benim kızımda öyleydi hiç bi iş yaptırmaz arkamdan ağlardı banyoya girerdim oda kapının önünde otururdu. biyerde oda haklı kimse yok yanında benden başka kimseyi grmüyor bende gidersem diye korkuyodu heralde. ben şunu denedim ve sorunu aşmıştık. odadan çoıkıyordum çıkarken hemen gelicem deyip dk sonra geliyodum. amanla süreyi uzatabilirsin zamanla çocuk annem nasılsa gelecek diye beklemeyi öğreniyor. birde ben odada hiçbişey toplamadım sehpada dahil ne zaman bişeye dokunsa o oyuncak değil onun yeri burası derdim şimdi ne evimide ne gittiğimiz biyerde hiç ilgilenmez ev eşyalarıyla. ağlatarak iş yapmayın bence ağladığında bırakın sakinleşince işe dönün. bu hatayı çok yaptım. ağlata ağlata iş yapıyodum aman evim düzenli olsun diye. sonra çocuk huy değiştirmeye başladı mızmız oldu ev süpürürken ağlıyosa bırakıyodum sakinleştirip devam ediyodum yada dans ederek süpüryodum oda beni izliyodu:)yemek yaparken yaptıklarımı anlatıyordum hem o eğlenmiş oluyodu hem ben iş yapmış oluyodum. unutmayın siz ne kadar stresli olursanı çocuğunuzda o kadar huysuz olur. herşey yoluna girecek sabredin... A

Bebegin, istedigini yaptirmak icin aglayarak seni kullanmayi ogrenmis. Bebek bu, herseye aglar zaten. Bu kadar panik olmana gerek yok. Bir de istemedigi birsey olunca, ya da birsey istediginde ciglik atip aglamasina izin verme. Daha dogrusu bunlari yapti diye hemen istedigini yapma. Birak, bagirsin, aglasin o zaman. Sonra gorecek ki bagirmak care degilmis. Simdi biliyor ki o her bagirdiginda, agladiginda ne isterse olacak. Sana birsey soyliyim. Nasil alistirirsan oyle gidiyor. Kuzenimin 6 yasindaki oglu hala sabahlari aglayarak uyanir, ya da geceleri. kuzenim de hemen kosar. Sanirsin bebek uyanmis da ona gidiyor. Koskoca cocuk, artik uyandigini aglayarak gosterme yasini coktan gecmis. Istemedigi birsey oldugunda aglar, annesi hemen yapar. Bebek muamelesi yapiyorlar cocuga. Cocuk da biliyor 2 hik mik dese dedigi olacak. Agliyor, bagiriyor o da. Konusmayi bildigi halde konusma geregi bile duymuyor, bebek gibi agliyor. Kendi cocugun da boyle giderse boyle olabilir yani. Sen davranislarini gozden gecirmedigi surece, "nasilsa bebektir buyuyunce gecer" diye dusunme. Cocuklarin anne babalarini bu sekilde parmaklarinda oynatmalarina karsiyim. Buna izin veren ebeveynler en basta cocuklarina kotuluk yapiyorlar. Ben hicbir zaman kendi anneme babama aglayarak istedigimi yaptirmadim. Cunku aglayinca birsey degismeyecegini en bastan asilamislardi bana. En fazla gidip aglayip aglayip susmusumdur. Bir arkadasin da dedigi gibi, sen otoriteni koru, birak cocuk sana uysun. O sekilde alissin, buyusun. Kolay gelsin, cocogun gercekten zormus.

