Herkes büyük diyor ama ben bir büyüklüğünü göremedim. Bilmiyorum İstanbul kaosuna alıştığım için mi şehre önyargılı mı davranıyorum ama çok küçük görünüyordu gözüme. Gaziantep, Ankara, Diyarbakır vs gibi bazı illere de gitmiştim gezmek amaçlı, onlarla kıyaslayınca da çok küçük duruyor sanki. Umuyorum arkadaşlarım çok kafa dengi kimseler olur. Bilmiyorum bir de o konuda şansım dönmezse hayalet şehirde ne olacağımı kestiremiyorum.

büyük üniversitelerden birinde çalışıyorum yaklaşık 17 yıldır. yerinizde olsam kadroyu tercih eder yıllık izinde nereyi gezsem diye düşünürdüm

Akrabalardan uzak olduktan sonra Malatya da güzel olur. Cidden bunu 3 sene afrikanin köyünde yaşamış bi insan olarak söylüyorum önemli olan şehir barlar bilmem ne değil kurduğun güzel ilişkiler. Malatya şu an hayalet şehir olsa da eski hali ile oldukça büyük guzel bir sehirdi doğası vs zaten çok güzel. Komik bir sey söylemek istiyorum. Malatyada şu an bir dolu yabancı calisan var dünyanın her yerinden insani yardım BM kuruluşu vs deprem sebebiyle orda. Bunu neden söyledim şu an oraya atanan sadece siz olmicaksiniz. Turkiyenin 4 bir yanından bir sürü hemşire doktor memur arkadaşıniz olacak. Zaten ilk etapta onlarla vakit geçireceksiniz. Barda olmasa da evde takilacaksiniz. Sizi çok etkilemeyecek şehir. Biz afrikada 3 tane evin olduğu köyde ne çok egleniyorduk is arkadaşlarımla. İstanbullular antepi tutucu zanneder ki alakası yoktur ne biçim tekno partiler yapiyor gençler burda. Her yerin ayrı iyi tarafları var. Pesimist olmayın.

L Labratory konunun dışındayım ama yanlış anlamadıysam konu sahibinin doğup büyüdüğü yer Gümüşsuyu tarafı Beyoğlu. oradan daha İstanbul'u yoktur:)

Malatya 'da ne olarak bulundunuz? Yani atandınız mı yoksa normal yaşıyor muydunuz? Şu an farklı bir ildeyiz, depremden kaçtık. Ama evler yapılınca illa ki annemler de dönmek isteyecek. Yakınları orada ve memleketi neticede. Onları ne yapacağım?

3+1 yani 4 yıl minimum kalmak gerekmiyor mu?

Doğrusunu söylemek gerekirse dediğiniz gibi şimdi diyorum ki keşke Sahra 'ya gitmeyi göze alsaydım ama ne aileme ne de akbaba gibi akrabalarıma yakın bir konumda olmasaydım. Yani onlar bildiğiniz normal akraba gibi değiller çok değişikler. Daha bugün annemin yeğeni aramış "Neyse, Mahh gelince kiralık ev bulur. Siz de gelirsiniz." diyor. Yıkılmış bir şehre atanmışım, kafaları hala bende. Allah'ın cezaları bir unutmuyorlar beni. Önceki hayatımda farklı bir ilde olduğum için ve sevmediğim için hiç muhatap olmuyordum. Onları doğru düzgün tanımıyordum bile. Nasıl desem, onlara ve onların hadsiz müdahalelerine karşı bağışıklığım yok. Çok takıyorsun onları çok büyütüyorsun, diyeceksiniz belki. Ama Malatya çok küçük bir il depremin yıkıcılığı ile yaşanabilir alan daha da daraldı. Oradan buradan yine karşıma çıkıp yine beni huzursuz ve mutsuz edecekler. FairyDaphne

Kadrolu ya da kadro karşılığı sözleşmeli iseniz ayrılmanızı önermem. Üniversite hastanesinde çakılı kadroda olursunuz. Hiçbir şekilde tayin hakkınız olmaz. Ayrıca geliriniz sağlık bakanlığına göre daha az olur.

Hayatınızda tercihinizi yapmışsınız. Çalışma şartları için üniversite hastanesini önceden elemişsiniz, açılan ilanlarda puanınıza uygun illeri belirlemiş oradan oraya gezmeyeyim diye Sahra hastanesi olmayan bir ili tercih etmek istemişsiniz. Malatya yazarken öncelikleriniz bunlar olmuş. Malatya'daki akrabalarınızdan yukarıdaki endişelerinizden daha çok çekindiğinizi söylüyorsunuz. O halde niye önceliğiniz aman akrabalardan uzak olayım da gerekirse sahrada çalışırım olmadı? Bence bu kadar endişeniz var ise Isparta'ya gidin. Önceliklerinizi doğru belirleyin. Şartlarınız altında şehrin büyüklüğüne ve özelliklerine bu denli takılmanız maalesef itici görünüyor. Deprem felaketi olmasaydı, bölgenin en önemli ve gelişmiş illerinden biridir Malatya.

Söylemek istediklerinizi ban yemeye neden olacak küfür, hakaret vb. yollara girmeden daha üsluplu bir şekilde söylemenin bir şekli vardır diye düşünüyorum.

Isparta 'ya atanmayı çok istiyordum. Deprem illeri alım yaptığı için Isparta çok çok az sayıda hemşire aldı SB alımında ve tabi ki çok yüksek kapattı.

Haklısınız, teşekkürler.

Isparta insanını tanır mısınız var mı yakınınızda, tutuculukta çok az yer yarışabilir Ispartayla Geçen yıl komşumun kızı veterinerlik fakiltesine okumak için gitti, 4 ay sonra kaçar gibi geri döndü En yakın dostum da Ispartalı'dır, gitmek istediğiniz şehirde barlar sokağı olması kriteriniz olmasın bence yanlış düşünüyorsunuz

Daha sosyal bir yerde akşam kafe bar vs. gitmekte çok bir meziyet değil. Şehir dışı tur vs. siz de demişsiniz zaten daha donanımlı etkinlikler. Hem kadrolu hem daha fazla kazandıracak bir iş şu an sizin için daha önemli gibi görünüyor. Akraba baskısı vs. olayını anlamadım. Nasıl bir baskı kurulacak üzerinizde?

Ortam için iş şartlarını düşünmeden riske girmek çocukça bana göre. Önce bir kendinizi sağlama alın sonra atama istersiniz. Risk alacak durumda değilsiniz

İleri yaşlarda edinedecğiniz bir tecrübeyi size şimdiden söyleyeyim. Etrafınızdaki insanları umursamayın. Bu bencil olmak değil. Sırf onlar yüzünden şu an ülkede gelebileceğiniz en garanti ve görece rahat işi bırakmayın. Sizin ciddiye aldığınız kadar başkaları konuşur, sizin dikkate aldığınız kadar başkaları vardır. O kadar. Bitti.

Tabi ki yapılıyor mahh :) Türkiye standartlarında su an yolda gördüğün araçların %60 ı 2005 model altı :)

Güncelleme : Üniversite hastanesi aradığında hakkımdan feragat ettiğimi bildirdim. Artık üniversite hastanesi seçeneği kalmadı yani.

İlk atamam Anadolu'nun çok küçük bir ilçesine çıkmıştı. Bim açılınca bim gezeriz diye sevindik yani öyle düşünün. Sonra mecburi hizmet için İstanbula gittim. İlçedeki sosyalliği çok aradım. Çünkü sıkıcı olan yerde herkes sizin gibi sıkılıyor. Bu nedenle arkadaşlık ilişkileri daha iyi oluyor ve boş günlerinizde çevre büyük illere gidip eğleniyorsunuz. 17 yıldır görevdeyim 4 şehir değiştirdim ama o ilçedeki kadar hiç bir yerde mutlu olmadım. Siz sanki fazla düşünüyor kafaya takıyorsunuz. Gidip çalışmadan asla bilemezsiniz. Belki düşündüğünüzden kötü belki beklemediğiniz kadar iyi olacak. Ailenizin gelmesinden korkuyorsanız anlaştığınız biri olursa ev arkadaşı olursunuz. Onlarda rahatça gelemez. Hayatın kontrolü sadece bizim elimizde değil akışına bırakın bence. Belki gitmek istemediğiniz yerde hayatinizin aşkı sizi bekliyor. Ya da çok seveceğiniz arkadaşlarınız olacak. Sözleşmeli olmak kamuda her alanda kadrolu olmak kadar rahat olmaz. Sizin yerinizde olsa kadro fırsatını kacirmam

Hiç gördünüz mü Malatya 'yı? Türkiye' nin en ufak şehrinde bile bir barlar sokağı oluyor mesela. Üç beş elit eğlence mekanı oluyor. Gençlere hitap eden bir yerler muhakkak oluyor. Malatya 'da en lüks sayılabilecek restorana dahi gitseniz nasıl desem şehrin de oraların da ruhu yaşlı. Şimdi ise deprem faktörü var. Artık onlar da kalmadı. İnsanlar kesinlikle tutucu. Merkezde en son az mini giydim, teyzeler ve amcalar hayattan soğuttu. Gece mesela dışarıda olan tek insan yok. Şehrin mutlaka olumlu yanları vardır. Bunlar benim geçirdiğim süreçte gözüme batanlar. Yazarken biliyordum. Zaten zorla yazdım diye bir ifade kullanmadım. Geçen konuda bahsettiğim geldi ve mutsuzum bu konuda bahsettiğim Malatya 'da kalmak yerine üniversite hastanesine gidersem çok akılsızca bir seçim mi olur? yosunlukek

Minimum 4 yıl değil mi 2 yılda nasıl geldiniz?

Mah, Malatya çok iç açıcı bir yer değil ama sözleşmeli personel olmanın gerçekten çok büyük sıkıntıları var. 18 yıldır Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde sözleşmeli çalışan bir kız arkadaşım var, yaşadığı sorunlara yakınen şahidim. Ben kadrolu olmandan yanayım.

Kirsalda buyuyup sonra atanip neye saracagini sasiran memur saskinligi bu. Nerde olsa tanirim bu tribi.

Evet, bu çok acı ki birçoğu vefat etti. Biz nasıl sağ çıktık gerçekten bilmiyorum. En son depremden yirmi küsür gün sonra ilk defa eve girdim çantamı bari alayım diye. Altıya yakın büyüklükte deprem oldu girer girmez artık bina yana doğru eğilmişti. O an mesela öleceğime emindim. Önceki konuda bahsetmiştim. Şu an farklı bir ildeyim ama eski binalara bile giremiyorum, nefesim kesiliyor. Az önce yine bir artçı oldu şu an elim ayağım tamamen boşalmış durumda, başım bile sızlıyor. İstanbul'da yaşadığım zamanda da özel hastaneler atanacak puanın var deyip almamıştı. Bu alımda İstanbul hastanelerinin %95'i geliyordu ben beklenen depremden ve pahalılıktan dolayı kendim yazmadım. Yani kafamı İstanbul - İzmir gibi büyük Batı illerine takmış durumda değilim. Tam tersi, kendim istemedim. İmkan olsa elbette ki yaşamak isterim ama memur maaşı da belli elbette. Sadece aklımda belli iller vardı. Tercih danışmanı sıralaman iyi deprem bölgesi dışı da yüksek ihtimal gelir, diyordu. Hani açıkta kalmayayım diye yazdım Malatya 'yı ama gelmeyeceğini düşünüyordum, geldi. İlk gördüğümde çok mutlu olmasam da yine de şükrettim atanmamak daha kötü bir ihtimaldi çünkü. Ama şehre atanınca da sivri dilli akrabalarımın bana laf göndermeleri daha da çok arttı. Bir noktada "Allah' ım ben bunların içinde kalmayı kendi rızamla nasıl kabul ettim?" pişmanlığı başladı. Bu arada Malatya insanı içinde muhakkak iyi insanlar vardır. Şehrin genel kimliği "bence" çok rahat insanlardan oluşmuyor. Ama her şehirde olduğu gibi iyisi de vardır kötüsü de. Deprem dönemi melek gibi iyi insanlar da gördüm. Sadece benim akraba grubum şeytan toplama kampı gibi. Bunun şehir ile bir alakası yok yani. Hani bu da benim şansım. Bilmiyorum belki onlar olmasaydı şehrin olumsuz taraflarının yanında olumlu taraflarını daha çok görebilirdim.

