Allah bagislasin inşalalh. Iyi birisi olsun ama ona değil. Bissunicole

Siz, cocugunuzdan sorumlusunuz boyle yaparak babaniz gibi kotu bir evebeyn oluyorsunuz, Cocugunuzun geleceginden caliyorsunuz, veremem yok, Gelirim belli daha alacagim borc yok diyip bitirin

Bence annenizin tavırlarından etkileniyorsunuz. anneniz bosanmış olsa bile kıyamamış babanıza simdi siz kıyamıyorsunuz. Babaniza nefret kin duymayin tabiki bu size de zarar verir ama bu kadar fedakarlıkta fazla. Üzerimde onca emegi olan beni okutan evlendiren babama ben sizin kadar para yollamadim. istemdi de zaten. Ne guzel emekli etmişsiniz. az cok bir geliri var. taşinmasina yardim etmek istiyorsaniz tasinma sirketi tutup parayi ona verin direk babanizin eline vermeyin at yarısı oynar biliyorsunuz çunkü ve daha fazlasını artık yapmayın. Esiniz ne diyor bu duruma? Esim kendine babalık yapmamış insana at yarışı oynayacağını bildiği halde bu kadar yardım yapsa ben esime bozulurdum mesela.

Para verirken kendi cocugunuzu düşünün. Gelecegini harciyorsunuz. Zaten emeklisi var siz onun ebeveyni değilsiniz

Bazı insanlar iyilik yaparak öç alır farkında olmadan. Çünkü içlerinde kin nefret besleyemezler.. Kötü davranan hiçe sayan, hayatında büyük rksiklikler ve travmalar yapan kişilere iyi davranmak iyi insanların öç alma şeklidir.. Ama bu öç duygusu ne kadar baskın sa o kadar iyi davranırsınız.. Ta ki onu iyiliğinizin altında ezilmiş pişman olmuş halde görene kadar.. Ama babanız bencil bir insan olduğu için bunun farkında bile değil.. Çevresinde ki herkes ona yardım ettiği için alışkanlık yapmış insanları kullanmaya... İnsanların ona iyilik yapmasını kendi becerisi veya hakkı olarak görüyordur.. Çünkü öyle insanlar genelde kendini hiç suçlu görmez. Ne var kardeşim bana para verdiyse babamın sayesinde kazanabildi.. Yada ne var babası değilmiyim yapacak tabiki filan derler... Emek harcamadan sahip oldukları için paraya filan da aslında pek değer vermezler.. Hep birileri yardım ettiği için alışkanlık olmuştur çünkü Ama siz yardım ediyorsunuz bilinç altınız da onun pişman olduğunu görmek istiyorsunuz ama nafile.. Bunu göremeyeceksiniz.. Siz iyiliğin dozunu arttırdık ça arttıracaksınız. O da istemenin dozunu arttiracak, değişmedi değişmeyecek.. Siz aslında içinizde ki o küçük çocuğu iyileştirmrye çalışıyorsunuz.. Bu duyguyu yenemezseniz çocukluğunuzu iyileştireyim derken kendi yaptığınız haksızlıkları göremezsiniz.. Evladınıza eşinize ve kendinize hatta annenize haksızlık yapıyorsunuz.. Ve birgün o yara iyileştiğin de yerini yaptığınız haksızlıkların vicdan azabı alır.. Özelliklede evladınıza onun geleceğine yaptığınız haksızlık.. Bu yüzden bencede bu duyguyu yenemiyorsanız terapi alın.. Yine düşenin zorda olanın yanında olun evladınıza örnek olun ama kimsenin sizi sömürmesine izin vermeyin..

Eşiniz ne diyor bu duruma? Adam çocuk büyütmenin cefasını çekmemiş, sefasını sürüyor. Emekliliğinde sahil kenarında yaşamak isteyenler gençliklerinde, çok afedersiniz, köpek gibi çalışıyorlar. Emekli maaşı kimseyi "yaşatmaz", herkes idare ediyor babanız da idare etmeli. Yoksa siz verdikçe isteyecek. Ayrıca anneniz de kırılmakta çok haklı, babalık öyle olmuyor. Kadın ne zorlukla büyüttü sizi kim bilir, o zaman aklına gelmiş mi evlatlar?

