evet var hatta oda spora gidiyordu orda sevgili buldu diye spordan aldılar. o da küçük benden erkek kardeş.

Kızlar yoruldum ben artık.. Yardım edin bana.. Belki kaç kez açtım bu konu ile ilgili ama gerçekten yoruldum. Aileme büyüdüğümü nasıl ispat etmeliyim ya artık yani olsun ya 23 yaşıma gircem halen çocuk gibiyim. üniversite öğrencisiyim ve okuldan eve evden okula.. sosyal hayatım sıfır.. sevgilimin olmasına bile karşılar. Ya okul ya sevgili diyorlar bana. Kardeşim sırf sevgili buldu diye spordan aldılar ya. Bir yere gitsem sürekli telefonlar.. Sürekli laf çarpıtmalar. Hiç gençliğimi yaşayamıyorum ya.. sürekli gezmek tozmak değil istediğim sadece arada bir istediğimi yapabilmek çok mu? kaç yaşına geldim ya? Bazı günler kendimi odaya kapatıp hiç çıkmam. Yinede anlamazlar. Ağlarım ama haberleri olmaz. Canım çok sıkılıyor kızlar ya. İnsan ailesi ile herşeyi paylaşmalı ama yok. Böyle yaparak uzaklaştırıyorlar kendilerinden. Annem sinirlendiğinde bazen vurur, kollarımı morartır. Kocaman kız oldum halen aynı. Yeter artık diyebilmelimiyim?Keşke diyebilsem... Ausencia _Alcatraz Kaçkını_ tek ayak

canım benim salla nın dediği gibi okul bitip bir iş sahibi olana kadar sanırım sabır etmen gerekiyor. aileni değiştirmen çok zor. evet bayağı abartmışlar durumu ama klasiktir ya sana güveniyoruz ama çevreye güvenmiyoruz diye :S nefret ederim bu laftan bana güveniyorsanız öyle önüme gelene güvenipte körü körüne peşine gitmeyeceğime de inanın o zaman derim ama bazı şeylerin yalnızca türk filmlerinde olmadığınıda unutmamak gerek. kardeşlerin bu konuda sana destek olsalar biraz?

Cevaplarınız için teşekkürler Salla ve kares.. Evet bazen aile çocuğunu merak etmeli ama bir yere kadar artık.. çocuk kendine olan güvenini yitirmemeli. Ve bunun abartılı olduğunu sadece ben değil çevremdeki herkes farkında.. çok sıkıyorlar diyorlar. Onlarda hak veriyor bana bu kadar olmamalı diyorlar. Belki ilerde bende anne olup merak edeceğim bilemem ama bir yere kadar olmalı bu merak diye düşünüyorum. Yani benim psikolojimi bozmamalı bu durum. Annem psikolojik sorunlu biri, babam onu umursamayan biri evde aile kavramı yok. Hergün ayrı bir huzursuzluk var. Evde mutlu değilim bıraksınlarda onların olmadığı yerde huzur bulayım. Artık beni malları gibi görmesinler.

Kardeşlerin var mı?

ben evli değilim ve benden yalnızca 3 yaş küçük kızkardeşim var. o bir yere gittiği zaman gelene kadar nasıl içim içimi yerdi biliyor musun? senin gezemediğin için duyduğun sıkıntıyıda kendimden biliyorum senin yaşlarındayken, ama bir evlat dışarı çıkıp nereye gittiğini bilsen bile gelene kadar neler hissediyorsun onuda biliyorum maalesef :S ve sana şunu diyorum ki inan senin hissettiğin can sıkıntısının verdiği mutsuzluk hiçbir şey değil... sen bide annen neler hissediyor nasıl canını acıtıyor o endişe bilsen sokağa çıkmak istemezsin zaten :) sen ne dersen de 50 yaşınada gelsen büyümüyorsun çünkü o yaşta yine evlat olacaksın anne de yine anne ve yine seni düşünecek yine senin için endişelenecek... annelik bu işte ne yaparsan engel olamazsın bu duyguya ki kızkardeşimin 4 yaşındaki kızına baktığım için evlat duygusunuda az çok biliyorum. o elini cama uzattığı zaman sen benim yazdığım senaryoları bilmiyorsun ama :) o çocuk camdan düşer parçalanır Allah korusun bende peşinden atlarım falan derken faciaaa :) bunu düşünmek senden neler götürüyo biliyor musun? tabiki sende gezmek arkadaşlarınla vakit geçirmek isteyeceksin ki hakkında zaten... ama emin ol ailen bunu elinde olman yapıyor... ve şükret ki seni önemseyen, kollayan, sana hiçbir karşılık beklemeden hayatının sonuna kadar yaslayabileceğin bir omuz veriyorlar.. lütfen yaşlı teyzeler gibi konuştuğumu düşünme 30 yaşındayım :) otokontrol sağlamadığın durumların insanın içini nasıl yediğini biliyorum :S inan hiç hoş bir his değil...