Ben mahvoldum günüm ağlamakla geçiyor. Orda kimsem yok ama sanki ben sıkıştım kaldım göçükte öyle içim daralıyor öyle nefes alamıyorum duvarlar üstüme geliyor

Ahh çok zor.. biz depremzedeler için dik duracaz.. onlar hesap sormak istediğinde onlara destek olacaz. Bizim güçlü olmamız lazım. Ülkemiz için mağdurlar için çalışmamız lazım. Onlara umut olmamız lazım

beni mahvetti cocuk ömrümden ömür aldı kendi oğluma o kadar benziyor üstünden uzak ki eliyle tutmuş ekmeği titreyerek yemek bekliyor sırada çokta üşümüş üstünde bir ince kazak mont yok belli ki anne baba yok yavrum benim

Yazdıklarınızı okuyunca tekrar süzüldü gözlerimden yaşlar. Dayanamıyorum. Anne olduktan sonra daha da başka oldu kalbim. Herkes bir şekilde korur da kendini minicik çocuklar, üşümesinler diye sarıp sarmaladığımız yavrular öylece kaldılar soğukta. Ve afet bölgesinde pek çok arkadaşım var. Haberleri izlemiyorum elimden geldiğince ama onlarla konuşuyoruz konuştukça onlar iyileşiyoruz iyi geliyor diyorlar ama ben iyi değilim hiç yardım faaliyetleri ile ilgilenmek uğraşmak her anlamda iyi geliyor.

İşte şu olay beni yıkıyor. Bensiz belli bir saat sonra görmek ister kızım, mesela emmek ister belli bir saat sonra... Allah korusun nasıl alışır nasıl teselli verirler diye kendimi düşünmekten alıkoyamıyorum. Düşündükçe aklımı oynatacak gibi oluyorum.

Off söylenecek o kadar şey var ki. Allah bunun sorumlularının topunun belasını versin. Para için yapmayacakları şey yok. Ya az katlı sağlam bina yapmak çok mu zor. Dikiyorlar dar up uzun binaları yaaa burası deprem ülkesi yatay az katlı sapasağlam bina yapmak gerçekten çok mu zor anlamıyorum. Gerçekten diyecek yazacak söz bulamıyorum. Allah hepsinin belasını versin

Ne uyku var ne başka bişey. Kalbimi sıkıp sıkıp bırakıyorlar sanki. Hayatımızı devam ettirmemiz için yapmam gereken şeyler üstümde yük gibi. Ağlamaktan uykusuzluktan gözlerim acıyor suan. Ne zor bir imtihan. Rabbim ordaki kardeşlerime yardım etsin korusun onları

Uyurken tavana bakamıyorum öyle etkilendim ki sanki tavan alçalır yüzüme kadar inip orda duracakmis gibi. Canlı canlı gömülmek ne demektir ne demek. Allahim sen yardım et oradaki canlara allahim sen büyüksün sebep olanlardan bin kat çıkar acısını.

İzlemeyin. Biz yakınlarımızla konuşurken sözlerimizi dikkatle seçiyoruz burada yaşananları/yaşadıklarımızı öğrenip psikolojileri bozulmasın diye. Amcanız mı dayınız mı bilmiyorum ama size fotoğraf video göndermemesi/göstermemesi lazımdı. Tamamen düşüncesizlik bu. Çok haber izlemeyin. Sosyal medyada paylasilanlara bakmayın. Kendinizi ve çocuğunuzu düşünün. Bizim yaşadıklarımızı sizin de yüklenmeniz gerekmiyor. Allah hepinizden razı olsun yardımlarınız bizi fiziksel olarak besleyip giydirmenin dışında ruhlarimiza da dokunuyor, kendimizi bir nebze olsun iyi hissetmemizi sağlıyorsunuz. Yaptıklarınız bizim için değerli. Gönüllü olarak buraya gelip canla başla çalışanları görüyoruz. Varlığınız bize güç veriyor. Kendinize de o gücü verin lütfen. Sizler iyi oldukça bizler iyilesecegiz. Gücünüzle güçleneceğiz. Bazı şeyler için elimizden hiçbir şey gelmez. Elinizden gelmeyen şeyler için kendinizi yıpratmayın lütfen. Rabbim hepimizin yardımcısı olsun.

