Konuya sarki ile cevap vermek istiyorum

Hiç haketmediğim yerdeyim Bana 10 yıl önceki ben lazım ve birde şimdi ki aklım Bunalım hali yaşamamak için kader diyorum. Herkesin kaderi kendi çabasına bağlıdır diyor ayette.. demek ki fazla çabalamamışım diyorum öyle yuvarlanıp gidiyorum

Herkes kendini her seyin en iyisine layik gorur tabi. Ama hayat inisli cikisli. Mukemmel hayat yoktur

Ne diyebilirim ki, haklısınız...

Düzenli spor, disiplin ve kendine inanma... Latife ediyorum yahu. Kendime not: Yazı dilinde vurgu, tonlama, mimik yok.

Hak edip etmemek cok göreceli kavram bence. Neye göre kime göre? Hangimiz dünyaya gelmeyi haketti ki? Veya eli yüzü düzgün saglikli bir sekilde dünyaya gelmeyi hakedecek ne yaptik? Mesela ben, avrupanin en zengin ülkesinde dogmayi hakedecek kadar ne yaptim? Bazi sorularin cevaplari yoktur, oldugu gibi kabul etmek gerekir. Ki mutlu olmanin yolu da kabul etmekten gecer diye düsünüyorum. O yüzden cokta sey etmemek gerek. Evet, hersey cabayla calismakla olmuyor maalesef. Bu bizi yildirmasin. Biliyorum cok klise olacak ama sükretmekten ve pozitif düsünmekten öte baska mutluluk sebebi yok. Daha yasim 28, cok fazla hayat tecrübemde olmadi belki henüz, hayatimda simdiye kadar gayet güzeldi , ama ben böyle düsünür, böyle yasamaya calisirim. Ha istedigim yerdemiyim? Hayir. Ama bunun sebebi biraz da sahsi secimlerimle alakali. Öte yandan da iyiki suan oldugum yerdeyim diyorum. Mesela erken yasta evlenmeyipte, gezmis, tozmus, kendimi kesfetmisim ve hala kesfetmekteyim. Bunun icinde 18lik benin alnindan öperim:) Kumdan Kale Dance? Üyelik İptali Anneler

Herkes hakettiği gibi yaşayamıyor bu hayatı malesef. Kimisi aşka küstürülüyor sevemiyır birini kiminin ayağını kaydırıp işini alıyorlar kimisi kalbi güzelolsa da sağlığıyla sınanıyor. Ne yaparsak yapalım başta şükredelim belki istediklerimiz şuana kadar olmadı ama bundan sonra da olmayacağı anlamına gelmez

Ben çabalayabileceğimin çok daha altında kalan bir insanım. Çoğu şeyi çabalamadan elde ettim. Gerçekten istediğim bir şey için canımı dişime takarcasına hiç çabalamadım. Bu duyguyu merak ediyorum ve çok istediğim bir şeyi hırsla kovalamaya özlem duyuyorum hep. Belki de o yüzden böyle düşünüyorum. Çalışırsan başarırsın olayı yalan mı? Gerçek bir hayalin peşinden koşsam yapamaz mıydım? Şu an istemediğim bir mesleği yapıyor olmam benim ataletimin sonucu değil mi? Her şey kendi tercihimizin sonucu değil belki ama, bizden öncekilerin tercihinin sonucunu da yaşıyoruz. İskandinavya'da yaşamıyor oluşunuzun sebebi büyük atalarınızın buraya yerleşmiş oluşu sonuçta. Sizin şu an elinizde olmasa bile önceden birilerinin elindeydi bu durum. Kader deyip geçelim mi? B Bahar

On yıl once olmaktan korktuğum yerdeyim, balkonda tek basımayım.

+100000 o kadar saçma şeylere üzülüyodum kiii

Zor gunler cok zor zamanlar atlattım bu 10 yıl ıcınde ama asla pişman olup kahrolmadım. En azından bunalacak kadar kahrolmadım... 2 tane yavrum var Allahım onları bana bagıslasın gerıye dönuk bıseylere pısman olursam onların varlıgınıda İstememıs olurum. Yanı kısacası gerıye donup baktığımda su soyle boyle seklinde gelısseydı ne olurdu daha mı iyi olurdu dedıgımde hayır ıyıkıde olaylar tamda oldugu gıbı gelısmıs dıyorum ıyısıyle kotusuyle... cunku bu hayatın bu 10 yılın bana kazandırdıgı 2 melegim var ve asla Hıcbırsey ıcın pısman degılım olmayacağımda cok sukur ALLAHIM :)

