benimde çaloışırkenki tek hayalim sabah geç kalkıp balkonda eşle dostla yapılan bi kahvaltı ve çay keyfiydi... şimdi ise evdeyim tembellik yapacak çok vaktim var ve kendimi birazda işe yaramaz hissediyorum.. özgüvenim zayıfladı kuzum Bu konida

valla ne diyeyim herşeyin yoklugu kötü derler ya aynı öyle olmuş bu durumlardada Kus-Yuvasi SANA MUHTACIM

Valla çok güzel bi yazı, bende şikayet ediyorum zaman zaman çalışmaktan, keşke evde kös kös otursam diyorum, çalışmasam tek stresim evim ve çocuklar olurdu, ama işteki stres hepsine bedel, evdeki işler sıkıntı gibi gelmiyor bana, leydi500 arkadaşımında dediği gibi kocanın durumu yok ortada, koca işte çalışır evde yan gelir yatır, bazen içinden gelir yardım eder ama çoğu zamanda bişey yapmaz, hafta sonu akşama kadar temizlik, yemek aklına ne gelirse ve çocuk, üstüne birde kocamızın istekleri, e buyuran yorulmaz nasıl olsa söylediğini bilir, ah ah işte çok yorulsakta onlarsızda olmuyorki, yinede kıyamıyorum, ama Allah için bazende yardım ediyor işte, kendimizi böyle teselli ediyoruz WomenLove bir

calismakta guzel ev hanimligida. allah hangisini kismet ederse ona razi olmak lazim

Çalışan bayan olmaktan çok mutluyum, tüm zorluklarına rağmen... Çalışmanın bir kadını daha verimli yaptığını ve özgüvenini kazandırdığını düşünüyorum. Tabi maaşı zorla eşi tarafından elinden alınan hemcinslerimi kastetmiyorum, onların psikolojik baskıya maruz kaldıklarını kabul etmek lazım... Çalışan kadın aynı zamanda evinin de ev hanımıdır aslında... Yükü fazla da olsa ben çalışan kadın olmaktan ayrı bir keyif alıyorum. Toplumda insan yetiştirdiğimi, tazecik fidanları hayata kazandırmak, velilerimin sizin sayenizde başarılı, özgüveni olan ve çağdaş düşünceli, Atatürkçü gençlere sahibiz diye güzel temennilerde bulunmaları tüm yorgunluğumu alıyor... Eve çuvallar dolusu evrak ve yazılı kağıdı getirip okumak külfetli de olsa mesleğime aşık bir insan olarak tüm yorgunluklarına değer diyorum... canayakxixn Bir Nefes&Düş

ben yinede ev kadını olmak isterdim...

ev hanımı mı olmak zor yoksa çalışan mı olmak zor sorusuna verilen ev hanımı cevabına sinir oluyorum sanki çalışan kadın ev hanımlığı yapmıyormuş gibi. hem çalışıyor hem yemeğini hem temizliğini vs. yapıyor hayatı koşarak yaşıyor. ev hanımlığı zor evet yatmaktan vakit geçmek bilmediği için olsa gerek. karamelli_turta

Çalışmak gibisi yok gibime geliyor. Hem kendime güvenim, hemde ekonomik özgürlüğüm var. Çalışma koşullarım çok ağır değil bir bayanın yetişebileceği şekilde. Evimede yetişiyorum, dinlenmemede. Çok şükür gezmekten de geri kalmıyorum. Daha ne isteyeyim ki kuzum Bu konida

çalışınca malesef herşey yarım oluyor ne ev nede iş tam bir performans gösterilemiyor :1no2: en azından ben öyleyim lülülülülülü 27Eylul RABBİM SENDEN

Bence doğru bir noktaya değindiniz. Senelerdir çalışmaya alışmış biri için evde kalmak çok zor. Bende 1 sene kadar ara vermiştim çalışma hayatına. Ve kendimi o kadar berbat hissettiğim bir dönem daha hatırlamıyorum. Utanıyordum resmen evde olduğum için. Kendimi işe yaramaz, etkisiz eleman gibi hissediyordum. Onca sene okumuşum ama çalışmıyorum evdeyim. Büyük bir yıkımdı benim için. Lütfen yanlış anlaşılmasın bunlar sadece benim bir dönem hissettiklerimdir. O zaman çoluk çocuk yoktu tabi. Şimdi keşke evde olsamda çocuklarımla ilgilensem, onları okula götürsem, ödevleriyle ilgilensem, evimle ilgilensem diyorum. Ama 2-3 ev hayatından sonra yine böyle düşünürmüyüm bilmiyorum. Off çok kararsız gördüm kendimi yav:tomato:

1 hafta öncesine kadar çalışıyordum ve hep keşke evde olsam ütüm yetişmiyor yemeğim yetişmiyor yığınla çamaşır beni bekliyor deyip duruyordum... ve 1 haftadır evdeyim sıkıntıdan patlamış durumdayım iş bulmak için çabalayıp duruyorum. Çalışmayan arkadaşlara soruyorum allah aşkına nasıl vakit geçiriyorsun ne yapıyorsunuz da akşamı ediyorsunuz diyorum çünkü ben zaman geçiremiyorum eeee parada veren yok evde olunca sıkılıyorum çok bir an önce iş bulmam gerek Yazı hakikaten çok güzel olmuş tam anlamıyla doğru aslında... teşekkürler

kesinlikle doğru bir yazı, doğru bir paylaşım olmuşş, çok çalışmak isteyen, elindede mesleği olan biri olarak söylüyorum.. ama ne yazıkki kocişim izin vermiyor, beni olduğundan fazla kıskandığı için her huyu güsel kocişimin ama bu huyu işte bu huyuu.. çalışan kadın olmak, ben çalışıyordum evlenmeden önce hiçde şikayet etmedim, hep sevdim çalışamyı, ama evlilik ve çalışmak çok zor olsa gerek hiç yaşamadım en güzeli yaşadığın herşeyden bi memnunluk çıkarmaksengözlerimebaksanab

ahh ahh bende nasıl özlüyorum kuzu bi bilsenn yahu şöyle kalkıp sakin sakin kahvaltı yapmayı, o sofrayı acele acele değil canım istediği zaman toplamayıı, yeni yemekler keşfedip saatlerce onlarla uğraşmayı, pazara gidip alışveriş yapmayıı, gündüzleri kişisel bakımımla ilgilenmeyii öyle çok istiyorumkii aahh ahhhhh ama herhalde hiç olmıycakk:1no2: Brave Capricorn Şöyle yapsaydım böyle olmayacaktı diye bir şey

yazı çok güzel. evliliğimin 2 yılında haftada 6, çoğunlukla 7 gün çalıştım. resmi tatilleri iple çekiyodum. herşeyi aceleye getirmekten çok yorulduğum için çalışma hayatıma şimdilik ara verdim. başlarda memnundum ama sıkıcı gelmeye başladı. yakın zamanda yoğun olmayacak bir tempo ile çalışmaya devam edeceğim. bayanlar için en iyisi yarı zamanlı işler gerçekten de. bu meb'de öğretmenlik olur ya da kendi işiniz olur. hem kendimize hem de eve zaman ayırabiliriz böylece.

Herşeye rağmen hele de bizim toplumda kadının ikinci sınıf konumunda muamele görmesiyle çalışmamak diye bir şey düşünemiyorum. Ekonomik özgürlüğünü elde etmiş kadınlar ancak kendileri için birşeyler yapabiliyor. Çalıştıkları halde ezilen kadın yok mu?Çokkkk. Yine de kadın çalışmalı, kocası isterse zengin olsun. Bütün kadınlar ellerinden geldiği kadar bir işin ucundan tutunmalı. Çalışan kadın olmak zor ve özveri istiyor eğer bir aile hayatınız varsa. Hera

ay canım bence sen kendini çok yoruyorsun en azından temizlikde yardımcı birini almalısın yada bebeğine bakan bakıcı evine gelsin ve evini derlesin topalsın yemeğini yapsın benim henüz çocuğum yok ama temizlikçi alıyorum sürekli yani birde bir haftasonumu temizliğe ayırdığımı düşünemiyorum gerçekten ki bebeğim oluncada evime gelsin baksın ve yemeğimi yapsın istiyorum açıkçası.

