Yazdıklarınızı okudum, evli değilim henüz nişanlıyım ama başınızdan geçenlere çok benzer olaylar yakın bir arkadaşımın başından geçti. Aynen anneci bir eş, sürekli oğlunu ve oğlunun evini kontrol etmeye çalışan bir kayınvalide... Alt üst olmasa da aynı mahallede çok yakın evlerdeydiler. Kira olayından dolayı evden çıkamıyorlardı; gerçi kocası da istemiyordu. İşten dönerken kızcağıza bize uğra demeler, tatile çıkcakken laf çarpmalar aynı olaylar yani. Sonuç ne oldu diyeceksin. Burda en önemli olay eşinize düşüyor çünkü arada olan o. Siz kv ye bişey deseniz kötü olursunuz zaten ki demeden bile olmuşsunuz. Daha önceki yazdıklarınızda da bahsettiğiniz gibi sizi ve ailesini koruması lazım; aile derken bahsettiğim sizsiniz. Öncelik ikinizin ailesi ve artık annesini vs ikinci planda tutmayı öğrenmesi lazım. Arkadaşım boşanmanın eşiğine gelince eşini ikna ederek aile terapistine gittiler. Ve çok da faydasını gördüler. Orda da terapistin bahsettiği aynı şeyler aslında ama bir uzmandan dinlemek sanırım etkili oluyor. Çünkü eşiniz sizin önerilerinize tamamen kulaklarını kapatmış durumda anladığım kadarıyla. Annesinin kardeşlerinin başka bir ev ve aile sorumluluğu olduğunu, kendisinin önceliğinin kendi ailesi olduğunu artık evlendiğini hayatının değişmesi gerektiğini vs söylemiş terapist. Bu yönde olmuş konuşmalar. Tabi iki tarafından istek ve şikayetlerini ayrı ayrı dinliyor, birlikte de alıyor sonrasında. Bence evliliğinizi bitirmeden önce bu yolu bir deneyin derim. Birşeyler düzelmedikçe bu şekilde ya siz hasta olursunuz ya da yuvanız yıkılır. Burda asıl yapmanız gereken eşinizi ikna etmek. Bence kendimiz ve evliliğimiz için bir şey yapalım diyerek konuya girebilirsiniz. Ona dayatmak yerine ya da sorun sensin senin ailen demek yerine bu şekilde davranabilirsiniz. Bunu denemek istiyorum, evliliğimiz ikimizi de mutsuz etmeye başladı bir adım atalım ortaklaşa vs; siz eşinizi daha iyi bilirsiniz tabi ki. Bütün herşeye rağmen olmuyorsa tabi ki yapacak bir şey yok. Evlilik 5-10 yıl değil bir ömür sonuçta. Siz de elimden geleni yaptım dersiniz en azından. Umarım hakkınızda en hayırlısı olur

Ya bastan sona kadar tum yorumlari okudum. Ayni sorunun bir farklisi bende de var. Ee merak ettim kardesim ne oldu son durum degisim oldumu esinde? iPhone 'den Kadınlar Kulübü aracılığı ile gönderildi M Munevvergul

anneci erkek zordur ya benim eşimde öyleydi yaklaşık 1 senedir düzeldi evliligimizin 2 senesi annesi yüzünden zor geçti bırak eşini annenlere git yada bir arkadaşına özür dilerse gelirse o evden taşınmadan gelmeyecegini söyle yada burdaki arkadaşlar bana tavsiye etmişti eşine mektup yaz duygularını açıkca yaz dök ama onu suçlama sadece duygularını ne ummdugunu ne buldugunu umarım anlar seni

arkanda ailen varsa herşey senin için daha kolay olur bence daha gençsin biraz daha katlanıyım düzelir diye bekleyeceksin yaş ilerleyecek o zaman hem hayatının en güzel zamanları elden gidecek hemde boş yere beklemiş olacaksın eşinle açık açık konuş zaten değişmeye niyeti yoksa beni böyle çekeceksin diyosa en azından nerden dönersen kardır yeni bi hayata başlamak için çünkü bu böyle giderse çocuğunda bile senden çok kaynananın söz hakkı olacaktırr G

Cok sagol canim guzel dualarin icin. Evet sevgi cok onemli eger sevmezse seni uzmekten ve kirmaktan hic cekinmez. Ama sevgisi varsa bir yerde bu mutlaka cikar. Ben sevdim esimi halada seviyorum ama onda hersey bitmisti. Hayirlisiyla haftaya turkiyeye ailemin yanina gidecem. Bakalim orda neler olacak. Eger esin seni seviyorsa uzaklasin herkesten. Size tafsiyem ne senin cevren olsun nede onun cevresi olsun yasiyacaginiz yerde. Belki zor olur ama inan hep birbirinize destek verirdiniz. iPhone 'den Kadınlar Kulübü aracılığı ile gönderildi

Hmm.. Ya keşke biraz dik duruşlu adam olsaydı.. O bir şeylere engel olabilirdi.. Yine de konuşsan evliliğim bitecek bu gidişle. En azından biraz uzak bir evde evliliğimizi yaşamamıza imkan tanısanız desen. Tepkisi ne olur acaba?

