Gelecekten bildiriyorum. Psikolojinizi düzeltmeden devam etmeyin. Kasım ayına çok var. 1-2 ay yeterliliğe çalışmak için yeterli. Hiç doktora yokmuş gibi ne yapıyorsanız yapın. Dizi, film, kitap, gezi, altın günü... Kafanız bir rahatlasın. İkilemlerden de kurtulun. Sonbaharda oturun çalışmaya. Ders döneminiz lay lay lom geçtiyse hiç bilmediğiniz konulara arada göz atın. Sonbaharda tekrar yapınca pekişir. Gerekirse psikiyatriye gidip destek alın. Birike birike affedersiniz ama ağzıma etti bu süreç.

Akademik kadro kolay bulunuyor muymuş? Ben bu kısma takıldım açıkçası. 2 küçük çocuğum var. Aynı zamanda beni psikolojik olarak yıpratan, yoğun ve yorucu bir işim var. Yeterlik sınavından üç hafta önce Aralık ayında covid oldum üstelik. Ona rağmen güzel geçti. Sadece şunu biliyorum herhangi bir yerde akademik kadro bulurum, hayat kalitem yükselir, para kazanırım gibi amaçlarla akademik çalışma yapmak insanı yorar. Böyle de olmamalı zaten. Ama ülkemizde ne yazık ki farklı amaçlarla çalışmalar yapılıyor. O yüzden üniversitelerin de oradan mezun olanların da hali ortada. Torpilsiz akademik personel alımı neredeyse hiç yapılmıyor. Tüm bunları gördükçe soğuyorum gerçekten. Neyse ki alanımı seviyorum biraz da deliyim de devam ediyorum. sonanda

Doktoranizi bitirmissiniz aslında batiya doğru gelin madem bulunduhunuz kurum vasifsizsa. Hem değişiklik iyidir. Sizde hem klinik hem hocalık olmuyor mu bazılarında oluyor. Doçentlikten sonra galiba ama dimi. C

Siz yapabildiniz mi? Ben şöyle öz eleştiri yapınca sanırım hayatımdaki hiç ama hicbirsey yaşam bicimim olmadı olamadı. Mesela temizlik mesela cocuguma her gün kitap okumak mesela ders çalışmak ne bileyim mesela sağlıklı beslenme ya da kitap okuma ya da spor vs. Her zaman bunları yaparken oflayip pufluyorum içimden. Ben gerçekten çok tembel biriyim galiba. Hayat bicimim yok benim. Bir ay uysam öbür ay salıyorum. Tavsiyeniz var mı?

Aynen şikayet etsem de bir dönem doktorayı baslatmamistim çok sıkıldım o ara.

Bence nick değiştirerek başlayın... Tombul kedi tanıyorum çok sayıda kanepede yayınlıyorlar yiyip içip gt büyütüyorlar

Heh bence de yani tamam akademisyenlik bir kimlik falan filan ama yani Türkiye'de de bir ekmek kapısı yani. Çünkü dışarda aslında daha iyi paralar kazanacaktim da ben okuyup araştırmayı sevdiğimden akademisyen oldum diyen kişi bir elin parmağını geçmez. Başka alana yonelsem de zor olacak biliyorum. Bu yüzden başladık artık buradan devam edelim modundayim

Bilemedim, gecelerin kara panteri ya da çölün kralı aslan stili bir şey olsun madem

R iyi ya lim4 baglantisi var bizim alanda hep o kullaniliyor ama neden o kullaniliyor anlamadim hic. MissCherryBlossom

Aynen öyle oluyor zaten sağolun

Size en uygun olacak kadro bence üniversitede uzman kadrosu olur. Tavsiyem budur. Bunu bir düşünün. Yoksa akademik kadrolarda da öyle yan gel dizi izle falan olmuyor, sürekli çalışmanız gerekiyor.

Canım gel sarılalım. Şimdi akademik kariyer yapmasak mesela seni ne mutlu eder? Ben doktoraya bu sene başlayacağım inşallah aminnn. 2 çocuğum var. Evet çok yorulacagim ama şöyle düşünüyorum. Cidden farklı türlü bir hayat beni sıkıyor. Bu koşturma telaşı seviyorum. Ama tabi ki yoruluyoruz. Fakat yorulmadan iyi şeyler olmuyor Bir hafta okumasan birşey kaybetmezsin. Biraz dinlen. Sonra hop yeniden daha planlı başka inşallah.

yani kendi adıma biraz önce bir posteri bitirdik, ABDye bir kongreye yolladık. bunun için proje toplantım 13-19 arası aralıklarla sürdü. ama tüm projeyi de bitirdik gibi bir şey zaten. ve fakat onu kapattım ben şimdi kendi işime döndüm, ben asıl kendi işimden para kazanıyorum. bu işten kazandığm parayla gezip tozuyorum. geleceğimi kurtarmaya çalışıyorum. sürekli akademide olsam mobbing görsem predator dergilerde yayın yapıp rektörün damadı olup onla bunla yatıp ya da bir iş yapmayıp yükselenleri görsem çok demoralize olurdum... nasıl sürdürürdüm orası ayı konu. çünkü tr'de kalmak istemezdim herhalde ama ben sadece akademik çalışmayı gerçekten sevdiği için bu işi yapan bir grupla çalışıyorum ortamımı seviyorum, grubu seviyorum, alanı da seviyorum. bu şekilde motive olup çalışabiliyorum. güzel de gidiyor şu anda. bu başkası için öğrenci yetiştirmek olur başkası için daha başka bir şevk olur, zor ama motivasyonu korumak...

