Beddua tutar da, şeyi koparsa belki affederim:44: Bilemedim şimdi, acırım yazık askitotomsu Yiğit Aras_SMA

Bence artık bir şey hissetmediğimiz zaman affedebiliriz. Hala kalbimizin bir yerleri acırken "affettim" demek kendimizi kandırmak olur. Ne zaman ki adını duyduğumuzda hissizleşirsek, işte o zaman affederiz, hatta artık umrumuzda bile olmaz..

Tabii ki böyle olması gerek. Sanalda beslenen kin ve nefreti ben de anlamıyorum. Bir insanı zerre tanımadan, toplu olarak kin, nefret, öfke duyulmasına, o insanın düşman ilan edilmesine inan ben de anlam veremiyorum. Koca kadınlarız, sanalda bu tip olaylar yaşanmasa keşke. Hepimiz yaşıyoruz ufak tefek olumsuzluklar, bazen küçük bazen büyük haksızlıklara uğruyoruz. Günah keçisi ilan ediliyoruz. Ama bu gibi durumların uzatılması, uzatan insanın takıntılı olduğu anlamına gelir diye düşünüyorum. Dolayısıyla sanal için söylediklerine son derece katılıyorum. Ben de hiç dayanamam. Yumuşarım hemen, kin tutamam kimseye. Benim affedemediğim şey maalesef ihanet. Özel hayatımda sancılı bir dönem geçirdim, artık affedip geçmişimi şifalandırmam gerekiyor ama yapamıyorum. Zorlanıyorum. Yapamadıkça benden götürüyor bu durum, farkındayım

Akşam yapılanı sabah unutan, balık hafızalı, annemin deyimiyle saf bir kızcağızdım. Şimdi ise affetmiyorum, unutmuyorum, kin güdüyorum. Asla ama asla affetmeyeğim! askitotomsu Yiğit Aras_SMA

Eski dost kazıklarını ben de umursamıyorum. Yani kimseyi ne gebertmek istiyorum ne de sinir oluyorum. Kendisiyle bırakıyorum o kişiyi ya da görüşmeye devam ediyorum umursamayıp falan. Benim sorunum aşk meşk meselesi, hak etmediklerim. Herkes hak etmediğini düşünür diyeceksiniz belki ama hikayeyi bilseniz, şaşırırsınız saflığıma (tabii 19 - 20 yaşında toy bir kızdım o zamanlar) öyle işte... Her gün bunları düşünmüyorum elbette ki ama arada geliyorlar, çok feci geberik bir ruh haline bürünüyorum. Her şey anlamsızlaşıyor. Hayatıma kimseyi alamıyor olmamı buna bağlıyorum mesela... Çok dağınık anlattığımın farkındayım. Geçmişi şifalandırmak için ne yapılması gerektiğini bilen var mı? K

Affetme, ruhsal arınmanın hem başlıca aracı hem de amacıdır. Affetme tüm deneyimlerimizin sevgiye dönüştüğü noktadır. Sevgiye dönüşen her deneyimin karmik döngüsü de sona erer. Yani geçmişte ekilen bir enerji artık sevgiye dönüşmüştür. Böylelikle bu deneyimin tekrar yaşanmasına gerek kalmaz. Sık sık "Geçmişini affetmeyen, geleceğini de yaratamaz." Affetme sırttaki bir küfe gibidir. Ancak sevgiye dönüştüğünde boşalabilir. İşte, geçmişimizde kızdığımız her olay ve kişileri, affetmediğimiz sürece sırtımızdaki küfelerde taşıyoruz. Onları affetmek demek, kendi yüklerimizden kurtulmak demektir. Bıraktığımız her öfke için Evren'de tek bir karşılık vardır, o da sevgi. Birini affedememe nedenimiz, o kişinin bizim korkularımızı tetiklemesindendir. Günde bir kere düzenli olarak korkularınızı çalıştığınızda, korkularınız her geçen gün dozu azalarak bitecek ve böylece o kişiyi affetmeniz kendiliğinden kolaylaşacak, hatta kendiliğinden olmuş olacak. Affettirmeyen korkudur. Birini "asla affedemem" diyorsanız, o kişi sizin korkularınızı tetiklemektedir. O kişinin sizde hangi korkuları harekete geçirdiğini bulup düzenli çalışın. Bakın o zaman en "affedemem" dediğiniz kişiyi bile nasıl kolay affedebileceksiniz. Affetmek, o kişiyi onaylamak, "Oh ne iyi yaptın, iyi ki yaptın" demek değildir. Ona gidip sarılıp "Canım bak, ben seni affettim biliyor musun" demek hiç değildir. Zaten bunları yapmayın. Affetmek, içte olan bir harekettir; içte dönen ve yaşanan bir enerjidir. Affetmek, kendi yolunuzu açmak, sırtınızdaki yükleri bırakmak, kendi hayrınıza bir adım atmak demektir çünkü affetmediğiniz her bir an, siz kendi sırtınızdaki o yükü taşımaya devam ediyorsunuz demektir. Affetmek, kendini sevmek demektir. Kendinizi de affedin. Çigdem Fırıncıogulları 000 Paylaşmak istedim. Çoğu zaman çevreme affedip serbest kalmayı öğütleyen ben, bu aralar kendime öğretemiyorum bunu. Bu yazının meditasyon kısmı da var, onu kişisel gelişimde paylaşacağım. Tuğçeme teşekkürler