O imajı vermenin de ötesinde biz tatildeyken çok mutluyuz hep. Ama bu bazılarını rahatsız ediyor. Bir akşamdan öteki akşama eğer eşim ailesini aramazsa telefonda annesinden beni unuttun diye azar işitiyor. Şu an umursamamazlığı deniyorum zaten. Ne kadar giderse artık..

ço mantıklı bir yaklaşım birde imalardan onlara laf dokundurmalardan vazgeçin o kadar onları agızınızaa almayın ki ne iyi ne kötü o konusuncada hımm de gec umursama kıymetleniyorlar bişey sanıyorlar cocouklarını annelerini gerek yok kale almamalısın ve bir aile terapisti maalesfki şart benimde aile hayatım düzgün değil bende birgün hazır hissetitğmizde sizlere açacağım inşallah eşni seni dinler terapi yoluna gider ona kaybetme korkusu ver biraz seni her an kaybedebileceğini hisssetsin... 8

Ya kizlar neden insan kotu evlilik yasar. Benim evliligimin sadece ilk 1 senesi iyiydi ondan sonrasi cehennem. Kac defa ayrilma seviyesine geldik ama olmadi. 2 cocugum var yoksa 5 dk durmam bunun yaninda. Ama bazen diyorum gercekten arkadasin dedigi gibi ayrilsam oz guvenim olacak kendime. Psikolojim alt ust oldu valla bu evlilikte. iPhone 'den Kadınlar Kulübü aracılığı ile gönderildi

Bu arada cok sevindim yazdiklarina. İns boyle devam eder. Sevgi cok onemli demekki esin seni hala seviyo ve kaybetmek istemiyor. Sana verdigi sozleri tutarsa eger sende acik odun ver kendinden. Tek tarafli olmaz cunku. İns daha da iyi olursunuz. iPhone 'den Kadınlar Kulübü aracılığı ile gönderildi

Haklısınız çok hatalı bir evlilik. Evime ilk tanışmaya geldiklerinde belli ettiler renklerini fakat derler ya kısmet olunca insanın eli dili bağlanır. Dediğiniz gibi beni kaybetme korkusu yaşayacak da bunun sonu sadece korkutmayla kalmayabilir. Eşim çok inatçı ve sırf inat uğruna ben boşanmak istiyorum dediğimde işi boşanmaya kadar götürecektir. Bu saatten sonra beklentilerimin bırakın sıfırlanmasını düşmesi bile imkansız. Büyük konuşmak istemiyorum ama eşimin düzeleceğine gerçekten inanmıyorum artık. Çünkü o evden taşınmayı kabul etmeyecek ve ailesiyle dip dibe olmamız nedeniyle her gün görüşmeye zorlayacak beni. Dahası ne kadar düzelirsek düzelelim bu sıkıntılar sürekli yenilenecek ve tekrar tekrar ortaya çıkacak. Keşke kocamda bir ışık görebilseydim. Boşanmak yerine bana başka bir çıkış yolu bıraksaydı En çok kırıldığım nokta da aslında öyle güzel bir evliliğimiz olabilirdi ki Birbirimizi bu kadar çok seviyorken bencillik yüzünden annesine düşkünlüğü yüzünden yuvam yıkılacak (

Senin adına çok üzüldüm Eğer eşin artık sevgi ve saygı göstermiyorsa sanırım dediğin gibi yapacak birşey kalmıyor ( Bizde saygı yerlere inmişti ama en azından hala sevdiğini biliyorum, hissediyorum. Ama korkum çoluk çocuğa karıştıktan sonra sizin durumunuza gelmek. Tüm kalbimle inanmak istiyorum eşime ama hala güvenemiyorum. Rabbim cümlemizin hakkında en hayırlısını ve sınavlarımızdan hakkıyla çıkmayı, yenik düşmemeyi, sınavımızı kaybetmemeyi nasip etsin. İnanın sizin için de gönülden dua ediyorum Rabbim hayatınıza hayırlar getirsin. Hangi yol hayırlıysa kalbinizi ona ısındırsın inşallah. Çocuklarınızla birlikte güzel bir ömür geçirmenizi diliyorum. Y

Öncelikle belirtmeliyim ki çok zor bir durum ne yap et bir psikologla görüş Onun dışında ailesini ne kadar umursarsan o kadar kıymetli olur:Bırak kendisi gitsin senin ailene nasıl o gelmiyor tavırlı ise sen tabi bilinçli olarak surat asma ama dısarda yeni tanıştığın bir insanmış gbi düşün hafif tabessümlü merhabanı de yüreğini ferah tut ve eviniz eğer sizin değilse ev almayı teklif et ve bunun için oradan uzak bir ev bul onun dışında işlerini artır yani evinle uğraş hergün mutlaka farklı yemek, farklı gyim dene ama bunu kendin için yap eşin sendeki ona ve ailesine kafanı takmayışını evinle kendinle aşırı ilgilenmeni görsün senini de bir birey olduğunu farketsin evini aşırı derecede düzenli yemeklerinide oldukça lezeetli yap başka tarifler bul sacalarını dğeiştir bunların hepsini kendin içni ypatığını düşün ve öylede yap kitap oku o çıksın yukarıya ben kitap okuyacağım de yada spor yapmam lazım de kendine düzenli bir program oluştur işin çok zor en zor savaşlardan birisi bu bu savaşta asil görünen kazanır onları konuştukça daha çok kıymete binecektir. Ve bol bol dua et Ya Vedud esmasını ihmal etme derim ben. Benim söyleyeceklerim bu kadar Allah yuvana huzur eşine akıl fikir versin ve eşini ıslah eylesin inşallah. Senin ailesi olduğunun farkına varsın ve kalbi sana yönelsin seninle birtek huzur bulsun inşallah

