bu durumu eşimle paylaştım oda buna üzüldüğünü söyledi hatta geçenlerde ofiste iki kardeşine de kızdı kaç defa benim çocuğumu sevmeye geldiniz ki dedi ama gene aynı tas aynı hamam B

yok sevmiyolar hiç bir torununu bende beklemiyom isini gücünü bitirip 3 senedir benim evime gelmediki torununu sevsin ben yinede vicdansız olmadığım için doğumdan sonra görün diye götürdüm ama daha gitmem zorla sevdircek halım yokya

Belki rahatsız etmek istemiyorlardır. Benim de iki yeğenim var. Ablamla evlerimiz yakın ama hiç gitmeyiz biz. Karı koca çalışıyorlar, yoruyorlardır diye. Haftadabir yemek yenir dışarıda ailecek. Kızları severiz. Muhabbet ederiz. Ablam zaten getirir kızları annemlere sevsinler diye. Ben görememişsem uzun bir süre,"ablama hadi getir ben de geliyorum az sevelim kızları" derim. Bazen annemlerde bazen anneannemlerde gevrek buluşmaları yapılır. Siz de bence dışarıda görüşmeye çalışın. Daha eğlenceli bence. ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

evet bu konuda haklısın böyle bi ayrımcılık zoruna gider insanın ama diyorum ya bırak böyle kalsın sende onları önemseme asude_bahar

bu sizin görüşünüz saygı duyarım sizin çocuğunuz varmı onu sevmeyip başka bir çocuğu severken gördüğünüz bir yakınınız varmı siz bişey olsa hemen koşarım dediniz benim oğlum başını sehpaya çarptı gece hastaneye gittik sabahladık ertesi gün gelmediler sormadılar bu durumdada elbette insan arıyor bir sevgi arayışı asude_bahar

Cocugum yok Olsa ne ısterdım bılmıyorum. Kızının cocugunu gormeye gıdıyor, benımkını gormeye neden gelmıyor dıye rahatsız olurdum sanırım. Yada bunca yıl evıme bır kez gelmedı, sımdı de gelmesın derdım. Her ne olursa olsun, cocugumu kımsenın benden fazla sevebılecegıne de ınanmazdım. Ama keske bunları ıhtımal uzerıne yazmasaydım, bır bebegım olsaydı benım de... pepeti kendine gel

merhaba guzelim, hayir abartmiyorsun kim olsa gucenir, ba$kalarinin çocugunu sevipte kendi oz yegenlerini sevmemeleri garip hakikaten. biz e$imin ailesinden çok uzakta oldugumuza haliyle çocuk gormeye gelemiyorlar.. biz gidiyoruz, ilk gittigimizde oglumuz 1 ya$indayken kucaklarindan du$urmemi$lerdi evladimizi, gayinlarim yegenlerimiz gorumcem hepsinin ilgi alani olmu$tu oglumuz, muhtemelen bu yaz da oyle olur. benim ailem yakinimizda bir gun gormeseler o gun geçmez onlar için yani içlemekte haklisin guzelim açikcasi bi çozumum yok, e$in demi$ zaten diceni anlayana..

benim ailem görmeye gelemezler bazen ama inanki hergün ararlar çocuk nasıl diye sürekli herşeyini sorarlar ama bilmiyorum insan sokakta bir çocuk görse seviyor bunlar nasıl olurda canından bir parçaya böyle duyarsız olurlarki bazen gerçekten çok üzülüyorum yaa anlatamam en çokta dediğim gibi başkasının çocuklarını iştahla anlatıyorlar ya bazen o anda içim öyle acıyorki çok zoruma gidiyor

ben hem hala hem teyzeyim ve ikisi için canımı veririm. Ancak her aile aynı değil. Kızkardeşimin kızı 1,5 yasında biz çokk seviyoruz. Malesef 2 kez havale geçirdi. Ancak eşinin ailesi ya bir telefon edip torunumuz nasıl demediler. İstanbul dısında yasıyorlar.1 haftalığınada olsa gelip görmediler. Sanki duyguları alınmıs bu insanların. Benim annem babam parçalar kendini. Acaba hangilerinin yaptığı dogru? Sen çok haklısın hissettiklerinde. Ama kardeşim eşine bir şey dese o yanında olmayan bencil ailesini hemen savunmaya geçiyor.

bence bu duruma fazla alınmayın tamam düşüncelerinizde haklısınız ama herkesde sevgisini belli edecek diye bi durum yok benim eşimin ailesi ilk defa oğlum 5 aylıkken gördüler o kadar şunda oğlum 18 aylık oysa benim annemde uzakta ama sırf oğlumu görmek için haftasonu günü birlik uçakla gelip gidiyo her gün en az 3 defa arayıp soruyo boşver böylesi daha iyi takma, sende zamanla alışırsın

Bence ailelerin yapısal farkılılığından kaynaklanıyor. Biz hep ananemle kuzenlerimle iç içe büyüdük. Hep birbirimiz için didindik ihtiyacımız oldugunda. ama bazı anne babalar halalar teyzeler amcalar dayılar böyle değil herkes kendi hayatını yasıyor anne baba ben evlendirdim görevim bitti diyor. Ben 1 yıllık evliyim anne olursam inş. bende üzülürüm aynı seyi yasarsam.

