Hangi ilişkin olursa olsun tek taraflı fedakarlık sağlıklı değil zaten. Bu saatten sonra ezdirmeyin kendinizi.

Teyze de dedikoducu çıkmış inanamıyorum, nasıl bir şans var sizde. Hemen teyzeyle tanışın kaynaşın.

Ben tek suçu sizde buldum, bu insanı eziyet etsin diye mi hayatınızda tutup durdunuz, gerçekten tuhafsınız bi insan size iyi gelmiyorsa görüşmezsiniz, hatta engellersiniz her yerden, kimse de kafanıza silah tutup benimle görüş demez, bazı insanlar kendine acı çektirmeyi seviyor diye yorumladım

Arkadaşlığınızı bitirmeniz çok iyi olmuş geç kalmışsınız ama zararın neresinden dönerseniz kardır demişler. Onu görmemeye çalışın hatta daha mutlu olun ki kudursun neden işinizi bırakıyorsunuz ki maddi durumunuz iyi galiba hemen iş bulabilecek misiniz? Kimse sizden daha değerli değil görmeyin duymayın net.

Evet haklısınız teşekkür ederim

Öğretmeniz özel bir lisede stajyer öğretmen olarak

Yarısını okudum. Okuduklarıma gore şunu sorayim. Bu kadar mi yalnız bir başına kaldın. Çek restini bitir arkadaşlığını ya. Hiç çekemiyorum boyle insanları. Şimdiye kadar çoktan ipleri koparırdım. Merkur Retrosu

Okuyabilen özet geçsin, benim gücüm yetmedi.

Yalnız kalmadım onu yalnız bırakmak istemedim başka arkadaşı yoktu

Dedikodu alışkanlığı olan birinin arkadaşlığı ancak bu kadar oluyor en başında uzak durulması lazım ama insan tecrübe etmeden anlayamıyor en iyisi karşısında size yönelik bi davranışta karşılığını vermek biraz gözü korksun çünkü dedikodunuzu yapmaya devam edecek hatta iftiraylada süsleyecek ciddi bi tartışma şart bu tipler başka bişiden anlamıyor

Ne kadar acımasızsınız. Hata benim sanırım burada beni hiç tanımayan insanlara sormamda ne kadar acımasız bir yorum bu. iyi günler size