Benzer durumu yaşadım, maddiyat haricinde, suan babam felcli, ve yaptığı ikinci evliliğinde ki kadin babamla beni görüştürmuyor, onu o kadar cok özlüyorum ki size anlatamam, maddi yardımınıza bir yorum yapamam fakat görüşmeye devam edin lütfen. Kaybettiginiz an keskelerinizle siz kalıyorsunuz.

İçindeki çocuk babası ile ilişki kurmak, onun tarafından sevilmek ve taktir görmek istiyor.. sanıyor ki birisi tarafından sevilmenin, kabul görmenin yolu o kişinin tüm problemlerini çözmekten geçiyor.. yeterince para gönderirse, babası tarafından sevileceğini sanan bir kız çocuğu babasına hiç o "hayır " sözcüğünü kullanabilir mi?! Ben babanızın çevresine /size ; "Allah razı olsun TheQueeninthenorth den... benim yetişmesinde pek rolüm yok, çok hatalarım oldu, babalık yapmadım.. ama o harika bir evlat oldu.. gördüğüm kadarıyla da çocuğuna çok iyi bir anne " diyeceğini pek sanmıyorum. Para göndermediğiniz andan itibaren sizden kötüsü olmayacak

Açıkça istediğinde yok diyip kapıları kapatacaksın, burdakiler ne yapabilir ki iş sizin kararlı olmanızda bitiyor TheQueeninthenorth

akıl var insanı rezil eder akıl var insanı vezir eder der ve giderim bu konudan

Ben olsam eline nakit para saymam ama telefon faturasıymış, eve erzak alımıymış yaparım. Yani babamı çok düşündüğümden değil de kendim vicdan azabı yaşamamak için.

Ah kiyamam. Iste iyi ki anneniz ben degilim.

Ne yaparsan yap baban o ayakkabıyı almayacak sana. Bari o parayı çocuğunun geleceği için biriktir. Daha mantıklı olur