Bu konu aklima bir sey getirdi. Su aralar bir online kurs sitesinden bir ders icerigi takip etmeye basladim, Yale Universitesi'nden "the science of wellbeing" diye bir ders. Cok ilginc bir ders bu arada herkese oneririm, Turkce altyazili cogu video. Aklimda kaldigi kadariyla aktarmak istiyorum. Diyor ki genelde bizi mutlu etmeyecek seylerin mutlu edecegini dusunuruz. Bu zihnin bir yanilgisi. Mesela cok istedigimiz bir isi aldigimizi ogrendigimizde mutluluk seviyemiz birden cok artmiyormus . Veya parayla saadet olmaz meselesi. Amerika'da yillik 75000 dolara kadar insanin mutluluk seviyesi de para arttikca artiyor. Ama o gelir seviyesine ulasinca yani rahat bir yasama ulasinca artik daha fazla para insani mutlu etmiyor . Turkiye icin bu maddi sinir nedir gerci bilmiyorum. Veya iste kilo veren bir grubu takip etmisler, kilo verince mutluluk seviyeleri artmamis. Ask konusunu incelemisler, asik olarak evlenenlerin ilk iki sene mutluluk seviyeleri onemli oranda artmis ama iki sene sonra baslangic seviyesine geri donmus, hatta evlilikleri kotuyse daha da dusmus. Universite ogrencilerine anket yapmislar, sonra da yillar icinde takip etmisler. Buna gore materyalist degerlere sahip ogrenciler yillar icinde digerlerine gore daha mutsuz oluyor. Falan filan iste ozetle diyor ki, bizi mutlu etmeyecek seylerin pesinde heder oluyoruz. Mutlu edecek seyler ise genelde hic tahmin etmeyecegimiz gunluk kucuk aliskanliklar, dusunce sistemimizi degistirmek filan. Mesela bir seylerin tadini cikarmak, sukretmek, insani baglantilar, nezaket, egzersiz, meditasyon, bu gibi birkac seyin bilimsel olarak bizi daha cok mutlu ettigi kanitlanmis. Bence hak etmek diye bir sey yok. Insanlarin basina korkunc seyler geliyor. Bence hayat bir Yunan tragedyasi. Biz istemeden basimiza gelen tanrilarin kaprisleri tarzinda, oldukca determinist bir sey hayat ama yuzde yuz de degil aslinda. Aslinda irademizin ve cabamizin da biraz rolu olabiliyor. Ama enerjimizi "bir yerlere gelmeye" degil de "daha mutlu olmaya" harcayabiliriz bence. Cok karisik yazdim ama ozetle takmayin ya.

Hayal kurduğum yerde miyim hatırlayamadım ama hak ettiğim yerdeyimdir. Seçimlerini ben yaptım çünkü.

Şahsen ben on yıl önce küçüktüm ama yine de cevap vereyim. Asla "tercihlerimiz sonucudur" gibi kapitalist pompalamalara inanmıyorum. Bir başarı öyküsü varsa, bin tane de başarısızlık öyküsü var. Sistem bize başarıyı gösterip, başarısıza sen yapamadın, senin suçun, sana sunulan/esirgenen imkanlarla hiç alakası yok bak demeye getiriyor. Ben okuduğum bölümden memnunum mesela. Ama piyasa berbat. Aslında karakterime en uygun, bölümümü de en iyi şekilde yaşayabileceğim meslek için ciddi anlamda birilerinin adamı olmam gerekiyor. Bunu da etik olarak kendime yakıştırmıyorum. Bu benim tercihim. Sonuç olarak maddi ve manevi ciddi sıkıntı yaşıyorum. Alternatiflere bakıyorum tabii ki, kendimi geliştiriyorum. Rekabeti bırakmıyorum. Ama ben bilgisiz bir ailede büyüdüm, İngilizceyi internetten kendi kendime öğrendim. Şu anda çok iyi durumdayım dile hakimiyette. Ama TED kolejinden mezun arkadaşım ben İngilizcemi kendi kendime kusursuzlaştırmaya çalışırken en iyi kurslardan birinde Almancaya başlamıştı. Çünkü kolej zaten size istemeseniz de İngilizceyi öğretiyor. Baktığınızda benimki daha çok irade istiyor. Ama değerli mi? Hayır, değil. O yüzden mutlu olmaya, yararlı olmaya odaklanmak daha iyi. Umarım herkes çabaladığı ölçüde emeklerinin karşılığını alır. Ama kast sistemi yokmuş gibi de davranmak yanlış. Mutluluklar diliyorum emek veren herkese.

neyi seçtiysem nasıl seçtiysem öyleyim. hak ettiğim kesin. hepsi benim seçimlerim.

