..

Aslında bakarsan öğretmenler odasında çeşit çeşit gruplar var hepsinin paylaşımı farklıdır muhakkak. Sana gördüklerimi söyleyerek yardımcı olayım. Şuan çalıştığım okulda her grup farklı konular üzerine konuşur. Bir grup daha çok evliliğine, özel hayatına dair paylaşım yaparken benim içinde bulunduğum grup daha çok eğitim üzerine, öğretmen, öğrenci sorunları üzerine nadiren de özel hayatımızdan konuşuyoruz. Erkeklerin grubunu bilemiyorum Başka bir okulda öğretmenler odasında sıkça siyaset üzerine tartışmalar olurdu çok rahatsız olurdum şahsen. Yalnız hissetmek senin kişiliğinle ilgili aslında. Mesela şu siyaset üzerine tartışmalar dönen okulda çok yalnız hissederim siyasetten nefret ederim ve çok uzak olduğum bir konudur çünkü. Orta yaşlı, çocuklu kişilerin çocuk üzerine dönen muhabbetlerinden çok sıkılırım anne değilim çünkü bana uzak konular. Hep paradan bahseden, aldık, gezdik muhabbeti yapanlardan hoşlanmam o ortamda konuşmam hiç. Çünkü sevmem para konularını. Genelde mesleğime dair paylaşımlardan hoşlanıyorum, ya da özel hayatımdan bir parça olan konulara katılıyorum. Kendini yalnız hissetmen senin ne olduğunla ilgili.. Hayatta da böyle değil miyiz zaten çok normal aslında.

bunun öğretmenlikle hiç alakası yok. bence senin sorunun psikolojik, panik atak olmuşsun sanki. biraz rahatlasan gevşesen tek takılmaya çalıştığın zamanlarda çocuklar için bir şeyler araştırsan kitap okumaya dergi incelemeye çalışsan hatta ilaç desteği alsan yani ben konuna şöyle bir baktım ki dünya batmış altında sen kalmışsın sanki. bu arada nasıl evlendin o aşamayı nasıl atlattın yani o dönmelerde kolay değil

OTE="asianzade, post: 40037961, member: 667869"]evt bence de sanırım rahat olmakta fayda var cool takılmak gerek demekki. zaten aynen cnm ben de senin gibuyim yazdiklarinda kendimi buldum ben bu sorunu asamadim uzulmemek icin bu durumu kabullendim dersime girip cikiyorum evimde cocuklarimla ilgileniyorum yemek hamurisi evisi onlarla ilgileniyorum sanirim sikintimiz beklentimiz cok fazla ondan kaynaklaniyor E ehl-i

öyle değilmi tşk ederim cnm evt artık bu bana ders oldu nerde durmam gerektiğimi biliyorum ve insan her zaman kendi gibi olmalı..

Diğer insanları çok fazla onemsemissin gibi hissettim. Facebookta eklemeyi mesela kabul etmediler diye hata olarak algilamissin. Sizi ekledim ama kabul etmediniz diyebilirsin. Zaten vaktinin çoğu dersle geciyodur. Evet aslında mesleğin senin sosyal olmanı gerektiriyor, daha çok masa basi bir iş belkide seni tatmin ederdi. Ama heryerde hertürlü insan var ki ve ayrıca samimiyet kurmak zorunda değilsin hoslanmadiysan. Bende zor samimiyet kurarım ama bunu hiç problem yapmadım kendime karşımdaki yapıyor genelde :)

tam cevap yazıyordum msjlara. arkadaşım sorunum psikolojik zaten dedim çekingen biriyim arkadaşlık kolay kuramıyorum bu yüzden arkadaş olaya çalıştım yakın durdum. bu da beni yordu. umduğumu bulamayınca yoruldum. ayrıca branşım nedeniyle zaten çok fazla araştırıp bişeyler bulamaya çalışıyorum çocuklara. bizim biranş öyle oturulacak bir branş değil. evt benim için şuan dünya batmış ben altında kalmış gibiyim. illa ki ilaç mı kullanayım?çözüm olacak mı?olacaksa kullanayım. teşhisi nasıl bu kadar kolay koydun panik atak?eğer öyleyse bileyim ben de. A

Başlıkta İŞİMİ sewemedim çok mutsuzum yazıyormuş, Ben onu EŞİMİ sewemedim çok mutsuzum diye okuyorum Hep bu tarz konu başlığı olduğu için göz alışkanlığımıdır nedirr

Olduğunuzdan farklı davranmaya çalışmayın. Neden böyle bir şeye gerek duydunuz ki? Sizi birileri sevecek, arkadaş olacaksa soğuk halinizle bile sevebilmeli bence. Hem siz olduğunuzdan farklı davranmaya çalıştıkça daha çok yıpratırsınız kendinizi. Her şeyi akışına bırakın. Hem zaten çok yeniymişsiniz okulda. Zamanla arkadaş edinirsiniz.. İnsanlar artık herkese şüphe ile yaklaşıyor, haklılarda belki. O yüzden kafanızda bu kadar büyütmeyin. Derslerinize girip çıkın, öğrencilerinize yansıtmayın bu durumu. Hele hele evinize hiç yansıtmayın. Bebeğinizle ilgilenin, eşinizle ilgilenin. Evinizin her karışını sevin. Emin olun daha iyi hissedeceksiniz kendinizi.

pardon msjım yarım gitti. zaten bırakamiycam galiba da böyle nereye kadar bakalım A