Evet ödün vermeme konusunda çok haklısınız. Ama ana-baba hakkı gelip elimi kolumu bağlıyor. İmtihanımda öyle zorlanıyorumki anlatamam. Annem beni bu yaşa getirdi bu halde bırakmıyım diyorum ama laflara yer kalmadı midemse

Demekki cokta büyük sorunlarınız yokmus Illaki sorunlar kavgalar ve ya anlasmazliklar olur evliliklerde Sen cocuguna saldiriyor musun annen gibi? Yada cocuguna babana sunu de sunu yap diyor musun? Hayır. Yani ben senin yerinde olsam hic yüreğimi tüketmem Şöyle düşün; Annen seni senin onu düşündüğün kadar düşünüyor mu? Annen kendini senin anneni düşündüğün kadar düşünüyor mu? Hic sanmıyorum. M

Valla kan emiyorlar resmen insanın bütün enerjisini alıyorlar ne diyim bilemedim allahtan çocugunuza kendin bakıyorsun ya annene bırakma gıbı bır durumun olsaydı M

Hayır, anneniz mantıklı ve adil düşünmüyor. Anne ve babalar doğurdukları evlatlara bakmak zorundalar. Size bakmış olması bahşettiği bir iyilik değil. Doğurduğun, sana muhtaç bir çocuğa bakma yükümlülüğüyle, eli ayağı tutan bir ebeveyne bakmak aynı kefeye konabilir mi? Hayır. Annenizin psikolojik sorunları var, üstüne bir de tembel bir insan bana göre. Herkese saydırayım ama kendi hayatımın sorumluluğunu almak için kılımı kıpırdatmayayım diyen insana yardım edemezsiniz. Kendi hayatını nasıl kurtarır; iş arar, boşanır, kocasından nafaka bağlatır, elinizden geldiği ölçüde siz yardımcı olursunuz. Bunun başka yolu yok bence.

1 hafta sonra gelicek inşallah. Evet annem hep böyleydi canı çok yandı. Yandıkça bizimkinide yaktı. Ve gittikte dozajı artıyor. B

Eşin kaç gün sonra gelecek bence doğru düşünüyorsun eşin ve baban öyle düşünür en azımdan eşin gelene kadar beklesen? Ben annenin hep böyle biri olduğu izlenimi uyandı nedense Boleyn Kizi

zamaninda tamam belki okula gonderilemezdi ama keske hayatini surdurebilecegi sekilde bir seyler ogretilseydi annenize tek basina otobuse asansore binemeyecek durumda olmazdi sanirim anneniz surekli kufur eden sizi babaniza karsi fisekleyen bir ebeveyn anlattiginiza gore bizim bir enistemiz vardi teyzemin kocasiydi adamdan hepimiz nefret ederdik evlerinde kavga tartisma hic bitmezdi bunun sebebi hep enisteydi cunku cocuklarda dahil teyzemle hep onu suclarlardi bu kavgalarin sebebi olarak eniste 5 sene once oldu evde degisen hic bir sey olmadi kavga gurultu hala girla teyzem cocuklari tipki anneniz gibi babalarina dolduruyormus megerse simdide cocuklara takmis kafayi hepsini birbirine kiskirtiyor sanirim bu bir karakter meselesi ve acaba evinizdeki gercek problemli kisi anneniz mi? babaniz icin asla masum demiyorum yanlis anlamayin

