dogudamısınj canım sende? zafya

Yerinizde olsam şuan yaşadığım sıkıntıları beni daha yukarı taşıyacak birer basamak olarak görüp, doktoramı bitirirdim. Sonuçta bunlar geçici zamanlar, sonsuza kadar orada yaşamayacaksınız, sonsuza kadar o insanlarla görüşmeyeceksiniz. Bazen bir şeyler elde etmek için başka şeylerden fedakarlık etmek gerekiyor. Dört dörtlük hayat var mı zaten?

Evet işte buna siz müsade ediyorsunuz. Öyle düşünün. Siz imkan vermeseniz bu olumsuzluklar oluşmayacak. Daha pozitif bakmaya çalışın. Şu an belki sizin için komik gelir bu yazılanlar ve saçma gelebilir. "Hadi canım sen de ne biliyorsun" diye düşünebilirsiniz. Ancak dediğim gibi, biraz daha pozitiflik ekleyin hayatınıza gerçekten sizin için birşeyler kolaylaşacak.

Bende 5 yıl önce sizinle aynı durumdaydım.. kültürünü bilmediğim insanlar ve tek başına olmak beni çok zorlamıştı.. sanırım bu biraz da karakterle alakalı kimisi çabuk adapte olabiliyor.. ben ise hala yer yer zorlanıyorum.. en kötüsü de zamanla onlara benzemeye başlıyorsun..

Bu sanırım biraz da istememekle ilgili. Bir kere nefret edince ve niyetiniz bu olunca artık o şehrin her şeyi batmaya başlıyor insana. Ben de bunu bir şehirde uzun süre yaşadım. Ama sonra "madem mecburen buradayım, bu şehirde hoşuma gidecek şeylere odaklanayım, avantajlarını yaşayayım"dedim ve işe de yaradı. Çok çok sevmedim evet ama nefret içinde şehirle de zıtlaşarak günlerimi mahvetmedim. Bir de bir sır var ki hayatta;sevmediğimiz acı gerçekleri kabul ettikçe kurtuluyoruz onlardan, ittikçe değil...

çok teşekkür ederim canım. hayatıma gıren sacma sapan ınsanları bıle takar oldum takıntılı yaptı benı burası. eskıden boyle degıldım resmen benden bıseyler goturuyor burası. saglıgımdan vs.

canım bızde tayın yok malesef cakıılı kadro ama ıstıfa edıp baska kadro bulursam ki suan cok zor anca oyle olur. ayrıca burdakı ınsanlar ıle kultur olarak uyusmuyoruz ve benım umudum yok aşk konusunda. sacma sapan dengim olmayan ınsanlarla takıldım burda ve onlara kafamı takıp kendı kendımı uzdum. acıkcası bu sehırde benı baglayan sadece işim var. doktoradan sonra kalmak ıstemıyorum. emeklı olana kadar burda kalma düşüncesi bende panik stres yaratıyor resmen.

ıstda yaşadım hep. aılem dostlarım herkes suan orada. ben yalnızım burada. ustelık doktoram da ıst da devam edıyor ama doguda kadro buldum ve buraya gelınce doktoramı uzaktan halletmek zorunda kalıyorum. ızın hakkım malesef vermıyorlar yıllık ızınlerımden kullanıyorum gıtmek ıcın. doktora bıtınce batıya gelme garantısı malesef yok ama sanırım ıstıfa edıp yurtdısına cıkarım dıye dusunuyorum. cunku bu sehırde omrumun sonuna kadar kalamam. zaten suan psıkolojım bozuldu bu emeklı olana kadar kalma düşüncesi bile benı panıkletıyor

Sizi çok iyi anladım başıma böyle bir şey gelmese de... öncelikle hiçbir şeyde zorunlu değilsiniz yani emekli olucam burada vb düşüncelere girmeyin mutsuz olacağınız bir işte kimse emekli olana kadar çalışamaz ama doktoranızı bitirin burada ve size kafa olarak uymayan insanlarla muhattap olmayın gün doğmadan neler doğar bitirdikten sonrasını düşünürsünüz belki öğretim üyesi olarak bir yer bulursunuz ya da yurtdışı ya da hayatınızın aşkını bulursunuz kim bilir?

erzurum canım istanbuldan erzuruma atandım. ama gel görki hıc alısamadım soguk. ınsanları da bır garıp. iş ev arasında yalnızlıktan, oturup çay içmeyecegım ınsanları aklımda buyutup takıyorum. kendımı üzüyorum. ama istanbuldayken işsizdim işsizlik derdım vardı ama evimde aılemle ve sevdıklerımleydım