ben de her iki durumu yaşadım. evde olunca yemek temizlik ütü tüm işler bitiyor mis gibi düzenli bir evim vardı. iş bitince bulmaca çözüp kitap okurdum. yemek yapardım güzel sofralar hazırlardım ama sıkıldığımda olurdu. arkadaşım yoktu. bu yüzden yıllık izinlerimi genelde hep evde geçiriyorum. çalışmaya başladım hep bir koşturmaca. sabah kalk kahvaltı et. bulaşıkları bile makinaya atamadan dağınık bırakarak giyin hazırlan. bazen yatağını bile toplayamıyorum. akşam eve varışım 7.00. makinaya çamaşır attığım gibi mutfakta pratik yemek hazırla. ortalığı topla. yemek ye. biraz tv. syret. eşin gelince daha konuşamadan doğru düzgün uyuyakalıyorum. haftada 6 gün çalışıyorum. pazar günleri iş mi yapayım dinleyeyim mi eşimle dinlenip vakit mi geçireyim? zaten alışverişe çıkınca gün bitiveriyor. bayanların çalışma saatleri biraz daha az olmalı bence. keşke ben de öğretmen olsaydım. yarım gün ne rahatlar. teyzemin kızı öğretmendi. günlere bile katılıyordu. evimi düzene koyamıyorum bazen ipin ucu kaçtı mı toparlanmıyor. napıcaz? :çok üzgünüm: . push ; Efla bize bağışla

Cok güzel bir yazı yerimseniben ve de cok objektif anlatıyor calısmak ve ev işleri aynı anda zor olsada yinede evde oturmayı tercih etmem

Bir sitede Betül Arslancan isimli bir yazarın yazısı ben okudum çok hoşuma gitti ve sizlerle paylaşmak istedim. Okuyun bakalım siz hangi kategoridesiniz ve şikayetleriniz neler? a. s. Çalışan kadının iç sesi ve ev kadını hakkındaki düşünceleri: İlkokul birinci sınıftan bu yana sabahın erken saatlerinde evden çıkıp, servise binip, bir yerlere gidiyorum. Hayatımın üçte ikisi okulda, üçte biri de iş yaşamında geçti. Karlı bir günde pencere kenarında kahve içmeye, yani evimin sıcaklığına hasretim. Şöyle zengin bir koca bulamadım ki, biraz rölantide yaşayayım hayatımı. Hep çalışmak, hep çabalamak zorundayım. Ev kadını olmak ne büyük bir lüks kim bilir. Eğer ev kadını olsaydım; Dilediğim an yan gelir yatar, dilediğim zaman yemek yapardım. O gün biraz kafam mı bozuk, "boşveeeer" der, komşuya kahveye giderdim. Çocuklarımı okula gönderdim mi, evimin tek efendisi ben olurdum. Marketten ıspanak almaya gitmek, o günün programı olurdu. Zamanın efendisi olurdum ne de olsa. Bütün gün benim olurdu. Acele etmeme, öğle tatilinde market alışverişi yapmama, iş çıkışı koşa koşa kaş aldırmama gerek kalmazdı. Çocuğumun ne yediğini, ne giydiğini, ilaçlarını içip içmediğini, kakasının rengini bir başkasından duymama gerek kalmazdı. İki toplantı arası telefona sarılıp, yarın gidilecek doktor randevusunu organize etmek zorunda kalmazdım. Kocamın ay sonunda getirdiği paraya razı olurdum. Belki de zaten hepimize yetiyor olurdu bu aylık. Hele bir de arabam varsa altımda, değmeyin keyfime. Bu kuaför senin, bu sinema benim gezer dururdum. Para nasıl kazanılıyormuş diye düşünmeden harcamak ne büyük bir ayrıcalık olurdu. Çocuğum olunca "efendi"liğim katlanarak büyürdü, eğer ev kadını olsaydım. Biraz emzirir, biraz uyurdum. Biraz ütü yapar, biraz uyurdum. Ben yan gelip yattıkça, birileri benim arkamı toplardı nasıl olsa. Her daim çocuğumun yanında olabilirdim. Hasta olduğu günlerde, o günkü "kahve" programımı iptal etmem yeterli olurdu. Özel izin belgeleri alıp, amirime onaylatmak zorunda kalmazdım. Kimseye hesap vermezdim. Eğer ev kadını olsaydım, Çalıştığım ve çocuğumdan ayrılmak zorunda kaldığım için psikolojik baskı altına alınmazdım. Oğlumun beni özlediği anlarda "Annem beni hep bırakıp gidiyor" sözlerini gereğinden fazla ciddiye alıp, "hakkında şikayet var" diyerek sinirlerimi yıpratanlara meydan okuyabilirdim. Ev kadınları, bayram sabahında, kendi yaptıkları cevizli kadayıfı misafirlerine ikram ederken, ben evimi taşıyor olmazdım. Her bir tatil gününü, bir şeyler halletmek için bir fırsat olarak görmez, bizi anlamayıp hep kendi kapılarının çalınması bekleyenlere böyle uyuz olmazdım. Eğer ev kadını olsaydım, Dünyanın efendisi, evimin kraliçesi olurdum. Ev kadınının iç sesi ve çalışan kadın hakkındaki düşünceleri: Okul bittiği günden beri yan gelip yatıyorum. Yat, yat, yat. Nereye kadar? Kilolarım gitmek bilmiyor. Popom nasıl da büyüdü. Bir can sıkıntısı, bir iç patlaması yaşıyorum ki sormayın. Dağ gibi ütü var beni bekleyen. Elim kalkmıyor, gözüm açılmıyor. Esneye esneye akşamı ediyorum. Çocuk gürültüsü de cabası. Bir gün üst komşuma, bir gün alt komşuma gitmekten de sıkıldım. Her gün aynı muhabbet. Eğer çalışıyor olsaydım, hayatta bir amacım olurdu. Çocuk doğurmak ve ev işleri yapmaktan öte bir amaç. Kendim için var olduğumu hissederdim o zaman. Sabahları uyanmak için bir sebebim olurdu. Her gün "Acaba bugün ne giysem?" diye düşünürdüm. Kendime yeni giysiler alır, keyifle alışveriş yapardım. Gündüz evden uzaklaşmak bana iyi gelirdi. Bütün gün bahçede oturup, başkalarını çekiştiren kadınlardan biri olmazdım. Bütün gün ilgileniyor muyum sanki çocukla. Sıkılıyorum hep aynı evcilik oyunlarını oynamaktan. Çocuğumla gerçekten sevgi dolu bir ilişkiyi paylaşabilirdim, sınırlı olan zamanda. Apartman komşuları dışında da arkadaşlarım olurdu. Bazıları beni arkamdan vurmaya çalışsa da olsun, bu da bana bir tecrübe olurdu. Köreliyorum böyle evde otur otur. Artık eskisi gibi gülümseyemediğimi fark ediyorum. Kendime güvenimi kaybediyorum zaman zaman. Hiçbir işe yaramadığımı düşünüyorum. Eğer çalışıyor olsaydım, ara sıra iş seyahatlerine giderdim. Evimi ve ailemi ne kadar özlesem de, yeni yerler görmenin ve yeni insanlar tanımanın sevincini kendime katarak, daha mutlu dönerdim evime. Her şeyden önemlisi kendi paramı kazanıyor olurdum. Her ay posta kutumuza atılan kredi kartı çıktılarını tek tek inceleyen kocama sinir olmazdım. "Evimin direğine bir şey olursa ben ne yaparım?" endişesini duymaz, kendime daha çok güvenirdim. Bu güvencenin, evlerimizi tozdan arındırmaktan çok daha önemli bir misyonu olduğunu bilirdim. Eğer çalışıyor olsaydım, Dünyanın efendisi, hem evimin hem de iş yerimin kraliçesi olurdum.

