Biraz gidip annenizde kalsanız ikinize de ayrı kalmak iyi gelecektir

Psikologa gitmek istediğimi söylemiştim. Saçmalama ne var o kadar büyütecek demişti. Anlamıyor halimden, ben de sürekli aynı şeyleri anlatmaktan bıktım. Belki de kendimi farklı yolla ifade etmem lazım ona ama çok yorgunum. Beni eşimin desteği, sevgisi, değer verdiğini bilmek iyi ederdi ama bunları çok gördü kendisi. Burda kimsem yok her şeyimi bırakıp başka şehre geldim onun için. Anneme gitmek istiyorum ama hem yolculuk zor 2bebekle hem de evi bebekler için hiç rahat değil kömür sobalı ve çöp ev gibi bişey biri geldi mi utanıyordum hep. Herkes te evin bu hali ne diyor. 3ümüzün eşyalarını hazırlıcam götürcem hep gözümde büyüyor ama bilmiyorum da nasıl olur. Son gidişimde bi daha çocuklar büyüyene kadar bi kaç sene gitmem diye kaçarak geldim burda aynı yalnızlık değersizlik derdini çekeceğini bile bile.

Kız kardeşim yok. Annem izmir de ben İstanbuldayım, kayınvalidem bildiğimiz deli ama aklı şeytanlığa çok iyi çalışır, asla yardım etmez geldi şimdi bende kalmaya, sürekli hizmet bekliyor A dan Z ye her iş bende ve gelin düşmanı sürekli gelinleri kötülüyor on tane karı bulunur ana bulunmaz dedi bu akşam başka birinden bahsederken. O kadar aşırı yük yüklenmiş gibi hissediyorum ki. Hafifletecek kimsem yok

Böyle sığ düşündüğün için yaşadıklarını hak ettiğini düşünüyorum, kusura bakma. senin tabirinle nice elde edilmiş kadinlar var senden daha çok değer görüyor demek ki mesele seks yapmak değil.

Öncelikle eskiden enerjiktim demişsiniz. İKi doğum yapmışsınız. Fizyolojik bir nedeni de olabilir yorgunluğunuzun bence bi sağlık ocağına gidip vitaminlerinizi ölçtürün. Doğumlardan sonra olabiliyor d itamini b12 ve demir eksiklikleri yorgnluk ve depresyona meyilli yapıyor insanı Bir de çocuklarınız yoruyordur anlıyorum sizi ama unutmayın en güzel dönemleri bıgünleri onları bol bol sevin zaman geçirin çocuklara odaklanırsanız zamanın nasıl geçtiğini bile anlamazsınız Yorulduğunuz zamanlarda ya da kendinizle ilgilenmek istediğinizde eşinizle paylaşın uygun bi dile o da yardım edecektir onun da hoşuna gider eminim kendinize bakmanız Y

Tatlım senin kendi içine dönmen lazım bir süre. Kendini öncelikle bakımlı olmaya zorla. Ne zaman ne yapmaya vakit bulabilirsen. Sonra eşinden bir süre beklentilerini kes. Yokmuş gibi, tek yaşıyormuş gibi. İlgisini sevgisini bekleme. Arada seni mutlu edecek bir şeyleri yapmak için vakit ayırmaya çalış. Kitapsa, tuvalette oku 2 sayfa da olsa. Örgü seviyorsan örgü başla. Evin aksesuarlarını falan yerlerini değiştir. Değişik bir yemek dene, sofra hazırlarken cici bici hazırla. Kafanı eşinden uzağa ne götürecekse onu yap. Kendini kendin için süsle. Salaş gezme, dışarı kıyafetini giy evde mesela. Bir topla kendini, kocanı da az unut. Sonrasını göreceksin

Çok sevdiğim bir söz vardır "hayat sana kendini değersiz hissettiren insanların yanında vakit geçirmek için çok kısa" diye.. Bence hayatınız boyunca değersiz hissettiğiniz yerden uzaklaşın

Sıkıntı olduğunu evlendikten sonra görmüşsünüz, böyle bir ortama çocuk yapmasaydınız daha iyiydi. Ayrı dünyalarda yaşıyorsunuz yani çocuklarla siz, eşiniz ayrı bir dünyada. Konuşup anlaşmaya bakın, kendi kendinizi yemeyin.

Nerde o günler keşke bu duruma gelsek. Tamam bunu aklımın bi köşesine yazdım önce kendim diye düşüncem artık ben hep önce çocuklar, sonra yemek, ev temizliği derken sıra bana hiç gelmiyor çünkü evin işi bitmiyor hiç bi zaman zatenasklarhepboyle Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Son yazdıklarıma bakabilir misiniz? Çok kısa da olsa sizin bişeyler demenize ihtiyacım var en çok siz okudunuz neler yaşadığımı en iyi anlayan sizsiniz C

Tavsiye olarak onu yap bunu yap demezden once olduğun muhiti değiştirmelisin. Bir kaç gun çocuklari annenlere birak eşinle yuruyuş yap. Konuşun. Sıkıntılardan değil. Guzel şeylerden. Ama bunlari yapamiyorsan mecbur kendini değiştireceksin. Eşin beyensin diye değil. Seven her halinle sever. Sadece kendini toplaman, çeki duzen vermen için. Biryerden başlamalisin yoksa 3 ay sonra da boyle bir konuyu yeniden açicak durumda olursun. Saçina fön çek ruj sur, parfum sık, şik ve dekolde giyin. Kapiyi gulerek aç. Gelince guzel bir opucuk kondur. Guzelce oturun konuşun. Bunlari ben hep uyguluyorum. Etkisi harika. Yarindan itibaren dene. Karar ver ve uygula. Şeytan yuva yikmak erkeyi evden sogutmak için pusuda. Yuvana sahip çik