Inanın çoğumuz isyerimizi veya arkadaş ortamını sevmiyoruz ama napalim hayat şartları çalışmak zoru dayız biraz dişinizi sıkın belki daha iyi bor yere gitme imkanınız olur.

amin inşallah canım. vardır allahın bir bildiği zafya

canım doktora bitimine 3 senem var. erken bıtırmeye calısıcam. malesef akademısyenlerde tayin de olamıyor. çakılı kalıyorsun başka kadro bulmadıkca. cok stres yapıyorum ya burada cakılı kalırsam ya omrumun sonuna kadar burda olursam vs dıye stresın alasını yapıyorum. ustelık burda hayatıma kısa surede olsa sacma sapan ınsanlar gırdı. o ınsanları gozumde buyutup onlara takılı kalıyorum. eskıden boyle degıldım bu şehir benı cok degıstırdı resmen benden bişeyler goturuyor ama işte okadar sınava gırdım cıktım emeklerım bır anda atılmıyor malesef ıstıfa da kolay edemıyorum zafya

amin inşallah canım. kendımı cok şükür işim dıye avutuyorum ama yınede bulundugum yer benı mutsuz edıyor. vardır allahın bir bildiği

Istemedigi yerde istemedigi işi yapip istemedigi maaşı alanlar var. Birde korku ve sogukla başedip ulkeyi koruyanlar var. Kendinizi bu kadar önemsemeyin.

Canım neden o kadar uzun vadeli planlar yapıyorsun. Şurada 5 dk sonranın garantisi yok. Yaşadığın yer sana göre kötü ama mutlaka iyi yerleri de vardır. İnsanlarla mecbur kalmadıkça muhattap olmak zorunda değilsin. Kendini kurtarmak ve yurtdışına gitmek istiyorsan bunları dert etmeyi bırakıp kendini devamlı alanında geliştirmen gerekiyor. Ayrıca çıkarabildiğin kadar makale çıkarman gerekiyor. Yurtdışında ilerlemek istiyorsan araştırmalarınla ilgili kanıtlarını bu şekilde sunabilirsin.

Ne diyeceğimi bilemedim. Umarım güzel olur hersey

Şükret şu aralar herkes bi alışamadım işimi sevmiyorum modunda dışarıdaki işsizliğin farkındasınız zaten bu lafın üstüne daha ne denebilir ki

aynen canım bızım meslek yurtdısında degerlı burada hıc degerı yok. akademısyenlıkte de torpıl olmadan zor cunku kadro bulmak zor. bende neresı olursa gıderım mantıgında doguda kadro acılınca basvurmustum alındım ama keske basvurmasaydım suan belkı daha mutlu olurdum dusuncesı aklımı kurcalıyor SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

Valla ablacım ben bir gelecek görmediğim için PhDyi bıraktım Neden dersen akademik hayat hiç bana göre değil iş nerde bulduysan oraya gitmek zorundasın hiç sevmediğin bir yerse bile çünkü iş yok. Postdoc az, kadrolu iş zaten yok. Oturdum düşündüm ordan oraya savrulmak istemiyorum. Ofis arkadaşım İsveç'e gitmek zorunda kaldı, soğuk, karanlık, sosyal olarak sıkıcı... kız burası o kadar sıkıcı ki Almanya bir New Yorkmuş dedi siz düşünün. İş baktım, iş buldum sonra okulu bırakıp büyük şehre taşındım çünkü o küçük şehri çekecek halim artık kalmamıştı. Küçük Alman kasabaları inanılmaz sıkıcı. Hayatımı orda heba etmek istemedim. PhDye de büyük hevesim kalmamıştı zaten. Size gelince sizin PhDye hevesiniz var bence siz bırakmayın. İstanbulda iş bulamaz mısınız? Bence İstanbulda kendi alanınızda akademik olmayan endüstriyel bir iş bakın, istifa edip geri taşının, PhDyi de tamamlayın mutlu mesut yaşayın. PhDden sonra zaten iş aramak zorunda kalacaksınız, şimdi başlayın bence. Alanınız nedir, iş imkanı var mı?

Istanbulda mı yasadın hep? Hergün istisnasız okula gidşyor musun? Yoksa sadece ders oldupu günler mi? Doktora bitince Batıya geleceğinin garantisi var mı?