Daha önce babamla ilgili konular açmıştım, hatırlayanlar olabilir. ne yazık ki babamla olan problemlerimde bir arpa boyu yol kat edemiyorum. kendimi her konuda kararlı, mantıklı biri olarak görsem de söz konusu babamla olan ilişkim olunca küçücük bir kız çocuğuna dönüveriyorum. o yüzden dışardan bir bakış açıısına ihtiyacım oluyor sık sık. Babamla hep problemli bir ilişkimiz oldu. Annemle babam ben çok küçükken boşandılar, erkek kardeşim, annem, anneannem, büyükanneannemle büyüdüm. Biz büyürken babamın ne maddi ne manevi desteğini gördük. Evliliklerinde ve boşanma sürecinde, hatta daha sonrasında anneme çektirdiklerine hiç girmeyeceğim. Annem işe girdi, tüm yükü omuzlandı. Babam varlıklı bir ailenin şımarık, her istediği yapılmış, gençliğinde hiçbir maddi zorluk yaşamamış ama pek çok iş kurup batırdığı, ailesinden kalan malları kumarda ve batırdığı işlerde yediği için şu anda elindekini avucundakini tüketmiş biri. bir emekli maaşıyla geçinmeye çalışıyor, arkadaşlarında kalıyor. 5 kardeşin en küçüğü. Diğer kardeşleri hali vakti yerinde, kendi işlerini kurmuş yürüten insanlar. Onlar da babama destek olmaya çalışsalar da onların işlerini zarara uğratmış, herkesten borç almasıyla yaka silktirmiş biri. Kardeşlerinden ikisiyle çeşitli sebeplerden mahkemelik şu anda babam. Onlardan mal kaçırmaya çalışması gibi mevzular yüzünden mahkemelikler. Kısacası ailenin hayırsızı olarak addedilebilecek biri. Fakat ağzı çok iyi laf yapan, arkadaş çevresinde sevilen, çevresi geniş, ortamcı, elinde para olduğunda en kaliteli yerlerde harcamayı seven, eli haddinden fazla açık biri. Biz büyürken kırk yılda bir annemin çocuklar seni özledi diye dürtüklemesiyle bizle görüşen, aylarca ortadan kaybolmalarıyla ünlü babam biz büyüyünce sanki dünyanın en iyi babasıymış gibi hayatımızın orta yerine kuruluverdi. Aslında elle tutulur bir problemimiz yok, dediğim dedik tavırları, sürekli tepeden bakan, eleştiren hallerini saymazsak son bir kaç yılda hiç olmadığımız kadar iyiyiz ve sık görüşüyoruz. Kendisi diyaliz hastası, haftanın üç günü makineye bağlanıyor. hastalığı ortaya çıktığından bu yana daha sık görüşür olduk. çeşitli borçları vardı onları kapattım. sgk borçlarını ödedim, emekli olmasını sağladım. zamanında beni bir spor ayakkabı için ağlattığı günleri unuttum, o benden istedikçe hayır diyemedim. annemin, anneannemin eleştirilerine kulak tıkadım. gelgelelim babam beni ve kardeşimi irili ufaklı sömürmeye devam ediyor. bazen tel faturasını ödüyorum, bazen cep harçlığı veriyorum. emekli maaşı asla ona yetmiyor. bazen hayır bu ay sıkışığım da dediğim oluyor ama genelde benden istediğini alabiliyor. en son bir sahil kasabasına yerleşmek istediğini söyledi. gidiş için uçak biletini aldım, taşınma masrafları için de 3 bin tl gönderdim. nakitim yoktu kredi çektim. bu arada ben de kendi yağında kavrulan bir insanım. evliyim, eşim de ben de çalışıyoruz. bir çocuğumuz var. kirada oturuyoruz. kuzenlerim kira gelirleriyle günlerini gün ederken ben okuyup ettim kendi alnımın teriyle kazandığımı çok hak ediyormuş gibi babama veriyorum... hasta diye elimden geleni yapıyorum. yarın öbür gün bir şey olsa vicdan azabı çekerim diyorum. ama babam da bunu çok güzel kullanıyor. mesela verdiğim 3bin tl taşınma işlerine değil de at yarışına gidecek ve o gene taşınmayacak gibi hissediyorum. babama karşı bu yumuşak karnımdan nasıl kurtulabilirim? nasıl hayır diyebilirim sürekli irili ufaklı maddi isteklerine? yoksa beni büyütürken hiç emeği olmasa da babamdır, zaten hasta deyip elimden geldiğince yardım etmek midir doğru olan?

Kötü babalık sadece hortumla dövmek olmuyor. İhmal etmek de kötü babalık. Sizin de çocuğunuz varmış, ne zorlukla büyüyorlar. Ona istediği oyuncağı almak, daha pahalı koleje göndermek ne bileyim babanızın size çocukken almadığı spor ayakkabıyı almak daha iyi değil mi? Durumunuz çok iyi olur başımın gözümün sadakası dersiniz ama siz kredi çekip yardım etmişsiniz. Sizin olmayan bir parayı dahi veriyorsunuz. Babanızın sevgisini mi kazanmaya çalışıyorsunuz acaba? Bence parayı babanıza vermek yerine bir psikologa verin. Belli ki içinizde -haklı olarak- atlatamadığınız konular var.

Islami olarak anne baba kullanıyorsa ki babanız at yarışı oynuyor kesinlikle para vermeniz caiz değil bir yetime verin daha iyi

Benim babam bir emekli maaşı ile iki çocuk evlendirdi annemin el işi katkısıyla sofraya yeri geldi sadece çorba yeri geldi biber kızartması koyuldu gerisini sen düşün

Bilmiyorum sacma sapan bir zaaf iste. Ben de boyle olmak istemiyorum. Hastalanmadan once biraz daha mesafeliydim aslinda ama bir donem cok fenalasti. Hastane sureclerinde hep yanindaydim. O neseli, vurdumduymaz adami cocuk gibi caresiz gormek biraz dagitti beni. O zamandan beri destek oluyorum. M

Tek bir şey sormak istiyorum, çocuğunuzun rızkını neden size babalık yapmamış birine yediriyorsunuz? O siz küçükken size bakmak zorunda idi ama bakmamış. Siz şuanda ona bakmak zorunda değilsiniz, emekli maaşı ile geçinsin, geçinemiyorsa çalışsın. Siz kendi çocuğunuzu düşünün. Bundan yıllar sonra o da annem babasına para verirdi diye dert yanmasın. Çünkü kendiniz yazmışsınız kredi çekerek para göndermişsiniz, kendi ihtiyaçlarınızdan kısmasanız da birikim yapamazsınız böyle giderse. F flamefire Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Aynen katılıyorum benim de kızım 14 aylık şu an boşanma aşamasındayız ikimiz hakkında rezil olsunlar diyormuş ilerde kızım baba düşkünü olup ona gider diye ben de korkuyorum ileriki zamanlar ne gösterecek onu dahi kestiremiyorum

Valla sirf onun yuzunden ev borcuna girmeyi de dusunuyorum ama pesinatimiz az. Istedigimiz muhitteki evlerin yanina yaklasamiyoruz. Kaldik oyle... Biaaaaa

Zengin olmasam da durumum kotu degil. Bunu biliyor. Yani cikarip 100 200 neyse nakit vermek beni zora sokmaz. O da bu tur meblaglar istiyor. Hayir diyecek olsam ben sana sonra vericem maas gunu simdi acil lazim vs diyor. Tabii maas gunu geldiginde ses yok. Ben de o miktari isteyemiyorum. Boyle gidiyor. TheQueeninthenorth

Faturasını ödemek yada ufak tefek masraflarını karşılamak gibi yardımda bulunabilirsiniz. Ama nakit para veremeyeceğini söyle çünkü başka yerlere harcıyormuş. Hassas birisin ilerde vicdan yükü olmasın sana.

İçinde bir yerlerde küçükken ilgi, sevgi bekleyen o çocuk; şimdi babasının ilgisini üzerinde tutmak için yanlış yaptığını bile bile kendi çocuğunun hakkını yediriyor. Kendi adına hayır diyemiyorsan çocukların için hayır de.

Baban senin vicdanlı olusunu sömürüyor bence. Boyle bir insan sırf baba diye her istediği yapılmaz. O da annene sana kardeşlerine vicdanlı olsaymış zamanında.

Evet, insanlar yoktan var ediyorlar. Bizimki dunya kdr mali yedi doymadi. Hala da yemeye calisiyor.. TheQueeninthenorth

Bazı insanlar hastalığını çok kullanır. Benim annem de tansiyon hastası, anne bugün halıları kaldırmayalım sadece süpürelim desem bile hastalanırdı, tansiyonum yükseldi derdi, elini ağzına sokup kusmaya çalışırdı. Ben tabi ki bin pişman duvarları bile silerdim. Artık hastaysan anne dr'a git diyorum kafam da rahat, bedenimde. Babam da daha geçen yaz çocuklara muz aldı, parasını benden istedi. Baktım bu böyle devam edemez. Kendimi sürekli onlara karşı sorumlu hissetmemeliyim. Elleri ayakları tutuyor, paraları var eeee daha ne bu arsızlık dedim ve sadece bana muhtaç olan çocuklarım için, maddi manevi ne varsa, her şeyi yapmaya karar verdim. Az konuşuyoruz telefonda artık. Kafam rahat.

annem benden beter inanın. babam ona çok çektirdi ona rağmen ayrıldıktan sonra da görüşmeye devam ettiler. bir de babamın hastalığı çıktığından beri anneme bir haller oldu. ya kendi arıyor, kendi aramadığında da bizi aratıyor babanızı arayın edin vs diye. maddi konularda beni sömürmesine sözde karşı ama geçenlerde ee madem kendine yeni bir hayat kuracakmış son kez destek ol bari vs diyen de kendisi.

Hmm aslında guzel birsey Demek kin tutamıyorsunuz Biraz frenleyin kendinizi abartmadan kendi kesenize zarar vermeden yapın o zaman yardımınızı Ben aileden maddi manevi destek hep gördüğüm için bunları hayatım boyunca babam göstermeseydi sanırım sizin kadar sevgi dolu olamazdım

Cok guzel ifade etmissiniz. Icimde bir yerlerde mantiktan uzak, halen sevilmeyi bekleyen bir kiz cocugu var saniyorum. Bu kiz cocugu ayni zamanda babasinin pisman oldugunu, ona hak ettigi degeri verdigini gormek istiyor da olabilir. Babam parayi hicbir zaman kiymetli gormedi. Oyle olsa elindekileri bu kdr rahatca har vurup harman savuramazdi. Sorumluluk bilinci de olmadigui icin ilerde bizim cekebilecegimiz skntilar onu durduramadi. Su anda da halen dusunmemeye devam ediyor. Varsa versin ne olacak ki. Bu meblaglar onu batirmaz diye dusunuyor buyuk ihtimalle. Birikim yapmam zorlasiyormus, cocugumun rizkindan gidiyormus umrunda degil, ne zmn oldu ki zaten. Ben de verdiklerime hep hayir yapiyormusum gozuyle baktim. Hasta dedim, vermesem vicdan yparim dedim. Ama at yarisina veya ickiye gittigi de gercek cogunun. Cocugumun rizkini bu sekilde daha fazla harcamayacagim. Bunu gerceklestirebilmek icin terapiye gitmem. gerekirse de gidecegim.

Annenize yaptığınız haksızlığı görmeniz yeterli aslında. Babanızla iyi bir ilişkiniz yok babanız sizi sömürebildiği için bir ilişki içindesiniz. Allah korusun maddi anlamda sorun yaşasanız babanız puf diye kaybolur. İyi niyetli güzel yetiştirilmiş birisiniz belli ki. Emekli olmasına yardımcı olmanız belki 100 200 harçlık vermeniz okey. Ama fazlası size zarar malesef.

Yaptığınız hatanın farkındasınız. Vazgeçmek sizin elinizde. Şu kadar diyeyim asla değmeyecek birine boş yere maddi, manevi kendinizi harcıyorsunuz. Dur demelisiniz.

Kızmayın anneniz olsam size sinir olurdum. Bir kizim var (su an 2). Ama babasi ile bir yasinda değilken ayrıldık. Cidden zerre emegi yok çocuğumda. Arada sacma gündemleri disinda. Evet hayirli evlat olsun isterim bana hayirli olsun hakki olanlara olsun vatana milletr olsun. Ama babasina olmasin. Neden onu çocukluğunda üzmüş birisine yetiskinliginde kendisini kullandirdip birde oyle üzülsün.

Esim gonlu bol biridir. Laf etmiyor hic. Ihtiyaci olana yardim edilir kafasinda. Bazi kucuk nakdi yardimlari ondan habersiz yapiyorum ama kredi cektigimi biliyor tabii. Onu da madem kendine yeni bi hayat kuracak ver o zmn ama umarim gider dedi. Yani babamin nasil biri oldugunu ikimiz de biliyoruz aslinda.

kararlı olamıyorum. bir de ona set çekmek yapmam gereken şey mi, vicdan yapmama gerek var mı bunu da kestiremiyorum.

Aklina gelir mi... kac ay ortada olmazdi. Sonra artik ozlediginden mi ya da birileri dedigi icin mi bilinmez gelir bir mc donalds a goturur iki hediye getirir sonra gene aylarca yok olurdu. Tabii onu gordugumuz o kisa an cok mutlu olurduk. Buyudukce babaligin bu olmadigini idrak ettik ama pek ikili kotu diyalogumuz, dayak mayak vs sahit oldugumyz ya da yasadigimiz kotu seyler olmadigi icin nefret etmedim hic. Annem de kotuleyici tavirda olmadigi icin, hatta maddi yardimi bazen o da destekledigi icin Mantigim devre disi kaliyor bazen

Analık babalık bi sperm bi doğurma değil maalesef. Sizde emeği güzel hatıraları yoksa silin. Siz iyi bi evlat olmaya çalışırken belki kötü bi anne olacaksınız çocuk aklı sonuçta siz çikolata zararlı diye almazsınız ama o 'aynı gün dedeme kredi çekti ama bana o çikolatayı almadı' olarak hatırlar. Sevgi saygı yardım hersey karşılıklıdır bence

O 3 bin lira ile terapi alın. Çocuğunuzun rızkını göndermeyin şu adama. Huylu huyundan vazgeçmemiş, geçmeyecek.

