Aslında her korku geldiğinde bir önceki önemsiz şuandaki en önemli nokta oluyor malesef. Yani ne olduğunun çok bir önemi yok. Şizofreni korkunç bir hastalık olduğu için bu kadar ürkütüyor olabilir biz anksiyete hastalarını. İç ses anksiyete hariç obsesif durumlardada karşılaşılan bir durum. Yani evet ben iç ses duyuyorum bunu inkar etmeden kabulleniyorum ama bu beni rahatsız ediyor önemli olan nokta rahatsız etmesi, rahatsız etmeme durumunda zaten böyle bir durum dile gelmiyor. 26 yaşında 2 çocuk annesiyim. Kendimi belli konularda da yetiştirdim. Sözüm meclisten dışarı cahil değilim. Herşeyi bilip uygulayamamak en zoru kabul ederseniz :) bugünümüzü Rabbim aratmasın. Hergün hergün bunları yaşamak ve bir aileye kendini verebilmek çok zor. Sizede çok geçmiş olsun Rabbim bir benzerini daha yaşatmasın..

Ne güzel anlamışsınız bi zaman sonra içimdeki sese uyucam yavaş yavaş ilerlicek diye çok korkuyorum siz ne güzel bilincine varmışsınız ah keşke ben de sizin gibi farkına varsam kendime söz geçirebilsem

30 benim yaşım ya Allah korusun.

Lütfen rahat olun. Evet, psikolojik rahatsızlıklar insanı çok olumsuz ve ümitsiz bir ruh haline sokuyor. Endişenizi çok içten anlayabiliyorum. Farklı bir şekilde benzer şeyleri yaşadım ben de. Psikolojik rahatsızlıkların çok ortak noktaları var. İç ses, öfke, endişe, korku, kendine dışarıdan bakıyormuş gibi hissetme gibi pek çok belirti ortak. Bu konuda hiçbir yetkinliğim yok kesinlikle ama anksiyete gibi duruyor sizinki buradan. Güvendiğiniz bir doktorla tedavinize sürekli devam etmelisiniz. Psikoz böyle giriyor muyum, girmiyor muyum gibi düşündüğünüz bir şey değil. Böyle bir endişe taşımıyorsunuz. Zaten dışarıdan fark ediliyor bir şekilde. Ben çok normaldim bana göre ama ailem tarafından zorla götürülmüştüm. Sizinki gibi acaba psikoza mı giriyorum filan diye düşünmüyordum. Zaten bunu yapabiliyorsanız, o durumda da değilsiniz diye düşünüyorum. Dediğim gibi hiçbir yetkinliğim olmadan, yalnızca kendi tecrübemden söylüyorum bunu. İç ses, kendi kendine konuşma tarzı şeyler çok normal şeyler. Bakın, diğer arkadaş da söylemiş. Normalde de yapıyoruz bunu. Yıpratmayın bu konuda kendinizi. Bu saydığınız belirtiler bu tür hastalıkların hepsinde görülüyor ve çok şükür ki hafif şeyler. Yani hastayken tabi ki çok ağır geliyor insana ama kastettiğim, aklını kaybetmek, delirmek kadar ciddi durumlar değil. Kaygı bozuklukları, depresyon, endişe tarzı ilaç ve terapiyle tedavi edilebilen Şeyler. Ben hastayken çok ağırdı, çok zordu benim için. Hiç inanmazdım geçeceğine. Ama geçiyor gerçekten. doğru doktor, doğru tedavi, olumlu düşünme ve biraz zamana ihtiyacınız var. Ben kötülediğimde doktora gidiyorum derken, tekrar psikoza girmiyorum. Depresyon kenardan hafif hafif bana el sallamaya başladığında hemen doktora gidiyorum çünkü öyle salak şapşalak bir şey bu. Durumu yönetmezseniz, Hemen sizi ele geçiriyor tamamen. Ama kontrollü yaklaşırsanız daha hafif atlatıyorsunuz. Doktorumun bana tavsiyesi; "depresyondayım diye kendinle kavga etme, barış onunla. Geldiğinde ooo hoşgeldin, safa getirdin deyip misafir gibi karşıla ve onun da tıpkı bir misafir gibi gideceğini de bil" demişti. Çok işime yaradı doğrusu. Depression about depression diye bir şey var. Yani insan depresyondayken bir de neden ben depresyondayım, çok zayıfım, o kadar zavallıyım diyerek kendini ayrıca hırpalıyor. Ve depresyonu normalde 1 birimse, onu 10 birim gibi hissediyor. Halbuki o halin de bir insanlık hali olduğunu ve bunun bir zayıflık olmadığını fark edebilmek yeterli sadece. Artık bir müddet sonra kendinizi ve hastalığınızı tanıyor ve yönetmeye başlıyorsunuz. Yeter ki iyileşme yoluna girin. Siz de artık daha güçlü ve bilinçli olduğunuzu göreceksiniz. Direk anksiyete bozukluğu yaşayan arkadaşlar daha çok yardımcı olacaktır bana göre ama doktorlar değilsiniz dediyse, değilsiniz. Hastayı kandırmıyorlar, böyle pat diye söyleyiveriyorlar zaten hastalığınızı Çok şükredin olmadığınız için ve bugünlerin de geçeceğini ve iyileşeceğinizi hiç unutmayın. Yeter ki doktorunuzu ve tedavinizi hiç aksatmayın.