canım benim seni o kadar iyi anlıyourm ki benimde sana benzer bir durumum var ve bende senin gibi kara kara düşünüyorum. iki kişi çok güzel anlaşıyor ama 3. şahıslar araya girince işler rayından çıkıyor keşke evlenmeseydinn diyorum ama bu kelime ne kadar acıtır biliyorum zamanı geri alamıyoruzz bu yüzden zaman kaybetmeden bırak gitsin hayatını cehenneme çevirmeye merakın yoktur eminim sanmıyorum eşin ailesini bıraksın onları korumayı bıraksın ailesiyle kanlı bıçaklı olması lazım anca sen o evden çıkar başka eve taşınırsın ayrıca senin ailene değer vermemesi tamamenn affedilemez birşey sevmeyebilirsin ama saygı duymak zorundasın. burda en büyk iş ailede işte mesafeyi ayarlayamıyorlar kahretsin gittiği yere kadar gider bu iş bence çok üzgünümm ((kaç yaşındasın bu arada 8

uzun uzun okudum ama aklima tek cikis yolu geldi neden evinizi kv nin yanindan tasimiyorsunuz boylece hem daha az gorusursunuz hemde esiniz ailesine iyi olmaniz icin sizi zorlamazz

İnşallah o durumlara düşmem bunun için bütün gücümü cesaretimi toplamaya çalışıyorum.

Aslında mantıklı bir insansın. Kendi kendine çözüm yolları üretemeyecek kadar çaresiz bırakmışlar seni maalesef.. Psikolojik olarak artık dayanma gücünü aştığın noktada yazmışsın, çok üzüldüm içinde bulunduğun duruma.. Anneden uzaklaşması lazım beyin olarak.. annesiyle konuşmayı denesen sen büyüksün biz bu konuyu aşamıyoruz eşimi seviyorum ve çıkmaza sürüklemek istemiyorum evliliğimi desen, nasıl olur acep :44:

Teşekkür ederim canım desteğin için. Yazılı olarak duygularımı anlatmayı bir kaç kez denedim ama eşim sabit fikirli ve yazdıklarımı söylemek istediğimden çok farklı algılıyor. O yüzden en güzeli yüzyüze konuşmak. Sonra da dananın kuyruğu kopacak zaten. Hayırlısı

Zor bi durum kendinizi ezdirme yın. Ve sakin çocuk yapmayın. Çocuğa yazık olmasin

Çok uzun olmuş yazarken fark etmedim Umarım uzun diye okumamazlık etmezsiniz lale1990 BİR KIZI BİR OĞLU

Ben baştan itibaren hatalı bir evlilik olarak görüyorum bence bazı insanlar evlenmemeli buna eşinizde dahil. sizin iyi niyetinizi görmüş ve bugüne kadar bunu sömürmüş bence insanlar düzelmez ama evlilik yıkmakta kolay değil ya sizi kaybetme korkusu yaşamalı ya da sizin beklentileriniz düşmeli hatta sıfırlanmalı.

Benim de esimle tanisma dugun nisan Hepsi toplam 4 ay surdu.. 2 sene oldu evleneli.. bizim en buyuk hatamiz bu kadar az tanidigimiz biriyle evlenmek... Ne kadar yanlis oysa... Benim. de esim ailemle gorusmuyor.. ve kendi anasina laf kondurmuyor.. Cok zor.. yasayan bilir.. rabbim feraha ulastirsin.. eslerimizi yanlislarindan dondersin..

