Başınız sağ olsun tek diyebileceğim onun öğrettikleryle ona layık bir evlat olarak yaşamaya çalışmak güzel zamanları hatırlamak imkansız gibi ama insan her şeye alışıyor. Ben aklıma bile getirmekten korkardım babamı kaybetmeyi şimdi 3,5 yıl oldu içimde bi yerlerde hala bi boşluk var ama alıştım, alışıyorsun..

Yaziyi ben yazdım sandim coknuzuluyorjm ölecek ve ben ona hiç sarılamayacagim . push ;

Ben aslında size yazmamıştım onu, ama siz de bunu dertlendiğinize göre asla kötü evlat değilsiniz. T turkkadini

Babanın gözü arkada kalmamıştır eminim. Pırıl pırıl bi hatunsun

Başınız sağolsun. Kendinizi suçlamayın her baba kız arasında böyle sürtüşmeler olur, normaldir. Öyle çok büyük ya da sürekli bir şey yokmuş aranızda. Sevdiklerimizi kaybettiğimizde hep aklımıza gelir bunlar. En küçük tartışmalar için bile keşke yapmasaydım diye kendimizi suçlarız. Ama maalesef böyle bir dünya yok. Yas ve acı hiç tamamen bitmeyecek ama kontrol altına alınacak merak etmeyin. Yok öyle intihar etmek falan. Hem babanız da bunu istemezdi değil mi?

Babama çok düşkündüm. Ama o kendine hiç yanaştırmazdı. Baba ya hep bir ağırlığı olacak. Bu yüzden ona karşı içim hep soğuk olurdu ama çok da severdim. Birkaç gün kayıp ettik. Yaşamak istemiyorum. Ona yaşattığım kırgınlıklar aklıma geliyor hep. Anneme olan daha çok duskunlugum onu da üzüyordu. Ama kendisi de yanaştırmazdı yanina. Çok temiz yufka yürekli ama dili çok sertti, zaten öyle olanların yüreği hep temiz değil midir? Ne yaparsam yapayım aklımdan çıkmıyor. Hep beni sevmiyorsunuz diyordu beni çok ararsınız diyordu. Güzel anılar da var tabii evin her bir köşesinde. Onu ne kadar çok sevdiğimi buz gibi donuk mor yüzünü görünce anladım.. aklımdan o yasattiklarim nasıl çıkacak agresif davranışların zitlasmalarim Allah'ım benim de al canımı demekten başka bir şey gelmiyor içimden. İntiharı bile düşündüm. Nasıl bu psikoljiden çıkacam. Babam çok iyi babaydi. Sadece dili vardı..

Başınız sağolsun. Umarım en kısa sürede toparlanırsınız. Sakın intiharı düşünüp ailenize bir acı saha yaşatmayın. Sanırım biraz psikiatr desteğine ihtiyacınız olacak

İntiharı düşünmemiştim ama inançlı biri sayılmadığım için onun bir daha var olmama ihtimali, bir daha dokunamayacak, koklayamayacak ve sarılamayacak olma ihtimali beni birkaç ay saatlerce boşluğa baktırmıştı. Başlarda her gün vuran ağlama krizlerinde kıyafetlerine sarılıyordum. Hoş 6 ay oldu hala her gün gözlerim dolar... Zamanla alışılıyor diyorlar ama şu ana kadar gün içinde annemi üzmemek için palyaço gibi gülmekten yatağa girince de ağlamaktan başka elimden bir şey gelmiyor.

Benimde bir sene oldu kaybedeli. ama acısı gecermi asla. Rüyalarıma gelmese ona bile ağlarım. ozlemimi rüyalarımda giderdim hep.. rüyamda gördüğüm sabahlar içim huzurla uyanıyorum. ona sarılmış konuşmuş elini tutmuş rahatlamış gibi uyanıyorum. Hiç dinmiyor açısı malesef. Ölene kadar hep çalıştı. Hep biz rahat yaşayalım diye uğraştı. verdigi nasihatleri hiç unutmuyorum. smdi babam olsa ne derdi nasıl davranmami isterdi diye düşünürüm hep. Sanki hayatta gibiymis gibi kendime çeki düzen veririm. Geceleri yastığı gozyaslarinizin islattigini kimse bilmez. Kimseye sezdirmeden acimi hep içimde yaşadım bu seferde bu babasını hiç sevmiyormus hiç uzulmedi dediler arkamdan.. Dünyanın hiç bir anlamı kalmadı. vefat ettiği günden sonra saatler dakikalar durdu. Üstelik ben 8 aylık hamileydim. karnimda bir canlı varken ayakta durmaya çalıştım. bir canim gitti ama ben bana bağlı bir cana zarar gelmesin diye kendimi tutmaktan acımı bile yaşayamadım. Aynı acıyı yaşayanlar ancak birbirini anlar..

