Bende tek çocuğum ve herzaman bi abim olsaydı keşke demişimdir. Keşke olsaydıı.. sofia. Yeni

Ablayım. Bir erkek, bir kız kardeşim var. İnanın onlar için gözümü kırpmadan canımı veririm. İkisi de oğlumdan sonra en kıymetli varlığımdır. Üzülmelerine dayanamam. Bizim ailede herkes birliktir. Her şey beraber yapılır. Kız kardeşim evlendi. İki yıldır kiradaydı. Biraz birikmişleri vardı. Ev almaları konusunda telkinlerde bulunduk. Üstüne kredi çekeceklerdi. Boşuna faiz ödemelerine razı olmadık. Çünkü ikisi de asgari ücretle çalışıyorlar. Mesaileri olursa kar görüyorlar. Annemler ve biz birlik olup eksiklerini tamamladık. Elleri bollaşınca yavaş yavaş ödeyecekler. Şimdi erkek kardeşimiz üniversitede okuyor. İki abla mümkün mertebe yanında olmaya çalışıyoruz. Çünkü dışarda okumak ne demektir, öğrencilikte 1 lira bile nasıl kıymetlidir iyi bilirim. Şimdi kayınbiraderim askerden yeni geldi. O da benim kardeşim. İş arıyor çocuk. Elbette ailesi destek oluyor ama o isteyemiyor harçlığını hissediyoruz. Üç beş ona da destek oluyoruz. Kardeş, elinden hiçbir şey gelmese bile rahatlıkla içini dökebileceğin en güvenilir kimsedir. Bu bile yeter. Onların varlığı, iyi olmalarını bilmek, sevgilerini hissetmek, sıcacık sarılmaları dünyalara bedel. Ben ve eşim kardeşlerimiz için elimizden geleni yapıyoruz. Ve bunu karşılık beklediğimiz için yapmıyoruz. Onlar bizim canımız.

Canm bizde 5 kardeşiz ama tek çocuktan farkım yok. Hepsi evli zaten. 1 ablam bekar. oda bizimle yaşamıyor Yaşasada anlaşamıyoruz zaten. Benmde bi annem var işte L Li-moon

etrafımdaki kardeşleri görüyorum da kardeşlik çocukken oluyor yaşlarınız yakınsa oyunlar oynuyorsunuz kardeşim diyorsunuz ama ilerde evlenince herkesin kendi hayatı olunca kardeş falan kalmıyor kardeşinde olsa kendi çıkarlarına bakıyor miras kavgaları vs.. uzun lafın kısası ben böyle iyiyim en azından yok derim

Biz 4 kardeşiz. abim pc başından kalkıp benle asla sohbet etmez. kardeşlerim sürekli didişir kavga eder. bu uzaktan tatlı gibi görünsede hiç çekilmiyor inan. ama tabiki onlar herşeyim. tek çocuk olmanın bi dezavantajını göremiyorum açıkcası. siz insanlara ne kadar çok yaklaşırsanız o kadar farkederler ışığınızı...

teşekkür canım. anlıyorum seni. ablam evlenmeden önce bizde öyleydik. gerçi kaysana kenara abla korktum derdim git yatağına pınar gece gece deli etme derdi La Que Sabe Atanamamış

benimde bi abim var ama kardeşten ziyade iki yabancıyız malesef bende senelerce senin yaşadığın duyguları yaşadım çok yanlızlık çektim evlenene kadar derdimi paylaşacak bi tane bile dostum olmadı sonra evlendim ve eşimin arkadaşının eşi hayatta hiç sahip olmadığım kız kardeşimin yerini aldı 17 senedir bi kere kalbimiz kırılmamıştır birbirimize kız kardeşle yaşanılacak ne varsa ben o arkadaşımla yaşadım halada omzunda ağladığım her derdimi anlattığım tek kişidir bazen arkadaş kardeşten daha yakın oluyo yada ben kardeşliği yaşayamadığım için bütün sevgimi arkadaşıma verdim bilemiyorum inşallah seninde dostum diyebileceğin kişiler karşına çıkar ve yalnızığın birazda olsun azalır

evet allaha şükür ikisi de yaşıyolar ama annem zaten işi gereği evde pek durmuyor.. babamla zaten ilişkimiz mükemmel değil.. yani insan gece korktuğunda yanına gidip kaysana kenara diyebilecek birini istiyor. :) başın sağ olsun bu arada E erce41 LA İLAHE

Benim babamda tek çocuk, üstelik annesini babasını da 5 yıl arayla yakın bir zamanda kaybetti, bizden başka kimsesi yok. Ama çevremizde sülalemizde özellikle miras kavgası yüzünden birbirine düşen kardeşleri gördükçe kendini bu konuda şanslı hissediyor, çok da yalnızlık hissetmiyor. Bence sende bu konuya kafanı takma değiştirebileceğin elinde olan bir durum değil. Hem tek çocuk büyüyenler iyi arkadaş oluyorlar. D

