Açıkçası ailenden uzakta olduğun için duygusal olarak yıpranmışsın ama annenlerin yanına tatile gelmesini isteyebilirsin. Eşinin iyi biri olduğunu, kendinin öfkeli olduğunu söylüyorsun ve aileni özlediğin için buraya alışamadığını söylemişsin. Aileni özlediğin ve buraya alışamadığın için bu durumu eşine kötü olarak yansıtıp eşinin üzülmesine sebep oolmuş olabilirsin. Ben aileme yakın olduğum halde ailemi çok özlüyordum, eşimin ailesine eve alışamadığımı çok söylemiştim sonradan eşimin bu duruma çok üzüldüğünü farkettim ve tartışmalarımızın bundan olduğunu farkedip alışmaya çalıştım. benimde ilk 1 yılım çok zor geçti ama şimdi normale döndük diyebilirim. Sizde bence eşinizle öfkelenmeden konuşun, eşinizi kırdıysanız da özür dileyin, ondan bu sorunu aşmak için destek isteyin, zamanla alışırsınız.

Pardon da bu anlattığınız kavgayı körükleyen tamamen eşiniz. Cidden göremiyor musunuz? Yemek hazırlama teklifinize red vermiş 1, Ayrı yatmayalım demenize inat etmiş 2 Çileden çıkarmış sonra toparlaması zor olunca çağır aileyi oh ne ala... Değişen düzeni yok tabi özlemi yok ailesi dibinde. Bir karısını idare edecek tek başına edemiyor. Pehh!

Neden kavga ediyorsunuz?Böyle eksık anlatmışsınız. Konu nedır? M

Evet böyle bir huyu var ama bu sefer gerçekten çok sabretti olay daha kötüye gitmesin diye çaresiz kalıp aradı yoksa ciddiyim birbirimizi boğazlayabilirdik o derece kötüydü. Ben de hatalıyım bu sefer çok üstüne gittim. Böyle durumlarda birinin sakinleşip ortamı yumuşatması gerekiyor ki bu genelde o oluyor çünkü o sinirliyken ben onu sakinleştirmekte zorlanıyorum ama ben sinirliyken sakinleşebilmem çok uzun sürmüyor. Her iki tarafta sinirden köpürünce olay buralara vardı keşke olmasaydı.

Öfkenizi anlıyorum, gösterdiğiniz tepki belki fazla ya da değil bilemiyorum ama şu anlattiklarinizin her cümlesinde siz haklısınız. Evet şimdi bunu sebebi duyanlar özellikle ailesi belki size ne var sanki sussaydin yarini bekleseydin konuşmak için diyebilir zaten buyuk ihtimalle sessiz kalıp yarini bekleseniz oda duzelebilirdi ama neden? O neden yetişkin bir adam gibi konuşup çözmeyi denemeyin daha 1 aylık karısına hem de onun bütün düzenini değiştirmiş ve alışmaya çalışan karısına bu kadar şımarık ve çocukça davranıyor. Sakin ol psikolojine kendine yüklenme o ustune düşeni yapsa sen de bunu yapmazdın. Yalniz hissetme bana özelden yazabilirsin ne zaman dertleşmek istersen konuşabiliriz.

Tartışma sırasında anasını arayıp da "ben bunu zaptedemiyorum" diyen adama saygı duymam ben. Kadın yabancı yerde, yapayalnız ama beyzade kadının başına sülalesini topluyor. Ne ala memleket. Ne hissettiğini çok iyi anlıyorum. Daha da ilerleyecek, hatta o eş diye yanında tuttuğun daha fazla yüz bulup her defasında anasını arayacak; içtiğin suya kadar yetiştirecek. Buraya yazıyorum. Yanılırsam bir kk beni etiketlesin "anka yanıldın" diyerek. Ailesi de sana surat asacağına, eşine "oğlum artık evlendiniz, sorununuzu aranızda çözün" demek yerine koşa koşa gelip laf sokup surat yapıyorlar. Geçmiş olsun. Evliliğe alışma süreci sancılı geçiyor zaten. Bizim toplumda evlenmeden aynı evde bir süre yaşansa bu sorunlar kalkacak ama işte. Ortadoğu bataklığı burası. Daha ilk bunalımında koşa koşa anasının eteğine sarılan bir eşin var. İsterse prens olsun, İsterse kont, İsterse iyi niyet elçisi. Onun puanı belli. Dikkat et sakın hamile kalma.

of bıktım artık ana babayı özlediği için evliliğini yok eden insanlardan. özlediğiniz içinse tüm bu kavgalar ayrılın adam da rahat etsin siz de. anlaşamama sebebiniz karşılıklıysa ikiniz de terapi alın B

Onu kastetmemistim. Evlenmeden önce de biliyordu annesinden uzak kalacağını şimdi ne oldu da çocuk gibi davranıyor. Bende evliyim annem baya uzak Bi şehirde. Keza kaynanam da bana uzak Bi şehirde ama anne anne diye tutturup kocamla her gün kavga etmiyorum. Bende özlüyorum annemi

Merhaba, Evliliği kulaktan duyma kalıplara oturtmaya çalışmayın, her evlilik farklıdır. Ben ayri yatılmaz olayını anlamıyorum, o anda adamla kavga etmişsiniz, birbirinize gıcık olmuşsunuz muhtemelen neden illa beraber yatacaksınız ki o gece, varsin barışınca yatin birlikte. Kavga etmişsiniz, neden yemek yapıyorsunuz ki.. o gün de ekmek arasi yiyin ne olacak. Eşinizle konuşun. Birdaha ailesini karıştırmasın olaylara. Biz eşimle evliliğimizin 5. Ayında neredeyse boşanıyorduk. Ne onun ne de benim ailemin haberi bile yok. Evliliğin ilk ayları zordur, şimdi 9 yıllık evliyiz. Zamanla alışırsınız evliliğe. Biraz rahatlayin ve aileleri uzak tutun sorunlarınızdan. Kv sizi sevmezse de kendi problemi, sadece biraz rahatlayın, her şey düzelecek.

Herkes kadına laf etmiş ailesini özlüyor eteğinin altından çıkamıyor vs diye ama adam kadının yaptığını yapmak bile istememiş. Kendi bildiği yerde-hatta sehirde- ailesinin yakınında kalmış. Asıl adam aileci bence. Adam yuva kuracaginin farkına varıp ailesini bırakamamış. Kadın ise yerini yurdunu ailesini bırakmış. Bu iş de hep kadınlara düşüyor nedense. Konu sahibi haklı demiyorum ama zaten sorunları varsa hem yeni bir şehre alışmak hem evliliğe alışmak hem ailesinin yokluğuna alışmak zor gelmiş olabilir. Esas eş kişisi ailesini araya katıp konu sahibini zor durumda birakmis beraberce gitmişler kızın üstüne.

Sen artık evlisin canının her istediğinde annene gidemezsin. Senin artık hayatın Kocan olmuş durumda. Anne anne diye tutturup da kendini rezil etme. Annenden ayrılacağını evlenmeden önce de biliyordun Kocanla zorla evlenmedin heralde. Kendine gel. Kim olsa gitmek istemez yurtdisina. Evet kv duyması kötü o imajı ne yapsan silemezsin artık...

Tartışmalarda eş ailesini aramak yanlış. Eşim iyi bir insan diyorsunuz ya, iyi bir insan olsa birbirinizi boğazlayacak duruma gelmenize izin vermezdi. Ya seni sakinleştirir ya da evden biraz uzaklasirdi. Yurt dışı meselesi evlenmeden önce konuşuldu mu? 'Bu kadar iyi bir insanla' ne tartışıyorsunuz gerçekten merak ettim Buarada evlilik henüz çok yeni, alışma dönemlerinde tartışmalar normal. Ama siz bütün hatayı kendinizde arıyorsunuz, haklı olduğunuz için belki bu kadar tepki veriyorsunuz. Bağırıp cagirarak haklıyken haksız duruma düşüyorsunuz gibi hissettim. Esinizin sizi anlayışla karşılaması gerekir. Çünkü evlilikte cok fazla fedakarlık yapmışsınız.

Yok yok işler değişti adam böyle yapıyorsa çok da desteklenecek bir tarafı yok. Siz tepkilerinizi çok abartmadan verin. Alın karşınıza konuşun anlatın derdinizi onu da dinleyin

Evlilik olgunluğuna erişmeden evlenmek. kaçıyor muydu? üstelik yurtdışında yaşıyormuşsun insan önden konuşur, 1000 kere düşünür

Evet gerçekten çok yıprandığımı hissediyorum Eşime de söyledim bizim için yeni bi gün doğar ama ailenin şahit olduklarını nasıl akıllarından sileceğiz? Annesi bugün hiç yüzüme bakmadı ki beni çok sever sayardı bugün ilk defa öyle bi tepki gördüm bu hep böyle olacak diye çok korkuyorum. Eşim unuturlar hatalarını tekrarlamazsan biz düzelirsek birdaha bu tür olaylara şahit olmazlarsa geçer gider diyor ama resmen diken üstündeyim bütün şansımızı kullandık sanırım.

Aynı şeyi yazacaktım. Erkekler aynı şeyi yapsa ana kuzusu kadınlar aynı şeyi yapınca ah canım normal tabii... Normal falan değil. Kazık kadar insanlar. Madem bu kadar aileye düşkünlük var evlenmeyin. Çok zor değil.

Aslında o kadar saçma sebepler ki. Yani aslında dünden kavgalıydık biz. Bağrışma çağrışma olunca çıkıp gitti evden dün arabada yatmış. Bugün eve geldi yemek hazırlayacaktım istemedi ekmek arası bişeyler yedi. Ben kullandığım ilacın etkisiyle sürekli uyuyorum o yüzden içerde uzanıyordum getirdi battaniyeyi karşıma uzandı. Yatakta yatmayacak mısın dedim hayır dedi niye dedim istemiyorum zaten sende yatmayacaksın dedi. Saçmalama daha yeni evliyiz hani yatakları ayırmayacaktık dedim uzatma dedi bende sinirlendim üstümü giyindim ben annemin evine gidiyorum dedim. Burada evi var annemin yazın geldiklerinde orda kalıyorlar. Bunun üzerine kalktı kapının anahtarını aldı elimi kolumu falan tuttu canım acıyınca ağlamaya bağırmaya başladım bende tepki verdim ister istemez. Olay çığırından çıkınca ailesini aradı geldiler. Sonradan düşününce bazı şeyler dediğiniz gibi gerçekten çok çocukça geliyor niye yaptım diyorum ama işte o an kendime hakim olamıyorum. O kadar utanıyorum ki insanların yüzüne bakacak yüzüm kalmadı.

