Teşekkür ederim. Bende 31 yaşındayım. Hani bir söz vardır "Herkes birini bulur önemli olan birbirini bulmak". Bence doğru kişi gerçek. Birgün sizde bulacaksınız o zamana kadar bir kaç kurbağa öpmek gerekecek :) Allah doğru kişilerle karşılaştırsın

Hayata ayni aciyla bakabilmek guzel Lyanna Mormont.

18 yasinda uni 1. sinifta, composition dersinde, neden cocuk yapmamaliyiz diye makale yazmistim. 12 yil sonra hala yapilmasa da olurmuş diye dusunuyorum. Zaten gercekten herkes yapmamali, inanilmaz fedakarlik istiyor

ama çocuğundan yana mutsuz olan annelerde var gerçekten çok büyük bir risk dünyaya can getirmek. annelik çok özel ve güzel bir duygu olabilir ama bazı insanlar inanın bu duygu uğruna doğurdukları çocukları perişan edebiliyorlar. Siz bilinçli ve ilgili bir annesiniz diğer konunuzdan tanıyorum, ama örneiğin bir çocuğun hem kendi başına bela açıp dolaylı olarak size bulaştırmayacağını garantileyemezsiniz

Başka bir şey yazmışsanız onu görmediğim için cevap vermemişimdir altında bir şey aramayın lütfen çok fazla yorum geliyor ve gözden kaçırdıklarım oluyor. Reel sosyal hayatımda zaten istemsiz olarak olumlu açıdan dikkat çeken hatta bazen bundan bunalan biriyim o yüzden böyle şeylere hiç ihtiyacım yok. Bu konuyu açma nedenim bu kişisel düşüncemin ileride bana bir zararı olur mu, olursa ne gibi zararları olur merak ettiğimdendi. Çünkü bana verilen nasihatlar bu yönde oldu. Bende görüşlerinizi merak ettiğim için aklıma birden takıldı sorayım diyerek yazma ihtiyacı hissettim. A Annelerin en

Yoo nesi garip bunun? Bende hep senin gibi dusunurdum. 30 yasindayim. Birkac ay once evlendim. Dugun, kina hicbisi yapmadim (sacma geliyor? Hala cocuk istemiyorum. Yurtdisinda calisiyorum. esimle de ayri yasiyoruz is nedeniyle. Evliligimizin tek nedeni de yasalligin isimizi kolaylastirmasiydi. Bence de kariyerine odaklanmalisin. ne evlilik ne de cocuk 20 li yaslarda sart degil

ben biraz da avmlerde buluşmaktan bıktığım için evlendim. :))) istemiyorsan evlenme. bunda konu açılacak ne var. belki fikrini değiştirirsin belki değiştirmezsin

Bence biraz abartılı olmuş ama herkesin kendi fikri tabii ki. Her evlilikte maddi kaynaklı sözleşme tarzı değil. İmza atılması da yarın öbürgün başımıza gelebilecek her türlü olay için gerekli bir bağ sebebi.

Ya hayat zaten çok sıkıcı. Kimin ne olacağı da belli değil. Evlenirsin 1 ay sonra eşin ölür Bir daha evlenmek istemezsin. Evlenirsin cocuk istersin, cocugun olmaz. Istemez korunursun, cocugun olur. Evlenmeyecegim dersin, evlenirsin Evlenmek istersin ya karşıma hala adam gibi biri çıkmadı dersin. Bazen bazi şeyler olacağına varıyor Yaşın daha genç cok cok genc yani simdilik istememen falan normal, belki zamanla düşüncelerin ve ya taleplerin degisebilir. Degismeyebilir de.. Hayati nasil istiyorsan öyle yaşamalısın Ve gercekten bazen evlenmemek, evlenmekten daha hayırlı olabilir Ya da bir cocuk anne ve ya babasının katili de olabilir. Oluyor da görüyoruz Hayat dedigin 3 5 dakika işte.. fazla takilmamak lazım.

Seneye 30 oluyorum. Kendimi bildim bileli bebek çocuk sevmedim. Sevimli gelmiyor, ilgimi çekmiyor, salyası tükürüğü itici geliyor, ağlama sesi sevmiyorum, kucağıma bebek çocuk almam, yolda annem gösterir he iyi der kafamı çeviririm, yavru köpeğe deli olurum çocuk hiçbir şey ifade etmez. Hepimizin ruhunda yok. Hepimiz anaç değiliz. Hepimiz doğurunca sevmiyoruz, anne olduğuna pişman olan birçok kadın var. Kendi ayaklarım üstünde durmayı tercih ederim ileride. Üstelik doğursam bile çocuğumun arkamda olmak gibi bir misyonu yok, bana bakmasını bekleyerek çocuk yapmam yani. O yüzden çocuk kavramı bana çok uzak, annelik eminim anne olmayı seven için çok güzel bir duygudur. Ama herkes anne olmayı sevmeyebiliyor işte maalesef.

Ben size bir şey sormak istiyorum. Biz aynı coğrafya'da mı yaşıyoruz? Yoksa siz Norveç'te misiniz? Eğer öyleyse samimiyetle sizin için çok sevinirim. Benim yaşadığım coğrafyada en fazla sınırımız olan ülkede savaş var da.. Bunun dünya görüşü veya kötü görme ile alakasını çözemedim. Savaşı ben uydurmuyorum ki. Ben dünyayı çok iyi görmek isterim ama gerçekler bunun tam tersi. Inanın bende savaş istemiyorum ama dünya görüşümü iyimser yapsam da savaş kaybolmuyor. Konu sahibi çocuk sahibi olmak için stabil bir çevrenin şu an olmadığını demek istedi. Yani ben öyle algıladım. Dünya kötü derken sanırım bizim şu an bulunduğumuz çevreyi kast etti gibi geldi. Yoksa Norveç'te olsak bu konuşmayı yapmazdık. Bu arada ben keşke bu ülkede doğmasaydım diyorum her haber izlediğimde. Bunun dünya görüşümle alakası yok ki. Ne kadar pozitifte olsam savaşı yok edecek gücüm yok. Stabil olmayan ortamımı da maalesef değiştiremiyorum. Not: Sadece dünya kötü bir yer diyenlere sanki biz çok kötümseriz gibi yaklaşılıyor. Bunu anlayamıyorum ondan yazdım.

dikkatimi bise cekti bayanin uyeligi 2012 yasi. 20 bi iste bir tuaflik var. ve inanki sana sonuna kadar hak veriyorm

Ahhh canım yaşımız ilerledikçe ruhumuzu emiyorlar, maalesef. S

Asıl size iyi forumlar

Hanımlar, konu içeriği nedeniyle evlilik ve çocuk düşünmemeye olumlu bakanlarda olacaktır, olumsuz bakanlar da, önemli olan görüşlerimizi karşımızdakine dayatmadan, polemiğe girmeden, üsluplara dikkat ederek yazmak. Lütfen üsluplara dikkat ediniz, polemiğe girmeyiniz.

Pardon siz benim ruh eşim olabilir misiniz?

Bak tatlım o kadar boş konuşuyorsunki şuan cevap yazmaya üşendim... O zaman kafamıza meteor düşer diye sokağada çıkmayalım. Tekrar ediyorum sen çocuk yapma. Evet çok isabetli bir karar.

Ama bi bebeginiz olmasi kadar da guzel bir duygu yok. Bende yasamadan once bilmiyordum suan sadece onun icin yasiyorum. Lyanna Mormont

Değişmesi için yaşam şartlarımın değişmesi, garanti bir parlak gelecek sahibi olup o çocuğuda bunu bahşedebileceğimi bilmem lazım KudrAlobar Ayak

Herkesin beklentisi, mutluluğu, hayatında istediği özgürlük kavramı farklı. Bu fark başkalarının isteklerini saçma olarak nitelendirme hakkını vermiyor. Kalp de bilmukabele

Şimdi kocamla ara sıra çocukları bakıcıya bırakıp konser konser bar bar geziyoruz, çocuklarımızı alıp kampa da gidiyoruz, tura da çıkıyoruz. Yani eleği duvara asıp, bütün akşamları evde kestane pişirip, portakal soyarak geçirmiyoruz. =) Eskisi kadar özgür bir hayatımız yok elbette ama bu yaşlarda şu kadar özgürlük bize yetiyor, 20'li yaşlarda yetmezdi. Haklısın o yüzden. Benim çocukluğum, gençliğim de çok zordu. İşte diyorum ya eşimle karşılaşmasam çocuk istemezdim diye. Yani çocuklarımın yaşayacağı hayatın benim yaşadığım geçmişle hiçbir alakası olmayacak ve bu beni çok mutlu ediyor. Sahip olamadığım güzellikleri onlara yaşatmak, onları yaşadığım baskılardan, huzursuzluklardan uzak yetiştirmek ruhumu tamir ediyor. Çocuk yapmak bir yanıyla bencillik o yüzden, evet, bunu kesinlikle kabul ediyorum. Ama onlara güzel bir hayat sunduğunuz sürece, o bencilliğin kimseye zararı yok.

ben izlemeye geldim

O zaman doğacak bebeğinize nufuz cüzdanı da cıkartmayın. Aa çok ayıp sen bana güvenmiyormusun ben senin annenim ne gerek var böyle maddi şeylere diyin evlilik sadece bir imzaysa güven aslolansa. Heralde herkes güvendiği insanla evleniyor. Elmayla armudu karıştırmayalım. Evet çok saçma düşünüyorsunuz. Ama yaşınız çok genç. Saçmalamanız normal o yuzden ve bebek konusunda da bence maddiyatım olsa yaparım demeniz yanlış. Zengin insanlar daha çok kötü alışkanlıklara kötü çevreye bulaşabiliyor. medyadan magazinden vs den görüyoruz. Maddiyatınızı değil bebeğinizin maneviyatını güçlendirmeniz lazımki bu dünyanın kötülükleriyle savasabilsin. Kendini her türlü pislikten koruyup iyi olmayı secebilsin. Bunun da parayla hiçbir alakası yok. Ve son olarak bir tespitte bulunacağım. Evlenmeyi düşünmüyorum istemiyorum diyip hangi evlilik ritüeliyle evlenmek istediğinizi yazmanız ayrıca trajikomik olmuş. Evli bir ablandan tavsiye. Doğru insanı bulursan evlen. Çünkü doğru kişiyle yapılan evlilik mutluluğuna mutluluk katar Lyanna Mormont

Hayat planladıklarımızın dışında başımıza gelenlerin toplamıdır diyorum ve susuyorum

Bana da ergenliğimden beri "ileride değişir ileride değişir" diyorlar. Arkadaşlarımın çoğunun çocuğu oldu hatta bazıları ikinciye geçti. Ben seneye 30 yaşında olacağım hala fikrim değişmedi. Annem falan da kabullendi artık bunu. Hatta yumurtalıklarımla ilgili bir sorun yüzünden doktor takibindeyim, "çocuk sahibi olmak istiyor musun" dedi doktor. "Hayır, öyle bir isteğim veya planım yok, gelecek planlarımda çocuk yok, düşünmüyorum" dedim. Bir yandan evet yaşınız genç, fikriniz değişebilir. Eğer çocuk sahibi olmama fikriniz sadece "bu dünyaya çocuk getirilmez" temelli ise, değişebilir. Evlilik, belki ilerleyen yaşlarda devreye girecek hormonlar, annelik isteği vs fikrinizi değiştirip çocuk kararı verdirebilir. Ben net olarak çocuk sevmiyorum. O yüzden istemiyorum, bu yaşla pek değişen bir şey değil. Yani biraz da sebeplerinizle alakalı. Şu an evlilik veya çocuk için kati bir karar verme durumunda değilsiniz. Akışa bırakın gitsin :) İstemek de normal, istememek de.

Senin yaşındayken ben seksek oynuyordum canım, daha bunları düşünmen için çok erken zaten :)

Olabilirim tabii, nereyi imzalıyorum Şaka bir yana ben yıllardır bıktım "ileride fikrin değişir, ileride çocuk istersin, annelik şöyle harika böyle mükemmel" laflarını duymaktan. Bizim insanlarımız bir kadının çocuk sevmeyebileceğini, istemeyebileceğini kabul edemiyor maalesef.

Evlilik cocuk zorunlulik değildir tercih meselesi o yüzden sizi kimse garipseyemez.

Sizin kararıniz kimse sizi zorla evlendirmiyor yada çocuk yap demiyorsa ortada dert edinecek birşey yok demektir.. Ama evliliği tanımladığıniz şey yanlış, ne eşim ne de ben sözleşme gibi bir evlilik yaptık. Gönül bağıyla baglyiz çok şükür. Evlendigim için de yani en azından eşimle evlendigim icinde mutluyum Allah daim etsin herkesin mutluluğunu.. Çocuk konusuna gelince de böyle bir dünyaya çocuk getirmek istemem lafı bana saçma geliyor, dünya kötü ise ben öyle bir evlat yetiştirmeye çalışırım ki tüm kötülüklere karşı gelecek dünyayı güzelleştirecek bir insan olsun..

Dereyi görmeden paçalar sıvamak. atasözü cuk oturmuş. 20 yaşında herkes evlilikten çocuktan korkar. hele az daha büyü çalış paranı kazan gez toz sonra tekrar dert edersin :) Nooption memento mori memento

Bence de

Herkes istedigi gibi yasasin :) ben bu konuyu anlamadim onay mi istiyorsun? Alkislanmak mi? Garip birsey yok herkes evlenicek cocuk sahibi olucak diye bir kural yok... evlenme cocuk yapma o zaman

Yok ya ne bakıcam etrafın dediğine toplumdan onay almak bile zerre umrumda olmadıgından zaten evliliğe gerek duymuyorum kime ne ben kimleysem yani :)) sadece kendimden şüphe ettim yani ben mi tuhafım yanlış mı düşünüyorum ileride zararını görür müyüm diye. Bende bayılırım renkli saçlara geçen sene gri ile lavanta rengi arasında gidip gelmekten saçlarım mahvolunca uzun süredir doğal rengime boyalı :))

Fazla vefanın fedakarlığın ve bu tür şeylere özen gösteren herkesin ortak söylemi zaten bu. :) Ama biz ruhumuzu onarmazsak kimse onaramaz

Zaten 20 yaşına gelip evlilik, çocuk diye tutturmanız tuhaf olurdu. 20 yaş okulu bitirip işe girip ayakların üzerinde durulması gereken yaş.

O zaman ozgurlugun tanimini alalim sizden.

Tamamen güvenmekle alakası yok bence. Hepimiz bir şekilde evlenirken birbirmize güveniyoruz. Zaten güvendiğimiz için evleniyoruz. Sevgiliyken, bu adam nikahımız olmadığında beni aldatırsa garantim olmaz evlenelim en iyisi vs diyerek evlenmiyoruz. Başımıza sadece aldatılmak gelebilir diyerek imzaya ihtiyaç duymuyoruz yani. Kapıya bir kargo bile geldiğinde eşiyim deyip alabiliyorum en ufak bi örnekle. İlla maddiyat nafaka filan değil yani bahsettiğim. Hastanelerde karakollarda vb gibi yerlerde de karşımıza çıkıyor bu gibi durumlar. Ama ben zaten saygı gösteriyorum herkesin kendi hür yaşamı demlicaykeyfi Ve dünya bir çölse durma. Seraba su getir. Anneler

Anormal bir durum yok, herkes evliliği istemeyebilir. 36 yaşında evlendim, çok uzun yıllar sizin gibi düşündüm, yapacak çokta işim vardı. Evlendikten sonra keşke daha önce evlenseymişim diye düşündüğüm çok olmuştur, epey yorulmuşum hayatın yükünü tek başıma taşımaktan. Yaşınız gereği gayet normal düşünceleriniz büyük ihtimalle ileride bu konuyu yeniden gözden geçireceksiniz

benimde kaşlarımı çatmaktan ortasında çizgi gibi oldu. mimik kırışıklığı yani. ama istemsizde yapıyorum güneşe falan çıktığımda bile. iyi gelecekse yaptırırım hiç düşünmeden :)) M

tessekurler

Cevabim: garip degil! A April

hayattaki tek ideali evlenmek olanlar mı evleniyor? yooo. birini tanıyosun seviyosun ben bununla aynı evde yaşarım ya iyi böyle diyosun ve evleniyosun. evlenmek de işe girmek gibi hayatın olağan akışında oluşan bi durum. böyle beylik laflara ben çok gülüyorum ya. 10 sene sonra görüşürüz.

