Sağlıklı nasıl yürütülebilir ki:) % 85 iletişimsizlik evlilikler içerisinde. Yada ben hep öylelerine denk geldim:) G

İnsan geçmişini özlemek iyi bende özlüyorum fakat geriye donemeyiz o geçmişte kaldı geleceğe bakıyorum artık. Kızım var en önemlisi o:)

hamilelik depresyonu, lohusa depresyonu, ergenlik depresyonu, hayat depresyonu hepsi benden sorulur, kendimden bıktım yeminle

kaç yaşındasınız? kendi adıma hep rahat bir öğrenci oldum, ailemden uzakta kendi evimde yiyip içip gezerek rahat bir bölüm bitirdim, her şeyi ağırdan aldım, sevgilimle birlikteliğimizin 5. yılında evlendim, evliliğimiz 7. yılında anne oldum, çok gezdim, çok yedim, çok içtim, ama yine de keşkelerim bitmedi, şimdi yaş oldu 35, diyorum ki keşke 20 yaşımda şunu da yapsaymışım, bungee jumping yapamadım mesela, şimdi tansiyonum var yapamam muhtemelen, güney afrikaya gidemedim ne zaman gidebilirim bilmiyorum, hayatımda motosiklet kullanmadım mesela, şimdi çocukla o da zor, liste uzar gider. yani o keşkeler bitmiyor, insan hiçbir şeye doymuyor. ha ben aramıyorum diyenler var ama bu şunun gibi, hayatında hiç çikolata yememiş bir insanın canı çikolata ister mi...

bir arkadaş içini dökmüş de konu o yüzden güncel oldu tekrar geçti geçti hepsi geçti not: hala içesim var :) o geçmiyo :)

güzel olan her şeye dönüp baktığımda hüsranla karşılaşıyorum.. aynaya bakınca iğrenç bir şey görüyorum.. eski halimi, belki de evlenmeden önceki zamanlarımı özlüyorum çünkü her şeyi o zaman değiştirebilirdim. şuan değiştiremem.. hayatımı aşk üzerine kurmaktansa mantık üzerine kursaydım bunlar olmayacaktı belki de..

Merhabalar, Hayatımdaki her şeyden şikayet ettim yıllarca. Şimdi ise hayatımı ne kadar boş yaşadığımı farkediyorum. Şöyle: İyi ve disiplinli bir öğrenci oldum. İyi bir lise için uğraştım, kazandım. İyi bir üniversite için iyi bir meslek için uğraştım, kazandım. İyi bir işim oldu, iyi paralar kazandım. İyi bir eşim oldu. Çok mutlu olduğum zamanlar oldu. Çok yoğun bir sektörde olduğum için haftasonu dahil çalışmam gerekiyordu. Bu yüzden sürekli şikayet ediyordum. Yıllarca okul yüzünden şikayet ettim, günde 5-6 saat yol gidip geliyordum. Sürekli birilerine aşık olup kendime dert edinirdim. Sonunda evlendim, sonra eşimi kendime dert edindim, onun mesleği benim mesleğim yüzünden görüşmüyorduk nerdeyse.. Çoğu zaman sabah o gelirdi, ben evden çıkardım.. Ben geldiğimde o çıkardı.. Polis olduğu için geceye gittiklerinde böyle oluyordu.. Haftasonu da sürekli çalıştığımız için görüşemiyorduk ve yine şikayet ediyordum.. Şimdi ne mi değişti? Keşke diyorum daha mutlu yaşasaymışım. Keşke daha güzel şeyler biriktirseymişim. O okulu 4-5 yıl sonra bitirseymişim de gezseymişim. 4-5 yıl geç evlenseymişim mesela.. 1.5 aylık bebeğim var.. Onu tabii ki çok seviyorum ama keşke daha çok kıymetini bilseymişim her şeyin.. Kafama esip gezdiğim, kahve sigara keyfi yaptığım, sarhoş olabildiğim hayatımı özlüyorum. Keşke daha çok tadını çıkartsaymışım her şeyin. Çünkü evde durduğum zaman arttıkça eşimle problemler de artıyor. Yani aslında az görüştükçe iyi anlaşıyormuşuz Her şey çok taze kalıyormuş biz farkında olmadan.. Oysa şikayet ettiğim her şey benim için ne kadar keyifliymiş.. Gecelerce uykusuz kalışlarım, projeler, deli gibi içilen kahveler, sigaralar.. Özledim ya.. Dert ettiğim her şeyi çok özlüyorum. Anksiyete yapıyor ilaçlar kullanıyordun, kronik kurdeşen vardı yine psikolojikti falan.. Oysa ne kadar saçmaymış. Her şey ne kadar boşmuş. Sahip olduğum tek güzel ünvan Annelik.. Allaha şükür.. ama.. yine de.. çok yoruldum.. bağıra bağıra ağlamak istiyorum.. eski hayatımı, eski kilomu, eski kıyafetlerimi, eski saçlarımı.. her şeyi yahu.. her şeyi geri istiyorum.. ama o zaman da kızım olmazdı.. hayatta her şeyin bedeli var.. hayatımda yaşadığım her şeyde büyük Keşke'lerim var.. hiç olmadığını sanırdım.. konuşabileceğim kimsem yok.. eşimle de mutlu değilim.. bu yüzden yazdım işte..

