Bence bu insanların genel sorunu herkesin etrafı kalabalik ama herkes yalnız. Bizde öyleyiz kardeşimle sabah kalkyorum bugün şunu yapcam bunu yapcam güçlü olcam diyorum akşam oluyo hiç bişey yapamyorum gücüm yok kimseyle konuşmak istemiyorum görüşmek istemiyorum. Bazen kendi sesime bile tahammül edemiyorum. Aman o üzülmesin bu kırılmasın derken kendimi hasta ediyorum.

Uykuya sığınma üç sinirler falan depresyon belirtisi. Arkadaşım uzun süredir böyleyim diyorsun. Uzun süren depresyona Alzheimer bile yapabiliyor. Depresyon tedavi edilmesi gereken bir hastalık. Annem var örnek depresyon şiirden kalp hastası oldu kendine dikkat et psikoloğa git

Merhaba, Baştan belirteyim, kırıcı olmazsanız çok mutlu olurum. Psikolojik bir rahatsızlığım olduğunu düşünüyorum. Çok uç tepkilerim var. Yani bir an geliyor inanılmaz sinirleniyorum, söylediklerimi duysanız şok olursunuz o derece. Kime söylediğim de fark etmiyor, anneme, aileme herkese. Eşyaları kırıp tekmeliyorum. Yarım saat sonra geçiyor. Pişman oluyorum. En çok bundan rahatsızım. Aniden bir işe başlayasım geliyor, on dakika sonra vazgeçiyorum. Hiçbir şey yapmaya halim yokmuş gibi hissediyorum. Konuşmaya bile üşeniyorum. Hiçbir şey yapamıyorum. Yapmak istediğim tek şey uyumak. Günlerce hiç kalkmadan uyuyabilirim. 1 saat kalkıp otursam arkasından hemen uyuyasım geliyor. Her zaman yatmıyorum daha kötü olmamak için, arkadaşla dışarı falan da çıkıyorum ama hep böyleyim. Kendimi inanılmaz yalnız hissediyorum. Sanki hayatımın bir anlamı yokmuş gibi. Sürekli karamsarım. İyi bir hayatım olmasına rağmen çok mutsuzum. Bazen arada bir durduk yere inanılmaz neşeli oluyorum, çok mutlu oluyorum, çok konuşuyorum çenem durmuyor. Ama bazen öyle bir oluyor ki, ağzımı bile açmıyorum öylece duruyorum. Yani saatlerce boş duvarı bile seyredebilirim. Hiçbir şeye odaklanamıyorum, hemen sıkılıyorum, bunalıyorum. Bazen kendimden de nefret ediyorum "Neden böyleyim?" diye. Yapmam gereken çok şey var ama hiçbir şey yapamıyorum. Günlerim tamamen boşa gidiyor. Yani böyle işte... Umarım anlatabilmişimdir. Buradan teşhis konulamayacağını biliyorum, benim amacım biraz olsun anlatmaktı. Zaten psikoloğa gitmeyi düşünüyorum. Düşüncelerinizi merak ediyorum. Sizce bu neden olabilir? Ben bunun psikolojik bir rahatsızlık olduğunu düşünüyorum ama ne olduğunu bilemiyorum. Kırıcı olmadan düşüncelerinizi belirtirseniz çok mutlu olurum. Ekleme: Kendimi bildim bileli böyleyim neredeyse. Her zaman uç tepkilerim olmuştur.

Ciddi psikolojik rahatsızlığı olan insanlar kendilerine kondurmazlar psikolojim bozuk demezler ve kendilerini normal görürler siz farkında olduğunuza göre ileri derece bi ruh sagliginizda bozukluk olduğunu düşünmüyorum sadece hayatıniza değişiklikler yapmanız size iyi gelebilir yeni bir iş yeni arkadaş ortamları yeni bir ilgi alanı ve bir sorumluluk bi hayvan olabilir kedi köpek kuş balık vs bunlarda sizi rahatlatabilir kendi doktorunuz kendiniz olmaya çalışın hayatta yaşanabilicek o kadar güzel şeyler var ki hareketli müzik dinlemek renkli giyinmek bile ruh halinizi değiştirecektir ilaçlardan önce bunlar daha mantikli bence bol neşeli günleriniz olsun hayat herseye rağmen yaşamaya değer

Çok teşekkür ederim yorumun için. Ürktüm şimdi... kendinehas Kadrolu

Vücutta sadece sinirler yenilenmiyormuş, biliyor muydun. Hasar gören sinirin yerine dışarıdan bir parça ekliyorlar, yani. Keşke daha güzel bir şekilde açıklayabilseydim ama anlamışsındır. Ben de korkmuştum bunu okuyunca. Stres ve sinirden belim tutulur vs. agresiftim eskiden. Şimdi törpüleme yollarına baktım kendimi çünkü sadece kendime zarar veriyorum.

