Yaşadığınız durumun adı psikoloji kitaplarında "depersonalizasyon" diye geçiyordu diye hatirliyorum.. yani kimsenin yasamadigi, uc noktalarda bir durum değil. Stresli bir süreçten mı geçiyorsunuz?

Keşke ben düşünmeden deseydiniz. Şuan biraz şey oldum.

Beynin yanlış sinyal vererek sana öldüğünü düşündürüyor, aniden öldüğünü zannederek sağa sola koşturuyosun, ya da delirdiğin sinyalini vererek paniğe kapılıyosun.. çarpıntı falan olabiliyor.. Bu pis panik atak yüzünden hastane kapılarında sabahlıyor hasta olanlar.. Aman diyim. Hassas insanlarda daha çok oluyor Genetik bir yönüde var.. Kapalı yerlerde duramayaya, trene otobüse binememeye başlıuosun..

Mantıklı bir açıklama aslında

Hicbirşey sağlıgından degerli degil bu sene olmazsa başka sene kazanırsın bu kadar takmayın hayat devam ediyor sonuçta ailen anlayışlı insanlar belli ki strese hic gerek yok herşeyin hayırlısı olsun senin için

İkizler misin yada çok ciddi sıkıntılar yaşadığın bir dönem mi. En iyisi iyi bir psikiyatri bölümüne başvurmak. Uzaktan bakınca kaygılarınızn üzerinize geliyor olması gibi.

Allah korusun, çok kötü bir şey bu. Kendime dikkat etmeye çalışacağım. M

Aynadaki görüntüme bakıp bu kinin ben olup olmadığını sorguluyorum. Her şey bir anda çok yabancılaşıyor ve bundan korkuyorum.

Küçükken bende de olurdu o his. Ben bir açıklama bulamadım ama rahatsız edici bir durum olduğunu anımsıyorum. . push ; Loreth

Cok nadir olsa da benim de boyle hissettigim zamanlar oldu. Sanki su anki hayatım gecici gibi. Sanki zamani gelince bu hayattan pat diye cikip asıl hayatima gidecekmisim gibi

Paralel evrenler arası astral seyahat mi, nasıl yani? Ya da zaman çizgisinde sıçrama mı? Tek ruhtan mı bahsediyoruz, çok ruhtan mı? Hani tek ruhsa, ruhunuz da zamansız bir yerdeyse, şuan ki bedeniniz ruhsuz mu? Ay ben anlamaya çalışırken kısa devre yaptım.

İnşallah geçer

Üzerinizde cok baskı var mı sinir stress üzerine tetikliyor gibi geldi bana Liona

Sanki çok kısa süreli hafıza kaybını andırıyor gibi geldi bana. Peki çevrenizdeki insanları da kısa sürelide olsa tanımakta zorlanıyor musunuz bazen?

Bu konu ile ilgili neler biliyorsunuz? LezzetliCipetpet

Bana bu sekilde olmuyor ama, yuz yabancilama oluyor bende de. Aynada kendime bakarken kendimi tanimiyormusum gibi, ben disardan boyle mi gozukuyorum diyorum daha farkli biriyim gibi sanki. Ya da baskalarini yabanciliyorum, biriyle karsilikli konusuyoruz mesela bazen yuzler o kadar garip geliyor ki ayni kendimi farkli gordugum gibi, bu kim ya oluyorum. korkunc bir his

bu yaşadığınız -anlattıklarınız kadar abartılı olmadığı müddetçe- panik atak semptomlarından birkaçı. bende de olurdu ama sadece bir kaç sn, o da şu anda gerçekten buradamıyım, gibi bir düşünce dahilinde. ama bahsettikleriniz derecesinin ağır olduğunu düşündürdü. panik atakla ilgisi yok bence, başka bir psikolojik sorun. en yakın zaman içinde uzmana görünün bence.. siz anlatırken ürktüm, başetmesi zor olmalı.

Aslında fazla baskı yok, ailem falan baskı yapmaz ama ben kafamda çok kuruyorum galiba. Ya böyle olursa diye. Ya arkadaşlarım atanır ben hiç atanamazsam, ya hayalini kurduğum hiçbir şeyi yaşayamazsam diye diye bu hale geldim galiba. Şimdi çalışınca boğuluyormuşum hissi geliyor.

ataklar nasıl meydana geliyor?

Atlattınız mı peki bu durumu?Atlattıysanız nasıl atlattınız? M

Bende de bazen oluyor... bi dönem sık oluyordu şimdi yok... özellikle çok derin düşündüğümde veya kapalı bir alanda stres yaşarsam oluodu... o an hemen ortam değiştir, o duruma odaklanma yapman gereken bi iş düşün gelip geçiyor merak etme... Bi keresinde arabanın içinde sevgilimle beni geren bi konuşma yaparken olmuştu delirecek gini hissettim ama o an anladım ki stresten oluo

Ayno duygular bana da oluyor içime bi kasvet çöküyor ne yapsam nere gitsem bilemiyorum ben artık öyle hissettigim de inşirah suresini okuyorum ve çok sürmüyor rahatlıyorum

Kendini zorladığın için panik bozukluğa aday olmuşsun. Dikkatli ol yakında ataklar gelir kendini fazla zorlama.. tavsannn Bi' cinnet her şeyi

Çok teşekkür ederim, mutlaka deneyeceğim.

