Çok üzülerek okudum Allah yardımcınız olsun sabırlar versin Smeacar Sadece

Amin Allah razı olsun çok sağolun.

Şu an tam olarak aynı şeyleri yaşıyorum ben de Çok iyi anlıyorum duygularınızı 1 yıl olmadı daha babamı kaybedeli Babamdan 8 ay sonra 9. haftasında karnımdaki bebeğimi kaybettim Tüp bebekti Acı arttıkça arttı Ama çare yok dua etmekten başka Babamın mezarını ziyaret etmek bana iyi geliyor Fotoğrafı iş yerimde masamda dururdu sağken Hala orda Güç alıyorum baktıkça Bazı günler babama, bazı günler bebeğime ağlıyorum Ama devam etmek zorunda olduğumun farkındayım Çünkü onlar böyle isterdi eminim Allah mekanlarını cennet etsin Bize de kavuşacağız güne kadar sabır versin

hemen hemen ayni zamanlarda kaybetmisiz babalarimizi, nur icinde yatsinlar. Ben bizi hissettiklerine inaniorum ne zaman sesini duymak istesem bi yerlerde unuttugum bi videoda denk gelip sesini duyuyorum, mezarina yegenimi goturdugumuzde "dedee"deyip elini uzatmisti bir yasindaki yegenim. dua et ve hep guzel gunlerinizi yad et;seni hep mutlu gormek ister unutma babanin sewdigi insanlari ziyaret et, cocuk sevindir babanla gecirdiginiz anilari yazabilirsin

Başınız sağolsun. Allah sabir versin gözlerim doldu cok üzüldüm E

Canım benim... Rabbim babana rahmet etsin. Sana da güç kuvvet versin. Belki şöyle düşünmek sana güç verir; Dünya böyle bir yer, herkes bir gün buradan ayrılmak zorunda. Bundan en azından 100 yıl sonra şu an yaşayan kimse canlı olmayacak. Ve şu anda da yüzlerce binlerce kişinin annesi babası vefat etmiş durumda, yalnız değilsin, bu acıyı tatmış birsürü insan var. Canın acıyacak o acı geçmeyecek ama alışacaksın. Alışmak bazen nimet bazen de imtihan olur. Şu an imtihan, sınanma dönemindesin, ama alıştığında umuyorumki nimet olduğunu anlayacaksın. Bu dünyada hüzün hiç bitmez... Son olarak imkanın varsa sık sık mezarına git dua et, onunla konuş içindekileri anlat dertleş. Allah sana kolaylıklar versin, ve tüm bu acıyı yaşayanlara... tosba Kırdınbenigaddemit Anneler

Allahim sabirlar versin dayanamiyorum agliyorum boyle konularda nameaver

Sizi şöyle alıp bağrıma basasım geldi. Her birimize biçilmiş belli bir ömür var. Er ya da geç birgün hepimiz sevdiklerimizi kaybedicez, belki onlardan önce biz göçüp gidicez. Ne mutlu size ki sevgi ve özlemle hatırlayabiliyorsunuz babanızı. Demek ki güzel anılar biriktirmişsiniz.

Amin inşallah, sizden de Allah razı olsun bu güzel Cuma gününde birbirimize, kaybettiklerimize güzel dualar etmek ne güzel birşey Allah kabul etsin inşallah...

Allah sabırlar versin, ben de yaşıyorum o acıyı çok zor...

Başınız sağolsun.. böyle konular beni mahvediyor...

Allah şifa versin acısını yaratmasın insallh

Öncelikle Allah sabır versin. Mekanı cennet olsun inşallah. Acınızın tarifi yoktur eminim.. Ama benim bunun için nacizane bir çözüm önerim var. Yani yaşamaya devam edebilmeniz için. İyi hissetmek için onu unutmak, onu anmamak ve düşünmemek zorunda değilsiniz. Aksine onu her gün anarak, ayrıca sizden haberdar olmasını sağlayarak baba-kız ilişkinizi ömür boyu sürdürebilirsiniz. Dindar biri misiniz bilmem, ama babanızla kurabileceğiniz en iyi iletişim yolu duadır. Siz ona dua ve surelerin sevabını gönderdikçe melekler tarafından babanıza haber yollanır. Babanız kendini daha rahat ve huzurlu hissettiğinde bunun sebebini mutlaka sorar. Meleklerde ona kızın elbadan sana haber var, sana dualar gönderdi der. Hatta belki öyle kalpten dua edersin ki onu ne kadar çok sevdiğini söylerler. Baban yok olmadı. Bunu sakın unutma. Bizler ruh ve etten ibaretiz. Etimiz bir hiç. Ruhlarımız ölümsüzdür. Uzun uzun yazdım çünkü rahatlamaya ihtiyacın olduğunu düşündüm. Bunları duyman gerektiğini hissettim içimde. Hala babanın yüzünü güldürebilirsin..

