Uff yaa senin için de üzüldüm.. İnşallah yakın zamanda hayatında mucize gibi değişimler olur. Ümidini kaybetme. Bunu dedim ve puff diyene bak dedim yalnız

Ama şöyle bir şey de var çoğu insanın rutini sizinki gibi. Kendinize ve eşinize yok yere yüklenmeyin. Ben de anneme çok kızardım hukuk seçip Istanbulda kalmama sebep olduğu için. Memnun değildim durumdan ve bunun sorumlusu olarak annemi görüyordum. Sürekli ev okul kütüphane üçlüsündeyim çok farkımız yok. Sonra madem bunu seçtim, yaşamak zorundayım öyleyse olumsuzluklara odaklanıp kendimi yoracağıma hayatımı sevmeye odaklanmalıyım dedim. Siz de bir seçim yapmışsınız, kendinizi olumsuz olana odaklamak yerine "nasıl daha da düzeltebilirim"i düşünmeye çalışın. İnanın daha mutlu oluyorsunuz. Bazen hayal kurmak bile güzel oluyor. Hayatı dolu dolu yaşamaktan anladığınız ne mesela? Ben listeler yapmaya bayılırım. Okuma-izleme listeleri, gezme listeleri. Bunlardan yapın. Planlar yapın sadece plan aşamasında kalsa bile rahatlatabiliyor inanın. Sevdiklerinizi özleyince her zaman göremezsiniz elbette, kimse göremiyor zaten. Ama araştırın bakın çok ucuza bilet bulabilirsiniz iki gün bile yetiyor. Mesela ankara/istanbul gidiş dönüş toplam 40 liraya bilet aldı arkadaşlarım geçenlerde. Ucundan kıyısından tutmak için çabalayın. Odak noktanız değişsin yani, öylesi daha kolay..

Ayet miydi hadis miydi çok emin değilim ama dünyada rahatlık yoktur, olmayan şeyi istemeyin diye bir şey okumuştum. Hayatın her anı bir mücadele, yaşça sizden biraz ilerideyim, kırk oldum neredeyse ; dünyada yokluk, hastalık, ölüm gördüm, çok zor şeyler yaşadım ama hiç hayıflanmadım rafting yapmadım diye ya da dünya da şurayı da görmedim diye. Huzuru o kadar özledim hayatım boyunca gözüm başka hiç bir şey görmedi. Her gün uyanıp ayaklarımın üzerine bastığıma, sağlıkla tuvalete gittiğime, aç bir kediyi doyurabildiğime şükrediyorum. Çok mu daraldım kalabalık caddelerde bir yarım saat yürüyorum, insanların yüzlerine bakıyorum, acı taşıyor hepsi, benim kiler geride kaldı diyorum, şükrediyorum. Evliliğim öyle herkesin hayal ettiği gibi bir şey değil, onu bile ben taşırsam var ancak akşam olup da huzurla başımı dizlerine dayadığımda eşimin varlığına şükrediyorum, büyük hataları var ama onu bile görmüyor gözüm. Bu dünyada kalıcı değiliz, zaman çok çabuk geçiyor, dün sevgililer günüydü babamın mezarına gittim, öyle kolay yazıyor ki 1938-2011 ama düşün ki bir koca ömür, bir gün benim mezar taşımı okuyabilecek bir evladım bile yok ama bu da dert değil benim için. Ben artık ufacık şeylerden keyif alıyorum, büyük şeyleri beklerken çok güzel detaylar kaçıyor yaşarken

nomunomuchua aslinda soyle ozetlemeye calisayim dusunku baban var ama yetim gibi yasiyorsun ne zaman ihtiyacin olsa maddi manevi hicbir zaman yaninda olmayacak bir insan ama her daim hayatini rezil etmek hazir ve nazir Yada ne zaman kendim icin birsey yapmaya niyetlendiysem yıkılmaz duvar gibi cıktı karsima anneme bana kardeslerime hayati cekilmez kilan adam en merak ettigim sey acaba emr-i Hak onun için vuku bulursa uzulurmuyum

:) Dökebilirsin canım serbest.. K

Niye bu kadar izole yaşadığınızı merak ettim

Rabbim tez zamanda gönlüne göre versin inşallah... hayırlı sağlıklı bir bebe

En çok orası dokundu çünkü özgür olup da özgür değilim. Sağlıklı olduğum halde bedenimle nasıl bir hayat yaşıyorum? O kitapta geçen bir sürü eğlenceyi, aktiviteyi anca fotoğraflarda gördüm ben canlısını bile izlemedim :) Yüzmeyi bilmiyorum, hiç rafting yapmadım. Bazen diyorum sen ot gibi yaşıyorsun kızım. Kahve içip kitap okuyorum, dizi, film bu mudur? İnsan utanıyor yaşadığı hayattan doğrusu. Geçecek ama yıllar sonra beklemek zor geliyor, bıkmış hissediyorum. Şimdi içimde istek var bu hoşnutsuzluk.. Belki tam zamanı yapmak için ama imkan yok. İmkan olduğunda da heves kalmayacak belki. Ben hayatımda hep bunu yaşıyorum çünkü.

hep öyle değilm mi zaten seninle aynı duyguları paylaşıyorum yapamadığım o kadar cok şey var ki ve ben böyle ölüp gitmekten korkuyorum :)

Evet çok haklısın. Pembe bakmam gerekiyor. Aslında hayata pembe bakmama yardımcı insanlar vardı çevremde eskiden. Şimdi hep enerjisi, modu düşük, mutsuz insanlar dolu etrafımda. Bunlar da etkiliyor beni.

Ay bayilazaamm Bunaldim Oldum Bittim Ufff Pufff Kusura bakma konuna icimi doktum biraz

İnşallah her şey gönlünce olur Çok guzel yazmışsın. Allah gönlüne göre versin.