Çocuğunuzun bu kadar bağrış çığırış içinde kalmasına müsaade etmemelisiniz. Önceliğiniz anneniz değil, çocuğunuz. Annenizden değil çocuğunuzdan sorumlusunuz en başta. Anneniz kendi kaderini kendi tayin etmiş. Düzenini değiştirmeye niyeti yok, çabası yok. Yapabileceğiniz tek şey psikolojik yardım alması için ikna etmeye çalışmak, onu da kabul etmiyorsa, kendinizi bu cenderenin içinden çıkarmalısınız. Boşanırsa arkasında duracağınızı söylüyorsunuz üstelik, daha ne yapacaksınız? Hele öyle ölümü özlemek gibi arabesk bunalımlara sürükleniyorsanız, bir silkelenip, ne için yaşamanız gerektiğini kendinize hatırlatmanız gerekiyor. Yavrunuz daha 1,5 senedir hayatınızda. Oysa anne babanızın durumu on yıllardır süre gelen bir mesele. Bunlara şahitlik etsin diye doğurmadınız herhalde onu, değil mi? Sizin psikolojinizi bozmuşlar, bu kadar kargaşaya şahitlik ederse o yavrunun da psikolojisi bozulacak. Kısaca, annenize elbette destek olun ama eğer hayatını değiştirmeye niyeti varsa. Aynı döngünün içinde kendi hayatını mahvetmeye devam etmeye kararlıysa, en azından kendinizi ve kızınızı kurtarın.

evet malesef dahada kötüye gidiyor sadece. Kabullenip annesizliğe alışmalıyım işte M

Evlenmissin, evliliginde bir sorun yokmuş, bir de evladin varmış Allah bağışlasın Ama sanırım rahat battı annenin evine gidipte kendini de bebegini de strese sokmak istiyorsun Git boyle o kavga gurultulu, psikolojsi normal olmayan ebevynlerin yanina Sonra da de ki, evliligimden birsey anlamiyorum. Sen misin anne? Yoksa annen mi anne? Nedir bu? Tedaviyi kabul etmiyor okuma kursuna gitmiyor babandan bosanmiyor. Eeee? Yapcak tek birseyin var 2 bayramda ve 1 2 ozel gunlerde misafir gibi yanlarina gidip bayramlasip kalkmak. Ama yoook olmaz. Bizim toplum illa arabesk. Anne hakki dimi. Ödenmez simdi kesin.. Bir de intihar etmek ölmek ne demek? Bence seninde psikolojin iyi degil. Hos annenle oturmaya devam ettikce zaten iyi olmicak. Bu arada sakın bana yasamayan bilmez deme. senin yasadiklarinin 50 katini yasamisimdir ben annem babamda. Benim annemde ilkokul mezunu cahil cuheyla kadinin teki. Cok az gorusuyorum. Aramiyorum bile. Zaten anne bile demeye 50 şahit ister. Kardesimi babami gormek icin gittiğimde onu da görmüş oluyorum hepsi bu.

Görüşmemelisiniz. Sizin yuvanıza yansıyan her mutsuzlukta zaten evlat olarak hakkını vermişsiniz. Kendi selametiniz icin görüsmeyin en azından gidip kalmayın bir iki saat görüsüp doğru kendi evinize.

Saçmalıyorsun tabiki Bence artik cok az görüş. Annen bunlari normal zannediyor, kendince normallestirmis, ve kimse umrunda değil. Ben katlanamam. Katlanamadim da. Gidiyorum gideceğime 1000 pisman dönüyordum En iyisi görüşmemek Insanin ruh sağlığını bozuyorlar. Birak naparsa yapsin O hatasini asla farketmez emin ol buna. Ve Deee gisss mezzzz.

Ben seni ne hallerde büyüttüm şimdi bana cevaplar veriyorsun. Büyütte sende gör. Sen gidersen bende senin evine gelmem diyor. Bu şekilde elimi kolumu bağlıyor işte. Başka bi akrabalık ilişkisi olsa dediğiniz gibi haklısınız. Ama silmek dışında bi çözüm arıyorum ne yazıkki bulamıyorm

Anne baba da bi yere kadar bi kere geldigimiz dunyada kimsenin dunyayi zindan etmeye hakki yok. Uzaklasin. Kendilerini toparlarlarsa ne ala boyle devam ederlerse mesafe koyun. Sizde anne olmussunuz size de yazik. M

Sende evladından aynısını görürsün diyince koyduğum mesafeden kendimi sorumlu tutuyorum. Ama görüyorumki herkes aynı fikirde. Yapacak bişi yok malesef kendi evladım için bu mesafeyi koymak durumundayım Allah katında bilmiyorum artık yaptığım ne derece uygundur. Şuan ezan okunuyor ve duam Allah herkese huzur sağlık versin M

