susmak gerçekten karşındakine verilecek en büyük cezadır. ama ben tuhaf bir insanım sanırım. ya çok konuşur tartışırım yada duvar gibi sessiz olurum. ozlem28

esimle gecenlerde cok kotu tartistik ertesi gun oldu tabi benim surat 5 karis ama hic konusmuyorum esim kapattigimiz konuyu yeniden acti tartismaya basladik... sonra siniri gecince ben onla konusmuyorum sessiz kaliyorum diye sinirlendigini ve yeniden ve bilerek kavga cikardigini soyledi yani sirf beni konusturmak icin kavga cikarmis o yuzden bence sessizlik eziyettir ornekte goruldugu gibi...

demin bir arkadaşıma yorum yazarken söyledim bu cümleyi gercekten bır ınsan'a sessiz kaldığınız zaman onun daha çok canını yakıyorsunuz değilmi okuduğum kitapın yazarı, Dr. Richard CARLSON diyorki 'İnsan kızarsa kontrolü kaybeder ozaman karşı taraf kazanır dıyor'yani kızdığımız zaman'da oto kontolu elden bırakmamakta fayda var. Bence her tartısmanında bır kalıtesı var ve yüz göz olmamak için herzaman sessızlıği tercıh ederım sunu cok doğru çok konusan çok hata yapar...

doğru.. insan kızınca kontrolü kaybeder ve haklı iken haksız konuma düşer.. sessizlik en büyük çığlık derler gerçekten öyle ama hepte sessiz kalmamalı insan o zaman o çığlığın içinde kendi boğulur... diye düşünüyorum ben.. ozlem28

susmaz karşı tarafa eziyet oluyor. buna bozulan karşı tarafta sessizliğe bürününce bu sefer aynı eziyeti sende yaşamış oluyorsun. oyüzden artık pek sessiz kalmamaya çalışıyorum. eşimde aynı taktiği uygulamaya başladı çünkü.. onuseviyorum

Evet aslında söz gümüşse sukut altındır diye boşa dememişler. Hatta bir deli ile veli hikayesi okumuştum. Öfkelenen insan deli olur diye biz veli olup onun öfkesini kırabiliriz diyordu hikaye cünkü öfkelenen insan akıllıca davranmıyor o anki ruh haline göre hareket ediyor. Burdada veli olmak gerek işte.. Güzel ahlak o zaman ortaya cıkıyor :)