o bebek varya o bebek dünyalara degişilmez o özlemler ona feda olsun BBlair Guru Anneler

şöyle düşünün, mesela evli olmayanlar ya da çalışmayanlar da sizin tam aksine hayatı ıskaladığını, boş geçirdiğini düşünüyor. Bu günlerim öylece heba oluyor diyor. yani kısaca insanoğlu içinde bulunduğu durumdan her türlü şikayet eder. Bizler an'ın kıymetini bilmiyoruz;bütün mesele bundan kaynaklanıyor.

öncelikle başınız sağolsun.. ben bazı durumların insanları güçsüzleştirmesini anlayamıyorun. yani evet belli durumlar yaşanır ama insan dibe çöktükten sonra daha da güçlü ayağa kalkar.. mesela ben bir dibe çöküş anında yukarıda depresyon konulu bir yazı yazmışım.. yazdığımı şuan okusam oha saçmalamışım yine derim kesin.. hatırlamıyorum bile.. sizin yaşadığınız ise çok zor bir kayıp.. bu kayıbın dibe çöküşü de maalesef ağır olmuş.. keşke bu dibe çöküşü içinizde yaşasaydınız da kendş hayatınızla ilgili böyle bir kararı almasaydınız. yahut anneniz size ne yaptığının farkında olsaydı. insan her zaman aşık olarak evlenmez. fakat bu tarz evliliklerin devam edebilmesi de neredeyse mucizedir bence. çünkü tamamen şans ve olasılık. insanlar aileleri için evlenmezler önce bunu kabul edin. şuraya gidiyorlar annemi götürmüyorlar diye bir şey yok. anneniz artık kendi hayatını kabullenmek zorunda. o artık eşini kaybetmiş ve kızı evlenmiş bir koca kadın. yalnızlığa ve bu durumun getirdiklerine alışmalı. hayat böyle. aynı şekilde eşinin ailesi de senin anneni her yere taşımak zorunda değil. yine aynı şekilde siz de gittiğiniz her yere onun ailesiyle gitmek zorunda değilsiniz. eğer bu böyle oluyorsa zaten zoraki bir evlilik olduğundan oluyor. aşık ya da sevgi dolu evliliklerde yalnız kalma isteği çok daha fazladır. ama illa bir şey yapılacaksa bu iki taraflı da olacak.. ben eşimin annesine hediye alıyorsam sorun etmiyorsam, ben anneme hediye alırken eşimin yüzü düşemez, hatta düşmez severek yapar. gibi gibi çoğaltılabilir.. yapılması gereken nedir? bence daha dik durun ailesi karşısında. siz zoraki evlendim diyorsunuz ama bir insan sonradan da sevebilir. bunu eşinize anlatın. ailelerden uzak kalın.. zaman geçirin.. sevmeye çalışın.. sevgi de sonradan edinilebilir.. ama anneniz konusunda çok katıyım kusura bakmayın ettiğini buluyor.. insan yavrusuna bunu yapmamalı.. ektiğini biçecek ve bu hayatı böyle kabullenecek.. siz daima onunla olamazsınız.. hem zorla evlendir hem de dakka başı yanında iste.. Z

çare yok ya.. alışacağız..