Ayy canım çok tatlısın :) Evet ama benim tam Ankara sayılmaz Çubuk çünkü Çay, kahve, film hayatımdaki tek etkinlik oldu zaten. Öyle sorgulamadan yaşayınca geçiyor zaman. Böyle okuduğum satırlar, gördüğüm bir fotoğraf, film sahnesi ne kadar boş bir hayatın içinde olduğum gerçeğini yüzüme yüzüme vuruyor :) Seridina Guru Anneler

Evliliğim değil mi? Belki de doğru olan hiç bir şey düşünmeden bitirmek.. Sonrası başka, yeni mutsuzluklar getirse de..

Çok özel değilse eğer o kadar büyük derdin nedir paylaşmak ister misin? Kusura bakma ben çok şeffaf biriyim, paylaştıkça rahatlıyorum da sormadan edemedim

Hepimizin hayatında sorunlar var, düzeltmeye çalıştığı şeyler var elbette. Pembe bakmayı öğrenince daha az yorucu oluyor bunlar. Arada bir iki depresif gün geçirip sonra kendime geliyorum Ben :) Ayrıca o tip insanlar ömür törpüsü oluyor resmen. Uzak durun derim.

Konu sahibi Ankarada misin? Nereden Ankaraya geldin bilmiyorum ama Ankara güzel şehirdir. Sevdiklerin neredeler? Hangi şehirdeler bilmiyorum ama bu kadar bunaliyorsan bence eşinle konuş en azından ayda bir iki ayda bir memleketine sevdiklerine git derim ben.

Yok canim ozel degil hayatimin problemi babam 27 yıllık omrumu zehir etti yedi bitirdi Herseyime mani oldu hani boyle ogrenilmis caresizlige bir ornek verirler ya fillerin ayagini kucukken bi kaziga baglarlar kacmak istedikce ip mani olur o sekilde alisirlar buyuduklerinde dahi o kucucuk kazigin kocaman vucudunu tutacagina inanir ya bendekide oyle olmus artik hos bu saatten sonra o korkumu yensem dahi artik yapabilecegim hayatimi degistirecek hicbir imkanim kalmadi elimde Varlik icinde yokluk yasatti kendi evimde bile kendimi diken ustunde hissediyorum kendi evim degilmis gibi daha bircok sey eger detayli bilmek istersen onun yuzunden kac defa konu acmistim istersen gorebilirsin Ama soyle soyleyeyim inan ki hayatimdaki igne ucu kadar problemden tutunda en buyuk problemlerime kadar babam olacak insanin altinda imzasi var Sonuc olarak herseyden vazgecmis hayata dair umudu kalmayan biri olarak beni bu hale getirdi

Ben bunu okuduktan sonra bu 30 yaşta bir sorun olduğuna karar verdim. Benim de 30 olmama ramak kaldı, psikoloji aynı psikoloji yazan arkadaşlarla da. Daha bir kaç gün önce konu açtım, depresyon diye. Sanırım hesaplaşmaya başlıyoruz hayatla, ne koyduk, ne aldık, kaç kazık yedik en yakınlarımız tarafından.. Benim için olanı yazayım ben sana. Konu açtığım gün 1 şubat galiba, o gün hiç düzelme eğilimim yoktu aslında aklımda ama paylaşınca iyi hissettim, çünkü mutsuzluğumu anlatabileceğim kimse yok etrafımda. Herkesle mutlu Mesut konuşuyorum, çünkü üzüntümü dinlemeyecekleri gibi, ileride nerede bana karşı kullanacaklarını tahmin edemiyorum, Ama kestirebiliyorum az çok. Yenilen kazıkların tecrübe olarak birikmesiyle oluyor bu da tabi ki Neyse, anlattım burada, rahatladım. Eşimi aradım yemeğe gidelim bu akşam dedim. Ağlama zırlamaların sonu olacak bugün. Umutsuzluğa kapıldığımda bunu hatırlatıyorum kendi kendime. Hepimizin dertleri var, neler neler. Olumsuzluklar kadar, olumlu yanlarıma da bakıyorum. Şükrediyorum. Aşacağım hepsini de. 20 lerimde beni yapayalnız bırakıp, destek değil selam etmeyenler, birgün olsun nasılsın demeyen birkaç kişi var. Ve ben kendim çalışıp kazandığım hedefden onlar için vazgeçtim. 30 uma da bu yüzden hüzünlü giriyorum. Sorumluluğumdur ve altından kalkacağım. Bugün olmazsa yarın. Allah ın izniyle. Daha zayıf değil, çok daha güçlüyüz elhamdülillah.

Sanki size biraz aşk lazım...?

Ben genel olarak iyi değilim :) Keşke sayılı günüm olsa rahatlıkla beklerdim.. tulipa ΛŁŁ -SТΛЯ başlangıç 66; güncel 62; hedef