3 senem var canım ama konstantre bıle olamıyorum stresten, burda kalma dusuncesınden ve sehırden dolayı. psıkologa bıle gıdıyorum. sacma kuruntular ile hayatıma gıren sacma sapan ınsanlara bıle kafayı takıyorum

Yakında bende yanınıza gelirsem şaşırmayın Çünkü danışman hocam anca doğuda kadro bulursun dedi :)

Kızlarımızın en büyük eksikliği zorluk karşısında fes etmek, işten çıkmak, Böyle zirveye erişemezsin her zorluğun yanında mutlaka kolaylık vardır Bence onlara konsantre ol, birde daha kolay olacak günler mutlaka gelecektir, zorluk çekmeden rahatlık gelmez, dayanın Yolunuz açık olsun

malesef ozel sırkette ıs ımkanı yok bızde canım alan olarak. o nedenle ya kpss ile beledıyelere ggırecektım ya akademısyen olucaktım. akademısyen oldum ama hıc bana gore olmayan aynen senin dedıgın gibi isveç gibi soguk (eksi 20lerde sıcaklık) karanlık sosyal olarak bana hıcbır sey sunmayan bır sehırdeyım suan. phd den sonra iş aramak zorunda kalmıcam cunku zaten işim var kalıcı kadro benım ama benım amacım bu sehırden kurtulmak cunku benı cok etkılemeye basladı takmayacagım seylerı takar oldum. sacma sapan ınsanlarla ugrastım vs..

kesinlikle canım ama bazen de dıyorumkı hayat kısa yarın ölecegımı bilsem suan burada olurmuydum tabıkıde hayır. işimi sevıyorum ama şehre alısamadım. baya uygun bır yer degıl. en güzel yıllarım burda gecıcek emeklı olana kadar burda yaşama düşüncesi bile beni panik ediyor ve başımı agrıtıyor. ileride keşke dermıyım acaba dıye de dusunuyorum. . push ; alwaysnforever

Yalnızlığı sever misin bilmiyorum ama ben kimseyle görüşmesem bile hayatına devam edebilen bir insanım. İnan insanlar birbirini daha çok yoruyor. Bir cafeye tek gidip kitap okuyabilmek, sinemaya tek başına gitmek, tek başına yürüyüşe çıkmak bile o kadar güzel bir şey ki... bazı şeylerin yalnızken bile çok güzel olduğunu insanlardan kurtulunca farkediyorsun. Seni etrafındaki insanlar yıpratıyorsa mecbur olmadıkça konuşma, iletişim kurma. İş ortamındaki insanlarda bunaltıcı olabilir. Fakat yine de çok saygın insanlar da vardır.

Doğuda olmak nasıldır bilemem siz yaşıyorsunuz, en iyi siz anlarsınız. Şuan bende yüksek lisans yapan ve bilim insanı olmaya çalışan biriyim. Sizin yerinizde olsam sonunda emeklerimin karşılığını aldım, istediğim meslekteyim elbette zorlukları var ama daha iyi yerlere gelebilmek için katlanmak zorundayım diye kendimi telkin ederdim. Bence doktora yaparken sahip olunabilecek en iyi işe sahipsiniz. Eğer özel sektöre girerseniz doktora tezinizi asla bitiremezsiniz. Özel sektörün nasıl olduğunu bilirsiniz sizden maksimum fayda bekler ve minimum maaş verirler. Özel sektöre girdiğiniz anda emin olun daha çok yıpranırsınız. Araştırmalarınıza, makalelerinize ve önünüze bakın. Her yaptığınız iş sizi daha öteye taşıyacaktır. Bir an önce doktora tezini bitirmeye bakın.

Özel sektörde çalışmaktansa sevdiğim mesleği yapmayı tercih ederim ve sonunda ferahlık var elbet sonradan başka bir yer olur diye kendimi telkin ederim :) F flower_rose

Hangi şehirdesiniz özel olmazsa

Erzurum güzel şehirdir, diğer Doğu illerine nazaran hatta çok şanslısınız. Yapılacak bir çok aktivite var. Çoğu iç Anadolu ve batı şehirlerinden daha gelişmiş. 3 tane avmsi var, kayak yapabilirsiniz, bir başlarsanız doyum olmaz zaten.. curling arena ve buz pateni de var.. şehir merkezi güzel, kampüs kışın çok güzel. Baharda pikniklere çıkın. Palandöken göletinde ve kampüste alanlar var. Çay bahçeleri de güzel sayılır. Yazın serin olur zaten. Trabzon yakın mesela gidin orayı gezin, diğer çevre iller de güzel. Sevmediğiniz aklınıza takılan insanlarla görüşmezsiniz, işim var dersiniz olur biter. bol bol akademik çalışma yapın.. Üni. Ortamı da tabii bölüme göre değişir. Doktoranız bitince başka şehirlerdeki Ünilere başvurursunuz, kabul edilirseniz geçersiniz nolcak sanki. Erzurumlu değilim ama şahsen seviyorum orayı. Güzel günlerim geçti. Özlüyorum da. Bir fırsatını bulsam gidip gezcem bir daha.. C Crazypinkpink Sen önce kendine bak tek ayak