Yeniden merhaba, Yazmadığım zaman zarfında yaşadıklarımı anlatayım sizlere. Kendimi ifade ettiğim o tartışmanın ardından baktım eşim terapist muhabbetine safsata olarak bakıyor. Elin adamı benim içimi dışımı biliyormuş gibi bana yorum yapacak ben de oturup onu dinlemeye dünyanın parasını mı vericem diyor. Ben de aldım kağıdı kalemi elime, doktora gitsem ne anlatacak ne söyleyeceksem güzel bir dille yazdım. Tüm sıkıntıları, ailesinin tavırlarını , hissettiklerimi, bana karşı baskılarını, aklımdan geçen ne varsa herşeyi. Tabi içine aşk sözcükleri serpiştirdim sinirlenmesin diye. En sonunda da onu ne kadar sevdiğimi ama gerçekten çok zorlandığımı söyledim. Ve mail olarak mektubu kendisine gönderdim. Akşama kadar hiç tepki vermedi. Ne aradı ne sordu. Akşam iftardan sonra hazırlan dışarı çıkıyoruz dedi. Gittik kahve içtik, tavla oynadık. Sonra ben sordum söyleyecek hiçbir şeyin yok mu diye. Açtı yazdıklarımı telefondan. Cümle cümle analiz etmeye başladık. O yazdığımdan ne anladığını ben ne anlatmak istediğimi yanlış anlamaya mahal vermeyecek şekilde anlattım. O gün ona söz verdim. Zamanında annene karşılık verdim ama ne derse desin sana havale edicem artık. Beni kıran bir hatası olursa araya sen girip beni koruyacaksın diye de ondan söz aldım. Evi ayırma işi yine rafa kalktı ama bana daha çok özgürlük tanıyacağını söyledi. Yeme içme konusunda bu günlerin tadını çıkaralım evde yemeğimizi yapan biri var annem öldüğünde zaten bütün işler sana kalacak şimdi ister dışarı çıkarız ister gezeriz ister evimizde film izleriz daha rahat oluruz yukarda yer içersek dedi. Ama her günümüz yukarda geçmeyecek. Haftada günleri böleceğiz. Bazen yukarda, bazen dışarda bazen de evimizde yiyeceğiz. Bu konuda da bu şekilde anlaştık. Ailemle ilgili de ortamı düzeltmeye çalışacak. Tam istediğim gibi değil henüz ama en azından yarın akşam annemler bize iftara gelecek . 3-4 gündür çok iyiyiz. Artık hesap vermemi istemiyor an an. İşe geldim işten çıktım yok artık. Ne kadar gidecek böyle bilmiyorum. Beni mi oyalıyor yoksa düzelecek mi zaman gösterecek. Ama kesinlikle tavsiye ediyorum mektup işi müthiş işe yaradı. Yalnız sakın suçlayıcı cümleler kurmayın. Ben seni anlıyorum sen şunları istiyorsun ama ben de bunları istiyorum ara yolu bulsak vs. Bu şekilde yapıcı şeyler yazın. Ben evlenmeden önceki beklentilerimi de yazdım. Ve ne bulduğumu nasıl hayal kırıklığına uğradığımı. Ama her fırsatta onu ne kadar çok sevdiğimi mutlaka ekledim. Bunlardan da önemlisi sürekli dua. Ya Cebbar Ya zulcelali velikram zikrini her gün çektim ve hala çekiyorum. Ya cami ya vedud zikrini de çekiyorum her gün. İnşallah böyle beni heveslendirdiği ile kalmaz. O da adım atar ve evliliğimizi kurtarırız. Eğer bu evliliği devam ettireceksem bazı şeylere mecburum bunun farkındayım. Fedakarlık yaparım seve seve ama kendimden taviz veremem. O da bunu anlarsa evliliğimiz gayet mutlu bir şekilde devam eder. Rabbim hepimizin yardımcı olsun ve eşlerimize idrak etmede kolaylık nasip etsin, akıl fikir versin. Yalnız henüz kv unsuruna karşı nasıl davranacağımı bilmiyorum. Sanırım biraz daha siyasi davranıp, iyi gelin imajı çizicem ama yine kendi bildiğimi okıcam. En azından şimdilik evime kafasına göre pat diye dalamıyor. Bu da birşeydir :) Y

Arkadaşım aynı şeyleri ben de yaşadım. Biz de ailesi karışmasa çok iyiydik fakat ailesinden dolayı düğün günümüzden boşanmamıza kadar çok sıkıntı çektim. Ben de senin gibi çok çabuk karar verdim evliliğe hem de ailemin istememesine rağmen. Bizim maddi falan hiç bir sorunumuz yoktu lakin ailesi tam bir pislikti. Nişan yüzüğünü takar takmaz yasakları gelmişti. Kıskançlıklar en ufak şeyden kavga çıkarmalar. Hep alttan aldım halbuki ne büyük salaklık. Şimdiki aklım olsa o yüzüğü 100 kez kafasına fırlatmıştım, her neyse düğün gününden başladılar rezillik çıkarmaya fakat sabrettim. Evlendik bu başladı sıkıntılara çalışıyorum param var ailemin bir kızıyım. Aileme gitmem sorun oldu gelmeleri sorun oldu. Hatta telefon bile sorundu. Daha neler neler yaşadım. Tüm psikolojim alt üst oldu. Yolda yürürken bile korkuyordum. İlaçlarla ayakta duruyordum. Baktım ki bundan adam olmaz bastım boşanma davasını ayrıldım. Allah a havale ettim onu. Şimdi özgüvenim yerine geldi. Ne kadar salakmışım diyorum kendime. Bence sende iyi analiz etmelisin. Bir ömür bu adamla geçer mi? Bu adamdan çocuk yapılır mı? Cevabın hayırsa sana tavsiyem arkana bakmadan kaç kurtar kendini. Bu olayı yaşamayan anlayamaz ben birebir yaşadım çok şükür kurtuldum. Tabi üzülüyorum zaman zaman ama kalsaydım kahrolucaktım her gün onunla... iPhone 'den Kadınlar Kulübü aracılığı ile gönderildi . push ; Y

