23 YAS sekmen hoplamab lazim. Ben 30 m iki cocukla nasil okusam diyorum. is garantisi olan baska okul oku genceceksin

Boş bir mezar bulun içine girin o zaman bu ne bezginlik.. Kişisel gelişim kursları, nlp falan deneyebilirsiniz bunlara gidecek para yoksa kitaplar var pdf indirin. Çalışmak isteyen insan çalışır bunu kabul etmiyorum. 23 yaşında hemde

neden bukadar karamsarsın. herkesin ailesi mükemmel degil ki. bir kötü huyu örtecek bir çok güzel huylar vardır. sevdiginiz kişiye odaklanın onu tanımaya çalışın ailenizi zaten tanıyorsunuz onlarla bir yuvanız mevcut ama sevdiginiz kişi onun ailesi beklentileri bunları biliyor musunuz? sizin beklentinizi biliyorlar mı? söz nişan gb törenlerde aksaklık olmazsa problem çıkaran birileri olmazsa ugursuzluktur schadenfreude

hayat daha başlamamış bile senin için güçlü ol Meleknaz Herşeyin

"Mutlu olmak" düşüncesi bir çeşit illüzyon. Kendinizi kandırıyorsunuz sanki. Mutluluk nedir sizin için, önce bir bunu tarif eder misiniz? Ne olsaydı, mutlu olurdunuz? Ne istiyorsunuz? Sizi neyin mutluluğu harekete geçirirdi? mor delisi

M Mrsyanlis Kendine neden güvenmiyorsun? Hepsinden öte kendini sevmelisin önce.. Gençsin ve önünde uzun yıllar var. O yılları güzelleştirecek kişi de sensin.. Hayat, kim ne derse desin, sağlık yerinse olduğunca, insan nasıl isterse öyle devam eder.. Hayalperest5 Hayalperestim, bulutlardayım, uçuyorum tek ayak

Daha 23 yasinda bu ne bezginlik karamsarlik daha dur hayatin yeni baslior hayatta daha buyuk acilar var..

Sıkılmışsın, annen negatif bir kadın ve erkek arkadaşını sevmiyorsun. Erkek arkadaşından sözetme biçimin yabancıyı anlatır gibi. Annen özgüvenini zedeliyor, evden uzaklaşmak için bir an önce iş bulmanı öneririm. J Janet Jak Esim Durme, durme

kızlar merhaba.. bugün ve hatta geçip gitmekte olan her gün kendimi çok boş hissediyorum. İnsanların içinde malca davranmaya başladığımı düşünüyorum ki annemde sağ olsun artık sinirindenmidir nedir böyle söylüyor.. ve bende artık inandım. Çalışmıyorum evdeyim. Onlardan tek bir kurş istemiyorum. Zor ihtiyac olmadıkça.. Söz yapmayı düşündüğüm biri var hayatımda ama sanırım ayrılıcam.. çünkü ailemin içine birilerini sokup rezil olmak istemiyorum.. babamın cimriliği sacma sapan konuşmaları.. Hiç gerek yok diyorum bazen yoktan yere rezil olmaya.. yada bir aileye karışmak istemiyorum ezik aptal bir şey beceremiyen biri olarak.. Eskiden böyle değildi. Mutluydum. Hani bir söz vardır güzel kadın/mutlu kadındır diye. Önceden bu çok sacma gelirdi güzel kadın zayıf kadındır güzel kıyafetleri olandır diye düşünürdüm zamanla kilo verdim ama dahada çirkinleştim. Çünkü işin sırrı mutluluktaydı ve ben mutlu değilim. Söz hayallerini kurarken bi anda bozuyorum çünkü böyle bir şey olmucak diye.. ve sanırım karşımdaki insanda benim aptal biri olduğumu düşünmden çekip gideyim istiyorum. Belkide düşünüyordur. Nerede ne konuşcağımı bilmiyormuşum. Halbuki sessizimdir insanlar arasında. Napmam lazım bilmiyorum.. nasıl kendini yeniden severim bilmiyoum. Nasıl bu hayatın yaşanabilir olduğuna inanırım bilmiyorım.. Sanırım ayrılmalıyım hayatımdaki insandan. Sözüm olsa iğrenç olur rezilliklerle geçer. Zaten beş kuruşum yok. Çalışsam kaç aydır görüşmeye bile çağıran yok. Ailemin durumu çok kötü değildir hatta iyidir mal varlğı olarak ama cimri sanırım babam.. zatn bende pek istemem. bu ilişkiyi boşuna sürdürmiyim demi? Yaş:23 boga_hatunu Ayinesi iştir kişinin, lafa bakılmaz.. Anneler

Ee nereye kadar böyle devam edeceksin? Öncelikle aileni oldukları gibi kabul etmen lazım. Rezil olacaksın diye evlenmeyip iş bulamıyorsun diye sonsuza kadar işsiz kalamazsın herhalde Yokuspokus