Evliyim :) Öyle uçuk bir aşk olmasa da yok değil yani

Gecenin bir yarısı 4. ayına giren oğlumun açılma sesine uyandım. onu emzirdim güzelce gazını çıkarttım tekrar uyuttum. yatagimin diğer tarafı boş eşim nöbette. diger odada 800 km yol katedip yanıma gelen kardeşim var. burada surekli takip ettiğim konu için girmiştim oysa siteye. bdv ye girmek için tiklamamistim. sonra sizin konunuzu gordum. hic tanımıyorum sizi eski Konularınıza da bakmadim aslında ama kendime çok yakın hissettim. bende sırf eşimin işi içi hiç bilmediğim bir şehre geldim. üni. mezunuyum. okurken en büyük hayalim hem iş kadını hem iyi bir anne olmaktı şuan iş hayatım yok. hep esimle bu konuda dertlestigim olur. sadece tüketici olmak bana yakışmaz derim. siz ne güzel uretici kismindasiniz. Benimde burada edindiğim bir kac kisi var. ama nedense onlarla tatmin olamıyorum. catkapi değiller çünkü. birbirimizle gorusmrk için günler öncesinden haberlesiyoruz pasta börek vs şeyler yapıp sadece bunların ana konu olduğu şeyleri konuşuyoruz oysa ben bunlardan hoslanmiyorum. cunku bu sadece arkadaşlık benim için. ben dost istiyorum kendime. dediginiz gibi dost edinmek bir yaştan sonra çok zor. Bu aralar bende sorgulamadayim. Herşeyi sorguluyorum. yoruluyorum. gucum kalmıyor. zatrn çokta güçlü biri sayılmam. Ayri anne bbaa çocuğuyum. Bencil bir babam var konu ozetiyle. hayatla mücadele edip yorulan ve artık dayanamayan ve mecbur evlenmek zorunda kalan bir annem. ikisi de beni çok yıprattı. bazen söylerim anne ve babama çok düşkün degilimdir. İnsanlar bunu duyunca tuhaf tuhaf bakar ama içimdeki firtaniyi ben bilirim. evlilig gelince bir anda gelişti herşey. Hastalikli bir ilişkiden cikmistim çünkü evliliğe hazır olduğumu eşimin gözlerinde gordum. Esim. evet yetiştiriliş tarzma çok uzak biri. onunla birlikte olmak için çok fedakarlık yaptım. bazen bunu da sorguluyorum aslında degiyor mu diye. ama hep destek sağolsun. kendisi gozlerimden anlar sıkıntim olduğunu. ilgilidir ama bazı şeyler yine tatmin etmedi beni sanırım bu kilometrelerce her seferinde yüzüne tokat gibi çarpıyor insanın. nr kadar aileme kizsamda huzursuz bir ortamları olsada doğup büyüdüğü yerden ayrılması çok kolay değil insanın. icimi döktüm çok tesekkur ederim. bebegim uyandı onu doyurayim tekrar. cumlelerimi toparlayabilmisimdir umarım.

Evliyken daha mutluydum mu dedin? Sen neden ayrılmıştın canım özel değilse? tulipa ΛŁŁ -SТΛЯ başlangıç 66; güncel 62; hedef

Evet yarının endişesi ile bugünü mü de hiç ettim hep.. Teşekkür ederim bu konuyu iyi ki açmışım, yorumlarınız çok değerli arkadaşlar.. Gerçekten ışık oldunuz.

Şehir değiştirme zaten canım ama bölüm değişikliği düşün. Denemekten zarar çıkmaz. Gayet de başarılı olursun, hatta mutlu olursan çok daha iyi iş çıkarırsın diye düşünüyorum. Gönlünce olsun her şey senin de.. Üzülme.. Gerçekten değmeyecek insanlara pek üzülmemek lazım..

Ara ara denk geliyorum uzuldum bu kadar detayli bilmiyordum. Allah daha iyilerini karsina cikarir ins.

Hayata karşı ben buradayım diyemiyorsan yaşadığın seyi fırsata cevıremıyorsan evet bos yasıyorsun. Bir amacın olmalı

Sürekli önünde olduğu için bıkmışsın:)Uzak kalırsan kıymetini anlarsın:)Ben üzülüyorum mesela genç yaşımda, güzelliğimde bunlardan uzak kaldığıma ve kalacağıma:)Evliyken cinsellik bana iyi geliyordu mesela. Sıkıntılı zamanımda stresimi atıyordu, başağrımı geçiriyordu:)Bir mutluluk bir rahatlama veriyordu. Şimdi sinir küpüyüm,, hiç rahatlayamamış hissediyorum kendimi bazen:) Tabi bunları gözardı ediyorum.. Ben evliyken bu 8 yıldan çokkk daha mutluydumm... İnsan ona üzülüyor yaa..

Faydam dokunduysa çok mutlu olurum. :) Hissetmediğim, aşina olmadığım bir cümleyi bile yazmadım. Yararını görmediğim tek cümlem yok. Dönüm noktam benimde evliliğim eşim ve onun kitapları. Onun birikimi bakış açısı. Hala tabiri yerindeyse patinaj çektiğim birsürü konum var benimde. Ama en büyük adımım yüklerimi bırakmak oldu benim. Sizde, yazdıklarınızda tanıdık bişeyler hissettim ve yazmak istedim.

Benim suan icim en ufak bi ihtimalim dahi yok Gerci su dunyada kacimiz istedigimiz hayati yasiyoruz ki ama varsa imkanin kardes yada abla tafsiyesi olsun cesur ol ve atman gereken ilk adimdan basla buyuk seyleri bwlki degistiremessin ama en azindan kucuk seylerden basla Insallah hayatinin kalan kismini mutlu ve huzurlu gecirirsin Bende senin gibiyim arkadas eş dost meraklisi biriyim ama niyeysr kimsem yok var olanlarda gitti vardir hrseyde bir hayir belkide iyikide gitti diyebilecegim insanlar ama simdide yalnizliktan boguluyorum resmen

Evet aynen Benimki nasıl geçecek biliyorum ama imkanlar dahilinde kolay görünmüyor ve yıllar sonra görünüyor..

Sizin iş ortamınız bıcır bıcır çocuklarla da dolu ama :)) Kolaylıklar diliyorum hayatınızda. Umarım en enn kısa zamanda düzelir her şey.

merhaba ; kitabın adını merak etim.

Kitabın adı Senden önce ben..

İnşallah sen de istediğin hayata, hayallerine bir an evvel kavuşursun. Hepimiz mutlu olalım inşallah. Teşekkür ederim güzel yorumların için.

Çok iyi geldiniz gerçekten teşekkür ederim :) Size de dolaylı yoldan eşinize de o zaman..:)

Bebe yap Düşünmeye fırsatın kalmaz... baktın biraz düşünceye dalmışsın, bi tane daha patlat

Ayy arkadaşım sen psikolog falan mısın? Ben terapistimi buldum galiba :) Ağzından bal damlıyor. Sen ara ara yaz bir silkele beni olmaz mı?