Evet sizin gibi düşünüyorum bende hayatı yaşayış biçimimden kaynaklı olabilir ama ileridede fikrimin değişeceğini sanmıyorum. Çünkü küçükkende hiç evlilik çocuk hayal etmedim hani oyun oynarken bile. ergenliğin ilk yıllarındada aile ile yaşadığımda şuan yaşıyor olduğum hayatı istedim. kendi ayrı evim olsun gezip tozayım vs.. Bayan Yanak Nutellanın Lezzet

Cok gencsın ve normal boyle dusunmen senınle aramızda 10yas var ve bu fıkırlerın ılerde degısecek sevgıler

Bende sizle aynı fikirdeyim yani çocuk seven biride oldugum söylenemez. Yani kendi çocuğum olursa severim orası ayrı ama olmasınıda istemiyorum O Osirius Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Evlilik ve çocuk da sizin istemenizi bekliyordu :) şaka bir yana istemeyebilirsin gayet normal. Ben üniversitem bitince evlenmek istemistim. Ki hemen de evlenmedim istedikten sonra. Suan yasiniz erken. Bebek de olamiyor. Yani artik toplumda yiginla insaniz bebek icin doktor doktor sürünen. Çook istesek de olmuyor bazen. Hayat isteklerimize göre ilerlemiyor yani malesef. Birini sever birlikte olursunuz. Sonra o meşhur korunurken de hamile kalanlardan olursunuz mesela. Bebege de kiyamazsaniz bakin hayat nasil degisiverir. İhtimallere açik olmak lazim . push ; X xDerinMavix

bana gore herkes ozgur. baskasinin ozgurlugunu kistlarsan iste o esaret baslar. ben sizin dusuncelerinize saygi duyuyorm. su konu basligi sadece buyuk lokma ye buyuk soz konusma demisler unitulmasinki birda bir suru evli cocuklu kadin var. hani gercekten ozgurlukle sorumluluk cok farkli seyler bende buni ifade. etmek istiyoru ona bakarsaniz insan calisirkende. sorumluluklarinin disina cikarsa o zamn ozgur olmuyor issiz gucsuz oluyor. oyunculuk yapan siyasete atlan mankenlik sarkicilik yapan. doktorluk vs meslek yapan kadinlar var ve. bagzilari evli olan esarette mi degiller ben okuluma devam etseydim suan erkeklerin icinde santralde calisiyor olcaktim evli olup olmamam buni degistrmezdi kendi hur ozgur irademle biraktim yani ozgurluk irade kendi fikrini ortaya atmak ve bunu uygulamak konuyu arkads saptrmis ve ben tartisma icin bunlari yazmiyorum ciddi anlamda rahatsiz oldum begonyas All is Well :) Üyelik İptali Anneler

zaten artık erkekler gençliğinde gezip tozmuş, her şeyi yaşamış, bir çok erkekle beraber olmuş kızlarla daha çok evleniyorlar. eminim şimdi vur patlasın çatlasın modunda takılıp 30 lu yaşlara gelince beyefendi işinde gücünde biriyle evlenirsiniz. doğru yoldasınız yani. aşk da gelip geçici bu arada I

Anlıyorum sizi ben bunları biriyle yaşamak için evliliğe gerek duymam önemli olan iki insanın arasındaki bağ ve bunu resmiyete taşısam nolur taşımasam nolur diye düşünüyorum

O yüzden bunu yapmam bu bana göre değil laflarının aynısını yaşarken buluyoruz kendimizi.

O kötülük olarak görüyor, siz görmüyorsunuz. O onun düşüncesi, bu da sizin düşünceniz. Size dünyanın en güzel şeyi gelebilirken, o bunu kötülük olarak görebilir. Bu gayet doğal bişey. Şuan siz saygı duymuyorsunuz.

Bana kalirsa bu saydiklarinizi ozgurlukten ziyade insani insan yapan temel haklar olarak nitelendirmek daha dogru. Bu durumda ozgurlugun tanimi da farklilasiyor. Bana gore ozgurluk, insanin yasamini idame ettirebilmesi icin ustlenmesi gereken temel sorumluluklar dahilinde - bir baskasinin yasam alanina zarar vermeden - sahip oldugu hareket serbestisidir. Dunya her gecen gun yasanmaz bir gezegen haline gelirken ve sirtimizdaki sorumluluklar o kadar fazlayken bu sorumluluklari evlenerek veya cocuk sahibi olarak katmerlestirmenin rasyonel olmadigini dusunuyorum ben.

Işte kime göre neye göre. Anne olup mutlu olmayan da çok kişi var. Annelik herkesi fiks mutlu eden bir şey değil maalesef.

yani her türlü evlenirsiniz gezin tozun diyorum Lyanna Mormont

Bu yazı ileride yalnız kalmamak için çocuk yaparım diyenlere gelsin. Böyle çok konu görüyorum burada, sırf ileride yalnız kalmayayım bana baksınlar diye düşünenler bu hikayeleri okumalı. Çünkü artık devir değişti bazı çocuklar 18 yaşında üniversite ile evden gidiyor gidiş o gidiş. Başka şehirde okuyor, sonra iş, güç, evlilik bir daha kırk yılda bir yanına gelebilirlerse ne ala. Eskiden büyük aileler varmış. Nineler, dedeler, anne, baba, çocuk beraber yaşarmış o artık çok nadirleşti en azından büyük şehirlerde. Annelik çok zor. Bir de üstüne hayırsız evlat da çıkabilir. Seninle ilgilenmesini geçtim arada telefonla bile arayıp sormayabilir. Ben o yüzden sıramı savmak istiyorum. Ama hakkıyla annelik yapabilene saygım sonsuz..

Daha çok gençsiniz. İlerde de evlilik, çoluk çocuk istersiniz istemezsiniz sizin kararınız, kimse hiçbir şeye mecbur değil. Ama yorumlarınızda o kadar çok felaket senaryosu yazıyorsunuz ki. Hayatta ne zaman ne olacağı elbette belli değil. Ya bina üstüme yıkılırsa diyerek evin içinde oturmaktan vazgeçmiyoruz, yıkılma ihtimali var mı var. Evlilikte de çocuk dünyaya getirmekte de olumlu -olumsuz pek çok ihtimal var, hayat zaten böyle bir şey. Sen gençliğini yaşa kariyerine odaklan. Zamanla düşüncen değişirse ona göre yol tutarsın zaten. E elsa83

Çocuğu olduğu halde huzur evinde olanları örnek al :)

Amerikalılar her yerde.. . push ; I

Bence zararını görmezsiniz, kariyer/hayat güvencesi bence bunlar her insanın düşünmesi gereken şeyler, diğerleri sonra gelir, o konuda sizi haklı buluyorum

0 000 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Asla Asla sevgilim, asla asla deme hiç. Hayat neler gösterir, belli olmaz sevgilim.

Çünkü bizim topluma göre kadın demek anne demek işte anlatamazsın kimseye bunu neyse ki bu fikri paylaşan bir çok insan varmış. Sen şu köşeyi imzala ben işlemleri hallederim

Örnek verdim orada, ne olacağı hiç belli değil bu hayatta gibisinden. Düşünsenize göçüp gidiyorum dünyadan erkenden bir sebepten, çocukta babaya kalıyor. Adam evleniyor üvey anne çocuğu istemiyor. Adamda söz geçiremedi diyelim. Birisiyleyken mükemmel düzgün olup sonradan bozulan çok insan var. Bunlar tabi çok ama çok uç şeyler ama düşünmek lazım Önceki

Evet öyle bir ülkede doğup büyüsem benimde hayatım çok farklı olurdu çocuğumada güzel bir hayat aşılayabileceğimi hayatım boyuncada bileceğim için belki 30umdan sonra benim düşüncelerim arasında olabilirdi. İnsani değerler benim için çok önemlidir ve bunu sergilediğim hemen hemen herkesten bir zarar gördüm. Ne bir güvencem var doğru düzgün nede başka bir şeyim. Hep kendi başıma karşı çıktım yaşadığım zor durumlara. Kısacası çok yoğuruldum bu hayatta. İnsanında çocuğu kendi gibi olur neticede. Çektiklerimi çekmesin. Bide evlensem zaten kim bilir neler çekicem aile o kadar derin bi konu ki. Kaynanası mı dersin görümcesi mi dersin. Anca aile değerlerine geleneklerine bağlı olmayan ama yoldaş olacağına güvendiğim biriyle birlikte yaşayabilirim, zaten böyle biriyle uzun soluklu bir ilişkim var. Tabi gelecek neyi gösterir bilemem sorunlarımız oldu geçenlerde mesela. Yalnızlıkta hayatın bi gerçeği bende yuvadan erken ayrılan kendi kendini büyüten bir genç kadınım. Benim derdim zengin koca bulmakta olabilirdi ama kimseye muhtaç olmak istemem. Ekonomik özgürlüğünü eline almış kendi başına yetebilen biri olmak isterim. Aşk insanıyımdır çok severim aşk yaşamayı ama Mutluluğuda koca da aramam. Hayatın gerçekleri var. O koca beni ertesi sabah uyandığımda seni sevmiyorum seni terk ediyorum diyebilir ama kariyerim bana asla beni terk etmez

Ben hala oynarım fırsat bulsam yada oynayacak birkaç kişi :)

Kimse senin geleceğini sana bahşetmeyecek, kendin kazanacaksın. Evliliği alışveriş daha doğrusu alış olarak değil paylaşım olarak gördüğün zaman olacak bu. Gerçi şimdi ne desek boş, yaşam gösterecek her şeyi sana ve hayat şartları düşünceni değiştirecek. Dedim ya benim 20 yaşımdaki halimsin. Ben o yollardan geçtim, sen benim şu an durduğum yere henüz gelmedin. Benimle aynı yönde değişeceksin demiyorum ama inan çoooook değişeceksin.

Daha çok gençsin dur benim gibi 30 una merdiven dayayınca yaptırırsın :) ImTheDevil I'm a devil of my world Anneler

Yaşın genç olduğu için böyle düşünüyor olmalısın. Ablam 38yaşında bekar. Evlilik düşünmediği için, şimdi bin pişman. Keşke daha erken yaşta evlilik düşünüp çocuk yapsaydım. Anne olsaydım diyor. Evliliği düşündüğü, teklif aldığı kişileri reddettiği için de çok üzülüyor. Bence sende şimdiden kesin net kararlar verme hayat ne getirir belli olmaz.

Senin çevrendeki insanlarda senin kafa yapında olsaydı burda bu soruyu soruyor olmazdın belliki sende biliyosun garipsenileceğini çevrendekiler çoğu çiftetelli oynuyorsa düğünlerinde senin o parti tarzı eğlentilerinde çocuk istemeyişinde evlenmek istemeyişinde göze batacak yoksa burda işin ne :)

Annelik cok ozel bir duygu. esle mutlulugu karistirmiyorum

hahaha heyecansiz degil mi : ) cocuklar ise supriz kutusu gibi.. bu durumda kimseyle flortte etmek mantiksiz.. elin oglunada guven olmaz her an nankorluk edebilir yani. boyle yasanmazki hayat.. ne bilim.. ben bi yere kadar kariyere onem verdim.. halada bi kadinin calismasi taraftariyim.. kendi ekonomik ozgurlugu olsun esine muhtac olmasin.. hem ondan hemde o kadar guzel birseyki kadinin kendisi icin birsey yapmasi.. ama.. her zaman sartlar uygun olmayabilir bunun icin. beni bir zaman sonra kariyer vs. tatmin etmezdi, etmedide zaten.

Bende gençken aynen sizin gibi düşünüyordum bana da "daha gençsin ileride böyle düşünmeyeceksin" diyorlardı, 52 yaşına geldim hala aynı düşüncedeyim. Özellikle çocuk konusunda. Babası çok zengin bir adam bile olsa benim onu tek başına büyütecek ona iyi imkanlar sunacak gelirim yoksa ben o çocuğu doğurmam, şu anda anne olma ihtimalim yok ama yine aynı düşünüyorum. Çocuk büyütmek yetiştirmek çok büyük bir sorumluluk. Evlilik konusunda da katılıyorum size.

O da amaan ben bu dunyaya anama bakmaya mi geldim diyebilir:)) yatili bakici veya huzurevi tercih edilebilir.

20 yaşımda gelin damat görünce "kafayı yemiş bunlar yaeaa" diyordum. 27 yaşımın başlarında sorana "amaan ne evliliği yeaa" diyordum. Sonlarında eşimle aşıkla maşuk gibi geziyordum.. 28 yaşımda evlilik için gün alıyordum.. Bilmem anlatabildim mi? :) 20 yaş bunları düşünmek ve karar vermek için ciddiye alınacak bir yaş değil. Dert aramayın kendinize..

Anlıyorum demek istediklerinizi tabi bu yazdıklarınız yaşamı kolaylaştıran detaylar eğer birlilte bir evin içinde yaşanıyorsa. Bense şahsen kimsenin kargomu almasını istemem. bende sizinkine saygı duyuyorum

Ay bekar kalmak ot ot yaşamak mıymış Yaşıtlarım anne olurken ben saçımı boyattım renkli saçla geziyorum aylardır. Dansa başladım haftanın üç dört günü dans ediyorum. Koca yok çocuk yok, 20 ülke gezdim, Türkiye'yi gezmeye başladım. Hayattaki mutluluğu kocaya çocuğa endekslememek lazım. Herkesin mutlu, dolu hayat kriteri ayrı. Kimi hayatını evine kocasına adar ve bu onu mutlu eder. Kimi kendinden başkasının sorumluluğunu almaz öyle mutlu olur. Etrafın ne dediğini bırakın, kendi istediğinize bakın.

Evlenmek istemiyor olabilirsin buna saygı duyarim. Ama yazdiklarinizdan yola cikinca çok toy oldugunuz gözlemlenebiliyor. O yuzden bunları düsünmek icin cok erken, hayatinizi yaşayin. Tabiiki egitim ve kariyeri de ihmal etmeyin. phalanx

Olabilir çok normal... cevremde evli olup çocuk sahibi olmak istemeyen çiftler var... eskisi gibi 6 kardeş falan kalmadı zaten... aksine kalabalık ailelere şaşırıyor insanlar

İnşllah banlanmam

Sonuç olarak dünyada mıyım, evet. Herkes benim gibi düşünmek zorunda mı, hayır. Dead Cell

Annelerimiz farklı biz farklıyız. Şartlar, zaman, düşünceler hepsi farklı.. Kimseye doğurmayın demiyoruz ki. Sadece biz farklı düşünüyoruz farklı hissediyoruz. Ki ben eğer farklı bir iklimde yaşasaydım 1 çocuk isterdim.. Ama şu an istemiyorum.

Sana dogurma dememıs ki kız bu neyın kafası?

Arkadaşlar birden aklıma geldi bunuda sormak istedim görüşlerinizi merak ediyorum. Benim ideallerim arasında evlenmek aile kurmak veya çocuk yapmak gibi şeyler hiç yok. Şuan hedefim olan kariyerime odaklanmak istiyorum. Arkadaşlarım bu konuda garipsiyor beni. Ben böyle bir dünyaya çocuk getirmek istemiyorum ona bu kötülüğü yapamam. Evliliğide düşünmüyorum tamamen maddi kaynaklı imzalı sözleşmeye dayalı bir olay gibi geliyor. Öyle söz nişan gibi adetlerde gözüm yok ama davet tarzı düğünleri seviyorum atıyorum yazın büyük bir tekne kiralayıp parti vermek gibi. Bunada düğün denmez pek daha çok birlikteliğim olduğu bireyle ve sevenlerimizle bir kutlama gibi. Bu fikirlerimin değişmesi çok zor. Bana ve hayatımda zararı olur mu. Henüz 20 yaşındayım. Çocuk konusunda fikrimin değişmesi için o çocuğun bu dünyadaki kötülüklerle kolayca baş edebileceği kadar çok büyük mal varlığına sahip olmam lazım. Hayatta tek başına bile kalsa kimseye muhtaç olmamalı. Ama bu da imkansız. Bakamayacağım çocuğu ne diye getireyim dünyaya diye düşünüyorum. Garipsenecek kadar anormal mi sizce?

