Canım benimki de 26 aylık, ama senin anlattığının yanından geçmez, durdan hayırdan anlar, biraz mızıldar sonra da normale döneriz. Seninki evet normal değil ama çözümsüz de değil, anne oğul birlikte çocuk gelişim uzmanına gideceksiniz, senin ve oğlunun davranışlarını birlikte değerlendirmesi lazım, pedagog çocuk psikoloğu artık araştır hangisi en iyi en uygunu ise seni yönlendirsin. Kendine de eziyet etme, geçecektir diyim ne diyim bilemedim sen yazarken ben üzüldüm resmen

Belki yanlış bulabilirsiniz ama başka şekilde asla sakinlesmiyor çünkü annesine istediği gibi resmen eziyet ediyor...

Hiç teselli edecek sözüm yok çünkü oglum aynı sizinki gibi 1 yasına girdi ve basladı suan 6 yasında... Herseye aglar ıstedıgı olmadıgı zaman yerlere yatar bagırır sen kötüsün sen yapmadın senın kalbin tastan vs.. Sınırı gecmezse bıseyler fırlatır katılana kadar aglar. Gezmeye gideriz en basiti bır avm Bı oyuncak gorur alacaksın da alacaksın hayır oglum alamayız dedıgım an ortalık savas yerine döner. İnsanlar ıcın de bana cok bagırır ve asla sustan durdan anlamaz.. Yapma derim inatla yapar yap derim yine yapar.. Bazen cimciklememek için kendimi cok zor tutuyorum.. Gecenlerde yine boyle bır olaydı çirkef gıbı bagırma yeter dedım. 10 gün boyunca sen bana cırkef dedın sen kötü annesin dedı.. İnanın sızı cok ıyı anlıyorum. Bas etmesi cok zor laf dinlemeyen cocuk hepsinden zor.. Yapılacak herseyı yaptım kurslar okullar kitaplar etkinlikler konustum konustum yok benden baskasına etkisi olmamıs konustuklarım.. Bazen agzının tam ortasına ındıresım geliyor yalan degıl. Simdi taslanırım burda da.. Banyoya gıdıp cok havlu ısırıp agladıgım oldu sacımı basımı yoldugum da.. Gecer mi bilmiyorum umarım gecer..

Siz yada eşiniz birinizden biri çok sinirliyse ve enerjisi düşükse çocuğunuzda o negatif enerjiyi hissedip dışarıya yansıtıyor. Sürekli onu engeller tavırda olursanız yada bilmeden mimiklerinizle onda suçluluk duygusu oluşturuyorsanız bu davranislar olabilir.. Çocuğunuz çok duygusal, hislerinde kuvvetli ve zeki bana göre.. Muhakkak yapiyorsunuzdur ama ona sevginizi ses tonunuzla, mimiklerinizle, sözlerinizle ve en çokta sarılıp öperek gösterin sizden tek istediği bu. Açıkçası küçük olduguna bakmayın o size inanmak istiyor..

Evet gittik.. Son 1 senedır gidemiyoruz.. Aldıgımız seanslarda bosa cıkmıstı. Yakın zaman da tekrar gıdicez.. Oglumu cok sevıyıorum ondan boyle bahsetmek bıle bana uzucu geliyor ama caresızlık de zor

Siz kararlı olmaktan ziyade annen gelmez diyerek çocuğu annesinin terketmesiyle tehdit edip korkutmuşsunuz.

Konu sahibine üzülürken size daha çok üzüldüm yazdıklarınızdan sonra. 6 yaş çok fazla sanki bu anlattıklarınız için, gözüm korktu benim de çok hareketli küçük bir oğlum var henüz. Pedagog desteği aldınız mı hiç? Bol sabır diliyorum düzelir inşallah

çocuklar kendi rutinlerinin dışına rızaları olmadan çıkartılınca bu tür davranışlar sergiliyor, çocuğun göz hizasına kadar eğilip seni anlamak istiyorum bana en hissettiğini anlar deyin bu arada bir elinizle sırtını sıvazlayıp saçını okşayın, asla ama asla istemedikleri yabancı çevre gezilere çocuğu mecbur bırakmayın onlarında tercih hakları var

Cocugunun cok sorunlu oldugunu biliyorum. eski konularindan. Ve kusurabakma ama ben de artik senin gibi teshisi konulamamis birsey var diye. dusunmeye basladim. Tek birsey sorucam Bagirmayi ama gercek anlamda bagirmayi kizmayi denedin mi? Belki korkar ve yapmaz

Daha yeni konuşmaya başladı. Çok net ifade edemiyor kendini. Yaşına göre konuşma geriliği var. Bir de sabırsız. Anlatmak istediğini hemen söylemek istiyor ve o aceleyle cümle kurmuyor. Hızlı hızlı kelimeleri sıralıyor art arda. Dediğiniz gibi konuşma geriliği bu öfkeye sebep olabilir. Ben anlıyorum ne dediğini ama belli ki anlatmaya çalıştığı, konuştuğundan çok daha fazla.

Otizm belirtileri nelerdir.. bizimle de paylaşir misiniz eğitimcisiniz sanirsamm..

Boyle okuyup yalniz olmadigimi hissedince rahatliyorm bizimkide kapiyi brn actiysam deliriyo geleni geri gonderiyoruz tekrar kapi caliniyo kendi aciyo ama yuzlerine kapatiyo bi saat ikna etmeye calisiyorm ac diye açmıyo en son ben aciyorm kendini yerlere atiyo tabi

Malesef oyle.. Bı arkadasim çağırır mesela kahve ıcelım diye gideriz.. Meyvesuyu soylerım kendi de meyvesuyu ıster genelde.. Hayır ben milkshake ıcıcem der yahu 6 yasında sen nerden biliyorsun onu.. Hayır demeye korkuyorum inanın hayır bızde küfür gıbı sanki.. Bagıra bagıra aglar. Sıcak bir cay ıcmeyelı yıllar olmustur belki.. Kahvaltı da dahi oyle koltuk tepelerinde gezer inatla sabırla gıder getiririm oturturum. Cunku yemek vermedıgım zaman yemek demez. Aclıktan olecegını bilse yine de yemek istiyorum demez.. Etten baska hıcbısey yemez. Ayy cok dolmusum yaa

Düzeni ve rutini seviyor oğlum. Her zaman yemek yediği yerde yemek istiyor. Her zaman alıştığı şekilde uyumak istiyor. Bunlar aksayınca bu hale geliyor. Ancak takdir edersiniz ki üç yıldır işimi, arkadaşlarımı, hatta eşimle ilişkimi askıya almışken artık çok bunaldım. İnsan görmek istiyorum. Şımartma, dediğini yapma mevzusuna gelince. Asla şımartan bir anne olmadım. Evdeyken kendini de parçalasa, evi de yıksa dediğini yapmıyorum boş ve anlamsız bir istekse. Bir müddet sonra vazgeçiyor istediğinden. Lakin sosyal hayatta bu kriz bitmiyor. İlgi ve sevgi azlığı demiş birkaç arkadaş. Fazlasıyla ilgi ve sevgi gösteriyorum ama belki onun ihtiyacı olan farklı şekillerde sevgiyi hissetmektir bunu bilemiyorum. Tüm ezberlerim bozuldu zaten oğlumla... Hepinizin ortak fikri uzmana gitmesi gerektiği. Bunu anladım artık :)

Yalnız şu ayrıma varalım alkol kullanmayan birinin genleri alkolizm konusunda yüzde yüz etkisizdir diyemeyiz. Belki alkol yatkınlığı vardır ama hiv kullanmadığı için tetiklenmemistir. bağımlılık genetik ve tetiklenme süreçlerinden oluşur.

Bence bir uzman desteğine ihtiyaç var. Lütfen geciktirmeyin. Buradan alacağınız bir tavsiye bu seviye için yeterli değil. Oyun terapisi olabilir belki çok hakim olduğum konu değil ama araştırabilirsiniz.

İnanın bu isteksiz bu bıkkın algınız ona da geçiyordur ben de kızımla bir bütünüm bir dakika nefes aldırmaz ama ben biliyorum ilerde istemesem de kopacak o yüzden bu günleri ikimize de eşsiz kılmaya çalışıyorum :)

Çocuk psikiyatri ile görüştünüz mü hiç?

En cok sasirdigim seylerden birisi de aynen su replik "canim benim oglum/kizim da oyle, delirir, bana vurur kardesine vurur vs vs" Arkadas, madem dellenen cocugunuz vardi, nasil ikinciyi yaptiniz? Cok ilginc geliyor bana. Ben bir taneyle basa cikamiyorum, ikincisi hayal bile degil, kabus kabus. Konu sahibi, sizin gibi pek cok anne vardir eminim, cok uzuluyorum ben de size, uzulmekten baska bir sey gelmiyor elden, umarim buyuyunce duzelir, bir umut iste.

Aynı şehirde olsak bir gün kuzuya ben bakayım, sen bi gez dolaş diyeceğim ama. Değiliz galiba. Resmen sıkıntını buradan hissettim, kolaylıklar dilerim. Bi an önce geçsin bitsin, büyüsün, efendi, uslu bi delikanlı olsun kuzucuk.

Sen asla kötü bir anne değilsin kardeşim de aynen böyleydi yapmadığı kalmadı annemi sokakta taşlardı arkadaşlarına senin arkandan ne dedi falan diye laflar söylerdi etmediği küfür kalmazdı büyüdü gitti şimdi beyefendi oldu bence. Kimse akıllı çocukta nimeti kendinde görmesin çocuk yaramazsa malesef anne ne kadar kendini de paralasa istediği şekilde yönlendiremiyor size sabır diliyorum Önceki

Mutlaka bakacağım teşekkür ederim.

Ben okurken darlandım. Pedagog demiş çoğu arkadaş belki faydası olur. Hayır sizede yazık yani.

Benim oglum bu anlattiklarinizin misli misliydi. Bi benzer dugun tecrubesi de ben yasadim oglumla. Cok zor gunlerdi. Takti mi takardi. 4 yas itibariyle hafifledi bu durum. Ama ben bu huysuzluguna ragmen krese gonderdim, bence o da cok etkili oldu. Diger cocuklari gordukce sakinledi

Ne çok senin gibi deliren anne var bir bilsen. Benimde 6 yaşında oğlum var. 2 yaşından itibaren hayatım kaydı resmen. İnatçı memnuniyetsiz bağırır abisine vurur çığlık atar her pisliği yapar dikkat çekmek için. Valla kim ne derse desin umrum değil saçımı başımı yolup poposuna sağlam yapıştırdığımda oldu evin içinde terlikle kovaladığımda yok anlamıyo. Öyle zaman geliyoki nerden doğurdum diyorum. Ama saçının teline kurban olurum o ayrı. Ben neden yaptığını biliyorum mesela çalıştığım için yeterince ilgilenemiyorum benim dikkatimi çekmeye çalışıyor ama işim çok yoğun elimde değil. Kesinlikle destek alın. Pedagog şart. Ama sizede psikolog şart. Şuan antidepresan kullanmayan insan o kadar azki. Gidin ilaca başlayın sinirleriniz birazda olsa rahatlar. Pedagogda yol gösterir. Umudunu sakın kaybetme. Büyüyecek düzelecek. Allah yardımcın olsun inşallah.

Hamile kalinca "analik" patchi yukleniyor otomatik olarak ben forumun en cocuk istemeyeni, sevmeyeni; amigurumi ogreniyorum oyuncak ormek icin. Dogmamis cocuga yani dusunun

Ben bir yerde hatta evde bile insan gibi yemek yemeyeli o kadar uzun zaman oldu ki, artık bunu problem etmiyorum bile :) AmberRose Blow a kiss, fire a gun tek ayak

Vururum çarparım diyenlere şaşırıyorum. Şiddet çare olmaz, dayak arsızı, azar arsızı oluyor çocuklar sonra. Çok üzüldüm halinize, eminim çok çok zor durumdasınız. Doktora götürdünüz mü hiç? Bu 2 yaş sendromu değil bence. Yanlış anlamayın, ya siz farketmeden yetiştirmede yanlışlar yapıyorsunuz ya da çocuğun karakteri böyle ya da üzgünüm ama bir sorun var. İmkanlarınız dahilinde gidebileceğiniz en iyi pedagoga gidin. Bir arkadaşımın yeğeni sizinki kadar olmasa da benzer durumlar yaşadığı için doktoru erenköy ruh ve sinir hast. sevk etti. Umarım düzelir yoksa siz mahvolacaksınız.

Zaten bugünü bu kadar zorlaştımasının sebebi önemli bir işim yüzünden bir günlüğüne halasına bırakmış olmam. Asla bitmiyor öfkesi. Düşman gibi davranıyor. Ama bırakmak zorundaydım bir günlüğüne. Genelde bıraktığım zaman bir hafta boyunca bu davranışları devam ediyor. Sonra sakinleşiyor. Her zaman hareketli ve hırçın ama böylesine düşmanca davranışı bırakırsam oluyor. Lakin ben 3 yıldır izole olmuş şekilde oğluma adadım kendimi. Gerçekten önemli bir işim olduğunda bırakmak zorundayım. Bunun bir çözümü yok ki. burcubahar0635 what u get is what u

Bende sorumluluk duygusu çok fazladır aslında, bir çok insana göre haddinden fazla. Hissettiğim de bu şu an, sevgi adına çok bir kelebek uçuşması yok hala ama iyi yetiştirmeliyim, iyi bakmalıyım moduna girdim:)

Kurallardan önce oğlunuza gülümsüyor musunuz sevginizi hissediyor mu bence siz yorulmuşsunuz.. sevdiğinize eminim ama bu ruh haliyle gösteremiyor olabilirsiniz. bunalmışsınız biraz dinlenme olanağınız yok mu dadı tutabilir misiniz birisi yardımcı olabilir mi.

Bunları yapmayı nerden öğrendi bu çocuk babası nerde... bi pedagog yardimimi deneseniz..2 yaş sendromunu ağır geçiriyor olabilir mi 20 aylık bi oğlum var o da beni son zamanlarda bayağı zorluyor ya sabir diyip çekeceğiz canım umarım biran önce düzelirler de biz de rahat bir nefes alabiliriz..

6 yaşında ve hala aynı mı. Demeyin öyle ya. Düzelir diye minicik bir umudum var zaten. Kim taşlarsa taşların umurumda değil. Siniri alınmış anneler, heykel gibi çocukları ile ahkam kesmesin mümkünse.

uzmanlar diyor ki hep her gece uyumadan once gun icinde ne olursa olsun kızsaniz da yaramazlik da yapsa sizin kendi moraliniz de bozuk olsa sıkıca sarılın sevdiginizi soyleyin.. Uyaninca da ilk 5dakika cok etkiliymis.. eve geldiklerinde ilk 5 dakika.. Biz esimle bu yuzden yanlarina uzanir uyandiklarinda severiz operiz ve nasil iyi uyudun mu deriz sohbet baslar gece de odalarina beraber gecer iyi geceler diler cikariz :)

Doğduktan sonra 2-3 ay içinde yaptır. Büyüyünce seni kesiyorlarmış gibi oluyor niye kız doğmadı diye geziniyorsun ortalıkta

zaten Önceki

Dsm 5 çıktı, ayrıca internetten bakıp da çocuğa tanı koymasın di mi? Zira çocuk psikiyatristleri o tanıyı koymak için 6+5 sene okul okuyor

Birinden duymadan sürekli uyguladığım bir yöntem ve çokta etkili benim çocuğumda.. bazen gereksiz mizlanir durur onun seviyesine inip konuşurum bak bebeğim hiç aglayacağın bir şey yok hadi gel seninle dislerimizi fircalayalim derim ben dislerimi fircalarken o dizimde beni seyreder aynadan ve unutur neden mizlandigini bi üye söylemişti sevgi gösterin gösteriyor bol bol ve yapılabilecek bir kaç yaramazligi beraber yapın mesela o binmek istedi diye o mor otobüse binin en fazla bi saat geç kalırsınız tek çocuk sanırım biraz hüzün gitseniz belki bu kadar yipranmazsiniz

. Demekki

Evde yapıyorum işe de yarıyor özellikle uyku öncesi. Ancak kriz anlarında duramadığıniçin mümkün olmuyor :) F

10 dk once bende ayni durumdaydim inan. dondurma istedi aldik bu diil diye agladi baska verdim bu yamuk diye. o bitti disardan gelmistik evden cikalim diye. ben sabirliyimdir. ama baba sabirsiz birbirimize girdik. ayni yas donemi. o aglarken bise anlatmaya calisma zaten duymuyor seni. sessiz sakin bekle yada aglaman bitsin konusuruz de ben oyle yapiyorum kisa zamanda sakinlesiyor. ama baba araya girip ne zaman laf anlatmaya calissa yada dikkatini dagitmaya calissa.1 saati geciyor aglamak

Benim oğlumda zor bir çocuk, arkadaş ne ile alakalı bu durum? Annem 3 tane büyütmüş, hadi kendimi göremem de ama erkek kardeşim doğduğunda 6 yaşındaydım, oğlum gibi bir çocuk değildi. Annemin çiçeklerine topla zarar vermesin diye kağıttan top yapmıştı kendine, kaldı ki annem siz hiç bir şeyi yerinden indirmediniz, el sürmezdiniz derdi. Benim oğlum koltuğun üzerindeki kırlentleri yere indirmekten, çekmece içi boşaltmaktan aşırı zevk alıyor. Bir de vurma huyu çıktı şimdi, gelip geçip vuruyor. Şuan 18 aylık, bir 12-13 aylıkken de hayır dediğimiz şeyleri direkt inatla yapma eğilimini görmüştük, hala da böyle devam ediyor. Dışarı çıkıyoruz, asla el tutmaz tamam tutmasın ama biz mersine giderken o tersine gidiyor, zaten yürümez direkt koşar. Mecburen zorladığımızda kendini oradan oraya atıp ağlıyor, herkesin gözü biz de, dışarı çıktığımıza da pişman oluyoruz, sürekli oğlumu mutlu etmeye çalışmak, susturmakla uğraşıyoruz. Mesela bu sallanan oyuncaklar var ya müzikli onlara binmek istiyor bindiriyoruz ama indiremiyoruz. 5 kez, 10 kez hiç fark etmez inmek istemiyor tabii zorla indiriyoruz yarım saat ağlıyor istisnasız. Hani bu paramız yok demekten anlayan, hayır denildiğinde fazla durumu zorlamayan çocuklar kimler? Biz mi anlatamıyoruz, eğitemiyoruz? Muz ister yemek için vermezsem ağlar, veririm elinde sıkar halıya sürer. Bir de insanın gözünün içine baka baka yapıyor :) Teyzemde de yapmış. Teyzem 'oğlum yapma' diyormuş, hiç umursamıyormuş. Arkadaşıma gitmiştim bende otobüsle ne cesaret, mahvoldum resmen inmek yürümek istiyor. Koltukta ayağa kalkmak istiyor. Kek verdi bir bayan her yer kek kırıntısı, üzerinde oturuyoruz karşı koltuktan bir teyze bana da ''bu nasıl çocuk der gibi '' bakıyordu. En sonunda yaramaz galiba, evde de böyle mi dedi? Daha küçükken de arkamı dönemezdim yaygarayı koparırdı hemen, çok ağlayan bir bebekti. O zamandan belliymiş zor bir bebek olacağı. Gece uyumaz, gündüz uykusu çok bölünür, sabah gece uykusuna yatıyorduk bir ara, komşular çocuklarını okula götürürken bizim ışıkları açık görünce vallahi görüyorum seni üzülüyorum sabah olmuş sizin ki daha ayakta diyorlardı. Şimdi çok şükür 11 ile 2 arası yatıyor. Bende çok yıprandım üstelik sinirli de bir yapıya sahibim, bazen kendimi tutamayacağım diye korkardım. Allah sabır versin bizlere diyelim.. 1

Aynen öyle çok gergin bir hamilelik geçirdim. Dehb ebet dikkat eksikliği ve hiperaktivite oluuor. Ben de çok yaramazmışım da bu biraz fazla asabi bide üstüne. Allah hayırlı evlat nasip etsin inşallah

Facebookta attachment parenting diye bir grup var uye olursaniz sorununuzu yazarsaniz yardimci olurlar, bu tarz sorunlar okumustum orada. Q Queen

Cocugu olmayan yada cildirik cocugu olmayanlar taslar sizi belki.. halinizden anca sizin gibiler anlaaar.. :/

Bu arada 2 yaş sendromu için en çok verilen tavsiye inatlaşmamak ve çoğu şeyi görmezden gelmektir. Tüm bunların ötesinde bi de sanki bu çocuk yeterince ilgi göremediği için dikkat çekmek istiyor gibi geldi bana. Bu durumda döverseniz de dayak arsızı olur zaten kimseye faydası yok. Bi de şunu sormak istiyorum genelde size yapışık mıydı bebekliğinden beri?

Öldüresiye dövmek mi çare?.. Bir tokat atılması bile o çocuğu daha da azginlastirir. Ve anne her defasında dozaji arttırmak zorunda kalır. .. Konu sahibinin tek çözümü doktor. Çok zor bir durum. Kontrol edilemeyen evlat büyütmek büyük sabır gerektiriyor. Allah oglunuzas sakinlik versin, size sabır.

Hehehheheheh adamimmmm Aha yine Taha Keske tanıyabilseydim onu Bende cocukken erkek cocugu neymis bin beterdim o kadar yaramaz ve hırçın misim ki annem evden cikmama karari almış arkadaslarina siz bana gelin ben 1 kez geliyorsam siz 5 gelin demis. Dehv ne oluyor hiperaktiflik mi? Ben cok yaramaz aksi yemek yemeyen uyumayan salla salla slla ayakta uyumayan inat bir cocukmusum Ama bu tip seyler hamilelikte oluyor diye duymustum anne agresif ve sinirli ise hamilelik doneminde cocuk hiperaktif oluyormus. Hani herseyi hissediyorlar ya Bir cocugum yok Keske olsa. Allah'ım hayırlısını ver Rabbim

Bu yine iyi, dün sünnetini ne zaman yaptırsam diye düşünüyordum demek ki anneler böyle böyle manyak oluyor

Tebrik ediyorum sizi bir anne ve bir veli olarak :) dehb li benim de oğlum. Bizde tam tersi ben öğretmenle iş birliğine hazırdım. Doktorumuzun verdiği formun birini doldurmadı, sınıfta neler yapması gerektiğini söyledi doktorumuz, çekinerek sıkılarak öğretmenimize ilettim. Benim sınıf içime karışamaz, o doktor onun doktorlugu orda kalır benim sınıfıma dahil olamaz dedi. Yıkıldım ne yapacağımı şaşırdım ama çok şükür bana öyle söylediği halde oğluma yaklaşımı değişti, doktorun tavsiyelerine uydu. Her gün takdir etti oğlumu okuldan çıkarken, her gün böyle ol olur mu ne kadar uyumlu akıllı oldun sen diye. Gülen yüz tabloları vardı oğlumun ilaçlardan önce hep üzgün yüzdü, ilaçlardan sonra gülen yüz oldu, öğretmenimiz de tabi ki her fırsatta gülen yüz verip teşvik etti. Gerçi ben ödül ceza sistemini doğru bulmuyorum ama sınıf içine karışamam tabi ki. Oğlum da anne meğer akıllı olmak, yaramazlık yapmamak ne güzelmiş, öğretmenin arkadaşlarım beni konuşuyorlar hep, ne kadar da değişti tatlı, akıllı, uyumlu oldu diye söylemişti :)

Çok üzüldüm. Facebook'ta attachment parenting Türkiye grubu var, doğal ebeveynlik filan, orda çok güzel yardımcı oluyorlar. Bir de oraya yazsanız, grup adminleri danışman, mutlaka yardımcı olurlar diye düşünüyorum

Doktora danışın mutlaka. Davranışları çok normal gelmedi bana.

