Kızlar herkese merhaba öncelikle bi derdim var sizinle paylaşmak istedim. 2 senelik bir ilişkim vardı bunun içinde 5 ay ayrılık süreci var tabi. Benim bir zamanlar hayatımda olan kişi şuanda yok ayrıldık. Çok fazlasıyla kıskanç olan biriydi herşeyimi kısıtlardı tabi ben ne kadar hayır desemde her defasında bu kavgayla sonuçlanırdı. Bedelli askerlik öncesinde ailesiyle tanıştım askerde bişeyler farklılık gösterdi yani daha düşkün olmaya başladı bana. Fakat askerden döndükten hemen sonra kavga ettik ben xs giyen biriyim ama malum onun yüzünden l beden bir tşörtüm vardı onu giymiştim içimede atlet giymek istemedim. Tabi biz buluştuğumuzda bu sorun oldu. Baya kavga kıyamet oldu beni tartakladı hatta kolumda beş parmağının izi morluğu çıktı. Hal böyle olunca bende çektim gittim evlerinden, aradı beni geri gelicekmisin diye dedim konuşucak bişeyimiz kalmadı bizim daha ne yapabilirsinki dedim kapattım. Asıl işler burdan sonra başlıyor hanımlar. İkinci barışmamızda ne yazıkki bizim aramızda bi birliktelik oldu ve ben bu birliktelikten dolayı çok üzgündüm ama bi taraftan da evleneceğim adam diye kendimi telkin ediyordum. Ayrılık durumlarımızda hep ben barışmak için gittim çünkü bu özel durum benim omuzlarıma çok ağır geliyodu ve ben kendimi mecbur hissediyodum. Biz o konuşmadan sonra tekrardan konuşmaya başladık yine kavga kıyamet tabi ben dedim herşeyi ailene anlatıcam benim burnumdan getirdin dedim beni sürekli ortada bıraktın dedim ve o hep bunu engelledi. Benim adeta gözüm dönmüştü gerçekten sanki büyülenmiş gibiydim ve gözümü açtığımdada kapattığımdada bişey bana onu öldür diyodu. Herkesten engelledi beni annesine ulaşmamı engelledi ama ben evlerine gittim o yokken ve annesine anlattım kendimi kabul ettirmeye gelmedim ama bişeyleri bilmelisiniz dedim bahsettim durumdan annesine, kadın bana neden hemen teslim oldun dedi ben zaten ağlıyorum anlatıyorum herşeyi kadın öyle bakıyo bana sanki bu anı beklermiş gibi ve bu ailede süleymanlılık esas benim kadına dediğim şey şu oldu sizinde bi kızınız olsaydı kızınıza bunların yapılmasını ister miydiniz dedim hala bana bi şekilde oğlunu savunuyo o kadar kötü oldumki anlatamam öyle böyle derken evden ayrılırken annesi bana sen napıcaksın şimdi dedi dedim kendi hayatıma eğitimime bakıcam dedim. O evden çıktıktan sonra ne bi daha gördüm onu nede sesini duydum hala daha engelli tutuyo beni ve benim tanıdıklarımı. Bende böyle bişey başıma gelsin istemezdim ama maalesef böyle oldu çok pişmanım çok üzgünüm kendimi yanlız hissediyorum ama içimdende hep şunu söylüyorum hatasını anlayıp gelip namusuna sahip çıkar mı? Ve bu arada bana bazı şeyler tuhaf geldiği için hem hocaya hemde bi medyuma gittim herkes bu çocuğun üzerinde büyü, muska var diyo. Hanımlar ne yapmam lazım sizce kesip atmalımıyım yoksa beklemelimiyim. Çünkü ben çok kötü bi durumdayım namazımı aksatmadan kılmaya çalışıyorum namaza başladım bu huzursuzluk evresinde inşallah rabbim herkese nasip eder. Ama hala içim kötü durup durup ağlıyorum. Hata kimde? Çok severek çok güvenerek bendemi? Yoksa sevdiğim adammı.