Geçen senelere özlem var, ve bunun sürmesini istemiyorum çünkü anı yaşıyamıyorum artık

bunların hepsi 1 buçuk ay önce dogum yapmaktan kaynaklı düşünceler. sanki tekrar o günlere donemicekmissiniz hissi. benimde bebegim 5. ayina girdi. yeni yeni bu düşünceleri atıyorum kafamdan. ama hala diyorum eskiden kafamı taktiğim herşey nasil da basitmis. kendimi çok dertli sandığım zamanlarda bile ne kadar sakinmiş hayat.

Sizin su dert yandiginiz hayati yasamak isteyen o kadar cok insan varki. Kariyer diye millet birbrini yihor asgari ucretle ev gecindirmeye calsiiyor, esinden dayak yiyip susup oturuyor, yillarca bebek tedavisi gkrup anne olamiyor, ya da benim gibi evde kaliyor O ozlediginiz hayati unv okuyan bir cogumuz geri de biraktik ozlemle hatirliyoruz. sorumsuzlugu her nadan zevk almayi vs. Sua anda esinizle yasayabilirsiniz bebeis az daha buyusun tatillere cikarsiniz, esinle icersin ne iciyosan.10 yil sonrada su anki anilarini ozleyeceksin

ben kızıma da üzülüyorum ya düşündükçe.. bula bula beni bulmuş yavrum :) umarım ona ihtiyacı olan her şeyi verebilirim.. kendinehas Kadrolu

snglylmzcskn aynı hayatı yasamısız gıbı okudum sımdı cok fazla pısmanlıgım var keske o gunlerıme gerı donebılsem dıyorum... senı cok ıyı anlıyorum eger bı care bulabılırsen bana da soyle :)

Kız senin evde kalışını yerim ya

Keşke demekle bı fayda etmez boşver geleceğe bak bebeğin bı gün anneeee deyişini hayal edin. Bende bunu okuduğumda aynısını düşündüm benim de 1.5 aylık kızım var herşeye rağmen yorgunum.. ama mutluyum.. Keşke dediğimde oldu aklıma gelince.. Şimdi bile uyumak istiyorum

26 yaşındayım.. son cümle iyiydi A

Cnm sen lohusalik depresyonuna girmissin bir piskologla gorussen rahatlarsin bence

Bebeğiniz çok küçük. Lohusa depresyonu falan sanırım. Anneniz veya kv yanınızda mı? Arkadaşlık yapardı size. Artık çalışmayacakmısınız? Eşinizle sorunlar neler? Polis olduğu içim amirler mobing uygulayabiliyor onun işi de sıkıntılı. Stresi eve mi yansıtıyor acaba. Destek olmuyor mu size. Arada çıkın çocukla parkta yürüyüş yapın.

hamilelik de lohusalık da böyle depresyonda geçti.. daha güzel daha mutlu bir annesi olabilirdi ama o geldi beni seçti :) şanssız bir bebeğim var... annem bu hafta gidecek artık.. gitmesi daha iyi zaten, üzülmesin diye rol yapmaktan sıkıldım.. bir polisin eşi olmak özellikle istanbulda çok zor.. işten ayrıldığım için geçinemiyoruz bu yıl tayin istedik.. ufacık yavrucakla doğuya gideceğiz yer bilr belli değil.. nerde ne yaparız? hayatımda istanbul dışında bir yerde yaşamadım.. nasıl adapte olacağız.. bir sürü sorun.. hamileyken çok ilgili değildi eşim.. zaten en zor zamanlarımda darbe vs. oldu.. aylarca gece gitti aralıksız.. hani ay şu gün de eşime naz yapayım demedim.. yemeğini yaptım temizliğimi yaptım ettim.. her şeyimi yaptım.. onun daha zor zamanları var diye.. ama o bana haksızlık edip, istifa ettim diye yapmadığını koymadı.. o günleri unutamıyorum.. aptal saptal ağladığım zamanlar geliyor aklıma.. boşuna bebeğimi üzdüm karnımdayken.. şimdi de kızım kızım diye dolanıyor ortada.. hakkı olmadığını düşünüyorum bazen.. bolluğa ferahlığa alışmışım evet ama zor zamanların da altından kalkabilecek biriyim ben. bize yetememekten korkuyor belki de bilemiyorum.

