Teşekkürler sağolun haklısınız ama çok korkutuyor beni pişmanlık veriri mi eşim burada yaşadığıiçin çok mutsuz oldu acaba bende mutsuz olur muyum bir de buraya geldi diye ben eşinin neredeyse her isteğine evet dedim her tatil bayram seyran oradaydım. şimdi tam tersini eşim bana yapar mı yapmazsa çok sıkıntı olur

Himm.. annenizin hastalığı degil, annenizin tutumu sizi etkiliyor bence. ne kadar hasta bile olsa olsun kızım eşinde sende mutlu olun.. Yine gelirsiniz üzülme diyebilmeli.. Psikolojik ilaçlara başlamak filan çok aşırı tepkisel geldi. kim olsa dayanamaz bu tutuma. sizin sucunuz değil. bagimli evlat yetiştirmeyi seviyor.

Ama neden en zor gününde yalniz birakmak olarak görüyorsunuz? Siz evlisiniz, bir aileniz var, bir esiniz bir cocugunuz var. Önceliğiniz bu olmali. Evlenirken biraksaydiniz, bakın yine geçecekti bu 5 yıl. Zamani yavaslatamayiz ve olacak olanlari değiştiremeyiz. Sizin de, benim de, annenizin de nefeslerimiz sayılı. Istesek bile bir eksik, bir fazla alamayiz. 10 sene daha orada yasasaniz, taşınırken yine kendinizi en zor zamaninda yalniz bırakıyor gibi hissedeceksiniz. Çünkü bu sizin kafanizin icinde. Eşiniz bir fedakarlik yapmış ve siz de bunun geçici olacagina söz vermişsiniz. Şimdi siz sozunuzu tutmalisiniz ki, eşiniz yaptığı fedakarliktan pisman olmasin, ailenizin huzuru bozulmasın. Belki ilk bir kac ay zorluk cekersiniz. Dogaldir. Evlendiğiniz zaman gitseydiniz yine ayni zorlugu cekecektiniz. 10 yıl sonra gitseniz yine ayni zorlugu cekeceksiniz. Bi yerden baslamaniz gerekiyor. Sonra alisacaksiniz zaten

her ıkı tarafın aılesıne de orta mesafede gelısmıs bır ılceye yada sehre tasınmak bence en mantıklısı...

Herkes farklı karakterde oluyor. Eşiniz mutsuz olması sisinde mutsuz olacağınız anlamına gelmiyor... siz de söylüyorsunuz çocuğunuz için daha iyi olacakmış belki onun mutluluğu bile size yeter.. Belki sizin için de iyi olur, çevre edinmek için eni bir eğitim alır yada bir beceri kazanmak için kursa gidersiniz. Yada imkanlar ve isteğiniz doğrultusunda çalışmak istersiniz. Belki de başka bir çocuğunuz olur vs... önyargılı olarak kaybedeceğiniz kesin. Eşinizi tanırsınız, o da vicdansız değildir anneniz hastaylen bayramda gelir gidersiniz diye düşünüyorum

Eşinizle o belli sureyi ne kadarlık konuştunuz bilmiyorum ama sanırım eşiniz 5 yıl diye tahmin etmiyordur... Madem şartları belli bir evlilik gerçekleştirdiniz sözünüzde durmalısınız. Annenizin hastalığı da eşinizin şartları da sonradan olan koşullar değil. Hem neden yalnız olacakmışsınız? Aynı dili konuştuğunuz insanlar olacak orada da, okulda veliler, komşular, eşinizin arkadaşları... Bu kadar önyargılı gidiyor olmanız mutsuzluk garantiniz olur. İyi yönlerini görmeye çalışın..

Merhaba arkadaşlar Benim eşimin memleketleri arasında on beş saat var. Sevgili olurken hiç düşünmemeliyim zor olur bu uzaklık diye. Evlenirken annem uzak diye hiç istemedi. Annemin ismi lazım değil kötü bir hastalığı var Ve bu hastalık ailemin tüm hayatını etkiledi maalesef. Ben seviyorum deyip kabul ettirdim. Ama annem benden ayrılırsa hastalığını kötü etkiler diye eşime belli bir süre benim yaşadığım şehirde yaşayalım dedim. Eşim kabul etti ve o şehrin ilçesinde yaşıyoruz. Ailem il merkezinde. Eşim bıradahiç mutlu olamadı Beş senelik evliyiz hep aramızda bu memleket sıkıntısı oldu onun ailesi akrabaları sürekli eşimi eleştiriyor. Artık bir çocuğumuz var ve biz hala o ilçedeyiz eşim her sene kavga etti gitmek istedi ben istemiyorum diye yapamadı ve her sene yılda sadece bir kez bu mevzudan kavga ediyoruz. Bu sene büyük ihtimal yine gitmek istiyor ve ben de artık yoruldum ve tamam gidelim dedim. Artık bende il merkezinde yaşamak kızımı iyi bir okula göndermek istiyorum ama ailem olmadan nasıl bir hayat yaşarım. Çok mu mutsuz olurum?nasıl olur hayatım pişman olur muyum?Annemi bu zor süreçte nasılhalnız bırakırım?ya hep mutsuz pürüzlü bir evlilik olacak ilçede yaşadığım, ama ne zaman istersem anneme gidebileceğim ama yavrum kötü şartlarda büyücek. Ya da eşimin memleketine gidip ailemden uzak yalnız biz yaşam ama evladım iyi şartlarda büyücek. Ne yapacağım hayatım nasıl olacak hiç bilmiyorum sadece korkuyorum Allahım yardım etsin doğru olan olsun inşallah. Bekarlar siz siz olun bunları düşünüp evlenin çok zor hep valizlerim dışarıda benım hep birileri uzak hep hayatımız yol Benim gibi olan var mı nasıl bir hayatınız var bana yorumlarınız neler şimdiden sağolun