Isparta güzel bir konumda. Antalya'nın dibi. Kış turizmin kalbi. İnsanı açık görüşlü

Ben buna katılıyorum. Mahh, bak sorumlu %1000 haklı bence de. Neden dersen çok kişi kador bekliyor sen kapmışsın değerini bilmelisin. Zaten ailevi sorunların çoktu, eline garanti para geçecek değerini bil. BU kadro senin özgürlük biletin. Profilinde 24 yazıyor yaşın çok genç. 2 yıl çalış burda, CVni doldur sonra bakarsın. Akrabalara da geldiğini söylemezsin olur biter:)

En güzel yaşlarım ot gibi geçecekmiş gibi geliyor. Ama bu faktörler de var. Kamu olsun diye insanlar Sahra 'yı bile göze aldı.

İnşallah öyle olur. Teşekkür ediyorum.

Ben nerede büyüdüğünü bilmiyorum. Sadece fikrimi belirttim. Yani tarlabaşı da tam merkez de ama yaşayan profil belli. Buyuksehir de doğup büyümek herzaman kültürlü olunduğu anlamına gelmiyor. Benim anlatmak istediğim buydu aslında. Konu sahibinin bence biraz düşünce yapısını değiştirmeye ihtiyacı var. Hayata daha pozitif bakamaya ihtiyacı var. Evet kolay bir hayatı olmamış. Anlattığı kadarıyla biliyoruz. Belki psikolog desteği alsa biraz daha rahatlar.

Hayat kolay değil sınavların olmasını ben de anlıyorum. Sadece bu fazla aralıksız bir sınav oluyor ve hep aynı yerden sınanıyorum. Üzülüyorum, hırpalanıyorum, çabalıyorum sonra aynı yere çıkıyorum başka da bir şey olmuyor.

Kendi mezunları olan öğrencilere daha imtiyazlı davrandıklarını hiç duymamıştım, bunu bilmiyorum. Isparta eşyalı apartlar bile fatura dahil çok uygun duruyor. Pahalı diye hiç düşünmemiştim. Malatya depremden önce daha pahalıydı bence. Son dönem ev kiraları uçmuştu. Otuz kırk senelik binalar beş bin altı yoktu. H

Boldladigim kisimdi vermek istedigim mesaj ama konu sahibimiz soyle basariliyim, su okullarda okudum boyle parlak ogrenciydime getirdi konu. Neyseki anlatmak istedigime paralel dusunenler varmis.

Antalya'da üniversite okudum. Malatyalıyım Malatya'da yaşıyordum. Hayatımda en güzel anılarım bu şehirde geçti. Diğer konunuzda kendimi tuttum üzmek istemedim sizi. Ama kendinize zarar vermek istiyorsunuz görmek istediğinizi görüyorsunuz. Sırf akrabalarınız kötü diye gayet de güzel olan bir şehirden bu kadar nefret çok haksızlık. İstediğiniz tarzda mekanlar var arkadaşlarınızla gidebileceğiniz hatta gayet de güzel bir yer emin olabilirsiniz. Tabi şuan yok çünkü şehir yok oldu. Eğer deprem olmasa puanınız daha doğu illere çıksaydı ne yapacaktınız acaba? Sorunuza gelecek olursa evet tamamen yanlış bir seçim yaparsınız.

mahh bence fazla kurcalama düşünme deşeleme memurluk varken sonu ne olacağı belli olmayan bişeye kalkışmanın gereği nedir? git çalış Malatya'da.. Bikaç seneye Allah kerim

Evet haklısınız. Bende Gümüşsuyu tarafını tahminen yazdım Taksim barlar sokağına yakın oturuyordum dediği için bir yorumunda. Tarlabaşı da aşırı merkezi bir yer. Tarlabaşı demişken, orada doğmuş büyümüş kendini kurtarmış çok eğitimli kültürlü arkadaşlarım var. Dediğiniz gibi güzel bir yerde oturup da boğazı görmeyen, sosyal hayatını yaşayamayan insanlarımız da var maalesef

Geçmiş konularında az çok ailenle yaşamak istemediğini biliyorum ama neden bu kadar karşısın, neden bu kadar tepkiselsin onu hatırlamıyorum maalesef. Gelelim konuna. Kendimden örnek vererek yorum yapacağım. . Ben yirmi yıl önce Mardin'in bir ilçesine, 22 yaşımda öğretmen olarak atandım. Malatya dan çok daha küçük bir yerde beş yıl yaşadım. Bütün güney doğuyu ve doğu Anadolu bölgesini gezdim. Çok güzel dostlar, çok güzel anılar biriktirdim. Bir gün bile sıkılmadım, neden buradayım, hayatım çok sıkıcı demedim. Hep gezdim, bölgeyi keşfettim. Sosyallikten kastınız ve beklentiniz nedir, onu tam olarak anlamasamda Malatya gibi büyük bir şehirde pek çok imkan bulabileceğine eminim. Şu an geçmişe dönüp baktığımda iyi ki gitmişim diyorum. Büyük şehirde kalıp, özelde öğretmen olan arkadaşlarımın, ne kadar zor şartlarda çalıştığını görüyorum. Sağlık sektörünün de pek farklı olacağını düşünmüyorum. Danışmanın çok haklı. Seni pek çok konuda uyarmış ve söyledikleri çok doğru. Üniversiteyi Isparta da okudum. Bir kaç yıl önce tekrar gittim. Çok değişmemiş, küçük tatlı bir şehir. Sizin devlet kadronuzu yakmaya değecek bir şehir asla değil. Mardin de beş yıl çalıştıktan sonra İstanbul'a atandım. İnanın küçük yerde sosyalleşmek çok daha kolay :) Umarım yazdıklarım düşünmenize yardımcı olmuştur. Devlet kadrosu çok daha güvenilir ve rahattır. Kadronuzu alın, bir kaç yıl çalışın sonra dilediğiniz yerlere tayin istersiniz.

Umuyorum iş ortamı iyi olur en azından.

Akrabaları bu kadar dert etmenizden çıkardım. Benim aklıma akraba gelmez bile. Ailenizle yaşamak istemiyorsanız da yaşamazsınız. Ama arkamdan şunu bunu derler demek elalem ne derciliktir. Elalem istediğini diyebilir ne olacak ki? Bir sürü şey yazmışım çok ilginç bir yere takilmissiniz. Obsesyonunuz var mı? Ben mezun olmadan önce aşırı anksiyetem olmuştu, iş bulma çalışma gelecek kaygısı ile ilgili, destek almıştım, tavsiye ederim.

Telaşlı ve gergin olduğum çok doğru, üç beş konu okuyup buradan bile fark edebilmenize şaşırdım. Evet, istemiyorum dedikçe deprem oluyor, sel oluyor, kıyamet kopuyor yine ayaklarıma dolanıyorlar. Ben yeni planlar yaptıkça aynı senaryo çıkıyor karşıma. Mesela bu eve taşınmamız bile benim baskımla oldu. Şimdi konteyner 'da falan kalırlarsa ben gittiğimde gelmek isterler diye düşündüm. En azından ev olursa düzen olursa birkaç sene peşime takılma ihtimalleri yok olmuş olur diye planladım. ATTRAENTE ACTA EST

Yaa çok teşekkür ederim. Gelin sarılalım. Kalbimden geçen bir yere atansam da çok mutlu olabilirdim. Bilmiyorum belki de bunda da bir hayır vardır. Tam kılavuz yayınlanacakken deprem oldu. Kılavuz revize edildi. Alım bölgeye kaydırıldı. Ben 'asla' dediğim bir ili yazmak zorunda kaldım. O il de geldi. Önceki alımda ilk sıralara Hatay yazmıştım mesela. Çok yüksek puan ile kapattı. Gelemedi diye üzüldüm. Ama yazdığım o hastane depremde yıkıldı. Belki akışa teslim olmak gerekiyor. Ben plan yaptıkça hayat bana daha acımasız davranıyor çünkü.

Aile evinde sıkıntı çeken, beş kuruşa muhtaç kalan biri olarak düşünceleriniz gerçektende çok ilginç geliyor bana... Ne güzel atanmissiniz, binbir hevesle gideceginiz yere, hep bir kulp buluyorsunuz. Hayatta bu manteliteyle mutlu olamazsınız. Madem öyle yapmasaydiniz tercih. Otursaydiniz akrabanizin evinde sığıntı olarak

Malatyaya gidin hem teşvik ve yasal haklar hemde hizmet puanı açısından büyük avantajlar elde edersiniz. 4 yılda toplayacağınız puanla sonrasında istediğiniz şehre gidersiniz. İnanın üniversite hastanesine gitmeniz büyük talihsizlik olur. Ben ıspartada okudum çokta eğlenceli bir yer değil malatyadan farkı yoktur eminim.

Duymazdan geleceksin, annen biliyor birlikte yaşamak istemediğini, zamanla herkes kabullenecek. Mücadele hiç birmez. Bak 40 yaşındayım, babam yüzünden keçileri kaçırmama ramak kaldı. En son götürüp evine bıraktım. Kendini gönderdim sarsıntısı hala zihnimde. Hayat kolay değil, bu da senin sınavın

tittir edilen bir ilçede(nufus 8000) çalıştım ben ilk atamada; 6 sene az buz değil katlandım. kanalizasyonu bile yoktu. o dönemde şimdiki malatyayı verseler kosa kosa giderdim. ailemden 800 km uzaktaydım bir de.. yani ben de danışmanın dediklerine katılıyorum. iş ortamın iyi olursa hepsini unutturur ankarada mobbing gormekten iyidir malatyada rahat etmek. sosyallik sosyallik diye diretmeni anlayamadım. türkiye battu bitti ne sosyalliği, turkiyede sosyallik 10 sene once bitti :/

Evet, iki yıl geçerli. 2022'de sınav oldu. Biz de çift yıllarda oluyor ya. Bir yılı gitti neredeyse, bir yıl da ceza yersem geçerliliği kalmıyor. Onlarca atanan kişi var. Onlara ne oluyorsa bana da o olur artık. Numaramı değiştireceğim. Varlıkları ile beni çok rahatsız etmemelerini umuyorum. Aile konusunu da bilmiyorum. Ben onlardan kurtulmak için plan yaptıkça deprem sel kıyamet her şey oluyor ayağıma dolanıyor. Artık plan yapmamaya çalışacağım. Teşekkür ediyorum.

Kendine methiye duzdugun son paragraf yazdiklarimla ne alaka?Anlamamissin orda belirttigimi. Iyi atanmissin valla yine :)Herneyse o zor sartlar altinda yasayip atanan birinin altın tepsiyi birakip yok sosyallik yok, yok tayin hakkim olana kadar hayat gecicek bahanelerine, ik mık etmeye, memnuniyetsizligine benim tahamulum yok.

Şöyle ki orada yaptığım şeylerin ne kadar basit ama aynı zamanda ne kadar kıymetli olduğunu buraya gelince fark ettim. Mesela sürekli sahile gidip kahve içmek, bu çok basit bir şeydi çünkü okul sahile yakındı. Ya da canım sıkılınca boğaz turuna çıkıyordum diyelim. Burada denizi bile kim bilir bir daha ne zaman görürüm. Atandıktan sonra yaparım dediğim şeyler oldu mu, oldu tabi ki. Sonuçta evet İstanbul çok rahat çok özgür bir şehir ama baskıcı bir babam da vardı. Atıyorum akşam çok geç saate kalmıyordum mesela. Yani hem maddi hem manevi olarak ben bunu atanınca yaparım dediğim şeyler vardı. Evet bu şehir bu planlara imkan tanımadığı için de kızgın olabilirim.

Uzaktan bir bakış açısı bile üni hastanelerinde daha yoğun ve öğrencisi olan hemşirelere daha imtiyazlı davranıyor bir çok dr... bu arada isparta çok daha yüksek fiyatlı bir çok şey iki katı malatya da olman daha mantıklı aatanmışsın ne güzel

Bu arada Malatyali kalabalık bir aile tanıyorum ufacık iletişim kurmama rağmen hala selam verirler kimseyle sorunları yoktur gayet normal insanlar tüm şehirden korkman artık mizmizliga girecek

Isparta 'ya gitmiş miydiniz hiç? dogadostupanda

Yani atanma olayını bile bu kadar ajite edip kendine üzülen hayatı zindan eden başka kimseyi görmedim. Malatya'dan bu kadar nefret edip tercih listesine yazmak nasıl bi kafa? Millet atanmayı geç özel sektörde iş bulunca bile deli gibi sevinirken senin şu yaptığın nankörlük, şükürsüzlük

Maalesef öyle oldu siz dediklerimi yaparsanız sorun olacağını sanmıyorum. Sağlıkçılara konteyner var/ev arkadaşım var vs..

