Şimdi de benim problemim var nasıl bencil bir cümle ya eşinizin problemi yokmu o çok istediği bebeği kaybetmedimi hanımefendi hem bebeğini kaybederken eşini de kaybetme korkusu hissetmedimi sizin canınız yanarken o çaresiz kalmadımı kasım ayında düşük yaptım malesef. kendimden çok eşime üzüldüm. ben fiziksel ve ruhsal acı çektim eşimse bir de benim ve bebeğimiz için birşey yapamamanın çaresizliğini çekti nekadar bencil bir kadınsınız başrolde olmak istiyorsunuz ama sizin etrafınızda döndüğünü zannettiğiniz dünyada birde eşiniz yaşıyor ben onun için onu yaptım bunu yaptım diye sayıp duruyorsunuzya bunları yatırım amaçlımı yaptınız ki sürekli sayıyorsunuz çok ayıp ve eşinize çok yazık

Bu kadar çabuk mu? T TheKnack Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Hastanedeyken de yazmıştınız yanılmıyorsam eşinize bir Sürü laf saydırmıştınız. Unutmayın karşınızdaki de insan Onunda bozulmaya müsait psikolojisi var T TheKnack Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bence eşinizin yaptıkları çok saçma. O bebeğini kaybettiyse siz de kaybettiniz. Öyle elini kolunu çekmeler, kaçmalar içip içip sızmalar çocukluk yani sorumluluk almaktan kaçıyor. Resmen psikolojik olarak eziyet ediyor siza

Buymuş problem.

Hmm bakın bu yönden bakmamıştım, küçük yaşlarda kanamalar başladığı için bu durumlar o kadar yıkıcı gelmiyor kadınlara belki de. Ben de kötü bir niyeti olduğunu düşünmüyorum, ilk başta çok bozulmuştum ama. Teşekkürler, iyi bayramlar

Konuşmayı denedim evet. Ama sürekli kaçıyor. Yanına oturduğumda mesela kalkıp gidiyor. Açık açık konuşmak istiyorum dediğimde de öyle. Çalışma odasına gidip kapıyı çarpıyor ve saatlerce çıkmıyor. En son dün akşam yine konuşalım dediğimde kaçmaya çalışınca ben de kızdım. Bağırdım, ağladım. Evden çıktı gitti bu sefer. Gece üç gibi uyanıktım en son hala gelmemişti. T TheKnack Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Benzer durumlarda kızdığım olmuştu. T TheKnack Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Benimki hala devam ediyor ya. Doktor daha başka bir sorun olabileceğini düşünüyor.

Bazı erkekler duygularını gizlemek için uzak durabiliyor canım. Allah yardımcınız olsun zor zamanlar geçiriyorsunuz ikiniz de. biraz anlayış gösterin birbirinize. tabi gönül ister birlikte bu süreci atlatın diye ama onunda içinde yaşadıklarını bilemeyiz.

Ömrünüzün sonuna kadar böyle yaşanmayacak merak etmeyin. Düşük yapmışsınız acınız taze bu süreçlerde dengeler bozuluyor. O yüzde sizde kafanızı dinleyin, eşiniz de kafasını dinlesin. Üstüne gitmeyin, konusmaya calısmayın. Hatta kendisine görünmemeye calısın. Belirli bir süreden sonra yanınıza gelip konusacaktır zaten.

Eşiniz de üzülmüştür. Sizden nefret ettiği için öyle yaptığını sanmıyorum. Ona da kendinize de biraz zaman verin. Daha çok yeni.

Başınız sağ olsun öncelikle. Sizin ve esinizin su an yaşadığıniz acı çok normal, yalniz kalmak ve dusunmek istemek anlaşılabilir ama birbirinizden uzak kaldıkça ve duygularinizi paylasmadikça başka çatlaklar da olusmaya başlamış. Konusmaya hazir olmadiğiniz icin bence de mektup fikri çok iyi. Neler hissettiğinizi, bebeği sizin de çok istediğinizi, esinize daha önce panik ve acıyla söylediklerinizde ciddi olmadığinizi ifade ettiğinizde o da daha farkli pencereden bakmaya calisacaktir. Mektup yazin ve gerisini esinize birakin, bir de böyle kırgınlıklar dert olmasın size.

Sizi çok iyi anlıyorum bundan 2 sene önce bende düşük yaptım o an için dünyanın sonu gibiydi okadar mutsuz umutsuzdum. fakat 1 yıl sonra tekrar hamile kaldım ve şuan hayallerimden bile güzel bir minnoşum var sonsuz sınırsız şükürler olsun Rabbime. lutfen okadar üzmeyin kendinizi. o düşükler bozuk embriyo tutunamayıp düşüyor doğsa sakat olma ihtimali çok yüksek demişti benim doktorum

O zaman bi cinnet herşeyi çözer. Her zaman.

Eşiniz kasten bebeğe zarar verdiğinizi düşünüyor olabilir mi? Bana üzgünden çok öfkeli gibi geldi anlattığınız tavır

Yaşadıklarıniz hiç kolay şeyler değil. Bedenen ve ruhen iyileşmeye ihtiyacınız var bunun tek ilacı da zaman. kendinize de eşinize de zaman tanıyın, bazen konuşmak yerine susmak da iyi gelir insana

Bence siz profesyonel yardım almalısınız. İhtiyaç duyarsanız eşinizi de dahil edersiniz. Gördüğüm kadarıyla sorun çözme kriz yönetme becerileriniz biraz düşük. Maalesef insan bazen kendisine yardım edemiyor. Dışardan 3. bi göz sorunlarınızı ve temellerini görmenize yardımcı olur.

Yok yanlış hatırlamıyorsunuz Calcifer Ay Çiçekleri Arasında Gonca

Belki de o sinir harbi ve korkuyla şu an hatırlamadığınız, daha kırıcı şeyler söylemişsinizdir. Ev arkadaşım bana sinirliyken zamanında ona anlattığım ve hakkında konuşmayı sevmediğim olayla ilgili bir cümle kurmuştu-yaralayici olmak için. O saatten sonra arkadasim değildi artık. Ama bir anlık bri şey, hatta bir imaydi. Sorsan belki farkına bile varmamistir ama arkadaşlığı bitirmem için yeterli olmuştu. Bence eşinin durumu da böyle. Çok kiracak bir şey söylemiş olabilirsin, farketmeden. Yoksa kaba Saba, ayı, duyarsız bir insan değildi. Bir anda - hem de en çok destege ihtiyacınız olan zamanda böyle içine kaçıyorsa bir sebebi olması lazim

Benim eşim sağlıkçı belki 12-13 yıldır ölenler kazalar yaralananlar hep içinde sma ilk doğumum normal diye gidip sezeryana döndüğünde o kadar kötü oldu ki bayılıyodu rengi attı başı döndü yere yığılıyordu onu öyle görünce ben daha çok korkmuştum. Bence durum iğrenmek gibi değil tam olarak neler neler yaşamış görmüş bi insan için sezeryan çok çok basit bişey ama kendi yakını olunca ki daha önce çok yakınında sezeryanına girmiş birisi kendi eşi çocuğu olunca konu bence değişik hissediyorlar o yüzden kendinizi kötü hissetmeyin

Çok teşekkür ederim, önerilerinizi dikkate alacağım

Ay kokmuş!!!! Hem kadına çocuk diye baskı yap. Hem destek olma, kadının canından can gitsin yine de senin tükürdüğüm suratın düzelsin diye çırpınsın. Bi de seni öyle gördüm kan kokuyorsun sandım bilmem ne!!! Deli oldum kocana, şuan elime geçse paralarım.. sen kendine çok dikkat et canım lütfen, sağlığına kavuşmaya bak.. sonrasını o zaman düşün yola devam etmek ister misin ne yapmak istersin o zaman karar verirsin. Ama şuan önce sen, ruh sağlığın beden sağlığın bunları düşün bunlara odaklan.

ona da biraz zaman verin, sizin çocuğunuzu kaybettiğiniz gibi o da çocuğunu kaybetti siz nasıl ilgiye muhtaçsanız o da ilgiye muhtaç size dargın kırgın veya sinirli olduğunu zannetmiyorum ikinizin de zamana ihtiyacı var

Erkekler konuşurken pek düşünmüyorlar. Herşeyi çok yeni yaşadınız daha. Biraz sular durulsun. Boşver onu. Sen kendini toparlamaya bak öncelikle. Söylemesi kolay yapması zor dediğini duyar gibiyim ama önceliğin kendin olsun lütfen. Seni senden başka kimse anlayamaz. Dedikleri ayıp olmuş. Böyle düşünse bile söylemeseydi bari. Ya da başka kelimeler kullansaydı keşke...

Ne tatlı eşiniz var... maşallah

İşin kötüsü ben de eve gelip uzun uzun duş aldım ve zırt pırt kendimi kokluyorum. Öyle gördüm bilmem ne dedi, kan naklinde elimi tutmaya çalıştı. Ultrasondan sonra nasılsın, ağrı var mı diye sordu. Anlam veremiyorum ve kırgınım.