rica ederim.. umarım hepimiz her şeyi yoluna sokarız :) çıkmazda hissediyorum bazen.. ama bir yol buluyorum işte.. patika da olsa yol yoldur.. G

Üzüldüm. İş stresini eve yansıtan bir koca. O da kendince haklı. Ama siz de sürekli onu düşünerek kendinizi düşündürtmemişsiniz. Oturup bunları eşinizle konuştunuz mu? Tartışmak bile rahatlatıyor insanı. İçindekileri masaya döküyorsun neticede! Siz susarak anlaşılmayı beklemişsiniz olmayınca içinizde birikmiş. Nişanlıyım bende. İnanın çok korkuyorumm evlilikten. Siz evliliğe hazır mı değildiniz acaba? Bebeğinize odaklanın. İnanım çabuk büyüyor bebekler ileride pişman olmayın bebeğimle kaliteli vakit geçiremedim diye. Allah yardımcınız olsun.

mutluysan ne mutlu sana.. daha da mutlu ol inşallah... insan mutluyum diyebildiği sürece her şeye katlanabiliyor..

Eveeeeet bir yeni lohusa depresyonu ile başbaşayız benim de 2 aylık bebeğim var, seni benden başkası anlayamaz. Bebek bakımı zor, zahmetli, üzerine doğumdan çıkmışsın, sarkık bir göbek, fazla kiloların var biliyorum. Etrafındaki insanlar o bebeği senin kadar sakinleştiremiyor, dönüp dolaşıp yine senin kucağına düşüyor biliyorum. Nefes alacak, tuvalete gidecek, güzel bir duş alıp kahve sigara yapacak vaktin kalmadı, balkonda iki şişe bira içip çakırkeyif olamıyorsun. Ben pizza yemeye gideceğim diyerek kapıyı çarpıp çıkamıyorsun. Artık yanında biri olsa bile dışarıda yemek yiyemiyorsun. Çünkü sana muhtaç bir sıpa var. Benim gözlemlediğim bu bebişler çok hızlı büyüyor. Zaman çabuk geçiyor. Saldım ben de. Eski hayatımı değil de yiyemediklerimi içemediklerimi özlüyorum:) vallahi bira içesim var 11 aydır. Rakı sofralarını özledim Bir de ben eski kiloma döndüm, göbeğim bıngıl bıngıl ama yine de eski halime dönmek motive etti beni. İstersen emzirmene mani olmayacak bir diyet listesi için diyetisyene git. Yavaş yavaş hem vücudun, hem kafan toparlanır. Eski pabtolonlara girebilmek, aynada eskiyi görmek insanı baya rahatlatıyor çünkü.

Bu arada bence geçmişe değil hep ileriye bak ve ileriyi özle. Mutlu değilsin esinle çünkü hep geçmişe takılıp kalıyorsun. Bence çok yorulmak, sigara, alkol, uykusuz geceler hiç de özlenecek bi tarafı yok. Pamuk gibi bişey var yanında onu özle :) saç baş kolay iş eski saçını boşver şimdi kendine bi tarz yarat. Ve bebeğini özle. Kocanı sevdiğin her anı aklına getir..

sahip olduklarıma çok şükür elbette.. ama yapmak istediklerim bunlar değilmiş işte.. yanılmışım.. şöyle düşün rotayı çizmişim oynamışım yıllarca.. ama vardığım yerde ben değil, o rotada ilerleyen bir kukla varmış.. ben değilim bu kadın.

yazdiklariniz cok tanidik, ozellikle bu hafta beni de isyan nobetleri yokluyor. cok iyi okullarda okudum, unv son senesi yurtdisinda egitim aldim esimi tanidim orda, evlendim calistim derken hop oglum dogdu, yasadigim ulkede annelik izni 3 sene, aman kimsemiz yok mecbur bakicam derken hop kizim dogdu, baya baya kadrolu anne oldum, esim doktor adami evde bulana ask olsun, suan bile nobette ve yasadigimiz ulkede hicbir akrabamiz vs yok, huniyi takiyorum arada bir ama donusum muhtesem olcak diyorum azcik sabir, kizimi 2-3 yasina getirdigim gibi sahalara doncem diyorum.. demesem aklim gider, kaldiramam bu yuku.. sizde geri donersiniz zamani gelince, kiziniz buyusun bi, calismak guzel sey. kilolari takmayin 9 ayda alinan 1 ayda gitmez dimi. ama nolursa olsun esinizle iyi olun, yinede eslerden fayda var az da olsa. Babylicious İf You Were Melody Which One You Would

