sana tek bi sözüm var smuwiLa

İş yerine başka bir eleman alsanız olmaz mı canım? Sizin yükünüzü hafifletebilecek.. smuwiLa

Ne güzel yazmışsınız, anlıyorum tabiki anlamaz mıyım? Anaannem annem vefat ettiğinden beri evimize gelemiyor maalesef, babamla da konuştum ama ona göre kız dediğin evde oturur, akşama güzel yemekler hazırlar. Erkek kardeşimle aram çok iyidir, hatta ikimiz iyi anlaşırız birbirimize ne kadar kızsakta küs duramayız normalde zaten ablacım diye hitap ederim her zaman, ama işte biraz yetiştirilme tarzı sanırım, üşengeçlik var. İletişim problemimiz var evet, kız kardeşim annem varkende çekilirdi odasına bir yemekte görürdük yüzünü, yer tekrar odasına geçer huyu bu, kabullendik artık. Hiç ailecek oturmazdık mesela, annemler evde olmazdı salonda otururduk daha gelir gelmez hemen odasına geçerdi. Kız kardeşim ailecek olan paylaşımları sevmiyor maalesef.

Ben evlenince kurtulurum diye düşünüyorum gibi bir cümle kurmadım zaten ki, evlilik zor bir müessese. Bir arkadaş sormuş orda olanları anlattım. Tabiki öyledir, daha nice zor durumda olanlar da var ama herkese kendi derdi büyük gelir denir ya genelde, aynen öyle. Bende annemi kaybettim, hayatımız 1 günde karardı, zaten onun yokluğunun psikolojisi, bir taraftan herkesin senden birşeyler beklemesi derken bugünlere kadar geldik. Babam anlıyor zaten, söylüyoruz da yani annem ki yıllarca tecrübesi olan bir ev hanımı ben? 1,5 yıldır evle ilgilenen bir insanım yaşım belli, yapım belii çok fazla beklenti olması garip geliyor. Ki yoruluyorum, işyerinde de aynı, eve gidiyorsun evde aynı insan huzur arıyor.

ah kadın olmak ne zor... büyünce anlıyorsun.. allah kolaylık versın size. ama malesef tek çare, bunu babanızla oturup konuşmanız... smuwiLa

smuvimmm ne biliyim maddi durumunuz el veriyorsa eve bir yardımcı alsanız haftalık yemek ütü temizlik felan yapsa olmazmı smuwiLa

Bütün önerilere hayır dedin babanın huyunu bildiğin için, öneri kalmadı biliyosun demi smuwilla Allah sana dayanma gücü versin ne diyim daha:26:

tam tersi dışardaki iş konusunda asıl erkek kardeşinin sorumluluğu üstlenmesi gerekir.. bu durumu niye ciddi ciddi babanızla konuşmuyosunuz? smuwiLa

Babanız bence yalnızlığın etkisi ile özellikle sana yükleniyor. Babanı spora veyahut bir hobiye yönlendirsen? Bence biraz ayrı kalmaya ihtiyacınız var... smuwiLa

O seneye antalya' ya gitmenin hayalini kuruyor. Abla, babam beni işe almaz dimi diye soruyor bana, yetiştirme meselesi şımartıldı o biraz, herşeyi onunda önüne geldi. Kahvaltı hazırlıyoruz, kaldırıyorum ekmek' te al diyorum öyle bir bağrıyor ki, siz ne yapıyorsunuz diye, şaşırıyorum elimde bir sürü şey, nasıl o cümleyi kuruyor aklım almıyor.

Keşke çocuk olsam, tek derdim okul ve sınavlarım olsaydı.. BitterKuzucuk Bal

Babanı da anlamaya çalış. Bir erkek hayat arkadaşını kaybetmiş.3 çocukla başbaşa kalmış. Tabi ki senin yükünde ağır ama bu kadar dertlenme. Hayata güzel yanlarından bak.18 değil de daha küçük yaşta kardeşin olsaydı daha da zor olurdu hayat. Sabahın köründe işe gidip gece yarılarına kadar mesai yapıp bir de evle çocukla uğraşan insanlarda var. Sağlık olsun. Gerekirse annenannen veya başka bir yakın akrabanız ara sıra evinize gelsin. Ya da kardeşlerinle iş bölümü yap. Babana bu konudaki sıkıntılarını güzel bir dille ifade et. Birlikte paylaşacağınız planlar hazırla. Ailecek piknik, film izleme, çaybahçesine gitme gibi. Değişiklikler hepinize iyi gelir. Kardeşini kalk ekmek al demek yerine, ablacığım uyandın mı bak kahvaltı hazırladım, hadi sen de ekmek al olur mu de. Onunla otur m uhabbet et. Hedeflerini sor sıkıntılarını dinle. Kendi yükün böyle azalmaya başlar. Aranızda iletişim kurulursa herkes birbirinin derdini anlar. smuwiLa