Daha 1 ay olmuş evleneli, çok normal bunlar ama eşiniz keşke bir anlık gafletle ailesine yansıtmasaydı. Bizimde ilk aylarımız çok zor geçti. Biz balayından sonra eşimle kaynanamlara gitmiştik memlekete ve ben orda gece yatmadan önce annemi düşünüp ağlardım. Evimize geri döndüğümüz ilk gün annemlere gitmiştik yemeğe, yemekten sonra eve dönerken kapıda eşim annemlere "Börtrcine geceleri sizi özlediği için ağlıyordu. Artık yeni evine gidiyor." tarzında birşeyler söyledi, patavatsızlık etti, annemlerde yok yok öyle birşey olmamıştır dediler ama ben o an kendimi ağlamamak için zor tuttum, merdivenden inerken gözlerim doluydu, arabaya bindiğimde annemlere el sallarken ağlıyordum ve eşime bunun için kızdım. Ben annemlere arabayla 10 dk lık mesafede oturduğum halde sürekli evde duygulanıp, annemi özleyip ağlıyordum. Çok normal şuan bunları hissetmen. Zamanla alışacaksın. O zamanlar eşim ev konusunda çok takıntılıydı birde o yüzden de çok tartışırdık biz, ilk aylarımın yarısı çok kötü yarısı çok güzel geçti ama eşim ailesine bu durumu yansıtmadı. Sizde aranızda bir problem olduğunda yansıtmamasını söyleyin. Ve dilinize hakim olun. Zamanla alışacaksınız gerçekten.

Neden her kavganiza ailelerinizi dahil ettiniz? Yani 1 ayda bu kadar kavgaya ciddiye alinmamaniz cok da anormal gelmedi bana.

Öfke kontrol problemin var belliki. Bunu kendine de insanlara da yapma yazık. Bir psikologa git yardım al. Sen kendinde sorun olduğunu biliyorsun gözden düşmen çok normal değil mi? Belli ki saçma sapan seylerden kavga çıkarıyorsun. Yapma yazık herkese. Ama eşinde de hata var ailesine anlatmamalı eve çağırmamalı onları. Kavganın boyutunu bilmıyoruz ama yine de bunu kendi içinizde coZmelisiniz. Biraz susmayı öğrenin ailenin yanında bile kavga etmek çok incitici.

Birbinizi seviyorsanız ve boşanmak istemiyorsanız bazı şehlere katlanmak gerek. 1) Evliliğin ilk senesi zor olur. Birbirinizi tanışma alışma süresidir. Zamanla karşı tarafı tanırsın, kendini törpülersin 2) Aileniz uzakta diğe çok özlemişsiniz ve psikilojinizi etkiliyordur mutlaka 3) Yurt dışında yaşadığınız için Türkiyeye alışamıyorsunuzdur belkide 4) Arkadaşlar dediği gibi; 2 kişi arasında olanı 3ü asla bilmemeli. Eşinizle konuşun yardım etsin size. Be gezmeye eğlenmeye zaman ayırın. Düşüncelerinizi güzel şeylere fokuslayın.

ne guzel ya annesiz babasiz arkasiz kizi alip aile arasina boyle psikolojik siddet gostermek. sen neden sana sucluymus gibi hissettirmelerine izin verip nasil duzeltecegim diye dusunuyorsun. oglunun karisisin pasa pasa bakacak yuzune. o gonul alinmasi gereken konumdaymis gibi vicdan azabi cekiyorsun. ogullari evliligi yurutemiyor, kaldiramamis sorumlulugu suc sana yukleniyor.

Dünden kavgalıydık yine birbirimize girmiştik o yüzden böyle davrandı normalde hiç bi sorunumuz yok öper koklar yani çok iyiyiz çok mutluyuz ama bi sorun çıkınca birbirimizden nefret ediyormuş gibi davranıyoruz.

Ben adama ve ailesine gerçekten üzüldüm. Belli olgunluğa erişememiş biri için fazla şey yapmışlar. 1 ayda da ayyuka çıkmış zaten. Siz bu kafayı ya değiştirin ya da ananızın yanına çıkıp gidin. Evlilik masraflarının yarısını da kayinpedere gönderin borcunu ödesin adam

Bak bir erkek senin yaptığını yapsa ona yapacağım yorum da bu olurdu. Çifte standart yok bende. Çözüm yolu bulursun umarım

Basta nerde yasayacaginiza karar vermissiniz simdi adam yurtdisina gelmiyor diyemezsiniz. Gorunuyorki adamin yaptigi bisey yok. Herkes yeni evlendiginde ailesini ozler ben ayni sehirdeyken bile zor alistim herkesin bir alisma sureci var daha bir aylik evlilikte antidepresan kullanip ortaligi ayaga kaldiracak kadar kavga cikarmaniz sacma ve yanlis zaman verin alismaya calisin evlikigin guzelliklerini gormeye calisin is yoksa hobi edinin kursa gidin esinle kaliteli vakit gecir ailesi iyiymis annesiyle vakit gecirebilirsin birkac ay sonra aileni gormeye gider gelirsin onlar gelir... nedir yani bukadar olmayan ortada bisey yok ilacla olacak sey degil kendinizi telkin edin icinde bulundugunuz durumu guzellestirmeye calisin yani

İkisi de çocuk gibi davranıyor. Ama konu sahibinin aile özlemi duyması; adamın başı en ufak sıkışınca, eşi ile az sürtüşünce anne babasını karısının başına dikmesi ile bir tutulamaz. 15 yaşında mı bu adam? Bu huyu acilen bırakmalı. Ev içinde yaşanan ev içinde kalır. İki taraf da ailesine yetiştirmez. Konu sahibi tehlikenin farkına varsın.

Senin yasadigin seyi benim esimde yasadi ben yurt disindayim o istemesede geldi isini, ailesini, arkadaslarini birakip. Ilk zamanlar cok zor gecti her gun tartisma her gun kavga uyuyamiyordu yemiyordu icmiyordu bende ustune gitmek yerine surekli anlattim konustum dinledim. Sonra is bulduk kendisine ve bi baktim sakinlesmis biraz ardindan tatile gittik ailesini arkadaslarini gormeye o da cok iyi geldi kendisine. Kendi mutlulugunu kendin yaratirsin sende artik bir ailesin sana anneni at unut demiyorum ama eskisi gibi olamazsin. Yurt disindada olsan her gun annene gidip gelemezsin yani. Benim ailem 5dk uzakta bana ama haftada bir gun giderim oturmaya onlarda ayda bir gelir. Mesafe herzaman iyidir esinin ailesiylede kendi ailenlede. Sana sunuda tavsiye etmek isterim hicbirzaman esine senin yuzunden geldim soyle oldu boyle oldu deme. Esini suclama hicbirsey icin ben yasadim bunu ve inan bana esine bu duygulari yasatmak istemezsin. Guzelce duzenini kur isini bul esinle guzel vakit gecir. Su an hersey cok yeni ve bunun degerini bil birdaha gelmez bu gunler.

Evlilik zor bi sürec. İnsan anca alısıyor evliliğe bence. Ve bir evlilik üç yıldan önce oturmuyor. Evet tartısmalar oluyor. Bende defalarca bosancam yapamıyorm dedim. Eşimde hatalıydıı bende. Benden sana tavsiye aile terapistine gidin. Cidden cok işe yarıyor. Olmazsa bosanacaksan o zaman bosan. Fevri karar vermeyin bence

Böyle deme işte. O senin eşin. Değersiz olduğunu hissettirme. Sen böyle yapınca aklı başına gelecek değil. Bana eşim bunu dese onun için kılımı kıpırdatmam Yani evliliğinizdeki sorun sanıyorum ki üstünlük kurma ve ego savaşı. Bundan vazgeçin. ayh evlilik çok zor

Ben de sizin gibiyim yani gibiydim inşallah. Aştım. Bak bu tartışmalarda aslında sen haklısın ama tepkini fazla bağırarak verince suçlu sen oluyorsun. Biraz küsmeyi öğren eşin seni seviyor gönlünü alacaktır. Ama evet kayın ailenle hiçbirşey eskisi gibi olmaz. Amaaan olmasın zaten onlar iyiymiş falan ama iyiliği azcık hata yapana kadardır. Erkenden anlaman iyi olmuş. Hayatta yalnız mücadele etmek zorundasın. Erkenden sakın çocuk düşünme korun

Ya da bir aylık evlisiniz. Otuz gün. 30. OTUZ. Bir ayda ne oluyorsunuz? Çıkarın şu salak boşanma düşüncesini kafanızdan. Evliliğin ilk zamanlarının bunalımındasınız, adapte olma sürecinde yaşanıyor böyle şeyler. Direkt boşan diyenleri de dinlemeyin boşanacak hiçbir şey yok ortada. Aileler manipüle ediyorsa kötü etkiliyorsa bir daha karıştırmayın, tabak kırın kapı kırın ama kendi aranızda çözün karşılıklı şiddete varmadığı sürece. Daha bir ay ya ne oluyorsunuz Allahım Yarabbim...

Siz öfke kontrol sorunum var yazdığınız için haklı olduğunuz her konuda haksız olmanıza neden olacak bir sorun bu... Bunu es geçmeyin ve bundan kurtulun... Bu sorun size eş iş arkadaş hayatın her alanında kaybettirir... Bu nedenle eşiniz sizi bu sorunda tahrik etmiş yada hatalı bile olsa kontrol edilmeyen öfke patlamaları olayı tamamen aleyhinize çevirir ve verdiğiniz aşırı tepkiler nedeniyle haksız olmanıza yol açar asıl konu bu... Bunu bir şekilde hem sağlığınız hem ilişkileriniz için çözmeniz gerekli... Öfke kontrol sorunu olan insanlar kendilerini doldururken sürekli kurar aynı zamanda ve panik anında nöbet şeklinde patlamalar yaşarlar... Bu bir yanardağ gibi çevredeki herkesi kırar yakar ve yaralar en çok da sizi

Esim yillarca sehir disinda calismasina ragmen Son 3 yildirda memleketinde calismasina ragmen evlendigimiz de 15 gun kv de kaldik ramazan da 2 hafta kaldik gorumcemin kizi kacti 1 ay kv de kaldik kopmasi zor oldu ama simdi ben zorla goturuyorum Bense 5 yil ailemden uzakta yasadim uni calisma hayati benim de zorluklarim oldu ama astik Biz bu yola niye ciktik yuvamizi kurup coluk cocuga karismak icin anne baba olup daha iyi nesiller yetistirmek icin ama konu sahibi

Siz once kendinize saygi duyun Tedavi goruyorum demissin hic mi ilerleme olmadi ne esinizi hakli gorurum nede sizi sadece sakin olup olgunlasmaya calisin Birlikte tedavi olun esiniz ilgisini arttirmali bence

Ama konu sahibi de annesini ailesini bırakamamış. Balayına annemi özlerim diye gitmek istememek ne demek? Saçmalık, size eşiniz dese ki ben ailemi özlerim balayına gitmeyelim, ne dersiniz? Eee o zaman evlenmeseydi, kimse zorla evlendirmedi ki? Eşinin kurulu düzeni ve işi var, neden yurtdışına gitmek için işini bırakıp sıkıntı çeksin ki. Hem orda düzen kurmak çok mu kolay sanıyorsunuz. Buradan yurtdışına evlenip giden erkekler buradan yurtdışına giden kadınlardan daha zor adapte oluyor ve daha zor iş buluyorlar. Orda burda Türk kasabında, Türk marketinde çalışır artık veya gider milletin tuvaletini temizler yurtdışında. Çok kolay ya orda iş sahibi olmak. Üniversite okumuş bile olsa 2 lisans 2 üniversite diploması ve denkliğinin olması lazım doğru düzgün bir iş bulabilmesi için. Eşi de haksız tabiki ama eşi de elinden geleni yapmış bence, psikologa, psikiyatriste bile yönlendirmiş. Keike ailelere yansıtmasaydı.

