Teşekkür ederim. Aynen, kalkıp silkelenmem gereken bir noktadayım; oturmaya, görmezden gelmeye, bu iğrenç tembelliğe, bekleyişe o kadar alışmışım ki... Ruhumu kemirip duran şey... Sürekli bir huzursuzluk, kendi kendini tetikleyen. Sürekli bir arayış, bir boğulma hissi... Annemle anlaşamazdık, hala daha anlaşamadığımız noktalar illa ki var, barışıp dövüştüğümüz, dövüşüp barıştığımız hep olur. Ancak dün içimde uzanan elleri tuttu ya, daha da ne yapsa görmem gari. O da farkında... Eşim de farkına varıyor; sorunun onun da üstünde bir şey olduğunun ve o da arkamda "Sen söyle, ben omuz vereceğim, buradayım" diyor. Bildiğin bir kafesin içinden çıkma anını yaşar gibiyim, kendi oluşturduğum, kendi kendimi kapattığım kafesin kapısı açılıyor. Safın önde gideniyim sanırım bu konuda, uyar akıllıyım, boğazıma kadar duygusalım bu yüzden beyin error veriyor. Konu bu olunca, kafa uçuyor, kalp ele alıyor... Ne desem tarif edemiyorum öyle...

Nerden biliyorsunuz yahu? Belki derinlerde tek başına omzuna yük ettiği burada paylasmadiği daha ciddi dertleri var. Nerden bilebiliriz? Kendisinin sancılı dönemlerden geçtiğini düşünüyorsa -ki bunu en iyi kendisi bilir siz ya da ben bilecek değiliz. Aman monoton işte küçük dertlerle şımarıklık ediyor diyemezsiniz. Kişiyi kendinden iyi bilmek gibi müthiş bir yeteneğiniz varsa bilemem tabi..

Anlaşılmayı beklemiyorum demiyorum. Buradaki çoğu kadın tarafından anlaşılmayı beklemiyorum diyorum. Tartışmak istemiyorum bu konu altında. İyi günler.

bu hayat sizin neyi ne zaman isterseniz o zaman yaparsiniz. kimse birsey diyemez.. ne yapmak istiyorsaniz yapin hicbirseycin gec degil

Hobi değil hava atma aracı R riccinus dmi gız rico

Şu konuda kavga çıkarmak bir sanattır arkadaşlar. Resim müzik halt yemiş. Vay anam vay! Dinlemeye, anlamaya o kadar uzak ki günümüz insanları kısa kes işte ne süsledin uzattın amaaaann diye geçiyor. Ben bu üyelerin bdvde ne aradıklarını hala çözemedim. Bence araştırma tezi yapılmalı.

Şiir de mi yazıyorsun? Ben şiir aşığıyım da, üzerinize afiyet. Yaz yaz. en fazla bir sigara daha eksilir paketten. Zaten olmuş 9.5 TL. İyice keş oldum

Teşekkür ederim, öylesine olduğu gibi döktüm. En samimi sohbetlerde bile kendimi kaçırdığım birkaç ufak itiraf gibi. Burada bilinmeden, tanınmadan, bir yüzüm, adım olmadan yazıp geçmek iyi geliyor. Derinlerden çıkacağım, son demler...

Bu negatif yorumlari yapanlarin niyetini gercekten merak ediyorum su an. Acaba bizim sanata edebiyata yanlis bakis acimizi duzeltmek, henuz yerlesmeyen dil egitimimize destek olmak, korlemesine konustugumuz bir konuda gozumuzu acmak gibi ulvi iyi niyetli yaklasimlari vardi da goremedim mi? Tartisma yaratmak istemiyoruz seklinde yaklasip negatif konusarak karsi tarafi susturma cabasi da var surekli. Burada herhangi bir yanlis karar alinmak uzere degildi, kendi halinde yaziyordu herkes, sonra konuyla ilgisi olmayan yorumlar geldi, konu sahibinin yazim dili tartisildi... Gercek hayatta bu kadar kati misiniz gercekten? Anlamakta zorlandim. Yanlarindan gectigim kahkahalarla gulen bir grup dikkatimi cekiyorsa bakarim, esprileri bence de komikse kalirim yanlarinda. Ama bu komik degil, bu da komik degil seklinde orada dikilmeye devam etmem beni yorar. O yuzden anlayamadim sizleri. Oysa eminim aslinda karsi karsiya gelsek birbirimizle hos sohbet edebilecek kisileriz, ama niyet onemli her zaman.

Konu kapanacak simdi oyle mi

Konu ile ilgili yorumum yok ancak bir sorum var cevaplarsan sevinirim, sadece merakran soruyorum. Bana da mügeyi hatırlatıyorsun. Mügenin gidişiyle katılmışsın kk'ya yani daha öncesinde kayıtsız mı takılıyordun yada başka bir kaydın mı vardı?

İhsan Oktay Anar'ın az sevildiğini nereden biliyorsunuz ya da az okunduğunu? Ya da İhsan Oktay Anar'ın, Elif Şafak'tan daha sağlam kalemi olduğunu nasıl iddaa ediyorsunuz? Çünkü siz onu daha çok seviyorsunuz, siz daha eğitimlisiniz, entelsiniz, daha üst seviyedesiniz, o yüzden siz neyi beğeniyorsanız o daha iyi. Mesela ben her iki yazarı da okudum ve ikisinde çok farklı tatlar buldum. Ama asla Elif Şafak okuyan daha düşük seviyeli, daha basit zevkleri olanlardır, İhsan Oktay Anar okuyanlar daha elitist, daha üst segmen ve enteldir diye aklımdan geçirmedim. Eğer her zaman bu şekilde kendi beğenilerinizi üst planda tutar ve alttan alta başka insanları aşağılarsanız bir gün birisi de Tolstoy varken İhsan Oktay Anar mı okunur diye sizi aşağılayabilir. Çünkü okunurlukları, edebiyata kazandırdıkları kıyas götürmez bile. Alt tarafı dert anlatılmaya çalışılan, çoğunlukla eğlence amaçlı olan, herkesin kendi tarzının olduğu, hayatta bin bir çeşit insanın varlığını ortaya koyan şu platformu bu kadar ciddiye almayın derim. Bırakın kim ne yazmak istiyorsa yazsın, nasıl mutlu oluyorsa olsun, kendini nasıl ifade ediyorsa etsin. Bırakalım da kadınlar şu platformlarda özgür olsun, rahat olsun, istediğini yazsın, ister saçmalasın, ister abartsın, ister prim peşinde koşsun. Buradaki çoğu kadın sizi anlamıyor ya, sizi anlamak zorunda değiller, siz de onları ve yazdıklarını anlamak, beğenmek zorunda değilsiniz. Hayatın anlamını sorgulayacak yer hele BDV hiç değil. Sizi anlayacak edebi eserlerin tartışıldığı, herkesin günde 2 kitap devirdiği platformlar var mesela orada anlatın kendinizi.

Geç değil arkadaşım başka bir yerlerden Hatta kalemine de bayıldım küçük denemeler hikayeler bile yazabilirsin Yazindaki lezzet tarif edilemez

Yalan ne diyorsan, ne duyduysan yalan... Büyük bir ihtimalle ölmüştük Şehir kan kıyametti ayaklarımızda Gökyüzünü katlayıp bir köşeye koymuştuk Yıldızlar kaldırımlara dökülmüştü bütün Hamza bütün parmaklarını ortaya dökmüştü Yirmi yıldır cebinde biriktirdiği parmaklarını Hamza son şarkıyı kırka bölmüştü Doğrusu iyi idare etmiştik Doğrusu iyi haltetmiştik Yaşayanlar unutmuştu bizi Biz öldüğümüzle kalmıştık. Hayat bazen ertelenemeyecek kadar kısa geliyor. Sürekli erteleniyor; hayaller, istekler, hazlar... Gerçekleştiğinde bile kekremsi bir tat bırakıyor ağzında belki ulaşamamak o amacın orada durmasıdır aslolan. Ya da ulaştığın zaman doğru zaman olmuyor belki yıllar önce ulaştığında alacağın hazla aynı olmuyor. Simyacı kitabında anlatılan bir hikaye gibi, ben o amacıma ulaşırsam yaşayabileceğim bir amacım kalmaz, kendimi kaybetmekten korkuyorum. Hepimiz hırsızız, -ki hırsızlık bir nesneyi çalmaktan ibaret değildir- birilerinin hayallerini çalarsın, evlenirsin yıllarını çalarsın, öldürürsün nefeslerini çalarsın. Belki başka zamanlarda başka hayatlarda olsaydık gerçekleştirebileceğimiz çoğu eylem, kendimize kurduğumuz dış etkenlerle ya da onların zoruyla imkansızlaştırılıyor. Biz balıkken ağaca tırmanmaya çalışıyoruz, oradan bir karga bülbüllüğe özeniyor. Biz açık denizlerden habersiz birer martı oluyoruz sadece. Yine de bir umut el sallayalım her sabah ve her akşam o gemiye. Belki bir gün o gemi gelir, kaybettiklerimizi getirerek. Gelmese de bizi ayakta tutan o geminin geleceğidir. Değil mi İsmail Abi?

Sen başlattın Queen, ne vardı öyle içli içli yazacak? Yumruklayıp durduğum duvarları hatırlattın bana, elimi parçaladığım. Oysa ki aşıp gitmem gerek; sana diyorum bir de, aha kendi söküğüm dikemediğim.

Iyi de yazı sizin için iyi kalem benim için değil ne derinlik vardı ne iyi bir kalem ve bu konuya değinmedim bile; çünkü eleştirmeye bile değer değil benim açımdan. Diğer yazdıklarınıza da zaten cevap verdim, konu sahibi kendini bize nasıl aksettirdiyse ona göre yorum yapıyorum ben de. Alıntı yaparak gösterdiğim yorumda gayette bir kıyaslama vardı, haddime değil diyip, kıyas yapınca yapmamış olmuyorsunuz.

Farkındasınız ki troll değilim niye kışkırtayım? ama cidden cok sıkıldım. Hoşça kalın.

yeteneğine küsmemişsindir ama öğrenilmiş çaresizlik var galiba biraz nasıl olsa bunuda saklayacağım düşüncesinden sıkılıyorsundur

Fark ettim sonradan, kafam yeni açılıyor; Leyla geziyormuşum 2 gündür zaten :)) Jetonlar içimde yamaç paraşütü yaparcasına

Çok özür dilerim ben sizin niye sergi açmadığınızı anlayamadım. Bsbanız açmak istemiyorsa bu onun tercihi. Siz açmak istiyorsunuz ve açamazsın diyen de yok anladığım kadarıyla, teyze çok destekliyor hatta. Tekrar sınava girebilirsiniz veya kursa gidebilirsiniz. Belki babanız da sizden sonra gaza gelir. Yokuspokus

O iş bende merak etmeyin, asla kaçmaz Gıcıksın Neyse Yokuspokus henüz konusuna sahip çıkıyor. Bir dahakine senin de konu açmanı ya da uyumanı bekleyeceğim

Bunun üzerine cevap gelmemeli zaten Queen. Eh doğru, bakarsan biz kimiz, şu an nerede nasılız, eksik gibiyiz, var gibiyiz yok gibiyiz.. Yahya Kemal idi sanırım, net anımsamak güç, 15 sene, şiirini tek doğru kelime için tamamlamayan, 15 sene bir kelime için... O kelimeyi nerelerde aradı, o kelimeyi nerelerde düşündü, kimde gördü... Bakarsan basit bir "Serin" kelimesi beş harf, günlük. Ama doğru mısrada doğru sıfat olması, sıyrılması 15 senelik bir serüven.

"Elestiri yaparken biraz dilinin ucu sizliyorsa devam et, ama keyif aliyorsan bil ki yanlis yerdesin" sozunu severim.

Sancılı dönemler barındırıyor demiş doğru. Sancılı dönemden sadece sanatçılar mi geçiyor? Ben çoğu sanatçıyla yarışır sancılı dönemlerden geçiyorum mesela bana göre. Sanatçı olduğumu iddia etmiyorum ama konu sahibi de etmedi. Arkadaşı ile bilgi alışverişinde bulunurken örnekler verdi diye kendisini sanatçı ilan etmiş olmadı. Istedigi gibi anlayan kimselerle anlama noktasında tartışmam bile. Selametle :)

Ben de birazdan kendimi dışarılara atacağım, kalbime öküz oturdu. Yokuspokus

İnanırım, dayım taa uzun zaman önce "İstemiyorum" diyerek Hacettepe tıbbı bırakıp tekrar sınava girip, yabancı dil okumuş biri. Şu an da alanı için olabilecek yerlerin en iyisinden birinde, yazmayayım yerini. Severek yapınca insan mesleğini, önüne dağ çıksa deliyor. O kadar alışmışım ki senelerce inkara ve bu konuda hareketsizliğe... Herkesi yıktım da kendimi yıkıp geçemedim. Sanırım bir noktada acıya müptela bile olmuş olabilirim, bunlara kadar sorguladım da. Çünkü gerçekten çok vakit kaybettim, boşa kürek çeker gibi. Bu konunun altı hakikaten çok dolu, benim için en yüzeysel anlatım bu, en yakın sohbetle birlikte yeniden ayyuka çıktığı için, sadece bu kadarını anlattım. Pişmanlıklar da var... İşte toparlıyoruz, bir geçişteyim. İpinden salınan deli atlar gibi yönümü şaşırdığım bir andayım.

Sizi hatırlıyorum, muhtemelen siz inkar edeceksiniz ama bir başka konudan kuyruk toplayıp geldiğinizin farkındayım. Ve bu konuda elbette karşımda olup, en sinir bozucu taraftan hırpalamaya çalışmasaniz şaşardım, eser eleştirisi. Hem de eseri görmeden. :) Ranga guru hikayesi var, sanırım ilköğretimde okutuluyor şimdi. Siz de bir okuyun, belki anlarsınız. Ne derece sanatın içinde olduğumu, sanatımın yeterliliği ya da yetersizliğini, ancak bir ustadan dinler, onun eleştirisini kayda değer bulurum. İyi forumlar.

Umarım.. Benim gemi 1 degil 2 degil

Doğru, haklısın. Doğru an gelince zaten sürükler gider. Sizin bu yazınızın altına neler yazmak istedim, yazdım sildim, yazdım sildim. En iyisi derinlere inmemek. Bu kadar kısa geçmezdim ama kısa kesmezsem önünü alamayacağım kadar yazacağım. İyi geldi yorumunuz.

Kızlar bırakın kendi haline, gitsin. Maksadı üzüm yemek değil, bağcıyı dövmek. "Tamam öyledir, size öyle gelebilir, antipatik gelmisimdir ama konu bu değil", "Lütfen polemik haline getirme" dediğim halde konuyu ısrarla polemik haline getirdi, dağıttı, eh şu halde zaten kendini, zannında açık ettiği aşikar oluyor. Kendisi, ilgi açlığını bu şekilde gideren biri ve beklediği ilgiyi de alakasız yerlerden konu karıştırarak üzerine çekiyor. Bırakın kendi haline, zaten bununla beslenen biri, cevap aldıkça "Seviye-saygı" kelimeleri ardında "Benimle polemiğe girmek imkansız" diye diye insanları bire bir tartışmaya sürüklüyor. Artık neyin kompleksini yaşıyorsa, kendi kendine yaşasın bulaştırmayın şunu.

"Sessiz Gemi" gelmediği sürece geç değildir. Hayallerinizi ötelemeyin.

Tüm gemilerin gelmesi, geç kalınmadan yetişmesi dileğiyle Tweety... Sizin gemi de gelsin. Umut ederim ki gelecek...

Severdim ben de Mügehatunu, zor bir zamandan geçiyordu en son. Teşekkür ederim.

Yokuspokus tatlım konuna sahip çıkalım. Buradan ayrılma, konunla ilgilen.

yazarlar yokta 2. üyelikler fink geziyor : )

Yapar, o potansiyel var Queen'de. Zaten o boş koysa sen yaparsın, biliyorum İyi ki varsın ha.

Evet biliyorum canım bunu o kadar etkilenmiştim ki! Anlatamam. Zaten çoğu yeteneğin ucunu körelten, önüne setler çeken bu düşünce tarzları değil midir? Maalesef ki her yerdeler.

