Öyle düşünseydim çoktan sahiplenirdim zaten. Gelip burada insanlardan fikir almazdım.

Hakkınız var. Sanırım korku bir şekilde aşılır ama temizlik konusu beni zorlayacak. Gözlemlediğiniz kadarıyla etrafı dağıtma, temizlik konularına zaten çok da takılmayan insanlar mı sahipleniyor, yoksa zamanla alışan da oldu mu çevrenizde? Bunu da sorayım.

Ben çocukluktan beri hayvan korkusu olan biriyim; çok küçük yaşlarımda yavru köpek, yavru kedi sevdiğimi hatırlıyorum ama ailem ne zaman görse kızardı. Yapma, etme, dokunma, hastalık kaparsın, ısırır gibi laflarla korkuttular beni. Ne zaman köpek görsem tedirginleşir oldum. Korktuğumu anlayıp daha çok peşime düşerdi köpekler ve ben daha çok korkardım bu sefer. Bu arada çocukken evde bir dönem muhabbet kuşlarımız vardı, bir dönem de japon balıklarından almıştık. Evcil hayvan edinme geçmişim bundan ibaret. Sokak kedilerinden artık pek korkmuyorum hatta üniversite dönemimde yurtta ve okulda bolca kedi olurdu ve yanıma geldiklerinde onları severdim, korkumu kedi konusunda aştım sayılır ama ani hareket ettiklerinde çok korkuyorum. Özellikle gözüme bir şey olacak diye korkuyorum tırnak değecek vesaire. Neden bilmiyorum göz konusunda hassasım. Köpek korkumu yenmek için ise hayvan barınağına ziyarete gitmiştim bir sefer arkadaşlarımla. Biraz aştım sayılır ama tam yenemedim. Derdim bu. Sorum ise şu, acaba sokaktan bir kedi sahiplensem veya barınaktan bir köpek sahiplensem yapabilir miyim? Bu korku aşılır mı? Sokakta sevmekten hala korkuyorum aşı, hastalık, saldırganlık durumlarından dolayı. Yavruyken bakmaya başlasam, birbirimize alışırsak gerisi gelir gibi düşünüyorum. İçimde hayvan sevgisi var aslında. Bir canlıya bakmak, onunla arkadaşlık etmek de istiyorum. Sadece korkularım var. Bir de ev temizliğine özen gösteren biriyim tüydür, etraf dağıtmadır, eşyalara tükürük bulaşması vesaire temizliği seven insanlar bunu nasıl başarıyor? Tuvalet eğitimi birkaç haftada sağlanan bir şey mi? Evet internette de bilgiler var, araştırma yaptım ama buradaki kadınlardan da tavsiye almak istiyorum. Kendisi veya bir yakını barınak veya sokaktan kedi/köpek edinmiş, evde bakımını üstlenmiş veya şahit olmuş olanlar da yazarsa çok sevinirim.

Zamanla görüceksiniz zaten bağ kurup kuramadığınızı benim sürecimde böyle başladı Korkmuyorum ben oldum olası severim hayvanları Çalışmaya başlayınca düzenli mama dağıtmaya başladım bi gün bakıp ben işten geliyorum peşimden koşuyorlar Bi gün baktım isim koymuşum her birine Bi gün baktım kış olmuş çok hastalanmış aldım götürdüm veterinere ilacı tedavisi derken Öyle öyle hasta olanlar dışarda yapamayanları kısırlaştırdım evimde kalmaya başladılar diğerlerine dışarda bakmaya devam ediyorum

Olabilir.. ben cisten ziyade kil filan cidden ugrasamam.. cocuklar isterler kedi ama haftada 1 kez kedi sevecekler diye gunahina giremem hayvanin..

Tüy bir sorun değil her hayvanın yaşadığı doğal bir süreç. Siz nasıl yaz gelince kazak yerine tişört giyiniyor kış gelince tişörtü çıkarıp kazak giyiniyorsanız hayvanlar da mevsime uygun tüyleri çıkartmak için uygun olmayanları döküyorlar.

Konu ile ilgili ama konu dışı bir soru. Bizim bina ile yan apartmanın bahçesinin arasına bir kedi dört yavru yaptı. Yan binadakiler onlarla bir hayli ilgilendiler. Yavruların üçü gri beyaz renkte biri de siyah ağırlıklı bir tekir ve bence en sevimli olan oydu. Sanırım bir ay kadar sonra diğer üç yavruyu sahiplendiler ama o siyahlı yavru kaldı annesi ile. Hala da bahçede dolaşıyor. Her gün süt ve mama veriyorum onlara. Yavru artık bize çok alıştı ve zorla sevdiriyor kendini. Kedileri çok ama çok severim ve evde de çok fazla besledim daha önce fakat bu ev kedi beslemek için uygun değil. Ev 1+1 ve mutfak olan yerde hem kitaplık, hem TV, hem de tüm mutfak malzemeleri duruyor ve teras var. Kedilerin evleri nasıl tahrip ettiğini iyi biliyorum. Eşimle bir yanımız onu eve alalım, önümüz kış diyor ama bir yanımız da hem kedinin sağlığı hem de bize vereceği tahribatı düşündürüp vazgeçiriyor. Kumunu terasa koysak olmaz, kapıyı sürekli açık tutamayız ve aşağı düşebilir. Evde ona hiçbir yer yok. Banyo tuvalet bir ve küçücük zaten. Aklım hep o kedide. Onu kimse sevmedi, uzaktan besliyoruz ama kışın ne yapacak ki

Çok teşekkür ederim detaylıca anlatmışsınız. Tıpkı bir çocuk büyütmek gibi aslında, insanların neden kedi/köpek annesiyim dediğini daha iyi anlıyorum artık. Evet şimdilik benim için zor olacak gibi. Ama sahiplenip devamını getirenlere çok imreniyorum.

Biraz daha bahseder misiniz

bu nasıl bir üslup? ben sana gayet düzgün biçimde yazdım, sordum. konu arasındaki cevapları, başkalarına yazdığın yorumları okuyup seni analiz etmek gibi bir mecburiyetim yok. o kadar zaman ayırmıyorum. ilk mesajına yazdığın sebep yeterli gelmemiş demek ki sorma ihtiyacı hissetmişim, detay vermeni istemişim. tabii herkes kendine yakıştırdığı cevabı veriyor burada, demek ki sen kendine bu üslubu yakıştırıyorsun. şu ters cevabın, agresifliğin senin hayvan sahiplenmeye uygun biri olmadığını düşündürüyor.

