Ben link ekleyemedim ama Özlem Tekin'den "Yazmamışlar Kaderimi Kimseyle" isimli şarkıyı armağan ediyorum ben de :)

Amin, çok teşekkür ederim. Size de gonlunuze layık bir sevgili gondersin Tanrı. Şu anki yalnızlık halı biyolojik saatle ilgili olabilir. Aslında bu zamanlarda kadinlar daha çekici olurlarmis, ozellikle koku bakımından. Bence hoşlandığınız beyefendiye biraz daha yakın durun bu aralar.

Hayatta yalniz olsaniz da bu durumu yasamak konusunda yalniz degilsiniz sizin gibi yasadim.. Istek de kalmadi belki de iyi oldu hayirlisi buymus.. Daha kotu seyleri gorunce insan daha az onemsemesi gerektigini fark ediyor. Ama bu da basli basina bir zorluk ve aci veriyor yasayan bilir..

4/4 luk birsey yok.. bazi seylerde nasip kismet ilginc

Az önce benzer bir konuya yazmistim bu yaziyi. Sanırım hayatta her seye sahip olan insan pek yok. Ben de çok çaba gostermeme ragmen meslegimi yapamiyorum mesela. Hep tam tersi olacak saniyordum oysa. Evlenemem ama işimi yaparım sanıyordum. E kısmet iste. Demek ki benim asıl ihtiyacim sevilmekmis, onu vermiş Tanrı. Belki bir gün digerini de verir. Belki bir gün size de doğru adamı gönderir.

Alın benden de o kadar.. yabancılar hoşuma gidiyor ama öyle devamlı yabancılarla çevrili oldugum bir ortamım yok :) tanıdıklarım da gay bence :) bir de bu ara yakın bir arkadaşımla başım dertte. kendisiyle tanıştığımda evliydi. sonra eşi aldattı ayrıldılar. sonra bir sevgilisi oldu 7 ay boyunca beraer olup ayrıldılar ve şimdi aşk acısı çekiyor. tüm süreçlerde yanındaydım ama artık enerjimi emmeye başladı. o kadar yalnızım ki onun yaşadıkları bile bana lüks geliyor. sosyalliğe gelince hanımefendi travmasını atlatırsa bayramda yurtdışına gitme planı yapmıştık sosyallikte sıkıntım yok dediğim gibi, benim derdim başka.. :)

evlenmek istiyor muyum emin değilim. derdim evlenmek olsa dediğiniz gibi referansla bir sürü adam var. bu şekilde evlenmek istemiyorum. benim derdim ruh eşimi, bana iyi gelecek doğru aşkı bulabilmek, yalnızlığımı tamir edebilmek.

iş ve aşk bir arada olmaz mı

ne güzel şanlısınız Allah mesleğinizi yapma şansı da verir umarım size. valla beklentiyi ben de kaldırdım, diyorum ya kapattım kendimi. ama buz gibi bir yalnızlığın içine düştüm, bu da beni germeye başladı.

Hani nasip kısmet derler ya, işte öyle birşey bu

İnşallah istediğinden de güzel bir aşk yaşarsın

yalnız değilsin sıkma canını. daha sosyal olmayı dene derim. ama anlıyorum dediğini aynı şeyleri ben de yaşadım. bana ciddi gelenleri bile kaldıramıyorum halen ben. erkeklere giden güven geri gelmiyor. işin güzeli cidden kanmıyorsun. ama artık evli arkadaşlarımın eşlerinin bile karakterlerini aldatanları vs sezmeye başladım. onları ve içinde oldukları kapanı gördükçe şimdi diyorum ki keyfim yerinde mutluysam varsın biri olmasın. olursa da benim gibi birisi olsun. ben açıkçası türk erkeklerini tanıdıkça yabancı bir bey istemeye başladım. annemler eskiden çok karşıydı du bakalım ikna ediyorum gibi. henüz yok biri ama olursa bari öyle olsun feminist falan olsun öyle işte :)

kendimi bazı zamanlar dışında hazır hissediyorum. kalbimi de açacağım ama hakeden birisine.. ah öyle bişey yapsam nasıl dedikodu olur burda biliyor musunuz, hele ki beyefendinin bende gönlü yoksa. şirkette herkes çok resmi. kendisi 10 yıldır bu şirkette ve müdür pozisyonunda. ben ise 1 yıldır ordayım ve normal bir mühendisim sadece. müdür olmasa yine ekleyebilirdim aslında. ama başım belaya girer, o yüzden uzaktan kaçamak bakış atıyorum sadece. geçen sene de birisini yine beğenmiştim böyle, arkadaşça konuşuyorduk kendisiyle. sosyal medyadan eklemiştim ve askıda bırakmıştı beni. cidden bu durumun da ayrı bir sinir bozuculuğu var...