Keske elti, gorumce, veya buranin deyimiyle kv ile ilgili olsaydi derdin. Bakip cikivermesi veya 2 satir yazmasi kolay olanlardan... Cok fena icime cektim yazdiklarini. Cok fena! Yazilan yorumlar da cabasi. Bir arkadasimin (ben o zaman 25 yasindaydim) 80 yasindaki anneannesi dil kursuna baslamisti. Helal olsun demistim! Bir de ustune espri patlatmisti "Buyuyunce lazim olur kizim, dil lazim artik" diye... O gemi gelir mi gelmez mi bilinmez ama biz beklemeliyiz! Ayaga kalkip kendimizi gostererek, teyid gecip gitmesin diye. Beklerken de rahat oturmali, kambur durmamaliyiz. Zaman zaman kumun ayagimizdaki serinligine memnun olmayi, ucup giden kuslari izlemeyi, bulutlara isim vermeyi, yerdeki salyangozun agir ve inatci adimlarindan ilham almayi, yanimizdan gecen kucucuk kendisine hayri olmayan o balikci teknesindeki telasi gozlemlemeyi ihmal etmeden beklemeye devam etmeliyiz. Hic gec kalinmadi aslinda, sadece biz bazen gec uyaniyoruz yetisiyoruz sonra :) acele kahvalti edip kosuveririz olur biter. Hepiniz oradaysaniz ben de gelecegim artik! Beklemeyi yuruyerek yapmaya gelecegim ben de! Bu dert degil hayat bilmecesi ama, yanlis yere acilmis tekrar belirteyim

Evet o dediginizde haklisiniz, benim muziklerimin bi benzeri ve ayni temalisini kisa bir filmde duymustum, baslangici hele tipatip ayniydi, enstrumanlar ve beste... Noluyoruz demistim de.. sonradan farklilasiyordu.. vay be ruh esim. belki de o muzigi yapan kisidir

Aynen canım ne mutlu ki bu forumda böyle geniş ve derin düşünceleri de anlayabilecek insanları görebiliyoruz. Sonrası zaten herkesin kendi sıkıntısı. İsteyen anlar, istemeyen sığ bakar, şıp devam eder. Yasak yok, abes bir durum yok. Kız konu açmış işine gelmediyse pas geç, git. Ne bu yerin dibine sokarım çabaları anlamadım gitti. Aman.

Ayrıca seviyesiz kim aynaya bak pıtırcık

Rica ederim. Doğru biraz andırıyor gibi. Normalde böyle duygusal ele almamaya çalışırım bir konuyu; ama gardımı düşüren bir mevzudur bu benim için, aklımı ekarte eder. Bir annem zaten, bir de şu resim işinin sündüğü karman çorman his; ikisi beni diz üstü çöktürüyor. Bilmukabele, senin de gönlünce olsun.

Bazı insanlara fırsat verilsin bilmediklerini bile konuşmaya çalışma görgüsüzlügüyle yığılır kalırlar. Bu fırsatla beyinlerine oksijen ilk defa gitmiş gibi davranırlar ne konussam napsam diye şaşkına dönerler. Ah gangacım bir kaynanali konu aç bu düğümu cöz :)

Sanatçı değilsinizdir, sanatçı olsanız duramazdınız. Riccinus hanımefendinin sabrına hayran kaldım. Buradaki mavi yazılı hanımefendinin tacizine rağmen üslubunu bozmamış. Tebrik ederim. Kitabı hobi olarak okumadığı çok belli. Konu sahibi, ne yazıkki siz ancak yerel bir sanatçı olabilirsiniz. Es dost ve burdaki gibi bir iki kişi tarafından beğenilen. Çünkü sanatçılar sizin gibi peki peki diyerek hayallerini ertelemez. Uyduruktan depresyonlar, sözüm ona buhranlar yaşadığını sanmaz. Siz yine de cok istiyorsanız açın serginizi. İçinizde kalmaz. Bu yorumun hem yazı hem de resim sanatçılıgınız icin. Ikisinin de birbirinden farkı yok gibi duruyor. Burada da liseli kızlar gibi "ayy canıımmm harika olmuş yaa yerim seni mükemmeelllll, öpüyoruuummmm" şeklinde olumlamalara devam edebilirsiniz. Iyi geliyodur elbet. Ilgi seviyorsunuz/seviyoruz. Ayrıca cok satanlara baktığınızda azıcık nitelikli yazardan başka hepsi faso fiso. Söz konusu yazar hanımefendi ve daha niceleri ise popüler kültürün askerleri olabilir sadece. Zevkler renkler bık bık yapmaya gerek yok. Sanatçıların da bu forumda dolanacağını sanmıyorum. Işin tabiatına aykırı. Iyi günler hanımlar.

teyzeniz zaten söylenmesi gerekeni söylemiş. kimseyi beklemeyin. hayatınızı ve yeteneğinizi ertelemeyin. kendinizi gerçekleştirin. benim bir arkadaşım iki farklı üniveriste okuyarak vakit harcadı. en sonunda ben tasarımcı olucam diye tutturdu. inanın çöp adam çizemiyordu. yeteneği sıfırdı. ama aylarca çalıştı hayalinin uğruna gecelerce uykusuz kaldı. şimdi ünlü bir firmada tasarımcı olarak çalışıyor. dizi senaryosu gibi gelebilir ama gerçek bu. anlattığım olay sizinkinden farklı olabilir ama insanın hiç bir şeye geç kalmadığının, hayalinin peşinden gitmesi gerektiğinin en güzel örneğiydi bu arkadaşım. siz de hayalinizi gerçekleştirmek için kimseyi beklemeyin.. resimlerinizi yapıp serginizi açın. insanın yapmadığı şeylerden pişman olması kadar acı bir şey yok.

Hahaha ay sevgili üyecan senin boyle diyeceğini demiştim biliyor Musun Türkçeyi senden mi ogrencem Yazdıklarımı anlamışsın ki bana cevap vermeye uğraşmışsın Ben kasmıyorum doğalım hiçte entel bi tavrım Yok burda ay canım su kitabı oluyorum Su yazar boyle dedi de aslında bu yazar okunmalı demiyorum kitaplarımı hava atmak ıcın kullanmıyorum ben üyecim Yok beni bilen bilir gayet şiveli yazarım espri serperim araya şive dediğimiz Türkçemizde ona ağız deniyor şimdi onu Yazarsın sen demeden diyeyim Boyle biriyim kitabımı birinin derdini küçümsemek icin kullanmam Resim kitap bulmaca insanların ilgi alanı ise kişi ilgi alanına yönelemediğini sorun yapıyorsa bu onun derdi ise sen neden bunu kendine dert edindin Kaldi ki benim Türkçem kotu Uye kitap havasında yazıyor eee baska :) Oradaki ünlemleri anlayamadıysan Türkçeyi benim bilmemem değil senin bilmemenden kaynaklı bi sorunumuz var sanırım

Yapmaaa Valla benim haddime değil kimseyi küçümsemek, gerçi sen küçümsemiyor ironik yaklaşıyorsun biliyorum seninki ayrı ama konum içinde böyleleri kendilerini gösterdi. Bugün elti sorunu olanın yarın nerelerde olacağını bilemeyiz ki. Bir kadın ressam vardı, yabancı, adını animsayamayacagim, aile problemleri yaşayan... Ressam olmadan önce, çok buhranli bir dönem geçirmiş. Aile içi şiddet görmüş, kocasına aşık... Bir noktadan sonra bunlar malzeme olmuş. Derinlik olmuş geri dönmüş. Basit bir kv meselesi denmez ki, Frida Kahlo var en yakın en bilindik. Eşi, kendisini kardeşi ile aldatan, kocasını kaşları arasına resmetmiş, kalbinin söküldügnü çizmiş, kırık kemiklerini tablo yapmış bir kadın... Kimden ne geleceği belli olmuyor. Burada değil Elif Şafak okuyan, Ayşegül tatilde okuyanı bile küçümseyemem. Hele ki okuma oranı bu kadar düşük iken. İşte burayı kaçırıyorlar da farkında değiller. Konu nerelerden aldı nerelere geldi valla :))

Gangsta sana bayiliyorum Her zaman soylicem bunu.. O kadar kivrak, esprituel bir zekan, o kadar naif ve kaliteli bi ruhun var ki Burdan hissediliyor bu.. Hayatim gemi tabii ki gelir. 1 maddi durumun musait 2 cocuk kismini gecmissin 3 evlilikte sorun yok 4 zaten bir meslegin var yapmasan da.. 5 daha cok gencsin tabii ki yapabilirsin 6 Annene de bayildim En azindan farkindalik sahibi! Bu o kadar onemli ki. Kalk silkelen Kalk oturup delirip durma Etrafta iki kelimeyi bi araya getiremeyen insanlar sevdikleri seylerle mesgul Sen saf misin kuzum?

QUEENofTURKEY yapar,''naptın geldi mi gemi'' diye Pardon muzurum gelmiş bu akşam

Ne yapayım şu varoluşsal imgelerden bunaltılar geçiriyorum, boynumda görünmez fularlar peyda oluyor. hele şu iki tabloyu parçalayıp ağlama olayı beni benden etti scary movie nin fransız versiyonu bir parodi canlandırdım gözümde siz de maşallah konu sahibinden hallice sahiplenmişssiniz mevzuyu. kolaylar gelsin.

Yorumlarınızın altına imzamı atıyorum, zaten rastgeldikçe okuyorum yazdıklarınızı, dikkatimi çekiyor. benim için en mantıklı, makul üyelerden birisiniz. Diğerleri @Jessey ve @AhlarAgaci

Efso tespit, hele o elif Şafak örneği. Tam Türkiye tipi edebiyat örneği olmuş konu..

Çok istedim Nomu, çok... Önüme durulduğunda diretemedim, tüm aile ve aile içinde hatırı sayılır kişiler hemfikir iken, 16 yaşındaki ben karşılarında duramadım. Vazgeçtim dedim, kendimi bir yalana hapsettim. Ancak hep aynı yerden huzursuzluk devam etti. 2. sınıfta iken en samimi olduğum üni. hocama gidip "Ben yanlış bölümdeyim, nefret ediyorum" dedim ve o gün oturduk konuştuk. "Bırak" dedi. Eve döndüm, "Bırakıyorum" dedim, evlatlıktan reddetmelere kadar gelindi... Okuldan mezun olduğum aynı sene, hastalandım ki bu çok uzun bir hikayedir. Ne kadar inkar ettimse, o kadar içime işledi. Biz şimdi en güzel zamanlarımızdayız, ne fırtınalardan çıktık. Altı çok derin Nomu. Verilen sözler var daha... Neyse ki tamamen geç değil... Eh biraz geç de olsa, buruk da olsam, yorgun da hissetsem, yaparım biliyorum. Sadece duygusal bir geçiş yaşıyorum.

Hanımefendi iki yazar ismi görünce hobilerimi konuya nasıl iliştiriverdigimi düşündünüz anlamıyorum. Kitap okumak hobi ya da bos zaman aktivitesi degil bana göre, ihtiyaç. Entelektüel görüneceğim diye kasmayın, Türkçeniz çok kötü Türkçe öğrenin. Normal bir insan iki yazar ismi gördü diye bu kadar heyecanlanmamalı, ünlemlere boğulmamalı. Hoşça kalın.

Kendisi diğer konularunda bunu böyle yazıyorsa ben de bunu böyle bilirim. Eğer daha büyük dertleri varsa da diğer konularında en hassas nokta diye yalan konuşuyor demek ki konu sahibesi. Hatta bu konuda bile bu konu ve annem en hassas konularım diye kaç defa yazdı. Yalan söylüyor yani konu sahibi?

Ben de kullanırdım valla ne yalan söyleyim unutmuşum hatırlattı :-(

@Mune kesinlikle katiliyorum. Bir seyi soylemenin bin yolu vardir. Bilgi ahlak zeka birlesimimizi en iyi yolu secerek ifade etmemiz gerektigini dusunuyorum. Sert uslup kisinin kendisine zarar veriyor en basta. Denedim onceden biliyorum :) Ama neyse ki burada degil, yoksa haberin olurdu Buraya kendimi degistirme sureciyle beraber girdim:) Forum bana yaradi:) Daha da yarasin insallah! :) Herkese icini dokup rahatlama firsati veriyor burasi. Cok sevdim cok. Forumu da, bu konuyu da

Harry Potter'ın yazarı J. K. Rowlings eşinden şiddet görüyor, boşanıyor ve daha bir sürü şey Sonrasında kitabı yazıyor vee bingoo.

Bu gözler bu forumda İhsan Oktay'ı da mı görecekti? Umarım kendisi hasbelkader denk gelmez, yapılan yorumlara. Tanınır olmakla ilgili beni en çok ne korkutur, bilir misiniz? Milyonlarca insanın hakkınızda veya öte berinizle ilgili konuşabilme hakkına sahip olması. Tir tir titremelik, korkunç, tüyleri diken diken eden cinsten.

Birde, "ben entelim daha cok bilirim ve insanlara uzagim, uzak kaldikca onlara negatiflik yukledikce kendi dertlerimi daha az hatirliyorum" mesajlari var. Mutluluk basit yerlerde sakli oysa bulmasi mesele. Iyi olmak lazim iyi bakmak lazim hayata. Hayat cok kisa elimizde ne kalacak sonra? Iyi dusunmek lazim. Ogrenmenin yasi yoktur, okumanin ve okudugunu hayata gecirip iyilige kullanmanin yasi da hic yok! O yasla degil yurekle geliyor. Cok okuyanlar bile basaramiyor bazen gorduk! Not: Buradaki mesaj cok okuma onune bak amaaaan bilmem kim okudu da ne oldu bak!!!

Sabır neye göstermiş insanlara hakaret ederek mi gösteriliyor sabır O Da güzelmiş :)

İmkanı olan her şeyin gerçekleştirilmesi ve içinde bırakılmaması taraftarıyım. O kırmızı alıntılı yer benim de hayatımda en çok takıldığım noktadır. Zamanında, o anda olsa belki daha farklı olacak gibi geç kalınmışlık hissi. Gerçekleştiremediğim her hayalin enkazında kalan bir Queen bırakıyorum. Sonrasında yeniden oluşan Queen' den bir şeyler eksilmiş, gitmiş oluyor. Yola enkazın altında kalan yanlarım kalmadan devam ediyorum... Açılmaya çalıştıkça bahsettiğin kıyıya tekrar tekrar vuruyorum. Ama inanıyorum ki, bugün değil ama belki bir gün, bizim ve bizim gibilerin de düşündüğü gibi dünyaları olacak. Yoksa bizim gibiler o dünyada asimile olacak.

resmen anılarım depreşti ve aynı acıyı hissettim yüreğimde. bende aynılarını müzik adına yaşadım. sayısal zekam varmış peh. mühendis oldum da ne oldu mutlu muyum hayırrr. annem de çok pişman kazanıp gönderilmediğim güzel sanatlar için. ve artık çok geç diye düşünüyorum kendi adıma. şansınız varsa değerlendirin. ve hep diyorum kızım nerde mutlu olacaksa o alanda okusun ona engel olmayacağım. beni ağlattınız. umarım başarırsınız

Ben kendisini sanatçı ilan etti diye nerede yazdım? Şu son paragrafı da kendiniz için yazdınız sanırım. Kendisinin sancılı dönem diye bahsettiği şeylerle idam sehpasından dönen bir kişinin sancılı dönemleri bir tutuluyor, kıyas dahi yapılamaz. Yanlış kıyaslama yapılıyor diye yazdım. Yazmadığım şeyleri yazmışım gibi gösterme çabası neden? Ben ne sanatçı olabilir olamaz yorumunda ne de resimlerinden dem vurdum. Ortada bana göre saçma salak bir kıyas yapılmış bunu belirttim. Yoksa ne acılar çeken var, hepsi sanatçı olmuyor, acı insana güç katar, mücadeleci bir ruh kazandırır, o insanlar da mücadele ile geçirmiş hayatını. Konu sahibinde ben mücadeleci bir ruh göremedim, daha çok küçük bir çocuğun mızmızlanmasını dinler gibi hissettim.

Mune, Sadi Şirazi'nin bir sözü var: "Ne kadar okursan oku, bilgine yakışır şekilde davranmıyorsan, cahilsin demektir" diye, o sözün içini açmışsın, anlatmışsın sanki. Şu açıdan anlarım da; yazı vasıtasıyla anlaşıyoruz bu platformda, dilimizin döndüğünce; yüz yüze bir sohbet ortamı yok, mimikler yok, ifadeler yok, ses tonları yok, gözlerin bakışları yok. Yanlış anlamaya müsait oluyor bazen kuru bir cümle, ya da işte itici gelebiliyor kişiye, antipatik görünüyor. Her yaş, her yaşanmışlık, ayrı ayrı; insan tecrübe etmediğini küçümsemeye eğilimli. Bu yüzden insanların bazı anlarda bazı kişilere önyargı ile yaklaşması garip gelmiyor. Kendine benzeten seviyor, kendinden farklı gelen suni buluyor, eh aynı tip insan değiliz, buralarda anlatılan "Kötü görümce"lere kadar bu forumda, karışığız. Salt anlamadığım rekabet duygusu, yarış haline getirmek; bir zan ortaya atılıyor ve bu zannı ispat çabası altında, eleştiri de hakarete dönüyor, kişinin konuştuğu konu da sapıyor. Alttan alsan daha da yüz buluyor, bu kişilere ulaşılmıyor. Haksız olduğunu kabul edememe olayı basitçe, özür dilemeyi bilmeme, susamama, "Yenilmeme" istemi. Oysa ki yarış yok ortada; bir yenilgi de olmayacak. Kibir işte basitçe... Herkes de her an gem vuramıyor bu duygusuna diyor, geçiyorum.