Eşiniz beş senedir aileniz için sizin yaşadığınız şehirde eğer arabanız varsa bu durumu sorun etmeyin. sonuçta eşinizin mutluuğu sizin mutluluğunuz olarak size geri dönecektir. Alışkanlıklarınızı değiştirmeniz gerek bu sürede iraz zorlansanızda önemli olan huzur nerede yaşadığınızın çokta önemi yok. hakıınızda hayrlısı olsun :)

Biz suan hepimiz ayni sehirdeyiz. Fakat tasinmayi dusunuyoruz ileride. Esimin ailesi ve biz. Bende ayni sorulari soruyorum kendime. Ailem olmadan yapabilir miyim? Bir sure sonra esimide ailesinide suclarim gibi geliyor ailemden ayrildigim icin. Ama mantikli davranmak gerekiyor. Ben İstanbulda yasiyorum. Bende aksine buranin buyuklugunden ve kalabaligindan biktim usandim. Burda cocugum icin bir gelecek yok. Sizinde cocugunuz icin orada bir gelecek yok. O yuzden mantikli bir karar vermelisiniz. Sene icinde gelir gidersiniz ailenizin yanina olmazsa.

kadar sene burada yaşadı ya onu asla kabul etmez etmiyor T turkkadini

min sağolun cevap için E

Duygusal bir yapım var haklısınız ama değiştiremiyorum söyledikleriniz bana ümit verdi inşallah her şeyin hayırlısı olur tamda bu gün annemin hastalığının ilerlesiğiniöğrendim annemin yanımda şükür var birileri amaben annemi en zor gününde yalnız bıraktım dermişim diyelendimi yitiyorum bir de annemin o hastalığına yakalanmaktan korkuyorumstres sıkıntı yalnızlık buna sebep olabilir F

Sizi çok çok iyi anlıyorum... siz annenizin hastalığından dolayı gitmek istemediniz, bi nevi annenize moral oluyordunuz sanırım. Bende şartları zorlayıp bırakmak istemezdim, çünkü benim anneminde çok ciddi olmasa da bi rahatsızlığı var ve yalnız bırakmayı düşünmüyorum. Verdiğiniz karar gerçekten zor bir karardı.. Hayırlısı olsun

esimin gorevi geregi yurt disindayiz. basin mensubu idim, istifa edip geldim. 2 cocukla yapayalnizim. simdi daha farkli bir ulkeden teklif var, olursa eger benim hayatimi kokten degistirecek ama cocuklara cok buyuk rahatlik verecek. secimim her zaman cocuga en iyi kosulu veren yerden yana.

malesef annemin kedisi var, 2 ayda bir 14 gun geliyor, geri donuyor. ki kendisi hasimato tiroid hastasi, ayni zamanda okb sahibi. diger yandan yalniz. siz annenizi degil once evlatlarinizi, sonra kendinizi dusunun.

Fazlamı duygusal davranıyorsunuz neden yalnız olasınız evladınız eşiniz varmış. Anneniz için üzüldüm. Allah şifa versin ama bir seçim yapmışsınız üzülmeyin Allah annenize yardım eder. Tek çocuğu siz misiniz?

Eşinizin yerine kendinizi koyun. Siz onun için böyle birşeye katlanıp mutsuz olsanız güzel olurmu. Bana sorarsanız önceliği eşinize ve çocuklarınıza vermelisiniz. Herkes hasta olucak. Allah korusun herkes ölücek. Ama bizimle kalan mutlu anılar. Şuan eşiniz en güzel yaşlarını üzülerek geçiriyor. Ben istanbul dan x küçük bir şehre taşındım eşim için. Hiç sevmiyorum burayı ama büyük şehirden küçük şehire gelip yaşamak çok zor. Eşiniz mutsuz olmakta haklı. Siz üzülmüyormusunuz eşinizin mutsuz olmasına. Üstelik çalışmıyorsanız annenizi bol bol ziyaret edersiniz. Biz kadınlar erkeklerde en kızdığımız hep annesini önce tutması değilmi. Tabiki sizin anneniz hasta ama sizde eşinizin önünde ailenizi tutuyorsunuz. Başka şehirde neden mutsuz olasınız. Önemli olan sevdiğiniz insanın yanında olmak ve onla mutlu olmak değilmi.