evet arkadaşımın kızıda asla sohbet ettirmez. çok zor ya

Cnm kendini toplaman lazım.. bak o bebiş büyüyecek bunların hepside geçecek.. unutma bunu, ama sakın sakın eşimi evini ihmal etme.. bilhassa eşini, bebekte boğulun kalmışsınız be canım.. benim 2yıldır falan olmuyor bebeğim, annededeğilim, diğer arkadaşlar zaten çok güzel şeyler yazmışlar, ama bnm tavsiyem çok duygusal sın biraz daha duygularını kontrol etmelisin, bebekler İnan çok akıllı, sen ona her ağladığında koştukta bebişte kırata tabi kullanıyor anneyi,.. Bak bugün sana milat olsun olurmu, kendine ve eşine zaman ayır,, biz bayanlar planlı ve akıllıyızdır.. nasıl deme, sen en iyisini bilirsin, kendini sLmayı bırak.. WOLFROG Ekşiden aynı tadı

canım oncelıkle Allah yardımcın olsun dıyorum.. annelık gercekten cok zor bı olay.. anlattıgına gore esınde pek yardımcı olmuyor bu daha zor... bende 2 kız buyuttum zorluklarım oldu tabıı ama senın anlattıgın kadar olmadı. benım yasım 15 tı kızım dogdugunda ve annem cok yakınımda degıldı.. ben ole kıtap fılan okumadım cocuk buyutmek ıcın.. cocukları zaten cok severım her zaman.. bebegım once gunduz uyur gece uyumazdı bızde zorluk cekerdık ama baktım olmuyor gunduz uykusundan uyandırıp oynatırdım aksam erkenden uyutur rahat ederdım gece agladıgında hastalandıgında vs. esımde yardımcı olurdu.. gec kalmıs sayılmazsın sunu unutma oncelıkle kararlı ol cocuguna bunu hıssettır.. aglayarak senı kullanmasına ızın verme. o bır bebek daha hıc bı seyın farkında deıl,, sen ona uymıcaksın o sana uyacak... planlı calıs.. sunu da deneyebılırsın star tv de super dadı var bak cok faydalı olur sana yardımcı olur onu ızle bence.. cocuklarım buyudugu halde ben bıle ızlıyorum o programı.. sımdıden kolay gelsın sana... benlenaben

artı söylemeyi unuttum hamileyim ikşnciye ve oglum kucagımda ev işlerini yapmaya calısıyorum düşün artık ve benim hiç ama hiç kimsem yok inan cocuk dogalı bir gün bile kimse bakmadı CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

