bı seye takılma, sureklı tekrar etmek, akıl saglıgını yıtırmısler gıbı bıbıbıbıb dıdıdıdıdı gıgıgıgı gıbı. kafasını duvara vurmak, ama oyle aklına sıddetlı goruntu gelmesın. soyle kapaının yanında dururken, kafasını kapının tahtasına sallar gıbı dokunduruyordu. offf offff cekmeler. hıc konusmamak, aglama krızlerı, agzının kıtlenmesı, asırı panık halı. cok zam geldı cok zam geldı. napcaz napcaz. vs vs. sen annenı goturdun mu dr a. dr neler dedı.

Merhaba. Çok zor günler geçiriyorum. Doktorunuz ne diyor. Benimki bunama falan dedi. Ama bunama olduğunu kesinlikle düşünmüyor. En ufacık yeni ya da eski biseyi unutmuyor. Aksine ben sinriden ya da kafandolulugundan unutuyorum o hatırlatıyor. Aşırı takıntılı, doktor değiştiriyorum. Acayip depresif. Manyaklasti desem yeridir. Napicaz. Siz napiosunuz. Yolunu yordamini bulunca mutlaka haber verelim birbirimize. Benm yeni Dr sifamiza yararsa size tavsiye ederim. Sizde haber verun B

Anksiyete endise demek, EKT Elektro Konvülsif Tedavi | NPİSTANBUL B

Ay kadınları senelerce perişan ediyorlar sonra bi yerden böyle patlıyor, bekarken ana bana şiddeti evlenince kaynana koca derdi bitmiyor. Allah yardımcısı olsun annelerinizin

Merhaba arkadaşlar Ben ara ara gelip durumum hakkında fikir danisiyorum. Ve verdiğiniz fikirler bana çok iyi geliyor. Çünkü bir kardeşim yok. Tek başıma mücadele ediyorum. Ne yapacağımı bilemiyorum. Annem şuan majör depresyon geçiriyor. 2-3 aydır tedavi görüyor, ancak bir ara erenkoye götürdük nöroloji bölümünde yattı 5 gün. Ve demans, Parkinson vs olmadığı majör depresyon geçirdiği teşhisi koyuldu. Zaten ben annemi özelde de tecrübeli bir Dr a götürüyordum. Ancak erenkoyde ilaçlarını değiştirmişler. Ağır geldi. Sonra özel doktorumuzu aradık. Düzenledik tekrardan. Yaklaşık 1.5 aydır sürekli ağlıyor. Herşey sorun. İlaç neden içtim neden içmedim kaç tane içtim. Yanlış verdiniz. Yanlış yoldan gidiyorsunuz. Yemek yemicem ama yiyor baya. Yemek yemeyeceğim içmeyeceğim oturmayacağım takmayacağım gitmeyeceğim hiçbir şeyim yok giyecek hiçbir şeyim kalmadı ben ne giyeceğim kıyafetim yok karnım aç tokum yemeyeceğim. Sürekli bu şekilde. Ve ağlama krizlerine giriyor ben aklımı kaybediyorum ben eskiden böyle değildim hatta morali yerine gelir diye annemin eski fotoğraflarını ne kadar şarj alarak bir insan olduğunu hatırlattım neler yaptığımı hatırladım daha çok ağladı ben aklımı yitirdim ben düzelmeyeceğim ben iyi olmayacağım ben iyi değilim hatta anneme iyi olması ile alakalı olarak cümleler tekrar ettirmeye çalıştım hayat çok güzel ben iyiyim diye ama kesinlikle ağzından harfi dahi çıkmıyor söylediğim cümlenin. Majör depresyon yaşayan var mı? Bu durumu nasıl atlatacağız. Anneme nasıl davranmalıyım. Çok iyi davranınca kendini çok salıyor biraz sert çıkınca kendi yalnızlık hisseder diye korkuyorum bunun dışında çevremdeki insanlar sağolsunlar destek oluyorlar annemin yaşına yakın çevremdeki insanlarla bir araya gelince sohbet edince gelince birazcık daha Zihni dağılıyor gibi ama genel anlamda sürekli mutsuz yüzü kesinlikle görünmüyor hep mutsuz hep mutsuz ne yapmalıyım nasıl davranmalıyım bu işin üstesinden nasıl gelmeliyim bu arada babam bu süreçte yanımızdaydı ancak yarın itibarıyla gidiyor memlekete gitmek zorunda değil ama keyfi istiyor. Bunalmış. Ama ben çok bunaldım. Konu bu değil neyse. geri dönecek. Mesela size yazarken geldi vazgeçtim dedi. Yarın yine gelip gidiyor der. Neyse konu o değil Aslında merak ediyorum başına ağır depresyon geçirmiş, dengesiz dengesiz konuşan ama sonra düzelen yakınlarınız oldu mu ya da siz oldunuz mu yazımın kusuruna bakmayin. , Ben konuşuyorum klavye yazıyor. Dokunmatik bozuk