Merhaba, Bir yıllık evliliğimin çoğu aşamasında forum sitelerinden yardım almaya çalıştım. Çok zorlu dönemler geçirdim, defalarca boşanmanın eşiğine geldim. Fakat şu an ne boşanabileceğim bir durumdayım ne de huzurluyum. Bu yüzden durumumun tekrar dışarıdan değerlendirilmesi bana daha çok fikir verebilir diye bu siteye üye oldum. Danışmana gitmek istiyorum ama eşim kesinlikle yanaşmıyor ve benim gitmemi de istemiyor. Gizli saklı gitsem öğrenme riski var ve bu zaten kökten evliliği bitirir. O yüzden en sağlamı internet diye düşündüm. Benim gibi sıkıntılarla karşılaşmış olan insanlar belki bana yol gösterebilir. Dediğim gibi bir yıl önce evlendim. Ve evlilik öncesi tanışma, söz, nişan evresi toplamda 5,5 ay anca sürdü. Aralıkta tanıştığım eşimle gerçekten aşık olarak evlendim. Evlilik öncesi ben bu süreci ne kadar uzatmak istesem de eşim bir an önce de evlenmek istediği için uzatamadım. Gerekçeleri de şöyleydi; mayısta evlenirsek hem yazı beraber geçirmiş oluruz hem de eylülde ikinci bir tatile çıkabiliriz. Ayrıca kendisi 33 yaşında olduğu için o dönem daha fazla beklemeye gerek görmüyordu. Evlilik için maddi sıkıntım yok diyordu. Annesi de yıllarca evliliğe yanaştıramadığı oğlunu hazır ikna olmuşken bir an önce evlendirmek istiyordu. Ailem de özellikle annem kimseyi beğenmeyen kızını ilk defa biriyle ilgili evlilik planları yaparken gördüğü için kısa zamanda evliliği makul buluyordu. (Bu arada ben de 28 yaşındaydım.) Velhasıl evlendik. Ve ben o zaman akıllıca bir iş yaptığımı düşünerek annesiyle altlı üstlü oturmayı kabul ettim. Eşimle fikir ayrılıklarımız farklı düşünce yapılarımız var. Bu sebeple bir çok konuda tartışıyorduk. Ama aramız iyiyken bizden mutlusu yoktu. Tabi ben inatlaşmazsam, istediklerine olumlu yaklaşırsam da benden iyisi yok. Evliliğimin ilk ayları dahil çok problemler yaşadım. kıskançlık, güvensizlik vs. Ailesine özellikle annesine karşı aşırı düşkünlüğü nedeniyle de çok tartışıyorduk. Tek erkek çocuk ve sorumluluğu büyük. O yüzden annesinden uzakta oturmayı da asla kabul etmiyor. Üstüne üstlük onlarla yeyip içmemizi istiyor. Her işten gelişimde önce annesine gözükecekmişim. Gelinini görmek istermiş. Yeri geldiğinde annesi evime de karıştı. Yeri geldiğinde yaptığım işleri beğenmeyip herkesin içinde bu güne kadar ne işini gördük ki tarzında cümlelerle güya şaka yollu laf çarpmaları oldu. Ben ister istemez tepki verdim ve ardından kocamdan güzel bir azar işittim. Annesine karşılık verdim diye günlerce konuşmadığımız oldu. Sonra annesi annemle tartıştı. Annesi annemin yapmadığı şeyleri yaptı diye gösterdi. Ve buna eşim inandı. Eşim de bundan sonra aileme cephe aldı. Kimseyle görüşmedi. Bir tartışmamızda bana tokat attı ve ben evi terk ettim annemin evine gittim. 10 gün sonra geldi boşanmak istemediğini beni sevdiğini söyledi. Her şeyi düzelteceğini söyledi. Ama annemlerden özür dilemeden beni aldı eve geri getirdi. Bir ay kadar bekledim annemlere açıklama yapsın diye. Çünkü onlar da biliyordu bana vurduğunu. Nafile. Aileme olan tavırları nedeniyle ailesine tavır takınıp, yanlarına çıkmadım onlarla yemek yemedim. Eşim beni bırakıp yukarı çıkıyordu yemeğe. Aramız açıktı 2 hafta kadar. Mesafeliydik. Sonra araya arkadaşları girdi. Her ne kadar konuşmaları eşimin bir kulağından girip diğerinden çıksa da ben sözlerini dinleyip hep adım attım. Ailesiyle eskisi gibi muhabbet etmeye çalıştım, içimden gelmediği halde. Aileme gitmesi veya araması için kesinlikle söz söylemedim baskı yapmadım ki bu zamana kadar hiçbiriyle asla konuşmadı. Arada ben aileme gittim. Aramız iyiyken sorun çıkarmadı ailemle görüşmeme. Ama aramız açıksa asla. Bu arada eşim için annesi kusursuz bir insan. Yere göğe sığdıramıyor. Asla hatasını kabul etmiyor. Ve ben buna gıcık oluyorum. Aileler olmasa fikir ayrılığını bertaraf ediyoruz. Çok da güzel anlaşıyoruz. Benim ailem olmasa ve ben onun ailesiyle şu an olduğu gibi siyasi davranıp iyi geçinirsem de çok iyiyiz. Ama ben kendimi suçlu hissediyorum. Sürekli arasam, en az haftada bir gitmeye onları görmeye de çalışsam vicdanım rahat değil. Son bir haftadır benim adımlarıma ailesi mutlu olduğunda mutlu olan eşim gözüme batmaya başladı. Ben ne zaman birşeye üzülsem surat assam eskiye dönüyoruz. Cumartesi günü olduğu gibi. Annesine kırgın olduğum için yanlarında gülücükler saçmadım. Eşim de bunu o anlaşmalı günlerimize nokta olarak kabul edip bana iyi davranmayı bıraktı. Aramızda büyük bir tartışma geçti ve beni aşağılamaya başladı. Şimdi bana kölesiymişim gibi muamele ediyor. Bana hayatımın hatasısın dedi. Madem öyle dön hatandan dedim. Ona başka çare bırakmıyormuşum zaten. Zaten işe geldiğim işten döndüğüm evden çıktığım her dakikamın haberini veriyorum kendisine. Her anım takipte Eşimi kalbimdeki tüm kırıklara rağmen çok seviyorum. Onun da beni sevdiğine eminim. Ama karakter olarak çok bencil birisi. Adım atmak için benim dört dörtlük olmamı bekliyor. Ben ailesini ailem kabul edip her şeyleriyle haşır neşir olacağım kendi hayatımdan önce onlarınki gelecek ondan sonra benim için adım atıp, değişecekmiş. ailemi bu kadar dışlaması da canıma tak etti artık. Kendimi o evde hapis gibi hissediyorum. Hiçbir şeyden zevk almıyorum. Dışarıdan bakıldığında evliliğim nasıl gözüküyor bilmiyorum. Eşim çok zorlu bir insan. İş arkadaşlarımdan yaşadıklarıma bizzat tanık olanlar bu adamı senden başka kimse idare edemezdi diyor. Ama ben de yoruldum. Nasıl davranacağımı bilmiyorum. Bir yandan düzelsin değişsin diye dua ediyorum bir yandan boşa kürek mi çekiyorum acaba diyorum. Eğer değişmeyecekse bir ömür onu böyle çekemem. Çok yıprandım. Boşanmalı mıyım bilmiyorum. Yardımcı olursanız sevinirim. Teşekkürler.