Bir alışveriş merkezine gidin. İstediği olmadığı için rezil etsin sizi. Ağlasın sızlasın bağırsın her şeyi fırlatsın. Ama siz asla taviz vermeyin tutumunuzdan. Sokakta evde bahçede dışarıda nerede olursa olsun, ağlayarak bir şeyleri fırlatarak size istediklerini yaptıramasın. Rezil olun hiç önemli değil. Yeter ki ne yaparsa yapsın bu yolla bir şey elde edemeyeceğini görsün. Sonra yavaş yavaş istedik davranışa yönlendirme aşamasına geçeceksiniz. İsteklerini bana güzelce kibarca anlatıp izin istersen eğer uygun görürsem kabul ederim gibi. İlgi çekmek istiyor olabilir. Yaptığı doğru davranışları abartarak övün ve anında ödüllendirin. Yanlış davranışlarıyla değil doğru davranışlarıyla dikkat çekebileceğini fark etsin. Ve mutlaka bir pedagoga gidin. İlaç tedavisine başlatacaktır doktor. O ilaçlar çocuğu nispeten sakinleştirir işinizi kolaylaştırır. Zaten çocuğun davranışları istendik yönde geliştiği zaman ilacın dozu yavaş yavaş azaltılır ve en sonunda ilaç tedavisi sonlandırılır. Uzman desteği ve bilinçli bir yol haritası ile bir iki ay içinde çocuğunuzun bambaşka bir çocuğa dönüşeceğini göreceksiniz.

Çok teşekkür ederim keşke herkes sadece beni anlamakla yetinse. Bazen sadece anlaşılmak bile yetiyor insana.

Acaba bi doktorami goturseniz benim kuzenimde boyleydi her goren rahatsiz heralde derdi aynı sizin oğlunuz gibi teyzem doktora götürdü dikkat eksikliği hiperaktive tanısı kondu ilaç kullandı suan on yaşında halada psikiyatrik destek alıyo. Bence vakit kaybetmeyin derim Önceki

Eylülde deneyeceğiz kreş işini. İnşallah ters tepmez, olumlu sonuç alırım.

Cocuk etrafi kirip dokerken "annecimm annecimm" diye konusan kadinin cocugunun sakinlestigini hic gormedim ama var demekki bana denk gelmedi aksine daha cok azitiyor cocuk. Izlerken beni sinir basiyor. Cocuk ortaligi yikip dokuyor, agliyor, daha bit kadar cocuk annesine avazi ciktigi kadar bagirip bir ton laf sayiyor hatta annesine vuran cocuklarda gordum ama kadin hala konusmaya calisiyor. Annecimm anneciimli konusmasinin bir ise yaradigi da yok iyi bisey yaptigini saniyor ama... Herseyin bir siniri olmali iyi yetistirmekle simarik yetistirme baya karistiriliyor. Benim cocugum yok olsa cok mu iyi yetistiririm hayir yazik cocuga o yuzden yok. cekemem boyle seyleri.

Allah yardimcimiz olsun anliyorum sizi sadece dua edebilrm sizin icin.. Birde nazar degen cocuklar oyle olurmus okuyun surekli

Bunlari yapanlarla konusarak ben yapmamaya calisiyorum cocuk ne gorse aynisini tekrar ediyor cunku gercekten Ve dikkatini baska yone cekerek ama onu deniyormussunuz zaten bence en iyisi iyi bir pedagogla gorusmek ama o da buyuk ihtimal hemen ilac yazabilir :/

Benim bir tanıdığım vardı 2 oğlu var en son hatırladığım küçücük çocuğun 2 eline kaldırım taşını alıp insanlara atmaya çalışması o kadın buraya gelse de bir neler yaşadı anlatsa keşke psikolojik tedavi görmeye başlamıştı, kriz geçirirdi kaskatı olurdu o anlarda Umarım hayatınızda herşey yoluna girer tek dileyebileceğim şey bu umarım çözüm bulabilirsiniz

Hayatta herkesin bir amacı vardır/olmalı. Benimki hem bilinçli bir birey hem eğitimci bir kişi olarak dünyaya faydali isler yapacak bir evlat yetiştirmek. Ayrıca bu dünyadaki en saf sevginin bir annenin çocuğuna duyduğu sevgi olduğundan öyle çok eminim ki bu hissiyattan uzak kalmak istemedim. Hayatinizdaki herkese duydugunuz sevgi pragmatist gerekcelere dayanır tek kisi haric o da minik yavrunuz(50 yasina dahi gelse) Pesin hükümlü olmayin bence bir gün siz de isteyeceksiniz.

Sürekli bir şeyi tekrarlaması bana otizmi hatırlattı bu konuda bir doktora gittiniz mi? Belki bu sebeple bu kadar hırçındır çünkü otizmli olan çocuklar için hayat gerçekten zor bizim duymadığımız sesler bile onları oldukça rahatsız edebilir veya bizim fark etmediğimiz görüntüler Milana22

Dedemin cenazesine girmiştim sadece 1 gece kalabildim. Kuzenimin düğününe gittik ayni yaşta baska kuzenimim kizi dolaşırken biz oturmadık. o zaman 2 yaşındaydı simdi 4 belki dsha rahatiz ama biz yine deliriyoruz yeni yeni olaylar. Ne yazık ki tahammül azalıyor. Sesler yükseliyor evde bazen cok çaresiz hissediyorum.

Allah dayanma gücü versin. Hiç istediği bir şeyi yaptınız mı. Taksi, otobüs olmazdı da dayısının arabasıyla biraz gezseydi acaba sakinleşir miydi. Yarın teyzesi, dayısı, babası kim varsa biraz ilgilensin çocukla sizde kafanızı dinleyin biraz.

Bilmiyorum gorduklerim gayet sevgi dolu gorunuyordu. Gerek vucut dili, gerek sozleri karsidan izleyen insani sinir edecek kadar yumusak ve sabirliydi ama ise yaramiyordu. Artik nerede yanlis var bilemicem.

O korku bende de var hala:) doğum sonrası hatta 2 sene sonrası nasıl olacak asıl o önemli. Önceki

Valla canim ister kork ister korkma ama senin cocugunun ciddi bir sorunu var Artik kabul et Korkmakla bir yere varamazsin. Senin nickini gorunce direkt cocugun geliyor aklima artik. Ciddi olarak en iyi pedogogu arastir bul ve kendine eziyet etmeyi birak artik.

Idrakyollariiltihabi tatlım aynı çocuğu ben büyütüm seni o kadar iyi anlıyorumki üstelik benim ikincide vardı üstüne oldu o o kadar değildi.. yollarda yemin ediyorum polisler beni takip ediyordu Allah şahit o kadar ağlıyorduki muhtemelen kaçırdığımı ya da dövdüğümü düşünüyorlardı apartmana girince biraz bekleyip gidiyorlardı çok ağladım hiç dövmedim sabretmek için antidepresanlar başladım cinnet geçirmekten korktuğum içim şimdi bırakamıyorum... şimdi çok çok daha iyi geciyorda sende çok kötüysen çocuğu değil kendini doktora götür bir ilaç sabrına yardımcı olabilir.. Allah kolaylık versin

acaba birşeyleri yanlış mı yapıyorsunuz bilmeden istemeden

Benim oglumda sinirlenince elindekileri firlatiyor ama bunu benden ogrendi ben sinirlerime hakim olamayinca yaotigim hareket belki babasi ya da babaanesi siz gormediginiz bir an oyle davranmis olabilir mi?

nasıl bu tepkileri vermeyi ögrendi. her çocuk akıllıdır ama onlar görerek konuşarak ögreniyorlar kendilerinin keşfi degil bunlar. babası nerde siz bukadar yorulurken hep yanlızmısınız

Tepkileri normal değil. Lütfen acilen pedagoga götürün. Saplantılı ruh hali, diretme, tekrar, dış dünyadan kopukluk... Çocuk yaramazlığından ya da ilgi açlığıdan yapmıyor bunu. Otizmden şüpheleniyorum. Üzülmeyin iyi bir eğitimle normal hayata uyum sağlayabilir. Eğer otistik değilse de mutlaka yardım almalısınız büyüyünce geçer diye umuyorsanız da yanılıyorsunuz. Hem sizin hem çocuğun geleceği için hiç vakit kaybetmeyin. Kiwi_Ce

Çocuğunuzu pedagoga götürün

Arkadaşlar diplomasiz adam recete yazamaz. Cocuk psikiyatrinin hiperaktif cocuklara yazdigi ilaçlar da kirmizi recete üstelik. Bunun kandirmasi filan olamaz.

Sadece otobüste sakin.. Otobüs şoförü yapıcam bunu zaten.. Annem de vururdu yaramazlık yaptıgımda bende yapmazdım

Cok tesekkur ederim Aslinda diger ogretmen arkadaslar da rehberlikle iletisim halindelerdi ve bir seyler yapiyorlardi. Cocuk okumak istemeyince okutmamak onlara gore normaldi, cocugu bunaltmayalim gibi dusunuyorlardi. Ben zorlansa da okuttum ve sabirla bekledik sinifca, herkes hecesiz okurken o heceleyerek okuyordu bu sebeple istemiyordu. Sonradan kaygilari gidince derse katilmaya basladi. Bu arada oldukca zeki bir cocuk. Sadece yaklasim yanlismis demek ki biraz zorlanmak istiyormus, kendi haline birakilmak degil. Sonuc alamiyorsak yontem degistirmekte fayda varmis biz bunu gorduk.

İki kuzenim var, ikisinin de çocuğu aynen böyle. İkisi de çocuklarını doktora götürdü, ikisine de ilaç reçete edildi. Bir aile çocuğunun ilaç kullanmasını kabul etti diğer aile ise ret etti. İlaç kullanan çocuk şu an melek gibi , hatta 6 ay içinde çocuğun ruh hali çok düzeldi. İlaç kullanmayan ise hala aynı. İnan bana düğünde cenazede görmekten korkuyorum. Çocuğun ruh hali çok değişik çünkü. Lütfen iyi bir uzmana danışın, İstanbulda yaşıyorsanız ve imkanınız varsa Nİşantaşı bağdat caddesi gibi yerlerde faaliyet gösteren ünlü pedagogların çocuğunuzu görmesini sağlayın, verieln ilaçları düzenli kullandırtın. Allah size sabır versin

Yanlis anlamayin ama bu sadece simarik bi cocuk yetistirmeye yarar bence. Ben ortaligi yikip dokcem annem bana annecim annecim diyecek daha beterini yaparim demek ki bu kizilcak bi sey degil derim

Benimki de çok hareketli. Geçen AVM ye gittik alacakalarim vardı. Deli danalar gibi koşturdu kerata laftan sözden anlamaz kostur ha kostur. Bir de yürüyen merdivenlere takmıştı ki aman Allah'ım. Pusetinin tekerleri bozulmuştu alamadım. Girişte veriyorlarmis aslına ama içeri girer girmez vizz diye kactigi için fark etmedim. Babası geldi ona verdim de rahatladim biraz. Oğlan çocuğu hele çok zor. Ama sizin çocuğun verdiği tepkiler beni iskillendirdi. Oyum olabilir mi acaba? Normalde iletişimi nasıldır? Göz kontağı nasıldır? Sosyallesmeye çalışır mı? En mantıklısi bir pedagog desteği almanız. Buradan ne dersek diyelim size fayda etmez. Benim dayımın oğlu var acayip yaramazdi öyle böyle değil. Kres önermiş pedagog gitti düzeldi. Sorun kendini ifade edememesi miymis neymiş. Ama o hasariligi kalmadı. Uzman görüşü şart.

Benim arkadaş grubumda bir bebekli daha var, herkes bana onu örnek gösteriyor, bak her yere geliyor diye. Ama atladıkları bir şey var o her yere bebeksiz geliyor, ben bırakamıyorum :) GGerçekten sosyalleşmek adına yapılan zorlamalar bazen sadece eziyet oluyor. Ben de son zamanlarda en çok bana ellemeyin beni en iyi evim paklar diyorum :) Geçecek inşallah bugünler de

Allah yardimciniz olsun, asperger sendromunu bi arastirmanizi tavsiye ederim.

Doğum yapacağın hastane ile görüş bence. Doğumdan sonra hemen hastaneden çıkmadan yapsınlar. Benim yiğenimi öyle yaptılar annede bebekte anlamadan bitti. Bende oğlumu bu şekilde istedim doğuma giren çocuk doktoru bebek 10 günlükken yaptır dedi. Oğlum sünnet olurken ben öldüm öldüm dirildim. Bir daha tövbe ilk gün yaptırırım yine oğlum olursa.

Benim oglumda 20 aylik gecen hafta kayinvalideme gittik eltisi gelinleri falan vardi tabi benim oglum hic bir oyuncagini vermedi alani dovdu benim burnumdan getirdi surekli miz miz bi haldeydi. herkes yaka silkeledi bu hep mi boyle falan dediler cok canim sikildi ben bazen dayanamayip kiziyorum. bu defa sabredicem diyorum ama olmuyor

Çok zor bir durum:/ Allah yardımcınız olsun. Masaj yapmayı deneseniz oğlunuza. Kulak arkasına yapılan masaj acayip rahatlatıyor insanı.. başka bölgeler de olabilir ama kulak arkası gerçekten anlamlı bir rahatlama sağlıyor

Gecen gün ablamla konuşuyorduk da asosyal olmayayım diye ne çok eziyet etmişim kendime dedi. Çocuktan sonra misafir gelme-gitme işini çok azalttık, eziyet çünkü. Çocukla bir yere gitsem 2 dakika biri ilgilenecek ki bir bardak çay içeyim. Hiç gerek yok. Hele ki eşim olmadan şehir dışı, hem de otobüsle... Mümkün değil.

Yazdım yazdım sildim Sabır diliyorum Idrakyollariiltihabi Sanırım ben böyle bir durumda daha otoriter ebeveynlik davranışı göstermeyi tercih ederdim bi süre

Çoçuğunuzun yaptığı şey şımarıklık falan değil. Lütfen kusura bakmayın ve çocuğunuzla yüzleşin artık. Bir doktora götürün. Belki ihtiyacı olan tedaviyi vermeyerek onu daha saldırgan hale getiriyorsunuz. Korkmak ne demek? Siz bir annesiniz. En yakın zamanda teşhis ne ise konularak tedaviye başlayın. Siz de rahatlayın, yavrunuz da..

Allah sabir versin annelik zor zanaat benim kizda beni mahvediyo ama yapacak bisey yok malesef. benim takildigim nokta ayni kelimeleri neden tekrar ediyo ki?konusmasi nasil sizinle mantikli sohbet ediyomu?benim gorumcemin oglu boyleydi malesef otizmli oldugu ortaya cikti. hem hircin yerinde durmazdi hep aglardi kelimeleri tekrarlardi once gorumcem ihtimal vermedi doktora bile goturmedi cunku anneye gore hersey normaldi tam tersi cocuk cok zekiydi hatta. bi gun esim ve annesi gizlice doktora goturdu otizm teshisi kondu

Zaten cocuk dogurmaya sicak bakmiyorum boyle seyler duydukca hepten soguyorum Ben sabirli bi insan degilim öldüresiye doverim, annelik olunca sabir ekstradan yukleniyordur umarim Bence dayak bazen gercekten cennetten cikma

Dikkat çekmek için bu tür davranışları yapan çocuklara, yaptığı doğru davranışları aşırı övüp anında ödüllendireceksiniz. Böylece ilgi çekmek için doğru davranışlar yapmadı gerektiğini görecek.

Cok uzuluyorum kuzum ben sana Herkes pedagoga git demis ama sen zaten gittin diye hatirliyorum yaniliyor da olabilirim Ama araba takintisi bana da normal gelmedi pek, isinde uzman bir pedagoga gitseniz tekrar, cok zor ya gercekten cok zor Allah yardimcin olsun

Sınıfımda DEHB tanısı konmuş ve ilaç kullanan bir çocuk var. Benden önceki öğretmeni başka okula gidince bana geldi, çocukla 1 hafta geçirdikten sonra ameliyat için bir kaç hafta raporluydum ve o ara başka öğretmene gitti. Çocuğu okuldaki bütün öğretmenler tanıyor, herkes nefret ediyor öyle bir çocuk. Geri döndüğümde bu çocuğun problemleriyle uğraştık. Şimdiye kadar yapılanlar: çocuk kalkmak istiyorsa kalkıp gezebilmesi, tek oturması, yazmak istemiyorsa yazmaması, okumak istemiyorsa okumaması , her gün sürekli yapma, etme, yanlış, olmadı gibi şeyler söylenmesi. Ben bu düzenden de hiç hoşlanmam yani sınıfta istediği kadar problemli veya geride olsun bir çocuk boş boş oturamaz ve görmezden gelinemez. Önce çocuğun olmadığı bir gün sınıfla konuştum, sosyalleşmesi için yardımlarına ihtiyacım olduğunu, yalnız hissettiği için sinirli olabileceğini, kötü davranışlarda doğrusunu anlatmalarını, derslerde yardımcı olmalarını falan rica ettim. İlk farkettiğim şey çocukta müthiş bir ilgi çekme çabası var, zaten gün içinde en çok onunla özel ilgilendiğim halde sürekli bir şey söylemek için gelmek istemesi, ona ben aldırmayınca yaramazlık yapması, derslerini yapmaması, yalan söylemesi gibi şeyler... Aile bu konuda yardımcı olmadı, hocam bir şey yapamıyoruz konuşuyoruz anlamıyor gibi şeyler söylediler. Velhasıl sınıfla birlikte gerçekten uğraştık, çok sabrımı zorlayan zamanlar oldu, bazen kötü bir şey söylememek ve yapmamak için bir kaç dakikalığına sınıf kapısına çıktım. Velilerin şikayetlerini bastırdım, sınıftan gitmesi yönündeki isteklere sert tepkiler verdim. Sonuçta çocuk son 3 ay ilacı bıraktı, daha uyumlu bir çocuk oldu, sınıfta ders boyunca oturabiliyor, derslere katılıyor ama doğru ama yanlış, derslerinde hala geride ancak o ancak özel dersle toparlanabilir, hırçınlığı tam geçmedi hala biraz var ama eskisi gibi durumları kalmadı. Demem o ki her çocuğa ulaşılabilir, belki %100 bir düzelme sağlayamayız ama toparlamamız mümkün sadece hangi dilden anladığını bulmak biraz zaman alabilir. Sizinki henüz küçük, kendi ifade edememenin verdiği bir problem de vardır muhakkak ama hangi yöntemleri deniyorsanız onu değiştirin ve kararlı olun. Bu arada bahsettikleriniz otizme uymuyor ancak takıntılı olması obsesif olabileceğini düşündürdü sadece.

Güzel gönlünüzden öperim saygılar hocam

Bence de konu sahibinim cocugunun 2 yas sendromuyla uzaktan yakindan alakasi yok

benım abım aynen boyleymıs okadar zor bır cocukmus buyurken okadar zorlamıs okadar sinir stres sahıbı yapmıs kı annemı annem cozumu evden cıkmayarak bulmus dısarı cıkarken daha cok yoruluyordum buyuzden gelecek olanı eve cagırıyordum 5 sene ben mısafırlıge dugune sınemaya falan gıtmedım dedı parka gotururmus abım ayakta uyuyana kadar kosup yaramazlık yapmasına ızın verırmıs parkta. enerjısı bosalsın dıye onda da gızlı gızlı aglardım der benım cocugum nıye boyle dıye cogu zaman dısarı babamla gonderırmıs akıl saglıgımı korumak ıcın derdı hıc bırsey yapmasa yolda yururken yanından gecen ınsana bır tane gecırırmıs abım cocukken bıle elındekını falan fırlatırmıs yapacak yaramazlık bulamazsa oyuzden sızı cok ıyı anlıyorum abım hala agresıf hala zor bırı 35 yasında suan yanı tamamen yapısı ve karakterı bı yere kadar bırseyı asılayabılırsınız gerı kalanı kendı huyu zor bır cocuk buyutuyorsunuz evet haklısınız cok zor gercekden buyuk sabır ve sınav. bunun tek cozumu enerjısını bosaltabılecegı bır yer eltımın oglu da sızın bahsettıklerınızı yapıyor onlar yuzme kursuna yazıldı cocuk saatlerce yuzuyor daha sakin sımdı 6 aylık bebekler ıcın bıle var yuzme kursu bunu onerebılırım

Ay şok oldum bu kadar mı aynı olur bu cocuklar. Benim kız 13 aylık aynen anlattığınız şeyleri yapıyor. Vurmak, kırlentleri dağıtmak, çekmece dağıtmak muzu halıya sürmek ve diğerleri hiç fark yok. Dün gözümün kenarını kumanda fırlatarak kocaman bi yarık oluşturdu. Şuan da da televizyonun kablosunu ayagına dolayıp gözümün içine baka baka kabloyu çekerek yürüyor yapma desemde boş... Napıcam bilemiyorum...

bahsettiğiniz davranışların hepsi ilgi çekme ve sevgi görme çabaları, siz onunla inatlaştıkça, davranışlarına kızdığınızı, üzüldüğünüzü belli ettikçe, daha da abartılı hırçınlıklar sergileyecek. siz rahat ve huzurlu davranırsanız hırçınlıkları "sönme" dönemine geçip zamanla yok olacak. kolay değilmiş gibi göründüğünü biliyorum ama uzun vadede en kolay çözüm bu. bir de "kevin hakkında konuşmalıyız" filmini mutlaka izleyin, hatta tüm anneler izlemeli. bir çocuğun hırçınlıklarına tahammül gösterememe, çocukla inatlaşma, tepkilerine tepkiyle karşılık verme durumlarının ne kadar trajik bir şekilde sonuçlanabileceğini çok çarpıcı dille anlatan bir film. tabi ki hiçbirimizin çocuğu o filmdeki gibi olmayacak :) ama çocukların bize yanlış gelen davranışlarının temelinde nasıl bir ilgi çekme, duygulara dokunma isteği olduğunu görmemizi sağlıyor.

Yok ben o komşu değilim bir yaşında memeyi bıraktı benim oğlan. Kuralcıyım aslında. Kuralcı halimi törpüledim epey. Yaşıtlarına ve çocuklara asla zarar vermez. Çok sevecendir onlara karşı. Sarılıp durur sürekli.

bu rutinlerin disina ciktiginda saldirganlasiyor mu? tepkileri nasil oluyor? F

Mizmizlanmak olarak basitçe anlatıp örnek vererek konuştum iletişim yolunu bulması gerekir diye düşündüğüm için. Özel çocuklarla da bi iletişim şekli var bence çocuklar onlara verilen tepkiler sayesinde şiddete veya agresiflige başvuruyor lar biraz da öğrenme bence çocuk normal ama sağlık açısından bi problem var mı varsa destek anlamında uzmanlara götürülmeli. sakin zamanları da olduğunu da söylemiş konu Sahibi bence ilgi ve sevgi tek ilaç bu çocuğa. Cikilmayacaksa çıkmayacak sosyal Etkinlik yapilmayacaksa yapmicak çocuk bi dönemi atlatana kadar. Tüm hayatını bi çocuğa bağlamaya karşıyım ama böyle bu çocuk sosyallesmeye bile evde başlamalı bence ilk arkadaşlikları evinde kurmalı demlicaykeyfi Ve dünya bir çölse durma. Seraba su getir. Anneler

Sizin hatalı olduğunuz konu şu, dünya üzerinde tüm kötü insanların kötü çocukluk geçirdiğini düşünüyorsunuz. Ne kadar iyi bir ailede yetişirse yetişsin, iyi bir eğitim dahi alsa o çocuk kötülük yapabilir. Bu dünyada saf kötülük denen bir şey var, hapishaneler 'o asla yapmaz' denilen adamlarla dolu. Size saygı duyuyorum, benim fikrim ise dünyaya zaten bir defa geliyorum onu da doya doya, geze toza, bunun tadını çıkartıp sorumluluk almadan, arkamda bir şey bırakmadan göçüp gitmek istiyorum.

Ama onceki mesajlarinizda pedagoga goturmediginizi cunku duymaktan korktugunuz seyler oldugunu yazmistiniz. Yani otizm vs gibi. Simdi ise goturdum demissiniz. Siz bu cocugu pedagoga goturdunuz mu? Otizm degil dedilerse hala duymaktan korktigunuz seyler nedir?

