Maddi olarak kendime guveniyorum da manevi olarak i ih:) Ailemi karsima alicam. Sorumluluk sahibi olucam. Sonra ailemle tekrar arami yapicam. Falan filan. Kopekleri cok seviyorum. Sarilabilcegim bir sey. Bencillik belki dusuncem ama hayvan beslemek terapi yontemi. Her gun kopek videolari izliyorsam bi sebebi olmali. Bilmiyorum belki gezdirecek birini bile bulabilirim. Bu arada ust katimiz bos. Yakindan mi baslasam diye de dusunmuyo degilim defne-28

Üst kat gayet mantiklı ama anahtarıni annene verirsen yine ceplerini karıştırır. Terapi için köpek tamamen bencillik değil ama bir canlıyı beslemek de video izlemek kadar kolay değil. Çok yorucu ve çok yıpratıcı olabiliyorlar, sürekli ilgi, sevgi görmeleri lazım ki bu köpekte daha fazla öbür hayvanlara oranla. O yüzden başka bi hayvanla denemeden direkt köpeğe geçme diyorum, bu şey gibi on sekiz yaşında hiç sevgilisi olmamış bi kızı direkt evliğin sorumluluğuna maruz bırakmak olur. L

Evlenmeden önce kendi alanınızın olması kendinizi daha iyi tanıyıp daha doğru karar almanıza yardımcı olur. Başta ayıplarlar, garipserler hatta yoluna taş koyarlar belki ama bu hayat senin ve sen adım atmadıkça kimse sana isteğini vermez. Ailen makul kişilerse illaki belli bir süre sonra onlar da kabullenirler. Kabullenmeyip sorun çıkartıyorlarsa da sizi ayrı bir birey olarak görmeyen bir aileniz vardır öyle bir aileyi de ben takmazdım açıkcası. Gelirin varsa biraz zorluğu göze al ve kalan hayatına istediğin şekilde yön vererek başla :) L

onu bende istiyorum da iste bize bu deveyi gütme kısmı kalıyor AbsolutPromise perfectly

Durmaniz hata Ya iyilikle cikin ya rest cekip cikin kendi evinize Evlenmeden once mutlaka yalniz yasayin, insan yalniz yasarken taniyor kendini

Ruhum paramparça. Tek aci ceken ben degilim bu hayatta biliyorum. Ama kendi dünyamda çıkmazdayım. Amacim derdimi anlatmak degil çözüm yolum hakkinda danışmak Ben 28 yasindayim. Isinde gucunde bi insanim. Onceden kendini bu sekilde tanitan biri olsa hakkinda artik yetiskin bi insan diye düşünürdüm. Benim acimdan ise hayatim hala tek basina var olamayan bir kisilik uzerine kurulu. Uni dahil is hayatinda da hala ailemle yasiyorum. Hos iyi yanlari var ama son gunlerde ayri bir eve cikma ayri bir dunya kurma fikri iyiden iyiye bastiriyor. Annemin ceplerimi ozel esyalarimi karistirmasi bu dusuncemi iyice pekistirdi. Ailemle yasiyorum ama kendimi deli gibi yalniz sevgisiz hissediyorum. Bi kopegim olsun istiyorum. Sevgimi verebilecegim sevgisini karsiliksiz gosterecek iyilesmeme yardim edecek bir canliya ihtiyacim var. Uzun zamandir iyi degilim cunku. Aile yapim ayri bi eve cikmaya musade etmez. Bunu soylemeye bile cekiniyorum. Ama bu hayat benim. Tek basima var olamadigim bi hayat yasiyorum. Fikirlere ihtiyacim var gizemliasli

Ayrı evin derdi çok, köpeğin derdi tüm gün evde olmayan ve çalışan yalnız bir insanın kaldırabileceğinden daha çok. Köpek sosyal ve talepkar bir canlıdır ve daha önce giç evcil hayvan beslemediyseniz ağır gelebilir. Size tavsiyem önce kuş alın, sultan papağanı iyi bir başlangıç olabilir. Onunla ilişkiniz nasıl olacak onu ölçün önce. Ayrı eve de gerçekten maddi olarak kendinize güvendiğiniz bir zaman çıkarsınız, o zaman aileniz engel olamaz zaten