Of çok kötü ya Çarpıntı bende de oluyor tiroidden dolayı, ilaçlarımın dozu yeterli olmazsa hemen çarpıntı yapıyor, bilirim fena bişey. Doktora gidiyosun ve baban sana ii tatil yaptın hee diyor :) Allahım ya :) Peki sen babanla konuştun mu çok yoruluyorum vs. eleman alalım, yetişemiyorum gibisinden:26: smuwiLa

Mümkün değil, babam yanaşmaz ki annem ev hanımıydı benim, biz çalışıyoruz ben akşam saat 8' den önce eve giremiyorum. Babam annemin yeni vefat ettiği zamanlar da, sizin hayatınız bitti artık gibi bişeyler söylemişti anlayamadım o zaman, çok yeniydi çünkü. Yani anneniz yok, evin kızı sizsiniz bunun için yaşayacaksınız gibi bakıyor herkes, konuştum söyledim hep dinliyor sadece. smuwiLa

Durumunuzu anlıyorum kolay degil hatta çok zordur eminim keşke yapılacak birşeyler olsa dedim içimden Rabbim güç versin size babanıza anlatsanız biraz oturup konuşsanız böyle hayatın sizi yıprattıgını kendinize sevdiginize daha çok zaman ayırmanız gerektiginden bahsetseniz bir yardımcı almaya yanaşmazmı babanız işe ya da eve babanız anneniniz yokluguna alışamamış sanırım hala aynı düzeni sürdürmek istiyor olan arada kalan size oluyor evlendiginizde ne yapacaksınız peki babanızın yanında çalışsanızda evde bu kadar yıpranmazsınız belki ne diyim bilemedim bir çıkar yol bulunmalı ama:26:

Aynen. Ben de bakıyorum şöyle geçmiş acılara, hangisini yaşadıysam yaşadığımda hep, sanki daha büyük bir acı yokmuş, hiç geçmeyecekmiş gibi içimi acıta acıta, hayata küserek yaşamışım. Ama her seferinde ondan çok daha büyüğü ile sınandım. -Ölümü acıdan ayrı tutuyorum. O başlı başına ayrı bir sınav- İnsanlar da öyle. Ama bazılarına bakıyorum, gayet güllük gülüstanlıklar. Çok ilginç. Hayat günden güne daha da zorlaşıyor ama öğrenmesini bilirsek da kolaylaşıyor :) Benim çıkardığım payda bu. Bir şeye olmaz gözüyle de olur gözüyle de bakmamayı öğrendim artık. Ya nasip deyip geçmek daha az hasarlı. Evliliği ben de düşününce korkuyorum. Daha şimdiden yürütebilecek gücüm var mı? Diye düşünüyorum. Bunun kayınvalidesi var, görümcesi, eltisi... Ooo... İşi var, eve gel yemeği, eşini memnun et i, çocuğu okuldan al ı. Çok büyük sorumluluklar. Sağlıklı bir ruh, sağlam sinir ve sabır isteyen şeyler. Ama yaşamadan bilemeyeceğiz. ALLAH bizi, iyi insanları şerden korusun smuwiLa

yazık böyleleri okuyacak evlenecek de adam olacak.. uyuşuk sorumsuz şey.. bi temiz sopa istiyo ya atan yok iştee şimdiki erkekler kadın olmuş vallahi, boşuna demiyorum ben nehirnil111

Bir çözümü olduğuna inanmadığım için sadece anlatmakta buldum çareyi zaten, yardımcı oldunuz dinlendiniz teşekkür ederim. Evet çok iyi tanıyorum onu, eve yardımcı çağırmak babamlık değil, bir evi idare edemedi kocaman 2 tane kız, aslında idare edilemeyen ev değil de neyse, buraya eleman almakta smuwila varken ne gerek var? Eleman alırsak sen ne yapacaksın? :) Diretirsem duyacağım cümleler bunlar maalesef, zaten benide almıyordu başka biri çalışıyordu burada, tam başka iş görüşmesine gidecektim pes etmiştim artık, sabahın körü bayanın işten kendi isteğiyle ayrılacağını, pazartesi de işe geleceğimi söyledi. Ay bide ne sevinmiştim anlatamam yaa.