Bir söz var çok severim. İnsanlar sevdikleri şeyleri yapabilmek için sevmedikleri şeylere katlanırlar. Bu bakışı açısını tavsiye ederim:)

bölümüm olarak cok nadir yerlerde var benım bolum canım. ıstanbulda sadece 3 yerde var hepsıne de basvurdum malesef torpıl olayından dolayı alınamadım ama doguda hemen aldılar cunku burda ıhtıyac var dıye ve gel görki alısamadım buraya işimi sevıyorum ama mutsuzum. zafya

İnsanları takmamak çok zor maalesef ama işlerin yoğunken eminim kafandan uçup gidiyordur. Herşeyin hayırlısı sen doktoranı bitirmeye bak :) ne zaman istersen konuşabiliriz yazabilirsin bana saat kaç olursa olsun :)

Erzurum guzel sehir galiba buyuk sehir. Universiteyi orda okusaydiniz 4 5 yil orda olacaktiniz. Farzedinki oyle. Ve ogretmen memur vs olsaydniz da oraya atanabilirdiniz. Sonra belki tayin olursunuz.. Hayatinizda biri var mi bilmiyorum ama belki hayatinizin aski ordadir. Bir de boyle dusun dicem de olmadi galiba

Doktoranız da erzurumda devam ediyor zannettim ben. Uzaktan nasıl tez yapıyorsunuz? Deneylerinizi nasıl idare ediyorsunuz? Araştırma görevlisiyken tez konusunda rahat davrandıklarını düşünüyordum ben. İstediğiniz zaman gidip yapmanız lazım. Sonuçta araştırma görevlileri laboratuvar derslerine girer ya da sınav kağıdı okur diye biliyorum. Yanlış mı biliyorum?

Huzurun olmadığı yerde dünyanın em iyi işide olsa olmuyor maalesef. Lütfen işinizi bırakmayın çünkü sonunda koskoca bir pişmanlık oluyor ne yazık ki, çok güzel bir kariyeriniz var milletin sizi gaza getirmesine kanmayın, sen yapamazsın orada demelerinide takmayın başarılar..

Sizi cok iyi anliyorum. Ben de dunyanin bir ucuna doktoraya geldim, cok zor bir arastirma ortamina dustum, calistigim insanlar beni cok zorladi, mobbing gordum/goruyorum. Ustune eski sevgilim benden birkac ay sonra yanima gelecekken ben o ulkede yapamam cok uzak diye gelmekten vazgecti. Cok cok zor basladi buradaki hayatim her sey ust uste gelince. Ben akademisyen olmak istemedigim icin doktorami bitirip bitirmeyecegimden emin degilim. Yurtdisinda yasamak istedigim icin is bulana kadar ya da sartlarimi olusturana kadar devam ediyorum mecburen.

İnsanlara çok anlam yüklemeyin İşinizi yapın evinize gidin Doktora gibi bir süreçte zaten onu bunu düşünecek Zaman nerede 3 değil 33 kaynak okuyun Zamanınızı alanınızda ve yabancı dilde kendinizi geliştirmeye ayırın

Ama işten çıksan yine her gün okula gitmek zorundasın tezini devam ettirebilmek için. Bu yüzden sabretmeni öneririm.

Neden sonsuza kadar orada yaşayacaksınki canım? Elbet batıda da kadro açılır. Tezini hayırlısıyla bitir. Çünkü doktora tezi çok uzun sürüyor, mutlaka başka sıkıntılarında vardır. Tezle ilgili sıkıntılar insanı yaşadığı yerden daha da soğutabilir ya da yaşadığı yeri unutturacak kadar canını sıkabilir. Jawlensky

canım hangi bölümü okuyorsun merak ettim :) zafya

haklısın canım. zaten sonsuza kadar burada yaşama düşüncesi beni cok korkutuyor işime ve doktorama konsantre bıle olamıyorum. zafya

batıda yaşıyorsan bence gelme derim. ben istanbulda dogdum buyudum ve erzuruma geldım. burası hıc bana gore bır yer olmadıgını 1.5 senede anladım. suan 1.5 sene oldu geleli ve gordugun gibi psıkolojim bozuldu. psıkologa gıdıyorum (( zafya

evet erzrumun komşu ıllerınden. erzrum buaray göre çok çok ıyı =)

zaten dısarıdakı işssizliği bildiğimden ıstıfa etmeye cesaretım bıle olmuyor. ama doktoradan sonra ınanın burda durmak ve hayatımın sonuna kadar burda tıkılı kalmak benım ıcın hapıshaneden farksız olurdu