Psikiyatriden yardım almalısınız. Bunun dışında sizi ferahlatacak arkadaşlarınızla vakit geçirin.

Aslında ilk korku ile başlamıştı.. Daha sonra hastalık korkusuna eş veya çocuklarımı kaybetme korkusuna çevirdi. En son şizofren iyi araştırdışımda girdabın içine düştüm.. İç ses duymak vs gibi şeyler olmaya başladı. Doktor geçen günki seansta antideprasının dozunu yükseltti. Yani biri bitse diğeri başlıyor bilirsiniz kaygıyı..

Eger bu dusuncenin sacma oldugunu biliyorsan yinede aklindan atamiyorsan bu nevroz yani kisilik boxuklugu. akil hastaligi deil... ama gercek olduguna inanip sacma diyenlere kiziyorsan iste bu psikoz... akil hastaligi yani ikisi arasindaki fark bu. Benim eski psikiystrist 35 ten sonra psikoza yakalanma olasiligi cok dusuk demisti

Delirmek üzereydim derken? Belirtileriniz neydi yanlış anlamayin lütfen bir psikologla görüştüm terapi adı altında ciddi ücretler istedi. Gerekli mi ne durumdayım bilemiyorum I

sizinki bariz anksiyete iç ses dediğiniz şey duymuyorum diyosunuz.. içimden bende herşeyi geçirirm kendinizi çok dinliyorsunuz.. Bazen kendi kendime bile konuşuyorum ben iyi geliyo.. Delimiyim demiyorum çnkü olmadığımı biliyorum... bazen yalnız hissettiğimiz zamanlar olır yada çok hassas olduğumuz zamanlar.. öyle bi dönemdesiniz sadece.. kendşnize zorla tanı koyuyorsunuz gerçekten o sesleri duysanız zafen böyle bilinçli olmaz o sesle konuşursunuz yada ona göre davranışlarınız değişir ve çevreniz anormalliği hemen farkeder... siz anksiyete yaşıyorsunuz yoğun korku duyuyorsunuz bütün hastalıklar birbirine benzer semptomlar barındırır... bir başağrısınn bütün semptomları beyin kanserinde veya tümöründede vardır.. psikolojik hastalıklarda çok benzer olabiliyor... Siz tabi gerçeği anlayınca rahatlıcaksınız... bende anneme aynı korkunu söyler dururdum kadının dilinde tüy biterdi kızım hayır öyle bişey yok falan diye :)

Siz psikoza girdiğinizde ne gibi belirtiler yaşadınız başlangıç belirtilerinde kendinize farklı şeyler olduğunu anlamadınız değil mi anksiyete mi yaşıyorum psikoz başlangıç belirtileri mi bilmiyorum kendime yabancılaşıyorum etraftaki kişilerden zarar görme korkusu var öfke de var H

