"Benim sorunum birazda böyle: Mesela ben ayrilirken ona ne diyebilirim? Iki yil birlikteydim ve beni gercekten cok cok cok seviyor. Ahini almaktan cok korkuyorum, birde onun hayatini mahvetmekten tabiki. Size mesela bos laflar olarak gelebilir ama beni bu kadar cok severken, baskasiyla olup, onunla kurdugu hayalleri gerceklestirebilcegini sanmiyorum. Hayati tamamen benim üzerime kurulu suan. Ama benim hayatim öyle degil iste. Benim her zaman baska önceliklerim vardi egitim vs gibi." Ahını almak, hayatını mahvetmek filan çok iddialı ve büyük kelimeler. Bir kız bir erkeğin hayatını nasıl mahveder? Eğitimine mi engel oldun? Hapse düşmesine mi sebep oldun? İşinden mi ettin? Ailesinden mi kopardın? Alkole mi başladı senin yüzünden? Yooo, o halde... Anlamıyorum yani neden mahvolsun ayrılmakla? Beni çok çok çok seviyor diyorsun. Onu çok çok çok seviyorum diyemiyorsun veya birbirimizi seviyoruz yazmamışsın. Bence ona daha fazla ümit verme, bırak kendi yolunu çizsin, sana umut bağlamasın. Emin olmadığın halde onu bekletmekle daha fazla haksızlık ediyorsun.

Dogru kisi degil. Bunun sende farkindasin. Yurt disinda yalnizlik cektiginde konusabilecek biri oldugu icin ve saniyorum ki bulundugun yerde cok fazla bir alternatifin de olmadigindan dolayi onunla sevgili olmussun. Ama sizin aranizdaki muhabbet arkadasliktan oteye gittiginde ikinize de zarar verir. Senin ayrilmalarin "sebepsiz" degildi bence - iyi dusun. Daha sevgiliyken kufrediyorsa bu zaman gectikce daha da beter hale gelir ve sen bundan rahatsiz oluyorsan tahammul edemezsin. Buyuk sehir insaniyla daha mutevazi daha kucuk yerde yasayan insan farkli olur. Ben kendimden de biliyorum bunu. Nerde yasadigini soylememissin ama sana sunu soyleyim daha asik oldugundan bile emin olmadigin bir adamin hatrina cok sevdigin sehir yasamini birakip daha az aktiviteleri olan bi sehire yerlestiginde uyum sorunu cekersin. Belki hic bir zaman alisamazsin. Bence iyi dusun. Karsindakini bir arkadas olarak sevmissin ama bir erkekten bekledigin ozellikleri onda bulabiliyor musun? Sence siz birbiriniz icin mi yaratilmissiniz?

Simdi ben derdini anlamadim? Sordugun sorunun cevabini zaten kendin vermissin anlattiklarindan. "ikimizde cok genciz, ben 20 yasimdayim, üniversite okuyorum ve elbette evlenmeyi düsünmüyorum " demissin. Evet aynen öyle daha cok gencsiniz, okulunuz daha bitmemis ve tabikide evlenmeyi düsünmeniz icin cok erken. Daha dur bakalim ne kismetleriniz olacak zamanla. Ilk tanistigin erkekle evleneceksin diye bir kuralda yok bu hayatta. Olgunlastikca yaptigin evlilikler mutluluga götürür seni, ne kadar erken evlenirsen pismanliklarinda o kadar cok olur. Cünkü evlilik evcilik oyunu degilki...

Bir insana 'doğru kişi değil' diyebilmek için o insanın çok farklı olması gerek. Sevgiliniz öyle ipsiz sapsız birine benzemiyor anlattığınız kadarıyla. İlgisini üstünüzden eksik etmiyor, sizin kıskançlıklarınızı hoş görüyor. Tek kusuru sinirlenince küfür etmesi ee oda çoğu kadının dert yandığını bir konu. Sevgi olduktan sonra belki ilerde aşkıda yakalarsınız. Aslında kendi içinizden geçenler pozitif değilse gerçekten sağlıklı aşk üzerine bir evlilik kurmanızda pek mümkün değil gibi. Şuanda bile ayrılmak istiyorsunuz sevgiliniz ağlıyor falan. İçinizden gelmiyorsa kimsenin vaktini almayın derim.

