Mrb arkadaşlar.. Aslında nasıl başlıcamı bilmiyorum.. Ama artık içime atmaktan çok yoruldum.. artık öyle yoruldumki kalbim sıkışıyo nefesim daralıyo.. dayanamıyorum.. Buraya konu açmak istemezdim ama artık yeter... Sorun annem.. Ben onunla hep anne-kız olmaya çalıştım.. bazen bi dediğine of desemde elimden gelen her işi yapıyorum. Ama o herşeyde bilgisayara laf söylüyo. Oysa eskisi gibi o kdr çok geçmiyrm.. O kadar çok yalnızımki.. kendimi öyle değersiz hissediyorumki.. Herkes üstüme geliyo.. Babam.. annem.. abim.. Ben mutlu olmak istedikçe mutsuzluğa itiyolar beni.. Hani annesi babası olmayanlar derlerya değerini bilin falan diye.. Ben onların bilsem ne olrki? Onlar biliyolarmı.. Aslında abimi geçtim.. babamı geçtim.. en çok annem yaralıyo beni.. Zaten babamla konuşmuyorum.. abimlede muhattap olmamaya çalışıyorm. Haksızlık karşısında susmayan biriyim.. ama o kadar susmuşumki.. herkes alışmış susmama.. konuşamıyorum.. ya yanlış anlaşılıyorum yada hiç.. zaten eninde sonunda ikiside aynı yola çıkıyo.. Ben anneme her sorunumu anlatabilmeyi, onun omzunda ağlayabilmeyi o kadar çok isterdimki.. Sanki nefret ediyolar benden.. Aslında ne yazıcamıda bilmiyorum.. sadece içimdeki sıkıntıdan birazda olsa kurtulmak istedim.. Yalnız değilim biliyorum.. Rabbim beni hep korucak.. Rabbim hep yanımda.. kimse olmasın O olsun yeter zaten.. Nolursa olsun ona sığınıyorum.. çünkü ondan başka kimse anlayamaz beni.. kimseye anlatamam derdimi.. anlatmasamda ondan başkası anlayamazki.. anlayamaz... Son düzenleyen: Moderatör: 6 Nisan 2010 feen

tüm aile üyeleriyle problemin var. hiç sende sorun olabileceğini düşündün mü? annene hiç dedin mi: omzunda ağlayabileceğim dertleşebileceğim bir anne istiyorum diye?ailende problemler olabilir ama emin ol ki senden daha fazla hayat tecrübeleri var, sadece bu bile çokça saygı hakediyor..

Yorumundan sonra konuyu editlemeye karar verdim. Silinseydi silecektim.. Haklısın ya ÇOK SAĞOL CANIM.. Allah razı olsun senden.. içimi rahatlattın.. Umarım bende şu konuşmayı başarabilirim.. hiç sanmıyorum ama.. edanaz

ben 27 yaşındayım canım annemle hergün deli gibi tartışırız. ama ayrıda kalamayız. ben annemle iletişim kurma konusunda çok geç kaldım. 23 yaşıma kadar annemle fazla konuşmazdım. şimdi herşeyi konuşuyorum ve inanılmaz huzurluyum. ona kırılmam bilirim ki oda bana kırılmaz. tartışmalarımız bizim iletişimimizi geliştirir. ne kadar üzüldüğünü bize anlattığın gibi annene anlatırsan emin ol çok büyük bir adım atmış olursun. anne bir bayan için en iyi dosttur seni koşulsuz sever, korur kollar. kardeşler arasında tartışmalar zaten bitmez. babalarsa bebekleri genç kız olduklarında garip bir hüzüne bürünürler. soğuk görünseler bile kızları her an akıllarında kalplerindedir. konuşmak kendini en doğal halinle ifade etmek en güzeli. konuş hep ailenle kaydirigubbakcemile5