Allah kolaylık ve sabır versin. Benim kızımda uyumlu bir çocuk değildi kalabalık sevmezdi, ilgilenilmediginde sorun çıkarırdı, özellikle bebekken eşimle aynı masada oturup yemek bile yiyemezdik. Ne zaman konuşup kendini ifade etmeye başladı o zaman aşıldı bizde bir çok sorun. Hala anlaşılmadığında yada yanlış anlaşıldığında hırçındır. Ben o dönem dışarı çıkmak dahi istemezdim. Sizi çok iyi anlıyorum. Merak ediyorum kendini doğru ifade edebilecek şekilde konuşabiliyor mu oğlunuz? Belkide bu hırçınlığı onu anlamadığınızı düşündüğü içindir. Tabiki uzman desteği alın ben uzman değilim sadece okuyunca acaba böyle olabilir mi diye düşündüm. Sizde çok yıpranmışsınız doğal olarak, işinin ehli bir uzman muhakkak yardımcı olacaktır her ikinizde de. Birde bu konuşmalar yaramaz vb tarzdaki çevreden gelen tepkiler çocuğun yanında onun duyabileceği şekilde oluyorsa oda etkili olabilir az da olsa. Kendi adima hep olumlu konuşmaya gayret ettim/ediyorum. Akıllı kızım, uslu kızım, aferin vb teşvik edici şekilde ve işe yaradığını gördüm. Ne zaman olumsuz konuşsak, olumsuz hareketler artıyordu zaten. Bir anlamda benim senden umudum yok artık ne yaparsan yap durumu oluşuyor bir yerden sonra ister istemez. Olumsuzluk bunu getiriyor beraberinde. Bilemedim, genele baktığımda yaramaz ve dikkat çekmeye çalışan bir minik adam canlandı gözümde. Bu şiddet durumunu bir yerden görüyor mu? Nasıl bu hale geldi onu anlamadım. Çok küçük zira henüz, birilerini örnek aliyor olabilir belkide. Ama izlediği bir çizgi film ama bir aile büyüğü, etkilendigi birşeyler olabilir. Kolayliklar dilerim.

Benim annemde sen cok sinielisin dilinden anlamiyosun der ama annemin susturma sakinlestirme yöntemi abur cubur sunu alcam sana bunu alcam oyle bende sustururum kvde der genelde ben boyle cocuk gormedim diye bi dk oturmaz mi bu cocuk der aynen biz onun emrinde yasiyoruz mesela simdi su ictim diye agladi icmicekmisim

Bu durumun ismi 2 yaş sendromuymuş canim bizde geçen hafta öğrendik ismini. benimkide 2 yaşinda ve ortalikta ruh hastasi gibi çaki gibi dolanirken araştirdik.2 yaş sendromuymuş. bizde bi yere gidince yemeğe eğlenmeye vs. rezil oluyoruz. ya ben yiyorum ya eşim yiyor digerimizde çakinin istedigi yöne gidiyor. çok zor bende sinirden ağliyorum artik. bizim değil onun istedigi olucak tamam ama azda uslu ol azda otur dimi. bu arada yollarda yerlere oturup ağlamamiz meşhurdur

Olabilir eşimin ailesi biraz sinirli insanlar. Belki onlar yaparken şahit oldu ve alışkanlık edindi. Ancak asıl mevzu bu alışkanlığı nasıl yok edeceğiz :) Yokuspokus

İnsan bazen yorum yaptığına pişman oluyor burda.. kötü niyetle söylenmiş bir şey değildi ben sizin ne okuyup be okumadığınızı bilemem yazdıklarınız karşısında bir yorumda bulundum sadece... daha da yapmam zaten ilk ve son :) M Musluk

Yalniz degilsin korkma cocugunda bi problem yok benim oglumda cok inatci istediği olmadigi zaman dolap kapaklarini carpip duruyo kendi kafasina vuruyo suan tuvalet egitimi veriyorum hadi tuvalete gidelim diyorum yok altima yapcam diyo cisini tutuyo 2 bucuk yasindaki bi cocuk nasil tutmayi bilir ki diyorum ama tutuyo Gintoki

Ne güzel okudum yazınızı sonra bi baktım Atlas dediniz benm oğlumun adıda Atlas şaşırdm biran :))))) çok yaramaz oluyolar bu kesin :)))) canlarısağolsun kuzuların A

Idrakyollariiltihabi dönüş yolculuğu nasıl geçti merak ettim? Döndüyseniz tabii.

çocuklarınızın suratına tokat atmayın kesinlikle ufak terbiyeler için bile yapmayın. düzeltmek istediğiniz çocuğu daha beter yapar. insanın hayası ahlakı yüzünde derler vurdukça azalır, arsızlaşır.

Saatlerce ayni seyi söyleyip aglamasi adeta nobet gecirdigini ve bir sorun olduguna işaret ediyor olabilir. Uzman yardimi almakta gecikmeyin.

Allah YARDIMCINIZ olsun. Büyük oğlum kalabalık sevmezdi insan içine girmez ağlama krizine girerdi. Vallaha o donem hic kalabalığa girmedik. Gitmedim düğüne mugune. Onu mutlu etmek önemli benim ici n. Sevmiyorsa gitmem büyüyene kadar Simdi de sevmiyor seviyor yerine gore 9 yasında. Ama o kadar akilli ve uslu bir çocuk oldu. Annesini dinler tertipli titiz akilli maşallah pasama. Mucit olmak istiyor sınıf birincisi 3. Sınıfa geçti. Sabırlı olun. Çocuk size ayak uydurmaz sen ona ayak uyduracaksin. Sabırlı ol tevekkül et

Kızımı gördüm anlattıklarında bir an ürperdim yaşadıklarım aklıma gelince. kesinlikle uzman görsün ben 2 buçuk yaşında götürdüm doktora hiperaktif degil ancak agresif büyüyor kendini ispat etme yolu bu ve bunu biraz törpülemeliyiz demişti. Şimdi pek hatırlayamadığım bir sürü tavsiye de bulundu ve ilaç verdi. sonuna kadar kullandım daha sakin bir çocuk oldu o da rahatladı bende. ilacı veren bir uzmandı ve kullanırken hiç tereddüt etmedim. Lütfen sizde bir uzmanla görüşün çok rahat edersiniz belki size ilaç bile vermez. Kolaylıklar diliyorum geçecek bu dönem merak etmeyin.

Otizm ile ilgili herhangi bir uzman görüşü aldınız mı? Olduğunu düşünmüyorum demissiniz ama kitlenmeler, donen nesnelere odaklamalar illa ki olmak zorunda değil. Ve otistik ise bu kötü bir şey de değil; benim yanlış algılamam olmuş olabilir tabi ki ama sanki böyle bir tanı istemiyor, tescillenmesinden korkuyor olabilirmişsiniz gibi geldi. Onun dışında özellikle konuşmada/kendini ifade etmede biraz geriden gelen çocuklar, bir de aşırı duyarlılarsa eğer, dediğiniz gibi sorunlar yaşanabiliyor ve gelişimiyle birlikte geriliyor bu tarz olay ve tepkiler.

Benim kızım da doğduğundan beri kalabalığı ve yabancı insanları hiç sevmez. Ne zaman bi yere gitsem rahat 1 saat ağlama ve huysuzlanma nöbetimiz oluyo. Sonra alışıyo sakinliyo. Ben çok mecbur kalmadıkça gitmiyorum öyle yerlere. Kızımdan önemli değil. Biliyorum ki bu günleri de geçecek bikaç seneye. Siz de böyle düşünün. Yazık kızmayın yavrucuğa. O size muhtaç şuanda. Siz de öyle davranırsanız daha fazla agresizleşir. Sadece biraz sabır.

Prof. Dr. Ayşe Melda Akçaķın'a götürün. Kliniğinde birkaç uzman birlikte çalışıyorlar. Normalde Ankara'da kliniği ama alanında otoritedir. Getirme imkanınız varsa hiç düşünmeyin. Bence önce bir arayın, telefonda da yardımcı olacaktır. Bir danışır, durumu anlatırsınız, size bir yol gosterirler diye düşünüyorum. İstanbul'da da danışan kabul edip etmediğini sorarsınız hem. Çocukta illa bir problem olacak diye bir şey yok. Her şey yolundaysa neler yapabileceğinizi öğrenirsiniz, kuzudan evvel sizin de yardıma ihtiyacınız var belli ki. Allah yardımcınız olsun.

Yok kriz anları için dememiştim, zaten mümkün olmaz o zamanlarda.. kriz anlarında ortamın güvenli olduğundan emin olup siz kendinizi korumaya alın bence.. çocuğunuz çarçabuk yenilenebilir, bişey olmamış gibi başka bir moda bürünebilir ama siz kolay kolay o yıpranmışlıktan, tükenmişlikten çıkamazsınız..

çözüm doktor sanıyorum. yani zor çocuklar var elbette. her çocuk bir değil. sizin çocuğunuz zor çocuklardan muhtemelen. hiperaktivite de varsa kat kat artar sıkıntısı. Gintoki

Ya kesinlikle uzman değilim ama uzun bir dönem aldığım bir eğitim vardı engelli bireyler üzerine yapılan bir eğitim bu eğitimde duyduğuklarımdan yola çıkarak söylüyorum bazı arkadaşlarımız otistik olabilir demiş ama yalnızca sözcükleri tekrar etmesi onun otistik olduğunu göstermez. Otistik bireyler daha da ağır seyreder hayatı yanı mesela anne diyor mu ihtiyaçlarını söylüyor mu dönen nesnelere bakıp etraftan kopuyor mu mesela onunla hiç iletişim kurulamıyor mu ve daha birçok şey var içimiz rahatlasın diye demiyorum ama bence çocuğunuzun başka bir durumu var yani mesela yaşına göre nasıl konuşuyor belli kendisini ifade edecek sözcüleri kuramadığı için sinirleniyordur mesela istiyorum bineceğim yiyeceğin vs eylemler var mı hayatında kesinlikle uzman değilim yalnızca öğrendiklerimden yola çıkarak söylüyorum belki de kendisini ifade edemiyor ve kırıp dökme bağırma yolunu seçiyor olabilir mi? Ama her ne olursa olsun Allah sabır versin çok zor bir kızım var daha çok küçük ben birçok kez dertlenip üzülüyorum da şuan gördüm asıl zorluklar şuan değilmiş. Allah hepimizin yardımcısı olsun

Annem habire yok sen yetiştirmeyi beceremiyosun yok sen öocuğun dilinden anlamıyosun diye her tatilde beni sinir ederdi. Bu kış 3 ay annem baktı resmen kaçarak eve gitti ben böyle çocuk görmedim. bu ne ya şeytan gibi bi de büyük adam gibi herşeyi aleyhine delil olarak kullanıyo bi süre sonra söz geçirmek bir yana emrine geçiriyo resmen TaeYang

Kuzenimin aynı çocuktan vardı. Hiperaktivite ve şuan hatırlayamadığım 2 teşhis koydular çocuk şuan 16 yaşında. Kuzenimin ilk çocuğuna annesi baktı işi çok iyiydi. 2. Olunca da bakacaktı ama çocuk 1.5 yaşındayken teyzem dediki bu çocuk farklı kendine bişey yapmasından korkuyorum yetemiyorum dedi. Kuzenim işten çıktı ve onun kabusu başladı resmen kadını yaşlandırdı sinirlerini harap etti. Pedagoglar psikologlar.. ilaçlar verdiler. O da sizin gibi kıyamıyordu yine de. İlaçları kullanmadı. Çünkü antidepresan tarzı ilaçlar ve bu yaşta uyuşmasını istemiyorum dedi. Bize gelirdi çayı içemeden ağlayarak giderdi. Çocuk evden çıkmak istemiyordu başka yerde huzur vermiyordu. Tek de bırakamıyor haliyle. Evi yaktı perdeleri yaktı koca dolapları üstüne devirdi. Koltukları yırttı mutfaktakileri kırdı evin içine s. çtı kısaca. O da eline geçeni fırlatırdı. Büyüdükçe bu fırlatmalar telefonlara ipadlere sıçradı. Tv yi kaç kez devirdi. Hep okulda rahatlayacağını düşündü kuzenim. Bingo! Ozaman da okuldakilere rahat vermedi. Millete sataştı. Kuzenimi her gün okula çağırıyolar bu çocuğun neyi var? Psikolojik hastalığı mı var bize doğruyu söyleyin. Özel çocuklar için olan okullara mı gitse? Kadın hergün ağlayarak gelirdi eve. Devlete gitti kalabalık sınıf yeterince ilgilenmezler dedik sonra özele gitti. Bu sefer veliler şikayete başladı bu nasıl çocuk, hergün çocuklarımıza zarar veriyor. Biz bunun için mi gönderiyoruz vs. Şu an mı? Kuzenim a desen ağlayan b desen gözleri dolan bi tip oldu. Kocasıyla arası açıldı bu sebepten. Kocasının yeterince ilgilenmediğini düşünüyodu belki de kendini avutuyodu. Bilemem. Çocuk desen asosyal. Sürekli bilgisayar başında. Biz sadece oraya gidersek görürüz. Tek iletişimimiz 'naber?' Size bol bol sabır dileyeceğin. J

Merhabarr... onceliklee Allah hepimizi. bir camurdan sekil. vererek yaratti... yani hepimizin bir sekli var.. annelere ve babalara dusen ise tam olarak. bu sekli bozmadan muhafaza etmektir ki. o zaman cocuk kendi mizacini yasayabilsin.. biz ise onlara sekil vermeye calisiriz.. Allah sizin cocugunuzun icine fatih sultan mehmet ruhu koymussa taskin olur... firtina olur.. eser gurler. yagar sel. olur... siz. bu cocuktan mevlana fitratina burunmesini isterseniz yazik. olur. ziyan olur... olmaz.. fitrata aykiri olmaz... e bir mevlana anasi fatih sultan mehmet anasi. olmak herkese nasip. olur mu.. elbet her anaya nasip. olmaz... cocugunuzu engellemeyin...4 yasina. kadar engellenen her cocuk hircinlasir.. allah onlarin icine. bir itici güç buyurucu bir iç kilavuz koymustur... ne yaparsa. ondan annesi... cocugunuzu hayranlik. makaminda izleyin

Kendi fikrimi paylaşmak istedim aynı yazılan olduysa bilemiyorum tüm sayfaları okuyamadım çünkü. Birincisi konuşarak uyarmaktan başka yapacak bir şey yok. Sizi gerçekten üzdüğünü belirtin. Mutlaka doğru davranışların ne olduğunu nasıl davranmamız gerektiğini anlatın. Anne oğul veya baba oğul birlikte küçük etkinlikler yapın evde; bu etkinlikler sonunda stiker biriktirme ile ödüllendirmeyi deneyebilirsiniz. 2 buçuk yaşındaki bir çocuk çoğu şeyi anlar sabit bir ceza sisteminiz olsun yani bu ceza köşesinde bekleme olabilir; mutlaka yanlış davranışından sonra o köşede cezasını çekmeli. Sorumluluklar verin çocuğunuza. Kendi oyuncaklarını sepete koyma, basit olarak meyve yediği tabağı mutfağa götürme gibi. Masal kitaplarından okumalar da yapabilirsiniz ona günün belirli saatinde. .. Ve en önemlisi tutarlı ve kararlı olun. Bugün yaptığı hatayı görmezden gelip de yarın çok kızarsanız çocuklar ayırt edemez hangisi doğru. Yani her yanlışında aynı tepki gelecek ve cezasını çekecek. Yani çikolatasını bile ödül olarak verebilirsiniz gün sonunda. Her şeyi her istediği anda yapılıp, yanlışlarına gülüp, göz yumulup aman çocuk ya diye geçiştirilen her çocuk ileride davranışlar olarak sorun çıkarabilir... Ve sabırlı olun. Allah yardımcınız olsun inşallah. Düzeleceğine inanıyorum.

Çok üzülüyorum ya böyle şeyler duyunca.. anne anneliginden bir şey anlamiyor evlat desen zaten ne yaptığının farkına varamayacak yaşta kızsan bir türlü kızmasan bir türlü.. Yani ikinizinde destek almaya ihtiyacı var, çocukta otizm, hiper aktivite ve dikkat eksikliği ya da başka bir durum olabilir iyi analiz edilmesi gerek yani 2 yaş sendromu bu kadar zor geçmemeli

Sizin sorunlarınızın çocuğa yansıması olabilir ve bunu farketmiyor olabilirsiniz. İnsan içinde olunca göremiyor. Dediğim gibi uzman değilim 3-5 psikoloji kitabı okudum. İnşallah çözersiniz.

Bunları yaşasam asla tahammül edemezdim çoktan çarpmıştım tokadı suratına. Allah size peygamber sabrı vermiş. Terapiye filan götürün. Dayanılacak gibi değil yani.

Bir cocuk gelisimi mezunu anne olarak yaziyorum size, cocugunuz sizi cok zorluyor yipratiyor anliyorum. Ancak bir cocuk dogustan bir rahatsizlikla dogmasiysa mutlaka ama mutlaka bu davranisin altinda yatan bi sebebi vardir. tekrarlayan davranislar ayni cumleyi tekrarlamak anlamsiz hareketler yapmak cocukta bir soruna isaret ediyor Lutfen ama lutfen cok iyi bir cocuk psikologu bulun. cocuk davranislari yetiskinlerin elinde sekillenir, tum sevginizi sefkatinizi verin, sizin gergin ve mutsuz oldugunuzu hissetikce kendisini degersiz hisseder hircinlasir. hic birsey cocugunuz ve sizden daha onemli degil, baskalarinin sozlerine takilmayin onlar soyler gecer. hic bir cocuk dayakla terbiye edilmez, boyle tavsiyelerde bulunanlari asla anlamayacagim! Ayrica 2 yas sendromu bu degil,2 yas cocugun bireysellesme cabasindan kaynaklanir aglamalar artabilir fakat bu anormal derecede degildir. Ortada mutsuz bir cocuk varsa yetiskinler sorunu derinlemesine dusunmeli

Yok ilk etapta saldırgan davranmıyor. Yemek yemeyi reddediyor ya da yemek için oturmuyor. Sürekli hareket ediyor. Ya da uyumak istemiyor. Uzun süre aç kalınca ben yemesi için ısrar ediyorum. O noktada saldırgan tutum sergiliyor. Uyku konusunda da evde ben yanına uzanır, masal okur saçını okşarım. O da elimle oynar öyle uyur. Ancak başka bir yerde kalıyorsak uygun ortam olmayabiliyor ve bu uyku düzeni aksıyor. Bu sefer uyumamak için sonuna kadar direniyor. Bir müddet sonra haliyle ben çok geriliyorum ve oğlumda saldırgan haller başlıyor. Yani oğlum istiyor ki ben onunla her durumda, her koşulda yumuşak konuşayım. Sakin kalayım. İnat etme süresi uzadıkça benim sukunetim son buluyor. Sonra gelsin zıvanadan çıkmış bir canavar. Önceki

Evet bende doktorum çok iyi sağolsun, baştan savmadı. Verdiği ilaçlar çabuk atlatmami sağladı

Kesinlikle bir an önce destek almalı idrak. Daha erken deme. Ne kadar erken o kadar iyi. Zaten teşhis falan koyulmaz merak etme. Oğlunun davranış sorunları üzerinden yola çıkarak sosyallestirme kres oyun gruplari gibi faaliyetlere yönlendirirler sizi. En azindan iyi bir pedagoga götürsen nasıl davranman gerektiğini öğrenirsin.

Konusmayla alakali degildir bence benim oglum masallah herseyi kuruyo uzun uzun cümleler kuruyo ama sinir agresiflik cok cok

Ben de çocuk istemeyen tayfadandım, son zamanlarda sanırım yaşımın da getirdiği bir duyguyla hafiften bir bebek isteği gelmişti. Böyle şeyleri okuyunca yine tereddütte kalıyorum. Nego Özgür Filistin ☝Bir sabah gelecek kardan

Benim kızımda 13 aylık. Dun en sonunda gözümün 1 milim yanını yardı. Kumanda ile. 2 kere kafama fırlattı sinirden ve en sonunda başardı. Yerde uzanıyordum diye. İstediğini yaptırmak için saatlerce ağlar. Gelip gidip 4-5 tane tokat atar. Isırır cırmalar nedensiz. Sevmeye calısırım o beni resmen döver. Yaşıtlarını hiç sevmez. Şimdilik yapabildikleri bu kadar.. bütün cocuklar mı böyle? .. . push ; samyeli34

Allah sabır versin demeye geldim. dayımın oğlu da bu kadar olmasa da fenaydı ama bu yıl düzelmiş. ailede herkes farketti. Erkek çocuklar biraz zahmetli büyüyor.

Merhaba, iki kücük cocuk annesiyim. Hepimiz zor dönemlerden geciyoruz. Ben su sekil kendime önlemler aldim, katlanmasi zor da olsa bir süre ne tatil ne de güdün dergene gittim. Yani durmayacak cocuk biliyorum, kücügüm bir bucuk yasinda. Her programi onlara uygun yapiyorum. Asla uyku saatlerinde disarda olmuyorum. Kizim bir bucuk yasindayken otobüste bes saat boyunca aglamisti, perisan olmustum, ertesi gün serum yemistim acillik oldum. Öyle yipratici, size tavsiyem bir süre inatlasmayin. Asamadigi birseyler var gibi cocugunuzun sanki. Doktora bir danisin aslinda buradan birsey söylemek yalnis olacak. Fakat bircok cocuk böyle büyüyor. Ben böyle cocuk görmedimciler evde hic mi sac bas yolmalik kivama gelmiyor? Ya da sallamiyorlar, bu kadar basit. Ben bebegimi uyuturken sürekli iceri giren kizima kizdigim an bile kötü hissediyorum. Kendi yaptigimi sölüyorum, sürekli iletisim halindeyim, dikkati daginik dahi olsa sürekli konusmaya calisirim, aliskanliklarini yapmasina dikkat ederim. Birseyi istemiyorsa istemiyordur zorlamam. Sürekli canim, evladim, yavrum, birtanem derim her lafimda vardir, sevgiye bogarim, cok yorgun olsam bile en azindan bu kelimeleri kullanirim. Kelimelerin etkisine cok inanirim. Cok zor zamanlardan geciyoruz, biliyorum cok zor. Bu dönemi kolay atlatmak icin mümkünse cocugunuzun sikinti cikaracagi yerlere bir süre gitmamanizi tavsiye ediyorum. Bu sizde baski olusturuyor bu da cocuga yansiyor, sizin stresinize kadar. Bunu cok yasadim misal misafirlik olmuyor dimi, bitirdim., Cünkü ayak uyduramadigimda üzülüyorum, bunu da cok iyi hissediyorlar, hircinlasiyorlar. Bircok sebebi var bu davranislarin. Siz yine de Pedegoga bir danisin, sabirla cözülcek hersey, bir takim degisiklikler yapin ama tavsiyem. Bu simdiki düzen pek cocuga yaramamis.

Idrakyollariiltihabi Daha önce 2 uzmana goturmus ve "otizm degil" bilgisi almissiniz. Supheleniyorsaniz internetten bi DSM-IV'ten Dikkat Eksikligi Hiperaktivite Bozuklugu 'nun "Dürtüsellik" alt basligindaki kriterlere bakin, size uymuyorsa o da degildir. Veya uzmana gidecekseniz bir de "Dürtüsellik"in degerlendirilmesini isteyin. Belki de sadece konusmasi geciktigi icin saldirgan ve öfkelidir. Cevremde bu yaslarda, konusamadigi icin her seyi firlatan, herkese bagiran cocuklar vardi. Bazisi büyüdü, konusmasi duzeldi ve sakinlesti. Bazisi aileleri tarafindan konusma terapisine götürüldü, düzeldi, sakinlesti. Belki çocuğunuzun ciddi bir sıkıntısı yoktur, sadece konusup kendini ifade edemedigi icin böyle davraniyordur, üzülmeyin.

Teşekkür ederim. Amacım kırıcı olmak değil zaten sakın yanlış anlaşılmasın, ben duygusal zekası düşük biriyim o yüzden insancıl hisleri çoğu zaman anlamakta zorlanırım ama hayvan örneğinizden anlayabiliyorum.

