Biz çok severek evlendik. Sevgiliyken nişanlıyken pek problem yoktu öyle şiddetli kavgalarımız olmuyordu. Evlendik ilk haftadan ailesi sebepli ekonomik nedenler ve eşimin çok aşırı tepkileriyle başlayan ama benim sıradışı tepkilerimle devam eden kavgalar etmeye başladık. Bir kere o kadar büyük bi kavga ettik ki birbirimize vurduk tabi ben 1 kere vurduysam o bana daha şiddetli dönüyordu zaman zaman aklıma gelir şuan bile anlatırken kötü oluyorum sevdiğim insandan şiddet gördüm çünkü. Sonra evden gittim 1 hafta kadar dönmedim. Eşimi çok seviyordum normalde hiç bir problemimiz yoktu ama o gün ikimizde gözü dönmüş gibiydik polis bile gelmişti kapıya. Sonra döndüm eve affettim çünkü bende çok aşırı küfürler ve tepkiler vermiştim. Belkide bir çok kişi bahane olamaz şiddetin vs diyecek evet olamaz ama çok yeni evliydim. Üzerinden 1.5 yıl geçti bir daha asla öyle kavga etmedik bende korktum oda çok korktu o gün. Aslına bakarsanız sadece hakaret boyutunda da sık sık kavga ediyorduk saygı kalmamıştı o gün yapacağımızın en ucunu yaptık söyledik ama sonucunu da gördük ve bu bize iyi geldi bir daha hakaret bile etmedik seviyeli tartışmayı ya da işte sırayla altttan almayı sorunları çözmeyi öğrendik. Sizin tam olarak kavga sebebiniz nedir?

yani kavgalarınız ne üstüne de hemen boşanma lafını açıyorsunuz? Sudan sebepler mi büyük şeyler mi? Boşanma lafı çok ağzınıza sakız olmuş, merak ediyorum sevgiliyken böyle kavgalar etmiyor muydunuz? Birbirinizi tanımadan mı evlendiniz?

Biz polislik olmadik da üst komşu şikayet edince susuverdik. Bagirmalari kesildi korkuyor rezil olacağız diye ahahah. Aile çok ciddi problem tamamen kavga sebebi. Kavgaların büyük sebebinin ailesinden kaynaklandigini iyi zamanlarınızda empoze etmeniz gerekli bence. Ben en başından beri bağımsız bı aile olduğumuzu kendisine söyledim. Sizin ailenizin tavrı da karşı tarafı cekindirebiliyor. Misal benim ailem beni evdeyken aramaz rahatsız etmemek için. İş yerimde konusuruz. Bunu eşime söylerim bak ailem beni evde aramıyor diye. Ya da işte haftada bir iki konustugumu bilir ailemle. Söylerim ki kendisine bak olması gereken bu diye. Biz evlendik üçüncü haftadan habersizce akşama geliyoruz diye eşimi aradi ailesi. Ben devlet memuruyum iş cikisim beş buçuk. Öyle çok sinirlendim ki nasıl habersiz gelirler bu nasil bı saygısızlık diye. Bir daha asla kabul etmem böyle bir şeyi konuş güzelce uyar dedim. Zaten üçüncü haftadan gelmek istemeleri ayrı bı falso benim için de neyse, kendi ailem gelmeden bir hafta evvel aradı müsait misiniz şu gün gelmek istiyoruz diye. esimin yanında konuştum telefonda. Musaitiz buyrun gelin baba dedikten sonra telefonu kapattım ve dedim ki bak görgüdür bu, yapılması gereken adaba uyan bu dedim. Anca öyle anlıyorlar bence. Örnekle göstereceksin. Kendi ailem bu şekilde ben bu kültürde büyüdüm git ailene anlat ayak uydursunu üzeri kapalica söyleyeceksin. Misal her gün her gün taciz eder gibi gecenin onunda eşimi aramaları bıçak gibi kesildi B