Ben bu tükenmişlik durumlarına pek inanmıyorum açıkçası O koşuşturmayı yaşarken hafif bir stres oluyor, neden bu şekilde yaşıyorum diyorsun ama bence 2 gün evde kalsan ne oluyoruz yaa böyle bomboş hayat mı yaşanır dersin. Benim tecrübem nu yönde. yoğunken neyi ne zaman yapsam diye tatlı bir stresim vardı. bir anda bıçak gibi kesildi. mal gibi bomboş kaldım ortada tempoyu kesmek zor değil ama bence gereksiz. Otur otur bakit geçniyor. her allahın günü insan ne yapacağını şaşırıyor saatlerce. Çocuk diyorsunuz ama ben kaliteli zamandan yanayım. sen televizyonun başında o kendi aleminde olduktan sonra aynı mekanda olmanın bir anlamı yok bence. Çalışırken insan dinç okuyor, zihni açık oluyor, üşengeç olmuyor. Ben işe gitmesem. gece 1 saatte yaptığım ev işini koca gün kıçımı kaldırıp yapamam. motive olamam çünkü. o yüzden çalışmıyorken daha fazla vaktim olmuyor benim. bence herkes böyledir.

Cok da olumsuz olmamak lazim

Yeterlilikten sonra bir de tezi var. TİK'i var. Kadro bulması var. Kadro için makalelerden puan toplaması var... kısaca uzunca bir süre zihnin boşalmayacak, rahatlamayacaksin. Nerden mi biliyorum? kendimden M

Bu planlamaya yaparsın da özelde kontenjan yoksa devlette de çok zor olmalı girmek. Yüksek lisans hocan ile konuştun mu hic Çok azimli ve enerjiksin en önemlisi seviyorsun bence bunlar yolun yarısı . push ; dogadostupanda

Ben de öteki tarafa bırakıyorum ve sarılmaya kaynak yapıyorum.

Ahaha yhaa size bayılıyorum. Hemen yapacağım biraz tavsiye de verir misiniz -ekimden önce degistiremeyecegim yazıyor-

Ağzımdaki kahveyi püskürtmek suretiyle bütün akademik karizmamı yerle bir etmiş bulunmaktasın cherry

Çok büyük şans, umarım herşey gönlünüzce olur. Neydi alanınız?

Konu sahibine öğretmenliği tavsiye ederim. Akademide öğretim üyesi olunca evinizden çok işiniz odak noktanız olmalı, eğer ki başarılı olmak istiyorsanız. Yan gel yatı anca prof olduktan sonra emekliliğiniz yaklaşınca yaparsınız. O da devletteyseniz. İleride o rahatlığın da kalacağını sanmıyorum. Talep fazla.

Yaziniz beni huzunlendirdi. Üniversite hazirlik sinifinda akademisyen olacagim dedim. Okulda birsuru projeye katildim, not ortalamami yuksek tuttum, yabanci dil kastim, yuksek lisans yapmak istedigim alanda kendimi hep gelistirdim. Lisanstan mezun oldum 3 ay sonra yuksek lisansa 2. en yuksek puanla girdim. Ders asamasinda projeler, makalaler, 3 saatlik uykuyla derse girmeler, asiri derecede heyecanliydim ve seviyordum. Sira tez asamasina geldiginde ise tam bir fiyaskoydu. Danismanima akademik kariyer yapmak istedigimi belirttim. Bu konu hakkinda konusurken ilanlarin kisiye ozel acildigini, kendilerininde bu sekilde kadroya alindigini alenen beyan etti. Acilan ilanlarda bunu zaten goruyordum ama yinede bir umudum vardı. Bu arada Sinifimda dekanin oglu vardi ve oda akademik olarak ilerleme hedefindeydi. Bu yuzden inancim kalmamisti. Bu arada danismanim bolumumuzde yer alan profesorun eski asistaniydi. Profesörün yazacağı kitabin konusu hakkinda tez yazmami ve arastirmalarimi o profesorlede paylasmami istedi. Konuyu istememe ragmen resmen diretti. Baska alternatifleri dikkate almadi. Tez asamasinda birakmak zorunda kaldim. Bu arada izmirde bilindik bir kurum icin proje hazirliyorduk, ucret verilecek ve projede adimiz yer alacakti. Emeklerimizin ustune coktuler. Ucreti gectim projede adimiz yoktu :) Bu konulari okuyunca kalbim cız ediyor. Su an baska birinin cok istedigi hayali yasiyorsunuz, lutfen birakmayin :)

Aynen Rabbim herkese hayirli kapilar acar insallah.