Ben de haftaiçi 5 gün babamda çok zorlanıyorum. Anne olmayınca, anne sen oluyorsun. Durumumuz burdan biraz benzerlik gösteriyor. Ne diyim canım... Ama her şeyin bir iyi tarafı vardır :) Evlenince hiç zorluk çekmeyeceksin. smuwiLa

Belli ediyoruz ama o da farklı anlıyor ona bakmak istemiyormuşuz, bıkmışız gibi düşünüyor. Halbuki yorgunluk, bizim de bir hayatımızın kısmende olsa olması istediğimiz bu kadar.. BuzlarUlkesi aşkım oğlum tek ayak

Hayır 3 kardeşiz kız kardeşimle biz götürmeye çalışıyoruz zaten herşeyi, o da aynı benim gibi. Sürekli ağlıyor, üzülüyor. Erkek kardeşim 18 yaşında, erkek olmanın getirdiği rahatlık o iyi durumda. Erkek arkadaşımla ciddiyiz tabii, ailelerimizi tanıştırmıştık hatta söz olacaktı babam son anda askerliğini yapmadığı için vazgeçti, askerden sonra inşallah. nehirnil111

Peki sen hiç hasta olmuyor musun:26: Kışın grip falan olduğunda ne oluyor:26: Baban yine mi umursamıyor. smuwiLa

tek çocuk sen misin? erkek arkadaşınla durumun ne? ciddimisiniz? smuwiLa

Bunaldım, sıkıldım iyice arkadaşlar içimi dökmek istiyorum belki rahatlarım. Evin bütün sorumluluğu bizde, bir taraftan iş, diğer taraftan ev taşıyamıyorum, ağır geliyor.. İşyerinde de babam uzatıyor telefonu onu ara, bunu ara, bir taraftan muhasebe işleri, gelen telefonlar, siparişler. Hepsi benden soruluyor, inanın lavoboya bile telsizle gidiyorum. Tek başıma yetişemiyorum ama babam anlamıyor.. Bir haftasonum var dinlenirim diye düşündüğüm ama o da yok hatta daha çok yoruluyorum. Haftasonu sabah 9 da kalkıyorum kahvaltı hazırlıyorum. Hiç haftasonu gibi gelmiyor. Babam dışarı çıkarsa cumartesi, erkek arkadaşımla buluşuyorum Yani sadece haftasonu 1 günüm var dışarı çıkmam için, ama o da sanırım gözüne batıyor ki, inceden sitem ediyor. Ben 5 gün boyunca yalnızım, tek başıma çalışıyorum nefes almaya ihtiyaç duyuyorum. Gerçi çıksam da zaten kafam dolu, beden dışarda ama ruh hapishane de sanki, Evde su bitse hesabı bizden sorulur arkadaşlar, annem varmışçasına kusursuzluk arıyor babam, yaşlarımızı ve aynı zamanda çalıştığımızı göz önüne getiremiyor. Akşam oturamadan yatağa girmiş oluyoruz. Herşey bizim üzerimizde aklınıza gelebilecek herşey. O kadar doluyum ki bu konuda psikolojik olarak dibe vurdum, içimden hiç birşey yapmak gelmiyor. Bazen kız kradeşim düzelecek mi herşey be smuwila, mutlu olacak mıyız? Herşey oturacak mı diyor? Ne, nasıl düzelebilir ki? Baba çınar gibidir derler destek olsun, bize güç versin isterdim ben, ama biz de tam tersi. Yorgunum ben, çok yorgunum benimde gücüm kalmadı artık hiç iyi hissetmiyorum kendimi..

Öyle bir çabam yok ki carrie, mecbursun evin kızı sensin, işe gelince senin baban, kendi işin.. Diyorum ya birinden biri sorunsuz olsa, bu kadar ağır gelmeyecekti belki.. Ne zamandır bu yükün altında eziliyorum ama herkese karşı maskeliydim, kk' da da öyle, kaç kez elim konu aç butonuna gitti, kaç kez yazdım sildim bilmiyorum.. Ama bugün patladım sanırım..