Bu kadar olmasa da farklı bir versiyonu bende de var... Seni o kadar iyi anliyorumki bazen saçımı başımı yolasım geliyor. Sabrım kalmıyor yapma etme elleme bağırma vs vs demeye babamizda sorumsuz bütün sorumluluk bende oturup ağlıyorum senin gibi. Hiçbir yere isteyerek gitmiyorum uykusuz ve yemek yemeyen bir çocuk. Umarım saglikla büyüyüp akıllanırlar biz delirmeden.

Konu ile ilgili tecrübem yok ama Allah sabır versin demek istedim.. Pedagoga gitmeniz iyi olacaktır diye düşünüyorum.

Bilime guvenin. Bı bilene danışın. Depresyon olabilir belki de bicok sebep vardır nerden bilebiliriz ki. Ama tedaviyi ne kadar geciktirirseniz o kadar kötü.

Haklısın, hepimiz korkuyoruz. ben de az taşımadım oğlumu. Kaç seans gittik sonunda şımarık sadece dedi. Ama olan sana oluyor hasta olacaksın. Belki de hiç duymayacaksın korktuğun şeyleri.

Son bir aya kadar nispeten daha sakin bir anneydim ama artık tükendim. Bağırıyorum, vurmaktan korkuyorum. Kalabalık ortamlara normalde girmiyorum üç yıldır asosyal yaşıyorum, gezmeye bile gitmiyorum korkumdan ama bu durum biraz mecburiydi. Sonuçta pişman oldum geldiğime yine.. Idrakyollariiltihabi

Oğlunun durumuna da, neler yapman gerektiğine dair de net bir cevabım yok maalesef, bazı çocuklarda hiçbir sağlık sorunu olmamasına rağmen böyle davranış sorunları olabiliyor, bir tanıdığımın kızı tek bir kelimeye takılı kalarak ve o kelimeyi neredeyse saniye de bir söyleyerek öyle bir ağlama krizine giriyordu ki ne yapacağımızı şaşırıyorduk, ağlaması asla durmuyor saatlerce ağlayabiliyordu, bir sağlık sorunu olsaydı önce babası fark ederdi çünkü adam doktor, şimdi büyümüş sıpa, o eski hali kalmamış. Annemin yakın arkadaşının oğulları da hiperaktifti resmen, dur, yapma demekten asla anlamazlar buzdolabına, dolap kapaklarına asılırlardı, gittikleri her yerde az önce kasırga olmuş gibi bir etki yaratırlardı, bir süre sonra onlarda duruldu, hatta o kadar durulmuşlardı ki bu çocuklar aynı çocuklar mı içlerindeki canavar ölmüş hissi uyandırmışlardı. Oğlunun bir sorunu mu var bilemem ama belki sadece karakteriyle alakalı bir durumdur, belki bu bir süreçtir, zamanla değişir, anne için yıpratıcı ve tahammül sınırlarını zorlayıcı bir süreç, Allah kolaylık versin.

2,5 yasindaki cocuk cisini tutmayi bilir, normal bu.

Bence çocuk takıntılı. Bu kadar agresif olması dışarı çıktığınız için olabilir. 2 yas sendromu bu kadar agir geciren var midir acaba, merak ettim. Gerçekten problemli gibi geldi. Yani ben muhtemelen dövmüştüm. Ben okurken geleyim bir tane patlatayim istedim hatta. Allah sabır versin. Ancak sakın kalabilmeniz gerçekten müthiş tebrik ederim. İnşallah bu sakinliginizin meyvelerini en kısa zamanda toplarsınız. Şiddet aslında sizi geçici olarak rahatlatıp, çocuk tarafında sorunu büyütüp sonra da size vicdan azabı yükler. O yüzden madem bu kadar dayanmissiniz dayanmaya devam edin bugün de. Allah kolaylık versin.

Evet tutabilir ama gelmisken tutuyo bilerek yapmiyo yani inatlasmak icin bakiyorm damliyo ama inatla yapmicam diyo yapmamak icin pipisini sıkıyo bence bu normal degil I ilknurrr22

Yazın okullar açılana kadar yatılı bakıcı tutsanıza. Maddi olarak zorlayabilir ama sen sıkıştığında en azından bir markete kaçarsın kuaföre gidersin hiç olmadı cafede tek başına çay içersin yarım saat bile olsa hava almak iyi gelir. Çocuğu sen değil arada bakıcı parka götürsün o ilgilensin sen sadece banka otur ve izle onları. Yemeği yine bakıcı yapsın. Senin içinde inanki dahi iyi olur.

Uslu cocugu olanlar cocuk buyuttum demesin. 3 cocugum var. ilk ikisi de yaramaz hareketliydi baya ama 3. numara hepsini gecti. 2 yasina 2 ay var ama hepimize kok sokturuyor. disari cikinca saniye gozumu ayiramam asla durmaz. elimi tutmaz. Havuza indiriyorum 1 2 3 deyip havuza atliyor Ustelik ne kolluk taktiriyor ne baska bisey. devamli dibindeyim. Kumanda telefon illaki firlatiyor bulunca. Telefonumu yeni aldim kirdi hemen. sabaha kadar ve aksama kadar her saniye meme derdinde ayrica. kardeslerini beni babasini hep mincikliyo saclarimizi cekiyor. hele kizimin saclari tomar tomar elinde kaliyor zor ayiriyorum. acayip tatli ve seker cok seviyorum hatta bazen bukadar tatli olmasan hic cekmezdim seni diyorum:)ama inanilmaz yoruyor. ev temizligine hic girmicem Su isteyip birazini icip kalani halilara dokuyor. eline aldigi yiyecekleri minciklayip heryeri batiriyor. supurge her daim evin ortasinda. bir isi bir kez degil 5 kez ustuste yapiyorum. Ondada anca yarim saat kaliyor sonra eski haline geliyor zaten Bende icimi dokmus oldum boylelikle rahatladim:))

bilmiyorum evciliniz varmi besliyorsanız dusunun hasta olunca nasil insanin eli ayagina karisiyor evlat gibi bi nevi evet zorlu zamanlardan gectik mi cokkk hemde cok isyanda ettim neden ben anne oldum ki bu cocuklara bakicak tip yok bende diye hani anac degilim asla evleneyimde anne olayım diye dusunmedim tab8 ne buyuk konuştuysam basimda cok sukur bu arada esimle keyfim yerindemi cok sukur son derece iyi bir es baba ama insan bunaliyor iste zaman zaman anliyorum cocuk sah8bi olurken bunlari goz onune almak gerek ama hayat iste hep dusundugumuz gibi gitmiyor bu arada sizin gibi saygili sekilde cevap verip seviyeli tartisanlar cok hosuma gidiyor

Valla hiç taşlamayacağım.. anneler de insan kaldı ki bizim annelerin terliği meşhurdur..

canim öncelikle kimse sana Allah sabir versin böylesini gormedik bla bla demesin. Bir kere hem faydasiz hem insani aciz hissettiriyor.. Nerden mi biliyorum ayni seninki gibi ikiz erkek cocugum var. Biz yalnizken cok cok iyilerdi ama agresifsem bunuda hisseder burnumdan getirirlerdi.. cocuk psikiyatriste göturdum 18 ayliklardi beni sevketti. yapilari bu diye.. Nemi yaptim gitmedim. Rutinlerini bozmadim. simdi ortaokuldalar hala eve misafir istemezler misafirlige gitmezler... Ama yalnizken cok cok iyiyiz. Dogum gunlerini bile aile kutladik oyle istediler. Yalniz degilsin.. Tutturan aglayan sendrom yaşayan cok cocuk var.. Kendin icin mumkunse bebis icinde destek alman daha iyi..

Olabilir. Benim kızımda çok hırçındı, ne zaman kendini tam anlamıyla ifade etmeye başladı o zaman rahat ettik. Bizde anlaşılmadığımizda yada yanlış anlaşıldığımizda hırçınlaşırız kocaman insanlar olarak, muhakkak oğlunuz bundan da etkileniyordur. Annesi olarak tabiki siz anlıyorsunuz ne istediğini zira bebeklikten itibaren biz anneler anlıyoruz halinden tavrından ne istiyor ama diğerleri anlamıyorsa bu da etkiliyordur. Durumunuz zor. Siz çok yıpranmışsınız belliki, kolay olmuyordur ama insanları kenara itin, kimin ne dediğine boşverin, destek alın. Hep bu yaşta kalmayacak oğlunuz. Büyüyecek, değişecek, bu öfke nöbetleri de bir şekilde törpülenecek. Dövmek, bağırmak vs çözüm olmaz. Acilen sebebi bulunmalı. Atıyorum size konuşma ile ilgili olduğu söylenir, terapi önerilir yada belki fiziksel aktivite, kreş vb başka bir öneri sunulur, sorunu çözmek adına, sizde gereğini yaparsınız. Bakın okul yaşı geliyor artık. İnanın okulda sizin çözemediğiniz pek çok sorun çözülüyor. Kızım aşırı derecede seçici bir çocuktu yemek konusunda, bilmediği birşeyin asla tadına dahi bakmazdı. biz anaokulunda aştık bu sorunu. Evet bir anda olmadı ama zaman içerisinde uyum sağladı. Yemek listelerine bakar ağlardım burada sevip yiyeceği birşey yok aç kalacak diye ilk zamanlar, artık sadece evde aynı yemeği yapmamayım diye bakıyorum listeye. Önemli olan ikinizinde en az hasarla atlatabilmesi. Bunun içinde pedagog'sa pedagog, psikiyatri ise psikiyatri gitmekten çekinmeyin, korkuyorsunuz biliyorum ama ben korktuğunuza uğrayacağınızı düşünmüyorum. Ikinize de iyi gelecek bu adım. Ailenizden de destek istemekten çekinmeyin, çok bunaldığinızda annenize/eşinize bırakıp çıkın atıyorum bir kahve için, kuaföre gidin, tek başınıza alışveriş yapın size hangisi iyi gelecekse yapın. Enerji ve moral depolamış, yenilenmis halde gelin. Böyle kapana kısılmış gibi olmaz. Size de yazık.

Bide çocuk yap diyorlar Töbe Allahım töbee Allah yardımcın olsun N NickimTam13Harf... tek ayak

Seni biliyorum Koalina, çocuk istemediğini :) Tabi ki annelik duygusu geliyor ama yine de o duygu yetecek mi emin değilim Pişman olmaktan çok korkuyorum. Gintoki

Ben kötü bir şey söylemiyorum, sadece çocuk sahibi olanların, olmak isteyenlerin bu gibi durumlarla karşılaşacağı malumun ilanıyken bundan şikayet etme haklarının olmadığını söylüyorum. Kendinde söylüyorsun saçlarıma ak düştü diye, kendi hayatını yaşayabilirdin, pragmatist olabilirdin. Yine de ben de anlamasam da sana saygı duyuyorum. Allah sana ve çocuklarına uzun ömür versin

Sizi anlıyorum. Sizizn ki kadar olmasa da 2 bela da ben büyüttüm. Şimdi kocamanlar ama bakıyorum da hafta sonları geç kalkmak isteyende bünyem bunu reddedilir. Yani küçük hoşluklardan bile zevk almamayı öğrenmişim. Benim oğlum kakasını yaparken zorlanırdı. O, 5 saniyelik zaman diliminde bulunduğumuz yere çöker gözlerimizi kapatır o anın tadına varırdık. Benim zamanımda yoktu ama şimdi 2 yaş sendromu çıkmış. Uzmanlar, çocuklar azdıkça sendromlar üretiyorlar. Allah kolaylık versin ama siz genelçde bir uzmana gidin.

okurkeen cinnet geliyor. Ya sabır. Annem beni dövdü. Ve asla böyle yapamadim. Yaparsam başıma ne geleceğini cok iyi biliyordum çünkü.

Sen ne güzel bir insansın yahu :) birçok konuda o kadar benzer ki yaşadıklarımız, hayretle okuyorum bazen yazdıklarını. Eşimin ailesi ellerinden geldiğince fiziksel destek sağlıyor. En azından bir saat de olsa oğlumla ilgilenip bana zaman veriyorlar. Kendi ailemin kendi sıkıntıları var. Maalesef onlar destek olamıyorlar. Eşim konusuna değinmek bile istemiyorum. Bir süredir yabancılaştık iyice. Kendince destek oluyor işte. Ben artık ilaç istemiyorum hayatımda. İki yıldır kullanmıyorum. Umarım bundan sonra da kullanmam. Asla demiyorum, mecbur kalırsam yine kullanırım ama şimdilik iyiyim. Birileri "ne saçma sapan bir kafan var" ya da "sen normal değilsin" demedikleri sürece iyiyim. Tekrar tekrar teşekkür ederim sana. Önceden de dedim yine diyorum. Oğlum ileride bu seviyede olsun başka da bir şey istemem :)

Bazı yorumları hayretle okudum. Çocuklusunda şiddet gören arkadaşlarım, belki sizlerin kalbinde çok derin yaralar açılmamıştır ama her gün televizyonda tiksinerek baktığımız o katiller, çocuk tecavüzcüleri işte bu kavga gürültünün olduğu, bağırmanın, şiddetin normal kabul edildiği evlerden çıkıyor. Zor zamanlarında en çok güvendiği kişi annesinden anlayış değil, şiddet gören çocuk şiddet göstermeyi öğreniyor. Sevgili Idrakyollariiltihabi öncelikle çok iyi bir çocuk psikiyatristine gidip bir problem olup olmadığından emin olmalısın. Bunun dışında ben inanıyorum ki yaşadığın zorluklar geçici. Gün gelecek evladın senin sırdaşın, arkadaşın olacak. Sana düşen geçirdiği bu süreçte ona maksimum anlayışı göstermek. Bağırmadan, asla vurmadan. Peki ne yapayım dersen, istemediğin davranışları sana zorla yaptırmasına izin verme. Diyelim ki bir oyuncak için ağlamaya, tepinmeye başladı. Umursama etrafı bağırsın. Alacağın varsa da alma. Etraftaki insanlar ayıplasın, cık cıklasın, boşver. Onlar çocuğunun ruhunda açılacak yaralardan önemli değiller. Büyük kriz anını atlatıp iç çekmeler başlayınca al çocuğunu çık. Çocuğun dinlemeye hazır olduğunda sakince konuş anlat. Sonra da "beni anladığın için teşekkür ederim" diyip o an istemediği ama sevdiği bir şeyi yap. Gibi gibi... Küçük bir örnek vermek istedim. Bir anda düzelme olmayacaktır. Ama sabırla çok güzel bir ilişki kuracağınıza eminim. O 9 ay senin kanınla canınla beslendi, o aslında sensin :)

Evet, haklısın. Aynı şeyleri ben de sizin için diliyorum

Iki yaş sendromunu ağır geçiriyor da olabilir daha ciddi bir sorun da olabilir. Çocuğunuzu lütfen ciddi bir kontrole götürün.

Son zamanlarda enerjim düşük evet. Dönemsel değişimler yaşıyorum ben de. Mevsim geçişlerinde özellikle. Tahammülüm eskiye nazaran daha da azaldı. Belki oğlumun daha kötüye gitmesine etki etmiştir benim durumum da. Baba konusuna pek değinmek istemiyorum. Oğluna çok düşkün çok sever ama bizim iletişimimiz pek yok.

Anlattıklatınızı okurken ben daraldim, siz yaşarken kim bilir ne çekiyorsunuz, Allah yatdımcınız olsun. Pedagoga değil çocuk psikiyatrisi uzmanına götürmelisiniz. B Began Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Ben bu isin okulunu okuyorum. Yazınızı görünce birçok şey geldi aklıma. Muhakkak çocuk ruh sağlığına götürün çocuğunuzu. 2yas sendromu falan değil bu uzmanlardan yardım alıp geç kalmadan hayatini kurtarın çocuğun

Ya ben bilmem 6yasi falan da benimki daha 1.5 yasinda ama korkuyorum ilerisi icin de... neyse.. yani sadece tahmin.. acaba sizle inatlasmak icin ressmen deliriyor mu ki bu cocuk. Cunku meyvesuyy ic, hayir milkdhake icicem. Oglhm milkshake ic yok ben kola istyodum falan olcak gibi duruyor sanki.. nerde yasak var zararli var sizin istemediginiz var sanki ona gidecek gibi.. :/ Yemek yemiyorsa yemesin ac ac nereye kadar yasiycak bi ara yer nasilsa. Hic sormayin bakalim ne ksdsr dayanacak.. size de yazik. Cocuk 6yasinda artik bebek de degil agzi dili var konusur ister istese heralde :/

acaba otizm sıkıntısı olabilir mi? bence en acilinden çocuk doktoruna götürün. cidden hiç normal değil. bu denli sizi üzmesi normal değil.

Anlattiklariniza gore normal bir cocuk degil, her cocugun takintilari olur ama uc saatini takik bir sekilde gecirmez, otizm olasiligi yuksek geldi, bir pedagoga falan gittiniz mi?bakin dunya kadar pedagog var hemen hemen bir cogunun facebook sayfalari da var mail atsaniz durumunuzu belirtseniz eminim ki size donus yaparlar, seninde psikolijik destege ihtiyacin var destek olabilecek birileri varsa yardim istemekten cekinme! belki kizacaksin ama yazdiklarina gore yasadiklarin normal degil oglunda ters giden bir seyler var henuz cok da minik sorun neyse cozmesi zor olmaz, umarim hersey duzelir zamanla

Yok oyle olmuyor bazen yeteeeeeeeeeeer diye cıglıklar atıyorum bi irkilmesi bile beni üzüyor sanki saatlerce dövmüş gibi hissediyorum..

Evet çıkmayın. Yani çıkmayın derken, sadece gözünüzün kestiği ve keyif alacağınızı düşündüğünüz yerlere gidin. Ona ayıp olmasın, bu kırılır, aaa şunun bilmemnesine gitmezsek olmaz denilecek hiçbir yere gitmeyin. O kırılacak olanlar bakmıyorsa şu an çocuğa bir zahmet kırılmasınlar veya az ötede kırılsınlar. Çocuklu aileler bir parça muaf olmalı her şeyden. Allah yardımcınız olsun, oğlunuza sükunet versin.

dediğiniz gibi herkes çocuğun davranışlarına böyle tepki veriyorsa normal olmayan bir şeyler var, ya siz farkında olmadan yetiştirme konusunda hata yapıyorsunuz ya çocukta sıkıntı var doktora gidin korkmak çare değil neticede

Ben benim yegenlerimi yaramaz sanirdim. Yazdiklarinizi okuyunca onlar birden melaike gozuktuler gozume. Ne denir ki ya bitirmis sizi bu cocuk. Kesinlikle bir pedagog yardimi almalisiniz. Belki gerçekten bir rahatsizligi vardir. Allah yardimciniz olsun.

Arkadaşlar hepinize teşekkür ederim. Her yorumu okudum lakin tek tek cevap veremiyorum yorgunluk ve kalabalıktan. Okuduğum ve aklımda kalan her yorumu cevaplayayım biraz sakinleşmişken. @Milana22 yazmış sağolsun, ben oğlumu yaklaşık 8 ay önce pedagoga görürdüm. Otizm olmadığını, hiperaktivite veya üstün zeka olma durumunun olabileceğini, ancak bu teşhisi en doğru şekilde koyabilmek için bazı testler yapılması gerektiğini, bunun için de 3 yaşını beklemem gerektiğini söyledi. Bana çeşitli önerilerde bulundu. Bunun dışında arkadaşım olan bir başka uzmana daha görürdüm. Aynı şeyleri söyledi o da. Benim çocukluğumda, geçmişimde üstün zeka teşhisi var olduğundan bu durumun genetik olabileceğini, her çocuğun farklı tepki verebildiğini söyledi. Ben de 5 yaşında ikinci sınıftan başlamıştım sınavlı geçişle. Ancak asla böyle bir çocuk olmadım. Farklı sorunlarım vardı. Uzmanlar, oğlumun da aynı durumda olma ihtimalinin olduğunu, ancak farklı reaksiyon gösterdiğini söylediler. 36 ayı beklemeyip tekrar götüreceğim uzmana. Bir arkadaş otizm korkusu ile götürmediğimi söylemiş. Hayır ben üstün zekalı olmasını da istemiyorum. Korkum sadece otizm değil. Bir başka konu, hiç mi bağırmadın dövmedin konusu. Elbette bağırıyorum, bazen öyle an geliyor ki sesimin tonundan ben korkuyorum. Ancak bir etki oluşturmuyor. Asla korkmuyor ve daha da hırçınlaşıyor. Bir iki kez kolunu hafifçe sıktım çok zor anlarda. Sonrasında aşırı üzüldüm. Vurmuyorum oğluma. Zaten etkilenmiyor hiçbir hareketimden. Otizm, evet duymayı istediğim bir teşhis değil. Ben de çocuk gelişimi okudum. Bittabi bir pedagog kadar tecrübeli değilim lakin oğlum pek belirtilere uymuyor. Göz teması konusunda asla sıkıntımız olmadı. Seslere verdiği tepkiler olağan. Kendini tekrarlayan hareketleri yok. Oyuncakları doğru şekilde kullanıyor. Öğrenme ve konsantre olma konusunda sıkıntısı yok. Dil gelişimi geriden geliyor. İki aydır kendini anlayacağımız şekilde ifade etmeye başladı. Uzun cümleler kurmuyor ancak, kelimeleri bir araya getirip derdini anlatıyor. Bu aynı kelimeyi sürekli tekrar edip inat etme durumu sadece arabalar söz konusu olduğunda gerçekleşiyor. Diğer istekleri için yapmıyor. He yine de otizm ihtimali var mı, elbette var. Zira otizm çok yönlü ele alınması gereken bir durum. Dereceleri bile farklılık gösteriyor. Bu hususta önemli bir adım atmama sebebim maddiyat ve çevremde bu teşhisi yanlışlıkla almış çocuklarla karşılaşmış olmam. Gerçekten işinin ehli bir doktora götürmek istiyorum yıpranmamak adına, o da benim 3 ay sonra çalışma hayatına başlamamla mümkün olacak. Bana ve aile yapıma dönecek olursam, evet oğlum bana yapışık büyüdü biraz. Bu yüzden çok belli etmese de, daha doğrusu hırçınlıkla gösterse de bana düşkün. Zaten bu kadar zıvanadan çıkması genellikle daha az ilgi gördüğü ya da benim sosyalleşme çabamın olduğu zamanlarda oluyor. Yani oğlumla başbaşa iken, onun istediği ortamda iken ve ben kalabalıkla başa çıkmaya çalışmıyorken elbette daha sakin bir çocuk. Her daim hareketli ama daha sakin. Çok uzun oldu devam edeceğim bir sonraki cevapta :)

Ben kendımı sucluyorum biraz da yani oglumun yaptıgı her zorluga profosor edasıyla yaklasıp cocuk yetıstırmeye calıstıgımdan kaynaklandı sanırım.. Cok sabırla buyuttum belkı bu kadar sabırlı olmamam lazımdı. Cezalandırmalıydım belkı de belkı de bıraksaydım saatlerce aglasaydı.. Cocuk buyutmus koca kadınları dınleseydım dıyorum bazen. Ayyy evlerden ırak kızım bu nee cakıver agzına bak bıdaha yapıyomu diyenleri.. Tabı sonra sacmalama puxhu dıyorum ama napayım.. Sıze tek tavsiyem su olabılır cocugunuz kucukken sebebini bulun.. İleriye attıgınız zaman daha da buyuk problem haline geliyor.. Mesela suan ayakta oglum uyku saati 10 yada 11 şaşmaz. Bugun inatla yataktan kalkıp kalkıp geldi. Süt istiyorum dedı verdım ay çişim varmıs dedı yaptı bahaneler sıralandı. Yatagına yat artık ve kalkma dedım 10 dakikadır ses yok umarım uyumustur.. Bırazdan bakıcam ve çipil çipil bakan gözlerle karsılasmak ıstemıyorum cunku yorgunum ve cok uykusuzum..

Lutfen oglunuzu cocuk psikiyatristine goturun. Bir davranis bozuklugu var cok belli, gec olmadan onunu alin.