Üzgünüm bebeğinizi kaybetmişsiniz. İkiniz de yas dönemi yaşıyorsunuz. Her ikiniz de suçlayıcı gözlükleri çıkartıp, birbirinize sarılmalı, dim dik ayakta durarak bu zor süreci atlatmaya çalışmalısınız. Siz hazır olmadığınız, planlamadığınız bebeğinizi kaybettiniz, çeşitli tıbbi muamelelere maruz kalıp acı çektiniz. Belki bunlara sebep olarak eşinizi suçladınız. Eşiniz çok istediği, öğrendiği anda dünyalar kendisine müjdelenmiş gibi sevindiği bebeğini kaybetti. Belki bu kaybına sebep olarak sizi suçluyor... İkiniz de farketmelisiniz ki, yaşadığınız bu zor sürecin bir suçlusu yok, ikiniz de boşa bir suçlu aramayın. Sarılın birbirinize, sabırla bundan sonra gelecek bebeklerinizin mutlu, birbirini çok seven, anne babaları olmak için destek ve anlayış gösterin. Üzgünüm.. Erken dönemde de olsa bebek kaybı çok yıpratıcı... Ama elden gelen: sadece SABIR...

Saçmalamış, ben erkeklerde mantık aramıyorum artik

İkimiz de böyle sürekli susar, sürekli kaçarak aramızda bir şeyler zedelenecek diye korkuyorum.

Öncelikle geçmiş olsun. Sizde ki değişim vücudunuz da bu dönemde oluşan hormon değişiklikleri olduğunu düşünüyorum. Eşiniz de duruma fazlaca üzülmüş ve içerlemiş olmalı ki bir tepki yöntemi olarak içine kapanmayı seçmiş bu dönemde elinizden geldiğince dirayetli olmalı, toparlanmaya çalışmalısınız zamana bırakın hepsi düzelecek.

Biraz duygusal evet. Daha heyecanlı, daha aktif, daha tezcanlı ve hareketli olan taraf o; dizginleyen, yavaşlatan, toparlayan, mantıklı düşünmeye davet eden taraf benim. O şekilde dengeliyorduk birbirimizi. İnşallah her şey bir an önce düzelir. Çok teşekkür ederim iyi dilekleriniz için

Hayır doktor bir şey söylemedi. Hamileyken ilaç kullanıp kullanmadığımı sordu, anlattım, bi yüzünü buruşturdu başka da bir şey demedi. T TheKnack Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Eşinize büyük bir özür borçlusun. Bu şekilde evliliğinizin de bozulacağının farkına varıp piskolojik destek almanız lazım. Böyle devam ederse etrafınızda kimse kalmayacak

Hamileliginizden onu sorumlu tuttunuz ve suclayıcı konusmustunuz diye animsiyorum. Elini, kolunu cekmesi bana bu konuda iyice kırılmış diye düşündürdü. Yanlis hatırliyorsam da kusura bakmayın

seni üzmek istemem ama kusura bakma basından sonuna kadar haksızsın heee o çocugun kısmeti yokmuş bu dunyada ayrı bir konu ama içindeki canlıya düşman muamelsi yaptın resmen, bana da notrodamun kabusu demiştin ilk konuna yaptıgım yorumu 2. konunda yazdıgımda, ben 6 senedir ugrasıyorum kızıma kardeş dogurmak için ve artık yaşım geçti olmuyor, biraz öğüt al dedik ama biz ağzımızın payını aldık senden hakkında hayırlısı kocanla aran umarım düzelir

Ben de aynı yorumu yapmıştım fakat adam kadını kan revan içinde görünce iğrenmiş baksanıza

Terapinize online olarak devam edebiliyor musunuz? Ya da şu süreçte online sonrasında yüzyüze devam edebileceğiniz düzenli bir terapistiniz var mı diyeyim. Sizin öncelikle kendi içinizde iyileşmeye ihtiyacınız var, yoksa yaşadığınız her olay travmalarınızı tetiklemeye devam edecek. Sizi ben anlıyorum mesela ama eşiniz dahi zaman zaman sizi anlayamıyor gördüğünüz gibi. Anneniz ile olan ilişkiniz içinse 'Zor Bir Ailede Büyümek', 'Seninle Başlamadı' gibi başucu kitaplarını tavsiye ederim. P. S. Uzun yıllar travma sonrası stres bozukluğu tedavisi görüp, başına gelenler ve kendisi ile barışan bir üye :)

Bence böyle güçlü değiller demek onları kendi kafamızda aklamak gibi geliyor. Çoğu kadın eşlerinin başına bir şey gelince uzun süre ona bakıyor ama erkeklerin çoğu bunu yapmıyor. Sanırım çoğunun merhametsiz olduğunu kabullenmek ya da kabullenmeyip hepsinden uzak durmak gibi iki seçenek var.

Ben eşinizi anladım, hayatım boyunca bazı jinekolojik problemler yaşadım ve bunu kendi eşimde de gördüm. Son ameliyatımda mesela yanımda kalacak eşimden başka kimse yoktu, bir gece kaldık hastanede ama eşim on gün suratı bembeyaz gezdi, gördükleri onu cidden sarstı. Beni kırmadı ama on gün resmen uzak durdu benden. Ameliyattan sonra beni yürütmeye geldiklerinde yere bastığımda birden bir kan boşaldı eşim panikle beni kucağına alıp yatağa koydu ve ellerine kan bulaştı o an ki halini size anlatamam. Hayatı boyunca çok zor şeyler görmüş bir adamdır, askerde arkadaşı yanında vurulup ölmüş öyle zor travmaları var ama bunu kaldıramadı. Günlerce ellerini kolonyaladı, konuşmadı. İçimden bir an şu geçti sürekli ve ağır bir hastalığım olsa bu adam ne yapacak. Ama sonra yani çok zaman sonra oturup konuştuk iğrendin mi, korktun mu ne hissettin dedim; bana çok bakmıştır eşim kulağımdaki sinir hasarı yüzünden her atak geçirdiğimde beni yıkar, paklar, burnumu bile sildiği olmuştur senden iğrensem bunu yapamazdım dedi. Ama o kan aklımı başımdan aldı bir şeylerin ters gittiğini düşündüm, öleceğini sandım dedi sonra konuşa konuşa aştık. Ama bir hasar kaldı içinde sanki şimdi regly olduğum zaman bile endişeli oluyor, kanamam biraz uzasa panik yapıyor ve üzerimde bomba varmış gibi uzak duruyor. Erkekler bu konularda biraz hassas sanırım anlamaya çalışın. Büyük ihtimalle eşiniz kendini suçlu hissediyor, yaşadığınız korkuya, acıya kendisinin sebep olduğunu düşünüyor ve üzülüyor.

Çok geçmiş olsun sizdeki anı duygu geçişleri normal, hormonal olsa gerek... eşinizin de acısı vardır muhakkak ama sırt sırta verip atlatsanız daha çok yol alırsınız acısını o da öyle yaşıyor sanıyorum sizi üzmek istemem ama yanlış yapıyor hayatta herşey insanlar için, Allah beterinden korusun da Böyle günde birbirinize destek olmayacaksanız ne anlamı var ki konuşmaya ikna edin bence

Erkekler bizim regl olmamızı, kanamamızı bile farklı karsılıyorlar. Yani burada da okudum hamilelikten ve düşüklerden sonra böyle düşünen erkekler var. Bu bir sürec onlar için siz toparladıkca onun da bu tavrı ortadan kalkacaktır. Buna benzer seyleri arkadasım da yasamıstı. Bu arada doktor ne dedi? Asıl önemli olan o. Bayılmanız normal değil kansızlık vs bakıldı mı?

Konuşmak istemiyor ki. Ne zaman yanına gitsem, konuşmak istediğimi söylesem gidiyor. Çok üsteleyince, kızınca da evden çıkıyor gidiyor. -Yagmur- Aktif Üye Anneler

Teşekkür ederim, inşallah

Ben yorumumun agir oldugunu dusunmuyorum, konu sahibini de hicbirseyle suclamiyorum Tum konularini hatirliyorum, konu sahibinin acilen psikologa ihtiyaci var Kanser olan birine nasil onkologa git diyeceksem, ruhsal olarak saglikli olmayanada doktora git derim yanj psikologa Ne cumartesi gunku konusu, ne annesiyle olan konusu ne hamilelikleriyle ilgili konulari hicbiri saglikli bir insanin anlattigi seyler degildi Doktora git demek hakaret etmek degildir, bence konu sahibine verilecek en güzel tavsiyedir Size normal geliyorsa ruh hali bu sizin sorununuz, ancak bebek dusurdugu icin öleceğini zannetmek, esine sarf ettigi sozler, cumartesi gunku konusunda bizlere yazdiklari hicbiri normal degildi Bende bebegimi kaybettim, acisini bilirim, dusukyapan arkadaslarim da oldu, kendini suclayan da oldu cevreyi de ama bu sekilde degil, oluyorum geberiyorum suclusu sensin doye kocayi suclayarak degil Neyse yahu kim ne istiyorsa onu yapsin, ben doktora git dedigim icin gidecegi yok sonucta burada konu acmaya devam eder, zamanla hayati daha da kaos ortamina doner

Doktor olması gerekenden çok daha fazla kan kaybettiğimi ve şu anda da kanamanın fazla olduğunu söyledi. Başka bir sorun olabileceğini düşünüyor, daha sonra histeroskopi yapılacak.