İşte ilk iki hafta yaptı sonrasında bı daha yapmadı ben resti çekince. Fakat ben de alışkanlık oldu bı kere boşanma konularını araştırmak. Çocuk zaten ısrarla istemiyorum bir şeyler oturana kadar

Benim eşime benziyormuş. Peki sonra yanlış olduğunu anlamıyor mu? Kabul etmiyor mu M

O kadar kolay mı boşanmak ya nasıl güzel kestirip attınız öyle vallahi pes . push ; D

Sizin aklınıza sokan o, neden o size güvenemeyeceksmiş? Üste çıkmasına izin vermeyin. Oturup konuşup bi şeyleri netleştirin. Biriniz sinirliyken diğeriniz daha sakin dursun. Evliliğin bu zamanlarını kendinize zehir etmeye ne gerek var?

Bosverin kendi yolunuza bakın. M

Evet haklısın bu da bi taktik faydalı olur. Ama şunu söyleyebilirim ailesinin yanlışları eşimizin suçu değil. Mesela 3. Hafta dan habersiz gelmek istemeleri onların düşüncesizliği. Bazı şeyleri değiştiremeyiz kabullenmeni tavsiye ederim. Tabi kendinden ödün verme ezdirme ama zamanla empoze et evet bu doğru. Çıktılar geldiler mi onlar gidince hemen eşinle kavga etmek değil de çok yoruluyorum onlara gerekli ilgiyi gösteremem ayıp olur haberli gelmeleri daha güzel sen annenle konuş istersen bi diyebilirsin. Ben bir de şey denedim. Baktım eşim ailesine bazı şeyleri söyleyemiyor çekiniyor yani ne kadar kavga edersen et adam sana baskı yapıyor ama onlara söyleyemiyor herkesin bi aile yapısı var yetişme tarzı var baktım böyle olmuyor direk ben annesine söyledim açık açık. Güzel dille. Ama benimkiler laftan anlayan tipler o yüzden de sorun olmuyor

Ya tabi ben şimdi detayları bilmeden yorum yapıyorum da o kadar aşırı hareketleri yoktu benim eşimin. Bi konu görmüştüm kendimi kanıtlayamamaktan bıktım iftaraya uğraşmış gibi hissediyorum demişti kızcağız burda yakın zamanda okudum şizofreni gibiydi o dereceye varıyorsa bir hastalık olabilir. Yine bi arkadaş kocam işten gelince saçım ıslak mı değil mi diye kontrol ediyor niye duş aldın diye kavga çıkarıyor demişti. Bu kadar kıskançlığın sebebi ne olabilir bunu bulmak lazım. Anlaşılan konu bir değil iki değil sizin işler karışık dunya insani

buraya yazdığınız sorunlarınızı, düşüncelerinizi sakince eşinizle konuşursanız hallolacaktır. D

Evliliğinizde sorunlarınız olabilir ancak kabağa ederken asla hakaret, küfür, yada karşınızdakinin kişiliğine zarar veren cümleler kullanmayın. Birbirinize saygınızı yitirirsiniz. hiç gerek yok böyle seylere. Gerçekten boşanmak istemiyorsanız da bir daha boşanma cümlesini kurmayın. M

İkinizde olgunlaşamamış evliliğe hazır insanlar değilsiniz.

Önce şu yanılgıdan kurtulun.. İçinde "kanlı bıçaklı saymalı sövmeli" kavgalar olan bir evlilik, mutlu bir evlilik değildir. "Mutluyken çok mutlu" denmez ona, b k gibi bir evliliğin içinde bazen iyi geçinebiliyoruz denir. İkinizin de birbirine saygısı yok, belli. "Boşanma" konusu yalama olmuş, sürekli dilinizde. Geleceği olmayan bir ilişki, er geç boşanırsınız. Bence çok vakit kaybetmeden açın davanızı bitsin.

