Ben bu durumdan zaten memnun değilim. Yasadıgım hiç bi şeyi geri alamıyorum en kötüsüde bu zaten. O anki akıl ve psikoloji ile bi cok seyi düsünemiyosunuz. Yoksa öyle birini hayatıma koymayı zaten düsünmem. Ama suanki hayatında olan kişinin hiç birşeyden haberi oldugunu sanmıyorum. Bunu söylemek zaten bana düsmez. Allah nasıl biliyosa öyle yapsın diyorum sadece.. M

Ama umarım bi gun bunu anlar. S

Doktora gitmelisin, onların işi bu sana ulaşmanın bir yolunu mutlaka bulacaktır Ama işin özü karar vermektir, sen istemezsen kimse yardım edemez sana Toparlanma kararını ilk önce kendin vermelisin sonrası çorap söküğü gibi gelir

Çok teşekkür ederim. Evet herşeyi farkındayım. Bir çok kişi diyo ya hani sevgilisiyle rahat bırak senin buna hakkın yok diye bunu zaten biliyorum. Birliktelik konusu kolay bi şey değil. Birlikte oldum evet ama hala kızım bu yönden bi sıkıntı olmadı. Ben bunları yüz yüze zaten herhangi birine anlatamam. Birine gerçekten güvenip sonucunun böyle olmasını sadece kaldıramıyosunuz bi süre. Ki ben daha üniversite birinci sınıf öğrencisiyim. Yaptıgım doğru diye bi şey kesinlikle demiyorum zaten. İnanıp güvenmemem gerekti biliyorum. Ama o an mantıklı düşünemiyosunuz. Artık sadece Allah nasıl biliyosa öyle yapsın diyorum. Beddua etmiyorum, Allah mutlu etsin. Ama yasadığım duygu ve düsüncelerin on mislini ona versin istiyorum.

Kabullemememin nedenini tam olarak bilmiyorum. Çünkü o konuda gerçekten mantıklı düşünemiyorum. Hani dünyanın sonu değil bu, ama ilk kez güvendiğim insanın bunları yapması sanki dünyada güvencek baska insan kalmadı, yok illa o olucak, böyle bi şeyi gidecek madem neden yaptı, kısnkançlık duygumun baya bi üst safhada olması, nasıl bi karaktere sahip ve en önemlisi ben böyle bi insanı hala niye kafaya takıyorum gibi soruları düsünmeme neden oluyor. Psikolog konusunda cekinmemin nedenlerine gelince, ben aile konusunda olsun arkadas konusunda olsun nedense hep çekingen konumda oldum. Ailem ile kalmıyorum. Ama o pasiflik hep vardı. Burda konuştuğum dışarı cıkabilceğim yüz yüze zaten hiç bir arkadaşım yok. Amcamın dik kafalı olması etkenide var tabi. Boşluktan gibi geliyor birazda ama bilmiyorum. Nette arastırdım ama yüzyüze görüşme konusuna gelince, çekinme, utanma, sanki tüm dünya duycak gibi düsünceler..

o zaman dediğim gibi en güzeli, üniversite hayatına konsantre olmanız. ilerde bu yüzden daha büyük pişmanlık duyarsınız söyliyim. en güzel yıllarımı bi ilişkiye takılıp geçirdim diye:):) ve ayrıca yaşananları kabul edip, hayatının sorumluluğunu eline almak da "büyümek" demektir. hatasıyla doğrusuyla siz yaşadınız ve kendinizi kabul edin..

Mesaj sayım yetersiz sanırım yazamıyorum, insalık hali hersey olabilir ben yinede özür dileyim

ortada zorla yapılan bir şey yok fakat bir arkadaşımdan da bildiğim kadarıyla erkek tarafından kıza vaatler vardır seni asla bırakmam vs. insan belli bir yaşta bunlara inanıyor inanmak istiyor sizin de bu durumda olabileceğinizi düşünüyorum yoksa sizi rahatsız etmiyor olması lazım insan sevince de inanıyor demek ki fakat size tavsiyem kesinlikle psikologa gidin konuşamam diye korkmayın çünkü onlar sizi konuşturmanın bir yolunu bulur ve görüşme bittiğinde her şeyi anlatmışsınızdır farkında olmadan. Meleknaz Herşeyin

Bu birliktelik ben kız olmamı engellicek türden bi birliktelik değil. Ve sadece bir defa olan bi şey. Tecrübe konusunda kesinlikle haklısınız.

kaç defa birlikte oldunuz? ve daha lise yıllarındayke bunları yaşıyorsunuz.. üzüldüm gerçekten ama unutmaya çalış artık, mutlaka hayatına yenisi girecektir, tecrübe olsun sana diyelim artık

İlişkisini bozmak istemiyorum zaten. Kafamdaki düşüncelerden kurtulmak maksadım. Bu saatten sonra bi şey olmıycagını ben kendimde farkındayım.