Ona bakabilcek enerjide değil zaten. Şu kalan bir haftanın bitmesini bekliyorum bi son olmıcak ama artık annemin evide olsa beraber yaşayabilmek imkansız oldu Pamukannesi83

Yanlış anladım pardon evlilik konusunu. Evet şuan için evliliğimde bi sıkıntı yok ama evliliğim varmı yokmu anlayamıyorum bu dertlerimden dolayı hizuran Olur öyle Anneler

Evliliğimde sorun yok derken in H

Tecrübe ile sabittir onlar öyle alışmış merak etme hicbir şey olmaz sen aralarına girince sadece üzüldüğün ile kalırsın. Bence de Sen kendi ailene kendini ver. Böyle giderse mutsuzluğun kendi ailene de geçer. Bir annedir evi ayakta tutan sen dik dur. Onlar zaten senelerini böyle geçirmiş. Üzgünüm ama böyle gelmiş böyle gidecekler. Aralarına hiç girme A

Ya size şöyle izah edeyim. Çekip eve gidiyorum belki en fazla bir ay sonra baban bana şunu bunu etti gelip beni alın diye ortalığı yakıyor. Gidip alıyoruzda tekrar bu sefer benim evimde aynı konular muhabbetler tartışmalar. Dönüp tekrar eninde sonuma evine gidiyor ve düşünün bu hiç bitmiyor. M

Birinci sorumluluğunuz çocuğunuz artık. Anne ve babanızı kendi hallerine bırakın bir daha da kalmalı gitmeyin. Satasirsa tahrik edecek cevaplar vermeyin. Çocuğunuzun huzuru her şeyden önemli. Ne demek ölüm cart curt. Ayrıca eşiniz bir yere gidiyor diye neden annenizde kalmanız gerek hiç anlamadım. Kendi evinizde kalın mis gibi. 1-2 saatliğine ziyarete gidin annenizi geri dönün. Neden her şeyi kronik bir sorun olarak görüyorsunuz ki?

Fiziksel şiddet artık yok, 20'lerinde iki erkek kardeşim var cesaret edemez zaten. Ne desem bilemedim kelin ilacı olsa kendi başına sürer hesabı. Ama şunu diyebilirim ki, ben de 28 yaşındayım bu yaşıma kadar çok yol denedim ama bu insanları değiştirmenin hiç bir yolunu bulamadım. Aksi gibi, annem gün geçtikçe daha depresif, agresif, mutsuz biri oluyor. Sanki hayatın ona yaşattıklarının intikamını herkesten almaya çalışır gibi... Onlar değişmeyecekler bunu kabullenmek lazım. M

Sadece fikrinizi merak ediyorum. Ben sana baktım o zaman sende artık bana bak diyor. Annem daha elli yaşında istiyorki eşim ben annem beraber yaşayalım. Annem daha elden ayaktan düşmemişken sizce böyle bir evlilik mümkünmü? Ben mi yanlış düşünüyorum. Hangi eş hiç bi sebep yokken sadece tek olmak istemediği için karısının annesiyle ömür boyu yaşar? M

Annenizden babanızdan uzaklaşın bence. Kendi hayatınıza odaklanın. Tamam babanız kötüymüş ama anneniz de çok masum değil, niye yanına gidip o kavgaları hakaretleri çekiyorsunuz ki? Şu an size muhtaç bir durumları olmadığına göre gidip gelmeyin, ana baba diye kendinizden bu kadar ödün vermeyin.

