İnsanlar çok acımasız özellikle iş hayatında. Hiç istemediğiniz laflar duyuyorsunuz. Canınızı yakıyorlar. O yüzden kimseden çekinmeyin, rahat olun. Tecrübelerime dayanarak söylüyorum. Bu aileden kaynaklı, onları düzeltemeyeceğimiz için umursamamak en mantıklısı. Kimsenin onayina ihtiyacin yok o yuzden sana bir gelene sen on gideceksin. Hayatta kimse kimsenin goz yasina bakmiyor, uzerine git.

Kendimi kötü hissettiğim zamanlarda evet.

Nasıl bir ailede büyüdünüz? Bazen ailelerle alakalı olabiliyor bu ozguven eksikliği. Takdir edilip aileniz tarafindan sırtınız sivazlandi mi?

Haluk Tatar, Beyhan Budak, Tülay Kök, Serhat Yabancı gibi isimlerin youtube videolarını veya podcastlerini dinlemenizi öneririm. İçlerinden bir tanesi hangisi hatırlamıyorum bir videosunda insanların özgüvensizliğin kokusunu aldığını ve size ona göre davrandıklarını söylemişti. Kesinlikle katılıyorum. Kendine güvenmeyen insanlar dışarıdan çok belli oluyor. Acımasız insanlar ise bu insanları gözlerinden tanıyorlar. Yoksa özgüvenin dış görünüşle, eğitimle, aileyle çok ilgisi yok. Kendinize güvenin, sesinizi belli bir tonda kullanın, dik yürüyün. Bunlar bile sizi değiştirir. Birde gündemi yakından takip edin, bir ortama girdiğinizde konuşacak konunuz olsun.

Spor bu kadar etkili mi yani. Bunu öğrendiğim çok iyi oldu ufakta. Başlasam iyi gelecek o zaman şimdiden heyecanlandım sonuçlar için çok teşekkürler

Okuduğum özgüven kitapları oldu ama saklaya saklaya. Etraftan görmesinler diye gece falan okuyordum. Bak özgüvensiz diyecekler diye korkuyorum o kitap elimde görülünce. Ama iyi hissetmek kitabının adından anlaşılmaz

Evet video ve kitaplar anlık gaza getiriyor, çok geçmeden aynı bizle baş başayız. Bir görüş sahibi spor çok iyi geliyor demiş sizde deneyin bir isterseniz

Bir dışarıdan belli olduğuna emin olmanızı sağlayan şey ne? Ben de özgüvenli hissedemiyorum kendimi. Çocukken ne desteklendim ne de önemli olduğum hissettirildi. Oldukça eleştiriye maruz kaldım. Bir süre sonra aileden gelen o eleştiriler iç sesinize dönüşüyor ve onlardan bile acımasız eleştiriyor oluyorsunuz kendinizi. Ay bunu burda dedim denilir mi bu? Bir ton buna benzer şey. Bazen yakın arkadaşlarımla bu hissi paylaştığımda asla öyle gözükmediğini söylüyorlar. Yalnız araştırıp okumayı sever kendimi geliştiririm. Ama benim de hissim bu. Terapi alıyorum. Hissim henüz geçti diyemem ama kesinlikle faydası oluyor. M

Son cümle bile kafi niye böyle olduğunuzun cevabı olarak. Çok ofkelendim. Yani bu yapılmaz ya bir çocuğa.

biraz değişmeyeceğini kabul ettim gibi bilmiyorum hiç başarılı olamadım çünkü. ama böyle olmak da istemiyorum. videolarla, kitaplarla kısa süreli gaza gelmek değil de sıfırdan başlamak istiyorum bu konuda. o da uzun bir sürede olur muhtemelen. eisvogel

Kesinlikle cok etkili. Spor yaptigim zaman kendimi cok iyi ve özgüvenli hissediyorum. Özellikle yoga ve kosma bana cok iyi geliyor.

Bütçe elveriyorsa kesinlikle psikoterapi. Elvermiyorsa David Burns'ün İyi Hissetmek adlı kitabını öneririm. Oldukça etkili bir kendi kendine yardım kitabıdır.

