her üvey anne kötü değil. çoğu kadın böyle durumlarda öz anneden daha çok anne de olabiliyor. çocuğun talihsizliği kötü niyetli birine denk gelmiş olması. burada asıl kızılması gereken baba bana göre. en nihayetinde onun öz be öz çocuğu. hiçbir şekilde çocuğunu ezdirmemeli.

Psikolojik destek almasına öncü olmalısınız. Yaşadıkları kolay değil. Siz de onla konuşmaya çalışın. Sevin destek olun bu dünyada yalnız olmadığını bilmeli.

Sizin anlattığınız hikayede suçun büyüğü babada. Kimin evinden kimi kovuyorsun diyemediyse çocuğunu ön plana alamadıysa öyle baba olmaz olsun. Genelleme yaptığınız konu aslında genellemeye uygun bir konu değil. İnan'ın çok şirin üvey anne örnekleri de mevcut. Bu ve buna benzer birkaç örneği baz almışsınız ama tam zıttı çok örnek mevcut. Kendi öz çocuğuna şırıngayla çamaşır suyu enjekte eden, doğurduğu bebeği çöpe atan nice örnekler var. Öz anne olmakta fayda etmiyor yani. Eleştirdiğiniz nokta üveylik değil de çocuğuna sahip çıkmayan baba olmalıydı bence bu hikayede. Nikah defterine imza atıldı diye kimse kimsenin çocuğunun annesi, babası olmak zorunda değil. Olmasını beklemek yanlış bana göre ama bir abi-abla, iyi bir arkadaş olabilir. Çocuğu var diye bir insanın tek vasfı anne baba olmak değildir her şeyden önce bir birey olduğunu unutulmamalı. Yeni bir aile kurmak en doğal hakkıdır ama çocuğunu düşünmeden hareket etmemeli. Babaannesi vefat ettikten sonra çocuğa ne olacak peki?

Genelleme yapmışsınız bence Şu üvey anne ve üvey baba olmaya meraklı tiplere bir tek ben mi uyuz oluyorum acaba? Evet siz! Bir yakınınız yaşamış diye herkes aynı olacak diye bir şey yok. Annesi hayatta olup çocuğunu görmek istemeden babasının ve üvey annesinin yanına bırakanda var, öz annesinden daha çok ilgilenen ÜVEY Anne de var. Bu da genellenemez.

Yakın bir akrabamın hanımı yıllar önce şizofreni hastalığı nedeniyle polis olan kocasının silahıyla intihar etti. Küçük kızı bu olaya şahit olduğu için haliyle yıllarca psikiyatrik destek gördü. Şu an o dönemi hiç hatırlamıyor. Galiba bilinçaltına itmiş durumda. Akrabam da daha önce evlenmemiş bir kızla evlendi. Asla tasvip etmedik. Başlangıçta çocukları kabul eden bu kadın, sonra çocukları evden kovdu. İstemedi. Çocuklara babaanne baktı. Bu küçük kız şu an ergenlik çağında ve bazı sorunları var. Babası tarafından terk edilmiş olmayı kabullenemiyor haliyle. İçine çok kapanık. Ona destek olmak istiyorum ama bunu nasıl yapabileceğimi bilemiyorumm. Şu üvey anne ve üvey baba olmaya meraklı tiplere bir tek ben mi uyuz oluyorum acaba? Çocuklu bir insanın önceliği çocuğu olmalıdır. Elin kadınını veya adamını çocuğunun başına getirmeyi düşünürsen o çocuğun her şeyi illa ki batacaktır. İnsan yabancının çocuğunu sevebilir ama kendi eşinin başkasından olan çocuğunu sevip benimsemez. O yüzden de kimseyi öz evladının başına sarmamak gerek diye düşünüyorum.

ben olsam ben de onun gibi hissederdim çok normal değil mi baba var ama yok! bu kızcağızı kaybetmeden kazanmaya bakın ki ergenlik çağında demişsiniz tüm yaşamını etkiliyecek bir süreç.

Çok haklısınız. Şu an sıkıntı tam olarak şu: Çocuk hiçbir şeyin düzelmeyeceğine inanıyor. Bu yüzen de psikolojik destek almak istemiyor. Bize götürdüğüm zaman utancından yemek bile yiyemiyor. Ayrıca genellemeyse de genelleme yaptım evet. Üvey anne veya adaylarının zoruna gitmiş olabilir. Umrumda da değil. Burada hangi kadın çocuğunun üvey anneye bırakılmasını ister? Herkes kendi evladını düşünerek yorum yapsın.

Evet. İstisna olan üvey anneler çok çok az zaten. Onlar da toplumda istisna olarak takdir ve değer görürler. Çoğunluktan söz ediyorum.