merhaba, dönüşünüz için teşekkürler aslında kendimi hep güçlü biri olarak bilirdim sadece arkamda ister istemez bir destek arıyorum o kişi de babamdan sonra annem olabilirdi annemde benim daha cok depresyona girmemem için bu şekilde aracılık etmek istediğini söylese de evliliğimi daha cok kendi korkuları-endişeleri sonucu istediğini biliyorum ve ben o yasımda o ruh haliyle içime sindirmiştim budurumu. ama sizinde soyledıgınız gibi en dogrusu sanırım oncelıkle bunu kendı içimizde yaşamalıydık, annem hayatımla ilgili büyük bir karar aldı, benim adıma ve hayatıma bu kadar mudahale ederek buyuk hata yaptı bende yanlış psikolojiyle 23 yasındaki aklımla ve cehaletle dik durup dogru karar veremedım, boyle bır kararın duzgun mutlu normal bır ruh hali ile karar verılmesi gerekir. şuandaki duruma gelirsek eşimi sevmiyor muyum, seviyorum ıyı bır ınsan sadece ailesine karsı duruş gösteremeyen abisinin ablasının ve annesinin etkisi altında cok cabuk kalıp sadece onların tarafından düşünen, beni anlamaya calışmayıp empati yapamayan biri hep onları savunuyor, eleştiriye asla gelemiyor hemen aslında davranısının ne kadar dogru oldugunu ispata gecmeye calısıyor, ben ne hissediyorum benım acımdan dusunemeyen bırı, bu taktıgım konuyu elbette konuşttum onunla e tabi onunda yanlız oldugu ıcın annesı bu sefer duygu somurusu yapıyor :sen boyle degıldın, kötü kalpli oldun vicdanın benım annemı cagırmayınca rahat edicekmi, sen bize misilleme mi yapıyorsun, böyle mi intikam alacaksın.. vs ben kendimi dinlemekten acaba abartıyor muyum bu durumu dıye dusunmekten alamıyorum fikrini paylaştıgın için tekrar tşler.

allah askına içmenin nesi özlenir sigara içmenin ve kahvenin çokk enteresan özlemlerinz var

Ben lisedeyken hep söve söve giderdim. Bir an önce bitsin artik yeter diye. Ama şu an o kadar özlüyorum ki. Lise anilari, maceralar, çocukça yaramazliklar... Aklıma geldikçe gözlerim doluyor ya cidden çok özledim. Elimde sihirli bir değnek olsa tekrar 15 yaşıma dönerdim ama geçmişe bakarak yol kat edemeyiz ki. Bi 10 yil sonra da bugünleri özleyeceğiz. Bu sekilde düşünün. Biraz daha yaşlanacağız, belki herşey cok degisecek. 10 yıl önce ne güzel bi hayatım vardi diyeceğiz. Bu yüzden en önemlisi içinde bulunduğumuz anı yaşamak.

endişe etmenize sebep olmak istemezdim korkutmak falan da istemezdim ama sonuçta her evlilik başka :) siz sağlıklı yürütüp, sağlıklı iletişim sağlayabilirseniz neden bunları yaşayasınız ki :) bir de ben planlı çocuk sahibi olmadım :) yani özlemlerim bu yüzden biraz daha fazla.. kızımın bir gülüşü yeter :) sadece biraz kötü zamanlar geçiriyorum.. hayatımın her döneminde bir türlü mutlu olmayı ya da tatmin olmayı beceremedim ben.. benden kaynaklı bunlar..

evet en kötüsü de şuanı yaşayamadan sürekli biriken keşkeler silsilesi..