Bu forumda dünya ne kadar da kolay insanların başına yıkılıyor böyle. Bakıyorum da iki konudan birinde dünya birilerinin başına yıkılıyor. Bazen sahiden şaşırıyorum. Herkesin derdi kendine ağır tabi ama bazı şeyleri abartmanın da alemi yok. Kavga etmeyi bırakmak, boşanma lafını kenara koymak, sorunları konuşarak bu çözmek bu kadar mı zor?

Bismillah daha yeni evlenmişken boşanmanın şakası bile hoş değil. İma bile etmemesi gerekir. Boşanmayı dillendirmek bile insanın kafasını kurcalayabileceği gibi sürekli tehditvari, cart curt her kavgada kullanılması evliliği fazlasıyla zedeler. Üstelik saymak, sövmek de hem kendinize hem de birbirinize olan saygınızı fazlasıyla kötü yönde etkiler. Kanlı bıçaklı derken mecaz diye ümit ediyorum. Eşiniz tripli bir ergen gibi adeta. Aile hayatında anne babasından nasıl bir ilişki örneği gördü, kimi rol model seçti acaba... Gerekli, gereksiz alıngan olan kişilerde genelde altta yatan bir özgüvensizlik oluyor. Ve kendini böyle tehdit, şantajlar ile değerlendirmeye çalışıyor diye düşünüyorum. Eşinizin daha özgüvenli, hem kendine hem size daha saygılı, sevgili olması, aranızdaki güven zedelenmesini iyileştirmek adına belki bir psikoloğa mı gitseniz? Tek sorun eşinizde de diyemem. Sizin de ihtiyacınız var bence bu sıkıntıları bir de bir başka gözden birlikte dinleyip, anlayıp, çözüme kavuşturmaya. En azından iletişiminizi ve ilişkinizi iyileştirmek adına adımlar atmanıza vesile olabilir. Dışarıdan bir görüş ve tavsiyeler ile birlikte zedelenen ilişkinizi tamir etmelisiniz. Güven böyle pamuk ipliğine bağlı olmamalı. Veya boşanmak kelimesi eften püften sarfedilmemeli. Böyle ikiniz de çok yıpranırsınız. Saymalı sövmeli, ileride çocuğunuz olur ise ne anasına ne babasına saygısı olmaz, söz falan dinlemez. Anne baba birbirine saygı göstermedikten sonra çocuk hiç göstermez. Magrat

Gerçekten bize çok fazla benziyor bu ilişki ya. Ben altta kalamiyorum maalesef. Hakaret isitirsem bir susarım iki susarım üçüncüsünde pişman ederim karşılık veririm. Misal dün yine sesini yukseltecek gibi oldu ondan evvel ben bağırdım sakın bana bağırma yoksa ikimizi de rezil ederim bu apartmana diye. Sonuç; sustu. Anladım ki bazen delirmek gerekiyormuş. Bizim kavga sebeplerimiz genelde kıskançlıktan doğan krizler. Eşimin kıskançlıkları. İlk zamanlarda da düğün sürecinde yaşananlari konusunca şiddetli kavgalar ediyorduk işte. O çok duygusal beni hayatının merkezine koymus biri. Yedi yirmi dört ben ben ben ben. Bu güzel dursa da benim için korkunç yorucu bir şey. İstiyor ki ben de öyle olayım. İşim yüzünden de inanılmaz kavgamız olur . push ; H

Sürekli boşanma muhabbeti yapıp üstüne üstlük avukat arkadaşından dilekçe isteme blofleri yapan, ailemi arayacağım soyleyecegim boşanacagimi diyenle bunlara kendini hazırlamak için süreci araştıran takıntı haline getiren kisinin suçlari bir mi yani simdi

Söylendi mi bilmiyorum ama aile danışmanı ya da çift terapisi yolu görünmüş sanırım size Dışarıdan aşırı toksik bir ilişkiye doğru gidiyo gibisiniz