Sorun icinizde mutlulugun olmamasi ve disarida mutluluk aramaniz. Coluk combalak olmasi ve fiziksel yorgunluk da uzerine eklenmis. D

Ben seksi kast etmedim. Onun hanımı oldum artık cepte gibi görmeye başladı bundan çok sonra emin oldum evlendi bi hevesi gitti herşeyden bence kimse hak etmez, büyük fedakarlıklar yaparak evlendim, evimde kafam rahat, huzurlu bi şekilde eşimle vakit geçirmek hakkımı, çok ekstrem şeyler beklemedim. Değer verdiği eşinden aynı değeri görmeyi herkes hak eder

Kusura bakmayın ben yanlış anladim o zaman Yalnizbiranne Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Çooookk güzel yazmışsınız bayıldım ama inanın içimden hiç bir şey gelmiyor eskiden neler neler yapan ben, artık heves ve enerji bulamıyorum kendimde

Onlarla evlenseydim demiyorum ki eşiminki sevgi, değer vermek değil diyorum, seven erkek neler yapar çok iyi biliyorum demek istiyorum. Çocuk yaparken eşimden göremediğimi onlardan görmek gibi bişey aklımdan geçmedi. Diyorum ya onun sevgisizliği yüzünden artık çocuklarımla bile ilgilenme konusunda zorlanıyorum onlarla telafi etmek diye bişey yok yani keşke olsaydı Nooption memento mori memento

Aynen hepsi aynı odun

O işin kolayını bulmuş her şeyden kaçıyor. Böyle biriyle de napsanız zor; anlamayan, dinlemeyen adama ne yapacaksınız. Şu an kullandığınızdan farklı bir dil kullanın, belki ondan anlar.

Sıkıntılı gördüm sizi. Allah kolaylık versin kimse normal değil bu süreçte. Eşiniz de tuhaf yani yalan söylemiş olsaydınız çoktan başınıza vuracak bi tipe benziyor yanii derken sizi yoklamış yalan söyleyip söylemediniz mi diye. Şark kurnazı gibi geldi bana biraz. Çok iyi anlıyorum sizi ama kendinizi ihmal etmeyin öncelikle kişisel bakımınız sizin kendinize olan saygınızdır. Kişisel bakımınıza dikkat edin çünkü insanın ruh halini çok etkiliyor bakımlı olmak. Eşiniz konusunda çok söylenecek bişey yok değer vermiyor ortada iki çocuk var boşan desem olmaz ama bunun en iyi tahlilini yapacak sizsiniz size artısı mı eksisi mi çok, mutlu mu mutsuz mu ediyor gibi. Ona göre kararınızı verin. Eskiye takılmayın çünkü eskiden size değer veren insanlardan biriyle evlenmiş olsaydınız belki onların ailesi ile de sorun yaşayabilirdiniz belli olmazdı. Eşinizin de başta değer verdiğini onlar gibi olduğunu söylüyorsunuz ama evlenince değişmiş. Geleceğe bakın geçmişe takılıp kalmayın.

Yanlış konuşmuşsunuz eşinize karşı. Beni değersiz hissettiriyorsun demek yerine değersiz hissediyorum, üzülüyorum, kalbim kırılıyor, senin sevgine ve ilgine ihtiyacım var vs. derseniz belki düzelir.

Okurken canım yandı eşinizin olanları abarttığı belli, acaba o soğuk davranmıyormuş gibi biraz tatlı davransan boşa tuttuğu kinde biraz gevşeme olmaz mı? Suçlu olmadığını biliyorum ama maalesef karşında bunu anlayacak adam yok, eve mutluluk getirmek için biraz fedakarlık yapılabilir belki. Bu şekilde yaşaman çok zor, bie uerden düzelmesi lazım.

Söyleyebileceğim tek şey, Rabbim sağlık versin amaa iki bebek nedir? Ne bu acele bu hız ne bu istek? Bu adam illa kiii en başından beri aynıydı. Ben oturmayan evliliklerde çocuk yapılmasına karşıyım bizzat şu an sebebini de siz yazmışsınız zaten. Geçmiş olsun.

Arkadasim bence sen majör depresyon yasıyorsun ve kendi kendine evde oturarak gecmez bu destek almak zorundasin. Bu durumdan kurtulman lazim. Esin yokmus gibi davran kendinle ve cocuklarinla ilgilen sadece. Ama oncelikle destek alman sart. Ayrica biri esine yalan soylemiste onu silmis sana ne oluyor ben sana hic yalan soyledim mi ne alaka yani? Sen niye ortaya atiyorsun kendini dinle gec sacma bence yaptigin hareket o sana bir olay anlatmis sen niye atliyorsun? Biraz kafa yapini degistirmen lazim bakis acini bu sekilde kendine zarar verirsin.

