Cok yoruldum, o kadar yoruldum ki.. Ben 20 yasindayim. gerçekleştirmek istediğim bir sürü hayalim vardı. Ama olmadiHer sey ust uste geldi ve ben hicbirini atlatamiyorum cunku tutanacak bir hedefim yok. Ya da bir mutlulugum nereye dayasam dusuyor... Bunlari icimi dokmek adina yazdim. Ne yapacagim hic bilemiyorum

Kaç yaşında mezun oldunuz peki?

Evet haklisinuz ama cikamiyorum bu karamsarliktan niye oyle oldu bilmiyorum... her sey ust uste geldi.. Bir de hep boyle ortamlara giriyorum. Yuksek kariyerli yasca buyuk insanlar ve hepsi kariyerine odaklanmis iyi seyler yapiyorlarBazen ogrencilere de denk geliyorum tip ogrencileri olsun ya da baska bolum ve ben bu ortamlarda meslegim gergi bulunmak zorumdayim. Ama bulundukca kendimi o kadar ezik hissediyorum ki.. Yasitlarim neled yapiyor ben ise hedefine hayallerine ulasmadan kalkmisim bir ise girmisim. Ve simdi de elimden bir sey gelmiyor artik surekli kendimi kiyaslamaya basladim, iyi bir universitede okumayunca ya da iyi bir bolum ne bilim bir anlami yokmus gibu benim icin, ya da bir ortamda birisinin arkasindan zeki denilince kendimi yine kiyasliyorumm.. Zeki olsaydim ben de su an iyo yerlerde olurdum ya da yurtdisinda en iyi universitelerde okurdum gobi gibi dusunceler.. Mesela birkac ogrenci vardi yurdisina. gitmeyo dusunuyorlar bensee gitmedim bile bilmiyorum boyle disardan bakinca sacma gozkuyor belki ama artik bu dusuncelerle bas edemiyorum... K

Kaç yaşındasın merak ettim?

Ben sizin yerinizde olsam kendimle gurur duyardım. Bu yaşta artık kendi ayaklarınızın üzerinde duruyorsunuz, ailenize destek oluyorsunuz. Hayatinizin tadini cikarin gezin, eylenin, kendinizi geliştirin.

Kariyeriniz var işte 2 yillik sağlık mezunusunuz, işiniz de var. Genel kültür olarak kendinizden 10 yaş büyüklerle bir olamazsınız tabii kendinizi geliştirin dil öğrenin, düzenli kitaplar alıp okuyun, gündemi takip edin. Onlarla aynı yaşa geldiğinizde onlardan daha iyi olursunuz.

Bence hissettiklerinizi ailenizle paylaşın ve destek isteyin. Hiç bir ailenin böyle bir hayali desteklemeyeceğini düşünmüyorum. Eğer olmuyorsa da hayatı bazen olduğu gibi kabullenmek gerekir. Ancak kabullenirseniz mutlu olabilirsiniz. Aksi takdirde bütün hayatınız bu psikoloji ile mutsuz geçer. Kararında hırs insanı kamçılar, ama fazlası yorar ve mutsuz eder. Umarım hayallerinize kavuşursunuz. elif-yalova

Yaşın çok küçük ben 23 yaşında ünv okudum ve öğretmen oldum. 1 yıl çalışman gerekiyormuş. Bu süreçte bol bol kaynak al kendine birikim yap seneye de sıkı bi hazırlık hedefine ulaş lütfen. İstediğin şeyler çok da abartılı şeyler değil. Bi insanın en büyük amacı zaten olmak istediği yerde olmaktır. Ömür boyu pişmanlık yaşama.

30 yasina geldim ve hala disardan universite okuyorum. Ilk bitirdigim bölüm bana is imkani saglamadi ne yazik ki. 3 cocukla tekrar egitimime devam ediyorum. Bu sene mezun olacagim insallah ve hedefimde daha yuksek bir bolum var onu da bitirecegim. Demem o ki gençsin 20 yasindasin hayatim basindasin hic birsey icin gec degil. Istesen 3 universite daha bitirirsin. Uzulme canim. A

Böyle ah vah edeceğinize silkelenip bir taraftan başlayın derim. Çoğu insan hem okuyup hem çalışıyor. Sizde iyi bir bölümde okumak istiyorsunuz tamam. Peki bunun icin ne yapıyorsunuz? Önce kendinize güvenin. Özguveninizi arttırmaya yönelik şeyler yapın. Gerisi zaten gelir. Insanlar universite bitirip işsiz kalabiliyorken 20 yaşında işinizi elinize almanız da bir artı üstelik..

Daha da geç kalma ama. Bu seferde sınıfında kendini kötü hissedersin. Hepsi küçük ben büyüğüm diye.

Kariyer konusuna gelince oldugum pozisyon sekreterlik, .. ve mutlu degulim ne yazikki burada. Gordugum muameleyi hazmedemiyorum, kendi kendime diyorum bu muydu yani bu muameleyi gormek icin mi cabaladim okudum, hayalim neydi ama nerdeyim su an ve elimden de hicbir sey gelmiyor su an.. Yasitlarimi gordukce uzuluyorum A

Ket vurmak? Okuduğunuzu lütfen biraz anlayin yahu. Surada yaptığım yorumu birde açıklama gereğinde bırakmayın..

Benim gibi. Bende mezun olduğumda 27 yaşında olacağım kendimi yalnız sanıyordum.

Madem bölümü birincilikle bitirdin , okuluna devam edebilirdin. Birseyi gerçekten istiyorsan kimse önünde durmaz. demek ki yeterince istememişsin.

İşten sonra istediğiniz bölüme evde çalışın. İşi bıraktığınızda da sınava girersiniz

Hirs olarak goremiyorum bunu.. Cunku daha 20 yasindayim elimde elle tutulur bir sey bile yok. Hayallerime ulasadim. Istedigim mutlu sevecegim bir bolumde. olmak.. Orda olunca. zaten basari gelir kendiliginden.. A

Bence bu kadar hırslı olmayın. Hırs sizi mutsuz ediyor. Mükemmel olmak zorunda değilsiniz.

Değil zaten, farkında Biraz daha iyisi için uğraşıyor. Niye ket vuruyorsun?

27 de mezun oldum 4 yıllık eğitim fakültesi. S

He tamam.

Bak bunu o yaşlardan o düşüncelerden geçmiş biri olarak söylüyorum ki 20 yaş çok genç bir yaş. Bu kadar karamsar olma daha yolun başında sayılırsın. Yeniden aşık olabilirsin istediğin bir bölüm yada farklı bir meslek varsa bir sene sonra işyerinle alakanı kestiğinde ilgili alakalı olduğun alanlara yönelebilirsin. Yapman gereken sadece kendine inanıp bir yol haritası çıkarmak. Her insan kendi zaman diliminde ilerler. Kimisi 25 inde kimisi 30 unda istediği mesleğe kavuşur. Kimisi 30 unda evlenir kimisi 20 sinde. Kısacası kendini her şey olmuş bitmiş de artık yapacağın bir şey kalmamış gibi görme. Şuan işi bırakamıyorsan o zaman işine sarıl biraz birikim yapmaya çalış. Sonra isi bıraktığında yapacakların için de kendine bir plan yap, otur düşün ben ne istiyorum diye. Herkes aynı şansa sahip değil maalesef. Kiminin kolayca elde ettiklerini baska biri tırnaklarıyla kazıyarak elde edebiliyor.