Bence de psikoloğa gitmelisin. Onlara öyle hikayeler geliyor ki senin yaşadığın sıradan bir gençlik sorunu olarak kalır. Hiçbir şekilde seni eleştirme veya ayıplama gibi bir tavrı zaten sözkonusu olmaz. O yüzden hiç çekinme ve zaman kaybetme. Ben de aynı şeyleri yazacağım ama ne fayda... Hataysa senin hatan, önce bunu kabul edip kendinle barışman lazım. Kimse yakınlaştığı kişiyle hayat boyu beraber olma andı içmiyor. Erkekler bu konuda daha rahatlar, o yüzden kızların kendilerini düşünüp ona göre karar vermeleri gerekiyor.

Kırıcı olmak istemedim kesinlikle, eğer öyle olduysa bende özür dilerim. Ben ailemle yasamıyorum. Hayatımda tek olan sey bu değil. Birine güvenmek benim için gerçekten kolay bi şey değil. Ve güvendiğin kişinin size karşı bunları yapması hiç katlanılabilir bi şey değil. O kızın hayatını söylüyosunuz hakkınız yok diyosunuz, ben bunu zaten farkındayım. Ben bunu yapmak isteseydim duydugum ilk gün yapardım. Ama o kızın herhangi bi suçu yok bu konuda. Benim bunları söylemeye hiç hakkım yok zaten. Benim sorunum tüm bunları bilmeme ragmen kafamdaki düsünceleri uzaklaştıramamak.

Bunu bir seneye yakın onla olduğunu bildiğim halde yapmadım yapmamda. Böyle bi şey beni küçük düşürmekten baska bi işe yaramaz zaten. pitirtay

Şunu belirtmek istiyorum. Namusu yok eidcek türden bi birliktelik değil bu. Burdaki kimse benim hayatımı bilemez yaptıkları eleştiri için kesinlikle kötü bi şey diyemem. Sonuçta bu işin sorumlusuda bunu yapanda benim. Hayatıma tabiki bi şekilde devam edicem. Sorun benim bunu kaldıramamam yani kabul edememem. Haklısın belki ama bu onun daha da sinirlenmesine neden olmaz mı? Yada o kişinin bundan haberi zaten varsa?

siz öyle ya da böyle isteyerek beraber olmuisunuz. tecrübesizlik gençlik vs her ne ise.. üstelik de anlaşamayıp ayrılmışsınız, nedir yani sizi bu adamın ilişkisini bozmaya iten anlayamadım ki? hayatınıza bakın, üniversiteye başlamışsınız ne güzel, ilk yılınız, gidin yeni arkadaşlar bulun, sosyalleşin, derse girin. yani sırf bişeyler yaşadınız diye, sevmediğiniz adamla uğraşmka niye? adam ayrılıp size dönse ne oalcak yani?

Kendi hatam olduğunu farkındayım. Kimseye bu konuda haklıyım diyemem zaten. Haklısın düsünüp karar vermek gerekiyor ama o sırada bunu düsünemiyosunuz, hayat sizin etrafınızda dönüyor her şey öyle gidecekmiş gibi bir şey söz konusu oluyor. Onlara göre tabiki bi kayıp yok, benim kendi acımdanda bi kaybım yok Allaha şükür. Ama bunun hesabını verme konusu tartışılamaz tabi.. pitirtay

Aslında sonuna kadar haklısınız. Sanırım boşluktan takıntı haline getirdim birazda. Ama vicdanen bu konuda sorumluluk duymak var. Psikolog konusunda tavsiyenizi dinleyeceğim. En azından üniversitede görevli psikolog ile görüşme imkanım olursa diye düşünüyorum.