Titiz insanlar kesinlikle evinde hayvan beslememeli, hayvan bu çocuktan beter, tüyü dökülür, hastalanır kusar, eve biraz geç kalsanız tuvaletini kaçırır, ishal olur heryere kaka yapar, koltuklarınızi yer, terliklerinizi kemirir Yani bu tarz şeyler önemliyse rica ediyorum bir can sahiplenmeyen Ben 30 yıldır kediyle, köpekle yaşayan bir insanım, çocuklarımın. okunu bu kadar temizlememisimdir, titiz bir insan olsam, eşyaya önem veren bir insan olsam mümkün değil yaşayamadım dört ayaklı evlatlarimla

Ben açıkçası şimdiye kadar kusma ve ishal durumlarını hiç düşünmemiştim. Burada siz dahil birkaç kişi yazınca fark ettim, iyi ki foruma yazmışım. Teşekkür ederim.

Siz en iyisi 10 kg lık mama alın ve hergün sokak kedilerini ve köpeklerini besleyin önümüz kış

Eğer çok titiz bir insan olsaydım asla evde hayvan beslemezdim. Evde bir kedim var. Neler neler yaşadık onunla Allah biliyor En son oğlumla emzik peşinde koşuyorlardı Yapamazsınız, üzgünüm.

Hayir bahsettiğim şey uykusuz kalmak üstünün basının kirlenmesine izin vermek onu rahatlatmak için kendinden fedakarlık etmek günlük plan programı ona göre ayarlamak gibi ve bu tarz çelişkiler varsa yapamazsınız yapsanızda mutlu olmazsınız Kedi bir derece ama oda daha çok tüy döken ve komut almayan bir hayvan onda daha zorlanirsiniz

Köpeğiniz için çok üzüldüm

Yavru kedi besleyebilirsiniz. Kendi elinizde büyüdüğü için çocuğunuz gibi olacak. evin içinde hiç beslemedim tüy sorunu nasıl çözülür bilmiyorum. İçinizde sevgi var ki böyle bişey düşünüyorsunuz.

Teşekkür ederim güzel bir fikir :)

Rica ederim, tanımınız çok doğru olmuş evet aynen çocuk büyütmek gibi, zaten eğer bir gün gerçekten bir kedi veya köpeğe yuva olmaya karar verir de uygularsanız daha iyi anlayacaksınız, bir evcille yaşamak hiç büyümeyecek bir çocuğa annelik yapmak demek, iştahı olmasa hasta mı oldu diye endişeleniyorsunuz, hastalansa günlerce uykusuz kalarak başında bekliyorsunuz, derdini de mutluluğunu da seve seve üstleniyorsunuz

Sorumluluk olarak düzgün bakabileceğimden eminim çok disiplin sahibi biriyim, hayvanlar konusunda vicdanım da epey yüksek. Haklısınız emin olmadan önce uzun süre arkadaş evi/barınak gibi ortamlarda ziyaret yapmalıyım.

Benim için sorun olduğunu söylemiş sanırım.

Oluyor malesef, benimki bazen trip atmak için yapabiliyor böyle şeyler, kısır değilse daha da kötü oluyor, her yere koku bırakıyor. Ama benim kedim kırk yılda bir yapar mesela.

Çok büyük bir sorumluluk Korkunuzu yenersiniz ama bu uzun bir yol Düşündüğünüzden çok daha fazla fedakarlık gerekiyor. Düzgün bakacaksınız maddi yükü var önüne dandik mama koy bitsin yada ev yemeği yer ile bitmiyor Tatil planları var bir çok konu var Sevgisini yaşamamak büyük eksiklik bende sizin gibiydim ama yendim Ben ara ara besleme bölgelerini ziyaret ve mama desteğinden yanayım önce böyle başlayın geçici yuva olun sonra zamanla sekillensin

Evet haklısınız. Ben de çok emin olmadan sahiplenmeyecektim zaten, yalnızca internette hep iyi yanlarını görüyoruz bir de sabır isteyen kısmını buradakilerden duymak istedim.

Çok net söylüyorum almayın. Olmaz... Korku yenmek için bir hayvan sahiplenmek zaten başlı başına bir problem. Ancak siz bi de tüy salya temizlik olayına takıntılısınız belli ki. Olmaz siz hayvanla yapamazsınız. Köpek için tuvalet eğitimi 6 ay. Bu sürede eve işeyebilir, kaka yapabilir. Eğitimi aldıktan sonra da tepki göstermek için yapabilir. Köpekler sevgisini yalayarak gösterir. Siz daha sandalye koltuk yalanacak diye korkuyorsunuz bu hayvan yüzünüzü yalamak isteyecek. Canı sıkılacak ayakkabınızı, kırlentlerinizi yiyecek. Kedide tuvalet çok sorun olmaz ancak yine eşyalara zarar verir tüy döker, kum saçar, yemeğe salça olur, elinizi ayağınızı ısırır. Siz hayvan sahiplenecek insan profili değilsiniz bence.

Kedi bakımı için arkadaşlar yazacaklardır ben işin köpek bakımı kısmını aktarayım size..

Evde hayvan beslemek sabır işi illaki tüy sorunu temizliği olacak bence siz hiç girmeyin bu işe

Birkaç ay önce kedi sahiplendim ayaklarım kollarım tırmık izinden geçilmiyor :) Bence de sahiplenmeyin. Sokakta sevmek ile evde beslemek çok farklı. Ben de mesela örümceklerden çok korkarım ama eve örümcek almayı düşünmedim hiç :) Bence siz de sokakta gördüğünüzde kaçmıyorsanız yeteri kadar aşmışsınızdır. Yine de çok istiyorsanız korkunuz için yardım alabilirsiniz veya besleyen bir yakınınızın evine mümkünse yatılı misafir olabilirsiniz az çok tanık olmuş olursunuz kedili yaşama.