ALLAH yardımcın olsun. Benim de kimsem yoktu doğum yaptığımda. İkiz doğurdum hem de, bebeklerim şuan 14 aylıklar tek başıma 7 ay baktım yavrularıma.. şuan da tekim hamilelikte çok kitap okumuştum, kendim de kuralcı biriyimdir. Baştan itibaren hep bir kural koydum yavrularıma.. Çok uğraştım, gecelerce iki bebeyle sabahlara kadar hiç uyumadım ama hiç yılmadım, vazgeçmedim. Çünkü biliyordum ki yapayalnızdım ve bir kural olmazsa iki bebekle asla bu işin altından çıkamazdım.. Ben de baştan beri hep saatli uyuttum, saatli besledim.. Gece mesela 4 temi beslenecekler hiç aksatmadım o saati,5 temi uyuyacaklar hiç aksatmadım. Uyumak istediler doğal olarak, ben oyaladım hep bir şekilde saatleri gelsin diye. Bir süre sonra baktım ki çalar saat gibi oldular, beslenme saatlerinde tık uyanıyorlardı, besleyip uyutuyordum.. Gündüzleri de akşamları belli saatlerde uyutttum hep onları, ağladılar, zırladılar bu süreçte ama yılmadım, bir şekilde oyaladım onları ve saatleri geldiğinde yaptım herşeyi. Kızım emzik almıyordu başlarda, tam bir ay hiç uyumadım, o attı ben taktım o attı ben taktım ağzına ve bir ay sonunda kızım emziğe alıştı. Bebeklerimi sallamadan uyumaya alıştırdım, bir kere bile ayağıma almadım, odalarına bir mini müzik aleti aldım, sabaha kadar ney müziği ile uyuttum onları doğduklarından beri, bu müzik hem ruhlarını dinlendirdi, hem bu müzikle uyunacağını öğrettti onlara, hala o müzikle uyutuyorum.. Kucağıma az ve öz aldım, uyku rutininde her ağladıklarında almadım yataktan, bekledim, bazı geceler uykuya dalarken 5er dakika ağlattım, ağlaya ağlaya uyudular ve uyumaları gerektiğini öğrendikten sonra ağlamayı kestiler, hatta bazen ikis ibir ağlardı, çekerdim odanın kapısını,5 dakika ağlamalarına izin verirdim, ağlaya ağlaya uyurlardı, bebeğin ağlamasının ona sakıncalı olduğunu düşünmüyorum.. ağlamak bir tepkidir ve bebek ağlamayı da bilmeli, tepkisiz olmamalı, en önemlisi şımartılmamalı. herşeyden önce bebeklerin kişisel gelişimi için gerekli bu. bebeklerim emeklemeye başladıklarında ayağa dikildiklerinde haliyle düştüler ordan burdan, hiç elimle kaldırmadım, kendileri kalksın diye bekledim ve yüzüme bakıp ağlama moduna girince yok bişey yavrum yok bişey dedim ama ellemedim hiç.. ilk başta düşünce ağladılar, sonra düştüklerinde hiç tepki vermeyip kendi kendilerine kalktılar, düştüklerinde bişey olmadığını anladılar ve ağlamayı kestiler. hatta eve birileri geldiğinde bana şaşırıyorlardı hala da şaşırırlar yavrularıma, düşünce ağlamıyorlar çünkü, kalkıp devam ediyorlar oyuna.. kucağıma almıyor muyum tabiki alıyorum ama ağladıklarında değil, sevgimi göstermek için ama onu da tadında yapıyorum ki şımarmasınlar diye. ek gıdaya alışma sürecinde mesela doktorlar aman zorlamayın çocukları yok psikolojisi bozulur yok yemez diyorlardı, hiç dinlemedim. zorla herşeyi yedirdim, kızım tükürüyordu ben tekrar veriyordum,3 ay alışma sürecimiz oldu hiç yılmadım.. iyiki de zorla yedirmişim, şimdi herşeyi yiyorlar.. çocuk meselesi tamamen bir sabır ve inat meselesi.. onlar göründükleri gibi değiller herşeyin farkındalar, o yüzden inatla onların hem kişisel hem fiziksel gelişimi için doğru olanı yapma konusunda ilerlemek lazım. annelik çocuğu gün boyu kucağında tutmakla, ağlatmamakla olmaz, ona faydalı olabilecek tavırları sergilemekle olur.. ben şuan çizdiğim yolun meyvelerini yiyorum çok şükür ve çok memnunum yavrularım 14 aylık oldular ve ben 3. ye hamileyim. inş. onu da öyle yetiştireceğim sen geç kalmışsın bir düzen konusunda bundan sonra nasıl yardımcı olunur sana bilemiyorum ama istersen yine de bir dene yazdıklarımı belki faydası olur Son düzenleyen: Moderatör: 18 Mart 2014

Arkadaşların fikirlerine katılıyorum. Bebeği ağlatmamaya çalışmak diye bişey yok. Bebek bu ağlayacak. Bu şekilde kendine bağımlı yapmışsın, işini göremez olmuşsun. Ve bu sorun gitgide büyüyecek, evliliğine bile yansıyacak. Benim oğlumda çok yaramazdı, ağlardı ama ağlar ağlar susardı. İhtiyaçlarını tabii ki karşılayacaksın bebek bu ve anneye muhtaç ama seni kullanmasına izin vermeyeceksin. Eşinin fikrine katılıyorum kendi kendine vakit geçirebilmeyi öğrenmeli bir çocuk. Herkesin çocuğu kıymetli, kimse çocuğu ağlasın istemez ama sen kendini tamamen çocuğa adamış, herşeyi boşvermişsin olmaz bu böyle. Kendine çeki düzen ver. Çocuklu arkadaşların varsa onlarla görüş, varsa yaşıtlarıyla vakit geçirsin. Gerçi daha küçük ama olsun işe yarayacağını düşünüyorum. Maddi durmunuz nedir bilemiyorum ama kendine bir yardımcı alsan, en azından yarım gün gelse sen çocukla ilgilenirken o da ev işlerini yapar. Seninde üzerinden yük gitmiş olur. Kolay gelsin...