Çok üzüldüm... Ben size inanın çok üzüldüm... Çok iyi anlaşamıyorduk mükemmel değildi... Yazmışsınız... Mükemmel olmasına gerek yok... Anlaşmaya gerek var... Şimdi ne yapabilirsiniz... Oturup şapkayı koyalım önümüze hata kimde yanlış anlama kimde kim daha baskın asıl sorun ne.. Bunlara dikkat edin... Öfke kontrol sorunu için ilaç yetmez kesinlikle sorunun kaynağına inip deşip kurtulmak gerekir... Başka türlü hortlıyan bir sorun o... Onun dışında rahat olun alışırsınız güzel olur... Yoksa niye yıllar sonrada olsa biraraya geldiniz değilmi... Tartışmayı kavgaya dönüştürüp her olayda bana yapılan hata demek yerine birazda karşınızdaki insana sakinleşmek için vakit verebilseniz sorun kalmayacak... Hatayı anlamak çözmenin yarısıdır... Siz başarısınız 41 gün kuralını uygulayın alışkanlık 20 yada 21.. Öfke kontrolü 41 gün... Olmayacak şey değil çoğu insana gerekli... Ben herşeyin yoluna gireceğini düşünüyorum siz isterseniz... Herşey unutulur hatanın farkında olursak telafi edersek ve tekrarlamazsak... Yahu Allah bile bize kaçıncı şansı veriyor tövbeyi veriyor değilmi... Bu mantıkla gidelim... Nefes aldıkça umut var... Tabiki tekrarlamamak ve sorunları çözmek kaydıyla. Hadi inşallah

Olgun insanlarsa cahilliğine verirler biz de on yılda biçok şey yaşadık ailelerle, unutuldu gitti. Kayınvalidem der arada "Burçak fena damarına basmamak lazım " diye, saftirik diye bilmelerindense cadaloz diye bilinmek bazen daha iyidir, o yüzden güler geçerim Siz evliliği toparlarsanız sıkıntı kalmaz, buna takılmayın neticede kayınvalide yani muhteşem olduğunuzu düşünse kaç yazar

Güncelleme sayfa 6 Herkese merhaba. Kendimi buraya zor attım. Lütfen bana bir yol gösterin. Ben 25 yaşındayım 1 ay önce evlendim. 5 senelik bir beraberliğin ardından evlendik. Aslında hiç bir zaman mükemmel geçinen çok iyi anlaşan bi çift değildik ama çok sevdik birbirimizi. Eşim benim çocukluk arkadaşım. İlkokul bitene kadar da sıra arkadaşımdı sonra biz yurtdışına taşındık öylece ayrılmıştı yollarımız ta ki seneler sonra tekrar karşılaşıncaya kadar. O şekilde başladı herşey. Ben annesi ve babasının evliliği çok kötü olan bi evde büyüdüm. Annem ve babam boşandılar. Babamla görüşmüyorum. 25 yılımın 5 senesi babamla geçti sadece. Anneme çok eziyet etmiş bi adamdır kendisi. Annem de çok şeye katlandı ömrü boyunca sırf çocukları için. Çalışıp çabaladı didindi durdu kısacası ve ben hep minnet duydum anneme. Evliliğe alışamıyorum. Kendime gelmem lazım kızlar. Evliliğimi devam ettirmek istiyor muyum evet eşimi seviyorum ve gerçekten iyi bir insan. Onun gibi birini birdaha bulamayacağımı biliyorum ama bir taraftan da pes etme herşeyi bırakıp annemin yanına gitme isteği var içimde. Ben ne yapacağım herşeyi nasıl düzelteceğim? Daha doğrusu düzeltilebilir mi bütün bunlar unutulur mu? Çok utanıyorum artık bu insanların yüzüne nasıl bakacağımı bilmiyorum çünkü defalarca rezil olduk hem benim hem onun ailesine.. Güncelleme sayfa 6

Siz evlilikte ne kadar tecrübesizseniz, eşinizin de o kadar tecrübesiz olduğunu bilerek hareket edip, birbirinize karşı yaptığınız konuşma ve tavırlarda ona göre hareket etmelisiniz. Siz bu evlilik için ailenizden uzağa gelmiş ve kendinize göre büyük bir fedakarlık yapmışsınız. Sırf bunu kabullenip, evliliğinize alışana kadar bile eşinizin sevgisine ve ilgisine ihtiyacınız çok olacaktır. Bu adamı sevmeseydiniz böyle bir karar almazdınız. Şimdi alışamadım diyerek eşinize öfkenizi yönlendiriyorsunuz. Oysa, kimse sizi bu evliliğe zorlamamıştır. Yetişkin bilincine erişip, ona göre hareket ederseniz, çok mutlu olabilirsiniz. Sorunlarınızı konuşmaktan, nelere üzüldüğünüzü anlatmaktan, ne istediğinizi veya istemediğinizi belirtmekten çekinmeyin. Tabi bunlar iki taraf içinde geçerli. Mutlu ve huzurlu olunması için, iki tarafında birbirine huzur vermesi ve mutlu etme çabasında olması gerekir. Sorununuzu çözebilmenizi ve mutlu olmanızı dilerim. Huzurlu ve mutlu olmanızı dilerim.

Bir arkadaş eşinize manipülasyon yapıyor demiş ama kusura bakmayın da bu ilsukide gördüğüm manipulator sizsiniz. Ayilıp bayilmalarla öfke kontrolsuzluguyle bunu yapıyorsunuz.

Ben en büyük hatayı eşinde gördüm. Bende 2 aylık evliyim hiç tartışma yaşamadık ki yaşasaydık da aileye bildirmek en en son iş. Hadleri değil bir kere. Olayları içinizde yaşayıp içinizde bitirmediğiniz için ilk hatayı eşinde görüyorum. Yaşın çok genç şimdi boşan bilmem ne demem ama çalışmaman çok eksi olmuş aynı evin içinde çalışınca kafan dağılıyor birbirinize çok yoğunlaşmayıp tartışmazsınız da bilemedim bulabiliyosan bi iş bul öncelikle tabi bu zamanda kolay değil biliyorum ama sanki evden biraz uzaklaşsan gün içinde birbirinizi özlersiniz gibi

Bak kendin demişsin daha yolun başındayız diye. Artık kendi düzenini yuvanı ayakta tutma zamanın. Annende sana güveniyor ve mutlu olmanı istiyor. Ailesine karşı mahçubiyet yaşıyorsun ama her evlilikte oluyor tartıdmalar. Konunu okurken eskiye gittim bende. Bizde benzer bi şekilde tartişmistik eşim gitmemden korkunca ailesini çagirmisti. Ayni mahçubiyet bendede olmustu. Ve o gün büyüdüm sanirim. üzerinden 6 sene geçti hiç o kadar büyümedi tartismalarimiz. simdi dusunuyorumda bende ogrrtmenim bu arafa, o zamanlar henuz atanamamiştim evdeydim, ailemden uzaklaşmis sehir disina gelin gitmiştim. Ve eşimle ikimiz borcla evlenmistik. Sanirim onlarin verdigi stresle olaylara fazla tepki veriyordum. sen ne kadar şanslisinki kayinpederin borclari oduyor. bizim maaş oldugu gibi borca giderdi. eşim ikinci bir iş bulmuştu bende deli gibi kpss ye hazirlaniyordum. evliligimizin ilk yillari hep boyle geçti. şimdi çok sukur her seyimiz var. evimiz, çocugumiz, arabamiz, gezmelerimiz Birde birbirimizin zaaflarini iyi bildigimiz için daha dikkatli davraniyoruz. aileler siz iyi gecindikten sonra unutur giderler bu günü. hatta ilerde gulumseyerek anacaksiniz inanin:) madem esinde aileside iyi biri bence biraz ugraş bu yuva için

Birbirimizi severek evlendik diyosun. Ailesiyle aram iyi diyosun. Eşimle annemin arası iyi diyosun. Yeni evlenmişsiniz. Tam olarak sorun ne onu anlamadım. Mesela demişsiniz ya bugün de kavga ettik ailesi geldi falan diye, kavga sebebi neydi çok merak ettim durduk yere mi çıkıyor bu kavgalar?

Anlamadim ben simdi tam olarak sorun nedir? Senin aileni ozlemen mi? Bunun boyle olacagini bilmiyor muydun? Alistigin ortamdan uzaksin.. yurt disinda nerde yasadin bilmiyorum ama oralarda yasadiktan sonra turkiyede insanin gozune batar hersey.. yeterince asosyal burokratik ve tam bir dedikodu kazani gibi.. hak verdim sana ama bir secim yapmak Zorundasin.. Ama sirf iyi insan diye birinin yaninda kalmak Sacma.. muhim olan esler arasindaki uyumdur.. 2 iyi insan ayni yone bakmiyorsa cok zor

Evliliğin ilk aylarında hatta ilk yılında böyle şiddetli kavgalar olur sizin yapmanız gereken asla ailelere belli etmemek eşinizle konuşup şart koşun hiç bir şekilde aileler aramıza girmeyecek kendinizi ait hissettiğiniz bir yerde olmayınca annenizi arıyorsunuz evliliğe alışma ayları işte herkes yaşamıştır inşallah iyi olursunuz

Bir önceki günden kavgalıydık ve evet saçma sapan bi sebep yüzünden çıkmıştı. Kavga büyüyünce çıktı gitti arabada yatmış. Ertesi gün geldi yemek hazırlayacaktım hazırlama yemeyeceğim dedi. Sonra gece oldu baktım yastığı yorganı almış kanepede uyumaya gidiyor bende saçmalama dedim gel yatalım yatağımızda dedim yatmam ben o yatakta birdaha yatmayacağım dedi yine bi kavga çıktı. Bu şekilde yani olayın en başıma gidince hep ceviz kabuğunu doldurmayan sebeplerden çıkan tartışmalar. Ailesi de böyle söylüyor bunun için kavga mı edilir siz napıyorsunuz bi kendinize gelin diyorlar.