Dillere yatkınlığım var, öğrenmeyi seviyorum. Lisede yabancı dil seçecekken secemeyen güruhtaydım :/ simdi de zor gelmiyo sıfırdan ogrenmek, sanırım benim de sevdiğim alan bu D

Çok küçük bir şehirde yaşıyorum. Hiçbir şey yok kreşi zor buluyoruz. Şu doktorayı bitirsem önüme güzel kapılar açılacak güzel bir şehre gidebileceğim alanım müsait biliyorum. En azından özel bir üniversitede bile kolaylıkla kadro bulabilirim. Yeterlilik aşamasındayım Kasım'da sinavim var. Ama tükenmişlik yaşıyorum. Sevmiyor da değilim akademik kariyeri. Aksine hep sevmişimdir. Ama yoruldum galiba. benim ne zaman su kafam rahat olacak artık ya. Ne zaman çocuğumla ilgilenirken aklım derste olmayacak. Gönül rahatlığıyla vicdan yapmadan dizi izlicem. Daha en azından 3 yıl var bitirmeye. Kosturmaktan yoruldum. Bıraksam olmaz yani hayat kalitemi yükseltmemin tek şansı devlet olsun özel olsun üniversite kadrosu. Benim herşeyi bırakıp şöyle temiz bir ay full dizi izlemeye ihtiyacım var ama 4 ay kaldı sınava okunacak binlerce sayfa konu var. Ühhüü anne yaaaa A Aylakkadin Bahar, bir insanla gelebilir insana Üyelik İptali tek ayak

Siz sağlıkçı mısınız? Eğer o alandaysanız bol sabır diliyorum. Hemşirelik bölümünde hem çalışıp hem akademik kariyer yapan arkadaşım vardı. Nöbetlerde çok zorlanıyordu. Seridina Guru Anneler

Evet haklısınız, çok teşekkür ederim bunu pek dillendirmek istemiyorum ancak düzenli ve sağlıklı bir iş olmadığında maddi kaygılar maalesef bu sürece ayrılan zamanı baltalıyor. Kadronun olmaması veya olana da girebilmek için net belirli bir zaman diliminin olmaması ya da girememek vs de ayrı yoruyor. Umuyorum ki bana da tez zamanda hayırlı kapılar açılsın

Yeterlilik için gerçekten bir kaç ay yeterli mi alanın her yerinden soru geliyor deniyor. Siz nasıl neye çalıştınız ya da çalışıyorsunuz

Sizi üzmek istemem ama akademik kadro bulmak çok zor birşey. Hele özel okullar çok fazla yayın ister. Özellikle dışarıdan doktora bitirip , akademiye geçmek daha da zordur. Hayatını akademiye adayan araştırma görevlileri bile doktoraları bittikten sonra kadro bulamıyor ve işsiz kalıyor. Ayrıca doktor öğretim üyeliği kadroları için özel alan açıklaması vardır; yayın, tebliğ vb. şartları vardır; ve öğretim üyeliği için hayat boyu her zaman yoğun çalışma söz konusudur. Arkadaşların da belirttiği gibi uzman kadroları dışarıdan başvurular için daha uygun ve sürekli ders çalışma, yayın yapma vb. zorunluluklara tabii değildir, daha rahattır; dersinizi anlatır çıkarsınız.

Doktorayi 2019da bitirdim. Uzerimden dunyanin yuku kalkti. 202de kadrom geldi. Ondan beri prenses modunda yasiyorum cok mutluyum. Her sey cok ama cok guzel. Ama doktora boyunca haftada 4 5 gun gunde 12 saat calisirdim. Inanilmaz bir seydi. Konusmayi unutmustum. O derece. Ama kendimi hep yemek ve tatli ismarlayarak motive ediyordum. Misal dersten once tatli ismarliyordum kendime eve gidip onu hakedecek kadar calisiyordum sonra. Bu esnada da tabi arastirma gorevlisiyim surekli ders de veriyordum. Ama 4 donemde bu kendimi onceden odullendirme sistemiyle bitirdim doktorayi. En sevdiginiz sey ne ise onunla kendinizi motive edin. Disaridan gelmez o motivasyon. Ben kendimi surekli simartirdim ve doktora boyunca da hep cok mutluydum.

Katılıyorum. Hukukçu arkadaşım günde 12 saat çalışarak bitirdi. Benim de benzer süreçti. Benim avantajım şu oldu; ben o zaman devlet memuruydum. Yani halihazırda bir işim vardı. Psikolojik olarak rahattım. Fakat ar. gör. olan arkadaşlar çok zorlandı.

