kendini soyutlama, sosyalleş emin ol çok iyi gelecek perdono pero no olvido forgive but don't forget Anneler

Beni küçümseyen, saygısız bir sevgiliyle evleneceğime ömür boyu bekar kalmayı tercih ederim ki o yolda ilerliyorum ve çok mutluyum. Sürekli arkadaşımi yok, mutsuzum diyerek negatif enerji ile etrafta dolaşmıyorum sevdiğim ve motive olduğum işlerle ilgileniyorum. İş yoksa geçici süreliğine alanım olmasa dahi geçici işlerde çalışabilirim diyorum. İnanın mutsuz insanların ortak özelliği sürekli yakınmaları ve mutlu olmak için çabalamamalarıdır. Arkadaşlarınızla görüşmemek sizin tercihiniz mi onlar mı istemiyor bilmiyorum ama böyle '' mutsuzum '' diyerek depresyona girersiniz. İletişim kurmaktan, arkadaşlarınızla vakit geçirmekten çekinmeyin. Sevgili, evliliği kendinize şart koymayın. Herkes kötü insanlarla sınanıyor iyisi de kötüsü de sınanıyor hayatın gerçekleri bu.

24 yaş evlilik için erken bir yaş artık tam tadını çıkarma yaşındasın. Elbette üzüleceksin hayal kırıklığına uğradın ama sen adım atmazsan aynı çember etrafında döner durursun. Önceliğin evden dışarı adımını atmak olsun yürüyüşler sana iyi gelecektir. Onu hatırlatan şeyleri etrafından kaldır ve merakına yenilme profiline bakmak sana onu hep hatırlatır. Gözünden uzak tut ki gönlünden de silinmeye başlasın. İş başvurularını da bırakma eminim güzel bir iş sana çok iyi gelecek. Aysebende

Aynı hisleri paylaşıyoruz. Kendinizi geliştirecek veya yapmaktan hoşlanacağınız bir uğraş bulun. İnsan boş durunca düşünmekten kafayı yiyor. Mesela ben işaret dili öğrenmeye ve yüksek lisansa başladım. Olayın üzerinden cok zaman geçmiş artık kendinizi düşünmelisiniz. Bu hayatta birincil olan bireyin kendisidir. Stalk yapmayi birakin. Hayatinizdan cikmis birine sakın bakmayin size ne ki ondan. İstediginiz kadar merak edin yine de bakmayacaksiniz. Siz kendi hayatiniza odaklanicaksiniz. Değerli bir bebek olduğunu kendine her zaman hatırlatacak kişi sen olmalisin.

Terapi alın eğer imkanınız varsa. Bende aynı süreç içerisindeyim. Terapistimin de bana ilk dediği şey hayatının merkezinden artık onu al ve kendini koy. Ona verdiğin değeri kendine ver, yatırımı kendine yap. Senin yaşın çok küçük daha birde yolun başındasın. Dilerim çok çok mutlu olursun bundan sonra.

düğünüm bozulmadı ama hemen hemen yaşadıklarımız ve yaşımız bile yakın. Çok güvendiğim biri tarafından terkedildim yoğun bir depresyon yaşadım antidepresan kullanmaya başladım. İyi hissediyorum aslında kafama taktıklarımın ne kadar boş olduğunu farkettim. Şimdi beni gerçekten seven birini hayatıma aldım. Ha o dönemler gezip tozarak hobi edinerek vs. Kafamı dağıtabilir miydim? Asla. Eğer gerçek bir bunalım yaşıyorsan bunların hiçbiri işe yaramaz yarar ise canın sıkkın demektir sadece o kadar. Eğer sana hiçbirşey iyi gelmiyorsa ne yaparsan yap mutlu olamıyorsan kafanı dağıtamıyorsan bir psikiyatriye gitmeni öneririm. Hayatın hakkında daha doğru kararlar verebiliyorsun ve canın acımıyor