Ben de ya daha çok ilerlerse o düşünceye inanmaya başlayıp zarar verirsem o insana diye çok

Ben de çok korkuyorum inşallah şizofren değilimdir kendimi o tanıyı koydum ne yemek yiyebiliyorum ne iş yapabiliyorum içimdeki ses seni öldürecekler diyor ama herhangi bir ses duymuyorum çok korkuyorum ilaç da kullanıyorum terapi de alıyorum şuan ağlıyorum nasıl düzelicem ben sizce ben şizofren miyim hayatımı mahvetti inanın eşim ailem bıktı tedavi de oluyorum niye geçmiyor bi ara geçiyor sonra yine nüksediyor lütfen bişey yazın

Ihmal etmeden ivedilikle bir psiyayra gitmelisinz yani sira drla gorusup pskolog destegide alirsaniz daha guzel sonuc alirsiniz

Ben bu tanıyla 2 yıl psikiyatriye gidip üstüne bir de terapi aldım. İlaç tedavisi ve sonrasında terapi şart. Eğer terapi alıyorsan ve iyi gelmiyorsa psikoloğunu değiştir. Gittiğim 6. psikolog beni toplamıştı.

Size de çok geçmiş olsun o kadar güzel yazmışsınız ki çok etkilendim aynı doktorumun konuştuğu gibi yazmışsınız depresyona da ağlamaya da merhaba de barış onunla diyor. Ama yapabilmek çok zor ki hele anksiyete gün boyu beynini yediğinde içinden çıkılmaz bir hal alıyor ilaç ve terapi ile neden tam düzelemiyorum ben deyince insan haliyle acaba başka bir hastalık belirtisi mi ki diyor Allah size de bir daha yaşatmasın inşallah yazınızı ekran görüntüsü alıcam o kadar güzel yazmışsınız ki Allah razı olsun sizden E

Evet 15 yıldır I

Anksiyete ve okb sahibiyim. Bir bebeğim var. En azından bebeğimin ruh sağlığı için tedavi olmalıyım ama seans ücretlerini vs karşılayamam şu an. Böyle forumlara yazıp dertleşeyim diyorum. Burada da meseleler "bende şu var sende ne var? Aa aynı ben" den öteye geçmiyor maalesef. Tanıdığım tüm anksiyete sahibi velilerin çocukları da bu rahatsızlığı taşıyor bu arada

Şizofreni olduğunuzu hiç sanmam. Bu da anksiyetenin getirdiği bir korku. Ve sanırım en yaygın olanlarından birtanesi. İnsanlar neden buna çok takılıyorlar bilmiyorum ama gerçekten en yaygın korkulardan biri bu. benim rahatsızlığım farklı. en son noktada psikoza girmiştim ve doktora götürüldüğümde, şizofreni de bir ihtimaldi. Çok şükür değilmiş, bunu doktorla zaman içinde gördük. kendi kendine konuşmak, iç ses pek çok psikolojik rahatsızlıkta depresyonda, anksiyetede vs. Olur. Şizofreni belirtisi değildir illa. şunu söyleyeyim. Gerçek şizofreniyi bilemem, çünkü benimkisi farklı tip bir rahatsızlıktı. Ama psikotik durumlarda ve şizofrenide acaba ben şizofren miyim, hayal mi görüyorum diye sormuyorsunuz kendinize. Gördüğünüz ve düşündüğünüz her şey sizin için gerçek. Aslında hiç öyle olmasa da. Yani içgörü, kendini sorgulama, acaba öyle miyim deme gibi bir durum yok. benim eşim ve ailem beni doktora götürdüğünde, onlara küfrede küfrede, ve beni hastaneye kapatmaya çalışıyorsunuz diyerek gittim doktora ve doktoru da uzun bir müddet kendi gerçeğime ikna etmeye çalıştım. Yani öyle acabanız filan olmuyor. Sonra terapi ve ilaçla geçti hepsi çok şükür. Ve şükür ki ilaçla çözülebilen ve kaybolan bir haldi benimkisi. Devamlı olsaydı, çok çok zor olurdu ve hayatım kesinlikle aynı olmazdı bundan sonra. Elhamdülillah, hayatınızı zorlaştırsa da tedavisi olan bir rahatsızlığınız var ve özellikle ilaç ve tarapiyle iyileşirsiniz inşallah.

