Benimki daha farkli, ne ofkemi bilirler ne de derdimi, ama ozumde dertli depresif miyim evet : ) Ya da ifkemi disa vursam bile, yine icimde birikenler olur mu, evet. Bir o kadar da umursamaz takilirim, her yol var : ))) Kendimi cozsem, zaten dogustan seyrek olan kaslarim azalmak yerjnd ormana kacacak bence : )

ben de kusuyorum ama karsımdaki insanlar ofkemden etkilenmeyip uzulmedikce, sadistce olusan onları uzme istegimin gecmedigini farkediyorum... bu sefer psikolojik siddet uygulamaya baslama yolundayım... sanırım kıllardan cok daha ciddi sorunlarım var

ben de o dertli depresiflerden biriyim zaten :) hatta öfkesini boşaltsa bile tekrar dolduranlardan :)

çok teşekkürler.. G

Lisedeyken yakın bir kız arkadaşımda vardı bu durum. O da saçlarını yoluyordu ders dinlerken istemsizce. Ya da çok sinirlendiğinde üzüldüğünde yapıyormuş bunu. Tepesi açıktı resmen. Azıcık saçı kalmıştı. Çok üzüntü duyuyordu ama elinde olmadan yapıyordu. Psikolojik bir rahatsızlıkmış sanırım. Geçenlerde kendisine rastladım saçları eskisinden daha gür görünüyordu ama yine saç dipleri açıktı. Sanırım yenememiş. Yendiyse de nasıl bilmiyorum canım yardımcı olamadım ama anlatayım fikir olsun dedim. Geçmiş olsun...

Yeni mi basladim bilmiyorum ama yeni farkettim yoluyorum... Kitap film vs normalde bunlarda olmuyor ama kafa dagitma ihtiyaciyla ekranin karsisina gectiysem o gerginlikle tuy birakmayacak sekilde kaptirma potansiyelim var erkek arkadasim farketti. Biraz arastirdim cocukken ebeveynlerden birinde kendi hatasini veya cocugunkini kabul etmeme ve mukemmeliyet olan kisilerde daha sık goruluyormus. Ben kendimi buna yakin bulmustum... Psikoterapiye baslayacagim zaten, bunu da anlatcam. Gelisme olursa yazarim...

merhabalar.. lise çağında iken ders dinlerken başlayan kaşlarımla oynama huyum yıllar içinde kaş yolmaya dönüştü.. tırnak yemek gibi bir durum aslında.. bazen farkında olarak bazen farkında olmadan elim sürekli kaşlarımda.. bazen kaşımın bir bölümü tamamen bomboş kalıyor.. sonrası üzüntü.. komik gelecek belki ama daha yeni öğrendim bunun ciddi bir rahatsızlık olduğunu.. bir ben yapıyorum sanıyordum galiba.. tedavi şekillerini araştırmaktayım.. aranızda benzer durumda olan bunu yenebilmiş arkadaşlar var mı? ne tavsiye edersiniz? teşekkür ederim.. vargasabreu

ben artık sıkıntılı olunca olur stresten olur açıklamalarına inanmaz oldum.. en rahat ve huzurlu olduğum dönemler de en fazla yoldum çünkü.. çok gamsızımdır çok rahatım diyen trikotillomanlar tanıdım.. artık yok denecek hale geldi, zavallılar çıkıyor uzuyorlar ama hızıma yetişemiyorlar.. bi dönem azalıyor sonra birden geri geliyor.. psikoterapi çözüm olabilir belki henüz denemedim.. hala kendim başedebileceğime inanıyorum sanırım.. bunu kırmam lazım.. kaş için dövme evet bi süredir aklımda ama sanki bu da herşeyin bittiğini kabul etmek gibi geliyor.. hala umudum var düzeleceğime.. çok ciddi ve nedeni çözümü tam bulunamamış bir hastalıkla mücadele etmek zor.. kendi inadımla da :) teşekkürler cevabın için canım sağol..

konunuzu ilgili bölüme taşıyorum. bilginize

Bnm kardesimde cok yapio onu ama biz bi rahatsizlik die dusunmedik gorunce uyarioz hep Kadınlar Kulübü Mobil uygulaması kullanılarak gönderilmiştir. . push ;

sağolun cevabınız için.. davranış terapisi görüyorsunuz sanırım.. benim kararım da o yönde.. ilaç tedavisi görmek istemiyorum.. en azından artık bir sorun olarak görüyorum eskiden alışkanlık gibi geliyordu.. 12 yıldır yoluyorum ben de.. her elim kaşıma gittiğinde "hayır" diyorum çekiyorum.. 1 gündür yapıyorum bunu ve inanılmaz yoruldum.. kendimle savaş halindeyim sanki.. erken yatmaya başlamalıyım.. gece geç saatlerde artıyor yolma isteği.. allah yardımcımız olsun.. sevgiler..

