aslında işin özü belkide bu... benden başka uğraşacağı başka birşey olmadığı için kafayı bana takmış durumda. GAMZELXIX UĞURBÖCEĞİM GEL

gamzecim başka şehre taşınmak, uzaklara gitmek hiç bir zaman sorunları çözmez... bu sadece pislikleri halının altına tıkıştırmak olur. sana tam bir temizlik gerek. yani olayı tamamen çözmen gerek. 2 seçenek var önünde. 1- boşanmak 2- onlara zeytin dalı uzatmak. eğer eşini seviyorsan 2. sık geçerli. yaşadıkların çok ağır şeyler. ha birde davulun sesi uzaktan hoş gelirde derler. ama yuvayı dişi kuş yaparda derler kuzum. sen benim dediğimi denesene bir. gerçekten al bi kurabiye pasta neyin veya çiöek seviyorsa. dayan kapılarına. bu gurursuzluk olmayacak inan bana. ve onlarla gerçekten barışmak istediğini. onları sevdiğini söyle. biz anne kızız 2 kızkardeşiz. hem birbirimizi üzüyüyoruz hem eşimi... de onlar cadılıkmı yapıyor? ağızlarından tükürük saçarakmı konuşuyor. ters piskoloji yap. bana bunları söylerken üzüldüğünüzü biliyorum. bende hem üzülüyorum hem kırılıyorum ama sizi nasıl bu kadar hırpaladım bilmiyorum... de taaki eşin sizi barış içinde görüp aranızdaki ilişki düzelene kadar. sonra yavaş ama çok yavaş mesafeni koyarsın. tatlı dil yılanı bile yuvasından çıkarır. dediğim gibi ilerde sen "BEN ELİMDEN GELENİ YAPTIM..." diyebilmelisin... GAMZELXIX UĞURBÖCEĞİM GEL

öncelikle bana cevap verdiğiniz için tekrar tekrar teşekkür ediyorum. inanın çook uzun zamandır konuşamadığım şeyleri paylaşmak beni rahatlattı. şu anda çalışmıyorum fakat iş arıyorum... gezmeyi çok sevememe rağmen, artık içimden gelmiyor... evde kendimi kitaplara verdim diyebilirim, kafa dağıtmak için... ama merdivenlerden gelen sesleri bile gerilmeme sebep oluyo artık... GAMZELXIX UĞURBÖCEĞİM GEL

Anlaşılan o ki artık iyice patlama noktasına gelmişsiniz. Ama, eşinize patlamak, siz de fakındasınız, işleri daha da içinden çıkılmaz hale getirirmiş. Cinsel hayatınızı da düzeltmek için, mutlaka birşeyler yapmalısınız. Daha çok gençsiniz. Ama tabi moralinizi yükseltmeden de bir takım fantaziler yaratmakda zorlanacaksınız mutlaka. Ancak, bu evliliğin de böyle devam etmesi, her iki taraf için de çok zor. Çalışıyor musunuz bilmiyorum: Eğer çalışmıyorsanız ve imkan varsa çalışıp, biraz kafanızı rahatlatabilirsiniz belki. Yok eğer çalışma imkanınız yoksa, bir meşgale bulmaya çabalayın. Ne bileyim, dikiş olur, örgü olur artık eliniz neye yatkınsa. Ya da kitap okuyun, bilmece çözün, eğer seviyorsanız. Arkadaş çevreniz nasıl bilmiyorum, biraz gezmek için zorlayın kendinizi. Ama bana kalırsa, siz de sıkıntı yaratan konuları, tanıdık kimselerle pek paylaşmayın. Ya burada paylaşın, ya da imkan varsa profesyonel yardım alın.

düşündükçe kendi kendimi yiyorum çok doğru... sadece ne yapacağımı bilmiyor-dummm... ama bu gece bir karar verdim, gerçekten bir destek almadan bu durumu atlatamayacağım galiba. ve evlilik terapistinden de önce, kendimi toparlamam lazım. bunun için ilk önce bir psikoloğa gitmem gerek GAMZELXIX UĞURBÖCEĞİM GEL

bak arkadaş ne güzel yazmış. önce kayınvalideler hakkında konuşmayı bırak. sonra yatak odanı şenlendirecek kıyafetler yada fantazilerinde kullanabileceğin şeyler al. eşine yine bişi deme ve uygulamaya geç... ben inanıyorum böyle bir hatun karşısında tüm erkeklerin hormonları tavan yapar belki başka bir semte ya da sehre taşınmaya bile ikna olur zamanla. GAMZELXIX UĞURBÖCEĞİM GEL