Bir psikoloğa git mutlaka. Belki de düşündüğün gibi değil sıradan bi bunalma hissi.

Bunu küçüklüğümden beri ara ara hissederim. Kendimce mantıklı açıklama da buldum ama buraya yazarsam deli derler belki

Hayır, onları tanıyorum. Kendimi tanımıyorum. M

Büyük olasılıkla ders çalışma temponuz ve sınavı kazanamazsam kayginiz sizi oldukça etkiledi. Hepsi geçecek güzelim sen "hakkını vererek " çalışmaya devam et. Allah dermanı olmayan dertler vermesin

kesinlikle korkunç bir his. T

Evet, stresli bir dönemdeyim. Kpss 'e hazırlanıyorum.

Sevgili KK kadınları, umarım iyisinizdir. Ben son günlerde yaşadığım bir durumu sizinle paylaşmak istiyorum. Ben son günlerde garip bir hal içindeyim. Sanki bu hayat, bu beden bana ait değilmiş gibi geliyor. Sanki benden bir tane daha var ve o bir yerlerde. Bu benim hayatım, bu benim bedenim değilmiş gibi. Boğuluyor gibi hissediyorum. Bu his bir anda oluşuyor, oluştuğu anda kötü oluyorum. Yaptığım işi bırakıyorum, kötü bir his. Aniden geliyor ve bu sen değilsin diyor. Deliriyor muyum yoksa? Bunu etrafımdakilere anlatmaktan korkuyorum, ne yapmalıyım?Bu durumu yaşayan var mı aranızda?

Şöyle ki biz bu dünyada zaman ve mekana bağlı olarak yaşayan insanlarız. Yaşanılan şeyler zamanın olmadığı bir boyutta hem oldu, hem oluyor, hem olacak. Ruhumun da zamanın olmadığı bir yerde şuan var olduğuna inanıyorum ve arada bir şu anki halimle bağ kurduğunu ve benim onu hissettiğimi düşünüyorum. Tam anlamıyla izah edebildim mi emin değilim

Bi uzmandan yardim alin derim. Loreth

Bisiycik olmaz yahu bunalmissin Ders calisa calisa kendinden vazgecmissin Sonra bu ben degilim olur tabi Cocuklari olan analara sor bakim onlar kendileri mi

Bende de oluyor bazen. Uykuma/sağlığıma dikkat edebildiğim, dinlenebildiğim dönemlerde hiç olmuyor ama çok stresli olduğumda veya aşırı yorulup uykusuz kaldığımda bu his geliyor, sanki ruhum bedenime sığmıyor taşıyor gibi de hissediyorum. Kendimi bildim bileli de olur, bir ismi olduğunu öğrenince kendimce anlamlandırdım ve takılmıyorum pek. Emira SY nin yorumu mantıklı geliyor bana da, biz de onunla bu konuyu yakın bir zamanda konuşmuştuk denk geldi Siz de kpss çalışıyormuşsunuz, onun stresinden oluyordur belki...

Büyüdükçe geçti o yabancılaşma hissi bende K

Finallerimden sonra bir psikologa gitmeyi düşünüyorum.

Günlersir yaşadığım ve tanımlayamadığım duygu bu. Çok güzel özetlemişsiniz. takipteyim

Tek olmadığımı görünce sevinmeli miyim, bilemiyorum.

her zaman değil ara sıra olup kendiliğinden geçti son zamanlarda pek olmadı bence sizinki de geçici dönemsel bişeydir biraz zihninizi boşaltın stresten uzak durun size huzur veren şeyleri yapıp huzur veren insanlarla görüşün. bi de defne yaprağı yakıp kokusunu koklayın stres depresyon anksiyete tarzı şeylere iyi geliyormuş beyinde bilmem ne salgılatıp daha sağlıklı bi zihne sahip oluyomuşsunuz bi deneyin

Yanliz degilmisim.. Bazen vucuduma haps oldugumu dusunuyorum. Gozlerim sanki demir parmaklikmista ben hayata ordan bakiyormusum gibi. Zihnimdekiler farkli, yasamaya mecbur oldugum hayat farkli, ben kontagi bu sekilde kurdum. Garip 1 duygu, cok iyi anliyorum sizi..

deliriyor olsaydınız buraya deliriyor muyum diye bir başlık açmazdınız korkmayın dönemsel strese bağlı bir durumdur yine de bir hekimden destek alın . push ;

Gitmeyi düşünüyorum, finallerimden sonra.

Ben psikiyatri kliniğinde staj yapıyorum. Ve psikiyatri dersi aliyorjm. Bu anlattiklarinzi derste işledik. Psikologa değil de bı psikiyatristr görünmeniz gerekebilir

Ahahha ben de çok düşünmemeye çalışıyorum yoksa kısa devre kaçınılmaz oluyor

Amin, çok teşekkür ederim

Nasıl bir açıklama buldunuz? Emira SY Nirvana Anneler

Ben bunu ilk matrix cikip izledigim de aylarca hissetmistim tabii sonra hayat gayesine takilinca koptu gitti benden o dusunce zeynones

içimi rahatlattınız, bu durumun devamlı hale gelmesinden korkuyorum. M

Senden bir tane daha mı var Bilemedim Hiç böyle hissetmedim

Çok teşekkür ederim, hepimiz için en hayırlısı olsun.

Sonra bu his nasıl geçti peki?