Bence burda da geçim o kadar kolay değil. Aldiginiz maaş kirayı tam karşılamıyor. Burda çocuk parası da alamazdiniz. Sizin yerinizde olsam eşimden ayrılmazdim. Anneninizi hayatınızin merkezinden çıkarın bence yoksa psikolojiniz daha da bozulur değil şuanki evliliğiniz ilerde yapacağınız bir evlilik olduğunda o da bitme noktasına gelir. İşe girip çalışın ve eşinizle tekrar çabalayın. Nitekim ortada çocuklar var. Bu arada kizmazssiniz inşallah anneniz camdaki kız dizisindeki Ferideyi hatırlattı bana. Ondan daha kötü sanki.

Yani bazen şu yurtdışında yaşayan Türkleri gerçekten anlamıyorum. İmkanlar burdan 500 kat daha iyi, devletleri her imkanı sunuyor. Ama bir tek Türkler karanlık kör kuyularda büyümüş gibi davranıyor. Akıl alır gibi değil.

Narsist olabilir mi bu kadın. Hem eziyet ediyor hemde görüşmeyi kesmiyor

Hepsini okumadım ama iş bul çalış. En niteliksiz işlere bile yeterince işçi bulunamıyor, hiçbirinin parası da kötü değil. kreş, okul bedava zaten bebeleri de oraya verirsin olur biter. Devletten yardım da al ev tut mis gibi yaşa.

Burada eşiniz de sorun yokki annenizden bahsetmişsiniz hep neden bosaniyorsunuz ki? N

Eşiniz size annen senin terbiyenden sirumlu mu dedi. Normal bir es sandım sonuna kadar ama bunu dediyse de nirmal degilmis. Eşinizi ikna edin annenizden uzak kalmak icin. Ulke bile degiştirin gerekirse. Evliliginizi kurtarmaya calisin. Olmazsa da ayrilirsiniz. P

Eşinizle görüşüp Türkiye ye dönme fikrini sorabilirsiniz.

Altınlarımı verdim! Annem bir miktar para verdi borç diyelim. Önden bankaya 15% evin değerinden veriliyor. Bir nevi ömür boyu bankaya borçlusun. Binlerce kron bankaya ödeniyor ayrıca evlerin aidatları var. Ben çalışmadım hiç demedim ki dönem dönem çalıştım kısa süreli. Alım gücü dediğiniz çalıştığınız sürece bankadan kredi alıp ev alırsınız.

Yani bulunduğunuz ülkede mutlaka iş kuruluşları vardır. Orda hasta bakıcısı, çocuk bakıçılığı vb. eğitim alıp, bir şekilde çalışmaya başlayacaksınız. Ayrıca sosyal yardımlara başvuracaksınız. Ücretsiz psikolog desteğine başvuracaksınız. Eminim siz bunları bizden daha iyi biliyorsunuz. Ama harekete geçemiyorsunuz. Tahminim birşey yapmaya karar verdiğinizde, harekete geçemeden anksiyete krizine girip, başlamadan vazgeçiyorsunuz. Ama artık bu şekilde devam edemeyecek noktaya gelmişsiniz. Birşeyler yapmak için kendinizi zorlamanız lazım. Kolay değil ama birkaç aylık sıkıntı sonrası beyniniz yeni düzene uyum sağlayacaktır. Ayrıca kuzey Avrupa'da olup, fiyatları TL ile değerlendirmek ne demek? Asgari ücretin 1500-2000 eur olduğu ülkelerde, 500 eur kira çok değil.

Oturum alir almaz boşanmak olmuyor yani evlilik nedeniyle verilen oturum boşanma durumunda iptal oluyor. En azindan bir kaç yıl evli kalmak gerekiyor. Danimarka da farkli mi ki? Kendini toparlamayi beklenmiş işte ev vs alinmiş şimdi istiyor. Zaten baştan çekilecek gibi bir evlilik değilmiş, boyle maddi manevi derdi olmasa daha once bitirirdi bence.

Oturma olduktan sonra ev almış, ev alınca da ayrılmış işte. Bence bu saatten sonra değişmeye çalışın. Bakın sizle yaşitmişiz. Gencecik insanlarız. Silkelenin kendinize gelin:)