birde kayınvalidemle ve görümcemle bu kadar zaman içinde 2-3 defa büyük tartışmamız oldu, ama nasıl oluyosa onlar konuşurlen ben bile resmen kendimden şüphe duyuyorum. sanki herşeyi ben yapıyorum, onlar da sütten çıkmış ak kaşık... vee ertesi günü evime girip hiçbirşey olmamış gibi davranabiliyorlar... belki kapıyı açma, muhatap olma diyeceksiniz... ama olmuyor işte, sonuçta aynı binadayız ve arada eşim var.. evime geldiklerinde yemeklerini, çaylarını yapıyorum, çok sıcak davranmıyorum kii davranırsam kendime saygısızlık yapmış olurum... buna rağmen eleştiricek bişey muhakkak vardır onlar için... T

Sizi çok iyi anlıyorum ailelerin evliliğe bu kadar müdahale etmesi çok kötü bir şey. Keşke en başta başka bir yerde yaşasaydınız aynı apartmanda olmasaydınız.. Ama bir de şu var onlar eşinizin annesi ablası sonuçta erkekler için annelerinin yeri ayrıdır. Sizden annesi ablası hakkında duyduğu şeyler arada kalmasına ve zamanla sizden soğumasına sebep olmuştur.. Onlardan da soğumuş olabilir.. Bence gururunuzu bir kenara bırakın ve yaşanan olayların üzerine bir sünger çekin madem eşinizi seviyorsunuz onu harekete geçirecek bir şeyler yapın evlenmeden önceki aşkınızı bir şekilde geri getirmeye çalışın:26: Ne bileyim ani alınmış tatil kararları alın maddiyatınıza göre doğayla iç içe bir yerlere gidin.. Ya da daha da çocuklaşın alın lunaparka falan gidin (20 yaşındaki insandan bu kadar fikir çıkar işte kusura bakmayın yardımcı olmaya çalışıyorum kendi aklımın yettiğince ) Bence erkekler hep çocuk gibi onun içindeki çocuğa ulaşmalısınız duygusuzm

sanırım kendimi bitirmemin en önemli sebeplerinden biri... bana neden bunu yapıyorlar, ben onlara ne yaptım ki demekten ve ne yaparsam benimle uğraşmazlar acaba diye düşünmekten, kendimi yedim bitirdim... olay tam bir kısırdöngüye dönüştü ve hayatımızı yaşamayı kaçırdık

hehe burası çok hoş:) takmayın bence bu bir hastalık sanırım sizden tepki alamayınca belki azalır biraz GAMZELXIX UĞURBÖCEĞİM GEL

Hem bence bunlar sizin içinizdeki çocuğa da ulaşacaktır. Hatta imkanınız varsa gidin güzel bir yerlerden ev bakın eşinizle konuşun kabul ederse taşının T

her anlamda uzaklaştık.. artık daha az konuşur, daha az dertleşir olduk.. sonunda da artık karı-koca değil, iki arkadaş gibi olduk... önce stresten dolayı hormon seviyeleri değişti eşimin..3-4 ayda bir birlikte olmaya başladık... bu da daha da uzaklaştırdı bizi... aslında birbirimizi hala sevmemize rağmen, kızgınlarımızdan dolayı töloransımız kalmadı... özellikle ben hem ailesinin yaptıklarını kendi bilirken, nasıl bana böyle davranır diye hırslanmaya başladım.. elimi tutmasını, öpmesini istemiyorum. çünkü çook kızgın ve kırgınım... yaklaşık 2 senedir en fazla 4-5 defa birlikte olmuşuzdur.. en başta dr. gidip tedavi olmaya çalışırken, şimdi hiç umursamıyor... ve umursamadıkça bende daha da çok hırslanıyorum... çirkin biri değilim, aksine çok güzel olduğum söylenir... bunca zamandır istenmemek, arzulanmamak gücüme gidiyor... üstelik herşey günden güne kötüye gidiyor. boşanmayı düşünüyorum, ama birbirimizi çok seviyoruz bundan eminim... karmakarışığım eşimin ailesi yıllardır ince ince işlediler içimize ve şimdide muratlarına eriyolar, nefret ediyorum hepsinden duygusuzm

inşallah ALLAH bu tarz insanlarla karşılaştırmaz hiçkimseyi. ama karşılaşırsan hiçbirşekilde konuşulmayacığını hemen anlarsın. tüm yaşadıklarıma rağmen hep mesafeli ve kırıcı olmadan konuştum.. ama inan sadece kendi konuştuklarını dinleyip-anlıyorlar.. onlar için başka bir seçenek bile yokk . push ; T