ahh ahhh bazen bende ev hanımı olmayı çok istiyorum... özellikle bebeğim olduktan sonra.. o kadar çok yoruluyor ve uykusuz kalıyorum ki ev hanımı olmak istiyorum diye çığlık atasım geliyor.. herşeyi koşturarak yapmaktan, kısacık zaman bir sürü iş sığdırmaya çalışmaktan pestilim çıkıyor resmen.. 11 aylık bebeğim var bütün gün çok özlüyorum onu zaten akşam eve gidince onu uyutuncaya kadar akşam yemeği hariç hiç birşeyle uğraşammıyorum onunla hasret gidermek için.. kızımı uyuttuktan sonra başlıyor asıl maraton... ertesi günün yemeğini yap, kızımın çorbasını hazırla, evi toparla, ütü yap derken geceyarısı alıyor.. duşumu alıp yatmam gece en erken 01.00... kızım gecede 3 kez uyanıyır en az, bölük pörçük uyuyorum tam derin uykuya dalmışken hooopp saat çalıyor 06.30 ve gün başlıyor.. hep telaşe kaşlarımı bile ofiste alıyorum düşünün artık yani.. hatta iyice tozuttum öğle arası acaba ağdacıya mı gitsem diye plan yapıyorum artık... ama yinede mutluyum çok şükür sağlıklı bir bebeğim mutlu bir yuvam var... tüm yorgunluğa değiyor...