Sen zaten oyle guzel anlatmışsınki bizim yorum yapmamıza bıle gerek yok. Eskilerin bir sozu var diyor ki ne yaptın ki elime ne sureyım yuzune şimdi bunu acık acık yazamıorum ama anladın sen. Babadır tabıkı saglık sorunu da var ama sureklı olarak onun zevkıne para harcayamazdın. Kiradasın, çocugun var, Her sey çok pahalı. Tabıkı naddı ımkanın çoksa yap ama sende dabrıkator deılsın anladıgım kadarıyka. Bazı ınsanlar dunyayı yeseler doymucak gıbı. Benım babamın dayıları var oyle cok mal varlıkları varmıs kı. Hepsını yemısler. Hala bır ev sahıbı deıller. Her gun başka bır sehırdeker hala. Bazen dıorum kı bız mı enayıyız. Benım bırıne 1 tl borcum olsa uyuyamam. Kredı cekıpte sahıl kasabasına yerlessın dıye para vermek nedır?

Dusundurucu bir yorum...31 yasinda bir cocuk annesi, egitimci bir kadinim ama niyeyse her konuda babamin sevgisini, onayini hissetme ihtiyaci duyuyorum. Ne acidir ki bunu onun isteklerini reddetmeyerek elde edebilecegimi saniyorum. Bu dogru sanirim. Bunlari duymaya ihtiyacim var galiba degisebilmek icin.

Öncelikle şunu kabul edin sizin bir babanız yok. Baba anneden farklıdır, çocuğun arkasındaki dağdır, zorda kaldığında güvendiğidir, sahiplenendir. Sizin babanız bunları yapmamış ki, doğumunuza biyolojik katkı sağlayıp, arada sırada hamburger ısmarlayan bir adam için, kendinizi zor sokmanız, onun keyfi harcamaları için kendi evladınızın geleceğinden çalmanız, eşinizin saygısını kaybetmeniz çok sağlıklı bir şey değil malesef. Dediğim gibi böyle yaparak eşinizin saygısınıda kaybediyorsunuz, kocanıza verdiğiniz mesaj şu aslında; benim hayatımı umursamadan keyfine baksan da, ben gene eşimi çocuğumu hiçe sayıp, senin her istediğine koşarım. Bir eş kendine şu muameleyi reva gören bir kadına saygı da duymaz, kaybetmekten de korkmaz. Zira size şu hayatta en büyük kötlüğü yapan insanın bile peşinden koşuyorsunuz. Bence oturun düşünün, size babalık yapmayı bile çok gören, hayatta belkide tüm üzüntülerinizin temeli olan adam sizin harika bir evlat olduğunuzu düşünse ne olur? Bunun için şuan hayatınızı güzelleştiren insanları hiçe sayıp emeğinizi, zamanınızı çalıp başkasına yedirmeye değer mi? Bundan sonra babanız sizi para için aradığında diyeceğiniz şey basit aslında, kusura bakma, ben senin gibi yapıp, evladımın rızkını başkalarının keyfine harcamayacağım. Nasıl zamanında beni yok sayıp kendi keyfine ve yaşamına baktıysan şimdi de öyle yap maddi konularda beni yok say ve başının çaresine bak diyeceksin. O baba dediğin adam biraz babaysa zaten şu laftan sonra utanıp senden tek kuruş istemez ve görüşmeye devam eder. Eğer görüşmüyorsa size babalık yapmak için bile menfaat bekleyen bir adamın babalığı hayatta size birşey kazandırmaz. Siz eğer babanızla gerçek bir baba kız ilişkisi kuracaksanız; bunu para vererek değil, para vermeden eteğinizdeki taşları dökerek yaparsınız.

Şunu yapin bunu yapin diyemeyecegim. Maddi yardim yapsaniz da kendi hayatinizi engellemeyecek yardimlar yaparsaniz sizin icin daha iyi olur. Bir tanidigm var, kadinin maaşı 15bin kusurdu. Biyandan kocasi yedi, bi yandan babasi yedi. 10 senede bir ev sahibi olamadilar. Kocasi boşanirken de yoldu bir guzel. Kadin hala kirada cocuguyla, babasina yedirmeye de devam ediyor simdi de ve bu baba da hayirsiz bir babaymiş. İnsan aciyor haline... Yani yardim elbette yapin ama butun hayatinizi mahvetmeyin bunun icin. Sizi cok etkilemeyecek ufak seylere, arada mesela...