Gözüm hep. avizede en üst kattayim bina yan devrilirse aşağı çökerse direk yıkılırsa dusunmekten yoruldum rüyamda sürekli aşağı düşüyorum en üst kattan Rabbim yardım etsin onlara vallahi hayatımın en büyük korkusu haline geldi

O videolara bakmamak lazım. Ve kendini onların yerine koyma. Bu, bencillik değil. Kendini de düşünmek zorundasın, evladın var annesin. Ben de çok rahatsızım ve sürekli bakıyorum. Üstelik pazar sabahı burada yani izmirde de iki saat arayla iki küçük deprem olmuştu, hissetmiştim ama o kadar umursamadım ki anlatamam. Şimdi günlerdir maraş vs aklımdan çıkmıyor. Çok zor.

Sürekli avizeye bakıyorum sonra da tüm gece ağlıyorum 5 dakika uyusam kabus görüyorum

Şebeke suyuna katsınlar başka çare yok

Ben bugün psikiyatiste gittim. Antidepresan kullanıyorum çok uzun yıllar ve son 1 aydır kendimi iyi hissettiğim için bırakmıştım. Dedim bana uyuşturucu verin. Dayanamıyorum. Sonsuza kadar ilacaa bağımlı yaşamak istemiyorum ama çok mutsuzum dedim. Doktor kullanacaksın ilacını başka çaresi yok dedi. Kendi kendine aşamazsın çok zor dedi. Bugün başladım yeniden antidepresana. Bu ülkede mutlu olmak imkansız.

Bende asla uyuyamiyorum uyusam da ağlayarak titreyerek uyanıyorum oğluma bakıyorum sürekli sonra ruyamda sürekli binalardan aşağı düşüyorum

Her çıkan çocukta, kurduğu cumlelerde ağlıyorum. Annesi babası yaşıyordur umarım diye dua ediyorum. Çocuklarım oynayıp yemek yerken, gece üstlerini orttugumde, karanlıktan korktukları için lambayı açık biraktiklarinda, aman usumesinler diye ayaklarına çorap giydirdigimde oradaki çocuklar geliyor aklıma. Onlarında anneleri böyle yapiyordi diyorum. 4 gün önce o çocuklarda bu şartlarda yaşıyordu... Depremde çocuğu kalmış bir annenin sözü geliyor aklıma sonra ben oğlumu üşümesin diye taşın üstüne oturtmazdim. Şimdi taşların içinde kaldı dediği...

Haklısınız ama aslında bu zamana kadar izlediklerm ha bide kapalı alan fobim var onların yerine kendimi koydukca delirecek gibi oluyorum elimden gelen yardımı yapıyorrm ama gene de eksik ve yetersiz eğer bebeğim olmasa direk yerine gidip canla başla çalışrdim yükümü böyle hafifletirdim galiba The

Çok aşırı uzuluyorsaniz günde 1 2 saat bakın oda akşamları haberlere bakın. Sosyal medyada detay olduğu için caniniz sıkılabilir. Dua edin.

Evet benimde bazen diyorum sıcacık yatağımda ben bu haldeyim onlar ne yapıyor Allah'ım bagriyorlar duyuramiyorlar belki de ağızlarına toz gidiyor Kristialia Her dileyen alır, arayan bulur, kapı çalana

99 depreminde çocuktum; o travmatij olaydan sonra da toplumsal bi değişime girmiştik sanki. Doğaüstü hurafeler yayılmıştı tüm ülkeye dilden dile, o tarz tv programları artmıştı.. deprem bölgesinde değildik; depremzede kelimesi girdi hayatımıza birden. Depremzede öğrenciler gelmişti okulumuza. O bölgedeki insanların travmalarınu düşünemiyorum bile ama tv lerde izlemiştik uzunca süre.. daha büyük bir travmatik olay yaşadık toplumca , bir kırılma noktası oldu hayatızda sanki.. değişeceğiz istemesek de; ama nasıl, ona da biz karar vereceğiz..

Uykumdan nasil kalkıp deli dana gibi evde çocuklarıma koşusturdugumu bir araya toplamaya calistigimi offf bir rüya olsun Şükürler olsun iyiyiz ama iyiyiz demeye utanıyorum eşimi hastanede görevlendirdiler Kac yavrunun yetim kaldığını gördükçe kafayı yiyecek gibi oluyorum Bi hafta önce anasının babasının koynundan çıkmayan cocuklar simdi nerelerde Yemek yerken utanıyorum çocuğumla oynarken aklıma gelince duruyorum En küçüğüm daha konuşamıyor bile o cocuklardan biri olabilirdi Susmayan ambulans sesleri surekli hasta indiren helikopterler Allah im tez bitsin şu gunlerr Nasil toparlarız nasil atlatırız bilmiyorum