20 yasinda herkes boyle dusunmustur bence

Böyle çocuk ruhu, genç ruhu dedikleri şey bence kimi insanda kalıcı ya ben eminim 30uma 40ımada gelsem hatta ömrüm o kadar olur mu bilmem 80e merdivende dayasam sağlığım iyiyse yine yaptıklarımı yapıyor olurum :)) C -Cheryl

Sadece kibledim sizi çünkü benim yaşadığım duyguları anlamamakta israrcisiniz.. evet ne yazikki günümüzde insanlar paraya tapar olmuşlar halada bu sozumun arkasindayim aksini söyleyin yada gosterin o zaman.. aama ne yazıkki su anda günümüz yuzyilinda bile açlık ve susuzluktan insanlar öluyorsa evet buda insanlarin paraya taptigini gosteri 4 kkazaniyorsan birini de ihtiyaç sahibine ver desen herkes güler tabiiii.. herkes biseylerin üzerine bişey eklemek derdinde yahu ölüm var heyhattt.. kime kaldiki sana kalsin ebediyyen.. birazda etrafina bak gözünü ac sadece kendin icin degil insamlik adina da yaşa vesselam.

Şimdiden huzur evimi seçeyim o zaman

Hayır normalsin Herkesin hayali evlenip çocuk yapmak olmayabilir Muhafazakar bi çevre ve yapıda değilsen sevgili edinirsin istediğin gibi bir ilişki yürütürsün.

savaş her zaman kötü değildir bak amerika savaş var diye taa dibimize kadar geldi. oo savaş mı alırım bi dal:)) I

Allah korusun ama anne babama bi şey olsa bakarım tabii. Allah korusun öyle sondan

Evet genetik delilik var. :)

Ama şöyle bir şey varki demekki sen o kadar çok aşık olmuşsunki hayallerinin peşinden koşmak yerine aşkının peşinden koşmuşsun önemli olansa pişman olmaman, tercihinden dolayı mutlu olman fakat ben bu riski alamam ne kadar aşık olursam olayım

Yalnız aşık olunca o riski alıyorsun. Aşkı tatmadığın çok belli. Ayrıca 20 yaş evliliği dert etmek için çok erken. Asla dediğin şeylerin tersini yaşatıyor hayat genellikle. Tecrübeyle sabit

"Kendi tercihine saygı duyulmasını istiyorsun fakat başkalarının tercihlerine saygı duymuyorsun o nasıl iş?" diyerek hesap sorarcasına bir yorum yaparsanız, bende size gereken cevabı veririm. Kimi alıntılayıp alıntılamayacağıma siz karışamazsınız, istediğim cevabı saygı çerçevesi içerisinde yazabilirim, buna karar verme hakkına sahip değilsiniz. İyi forumlar.

Düzgün olmayan adamdan neden çocuk yapıyorsun peki?

Zaten tek başıma yaşıyorum senelerdir ayrı evdeyim aile desteği var tabii elbette. Bir yandan okuyorum bir yandan çalışıyorum. Yani kariyer odaklı hedef koyma nedenim ekonomik özgürlüğümü elime almış bir kadın olabilmek kimseye muhtaç olmamak ileride. Arkadaşlarım bilmiyor kk yı, söyleyeyim bari cidden okusunlar cilek. yagmuru

Sevgili Daryana 31 yaşına gireceğim, evliliğim de 6 senelik, çocuk fikrine yeni yeni ısınıyorum. Çok çok gençsin, zamanla fikirlerin değişebilir de değişmeyebilir de. Ama 20 yaşında bırak evliliği, tek derdim burnumdaki sivilce, kilolarım ve vize ve finallerdi :) Evliliği 25 yaşında düşünmeye başladım, eşimle tanıştık 6 ay içinde evlendik. Kısmet bu işler. B

İşte siz şunu anlamıyorsunuz ben doğum esnasında vefat ettim bebeği kurtardılar diyelim, babada düzgün değil diyelim. O çocuk napacak? Hiç mi isyan etmeyecek? Devlet korumasında yetişip kendi ayaklarının üstünde durmaya çalışacak daha 18ine gelir gelmez. Bırakabileceğim hiç bir şey olmadıktan sonra neden bencilliğimin kurbanı olsun, hayatın bin bir türlü hali var. Olayı sadece maddiyatla bağlandırıyorsanız bu sizin sorununuz. Zaten refah içinde çocuk yetiştirebileceğimi bilsem fikrim değişir ve onu dünyanın kötülüklerine karşı eğitip öğretip ve kötülüklere değil iyiliklere uyan biri olarak yetiştiririm. Ama kalkıpta onun geçimini zor sağlayacaksam yada tek başına bile kalsa başka bir şeye muhtaç olcak olduktan sonra neden doğurayım üstüne bir de iyi ahlaklı dürüst bir evlat olsun diye uğraşayım. Dünyanın kahrını çeksin diye mi.

Aynen tam olarak öyle iyi ifade ettiniz kaymağını başkası tattı :)) Şimdikinede kumdan bi kale inşaa ettim içinde kralcılık oynuyor desem anlar mısınız :)) Hayat işte acısıyla tatlısıyla anısıyla bıraktığı izlerle geçip gidiyor, o izlere de bir botox yaptırırız artık napalım :))

İş yerinizdeki arkadaşınız varoluş amacını çocuğa endekslemiş o yüzden sizi anlayamaz. Çocuk çok başka bir şeydir katılıyorum çocuğum yok ama kuzenlerimin çocuklarını çok severim. Fakat eğer anne olsaydım kendimi sürekli anne olmakla tanımlamazdım. Ayrıca iş yerinizdeki kadın çok saygısızlık yapmış. Sen anne olmuş olabilirsin ama bu çocuksuz insanları küçümsemeni haklı çıkarmaz. Belki Allah korusun çocuk olmuyor ve karşındakini bilmeden üzüyorsun öyle düşüncesiz insanlarla polemiğe girmeyin at gözlüğü ile hayata bakarlar. Benim kuzenimde öğretmendi, kızı oldu öğretmenliği bıraktı ve kızıyla inanılmaz vakit geçiriyor, eğitici çalışmalar, doğa yürüyüşleri, aktiviteler yapıyor ama kızı aşırı kendini beğenmiş davranıyor, kuzenimin evlerine misafir geliyor ve kızı gelen misafirlere sen git istemiyorum seni diye bağırıyor. Ki kuzenim o kadar bilinçli, maddi ve manevi emek veriyor ama çocuk çok huysuz ve şımarık. Belli olmuyor işte verdiğin emeği almayadabilirsin sonuçta çocuk yetiştirmek tek değişkene bağlı değil sonuçta o çocuğun da bir kişiliği oluyor. Psikolojik destek alan tanıdığınıza üzüldüm umarım güzel gelişmeler olur. Size iş yerinde ne o öyle bekar gibi diyen iş arkadaşınıza da aynen bekar gibi sadece birbirimize vakit ayırıyoruz çok mutluyuz biz memnunuz deyin geçin.. İnsanlar artık biraz empati kurmalı. Hayatta herkesin seçimleri farklı acaba bunu toplumca ne zaman öğreneceğiz?..

Olsun delilik iyidir Akıllı daha zor valla... Düşüne düşüne kafayı yiyorsun

Tek temelim o değil bunu istememek için. Sonuçta hayatın her türlü hali var belki yatalak hasta olacağım o çocuk nolcak vicdani olarakta sorumluluğum var. Babads düzgün değil diyelim. Ancak yurda alınır devlet tarafından. Bun ların yaşanmaması içinde ona çok düzgün bi geleceği önceden kurmak bunu sağlamak içinde çok para lazım o da bende yok. Neden onun kendi seçimi olmadığı halde zorluk yaşamasını göze alıp, dünyaya getireyimki bu cok bencilce geliyor

Bence siz yazdıklarımdan hiç bir şey anlamamışsınız zaten çocuk yapmayı düşünmüyorum düşünen insan zaten evliliğide düşünür. illa biriyle birlikte yaşamak demekte çocuk sahibi olmayı gerektirmez. Ayrıca uzun soluklu bir ilişkiye sahipte olabilirim belki yıldönümümdür, sevdiklerimle birlikte neden bunu kutlamayayım bunun nesi saçma? Bu kutlamayıda evliliğe bağlayıp ritüel diye tanımlamışsınız bence bu daha saçma o zaman. Ayrıca maddi imkanlarım çok geniş olunca çocuk yaparsam ona bu imkanı sunup maneviyatını güçlendirmeyeceğimi nereden çıkardınız. Ben maddi imkan sunabilmeyi sadece çocuğumun hayatta tek başına kalırsa güvencesi olması açısından istedim. Yaşınız kaç bilmiyorum fakat bence görüşlerimiz uymadığı için benimkiler size, sizinkiler bana saçma geliyor. Yinede fikrinizi belirttiğiniz için teşekkür ederim iyi forumlar Önceki

Evlendim, çocuk yapmayı düşünüyorum, maddiyata dayalı bi sözleşme de değil evliliğim, ve hiçbir geleneği göreneği yapmadım. 20 yaşındasın tabiki düşünme bu yaşta evliliği

Allah korusun

Ben de eşten bahsetmedim zaten? Anne olduğu için mutsuz olan veya keşke doğurmasaydım diyen kadınlar da var diyorum.

Önceki konulariniza bakarsak hiç de öyle gelmiyor. Yani kendi isteklerinizi önemsiyormus gibi gelmiyor. A April

Bence önemli olan çocuğu iyi yetiştirmek. mal varlığı neye yarar onu hiç edecek kadar aptal karaktersiz bir insan olursa mesela. ama öyle insanlar varki yoktan var eder mücadeleci savaşçı ve akıllıdır. çocuğunuza gerekli erdemleri kazandırdıktan sonra kendine güvenen, şahsiyetli, psikolojisi sağlam bir çocuk yetiştirdikten sonra çokta dert etmemek lazım. ha bu kolay birşeymi tabiki hayır. çocuk yetiştirmek dünyanın en zor şeyi. ama doğru soru şu bu kötü dünyaya çocuk getirmelimiyim değil. ben bu dünyada yaşamayı becerecek bir çocuk yetiştirebilir miyim. Bi de bence bu çocuğu düşünmek değil de kendi rahatınızı düşünmek gibi aman hiç o işlere girmeyeyim sorumluluk almayayım. diyorsun. bu arada 20 yaşlarımda bende senin gibi düşünüyordum. şu an 37 ye girdim 3 tane çocuğum var. ve bence bu hayatta hiçbirşey yapamamış ne bileyim bir buluş bir eser verememiş herhangi bir işi mükemmel yapamayan her insanın çıkış noktası bir çocuktur. çocuk sizin eserinizdir. çocuk yetiştirmek bir sanattır. ama herkes çocuk yapmak zorunda değil bence bu bir karardır. hayvanlardan bir farkımız olsun demi.

haklısın bacım. çocuk bakmakla yaşlı bakmayı aynı sanıyorlar da çocuk en fazla on kilodur kucaktayken. yaşlı öyle mi? yaşlının altından almakla daha kakası bile kokmayan bebeğin altından almak aynı mı? huzur evlerinde yaşıtlarıyla mutlu mesut yaşayıp ölmek varken elden ele atılmak çocuklarının da hayatının içine etmek ne kadar zalimce?

İyi bi şey mi dediniz kötü bi şey mi anlamadım valla aşkın gelip geçici bi şey olduğunu biliyorum. I

Dimi benimde oyle oldu ☺ A Annelerin en

Bu herkese göre değişir. Bana göre eşimin kokusuyla uyumak kadar huzur veren bisey yok, sabah onunla uyanmak kadar, onun bana gülümsemesi kadar, onun evladını taşımak kadar. Hem çalışıyorum evladım daha rahat bir dünyada yaşasın diye. Dünyayı bu kadar kötü görmeniz sizin baktığınız yerle ilgili. Ben ailemle acayip mutluydum iyiki beni dünyaya getirmişler diyorum. Ama siz öyle bir dünya görüşünüz yoksa o da sizin bileceğiniz iş. 0 000 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

O biraz da yetiştiriliş tarzıyla alakalı bence, çocuklar anne babalarından ne görürlerse ya da gözmezlerse onları yapıyorlar, ben yakın çevremde de çok şahidim. Sevgiyle, ilgiyle büyüyen çocuklar ilerde de aynı şekilde olurlar diye düşünüyorum. Şuan 36 yaşımdayım, genelde arkadaşlarımdan maalesef hep kıskançlık gördüm, ama kendi kardeşim öyle mi, her zaman benim için en iyisini ister

Ben ona nasil baktiysam oda bana bakacak. Yatili bakiciya parayi nerden bulcam hem el alame guvenemem. Huzur evide iyi bir yermis gibi gelmiyor bana.

Yazdiklariniza bakinca zengin olmak istediginizden daha cok bahsetmissiniz gibi geldi... yasiniz genc Evlilik ve cocuk sonraki hedefiniz gibi görünüyor belkide ondan istemiyorsuniz diye düşünüyorum... A April

Konuyu mesele haline getirdiğimden değil ben bir şeyden bahsederken uzun yazan biriyim yapım bu şekilde. Garipsenmem dışında merak ettiğim bir şey bu düşüncelerin ileride zararını görür müyüm görmez miyim, o yüzden görüşleri almak istedim yoksa çokta oturup kafa yorduğumdan değil. Tabii yaşım daha çok genç, benim oturup kafa yorduğum konular tek başıma verdiğim hayat mücadelesi, bunu yaparken aynı zamanda okuyup, çalışabilmek ve sosyal ilişkiler ile ilgili. Zaten yazıya öyle birden aklım takıldı diye başlamışım bi baktım destan olmuş haberim yok :)) Dead Cell

Orda iyi bakmazlar

Eşin olunca alıyorsun işte aman boşver canım hayatı nasıl yaşamak istiyorsan yaşa gerekirse pişman ol ama ben yaptım o yüzden böyle oldu de takma kimseyi, beni de.

kuzum sen niye böyle karamsarsin? olabilecek tüm kötülükleri siralamissin- hayal, vizyon, umut, derin sevgi, huzur nerde? hayat igrenc bir sinav degil- ben senin siraladigin hemen hemen tüm olaylari yasadim. aklima birkere bile gelmedi annemi yargilamak. hayati cok seviyorum. iyiki dogmusum. bir tane ablam var- isterdimki annem 5 cocuk daha yapmis olsaymis. hayat cok cok güzel. yasamak, sevmek, sevilmek cok tatli. kendini hayatin kötü yanlarina kaptirma. not: 31 yasinda, bekar , cocuksuz, kariyeri saglam kadin :)

İşte anlattığınız kadar basit bakmıyorum ben olaya neyse sağolun tavsiyeniz için

20 yaşındayken bende asla evlenmicem he birgün aşık olursam 35den sonra evlenirim. Gezmem, kariyer yapmam lazım diyordum. Çocuk içinde doğurmaktan ziyade evlatlık alırım, sahipsiz çok çocuk var diyordum. Gezdim, müdür oldum sonra birine bağlanma ihtiyacı hissettim. Mantıktan ziyade aşkın baskın olduğu bir evlilik yaptım. Evlilikte 3 sene geçti bir bebeğim olmasını istiyorum, hormanların ve duyguların değişiyor içsel birşey derlerdi. He herkeste olmayabilir bilemem. Söylemek istediğim zamanla yaşadıklarınla hissettiklerinle duygusal arayışınla düşünceler değişiklik gösterebilir. 0 000 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

ay yani niye bunun için konu açtın ki? tersini düşünmeye başladı yoksa evlenenleri falan görünce? bunlar kişisel konular herkesin deneyimi farklı kimse sana 20 yıl sonra bu yüzden çok mutsuz ya da mutlu olacaksın diyemez ki! 20 yaşındasın ama biraz daha aklını kullanın lütfen

