İşte tam da bu yüzden eğer kızımız olursa, bir ilişkisi olduğunda gelip erkek arkadaşını bizimle tanıştırmasını istiyorum. Sağolsun eşim de benimle artık aynı fikirde. Çocukluktan genç kızlığa geçerken çok büyük duygu kırılmaları yaşanıyor, kolay iş değil gerçekten. Biz şımarık vs diyoruz kimi zaman, ama kişilik henüz oluşmamış, yaşadıklarının gerçekte ne olduğunun bile ayırdında değiller. Allah hiç kimseyi evlat acısıyla terbiye etmesin.

Ailelerinde çok etkisi var, geçenlerde burdaki bir topikte yazmıştım okuduysanız hatırlarsınız, çocuğun terbiyesi, ruhsal olarak sağlıklı yetişebilmesi için ailelere çok iş düşüyor, çocuğun her dediğini yapmak, onu hediyelere boğmak, al dediği herşeyi al demek değildir sağlıklı yetiştirmek. Ya da ne bileyim yaptığı hiçbirşeyi görmemek değildir, birtek anneyle de olmuyor, babaya da çok görev düşüyor, kız çocuklarının büyük bir kısmı hala özellikle buluğ çağından itibaren baba sevgisinden mahrum bırakılıyor, büyüdü deyip kucağına almıyor baba, ona göre kızının vücudu ayıp hale geliyor. Çocukları çok sevmek ve ilgilenmek gerekiyor, evdeki huzurda çok önemli, anne babanın ilişkisi sağlıklıysa çocukta huzurlu oluyor, babalık yeme içme barınma sağlamak değildir. Ve mutlaka çocukla sürekli diyalog halinde olunmalı, sorunlarını anlatacak kişiyi evde bulabilmeli çocuklar.

ben bu yazılanları birer tecrube olarak cıktısını alıp arsive koyayım her ebeveynin düşebilecegi hatalara da uyarı niteliginde... boyle anlattıgın gibi yetistirilen bir cocugun ileriki yaşlarda da birey olarak daha özgüvenli, hayata karşı güçlü ve saglam karakterli olacagına inanıyorum, aslında ebeveynler bebeklik/cocukluk cagında besin olarak yedirdiklerine dikkat ettikleri kadar sevgi-saygı konusunda da duygusal gelisimini ne ile beslediklerine dikkat etmeliler...

Ah be yavrucaklar, bu yaşlarda aşkı ölümsüz sanıyorlar, sevdikleri insanla ömür boyu birlikte olacaklarını, bir daha hiç aşık olmayacaklarını zannediyorlar. Dünya başlarını yıkılmış, hiç mutlu olamayacak gibi davranıyorlar Offff çocuklar offf anne babalarınızın yüreğine indiriyorsunuz, biri kurtulmuş çok şükür, keşke diğeri de sağsalim kurtulsa

bence sosyal medya ergenlik çağındaki bazı çocukları çok etkiliyor, beğenilme arzusu, bak nasıl lafı koydu desinler arzusu vs.. BritneyArmy

Aynen öyle, önemsiz sanılan tavır ve sözler aslında çok mühim. Ya mesela en ufak misal, çocuğunuzun yalan söylemesini istemezsiniz veya sizden birşey saklamasını, çocuk sizi takip eder, siz onu yalan söyleme diye tembihlerken sizin bir konuda yalan söylediğinizi fark ederse ki ediyorlar, işte o zaman çocuk sizin nasihatinizi dikkate almıyor. Açık ve net olmanız gerekiyor, bu yaşıma kadar annelikle ilgili çok şey öğrendim hala öğreniyorum, bir nevi hayat boyu hem öğretmenlik hem öğrenciliktir annelik, hem öğretir hem öğrenirsiniz.