Ay açıklarken ne söyledin peki. Ben de anlatıyorum ama yok.. normal kavgayi bile göklere çıkaran insan bunu asla anlayışla karsilayamaz ki. Eşimin çocukluğu korkunç boyutta bir de. Evliyiz bak kavga ederiz instadan beni çıkarır fotoyu kaldırır falan. Wpden engeller bu derece bı çocukluk düşün artik

Mutluyken herkes mutlu zaten. Önemli olan aranız kötüysen nasıl olduğunuz. Orada da sınıfta kalmışsınız. Herkes eşiyle tartışır, sorun yaşar ama saymalı sövmeli kanlı bıçaklı olmak başka bir durum. İkiniz de evlilik olgunluğunda değilsiniz belli ki. Bir boşanmayı dillendirmiş, öteki boşanmayı araştırmış bir farkınız farkı yok.

Normal kavga edemiyorduk bağır çağır kır dök bu sekildeydi kavgalar. Boşanma kelimesi geçince de içinde ister istemez baktım forumdaki boşanma konularına vs. ne yapabilirim psikolojim böyle bi ortamda nasil sağlam kalabilir? Seviyorum çok fazla, sevildiğimi de biliyorum. Ama işte karşılıklı cocukluklar eşimin fevrilikleri beni tüketiyor Z zifiri

Eşinize ailesini kötülemeyin, hiçbir zaman işe yaramaz köyü olan siz olursunuz. Ailene soyle öyle yapsın, ailene söyle böyle yapsın demeyin. Çünkü söyleyemiyorlar. Çok sıkıntınız varsa kendiniz söyleyin eşinizin de haberi olmasın. Zaten esinizde söylese gelin soyletiyor diyecekler. S simonesimone

Yükselmenize gerek yok, eşinize karşı sizi savunmak için yazdım. Bu ayrıntıları da bilmem mümkün değil yazdığınız kadarını bilebilirim sadece. Hala aynı düşünüyorum boşanmayı dillendirenle boşanmayı araştıranın farkı yok. Siz kimin suçu daha fazla, kim haklıyı bırakın bir kenara bundan sonra nasıl toparlarsınız onu düşünün. H

Eşin açmış bak boşanma konusunu, sen sürekli kavgalarimizda açıp durduğun için bende araştırdım, boşanmak istediğim için değil sen sürekli dediğin için. Boşanmak istemiyorum bu lafı açmanı da sevmiyorum her evlilikte böyle tartışmalar olur tartışıyoruz diye bosanmamizi gerektiren bisey yok de M

Evlilik öncesinde ilişkiniz bu şekilde miydi? Saymalı, sövmeli yazmışsınız o açıdan diyorum, çünkü bu bile bile lades demek gibi. İki insanın bir evde yaşamaya adapte olması biraz zaman alabiliyor tabiki. Ama eşlerin birbirine sövmesini asla anlayamıyorum ben.. yani eşimin ağzımdan çirkin bir kelime çıksa bunun sonucuna katlanır, zira bende ona kesinlikle çirkşn bir cümle kurmam. Alışma aşamasında veya sonrasında tartışmanın bile ülsubu olmalı, saygı sınırı aşılımca problemler büyür. Boşanma söylemleri ilk 2 ayda hiç hoş değil, eşiniz bunları araltırdığınızı görünce boşanmak mı istiyosunuz acaba kuruntusuna kapılmış olabilir. Bende eşimin telefonunda bu tarz aramalar görsem aynı şeyi düşünürdüm. Bence yapacağınız ilk şey sağlıklı iletişime geçip, boşanma söylemlerinin ve sövmelerin sizi çok etkilediğini, yeni bir sayfa açıp anlaşmazlıklarda dahi saygı sınırında olmaya çalışmak istediğinizi söylemek. İnanın saygının olduğu, birbirinizi kırmaktan çekindiğiniz ilişkiler güzel ilerliyor.