Duygusal bir çocuktum. Ailem bir çocuğun başını okşamanın önemini bilmezdi. Takdir ne demek onu bile bilmezler. Başarılarım aaa nasıl oldu da başardınla karşılanırdı

okuduğum kitaplarda genellikle cok eleştirilerek büyüyen insanlarda özgüven ve degersizlik sorunu olabilir deniyor. yukarda arkadaşın yazdigi D burns kitabi cok iyi. ben de okumuştum. ayrıca nete özgüven uzerine kitap yazin.. kitap sitelerinde bilimsel kitaplar satılıyor. alin okuyun. bunun neden kaynaklandigi gayet iyi anlatılıyor ve çözümü icin öneriler var T

kendinizi çirkin mi görüyorsunuz? N U R Guru Anneler

Terapi alın derim ama bunu siz de yenebilirsiniz. Korkularinizin üstüne giderek cozebilirsiniz

Kesinlikle dışarıdan çok net farkedildiğimin farkındayım. Çünkü ben özgüvensiz bir insan gördüğümde anında farkediyorum hiç konuşmasa bile. Özellikle bakışlardan o kadar belli oluyor ki... Çok acımasız insanlarda var dediğiniz gibi resmen dalga geçmeleri için malzeme oluyor. Dershane hocam üniversiteye hazırlanırken çok yapardı eğlenip gülerdi. Bazısının da alaycı gibi söylemleri oluyor hadi bir konuşsana gibi. Daha ilk tanışmadan özgüvensizliğimin hissedildiğinin farkına varınca ben daha da geriliyorum. İşler daha da çıkmaza sarıyor. Gündemi takip ediyorum özel ilgi alanlarım da var kitap okurum ama kendimi ifade ederken hiçbir şey bilmiyor gibi oluyorum. Ses boğazımdan zor çıkıyor sanki.

Özgüvensiz olduğum iyice belli olacak diye korkuyorum sanırım. Dediklerinizde haklısınız. Kimsenin ne dediğini umursamadığım zaman gerçek özgürlüğümü yakalamış olacağım en büyük çabam bunun için . push ; T

yanlış anlamayın lütfen ama baskasinin ne düşüneceği cok mu onemli.. inanin belirli bi yastan sonra kim ne düşünürse dusunsun modunda oluyor insan. o bunu diyecek bu boyle düşünecek vs vs bir omur boyle geçmiyormuş, asil ben ne düşünürüm benim fikrim onemli deyin boyle yasamanızı tavsiye ederim..

Herkese aynı tavsiyeyi veriyorum ama kendi hayatımda önemli bir gelişmeye sebep olduğu için öneriyorum Spor Gerçekten çok etkili Hemen spora başla Evde yapılan programlara başla hedef koy kendine Sporu hayatına katarsan ruh halinde düzelir kendine güvenin de artar Zamanını kaliteli harca Pandemi bitince de spor salonuna yazıl Gerçekten hayatında çok şey değişecek Sonra gel bana teşekkür etmeyi unutma

Empati yoksunu insan çok fazla var. Karşıdakinin zayıflığını alay konusu edecek kadar boş. Bunlarla sıkça karşılaşıyorum bende sessiz kaldıkça daha bir üstüne geliyorşar. Ters tepki oluyor onlara en mübah T

Kendimi bildim bileli bir özgüven problemim var. Bunun girdiğim ortamlardada farkedildiğine eminim. Üniversite mezunuyum iyi de bir işim var kurslara seminerlere de katılıyorum ama içimdeki özgüven boşluğu dolmuyor. Ortamlardan kaçmamak adına istemesemde topluluklara katılıyorum, katılıyordum yani koronadan önce. Kendimi yetersiz ve değersiz hissediyorum. Bu ikili ilişkilerime de çok yansımıştır. Erkek arkadaşım oldu ama hep görüşmekten kaçardım. Tanımak isteyen de oluyordu böyle olunca demekki sevilmeye layık biriyim hissi oluşuyordu, kendimi insafsızca eleştirdiğim zamanlarda. İçimde girmeyen bir eziklik hissi. Özellikle dikkat ettim bazı insanların yanında kendimi daha yetersiz hissediyorum. Bana önerebileceğiniz bir şeyler var mı