Canımın içi, gençlik öyle bişreydir ki, hatalar yaparız, yanlışlar yaparız, severiz, ayrılırız, acı çekeriz. Hayat yaşadıklarımızın verdiği tecrübelerle yol alır. Sen daha o kadar gençsin ki, tabiki ilk güvendiğin inandığın şimdilik tek kişi o dur. Daha dur, daha neler çıkacak karşına. Yaşadıkların yaşanmış ve bitmiş. Eğer sonrasında kaldıramayacak acı çekiyorsan, demek ki neymiş, bir daha yaşamamaya özen gösterecekmişsin. Dün olması için amin dediğin duaya, yarın iyi ki olmadı diye şükredersin. Önemli olan, ne yaşadığından ziyade, karşındaki insanın doğru insan olup olmamaıs. Tamam bir birliktelik yaşamışsınız, bir süre sonra o vazgeçmiş. Sen de vazgeçebilirdin. Sen de karaını değiştirebilirdin. Herkes istediği hayatı yaşamakta özgür. Sein hayatın o kişiden ibaret mi. Sen kendi değerini kendin yücelt. Kimsenin karşısında ezik, ağlak olma. Yoluna bak. Bugün onunla sevgili oluriyarın bir başkasıyla. Önemli olan senin doğru insanla olman.

Kesinlikle, düşünüp uygulayamamak var sadece. . push ; N

sorunun farkındasın, gayet aklı başında konusuyorsun. kabullenememenin baska nedenleri olabilir, gecmisindeki guven sorunundan bahsetmissin. zaten psikologa gitme kararını da vermissin, senin bobreklerin, kalbinde bir rahatsızlık olsa doktora ya da diş agrın olsun dişçiye gitmez misin? bunu da boyle dusun... hem zihinsel olarak dusuncelerimiz tum vucudumuzu etkiliyor... saglıklı dusunebilmek en onemli seylerden biri. eger direkt gitmeye cesaret edemiyorsan internetten arastırabilir, mail yollayabilir boylece ilk iletisimi kurabilirsin... sen bir kez randevu alsan zaten devamı gelecek... ama anladıgım kadarıyla bu konuda henuz bir adım atmamıssın. hic arastırdın mı? mesela sana uygun bir guzargahta burosu bulunan birini arayarak baslayabilirsin...

Kimse kimseyi sonsuza dek sevmek zorunda değil.. Ne yaşadıysanız ikiniz istediniz ve yaşadınız.. Şimdi beraber değilsiniz. Ama birşeyler yaşadınız diye olmak zorunda da değilsiniz.. Kendine bir hayat kurmuş artık bir ilişkisi var. Ona saygı duymalı ve aramamalısınız.. Ne yaşadıysanız yaşandı ve bitti. Artık sende yoluna bakmalısın..

Kesinlikle olmadı diye şükrediyorum. Hep hayırlısı neyse o olsun dedim. Allah büyük, belki de o yüzden bitti. Yoksa iş çok farklı boyutlara tasınabilirdi diye düşünüyorum bazen.. Perlavista

sevgılısıyle konusmakla tehdıt edın belkı sızı dınlemeye ıkna olur sonucta ortada namus meselesı var haksızmıyım?

Yakınlık derken ilişkiye girdiğinden bahsediyorsun sanırım. Ypıcağın pek birşey yok sonuçta sende istemişsin ve yaşanmış. Bunu hazmedememen normal ama adam seni istemiyorsa ne yapabilirsin ki..

Günahını da almak istemiyorum aslında belki gerçekten seviyodur insanlar değişebilir sonuçta. Ama benim yaşadığım pişmanlık duygu ve düşünceleri onun da yasamasını istemiyorum değil. Allah önce beni affetsin, sonra onu nasıl biliyosa öyle yapsın..

İçimden öyle diyorum ama hayat bu şekilde ne kadar devam edebilir ki yani. İnsan gerçekten sevdiği birine karşı bu tür yakınlığı nasıl düşünebilir. Tamam bunu o an farkedemiyosunuz ama büyük bi sorun bence bu. Sonuçta kendi hayatı bir sey diyemem, Allah'a şükür beterin beteri var deyip geçiyorum sadece.

İsteyerek yaşadığınız bir şeyden onu sorumlu tutamazsınız.. hele ki onun birlikteliğine zarar vermeniz hiç hoş olmaz.. neden arıyorsunuz ki.. kendinizi onun şimdiki sevgilisinin yerine koyun ne kadar sinir bir durum? ne demeyi düşünüyorsunuz arayıp? bırakın insanlar hayatını yaşamak istediği gibi yaşasın.. siz de kendinize bir yol çizin psikoloğa giderek..