Daha 3 gun olmus bebegi kaybedeli, ruh hallerinizi goz onunde bulundurarak biraz daha zaman vermelisiniz kendinize hala esinizin bu tutumu devam ediyrosa aile terapistine gitmeyi teklif edin

Online terapiye devam ediyorum evet, teşekkür ederim öneriler için G

Ya bugün hastaneye gitmemiz gerekiyordu artık arabada kaçamayacağını bildiğim için açık ve net neden böyle davrandığını sordum. O an onu suçladım diye mi falan. Yok neden ona kızayım falan diye kem küm etti. Ben de yineledim sorumu. Dedi ki o gün seni gördüm. İçinden bir sürü kan, mukus benzeri bir şey ve parça parça bir şeyler akıyordu. Korkunç görünüyordu. Seni görünce onlar aklıma geliyor. Sanki kan kokuyormuşsun gibi, çok beyazsın, çok yavaş hareket ediyorsun bilmem ne bilmem ne... Cidden şok oldum ya. Bana kızdın da ben de o yüzden sana küstüm falan dese daha iyiydi

Eşiniz sizi suçlamiyo, nasıl ki siz kendinizi suçlu hissediyorsanız o da kendini suçlu hissediyo. Belki yüzünüze bile bakacak cesareti yok o yüzden konuşmaktan, beraber vakit geçirmekten kaciniyo. Eşiniz bu bebeği çok istiyordu, endişeleriniz olsa da siz de istiyodunuz. Şimdi doğal olarak ikiniz de salsilmis durumdasınız ve eşiniz bu durumda size nasıl davranacagini bilmediğinden, sizi incitmekten cekindiginden böyle davraniyo olabilir

Konuyu baştan sona okumadım, konu sahibinin eşi tiksinmiş mi anlamadım? Ama size katılıyorum. Vicdanlı erkek diye bişey var. Çok seven, gözünün içine bakan erkekte var. Ben mesela buradaki her konuda eşime tekrar tekrar aşık oluyorum. Ben doğuma ondan önce girdim, doğurmaya yakın onu aldılar içeriye. İstememiştim çünkü eşim çok ısrar etmiş gircem diye doğumun ortasında hatta sonlarında geldi. Normal doğum, doktor doğurtmaya çalışıyor, eşim direk görüyor tabi olayı. Doğumdan sonra anlattı inanmazsın nasıl değişik bişey biliyo musun filan diye kan tutar beni de yada yaranın acıma hissi filan garip yapıyor. Doğumdan sonra dikişleri nasıl temizlicem ya bayılırsam filan derken ben yaparım dedi mesela. Allah bin kere razı olsun ondan. Gidip sarılıp öpcem şimdi bide utanmadan nazlanıyoruz ya böyle adamlara.

Yanlış hatırlamıyorsam siz eşinizi suçlamıştınız. Rahatsızlığınız etkisiyle başka kırıcı şeyler de söylediyseniz o yüzden olabilir. Üzerine bir de istediği bir bebeği kaybetmenin de üzüntüsü vardır illaki. İkiniz de en kısa sürede toparlarsınız umarım.

Teşekkür ederim, son iki gündür gerçekten çok büyük bir hata yaptığımı düşünüp kendime kızmaya başlamıştım. T TheKnack Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bir tek sizin mi bunalima, depresyona girmeye, cevrenizdeki sizi seven insanlara cemkirmeye hakkiniz var? Acilisiniz anliyorum ama soylemeden edemeyecegim simariksiniz. Bunu sizi uzmek icin degil belki bu konuda biraz dusunursunuz diye soyluyorum.

Valla ilk konunuzu okuduğumda eşinize imrenmiştim kibar biriymiş gibi gelmişti ama şu söylediklerinize bakıyorumda kibar falan değilmiş baya vicdansızca bir söylem olmuş. Maşallah dediğim üç gün yaşıyor valla

Hamile olduğumu öğrendiğimde onu hiç suçlamamıştım. Sonra düşük yaptığım süreçte çok çok panik olmuştum. Sağlıklı düşünemiyorum. O zaman hep senin yüzünden demiştim. Ama hiç gerçekten öyle düşünmedim ki. Ne bileyim temmuzda 5 yıldır evli olacağız. Bu kadar olsun tanıyoruz birbirmizi. Bilmeliydi, anlamalıydı diye düşünüyor. Hem sonra ben de istedim bebeği. Onun kadar heyecanlanmadım belki ama istedim, merak ettim. Şimdi fark ediyorum sevmişim de. Böyle hiç kendimi anlatmama bile izin vermeyince üzülüyorum. Bilmiyorsa bile keşke üzgün olduğumu söylememe izin verseydi. İhanet etmişim gibi davranıyor. 7 hafta 5 günlüktü. Doktorla dün konuştum. Yarın tekrar konuşalım duruma göre gelmeni isteyebilirim dedi. T TheKnack Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Düşük yaptığınız gün eşinize çok sinirliydiniz. O gün söylediğiniz bir şey onu çok kizdirmis olabilir mi? Bir de erkekler lohusadan çok lohusa olur ya bu durum biraz ona benziyor

Dünden beri ben de bunu düşünüyorum. Çocuk doğsaydı, onu doğarken görseydi ondan tiksinecek, uzak mı kalacaktı diye... Tam da ben anne olmak istediğimi anlamıştım. Korktum ettim başta kaygılandım ama hoşuma gitmiş meğer birlikte geçirdiğimiz kısa zaman. Annem gibi olamazmışım onu fark etmiştim. Şimdi bu çıktı ama. Sanki hiç tanımamışım, beş yıl boyunca her sabah beraber uyanmamışım gibi. Yabancı geliyor. Ne bileyim ben... Önceki

çok çok geçmiş olsun. Eşinizin söyledikleri saçmalık.

Yalnız kalmak tamam da böyle yok sayılmak canımı sıkıyor.

Sen de acıklamaya calısma kendı iyileşmene bak, su an Bı de onun tiplerini hıc cekme ugrasma. Yemegını ye dinlen iyileşmeye bak. Yaptıgı dogru degıl esının, en kısa zamanda anlar umarım hatasını. Bence Bı de onun yorma kendini. Sadece kendine bak suan.

Biliyorum, o da insan. Acı çekiyor olmasını da anlıyorum. Ama tek taraflı bir acı yok ki, ben de üzülüyorum. Cumartesi günü burada yazdığımdan pek farklı bir şey de demedim ki. İkimiz de yıkıcı bir deneyim yaşadık ve birbirimizi yok saymak bana saçma gelen. Ben tüm düşünce ve davranışlarımın sağlıksız olduğunu düşünmüyorum. Milana22

Konu başından beri bir kez olsun kendini bıraksın, benimle ilgilensin, sadece beni düşünsün, bana ne ben ilgi istiyorum demedim ki. Paylaşabileceğimiz, ortak bir acımız varken böyle birden arkasını dönmesiydi beni üzen ve rahatsız eden. Kendimi iyi ifade edemedim sanırım. Ayrıca neden yatırım yapmış olayım, sadece sevdiğim için yaptım. Evet şunu yaptım bunu yaptım diye yazdım iki mesajda; çünkü sizin gibi birçok üye beni bencil olmakla, hep alıcı olan taraf olmakla, onunla empati kuramamakla etiketlemişti. Ben de böyle olmadığını ifade etmek istedim. Yoksa burada hiç tanımadığım insanlara bunları anlatmanın bana ne gibi bir getirisi olabilir ki? Kimse madalya takmayacak. Kendi etrafımda dönüyor sandığım bir dünya yok. Öyle olsa daima eşime destek olmazdım, her şeye rağmen annemin iyiliği için kafa patlatmazdım. Şımarık falan değilim, ne koşullarda büyüdüm, ne koşullarda çalışmam ve sonra eve gelip hiçbir şey olmamış gibi iyi eş rolünü üstlenmem gerekti bir bilseniz. Başrolde olmak gibi bir amacım da yok. 100 yıl sonra büyük ihtimalle esamemin okunmayacağı bir dünyada neden 'başrol' olmak için uğraşayım? Bu konuda kocam bir aziz ilan edildi, ilginç. Bana karşı önyargılısınız gibi hissediyorum.

Geçmiş olsun. Allah yardımcınız olsun. Keşke konuşup birbirinize destek olabilseniz. Birbirinize anlayış gösterin. Zamana bırakın zamanla düzelir inşallah

Diğer konunuzdan hatırlıyorum sanırım onu sorumlu tutmuştunuz ciddi manada incinmiş gibi duruyor Konuşmalısınız. Bol bol dinlenin ve hissettiğiniz bu duygulari kabul edip kendinizi rahat bırakın Neden böyleyim diye sorguladıkça artırırsınız Kendinize zaman tanıyın.