Çok çok teşekkür ederim güzel tavsiyeniz için öyle yapacağım çok saolun

Güncelleme: aşırı uzatmışım benim bile okuyamadığım bir konu bu arkadaşım hayatımdan çıkalı yaklaşık 1 yıl olmuş ruhen ve psikolojik olarak çok mutluyum onsuz hayat cennetmiş Merhaba hanımlar öncelikle şimdiden yorumlarınız için teşekkür ederim. Üniversiteden tanıştığım 3 yıllık bir arkadaşım vardı kendisiyle aslında arkadaş olmak istememiştim çünkü baştan beri ona karşı hislerim iyi değildi. Yani çok dedikodu yapan sürekli başkalarını kötülerdi örneğin samimi değildik yanıma oturur başkalarını kötülerdi ben de rahatsız olur pek yorum yapmaz işim var diyerek uzaklaşırdım. Dedikodu sadece kötü huyu özünde kötü bir insan olmadığını düşünürdüm. Ama dedikodu yapanların illa masadan kalktığımızda benim de konum geçeceğini bildiğimden uzak durur samimiyete asla girmezdim. O dönem Pandemiydi falan derken üniversiteler online oldu ve sürekli beni arayıp not istiyordu ben de, notlarımı paylaşan biriyim yani veririm ve böyle not işte şunu sor bunu sor derken istemeden samimiyetimiz ilerlerledi. Hal böyle olunca dedikodu etmek istemediğimi ona açıkça belirttim başkalarını çok konuşmak bizi ilgilendiren bir durum değil diyerek sürekli uyardım, bu özelliğini birazcık bıraksa da inanılmaz enerjimi emmeye başladı dışarı çıkarız minibüse söver, yolda yürüyenin tipine söver, havaya dağa taşa aklınızın alacağı her şeye söverdi 3 yılım sürekli onu uyarmakla bak ayıp günah yapma demekle geçti. Beni arar tak diye size geliyorum yemek var mı der aldığım kitaplara bunlra ne para veriyorsun bu kadar okudun da ne oldu der, kitaplığıma bakar bu kadar kalın kitap nasıl okursun diye dalga geçer. Kıyafetlerimden tut her şeye yorum yapar buna nasıl bu parayı verdin diye benim sürekli enerjimi emerdi. O sıralar kendinden beş yaş küçük birisiyle sevgili oldu, ben de olabilir yaşın pek problemi yok seni seviyorsa olur diye teselli ettim çünkü bu yaşına kadar kimse onu sevmemişti kimle görüşse sürekli ne kadar negatifsin diye ondan uzaklaştılar. adına çok sevindim bu yeni çocuk için biraz sevilir severse bu negatifliğinden de kurtulur hayata pozitif bakar diye düşündüm. O sıralar erkek arkadaşımla şehrimize 1.5 saat uzaklıkta başka bir şehire gezip tozup gelmiştik ve bu arkadaşım beni arayıp sırf kıskandığından "iyi ki annen baban ayrı sevgilinle rahat rahat geziyorsun" demişti. Benim için son şeyi buydu, o kadar her şeyini tolere ettim ama beni en hassas noktamdan vurunca beynimden vurulmuşa döndüm. Bunun anne babamla ne alakası vardı yaşını almış insanlarız ciddi düşündüğüm kişi ile başka şehire gitmişiz akşamına dönmüşüz. O kadar kırıldım ki günlerce telefonlarını açmadım mesajlarına dönmedim. 2 hafta sonra babası vefat edince her şeyi unutup her anında yanında olmaya devam ettim. cenazesinde yaklaşık 1 ay ev iş ve onların evi olarak mekik dokudum dolaplarını doldurdum her şeyi yaptım. Arkadaşım yavaş yavaş işe gelmeye başlayınca her şey başa döndü sanki. Yemeğe gitsek ben orda yemem burada yiyeceğiz, ben onu sevmem onunla konuşmayacaksın, bu kıyafete "eşşek misin bu parayı neden verdin" sürekli yanımda bağırarak beni aşşağılıyor enerjimi her şeyimi çalıyordu benden. Babası öldü psikolojisi iyi değil diye yine alttan alıyor nereye isterse gidiyor sürekli gezdiriyor aklını dağıtıyordum kardeşi hastalanıyor çiçek alıp koşuyordum babaları öldü birazcık mutlu olsunlar diye. O sıra erkek arkadaşı ile benim erkek arkadaşımı tanıştırmak istedi, ben bu fikre sıcak bakmadım, çünkü kendisini tanıyordum erkek arkadaşımın yanında ne kelime edeceğini bilemez beni de rencide ederdi. Defalarca reddettim buluşmadım bahane uydurdum yok anlamıyor yine istiyordu. En son başka bir arkadaşıma benim için "bizimle sevgilisini tanıştırmıyor alsın başına çalsın kendini bir şey sanıyor" dediğini öğrendim ve hiçbir şey demeden arkadaşlığımı kestim. Bana ne oldu neden küstün dahi demedi aman küserse küssün onunla mu uğraşacağım dediğini duydum. Ve şu ana kadar benden başka arkadaşı yoktu babası öldüğü için herkes onunla bu sürelerde ilgileniyor başka kimsesi yok. Ama küstüğümüz için hiç pişman değilim normalde kuş gibi hafifledim resmen arkadaşlığımız bitince çünkü ömrümce bu dedikoduları, negatifliği bitmeyeceği için iyi ki de mesafe koydum. Neyse hanımlar gel gelelim küstüğümüzden beri bana mobbing uyguluyor tüm iş yerine babası öldüğü için duygu sömürüsü yapıyor herkese beni kötülüyor. Omuz atıyor geçerken kahkahalarla bana gülüyor ben yere bakıp geçiyorum ama sürekli evde ağlıyorum sürekli saçma sapan göndermeler atıyor sanki çocuk gibi. Geçen gün aynı metroya binmek zorunda kaldık iş çıkışı benim kulaklığım takılıydı ve anahtarım cebimden düşmüş. Bir teyze bana gelip anahtarımı verdi ve dedi ki " dikkat et anahtarın düştü şu arkandaki kıza söyledim versin diye banane dedi" ağlayarak eve gittim gerçekten bu kini bu öfkesi beni bitirdi tüm psikolojimi yerle bir etti işten çıkmak istiyorum ama mecburum yaptığı mobbinge katlanamıyorum ne yapacağım hanımlar lütfen öneride bulunun