Yaşanması gerekiyormuş yaşanmış. Neticede bu da bir derstir ve gelecekte daha dikkatli olmana vesile olur. Hayatını bunun üzerine veya etrafında şekillendirme. Olmuş bitmiş, geçmişte kalmış. Sürekli düşünüp bugününe taşırsan mutsuz olursun. Bazen bazı şeylerin üzerini kapatmak gerekir.

ALlaha havale et aslinda şimdiki kizda tehlikede ama bunu soyleme bu tiplerden hee sey beklenir

Sen yapmayacaksin. zaman yapacak. tabi izin verirsen Dogru insanla karsilasacaksin. yine seveceksin ayaklarin daha saglam basiyor olacak. Simdi kimsenin elinde sihirli bi degnej yok hadi unutalim tum yasananlari deyince olmuyor ama ustune dustukce de aslinda cok da buyuk olmayan bir mesele szin gizunuzde asilmaz bir dag olup cikiyor..

Haklısınız. Bilmediğim şeyler değil ama bilinçaltı denen sey böyle seylerle dolu olunca..

Sanirim suan yasadgin sey o adamla birlikte oldgun icin pismanlik ustune bir de terkedilme duygusunun verdgi uzuntu nasil desem eger sen ayrilmis olsaydin ve o suan seni ariyor sen gorusmek istemiyor olsaydin aynilarini dusunup uzulur muydun? Eger hala ona karsi hisleein varsa bunun icin kimse yardim edemez. asil uzuntun onu kaybetmis olmak olur cunku bu durumda ama hicbirsey hissetmiyorum sadece birlikte olup da terkedilmeyi sindiremiyorum diyorsan iste o zaman yapabilecek birseyler var tatlim. Sen de istedin ve birlikte yasadiniz bunu, gecti gitti. bitlikte olmayi karsindakinin senden birseyler almasi olarak gorursen o zaman ayrilinca cok canin yanar bi bundan vazgec Guvendim diyorsun, demekki birileriyle bu denli seyler yasamak icin bizim tek basina guven duygumuz da yeterli degil. gecmis gecmiste kalms artik lutfen dusunme ve arama hayatina, onune bak. arkana bakarak kosarsan ilk engelde yine dusersin. ve asla yasadiklarinin pismanliklarinda bogulurken hayati kacirma. sadece ders al.

İkinizin ortak kararı yaşamak istedin istediniz oldu kinmse kimseye mecbur değil ki. Ayrılmışsınız hayatına kaldığınız yerden devam edeceksiniz eski erkek arkadaşında bu şekildr yapıyor ve bu seni ilgilendirmez asla. Sende kendi yoluna bak sakın kız arkadaşına gideyim vs diye ortalığı karıştırma lütfen bırak insanları kendi haline.

Yapıcak bi şey bulamadığım için yazdım sanırım. ATTRAENTE ACTA EST

ne dicek kıza?seni bi kız arasa sevgilin benle birlikte oldu haberin var mı dese ne dersin?ah canım pardon dur o zmn hemen ayrılıp sevgilini sana iade ediyim mi dersin?

O kararı bi çok kez veriyorum. Ama her şeyin üst üste gelmesinden dolayı aklıma gelen konulardan biride bu oluyor ve basa dönüyorum. S

Bence çokyanlış çocuk iyice bela olur o zaman hırs yapar konuyu anlatan arkadaşa zarar verebilir. Bu çok yanlış bir tutum olur. Ortada isteyerek yaşanmış bir birliktelik var zorlama yok tecavüz yok. Bu yaşandı diye evlenmek zorunda da değil kimse.

Kafamda bitiremiyorum. Hayatında ilk kez birine güvenip onun tüm bunları yapmasını kaldıramıyorum yani. Mantık ve ruh aynı anda ilerlemiyor. Mantıken evet önümde bi hayat var, beterin beteri var, yaptığın hatadan ders cıkar önüne bak diyorum. Ruhen aklımda neden bu şekilde oldu, böyle olmak zorundamıydı, kendine bu durumu yedirememe, hep böyle umutsuz sacma sapan sorular. Düsündükce de icinden cıkamıyosun tabi. N

Haberi var veya yokk bundan kime ne? O an sevdin yaşadın buda kimseyi ilgilendirmez asla. Neyden haberi olmalı kızın senin ile birlikte olduğunun mu? Sana tecavüzmü etti bu adam? Memnun değilsen ve pişmansan hata der bir daha yapmazsın yok hala kaldıramıyorsan psikolojik destek alman en güzeli olacaktır.

