12 yıldır eski eşimle aynı yerde çalışıyoruz. Çoğu zaman karşılaşıyoruz. Kalpte ve beyinde bittikten sonra ha Ali'yi ha Veli'yi ha onu görmüşsün farketmiyor. Etrafında on tane kadın olsa umrumda olmaz. Mutlu olmasını isterim sadece. İçiniz rahat olsun ayrıldıktan sonra aidiyet duygusu olmadığından dolayı sıkıntı yaşamazsınız.

Hakkınızda hayırlısı olsun. Geliri 5000 tl civarı ise evet o kadar nafaka olur çocuğa.

Kızlar merhaba, Eve dönüyorum şimdi yoldayım. Önceki konumda yazmıştım şehir dışındaydım ablama gitmiştim. Eşimle aynı evde yalnız hissetmemden, elinden telefonun bir an düşmemesinden, hakaretlerinden, kendimi değersiz hissettirmesinden, sevgisiz tavırlarından, her gece içmesinden, her şeyde günah keçisi beni ilan etmesinden, ailesinin bana yaptıklarında bile onları suçlamak yerine beni yargılamasından falan filan bu noktaya geldim. Burada herkes ne kadar sabrettiğimi biliyor. Şimdi eve gittiğimde yüz yüze konuşacağım. Kesinlikle kararımı yok sayacak eminim. Başıma ne gelir bilmiyorum bundan sonraki hayatımda. Kararsız kaldığım oluyor ama sinirlerim de çok yıpranıyor bu şekilde. Kızım babasıyla büyüsün diye sabrettim hep ama artık bardak taştı!... Korkularıma rağmen, ne olacağını bilmememe rağmen bu kararı veriyorum. Psikolojik baskılarından kurtulup zincirlerimi kıracağım inşallah. Eminim basite alıp inanmayacak düzelir sen de kendine çeki düzen ver diye ikna etmek isteyecek ama bıktım. Şimdiye kadar yaptıklarını bile düşününce sindiremiyorum yaşadıklarımı. Yalnız bugün şöyle bir şey oldu, eşimle aynı iş yerindeyiz. Kameradan kızımızı görmek istedi. Kızım 2 yaşında. Kamerayı açtım sonra yanına bir kız oturdu kızın önce saçlarını gördüm. O an çok kıskandım. İçim resmen cız etti. Sonra arkadaşımın olduğunu anladım o kızın. Selamlaştık falan. Sonra diyorum ya kıskanırsam eşimi? Nasıl başa çıkacağım aynı iş yerinde çalışırken? İş değiştirin demeyin yapamam o da yapamaz. Geçer mi zamanla bu duygularım? Beni kıskandırmak için de elinden geleni yapar eminim. Bana akıl verin. Bir de konuştuğumda anlaşmalı boşanmak istesem de haklarımı kaybetmek istemiyorum. Kızına en fazla 500 nafaka verileceğinden bahsediyordu ailesine daha önceki bir kavgamızda. Ben de çalıştığım için öyle mi olur bilmiyorum. Bu arada ablamda kaldıktan sonra bu kararı aldığım için kesin sebep olarak onları suçlayacak. Kaybedecek bir şeyi kalmazsa onlara saracak, aile huzurlarını kaçıracak. Halbuki orada kalırken tartıştık ve söyledikleri yüzünden bu noktaya geldim.

Çektikleriniz yanında olası eş kıskanmaları çok büyük bir bedel olarak gözükmüyor açıkçası. Biz kadınlar çok çekince bir süre sonra karşımızdaki erkeği değil kendi emeğimizi seviyoruz kıskanıyoruz ve ona kıyamıyoruz bir türlü aslında, kadınsı bir inat da olabilir bu kararsızlık anlarında. Öyleyse şu anki kararsızlığınızın bir ürünüdür, o da geçicidir. İçiniz rahat etsin istiyorsanız daha da sıfır noktasına inmeyi bekleyin, madem düzelmesinden umudunuz yok, iyice gözden çıkarın.

Peki bugün hissettiğim o kıskançlık duygusuna ne diyorsunuz? Sizce ayrılmadığım için mi? Aidiyet duygusundan mıdır dersiniz? Ayrılırken sevginiz tamamen bitmiş miydi? MadameMuso Life is

İnşallah hayırlısı bu dur. İnsan gel-git yaşamıyor değil. Düzeltemeyeceğimiz şeyler için zaman ve çaba harcamak boşuna maalesef. Geriye bakarak ileriye gidemeyiz.

Haklısınız emeklerimize kıyamıyoruz. Hayallerimize umduklarımıza kıyamıyoruz. Saha sıfır noktası vardır belki ama sinirlerim kaldırmaz... Geldim eve hiçbir şey söylemedi Kızı yatırdım derken uyumuş salonda. MadameMuso Life is

Benim sevgim bitmişti. Kendimi değersiz hissettiğim yerde kalmaktan imtina ediyorum. Boşanmadığınız için şu an kıskançlık duygusu gelişmiştir içinizde. Şu an 2. eşimden boşanmak üzereyim. Severek evlenmiştik. Ama sevgimi tüketmeyi başardı. Yine de mahkeme gününe kadar başka biriyle görüşme ihtimali dahi canımı sıkmaya yetiyor. Biliyorum ki boşanınca geçecek. Çünkü tapusu bende olmayacak

Çok zor bir durum.. bende aynı seyleri yaşıyorum evi terk ettim... Eşim köşe bucak kaçıyor benden boşanma lafını duymamak için bir çabasıda yok beni ikna etmek için.. BU erkek milletini anlamıyorum?

Belki de öyle olur. Daha önce nişanlıyken ayrılmıştık 5 ay kadar. İlk zamanlar deli gibi kıskanıyordum ama zamanla geçmeye alışmaya başlamıştım yokluğuna. Sanırım insan sevgisinden değil de yediremiyor olan bitenleri. Sizin için de hayırlısı olsun çok üzüldüm...

Evet o civarda. Araştırmıştır zaten kesin. Ailesine nafaka bedelini öyle bir anlatıyordu ki sesi kulağımda çınlıyor...

Sizdeki kararsızlığı bildiği için ikna etmiyordur. Kararlı olduğumuzda ne olacak bakalım halleri... Dğn akşam salonda uyuyakalmış üstü açık yanımda duran battaniyeyi bile üzerine örtmedim. Gece yatağa geldi insan bir üstünü örter Dedi cevap vermedim. Sabah da işe giderken hiç kalkmadım. Kız yanında yatıyordu kızım hoşçakal baba işe gidiyor deyip öptü ve gitti. Eve geldiğimde de bir hoşgeldin dememişti. Zaten baştan gitmemi istemediği için giderek ona karşı gelmiştim. Benim ne aşamada olduğumu bilmediği için böyle davranıyor... MadameMuso Life is