E sizde hergun hergun bosanma asamalarini niye okuyup durdunuz ki? M

Şaka mı bu kendi sürekli dile getiriyor siz araştırınca mı dünyası başına yıkılıyo. Daha 2 aylıksınız sürekli boşanmayı dillendirmek hiç doğru değil. Birbirinize zaman verin, evliliğin ilk senesi farklı bi düzene geçiliyor tabiki tartışma olabilir çok normal. Ama her tartışmadan sonra boşanmanın dile getirilmesi doğru değil civciv89

Evet bende benzettim ilişkimizi. Kıskançlık şöyle sevgiliyken ve nişanlıyken tek kavga konumuzdu bizim de aşırı derecedeydi ben iş için programlara falan katılmak isterdim burnumdan gelirdi ama evlenince bıçak gibi kesildi yapmıyor asla. Biz genelde onun ailesi sebepli kavgalar ettik aynı şekilde işte bana bunu yaptılar şunu dediler ben çok üstüne gidiyordum oda bana karşılık veriyordu tabi ki ben de çok fevriyim oda. Çözüm tabi ki polis falan gelince bu çok korktu öyle basit olmayacağını fark etti ciddi ciddi ayrılık olabileceğini gördük. Ama bunların yanında ben bazı şeyleri kapatmaya çalıştım. Ailesiyle eğer çok büyük zararları yoksa uğraşmamanı tavsiye ederim çünkü olmuyor. Olumsuz konulara lanet olsun diyip susmaya yorum yapmamaya çalıştım ama zamanla oda baktı ben susuyorum olumlu yaklaşıyorum benim tarafımda oldu. Mesela ailesi olumsuz bir şey yapardı ben kendimi bozmazdım eşim bunu görürdü siz haksızsınız derdi e öyle olunca aile de çekiniyor senden vs vs. Erkekler çok akıllı değil biraz iş bize düşüyor en azından elinden geleni yap bir şeyleri farklı dene için rahat eder sen bir şeyleri düzeltmeyi dene

Çocuk gibi davranıyorsunuz, bir probleminiz varsa oturun düzgünce konusun. Mesela eşine devamlı olarak boşanma konusunu açtığı için böyle bir ruh hali içine girdiğini söyle. Bağırıp çağırmak sövmek yerine düzgünce derdinizi anlatın.

Çok güzel bi hikayeniz var ne mutlu size. Evlilik mutluyken hakikaten çok güzel bir şey. Kavgaliyken bı o kadar cehennem gibi. Eşim beni çok seviyor bundan yana hiç şüphem yok. Kavgasizken hatalarını telafi eden beni fazlaca mutlu eden birisi. Sikayetlendigim konuları da çözüyor. Rahatsizliklarimi gidermeye çalışıyor. Zaten bunları yapıyor diye devam ediyorum edeceğim. Aile konusunda düzgünce konuştum anlattım iletişimini yüzde doksan azalttı mesela. Konuşunca anlayip düzeltmeye çalışıyor. Fakat dün çok fazla incindi. İyi anlarimizda bile, ben bir şeyler için çabalarken bile boşanmayı araştırmissin dedi Pinkflambe

