Paranız varsa al şahsen bende para olsa bol bol alirim

zengin misiniz? sizin yaşınızdayken 5 kuruş fazlam olmadığından okula yürüyerek giderdim. tey tey, parasızken hem daha da zayıftım. para gerçekten mutluluk getirmiyor örneğiyim resmen. siz de öylesiniz. sadeleşmek için öncelikle fazla alışverişten kısın, düzenli geliriniz varsa birikim yapabilir veya yardım kuruluşlarına destek verebilirsiniz. ailenizden alıyorsanız da almayın bir müddet, en azından kendinizi dizginleyene kadar. bir de bir yıl boyunca hiç alışveriş yapmama deneyi yapan bir kadının röportajını okumuştum; 1 yılın sonunda kendini dizginlemeyi öğrendiğini ve artık daha sade yaşadığını söylüyordu, onu da araştırabilirsiniz, sanırım bloğu var. sanırım şöyle düşünmeye başladığını dile getiriyordu; bu aldığım ürünü geçen yıl ne kadar kullandım; az veya hiç ise kesinlikle beğense bile almıyormuş. mantıklı özellikle kozmetik ürünlerinde bir deneyeyim diyerek aldığımız onca ürünü düşününce... 8

Bende de vardi begendigim herseyi almak istiyordum. Şimdi gercekten ihtiyacim olduğunu düşündüğüm seyleri aliyorum. Mesela bi ayakkabiya mi ihtiyacım var gidip sadece ayakkabicilara bakiyorum. Ama ihtiyacim. olmayan biseye bakmıyorum bile. Onun dışında kendimi dışarı cikmamak icin frenliyordum. Gidersem bos yere para harcicam o parayi bi köşeye koyayim falan diye, simdi ciksam bile gereksiz bise almamayi ogrendim. Tavsiyem para biriktirmen. Cunku para biriktirmek insana gercekten aldığı greeksiz biseyden daha çok zevk veriyor,

19 yaşına bunları düşünebiliyosan umut vadediyosun demektir zira çoğumuz bu tüketim çılgınlığına kapılmış durumdayız

ben mutluyum aslında ama israf yapmak istemiyorum. ha bu arada zengin de değiliz istanbuldayım bursum var ve ailemden 300 lira alıyorum ve her şeyimi kendim karşılıyorum. bir ay çok alışveriş yapmışsam hiç gezmiyorum böyle dengeliyorum... . push ;

teşekkür ediyorum.. yavaş yavaş düzelteceğım. örneğin makyaj çantamı boşaltmaya başladım iki eyeliner varsa birini hediye ettim.

Ben de bakıp bakıp birşey begenemeyenlerdenim. Yani beğensem bile fiyatına bakıyorum değer mi kullanır mıyım falan filan derken almaktan vazgeçiyorum genelde

ailem çok zengin değildir ki istanbuldayım ve ailemden sadece 300 lira alıyorum bir de kyk bursum var. ve her şeyimi kendim karşılıyorum

istanbuldayım ve 600 lira harçlığım. yarısı bursum. ailemden 300 lira alıyorum. istanbula göre az bir para.

benim bu huyum genelde 3 şeyde oluyor. ama kitaba verdiğim paraya üzülmem kendime yatırım yapıyorum

Zaten yeni moda da minimal yaşamak. Para biriktirip kendini geliştirecek şeyler yap. Ayakkabı makyaj aksesuar bunlar kazandırmayacak ileride sana. Böyle düşün...

alışveriş konusunda kıskandım dogrusu ben hiç bişey begenip alamıyorum. hep boş cıkıyorum yada aldıklarıma pişman oluyorum. alırken iki kez düşün ihtiyacım varmı bunu nerde kullanırım gibi. baktın vazgeçemiyosun al eline ama kasaya gidene kadar dolaş düşünmeye devam et. ben genelde böyle böyle hiç bişey almamaya alışmışım şimdi bişey alamıyorum amann napcam bunu diye bırakıyorum. sosyal medya şimdi herkesin hastalıgı oldu. bende 5 dk bakıp cıkıcam dedigim sitelerden 1 saatten aşa kurtulamıyorum. koy verdim gitti

Sade yasam baslikli yaziyi siddetle tavsiye ederim. persephone zamanı tanrı yaşar, insanoğlu hep ölmek için

olabilir.. gereksiz kıyafetlerden ayakkabılardan kurtulmak istiyorum. arınmak istiyorum yani..

kerizlik? siz para harcayınca kendinizi keriz olarak görüyorsanız bilemem tabi

merhaba hanımlar... hayatımdaki fazlalıklardan, aşırılıklardan kurtulmaya karar verdim. israf yapmak istemiyorum. ama bunu nasıl yapabilirim nereden başlamalıyım? ilk önce size kendimden bahsedeyim. 19 yaşındayım ve öğrenciyim ve birçok arkadaşım gibi bir tüketim çılgınlığına kapıldım. alışveriş bağımlısı oldum. çok şükür son iki aydır düzeltmeye başladım. ama bazen nefsime yenik düşüyorum. ihtiyacım yokken bir şeyler alıveriyorum. kırtasiyelerde kitapçılarda, gratis watson gibi mağazalarda kendimi kaybediyorum. şu an iki tane spor ayakkabım var ve pahalı markalardan almıştım bir yıl önce. yırtık olmamasına rağmen yeni bir ayakkabı almak istiyorum. ben böyle olmak istemiyorum. ya da zamandan örnek vereyim. sosyal medya hesaplarımda zamanımı israf ediyorum. daha öncelerinde daha fazlaydı çok şükür şu aralar iki tanesini kapattım. kısacası hayatımı sadeleştirmek istiyorum her anlamda. fikirlerinizi merakla bekliyorum...

Bence üslubunuz hoş değil. Tatlı dille yazmak varken böyle kırıcı cümleler kurmak insanı bdvden sogutuyor

Aynı şeyleri alıp karşı tarafı zengin ederek elbette kerizliğin lüzmü yok diye tavsiye alırsın A

bir öğrenciye göre zengin sayılırsınız :) neyse kendinizi dengeliyorsanız o zaman çok sorun yaşamazsınız yeni kararınızla. minimal yaşam diye aratırsanız bir çok blog bulursunuz. ben kısmen bu yönde değiştiriyorum hayatımı, daha küçük bir eve taşınarak başlangıcı yaptım, doğal olarak bir çok eşyayaı dağıttım / attım. şimdi evde yer olmadığı için fazladan hiç br alışveriş yapamıyorum, alacağım şeyi de hemen alamıyorum, eve gelip koyacağım yeri ölçmem ve tam o ölçülere uygun almam gerekiyor. ayakkabılığımda fazladan ayakkabıya yer yok, eskileri atarak yenisini alabileceğim. gibi gibi, fiziksel imkansızlıklar benim motivasyonumu oluşturuyor aslında. siz de kendinizi motive edecek bir itme kuvveti bulun. çok da sıkmayın kendinizi ama, arada alışverişin terapi özelliği de ihtiyaç olabiliyor.

sorun değil :) Alys

Yılda 2kere alışveriş yapabilirsin mesela. .