Bu noktaya gelmek için gerçekten ömrümden ömür gitti. Okuyabilmek için. Sınavı kazanabilmek için. Ben bana yetmeye çalışıyorumda olmuyo

Herkes yaralarını yazmış. Ancak benim size farklı bir tavsiyem var. Yaralarınızı yanınızda taşımayın. Geçmişte bırakın. Her insan hayatının bir döneminde ya kök aileden, ya eşten, ya işten, ya evlattan sınandı bu hayatta. Hep eksik yönlerinize bakarsanız asla mutluluk yüzü görmezsiniz... Geçmişi geçmişte bırakın. Özellikle konu sahibi biliyorum beni pek sevmiyorsunuz ama iyi niyetle yazıyorum. Hayatı olduğu hali ile kabul edin. Siz ya geçmişle yaşıyorsunuz ya da gündelik sorunları çok büyük sorunlar gibi gözünüzde büyütüyorsunuz. Mutlu olmanın yolu sıkıntılı anı ve insanlardan kalmaktan geçer... Herkese mutlu günler

Abiye gel kiz şöyle, biz seni oldugun gibi seviyoruz Mi-Ok

Ne de güzel ifade etmişsiniz. Çok güçlü bir kadın yapmış aileniz sizi farketmeden. Zor zamanlarmış haklısınız. Ama artık geriye bakmayın. Kendinizi üzmekten başka hiçbir işe yaramaz çünkü. Ne yazık ki dünyaya gelirken ailemizi seçemiyoruz. Halbuki bizi dünyaya getirmek onların seçimi. Ama emin olduğum birşey var ki, siz çok iyi bir anne olacaksınız. Umarım size layık, sizi hak edecek biri çıkar karşınıza en kısa sürede. Gerçekten sevecek, ruhunuzu okşayacak bir adam

Sizin gene iyi, görmemişsiniz. Ben ablama görüyorum da kendime yine görmüyorum. Allahtan deliyim de gülüp geçiyorum sadece

Bende farklı boyutunu yaşadım anlattıklarınızın. Bazen o kadar küçük davranışlar bende Kocaman duygular uyandırır. O kadar ince noktaları kimseye anlatamam bile...

geçmiş gitmiş gideni yanınızda yük taşımayın, işinizi zorlaştırır

Yarım gün çalıştık geçen gün bi amca geldi. Yardımcı olmaya calısırken hem koşturuyorum hem onu dinliyorum hem de işini yapıyorum. Beş bin lira alıyor musun kızım dedi. Eh işte dedim. "Torunlarım var iki yıllık okudular 80 aldı bakalım atanacak inşallah " dedi. "Hiçbirini birbirinden ayırmam takdir teşekkür aldılar mı üç bin beş bin istedikleri telefonu alırım onlara kredi sınırsız hiçbirini de birbirinden ayırmam " dedi ama nasıl güzel anlatıyor durumu da mükemmel değil bi emekli maaşı var. Köyde yasıyor. Ağlamamak için yere bakarak konusuyorum. Bana bakınca torunlarının iş sahibi olmasını diledi sanırım. Tahmin bile edemedim böyle bir sevginin nasıl bir sey olduğunu. Benimkilerde ortaokul zamanlarımda yediklerimi sayarlardı. Evde yokmuşum gibi davranırlardı. Lisede servisi evden erken cıkıp parkta beklerdim. 17 18 yaslarında yüzüme karsı o... dedi ailemden birisi. Yaz tatillerinde çalışırdım yine de iyi davranmalarına sebep olmadı para kazanmam. Bunu yakın zamanda anneme bana böyle böyle dediniz dediğimde parkta oğlanlarla geziyordun dedi. Onun yanlıs olduğunu bilmiyordum. Evde barınamadığım için sokağa cıkınca ister istemez birileri ile muhattap oluyor insan ama asla öyle biri olmadım. Geziyordum çünkü yüzüme gğleni seviyor sanıyordum o zamanlar ama yanlıs hiçbir sey yapmadım. Yaptıgımız tek sey mesajlasmak telefonda konusmak. Çünkü konusmaya paylasmaya hasretim dönüp baktıgımda bunu anlıyorum. Evden cıkıp atanır atanmaz yüzüme gülüp seviyorum diyen bi adamla berbat bi evlilik yaptım. Ayrıldım. Yaş oldu 30 o 70 li yaslardaki amcanın torunlarına duydugu sevgiyi tahmin edip hissedemedim. Çok canım yandı iki gün kendime gelemedim. Yani or... kelimesini ben ağzıma dahi alamazken ailemden duymak o an sadece sustum. Yemin ederim beş parasız okudum bi yerlere geldim ama saf temiz koşulsuz sevginin nasıl bir sey olduğunu yasamadan ölmek istemiyorum cok mutsuzum çok canım yanıyor. Şu tv de dönen masumlar apartmanı dizisi o kadar doğru ki. Sevilmeyen bireylerin kalan hayatları cok kötü geçiyor. Değer görmek sevilmek nasıl bir sey gram bilmiyorum. Pozitif düşünceye olumlamaya inansam da artık yapamıyorum. Çok üzgünüm.