Ben de bir süre daha yardım yapıp gözlemleme ve erteleme kararı verdim. Teşekkür ederim :)

Çok zor iş. Bir kere sahiplendiniz mi ömür boyu sizinle kalmalı, buna hazır olmalısınız. Bu saatte kedim miyavlayıp kapıyı tırmaladığı için uyandım mesela. Arada beni de tırmalayıp ısırır kendisi kedi korkunuz kalmaz ama bakımı da zordur. Tatilinizi, ev düzeninizi ona göre ayarlarsınız. Ben ona kıyamadığımdan bir yere gidemiyorum mesela... Temizliği daha çok yapmak zorunda olursunuz. Etraf sürekli kum, tüy olur. Eşyalarınıza zarar verir vs.. Size tamamen bağımlı bir canlı sahiplenmiş olacaksınız, o minnak ev ortamına alışacak filan büyük bir sorumluluk anlayacağınız. Ben asla köpek bakamam mesela. Bakımının çok daha zor olduğunu düşünüyorum.

Canlı varlıklar sizin deneme yanılma oyuncağınız değil

lütfen ama lütfen korku yenmek için hayvan sahiplenmeyin. benim bir kedim var, bakamadıkları için 4 aylıkken falan bana geldi. öyle korkak çekingen bir şeydi. kedi alerjim çıktı, astıma döndü günde 3 ilaç, hava temizleyici, robot süpürge, probiyotik sprey vs birlikte yaşamaya çabalıyoruz. 1 buçuk yaşına geldi, bu süreçte defalarca işedi kustu, hasta oldu strese girip mantar çıkardı vs vs inanın hiç kolay değil. geceleri öksürük krizlerine giriyorum bazen nefes alamıyorum ama gece 3 te odanın kapısında ağlayınca kalkıp seviyorum. hiç büyümeyen bebek gibiler. özetle bakımı çok zor, sevmeden çocuğun gibi görmeden yapılacak iş değil.

Arkadaşımın kedisi olan evine gittiğimde kediyi baya sevmiştim, sadece bıraktığı tüyleri görünce bir acaba dedim. Haklısınız zaten emin olmadan asla hayvan sahiplenmem, bir süre daha arkadaşıma gelip giderek gözlemleyebilirim. Sadece üzülüyorum sevdiğim halde çok yaklaşamıyor oluşuma. Belki de gerçekten bana göre değil...

Bir köpek beslerseniz korkunuzu asabilirsiniz. Benim küçük cins bir köpeğim var. Köpek davranışları karakteri hakkında bilginiz olur. Ama köpekten özellikle sokaktaki çoban köpeği kırmalarından korkmak da doğal. Bir tane olursa sorun yok ama birden fazlaysa ne yapacaklarını kestirmek zordur. Ozellikle köpeğimle dışarı çıktığımda tedirgin oluyorum. Etçil avcı hayvanlar. Eğitimli olmadıkları sahipsiz oldukları için sürü kontrolüne girip ciddi zarar verebilirler.

Teşekkür ederim. Hayır sırf korkumu yenmek için değildi, dediğim gibi oldum olası seviyorum ama çok temas kuramıyorum, arkadaşlık etmek istiyorum aslında senelerdir. Dediğiniz gibi sokakta mama dağıtarak başlayabilirim.

Şimdi tüyü pislik ya da hijyen sorunu olarak görüyorsanız veyahut hayvanın salyasından tiksiniyorsanız evet bunlara takılmayan insanlar sahipleniyor. Çünkü bana kalırsa bunu aşmanın bir yolu yok. İnsan nasıl çocuğunun salyasından, kusmuğundan, çişinden tiksinmezse sahiplendiği candan da tiksinmiyor. Bizimki bu sabah kahvaltıda zeytinin yağını yaladı mesela det yeme onu deyip masadan devam ettik kahvaltıya. Bazen uçuşan bir tüy yemeğe girebiliyor, kenara ayırıp devam ediyoruz. Asıl sorunuza cevap veremem sanırım. Yani kendimden yola çıkabilirim ancak kendimi bildim bileli hayvanlardan tiksinmem ben, 2 yaşındayken sokak köpeğini ağzından öpen fotoğrafım var bu yaşa kadar da böyle geldim. Sıfır hijyen yaşamıyoruz tabi ki ama bir hayvanla yaşarken ortalıkta tüy olmasını sorun etmiyoruz. Doğaları böyle çünkü.

Bazen daha fazlası çünkü topluma karismaniz daha zor ve derdini anlatamıyor Kedi ztn size hiç uymuyor özgür ve komut almaz hayvanlar bambaşka dünyaları var

Anladım, aslında bir bebeğe bakmak gibi büyük sorumluluk istiyor. KudrAlobar Ayak

Siz sanırım kedi besliyorsunuz. İlk başta sorunlar yaşadınız mı, nasıl alıştınız? Haklısınız uygun değilim sanırım ama yine de bütün artı eksi yönlerini dinlemek isterim.

Bence bahceli ev care degil kediye.. nihayetinde bahcede beslemeyeceksin bu hayvan ev hayvani..

Konuda da belirttiğim gibi aslında arkadaşlık etmek istiyorum ama korkuyorum, bu korkuyu aşmak istiyorum. Hani olur ya sosyal fobisi olan insanlar arkadaşlık kurmak ister ama çekinir. Bendeki de bunun hayvan versiyonu. Aynen bir süre daha dışarıda sevmeye alışmak daha iyi benim için.

Konuyu düzgün okumadan yorum yapmasan mı? Yazmışım neden aşmak istediğimi. Herkes anladı ve ona uygun cevaplar verdi zaten. Bari cevapları okusaydın.

Çocuklardan korkuyor olsanız gidip çocuk mu evlat edinirsiniz belki korkumu yenerim diye? Mesela ben de kuş ve balık dışında bir canlıya dokunmak istemiyorum. Bu yüzden de evde hayvan beslemiyorum. Siz beslemek de istiyor olabilirsiniz ama tavsiyem bir bebeği alıp doğrudan eve getirmeniz değil evinde hayvan besleyen bir arkadaşınıza sıkça gidip gelmeniz. O zaman düşünceleriniz, hisleriniz netlik kazanır. Bebek hayvanlar sahiplendirilme olasılıklarının en yüksek döneminde olurlar.. siz evinize alıp iki sevip "ay bana göre değilmiş" kararı verdiğinizde artık kimse o hayvanı sahiplenmek istemeyebilir