Herkese Merhabalar, Bu ilk konum ve yazip yazmamayi cok dusundum. Sukurler olsun Rabbim nasip etti evlat sahibi olabildik. Benim 10bucuk aylik bir oglum var. O dogmadan once bir suru kitap hatmettim cocuga, annelige ve aileye dair. Fakat dogduktan sonra hic biri uygulamada bi fayda saglamadi Dogumdan sonra cok kisa sure annem yardimci oldu ancak anneannem felcli oldugu icin ona bakmak durumundaydi ve ben hem cocuguma, hem Geri kalan tum islere yetismek durumunda kaldim. Oglum dogdugundan beri bazi saglik sorunlari oldu bu sebeple cok uzerine dustuk. Aglatmamak icin caba sarfettik, her istediginde kucaktaydi vs fakat gittikce hersey zorlasti. Emeklemeye basladi 6aylikken, oturmaya basladi ama hep yaninda olmami istedi. Hicbir is yapamaz oldum. Esim Benim aksime oglumuza aglatarak uyku egitimi, kendi kendine vakit gecirebilmesinin ogretilmesi, zipziba koyarak ev islerinin yapilmasi gerektigini dusunuyor. Bense cok hassasim o agladiginda elim ayagima dolasiyor. Mutfakta hem elimi kesmisligim, hem yakmisligim vardir o zipzipta aglayinca Gece uykusuda, gunduz uykusuda kabus gibi oglumun gunduz cogu zaman 1 kez ve yalnizca 1 saat uyuyor, gece ise 10bucuk aylik ama 8-10kez kalkip emiyor ve genelde 10-11saat uyuyor. Uykuya dalmasi da aksam 10-11arasinda oluyor. Simdi bir yerlerden tutunarak yurumeyede basladi ki devamli dusme tehlikesi geciriyoruz, bu yuzden yine hep pesindeyim sabahtan aksama kadar. Ama dizimde 1,5cm kist var ve yerde oturup onunla oturmaktan agrilarla bogusuyorum. Istahi ve yemek yemesi de hic yok Cesit cesit yemekler yapiyorum ama agzini bile acmiyor, agzi acikken, gulerken vs yemegi verdigimde agliyor, cigliklar atiyor bende vazgeciyorum Surekli ciglik atiyor ya da agliyor ve her istedigini Boyle yaptirmaya calisiyor. Istedigini yapmayincada yikiyor ortaligi Yasitlari olan bebek akrabalarimiz, arkadaslarimiz var, cocugumu kiyaslamak istemiyorum ancak diger bebisler cok farkli. Cocuk doktorumuz huysuz bir bebek diyor, hatta hiperaktivite problemi olabilecegini dusunuyor. Simdi diyeceksiniz ki o Daha bebek nerde bunda dert. Sabah kalkiyoruz ona kahvalti ettiremiyorum, benimde yememe izin vermiyor cogu zaman o uyudugunda ancak oglen yiyebiliyorum. Uyuyana kadar her yeri, dolaplari, cekmeceleri yere indiriyor. O uyudugunda birseyler atistiriyorum ve ortaligi topluyorum. Sonra uyaniyor 1saatte yine Ayni hengame.. Ne bulasik yikayabiliyorum, ne camasir, ne utu.. Yemegi zar zor ciglik kiyamet hazirliyorum. Esime kahvalti hazirlayamaz, aksam ilgilenemez, camasirlarini utuleyemez oldum. Oda surekli bunlardan sikayetci. Aksamda oglum uyur uyumaz bende bayiliyorum. Eslikten yanada bir seyim kalmadi. Oglumla oturma odasinda yatiyoruz esimle odalarimiz da ayri.. Bana evde yemegi yapan cocuga bakan, esi olmus dul kadinlar gibisin diyor. Ama aksamlari yarim saat cocuguyla komsu cocugu gibi oynayip birakiyor. Biraz bakmasini Rica etsemde cocugu atiyor basindan, oda bunalip agliyor, aglayincada Ben isi gucu birakip yine bakiyorum cocuguma. 10bucuk aydir Sicak yemegi, cayi, uykuyu, utulu kiyafet giymeyi, kendime bakmayi unuttum. Dus bile alamiyorum.. Cocugumu birakacak kimsem yok. 1saat bile kafa tatilim yok. Tum bunlar ustuste gelincede sinirlerim kaldirmiyor. Esime kizip, yasadiklarima uzulup bebegime sesimi yukseltiyorum Onu hic bir sekilde mutlu edemeyip agladikca ne yapacagimi bilemeyip kendime kiziyorum. Devamli kendi isteklerimi bastirip, cogu zaman cok afedersiniz tuvalete bile gidemiyorum Ve hic dinlenip rahatlayamadigimdan stresimi bebegime yansitiyorum. Bundan oturu cok mutsuzum. Ne yapabilirim, anneler siz nasil yonetiyorsunuz her seyi. Yardimlariniza, dualariniza, tavsiyelerinize cok ihtiyacim var. Hepinize tesekkurler.. AL_Omrumu