Allah size kolaylık, sabır annenize sağlık sıhhat versin inşallah... Erkek kardeşim bipolarla birlikte, major depresyon geçirdi. Gerçekten çok zor olduğunu biliyorum sadece. Yani ilk başlarda biz de ona kızıyorduk, iyileşmek senin elinde sen kendkn yapmıyorsun vs vs diye sacmaliyorduk. Olayın boyutunu bilmiyorduk tabi ama öğrenince en gerekli olan şeyin sabır olduğunu fark ettik. Şöyle yapin böyle yapın diyebileceğim şey yok. İnsan beyni çok tuhaf bir mekanizma. İlaçlarını düzenli icsin, doktoruna düzenli olara görünsün. Allah inşallah tez zamanda şifasını verir. B

yazarhanim35bu sekılde soyleyıp benı erenkoye yonlendıren oldu tedavıye basladıgımın daha ılk ayında, erenkoydekı doktorlar bır tablo yapmıslar bana ona gore ılac verdık falan ama, dengesı sastı annemın. bırını cıkartıp bırını ekletıyorlar bırını azaltıp bırını cogaltıp sonra otekını arttırıyolar felan. bızım doktorumuz en azından bellı ılaclar uzerınden yarım + tam olarak ılerlıyor.. hıc konusmuyordu duvarlarla bos bos bakıyordu. sımdı bazen eskı halıne mı dondu acaba dıyorum. eskı ıyı hallerınde uzuntulu ya da huzunlu zamanları olurdu, o hallerıne doner gıbı oluyor. benı tek korkutan, ben aklımımı kaybedıyorum ben nasıl bır kadın oldum dıye kendıne bakıp ustune bakıp aynaya bakıp aglaması R

Aklını kaybetti sandık. Öyle davranışlarda bulundu ki. Şimdi bu doktorla sanki yavaş yavaş normale dönecek insallah R

Olmuyor tuhaf davranışları var. Biz de eskiyi hayirlatiyoruz sen boyle devildin bak şöyle söyle yaoardin hata mı yapoyoruz

Bende katiliyorum size anneye bakarken kendini de ihmal etmemeli

Bakın bu sizin bildiğiniz sebep. Yalan söylüyor demiyorum asla ama ben terapiye ilk sadece 'şu sıkıntım var. Başka da derdim yoktu.' Diyerek başladım. Neler çıktı.. O ana sebep yok mesela şu an, aslında hiç yokmuş. Daha iyi örneklemek gerekirse annenizin taşınması görünen sebep. Değişiklik kaygısı, babanıza öfkeli belki onun dediğini yapmayı yedirememe, bi anda dank eden bunca yıl kendim için naptım sanki bu adam bana madalya verdi hissi, çok uçuyorum ama belki geldiği şehirde platonik bir aşk , sizin bilmediğiniz bir borç gibi gibi her şey olabilir. Bu bir süreç ve kişi kendi o melankoliye doymadan bitmiyor. İnatlaşma gibi, hiçbi istediğimi yapamadım bari doya doya mutsuz olayım gibi. Siz bi terapistle görüşün hem deşarj olun; farketmeseniz de ihtiycınız var şu an, hem de annenize nasıl yaklaşabileceğinizi sorun. Bazen çok ilgi, değişken tavır ya da sabrın sonunda patlamanız da zarar çünkü. Her koşulda çok kolaylıklar. Sizi okudukça sevdiklerim de böyle mi hissediyor diye üzülüyorum..