Aynen katılıyorum, çocuk ailesine güven duyarsa, her başı sıkıştığında onlarla konuşabileceğini bilirse ve aile çocuklarının doğduğu günden itibaren birey olduğunu kabul ederse çocuklarda psikolojik sorunları pek görülmüyor ve ergenlik dönemi sıkıntıları kolay atlatılıyor. Çocukların bir kısmı ne yazık ki aile içinde çocuk diye sıfatlandırılıp birey oldukları fikri kabul görmediğinden sorun yaşıyorlar. Aileyi ilgilendiren her konu da fikirlerini almak, düşüncelerini öğrenmek, gideceği okul sosyal aktiviteler konusunda çocukların düşüncesine önem vermek lazım. Birde en çok yapılan yanlış bebeklikten ergenliğe kadar farklı, ergenlikten itibarende farklı davranış ve kurallar olmamalı.

Teşekkürler Annelik duygusu her kadında oluyor ama anneliği çocuğunla öğreniyorsun, ilk doğduğu andan itibaren ne yapman gerektiğini öğretmeye başlıyor sana, ilk doğduğunda sanıyorsun ki senin gibi tepki veren, senin gibi düşünen biri doğdu, halbuki çocuğun da kendi karakteri, kendi doğru ve yanlışları, kendi zevkleri var. Bunu kabullenip ona göre davranılmalı, sevgiyi dolu dolu vermeli ve her istediğini yapmamak, varlığı yokluğu beklemeyi öğretmek gerekiyor, birde çocuklara tutamayacağınız sözler vermeyin. Söz vermeyi çok önemsiyorlar.

Kahreden haber Eskişehir'den. 8 inci sınıf öğrenci olan ikisi de 14 yaşlarında N. F. ile E. Ç. adlı kızlar sulama kanalına atladı. E. Ç. çevredekiler tarafından kurtarılırken, N. F. kayboldu. Ne yaptınız çocuklar! Olay dün saat 15.00 sıralarında Çamlıca Mahallesi Elmalık mevkiindeki DSİ ye ait sulama kanalında meydana geldi. Şehit Barış Öztürk Ortaokulu 8 inci sınıf öğrencileri olan N. F. ile E. Ç., Mutlu değiliz yazılı not yazıp, içerisinde defter ve kitapların olduğu okul çantaları ile montlarını su kıyısına bıraktıktan sonra, sulama kanalına atladı. Suda çırpınan kızları gören çevredekiler kanala doğru koştu. Kızlardan E. Ç. yi köprü yakınında sudan çekip alarak dışarı çıkardı. Akıntıda çırpınan N. F. ise kısa süre sonra gözden kayboldu. Kurtarılan E. Ç., 112 ambulansıyla Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Hastanesi ne kaldırıldı. Tedavi altına alınan E. Ç. nin sağlık durumunun iyi olduğu bildirildi. Olay yerine gelen Büyükşehir Belediyesi İtfaiye ekiplerinden 3 kişi, kanılın her iki tarafından tutularak gerilen ipe tutunarak suya girdi. Ekipler bu şekilde sudaN. F. yi aradı. Emniyet Müdürlüğü yetkilileri, Ankara dan Emniyet Genel Müdürlüğü nden dalgıç talebinde bulunduklarını, dalgıçların gelmesiyle kanalda geniş çaplı arama yapılacağını, olayla ilgili soruşturmanın sürdürüldüğünü bildirdi. Bu arada hastanede tedavisi süren E. Ç. nin sosyal paylaşım sitesi facebook taki sayfasında Sen hep mutlu ol Yusuf um, Ölüm haberimi aldığında mutlu olacak insanlar var, Sabah uykum gibi sevebileceğim biri lazım cümlelerini yazdığı belirtilirken, suda kaybolan N. F. nin facebook taki sayfasında ise olaydan sadece birkaç dakika önce Varlığımla terbiye olmayanı yokluğumla terbiye ederim cümlesini yazdığı görüldü. milliyet gadjo dilo ben aslında

maalesef çok ince bir çizgide gidip geldikleri yaşlar... fakat ailesi ile saglam bir sevgi bagı olusturulan cocukların benzer davranıslarda bulunacagını düşünmüyorum. hele varlıgını kanıtlamak ve terbiye etmek icin intihar etmek nasıl bir intikam duygusudur öyle?!