Doğsaydı aynı sebeplerden çocuğu da mı sevemeyecekti, ondan da mı kaçacaktı acaba diye düşünüyorum. Ya da şimdiden sonra bebeğimiz olsa ondan da benden de tiksinecek mi

Daha önce benzer bir kriz yaşayıp ağır sözler sarfettin mi ona?

Sokağa çıkma yasağı olan bir yerde yaşamıyoruz biz N

Şu cevapları okuyorumda insanın annesinden başka kimseden faydası yok cidden el oğlu tiksiniyorda soğukta duruyor. Koşulsuz şartsız eşinin yanında duran binde bir çıkıyor ya

Düşük yaparken de siz ondan nefret ediyor gibi hissediyordunuz. Ama bakın geçti. Birbirinize zaman verin geçecek.

Bu igrenmek degil aslinda korkmuş, kendi de igrenc degil korkunç gorunuyordu demiş zaten. O goruntuyu ben bile gorsem etkilenebilirim, okurken bile gozlerim kisildi. Gozunun onunden gitmesi ve unutmasi zor olabilir. Hatta bebegi emzirirken eşlerinizin yaninda yapmayin derler, her erkek olmasa da bazilari etkileniyormuş o goruntuden bile. Baba garip gelmedi o yuzden. Konu sahibi için de zor ama boyle zamanlarda devamli aglamalar, suçlamalar yapmak yerine keşke bir olmayi deneselermiş. Gecmis olsun diyorum.

Cok gecmiş olsun, bende bir kayıp yasadım. Şu an duygularınızı o kadar iyi anlayabiliyorum ki. Halsiz oluşunuz psikolojik de olabilir ama yine de doktora gidin ihmal etmeyin. Kendinizi toplamaya calısın. Esinizin tavrı da değişecektir zamanla. Yazarak anlatmayı önermişler zaten. Azar azar da olsa saglıklı seyler yiyin, gerekirse takviye alın. Kendinize zarar vermeyin. Daha iyi bir zamanda isterseniz yine bebeğiniz olucaktır.

Konularınızı biliyorum. Düşük yapmıştınız. Umarım günden güne daha iyi olursunuz. Eşinizle konuşmayı denediniz mi? Belki o da kendini suçluyor. Size sürekli çocuk çocuk dediği için pişmanlığı vardır. Ben size dokununca hemen kendini çekmesini ona bağladım. Suçluluk hissediyor olabilir eşiniz. Eşinizle konuşmanız lazım bir an önce.. Umarım bir an önce iyileşirsiniz.

O beni düşük yaparken, kanarken gördüğü için artık beni görünce aklına onlar geliyormuş. Çok beyazmışım, çok yavaş hareket ediyormuşum ve kan kokuyor gibiymişim. O yüzden bana yaklaşamıyormuş. T TheKnack Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Arada kaçıp gidesim geliyor merve consume obey

Sürekli böyle devam etmez inan bana, eşin senin sakinleştiğini gördükçe yakinlasacaktir.

Haklısınız, benzer şeyler yaşayanlar çok olmuş. Bazı şeyler kendi sevdiklerimizin başına gelince daha toleranssız oluyoruz sanırım. Teşekkür ederim, iyi bayramlar T TheKnack Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Konunuzu biliyorum. Ben de düşük yaptıgımda yasamdan kendini soyutlamıştım. Biraz kendi haline bırakın herkesin üzüntüsünü yaşayış şekli başkadır. Allah yardımcınız olsun inşallah.

Hic üzerinde. Düşünme hemen sor benden nefret mi ediyorsun diye?kafa patlatma geçiştirmek kabul etmiyorum diye baştan belirt sana fiziksel olarak yardım psikolojik olarak eziyet ediyor bu adam. ne diyor?

Düşük yapma sebebinz neydi peki doktor ne söyledi belki doktorun söyledigi bi söz sizi suclu görmesine sebep oluyodur... ama her ne olursa olsun yaptıgı dogru degl

Hayır illa diyecek olsa Notradamın kamburu der zaten kabusu ne

Teşekkür ederim M Musluk

En başından beri, evliliğimizin başından beri alttan alan hep ben oldum. O hep heyecanlıydı, hep tez canlıydı. Gaza gelir, bir şey yapar, sonra istediği gibi olmaz bunalıma girer, yaşamak için bir nedeni kalmamış gibi davranır. Bir sağlık problemi ortaya çıkar, ölümcül bir hastalığa yakalanmış gibi bir psikolojiye bürünür. Anlamsız anlamsız tripler atar. Günler, saatler boyu onu dinleyen, tedavisini destekleyen, ruhsal durumunu anlamaya çalışan, empati kuran, çözüm önerisi getiren, yanında olduğumu, sevdiğimi hissettiren, yargılamayan hep ben olurum. Bazen gün içinde yaşadığı bir olay, yaptığı bir konuşma aklına takılır. Gece uyuyamaz, yatakta döner durur. Bu durumda uyanıp derdini dinleyen, sorularını cevaplayan ben olurum. Bazen bu şekilde sabaha kadar konuştuğumuz olur. Yeni bir şey çalmayı dener, yeterince iyi olduğunu düşünene kadar dener. O süreçte saatlerce onun müziğini dinleyen, görüş belirten, düzelten ben olurum. Bunları yaparken trip de atmam. Neden? Çünkü herkesin mutsuz, umutsuz hissettiği, desteğe ihtiyaç duyduğu zamanlar olabilir. Bu durumda bu desteği ve motivasyonu eşimizden beklemeyeceksek kimden bekleyeceğiz derim. Ama ben de mükemmel değilim, insanım. Daima demir gibi güçlü duramam. Benim de zayıf noktalarım var. Oraya denk gelir bir gün bir şey yaşarım, enkaz olurum. Bu sefer ben mutsuz umutsuz hissederim, olgun davranamam. Ben desteğe ve anlaşılmaya ihtiyaç duyarım. İşte o zaman geldiğinde, şu an olduğu gibi, bu biçimde sırt dönülmeyi, görmezden gelinmeyi, yalnız bırakılması kaldıramıyorum. Çünkü benzer durumlarda ben elimden gelen her şeyi yaptım. Şu andaysa sanki büyük bir suç işlemişim gibi bir psikolojik savaş içerisinde bırakılıyorum. Beni üzen, öfkelendiren şey de tam olarak bu, anlatabiliyor muyum? Ayrıca böyle çevremdeki kere hayatı dar eden, herkesi kendimden tek tek uzaklaştıran biri değilim. Çevremde sevilen bir insanım. Sadece anksiyete ve panik bozukluğum var bir süredir. Birkaç gün önce eşime kızmam da bundan kaynaklıydı, gerçekten onu suçladığımdan değil yani o da biliyor durumumu. Bunun için de psikolojik sorunları destek alıyorum. Burada "şöyle hissediyorum, bunu düşünüyorum, acaba şöyle mi olacak, bu olursa naparım" falan diye yazdıklarım var ya, onlar sadece kafamın içinde dönüp duran düşünceler, kimsenin yüzüne haykırmıyorum bunları. Ruhsal ve zihinsel durumunun farkındayım yani. Teşekkür ederim.

Psikolojik durumunuzu vs. biliyorum. Çok uzatmayacağım. Sizin için elbette zordur. Ama sizin gibi duygularını kontrolsüz yaşayan biri ile bir ömür geçirmek emin olun çok daha zordur. Daha ilk konunuzda ne mutlu bu kadar uyumlu olduğunuz bir insan ile yollarınız kesişmiş, tadını çıkarın ve ona güvenerek üzerinizdeki panik duygulardan kurtulmaya çalışın demiştim. Hamile kaldığınızda dünyanın sonuymuşçasına davrandınız, düşük yaparken ölüyormuşçasına.. Eşimden nefret ediyorum hepsi onun yüzünden bile dediniz. Bunu onun yüzüne de söylediyseniz nasıl davranmasını bekliyorsunuz? Bu sözleri hakedecek ne yaptım, çok sevdim, ona hep destek oldum, mutlu yuvamıza bir bebek istedim sonunda hem bebeğimi hem de ilişkimdeki o güzel ruhu kaybettim diye düşünüyordur. Hala yazılarınızda hissediyorum, ulaşamıyorum, dinlenmiyorum var. Ben duygusundan çıkıp empati yapsanız mı biraz? Çok yorucusunuz, lütfen hayatınızdaki insanı bu kadar yormayın. Bu arada çok geçmiş olsun.

Olabilir, söyledikleriniz çok mantıklı geldi bana. İnşallah her şey eskisi gibi güzel olur. Teşekkür ederim T TheKnack Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

O kadar saçma sapan bir şey ki ya. Aynı evde yaşayan iki yabancı olduk sanki en azından ben öyle hissediyorum. Dün akşam bir şeyler söylemeye konuşmaya çalıştı. Lütfen beni anla, diye başladı bu sefer ben dinlemek istemedim. Şu anda konuşmak istemiyorum diye başka odaya geçtim. Belki bu sefer de ben uzatmış oldum olayı ama ne yapayım içimden gelmiyor. Ne söylesem anlamayacakmış gibi hissediyorum.