Pedagoga goturun benim kardesimde cok yaramazmis kucukken aramizda az yas oldugu icin ben hatirlamiyorum okula gidince duzeldi diyor annem imkaniniz varsa krese verin belkide evde sadece sizi gormekten bunalmistir

cevabınız çok güzel ve yerinde olmuş hareketli çocuğu olan insanı ancak o durumda olan anlar sanki herkes dört dörtlük yaşıyor evde ya çocuk işte inadını silah olarak kullanıyor illa ki bizlerden mi görmesi lazım clara Dünyaya tatmaya geldik, doymaya değil. 🌷 Anneler

Benim yiğenim de sizin çocuğunuza benzer tavırları vardı. Şimdi 5 yaşına giriyor biraz daha uslandı şükür başka yaramazlıklar peşinde biz pedeoga bile götürdük normal bu çocuk neden getirdiniz diye kızdı doktorlar. 2 yaş sendromudur birazda tek çocuk olmanın verdiği şımarıklık Allah yardımcınız olsun birazcık daha sabır o o şekilde sinirlendiğinde onu sakinleştiricek bi şey yicek oyun oyuncak duş suda oyun gibi bişey keşfetseniz sakinler biraz. Benim yiğenim banyoyu sever çok banyoda leğene su dolduruyoruz 1 saate yakın kendi kendine oynuyor.

Bugün belki de çok geç kaldım. Hiç anne olamiycam duygusuyla yuzlesmisken bu konuyu okumak İyi gelmedi.. Kafam karman çorman. . Zaten isteyip istemedigimden, bu işin hakkından gelebilecegimden emin değilim.. 1 saat önce 2 yaşındaki yegenimin yumruğunu yedim. Yüzümü çizdi ve yanma hala var. 2 dk arayla tava kapagını uyuyan ablamın suratına gömdü. Ne kadar tatlı da olsalar ben böyle zamanlar da sinir oluyorum. Allah kolaylik versin valla. Çok zor.. Gözüm korktu benim yine.

Benm kardesimde oyleydi sacma sapan seyler icin krize girer ortaligi yikardi ve durdurmak imkansiz olurdu, hatta kucukken mahalledeki herkesden tutun da bizm uzaktan akrabalara kadar herkes bilirdi nasil kriz gecrdigini ve biz boyle cocuk gormedik faln derlerdi ama sonradan gecti simdi 22 yasinda gayet sakin ve uyumlu, ama siz yine de bir pedagogla gorusun ve cocugunzla iletisiminz cok iyi olsun, benm annemle kardesimn arasindaki sevgi bagi cok gucludur belki de duzelmesinn sebebi budur, hatta aradan 20 yil gecti kardesimi koyde yasli bir amca gordu ve ilk soyledigi sey, ya sen ne bicim bir cocuktun sen neler cektrdin herkese demisti

http://dehbfarkindayim.com Bize doktorumuzun tavsiye ettiği site. Sizde bakarsınız belki. Ben dehb yi dikkat eksikliği ve hiperaktivite olarak biliyordum sadece ya da şöyle söyleyeyim benim çocuğum aşırı hareketli koltuk tepelerinde gezen yerinde hiç durmayan bir çocuk değildi evet hareketli ama benim bildiğim gibi değildi. O yüzden hiperaktif olduğunu düşünmedim. Dürtüsel bozukluk var mesela, sıkma, vurma, yapmak istediği şeyi sonucu ne olursa olsun yapma vs. Dikkat eksikliği yok oğlum da. Sanıyordum ki dehb de hepsi birden oluyor. Ama kimi çocukta sadece dikkat eksiliği kiminde hiperaktivite kiminde dürtüsel bozukluk kiminde hepsi birden görülüyormuş. Bizimki hiperaktivite ve dürtüsel bozukluk en çok da dürtüsel bozukluk. Okulun son üç ayı ilaç kullandık. Onun öncesinde okul hayatında bunca ay boşuna sıkıntı yaşamışım dedim. Şikayetler şikayetler. .. Her gün acaba öğretmen arayacak mı diye beklemek. Keşke diyorum 3 yaşında götürseymisim keşke. Bir yıl kreş bir yıl ana okulu hayatımız zehir olmazdı. Ne kadar erken teşhis o kadar iyi diyorum. Üniversite hastanesinde çocuk psikiyatri bölümüne gidin lütfen pedagoğa değil. Oğlumu iki uzman bir profesör gördü.

Şöyle de bir durum var, eğer oğlunuz da aksi giden bir durum varsa erkenden anlaşılması büyük avantaj, hele bu yaşları çok kıymetli, bu zamanları ikinizi de perişan ederek harcamayın lütfen.

Özel bir çocuk annesiyim. Bence en kısa zamanda bir kreşe gönderin, davranışlarında ciddi değişiklik olabilir. Ve eğer anormal bir durum var ise o ortamda çok daha hızlı ortaya çıkar. Pek otizm gibi durmuyor ama çok iyi otizm grubu da var. Birçok çocuk kreşte ciddi açılıyor, biraz hem sizin rahatlamanız adına hem de oğlunuzun açılıp, kendini daha iyi ifade etmesi adına kreşe verin bence.

Bence bir pedagogdan yardim alin gececegini umuyorum

ama siz böyle yaparsaniz bu cocugun sonu kötü olur... hasta olabilecegini bile kabullenemiyorsunuz... yazmissiniz o kadar insanlarda cocugunuzun hasta olabilecegini, acilen tedavi olmasi gerektigini söylemisler... ne var bunda, hem hasta olsa nolur? kötü bisey mi? tedavi olur biter yani. siz de bana cok saglikli gelmediniz bu düsüncenizle. cocugun hareketleri belkide sizin tavirlarinizdan geliyordur..

Şiddet çocuğu egitmez daha da delirtir. Bazıları şiddet doğru bir şeymiş gibi yorum yapmış gerçekten üzüldüm. Bazen anneyi mağdur olarak görürüZ çünkü çok net görünen o. Ama bu çocuk neden böyle yapıyor altında yatan sebepler ne olabilir bu çocuğun nasıl bir yardıma ihtiyacı var ki bu şekilde çağrıda bulunuyor önce bunlar araştırılmalı iyi bir psikolog gözetiminde olmalı. Bazen çocuktan çok etrafin yorumları insanları yoruyor. Yorum yaparken bu yorum karsidakine zarar mi verir fayda mi sağlar diye düşünerek Yorum yaparsa herkes iste o zaman dünya da anlaşmazlık diye bir sey olmaz.

Allah gani gani sabır versin, yardımcınız olsun demeye geldim. advers

hiç otizmden şüphelendiniz mi peki? muayeneye götürmekte fayda var Idrakyollariiltihabi

Biz küçükken ağlama odamız vardı kulağa saçma geliyor biliyorum ama :) her ağladığında etrafta ıvır zıvır olmayan bir odaya kapatın susama kadar açmayın canice gelebilir kulağa ama bir süre sonra gerçekten tek başına sıkılıp paşa paşa dönüyor çocuk sessizce zaten bir ara bir program vardı pedagog bir kadın yaramaz çocukları sakinleştirmeye çalışıyordu o da ağlama paspası yapıyordu çocuk Susana kadar aynı paspasın üzerinde sabit duruyordu sizde bence oda olayını deneyin ilk başlarda çok ağlar belki ama zamanla olayı kavradıkça sakinleşebilir ya da o programı bulun netten adını hatırlayan vardır burda onu izleyin kadın çok yararlı bilgiler veriyordu

Okurken resmen hayal ettim. Allah sabır versin evet geçicek mutlaka ama çok zor bir çocuğunuz var bunun için çokça sabır lazkm. Kitap alıp okuyabilme fırsatınız varsa çocuk eğitimi üzerine inanın çok yardımcı olur size. Veya bir pedagogdan yardım alsanız? Bana göre siz mükemmel bir annesiniz. Hiç üzülmeyin lütfen hepsi geçicek..

Offf inanın bende bılmıyorum.. Sabırla sukunetle bekliyoruz gececek Insallah..

Bir akrabamin ogluda boyleydi 4 yasina kadar beklediler ve suan pedagoga gidyorlar ve cocukda cok degisim var cocugun annesinle. ilgli kaygilari aile ile. ilgili aldiklari ve kendi kafasinda kurduklari varmis guven problemi dahil baska sikintilar cikti suan tedavi oluyor belkide ikinizde destek almalisiniz Evlat cok buyuk bir imtihan.. Ne desek sizin icinizden gecenlere dusuncelerinizi tam bilemeyiz. Ama bence en onemlisi siz daha saglam olmalisinz zira kol uyusmasi vs iyi degil dogum sonrasi pskolojim bozulmustu uyusma titreme goz seyirmesi bu boyle artarak devam etmisti. Lutfen kendnize iyi bakin bilmiyorum ne desem Rabbim yardimciniz olsun

İdrak, senin oğlanı kendi çocukluğuma benzetiyorum, annemin aktarımıyla. Bana iq testi 20 yaşında yapıldı ve üstün zeka çıktım. Bu bipolar teşhisi konulduğu sırada yapılan rutin bir taramada ortaya çıktı. Faydalanman için aleni yazıyorum. Bu olası bir "Duygu-durum bozukluğuna" yol olmasın, sen önce kendini dinlendirmenin bir yolunu bulmalısın, enerjin çocuğuna güzel yansısın. Bu günler geçecek, hep bu zamanda kalmayacaksın; oğluşun büyüyecek, laftan sözden daha güzel anlayacak. Eşinle de konuşun, öncelik esasen sensin, senin yıpranmışlığını tamir olmalı ki enerjin ailen üzerine güzel yansımalı.

Sen ne kadar duyarlı ve iyi bir insansın öyle bu yorumunu okurken ilk hamile kaldığında hamilelik korkusuyla actigin konun aklıma geldi. Sen bir başkasının çocuğuna böyle güzel muamelede bulunurken kimbilir kendi evladina ne güzel bir anne olursun. Sen çok iyi bir anne olacaksın o zaman da böyle düşünmüştüm hala da öyle düşünüyorum. Bu dünyaya bilinçli anneler ve öğretmenler gerekli. Sizi tebrik ediyorum...

Pedogoji bölümünden yardım almalısınız, bazı çocuklar çok inatçı olabiliyor. Kronik inat ve bununla baş edemediği için çok hırçın ve agresif oluyorlar. İnat ettiği ve delirdiği zaman hiç onunla iletişim kurmayın, bu zaten sizi kışkırtma için yapıyor. Öncelikle pedogog ve evde eğitimle bunu atlatıp rahat edersiniz mutlaka. Malesef diğer insanlardan bu konuda destek ve sabır bekleyemezsiniz, bir süre sonra bu duruma tahammül etmiyorlar. Hiç vakit kaybetmeden pedogogla görüşün.

Ben kendimi doğru ifade edemedim sanırım. Sorun otizm tahmini değil, bunu ifade etme biçimi. "bence bu elma kırmızı" demekle "bu elma kesinlikle kırmızıdır" demek arasında birazcık fark var sanki. Kaldı ki kimseye tepki vermedim bu hususta. Arkadaş yorumlara dikkat edilmesi gerektiğini yazmış ben de destekledim. Bu kadar.

Pff cok iyi anliyorum sizi bu kadar olmasa da bnm de asiri inat memnuniyetsiz ve surekli mizlayan bi kizim var ve bnde bazen agliyorum artik sinirden bnm ki evde de disarda da hicbi yerde huzur vermiyor bizimki simarikliktan yapiyo ama sizin anlattiginiz kadar degil ya sabir diyin dayanin gececek ve bnce gec olmadan lutfen avil pskoloja basvurun ikinize de yazik

Çocuğunuz aynı kardeşimin bebeklik zamanı gibi Allah sabır versin derlerdi bize de. dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu ve takıntılı kişiliği var. okula başlamadan kontrol altına almanız gerekiyor yoksa çok kötü şeyler yaşayabilirsiniz bizim gibi.

Haftaya yakin bi arkadasimin dugunu var baska bi ilde. benim kizimin da boyle inadi tutarsa beni aglatana kadar durmuyor. simdi konuyu gorunce korktum acikcasi benimkide boyle yaparsa yandim

Kendi kendimize yetiyorduk. Olanla oynuyorduk olmayanla bakışıyorduk:)) Sokaklarda bizimdi. Komşu evi de bizimdi. Bakkal amca komşu teyzenin oğlu abimizdi. Devir değişti. Ortalık manyaklaştı. Biz de manyaklaştık. Çocuklar da delirdi. Toptan delirdik. "Dinle küçüğüm: Ağaca güvenebilirsin. Bilirsin ki elma ağacı elma verir, erik değil. Hayvanlara güvenebilirsin; çünkü aslan, aslan gibi davranır maymunluk etmez. Ama insana güvenemezsin; zira o, yüzüne gülümserken arkasında hançer gizleyebilen tek yaratıktır." Emine Supçin

Yetişkin mantığı sizin dediğinizi gerektiriyor, fakat sadece 2 yaşındaki bir çocuğun mantığı anlaşılmak, kendinden taraf olan, koşulsuz anne sevgisine muhtaç. Hayatın ilk yılları güzel hisler edinme dönemi... Sonrası güzel hatıralar... Konu sahibinin şahsında biz tüm anneler, çocuklarımızın hayatlarının bu ilk dönemlerinde, yanimizdayken kendilerini mutlu hissedecekleri hatıralar bırakmalıyız. Bunun tek yolu, sınırsız ve koşulsuz sevgi ve kendilerinden taraf olmamızdır . Bunu başarmanın ilk adımı sevgi dolu sarılmak ve kriz anlarında onların iç sıkıntısını anlamak üzere "haklısın" diyebilmektir. Bir çocuk annesini, değil arkadaşından/kardeşinden/akrabasindan kiskanmak, annesini ayikladigi fasulyeden kıskanır diyor prof. dr. Sabiha Paktuna. Davranışlara söz geçirmek kitabını okumanızı öneririm. Özellikle çocuk mantığı ve yetişkin mantığının ayrımı noktasında. Sevgiler.

Bazı yorumları hayretle okudum. 2,5 yaşında bir çocuktan bahsediyoruz. Sert çıkın, bağırın, yumuşak davranmayın neredeyse şiddet uygulayın demeye kadar varacak bazı yorumlar.. Korkunç. Şiddetin savunulabilir hiç bir yani ve sebebi olmaz. Hele ki minicik bir yavruya. Eminim annesini ne kadar uzdugunu anlayabilecek bilinçte olsa o da yapmazdı. Konu sahibi arkadaşım çok üzüldüm. Tüm ictenligimle söylüyorum. Bol sabır ve kolaylık diliyorum her şeyden once. Ters giden bir şeyler olmuş belli. Bir çok öneride bulunulmuş. Dikkate alacağını düşünüyorum. Nacizane önerim; sevgini asla eksik etme çocuğundan. Gerçekten en çok ihtiyacı olan şey sensin. Kararlı duruşun olsun bu illa sert olmanı gerektirmez. Yeniden bir profesyonel destek almayı dene. Çocuğunla çok güzel bir ilişkin olabilir. İmkansız değil gerçekten. Kreşi kesinlikle öneriyorum.. Çok örneğini gördüm ciddi anlamda davranış bozukluklarına etkisi oluyor. En kisa sürede ver. Bir de etrafa kulak asma önemli olan yalnızca sen ve çocuğun. Bir de aranızdaki bağ. O henüz çok kucuk ve yardımına ihtiyacı var. Hiç korkma, çekinme hem oğlun hem kendin için iyi bir destek al. Ve inan. Umarım en kısa sürede her şey yoluna girer. Çok sevgiler.

Siz şanlıymışsınız. Benim yengem psikolojik bir rahatsızlık geçirdi. Doktorlar şizofren, bipolar vb olabilir yatıralım bakalım deyip kadının 3 ayını çaldılar. Sonra iyi bir doktora göründü bütün problemi b12 vitamin eksikliği çıktı. Yengem gayet iyi şu an.

Kizim 2 yasinda bazi huylari degisirken diger huylarimiz sizinkiyle ayni. hele su disarda elimi tutmamasi beni deli ediyor mesan Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Peki araştıracağım mutlaka teşekkürler :)

Nasıl yani.. Her pedagog pedagog degıldır.. Asla onaylanacak bır sey degıl yazdıklarınız.. Tabıkı sıkılacak susacak.. Daha sonraları alışkanlık halını alıp nasıl olsa bitecek misali başka bır sey yasanacak.. Bu bır cozum degıl.. Başka bir sorunun cıkması demektir.. Asla ve asla oyle bır programı kımse izlememeli... En ornek olan pedagog bana gore Adem güneş.. Herkesın bır seyler cıkarabılecegını umuyor şiddetle tavsiye ediyorum.. Hatta bız buyukler için cocukluktan başlayıp şuankı ruh halimizi aciklayan cozum sunan bır program yapmaya başladı.. Cuma gunleri saat : 10 da canlı yayın yapıyor.. Arastırın derım.. E ertugrulunhalimesi Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Ben değil de babası maalesef dışarıda dursun diye dediğini yapmıştır çoğu zaman. Babaannesi de öyle. Ancak benim oğlum pek ağlamaz. Ağlayarak değil, bulduğu her şeyi fırlatıp etrafa ve kendine zarar vererek istediğini yaptırmaya çalışıyor. Sadece ağlasa umursamam zaten. Ancak TV kablosunu çekerken görmezden gelemiyorum. Bardağı fırlatırken, koca dolap kapağını hızla kapatırken ya da. Hani bilsem ki kendine zarar vermeyecek bırakırım kendi haline. Daha geçen hafta kaşını yardı dikiş atılacak seviyede. F

Saf kötülük var diye dünyaya çocuk getirmemek araba çarpabilir diye sokağa çıkmamak gibi bir şey. Saf kötülük olduğu kadar saf iyilik de var ve malumunuz iyilik ve kötülük görece kavramlardır. Henüz çok küçük bir bebeğin davranışlarına bakarak genelleme yapmak çok yanlış. Hangi ekole bağlısınız bilemem ama Piaget'yi sever ve benimserim okul yillarimdan beri. Çocukların bu dönemlerinde empatiden yoksun benmerkezci olmaları çok da şaşılacak şeyler değil. Elbette biz annelerin dayanma sınırı diğer bütün faktörlerin de etkisiyle daha aşağı seviyede olabiliyor ama cocuk davranışını anlamlandırmak ve ona göre tavır almak bazen kurtarıcı olabiliyor. Ben sizin düşüncenize de tercihinize de saygı duyuyorum doğurmak kadar dogurmamak da bir hak, özgürlük. Umarım her şey sizin için güzel olur.

benim hiç haddim değil yazmak ama içimden geldi ; katı kuralcı bir anne olmanız gerektiğini düşündüm. hatta bunu bir an önce uygulamaya koyun çünkü 3 yaşından sonra düzeltmek zor hatta çocuk olgunluğuna ulaşıncaya dek mümkün bile olmayabilir. Ben bu durumu doğduğundan beri uyguluyorum kızım 2 yaşını geçti. yaptığı bir yanlışın şuana kadar bir iki istisnai durum haricinde dönüşü olmadı. örneğin dün akşam salıncağa binmek istedi ama defalarca bağırıp durmasını söylememe rağmen durmadı. sallanan bir çocuğun önüne gitti çarpsaydı o hızla suratı dağılırdı. cezası parkı bırakıp eve gelmek oldu. ağladı ama dönmedim. Hatta bir iki kişi üzüldü kızıma annesi salla bir şey olmaz dediler onlara da sert cevap verdim o anki hızımla. eve gelirken arkamdan bakıyordu biri düşündüm ne üzülmüşlerdir kızıma bu annenin kızı olduğu için loveislovee artık dört kişi... Anneler

Çocukta değil de bende sorun olduğunu mu düşünüyorsunuz doğru mu anladım. Benim sorunumu önceki sayfalarda yazdım zaten. Sorun denir mi bilmiyorum ama ben biliyorum teşhisimi efem :) BeyazPatik35 Carpe Diem Anneler

Umarım ingilizce biliyorsundur... Yada nolur artık su kitabı çevirsinler. Yaşadın mı bilmiyorum, hani hamilelikte falan kokuya aşırı duyarlı olunan bir donem olur ya... O duyarlılığı aklının bir kösesinde tut, Ve çocuğunun hemen bütün duyularının böyle olduğunu hayal et... Kimi çocuk böyle. Ya harekete duyarlı, ya sese, ya kalabalığa, ya duygusal değişimlere, ya dokunmaya, ya gördüğü bir şeye yada her şeye. Tüm mesajları okumadım, otizm geçmiştir mutlaka, evet otizmli bireylerde de bu duyarlılıklar vardır. Ama her bu duyarlılığı olan otizmli değildir. Bazen böyle yansır çocuklara. Öfke nöbetleri, ağlama krizleri, uykusuzluklar, inatlaşmalar... biri, bir kaçı, yada hepsi. Çok zordur.. Ve size acıyarak, kınayarak bakan; Anneliğinizi yada çocuğunuzu eleştiren, Çocuğa çeşitli etiketler yapıştıran insanlarla daha da zor. Kimse bir şey demese bile bir kere bizim kendimizde var, ayıp oluyor, rahatsızlık veriyorum anlayışı. Alabildiğiniz kadar yardım alın. Kendinize mutlaka zaman yaratın. Her şey beklesin, hiç bir şey mükemmel olmasın, siz iyi olun. Biraz destek verin, biraz kendi haline bırakın. Biraz destek alın, oyun terapisi, duyusal terapi, duyu bütünleme gibi şeyleri araştırın.. faydası olacaktır diye umuyorum.

Evet o yüzden hastanedeki doktorlara basvurmasi daha iyi olur bence de. Özellikle hoca statüsünde bir hekim daha iyi olur M

Biz boyle degıldık annemin gözünü oynatması put olmamıza sebep olurdu.. Dogum yaptıgımdan berı 52 kiloyum bende istiyorum az etime dolgun olayım yuzum gozum canlansın kan gelsın. Ama ne mumkun...

Baya baktım yorumlara tuhaf tuhaf duyar kasmaya çalışanlar olmamış. Sıkılıp bunalmak da çok haklısın. Anne olabilirsin ama sen de bir insansın sonuçta. Ortada bir sorun var. Yanlış ve yolunda gitmeyen birşeyler var. Bir sürü de sebebi olabilir. Hem çocuğun hem sen bir şekilde profesyonel destek almalısınız. Burdan ne söylesek boş

Geçecek geçecek, her geçen gün kolaylaşacak inşallah. Bizim de iki çocuğuyla gezen arkadaş var ama çocuktan çocuğa da fark var, e herkesin sabrı da bir değil. Denk gelir çocuğu anneme bırakırsam gezerim, denk gelmezse otururum evimde. Hı nadiren çocukla bir yere gittiğim de oluyor ama konu sahibinin yerinde olsam yapmazdım kendime o eziyeti.

Çokça duydum bugün otizm tahminini :) elbette aldım uzun süreli olmasa da, tekrar alacağım iki ay sonra. Idrakyollariiltihabi

Öncelikle Allah kolaylık versin. Ama bana şımarıklık yapıyor gibi gelmedi hani belli bir sorunu var ama net teşhis konulmamış. Otizmden şüphelendim bende, burada ki bi çok üye gibi inşallah değildir. Hiperaktif de olabilir kasıtlı yapmıyor çocuk hırpalamak çözüm olmaz tabi ama sonuçta sizde insansiniz sabırda bi yere kadar. Mümkünse sizde destek alın yoksa hiç yapmak istemediğiniz şeyler yapabilirsiniz. Allah yardımcınız olsun bol dua ve sabır inşallah düzelir yavrunuz.

Korkuyorum ben pedagoga gitmekten. İstemediğim bir şey duymaktan. Garip evet ama korkuyorum işte.

Elbette her anne gibi sıradan bir çocuk olmasını istiyorum. Lakin ben iki uzmana götürdüm otizm olmadığını söylediler. İlerleyen dönemde yeniden götürmemi istediler. Idrakyollariiltihabi

Bu konuya çok uyuzum ben de. Aman hep evde mi durulur, hadi gel el birliğiyle bakarız vs deyip zorla çağrıldığım kaç yerden parayla aldığım kahveyi içemeden döndüm. Reddetmiş olmayayım diye gidiyorum sonra bir bakıyorum herkes sohbette, ben orda burda çocuk peşinde. Bu sebeple dediğiniz gibi sadece rahat edeceğimi düşündüğüm yerlere gidiyorum dışarda.