Bence sen Antalya'ya da atansan, lojman da verseler yine çok mutlu olamazsın. Kendinle problemlerin var. Onları cozmedikten sonra ha Isparta ha Malatya... Bir önemi yok. Risk alma, kendi şehrinde yasa. Numaranı değiştir, annenlere tembih et kimseye vermesinler, Facebooku instagrami kapat - isminle değil lakabinla bir hesap açıp herkese gizle, kuzen bile ekleme... boylece hiçbir akrabanla muhatap olamazsın. Annen laf taşıdığında da daha başlar başlamaz 'duymak istemiyorum' der, lafı ağzına tikarsin

Siz malatyanin neresinde yasıyordunuz? Bu bahsettikleriniz nerede? Malatya insanı da çok iyidir. Dışarıdan gelen yabancıyı da çok severler. Çok şaşırarak okuyorum yazdıklarınızı.

Siz hangi üniversitedesiniz? Hocanın söyledikleri tamamen doğru mu? Yerimde olduğunuzu düşünseniz tercihiniz ne olurdu? Önceki

Yani Isparta insanını gerçekten duymadınız mı, oldukça tutucular ve sosyallik yok denecek kadar az. Size burayı düşünmenizi ne sağladı merak ettim. Malatyayı beğenmeyip gittiğiniz şehre değmesi gerekir örneğin Ege veya Akdeniz kıyısındaki bir şehir olmalı.

Sizin konularinizi takip ediyorum yaşadıklarınız hiç kolay şeyler değil ama inanın bir tek siz yaşamıyorsunuz benim hayatımın sizinkinden eksiği yok fazlası var. Siz de yanlış gördüğüm şeyler var sürekli bir sitem halindesiniz sürekli telaslisiniz hep şöyle olursa böyle olur şöyle olmazsa böyle olmaz ama hayat böyle bir şey değil çok gerginsiniz. Bakın sizi anlamadığımı düşünmeyin sizin geçtiğiniz yollardan bende geçtim belki de daha ağır şekilde geçtim. Biraz rahat olun olanda hayır vardır deyin bir adım atın gerisine Allah kerim deyin yola çıkın ama siz bu kadar gerginlikle olumsuzlugu çekiyorsunuz. Tamam polyanna da olmayın ama biraz rahatlayın. Olanda bir hayır vardır deyin ailemi yaşadığım şehri istemiyorum dedikçe ayaklarınıza dolanıyorlar farkında mısınız?

Hemşire maaşı ile bir araba almak bana hayal gibi geliyor. En makul araba 400-500 bin. Herhalde çok uzun bir süre kredi ödemem gerekir. Yediz sekiz ay öncesine kadar İstanbul'da yaşıyordum zaten. Herkesin her gece partiye gitmediğini de biliyorum pahalılığını da biliyorum. Orada alıma çıkan hastanelerin %95'i bana geliyordu. Çok sevmeme ve çok özlememe rağmen İstanbul'u pahalılığı yüzünden yazmadım. Kendime zarar verecek noktaya geldiğim doğru. Çünkü neyi en çok istemiyorsam o önüme çıkıyor. Konularımı takip ettiyseniz bunu fark etmişsinizdir. Paylaşımınız için teşekkür ediyorum.

Cidden bu kadar şeye karşılık memnuniyetsiz bir insan olduğumu mu düşünüyorsunuz?

Akrabalar sen kafana taktığın sürece vardır. Bu kafayla gidersen hep mutsuz olacaksın. Çalışan yetişkin bir kadına kim 'sen burada ne arıyorsun?' diyebilir. Çok abartıyorsun. Tanıdık varsa görmezden geleceksin bitti gitti. Dedikoduyu da yaparlarsa yapsınlar. Sen baban gibi bir hayvandan kaçıp kurtuldun bu lara mı takılıyorsun. Çok çelişkili bir insansın.

Tercih yaparken yaptığın plan neyse ona uy çünkü onu mantık çerçevesinde yaptın. Deprem bölgesinde sadece malatya yoktu, yazarken baktığın yerden görünmüyor muydu bu, ha uymayacağım dersen de yarın ağlamaya kalkışma. Şu an gerçekten tek yaptığın ipe un sermek. Bu ülkede kaç memur adayı senin olmasını istediğin her şeye aynı anda sahip olabilmiş ki sen olasın. Beklentin yüksek, daha 10 yıl beklesen hepsi aynı anda gelmez. Ha çok istiyorsan git araştırma hastanesine, her akşam nöbetlerden alemlere akarsın. Ha yazdıklarım ağır gelmiş olabilir ama belki kendine gelirsin. Daha dün işsizim bu eve mahkumum diye ağlıyordun bu gün önüne gelen nimeti beğenmiyorsun. İyi bir hayat sillesi lazım sana şu an

üniversiteye sözleşmeli gideceksen seni fena ezerler. tıpta mobbing gırla. sözleşmeni yakmaya çalışırlar. kamuda öyle mi? bir memurun işten çıkarılması imkansıza yakın

Bostanbaşı'nı birkaç defa gördüm. Lüks tasarlanmış bir bölgeydi gerçekten. Ama en önce orası gitti. Yeni yapılmış akıllı evler hele en önce gitti. Sanırım öncesinde sulak bir bölgeymiş. Gerçekten yazık oldu. Evler evet hemen olmaz muhtemelen. Daha enkazlar tam kalkmadı, hasarlı binalar yıkılmadı. Eskisine döner mi bir daha onu da bilmiyorum.

Fayda zarar hesabı diye bir durum var insan hayatında Her şekilde geçecek o en güzel yaşlarınız mühim olan geçtikten sonraki kazanımlarınız Üniversite hastanesinde onca emeğin ardından bu kadar risk alacaksanız en güzel zamanlarınıza yazık olur, çünkü bir daha değerlendirme şansı olmayacak Gezme, görme, sosyalleşme gibi kazanımlar her zaman telafi edilebilir, iş yaşamı bizim ülkemizde maalesef daha öncelikli buna göre karar vermek lazım

Seçim konusundan kalmış alıntılarken farketmemişim. Mesajdan Sildim sonra, o yüzden etiketli görünüyorsun, kusura bakma

Haklısın. Ama o kendi alemlerinde sizi kafasına takacak mı bilmiyorum, evden atmış kadın getirmiş onu rahatsız etmiyorsunuz yakanızdan düşer umarım. Korktuğunu hissettirme daha da çok coşar. Karakolda tarihi açık şikayetim var ayağıma taş değse seni alırlar sorguya dersin İstanbul a da gelip gidiyorum sen kimsin ibb mısın dersin. Asarım keserim diyenler de genelde tırsak olurlar ama memlekette manyak çok

Kamudan biri olarak baktığınızda çok saçma bir tercih mi olur üniversite hastanesi? Incredible incredible Guru Anneler

Ayni anda hem modern olayım hem bu kadar geleneksel olayım diye arada kalırsanız böyle kafanız karışır. İnsan ailesinden akrabasindan parası olmadiginda çekinir, para kazanıp kimseden harçlık almazsanız kimseyle merhabalasmaya bile ihtiyacınız olmaz. Annenize, ben ayrı evde kalmaya alıştım ayrı kalalım bir ihtiyacın olursa çekinme ara diyeceksiniz. Akrabalara da ben böyle akraba ilişkileri ile büyümedim alışkın değilim mesafe seviyorum diyeceksiniz ve görüşmeyeceksiniz. Bu kadar. Gerçekten zor değil. Kadro ve isparta konusuna gelince, ya akıl var mantık var isparta new york değil sonuçta çok da bir farkı yokken malatyadan kadro yakmaya değmez tabi ki. Bir süre para biriktirir, sizin gibi mecburiyetten atanan bir sürü gencle güzel seneler geçirirsiniz. Sadece sağlık alanında değil bir çok alanda sizin gibi gençlerle dolup taşacak şehir, gençler geldikçe halk muhafazakar olsa da para kazanmak için size yönelik mekanlar da açılacak. Bu hep böyledir. Bir yere üniversite açılınca da böyle olur. Sosyalleşmek için böyle yerler daha iyidir her zaman. Ben çok sosyal bir hayattan Almanya'daki küçücük bir köye taşındım. Malatya kadar imkan yoktur diyebilirim. Ama insan kendi çevresini oluşturup sosyalleşme imkanı yaratıyor bir şekilde. Mini etek konusuna gelince, Türkiyede giydiğim kadar giyemedim soğuktan bir kere giydim bir daha giyemedim. İş hayatına girince giyim de yavaştan değişiyor zaten. Ya hatta ilk bir iki sene vücut çalışmaya alışana kadar sosyallige bile hali kalmıyor insanın, eve gideyim de dizi izleyeyim istiyordum ben hep

Siz benim için "kırsalda büyüyüp atanınca nereye saracağını şaşıran" diyen üyeydiniz galiba. Kırsalı daha önce hiç görmedim. İstanbul 'da doğdum ve en iyi üniversitelerinin birinde okudum. Lisem bile deniz manzarası olan bir anadolu lisesiydi. Ama baktığınızda kırsalda yetişen bir insanın sizden daha seviyeli bir üsluba sahip olacağına adım kadar da eminim. Aynen, o üyeyim. Ve o şartlar altında çalışıp atanmayı başardım. O şartlar altındayken bir de sürekli hocalarım arayıp "Hani yüksek lisansa yanımıza gelecektin?" diyorlardı. Çünkü bir de o şartlar altında derece ile mezun olmuş çeşit çeşit uluslararası kongreye katılmıştım. "O şartlar altında hani." C

Size diyecek çok şey var da neyse. Ban yemek istemiyorum.

Soayal hayat şu bu derken elimdeki şansı niyazi edeceksin gibi geliyor artık bana. Gül bahçesinde dolaşan birinin hikayesi vardır, bilirsin. Bahçenin sonunda elinde kırık dökük bir çiçekle kalmayasın. Yaşın daha çok genç, malatya küllerinden doğacak, istesek de istemesek de bu ülkeye bir vefa borcumuz da var. 2 3 yıl sonra daha iyi şartları olan bir ile gitme şansın da doğabilir. Çok iyi düşün, kadro her zaman ele geçmez. Araştırma hastanelerinin bütçeleri çok düşük ve personeli az. Haftada en az 2 nöbet tutmak zorunda kalırsan gezip tozacak vaktin zaten kalmaz. Çakılı kadro dediğin masal değil, mobing, kötü ortam oluşursa kaçma şansın olmaz, hayat zindan olur, ıspartanın da hayrını göremezsin

Hayatınız evet zor geçmiş, belki çoğu insanın yaşayınca ayakta kalamayacağı şeyler. Ama bunca şeyin üstüne atanmissiniz bence mutlu olmanız gerekir. Ve sosyallik falan dusuneceginiz son sıralarda olmalı. Akrabaları çok takıyorsunuz. İsim var, müsait değilim demekle görüşmemek elinizde. Fakültede çalışan hemşire arkadaşımın suyunu cikariyorlardi. Ve çok komik bir rakama çalışıyordu. İzin alması falan herşey problemdi.

bence siz malatyaya gidip bu konuyu kapadın kamuda sağlıkçıyım riske atılmaz ne işiniz var üni hastanesinde

Haklısınız. T turkuazkebelek

Senin akrabalarına karşı bir sorumluluğun yok konu sahibi onlar sana karışamaz. Bence git bir gör durumu ondan sonra değerlendir. Üniversite hastanesi kaçmıyor bir yere. Baktın olmuyor yeniden atanmayı denersin tekrar ders çalışırsın

Evet, sizi hatırlıyorum. Maalesef öyle bir lüksüm yok. Gidip oraya sonra istifa edersem bir yıl ceza yerim. Atandığım kuruma gitmezsem yine bir yıl ceza yerim. Yeniden sınava çalışmam gerekir. Buna olanağım yok zaten biliyorsunuz. Aile akraba o kadar kötü olunca böyle oluyorsunuz galiba. Söylediklerinizde haklısınız.