Ben de sizin gibiydim. Şu an aşırı değiştim diyemem ama çocukluğumdan beri öyleydim. Kalabalık bir ortamda elini ayağını nereye koyacağını bilmeyen, derslerde soru sormaktan çekinen, hep kendini aşağılayan biriydim. Bahsettiğim psikologların ve daha adını hatırlamadığım birçok psikologun bu konuyla ilgili videolarını dinledim. Ama öyle hadi iş yaparken arkadan açıyım dinliyim değil. Oturdum ders gibi dinledim ve üzerinde düşündüm. Birde burada şu nokta var. Bunu her gün yapmalısınız. Çünkü bu büyük bir problem ve zamanla pratikle çözülecek. Bir video dinleyip gaza geliyoruz ya tamam oldu bitti diye. Ben her gün dinledim hiç unutmamak için. Kendi kendimi telkin ettim sürekli başkalarının düşüncelerinin önemi yok ben kendimi sevmeliyim diye. Yeteneğinizin olduğu alanlarda da kendinizi geliştirdiğinizde insanların takdiri sizin özgüveninizi geliştiriyor. O alanlar varsa o alanlara daha çok vakit ayırın instagram sayfası açın örnek veriyorum resim yapıyorsanız resimlerinizi paylaşın. İnsanlara güçlü yönlerinizi gösterin. Birde acımasız insanlar konusu. Onlar hep var olacaklar. Onlar nasıl benim özgüvensiz olduğumu anlıyorlarsa ben de onların aşırı özgüvenli, kibirli, beni rahatsız edecek insanlar olduğunu sezebiliyorum. Direkt hayatımdan çıkarıyorum. Bir kurs ortamıysa Uzak oturuyorum. Yani zayıf olduğumu biliyorum onunla yakın olursam bana zarae verceğini biliyorum hiç yaklaşmıyorum. En önemli nokta ise kendinizi sevin. Kendinizi sevilmeye layık olduğunuza ikna edin. Kendini eksik görmeyin. Zamanla değişecek, zamanla çevrenizde sizi olduğunuz gibi kabul edip seven insanlar da olacak. Benim 5-6 adet dostum var. Benim mizacımı iyi bilirler. Onların yanında çok rahatım. Beni sevdiklerini biliyorum. Aşağılık kompleksine girmiyorum. Kendinize bu şekilde arkadaşlar bulmaya çalışın. Sevgiler

mesajlarınız aynı beni anlatıyor, umarım uzun vadeli bir çözümü vardır

seni çok iyi anlıyorum aynı sorunu bende yaşıyorum içimde hep bi yetersizlik hissi var kendimi diğer insanların seviyesine getiremiyorum bi türlü bikaç kitap okudum ve bende ınsanlarla konuşmayı denıyorum ama pek bı etkısını goremedım bu ılıskılerıme de yansıyor naısl bı yol ızlesek bılemıyorum O

Topluluklara katılıyorum. Kurslara gidiyorum Ama oralarda yankılanan hep içimdeki o ses. Bak herkes anladı gözünden belli oluyor özgüvensiz bakıyorsun gibi binlerce düşünce geçiyor aklımdan

Bazı ortamlarda çok aktif konuşkan oluyorum ama bu nadirdir. Hangisine giriyorum bilmiyorum T

Ben konuşurken içimden bir ses bak anladılar işte özgüvensiz olduğunu diyor. Bakışından belli cevap veremedin gibi şeylr geçiyor içimden. Bildiğim şeyi bile aktaramıyorum bazen. Saf falan zanneden de oluyordur T

Psikoterapiyi araştırdım baya maliyetli karşılamakta zorlanırım devamlılığı olmaz. Önerdiğiniz kitaba mutlaka bakarım

Aynı dediğiniz gibi yapıyordum bende. Temizlik yaparken ya da herhangi bir işle uğraşırken arkadan bir yandan da psikolog dinlerdim. Gerçekten müthiş gaza getiriyor ama tabi geçici süreyle. Dediğiniz yöntemi deneyeceğim. Benim kendime kötülüğüm bana iyi gelmeyecek insanlardan uzak durmamak oluyor. Uğraş alanları bulmaya çalışıyorum ufak tefek kurslar eğitimler falan alıyorum. Çevremi daraltmayı bende düşünsem iyi gelecek sanırım önerileriniz için teşekkürler

Bakışlarımdan hissediliyor diye düşünüyorum ve bir de karşımdakinin bana tavırlarından. Mesela bir şey ikram edildiğinde teşekkür edip almıyorum hadi hadi çekinme derler. Bazen gözlerimi konuşurken de çok kaçırıyorum ve içimden bak anladılar sesini duyuyorum. Birebir ailemin eleştrileriyle sesleniyorum sanki kendime. Daha çok yüksek sesli eleştrilerle büyüdüm başımın okşandığını hissetmedim oysaki ben çok duygusal bir çocuktum K Kalbinin sesini

Sosyal fobiniz mi var? Yoksa sadece cekingenlik mi?

Siz çabalıyor musunuz peki T