Merhaba okuyan herkese. Uzun olursa şimdiden affedin. 29 yaşındayım. Evliyim. Bir kızım var 1.5 yaş civarında yaklaşık. Kendimi bildim bileli ana-baba kavgasıyla büyüdüm. Kah yorgan altlarında, kah banyolarda ağlayarak. Ve bu hiç bitmdi yılda en az 10 defa ve şuan artık ayda belki iki defa hala aynı şeyler yaşanıyor. Boşanma ne yazıkki olmuyor. Annemin maddi gücü yok okuma yazması bile yok denecek kadar az. Tek başına markete gidip gelebilmekten bile neredeyse aciz bir kadın düşünün. Asansöre tek binemeyen, asla bir otobüse, minibüse yalnız binemeyen bir kadın. Babam.. Asla ne kazandığını ne kaybettiğini bilmediğimiz, bizi ailesi olarak görmeyen, eleştiren, acıtan, küfür eden. Hakkını yiyemem okudum okuttu ama kıyafet, kitap, yeme-içme herşeyde gözümü bırakarak okudum. Yani zor, çok zor.. Şuanda eşim memleketine gitti. Babamda aynı şekilde. Ve bende kızımı alıp anneme geldim 2 haftadır. Ve annem ağzından asla küfür düşürmeyen, bağırıp çağıran, ağza alınmayacak sözler söyleyen, apartmana sesimizi duyuran bir kadın oldu senelerdir. Ve artık bebek bakmanın yorgunluğu bir ev hanımı olarak kendi anneme tahammülüm kalmadı. Babama olan bütün hıncını benden çıkarıyor. Eşime ailesine bana küfürler yağdırıyor. Çocuğumun yanında ister istemez kavga çıkıyor. Korkuyorum etkilenir diye. Boşan ev tutalım artık bi şekilde bi yol çizelm diyorum hayır asla diyor. Babana küfret şu mesajları at şu lafları söyle diyor. Kim yapar bunu babasına Allah aşkına bir kız evlat olarak ben napabilirim. 2 haftadır en az 3-4 kez ağladım. Kızlardeşim var oda okumaya uzak bi şehre gidecek. Annem artık yalnız bende evime dönünce. Hem babamdan korkuyorum anneme bulaşır şiddet uygularmı diye hem annemin küfürlerine artık midemde yer kalmadı. Aklı selim fikirlerinizi bekliyorum. Psikolog vs. annem için denedik ama çözüm olmadı. Ve ben artık ailemden bıkan bi evlat oldum. Kendi evliliğime adapte olamıyorum karın ağrısıyla geçiyor günlerim. Kendi evim yarım saat uzaklıkta çekip gideyim diyorum bu sefer eşim ve babam anneme tahammül edemediğimi anlar diyorum. Çıkmazdayım çok kötüyüm.

Ana baba hakkı gözetilir ve doğru bir davranıştır ancak ebeveynlerinizin arasında çözümsüz bir problem var ve yıllarca çözmek istemeyip bu şekilde yaşamışlar, evlat olmanız buna dahil olmanızı gerektirmez. İncitmeden biraz mesafe koyun, bazı kadınlarda gördüğüm bir davranış şeklidir bu, çocuklar büyüyünce onların eliyle eşine baskı yapmak, buna alet olmayın. Hatalarıyla, kusurlarıyla sizi büyütmüşler tabi ki incitmeyin ama mesafeli olun, size küfür ettiğinde hakaret ettiğinde diyaloğa girmeyin, çıkıp evinize gidin, karşısında sağlam durun, annelik çok yüce bir şey ama evlada küfür etmeyi kapsamaz, sizden tavır gördükçe zamanla törpülenir. Babanızla olan ilişkisine çözüm aramayın, çözmek isteseler bunca yıl çözerlerdi

Annenin babanı ne kadar silebilirsin?ama gidip de iki hafta kalınması şu durumda mantıklı mi sizce? İki gece kal hadi de 2 hafta nedir o kadar huzursuz küfürlü ortamda. Bence siz de kaniksamissiniz. M

ben sizinle empati yapamam. yanlis anladim pardon demissiniz zaten ama yine de yazmadan gecemedim. empati yapabileceklerim arasinda degilsiniz. ayrica yazarken yorulmuyorum nefesim gayet normal. M

E bunları bile bile gidiyosan neye uzuluyosun anlayamadım. Bu kadar rahatsız olsam ben gitmedim evde bebekle kalırım. Ama sen bile bile gidiyosan boşuna sizlanma. Kimse de öyle peri masalı gibi evlerde mutlulukla buyumuyor. Bak sen mesela çocuğunu bile isteye, kendi evin varken, tutmuş oraya goturmussun. O mutsuzluga sokmussun.

Annenle baban birbirine layık gibi Ben olsam mesafe koyarım sadece telefonla görüşürüm. Kendi çocuğum varken anam küfür etmiş babam kavga etmiş napiyim uzak dururum

Nerdeyse aynı örneği yaşıyorum inanın. Evet babamın kötü yanları biraz daha ağırlıkta. Ama annem hiç susmadığı için babamın delirmelerinede hak vermiyor değilim. Annem iyiyken babamın etrafında kuş gibi döner değeride fazla verir, tam tersinide. Herşeyi sınırlarda yaşıyor. Az sevmeyi yada az nefreti bilmiyor. Çok inatçı okuma yazma kursuna gitsen diyorum gitmiyor. Sırf uçağa binebilsin korkusu geçsin diye bekarken hadi anne şuraya gidelim derdim gelmezdi. Cesaret sıfır. Şuan tek yaptığı anneliğini başıma kakmak, evlat oluşumu kötülemek. Ve acı olan şu ki annemde böyle bi ailede büyümüş N

Yeni nesil ilaçlar daha az uyku veriyor. Evet biraz uyuşturuyor. Ama uyuşturmasi da gerekiyor anennizi bence

Kanıksamaktan ziyade babamın bak gör kendi annesine tahammül edemedi çekti gitti diyerek sevineceğini, bizi ona buna anlatacağını bildiğim için.. Sizde haklısınız çözümsüz bişiyin içinde çırpınıp duruyorum anca yaşayan bilir

Boyle anne babalarin evladin ustunde hakki oldugunu dusunmuyorum ben kendileri isteyerek cocuk yapiyor hayatini fiziksel veya psikolojik siddetle dolduruyorsa eger hicbir sekilde gorusmem anneniz bosanmaya yanasmiyor tedaviye yanasmiyor babanizdan eksik kalir yanida yok siz nasil isterseniz oyle yasayin benden uzak derim . push ; M

Kusura bakmayın ben sizi hatalı buldum. Kendi geçmişinizi nasıl üzücü şekilde anlatıyorsunuz ama aynı duyguları evladınıza yaşatıyorsunuz o zaman sizin anneninizden ne farkınız var? Sonuçta aynı ortam aynı durum sadece anne değil anneanne benim için sizde anneniz gibisiniz. Öncelik evladınız olmalı evet anneniz tek başına birşey yapmayabilir ama o annenizin tercihi sonuçta siz teşvik etmişsiniz. Ne olursa olsun öyle bir ortamda iki hafta vakit geçirmek bile çoçuk için çok kötü. Bir gün anlarım iki gün anlarım iki hafta nedir biraz tepkiniz olsun kendiniz için değil evladınız için böyle bir ortamda durmayın. M

Psikolog çözüm olmaz zaten. Çünkü annenizin bal gibi bir doktora ihtiyacı var. Psikolog konuşarak bir terapi yapar. Ama annenizin konuşulacak bir hali kalmamış Ilaç tedavisi ile en azından kendi içinde rahatlar. Doktora götürün. Bu vaziyeti iyi değil.

cok enteresansiniz. evladiniz var memlekete tek giden gel diye israr etmeyen, annenize sizi birakan kocaniz var. ama siz durmus, kufur hakaret eden bence cokta akilli olmayan annenize katlaniyorsunuz? genc kadinlar sirf boyle ailelerden kurtulmak icin canhiras yanlis evlilik yaparken, duzgun evlilik yapip annenizin eteginden ayrilmamanizi anlamiyorum. bir de olmek istemek nedir? neyin arabeskligi bu? bebeginiz o varken olmek istediginizi bilse annenize hissettiklerinizi hissederdi size. allah akil fikir versin size.