Mah fazla kasiyorsun biraz akışına bırakmayı öğrenmen gerek. Senin şu an sözleşme kadro tercihi yapacak durumun yok önce kendini garantiye al 5 sene sonra hayatını düzenlersin. Isparta büyük risk olur bu riski tolere edebilecek durumun yok

Bende devlet memuruyum biliyorum ama sağlıkçılarda puan 2 yıl geçerli değil mi bence gidin emin olun konteynırda da kalınır çadırda da yeterki ailenizden uzakta kalabilin. Ben maraş'a gönüllü bir hafta gidip çadırda kaldım birtakim sıkıntılar olsada yaşadım ama iki gündür memleketedimdeyim şimdiden buraya sigamıyorum. Akrabaları falan boşverin konuşma görüşme zorunluluğunuz yok kim ne derse desin ailenize de ev yok falan dersiniz ya da başka saglikciyla kalıyorum dersiniz nereden bilecekler.

Rica ederim, kafam karıştı mahh ben miyim acaba diye Güzel yazmışsın, haklısın yine, gelmişken beğendim . push ; E Esila09

Fazlasıyla abartıyorsun durumu, ortada bu kadar trajedi yapacak bir şey yok. Altı üstü ittirin gidin hayatımdan, size ne diyeceksin onlar da 3 5 ay konuştuktan sonra unutacak seni. Senin hayatın bu, altın tepsiyi sen üretip servisini de kendin yapacaksın, malatya yazacağına hatay adıyaman maraş yazsaydın, ne diyelim ki sana, ben ilk atamada ailemin yanında mahsur kalmayayım diye kendi memleketimin adını bile andırmadım. Yazarken düşünmedin şimdi iptal edeceksin. Atanamayan bir insanın hakkına girmiş olacaksın, adil mi bu

Ben hayatımın en güzel yıllarını 20 bin nüfuslu ilcede geçirdim ben. Etraftaki tarihi yerleri gezdik piknikler yaptık iş yerinde yemekler hazirladik. Tarladan çilek yedim. Buyuksehirlere turlar düzenledik şimdi düşündükçe gözlerim doluyor. Artık yetişkinlerin dünyasına adım atıyorsun barlar sokağının çoğu kişinin hayatında bir anlam ifade etmedigine eminim.

Açık söyleyeyim bence Malatya doğu bölgelerinin en güzel ikinci şehri . Çok daha güvensiz bölgelerde, hatta köylerde görev yapan nice insan varken Malatya merkez ilk atama yeriniz için nimet. Hem fay hatları enerjisini boşalttığı için uzun süre deprem tehlikesi yaşamayacak bir şehir Allah korusun. Öğrenciler kendi kampüs içi yaşantılarından dolayı Isparta övmüşlerdir yoksa çalışan biri açısından Isparta hiç de kamu memurluğunu yakıp gidilmeye değer bir şehir değil. Atandığınız yerde güzel arkadaşlıklar kurup basit bir cafede piknikte ev oturmalarında dahi çok eğlenebilirsiniz, maaşınızdan artırıp tatillere çıkabilirsiniz biraz mutlu olun. Kaldı ki haftanın 5 günü çalışıp yorulacaksınız öyle barlar sokağı vesaire canınız gitmek istemeyecek. Kafa dengi arkadaşlarla evde çok daha güzel ve hesaplı sofralar kurulur.

Ki bildiğim kadarıyla Malatya çok yeşil bir yer bir sürü gezilecek yayla, doğal güzellik, çarşı pazar vesaire var. Bana doğudan bir yer seç deseler direkt Malatya derdim sanırım. İstanbul'daki gibi karmaşa, kalabalık yoruyor insanı belli bir yaştan sonra.

Kadroyu bırakma derim. Aile ilişkilerini bilmiyorum tabi ama, ailenle yaşamak zorunda değilsin. Sosyallik konusunda gelince de ayda bir çevre illeri gezersin olmaz mı? Gençliğim çöp olcak diye korkuyorsun ama ya ilerde kadrosuz kalır da yaşlılığın çöp olursa bu ihtimal de var tam bilmiyorum tabi hemşirelerde durum nasıl, ama bence ekonomik güvence her şeyden önce geliyor.

Istanbul da doğdum büyüdüm diyorsunuz ama istanbul var istanbul var. Yani çekmeköy de istanbul çatalca da istanbul. Kadıköy moda da istanbul, bebekte istanbul. Yani istanbulda doğup büyümek heran sosyal olmak mI demek? Ya da cok kulturlu mu olunuyor? Bence istanbulda dogmus buyumus ama bogazi gormemis milyonlarca insan vardir. Siz cok karamsarsiniz. Ve olumsuzlukları çekiyorsunuz. Herşey hayatta plan yaparak yaşanmaz ki. Şuan bulunduğunuz mevcut durumda kadronuzu yakmayın bence. Iskartaya gidip mutlu olacağınızın garantisi yok ki.

Ben konu sahibini çok takdir ediyorum aslında. Anlattığı aileye göre okumuş kendini kurtarmış bir meslek sahibi olmuş. Bundan sonra önüne bakmalı. Kötü günler geride kaldı herşey gün geçtikçe daha güzel olacak diye düşünmeli.

Dogu gorevi icin gelmistik. Orali degilim. Biz 2017 yilinda ayrildik. Suan sehir hayalet gibi kalmis. Bizim evimiz bostanbasindaydi. Oralar yikilmamis ama agir hasarli. Aileniz evler yapilinca gelsin siz yanlarina gitmeyin olmaz mi oyle? Siz apartta kalin yurtta kalin. Onlari almayin yaniniza. Onu da evler yapilinca duaunursunuz. Evler hemen olmaz heralde.

Bence kamuda kalıp hafta sonu resmi tatil yıllık izinleri sosyalleserek kullanmak çok mantıklı olur görev yerindeyken de kitap okumak film değişik yemekler yürüyüş vs yaparak hoş bir yaşam şekli oluşturulabilir ben iki çocuğumla doğuyu göze aldım giderim dedim 41 açtım doğu yüksek kapattı ucuz diye insanlar tatilde gelir gezerim diye yazıyor doğuyu

Ben de konularınızı biliyorum az çok. Ayrıntısı ı anlatmışsınız bu durumda kadroludan sözleşmeliye geçmek cidden mantıksız. Yani zaten iki yıldan mı bahsediliyor tayin için, bence beklenenilecek bir süre. Beklemek derken hayatı ertelemeniz şart mı? Bu süre zarfında izinleri ayarladıkça yakın şehirlere gezmeye gidersiniz, turlara ya da yurtdışına bile.. eve çıkmazsanız lojman ya da prefabrik.. hani evinizi yaşanır değil de otel maksatlı kullansanız hem birikim imkanı çok olur hem de aileniz de yanınıza gelemez. Para yeri gelir sizi istemezdiğimiz aileden akrabadan bile kurtarır; maddiyat özlük hakları güvence nerdeyse onu tercih etmelisiniz sanki.

Ayy öyle deyince de insan bir kötü hissediyor ya. Koca koca şehirler enkaza döndü. İnsanların tüm yaşanmışlıkları tuzla buz oldu.

malatyalılar iyidir bu arada hiç kötü malatyalıya denk gelmedim hemen her ilçesinden de tanıdığım olmuştur

Kadroyu akraba var diye bırakmak bana doğru gelmedi açıkçası. Performansın önemli olduğu her yerde büyük sıkıntılar oluyor. Orada herşey istediğiniz gibi gitmezse bir B planı var mı? Şuanki yıllarınızı düşünürken sonra gelecek yıllarınızdan olmayın. Malatyada da hayat hep böyle kalmayacak tekrar yeniden ayağa kalkacak ayrıca siz akraba ile iletişime geçmeyip sert davranıp uzak durdukça onlarda size çok yanaşamazlar ama akrabada dedikodu asla bitmez tabi. Benim çalıştığım her yerde sosyal ortam var ama işten fırsat olmuyor o yüzden dediğiniz gibi turlar bu konuda çok işe yarar. Sizin hayatınızda biri için bence garanti davranmanız gerekebilir.

Siz de bu kadar yazım ve noktalama hatası ile iyi Eskişehir 'den mezun olabilmişsiniz yine. :) Üzgünüm, o kadar yazamamış ve o kadar anlatamamışsınız ki okumaya çalışırken ayrı anlamaya çalışırken ayrı zorlandım. Bu arada yok Eskişehir yok İzmir karıştıran ve "Kırsalda büyüyüp atanınca nereye saracağını şaşıran..." tarzı bir ifadeyle benimle üsten üsten konuşmaya çalışan böyle bir girişimde bulunan sizdiniz. Ben de size nerede büyüdüğümü ve nereden geçtiğimi özet olarak anlatmaya çalıştım. Yaşınız kaç bilmiyorum ama benden onlarca yaş büyük olduğunuzu tahmin ediyorum. Bence siz hem üslubunuzu hem de şu yazım kurallarımızı bir gözden geçirin. İnanıyorum ki bu İzmir 'de büyümüş olmanızdan daha kıymetli olacak hepimiz için. Patidostu Çok pati az insan çok

2-3 sene malatyada yaşa sonra tayin iste neyin derdindesin ki? ben de 21 yaşında diyarbakırın terör tehlikesi olan merkeze 2 saat uzak ilçesine atandım. hiç düşünmedim gittim 2 sene sonra memleketime yakın bir ile geldim.

Net kamuyu seçerdim zaten belli bir süre sonra tayin isteme hakkınız var birkaç sene katlanın. Malatya aslında çok gelişmiş bir şehirdi tabii deprem vurdu ama ben tekrar kendisini toparlayaacağına inanıyorum. Akrabalarınız şu an kendi dertleriyle ilgileniyordu sizi gözleri görmez. Çalışma koşulları olarak bakın olaya il secmeyin bence ee böyle bakıncada kamumun eline su dökeme- diğer tarafta bir anda şuuut yapıyorlar maalesef

Sizi ve konularınız az çok biliyorum. Size altın tepside herşeyi verseler. Yine tepsinin modeli güzel değilmiş dersiniz. Ömür boyu Malatya'da yaşayacak değilsiniz. Zorunlu göreviniz varsa eğer bitince istersiniz tayininizi. İnsanlar üniversite hastanesinden kaçmaya çalışıyor. Siz atandiginiz halde oraya gitmeye çalışıyorsunuz. Önünüzde jocaman bir ömür var. Bir iki yıl dişinizi sıkıp sonra istediğiniz yere gidersiniz. Çok memnuniyetsiz birisiniz

Size kötü bir haberim var. Sadece Malatya değil, bu ülkenin çoğu ili böyle zaten.

Ya evet obsesyon çok çabuk beslenen bir şey önünü almanız lazım. Hastane ortamı içindesiniz destek almanız kolay olur. Bende de anksiyete vardı çoğu turk genci gibi. Ama şimdi dönüp bakıyorum su akıp yolunu buluyor bir şekilde, üzülmüş olmama üzülüyorum. Ya açıkçası akrabalar şeytan olsa ne olmasa ne, görürüm bakmam geçerim bundan kolay ne var sonra onlar kudursun o kadar beni önemsiyorlarsa

Kadro kesin mi bilmiyorum işte. Seçim arefesi herkese kadro verildi. Ama bir daha ki seçim arefesi yine herkese kadro gelebilir mi onu bilmiyorum.

Niyetim akrabalar ile görüşmek görüşmemek değil. Daha önce hiç küçük bir yerde yaşadınız mı bilmiyorum. Büyük şehir gibi değil. Çarşı bir tane var zaten onda da on tane akraba ile karşılaşıyorsunuz. Gerçi bilmiyorum artık bunları takmaya lüzum var mı... Maalesef ki şehir yıkıldı. Gezecek üç beş mekan vardı belki artık o da yok. Akraba dediğim kesim ile yaşayış, giyim, görüş... Her şeyim farklı. Kastettiğim görüşmek değil onların yapacakları baskılar, dedikodular, laflar... Ki özellikle şehir biraz toparlanınca ev bul annenler de gelsin baskısı çıkacak. Bunlar normal insanlar için kaldırılabilicek şeyler farkındayım. Sadece ben biraz fazla tükenmiş bir haldeyim belki o yüzden kaldıramayacağımı düşünüyorum. Evet, üniversite hastaneleri izin yönünden biraz daha sıkıntılı, daha yoğun hastaneler. Maaş daha fazla oluyor genelde. Hayırlısı deyip Malatya 'ya gitmek daha doğru olacak galiba.