Canım engel olun yapmasn daha bende burda okudum çok korktum bıraktım hemen kellik falan olusuyomus Allhtan ben kökleri yle koparmdm sadece uclrdan oyüzden kellik falan yok ama çok korktum (( Z zxshermine

Merhaba, Farklı konularda sorunuzun yanıtı verilmiş. Öncelikle sizin durumunuz psikolojik bir rahatsızlık değil. Saçlarınızın uçları çatallaşmış ve saç uçlarınıza baktığınızda kırıldığı noktalardan kopuyor aslında. Saçlarınızın kırıklarını aldırmanız sorununuzu çözecektir. O okypete

danıştığım bir psikolog somutlaştıramadığın öfkeni kendine yönlendirmişsin demişti.. içimden "yoo gayet somut.. biliyorum neye öfkeli olduğumu.. hatta öfkemi kustum da" dedim.. ama oldu işte.. sebebi yok belki de.. bir gün geldi.. gidecek belki.. belki de kalacak hep.. koparacak kaşım kalmayınca nere mi koparacağım onu merak ediyorum şimdilerde..

yok canım sen değil genel uzman tavrı bu yönde.. derdiniz var yoluyorsunuz gibi.. tabiki destek çok önemli ve faydalı ama ben bi sürece girdim kaşımla savaş hali bu bi dinsin diyorum bilmem doğru mu? irade sanırım yeterli olmuyor davranış bozukluğu beyinle ilgili gibi.. içsel huzursuzluk ben de hep var doğuştan gibi.. çok dertli kaygılı depresi insanlar var ama kaşlarını yolmuyorlar ne bileyim neden biz yapıyoruz?

Ben ben ben. Kirpik ve ozellikle kaslarimi cok yoluyorum ya. Sag kasim ozellikle resmen oyulmus, kocamaaan bir parca kel gibi. Aynaya bakip fark ettigimde sasirmistim hatta. Kalemle doldurmak zorunda kaldim disari cikarken. Boyle kalemle doldururken seyrek olan her yeri, ortaya butun bir goruntu cikinca ne kadar hos gorundugumu fark ettim sonra. Yolmayi biraktim kaslarimi, haftalardir dokunmadim Bir gun rimel surecek kirpik kalmadigini fark edersem onu da birakirim insallah

bende aynı sekıldeyım maalesef. ama ben sacımı kopartıyorum. kesınlıkle bır uzmandan destek almadan da bırakılıcagını dusunmuyorum yada cok zor. cunku ben uzun senelrdır kopartıyorum ve bırakamadımda. maalesef ınsanın elınde olmuyor ve her bır kılı koparttıgında ıstemsızce rahatlama duygusu yasıyor ınsan. bırde ınsanlar yapma cek elını dıyınce daha cok kopartası gelıo ınasanın. benım doktorum bana nefes egzersızlerı verdı el hareketlerı ve ala uzanarak tv ızlememı soyledı.

Ya arkadaşla r siz kökten mi koparyorsunz bnde kırıklarını kopryorun uclardanama kökten koparmk yok ayrca bn can sıkıntısından yapyordun bukadar ciddi bir rahatszlk olduğunu bilsem birakrdm hemen bidqha asla yapmycm inşallah herkes kurtulur

Cok haklisin bu kaygilarinda... ben doktora gittim, acilma var mi dedi, kontrol altinda tutmaya calisiyorum ama zorlaniyorum dedim, kafamda bi sorun vardi karar vermekte zorlandigim birsey, onu netlestir hayatini yoluna koy benzeri seyler soyledi, kas icin mi yoksa benim icin mi bilmiyorum... Bu arada iradi olarak biraktim desem tam olarak oyle degil, ama sıkligi azaldi, bir de ellerimi hic bos birakmiyorum, kalemle oynamak gibi vs. kas icin de dovme hic dusundun mu?

malesef nasıl geciyor bilmiyorum ama adını duymustum. bunlar da benzer linkler... belki yardımı dokunur. http://www.kadinlarkulubu.com/showthread. php?t=645938 http://www.kadinlarkulubu.com/showthread. php?t=495652 http://www.kadinlarkulubu.com/showthread. php?t=609968 bu arada boş kalan yerler icin forumun bakım bolumune de bak bence, uzulme yine cıkar ama keske hic dokunmasan canım ya. kaş icin badem yagı hint yagı onerileri oluyor... ise yarıyor mu bilmiyorum. bu arada tırnak yeme gibi demissin ya, okudugum bir kitabında adler buradan inatcı biri oldugu teshisi koyuyordu... lisans olarak piskoloji okuyan arkadaslar daha iyi bilirler tabi. yani farkında olmadan yaptıgın bu eylemlere karsı bir inat olustursan işe yarar belki. ayrıca trikotilamani nin gecebilgini okumustum bir yerde. nasıl ki cocukken tırnak yiyenler bırakıyorsa sen neden bırakamayasın ki

Ben sıkıntili oldugum zaman yapiyorum demedim ama ; ) En rahat oldugum zamanlarda da var... aliskanliktan mi yoksa o saplanip kaldigim kaygilardan mi bilemiyorum, belki de cocukluk... ama birseyleri cozmem gerektigi kesin... kendim epey ugrastim fakat iradi olarak savassam da ek bir destegin zarari olmaz diye dusundum, Sonucta buna yol acan icsel bir huzursuzluk var diye dusunuyorum...