Bunu yargilayarak söylemiyorum: Psikolojk sorunlari olan bir insan kendini iyilestirene kadar evlenip baskasinin hayatinin icine etmemeli. Sizin sorunlariniz evlilikten önce de vardi muhakkak. Evlilik bunu daha da cok tetiklemis olabilir, ama kendinize ceki düzen vermeseniz cocuk olmadab ayrilmaniz lazim. Kpder borc yapmis üstelik. Ailenize bagliliginizi asiri bulmuyorum babaniz olmadigi icin, ama bunu göz önünde bulundurursak yalnis bir evlilik olmus

Ben cevap vereyim. Alırım güzel bir tepsi hazırlarım kendime otururum önünde iştahla yerim. Arabada yatmaya mi gitti, kapıyı kilitler bir temiz uyurum. Ayrı mi yatmak istiyor. Ota b. ka ayrildigin yatağa keyfine dönme sakın sonra diye uyarırım eğer yine ayrı yatarsa Odaya dönmek istediğinde dönmesine izin vermem. Her ne kadar çok mu değerlisin kendime senin için zarar verecek değilim desen de üzerine çok düşüyorsun totosu kalkmış eşinin. Illa canına kıymana gerek yok. Çok umursayip antidepresanlik duruma düşmek, tiplerine üzülmek, üstüne düşmek de yetiyor herifin şımarmasina. Dünya onsuz dönsün. Küs olsan da kahkaha at, yemeğine iştahla sarıl ve göster ona bunu. Kendini bir şey sanmış.

Ayrı yatmayalım diyen kadına ottan sebepten inatla karşılık veren öküz kendi kendini aşağılamış olur o utansin bir kere. Bakış açınızı doğrultmaya ihtiyacınız var. Siz ona doğruyu hatirlatiyorsunuz o yanlış seçimi yaparak evliliginizi yaraliyor. Bunlar hep önüne gelecek. Bu evliliğe ayrı yatmayı getiren kişi o olduğu için pişman olacak. Sonraki kavgalarda kızıp yatak ayıran siz olacaksınız ve ağzını açmaya hakkı olmayacak. Bırakın böyle öğrenmek istiyor madem öyle öğrensin. Kreş bebesi gibi problem çözme becerisi zayıf ebeveynlerini sorun alanına toplayan adamdan fazla bir şey beklememek lazım.

Yani aslında eş kişisi de evliliğe hazır falan değilmiş konfor alanını bırakmaya bile razı olmamış. esmaa_9153 2 prenses

Konu sahibi de çok öfkeliymiş, ailesinin yanında saydırmış kocasına. Hatta eşi ve kendisi için hep alttan alan taraf eşim oluyor ben çok öfkeliyim demişti. Muhtemelen öfkeyle ve aile özlemiyle sinirlenerek olayları büyütüp eşiyle tartıştı ve tabiri caizse kocasını da üzüp, sabrını taşırdı demekki kocası ayrı yatma vs kararı aldı tabiki bunlar doğru değil ama öfke problemi varmış daha 1 aylık evlilik. Psikoloğa, psikiyatriye gidecek kadar abartılacak bir şey yaşadığını düşünmüyorum. Hepimiz ailemizden evimizden ayrılıyoruz. Eşine sürekli alışamadım, alışamıyorum, ailemin yanına yurtdışına gidio orda yaşayalım diye baskı kuruyor ve sürekli dillendiriyorsa eğer eşi de üzülmüştür yani. Kendisi de diyor baştan alışırım zorlanmam diye düşündüm, eşimin burda kurulu düzeni bir işi var diye. Adam kurulu düzeni, işi varken neden bu düzeni bozsun ki, yurtdışına gitmek bu kadar kolay mı? Her şey bu kadar basit mi? Belki orada daha kötü şeyler yaşayacak, belki eşini geçiremeyecek? Eşini oraya götürebilmesi için eşinin burda dil kursuna gitmesi gerek, kendisinin yurtdışında ev bulması ve evliliğinin gerçek olduğunu kanıtlaması, orda ev kurabilmesi için birikmiş parası olması gerek veya orada hamile filan kalıp eşini oraya getittirecek, öyle çok kolay değil yani, belki 1 sene sürecek oraya gitmeleri yani. Adam neden işi varken böyle bir sıkıntıya girsin.

Selamlar, Sizinki yalnızca annenizi özlemek değil bence çünkü ülke değiştirmişsiniz siz, alıştığınız düzeni bırakıp yepyeni bir düzene geçmişsiniz ve artık kalıcısınız canınız isterse diğer alıştığınız büyüdüğünüz ülkeye taşınamayacağınızı biliyorsunuz. Bu içten içe çok bunaltabilir. Ülke deşirtirmek başlı başına bir sorun. Herşeyi yeniden kuruyorsunuz, birçok şeyi yeniden anlamaya çalışıyorsunuz Türkiye'de doğmuş olsanız da buranın sistemine aşina değilsiniz, alışkanlıklarınızı özlüyorsunuz. Bu çok çok gerer insanı. Ben bunları kendim de yabancı bir ülkede yaşadığım için biliyorum. Buraya Türkiye'den evlenip gelen insanlar da aynı bunalıma giriyor. Benim kız arkadaşım buraya gelin geldi ve aynı sizin yaşadığınız olayları yaşadı. Kolay değil tüm arkadaş çevrenizi, hayatınızı, alışkanlıklarınızı bıraktığınızı düşünüyorsunuz. Sizin zamana ihtiyacınız var. Düzen oturdukça sisteme alıştıkça daha iyi hissedeceksiniz. İçten içe bu beraberlik için çok bedel ödediğinizi ve karşılığındaki mutluluğu hemen alamadığınızı düşünüp içleniyor ve doluyorsunuz muhtemelen. Sonrada patlama noktası... Yaşınız da bütün bu duyguları yönetebilecek kadar olgun değil. ben o yaşlarda duygularımı yönetmeyi bilemediğim için şefime bile bağırmıştım mesela. Allahtan çok iyi insandı da beni idare etti. Başkası olsa "bağıran genç çalışan" diye kapının önüne koyardı. Kendinize zaman verin kendinizi anlamaya çalışın psikoterapi yardımcı olabilir ama zaman ve çaba ister yeni ülkeye alışmak. İşe girseniz, yorulsanız, biraz arkadaşınız olsa bu kadar agresifleşmezsiniz. İnşallah halledersiniz. Sevgilerimle..

Annenizden uzaklığınızı ve annenizin yalnızlığını bahane edip kavgalarda bunun ardına sığınamazsınız, böyle bir argüman kullanmayın. Adam da haklı olarak der ki e evlenmeseydin o zaman? Alışacaksınız. Ben ilk zamanlar halılara kapanıp ağlıyordum anne diye hiç anneci biri olmadığım halde. Önemli olan bu zamanları birbirinizde kalıcı hasar bırakmadan atlatmak.

Bu kadar iyi bir insan, onun gibisini bulamayacaksınız. Severek evlendiniz. Nedir birbirinizi yeme konunuz peki kapınıza insan gelecek kadar.. Kavga sebebi çok önemli şu durumda bence.. Haa diğer meseleye gelince çok takma. Başlarda böyle durumlar yaşanır cahillikten, iş bilmezlikten. Tecrübe hepsi, öğrenecek ortak dili yakalayabilirseniz bitecek. Her şey unutulur o zaman. Yeterki sorunlar gerçekten önemsiz olsun.

Keşke böyle yapsaydı. Yani benim gönlümü almak o kadar kolaydır ki ama o inatlaşmayı seçti. Öfkesi hala geçmemişti dünden dolayı. Şuan kediye döndü boşanma lafını duyunca ve ben kararlı olunca ama ne fayda. Bende keşke beraber yatmak istediğimde hayır cevabı alınca tamam diyip geçseydim. Aşağılanmış hissettim sinirlendim. Sen bilirsin bunu unutmam diyip geçip uyusaydım sonradan pişman olacaktı ama o an kendime hakim olamadım işte. Belki bi çok kişi de olamazdı bu ağır bişey.

Size ne kadar teşekkür etsem az kızlar. Gün boyu yazdıklarınızı okudum aynı yorumları defalarca okudum hatta. Akşama kadar da düşündüm. Eşim akşam eve gelince güzel güzel konuştum. Birdaha bu tür tartışmalar yaşamayalım yaşasak da bu kadar ileri gitmeyelim aileleri işin içine katmayalım dedim. Ben dün annen ve babanın yüzündeki o hayal kırıklığı ifadesini gördüm çok üzüldüm onlara birdaha bunu yaşatmayalım dedim. Evet annemi özlüyorum ama anne kuzusu gibi davranmamın da bir anlamı yok sen beni buraya zorla getirmedin, beni kandırmadın, bu yaşantıyı birlikte seçtik dedim. Bundan sonra ben elimden geleni yapacağım gibi şeyler söyledim o kadar mutlu oldu ki boynuma sarıldı çok sevindi. Senin başına bişey mi düştü aşkım falan dedi çok şaşırdı. Bunda hepinizin katkısı büyük. Bi ablamla, en yakın arkadaşımla konuşup dertleşmiş gibi hissettim çok rahatladım. Yorumlarınızdan dolayı hepinize teşekkür ederim umarım bundan sonra mutlu oluruz. Şuan tek kafama takılan konu ailesinin gözünde durumu nasıl toparlayacağım kızlar yani biz iyi huzurlu oldukça onlarla da aram düzelir mi beni cadı, arsız, saygısız biri olarak görmezler değil mi?