Allah yardim etsin size babaniza bol bol dua edin onun icin hayirlar yapin geride hayirli bir evlat biraktigini bilecektir. ve amel defteri kapanmicaktir bu ona huzur verecektir.

Aynı tamamen aynı hisleri yaşıyoruz...

Uykuya yarı ölüm derler, aslında onlar rüyalar görüyorlardır şu anda. Uyandıklarında da ya 3 gün ya 4 gün gibi bi süre geçti gibi gelirmiş. Bu yüzden ölülerin mutlu olduğunu düşünüyorum. Böyle dayanmaya çalışıyorum. Ben de teyzemi kaybettim ilk zamanlar bir şey anlamadım normal karşıladım fazla ağlamadım. Sonrasında bir şeylerin eskisi gibi olmadığını görünce ve rüyalarıma girmeye başlayınca etkilenmeye başladım. Ama bu beni daha da olgunlaştırdı. Ben de değiştim. Dünya milyonlarca yıldır var ve sürekli birileri doğup ölüyor. Doğum kadar ölüm de normal. Emin ol acın taze kalmayacak alışacaksın. Bunları laf olsun diye söylemiyorum. İnsan gerçekten bir şekilde alışıyor her şeye. Adapte olmayı dene. Kafanı dağıtacak şeyler yap, kalabalık arkadaş gruplarına gir, çalışıyorsan işine daha da yoğunlaş, hareketli müzik dinle, her şey kendiliğinden yerine oturacak.

Alimler hep der ki ölümü bilseniz gidene değil kalanlara ağlarsınız. Elbet kavuşacağınızı unutma bu dünyada çektiğin özlem ahirette sana mükafat olacak. Burda beyhude oyalanan bizleriz babanız gerçek aleme gitti. Buz gibi yerde olduğunu da yemediğini de hissetmiyor uyuyor sadece. Dualar ettiğinizde ona altın tepsiyle sunuluyor kızından dua geldi diye. Haberdae oluyor. Her özlediğinizde dualarla haber yollayın ona. Allah selamet sabır versin inşallah

Teşekkür ederim, üzdüysem affola. S

Konu aşk meşk olmayınca ilgi çekmiyor malesef

Çok ağır depresyon yaşıyorum antidepresanlarla bugüne kadar idare ettim, hala da iyileşmedim o duygu yoğunluğu olduğu anlarda uykuya veriyorum kendimi...

Alismak diye birsey yok Mecburen katlanmak diye birsey var Mecburen katlanacaksin Bu aciyla yasamaya mecburen katlanacaksin artik Allah sabir versin

Basin sagolsun. Ben babami 16 sene önce kaybettim. Bilmiyorum insan nasıl devam. Ediyor, ama senin gibi bende ayni seyleri hissediyorum. Lakin: Allahim bana arkasindan dua edebileceğim bir baba vermiş diye şükrediyorum. Isyan etmedim. Ölümünü zor da olsa kabullendim. Oda bizi birakmaz istemezdi biliyorum. Size tek verebilecegim tavsiye bu aci içinde yolunuzu ve kendinizi kaybetmeyin. Babanizda bunu. Sizin icin istemezdi

Başınız sağ olsun. Böyle durumlarda acıyı hafifletecek bazı şeyler yapıyor insanlar. Maddi durumunuz iyiyse babanız adına bir çeşme yaptırın veya bir devlet okuluna laboratuvar ya da ne bileyim bir yaşlı bakım evinin ortak kullanım alanlarından birini yeniletin . Babanızın bu veya bunun gibi fikirlerden hangisi hoşuna giderdi? Onu tercih edin. Onun sevdiği renkte olsun mobilya ya da ne bileyim onun tarzını yansıtsın yapacaklarınız. Kaleminiz güçlüyse babanızı, hayatını, onunla anılarınızı falan yazın, kitap olarak bastırın. Yani babanızın adını yaşatın. Emin olun bunlar içinizi çok ama çok rahatlatır, yüzünüzü güldürür, onu yanınızda hissedersiniz böylece.

