Kolejde çalışırken oradaki çocuklar da aynısını yapardı annelerine. Dahası bunu yapan 1. Sınıf çocuğu da biliyorum. :) anne ile bayaa çalıştıktan sonra hem anneyi hem de çocuğu yola sokmuştuk. Söyleyebileceğim; bilerek yaptığı, ilginizi çekmeye çalışıyor, kendi kuralları işlesin istiyor. Tavrınızdan ödün vermezseniz bir süre sonra pes edecektir. :) boşuna üzülmeyin, hepsi numara çünkü.

Benimki tam 8 ay surdu her sabah agliyordu surekli hasta oluyordu. En son aldim kresten rahatladim. Imkan olsa kendimiz baksak ne guzel olur.

Kızım 4 ay kadar yarım gün gitti kreşe. Biz bi sorun yaşamadık ama bırakıp geri alırken çocukları bolca gözlemledim. Kimisi ilk geldiği günler ağlıyor. Bir süre sonra ümidi kesince mecbur kreşe gelmek Orunda olduğunu anlayınca ğlamalar kesiliyor. Kimisi de başta güle oynaya gelirken kreşten oyunlardan hevesini alınca gitmemek için ağlama tutturuyor. Sizin ki de böyle olmuş sanırım. Ağlamasının sizi kötü hissettirdiğini belli etmeyin derim

Kızınız anneden ayrı kreşe gitmek için küçük. O yaşlarda ancak anne ile oyun grupları olabilir. Bir çok uzman 3 yaşından önce annesiz kreş önermiyor. Oraya vereceğiniz parayı bakıcıya verseniz en azında kızınız ev ortamında kalsa olmaz mı? artemisasia

Okulda sıkıntısı olsa 10 dk sonra ağlamayı durdurmazdı. Geçer, naz yapıyor şu an.

Benim oğlum da iki yaşında, kreşe gidiyor. sene başından beri ağlıyor. Daha merdinden çıkarken susuyor. Bende kameradan bakıyorum gayet keyifli oluyor.

Bakın ben kreş öğretmeniyim yani okula alışma süreci çok normal sadece kararlı olduğunu onun da oraya gitmesi gerektiğini anlat benim oğlum da öyle her gün dio ki sen çalışma para kazanma ama çocuklarımız için mecburuz geçici sakin pes

Bir yandan bakıcı da araştırıyorum. Tanıdık güvenilir birini bulmam lazım. Küçük olduğunun ben de farkındayım. . push ; S

Hepsi aynı oluyor sanırım, ilk hafta güle oynaya gidip ikinci hafta ağlamaları ve sonra alışma süreci. Okuldan öğretmeninden eminseniz dert etmeyin. Anne babası çalışan çocuk buna alışmak zorunda.

çok normal. bi müddet böyle devam edecek. yılma sakın.. alışacak zamanla ve kendisi gitmek isteyecek. sana duygu sömürüsü yapıyor

Okula başladıktan 2 3 ay sonra bile ağlayan öğrencilerim oldu. Alışma süreci diyebilirsiniz okula uyum saglayamama diyebilirsiniz duygularını bastırmış diyebilirsiniz ama bu her zaman yaşanabilecek bir sorun. Önemli olan sizin kararlılığınız

Canım yaşı küçük oldugu icin anlamaz zannedebilirsin ama emin ol oturup mantikli bir şekilde durumu izah edersen kabullenmesi daha kolay olacaktır. Onun anlayacagi kelimelerle ornegin soyle diyebilirsin: "anne babalar ise giderler cocuklar da krese giderler ama çocukların aglamasina gerek yoktur cunku anneler kres bitince çocuklarını alip eve donerler." Sen kararli olursan kisa surede bu buhranli donemi atlatacaginizdan eminim. Bir kac gun kreşin kapisinda agladiginda "evde ne konustuk hatirliyor musun? Anneler babalar ise gider cocuklar da krese gider. Aglamana gerek yok cunku kres bitince gelip seni alacagim" seklinde kuralı hatirlatacaksin. Bir de kreste izin veriliyorsa sevdiği oyuncaklardan filan goturebilir diye düşündüm. İnsallah en kisa zamanda alışır canım Allah yardimcin olsun.

ben 3 yaşında kreşe başladım ve annem her sabah beni bıraktığında istisnasız ağlardım ve her sabah ben kreşe bugün gitmicem diye yalvarırdım. kreş ortamım çok güzeldi illa ki bana bi yararı olmuştur. ama yaşadığım travma rahatsız edici bu yaşımdayım hala aklıma gelince korkunç bir rahatsızlık hissi doluyor. hala sabah kalktığımda terkedilmişlik hissi gelir mesela. o sabahın köründe kalkıp ağlayıp zırlayarak gitmeler... neyse yapıcak bişey yok ne yazık ki. muhakkak alışır insan her şeye alışıyor :)

Ben anne olarak değil de bir evlat olarak yaşadım kızınızı yaşadım yani ve bu yaşımdayım unutmam annemin beni teslim edip gidişlerini. bu konuda bana kızabilecek olanlar çıkabileceğinden pek durumu yazmak istemem, ben de incinirim çünkü gelecek tepkilere :) Allah size de sabır versin yavrunuza da huzur versin aklında kalmasın inşallah. Kalbim acıdı okuduğumda, yaşı küçükmüş minnakımın unutur bence, şimdilik yolunuz açık olsunn :))

Benim bi öğrencim vardı annesi sınıfa bırakırkan salya sümük ağlardı. Annesi kapıdan çıktığı an kurnaz bi ifade ile tek eliyle göz yaşını siler, koşa koşa arkadaşlarının yanına gider, oyun oynamaya başlardı. Gün içerisinde de ne anneyi sorardı ne ağlardı. Aklına geldiğini bile sanmıyorum, o derece yani.

artemisasia