benim yengem de sizin gibi.. aman çocuklarım sevilmiyor.. bunlar sizin yeğeniniz değil mi bilmem ne.. yahu sevmek istersem severim, istemezsem sevmem.. onlar benim yeğenim.. kanım canım.. bir ihtiyacı olsa en önde ben koşarım.. ama sevgi gösterisi arayışı neden? herkesin işi var gücü var binbir türlü derdi var.. . push ;

Böyle bir beklentide olman çok normal. Sevgi dolu bir ailede büyüdüysen bunlar sana normal gelmez. Benim ikiz yeğenlerim var 2 yaşındalar. Onlar için canımı veririm. Haftada 3-4 gün görmeye ya giderim ya onlar gelir. Bütün kıyafet alışverişi bana aittir. Onlar için birşeyler almak çok mutlu ediyor beni. Gün içinde hemen hemen her saat başı ararım sorarım. bazern konuşacak pek birşey kalmaz o zaman da sadece nasıllar yemek yediler mi su içtiler mi gibi gereksiz şeyler sorar kapatırım. Kendi çocuğum olsa onlar kadar ancak severim. Allah kısmet ederde bir çocuğum olunca eminim ablamda aynı şekilde davranır. Eşinin kardeşleri duygusuz.

zaten ister istemez içinde bişey oluşuyor insanın elimde değil onlara karşı sevgim azaldı yemin ediyorum bu durumu istemiyorum ama dediğim gibi elimde olmadan içimde gelişen bişey bu

ilk zamanlar bende öyle diyordum canım dedimya işyerinde birlikteyiz bazen çocuğu işyerine getiriyordum görsünler sevsinler diye sonra baktımki niye ben çocuğumu birileri sevsin diye ayağına götüroyomki kayınımda görümcemde bekar gitmedikleri yer yok işten çıktılarmı arkadaşlarıyla gece yarılarına kadar gezerler bize gelince mi zamanları yok benim çocuğumu seveceklerse gelsinler evime misafirim olsunlar sevsinler dimi artık işyerine getirmiyom çocuğumu ama eşimin babası hasta çok yere gidemez kayınvalidemde onla ilgileniyor o yüzden onların yanına her hafta götürmeye çalışırım sevsinler diye insan istemesede bekliyor yaa kim ne derse desin keşke diyorum sorunumuz olsaydı anlaşamadığım kavga ettiğim insanlar olsaydı derdim en azından kavgalıyız küsüz diye ama yok öyle bişey de yok ne bileyim işte bunlarda böyle insanlar herkes bir değil kocabebegim

kendi çocuğuma dua ederken bütün çocuklar diye başlarım hep allah kimseyi anasız babasız bırakmasın tabiki onların sevgisinden de mahrum bırakmasın çok zordur mutlaka of ne bileyim canım yaa dedim ya kimseden bişey beklediğim yok sadece bu durumdan duyduğum üzüntümü paylaşmak istedim herkesi kendim gibi sanıyorum ne diyeyim çok yoğun bir hayatım var ama bu kadar yoğunlukta aile ve akrabalarımıza gereken saygıyı ziyareti eksik etmeyiz eşimde bende ama aynı sevgiyi göremeyince insan üzülüyor elden ne gelir. M

Sevmeyi herkes beceremez duygu yoksunulardır sende onların çocuğuna soğuk davranırsın B

bizim bir aile şirketimiz var eşim, abisi ve kızkardeşi ben yaklaşık 8 yıldır birlikte çalışıyoruz 3,5 yıldır da evliyim kaynım ve görümcem bekar bizim eve çok gelmezler hiç kırılmam küsmem çünkü gün içerisinde birlikteyiz zaten. 20 aylık bir oğlum var eşimin ailesinde tek torun ne görümcem nede kaynım normalde hiç sormazlar çocuk nasıl diye ara sıra akıllarına gelirse sorarlar binde bir bize gelirler azıcık otururlar çocuğu görmek için belki birçok kişiye göre bu durum normal ve güzel gelebilir ama benim ilk yeğenim olduğunda onu görmeden yapamazdım bazen üzülüyorum bu duruma görümcem geçenlerde hamile bir arkadaşımızın bebeğini anlatıyordu bana ama nasıl bir iştahla ay görsen varya nasılda hareketli annesinin karnında felan oysanki benim oğlum onunda canı kanı onu böyle anlatırken görmedim kaynımda aynı.. bir arkadaşının çocuğunu anlatır bazen sever ama benim oğlum hakkında bişey bilmezler çünkü görmeye gelmezler ki bazen önemsemiyorum ama başka çocukları severken görüncede üzülüyorum içim çok kırılıyor kimseye de anlatamadım bu durumu benim küçücük oğlum sevilmeye layık değilmi not: geçmişte ve şuanda asla benimle bir sorunları olmamıştır kaynımında görümceminde.. işyerinde iyi anlaşırız ama ben asla yüz göz olmadım çok fazla ileri konuşmalar yapmam kırmamaya dikkat ederim hep ben abartıyormuyum sizce bu durum üzücü bişey değilmi

çocuğumu babasının dışında hiç kimsenin sevmemesi beni bağlamaz.. kendi anneciğim bile sevmese torununu, umursamam açıkçası.. bir çocuğun elzem sevgi ihtiyacı, anne ve baba sevgisidir.. gerisi hikaye.. siz belli ki sevgi dolu bir annesiniz.. çocuğunuz çok şanslı ki onu bu kadar düşünen annesi var.. öksüz yetim yavrular ne yapsın?