Geçen sene başında bir arkadaşıma gitmiştim. Otururken bir müşterisinden bahsetmişti. Adamın 15 yaşında bir oğlu varmış. Amerikada ucretsiz olarak bir okul kazanmış. Adam oğlunu oraya gönderecekmiş. Hem dil öğrenecek hem de çok iyi eğitim alacakmış. Çocuğu cok zeki dedi. Sonrasında kendi başıma sahilde yürürken şunu düşündüm. Amerikada bir okulu 15 yaşlarındayken ben kazansaydim beni gönderirler miydi? Hayır... Kazanabilir miydim peki. Büyük olasılıkla hayır. Kazanamazdim çünkü ingilizcem yoktu. Çünkü ingilizce öğretmeni yoktu. Beden eğitimi hocası ile kimya hocasi dönüşümlü olarak giriyordu derslere... Ama su da bir gerctek ki kazanip da gidemeyecek olan binlerce insan da var... gösterebilirim. Yaşadığın şey tek başına senin tercihlerin değil. Mesela tercihim olsaydı ortadoğuda dünyaya gelmektense avrupanın modern şehirlerinde dünyaya gelmeyi arzu ederdim. Cografya insanin kaderidir. Doğduğumuz yerler bizim hayatımızdır. Bin muhteşem güneş kitabinda afgan yazarın dediği bir söz var: "Pusulanın daima kuzeyi gösteren ibresi gibi; bir erkeğin suçlayan parmağı da daima her zaman bir kadını gösterir." Yazarın afgan olduğuna özellikle değindim. Işte biz bu cografyada daima kuzeyde kalan kadınlarız. Ibre daima bizi gösterir. Aslında ben kültür olarak, tabiat olarak tam bir asya hayranıyım. Ve fakat asyada kadın olmak dramdan başka bir şey değildir. Bu sebeple ben kaderciyim.

Evet tüm hayatıma baktığımda haketmediğim şeyler yaşadım. Ben onlarla barıştım ama. Oturup hepsini düşündüm. Üzerlerine ağladım. Buna sebep olan kendime, aileme içimden kızıp, bağırıp çağırıp zehrimi akıttım. Hatta kendi kendime oturup konuşup ağladım gerçekten. Karşımda biri var gibi anlattım sıkıntımı. Artık geçmişte değil şimdiki zamanda yaşıyorum. Geçmişte olan oldu, gelecekte ne olacağını da kimse bilemez. Bu yüzden tek gerçek şu andır.

10 yıl öncesine baktıgımda şimdiki halim için mutluluk cok fazla olmadı eskiden hayaller kurarak ileriyi düşünerek adım atardım yaşadıgım tecrübelere dayanarak anı yaşamanın daha kıymetli olduğunu gördüm cünkü etrafındaki insanlar bir zaman sonra değişim sagladıgını görüp üzülmek yerine anı yaşa anda kal..

Hayat çaba ve tercihlerden ibarettir. 10 sene önce daha iyi bir yerde olacağımı düşünürdüm, ama olamadım. Çünkü yeterince çabalamadım. Yeterince çabalasaydım olurdum. Hak ettiğiniz yerde olmadığınızı düşünüyorsanız emin olun yeterince çabalamamışsınızdır. Yeterince çabalasaydınız olurdunuz. Yani aslında hak ettiğiniz yerdesiniz, sadece istediğiniz yerde değilsiniz.