Ne affı? Allah sabırlarınızı arttırsın... Gerçek dertler bunlar.. bunları okudukça yazacak bir şey bulamıyorum.. insanlara tokat gibi gelmeli bunlar...

ben babamı kaybedeli 17 yıl oldu, 9 yaşındaydım.. çok kıskanırım babasına babacım diyenleri mesela, insan küçücük çocukların babasıyla ilişkisini kıskanır mı? benim içim gider.. görümcem kp babacım der benim gözlerim dolar.. acısı ilk gün ki gibi kalmıyor ama tamamen de bitmiyor.. çokça sabır.. çokça dua..

Allah sabır versin size babanızında mekanı cennet olsun. Maalesef kaybettiklerimizi geri getiremiyoruz hatıralarıyla avunuyoruz. Size tavsiyem anneniz hayattaysa ona sarılın ve onunla güzel anılar biriktirin

Allah rahmet eylesin başınız sağolsun, inşallah hissediyorlardır, ben babamın her verdiği öğütle ilgili bir durum yaşadığımda canım babam böyle demişti o zaten anlatmıştı diye rahmetle anıyorum, o da inşallah verdiği öğütlerin beni hep kurtardığını hissediyordur, gitseler bile hep yanımızdalar değil mi? Ben hala ne resimlerine bakabiliyorum ne de video görüntülerini izleyebiliyorum, gördüğüm an çok hızlı kalp çarpıntıları hissediyorum mimsiar

Başınız sağolsun Allah sabırlar versin . push ; Pamukannesi83

O kadar doğru ki şu paragrafta yazdıklarınız... Bir daha asla babamdan önceki kişi olamam, onu toprağa verdiğimiz gün büyüdüğümü anladım 40 yaşıma kadar babamın küçük kızıydım, o gün büyüdüm... Eskiden mezarlıklardan korkardım şimdi ise günlerce yapayalnız kalabilecek kadar cesaretliyim, insan korkmamayı da öğreniyor galiba kayıplarıyla...

Allah şifa versin inşallah.

İnşallah, inşallah dualarımız malum oluyordur, tek tesellim bu ve onunla ahirette bir araya geleceğimizi düşünmek... İnşallah Rabbim bunu nasip eder... mimsiar

Acısıyla, yokluguyla, bosluguyla savasmak yerine kabullenmeyi deneyin konu sahibesi. Kücük ya da büyük bütün yaslar kabullenmeyle biter çünkü. Her kayıp insanı degistirir, bi daha o andan oncesine donemezsiniz. Yeni biri olursunuz. Kırılmış, eksilmiş, üzülmüş, icinde bi bosluk olan ama bi yandan da daha güclü, daha olgun, daha tecrubeli, hayatta olan sevdiklerine daha sıkı sarılan, her gununu son gunu gibi dolu dolu yasayan. O yeni insan olun iste. Babanızın yoklugunu da onun anısını yasatarak doldurun. Babanız adına bi ogrencinin okul masraflarının bi kısmını üstlenin mesela. Ara ara bagısta bulunun. Saglıgında onun sevdigi ama sizin cok da ilgilenmediginiz bi seyi yapın. Ne bileyim onun bi hobisini, bi zevkini siz yeni bastan hayata gecirin. Onun icin kucuk bi anı albumu yapın, onunla konusmaya dertlesmeye ihtiyacınız oldugunda yazın, babanız okuyacakmıs gibi bi gunluk tutun. Babanızı sizin gibi ozleyen baska insanlarla konusup dertlesin. Onu bilen, seven, tanıyan birileriyle. Hayat boyle bi sey, birileri gidecek, arkasında sevenleri kalacak. Sonra onlar da gidecek. Hayatın da yas tutmanın da bi sonu yok, ikisi iç içe olacak her zaman. Arkanda seni sevenler ve yasanmaya deger bi hayat bırakabildiysen ne mutlu. Gerisi zaten bilinmez.

Çok güzel birşey söylemişsiniz, gerçekten şükretmeliyiz arkadından gururla bahsettiğimiz babamız olduğu için. Babalarımız nur içinde yatsınlar inşallah

Başınız sağolsun. Bence bu kadar uzun yas dönemi normal değil Evet ben de annemi özlüyorum, içimde bi yer acıyor ama sürekli böyle yaşamıyorum. Ölümün hayatın bi parçası olduğunu ve babanızı en azından tanıyıp onunla güzel zamanlar geçirdiğinizi düşünün... G

Başınız sağolsun

Başınız sağolsun. Allahım acınızı hafifletsin inşallah. Şunu yapın bunu yapın diyemeyeceğim çünkü çok hassas bi konu. Herkesin acıyla başa çıkma şekli farklı. Ne desem bilemedim. Mekanı cennet olsun inşallah tp10

Allah razı olsun çok teşekkür ederim.