Haklısınız teşekkür ederim

Her davranışını anladım da çocuk gibi omuz atmak, gülmek nedir ya bilemiyorum keşke bu kadar yakın olmasaydınız, zararın neresinden dönersen kardır, bu kadar umursamayın, çünkü hiç umursanacak aklı başında biri değil

Bir kere size omuz attığında sesinizi çıkarın, "bu kaçıncı oldu, sırf seviyeyi düşürmemek için sesimi çıkarmıyorum, bundan sonra dikkatli ol, sonuçlarına katlanırsın" deyin. İşyerinin yöneticisine gidip durumunuzu anlatın. Daha olmadı gidin dava açın bence. İşyerinde huzur bozmaktan ve hayatı size çekilmez kılmaktan. Bir şey çıkmasa bile tepkinizi göstermiş olursunuz. Sizi sessiz gördüğü için üzerinize geliyor. Sessiz kalmayacağınızı gösterirseniz geri adım atacaktır. Böyleyse her yaptığı harekette sizi deniyor aslında. Sınırları ne kadar genişletebilirim, daha ne kadar ileri gidebilirim diye. siz sustukça bu davranışlar artmaya devam edecek.

Bu kadar idare edip üstüne düştüğünüz için at koşturur olmuş. Ne zaman ki takmaz, ağlamaz haddini bildirirseniz çeki düzen verir hareketlerine. Deli deliyi görünce sopasını saklar derler, aklınızda olsun.

aynı şeyleri yaşadım ya. allahtan aynı iş yerinde çalışmıyoruz bi orası farklı. benim de 8 yıllık liseden beri devam eden bir arkadaşımdı. babası vefat ettikten sonra bana karşı daha da agresifleşti ben alttan almaya çalıştıkça. en son ipleri kopardım kafam rahat. benden uzak allaha yakın olsun. iş yerinde de dedikodumu yapan tipler var. zamanında ne koymuşum diyip geçiyorum ahahahahha. konuşur konuşur susar umursamayın.

neyyy lisede arkadaşınız size omuz mu atıp geçiyor?direkt müdüre gider şikayet ederdim o arkadaşa da ağzıma geleni sayardım. sorun siz de arkadaşınız da değil. insan nasıl bu kadar pasif olur ya?

Kendine biraz saygın varsa, o şahsı kulağından tut ve kapının önüne koy.

Aynı iş yerinde çalışmanız bilerek oldu sanırım. Siz siz olun hiçbir arkadaşa iş ayarlayıp aynı iş yerinde bulunmayın. Daha baştan karakteri size uymayan bir arkadaşmış fazla bile sürmüş. Ne bileyim tavizleri kademe kademe vermişsiniz. Ben böyleleriyle biraz yakınlık kursam hemen münasebeti keserim ama siz defalarca pat diye evinize almış, kendinizi kaç kere rencide ettirmişsiniz.

Bence arkadaşınızın bu hareketlerine çok takılmayın derim ben çünkü başta ofis işi gibi devamlı aynı ortamda bulunduğunuz bir iş sanmıştım ben ama mecbur kalmadıkça devamlı aynı ortama denk düşmezsiniz ayrıca stajyermişsiniz ikiniz de deneyim kazanmanıza bakın derim ben, anlattıklarınızı sonuna kadar okudum eski arkadaşınızın şu an size kin gütmesi sizi psikolojik olarak etkiliyor aldırış etmeyin.

