Buldumcuk oldu sizinki de desenize...

Çok haklısınız, ilişkilerin de kullanım ömrü doluyor galiba.

Hem de ne. Başın sıkışsa beni arıyorsun işte. Onları dilediğin zaman arayamazsın. Bana ne anlatıyorsun. Çevremdeki ikimizi de tanıyanlar beni kıskandığını söylediler ama benim kıskanılacak bir hayatım yok ki. Biri üniversitede okuyan iki çocukla hayat mücadelesi içinde bir kadınım. Ama sonra uyarılara dikkat ettim gerçekten kıskandığına dair birçok şey gördüm. Mesela en basiti ben geçen sene iş arkadaşımın da gazıyla bir anda kredi ile araba almaya karar verdim ama gerçekten 5 dk da. arkadaşımın da yaklaşık 40 000 tl değerinde bir arabası var ve hep arabası olmuş hayatı boyunca. Neyse ben 30 000 tl ye bir araba aldım. Bu koşa koşa hemen hiç niyeti yokken 70 000 tl lik araba aldı. Kıyafet ev eşyası gibi birçok şeyde de yaşadım bunu.

Haklısınız. Benim de var maalesef aynı sizin arkadaşınız gibi bencil ve kendine aşık bir "arkadaşım". Erkek değil konu ama sizinkine benzer şeyler yaşadım. Birkaç nüfuzlu tanıdık edindi bir ara. Bana sürekli olarak onlardan bahsetti. Onlar dışında dert, üzüntü, mutluluk paylaşamaz olmuştuk. Stresli de bir işim vardı. Arıyor görüşmek için ama tek sohbet o nüfuzlu tanıdıkları. Aaa yeter dedim. Aramalarına cevap vermedim geri dönmedim. Sonra yazdı neyin var diye. Ben de içimdekileri döktüm ve görüşmedim. Birkaç zaman sonra. Doğum günümde kocaman orkide ile dayandı kapıma. Düzelmişti 3 sene oluyor. Bu ara yine bir değişik. Hayırlısı.

Buradan bakılınca bir tek "piremses" siz duruyorsunuz. Paragrag paragraf kendinizi övmüşsünüz resmen. O kadar rahatsızlık duyuyorsanız o grubun içinde yer almayın, olsun bitsin.

Bişey anlamadım ama her neyse canınızı sıkmayın bırakın ne halleri varsa görsünler

Evet, açıkca kırgınlıklarımı anlattım ama zor zamanlarımda onlar oldu yanımda, diyerek onları bir türlü haksız göremedi maalesef... Sanırım olması gerekeni yapmışım hayatımdan çıkararak...

Paragraf paragraf ayırmıştım ama kaydedince hepsi birleşti. Teşekkür ederim yorumunuz için.❤

