bencede en doğrusunu yapmışsınız zamnla atlatırsınız inşallah... yolun daha başındasınız evlendikten sonra daha çok yıpranırsınız... en doğru kararı vermişsiniz... Jumblante

Sezen Aksu ne demiş : '' Geçer geçer daha öncekiler gibi bu da geçer, neler neler geçmedi ki '' :85: Jumblante

sağol canım inşallah

ya bence 7 ay aşırı derecede uzun bi süreç değil benim ilişkim 3 yıl oldu başlarda aynen anlattığın gibiydik ama ben ona anlattıkça ve üzüldüğümü hissettirdikçe hatta bizde 3 kere ayrıldık barıştık ama şimdi diyoruz ne saçma kavglar etmşiz yok yere gözyaşı dökmüşüz ws yaşlada alakalı bi durum ben hep şans werdim oda bna werdi bugün diyorum ki onsz asla sende mümkünse bida konuş belki sizinde yoluna girer zmanla seni çok iyi anlıyorum ya düşün bence Jumblante

bende önceki ilişkimde aynı durumu yaşamıştım. benim birlikteliğim iki yıl sürmüştü ve sinirlendiği zaman çok ağır hakaretler ediyor sonra pişman olup defalarca özürdiliyor hatta ağlıyordu. barışmak için türlü türlü şeyler yapıyordu. her defasında ona bu hakaretlerinden ne kadar incindiğimi ve ruhuma zarar verdiğini söylüyor bana hak veriyor kendisinin hatalı olduğunu benim bunları haketmediğimi ve düzelteceğini söylüyordu.. sinirli olmadığı zamanlar herşey çok normalken bana çok değer veriyor güzel sözler söylüyor çok güzel şeyler paylaşıyorduk ve her defasında ne kekadar şanslı bi insan olduğunu tekrarlıyordu benimle birlikte olduğu için. ama sinirlendiği zaman sevdiğim insan gidiyor sanki yerine bambaşka bir insan geliyordu. hep ağır hakaretler ediyordu. beni sevdiğinden de emindim ben de onu çok seviyordum. evlilik planları yapıyorduk. ama ne olursa olsun o kötü kelimeler ağızdan çıktan sonra insan ruhuna çok zarar veriyor zamanlada sevgi zarar görmeye başlıyor ve osevdiğiniz insanın bu yannış taraflarını daha net görebiliyoruz. bu nedenle evlilik planları yaptığım insandan ayrılmıştım çünkü evlilikte bunlar daha büyük sorun haline gelebiliyor ve psikolojik şiddet haline dönüşüyor bence.. şimdi ayrıldığım için pişmanmıyım hayır değilim. iki yıl çabaladıktan sonra bu kararı çok rahat verdim... umarım sen de kendin için en hayırlı kararı verirsin. Jumblante

çok çok teşekkür ederim desteğinizi hissettikçe daha iyi hissedicem kendimi ne yazıkki bende özlemekten korkuyorum ama evet aklıma kötü kendime yakışmadığını düşündüğüm kelimeleri getirmek bi çözüm olabilir çok sağolun kibela24

Allah yardımcın olsun yardımcımız olsun Jumblante

çook güzel bi söz bende o kadar çok istiyorum ki sabretmeyi söylediklerini hazmetmeyi ama yediremiyorum kendime söylediği gurur kırıcı o sözleri ne ona nede içinde sevgi geçen bu ilişkiye yakıştırıyorum bu yüzden çok yıprandım hazmetmeye çok çalıştım ama olmadı, beceremedim MissA Doğum

Biri üzülecek diye hastalıklı bir ilişkiye devam etmek kendinize olan saygınızın bitmesinden başka ne işe yarar ki? Siz kimseyi üzmemişsiniz, bir karar vermişsiniz sadece. Karşındakine bu karara saygı duymak düşer. Gerek yok duygu sömürüsü yapmaya... Jumblante

ayrılma sebebi bu zaten onun sevgisi, ona göre olan gerçek sevgisini hakaretleriyle birlikte sevemedim ben sağolun . push ;

çok doğru sadece zaman E ece11

evet ama incittiği kelimeler çok basit kelimeler değildi ne yazıkki gurur kırıcı hkaretlere varan argo vs kelimeler Jumblante

ne mutlu size ki bunu başarmışsınız herkesin harcı değildir kaldı ki düzelmeye de bilirdi siz ruhsal sağlınızı kaybedebilirdiniz ama başarıyla atlatmışsınız, ne güzel Jumblante

Bence cok dogru bır karar aldınız... Bu kararı aldıysanız emınım arkasında duracak kadarda gucunuz var... Hıc haketmedıgınız sozlerı duymayı hıc kımse ıstemez. Gercekten sevende sevdıgını sınırlıyken bıle ıncıtmezz... MissA Doğum

Hakkınızda cok onemlı bır karar aldınız... Aslada pişman olmayın.. hıc sebep yokken ayrılmadınız.. Sınırlendıgınde ne dedıgını bılmeyen bır ınsan yarın obur ne kadar sevsede sıze zarar verebılırdı.. Bazen sevgı hersey yetmıyor... Sevıyorsunuz dıye o agır sozlere katlanmak zorunda degılsınız.. Yaşandı ve bıttı bundan sonrakı hayatınıza bakın. Onu ozledıgınızde de o agır sozlerı dusunun.. dılerım bundan sonrakı yaşamınızda sızı anlayan sızı ıncınmeyen bırı karşınıza cıkar Jumblante

