Çelişkide burada ztn, burada da bahsetmiştim, ben dua etmeyi çok severim, nasıl anlatsamki anlatılmaz bu çokta duayla elde ettiğim mucize vardır hayatımda, hatta bi konuda bahsetmiştim beni çok üzüpte bi şekilde hayatıma tekrar dönmemiş insan yoktur.. Yani o umudu asla yitirmem, canımı yaksalarda ben hiç intikam istemem mesela öyle bişey olmalıki kimsenin aklına gelmeyen ihtimallerde olmayan güzelliklerle bitmeli bu olay derim. Bu bahsettiklerim çok yoğun şekilde değil hayatımda bu tarz olaylar belirdikçe ara ara yani hepsini bi arada yaşamıyorum. Sanırım asıl sıkıntı olaylar karşısında çok canım yanması değil, o olayın o kötü şeyin olmadan önce düşünülmüş olup başıma gelmesi olmadan önceki tavrım yani. Yada şöyle anlatayım, her zmn çok iyi olmaz arada sakinlik rutinlikte lazımdır o rutinlik başladığında benim hemen paniğe kapılmam akışına bırakmamam.. D

Bir şeyler yolunda gittiği zaman endişeleniyorsun yani arkasından kötü şeyler gelir diye. Her insan bunun tedirginliğini yaşıyor. En basiti bir gün çok gülsek kesin ağlayacağız kötü bir şeyler olacak demez miyiz :) Ama seninki fazla irdelemekten oluyor. Akışına bırakman gerektiğinin farkındasın ama elinde de değil yapamıyorsun. Fikrini değiştirebilmek için ne yapmam lazım inan kestiremedim şu an. Ama duayı çok ederim diyorsun hiç ümidimi yitirmem diyorsun. O zaman iyi şeyler olduğunda da bunu hak ettiğin için böyle olduğunu düşün kötü bir haberin geleceğinin belirtisi olmak zorunda değil başına gelen güzel şeyler.. İnsan hak ettiğini yaşamaz mı böyle düşün. Gelen iyilik sen layık olduğun için geliyor sana. Bir de şöyle düşün Rabbinin sevgili kulusun demek ki gelecek olan kötülükten önce gelen iyilikle mutlu olmanı sağlıyor. Yani benim gibi hep kötü yanını düşünme ben de her olayın kötüsünü en kötüsünü düşünürüm hep. çok kötü oluyor insan. Söylediklerimi biraz dene iyi düşünmeye çalış iyiliklerin ödül olduğunu görmeye çalış falan. baktın olmuyor. Profesyonel destek alırsın. Bizlerin acemi desteği yetmeyebilir n'apalım :) E Esila09

Ayni sorun, eksiksiz hatta fazlasiyla bendede var. Önceden kötü seyler yasardim ama onlarin icinden hep bi pozitiflik bulup cikarirdim ama simdi tam tersi durumum. Birde vesveseliyimki daha bisey soz konusu bile olmadan ben yazip oynuyorum bile kafamda.. Mesela bi zamanlar ya ayrilirsam ileride diye dusunuyodum, ki sevgilim bile yok daha. Sonra ya cocugum ozurlu olursa diye takmistim kafama bi arada ya kocam ölurde dul kalirsam diye kuruyodum kafamda. Bunlari cevremdeki en yakinlarima acip yardimlarini istiyorum ama daha profesyonel bi yardim almadim henuz. Yalniz biseyin farkina vardim ki ben bos kaldikca daha cok kuruyorum bide pek fazla disariyi sevmem evde cok guzel vakit geciririm belki onunda etkisi vardir. Cok mukemmeliyetci bi kisiligimde oldugu icin hersey sarpa sariyo bazen. Ben iki sekilde -tam olmasada- kurtulmayi basarabildim. 1. Bir dua var, hasbiyallahu ve nimel vekil diye baslayan, anlami ben herseyimi Allaha teslim ettim benlik degil artik onluk demekmis yanilmiyosam. Elimden geleni yapip bu duayida okuyunca hic vesvese kalmiyodu. 2. Kaderimde varsa bu sey mutlaka olacaktir ve herseyde bi hayir vardir diye dusunuyodum oda cok rahatlatiyodu. Umarim bu durumdan kurtuluruz hep beraber!:) E Esila09

Bende nedense hep senin gibi her şeyin en kötüsünü düşünürüm. Belki de hayal kırıklığı yaşamamak için aldığımız bir önlemdir bu. Ben senin kadar abartmıyorum ama. Seninki baya baya kötü görünüyor. Sanki ümidin kalmamış hiç bir beklentin yok gibi hiçbir şeyden.. Allah'ın rahmetinden ümidini kesmemen lazım. Psikolojik bi durum sendeki sanırım bi psikologla görüşsen daha iyi olur. Ümidini yitirmemen gerektiğini anlaman lazım. Rabbım her zaman yanımızda. Rabbimden kafirler kesermiş ümidini. Bunu düşün. Olan her iyi şeyde de kötü şeyde de var bir hikmet. E Esila09

İlginç olan evet kötü sonuçlar yaşasamda hiç ummadığım güzelliklerde yaşadım en kötüsünü beklerken. Artık böyle düşünmekten vazgeçmem gerektiği aşikar.. Ama bu ara normal, yüreğim son nefesini verdi verecek çırpınıyor feryat ediyor ama duyan yok sesini.. Aklıma gelen tüm ihtimallerin en kötüsü aklıma gelmeyecek şekilde kötü gerçekleşiyor.. Ve benim yüzüm gülüyor, dilim susuyor, gözlerim anlatıyor.. Tüm bunların ardına nasıl bir güzellik bekliyor bilmiyorum ama, ah gördünmü bak ne oldu demek hatta kendi kendine şaşırmak yokmu... Öyle işte.. C Camille_claudel

Maalesef bende de var bu durum ama ben yaşadığım şeylerin sonucu olduğunu düşünüyorum. Özellikle "bende bu şans varken" kelimesi sanki kazınmış beynime Çok istediğim bir şey de bile beynimin bir köşesi beni kemiriyor ama olmaz ki diye Hayatımın büyük bir bölümünü etkiliyor gerçekten E Esila09