Arkadaşlar sağolun desteğiniz için. Elbette Insallah yani okumak çalışmak istiyorum. Eşimden ayrılmak istemediğimi söyledim ama malesef kabul etmedi, 10 sene dile kolay çok emek beraberinde hatalar da var tabiki.. Biz. annemin evinde yaşarken çok göz yaşı döktüm nasıl çaresiz kaldıysam. Annem hayatı burnumdan getirmişti ayrı eve çıkma ihtimalim vardı. Elimde dr raporum vardı yaşadığımiz psikolojik baskılar yüzünden ozaman eşim kabul etmemişti. Annen duyarsa kötü olur diye. Diliyorumki evliliğim devam etsin düzeltmek için elimden geleni yaparım üç aydır ev arkadaşı gibiyiz geceleri çok düşündüm. Fakat eşim hala annemle yaşamami istiyor ayrıldıktan sonra bir sene olsa bile yahuu devlet kapısına giderim daha iyi. Çalışırım çabalarım Allahin izniyle. Kabul etmiyor ev bulsan nasıl ödeyecksin vs vs çocuklarımı devlet kapısına bırakmam vs vs.. Bugünde çok ağladım.. Eşim le oturduk konuştuk hatalarımı kabul ediyorum benim için bazı şeyler ve durumlar kolay değil alt yapım zayıf psikolojik olarak zayıfım bu konuda. Bazen konuşacak birisini bulamıyorum etrafımda. B BeatrixKiddoo Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Sevgili kuzeykutuplari; siz gurbette degilsiniz ki. Dogma buyume oralisiniz. Sizin memleketiniz orasi. Bu yillar icinde hic terapi aldiniz mi? Ya da ilac kullandiniz mi? Anne travmalari pek cok kadinda var. ben de bunlardan biriyim. Bence en onemli adim uzaksalmak. Fiziken ve zihnen. Diyirsunuz ki yuvayi dagitmaya deger mi? Cok uzgunum ama deger. Insan mutsuz oldugu yerde durmamali. Esiniz bunu yapiyor. Sizin acinizdan kotu belki ama onun icin gerekli. Siz de annenizin hayatindan gitmelisiniz. Sinir getirmisiniz. Kendiniz uzerine yogunlasmali, bunlari asmaya calismalisiniz. Linc yiyeyim ama disarida calismayan bir kadin olarak evin tum sorumlulugu benimdir benim nazarimda. Esimden yardim istedigim konu ve zamanlar olur. Ama ev ile ilgili isler bana aittir. O nedenle wsinizin bu talebi bana cok normal geldi. Eger cocuklarla cok vakit geciren sizseniz egitim veren de sizsinizdir cunku cocukla gorustugu kisitli vakitte sizin verebileceginizi o veremez. Yani ben bunlarda itiraz edecek birsey goremedim. Psikolojini nedeniyle yapamiyorsaniz; evlilik budur zaten, yapamiyorum yardim et diyebilirsiniz

Kızmadım, evet bende bazen benzetiyorum ama aradaki fark şu annem işine gelince iyi gelmeyince düşman. Bir nevi kendi menfaatine göre hareket eden ben 31 yıllık hayatım boyunca bu özeti çıkardım. Az baskı yaşamadım o evde hani normal disiplin anlamında değil bildiğiniz hor görme aşağılama insan yerine konmama şeklinde.

Teşekkür ederim düşünceleriniz için. Kaybolup giden gençliğime üzülüyorum ama olan oldu önume bakmaya çalışacağım. Uzak durmaya çalışsamda mecbur konuşmak ve görüşmek zorunda kalıyorum zaten bana yakın bir yerde hem çalışıyor hemde yaşıyor. Birde tek çocuk olunca etrafında da insan yok bütün odak noktası benim. P

Bu konuda ki yaşı görmeseydim 10 maks 15 yaşında bir çocuk yazıyor zannederdim annenizin boynunuza bir suluk takması eksikmis bu kafayla giderseniz yakında oda olur kuzey Avrupa güney Avrupa hiç bilmem ama Türkiye şartlarından daha iyi olduğu kesindir ki eminim burda olduğu gibi orda da kadın sığınma evleri vardır gerekirse oraya gidin eşinizle ve annenizle görüşmeyin bunu kendiniz için yapamıyorsunuz bari 2 tane evladınız için yapın...

Çocuk parası zaten sizin için değil çocuğunuzun temel beslenme ihtiyacı için verilen bir para. O yüzden siz geçinmek için işe girmek zorundasınız. İşiniz neden bitiyor?

Kafalar kör kuyu olunca nereye gidersen git, kafa da geliyor Avrupalı Feride Hanım; damadın ailesiyle mehir anlaşması yapmış, bir Türk erkeği daha kazanmış Avrupa. Sonra da iki çocuk.

Çocuk parası aldığın gün biter burda en düşük ev kirasi bile ki evin varsa tl olarak 10 bin

Doğru kesinlikle. Burda alınan maaşlar bile kirayı karşılamazken geçim burda daha da zor diyor. Çocuk parası var.. Valla aynen katılıyorum okumadan etmesen bu kadar kısa sürede ev alabilmiş. Burda ölene kadar çalış alamazsın ev felan. Ya ailen destek olacak ya da elinde birikmişin olacak ki bu zamanda para biriktirmek çok çok zor..

Çocuklarım kreşe gidiyor, evimiz şu an ayrı. Ama sonuç olarak böyle bir durumun içindeyim. Üç ay çalıştım aralik da isim bitti kısa süreli oluyor hep. K

Güzel kardeşim Türkiye'ye göre niye kıyaslıyorsun, ben de Avrupa'da yaşıyorum, herşeyi TL ye çevirme, bak türkiyede çocuk başına 5-6 bin vereceğin kreşi devlet sana burda çok cüzi miktara sunuyor. Türkiyede asgari ücret 400 Euro kuzey ve Batı Avrupa'da 1400-1600 Euro. Yani yuva yıkmaya değer mi dersen eşin istemiyormuş ki evli kalmak, seni istemeyen birine sen ne yapabilirsin?

annenizle görüşmeyin evine de gitmeyin de ne yaparsanız yapın Allah yardımcınız olsun

Adamin sizi görmeden etmeden gelmesinin - hatta bir ton para odemesinin tek sebebi Avrupa'ya kapak atmak. Bugün Antalya'ya tatile gidin, garsonundan tur satıcısına sizinle evlenmek isteyen tonla adam bulabilirsiniz. Koca sayenizde zorlasa asla gelemeyeceği ulkeye gelmis, ne kira dusunmus ne ev ne iş. Kadının anasının evine çökmüş. Zamanla g. tunu toparlamis, işe girmiş, evini almış. Artık size ihtiyacı kalmadığı için de sizden kurtulmak istiyor. Bence olay bundan ibaret. Eğer boşaninca ülkeden kovulma riski olsa asla bosanmazdi. Konuya gelince, kira on bin tl diyorsunuz. 10 bin TL 5 bin Norveç kronu eder. Asgari ücretin 36 bin kron olduğu yerde beş bin para mı ya? Bu nasıl bir kafa? İnsan gücüne en çok ihtiyac olan yerlerden birinde yaşıyorsunuz. Nasıl diploma gerektirmeyen bir is bulamayabilirsiniz ki? Annenize minnet etmeyin, evinizden de çıkmayın. İki çocukla o ev sizin hakkınız. Ya da ev satılsın yarı parasını siz alın, her ay da tazminat alın.. devletten boşanan kadın desteği isteyin. Simdikinden bile iyi yasarsiniz ama sizde o özgüveni göremedim. İnşallah cocuklariniz size benzemez

Benim anladığım anneniz narsist, siz de bağımlı kişiliksiniz. İlaç değil terapi görmeniz lazım. Çalışmanız lazim. Ne mutlu ki medeni bir yerdesiniz. Kocanız annenizle görüşür, çünkü ona farklı davraniyordur. Himayesinden cikamayasiniz diye sizi yerip, onu övuyordur. Eşiniz de boşanmak istemek de haklı. Bağımlı, sorunlarına yapışan insanla yaşamak zor. Yanlış anlamayın bazen insan sorunlarına yapistikca, kendine acidikca o gelen ilgiden mutlu oluyor. Sizin işiniz zor. Cocukluktan gelen manipülasyon ve onunla şekillenmiş bağımlı kişiliğiniz var. Sizi terapi ve para kazanmak toparlar. L

Almaz olurmuyum, aldım ilaç kullandım iyi de geldi ama malesef eşim annemle mesafe kurmadı, yalvardım adama senelerce nolur mesafe koyalım. Ama kendisi benden daha çok yakın oldu, bana vereceği desteği anlayışı gitti ona verdi. Çünkü ona göre aileye asla mesafe konmaz, yazıktır, yalnız sen evlatsin alttan al vs vs. Ben 30 senedir alttan aldığım için bugün bu durumda olabilirmiyim? Inanin çok mesafe kat etmeye çalışsam da annem sürekli peşimde. Biz onun tehditleri duygu sömürüsü yüzünden uzak bir semte tasinacakken GIDEMEDIK resmen. Ne yaptı ne etti yakınına taşındık yani 15 dklik mesafe Oscarcollerde Ben gurbette değilim. Gurbet benim içimde Anneler

Türkiyeden daha kötü geçim burda demiş yenGEnC

Bende çocuklarım için harcıyorum örnek verdim sadece. Türkiye için büyük bir miktar gibi gözükse de burası iki kat daha pahalı hrle ki bu kriz dönemlerinde. İş arıyorum. Sadece yuvayi yikmaya değer mi işte çok yalnızim her türlü. Ve üstelik hala bana ayrılınca bile eli gözü uzerimde olacağını söylüyor

Haklısınız. Benim anlamadığım önünde sonunda annenin evine gideceksin diyor. Hayır belki devletten yardım isteyeceğim bir ev bulacağım vs vs onada karışıyor onu yapamazsın şunu yapamazsın. Yıllardır bunun sıkıntısını yaşıyorum işte bu sebeplerden şuan burdayım. Anneme mesafe koyalım bak sınırı aşıyor bizi kötu etkiliyor oturup benimle anlaşacağına gidip onunla konuşuyor. Sonra yine suçlu ben oluyorum. Yazın Türkiyede aynı şekilde bosanmak istiyor o süre içinde benim annemde kalmam gerekiyor başka evine gidip kalacağım kimse yok. Annem olsa bile artık inanın görmek istemiyorum. Bir haftadır uğraşıyorum düzeltmek için çaba sarf ediyorum bu evlilik için. B

Kuzey Avrupa'ya geleli 6. Veya 7. Ayımda işe girdim. Tamam anladığım kadarıyla sizin üniversite diplomanız vs yok ama hasta bakıcı vs gibi işlerde çok talep var, hastane okul vs gibi yerlerde temizlik yapabilirsiniz. üstelik çoğu kadın çalıştığı için kreşler henüz bebekken almaya başlıyor. Devletin çocuk desteği var. Niye annenizden uzak bir hayat kurmayı düşünmüyorsunuz?

Yahu odak degil oyuncagı ve stres topusunuz. Gerekirse ulke değiştirin

Ya konu sahibi Türkiye mi görmüş, Türkiye'de geçim sıkıntısı mi çekmiş? Doğma büyüme oralı, döviziyle gelmiş köye, ona göre tabii Türkiye cennettir:) kuzeyde de eline para sayan yok, işi yok gücü yok, sıkıntı çekiyordur. Baskıcı aile ile arkadaş yok, sosyal hayat yok. Ulkenin güzelliğini yasayamayip çok soğuk iklimini ve çilesini çekiyordur Yoksa hangi İskandinav ülkesinde geçim kötü olabilir ki? Bak kocasına dil bilmez iz bilmez gelmis 'burada evler çok pahali, milyonlarin uzerinde' dediği halde ev satın almış. Demek ki alım gücü var. On sene adam orada çalışır, sonra memleketinde kral gibi yaşar:) köyde durup ne yapacaktı sanki. Resmen hayatı kurtulmuş. Kendini takdir ediyordur kızın annesine biraz başlık verip de buralara kapak attığı için. Sonuçta danışmanlık firmasına belki daha fazla para kaptiracakti, üstelik vize alır mı almaz mi belli olmayacakti.

Bugün annem geldi evime, görüşmek istemediğim halde konuşmak istemediğim halde. Kapıyı bile açmak istemedim açıkçası yani ilk defa oluyor böyle bir şey içimde nasıl bir zehir biriktiyse. Zaten kötüyüm evliliğim bitme yolunda gittiği için. Kendim için, çocuklarım için, iyi olmak için uğraşırken birde onun hakaretlerini dinledim. Karışıma diyorum konuşmak istemiyorum diyorum sen dr gittin mi ilaç kullanmiyormusun hastasın pissin kocan seni pisliğinden dolayı istemiyor. Valla delirdim evden çıktım gittim üç saat falan gelmedim inadina gitmemiş. Anlayış 0. Birde çocuklarıma demez mi anneniz beni aç birakti ben gidiyorum diye. Ben ne yapıp edip başka şehire gidicem. . push ; bylgsinemm

Önce kendinize odaklanın. Size iyi gelmeyen herşeyden vazgeçin artık. Kendinize saygınız olsun. Ne de er ne ister bunlara önem verin. Kimseye boynunuzdan bağlı gibi hissetmeyin. Buraya devamli yazın günlük gibi iyi gelir.

Annenle görüşme...

Emin olun Türkiye den çok daha iyi şartlardadır oralar. Sadece sizin cesaretinizi kırmış anneniz. Benim bir arkadaşım vardı yurtdışına gelin gitti ne doğru düzgün dil biliyordu nede yol iz kocasından yıllarca şiddet hakaret gördü fakat o arada dil öğrendi. En sonunda şiddete dayanamayıp ayrıldı. Çocuklarında alıp ev tutu kendine o ülkede devlet çocuk yardımı kreş imkanı falan vermiş temizlik işlerine gitti bu arada meslek sahibi olmak için kurslara gitti kuaförlük, saç, makyaj, eğitimi aldı kursu bitince kuaförde çalıştı mesleki anlamda ve kişisel gelişim olarak kendini geliştirdi bol bol kitap okuyordu kendini geliştirebileceği kişisel gelişim kurslarına gitti Çocuklarıyla Türkiye'ye tatil için geldiğinde tatil bile yapmadı kız burada da tırnak kaş, saç makyaj eğitimi aldı. Türkiye bu konuda daha iyi diyordu. Yurtdışına döndüğünde kuaförlerde baya bi çalıştı sonra bi duyduk iş yeri açmış kendine vaay be helal olsun kız sana demiştim o zaman. Bir süre sonra kredi çekip ev aldı kendine. Şimdi işi evi ve arabası var çocuklarıyla misler gibi geçiniyor. Size bu arkadaşımın yaşadıklarını anlattım ki belki motivasyonunuz yükselir diye hiçbir şey imkansız değil. Annenizi hayatınızdan çıkarın işe başlayın Meslek edinin kurslara gidin kendinizi geliştirin terapi görün bol bol meditasyon yapın Affetme çalışmaları bilinç altı temizliği arınma seansları uygulayın hepsini netten bulabilirsiniz. Kimseye ihtiyacınız yok sizin K

Merhabalar öncelikle yasadiklariniza gerçekten çok üzüldüm onu belirteyim. Bence ilk yapmanız gereken sizin rahatsızlığınızın nuksetmesine sebep olan kadından uzak durmak. Ruh sagliginiz için. kocanız annenizle ister konuşsun ister konuşmasın onlari kendi haline bırakın.. iyi bir doktordan yardım alın. Ve lütfen çabalayın doktorun söyledikleri konusunda... kimse yuvasını dağıtmak istemez eşiniz de bunu istememiştir. Sizin artık birseyler yapmaya çalıştığınızı ve siz iyilestikce sizdeki değişimi görünce kesinlikle boşanma fikrini tekrar değerlendirecektir. Ama bu söylediklerimi önce kendi iyiliğiniz için, kendiniz icin yapın lütfen. Çünkü Kendine değer vermeyene kimse değer vermez bunu da unutmayın... Sevgiler...

Selam kizlar! Umarim kendimi dogru ifade edebilirim Ben 31 yasinda iki cocuk annesiyim evliyim dogma buyume yurtdisinda yasiyorum kuzey avrupada. Hastalikli bir evde buyudum babam sizofreni, sinir ve seker hastasiydi (2010 da vefat ettti) annem gece gunduz calisan hic yerinde durmayan paranoyak kati kalpli bir kadindi ve hala öyle, sevgisini cok nadir gösterirdi. Yillarca kavga gurultu icinde buyudum saygi sevgi asla yoktu. Benim babamla aram iyiydi beni cok severdi ama annemden cok dayak, hakaret, sevgisizlik gördum. Okadar icine kapanik yasadim ki insanlarla neredeyse hic iletisim kuramiyordum hic dogru duzgun arkadasim olmadi annem sagolsun herkesten nefret ediyordu kimseyi begenmiyordu herkese ön yargiyla yaklasirdi. Asiri titiz ve temiz bir insandi ama hastalik boyutunda. 2010da babam vefat etti, bir kac ay sonra liseden mezun oldum. Gözumu acmadan hayata atilmadan beni turkiyeden bir akrabamiza verdi iki sene nisanli kaldik. Uzaktan birbirimizi tanimaya calistik. Ben zaten kim oldugunu az cok biliyordum. Evet iyi bir insan kötu diyemem asla iyide bir baba. Fakat bizim kökumuz hic bir zaman saglam olmadi. Yuzukler takilir takilmaz yurt disina dönuste annem parmagimdan yuzugumu cekti aldi. Neymis baba tarafindan akrabalardan gizleneckmis dugun yaklasinca tekrar takilacakmis. Evet sesimi cikaramadim evet sustum BEN ANNEMDEN COK KORKUYORDUM. Iliski nedir bilmezdim ask nedir bilmezdim bir erkekle nasil iletisim kurulur bilmezdim... Turkiyeye gitmeme musade etmedi halbuki dugun hazirliklari yapmak istiyordum orada bulunmak istiyordum. Yazin izinde cok tuhaf hareketler sergilerdi annem sanki bir tanecik kizini evlendirmiyordu bir is anlasmasi yapiyordu cok absurtt bir mihir yazdirdi bilmem kac bin euro vsvs. Esime karsi soguk davraniyordu cogu zaman yaninda kavga cikariyordu cok önemsiz detaylar yuzunden etmedigi lafi birakmiyordu surekli beni asagliyordu. Ve isin en kötu tarafadi biz annemle yasayacaktik yurtdisinda. Evim yoktu, isim yoktu, yasim 19 falandi babam yeni vefat etmisti ben aklim fikrim hic o olgunlukta calismadi. Inanin hic istemesem bile hayir diyemedim sanki dilime muhur vurulmustu korkuyordum... iki sene nisanli kaldik ve evlendik bu arada öylle dugun esimin ailesi ile ilgilli bir sorunum yok burda benim derdim sadece kendi tarafim. Esim buraya geldi ve biz sadece bir gun o evde yalniz kalabildik annem manevi teyzemde bir gece kaldi sonra benim izdirabim tekrar basladi, tartismalar hor görmeler, baski uygulamalar etmedigini birakmadi ama ben susamadim saygi sinirim kalmadi karsilik verdim ve kavga cikti surekkli. Ev konusu yurt disinda cok zor firma araciligi ile sirada beklmeyle oluyor seneler suruyor. Malesef evliligimiz temelinden sarsildi. Ben 3 ay sonra zaten hamile kaldim, asla yapmam dedigim seyi yaptim sirf biraz huzur buluruz diye cocuk yaptik. Dogum depresyonu yasadim yillarca surdu o doktor bu doktor ilaclar uyku haplari derken butun dengem sasti... Artik aglama krizlerinden cikamiyordum... Benim hayllerim böyle degildi... Esim calisiyordu annem calisiyordu annemden zaten manevi destek alamiyordum iletisim prolemi var konusmaz etmz.. Manevi teyzem dedigim iki kisiyle konusrdum derdimi paylasmak icin. Bir sene sonra dayanilmaz hale geldi ve amcamin oglunu aradim dedim böyle olmuyor lutfen abi yardimici ol. Bir sekilde kiralik ev bulalim. Kiralik ev dedigim de firma araci ile degil o zaten imkansizdi, ancak birisinin satin aldigi ev ve "ikinci el" kiralama gibi dusunun.. Amcamin oglu elinden geleni yapti kendisi bir ev satin aldi ki burda ev fiyatlari milyonlar uzerinden satiliyor en kötusu bile ( yil 2015). Sirtimda korkularim, kaygilarim, mutsuzlugumla o eve tasindik. Otobusle esya tasidigimi hatirliyorum... Benim annemle sorunum hic bitmedi laf sokmalari evime karismalari surekli beni ezip uste cikmasi... Öyle yada böyle yillar gecti... Ailevi sorunlar cikti esimle uyusmazlik, farkli hayat tarzlari. Ben tek buyudum kardesim yok icine kapanik ve asosyal bir insan olarak, normal aile iliskileri bilmem anne babadan manevi anlamda bir sey görmedim her ne kadar babamla öyle buyuk sorunlar yasamasakda. Esim ise tam tersi kalabalik bir aile saglam akilli bir anne baba kardesler surekli ic ice bir hayat. Cok bocaladik, cok psikolojik sIkIntIlar yasadim, cok yalniz kaldim her ne kadar esim destek olmaya calissada yillar gectikce aramiz acildi, 2017de bir kizimiz oldu supriz bir sekilde. Kendime bakamadim onlarla hep onlarla ilgilendim. Calismak istedim ama surekli korkularim vardi sanki annemin gölgesi ensemde o yalnizliga o mecburiyetlere hapsoldum... Sen kadinsin böyle ol sen eşsin söyle ol aman onu yapma bunu söyleme vs vs basma kaliplar... Yillar sonra evimizi aldik cok zor sartlarda, ama evliligimizde sorunlar bitmedi olmadi iste simdi bosanma davasi actik bekliyoruz. Annem hala ayni sadece kendini dusunen bir bencil, ve kendi menfaati ugruna ugrasan bir kadin. Ben hala ayaklari yere saglam basan bir kadin degilim. Cok cabaliyorum kendimce ugrasiyorum, is buluyum onu yapayim bunu yapayim. Ama esim kararli bikmis iyice benden sorunlarimdan surekli gecmisde olanlarla yasamamdan.. Kararli ayrilacak.. Kizlar ben bu ulkede özgur bir birey olamadim korktumm korktum hep korktum annemin tavirlarindan ön yargilarindan oje suren bir kadini bile o... gibi göremsinden igrenc kaliplarindannn biktiiimmmm. Evliligimin bitmesinde cok payi var. Ben cok dusundum, annemin evine gidemem ezer atar beni. Evden cikamam, bir sure calistim ve yine issiz kaldim yetmiyorda cok pahali hayat.. Sartlar zorlasti, gözum kitaplarimda neden okumuyorsun diyorum ama onuda baslayip yarida birakiyorum... Esim aslinda hep calisip para kazanmami istedi.. biz cok dönduk ucurumun kenarindan ama en sonunda oda pes etti fakat dusunuyorum yuvayi yikmaya deger mi? Verdigim ve tutamadigim sözler? hep bosa gitti. Bende calisicagim bende yaprim dediklerim hep havada kaldi? Lutfen annemle mesafe kuralim yeter artik dedim, hayir dedi hep. Evini temizle cocuklarina bak dendi hep. Terbiyesinden sen sorumlusun dedi esim hep. Ben görevi yapiyorum gece gunduz caliisyorum dedi Ben nasil bir yol izleyim? Yalnizim caresizim ve cok bocaliyorum..

Kendin ve çocuğun için çaba sarfet ve annenin sana dayattığı yükleri üzerinden at. Benimde annem bana karşı merhametsiz kendi kişiliğimi oluşturdum annem diye sadece hala tölerans gösteriyorum aramızda 1 yaş var hala yaşıyorum bende biz kendimiz için caba sarfetmedikce kimse bizim için birşey yapmayacak ki senin bide çocuğun var onun için kendin için anneni bi kenara atıp silip atmalısın. Bizim imtihanımızda buymuş. Rabbim kimseye kaldıramayacağı yükler vermez. Bi kadınsın ve başarabilirsin. Kendine inanmaktan başla. Annenin seni oluşturduğu kişiligi sil kendi kimliğini bul. Yeterince istediğinde başarıcaksın Rabbim yardım eder inan..

Göçmen bir ailenin adaptasyon sorununun nelere sebep olduğunu gördük yine Super Moms 14. o2.2o13👶 Anneler

Baban hasta olsada gerçek hasta senin annen. Yurt dışında eğer vatandaşlığınız varsa oralarda devlet çok yardımcı oluyor bildiğim kadarıyla. Annen ne derse desin sakın yanına dönme. Gerekirse bir göz odada yaşa annenle yaşama. Eşin için değil kendin için para kazan. Yurt dışında yaşayan türkler para harcamaz çünkü euro burda değerli. Bütün yıl para biriktirirler tek yaptıkları bu.

Öncelikle Travmalarınız olmuş, geçmiş ama siz üstlerine kendi isteğinizle yenilerini ekleyip açıkçası kendinizi kandırmışsınız. Geçmişte yaşananlar ne olursa olsun belirli bir yaştan sonra yaşadıklarınızdan ailenizi suçlayamazsınız. İstemeyerek evlendiniz fakat şimdi kendi isteğinizle değil de eşinizin isteğiyle boşanıyosunuz. Eşiniz sabırla sizi beklemiş ve sizden hiçbir olumlu dönüş alamamış. Ha evinizi evlenmeseniz de çocuğunuz olmasaydı da temizleyecektiniz ama çocuklarınız isteyerek olmuş ve kimse sizi buna zorlamamış tabii ki de terbiyelerini, bakımlarını üstlenmek zorundasınız. Çalışacağıma söz verdim ama yapamadım cümlesini kaç kez kurmuşsunuz. Aslında siz de yapılması gereken ama yapmadığınız şeylerle yazarken yüzleşmişsiniz. Kusura bakmayın ama başkalarını değil şuan kendinizi suçlama vakti.

Adamla 2012-2013 yıllarında evlenmişsiniz ve anlattığınız kadarı ile onun da hayatını kendinizinkiyle birlikte zindana çevirmişsiniz. Bir insan hayattan ne bekler: huzur. Yani kadın ya da erkek bir insanın huzursuz bir ortama düzelir diye ne kadar katlanmasını bekliyorsunuz? Üzgünüm ama kendinize bir çıkış yolu bulmanız lazım. Aksi takdirde çocuklarınız da, yarın sizin anneniz hakkında konuştuğunuz gibi, sizin arkanızdan konuşacak ve "annem hiç mutlu olmamıza izin vermedi ki" diyecekler. Bu bile kendi sınırlanızı zorlamanız için önemli bir sebep.

annenizle görüşmeyin eşinizle de bu konuları konuşmayın. aynanın karşısına geçip bir karar verin artık düzeleceğpiğm ne yaptığımın farkındayım diye. 10 sene aynı duyguları hissetmek için uzun bir süre. kendiniz için bir şey yapın belki eşiniz vazgeçer boşanmaktan. adam bıkmış görünüyor sizden

Ben de 33 yaşındayım.. Annemle geçirdiğim 27 senelik ömrü hayatımda ben annemin kalbini kırmışımdır bazen ama o bir kez olsun beni kırmadı, üzmedi.. 5 yıl oldu kaybedeli annemi illet bir hast. yüzünden.. Boşluğu çok büyük.. Şimdi düşünüyorum kıyas yaptım bir anne nasıl böyle davranabilir kızına? Bazı anneler vardır mesela kızının hataları hep göz ardı eder.. Ona da karşıyım ama siz öyle biri de değilsiniz anladığım kadarıyla. Sözünden pek çıkmamışsınız ona rağmen yaranamamışsınız. Ben şuna bağlıyorum.. Anneniz psikolojik olarak iyi değil muhtemelen ve kendi ailesi ile çocukluk dönemlerinde belki bir travma yaşadı ya da sorunlu bir aile ile büyüdü. Bir de şu var babanızın bir rahatsızlığı varmış. Şizofren olmuştu demiştiniz. Çok zor o hastalık da belki de onunla uğraşırken psikolojik olarak da yıkıntılara uğrayıp etrafa yansıttı bunu hep. bylgsinemm

Yok eşiniz için ev sahibi olmuş felan aileniz sizin sayenizde buna benzer yorum var ya ona istinaden yazdım. GOMEZ

Düşünceleriniz için teşekkür ederim. Sizde mi gurbettesiniz? Ben elinden geleni yaptım "yapmadım" diye yazmadım. Benim vurguladığım şey eşimin sadece benden ev işlerini dört dörtlük yapmasını beklemesi ve çocukların terbiyesini tamamen benim vermem gerektiğinin uzerine basıyor. Kendisinin çalışarak görevini tamamladığını zannediyor. Ben kendimle muhasebe ederim her zaman. Bakın 10 sene, sayısız depresyon özellikli iki tanesi beni zaten mahvetti. Ben zaten en büyük saygısızlığı kendime yaptım. Kendimi önemsemedim. Annem nereye çektiyse oraya gittim. Eşim ise kendisi annemle böyle kötü olmami asla kabullenmedi. Mesafe koymak istemedi sürekli asaglamasina izin verdi. İş arıyorum ve elbettee çalışacağım. Inanin hala anksiyete krizlerim oluyor içimde kocaman bir boşluk var her zaman. Sanki tabiri caizse görünmez bir tasma var boynumda.

Arkadaşlar özetle 1. Biz iki kişilik değil üç kişilik evlikik yaptık.2. ayri eve çıktık ama yinede "ayrılmadık" her yerde annem var çünkü. 3. Ben mesafe koydum defalarca ama eşim bu durumu bozdu. Kadina aciyor yalnız diye. Bize ne kendi seçti bu yalnızlığı insanlari sevmeye sevmeye bu hale geldi. 4. Bana eziyet etti ve hala ediyor. Ama dayımın oğlu var yemin ediyorum evladı yerinde paşamda paşam yazın tr de 40 dönüyor. 5. Psikolojik, psikatrist dahil bütün destekleri aldım. Ama ben aldım anneme göre ben deliyim ben hastayım eşime göre de ben deliyim. İlaç da kullandım. Eşime aile terapiste gidelim dedim aslaaaa kabul etmedi okadar ön yargılı ki Kısacası annem evime gelir haftada bir olsa da illa her gün aramami ister. Mesafeleyim ama gitmiyor bırakmıyor bende kendimi özgür bir kadin bir birey gibi hissedemiyorum.

Buna sizden ayrılmak isteyen eşinizin karar vermesine neden izin veriyorsunuz? Ayrıldıktan sonra istediğiniz yerde yaşarsınız ama siz yönetilmeye alışık olduğunuz için kabuğunuzdan çıkamıyorsunuz. Artık büyümenin vakti geldi, biraz kendinize güvenin sonrasında gerisi gelir zaten. D

Konuştunuz mu son bir şans ver duzelticem de eksiğim var yapamıyorum demişsin nedir yapamadığın oda destek olsun iki çocuk var iyi biriyse konuşun bence anneden uzak durun imkanın varsa psikolojik destek al

Olay öyle değil. Zaten geldiği günden beridir çalışıyor. Görmeden etmeden tanışmadık yabancı değil zaten. Uzaktan akrabamız ortak akrabalarımız çok. Ayrılacak olsaydı oturma aldıktan sonra ayrılırdi. Sorunlar karşılıklı aslında ama kabul etmiyor bunu. Nasip artık Allaha sığındım. Iş bulmaya çabalıyorum şu an. İkincisi ev kiralari 10 bin tl demedim. En aşağı 10bin kron. Asgari ücret 36bin değil. Zaten maaş ne olursa olsun 30% vergi kesiliyor. Işte sağlam adımlar atıp kendiniz için çabalarsaniz ev yaşaması güzel bir ülke.. Benim gibi annesinin kocasının elinde maymun olursan işin biraz daha zor. yenGEnC

Tek tavsiye vereyim çık git, çek git. Ev bul, iş bul hemen git. Ne annene, ne kocaya ne de başka birine ihtiyacın var hele ki çocuk yardımı varsa elinde zaten iyi para yapıyor. Annene hiç ihtiyacınyok ona kendini maddi manevi bağlayan sensin. :ık o evden, başka telefon numarası al annene de verme kurtul gitsin.

Çocuk parası dışında calışmayınca devletten para alınmıyor mu? kira yardımı yapılmıyor mu? Ayriyeten eşiniz de nafaka verecek. Yengencin yazdığı gibi evin yarısı da sizin zaten. Anneniz size iyi gelmiyorsa görüşmezsiniz olur biter. Korkularınızı atın üzerinizden kaç yaşında kadınsınız. Sizin sorumluluğunuzda olan iki çocuk var onların cesaretli, çalışkan bir anneye ihtiyacı var. Onlar için artık kendinizi toparlamanız lazım.