Siz kendinizi eve kapatarak hata yaptınız. Aksine bol bol çıkacaksınız Yürüyüşe parka avm ye pazara çarşıya.. Sizi rezil edecekse etsin bırakın. Vah vah deyip acıyan bir çok insanı o andan sonra bir daha görmeyeceksiniz. Size asabi tavırlarıyla hiçbir şey yaptıramayacağını anlaması lazım. Önce bol bol bağırıp eşya fırlatacak. O anlarda sizin katı tavrınız değişmeyecek. İstediği şey her ne ise asla yapmayacaksınız. Daha sonra bu hırçın tavrının dozu daha da artacak. Dayanılmaz derece zirve noktaya ulaşacak. Biz buna sönme patlaması diyoruz. O anlarda da asla taviz vermeyeceksiniz. Bu şekilde bir şey elde edemeyeceğini her defasında görecek. Sonra sönme dediğimiz olay gerçekleşecek. Çocuk hırçın davranmaktan vazgeçecek ve başka çareler arayacak. O anlarda yol göstereceksiniz kibarca sorması izin istemesi ağlamaması bağırmaması gerektiğini. Günün birinde hiç beklemediğiniz anda istediği bir şey gerçekleşmeyince bir kez daha her şeyi fırlatıp bağırıp çıldıracak. Psikolojide buna kendiliğinden geri gelme diyoruz. Yani unuttuğu ve bıraktığı tavrı bir kere daha son kez hatırlayıp denicek. Onda da aynı keskin tavrınızı sürdürdüğünüz an olay bitecek. Bir daha çocuk kesin olarak bu şekilde davranarak hiçbir şey elde edemediğini görecek. Sabır azim cesaret ihtiyacınız olan şeyler bunlar. Pedagog desteği işinizi kolaylaştırır.

Herkesin au dunyada bdunyada bir imtihani var sizin ki de boyle ne yapacaksınız... Allah sabır versin inşallah... Sizi. cocuktan cok etraf yormuş bence

Etrafta pedagog, cocuk psikiyatri diye dolasanlarin cogu cocuk gelisim mezunu. Pedagoji bolumleri 1982de kapandi, suistimale acik bir konu o yuzden bir doktora goturmeye karar verirseniz iyi arastirin diyebilirim sadece.

Ah canım ya çok zor. ayni kardeşimin çocuğu Kardeşimde çok çekti. pedagog istedi ama kocası benim oğlum deli değil diye red etti. ne alaka ise. cocuk iki yaşında kendini 1. Kattan aşağı bile attı sen düşün artık ne kadar inat. vurur kırar döker ısırır vs vs. sen anlatınca gözümün önüne geldi. su an çocuk 8 yaşında ve daha beter bı durumda.. annesine sürekli pislik der söylediklerinin tam tersini yapar vs. gram duzelmedi. Demem o ki kardeşim bı an önce pedagog görsün bence. gec kalmayın ne siz uzulun ne de yavrunuz. Rabbim çok çok sabır versin.. kahvetelvesi

Pedagog yerine bie çocuk psikiyatristi ile görüşmeniz daha uygun olur sanki... Hem çocuğunuzun hem de sizin sağlığınız için elbette. Eminim bu agresifliği kendine de çok zarar veriyordur. Özellikle araba takıntısı, sürekli tekrar etmesi kalabalık ortamda gerilmesi, hatta hızlı öğreniyor olması beni çok düşündürdü.

Kim ne diye kınayıp laf söyleyecek. Bildiğin yaramaz çocuk. Yeğenimi hatırlattı 9 yaşında hala yaramaz asla yetişemezsin. Kaş göz arasında yapar yapacağını. 3 yaşındayken üstüne 82 ekran tüplü tv yi düşürmüştü. Kucaklayıp kaldırmak istemiş. Allah sabır versin. Rengeyigi

Eğer otizm yoksa verebileceğim tek önemli tavsiye, aglayarak birseyler elde etmek isteyen çocuklarin hiçbir istegini yerine getirmeyin anneler. Bunu huy edinmesini sağlamayın. Sürekli yapma-etme-dur diye konuşmayin. Hata yaptiğinda ona oluşacak-oluşan sonuçlarini anlatin. Empati yeteneği zamanla gelişecektir. Küçük, anlamaz demeyin. Annenin sakin tutumu bir çocuk söylediklerinizin kavramını anlayamasa dahi onu sakinlestirir. Yapistir suratina bi tane diyen insanlar, eğitimin yolu şiddet değildir. Şiddet çocuğu sindirir, içine kapatir. anneyle olan bağını güven duygusunu bozar. Bir çocuğa bağırmak bile ona uygulanan bir şiddettir! Bazen kötü anne günlerimiz olur.. O gün belki bağırırız, sözcüklerimizi seçemeyiz tahammülümüzü yitiririz ama özür dileyin anneler. Kirılan gururunu onarın. Herkese sabırlar diliyorum.

Çocuğunuzu pedegog a götürerek işe başlayabilirsiniz. Çocuğunuz kaç yaşında bilmiyorum ama bu problem davranışların mutlaka bi arkası vardır. Yani bi anda ortaya çıkmamıştır. Özel eğitim öğretmeni olarak benim gözümde canlanan senaryo ya göre çocuğunuz da otizm belirtileri olabilir. Altını çiziyorum olabilir. Çünkü asabi fevri ve hepsinden önemlisi takıntılı uzun süreli geçmeyen gereksiz takıntılardan bahsetmişsiniz. Tanı koymak bizim değil doktorların görevi. Ama eğer bu davranışlar bir anda ortaya çıkmasıysa yavaş yavaş kademeli olarak artarak ortaya çıktıysa şüpheli yaklaşmanızda fayda var. İşin eğitim boyutuna gelince de uzman desteği alınarak çöxülmeyecek sorun yoktur. Bu süreçte özellikle anne ve babanın birlikte psikolojik destek alması da önemlidir. Bi çok insan çocuğum şımarık beni anlamıyor beni dinlemiyor çok yaramaz diyerek bütün sorumluluğu çocuğun üstüne atıp bi nevi vicdanını rahatlatıyor. Ama günümüzün ne yazık ki yaygın tanısı yaygın gelişimsel bozukluk olan otizm. Bi çok etkeni var ve anne karnında anlaşılmıyor. O yüzden lütfen çocukları yargılamak yerine onları anlamaya çalışalım ve bir an önce uzman desteği alarak eğitimlerine başlayalım

Kuzeniniz ilaç kullanmayarak çocuğuna ve kendine iyilik mi yapmış oldu yani? Ve de okulda ki arkadaşlarına, öğretmenlerine!? O ilaçlar antidepresan tarzı değil bambaşka ilaçlar. Keşke araştırsaydı da hayatı kendine de çocuğuna da zehir etmeseydi.

Babası izin alamadı çalışıyor. Evde hiç kimse böylesine tepkiler vermiyor. Yani en azından ben iki saat aynı cümleyi tekrarlamıyor ve bir şey fırlatmıyorum.

Tablet ve telefonla ilgilensin diye umuyorum inanın :) en azından kısa bir süre. Ancak oturup izlemeyi sevmiyor. Hareket etmediği için. Çok kısa izler o da eğitici klipler. Onu dışında TV ile alakası yok zaten. Açılmıyor bile evde TV. Telefonda oyun ya da çizgi film değil, rakamlar ilgisini çekiyor. Ve harfler. Rehberden birilerinin isimlerini ezberleyip bana göstermekten keyif alıyor.

Çocuğunuzu biraz şımartmışsınız. Tabiki vurmayın ama artık sert davranın. Yoksa bu çocuk size herşeyi yaptırır

Evet yine ve yeniden konu oğlum. Benim artık söyleyecek sözüm kalmadı. Elim ayağım titriyor, sol kolum uyuştu. Sinirden mi yoksa artık vücuduma mı vurdu bilmiyorum. Şu an düğün evinde insanlardan uzak karanlık bir odada oğlumu sallarken ağlayarak yazıyorum. Şehir dışında kuzenimin düğünü var. Gitmesem küseceği için, halamın da bende çok emeği olduğu için oğluma rağmen geldim düğüne. Sabah uyanınca başladı delirtmeye. Uyanır uyanmaz sırf cam tencere kapağını fırlatmasına izin vermediğim için sinirlenip bir bardak suyu modemin üzerine boşalttı. Hırsı geçmedi bardağı fırlatıp kırdı. Dolapları boşalttı vs. O bunları yaparken ben yolculuk için çanta hazırlamaya çalışıyordum. Güç bela çıktık evden. Taksiye bindik ve taksiden inmemek için iki saat yolun ortasında ağlayarak kendini yerlere attı ne yapsam, ne konuşsam fayda etmedi. Ağzında tek cümle "sarı taksi" üç saat boyunca sadece bunu söyledi. Sonra otobüsü beklerken deli dana gibi etrafa saldırdı. Bizim binmeyeceğimiz otobüse binmek için kendini parçaladı. İnsanlar acıyarak bakıyor bana. "Allah sana sabır versin" diyerek. Dişlerimi o kadar sıktım ki dişim kırıldı. Ağzında yine tek cümle "mor otobüs". Kendini tamamen kapatıyor ve bunu tekrarlıyor. Iki saat de böyle geçti. Sonra terminalden kardeşim beni almaya geldi. Bu arada kusura bakmayın hala titriyorum karışık yazabilirim. Kardeşimin arabasıyla düğün evine geldik. Insanlar eğleniyor, yiyor içiyor. Akrabalar benimle konuşmak istiyor falan. Avazı çıktığı kadar bağırıp kendini yerlere atmaya başladı yine. Bu sefer yeni cümle "dayının arabası". Dikkatini dağıtmaya çalışıyorum, konuşuyorum, oynuyorum. Düğünden falan geçtim yeter ki dursun sussun... Aynı cümle tekrarlanıyor sadece "dayının arabası" başka cevap yok. Başka iletişim yok, sadece bu cümle. Herkes "bu çocuk engelli mi" diye soruyor daha çok geriliyorum. 30 tane çocuk var ortamda o sadece dayının arabası diye bir taraflarını yırtıyor. İstediği olmayınca yemek yiyen bir teyzenin önündeki tabağı alıp fırlattı. Bardakların dolu olduğu leğeni fırlattı. Hepsi kırıldı. Zaten sürekli her şeyi fırlatıyor. Yine acıyan gözler. Allah sana sabır versin biz böyle çocuk görmedik cümleleri. Bir sorunu mu var normal değil bu çocuk demeler. Belki de gerçekten normal değildir. Belki de teşhisi falan koyulmamış bir ruh hastalığı vardır iki buçuk yaşındaki bir çocuğun. Anormal diyenler bir yandan da her boku çok hızlı öğrenmesine bakıp "zekadan yapıyor bunları" demeye başladılar. Ya ben sadece normal bir çocuk istiyorum. Zeki olmasın ya olmasın. Normal, sabit durabilen bir çocuk. Çok mu şey istiyorum ben ya. Şimdi karanlık bir odada uyutmaya çalışıyorum. Ve gerçekten bir gün gözümün kararmasından korkuyorum. Bugün dövmediysem bir daha dövmem heralde ama ölmek istiyorum ben. Gerçekten bu şımarıklık falan değil. Abartıyorsun diyenler cevap bile yazmasın. Yeterince bozuk sinirlerim. Düğün evinde 40 kişi var ve hepsi anne. Hepsi de böyle bir çocuk görmedik dedi. Yani abartıyorum ben. Benim hayatım bitti bunu biliyorum sadece. Düzelecek, geçecek demeyin. İçine şeytan kaçmış gibi davranan bir çocuk düzelmez. Artık öyle bir raddedeyim ki annelik yapmak istemiyorum. Onu çok fazla seviyorum. Asla üzülsün zarar görsün istemiyorum. Ama ben yapamıyorum artık gerçekten. Tam iki saattir uyutmaya çalışıyorum. İnadına uyumuyor. Gözleri kapanırken açıp ekmek istiyor. Çünkü delirmedim daha delirmek lazım. Aç falan da değil. Direniyor sadece. Ne yapayım ben evden hiç çıkmayayım mı. Sanırım en doğrusu bu. Ağlamamı durdurabilirsem insanların yanına geçeceğim. Lütfen bana dua edin, fikir verin ne bileyim bir şeyler söyleyin. Çünkü yarın yine aynı şeyleri yaşayacağım ve yarın düğün de var.

Çok ozür dileyerek anlattıklarinizdan yola çıkarak aklıma otizm geldi. Otistik çocuklar çok özeldir ve dünyaları bambaşkadır. En kısa sürede bir uzman yardımı almanızı öneriyorum. Anlattıklariniz kesinlikle normal şeyler değil.

Besin olarak annesinin başının etini tercih ediyor demek..

Ucretlendirmesi pahalı olabilir belki o semtlerin, devlet hastanesinin doktorları da çok iyi ağır bir depresyon geçirdim bende, doktorum GATA mezunu Askeriyeyi bırakmış devlet hastanesine geçiş yapmış.

Dehb olabilir tabi bunun tanisini uzman koyabilir ben uzman degilim ama bildigim kadariyla belirtiler benziyor. bide tvden tabletten telefondan uzak tutun. insallah en kisa zamanda bu durumu atlatirsiniz

Otizm yazanlara ozellikle hic cevap yazmamissiniz. Anliyorum boyle seyleri cocuguna yakistirmasi zor insanin. Ama korkuyorum diye gitmemek yerine bir kac tanesine birden goturmeli emin olmalisiniz. Ayrica bu kadar otizm yazilmasi gercekten sasirtti beni farkindalik artiyor demek ki

Hepsini okuyamadim bile. Cocuk psikiyatriye gidin acilen, ilaç başlanır Idrakyollariiltihabi

sizin cocugunuz hiperaktf çekeceksiniz başka seçenek yok onlar bizim çünkü parka indirin tüm gün koşssun. . push ; okyanusunkalbiben

Erkek Kardeşime ilkokulda zeka geriliği teşhisi koymuştu sınıf öğretmeni ama annem ve baban kale almadılar yurtdışında olduğumuzdan yabancı düşmanlığı yaptıklarını sandı annem ve babam ama teşhis doğruydu annem kardeşimle ilgilenmedi şimdi yaşlılıkta bunun sorumsuzluğu çekiyor bence bir uzmana gidin danışın

Öncelikle uzman değilim. Yazdıklarım fikirlerim. Sizin bir doktora gitmeniz çok iyi olacak. Çocukta sorun olduğunu düşünmüyorum tabi olabilir de uzman değilim. Geçmiş konularınızı da okuyan biri olarak yorum yapıyorum. Çocuklar herşeyi hisseder. Lütfen beni yanlış anlamayın. Yazdıklarınızdan son derece bilinçli olduğunuz anlaşılıyor ama bir sorununuz var bunu siz de biliyorsunuz.

Idrak hanim cocugunuzu pedagoga degil "çocuk psikyatristine" götürmelisiniz. Mümkünse iyi bir psikiyatrist olmalı. Çünkü bu konularda daha iyi olduklarını biliyorum. Dikkat eksikliği hareket bozukluğu mu otizm mi zeka geriliği mi ne olduğunu onlar daha doğru bir şekilde tespit edebilirler. Eğitim Araştırma hastanesi varsa ordaki proflardan ya da hocalardan randevu almanızı tavsiye ederim. Allah kolaylık versin. Ama bu önerimi deneyin mutlaka lütfen ihmal etmeyin. Çocuğunuzda tıbbi bir problem varsa bunun takibini tıp doktorları yapmalı. Gerekirse ilaç ya da davranış terapileriyle mevcut tabloyu daha yumuşatabilirler. Lütfen bunu ihmal etmeyin. Cocugunuzun yasam kalitesi icin cok onemli

Sana tek tavsiyem başka insanları dinleme ne derlerse desinler bırak konuşaunlar sen oğluna odklan. 2 yaş sendromundan olduğunu düşünüyorum benim oğlumda çok inat. Ben gerçekten fazla misafirliğe gitmezdim. Bizim oyungrubu arkdadaşı kahvaltıya çağırdı hepimizi. Oglum yarım saat agladı iceriye girmemek için. Ortama alışması resmen bir 4-5 saat sürdü inan bana yalnız degilsin

Aynı fikirdeyim

Öncelikle Allah yardımcınız olsun, yavrunuza da sakınlık versin inşallah. sizi anlayabiliyorum annelik çok zor evlat nasıl olursa olsun çekiliyor ama kendi içimize düşüyoruz. bence dönüşte arkadaşların da dediği gibi pedagog ile görüşün. belki oyun grupları da çocuğunuzu sakinleştirmeye yarayabilir belki sıkıntıdan yapıyordur

Merak etmeyin ilgi ve sevgi açlığı değil bu Daha öncede konu açmıştınız bir pedegog veya çocuk psikoloğu ile görüşün Sonuçta çevredekiler de anne ve görüyorlar çocuğun durumunu sizi de çok yıpratıyorsa olumsuz bir durum var ve bunu yardım alarak çözebilirsiniz Allah kolaylık versin

Her çocuk bir değil malesef. böyle dönemler olabilir. çevrede konuşanlara kulak asıp kendinizi üzmeyin. Sabredin üstesinden geliceksiniz inş.

Rica ederim.. Asıl ben tesekkur ederım.. Duyarlılığınız için

Kimin sözüydü hatırlamıyorum ama çocuğun 3. ebeveyni anne babasının arasındaki ilişkidir diyordu. Acaba o noktada mı var bazı düşünülmesi gereken şeyler?

Moral bozmak istemem ama benim kızım 8 yaşında ve geçen yıl bile gece 3-4 te hepimize saldırıyordu evde.. Ben nefret ettim artık bu sene azaldı o saçmalıkları. Saçını başını yolar kendini yumruklar.. çığlıklar o biçim ve hepsi nedensiz. Aşırı zekanın rolü var sanırım. Kızım sınıf birincisi. Ve gariptirki öğretmeninin en disiplinli en gözde öğrencisi. oturup türkiyenin sorunlarını konuşabilirsiniz rahatlıkla..3 dakika önce başladıgı cümleyi yerli yerince toparlayıp yüklemi koyup kapatır. Teknik kelimeleri benden daha fazla. Ama ben çok çektim ve öyle bir zeka olacağına sıradan olsaydı rezilliklerin bini bir para. Apartmandan değil sokaktan kovulma durumlarını yaşadık. kahır kahır. Dövmek asla çare değil daha ağır şekilde çıldırıp saldırıyorlar sadece. malesef denedim. Bu hale nasıl geldiği ile ilgili fikrimde şu;ananesi ve dedesi ağladığında herşeyi yaptılar. Ağlamak bir hobi ve silah oldu kızım için. Siz eger çocuğunuza bu rahatlığı verdiyseniz tepe tepe kullanıyordur. Çocukların aşırı ilgi ile büyümesine ve her dediklerinin yapılmasına şiddetle karşıyım. Sonuç bu malesef..

Kusura bakmayin, meslege aktif devam etmiyorum, DSM-V'ten haberim olmadi. Tabii ki internetten tani koysun demek istemedim, sadece fikir sahibi olsun gecici bi süreliğine dedim. Arkadasimiz zaten cocugunu 36 aylik olunca tekrar uzmana götüreceğini söylemiş bir mesajinda . O zamana kadar nasil davranacagina-ne yapacagina dair fikir yürütebilir diye düşündüm. Neticede diğer üyelere sorarak da gelen cevaplarla da fikir ediniyor.

Ben pedagogdan yardim alacagim yani sızın çocuğunuz kadar değil ama yinede kendini kapatmak, asla asla karşısındaki aciklama yaparken dinlemiyor o kendi dediğini söylüyor siz orda konusuyorsunuz üst üste biniyor söylenenler, sonra malasef ses yükseliyor. Ha yükselince düzeliyor mu. Asla ama dayanamiyor insan

Allah yardımcınız olsun başta anne degilim ama 3 tane yegenim var onlardan ve bi dönem özel egitim okulunda calistigim icin yazmak istedim her çocuk aglar huysuzlanir ama sizinki cok farkli gibi yazdiginizdan anladigim kadariyla en cok da kisa cumleler ve ayni şeylere takilmalar dikkatimi cekti nolur yanlis anlamayin her çocugun engeli farklidir davranis bozukluğu olabilir oglunuzda zekasinda sorun yoktur umuyorum ki biran önce çocuğunuz icin psikoloğa gitmelisiniz bence yoksa bu şekilde siz ondan daha cok yipranacaksiniz bi ogrencim vardi onu hatirlatti oglunuz bana oda istedigi bisey olmadigi zaman sanki dövmuşsun gibi kendini yerlere atip her yeri dagitip aglardi simdi durumu cok iyi lütfen önlem alin Allah korusun sagligindan olabilir başına bi iş gelmeden caresine bakin

Hohh bu ne ya Siz bugün cinnet gecirmediyseniz hiç bir zaman gecirmezsiniz Allah sabır versin size

İşte bu bence en önemli sebeplerden biri. Hayatı bilmeyen bir minik önce şımartılmış, sınırlar öğretilmemiş, sonra arada bırakılmış. Bir çocuk hayatı ve sınırları bilemez ne kadar zeki olursa olsun. O yüzden yetişkinler kurallı davranmayı öğretmeli. En basit örnek; kızlarım uyku saatinde uyumamak için acıktım, susadım, çişim kakam var, şu oyuncakla oynamak istiyorum vs bahaneler üretirler. Işığı kapatırım ve hepsinin cevabı hayır olur. Bazen ağlarlar şarkı söylemeye başlarlar, birbirlerine sataşırlar. Taviz vermem, uyunacak. Taviz verdiğim zamanlar da oldu. Bazen sebepsiz hırçınlıkları sabrımı tükettiğinde papatya, anason gibi çaylar içirdim, ben de içtim sakinleşmek için. İnançlı biriysen muska yap, as çocuğuna. Muska dediğim 41 adet çörek otuna 11 er kez Felak, Nas, Ayetelkürsi okuyup üfleyip bir beze sarıp, oğlunun omzuna tak. Sık sık hem kendine, hem oğluna yukarıdaki duaları oku üfle. Tabi en önemlisi dr a danış. İnşallah çare bulunur.

Bende işe yaşamış. 2 yaş sendromu muymuş benimki bilmiyorum ama durup dururken ağlarmışım. Annem sonunda dayanamamış ağzımın ortasına patlatmış bir tane bir daha ağlamamışım. Kimse yapsın diye paylaşmadım bunu yanlış anlaşılmasın.

lutfen rica ediyorum zaten bunalmis b8r anneye yapmayin bunu ha cocuk sevmez istemez yapmazsiniz cok saygim var ama benim iki evladim var kizim 6 yasinda cok cok zorlu bir cocuktu ama simdi bakiyorumda swvgi dolu neseli duyarli bir cocuk oldu oglum oldu birde 2 yasinda oda zorlu bir cocuk inanin cok hastalik yasadik hele 10 gun aniden cikan nadir gozuken b8r hastaliktan yattik saclarima ak dustu ama insallah o da mutlu sevgi dolu bir cocuk olucak evet cocuk buyutmek cilginlik ki anne olacagima ihtimal dahi vermezdim dunyada cok kotu iyi yetisen dürüst ahlakli mutlu gelecegimize yin verecek insanlarada ihtiyac var boyle bakarsanız anlamak daha kolay olur bunu elestirmek icin de yazmadim kesinlikle sadece birbirimizi anlayalim destek olalim istiyorum

Düzelecek tabiii ki hep öyle kalacak hali YÖK. Çünkü bizim akrabanın cocugu da aynı öyleydi şimdi cok akıllı uslu. Onu baştan hırçınlaştırdınız mı? Tek sucu çocukta aramayın. C

ufak tehditler ise yarayabilir Mesela mor otobüs diye tutturdu mu tamm sen mor otobüse bin ama ben birazdan başka otobüse binip gideceğim gibi denesen olmaz mi TurkuaZveMoR

Dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğunu çağrıştırdı bana. DEHB'de genetik geçiş çok yaygındır. Bununla ilgili bilgilerinizi de yoklayın ve paylaşın pedagogla. Belirtiler genellikle 3 yaş civarı ortaya çıkar fakat tanı genelde ilkokul yıllarında konulur. Şuan bulunduğu yaş itibariyle bu tanıyı koymak biraz zor olacaktır sanırım. Profesyonel bi destek almanız size iyi gelecektir. Yazdıklarınızı okurken buhranınızı ben buradan bile hissettim. Ne kadar yıprandığınızı tahmin edebiliyorum. Bu süreçte siz de psikolojik destek alsanız çok iyi gelir doğrusu. Bazen gereken tek şey, insanın tahammül gücünü arttırmasıdır. Bu anlamda çözüm aramaktan vazgeçmeyin lütfen, sabırlar diliyorum..