Bu hislerle bitirme evliliğini. Senin evliliğini az çok biliyorum. Dışarısı hiç parlak değilOnu mumla arayabilirsin. Depresyona girmiş gibisin. Hiç gittin mi dr? Bu depresyon belasını napacaz ya.. İşim iyi gittiği zaman daha iyi oluyorum mesela ben. Ama çok stresli cadı dedikodu rekabet kazanı bir işim var. Bu iş bende olduğu sürece iyi olamam anladım artık.. Keşke yurtdışına gitseydim onla. Eşşekler gib, pişmanım, bu işten kurtulmanın tek yolu oydu halbuki.. Sanki burda çok mutluymuşum gibi ilgisizsin gelmem dedim en son ilgisizliğine kızıp.. Ama sadece bir ay bu fikirde oldum. Dememle o da gitti nişanlandı.. Nişanlanmasa hala şansım vardı... Ailemle daha doğrusu ablamla iyiyim biraz. Yeğenlerim hala küs, neyse takmıyorum buna.. Ama R.. Geçen tr geldi beni görmek istedi. Görüştük, nişanlı hala, nişandan da dönmeye niyeti yok.. Mutluymuş.. Onu mutsuz eden tekşey benmişim, vicdan azabı çekiyormuş.. Onun ferahlayacağı biri var, ama benim yok.. Bu hikayede mutlu olması gereken bendim yine ben mutsuz oldum o haketmiyorken mutlu oldu.. Dört ayağı üzerine düştü yine. Kendini bırakmayacak bir kız buldu. . Neden unutamuyorum ki olanları.. Neden yalnızlık sıkıntı veriyor.. Neden yaşama gücüm yok içimde... Ah işim iyi gitse... Onda da büyük haksızlıklar döndü üzerimde. Yoksa toparlayacaktım işime sarılacaktım, ona da izin vermediler. Bilseler ki hayatımı nasıl etkilediler.. Geçse ya artık.. Yaşamak bana sevinç verse ya artık. Antidepresanlar bende neden iyileşme sağlamadı kaç yıldır.. Çok değiştirdim denedim.. İşlerim düzgün gitseydi iyileşir miydim.. Yani yüklerim ağır değil mi... Tmm atlatabilen var ama ben zorlanıyorum. Kendime çok yüklenmek de istemiyorum ozaman kendimden nefret ediyorum.. Of kusura bakmayın sizi bunaltmak istemezdm içimi döktüm paylaşmak adına... Dibe batmadan çıkamıyorum.. Bir ara biraz daha iyi olurum.. Bir dokun bin ah işit nomu:)Belki bana bakarak kendini iyi hissedersin.

Kitabı merak ettim ben de çoğu zaman bu haldeyim?

Şark görevindeyiz bizde şimdi bu senenin sonunda bitiyor, heveslerle haritadan şehirler seçiyoruz şu aralar, şark için hangi şehir gelir bilmem ama yaşadığım yerin şehir merkezinde bulamadığım mutluluğu hiçbir sosyal alanı olmayan ilçesinde buldum. Burda da aman aman mutluyum diyemem ama merkezde hiç arkadaş edinememiştim ilçede çok samimi olmasak da 15 günde falan görüştüğümüz arkadaş grubu oluşturduk. Bildiğin annelerin altın gününden hallice birşey olmasına rağmen iki senedir tek hücreli gibi yaşayan bana biraz iyi geldi. Çaylar pastalar dedikodunun dibine vurduğumuz akşam toplantıları Burda okuduğum ve keşke aynı şehirde yaşayıp görüşebilseydik dediğim insanlardansın. İnş gideceğin yerde kafa yapının şöyle böyle uyduğu insanlar çıkar karşına..

Kitap da baya duygusal idi tümünden gelen bir duygu boşalması da yaşamış olabilirsin... Ama bu yaşamak isteyip de yaşayamadığını düşündüğün hep birşeyleri ertelediğini düşündüğün hayat fikri yeni değil sende tabi gözlemlediğim.. Biraz değişikliğe ihtiyacın var belli.. Yaşadığın şehirden tayin durumu yok mu?

Tabi ki.. Evliliğimin başından beri ona kırılmak için hep bir sebebim oldu. Bu son olur inşallah Olabilir, aslında istediğim hayata da onun yüzünden uzağım. Onun için, onun yüzünden, onun işi için..

O hayatı evliyken de yaşamak inan daha iyi değil. Senin arkadaşların yok mu canım peki?

Siz neden bu kadar umutsuzsunuz? Inanin hepimizin basinda turlu turlu dertler var. Neler yasadik neler duydu, neler gordu bu gozler.. Ki gormeye, yasamaya da devam ediyoruz. Mesela su an oyle bir konu var ki, yazsam icinde bulundugum durumu belki sen de sukredersin.