Mah hata ettin, sınava hazırlanmak için annenin taşındığı memlekete gitmeyecektin. Kalacaktın İstanbulda prt time çalışıp sınava hazırlanacaktın. Doğma büyüme buralısın vardır muhakkak eşin dostun çevren oda kiralardın evlerinde veya arkadaşında kalırdın. Şimdi sen gidince onlarda biz aileyiz biz de gelip kalabiliriz kafasına girmeleri normal

Atanana kadar hayatimda köy gormedim. Izmirin merkezinde dogup buyuyup Eskisehirde okudum. Sonra 22 yasinda dagin basina kirsalin en dibine yaylaya atandim 5 senem gecti ya. Su tribe girmedim hayat akip gidicek, sosyallesemeyecegim diye. Toplanip yaylaya ciktik, yakin sehirlere h. sonu gezmeleri yaotik, yemek yemege ilce merkezine gidicez diye sevincten delirirdik. Ne sosyallikmis arkadas. Cidden simariklik. Bu uye degilmiydi ders calismam lazim hastanelerin yurtlari beni alir mi diye burda karin agrilari ceken? Valla atanmasin boyleleri. Niceleri bekliyor onun yerini.

Sevgili mahh çok zor çocukluk ve ilk gençlik yaşamış istanbulda büyümüş bir kız olarak üniversiteyi minicik az nüfuslu köy gibi bir ilde okudum ben. Hem de 95-99yıllarında. Arkadaş ortamımız o kadar güzeldiki evlerde partiler, bahçelere yakin şehirden müzisyen getirmek suretiyle canlı müzikli mangallı kır organizasyonları, tavla okey turnuvaları, ilkbaharda dağlara tırmanma çevrede trekking yapma gibi gibi bir sürü etkinlikler düzenlerdik. Evde mum ışığında romantik yemekler hazırlardık. Ve son derece tutucu yobaz bir şehirdi. Arkamızdan kulağımız duya duya şehrimizin ahlakını bozdu üniversiteli o. pular diye bağıran kadınları bilirim. Taktık mı hayır. Biz kendimizi bildikten sonra bizim ahlakımız bize yeterdi. O minicik şehirde harika bir 4 yıl yaşadık. Malatyada çalışmaya bir başla hele. Maaşlı memur olacaksın. Ucuz uçak biletlerini takip edip haftasonu istanbula kaçarsın. Turlara katılırsın. Ne malum belki hayatının aşkını bulursun. Çok negatif düşünüyosun kolay şeyler yaşamadın biliyorum. Ama insanın cebinde kendi parası olması ve garantili bir işinin olması dunyaya bedel. İnsan ilişkilerinde sınırı ve dengeyi kendisi ayarlar. Bu yaşta bunu da ögrenmis, kişisel gelişimine katkıda bulunmuş olursun.

Ömür boyu Malatya'daki kalmayacaksın. 4 sene sonra tayin hakkın var ama üniversite hastanesinde durum böyle değil. Kamuda kalmayı tercih ederdim. Sizi anlıyorum zor günlerin ardında feraha ermek istediniz ama az daha sabır.

Sorun orada zaten, babam gibi birinden kaçmış olmam. Çok yıpranmam. Daha fazla yıpranmaya, hırpalanmaya hiç halimin kalmamış olması. Yıkılmış bir şehirde belki çadırda mücadele etmem gerekecek. Sonra akbaba gibi akrabalar ile uğraşmak çıkacak başıma. Az önce annemin yeğeni aramış "Neyse Mahh gelince kiralık ev bulur, siz de geri gelirsiniz." diyor. Şehir yıkılmış, ev yok hala kafaları bende. Daha önceki hayatımda ben bunlarla hiç muhatap olmuyordum. Nefret ediyordum. Gerçekten yapamıyorum, gerçekten uğraşamıyorum.

Vay arkadaş... yaşın kaç bilmiyorum ama ben 22 yaşında Şırnak'a giderken bu kadar dertlenmemiştim. Zaren sonra arkadaşlar, çevre illere turlar gidince ısındım alıştım gezdim. Hele bir git bakalım. İki seçenekten rahat olan çıkmış sana. Git bir gör belki ummadığın gelişmeler yaşayacaksın, belki çok memnun kalacaksın. Armut piş ağzıma düş olmuyor öyle, hemen en güzel en rahat en mükemmele konayım hevesiyle nereye kadar... git ve olgunlaş biraz, buna ihtiyacın var gibi geldi

2-3 aylık bir süreçte ehliyetiniz elinizde olur. Attığınız araç tutulan bir model değil, alınır ama daha tutulanına bakabilirsiniz. Palio ve cliolara bakabilirsiniz.

Evler inşa edilince ne diyeceğim? Akrabalar ona mutlaka kiralık bir daire bulurlar. Zaten geçici bir süre deprem nedeniyle buraya geldi illa ki kendi memleketine yakınlarının yanına dönmek ister.

Sen de öküz altında buzağı bulma derdindesin. Malatyada evler yapılana kadar annen bir düzen kurar olduğu yerde taşınmayı da düşünmezler. Sen git kızım ıspartaya, biz sana çözüm de fikir de üretemeyiz, istemiyorsun çünkü malatyada kalmayı. Sonra kafanı duvarlara vurduğunda biz sana söylemiştik deriz.

Ispartaya en son 2015te gitmiştim her haftasonu gidiyordum bir ara. Baya küçük bir şehirdi sanirim malatyadan küçüktür ama hoştu. Barlar sokağı filan vardı. Göller yöresi de çok hoş ve degisikti. Üniversite öğrencileri çoktu bir de ve serbest rahat bi şehirdi diye hatırlıyorum. Değişmiş midir bilmem. Ama şöyle bi riski var orası da küçük yani hani çok aşırı sosyallesilir mi bilmem. Malatyaya en son 3 hafta önce gittim. Oraya gittiğimde bi yemek yerdik bazen avmye uğramam gerekirdi bir kere de Battalgazide tarihi bir eve arslanli miydi o arkeolojik alana uğramıştım. Dogansehir ve hekimhani da gördüm. Size katılıyorum pek sosyallik görmedim ben de orda. Çarşı filan eskiden yemek yediğimiz yerler de yıkılmış zaten. Sadece marketler acıktı ben gittiğimde. O yüzden size hak veriyorum. Bana da ispata daha güzel gibi geliyor. Ama iş ve ekonomik açıdan bazen güzel insanlarla denk gelince en sıkıcı yer bile gayet güzel oluyor. Tamamen ortama bağlı. Bence her şeyi iyice öğrenip sonra karar verin. Malatyaya bu kadar onyargili olmayın İspartadaki koşulları da iyice araştırın derim.

Benim arkadaşlarım batıdan doğuya aranıp Şırnak'ta bir ilçede tanışmışlar. Orada da gayet güzel arkadaş ortamı kurmuşlar evlenip dönmüşler. Abartıyorsunuz? Önceliğiniz geleceğiniz olmalı. Devlete geçin önce. Barı sosyalliği sonra da olsa olur. Gerçekten yazdıklarınız çocuksu, ergenlikten yeni çıkmış gibi

Sürekli sosyallik sosyallik diyorsunuz ya mesela istanbulda hangi sosyal aktiviteyi yapıyorsunuz düzenli olarak? Ben mesajlarınızdan şunu hissettim. Sosyallik yaşamamışsınız ama hep hayal etmişsiniz atanınca şunu yaparim gibi. Şimdi atandiginiz yer kafanızda yaşamak istediğiniz sosyalligi sağlamayacak diye hayal kırıklığı yaşıyorsunuz. Belki de tepkiniz buna.

Kamuyu bırakma.

Her şehrin bir kimliği "bence" vardır. Gördüğüm kadarıyla "bence" Malatya biraz daha muhafazakar bir il. Belki de büyükşehirden gittiğim için öyle görünüyordun bana bilemiyorum. İnsanları çok korkunç ölüyorum korkudan, diye bir şey demedim. Deprem dönemi çok yardımsever çok iyi insanlar da gördüm. Her yerin iyisi kötüsü mutlaka vardır. Bu Malatya 'ya özgü değil. Her yer için geçerli. Ama benim akraba grubum çok değişik, şeytan toplama kampı sanki. Bunun ille bir alakası yok tabi ki. Yukarıda birkaç örnek vermiştim mesela.

Önceki konularınızı bilmiyorum. İki üç kere barlar sokağı örneğini verince haliyle insan ona takılıyor. Çıkın bu kafadan. Bir şehri güzel yapan o kadar çok şey var ki, denk gelmeniz dileğiyle.

Isparta kesin mi? Eger kadro alacaginiz kesinse deneyebilirsiniz. Bu arada isterseniz tekrar KPSS'ye girer, daha yuksek bir puanla istediginiz sehre atanmayi deneyebilirsiniz.

Diğer konunuza yorum yapmayıp kendimi tutmuştum. Ama Malatya hakkında tüm bu yorumlarınız beni o kadar üzüyor ki. Şehir tutucu değil. Siz görmek istediğinize kendinizi inandırıyorsunuz. Bu kadar sevmiyor böyle durumlara düşecekseniz neden yazdınız başta? Biz oradan zorla çıktık her adını duyunca ağlıyoruz. Biraz şükretmenizi tavsiye ederim. Kadro almışsınız yerinizde olmak isteyen o kadar insan var. Siz kendinize hayatı zorlaştırmak için çabalıyorsunuz.

Aile ve akrabalardan korkmanizi çok iyi anlıyorum ama bence korktugunuz kadar başınıza bela olmayacaklar kkdaki kadinlar dediydi dersiniz hakkınızda hayırlısı olsun.

28 tane ilk gezdim, hatirlayip sayabildigim belki daha fazladir. Sizin beklediginiz ortam kiyi illerinde var. Hatta kiyi ili demek bile yetersiz kalir, yabanci turist alan sehirlerde var diyeyim. Antalya, izmir, mugla vb, mesela aydını bile tamamen dahil edemem, yer yer bu sekilde... hatta ve hatta bu şehirlerin her semtinde aradiginiz ortam yok. Bir köyüne, ilcesine atanirsaniz merkeze gitmeniz lazim. Ispartada da beklediginiz canlı hayat var ama belli yerlerde var. Izmirde olsaniz karsiyaka, alsancak, aliaga, orası burasi derken bir yer bulursunuz eglenecek. Attiginiz taş urkuttugunuz kuşa degmeyecek. Oyumu kadrodan yana kullanıyorum

Ben de zaman zaman bazı yorumlarını beğenmesem de ne sebepten bu düşüncede olduğunu veya gencecik kıza hayat bunları dedirtiyor diye anlamaya çalışıyorum ve aşırı sempatim var konu sahibine. Şöyle bağrıma basıp sevesim geliyor bazen. o ortama rağmen kendini okutmuş memur olmuş. kolay hayat seçebilirdi de o babayla bu anormal bir durum olmazdı

Evet ama üniversite cevresini tam bilmiyorum. Onun dışında dogu ili kadar tutucu bir sehir olmamakla beraber İstanbul, Antalya gibi hareketli ve eglenceli oldugunu soyleyemecegim. Nasil anlatsam bilemedim, hayat belli bir saatten sonra duruyor diyeyim. Mesela Istanbulda gecenin bir vakti bile olsa bir semtten bir semte kolayca gidersiniz, disarida mutlaka insan olur . Isparta oyle degil. Gece toplu tasima hizmeti bile olmayabilir. Imkanlarini arastirdiniz mi? Mesela gece otobüs, metro sıklığı az olsa bile ulasimin devam etmesi benim icin onemli bir kriter olabilirdi.

eylulcmre

İstanbul'da özgürdüm. Kimse kimseyi tanımıyordu. Oturduğumuz yer çok lüks semtlerden biri değildi ama orta halli özgür bir yerdi. Baskıdan kastım yani nasıl anlatsam yobazlar, gericiler. Ben onlara göre çok açık giyiniyorum mesela. Çok farklı düşüncelerim var. Yıl 2023 ama onlar kadın-kız ayrımı bile yapan kişiler. Ben mesela kendimden 'genç kadın' diye bahsediyorum ya artık 18'i geçmiş olduğum için hemen düzeltme yapıyorlar 'genç kız' diye. Bu aşamada kalmışlar yani. Eniştem benim yanımda kızı için "Kapanmazsa kafasını kırarım." falan diyor. Anlaşamıyorum bu yüzden. Benimseyemiyorum. Mesela benim için bir akşam bir erkek arkadaşım veya bir kız arkadaşım ile bir yerlerde oturmak çok normal, sizin için de normaldir. Ama onlar için normal değil. Türlü türlü şey söylerler. Ya da evler yeniden inşa edilirse ailem o şehre gelse bile ben ayrı yaşamak istiyorum. Aynı şehir iki ayrı ev, kötü yola düşmüşüm gibi muamele yaparlar. Yani onlarca böyle örnek sayabilirim.