İnsanın korkuları kadar sınırı olur. Aile yapınız buna müsade etmiyor olabilir ama izin alarak nereye kadar geçer hayat... Kabul ettirmek başta zor olacaktır, belki küserler konuşmazlar ama siz kendiniz için bu adımı atın gerisi çorap söküğü gibi gelecektir. :)

İmkanınız varsa araya mesafe koyun. Ayrı eve çıktığınız belli olsun. :) İleride köpeğinizi bırakmak zorunda kalırsınız laf etmesinler sonra bize mi güvendin diye. Yalnız yaşayacaksanız köpek önermem yalnız. Evde sizi beklerken çok üzülüyorlar.

Maasiniz ne kadar?

İzin vermezse yaşamaya devam edeceksib yalnız yaşamal daha kötü bence AbsolutPromise perfectly

6 bine yakin . push ; tavsannn Bi' cinnet her şeyi

Düşünüyorum... evlenince kendi evine cikar seklinde bizdeki adet. Disarda okumuyorsan ki zamaninda sen yapamazsin edemezsin denildigi icin gitmedim, hos karsilanmaz. Ailemle ayni sehirde yasiycam. Ama ayri eve cikicam. Nasil ayiplanirim nasil garipsenirim bilmiyorum artik. Ama ben hala annesinin dibindeki ergen bi cocuk gibiyim. Hayatimda evlilik diye bir sey olursa eger oncesinde bu kadar toy baslamak istemiyorum. Tek bir odada annemin kurallariyla baska birinin kurallarinin olacagi bi yasam istemiyorum. Off cok zor. Yapabilecegim konusunda hic inancim yok

Gercekten buna ihtiyacim oldugunu hissediyorum. Ama ailemle de kotu olmak istemiyorum. Nerde her kararimda bana destek olucak, dusersen yine yanindayiz diyecek aile tavsannn Bi' cinnet her şeyi

Ayrı eve çıkamazsanız bile ailenizle sizin özel alanınıza girmemesi konusunda net şekilde Konuşun. AbsolutPromise perfectly

Bu zamana kadar ailenizle birlikte yasamissiniz zaten İlk basta ters dusersiniz sonra alisirlar

bu durumda yapacağınız şey birazcık bazı şeyleri göze almak. izin vermezler diye bir şey yok. siz onların çocuğusunuz malı değilsiniz. saygı duymuyorlarsa zorla duymalarını öğreteceksiniz. ve geri adım atmayacaksınız kararlı bir şekilde duracaksınız karşılarında. başka yolu yok bu yaştan sonra bu zincirleri kırmanın.

Köpek istiyorum diye tutturun belki istemezlerse evde sizde ayrı ev tutarım o zaman deyin. L

Biraz once annemle olan surtusmemi aktariyorum. Uyudum kalktim. Elimde hep telefon vardi. Yemek yemedim birak da onu yemek ye gibi ters bi sekilde soylendi. Ben de karisma bana dedim. Burda oldugun surece karisir, karistira karistira onune surerim dedi:) Saka gibi. Ben de dedim ki zaten gitmeyi dusunuyorum. O da git gor dunyanin kac bucak oldugunu dedi. Dusunceye bakin. Hala tek basima ayakta duramiycagimi dusunuyor. Hayir evlenicek olsam yuva kuruyorum diye icten ice sevincten dort nala gider. Nasil kurcan nasil yapcan demez. Yasi geldi gitsin diye dusunur eminim. Iyi babamla konusurum dedim ben de. Yan yana oturuyoruz ama icimde firtina kopuyor benim. Gozyasim icime akiyor. Saniyor ki yemek temizlik yapamayinca ölücem L