Çocugum da var. Calisiyoruz, iyi kotu elimizden geleni yapmaya calisiyoruz maddi ve manevi olarak. Bazen dusunuyorum" ulan madem calisip beni elin kadinina birakacaktin, niye dogurdun" diye dusunuyor mudur? Emerken gözumun icine bakar, var bir dusundugu ama soylemez:)) kelimelerle kisitli bir haznede sordugum sorulari yanitlar. Büyüdükce bu dunyayi, bizi ve akrabalarini sevecek mi yoksa lanet mi okuyacak yasayip gorecegiz. Loreth

ben dediklerinize zaten bise demiyorm ama cocuk sorumluluk insanin ozgurlugune engel degil bana sacma gelen de bu kendimi 4 cocuk yaparak esarette gibi his ettim sacma degil mi ben ozgursem ve. cocuk sahibi olmak istiyorsam rabbimde veriyorsa buna. kimse engel olmaz arkadaslarin saydiklari yanliz yasamak. gunu gun etmek bana. bu sacma geliyor zaten biz ozgur bir ulkede yasiyoruz. baska tutucu bir ulkede yasamiyoruz kapali degilsen zorla kafani kapatmiyorlar kadinlar araba suremiyor. hic bir resmi bir yerde kendini ifade edemiyorsa. cocuk siniri varsa gezme tozmaya karilosiyorsa o zamn gercekten ozgur degilsin sadece cocuk yap kocanin dizinde dur biz boyle bir ulkede degiliz cok sukur ve hepimizde ozguruz Summer-girl Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

20 yasinda biri evlilik dese arkama bakmadan kacardim herhalde, ama 26 yasinda gayet isteyerek evlendim. Neyi dert ettiginizi anlamadim, elbette su anda evlilik cocuk sizi bu derece korkutur, uzerine dusunup daha da dertlenmeye gerek var mi, su akar yolunu bulur, siz su an kariyerinize odaklanin veyahut gonlunuzden ne geciyorsa iste... gucci

Kızlar o kadar güzel cevaplar yazmışsınızki görüşlerinize son sürat katılıyorum hatta bana bazı şeyleri dikte etmeye çalışanlar olmuş onlarada açıklamayı yapmışsınız benim bir şey dememe bile gerek kalmadı aynı ağızdan konuşuyor gibi hissettim okuyunca. O yüzden bu kalplerde benden size

Cümlemde hiçbir yargı belirtmedim allah aşkına neresinden saygı duymadığımı çıkardınız da muhalefet oldunuz. Lütfen alıntı yapmayın bir daha. Muhattabım siz değilsiniz. C -Cheryl

aynen aynen

Mutlu olmak insanın kendi elinde olan bir şeydir zaten insan mutlu olmak istedikten sonra mutlu rolü bile yapsa fark etmeden bir süre sonra mutlu oluyor. Para ise hayatın kapılarını kolayca açan bir anahtar. Paraya hizmet veya paraya tapmak gibi bi durum söz konusu değil, olaylara realist bakmaya çalışan biriyim. Para size mutluluk getirmemiş olabilir, zamanında banada getirmedi. Lakin para üzerine kurulu bir dünyada yaşadığımızıda unutmamalısınız.

Hic de anormal degil dusunceleriniz. Ben de ayni fikirdeyim. Evliligi ozgurluge vurulmus bir pranga, cocugu da bir insanin kisacik omrunun kaldiramayacagi koskoca bir sorumluluk olarak goruyorum ve ikisini de istemiyorum.

20 yasinda bunlari nerden de dusunursunuz boyle. biz gezip tozar dersimize calisirdik. okul bitti ise girdim hala evlilik cocuk dusuncem hic olmadi. sonra bi baktim 25 yasinda evlenmisim. en gec 7-8 yila siz de evlenirsiniz sonra da cocugunuz olur kesinlikle buraya yaziyorum bak

Bulunduğun yaşlarda bu şekilde düşünmen normal. 10 sene önce bende aynı düşüncedeydim ama şimdi bebek bekliyorum. İlla ki olacak diye bir şey yok ama hayatın akışı seni buna sürüklüyor. Önemli olan doğru kişiyi bulmak ve hayatının geri kalanını onunla geçirmek istemen. Bunu imza ile yaparsın yapmazsın sana kalmış bir şey. Çokta takılma bence. Loreth

Garipsiyor çevrem çok çabuk olgunlaştılar herhalde bende en son gittiğim festivalde yakartop oynamıştım işin tuhafı benden daha büyüklerdi oynayanlar :))) C -Cheryl

işte bu biyolojik saat denilen şey.20 yas daha ergenlıgı bıle tamamlamadıgından gel geç düşünceler:)

Garantileme kuzum

Dünyaya bi çocuk gelmemiş olurdu ne olacak ki Annem beni yapmamış olsa bundan haberim olmazdı zaten :)

hahah cok ıyı zaten daha 20 yasındaymıs.30-40 oldugunda gormek duymak ısteriz.20yasındayken hersey hos:)

Hep aynı şeyleri söyledim bende. Sonra biri girdi hayatıma. Babam gibi değildi çok iyiydi. Babamın baskılarından kurtulup sığınacak birini buldum diye evlendim ama şimdiki aklım olsa işim var gücüm var. Bundan daha kuvvetli liman mı olur diye elin adamına güvenip evlenmezdim. Çok doğru düşünüyorsun. Evlenmek istemiyorsan kimseyi dinleme. Emin ol evlenenlerin çoğu mutsuz artık. Boşanmalar evlenme oranlarında daha çok ve çoğu erkek milletinin hataları yüzünden

Senin ailen nasıl biri onu anlat çok merak ettim hani kusura bakmada anan soğan baban sarımsak derler ya öleyse eğer bu fikirlerinle çok göze batarsın sen

Ayol orda da kavga eder bunlar

Bence huzur evi daha mantıklı gibi geldi bana :)

ya ne gibi bir olay gerekebilirki aldatılmak dışında. e zaten aldatan sevgiliykende aldatır çıkarda kokusu ortaya bi şekilde. bence karşı tarafa güvenmemek gibi bir şey bunu garantilemeyi istemek. yani insan tamamen güveniyosa aldatmayacağına eminse imzayada ihtiyaç duymamalı

e evlenmeyin çocuk ta yapmayın dünya mı batacak siz bunları yapmayınca nesi sorun bunun anlayamadımmmm pardonnnnn. nasıl isterseniz öyle yaşayın dünyada ki sürenizi

13 yaşımda buraya kayıt olmamın nesi tuhaf geldi size çünkü bana kayıt olurken hiç tuhaf gelmemişti A Annelerin en

Ben sizi anlıyorum fakat siz beni anlamıyorsunuz. Kimsenin bana gelecek bahşetmesini beklemiyorum zaten o geleceği kendim kazanabilmek adına evlilik çocuk düşüneceğime okulumu bitirip kariyerime başlamayı hedefliyorum. Evliliği alışveriş olarakta görmüyorum sadece biriyle hayatımı birleştireceksem bir paylaşım içerisinde olacaksam bunun için bir deftere imza atmayı gerekli bulmuyorum.

Aşık olduğum adamla hayatımı birleştirmek isterim ama çocuk ııı benlik değil. Özgürlüğüme çok düşkünüm gezeyim edeyim alkol alayım oh yaşasın hayat modunda oldugum için cocuk fikri bana cok uzak. Gerçi şuan 23 yaşında oldugum için böyle düşünüyorda olabilirim 30a geldiğimde belki değişir düşüncem. Sizde çok gençsiniz tabikide suan evlilik ve çocuğa çok uzak olmanız normal.

Yaş 20 düşünceler beş karış havada. Ben o yaşta kendimi Cindy Crowford sanıyordum ve asla evlenerek ve çocuk yaparak hayatımı mahfetmeyeceğimden emindim.30 da evlendim iki çocuk doğurdum ve ev hanımı oldum. Siz daha ergen sayılırsınız.

İşte bunlar tamamen benim içinde geçerli aynı düşünüyorum son sürat katılıyorum dediklerinize

Eğer çocuğun dünyadaki kötülüklerle baş etme yolunun çok büyük mal varlığına sahip olmasından geçtiğini düşünüyorsan bencede çocuk yapmamalısın. Belki o mal varlığı çocuğun felaketi olacak nereden biliyorsun? Çocuğa paradan önce bir düzgün bir karakter ahlak erdem sağlamaya çalışmalısın. Gerçi yaşın 20... Daha neler neler değişecek senin için...

Böğrümüze böğrümüze keskin bıçaklar saplayanlar da var :) :)

Zengin olmayı kim istemez eğri oturup doğru konuşalım. Maddi durumum yerinde ama sadece kendime yetecek kadar. İleridede muhtemelen böyle olur alabileceğim en yülsek maaşıda alsam harcamalarımda doğru oranla artar. Savurgan biriyim Kutsal

Ben çocuk severim ama şu an asıl neden her şey benim için çok belirsiz. O çocuk stabil bir çevre, iyi maddi olanaklar ve manevi ilgilenilme ister, isteyecek de. Öyle bazılarının dediği gibi doğar, büyür ne olacak olmuyor. En azından benim çevremde öyle örnekler yok. Çocuk demek emek demek. Hem de yıllarca.. Ve o emeğin karşılığını alacak mısın o da muamma.. İşte en acısı da o.. Ama tabi ki güzel duygular, benim de çocuğum olsa onu çok severim ama olay sadece sevmek değil, başka şeyler işte.. Mesela bundan yıllar sonra ben ölüp gidince nasıl bir coğrafyada yaşamak zorunda kalacak, kimlerle muhatap olacak, bana hayır duası mı verecek arkamdan sövecek mi? Benim için bunlar önemli yoksa herkes doğurduğu çocuğu sever psikopatlar hariç. Ama mesele doğurmak değil işte, yani bu konu ağır beyin yakan bir konu.. Herkes istediğini yapsın diyeyim de sonuca bağlayayım..

İyi okur musun orda şöyle birşey mi yazıyor? "Bana niye doğurma dedin" Ben baktım yazmıyormuş. Anlatmak istediğim şey başka diğer mesajımda yazdım ama büyük ihtimal siz sırf polemik olsun yada muhalefet olayım diye aldınız kendinizce böyle garip bir kalıba soktunuz cümlemi. Size ayrıca açıklama yapmıcam, başka biriyle tartışın daha önemli işlerim var.

Sizin yazdıklarınızı ilk kez sonuna kadar okudum. Çok uzun yazıyorsunuz.. Herkes evlenmek ve çocuk sahibi olmak zorunda değil ki zaten 20 yaşındasın ben 20 yaşında evlenmenin e harfini bile düşünmüyordum.. bir insan 30 35 yaşında daha olgun düşünüyor kendini daha iyi tanıyor.. Biriyle evlenmeden birlikte yaşayım diyorsanız yarın terkedildim diye başlık da açarsınız.. Onların istedikleri de o zaten.. Çocuk konusunda da ben şunu düşünüyorum.. Kötü dünyaya getirmek konusunda değil, ben daha kendim bişey yaşamadım.. Bir başkasını nasıl dünyaya getireyim onu nasıl düşüneyim diyorum.. Sen bunları düşünmek için erkenin de erkenindesin.. Okumayı işini geleceği düşünmelisin.

Çok güzel yazmışsınız gerçekten.. sizin o yaşlarda yaptıklarınızı yapmakla meşgulüm konser tatil eğlence fakat bunlardan sıkılıp bıkıp bir aile kurayım diyeceğimi sanmıyorum hayat zaten öyle bir yoğurduki beni kolay geçmedi çocukluğum. sorsalar belki bende seçmezdim dünyaya gelmeyi ama sorulmuyor işte. bende soramayacağım için çocuğum bana hafif bi kızgınlıktan ötürü bile beni ne diye doğurdun dese ben kahrolurum

Düşüncelerinize saygı duyuyorum. O yüzden konunuzu takip ediyorum. Ben 31 yaşındayım, ve Norveç gibi tam adaletli, gelişmiş, özgür bir sosyal devlette yaşasam 1 tane çocuk nasipse isterdim. Zaten öyle bir ülke ki çocuk sahibi olmayanı dövüyorlar.. Çocuk doğurdun kadına 2 yıl erkeğe 1 yıl ücretli izin hakkı var. Yani hem çocuğuna bakıyorsun hem de 2 yıl sanki çalışıyormuş gibi maaş alıyorsun. Eve her gün bebek hemşiresi geliyor, devlet gönderiyor. Diğer olaylar zaten mükemmel, çocuğum nasıl bir sistemde okuyacak derdi yok, öğretmen oldu acaba atanabilir mi derdi yok. Ay özel sektörde daralma var işten çıkarılacak mı endişesi yok. Ve en önemlisi ülke güvenli, stabil. Biraz fazla yazdım ama böyle ülke olsun bende çocuk sahibi olmak isterdim ama şu an imkansıza yakın. Ama tabi asla demiyorum, çünkü asla dediğim şeyleri hep yaşadım. Ayrıca sizin değerleriniz çok insancıl, olması gereken değerler fakat maalesef insancıl özelliklerin çok değer görmediği bir ülkede iyi özelliklerdeki insanları ya harcıyorlar ya da saf bu diye alay ediyorlar. Yaya geçidinde bir araba durup yayalara yol verince arkadaki tüm arabalar o sürücüye korna çalıp küfür ediyorlar. Kaç kere karşılaştım. Yakın bir arkadaşım Almanya doğumlu, bizim orada yaya geçidinde yayalara yol vermek zorundasın bu bir kural. Herkes uyar Türkler bile diyor. Ama bizde nerede.. Bir de bende sizin gibi uzun soluklu düşünüyorum. Tamam şu an çocuğum oldu, orta şartlar sağladım peki ben öldükten sonra 40 yıl sonra o nasıl bir ortamda yaşayacak? bunu düşünüyorum. Siz istemiyorsunuz ama ben aslında çocuk sahibi olmak isteyebilirdim fakat şartlar müsait değil o yüzden şu an kocaman bir Hayır. Evet fazla düşünüyorum ama bu benim karakterim. Zaten ülkede doğuran doğurana, o yüzden bizim gibi bir avuç kişi de bildiği gibi yaşasın..

Seni de doğurmasalarmış o zaman. Annen de öyle dudunseydi. Bı dünyaya çocuk getirmicem diye. S Spizella

20 yasinda boyle dusunmen normal. Evli ve 25 neredeyse 26 olacagim ben de cocuk yapamam acikcasi. Lakin sevgili sevgili de biyere kadar... :))) Cocuksuz evlilik iyidir bence illa gelenek gorenekli olmasina gerek yok.

Çok yakınımda olan biri o maddi manevi her türlü emeği veripte hayırsız olma durumunu yaşıyor maalesef. Bunun için psikologa gitmeye başladı hatta. Tanıdığım en düzgün insanlar diyebilirim. Benim iş yerinde bi kadının 4 yaşında kizi var. Yok öyle bir kız çocuğu. Sanki dersin 35 yaşında. Cocuk dedigin masum olur. Sevesim gelmiyor inanın ki. Kadin bana laf çarpıyor güya, ayy iste olmasa napardim oyle evde bekar kadinlar gibi!! Bi kere aşırı itici, çocuk demeye bin şahit çocuğu var, ikincisi ne demek bekar kadinlar gibi bekar olunca noluyor, üçüncüsü ben akşam eve gelince kocamla sohbetimiz olsun arkadaşlarımız olsun kitaptı filmdi hiç canim sıkılmıyor bir eksiklik hissetmiyorum ki. Bu kadın yüksek lisans yapmış biri, cahil desen cahil değil ama muhattap olmamak için cevap bile vermiyorum tabi. Allah elindekini almasin kaybettirmesin kimsenin. Birey olduklarının çocukları olsa bile bir birey olarak hayatta varolduklarını unutuyorlar. Profillerine x in annesi diye yazınca başka birine dönüşmüyorlar.