Anladım canım ama bu çok saçma bir şey. Devlette çalışanlar bile istedikleri an izin alabiliyorlar. Bir öğretim görevlisinin doktora tezi için sürekli gidip gelmesi gerekiyor. Belki de üniversite kendi bünyesinde doktora yapmanızı istiyor. İşte öyle bir kafa var ki bazı üniversitelerde herkes birbirini kıskanıyor.

ben ogretım gorevlısıyım canım arastırma gorevlısı degıl. derslere gırmeme hakkım var ama bana ızın vermıyorlar. ustelık doktora yaptıgımı bılmelerıne ragmen işe aldılar ama ızın vermıyorlar doktora ıcın cok engel cıkardılar. ben doktoraya devam edıyorumkı en azından bır cıkıs yolu olarak goruyorum. ıstedıgım zaman gıdıp gelme ımkanım olsa keske ((

O halde doktorayı bir an evvel bitirmeye odaklanın. En fazla 5 sene değil mi zaten? Değişik bir deneyim olur sizin icin de ilerde Prof olacaksınız. Her güzelliğin bir zorluğu var.

3 yil daha sabredip sonrasinda ya farkli sehire ya da yurtdisini dusunmelisiniz. Su an cikarsaniz da issizlikgen sikilirminiz sikilmazmisiniz ona karar vermelisiniz. Aslinda istanbulda cok universite var bir deneseniz yeniden.

Eğer doktoranızı bitirdikten sonra başka bir şehir yada ülke gibi alternatifleriniz varsa biraz daha sabretmeye kesinlikle değer, ama orada kalma ihtimaliniz de büyükse şayet; ben psikolojimi allak bullak eden, insanlarıyla diyalog kuramadığım, yemekten, içmekten gezmekten keyif almadığım bir şehirde nefes almaya devam etmez bir çılgınlık yapardım. Ama dediğim gibi, başka bir şehre atanma ihtimaliniz yoksa dikkate alın bunu.

canım bız ogretmenler gıbı degılız. akademısyenlerın sadece yılda 20 gun ıznı oluyor bıde bayramlar vs. suan burası eksı 20lerde sıcaklık erzurumdayım. bıryere kıpıldayamıyorum malesef. ama yazın dedıgın gibi gezmeye calısıyorum. cunku burda zaman gecmıyor. kendımın de köreldıgını hıssedıyorum. işim olmasa 1 dk durmam. hatta burda nasıl yasıyorlar dıyorum cok soguk ve cok sıkıcı bır şehir.

jeofizik mühendisliği canım. sanırım cok yanlıs bölüm sectım zamanında. 10 sene evvel ogretmen vs olsaydım tayın hakkı olduklarından oturu daha avantajlıydım. suan kendı sehrımde olabılırdım ( SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

kötünün iyisi derler (( H

amin inşallah canım

Doktoradan sonra ne yapacaksınız orada kalmaya devam mı yoksa baska birşeyler var mı aklınızda. Ve doktoranizin bitmesine ne kadar var zafya

sorma canım bende suan sen gibiyim. sacma sapan ınsanlarla gorustum ve gorusmekle kalmayıp takıntılı oldum onları kafaya takıp kendımı uzdum. ben ben degılım suan burada dedıgınız gibi doktora bıttıkten sonra sanırım gıdıcem. karıyerım var ama suan ne kadar saglıklıyım orası mechul. ( ınsallah allah bana bır kapı acar kurtulurum burdan

cok teşekkurler canım yorumun ıcın

haklısın canım sanırım bu aralar cok bunaldım. gerek iş yogunlugu gerek doktora gerekse özel hayatımdaki saçma insanlar yuzunden. cok teşekkür edıyorum canım bır nebze bıle iyi gelıyor sızın yorumlarınız

