Karsidaki insanlari kendinden cok onemsedigin, deger biçtiğin surece bu ruh durumundan kurtulamazsin. Ozguven problemin var sanirim. Ozguvenini kazanirsan kimse de laf sokamaz.

Merhaba kk, İş hayatında ya da yakın çevremde ufacık laf sokma, ters bakış yüzünden bile moralim çok bozuluyor hemen modum düşüyor. Kişilik olarak çok mütevaziyim sanırım insalar bunu eziklik olarak görüyor. Bu kadar da olmak istemiyorum. Birine değer verdikce tepeme çıktıklarını gözlemliyorum. Laf söylediklerinde vs öylece donuyorum. Şimdilerde bir iki benimde de cevap verimliliğim oldu ama sonra içim bir tuhaf oluyor. Araya mesafr koyuyorim çok sonra ama mecbur görüştüğüm eş ailesi yaninda mesela suratimi asıyorum. Normalde bana komik gelen esprilere bile gülesim hatta ağzımı açasım gelmiyor. Artık bana ters davranan insanlari değil kendimi umursamak istiyorum. Biri olumsuz bir şey söylediğinde suratımı asmadan donup kalmadan kendime eziyet etmek istemiyorum. Bunun için neler yapabilirim?

Cevabını ver sonra zaten cesaret etmez çünkü bazı insanlar çok düşüncesiz ve hadsiz, hakettikleri dilden konuşmak lazım.

Ben de hazır cevap değilimdir donar kalırım neden böyle dedi ki şimdi diye. Ama öyle bir durumda hemen terslerim uzatmaya devam ederse kaale alıp cevap bile vermem. Takmayın kafanıza insanlar kendi eksikliklerini sizde aradığı için yapıyorlar

Saglıklıyım para kazanıyorum ıgrenc bı virus var yarına garantimiz yok, bunlar kim ki bunları takayım? Diyerek onları onemsiz hale getirebılırsın. Hatta sana kotuluk ya da cırkeflık yapana, rezillikten korkmadan daha beterini yapabilirsin. Soyle dusun, bugun rezil olursun yarın unutulursun. Neler unutuldu sen mi unutulmayacaksın? Anladıkları dilden konus ozetle.

Hazırcevaplık insanda olan ya da olmayan bir özellik bence yapı olarak Sonradan hazır cevap olunuyor mu hiç bilemedim Bana pek mümkün gelmedi Size laf sokan insanlarla aynı ortamda çok bulunmamaya dikkat edebilirsiniz ama