Elinde tatlım, elinde. Kimsi reiki, kimisi o tarz dinginleşme faaliyetlerinden yapıyor. Bana da en iyi gelen şey önce dua, sonra temiz hava ve yürüyüş. Agresifleştiğim zaman çok çirkin oluyorum, evlat olsam sevilmez durumda oluyorum. Bunu kendime neden yapıyorum peki. Tamamen salaklığımdan. Ama ben salak değilim ee o zaman çaresine bakmalıydım ve baktım. Şimdi yalnızken bağırıyom sövüyom rahatlıyorum. Sonra düşününce gerçekten o kadar büyütülecek bir şey olmadığını anlıyorum.

Depresyon belirtileri canm. sende farkındasın ve psikoloğa gitmeyi düşünüyorsun neyseki. çogu insan hayatının bi döneminde bu lanet duyguyu yasıyo malesef. yardım alman en iyisi. bide hobi kurslarına spora falan başlasan kendini daha hissedersin bence

Belki sadece çok sıkılgan bir tipsindir Kötü düşünme

Buraya içini dökmekle iyi yapmışsın ama tabi ki yapman gereken psikolog yada bir psikiyatriden yardım almak. Onlar en iyi teşhisi koyacaktır.

Her ailede olan tartışmalar vardı. Bir dönem yalnızca biraz fazla büyümüştü kavgalar. O dönem hariç rahat bir çocukluk geçirdim. Annem beni dinler, anlayışlıdır. Keza babam da öyle.

Kedim var. :) Her şeyi denemeye çalışıyorum ama en ufak şeye bile halim yok. Teşekkür ederim yorumunuz için. Önerilerinizi dikkate alacağım.

Benim psikoloğum çok şaşırmıştı ben anlattıkça,"Anlattıklarınızda hiç düşünecek bir şey yok gibi duruyor, çok donanımlısınız, hatta dış görünüşünüze bile önem vermiyor olmanız gerekirdi şu anlaaattıklarınıza bakılırsa ama onda da bir sorun yok." deyip yönlendirdi, psikiyatrist, bi ilaç yazdı c... s isim vermiyim burada, bu tablet bitince görüşelim yine dedi, ama ilaç bana zarar vermeye başladı, şöyle ki çenemde kasılmalar, istemsiz hareketler... gibi. Bıraktım ve sonrasında kendi kendine geçti, bitti her şey çok şükür...

psikiyatriye gitmenizi tavsiye ederim, bipolardan şüpheleniyorsanız kan tahlilleriyle belirlenebilen bir hastalık

Cocuklugun nasil gecti anne baba nasil insanlar ozellikle annen birbirleriyle anlasirlarmiydi

Biz burada 15 yaşında evlenip üstüne kaynana ile yaşayıp sonra ah vahlananlara kırıcı olabiliyoruz. Bir de terbiyesi yerlerde olanlara. Sizin yaşadığınız şeyleri de aslında hepimiz yaşıyoruz ama sanırım sizdeki olaylar daha sık tekrarlanıyor. Bende daha az. Böyle durumlarda kendimi zorla da olsa yollara vuruyorum, yürüyorum. Yaptıklarımdan sonra eğer o sevdiklerimi kaybetseydim diye de düşünüyorum. Uzun bir süre de yetiyor bana bu korku.

Bilgisayarımı, camları kırıp telefonumu falan fırlatıyorum. Ama bazı şeyleri kırmamak için de tutuyorum kendimi.

Böyle duydukça daha da bir üzülüyorum kendime yaptığıma. Ama elimde de değil... kendinehas Kadrolu

Önce pisikiyatriste gidin. Pisikiyatri tahlil yaparak değil, senptomlara göre karar verir. Bu nedenle kendinizi iyi ifade etmeniz ve kontrollere düzenli gitmeniz gerekir. İlaç verirse de ilk dönem yan etkilerinin fazla olacağı aklınızda bulunsun.

Dediğim şeyleri yaşayan, tedavi gören kişilerden yorum bekliyorum...

Bencede psikologa gitmelisiniz. Ayrıca kendinizinde farkında olmuş olması çok iyi, bu düzeleceğine bir işaret. Peşine düşerseniz halledersiniz, kendinizi motive edin bu konuda. Bugün doktora gidicem diyip yarın vazgeçmeyin lütfen. Bir yerden başlamak lazım bence.