Ayrıca neden iki çocuk yaptım buna takılmak kadar boş bir durum olabilir mi. Herkes mi aldığı kararı tüm mantığı doğrultusunda alıyor bu hayatta. İyi bir kararla veya kötü bir kararla orası bizi ilgilendirmez bu çocuklar doğdu. Çok masum ve günahsızlar. Annelerini ve babalarını da onlar seçmedi. Neden bu adamdan çocuk yaptın diye bin saat düşünsek çocuklar geri mi gidecek. Şuanki duruma adapte olmalısın. Bu çocuklara ben ne verebilirim, anneleri olarak babalarından ayrılsam bile onları en az zararla nasıl bu işten çıkarabilirim bunu düşünün. Ayrılmış aile çocuğu ilk sizin çocuğunuz değil son da sizinki olmayacak. Huzursuz ve mutsuz ailelerde büyüyen çocuklarla konuştuğumda hep keşke boşansalar da hergün o eve gitmek zorunda kalmasam derler. Kendinizi çocuklarınız için kendiniz için savaşan bir savaşçı gibi düşünün. Hayat için kendinizi bu hastalıklı aileden kuratacak stratejiler belirleyin.

önce alıntıladığım yere yorum yapayım sonra genel konuya eşin aslında bana çok ilgisiz gelmedi adam gelmiş derdini anlatmış, aslında sizinle sohbet vs ediyor burada adam yalan söyleyen gözümde biter deyince ben söyledim mi diye sorulur mu adam da evet dese sen de gözümde bittin demiş olacak hayır dese gerçek olmayacak zira herkes ufak tefek yalan söyler ya da bahane bulur bana bu tartışmayı uzatan sizsiniz gibi geldi şimdi konunun geneline gelirsek biri memede biri biberonla süt içme aşamasında iki bebek kaç yaşında bunlar bir tanesi ile bile bunalırken herkes iki tanesi ile bunalmanız olağan üstüne eve kapanmak zaten zihinsel olarak yoruyor anladığım evde size ait bir saniye boş zaman dahi yok şimdi bir gün özeti yapın şu saatte kalktık şu saatte alt temizledik şu saatte yedik şunu yaptık şeklinde mesela aç durulmaz, çocuklar da var yemek yapılmalı ama her gün tuvalet ovmazsanız hayatınızdan bir şey eksilmez bu tarz çıkarılabilecek şeyler bulmaya çalışalım gününüzden maddi durumunuzu bilmiyorum ama pratik ve protein ağırlıklı bir beslenme planlayalım mesela bugün pilav yapın iki günlük bir öğün yanına tavuk bir öğün köfte vs şeklinde değişimli öğünler oluşturun bir gün marul bir gün havuç salata vs çocuklara çorba yapılacak mesela her öğünde ayrı ayrı değil de öğlen onlar yesin akşam siz yiyin gibi

Ruhen çökmüs gibisiniz ama cocuklardan dolayi olma ihtimali daha yuksek. Bende 1 tane varken kucukken tukenmis gibi hissediyordum kendimi. Buyudukce acildim, kendime geldim. Birde cocuk bakimi yeterince yipratici, bu kadar yipranirken esinizi vs. bosverin bence. Bos vakitlerinizde acin bir film izleyin, kuvet varsa doldurun keyif yapin, valla ben cocuktan kalan tum vaktimi kendimle bas basa gecirmeye adiyordum

Birde kimsenin sizi mutlu etmesini beklemeyin. Kendi kendinizi mutlu etmenin yolunu bulun. Kendinize bi kahve yapmak bi ruj sürmek bi elbise giymek gibi. Benimde ikizlerim var kimsem yok bu şehirde Yardım eden de yok. Kendimi mutlu edecek şeyler illaki buluyorum

Arkadaşım dünden beri yazdıklarının hemen hepsini okudum nerdeyse. Ben psikolojik danışmanım 4 sene psikoloji okudum. Uzaktan elbette ki teşhis ya da tanı koymak ne derece doğru bilemiyorum normalde bunu yapmayız ama şuan başka çaremiz yok. Yaşadığın duruma depresyon deniyor. Seninki major depresyona doğru yol almış. Buradaki arkadaşları da anlamıyorum. Depresyon iki ruj sür, örgü ör, iki sayfa kitap oku mutlu olmaya çalış gibi şeyler yaparak atlatılabilecek birşey değildir. Depresyonda içinden mutlu olmaya dair yapabileceğin şeylerin hiçbirini yapmak gelmez. Yapsan da yeterli gelmez. Bataklıkta olmak gibidir. Mutlu olmak için çırpındıkça seni dibe çeker. Bunun için ya profesyonel yardım alacaksın ya da hayatında seni daha da dibe çeken bu ortamı değiştirme yollarına bakacaksın. Hem maddi durumdan hem de bebeklerin küçük olduğu için profesyonel yardım alabileceğini sanmıyorum. O zaman tek yol kalıyor seni dibe çeken bu ortamı değiştirmek. Öncelikle eşinin şu çok özür dilerek söylüyorum ipe sapa gelmez sana çöpmüşsün gibi hissettiren tavırlarını, onun ailesine olan bağını tüm ıvır zıvır kötü şeylerini değiştiremeyeceğini kabul etmelisin. İnsanlar bi başkasının çabasıyla değişmez. Ya gerçekten değişmeyi istemelidir ya da travmatik bir durum yaşamalıdır değişmesi için. Bunu kabul et lütfen artık şunu da deneyeyim bunu da deneyeyim falan yazma sen yazdıkça ben inan üzülüyorum. Çaresiz değilsin. Kendine bir yol haritası çiz. Kocam 3000 tl alıyor yazmıştın. Allah aşkına bugün asgari ücret 2825 tl oldu. Bir artı bir bi ev tutsan çalışarak çok rahat bakarsın çocuklarına. Annen gelsin dursun çocuklarının başında. Annem gelmez dersen o zaman diğer yol haritana bak. Çocuğun kreş yaşına gelene kadar o evde kal ama bir beklentin olmadan sadece o bikaç seneyi geçirmek için. Kendi ayaklarının üzerinde durabilmek için güç topladığını düşün bu süreçte. Eşin sana karşı bi kaybetme korkusu yaşıyorsa bu yukarda belirttiğim insanı değiştirecek olan travmatik yaşantıyı tetikler değişecekse ancak bu şekilde değişir. Seni gözden çıkarmışsa değil ben evden gidiyorum desen amuda kalksan o adam değişmez. İnşallah yazdıklarımı okursun ve sana yardımın dokunmuştur.