Ben hayatta görebileceginiz köpekten en cok korkan insan olabilirim kendimi bildim bileli cok korkuyorum. Bekarken kardeşim köpek sahiplenip getirmişti cok kavga ettim korktugumu bile bile getirdin diye sonra alıstım ona dokunabiliyordum sadece 3 yil bizimle kaldi kaybettik onu belki daha uzun kalsaydi farkli olurdu ama sokakta kopek görünce yine yolumu degiştiriyorum yanimdan gecse kesin kalpten giderim. Hamileyken motora binmek gibi tehlikeli bir is yapmistim pesimize köpek sürüsü takılıp beni düsürmeye calıstıgından beri pik yapti pandemi sebebiyle sokakta kimseler yoktu açti hayvanlar ne gecse pesine takiliyorlardi keske o korku o kadar kolay gecse bence hayvanı sahiplenmeyi dusunmeyin alisamazsaniz o cana da yazik olur. Kedi de baktim ben 6 7 tane kedim var kediler tahmi ettiginizden daha degisken canlilar sagi solu belli olmaz bir gun kucagina yatan yumus yumus sevdigin öptüğün oglusun/kızin ertesi gun heh yine geldi tipini s.. bakışı atabiliyor alisayim derken daha cok korkabilirsiniz

Bir evcili sevmek, onunla hayatını evini paylaşmak paha biçilemez bir duygu ama benim için asla sorun olmayan lakin tüyü, eşyalara salya bulaşması vb şeyleri yazdığınız için size bir köpekle yaşamanın sizi zorlayacak kısımlarını yazayım. Köpekler tuvalet eğitimi alana kadar her yere yapar, halı, kilim, paspas, yatak, yorgan, koltuk. Mevsim geçişlerinde bir tüy dökerler ki o tüyleri toplayıp yeni bir evcil oluşturabilirsiniz. Midelerini bağırsaklarını üşütürlerse ya da yedikleri dokunursa af buyurun kusabilirler, ishal olabilirler. Kedilerin bir kısmı birlikte yaşadığı insanlarla direkt temas etmeyi pek sevmez ama köpekler tensel temas isterler, bu temaslar sırasında üstünüz başınız yüzünüz gözünüz tüy ve salya olur. Köpekler 1 gün bile yalnız kalamaz, tatile giderken, bir hastalık halinde veya şehirdışına çıkılması gereken durumlarda ya ona çok iyi bakacak birine emanet etmeniz gerekir veya sizinle gelmesi gerekir. Günde 3 defa düzenli olarak hem tuvaletini yapması hem enerji atması hem de sosyalleşmesi için dışarı çıkarmanız şarttır. Yavru köpekler 4. ayından itibaren süt dişlerini dökmeye başlar, siz yerden pirinç tanesi gibi dişleri toplarken köpeğiniz yeni dişlere hazırlanan damağındaki kaşıntıyı gidermek için koltuk, sandalye bacaklarını kemirir:))) Sizinle uyumak, koltukta sizinle tv seyretmek, bazen masada beraber yemek yemek ister, bunları yaparken de yine tüyler ve salyalar birbirine karışır Uzaktan sevmek çok güzeldir ama salya, tüy, ortasına tuvalet yapılmış halı, yağmurlu bir gün sonrası gezmeden gelen köpeğinizin parke fayanslardaki çamurlu ayak izleri, hastalandığında kusması, altına kaçırması size ağır gelecekse bir köpekle yaşamanızı tavsiye etmem zira evin dağılmasını, sizi ıslak ıslak öpüp her yerinizi salya yapması, koltuklardaki halılardaki tüyler, istemsizce altına kaçırdığında veya yediklerini çıkardığında iğrenmeden temizlemek için çoook seviyor olmak ve onu ortalama 15 yıl kayıtsız şartsız evin bireyi olarak kabul etmek gerekiyor. Ben şahsen evcillerin balkonlara, teraslara, odalara kapatılmasına da karşıyım, seviyor ve benimle yaşamasını istiyorsam mutfak yatak odası demeden her yerde ona özgürlük tanırım, ki köpeğimiz bizimle uyur, istediği zaman yemek masasında ona da bir sandalye ayrılır bizimle yemek yer, bir sokak kedimiz var sadece yemek yemek için bize gelir o bile masa ve tezgah tepesinde geziyor Titiz değilim ama pis de değilim, evime gelenler kedi köpek kokusu almaz, etrafta tüy vs bulamaz ama varlığı dahi bazı insanları iğrendirebiliyor, bu arada evde yaşayan tüm aşıları ve bakımları yapılan evcilin sağlık açısından hiçbir zararı da yoktur, aksine evcillerin bağışıklık sistemine olumlu katkıları olduğuna, psikolojik olarak da yararı olduğuna dair bilimsel makaleler vardır, bunu da dipnot olarak yazmak istedim

Onu anlatmaya çalıştım aslında. İnsanlar için de sorun olmamalı çünkü doğal süreç dediğim gibi. Sorun olarak görülmemeli yani.

Aynı sorun bende de var Ben de sahiplenmeyi düşündüm Bu aralar çok zamanım yok ama arkadaşımın köpeği var çok tatlı Onu seviyorum ve biraz onla aşar gibi oldum Küçük bir kedi sahiplenseniz belki aşabilirsiniz veya arkadaşınızın varsa evine gider seversiniz vs

Kesinlikle buna katılıyorum. Eskiden sizin gibi hayvanlardan çok korkan biriydim. Asla kedilere dokunamazdim. Kopek görsem korkudan ne yapacağımı şaşırirdım. tuylu hiçbir hayvana dokunamazdim. Sokakta hayvan beslemeye başlamakla başladı benim hayvan sevgim. Simdi hem sokaktaki hayvanlarım hem evdekiler benim herşeyim. Kedi maması alıp her gün dışarıda beslemekle başlayabilirsiniz. Cok büyük sevap da işlemiş olursunuz hem

Bende tüyden rahatsız oluyorum, tüylü oyuncaklara bile dokunamıyordum 1 sene öncesine kadar. Arkadaşımın köpeği var o köpeğe ailece bayilıyoruz elime yiyecek alıp besledim, sevdim çok içime sokmak istedim , zaten sakin bir hayvan cinsi gereği onunla cok iyi anlaşıyorum artık, sitede arkadaşımın goldeni var onu da sevebiliyorum artık sorunsuz ki delinin teki koca poposuyla koşturup duruyor insanın uzerine uzerine ona rağmen korkmuyorum ondan da. Ama iş evde bakmaya gelince acabalarım var ki eşim ve cocuklar istiyor. Bir tarafım ev zaten her gün kalktı gidiyor modunda birazda köpek kirletsin diyor, diğer yanım kildı tüydü delirirsin diyor. Bir yandan da çocuklara haksızlik gibi geliyor bilemiyorum. Akitanın yavrusu olursa alacağız sanırım, ha asla vermem bende alışırım, çocuk gibi bakım istiyor ve bana kalacak o da aşikar. Arkadaşıma bahsettim çocuklar istiyor eşim yavrularsa alalım dedi diye, şehir dışına çıkacak goldeni bana bırakmayı teklif etti 3 günlüğüne, bakalım neler olacak, kendimizi de denemiş olacağız. Özellikle ben. O sürecte kesin karar vermiş olurum evde yapabiliyormuyum zorlanıyormuyum. Sizde bence kedili, köpekli bir evde yaşayabiliyormusunuz ona bakmalısınız. Gerekiyorsa kedisi olan arkadaşınizda kalın bir kac gün. Gecesi, gündüzü temizligi bakımı hakkında fikir sahibi olursunuz böylece.

