15 gün bile iyi dayanmışsın. ben 5. günde gitseler diye kapıya bakmaya başlamıştım:)

Kesinlikle oyle anlayış görmedim hani ve devamlı ugrasiyorum ben diye başıma kalkmalar başladı şaşırdım iyice A

Lohusalik zaten duygu karmaşasi insan zaten herseye agliyor en ufak şeye alinip kirilabiliyor.. Annenizle guzel bir sekilde vedalasip evinize gecin.. Emin olun her lohusa ayni seyleri yasiyor tek degilsiniz yalniz degilsiniz..

sanırım yoruluyo size bakarken, yada bol bol takdir teşekkür bekliyo...

Bizim toplumda lohusa; doğum yapan kişinin yanında kalan kişilere deniyor malesef. Ifşa olmayacağımı bilsem şurda doğum yaptığim bir haftada çektiğim 3 resmi paylaşırdım sizinle. Birinde ben kucağımda kızım bayram kiyafetleriyle gülümsemeye çalışarak selfie çekiyorum fonda annem, kayınvalidem, kiz kardeşim, babam, kayınpederim suratlar asık. Diğerinde annemin başında patates bağlı, kayınvalidem elini yüzüne dayamış dertten bunalmış, ben de şaşkın ifadeyle onları izliyorum. Uzun lafin kisasi bizde herkes lohusa ama ben olamadım. Gerekirse kırılsın herkes. Hassasiyetinizi anlatmaya uğraşmak yerine, geçin evinize rahat edin.

Amin inşallah ankarali_94 Anı yaşa tek ayak

Teşekkür ederim en iyisi gitmek

bütün doğum yapanlara tavsiyem, kendi eviniz dışında kimsede kalmayın... sizdede kalan olursa en fazla 3-5 gün kalsın.. doğum sonrası gerçekten bazı kadınlar için zor geçiyor ruhsal yönden... o dönemdede her kafadan ayrı bir ses, bunalıyor insan... hemen evine geç bence... yoksa anne seni, sen anneyi kıracak gibisiniz... giderkende teşekkür et annene, güzelikle ayrılın...

Diyorum sağol anne ugrasiyosun diye kahvaltıyı hazırlıyorum bulaşıkları filan hemen ben atlıyorum yapıyım mahcup olmayım diye sadece yemek yapiyo bide lavaboya falan gidersem bebeğin basında bekliyo başka hiç bi isteğim olmuyo ki A

:) bende gidicem artık napiyim

Benim de düşündüğüm rahat olurum annem sonuçta dedim 2 dk suratım asılsa kendi üzerine alınıyo ben de anlamadım hiç bisey ankarali_94 Anı yaşa tek ayak

Haklısın dinlendim tabiki ama işte devamlı kal dediler bende duruyorum öyle şimdi resmen küstü odasından çıkmıyo

Kırkı yeni çıkmış birisi olarak söylüyorum cidden biz dışında herkes lohusa herkes bir tripkar millet bizi idare edeceğine biz milleti idare ediyoruz doğumdan sonra 1hafta annem kaldı yanımda rahattım sonra gitti o gidince görümce geldi yanıma kırkım çıktı hala gitmiyor geldi yerleşti resmen aklınız varsa gibin kendi evinize kimseyi de almayın yanınıza. Zehir olur lohusa dönemi iyice. Benim sıkıntıdan sütüm azaldı kesilecek diye ödüm koptu millet kırılmasın diye biz perişan oluyoruz

Valla öyle ya benimde azalacak diye korkuyorum sıkıntıya girdim valla Loreth

Çok teşekkür ederim

Kesinlikle oyle aminnnn

Başka konuya da yazdım, ya annelerin hormonlarıyla ya da başka bi yerlerindeki ayarlarıyla oynandı. Bu kaçıncı kıranbanne bugün((

Ben her lohusa konusunda aynı şeyi söylüyorum. Küstürün insanları bence. Çünkü; çok istisnadır lohusayı anlayışla karşılayan, trip atmayan. Normal doğumla toparlanmak zaten çok çabuk gerçekleşiyor. Şahsen ben 1 gün bile kimsenin kalmasına izin vermeyeceğim. Sizde 1 hafta beklemeyin, dönün evinize.