Her insan o kadın gibi değil. Benim bir akrabagim ikinci evliliğini yaptı. Çocuğun annesi bosaninca çocuğu bırakıp gitti. Simdi ikinci eşi al bebek gül bebek bakıyor. Ama haklısınız: Bu sorumluluğu kaldıramayacak olan kişiler çocuklu biri ile evlenmeli. Kıza tek tavsiyem psikolojik destek almasi. Üvey anne şerefsiz tamam, ama asıl şerefsiz çocuğunu kadın uğruna atan baba! Onun içinde geleceğini yakmaya değmez

Çoluk çocuklu herifler evleneceklerinde kadının bunu bile bile kabul ettiğinden emin olacak ve evlendiği zaman çocuğuna kötü davrandigindan eminse yol verecek. Akrabanız bunu yapmalıydı o çocuk zaten yaralı bir de babası ve evlendiği kişi yaralamış. Bunun vebalini aldıklarına göre baya cesur kişilermis. Çevremde 2 saatliğine bile başkasının çocuğuna katlanamayan kadınlar tanıyorum. Yani öyle bir tipse asla iyi davranmaz hele ki kocasının eski eşinden bir çocuk... Adam sonuna kadar suçlu. Annenin önemi burda bir kez daha ortaya çıkıyor iste.

O zaman çocuğu olup boşananlar veya dul kalanlar asla bir daha evlenmesin? bunu mu demek istiyorsunuz? Genelleme yapmamak lazım bu kişilikle ilgili bir durumdur. Bazı üvey anne ve babalar da eşlerinin çocuklarına öz çocuk gibi davranabiliyor. Babasında da hata var. Ne olursa olsun bırakmamalı çocuğunu. Siz abla olarak mümkün olduğunca yanında olun. Baba ile de konuşun bence; belki çocuğu ile biraz daha ilgilenir.

Kesinlikle. Asıl şerefsiz olan baba. Akrabam diye asla kayırmam. Kızına sadece para gönderiyor.

Anne babasindan daha iyi anne babalik yapan uveyleri gordum ben. Ama başta cocuklarin benim cocugumdur, onlara anne baba olacagim deyip sonra kriz cikaran, cocuklari evden kovan tiplere ben de sinir oluyorum. Yazik degil mi, o cocuklara? O yetimin ahini almaya utanmiyormusunuz? O cocuga nasil bir yardim dusunuyorsunuz? Once bir piskologa goturun. Egitim almasinda yardimci olun. En onemlisi sevginizi hiss ettirin, yaninda oldugunuzu hiss etsin.

ana ölünce baba üvey olur derler bizim oralarda

Evet çok zeki bir çocuk. Şiir yazıyor ve gerçekten edebi değeri olan şiirler yazıyor. Ancak onu takdir eden, anlamaya çalışan birileri yok. civcivgagasi Açıyorum çiçek

Yanlış düşünüyorsunuz. Yanlış bir genelleme yapmışsınız. Herkes sizin akrabanız adam değil herkes o hikayedeki üvey anne de değil.

uvey anne uvey baba derken kotü olmayi tercih eden kisilerden bahsetmis sanirim yada bana oyle hissettirdi bilmiyorum

Diğer akrabalar da onları dışlasınlar söylensinler görüşmeyi kessinler Pinkflambe

Büyük ihtimalle baba kendini para yolluyorum diye avutuyordur

Şirin yaptığını kimse söylemiyor zaten. sözleriniz çok genelleyici ve çirkin. Evet bir çocuk böyle bir şey yaşamış ona yardımcı olmak gerek, mutlaka! Babaannesi, anneannesi, dayısı, halası mutlaka bir yakını vardır elbette destek olmak lazım. Profesyonel destek almalıda. Siz böyle bir görevi üstlenmek istiyorsanız psikoloğa götürün uzman desteği alsın. Kısa ve net.

Sadece bir yakınım değil, öz annem ve bazı arkadaşlarım da üvey anneden çok çekmişler. Daha bugün çocuğu üstüne kaynar su döken üvey anne haberleri vardı. Öz annelerin içinde kötü olan çok var elbette ama bu üvey anneleri "şirin" yapmıyor.

Genelleyici olabilir ancak kendi çocuğunu düşünmeden bir yabancıyı çocuğun başına getirmek doğru değil. Çocuğun her hareketi batar genellikle. Bu sorumluluğun altından kalkamayacak kişiler çocuklu insanlarla evlenmeseler böyle bir sorun olmaz.