Kendi memleketimdeyim. Başka yere gitmek daha kötü yapar beni.. Başka bölüme geçsem mi diye düşünüyorum. Ama bu bölümü de çok seviyorum. Başarılı olduğuma inanıyorum. Ama ortam cadı, dedikodu, rekabet kazanı. Kötü insanlar var.. Diğer bölümlerde belki iyi olabilirim ama korkuyorum memnun olmazsam diye... Ama iş ortamındaki bana yapılan ciddi haksızlık ayak kaydırma hareketleri beni ordan soğutuyor. Bıraksalar işimle mutlu olacam... Olmazsa geçecem tabi de... Bizim meslek duygusal açıdan çok yıpratıcı iş değil de idare önce.. Mesela gitsem anlatsam beni anlamaz, olgunlukla karşılamaz. Ay sen orda yıpranmışsın seni iyi bir yere koyayım demez. Gider inanıda bir yere koyar.. Bıktım ben bu mesleğin insanlıksızlığından.. Çünkü çeneyle iş götüren insanlar var. Bense kendi halindeyim.. Biraz daha mücadele edeceğim olmazsa değişim isteyeceğim.. Şehirde üç kurum var.. Bunlardan ikisi iyi.. Diğer bölümlerde de rahat edemezsem diğer kuruma geçeceğim, hem orda yakın arkadaşım çalışıyor. O da geliyıor arada yanıma. Benim arkadaşlarım hiç hoş geldin deme yok. Sizinkiler ne böyle diyor. Oysa onun yanına gidince sıcak davranıyorlar. Geldiğimden beri beş altı tanesi burnu havada geziyor. Özgüven patlaması yaşıyorlar mübarek. İnsan kendini kötü hissettiriyor. Bir kere bile bana nasılsın demediler hep ben derim. Başka da konuşmazlar. Kuyruklarında dolansaydım tabi daha iyi olabilirdim gözlerinde. Ben de baktım böyleler bıraktım, k. çlarında mı gezecem.. Ya ekip işi bizimki dipdipeyiz aksi gibi hep.. Sorumluya şunlarla yaz desen sallamıyor. İstediklerini istediğiyle yazıyor istemediğini sallamıyor.. Çok da dile getiremiyorum aramı daha fazla bozmamak için.. En baştan beri sinirime gitti bu durum başka haksızlıklarla gözümde bit kadar değerleri kalmadı...

Bütün enerjim bitti şuanda.

Yazacağım size ama önce kızımı uykunun kollarına atmam gerek :)

sen yine iyisin ben aynı hayat biçimini bekar olarak yaşıyorum eve geldiğimde sohbet edebileceğim tek kimse yok

Aynen canım ya bir gr duygusallık yok, bir işine bir yardım eden yok, yalnızlığını giderecek, dolaşacak, üzülünce sarılacak kimse yok, cinsellik yok:) Bunlar büyük tatminler:) İşten memnuniyet de bir tatmin unsuru mesela.

nomunomuchua konularinda hep mutsuzluk var. Bunun kaynagini sen de biliyorsun..

Bunların beni tatmin etmediği bir dönemdeyim ama İçi boş sarılmalara, öpmelere karnım tok diyorum. Saçmalıyor muyum acaba?

Ha ha ha belkide ben senin gorumcenmisim Saka saka degilim tabikide cunku hic abim olmadi benim Sahi bazen dusunurum acaba abim olsa bazi seyler farkli olurmuydu ki belki o destek olurdu hayatimda Aman neyse iste acabalarla yol bitmiyo

nomunomuchua Bin Muhteşem Güneş kitabini okudun mu bilmiyorum onu okuduktan sonra gunlerce tek bir mutlu günü olmadan ölen Meryeme daha sonrada hayatiminda Meryem gibi son bulacagi korkusuyla gunlerce kendime agladim Niyeyse alti cizgili satirlari her okuyusumda o kitabi meryemi ve belkide çaresizligimi yeniden hatirladim

Aynı fikirdeyim seninle; sevdiklerin olunca guzellesiyor şehir. Istanbulda güzel bir yer. Ama hızlı trenle arası 4 saat sen de biliyorsundur. Aile dinamiklerini bilmiyorum ama mutsuzsan kimseyi takma derim. Eşinde bir şey demiyor git bence. Soran olursa da eşim izin verdi dersin olur biter. Ben suna inanıyorum. Insan mutlu olmayinca kimseyi mutlu edemiyor. O yüzden isteklerin çok masum çok naif zaten. Gerceklestir derim.

Merhaba canım Sana daha önce de söylediğimi hatırlıyorum, mutsuzluğa odaklanma nolur. Seni mutlu edecek şeyleri dış etkenlere bağlamamaya çalış. Kendine çay kahve yap aç bir film izle hiç olmazsa. Ankaradaydın değil mi? İstersen buluşalım ben arkadaş olayım sana, ben yükseltirim enerjini senin

Aslında en büyük eksiğimiz orada bence de. En dipte olduğum zamanlar bakıyorum duadan en uzak kaldığım zamanlar..

Senden önce ben..

Kitabın sonunu söylemeyeydin iyiydi tam elimdeki kitaptı

Kolay gelsin. İyi uykular prensese. :) Bekleriz. :)

Altı çizgili satırlar sahiden benide cok etkiledi belki birazcik cesur olabilseydim hayatim cok farkli olabilirdi ama hic olamadim bundan sonrada olabilecegimi hic zannetmiyorum ki olsamda elde degistirebilecegim en ufak bir imkanim dahi kalmadi 30 uma merdiven dayadim ama su dunyadan ne kendime ne baskasina bir faydam olmadan hep sahip olmayacagim kimlik sahibi insanlara imrenerek geldigim gibi gidicem su dunyadan sanirim Keske geldiğim de nasil gunahsiz geldiysem bir mucize olsaydida oyle gunahsiz gidebilseydim

Ay ben de böyleyim ve bazen kızıyorum şu yaşadığım hayata.. Millet neler yaşıyor diye imrenirken bulduğum oluyor kendimi. Rutinimiz neredeyse aynı seninle. Böyle bir sürü hayalim var ama masal tadında gelir oldu, imkanı yok gibi sanki... İçim karardı 21 yaşında insanım güya Ki yaşla da ilgisi yok, bi kilit vurulmuş sanki o kırılmadan mutlu olamayacakmışım gibi. Ay moral olmak isterdim de bu konuda aşırı dertliyim ya ne bileyim. İnşaallah her şey düzelir, mutluluğu bulabiliriz...