Bebeğin anne babaya ve yenı hayatına bir an önce alısması lazım deyın ve evınıze gecın.

Kv yapsa deriz kaynana işte şöyle yapıyor böyle yapıyor. ama insan kendi annesiyle bile rahat edemiyor işte. bende hep o günleri görürsem annem gelir bakar kvyi istemem diyorum ama şimdi gözüm korktu. bnm annemde böyle inanılmaz alıngandır buluttan nem kapar ve tüm olayların merkezinde kendini tutar. yaşanan olayların baş kahramanı hep odur. ben doğum yapmış olmam da onun kızı doğum yapmış olur ve bu yüzden ilgi gösterilmesi gereken insan o olur. seni çok iyi anlıyorum şimdi evine geçsen o da sorun biz yaranamadık der. iki ucu.. değnek. allah sabırlar versin.

Teşekkür ederim 9 da yanımdan gitti odasina kapandi bidaha uğramadı bile sanki büyük bişey yapmışım gibi şaşkınım

Anneniz lohusaligi zorlasdiriyorsa kendi evinuze gecin. En iyisi aslinda böyle durumlarda eşlerin birbirine destek olup yalnız kalması, insanların böyle triplerini çekmekdense. Analı babalı büyüsün inşallah bebeginiz

Üzmeyin sakın kendinizi. Bebeğinizin tadını çıkarın. "Ben yaptım sen yapma" cılar çoktur başınızda bu dönemde biri de ben olayım :) Boşuna kendinizi strese sokmayın su akar yolunu bulur. Bebeğiniz bir daha bu minicik haline dönmeyecek unutmayın. Sağlıkla büyütün.

Inanin gitmeseniz de benzer sıkıntılar baş gösterecek. Bir de onların açısından da emin olun çok kolay değil. En basiti bebeğin gazı olduğunda hepimiz "Acaba yediklerim mi etkiledi?" demişizdir. Yemeği yapan anneniz de olsa bir şekilde suçlanma hisseder. Bu en basit örneği. Yeni doğum yapmışsıniz dogal olarak pur neşe olamazsınız ama onlar da kendilerine "Acaba memnun edemedik mi?" diye soruyorlar ve bu da normal. Annenizi kırmadan yavaş yavaş bebeğin de eve alışmasını istediginiz için gitmeniz gerektiğini ama desteğine tabiki ihtiyacınız olacağını belirtin. Gerisi ona kalmış artık.

hemen evine geç yinede...

Galiba bende bu depresyona girdim gizli gizli ağlıyorum kimseye belli etmiyordum biraz önce babam geldi ona öyle bi anlatiyo ki insallah yarına sağ çıkmam ben uğraşıyorum bana devamlı kiziyo diye konustu devamlı basima kalkiyo bende ağlamaya başladım bu seferde devamli ağlıyo diyo görmüş gibi şaka gibi şeyler yaşıyorum eşim de yok bugün gelmemesini evde durmasını bi kaç işi halletmesini soyledim. Yani kalp kırmamaya çalışıyorum ama üzerime çok geliyo K kanada

Teşekkür ederim

Öncelikle hoş gelmiş yavrunuz, güzel günlerde, annesinin babasının sıcaklığında büyüsün. Ya bence 40 gün toparlanma süreci feci abartı bir durum. Açık kalp ameliyatı olan insan bile dikilir ayağa o sürede. Sizin fiziksel olduğu kadar psikolojik olarak da toparlanmanız gerekiyor ve insan bunu en iyi kendi evinde, düzeninde, eş desteğiyle, bebeğiyle yeni hayatına en kısa sürede başlayacağı şekilde yapar. Ben de 10 gün önce sezaryenle doğum yaptım. Bu 2. çocuğum. 5 gün yanımızda birileri vardı, sonra bizim isteğimizle herkes dağıldı. Evde at gibi koştura koştura iş yapmıyorum ama yatalak hasta da değilim, hayatta kalacak kadar yemek ve temizlik işleriyle ilgilenebiliyorum. Bence azimli olmak toparlanma sürecini kısaltıyor. Hem psikolojik hem fiziksel olarak daha çabuk kendinize geliyorsunuz. O yüzden kendi evinize geçmenizi öneririm. Azıcık aşım, kaygısız başım diye dememişler boşuna.