Hissettikleriniz normal. O kadar yogun ogrencilik is hayatindan sonra simdi sadece bebege zaman ayirmaniz gereken bir zamandasiniz. Ama bu gecici bir surec bebeginiz bu yaslari da cok guzel. Ne mutlu ki anne olmussunuz. Evet kolay degil ama bu da hayatin baska bir doneminin bambaska bir guzelligi. Genclige aldanip o zamnal uzasin istiyorsunuz ama ici deyken o zaman diliminde de cok mutlu degildiniz. İnsan hep boyledir. Ozlemek hep var

Ne kadar tanıdık geldi.. keşkelerim benim de arttı son zamanlar geçmişimi özlüyorum, geçen senelere ö B

Hepimiz yaşadik yaşamaya da devam ediyoruz butun bunlari. Onemli olan farkinda olmak. Farkinda olan bi sekilde bulur yolunu. Düzelecek merak etme Bi kaç şeyde resmen kendimi gördüm bu arada. Keşkelerin beni de aydinlatmis oldu bu sayede. Tesekkur ederim.

nım nımm nım :) atarsın bir Zeki Müren plağı :) kurarsın sofranı mezelerini hazırlarsın :) açarsın bir ufak ayran :) nım nım nım :) herkesin özlemleri farklı işte :)

Doğum sonrasi depresyonu yasayanlarin paylasim konusu mu olustursak acaba :) SIFIR MOD %100

4 yıllık evliyim.35 yaşındayım. Çocuğum yok, istemiyorum da olmasını. Daha olmadan ben de aynı şeyleri 'ayran' dahil düşünüyorum Ne zaman konusu açılsa hiç hazır hissetmiyorum kendimi. Her kadına verilmiştir çocuk sahibi olma fikri de çok saçma. Bana verilmemiş demek ki. Evcilim, merhametli ve şefkatliyim, ama en güzel çocuk başkasının çocuğudur fikrindeyim. O hamilelik denilen süreçte hormonların oyunu da eminim berbat bir his, her ay reglde bile birilerini bıçaklayasım geliyor düşün artık beni hamileyken. Bir de sizinki gibi oluşumunda huysuz, olduktan sonra aman çocuğum diye evde dolanırsa benimki sanırım ümüğünü sıkar atarım Burada bir üye var ayrılmış ve sürekli, eşim bekar gibi yaşarken benim hayatımı yaşayamamam canımı çok sıkıyor gibi konular açıyor.2 çocukla ayrılmış. Bunları okudukça zaten soğuk bakan ben iyice buz gibi oluyorum çocuk fikrinden.

Çok normal yaşadıklarınız. Yeni doğum yaptığınız için böyle hissediyorsunuz. Zamanla geçecek. Ben 3 yılda eski halime döndüğümü hissediyorum. Çok kastım kendimi. Önce o kadar yoğun hayattan sonra evde olmak bunalttı. Sonra ise başladım, iş ev çocuk sorumlulugu ağır geldi. Kabullenemedim yeni hayatı. Sonra çocuk kreşe başladı, paylaşımlarımiz arttı. Şimdi çok daha iyiyim. Siz benim kadar beklemeyin toparlanmak için. İçinizde eşinizle ilgili kalan şeyler için onunla sakince konuşmayı deneyin. Yoksa içinizde kalır, daha buyutursunuz. Bir de kendinize zaman ayırmayı ihmal etmeyin.

Herkesin keskeleri var ama artık geriye bakıp üzülme canım hayatın tadına bak derim ömür kısa neden geçmişi düşünüp canını sıkıyor Sun ki bir gün yaşlandığında bunlara bile keşke bu halim olsa dersin geçmişten ders çıkar ama geçmişi yasa demezler biz kadınlar güçlüyüz bu artık hisset boşver keşke leri düşünsene bı çok yaslanacagiz ah eskiden ne harika su icerdik diyeceksin belki de ne güzel yürüdüm diyeceksin boşver salla gitsin kendine de üzme derim eşine gelince inşallah mutlu olursun onunla Bright crystal Balık

Canımmm yapma böyle. Keşke demeyi bırak artık çünkü ilerde keşke çocuğumun bebeklik zamanlarını doya doya yaşasaydım diyeceksin. Keşkeleri at çöpe iyiki de. ne kadar sana söylesemde bende aynıyım. İnşallah sen başarırsın. Bebeğim yok ama kendimi gördüm sizde ve çok yıpratıcı duygular bunlar anlayabiliyorum. Ama sağlıklı bi evladınız var iyiki. İyi bi mesleğiniz var iyiki. Eşinize bağımlı değilsiniz iyiki. Bunları düşün bence..

Evlilik ve çocuk sahibi olmak cok guzel bir sey. Önemli olan iletişimi sağlıklı yürütmek. H Hayat ne garip