Alanım hala bu konuda bakir. Birçok arkadaş tanıdık dr ogr üyesi olarak en azından özelde kolay iş buldu. D

Akademik gözyaşlarımı şuraya bırakıyor ve size sarılıyorum

Sıkıntı, stres hangi kuruma gitseniz var doğru yani burda olmasam düz memur olsam yine sıkıntılar, dertler bitmeyecekti, bu sefer ordayken de aa keşke akademide mi olsaydım ben araştırmayı seviyodum dicektim. Ben veteriner hekimiyim ve klinik bilimlerde doktoramı aldım, dahiliye uzmanlık alanım. Burdan istifa etsem kendi işimi kurma imkanım da var, yarın öbür gün bi sebepten yolumu akademiyle ayırmaya karar verirsem işsiz kalmam bunu biliyorum. Ama bu yolun sonuna doğru ilerledikçe kalbimden geçenin bu işi burada bu şekilde yapmak olup olmadığına dair sualler ve sorgularla dolu bir halet-i ruhiyeye büründüm. Çünkü gelişemiyorum, olduğum yerdeyim ve bi süre sonra da hep böyle olacak. Mobbing, baskı, hatta ve hatta ülkenin doğusunda bir ilde olmamdan ve buraya batıdan gelmiş olmamdan mütevellit sözlü ve fiziki olmasa da hissettirilen sen farklısın bizden değilsin durumu ile de karşı karşıyayım. Bu da yıpratıyor ve her şeyi bırakasım geliyor. Bi yandan da diyorum ki e bırakıp gittin nolacak, "hahaha bak geldi ve yapamadı, biz zaten istemiyoduk onu, bak işte biz bişey yapmadık gitmesi için kendi isteğiyle gitti" dedirteceğim. Sonra diyorum ki ya ağaç değilsin doçent ve profesör olup mutsuz ve şevksiz olduktan sonra ne anlamı var bu işin? Di mi ama? Çalıştığım yerde imkanlar çok kötü, gelişemiyoruz, yeni bir yöntem, yeni bir metot yok gelişmek için, ödenek kısıtlı veriliyor, e ben burda yükselsem nolacak, burdakiler gibi bişey bilmez kendini tekrar eder halde olmaktansa git kendi işin için çalış çabala diyorum. En azından kendine yorulursun, milletin angaryasıyla uğraşmazsın. Onun ders ücreti, bunun projesi, şunun araştırması, e ben peki? Ben kendime ne zaman yapacağım? Doçent olduktan sonra mı? Ne anladım bu işten. Bilmiyorum. Fazlaca arafta kaldığım vakitlere esirim şuan. hakkımızda hayırlısı.

bizim istatistik vb. derslerimiz R ile veriliyor o yüzden mecburi olarak öğreniyoruz. bizim okulun paralı programlarla ders/proje yapmama gibi bir ilkesi var bütün işlerimizi açık kodlu/ücretsiz programlarla yapıyoruz o yüzden mecburi yapa yapa öğreniyoruz. ben de bir projeyi R ile yapınca hatırlıyorum geçince unutuyorum. sonra tekrar hatırlıyorum.. böyle gidiyor. ders anlatan öyle dışarıya hizmet şeklinde ben duymadım- ama benim programımda hemen herkes bir yandan çalışıyor... yani vakti yok kimsenin kurs düzenlemek için. güzel fikir aslında. D

Sizin gibi düşünüyorum şuan ve bırakmayı istiyorum, kafam hiçbir zaman rahatlamayacak diye. Tamamen farklı bir alana yönelsem mi diye düşünüyorum ama konfor alanı dediğimiz şey beni sıkı sıkıya tutuyor. Ve dediğiniz gibi torpil, üstlerin angarya baskısı, bir ton gereksiz iş, kadro sorunları. Yıldırıyor insanı. Devam etme gücü ve isteği bırakmıyor. Doçent olana kadar rahat yok gibi gözüküyor.

Detaylı açıklamanız için çok teşekkür ediyorum. Özelde ise girmek de cazip geliyor bana kendi alanım icin. Devletteki öğretim görevlisi kadrolarına girebilmem çok zor.

Tabiki öyle ben de öyleyim her an her yerde çalışma makale vs. Ama bunun karamsarlığını hiç yaşamadım diyorsanız ne mutlu size. İnsan en sevdiği yemeği bile üst üste çok yiyince bıkıyor bendeki hal bunun gibi bişey

Akademik prenses olmak cok guzel. Atandim simdi docentlige ugrasiyorum. Yuksek lisans tez ogrencilerim var onlari yonlendiriyorum. Insallah sizin de hayalleriniz gerceklesir.

Insanin yorulunca degil yuregi soguyunca hikayesi biter. Bence odullendirme mekanizmasi kurun ders calismak icin. Yani beyninizin isleme mekanizmasini degistirin. Once odul sonra ders sonra yine odul. 4 donemde doktorayi bitirdim 30 yasimda dr. ogr. uyesi oldum. Cikolata kebap ve san sebastianla gecti gunlerim. Cips bile odul olabilir.