ya bu adamın kafasını sürekli oyalayacak bişey lazım anasının kaprislerini görmezden gelebilmesi için.. hiç sevmiyorum bu annelerin arada bırakan mıy mıy yalandan sevgi gösterişlerini, arada kalmayı tercih eden erkek tiplerini.. Evlerden uzak etsin Allahım, herkese huzur versin yuvasında inşallah..

Çok üzüldüm senin için arkadaşım, kayınpederin yok mu o nasıl biridir?

Maalesef ben de aynı görüşteyim Keşke kocam herşeyin farkına varsa. Onu ne kadar sevdiğimin, onun için ne fedakarlıklar yaptığımın.. Öyle ki ben onun ailesiyle ilk zamanlar gerçek anne kız, görümcelerimle ) abla kardeş gibiydim. İllaki gözüme batan yanlışları oluyordu benim de yanlışlarım olduğu gibi. Ama ben onların yaptıklarını bir şekilde bertaraf ediyordum. Onların bana karşı saygısını eşim yok etti. Eşimin bana saygısı yokken kavgalı zamanlarımızda beni onların yanında aşağılarken veya onlara karşı hiç savunmazken haklı bile olsam suçlarken nasıl onun ailesi bana saygı duysun ki? Görünen o ki ne benim kocamın değişmeye niyeti var ne de benim kendimden vazgeçmeye niyetim. Ben yuvamı kaybetmiş olucam belki ama şükür ki yanımda ailem var. Onlarsa gerçekten evlatlarının mutluluğunu yok ediyorlar. Kimse oğullarını benim kadar çekmez.

Eşiniz size değer verip konuşup sizinle ortak nokta bulmaya çalıştığı için çok şanslısınız. gerçekten sizi hala seviyor. Benim eşim demek isterdim ama pazartesi sabahı beni boşadığı için diyemiyorum, mahkeme salonuna bile bütün ailesiyle geldi. hakime hanım boşanmak istiyor musunuz dediğinde kendisi değil avukatı atıldı evet diye... yüzüme bakmadı, tek kelime etmedi, mahkeme sonunda bir helallik istemedi... kaç senelik evlilik, birliktelik... içim yanıyor ama beni istemeyen birini nasıl isteyebilirim. o kadar çok yalanla ve ailesini tutarak gitti ki... hakkımı helal etmiyorum, Allah'a havale ediyorum. dilerim ki günün birinde verdiğim değere ve aşka değecek biri çıkar karşıma... Allah anasının eteğinin altından çıkamamış erkeklerden korusun hepimizi... Y

