Yalnız degilsin canım benimde komşum yok... Hatta canim dediğim Kardesim dediğim kişiler toz oldu bazen yalnızlık iyidir diyorum ama gönlüm bir kahve icecek dertleşecek dost arıyor be... Hangi şehirdesin yakınsak bana gel bacım H

Dostum dediğim kim varsa bana göre sebepsiz gitti. Herkesin kendine göre nedenleri vardır mutlaka ama sudan ama geçerli. Ama bana göre zor bulunan şeyler çaba ister. Kimse dost değil en ufak çıkar çatışmasında Tokat gibi yüzüne vururlar açığını yada en acıyan noktanı bilirler ona kullanırlar. En iyi dost kendin ama arkadaş iyidir

Büyüyüncemi zorlaşıyor dost bulmak diye düşünmeye başladım... Eskiden daha farkliydı sanki... Bi yandan yanlızlık güzel alışınca... Ama bazen insan birini arıyor herşeyini anlatabileceği

Nereden başlıyım bilemiyorum ki... Antidepresanı bırakalı 6 ay oluyor... Ara ara gelen soğuk terlemeler son zamanlarda sıklaştı.. Özgüvenimi inanılmaz kaybettiğimi hissediyorum... Ama dışardan kimse bilmiyor.. Herkes saçma yersiz korkular olarak biliyor... Evet bi yerde öyle ama en çok sürekli utanç içinde hissediyorum insanlardan elimden geldiğince kaçmak istiyorum deyim yerindeyse... Anlayışlı naif insanlara denk gelemedim... Ya gösteriş budalası ukala burnu havada insanlar var çevremde ya da kıskançlığını her kelimesinde hissettiklerim... Aslında güçlüyümdür kendime güçsüz özgüvensiz deyip haksızlık etmek istemiyorum ama bu iğrenç psikolojik takıntılar, hassasiyet insana böyle hissettiriyor.. İlaç içerken harikayım çok nadir yokluyor bu duygular.. Çocuk yapmak için bıraktım yine başa döndüm... Herşeyim var allaha şükür özgüvenimin olmaması için hiçbir sebebim yok... Ama ne tipe bakıyor ne maddi duruma... Benim gibi düşünen hassas, aynı duyguları paylaşabileceğim bir dost o kadar diliyorum ki... Çok istediğim için mi olmuyor anlamıyorum ki... Bi de herkesin bi komşusu var anasını satıyım bana niye denk gelmiyor?

Ben buna inananlardanim. İnsan dostunu 14-24 yaş arasında ediniyor diye düşünüyorum. Yine de bu son değil tabiki eğer emek verirseniz güzel dostluklar kurulabilir bence. Ama hep bana dostluk olsun demek yerine emek vermek gerekli. Komşuluk da öyle. Karşıdan beklemek yerine siz etkileşime gecin derim. Birde insanlari havali, menfaatci filan gibi on yargilarla değil yaşadıklarıniza göre kategorize edin derim. Çok düşünüp kendinizi yormayın :)

Kendini o kadar güzel ifade etmişsin ki samimi içten bir dostunun olmaması beni şaşırttı tatlım. Bende yalnız kaldığım zamanlar senin gibi hissediyorum o yüzden yalnız kalmamaya çalışıyorum

Sanırım büyüdükçe değişiyor insanlar... Ben izmir de yaşıyorum :) yalnızlık güzel evet ama insan yalnız olunca daha çok düşünüyor...