Selam kızlar; İçim ağzına kadar dolu gibi, bazı bazı bomboş gibi, öyle ortaya karışık bir buhran yazısı yazmak istedim. Dün, çok sevdiğim, fikirleri benim için önemli olan edebiyat mezunu, öğretmen bir ablam ile ressam teyzem bizdelerdi. Bilirim ki onlarla ne zaman bir araya gelsek, her şey deşilir dökülür, ruhsal durumlar, karakterler irdelenir, günlük spesifik bir konu masaya yatırılır , sonra dünyayı kurtaracak fikirler ortaya atılır, bir iki birileri şikayet edilir, sokağa çöp atanlara kadar verip veriştirilir, sonra bir köşeye attığım eski resim defterim ortaya çıkarılır, çizimlerime bakılır ve "Sen ne biçim bir çocuksun?!" tarzı sitemler edilir. Sonra annem girer araya, "Kendi kendini mahvetti, eve kapattı iyice" diye başlar ve asosyalliğimden dem vurur. Daha öteden babam gelir, bahçeden kestiği çiçekleri getirir, bizlere verir, sonra gülerek bahçesini anlatır , biraz takılır gider, sonra konu babama döner, babama benzeyen, içe dönük yönlerime, babam ve onun kendini kendine saklamasına... Konuştuk da konuştuk, onlar konuştukça ben deşildim, ben deşildikçe bir noktadan sonra kendime acırken buldum kendimi ki bu berbat bir şey. "Napıyorum ben?" sorusunu, yine kendime sorduğum bir zaman aralığı yaşadım anlayacağınız. "Kimi bekliyorum ki? Geç kalan benim." farkındalığı... Mesleki durumumu bir önceki konuda anlatmıştım sanırım; annemlerin istediği bölümü okudum ve mesleğimi yapmıyorum. Özetle, kendimi hiçbir zaman gerçekleştiremeyeceğim, benle alakası olmayan bir mesleğim var ve 10 senedir, kesinlikle en ufak bir istek uyanmadı içimde kendi mesleğimi yapmak adına, mezun olduktan sonra sadece 3 ay dayanabildim kendi mesleğimi yapmaya acıdır ki. Alakam olmayan yerlerde, alakam olmayan işlerde çalıştım, kendimi geliştirip salt diploma ile girip çalıştım uzun süre ama onu da istemediğimi anladım. Daha doğrusu çalışmak, iş hayatında olmak istiyorum ama hep kendime sakladığım bir yönüm ile, daha idealist, daha öğreten, daha çizen boyayan bla bla... Resim öğretmenliği mesela... O tren de kaçtı. Elime kalan, kendi halinde, kendini geliştirmiş bir ressam olmak... Bu da gün gün yitiyor. Yaş 20leri bitirdi, çocuk oldu, sorumluluklar arttı, kendim için bir şeyler yapabildiğim vakitler azaldı. Şu dönem, maddi durum da elverdiği için çalışmayı bıraktım ve çocuğuma kanalize oldum. Ancak boşta kalınca tüm eski hayal kırıklıklarım beni yoklamaya başladı yeniden. Resim kursuna gideceğim sıra araya giren evlilik... Profesyonel fotoğrafçılık kursuna gideceğimde, hamile kaldığımı öğrenmem... "İşime mi geldi, tembelliğime mi yaradı?" dediğim bir an ve hayali bırakıp hayata döndüğüm yol ayırımları... "Aynı anda ikisini götürürdün" demeyin, o zamanlar götüremezdim, enerjim sıfıra yakın yaşıyordum zaten. Neyse, ben de bu evde olma durumumu avantaja çevirdim elbette bir açıdan; 7-8 sene ara verdiğim, kalem oynatmadığım resme, başta kısaca bahsettiğim ressam teyzemin ısrarı ve gazı ile tekrar başladım, sayfalarca yeni çalışmalarım oldu. "Tablo çalışmalısın!!" diye bastırdı teyzem ve çalıştığım tablolar evin bir köşesinde birikmeye başladı. Aynı zamanda babamın kolundan çekiştirmeye başladım "Baba!! Birlikte baba-kız karma sergi açalım, dünya gözüyle bir gör çizimlerinin nasıl takdir edildiğini, güvelere yedirmeyelim artık onları, evde tozlandırmayalım" dedim, ikna ettim. Onu ikna ederken ben kendi hayatımdan bezdim ama öyle bir ikna süreciydi, Nuh dedi peygamber demedi; "Ben kendim için, kendimi rahatlatmak için karalıyorum; boşver" dedi durdu... "Benim için en azından? Benim için o sergiyi açalım, buna ihtiyacım var!" dedim de tamam diyebildi sonunda... Zorladım, tabloya başlattım onu da, 60 küsur yaşında adam; elleri sanki fotokopi makinası... O elleri senelerce hesap işlerinde, sayılar arasında hesap makinası olmuş... Üzülüyorum, anlatamıyorum bunu size. Bir yetenek, bu derece hapsedilir kendine... Bu derece gizlenir, bu derece yok sayılır, bu derece küçümsenir. Es kaza evimize gelen misafirler duvarda bir çizimini görür "Bunu nereden aldınız? Nerede yaptırdınız?" diye sorar da, babam "Ben çizdim." der gülerek ve "Devamı var mı?" sorusu illa ki gelir, o zaman işte 1000i geçkin çizim masaya serilir... O an "Nedennnn, neden x abi neden sergi açmıyorsun, neden değerlendirmiyorsun?!" sitemleri tekrar ve tekrar yankılanır durur. Marka vermeyeyim, arkadaşları, bir iki çizimini hediye olarak alınca, porselen firmasına da göndermiş, oradan istediler "Birkaç örnek daha alabilir miyiz?" diye, vermedi adam, ilgilenmedi bile... Saygı duyarım; kendi tercihi. Ancak beni de tek ayağımdan aşağı çeken biri babam bu konuda; o "Kendine sakla" hissini gün ve gün bana geçiren ve beni hayalimdeki muazzam gösteriden uzaklaştıran biri. En son "Çizeriz yine, hele şu Ramazan geçsin" diyordu, hala tık yok. "E baba, hadi?" dediğimde, "Tamam sen başla ben de çizerim" diyor... Ben başlayamayacak kadar bıkmışım, heveslerim paramparça, ellerim yine körelmiş... Başlar bırakırım, başlar bırakırım... Yarım işten de nefret ederim ve onları gördükçe içime içime çöker dururum. Neyse işte, dün konuştuk tekrardan; annem döküldü bu kez. Birkaç gün önce benim yine hallerim gelince, "Az elleşmeyin bana" demiş 2 günlüğüne kendimi eve kapatmıştım. Kah ağladım, kah kendi kendime söylendim, kah yattım uyuyamadım, kah kalktım gezeleyemedim, öyle mis gibi çiçek gibi delirdim anlayacağınız. İki tablomu da parçaladım. Sonra oturdum bir de onlara ağladım. Yap yap... Sonra yaptıklarını parçala... Bu hissi hepinizin anlamasını beklemiyorum, benim sadece anlatmaya ihtiyacım var. Ne diyordum, hah annem döküldü dün; "Senin gittiğin gün, babana yüklendim bilmiyorsun. Geç şu kızın önüne, bir kere baba olarak bir konuda sahip çık; o eridi bitti içinde tuta tuta, artık konuşmuyor bile, ama biliyorum derdi bu, anlatmaya bile değer görmüyor artık bizi, onu uzaklaştırdın iyice kendinden. Bahçenden, ağacından daha mı önemsiz kızın?! dedim." gözleri doldu anlatırken. Ressam teyzem de atladı "Ben 20 sene bir hiçi bekledim, x amcan çalışma dediğinde keşke dinlemeseydim onu. Yirmi sene... Sonra ne oldu Gangsta? Hasta oldum. O zaman pişman oldu, 20 sene sonra şekli bozulmuş ellerimle fırça tuttum yeniden. 20 sene sonra girdim sınava, ikincilik ile yerleştim, öğretmenliğe başladım. Hayatımın en mutlu, en huzurlu günleriydi... O lezzeti tarif edemem... Kimseyi bekleme kuzum, babanı da bekleme... Bak ben varım, grup çalışmasına bayılırım ben, kaç bize, bizde birlikte boyayalım. Belki sen -Tamam, sergiye hazırım- deyip açtığında, babanın da gözü o zaman görecek, sen yapmalısın bunu." dedi. "Belki de" dedim, daha da konuşasım gelmedi. Akşam oldu kaldık biz bize. Annem sokuldu yanıma, "Şu tatile bir gidin gelin. İyi gelecek, gelince toparlanmış göreceğim seni! Yok öyle pes etmek, biz bir hata yaptık, ama telafi edeceğiz. Kursa gideceksin, gitmem itirazı kabul etmiyorum, geç değil. Gideceksin ve seneye o sergiyi açtığını göreceğim. Gerekirse 5 sene alsın, 10 sene alsın, güzel sanatlar okuyacaksın! Sadece kendin için okuyacaksın, benim için okudun, kendinde şimdi sıra" dedi. Gözleri doldu, ya nasıl anlatsam öyle acayip bir duygusal anı paylaştık ki... "Neredeydin annem bunca sene?" der gibi... Neyse, gözüm doldu. Göz dolunca burada bi sutyen sallamak iyi geliyor Öyle işte... İsmail abinin gemi beklediği gibi beklediğim bir şey... Geç kalınmış bir hayal, hayat olacak mı dersiniz? Ben bu kadar alışmışken yok saymalara, var olacak mı ki? Oyyh... İçim şişmiş valla, dün kuş gibi oldum bir an, sonra yine nefesim ağırlaştı. Her şeye sıfırdan başlamanın eşiğindeyim, oradan atlıyorum ve bu kez yanımda annem var. Hayırlısı...

Bunca şeyden okudugunuz ve sevmediğiniz mesleği merak ettim

Engel ne ki? Nedir sizde olmayan? İstedikten sonra yapabilirsiniz her türlü ama kimseye güvenmeyin, yanımda oda buda olsun demeyin, kendiniz yapın. En basitinden babanıza bel bağlamayın derim, belliki bağ bahçe işlerinde vakit geçirmekten hoşlandığı kadar hoşlanmıyor resim yapmaktan. Onun sizin isteginizle sergi açma işine girişmesi, sizin istemediğiniz okulda okumanız, istemediğiniz işlerde çalışmanız gibi bir durum. Bunu görmelisiniz, anlamanız çok zor olmamalı. Bir yerden başlayın, hedefinize ulaşırsınız, bu melankolik, dramatik halinizden uzaklaşmakla başlayın mesela. Hakkınızda hayırlısı. Dilerim gönlünüzdekine ulaşırsınız.

Mune, teşekkür ederim. Ben anlatamadım bir türlü, umarım sizin ikazınızdan sonra devamı gelmez.

Yanlış resim yükledim :-(

Bu gemi burdan gecti sanırim

Destek aldığım dönemlerim oldu, onun psikolojisi ayrı oluyor. Bu terapi desteği değil, baba desteği isteyen bir şeydi. Ondan da geçiyorum işte. Bizim 2 ayda, 3 ayda bir bu konular deşilir durur. Harekete geçeceğim sıra hep geri bastığım bir şey çıkar önüme, her işi bir arada götürürüm de, bu iş yalınlık istiyor. An bekliyor gibi... Somut adımlar geldikçe, bu geçecek, hafifleyecek, hafifledikçe aldığın hazzı hissetmeye başlayacaksın, hissettikçe de yapasın gelecek, yaptıkça elin hızlanacak, hızlandıkça güvenin gelecek; terapistin diyeceği de bunlar olacak zaten :)

Daha once bir tartışma olduysa bile benim herhangi bir haberim yok. Önceki sayfalarda Dostoyevskiyi örnek vermişler, kıyas yapılmış, ben de yanlış bir kıyaslanma yapıldığını düşündüğüm için yazdım. Ki bence boş buhranlar yaşıyor konu sahibesi, suni sancılar görüyorum, diğer örnek verilen sanatçıların hayatları ciddi zorluklar içinde geçmiş.

Bu kadar iltifata dayanamadım Özelden attım, merak ettin o kadar. Bence bu şiir konusunu hiç açmayalım burada, kapansın. MFÖ'den devam:

amac neden kocam hep tv pc basında benlen ilgilenivemiyor Kaynanamgil eltime su kadar bileğzikkk taktı gorumcemgil arkamdan laf soktu kocam hiç sesini çıkarmadı Akşam yemeği ne yapsam altın gününde komşum Hatceyi geçmem lazım o bes çeşit yapmıştı ben altı çeşit yapmalıyımlar Komşunun yaptığı dantelin örneğine

Teşekkür ederim ama buradaki kadınlar maalesef benzetmeyi bile anlamayıp, kendini bahsettigim yazarlarla kıyaslamaya girdiler. Algıları çok tuhaf. Çok insan tarafından Anlaşılmayı beklemiyorum.

Bana bak pıtırcık kendi seviyen ne senin hani kültür abidesi pıtırcık seni Gerçekten kültür damlıyor her yerinden cankuşum ya öpüyorum seni ama geliştir kendini ve bana saygıdan kültürden bahsedene bak yesinler seni canım ya oyşşş seviye tavan :)) harcanıyorsun minnoşum sen Hobilerin arasında kitap okumak varsa tabi gitmkitap oku Allah askına

Milleti zan anlatında bırakma Anlama yeteği yazmışsın ondan bahsettim :)

Kalemin çok güçlü. Soluksuz okudum. Belki gözünden kaçan ya da ihmal ettiğin bir yeteneğin de budur.

Ya da görse de çaktırmasın, yapsın bu güzelliği, Yaparsın dimi hacı,

Benim de var böyle pismanliklarim ama kimseyi suclayamam.. Kendi kafasizligim hep. Itiraf edelim mi birlikte? Belki de çok istemedik. Diğerlerini bundan çok istedik ve öncelik verdik. Çok isteseydik olurdu be yetenek vardı çünkü en önemlisi.. Neyse ki geç değil. Çok istediğimiz zaman buysa o zaman en doğru zamandır.

Daha yeniyim buralarda ve en keyifle okuduğum konu oldu. Keyifle derken yanlış anlamayın yani dolu dolu, boş değil, gereksiz değil, kayınvalide ve gelin kavgası ya da uygunsuz aşklar değil. Ne güzel derdiniz var! Umarım hayalinizi gerçekleştirir ve o sergiyi açarsınız.

İnşallah, teşekkür ederim. Yol belli, sergi olmadan ben olmayacağım. Fırsatlar da serildi. Bir alışkanlığı kıracağım, zor olacak... Hayatım değişecek. Benimki değişince, biliyorum ki tüm sevdikleriminki de değişecek. Umutluyum, düşüncesi bile kıpır kıpır ediyor, her ne kadar bir yanım hüzünler, vazgeçişler içinde kendini yerden yere atsa da. Unuttuğum, yok saydığım, küstürdüğüm bir kadınla barışacağım; onu çok ağlattım. Kulağımda bir kulaklık, sevdiğim parçalar eşliğinde, kendimi sokaklara atayım şimdi; biraz bakayım suratlara, tablolar için... Neyi nasıl dökerim, daha toplayayım, yeni bir renk daha alayım sanat evine uğrayıp, bir de yeni tablo. Bir kez daha, ilk kez çiziyor gibi başlayayım. Bugün olmazsa, olmaz. Teşekkür ederim yorumlayanlara, farklı hayallerin, farklı farklı kırıklarımızın ortak acısını hatırlayanlara... Haydin selametle.

Ortadoğu'da çocuklar katledilirken, İngilterede bir çocuk annesinin gittiği bir günlük iş gezisi için ya da anne babasının çalışma durumu için kendisini harap edip, psikologlarla, pedagoglarla yetişiyor. Herkesin kendi derdi kendine gör fazladır. Konu sahibi burada sanatla alakalı sancısını anlatmış. Boş ya da değil, yargılamak kimin haddine ki? Bize ne? Ben de tırnağım kırıldı diyerek kendime günümü zehir etsem kime ne? Demem o ki: Derdin büyüklüğü, küçüklüğü kimseyi ilgilendirmez. Birisine çok önemsiz gelen bir mevzu, diğeri için hayat memat meselesidir. Konu sahibinin belki başka sorunları var, belki içini sıkan yaşanmamışlıklar var? Bilmeden konuşmak ne kadar hoş ve iyi... Kadın hiçbir yazarla kıyaslanmanın haddi olmadığını, öyle bir amacı olmadığı halde ısrarla belirtmişken, verilen örnekleri bile kıyaslama noktasına getirmek nedir? Yazarlarda yok muydu gayet iyi bir yalı hayatı içinde yaşayıp, küçücük şeyleri kendine çok büyük sorun edinen. Edebi kaygıları olan. Kimsenin dert demeyecek sorunları büyüten, vardı. Burada amaç kıyaslamak değil ama kız burada her şeyi ayrıntıyla anlatamaz ya! Bir sürü derdi vardır, tekinin üstünde yoğunlaşmıştır. Bu sayede yazım tekniğinin iyiliğini farkedip burada o kadar sığ yazılar yazılırken, ne demek istedikleri bile anlaşılmazken kadın derin bir yazı yazdı diyerek övgü sözcükleri çok mu abartılı? Kaldı ki, bu yönde isteği olmadığını belirtti. Okuyanlar yazımından etkilenip kendini geliştir, dedi. Bazı kişilerin kalemi işler ya insanlara. Bu yazar olsun olmasın... Burada böyle sinirlenip, ateşlenerek velveleye ne gerek var? Diyeceğim ki buradaki insanlara çok ağır geldi yazı, sanmam. Dünyanın sadece kaynanadan, kocadan, eltiden... İbaret olmadığını, paragrafları kullanmayı, noktalama işaretleri kullanmayı da seven kadınlar olduğuna inanıyorum.

ben bu yoruma bir sigara yakarım

Yani tek o yanlış olabilir Belki de olmayabilir. Devam edemeyeceğim, sıkıldım burdan

yaktım bile. Hep Yokuspokus yüzüne bizi duygulandırıyor :-(

İşin içinde biri olarak söylüyorum, konu sanat ise geç kalmışlık diye birşey yok... Haa buhran hep var, şekli ve nesneleri değişebilir. Yalnız burada önemli nokta sanatla uğraşmaktan maddi/manevi beklediğiniz sonuç. Sondan başa düşünürsek, sanat eğitimi almış, sanat piyasasına profesyonel olarak girmiş sonra sanatçılığa özgü içe dönük hayat ile işin ticari tarafının sahte yanıyla yüzleşilen dışa dönük hayat arasında sıkışan var, hayatını başka işlerden kazanıp, bir yandan devam ettiği sanatını hiç sergilemeyen onlarca sanatçı da var. Yani, diyeceğim, sanatçı olmak ya da hissetmek için belirli bir paket, başı sonu belli bir hayat planı yok. Eğer zengin bir iç dünyanız, orijinal bir üslubunuz varsa elinizden çıkan şey bir şekilde meraklısına ulaşır. İnsan eninde sonunda önce kendi tatmin olmalı yaptığından.