İnşallah babanız sağlığına kavuşur, benim babam da kanser olmuştu ve biz yenmiştik o illeti, vefat etme sebebi kanserle ilgili değildi çok alakasız bir rahatsızlıktan aniden kaybettik. İnşallah siz atlatırsınız ve babanıza uzun ömürler verir Rabbim...

Amin. Insallah canım

Babam yaşıyor ama çocukluğumun en güzel anılarını birlikte geçirdiğim, ikinci babamı kaybettim ben de geçen yıl. Genç yaşta kaybettim dayımı. Dayı deyince insanlar "aman" diyor lakin ben babama hiç sarılmadım, düğün günü evden çıkarken sarıldım sadece. Manasız bir mesafe var aramızda babamla. Ancak dayım öyle değildi. Babamla yaşamadığım samimiyeti, babam yaşarken yokluğunu hissettiğim baba-kız muhabbetini dayımla yaşadım. Çocukluğumun en mutlu anılarında dayım var mesela. "hadi kızım gel bizde kal bu yaz tatile gidelim hep beraber" dediğinde uçardım mutluluktan. Bir ay kalırdım da evime gitmek istemezdim. Kaybettim geçen yıl. İkinci babam derdim hep, hatta çocukken keşke babam da böyle olsa diye ağlardım. Acısı geçmiyor maalesef. Ben mezarına bir kez gidebildim. O kadar ağladım ve yıprandım ki, bir daha gitmeye cesaret edemedim. Bir yıldır her gece uykuya dalmadan önce, onun son üç günü geliyor gözümün önüne. Öylece hareketsiz yatışı. Zorlukla nefes alışı. Kulağına fısıldadım "dayım, hakkını helal et bana" diye. Gözünden yaş geldi, anladım ki duyuyor beni. Bir daha da göremedim zaten. Niye yazdım bunları bilmiyorum. Epeydir içimde tutuyorsam demek ki. Başınız sağolsun, çok iyi anlıyorum sizi. Teselli verecek cümlem yok. Sadece belki yalnız olmadığınızı bilmek ferahlatır içinizi.

Rüyalara giriyor o zaman da sabah daha özlemle uyanıyorum inanın babasının kucağında kız çocukları görünce bile hafif kıskançlık hissesiyorum çocuk gibi

Allah SABIRLAR versin. Bende babamı kaybettim ilk başta çok dayanılmazdı acısı geçmedi hala içimde ama zamanla o acıyla yaşamaya alışıyor insan.

İçim acıdı rabbim sabır versin Esra

Ne mutlu size ki çok güzel baba, kız ilişkisi yaşamışsınız. Başınız sağolsun. Benim babamla hep aramda bir mesafe vardı. Evlendikten sonra tamamen el oldum. Hiç halimi hatırımı sormazdı oturmaya gidince 2 dakika muhabbet hemen dışarı çıkardı. Ona göre ben el gibiydim. Yalan yok aradaki soğukluktan bende ona uzak davranırdım. Gelinine benden çok değer verirdi. Bana yapmadıklarını ona yapardı. Sonuç babam öldü. İnanın benim kadar ağlayan, üzülen olmadı. Şimdi ise kendime kızıyorum. Neden sarılmadım. Neden uzak kaldım bu kadar diye. Ama hiçbirşeyin geri dönüşü yok maalesef. Sadece dualarımdan eksik etmiyorum. Ve en kötüsü ne biliyor musunuz? Resimleri olmasa yüzünü bile hatırlamayacağım. Belki hain bir evladım. Belki de zaman beni böyle yaptı bilemiyorum. Ama bir gerçek var ki, babam öldü ve ben büyüdüm. Sabırlar dilerim. Babaların bazıları kızlarını baş tacı yapar unutulmazlar. Bazıları da el yapar benim gibi. Mekanları cennet olsun.

Sizinle tamamen aynı durumdayım ve hemen hemen ayni zamanlarda kaybetmişiz, mekanları cennet olsun... Acı asla geçmediği gibi bir de her geçen gün acıya özlem eklenerek büyüyor. Rüyalarımda hep aramıza tekrar döndüğünü görüyorum, öyle gerçek gibi görüyorum ki hem de sonra uyanıp da rüya olduğunu idrak edince canım yanıyor.