Annemle çok kavgalar ettim. Çok bağırdım çağırdım. Nefret bile belki hissettiğim zamanlar oldu. Halbuki hep o benim iyiliğimi istemiş Çocuğum olunca anladım. Şimdi kansere yakalandı. Midemde taş var haberi aldığımdan beri. Hepimizin pişmanlıkları var. Ama insanız. Hata yaparız. Kimse mükemmel evlat değil. Ama şuna emin olun ne olursa olsun anne baba hep iyi olmamızı istiyor. Babanızın huzurla yatmasını istiyorsanız hayata dönün ve onu hep güzel anın, yaşatın..

Basiniz sagolsun kotu seyleri dusunmemeye calisin iyi anilarinizi hatirlayin. 3 ay once ben de babami kaybettim onu hatirlayip uzulmedigim burnumun sizlamadigi anim yok suan bile bumu yazarken gozlerim doluyor. Allah sabrinizi versin.

allah rahmet eylesin

Keşkem babalar ve anneler ölümsüz olsa

Tam 1 sene oldu babamı kaybedeli... Babam çok pasifti ; bir gün olsun nemilk okulda, ne ortaokulda, ne lisede, ne üniversitede okuluma gelmedi, mezuniyetlerime katılmadı. Benim babam sadece çalışır, eve para getirirdi. 27 yıllık ömrümde babamla 1 kez alışveriş yaptığımı hatırlamam ne market ne de kıyafet... Hep anneme verirdi parayı, biz annemle yapardık herşeyimizi. Ama ben tüm bu ilgisizliğe rağmen babamı hep çok sevdim, onun için elimden gelen herşeyi yaptım. Bir yıldır onsuz ölü gibiyim, aniden gelen ağlama krizleri, yaşama dair umutsuzluk, üzüntü var üzerimde hep. Yaşarken de babam var ama yok gibiydi, sevgisi daimdi ama yanımızda değildi. Hep çalışır hep uyurdu. Şimdi diyorum ki keşke yaşasaydı da bir köşede otursaydı eskisi gibi, karışmasaydı yine etliye sütlüye ama olsaydı... Ah babam...

Canım bende 1 ay önce babamı kaybettim. Benim babamda çok iyidi ama kızınca oda konuşurdu. Elbet hepimizde anne Babalarımızı kırıyoruz. Ama öyle düşünme intiharı hiç düşünme eyer öyle bişey yaparsan ve babanın ameli iyse sen hiçbir zaman onun yanına gidemiceksin. Aklına öyle şeyler geldiği zaman babana bol bol dua et sürekli hayrını ver sadaka ver. Bu babanıda senide mutlu eder. Sen onun için hayır verdiğinde onun mertebesi yükseliyor. Ve baban meleklere soruyor niye benim mertebem yükseldi diye, meleklerde falan kişi senin için bu hayrı işledi der. Yani baban haberdar olur senin onun için yaptığın hayırlardan dualardan. Allah sabır versin. Tekrar başınız sağ olsun.

Babamı kaybedeli 1.5 sene oldu. Babam gitti, benim çocukluğum bitti. Artık akıl alabileceğim, beni onaylanmasını beklediğim kimse yok. Bizde çok kavgalar ettik. Babam çok agresif bir insandı. Hayatla yarış halindeydi. 67 yaşına kadar zor yaşadı. Babamdan sonra pişmanlık hissetmedim. Ona duyduğum sevgi ben yaşadığım müddetçe benimle yaşayacak. Onun iftihar edeceği bir evlat olmaya çalışıyorum. Anne olduğumu göremedi ama bir gün nasıl olsa tekrardan buluşacağız. O zamana kadar onun için yapabileceğim tek şey huzur içinde uyuması için bol bol dua etmek. Size de tavsiye ederim.

Allah rahmet eylesin. Ne denir bilmiyorum. M

Başınız sağolsun, mekanı cennet olsun. Bol bol dua edin. seamoms Deniz koydum adını..🎈 Anneler

Çok kötü davrandım hep çünkü diğer babalar gibi beni oksamiyor opmuyordu. Cahilim ben. Ama şu an evin içindeki doldurduğu yerleri bos görünce ölmek istiyorum napim canım sen söyle Allah aşkına

babamı kaybettiğimde hiç aklıma ölmek gelmedi arkasından bol bol dua okumak, onun kızı olarak güzel bir şekilde yaşamak, onun adına hayır işleri yapmak önceliğim oldu. siz de güzel bir şekilde yaşayarak, onun adına güzel hayırlar yaparak gittiği yerde huzurlu olmasını dileyin. Belki yaptığınız hayırlı işler bir başkasının en umutsuz olduğu anda ona ışık olur.

babanın yeri dolmaz bir kız çocuğu için

hangimiz annesiyle babasıyla sürtüşme yaşamıyor ki, zaten acın çok taze umarım zamanla azalır. kendini suçlama ona artık dua etmekten başka çare yok. Allah rahmet eylesin mekanı cennet olsun inşallah