Evet dr secimi cok önemli bir faktör. Her drdan ayni verim alinamiyor malesef A

Bana bu sabah çok kötü bir düşünce geldi sizce psikotik belirtisi mi yakınımdaki birine sen bana zarar vereceksin diye ona bağırasım geldi kontrolümü kaybedip yapıcam diye düşünceden çok korktum yavaş yavaş ilerliyor olabilir mi bi zaman sonra belki de düşüncenin yanlış olduğuna varamayacağım ilerledikçe cevap yazarsanız çok

Benim şizofreni olmak en büyük korkum oldu bu ara araştırdıkça şizofreni de görülen bulguları yaşıyor gibiyim pskiyatrım böyle birşeye ihtimal bile vermiyor. Siz uzun zamandır yaşadığınız için sormak istedim.. A

Ben geçmişte yaşadığım kötüşeyleri üzerinden yıllar geçmesine rağmen bu günle bagdastiriyorum. Benzetip evet bu da kesin öyle diyip. Tabi ağır geliyor zor.. işin içinden çıkamıyorum bazen

Muhabbet ediyoruz bizim topikte gel canım beklerim panikatak anksiyete okb depresyon yaşayanlar diye sayfamız arada gülüyoruz arada ağlıyoruz

Hastalık kayginiz varsa sizofren olabileceginizi dusunmeniz normal. Zaten oyle olsa drunuz bunu soylerdi bu konuda drunuza guvenin. Benimde kaygilarim ozellille atak doneminde sevdiklerimi kaybetme korkusu yanliz kalma korkusu basima kötü borsey gelecegi korkusu vs. Cok fazla oluyor

Kızlar travma sonrası yaygin aksiyete bozukluğu konusunda bilgisi olan tedavi olan ya da ne yapılması gerektiği konusunda bilgisi olanlardan yardım bekliyorum zeynones

Sikayetleriniz nedir?

İç sesler kafa sesleri fazlaydı.. Annemin eşimin ve başkalarının konuşma sesleri gibi. Ama bu ses kesinlikle kulağa gelen bir ses değil. Hani içinizden birşey düşünürsünüz ya o işte. Daha sonra psikolog ile görüşmeye karar verdim 300 TL idi bir seansı ve gittim bana yeterli gelmedi. Şimdi şöyle özetleyeyim asla egolu ve kendini fazla beğenen biri değilim ama karşımdakinin konuşma ve ikna tarzı benim için çok önemli. İnanmam için önce ikna olmam lazım. İnanmadığım birşeye asla zorlasamda inanamam. Daha sonra psikolog ile olmayacak deyip psikiyatr araştırmaya başladım. Şuanda gittim 28 yıllık tecrübesi olan hep devlet hastanesinde çalışmış ancak 2 yıldır özelde olan bir doktor. Allah razı olsun ondan. İç sesler sustu diyebilirim hemen hemen. Sizin sorununuz neydi?

Merhaba foruma yeni üye oldum.. 6 aydır anksiyete tedavisi görüyorum ve ben ilk gittiğimde delirmek üzereydim. Kesinlikle bir psikiyatr öneriyorum. A

Gidiyorum terapi de alıyorum kaygı bozukluğu falan ama bana hiç öyle değilmişim gibi geliyor H

Evet sohbet o kadar ilerliyor hakkaten:) çnkü kimse kimseye güvenemiyor.. Herkes farklı şehirlerde.. Yakın olunsa görüşülür bile birbirine destek olunur.. çnkü yaşamayan anlamıyor malesef çevrenizde ne kadar insan olursa olsun..

Sizde böyle bir souun var mı? A