Evet, çok doğru, normal çocuktan bahsediyorum. Aksi takdirde çok daha fazla şefkate muhtaç demektir.

Elbette herkes yardım etmeye çalışıyor ancak bazı yorumlar, daha doğrusu insanların fikrini ifade etme biçimi beni şaşırtıyor. Otizm, elbette bir ihtimal. Lakin ben çocuk gelişimi okuduğum halde asla birkaç davranış benzerliği ile böylesine keskin bir sonuca ulaşamam. Sadece kendi çocuğum için değil, hiçbir çocuk için uzmanı olmadığım bir hususta bu denli sivri tahminlerde bulunmam. Zamanında otizmin her belirtisini gösteren bir öğrencim için annesine "Otizm olabilir" diyemedim. Bir uzmana götürün davranış problemi var dedim. Nihayetinde öğrencime otizm teşhisi koyuldu. Oğlum bu emarelerin onda birini gösterse onlarca uzmana giderdim korksam da. Lakin başka bir problem var, ben öyle düşünüyorum en azından.

bu yanı guzelmis cunku komsumunki vurma ve itme duygusu icinde surekli.. Bence isinin uzmani biri cozum bulacaktir size.. Bas etmek cok zor insallah rahatlarsiniz zamanla..

ay kendimi gördüm valla inanın kızım öyle 6 yaşında bir gün saçlarımı yap dedi kızım o şekli ben nerden bileyim kuaförmüyüm dedim gecenin bir yarısı inanın böğüre böğüre ağlıyor Allahım sabır ver bana diye dua ediyorum içimden sayılar sayıyorum dişlerimi sıkıyorum kızım sen akıllısın anlarsın beni diyorum yok mutfakta gecenin 12 sinde böğürüyo kucağıma alayımda odasına götüreyim bari dedim yakasından tuttum tişörtte eskiydi zaten yırtıldı onu diyip duruyo sen benim tişörtümü yırttın diye ertesi gün alttaki kadın çocuğunuz hastamı doktora götürün diye geldi ama öyle böyle ağlama değil resmen çıldırttı beni sıcak yemek yiyip çay içemem kahve falan benim için lüks yemek olur olmadık şey ister onu yemem bunu yemem oynatıp duruyor bu aralarda sizin yatakta yatacağım diye tutturdu bi de tehdit ediyor bi daha dediğini yapmayacağım sen yapmıyorsun diyor ahhhhhh P

Ne desem nasıl teselli etsem bilemedim. Aynı şeyleri yaşamış biri olarak, Allah yardımcin olsun diyorum. Ama inan geçecek.. benim kızım duzeldiyse senin oğlun da düzelir :) pedagogla görüştün mü oğlunun durumuyla ilgili? Gorusmediysen lütfen görüş ve sen de terapiye başla. İnsanın ömründen 10 yıl götürüyor bu çocuklar :) çok zor gerçekten. seni o kadar iyi anlıyorum ki, dua ediyorum. umarım en kısa sürede bütün bu olumsuzluklar son bulur.

Ahhaa ben anneligin icgudusel olduguna inanirim, kimi kadinda oluyor kimi kadinda olmuyor ama sende olabilecegine hic ihtimal vermiyordum :)) Sunneti ilk 6 ayda mutlaka yaptir cok rahat edersin, bebek icinde en iyisi o

Yani şimdi çocuk sahibi değilim ama hiç taşlamayacağım. Benim kuzenimin oğlu var 2.5 yaşında. Kıçının üzerine oturtsan zıplaya zıplaya gider yerinde durmaz, annesine hayatı zehir eder, her yerde ağlar, diğer kuzenimin kızını deli gibi döver kafasına oyuncak fırlatır ağlatır, birinin elinde para görsün benimde benim diyip ortalığı yıkar, istediği bişey olmayınca nasıl ağlar 2 katlı evi birbirine katar, babasına dede, dedesine baba der bunun sebebi de ilk çocuk olması ve isminin ölen dedesinin ismi olması ve ona benzemesi.. Kıyamazdık bu yüzden halamlar ve biz ona çok sevgi tolerans gösteriyorduk zamanında ama en son ailemizin cenazesinde insanlara verilen pilava elini daldırıp cingar çıkartınca annesi küçük bi odaya bıraktı ve "bir daha seninle konuşmayacağım sen çok kötü bi çocuk oldun." dedi ağlayarak. Sanırım o bundan etkilendi ki artık huysuzluğunu baya bi azalttı. Ara sıra yine yapar, yengem de hemen ağlıyormuş gibi yapar o da huysuzluğunu kesiyor böylelikle.

Ah canım benim yaa kıyamam sana ben. Ne diyeyim bilemedim. Çok zor yaş. Sabret lütfen, bir de mutlaka pedagog görsün. Sen senlikten çıkarsın bu gidişle. Kızkardeşimin oğlu böyle. Düzeliyor ama kardeşim çok yaşlandı resmen. Yazları iple çekiyor çocuğu kaynanasına yollamak için. O çok geç kaldı pegadog için sen geç kalma. Bir sorun var o belli. Belki aşırı zeki belki otistik belki de bir şeyi yok belki de yanlış yetiştirme var. Önce bunları bir ortaya çıkarıp teşhisleri elimine et ki ona göre bir yol belirleyebilesin.

Bana da takıntıları ve iletişimsizliği otizmi çağrıştırdı Uzmanlar ne diyor. Cabuk da öğrenmiyormuş otizmin bir şubesi mi dır nedir düşündüm. Allah çocuğunuza bir sakınlık versin Size de serinlik versin. Cildirmakta haklisiniz yani. Bir de çalışsanız nolacakti. Calissaniz mi hem siz rahatlarsiniz hem bakiciya yapamaz belki. Yaparsa da bakıcıya da güvenilir mi bilemedim. Yada kreş. Ama size kalacak gibi en güvenilir olarak

Siz normal bi cocuktan bahsediyorsunuz ama. Sari taksi diye aglayip milletin tabagini alip yerlere firlatan çırım çırım bi cocuga sarilip haklisin derseniz ellerinizle canavar yaratmis olursunuz Eskiden var miydi boyle bi sey anne bi yan gozle bakinca susar yerimize otururduk cok dayak yedik diye mi hayir aksine ben bi fiske bile yemedim ama ben kendimi yerlere atarken annem bana aman paşam haklisin paşam yapsaydi o zaman ne halde olurdim acaba

Bu çocuk işler hiç belli ol muyor bebek ve. ÇOcukken kızım beni ağlatmadı ama ergenlikte çok göz yaşı döktüm bence uzman bir doktora görünün ve çocuğunuzun özelliklerini anlattın sonuçta biz uzman değiliz ancak yaşadıklarımızı anlatırız oda size uymaz

Korkma, güzeli düşün. Ben de çok düşündüm inan bana, her davranışı altında acabalarım oldu, ne üstün zeka süper olsun dedim "Normal olsun, ortalama olsun sıradan olsun çocuğum" diye çok dua ettim. Ama artık ebeveynler, anneler daha bilinçli, sen senin annenden daha farkındasın daha gözlerin açık, ben benim annemden birkaç adım öndeyim. Nesiller böyle böyle tamir oluyor; bundan bir 10-15 sene önceki gibi değiliz daha çabuk önlem alabildiğimiz-daha doğruya sevk edebildiğimiz zamanlardayız. Bunların esasen bir hastalık değil, yeri geldiğinde parlatılması gereken bir fark olduğunun bilincindeyiz. Özelden dilediğin zaman yazabilirsin, konuşuruz; ben de ara ara atarım ilaçları "Gerek yok!" derim çünkü içgörü geliştirdim; gerektiğinde "Vurun iğnemi" derim, gerektiğinde "Bi bırakın beni, az böyle kalayım geçecek" derim geçer. Evet, herkes bunu anlamaya muktedir değil, sene 2018 ama değil. Boşver oraları. Her çocuk nevi şahsına münhasır, bugünkü öfkesi yarına dinginlik olur, bugünkü çileden çıkarışları yarına empati olur-anlayış olur... Biraz daha sabır ve bazen "Aman yahu!" demek kadar basit. Düğün evi karışıversin, çocuktur, olur. Çocuğa yakışır o kadar hırçınlık, mahçup olma; bugün 5-10 bardak kırılır ama gün biter gider, sen kırma kendini. Yineliyorum, en çok desteğe senin ihtiyacın var, kendini lütfen ihmal etme 2. plana atma. Bakma sen, buralarda diyoruz "Erkekler kadınlar eşit, erkekler de baksın etsin" vb. ama kadının enerjisi o kadar önemli ki ailede, kadın o kadar kilit nokta o kadar kıymetli ki... Eşini çek konuş, gerekirse anneni-babanı kim varsa; seni yalnız koymasınlar, seni dinlendirsinler. Çocuğun için elbette uzman görüşlere baş vur ihmal etme ancak kendini serip bitirme kuzum. Yardım al, fiziksel olarak, mutlaka. İçinde de biriktirme, on yüz bin kere konu aç gerekirse, anlat dur rahatla.

Canım annelik o yüzden kiymetli o yüzden cennet annelerin ayağı altında. Anlıyorum çok zor çok acı bir durum. Ama bunlar geçici bana ınan. 2 yas sonrası çocuk tepkileri kendini kanıtlamak göstermek tüm ilgiyi alakayi üzerine toplamak... Çocuğun senin dikkatini çekmek ve başka şeylerle ilgilenmene mani olmak için bunları yapıyor. Sen ona kizsan bile o şunu düşünüyor Annemin dikkatini cekmeyi başardım. Malesef en zor olan tavsiyede bulunacağım kötü davranışlarını görmezden gelmek iyi davranışlarını görüp onunla ilgilenip alkışlar yapıp ına sarılmak. Bebeğin güzel davranışları yeterince pekistirilmedigi için kötü davranışlara kendisini iteklemis. Sen bu yolun yanlış bir yol olduğunu gostereceksin. Mesela biraz orneklendirelim. Evin içindesiniz. Bir şeyleri dağıtıyor. Orayi terk et diğer odaya git müzik ac ya da başka bir etkinlik o senin değil Sen onun dikkatini cekmelisin. Senin olduğun odaya geldiğinde Ilk adımı gecmissin demektir. Sonra oyuna dönüştür Seninle her oynamasında onu sev tesekkur et. Şunu yapalım degil de ne yapmak istersin anneyle de. Onunla is birliği yapmayı başardığın an ipler senin eline geçecek. Şu an sen onu değil o seni yönetiyor. Sen onun değil o senin dikkatini çekiyor. Işte bunu tersine çevirmek senin elinde. Sabırla inançla sevgiyle ve geçecek bunlar düşüncesiyle... Geleceğe sağlam karakterli bir birey bırakmak istiyorsan bu sözlerimi kulak ardı etme. Allah yardimcin olsun inşallah her şey gönlünce olur...

Teşekkür ederim çok iyi derecede değil İngilizcem ne yazık ki. Destek maalesef alamıyorum. Tek umudum oğlumun üç ay sonra okul ortamında sosyalleşip sakin bir çocuk olması. Umarım onu okula bırakıyorum diye daha çok kinlenip öfke patlamaları yaşamaz. Idrakyollariiltihabi

Pedagog a mutlaka götürün gerçekten hem size hem çocuğa yazık.

suan sinirden delirmis bir anne olarak yaziyorum zamane anneleri olarak cocuklari cok simartiyoruz.. size simartmissiniz demiyorum yanlis anlamayin ozelestiri yapiyorum belki sizde yaptiniz ayni hatayi ama yapiyoruz bunu.. memnuniyetsiz cocuklar yetistiriyoruz.. 31 yasindayin bizin cocuklugumimuz boyle degildi.. biz simartilmadik iyi ki simartilmamisiz.. sorunlu bireyler olmaktan kurtulduk.. sevgi ile simartma arasindaki ince cizgiyi koruyamadik.. disari cikiyorum butun cocuklar ayni.. ne alinan oyuncaktan ne yedigi yemekten mutlu olan var.. sosyal medyada mukemmel annecilik oynayan annelerinde payi buyuk.. onlara benzeyecegiz diye tepemize cikarttik 2 yasindaki cocuklari.. valla kimse alintilayip nasil bir dusunce demesin.. etrafiniza bir bakin bu kadar imkanlar icinde hangi cocuk mutlu hangi cocuk terbiyeli kanatkar..

Benim annem de çok çekmiş benden pedagoga götürdüler ama verilen ilaçlar beni mal gibi yapınca annem kıyamamış kudursun napayım demiş :) annelik işte çok zor benden sonra erkek kardeşim kuduruklukta level atladı bizim aile toptan kuduruk sanırım valla bütün annelere saygım sonsuz çok zor işiniz Allah kolaylık versin

Okurken cinnet gecirdim zaten bu ne yahu

Geçmiş konularınızdan sadece birini okudum ve orda cevabı yazmışsınız aslında, oğlunuz duygusal açlığını bu şekilde ifade ediyor demek ki, herşey mükemmel olsa bile o minik mücizeler sizin hislerinizi hissediyorlar. önce destek alın ve oğlunuzu gözlemleyin, çok hareketli, inatçı olabilir ki dönem dönem bunlar sabrın sınırlarını iyice zorluyor. çocuğunuza kurallar, sınırlar belirlemelisiniz mesela herşey onun elinde olduğu zaman kendi sınırını görmek için hep zorlayacak sabrınızı. inşaAllah faydalı olur yorumum, güzel haberlerinizide okuruz burada

Cocuk psikologu degilim ama psikoloji dersi aldim Cocugunuz hayir i cevap kabul etmiyorsa buyuk ihtimal su sekilde davranis gosterdiniz daha kucukken biseyler yapmanizi/ almanizi istedi ve sizde once hayir dediyseniz o da aglama krizlerine basladiysa sizde dayanmayip ya da sussun diye dedigini yaptiysaniz aglayarak cozebilecegini anlamis maalesef bunu da cok siddetli sekilde uyguluyor Ikinci secenekse baba ve annenin birbiriyle uyumlu degilde soylediklerinizin tutarsiz olmasiyla ilgili olabilir Suan sizi bir otorite gibi gormuyor ve her istedigini bu yollari kullanarak yaptirabilecegini anlamis Cok zor gercekten Allah yardimciniz olsun oldukca da sabirliymissiniz basina gelmeyen konusur ama ben dayanamazdim sanirim Ben bikac kez oglumun eline vurdum veya sinirlenjnce bisey firlattim oglum aynen oyle davraniyor ve bunun suclusu benim maalesef Bakarsaniz psikoloji gormus bir anneyim ama bazen cidden uygulamak cok zor Allahtan bol bol sabir diliyorum tum annelere

En kötü yaşlardan biri, ne anlıyor ne anlamıyor. Dövsem anlamaz, konuşsan anlamaz. Yardım almayı dene. Sürekli ona iyi yaklaş diycem ama belkide bu da yanlıştır, böyle böyle hareketlerine fazlasıyla devam edebilir. Yardım alın siz en iyisi bu yani..

Internette soytarilik yapan tiplerin cogunun diplomasi bile yok. En son psikiyatrist diye ahkam kesen bir eleman diplomasiz cikmisti. Bir de diplomasiz beyin cerrahi vardi sanirsam O yuzden hic sasirmam yani.

Hiperaktif mi acaba? Bi pedagog a götürün sakinleştirici falan verebilir. Yiğenime alerji ilacı vermişti ve uyku yapıp sakinleştiriyordu onu. Anason cayı rezene vs gibi bebekler icin sakinleştirici çaylrda olabiliyor ne bileyim belki işe yarar

Bazı çocuklar özeldir, hormon, zeka, psikoloji v. s olarak farklıdır. Mizmizlanmak çok ayrı asilik, inatçılık, vurup kırmaya endeksli çocuklar çok ayrı. O kriz anlarından istediği kadar seviyesine insin, sevgi göstersin asla düzelmez. Uzman desteği şart olan çocuklar var. Bu anneden kaynaklanmıyor.

yanlış anlattım düşünceleri mi.. kardeşi olabilir arkadaşı olabilir bu davranışları görüp uyguladıgı demek istedim. belki büyüklerle birlikte yaşıyorsunuz onlar mı şimarttı sizi dinlemiyor demek istedim. bir de hiç duyma testi yaptırdınız mı? tanıdık arkadaşın oglu sürekli tekrar ederdi sürekli bagırır dikkaleri üzerine çekerdi megerse çocuk da duyma sıkıntısı var mış tedavi ile geçti. uzman yardımı şart biran önce gitmelisiniz. size de çocugunuza da yazık

Benim oglumda yemek konusunda ve uyku konusunda cok kotu durumdaydi sabah 5-6 lara kadar oturur sonra oglene kadar aglardi Yemek yemezdi asla 1 yasinda 7900 grdi Bunlarjn duzeni kardesi olduktan sonra daha iyi oldu suan asla cesaret edemezsiniz tahmin ediyorum ama bazen sey dusunmek gerekiyor galiba hayatinin alt ust olmasindan korkuyorsun ama nerden biliyorsun altinin ustunden daha iyi olmadigini :)

Yalnız çocuk psikiyatristi bir doktordur. Tusta en yüksek puanlı bölümlerden. Yanı 10 yıllık emek urünü bir meslek. Kimse cocuk gelisim mezunu iken cocuk pskisyaritiyim diyemez yaniliyorsunuz.

Yazdığınız şeyler otizmi çağrıştırdı bende bilmiyorum kusura bakmayın yanlış anlamayın napilabilir onuda bilmiyorum ama yardim almalısınız esiniz destek olmalı iki saat bile çıkıp dolaşsanız nefes alsanız yeter

Çocuklar en temiz kalpli insanlardır. İçten ve içten olmayan yapmacık tavirlarimizi da en iyi onlar ayırdeder. bebek-bebek sevmeyi

Sadece sevin.. çünkü tüm bu davranışları aslında size ulaşma çabası.. sizin ona olan sevginizi ilgilinizi sınıyor, sabrınızı ölçerek. Çünkü çocUklar başka yol bilmez ve tek istedikleri her koşUlda kabul görüp sevilmektir. Biz malesef elaleme çok kulak kesiliyorZ ve 3. Şahıslar yüsünden çocuğumUzla ilişkimizi zedeliyoruz. Benim de o yaşta kızım var ve ona karşı sert olduğum günlerde çok daha yaramaz oluyor özellikle tepki vereceğimi bildiği şeyleri yapıp beni zorluyor. O küçük insanlar bizim sandığımızdan çok daha hisli. İçimden o an onla oynamak gelmese yüzüm değişse sesim değişse hemen bi huysuzluk yapar.. hele ki bu yaşları tam benlik kaygısı ve değer duygusunun oluşumu.. kabullenildiğini sevildiğini hissetmek ister en çok da annesinden.. şöyle düşünüyorum ben hep bu günler geçecek, kim hep aynı kalmış ki.. güzel bi çocukluk bırakın ona siz de bu en tatlı zamanlarını keyfe dönüştürmenin yolunu bulun çünkü isteseniz de istemeseniz de büyüyorlar ve herşeyin farkındalar ve zamanla uzaklaşıyorlar. Bugün ilişkinize sağlam temel atarsanız ilerde daha büyük sıkıntıları beraber kolayca göğüslersiniz. Bırakın o 40 kişinin çocuğu aynı olsun sizinki sizin biriciğiniz olsun.. biraz da onu anlamaya sevgiyle suyuna gitmeye çalışın, çözülecektir.. onlar sizin içinizden geçenleri bile okur.. Sevgiyle kalın annelik zor ama çok güzel

Korkma, esas keşke demekten kork. Zaten çok küçük sadece davranış sorunlarından yola çıkarak teşhis koymazlar merak etme. Sadece ne yapman nasıl davranman gerektiğini açıklarlar. Araba konusundaki takıntıları ve kendini kapaması bunlar biraz endişe veriyor.

komsumun cocugunu anlatmissiniz resmen yoksa komsum musunuz o kadar uyuyor ki firlatma konusamama hayati zehir etme o 3 yasinda ve emiyor bir de hala.. Ben yetistirenlerden gorduklerini dusunuyorum cok kucukken hic kural koymadiniz mi acaba ne bileyim burasi acilmaz tencere firlatilmaz vb gibi.. Ben hep kural koyup kararli olmaktan yanayim.. Tamam inatci ve huysuz oluyolar da bu anlattiginiz durum gercekten zor... pedagog tan yardim sart olmus size.. Bu tip cociklar okulda kreste de saldiriyor ogretmeni de takmaz siz kresten atilmamak icin baslatmadan once tedaviye gidin..

Ah be gangsta öyle çok korkuyorum ki oğlumun benim yaşadığım süreçleri yaşamasından. Benim test 5 yaşındayken yapıldı da ne oldu. Aynen senin gibi 20 yaşında ben de aldım duygu durum bozukluğu teşhisini. Bir avuç ilaç, berbat dönemler. Allah bir daha yaşatmasın. Sonra bir başka uzman, senin duygu durum bozukluğun kalıcı değil dönemsel dedi. Tam olarak sana bipolar diyemiyorum dedi. Sonra yine bir sürü teşhis. Düşününce bile daralıyorum bıraktım artık o işleri. Gitmiyorum uzmana, ilaç da kullanmıyorum. Bir şey değişmiyor çünkü... Ben pek yazmadım kendi durumumu. Belki başka konularda yardım olsun diye yazmışımdır bilmiyorum. İnsanımız biraz tuhaf çünkü. Benim travma yaşadığım konuları, böbürlenme olarak algılıyorlar. Bu yüzden de ben asla çocuğum üstün zekalı ya da farklı olsun istemiyorum. Belki bu yüzden kaçıyorum testlerden. En nihayetinde teşhisi ne olursa olsun o benim oğlum. Olduğu gibi kabul edip, çözüm bulmalıyım. Tabi gücümü toparlayabilirsem. Ve evet anlattığın kadarıyla oğlum senin çocukluğunun aynısı. Tuhaf olan, benim de ekstrem bir durumum olduğu halde oldukça sakin ve sessiz bir çocukluk geçirmiş olmam. Resim yapar, yazı yazardım. Kendi halimde bir bebeydim. Bu niye böyle oldu ki :\

Allah yardımcınız olsun Pamukannesi83

Nerdeyse baştan sona okudum konuyu ve yorumları sert durun daha kuralcı olun dicektim ama asla dinlemediğini söylemıssınız Uzman yardımı almanızdan başka söylenicek söz yok ve bol bol sabır diliyorum P

Taksit taksit yazıyorum ama :) doktorumuz bize Yankı Yazgan ve Bengi Semerci kitaplarını tavsiye etti. Şu tatil döneminde okuycam bende inşaallah. Birde benim tavsiyem olacak Gary Chapman çocuklarda beş sevgi dili kitabı. Çocuğunuzun sevgi dilini bilmek de çok önemli. Eşler için beş sevgi dilini yeni okudum çok faydalı bir kitaptı.

Yasadiginiz yeri, kosullari bilmiyorum ama evlerin içine hapsolmuş, hayatı 115 metrekare burut alandan ibaret çocukların 2 yaş sendromu daha da zor geçiyor diyebilirim. Yasadigim yer doğayla iç içe ve bir nebze de olsa korunaklı.8 yaşındaki kızım bile saat 4 e kadar gergin, hırçın, negatifken dışarıda çocuk sesi duyduğu andan itibaren yüzünde gülücükler açan, olumlu birisine dönüşüyor.