Bence iş kendinde bitiyor. Eğer söylenen laf sana ucundan kıyısından dokunuyorsa, duymak istemediğin bir seyse etkileniyorsun, ama hiç onemsemedigin bir şeyse ve hiç önemsemedigin biriyse onun laf sokmak olduğunu bile anlamıyorsun. Misal, geçen gün yakın arkadaş grubumuzdan bir kız evli olan arkadaşa 'ne desek evliyim, çocuğum var diyorsun. Evli olduğunu biliyoruz, çocuğun olduğunu biliyoruz, niye gözümüze sokuyorsun' tarzı bir laf etmişti, alındığını belli etmisti. benden de destek bekledi ama ben o güne kadar farketmemistim bile o cümleleri, çünkü şikayetini dile getiren arkadaşım son sekiz yıldır ciddi ciddi evlenmek istiyor, adaylarla işi sonuna getiremiyor. Bu yüzden evli kızın soyldikleri ona hava atmak gibi gelmiş. Oysa benim evlilik, cocuk bir arzum istegim yok-mevcut aşk hayatimdan da genel olarak memnunum. Bu yüzden söyledikleri bana 'cocugu bırakıp gelemem' tarzı durum bildirir gibi gelirdi. Ayni sekilde bir başka arkadaş grubumda, hamile olanın devamlı hamilelikten bahsetmesi, annelik şöyle böyle deemesi, whatsapptan devamlı bebek alışverişi için fikir sorması sonrası bir arkadaşımız onun hakkında hamileliğini gözümüze soktuğunu, bunu bilerek yaptığını falan söylemişti, epey sinirlenmişti. Oysa bana - evet çok sıkıcı, ama sadece heyecanını paylaşıyor-gibi geliyordu. Ama ben bekardim ve o arkadaşım evliydi ve durumu kişisel almıştı. Bence hayatın her aşamasında öyle. Söylediği şeyin seni kirması, üzmesin aslında onlarla değil seninle ilgili bir durum. Gerçekten çok takiliyorsan önce neden takildigin hakkında kendine dürüst olmaya çalış. Sence dediklerinde haklılar diye mi sinirleniyorsun? Yoksa onlar deger verdiğin insanalr ve sana aynı degerin verilmediğini görmek seni üzüyor mu? Yoksa onların bu davranışı sana ortaokulda yaşadığın, yine böyle laflara maruz kaldigin üzücü bir anıyı mi hatırlatıyor? Cevabı bulduğunda sorundan da kurtulacaksın bence. Benim de gerçekten sevmediğim iş arkadaslairm var. Her gün neler neler diyorlar bana. Ama inan ne dinliyorum, ne kafa yoruyorum. Açıkçası umrumda bile değiller, istediklerini söyleyebilirler. Sonuçta ben de onlara bayılmıyorum :) Hiç de cevap veresim bile gelmiyor. Bunu da eziklik olarak gördüklerini düşünmüyorum, öyle görüyorlarsa da kendi problemleri. Sonuçta onlarin beyni, istediğini düşünmekte serbest. Ama bana göre cevap bile vermememin tek sebebi umursamamam. Eğer gerçekten kıymet verdiğim birileri olsalar en ufak bir düşüncesiz hareketlerine bile zaten kalbim kirilirdi Yani bir yerde, her şey senle ilgili:) Misal, ben hep ekilen bir insanım. Özellikle kızlar tarafından. Tatil planları yapardik yıllarca, plan yaparken herkes hevesli ama iş çıkmaya gelince 'babam izin vermedi, sevgilim kıskandı, adet olacağım, patrondan izin alamadım' vs vs bahaneleriyle, türlü şekillerde milyon kere ekilmisimdir. Hepsinde 'amaaan, tirt' diyip kendim tek başıma, ya da son saniye buldugum biriyle yola cikmisimdir. Hatta daha birkaç hafta önce biriyle gezmek için yıllık izmimden kullandim, buluşma saatine on dakika kala ben otobusteyken bir bahane ile gelemeyeceğini söyledi. Hiç problem yapmadım, telefon elimde hemen yeni bir plan yaptım ve günüm baska biriyle, gayet de güzel geçti Neden? Çünkü o kadar da umursadigim insanlar değiller, hem dünya hali, insan gelemeyebilir. Bir gram gönül bile koymam Aamaaaa benim gerçekten çok sevdiğim, hevesle beklediğim, benim için ülkeler aşıp gelen sevgilime sırf son günlerimizden birinde, ben elimde piknik malzemeleri, termos dolu bir cantayla evden cikmisken yeni arkadaşlarıyla kahvaltıda olduğunu, birkaç saat sonra belki gelebileceğini söyledi diye kırılıp ayrılmıştım ve bir daha da asla görüşmedim :)) aslında bunun aynısını daha az değer verdiğim biri yapsa cidden takilmazdim bile. Sözün özü Verdiğimiz tepki, verdiğimiz değerle alakalı. Eğer sözlerine değer veriyorsan tabii ki sen de cevap ver. Ama sözlerinin, düşüncelerinin senin için gram önemi olmayan insanlarsa boşuna neden kendini uzesin ki? He Gülüm he, de içinden - geç

Öyle insanlar yüzünden çok üzülüp ağladığım olmuştu. Bazı insanlar çok düşüncesiz ve kıskanç oluyor. Onların asla umrunda bile değil o yüzden öyle insanları umursamamak en doğrusu. Mutlaka sizde olan kendilerinde olmayan bir yönünüz vardır bu da insanları sinirlendiriyor haliyle. Bence gerektiği yerde de cevap vermek en doğrusu.

Umursamazlık benim adım. Misyonum bu canını mı sıkıyor at çöpe gitsin. Bu şekilde akıl sağlığımı koruyup stresten uzak uzun yıllar yaşamayı planlıyorum tabi nasip kısmet. Bunu nasıl mı beceriyorum iletişimi minimum tutarak. Zaten yapı olarak az konuşurum işimi yaparım başka şeye karışmam. Eş annesi ile anlaşamadım ''seninle artık görüşmeyeceğim'' dedim bitti gitti. Laf dalaşı daha yorucudur. Tavsiye etmem

Ben takmıyorum kimseyi. Biri laf sokunca ya daha kötü laf sokuyorum, ya çok sert cevap veriyorum. Zaten girdiğim her yerde bir iki kere yerinde insanı terslediğim için sonrasında kimse bana laf söylemeye cesaret edemiyor. En kötü cevap verecek halde olmadığımda kafama yazıp o sözü o kişi sonrasında bir güzel yediriyorum sen böyle demiştin hani diye. En fazla arkamdan konuşurlar o da umurumda değil

Içe kapanık ve duygusal birisiniz sanırım bu şekilde olaylara bakarsanız büyük resmi kaçırırsınız. Yaralandiginiz yerde takılı kalırsanız gelişemezsiniz. Belki de laf sokulmuyordur siz alınıyorsunuzdur. Her söyleneni kişisel algılarsanız işiniz çok zor üstünüze almayın.

Bana laf sokan olduğu zaman bende dokunduruyorum ve eşitleniyoruz, kafa yormama da gerek kalmıyor. Buna eş ailesi de dahil.