ınsanoglu sanırım nankör canım. şehirden hıc memnun degılım. keske işim baska yerde olsaydı zafya

canım haklısın. belkıde nankorluk edıyorum. kadro alabılmek ıcın sende bılırsın ales, yds gibi bırsuru sınava gırdım ve malesef ki torpılım olmadıgı ıcın batıda degıl de doguda kadroya yerlestım. doktora tezime bıle bu sıkıntılardan dolayı konsantre olamıyorum. korkuyorum sanırım sonsuza kadar burda yaşama korkusu benı benden alıyor zafya

Sevdigi isi yapabilmek ugruna tum profesyonel hayatina bir sunger cekerek yepyeni bir baslangic yapan ve iyi bir akademisyen olmak icin yola cikan 30+ bir kadin olarak yaziyorum: Sevdiginiz isi asla birakmayin! Insanin sevdigi bir isi olmasi oyle buyuk bir sans ki... Su an bunun mucadelesini veriyorum. Bogulacaksam buyuk denizde bogulmak istiyorum. Her sey ne icin? Nefes aldigim surece sahip olacagim o isi askla, tutkuyla yapabilmek icin. Lutfen isinize odaklanip dis dunyayi sessize alin. Bugun oradasiniz, yarin ise bambaska bir yerde. Hayat yarin size ne guzellikler sunacak kim bilir. Yarin guzel olacaksa, bugunu yasamaya degmez mi sizce?

haklısın canım ama yarına ölmeyecegım ne mechul. yarın ölecegımı bisem hemen ıstıfa ederdım emin ol ya da ileride keşke demeyecegım. işimi sevıyorum ama keske baska yerde olsaydım (( zafya

inşallah canımmmmm inşallaahhh cok teşekkür ediyorum yorumun için.

iyiki torpilin yokmus bosver. Torpil iyi bir sey degil. Sen hakkinla calisiyorsun Rabbim elbet sana bir ferahlik verecektir

Aa benim de en yakın arkadaşım jeofizik mühendisi ve mesleğini hiç sevmiyor. Yurtdışında imkanlar daha iyi o bölümle ilgili. Canım kendi şehrinde olsan bile maalesef çoğu meslek yurtdışında değer görüyor. Senin mesleğinde onlardan biridir.

bır gün çyaya beklerım ıkı saatlık yol ama olsun.=)

işyerinde mutsuz olup çevresini sevende var öncelikle bu bunaltı halinizin geçmesi için evişi dahil yapmayacağınız 2-3 günlük ile uzaklaşın herşeyden herkesten iş vs. görüşmeyin, konuşmayın ama inanın başkaları söyleyince insan gidince geri dönüyor derdim ama 3 senedir bu şekilde yapınca şarj oluyorum kesinlikle tavsiye derim ve her sonu güzel şeyin ilerleyişinde bir b. kluk çıkar olur muhakkak bir süre özellikle kendinizi geliştirmek için katlanın mesela ehliyet alın yabancı dil öğrenin

Sizin mutsuzlugunuz ikili ilişkilerde yaşadığınız can sıkıcı şeylerle doğrudan ilgili gibi geldi bana, sizi üzecek insanlara her yerde denk gelebilirsiniz.

canım bizde eş durumu yok cakılı kadro. istifa edıp gıdebılırım sadece ve sanırım doktoradan sonra burda kalmaya nıyetım yok psıkoljım bozuldu resmen burada

Nankorluk ediyorsunuz sizin yerinizde olmak icin neler vermem şuan. Kadro acilir mi torpilim yok girebilir miyim bunca emegim bosa mi gidecek diye her gun uykularim kaciyor benim. Eger akademisyen olamazsam hem sevmedigim yerde hem işsiz olacağim bunu hayal edebiliyor musunuz? Lutfen yapmayin doktoraniza odaklanin ondan sonra ya yurt disi yaparsiniz ya bi yerde kadro acilir ona gecersiniz. Zor kısmı zaten basarmissiniz lutfen iyi tarafindan bakin.

daha nekadar orada kalacaksın, zafya

Her zaman istediğiniz şeyler için biraz meşakkate karlanmaniz gerekecek. Doktoranızı dahi bitirtemeyecek ne yaşıyosunuz

canım doktora bitimine 3 senem var. erken bıtırmeye calısıcam. malesef akademısyenlerde tayin de olamıyor. çakılı kalıyorsun başka kadro bulmadıkca. cok stres yapıyorum ya burada cakılı kalırsam ya omrumun sonuna kadar burda olursam vs dıye stresın alasını yapıyorum. ustelık burda hayatıma kısa surede olsa sacma sapan ınsanlar gırdı. o ınsanları gozumde buyutup onlara takılı kalıyorum. eskıden boyle degıldım bu şehir benı cok degıstırdı resmen benden bişeyler goturuyor ama işte okadar sınava gırdım cıktım emeklerım bır anda atılmıyor malesef ıstıfa da kolay edemıyorum defne-28