Bu da bir tercih meselesi kimseyi ilgilendirmez. Ama yaşınız çok küçük daha hayatınızı nasıl istiyorsanız o şekilde yönlendirmek için zamanınız çok. Kimseye kulak asmayın dilediğiniz gibi yaşayın. Çocuk için birşey diyemem ama sevdiğim kişiyle evlenmek isterim şahsen I

Bir kere ben özgürce istediğim kişiyi alıntılama yaparım, eğer alıntılanmak istemezseniz burada fikirlerinizi paylaşmazsanız. Üslubunuz sert ve kinayeli idi fakat size buna rağmen sert, saldırgan yazmadım sadece konu sahibinin düşüncesini açıklamak istedim. Ben burada yorumlarımı benim duygu durumuma dokunup dokunmaması üzerinden yapmıyorum, saldırgan yorumunuzu eleştirdim o kadar. Çok para = Doyumsuzluk, kanaatsizlik ve kavga. Bu biraz iddialı bir söylem bence. Bu arada siz ilk mesajınızda çocuğa iyi bir hayat sadece para bırakmaktan geçmiyor, duygu ve his de önemli dememişsiniz. İnsanlar paraya tapar olmuşlar diye haksız itham yapmışsınız, kendinizi keşke biraz daha açıklasaydınız bende sizi saldırgan bulmazdım.

İşte hayat öyle bir şeyki sizi çok sever çok iyi olursunuz bir bakmışsınız allah korusun bir anda yollarınız ayrılır veya siz onun için elinizden geleni yaparsınız o kalkıp yaşamından memnun olmaz sizi suçlu görür size zarar verir yani gerçekten çok büyük risk dünyaya bir can getirmek. Tabiki evlat sevgiside herkesin hakkı ben iyi anne babalara evlat yetiştirenlerede bir o kadar hayranım allah yardımcınız olsun hakkınızda en hayırlısı olsun

30lu yaslari gecince bu dusuncelerinizi merak ediyorm dedim bunu yazan bir 30 lu yaslarda bir kadinsa gercekten cok tutarli idalist ama sen 20 yasindasin ve gercekten cok kucuksun . push ; A Annelerin en

son nokto. burda cok evli kadin var. isteyen hayatini baskasiyla birlestrir isteyen evlenir cocuk yapar ben bekar arkadaslara zaten bise demiyorm. herkesin yasam tarziyla zaten ozgurdur bizde kendi aklimiz fikrimizle evlenip yuva kuruyorz ki. bunu evlenmeden once nikah memuru kendi ozgur hur iradenle ewet diyor musun diye soruyor. benim tercihim colul cocuk yapip iyi insanlar yetistrmek. evet bagzi seylerden. uzak kalbilirim uyku vs bunlar rahatlik ama ben bu sekilde mutluysam kendimi gercekten iyi his ediyorsam kus gibi zaten ozgurummm. bnmm anlasamadigim nokta evlilik esarett degilll herkese iyi gunler A Annelerin en

Evet özgür büyüdüm hatta kendi kendimi büyüttüm diyebilirim, yalnız şuan bu dedikleriniz ile bu işin içinde bir iş var demeniz hiç örtüşmüyor. Saçımı ilk kez boyayacaktım bununla ilgili araştırma yaparken siteye denk gelip kayıt oldum senelerdirde kullanmadım yeni yeni takılıyorum foruma. Bir yanlışınız daha var sadece yazdığınız konulardan ibaret değil bu site sonuçta. Neyse iyi forumlar diliyorum . push ; A Annelerin en

Bravo.. Maddi ve manevi yeterlilik var olduğunda çocuk istemişsiniz ve evlatlarınız olmuş. Keşke tüm anneler sizin gibi bilinçli olsa.. Maddi ve manevi ilgilenemeyeceği çocuğu/çocukları yapmasa.. Çocuklara da ve toplum olarak bize de bir iyilik yapmış olur.. Umarım sizin gibi anneler artar..

Yok o kadar şiddetli tepki vermiyorum ben Ama evliliği gerekli görmüyorum, yani yapmak istediklerimi sayarken içlerinde evlilik yok. Evlilik evet güzel bir müessese, sevdiğiniz adamla bir ömür geçirmek için yapılan güzel bir şey. Ama benim için adamla ömür geçirmek için resmi bir deftere imza atmam gerekmiyor. Ha işler oraya gelirse, hayat oraya getirirse evlenirim. Ama bunun için ekstra bir çabam, isteğim, dileğim olmaz. O değil de yakında bir düğün olsa da halay çeksem

Buna güldüm cocuk yapmaya karar versem aklimdaki son şey kendime baktirtma fikri olur. Dogruya dogru sen hayatini bir kenara itip yillarca yaşlı bakimi yapmak ister misin? Allah düşürmesin annemi babami bakarim ama cok zor olur. Yasliya bakmak cocuk bakmaya da benzemez. Bir nine vardi 97 yasinda öldü. 4 cocugu ve torunlari vardi. Ne cocuklari ne torunlari bakmadi kadina son zamanlarda elden ayaktan düşunce herkes birbirine atti ve en sonunda kadin baska bir akrabasinin evinde öldü.

ben tapuda çalışıyorum, o kadar çokkk anasıyla babasıyla ev için kavga eden, miras için kavga eden görüyorum ki hergün. İmza atarken kalemi birbirlerinin önüne fırlatıyorlar. Bu forumda bayağı bir yüzde yalnız kalmayayım evleneyim, yalnız kalmayayım çocuk yapayım düşüncesindeler ama o küçük bebekler küçük bir insan, tamam bebekken çok tatlılar da büyüyünce ana babayı bile saymıyor çoğu. Bizim gördüğümüz tanıdığımız çocuklarının üstüne titreyen anne babaları bile aramayan sormayan evlat çok fazla. Hayırlı evlat çok önemli.

Zorluklar yaşamışsınız ve bu sizi olgunlaştırmış. Şu an 20 yaşındaki yaşıtlarınıza göre çok bilinçlisiniz bu güzel bir şey. Bir adamı çok da sevsen, aşkından ölsen de veya çok mantıklı bir kararla evlensen de ona bel bağlamamalıyız. Çünkü neticede gün sonunda insanoğlu. İleride hayat yoldaşım misal maddi olarak çok iyi durumda da olsa çalışmaya devam etmek istiyorum bunun nedeni erkeklere tamamen güvenemiyorum, çok hikaye duydum ve güvenim kalmadı. Çocuk hakkında fikirleriniz değişebilir de değişmeyebilir de bunu zaman gösterir. Ama ben 31 yaşındayım 21 yaşımdan beri bu ortamda çocuk sahibi olunmaz diyordum ve bu fikrimin hala arkasındayım. Zaman beni daha da haklı çıkardı maalesef. Kendinizi bilmeniz en güzeli, çoğu gençte bu bilinç 20 yaşında yoktur. Çok klişe ama acı insanı olgunlaştırır.

benim bi is arakdasim var.. diyorki kadin.. hayatta cocuk istemiyordum... ama birde bana birseyler oldu 30 dan sonra.. resmen dogurmak istedim anne olma istegim olustu.. durduramadim ve anne oldum. iyikide olmusum dedi.. birsuru sknti yasamasina ragmen 2. yi bile dogurmus. simdi kocaman cocuk oldular. yani bi icgudusel birseyu genelde bi zaman sonra durduramiyorsun... ama herkeste ayni olmaz.

Yirmi yasında bırak evliliği düşünmeyi kimseyle konusunu bile konusmazdım Siz buraya konu bile acabildiginize göre baya bir odak noktanız aslında kendinize itiraf edemesenizde ters pskiloji yapmaya calısıyor gibi geldiniz Zaten mümkünse bu yaşlardada evlenmeyin

Bütün yorumları okumadim.. Bende siz gibiydim. Ama sonra birini sevdim onun yoğun ısrarı üstüne 24 yaşında evlendik. Sonra çocuk dusunmedigimden çocuk yapmadık bi sure ama 3 yıl sonra evimizin çok sessiz olduğuna karar verdik ve nasip oldu bir oğlum oldu iyiki oldu... Kelimelerle mümkün değil tarifi.. Yani herşey vakti geldikçe oluyor nasipse oluyor.. Öyle istiyor istemiyor durumları sabit kalmıyor ki siz istiyorsunuz sadece şartlar oluşsun istiyorsunuz..

O kadar güzel açıklamışsınızki hislerime tercüman olmuşsunuz diyebilirim hemde her kelimenizle. O kadar derin ağır konularki. Çocuğumun kendi bencilliğimin kurbanı olsun istemiyorum. Norveç, isveç, Danimarka gibi gelişmiş ülkelerde refah içerisinde yaşasaydım maddi olanağım iyi olsaydı ve iyi bir gelecek sunabilecek olsaydım bende belki otuzumdan sonra düşünürdüm bir çocuk sahibi olmayı o da çok düzgün sorunsuz uzun bir ilişkide biriyle yol kat edebilmişsem ve iyi bir baba olacağına eminsem

Onu zaten ne siz sorun ne ben söyleyeyim. 15 yaşımdan beri kurduğum 3. uzun ilişkideyim. İlki çok uzun sayılmaz diğeri 1,5 yıl sürdü şuankide nerden baksanız 2yıl olacak. Öncekileri bakıcısı gibi eğitip büyütüp yolladım bir başkası takdir etti:)) kendimle birlikte onlarıda büyüttüm:)) Şuanki ise beni büyütme derdinde daha kendi büyümeden:))

Böyle eşler var mı ya? Ben bekarım benim şu ana kadar tanıştığım adaylar aşırı bencildi demek ki.. Umarım doğru erkek lafı efsane değildir çünkü giderek bu lafın efsane olduğunu düşünmeye başladım, ben 31 yaşındayım şu ana kadar karşıma çıkan adaylar çok bencildi. Değil onlarla evliliği düşünmek konuşmak bile sinirimi zıplamıştı. Iyi biri karşınıza cıkmış. Birbirini bulmuşsunuz. Allah bozmasın. Size eşinizle musmutlu yıllar dilerim..

ozgurlugun tanimi evli ve cocuklu olmamak yoksa beni taslarlar:) benim ozgurlugum kendimi her platformada ifade etmektir istet evli olayim ister bekar olayim yasama hakkim. secme ve secilme hakkim dilim kulturum. herseyimle ozgurummmm... Summer-girl Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Şu ana kadar şansım yaver gitmedi, karşıma çıkanları kötülemiyorum ama bana uygun değillerdi. Sırf evlenmek için evlenmek istemedim yoksa şimdiye evli olurdum. Çok umutsuz değilim ama zaman geçtikçe içsel baskım artıyor o yüzden ani olarak bana çok uymayan biriyle evlenirim diye çekiniyorum. Umarım dediğiniz gibidir benim için de doğru biri vardır.. Güzel dilekleriniz için çok teşekkür ederim..

Canım, bir aday adayı, flört, erkek arkadaş vs falan var mı şu sıralar, sen hele ondan haber ver bi önce. Hayatında biri yoksa böyle konuşmak kolay oluyor, doğru biriyle tanışınca fikirler yavaştan değişiyor, kendimden biliyorum. . push ; 0 000 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Ne evliligin ne de cocugun zorunluluk oldugunu dusunmuyorum.. gel gelelim dunya hicbir zaman mukemmel bir yer olmadi, bu mantikla hic birimizin dogmamasi gerekiyordu :) evlilik de kiminle yaptiginiza gore degisen bir sey.. o yuzden daha bu yasta hayatinizla ilgili cok keskin kararlar almamanizi oneririm.. sizinle ayni cizgide olan bir arkadasim hepimizden once evlenip 4 cocuk yapti

bende oyle diyordum :)) ama ne ara evlenip cocuk yaptim orasi bende yok kopuk

20li yaşlarda saglıklı düsünen her genç kızın dusundugu gb dusunuyorsun. 20lerde bende senini gbyim. 30larimdayim ve evliyim:)) Ben 20sinde evlenip coluk cocuga karismak isteyenleti garipsiyorum acikcasi.

Bi kadin cocuk istedigi zaman evlenmelidir. Önceki

Merhaba :) Nickinizi sık sık görüyorum da yorumlarda. Çocuk istemediğinizi filan söylüyorsunuz hep. Yani merak ettim neden bu kadar kesin istemiyorsunuz? Yanlış anlamayın tabii ki sizin tercihiniz, istemeyebilirsiniz fakat merak ettim yaşınız da genç olunca. Genetik bir hastalık mı var ailede, geçmesinden çekindiğiniz? Ben çocukları çok severim de böyle durumları ister istemez garipsiyorum Hatice

Çevremizin olması ve sosyalleşmek gibi yalnızlıkta hayatın bir gerçeği, klişe fakat yalnız geldik yalnız gideceğiz.

sizde evlilige olan bakis aciniz. sacma demeyin cunku biz esaret altinda degiliz gayette rahatiz bunlari evli olan insanlarda yapiyor ben kimsenin ozgurlugune laf etmem ozgurluk dediginiz sey rahatliksa ewwet siz cok ozgursunuz biz esaret altindayiz iyi gunler Lyanna Mormont

Ben hayatımı mahvetmemek için değil doğacak çocuğun hayatının mahvolmaması adına bir garantim olmadıgı ve muhtemelen olmayacağı icin tercih etmiyorum. Kendimi başka biride sanmıyorum. Kendi halinde okuyan çalışan gezen tozan eğlencesine aşk yaşamaya arkadaşlarına düşkün genç bir kadınım sadece. Evliliğe gelince birlikte biriyle yaşama fikrine tabiki karşı değilim ama o imza benim haklarımı koruduğu kadar karşı tarafın hakkı olmayan şeyleride savunuyor örneğin evlilik yapsam o sırada kendi çabamla ev alsam adamdan boşanmak istesem sözleşmeli boşanmaya yanaşmasa hop yarısı onun evlilik sonrası alındığı için. Yetişkinliğin tamamlandığı bir yaşta değilim zaten o kabul ama ergen sayılırsınız demenizde abartı, sonuçta bu yaşımda kendi başıma yaşayıp kararlarımı kendim veren biriyim başımda ailem olmadan. Önceki

Dediklerinize katılıyorum. Çocuk sahibi olmak bir kumar bence. Çok iyi anne olursun her türlü maddi, manevi emek verirsin kurslara, eğitimlere gönderirsin. Ama sonuçta hayırsız olabilir tamam o zaman vicdan azabın çok olmaz elimden geleni yaptım dersin ama bir de sadece sırf yalnız kalmayayım diye aslında anne olmayı çok da istemeyen kadınlar da çocuk yapıyor. Bu bana haksızlık geliyor. Hem maddi hem manevi ilgilenmeyeceksin hem de çocuk istiyorsun nasıl yani demek istiyorum. Ama her türlü emeği verip de hayırsız evlat çıkarsa ben olsam dayanamazdım. Çok ağır bir duygusal çöküntü olurdu. Onun yerine çocuğum olmasa en azından nasip kısmet değilmiş der geçerim. Ama hayırsız evladım olsa nerede hata yaptım diye kendimi yerim. Insan yalnızlıkla baş edebilmeli. Sırf yalnız olmayayım diye çocuk sahibi olunmamalı sonuçta o çocuklar da bir gün kendi yaşantılarını kuracak evden gidecek tekrar mı 50 yaşında çocuk yapmaya çalışacak o kadınlar.. O yüzden evliliğin de çocuğun da hayırlısı.. Yoksa hayırlı olmayacaksa gerek yok kafam rahat..

