herkese merhaba. yeni bir iş dolayısıyla yeni bir şehre gideceğiz eşimle. insanlar konfor alanından çıkacakları zaman başta zorlanırlar biliyorsunuz. ama kendimi gözlemliyorum. sanki eskisi gibi değilim gibi geliyor. yani daha önce çalıştıgım yerlerde hadi biriyle arkadaş olayım dost olayım gibi yogun duygularım olmazdı. çünkü belli bir yaştan sonra güvenmek de zor bir de diğer insanların hatta kadınlar diyim onların da yediği kazıklardan dolayı kendini geri çektikleri olabiliyor. eşimle hiç sıkılmadan zaman geçiririz zaten bunu biliyorum. ama işte nebiliyim komşu olur iş arkadaşı olur vs dişil enerjiye ihtiyaç duydugum zamanlarda olmuyor değil. genelde en yakın anlaştıgım sevdiğim arkadaşlarım uzaktalar. bilmiyorum önceden daha temkinliyken sanki şimdi gittiğimde çok çevrem olsun istiyorum. 28 yaşındayım tecrübelerini unuttun mu sofia diyorum kendime, hani acele edip fazla yakınlaşan insanların birden bunu abartıp saygısızlaştıgını, kıskanç insanların da çıkacagını, ya da arkandan dedikodu olabileceğini hatırla diyorum. ama bi yanım da böyle gittiğim yerde güvensem birkaç arkadaşımı, gitsek beraber gezsek güzel sohbetler etsek yemek yapsam davet etsem, eşi olur belki eşimle tanışır tanışırız iyi insanlar olsalar. ne güzel olurdu diyorum. genelde en yakınlarım hep bekar. yani onları çok seviyorum ve asla değişmedim. sadece evli birkaç arkadaşım olsa sanki ortak noktalarımız artıcak gibi hissediyorum. sizde hiç böyle hissettiniz mi yani benim gibi? A

Bu dedikodu işleri falan bana çok ergence geliuor. biznkimiz ki dedikodumuzu yapsınlar. kocanızla namuslu bir hqyat sürüyorsunuz işte. C

Benimde çocuğum yok henüz ama içinizden sosyalleşmek geliyorsa güzel birşey tabiki:) sanırım ben dostlarımdan çok kazık yedim o yüzden böyle oldum mesafeliyim hep eski samimiyeti kurmak gelmiyor

belki de böylesi insanı daha fazla koruyordur :)

henüz çocuk yapmadık, bazen zaten yakın zamanda düşüneceğiz o zaman zaten coluk cocuk sosyalliğe bile zaman kalmayacak eşim hayli hayli yeter diyorum saçma mi düşünüyorum acaba :) A

Bende tam tersi eskiden arkadaş canlısıydım şimdi soğudum çoğu kişi ile görüşmüyorum bile. Belli bir yaştan sonra eskisi gibi olamıyorum nedense

28 yaşında "bu yaştan sonra arkadaş edinmek zor" kafasına girmeniz çok yanlış. Ben 35 yasindayim bu yaştan sonra cok da güzel arkadaş ediniliyor. Her gittiğim yerde edinirim arkadaş. Bence karamsar olmayın. A