Arkadaşlar utanmasaniz bi yoruldum dedim diye beni akademiden atacaksınız ya durun yavaş hiç siz yorulmadınız mi hiç gaza ihtiyaç duymadınız mi bu nedir ya

Asıl dert o zaman başlıyor. Rahata kavuştuklarını mı sanıyorsunuz?

sevmediğiniz bir şey yapınca, angarya gibi mesela, onu sürdürmek mümkün değil. İnsan ancak sevdiği bir şeyi sürdürebilir. Araştırmayı ve okumayı seven bunu yaşam biçimi haline getirebilir. Yoksa angarya olur. Sağlıklı beslenme de öyle, sevdiğiniz sağlıklı yemekler seçerseniz, o zaman sağlıklı beslenmeyi bir yaşam biçimi haline getirebilirsiniz. Spor da öyle, sevdiğiniz bir spor dalı... Siz belki de şu anda zorlandığınız için, zamanla yarıştığınız için rahat değilsiniz, bakmak zorunda olduğunuz bir evladınız, ilgilenmek zorunda olduğunuz ve aksayan başka işler var, bunalmış olmanız normal. Ancak alanınızı seviyorsanız, araştırmayı okumayı seviyorsanız bu sizin için angarya olmaz. Ne var ki ülkemizde akademi ortam da öyle gül pembe değil maalesef; siz araştırmak istiyorsunuz, verimli çalışmalar yapmak istiyorsunuz ama önünüzde hep anlamsız engeller çıkıyor maalesef. Ne var ki her alanda böyle mücadele gerekiyor. Hakkınızda hayırlısı olsun.

Doktorasını yeni bitirmiş çiçeği burnunda bir Dr. Arş. gör olarak şuan sizinle hemhalim. Dışı seni içi beni yakar misali, çok ama çok yıpratıcı ve zorlayıcı bir süreçten geçtim. Birçok kere istifa edip bırakıp gitmeyi düşündüm ama emek verdim lanet olsun emeklerime diyerekten sürünerek de olsa bu yolu tamamladım. Ama inanın geçiyor, bitiyor. Tünelin ucunda ışık var. Ben hem bifiil çalışıp hem doktora yapıp hem de klinikte hasta bakıp bu süreci tamamladım. Geriye dönüp bakıyorum da ben iyi hunilik olmamışım diyorum. İnsan zorlandığı yerde gelişir. Zorlanmadan maalesef iyi şeyler olmuyor. Biraz dişinizi sıkacaksınız maalesef, yeterlilik için günlük 1 saat ayırıp çalışın bunu düzenli yaparsanız kolay halledersiniz. Hayat kaliteniz için de gerekli bir şey, sonucu fayda sağlayacak, sonunda gelecek iyi günleri düşünün. Motive olmaya çalışın dicem ama biliyorum ki bunu söylemek boşuna olur çünkü motivasyonunuz çoğunlukla düşük seyredebilir ama inanın bu da normal. Ben tez yazarken hiçbir şey yapmadan saatlerce bilgisayar ekranına baktım aval aval. 6 ayda tek bir cümle dahi yazamadım. Kafayı yiyodum, kendimi boğazlayasım geldi. Şahsen ben de keşke akademik kariyere hiç bulaşmamış olsaydım, evlenseydim düz memur olsaydım diye keşkeleniyorum Bu yolda devam etmek istiyo muyum bundan bile emin olamıyorum. Çünkü kıymeti ve değeri bilinmiyo. Sürekli araştırmak, okumak, ilgili meraklı olmak gerekiyor. Akademisyenlik bir yaşam biçimi, bir kimlik. Ama ben her an vazgeçebilirim. Bu süreci geçirmiş biri olarak biraz daha dişinizi sıkmanız gerekecek. Ama çok büyük oranda doktora bittiğinde rahatlayacaksınız emin olun. Güzel günler yakında. Gerekirse psikolojik destek almaktan çekinmeyin, ben psikiyatriste gittim, terapi aldım. Fayda sağladı.

Oh ya rahatlatacaksın diyen biri bu umutla yaşıyorum galiba tünelin sonu yakın ümarim yani

Öyle ama yukarda yazmislar başka alanlarda da başka baskılar sorunlar var hem de belki daha çok. M

Sizi anlıyorum ve çok saygı duyuyorum. Akademik kariyer yapmak bana kalırsa ülkedeki en zor kariyer yollarından biri. Lisans eğitiminden sonra yüksek lisans bana çok zor gelmişti, şimdi sadece tezim kaldı ama konu bile düşünemedim. Hele yabancı kaynaklardan çalışmak çok çok daha zor. Üstelik her şey bittikten sonra elinizde diplomayla oturma riski de var. Ama şöyle düşünün yıllarınızı verdiniz ve sadece 4 ay kaldı, 4 ay sonra büyük bir rahatlama olacak inşallah. Dizi konusunda çalışmıyorsanız günü bölebilirsiniz. Ben aynı zamanda çalışarak yaptığım için zaman yönetimim çok kötü olmuştu, keşke evde olsaydım çalışmasaydım dediğim zamanlar oldu. Çünkü o zaman günde 4-5 saati derslere ayırıp kalan vakti kendimce başka türlü değerlendirebilirdim. Şimdi eve gidiyorum koştur koştur yemek yapıyorum ortalığı topluyorum dersin başına oturuyorum sonra sıkılıyorum kalkıyorum, sonra kendimi zorlayıp yeniden oturuyorum. E yaşım da artık genç değil öyle 20lerinde olduğu gibi değilim... Tek motivasyonum şimdiye kadar verdiğin emekler boşa gitmesin firuze biraz daha kas kendini, demek oldu.

Yaa üzüldüm valla hikayenize ama siz üzülmeyin Allah daha güzel kapılar açsın inşallah. Yok bırakmam ama şu doktorayı bitireyim birkaç yıl ara verecegim doçentlik kaçmıyor ya.

