her bitiş yeni bir başlangıçtır. bunu en iyi yaşayanlardan biride benim 10. sınıf sonunda o satış durumuna bende geldim ama şimdi öyle bir arkadaş edindimki ALLAH hiç ayırmasın KANKAM :):):)

Lise 1'de benimde başıma gelmişti. Çok sevmiştim arkadaşımı, her şeyimi onunla paylaşıyordum. Beraber gülüyorduk, eğleniyorduk vs. Ama bir gün sınıftan 2-3 kızla daha samimi olmaya başladı. Ben sorunca da "Sen onları bi tanısan çok seversin, önyargılı davranıyorsun" derdi. Sonra zamanla arkadaşlığımız bitti. Selam bile vermiyorduk birbirimize. 10. sınıfta sınıflarımız ayrıldı. Ben bilgisayar bölümüne gittim, o çocuk gelişimi bölümüne. Ben tabi başka bi arkadaş buldum. Onunla lavaboya falan gittiğimizde bu beni satan arkadaş görürdü, kıskanç kıskanç bakardı. Bende inadına yakın arkadaşımla kahkahalar atardım, satıcı da çıkıp giderdi. Sonra bir gün öğrendim ki uğurlarına beni sattığı arkadaşlarıyla araları bozulmuş. Bana tekrar yaklaşmak istedi ama bu sefer ben izin vermedim.

Kendin diyorsun birden uzaklaştı başkasıyla samimi oldu vs diye. Demekki iki arkadaşı aynı anda taşıma kapasitesine sahip değil küçük hanım. Ayrıca bunu ben öğretemem sana çünkü yaşayarak görerek öğreneceksin sen. Bende öyle öğrendim yaşım senin gibi küçükken takardım düşünürdüm kusur bendemi diye. Oysa kendinden eminsen kendini sorgulamana bile gerek yok işte bunuda zamanla öğrenceksin tatlım.

benim üniversiteden bir arkadaşım vardı. kızın benimle arası çok iyiydi 1 sınıfın sonuna kadar. çok hırslıydı ders konusunda ve beni kendiyle yarıştırıyordu çaktırmadan. ama ben dostluğundan dolayı gözardı ediyordum. daha sonra kız bana demesin mi , abin müfettiş bende ilerde kurumlara girip uzman veya müfettiş olabilirim, annene beni önersene abin için meğersem asıl niyeti başkaymış. abim istemedi velhasıl kız birden değişmeye başladı bana karşı umrumda da olmadı açıkçası. yani demek istediğim gerçek dostluğun arasına hiç birşey girmez. eğer çıkarlara dayalı bir ilişki kuruluyorsa, eninde sonunda bitiyor o dostluk. şimdi olmasada okul bitince, evlenince... benim üniden, dersane döneminden, çocukluktan, liseden çok yakın dostlarım var. ben okurken evlendim ve başka şehre geldim yani uzaklaştık ama hala sık sık telefonlaşıyoruz, buluşmalar ayarlıyoruz. dostluk budur işte. araya asla soğukluk girmez. onun veya senin yaptığın hatalar birbirinizden uzaklaştırmaz aksine, sürekli çözüm odaklı yaklaşılır. takma kafana, hepimizin hayatında illa oluyor böyle bi kaç ÇIKAR DOSTU... Excuseme uhuuu

Başkasıyla samimi oldığunda beni ve arkadaşlığımı unutacak kapasitedeki bir insan zaten hiç arkadaşım olmamışır.

Üniversitenin ilk yılında can ciğer kuzu sarmasıydık. Her yere beraber giderdik, yemeklere çıkardık. Sonra ne mi oldu? Kız sevgili buldu ve beni anında unuttu. Beraber çıkalım dediğimde sevgilim izin vermiyor derdi hep. Çıksak bile sevgilisine yalan söyleyerek gelirdi. Bir gün ben yalan söylemene gerek yok, artık hiç gelme dedim.

Devran dönüyor desene)

benimde liseye başladığım sene 4 yıllık mahalleden tanıştığım bir arkadaşım vardı dyediğimiz içtiğimiz ayrı gitmezdi ölürdük birbirimiz için.. okuldan gelip buluşmalar.. gezmeler.. annelerimiz tanışırdı felan.. artık öle ki dost olmuştuk.. başka arkadaşımız yok gibiydi.. biz kardeştik gelen olsa yabancıydı sanki bize.. benden bir takım istekleri olmuştu liseye başladığımda bende mümkün olmayacağını söylediğimde sonra ne olduysa bigün bir arkadaş edinmişti ve bizim aramızda günler aylar ve mesafeler girmişti artık.. o güzel dostluğumz sadece yolda gördüğümüzde selam veren bir yabancı olduk birbirimize.. he birde annesinin yolda görüp kızının evlendiğini sen napıosun evlenmiyormusun demelerini hatırlıyorum sinir olurdum hep bu dedikllerimde üniversiteye başladığım zamandı.. okuyorum ben daha derdim

Açıkcası bırakın kim kiminle daha fazla vakit geçirmek istiyorsa onunla zaman geçirsin. Sonuç olarak koskoca insanlarsınız, ya ben ya o diyemezsiniz ya. Çirkin olan kısım siz iki kişi iken samimi,3 kişi olunca tavır değiştirmesi... Amaaaan bırakın böylesi uzakdursun zaten sizden. Ya bu arada ben ilkokuldayken hastalanıp bir hafta rapor almıştım. En yakın arkadaşımda o bir hafta içinde başka bir kızla arkadaşlığını pekiştirmiş. Benim rapor bitti, okula geldim aaa oda ne tenefüslerde 3 kişiyiz hatta onlar kolkola . Bende yeni kızı dövmüştüm Ertesi gün anneannesi gelmişti okula... ben bir ağla bir zırla ''ama ama beni bıraktılar falan diye''kadın beni bırakıp gidip onlara kızmıştı K

Bide ben ne zaman yakın arkadaşım olsa gelir biri fesatlık yapar, anlamadığım şekilde aramız bozulurdu. Suçum kardeş gibi benimsemek, hep destek olmam, sahip çıkmam mı katlanamıyorlar mı arkadaşlığımıza?

güzel bir meziyet insanları ilk bakışta gözlerinden tanıyıp, arkadaşlığınıza değer görebiliyorunuz demek sırrı nedir? bana da öğretirmisiniz? Ausencia _Alcatraz Kaçkını_ tek ayak

Evet can ciğer kuzu sarması iken birini tanıyınca onunla samimileşip, araya mesafe koyan sorunca da yooo seninle sorunum yok kendini çeken sensin diyen bir arkadasım benı cok üzüyor. nasıl davranmalıyım şaşırdım. umursamıyorum içimden atıp az görüşmeye çalısıyorum ama hazmedemıyorum. cok kırgınım. insan kendini, ister istemez itilmiş hissediyor yada kusur arıyor garip bir duygu iştee siz de yaşadınız mı böyle bir duygu?sizce nasıl davramalıyım. gercek dost olsa bunu yapmaz dedıgınızı duyar gıbıyım. dostluk baska arkadaslık baska 2 yıldır gorusuyorum. samımıydık esler ıs arkadası her ortamda mutlaka ben o ve 3. sahıs bayan bırlıkteyız arkadasımın bana tavrı o varken uzak yanlızken yakın sık sık bana gelırdı uzun zamandır uğramaz oldu. sorunca bahaneler sunar falan. hayatımda cıkaracagım bırı olsa ıdı cıkarırdım ama eşler yuzunden her hafta sonu bırlıkteyız( K