ıctıgı ılaclar uykudan uyandıktan sonra sersemlık ılk bı kac saatı hatırlayamama gıbı bısey yapar mı acaba bu sabah oyle gıbıydı yazarhanim35 Yazar

Özel goturdugum psikiytr konuşmaya çalıştı. Klinik psikolog götürdüm. anneniz tamamen kendini kapamis. konusmuyor. Annenizi hemen Erenköy gibi hastaneye götürün. Bu sacm sapan Dr u bırakın dedi. Erenköy'deki Doktorlar annem norolojideyken konuşmaya çalışmışlar ama ilaçlar çok ağır geldi. Eski psikyatrimiza devam ettik. Onun ilaçları da hep ağlatıyor. Babam da bide gidiyor deli olcam ya. İlaç ismi yasak değilse yazabilirim . push ; L

Ben uzun yıllardır majör depresyon hastasıyım, hastalığımın ne olduğunu ne ile mücadele ettiğimi idrak etmem ile birlikte ataklarla baş edebilmem bir nebze kolaylastı. Hastalık zaten tek taraflı duygu durum bozukluğu, dolayısıyla anksiyete krizleri günlük yaşamın bir parçası. İlacımı düzenli kullanır ve mümkün mertebe kaygılarımı tetikleyecek ortamlardan uzak durursam iyiyim. Anneniz sanırım üst üste tetikleyici olaylar yaşamış. An'da kalmak yasanılan herhangi bir şeyin üzerine uzun uzadıya düşünmemek ve başıma kötü olduğunu düşündüğüm bir şey geldiğinde bunun hastalığım yüzünden korkunç gözüktüğünü aslında düşündüğüm kadar büyük bir sorun olmadıgını telkin etmek bana iyi gelen çözümler. Annenize endişelerini ciddiye alarak yaklasmanızı öneririm suçlayıcı, amma da büyüttün tarzında ifadeler içeren her diyalog onun hayatını zorlastırıp kafasını karıstırmaktan başka bir işe yaramayacak. Kaygılandıgı şey sizce dünyanın en saçma konusu olabilir ama o o an bu konuya cevap arıyor. Kendinizden emin, onu doğru anladıgınıza ikna edebilecek ama suçlayıcı yada eleştirici olmayan bir dil kullanmaya calısın. B

Doktora gitmiyoruz eskiye göre daha iyi tabiki ama babamla yatmıyor bizimle yatıyor hastalık başından beri banyo yapmak istemiyor adet dönemi bitince gusül alması için zorla sokuyorum ev işi yapmıyor vs insanlarla gayet güzel konuşuyor zaten konuşmayı da çok seven biri

Tabiki hata yapıyorsunuz. Eskiyi bırakın artık. Zihin eski defterleri açtıkça eskinin güzel şeylerinden çok kötüler akla gelir bilinçaltında. Geçmişteki kötü ne varsa detayına kadar hatırlar ve sinir olur Haa iyiyi de hatırlar buna da sinir olur şimdi öyle olmadığı için. Ayrıca gelecek zamanlı sohbetler de kaygı oluşturur çünkü hiç düzelmeyeceğim ilerde daha kötü olacagım vs vs düşünür Bugünü iyi değerlendirtmeye çalışın. Hani anda kal anı yaşa denir ya aynen öyle. Ve zihnini zamandan bağımsız oyalaması gerekir. O da bugün ile olur. Anı geçirecek meşguliyetler falan..