Evet onu biliyorum dinlemiştim aile ile ilgili bi konuda. Yumuşak bi şekilde, ben sen böyle davranınca şöyle hissediyorum filan diye söyleyin diyordu. Tamam denerim yarın gidip uyandırdım çünkü çocuklar kendi başına uyuyamıyor onları sallayıp uyutuyprum birini emzirip birine biberonla süt veriyorum onları yapıp altını değiştirmem lazım sıkıntıdan yapacak dermanı bulamadım kendimde gidip eşime dedim ben ne yalan söyledim inan ki yok dedi artık uyuyor mu bilinçli mi dedi bilmiyorum. Bu konu neyse de genel olarak gerçekten kendimi çok değersiz hissettiriyor, ailesine Allah beni affetsin adeta tapıyor onlar ne derse, ne yaparsa normal, benim ailesine karşı yaptığım yapmadığım şeylerden hiç memnun değil benle iyi olmak istiyorsan onlarla iyi olmak zorundasın annemi sevmek zorundasın demişti. Değilim dedim sen de annen de soğuttunuz dedim daha önce. Ben de fark ediyorum da çokpk negatif konuşmuşum. Artık sinirlerim aşırı yıprandı evlendikten hemen sonra. Cicim ayları yaşamak isterken kendimi savaşın içinde buldum. Binlerce kez pişman oldum dönmek istedim. Ama hem hemen çocuk yapma aptallığı yaptım hem de pes etmek istemedim belki düzeliriz dedim

Sizin bu şartlarda içinizde mutluluk olur muydu merakımdan soruyorum varsa bi yolu bilmek istiyorum son yazdıklarıma bakar mısınız? Sıkıntıdan kanser olacağımı düşünüyorum bu gece. Eşimin ailesi aşırı derecede evliliğimizin içinde, en ufak bişey desem ben suçlu oluyorum yıllar geçse unutmazlar hepsi birbirine hatta tanıdık herkese söyler. Aşırı telefon trafiği var sürekli bizi arıyorlar annesi ananesi babası günde her biri bi kaç sefer arar babası mesaj atar 2 gün yazmiyim aramiyim sesin soluğun çıkmıyor derler gün sayarlar şu kadar gün oldu aramadın. Artık tiksindim Yalnizbiranne Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Öncelikle siz kendinize ne değer biçerseniz karşınızdaki insanlardan da o değeri görürsünüz. Yalan konusunda hemen atlayıp ben söyledim mi diye sormanız, sonrasında ısrarla etmeniz sizin özgüveninizin düşük olduğunu gösteriyor. Konuda da bana değersiz hissettiriyor diyorsunuz. İki bebeğiniz var sanırım, bu dönemde bebeklerle dışarı çıkmamız, gezmeniz çok riskli. Benim de bir bebeğim var nasıl zorlandığınızı anlıyorum. Eşin de anlayışsız, ilgisiz, sevgisiz biri. Bundan sonra o ne dedi, bu ne dedi diye düşünmeyin erkeklerin çoğu evlendikten sonra aileci oluyor, ailesine toz konduramıyor. O yüzden size kimseden fayda yok, kendinize vakit ayırın, kendi kendinize değer verin, sevin, mutlu edin. Arada çocukları babalarına bırakın çıkın yürüyüş yapın açık havada. Bu dönemde hepimiz aşağı yukarı aynı durumdayız. Bugünler de geçecek öyle düşünün.

