Merhaba 3 yıllık evliyim. birbirimizi severek evlendik.9 aylık bebeğim var, eşimin ailesiyle başından beri hem kültür Farkından dolayı, hem de anlayışsızlarından dolayı sorunlar yaşadık. evliliğimize çok müdahele ettiler. çok karışmaya çalıştılar. ben çalışan bir insanım benden habersiz planlar yaptılar, müsait misiniz diye sormadan çıkıp çıkıp bize kalmaya geldiler... eşim dengeyi kuramadı bi türlü. Tek amacı onları memnun etmek beni de bu yüzden onların peşinde koşturuyo, ben bu sorunları bildiğim için bebek yapmaya bile cesaret edemedim. ama Allahım nasip etmiş, şuan 9 aylık bir kızım var. doğuda görev yapmamız nedeniyle annemin evine gittim doğum için. aynı şekilde eşimin de Ailesi aynı yerde yaşıyor. Doğumum zor oldu çok dikişim vardı. eşim o 7 günlük halimle beni anne babasının evinde kalmaya götürmeye kalktı. o kanamalardan sürekli pijama değiştiriyorum.. sütün gelmemesi bi yandan, benim psikolojim zaten alt üst durumda. sırf ailesini memnun etmek için beni hiç düşünmedi bile. hatta bebeği bile... hala onu affedemiyorum bu konuda. çok ağlattı beni. şuan çalıştığım için annemler geldiler bebeğe bakmaya eşim burdan onun ezikliğini yaşıyo resmen sürekli annesini ayrı babasını ayrı aramalar, görüntülü konuşmalar... aramız iyice bozuldu. o iyice ailesine düştükçe ben ondan soğudum. Bebeğe de çok ilgisiz, kendini soyutlamış durumda. sürekli TV, maç, telefon. aramızda sohbet bile olmuyor nerdeyse. evliliğimin giderek bittiğini hissediyorum... moralim çok bozuk. rusen09