Düzelir mi dersiniz. Desteğiniz için çok tesekkurederim

Götürdüm yani doktorlardan korkuyordu o sıra ambulans cagirdim mecbur bıraktı o şekilde götürdüm yırtınıyodu çünkü hastaneye kapatacaklarini vs sanıyordu kendini deli sanıyordu dediğim gibi biz bir kaç defa gittik doktor depresyon dedi ama ilaçları düzenli kullanamadik yutmak istemiyorum vs dedi ağır geliyor dedi şuan kullanmıyor ilaç ama uyku problemi yok saçlarını yolma yok eskiden deli gibi bir ileri bir geri yürüyordu evin içinde artık yok sohbet muhabbet ediyor arkadaşları akrabalar komşular vs geliyor konuşuyor onlarla ama eskisi gibi değil işte banyo aydan aya yapıyor o ds zorlamayla dilimde tüy bitiyor ev işi de yapıyor azar azar bilmiyorum ne olacak

Gunes depresyona faydali. Guneslenmek, ya da gunesli havada yurumek yesillik gormek, cicek bakmak, evde kedi bakmak, beslemek. Gunluk vitamin almak bana cok iyi geldi. Arkadas edinmek, arkadasla gezip gorusmek en iyi antidepresan zaten. Annem de sehir degistirdiginde depresyona girmis, zor alismisti. Zamanla geciyor. Annenizin sinirli olmasina sebep olan insulin vb baska saglik sorunlari da olabilir. Psikolog iyi gelebilir. Bir seyler anlattiginda akil vermeyin dinleyin sadece. Eger disari cikmaya ikna edemezseniz beraber sicak icecek icmeyi onerin. Beraber yapilacak aktiviteler iyi gelebilir, tavla, satranc gibi interaktif oyunlar. Pilates/yoga da cok faydali. Kitap okumak da ayni sekilde sakinlestirir.

Çok tesekkurederim. 2 ay önce annem hiç konuşmazdı. Ruh gibi bakardı. Bu yüzden demanstan şüphelendim. İlaçlardan sonra aglamay konuşmaya başladı. Aynı sizin gibi. Oyum yok buyum yok. Birde ben eski fotolarını gösterdim. Bak ne kadar neseliydin videolarını gösterdim. . Eski mahalleye götürdüm. Annem İstanbul'dan Ege'ye taşındı. İstemeden, babam istedi diye. 5 sene orda kaldı. Ama hiç sevemedi. Gittiğinden beri durgunluğu vardı. En son zamanlarda yani bu ruh haline girmeden önce, bana hep şey diyordu. Çalışmak istemiyorum bu ev düzelmiyor bıktım artık. Yuvamı kurayım diyorum kurulmuyor. Babam iş konusunda çok baskıcı stresli. Peki nasıl davranmalıyım. Sizi nasıl davranınca ümitleriniz geri geliyor P

Çok geçmiş olsun, Allah şifa versin. Size de yardım etsin inşallah.

Bilmiyorum ki. Babam da normal değil ki. Ben 7 aydır idare ediyorum. Kendisi 1 ayda delirdi. Zaten çabuk sinirlenen biri. O gelince herşey zorlaştı.

Doktoruna sormaniz daha iyi dogru olabilir.

Ben devletten çekindim hep ilgisiz diye. Ama ilaç bi etken bazen istedeniz de konuşamıyorsunuz. İlaç adı yazmayın kopya çekip alan olur mazallah. Sonuçta herkesin ilacı farklı ama aşağı yukarı etkiler aynı ya da aynı ilaç kimisine tam kimisine ağır geliyor. Psikologda iş yokmuş bence üç beş seans denemeden bırakmaz normalde. Başkasını bulun derim, online da olur. Babanıza müdahale etmeyin o akışa müdahale edip günlük düzelme sağlarsınız, ne yaşanacaksa yaşanmalı. Zor ama bi sonuç belirsizlikten iyidir. Anneniz ne sever, ne onu hayata bağlar bilmiyorum. Ben kendimi bile bilip bulamıyorum şu an mesela. Onla aynı şeyi yaşayıp iyileşen biri belki umut verebilir. Bir de azcık akışa bırakın. Her gün ona iyileşemediğini hatırlatmayın. Sebebi bulmak gerek..