O an ben söyledim mi diye cümle ağzımdan çıkar çıkmaz sorduğuma pişman oldum zaten. Neyse neyse tadım kaçmasın diyordum baktım kem küm etti, yanii diye başladı devamını getiremedi filan. Sonra söyledin mi diye kendi sordu, hiç hatırlamıyorum bile dedim, hatırlanmaz zaten söylenen dedi. Bi sustum yanından gittim filan geldim baktım içim rahat etmiyor tekrar sordum yok dedi bu kez. Büyütülecek bir şey değil ama benim artık en ufak şeyde moralim bozuluyor aşırı hassaslaştım. Öz güvenim düşüktür evet, çocukluktan beri. Ailemin etkisini atabilmiş değilim çok yanlış olduğunu bilsem de, aşamıyorum. Dediklerinizin hepsinde haklısınız, düşünüp emek edip yazdığınız için çok teşekkür ederim

Zorlamalısın Kolay değil ama bir başlarsan gerisi gelir. Spor yapmak gibi. Başta zordur, hemen tembelliğe kaçarsın, ama alışınca da bu sefer bırakmak stres eder

Çok güzel söylemişsiniz doğru evet, ama bi söz var ya sen iyiysen herkes iyi, mesele sen kötü olduğunda sana iyi olan. Ben onu iyi davranmak kötü davranmak olarak değil de, iyi günümde bana iyi olanlar diye düşünüyorum. Evet bi insan mutluysa eşi de onu beğenir sever heralde, bence de güzel kadın mutlu olan kadındır. Ama insan kötüyken, bunalmışken eşinin elinden tutup kaldırması gerekir, bu da benim eşimde yok, neyin var napabilirim diye hiç sormadı, bişeyleri düzeltmeye çalışmadı. İnşallah kendim için ve çocuklarım için bişeyleri düzeltebilecek, kendimi mutlu edebilecek gücü kendimde bulurum çok sağolun yazdıklarınız için Yalnizbiranne Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Eşinizi tanımıyorum elbette ama yaptığım sayısız danışma ve dinlediğim sayısız hayat hikayesi de bazı şeyleri öngörebilmemi sağlıyor. Eşiniz siz gitseniz annesinin pis evine ve bakımsız hayatına dönmek zorunda kalacak. Şuan keyfi yerinde. İyi davranmasa da temizliğini çamaşırını yemeğini cinsel ihtiyaçlarını karşılayan üstüne çocuklarına bakan üstüne haftasonu istediği gibi davransa da hiçbişey yapamayan bir karısı var evde. Bunu sizi suçlamak için demiyorum yanlış anlamayın elinde maddi gücü olmayan çoğu kadın bu hayatı yaşıyor. Siz eşinizin yerinde olsanız sizin evden gitmenizi ister miydiniz?

Evet şimdi okudum yazdıklarınızı. Tesadüfen forumdaydım. Klasik türkiye de görülen kayınvalide tavırları aslında. Oğluyla hastalıklı bir bağ kurma, erkek çocuklarının bireyselleşememesine sebep olma, evinin erkeği eşinin kocası olamayan hep annesinin oğlu olarak kalan erkekler. Şuan evliliğinizde mutlu olmadığınız için yaptıkları size bin kat daha ağır geliyor. Önceki söylediklerimin arkasındayım kendinize birkaç çözüm yolu bulmaya çalışın, birinin kolunuzdan kaldırmasını beklemeyin. Kendi kendinize ayağa kalkmanın denemelerini yapın. F flamefire Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Çok zor durum Rabbim yardımcınız olsun inşaAllah En kısa zamanda inşaAllah herşey geçer Yalnizbiranne Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Konuşup anlaşmak çok zor ya. Ben kendimi anlatamıyorum galiba ne ona ne başkasına, ifade yeteneğim mi kötü nedir. Senle bir şey konuşulmuyor dedi bu akşam da D Dediyy Çoğul tontikolar.. Üyelik İptali tek ayak

Biraz fazla zorlamam gerekiyor galiba gerçekten o kadar tükenmişim ki. Eskiden evde de spor yaptım, salona da yazıldım, 7 saat ayakta çalışıp salona gidip deli gibi spor yapıyordum, saatlerce yürüdüğüm de oldu. Şimdi diyorum ben miydim o enerjisi bitmeyen. Düşünmeden yapardım. Ama şimdi bir şey yapacaksam on kere düşünüp çoğu zaman yapmıyorum bile, erteliyorum

Bastan beri böyleymiş anlattığınıza göre insan niye 2 bebek diye sormadan edemiyor. Onlar sayesinde ayakta duruyorum deseniz o da yok bakacak mecali bulamıyorum bazen diyorsunuz. Ben anlamadı.

Ben de yaptıktan sonra anladım, ben de karşıyım aynı fikirdeyim, çevremdekilere hep diyorum hemen çocuk yapmayın aklınız varsa