Ayyyy! Gerçekten onlar hayatımdaki en tatlı şey şuan.. İyi ki varlar.. :) Hepimiz için her şey güzel olur inşallah. Rahatlatan yorumların için çok teşekkür ederim canım

Affff buyur ya canim kusura kalma hic aklima gelmediydi birinin okuyabiliyor olacagi Ama devam et canim sonu degil kitabin ve 27 yillik omrumde roman olarak daha iyi bir kitap okumadim diyebilirim

Niye boş bir hayat olsun canım, sanki hepimiz her gün uzaya mı çıkıyoruz. Hepimizin hayatı sabah işe git akşam eve gel. Önemli olan bu akış içindeki anlarımıza anlam katabilmek. Ya uyuz uyuz kişisel gelişim kitaplarındaki gibi konuştum ama anladın sen beni işte Hepimizin türlü türlü dertleri var Allah bugünlerimizi aratmasın. Ama işimiz gücümüz var elimiz ayağımız tutuyor sağlıklıyız çok şükür. Hiç boş bir hayatım olduğunu düşünmüyorum ben valla, sen de düşünme lütfen. Bak geçenlerde ben yine moralsiz moralsiz geziyordum. Benim de uykum kaçar böyle zamanlarda mideme vurur ne yersem kusarım migrenim azar daha da devam ederse panik atak hortlar hiv+ virüsü kapanların yazdığı bir siteye denk geldim ama nasıl etkilendim günlerce ama günlerce okudum. Düşünsene virüs nedeniyle çok basit bir hastalıktan belki gripten ölecekler ama hayatlarına anlam katmaya çalışıyorlar ve inanır mısın çoğu da mutlu ve bizler gibi umutsuz değiller, yaşam kalitelerini artırıyorlar yaşayıp gidiyorlar. Kendimi onların yerine koydum. O kadar şükrettim ki sağlıklı olduğum için, kendi sorunlarımı dert etmemeye, sağlıklı düşünmeye karar verdim. Neyse uzattım sanırım, dilim döndüğünce anlatmaya çalıştım. Bol bol dua et namaz kıl. Bir süre sonra dinginleşecek berrak düşünmeye sağlıklı kararlar vermeye başlayacaksın inan bana. Gerçekten vaktin olduğunda mesaj atman yeterli buluşuruz istersen :)

ama maalesef biz Türkler kitaptaki gibi Avrupai bir yasam tarzı sürmüyoruz hayat şartlarımız biraz daha evciman yani türk kadını örneklerini hepimiz biliriz.

Ayy ne yalan söyleyeyim yorumun gülümsetti, sanki gerçekmiş gibi rahatlattı canım. Hadi inşallah. Allah razı olsun :)

Senden Önce Ben? Bu his bende de var, hayatı boşa geçirme. Nasıl geçecek, ne yapmam gerek bilmiyorum.

30 yasinda kadinsiniz yani bir kitabin etkisinde de bu kadar kalinmaz ki :) Takmayin 2 haftaya kadar gecer unutursunuz her sey yine ayni sekilde ilerler icinizden geldigi gibi kendiniz olarak yasayin..

Afedersiniz

Konumun başlığını terapi başlığı olarak değiştirmeyi düşünüyorum :) Şaka bir yana Allah herkesin dertlerine derman, hayatlarına huzur, içlerine mutluluk, ümit kesilen noktada gerekli mucizeleri versin amin..

nomunomuchua konularini ve seni takip ediyorum. Yaptigin yorumlardan bakis acilarimizin kesistigine defalarca kez sahit oldum. Ve su konuyla da hayata dair beklentilerimizin ne derece ortustugunu, coguna belki sacma ve sukursuzluk olarak gelecegini dusundugum bu huzursuzlugunu bende derinden hissettim seninle. Bence bu umutsuzluk degil. Hayati algilayan algilarin hassas olusu. Hayati tartan terazin hassas senin. Bu yorgunlugu bu huzursuzlugunu gayet iyi anliyorum. Elinden kayip giden bi balik gibi hayat. Kaybettiginde bazi seyler icin cok gec olabilir. Bir arkadasim airf bu yuzden evlenmiyor. Koreye gidiyor, sehir disinda, farkli insanlar farkli tatlar heyecanlar ama bazen konustugumuzda bazi dertlere bazi tatli telaslara imrendigini farkettim gecen. O da hayati bir anne bir es olarak yakalayamadigindan sikayetci. Yani bu bir kisir dongu gibi geliyor bana artik. Hayat her zaman mutlaka bi yerinden eksik yasaniyor gibi. Suan bulundugun sartta mutlu olabilmek en guzel nimet bence. Kacirdigimiz bir milyon hayat var. Bir milyon yasam stili. Bu herkes icin boyle. Birde bu pencereden bakmani tavsiye ederim.

Küçük anlaşmazlıklar, duyarsızlıklar, onun ailesiyle biribirimizi sevmeyişimiz ozaman gözümüze büyük geliyordu. Olgun davranmamışız ikimiz de. Ama o daha çok hatalı, ataerkillk yapacam derken kasmış kendini.. Babamın hastalığı döneminde 3 ay ayrı kaldık. Ozaman ben kendi derdimdeydim, o da çok anlamadı. O zaman koptuk.. Hiç bitecek bir evlilik değildi ya.. Ondan daha iyisini de görmedim şimdiye kadar..

Merhaba arkadaş Emin ol senin gibi hisseden bir suru kişi var bunlardan biri de benim. Ben şimdilik daha 2 gündür bazı kararlar aldım kendime. Çevremizi değiştiremezsek bile kendimizi değiştirmek iyi bir adım olabilir diye düşünüyorum Misal no 1 benim için bir aylık hedefim sigarayı bırakmak ve spora başlamak hatta şimdi başlıyorum. İnan bana hareketsizlik en çok insanı yoran şey. Sanırım meslektaşız haftalık 34 saat derse giriyorum ama olsun. hiç olmazsa kendimize bakalım değil mi? Bir de komşu edin, o kadar iyi geliyorlar ki anlatamam.

Bana da en çok orası dokunmustu, 3 sene olmuş okuyali. En azından nasıl geçeceğini biliyorsun, iyi değil mi?

