6 AĞUSTOS 2013 Japonya'da nükleer enerji yetkilileri, kapatılan Fukuşima Nükleer Santralı'nın, biriken radyoaktif yeraltı suyu nedeniyle yeni bir acil durumla karşı karşıya olduğunu açıkladı. Nükleer Denetleme Kurumu, yeraltı sularını kontrol etmek için kurulan bariyerlerde sızıntı olduğunu, bunun da nükleer tesiste biriken radyoaktif suların, Pasifik Okyanusu'na sızmasının hızlanabileceği anlamına geldiğini açıkladı. 2011 yılında meydana gelen deprem ve onu izleyen tsunaminin ardından kapatılan Fukuşima'da bir dizi radyoaktif sızıntı ve elektrik donanımında arızalar meydana gelmişti. Santralın işletmecisi Tokyo Elektrik Enerjisi Şirketi TEPCO, sızıntılar konusunda yeterince şeffaf davranmadığı gerekçesiyle yoğun eleştiri almıştı. TEPCO, ilk kez geçen ay radyoaktif suyun okyanusa sızdığını kabul etmiş ancak eleştirileri reddederek gereken her önlemi aldıklarını söylemişti. Ancak Nükleer Denetleme Kurumu yetkilisi Şinji Kinjo, TEPCO'nun attığı adımların sadece geçici önlemler olduğunu söyledi. Şinji Kinjo, "TEPCO'nun acil durum ve kriz algısı biraz zayıf. İşte bu nedenle sorunları halletme işini sadece onlara bırakamazsınız. Şu anda bir acil durumla karşı karşıyayız" dedi. Nükleer Denetleme Kurumu yetkilileri, yeraltı suyundaki sızıntının yeryüzüne ulaşmasından endişeli. Şinji Kinjo, radyoaktif suyun yeryüzüne ulaşması durumunda, çok hızlı yayılabileceği uyarısında bulundu. Japonya'nın Aşahi gazetesi, yeraltı sularının üç hafta içinde yüzeye ulaşabileceği tahmininde bulundu. Radyoaktif suyun, nükleer santralın reaktörlerini soğutmak için kullanılan 400 ton suyun bir parçası olduğu düşünülüyor. TEPCO, geçen hafta 2011 yılındaki felaketten bu yana toplam 20 ila 40 trilyon bekerel radyoaktif trityumun okyanusa karışmış olabileceğini itiraf etti.

"... herşeyden çok sevdiğim insan, onu kendim doğurmuş olsam daha fazla sevemeyeceğim insan gözlerimin önünde bir canavara dönüşerek öldü. Lenf bezlerini aldıkları için dolaşımı bozulmuştu, burnu bir yana kaydı, üç misli büyüdü. Gözleri iki yana bakmaya başladı, içlerinde farklı bir ışık vardı. Daha önce görmediğim ifadeleri görüyordum. Artık burada değildi sanki yine de gözlerinde bakan birileri vardı. Sonra bir gözü tamamen kapandı. Tek korktuğum şey kendi halini görmesiydi. Sonra benden el işaretleriyle aynayı istemeye başladı. Unutmuş gibi yapar mutfağa kaçardım. İki gün boyunca onu atlatmayı başardım. Üçüncü gün not defterine Aynayı getir yazıp sonuna üç ünlem işareti koydu. Fısıldamayı bile başaramadığı için kalemle anlaşıyorduk Sonunda en küçük aynayı getirdim. Kendine baktı ardından kafasını yatağa vurmaya başladı. Onu avutmaya çalıştım Sıradan bir kanser değildi bu Çernobil kanseriydi. doktorların dediğine göre, tümörler vücudunda metastaz yapsaymış kısa sürede ölürmüş. Oysa yavaş yavaş vücudu boyunca, yukarıya yüzüne doğru ilerlemiş. Yüzünde siyah bir şey oluştu. Çenesi kayboldu, dili dışarı çıktı. Damarları dışarı çıktı, kanamaya başladılar. Boynundan, yanaklarından, kulaklarından, her yerinden Soğuk su getirip onu ıslak bezlerle sarardım ama hiçbir faydası olmazdı Valentina Timofeyevna Panaseviç Çernobil müdahale ekibindeki bir inşaat işçisinin karısı