Abartmışsınız.. Herkes ailesinin dizinin dibinde evlenmiyor... biraz yalnızlığa alışın... görüntülü arama var, arar görürsünüz ailenizi.. yazları gider 1_2 ay kalırsınız. .

bence burada siz haklısınız ya da eşiniz haklı diye bir durum yok, iki tarafında ciddi hataları var. eşinizi inat yapıyor diye suçlamak doğru değil karakteri böyleyse altı üstü 1 gece ayrı yatmak ya da yemek yememesi bence normal. o da karakterini korumaya çalışıyor. ( ben 3 gün konuşmuyorum mesela, hatalı ben mi oluyorum? hayır, eşim buna sebep oluyor ve şayet ağzımı açarsam kalbini kıracağımı bilip susuyorum. sakinleşince konuşmaya başlıyorum ) . yemek konusunda yatak konusunda bırakın napıyorsa yapsın. sizden ayrı yattığı için o da üzülür, bu hissi öğrensin hemencecik koltuğa atmasın kendini. ayrıca alttan alan tavrını da ezip geçmeyin yoksa bunu da kaybedebilir. ve lütfen sinirlendiğinizde derin nefesler alın. 10-20 sn bekleyin öyle cevap verin. ben kendimi ancak bu şekilde frenleyebildim mesela. fevrilik asla olumlu yansımıyor ilişkilere. eşinize gelince de empati yapamıyor, ailenizi özlemeniz normal ve yeni ailenize yuvanıza alışmanız onunkinden daha zor. ama bu bir süreç, bunu böyle görmeli atlatılacak bir eşik bu ve size destek olmalı. bir diğer hatası ise zapt edemiyorum gelin diye ailesine koşması. eşiniz 5 yaşında değil, evli ve artık yeni sorumlulukları olan bir yetişkin. şu an bir alttan alıyorsa iki alttan almayı denemesi lazım. ve eşinizin ailesi yine iyiymiş bence, ne kayınvalide kayınpederler var gelini tek bulup oğluyla bir olup ezmeye kalkacak edecek. en azından sizi anlamaya çalışıp kendilerince destek oluyorlar. 1 ayda hemen kalbinizi karartmayın alışırsınız, güzel günleriniz olacaktır dolu dolu. bol şans, sabır ve mutluluklar diliyorum.

Eşinde büyük hata var eş ailesindede hata var seni manipule etmek için yaptığı şeye bak ayıp ya... ev içinde kalan şeyler evde kalmalı anlatilmamali ama eşim ailesine kadar gitmiş.. siz öpüşür koklasir barisirdiniz ama aileler işin içine girdimi onlar unutmaz sana kin beslerler.. bunu esinle konuş. Ev mahrem yerdir sen benim mahremimi koruyamadin annene babana evde ne oluyorsa anlatmakla kalmayıp bizzat eve çağırdın ben bunu kaldıramıyorum. Şayet cagirmasaydin devam ettirirdim ama şartlar altında ailen bana saygı duymayacak bunuda ben kaldiramam de.. eşimde dünya iyi birisi değil hatta en nefret ettiğim erkek tipi ondan çok daha iyiler var.. yani koca insan kendi sorununu cozemiyir annesini çağırıyor ne çocukça ne ayıp sey

Ne demek. Sizi anladığım için yardımcı olmak istedim. Ne zaman isterseniz mesaj atabilirsiniz. Her gün mutlaka kontrol ediyorum sayfayı.

Şuan kuzu gibi. Bir de ailesi gittikten sonra ben bayıldım korktu biraz. Bayılmalarım çok oluyor bu aralar bünyem gerçekten çok stres altında sağlığım bile tehlikede. İnanın 2 aydir reglim durmuyor. Doktora da gittim bi sorun görünmüyor. Stresten olduğunu düşünüyorum. Hayatımda hiç bu kadar zorlandığım bi dönem olmamıştı. Kendime zarar geliyor herşeyden önce o yüzden dediğiniz gibi abartmadan tepki vereceğim akşam gelsin doğru düzgün konuşacağım herşeyi.

Haklısınız. Bunları ailesine de söyledim. Babası ona kızdı bu konuda zaten. Haklı olduğum taraflar da var ama eşimin gözünde ben haksızım. Sussaydın diyor geçip yatsaydın bir gün de ayrı yatsaydık ne olacaktı hemen evliliğimiz mi bitecekti benim annem babam yıllardır evli küsünce hala ayrı yatıyorlar gibi cevaplar veriyor. Ben çileden çıkınca haksız oluyorum bela mısın sen başıma diyor. Ailesini olaylara dahil etme gibi bir huyu var. Bundan rahatsız olduğumu bi çok kez dile getirdim ama bugün ailesi gelmese birbirimizi boğazlayabilirdik o denli birbirimize girdik. Fakat iyi mi oldu hayır annesi hiç yüzüme bakmadı "bıktım hergün huzursuzca uyumaktan acaba iyiler mi diye düşünmekten" falan dedi bende evet bu yüzden boşanıcam herkes rahat bi nefes alacak dedim. Dün eşim arabada yattığı için ve ben sürekli uyuduğum için whatsapp a falan da girmeyince merak etmiş defalarca beni aramış ben de telefonu gece sessize alıp uyumuştum. Gündüz yine bahsetmiş annesine biz gece tartıştık autumn telefonlarını açmıyor eve gidip bi bakın diye çünkü kendisi şehir dışındaydı bi kaç saatliğine. O şekilde yine haberleri olmuş yani dün ki tartışmadan. Konusu açılınca bende onların yanında ne olabilir ki sen kendini çok önemsiyorsun senin yüzünden kendime bişey yapacak değilim dedim. Ne zannediyorsun sen kendimi dedim. Annesi "ne olduğunu düşünüyorsun autumn" dedi. Ben şok. Herkes insan anne dedim kimse kimseden üstün değil bende oğlunun derdiyle kendime zarar verecek değilim o konuda kimsenin şüphesi olmasın dedim ama kadın bu konuşmalardan sonra yüzüme bakmadı birdaha.

Sizde kendimi gördüm ağlayın içiniz açılır. Hatta sıkıldıkça bana özelden yazın sizinle seve seve dertleşirim. Sizi şuan çok iyi anlıyorum. Her ağladığın üzüldüğünde benimle konuşabilirsin. Kayınvaliden ve kayınoederin sana öyle dedilerse rahat ol, ama onlara bir daha bunu yansıtma. Sadece bir dahaki görüşmenizde kayınvalidene anne olanlar yüzünden sizden özür dilerim, daha yeni evlendiğimiz içinve gurbetlik yaşadığım için alışmakta zorlanıyorum, zamanla alışacağım inşallah filan deyin. Veya hiçbir şey demeden alışmaya çabalayın. Görümcelerinize yansıtmayın ama onlarla da kötü olmamaya çalışın.

Kızlar bugün görümcemin evine gittim. O da olayları biliyormuş yani kayınvalidemlerin bize geldiği gün onlar orda kalmışlar ki doğru olduğundan eminim her haftasonu çocuklarıyla birlikte kayınvalidemde kalıyorlar kayınvalidemin önceden söylediğini de hatırlıyorum haftasonu bizde kalacaklar diye. İster istemez duymuş yani. Ben haberdar olduğunu bilmeden bugün ona gittim oturmaya ve ben bu insanlara çok haksızlık yaptığımı anladım kızlar. Ne en ufak bi imada bulundu ne de soğuk bi tavır sergiledi. Aksine çok sıcakkanlı davrandı annemleri özlememle, buraya alışmamla ilgili konuştuk bana destek oldu. Ben kayınvalidemin, kayınpederimin yanında eşime "sen kimsin kendini çok fazla mı önemsiyorsun nedir?" demiştim o kadar vicdan azabı duyuyorum ki şuan. Kayınvalidem de oradaydı bugün ve biraz durgundu üzgündü. Sanırım en başından beri hatalıydım. Kayınpederim bugün evimize alışveriş yapmış eksikleri almış halimi hatırımı sordu. Bu insanların gönlünü alabilirim değil mi yaptıklarımı telafi edebilirim değil mi çok üzgünüm çünkü. Kimsenin gözünden düşmek istemem. Kendi anneme de hiçbişey yansıtmadım son olayı bilmiyor bilse o kadar üzülür ki onunla konuşurken bile vicdan azabı çekiyorum. Tek yapabildiğim sorun çıkarmamak ve eşimi mutlu etmeye çalışmak bi kaç gündür gözlerinin içi gülüyor lütfen unutulsun kötü anılar

Sunu bi kadın esim ailesini özlüyor bosanıyorz yazsa, sütten kesilememis niye evlenmis deriz. Pardonda evlenmissiniz artk. İlk sene hep bocalamalar yasadık. Benim annem dibimdeydi özler aglardım. Zamanla alıstık. Adam iyi, seviyorsunuz ama annemi özledim bana cocıkca geldi. Bide niye her tartsmada kvdeler niye cagıırılıyor? Kocaman insanlarsınız, halledin aranızda. İnsanlar napsın?Ne desin size gelip? Dinleyip dinleyip gidecekler evlerine.

Eşinin arabada yatmasi çocukça degil sanki. Ailesini aramasida çocukça ve bileklerini tutmasida şiddettir. Evet sende çocukluk ettin fakat bu kadarda kendini ezme, ezdirme. Adamda arabada yatarak olaylari büyutuyor. Yani gayette yüzün var kayin ailene bakmak icin. Eşinde asla artik ailesini aramasin. Ikinizde olgun olmadan evlendiniz. Üstelik dogru düzgun birbirini tanimadan. 20 yasinda, uzaktan ilişki ile 'tanidigin' biri. Sorun çocukluk ve öfke, bunlar ilaçla geçecek şeyler degil. Baska bir psikologa git, senin terapiye ihtiyacin var, icindeki zehiri atmaya ve öfken ile baş etmek icin yöntemler ögrenmen lazim. Gerekirse eşinde gidecek beraber seninle. Sanki şekermis gibi verilmesin artik bu haplar ya! Sakin daha yüksek bir doz isteme! Bu süreçte sakin bebek yapmayin, evliligi düzeltir diye. Düzeltmiyor. Daha çok yipranirsiniz. Açikçada bu evlilik bence eninde sonunda biter. Büyüme sancilari atmasi cok zor gibi duruyor.

Panik ve takıntılı birisin. Bu özelliklerini törpülemezsen ortada evlilik kalmayacak. Açıkçası ben çok ümitli görmedim senin olayını. D

Sen en azından sakinleşince öz eleştiri yapıyor peki eşin bi daha o yatakta yatmam deyişinin tahrik olduğunu kırıcı olduğunu söyleyip özür diledi mi öz eleştiri yaptı mı? Bence ona biraz empati yaptırın malesef erkekler kısastan anlıyor

Niye? Biz kadınız diye mi? Tabi ya; biz kadınız, anamızı bayramdan bayrama görsek olur. Ama adamlar ota çöpe anasını başımıza dikebilir. En ufak kavgada '' Gelin, zaptedemiyorum şu kadını. '' diye imdat çığlığı atabilir. Eşimiz ile biraz sürtüştük diye bi de kaynana suratı çekmek zorundayız biz, çünkü kadınız. Ama eşimiz anamızın elini bayramdan bayrama öper ise kendimizi şanslı hissetmeliyiz.