Jewels ben senin yorumlarını hep takip ederim hep de beğenirim. Bence sen şu an başka konuların etkisiyle tek açıdan bakıyorsun. Yoksa genel olarak seninle çoğu konuda hemfikirdirdim. Yokuspokus ın bütün konularını bütün sorunlarını bilmiyorum. Ama ben burada kıyaslama yapmadım, örnekleme yaptım. Sonuçta bir çok sanatçı kendisine inanmayanlara eleştirenlere rağmen yola çıktılar. Yazar nitelemesi de yapılmadı. Ama burada açılan çoğu konuya göre, gerek üslup, gerekse anlatım tarzı olarak takdire şayan değil mi sence de? Çoğu kişinin yazısı bile okunmazken. Bizim demek istediğimiz o. Ha belki bir ışık görmüşüzdür ve bu konunun da üstüne git demişizdir. Sen mesela merak ediyorum konu sahibini tanımasan, başka konusu olmasa ve ilk konusu bu olsaydı nasıl tepki verirdin?

Bunlarin hepsini dibine kadar biliyorum.. Ama simdi kalkmazsan 5 sene sonra daha da pisman olacaksin.. Kullan o tum zekani, yetenegini, firsatlarini.. Cocuguna gulen gozlerle bakabilmek icin Aksam geldiginde kocani sapppppp diye deli deli opebilmek icin. 60 yasindaki babana isik olabilmek icin Tam da zamani iste kalk hadi..

ne guzel bi kalemin var! ama bukadar guzel bir hayal icin boyle derin bir efkara ne gerek var. duyan sanir ki bi hastaligin var, onunde asamayacagin bir engel var, hayatin binbir turlu zorlugu var ve sana engel. cok iclisin, cok hosuma gitti, umarim hayata genel bakisin boyle efkarli degildir, arasira iyidir boyle elbette, ama sadece arada sirada oldugu surece :)) cok merak ettim cizimlerini, hem senin hem babanin! kim bilir guzel bi hikayesi olanlardan biride bir gun evime kismet olur!

Acı herkesi güçlendirir. Yalnızca var olanı yazıp, dönemin siyasi portresine göre şekillenmeyip, parfümsüz olanlar kalıcı olur. Konu sahibinin denediği blok fikri Kırmızı nickli üyeler dayanışması grubundan destek aldı. Eh başarılar

Gang sen yaz biz okuyalim ya, dert bile bu kadar guzel anlatilir mi? Bu arada cidden kendine getirip iç hesaplaşmaya sokuyorsun insanı, yalnız bu kadar derin düşunme düsundurtme! evreni sorguluyorum okudugumdan beri!

Ben de Instaart olayları patlak verip de çeşit çeşit amatör ressam vb. sanaldan paylaşımlara başlayınca; incelemiş, eh çok benzer olmasa da, yakın tarzlarda çizimler görmüştüm. Çok kalabalık hissettirmişti :) Yokuspokus

Valla ben de öyle hissediyorum...

Hahaha kusura bakmayın ama o ne saçmalık? Kıyaslama yapmak haddime değil deyip nasıl yine de kıyas yapmış sayılıyormuş? Yahu örnek verip bilgi paylaşmış sonuna bunu eklemiş işte. Ben bu makyajı sevmem ama sana çok yakışıyor yanlış anlama dersek; aslında kesinlikle iğrenç olmuşsun demek istiyoruzdur mesela dimi? Gittikçe anlamsız bir noktaya doğru gidiyoruz. Bu arada yazıyı ya da derdi beğenmek zorunda değilsiniz elbette. Samimiyete inanmak zorunda da değilsiniz. O zaman hiç değerli vaktinizi harcamazsınız olur biter. Polemikle milletin dert konusunu ziyan etmeye hakkı yok kimsenin. Burada yapılan oydu ama..

Mügehatun değil mi? cotard sendromu The official Jane Doe. Anneler

Merhaba yazınız çok güzel okurken keyif aldım ama sadece yazınızın tarzından, içeriğinden değil Birşey yapmak için birilerini beklemeyin, birilerinin dürtmesinide.. Zaten onların dediğini yapmışsınız onlar sizin isteğinize önem vermemiş zamanında Hala bekliyorsunuz Bu yüzden siz istiyorsanız yaparsınız Anladığım yapmak istiyorsunuz ama yapmak istemiyorsunuz bu net bende istemediğim bölüme zorlandım ama kendi istediğimi okudum kendi istediğim ile evlendim kendi istediğim yerlerde çalıştım gibi gibi... üzüldüler belki ama bu benim hayatım sonradan anladılar beni kimse de kahrolmadı bu durumdan Yaşım yolun yarısı oldu benim de :) ama hala yeni bir bölüm için sınava girdim, çocuğumla birlikte okuyacağız Ümit et ve kendin yaşa bekleme arkadaşım kimi bekliyorsun, dinliyorsun, eğer gerçekten istiyorsan yap, araştır, başar kendine güven Yolun açık olsun...

Konu sahibi insanlari konunla tatmin edemedin sana da yaziklar olsun :) İnsan şöyle bi görümcemgiller eltimgillerli konu acardi ne kadarda ayıp. Bidahakine daha elit ol lütfen :)

İşte atladığım eşik, yaşadığım duygusal geçiş karmaşasının içindeki bir nokta da bu. Sert yazabilirsiniz, anlarım; bazen sert söylemek gerekir hırsı tetiklemesi için. Ben de kendime çok gaddarım bu konuda; kendimi oradan alıp öbür yanlara vura vura zaten pert ettim. "Bugün olmazsa olmaz" deyip bir yeni boya ve bir tablo alıp döndüm eve. Bilerek araç kullanmadım; sırtımdan ter indi, ayakkabı ayağımı vurdu, sıcak bir yandan... Rahat 3 km gittim, 3 km de döndüm. "Ne kadar istiyorsun?!" eziyeti iyi geldi. Diğer yarımların yanına bıraktım, önüne de kalemimi koydum. "Yarın" dedim, oğlanın uyku saati ile beraber saat koydum. Böyle işte... Teşekkürler yorumunuz için.

Kız ricoooo sendeki bu kuzuların sessizliği ne dionee ye laf soktum rahatlığı mı mağlum hala konudasın cidden şurda sergilediğin elit tavır :)) ay burda bana bi gülme geldi gerçek hayatta nasıl bi insansın aslında tahmin edilesi R riccinus

İşte bize olan bu. Kendimizi bu kadar güçlü, akıllı bilirken ve başkaları da böyle düşünürken ne kadar tersi olduğumuzu kanıtlıyoruz sanırım. Öf Allah belamı vermiş de ben yeni anlıyorum gibi hissediyorum şu an

Tamamını okuyamadım şuan ama genel olarak anladığımı düşünüyorum, umarım gelir o gemi, umarım hayaliniz olur. Ben de sevmediğim bir mesleği okudum ve yapmıyorum, yapamıyorum, anlamıyorlar ama görünüşe göre bir yerden dalmak zorundayım iş hayatına. Güzel sanatlar okumak istemiştim zamanında olmadı , şimdi çalışırsam ilgilenebileceğim anca, meslek olması gerekmiyor ama zamanında yapamamanın, hiç ilgilenememenin verdiği bir şey mi, boşluktan mı, yoksa sanatla ilgilensem terapi gibi geleceğini hissettiğimden mi bilmiyorum ama son zamanlarda ara ara daha büyük bir istek duydum ve şuan elimde olamadığı için yine söndü. İnşallah istediğiniz gibi olur her şey :)

Geldi. Tatile gün sayıyorum; oralarda bir oraya bir buraya atlayıp zıplayacağım, tüm seneleri orada bırakıp geri geleceğim. Annemin dediği gibi, kurs işini ayarlayacağım yeni eğitim-öğretim yılı için, sonra ressam teyzemin gölgesi olacağım, tutunarak kalkarım artık, kalktıktan sonra koşmak gelir...

Konu kapanmadan hemen yazmaliyim. Yillar evvel Besiktas iskelesinde bekleyen Kadikoy vapuruna bindik bir arkadasimla. O kadar cok seyimiz var ki konusacak, bitmiyor hergun gorussek bile. Oturduk vapura devam sohbete. Ne anonsa kulak kabarttik ne gelen gecene veya cevremizde kim olduguna. Ne kadar zaman gecti bilmem, bir sarsinti oldu. Hani vapur kalkacak ya tabi normal. Ancak hareket eden vapur bizimki degil, onun yaninda duran vapurdu. Bizim oturdugumuz kaldi iskelede. Muhabbete dalip anonslara dikkat etmeyip icinden gecmemiz gereken vapura yerlesmisiz oysa. Vapuru kacirdik! Gitti! Ama uzulmedik cunku biz o sirada cok keyifli yeri sonradan dolmayacak bir muhabbetteydik! Yani gemi gecmis olabilir, ama yine gelecek. Gecen zaman bosa gitmedi ben eminim Iyi geceler herkese. Isiklar acik kalsin, gelenler olursa burayi okurken cok guzel zaman gecirecekler eminim. Yeni bekleyislerde gorusuruz

Yazarlık gibi bir iddiam mı oldu acaba, ben mi fark etmedim? Konuyu alakasız bir yere götürmezseniz sevinirim; saçma polemiklerle kilitlensin istemiyorum.

MuRdar der :) Ayrıca konuda sürekli yok mu kayınvalideli görümceli konu denilerek ne aşağılanıyor?

Ihsan Oktay Anar ile ayni cumlede bile gecirmem Elif Safak ismini. Size bu anlamda katiliyorum. Yalniz bu konuda degil sadece, bu platformda yazilan yorumlari bu sekilde kiyaslarsaniz begenebileceginiz yorum cok azdir diye dusunuyorum. Herhangi bir edebi iddiada bulunmadan kendi sozleriyle yazan bir kisinin duygularini edebi acidan degerlendirip elestirmeniz bana garip geldi. Insanlar acilarini pismanliklarini size anlatirken karsinizdakine bu acidan mi bakarsiniz hep? Konu sahibinin bir iddiasi olmadigi gozunuze carpmamis olamaz, sadece negatif bir hisle yazdiniz sanirim. Olabilir buna da bir sey diyemem elbet. Burada begendiginiz yorumlari merak ettim acikcasi var mi Ihsan Oktay tadinda okudugunuz konular? Cok enteresan geldi yorumunuz sessiz kalmayi basaramadim. Fikrimi soyleyesim geldi. Tartisma degil niyetim, iyi geceler dilerim herkese... Ben keyifle okudum burayi o yuzden susarak haksizlik ederim gibi geldi. Kusuruma bakmayin.

Harika bir sözmüş, listeme ekliyorum ilk kez duydum ve sevdim

Benimki de eğitimsiz bir yetenek ve eğitimle nereye gideceğini görmek istiyorum. Şu haliyle "Kurs mu aldın?" sorusu defalarca soruldu, kurs alsam, eğitsem... İstiyorum o halini görmeyi, dahasını. Kendi kendime deneme-yanılma, gözlem ile götürdüm. Teknik bilmek, zamandan kar etmek, emekten çalmamak demek. Benim 1 günümü alan şey, tekniğini, yöntemini bilene bir saatlik şey. Bu boşluğu doldurarak başlayıp, belki de sergiye tarih atmamak, akışa bırakmak lazım. Aheste aheste... Geç kaldım, geç kalıyorum diyorum da, vakitsizlik sanırım biraz da. Aslında erken gelmesi de vakitsizlik, Ortam Virüsü'nün dediği gibi, o an geldiğinde, zaten ben ayrı bir koşuşturmaca içinde olurum.

Sayfada melün melün gezinip şunu dinlerken başlığınızı görünce bir duraksadım: Söylemem gerekenlere gelince... Sanırım sizin için artık gemi değil önemli olan, siz beklemeyi sevmişsiniz. Alışmışsınız ya da; ki daha kötü. Nezdimde aynılar. O yüzden artık, birisi sizin için bir gemi çizse bile, görmeye cesaretiniz kalmamış. Daha çok hafızanızda taze kalmış o yeteneğe saygınızdan, tamamen göz ardı ederseniz vicdana zabı duyacağınızdan çekinir gibi çizmişsiniz o kağıtlara, o yeteneği tam anlamıyla göz ardı edip devam etmek daha bile kolay geliyor aslında, şu vicdan azabı olmasa. Konuyu açan başkası olsa, daha sert yazardım. Eğer istediğin gerçekten buysa, hayır, hele önünüzde canlı kanlı bir teyze örneği varken, hayır, geç kalmış değilsiniz. Babanız, tam olarak duygularını anlayamadığım birisi şimdilik, sadece sanıyorum ki onun duyguları sizinkinden farklı. Onun hisleriyle biraraya getirmeyin bu yüzden iç işlerinizi. Eğer istediğiniz gerçekten buysa, bildiğim kadarıyla içiyorsunuz, bir sigara yakın. Serginizin açılışına bir gemi resmetmeyi unutmayın. Başarılar.

Benim için bir amaç olmak zorunda, yoksa ölürüm. Nefes almak, kalbimin hala kan pompalaması, kendime "Yaşıyorum" demem için yeterli değil. Bahane üretmiyorum, alıştığım bir kaptan çıkmanın zorluğunu yaşıyorum.

Ablaaa, koptum

Müge de böyle güzel yazılar yazardı. Özledim onu..

Başlıga göre yazıyorum.. Bizim gemi hala gelmedi ismail abi? Seninki umarım gelir.. Yokuspokus

O değilde kullanıcı adın çok tatlı

Şu zavallı konu kk tarihinde görülebilecek en saçma tartışmalara tanık olmuş öfke kusma alanı olarak kullanılmış ne yazık Konu sahibi nasıl yazmış çok mu edebi çok mu uzun çok mu kafa şişirici bilmiyorum ancak 'en azından' ana dilini doğru kullanıp düzgün cümleler kurmuş 'en azından' ne anlatmak istediği anlaşılıyor noktalama işaretleri paragraflar var. Bunlar konu sahiplerinde çok bulunmayan özellikler malum

Çok tatlı yazmışsın. Peki tek başına sergi açamaz mısın? Baban da belki senin yaptıklarını görünce peşinden gelir.

Kulübün acemisi olunca, konunun çok eski olduğunu fark etmemişim. Yazı beni öyle büyüledi. Önceki

Rica ederim, anlatım tarzınız site kurallarına uyduğu sürece yönetimce sorun yok, açılan her konu için dediğim gibi kurallar çerçevesinde sizlerin konu açma hakkı olduğu kadar üyelerinde yorum yapmama hakkı var, rencide edip yermek yerine yorum haklarını pas geçerler, konuları bu kadar büyütmenin anlamı yok.

Elbette yazarlık açısından kıyaslamadım. Nasıl kıyaslayayım? Konu sahibi yazarım dese de kıyaslayanacak iş degil. Farklı bir şey demeye çalışıyorum. Halkımız seviyor işte bu sığlığı diyorum. Çok şey anlatmaya çalışıp hiçbir şey anlatmayan süslü cümlelerin ardına sığınanı seviyor diyorum. Kalpli malpli seviyor hem de. Ayrıca benden polemik çıkmaz emin olun. Derdiniz sadece olumlu ve "harikasın bir tanem" tarzı yorumları okumaksa o başka tabii.

Şu kırmızıladığım yer var ya; nasıl nokta atışı. Ama hayata geçmeyen her hayal, erirken gün gün, ortalığı sel alıyor içeride. Durgun sulara o kadar hasretim ki, bir kere bir dalga ile alabora olmadan, gerisin geri tekrar kıyıya itilip tükürülmeden, içimdeki dünyanın yuvarlak olduğunu görmek istiyorum. Gider gider, aynı noktaya varırım, ama gördüklerim benle gelir ve o kıyıda, ötesini yaşadığım bir şeyi, çocuklarıma, torunlarıma anlatırım... Bir ah ile vah ile ömür tükenirken, sadece aklımdakilerden dem vururken; hiç yaşanmamışların yangını ile küllenirken... Olur mu? Ben ben olur muyum? ... İnsan yaşadıkları ile var, insanı kendi yapan şey anılardan ibaret... Bir hafızalık hayatımız var ve bir fotoğraf albümü içine, "Gangsta'nın sergisi" anısını da katmak... Bu bana lazım olan.