Büyük sorumluluk bazı anlattığınız şeyleri düşünmemiştim. Teşekkür ederim bilgilendirmeniz için. Bir süre arkadaş evi ve barınak ziyareti yapacağım, sokakta mama dağıtabilirim. Emin olmadan asla sahiplenmem.

Ya evde mamasını yemeyip sokakta kuru ekmek yiyorr insanlar da köpeğiniz aç yazık yesin diyor cildirmalik

Evet besliyorum artı muhabbet kuşu da var ilk zamanlar zorlandım şimdi alıştım normal geliyo Oğlum sağolsun sadece seviyor zaten onun için aldım şehir dışında okuyor eşim asla yaklaşmaz herseyiyle ben ilgileniyorum ama zor çocuk gibi düşünün evden bir gün bile bırakıp gidemiyorsunuz aklınız evde kalıyor gittiğiniz yere mecburen götürmek zorundasınız yada evde kalmak zorundasınız hayvan seven tanıdığınız yoksa yada yakınızda değilse kime emanet edeceksiniz temizliği hergün yapmak zorundasınız nerdeyse günlük süpürge açıyorum kıl tüy kum mama su kabı temizliği yani ben ikisinide çok seviyorum hayvanı sevmek lazım sabırlı olmak lazım yoksa zor iş

Kedi bakımı için arkadaşlar yazacaklardır ben işin köpek bakımı kısmını aktarayım size... Evvela korku yenme ve sempati duyma kısmı çok yeterli duygular değil evcil hayvan sahiplenmek için sorun yaşarsınız hatta 1-2 hafta içerisinde aldığınız noktaya Allah korusun geri bırakabilirsiniz. Bir hayvanı sahiplenmiyoruz sadece onlarda bizi sahipleniyorlar ömrü boyunca tuvaletine kadar size muhtaç olacak belki de maksimum on beş yıl yaşayacak büyümeyen/konuşamayan bir bebek dahil etme sorumluluğu almak demek bu hayatınıza buna ne kadar hazırsınız? Yavru bir köpek alırsanız ev içinde pede tuvalet aşaması var aşıları tamamlanana kadar evde olmalı dışarıya düzenli tuvalet için 6-7 defa cikmalisiniz 6-8 ay arasında kasları gelişiyor ve tuvaletini tutmaya başlıyor. Pede yapsın sorun değil ben 6 aylık olana kadar sabrederim derseniz siz bilirsiniz. Yetişkin bir köpekte sahiplenseniz alışma sürecinde ufak kazalar olur evde. Aşı masrafları var. Yavru ise başlangıç 8 aşı sanırım ve İstanbul'da ortalama aşı fiyatı 300 TL. Çip takilmasi sorunlu bu da aşağı yukarı 300 TL. Kuru mamalar uçuyor dolar bazında olduğu için fiyatlara göz gezdirebilirsiniz. İyi bir tüy sağlığı iyi bir beslenme ve mutlu sosyal yaşamdan geçer. Mamadaki protein oranı, aktif olduğu egzersiz süresi ile doğru orantılı olmalı ki tüyler sağlıklı olsun. Kısırlaştırma işlemi gerçekleşmiş olsun ki stres altında olmasın bu da tüylerine yansımasın. Dökülür mü elbette yine dökülür bizim saçlarımız nasıl belirli dönemlerde dökülüyorsa aynı şekilde dökülür. 0 tüy dökümü hayal sadece. Temizlik olayında da elektrik süpürgesi ile bir tık fazla haşır neşir oluyorsunuz. Salya buyuk ırk köpeklerde fazla olur. Köpekler üç nedenle eşya kemirir: 1. Yavrudur dişleri kaşınır ve herşey ile kemirerek oyun ihtiyacına girer. 2. Sizi cezalandırmak için, dikkat çekmek için eşya kemirirler. 3. Yetişkin köpektir bu zamana kadar bir şeyi kemirdiginde yanlış tepkiler vermişlerdir ve bunu bir oyun zannederler. Bu listeye sabaha kadar yazabilirim ama bu 15 yıllık kısacık ömürlerini tereddütleriniz azaldığında hayatınıza dahil etmeniz daha uygun gibi. Bahçeniz yoksa ilk köpek deneyiminiz olacaksa küçük ırk daha uygun olur. cilek. yagmuru

Hayır emin olmadan asla. O yüzden buraya konu açtım bizzat sahiplenenler ne düşünüyor diye. Güzel tavsiyeler aldım sokakta mama dağıtımı, barınak ziyaretleri gibi bunları deneyeceğim.

Hayvanlar için sorun değil zaten insanlar için sorun. Ki sahiplenilmeden önce bu durum düşünülüyor

Evde hem muhabbet kuşum hem kedim var. Oyle sever miyim, aşabilir miyimlerle olmaz bu iş. O kadar eziyetleri oluyor ki kaç ay günlerce yatağıma isedi kedim kısırlaştırma dan evvel. Bir çocuk kadar zorluğu ve sorumluluğu var. Bahsettiginiz şey bir canlı. Bir ömür yuva olmayacaksaniz hiçbir hayvanı duzeninden etmeyin lutfen. Bu arada kedim de kuşum da hayatımdaki en güzel şeylerden biri.