Peki tecrübe sahibi biri olarak size sorayım. Yemek hazırlama girişimime yapma yemeyeceğim demesine ne tepki vermeliydim? Gece evden çıkıp gitmek istemesine arabada yatmasına? Bi sonraki gece yatağı ayırmasına kanepede yatmasına ve benim saçmalama gel yatağımızda yatalım teklifime yatmayacağım ben o yatakta diye cevap vermesine? Yani siz olsanız ne yapardınız gerçekten doğru nedir öğrenmek ve birdahaki sefere doğru tepkiler vermek için soruyorum.

Umarım böyle düşünüp onlar da anlayışlı karşılar ama çok korkuyorum bana cephe alacaklar diye. Zaten yalnızım. Kayınbabam ve kayınvalidem düzelir cephe almaz çünkü "yüzünüze bakacak yüzümüz kalmadı" dediğim de bile ne oldu da kalmadı kızım bunlar da rezillik mi diyorlar kayınbabam özellikle ben anlıyorum seni annenleri özledin o yüzden böyle oluyor falan diyor ama görümcelerim fena sadece onların bunları duyması bile yeter imalarda bulunmaları için. Kayınvalidem kendisi söyledi kimseye fırsat verme kuzum ben kendi kızlarıma bile bahsetmiyorum bu olanlardan diye ama işler böyle büyüyüp giderse bugün olmazsa yarın elbet herkesin herşeyden haberi olacak o yüzden çok korkuyorum. Bende sizin gibiydim annemler gidene kadar hiç yanlarından ayrılmadım hatta. Balayına bile gitmek istemedim onlarla daha fazla zaman geçirmek için. Annem de bi kaç kere şahit oldu tartışmamıza. Şu sözünü hiç unutmuyorum bana dedi ki bak kızım benim 2 tane daha evladım var sen en büyüklerisin sende bu kadar yıprandıysam onlara nasıl güvenip evlendireceğim benim neler çektiğimi sen biliyorsun senin çektiğinde bişey yok kocanın yuvanın kıymetini bil. Bu olayların üzerine de beni psikoloğa annem götürmüştü zaten. Bunları yazarken bile ağlıyorum. Bu kadar zor olacağını tahmin etmemiştim. Çok özlüyorum umarım zamanla alışırım

Abartı olmamış mı? Adam da suçlu demiş ama yazmamış açık açık. Belki karşı tarafta ısınması için bir şey yapmadı. Evet konu Sahibi çocuk gibi davranıyor ama tüm suç onun mu ki? Adam da 5 yaşında maşallah. Her şeyde annesini arıyor gelin diye. Çünkü anneciği olmadan eşi ile bile konuşamıyor. En sevmediğim insan tipi her kavgayı ana babay taşıyan.

Yani yuva kurmak aile kurmak kolay degil ayrica annesinin eteginin altindan cikmasi gerekir buyuyememis biri var karsimizda bence.

Eşi de çocuk gibi her şeyi yetiştirmesin ailesine. Ayrıca evli kadınlar da canı ne kadar isterse o kadar gider. Adam ne kadar gidiyorsa kadın da o kadar giyer.

Siz de haklısınız bazen ben de kendime çok kızıyorum hatta olaylar yatışınca suçladığım tek kişi kendim oluyor çok pişman oluyorum. Bakış açınızı anlıyorum teşekkür ederim yorumunuz için.

Erkekler niye daha zor iş bulsun kadınlardan? Kadınlara hazır işler kucağını açmış bekliyor mu? Konu sahibi de öğretmenim dedi sanki acaba onun da kurulu düzeni var mıydı ki? Eşinin de kurulu düzeni aile ile yaşadığı evdir. Bakin konu sahibi de iş bulamıyormuş burda. Belki diploma denkliği bile yok kpssye bile girip atanamiyor. Ben zaten demedim ki eşi yurt disina gelse hemen iş bulur her şey güllük gülistanlık olur. Ama eşi için yaşadığı yerden ayrılmak bile siz konusu olmamis kadından beklenmiş her şey. Tabii kadın çalışmasa da olur ki şu an issizmis bulamıyormuş ya. Konu sahibi illa haklı değil ama alttan alınmalı bence.. her şey yeni önün için bir de özlem ekleniyor. Yine diyorum konu sahibi cesaretli imiş gelmiş her şeyi bırakıp. Eşine ven gelmiyorum sen gel dese ayrılırdı büyük ihtimal adam. Bu mu evliliğe hazır seven adam.. hiç de sanmıyorum. Ikisi de hazır değil o zaman.

hatalısın. kaç yaşında insansın ve hiç mi annenden ayrı kalmadın. senin ailen eşin artık ve o yuvan. severek evlenmişsin ve anladıgım kadarıyla eşinin ailede iyi. geçinmenin yollarını ara. 6 senelık evliyim ve eşimle tek bir kere kıskançlık yüzünden tartıştım. o sinirliyse ben susarım ve ortam değiştiririm. en güzel zamanlarını böyle basit şeylerle harcama bence.

Aslında siz de farkındasınız durumların. Kimi yorumlarda okudum, eşiniz konfor alanını bırakıp sizin yaşadığınız ülkeye gitmedi gibi sözler Benim erkek kardeşim öyle bir hata yapti "hata " diyorum çünkü, flamanca konuşan bir ülkeye evililik sebebi ile yerleşti eşinin yaşadığı ulkeydi, ve flamanca bilmeden kimse kardesimi işe almadı, senelerce orada burada çalıştı hep geçici işler oldu çünkü dil konusunda sıkıntı yaşadı ve yurdışında yaşadığı ülkede öyle kolay olmadı iş bulması, kontratla çalışan yerler kadrolu değil geçici isler yani, siz bilirsin tabi ki ama bu sekilde düşünüp yorum yazan arkadaşlar için izah ediyorum. Şimdi eşiniz böyle davranmış olsa, gecenin 3 ünde affiniza sığınarak yazıyorum ama delirmiş gibi kendinde degilmis gibi hareket etse siz ne yapardınız? Ve anneniz 30 gün içinde bunun gibi en az 2 kez daha bu şekilde olaylarla karşılaşmış olsa, eşinizin yüzüne bakar mı? Şahsen benim evladimi üzen ve bunu devamli hale getiren birinin yüzüne bakmak istemem. Kendinize değer verin, ailenizi özlüyor olabilirsiniz fakat bu şekilde düşünerek ve davranarak esinize, ailenize, evinize ve yaşadığınız yere alisamazsiniz. Yaşadığınız yerde de arkadaşlarınız olacak, çevreniz olacak, ogretmenmissiniz, ogrencileriniz olacak ilerleyen zamanlarda. Evet belki ilerleyen zamanlarda ailenizin yanında yaşama ihtimaliniz de olabilir, şartlar ne getirir bilinmez. Ama şimdiden bunu baskıyla eşinize diretmeyin, sahsen bana direten biri olsa yaşayacağım varsa da inat yapar yasamam. Zaman verin kendinize, eşinize.

Sacmalamissiniz. Koca koca insanların annemi özledim ühüü diye diye zirlanmasini anlamıyorum. Eminim evlenmeden de annenizi uzmussunuzdur.

Kızlar herkese tek tek cevap yazamadım kusura bakmayın ama her cevabı tek tek okudum. Bazı yorumlar tokat gibi çarptı yüzüme. Sanırım buna ihtiyacım vardı bi nebze olsun kendime gelebildim. Olumlu olumsuz her yoruma saygım sonsuz çünkü okuduğum yorumlarda herkesin haklılık payı olduğunu gördüm. Kimseye hayır o öyle değil diyemem hepiniz çok haklısınız. Fazla anne kuzusu gibi davrandığımın farkındayım. Bu kadar anneciysen niye evlendin derler insana. Oysa annemin yanındayken de sürekli eşimi özlerdim takvimlere bakar dururdum ne zaman evlenicez ben ne zaman gidicem diye. Yazın tatile geldim çalışıyordum o zamanlar işten sadece 2 hafta izin alabildim nişanlandık. Koskoca 1 sene geçmişti ben sadece 2 hafta vakit geçirebildim eşimle. 2 hafta içinde apar topar aileler tanıştı, isteme, nişan olmuştu. Ağlaya ağlaya dönmüştüm geri annem teselli etmişti beni. Ben her zaman herkesi çok üzdüm. Aslında böyle biri değildim. 2 sene önce daha kötüye gittim. 2 sene öncesine kadar babamla görüşüyordum ben. Çok düşkündüm ona. O iyiyse bende iyiydim ama hakkında öğrendiğim bi olaydan sonra sildim onu. İşin kötüsü aynı şehirde yaşıyoruz. Geçen gün dışarda gördüm bana seslendi yanına gitmedim arkamı dönüp uzaklaştım sonra eve gelip hüngür hüngür ağladım. Ciddi sağlık sorunları var doktorlar pek iyi konuşmuyor haberini aldığım kadarıyla ama ben affedemiyorum onu asla affetmeyeceğim. Belki de ölene kadar görmeyeceğim artık onu. Bütün hayatını bize zehir ederek geçirdi zaten. Annemi gözlerimin önünde çok dövdü. Hatta annem bana hamileyken yine böyle dövüp hastanelik etmiş doktorlara merdivenden düştü demiş. Annem çok anlatmaz bize bunları ama halalarımdan ordan burdan duyuyorum babamın ailesi annemi çok sever. Hepsi babamı sildi. Evlenmeden önce evet psikolojik sorunlarım vardı kızlar ama bi arkadaşın da söylediği gibi evlilik bunu tetikledi. Benim bir düzenim vardı okulumu bitirdim, iş buldum çok güzel bi işim vardı. Harika çalışma arkadaşlarım vardı hala görüştüğüm. Orda tanıdığım abla, abi yerine koyduğum evlerine gidip geldiğim insanlar vardi. Hepsinden koptum ben artık kimsem yok burda. Çokta şen şakrak bir insanımdır ben. Annemin esprilerine çok gülerim annemin evinde kikirder dururdum sürekli. Ne zamandır artık gülemediğimi hissediyorum. Bu yaşantıyı ben seçtim. Belki eşim oraya gitse daha çok zorluk yaşayacaktık ki eminim öyle olacaktı benim buraya alışmam onun oraya adapte olabilmesinden daha kolaydı. O yüzden seçimlerimin arkasında durmam gerekiyor. Ailesinin gözünde ki imajımı nasıl toparlayacağım hala bilmiyorum. Herşey o kadar zor ki. Sabah işe giderken geldi beni öptü sarıldı. Konuştuk yarım saat kadar. Ailesine haber vermesinden rahatsız olduğumu niye böyle bişey yaptığını birdaha yapmamasını söyledim. "Hayatım sen yaptıklarının farkında değilsin elimden anahtarı almaya çalışıyorsun ben gideceğim vermezsen balkondan atlarım diyorsun bana bunu yapmaktan başka çare bırakmıyorsun, yapma, sen böyle şeyler yapmazsan kimseyi aramak zorunda kalmam" dedi. Evimiz giriş kat balkondan atlarsam ölmem ama o saatte gecenin 3 ünde dışarı çıkmak istemem ve ciddi anlamda beni zapt edememesi ailesini çağırmaya itti onu. O an o kadar öfkeliydim ki o anahtarı alıp kapıyı açıp gidecektim ya da başka bi şekilde o evden çıkacaktım başka yolu yoktu. Zapt edemiyorum demesi hep bu inadımdan, ısrarımdan, sinirlenince mantıklı hareket edemememden kendime zarar verecek olmamdan dolayı. Korkuyor yani bunu farkediyorum. O evden çıkıp bi arabanın önüne atlamamdan bile korkuyor ki böyle bişeyi yapmam ama o bu psikolojiyle herşeyi yapabileceğimi düşünüyor. Kısacası kendime gelmekten başka çarem yok kızlar. Daha fazla rezil olacak halim kalmadı inanın.

