Evet konu başlığından da anlayacağınız üzere, gerçekten artık kaldıramıyorum. Şöyle ki ; Öncelikle baştan belirteyim bu bir kaynana, elti işte a, b, c meselesi değil. Umarım ban yemem de gelen bi iki yorumu okuyabilirim. Benim sorunum ne yazık ki işim. İçimi dökücem biraz uzun da bir konu olucak. Yemin ederim ki şu iş hayatı yüzünden 25 imde 50 yaşımda hissediyorum. Hayattan zevk almıyorum. Binbir rezillik ile bu şekilde 4 sene okudum. İlerde hayatım düzgün olacak diye. Çok güzel bir şehirde çok rezil bir şekilde okulumu 4 senede dereceyle bitirmeyi başardım. Niye çünkü hayatım güzel olacak. Naah affedersiniz. İşe girdim. Mesleğimi yapıcam İyi güzel hoş. Ya yaşayanlar vardır umarım beni anlarlar. Ailemin durumu hiç bi zaman iyi olmadı. Hep hep kendimi kurtarmanın peşine düştüm. Çalıştığım iş yerine 3 seneye yakın emek verdim. İşi öğrendim. Özenli çalıştım. Gerektiğinde mesai yaptım, kendime bi şeylerin yarım kalmasını bile yediremiyorum çünkü. Kendi içimde sürekli nası daha iyi olur diye kapışıyorum. Senelerimi bu uğurda harcadım çünkü. Sonrasında bir sürü adam geldi geçti yanımdan, bir çoğuna işi ben öğrettim. Bi çoğu insanların salak saçma egoları yüzünden heba oldu. Bunlar bile psikolojik olarak aşırı hırpaladı beni, ben oturduğu sandalyeye bile alışan arayan bi insanım. Bilimiyorum psikolojik bi rahatsuzlık mı? Mide ağrılarım ülsere kadar çevirdi. Sigarayı artırdım, yumurtalıklarımda poliptik kist oldu vs. Rüyalarımda işi gördüğüm oluyordu artık. Hesap edin. Senin ilk iş yerin zamazingosuna adam akıllı zam alamadım. Komedi bir maaşla çalışıyorum. İş öğrettiğim insanlar benden fazla para kazanıyorlar. Hadi ona da eyvallah dedim. Ben alamıyorum diye yaygara çıkarıcam başım göğe mi erecek onlar alsın bari dedim. Ramdom dedim kendin için ne istiyorsan başkası içinde iste. Herkese yardım ettim, herkesin açıklarını kapadım. Ama öyle olmadı insanlar iyi niyetimi bi güzel kullanmaya başladılar, bunu o kadar sinsice ve organize bi şekilde yaptılar ki. Keşke bu dönen şeyler yüz yüze dönseydi bu kadar üzülmezdim. Sevgili müdürlerim artık bu sene zam isterim diye mi, yoksa öğrenmek istediğim bi program geçmek istediğim bi aşama var onun için mi (3 seneden sonra hakkım olduğunu düşünüyorum, senelerce eşşek gibi çalışmışım. ) İşte bu olmasın istediklerinden mi son dönemde sürekli yoktan yere beni azarlamaya başladılar. Bi aşağıya çekme çabasına girdiler. Okuduğum okulu aşağılamalar vs, çalıştığımız iş görünürde onların mesleği değil. Ustalığa saygım var, ama benim eğitimimi sorgulamaları beni çok yaralıyor. Ki bunlar senelerdir benim "abi" diye hitap ettiğim insanlar. Bak bu konuyu okuyan biri varsa burdan söylüyorum bu hata. Ne abisi anasını satayım. Ne kadar iyi de olsa iş ortamında kimseye böyle hitap etmeyecen. Çok güzel kafanıza çıkarlar yoksa abisi ayağına. Bu gün artık taştığımı hissettim. Dedim dayanamıyorum. Serviste eve gelirken ağlamamak için kendimi çok zor tuttum. Yani 5 kuruş para kazanmak gerçekten böyle bir şey mi arkadaşlar? Düşününce evet her yerde gereksiz var ama bu gereksizlere dayanmam mantıklı mı? Sonra borçlarımı düşündüm. Anne babam ayrı, annemin bi emeklisi bide bernim maaşım. Anlayacağınız hem anneme hem babama yetişmeye çalışıyorum. Kardeşim okuyor. Benim gibi çalışsın bi şeyler gözünde kalsın da istemiyorum. Çok uzun oldu ama biraz ağladım, biraz rahatladım. Şimdi bunca seneden sonra ben istifa etsem, en azından benim kıdem tazminatımı verirler mi? Tecrübeli olan var mı bu konularda? . Buraya kadar okuyanlara teşekkür ederim.

Kendin ayrıldığın ıcın tazminatta sıkıntı cıkarabılırler ayrıca is bulmak, kafana göre ıs bulmak sımdılerde zor. Herseyını hallet oyle ayrıl, ayrılacaksan. Sinirle ani karar verip emeğini hıc etme. Arkandan kimse ne gururluymus demez, tek zararlı cıkan sen olursun

Gidip aık açık konuşmak istiyorum. Ama bu insanlar açık konuşmaktan pek anlamıyolar. Çok güzel tavsiyeler vermişsiniz. Teşekkür ederim.

Zaten bu günden sonra bana ne sorsalar bilmem ben diycem. Bugün müdürüm bana hiç kullanmadığımız bi teknikle neden çalışmadım diye gider ayak fırça çekti İşsizlik maaşı almak için de çıkarılmak gerekiyor değil mi? Bunlar beni çıkarmaz da. İş yapıyorum çünkü.

Zaten insanı o Kucuk oyunlar delirtiyor sizi anlıyorum ben ama, giderseniz emeklerine yag surmus olacaksınız bunu unutmayın

Belki biraz ego yapıyorum ama, bi ameliyat geçirdim bir ay raporluydum o sürede rezil olmuşlardı

İşe dalınca zaman güzel geçiyor da sonrasında işte düşününce sorun

Belki biraz ego yapıyorum ama, bi ameliyat geçirdim bir ay raporluydum o sürede rezil olmuşlardı. Geldim ben toparladım gene. Kısa vadede en azından rezil olurlar yine diye düşünüyorum. Uzun vadede işte ya tazminatımı falan almam lazım, yada iş bulmam lazım. Kafayı yiycem.

İş başvurusunda bulunun başka yerlere. Bulursanız çıkın.

Cikarlar catısıp ısın ıcıne bi de para girince, abilik ablalık kankalık malesef bitiyor. İsinden istifa etme derim ben. Bu insanlara pabuc bırakmak ıcın mı onca sene mucadele edip okudun calıstın didindin?

Böyle durumlarda biraz sert olup burnunuzdan kıl aldırmamanız gerekebilir. Bulunduğunuz ortamı tabii ki en iyi siz bilirsiniz ama iş yerinde altın kural bana göre şudur:"Asla muhtaçlığını hissettirme. Vazgeçilmez olduklarını kimseye düşündürtme."Siz olmazsanız başkası olur"u hissettir."Hep güçlü rolü yapmak zorundayız, yoksa ezerler. İnsanlar böyle maalesef. Arada bir "sinirimi bozmayın, kapıyı çarpar, giderim"modunda olanlara daha çok saygı duyuyorlar. Hele de çalışan, işini iyi yapan biriyseniz. Ama siz ezik durur, ben buradan başka yerde iş bulamam ki"durumunu hissettirirseniz geçmiş olsun. Bir çok iş yerinde çalıştım ve ne zaman kimseyle samimi olmadım, işimi yapıp, soğuk durdum ve haksızlığa anında müdahale ettim ve gerekirse çantamı alıp çıktım;hep saygı duyuldu ve arkamdan koşuldu Ne zaman ezik durdum, her dediklerini yaptım, sınırlarım olmadı, hep haksızlığa uğradım... Bunu başka çalışanlarda da defalarca gözlemledim. Hakkınızı isteyin, gerekirse çıkmayı göze alın. Rızkınızı onlar vermiyor. Allah veriyor...

Niye insanlara işi öğretmek için ve açıklarını kapatmak için çırpunıyorsunuz ki... Ben ilk işe girdiğimde herkes onlardan birşey öğrenirim diye akılları gitti yani. Öğrenmeyeyim diye uğraştılar aksine. Öğrenip ya işi ellerinden alırsam dimi... İşyerinde iyi niyete yer yok... Ezen kazanır maalesef... asfarovski Guru Anneler

Madem sana bu şekilde davranıyolar sende işini aksat, bilmiyorum de, kendini çıkarttırmak için elinden geleni yapma. Kaç senene yazık neden istifa edeceksin ki. Senin hakkını vermiyorlar sonuçta o yüzden sende acıma kendini kovdur hem tazminat al hem isizlik maaşı. Başka iş bulana kadarda en azından az da olsa işsizlik maaşın gelir.

Kendi kafalarına göre istediğim birime başkasını geçirirlerse bu sene başında ben kafayı yerim ama. Psikolojim bozuluyor artık Yüze söyleyenen hiçbi'şey yok. Ama hissedersin bilirsin ya niyetleri öyle. Hareketleri kendi çaplarında oyunları da küçük emareler.

2 haftada bi işi çalışanlar daha iyi çalışıyor görünüyor. İnsanları seviyorum ok, ama çok hakkım yeniyor. Ben onlar gibi olmayı bilmiyorum, ben çalışmayı biliyorum sadece senelerdir. Onunla da elime hauvç geçiyo. Ya keşke azıcık aile desteğim olsa bugün bırakırdım gerçekten. O kadar zoruma gitti ki, sırf azarlamak için beni azarladı ve bunu tamam bırak sen şu an ben dediğin şekilde tekrar yapayım dememe rağmen yaptı.

Sizi kaybetmek istemiyorlarsa, o iş yerine bir katma değeriniz varsa inşaAllah anlarlar. Yeter ki siz güçlü durun. Allah hayırlı kapılar açsın size. Pipet

Belki ben insanları seviyorum diye böyle oluyordur

Aynilarini hatta daha cogunu esim yasadi Ayni grubun icinde ondan haric herkes kendi yolunu ayarladi haksiz yollardan, esime verilecek rütbeye kadar dengeleri dgeistirenler oldu, basardilar da. Ama bu demek degildir ki hep böyle olacak Sen elinden geleni yap gerisini de Yaraticiya birak Inan tek yapman gereken sey bu Gerisini zaten fazlasiyla yapan bir insansin Gün geliyor dengeler degisiyor O zamana kadar güclü ol, evet zor ama bazen sinavin nereden gelecegini bilemiyor insan Icgüdülerine de güven, gercekten birakman gerektini de düsünseydin coktan bir yolunu bulmustun Gün gelir yuvan da olur, cocuklarin da Sadece simdi imkansiz görüyorsun Üc yil sonrani tahmin edemezsin

34 yaşındayım. Ilk iş yerimden dediğin sebeplerle ayrıldım tazminat mi gülerim anca. Işsizlik maaşı almam için yardım edin dedim onu bile yapmadılar. Üstüne kaç iş degistirdim bilmiyorum. Mesleğimi seviyorum ayrıca 4.5 yıl çalıştım ama mesai saatine vursan 7 sene olmuştur yemin ederim. Ama şimdiki aklım olsa orada kalır kimseye iş öğrensin diye kendimi yırtmazdım benden sonra onlar da dikiş tutturamadı ayrıca ama iki taraf da kuyruğu indiremiyor 7 sene olmasına rağmen

Maaş konusunda hakkım yendi, şimdi kıdem konusunda da yenir senelerim çöp edilirse nasıl eyvallah çekerim bilmiyorum. Hepsine ben iş gösteriyorum çünkü. Çalışkan olmak boşmuş ben bunu anladım. Bilmiyorum ya çok umutsuz bakıyorum artık ve daha her şeyin çok başında olduğumu da biliyorum işin kötüsü. Ne evlendim, ne evlenebilirim Çocuk, mocuk hiç saymıyorum bile. Hiç bi şeye hevesim, param yok.

Bu tip seyleri hepimiz yasadik, yasiyoruz da. Is yerinde arkadaslik yok. Dost gibi gorunup zayif yanlarini ogrenip bunu kullanan insanlar bile oluyor. Herkesle sadece merhaba derecesinde olmalisin. Is ogretmeye gelince kimse senden birsey talep etmedikce ogretme, degeri bilinmez. Senden talep edilmeyen seyleri omuzlarina yukleme, kimse madalya vermez. Su gereksiz kisilerin gereksiz yerlere cikmasina gelince, merak etme inmesini de goruyorsun sabredersen. Su zamanda yeni bir is bulmadan cikma derim. Belli ki mutsuzsun ve degerin bilinmiyor. Yavas yavas is arastir eger dayanamiyorsan ancak is bulmadan da gitme. Sesizce isini yap. Butun isi sen yapiyorsan bunu badkadinin ben yaptim diye gostermesine musade etme. Bir de tavsiyem yazili iletisim kullan ki ileride delilin olsun herhangi bir durumda.

Üzüldüm. Bu sistem içinde nasıl mutlu olunur ki. Doğ, büyü, oku, eşek gibi çalış yine de insan "evet oldum ben, şimdi kendim için yaşama vakti" diyebileceği yere bir türlü gelemiyor. İş dünyasında herkes birilerinin üzerine basarak yükselme derdinde. Kesinlikle iş etiği, iş ahlakı denilen şey yok bizim toplum genelinde. Çok öfkeliyim bu düzene. Umarım bi gün emeğinizin karşılığını en güzel şekilde alabilirsiniz.

İşe dalınca zaman güzel geçiyor da sonrasında işte düşününce sorun. Davranışlar sorun. sonanda