Şükredin. Çünkü yerinizde olmak isteyen onlarca insanı düşünün . Diyeceğim, var olduğunuz şehirde sizin dikkatinizi ve ilginizi çekebilecek şeyler bulmanız. Akademisyen olduğunuza göre, illa görev aldığınız yerde kafanıza uyuşacak insanlar vardır. Hepsi de sizin oturup muhattap olmayacak derecede insan olacak değil ya. Bu şekilde kendinizi adapte edebilirsiniz zamanla. Ancak şu an işinizi bırakmayın, bir boşluğa düştüğünüz belli. Farklı konular ancak, ben de bir dönem işi bırakmaya kafayı koymuştum. Hala bile aynı şekilde düşünüyorum "istifa etsemde rahat etsem" kafasındayım. Ancak hayat şartları ortada, benim çalışmamam demek beni çok eksiye atar. O yüzden sabrediyorum, aslında katlanılmayacak bir işim, katlanılmayacak bir çevrem de yok. Çalışma şartlarım da iyi, ben kendime sorun yaratıyorum gibi geliyor açıkçası. Biraz da psikolojik olduğuna inanıyorum. Ve sizin de öyle bence. Pozitif açılara yönelin, negatif olanları düşünmemeye çalışın. Sizi mutlu edebilecek şeyleri bulun ve onları yapın. Kendinizi çok daha iyi hissedeceksinizdir.

Benim ablam evlenip Medine'ye gitti İstanbuldan. Üniversitede çalışıyorlar onlar da eşiyle. Ablam platin sarısı saçlı, istediği gibi giyinen çılgın ve özgür ruhlu kız, şu an ferace giyiyor. O da mutsuz yalnızlıktan, bir de orası kadın hakları olarak da berbat. Sizi çok iyi anlıyorum ama insan sevdiği şeyler için sevmediği şeylere katlanıyor bazen.

erzurum soğuktur yalnız büyükşehir kendisi.. orda görev yaptım üstelik ocak ayında başlamıştım göreve.. kıyı şehirnde doğrum istanbulda okudum.. erzuruma gittğimde hayatımda okumadığım kadar kitap okudum eski arkadaşlarımla telden konuştum yukarlarda bir arkadaş söylemiş aynen öyle kendime kendim bir dünya kurdum. su en görev yaptığım yerde hala öğlenleri ya da iş harici görüştüğüm kimse yok çünkü bana göre arkadaşlık öyle lalettayin bir şey değil. ailenizle konuşun eski arkdşlarınızla görüşün telden netten..3 seneye gelince... üniversiteye ilk başladığınız sene dört sene bitmez derdik ama göz açıp kpayıncaya bakmışsınız bitmiş.. kolaylıklar dilerim

Arkadaşlar merhaba Öncelikle biraz kendimden bahsedeyim. Doktora yapıyorum ve doktoradan sonra işsiz kalmamak için neresi olursa olsun giderim mantığıyla Batıdan doğuya bir üniversiteye akademisyen olarak atandım. Doğduğum büyüdüğüm şehirden çok ama çok uzağım. Belki çoğu kişinin hayalindeki meslek, maaşı güzel garantisi de var ama nankörlük olacak biliyorum bu şehre hiç alışamadım. bu nedenle doktorama ve işime konsantre bile olamıyorum. İstifa etsem dışarıdaki işsizliği de biliyorum. Resmen şehir beni boğuyor hissediyorum. Burada kendimi çok değişmiş hissediyorum. Örnek verecek olursam giyim tarzımı mecburen buraya uydurmak zorunda kalıyorum veyahut da burada yalnızlıktan Hayatıma giren belkıde oturup cay içmeyeceğim kişilerle takılıp, kafamda onları büyütüp cok takıyorum boylelıkle de atlatamayıp uzuluyorum. eskiden böyle değildim çünkü mutlu oldugum yerdeydım ama işssizdim bu aralar sanırım cok bunaldım. doktoradan sonra yurtdısına gıtme gıbı ıstegım oluştu. çünkü kuzenim bile sen orda mutsuzsun daha nezamana kadar orda olucaksın kafayı yersın dıyor. dogru da dıyor bence. cunku psıkologa bıle gıtmeye basladım bu aralar ne yapacagımı ve ne yapmam gerektıgını bılmıyorum. çıkmazdayım. ya istifa edip işsiz doktoraya devam edicegim ya da nankörlük yapmayıp katlanıp doktoradan sonra buralardan çekip gidicem. siz ne düşünüyorsunuz arkadaşlar? içimi dökmek istedim