Eğer başlanacak bir şeyler bulduysan durma başla. Zira seninle aynı durumdayım ve nereden başlayacağımı bile bilmiyorum.

ben sizde ışık gördüm :) benimki üzerine gidilmemiş bir yetenek. okurken çok araştırdım sıfırdan başlayabilir miyim diye ama hocalar bile çok zor dedikleri için vazgeçtim. hep içimde uhdedir. en basiti bir müzik öğretmeni olsaydım bile çok çok mutlu olurdum gibi hissediyorum. sanırım kader bu noktada devreye giriyor.

Bu konuyu okumayaydim eydi... Resim bende de hep tutku olarak kaldı. Şuan kendimi patates çuvalı gibi hissediyorum kalkayimda domates konservemi yapayim bariii...

Entelektüel çıtayı Allahuekber dağlarına çıkardınız aferim

Sanatçıyım demedi yazarım iddiası yokken yazarım da demedi ama ısrarla kalemin kotu sanatçı değilsin Neyin çekememezliği sendeki... Burası yardımlaşmak amaçlı fikir edinmek amaclı taş koymak amaçlı değil ama kendimizden bir tık fazlasına tahammülümüz yok niye? Sen üyenin resimlerini görmeden nasıl bu çıkarımda bulunuyorsun cidden komik nasıl bi çekememezlik yA Hani cidden eleştirmişsin ama neyi eleştirdin sen kendin bile bilmiyorsun.. bide üyeyi bozduğunu sanıp sanıp iyi günler demen :)

Babam vazgeçmiş biri ve babamı kendim kadar iyi tanıyorum. Kendi çizimlerini salt evdeki misafirlere gösterirken yüzünün nasıl güldüğünü, nasıl tatmin olduğunu görüyorum. Arkadaşları "Ee devam mı çizimlere?" dediğinde, anlatırkenki o ışıltıyı görüyorum. Onun ben kadar buna ihtiyacı var ve kaçıyor. "60 yaşından sonra amaan"a bağlıyor. Ama diyorum ya, o benim babam ve onu iyi biliyorum, ondaki yeteneğin bir parçası bende, kendine taşımanın nasıl bir yük olduğunu da biliyorum. Onun dilinin ardındakini görüyorum. Beni anlamanızı da beklemiyorum. Yokuspokus

İnşallah, o gün gelir, gelir de gelir görürsün Milana, sergiyi gerçekleştirdiğimde haber edeceğim insanlardan birisin. Köşeye attığım, yırttığım eskizlere kadar sereceğim ne varsa...

Kışkırtmaya çalışıyorsun. Buyurun, kendiniz kurun, yazın, okuyun. Kolay gelsin.

Ranga guru hikayesi işte bunu çok güzel anlatıyor :))

Bu arada geçen babamın arkadaşı ile oturduk 80 ine merdiven dayamış Tek gözü görmüyor öbüründe de çok iş yok sigarayı bile çakmağı tutunca yakamıyor eli ile kendi yakıyor Neyse bu kadın Zaman'ında ülke bursu almış Fransa'ya resim öğrenimine gidecekmiş de olmamış malum şartlar Bu aşamada iki yıl falan önce resim kursuna başlamış hoca korkmuş deli mi ne demiş yaşlı göz görmüyor vs vs Sonra da kadının resimlerini gururla sunmuş kendi öğretmiş gibi Yetenek gitmez ama harekete geçmek için 80 yaşı da beklememek gerekir Olaydaki bana ait baba da resim öğretmenidir lakin tembeldir hiç resim yaptığını görmedim yaşım 40 a yakın

Hanımlar burada paylaşılamayan nedir? Derdi anlatış şekli mi tuhaf geldi, kalem mi zayıf veya dikkat çekmek için açıldı da dikkat çekici mi bulmadınız? Site kuralları gözetildiği ve bölüme uygun olduğu sürece üyelerin sorunlarını farklı şekilde anlatmalarında bir sorun yok, hikaye şiir gibi anlatabilirler, esprili anlatım da yapabilirler, sonuçta bir yazarın kitabını okumuyoruz ki profesyonellik bekleyelim, niye birbirinizin edebi bilgisini yermeye çalışıyorsunuz? En çok kitap okuyan benim, Allah seni inandırsın bir kitap okudum bir kitap okudum bendeki kitap arşivi NY halk kütüphanesinde yok kavgasının, en bilgili, en kültürlü benim savaşının manası var mı? Sanırım burada yorum yazanlardan bazıları zamanında birbiriyle tartışmış ve o tartışmanın üstüne sünger çekememiş, ondan oluyor bu tip kavgalar, rica ediyorum polemiğe girilmesin, kimse kimseye laf sokmasın artık, eleştirebilirsiniz ama saygıyı haddi aşmadan.

Evet burda çok saçma kıyaslamalara girilmiş. O isimler boş buhranlar yaşayıp da o eserleri meydana getirmediler. Ben konu sahibinin bir kaç yazısını okudum ve o insanlarla kıyas bile yapılamaz hayatı. Örnek Dostoyevski verilmiş mesela, ben bir yerden alıntı yaparak, kısaca atıyorum Dostoyevski'nin hayatını. Ne saçma bir kıyasa giydiklerini görmeleri açısından. "Dostoyevski çocukluğunu ayyaş bir baba ve hasta bir anne arasında geçirmiş olmasaydı, on altı yaşındayken annesini veremden kaybetmeseydi, babasına karşı ölüm haberini aldığında mutlu olabilecek derecede büyük bir kin duymasaydı, yirmi sekiz yaşında altı ay hapiste yattıktan sonra tam idam edilecekken bir rus çarı tarafından son anda affedilmeseydi, tıpkı annesi gibi veremli bir kadınla evlenip, akabinde onu da erken kaybetmemiş olsaydı, kumar borçlarını ödeyebilme uğruna normal bir insanın bir haftada okuyacağı kitabı üç günde yazmak zorunda kalmasaydı, belki de en önemlisi epilepsi hastası olmayıp, her an bir sara krizi geçirme ihtimalinin sırtına yüklediği yükten doğan stresle yaşamak zorunda kalmasaydı, ne o yazdığı şeyleri yazabilecekti, ne de biz yazdığı şeyleri okuyabilecektik. Belki de sayısız insan şu an olduğu gibi biri olamayacaktı onun yokluğunda. En azından ben aynı ben olamayabilirdim, bunu biliyorum. Acı bazı insanları güçlendiriyor, buna inanıyorum."

Evet ya. O da tatlı tatlı konuşurdu. Ne zaman konunu görsem aklıma o geliyor böyle:)

Can'ım seviyeli üyecim Bana seviyesiz dedin ya Senin seviyeden ne haber? Mehmet Akif i okudum Elif Şafak ı bitirdim derken soz sanatı yaparız bizler Aslında okunan elif Şafak değil kitabıdır Bana bir iki komşu teyzenden aldığın kitabın havasını yapma Allah askına git ötede oyna ayrıca seviyesiz derken bana don kendine de ki ben dionee ye bunu dedim ama benim kafamın ıcınde beyin var mı o çorak araziyi canlandır güzelim ama bunu bizlere laf sokarak yapma Ha kitap okuyorum diyorsun yA sen kitap arkasını okuyorsundur Allah bilir mağlum kendine bişey katamamıssın şimdi ben sana diyorum bu lafı aynen iade SEVİYESİZ E

İhsan oktay anarı bilsem ben dr dahil olucam ama... bilmiyorum

Lütfen, sonra kimse yorum yapmıyor üzülüyorum. Boşa gidiyor hortlamış konu

Çok tatlısınız kesinlikle

Kız Yokuspokus nasıl yazdıysan, milleti nasıl rahatsız ettiysen böyle ya. Yok mu kaynananla, görümcenle, eşinle, komşunla, mutfağındaki böcek pislikleriyle, 4 aylık şiddet gördüğün bir evlilikte gebe kalmak için tavana asılmayla alakalı anın ya? Aaaa, çok ama çok ayıp... Paragrafsız, noktalama işaretsiz, anlaşılmayan bir üslupla yazmalıydın. Sen yazar mısın da ne haddine böyle Türkçe kurallarına uyarak yazmak. Hadsiz seni, seni hadsiz seni. Çok sevdiğim bir atasözü vardır: "Kedi ulaşamadığı ciğere mundar dermiş."

Daha önce yaptığım, bu konunun neden tutttuguna ve tutacağına dair açıklamalarıma canlı örnek olduğunuz içiniz teşekkür ederim. Konuyu seven, sahip çıkan, konuyu okuyup kendini ve hayatı sorgulayan, "bir konu okudum, hayatım değişti" diyen insanların aslında seviyesinin de ne kadar olduğunu iyi gösterdiniz. Ucuz, üç süslü kelime bir araya gelince oluşan, bir şey anlatmaktan aciz "edebiyat" peşinde koşanların da gerçek yüzü bu işte. Aynen bundan bahsediyordum. Şu yazdıklarınızın seviyesine bakıp görebilirsiniz. Bir de Sen degil, siz diyeceksiniz elbette. Kendine Saygı, seviyeli tartışma bunu gerektirir. Sanmıyorum ama hayattta başarılar.

Üzülmedim yorumlara, bende hiçbir ederi olmayan tanımadığım tipin biri gelip atıp tutmuş filan işin orasında değilim, ben kendimi biliyorum, bir ispat çabası içinde de değilim. Ama konu dağıldı, konu saptı, Mune uyardı yok, hala aynı. Konuma kilit atılmak durumunda kalsın istemiyorum; ama ısrarla polemik üzerine polemikle geliniyor. Olay o yani. Neyse. Baya farklı yorumlar aldım konu içinde; "Kendini hazır hissetmiyorsun bence" denildi mesela; bunu irdeledim ki doğru. Kendimi "Zaman geçiyor, zaman geçiyor" diye sıkıştırdıkça, sergi için tarih koyup öteledikçe geç kalmışlık hissimi besliyorum. Oysa geç kalmak ya da erken gelmek değil; vakitsizlik mesele. Vakitsiz kalmak... Ki "Bir vakti yok, doğru zaman var ve zaten o an geldiğinde, sen harekete geçmiş olursun" dendi ve "Budur" dedim kendi kendime. Rotayı kurs ile çevireceğim; sonrasında kendi kendine gittiği yere kadar nasıl gidecekse, ne olacaksa olacak sanırım. Yani önce kendim tatmin olmalıyım; kendimce yetersiz bulduğum noktaları eğitimle "Yeter" hale getirmeliyim, kendimi dinlendirmeliyim. O zaman zaten serginin bir önemi olmadığını daha net göreceğim. Teşekkür ederim yorumunuz için.

amac neden kocam hep tv pc basında benlen ilgilenivemiyor Kaynanamgil eltime su kadar bileğzikkk taktı gorumcemgil arkamdan laf soktu kocam hiç sesini çıkarmadı Akşam yemeği ne yapsam altın gününde komşum Hatceyi geçmem lazım o bes çeşit yapmıştı ben altı çeşit yapmalıyımlar Komşunun yaptığı dantelin örneğine baslasammılar Yok Üye bu tarz dertler yerine yeteneğinin üstüne düşmek istemesi esas sorun bu Kadınların çalışmasını iyi yerlere gelmesine en çok köstek olan yine kadınlar.. şurda köstekci herkese helal olsun bravo.. amaç heves kırıp konuyu dağıtıp kitlemek üstüne bi ban üstüne konu kitlendi mi sevineceksiniz belli

Valla konu sahibinin her konusunda başka bir dert vardı hatırladığım kadarıyla belki küçük bir şeyler birikti ve zor zamanlar geçirmesine sebep oldu. Belki hassas noktam annem deyip geçtiği detay vermediği konu bizim hiç tahmin edemeyeceğimiz kadar ciddi bir derttir. Buraya herkes her derdini açacak diye bir şey yok. Hassas olduğum konu benim de annem mesela ama onun içine girsem roman olacak dertler çıkar. Yine de burada en çok anlattığım evliliğim. Kişi sancılı dönemlerden geçiyorum diyorsa bizim bilmediğimiz bir şeyler de vardır. Bana 7 istedim ama 3 bilezik taktilar. Kaynanam yılda 3 gün geliyor ama istemiyorum. Kocam çok iyi ama bana dogumgunumde çiçekten başka hediye almadı konuları hakkında ne kadar mızmız diye düşünürüm ben de mesela... Bu öyle bir konu değil bence..

O gemi gelir mi bilmiyorum ama potansiyeli olup hep bir şekilde ötelemek zorunda kalmak dünyanın en ağır yüklerinden birisi... Ama vazgeçmiyor sadece öteliyoruz. Dilerim ki olur. Gemiyi gözlemek bize düşen, gelir yada gelmez.

Gangstam sen o sergiyi acacaksin ben de kalkip gelip gorucem saheserlerini Ama ondan once tatile ciktiginda bir kahve icicez ve kahve esliginde sergini hayal edecegiz Annenle sohbetin gozlerimi doldurdu, cok ama cok mutlu oldum senin adina

Teşekkür ederim; öyle eskiden beri günlük tuttuğumdan, kendi kendime irdeleyip durduğumdan belki gelişti ama bana ekstra bir şey gibi görünmüyor, normal, günlük bir iletişim. Bilmiyorum yazma ve yazarlık üzerine bir ilgim de yok, bilgim de yok açıkçası. Yine de teşekkür ederim.

Bu nasıl bir eleştiridir, el insaf. Siz sanırım yazarları kendilerini fanusta saklayan, masa başında ve sadece belirli mekanlarda yaşayan, uydurma eserler yazan tiplerden ibaret sanıyorsunuz. Fransız İhtilaliyle alakalı kitap yazan klasik yazarların çoğu halkın içinde başı çekenlerdir. Onları klasik yapan budur. Yine Ana adlı kitabı incelerseniz görürsünüz. Ya da Rus edebiyatından Dostoyevski, modern sancıların olduğu, hızlı şehirleşmeyi en derinden yaşayan yazar, eserlerine de yansıtmıştır. Hepsi etten, kemikten, kanlı, canlı sokakta yanımızda yürüyen, bir bankta oturduğun zaman yanında olabilecek tiplerdir. Attila İlhan gibi, parklarda, sokaklarda hem de şehirlerin en kötü en leş yerlerinde dolaşan adamlardır klasik olanlar. Mükemmel miydiler? Hayır. Yaza yaza, destekleri göre göre güvenlerini artıra artıra devam ettiler. Yoldan bir kere gördüğü kıza yazdığı şiir Attila İlhan' ın en meşhur şiirlerinden biridir. Şimdi biz Attila İlhan' a şunu mu diyeceğiz, kendi kendine triplere girmiş, olmayan dert üretmiş, buhranlı buhranlı modlara girmiş diye. Günümüzde popüler olan bir çok yazar var, listelerde baş sırada aralarından bir kaç tanesi seçilidir. Gerisini sal gitsin. Hiçbir yazar kimse beğenmiyor diye değersiz değildir, kendince o gayrettedir. @GangstaWalk zaten kendine yazar nitelemesi yapmadı. Yazma kabiliyetim var demedi. Ben şairim de demedi. Kendince içinden geldiği gibi yazdı. Bunu yargılamak sizin ya da bizim haddimize mi? Kızın öyle bir iddiası yokken? Sadece yazısı için bütün yeteneklerini nasıl değerlendirirsiniz. Bir klasik değil, muhteşem bir yazar da değil. Ama oladabilir. Zamanla, yoğrularak. Yoldan geçen bir karıncaya basılmasını bile kendisine buhran ederek belki. Sığ düşüncelerden sıyrılmanız dileğiyle. Yazarlar bu forumda olamaz, şurada olamaz vs gibi hipotezler öne sürmeyin bence. Belki de şu an yorumunuza cevap veren kişi de gidip kitap imzalattırdığınız bir yazar olabilir. Bilemezsiniz. Bence geniş açılardan bakmalısınız. Kimsenin emeği bu şekilde eleştirilmez. Hele de diğer yeteneklerine de bağlayamaz. Kör bir insana sen körsün, körsen duyamazsın gibi boş bir mantık. İyi akşamlar.

O zaman her şeye bir rest çekip, kendine bile inada yola atılma zamanı gelmiş.

5 sene bekleyip "Gemi geldi" diye hortlatalım konuyu :))) Kaybedenler kulübüne bağlıyoruz müdür git gide, hiç de hazzetmem o filmi üstelik Oyh...

Bu kıyaslamaya konu sahibinin kendisi girdi, onların da böyle buhranları vardı diyerek. Ben de onların boş buhranlarda olmadığını, hayatları boyu çok ciddi problemlerle boğuştuğunu yazdım ki konu sahibinin hayatı fazla monoton o yüzden durup durup buhranlara giriyor. Ve evet anlama probleminiz var gibi görünüyor.

Dokunmalı mı Ekle listene ama ben elden teslim alırım böyle sergi falan olursa söz ordayım

Yazdıklarını okurken kendi hayatım film şeridi gibi geçti gözümün önünden. Yazını okurken arkada bu şarkı çalıyordu, iyice hüzünlendim..