Anlatabildiniz. Eşinize de birbir anlatsanız mı bunları, unutmuş gibi sanki.. :) Esasen ilişkilerde herkesin dipte hissettiği zamanlar olur. Biri diğerini kaldırarak ayakta kalınılır. Acınız çok taze. Bir kaç gün daha bekleyin de eşiniz düzelmezse böyle net bir konuşma yapmanız sağlıklı olur bence.

İğrenmek ya da tiksinmek değil o Erkekler her şeyden önce kadın anatomisini tanımıyorlar ve söz konusu sevdikleri bir kadın olunca ne yapacaklarını şaşırıyorlar. Ve kesin bir şey var ki duygusal açıdan bizim kadar güçlü değiller

Evet bakıldı. Olması gerekenden çok daha fazla kan kaybetmişsin, dedi. Kan takviyesi yaptı. Vajinal ultrasonla baktı bir şey var mı diye ama kanamadan dolayı pek net bir şey göremedi. Kanama durduğunda ya da en azından baya bir azaldığında histeroskopi yapılması gerektiğini söyledi. Demir ve d vitamini ilaçları verdi, bayramdan sonra tekrar çağırdı. S sunsea

Eşiniz muhtemelen şaşkınlık, suçluluk ve kırgınlık duygularını bir arada yaşıyor. Ben de çok üstelememek gerektiğini düşünüyorum. Kendinizi ifade etmek istiyorsanız zarif bir mektup, e mail, whatsapp mesajı yazabilir hislerinizi anlatabilirsiniz. Geçmiş olsun

Bu bence ihtiyaç şu an sizin için. Tek başınıza tatil filan da olabilir. Bazı şeyleri özlemek lazım bazen.

Şaka mı bu? Fazla film izlemiş eşin.

Eşiniz de şu an sağlıklı psikolojide değil, bazen doğum sonrası falan eşlerde olabiliyor bu tarz saçma davranışlar, bazı büyükler eş yanında emzirmeyin vs derler. Ama o durumlar eşi kadın olarak görmeyi zorlaştırır, cinsel çekim yok olabilir diye düşünüyorum. Size karşı olan şefkati ve merhameti neden yok acaba? Güçlü olan hep siz olmuşsunuz belki de ilk kez sizi bu kadar çaresiz gördü, çok hayal kurduğu bebeği kaybetti, bu durumlarda hep siz toparlamışsınız afalladı, ne yapacağını bilemedi ve saçmaladı. Siz birbirini tanıyan ve iletişimi olan bir çiftsiniz, konuşun. Gerekirse Ortak terapi alın ama iletişimi kesmeyin.

Bu kadar bayılmak falan normal gelmedi bana. Bir problem var gibi. Doktora gittiniz mi sebep neymiş? T TheKnack Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Duygusal erkekle yaşamak biraz daha fazla efor sarf etmeye neden oluyor, siz hasta olsanız o sizden daha çok hasta olur, kolu kanadı kırılmış gibi davranır, çabuk incinirler, bazen anlık söylenmiş sözleri bile kafaya takıp ciddiye alırlar, bende de var benzer bir modeli, duygusal, kırılgan salon çiçeğim diyorum kendisine:))) hepsi geride kalacak

Böyle oldu askitotomsu Yiğit Aras_SMA

Hamilelik haberinize eşinizin çok sevindiğini ve çocuk sahibi olmayı çok istediğini yazmıştınız, bebeği kaybetmeniz eşinizi de çok etkilemiş belli ki, birbirinize zaman tanıyın

Ben de vaktiyle düşük yapmıştım. Pıhtılaşma sorunum var. Sizi anlıyorum kolay bir psikoloji değil. Ancak doktorunuz size de söylemiştir böyle düşükler doğacak bebekte bir engel olduğu için gerçekleşirmiş genellikle. Yani bu kısımdan bakıp her şerde bir hayır var demelisiniz. Eşiniz de belli ki cok etkilenmis bu da mümkün bir durum. Bazı erkekler bu konularda hassas olabiliyor. Zamanla düzelecektir inşallah. Yüreğinizi ferah tutun, doğru zamanda yeniden hamile kalıp evladinizi sağlıkla kucağınıza alırsınız insallah

Üzüntülü olduğu için uzaklaşıyor diye düşünmüştüm ama yanılmışım, annesi onu nasıl doğurmuş acaba yok kan yok parca bilmem ne. sacmalamis

Siz şuan kendi toparlanmaniza, sağlığınıza odaklanın. Eş kişisini hiic düşünmeyin, nasıl günlerce çalışma odasında yattiysa orda yatmaya devam etsin. En zor zamaninizda duygusal olarak size destek olmayan adamla ne yapacağınıza toparlandıktan sonra karar verirsiniz. Hala sinirim geçmedi valla. Hadi tiksindin diyelim, şu zaman kendini naza niyaza cekicek zaman mı yani. Tiksintini yutarsin, belli etmezsin, yanı başında düşüp düşüp bayılan bı kadın var. Bu nasıl yetişkinlik anlamadım valla ya. Siz hiç endişelenmeyin ben iyi bı anne olabilir miyim falan diye siz maşallah güçlü bı kadinsiniz, eşiniz benden baba olur mu diye endiselensin

Demek ki. Aynı evin içinde ayrı dünyalar. Çok iyi bilirim annemden babamdan.

Bana yazdığınız mesajdan bir önceki mesajınızı okudum şimdi, eşiniz çabuk modu düşen hemen depresyona giren birine benziyor, eşiniz aşırı duygusal ve kendini suçlayan bir karakter galiba, sizse onu ayakta tutan kişi gibi görünüyorsunuz anlattıklarınızdan, sizin sürekli bayılmalarınız kendinizi güçlü hissetmeyişiniz onun kendini daha da fazla dipte hissetmesine neden oluyor olabilir, siz kendinizi toparlarken onu da toparlamaya çalışamazsınız, en azından şu an için bu mümkün değil, psikolojik olarak eski halinize dönünce o da kendine gelecektir. Kendinize iyi bakın ve lütfen hiçbir şeye canınızı sıkmamaya çalışın, her şey düzelecek.

Ozür konusunu bence de düşünun. Evliliginiz ve huzurunuz icin

Ne gibi bir sorun canım açıklamadı mı doktor? Eşine gelince okudum yorumlarını da kandan rahatsız oldum vs demiş bana açıkçası biraz tuhaf geldi bu tutumu. İyi günde kötü günde sözüne sadık birisi gibi gelmedi bana. Allah korusun daha ciddi bir hastalık olsa bırakıp gidecek bir potansiyel var sanki kendisinde. Bir çocuk düşürmeden tiksinen insan başka bir şey olsa hiç katlanamaz. Bu evlilik değil ki

Normalde hep kendimce nedenler ve mantıklı açıklamalar bulurum ama bu sefer bulamadım ya, kırıldım yani. Çok beyazsın ne Allah aşkına elimde olan bir şey değil ya. Ucubeymişim hissi doğdu içimde.

Hamilelik süreci ve düşük zamanı eşinize söyledikleriniz hissettirdikleriniz ağır şeylerdi üzgünüm. Susarak veriyor tepkisini demek ki.

Teşekkür ederim, ben sana böyle yapmıştım şimdi sen bana böyle yapıyorsun demek de içimden gelmiyor ya sanki başına kakıyormuş gibi hissediyorum T TheKnack Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Dün sokağa çıkma yasağı vardı

Bence bir inzivaya ihyiyacınız var tek başınıza kamp gibi iç açıcı bir yerde. Düşünüp düşünüp birileriyle paylaşamadıkça mecbur kendiniz çözüme kavuşturmak zorunda kalırsınız problemlerinizi. Daha az yorucu olur. Burda bin tane fikir var.