Biraz sakin kalın. Eşinizin hatası ailesini arayıp aranızdaki özel olan tartışmaları anlatmak çok yanlış bir tavır sergiliyor. Boşanmak icin geçerli bir sebebiniz yok ki neden kendi hayatınızı kendiniz cehenneme çeviriyorsunuz ya isterseniz kari koca bir tatile gidin biraz birbirinize vakit ayırın anlamaya çalışın olmaz mi

Aslında hep ufak tefek sebeplerden çıkıyor kavgalar. Ciddi bi sorunumuz var mı gerçekten yok. Niye öyle dedin, niye bunu yaptın, niye şöyle yapmadın çok saçma sapan sebepler yani. Evlenmeden önce ben çok zorlanacağımı tahmin etmediğim için Türkiye de yaşama fikrine sıcak bakıyordum. Fakat arada sırada konu açıldığında eşim hep şuan orda yaşamayız, benim işim burda, işler yolunda gitmezse ilerde bakarız vs. diye geçiştiriyordu. Bilseydim böyle olacağını orda yaşamayacaksak evlenmeyelim bile diyebilirdim. Psikoloğa gidiyorum onun yönlendirmesiyle psikiyatristle de görüştüm antidepresan kullanmaya başladım. 15 gün sonra tekrar gidicem ilacın dozunu yükseltmesini isteyeceğim galiba çünkü böyle olmuyor

Yapman gereken tek şey kendini eşinin yerine koymak. Adam sen kriz geçirirken korkup tabiki ailesini arayacak çünkü ona başka şans bırakmıyorsun. Seni kandırmamış yurt dışına gideriz dememiş sen kabul ederek evlenmişsin. Çoğu insanın yıllarca hayalini kurduğu şey güzel bir yuva kurmak kendi ellerinle mahvetme. Zamanla herşeye alışıyorsun. Hatta annene gidince evini özleyecek koşa koşa gideceksin evine. O insanlara da yazık ne umutlarla kurmuslar yuvanızı. Eşinin gözünde sevilen bir kadın olmak yerine acınan bir kadın olma. Sevdiğin şeyleri yap mutlaka her sabah yürüyüs yap stresini at. Hep eve kapanmayın. Akşamları gidin gezin. Birgün bu davranışların eşindeki sevgiyi bitirirse dönüşün olmaz. Pişmanlık fayda etmez. Daha donanımlı bir doktordan yardım al lütfen. Konusmak istersen özelden yaz anlat rahatla geçecek bu günler

Kavga sebepleriniz nedir? Eşim yurtdışında yaşamak istemiyor demişsiniz, evlenmeden önce bu konuşuldu mu? Gideriz dedi mi size? Psikolojik destek alıyorum, ilaç kullanıyorum dediniz. Yalnızca psikiyatriste mi gidiyorsunuz? Ek olarak bir psikologla da görüşmelisiniz belki.

Önce siz bu karar verin eş mı olmak istiyorsunuz yoksa annenizin kızı mı olmak istiyorsunuz ne kendinize laf söyletin ne ruhunuzu üzün

Bu mesajınızı yeni okudum. Peki eşiniz durduk yere mi böyle davranıyor hiçbir sorun yokken, kalp kırıklıkları yokken öyle mi?

Bir arkadaş eşinize manipülasyon yapıyor demiş ama kusura bakmayın da bu iliskide gördüğüm manipulator sizsiniz. Ayilıp bayilmalarla öfke kontrolsuzluguyle bunu yapıyorsunuz. Evlenmeden önce biliyorsunuz ayrilacaktiniz annenizden değil mi? Hadi hala kendinizi hasta edecek kadar izliyorsunuz tekneloji çağı arayın hasret giderin. Annenizde biliyor sizi ki defeatla uyarmış sizi. Antidepresan kullanan birisiniz ve bir gece sizden haber alamayan eşiniz sizi merak etti diye hemde annesinin yanında "sen kimsin ki" egosu yapmissiniz. Üzgünüm ama artık kayinvalideniz önünde zor toplarsiniz imajı. Ki gördüğüm kadarıyla oda oğlunu kusursuz görmüyor her gece yatağa hakkınızda endişeli girdiğine göre. Bosanacaksaniz daha fazla insanları üzmeden bunu bir tehdit malzemesi olarak kullanmadan yapın gitsin. Yok bosanmayacaksaniz da buyuyun artık. Eşinizi hatasız tutmuyorum sizi ve durumu idare edememiş anlayış eksikliği var. Ama bu "annemi özlüyorum" meselesini daha da uzatirsaniz "ne yani zorla mı evlendik" diyip havlu atacak o da. Onda da kredinizi bitirmeyin görünen o ki hem anneniz de hem kayinvalidenizde bitmiş

Madem birbirinizi seviyorsunuz ikiniz de birbirinize daha olgun yaklaşmalısınız.. Bir taraf inat ediyorsa diğer taraf sakinliğini korumalı.. Misal yatağa gelmedi diyorsunuz, yatsaydı koltukta.. Aşağilandiğınız bir durum yok ki ortada.. Gidin yatın yatağınıza.. Bırakın siz gittikten sonra içi içini yesin. Enin de sonunda yatağına gelip yatacak. Böyle böyle birbirinize şekil verip tanıyacaksınız. Bir çok evliliğin ilk yılları biraz sıkıntılı geçebiliyor nedeni de Gençliğin verdiği acemilik ve inatlaşma.. Evlilikte yıllar geçtikçe bağlarınız kuvvetlenir. Çünkü artık gerçekten birbirinizi tanıyorsunuz, ona göre davranıyorsunuz.

Öncelikle sakin kalmayı öğrenin, inatlaşmayın. Eşiniz kavgalısınız diye ayrı yatmayı tercih ettiği için evi terketmek biraz aşırı bir tepki olmuş bana göre. Henüz 1 aylık evlisiniz bu kadar basit sebeplerden birbirinizi boğazlayacak dereceye gelmek olgun insanlar olmadığını gösteriyor zaten, ayrıca eşinizin annesinin yanında eşinizi sen kimsin ki diyerek aşağılayamazsınız, hangi anne olursa olsun zoruna gider. Başka ülkede yaşamak sizi psikolojik olarak zorluyor olabilir bence enerjinizi atabilecek ve kafanızı dağıtabilecek aktiviteler bulun kendinize kurs, spor vs gibi. Böylece bütün öfkenizi ve hıncınızı eşinizden çıkarmamayı öğrenebilirsiniz belki, Ayrıca size tavsiyem acilen öfke kontrolünü öğrenin hepimizin sinirden gözü döndüğü zamanlar oluyor elbette ama herkes bu durumda katşısındakinin boğazına sarılsa işin için çıkamaz kimse. 10 yıllık evli ve 15 yıldır eşiyle birlikte olan biri olarak ne kadar sinirlenirsem sinirleneyim aramızdaki saygıyı yok edecek hiç bir kelime kullanmadım eşime karşı tabi o da bana aynı şekilde. Aranızda çok büyük bir sorun olmadığı için evliliğinize sahip çıkın ve ailelerinizi de boş yere üzüp strese sokmayın.

Kısasa kısas mı yaptınız çok komik ben beğenmedim koyduğum için buda çok çocukça ama siz bilirsiniz yani eş ailesine yetistirmenin ne anlamı var sizce üstelik kızcağız yalnız, annesi başka ülkede?

bence biraz gereksiz konulardan çıkmış tartışmalar. Adam yemek yapma yemeyeceğim demiş bunda alınacak ne var? Kendi ne istiyorsa onu yesin, illa senin pişirdiğin şeyden yemek zorunda mı? Canı ekmek arası istiyorsa ekmek arası yesin, yemek yemek istiyorsa yemek yesin. Uyuma konusunda ise önceki gece tartışmışsınız adam arabada yatmış, hiçbirşey olmamış gibi gelip senin yemeğini yemesini aynı yatakta yatmasını nasıl bekliyorsun? Ortada çözülmemiş bir problem var, iki taraf da alttan almamış kimse özür dilememiş arada soğukluk var. Sen nasıl sinirliysen o da sinirliymiş hala belli ki. Kaldı ki adam sen git yat ben gelmeyeceğim dememiş, yatmayacağım orada zaten sen de yatmayacaksın demiş. Belki de sen olmadan o yatakta yalnız yatmak istemedi ne biliyorsun? Ortam gergin olduğu için de gurur yaptı bunu söylemek istemedi. Sen aşırı tepki verince de aslında hiç aklında olmayan şeyleri sıraladı tek tek. Sana tavsiyem şu; evliliğin tek bir formülü yok. Herkesin karakteri farklı her evliliğin dinamiği farklı. İlla her yemeği birlikte yemek zorunda değilsiniz, herşeyi birlikte yapmak her yere birlikte gitmek zorunda değilsiniz. Bırak o nasıl rahat hissediyorsa evinde o şekilde davransın , sen de nasıl rahat hissediyorsan o şekilde davran. Orası sizin eviniz, rahat olmalısınız. Bu aşk dediğin şey partnerini özgürleştirmeli hapsetmemeli, işte o zaman o ilişki eşsiz olur o zaman o adam tam senin istediğin gibi olur çünkü senin yanjnda kendi gibi olur, yalan söyleme ihtiyacı hissetmez, gerilmez, mutlu ve huzurlu olur. Tabi sen de öyle

Siz, sırf Aileniz uzakta diye Evinize, eşinize alişamiyorsanız ve tartışmalar bu eksende çıkıyorsa.. Size diyeceğim Lütfen olgunlaşın. Evinize alışmanız lazım. Sonuçta artık buraya gelmişsiniz kendinize güzel bir çevre edinebilirsiniz.. Aileleri problem edip evliliğinizi güç gösterisine çevirmeyin. Çekirdek ailenize sahip çıkın. Eşinizi seviyorsunuz, ailesiyle sorununuz yok o halde bu evlilik neden bitsin? Birçoğumuz Aynı ülkede yaşamamıza rağmen ailelerimizden uzaktayız Siz ailenizi senede bir görüyorsanız ben dahil birçoğumuz aynı şekildeyiz. Eşinizi seviyorsanız oturup konuşun ikiniz de bu evliliğinizi sarıp sarmalayın.