Arkadaşlar mrb cidden bu illetten kurtulan yok mu 8

bir de aklıma geldi, surekli ellerini mesgul eden eylemlerde bulunsan, bos zamanlarını oyle degerlendirsen? mesela film izlerken farketmiyorlarmıs genelde. o sırada eldiven giysen? ya da stres topu vs oluyor ya onunla oynasan? kasına sürmek icin once elini dolduran seyi bırakman gerekecek o sırada iradi olarak farkeder yapmazsın belki...

... ziyaret ederseniz memnun oluruz. Son düzenleyen: Moderatör: 29 Ekim 2014 B Banu

teşekkür ederim canım ilgine.. çok sağol.. 17 yaşında birden başladı.. şimdi 30 yaşındayım.. farkında olmadan yapılan bir durum sanırım o açıdan tırnak yemeden daha ciddi ama 2 gündür yani bunun bir hastalık olduğunu farkettiğimden beri yolmuyorum :))) 2 gün bu hastalık için uzun bir süre imiş.. kızıma kötü örnek olmaktansa yolmayacağım işte!!!:) tabi zor.. resmen yorgun düştüm kendime "hayır seda hayır" demekten.. ama değer.. dediğin gibi inat önemli.. oğlak burcuyum bol miktarda var.. badem yağı sürdüm ama bilmiyorum bakalım.. bir de allahtan uzuyor hemen.. kıl kökleri zarar görmemiş henüz.. tekrar sağol canım..

ben de bi ara sol kaşımı kopardım. sonra kirpiklere geçtim. tırnaklarımı da yedim uzun bi süre. sonra çok çirkin olduğumu fark edince bıraktım. ellerimi başka şeylerle meşgul ettim. ders çalışırken kalemle oynamak gibi.

muhakkak içimizde bişeyler ters gidiyor ki kendimize zarar veriyoruz fiziksel olarak.. en ilginci benim takıntılı olduğum tek şey kaş idi.. bir elinde cımbız bir elinde ayna gezerdim :) çok özenirdim.. ki çok bakımlı biri hiç olmadığım halde kaşlar adeta sanat eserim gibiydi.. en özendiği şeyi insan koparıp atar mı? kızım olmasa belki çok farklı hissederdim ama kaşları olmayan annesi banyoya girip 5 dakika sonra çizdiği artık "var" olan kaşları ile dışarı çıkıyor banyodan.. o an bana baktığında -2,5 yaşında- ne düşünüyor bilmiyorum ama hayatımda "utanmayı" o anlarda yaşadım sadece.. çok ağır geliyor kızıma kötü örnek olmak.. benden görerek başlaması korkusu.. insana ağız tadıyla kaş bile yoldurmayacaksa hayat neden bu hastalığı verir ki? :)

Bu konu da faydalı olabilir. http://www.kadinlarkulubu.com/showthread. php?t=223969

Ben universitede yapardim ders calisirken, kaslarimdan 12 tane koparmak hosuma giderdi. Sonra da kopardiklarimi kitabin ustune koyup seyrederdim Neyse bir gun kutuphanede bir finale calisirken bir de baktim kaslarimin yarisini koparmisim. Sol kasimda bayagi uzun sure bir bosluk kaldi, Allah tan kaslarim gur oldugu icin fark edilmiyordu, sarimsak surdum, sonra bosluklardan da kas cikti. Kendimi yarim kasli gorunce akillandim, artik bir tel bile ellemiyorum. Sarimsak sur derim, yatmadan once. Bir sarimsagi ikye bol, birini bir kasina, diger tarafini diger kasina sur.

Hep icimize attigimizdan bence : )) Bak cok dertli depresif insan olarak tanimliyorsun onlari, senin derdini bilen kac kisi var peki? hani ofkesini de bagirip cagirip bosaltamayanlarin, karikaturlerde saclarini yoldugu gibi...

ben iyice düşündüğümde buldum ki aslında 10 aydır bu ben de var öncesi biraz farklı imiş.. ilk başlarda kaşlarda küçük boşluklarınızı farkediyorsunuz çok rahatsız edici olmuyor.. biraz kendinize hakim olunca kısa sürede doluyor.. sanki hep böyle olacakmış gibi "hafif" bir dert gibi geliyor.. o zaman deselerdi 6 ay sonra kaşın kalmayacak inanmazdım.. deli miyim ben o kadar koparmam tutarım kendimi derdim.. insan oturduğu yerden kendini sokağa çıkamayacak hale getirebiliyormuş meğer.. henüz "az" koparan arkadaşlara hemen bugün önlem almalarını tavsiye etmek istedim.. birden geri dönüşü olmayan bir hale gelinebilir.. Illumination we are such stuff as dreams are made

Basima gelecegini biliyormusum gibi yazmisim... Hem de ayni konu! Ey gidim ey... Yazdigim onerilerin hicbirini yapmadim/yapamadim... Hem aklima gelmedi yasarken, hem de koparirken farkinda olmuyorum ki onlem alayim... Erkek arkadasim farkettikce uyariyor bazen ellerimi tutuyor yapma diyip opuyor oyle sakinlesiyorum