yok ailemi tanıyorum illa ki onlardan uzak kalmak, küsmek istemem ama bana hiç bir dönemde yardımı falan olmamıştır ailemin. Hatta evden kovulduğum bile olmuştu saçma bir sebepten, zaten anlaşamam pek, derdim olsa en son anlatıcam insan annemdir. Ama yine de bekleyin dediniz bekliyoruz diyorum, annem de atama çıkarsa evlenirsiniz o zaman diyor ama çıkmayacağını bildiği için söylüyor bunu. Bu tarz ailesini karşısına alanlar da almayanlar da mutsuz genelde çünkü evlilik çok zor bişey. Bilmiyorum belki bizim de çok büyük sorunlarımız olacak ama bunun garantisi yok, ben sonuçta bu insanı seviyorum ve sevdiğim için evlenmek istiyorum. Karakterine güveniyorum, illa ki beni zora koşacak huyları var ama ben de kolay bir insan değilim vs. Yani sonuç olarak ben 20 yaşında bir kız değilim 29 yaşıma giriyorum yazın küçük değilim ki bekleyeyim... . push ;

Sordular zaten olumlu cevap almışlar ama yine de güvenmiyorlar. Yüzyüze gelmek istemiyorlar, görmek istemiyorlar, madem bu kadar katılar bu konuda erkek kardeşime de bi yaptırım olmalı. Sürekli bizdeler hatta annem hep beraber pikniğe gidelim falan diyor. Biz kim diyorum ben de o kim ki onunla pikniğe gidicem, ailemizden biri mi o? tamam tanıştık bitti fazla abartmayın diye kızıyorum ister istemez.

Erkek arkadaşım ailemin yaklaşımına başta çok güzel bi örnek vermişti: Benim kuşlarım var ve çok severim zaman zaman yavruları olur mecburen birilerine veririm ama öyle her önüme gelene değil. Parası pulu var mı en kaliteli yemleri alabilir mi, veterinere götürebilir mi, evde sigara içen var mı, kuşu kafese mi tıkarlar yoksa her gün çıakrtırlar mı diye bakarım. Her şeye dikkat ederim yani. Bana sen kuşlarını bile verirken bu kadar dikkat ediyorsun onlar kızlarını verecekler kolay mı, bırak ağırdan alsınlar demişti. Bana da çok mantıklı geldi ama onların ağırdan aldıkları yok şu an hiç bir şey yapmıyorlar en azından bi tanı, bi konuş, sen de çabala, bakarsın gerçekten saygısız bi tavrını görürüz ben de vazgeçerim, bakarsın çok seversin. Yani şu an beni vazgeçirme aşamasındalar ve benim beklemekten başka yapacak bir şeyim zaten yok. Ama bu arada da kardeşimin sevgilisine karşı candan tavırları görmek beni deli ediyor...

ne demek asla tanışmamak kızlarını tanımadıkları birine emanet mi edecekler, asıl türk örf ve adetinde tanımak sormak soruşturmak vardır, hatta eskiler önce bi gidip kızı istermiş kız evi cevap verez araştırırmış sonra eğer uygun bulursa gelin söz keselim derlermiş kusura bakma canım ama çifte standart bu ve ailen bence sana haksızlık ediyor erkek arkadaşının işi özel olabilir rızkı veren allatır bi bakarsın allah yürü ya kulum der belli mi olur MissCherryBlossom

Görüşmem dediğinde madem öyle telefonda konuş o seni arasın dedim ona da olumsuz baktı ne diye arıyo beni hangi sıfatla, istemiyorum dedi. E peki bu kızla biz hangi sıfatla pikniğe gidiyoruz, kim olarak yani. Benim erkek arkadaşımla telefonda bile konuşulmuyor ama kıza dün gelmiş gelin gibi davranılıyor. Sinirim kıza değil zaten anneme söylüyorum bunları ve erkek arkadaşıma söylediği sözleri ben de kız için söylüyorum mecburen. Sevmediğimden değil, onunla bi problemim yok zaten benden baya küçük liseli çocuk benim gözümde. ama bu tarz sorunlar varken sürekli ortalıkta dolaşması canımı sıkıyor ve olayları hatırlıyorum. Bugün de geldiler ondan bu sinirim... limon1988 yeni başlangıçlara! tek ayak

gerçekten bu ne perhiz bu ne lahana turşusu sadece senin anlattıklarını biliyorum ailenin mazeretlerini de dinlemek gerek ama bence anlattıklarına göre sana haksızlık ediliyor canım ben senin yerinde olsam hayatımı istediğim gibi planlarım aileme göre değil çünkü dediğim gibi anlattıklarına göre bariz ayrımcılık var MaRaL_