Herseyin sorumlusu iktidar.. kontrol etmek zor değildi yapmadı bile isteye verdi ellerine tüm inisiyatifi muteahitim diyen paragozlerin eline.. 99da bu bey kırılan fay hattı değil ar damaridir demişti sonra ülkeyi müteahhitlerin kucağına o attı.. yeter artık yetti hala sınav imtihan diyor çıkıp utanmadan

Anksiyetesi olanlar haberleri izlemesin arkadaslar. Niye yapıyorsunuz bunu kendinize? Tetıkler. Siz haberleri izleyince bir şey değişmiyor önce kendinizi düşünün. Ayrıca yukarıda bi hanımefendinin yıllarca antidepresanla yaşadıgını gördüm bu hiç sağlıklı bir durum değil. İlaca bagımlı kalmak yalnızca bastırır antidepresanlar uzun soluklu ilaçlar değildir. Ancak bipolar, paranoid şizofreni ve çoklu kişilik bozuklugu gibi tedavisi olmayan ilaçla sabitlenenilen ağır psikiyatrik hastalıklarda bu kadar devamlılık olur. Bunun dısında sürekli antidepresan kendinize verdiğiniz en büyük zarar

Grupları varmış orda atılıyormus kendisi çekmemiş aslında ama keşke atmasaydi. Bende dedimbugun piskolojim kaldırmıyor böyle şeyleri W

Istanbul depreminden çok korkuyorum. Dumduz oluruz herhalde. Kafamda hep uykuda yakalanip oğlumu nasıl koruyabilecegim, evde nereye comelelim diye prova yapıyorum hicbirinde kurtulusumuzu goremiyorum. Uyuyamiyorum, oglumla doğru dürüst ilgilenemiyorum. Hiç iyi değilim ve daha da iyi hissedemeyecrk gibiyim

B bengumm 🌟 Üyelik İptali Anneler

Arkadaşlar dayanamıyorum dayanamıyoruz her anım ağlamakla geçiyor uyku yok iştah yok her dakika ağlıyoruz. Ölü sayısı bilindik 20 bine ulaştı ve en az 200 bin kayıp daha var. Ülkemize noldu bizim bir video gördüm 2 yaşlarında bir çocuk yemek sırasına gecmis titreyerek yemek bekliyor belki evinde eskiden annesine nazlana nazlana yerken şimdi ne verseler onu yiyor annesiz babasız kalan yavrular evladını yitirenler. Rabbim kaldırılmayacak yük yüklemez derler ama bu bizi çok yoracaga benziyor nefes alamıyoruz yaşamaktan utanıyoruz. Şuan enkaz altında hala sağ insanlar varsa nasıl nefes alıyorlar nasıl yasayacaklar birçok kişi zaten açlıktan soğuktan ve nefes yetersizliğinden ölecek zaten amcam bizzat yerine gitti haberlerde görmediğimiz o kadar korkunç ölümler çarkı cesetler video attı iyice çöktük biz bu haldeysek bizim kardeşlerimiz nasıl dayanacak. Nasıl normale döncez dönebilirmuyiz

Yok uyuyamıyorum. Yatmaktan utanıyorum. Yemekten de. Ne bileyim insan rahatça lavobaya bile gitmek duş almak hepsi utanılacak şeyler gibi geliyor. çok mutsuzum. Ağlıyorum. Elimden geldiği kadarını yapıyorum ama işte ne bileyim. Yakınım 3 gün aç susuz soğukta kaldı. Şükür kurtuldular. Şimdi sıcak yerdeler. Ama aklım orada kalanlarda. Yardım gitmiş midir? Alamayan kaç kişi vardır? Ne yapacaklar bundan sonra? Ne bileyim çok kötüyüm.

İşe amcanızın attıklarını izlememekte başlayın ve ölen kimseleri videoya almasının, bunu yaymasının ahlak dışı olduğunu da izah edin lütfen. İnsanlar fellik fellik video çekip yayıyor. Hiç o insanların ailesini düşünen, diğer insanları düşünen yok. Size yollarken sizi bile düşünmüyor. Ne kadar bencilce

Her nasip farklıdır belki o depremde dışarıda olacaksınız, belki tatilde olacaksınız, belki çok uzun zaman olmayacak bile deprem.. yaşayıp göreceğiz ama bir daha böyle bir felaket yasamamamızı dilerim bizi vurmazsa bile torunlarımızı vs vuracak.. o zamana kadar büyükler önlem alır inşallah