Merhaba canım, bizde eşimle çok tartıştık ilk zamanlar ben yapamıyoruz sandım eşimde öyle 6aydan sonra oturmaya başladı kavgalarımız azaldı. Bizim halkımız da cicim ayları diye bir kavram var ikimizde öyle olacak diye bekledik ama şunu unuttuk 2 farklı ailede yetişen 2 farklı insanız, aynı karından çıkan kardeşler bile anlaşamıyor Zamanla birbirimizi tanıdıkça (isterseniz 10 yıl nişanlı kalın aynı eve girmeden kimse kimseyi tanıyamaz) huylarimizi öğrendik birbirimizi alttan almayı öğrendik. Hatta ben şey derim şimdi millet ilk zamanlar cicim ayı yaşar sonra hersey başlar, bizde tam tersi oldu derim. Bende arastirmistim boşanma süreçlerini vs eşim görmüştü açıkladım ne için baktığımı o da anlayis gösterdi. Eşinin çocuk gibi olmasına gelince ben 26 eşim 32 yaşında, eşimi dışarıdan gören ağır başlı zanneder ama benim yanımda çocuk gibi, yani şöyle çocuk gibi şımarır bazen kavga anlamında çocuk gibi demek istemedim. Erkekler olgunlaşma konusunda kadınlar gibi değil malesef kendi babamdan biliyorum. Kaç yaşına gelirse gelsin o ağır başlı adam evde çocuk gibi olur. Ben erkeklerin kadınlar gibi olgun olmadığının farkında olduğunu bilerek kendimden 5 6 yaş büyük biriyle evlenmek istedim hep ve evlendim de

Doğru kısmen kabullenmek bazı şeyleri ve fevriligi bırakmak gerekiyor. Tatlı dilli olmak gerekiyor ooof of. Biraz karakter yapı meselesi, daha çok tamam sen haklısıncı kadınlar, çok fazla ses çıkarmayan kadınlar daha iyi beceriyor sanırım bu evlilik işini. Ben beni rahatsız eden özgürlük alanimi gereksiz kısıtlayan şeyleri yapmamaya resmen inat ediyorum. Bu hata mi bilmiyorum fakat zaten tesettürlü bı insanin da giyimine karışılmasi bana korkunç saçma geliyor. Her gün eşi tarafından mesai arkadaşıyla wp konuşmasının kontrol edilmesi bana korkunç geliyor. Lazere gitmeme bile karşı vücudumu başka bı insan görecek diye. Bilemiyorum bunları yediremiyorum

1 sene 1.5 sene evlilik oturana kadar tartıişmalar olur saygınızı yitirmemeniz lazım çok toksiksınız buna rağmen neden evlendiniz yaşlarda daha küçük 26 erkek için 18 gibi bişey ergen gibi zor ikiniz birlikte bi çift terapiste gıdın diyeceğim D

Göreceğini bile bile yapmışsınız. Biz nasıl çözeceğiz bu durumu? Sakin olun tabi ki boşanmayın. Her şeyde de yükselmeyin. Z

Sürekli boşanma lafının geçtiği bir evlilikten hayır gelmez. İkiniz de evliliği yürütecek olgunlukta değilsiniz ki 26 yaş evlilik için ufak bir yaş zaten. Sakın hamile kalmayın bu süreçte.

Pek bı farkınız yok. Onun sinirle bosanma laflari etmesi ne kadar cocukca ve sacmaysa, sizin bunu oturup ciddi ciddi arastirmaniz da bir o kadar saçma. Kafama soktu ne demek ya? Nasil bi bahane? 2 ayda bu hale gelen evlilikten hayir gelir mi sanmam. Korunun bari C Cotton

Evliliğin ağırlığınu kutsallığını benimsemis olsanız dakika bası bosanma lafı edip bunları arastırma olaylarına girmezdiniz karsılıklı. Siz beyninizde kestirip atmıssınız, duygunuzda atamamıssınız ama bunu ben söyleyince bana pes. Evlilik esiniz ve sizin icin 2 beden büyük gelmis Eskiler bosanma lafı edilen evlilikten hayır gelmeyeceğini söyler Bende bu ahlaki davranıs ile büyütüldügüm icin bitmiş gözü ile baktım acıkcası H

