Siz yanlıs anladınız gidip geziyorum ediyorum bunda sıkıntı yok zaten ama yattığımda tek olduğumda günüm kötü geçtiğinde oturduğumda hep bunları düşünüyorum E

Size ne kadar teşekkür etsem az sanırım dediklerinizi inanın teker teker uygulayacağım. Anladığınız icin yardımcı olduğunuz icin cok teşekkür ederim. rahatlattınız beni Allah razı olsun sizden

Size ne kadar teşekkür etsem az böyle seyleri duymaya ihtiyacım var çünkü nasıl bir yol izlemem gerektiğini sanırım bilmiyorum cok cok sağolun yardımınız icin

İnşallah geçer P

O zaman hastasindir. Bir sekilde psikolog lazim biz burdan bisey yapamayız yuksek ihtimal arkadaslarda yapamayabilir. Gerci forumda bikac psikolog vardi ama bilmiyorum belki onlarin yardimi dokunur.

Aynılarını ergenlikte yaşamistim intihar düşuncesi, anneye asilik. şimdi hepsi géctı bitti hamd olsun. Senınde geçer inssllah Ama zamanla geçıyor büyüdükçe!!

Benim düşüncem şu;bu yaşta aldığın fazla sorumluluk ve olaylardan dolayı ruhun yıpranmış, erken yaşta olgunlaşmak zorunda bırakıldın tahminimce ve sürekli depresyon halindesin, kendini motive et ve ruhunu dinlendir, bu normal yatıp kalkmakla geçecek bir şey zaten değil o yazdıklarını da bir bir yırtmanı ve hayatında basit ama güzel değişiklikler yapmanı öneririm.

Zaten gece çalışıyorum uyku düzeni sıfır. Sanırım psikologla görüşmek tek çarem kuzucugum dediginizde bile o kadar mutlu oldum ki anlatamam, ki böyle şeylerde eksiklik yaşayan biri de değilim

yapman gereken her şeyi ama her şeyi başka yapmaya başlamak. hergün sabah 10 da kalkıyorsan 9 da kalk. yeni arkadas edin geçici bile olsa yap bunları. hiç giymediğin şeyler giy. normalde kulanmadıgın renklerı kullan bu defalıgına. hayatında bol renk kullan. bol güneşe çık. ekonomik durumun uygunsa tek başına yemege git tek başına kahve içmeye git. birileriylede git yemege. normalde arkadas olmayacagın insnalar bile olsa onlarla zaman geçir. oldugun duygudan çıkmak için hiç yapmadığın şeyleri yapmalısın. bol bol renk kullan hayatında. bol bol sacma bile olsa gülden şeyler izle. ancak bu şekilde biraz toparlamaya başlarsın. arkadaşlar hedef koy faan demiş ama bu durumda ki bir insan hedef koyamaz bu süreçte negatif insanlardan uzak dur, negatif söylemlerden uzak dur, nerede neşe varsa gülen insna varsa oraya yaklaş. aşmaya başladıgını göreceksin

Yasiniz kac? Ayni seyler ergenligimde olmustu. İntihar dusuncesi haric geri kalani hala ara sira hafif dozda yasiyorum.

bu teşekkür edilecek bir şey değil ki canım herkes birbirine yardım etmeli normali zaten bu diğer durum anormal lan kınanması ve karşı çıkılması gereken

Teşekkür ederim yinede size, umarım olurlar E

Olgunum yaşıma göre bu dogru bunu artı olarak da düşünüyorum. Yaptıklarımın düşündüklerimin yanlıs sacma şeyler olduğunun da farkındayım ama engel olamıyorum kendime. O an konuşmaya başlamışsam hemen müzik acıyorum, tv izliyorum bi şeylerle uğraşmaya calısıyorum ama geçiçi yine aynı hale dönüyorum

sadece birazcık üzgünsün. kırgınlığın kendini yanız hissetmen uzun sürdüğü için bu seni umutsuzlaştırmış. hepimiz yaşarız bunu. inan bana tatlım geçecek. negatif enerjini annene yönlendirmezsen kendini daha iyi hissedersin o da ne yapacagını bilememiştir. senin durumunun farkındadır ama o da senin gibi bunu çözemiyordur ama sana çok üzülür. iyi insanlar var bazen karanlık genele hakim olur çoğalır o zaman hiç geçmeyecek zannederiz ama geçmek zorunda. sevgi enerjisi çok güçlüdür iyi insanlar var buna inan. bu gece hayatında bir kez bile görmeyecegi insanlar için dünyanın bir başka yerinde kendini paralayan çabalayan insnalar var. biraz yorulmuşsun gençsinde işin içindne çıkacak olgunlukta değilsin o yüzden biraz ağır gelmiş sana. geçer tamam mı kuzum sakın üzülme yalnız değilsin. sana tavsiyem kendine bir tane yavru kedi al. facebookta ücretsiz sahiplendirme sayfaları var oldugun şehirde bir kedi al o sana karşılıksız ve saf sevgi enerjisi verecek ve seni iyileştirecek