Bir kere herşey elimizde değil bunu kabul edelim. Çalışırsın başarırsın olayı yalan. Evet bazı yerlerde çalışıp başaran var. Ama bu hep böyle değil. Ülkede barajı zor geçip özel üniversitede parayla istediği bölümü şak diye okuyanlar var. O bölümler parayla satın alınıyor. Eee nerede çaba peki? O bolumu millet devlette kazanmak için derece yapmak zorunda. Parayla hiç çabalamadan okuyan bir sürü milyonlarca genç var. Ee nerede çalışırsan olur durumu? Mesela birini tanıdığı için şak diye müdür olanlar var. Adam kayırma ile herşeyin kaymağını yiyenler var. Sınavda super puanlar almasına rağmen sözlü mülakatta elenenler var. Hani nerede çalış yap durumu? Bu kişisel gelisim mottoları bizim gibi ülkelerde boş. Ise yaramaz. Kendinizi kandırmayın. Bu çalışırsan olur durumu sadece seffaf yapı ile yönetilen Avrupa ülkeleri ve Kuzey Avrupa ülkelerinde işler. Bu demek değil ki çabalamayın. Çabalayın. Ama sizin gecelerce uykusuz kalıp kazandığınız bölümlere baba parasıyla şak diye elin çocuğu elini kolunu sallaya sallaya girecek. Sizde öyle bakacaksınız. Gene çabalayın. Ama baktınız olmuyor durumu kabullenin. Şu an dünyada çoğu yerde adalet yok. Isteyen parayı bastıran tanıdığı olan herşeye sahip oluyor. Bu arada yeterince isteseydin yapardın durumuna da çok gülüyorum. Evet yapardın rüyalarda.. Tanıdığı olanı bu yapıda nerede ekart edeceksin ki? Çabalayın ama şu an çoğunluk hak ettiği yerde değil. Bunu kabul edin. Keşke şansımız olsa da sistemden çıkabilsek. Ben kendi isim olmasını çok istiyorum. Az para olsun benim olsun isterdim. Çok beklentiye girmeyin. Çok beklenti hayal kırıklığıdır. Çalışın ama herşeyin formülü sırf çalışmak çabalamak değil. Ben hak etmediği yerde olan dünya kadar adam biliyorum. Cevremde de en az 5 6 tane var. Hayat adil değil. Bunu kabul edince rahatlarsınız. Zaten sistem adil olmamak üzerine kurulu. Fırsat eşitliği bile bu toplumda yok. O yüzden çalışan kesin yapar durumunu çok ciddiye almayın. Çalisan ama belli zumrede olanlar "şu an" bu yapıda istediğine sahip oluyor.

Canim cok güzel yazmışsın.. Tam benim düşüncelerim. Hayat benim için adil olsaydı burası yerine Norveç, Isveç veya Finlandiya topraklarında doğmak isterdim.. hayatim çok daha kolay olurdu.. Coğrafya kaderdir./Ibn-i Haldun. Bu konuya da bolca yazmışlar. Çalışırsan yaparsın. Ben hep haberlerde bilmem bilmem kişisi 90 + puanla elendi diye duyuyorum. Kişi 90+ almış. Yani tüm soruları yapmış gibi. Sadece 1 soru veya 2 soru yanlıştır veya boştur. Ama herşeyi yaptığı halde elenmis. Daha bu kişi ne kadar çabalayacaktı ne kadar çalışacaktı Allah aşkına? Şimdi sen bu kişiye yeterince isteseydin yapardın diyebilir misin diyemezsin. Yani bu çalışırsan herşeyi yaparsın lafı çok boş. Başarı; çok fazla parametreye bağlı. Belki o Avrupadaki sayılı ülkelerde olursan olabilir. Ama bizim toplumda bu "çalışırsan kesin yaparsın" lafı çok ütopik.

Hakettigim yerdeyim. Şuan olmasını istediğim hayata sahip olmasam da ne ekersen onu biçersin diyorum kendime. Gecmisimdeki hatalardan ders çıkarıp gelecegimdeki güzellikleri haketmeye calisiyorum

Hak etmek çok geniş bir kavram. Ben 37 yasında şunu biliyorum. Başka hayatin yok ayrıntılara takılma bugün bir daha gelmeyecek en iyi şekilde yaşa.

Sahip olduğumuz her şey kendi çabamızın ve tercihlerimizin eseri. Hepimiz hak ettiğimiz yerdeyiz.

Bu dünya ödül ceza sistemi üzerine kurulu değil. İyi insanlar dünyada cenneti yaşamadığı gibi kötüler için de cehennem burda diyemeyiz. Tabi aksi durumlar söz konusu olabilir. Kendi adıma çok kolay bir hayatım olduğunu düşünmüyorum. Ama daha hayatı güllik gülistanlık yaşadığını iddia eden birini de görmedim zaten. İsyan etmemeye çalışıyorum, şükrediyorum ve geleceğimden daha iyisini umuyorum. Ayrıca aslolan anı yaşamak aslında. Anda kaldıkça insan mutluluğu yakalıyor. Geçmiş ve geleceğe gereğinden fazla odaklandıkça bir anlamda hayatı kaçırıyosun. Bende geçmişten ziyade geleceğe fazla odaklanma sıkıntısı mevcut, umarım zamanla daha fazla an'da kalmayı başarabilirim.