Güzel ve objektif bir yazı her ikisininde avantaj ve dezavantajlarını anlatmış. Ama kocanın durumunu es geçmiş onun durumunu da ben söyleyeyim; çalışsada çalışmasada evde her zaman yat hep tatil hep tatil. D

allah yardımcın olsun.. hele bide bebek olunca çok daha zor çalışmak.. K

Ben çalışan kadınlar kategorisine giriyorum Çalışmak gibisi yok vallaa... halimden memnunummmm . push ; S

evlendiğim günden hamile kaldığım güne kadar çalıştım çalışırken zaman bana yetmezdi h. sonu oldumu hem evimi temizler hem misafir ağırlardım kadın almadığım için bazı şeyler yarım kalsada kocam asla şikayet etmezsi aksine yardımcı olurdu hiçbirzaman bunu neden yapmadın demedi... o yazıdaki gibi bende ahh evde otursam dedim... hatta bazı tatilimi, n bir haftasını evde oturarak geçirdim... iyide geldii... şimdi hamileliğimden ötürü evdeyim zaman geçmiyor dersem yalan olur geçiyor ama çok zahmetli bir hamilelik yaşıyorum ondan evde olmakdan çok mutluyum enerjim yok işe gitmeye evde yemeği bulaşığı eşim hallediyor... sanırım ben tam zamanında işimden ayrıldım hayatımın geçiş döneminde çocuklarım olunca işe devam etmeyeceğim..., ikisi ile ve evimle uğraşmak daha zavekli olur Nil KK

çalışan kadının yükü daha fazla ev hanımları sadece ev hanımlığı yapıyorr ama çalışan kadın aynı zamandada ev hanımıı farklı yada eksik bir şey yapmıyoruz ki :1shok:açıkçası şu aralar sıksık koca çalışıp getirsin benim görevim değil diyorumm:delphin açıkcası ben de bebek sahibi olduktan sonra böyle düşünmeye başladım. çalışan kadın olarak yine bütün ev işlerini, temizliği, yemeği vs. kendimiz yapıyoruz. ama daha sıkıştırılmış zamanlarda, uykulardan feragat ederek. şöyle rahat rahat bi iş yaptığımı bilmem. mutlaka çok acelem vardır. hızlıca bir oraya bir buraya koşturmaktan başım döner kimi zaman. temizlikçi bayan hiç almadım evime. her akşam 2 çeşit yemeğim olur. çok nadirdir dışardan yemek yediğimiz. temizliği, çamaşırı, ütüyü söylememe gerek yok. artı bir de küçük bebek var. gün geliyor sabaha kadar mızlıyor. bi bakmışım saat 06.30 yani benim kalkma saatim. evin hertürlü alışverişini de kendim yaparım. işyerinde yaşanan sıkıntılar ise başlı başına bir yük. kimi zaman beyin yorgunluğu vücut yorgunluğundan daha beter. kafam o kadar dolu olur ki bilirim ancak uyuyarak dinlenebileceğim ama böyle bir lüksüm de olmaz pek. eşlerin ev işlerine ne kadar yardım ettiğini de hepimiz biliyoruz. malesef zamanında bazı şeylere alıştırılmadıklarından sonradan iteklemeyle de yaptırılamıyor. bebeğimi bakıcıya bırakıp çıkma konusunu ise hiç açmıyorum. bana en zor geleni bu. çalışanın hali bu. çok oluyor ev hanımlarını kıskandığım. hayatımın stres ve yorgunlukla geçtiğini düşünür üzülürüm kimi zaman. ama çalışmanın getirdiği tatminler de var tabi ki. sadece maddi değil manevi olarak ta birşeyler başarmanın, aktif olmanın yaşattığı tatmin önemli bence. gelelim ev hanımlığına. kolay olduğunu düşünmüyorum. hele ki bir kaç çocuk varsa. bütün gün evde kapanıp kalıyorsa kadın çok zor tabiki. maddi sıkıntılar yaşıyorsa ekonomik olarak eşine bağımlı olmak zor olmalı. ama bazı ev hanımları vardır hani planlıdır, hızlıdır, evinin işini de halleder, kendi hobilerine de, arkaşdaşlarına da vakit ayırır. sosyaldir, dışa dönüktür. çocuklarına da yeter, eşine de yeter. kendine bakar filan işte böyle olmayı isteyebilirim açıkcası.

valla çalıssanda çalışmasanda ev hanımısın bulasık çamasır yemek cocuk doğurmak musafir agırlamak bizde hepsini yapıyoruz sadece fark çalısan hanımların kendi emekleriyle kazandıkları belli bir para kısacası kadın olmak zor kızlarrrr kriegerin benim can