İyi geceler hanımlar. Aylardır kimse dışarı çıkamıyor, herkes sıkılmış durumda, ben de aynı ama ben markete, çöp atmaya bile çıkamıyorum çoğu zaman. 2 bebeğim var ikisiyle gidemiyorum tek başıma. Bi market bile gezmek hava almak gibi oldu. Bekarlık günlerimi o kadar özlüyorum ki. Evlendim eşim elde ettikten sonra ve hemen ailesiyle problem yaşadık diye ilgisiz sevgisiz biri oldu. Ne beraber bi yere gidelim, ne güzel vakit geçirelim ne de bana değer verdiğini gösteren başka bi davranışı olmadı. Onun yanında hep kendimi değersiz hissettim. Bekarken beni 10sene boyunca seven, her şeyi yapan bi akrabamız vardı babam annem, akrabalar, komşular herkes ama herkes evlen diyordu onunla. Sevilmenin ne olduğunu onda gördüm ama ben asla bişey hissetmiyordum. Başka biri daha vardı kaç yıl hatırlamıyorum ama bi kaç sene peşimden koştu, çok samimiydi sevgisi. Eşimi çok sevdim görür görmez, tanışınca ve nişanlılıkta o da benim gibiydi bana karşı. Evlendik annesi hiç rahat vermedi, ummadığım şeyler yaptı. Teyzesi daha beter kaynanalık yaptı her görüşümde. Birden üstüme çullanmışlar gibi hissettim evlenir evlenmez aşırı bi beklentileri vardı sürekli iç içe olmak yatılı kalmak istiyorlar, laf sokuyorlar ama ben en ufak bi tepki versem ben alıngan kinci oluyorum. kendileri o kadar haksız yere laflar söylediler ki hala bugün bile aklıma geliyor sinirleniyorum. Eşime göre onlar ne derse 'ne var bunda'. Bugünlerde çok çalıştı, pazar dahil. Birbirimizi göremedik. Akşamları sessiz sakin geçiyordu. Ama hep eksik yani eşimin bana ilgisi sevgisi. Kendimde de hata aradım çocuklardan dolayı fazlasıyla bakımsızım, ben de bişey yapmak istemiyorum çok sıkıntılı bunalımdayım aşırı şekilde. Ne ev işi ne yemek ne kişisel bakım hiç birini yapacak güç, heves bulamıyorum içimde. Ev işi, yemek yapıyorum ama ite kaka, kendimi çok zorlayarak. İbadet etmek, Allaha sığınarak rahatlamak istiyorum o bile gözümde büyüyor, yapamıyorum. Eşim bu akşam bi arkadaşının ona yalan söylediğini söyledi. Gözümde bitti dedi. Zaten bi insan bana yalan söyleyince gözümde değeri kalmıyor dedi. Ben söyledim mi dedim ama der demez pişman oldum bu soruyu sorduğuma. Yanii dedi olumsuz bi şekilde. Ne söyledim dedim. Sen söyledin mi dedi ben hatırlamıyorum dedim. Zaten söylenenler hatırlanmaz dedi. ne söyledim diye bi kaç sefer sordum söylemedi. Yine bütün tadımı kaçırıyorsun zaten sıkıntılıyım dedim. Kendi eksikliğini görmezsin bi de beni beğenmezsin dedim kendimi hep değersiz hissettiriyorsun dedim. Gitti telefondan komik şeyler açtı izledi. Ben zaten hiçbişey yapmak istemiyorum zor geçiyor günlerim şimdi çocukların ikisi de benden ilgi bekliyor onlara bile yetemeyecek durumdayım duygusal anlamda.

Çok yalnızlık hissettim, depresyon hali var. Küçük bebekle, pandemi zamanı psikolojiyi ayakta tutmak zor. Destek lazım, çocuklara yetebilmeniz için. Üzüldüm, inşallah daha iyi günleriniz olacak kendinizi bırakmayın. Hayat herkes için sizinki gibi. Sadece siz yarım bardağın boşunu, başkaları dolusunu görüyor. Gerçekten boş diyorsanız bardağım, ki bunu psikolojik destek alarak ancak sağlıklıca görebilirsiniz o zaman çaresini de bilebileceksiniz. Yani sizi gerçekten ne mutlu edecek bunu bilmek ve onu yapmak mühim.

Al karşına konuş, bak de senin ailen çok değerli bunu çok iyi anlıyorum ama insanlar evlenince kendi ailelerini kurarlar ve öncelikleri değişir, swnin alenden gördüğün ilgiyi sevgiyi şimdi sen bu evdekilere vermek zorundasın, annenle baban ya da annenle babaannen hiç mi kavga etmedi hiç mi çatışmadı, baban bu yüzden annenive seni yok mu saydı. Ben o ailenin evladı değilim elbette senin kadar sabır gösteremediğim zamanlar olacak, ne olursa olsun elim ben ama seninle aile olup evlat yetiştirmeye geldim, benim önceliğim artık sen ve bu çocuklar senin de böyle yapman lazım yoksa evlatlarımıza aile olamayız, ister misin yarın çocukların bizi sevmeyecektiniz aile olmayacaktınız neden yaptınız diye sorsun. Bazı şeyleri unutup yola devam edemezsek bu çocuklara hakettiklerini veremeyiz. Eğer gözünde değerim yoksa çocukları da evlat saymıyorsan bırak yoluna bakayım yok eğer senin için değerimiz varsa bu aileyi benimse ve sev artık böyle yaşanmıyor de. Annen baban teyzen bir gün budünyadan gittiğinde yanında biz kalacağız, bu kadar sevgiden ilgiden yoksun bıraktığın insanlar sana yarın nasıl destek olacak de. Tavır yaparak aile olunmaz yapıcı davranıp çözüm üreterek aile olunur, iki tarafı da üzmeyecek çözümler üretelim de. Çocukların ikiz sanırım, yaşları da küçük zaten onlar şu anda çok zorluyor zaten seni ama şunu aklından çıkarma onlar her gün büyüyor ve yarın hep dünden daha iyiyie gidecek, bu gün yeniden yaşanmayacak. Ben çocuklarınm küçükken kendimi hep böyle teselli ederdim, bana enerji verirdi bu cümle. Bazen bırak ağlasınlar, hep sakinleştirmek zorunda değilsin, uyudukları zamanda kendine bir saat ayır, o saatte mutfakta yangın çıksa dönüp bakma, evin ne ihtiyacı biter, ne işi, bırak ikisi yapılmamış kalsın. İnan bütün anneler senin ne yaşadığını çok iyi anlıyor D damdan