çok üzüldüm durumuna yapableceğin en mantıklı şey Eşine bir mektup bırak sevgini üzüntüleri kırgınlıklarını dile getir evlilikteki beklentilerini dile getir onu sevdiğini de dile getir ama kendininde değerli olduğunu dile getir şuanda eşin ne yazık ki sana değer vermiyor o sana değer vermiyorsa sen kendine değer ver yapman gerekn tek şey ailene dön ailen zaten arkanda boşan demiyorum bu son çaren olmalı annelerimiz babalarımız boşanmış olsaydı dünya ne hale gelirdi o yüzden sabırlı ol ailenin yanına git ondan uzaklaş o da uzaklaşsın özlesin seni değerini anlasın gerçekten pişman olsun ve sana değer verdiğini anladığın gün onu kabul et evine mümkünse evini başka yere taşıma şartı koy. çok şükür çalışıyorsun bu büyük bir nimet ve ekonomi özgürlüğün var kimseyede muhtaç değilsin. Diyelim kocan hiç dönmedi anla ki seni sevmiyor sana asla değer vemicek bu evlilikte anca senin çabalarınla yürür ama tek taraflı yorulursun sevgin biter bir bakmışsın çocuğun olmuş ondan sonra ayrılmak daha zor gelir iyi düşün allah yardım etsin gerçekten çok üzüldüm kaynana söyleyecek laf bulamıyorum allah ıslah etsin canım 8

Eşim ailesiyle ilgili herşeye karşı kendini tetikte tutuyor. Ben ne dersem hemen cephe alıyor. Ne yapsam ailesine karşılık olarak görüyor. Bu yüzden başka eve çıkalım teklifini daha önce de yaptım kesinlikle yanaşmıyor. Annemden uzakta asla oturmam diyor. Ev alsak bile annemlere yakın olarak belki yine altlı üstlü ev tutarız diyor. Yani benim kv den kurtuluşum yok. Eşimin ailesiyle bunu konuşsam direk üstlerinden atacaklar bizlik birşey yok gidin taşının diye. Ama arkadan eşimi dolduracaklar. Bu da ilk olmaz zaten.

Bir psikologla internet üzerinden görüştüm ama yakınımda 5-10 dkda gidebileceğim bir yerde maalesef yok ve uzak yerler benim için büyük risk. Sürekli takipteyim ve izinsiz gitmeye cesaretim yok. Ev alma işi imkansız. Özellikle de bu tartışmalar büyüdükçe ailesine düşkünlüğü kat kat artıyor. Ev alıp çıksak bile annesini de yanına ya da yakınına götürecek. Bunu defalarca söyledi. Yani hiçbir şey değişmeyecek. Çok şükür çalışıyorum kafa dağıtıyorum bir nebze de olsa. Ama eve gider gitmez gudubet suratlarla karşılaşıyorum. Kayınvalidem yüzüme dahi bakmıyor. Ben farkında değilmiş gibi selamlaşıyorum yemeğimi yeyip aşağı evime iniyorum. Yani evde yemek olayı da imkansız. Bunun tartışması da defalarca çıktı. Evimizde yemek yiyemiyoruz, annesine artık biz aşağıda yiyeceğiz diyemezmiş. Bla bla... Ayrıca ben gelmicem sen çık demek de ayrı sorun. Gerçi şu an iki düşman olduğumuz için herşeyi bireysel takılıyoruz. Ama ben boşanma arefesinde olarak gördüğüm için kendimi bir tatsızlık yaşamamak için ailesine karşı herşey yolunda imajı çizmeye çalışıyorum. Aslında görüldüğü gibi benim yollarımı hep kapatıyorlar. Her şey ayrı ayrı boşanma sebebi. Biri düzelse öteki taraf patlak verecek. Benim evliliğimin kocamın hatalarını fark etmediği sürece düzelme şansı yok sanırım

ooo kayınvalide tehlikeliymiş ya.. peki bunları hiç umursamamayı denedin mi? yani kendi başına bişeyler yapabildiğini gösterdin mi? hani alır başımı giderim hiç birinize ihtiyacım yok demekten ziyade ben mutluyum ama sizsiz daha da mutluyuz imajını verdin mi? umursamamazlıktan gelsen biraz yemeğini yap kendi evinde işten geldikten sonra mesela kocana söyle bugün ben sana yemek hazırlamak istedim de.. çünkü bunlar gerçekten ihtiyaç beraber zaman geçirilmesi gerekiyor evlilikte sadece yatalım kalkalım olmuyor.. . push ;

Ben de diyorum aileme bu şekilde tavır almasına bunca zaman neden izin verdim ki :/

Ben de sizlerle aynı şeyi yaşıyordum. Ne zaman tartışsak konu mutlaka ailesine karşı yaptıklarıma geliyordu (oysa ki 2 senelik evliliğimi düğünümü nişanlımı zehir eden annesi ve kız kardeşiydi). Ben alttan alarak 2 sene dayanabildim. Yarın sabah davamız var. Anlaşarak boşanıyoruz. Hiç bir kadın dimdik duramayacak kadar zayıf değildir. Korkmayın kızlar. Hiç bir şey şu an yaşadıklarınızdan daha zor olamaz. Kangren olan uzvu kesip atmalı ki daha fazla yayılmasın... Arkanızda duramayın erkek olamayan biriyle ne kadar yaşanabilir ki?