on sene onceki benin hayal bile etmedigi yerdeyim, daha iyi veya kotu anlaminda degil, hayat tarzi ve yasanmisliklar anlaminda. O sebeple hayatimda ilk defa uzun vadeli planlar yapmamaya alismaya calisiyorum, normalde emeklilige kadar plan yapan ben, su an daha gunluk yasiyorum, zira 5 yil sonra muhtemelen yine cok farkli bir ben olacagim, ya da acaba belirli bir yasta sabitleniyor mu insanin kafasi... velhasili, hayat deneyimlerden ibarettir, kazanimlar veya kaybedislerden degil.

Bence hayattan çokta fazla şey istememek gerekiyor. Yoksa hep daha fazlasını isteriz. Şu an çok memnunum hayatımdan. Rabbim aratmasın. Kendimi kötü hissettiğimde ise dışarı çıkıp biraz nefes almak, biraz sokak hayvanı sevmek ve bağışta bulunmak bana çok iyi geliyor.

Ben cocuklugumdan beri, basit yasami cok severdim. Onun icin, bol bol köye, babaannemlere giderim. Yerde oturup bir tepsiden 5-10 kisi, tahta kasiklarla yemek yemesi, babaannemin disarda, tas firininda yaptigi ekmekler, kopekler, kediler, tavuklar, esek, AT, her tarafi yesillik ormanlik, cok hosuma giderdi. Aksamleyin, yataklar yere serilirdi, masallah anlatilirdi, cok az esya ama cok yüksek kaliteli yasama, hep benim hedefimdi. Cocuklari olunca, böyle yasam ölüyor tabii. Evin icin esya dolu, araba, cocuklari ögleden sonra aktiviteleri, nüsik dersi, spor dersi. Severek yaptim ama, Aksamleyin yatinca, hep cok basit bir yasamdan hayaller kurdum. Simdi ayni köy yasamini yasiyoruz ve sanki icimde bir mutluluk kuyusu var, durmadan mutluluk ve nese fiskuriyor. Yasamini okadar seviyoruz ki, sanki hergün kendimi kucaklayacagim geliyor. Okadar seviyoruz kendimi, hayalimi Real yaptim diye. Sabahleyin gün dogarken uyaniyorum, bir cay demliyorum, disarda cikiyorum, tertemiz orman havasini cigerlerime cikiyorum, cayimi icerken bahcede, kedim gelip kucama yatiyor ve günes dogarken bakiyorum. Cok yiyeceklerimi, mesela isirgan otu, roka, baska yesil bitkiler ormanda yerisiyor, hem organic hemde parasiz. Simdi cevizler olnaya baslamis, erikler, cesitli meyvalar, hepsi ormanda beni bekliyorlar. Sonra köpekle ormanda 1-2 saat kosuyorum. Ben hic bir eksigimi oldugunu görmüyorum, tam tersi, kendimi cok zengin hissediyorum. Okadar özgür<m ki. Zülfü livanelinin, hey özgürlük, sanki benim icin yazilmis gibi. Herkese bu dünyada, istedikleri gibi yasam diliyorum.

super, izleyecegim videolarini

Geriye bakarak yaşanmaz. İlerisi planlanarak yaşanır. Ayrıca her insan mutlu bir hayatı hakeder. Bu kişiye de özel değil.

Hakettim mi bilmem ama şuan halimden memnunum. Hayatta pek çaba harcamiş biri degilim acikcasi o yuzden şu da şöyle olsaydi diye kendimi yemem. Çabayla alakali biraz da ve tabi doğru yolu izlemek...

Sıkati Allah cezanı versin Sıkati. Beni de ışınlasın sizin oralara, bi' de siz söyleyin lütfen.

Çok şaşırdım bu kadar minimalist olmayı nasıl başardınız? Ve bu düşünceye sizi neler yönlendirdi yani nasıl bu fikre geldiniz? Yorumunuz çok güzel ve çok dikkatimi çekti

nasıl yaptınız bunu? bir anlatsanıza...