Buraya bi süre ara verin ve bence resimlerinizi çizin. Her gün buraya yazıyorsunuz ilerde şu ekran başında geçirdiğiniz gençliğinize de pişman olacaksınız. Bir de uzun uzun yazmış ne kadar dramatize etmişsiniz ya hu! İçim şişti. Anlamadım sizi tutan ne? Baban bağla bahçeyle mutlu oluyorsa sırf senin için kendi kısacık ömrünü ertelemeli mi? Bunu ondan istemen çok bencilce. Ve onda hata bulman daha da bencilce. Bu hayatta herkes kendisi için bir şeyler yapmalı, ben gönüllü işlerde çalışıyorum ve herkes bana aptal derken dünyanın en mutlu insanı olduğumu bilmiyorlar. Yaşlandığımda kapımı çalacak onca insan biriktiriyorum ki, ruhumu mutluluğa teslim ettim ve gözüm arkada gitmeyeceğim hiçbir zaman. Yani demek istediğim bırak baban kendi istediğini ertelemeden yapsın ve sen de kendi isteğini ertelemeden yap. Buraya uzun uzun yazmak sadece ömrünün geri kalan 1 gününü çalar ve kaç gün ömrün kaldığını da bilmiyorsun.

Yazınızdan Türkçeniz maalesef seviyeniz de zaten belli. Ayrıca Bahsettigim kişiler yazar isimleri, kitap degil haberiniz olsun. Sizinle tartışmak istemiyorum. Seviyeniz bana hiç uygun değil. Cevap vermeyeceğim. İyi günler.

Aynen ben cok kullanırdım bu sözü uzun süredir kullanmıyordum görünce bi dertlendim

Yazıyı nasıl yazmışım, ne demişim, ne dememişim; neresinden çekip neresinden tutmuşum, süslü mü olmuş vs vs; bunları görmedim, bunu anlatamadım gitti arkadaşlara. Ama şunu da dedim geri çekildiğimde "Keşke bu kadar dökmeseydin. Drama Queen'e bağlamışsın" ... Sonra da "Zaten en duygusal olduğum konu bu, belki sert bir eleştiri gelir, hırs katar, bırak gitsin" dedim. Ancak yorumlar resimden, "Yaparsın ya bu kadar salma kendini!" den, "Çok takılıyorsun hayale, gerçekçi olmalısın artık" dan, "Yap, durma o zaman"dan çıktı, bir noktadan sonra yazarlara, tablo görmeden tablo eleştirilerine, "Yazın böyleyse, senin resmin de yeterli değildir"lere, "Sanatçı olamazsın"lara kadar geldi. Bunu tetikleyen de hakaretten banlandı, gelip buralarda yazar isimleri verip kıyaslara girdi üzerine. Bu da durumun ayrı bir ironik yanı ya neyse. Yav ben ne anlayayım yazarlıktan, söylüyorum "İlgim yok, bilgim yok, öyle bir iddiam yok" ısrarla hala edebi eleştiri geliyor. Bir yazıda noktalamalar doğru mudur ve kelimeyi düzgün yazdım mı ona bakarım yani gerisi için bir uğraşım yok, anlamam da. Sonra oradan çıktı, hayat kıyaslarına, tahminlerin ısrarına, yetersiz acılara doğru gitti; abi ben otobiyografi yazmadım buraya, beni anlattığım kadar bilirsin burada, oturup da hayatımda kaç ölüm, kaç iflas, kaç hastalık gördüm, neyin acısını nasıl çektim bunları irdeleyip "Yeter değil mi çekmiş miyim baya?" mı demem gerekiyordu, bilemedim. Yüzeyden yazdım, küçük bir anın tüm birikenleri hatırlatıp hırpaladığını söyledim, yok. Bir konu, ancak bu kadar zavallı edilir konu sahibi nin de dediği gibi. Birini memnun etmek için yazmadım, kendim sıyrılayım şu saçma halden diye yazdım, keşke deftere yazıp yırtıp atsaymışım ya lanet olsun, sadece insan istedim o an tanımadığım birileri "Üzülme" desin istedim. Neyse, ne diyeyim daha yani?

Yahya Kemal dogru hatirliyorsun. Edebiyat hocamiz soylediginde ogrenci psikolojisi ne var ki bunda cok kolay kelime diye "serin serin se-rin" tekrar edip gulusmustuk o gunku aklimizca. Cok guzel yerinde verdin ornegi :)

O bu değil de çöp adam cizemeyenler sanat eleştirmeni oldu ya :)) bari sergiye gelip eleştirse bari resimleri görüp sanatçı değilsin dese :) Hayatında kac sergiye gitti orası da koca bi boşluk :)

Ben seninle ayni fikirde degilim. Cogunlugun begendigi severek katildigi bir konu oldu. Elestirenlerin bazilarinin bilerek kiskirtici davrandigini dusunuyorum. Bunu farkeden herkes de sustu zaten. O yuzden cevap verilmedi bence son elestirici mesajlara. Yorum degil daha cok saldiri niteligindeydi bence. Bu, senin yanlis ya da buraya uymayan konu actigin icin olmadi. Bu asikar. Yazim tarzin herkesin kendinde birsey bulmasini sagladi. Benim resmim cop adamdan hallicedir ama ben olayi resim diye degil pismanliklar yapilamamisliklar gec kalinmislara hayiflanmarak olarak aldim ve kendimde cok sey buldum. Bu konu bana cok iyi geldi. Iyi ki acmissin. Pek cok kisinin keyifle takip ettigine eminim. Yazim tarzini ifafe seklini cok begendim. Sakin bosa gitmis olarak anlasilamamis olarak gorme. Haksizlik olur. Ben kendini acabilmendeki cesarete de hayran oldum. Iyi ki tesadufen gelmisim bu konuya... Hersey QUEENofTURKEY konusu ile basladi. Iyi oldu bence!

Sanki kadın sanatçı, hayatım çok zor geçti falan dedi. Sanki kadın ben yazarım yazar olmak istiyorum dedi. Sanki kadın derdime ille yorum yazın ilgilenin benle dedi. Konu nerden nereye sürüklendi. Ya benim anlama yeteneğim sıkıntılı ya milletinki.. Burada vaktinde yeteneklerinin ve isteklerinin peşinden koşamamış, beklediği desteği görememiş bunun hüznünü yaşayan bir yandan hala umut etmek isteyen bir kadın var. Heralde millete sataşmadan, ezip aşağılamadan alınmış beğeniler rahatsız etti.

Umarım ulaşırım. Engel kendim, kendimi yetersiz görmem, teknik olarak eğitimsizlik ve şiddetli bir geç kalmışlık hissi. Buna ilaveten hayale alışmış olmam, yani hayata geçirme kısmı için artık önümde kimse kalmayıp hatta annem destek çıkınca, nereden başlayacağımı bilememek. Bir değişim, dönüşüm hali içinde karışıp kalmak. Benim için duygusal yönü ağır basan bir konu bu, "Hah, fırsatlar serildi, bir iki üç başla!" olmuyor. Tamir isteyen bir hal, eh melankolik oluyor ister istemez, bol gel, gitli... Biraz daha sıkılırım, sonra bir yola girer diyorum, aslında tam dediğiniz yerden başlıyorum, bu hali içimden atmak için, döküyorum. Babam konusu da bu kadar düz değil esasen, onunla da aldığımız ortak kararlar, verdiğimiz sözler var bu konuda. Ama işte, onsuz devam edeceğim artık. O da katılırsa, katılacak sonradan.

Tatlım bu ülkede istekleri gerçekleştirmek zor. Maalesef ki insanlara rağmen gerçekleştirmen gerekiyor. Sonuçta bilim adamlarının da çoğu geri zekalı diye okuldan atıldılar. Çoğu kişi karşılarında oldu. Ve bir kaç kişiydi sadece destekçisi. Bazen de dünyada tek oydu, hiç kimse inanmıyordu. Asıl sanatçı kimse kendisine inanmadığında bile kendisine inanandır. Şimdi bu örneği verdim diye bilim adamlarıyla seni kıyasladığımı sananlar olacaktır ama neyse sen anladın. Herkese inada yapman gereken durumlar vardır. Bazen kendine bile inada. İstersen o sergiyi açma, istersen mükemmel bir sanatçı olma. Ama yap ama yap.

Ah varoluşsal problemler, bu gri şehirde yaşanmışlıklar, bilişsel süreçler ve diğerleri

Çizin, boyayın, istek varken yapın; yeteneğinizin ölmesine izin vermeyin, ben de vermeyeceğim.

tek kelimeyle bir dadaizm postu bu

sizi alıntılamadığıma göre 2. üyelik size ait değil :) 50 ayrı yerden girseniz de hepsi bir üyeliktir sorun adı üzerinde ikinci bir üyelik...

çok büyük bir sıkıntıymış gibi anlatmışsınız ama sadece resim kursuna başlamaya karar verme hikayesi bu.

Hosgeldiniz! Biz de biri gelir ozet gecer anlariz diye bekliyorduk :) Tesekkurler.

Transa geçiyorlar sanırım aynen :))

Kardeşler bu üyeye müge hatun demeyin gözünüzü seveyim, müge bence aldatilmasi dışında boşanması da dahil ondan sonra anlattığı bütün şeyler sadece burada vakit geçirmek popüler olmak ses getirmek ve bir nevi kendini tatmin etmek için yaptığı dram kralicesi şeyleriydi. bence hiç birisi gerçek değildi o konuların hatta son konusunda da yazdım hikaye yazmaya çalışan ortaokul çocuğu gibiydi inşallah müge degilsindir konu sahibi olma lütfen

Ooo harika planlar. Annenin destek olması çok güzel. Belki de ilerlersin sen biz de duyarız adını, sanını... Evimize de asarız.

Prenses gibi davranan kim acaba Konuda ben boyle bi algı göremedim Israrla konu sahibi konu dağıtma diye seni ikaz ediyor kibarca Show yapan kim herkes kaynana mı anlatacak şurda Okuyamamak Kendi icin herhangi şey yapamamak Yeteceğini değerlendirememek Anne es evlat okurken kendi icin bişey yapmamak da dert bunun neresi sizi rahatsız etti Bilakis Show yapan sizsiniz gayette elif Şafak'lardan girerek falan.. Bu konu çoğu ev hanımı hatta genelleme yapmayalım çoğu kadını kendine getiren bi yazı olmuş Bunda sorun ne?

Bdv' de açılan kaynanam, eltim, eşim, görümcem, doktorum, ebem, komşum, dıdımın dıdısı içerikleri dışında açılan, az da olsa başka kaygılar güden sorunlar küçümsenecekse bir daha bir şey yazmayalım. Çünkü benim de maalesef bunlardan çok öte hayat kaygılarım var. Her ne kadar benim için çok büyük sorunsa sanırım burada küçük sayılıp ateşe verecekler beni de.

Bakın sizde kendi hobilerinizi konuya iliştirivermişsinizz Çaktirmadan Adeta eleştirmen tavrınızla Hobilerini önemsediği seyleri hayata geçirememiş olması üyenin, neden sizi rahatsız etti hakket merak ettim?

Yeminle eline bir kadeh şarap alıp enstrümantal müzik eşliğinde okumalık dert... Bununla mı bilmiyorum ama umarım kişisel tatminini yaşayabileceğin bir yol bulursun... Klavyene sağlık!

Teşekkürler yorumlarınız İçin. Bahsettiğiniz üyeler benim de dikkatimi çeken, beğendiğim üyelerden, haklısınız.

İnsan şöyle bi görümcemgiller eltimgillerli konu acardi ne kadarda ayıp. Bidahakine daha elit ol lütfen :)

Artık elitsin yA sen şimdi kim ne yazsa da saldırsam olayı ne madem sendeki Yavrukuşum

Şairlere hakaret olur diyorsan, paylaşabilirsin. Çünkü bu devirde bunu düşünen şair pek yok. Saçma sapan şiirler var etrafta. Ama iyiler de çıkıyor, pek duyulmadık.

Teşekkür ederim :) Bu stresi üzerimden bir nebze alan bir bakış oldu benim için, iyi ki paylaştınız, es geçmediniz. Bilmukabele, sevgiler.

İnsan bazen boşlukta havada uçuyor gibi kalıyor. Ne yapacağını bilemiyor. Böyle zamanlar bence hayatın dönüm noktası. Ya aynı atalete devam ederiz ya da kalkıp yeniden yol almaya başlarız. Burada her türlü yorum olacağı için ben derdimi yazmayı yeğlemiyorum. Zaten gerçek hayatta insanlar fazlasıyla üzüyor bir de sanalda tanımadığım insanların, üstelik benim duygu durumumu, şartlarımı hiç bilmeyen insanların beni üzmesini kaldiramam. Herkese böyle yapın da diyemem kiminin çevresinde kimsesi yok, insanlarla çok iletişim halinde olamıyor ya da onu anlayan hiç kimse yok. Sadece buradan sıkıntısını çözüme ulaştırabiliyor belki. İlk yorumumda dediğim gibi zaman geçiyor. Her dakikası kıymetli. Madem yetenek ve çabanız var durmayin, duraksamayin, başlayın hemen. Her zaman çevremizden istediğimiz desteği alamayabiliriz. Bazen çok umursanmayabiriz. Hayat bizim, kararlar bizim. Zamanında hayati kararlariniza çok müdahil olunduğu için böyle karışık hissediyorsunuz bence. Yine birileri beni desteklesin, arkadan telkin versin, dürtsün diye fısıldıyor bilinçaltınız. Hayat sizin hayatınız ve rota sizin içinizde. Nereye gitmek istiyorsanız oraya çevirin.

Profesyonel anlamda kurs aldim karakalemim iyidir... Hamile kalmasaydim eğer mutlaka resim yada grafik tasarım okuyacaktım -kendim için - ancak süpriz bi şekilde hamile kaldim ve cok zor süreçlerden geçtim. Şimdi ne enerjim var sıfırdan başlamaya nede buna izin verecek bir çocuğum. Yıllar sonra oğlum cizimlerime bakip sizin babaniza dediginiz şeyi diyecek belki kim bilir. Bom boş hissediyorum şuan. Duraletimi kırdım bi süre önce hamur silgim falcatam ve seri seri kalemlerim hepsi ama hepsi çöp oldu. Şovalemi de birilerine bıraktım anlayacağın cok ama cok uzaklaştım pişman olacak mıyım? Kesinlikle evet! Ama şartlar cok zor...

Kız Queen, listeye seni de aldım. Sergiden sonra kıyabilirsem, birini de sana hediye edeceğim. )

Taa sabahin bilmem kacinda okudum yazdiklarinizi.. o saatten beri bi firsat bulup yazayim diyorum.. bi bebegim var, tek basima bakiyorum, firsat bulamamam ondan dolayi :) Resimle alakasiz degilimdir bi ilgi alaka olmustur hep icimde. Agaclar cicekler nasil dokulur fircadan, soyle vursam pit pit woow ne guzel oldu, su renkle bu renk ikisi bir fircada ne de guzel durdu falan filan.. guzel resim yaptigim soylenirdi.. ama ben buna egilmedim.. Muzikle alakaliyim daha cok.. kucuklugumden beri bebek orglarj caldigim zamandan beri yani hep ilgili olmusumdur muzige. Muzik kulagim vardir, ta kucukluk zamanlarimda bi tusa basip da kendi sesimi de ayni tonda notada ayarlardi. Sarkilar uydururdum. Sozu muzigi bana ait, dogaclama olurdu cogu... Gitar kursuna gittim fakat nota ogrenmedim. Istemedim, kafam almadi yada bilmiyorum. Hep kulaktan cikaririm her melodiyi.. Sonra gitarimla kendime ait sarkilar yaptim.. Ama kimselere soylemedim. Evde kendi kendime.. olusturdugum bi soz defterim vardi bakar calar, bazen kayit ederdim.. simdi o defrer nerde onu bile blmiyorum. Bazen hangi sarkimdan oldugunu bile bilmedigim kisimlar caliyor kafamda.. deliriyorum... Asil sinir oldugum, asil kendimi size benzettigim sey ise... Lisede bi arkadasim bana, muzik programlari oldugundan bahsetmisti ve ilgili olunca da demo halini vermisti. Hemen bilgisayarima kurmustum... aman o da ne elimin altinda tonla cesit cesit enstruman olmustu birden bire.. Teknigini az biraz ogrenip ustune dusmustum. Cevrem tarafindan begenilen 1 2 hadi 3 dk. lik kisa muzikler olusturmaya baslamistim.. Sonra yillar icinde yuzlerce muzik olusturdum oyle.. Hepsi de degisikti benim icin, ama kimi dinleyicilerim icin cogu ayniydi, bilemiyorum artik.. Hepsinin farkli bi anlami anisi ana temasi vardi benim icin.. Uzuldugum bi haberden yola cikip yapmstim birini.. bi felaket haberiydi mesela.. Birini kendimi cok aptal hissettgim bi gunde, birini koca bi çam devirdigim sevdigim birini kirdgim bi gun, birini sinavda basarisiz oldugunda, birini sevdigim cocugun baskasina asik oldugunu duydugumda, birini ilerde belki birseylere lazim olur diye degisik bi tarzda yapmistim.. falan filan.. Sonra bilmem kac yuz muzigin icinden guzelleri eledim best of umu olusturdum.. Birilerinedinletir sem diye, walkmanimde tasimaya basladim. Bi de kiymetlidir ki muziklerim sornayin, oyle sosyal medyadan yada ozamanlar msn falan vardi, ordan kimseye yollamazdim al dinle diye. Guvenemezdim kimseye. Hadi bi yerde gorur duyarsam ve altinda bana ait olduguna dair bir imzam olamazsa?... Youtube dan falan da sayfa acmadim.. Belki bir kanal acsam, coverlarimi koyabilirdim, kendi sarkilarimi paylasabilirdim, belki muziklerimden de koyabilirdim ama yapmadim.. Kaldi onca sey.. Uzuluyorum.. bazen diyorum, bana bisey olsa bu muzikler bu onca sarki nolcak diye.. Bi adim atmaliydim neden atmadim Nasil bi adim atabilirim bilmedim hic. Reklam yada dizi jenerikleri mi yapsam basvursam mi dedim kicimi kimildatmadim.. Zaten evlendim sonradan, ve esim sevgilimken hep benim bu konusmamdan rahatsiz olmustu. Sandi ki ben cikcam orda burda gitar calicam sarki soylycem. Hayir anlatamadim ne yapmak. istedigimi... Daha cocuk, bilmiyo, anlar heralde sonradan dedim.. ve evlendim onunla.. Simdi bi bebegim var, ise de giremedim.. muhendislik mezunuyum guya master yapiyorum, bebekten ona da vakit ayiramadim.. issiz gucsuz oturuyorum, bebegime bakmak en guzel sey evet ama.. kendim icin yapmadim bari onun icin yapabilsem. keske birseyler Ben de sizin gibiyim iste. Icim acir. Karnim agrir. Midem bulanir.. su an oldugu gibi. Aglamakli bi suratla gezerim evin icinde.. bosuna miydi onca emegim.. keske degerlendirebilsem keske.. C