Konteynırda diğer sağlıkçılarla kalıyorum dersin olur biter

Ben tam ifade edemediğimi düşünüyorum kendimi. Annemin ailesinin bulunduğu ve boşanma davası açmak üzere taşındığı il Malatya. Deprem oldu. Onlar da geçici bir süreliğine çevre ile taşındılar. Deprem olmasaydı, onlar Malatya 'da kalsaydı muhtemelen alım deprem bölgesine değil tüm illere dağılacaktı. Ben de bambaşka bir ile gidecek ev tutacaktım. Sizi istemiyorum en baştan söylediğim bir şeydi. Onlar da Malatya' da kalırlardı yani benimle gelmezlerdi. Şimdi Malatya 'ya gittiğimde ev tutma olasılığım yok çünkü ev yok. Evlerin yapılması için verilen bir sene söylentisi var, olur mu olmaz mı bilmiyorum. Dolayısıyla evler yapılmaya başladığında onlar da dönmek isteyecekler. Farklı bir ile gitseydim "Benim atandığım yere gelme, memleketinde kal." mantıklı bir ifade olurdu. Şimdi "Ailen burada, memleketin burası ama ben buradayım diye gelme." tamamen mantıksız. Küçücük ilde ayrı ayrı yaşamakta çok tepki çeker. Hani İstanbul olsa biz orada Avrupa yakasında yaşıyorduk, ben Anadolu yakasına atansam aynı il ayrı ev mantıklı olurdu. Bunun yanında haberin yok muydu böyle olacağından diyeceksiniz. Tercih dönemi bambaşka telaşım vardı, atanmama ihtimalim gibi bilmiyorum çok üzerinde durmadım galiba. Yine de Allah büyük diyorum. Diğer üyelerin de dediği gibi evlerin yapılana kadar kim sağ kalır kim ölür yıllar alır. Dediğiniz gibi her şeyi çok düşünüp, çok hesap yapıp, çok plan kuruyorum ve bu hep ters tepki yaratıyor. Üstelik ekonomik özgürlük bambaşka bir şey. Sonuçta akraba da annem de beni beslemeyecek, beğenmeyene yol. Üniversite hastanelerinin çok sıkıntısı oluyor. Tercih danışmanı ile takrar konuştuğumda "Kendine gel." minvalinde konuştu. Hayatımın aşkında çok emin değilim. Şehir hayalet şehir çünkü kimse kalmadı. Umarım benimle birlikte atanan kişiler ile iyi anlaşabilirim.

iş hayatında ne oluyor sanıyorsun? sabah kalk işe git akşam yorgun gel yatacak yer arasın gözlerin. işte hepsi bu kadar :)

Mahh dedim ya konuları biliyorum takip ediyorum durumunun farkındayım arkanda destek olacak bir aile yok aksine senin sırtına yükler. Böyleyken garanti olan kamuyu bırakıp sözleşmeli olacağın kadroya geçmek gerçekten çok mantıksız. Bir de mobing ihtimali var diyorsun bunları kaldıracak mücadele edecek psikolojide değilsin. O tarz çalışma ortamlarında hep bir kaos fitne fucür olur ki kamuda bile varken oralarda herkes birbirinin kuyusunu kazmaya kalkar. Sen hep aile akraba açısından düşünüyorsun. Korkma her yerde akrabaların karşına çıkmayacak. Maddi manevi destek olan bir ailen olsan git bak hoşuna gitmezse zorlanırsan bırakırsın derim de senin böyle bir lüksün yok. Isparta da sosyallik açısından çok renkli bir şehir değildir diye düşünüyorum. tercih danışmanın çok mantıklı önerilerde bulunmuş onu dinle. Kendini yeni bir bilinmezliğin ortasına atma

Deprem olmasaydı istediğim yer çok yüksek ihtimal gelecekti. İlk alım taban puanlara baktığımızda en kötü ihtimal Ankara, Konya gibi iller net gelirdi. Esas Malatya gelemezdi. Çünkü Malatya az alım yaptığı için yüksek kapatan bir il. Diğer Doğu illeri de öyle, çok sapa ilçe devlet hastanesi değilse yüksek kapatıyor. Dediğim gibi deprem her şeyi değiştirdi. Alınacak hemşire sayısı değişmedi ama alım yapılacak iller tamamen değişti. Malatya asla kalmam ben kalmak istesem bile bu puana asla gelmez dediğim bir yerdi. Böyle oldu Malatya geldi. Bilmiyorum belki de Allah'ın bir bildiği var demek gerekiyor sadece.

Mesela malatya da deniz yok evet çok haklısın. Ama doğası çok güzeldir. Mesela gunduzbey de çok güzel yerler var. Su akiyör alttan şırıl şırıl o yaz sıcağında o suyun üstündeki masada kahvaltı etmek çay içmek o kadar keyifliki. Siz şehri bilmediğiniz için bu kadar karamsarsiniz. Çalışma arkadaşlarınız da dışarıdan gelir şehre muhtemelen. Onlarla dolaşır öğrenirsiniz. Mesela sultansuyu harasina at binmeye gidersiniz. Bir çalışmaya başlayın akraba vb duymayın girmeyin. Şehir bir kaç yıla eskisinden de daha canlı hareketli olur. Siz de biraz para biriktirip. Ucuz uçak bileti takip edin. Istanbula gidin. Öyle yapan çok kişi vardı biz malatyadayken. Mesela hiltonda kalın birkaç gece keyif yapım jakuzi de. Yani imkan yaratırsınız.

İşte hayat bizim planlarimizla yürümüyor planların üstünde plan yapan var bende ne zaman plan yapsam planladığım olmaz ama ya nasip vardır bunda da bir hayır desem benim için hep güzel sonuçlar olmuştur. Memuriyet konusuna gelince de dimyata pirince giderken evdeki bulgurdan da olmayın derim.

Tutturmuşsunuz bir barlar sokağı. Sanki annenizin karnından barla çıktınız yahu. Beklentiniz biraz fazla. Nispeten küçük ölçekli olan büyükşehirlerde barlar sokağı olsa bile çok da nezih yerler olmuyor zaten. Bursa ve İstanbul'da, kafa olarak modern semtlerde yaşadım hep. Üniversite hayatım Kadıköy ve Taksim'de geçti. Arkadaşlarımla da hep pub, bistro tarzı mekanlarda takılırdık. Güneydoğuda bir ilçeye atandığımda bunları hiç dert etmemiştim, gittiğimde de hiç sıkılmamıştım. İnsanlar Şırnak'a, Hakkari'ye gidiyor. Ama hep genç ortam olduğu için ömürlük dostluklar kurup dönüyorlar memleketlerine. Beraber vakit geçirip her fırsatta şehir dışı gezileri vs. yapıyorlar. Sizin de elbet öyle çevreniz olur eğer sosyal biriyseniz. O kadar atanamayan, işsizlikten, çaresizlikten bunalıma giren genç varken sizinki biraz şımarıklık gibi geliyor. Akraba ya da aile bahane biraz, siz çizginizi net bir şekilde çekerseniz kimse hayatınıza zorla giremez.

Sizin yerinizde olsam biraz sabreder daha sonra tayin isterdim Üniversite hastanesinde sözleşmeli olacaksınız, tayin gibi bir durum yok. O kadar çalışıp memurluğu elinin tersiyle itmek saçma değil mi?

2011 atamasıyım ben 1 senede bile eş durumuyla geliniyordu Önceki

Üniversite hastanelerinden çok haberdar mısınız? Yani hakim misiniz çok bilginiz var mı? Yukarıda da söyledim. Malatya insanı çok kötüdür, diye bir ifade kullanmadım. Her bölgede çok iyi insan da var çok kötü insan da var mutlaka. Benim akraba grubu şeytan toplama kampı gibi ama bunun il ile bir ilgisi yok. Sadece gördüğüm diğer illere göre bence daha "muhafazakar" bir yapısı var.

Van depreminde Van hasar aldı sadece. Şimdi yıkım çok büyük. Gerçekten iller toparlanabilecek mi bilmiyorum. Malatya 'yı sevmediğimi söylüyorum ama günler sonra merkeze gidip şehri öyle yıkılmış ve öyle terk edilmiş tenha gördüğümde çok üzülmüştüm. Yıllardır orada yaşayan insanlar ne hale gelmiştir. Çocukluğunun geçtiği sokakların viraneye dönmesi katlanılmaz bir şey olsa gerek. Bunun yanında hastanelerin sağlıkçı sıkıntısı da vardı. Tercih danışmanı "O gitmek istemezse, bu gitmek istemezse bu kalan insanlar ne olacak?" demişti. Bilmiyorum benim için bu hayırlı olandı belki de. dogadostupanda

Konteynerda rahatım iyi, kira derdim yok eve geçmek istemiyorum diyeceksin. Onun dışında evler inşa edilecekte annene sıra gelecekte ohoo. Öyle 1 yılda toparlamaz oralar. Belki sizin tayin döneminiz geline kadsr bile toparlanmaz

Oradan bakınca öyle görünüyor hak veriyorum size Ban Arsizi Ama ben gelmeden önce babamdan şikayetçi ve davacı oldum. O da bana tehditler göndermeye başladı. Arayıp bulup öldüreceğim diye. Annemler geldikten sonra dedemlerde kalıyordum mesela hemen haber almıştı. Bilmiyorum belki cesaretsiz davrandım. Ama her gün onlarca kadın ölürken onunla aynı şehirde baş başa kalmaya cesaret edemedim.

Ay yok Tarlabaşı değil. Daha fazla detay vermeyeyim, bir konum atmadığım kaldı zaten sitede. Her şeyimi döktüm.

Çarşıya gelmiştik.

Eğer üniversite hastanesine gidersem ve sıkıntı olur istifa edersem bir yıl ceza yerim. Bu kamu için de geçerli başlarsam istifa durumunda veya şu an atandım ya eğer gitmezsem yine bir yıl ceza yerim. Böyle olursa üçüncü bir alım olsa bile mevcut KPSS puanım ile tercih veremem. Tüm bunlar bir B planımı yok sayıyor. Nöbet birleştirip boşluk yaratmak gezmeye fırsat yaratabilir. Ama sürekli çevre il, gezi turu bunlarla plan yapmak da böyle hayat mı olur dedirtiyor.

Ne aile ne akraba görürüm ama danışmanın söylediği gibi pek çok saçmalığın üzerine de atlamış olurum. Bilmiyorum, belki de akışa teslim olmak gerekiyor. Yukarıda bir yorumda da bahsettim. Kılavuz o hafta gelecekti. Deprem oldu tam o hafta. Kılavuz revize edildi. Deprem bölgesine kaydı alım. Ben "asla" yazmam dediğim bir ili bir şekilde yazdım. O il geldi. O da virgülden gidebilirdi, düşük kapatmadı çünkü. Ama geldi. Geçen alımda da ilk sıralara Hatay yazmıştım. Baya da yüksek kapatmıştı. O an üzülmüştüm yüksek kapattı gelemedi diye. Ama depremde yazdığım o hastane yıkıldı. Patidostu Çok pati az insan çok

Haklısınız, teşekkür ediyorum.

Bu ülkede senin istediğin sosyalliğin var olduğu bir avuç yer var zaten, onlar da çoğunlukla ilk atamaya açılmaz. Anlamadığın nokta bu, beklentin ilk atama için çok yüksek zaten. Ben 6 yıl urfanın sınır ilçelerinden birinde çalıştım, en yakın sosyal alan 150km mesafedeydi, benim gibi binlerce memur var, hayal ettiğin ortamı bulman imkansıza yakın, ha farzedelim ki mucize olup öyle bir yere atanmış olsan orada da diğer personel büyük ihtimalle çok yaşlı olacağından istediğin çevreye sahip olamayacaktın çünkü koşulları iyi olan yerlere genelde tecrübeli insanlar gider ve kolayca emekli de olmazlar. Şimdiye kadar zor koşullarda yaşadın diye hayat hediye vermez insana, vermiyor yani. Kibar dille de söylendi bu sana ama anlamak istemiyorsun. Ben de bu yolu denedim.