Öyle de olabilir, teşekkür ederim. Powerfull

En başından beri, evliliğimizin başından beri alttan alan hep ben oldum. O hep heyecanlıydı, hep tez canlıydı. Gaza gelir, bir şey yapar, sonra istediği gibi olmaz bunalıma girer, yaşamak için bir nedeni kalmamış gibi davranır. Bir sağlık problemi ortaya çıkar, ölümcül bir hastalığa yakalanmış gibi bir psikolojiye bürünür. Anlamsız anlamsız tripler atar. Günler, saatler boyu onu dinleyen, tedavisini destekleyen, ruhsal durumunu anlamaya çalışan, empati kuran, çözüm önerisi getiren, yanında olduğumu, sevdiğimi hissettiren, yargılamayan hep ben olurum. Bazen gün içinde yaşadığı bir olay, yaptığı bir konuşma aklına takılır. Gece uyuyamaz, yatakta döner durur. Bu durumda uyanıp derdini dinleyen, sorularını cevaplayan ben olurum. Bazen bu şekilde sabaha kadar konuştuğumuz olur. Yeni bir şey çalmayı dener, yeterince iyi olduğunu düşünene kadar dener. O süreçte saatlerce onun müziğini dinleyen, görüş belirten, düzelten ben olurum. Bunları yaparken trip de atmam. Neden? Çünkü herkesin mutsuz, umutsuz hissettiği, desteğe ihtiyaç duyduğu zamanlar olabilir. Bu durumda bu desteği ve motivasyonu eşimizden beklemeyeceksek kimden bekleyeceğiz derim. Ama ben de mükemmel değilim, insanım. Daima demir gibi güçlü duramam. Benim de zayıf noktalarım var. Oraya denk gelir bir gün bir şey yaşarım, enkaz olurum. Bu sefer ben mutsuz umutsuz hissederim, olgun davranamam. Ben desteğe ve anlaşılmaya ihtiyaç duyarım. İşte o zaman geldiğinde, şu an olduğu gibi, bu biçimde sırt dönülmeyi, görmezden gelinmeyi, yalnız bırakılması kaldıramıyorum. Çünkü benzer durumlarda ben elimden gelen her şeyi yaptım. Şu andaysa sanki büyük bir suç işlemişim gibi bir psikolojik savaş içerisinde bırakılıyorum. Beni üzen, öfkelendiren şey de tam olarak bu, anlatabiliyor muyum? Ayrıca böyle çevremdeki kere hayatı dar eden, herkesi kendimden tek tek uzaklaştıran biri değilim. Çevremde sevilen bir insanım. Sadece anksiyete ve panik bozukluğum var bir süredir. Birkaç gün önce eşime kızmam da bundan kaynaklıydı, gerçekten onu suçladığımdan değil yani o da biliyor durumumu. Bunun için de psikolojik sorunları destek alıyorum. Burada "şöyle hissediyorum, bunu düşünüyorum, acaba şöyle mi olacak, bu olursa naparım" falan diye yazdıklarım var ya, onlar sadece kafamın içinde dönüp duran düşünceler, kimsenin yüzüne haykırmıyorum bunları. Ruhsal ve zihinsel durumunun farkındayım yani. Teşekkür ederim. S

Kendileri nasıl doğmuş acaba doğur derken iyiydi

Cok gecmiş olsun ne diyececegımı bilemedim gecmıs olsun dileklerimi iletmek istedim

Ben bir süredir anneden de fayda yok diye düşünüyorum, iyi bayramlar G

Çok daha iyiyim. Suyun yüzüne çıktığımı hissediyorum. Dün duştan sonra saçımı taradım, ruj sürdüm biraz ki bir haftadır saçlarımı bile taramıyordum. Daha az halsiz hissediyorum. Eşimle de çok daha iyi. Artık yabancı gibi dolanmıyoruz evde. Karşılıklı paylaşım yapabiliyoruz. O biraz daha açıkladı kendini, çok tedirgin hissettiğini söyledi gördüğünde. Yatağımızı paylaşıyoruz, birlikte yemek yiyoruz. İlişki açısından da durum daha iyi. Sadece tedavim için baya bir iğne vermişti doktor, o biraz bunalttı beni. İğne vurulan yerlerde morluk oluşuyor, otururken ve yürürken canım acıyor. Onun dışında ilk günlere göre çok daha iyiyim, teşekkür ederim.

Teşekkür ederim manikkk

Sizin psikolojik sorunlarınız var ve bunu farkındasınız ama bence eşinizin de var ve o normal olduğunu sanıyor. Şu söyledikleri normal mi allah aşkına? Adam cidden çocuk gibi. Aşırı zayıf bir karakter. Resmen kan tutmuş iğrenmiş. Hayret ettim. Kolay gelsin size. Bence asıl bu adam ömür törpüsü. Kendi derdine yanamaz insan böyle adamla. Habire onu avutmanız gerekecek.

Eşinizin bu şekilde davranması için düşük öncesi süreçte olumsuz birşey mi yaşadınız? Oda üzülmüştür falan diyemeyeceğim yoksa. İki kere düşük yaptım. Hem ruhen hem bedenen asıl etkilenen sizken davranışlarıyla kendinizi kötü hissettirmeye hakkı yok. Eşinizle iletişime geçmek için ekstra çaba sarf etmeyin, olumsuz tavır gördükçe canınız daha çok sıkılır. Geçmiş olsun, geçiyor merak etmeyin.

Hastanede ona çok bağırıp kötü sözler söyledim demiştiniz yapı olarakta depresifse çok normal böyle olması akışına bırakın bence

Erkekler de insandir diye yaziyim suraya Bebegi isteyen esinizdi ama siz kendi hataniz yuzunden hamile kalmistiniz Buna ragmen cumartesi gunu esinize korkunc seyler soylediniz Hatta burda bize bile soylediniz Yani bize burda bunlari yazan kimbilir yanindaki adama neler yapmistir Esinizle konusmaya calismayin sadece yanina gidip icten bir sekilde ozur dileyin Sonrasini akisina birakin ve psikologunuzla online gorusun mutlaka Sizin hicbir davranisiniz ve dusunce sekliniz saglikli degil, boyle devam ederseniz de hicbir insan sizinle beraber bir omur gecirmek istemez

Teşekkür ederim _Sitare_

Geçmiş olsun dilekleriniz için teşekkür ederim. T TheKnack Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Eşinizde bir tramva yaşamış ve atlatmaya calisiyor gibi. Erkekler duygularını göstermekte ve yaşamakta bizden daha zayıf genelde. Durumunuz iyi gibi geldi bir psikologla konuşabilirsiniz daha da toparladikca. Geçmiş oluşunun şimdiden

Ben suçlu hissediyorum. Hiç hazır değildim bebek sahibi olmaya hamileliğimi öğrendiğimde. Pek sevinemedim. Hatta ilk günler baya kötüydüm, sürekli ağlıyordum. Eşim çocuğu istiyordu. Çok mutluydu, çok heyecanlıydı. Sonra ben de alışmaya başladım. Çok korkunç, aşırı zor bir şey gibi gelmemeye başladı. Merak etmeye başladım nasıl bir bebek olacak acaba diye. Bebek odalarına, bebek giysilerine bakmaya başladım. Sonra yine hiç beklemediğimiz bir anda bebek düştü. 1,5 yıldır anksiyete ve panik bozukluğum var. Düşük yaptığım süreçte aşırı kaygılıydım, ataklar geliyordu. O süreçte hep senin yüzünden hamile kaldım, demiştim. Tabi biliyorum öyle olmadığını. Ama sağlıklı düşünemiyordum. Bir de hamile olduğumu öğrenmeden önce çok ilaç kullandım, iyi beslenmedim. Her şeyin suçlusu benmişim, her şeyi berbat etmişim gibi hissediyorum.

Eşinizi boşverin sağlığınıza bakın. Bende sizin haftalara yakın düşük yapmıştım öyle dediğiniz acayip kanama olmadı düştükten sonra da çok çok az kanama oldu 3 4 günde bitti. Aman doktor kontrolünü aksatmayın. Eşinizde nerenin peri prensiymiş acaba. Sanırım hala bebekleri leyleklerin getirdiğine inanıyor.

O da olumsuz etkilenmiş siz de. Belki o da acısını öyle yaşıyor. Hissettiklerinizi mutsuzluğunuzu onunla paylaşsanız?

Konuşmuyor adam ergen gibi davranıyor. Burada eleştirdiğim ne kadar adam varsa hepsinin karışımı oldu. Issız Adam'ı oynuyor. NedirYani Kalbindeki Endişeleri

Güzelim benim, acın daha çok taze. Yaran hala kanıyor. Ama bu demek değil ki, bu sonsuza kadar sürecek. İnan bana bu zamanlarda geçecek. Miniğe Allahtan rahmet diliyorum, sana da sabır. Şuan yanında değilim ama bulunduğum yerden sana bolca öpücük ve sarılma yolluyorum

Ne demek bu ya. Aşırı sinir oldum şuan. Çocuk yapalım çocuk yapalım derken iyiydi, çocuk da farklı bı şekilde doğmuyor. Doğumunu gorseydi napicakti, çocuk altına yaptığında da çocuktan mi igrenecekti. Sizi kötü etkilemek istemiyorum ama evlilik böyle bişey değil. Sizin durumunuzda en çok destege ihtiyacınız olduğu zaman, igrenmis diye sizi evinizde, yataginizda yalnız bırakmak değil evlilik. İnsanlar yeri geliyor eşi ameliyattan çıkınca gaz çıkarsın diye başında bekliyor, tuvaletini takip ediyor, yengemin kanaması olduğunda abim onu tuvalete götürüp kilotuna kadar kendisi indirmiş kanamalı haliyle, yengemin anlatmasindan biliyorum. Siz eşinizi alttan ala ala, ona yaslanabilecegi bı omuz verdikçe adam kendisini iyice salmış. İhtiyacınız olduğunda kendi omzunuza yaşlanmak zorunda bırakıyor sizi şimdi. Ben bu adamın çocuk sorumluluğu alabileceğini düşünmüyorum, o yavrunun da bı sebebi varmış dünyaya gelmemek için demek ki

5 hafta iki günlüktü öğrendiğimde. Yalan yok ilk öğrendiğimde çok kaygılanmış ve hep ağlamıştım özellikle ilk üç gün. Anne olmak hep bana biraz uzak gelen kaygı verici bir düşünceydi. Düşük yaparken ona kızmıştım evet. Panik atağım var çünkü sıklıkla ataklar geliyordu o süreçte. O da bunu biliyor çünkü yeni bir şey değil. Gerçekten onu suçlamadım hiçbir zaman, bunu da bilmemesine imkan yok bence. Bayılmak tabi ki kendi elimde olan, isteyerek yaptığım bir şey değil. Zaten doktor da aşırı kansızlıktan olduğunu söyledi. Ağlamak ise... Üzülüyorum napayım, çocuğuma üzülüyorum. Ben de ilk şoku atlattıktan sonra bir şeyler hayal etmeye başlamıştım, heyecanlanmıştım. Öyle durup dururken ağlama dürtüsü geliyor, kendimi frenleyemiyorum. Olmuyor yani. Ki eşimin böyle davranma nedenleri de bambaşkaymış zaten.