Biz çok kısa sürede evlendik nişan döneminde daha sakindik sevgililik dönemimiz zaten kavgasız rüya gibiydi. Ne zamanki nikahı kiydik düğün hazırlığı esnasında etmediğimiz kavga bağırma çağırma kalmadı. Düğünden sonra toparlariz diye beklerken kavgaların şiddeti iyice arttı. Eşim daha çok çocuk. Gerçekten. Kimi zaman ben de yapıyorum çocukluk fakat onunkilerin yanında esamesi okunmaz. Kavga esnasında sinirle gidip babasini aramalar, küsüp geceleri salonda uyumalar. Sürekli boşanma tehditleri yani hangi birini sayayim

Cok haklisiniz, evligigin ilk aylarinda adapte olurken bir takim tartusmalar olabilmektr ama tabiki saygiyi kaybetmedrn olmasi sart,

Bende eşimle evlenmeye 6 ay içinde karar verdim ve tanışmamızla toplam 1 yıl içinde evlendik. Ama o 6 ay içinde adamı tanımak için sınırlarını zorladım, neye nasıl tepki verdiğini ölçtüm. Sonra baktım ben fevrileşsem de o mantıklı davranmaya devam ediyor dedim bu adamdan olur.. Ailesinin maddi durumları çok yoktu, kendisi 2 yıl kadar olmuştu okul bitelip ile başlayalı bir birikimi yoktu, benim babacığım sağolsun biraz destek oldu ama neredeyse tüm evimizi ailelerden destek almadan borçlanarak kurduk. Ama ne eşya için, ne takı için, be ailelerden kaynaklı bi sebeple birbirimizi kırmadık hiç. Şuan hala borç içindeyiz, eşim işinden ayrılmak durumunda kaldı, iyi bir mesleği var elbet girecek işe bunun ağırlığını yaşıyor kendi içinde. Üstüne gebe kaldım ama aradaki sevgi, saygı bağı bunlarda geçecek diye birbirimize sarılmamızı sağlıyor. Yani inanın bir yerde çocukluğunu göstermiştir ama bazen aşk insanı kör ediyo görememişsinizdir. Yapacağımız en güzel şey detaylıca konuşmak. Rahatsız olduğunuz her şeyi söylemek. Babaya telefon etmek cidden çok çok çocukça ve saçma. Mesela bunu biz artık aileyiz, anlaşmazlıklarımız olabilir ama ailelerimizi de bu sorunlarla üzmeyelim birlikte aşabiliriz gibi konuşabilirsiniz. Umarım en kısa zamanda toparlarsınız, Allah yardımcınız olsun.

Selamlar arkadaşlar. Çok büyük bir çıkmazdayım. İki ay önce evlendik bir aydır da aynı çatı altında yaşamaya çalışıyoruz. Mutluyken çok mutlu bir evlilik, birliktelik fakat kavgaliyken de kanlı bıçaklı saymali sövmeli bir beraberlik. Yaslarimiz 26. Fakat eşimin koca bir çocuktan hiçbir farkı yok. Şöyle ki evlendik ilk haftamizda ilk kavgamizi ettik ve kendini tutamayarak boşanmak mi istiyorsun tarzı bir cümle kurdu. Diğer haftalar da ağzından bu kelimeyi her kavga da çıkardı. Boşanmak mi istiyorsun, boşanalim mi derdin ne, hatta kimi zaman ' boşarim seni'. Sonraları sinirle kurdum hataliyim özür dilerimler gırla tabi. En son ben resti çekince 'sen boşama ben bosayacagim bir daha dersen' deyince bıraktı söylemeyi. Fakat benim kafama yerleştirdi bir kere. Elimde telefon Sürekli olarak boşanma süreçlerini araştırır hale geldim. Forumlardan çıkamadım. Tam her şeyi düzelttik biraz olsun eşim olgunlaştı, artık böyle şiddetli kavgaları bıraktık derken dün telefonumun Google geçmişinde her gün neredeyse okudugum forumları boşanma araştırmalarımi gördü. Ve dünyası başına yıkıldı. Bana bir daha güven duymayacagini vs söyledi. Şimdi ne olacak ne yapacağım hiç bilmiyorum. Lütfen biraz akıl