Evet bir süre daha uzaktan devam etmelisiniz sonra illa ki tamamen aşarsınız ve sahiplenirsiniz ^^

Korku yenmek için hayvan sahiplenilmez ve salyadan tüyden tiksiniyorsanız zaten yapamazsınız. Üstelik karşınıza ne çıkacak onu da bilemezsiniz. Bizim kedinin kronik sağlık sorunu ve çok kilosu var mesela. Yeri geliyor idrar yolu girişine günde birkaç defa krem sürmem gerekiyor. Eldiven gördüğü an kaçtığı için parmağıma bolca kağıt havlu sarmam gerekiyor ama yine de ikimiz için de hoş bir deneyim olmuyor Zaman zaman bir yerlerde kan lekeleri buluyorum. Bulunca temizliyorum da haliyle. İshal olup bacağıma kaka bulaştırdığı da oldu, aynı gece 11 defa 11 farklı noktaya kustuğu da oldu. Tabii ki bunlar sürekli olan şeyler değil ama eve aldığınız şey nihayetinde canlı ve hasta olabiliyorlar. Siz normal zamanda gelip kolunuzu yüzünüzü yalamasını, tüyünü dert edecekseniz bunları hiç kaldıramazsınız. En iyi ihtimalle geçici yuva olabilirsiniz. Onun dışında barınak ziyaretleri yapabilir ya da sokaktaki hayvanlarla ilgilenebilirsiniz. Belki zamanla evde bakabilecek kıvama gelirsiniz.

Korkunuzu aşmak için kedi köpek sahiplenmeyin bence. Aşamadığınız durumda o hayvanın ne olacağını düşünün :)

Tatlı çok zararlı ama benimki çikolata çok seviyor ve bazen beraber yiyoruz bir o ısırıyor bir ben :))

Temizlik konularına çok da takılmayan insanlar demek yanlış olur. Evde hayvan varken ekstra temizlik olur bir kere o hayvanın sağlığı için. En basiti kedinin kumunu her akşam arındırmak gerekir idrar ve dışkıdan hasta olmasın diye. Evde kediler köpekler sürekli koklarlar, yalarlar. Bu yüzden temiz tutmak + onların sağlığına zarar vermeyecek ürünler kullanmak gerekir. Sigara iciliyorsa onun yanında içilmez. Bu insanlar temizliğe takmayan insanlar olmaktan çok hayvanın salya veya tüyünden rahatsız olmayan insanlar. Ama rahatsız olmuyoruz diye de kedinin köpeğin tüy döktüğü yeri öyle bırakmıyoruz temizliyoruz. Ya da benim yemeğime pati atarsa rahatsiz olmam. Sizde sıkıntı burada başlıyor bence. Çok fena salça olurlar yemeğe :d e yüzden yalama olayı. Kediniz sizi tirmaladiktan sonra geçecek köşesine patisini yalayacak :d kendileri bizden çok tiksinirler çünkü :d bunlar sorun. Bence hiç o topa girmeyin.

Yıllardır kedii, köpek besleyen biri olarak almayın diyorum. Gercekten çok büyük bir sorumluluk bu. Çok sevdiğim halde bazen ben bile bunalıyorum. Tüyü, kumu, tırmalaması, eşyalara zarar vermesi bunların hepsini göz önünde bulundurmanız lazım. Kedim dün balkondaki koltuğuma işemiş ve o koku öyle böyle değil, çok zor gidiyor. Hatta bazen gitmiyor. O hayvan size alıştığı zaman, aman ben sıkıldım atamam da diyemezsiniz, vebali büyük bunun.

Herkesle şu konuyu açtığımdan beri "sizli bizli" konuşuyoruz, gayet güzel tavsiyeler alıyorum ve ona göre yorumlaşıyoruz. Gelip burada "sen" üslubunu kullanarak "zorunda mısın?" "mecbur musun?" "amacın ne?" "herkes bakmak zorunda mı?" gibi cümleler kurarak üslubu bozan emin ol ki senden başkası değil. Agresif biri de değilim. Öyle olsaydı 3-4 sayfalık konumda diğer insanlarla saygı çerçevesinde sohbet ediyor olmazdım. Düzgün yazarsan düzgün cevap alırsın hepsi bu. Hoşuna gitmeyince hayvan sevgimi sorgulaman komik olmuş. Hayatımda hiçbir hayvana zarar vermedim ben. Bilinçsiz biri olsaydım zaten burada insanlara soru sormak yerine gider sahiplenirdim. Eksisiyle artısıyla "medeni" bir şekilde, tanımadığımız insanlara "siz" diyerek konuşuyoruz.

İlle de almaya gerke yok bence konu sahibesi, büyük sorumluluk. Onun yerine komşunun/arkadaşınköpeğini sevebilirsin. Sokaklar zaten kedi dolu, onları beslersin onları seversin. Ben her İstanbula gittiğimde sokakta kedi seviyorum sevdiriyorlar

Lütfen sadece uzaktan sevin...

Titiz bir insanım ama hep kedim oldu ona göre biraz daha fazla temizlik yapiyorum 7 24 de yaparım kızım olsun yeter ama sizin çok acabanız var almayın derim arkadaşlarınızın hayvanlarını sevin alışırsanız iyice düşünürsünüz hayvan çok büyük sorumluluktur

Evet yani temizlik derken bunları kastettim. Ev daha çok kirlenir, eşyalar-üzerim salya olur gibi. Ben evde düzeni seviyorum, bir şeyler kirlenince modum düşebiliyor bu yüzden pek uygun değilim burada yorumları okuyunca da daha iyi anladım. İleride bahçeli bir evim olursa düşünebilirim, şimdilik arkadaş evinde barınakta sevmeye ve mama yardımı yapmaya karar verdim.

Fazla pimpirikli insanlar için pek kolay değil. Kedidir, köpektir ; bunları besleyenler ailesinin bir ferdi gibi gördükleri için kilidir tuyudur çok dert etmiyorlar. Temizliyorlar ama zorsunmuyorlar. Çocuğunuz kirlettiginde dert etmeden temizliyorsunuz ya evcil hayvan sahipleri için de aynı hesaba geliyor Size uygun olmayabilir.

Tuvalet eğitiminden sonra da kaçırmalar olabilir diyorsunuz yani. Anlıyorum gerçekten büyük sorumluluk. Bir süre kalkışmamaya karar verdim uzaktan seveceğim.