Manipüle edilen çocuklara çok yazık. Şimdi sizin durumunuz gibi. Babanız aklınıza sokmuş gidemiyorsunuz. Loreth

EVet kesinlikle bende bunun eksikliğini çekiyorum. Bi abi yada erkek kardeş. Sağlığımı bile tehdit eder hale geldi bu durum. İnsanlar kendi dertlerini anneleriyle paylaşırken ben ayağıma diken battı bile diyemiyorum. Rabbim yardımcımız olsun

Öncelikle yorum yaparken bir nefes almanız azda olsa empati yapmanızı istiyorum. Eşimin ailesinin evi çok ufak bebekle sığamıyoruz ve eşim ailesinden uzakta benim ailemin olduğu şehirde yaşıyor. Öğretmen ve tek uzun tatili bu. O yüzden tabiki beni bırakma gitme diyemem onlarla görüşmek durumunda. Ailesi bize geldi torunlarını gördüler görüştük yani benim gitmeme gerek bi durum kalmadı o sebepten gitmedim. Ben 29 yaşındayım ailemden kaçmak için erken bi evlilik yapmadım. Daha doğrusu ailem hep böyleydi ben evlenmesemde değişen bişi yok M

Sizi o kadar iyi anlıyorum ki. Bir yanınız annenize kızararken bi yanınız onu bu hale getiren babanızı suçluyor. Bi yandan onun için üzülürken bi yandan kendiniz yıpranıyorsunuz. Sürekli sizi kullanıp kin kusmaya çalışan bi anne ile büyümek çok zor. Aynı şeyleri yaşamışız. Ama ben aileme uzağım. Artık eskisi kadar etkileri altında değilim. Vicdanım da bi gram sızlamıyor. En güzel yaşlarımı annemin dertlerini yüklenerek geçirdim. Ne çocuk olabildim, ne genç. Biz de ayrıl dedik, ayrılmadı. Sonunda yine gidip o adamla aynı yastığa baş koymayı seçti. Artık annem bile olsa başkalarının seçimlerinin bedelini ödeyecek gücüm de, sabrım da yok. Benim de bi evladım var. Aynı şeyleri yaşamasına asla izin vermeyeceğim. Gittiğimde açık açık konuşuyorum bir daha böyle bi ortam olursa asla gelmicem diye. Bende işe yarıyor. Siz de kendi aile dinamiğinize göre bi yolunu bulmalısınız. Onları en iyi siz tanıyorsunuz.

ayni teyzem işte maalesef sizin yapabilecek pek biseyiniz yok karakterleri boyle cunku Loreth

Ölum ve otesi diye bir kitap var okursan bilirsin nasilmis ölum sanki ölmussun de ozlemissin tovbe estağfurullah o nasil laf alt tarafi ailenle problemlerin var evladindan onemli mi evladn yaninda daha ne ister bir anne halledilmeyecek seyler degil czgini cizersin olurr biter M

Sorunsuz evlilik olurmu hiç. Elbetteki benimde sorunlarım var. Sadece annemle babam gibi değiliz son noktaya gelmedik diyim. Yaşadıklarım çerez gibi kalıyor artık kendi evliliğimde. zaten 4-5 yıllık evliyim gelecek nolur bilmiyorum. Aslında derdim şu annem hasta kabul ediyorum bi hezeyan içinde bana ve kardeşime saldırıyor. Hem elimden birşey gelmiyor hemde artık yüreğim kaldırmıyor. İki ucu pis değnek işte. Allah sizede banada yardım etsin ne diyim M

Onlar kendilerine verilen hayati iyi kullanmamis zehir etmisler. Sen kendi hayatina bakacaksın ne ölümü sacmalama 1.5 yasindaki cocuk sen ölünce ne yapar?İş olsun diye mi anne oldun. Annen gibi mi anılmak istersin. Kendine gel evine eşine yavruna odaklan. Onlarin hayati degismez ugrasma..