T TheKnack Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Esiniz bebegi istemediginizi bildigi icin acinizi tahmin edemiyor olabilir Oncelikle soyledikleriniz icin ozur dileyin ve devamini ona birakin İlk yapmaniz gereken sey ozur dilemek

Ben doğum yaptıktan sonra eşimi odaya aldıklarında doktor ve hemşire apar topar üstümu örtmüştü, tamam görünmedi filan demişlerdi. Eşim o sekilde görse ne düşünürdü bilmiyorum ama demek ki uzak duran, tiksinen vs eşler olabiliyor. Biz 12-13 yaşından beri kanlı revanli işlerle haşir nesir olduğumuzdan belki daha normal geliyordur bize. Ayrıca insanlar neler neler yaşıyor da unutuyor. Bu da belli ki gecici bi durum, kadını esine karşı dolduruşa getiren yorumlara şaşırdığımı belirtmeden geçemedim.

Siz aynı özeni annenize gostermistiniz diye hatırlıyorum, onun karşılığını görüyor olmalısınız

Çocuğu ilk isteyen eşinizdi sanırım. Çocuğun nerden ve nasıl geldiğini bilse onuda istemeyecek biri sanırım. Tövbe yarabbim ya.

+1 Önceki

Öncelikle geçmiş olsun Daha önceki konularınızı tam olmasada hatırlıyorum, bebeği sizden çok eşiniz istemişti diye biliyorum. siz istemiyordunuz, eşiniz çok istekli ve ısrarcıydı. en son düşük yaparken konu açmıştınız, konunuzu okurken panik ataktan gergin ve endişeliydiniz ve yazdıklarınızdan bile terör esiyordu. ben bile burda okurken, o olumsuzluğu ve gerginliği hissettim. ki eşiniz ne yaşadı ne hissetti eminim ki kat ve kat üstüdür. yazdıklarınızdan hareketle bencil ve kendi isteklerini ön planda tutan biri gibi geliyorsunuz bana. eşinizin bu süreçte bir kaybı oldu sizin gibi, onun da manevi olarak desteğe ihtiyacı var. ama siz bebeği de pek istemediğiniz için onun kadar empati yapabileceğinizi düşünmüyordur ve panik atağınız tetiklenir diye içini açamıyordur diye düşünüyorum

Yani ama gerçekten onu sorumlu tutmuyordum, öyle kriz anında söylenmiş şeylerdi. Bilecek kadar beni tanıyor diye düşünüyorum. O yüzden sana kızgınım derse şaşırırım doğrusu. R Rosalind

O kadar umutsuz olmayın Hastanelerde yıllarımı geçirdim ben Yaşlılıkta, kanserde eşini bebekler gibi bakan çok erkek gördüm. Son ana kadar eşinin altını temizleyen, yalnız kalmasın diye kantine bile inmeyen adamlar gördüm. Kendi annesini bakmayıp hastanede bırakıp kaçan kadınlarda gördüm. Eşim de hiç bırakmamıştır beni bu konularda her sene bir kulak atağı geçiririm ayakta duramadığım zamanlar beni yıkar, çamaşırlarımı değiştirir, yemeğimi yedirir, gece başımda bekler. Haftalar süren kanamalarımda halsiz kalıyorum diye her işe koşar, pervane olur. Mühim olan merhameti ve vicdanı olan insan, olmayanı hem kadında hem erkekte var, Allah iyilerle karşılaştırsın herkesi

Düşük öncesi her şey iyiydi. Ama düşük yaptığım gün ben bir panikle 'hep senin yüzünden, senin yüzünden hamile kaldım' falan demiştim. Öyle düşünmüyordum gerçekten ama. Sağlıklı bir ruh halinde değildim sadece. T TheKnack Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Eşiniz çok istiyordu bebeği diye hatırlıyorum belki onun için de büyük bir travma oldu bu. Biraz birbirinize zaman verin derim. Umarım herşey en kısa zamanda normale döner.

Mektup yazmak iyi bir fikir olabilir. Mektup yazabilirim, teşekkür ederim.

Teşekkür ederim. Hiçbir şekilde kendimi açıklamama izin vermiyor oluşu beni üzüyor. T TheKnack Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Tamam, cok cok gecmiş olsun. Önce saglığınız kansızlık da dogru düşünmenizi engeller. Kendinizi toparlayın Bi an önce, gerisi düzelecek.

Eşinizin bu halinin sadece düşük üzüntüsü oldugunu dusunmuyorum. Toplamda 7 haftalik gebeliği 2.-3. haftasindayken yeni ogrenmişsinizdir muhtemelen. Geriye kalan 4-5 haftanin yarisini aglayarak, soylenerek geçirip, düşük yaparken de yine adami suclayip kirip doktunuz. Simdi yine bayiliyorsunuz, agliyorsunuz... Herşeyi asiri zorlaştirarak yasiyorsunuz ve karsinizdakine de psikolojik olarak eziyet ediyorsunuz resmen. Adam duzelirse şansli sayin kendinizi. Duzeltme: Gebeliginizin 5. Haftasinda da hala agliyormuşsunuz zaten.

Teşekkür ederim T TheKnack Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Adamın öfkesine var demekki sana karşı konuşursa kırmaktan kötü söz söylemekten çekiniyor belki de. Biraz zaman tanıyın öfkesi geçsin. Önceki konunuzu hatırlıyorum eşinizin haklı olduğu noktalar var bence. Aylık iğneyi unutan sensin ama hamile kaldım diye eşini suçladın. Eşinin deli gibi istediği bebeği öğrenince ağlama krizlerine girdin olayı çok dramatize ettin yine de eşin sana çok destekçi ve ilgiliydi anlattığın kadarıyla. Tamam hormonal ve fiziki sen etkilendin ama bu adam da taş değil duyguları var çok istediği bebeği kaybetti eşini teselli etmek yüzünden sevincini bile yaşayamadan. Biraz sabır göstermelisin ve üstüne gitme bi süre düzelecektir. Ayrıca kaç haftalık düşük yaptın bu kadar bayılman normal değil sanki. Doktorunun haberi var mı hastaneye gitmen gerek bence.

Konuşmuyorsa hissettiklerinizi, söylemek istediklerinizi yazın, çalışma odasına bırakın. Zor bir süreçten geçiyorsunuz umarım bir an önce toparlarsınız

Cidden kafayı yemiş bu erkekler

Sonra noldu peki, en sonunda? T TheKnack Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Teşekkür ederim, mutlu bayramlar

Ben de öyle yapabilirim, teşekkür ederim.

Okumadim o kismi kacinci sayfa? İgrendigini nerden anlamis? socialscientist Huysuz Şirin

İnşallah her şey yolundadır canım. Şuan kendine bak sen, her şeyi geçtim şuan bir sağlık problemi yaşıyorsun. İnsan neye kızarsa kızsın, ne sanırsa sansın sağlık sorununda kenara koyuyor.

Öyle sanırım, yine de bazen sabredemiyorum. . push ; T TheKnack Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bu süreç eşiniz ve sizi fazla etkiledi doğal olarak size tavsiyem psikolog yardımı almanız bazı dönemler, geçişler, olaylar aileler de hasar bırakabiliyor.