Evliliğin ilk 3 senesi alışma evresidir. Daha çok yeni evli sin birbirinize alışmak zaman alacak. Güç yarışmasına girerseniz ikinizde yorulursunuz. Bu ikiniz içinde geçerli Sen ve eşin artık ailesiniz anne baba kardeş öz bağdır. İkinizde anneciliği bırakmanız lazım. Anne ni ziyaret için gidebilirsin bu doğal hakkındır. Fakat anne evinde yaşamak istemek mümkün değildir evliliğe uygun davranış olduğunuda düşünmüyorum. Annesi babası cephe alsalar ne olur almasalar ne olur takılmayın. Sizin tek düşündüğünüz ortak nokta nasıl mutlu aile oluruz. İletişim kurarak ortak noktalar bularak huzura erersiniz. Bağırmak çağırmak sinirlenip etrafı yıkarak dökerek sonuca varamazsınız. Keskin sirke küpüne zarar. Dilerim mutlu olursunuz maddiyat sıkıntınız yoksa size aile terapistine gitmenizi öneririm çok iyi gelecektir.

Evlilik gibi bir sorumluluğa hazır olmak önemli. Kendinizi adamın yerine koyun. İç güvey olmamış eşine ayrı ev açmış. Eşinin krizlerinin anormal olduğunu anladigi için psikoloğa yönlendirmis ki bu mantıklı olduğunu gösterir. Anasının evinde değil arabasında yatmış. Oysa ilgi isteseydi onlara giderdi. Adam bezmiş. Genç, kıpır kıpır bir adam ona sırf kendi habitatindan ayrıldı diye ayilan bayılan bir kadını sürekli idare etmek zorunda. Kendiside itiraf etmiş ben çok abarttım ne yapacagini bilemedi çağırdı diye. Artık caresizlikten annesini aramış. Ki ailesi çok olgun davranmis bence. Annesiyle biraz daha vakit geçirmek için kendisiyle balayına gitmek istemeyen kadıni idare ediyor. Konu sahibinin durumuna ayrılık sendromu demek isterdim ama bence bariz simariklik.

Ee eşinde susup yataga girseydi ne olacakti? Niye sen hep alttan aliyorsun? Adam 1 gece zaten arabada yatmis, ertesi gecede ayri yatmak istiyor. Sürekli ailesini dahil ediyor, annesini cağiriyor. Gurbette, annesiz o olsaydi ne olacakti ana kuzusu. Hem arabada sonra şehir dişinda, yine anasina yetiştiriyor. Derdi sen yada sağliğin bile degil. Derdi olayi annesine yetiştirmek, üstüne hakimiyet kurmaya çalişmak. Yoksa derdi sen olsaydin, yine ayri yatmak istemezdi, tartişmayi sürdürmezdi. Oda hiç bilmiyor nasil davranacagini. Keşke ayri yatmak istediginde, kriz gecirmenin yerine peki deyip ayri yatsaydin. Adam pişman olup özür dileyene kadar kabul etmeseydin. Ne beraber uyumayi, ne seksi. Görseydi gününu. O istedigi susmak olayi nasil oldugunu!

Bak arkadaşa su yazdıklarına cok sasirdim. Ee taksit taksit yazmasana kardeşim konu başında anlattığın adam ile bu adam arasında dağlar kadar fark var. Biz yorum yaptıkça yeni yeni şeyler türüyor. Konu başında iyi onun gibisini bulamam dediginiz adam şuan çok afedersiniz itin g tunde. Bizde ne yazacağımızı şaşırdık.

Tek suçlu siz değilsiniz, esiniz de degil. eşinizin sabrını fazla zorlamışsınız, o da kontrolü kaybetmiş. yeni evli bir çift, balayına gidecekken, aralarından biri annemi özlerim diye gitmek istemese, diğeri ne düşünür? ne kadar değerli hisseder? Daha özlemenize fırsat olmamış ki. biraz Özleseydiniz keşke de sonradan problem olsaydı, özledi, zorlandı diye anlayış gösterilseydi size. siz zor birisiniz. eşiniz sizi idare edemiyor, üstelik artık zarar veriyor. en başından beri böyle miydi, zamanla o da mı tükendi bilmiyorum Kayınvalideniz ve kayınpederiniz aklı başında insanlar ama onları da harcamışsınız. Geri dönüşü olur merak etmeyin. elinizde hiç bir şey kalmadı diye düşünüyorsunuz ama en başta yapmanız gereken şeyi yapın, Kendiniz varsınız, kendinize güvenin Hayatınız boyunca yanınızda birilerini bulamazsınız, ona buna dayanarak, sürekli destek arayarak yaşayamazsınız. İş konusunu askıya alın, Herkes online ders alıyor artık. açın kendinize bir hesap, reklamlar yapın, işinizi bu şekilde yapmayı deneyin. Hem bir şey için uğraş verirseniz daha iyi hissedersiniz. Böyle bütün gün uyuyup, tavana bakıp düşünerek olmaz. Bir de spora başlayın. Her gün yürüyüşe çıkın. Kendinize günlük tutun. eşinizi de hayatınıza, hayallerinize dahil edin. Birlikte yaşamayı deneyin önce. Olmuyorsa da o zaman düşünün ayrılığı.

Konu sahibi olayi bosanmaya kadar getitdigi icin esi durumu ailesine anlatmis o kadarda olsun yani abartmayin

Uff güle güle gitsin onun evladı, canı kıymetlisi tamam. Sen de birilerinin kiymetlisisin. Gökten düşmedin dünyaya. Olayı bütün değerlendirmek gerek. Gurbete gelen sen, aile hasreti çeken sen. Senin için alışmak daha zor. Eşin daha çok alttan almalı. Çıldırtma noktasına gelmeden sarilsa, tartışmayalım canım sen benim her şeyimsin dese bunlar olur mu? Basımın belası, ayrı yatsak bir gece ne olur gibi laflar çözüm müymüş? Çok değer veriyor, sana bir şey mi olacak korkusu taşıyor madem iş işten geçmeden korusun seni ve sinirlerini.. Ya biz kadınları kandırmak o kadar kolay ki iki göz kırpmaya tav oluruz. Bununla baş edemeyen adam beceriksizdir net!

Sakin olun. Eşinizi ne kadar çok sevdiğinizi düşünün. Hepsinin geçeceğini zamanla alışacağınızı düşünün. Evinizi sevin. Evinizle ilgilenin. Kitap okuyun, ailenizi özlüyorsanız her gün görüntülü görüşme yapın müsait oldukça. Arkadaş edinin, arkadaşlarınızla görüşün. Eşinizin ailesine gidin hiçbir sorununuz yokmuş gibi davranın ve eşinizin ailesine alışmaya çalışın...

Ben anlamadım anneniz ve kardeşleriniz yurt dışında siz de oraya gitmek istiyorsunuz ama eşiniz işi ve ailesi burada olduğu için yurt dışına gitmek istemiyor ve bundan dolayı sorunlar çıkıyor. Konu bu mu? B

Kendinize zaman tanıyın, ilk zamanlar böyle hissetmeniz normal

Evliliğin en zor zamanları bunlar 3 4 aya alışmaya başladıkça toparlanır Eşin ailesini çağırmaktan vazgeçsin kendiniz atlatın sorunları ve ehlenceli şeyler yapmaya calışın evde film gecesi şarap gecesi vs B Belindas Kargalar sürüyle kartallar yalnız uçar 🙏 Üyelik

1. "Annemi özledim ühühühü" kafasındaysanız niye evleniyorsunuz ki? Evlendiğiniz zaman sizin aileniz eşiniz olur. 2. Öfke kontrol sorununuz belli ki önceden beri vardı. Bunu çözmeden evlenip başkasının hayatını da mahvetmemeliydiniz. 3. Tartıştıysanız ve eşiniz gidip arabada yattıysa ve sizden ayrı yemek yediyse bu onun tercihi. Niye üstüne düşüyorsunuz ki? İlla her an her şeyi birlikte yapma fikri çok sıkıcı aslında. Bireyci bir insan olduğum için evlenmiyorum mesela. Çünkü ben bazen yalnız kalmak ve tek başıma bir şeyler yapmak isterim. İki kişilik yaşayamam gibime geliyor. Eşiniz benim gibi değil belli ki ama öfkeliyken hiçbir şey olmamış gibi davranamaz. Önce bir siniri soğusun. 4. Lütfen olgunlaşın. Eskiden insanlar mecbur oldukları için birbirlerine katlanıyorlardı, çok bayıldıkları için değil. Şimdi artık kimse kimsenin nazıyla oynamaz. Eninde sonunda "Eeehh yeter be!" der. Emin olun, eşiniz bunu yapsa siz de dersiniz. O yüzden büyüyün artık ve birey olduğunuzun farkına varın.

Canım ben çok üzüldüm sana ve eşine, ailesine... muhtemelen çocukluktan yaşadığın travmalar yüzünden boyle oldun. Babanın annene bu kadar eziyet etmesi seni annene aşırı düşkün birisi yapmış. O yüzden kendini annene karşı ondan uzak olduğun icin suçlu hissediyorsun belki de... kendini gecenin bir yarısı dışarı atıp kendine zarar verme istemelerin, eşinin seni zaptedememesi vs. Belki sende bipolar bozukluk olabilecegini hissettirdi bana nedense. Terapi almaya devam et. Gerekirse bir süre annenin yanina ziyarete git bir süre kal hasret gider, sana iyi gelir. Sonra yine eşinin yanına dön. Kendine biraz alışmak için zaman tanı hemen evliligim bitti düşüncesine girme. Birak ailesi ne düşünürse düşünsün. Sen iyi olmaya bak. Sen iyi olunca ailesinin saygısı da artar. Düzelir her şey. Karamsar olma bu kadar lütfen.

Çok teşekkür ederim uzaktan desteğiniz bile içimi ısıtmaya yetti. Çok iyi geldi sağolun. Umarım bir an önce geçer bu zor günler alışmayı çok istiyorum ama dediğiniz gibi biraz zaman alacak. Sabır.