Amin o kadar duaya ihtiyacımız varki Allah sizden razı olsun. Sizin de başınız sağolsun. Allah babanıza rahmet eylesin. Geride kalanlara sabır versin.

Öncelikle allah rahmet eylesin. Ölüm hepimizin başına gelecek ölüm bir son değil aksine başlangıç. Bizde yeğenimi kaybettik minicikti emin olun bu dünya da en acı ölüm evlat acısı onun tarifi yok Bol bol dua edin, dua edin ki babanız orda rahat olsun allahım sizlere hayırlı uzun ömürler versin

Öyle de kıyamıyorum ki ona ben ben ona dokunurken bile bi bebeğe dokunur gibi kıyamazdım O şimdi buz gibi bi yerde kıyamıyorum Ona konduramıyorum bunu Onun sevdiği şeyleri yerken ona haksızlık oluyo gibi hissddiyorum o yiyemediği için Çok özleyince ne yapmalıyım

Söyle dusunun sevdiklerimiz memlekete gitti. Gurbette olan bizleriz. Hepimiz oraya gidecez bir gun. Belki orda cok mutlu rahat siz boyle uzuldukce haberi oluyordur ve onu uzuyor olabilirsiniz. Kendinizi üzmeyin babanız icin. Unutun demiyorum aciyla basa cikin ama bu hayatinizi etkilemesin. Siz mutluysaniz o da mutlu oluyordur.. Dua yollayın bol bol. Nasilsa kavusacaksiniz bir gün.

Kızlar ben babamı üç buçuk sene önce kaybettim ama onu çok özlüyorum içimdeki özlem gitgide daha da artıyo bazen dayanılmaz bi hal alıyo hatta daha da özleyeceğim gitgide bu beni kahrediyo O benim için çok değerliydi çok özeldi Yerine başka şeylerle doldurmaya çalışsam da kendimle başbaşa kalınca o koca boşluk hala orda Psikoloğa git demeyin Onlara zaten gittim uzun süre Dua da ettim hep ama ne yaparsam yapayım geçmiyor işte Geçsin de istemiyorum zaten o zaman onu unuturmuşum ona haksızlık olurmuş gibi geliyo Acısının bile başımın üstünde yeri var canım babam Ama onu çok özlediğimde ne yapmalıyım Bunu yazarken ağlıyorum

5 yil olacak babami kaybedeli. Hala en kucuk bir seyden agliyorum. Bu gecmeyen bir hasret, aci.

Halinize sukur edin babalarini hic gormuyen insanlar var baba sevgisini tatmayan omur boyu bir tarafi eksik kalan kisiler var yani beterin beteri

İşte bu yüzden hayat aslında anlamsız. Çünkü ölüm var. canım ablamı kanserden kaybedeli 1.5yil oldu. acısı dinmiyor maalesef. bugün yine telefonunu aradım. Saçma olduğunu bile bile... çok ozledim sesini ve onunla dertlesmeyi.. böyle bir numara kullanılmamaktadır cümlesini duyacağımı bile bile aradım... sonra yine ılık ılık ağladım. Günlerdir yaptığım gibi çaresizce. . rüyalarda görmeyi dilerim aşırı bir özlem geldiğinde ki her zaman özlüyorum. rüyama geldiğinde iyi de uyanınca içi aciyor insanın.. ölüm bu onlar bir kere ölüyor. gerçekten sevenler ve geride kalanlar bin kere...

Allah sabır versin mimsiar

Babanın gurur duyacağı bir hayat yaşa. Onun için hayırlar işle. Ahirette kavuşacağınız gunu düşün ve o güne kadar geçici bir ayrılık olduğunu hayal et. Sanki baban yurt dışında filan gibi düşün. Elbette hiç bir zaman özlem bitmeyecek benim de 6 yil oldu ama katkanmaktan başka elden birşey gelmiyor. O kendisine verilen süreyi yaşadı bitirdi şimdi sıra bizde. Sence babalarımız bizim dünya hayatımızı aglayip sizlayip gecirmemizi ister mi?

Annemle aramız iyi değil malesef ilk konumu okursanız eğer bahsetmiştim orada

Peki siz çok özleyip dayanamayacak gibi olduğunuz yoğunluk durumlarında ne yapıyorsunuz

Annemi kaybettim yakın zamanda Yaşadığınız duyguların aynısını yaşıyorum Burnuma gelen bir koku bile eski günleri hatırlayıp ağlamama sebep oluyor Her sabah kafama dank eden "annesizliğim" gün geçtikçe daha ağır geliyor