Çok teşekkür ederim tavsiyeleriniz için accessdenied

Böyle konularda karşı tarafı dinleme ihtiyacı duyuyorum Objektif gelmiyor

Yalnız kalmadım onun benden başka kimsesi yoktu yani arkadaş olarak normalde özgüvenli birisi değilim olmaya çalışıyorum

Evet ben hatalı taraf olduğumun gerçekten farkındayım dönüp düşününce kendi kul hakkıma girdiğimi dahi düşünüyorum sırf üzülmesin aman kırmayayım diye inanın ona o çok nankördü şöyle böyle dahi demiyorum çünkü farkındayım hata bende sadece bu saatten sonra onun hareketlerinden çok yoruldum sürekli ağlıyorum bunun için ne yapmalıyım diye sormuştum

Hata senin.. Bu kadar yuz verirsen normal degil mi sence? Sen tolerans gosterdikce o da yapmaya devam etmis.. Akilli bir kadin %5'ine sabretmez su anlattiklarinin.

Çok basit : ağlama Gül geç görmezden gel takma bile, oyok gibi davran, çarpınca karşılık ver uyar sert bi şekilde ondan sonra da görme, zaten bi süre sonra o da bıkar

Ruh hastasi bi arkadas var, babasi öldü diye konu sahibini dovuyomus. Ama bu onemli degil. Onemli olan konu sahibi otobuste anahtarini dusurmus arkadasi da gormus banane demis. Ona agliyo

Hem aynı ünide okumuşsunuz hem de şansına aynı iş yerinde çalışıyorsunuz. Nasıl bir rastlantı bu, hani istemediğin ot burnunun dibinde biter ye o misal

Sanırım öyle çok teşekkür ederim yorumunuz için gerçekten

Basiretiniz mi bağlandı, akıl tutulması mi yaşadınız, çok mu yalnızdınız böyle biriyle bile bile arkadaş olmuşsunuz ne bekliyordunuz ki? Bu saatten sonra bu kadar silik davranmayın bari özgüvenli durun azcık.

Boyle tipler var malesef benimde buna benzer bir arkadaşım vardı 3 ay sürdü arkadaşlığımız sonra çekmedim tabiki. Fakat isten ayrılmayı düşünmek ne demek? Güçlü olun biraz o size gülüyorsa sizde geçerken ona göz devirip dalga gecer gibi bakin ya da gulun geçin umurunuzda olmasın kocaman insanlarsınız. O yaptığı seviyesizlikle kalsin

Hayırlısı o zaman

acıma acıncak duruma düşersin takılma oooo sen takılırsan kızı totosu çok kalkar yüzüne eyme bir defa sana laf getirenleri laf getireceksin konuşmayın benle diyin

kargayi gozumu oyacagini bildigim halde besledim, simdi gozumu oydu.. uzgunum, saskinim edasi.

aslında siz burada yazmışsınız ne olduğunu. çocuk gibi takılsın bırakın, biraz tavrınızı koyun ama...

e yoksa yok size ne ya? İyilik perisi misiniz öyle bi misyonunuz mu var? Karşı tarafın nankörlüğünden çok sizin aşırı saflığınız bana garip geldi kusura bakmayın. Annem babam kardeşim bu tavırda olsa hoop bi dur bakalım derim, siz arkadaşınıza amma çok müsamaha göstermişsiniz. Kendinizi toparlayın, üzerine düşünmeyin bile.

Ahaha oha

Ne kolay ağlıyon beya Y

Çok teşekkür ederim inşallah yosunlukek

Boşver kurtulduguna sukur et. Artik sana bi zarari dokunamaz ama kendi kendinden cok çeker. O oyle zor ve hastalikli bi kisilik anladığım kadarıylada karekteri bozuk. Bana ne dese ne olur. Onun gibi insanlar iyilik bilmezler. Bosver gitsin