Örneğin düğüne gidemezsiniz işten çıkıp plan yapamazsınız ztn normal şartlarda aklınız kalır

Evcil hayvan istemeniz çok güzel ama unutmayın ki oda bir canlı Hayvanlarında kişilikleri var kedi şöyledir yada köpek böyledir diyemeyiz Benim sokakta baktığım onlarca kedi köpek var hiç birinin huyu diğerine benzemiyor Evcil hayvanlarımda aynı şekilde biri kesinlikle onun alanına girmemi istemiyor biri dokunmamdan rahatsız olur uzaktan seviyoruz birbirimizi biri kucağımdan inmez Ayrıca maddi olarakta hazır olmanız çok önemli aşıları ilaçları mamaları kumları hiç ucuz değil Kıl tüğ mutlaka olucak bizim nasıl saçınız dökülüyorsa aynı Gerçekten sevmeniz gerekli işte sorunumu aşmak için hayvan alayım demek biraz bana korkutucu geliyor Tavsiyem hazır değilseniz sahiplenmeyin Sokaktaki canlar için besleme yapın isterseniz 15 kilo mama alın düzenli sabah akşam verin aynı bölgede

Ya bu korkuyu aşmak sana ne katacak ki? Mecbur değilsin sokak kedi ve köpeklerini sevmeye. Niye aşmak istiyorsun? Kimse evine zorla kedi getirmiyor. İki sene önce kedi sahiplendik, annem sevmezdi, pek korkmazdı ama dokunmazdı da. Şimdi her akşam geldiğinde kedimizi kucağına alıp sever, öper. Kedi de ona sırnaşır falan. Ben çok severim beraber uyuyoruz mesela. Benim seviyeme elbette gelemedi, gelemez de. Biz sahiplenmeseydik o kedi durumunu aşma gereği duymayacaktı. Aynı evde yaşamaya mecbur kaldığı için aştı. Sen aynı evde yaşamak zorunda mısın, evdeki biri kedi mi sahiplendi? Aşma gereği neden duydun onu merak ettim.

Lütfen düzeltelim köpekler salça olmaz bu iftiraya girer onun yerine yemeğinizin başına gelip 10 gündür bir şey yememiş gibi sandalyenin yanına sessizce oturup size ve masaya masum masum bakarak size vicdan azabı cektirirler.

Ne güzel. Ben de buna üzülüyorum keşke bu konularda rahat biri olsaydım. Böyle hayvanlarla neşir olan insanları görünce gerçekten çok imreniyorum. Benimkisi bu gidişle uzaktan aşk olarak kalacak Teşekkür ederim cevaplarınız için

Ben de çok korkardım kedi ve köpekten. Bahçemizde kedi beslemeye başladık ve kedi korkum gitti. Ama eve almak nasıl olur bilmiyorum, ekstra sorumluluk ister. Köpeklerden ise hala korkuyorum. Sokaklar başıboş köpek dolu. Hem onlara hem de insanlara eziyet resmen.

Bence yapamazsınız. Evet ben sokaktan kedi edindim. Yaramazsınız çünkü temizlik hassasiyetiniz varsa ; tüyünü sıkıntı edersiniz, sizinle uyumak isterse yatağa çıkmasını sorun edersiniz Kusabilirler tiksinirsiniz vs

Benim koccaman bir köpeğim var her gün 1 saat gezeriz banyo hiç yaptırmam çok nadirdir. Asla kokmaz. Tembeldir de yattığı yerden kalkmaz kendine özel koltuğu var beyefendinin. Sadece yağmurlu havada islandiginda kokar sonra geçer o da. Tüy çok döker yani inanılmaz döker bunda uzun tüylü olmasında etkisi var tabi. Zaman zaman havlayabiliyor. Aşıları masraf, maması masraf. Sorumluluğu ağır. Korkanlarin sevmeyenlerin psikolojik baskısı ağır. Yani sırf korkum geçsin diye asla bir hayvan sahiplenmenizi tavsiye etmem. Onun yerine sahipli hayvanları severek korkunuzu giderim derim.

He bu arada bu msji tek elle yazdım diğer elimi köpeğim seveyim diye boş bırakmıyor ve yalayıp duruyor çünkü özlüyor çünkü dili yok ama iletişimi var ve tepki veriyor

Haklısınız çok acabam var. Sayfalardan birinde bir üye söylemişti hiç büyümeyen bir bebek gibi gerçekten. Yorumlar epey gözümü açtı. Arkadaşlarımın kedi/köpekleriyle daha çok vakit geçirip alışmak daha mantıklı benim için. Teşekkür ederim :)

Hahahahahaha bu doğru, biraz evvel çatlayana kadar yemiş üstüne bir de koca insan gibi geğirmiştir ama tabağınızdaki yemeğin kokusuyla göbeği yere sürüne sürüne yanınıza gelir, ağlar yalanır, mahsun mahsun bakar, bilmeyenler çocuk aylardır aç sanar

Sokaktan köpek sahiplendim. Tuvalet eğitimi birkaç haftada verilir ancak özellikle yavruysa kazalar mutlaka olacaktır. Kıl tüy için malesef günlük süpürmek zorundasınız uzun tüylüyse ve aşırı titizseniz, ama bi yerden sonra tüy falan gözünüze batmıyor. Koltuklara örtü serebilirsiniz veya kendisine ait alan oluşturup sadece oraya alıştırmalısınız. Çok sevince tükürük salya falan gözünüz görmüyor zaten kedilerde salya akmaz, köpeklerde de sarkık yanaklı bir cins değilse salya akmaz. Etrafı dağıtma konusunda bir sey diyemem bu hayvanin karakteriyle alakalı. Benim köpik kuduruk ama eşyalara zarar vermez ve dağıtmaz. Kedi alacaksanız tırmalama tahtası şart. Köpek yavruysa ayakkabı terlik ortalıkta bırakmayın. Sokak hayvanını ve barınak hayvanını sevmekten korkmayın. En sevgiye muhtaç olanlar onlar zaten. Vücudunda herhangi bir açık yara, iltihap, akıntı vs. yoksa öyle kolay kolay hastalık bulaşmaz çok huylanırsanız da ellerinizi yıkarsınız bi hayvanın başını okşamak sadakatini hissetmek dünyadaki en güzel şey. Köpeği sevmek isteyip ısırmasından korkup dokunamıyorsanız size tavsiyem önce elinizi koklatın elinizi hayvanın baş hizasından aşağıda tutun ki üstünlük kurmak istediğinizi düşünmesin. Elinizi alçaktan ve yavaşça koklatın, tepki vermeyecek hatta sokulacaktır. Sevebilirsiniz

Almayın sakın...

