Anneler de insan, her zaman adil olamayabilir, hata yapabilirler. Al karsina guzelce konus. Evden ayrılınca omur boyu görüşmemeyi mi dusundun? Ayaklarinin üzerinde durana kadar o evden bir daha boyle ayrilma. Mutlaka bir isin olsun, kendi parani kazan. S

Derhal evine dönmelisin.

huyunu biliyosun madem, parasız pulsuz sokaklarda napıcaksın. minimum muhatap olup acilen iş bulup öyle evine çıkacaksın.

Dediğiniz gibi yapacağım sanırım. Teşekkür ederim cheri cheri

Muhakkak öyledir. Lakin tecrübelerime dayanarak söylemek isterim ki anneler pek adım atmıyor. Çiçeği gönlünü almanız için demedim kalbi yumuşasın güzel düşünsün diye dedim. Emin olun işe yarayacaktır. Bazen gerçekten insanı annesi de çok zorluyorlar biliyorum lakin orta yolu bulmak her zaman büyüklere kalmıyor bazen de bize düşüyor. Less-is-More Nirvana Anneler

Sen haklı bile olsan bu hareketinle haksız duruma düştün. Paran yok işin yok düşünmeden alıp başını gittin şimdi paşa paşa eve döneceksin ki dönmelisin de. Annenin neden böyle davrandığını anlamaya çalış sakin sakin konuşmayı dene mesela. Seni de diğer çocukları kadar sevdiğine eminim.

Merhabalar. Benim içinden çıkamadığım bir sorunum var ancak akıl danışabileceğim kimse yok. 24 yaşındayım, üniversite mezunuyum ama işsizim. Ailemle yaşıyorum. Babam yok. Annemiz, bizim aramızda ayrım yapıyor ve ben kardeşimle veya ablamla tartışma yaşadığımda, olayla annemin hiçbir ilgisi olmasa bile annem bana küsüyor, günlerce konuşmuyor. Kendisine bir anne olarak taraf tutmayıp uzlaştırıcı davranması gerektiğini söyledim. Ama işe yaramadı. Dün yine böyle bir olay yaşadık ve artık dayanamadığım için eşyalarımı alıp evden ayrıldım. Kalacak yer ve param olmadığı için bir aile dostumuzun boş evine yerleştim geçici olarak. Anneme nereye gittiğimi söylemediğim halde merak edip aramadı bile. Ancak bugün aradı ve hatalı olduğumu ama eve dönmem gerektiğini söyledi. Şu an bulunduğum evde çok huzursuzum. Kendi evime dönmek istiyorum ama annem biraz bile farkında değil bana ne hissettirdiğinin. Param yok ve işsizim, kendi evime de çıkamıyorum şu an. Bir akıl verin lütfen ne yapayım. Normalde hep düşünerek hareket eden biriyim ancak bu kez canıma tak etti ve sonumu düşünmeden ayrıldım bir evden. Şimdi de ne yapacağımı bilmiyorum.

Is bulup biraz para biriktirebilirsiniz kendi evinizde pekala yasayabilirsiniz. Su an bulundugunuz evde de huzursuzsunuz, her iki durumda da uzgun ve mutsuzsunuz e o zaman kendi evinize donup sartlarin sizin lehinize olgunlasmasini beklemek en dogrusu. Umarim carcabuk is bulabilirsiniz.

Anneler de bazen hata yapabilir ama eşya toplayıp gitmek hiç doğru değil. Hem korona hem bu devirde en yakınına bile güvenmeyeceksin. Ergen değilsin ki 24 yaşındasın böyle davranmamalısın sende. Evine dön bence

Eve donup acilen ne is olsa yapin.

Teşekkür ederim fikriniz için. Ama ben iyi bir evlat olmak için yeterince çabaladım. Çabalarımın bir öneminin olmamasıydı zaten benim evden ayrılmam. Bilmiyorum ben duygusal yaklaşıp yanlış düşünüyorum ama gönlü alınması gereken kişinin ben olduğumu düşünüyorum. N

O senin annen ve sen o onun evladısın. Topla eşyalarını al eline bir demet çiçek ve git evine. Sonra güzel bir kahve yap al anneni karşına güzelce hissettiklerini, içinde yaşadıklarından bahset. Kendini net bir şekilde anlat.