sanmam bu tür erkekler değişmez. . push ;

Yani burdakiler ne yapabilir ki?Sonuçta bunu kendin istemiş ve yaşamışsın. Adamla bağın yok birşeyin yok yaşında genç henüz. Nasıl böle hayati kararlar alabiliyorsun çok şaşırıyorum. İstemiyorsa yapıcak birşey yok.. Herkes kendi yoluna gidicektir. Bence artık arama aradıkça senden daha çok uzaklaşıcak ve saygısını yitirecektir..

yapman gereken onurlu, gururlu, okuyan, akıllı bir genç kadın olarak hayatına devam etmen. Ayrılalı 2 sene olmuş, artık başka yollara gidiyorsunuz, yanınızda başka kişiler olacak. Yaşananlar doğrusuyla yanlışıyla geride kaldı. Bak o hayatına devam ediyor, sen de etmelisin.. N

Allah her şeyin karşılığını umarım bi gün verir. Umarım kimsenin yasadığı kendine kalmaz..

Ben de bundan bikaç sene önce bazı sorunlar yaşıyordum. Psikoloğa gitmem gerektiğinin farkındaydım ama çekindiğim için gitmiyordum. Artık ağlamalarım geçmez hale gelmişti. Bigün okuldan eve geldim ama nasıl ağlıyorum nasıl ağlıyorum. İnsaın kafayı yemesi anlık bi olaymış o gün anladım. Ben ağlarken kapı çaldı ve alt komşumun eşi geldi, aynı zamanda en yakın arkadaşlarımdı onlar. Ağladığımı duymuş bişey oldu sanmış. Ben kapıyı açtım yüzüme baktı baktı bana bir tokat attı ama şok oldum. Ama o tokatla kendime geldm. Bana dedi ki kusura bakma çok kötü durumdasın, şoktaydın, tokat atmasaydım şoktan çıkamıcaktın dedi. Anında çıktım evden hastaneye koştum psikiyatri servisine. Ağlaya ağlaya anlattım olanları. Bana bi ilaç verdi, haftaya tekrar gel dedi. O gün o kadar kötüydüm ki, ertesi hafta gittiğimde doktoru tanıyamadım ve geçen haftaki doktor nerde dedim doktora. O bendim dedi ama bir türlü ikna olmadım. Sonrasında bir yıl kadar ilaç tedavisi gördüm ama şimdi iyi ki de görmüşüm diyorum. Dotora gitmekten çekinme canım, yaşın daha çok küçük.. Dikkat et kendine..

Kız arkadasına gidip konuşmak gibi bi derdim olsa bunu bir senedir yapardım sanırım. Haklısınız kimse kimsenin hayatına karışamaz. Ama bir insana güvenip sonucunda bunu yasamak kolay bi şey değil. Hayatıma devam etmem gerek farkındayım. Sadece kırgınlık, kızgınlık ve bu durumu kabul edememe gibi düsünceleri bırakmak istiyorum ama tekrar aynı basa dönmek sinir bozucu. Sorun sadece bu. . push ;

psikolağa gitmeye hiç çekinme şahsen ben gitmek için can atanlardanım hiç kasma kendini içinde ne varsa anlat biz burada sana ne kadar yardımcı olabiliriz ki inan sana çook iyi gelecektir ve bana sorarsan eski sevgilini aramaya devam etme önüne bak belli artıkbu iş bitmiş kendini buna alıştırmaya çalış işte psikolog sana en çok burada yardımcı olacak atlatacaksın ben sana güveniyorum

Demek istediğimi farklı yöne cekiyosunuz. Neyse teşekkür ediyorum yorumunuz için. Z

sonucu kabullenmişsin de kendinle hesaplasmanı bitirmedigin icin aklın hala orada kalmış, bunu takıntı yapmıssın gibi geldi bana. guven duymayabilirsin kimseye, ona duymus yasamıssın. ve hicbir seyin garantisi olmadıgını gayet iyi biliyorsun... nasıl beni bırakır, beni kullandı vs diye cumleler kurmuyorsun... yazmasan da içinde boyle dusunuyorsan kullanılmak gibi bir durum olmadıgını hatırlatayım, severek isteyerek birsey paylasmıssınız siz. onun beklenilenden erken gitmesi senin tercihlerini degistirmez ki, bircok kadın ne hayallerle evleniyor ama bazen ilişkiler yurumuyor... bunun icin kimseyi suclamamak lazım. onemli olan gecmisten ders cıkarıp yoluna devam edebilmen. ama bunu yapmakta zorlandıgın ve genel olarak guven sorunun oldugu, soyledigin uzere baska sorunlar da yasadıgın icin psikologa gitme ihtiyacı duyuyorsun... konu onemli veya onemsiz farketmez, sen ihityac duyduysan olay bitmistir bir git konus, rahatlarsın. cekindigini onlar anlıyor zaten ona gore yaklasıyorlar... yıllarca bunun egitimini alan kisi seni utandırıp tersler mi hic? ayrıca duyulacak diye korkmana gerek yok, mesleki etik olarak hasta bilgilerini paylasmazlar. dedigim gibi bir mail yolla istersen, ben size gelmek istiyorum ama cekiniyorum korkuyorum de bakalım ne yazacak? M

Merhaba arkadaşlar. Ben psikoloğa gitmekten gerçekten çekiniyorum. Normalde çekingen bi yapım var. Gidip birine bi şey anlatmakda zorlanıyorum. Böyle bi şeyi nasıl anlatırım bilmiyorum ama artık kendi kendimi yemekden sıkıldım. Öncelikle üniversite birinci sınıf öğrencisiyim. Bundan 3 sene önce bi birlikteliğim oldu. Çocukluk aklı işte . O an herşey tozpembe geliyor tabi. Bir sene kadar sürdü bu birlikteliğim. Aynı şehirde değildik ama bir araya gelince Birbirimize çok yakındık. Nasıl söylemem gerek bilmiyorum ama baya bi yakındık. Ve o benim güven problemi nedeni ile hayatımda güvendiğim ilk kişiydi. Sanırım bu yüzden fazla yakındım. Ondan ve benden kaynaklanan nedenlerden dolayı ayrıldık. İki sene geçti aradan, çok şey oldu. Haklıyım diyemiyorum ama onun benimle olup benden ayrılmasını kendim hazmedemediğim için ters davrandım. Şimdi baska bi birlikteliği var ve ben bunu gerçekten kaldıramıyorum. Konuşmaya calışsam bile telefonu yüzüme kapatıyor. Napmam gerek bilmiyorum. En önemlisi bu bende takıntı haline mi geldi bilmiyorum. Ama tüm bunları olan yakınlıklardan sonra gerçekten kaldıramıyorum. Yaptığınız hataları farkediyosunuz ama cok zaman geçtikten sonra. Ne yapmam gerektiği konusuda cevapsız tabi.. S

Sanırım birlikte olup terkedilmeyi sindiremiyorum. Dediğiniz gibi ayrılan ben olsaydım takmasaydım bu kadar takıntı olmazdı gibi geliyor. Ama bu konuda sindirememek vicdanen sorumluluk duymak beni rahatsız ediyor. Tabiki hayatımın geri kalanına bakıcam. Ama bunu aklımda ki düşünceleri yok ederek nasıl yapıcam bilmiyorum.

Merhaba Merve, Öncelikle sorunlarının farkındasın, bu atılacak ilk adım, biz buradan sana ne kadar şöyle yap, böyle davran desek de seni tam olarak tanımadığımız ve psikolojini bilmediğimiz için sana verimli şekilde yardımcı olamayız. Eğer ki yaşadığın şehirde iyi bir psikolog varsa ondan yardım almanı öneriyorum. Henüz yolun çok başındasın, hayatının şu aşamasında yanlış atacağın bir adım ilerisi için daha ciddi sorunlara neden olabilir. Hem artık günümüzde psikolojik destek almak çok sıradan bir hale geldi, illa ciddi sorunları olan insanlar gidecek diye bir şey yok ki... Daha kaliteli bir yaşam isteyen pek çok insan destek alıyor, sen şu an bunun ihtiyacını hissediyorsun ki bunu belirtme gereği duymuşsun, hiç çekinme nasıl anlatacağım diye hiç düşünme, zaten sonuçta psikolog işin uzmanı seni kolayca çözer bir bir anlatırsın dertlerini, sorunları. Eminim onun yönlendirmesi ile çok daha sağlıklı adımlar atarsın. N

bence de.. onu neden hala aradığını anlamadım ama. Meleknaz Herşeyin