Ben bazen katil olduğumu görüyorum rüyalarımda. Bastırdığım ne'm varsa bir bir ortaya cıkıyor. Ben ki fiziksel olarak kimseye zarar veremem, canı yananla oturur ağlarım ama zarar vermek istiyorum:)

affetmek güzel bişey aslında ama anlayana M e g g Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Benim sorunum her gün gördüğüm ya da görmek zorunda olduğum insanı affetmekle alakalı olmadığı için, geçmişimi affedip önüme bakmam lazım. Tabii sizinki her zaman birlikte yaşamak zorunda olduğunuz bir insansa konuyu çözmelisiniz önce... reddmars

Ben hala öyleyim Eccük dik başlı ve agresif olsam da, içimde engel olamadığım bir pambık yumağı var Hem nereye kadar be elmayram, gerçekten kendi kendimi kemirdiğimi, tükettiğimi ve bu şekilde kendi önümü kapattığımı hissediyorum Affetmek, o kişiyi haklı bulmak ve yaptıklarını desteklemek anlamına gelmiyor. Ama işte, çok zor. Unutmak çok zor. Lakin imkansız değil.

Ama çok erken sanırım çünkü hala geri dönüş yapmadı yapsa ben ona bir çıkışlar yapacağım, rahatlayacağım, 5 gün oldu aramadı ve sabırsızlanıyorum onun pes edeceği zamanı bekliyorum. reddmars

aynen O okypete

Affet affet nereye kadar, affetmekten bıktım inan ki. H

Intikam ya da nefret degilde sadece gúcüme gidiyo kabullenemiyorum yine de

Affedemiyorum. İntikam istiyorum. Bana çektirdikleri burnundan gelsin istiyorum fitil fitil hem de fazlasıyla. Bu da yoluma devam etmemi engelliyor aslında yazı doğru yani. Nasıl yapılır bilmem ki... . push ; reddmars

beddua da karşıdaki insanın düzelme kapısını kapatıyor, aslında daha şerli yapıyor onu şerli insanların da herkese zararı var en iyisi Allah doğru yola ulaştırsın demek

kısısel gelısımde paylasacagım demıssın, ofke kontrolu gıbı konularda acaba paylasımlarınız var mı? ya da hangı topıkte acaba? K

Bu çok güzeldi... Gerçekten öyle. Taşlar epey ağır ama, çıkmıyor çantadan O okypete

sanal ya. o yüzden çokta takmıyorum. ama senin olayında affetmem mümkün değil. bana göre tabii. dedim ya. büyük olaylar dışında. oda buna giriyor. benimde öyle hayatımı tamamen değiştiren affedemedim 2 kişi var. ama onun affedilmemesi lazım zaten.. kime söylesem affetme sakın der. ama onun dışında o bana bunu demiş, şu bana şöyle yapmış. kinlenmeye gerek yok. unuturum gider. . push ;

Ben affediyorum birakiyorum bi zaman sonra yine basa dönüyo gibi oluyorum nerede yanlis yapiyorum aceba? K

affetmek çantandaki ağır taşları fırlatıp atmaktır

Edebileceğim tüm bedduaları ettim, bir tutarsa ömür boyu çekeceği var Adamı uzuvsuz bile bıraktım, sen düşün artık

İşte yazı da aslında bunu anlatıyor. Affetmek, tekrar o insanların hayatına dahil olmak ya da kendine hayatına almak, yaptıklarını onaylamak anlamına gelmiyor. Affedemediğimiz her kişi ve olay, hayat yolumuzda bir engebeymiş. O engebeleri önümüzden kaldırmak için, yolda özgürce ilerlemek için, yani "kendimiz" için affetmemiz gerekiyormuş. Zaten o insanların affedildiğinden haberdar olmaları gerekmiyor. Tamamen kendi özgürlüğümüz, hafifliğimiz için. Ama yine de çok zor

affedince ne oluyor karşıdakinin çok da umrunda sanki.. bidaha bidaha aynı şeyler

aynen ben de! intikam almıyorum ama unutamıyorum da... H

bende eşimi affedddim son şansı verdim kendisi ağzı ile itifsr etti pişmsnlığını gözlerinde hareketlerinde gördüm hatırlamak istemiyorum yşattığını ama affettim son şans eşim nasılda üstüme fazla düşmeye başladı şimdilik bakalım zamn ne gösterecek bu konuda tam bana denk geldi

affetmek sökülen yerden dikmek gibidir. birgün olur aynı yerden tekrar sökülür. her insanın yapabileceği bir iş değil affetmek. hep adını yazdım şarkılarıma sevgilim suçunu herkes bilecek bana ettiğini herkes duyacak seni tanrı bile affetmeyecek.. K

biliyor musun. bazen kendime kızıyorum. hiç kinci olamıyorum. ha. çok çok hayati olaylar hariç tabiiki. kolay affediyorum. bazen bu iyimi kötümü bilemiyorum. karşıdan bir harekete bakıyor. anında yumoş kıvamına geliyorum. hele sanalda. yumoş yumoş dolanıyorum sanaldaki yaşananları kolay affediyorum. ama tabiki karşılıklı. tek taraflı değil. bir zamanlar birşey yaşadım burada. . haksızlığa uğramıştım. ama o zamanki duygularım geçti gitti. onlara şu an mesafeliyim tabii. ama kin falan yok. hatta bazılarının mesajlarını bile beğeniyorum fazlamı toleranslıyım. bilmem. olsun ya.. iyi yapıyorum. değmez şu dünyada hele sanalda kin gütmeye...