Belki de çok kişinin hayalini süsleyen kamu kurumunda hesap uzmanıyım, ama benim hayallerimi süsleyen bu değil Başaramam duygusu ve eş, çevre baskısı korkusu sebebiyle istifa edemiyorum yaş 41, 3 çocuk malesef istediğim hayatı yaşayamıyorum, çok değil aslında ayağımda şalvar bahçemde ki patatesleri toprağın altından ellerimle çıkarmayi, kapısı her daim açık derme çatma evimden çayın ve ahbabin eksik olmamasını, çocuklarımla güle oynaya yarını düşünmeden toprak ne verdiyse onu yiyip içelim istiyorum ama yapamıyorummmmmm M

Kendi tercihlerimizdir yasam. Hak edip hak etmeyi sorgulamak o yuzden pek saglikli bir bakis acisi gibi gelmedi bana. Hak etmedigini dusunuyorsan tercihini degistirebilirsin.. Bosanmis biri olarak mesrla evlilik konusundan bahsedersek o da benim tercihimdi. Kimse kafama silah dayamadi. Olmadi bitti. O da benim. icin bir tecrubeydi. Evlilik bitti diye hayati karartmanin anlami da yok. Her bitis yeni bir baslangictir. Tecrubelerimi cebime koyup yoluma devam ediyorum. Hayat da nu zaten. Tecrube edinmeye geldik biz bu dunyaya. Boyle boyle ogreniyoruz. K Kumralada48

Aha ayni ben 10 sene once biri gelip bana su ulkede yasayacaksin, su isi yapacaksin falan dese hadi be ordan derdim Ama tercihler ve secimler insani bambaska noktaya tasiyor ve ben tum deneyimlerimden, yasanmisliklarimdan ders alarak ilerliyorum, cok da guzel oluyor

Herzman dıyorum hıc hak etmedım yerlerdeyım ve bınun sorumlusu benım herseyı dusunmeden yapmam ve her lafa gıtmem yasam tarzımdan karoyerıme ordanda evlılıgıme kadar. Bunalıma gırınce sukredıyorum halıme daha kotulerını dusunup cıkıyorum hemen La Que Sabe Atanamamış

Eğer insanın hakettiği hayat akılsızlığının eseri ise ben hakettim hepsini kabul. Ama kalbinin eseriyse kesinlikle haketmedim. Kimseye bilinçli kötülük etmedim, kul hakkı yemedim, bencilce yaşamadım, yardımsever bir insanım ne bileyim. Ben gerçek anlamda sıkıntılarla boğuşan insanlara baktığımda onlarda da bunları görüyorum. Evet akılsızlığımızın eseri hayatlar yaşıyoruz ikna oldum ben :)

Hepimiz kendi tercihlerimizin sonucunu yasiyoruz Tercihlerimizi sorgulayabiliriz ama hak edip etmedigini sorgulamak cok mantiksiz bana gore

haketmedim çünkü bu hayatı yaşıycak kadar kötü bi insan değilim :)) hakettim çünkü kendi eylem ve tercihlerimin sonucu. haketmedim çünkü böyle olacağını nerden bilebilirdim derin bi konu

Herkes hak ettiği yerde değil malesef, bu dünyada adalet yok. Sadece kısmetimizde olanı yaşıyoruz bence.

Dunde durumuma yazdim.17 yasima dönsem keske diye. Kesinlikle ne hakettigim bu ne hayalim bu ne de olmasi gereken bu

Fazlasıyla çabaladım... sanırım benim problemim tercih kısmında.. Kumdan Kale Dance? Üyelik İptali Anneler

Hoşgeldin 30 yaş bunalımı. Evet ben 30 yaşımdan beri düşünüyorum. Daha iyi olabilirdi, kapasitemin hepsini kullanmadım diye hayıflandığım oluyor. Çünkü 20li yaşlar çoğu insan için kosusturmayla geçiyor. Okulu bitir, iş bul, evlen, çocuk yap. Çogumuz o yaşlarda o hengamenin içinde gerçekten istediğim bu mu diye oturup düşünmüyoruz bile cogu zaman.20lerde bunların hepsini gerceklestirdiyseniz 30a gelince "ee şimdi ne olacak"düşüncesi başlıyor. Yapabilecegimin en iyisi bu muydu diyorsunuz. Mesela ilkokulda sınıfın en tembelinin sizden daha iyi para kazandığını görüyorsunuz, sizin sınıfın en iyisi olmanızı, yıllardır uğraştıklarınızi bir kez daha sorguluyorsunuz. Biseyler için hala genç olsanız da biseyler için de artık çok geç gibi hissediyorsunuz ve bunalım başlıyor. Bende 30 yaş bunları hissetirdi en azından. Şimdi bı arayış icindeyim. İşimle ilgili radikal kararlar almak üzereyim. Çunku ancak kendime yeni bir hedef koyarsam bu bunalımdan çıkabilecegim.

