canım o henel benm ben diyenlerden egoistleri cıkartırsak kenara asıl mesele her insan özeldir. sende özelsin bak bir kendine gözüne kasına agzına yüzüne zihnini kalbini düsün. belki suan degersiz hissediyorsuun ama biriciksin gözüne kendini 1 aylık bebek 6 aylık beebk 1 yas bebegi olark getir. nasılda korunmaya muhtac nasılda tatlı. yada coxukken düsün işte hala aynı ruhtasın. ve özel kılınmıssın.

Kendinizi severek işe başlayın, kendinizi eğrilerinizle doğrularınızla, kusurlarınızla sevin, her birey gibi değerli olduğunuzu önce ruhunuza, aklınıza kabul ettirin. Olduğunuz gibi görünmekten asla çekinmeyin, sevmediğiniz veya sevdiğiniz şeyleri söylemekten kaçınmayın, siz karşınızdakileri nasıl ki olduğu gibi kabul ediyorsanız sizi de olduğunuz gibi kabul etmeleri için duygularınızı kamufle etmeyin.

Canım bişey sorcam. çocukluğunda ailen seni dinleyip fikirlerine önem verimiydi. yoksa sen bişey anlatırken anlattıklarını umursamayıp başından mı savardı.

Kızlar merhaba. Ben biriyle muhabbet ederken kendi duygu ve düşüncelerime odaklanamıyorum, daha çok karşımdakinin düşüncesine, yapısına göre şekil alan bir konuşma şeklim var. Kendimi değersiz bulduğum için benli cümleler kurmakta zorlanıyorum. Misal ben bunu çok severim, ben şundan asla hoşlanmam gibi cümlelerim yoktur benim ve biriyle muhabbet ederken genelde dinleyen konumunda kalıyorum, karşımdaki gereksiz bir şeyden bahsederken en ince detayını bile uzun uzun anlatabilir ancak ben önemli bir şey bile söyleyecek olsam kısa ve hızlı hızlı söylemeye çalışıyorum, Ne şekilde düşünerek bu düşünce şeklimden kurtulabilirim, bu düşüncemin altında değersizlik ve diğerlerinden aşağıda hissetme duygusu yatıyor sanırım. Kendine saygı duyan, kendini iyi tanıyanlar nasıl yapıyorsunuz bunu?