Çok geçmiş olsun. Gerçekten çok iyisin, olgun ve metanetlisin. Ancak insan gelişmeleri takip etmeyip başka bir işle uğraşınca bile vicdan azabı çekiyor. Rabbim korusun sizleri. İnşallah toparlayacağız hep beraber

Lütfen cenaze videolarını çekmeyin saygı duyun aşırı saygısız bir durum çekmeyin paylaşım yapmayın arkasına acıklı müzik koyup film sahnesi gibi paylaşmayın. ben boluda yaşıyorum burda geçenlerde deprem oldu o gün kardeşimi uyandıramadım bi türlü yatakta evdekilere uyanın uyanın diye bağırmama rağmen uyanmadılar deprem anında kalktım önce kardeşimi uyandırdım çabuk aşağı in dememe rağmen beyfendi sallana sallana üstünü değiştirme çabası içindeydi. Sonra annemle babamın yanına gittim alarm çaldı uyandılar. o deprem beni çok etkiledi çok büyük değildi belki ama bütün psikolojim o günden sonra iptal oldu. Sürekli olası depremde ailemi nasıl uyandırım korkusu yaşıyorum. Ben kendim 99 depreminde bebektim şans eseri izmirde yaşadığımız halde normalde o gün Adapazarı'nda yakalanmışız. Diğer 99 depreminde de yine Bolu'da yakalanmışız annem beni Beşikte bırakıp kaçmış gitmiş komşumuz girmiş apartmana beni Beşikte bulamamış aramış evi sonra beşiğin yatağını kaldırmış bakmış ordayım yatakla alt üst olmuşuz. belki içime işledi bebekken bu korku o bilmiyorum. Van depreminde de vandan yeni taşınmıştık sürekli kendimi o senaryo içinde hayal ederdim çocukken. Şimdi de bu deprem esnasında yapmamam lazım biliyorum ama elimde değil. Ben kendim enkaz altında olmayı değil sevdiğim tanıdığım insanların orda öyle yatarken izlemek zorunda kalırsam kendimi asla affetmem ömür boyu geçmeyen bir üzüntü. İzmir Elazığ deoreminden hiç ders almamışız ona üzülüyorum gerçekten deprem bölgesine o kadar katlı evlere nasıl izin verilir neden denetim olmaz bunu kabul edemiyorum.

Burunlarından fitil fitil gelsin o kazandıkları para haram zıkkım olsun insaAllah hepimizi yakıp kavurdular hayatımızi. kararttilar malzemeden calcaz diye

Kardeşim de gönüllü gidenlerden, bu akşam arayabildi. Sesinde hüzün vardı ve size buradan bir kare dahi atamam, çok zor abla oradan izlemek ile olmuyor inan, gözümü kapatıp yarım saat uyuyamıyorum dedi. Rabbim yeni acılar yaşatmasın, umarım bu doğal afetler hepimize bir ders olur ki yeni önlemler almak için geç kalmayız. Tüm ülkeye baş sağlığı diliyorum,

Ah kuzum benim o minicik haliyle yemek sırasına mı girmiş Çocuklara dayanamıyorum onlar çok masum öylece kabullenmeleri durumu... Emzirmesem bende ilaç kullanmak isterdim sanırım çünkü altından kalkamıyorum sürekli ağlıyorum..

Bende cok dusunuyrm bnu kacsak ayri kalsak bizi ne zaman kurtarirlar diye düşünüyorum hangi cocuga kosim dyrum cok zor...

Biz farazi bir korku yasarken bunu orda yasayanlar hatta şu an enkaz altında sağ bekleyenler soğukta allahim sen yardım et

Gece bu saat oldu otuz saattir ilaç almama rağmen uyuyamıyorum İstanbul'u bekleyen depremi düşündükçe iyice gittim. arkadsim ölmüş bugün aldım haberini. dayanamıyorum

İhtimalleri düşünürsek ihtimaller sonsuz. Kendi eviniz sağlam olur, o gün misafirlikte olursunuz mesela, orası hasar alır. Belki iş yerinde olursunuz, eviniz gider ama iş binası sağlamdır. Belki dediğiniz gibi tatilde, dışarıda, başka şehirde falan olur insan. Bunu bilmek mümkün olmadığı için düşündükçe de ihtimaller sonsuz yani. Görmedik mi bazı binalar çökmüş ama dibindeki bina sapasağlam. Ben çok evcimen biriyimdir ama sevgilim olduğu dönemler haftada en az iki gece evimde kalmıyorum. Hayat ne getirir belli olmaz o yüzden ihtimalleri düşünüp mutsuz olmamak lazım.