anne değilim ama sana nasıl büyütüldüğümü anlatırsam belki bir faydam olur... annem altımı temizlermiş karnımı doyururmuş gazımı çıkartırmış ve beni yatağa yatırırmış, etrafıma da yastıklar dizermiş düşmeyim diye, ben ağlarmışım kapıyı aralayıp bakarmış ama sadece düştümmü diye kontrol etmek için. ağlamaya devam etsede kapıyı kapatıp gidermiş ev işine. :) neden böyle yapıyodun diye sordum birde ilk çocugum yani düşün :) şımarma diye dedi, karnın toksa altın temizse şımarıklığına ağlıyosundur bebekler böyle alıştırılır derdi, sevgisini de ihmal etmezmiş. herşey ölçüsündeymiş. şimdi beni iyi ki öyle yetiştirmiş diyorumm çok minettarım ona. sen de kendini boş yere hırpalıyosun, eşine de sana da yazık. kendine zindan etmişsin hayatı, ileri de eşininde psikolojisi bozulur, seninki iyice fenalaşır o evde allah korusun huzur kalmaz bebeğin de huzuru olmaz. bırak ağlasın allah aşkına bebek o, tut kendini. koy yürütecine. her ağladığında da ilgilenmemelisin bence. Yavrukusun annesi Olgunlasmayi uman ham

Rica ederim :) Eminimki siz bu durumu fark ettiyseniz her şeyde yoluna girecektir biraz çabayla :) Oğlunuzda gerçekten zormuş sizede yazık ama büyüyecek elbette :/ . push ;

sizin yazdıklarını görünce annemi anladım.. bende mızmız bir bebekmişim. birde ilk çocuğum üstüme titrerlermiş... ağlamamada izin vermezlermiş. ne deli etmişim onu ve babamı... şimdi bebişim olduğunda o huyu bana benzemesin diye çok dua ediyorum... H

Selam öncelikle ben etrafımdaki bebekli kadınlardan pay biçerek diyebilirimki cocugun yeme ve uyku düzeni tamamen anneyle ilgili çocukla oturup ilgilenmeliisn ama ocakta yemeğin varken değil yada bir ayagında agda bezı yapısıkken degıl hakketten kafan rahatken ote yandan bu kadar yaramaz olabılırmı dıye dusundum 1 yasında cunku suanda onu dusmesinden filan korursun ama 3 yasına geldıgınde ne olacak peki? daha cok ılgı ısteyecek konusacak biraz bir takım seylerı yoluna koymalısınız bebegın uyku duzenı olusmalı her gun aynı saatte uyumalı gec yatmamalı sık sık dısarı cıkmalısınız ne bılım sızın bu anlattıgını ben sadece bebegım dogdugu ılk 1 ay yasadım klozete cocugumla oturdugumu ooo cok bılırım yani hayatımdada ilk kucagıma aldıgım bebek oglumdur ustelık bılemedım sızdemı hata var acaba?