Sahiplenmeyi dusundugunuz sey bir canli. Bunun deneme yanilmasi olmaz ki. Hadi korkunuzu yenemediniz ya da evdeki tuyden vs rahatsiz oldunuz, o zaman ne olacak? Bence siz uzaktan sevmeye devam edin. Size gore oldugunu dusunmuyorum. Ben de o sorumlulugu alamayacagimi bildigim icin hic bu ise kalkışmadım mesela.

Çocuk işte benim oburu doyurup çıkarıyoruz sokakta kimsenin yemeğine yeşillenmesin diye, bazen mama vermek isteyenler oluyor, ki kuru mama yemiyor hanımefendi A-aaa bir bakıyoruz katır kutur mama yiyor, insanı rezil eder Bazen yemeği beğenmez mikrop, o zaman kızım devreye giriyor sen çekil ben yiyeceğim deyince, ablası yemesin diye kıskançlığından tüm tabağı silip süpürüyor Bir yemeğini bir babasını paylaşamaz hahahaha

Bence de bu işe hiç girmeyin. Evde bakmak sokakta sevmek gibi değil. Ben çocuklarımın israrı ile o hatayı yaptım. Çocuklarüm aşiri hayvan seviyorlar. Ben kardeşimin evinde ki kediden ürkmeyince ille bizde alalım diye tutturunca onları kırmamak için ve yapabilirim alışırım diye 40 günlük bir yavru kedi aldık. Kedi de şansıma çok hareketli çok insan canlısi bir kediydi. Çocuklarım evdeyken (Biri 20 biri 14 yaş) sorun yok. Onlar zaten ilgilenip oynuyorlardı. Oyun oynamaya hemen alışti hep oyun istiyordu. Ama onlar gündüz evde olmuyorlar. Hep benim üstüme atlayıp oyun istiyor tabii bende daha korkumu yenmediğim için kaçıyordum ondan oda bunuda oyun sanıp tüm gün peşimdeydi. Sadece 10 gün dayanabildim. Birde alerjim olduğu ortaya çıkınca iyice bize alışmadan sahiplendirdik. Gidince üzüldüm ama anladım ki bu bana göre değilmiş. Çocuklarım da sahiplendirince çok uzüldü ama olmuyor. Hayvanları çok seviyorum ama dokunamıyorum. Küçükken çok severdim kucaklardım öperdim. Ama 8 yaşındayken sokakta bir yavru kediyi sevmek için elimi uzattım oda korkup kaçınca araba çarpti. O günden beri hiç dokunamadım hayvanlara

Kedim de köpeğim de var. İlk kedim oldu tüy fazla dökmeyen ve sakin bir kedi. Gene de bazı koltukları tırmalamayı seviyor ve zarar verebiliyor. Köpek sahiplenmek istedim çok çünkü dışardaki tüm köpekleri sevip beslerdim. Gene de acabalarım vardı. Sahipleneceğim kadına çok havliyor mu diye sordum. Aldığım yanıt gidip peluş hayvan alın kedi değil ki bu miyavlasın tabi ki havlar oldu. Cevabı duyunca kendime geldim sorduğum sorudan utandım. Sonuçta sahiplendim. Kapı çaldı mı havlıyor. Günde 3 defa dışarı çıkartıyorum. Tatile giderken patili otellere bakıyorum. Evde yalnız kalamaz neyse ki ben çalışırken evde başkaları var. Gene de terk edildi. Sanıyor ben işten gelene kadar kapı girişinde beni bekliyor. Beni görünce ki sevinci ömre bedel. Kedimde köpeğim de evladım benim. Hiç bir şeyinden iğrenmem. Siz bence sahiplenmeyin sorumluluğu büyük. Dışardaki patileri sahiplenebilirsiz. Onları besledikçe onlar sizi tanır siz onları. Hepsine isim verir huyunu suyunu öğrenir hale gelirsiniz. Aranızda güzel bağlar gelişir.

Öncelikle sadece korkunuzu yenmek için hayvan sahiplenmeyin lütfen! Benim de bir kedim var şu an 8 aylık ve henüz tam anlamıyla alışamadım diyebilirim. Ben hayvanları çok seviyorum, evet yaklaşamıyordum ama hep yuva olmayı istemişimdir. Amaç sadece fobiyi yenmek olsa bunu dışarıda olan diğer canları sevmeye çalışarak ta denemeyi seçebilirdim. Bunca zamanda nasıl alışamadığıma gelirsek, sabah işe çıkıp akşam geliyorum, geldiğimde direkt mutfağa geçiyorum yemek ye topla et derken zaten baya bir zaman geçiyor ve yatmaya geçiyorum gün içinde oğlum ve eşimle birlikte vakit geçiriyor. Ben çok fazla irkilen sıçrayan ürperen bir insanımdır neyse ki sırt üstü yattığında sevip, okşayabiliyorum çok şükür gerisi de gelecek inanıyorum.. Örneğin yanında serbestçe dolaşamıyorum evet ama tüylerinden asla rahatsız olmuyorum. Bu çok önemli mesela iş gücüm 2 kat arttı diyebilirim, ama hiç acaba demedim, pişman olmadım üstelik henüz tam anlamıyla alışamadığımı da düşünürsek çoğu insanın kolayca tercih edebileceği vazgeçmek olabilir mesela? Kum temizliği bende asla midem bulanmıyor. Mamasını alacakken bile 40 kez karşılaştırma yapıyorum, araştırma yapıyorum. Ne demek istediğimi anlatabilmişimdir umarım. Yani fobinizi yenseniz de, hatta fobiniz hiç olmasa da o sorumluluğun size uygun olup olmadığını düşünün önce, nice korkusu olmayıp kedi köpek sahiplenip bakamayıp vazgeçen insanları gördükçe, gerçekten derin temas etmeden de bağlanılabiliyormuş. Asla sahiplendirmeyi düşünmedim düşünemem de.

Lütfen bakabileceğinizden emin değilseniz, daha sonra sokağa geri bırakma ihtimaliniz varsa bu işe kalkışmayın. Daha dün kendi mahallemde sokağa terkedilmiş bir kedi gördüm. O kadar ürkek şekilde hem kedilerden hem insanlardan kaçıyordu. Açıkçası kedi veya köpek sahiplenmek için şuan uygun değilsiniz bence. Deneme yanılma yoluyla olacak şeyler değil. Büyük sorumluluğu var maddi manevi. Evde 2 sokakta ise birden fazla kedinin velisi olarak söylüyorum bunları.