Estağfirullah olabilir

Sen dili ben dili diye bir yaklaşım şekli var onu bir araştırsan belki iletişiminize biraz faydası olur

Ya ne tatlı bir öneride bulunmuşsun, tam kendimi iyi hissetmeliyim derken "kendine bir kahve yapmak..." ile başlayan cümlen çok iyi hissettirei, yarın aynen böyle yapacağım

İlk önce kendiniz. Anne olmak yorucu, psikolojik zorlukları var ama her koşulda önce kendiniz. Bu söylediğimi yanlış anlayanlar olabilir bence önceliği kendine veren kadınlar mutlu, çocuklar mutlu. Önce siz iyi olacaksınız sonra geri kalanı.. Kendinize zaman ayırın aman kocam bakamaz demeyin bırakın bi çıkın kuaföre, çok sevdiği ailesine yarım günlüğüne bırakın. Sonra sizin kendinize güveniniz gelecektir eminim. İlgi kısmına da sizde birşeyde değiştiğinde illaki fark edecek o zaman siz umursamaz davranıcaksınız

Zaten gecmise dönüp keşke şu talibimle şununla evlenseydim diyorsanız eşinize duyduğunuz sevgi bitmiş olabilir. Duygularınız eski gibi değildir. Peki bu huzursuz mutsuz ortama neden çocuk oldu? Bir de 2 tane? Çocuklarınız eşinizin veremediği ilgiyi, sevgiyi size veremez. Eşten sevgi ilgi göremeyen kadınların bile bile çocuk yaptığını düşünüyorum. Alamadığı sevgiyi ilgiyi çocuklarıyla kapatmaya çalışıyorlar. Ama bunun çözümü bu değil. Eşinizle oturup her şeyi konuşacaksınız. Ya da evliliğinizi gözden geçireceksiniz.

Ne guzel yazmışsınız ya Benım bile okuyunca moralim duzeldi

Üzüldüm. İki bebekle sürekli evde ilgisiz bir eş ve üstüne çullanan kaynana ekibi. Depresyonda bi anne. Bi arkadaş yazmış aşağıda evet çok haklı kimsenin seni mutlu etmesini bekleme. Bu süreçte gönül isterdi ki eşin durumunu piskolojini taşıdığın yükü anlasın destek olsun ama işte olmayınca olmuyor. Merak etme bir gün uyanacak o gafil uykudan. Sana tek önerim kendine bakmaya başla kendine dön bu günlerini kendine bakarak çocuklarınla eğlenerek geçir. Senin yüzüne bi gülümse bakışına bi ışıltı gelince nasıl 360 derece herkesin her şeyin değiştiğini göreceksin

Valla dünden beri şaşkınım o kadar güzel analiz ettiniz ki bizim bütün durumumuzu. Ve duymak istediğim şeyleri yazdınız, iki çocuk neden diyenlere, daha evlilik oturmadan yanlıştı, en büyük zorluğu da ben çekiyorum, ben hep böyle mutsuz olup iyi annelik yapamazsam o çocuklara da çokk yazık ama ne yapabilirim artık neden iki çocuk diyerek, bundan sonra ne yapsam daha iyi olur onu düşünmek zorundayım. Dünden beri aklımdan çıkmadı sizin yazdıklarınız çok aklı başında ve iyi niyetlisin iz teşekkürler size daha yazcam yine

Demek ki net bir durusunuz yok karsidakiler de her halti yapmaya kendilerinde hak goruyorlar. Bana kimse soramaz mesela sesin solugun cikmiyor nerdesin diye. Dimdik duramiyorsaniz, boyle sümsük mü derler ne derler bilemedim hani oyle duruyorsaniz olabilir. Mutlu olmak konusuna geri donecegim, zor bir sey degil ama insan once kendi kendisiyle barisik ve mutlu olmali. Evliligin icindeki mutlulugu biz kafamizda yaratiyoruz, aman koca ilgilensin bizimle, aman her sey istedigimiz gibi olsun diyoruz ama olmuyor. Kocalar kendi halinde takiliyorlar, adam evden cikiyor tertemiz giyinmis kusanmis ise gidiyor orada kafa dinliyorlar. Biz butun gun cocukla evle yemekle ugrastigimizdan boyleyiz. Calisiyor olsak da aklimiz hep bu saydiklarimda kaliyor. Kadinlar kendileriyle mutlu olmayi bilmiyor, mutlu olmak icin kosullar ariyorlar disaridan. Erkekler mis gibi takiliyor da mutlular iste bu kadar basit. Ben sizin yerinizde olsam mutlu olurdum diyemem cunku ben siz degilim. Ama mutlu olmaya once kendi icimizden baslamak gerektigini ogrendim ben coktan. Evlilikten ve esten bir sey beklemiyorum, kendi hayatima bakiyorum. Mutluluk o zaman geliyor.