Evet 40 gün falan katlanamazmışım 15 günde böyle sıkıntılar oluyosa Nooption memento mori memento

Kesinlikle oyle bende aynı durumdayım bende olamadım en iyisi gitmek haklisiniz ama bu seferde niye hemen gidiyosun diye ona da laf söyleyecekler bide 40 gün durmami istiyolardi başta S

valla en rahatı tek olmak. 40 güne gerek yok zaten. bir an önce düzenini kurarsın bebeğinle. . push ; ankarali_94 Anı yaşa tek ayak

Merhaba arkadaşlar içimi dökmek istedim bunaldım karışık yazdım galiba ama lütfen sonuna kadar okuyun 14 gün oldu doğum yapalı şuan annemlerdeyim bizde kalın ben bakarım toparlanana kadar dedi tamam dedik. Olay şu ben normal doğum yaptım dikişler kanama uykusuzluk hepsini bir arada yaşıyorum hala alışmaya çalışıyorum ama annemle yaşadığım olay daha 5 gün olmustu doğum yapali durup dururken bana niye surat asiyosun diye başladı laf söylemeye diyorum ben surat asmadım uykusuzluk var ondan diyorum anlamiyo işte ben ugrasiyorum çabalıyorum sen surat asiyosun diye bağırdı durdu asmadım dedikce iyice üzerime laf söyledi. Bugun de 2 oluyo bu biraz önce uykudan uyandım en azından bebek uyurken 1 saat uyuyum diye yatakta oturuyorum yine başladı surat asiyosun demeye ya ben uykudan uyandım kendime gelmeye çalışıyorum diyorum uyumadan öncede öyleydin diyo ve başima kalkmaya başladı resmen ben uğraşıyorum çabalıyorum demeye bas bas bagirmaya basladi evde ikimiz varız suan yine sustum ben niye surat asiyim diye sakin konuştum. her gün yemek yapiyo onda bile ilk gun den kalkıp yardım ediyim mi diyorum devamlı uğraşma diyorum ama anlamiyo bide sigarayı bırakmıştı kendisi bi 20 gün önce ondan bunalıp durup dururken benden sinirini çıkarmaya çalışıyo gibi geldi. Sanki benden baska herkes lohusa. Nasıl davranacağımı şaşırdım 40 'in çıkana kadar durun dediler haftaya gideceğimizi soyledim sonuçta artık eşim ben bebeğimiz yanlız kalmak istiyoruz o bile yanlış anlaşıldı rahat degilmisiniz burda diye. Nasıl tavır sergilemeliyim.? A

Kesinlikle evinize gecin kesinlikle.. Ben kayinvalidemde kaldim tup bebek zorlu gebelik zor bir sezeryan ve bebegimin kuvoz donemi derken kalalim toparlanana kadar dedik ama depresyona girdim cok ilgili davranmalarina ragmen ben cok kötuydum. Bebegimi yattigi yerden alamiyordum esiminde uykusu agir gorumcem yanimda yatti bebek agladiginda bana verdi emzirdim ver ablam diyip gazini cikarip yatiriyordu sen uyu hadi diyordu.. Aslinda ne kadar guzel gibi degilmi ama oyle olmadi ben bebegimi cok kucagimda tutamadim emzirdim verdim altini degistirmedim ben yikamadim ben gazini cikarmadim ve bag kuramadim bebegimle surekli agliyordum cok istedigim bebegime neden ben bakamiyorum diye ablam giderse ben bebegime bakamam nolur gitme abla diyede agliyordum evime gecince uykusuz kaldim evim daginik kaldi esimle hep kahvalti yaptik ama kafam rahatti yavrumla kucak kucak yattik birbirimize alistik öpup koklayamiyordum bol bol koklastik annenizde olsa evinizde daha rahat edeceksiniz kusen küssün sizin lohusa halinizle psikolojinizden sütünüzün azalmasindan daha önemli degiller..

14 gun yeterli bence dinlenmek icin... en iyisi kendi eviniz... ankarali_94 Anı yaşa tek ayak

Malesef öyle böyle zamanlarda ortaya mi cikiyo artık bilmiyorum Nooption memento mori memento