Sen de benim gibisin ama farkettim... Bizi dalgaya alan hayatı, kendi çapında dalgaya alan bir tip. Yazmasan bir kaşık suda boğulacak gibi. Öğüt vermek, anlatmak, yazmak, karalamak kolay. Ama kendine gelince bir kelime bile biten sigaranın parmak ucunu yaktığı gibi ya da karda kışta soğuk havada ellerinde bıraktığı o acı koku gibi aynı. Yazmadan o kelime seni bitirecek, yazsan bir yerini sökerek gidecek. Off efkarlı mıyım neyim :-(

Sanat sanat içindir bdv de bikac heves kıran içim değil bide notunu vermeleri Yok mu sen sanatçı degilsinler sen yazar degilsinler

Ben arkadaşlarınızın aksine kaleminizi beğenmedim. Sizi de biraz gösteriş budalası buldum. Konularınız sürekli ayni seyirde. Sanki ekşi sözlük hesabı alamayıp buralarda kasıyor gibisiniz. Hayat bence bu kadar söylenmeye ve drama gelmemeli. Sizin gibi sürekli söylenen ve harekete geçmeyen ama drama gelince en iyi şekilde paragraf paragraf yazı yazan insanları anlamıyorum. Babanız bahçeden beslenirken, siz de buradaki sahte ilgiden besleniyorsunuz. En azından babanızınki sağlıklı bir davranış. Kalp malp koymak isterdim size iyi gelsin diye ama anlattıklarınız basit bir edebiyattan öteye gidemiyor benim için.

Kendini ele verme, burası güvenli bir ortam değil, yazmaman daha iyi. Bir hayal için vicdan azabı çekerek hayatı kendine lezzetsiz kılma, yaşamaya odaklan yeter. "Hazır" olduğunda olduracaksın zaten. Ve o zaman geldiğinde "geç oldu" diye düşünme, "yeni hazır oldum" de sadece. İnan, çok düşündüm, mantıklı olan bu. Sevgiler. :)

Pofff, kaleminiz çok itici kusura bakmayın. Burada nesi itici geldi bu da kadının derdi diyenler meseleyi anlamadı sanırım. Tabiki bu dert olabilecek bir mevzu. Ama sizin amacınız burada dert anlatmak olsa derdi yazar geçersiniz. Ama konuda o kadar çok süslü cümle, ilgi çekmek için kastırılan cümle var ki. Bu yüzden ben de sizi samimi bulmadım. Derdiniz süslü cümleler ve Türkiyede çoğu insanın yaşadığı "istediği mesleği yapamamak" durumu üzerinden prim yapmak gibi geldi. Bu kadar meraklısınız yazmaya, Ekşi hesabım var, girin orada iki döktürün madem.

Valla o kadar alangirli cümleler kuramayacağım. kalk kız yap ne için geç kaldın belki o zaman kalkışsaydın hayallerine yine karşına bir duvar bi hastalık bi problem çıkacak Ve yapamayacaktın yine.. kaldi ki belki o zamanlar yapsaydın bi yere gelemeyecek yine aynı yerde debelenecektin.. benim yasayamadıklarımı yasayan insanlar da mutlu değil uğraşıyorlar sıkıntı harç borç dert hastalık... benim için zaman yaşadığın her zamandır.. geç kalmam mümkün değil daha gelmediler bile..

Doğru. Sanırım olduğum nokta da beni tatmin etmiyor. "Daha tam istediğim gibi çizemedim" dediğim sık olur. Beğenmem kolay kolay. Başlangıç noktası da aynı yer, burası olsa gerek. Evde kendi kendime kısmını geçip, kursa başlayıp görmek, sergi vs bunu salmak bırakmak gerek. "Sergilemeliyim" dediğimde, zaten sergileyip sergilememe kısmını geçmiş olurum o zaman, takıntı gibi içimi kemirmez. Sadece kendim için olmuş olur... Teşekkür ederim.

Bunu ancak böyle hayal kırıkları yaşamış kişiler net anlayabiliyor ve sizin hikayenizi okurken üzüldüm. 7 notadan daha ne kadar şarkı yazılır ki derler bir de, nasıl bir küçümseme ise... Insan zihni çok acayip, benzer hisler bile farklı bir beste ile dökülüyor. Çoğu kişi işin ses kısmında, sizin bulunduğunuz üreten kısım ise bambaşka ve bunun hayal kırıklığı da ağır oluyor. Hatta şu da var ki, o zaman o beste, resim tek iken, üzerinden seneler geçince birinin o notalara-cizimlere yaklaşık bir eser çıkardığını görüp daha ayrı bir hüzün ile de sarsılıyorsun. Belki hayat elverse ve üzerine gitseniz çok daha farklı şekillenirdi hayatınız. Bazen bunu düşündüğüm olur. Ama bu yönden bakınca, konu içinde en esaslı yorum @ortam virusu nden geldi. Birkaç sayfa önce, o kadar güzel anlatmış ki, bir okuyun onun yorumunu. Bana moral oldu, gec kalmış hissimi hafifletti.

yazını okurken tüm pişmanlıklarım teker teker delip geçti içimi... yapabiliyorsan durma bence hem kime ışık olacağını bilemezsin değil mi?

Yok ya, bir kısım yorumlayan arkadaşı tenzih ederek söylüyorum ki bu konu buraya ağır geldi.

Aile zoruyla ilahiyat okuyup, Evlenince, özgürleşmiş kadınsın. Bireyselliğin yok. Özgürlüğünü, istediğin hayatı kocan sayesinde elde etmişsin. 19. yüzyılda yaşasaydın, yazan kadın olarak değerli kalırdın. Fakat günümüz şartlarında bu motifler, hiç gerçekçi değil. Üstelik devrik cümle furyası biteli çok oldu. Mesleğim var ama yapmıyorum, ee gününü yardım derneklerinde toplantılarla mı geçiriyorsun? Kıyaslama cüretinde bulunduğun hiç bir sanatçı,"ımmhh Harika uyandım, haydi sanat yapayım" diye yaşamadı. Hemingway mesela.

Ülkede İhsan Oktay Anar gibi bir edebiyatçı varken Elif Şafak nasıl bu kadar seviliyor ve kitapları cok satanlara giriyor bir kez daha anladım. Sayenizde.

Babanıza sarmayın:) Şaka bi yana babanız yüzünden değil sizin yüzünüzden bu atalet. Babalar her kızın kahramanı, elinden sorgusuz sualsiz tutulacak gidelim dediğinde tamamdır karşılığını verebileceğimiz kişilerdir eyvallah. Sizinde istediğiniz sizi iteleyici gücü, babanızdan bekliyorsunuz fakat o güç babada değil sizde. Babanızın bahçeye olan düşkünlüğü size yeteneklerini köreltmek gibi geliyor fakat o da bununla besleniyor. İçinden ne geliyorsa bunu yaşayan, hisseden ve bu ''basitlikte'' yaşayan insanları seviyorum. Yetenek bir görev gibi görülmemeli. Yetenek insana kendini gösterme izni verdiği zaman ancak anlaşılır ve insanı tatmin eder diye düşünüyorum. Babanızın sürekli ertelemesi daha zamanının gelmemesinden bana göre bu iznin. Sizde durum nedir bilemiyorum. Birilerini öne sürmek yerine kendinizi anlatsanız, aslında neden kendiniz istemediğinizi farketseniz daha işe yarar olur bence sizin için. Evet babanız şu an hazır değil fakat siz hazırsınız. Birkaç yıl sonra bu ataletiniz için de babam elimden tutmadığı için olmadı demeyin. Keşke demeyin. Tutmadı ama yaptım deyin. İyi ki ben kendim irademler gücümle yapmışım deyin.

Sen mi tartışmak istemiyorsun

Söylediklerinin harfi harfine katılıyorum. O kadar güzel anlatmışsın ki! Çok güzel çözümlemişsin. Bundan sonra da sanırım kimseye söz düşmez. Herkes kaynana, elti, görümce, koca konusu açmak zorunda değil. Konum buraya çok iyi geldi. Anlamayanların sorunu kendilerine. Kimse büyük iddialarda da bulunmadı, sanılanın aksine. Sadece birileri BDV' yi sadece sığ konuların paylaşım alanı sanıyor.

Neyse, şu insomniadan biraz faydalanayım da boş durmayayım bari; Çoğu kişiyi tenzih ederek yazıyorum, alınan zaten alınır, onlar kendilerini bilirler. Burası bana neyi gösterdi biliyor musunuz? Şurada gelip saydırıp döktüren tiplere, bel altı yapamayacak karakterde biri olduğumu. Merak ettim; kendi halinde bir konu için, insanlar neden bu kadar öfke, nefret kusar, neden dalga geçer, neyin eksikliğidir, ya da neyin fazlalığıdır, neden birine bir yazı batar da gelir buralarda zanlarını ölesiye savunur ve kendisine hiçbir açıklama ile ulaşılamaz... Cidden merak ettim, kimdir bu öfkeli güruh ve eski konularına baktım. Ve gördüklerime şaşırmadım. Can yakacak detaylar buldum çoğunda ama vuramadım. İşte aramızdaki fark bu sizinle. Siz kendi dertlerinizin, eksikliklerinizin öfkesini saldırarak giderme yolunu tercih eden insanlarsınız. Benim, hiçbir zaman yapamayacağım bir şey yani. Kimileri de neredeyse hiç dişe dokunur konu açmamış, "Sanal ilgi" diyenler billassa. Eh, "Sanal imaj" kaygısı taşıyan kişilerin dert konusu açarsa benzer yerden cevap geleceği korkusu ile böyle davrandığını tahmin etmek de hiç güç olmadı. Totalde, ne size bir şey anlatsam anlarsınız, ne de ben sizinle baş edebilirim. "Burayı çok önemseme ehauhdfdsa" şeklinde yorumlar gelebilir devamında, tahmin etmek güç değil; işte bu kadar bilindiksiniz, bu yüzden de sadece bildiğinizi zannedensiniz. Ve yine aynı konu içinde gördüm ki, ben harbiden baya güçlü bir kadınmışım; en duygusal olduğum konuyu geldim böyle bir yerde açtım ve tüm saldırı, hakaret ve kışkırtmalara; eksiksiz hepsine alttan aldım. Demek, ben bu noktayı çoktaaan aşmışım da, haberim yokmuş. Öfke uyanırdı yoksa, uyanmadı. Bu kendimi keşif adına, hayatımın kilometre taşı günüdür. Şu bahsettiğim Ranga Guru hikayesini buraya kopyalayacağım; Hindistan'da renklerin ustası anlamına gelen Ranga Guru adı verilen çok ünlü bir ressam varmış. Onun yetiştirdiği bir ressam olan Raciçi ise artık eğitimini tamamlamış, son resmini yaparak Ranga Guru'ya götürmüş ve ondan resmini değerlendirmesini istemiş. Rangu Guru ise; Sen artık ressam sayılırsın Racaçi ve artık senin resmini halk değerlendirecek diyerek resmi şehrin en kalabalık meydanına götürmesini ve en görünen yerine koymasını istemiş. Yanına da kırmızı bir kalem koyarak, halktan beğenmedikleri yerlere çarpı atmalarını rica eden bir yazı bırakmasını istemiş. Raciçi denileni yapmış. Birkaç gün sonra resme bakmaya gittiğinde tüm resim kırmızı çarpılar içinde ve neredeyse görünmüyor. Emeğini ve yüreğini koyarak yaptığı tablo kırmızıdan bir duvar sanki. Üzgün bir şekilde resmi Ranga Guru'ya götürmüş ve ne kadar üzgün olduğunu belirtmiş. Ranga Guru üzülmemesini ve yeniden resme devam etmesini önermiş. Raçici, yeniden resmini yapmış ve Rangu Guru'ya götürmüş. Rangu Guru tekrar resmi aynı meydana ama bu sefer yanına bir palet dolusu çeşitli renklerde yağlı boya ve birkaç fırça ile birlikte bırakmasını istemiş. Resmin yanına da insanlardanbeğenmedikleri yerleri düzeltmesini rica eden bir yazı bırakmasını söylemiş. Raciçi resmi meydana götürmüş. Birkaç gün sonra resmi görmeye gittiğinde meydanda resmine hiç dokunulmamış, fırçalar da boyalar da kullanılmamış. Çok sevinmiş ve koşarak Ranga Guru'ya gitmiş ve resme dokunulmadığını söylemiş. Ranga Guru ise öğrencisine demiş ki; Sevgili Raciçi, sen ilk seferinde, insanlara fırsat verildiğinde ne kadar acımasız eleştiriyapabileceğini gördün. Hayatında resim yapmamış insanlar dahi gelip senin resmini karaladı. Oysa ikinci seferde, onlardan hatalarını düzeltmelerini istedin, yapıcı olmalarını istedin. Yapıcı olmak, eğitim gerektirir. Hiç kimse bilmediği bir konuyu düzeltmeye kalkmadı. Sevgili Raciçi, mesleğinde usta olman yetmez, bilge de olmalısın. Emeğinin karşılığını ne yaptığından haberi olmayan insanlardan alamazsın. Onlara göre senin emeğinin hiçbir değeri yoktur. Sakın emeğini bilmeyenlere sunma ve asla bilmeyenlerle tartışma. @Mune @Margarikotin @Kazen konumu kapatabilirsiniz. Sevgiler.

Çizdiği resimleri buradan hayal gücüyle anlıyor

Bu platformda o kadar bozuk cümleler, o kadar eksik kelimeler, konulmayan noktalama işaretleri, ayrılmayan paragraflar görüyoruz ki; sizin net ve anlaşır cümleleriniz, bir çırpıda okunan akışkan yazınız insanlara konunuzdan ziyade yazım şeklinizi düşündürüyor. Acaba diyorlar belki bir edebi yoklama içinde miyiz? Sanmıyorum gerçekte hickimse burda kurduğu cümlelerle konuşsun. Yazı dili başkadır sonuçta. Ancak okurken ben de mugehatunu hatırladım nedense. Profil fotografiniz da onu çağrıştırıyor. Onun için daha çabuk benzerlik kurulmuş da olabilir. Belki de alışık değiliz böylesi net anlatımlara. Konular genelde bir solukta hızlı hızlı, özensiz yazılmış ve okurken de insan nefes nefese kalıyor. Halbuki öyle yazanlara da biraz düzgün yazsan ikazlari yağıyor. Kimse birseyden memnun değil yani.

Her konuda kabak birinin başına patlıyor. Öncekinde suçsuz günahsız eş evden kovulmustu bunda da kendi halindeki baba suçlu olmuş bu kadar drama ne gerek var? Yapamadıklarınız içinizde kalmış şu anki hayatınız da sizi tatmin etmiyor. Hepsi de kolayca yapılacak şeyler. Maddi imkansızlık yok eş engeli yok. Bu kadar abartmayın.

İşte, süslü filan deniyor da, ben süslü mu yazdım ne dedim onun farkında bile değilim, öyle bir gayretim yok. Benden çıktı, dökme ihtiyacı hissettim, öyle anlatabildim, öyle anlatarak kendimi rahat hissettim. Ancak resim kısmında, doğru an, doğru parça bekleyişi bir yandan; geç kalma hissi gibi bir şey bir yandan... Hazır hissedememe karmaşası vs... Bir de "Neden konuşuyorsun e yap o zaman; hiçbir şey yapmayıp şikayet ediyorsun" deniyor ya; konuyu neresinden aldılar anlamadım vallahi. Zaten yapıyorum. Bunu atlıyor arkadaşlar. Tablo çalışmalarım var diyorum, çizimler var, birikiyor diyorum. Tamamlanıp seçip numara koyulanlar var, hayır bir ara "Ben hiçbir şey yapmadım mı yav?" filan oldum, herhalde düşünüp oturmaktan başka bir şey yapmadım sandılar diyeceğim ama bu konudan bunu çıkarmak da ayrı bir yetenek olsa gerek. Bu masa başı bir memuriyet işi gibi işlemiyor sanırım bunu anlayamadılar, duygu ile besleniyor, ilham istiyor. Kafamda net gördüğüm tabloyu aynen çıkarmak istediğimde, eh eğitim, teknik istiyor, zaman istiyor, odak istiyor, kesinlikle kimse tarafından bölünmemek istiyor , eller hız istiyor, ihmale gelmiyor. Ara vermek demek, her seferinde bu hızı kaybetmek, başa sarmak ve her seferinde tekrar bir alışma sürecini yaşamak demek, yorulmak demek, karışmak demek, tam kendini verememek demek. Konusu açılmıyorken rahatım, ama işte deşilince, daha bir sızı katıyor; bazen bu resme dönüşüyor, bazen sessizliğe. Sessiz kalamadım, resim de yapamadım, geldim dökme ihtiyacımı giderdim. Öyle işte...