Neolurbisabah, Ne guzel bir imkaniniz olmus kardesinizi buyutmussunuz. Ben tek cocugum ve kucuk yasli kuzenim, yegenim ya da onlarin cocuklari olmadi etrafimda ilgilenebilecegim. Oglum simdiden disarilarda agliyor benim yanlis tutumum yuzunden umarim duzeltebilirim, tesekkurler.

Eşinizin tavrı da yanlış sizinki de. Günlük bir saat sevmeyle çocuğa babalık sevgisini nasıl aşılayacak eşiniz? Siz de böyle davranmaya devam ederseniz o çocuk çok yaramaz ve size bağımlı olur. Bir an önce kontrolü sağlamalısınız P

Kendine 5 dakika da olsa zaman ayır. Koy bebişi beşiğine, ağlasın parçalasın kendini ölmez. Sen git duş al dişlerini fırçala, ne bileyim birşeyler yap kendin için. Dışarı çıkıyor musunuz bilmiyorum ama hergün kar kış demeden dışarı çıkın beraber. Bebeklerin temiz havaya ihtiyacı var. Belki uyur bile dışarıda. Ev işlerini çok dert etme. Kocanı susturacak kadar yapsan yeter. Ütüsü, yemeği vs... Benim evimi yeri gelir pislik götürür. Eşim de söylenir. Elimden geleni yaparım. Olmuyorsa yapacak birşey yok. Senin stresin çocuğuda etkiler. Bebekten önce kendini rahatlatmaya çalış. O da rahatlayacaktır emin ol. iPhone 'den Kadınlar Kulübü aracılığı ile gönderildi

bebeğinle o kadar ilgilenirsen sana bağımlı olur. arkadaşım senin gibiydi şimdi kızı 5 yaşında tek başına ne yemek yiyor ne uyuyor. ama kreşte çok güzel hem kendi yemeğini yiyip hem uyuyuormuş. ben ondan ders aldım. kızım maşallah tek başına oynar, ben yemek yaparken mama sandalyesinde oturur dışarıyı izler, evde oda oda dolaşır bazen bulamıyorum hangi odada olduğunu, odasını 6 aylıkken ayırdım. çocuk bu düşe kalka büyüyecek, düşe acıya öğrenecek. benim kızım çay bardaklarına hücum ederdi bir kere eline verdim eli yandı bir daha temkinli davranıyor. şimdi böyle alıştırırsan başa çıkamazsın. tuvalete bile gidemiyorum ne demek. 2. çocuk olursa ne yapacaksın. H

Öyle demeyin siz çok iyi kalpli birisiniz ve çok kutsalsınız. Sadece kendinizi çocugunuza adamışsınız ve kendinizi unutmuşsunuz tüm dünyanız o olmuş ve birazda zor bir bebek olunca kopma noktasına gelmişsiniz. Oğlunuza karşı sogukkanlı olmaya calısın tek aglayan bebek o değil veya tek huysuzlanan böyle düşünün alışacaktır bir süre sonra umursamayın yani. Eşinizde şikayetçi anlaşılan o da haklı bir yandan çünkü sizin açınızdan bakamıyor çünkü o bir erkek :/ Biraz eşinizle ilgilenin dışarıya çıkın bebişi birilerine bırakın kuzenlerinize falan kendi halinde ögrenir belki

benin cocugumda birebir aynı tamamen aynı seyleri yasıyoruz ama ben bukadar büyük sorun varmıs gibi algılamıyorum evet benim komsularımın da aksama kadar uyanmayan ne versen yiyen cocukları var ama nihayetinde bunlar bebek kenara koy seyret olmuyor hiç senin gibi olmamıstım sasırdım bide yaptıgın en büyük hata esinle yatakları ayırmak neden böyle bisey yaptınki bebek uyudugunda kendi yatagına dönebilirsin benimki de bin defa uyanıp emiyo kalkıp emzirip geri yerime dönyorm kendini bukadar bırakma nekadar kötü durumda oldugunu düşünsende unutma herkes oyle büyütüyo bebişlerini A