Evliliğimin ilk zamanları kayınvalideme çok güveniyordum. Çoğu sorunumuzda ondan yardım alıyordum. Ama zamanla baktım ki anlattıklarımı bana karşı kullanıyor. Psikolojik danışman konusunda bana destek olacağını söylerken başta, son zamanlarda oğlum deli mi deli doktoruna zorluyorsun gibi laflar etmeye başladı. Ve şu an bana karşı zaten kötü gelin takıntısı var. Her yaptığımın ardında bir hata arıyor. Şu anda da benimle konuşmuyor ayrıca. Selamımı dahi almıyor o derece. Ama ben farkında değilmişim gibi davranıyorum. Gel gelelim ben bu konuda ondan yardım istesem bile öncelikle beni tersleyeceğini düşünüyorum ki bahsettiğimiz; oğlu bana vurduğunda bile "sen ne çekiyorsan çenenden çekiyorsun" diye ve daha da kötüsü "siz evlendikten sonra huzurumuz bozuldu" diye beni suçlayan bir kadın. (Dipnot geçeyim o gün gördüğüm şiddet de eşimin, annemin evinden otobüsle dönmemi istemesine karşın - henüz saat 17:30 - trafikte otobüs çekmek istemiyorum bir saat sonra babam gelecek onunla döneceğim diye diretmemden kaynaklı. Sözünü dinlememişim. Hadi diyelim yardım talebime karşılık kayınvalidem bana arka çıktı. Eşimin inadı bana karşı. Ben taşınmak istediğim için asla yanaşmayacaktır. Kayınvalidem de bana bolca nasihat vermenin ötesinde başka destek olmayacaktır. Örnek vereyim kayınvalidem eşimin kafasına annemin benim evliliğime karıştığı düşüncesini yerleştirmiş ki annemin bu olaylardan dahi haberi yok zavallı kadın. Ve bana da sürekli benim annem de benim evliliğimi bozmaya kalkmıştı diye anlatır. Bir şey daha belirteyim. Ortak bir arkadaşımız durumun bilincinde. O kayınvalidemle konuşmayı denediğinde ayrılsınlar, ilk ayrılanlar onlar mı sanki diye tepki vermiş. Şu an zaten kayınvalidem gözümde kötü kadın. Yuvamı yıkmaya çalışan biri. O yüzden pek ona yanaşacağımı sanmıyorum, sadece siyasi davranıp saygıda kusur etmemeye çalışıyorum.

Eşimden dünden bu yana bir yumuşama var. Ama tepkimi net bir şekilde belli ediyorum. Kendimi toparlamak için biraz daha zamana ihtiyacım var sonra oturup konuşucam. Değişmesi gereken çok şey var. Ne kadar çok şeye gönülsüz katlanıyormuşum. Rabbim hayırlısını nasip etsin. Eğer hayır getirmeyecekse bu evlilik kalbimden de hayatımdan da çıkarsın onu.

Beni rahatlatan, fikir veren destek ve yorumlarınız için teşekkür ederim. Sürekli zikir çekiyorum, dua ediyorum. Allah'tan başka kimse bu adamı yola sokamaz. Biraz da etkisini gösterdi sanırım dualar. Eşim hafta sonu sürekli ortam yumuşatmaya çalıştı. Laf attı, espri yaptı, arabayı kullanayım diye bana verdi vs. Dün akşama kadar hiç yüz vermedim. Dün gece iftar sonrası tekrardan tartışmaya başladık. Ve tabi yine o annesinde ben evimde. Sonra kalktı geldi. Ne derdin var anlat dedi. Başta tersledim ama sonra size anlattıklarımı tabi daha ılımlı bir şekilde ona anlattım. Boğulduğumu, dört duvar arasında kaldığımı, sürekli her şeyi ailesine bağladığını, onun hayatında zerre değişiklik olmadığını benim tüm hayatımın altüst olduğunu, kendi kendime hiç karar alamadığımı, arkadaşlarımla dışarı çıkamadığımı, habersiz markete gitsem sorun çıktığını vs vs. Bir taraftan da hıçkıra hıçkıra ağladım tabi. Ben bile kendime şaştım bunlar nasıl patır patır döküldü diye dilimden. Sonra tabi en önemlisi ailem. Sen her gün görüyorsun anneni özlemek ne onu bile anlamazsın. Benim ne kadar acı çektiğimi görmüyorsun dedim. Terapiste gitmek istediğimi söyledim. Ben seni anlamıyorum sen beni. Ben düşüncelerimi haklı buluyorum sen kendi düşüncelerini. Bu sıkıntıyı baş başa çözemiyoruz dedim. Tabi ki yine yanaşmadı terapiste. Bir aile yakınımız bu durumdan haberdar. Eşi çok samimi olduğum bir ablam ve ben aileme anlatamadığım bu sıkıntıları onunla paylaşıyorum. Az çok eşim de arkadaşıyla konuşuyor. Bu akşam onlara gidecekmişiz iftara. Sanırım bir açık oturum yapılacak. Sonuç ne olur bilmiyorum ama boşanma kararı alan ben, yine başa sardım. Kafam allak bullak oldu. Bundan sonra benim tavırlarım değil kendisininkiler önemli. Offf beni mi oyalıyor acaba :/ Y