Merhaba, uzun zamandır aklımı kurcalayan bir konuyu siz akıllı hanımlara danışmak istiyorum. Biraz uzun olacak, özür dilerim simdiden ama akil akildan üstündür, sizlerin fikrini önemsiyorum. Yaklaşık 2 yıl önceye kadar uyumlu ve fedakar bir insandım ben. Yaşadığım bazı olaylar beni daha ben-merkezci olmaya itmeye başladı son zamanlarda. Tabir-i caizse gözüm daha çok açılmaya başladı. Bu "maymun gözünü açtı" isimli süreçte en yakın arkadaşımın kendisine tam anlamıyla aşık olduğunu fark ettim. Daha evvel hep ben ona uyuyormuşum meğerse. Bütün ipleri ona vermişim, o nereye gitmek istiyorsa oraya gitmeye, o ne zaman istiyorsa o zaman görüşmeye başlamışız ve ben bunu kaç yıllık arkadaşlığımızdan sonra fark ettim... Ben arkadaşımın bencilliğini fark ettikçe uzaklaşmaya başladım. Zor zamanlar geçirdi. Eskiden kayıtsız şartsız yanında olurken kendimi dizginlemeye, kendimi merkeze koymaya başladım. Bazı vakitler yanında olmadım, bazen birlikte aştık her şeyi. Ama genelde yine "onun için" yapılıyordu her şey. Zor zamanlar geçirirken yeni tanıştığı insanlarla birlikte olmaya başladı. İşler bu sıralar karışmaya başladı. Ben kendimi daha geride tutmaya başladım -açıkçası bu yeni insanlardan çok hoşlanmadım- fakat nadir de olsa o yeni tanıştığı insanlarla denk geldiğimiz oluyordu. Bu yeni insanlar ise tam anlamıyla "y. vşak". Çocuk benim en arkadaşımdan hoşlanır gibi hareket ederken gruptaki diğer kızla birden sevgili oldular, bir günde... Oysa grupta kız kıza konuşuyorduk "Zafer de sana amma kapılmış, aşık olmuş." falan diye. Bu konuşmaları birlikte yaptığımız diğer kız nasıl oldu nasıl etti ise bu y. vşağı cepledi bir şekilde. Cepledi diyorum, anlayacaksınız şimdi. Arkadaşım çok üzüldü bu duruma, fark ettim ama burnundan kıl aldırmamak için takmıyormuş ayağına yattı. Dedim ya, o tam bir piremses çünkü... Ondan sonraki 1 ay çok tuhaf geçti. Çocuk bir sabah beni engelliyor, öğlen tekrar takip isteği atıyor, akşam yine engelliyordu. Zamanla anladım ki bu sevgilisi olan kızla alakalı bir şeymiş. Kız beni ölümüne kıskanıyordu, biliyordum. Açıkçası ondan çok daha alımlı ve parlayan bir kadınım. Sonra kız da beni durduk yere engeller falan oldu. Bu arada arkadaşım da bana aralarında benim kıskançlık konularına yol açtığımı söyledi. Kız resmen arkadaşımdan çocuğu söke söke almış, ardından benden korumaya başlamıştı. Oysa kızlar, bu paylaşılamayan çocuk benim dönüp sümük atmayacağım bir erkek. Lütfen yanlış anlamayın, esprileri, yaşam enerjisi falan hiç benlik değil... Neyse ben durduğum yerde dururken bunlar benim yüzümden 2 3 kez ayrılıp barışmışlar. Inanin evimden işime, işimden evime gidip geliyorum sadece, gruba da girmez oldum doğal olarak. Arkadaşımsa kendisinden söke söke adamı alan o kızla ve y. vşak çocukla görüşmeye devam etti, hilkat garibesi bir durum çıktı ortaya. Çiftin arasında benim tartışmalarım geçerken benim neredeyse 8 yıllık arkadaşım "Beni bu işe karıştırmayın, iki tarafı da çok seviyorum." diyormuş. Ben bu cümlelere öyle çok kırıldım ki. Beni en iyi tanıyan o. ""saçmalamayın arkadaşlar, ben Idil'i yıllardır tanırım, bu konularda çok ciddidir. Kimsenin erkek arkadaşıyla arasına girmez, bu krizlerden haberi bile yok, yapmayın." demesini çok beklerdim. Ki gerçekten hiçbirinden haberim olmadı başlarda, sonradan idrak etmeye başladım her şeyi. Ve sonuçta kız ve adam ona yanlış yaptılar benim fikrimce... Bu olanlar benim çok midemi bulandırdı ve arkadaşımın tuhaf bencilliklerinin de üzerine gelince ben herkesle bağımı kopardım ve hayatımdan çıkardım herkesi. Arkadaşım bana bozuldu falan ama ben bu durumda haksız olduğumu düşünmüyorum. Siz ne dersiniz konumla ilgili? Haksız olduğum yerler var mı? Arkadaşıma haksızlık mi yapmışım sizce? Son zamanlarda aklıma çok gelir oldu arkadaşım. Açıkçası onu özlüyorum her şeye rağmen.

Yahu, konu iyi anlaşılsın diye vermek zorunda olduğum ayrıntıları bile sizin gibi bilgili görgülü arkadaşlar eleştirmesin diye dikkatli dikkatli yazdım, gelmişsiniz ne diyorsunuz ya. O kadar rahatsızlık duyuyorsanız konunun içinde yer almayin, olsun bitsin!

Ya madem herseyden haberiniz var. Toplandiginiz bir zaman acik acik boyle boyle durumlar varmis, benim haberim dahi yokken benim yuzumden ayrilip barisiyormussunuz. Kendi uydurdugunuz senaryolara beni karistirmayin, benim senin sevgilinle işim yok. Diyip utandirdaydini keskee

Evet, kadınla konuştum, sordum. "Zafer sana mesaj atıyormuş, gördüm ve kıskandım." dedi açık açık. Mesaj dediği de İnstagramda kısa ifadeler var ya hikayeye bırakılan, onlar ve 3 4 günde bir sevgilisi bırakıyordu ifadeleri, benlik bir şey yoktu. "Kişi kendinden bilir işi" hesabi kadininki...

Kızlar paragraf paragraf yazdım daha kolay okunsun diye ama böyle çıktı nedense.

Bence haklısınız mesafe koymakta. Fakat arkadaşınızla konuştunuz mu? Benim konudan haberim yok böyle bir şey yapmayacağımı da biliyorsun ama beni hiç savunmamışsın dediniz mi? Konuşmadıysanız konuşup kırıldığınız noktaları belirtmenizi tavsiye ederim.

haksiz oldugun bir yer yok. ikili iliskilerde, taraflar birbirlerini yormaya uzmeye dusundurmeye basladiginda o iliski bitirmek farz olur. bitmezse, kambur misali sizi yorar. herkes kendi hayatinin prensesi. bitirmekle iyi yapmissiniz. en azindan artik kafaniz rahat. sacma sapan seyleri dusunmek zorunda degilsiniz.. sizi engelleyen engeli kaldiran o cocugu engellemeyi unutmayin bu arada.