Teşekkür ederim 0 000 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Gerçekten bu kadar bencil, hiç empati kuramayan, ilişkide hep alıcı olan biri değilim. Yıllar önce henüz üç haftadır birbirmizi tanıyorken babasıyla kavga ettiği için gecenin bir yarısı kapımı çaldığında evime kabul edip her şeyimi hiç gocunmadan paylaştım. Evlendikten kısa süre sonra işsiz kaldığı bir süreç oldu. O zaman sadece ben çalışıp tüm masraflarımızı karşıladım. Sonra eve gelip onunla ilgilendim. Yetersiz hissediyordu, umutsuzdu, bunalımdaydı. Her gün saatlerce onu dinledim. Sevdiğimi söyledim. Yeniden başlaması, yeni iş bulması için yüreklendirdim, yardım ettim. İki yıl önce kalbinde bir problem çıkmıştı. Çok umutsuzdu, çok gergindi, agresifti. Tedavisine destek olmak için elimden geleni yaptım, doktorunun önerilerine birebir uydum. Saçma sapan tripler attığı da oldu. Zaman verdim. Destek oldum. Geçen yıl kariyer için İngiltere'ye gitmek istedi. Orada istediği orkestraya katılabilmesi çok küçük bir ihtimaldi. Ama o kadar istiyordu ki. Heyecanını yok etmek, ufak da olsa şansını elinden almak istemedim. Düzenimizi bıraktık kalktık gittik. 4 ay orada yaşadık. O süreçte daima destek oldum. Sonra katılamadı istediği orkestraya geri döndük. Yine kendini diplerde hissediyordu ve kendini toplamasına yardımcı olan yine bendim. Şimdi de benim problemlerim var. Bu sefer ben umutsuz hissediyorum. İdeal davranmıyorum. Ama bu şekilde davranılmak zoruma gidiyor. Görmezden gelinmeyi hak ettiğimi düşünmüyorum, ben ona hiç bunu yapmadım. Yalnızca destek ve anlayış istiyorum, anlatabiliyor muyum?

Teşekkür ederim, siz de çok mutlu olursunuz inşallah

Ayrıldılar, çok şükür Ceyl_an Bolluk, bereket, aşk 💚 tek ayak

Umarım anne konusunuda bu konuyuda çözebilirsiniz bende iyi Bayramlar dilerim :)

Çok çok teşekkür ederim T TheKnack Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Buymuş sorun _Sitare_

Anladım. Burada birbirimizi yazdığımız kadar tanıyabiliyoruz, beni yargıladığınızı düşünmüyorum. S sunsea

Nasıl oldunuz konu sahibi, toparlanabildiniz mi biraz? Hem kendinizi hem eşinizle olan durumu

Neden böyle davranıyor? Neden suçlasın ki sizi? Önceki konularınızı bilmiyorum ama böyle bir dönemde insanın manevi desteğe çok ihtiyacı oluyor? Acaba o da mı bunalıma girdi?

Size notrdamın kabusu demedim, "sen artık benim için her dediği çıkan Nostradamus'sun" dedim, iltifat etmiştim size :) neden size kabus falan diyeyim? Son düzenleyen: Moderatör: 21 Mayıs 2020

Teşekkür ederim, düzelir inşallah

Hatırlamıyorum ama olabilir de dediğiniz gibi. Şimdi bir yanım bırak sessiz kal nereye kadar susacaksanız artık diyor, öte yandan mektup yaz, daha baskın davran, bir şekilde her ne olduysa konuşup çözmeye çabala diyor. Kararsızım çok. Önceki

Adam da cocugunu kaybetmis biraz anlamaya calisin

Bitmiş bu evlilik

Öyle bile olsa bu onun kendi anormalliği. Kadınlar problemli erkeklerin rehabilitasyon merkezi değil. Ona kan korkuyormuş gibi gelmeniz de sizin suçunuz değil. Bu problemi kendi aşmak zorunda. Siz sağlığınıza bakın.

Salon çiçeği çok iyiymiş

Belki bir kaç gün daha verip dayanamazsam yazarak anlatmaya çalışırdım ben olsam sanırım.

Daha nelerr. Bişey soracağım. Bende aynı yoldan geçtiğim için, beni eşimim kanlar ve mukuslar içinde göreceği bi durumum olmadı. Kürtaj oldum. Sizin bu durumunuz normal miymiş doktor ne dedi. Eşinizden çok siz önemlisiniz. Siz iyi olun, o ne görürse görsün.

@mistralgagnant bu bir süreç, hem kendinize hem eşinize zaman tanımalısınız, erkekler duygularını pek dile getirmez ya da duyguları dile getirmeyi pek beceremez, düşük anında sizin onu suçlamanız belki gerçekten kendini suçlamasına sebep oldu, mistralgagnant istemiyordu ben istiyordum, bebek ben istediğim için oldu eşimde o yüzden düşük sırasında acı çekti diye de düşünüyor olabilir. Hepsi olmasa da bazı erkekler doğum sonrası da kendini geri çekiyor, eşini kadın gibi değil de artık anne olarak gördüğünden, kimi de psikolojik olarak doğum esnasında kadının yaşadıklarını düşünüp eşinden soğuyor, onların iç dünyasında neler oluyor bilemezsiniz ki. Biraz sabredin, o arada toparlanmaya çalışın ve sonra ne siz eşinizi ne o sizi suçlamadan duygularınızı dile getirin, baktınız hala bir şeyler toparlanamıyor kırılıp dökülüyor uzman yardımı alırsınız çift terapisi görürsünüz.

Teşekkür ederim

Bu süreçte yalnız kalmak ikinize de iyi gelecektir. Üstüne gitmeyin.

Bizde burda adam gücendi falan diyoruz. Sinir oldum eşinize şuan.

Yani artık başlarım bunalımına diyesim geliyor ama

Onu sorumlu tuttuğunu bildiği için sana öfkeli olabilir mi?

Bundan sonra bana her baktığında yalnızca içinden kan ve mukus akan bir kadın mı görecek acaba

Şu durumda eşinizin davranislarini cok da önemsemeyin siz Iyi olmaya bakın neden böyle davrandı diye düşünüp kendinizi yıpratmayın

En son açtığım konuda karşılaştığım tepkilerden sonra çok tereddüt ettim ama bu kadarını paylaşacak kimsem yok. Lütfen, inanmıyorsanız kendinizi de yormayın, beni de üzmeyin. Cumartesi düşük yaptım. O günden beri beş defa bayıldım. Ne zaman ayağa kalksam başım dönüyor, dizlerim titriyor. Defalarca yürürken dizlerimin üstüne düştüm. Bacaklarımda inanılmaz bir güçsüzlük var. Sonra gün içinde birden inanılmaz derecede yemek yemek istiyorum, sonra önüme gelince doğru dürüst bir şey yiyemiyorum. Duygularım karman çorman. Durup dururken ağlama geliyor, birdenbire aşırı sinirleniyorum Ve kendimden nefret ediyorum. Ama sanırım sadece ben nefret etmiyorum kendimden. Kocam da benden nefret ediyor gibi. Hiç konuşmuyor benimle, ağrın var mı, aç mısın falan diye sormak dışında. Bayılırsam ya da düşersem kaldırıp kanepeye koyuyor sonra gidiyor. Onun dışında olur da eline, koluna bir yerine dokunacak olursam sanki yanmış gibi çekiyor. Bir çalışma odası var, gününü orada geçiriyor. Saatlerce kemanını çalıyor, kitaplarını okuyor. Akşam yemeği yapıyor, benimkini mutfağa bırakıyor, kendininkini alıp o odada yiyor. Akşamları yine orada, birasını içip bilgisayar başında sızıyor. Yatak odasında benim yanımda yatmıyor. Salonda veya çalışma odasında uyuyor. Bu bana kendimi aşırı kötü hissettiriyor. Suçlu hissediyorum. Her şey benim yüzümden olmuş gibi. Ne düşünmem, ne yapmam lazım bilmiyorum. Şimdiden teşekkür ederim.

Bakın alıntıladım.

Bebeğini yeni kaybetmiş, üzgün ve yaralı bir anneye fazla ağır olmamış mı? Konu sahibi gayet vicdanlı bir insan, bu haliyle bile eşini düşünüyor. O Gün, o panik haliyle mantıklı düşünemezdi değil mi? Evet eşini de anlıyorum, onunda canı yanıyor ama lütfen konu sahibinin üstüne bu kadar gitmeyin çünkü sorun tek taraflı değil. Ayrıca eski konuda o kadar bencil yorumlar vardı ki!!! Kadını bebeğini sevmemekle suçladılar, düşünebiliyor musunuz bir anne için bunun acısını?

Bakma ona sen. Ne ucubesi. Saçmalamış cidden. Kan kaybettik o kadar. . push ; T TheKnack Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Oha çok şaşırdım konunun bağlandığı yere! Deli gibi çocuk isteyen adamın doğum, düşük vs hakkında hiç bilgisi yok mu ki kanlar içinde görünce korkmuş bilmem ne? Aklı başında sandığımız adamlar bile tam bir hayal kırıklığı. Kafayı yiyeceğim..

hamile kalıp buraya yazdığınızda ben de size alışacağınızı ve ilk şoktan sonra harika bir duygu içine gireceğinizi yazmıştım. Ancak geldiğiniz nokta yaşadıklarınız tepkileriniz bu anlamda genel olarak çok sıkıntılı görünüyor. Bi süre bebek fikrinden uzak durmanız ve psikolojik tedavi sonrası iyileşerek bebek sahibi olmayı denemeniz herkes için daha sağlıklı görünüyor. Geçmiş olsun

Reactions: Kazen, Fidelle, En buyuk kk ve 16 diğer üyeler T TheKnack Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyeli