Mutsuzum diyemem. Çünkü resmen kendimi bebeği kollar gibi kolluyorum. Beni üzecek negatife çekecek hiç birşeyi yapmamaya çalışıyorum. Zorunluysa da hemen tamamlayıp. Kurtuluyorum

D vitaminine de bakildi mi?

Siz deyince baktım ama onu göremedim tahlilde d vitamini diyemi geçiyo b12ye bakılmış sanırım sadece anlayamadım.

Olabilir

İnsan zaten hayatı mutlu ile mutsuz arası bir ruh halinde yaşar genelde. Mutluluk da mutsuzluk da anlardan ibarettir ve ikisinin de süresi vardır. Mutlu olursun, bir süre sonra normale dönersin. Bişey olur, canın sıkılır moralin bozulur, mutsuz olursun ama o da bir süre sonra geçer ve normale dönersin. Emin ol korona olmasaydı başka sebepler bulacaktık tükenmiş ve mutsuz hissettiğimiz ruh halimize. O nedenle bence, ben mutsuzum deyip de kendini negatife çekmek yerine sahip olduğun güzel şeyleri düşünüp şükretmeli ve hayata öyle devam etmelisin. Yani insan kendini kesinlikle mutlu olmalıyım, mutsuz geçen bir anım bile olmasın diye diye şartlandırmamalı.

En azından yalnız değilmişim

Ekonomi Türkiye bu şartlardayken mutlu olan kaç kişi vardır ki?Her gün zam! Öyle ki geçtim tatili denize gidip gelmek için benzini hesaplar olduk. Koronadan sonra zaten insan ilişkileri değişti. Cocugunuz ilk çocuksa onun sorumlulukları da dengenizle oynamıştır.

10 aylık bebek dönemi biraz Zor olur. Ondandır yüksek ihtimalle. Yanlız kalamazlar, yeni yeni ayağa kalkar, düşme tehlikesi çoktur, erken uyanırlar. Benim de o dönemlerde başım dönüyordu ara ara. İnsan bunalıyor bir süre sonra.

Şu anda herkesmutsuz kardeşim. İnsanlar ya cinnet noktasına geldi ya da intihar. En iyisi gün içinde bizi mutluedecek ufak şeyler yapmak...

Bulaşıcı bir mutsuzluk hali içindeyiz sanki umarım uzun sürmez

Yoğun iş tempom sebebiyle günde çok fazla kişiyle görüşüyorum ve inanın her 100 kişiden 99'u bunalımda geçim kaygısı gelecek endişesi ve ağır imtihanlar geçiriyor Rabbim herkesin yar ve yardımcısı olsun hakikaten zor zamanlardayız yalnız değilsiniz

Amin inaşşallah kısa sürede geçer lu buhran halleri Ruhum

Valla öyle. Biz de eşimle yarım saatlik yola gideceğiz acaba ne kadar tutar diye hesaplayıp çok vazgeçtiğimiz oldu. Yaşadığımız yerde ne aktivite yapıyorsak o. Eşim her akşam kapıdan markete uğradım şuanda zam gelmiş buda artmış diyerek giriyor. Şöyle bi düşününce gidişat sıkıntılı baya evet.

İnan kimse mutlu değil. Herkes depresif bir halde. Eskisi gibi hiç bir şeyin tadı tuzu yok. Millet karın tokluğu derdinde. Boşver umursamamaya çalış. Tek sen bu durumda değilsin.

Evet ona devlet hastanesinde bakiyorlar, artik aile hekimleri bakmiyor. Emzirme sürecinde benim de cok düşmüştü. Eksikligi depresyona kadar götürür, asiri halsizlik ve mutsuzluk yapar. Ona mutlaka baktirin.

Geçecek canım benim 1,5 yaş dolmadan geçmemişti Geçecek annelik hüznü bu lohusa sendromu hemen biten birsen degil

İşim dolayısıyla ben de her sabah kendimden nefret ederek kalkıyorum aylardır... Anksiyete ve stres tavan. Sürekli zenginlere bakıp başarılı olamadım diye düşünüyorum

Tükenmiş gibi hissediyorum hareket etmeye mecalim yok. Pazartesi değerlerime baktırmaya gidicem. Mutlu muyum mutsuz muyum ne hissediyorum hiç bilmiyorum. Kendimi anlamıyorum. Bomboşum dün sabah bi anda böyle oldum bugünde devam ediyo. Vitamin eksikliğidir herhalde.

Mutlak mutluluğu aramıyorum zaten iniş çıkış hayatın gerçeği ama genel olarak bi hissizlik hali var herşeye karşı bundan bir türlü kurtulamıyorum. Yani herşey boş ve anlamsız geliyor. Yinede evet tabi nasıl düşünürsen öyle olur bende bu inançta bir insanım aslında o yüzden dediğiniz gibi olumlu düşünmek gerek ki hayatta ona göre şekil alsın, haklısınız.

Tam olarak böyle. Umarım vitaminlerdendir.

Sanki beni anlattın çoğu zaman gerçekten bende mutsuzum artık... benimde 10 aylık çocuğum var acaba lohusa sendromundan mi çıkamadık :)

Bu 10. ayda bişey var anlamadım ama umarım atlatırız en kısa sürede.

Merhaba Arkadaşlar. Ben geçtiğimiz günlerde doktora gittim sürekli kendimi yorgun hissetmemden dolayı. değerlerime bakıldı vs. doktor, bütün değerlerin normal hiç bir problem yok dedi. Bende acaba emzirme kaynaklı olabilirmi dedim. Hadi senin durumunu emzirme kaynaklı kabul edelim peki diğerleri ne olacak dedi bana. Korona, içinde bulunduğumuz ekonomi bence genel bir tükenmişlik var, tabi bu bir ihtimal diye ekledi. Sonra düşündüm gerçekten mutsuzum ben. Hiç bir şey yapmak içimden gelmiyor. Koronadan önce herşeye hevesi olan ben şimdi dünyada tadı tuzu kaçmış yine ben. 10 aylık bir bebeğim var bu ne kadar etkiler bilmiyorum. Ben bir iki vitaminle çözülür diye gitmiştim konu çok başka yerlere geldi. Sizlerde durum nasıl, mutlu musunuz?

Bende psikiyatriye gidicem Son 6-7 aydır hiç iyi değilim Kansızlıkta demire bakılarakmı ölçülüyo bilmiyorum Demirin normalse herşey normal gözüyle bakıyolar Kendimi halsizlikten enerjisizlikten kansere yada ölümcül bir hastalığa yakalanmış gibi hissediyorum Tamam normal değildim ama bu kadarını artık kaldıramıyorum