ama siz eşinizle kenetlenebilmişsiniz. gamzelimin durumu çok farklı. onlar birbirlerinden uzaklaşmışlar hatta kopmak üzereler. o zaman sizde "ben sizinle böyle olduğum için çok üzülüyorum çünkü sizi gerçekten çok seviyorum" de. ama tabii sizin dememe gibi bi lüksünüz var. çünkü eşinizle aranız iyi. herkesin nabzına göre şerbet vermek gerek. -ki ilerde dönüp baktığımızda "evet ben çok çalıştım ama olmadı..." deyip rahat uyuyabilelim. bazen kaynana ve görümceler haketmiyorlar bu insanlığı. ama bunu onlardan çok kendiniz için yapmalısınız. büyüklüğünüzle ezin onları. seviyenizle. ne diyecekler ilerde konu komşuya? "bizi sevdiğini söyledi ama biz inanmadıkmı?" hatta bazen konuşmaya gerek bile yok. hiç birşey beklemeden al bir çiçek git... haiç aklında yokken isteğinde yokken. özledim diye git.. senin için önemli olmayan konularda senin için çok önemliymiş gibi onların fikrini al mesela... emin ol işe yarayacaktır. S sena01

durumunuz varsa belki bi evlilik terapistine görünebilirsiniz. bi uzmandan yardım almak iyi gelebilir. hard_disc

kaynananızla konuşmayı deneseniz? mesela "aramızda ne yaşanırsa yaşansın ben sizi seviyorum. ve biz tartıştıkça inanın eşim çok üzülüyor. onun üzülmesini görmek istemiyorum daha fazla. sizde üzülmesini istemezsiniz sizin oğlunuz. gelin yeni bir başlangıç yapalım..."gibi hatta giderken ufak onların sevdiği kurabiye gibi kuru pasta gibi birşey götürün. bir deneyin.. çok zor biliyorum ama... en azından ilerde siz "ben elimden geleni yaptım..." diyebilmelisiniz puffiness ben böyle

İnadına bende değişicem... Kendi payıma düşeni aldım T

o insanlar yüzünden bitmemesi için sabrettim... boşanmak istemiyorum, ama artık gücüm de kalmadı dayanmaya... dediğin gibi psikolojimiz yerle bir.. çok seviyoruz amaaa aması var işte, ama nereye kadar...

öncelikle okuyup cevap veren herkese teşekkür ediyorum... taşınma konusuna gelince eşim benden çok istiyor taşınmayı. ama ev alarak gitmek istiyor ve şu anda birikim yapmaya çalışıyoruz.. ama ev almak kolay değil birkaç sene daha oturmak zorundayız.. kiraya çıkarsak hem birikim yapamayız hemde çıkmaya kalktığımızda kayınvalidem ayılıp-bayılıp ikna etti... sonuçta annesi tamamen vazgeçemez onlardan, kii herşeye rağmen bende bunu istemem... bu arada 27 yaşındayım ve 6 yıllık evliyim... bebeğim yok, bir defa düşük yaptım.. hamile olduğumu bilmiyordum ve merdivenlerden düştüm, kanama oldu ve hastaneye gittiğimizde düşük yaptığımı öğrendim. ama kayınvalidem bunun benim suçum olduğumu düşündüğünden geçmiş olsun bile demedi... babamı kaybettiğimde tatildelerdi ve kayınpederim tel etti.. aaa bak annende başsağlığı diliyor dedi.. ne cenazeme gelen oldu ne de arayıp nasılsın diyen... eşim sağolsun hep yanımdaydı, her durumda.. başlarda inanın eşimi üzmemek için, beni onlar ilgilendirmiyor ne yaparlarsa yapsınlar dedim. huzurumuzu kaçırmamak için.. ama zamanla çok doldum ve anlatacak kimsem yok... bende hırslandıkça eşime patlamay başladım GAMZELXIX UĞURBÖCEĞİM GEL

Eşinizde sizden yanaysa acaba imkanınızda varsa başka bir ev tutun uzaklaşın ordan eviniz var diye kaynananızla aynı yerde oturmak zorunda değilsiniz bence eşinizle bir konuşun uzaklaşmak en güzeli... B

Taşının oradan, başka semte hatta mümkünse başka bir şehire...

