Çok güzel yazmışsınız teşekkür ederim. sizlanmak beni mutlu etmiyor. Gerçekten bir kısır döngü içindeyim. Teşekkür ederim bu güzel mesajiniz için

Oğlu yurtdışında üniversite okuyan bir anne olarak ben de gidin diyorum. Oğlumu çok özlüyorum ama anne-babaya düşen evladını maddi-manevi desteklemektir. Oğlumun hayalleri var, gerçekleşir mi? Bilmiyorum. En azından denemesini istiyorum. Bu arada oğlum da 20 yaşında ve evden ilk defa ayrıldı. Gayet iyi idare ediyor şimdilik.

Merhaba arkadaşlar. Tam 10 senedir ömrümün 10 senesi kendi isteklerimi ve seçimlerimi bırakıp ailemin isteklerini yerine getirmekle geçti. Ortaokul bittiğinde puanım yüksek ve tutmasına rağmen ortami iyi olmadığı için istediğim liseye göndermedi ailem. Onların istediği okula gittim. Sonrasında sanki ruhsuz bir kuklaya döndüm. 4 yıl boyunca kendimi zorladım. Ayaklarım sürüyerek gittim okula. Sonrasında pek düşünmeden bir tercih Sonrasında mutsuz bir is hayatı. Kendime kızıyorum bazen aklım nerdeydi diyorum niye karşı çıkmadım. Ama bir yengeç burcuyum. Hassas ve anneye düşkün. Annemde rekabetçi ve dediğim dedik bir kadındır. Bilmiyorum simdi de istemediğim bir işte mobbingle çalışmak istemiyorum. Kimse anlamıyor. Annemler zorlamasa da sen gidersin işe birakanazsin seni çabuk manipüle ederler, seni hemen ikna ederler diyor. O zaman izin verme bana ne kadar zarar verdiğini görüyorsun. Diyorum. Ablam "zaten dünyada bu zorlukları bir sen çekiyorsun. Kimse çekmiyor. Derdini büyütmesen olmaz." diyor. Ablam ve annen parallel bir kişiliğe sahip. Ikisi bir olup beni anlamaktansa suçluyorlar. Bu bizim ülkemizde var dert yarıştırmak, dert beğenmemek ama bundan bıktım. Bir kere para için bile git diyorlar. Madem mevzu para o zaman istediğim okula gitseydim diyorum. Istediğim mesleği seçseydim. Bilmiyorum. Yurtdışında bir kaç is fırsatı doğdu. Akademik anlamda çalışma yapabilirim. Ama annemler sen burada yapamıyorsun orada hiç yapamazsin, sen nane mollasin diyorlar. Inanir misiniz 22 yaşına kadar lens alamadım ben sırf sen yapamazsın takamazsın dedikleri için. Ilk beyaz ayakkabımı 20 yaşında aldım kendi paramla. Sen beyazi kirletirsin deyip senelerce aldırmadılar. Yani başka kültürlerde yaparsın diye sırt sıvarlarken bizde celme takmak niye. Sürekli tutarsan çocuk nasıl yürümeyi öğrensin. Düşe kalka öğrenmeyecek mi? Belki ben o şeyi yapamasam o kadar canım yanmayacak ama sen yapamazsın deyince daha çok yanıyor. Hem sen beni olduğum gibi kabul etmiyorsun ki. Hassas insan olmak ile ilgili bir kitap okuyorum. Hassas duyulara sahip bir öğrencim var onu yakından gözlemliyorum. Işığa, sese kalabalığa karşı hassasiyeti var rahatsız oluyor. Annesine dedim. Lütfen onun farkına varin ve zorlamayin diye çocukluğumda beni çok zorladılar çünkü. Konserlerden bile nefret ederdim. Yani diyeceğim o ki hem öfkeli hem korku doluyum. Yurt dışına gitmeli miyim? Üniversiteyi baska sehirde okurken çok mutlu ve özgür hissetim. Ev arkadaşlarımın ailelerii çok ilgiliydi sürekli arar yahut ziyaret ederlerdi. Bizimkiler beni kendi halime bırakmış gibiydi. bende o zamanlar hem mutlu hemde bir yanım eksikti. Ben niye ailemle böyle değilim diye. Ama artık baskı hissetmeden kendim olmak istiyorum. Tek korkum ya ben kendimken o dedikleri dalga geçtikleri sen yapamazsın dedikleri kızsam içten içe öyle olmadığımı bilsemde korkuyorum. Aldığım kararı sonuna kadar götürmeliyim. Lütfen tavsiyelerinizi bekliyorum.

Yazan yaşın doğruysa daha gencecik,22 yaşında bir kadinsin. Zaten hayatının on yılı aileni memnun etmeye çalışıp başarısız olmakla geçmiş. Madem elinde fırsatın da var, neden bir ömrü daha onlari memnun etmeye harcayacaksin ki?

Çık git arkana bakma Ailen psikoloijk rahatsız insanlar, asla normal değiller. Ben PhD bursu kazandığımda ailem çok gururlandı, yolun açık olsun dediler, özlediler tatile gelince de özlemlerini gösterdiler. Aile budur. Destek olur, özler ama gurur duyar. Seninkiler varsa yoksa aşağı çekiyor, seni dibe çekiyor. Destekleri yok, köstekleri var. Psikolojin bozulmadan önce çıkıp gitmelisin yoksa ziyan olacaksın bu şekilde. Ailen norma; degil, ne kadar uzaga gidersen o kadar iyi.

Hassas bir kişiliğin var kabuğunun içinde yaşıyorsun biraz senin yapın biraz da onların yaklaşımı sebebiyle. Ama şunu hep hatırında tut: Hiç kimse yeri gelir anne baba bile sana her zaman destekleyici olmaz. Desteği motivasyonu dışarıda arama. Hata yap öğren, düş ama kalk. Ama sen yap. Canın yana yana öğrenirsin güçlenirsin. Bu süreçte kendini de irdele. Sen ne kadarına izin veriyorsun? Anneni aileni veya digerlerini suçlamak, yermek, hayıflanmak sana bir şey katmaz. İlerletmez. Kısır döngü duygular içinde kaybolursun. Etrafi yeri geldiğinde görmeyecek duymayacaksın. Kukla diyorsun ya. O kukla değil bence sadece etraf seni kolayca sarsabiliyor. Sarsılma. Sarsılacaksan da kendini bir an önce toparlamaya bak.

Ben size inanıyorum çok cesur biz kizsiniz benim ailemde bana çok baskı uyguladı önüme ket vurdular. sonra ne oldu geçmişim kursağımda keskelerle dolu. her gün kızıyorum kendime keşke zincirlerini kirsaydin diye. bırak kırmayı ailemi üzerim diye denemedim bile. su kızlara artık güvenin. hadi güzelim sen yapacaksın ve toplumumuzun senin gibi cesur kizlqra ihtiyacı var. O kadar söylemişler ki sen bile inanmissin. hem ne olacak düşersen sen tekrar kakarsin. eger bu inanç ve güc içinde olmasaydı zaten şimdi bu düşüncelerin olmazdı. Ben bütün kızlara güveniyorum sen yapacaksin ve cevrendeki kızlara örnek olacaksın.

Yurt dışi imkanınız varken arkana bakmadan kaç. bende ayni durumdayim seninle ve yaşım 18 yurt disina gitmek istiyorum uni bitince bir sekilde gidicem. turkiyede maddi rahat edemiyceksin birine bagli kalcaksin veya azla yetiniceksin git lutfen