Anladım acaba girdigi depresyonun psikolojinin etkisimi sizinde bir hayatınız var sonuçta bazı kişiler öyle ya da zor insan ne söyleyecegini bilemiyor erkek arkadaşınızla ciddiyseniz belki evlendiginizde biraz düzene girer hayatınız diycemde kardeşlerinizde var insan onlarıda düşünüyor bir yandan Rabbim yardımcınız olsun gerçekten üzüldüm Herşeyi dört dörtlük yapmasanız peki evi aksatsanız ya da işi babanız bu şekilde anlasa yoruldugunuzu belki davranışlarınızdan o da farkeder ve bu kadar üzerinize gelmeyi bırakır azaltır en azından diye düşündümde :26: smuwiLa

Almaz, ben kızıyım diye para konusu sorun olmuyor, şimdi başkası girse ekstra ücret olacağından buna yanaşmaz. Burada kolay kolay maaşlı eleman durmayacağına da eminim, çünkü işler karışık yürüyor. Babamın isteği ise bu işi tek başıma düzenli yürütmem, anlatamıyorum tek başına hem cari hesap, hem faturalar, hem gelen evrak, hem giden evrak, siparişler, stok takibi, hatta daha aklıma gelmeyen bir çok şeyi benim unutmamamı, düşünmemi istiyor. Tek başına altından kalkılabilir görüyor.

Çalışmak gerçekten zor güzel yanları da olsa.. benim bile işimde yaptığım o kadar işim yok ben bile bunalıyorum birde sizin halinizi düşünüdüm de şimdi.. Erkek arkadaşınızın askerlik durumu olduğu için beklemek zorunda kalmışsınız.. yani daha nerden bakılsa 2 3 sene vardır evlenmenize. Belki evlenince herşey kötü olacak bu hayatınızı bile özleyeceksiniz bileme ssiniz ki.. Bunun su anda en iyi çözümü babanızla konuşmanız. Ona sizinde insan olduğunuzu nefes almaya ihtiyacınız olduğunuzu ne bilim, özel hayatınız olduğunuzu anlatmanız gerekiyor.. Ne olursa olsun bence bu söylediklerinizi birde babanızla konuşmalısınız. Göze batıyorum demişsiniz.. böyle olmak inanın daha kötüdür sizin için.. Şu anda bir depresyon gibi birşey geçiriyorsunuz. ve daha fazla süreklenerek devam ediyorsunuz.. Çıkış noktası su an yok gibi.. Ama hayat bu 1 günde insanın başına neler gelebiliyor. 1 günde.. herşeyini kaybedebiliyor. Hayatı o kadar değişiyor ki.. Eğer su an durum düzelmeyecekse.. sabredeceksiniz. Dua edeceksiniz.. en önemliside bu bu bence. Su an o kadar kötü durumda olan insanlar varki bu dertler onunkilerin yanında hiç kalır. Üzmeyin kendinizi lütfen.. Hatta halinize bile şükür edin neden mi? Aç değilsiniz, açıkta değilsiniz, bir eviniz var kimseye muhtaç değilsiniz.. en önemlisi babanız başında.. Ben babamı kaybettim 6 ay önce keşke yaşasaydı da dövsedi beni eve hapisetseydi.. Bu proplemler yüzünden hayatınızı karartmaya zehir etmeye değmez bence.. bunları bir düşünün. nehirnil111

Aynen öyle, işimiz var onunla babam da üzülüyor bu konuda, nasıl çalışacak bu çocuk diyor. Hayırlısı, bir gün değişeceğini ümit ediyorum.. smuwiLa

Malesef canım, anne gidince ev sorumluluğu daha çok kız çocuklarına geçiyor.. bizde de tam tersi ablam kaçardı biraz işlerden, yemekti temizlikti olsun, ben yapardım. ama senin gibi bir de iş yüküm yoktu, o yönden çok zorlanmamıştım sonra da evlendim zaten. babanla konuşman gerek bu durumda bize anlattıklarını dozuna göre ona da anlat nefes almaya ihtiyacım var de her şeyin başı beden ve akıl sağlığı... smuwiLa