İnan o kadar çok düşündüm ki acaba var mi iyi ozellikleri tek bir tane bulamadim belki vardirda yigilmis kotuluklerinin altında kaybolmustur Allah babana rahmet eylesin kardeslerinden dolayi senin adina cok uzuldum Iste kimsenin hayati mukemmel degil insanlar kapilarini kapattigi zaman hangi dertlerle basbasa kaliyor hic bilmiyoruz Seninde hayatin inşallah duze cikar huzuru mutlulugu bulursun Benimde hayatimda bir gun degisiklik olursa guzel seyler paylasirim insallah burada

Okuduğum bir kitabın son sayfalarıyla boşaldı yaşlar gözlerimden. Zaten çok boş geçirdiğimi düşündüğüm yaşamım bu satırlar sayesinde iyice oturdu içime. Tüm bunları sana yüksek binalardan atla yada balinalarla yüz diye söylemiyorum. Her ne kadar bunları yaptığını düşünürken içten içe keyiflensem de sana sadece cesurca yaşa diyorum. Asla durma sakın bir yerlerde takılı kalma. O çizgili külotlu çorapları gururla giy. Ve eğer ille de ahmak bir herifle yaşayacağım diye tutturacaksan paranın bir kısmını yastık altı yaptığından emin ol. Hayatta hala fırsatlarının olduğunu bilmek bir lüks. Hep bir bahanem var, yorgunum, mutsuzum, dertliyim, içim sıkılıyor, uykum var, kimsem yok ki burada, hem burada gidip mutlu olacağım yer bile yok.. İki arkadaş edindim ikisi de bebekli, özgür değiller. Hoş ben de özgür sayılmam. Bebeksiz olduğum halde benim de engel şartlarım var. Tek başıma yaptığım hiç bir şeyden tat alan biri değilim bu çok kötü. Hafta içi çalışıyorum, en azından birilerine faydam dokunuyor da eve gelip yatışla vakit öldüreyim tamam. Hafta sonları da dizilerle sabahlayıp öğlene kadar uyumak, öğleden sonra 3 te temizlik yaparak akşam etmek, sonrasında yemek yiyip yine pineklemek.. Genelde yaşam akışım bundan ibaret. Bir gün ben de olmak istediğim şehirde, olmak istediğim şartlarda, sevdiklerimle bir yaşamın ortasında olursam belki öyle dolu dolu yaşarım diye bekliyorum. Sanki yarına çıkacağımızın garantisi varmış gibi.. Dolu dolu yaşayan arkadaşlar, yerime de yaşayın.. Yaşım olmuş 30 hiç denemediğim, tatmadığım bir sürü lezzet var şu hayatta. Uf cidden yazık bana kendime üzüldüm..

Aşk, tutku görecek göz yok bende şuan içindeki drama odaklandım daha çok :) SEVECENIM Sabret Şükret

Çok şey ve çok derin düşüncelere sevketti beni konunuz. Ama kelimelere dökemedim aslında küçük kızım sürekli dikkatimi dağıtıyor toparlayamıyorum :) Şuna inanıyorum eşim hep der bir bebek doğarken illaki o dar yerden geçip feraha erecek dünyaya gelecek. Başka yolu yok. Sıkıntılarda böyle. İllaki sıkacak boğacak ama geçecek. Uzun yada kısa.. illaki bitecek geçecek. Toparlayamıyorum kelimelerimi :)

Geç değil.. Bir gemiye otobüse bindiğimizde yükümüzü emin ellere bırakırız. Neden? Çünkü rahat edelim, yükün ağırlığında ezilmeyelim diye. Sırtımızda taşımayız. Araç hareket ederken o yükte sırtımda olsun ben taşırım diyeni gördünüz mü hiç? Ancak kıymetli olursa oda bir kaç parça. Hayatıda bu şekil düşünürsek neden hayat devam ederken tüm yükü sırtımızda taşıyoruz. Neden bırakmıyoruz da rahat etmiyoruz? Biz yükümüzü Yaradan a emanet edebiliriz ancak yaşarken. Yoksa yaradana güvenmiyor muyuzda bırakmıyoruz? Tamamen kaygısız olamayız tabiki de o birkaç kıymetli parçayı yanımıza aldığımız gibi endişelerimiz illaki oluyor. Ama içten bir ''vira Bismillah '' deyip yola devam etmek zor değil. Yükümüzü bırakalım yeter.

O kişi benim kayınpederim canım. Meslek konusunda yazdıkların olmasa sen de sevmediğim görümcemsin diyeceğim o derece Ben eşime bu soruyu sordum bana cevabı şu oldu: Tabi ki üzülürüm. Ne olursa olsun çok kötü de olsa, hayatımızda sadece bir huzursuzluk bile olsa o benim babam.. Allah hakkınızda hayırlısını yaşatsın canım. Kendini çok üzme olur mu?

Gerçekten biraz yoktan yere bitmiş canım ama bunda da bir hayır vardır elbet. Bundan sonra çok mutlu olmanı dilerim.

Tek kitabın etkisi olur mu yahu? :) Bunlar kitabın etkisi ile ortaya çıkan esas genel ruh halim.. Kendim olarak yaşayamıyorum ki çünkü hayatıma ben dışında etki eden bir sürü şey var..

Ben 15 gündür iyiyim 40 gün dolsun diye bekliyorum

Bencede simdi bize tamda bu dediginden lazim kafa pırıl pırıl halay basida oluruz tam olur

Rica ederim, hiç önemli değil :)

Üzgünüm:) Keşke bana pozitif enerjinizden saçsaydınız, böyle bitmesini istemezdim..