Sanırım fazla ilgiden dolayı kendinizde büyük bir özgüven var. Bu özgüvende gözünüzü kör etmiş! ve size değer veren kişiyi bile göz ardı edecek kadar gözleriniz görmüyor.. Biraz ilgiye muhtaç olsaydınız, hayatınızda en önce aşk ve sevgi gelirdi.. Tabi tercih meselesi ve saygı duymak gerekir. Siz daha iyi bilirsiniz hayatınızda önde gelenleri.. Güzel ve sağlıklı kararlar alırsınız umarım.

Doğrusuna kendin karar vermelisin. Küfür edebilmesi rahatça hoş değil. Niyeti ciddiyse o huyunu törpülerse belki. mariposita

sevdiğinin doğru kişi olup olmadığını en iyi sen bilirsin. daha okulun, işin vs. önünde ortalama 5 yılın var evlilik için. o zamana kadar fikrin değişebilir... ama sana şimdiden ahkam kesmesine izin verme. benim kanaatım sen alttan aldıkça ilişkiniz yürür.. ama ödün veren sen olursun, ödün verdikçe de mutsuz olurrsun ben den söylemesiii

Ben sevgilimle 2 yildir beraberim. Kendisini - lütfen bunu kücümsemeyin- internette tanidim. Yaklasik 5 yildir taniyoruz birbirimizi, cok iyi arkadastik sonradan böyle bir durum oldu iste Ben yurtdisinda yasiyordum daha yeni Türkiye'ye yerlestim, kendisi burda yasiyor. Bir insanin neden sevgilisi olur? Onunla gelecegini sekillendirmek istedigi icin.. Bu onda cok belli. Sürekli evlilikten bahsediyor, evlenmemizi istiyor - en yakin zamanda. Hatta bana "bu yaz ev bakalim beraber, ailem alir, bi süre orda kiracimiz olur sonra biz yasariz" dedi. Yani arkadaslarim bana "genelinde böyle seyleri kizlar ister, cok sanslisin" falan diyorlar.. Ikimizde muhafazakar ailelerden geliyoruz, evlilik öncesi bir birliktelik/beraber yasama bizim icin mümkün degil. Sevgilimde sürekli uzak kaldigimiz icin cok özledigini ve dayanamadigini söylüyor. Evlenme istegi de bundan zaten. Ikimizde cok genciz cünkü, ben 20 yasindayim üniversite okuyorum ve suan evlilik falan elbette düsünmüyorum.. O da benden 3 yas daha büyük.. Ben söyle sorunlar görüyorum: Ben okuyorum - o acik ögretim okuyor ayni zamanda devlet memuru, garantili bir isi var yani Askere gitmedi Bana cok kizinca rahat rahat küfredebiliyor, bana küfretmese bile konusurken küfrediyor iste, mesela "bilmem ne ederim bu isi" bu beni asiri rahatsiz ediyor. Asiri maco, kafasinda belirledigi bir erkek/kadin modeli var - ben Avrupada büyüdüm, burda tamamen farkli gördüm, farkli yetistim, her türlü destegini beklerim sahsen.. Yasadigi sehirden kesinlikle ve kesinlikle ayrilmak istemiyor, yasadigi yerde istanbula, ankaraya tamamen uzak bi yer. Suan büyük bir sehirde yasadigim icin oraya gidince rahat edebilcegimi düsünmüyorum mesela... Ailesi benden haberdar.. Aslinda iyi biri. Beni gercekten cok seviyor. Hep iyiligimi istiyor ve uzak olmamiza ragmen benimle her dakika ilgilenebiliyor. Yurtdisinda yasamam ragmen her gün beni ariyordu ve maasinin 1/3 telefon faturasina gidiyordu resmen :44: Benim mutlulugum icin herseyi yapabilen biri. Görüsmesini istemedigim kisiler vardi, onlarla görüsmeyi bile kesti. Cok kiskanc olmama ragmen tahammül edebiliyor buna. Benimle gercekten evlenmek istedigini bana her sekilde gösteriyor. Sevgisinden cok eminim. Biz arkadasken cok haylaz biriydi mesela. Simdi olgunlasti, bu benim cok hosuma gidiyor. Ben onda bir sevgiliden öte anne-baba sefkatini de görüyorum. Ben cok yalniz bir insandim o yüzden onun sevgisine her zaman muhtac biriydim. Insanin biriyle birseylerini paylasabilmesi cok önemli. Bendede bu kisi o kisi oldu. Ben ailemde cok kötü seyler yasadim bu son yilda. Cok büyük felaketler oldu, aile hayatimiz kalmadi. Her zaman o yanimdaydi "uzak olmasina ragmen". O na gercekten minnettarim. Ben ona cok büyük haksizliklar yaptim, cok kötü durumlara düsürdüm, sirf simarikligimdan yengesine bile ne laflar ettim. O herseye ragmen yine bana döndü, yine beni affetti ve o konularin hicbirini bi daha acmadi. Ben ondan sebepsiz ayrildigimda ( ki maalesef bunu 2-3 kez yaptim) ne kadar agladigini ben biliyorum.. Ama yinede böyle bir sorunum var: Ben onu seviyorum, ama bu sevgi "ask" degil sanirim. Emin degilimBen onu daha cok bir dost veya ailem gibi gördügüm icin cok seviyorum. Böyle olmasina ragmen devam ettirmelimiyim? Cok farkli yetistik, ben ondan daha rahat bir insanim. Böyle olunca evlilik yürürmü? Ben onun yasadigi sehire yerlesipte bunalmaktan, sIkilmaktan cok korkuyorum.. Böyle olunca ne benim ne de evliligimin huzuru olmaz.. Mesela ben okumama ragmen "özel sektörde calisamazsin, devlet icin olursa izin verebilirim" diyor. Cok kuralci, cok ciddi herseyde. Bende laylaylom biri degilim ama cogu zaman gururumu oksuyor. Ne yapmaliyim? P pyeso

Verdiginiz cevaplar icin tesekkür ederim öncelikle. Bitirme cesaretini buldum ve bitirdim. Ve bunu yaptigimda aldigim küfürlü mesajlara ben inanamadim, onunla aramdaki farki tekrar gördüm. Bir kac gün oldu bitireli ve suan cok huzurluyum, insallah böyle kalir tek dilegim bu. Hickimseye manevi acidan bile olsa muhtac olmak istemiyorum, bu sevgi/ask degil cünkü. Insallah bu kararim hayirli olur benim icin :)

Zaten benim asil sorunum da burda. O kesinlikle kötü bir insan degil ve bana cok düskün. Iki farkli kisiyiz, farkli yetismisiz, ama bu ne beni ne de onu kötü yapar. Benim sorunum birazda böyle: Mesela ben ayrilirken ona ne diyebilirim? Iki yil birlikteydim ve beni gercekten cok cok cok seviyor. Ahini almaktan cok korkuyorum, birde onun hayatini mahvetmekten tabiki. Size mesela bos laflar olarak gelebilir ama beni bu kadar cok severken, baskasiyla olup, onunla kurdugu hayalleri gerceklestirebilcegini sanmiyorum. Hayati tamamen benim üzerime kurulu suan. Ama benim hayatim öyle degil iste. Benim her zaman baska önceliklerim vardi egitim vs gibi. Aslinda sorunum bu yani