Haklısınız o kadar derin bir konuki çocuk sahibi olmak her türlü şeyi bilmek düşünmek öğrenmek çabalamak gerekiyor çok büyük sorumluluk. bende hayvanları çok severim kedi alırım bende kesin ileride :) ) M MutluHuzurluBereketli Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Böyle diyen bi arkadaşımın en son düğününde roman havası oynadık

Daha yasın çok genç 20 li yasların sonuna doğru fikirlerin değişir. Hakkında Hayırlısı. NeverOne

Ben iiillla evlencem yaaa diyenlerden im amaaa... Bence yok istemiyorum diyenler bana daha akıllı geliyor artık. Yok kocanın ailesi yok bilmem ne... Ne gerekse?

ben bu yeni neseli anlamayacam cidden ozgurluk aljol gezmek tozmak mi oluyor biri bana bunu aciklasin cok mu geri kafayim diyecem ama bnsde 29 yasindayim ozgurlugun terimini ciddi anlamda bilmiyoruz yada. kendimize gore ozgurlugu tanimliyoruz insan evli ve cocuklu olunca esarette mi kaliyor. suan evli ve cocukli kadinlar esarette bunu anladim Summer-girl Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Insanlarin dunya gorusleri ve buna gore sekillenen ozgurluk tanimlari farklilasiyor iste. A Annelerin en

Ya tabiki herkes maddi açıdan evlenmiyor demek istediğimi anlamamışsınız yani ben birliktede yaşayacaksam bunu imza ile garantilemek tuhaf geliyor

Kk olarak hepimiz ayni yere gidelim. Dertlerbir yandan, gırgır şamata bir yandan off ne güzel olur :))) Huzur evi grubu kurmaktan banlanmam insallah:)))))

Benim arkadaş çevrem geniştir benim kafa yapımda olanlarda var olmayanlarda lakin bu düşüncelerimi duyulduğunda bir kaç arkadaşım evlilik çocuk gibi konularda nasihatta bulunmak istediler ve bu yüzden garipsendiğimi hissettim ve bu yüzden sordum bence ben bu açıklamayı size yapmadan önce bunu anlamış olmanız lazımdı. Gerçekten ne dediğinizi kendiniz bile bilmiyorsunuz o kadar saçma ifade etmişsinizki demek istediklerinizi. bende kaale alıyorum hala daha. Muhtemelen sizle hiç aynı kafada değiliz ve anlaşamayacağız o yüzden iyi forumlar size.

Valla bacak kadar veletken bile evlenmiycem diye kendimi yerlere atardım :) 29 yaşındayım haala aynı şekilde sorulunca kendimi duvardan duvara çarparak cinnet geçirmek istiyorum

Bu yasta boyle dusunmek cok normal. hele cocuk ist3mek icin daha bir olgunlasmak lazim. ama ben soyle dusunuyorum. insanin dogasinda yalniz olmak yok bence. yani gencken anna baba veya kardesler oluyor bir sekilde hayatimizda ya da olmasalar da hayat, is arkadaslar derken akip gidiyor. ama yas ilerleyince de insanin yaninda esi veya cocuklari ya da torunlari olmali bence. yalnizlik koyar ilerde insana ya. insanin dogasinda var cogalmak. A

20 yaşında e bi zahmet evliliği düşünme isteme olgunlaş tam bir yetişkin ol kafanı öyle yor bunlara. W white

yoooo buda bir tercihtirde yanlız zaman kavramı bazen çok değiştirici olabiliyor

Ben siz kötülük yapıyorsunuz mu diyorum ben bu kötülüğü yapamam diyorum sebebide ona iyi imkanlar sunamayabilirim veya iyi anne olamayabilirim veya iyi bir babaya sahip olmayabilir beni yanlış eş seçimi yaparsam anlatabilmişimdir umarım.

20 yaşında bunları isteyenler bana tuhaf geliyor asıl. Gayet normalsin bence. 20 yaşında düşündüğüm tek şey, okulu bitirmek, işe girmek, sevgilimle o konser senin, bu bar benim şehir şehir dolanmaktı. Evliliğe öyle fazla anlam yüklemeye de gerek yok. İlişkini resmileştirmek iki işe yarıyor; birincisi toplumun her kesimi tarafından ilişkinin onaylanmasını sağlıyor, ikincisi de hayatındaki insan pisliğin teki çıkarsa yasal olarak senin ve varsa çocuklarının haklarını koruyor. Elbette bunlar az şey değil ve gerekli. Bunun dışında yüklenen romantik anlamlar bana göre anlamsız. Zira onlar için imzaya gerek yok. Eşimle 24 yaşımda tanıştık, 28 imde evlendik. İlk kızım 32 yaşımda, ikincisi 35'imde doğdu. Karşıma eşim çıkmasa çocuk yapmazdım büyük ihtimalle. Onunla yetiştireceğimiz çocukların sevgi dolu bir ailede, güzel imkanlarla büyüyeceğini gördüğümde karar verdim anne olmaya, 30 yaşımdaydım o zaman da. Neyse kısa keseyim, kendini garipseme ve zamana bırak. Fikirlerin belki değişir, belki değişmez, hayat seni nasıl yoğuracak bilmiyorsun henüz. Zamanı gelince ona göre yaşarsın.

Herkesin kendi fikri tabii ama devir cok kotu bir devir evet ama bence o çocuğu nasıl yetiştirdigimize bağlı diye düşünüyorum bide evlilik güzel bu konularda bu kadar net olmayın derim ben

Gerçekten evlenmemi gerektirecek yada bana bunu düşündürtecek ne inançlarım var ne kaygılarım nede baskılar var. Aşk yaşarım, aşk için mücadelede veririm baktım olmuyor defederim, hayatımı istediğim gibi yaşarım, bu yüzden birine aşık olunca durulurum ilişkilerimde sadakatli olurum ve uzun soluklu olur Bayan Yanak Nutellanın Lezzet

26 yaşındayım, bende asla düşünmedim hala da düşünmüyorum.

Çocuk yaparsam zaten anlattığınız gibi yetiştiririm çünkü bu şekilde yetiştirildim. Fakat hiç bir güvencesi olmadıktan sonra bu çocuğu istediğimiz kadar düzgün yetiştirelim, dünyanın kahrını çekecekse o çocuk ne gereği var o çocuğu doğurmaya diye düşünüyorum. Misal ben, dürüst ahlaklı onurlu ve iyi insan olarak yetiştirildim ve bunlar her zaman hayat ilkem oldu. Fakat diğerleri gibi olmadığım için her şeyin kahrını ben çektim, delirme noktasına varacak kadar kötü olaylar, nankörlükler, vefasızlıklar yaşadım ağır travmalarım haricinde. Buna rağmen ilkelerimden vazgeçmedim lakin yaşımada sığmayacak şeyler yaşadım. Çocuğuma neden aynı kaderi yaşatayım, geleceğini garanti altına almam şart eğer o çocuğu dünyaya getirmek istiyorsam

Her kadın veya erkek evlenip çoluk çocuğa karışacak diye birşey yok, herkesin hayata gelme amacı farklıdır. Etrafımda sizin gibi düşünüp hiç evlenmeyen ve çocuk sahibi olmayan insanlar var, kimisi pişman kimisi hiç pişman değil yani bu tamamen hayatın akışına ve insanın ilerde attığı adımlara bağlı birşey. Daha yaşınız genç belki ilerde fikriniz değişir, belki karşınıza sizi tamamlayacak biri çıkacak bilemezsiniz ki. Su akar yolunu bulur her türlü, hakkınızda hayırlısı olsun.

Yaş 20 ve bunları düşünüyor olmanız bile saçma geldi şuan bilemedim

Bende çocuk istemiyorum. Eğer doğru insanı bulabilirsem, evlilik düşünebilirim. Ama çocuk hayır. Ben 31 yaşındayım tahmini olarak fikirlerim değişmez diye düşünüyorum. Benim çocuk istememe nedenim şu an bulunduğum ülke çok kaotik, hiç bir şey stabil değil. Ekonomik, sosyal her şey her an değişiyor. En garanti bölüm mezunları iş bulamıyor, dibimizde savaş var ve gelecekte işler daha az mezun daha çok olacak bu bir gerçek. O yüzden bir çocuk yetiştirmek çok ama çok zor. Maddi olarak zaten her şey almış başını gitmiş, bir de manevi olarak da bir çocukla her gün işten gelip 2-3 saat arası ilgilenmek lazım. Ee ben zaten eve geç geliyorum mesleğimden dolayı, bir de çok kafam şişmiş geliyorum. Bir süre çocuğuma ben bakayım desem eş adayının baya iyi para kazanması lazım. ... Bunlar böyle sürer gider. Eskiden acaba mı diyordum ama sanırım yeğenlerle idare edeceğim. Hep şunu düşünüyorum eğer çocuğum olmaz da pişman olursam bundan sadece ben etkilenirim ama eğer çocuğum olup pişman olursam bundan en çok çocuğum etkilenir, bunu ona yapmak en ağır travma olur. Fakat sizin yaş daha çok genç, evlilik konusunda bir şey diyemem isterseniz evlenirsiniz isterseniz de sevgili gibi yaşarsınız ama çocuk konusunda bence 20'lerin sonunu bekleyin o zaman tam şekilleniyor. Bende öyle oldu. 2o'lerin sonunda çocuk istemediğime karar vermiştim. Şu anda eminim ama sevebileceğim, bana uyacak biri olsa evlenmek isterim. Bakalım hayat neler gösterecek.. Düşünceniz anormal asla değil. Her kadının üreme sistemi var diye çocuk doğurmak zorunda değil. Bizim gibi düşünenler de var biliyorum kendinizi yalnız hissetmeyin..

Önceki konularıma bakarsan onay ve alkış isteyecek son kişi oldugumu anlarsın büyük cesaret isteyen konular çoğu ve hepsindede sert tepkiler yaşayacağımı bile bile açtım çünkü amaç tarafsız görüşleri toplamaktı, bu konudada olduğu gibi :)

Bu arada senden 1 yaş büyüğüm. Sence de evlenip çocuk düşünüp/düşünmemek için fazla erken değil mi? Daha hamsın. Okulu bitirip kariyere, hayata atıl bakalım, zaman neyi gösterir bilemezsin.

Evet buraya 13 yaşımda kaydoldum garip gelmesin :)) saçımı ilk kez boyayacaktım bununla ilgili araştırma yaparken keşfedip kaydolmuştum sonra unuttum gitti senelerdirde forumda değilim daha yeni takılmaya başladım

İşte şimdi öyle düşünüyorsun. Emin ol değişecek. Önceki

Ya arkadaşlar bide toplumun onayını almakmış bilmemneymiş bunlarda hiç umurumda değil kimene benim kimle olduğumdan veya düzenli birlikteliğimden yani.

Tabi ki kaderin önüne geçemeyiz. Olacağı var ise en güvenilir ülkenin 50 kişilik kasabasında da olur. Ama şu da var '' Tedbir bizden, takdir Allah'tan'' demişler. Ben biraz fazla ince ve uzun soluklu düşünüyorum, bu doğru diye savunmuyorum sadece benim karakterim böyle. Bana göre anne olmam için yaşadığım coğrafya stabil olmalı, tamamen olmasa da sınır komşularında bir sorun olmamalı. Yoksa hayırlı evlatlar yetiştirmek için evlat sahibi olmak güzel bir amaç.. Ama şu an benim içsel motivasyonum bu olamaz, öncelik çocuğumun güvenliğidir. Güzel dileğiniz için teşekkür ederim..

Çok büyük mal varlığının çocuğunuzun bu dünya ile baş etmesini sağlayacağını düşünüyorsanız gerçekten de çocuk fikri için çok toy sayılırsınız

Dünya ile baş etmesini sağlaması değil, dünyada tek kalmak zorunda kalırsa güvencesi olması adına bu cümleyi kurdum KudrAlobar Ayak

Ohoo savaş olacak çocuk yapmayalım diye düşünürseek Her insan yaşayacağı kaderle dünyaya geliyor, siz en savaşsız ülkeye gidin yine de hiç belli olmaz. Dünya yaratıldığı günden itibaren sıkıntısı olmayan bir bölge olmadı ki bugün olsun. Ama siz hayırlı bir evlat yetiştirip birilerine dokunmasına sebep olabilirsiniz. Cesaret ve inancınıza göre değişir. Hakkınızda hayırlısı. 0 000 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

valla canım erkekler beyaz eşya gibi. şans işi. en iyi marka bile bozuk çıkabiliyor. ben dini sebeplerden ötürü evlendim yoksa evlenmezdim beraberlik yaşar yaşar ayrılırdım. baktım adam mala bağladı hiç çekmezdim kahrını defederdim. benim gibi kaygıların yoksa seçimin güzel çocuk meselesinegelince bence çocuk sahibi olmak onunla yeniden doğmak gibi bi şey. evlilik düşünseydin çocuk da tavsiye ederdim.

Ben çok yaptırdım iyi geliyor tavsiye ederim botoksu :)

Benzer endişeleri duyuyoruz. Annelik harika bir duygudur benim kuzenlerimin bebekleri tam sevilesi ama çocuk hep bebek kalmayacak. Ben bir kere anneme keşke daha geç evlenseydin de ben doğmasaydım ne gerek vardı ki dedim annem de zaten senin böyle bir ortamda yaşayacağını tahmin etsem seni asla yapmazdım, çocuk sahibi olmayı istemezdim dedi. Herkesin çocuk sahibi olmama gerekçesi farklı ama tek cümleyle söylersem, hayat zor çok zor.. Hele bu devirde, kafamda huni ile gezmemek için gerçekten ciddi mücadele ediyorum..

Hanımefendi ben size saçma veya esaret altındasınız mı dedim? Nasıl bir alınganlıkla okuyorsunuz pes doğrusu. Size de iyi günler.

Ama şöyle bi şeyde var sonuçta kariyerim ertesi gün uyandığımda bana kalkıp seni sevmiyorum diyip bana nankörlük edip terk etmeyecek veya beni niye doğurdun böyle hayat istemiyorum diye isyan etmeyecek dünyanın bin bir türlü hali var Kutsal

20 yaşında evlilik ve çocuk hayallerinin olması abes olurdu zaten..

Üst kat komşum 70 yaşlarında bir teyze ve beş çocuk doğurmus. Malesef ki çocuklarının uğradığı bile yok. Bir miras olayı vardı en son altı ay önce üç cocugu geldi kavga gürültü gittiler. Diğer iki çocuğunu yıllardır görmüyor bile. Onunla ilgilenen apartmanda çok saygıdeğer bir abla ve 40 yıllık arkadaşı dostu. Kadın her gün gelir kiyamam. Tahmin ettiğiniz gibi her doğuranin çocukları gelip gitmiyor hatta umursamayor pek çoğu malesef

Ben bunları hamileyken düsünuyordum, sen naptın:)) birak bunlati dusunmeyi hedefine odaklan. Evlilik cocuk sonraki hedef olsun

10 sene sonra mutlaka görüşelim. "benim ideallerim arasında yok" dedim zaten evlenene mani olmuyorum olağanüstü görmüyorum. Toplumun çevrenin veya ailenin onayıda umurumda değil, ömrümü tabiki yalnız geçirmek istemem mutlaka yanımda bir yoldaşım olur. Ama üzerimde evlilik konusunda hiç bir baskı olmadığı için bir imzaya gerek duymam, o imza benim haklarımı koruduğu kadar karşı tarafında hakkı olmayan şeyler doğurabiliyor. Zaten birlikte yaşamaya karar verip güvendikten sonrada evlilik adı altında bir şeyleri garantileme ihtiyacı duymam. Devletinde bilmesine gerek yok kimle yaşayacağımı devlet yada elalem bilse nolur bilmese nolur bir şeyleri resmileştirmekte saçma geliyor bana.