Birine uygulayabileceğiniz en büyük şiddet sevgisizliktir aslında.. Böyle kocaman insan olur, 70 yaşında nine olur. O sevgisizliğim yaraları hep üzerinde olur.. Aileden yana çok sanssizdim diyemem. Ama bende de bir takım eksikler vardı tabi.. Aslında yetişkin olup hayatında bir şeyleri yoluna koyamamış herkesin çocukluğuna gidip ne yanlış diye bakmalı..

Canimm ne hassas kalbin. Var

Evet herkesin travması bambaşka ve her dağın karı kendine ağıe balbazaar wingardium

Herkes iyi bir aileye denk gelmiyor maalesef, ama hayatınız da hep bu yönde devam edecek diye kendinizi şartlandırmayın. Her gecenin bir sabahı vardır. İnşallah bundan sonra size değer verecek insanlarla karşılaşır ve mutlu olursunuz.

Kocaman sarılasım geldi size. Bir söz var, önemli olan çocuk sahibi olmak değil o çocuğu mutlu ve sağlıklı yetiştirebilecek bir ebeveyn olmak diye. O kadar doğru ki. Umarım bundan sonraki hayatınızda gerçekten ve çok sevilirsiniz.

Amin teşekkür ederim F flamefire Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

konu sahibi terapi aliyor musunuz, hic aldiniz mi. yani muhakkak ki konusmak farkinda olmak iyidir, o yuzden buraya yaziyor olusunuz da cok iyi. ama eger ki terapi almiyorsaniz su zamanda buna odaklanip iyilesme surecinizi hizlandirabilirsiniz.

Bende o agzınıza alamadıgınız kelimeyi annemden duydum. Hep ama hep ezildim. Hakaretlere uğradım. Dayaklar yedimm. Kardeşlerimden ayrı tutuldum. Eşim sen üvey olabilirmisin bile dedi. Yaşadıklarım unutamadım. Sizi tebrik ederim okumuşsunuz iş sahıbı olmuşsunuz. O masumlar apartmanını izlerken hep ağlıyorum yaşadıklarım aklıma geliyor. Malesef ailelerimiz biz seçemiyoruz şansımıza bu geldi. Anne kokusunu anne sevgisini varken yanımdayken tadamadım bilmıyorum. Anne kelimesi benim için boşş bi insan içinde bu zor. Ben hasta oldugumda kustum diye dayak bile yerdim. Şimdi eşim iyi ki var o bana gerçekten anne oldu kardeş oldu dost oldu eş oldu. Hastayken çorbamı yapar kusarsam tiksinmeden temizler bir kere of demedi Allahım onu başımdan eksik etmesin. Sizde hepp mutlu olunnn yüzünüz her daim gülsünnn

Bende hiç sevilmedim. Annem çok işkence ederdi bana. Hayatıma da kim girdiyse beni sevsin diye çok fedakarlık yaptım ama olmadı. Arkadaşlarım bir bir evlendi kimse beni evlenmeye değecek kadar çok sevmedi. bu böyle uzar gider

Şu dünyada en sevdiğim şey sarılmak. çok teşekkürler

Sevgi açlığı yaşamadım ama sadece sevgıde yeterlı olmuyor. Sevgıyı hıssettım bende ama ekaikler oldugunu dusunuorum. Bazıları çok şanslı bazılarıda hep hayat mucadelesı. Aılemın durumu olmasına ragmen tek kuruş istemıyorum. Gerek gormuyorum. Ellerı tıtrıyor cunku. Kucukkende oleydı. Hep birikim hep birikim. Ne bıleyım. Travmalarımız çok fazla.