Bence Malatya Önceki

Geleneksel olduğum sonucunu neyden kaynaklı yani hangi detaydan kaynaklı çıkarttınız? Sadece merak ettiğim için soruyorum. Sonuçlar açıklandığında ben ağlıyordum teyzemler aradı. "Malatya ile bir derdim yok. İçimde akrabalar var. Ben akraba sevmiyorum, alışkın değilim." diye ağlıyordum. Onlar da "Tamam tamam korkma, biz gelmeyiz ki." diye beni teselli etmeye çalışılıyordı. En buyuk kk

Yorumlarda hep birkaç sene sonra tayin alırsın diye bahsedilmiş ama minimum dört yıl geçmesi gerekmiyor mu tayin için? Benim akrabalarım çok pislikler maalesef ki. Annem yeğeni ile az önce konuştu. Malatya'da sağlam ev yok, olanlar sekiz bin altı değil. "Neyse Mahh gelince ev bulur siz de hemen gelirsiniz." diyor. Milleti çok takmamak gerekiyor biliyorum ama elimde değil. Son bir saattir ağlamaktan içim çıktı artık. Bunları sevmiyorum. Kendileri ve beklentileri ile muhatap olmak istemiyorum. Ailem ile aynı evde yaşamak da istemiyorum. Nane limon kabugu Nane limon

Bilmiyorum. Gerçekten bazen diyorum ki şöyle işten gelip göbeğini üzerine çay koyup ayaklarını sehpaya uzatıp maç izleyen bir baba figürü bile bir şans olabiliyormuş bazı çocuklar için. Böylesine kötü bir anne ve babayı hak edecek ne yaptım bilmiyorum. Bu kadar iğrenç şeyi yaşamayı hak edecek ne yaptım, onu da bilmiyorum.

Akraba derdinizi anlıyorum ama bu kadar siyah olmanızı değil. Sadece büyük batı illerinde çalışmak istiyordunuzsa kpss de işiniz ne. Bir de biraz etrafa mı baksanız Sizinle o sınava girip tercih sonuçlarını göremeyen ne hevesli ve istekli gençler vardı. Çakılı kadro değilseniz niye bu kadar dert ettiniz, tayin isteyip gidersiniz. İstanbulda çalışanlar ay sonunu zor getiriyor, sosyallik neymiş. Yine de siz bilirsiniz bu kadar nefretle hayatımı yakarım diyorsanız kimse sizi tutmaz.

İstanbul'da doğup büyüdüm ve üniversiteyi de orada okudum. Kırsalı daha önce hiç görmedim.

Uzun zamandır konularını takip ediyorum. Şimdiye kadar halini de anlıyordum, önceki konunda da bunları yazacaktım, hadi dedim yazmayayım, lakin artık kendine zarar vercek raddeye gelmişsin, abartıyorsun. Ailen gelmeyeceğiz diyor, gelseler bile tayin hakkın olacak, gençlik dediğin 2 yıl değil, 2 yılımı yakmayayım sosyal olmayan şehirde diye düşünerek tüm ömrünü neden yakıyorsun? Artık lütfen biraz sakin ol, abartma, zarar veriyorsun kendine. Git, atan, birikimini yap, çevre illeri gez, ailene karşı dik dur, ilk tayin hakkında da istediğin yere git. Bi sakin ol. Atandın işte. İstanbulda herkes her gece partiden partiye koşarken ülkece bir olup seni eve tıkıyoruz gibi bi hissin mi var?

Ben hayatı bu kadar planlı yaşamaya çalışmanızı doğru bulmuyorum açıkçası. Garanti bir işiniz olmuş. Tayin hakkınız doğana kadar beklemenizin de size bir zararı olacağını sanmıyorum. Isparta için mobing olayını yok sayalım, orada istediğiniz sosyalliği yakalayabileceğinizin bir garantisi veya her şeyiyle o şehirde mutlu olacağınızın bir garantisi yok. Mümkün olan şartlarda kendinizi mutlu edecek şeyler bulup Malatya'da tayin hakkınızı beklemeniz daha doğru bence.

İşte en küçük ilde bile bir barlar sokağı oluyor yani. Böyle bahsetmek istemiyorum ama Malatya bana gerçekten tutucu geliyor. Isparta hastane koşulları hocanın anlattığı şekilde olur muhtemelen. Malatya 'da kimse kalmadı iş yükü daha az olur diye tahmin ediyorum ama bu elbette bir tahmin sadece. Şehir imkanları bu sosyallik olayı muhafazakarlık konusu bunlar kafamı karıştırıyor.

van depreminden sonra arkadaslarım vana atanmıstı onların ortamı ankara istabuldan iyiydi... Keske vana atansaydım demistim

Daha öncesinde farklı ve çok daha güzel illerin üniversiteleri alıma çıktı. SB alımını beklediğim için üniversite gelecek olmasına rağmen başvuru yapmadım. Çünkü SB alımında da istediğim şehir gelecek gibi görünüyordu kılavuz eski hali ile kalsaydı. Sonra deprem oldu. Kılavuz revize edildi. Alımlar deprem bölgesine kaydırıldı. Çok fazla sağlıkçı maalesef ki vefat etti, çoğu tayin istedi bu yüzden ihtiyaç doğmasını anlayabiliyorum. Isparta da denk geldi aslında. Bunun yanında yerli halktan birini tanımıyorum. Oradan öğrenciler ile konuştum. Şehrin öğrenci şehri olmasından kaynaklı çok canlı, çok hareketli, modern bir şehir olduğunu söylediler. En kötü Antalya üç saat diyorlardı. Sadece merkeze uzak ilçeler sıkıntılı olabilir demişlerdi. Bu yüzden de olumlu şeyler düşündüm yani.

Bunlara rağmen hala şehrin sosyalliğini düşünmeniz tuhaf

Ben de atanana kadar köy görmedim hayatımda. Üniversite için İstanbul'a geldim, sekiz sene yaşadım Kadıköy'de. Evet bir Caddebostan sahili yok oralarda ama ilk atandığım yeri, o yılları gülümseyerek anıyorum hep. Oradaki arkadaşlarımla hala görüşürüz. İlk atama yerleri hep güzel dostlukların kurulduğu yerler zaten. Merkeze arada bir konsere, tiyatroya, yemeğe gitmek kıymetli ve eğlenceliydi bizim için. Malatya ölü şehir şu an, böyle şeyler orası için zaman alır ama konu sahibi için deprem öncesinde de yobaz ve çekilmez bir şehirmiş zaten. İnsan şey demeden edemiyor: Malatya da sana meraklıydı zaten. Bu arada Malatya'ya ömrümde bir kere bile gitmedim. Potansiyeli tahmin edebiliyorum. Anadolu şehirlerinin %80'i gibidir o da. Batıdaki Afyon'dan, Uşak'tan pek farkı olacağını sanmıyorum.

En doğru kararı kendin vereceksin. Ne zamana kadar seçim yapman gerekiyor. U umran80

Bi tek sen değilsin ki hepimiz aynıyız çevre illere gezmek sürekli bu sekilde plan yapmak da sıkıcı olur demişsiniz. İlk görev yeri sizinkinden cook daha kötü olan ve uzun süre çalışmak zorunda olan bi sürü genç var. Sizin hayattaki amacınız sosyalleşmek değil ayaklarınızın üzerinde durup kimseye muhtaç olmamak olacağı için Malatyada görev sürenizi doldurun derim. Kadro almışken sırf sosyalleşmek ve ailenizi istememeniz yüzünden bırakmanız çok saçma olur

Sizinle daha önce konuşmuştuk. Kendi memleketinizi yazmadığınızı gelebileceği halde, hatırlıyorum. Bakın ilk alımda ben de km hesabı yapıyordum. İstanbul 'a yani babaya ve Malatya' ya yani anneye en uzak yerleri seçiyordum. Her şey aynı kalsaydı ikinci alımda yine aynısını yapardım. Deprem her şeyi değiştirdi. Zaten tercih dönemi depremden yeni çıkmıştım. Ölüme ramak kala kurtuldum, yana eğilmiş binadan çıktım. Olaylar sıcakken iyi oluyorsunuz. Olaylar soğuduğunda asıl eziyet başlıyor. Fay hatalarına bakarak illeri çıkartmaya çalışıyordum. Zaten bir seçenek yoktu. Deprem bölgesi dışında kalan %20'lik kontenjan gelmedi. Deprem bölgesi yazmasam atanamıyormuşum. Tercih esnasında önceliğim akraba değil, barınma problemi, deprem açısından güvenlik, atanabilmek falandı yani. Evler yapılana kadar kaç sene geçer, ailem de gelemez zaten diye düşünüyordum. Sonra açıklandığında hepsinin sekip Malatya gelmesine şaşırdım. Ankara inanılmaz minik bir farka gitti mesela. Sonra neyse atanamamak daha kötü diye düşündüm. Ama sonra o millet her şeyi burnumdan getirdi. "Sen de fazla şey istiyorsun." diyeceksiniz ama tekrar lisans okumak istiyordum konularda da bahsetmiştim. Nerede ders çalışacağım stresi de bastı biraz. Bilmiyorum belki de akışa teslim olmadığım için böyle oluyor. Yani konularımda da belli oluyordur hep bir şeyi planlamaya çalışıyorum ama sonra deprem oluyor sel oluyor kıyamet kopuyor o planlar ayağıma dolanıyor. İnsan hakkı da zaten beni çok rahatsız ediyor. Üniversite hastanesine gitmesem bir şey olmaz yedekte kim varsa o gider. Ama böyle olursa Malatya 'yı çok isteyen birinin hakkına girmiş olurum.

Ben hiçbir mesajda "İstanbul 'da büyüdüm, çok kültürlüyüm." demedim. İstanbul ve diğer büyükşehirler size çeşitli kültürlü yakından tanıma imkanı sağlar ama orada yaşıyorsunuz diye kültürlü olamazsınız. Sosyallik açısından ise en avantajlı şehirlerden biri olduğunu kabul etmek lazım. Elinin altında her türlü imkan oluyor. Ama ne yazık ki çok pahalı. Mıknatıs gibi olumsuzlukları çektiğimin ben de farkındayım.

Hayır

Kamu her koşulda daha mantıklı, Malatya da bir dönem kardesim görev yaptı kötü biyer asla değil, ıspartada sosyallik bakmından daha iyi şartlarda olabilirsiniz doğru fakat büyük resme odaklanırsanız çok doğru gelmiyor.

Ben orada okuyan öğrenciler ile konuşmuştum. Öğrenci şehri, genç, dinamik diye bahsediyorlardı hep. En kötü ihtimal üç saat ötede Antalya var diyorlardı. Yerlisine denk gelemedim, bilmiyorum. Bunun yanında karşılaştırma yaparken Malatya artık eski Malatya bile değil, her yer enkaz. dipsiz

üniversite hastanesinde çalışan biri olarak söyleyebilirim ki kadrolu çalışanlar sözleşmeli çalışanları her zaman yer. mobing var, sözleşmeli olduğunuz için daha çok çalıştırılacaksınız, özlük haklarınız daha kısıtlı olacak iyi düşünüp karar vermelisiniz.

Sadece bir kullanıcı Isparta 'da bulunan barlar sokağı ile alakalı bir şey dedi yanıt verirken "En küçük illerde bile en azından gençlere hitap eden bir barlar sokağı oluyor, Malatya 'da o bile yok. Emekli şehri gibi. " dedim ve barlar sokağına taktı herkes inanamıyorum gerçekten. İstanbul' da Taksim Barlar Sokağı 'na yakın oturuyorduk bu arada. Nezih miydi, tartışılır. Sadece örnek olarak söyledim dediğim gibi. Önceki konularıma denk geldiyseniz bunun bir şımarıklık değilde tükenmişlik olduğunu fark etmiş olmanız gerekir. _sekerpare_

Yahuuu ogrenemedim su eksi postlara bakıp yorum yapmayı. Ama sizi takipteyim

Kendimi aşağı atasım geldi. Hiçbir kimseyi barlar sokağı yok diye şu şehre asla gitmem dediğini duymadım. En batılısı bile atanmak için köye gidiyor siz ise liseli modundan çıkamamışsınız. Atandığıız yerde akrabaları napacaksınız? Aynı birimde mi çalışacaksınız? Birkaç tanıdığım hemşire var. Sosyallikten ölürken siz ise daha nelerin peşindesiniz. Ya ayağınız yere basmıyor ya da ben abartıyorum.