Öncelikle merhaba herkese.. Bu satırları niye yazdığımı, bende bilmiyorum. Ama ihtiyacım var birilerinin desteğine, geçecek demesine. Kendi kendime anlatmaya, bununda geçeceğine inandırmaya çalışıyorum. Geçecek biliyorum, ama geçecek demekle acısı ertelenmiyor, üzüntü son bulmuyor. Uzatmadan konuya girip anlatıyım : yaklaşık 7 aylık bi ilişkiydi. Çok zor dönemlerden geçmiş, yıpranmış, bittiğini göre göre çabalamaya çalıştığım, gururumdan ödün verdiğim çok ama çok sevdiğim biriydi. Onunda çok sevdiğine eminim. Beni en çok üzende bu zaten. Kendisi öfkesine, sinirine hakim olamayan, sinirlendiğinde ağzına geleni söyleyip sonrasında pişman olan biri. Çok oldu böyle, o kadar çok ayrılıp barıştık ki. Her seferinde ağladı. Ben sensiz yapamam vb biçok şey. Karşı koyamadım çünkü bende çok seviyodum. Mantığımın bitmesine inandığı bu ilişkiye kalbim sevgim mani oluyodu. O kadar iyi biliyodum ve görüyodum ki yürümediğini. Sonunda dayanamadım. Sevgimi bi kenara bırakıp ayrılmanın bizim için en doğrusu olduğunu, onunleykende üzüldüğümü, artık sevgisinin iyi gelmediğini anlattım. Yine karşı çıkmalar, sensiz yaşayamamlarda beraberinde geldi. Böyle 1 hafta konuşmadık bugün aradı görüşelim öyle konuşalım dedi. Peki dedim. Yüzyüze anlattım her şeyi. Yorulduğumu çabalamaktan bıktığımı anlattım. Ayrılmak istediğimi bu sefer geri dönüşü olmadığını söyledim. Ağladı, o kadar üzüldüm ki. Birini üzmek benim yapıma terstir. Ayrılığı bi kenara bırakıp. onu üzdüğüm için bende üzüldüm. Bana yakışmazdı ama onu orda öylece bırakıp kalkıp gittim. Çünkü tekrar affetmekten, artık çabalarımın boşa çıkmasından yoruldum. Kısacası bu ayrılığın sebebi. Okuyanlara tekrar çok teşekkür ederim. Yorum yapmasanız bile ben sadece anlatıp, paylaşmak istedim. MissA Doğum

kimseden kötü söz işitmek zorunda değilsin onu bu şekilde de kabul ediyorum dersen amenna ama sen de bu sözleri duymak istemiyorsun ki bu düşüncende haklısın bana kalırsa en doğrusunu yapmışsın Jumblante

büyük sabır takdir ediyorum sizi kesinlikle ama o kadar çok seviyorum ve o kadar çok hissettirmeye çalıştım ki bu pes etmek mi bilmiyorum ama sevgimin karşılığı çabalarımın sonucu bu muydu diye düşünmeden edemiyorum keşke sizin kadar sabırlı, ona yola getirmek için inatçı olsaydım ama sanırım kendimi düşünüyorum ben madem bu kadar seviyorum üzülmemem yıpranmamam gerekirdi tekrar söylüyorum sizinki büyük sabır keşke bende sabredebilsem keşke Jumblante

inan belki de benim eşim seninkinden daha ağır konuşurdur. gerçekten haketmediğim sözler, duymaya tahammül edemediğim cümleler... ama sonuçta seviyorum onu ve evet gerçekten de fazlasıyla düzelmeye ve kibarlaşmaya başladı...! seviyorsan vazgeçme... sabrın sonu selamet (bak 2 yıl sonunda selamete eriyorum çok şükür!) hemen pes etmek mi yoksa sevgin için mücadele etmek mi? ben mücadele ettim;kırıldım, yoruldum, yıprandım, üzüldüm, ağladım...! ama o deveyi de gütmeyi becerebildim...! bu benim için bir kar insanlaşmamış eşimi insanlaştırdım Jumblante

benim eşimde öyleydi, konuştuğumuz. nişanladığımız ve hatta evlendik yine öle...! zamanla olabilecek şeyler bunlar bence. ü aileden hiçbirşey görmemiş benim eşim. bağırmayı, sinirlenmeyi iyi birşey zannedip sonrasında özür dileyen tipler... bizimkisi 5 ay olmasına rağmen bayağı yol katetti. YA BU DEVEYİ GÜDECEKSİN YA DA BU DİYARDAN GİDECEKSİN

o kadar çok anlattım ki üzüldüğümü o kadar çok hissettirdim ki ama değişmedi evet üzünce oda üzüldü ama ne üzülmek çare oldu nede anlatmak çok denedim onu değiştirmeye onu böyle sevemeyeceğime inandırmaya çalıştım o çok sevdiğini söyleyip böyle davrandıkça daha çok üzüldüm yıprandım, yoruldum kibela24