Ay ne bileyim. Bende kendimce yollar ariyordhm. Ama sanırım burdan biri yine anı yasatin geleceği geçmişi karıştırmayın dedi. Onları yapıyorum. Ama sua. Annem evine gitti babamla. İşeme problemi son buldu inşallah da baslamaz. B

Ekt dusunmedik, Dr larda yonlendirmedi P

Tecrübe sormayın onu soylemiyorum. Anneme nasil davranmam gerek diye sorun. Sert mi yumuşak mı diye bize sormuşsunuz ya.

Benm annem az bişey düzelmişti. Babam geldi. 1 ay kadar yoktu. Geldi. Babam gelince eski haline döndü. Bı korku endişe evde bı o yana bi bu yana yürüme. Yerinde oturamam. Rahatsızlık hissi. Korkmak. Biseyler olacak zannedip bağırma. biseys çok kafayı takma. Vs vs. Özellikle sabahları çok ağır oluyor

Merhaba başlığı görünce direk geldim benim annem ocak ayından beri majör depresyonda bir anda oldu 1 2 gün içinde bambaşka biri oldu bizde deliriyor sandık gece uyanmalar tek tek saçlarını yolmalar kafası kel kalmıştı hiç saçı yoktu o kadar zor ki psikiyatriste de gittik kac defa sürekli ilaç değiştirdi hiç faydası da olmadı gram iş yapmıyor evi bok götürüyor iç sıkıntısından mıdır nedir bilmem sürekli hareket etme ihtiyacı oluyor camlardan sürekli insanlara bakıyor çok kilo verdi sanki annem gitti yerine başkası geldi boş bakıyor ilk başlarda doktorlardan korkuyordu insanları eve almıyordu deli sanıyordu kendini başkalarına da bulaşır diye kimseyle göz teması kurmuyordu daha anlatacağım çok şey var ama gücüm kalmadı düzelmedi hala kaç aydan beri ilaçların da fayda ettiği yok tükendim 16 yaşındayım

Geçmiş olsun doktorunu değiştirseniz belki ilaçlar fayda etmiyor B

Ahahaha evet dengesiz dengesiz konuşan ben oldum Gerçekten psikolojik problemleri olan insanlara yaklaşmayı çok iyi biliyorsunuz. Kadın orada mahvolmuş, eski resimleri gösterip sen böyle değildin ne demek ya, kadın zaten ben böyle değildim diye depresyonlara girmiş siz köze bir çuval kömür döküyorsunuz. İlaçları düzenli kullanacak en az 3 ay sürer tam etkilerin görünmesi. Aynı zamanda terapi de alması lazım. Hayatındaki zorlukları mümkün olduğunca kaldırmaya da çalışınki terapi işe yarasın. Siz anlayamayabilirsiniz ama majör depresyon beyin kimyasını toptan bozan ve düşünme mekanizmalarını ciddi etkileyen bir rahatsızlık. Depresyon deyince insana basit geliyor ama annenizin beyin mr'ı çekilse gözünüzle görebileceğiniz bir hastalığı var. Gerçekten saplanıp kalıyorsun, gerçekten o düşüncelerden çıkamıyorsun. Hele ki düştüğün konu çaresizce birşeyse mesela ben gencecik abimin ani vefatından sonra aldım bu tanıyı, o çaresizlik içinde battıkça batıyorsun. Annenizin üstüne gitmeyin. Tedavi işe yarayana kadar bırakın mutsuz gezsin, müdahale etmeyin

Ben yazacaktım. Annenizin travmaları çözülmedikçe olumlamalar çok bir işe yaramaz.