Nasıl anlatsam bilmiyorum yazmaya bile utanıyorum. Günüm kötü geçtigi Zaman daha cok fazlalaşıyor bu durumum. Şöyle anlatayım sürekli durup durup ağlıyorum ortada hiçbir sey yokken olan olayları oturup kendi kendime konuşuyorum sanki biri varda onunla konuşuyormuş gibi. Klasik anne kız kavgaları ediyoruz annemle o kadar sert çıkıyorum ki kadına bir sürü laf söylüyorum ki ben böyle degildim. Eve gitmek istemiyorum tartıstıgımızda baska evde kalmak istiyorum. Sürekli anneme ben gidicem bu evden diyorum ama gidecek yerim yok. Ve sürekli arkadaslarıma, anneme, babama, aileme, sevgilime yazı yazıyorum cünkü intihar ettiğimde onları okusunlar istiyorum. İntihar etmek mi? Evet evet sürekli bunu düşünüyorum sonra diyorum ki babam çalışmazken sırf ben daha iyi yerlere gelebilmek icin çalışan beni okutan annemi nasıl böyle bi acıyla basbasa bırakabilirim? Beni durduranda bu oluyor ama intiharı kafamdan atamıyorum. Kendimi o kadar yalnız, çaresiz mutsuz hissediyorum ki anlatamam bunu. Bana yardım edin terapist psikolog verebilecek durumum yok ne yapabilirim ben yanlıs bir sey yapıp ailemi üzmekten korkuyorum. tavsannn Bi' cinnet her şeyi

Iste hep ergenlik bunlar. Calisiyormussun ne guzel kenara para at biraz ailen hic mi destek olmuyor? Gez dolas yahu. Ben 17-18-19 yaşlarinda hic yoktan herhaftasonu disarda olurdum, farkli sehirlere gittim gunu birlik bile olsa, eve gec geldim, eglendim.. canlan biraz monotonluk insani sıkıyor biyerde. Calis oku cakis oku..

anne kız kavgası klasiktir canım.. ben 6 yıllık evliyim hala annemle ara ara uyuşmadığımız konular olur ve tartışırız.. sonra hemen barışırız tabi... çok büyütme olayları.. kafandan evi terkedeyim intihar falan bunları sil at.. çünkü yaşadığın şeyler doğal ve herkesin başından geçiyor..

yaşın itibari ile bunları yaşaman normal toplum olarak karışık ve zor süreçlerden geçiyoruz. bu geçici bir şey. sen bilgisayar ve telefon ekranlarına iç açıcı resimler koymakla başla inan iyi gelmeye başlayacak. neşeli şeyler izle çok gülen arkadaşlarınla görüş bir süre sorunlu insanlardan soyutla kendini annenle kim haklı kavgasınıda bırak her zaman haklı olmak önemli değildir bazen mutlu olmak önemlidir

Hala sizin gibi insanların oldugunu gördükçe daha da iyi olacağıma inanıyorum Allah herkesi iyi insanlarla karşılaştırsın ve tabi sizi de :) Gecenin hatta sabahın köründe üşenmeyip bana yardım ettiğiniz için çok teşekkür ederim çok tuhaf hissediyorum şuan anlatamam :)

sadece değersiz olduğunu düşünüyorsun olumsuzluklarda uzun sürdüğü için enerjin azalmış. annene kötü davrandığını düşünmek enerjini daha da emiyor ve aşşagı çekiyor. silkinirsen üstünde ki toprağı atarsın. silkin

hayır hasta değilsin. yaşadığın şeyin adı ağır depresyon. sürekli sürekli kaygılı olmaktan mutsuzluğu uzun sürmesinde kaynaklı bir depresyon. aşılanilir bir durum eğer aşmak istersen ama tek başına zorlanırsın. ağır depresyonda psikoloğ olmasa bile mutlaka birinden yardım almalısın.

Huzurlu degilsindir.. İstediğin bazı şeyler olmuyordur... Sende durup durup bunları düşünerek canını sıkıyorsundur...

Bu sıralar problemler mi yaşadın o yüzden de mutsuz hissedebilirsin kendini.. Hiçbirşeyi kafaya takmaya degmez. Hayatında şükredebileceğin birçok şey vardır eminim. Bunun için şükret ve Allaha dua et, intihar düşüncesii çok çok çok çok yanlış ve saçma birşey... Bu düşünceyle aklının çelinmesine izin verme her sıkıntılı anında dua et bak göreceksin nasıl ferahlıyorsun. Ve Allah da sana güzel kapılar açar sıkıntını unutur gidersin. Boş durma okulun varsa 4 elle sarıl bitir. Kendin için birşeyler yap..

güzel şeylere bak için açılsın

Teşekkür ederim öneriniz icin mutlaka deneyeceğim

Geçicek ablacım. dua et bol bol

Teşekkür ederim

Belki de her şey yolunda olmasına rağmen hayata seni bağlayan bir sebebin yoktur. Eğer öyleyse kendine hedefler koy ve onları gerçekleştirmek için uyan sabahları. Bunun yanında hissettiklerini yaz her gün. Bana da psikologum önerdi. İnan insan yazınca hafifliyor.

Sanırsam uyku sorunu da yapıyordur sende bu, bu tarz değil ama beni de takıntılı hale sokan bir durum yaşadım ve destek almadan geçmiyor kuzucuğum emin ol o yüzden arkadaşların dediği gibi psikolog yardımı al ilaç vs veriyorlar ama yok istemem diyorsan beynini yor spor yap aktivitelerde bulun beynini öyle güzel yor ki düşünmeye vaktin kalmasın.

Bence ergenlik senin sorunun. Profil fotoğrafın bak ne guzel git ucuzda olsa kendine bir motosiklet al yükle motorunu gez biraz. Çalismiyorsan calis evde otur otur delirmisindir tabiki

hemen hemen hepimizin belirli zamanlarda yaşadığı bir şey bu çünkü yaşam koşulları hakettiğimiz gibi yaşamamızı engelliyor. daha başka biri olmak koşullarla sınırlıdır senin daha zeki olmanla falan ilgili değil bu yüzden yaşadıklarından kendini sorumlu tutma. kaç yaşındasın tatlım?