Aynı durumdayım. Gelin sarılalım Evliyim, sadece evli. Konu açmayı düşünüyordum. İş yok, çocuk yok, arkadaş yok. Böylesi de zor. Konu sahibi, ne güzel çalışıyorsunuz. Söylediğinize göre çevreniz ve imkanlarınız da var. Size imrendim. 30 yaş geç değil. Ortamınız varmış madem illa birileri çıkar. Ben de 30 olacağım ama iş yok. Para yok. Bir koca var. Sağolsun o da olmasa.

Belki de çok beklediğiniz için böyle bir hisse kapılmışsınızdır? Tabii ki yalnızlık zor bu konuda haklısınız ama biraz daha akışına bırakın ve bu akışına bıraktığınız sürede kendinizi sakın ah yalnız kaldım ah çok dermansızım diye üzmeyin. Ayrıca çevrenizde karaktersiz erkekler size yaklaşmak istiyorsa, ilk önce çevrenizi bir gözden geçirin.

kendinizi gercekten hazir hissediyorsaniz olur elbet öyle biri :) o bey efendiye bi istek gönderin.. gördügünuzde muhabbet vs edin bir sekilde iletisime gecin ve ilginizi ucundan belli edin bence. olursa olur olmazsa olmaz. birde kendinizi kapatmayin artik. sonucta korkacak birseyiniz kalmamis. artik akillanmissiniz sonucta kimin iyi kimin kotu oldugunu ayirt edebiliyorsunuz artik. kotu deneyimler yasayinca insanin kendini korumasi adina kapatmasi kotu birsey degil. ama gecmis bitmis artik acin tekrardan kalbinizi :)

çok teşekkür ederim, yalnız kalmamak adına birileriyle beraber olmak en kolayı aslında ama sonunda daha çok bitirdiğine ve leş bir duruma soktuğuna çok şahit oluyorum, haklısınız. bu tarz cümleleri kendi kendime kurmamaya çalışıyorum, ama annem sokaktan geçen bir düğün konvoyu falan duydugunda ya da benden yaşça küçük birilerinin evlendiğini falan duyduğunda hüzünle karışık bir ruh haline girip bana garip cümleler kuruyor. ben de geçiştirmek için böyle cümleler kuruyorum :)

Bu şarkıyı ikimize armağan ediyorum.

Bi sure olabilir bence:)) kumarda kazanan askta kaybeder:) ben ikisinide salliyorum bu siralar kafa rahat:)

Ben de en azindan halimden anlayan, seven bir eşe sahibim diye avunuyorum aynen. Ya aslında bu da büyük bir ihtiyaç insan için. Ama işte yıllardır hayalini kurdugum mesleği yapamıyor olmak da koymuyor degil.

Ben de özellikle son birkaç yıldır diplerde geziniyorum ama baktım ki ruh sağlığım da elden gidiyor 'kendine gel pınar' dedim sorunlara fazla odaklanınca hayatın bize sunduğu güzellikleri kaçırıyoruz sanırım oluruna bırakmalı ve Allahtan her daim hayırlısını dilemeli çünkü herşey Allahın elinde