Merhaba. Yasina çok üzüldüm. Çok küçüksün. Ama büyüyünce sorumluluklar artıyor. Bu yüzden annenle daha iyi ilgilenebilirsin. Annem o boyutta değil ama o da benzer şeyler yaşadi. Yememe problemleri. Krizler ataklar vs. Şimdi ben şöyle yaptım. Stres ortamından uzak tutup düzenli temiz bir ev içinde bulundurun. En azından yemeği hazır olsun kıyafetleri ortada olsun. Temiz hazır olsun yani. Onun dışında ona iyi gelen bi sohbeti iyi bir komşu vs. Hergun 1 saat kahve içip kafasını dgitacaginiz biri. Ayrica, hep uyusun uyuyrk unutur. İlaçlar kendi istemedikçe bı işe yaramaz. Kendi istemesi için önce biraz durulup sakinleşmesi lazim. bi problem olursa yaz bana. Çünkü yani şeyle mucadele ediyoruz.

Ilk gunler olabilir zamanla duzelmesi lazim

Bir de Bu var TMS Tedavisi | Depresyon Tedavisi terapi aliyor mu labellevie Guru Anneler

Tesekkurederim Peki birşey soracağım. Antipsikotik ilaçlar denge bozabilir mi

Öyle bir tanıdığım yok ancak hatırlatmak istedim. Lütfen sadece annenize odaklanmayın, bu süreç sizde de psikolojik etkiler bırakabilir. Kendinize de çok iyi bakın ve gerekirse siz de psikolojik yardım alabilirsiniz. Umarım her şey hızla düzelir...

Annem zaten 38 yaşında bunama vs olduğunu düşünmüyorum yaşı genç garip konuşmaları yok artık aklı başında 2 küçük kardeşim var onlara bakıyor Probis02 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak cezası Anneler

Eski fotoğrafları göstererek ona yapılacak en büyük kötülüğü yapmışsınız. Zaten sürekli eskiyi ve geleceği düşünmekten bu duruma geliniyor. Bugünü, şimdiyi yaşatmaya çalışın B

Sizin anneniz nasıl ne gibi duzelmeler oldu B

Hangi ilaclari kullaniyor simdi? EKT dusundu mu? Anksiyetesi var mi? B

Bazen hiç birşey yapmamak gerekiyor sadece arada bir elini tutun ve dinleyin. Hemen cözüm bulmak için 1000lerce fikir üretmeyin. Dinlenmeye anlanmaya ihtiyaci vardir. Erken sabah vakti veye akşam serinliğinde yürüyüş yapin. Mümkünse hergün. Sizinde ona ihtiyaciniz olduğunu hatirlatin söyleyin. Aile dinamiğinizi bilmem Çok fazla talepkarsaniz yüktende bunalmiş olabilir C

Çok tesekkurederim. Doktor sanirsam diğer hastlarinin tecrübelerini bana anlatmaz. Ben burda başından geçenler neler yaşadı nasıl basetti onu öğrenmeye çalışıyorum.

Anksiyete var. Ekt nedir P

Gerçekten aynilari annemde var hepsi aynı yerinde duramama falan evin içinde sürekli geziyor korku endişe stresten saç yolma o kadar yazı okudum ama annemle en çok benzeyen sizin anneniz B

merhaba. cok zor durum. tek diyebilecegim uzun sure maruz kalinca siz de kendinize yuklenmeye basliyorsunuz. bazi seylerin sizin elinizde olmadigini arada kendinize hatirlatin. davranislariniz tabii ki onemli ama olanlarin sorumlusu siz degilsiniz. anne depresyonu cok zor. onun yerine ben hasta olsaydim da o mutlu olsaydi keske diyo insan. ama zamanla duzeliyor. umidinizi kaybetmeyin.