Bence bu cocuga 24 sast sen bakiyorsan eger bu yasadiklariniz normal. Bazi cocuklarda bunu artik degistirmek lazim, annenin de cocugun da sabri kalmiyor cunku. Baba ne kadar yardimci yazmamisin. Ama bu tarz bir yolculuga yanliz cikman hata olmus diye dusunuyorum. Baba sizinle gelmeliydi veya senin ailenden biri bizzat gelip sizi evden alabilirdi. Cocugun kriz anlarinda paslasarak giderdiniz, sen de bu kadar yipranmazdin, cocuk da bu kadar azitmazdi. Kendi cocuklarimdan ornek vericem, benimkiler daha uslu ama dellendikleri donemler sunlar oluyor; -Babayi/anneyi uzun sure gormemek -Yeni bir ortama girmek, ozellikle cok yetiskin varsa -Dur sus yapma dokunma talimatlarina normalden faxla maruz kalmak -uzun sureli yolculuk... Bir gunde hepsini yasatmissin resmen, o yuzden senin cocugun gibi hareketli bir cocuk icin bu kriz bence beklenenmis. Kendine zaman ayirmali ve simartmalisin. Yardim istemelisin, esinden ailenden olmuyorsa/yetmiyorsa uzmandan. Kres tercihini sonuna kadar destekliyorum.

Allah kolaylık versin, Bi sıkıntısı var gibi, muhakkak pedogaga goturun kedimvekahvem she believed she could so she fucked it all

İdrak Allah kolaylık versin, çok zor. Bu tarif ettiğinin %70ini yaşadım yaklaşık 2 senede ve tek başıma olsam yeminle cinnete kalırdım. Oğlundan önce, bence bir an evvel senin desteğe ihtiyacın var; bu psikolojik bir destekten öte canlı kanlı fiziksel bir destek olmalı. Ayarlayabilir misin böyle bir şey? Evde seninle birlikte aynı anda bir bakıcı daha olması gerektiğini düşünüyorum. Kimi çocuklar 10 çocuğa bedel oluyor, hatırlarsın, kendimden örnek vermiştim. Annem yanımda olsa da anlatıverse benden çektiğini. Bir taksici olayımız var "Taksi" deyince aklıma geldi, park görüp "Park" diye tutturmuşum yarım saat. Güya geziye çıkmış kadın, aileler gezisine arkadaşları ile buluşacak. Arabanın içini yıkmışım park da park. Taksici demiş "Olmaz böyle siz bilmiyorsunuz işi, biraz korkutmak lazım" diye ve bağırmış bana, taksici bağırınca daha beter çığrınmaya başlamışım ve "Abla ben böyle çocuk görmedim vallahi" diye susmuş; gidecekleri yere kadar bağırmışım arabanın içinde tepinmişim yerlere yatmışım, bu en basit örneklerden biri... Benim akıllanıp uslanmam okula başlayana kadar sürdü 8-9 yaşımı buldu, çok zor bir çocukmuşum ki annem denk geldikçe dile getirir bunu. Kendisi yardım almadan büyütmüş ama şimdi dökülüyor, şeker hastası, sinir hastası, her tarafı ayrı ağrıyan sıkıntıya gelemeyen bir kadın oldu çıktı. Sen lütfen kendini ihmal etme, tek başına sırtlanmak zorunda değilsin. Maddi durumunuz nedir bilmiyorum ama gerekirse biraz kısın ama seni rahatlatmanın, yükünü gün içinde paylaştırmanın bir yoluna bakın. Yorumlayan arkadaşlar da demişler, bir rahatsızlığı olabilir bir pedagog-psikologa daha mı danışsan diye; ihmal etme, korksan da ihmal etme bir sor, soruştur. İnşallah endişelerin yersizdir, ama bir kez daha danışmakta fayda olduğunu düşünüyorum kuzum, ne olur ne olmaz. Allah sabır versin, umarım bu sabrının mükafatını alırsın.

İnşallah mecburi bir durum yaşamazsın diyeyim. Hakikaten benziyormuşuz, eşlerin platonikliğinden, ruhsal durumlarımıza kadar :)) Ya şimdi kime göre normalden girerim buraları karışır. Sallama sen öyle diyenleri. Estağfurullah, ben de sana teşekkür ederim bana yeniden düşünme kapısı açtığın için. Eşinle aranızdaki uzaklığı da aşacağınıza inanıyorum ben, neden bilmiyorum ama içime böyle doğuyor gerçekten, biraz zamana ihtiyacınız olduğunu, tazeleneceğinizi tahmin ediyorum. Zor zamanları birlikte atlattığınızı var sayıyor, eşinin de seni çok sevdiğini sadece bir tutam yorulduğunu, salıverdiğini tahmin ediyorum. Bir süreçten geçiyorsunuz. Mesela buraya eşimden şikayet ettiğim son konuyu açtığımdan bu yana bir iki daha kavga ettim ama şimdi kucağına zıplayıp kendisini zıbardığı koltukta korkutacağım ve güleceğim. Oğlum dünyaya geleli iki sene olacak ve binbir farklı kılığa girdiğimizi söyleyebilirim. 2-3 kere boşanma lafını telaffuz ettiğim oldu ciddiyetle ki ben, evlilikle "Salak" kelimesinin kullanılmasını bile kusur gören ben, ne küfürler ettim. Her şey planlandığı gibi gitmiyor, prensip olanlar esneyebiliyor insan kendini farklı farklı yerlerden tanımak zorunda kalabiliyor. Konuyla hiç alakası yok ama anlatmak istiyorum; "Aldatılsam asla" diyen çok yakın bir arkadaşım aldatıldığını öğrendiğinde "Gangsta, dönüp gidemedim; gurursuz muyum ben?" diye omzumda ağladı. Seviyordu, eşinin pişmanlığına baktı ve ikinci şansa layık gördü. Şu an iyiler, temelden sarsıldılar, güvenden yıkıldılar ama tamir ettiler. Belli olmuyor; kimin nereden ne şekilde döneceği, hayatın ne sunacağı, insanların ne ile yola gelip kaybetmekten korktuğunu fark edeceği cidden belli olmuyor. Ben bu olayı dostumdan dinlediğimden beridir burada aldatma konularına pek yorum yapmaz oldum. Ki sizin böyle bir durum da yok, bizim ilişkiye benziyor biraz: Çocuk sonrası bocalama-yorulma-uzaklaşma-garantileme dönemi gibi bir şey; aşacağınıza inanıyorum. Sen iyi bir annesin, iyi bir eşsin. Oğluşun, senin, eşinin; hepinizin dinlenip kucaklaşacağı zamanlar gelecek. Yılgınlık illa olacak ki huzurun tadını doya doya alasın. Buralardan geçeceksin, böyle kalmayacaksın. İçini karartma hiç tamam mı?

Seni anliyorum sanirim.. 2yas sendromu dedikleri bu olsa gerek.. o 40 annenin 40i gormediyse boyle cocuk senin cocugunun sorunlu oldugunu gostermez. Bence biraz aranizda mesafe olusmus. Herkese kapa kulagini gozunu. Ben onun annesiyim yazik muhtac bana aramizda bi iletisim turu kurmaliyim de.. ya bunlari soylemek kolay biliyorum. Benim kizim da cilidirik ben de o kadar deliriyorum ki.. gecen gun aglama krizinde morara morara aglarken kucagimda getirirken cocuga sus dayak cennetten cikma dye bosuna dememisler dovmedik boyle oldun doverim seni derken buldum kendimi. Cok uzuluyorum sonrasinda cunku cok seviyorhm onu. Belki de ben onu severken o nite bana bunu yasatiyor seysi yasiyoruzdur. Sizinki arabalara takmis kafayi. Bence arabalarka ilgili ortamlara girmeyin kendi ozel araciniz yoksa meseka gitmeyin bi yere cocuktan sizin sinirlerinizden onemlj mi. Ona gostermiyceksiniz en iyisi arabalari.. :/ Benimki de bu aralar deli gibi kovalarla legenlerle sularla oynamak istyor soguk sularla.. ama yikanmaktan neffret ediyor. Banyonun kapisindan sokamiyorum disarda olcak ve legenle oynycak. Ben elimi gotursem yanina aglayip kut kendini yerlere atiyor falan. Yikayamiyorum 2aydir anca vucuduna 2tas su dokup cikariyorum surati mor sesi boguk.. o halde sacini basini mi ykayim. Naparsan yap gez oyle diyip birakiveriyorum cabalamayi.. suydu legendi kovaydi gostermemeye calisiyorum kendini kaybedip asla cikmak istemedigi icin. Neyse ki yaz mevsimi ama tehlikeli seyler yapicak biraksam.. :/ sokakta kedi goruyor yanina gidiyor hayvanin. E atlasa tirnak gecirse isirsa napcaz acaba.. kucagima alsam kafa atiyo kuut burnuma. Kucagimda yay oluveriyo dislerini skiyo falan. Bi delirme donemleri oluyo demekki.. Sakin olman lazim senin. Cok daha beter durumdasin benden. Ben de galiba daha beter olucam cunku cocuguma kizmadim etmedim oyle cok. Duzgyn konusuym anlatym istedim ama pek anliyo ya laftan.. isine geleni anlar ancak.. tepeme cikti yani kisacasi. Duzeltmek de bizim elimizde ya nasjl bilmiyorum iste :/ sabirli olmak gerek. En iyisii kalabalik ortamlara girmeyin bi sure ve yaramazliklari olabildigince gormeyin ustunde durmayin. Inatlasmasin..

Oğlumla çok benzettim. Şuanda 5yaşında okumayı kendi kendine söktü. Aşırı takıntılı bir çocuk. Kapı çaldığında o açmayıp başkası açtıysa saatlerce terör estirirdi. İstediği olmazsa heryeri birbirine katardı. Ben hiç kıyamadım ama babası 3buçuk yaşından sonra dövmeye başladı. Biraz laf dinlemeye başladı babasından ama psikolojisi bozuldu altına kaçırmaya başladı. Anasınıfına yolladım biraz enerjisini atsın diye öğretmeni psikoloğa yollayın dehb var dedi. Psikolog evet var ama üstün zekalı dehb ilaçlık durumda değil dedi. Öğretmeni illallah ediyo diye yollamadım zaten sürekli hastalandı bi hafta gitse iki hafta gitmiyordu. Çocuk öğretmenine mesaj yolladı öğretmeni bunu taha yazmamıştır değilmi dedi inanmadı okuma yazmayı öğrendiğine. Seni çok iyi anlıyorum ama şuan o çocuğun 5 yaş hali bende var. Tüm oyuncaklarını kırıyor aldığımız bişey 2 saat dayanmıyor evet önceye göre daha iyi laf dinliyor. Ama en sevindiğim şey de kurallara çok sadık şuan. ceza çok etkili. Ceza verdiğim bişeyi bidaha yapmamaya çalışıyor. Sakarlığı var yine istemeden zarar vermeler var. Bi de aşırı kendini beğenmiş hareketler çocukları yanlış davranışlarında azarlamaları onlara buyurgan sinirli davranışları yüzünden arkadaşları tarafından bazendışlanıyor. Ama merak etme 5 yaşında daha iyi oluyor biraz da olsa düzelme var yani yavaş yavaş daha da düzelir inşallah

Turkiyeden bahsediyoruz. Ayrica genel cogunluk psikiyatriye degil pedagoga gitmeyi tercih ediyor. Oldukca suistimal edilen bir dal, dikkat edilmesinde fayda var diye dusunuyorum.

Son zamanlarda evet. Sabrım çok azaldı. Şiddet göstermesem de sert cevaplar verebiliyorum. Lakin ben böyle olduğum için oğlum hırçınlaşmadı. Oğlumdan dolayı ben bu hale geldim :) bittabi daha da hırçınlaşmasına sebep oluyordur benim halim de.

Benim kızımda 28 aylık inanılmaz hareketli yemek asla yemeyen sadece biberon mamasıyla beslenen bi çocuk su veririm içsin diye hemen bardagı ters çevirir koltuga halıya döker, açık cam yada balkon görmesin terlik, yastık, rende o an eline ne geçerse aşagı atar, yesin diye bişey veririm o hemen mıncıklar yerlere atar tabagı ters çevirir, dışarı çıkarız insanlar ay ne kadar hareketli diye şaşırır kimi bana acır, ama bunlar bana normal bi süreç gibi geliyor yani sadece diger çocuklara nispeten biraz yaramaz kızım

Teyzemin oğlu vardı bebekliğinden belli huysuz yaramaz yerinde durmayan hırçın etrafı kırıp döken insanlara zarar veren kafasını yerlere vuran Bi çocuktu teyzem dayanamıyordu sinirle yeri geliyor vuruyordu da yeri geliyor kötü söz de söylüyordu süladeki herkesten gıcık alırdı çocuk herkese sataşırdı bitek ben ve kız kardeşim onla çok iyi anlaşırdık bize zarar vermezdi teyzem pedagoga götürdü hiperaktif dediler ilaçlar verdiler çocuk ilaçları içince mal gibi oluyordu böyle donuk suskun ilacın etkisi geçer geçmez yine eskiye dönüyordu neyse birgün kuzenim 7 buçuk yaşına geldiğinde hiçbirşeyi yokken Bi nöbet geçirdi apar topar hastaneye kaldırdılar mr lar tomografiler renkli filmler derken dünyamız başımıza yıkıldı meğer kuzenimin beyinciğinde doğuştan gelen Bi tümör varmış o tümör baskı yaptıkça çocuk hırçınlaşıyormuş bir buçuk yıl 3 ameliyat radyoterapiler kemoterapiler onlarca ilaçlar o yerinde durmayan çocuk yavaş yavaş kolunu kaldıramaz yürüyemez gözünü açamaz oldu bir buçuk yıl mücadele verdi o illetle ama yenik düştü. Her çocuk farklıdır kimi çok uysal kimi çok hiperaktif ona ulaşma yolları deneyin o yerinde durmayan çocuğunuz birgün yerinden kalkmayan Bi çocuk olursa eski günlere dönmek için yalvarırsınız. En kısa zamanda Bi pedagoga ve sonra Bi nöroloji uzmanına götürmenizi tavsiye ederim

Rabbim yardımcınız olsun inşallah bir şeyi yoktur sadece yaramaz bir çocuktur

Merhaba canım Allah yardimcin olsun aksi bebekler insanı gerçekten çileden çıkartıyor seytan vesveselerine uyma rabbim seni evlatla siniyor belki de... eltimin kizida böyle ama onun sebebi belli aşırı simartma her istediğine tamam deniliyor sonra dediği olmayınca saatlerce ağlıyor benim de iki cocugum var ama hiç böyle şeyler görmedim geçenlerde onlara kalmaya gittik sırf kızımın uyuduğu odaya sokmadigim için 1 saat çığlık atarak ağladı eltim hamile bide artık dayanamadım eltime dedim sen çık dışarı kaynanamda vardı baktım çocuk aglamaktan su gibi olmuş dedim anne sende kıyafet falan getir sende cik ikiside çıktı üstünü başını değiştirdim hala ağlıyor yattım yanına dedim aglarsan burdan seni cikartmam annede gelmez biraz yatisti uyumaya zorlayinca baktım ağlayacak dedim hadi sus seni anneye götüreyim tamamen kesti ağlamayı çocuk ne zamn ağlama krizine girse saatlerce onu oyaliyorlar 10 dk sonra odadan gülerek çıkınca kaynanam diyo nolur bunu biraz sana götür :) biraz uzun oldu kusura bakma ama cocugum karşısında kararlı olduğunu göstermek önemli bence ve su da bir gerçek çocuk ağlarken ne kadar çok iletişime geçip onu pohpohlarsan o kadar abartıyor ağlama ve cigirtganlik yapma işini

Allah size sabır versin ben yapamazdım elimde kalırdı çocuk heralde. Acilen bir pedagog görsün yaptıkları normal değil

Bulunduğunuz yerde bir oyun terapisti araştırın bence... o yaşlardaki çocuklar için en çabuk etki eden terapi oyun terapisi... TheQueeninthenorth

Evet ben de bu konuda hem fikirim. Bir de çocuğa bir şeyi hayır diyorsak onu yapmamak lazım benim kızım da çok zamanlar zorluyor beni hatta çok güzel ağlama takliti yapıyor sıpa :) istediğini yaptırmak için elinden geleni yapsada ben hayır dediğim zaman kendini yerlere dahi atsa onun istediğinin olmayacağını anladı. Burada konu sahibine Allah sabır versin ev içinde olsa ağlamaları umursamayıp tolere edilebilir ama dışarıda insan içine çıkınca işin rengi değişiyor. Çok zordur eminim o yüzden belli bir süre insan içinden soyutlanacak konu sahibi

Aslında uzun uzun yazmıştım korkularımı sonraki cevaplarımda ama gözünüzden kaçmış demek ki. Yine yazayım :) Iki kez uzmana götürdüm. İkisi de 36 aylık olunca yeniden götürmem gerektiğini, belli testler yapılacağını ama otizm olmadığını söylediler. Yanlış teşhis koymuş olabilirler, çünkü götürdüğümde henüz küçüktü ve konuşamıyordu. Bu ilk korkum. İkincisi 5 yaşında üstün zeka teşhisi almış bir annesi var oğlumun. Sınıf atlayarak okudum. Kendimden 3 yaş büyük veletlerle çok da hoş anılarımın olmadığı okul zamanlarım oldu. Sonrasında ruhsal problemler yaşadım. Onlarca teşhis ve ilaç. Bunları yaşasın istemiyorum. Tek korkum otizm değil yani. Elbette korksam da uzmanın dediği gibi iki ay sonra tekrar gideceğim kontrole. Önceki

çocuğunuzda davranış bozukluğu olabilir derhal bir psıkologa hatta onun önerisiyle psıkıyatra gösterin. çok küçük yaşta başlayan davranış bozukluklarının tedavisi daha zor oluyor çünkü terapi artı ilaç tedavisiyle normale dönebilir. OKul çağı gelmeden mutlaka tedavi ettirin okulda çok sorun yaşarsınız yoksa.

Ne kadar anlayışlı birisiniz, ne kadar güzel kalbiniz var. O kadar güzel şeyler yazmışsınız ki kayıtsız kalamadım. :)

korkuyorsun bende çok korkmuştum AMA GİTMEN LAZIM LÜTFEN GİT rabbim yardımcınız olsun

Tum yorumlaribokumadim ama otizm diyenler cok olmus sanirim. Bir de uzman destegi aldiginizi yazmissiniz. Cok zor gercekten. Cocugunuzun kendi gelecegi icin uzun donemli iyi bir uzmandan destek alin. Giderli

Cocuk dil gelişimini henüz tamamlayamamisken, üstüne üstlük duyduğunu analiz edip anlam çıkarma becerisine henüz eli deymemisken, sadece davranışlardan anlayan evladina sözel olarak derdini sözüm ona ağzı "annecim" derken davranışları "ah bir eve gidelim, ben senin hakkından gelmesini bilirim" mesajları gönderen zavallı anneler elbette sorunu cozemeyecektir. Keza, dili de kalbinden geçeni söyleyen "eşek sıpası, ah eve bir gidelim ben senin hakkından gelirim" diyen zavallı anneler de çocuğunu korku belasina, kisa süreli düzeltmiş gibi görünse de, çocuğu anneyi taciz davranışlarını arttırarak devam ettirecek... bir çocuğun kişilik gelişimi en çok da korktuğu biri ile bir arada yaşamak zorunda olduğunda örseleneceginden, bu zavallı anne de yavrusuna büyük bir zarar vermiş olacak. Davranışı sevgi dolu bir haldeyken yavrusunu koşulsuz kucaklayan, ona sadece "seni anliyorum, haklısın" diyebilen anne olmaya sabır göstermek inanın daha etkili... ... üstelik daha da kolay.

Çok iyi anlıyorum. Kolaylık ve sabır dilemek için yazıyorum. Bir sonraki kırizde onunla bir süre , konuşmadan sadece sevgi ile sarılıp, biraz sakinlestiginde "anneciğim, çok haklısın, seninle ilgilenmemi istiyorsun... Ben de seninle oyun oynamak istiyorum. Şu düğün de bir bitse... Ben de canım oğlumla parka gitsem" gibisinden onu anladiginizi hissettirecek konuşmalar yapsanız... Sadece bir deneyin... Dr. Sabiha Paktuna Keskinin tavsiyesi... Ne zaman denesem işime yaradı. Dilerim sizde de öyle olur.

Sizi öyle iyi anliyorum ki.. Galiba cocugunuz 2 yas sendromu yasiyor. Cocuk doktoruyla hic görüstünüzmü? Her cocuk farklidir, lütfen kimsenin lafina bakmayin. Baska cocuklarla kendi cocugunuzu kiyaslamayin. Annelik cok zor, insallah tez zamanda cocugunuz düzelir. Dualarim sizinle.

Çok çok zor bir durumdasınız orası belli. Çocuğunuz ruh hastası değil tabi ama bir sıkıntısı var o da belli. Takintilari otizmı çağrıştırdi. otizm değilse de bir davranış bozukluğu olabilir. Mutlaka ama mutlaka psikolog ve pedagog desteği almalısınız. Belki maddi durumunuz çok musait değildir ama allah korusun bir hastalığı olsa tedavi ettirmek için nasıl bütçe ayiracaksaniz bunun için de bir şekilde halletmeniz gerek. Allah aşkına dovmeyin. Biliyorum insan insanlıktan çıkıyor bazen çaresizlikten ama şiddetin donusu yok. Doveceginizı dusunmuyorum. Zaten dövmek her zaman cocugun düzelmesi değil annenin öfkesini cikarmasidır. geç olmadan destek alin

Bu duruma gelene kadar neden profesyonel bir yardım almadınız? Siz bu duruma gelene kadar yani... ama çocuğunuza yardkm etmek istiyorsanız işinin ehli bir pedagogla görüşün... bir çok sebebi olabilir... atipik otizm olabilir... tabi burdan sadece ihtimal yazıyorum... bir yorumla anlaşacak bişey deģil... gidin yardım isteyin yol gösteren olsun... oğlunuzun da huzuru sağlığı için

Otizm olabilir mi acaba yorumları okumadım ama otizmi anımsattı bana. Bugüne kadar uzman desteği aldınız mı?

Bu ara inancımi sorguluyorum. Ama nedense bi okutsan mi dedim. Inanin kendim celiskili bi dönemdeyim inancim konusun da cok sacma bir oneri gibi dusunmeniz de yerinde olur ama ne desem bilemedim. Suan daha da sacmaliyorum belki ama hic mi bi cimcirmiyisunuz? Nasil tutuyosunuz? 2 yasindayken oglum cok sorun yasadik kuserdi surekli ama kustugu yerde 2 saat kalkmazdi. Bi kac defa kendimi tutamadigim oldu benim yalan yok. Bunun beni kötu yaptigini da dusunmuyorum.

Ben de otistik olduğunu düşünmüyorum. Çevreden kopma durumu asla olmuyor. Dönen nesneler ilgisini çekmiyor. İletişim imkansız değil, sakin ve başbaşa iken beni dinler, konuşuruz. Kalabalık ortamlarda sıkıntı var. Konuşma geriliği var evet. Kendini hala net ifade edemiyor. Uzun cümle kuramıyor. Dediklerini ben anlıyorum ama herkes anlamıyor. Bazen ben de anlamıyorum söylediği bazı kelimeleri. Bir de çok aceleci ve sabırsız. Anlatmak istediğini hızlıca anlatmak istiyor, dediği anlaşılmayınca sinirleniyor ve tekrar ediyor sürekli. Durum bu.

Destek olacak kimseniz yok mu babası nerde?bence bi an önce pedagoga gidin ters giden bişeyler olduğu kesin

Bu nasıl çocukmuş besmelesiz mi yaptınız Allah kolaylık versin . push ; E

Koalina bunu yazdin ya Kahkaha patlattim okuyunca Ahhaaa supersin

Üstün zekalı olabilir veya otizm.. Bir pedagoga danıştınız mı hiç? İnşaallah geçici birşeydir.

İki yaş sendromu diyen arkadaşlar olmuş. 2 yaş sendromu doğar doğmaz başlamaz, kadın doğduğundan beri eve kapandım kendimden vazgeçtim diyor. Allah yardımcınız olsun, kapsamlı bir araştırma ile sorun yoksa da teyit ettirin. Herkesin dediği gibi çocuk büyüdükçe sorunları da büyüyor. O zamana biraz sabır kalmalı size yazık..