Onu da istemiyorlar bunu da istemiyorlar hatta öyle gelirlerse babam evde olmazmış falan. Nişanlanıp ayrıldığım için kararlarıma güvenmiyor olabilirler ama o dönem ben okuyordum küçüktüm yani ayrıca ben adamın şizofren olduğunu nerden bilebilirdim, beni tutup dağdan tepeden atmaya kalkacağını nerden bilebilirdim. Şimdi yaşımı başımı almışım, 4 senedir öğretmenim çocuk yetiştiriyorum, ayrıca 30'a ne kaldı şurada, geçmişteki hatalar bu kadar da yapıştırılmaz ki insanın üstüne. R Rossiene

ya nedense birçok ailede bu sorun var, ben örnek vereyim abim evlenmeden önce nişanlisiyla hergün görüşüyordu oda yetmez gibide hergün telefonda saatlerce hatta sabahlara kadar konuşurlardi, kizin ailesinden annem gezmeye gitmek için izin alacak "ee tabi izin verecekler o artik bizim kizimiz, gün boyu tabiki gezecekler, kiz tabiki bize gelecek oturmaya" falan derdi hep, ama bakiyorumda kiz kuzenlerim nişanlilariyla hergün gezmeye gidince yok b.. kunu çikardilar, yok ayip kiz milleti böyle yapmamali büyüklerinin yaninda gezip tozuyorlar, yok 24 saat telefonda konuşmakta neymiş hele birde damadin evine gitmek yokmu sanki o an kiz kuzenimin namusu gidecekmiş gibi asla ve asla onay alinmadi!! şimdi abimin eşiyle serbestligini ve kiz kuzenimin eşiyle olan durumu kiyaslamak mümkün degil, bu ayrimcilik çok saçma gerçekten, senin ailende çok saçmalamiş gerçekten, bune ayrimcilik ya

Korumak istemesine lafım yok zaten ben de o yüzden erkek kardeşime gösterdiği toleransı göstermesini beklemiyorum, o kadar modern düşünceli değiller çünkü. Ama ben artık korunacak yaşı da geçtim 30 oldum neredeyse

Annene şaşırdım açıkcası. Nerede olursan ol sen onun evladısın Diğer konu maalesef genelde her ailede olan kız evlat yaparsa ayıp kötü ama erkek evlat yaparsa oo aslan evladım erkek olmuş da kız arkadaşı olurmuşta vs vs...

evet öğretmenim, babamın yetişme tarzı da o evlatlık verilmiş, verildiği yer çok dayak atmış ve küçük yaşta öğrenmiş. asıl ailesine gelmiş onlar pek içlerine almamışlar yani öyle bi aile ilişki olmamış o yüzden de beceremiyo bu tarz şeyleri. bi gün cesaretimi toplarsam denemeyi düşünüyorum

Annem zaten evlenirsem takıları almayı düşünüyordu, rüşvet vermeyi düşünüyorum. Anne sen bana ortalama hesap çıkar ben sana ondan fazlasını vereyim beni rahat bırakın diyeyim. O kadar enteresan bi kadın ki muhabbet kuşu almama bütün yerlerin tahtalarını cilalatmam karşılığında izin vermişti ben de salak gibi kabul etmiştim

Aslında başka birinin konusuna örnek olarak yazıyordum bu sorunu ama baktım çok uzun oluyor sabote etmek istemedim, kendim konu açayım dedim. Bu yaz evlenmek istediğimi cümle alem biliyor artık, gel gelelim ailem bir takım sebeplerden erkek arkadaşımı istemedi biz de biraz bekleme kararı aldık. En büyük sebep ise onun çok uzakta olması ve ailesini de kendini de tanımamaları ve güvenmemeleri. Ben de madem öyle tanışın bi gör nasıl biriymiş dediğimde "bizim adetlerimizde öyle bir şey yok, biz p... venk miyiz ki tanışalım" dedi annem bana. Ne kadar çirkin... Her neyse iyi madem dedim ve bekliyoruz doğru zamanı. Bu işin bendeki yanı ailemin görüşü böyle yani biz tanışmayız, baba böyle konulara girmez, bu tarz konularda kızıyla muhattab olup karşısına alıp kızım nedir durum diye sormaz vs. Böyleymişiz. Bir de kardeşim var benden 3 yaş küçük hala okuyor. Bu sene bir kız arkadaşı oldu, ben daha önceki kız arkadaşlarının bazılarıyla tanışmıştım ama ilk defa bütün aile tanıştı bu kızla. O kadar katı babam bile oturup yemek yedi beraber annem gayet iyi sanki kız gelin gelmiş gibi yaptığı pastadan al bu da kıza diye koyar gönderir. Kardeşim de sbaah çıkar akşam gelir her gün beraber gezerler vs ve 2 günde bir de eve gelirler yemek yemeye, çay içmeye vs. Mesele şu ki ben bu durumdan hoşlanmıyorum ve anlamıyorum biz rahat bi aile miyiz yoksa tutucu bi aile miyiz? Nedr bu ikili davranışlar? Bir de benim 10 yaşında kardeşim var ve sürekli onalrın yanında durmak istiyor, onların bu ilişkilerini görüp normalleştirmek zorundalar mı? Ben aileme kızın eve bu kadar sık gelmesini istemediğimi defalarca söylememe rağmen bana verdiği cevap şu " ben şimdi desem ki bu kadar gelmeyin diye kız bana düşman olur, istemiyorum zanneder, ileride evlenince sorun olur" dedi. Ben de söyledim daha benim kardeşimin okulu bitmedi, askerliğini yapmadı, iş bulmadı, kız küçük ve hala okuyo, o iş bulmadı. sen bu kızı hemen gelin diye benimsedin ama ben yazın evlenicem diyorum onu benimseyemedin dedim. Ayrıca ben evlenince benimki ne diyecek sana. Baya istemiosunuz sonuçta, benimki sorun olmayacak mı yani en azından tanırsınız iyi çocukmuş ama şunu bunu olsa daha iyi olur dersiniz o da anlar dedim. Annemin dediği "banane tek çocuğum sen misin, zaten o kadar uzağa gidiosunuz ben bu kadar uzaktan senle ilgilenecek değilim, siz de sürekli gelecek değilsiniz, kendi bilir öyle zannederse" dedi. ben zate erkek arkadaşım gelsin, annemle samimi olsun falan demiyorum. Kız çocukla erkek çocuk farklıdır eşitlik beklemiyorum ama benim erkek arkadaşımla tanışmaya bile tenezzül etmiyorlar bir yandan hiç bir sıfatı olmayan bir kızı gelin yerine koyup samimi oluyorlar. Ya ben mi abartıyorum yoksa ailemin bu tavrı normal mi sizce

Kardeşler arasında ayrımcılık yapan ailelere sinir oluyorum. Ne demek efendim kız çocuğu farklı erkek çocuğu farklıymışmış. Evlat evlattır. Cinsiyeti olmaz. Kız evleneceği zaman, kızın sevgilisiyle tanışılır. Tanışılmaması abes olur. Erkek kardeşin daha küçükmüş, evlenmesine daha çok var. Asıl onun kız arkadaşıyla tanışılması gibi bir mecburiyet yok. Ha isterler, istedikleri için tanışırlar bu da güzel birşey. Fakat mecburi bir durum söz konusu değil. Seninki mecburi, çünkü evlenmek istiyorsun. Bence ailen erkek arkadaşını istemedikleri için biz böyleyiz deyip işin içinden sıyrılıyorlar. İstedikleri gibi memur olsaydı, bal gibi de tanışırlardı. Erkek arkadaşın ve sen geleceğiniz için çabalayın, bunları görmezlikten gel. Çünkü değişeceklerini sanmıyorum. Takarsan kendini yıpratmakla kalırsın.

valla ne desem bilemedim, en azından kaynana direncin artar kendi annen böyle olunca elin kadını ne yapsa umrunda olmaz heralde

Yalnız kaynanam öyle birine benzemiyor ama ya :) erkek arkadaşımın anlattığı kadarıyla biliyorum tabi çok iyi biri. hatta bazen diyorum, sen benim annemi tanısan kendi annenin kıymetini anlar kapısında yatarsın diye ama inanmıyor

Konu, içeriği nedeniyle ilgili başlığa taşınmıştır. smuwiLa

bayılma numarası iyiymiş de ben gülerim muhtemelen kızla ilgilenmiyorum zaten hoşgeldin diyip geçiyorum odama ama bi yandan kardeşime de sorarsa diye üzülüyorum da. çok kıskanç ve alıngan bir kız yani ablan niye böyle diye başını ağrıtabilir. kardeşim de gerek nişan atma sürecinde gerek bu sıkıntılı süreçte yanımda olan bana sarılan, hallederiz üzülme diyen, benimle ağlayan tek insandır. annemin banane isterse kaçsın gitsin diye bağırdığı zamanlar kardeşim çıkıp kaçsın da sahipsiz mi kalsın ablam o benim demiştir. o yüzden ona da kıyamıyorum o ayrı mesele

mektup iyi fikirmiş bak hiç aklıma gelmemişti kaçacak olsam 4 sene önce kaçardım çocuğum olmuş büyümüştü hatta şimdiye kadar o yüzden biraz daha beklicem artık şu atama durumuna göre sonucuna göre babamın karşısına çıkabilirim. çünkü kendisi bana geçen gün canını sıkma umut ışığı var diyip kaçtı gülerek. çocuk gibi adam konuşcaksan gel konuş, ya da izin ver, ne öyle mesaj vermeler falan

Canım kızın tek derdi şu an size yaranmaktır. Emin ol sen hiç bir şey yapmasan sürekli güler yüz göstersen biz gelinler fenayız neden gülüyor bu sürekli deriz. Kendimden biliyorum :) Sinirlerin bozulmuş, depresyondaymış havası vereceksin kendine. Buda bir taktik tabi uygulamak senin tercihin.

Bence haftada 2-3 kere gelmesi anormal. Hani tanışmak gerekir, tanımak gerekir, arada bir gelir, yemeğe gelir ama sürekli bizde. Yani evlenseler bu kadar gelmez eminim ki hatta kardeşim istese hadi gidelim diye şikayet eder " haftada 2-3 kere kaynanaya mı gitcem ben" diye. Şimdiden bu kadar yüz göz olmaya gerek yok... Benim erkek arkadaşım başka şehirde en son 5-6 ay önce görüşebildik. ama burada olsa da ailemle bu kadar içli dışlı olmasını istemezdim samimiyet arttıkça sorunlar da artıyo. mesela kız şu an habersiz olsa da babam gelmesini istemiyo, annem evde 10 yaşında kardeşim olduğu için onun gözü önünde el ele tutuşmalarını, aşkım bebeğim diye hitab etmelerini uygun bulmadığı için istemiyo ama bişey demiyo, ben de zaten malum sebepten istemiyorum. leyya88 teyzesinin

Babam en azından öğretmen olsaydı demiş o kadarını biliyorum ama şöyle de bir şey var ben daha önce nişanlanmıştım ve nişan attım. Yani çok iğrenç ve hasta biriydi ama bakarsan doktordu. Hep beraber gördük ki meslekle insanlığın alakası yok. Benim düşüncem insanın mesleğine değil çalışkan olup olmadığına bakılır, Allah ansip etmez bazen fazla kazanamazsın bazen yürü ya kulm der. ama çalışkan olunca da ekmeğini taştan çıkartır. Erkek arkadaşım da bu sabit işe girene kadar türlü şeyler yaptı hiç boş gezmedi sonuçta. Hala 100 liralık iş olsa ona da koşar hiç az çok demez ama tabi ailem bunları bilmiyor çünkü tanımak istemiyorlar. L

klasik aile yapısı kızın sevgilisi olsa kıyaet kopari oğlan her gün sevgili değiştirse aslan oğlum olur. Sen eminsen bir şekilde sevdiğini ailene kabul ettirmelisin

Dün yine geldiler, yağmurdan ıslanmış hanımefendi. Annem de içeri aldı, gel ısın vs dedi. Otururken bi baktım bacağını elliyor kızın "buz gibi olmuşsun, ince giyinirsen tabi üşütürsün" dedi. Sonra annem gitti biz kaldık, yemek yiyordum bırakıp çıkamadım. Gelinlik beğenmişler, hanımefendi bi takı seti beğenmiş 5bin lira, 2 bin liraya bilezik beğenmiş ondan 5 tane istiyormuş vs vs anlattılar da anlattılar. Çok sıkıldım gerçekten...

kardeşim tanışmıştı daha önce zaten ona söylemiştim ilk. Ama çok bi muhabbeti yoktur tabi, o dönem annemlerle çok konuştu duydum, gelsin tanışalım fikriniz değişir ya da onun fikri değişir dedi ama kabul ettiremedi. Yine de annemi sakinleştirmeyi başardı. Ama ikna etme konusuna yanaşmıyor ben sadece orta yolu bulmaya çalışırım, sinirlerini alırım diyor. Ablam bunla evlensin diyemem, kefil olamam ya ileride seni üzerse o zaman ne yaparım diyor. Kardeşim annemi ikna edebilir onu dinler ben de babamı ederim o da bana dayanamaz, ama işin garibi babam benle konuşmak istemiomuş. her yolumu tıkıyorlar, ya kızlar böyle böyle evden kaçıyor demek ki R Rossiene

Benim babam da sert, tutucu bir adamdı böyle konular da, hatta diyordum ki söylersem kesin söz, nişan herşeyi yapar çünkü flörte karşıydı. Hiçte düşündüğüm gibi olmadı, tanışmayı kabul etti ki, sakın istemesinler vermem, askere gidecek önce ondan sonra dedi. Gerçi söz yaptıktan sonra 6 ay içinde evlendiririm diyordu sebebi ise; Annemin olmayışı, eve girip çıkacakmış falan, sanki tek girip çıkacak eve, onu da hallettik şükür, lafın kısası şuan tanışmış bir vaziyette 6 aydır flörte devam ediyoruz babamın dahilinde, anneme mevlüt yaptık ablası ve yengesini de davet ettik geldiler, onlar bizi çağırdı teyzemlerle oturmaya gittik.. Yani tanımaktan ne çıkar? Adı üstünde tanımak! P. ven.. klikle ne alakası var? Çok yanlış bir düşünce tarzı..

Ailemin ne mazereti olabilir ki? Henüz liseden mezun olmuş ve üniversiteye geçmiş bir kız yani hadi evlenin deseler evlenemezler. Ama kız şimdiden düğün planları yapıyor kardeşim de anneme anlatıyor. Yok takı takacak durumu olmazsa kiralayacakmışız göstermelik falan. Erkek arkadaşımı istemiyorlar çünkü bize çok uzak bir şehirde, tanımıyorlar, işine güvenmiyorlar özel sektörde olduğu için, memur olsun istiyorlar ve askerliğini yapmamış diyorlar. E haklı olabilirler ama bu kadar ön yargılı davranmak neden bi tanışın bakalım belki çok iyi biri? Asla tanışmazlarmış çünkü bizde böyle şeyler olmazmış. İstediklerimi yapmaya az kaldı ama bir şans daha vermek istiyorum, her şeyin oluru varken neden zor yoldan olsun? atama bekliyorum şu an olur mu blmiyorum olmazsa başka bi çare bulucaz. Bunu geçen anneme açtığımda " e kaç git o zaman" dedi, gülerek söyledi ama bir anne bunu der mi şaka bile olsa. Hiç hoşuma gitmedi...

inş atanırsın canım ya. o zaman kuş gibi hafiflersin. ben de öğretmenim. atandım ama çok zor bilirim. böyle meslektaşlarımı görünce çok üzülüyorum. inş her şey teker teker yoluna girer. benim annem de isteme konusunda sorun çıkarmıştı. annenle çok sohbet etmemeye çalış çünkü ben o şekilde biraz huzur buldum. babam ses çıkarmayınca tabi annem arka planda kaldı. muradıma erdim ben hem atandım hem evlendim darısı başına. atanman da işi kolaylaştırır. Allah kolaylık varsin R Rossiene