Ben doktor değilim ama iki ay gibi bi zaman önce majör depresyon teşhisi aldım. Bu kişiden kişiye göre değişir. Yemek yiyemedim, çok yedim, kıyafetim yok, nerde giyeceğim sanki, Allahım bana yardım et diye ağladığım çok zaman oldu. Kase düştü diye, ütü ısınmadı diye, kedi içeri giremedi diye, durduk yere gittikçe sıklığı azalan çok atak geçirdim. Bana annenizde başka bi şey daha var gibi geldi. Çünkü 3 ay ilerleme kaydetmek için uygun bir süre. Yani şu an en azından neyin yanlış gittiğini biliyorum. Ailem, arkadaşlarım aşırı destek oluyor. Bi gram yiyeyim diye elinde yemekle bekleyen de var. Ama bu joker yani bakımcı kişiler pek önemli olmuyor nedense. Yani nankörlükten, sevmemekten değil hepsinden Allah bin kere razı olsun ama pek laflarını dinlemiyorsunuz. Anneniz için de serbest bıraksanız da arada kızsanız da hep ordasınız siz değişim yapamazsınız. Başka biri eski halini anımsatmalı. Bu benim fikrim tabii. Çok zor. Yaşayan için de yakını için de. Bazı günler Allahım ben yaşamak istiyorum lütfen diye ağlarken buluyordum kendimi. Şimdi ayıyorum e ben zaten ölmüyordum ki. Kök sebep de bi hikaye. Neden depresyona girdi, neler ona bunu hatırlatıyor gibi. Bazı günler o ruh halini yaşamasına da müsade edin. Eğlendiğinde o hali kendi sıkıcı bulmalı. İçindeyken, ilaçlar uyku da yapıyorken mutsuz olup oturmak ve ağlamak kolay geliyor insana. Tuhaf ama en güvenli duygu üzülmek gibi çünkü onu tanıyorsun. Bi yazışta kafam bunları toparlayabildi. Hızlıca geçer inşallah..

Anladim gecmis olsun

Hu hu arkdaaslar pamuk musun nesin Şimdiden başka zaman

Bana eskiyi hatırlamak hep kötü geliyor. İyice aa ne güzel hayatım varmış mahvolmuşım diye düştüğüm yeri görünce yukarısı daha uzak geliyor. Ama tekrar tekrar söylüyorum bunlar depresyon sebebi ve kişiliğe göre fark gösterir. Evlilik onda hem alışkanlık hem girdap hem de kötü izlerle dolu bir yer olabilir. Ben bazen kendi kendime bi şey hayal edip umutlanıyorum. Ertesi gün o şeyi yapmaya hiçbi engelim yokken kendi kendime bin bahane yapmıyorum. İlk zamanları aylar önceye dayanıyor bunca şeye sebep kişi gelip sözler verip bi gün iyi davranınca sorun çözüldü diye motive oluyordum, uzun hikaye orası da. Sonra bu umutlanıp hayal kırıklıkları daha da derinleştirdi durumu ben anlayamadan, şimdi hiçbi şeye güvenemiyorum. Karıştıkça karşılıyor. Yaşım ilerliyor durumu çok tetikliyor. Hep zaman kaybediyorum amaan yetişemem artık algısı. Bin kere denedim düzelmez bıkması. En çok verilen sözlere hassasım. Mesela annenize hep seni asla bırakmam bakarım ederim deyip kızdığınızda üf gideceğim ben de gibi bi şey demeyin. Söze çok hassas olabilir. Terapi de alıyor mu? Seanslar iyi geliyor bana.

Şuan hala aynı mı allahim sabir ver sen bize gerçekten çok zor delirecek gibi oluyorum geleceğimi göremiyorum adeta ya allah bize kolaylık versin

burda kı her yorumun bana ıyı geldıgıne suan sasırıyorum, herkes kafamdakı sorulara cevap oluyor. bende babama karsı kızgınlık ve kırgınlık ve acıma uzuntu ıcındeydım. kararsızdım kafam karısıktı. bı yanım hal verıyor bı yanım kactıgını dusunup kızıyordu. ben home offıce calısıyorum, sınava hazırlanıyordum artık hayal oldu, kızım var onunla ılgılenıyorum evımle ılgılenıyorum yemek vs. bu kadar sorumlulugum varken gıtmesıne kızmıstım. onun halı o degıstıremem. babam boyle. ama kırgınlık var ıcımde. keske daha ılgılı sevdıklerıne baglı olsaydı. kendılıgınden gıtmek ıstemeseydı.