Satırlarından çaresizlik akıyor, durumuna çok üzüldüm. Başlangıçta eşin senden yanaymış, hatta ailesine güzel cevaplar vermiş. Buna rağmen bu sorunun evliliğinizi etkilemesine neden izin verdiniz anlamadım. Birbirimizi seviyoruz demişsin ama eşinin sana dokunmasına, öpmesine bile dayanamıyorsun. Eşin sana anlayış göstermiyor, arzu duymuyor ve de bu durumu umursamıyor. Evlilikte cinsellik olmayınca sorun var demektir. Bu konuda buraya yazamadığın başka detaylar olduğunu düşünüyorum. Bazen olmuyorsa olmuyordur be canım. Düzeltilecek o kadar çok şey var ki, neresinden tutacaksın? Uğraşmaya gücün ve gönlün var mı? Kaç senedir evlisin, kaç yaşındasın bilmiyorum ama böyle hayat geçmez. Onu düzelt, bunu hallet, şunu iyileştir, aileyi idare et derken olan sana oluyor. Yorumum seni üzdüyse kusura bakma ama mutsuz bir evliliği ite kaka yürütmek bana ters geliyor.

ayrıcada o insanlarla uğraşmayıda bırakın, uzaklaşın... onlarla uğraş uğraş nereye kadar? bitmişsiniz zaten!

onlar varlar ve maalesef hayatınızda olacaklar... eşinle beraber olduğun sürece... o yüzden yapacağın değişim ya da her ne olacaksa kendin için yap.. mesela önce dediğin gibi bir terapiste git... sonrasında bir iş bulup çalışabilirsin ya da kitapları seviyorum demişsin eğitim durumunu bilmiyorum üniv. düşünebilirsin... ya da çocuğun olursa zaten tümden değişir herşey... ama bu insanlar çıkmaz hayatından ve kafanı onlara yer vermeyecek kadar meşgul tutacak bişeyler bulmalısın kendine... M

üzüldüm durumuna canım takma bu kadar kafana kimseyi. biliyorum zor kolay değil umursamamak ama ben hep diyorum insan önce kendi kendinin doktoru olmalıdır biraz toparlan sonra git bir uzmandan yardım al. böyle 3. şahıslar için yuvandan olma yazık diğer bir tavsiyemde ev almayı beklemeden ordan uzaklaş ben olsam öyle yapardım:97: kaynanan istediği kadar ayılıp bayılsın siz yine de evinizi ayırın gör bak o şekilde daha huzurlu olursunuz hard_disc

nerden başlasam, ne yazsam bilmiyorum.. uzun zamandır çok kötüyüm... ilk önce aşık olduğum ve bana aşık olan bir adamla evlendim. herşeye rağmen çok mutluydum.. sonra eşimin annesi, ablası ve onlara söz geçiremeyen babası yüzünden hayatım mahvoldu.. aynı binada hayatı zindan ettiler... neler yaptıklarını anlatamam, o kadar doldurdular ki içimi... benimle, ailemle, akrabalarımla hatta arkadaşlarımla uğraştılar.. evimin kapısını kimse açmaz oldu, onlarla karşılaşmamak için.. ne pişirdiğime, ne giydiğime hep laf söylediler.. ama mertçe yüzüme karşı değil, hep iğnemeler, hep laf sokmalarla.. cevap verdiğimde aaa biz sana demedik ki sen alınıyosun, oğlumuzu bize karşı kışkırtmak için masustan yapıyosun dediler.. eşim beni savundukça, acısını yine benden aldılar... görümcem benden 10 yaş büyük ve bekar ve eşimi benden kıskanıyor.. afedersiniz ama sanki kocasını elinden almışım gibi davranıp benimle yarışıyor.. kaynanam ise sürekli eşimin cebiyle alakadar.. kiii durumu çok çok iyidir ve bir o kadar cimri... eşime sürekli karına ne alırsan banada, ablanada alıcaksın felan diyodu.. eşimde bir gün dayanamadı, eşime çok şık, kırmızı bi gecelik aldım yarında size alırım diyince homurdana homurdana gittiler. neyseee çok uzattım daha nelerr nelerr.6 senede neler yaşadım anlatamam. herrrrşeye rağmen eşimle hep onları umursamadan yaşamaya çalıştık. ama sonra sonra psikolojim o kadar bozuldu ki, sürekli onlardan konuşur oldum. niye böyle yaptılar, niye onu dediler derken eşim de hem beni anlayıp destek veriyo, hem de hergün acaba bugün ne oldu diye strese girmeye başladı.. elimizde olmadan uzaklaştık birbirimizden. GAMZELXIX UĞURBÖCEĞİM GEL

