harikaydı yasakkelime T tatlicadiarzu O Bir

annelik duygularunı çok güzel anlatmışsın heryerde anne annedir işte... Adaletsizlik her yerde var istesende istemesende sen bunun önüne maallesf geçemiyorsun. İnşallah birgün ezilenlerin çektiği acıları, diğerleri yakından çeker de ve o zaman anlayıp daha duyarlı olurlar. belki o zaman gerçekten birşeyler yaparlar...:mymeka:

Okumuştum daha önce. Tekrar Tekrar Okunmasi Gereken Bir Yazi. Paylaşiminiz Için Teşekkürler. MEZARLIKLARA ADALET İSTİYORUZ ARTIK. B

içim acıdı okurken yüreğine sağlık tatlım Mahbile Acem

senağlama çok etkilendim bu nası bi yazı aylacım GokyuzundeDans GÖZLERİMDE GECE

Gerçektende yüreğim burkularak okudum yazıyı bazen isyan edesim geliyor şehit cenazelerini gördüğüm zaman vatan saolsun diyenlere ama nafile herkesin düşüncesi farklı sen gözünden sakın bir fidanı yolla askere ama sana cansız bedeni gelsin. Gerçektende çok büyük bir acı allah kimseye evlat acısı tatdırmasın yaşamayan bilmez BeLLa Sevgi neydi?Sevgi

Pamuklara sarıp yetiştirdin çocuğunu. Bebekken geceleri kalkıp ayak ucunda nefesini yokladın, içinde her anne gibi hep bir garip korku, ya ölürse... Önce okul kapısında bekledin, sonra "arkadaşlarım dalga geçiyor" dedi, pencere önünde gözledin dönüşünü... 5 dakika gecikse ruhun sıkıldı hep, araba mı çarptı, biri mi sataştı, düştü dizi mi yarıldı. Sonra büyüdü, "aman okusun" dedin, binbir zorlukla bir üniversiteye girdi, hiç bir şeyini eksik etmedin. Evde, malda, mülkte değildi gözün. Yemedin yedirdin, giymedin giydirdin. Oğlunu üç kuruş "helal" maaşınla adam ettin. Ve birgün askerlik geldi dayandı kapıya... Senin gibilerin evladı nerelere giderse o da oralara gitti. Otobüs terminalinde arkadaşları " En büyük asker bizim asker" diye omuzlarına aldığında bile için titredi. "Aman düşeceksin oğlum, bir yerin incinecek, aman oğlum" O nöbetteyse sen de nöbette, operasyondaysa tetikdeydin. Bebekken nasıl dinliyorsan öyle dinledin nefesini kilometrelerce öteden. İçinde hep bir garip korku, ya ölürse... Bir Eylül günü kara haberi geldi oğlunun subaylar eşliğinde. Sonra kameralar yığıldı kapının önüne.. Haberi duyan geldi, duyan geldi... Ertesi gün cenazede tanıdığın, tanımadığın bir sürü insanın önünde, için taş kesmiş, damarların koparılmışken, son bir kez saramadığın oğlunu buz gibi çerçevelenmiş bir resimde arıyorken, herkes senden aynı iki kelimeyi bekledi. Sen demedin, diyemedin, "vatan sağolsun" diye... "Hakkımı helal etmiyorum" diye haykırdın, "etmiyorum, hakkımı helal etmiyorum" Hakkını helal etmediğin, kendi çocukları Amerika'da okurken seninkini ateşe atanlardı. Hakkını helal etmediğin senin oğlun çelik yeleksiz kimin eliyle beslendiği belli düşmana koşarken, uğruna savaşılan vatan toprağını pazarlıkla satanlardı. Hakkını helal etmediğin "haram" yiyip "helal" üzerinden politika yapanlardı. Şimdi "Vatan sağolsun" demeni bekliyorlar senden. Sen oğlunun hasretinden bayram sabahları şehitlikteki taş mermerleri severken, onlar havaalanında Amerika'dan dönen oğullarını bekleyecekler. Akşam haberlerinde onların oğullarının açtığı pastörize yumurta fabrikalarını göreceksin. Onların oğulları Amerikan bankalarında çalışacak. Onların oğullarının yaptığı ölümlü trafik kazaları usta ellerce örtbas edilecek. Sen hergün taş keseceksin, biraz daha, biraz daha... Analar uyanıyor, anaların isyanından korkun beyler. Siz ki hak üzerinden politika yaparsınız hep, anaların haklarını helal etmemesinden korkun, hiçbirşeyden korkmadığınız kadar. Çünkü artık inanmıyorlar size. Sizin vatan bildiğinizle onların vatan bildiği aynı değil, biliyorlar. Ve artık yüksek sesle soruyorlar. Hangi vatan sağolsun, sizinki mi, bizimki mi? Siz ki kanundan, kuraldan, halktan, haramdan korkmazsınız. Ama anaların isyanından korkun. Onlar ki Rixos Otel'de bir gecelik konaklamanın bir çelik yelekten daha pahalı olduğunu bilirler. Teşvikiye Camii'nden hiç şehit cenazesi çıkmadığını bildikleri gibi... nurayin prenseslerin

ağlayarak okudum yazını aylam yüreğine sağlık... V