Ne kadar guclu yazmissiniz, hissettim... Üzülmeyin, sevginize layik insanlar ciksin karsiniza. Maalesef hayat bazilarimiz icin cocukken acimasiz olmaya basliyor.

Anlıyorum ben de anlatmıyorum. Ancak burası arada psikolog

Terapi alıyorum ama inanın terapist alanının en iyi eli kolu bağlandı kadının. Yaşadıklarım bunların on katı belki. Ama terapi sayesinde çok toplandığım oldu

Sizi hiç tanımıyorum ama, size sarılıp, iyiki varsınız ve çok değerli bir insansınız demek istedim.

Geriye bakmasam da şimdiki zamanda yasadıklarım bir anda öyle bir geriye götürüyor ki. Tadını bilmediğim bi yemeğin tadını tahmin etmek gibi zor geliyor. Ama önüme bakıyorum olduğunca. Teşekkürler

2 yıldır anne yok abla yok birkaç aydır onların etkisinde kala kala babam yok yaptıklarını yazsam burdan Bağdat'a yol olur. Koskoca aileden bi abim var yanımda... Nine dede sevgisini sadece annemin babası dedemden gördüm o da sınırlıydı.. Onun dışında dışlanan evlatların dışlanan torunlarıydık... Yalnız değilsiniz emin olun. Hatta daha da beterleri var... Tek duam da zaten : Allah beterinden korusun...

Ya böyle sevgisiz büyüyen insanlara bir sarılasım var. Kemikleri kırılana kadar. Bazen diyorum ki aileleri biz seçiyorsak kaderimizi görüp eyvallah diyip dünyaya geliyorsak, salakmışız biz ya...

Çok mutsuz hissettiğimde dedemin sevgisini hatırlamaya calısırım ne olursa olsun onca kötülüğün içinde merhamet eden vicdanlı davranam seven bi o vardı. O okuttu zaten. Allah onu da erken aldı benden.

elinizdekilerin kıymetini bilin, aileniz yada çogumuzun ailelerinde var üç aşagı beş yukarı aynı sıkıntılar. kabul edin onlarında bildiklerini gördüklerini yaşadıklarını başka türlü bilmediklerini. böyle yapınca herşey daha kolay oluyor. dediginiz gibi bu bir kör dügüm aileniz size siz çocuklarınıza. ama elbet bir kırılma anı oluyor.

Çok haklisiniz aileden sevgi göremeyen birey dışarıda arıyor sevgiyi. Annem de adımız çıkmasın diye daraltırdı bizi elalem ne dermiş sonra. Sanırım ona inat ilgi gösterene yöneldim yanlış insanlarla görüştüm. Bitmiyor maalesef 25'inde de birey hata yapabiliyor. Yine de tabi ki akliniza gelir ama mesleğiniz elinizde isterseniz yardim da alabilirsiniz. Çocuk büyütmek herkesin harcı değil gerçekten.

İlk dediğinizi araştıracağım

Evden kovulduğunuzda siz şükredersiniz. Ben edemiyorum

İyi dileğinizi derinden hissettim. Çok teşekkürler

Bazen aileler çocuklarını eve aldıkları koltuk, masa takımı gibi görüp öyle davranıyorlar. Ama bakın saygın bir yere gelmişsiniz, kendinize yetmişsiniz, değerinizi bilmişsiniz. Evet aile sevgisi, şartı insanı ayakta tutan ciddi bir güçtür ama yoksa da zorlamanın manası yok. Siz size yetersiniz.

Size gönüllü ablalık-düzenli huzurevi ziyareti yapmanızı tavsiye ederim. Evde hayvan beslemek de size iyi gelir. Terapi zaten alıyormuşsunuz. İnşallah zamanla kendinizi daha değerli hissedebilirsiniz.

Annem babam gayet iyi ebeveynlerdi ama benim de dede tarafından dedem aklıma geldi torun ded görünce o da 5 para etmez bir varyemezdi 1 TL harçlık vermişliği bayramda seyranda sevindirmişliği yoktur aklıma geldi paraları da mezara götüremedi zaten lakin bana yine bir şey düşmedi