Ayrılmalısın bence. Buradan söylemek kolaydır ama sana değer verebilecek insanlar varken neden yerden yere vuran bir adamla zorlayıp tahammül edesin güzel arkadaşım. Sen bu dünyaya tahammül etmeye, dayak yemeye mi geldin. Mutlu olmaya, sevilmeye geldin. sakardeniz işten çıkan ev

İMDATTTTTTTTT 26 yaşında 16 aylık oğluşu olan bir anneyim 2009 yılında evlendim. deli bir aşık olarak evlendim ve halada kocama aşığım fakat çözemediğim, çözemediğimiz sorunlarımız var. Elbet her evlilikte sorunlar olur kabülüm Ama bizim sorunlarımızı çözme şeklimiz benim çok canımı yakıyor artık Evliliğimin 1. ayında daha dayak nedir öğrendim. Ama olur dedim çok sinirliydi. Eşim benim sorunlarım olduğu zaman beni dinblemeyen birisi. Ona göre benim aklımda var olan sorunlarımız yada sıkıntılarım onun için gereksiz Herşeyden bir kavga çıkartabiliyoruz. ve sonunda ben ya dayak yiyorum yada sokak kadınlarının bile yüzüne söylenemeyecek hakaretler işitiyorum Bu yeni değil evliliğimiz boyunca var olan bir durum ama artık benim bunalara bu sorun çözme olayına tahammülüm kalmadı. Devamlı karşımda SUS diyen bir kocam var. Ben konuşmak paylaşmak istiyorum ama o beni hiç ama hiç dikkate almıyor. Kavgalar ardından vakit geçtikten sonra Özür Diliyor Sevdiğiniş söylüyor ama bu sürekli, oluyor. Benim Bu ÖZÜRLEREDE artık inancım kalmadı Size sadece bu sabah yaşadığımız olayı anlatmak istiyorum... Sabah ikimizde aynı saatte kalkıp aynı saat otobüsüne bineceğiz.8,15 de uyandık ben eşime seslendim hadi kalk die. Hemen kalktı lavaboya girdi 08:35 otobüsün geçeceği saat. saat 8:30 eşim hala lavaboda. saat 45 eşim lavabodan çıktı. Bende haliyle Bu lavaboyu ikimiz kullanıyoruz biraz acele etseydin ya bak otobüsüde kaçırdık dedim. Ne yapıcaksın ki lavaboda gir işte şimdi 50 gece var ya ona bineriz. evet 50 gece var doğru ben bir bayanım yüzümü yıkayım saçımı düzelteyim akan makyaj varsa onu sileyim en azından 10 dk ihtiyacım var.. Ya bu dakikadn sonra çok vakitmi kaldı neyse hadi dedim 50 geçeye yetişelim. Off sus kızım konuşma bıdı bıdı.. Çıktık otobüse koşarak yetiştik. Otobüste ne derdin var diye sordu bi derdim yok hayatım sadece lavabo muhabbetine gerildim Bak kızım yeminle seni gebertirim öldürüm... başladı isyankar tehdit konuşmaları... ve önüme baktım sustum oda tatktı kulaklığını iş yeri aynı mühitte. Otobüsten indik önden hızlı hızlı gitti. ben okadar hızlı yürüyemezdim çünkü koskoca anyoldan geçiyoruz. Herneyse öylece yürüdü gitti anlayacağınız. Ve son tartışmamızda ayrılmak istediğini syledi.. ve bende şimdi çok ciddi anlamda ayrılmayı düşünüyorum. Çocukla ilgili endişem vardı ben daha söylemeden sevgilki eşim cevap verdi Çocuğu düşünme ben ayırmam onu senden o hiç problrm değil sende kalsın Arkadaşlar ben bu aşkın içiner edeyim hala içim yanıyor ayrılık denince Ama dayanamıyorumda.. Ben ne yapıcam? aYRILMALIYIM yada daha fazla tahammül mü?