Niye öyle dediniz ya doktor öğretim üyeleri hiç yoruldum demiyor mu ki

İşte onun için devam edin. Hayat sıkışık ken güzel

Çok iyi anlıyorum sizi o psikolojiyi, o sıkışmışlık hissini, şu an konuşurken bile o dönemlerimi yaşıyorum resmen ama inanın dışarıdaki ortamlar da rezalet, elbette alanınıza göre değişir ama ben devam etmediğine sabretmediğine pişman olanlardanım. Dediğim gibi aynı baskıyı ve stresi başka bir alanda da yaşıyorum çünkü ne için bıraktım ki oldum bir süre sonra. Biraz da belki karakter meselesi bilemiyorum insan nereye giderse kafasını da oraya götürüyor sonuçta ama dönem dönem acaba geri mi dönsem dediğim çok oldu fakat bu saatten sonra en baştan aynı yolları yürüyemem nasip değilmiş diyorum artık. Umarım sizin için de kolaylaşır açılır yollar hakkınızda güzeli iyisi neyse o olsun.

Akademik kadroya girince sürekli bir yükselme durumu var. Bilmiyorum bence uzman kadrosu daha rahat. Siz bilirsiniz, hakkınızda hayırlısı olsun. başaracağınıza inanıyorum.

Ah sorma bacım ya hep mi yumurta kapı olur bi insan

Akademiyenim. Doktora bitip ataninca da bu sekilde hayat. Hatta daha da fazlasi. Bunu yasam sekli olarak benimseyebilenlerin yapabilecegi bir is akademisyenlik. Arastirma yapmayi, makale yazmayi, okumayi sevmek gerekiyor. Surekli ogrenmek, kendini gelistirmekdir akademisyenlik. Mesai kavrami yoktur. Hafta sonunda, tatillerde, seyahatte makale okudugumu, makalemi revize edip dergiye gonderdigimi, proje yazdigimi bilirim. Hafta ici derslerden vakit bulamayip erteledigimiz islerimizi geceleri ya da hafta sonlari yapariz biz. Eve gelince de mesaimiz bitmiyor bizim.

Benim de kaygı bozukluğum var bariz bir şekilde. Mezun olana kadar zirveyi gördüm. Neyse ki bitti de azaldı. Tedavi görmedim henüz ama her an hortlayabilir diye gitsem fena olmayacak.

Benim alanımda bana yetmişti. Bizimkiler 2 ay çalışıyor genelde. Ders döneminde bir sürü ders alıyoruz zaten. İki üç tane temel kaynak yetiyor da. Hocaların çalışma alanı sebebiyle özelleşme durumunda ekstra kaynağa yönelme oluyor. . push ; MissCherryBlossom

Çok sağolun. D

Bu yöntemi çok sevdim kesinlikle

Hic dusunemedim açıkçası. Hevesim kırıldı depresif bir moda girdim kotu bir donem gecirdim. Belki dediginiz gibi olabilirdi

o kadroya girmek değil... işe girmek. özelde hiçbir yerde kadroya giremezsiniz her yer sözleşmeli. arkadaşınızın yaptığı şey devletteki öğretim görevlisi kadrosundaki dr. öğretim görevlisi , haftada 12 saat ders karşılığı maaşını hak eder. fazlasına ek ders alır.

Ben de doktorayı bitireyim birkaç yıl ara verecegim doçentlik kaçmıyor ya.

Akademik kariyer içerisindeyim. Bazen "hayatı neden bu kadar zorlaştırdım?" diyorum kendi kendime. Öğrenmeyi ve öğretmeyi çok sevsem de tükenmişlik yaşıyorum. Bir de mobbinge uğruyorum ve elimden birşey gelmiyor.

Ne desem bilemedim kelin ilacı olsa başına sürermiş. Ama doktora yeterlilik sınavının etkisiyle ekstra bezmiş olabilirsiniz. Sınav geçse ve kendinizi akademik üretiminize verseniz en azından tatlı bir yorgunluk hissedersiniz gibime geliyor. Yani üç yılınız şu anki kadar kasvetli geçmez bence en azından nefes ala ala yaparsınız, kaldı ki uzatma talebinde de bulunabilirsiniz. Sınavlar insanı sevdiği şeylerden de soğutuyor. Bence mutlaka kendinize iyi gelen bir şeyler yapın, yoksa psikolojiniz çöker. Size ne nefes aldırır, günde bir saat de olsa yapın, bir saat bile olsa dışarı çıkın mesela. Çocuğunuzu bırakabileceğiniz bir yer varsa o esnada sadece ders çalışın başka bir iş yapmayın. Bazen bölüne bölüne tüm günümüz gider, ama bölünmeden-odaklanarak çalıştığımız 2-3 saat tüm güne bedel olur. Öyle bir aralık belirleyin çalışma için de. Seridina Guru Anneler

Bir akademisyen olarak doktora bitince hiç öyle yan gelip yatmıyorsunuz. Okumayı, araştırmayı ve yazmayı hayat biçimi haline getirmeniz lazım.

Benim esim de veteriner hekim. Samsun'dan mezun. Doktora istiyor ama bir yandan klinigi var zor oluyor. Cok zor meslek ama cok da guzel. En masum varliklar onlar. Allah her acidan yardimciniz olsun. dogadostupanda

Yok ya isim tavsiyesi değil ppjjff konuya yönelik

Yazmayayım yazmayayım diyorum ama tutamıyorum kendimi. Başlığa yazanlar beni de boş geçmezseniz sevinirim ben akademik personel olmayı çok istesem de mezun olduğum dönem maddi olarak yoğunlaşabilecek durumda değildim ve özelde çalışmaya başladım. Aynı zamanda kpss çalıştım. Atanırsam maddi gücüm olur ve yükseğe başlayabilirim diye düşündüm ancak hepsini bir arada yapamadım tabi ki. Henüz atanamadım bunda bölümümün kontenjan azlığı ve haftanın 6 günü fiilen çalışmam büyük oranda etkili olsa da maalesef başaramadım ve geçen sene artık yüksek lisansı ertelemek istemediğime kanaat getirip başvurdum ve başladım. Bu sene tez dönemine geçiyorum. Konum çok içime sindi ve mutluyum yani sizlere göre yolun çok çok başındayım ve aşırı geç kalmışlık duygusu yaşıyorum öyle ki bu çalışmalarımı dahi etkiliyor zaman zaman. Önceki sayfalardan birinde arkadaşlardan biri 30 yaşımda dr oldum yazmış ben 28 yaşındayım ve okuyunca yine stres oldum. Bu sene teze endekslenicem + yds çalışıcam inşallah + bir de yarı zamanlı işe başlıyorum henüz atanamadığım için. Ancak umut etmek istiyorum ya, seviyorum okumayı ve bir şeyler üretme çabasını ve de hala nefes alıyorum ben de artık başarmak istiyorum bölümümün özellerde pek kontenjanı yok hatta hiç komtenjanı yok onu da belirteyim. Biraz sevgili günlük tadında oldu ama mazur görün

Yıllar önce birebir aynı düşüncelerle ya kafam hiç mi rahat olmayacak diyerek akademik kariyeri bıraktım... Şimdi yaptığım iş daha beter, ilerlemek için sürekli baskı stres altında dediğiniz gibi dizi izlerken bile yazılarımı tamamlasam keşke diye düşündüğüm bir hayat yaşıyorum maalesef. Evden çalıştığım için mesai saati kavramı yok gece gündüz bilgisayar başındayım. Hiçbir şey düşünmeden kahve içmeyi bile çok özledim ama sanırım en son üniversite öğrencisiyken sınavların olmadığı laylaylom dönemlerde yapabildim onu... Yani akademik olsun olmasın başka yerlerde ve şekillerde de var o psikolojik baskı eğer ilerlemek istiyorsanız. Hoş benim akademik kariyeri terk etme sebebim biraz da acıma yetime şeklinde davranan üstler ve bir de torpil meseleleri idi hala var mı bilmiyorum ama burada da aynısının laciverti olan sadece unvanı değişik başka tipler var... Çoğu zaman keşke dişimi sıkıp devam etseydim diyorum çünkü dediğim gibi suyun bu yakası da benim için farklı olmadı yani. Umarım her şey gönlünüzce olur

Rahata kavusmasa bile insan ara verebilir sonuçta doçentlik hemen olmasına gerek yok yıllarca Dr ogr üyesi olarak kalan birçok hoca takiyorum. Ayrıca üniversite kadrolarına girişteki zorluk sebebiyle özel üni istiyorum aslında özelde de uzmanlık ya da öğretim görevlisi yoktur muhtemelen.

Sıfırdan Almanca mi siz baya idealistsiniz

Yaaa çok sevindim vallahi ben de prenses olacağım bi gün düşüncesi bile kafamın ağrısını alıyor sonanda

Baska okullara gecemez miydiniz? Daha dogudaki okullara? Ben de Izmir'de okudum ve oradaki cogu ars gorden ayni seyleri duyuyorum.

Ah şu kafanın içinde taşıdığımız yükler yani yapsak daha az yorulurz inan. Ben de yl yi yeni bitirdim çalışıyor olunca zor oldu doktora nasip ama aynı süreçlerden geçtim ben de yl de.. aylarca nerden başlasam nasıl başlasam diye diye içimde bi sıkıntı, omzumda o yükle işe gittim, hobilerimle ilgilendim, dizi izledim vs. Ama tad alabildin mi desen? Yani vasat.. son 4 ay kala bi gqza geldim vitesi artırdım da bitti nihayet, sonra şunu dedim ama böyle gecemi gündümüze katmama, içimde bu sıkıntıyla aylar geçirmeme gerek yokmuş. Zamanında başlasam düzenli ve programlı ilerlesem(her gün 2-3 saat gibi) bir yılda hiç strese girmeden bitermiş. Bunu bilmek sizde işe yarar mı motive eder mi bilmem ama çünkü insan çoğu zaman biliyor bilmesine de iş icraata gelince sonuç yok. Bide çevreme baktım o ara, bunu yapmak isteyip imkanı olmayan onca akranımız var, ayrıcalık farkındasındır hele doktora. Sana getirisi de çok olacakmış aslında motive olman kısmen kolay gibi ama bu sıkışmışlık hissini de biliyorum. Bir yerden başlasan, tünelin ucundaki o ışığı görsen devamı gelir bence, başarılar

1-1,5 senede öğrenilir. İngilizce biliyorsa 1 sene yeterli Almanya'ya gitmek için.

Alanınızı çok sevmeniz lazım. Bir de akademisyenliği sevmeniz lazım. Bunlar da yetmiyor, çok planlı olmanız lazım. Alanınız ne bilmiyorum ama ben iki ayda yeterliliği veremezdim çünkü bütün alana hakim olmanız lazım. Yeterlilik konusunda tez danışmanınız ile sürekli irtibat halinde olun derim. Sürekli bilgi verin ve bilgi alın. İletişiminizi sağlam tutun. Bir de bazı alanlarda olmazsa olmazlar vardır. Onları es geçmeyin. Hatta onlara önceden çalışmaya başlayın derim.

Farkındaysanız sevmediğimi soylemedim aksine ziyadesiyle seviyorum. Her sabah 5te kalkıp çalışacak kadar hem de. Dediğiniz gibi tatilim yok gecem yok gündüzüm yok. Benim ailem de uzakta ve bir çocukla bunları yapmaya çalışıyorum sevmesem yapmam zaten. Başlıktaki gibi sadece gaza gelmeye düşünce kalkmaya ihtiyacım vardı ama insanlar nedense akademiye layık bulamadilar beni. Ppkkhhjj

Benim 2 yl ogrencim 40 yasinda yuksege basladi. 2 cocugun ustune basladilar. Gayet de iyiler. Bu islerin yasi yok bence. Bolumumuzdeki cok yetkin hocalardan biri de 40 yasinda baslamis doktoraya. Profluktan emekli oldu. Yani onemli olan istek bence. Kac kisi de erken baslayip 22 yasinda fln birakiyor istekleri bitince. Lisansin hemen ustune yuksek lisans cok agir geliyor bazilarina.

Insaniz elbet, ara ara benim de nefes almaya ihtiyacim tabi ki oluyor. Ama hangi isi yaparsaniz yapin sevmezseniz o is cekilmez geliyor insana. Akademisyenseniz ogrencilik hayatiniz hic bitmiyor, daha dogrusu ogrenmeyi sevmiyorsaniz bu is insana zulm gibi gelir. Doktora yaparken ogluma annem bakiyordu benim. Annemin işleri oldugunda oglumu laba goturup hem onu oyalayip hem de deney yaptigim cok oldu. Hala da oyle. Gecenin bir yarisi eger bitmediyse isim labda calismaya devam ediyorum, birakip gidemem cunku. Bizler mesela sene icinde derslerden, toplantilardan arastirmalarimiza cok vakit bulamadigimizdan en cok tatillerde calisiriz, tatillerde arastirmalarimiza agirlik veririz. Sizi rahatlatmak isterdim, ama bu is boyle bir iş, uzgunum. Ve ancak severseniz bunlar zulm gelmiyor.

Yapamıyorum ki ya. Kaygı bozukluğu var galiba bende. Halbuki doktora gittim ilaç da kullanıyorum.

Yok yok 2 ay çalışmam 4 ay temiz çalışacağım planlı programlı. Belki 12 saat olmasa bile 8 9 saat. Ama işte bunun süreksiz olduğunu dusunmek karamsarlastiriyordu. Doktorayı bitirince 1 yıl kadar ara vericem kendime kadro ya da iş de bulursam sadece ders anlatımı yaparım. Sonra zaten kariyer yapmaya geri dönmeyi kendim isterim.

Bende kadro bulamam diye özel düşünüyorum. Geçende uzaktan bir arkadaşım aynı alandayiz doktorasını bitirdi özel unide kadroya girdi haftada üç gün sadece ders yükü varmış. Başka da idari falan görev yuklememisler. Yani özel üniversiteler de korkulacak yerler değil bence iş yükü bakımından

Yurtdışı için kasacağım, sıfırdan Almanca öğrenmeye başladım. En azından orda emeklerimin çalıştığımda misliyle karşılığını alırım, burda bizim meslek bitmiş durumda.

R biliyor musunuz bana cok lazim oluyor SPSS bizim alanda gecmiyor maalesef. AYEUM egitimlerine katildim ama pek cozemedim cok karmasik is. Sizin cevrenizde disariya bu hizmeti saglayan var mi? Seridina Guru Anneler

Ya hay Allah razı olsun geleceğe ümitle bakmamı sağladınız ya. Diğerleri az daha konuşursak bırak akademiyi diyecek. Ben seviyorum istiyorum yani sadece biraz yoruldum toparlanirim yarın. Güzel cümlelere ihtiyacım vardı sadece.

uzman kadrosu yok artık o 3 senedir kalktı. "öğretim görevlisi" olabilir o da her fakültede olan bir görev değil. sağlık bilimleri ya da muhasebe filan gibi alanlarda oluyor daha çok.