Yazdıklarınız kulağıma o kadar hoş geliyorki. Çünkü bende çok detay vermesem bile bu tip şeyleri düşünüyorum. Sonuçta onu dünyaya getirmek benim seçimim olacak ve kendisi katalogdan seçmeyecek nasıl bir hayatı olacağını, bunada ben yön vereceğim. Ve mutsuz olacaksa hayatın getirileri yüzünden tek bir göz yaşı akarsa kahrolurum vicdanen ben

daha gül dalısın hele bir dikenlerin cıksın o zaman evde mi kaldım diye konuları dizersin merak etme Enmavi

ilginc.. sadece tuafima gitti ben 13 yasindayken. ortaokul 8. sinif ogrencisiydim. evet oyunlardan derslerden. calisan anneme. yardim etmekten. dusunememism firsat bulamamisim. cok sanslisiniz. bu yuzden cok ozgur dusunuyorsunuz ne biley 13 yasinda bir cocuk kadinlar klubune uye olurken nasil. bir dusuncedeydi onu bilemedim. cunku birda cinsellikten ev. yemekleri gebelik belirtileri ne bileyim bekaret kadinliga ait hersey var bu yuzdrn bana tuaf geldi sakin beni yanlis anlamayin. bu fikrim yanlis mi ki demekki siz cok erken olgunlasmissinz

Arkadaşlar konu sahibi zaten daha 20 yaşında. Ben 19 yaşımdayken kardeşimle dalga geçerdim erkek için ağlanır mı yeaaaa erkek nedir ki yeaaa evlilik de neymiş yeaaaa diye dolanıyordum.20 yaşımda aşık oldum erkek için ağladım ve o yaşta keşke okul bitse hemen evlensek dedim. Daha aşkla tanışmamış bir kişi için düşünceleri çok ama çok normal. Konu sahibi sana da şunu söylüyorum asla ama asla deme gün geliyor o aslaları bir bir yutuyorsun:) Ama sana şu an ne desem he he deyip takmıyorsundur muhtemelen. Çünkü ben de öyleydim. Hayatın senin için hazırladığı planlar var senin planların bazen etkisiz kalacak bunu da bil:) He 40ına geldiğinde hala böyle düşünüyorsan o zaman hayatla kendi planları uyuşmuş yüzde birlik kısma girdiğin için mutlu olmalısın:) Diğer arkadaşlara gelince evli olmak veya bekar olmanın özgürlükle alakalı olduğu düşünmüyorum. Evlilik sorumluluk sahibi yapar sadece. Ama bu sorumlulukla büyük mutluluklar elde edebiliyorsanız en özgür insansınızdır. Visenyaa

valla evlilik degil ama cocuk olunca buyuk sorumluluk bence. ammaaaa geceleri kariyere sarilip yatamazsin : ) evlat diye birseyin kokusu bambaska mahrum birakiyosun kendini. ha dunya berbat bi yer bunada katiliyorum ayrica. ama iste... bana gore herkes evlenmek zorunda degil anne olmak zorundada degil asla... bu isler zorla olur mu hic?

bir çıkar olmasına gerek var mı? dikkat çekmek de yeterli geliyor bazılarına bence burada önyargıdan daha komik şeyler var, mesela diğer yazdığım yoruma neden cevap vermedin? tekrar soruyorum böyle bu kadar kişisel ve kimsenin bir başkasına akıl veremeyeceği bir şey için konu açmak neden?ben de seninle aynı fikirdeyim ve de uyguluyorum ama konu neden açayım ki? başkalarının yaşam tarzına eleştiride bulunulacağı gayet net, tahrik dolu konular bunlar. sen de bunun farkında olarak açtın sonuçta

Yani sen çok mal yapıp bi cocuk yaparsinda parada insani çok mutlu etmiyor wmin ol.. babamin maddi durumu çok çok iyi ama hep amcamla nenemle maddi olarak bi kavga vardi.. o yüzden zengin paralı biriyle evlenmeyecem dedim ve esim polis memuru babam kadar malı yok ama cokkkk daha mutluyuz.. insanlar paraya tapar olmuşlar ben çok şaşırıyorum.. para sqna hizmet etmeli sen paraya değil! ! 0 000 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Yok öyle değil o. 20 yaşımdan 27 yaşıma kadar geçen sürede birbirini seven insanların zamanla bir hayatı paylaşmak istediğini, evliliğin imzadan ibaret bir şey olmadığını, yol arkadaşlığı olduğunu ve bu yolda hayallerini birinin elinden tutarken gerçekleştirmenin daha kolay ve keyifli olduğunu anladım.

Ya benim üniversite zamanımda böyle değildi. Hiçbir arkadaşım okul biter bitmez evleneceğim demezdi evlenmediler de. Hepsi işe güce yoğunlaştı. Ama son zamanlarda burda da hep buna benzer yorumlar okuyorum, arkadaşlarım evlenmek istiyor, çevremdekiler de hep evleniyor vs. Sosyal medyanın etkisi bence. Düğün, kına, gelinlik, gelin tacına kadar hepsi gösteriş haline gelmiş bakıyorum da. Sırf o fotoğrafı çekip paylaşmak için yapılan ritüellere dönmüş. Kına gecesine burun kıvırırdı bir dönem şehirli insanlar. Şimdi bakıyorum en sosyetiği tahtlarda geziyor. Bence genç kızlar bunlardan çok etkileniyor. Eskiden ünlüler evlenmezdi, şimdi senenin en konuşulan düğünlerine imza atıyorlar. Dönemin modası evlilik, o yüzden kızlar kariyer yerine düğüne düşmüş durumda.

Çocuk sevmiyorum, çocuk doğurmayı da düşünmüyorum. Her kadın anne olmak zorunda değil

Hayatımın sonuna kadar birisinin maddi manevi sorumluluğunu almak istediğim bir şey değil. Hele ki o kadar çok gebeliksel, doğumsal veya genetik anomali görüyoruz ki işin bu boyutu da çok ürkütücü bence. Benim bütün anaçlığım köpeklerimle kedime Allah ayırmasın onların maddi manevi her şeylerine razıyım.

20'li yaşlarda evlilik ve çocuk düşünmemeniz kadar normal birşey olamaz, ama ileride insan yaş aldıkça önemsediği şeyler de değişiyor, misal ben 20'li yaşlarımda hep gezeyim tozayım arkadaşlarımla takılayım isterdim, 30'lardan sonra ise daha çok ailemle, kardeşlerimle vakit geçirmeyi daha dingin bir hayat yaşamayı ister oldum. Bir de şunu düşünün, ileride yaşlandığınızda sizin kapınızı tek çalacak insanlar sizin arkadaşlarınız değil, aileniz, eşiniz çocuklarınız oluyor.

Acaba asıl sen nasıl bir insansın benim sorduğum sorudan yola çıkarak anne babayı katarak yargılama hakkını görüyorsun kendinde. Çok merak ettiysen söyleyeyim annem öğretmen babam ise gazeteci gerçi senin gibiler ne desem bir kılıf bulur kulp takar o yüzden polemiğe girmiyorum muhattabım değilsin

Anladım gayet iyi ama öyle bir yazmışsın ki dünya kötü sen çocuk sahibi olmayacaksın biz düşüncesiz oluyoruz gibi. Öyle demesen bile yazdığından ben bunu anladım. Neyse. Ayrıca yaşın genç herkesin hayalleri idealleri farklıdır. Bunları şimdiden düşünmek zorunda değilsin. İlerleyen zamanlarda fikrin değişebilir yada değişmeyebilir bunu zamanla anlayacaksın.

Krndimden pay biçip cevaplarım hep:) brn anama babama bana baktiklari gb bakmiyorum. Gurbetteyim. Ihtiyaclatinda yaninda olmaya calisirim ama onlatin yaptigi gb yapabildigimi dusunmuyotum. O nedenle kizimdan d oyle bir istekte bulunmati dusunmuyorum. Bana baksin, yemegimi yedirsin, temizligimi yapsin vs demem. Kizim ister yap ister yapma. Ben senin yerinde olsam yapmam, yapmafim da diyorum. Babasi kizim kahve yapacak, cay dolduracak, dolabini duzenléyecek diye bir beklentide. Peki sen anana babana bunlati yaptin mi yapiyor musun diyorum susuyor cevap veremiyor. Yapmadigim seyi ondan bekleyemem. Ona bakmak benim sorumlulugum, fakat bana bakmak onun sotumlulugu degil diye dusunuyorum.

Teşekkür ederim.. Aynılarını daha önce bende düşündüğüm için satır aralarında yazmasanız da ne düşündüğünüzü tahmin etmiştim. Ben 31 yaşındayım her gün çevremdeki kaostan, insanların mutsuzluğundan, herkesin ne olacak diye sormasından bıktım. Ve eminim çocuğum olursa anne bu kaos ortamına neden beni doğurdun? diyecek. Çünkü çocuk istemek ben merkezci bir karardır. Daha çok kadınlar anne olmak ister ve çocuk doğurur. Suçlamıyorum benim annemde aynısını yaptı, 80'lerde iken anne olmak istediğine karar vermiş ve doğurmuş. Şartlar daha farklı olsaydı mesela bir Norveç, İsveç, Finlandiya gibi ülkelerde yaşasam 1 tane çocuğum olsun derdim. Ama bu ortamda hayır. Herkes ileride yalnız kalırsın diyor, bende mesleğimden dolayı yalnızlık psikolojisini biliyorum ve şunu diyorum herkes ister 40 yaşında ister 80 yaşında yalnız kalma fikrine alışmak zorunda. Çok klişe ama bu dünyaya yalnız geldik yalnız gideceğiz. Erteleyebiliriz ama yalnızlıktan kaçamayız. Zaten ileride sırf yalnız kalmayayım diye çocuk yapmaya karar verirsem lütfen beni uyarın diyorum. Akıl sağlığın iyi mi diye doktora götürün diyorum.. Yani isteyen anne olsun tabi ki eminim çok güzel bir duygudur ama bana sorumlulukları çok ağır geliyor, başa çıkamam gibi geliyor hele bu kaos ortamında ben almayayım.. Ama tabi alana mani olmayayım..

Arkadaşların vizyonsuz. Üniversite biter bitmez evlenilir mi hiç? Burada günde kaç konu yazılıyor hiç mi ders almıyorlar. Koca bakmak, çocuk yapmak, ev çekip çevirmek çok mu güzel. Ama... 20 yaş kariyer düşünmek için biraz erken. Önce okulunu oku, mesleğini eline al, maddi olarak kendine yetmeyi evini idare etmeyi öğren, yaşayabileceğin her şeyi yaşa ve gez. Dünyayı, ülkemizi her yeri gez. Herşeye doy. Ondan sonra evlenip evlenmemek sana kalmış. Şuan bunları konuşmak için çok erken. Belki aşık olacak, seni değiştirecek bir erkekle tanışacaksın. Bunu bilemezsin ki.

Benimde uzun soluklu bir ilişkim var ve aşkımıda doyasıya yaşıyorum ama kalbim onu sevdiğim için pır pır atar evleneyim hemen diye değil. Benim yaşımdayken evlilik düşünmüşsünüz belki gerçekleştirdiniz belki sizi mutlu etti memnun oldunuz o yüzden böyle konuşuyorsunuz lakin benim bu yaşta düşüneceğim şeyler okulumu başarı ile tamamlamak sorumluluklarımı yerine getirmek ve kariyer hedefime adım adım ilerlemek. Aşkımdan ölsem dahi, ki önceki bi konum çok sertti ilişkimle alakalıydı herkes vazgeç derken sevgisi için mücadele eden birisi oldum, kazandımda orası ayrı. Fakat bir an önce nikaha basayım diye bir düşüncem hiç yok. Yorumunuz için teşekkürler ama hayata aynı açıdan bakmıyoruz yaşım ilerlediğindede çocuk fikrine gerekli şartlar sağlansa dahi sıcak bakabileceğimi sanmıyorum

konuyu açan kişi dikkat çekmeye çalışıyor sadece. alınganlık yapmanıza gerek yok bence bu denli . push ; A Annelerin en

Evlilik bir takim sorumluluklar getiriyor ama yinede bekar hayatinizla eger esinizle uyumluysaniz cokda farkli olmuyor cocuk ise bambaska birsey hersey tersine donuyor apayri bir sorumluluk cocuk istmeyenleri anliyorum neticede bakacak olan kisinin kendisi istemiyorsa hazir degilse tabiki yapmamali bende ikinci cocugu dusunmuyorum aa kardessiz olmaz diyenlerde cok:) herkes kendi hayatina gore sekillendirmeye calisiyor baskalarinin hayatlarini sacma

Tesekkurler cok dogru ama peki ilerde kimi kimseniz kalmazsa kendi caninizdan size yoldas bi cocugunuzun dag gibi arkanizda olmayacaginin da garantisi yok.. Simdi boyle dusunebilirsiniz kisaca ilerde hersey icin cok gec oldugunda pisman olabilirsiniz. OZenebilirsiniz bir kere hamilelikten emzirmeye bebekle olmaya kadiniz cunku ruhumuzda var

Nefret ediyorum yaşamaktan da, insanlardan da. Sürekli zorluklarla uğraşmaktan, insanların kötülüğünden bıktım. Keşke hiç doğmasaydım diyorum. Şimdi bu kötülüğü kendi çocuğuma niye yapayım ki? Bu yuzden cocuk istemiyorum. Bir gun anne olursam sirf bencillikten yaslaninca bana bakacak biri olsun diye yaparim Kutsal

Konu sahibine yazdim ama kötü veya art niyetle degil paranın hele hele tekken hiç bir faydası olmadığını anlatmak istedim bunu bizzat yaşamış bir "EVLAT" olarak.. demek size çok dokunmuş yazdiklarim ki size degil konu sahibesine yazdim... o çocuğun bu dünyadaki kötülüklerle kolayca baş edebileceği kadar çok büyük mal varlığına sahip olmam lazım. Hayatta tek başına bile kalsa kimseye muhtaç olmamalı. Bak dikkatli okursan kötülüklerle bas edebilecek kadar büyük bir mal varlığından bahsediyor.. e bende diyorumki çok para eşittir doyumsuzluk kanaatsizlik kavga.. ve etrafindakilerin hepsi paran için yaninda ben bu durumlari çok gördüm ve yaşadım sadece demek istedimki bir evlada iyi bir hayat sadece çok büyük mal birakmaktan gecmiyor para var ama his ve duygu yok garip.. Beni alintilamayin lütfen. 0 000 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Elbette herkes çocuğunun geleceği maddi güvencede olsun ister ama bu yeterli değil anlamında söylemek istemiştim. Aslında 20 yaş çocuk ve evlilik üzerine kafa yormak yerine kariyerine odaklanmak için çok uygun bir yaş bence. Kendi ayaklarınız üzerinde durduktan sonra bu konuları düşünürsünüz. Arkadaşlarınıza takılmayın o yüzden

ben size demedim bu sekilde dusunen herkese dedim alinganlik degil. konu basligi bana sacma geldi asla diye birsey var mi 20 yasinda bir bayan bu sekilde konu acinca tuafima gitti inanin bunu sizin gibi biri acsaydi. tetcihiniz ve idallerinizde. gercekten guzel derdim cunku siz yasinizi almis ve. ne istediginizi. bildiginz icin vay be derdim imrendim bu kadina derdim ama konu evliligi esarete getirmis bir cok kisi bende bundan rahatsizlik duydum

Ya su imza isini dernek isini cok büyütmeye ne gerek var. Biz delisi oldugumuz icin yapmiyoruz, ha meraklilari var o ayri. Sevdigim adamla diledigimce yasama hakkini bu sekilde elime aliyorum ben yasadigim toplumda ve yasalarin karsisinda. Biz dügünü aileler icin icin yaptik, yoksa ne verilen paraya ne de stresine degiyor. Benden baska herkesin dügünüydü ben ve esim haric. Hic o kalemlerin adami olmasak da bir cevremiz var, kabul görülen bir sekilde birlikleligimizi ilan ettik sadece bu. cocuk da süpriz geldi, cocuktan öncesi ve cocuktan sonrasi diye birsey oldu hayatimizda. Kendimi hic olmadigim kadar yorgun hissetsem de cocuk dogurmakla ilgili felsefe yapmak istemiyorum üremeliyiz. Üretmeliyiz. Aaa dünya kötü yapmayalim cocuk, madem dünya kötü senin iyi kalbinden nemalanan birkac yürek yeserecek belki de. O kadar da basit degil bu isler. Tüm bu evren tüm bu varolus, aaa dünya yok olcakki zaten pis oldu yerler dogal kaynaklar hede hödö diyerek asil gizeminden koparilmamali. Insan dünyaya neden gelir, amacimiz nedir, kendimizi tamamlamak bence kisisel olarak yapmamiz gereken en önemli adim. Bu sekilde dünyaya umut da verebiliriz. Bohca da yapildi verildi, icine eski adet don atlet corap havlu ne varsa koyuldu. E annemin hevesi. Bunlar olmak zorunda degil. Bütün bunlari da cok önemli oldugu icin yapmiyoruz. Öyle karsiyim bunlara demeye bile degmez. Insanlar oynamak istiyor sosyallesmek istiyor, salin kücük enisteyi oynasin.