kaç yaşındasınız

herkese iyi akşamlar... arkadaşlar içim sıkılıyor, bunaldım. ben de konu açmak istedim belki gelen yorumlardan mutlu olurum biraz... kendimi duygusal anlamda hiç olmadığı kadar çok yalnız hissediyorum, nasıl desem, bu yalnızlıktan iyice bunaldım artık. 30 yaşındayım.3 yıl oldu ciddi ilişkim biteli. bitişi çok travmatikti ve sonrasında yaşananlar resmen bana dayak attı diyebilirim. erkekler konusunda hiçbir zaman şanslı birisi olmadım. ama özellikle ayrıldığım zamandan şimdiye kadar kimi beğensem başta iyi olsa da saçma sapan biri çıkıyor.. ya evli ya da sevgilisi olan ya da kendine yatak arkadaşı arayan tipler çıkıyor. sinirleniyorum sonra.. bu durumun bana tek faydası beni artık bir tanesinin bile kandıramıyor olması o ayrı konu tabi :) herneyse.. en son 2017'de birinden hoşlanmıştım. onun da fos çıkmasıyla, kendimi tamamen kapattım. doğru insan doğru zamanda karşıma kendisi çıksın, beni o istesin ve aşkına inandırsın dedim. bekledim, hala da bekliyorum.. başlarda bu durum beni inanılmaz güçlü hissettirse de artık yormaya başladı. arkadaşlar, çalışıyorum. işim gücüm yerinde çok şükür. çeşitli hobilerim var zaman buldukça ilgilendiğim. canım isteyince çok sosyal de olurum gezerim tozarım. ama.. ama işte.. hayatımda özel bi adam istiyorum artık. hayır derdim evlilikte değil, nasıl desem hayatın yükünü paylaşabileceğim, kalbimi ısıtacak, çok sevecek ve değer verecek bir adamın eksikliğini hissediyorum hayatımda. içimden geçen herşeyi dökemedim yeterince ama anlaşıldığımı düşünüyorum.. hep böyle mi olacak diye üzülüyorum da bazen.. bazen oh be yalnızlık çok iyi kendimin kraliçesiyim diye hissediyorum.. maalesef aslında özel hayattaki yalnızlığın çok sıkıcı bir şey oldugunu farkedip sonra yine başa dönüyorum. mevcut halimin yanında bir önemi yok ama bir bilgi daha vereyim. çalıştığım şirkette birkaç haftadır beğendiğim bir bey var, kendisi başka bir birimin müdürü. aramızda birkaç yaş oldugunu tahmin ediyorum. ayrı işler yapmamız sebebiyle pek iletişim kuracak ortamımız yok. sadece oryantasyon sürecinde tanışmıştık. yemeklerde ve bazen şirkette karşılaşıyorum. ağır stalker oldugum için hemen takip ettim, en azından evli olmadığına eminim. ama biliyorum ki bu da hiçbir yere varmayacak. kendi kendime gelin güvey olmamak adına direk bir adım gelmedikçe vazgeçmem gerektiğini düşünüyorum. anneme ben yalnız öleceğim deyince de kırılıyor, anlamıyor beni. yazarken bile sıkıldım, böyle işte arkadaşlar.. bir şeyler yazmak isteyen olursa okuyup dertleşmek isterim. okuyanlara teşekkür ederim.

aslında çevrenizdekilere evlenmek istediğinizi söyleseniz. şöyle çevreden iyi biriyle tanışırdınız evlenmek isteyen... evlilik için ya uzuuuun süre çıkıcaksın ama bence 30 dan sonra artık biraz geç oluyor gibi ya da çevreden iyi referanslı biriylee kısa sürede flörtle evleneceksin. benim şahsi fikrim bu. K Kuf Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

erkekler teklif ediyor mu artık ben duymadım :) valla şaka maka ben de pek eğilmem üstüne erkeklerin belki de sorun budur. gerçekten istediğim biri olsa üstüne giderim ama artık. belki bu sefer doğru insanı bulmuş olurum diyorum. çünkü bana gelenlerden seçince bana uygun olmuyor baştan seçsem olur belki falan ay kafalar yandı

Galiba guzel seyler beklenti olmadiginda geliyor. Kendi tecrubem bu yonde :) Bir de bu cok iyi bu cok kotu gibi eleme yapmayip zamana birakin derim. Esimle ilk bulusmamizda bana evlilikten bahsetti bu da manyak cikti zeka yoksunu demistim :) ben kactikca o durusunu hic bozmadi ve en sonunda beni de ikna etti :) simdi cok sukur diyorum. Dilerim siz de cok cok mutlu olursunuz.

benim çevremde de gel seni şunu tanıştıralım diyen yok valla, galiba kimse sorumluluk almak istemiyor. biliyorsunuz bizim toplumda bir şey iyiyse Allahtan, kötüyse ilgili kişiden bilinir :)) çevrem zamanla yakın arkadaşlarım evlenip çoluk çocuga karışması ya da yurtdışına gitmesi vs. ile otomatikman değişmeye başladı zaten. ama yine de bir tık yok inanın.. en son para biriktirip mba yapıcam bi özel ünide. orada erkekler teklif ediyormuş E