4 yıl. Eş durumundan faydalanma hakkın var ama eğer evlilik düşünüyorsan. Aileni neden yanında istemiyorsun onlarda mı çok karışiyor L

Merhabalar, yakın zamanda şöyle bir konu açmıştım : Hep En İstemediğim Şeyler ile Sınav Oluyorum Atandım ama Mutlu Olamıyorum BDV'yi çok işgal ediyormuşum gibi geliyor, kusura bakmayın. Bu atanma-atanmama ile ilgi son açacağım konu olacak. Fikir verirseniz çok mutlu olurum. Malatya 'ya atanmıştım hemşire olarak. Alımların %80'i deprem bölgesine yapıldığı için bir noktada yazmak zorunda kaldım. Ama hem kalacak yer problemi olduğundan , hem o şehirde çok sayıda yobaz akrabam olduğundan, şehrin biraz tutucu olmasından, ailemin çevre illerin birinde olup şehir toparlanırsa ve ben ev tutarsam yanıma gelmek isteme ihtimallerinden dolayı çok mutsuzdum. Bu arada deprem bölgesinden yıkımın çok olduğu Hatay, Maraş gibi iller de gelebiliyordu. Ama oralar direkt sosyalleştirme bölgesi olarak geçiyordu. Yani atandığın takdirde seni Sahra 'ya da verebiliyor, şehre çok uzak bir ilçe devlet hastanesine de ya da merkezde ayakta kalmış belki iyi bir hastaneye de... Tüm bu ihtimaller cesaretimi kırdı ve Malatya' yı onların üzerine yazdım. Daha öncesinde üniversite hastanelerine de başvuru yapmıştım. Birkaç gün önce Isparta Süleyman Demirel Üniversite Hastanesinin de asıl listesine girdiğimi gördüm. Ve acaba dedim oraya mı gitsem? Tercih danışmanına sorduğumda "Yerinde olmak isteyen milyonlarca genç var. Bu çok mantıksız olur. Biraz şükret." minvalinde konuştu. Çünkü şöyle ki "Üniversite hastanelerinde performans diye bir olay var. Başhekim kalkıp 'Performansını beğenmedim.' deyip sözleşmeyi feshedebilir. Sözleşmeli olduğun için mobing olayı daha çok olur. Üniversite hastanelerinin iş yükü çok daha fazla olur. Çakılı kadro, kolay kolay tayin alamazsın. Özlük hakların kamuya göre daha az olur. Çoğu üniversite hastanesi personeli kamuya geçmeye çalışıyor. Malatya 'da bir iki sene zorluk çekersin. Ama Ankara' da meslektaşın on bin kira verirken sen birikim yaparsın. Şu an hizmet puanı ne bilmiyorum ama deprem ili olduğu için muhtemelen daha da artacaktır. Yine deprem ili olduğu için teşvik ödemesi de fazla olur daha fazla kazanırsın. " şeklinde konuştu. Yani dışarıdan bakıldığında kamuyu bırakıp üniversite hastanesine gitmek evet mantıksız duruyor. Ama sevdiğim il sevmediğim il olayı kafamı karıştırıyor. Çok üzüldüğümü gören annemler de " Merak etme, biz de seninle yaşamak istemeyiz zaten. " diyorlar. Ama bu söylediklerinin arkasında dururlar mı bilmiyorum. Sonuçta küçük bir yer ayrı ayrı ev tutmamız yine akraba şerrine maruz kalmama neden olur. Yani bilmiyorum şehir depremden önce de emekli şehri gibiydi öyle eğlence mekanı falan bildiğim kadarıyla yoktu. Şimdi deprem oldu artık sosyallik tamamen sıfıra inmiştir. Gezi turlarına falan katılırım, çevre illere giderim diye plan yapmaya çalışıyorum ama şimdiden ot gibi yaşayacakmışım gençliğim gidecekmiş gibi geliyor. Bu sebeplerden dolayı da acaba üniversite hastanesine mi gitsem belirsizliğini yaşıyorum.

Ve bu şehir kesinlikle yobaz ve tutucu değil. Beklentiniz ne bilmiyorum ama diğer doğu şehirlerine nazaran gayet de sossyalleşilebilir bir yer. Keşke hiç yazmasaydınız. siz sevmiyorsunuz, akrabalarınız da kötü diye bu kadar her iki konunuzda da laf etmeseniz keşke. Şehir şuan hayalet şehir evet zorlanırsınız ama atanmışsınız sonuçta daha ne istiyorsunuz anlayamadım.

Destek alıyor musunuz psikologa gitseniz nasıl olur acaba. Her şeyi göze alıp Malatya yazmayacaktınız. Ömür boyu orada kalmayacaksınız. Kamuyu bırakmayın. Her şey gönlünüzce olur inşallah.

Siz öğretmendiniz yanlış hatırlamıyorsam. Sizde şark görevi var bizde ise yok. Bu sebepten ötürü alım ülke geneline dağılıyor, ağırlık Batı tarafına kayar. Doğu ise az alım yaptığı için genelde yüksek puan ile kapatır tabi ki çok ücrada kalmış ilçe devlet hastaneleri hariç. Bir de Doğu şehirleri daha fazla tercih edilir çünkü hizmet puanı daha yüksek. Mesela normal akışta olsa bana bu sıralama ile asla Malatya gelemezdi. Sizde alım sayısı daha düşük oluyor , bizde ise daha fazla. Bu yüzden kendi branşınızın alımları ve alım yapılan bölgeleri ile kıyaslamanızı yine mantıklı bulamadım. Çünkü dediğim gibi bizde şark yok tam tersi hasta yoğunluğu daha fazla olan merkez hastaneler daha fazla alım yapıyor. Bununla birlikte ben tercih danışmanına sorduğumda şurayı şurayı istiyorum diye birçok yer için yüksek ihtimal geleceğini söylüyordu. Yani istediğim şey mümkünatı çok yüksek olan bir şeydi. Oturup kötü şeyler yaşadım şimdi mucize olacak bana burası gelecek diye gerçeklikten uzak beklentilere girmiyordum yani. Bunu yıkan tekrar söylüyorum ki deprem sonrasında alımın deprem bölgesine kaydırılması oldu. Bunun yanında evet kamuyu bırakmak sonrasında üniversite hastanesi ile sözleşme imzalamak mantıklı değil. Üniversite hastanesi çalışanlarını bulup daha detaylı bilgi aldım. Bu nokta için söylediklerinize katılabilirim ama diğer tespitlerinize katılamıyorum.

Bence siz Isparta'ya gidin çünkü 8 sayfa boyunca yazılan moral, destek yazılarına rağmen tüm olumlamalara kapalı ve mutsuzsunuz. Malatya'da işe başlayınca her gün iş arkadaşlarınızın modunu düşürmektense şimdiden Isparta yolunu tutmanız en mantıklısı. Isparta'da stüdyo ev tutarsınız böylelikle ne aileyle yaşarsınız ne de akraba görürsünüz.

MissCherryBlossom Sizi uzun zamandır görmüyordum. ( : Önceki konuda bahsetmiştim zaten biz İstanbul 'dan Malatya' ya gitmiştik . Üç beş ay sonra depreme yakalandık. Yana yatmış binadan çıktık. Çevre illerin birine taşındık. Sonuçlar açıklanır açıklanmaz da annemi arayıp öğrendiler. Saklama durumum olmaz yani. Garanti para konusunda çok haklısınız. İlk konularımda da görüyordum sizi, oradan da bilirsiniz yani. Atanırsın diye özelde bile iş vermediler. Üniversitede bile çalışıp ekonomik özgürlük yaratan ben, uzun zamandır ekonomik özgürlüğe sahip değildim. Yani yine kimseden istemeyip üniversitede biriktirdiğimi kullanıyordum ama sürekli bir gelir bambaşka bir şey elbette.

Malatya sikintini anlıyorum. 24 yaşındasın. İnsan çevresine göre şekilleniyor senin yaşlarında. Ben de istemezdim o yaşlarda. Ama senin ikinci seçeneğinde Isparta. Yani kadroyu bırakıp sözleşmeye geçmeye değecek bir yer değil. Para biriktir, kadrolu atanmaya bak. Çevreyi de çok sallama.

Oranın da halkı tutucu mu diyorsunuz yani?

Ben Isparta'yı çok severim. Küçük, sakin ama gezmek istersen güzel yerleri piknik alanları, kayak pisti, avm, cafeleri olan bir şehir. Gerçekten ucuz da. Malatya'yı görmedim hiç. Sosyal yaşam da önemli, depremden henüz çıkmış bir şehir evet kalacak yer sıkıntısı da var. Zor bir karar bir yanda sözleşmeli- kadrolu ayrımı. Haklısınız kafanızın karışması çok doğal. Ben üniversitede akademik kadroya bile güvenmiyorum, malum siyasi olarak yönetiliyorlar ve alımları da buna göre oluyor. Üniversite hastanesi de yoğun oluyor. Umarım en mutlu olacağınız seçimi yaparsınız

Şu an geldiğimiz ilde ev tuttuk, eşyaları taşıdık zaten. Ama şimdiden "Ben buralı değilim, burada yaşamak istemiyorum. Bir yer bulunca hemen geri döneceğim Malatya 'ya." diyor. Merkur Retrosu

Hanımefendi, 400 bin liralık arabaya biniyorum, finansçıyım, ailemden destek almadım hiç, ilk arabam 2002 model Clio idi, bildiğim kadarıyla hala 140 bin civarı. Siz de madem durumunuz el vermeyecek, ilk başta benim gibi eski model alıp, borç bittikçe üstüne kredi çekip yükseltirsiniz. Kendinize acı çektirmeyi bırakın. Lütfen biraz olumlu taraflarını görün kendinizi bu şekilde çok yoruyorsunuz.

Malatya da 4 yıl yasadım. Ben çok beğenmiştim. Sosyallik olarak eğlence olarak ne bekliyorsunuz bilmiyorum. Ama çoğu anadolu şehrine göre bence malatya tutucu ve yobaz bir yer değil. Şuan deprem olduğu için şehir hayalet şehir gibi kalmış maalesef. Ispartayi görmedim ama orası için de tutucu ve küçük bir yer olduğunu duymuştum.

Gelebilecek Malatya dışında İstanbul, Maraş, Hatay vardı. İstanbul hem çok pahalı olduğu için hem deprem beklendiği için hem baba şahsı orada olduğu için yazmadım. Hatay ve Maraş sosyalleşme bölge diye geçiyor. Yani çadır hastane veya merkeze çok uzak ilçe hastane ihtimali vardı. Hastane ismi vermediler. O dönem çok korktum. Deprem sonrası çadırda da kaldığım için zorluğunu biliyorum. Şimdi diyorum keşke Hatay yazsaymışım yine de. Bilmiyorum o zaman bambaşka korkularım vardı.

Şehrin sosyalliğini ne yapacaksınız 2 ay sonra kocaman kurban bayramı var biriktirin maaşınızı çıkın en kral tatillere. Kamuya atanmışken bırakmak aşırı mantıksız olur birkaç sene dayanıp tayin isteme imkanı varken kendinizi ateşe atacaksınız. Çoğu insan yaşadığı şehirden memnun değil ben de ankaradayım deniz yok bir şey yok tiyatro sinema konser deseniz zaten hiçbirinin eski tadı yok ama yıllık izinler için para biriktirip tatil hayalleri kuruyorum. Herkes bu şekilde. Kaldı ki ısparta ve malatya farklı değil birbirinden hadi İzmir, Muğla deseniz hak verirdim.

Evet, dert ediyorum haklısınız. Benim akrabalarım da normal akraba değil, şeytan toplama kampı gibi. Belki ne dercilikten ziyade önüme çıkıp sözleri, bakışları ile beni rahatsız edecekler. Bana bulaşacaklar. Bu yüzden kimsenin beni tanımadığı şehir daha çekici geliyordu. Oraya takıldım bu arada çünkü diğer söyledikleriniz mantıklı bulduğum için ekstra bir şey söylemedim. Obsesyonum var bu arada.

Anlıyorum. Çok teşekkür ediyorum.

Ben üniversitede okurken destek alıyordum çünkü o dönem çalışıyordum. KPSS çalışmaya başlayınca işe gitmediğim için onu da bıraktım. İşe başlayınca terapiye yine başlayacağım.

Haberdarım sözleşmenin her an yanma ihtimali var bunu asla unutma. Ama kadro senin kütüğün gibidir asla kimse senden alamaz