Evlendim cok sukur. Korktugum icin ilk basta cocuk düşünmemiştim. Elhamdülillah oldu sonra. Hic korkulacak bir sey degilmis iyiki de olmus. Keske evlenir evlenmez yapsaydım.. Oyle mukemmel oyle mucizevi bir sey ki... Kollarina aldigin anda yillardir anneymissin gibi hissediyorsun... 20 yasindasin okulun vs ne durumdasin bilmiyorum da cok erken degil mi dusumek icin zaten? 25 yas ideal bence. O zamana kadar geziyon mu tozuyon mu ne yapıyorsan yap sonra gelir zaten. Evet cok zor. Hele hastalansın.. Basit bir usutme bile olsa. Oyle zor ki.. Diğer hastaliklardan bahsetmeyelim bile.. Ama sen neden yaşıyorsan bu zorluklara ragmen o da senle yasayacak işte.. Önceki

Olabilir. Herkes evlenmek çoluk çocuk sahibi olmak istemeyebilir. Ben de 20 yaşında öyle diyordum, 24ten itibaren bir çocuk sahibi olma-evlenme isteği geldi.

Eşimle tanisana kadar ben de böyle düşünüyordum. (21 yasima kadar) tanışınca fikirlerim değişti. Çocuk konusunda bir şey demeyeceğim. Bizim toplumumuzda kesinlikle cocuk konusunda aşırı baskı var. İstemeyen de, uygun olmayan da zamanla çocuk sahibi olmak zorunda hissediyor kendini. Ama biz istemesek bile çocuk sahibi olmak istemeyen bir partner bulmak cok zor. M

Hayatın kanunu canım senin adam ettiklerinin başkası kaymağını yer :) O yüzden büyütmeyeceksin, hazırda büyümüşünü bulacaksın. Seni büyütmeye çalısana da kulak verme, gitsin kumda oynasın.

26da evlenip 28de cocuk yapmak 28 de evlenmek ama cocuk yapmamak 32de bekarlik sultanliktir 35de düzgùn iliskim olsun yeter diyordum 36 yasinda sacma bi iliskim var ve sadece Batsin bu dünya...

Yirmi yaş böyle konuşmak için en normal yaşlar. Şimdi size 'kariyer yapmak' harika geliyor ama zannettiğiz gibi birşey değil. Beş para etmez egolu adamlara saygı göstermek zorunda olduğunuz, sabahin 8inde trafikte hayata lanet okuduğunuz, haftaici hiçbir etkinliğe asla gidemediginiz, bütün bir ömrü bir şirketin çıkarı için harcadığınız, bir sürü salak insanla muhatap olacağınız bir şey iş hayati. Ha, ben çok calisicam kendi işimi kuracam dersen, yine degismiyor. Asıl o zaman daha çok çalışman, daha cok salak insanla muhatap olman, 5 para etmeyen ama torpille- bir gruba yakınlığıyla bilinen insanlara saygı göstermen-iyi anlaşman gerekiyor. Ha evlilik iyi midir kötü müdür ayrı hikaye ama daha yirmi yaşındasin. Fikirlerin çok değişecektir. önceliğini kariyere vermek gibi düşünceler de bana komik geliyor mesela. Bu arada evli değilim, yaş 27 :) ben de önceliğimi çok başka şeylere verdim yenGEnC

20 yaşında bunu düşünüp bdv'ye konu açman istememenden daha anormal.

Lütfen konu sahibinin yukarıdaki yazısını bir daha okuyun. Ona göre bu kötü dünyaya çocuk getirmek istemiyor. Dünyada çok kötülük olduğunu düşünüyor ve Allah korusun çocuğu bu kötülüklerle karşılaşırsa ve yanında kimsesi kalmazsa en azından para ile bazı kötülüklerden korunabilir diye düşünüyor. Konu sahibi paraya tapmıyor. Paranın getireceği güveni istiyor. Bunu bende istiyorum bu paragöz olduğum anlamına gelmez. Tamamen konu sahibinin endişesi dünyadaki kötü atmosferden korkması. Para ilk etken değil. Tüm cevaplarını okuyun bence az bilgi ile yapılan yorumları beğenmiyorum.

Bende 20 yaşımda aynen öyle düşünüyordum annem cehiz adına bişey alacak olsa yada birileri evlenme konusu açsa kıyamet kopariyordum ama 27 yaşındayım 2 evladım var çokta mutluyum bazen ben. nasıl böyle şeyler yaptım diyip kendime sasiriyorum ama çocuklarıma bakınca iyiki de yapmışım diyorum dusuncende garipsenecek bişey yok ama fikir degisebilir çokta büyük konuşmayın asla dediginiz şey başınıza geliyo Lacrymose Guru Anneler

He biz kötülük yapıyoruz doğacak olan çocuğumuza yani. Kendin tercihine saygı bekliyorsun ama başkalarına saygı duymuyorsun o nasıl iş?

29 yaşında, bekar ve özellikle çocuğu özgürlük kısıtlayıcı olarak gören bir kadınım. Temel insan hakları ile bireyin özgürlüğü farklı şeyler, siz bu ikisini karıştırıyorsunuz. Seçme ve seçilme hakkı, dini haklar, yasal haklar, bunların hepsi zaten yasalarla size verilmiş haklar. Bireysel özgürlük ise sizin kendi hayatınıza dair özgürlükler. Benim özgürlüğüm ne biliyor musunuz? Aklıma estiğinde yurtdışında bir hafta sırt çantamla bilmediğim şehirlerin ara sokaklarında gezmek. Keyfim yoksa mutfağı darmadağın bırakıp, salonu toplamayıp, yemek yapmayıp yorganımın altında uyumak. Haftasonu öğlene kadar yataktan çıkmamak. Pazar günü ütü yapıyorken arkadaşımdan gelen telefonla ütüyü boşverip kendimi sokağa atmak. Boş olur diye sinemanın en geç seansına bilet alabilmek. İstediğim arkadaşımda kimseye hesap vermeden kalmak, isteyen arkadaşımın da evimde kalabilmesi. Saçımı kimse "bu renk ne ya" demeden istediğim renge boyayabilmek. Haftasonu hiçbir yere çıkmadan evde dört sezon dizi bitirmek. Elimi hiçbir şeye sürmeden gerekirse sabahlayıp okuduğum kitabı bitirmek. Bunlar ve yazmadığım daha nice onlarca küçük şey benim özgürlüğüm. Çocuk bunların hepsini kısıtlayıcı. Bunlar size göre saçma olabilir, size saçma gelebilir. Beni ilgilendirmiyor. Herkesin hayatında beklediği şeyler farklı, ben nasıl ki sizin hayat anlayışınıza, sizi mutlu eden şeylere saçma demiyorsam sizin de başkalarına saçma deme hakkınız yok.

Bende çocuk istiyorum evlenmek istemiyorum İstemeyebilirsin. ama bence istiyorsun çünkü gerçekten istemesen insanların ne dediğini sallamazdın. yenGEnC

20 yaşında döne döne koca arasanız garip olurdu zaten. O yaşta tek derdi evlenmek olan kadınları anlamıyorum, çocuk isteyenleri hiç anlamıyorum. Maddi manevi bir çocuğa yetecek şartlar oluştuğunda çocuk yapılmalı. Yapmak istemeyen de yapmaz. Herkes evlenmek, çocuk sahibi olmak zorunda değil. Daha 20 yaşındasınız, hayatın ne göstereceği bilinmez, belki fikriniz değişir. Ben 29 yaşındayım, benimki değişmedi ama. Evlenmek istiyorum ama hazır hissetmiyorum, çocuk istemiyorum. 20'lerin başında "30'lara gelince isterim herhalde" diye düşünüyordum. 30 olmak üzereyim, bir gıdım istek yok. Olsa da ortam bu haldeyken bastırırım. Mutlu bir ailede büyüdüm ama yine de bir insanın var oluşuna sebep olmak istemiyorum. Bu çok büyük bir sorumluluk. Ayrıca ne hamilelik, doğum gibi aşamaları kaldıracak gücüm var ne de bu ortamda çocuk yetiştirmeye çalışacak sabrım. Başka şartlarda başka bir ülkede yaşasaydım, bir gün hormonlarım beni esir aldığında yapardım belki 1 tane. Keşke herkes kendisinin ve şartlarının farkında olsa da fırsatını bulan üremese.

Dediğiniz gibi yapıyorum artık bana kendi fikirlerini dikte etmeye çalışan kişilere daha sağlam cevaplarım olacak bu konu sayesinde . push ; 0 000 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

çok altı boş mantık yürütüyorsunuz. resmi bir bağ hak gaspına neden olmaz, aksine sizin eş olarak birbirinize karşı olan haklarınızı korur. elalem tabi ki bilsin bilmesin umrunuzda olmayabilir. ama resmi durumlar için eş olmak gerekebilir bazen. bu durumda gidip nikah kıysanız mesela incileriniz dökülmez. ha hiç evlenmeyin. kimseyi de ilgilendirmez. ama bu kişi ile beraber bi ev aldınız diyelim. tapuyu da ortak değil de adamın üzerine yaptınız. adam gidip o evi satabilir. sonuçta resmi olarak evli değilsiniz, eş izni aranmaz. ya da adam kaza geçirdi, yoğun bakımda. bi girip göreyim dediğinizde yine akrabalık ilişkisi aranır. ya da siz olmaz ama ölüverirsiniz, ha sizden geriye kalan bir çöp üzerinde dahi hak iddia edemeyebilir arkanızda bıraktığınız kişi. dediğim gibi evlilik : düğün kına nişan vs değil. evlilik bir sözleşmedir. 10 dakikada halledilip de size çok başka fayda sağlayacak bi işlemi yanlış kodlamışsınız beyninizde. A Annelerin en

29 yaşındayım, hala çocuk isteğim falan yok. Direkt çocuk istemiyorum diyorum yani. Dünyanın hali falan da değil sebep, çocuk sevmiyorum. Evlilik de olmazsa olmaz değil. Yani "aa yok asla evlenmem" diyen biri değilim ama "evlilik de evlilik" modunda da değilim. Evlilik nihayetinde ilişkiyi resmileştirmek için atılan bir imza, evlenmeden de gayet güzel ilişki yaşanabilir diye düşünüyorum. Yaşınız genç, ileride fikriniz değişebilir. Benim küçüklükten beri değişmedi o ayrı

Yok zaten düşündüğümden değil çevremdeki arkadaşlarım o kadar garipsiyorki biz mezun olur olmaz evleneceğiz sen ne yapacaksın diyorlar. Fikirlerimi söylediğimde nasihat vermeye çalışıyorlar. Hani kendimden şüphe ettim yanlış bir yolda mıyım diye. Çünkü ideallerim arasında evlilik çocuk yerine kariyerim var sadece. Ot ot yaşarsın diyorlar 0 000 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Henüz 20 yaş olması fikirlerinin değişmesi için yeterli bir süreye sahip olacağın anlamına geliyor. bende 20 yaşında evlenip çocuk sahibi olmayı düşünmüyordum. Ayrıca bir dur bakalım 30 a doğru bir hormon salımı oluyor, evde mi kaldım diye konu açmazsın umarım. defne-28

İçimde 1 gram ana olmak isteyi vardı onu da yok etdiniz

Evet bin bir türlü hal var. Bir gun telegonla seni arayip uzaklastirma aldigini bir cirpida soyleyebiliyorlar. Sebebini anlayamiyorsun. Onca doktugun emek gozunun onune geliyor. Ulan ben size naptim diyorsun. Gidip kagi eline tutusturduklarinda terörist damgası yiyorsun. Hic ilgin olmadigi bir konudan. 3 ay sorup sorusturuyorsun nereye basvuracagini otur bekle diyorlar. Durmayip dilekceler yaziyorsun. Sonunda gorevine donuyorsun fakat etrafin soru isaretli gizlerle cevrili. Bir sene sonra savci bey seni karsisina aliyor, sorguya cekiyor. Sonra senin ilgin yokmus diyor gonderiyor. Cevrene boyle boyle diye anlatabiliyorsun ancak. Haa biz biliyorduk zaten diyorlar dil ucuyla. Valla bence kariyerin de garantisi yok!

Evet beni doğru anlamışsınız realist olmak lazım. Çocuk çok benmerkezci bir karar. Norveçtede yaşıyor olsam ideallerim arasında yine olmazlardı lakin bu kadar kesin konuşmazdım. Uygun şartlar yok, güvence yok. Bide üstüne o çocuğu yetiştirmesi var. Ki çok ahlaklı dürüst erdemli vefakar onurlu bir evlat yetiştirmek için elimden geleni yaparım. Ama gel görki ben bu evladı yetiştiricem birde güvencesi olmayacak uygun şartlarda olmayacak. Harcarlar bu ülkede bu evladımı. Vicdanım nasıl rahat etsin. Benimle aynı kaderi yaşayacağına, kendi kaderimi çok çok iyi hale getirip onun kaderine çok iyi yön veremeyecek olduktan sonra, dünyaya o can ı getiremem. Ki zaten tek sebep bunlar değil ideallerim arasındada gerçekten yok, şu hayatta ileride ne istiyorum dediğimde aklıma gelen şeyler bunlar değil

Çocuk öğrenirse onu niye bu dünyaya getirdiğini o daha kötü yarın öbürgün denk gelir de okursa buraya yazdığını hahah

20 yaşında bunları dusunuyor olman abes zaten. Hedeflerine odaklan K kalliope82

Çok büyük konuşuyorsunuz bana kalırsa. Arkadaşlarınızın garipsemesi, sizin de bunu mesele etmeniz tuhaf ayrıca. Ben de zaman zaman derim ''bu ülkede evlenilmez ya'' diye ama üzerinde hiç oturup düşünmüyorum, öylesine söylüyorum Evliliğin gelenek yönünden yanlış bulduğunuz taraflarını eleştirin de evliliği ya da çocuk fikrini direk silmek anlamsız. Direk neden şartlıyorsunuz kendinizi ''ben evlenmeyeceğim, gereksiz'' diye? Aşk bu sonuçta, ne paraya ne kariyere hiçbir şeye bakmıyor, asla yapmam dediğiniz şeyleri yapmak istiyorsunuz. Ayrıca yaşınız 20 imiş zaten, biraz ilerleyince doğa size güzel bir oyun oynuyor çocuk konusunda

20 yaşındaki ben:) 20 yaşındayken, kariyer odaklı yaşayan, mezun olunca yapacağım her şeyin tek tek planını yapmış olan, evlilik ve çocuk kelimelerini duyunca kaşınmaya başlayan idealist bir genç kızdım. Sonra hayat bana gerçek yüzünü gösterdi. Kariyer planları tek tek battı, istediğim ve hayalini kurduğum imkanlara hiç ulaşamadım. 27 yaşında pat diye aşık olduğum adamla evlenerek bütün çevremi şaşkınlığa uğrattım. Çocuk konusunda hala aynı düşüncedeyim ama. Her fikrim değişti çocuk yapmama fikrim değişmedi.

Katılıyorum kesinlikle gösteriş meraklısı insanlar çok hemen koca bulup evleniyorlar sonra içlerinden bazılarıda konu açıyor evliliğimde mutsuzum diye. Kına düğün bilmemne yaparken mutlu olduğunu insanlara gösterirken pek keyif alıyorlar sonra evlilikte aynı mutluluğu dışarıya gösteremedikleri için hırs edip yürütmeye çabalıyorlar

Ben çocukta pek seven biri değilimdir kuzenimin bebeği var çok tatlıdır mesela şöyle uzaktan severim ne kadar tatlısın sen diye hepsi o yani. sürekli yanımda durmasına katlanamam sürekli ağlaması zırlaması uyandırması beni hayattan soğutur zaten ileridede yeterince mücadele vermekle uğraşacağım için siz düşünün artık gerisini S

Ben de aynı kafadaydım. evlenmeyecektim. çocuk fln da istemiyordum. ama büyük konuştum. sonuç, şuan evliyim. tüp bebek tedavisindeyim ve bugün transferim var. hep emin olamadım çocuk konusunda ama yaş olmuş neredeyse 30. insanın içinde bir yerlerde yaş geçtikçe çocuk olsa mı fikri oluşuyor. kaderimizde ne varsa o olacak. şimdiden çok takılmayın bunlara bence.