Yeri gelir insan kendine bile güvenemezken.. Kaldı ki bir başkası

güvenmek snırım herkes bundan dolayı kazık yiyor ve ve canı beklemediği insandan yanınca daha çok acıyor . push ;

En iyiside kimseye sonsuz güvenmemek... DeLiBoNCuK AnLaŞıLMaZ

Valla çok doğru tecrübe=kazık ama şöle bir gerçekte var bi kere yanıldın kazığı yedin aynı kişiden ikinci bir kazık yiyorsan bunu haketmiş oluyorsun karşındaki diyorki ben bunu yaptım bak sesini çıkarmadı o zaman yine yapabilirim diye düşünüyor... Allah hainlerden ve ikiyüzlülerden herkesi korusun:Saruboceq: Nihil

Artık insanlar eskisi gibi değil, artık iyilik eden iyilik bulmuyor. Malesef iyilikten maraz doğuyor... Siz bu kadar fedakarlık yapmışken onun yaptıkları yanına kar kalmicaktır zaten. Umarım karşınıza artık daha iyi insanlar çıkar, hepimizin karşısına daha iyi insanlar çıkar inş. M

en iyisini yapıyorsun. bunu yapamayanlar var

Malesef genelde herkes kendini düşünüyor, kendine yapılanlarıda bir kalemde silebiliyor, vefa denen şeyde azaldı. Ben kendi adıma, binlerce düşüncesizlik ve kazık görsemde, ilk defa karşılaştığım her insana sonsuz güveniyorum, güveneceğimde, taki o da güvenimi sarsana kadar. Eğer güvenimi sarsacak birşey yapmıyorsa, başkalarının hıncını ondan çıkaramam. Güvenmekten yanayım o zaman, güvenimi sarsacak birşey yapmadığı zamana kadar. Güvenmek insanı ayakta tutabilecek önemli duygulardan biri. Biraz daha temkinli davranmakta fayda var ama, herkese de güvenilmez demeyelim en azından güvenmeye çalışalım derim ben. Çünkü sadece ben kendime güveniyorsam, kendimi güvenilecek insan olarak tanımlıyorsam, demek ki güvenilecek bir insan var. Sadece kendim bile kendime güvenilecek insan olduğunu ispatlayabilirim bu durumda.

zaten kimseye güvenmemekle en iyisini yapmış olursun. bir arkadaş bana annene bile güvenme demişti sonuna kadar haklıymış. başıma ne geldi ise birilerine güvenmekten geldi. artık kimsenin ipi ile kuyuya inmiyor, kendi başıma altından kalkamayacağım şeylere başkaları yardım sözü verse bile asla girmiyorum... ve en önemlisi de insanlara belli bir mesafe koyuyorum ki canım yanmasın...

Ailem disinda kimseye guvenmiyorum, guvenemiyorum... ozellikle beni cok sevdigini soyleyip, aldatan erkeklere... misspinky

bence bu benim sınavım demelisin çünkü hakkaten insanlar çok nankör olabiliyor ben okurken eşimi aldı demeni bekliyordum daha kötüsü bu düşünsene belkide bu olay olmasaydı daha kötü seyler açabilirdi başına sabır et benimde başıma çok geldi aynen bir simiti paylaştım köseyi dönen beni unuttu hatırladıkça boğazımda koca bir yumruk oluyor ama ne yapasın

gecenin köründe aklıma geliyor bazen yediğim kazıklar bu insanları arayıp küfür etmek, hatta internette onlar adına hesap açıp rezil etmek falan geliyor içimden.. oysa bitmiş gitmiş ne yapsam boş, birkaç tane arkadaşım kaldı kala kala onlara da güvenemiyorum artık,, ailemle sevdiklerimle kendimi avutamıyorum bana yapılanlar aklıma geldikçe deliriyor gibi oluyorum..

Önceden eğer biri için yapabileceğim bişi varsa hiç düşünmeden yapardım sonra bi baktım hep kötü ben... Aslında iyilik falan yaparken beklenti içine giriyoruz sanırım hadi tamam eşdeğer bişey değil belki ama en azından kötülük beklemiyoruz sonra işte benim gibi başlıyoruz ben ona neler yaptım karşılığı bu muydu diye... Karşılık beklememek lazım galiba yada yaptığın her şey döner dolaşır seni bulur demeli insan... Kafam bu konularda cidden bu aralar karışık akannehir arkadaşlarımı gözden geçiriyor rehberden bir bir siliyorum bir psikoloğamı gitsem acaba bu normal mi bilemiyorum? laelaelaelaelae

Aminnnn canım inşallah...

sınırlı ölçülerde davranmak gerekiyor sanırım hayatta. çok abartı iyilikler yaptık mı kazık yiyoruz kesin.

aslında rüyalar bizi uyarıyor bunu hissedebilirsiniz... ben mesale tehlikeli bir olay başıma gelecekse aslanlar, kaplanlarla savaşırım, o yüzden gördüğünüz uyarıcı rüyaları dikkate alın... MaTaHari