Kimsenin hayatinin dumduz devam etmediginin farkindayim ama inanin benim basimda oyle bir dert var ki her sıkıntımın basida o sonuda o neye niyetlendiysem hep duvar gibi dikildi karsima herseyime mani oldu her sekildede olmayada devam ediyor Derdim kimseninkinden buyuk degil ama nir derdim butun mutluluklarima niyetlendigim herseye engel Dusunun ki ben psikologa gidiyordum psikolog bile soyluyordu o tek sorun jayatimda oldugu surece bazi seyler bu sekilde devam edecek Yazsam sayfalara sıgmazda Allah sizinde yardimciniz olsun insallah hic bir zaman umudunuzu yitirmessiniz

"Senden önce Ben" Yalnız bu kitabın alışılagelmiş bir konusu olsada, içinde büyük bir tutku var.

Ben de 30 yaşında ve istemediğim bir şehirdeyim, gençliğimin 4 yılını 500 metreye gömdüm resmen, mecburduk o ayrı ama şu son 1 sene geçmiyo, bir nebzede 30 yaş bunalımı var sanırım

varda yok gibiler çoğu evli çocuklu çoğu da tuhaf tutumlu bazen onlarla bir yere çıksam keşke çıkmasaydım diyorum o durumlardayım sevmiyorum burayı

Eşinizin benzetmesi çok hoşuma gitti :) Ben de o dar yerden çıkaydım iyiydi Peki bir darlıktan çıkıp yeni yeni darlıklardan geçme konusuna ne der eşiniz acaba? Benim tam olarak sıkıldığım ve umutsuzluğa sürüklendiğim konu bu aslında. Biri bitip ohh deyip ama tadına varamadan yeni bir ahh ile kucaklaşmak... Munzevi Zencefil Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ne yalan soyliyim onume gelene "bosa gitsin" diyorum da sana nedense dilim varmiyor. Duzelecek her sey guzel olacak gibime geliyor.

Onceki konunuza denk gelmiştim. Evet gerçekten de zor donemleriniz olmuş. Suna inanın ki rabbim bize tasiyamiyacak kadar yük vermez. Sürekli olumlu düşünmeye bakın. Ben 26 yaşındayım emin olun ki öyle ağır yüklerin altında kalktım ki bunu ailem ve rabbim bilir. Bazen çoğu konu okuduğumda a ben demişim. Kendi kendime bazen düşünüyorum bu yüklerin bu dertlerin bu sorunların altından nasil çıktım. Çok şükür az da olsa biraz sıkıntılarım geride kalmış. Demek ki hayat bir sınav her b irimize ağır bir soru düşüyor. Inşallah hepimiz o sınavlardan geçeriz.

Böyle olumlu bakabilmeniz çok hoş. Ben de eşimin olumlu bir kaç mesajıyla az evvel daha iyi hissettim ama üç gün sonraki ruh halim için garanti veremiyorum :)

Aynen ben de daha iyi hissediyorum şuan kk iyi geliyor. Ama yeterince iyi olmuyorum hiçbirzaman. Genel olarak tatsızım. Asıl üzüldüğüm nokta da bu. Bazen de dibe batıyorum hediye olarak:)Hobi olarak:) Dua etmemiz lazım. Çok eksik kalıyorum ben.

Hala kırgın ve kızgın mısınız eşinize? Sanki bu haliniz biraz da ona kırgınlığınızdan kaynaklanıyor, önünüzü göremiyor gibisiniz.

Üzerimden atamadığım bir yorgunluk ve içimden çıkmak bilmeyen bir isteksizlik var. Bu şehre ön yargılarla geldim ve fikrimi değiştiremedim. Bir kez bir arkadaşla çıkıp bir şeyleri değiştirmek istedim ama eve geldiğimde dediğim şey ' Hiç çıkmasa mıydım daha mı iyiydi ne?' oldu. Ve iştahlı biri olduğum halde ilk kez tabağımı falan bitiremedim o gün. Sanki hiç tat almadım, en lüks, en pahalı yerler bana hiç mutluluk vermiyor. Çünkü yanımda sevdiğim insanlar yok. Onlarlayken yediğim bir kağıt helva bile öyle lezzetli ki.. Bunu duyan çok kişi ne kadar saçma diye düşünür belki. Ama benim için gerçekten böyle. Bu arada eşimin iş temposu gereği onunla dışarıda pek bir şey yapamıyoruz, hatta birbirimizi çok az görüyoruz. Zaten sadece onunla olmak da beni mutlu etmez. Dostluk çok önemsediğim bir kavram.. Bir yaştan sonra eskisi kadar kolay dost edinemiyormuş insan onu anladım.

Mutsuzluklar bana iyi hissettirmez ki arkadaşım. Durumumun çok vahim olmadığını duygularımın zaman zaman görülen normallikte olduğunu görüp bir parça rahatlasam da bu kadar çok mutsuz insan olduğunu bilmek uzun vadede üzüyor beni. Ben de seni konularından az çok biliyorum. Bir evlilik yapıp boşanmış olduğunu, sonrasında ilişkilerinde hep hayal kırıklıkları yaşadığını.. Bende garip bir şekilde canıma kıyma isteği değil de öldürme, parçalama isteği oluşuyor acaba bu neden diye de düşündüm geçen Allah'ım yarabbim güler oldum ağlanacak halime misali. Dr a gitmeyi çok düşündüm ama hiç gidemedim. Kendi kendimin dru olmaya çalışıyorum :) Canım bir ay çok kısa bir süre bu kadar çabuk başkasının kollarına atılan bir adamdan da bir cacık olmazmış emin ol. O şansımı kaybettim diye düşünme de bir belayı atlattım diye düşün. Çok ciddiyim. Tayin gibi bir imkanın yok mu acaba? İş ortamını değişsen, yeni yerde de mesafeli ilişkiler kursan iyi gelebilir aslında.

Bence hepimiz acip Flash tv izleyelim simdi. Ben de oradaki kafalardan istiyorum Ilk etapta biraz devrelerimiz yanar ama alisiriz ya.