Aşk güzel bir his ama bu his bittiğinde yerine ne koyduğumuz önemli. Sevgi, güven, sadakat bunlarin hepsi birbiri ile bağlantılı. Sevgi olmayınca tolerans da olmuyor, şefkat olmuyor. Bu sefer yapılan en ufacık bir hatada kalp kırıcı sözler, geçimsizlik, bol bol kavga oluyor. Velhasıl canım benim, ciddi bir adım atmadan önce bekle, gözlemle, iyice tart karşındaki kişiyi ve kendini sonrasında eğer sevdiğine kanaat getirirsen tamamdır. Yok hayır eğer kalbimde bir sevgi filizlenmediyse o halde karsindaki insanında vaktini alma, kumar oynama...

Gönlün b. ka konma egilimindeyken çiçekten bal almaya çalışıyorsun bacım.. Sana üzülmem de adama yazık, o kendisini sevdiğini sanacak sen ise onu birsey beslemedigin halde kandırıp kullanacaksın. Ayrıca her kötü/sevgili ve koca narsirt galiba. Bir yerde yürüyüş varda bu narsistleri. ordan mi buluyorsunuz el birliğiyle

kendinle yüzleşeceğin önemli bir eşiktesin. insanlar küçükken ilgisiz anne babayla büyüdüyse yetişkin olduğunda ona acı çektiren insanları çekici buluyor. çünkü sevgiye alışkın olmuyor. seni bilinçli gördüm çünkü sorunun farkındasın. lütfen toksik ilişkini aşk zannetme. o aşk değil. bir türlü onay görmediğin sevilmediğin bir ilişki. manipüle edildiğin için bir yakın bir uzak davrandığı için beynin aynı kumar bağımlıları gibi dopamin salgıladı sen de bu heyecana aşk dedin. oysa aşkın iyileştirici gücü vardır. senin yaşadığın zehirli bir şey. bence bir kadının özgüveni ilişkiye girdikten sonra düşmemeli, yükselmeli. artık iki kişiyiz diye. oradan pay biç. senin ki düşüyor o zaman bu doğru insan değil. sen anne babanın davranış kalıbını kırmak üzeresin. umarım kırarsın ve bu çarpık bağlanma stilinden kurtulursun. konfor alanından çıkmalısın. konfor alanı şu. hayatın boyunca alışkın olduğun insanları hayatına almak. yani sana değer vermeyenleri. oysa her insan gibi sevilmeyi hak ediyorsun. sana ilgi duyanları hayatına alınca başta tuhaf gelecektir. hatta adam üstüne düştükçe sahtekar mı acaba bile diyeceksin ama sevgiye dayalı ilişkilerde ilgi normal. sadece senin sevilmeyi hazmetmen lazım. bunu yaparsan vay be diyeceksin. kendi kendinin şifacısı olacaksın. her şey ne kadar kolaymış sadece ben yanlış öğrenmişim diyeceksin. anne babanı da suçlama onlarda üst kuşaktan aynı muameleyi gördüğü için bilmemişlerdir. o zaman psikoloji, anne-çocuk 3 yaşa kadar bağlanma stilleri yoktu bilmiyorlardı. içindeki zehirden kurtulman dileğiyle. sevgiler.

O hiç ilgi göstermeyen toksike aşk besliyordun da buna mi besleniyorsun? Bence klasik bir badboy seven kız sendromu olabilir sende. Benim böyle arkadaşlarım var. Çiçek gibi boylu poslu, akça pakca kibar kızlar denetimli serbestligi olan adamlar hayran, ama onu iş çıkışı almaya gelen, çiçek veren adama 'bilmiyorum, çekici bulamıyorum' diyorlar. Çocukluğun falan nasıldı? Ailen nasıl? Belki de aileden ilgi alaka görmeyen bir çocuk olduysan o his sana daha yakın geliyordur ve böyle üstüne düşen insanlara, sana iyi gelen insanlara istemsiz bir şekilde uzak duruyorsundur

O kadar klasik bir vaka ki, benim kız arkadaşlarımdan benzer secimler yapan çoook kişi var. Çoğu da sonunda angutun tekiyle evlenip mutsuz oldu, bir de adami doyuruyor. Madem işin gücün var gerekirse kendine kıyafet alma, dışarda yemekten kıs, bir şekilde terapi al derim. Bulunduğun şehirde psikolog yoksa ya da küçük şehir olduğu için pahalliysa artık pandemiden beri tüm psikologlar online sisteme geçti, biriyle bu şekilde anlaşabilirsin, en kötü hiwell app kullanıp memnun olan var forumda, onları deneyebilirsin. Daha fazla zaman kaybetmeden bir terapistle konus. Muhtemelen ailen tarafından doğru ilgiyi görmediğin için kendini 'ilgi gösterilmeye degmeyecek' bir insan olarak kodlamissindir E haliyle de nerede sana köpek çeken, nerede it kopuk, seni üzecek insan var bu his senin konfor alanın olduğu için buna çekiliyorsundur. Belki de ailen de benzer şekilde, senden ilgiyi esirgeyen insanlar oldukları için bir benzerlik kuruyorsundur ve bu toksik sevgililer sana bir parmak bal calsalar, seni biraz sevseler o çocukken örselenmiş duyguların tatmin oluyordur. Bunu bırakmak istemiyordu dur. Belki de seni gerçekten seven, sana iyi davranan insanda bilincaltin şey diyordur 'oohaaa, bu kişi bana kadar düştüyse, beni bu kadar büyütüyorsa demek ki sevilesi bir insan değildir' Bu arada ben psikolog falan degilim, bunlarin hepsi kişisel gözlemim. Dediğim gibi arkadaş çevremde malesef çok fazla bu algıya sahip insan var. Bir arkadaşım sevgilisinden meydan dayağı yedi, zor kurtardılar, her yani morardi. Olayı anlatırken gözleri parlayarak 'onu hiç böyle kıskanç gormemistim' dedi sonra yine barıştı. Derken eş dost aile zorla ayirtti o serseriden, o arada yeni, düzgün, akça pakca biriyle evlendi. Çocuğu falan oldu. Adam da düzgün biri yani, çocuğunu sever, evine bakar. Bu arkadaş bir kız muhabbetinde eşine aşık olmadığını söylemişti, aslında kızın aklı hala ağzına eden serseride. Bir başka kız arkadasim, yine dayak yerdi bir apaciden. Zorla uzaklaştırma cikarttirirdik, bu sefer de kız yazardı yine barisirlardi. En son o da eş dost baskisiyla ayrıldı, daha düzgün biriyle evlendi. Nisanliyken şey demişti 'insan bir kere aşık olur, diğerleri sevgidir' Bunu derken aşk 'ta nişanlısından bahsetmiyor tabii ki. Kızın aklı hala yiyemedigi dayaklarda Bunlar yine iyi örnekler, aile - arkadaş zoruyla ayrılıp düzgün biriyle evlenenler. Bir apaciden kurtulup başka apaciye kapılan da çok. Sen onlardan olma, önce kendinle ilgili sorunlarını çöz. Once kendini sev. Önce doğru sevgi biçimi neymiş, öğren. Sonra daha sağlıklı degerlendirirsin olaylari

Hahahaha şükür şükür Benzer bir tanıdığım var. Babasına her Allah'ın günü haciz gelirdi, uçan kuşa borcu vardı. Kız icra memuruyla evlendi

Biraz mantığınızla hareket edin. Aşk meşk geçici. Saygı, sevgi evlilik için daha önemli.

Kalbinin ısınmadığı adamla evlensen ne cinselliğin olur nede evinde huzurun. Adamında başını yakma bence I

Buraya açtığım konunun neresi abartı size göre anlamadım? A

Çok güzel yorumlamişsiniz çok çok teşekkür ederim. B

öyle imreniyorum ki senn gibi kendine değer veren erkeklerle olan, şu kadına değer vermeyenlere tenezzül etmeyen kadınlara ben de aynı tipim arkadaşla malesef ve terapi alıyorum online (gelirimin yaklaşık 4te 1 ini veriyorum) ama ciddendeğer. Dediğin gibi kıyafet alamaz oldum kendime ama göze gelmiyor ciddeb, bu değersizlik hissine yeni geldik bakalım nasıl geçecek . Bu arada farklı hayat tarzına rağmen herkese kendince ve kibar bir üslupla cevap veriyorsun görüyorum hep defne-28

Evlenin :) Hep boşanın deniyor ya, bu konu için evlenin diyorum, Hem duygu mu olacak biraz da mantık olsun, Yaş olmuş 33, mantığının sevdiğini gönlün de sever zamanla, evlilik zaten aşkı öldürüyor C

Evet ben de bir badboy sevme durumu var malesef ailemle ilişkilerim küçükken çok iyi değildi bu da doğru. B

Belki yine aşık olmadan evlenirsiniz ama sanki şimdi eski ilişkinizin çok fazla etkisindesiniz. Bence bu yeni ilişkiyi zamana yayın ve kendinize biraz süre verin. Belki yeni tanıdığınız kişi de sizi zaman içinde üzecek, belki siz onu çok seveceksiniz. Zaman lazım gibi.

Birde benim sevdiğim adamlar hep benden alt kademe oluyorlar ben g. tlerini kaldırınca kendilerini bisey sanıp ne zamanki ben ilgiyi kesince geri dönüyorlar bu eski salaginda bi şekilde iletişim kurmaya calisacagindan eminim. SayYouLoveMe Hursit sen bir kahramansin, onden gidersin

Buna katılıyorum cidden kibar, hoşgörülü olanlara sümsük gibi yaağğ deyip nerde arıza var onu buluyor benim çevremdeki birkaç arkadaşımda. Ayrıca çocukluk çok büyük etken bence benim babam sorunlu bir tipti, denetimli serbestliği olan sayesinde çocukluğum cezaevi, polis, jandarma görerek geçti. Sonraki ilişkilerimde de özellikle düşünerek bulmasam da 2 polis,1 öğretmen en son asker falan derken en son asker koca aldım baya kolluk kuvvetleri hariç hiç sevgilim olmadı düşününce Neyse ki hükümlüler değil üniformalılar etki etti demekki

Onu altinda yatan genelde ya mutsuz bir cocukluk veya beceriksiz ebeveynler yatiyor. Toksik olmayinca heycanli gelmiyor. Cünkü insan drama alismis. o sinciri kirin derim

Bu 2 hikayede de yanan, evlendikleri adamlar mı oldu yani? Çok üzücü.

Merhaba 33 yaşinda memurum. Toksik bana hiç ama hiç değer verilmeyen ki zaten bugüne kadar hayatına giren hiçbir kadına değer vermemiş narsist biriyle olan ilişkimi sonlandirdim ki buna ilişki bile denemezdi. Adam sürekli ama sürekli gezmelerde tozmalarda instagramda kızlarla konuşma sürekli story atma peşindeydi. Bu yikintidan az da olsa sıyrıldım ama bana değer vermemiş olması yaşanabilecek güzel şeylerin yaşayamamış olması vs ara ara aklıma gelip beni üzdüğü durumlar oluyor. Yakın zamanda hayatıma biri güvenilir maddi anlamda iyi beni el üstünde tutan birisi. Bu kişiyle olan iliskimden çok memnunum mutluyum da ve evlilik muhabbetleri dönüyor eğer olursa birçok şeyde kolaylıkla hallolacak. Ancak sorun şu ben aşık olduğumu hisset miyorum. Sizce evlilik yoluna girmeli miyim? Ben de çok yoruldum artık yaprak gibi savrulmaktan yeni insan tanımaya çalışmaktan yikintilardan çokuntulerden her şeye tek başıma yetişmeye çalışmaktan artık bezdim güvenli bir limanım olsun istiyorum.

Evet bunu düşünüyorum. Eski pislikle evlenmiş olsaydım ki olamazdım birinci ayda biz boşanma aşamasına kesin gelirdik.

Kadınların '' erkeklerden nefret ediyorum '' erkeklerin '' kadınlardan nefret ediyorum '' sözünün karşılığı bu olsa gerek çünkü kimse hak ettiği kişiye denk gelmiyor. Benim arkadaşlarım da öyle kendisini azarlayan, küfür eden, neredeyse kendini tasmayla gezdirecek olan erkeklerle çıkarlardı üstüne bundan keyfi alanlarda vardı. Bense tiksiniyordum adamın kafasını duvara vurasım geliyordu. Neyini severler bu tiplerin anlamıyorum ki... Komşumuzsa görüp görebileceği en iyi, kibar, nazik biriyle evlenmiş ama kadın hiç yardımcı olmaz, çocukları desen tövbe estağfirullah çekilecek çile değil Ama gel gör ki adam yinede asla isteklerini geri plana atmaz. Yinede maşallah diyorum tabi mutlularsa ne ala.. Ancak şaşırıyorum da. Eğer ki hiçbir şey hissetmiyorsanız bunu ona söyleyin yoksa bilmeden evlendiğinizde çok üzülür.

Yani bu evlilik işleri alismakla olmaz. Önce şunu bir alayim ileride severim. Yahut üzerine bir de çocuk pitirdatayim Çocuk olursa ilişkimiz pekisir gibi bir durum söz konusu değil. Üstelik bir süre sonra sevmek için kendizi zorlandığınizi karşı tarafta anlayacak. İşte o çok büyük problem. Sonrasında da aldatmalar, kavgalar gurultuler eksik olmayacak.

İşte kandırıp kullanma durumu olmasın ilerde pişman olmayayım diye baştan soruyorum düşünüp tartiyorum bu hislerim geçici olabilir mi ilerde sevebilir miyim diye? Ya da acaba eski pislik iliskimin etkisindeyim de o yüzden mi böyle oluyor? Kendimi anlamaya çalışıyorum. B

Şuanki dünya maalesef çok kötü bir durumda ilişkiler konusunda. zaten 10 kişiyle tanışsan 8 i seni maddi açıdan sömürmeye çalışıyor. maddi olmasa manevi, belki her ikisi de. yani 10 kişiyle tanışsan anca 2 tanesine belki dersin. insanlar özellikle. erkekler genel olarak sorunlu ve kalitesizdir zaten. yazdıklarınız size büyük gelse de aslında çok yaygın ve herkesin başına gelen olaylar. eskiden ben de bu forumunokumadan önce kendi şansıma, kaderime sövüyordum ama baktım herkes aynı şeyleri yaşamış. kafanızda büyütüp durmayın. kendinize acımaktan, kaderinize küsüp durmaktan, arabesk kafadan vazgeçin. kendinizi düşürüp durmayın. hayat bu yani kabulleneceğiz. tek başımıza geldik ne maddi ne manevi anlamda kimseden gram beklenti içine girmeyeceğiz. olmadı mı 1,2 gün hafif üzülüp, yolumuza devam edeceğiz bu yani. bu kadar abartmaya gerek yok.

Anlatım tarzı abartılı geldi. fazla ajite gibi. başınıza gelen olayları abartmişsiniz. herkesin başına gelen şeyler. N

Bence eskisine aşk hissetmiyorsun o hırs. Sana hak ettiğin değeri vermediği için. Bu tiplere çok takılmamak lazım. Bu tip adamlar hiçbir kadını mutlu edemez etmek gibi bir niyetleri de zaten yok. Kendini düşünür hoş bir vakit geçirme derdindeler canını sıktığın zaman gider başkasına bu sefer de onun hayatından biraz zaman çalar. Gerçekten sevmeye değer insanları sevin ya. Değmeyen insanları sevmeyin böyle yazmak kolay biliyorum ama gerçek bu. Şimdiki erkek arkadasın doğru bir adam belli lütfen kaçırma. Eskiyi gözünde değersizleştir. Sen değerlisin tabi ki bir erkek sana güzel davranmalı. Kötü davranan kişileri sevme. Bende şöyle bir duygu oluştu yıllar geçtikçe yaşım senden büyük ne olursa olsun bana kötü davranan adamlara karşı koruma altına alıyorum kendimi onlar kim ki diyorum yani. Bakıyorım adam tuhaf davranıyor ilgisiz uzaklaşıyorum istemsiz bir şekilde. Bu adam beni hak etmiyor diyorum. Narsistlere ki bence bunkar narsist falan değil şımarık düpedüz bende narsistlik geliştirdim belki. Saçma sapan tipleri çekemem hayat kısa.

yaşıtız ben hep şey düşünürüm her sabah uyandığımda bu adamı bir ömür suratını göreceğim bütün hayatımı değiştirmeye değer mi?

Durumun agirligina göre terapi almaniz gerekir. Bunu burdan söylemek biraz zor durumunuzu bilmediginiz icin. Ilk tavsiyem: simdiye kadar iliskileriniz gecmisse bu sefer simdiye kadar profile uymayan kisiye sans verin. Dramsiz olmasi ilk garip hatta sıkıcı gelebilir, bu ama dedigim gibi alisik olmadiginiz icin. Mutlu ve huzurlu bir hayati seçmeye gayret edin