Ne kadar güzel yazmışsınız. Akışa bırak demeniz özellikle. Ne kadar mantıklı geldi. Kızıyorum ama üzülüyorum da ama doğru hep günlük hep geçici düzeltmeler oldu. Annem İstanbul'dan başka şehre göç ettikten ve orada da yapayalnız kaldıktan sonra böyle oldu.

Benim anneniz için değil ama sizin için tavsiyem var. Babanız gitmeyi düşündüğü için kızmışsınız. Ancak onun da koruması gereken bir akıl sağlığı var. Depresyondaki kişinin birincil bakım verenlerinden olmak zihinsel olarak çok yorucu. Şimdi babanız gitsin biraz nefes alsın, döndüğünde annenizle ilgilensin. Siz biraz uzaklaşın. Depresyon grip gibi 1 haftada 2 haftada bitecek bir süreç değil. Uzun süreli olarak ilgilenebilmeniz için siz de iyi olmalısınız.

Antipsikotikler denge bozar ama nasil bozar o ilaclar ona göre değildir ve hastayı daha kötü etkiler eğer ona göre değilse fena etkiler . push ;

yakınlarınızın ıyılesme surecı ne kadar surdu. annemı bugun doktora goturdum, doktor dedı kı 2 ayda bıraz duzelmesı lazımdı dıye bıraz sasırmıs gıbı davrandı. bende dedım kı, hocam hıc konusmuyor ve cokuk duruyordu sımdı en azından konusuyor. dedım. ılacalrı arttırdı, nasıl kullancam vs. hangı durumlarda ne vermem gerekıyor felan. cok hayırlı ıyı komsularım var. onlarla bıraz sohbet muhabbet, sosyal yasantı onu bıraz daha ıyı yapıyor gecıcı olarak. havalarda duzeldı, ara sıra aksamları ısten sonra alırım pıknık cantamı sahıle ındırırım ya da hafta sonları vs. gunes gorur. SpinoZa87dedıgı gıbı gunes gorur belkı duzelır, . sızın akrabalarınız ne kadar surede duzeldı. annem sureklı ben bu hallere duscek kadınmıydım dıye aglıyor. B

Barış musluyu bu deneseniz

Merhaba, Öncelikle çok geçmiş olsun. Benim yakınlarımda da majör depresyon geçiren oldu. Genel olarak yumuşak ve anlayışlı davranmanız gerekiyor. Tabi ki bu zor ama bir gün iyi olacak inşallah anneniz. Bu yakınlarım artık çok daha iyiler, o eski günlerinden eser kalmadı. İlaç tedavisi çok önemli. Ayrıca önceki konunuzda annenizin başka bir şehre taşındığı ve çok üzüldüğünü okudum. Belirli yaştan sonra böyle köklü değişiklikler yapmak insanları psikolojik olarak çok üzüyor. Böyle değişikliklerden kaçının. Geçmişte çok sevdiği bir arkadaşı, yakını varsa onlarla bir araya getirebilirsiniz. Mutlu olduğu şeyleri yapması ona iyi gelecektir.

Acaba annenizin depresyonqu babanizla mi alakali? yoksa degisiklik oldugu icin mi babaniz gelince eski haline dondu?. konunuzu okudum cok uzuldum. Allah sifa versin insallah..

Erenkoye devam edebilir. Veya doktor degisikligi yapabilirsiniz. Ilaci agir diyorsunuz ama durumuda agir. Ilaci agir derken ne etkisi oldu ki B