Siz de yazmışsınız zaten burada kimse size psikolojik rahatsızlığınız var ya da yok diyemez, tanı koyamaz. Ancak bu yaşadıklarınız size sıkıntı veriyorsa, günlük hayattaki işlevselliğinizi bozuyorsa psikolojik destek almanızı öneririm.

öncelikle geçmiş olsun. tamamen ayni olmasada benzer bir süreci bende yasadim. günün nerdeyse 3 saatini uyanik gecirdigim oluyordu. surekli bir uyku hali. uyanamama hicbirseyden keyif almama. surekli bir daralma hic bir yere sigamama hissi. en sevdigim izlemekten keyif aldigim seyden bile hemen sıkılma. v. s. 2 ay kadar yasadim ben. yardım felan almadim çünkü ne olduğunu anlayamadim idrak edemedim. siz farkindaymissinuz ne güzel. simdiki aklim olsa o günlerde hemen yardim alirdim. deprosyon gecirdim sanirim. kendi teşhisim tabi:) hemen uzmana gidin destek alin. cok gecmis olsun. umarim en kisa sürede atlatirsiniz..

Teşekkür ederim anlayışınız için. Haklısınız, düşünüyorum böyle yapmamam gerek, neden üzüyorum artık dikkat edeceğim diye, aynı şeyi ertesi gün tekrarlıyorum ne yazık ki... Berrin

Bipolar teşhisi de yeni moda olsa gerek. Herkese aynı teşhis. Millet de büyütüyor kafasında. Ben de bipolarım o zaman. Kendimiz çözebiliyoruz bu durumu, ilaçla uyuşmaya gerek yok. Uyuşunca herkes sakin. Kafa değişmedikçe ilacın etkileri geçici.

ben de bu tür yakınmalarla psikoloğa gittim "ağır depresyon" teşhisi koyup psikaytra yönlendirdi Meleknaz Herşeyin

Evet herkeste bir bipolar lafı var. En iyisi galiba bir psikologa gidip ne olduğunu öğrenmem olacak. İlaç içmeye bende karşıyım sağlıklı olduğunu düşünmüyorum. :/

Gerçekten mi ya... En kısa sürede gitmeliyim sanırım. Bana biraz süreç hakkında bilgi verebilir misin müsait olduğunda? Gitmeye korkar oldum açıkçası. :/ Çok geçmiş olsun bu arada. Umarım daha iyisindir şimdi.

Bu kırıp dökme konusunda bir şey okumuştum. Gerçekten değerli olan veya önem verdikleri şeyleri kırmıyorlarmış. Eğer bu şekilde " seçerek " kırıyorsan kriz sayılmıyormuş. Yaşadıkların, yaşınla alakalı sinir patlamaları da olabilir. Bence seni yoracak bir spora yazıl, enerjini atarsın.

Her şeyi kafama takıyorum, en ufak şey uzuyor elimde. Bir de, yakın bir arkadaşımın kuzenine bipolar teşhisi konuldu. Bir müddet önce de arkadaşım bana bence psikoloğa gitmelisin birebir aynı belirtileri sende de görüyorum deyince iyice kafama takmaya başladım bu durumu. Oyalamaya çalışıyorum kendimi, yazmaya başlıyorum iki dakika sonra kalkıyorum başından duramıyorum, hep bu düzendeyim. kendinehas Kadrolu

Geçmiş olsun. Bipoların kan tahliliyle falan belirlendiği yazılmış ancak genelde öyle olmuyor onu bilin. En doğru teşhis için ruh hali oynamaları, davranışlarınız, yaşam stili ile ilgili alışkanlıklarınız dahil her şeyi doktorunuzla açıkça konuşmanız gerekir. Gidersiniz anlatırsınız ve işin uzmanı ona göre belirler. İlaç kullanımı konusunda ise önyargılı olmayın örneğin manik depresif biri ilaç kullanmadan hayatına devam edemez. Mani dönemlerinde çılgınca şeyler yapabiliyorlar. Gerekiyorsa kullanırsınız, doktorunuz ya da psikoloğunuz neyi öneriyorsa onu yapın. Durumunuz derinleşmeden gitmenizde fayda var.

Haklısınız... Vazgeçmemem lazım.

Bunu öğrenmek istiyordum. Teşhis nasıl konulur, nasıl belli olur? Kan tahliliyle belli mi oluyor?