Teşekkür ederim cevap verdiğin için, daha önce soracaktım belki ben benzetiyorumdur diye sormadım şimdi birkaç kişide anımsıyınca soramadan geçemedim. Herşey gönlünce olsun.

Aynen. Kendi kendimizi taşıyoruz, aslında taşıdığımız kendimiz değil, bazı şeylerin yansıması sadece... Herkesi aynı moda soktum K

O gemi lütfen gelsin.. Benim de çok ihtiyacım var o gemiye

Çok espirili bir kadınımdır üstünüze afiyet Ama doğru bir tespit olmadı mı şimdi? Yalnızca bu konu için değil, genel olarak özellikle bdv'de bildirilen konularda çok dikkatimi çekiyor ben daha iyiyim, ben daha bilgiliyim, en muhteşem maaş, meslek, güzellik, kültür, eş, çocuk bende tavrı. Aklına gebelik, bir kitap ismi, bir şarkı, kaynana sorunu, iş mevzusu, saç boyası, tırnak cilası takılanların aradığım bilgi bu sitedeymiş deyip üye olduğu kendi halinde kadınlar topluluğuyuz, elbette eğitim, kültür, yaşam tarzı farklılarımız olacak ama siteye üye olurken 18 yaşını doldurmuş, üniversite mezunu, en az 2 dil bilen kişiler kayıt olabilir denmiyor, kapı herkese açık, bizde bunu bilerek üye oluyoruz, e o zaman neyin derdine düşüyoruz ki bu kadar, mesleki itibarlar, kariyerler, çevremizdeki saygınlığımız, eğitimimiz sosyal çevremizde geçerli, burada sen kendinehas, ben Mune'yiz, dümdük üyeleriz. Eğitimini kültürünü bana bilmediğim birşeyi öğretmek için kullanmak yerine, yerip beni küçümsemek için kullanacaksan nerede kaldı o zaman o kadar dirsek çürütmen, cahil kadınımdır, kitapta okumuyorum, dil bilmem, hayatım çevremden ibaret ama şunu bilir şunu söylerim, okudun mu arkadaş o zaman kelime dağarcığın benden fazladır, öyle güzel kelimeler kullan ki ben cahilliğimden utanayım, gelip bana sana ne be yazdın mı tılsımın bozuluyor, eğitim kültür farkımızın bir önemi kalmıyor.

Dediğim gibi farklı yoruma degil, sırtınızı sıvazlayanlara ihtiyacınız var belli. Kendiniz konuşabilmek yerine "şikayet etmeyi" seçmeniz de ayrı ilginç geldi. İstiyorsunuz ki herkes size prenses gibi davransın, evet ya nE kadar da haklı desin ama ben demiyorum. Hoşuma gitmiyor bu tarz. Bana göre isteklerini yapamayan bunu da bir anlamda şova dönüştüren, sanal ilgiden beslenen bir konu sahibisiniz yalnızca. istediğim konuya istediğim kadar yazma hakkım da var bildiğim kadarıyla. Saygımdan ödün de vermiyorum ama rahatsız olmanızı, neden rahatsız olduğunuz çok iyi anlıyorum.

Özetle sergi mi açmak istiyosun? Aç o halde

Kv, elti, görümce, kayınpeder...

İnsanın illa bir hedefi olmak zorunda değilki. O kekremsi tada mahal vermeyin sizde. Başlayın biryerden. Ne kadar geç olabilirki. Ölmedikten sonra. Ama ne olursa başlayın. Herşeyi göze alarak. Bahane üretmeden.

Yazarlık gibi bir ilgi alanım yok, benim harcım değil. Dramaturji mezunu birkaç arkadaştan biliyorum, hani öyle kendi kendime karalayayım olsun gitsin denecek bir şey değil; ilgi, bilgi, çalışma isteyen bir şey. Benim de ilgimi çekmiyor, bilgim de ortalama bir okuyucu kadar, yok yani. Teşekkür ederim iltifatın için.

Dostoyevski'den verdiğim örneği bile anlamamışlar, atıf yapıp durmuşlar. Dostoyevski ve daha niceleri, sanatçı doğmadılar. Küçük ya da büyük bir çok sorunla baş ettiler. Dostoyevski zamanında en çok eleştiri alan yazarlardan birisi oldu. Sanki o zamanlar herkes destekti... Ki arkadaş ben yazarım demedi, iyi yazıyorum demedi, şairim demedi... Ne bu sancı? Kadın girdi sadece derdini anlattı, birileri de kalemin güzel dedi. Neyin karın ağrısı anlamıyorum.

duygularima tercüman oldunuz tesekür ederim.

Teşekkür ederim; açarım açmasına da, babamla olsa daha bir lezzetli olur. Olaya çok dar ve takılmış baktığımı fark ettim bu konu içinde, aslında "Sergi sergi" diye direttikçe onun stresi de biniyor. Kendi kafamdan tarihler attıkça ve o tarihe yetişemeyince kendi yetersizlik hissimi besliyorum. Akışa bırakmak lazım, anladım. Zaten hazır olduğumda, sergi hareketi kendiliğinden gelecek demek lazım. Birkaç arkadaş bu noktaya dokundu, görmemi sağladı.

Sana dememis Kazen :) Alinti yaparak yazmis zaten.

Geç uyandık evet. Geç uyandık...

İlkokuldan beri resim öğretmenliği hayalimdi. Her resim yarışmasında istemesem de kendimi bulurdum. Sonrası okul telaşı vs. ilerlet medim tabii. Köreldim. Üniversitede mimarlık istedim katsayı dikildi önüme. Lisede neredeyse her gün önünden gectigim mimarlık fakültesi hayalim hayal olarak kaldı. Üstelik üniversite sınavına da mimarlık fakültesinde girdim. Neyse olmadı işte başka bir bölüm kazandım gitmedim. Sevmediğim bir bölüm okumaktansa evde otururum daha iyi dedim. Halk eğitimin Grafik tasarım kurslarına gittim. Öğretmenleri üniversitedeki hocalardi. İyi ki de gitmişim. :))Çok büyük tat aldım. Resim kursuna gitmeyi istedim ücret engeli çıktı. Sonra evlilik çoluk çocuk hayat telaşı. Ama hala içimde kaldı resim. Çocuklarım minik ressam gibiler şuan.:)) Benden iyiler bu küçük halleriyle çünkü destekliyorum yeteneklerini. Küçük okula başlayınca ben de yağlı boya resime gideyim diyorum. Şuan vaktim yok ama onlar okulda olunca sıkılacagim. Birseylerle ugrasmam lazım. Çok süper cizimim yok ama hayal gücüm geniş.:)) Sizin gibi olsam hiç beklemezdim zaten. Beklemeyin de. Zaman geçip gidiyor. Buraya yazayım derken bile on dakika geçti gitti işte...

Konu "Yazarlık, yazı" mıdır? Anlattım ya da anlatamadım, ee? Bir dert olarak yazdım, konu üzerine konuştuk, paslaştık, güldük de, anlayanlar anladı, kendimi farklı noktalardan yakalayabileceğim yorumlar da aldım. Peki siz ne için yazdınız, ne gibi bir katkınız var? Nesini eleştirebilirsiniz ya da, burası edebiyat forumu mu? Eh hadi bir eleştirdiniz, iki eleştirdiniz alakasız alakasız, e üçüncüye yazıyorsunuz, nedir bu? Ya da Türkçe kurallarına uymam haricinde, deneme yazısı mı yazıyorum da size dert oldu sığlığı ya da derinliği? Neyi nasıl anlattığım, benim ihtiyacıma göre şekillenir, ısrarla "Gösteriş budalası, sığ" vb. vurgular yapıyorsunuz, "Eh size öyle gelmişimdir, sizin düşünceniz" diyorum ama aşıyorsunuz haddi, güzel yazıyorum iddiam yok, yazarlık gibi bir ilgi alanım yok, yazımın beğenilip beğenilmemesi ile ilgili bir nokta yok konuya dair diyorum, bu kadar zor mu sizin için idrak etmesi? @Mune Rica etsem konu dışı yazan bu arkadaşa bakabilir misiniz?

Ne düşündüm biliyor musunuz? Hazır olmadığınızı. Ama nasıl bir hazır olmak? Anlatayım. Hayaller öyle lanetli hayaletlerdir ki üstünüze yapışan, bir ömür kurtulamazsınız. Yaşınız ilerler, hayatınız kıvrılır, tecrübeleriniz gelişir, anılarınız katlanır, büyür ve delice değişir fikirleriniz; ama hayalleriniz hepsine inatla kalır içinizde. Bazen bir hayali, sırf ona ihanet ediyormuş gibi hissetmemek için, artık onunla o kadar bütünleşik olmasak da sürdürürüz, atamayız içimizden. Bizi biz yapan şeyler hayallerimizmiş gibi gelir çünkü, gerçekleştirmezsek biz biz olamazmışız gibi, bir şeyler eksik kalır gibi hissettiğimizden. Çocukluktan veya gençlikten kalma hayallerin peşinde koşar, yıpranırız. Yıpranırız çünkü çoğu kendiliğinden bambaşka yollara girmiş hayatımızla uyuşmazlar artık. Uydurmak için kendimizi parçalarız, ya da sizin bugün yaptığınız gibi ayakkabılarınızı. Halbuki salt mantıkla bakınca ne gereksizdir. Bir bok olmaz aslında artık gerçekleştirmezseniz, bilir misiniz? Hala mutluluk, huzur ve kalite eldedir. Lakin kim kurtulmuş ki lanetinden deyip burayı geçelim. "Artık o kadar istemiyorsunuzdur" gibi bir iddiam yok, bunu bilemem. Ama, artık o kadar ihtiyacınız olmadığına eminim. Çizemediğiniz için, nefessiz kalmadınız, yaşadınız işte. Daha keyifli belki bazen, çokça gülmediniz mi? Aşık olmuşsunuz işte, ki dünyanın en apır zıpır duygusudur, evlenmişsiniz, çocuk doğurmuşsunuz, ki çocuk doğurabilmek için belli bir mutluluk ve huzur altyapısı lazımdır. Hepsi varmış işte. O olmadan da dünyanın en güzel duygularını yaşamışsınız. Sadece o "bir şey eksikmiş hissi", değil mi? Net söylüyorum, siktir edin. Çünkü, bu alışmış hissi, bu eksikliğiyle de yaşayabilen kadın, aslında sizsiniz, ve gayet de oluyor böyle de. Kendinize zulmetmeyi bırakın geçmişten gelen bir kuyruk için. "Kendini gerçekleştirememek" bir şartlanmadır, ve bana göre yalandır. Yalancı bir histir. Nice insan uğruna aslında güzel geçirebileceği anları katleder. Halbuki çok daha kısadır hayat, bu eziyetlere değmeyecek kadar... Hayale gelince. Bir gün bir dönüm noktasında, bir mihenk taşında, belki teyzenizde olduğu gibi bir hastalıkta, ya da bir kafa taşında, bi anda dank edecek. Aradığınız hırs, azim, cesaret, eğilim, kuvvet, bir anda gelecek bir gün, ve o gün gelip buraya konu açma ihtiyacı duymayacaksınız; teyzenizle dertleşme, babanıza "sergi açalım hadi" diye yalvarma ihtiyacı duymayacaksınız. Tabloyu da geçin, bir kağıt ve bir kalem yetecek, kendinizi sergi organizasyonu için koştururken bulacaksınız. Aradığınız şey, kendiliğinden gelecek yani. Zaten başka bir yolu da yok ne yazık ki. O zamana kadar kendinize eziyet etmeyin. Rahat olun, siktir edin, yaşamanız gereken anlara odaklanın, onları iyi yaşayın. Mutluluk ve huzur elinizde. Ha bir de, insanların klasik düşüncelerle gelip sizi deşmesine izin vermeyin.

Ben anlamıyorum ya ciddi ciddi..! Bir derdim var sayfasında içinden geldiği gibi, dert, sıkıntı, içsel üzüntü, bunalım... Paylaşmak için. Başlasaydı kız: Kaynana şunu yaptı, görümcem şunu dedi... Millet ne kadar önemserdi, ne kadar akılcı çözümler, tahminler bilimsel bir saptama bir tez gibi... Ya işine gelmiyorsa oku, geç. Sıkıldıysan oku geç. Senlik değilse oku geç. Ne bu karın ağrısı, ne bu hazımsızlık anlamış değilim. Zaten anlayan hisseden yazıyor paylaşıyor. Anlamayan da anlayacağı konuya girse keşke, es geçse.

Valla konu nereden nereye geldi. Yazarlık vb bir ilgim bilgim iddiam yok diyorum, ama herhalde bir iddia edinmeliyim yani bilemedim bu kadar tepki aldıktan sonra. Şaka gibi, konum ne hale geldi ya.

Evet, vakit kaybettikçe daha pişman, daha geç kalmış hissi artıyor ve yük nefes aldırmıyor. Her şey yeniden gelirken, vaktin gelmiyor oluşu, boşa geçiyor hissi... Ot misali. Aynen, aynen öyle; babama ışık olmak için, oğlumun gururlanabilmesi için, eşim yeniden gülümseyen, sevgi dolu eşini hak ettiği için.

Güle güle

Burada neler oldugunu anlamakta gucluk cekiyorum. Konu sahibi kendisini Dostoyevski ile mi kiyasladi? Ben hepinizden guzel sanatsal degeri yuksek yazilar yazarim mi dedi? Sanki karsilikli 2 grup varmiscasina yazmissiniz, ben herhangi bir grubun uyesi degilim. Benim gordugum kucumseyen tavirlarla yaklasilmasi, ben daha iyi bilirim havasi diyaloglari guclendirecek bir tavir gibi gelmiyor bana. Ama sanirim zaten sizin de istediginiz diyalog degildi, ben oyle bir sey olmali seklinde dusunerek saflik yapiyorum galiba. Buraya tasinan yorumlar daha onceden baska konularda baslamis tartismalardan dolayi ise konuya elbet vakif degilim. Burada gordugum uzerine benim de soz hakkim vardir diye dusunerek yaziyorum sadece. Ben hala ayni fikirdeyim, karsi tarafta bizden daha iyi veya kotu, daha cahil veya egitimli, daha akilli veya degil, kim olursa olsun sert elestiri yerine saglikli olusamaz... Birbirimize yuklenmek yerine ya uzlasmali ya da uzak kalabilmeliyiz. Incitmek yerine... Bence...

Bu arada bacım kitap okumak evet hobi :) bir iş değil ama işte senin o yorumu yapacagını bilip tahmin edip fırsat verdim sana niyeyse Benim noktalama işaretim kinayeli idi bile isteye sana alıntı yaparken koymak istedim neden bunu sorguladın?

İlahiyat derken? Daha ne kadar kurulur kafadan, daha ne kadar atılır, zannedilir merakla bekliyorum, buyur devam et Zatzuma.

Ne çok benzerlik var öyle... O "geç kalmışlık" çok acıdır iyi bilirim. Hatırlattın şimdi gece gece... :) Resmen tokat yedim. Ama ilginçtir bi yandan da tekrar çizime başlama isteği oluştu. Tokat iyi geldi gibi...

Önce vay dedim sonra işte özgüvendeki kırıklar dedim Hala ondan bundan dürtülmek bekliyorsun Diğer konulara bakınca fazla fevrisin Bunu yapsan da sıkıntı geçmez gibi belki küçük bir psikolojik destek iyi gelir zira debelendiğinin farkındasın

Amin inşallah ikimizde daha geç olmadan ic huzurumuzu bulur ve bizi mutlu eden seyleri yapariz. Dediğin gibi hic birini görmek istemedim çünkü ne zaman emek etsem bi engelle karşılaştım sadece gebelikte değildi engel ilk denememde işim engel oldu sözleşmeli 4/b çalışıyordum tayin hakkı filan yoktu yapamadim erteledim 2. Denememde sacma sapan bi yere tayin oldum sınav haftasi müdür izinlerimizi yasakladi 3. Denemede de hamilelik... duralet kalem kağıt bi süre bana sadece acı verdi. Cok guzel portre çizerdim mesela gözler büyulerdi beni hep guzel gözlü birini görünce koşa koşa resmini cizerdim simdi asla canim istemiyor. Resimle aramizda büyük bir boşluk var ne yaparsam yapayim kapanmayacak gibime geliyor... sergine davet et yakinlardaysam gelmeye calisirim sevgiyle kal...

Ah Yokuspokus ah eltingillerle kaynıngiller hiç mi seni dövmedi, Hiç mi 853 kilo olmadın, Hiç mi gocan seni reddetmedi, Hiç mi evden kovulmadın, İnsan bir yerinden tutardı, Seni pis entel özentisi seni