Yaşadığınız şehre büyük anlamlar yüklemeyin evinizde bi dünya kurun öbür türlü mutsuzlugunuzun önüne geçemezsiniz

Büyüdüğün ya da alıştığın yerden tamamen farklı bir şehirde olmak ve maalesef ki kadronun taşınamayacak olması sizi bunları düşünmeye itmiş. Çok iyi anlıyorum yüksek lisans yaparken bir Anadolu şehrindeydim, kültürler, davranışlar, giyim kuşam çok farklıydı. Bir açıdan ben ben olmaktan çıkıp bunalıma girmiştim. Görüştüğüm insanlarar normal şartlarda hayatıma dahil etmeyeceğim kişilerdi. Ama siz orda kadrolusunuz artık ve Türkiye de akademik kariyer o kadar zor ki. Siz bunu başarıp mesleğinizi akademisyen olarak yapıyorsunuz, bu büyük bir başarı. Tavsiyem 3 sene uzun bir süre değil doktoranızı bitirin. Çevrenizden rahatsızsanız da onu da değiştirmeye çalışın. Eğer sizi mutlu edecekse çevrenizi akademik camiadan seçin. Doktora bitince de bu durumu tekrar değerlendirmenizi öneririm.

aynı şehırdeymişiz gibi hisettim nedense. hatta doktora harıcınde diğer tanımlarda uyuyor.

Bence sabret madem düzenini kurdun, işie odaklan, bununla ilgli kitaplar okuyabilirsin. Sevdiklerinle görüntülü görüş hasretlik olmasın. Bence eğitimini tamamla öyle terket. Bİr yerde hiç büyük laf söylemişmiydin bir de bunu düşün derim. Sözlerimiz kaderimiz oluyor herzaman

benım de 1.5 sene oldu ama devrelerim yandı burada canım. burdan gıtmek gibi umudum olmasa delıler hastanesıne kapatılabılırdım. cunku sonsuza kadar burda kalma dusuncesı benı benden alıyor. ayrıca buradaki sacma sapan ınsanlarla gorusup aklıma takıyorum ve uzuluyorum kendıme ezıyet edıyorum

Çok küçük ve imkanların kısıtlı olduğu bir yer mi? Çeşitli uğraşlarla ilgilenebileceğiniz bir yerse kendinizi geliştirmek için bir fırsat şehri gibi düşünün. Sonuçta burası sizin için geçici. Biraz sabredip daha mutlu olacağınız yere elbet geçersiniz. Arkadaş ortamınız oluştukça yakın illere geziye gider farklı yerler görürsünüz. zafya

Hangi şehir? Hafta sonları sana en yakın büyük Şehire gidip sinemaya tiyatroya falan gitsen ya da oradayken Doğu turlarına vs katılsan belki zaman daha eğlenceli gider. Zaten yaz tatiliniz var öyke değil mi? Yazında gelirsin Batıya. zafya

cok teşekkür ederim canım zafya

Sizden çok daha zor şartlarda da çalışan insanları düşündüğünüzde o kadar da kötü bir durumda olmadığınızı anlayabilirisiniz. Doğunun soğukluğuna karşı sıcak bir çalışma alanı, girebileceğiniz bir ev, ay sonu maaşınızı çekip zevkleriniz doğrultusunda harcayacağınız bir yaşantınız var. Dişinizi sıkın, kendinizi geliştirin. Yarın batıya gitmek için nedenleriniz olacaktır. Bak benim eşim yeni mezun olmuş, onun da şirketi hiç bilmediği bir şehre yollamıştı. 2-3 yıl çalıştı orada. Ben de o sırada zorunlu görevdeydim yine hiç bilmediğim şehirde. Orada tanıştık biz. 2-3 yıl dayandık. Şimdi istediğimiz şehirde, istediğimiz hayatı sürüyoruz. Güzel günlerin arkasında sabredilmesi gereken zamanlar vardır.

evet canım ustelık cok soguk kışın eksi 20lerde (( gecıcı dıye dusunmeye basladım zaten canım cunku omrumun sonuna kadar burda kalsam kafayı yerım gercekten ((