30 yaş da size sıkıntı veriyor değil mi? Oncelikle bir şeylere geç kalmış gibi hissetmeyin. Ben 10kusur sene flört ettiğim kişi ile evlendim. Yarın bir yıl olacak ve boşanma aşamasındayim. Cok farklı biri çıktı. Yakin arkadaşım da 30 yaşında, isinde gücünde çok da güzel. Kalktı Kanada' ya kadar gitti ama ne orda ne burda hala aradığı aşkı bulamadı. Karşısına biri bile çıkmıyor. En son flört ettiği kişi 4-5 yıl önceydi ve adam paragoz çıktı. Yani diyeceğim o ki bu durumu yaşayan sadece siz değilsiniz. Bir sürü arkadaşım var hepsi 30 yaşında, hepsi bekar çıkmayınca çıkmıyor insanın karşısına. Mutsuz bir evliliktense içinde bulunduğunuz durum daha umut verici. Ayrıca kendi kendinizi şartlandırmayin kesin o adamla da bir şey olmaz demeyin. Kısmetse olur değilse olmaz deyin. Şöyle diyim 10 kusur yilimi verip evli olduğum bu bir yılda boyle şeyler yaşayacağımı bilseydim sizin yerinizde olmayı tercih ederdim. Sukredin, hayırlı ise olsun hayirsizsa beri dursun.

Ne kadar çok sevilmeye ihtiyaç duyuyoruz ama bilmiyoruzki bizi seven rabbimiz var kalbine dön meditasyon yap ruhunu arındır arayışa girme akışa bırak ve deki allahım seni seviyorum ve teşekkür ediyorum sana herşey için bunu sürekli tekrar et içten niyetlen ruh eşini çağır

ablacım manevi yönüm kuvvetlidir benim. 3 yıldır kendimi güçlü hissetmeme yardımcı olan şeylerde yazdıkların da var. ama artık olmuyor işte.. gelmiyor..

aa benim national anthem im değil mi bu

Sizi çok iyi anlıyorum, en doğal hakkınız tüm bunlar. Ama yalnız kalmamak adına saçma sapan sizi tüketen ilişkilerin içine girmemek bile büyük bir başarı, kutlarım. Yalnız bu tür konularda düşünce gücüne inanıyorum. Neye inanıyorsan öyle oluyor. O yüzden ben yalnız öleceğim, hiç sevilmeyeceğim vs.. bu tür cümleleri beyninizden atın. Sadece dilinizden değil içinizden atın. Hayat mucizelerle dolu.. 30 yaş nedir ki.. En güzel yaşlar.. Hiç geç değil tam zamanı.

Ben size laf sokuşturmadım eğer böyle bir niyetim olsaydı direk yazardım. Ayrıca belirtmediğiniz için böyle yazmayı daha doğru buldum. Umarım hayırlı olaylar yaşarsınız ve yine tüm kalbimle umuyorum ki buradan da paylaşırsınız.

bu tarz konularda illa ki kadına bir şeyler sokuşturan yorumlar olmak zorunda sanırm. hayatım, çevremdeki karaktersizleri uzaklaştırmakta sıkıntım yok. karşıma çıkan saçma tipler çevremden bile değildi çoğu zaman. buraya yazamayacak kadar uzun ve karmaşık durumlar bunlar, bu durumu anlamak için yaşamak lazım. 3 yıl çok uzun bir süre, artık beklememe evresini de geçtim.

yok benim sıkıntım yaş değil aslında... sadece yaşımla bu durum denk geldi o kadar. ben sizi anlıyorum yakın bir arkadaşım aynı sizin durumunuzda, 22 yaşında evlendiği adamdan 32 yaşıdnda boşandı. öncesinde 4 senelik sevgililikleri var falan. bu apayrı travmatik bir durum. bu konuda haklısınız. ama öte yandan yalnızlık da epey kötü. herşeyi tek başına ya da kızkıza yapmak yorucu oluyor artık. kalbimin buzları içimi yakmaya başladı. inanın bunu yaşamayı da pek tercih etmezsiniz.

yok sosyallik derken hani mesela kapalı sosyallik türü vardır. benim eski arkadaşlarım da öyleydi hep birlikte gezerdik ama hiç yeni insanlarla tanıştırmazlar vs bazı kadınlar öyleler. mesela erkek arkadaşlarınla görüşsen onlar mutlaka çevresinden yeni insanlarla tanıştırır. benim bi arkadaş mesela ne zaman dr biri gelse ortama beni çağırıyor sonradan fark ettim belki uyuşuruz diye heralde henüz benim beğendiğim olmadı ama yine de ses etmiyorum belki bi gün denk gelirim. ben şu an arama modumda değilim ama olsam muhtemelen yaptıklarımdan farklı şeyler yapmaya çalışırdım. mesela lise üninin mezun günü olur ya da işle ilgili bir yurtdışı eğitimi vs bu tip şeyleri değerlendirin bence. kız kıza gezmekten ben bıktım valla artık kız arkadaşlarımla sinemaya gidip kahve içip fal bakmaktan gına geldi. belki sizin de çevreniz sizi kısıtlıyordur tek başınıza atın kendinizi bilmediğiniz ortamlara