Merhaba.. herkese iyi geceler diliyorum. Öncelikle vakit ayırıp, fikirlerini bildiren herkese teşekkür ediyorum. Buraya sık sık bir şeyler yazacağımı düşünüyorum. Şu son 1 yılda hayatımdaki her şey alt üst oldu. Yaklaşık 7 ay önce düğünüm bozuldu. Hala etkisini üzerimden atamadım. İşsizlikle ayrı mücadele ederken bir işe girdim fakat 1 hafta ancak sürdü.. sürekli aşağılanıp, küçümseniyordum. İlişkimde de bu tür sarsıntılar yaşadığım için ve her zaman susan taraf olduğum için kendimi sevmediğimi fark etmiştim. Önceliğim kendimi sevmek, sevildiğimi hissettiğim yerlerde olmak. Şuan yeniden işsiz, evde sürekli karamsar düşüncelerde boğulan 24 yaşında bir genç kızım. Nefes alamıyor gibi hissediyorum. Hayatım kaygılarla dolu. Olumlamalar yaparak ayakta kalmaya çalışıyorum ama bir yere kadar. Özel hayatımda çok ağır psikolojik baskılara maruz kaldığım için zihnimi susturamıyorum. Yarı yolda bırakıldığımı bildiğim halde kendimi onun profilini kontrol ederken buluyorum. Çok kızıyorum. Onun hayatında her şeyin yolunda olduğu düşüncesi beni çok üzüyor. Neden iyiler kaybeder ki diyorum sürekli. Aslında affedememek, mutsuz olmasını dilemekte ayağıma takılan nedenler farkındayım.. ne yapacağıma dair bir inancım yok. Üniversite mezunuyum işsizim, inançsızım, yorgunum. Kimse ile görüşmüyorum. O kadar içime kapandım ki. Hiçbir şeyden zevk almıyorum. Bunun kısa süreli olacağını zannederdim oysa yanılmışım. Düğünüm bozulduğundan beri bu haldeyim. Telefonuma bir tane nasılsın mesajı gelse ertesi gün kendimi soyutluyorum. Arkadaşlarımla daha az görüşüyorum. Çok mutsuzum.

acilen kendinizi silkeleyin. bi kere 24 evlenmek için çok erken bir yaş. ilerde bu düğünün bozulmasının sizin hayrınıza olduğunu anlayacaksınız. ayrıca sizin yaşlarınızda hayat böyle zor oluyor. hepimiz o yaşlarda terkedildik, mahvolduk bittik, parasızdık, ilk iş deneyimlerimiz felaket oluyordu. yani bunlar sadece sizin başınıza gelen talihsizlikler değil. öncelikle düğünü sevgilinizi düşünüp üzülmeyi bırakın. canınız istemese de çıkın arkadaşlarınızı görün yürüyüş yapın havanız değişsin. iş hayatında da karalar bağlamayın; o işyeri ve iş size uygun değilmiş demek ki. denemeye devam edin. bir taraftan da şunu düşünün; iş zaten sıkıcı sinir bozucu birşey olduğu için karşılığında para alıyoruz. iş hayatınızda olanları pek fazla şahsınıza dönük almayın. kendinizi ezdirmeyin ama sevgi sempati dolu bir ortam da beklemeyin. üzülmeye yaşadıklarınıza konu sahibi; inanın hepimiz aynı yollardan geçtik.

Daha yaşın 24 kardeşim üzülme. Bende 29 yaşındayim nişanlıyım nisan atma evresine geldim bir ara. Sakin pes etme. Nasibin ayağına gelir. Allah'tan ümidini kesme.

Bende benzer şeyler yaşadım. zor süreç gerçekten. Dışarı çık, kafana takma, düşünme tavsiyeleri gerçekten iyi niyetli ama saçma... depresyonda bir süreç, bunun bir dönem oldugunu bil ve yaşa.. yaşa ve zamanla alışıyorsun hatta unutuyorsun. Kötü şeyler yaşamışsın ve böyle hissetmen çok normal.. yapabiliyorsan bir uğraş bulmaya çalış, duş al dışarı çık. Bunları yavaş yavaş yapmaya çalış... zamanla düzelicek acın azalıcak, inan bana

Silkelenin, kendinize gelin. Tekrar iş arayın. Arkadaşlarınızla da görüşün. Ayrılmışsınız ucunda ölüm yok ya. Stalk işini de bırakın. Ne hali varsa görsün. Bu hayatta şunu anladım;siz kendinizi sevmezseniz, kimse sizi sevmiyor. Kendinizle barışın, değer verin. Gerekirse terapi alın, bununla ilgili kitaplar okuyun. Kendinizi neye layık görürseniz, hayatta sizi öyle konumlandırıyor. agresifkiz

Calismak cok iyi gelir, is basvurulari yap bence.