Kendimi bazı zamanlar şanslı bazı zamanlar şanssız hissediyorum. Yalnızlık çekiyorum genelde. Beraber gülebileceğim, kavga edebileceğim kardeşim yok. Hep bir yanım eksik. Kardeşi geçtim hani etrafımda dostum diyebileceğim kimse yok. Zaten başkalarıyla arkadaş olmakta biraz zorlanıyorum dışarıdan çok sert, soğuk gözüküyorum. İki üç tane arkadaşım! var onlar da işi düşünce ararlar işlerini halledince de arkandan konuşmayı da bilirler. İlk defa konu açıyorum bir yanlışım olursa kusura bakmayın. Şimdiye kadar burada yazılanları okumayı tercih ettim ama o kadar yalnızım ki artık birileriyle konuşmaya ihtiyacım var. Hep içime atarım bazı şeyleri kimseye anlatmam sıkıntımı ama bakıyorum da halime evde yine yalnızım ve arayabileceğim sohbet edebileceğim kimsem yok. ve ben kolay kolay ağlayamayan insan şu an göz yaşlarıma engel olamıyorum iğrenç bir duygu. karışık yazdığım için kusura bakmayın birden yazmak istedim. L Li-moon

Ahh ahh. Ben de tek çocuğum. Annemde guatr hastalığı olduğu için hamile kaldığında düşük tehlikesi çok yüksekmiş. Zaten ben de çok zor şartlarda doğmuşum. O bakımdan kardeşi hiç düşünmemişler. Bazen ben de şanslı görüyorum kendimi. Kişisel bakımdan.. Sonra bir bakıyorum herkesin dertleşecek bir kardeşi var. İlerde düşnüyorum çocuklarım olursa kime dayı, teyze diyecekler diye.. Çok şükür arkadaş sıkıntım yok. çevrem geniştir. zaten 1 tane dostum dediğim kişi vardır, o da dosttan öte kardeşim gibidir. Kolay kolay herkese güvenmem. Bilirim o arkadaş ayaklarını.. işleri düşünce senden iyisi yok, işleri düşmeyince arkandn kuyunu kazarlar. Arkadaş edinmekte yaşadığın sorunu tek çocuk olmana bağlıyorum. insan yanlız büyüynce nasıl ileitşim kurulur onu da unutuyo. Ki ben de çok utangacımdır. öyle hemen kaynaşamam. Ama zaman geçtikçe çok da severler. Bence sen de hemen bir arkadaş otamı edinmelisin. ilerde iş hayatında olsun, normal yaşantında olsun iletişim sıkıntısı çekersin. iyice içine kapanırsın. Çok çok güvenebileceğin kişilerle arkadaşlık et. zaten iyi bir arkadaşın olduktan sonra kardeşin olmadığını farketmiosun bile.. Kendine güven.. kendine güvendiğin sürece yanlız kalmazsın. . push ;

bende 17 yaşından beri tek çocuk gibiyim. babamda 10 yaşındayken vefat etti. yıllardır annemle yalnızım. şuan 24 yaşındayım ama kardeş yokluğu hiç çekmedim. annem çünkü herşeyim.. kardeşsiz olabiliriz tatlım ama en önemlisi annesiz babasız kalmamak. kıymetini bil:) S sena01

bende çok iyi anlıyorum seni.. biz dört kardeşiz ama 3 tane abim var hep kız kardeşim olsun istemişimdir malum abilere herşey anlatılmıyor. ama Allahtan üçü ilede iyi anlaşırım onlarda hiç sıkmazlar çok güvenirler ama kız kardeş başkadır ya ne biliyim. keşke olsaydı ama halimdende şikayetçi değilim avantajları çok fazla :) herkes üstünüze düşüyor hepsinden harçlık alabiliyorsunuz mesela ve kıyafetlerinizi, eşyalarınızı kullanan biri yoktur:) öyle işte hem avantajlı bişey hemde dezavantajlı:) bence çok takma sende keyfini çıkar ama arkadaş bulsan bu durumu atlatırdın bence..

cnm bende tek çocuğum ve hissettiğin yalnızlık duygusunun bu yüzden olduğunu düşünmüyorum. kendine yanlarında iyi hissettiğin ve güvenebileceğin bir arkadaş çevresi bulmasın. kardeşler insanların arkadaşı değildir ki zaten, eğer öyle kardeş ilişkileri varsa insanlar çok şanslı ama benim şahit olduğum kardeşlerin hiçbiri birbirlerine tahammül edemiyor yada beraber zaman geçirmiyorlar. Rengeyigi