Çok sağ olun tavsiyeniz için. Sorun şu ki, kimseyle konuşmak istemiyor artık. Ve kendini değersiz görüyor. Pamukannesi83

Çocuğun durumuna içim ezildi resmen.. Birilerinin sahip çıkması gerekiyor.. Destek alması gerekiyor.. Bazı formlarda yazdım yine yazıyorum.. Eşim ve benim ikinci evliliklerimiz.. Eşimin ilk evliliğinden bir oğlu var.. Birbirimize alışmamız evet zaman aldı inkar edemem.. Üvey anne miyim, hayır değilim.. Onun bir annesi var, ben sadece onu çok seven bir ablasıyım.. 2 haftada bir hafta sonu bize gelir.. Nasıl mutlu olacaksa o şekilde hareket ederiz.. Babası ile olan diyaloglarına asla karışmam, öyle bir hakkım yok.. Belki benim duymamı istemediği, babasıyla paylaşmak istediği bir durumu varsa diye, baba oğulu bir süre işim var bahanesiyle yalnız bırakırım.. Nihayetinde çocuk.. Babası benimle evlendi diye onu yok sayamaz, sayamayız.. Biz eşimle onun kişisel ve ruhsal gelişimi için çok dikkat ediyoruz, etmek zorundayız.. 11 yaşında olmasına rağmen, iyiyi, kötüyü, haklıyı haksızı ayırt edebiliyor.. Her şeyden önce, topluma sağlıklı, merhametli, faydalı bir birey yetiştirme derdindeyiz..

İyi üvey anneler iyi üvey babalar olabilir ama bunlar istisna bence ve tabi ki herkesin kendi kararı ama ben boşanmış kişilerin çocukları büyüyüp ayrı yaşamaya başlayıncaya kadar evlenmesini doğru bulmuyorum.

Çok doğru söylemişsiniz kaç kişi öz evladı gibi benimser ki sahip çıkanlar vardır tabi ama bir elin parmağını geçmez.

Bu sorumluluğun altından kalkamayacak kişiler çocuklu insanlarla evlenmeseler böyle bir sorun olmaz. Evet bu cümleniz çok doğru. Haklısınız. Umarım yakınınız uzman desteği alır. Sağlıklı düşünen bir birey olarak yaşar.

İyi üvey anne var tabi ki ama sayıları az bence de. Anne olmayınca da baba işte bu kadar sahip çıkıyor çocuğa. En iyi baba bile eninde sonunda karısının peşinden gidiyor. Çocuğa siz sahip çıkın madem. Ne derece yakınsınız bilmiyorum ama ailenizin içine sokun. Aile ortamı görsün. Sevin, kollayın, sahiplenin kısaca. Yapabileceğiniz en iyi şey o olur.

Öyle bir durum var evet. Kızın diğer kadından kardeşi oldu. Kardeşini bulunduğumuz ile getirdiler ve bu kızcağızla iç ilgilenmediler bile. Yani üvey anne ve baba resmen onu yok sayıyor.

Babası neden bırakmış. Üvey anneye kadar babaya bakın siz. Babası sorumluluğu almalıydı. Elin kadını. Yabancı o. Çocuklardan sorumlu değil. Böyle davranıyorsa babası boşansaymış. Ya da rest çekip ya çocuğuma iyi davranırsın ya da biter bu iş falan deseymiş. Olayda çürük elma başkası.

Her üvey anne aynı degil benim anneannemi de üvey anne büyütmüş Bizi ayırt etmezdi hiç kendi çocuklarına kızar bize hiç kızmazdı der Çok severek anar O çocukların yaşadığı ne acı sırf bi erkek veya bir kadın yüzünden kendi çocuklarına sırt çevirenleri Allah bildiği gibi yapsin

O kadının ve o iskele babasının aldığı vebali düşünemiyorum. Çok ağır imtihanlar yaşayacaklar bu yüzden. Baba zaten tam iskele babası.. Evlenmemiş veya hiç çocuğu olmayan çoğu kadın (%70) evlendiği eşinin çocuklarını çok benimseyemiyor. O yüzden kimse yönetemeyeceği sorumlulukların altına girmesin. Vebal almasın. Bugün sen elin çocuğuna yaparsın ileride de senin çocuğuna yaparlar. Etme bulma dünyası.. Ama o kıza çok üzüldüm. Umarım çok iyi bir hayatı olur. Ben olsam o iskele babasını silerdim.

Benim de bir yakınım bahsettiğiniz gibiydi. Anne baba ayrıydı ve annesiyle görüşmüyordu. Baba da çok sahip çıkmadı, üvey annesi iyiydi ama işte psikolojik sorunları vardı. O da kimseyle konuşmuyor, yanımıza geldiğinde soru sorduğumuzda cevap dahi vermiyordu. Dayısı sahip çıktı. Her tatilde birliktelerdi. Üniversitede maddi olarak da yardım etti. Şimdi psikolojik etkileri devam etse de üniversiteye gidince baya bir düzeldi. Umarım sizin yakınınız da düzelir. En önemlisi, psikolojik destek alması gerektiği ve etrafında onu seven insanların var olduğunu bilmesi gerektiği.