Hangi insan kötü bir yasam hak ettiğini düşünür ki? Ben hayatımdan memnunum. 10 sene önce evet daha farklı hayal ediyordum fakat hayal ettigimden farklı ama yine de güzel bir yaşantım oldu. Teşekkürler Allah'im

Ben kadere kısmete inanırım. Ama kaderi bahane edip hiç çabalamadan inatla yanlış seçimler yapıp kısmetim buymuş demek saçmalık olur. Elimizden geleni yapıp çalışıp çabalayacağız, seçimlerimizi dikkatli yapacağız. Sonrasında artık olduğu kadar olmadığı kader.

Çalışırsan başarırsın olayı tam doğru değil. Öyle olsa siz çabalamadan hiçbir şey elde edemezdiniz. Ki çabalamadan elde etmişsiniz. Mesela benim babam. Okumamış bir ailede doğmuş. Sırf çabalayarak üniversite sınavını kazanmış. Hak ederek o bölüme gitmiş. Baba parasıyla bölümü satın alarak okumamış.. Ben barajın az üstü alıp hukuk fakültesinde okuyan biliyorum. Ki zamanında TM bölümünün en baş bölümü hukuktu. Şu an ayağa düştü. Bu sadece bir örnek. Gerçek bir hayalin peşinde koşsanız ve şartlar sizin yanınızda olsa yaparsınız ancak. O şartlar da fırsat eşitliğine sahip bir ailede olmak vs vs diye gidiyor. Nice bu ülkede zeki kadın sırf ailesi okumasına ket vuruyor diye 15 yaşında evlendiriliyor. Belki o kız bilim kadını olacak potansiyele sahip ama fırsat olmadığı için okuyamıyor. Yani şartlar sırf size bağlı değil. Şartlar çoğu değişkene bağlı. Mesela benim annem, ailesi okuttuğu için okumuş. Adanalı. O zamanlar 1965lerde okuyan kız Adanada bir elin parmağı imiş. Ailesi destek olmuş da okumuş. Ben yazımda kader demedim bu arada. Çabalayın ama şu an bu ülkede herşey çalışmaya bağlı değil. Inanmiyorsaniz 92 puan alıp atanamayan öğretmen diye aratin bakalım sırf çaba mi yeterli bakın.. Çaba önemlidir. Ama sırf çabalayan bir şeylere su an ulaşmıyor. Ulaşan ülkeler de burada değil. Bir uye demis burada kast sistemi var. Kesinlikle katıliyorum. Norveç konusu ise maalesef ben orada degilim. Yapacak bir durum yok. Doğduğumuz yer kader evet ona inanıyorum..

Bende herkesin hak ettiği yerde olduğunu düşünüyorum Laale Aşikardır Zat-ı

Başımıza gelen şeylerin özellikle de kötü şeylerin hak etmekle bir alakası yok. 39 sene yaşayarak ben de bunu öğrendim.

Hak etmekten kasıt iyi veya kötü başımıza gelenlerse dünyada bu konuda bizim düşündüğümüz anlamda adalet yok, olması da imkansız, kaldı ki saçma olurdu zaten fabrika gibi girdi belli çıktı belli Bazen çabasız iyi yerlerde oluruz bazen de aklımıza gelmeyecek olumsuzluklar bizi bulur. Bazen çabalarız olmaz bazen kısmetimiz açık olur. Kendi adıma hayatımdan memnunum, iyi yaptığım kötü yaptığım şeyler var ama hayatımı genel olarak kendim çizdim, hata da benim kazandıklarım da, aldığım dersler de benim. Çok aforizma laflar bunlar ama gerçekten böyle hissediyorum. Bu düşünce huzurlu olmama yetiyor. Belki başkasının seçimlerini yaşasaydım mutsuz olurdum bilemiyorum ama şu anda mutlu ve huzurlu yuvarlanıp gidiyorum. 10 yıl önce şimdiki noktamı bilemezdim ayrıca, zaten öyle 5 yıllık kalkınma planları yapan biri değilim. Gelişine yaşıyorum işte çok güzel oluyor