öncelikle şöyle bir tepki vermek istiyorum...2 yılda sadce 3 4 keremi... kusura bakma ama sen artık sabır küpüne dönmüşsün... seni çoooookkk iyi anlıyorum... benim kaynanam bana neler etti bilsen çocuğumu 2 kere düşmesine sebeb oldu.. bende kocama yansıtırdım kavga gürültü derken kocam kendini güçsüz zayıf yetersiz aciz görmeye başladı... özgüveni zayıfladı karşımda küçüldüğünü hissederek dahada pasiflaşip benden soğudu.. ki düşün ben haftada bire düştü diye paniklemeye başladım... kaynanamla kendim başetmeye sprunları kocama yansıtmamaya karar verdimm.. daha 26 yaşındayım ve kaynana yüzünden cinselliği yaşayamadan yaşlanamam dedim... ben sex e çok önem veren zevk alan bir kadınım çünkü... ayıp değil bu... kocamı arzularım... kendimi değiştirdim... kocamla önce cinsel hayatımızı renklerdirdim.. inanki başta ilk yaptığımda korktum utandım ama cesaretlenip değişik sürprizler yaptım... zamanla eşimin güveni geldi... şimdi anlıyorum.. kaynanaları.. onlar oğullarının koynuna girdiğimz için kıskanıyolar bizi soğutmaya çalışıyolar.. inadına ateşlerim oğlunu cadının... açık oldu ama aynı dertleri yaşamış biri olarak şimdi git giyin süslen kocanın kucağına atla... asla annesinin lafını etme... kocan işe gidince cadının tepesine bin.. hayatı zehir et... hırsını al.. rahatla... offffff çatladım emvacilbihar asklar1m ile

öncelikle emin olmalısın ki, ben kayınvalideme sizinle yaşadıklarımızdan dolayı eşim üzülüyor vs.. gibi bir konuşma yapsam bana sen nasıl oğlumu üzersizn diye başlar ve bizim aramızı daha fazla açmak için analı-kızlı elinden geleni yaparlar.. inanın konuşup-anlaşılması imkansız insanlar... zaten eşimle aramız ne kadar kötü olursa olsun, ikimizde o kadar kenetlendik ki onlara karşı hiçbirşey belli etmiyoruz. GAMZELXIX UĞURBÖCEĞİM GEL

neden daha önceden bu duruma gelmeden önlem almadınız bilemedim... seviyormuşsunuzda madem çıksaydınız o evden gitseydiniz onlardan uzaklara şuanki durumunuzu ise düzeltmek çook zor gibi görünüyor ama madem seviyoruz diyorsunuz bunundan üstesinden gelebilirsiniz bi tatile idin uzaklaşın onlardan ve bir daha takmayın onları gülün geçin ufacık ufacık insanlar sıkmasın canınızı bakın ne hale gelmişsiniz... yazık ikinizede!!! keşke daha önceden bunun farkına varsaydınız bu problem bu derece büyümezdi ama olan olmuş sonuçta eşinizle bi karar verin oturun baktınız hala aynı yapcak bişi yok... ama ilk başlangıcı bi ev bakmakla yapabilirsiniz umarım atlatırsınız ayrılmadan

cnm okudum ve gerçekten çok üzüldüm. bu tarz insanlardan nefret ediyorum ya nasıl bukadr acımasız olabiliyolr. bence ilk yapman gereken şey görümcene KOCA bulmak

Arkadaşım, birikim yapacağız diye hayatınız gidiyor elinizden... Siz de çalışıyor olsanız daha kolay olurdu belki; biz de yeni ev aldık ve evin parasının tamamını kredi çektik, ilk bir iki yıl biraz kemerleri sıkacağız ama olsun hiç değilse ele kira parası değil de evimizin taksitlerini ödemek için çalışacağız... Hakkınızda hayırlısı olsun, inşallah huzur & mutluluk geri döner yuvanıza...

çok çok zor bir durum. Allah yardımcın olsun canım. birbirini seven iki insanın aile yüzünden bu duruma gelmesi ne kadar üzücü. hala seviyoruz birbirimizi dediğin için bence boşanma diye bir seçeneğin olmamalı. o insanlar yüzünden biterse yazık olur. bu zamana kadar iyi dayanmışsın. artık profesyonel yardım almanın zamanı gelmiş. 2 senede 5 kere ilişkiye girdik diyorsun. belli ki ikinizin de psikoloji yerle bir. daha fazla geç kalmadan yardım alın. GAMZELXIX UĞURBÖCEĞİM GEL