Yanına da mis kokulu bi kurabiye iyi gider

Öncelikle eskiden enerjiktim demişsiniz. İKi doğum yapmışsınız. Fizyolojik bir nedeni de olabilir yorgunluğunuzun bence bi sağlık ocağına gidip vitaminlerinizi ölçtürün. Doğumlardan sonra olabiliyor d itamini b12 ve demir eksiklikleri yorgnluk ve depresyona meyilli yapıyor insanı Bir de çocuklarınız yoruyordur anlıyorum sizi ama unutmayın en güzel dönemleri bıgünleri onları bol bol sevin zaman geçirin çocuklara odaklanırsanız zamanın nasıl geçtiğini bile anlamazsınız Yorulduğunuz zamanlarda ya da kendinizle ilgilenmek istediğinizde eşinizle paylaşın uygun bi dile o da yardım edecektir onun da hoşuna gider eminim kendinize bakmanız

Negatiflik aktı gitti ekranımdan şuan, şiştim Ama kök sorun ne anlamadım. Tükenmişlik sendromu mu acaba sizdeki?

Çok zor Allah yardımcın olsun. Arada çocukları bırakıp nefes alabilecegin birileri yok mu? Bence şu an tek eksiğin kendin için bir şey yapmiyor olman. Bugün benim bir işim vardı çocuğu kayinvalideme bırakıp onu hallettim dönüşte bir kahve alıp banklara oturup sadece bosluga baktım o bile iyi geldi. C

Emin olun önce kendinizi düşündüğünüzde daha iyi olacaksınız. Motivasyonunuzu ne olursa olsun kaybetmeyin eşiniz içinde yapmayın bunu temel olarak kendiniz için yapın. İç çamaşırdan tutunda günlük giyiminizde aynaya baktığınızda özgüveninizi sağlayın derim. Erkekler içinde çocuklar içinde ileriye dönük evin tüm işini yapıp 4 çeşit yemek yapanı el üstünde tutmuyorlar. Süregelen yıllarda da böyle olacak. Hepsini bir kenara bırakın demiyorum yanlışta anlaşılmasında.. Bir salata yapacak zamanınızı akşam yemeği öncesi kendinize ayırın saçınızı göz altınızı kapatın gibi..

Cok dogru kendin icin yasayacajsin koca icin degil salla gitsin hepsi ayni

Aklıma kırmızı oda boncuk karakteri geldi. Aslında bi insanı uyaransız bırakmaktan daha beter bi ceza yok sanırım gerçekten.. Eşinize karşı acaba tutum değişikliği yapabilir misiniz? Belki denediniz bilmiyorum ama sürekli ilgi bekleyen, mutsuz değilde sert, kendi kendine yeten bi profil çizseniz. Umursamayan taraf siz olsanız. Çünkü gidişatın hiç farkında değil bu adam

Birazda eşin çocuklara baksın izin günlerinde akşam eve gelince, sende kendine zaman ayır. Yürüyüş yap, kişisel bakım vs zaman ayır. Annen veya kız kardeşin varsa size gelsin. Yardım etsinler

yalan konusunda da saçmalamış. Seni kötü hissettirmek için ya da kafanı meşgul etmek için belli ki. Hiiç üstüne alınma. Göğsünü gere gere hiç yalan söylemem ben deyip gez.

Ben de iki sayfa da olsa kitap oku, 10 dakikada da olsa örgü ör diyenleri anlamıyorum. Bunlar o kadar kısa sürede insanın modunu değiştiren şeyler değil ki. Ben mesela kitap okurken iki saat sessiz ortamda 15 dakikası kahve ile geçen kitap okuma ile anlıyorum kitap okuduğumu yani öylesi rahatlatıyor. kendimle bas başa kalıyorum.. orgu örmek de öyle. 2 çocukla imkansız benve. Zaten arda kalan zamanda kendi bakımını yapar konu sahibi onu da yap demişler çünkü. Dediginiz gibi yer değişikliği iyi gelebilir. Ama yine vakit ayıramaz hiçbir şeye o ayrı. Zor yani. Allah sabır versin.

Şaşkınlık içindeyim tamamını okudum yazmışsınız ya, benim de böyle bişeye çok ihtiyacım vardı tamamen anlaşılmaya, tamamen anlamaya çalışan, emek edip okuyan biri çıkmış ya, büyük iyilik çok teşekkür ederim. Ben de dediklerinizi dikkatle okudum çok haklısınız. Majör e doğru gidiyor demişsiniz ya, onun özelliklerini okuduğumda galiba benim depresyonum o diye düşünmüştüm. Eşime gidiyorum desem gitmemi istemiyor, gidince çok özlüyor, kıymetini anladım herşey daha iyi olacak bundan sonra diyor ama gelince aynı tas aynı hamam. Ben onun bana olan davranışlarını sevmiyorum. Galiba kafam fazlasıyla karışık ve ruhen aşırı yoruldum toparlayamıyorum. Sizinle konuşmak istiyorum

Anlık mutlu ediyor onlar da, bu aralar hiç yapmadım gerçi. Eşiniz nasıl size karşı, çocuklarınız ve sizle alakadar mı? Benimki gelir telefon elinden hiç düşmez nasılsın neyin var hiç sormaz. Bilmiyorum belki de kim olsa çekmezdi bu sıkıntılı halimi. Ama diyorum ya daha önce seven ve her şeyi yapan birileri oldu, onlar da elde etse değişir miydiler bu halimi çeker miydiler bilmiyorum

Değersiz hissedip 2 çocuk yapmayanda ne biliyim Y