Çok trajik ve kötü olaylarin ve zamanlarin haketmekle alakalı oldugunu düşünmüyorum. Evet hayatimizin seyri neden sonuc iliskisine dayaniyor ama gayretinde sonucsuz kaldigi durumlar bana böyle düşündürüyor. bazi seyler kader. yirtinsan da değiştiremiyorsun. Sadece şunu söyleyebilirim. kendi adıma.10 yıl önceki o saf kiza şöyle derdim: Hayatini tastamam degistirecek o karari verme ve bulunduğun yerde kal. Kişilere değil olaylara ve olaylarin içindeki "sen"e odaklan dersler cikar. aksi halde kabullenmekte zorlandigin ve yönetemedigin her huyunu, eksikliklerini, donmalarini ve kalakalma hissini asla çözemezsin. hayat dönüp dolastirip aynilarini defaatle yaşatacak haberin olsun.. Ve en önemlisi sagligina herseyin üstünde ihtimam göster... Geçen gecti tabi.. Ama ne geçme.. Zaman zaman deldi de geçti.

Aybush Ata Sözü Derki Zekan Kadar Hayatın var. Benim İsteğim Hayvan çiftliğim olsun Hepsini Seveyim Öpeyim okşayayım Dostum olsunlar.. Bunu gerçekleştirmem için Baya bi Calısmam lazım.. Öyle çok parada pulda Gözüm yok, Karnım Doysun Etrafıma Güzel Sofralar Kurayım, Yediren içeren biri olayım.. Bunun için bile deli gibi çalışmam Gerek... Bende Ufak hedefler koyarak ilerlemeye calısıyorum

Slm kızlar... Hani hep sorulur ya kendinizi 10 yıl sonra nerde görüyorsunuz diye...10 yıl öncesine gittiğinizde şuan ki yerinizi haketmediğinizi, daha iyi yerlerde olmanız gerektiğini düşünüyor musunuz... Sadece iş ve kariyer anlamında değil daha iyi bi evlilik, daha iyi bi maddi yaşam vb. Böyle düşündüğünüz durumlarda bi bunalım hali yaşamamak için ne yapıyorsunuz, ya da herkes hakettiği yerde mi?Hakettiğimizin bu olduğunu mu düşünmeliyiz...

Keşke haklı olmasaydım. Keşke bu ülkede sadece hak eden kazansaydı. Ama maalesef. Tabi çabalamak lazım. Çabalamayın asla demiyorum. Sadece bazen sırf çaba ve çalışkanlık yetmiyor. Bunu kabul etmek lazım diyorum.

On yıl önce bu halde olacağımı asla tahmin edemezdim. Hak ettiğimi de düşünmüyorum. Ama bazı seyler bizim elimizde değil. Çok daha kötüsü de olabilirdi. Çok şükür diyorum.

Herkes tam da hakettiği yerde... N

hak etmek açısından bakarsak hepimiz borçlu çıkarız. bundan 90 yıl önce buradaki herkes YOK tu. şimdi şu anda VAR ız. şimdi soru şu: var olmayı hak etmek için ne yaptık. sizi bilmem ama ben hiç bir şey yapmadım. demek istediğim; hak ettiğimiz değil ama olmamız gereken yerdeyiz. peki ya bundan sonrası için... ? tarlaya tohum ekmekle hasadı hak etmiş olmuyorum. hasadı istemiş oluyorum. verilir verilmez orası beni aşar.

Mesele doğru atı oynamak aslında. Kimileri buna şans der, ama sebep yine bizim seçimlerimizdir. Seçiminin sonucunu doğru kestirebilmişsen ne ala. FullMetal

Ben cocuklari evden ciktiktan sonra, minimalist olarak yasamak istiyordum ve ayni öyle yasiyoruz. 2 tane kahvaltilik Tabak, iki corba tabagi, 2 büyük Tabak. 2 Türk kahvesi fincani, birkac tane bardak. Kücüc<k bir bahceli evim, arabayi sattim, kendime iyi kaliteli bisikleti aldim ve cok az giyecek. Hafta da 5 gründen 2 güne indirdim calismayi. O kadar mutlu ve kaliteli yasami var ki. Eger kapiyi klilitlemeden biryere gitsem, calinicak hic bir seyim yok. Hirsiz bir girse sok olup cikinca, yada 100 Euro masanin üstünde birakir, Kendine birkac tane Tabak al diye,

10 yil. onceki ben e birsey soylemek istiyorum musadenizle Gerizeekaaalı.

Evlenmeden önce farklı hayallerim vardı hepsi hayal olarak kaldı. Hayat iyi kötü ummadığım çok şey verdi. Çok şükür mutlu ve huzurluyum. Rabb daha güzel günler yaşatsın hepimize.

Milyonlarca sperm hücresi içinden en birinci geldik. O sayılmıyor mu?