Hakikaten kayınvalide konulardan bana fenalık geldi. Özellikle kendi yaşadıklarım beni artık ziyadesiyle sinir ediyor ve rahatsız ediyor. Kendi kendime bile konuşmak istemiyorum artık bu mevzuları, ancak yine de fikir almak istiyorum. Ben kendimce kararımı verdim sayılır, fakat yufka yüreğime söz geçiremiyorum... Biraz uzun oldu, umarım sıkılmadan okur ve bana bir akıl verirsiniz. Bundan sonra davranışlarım nasıl olmalı? Herkese karşı içimde dindiremediğim bir öfke var, eşime karşı bile . 2 hafta önce annem felç geçirdi. Eşimden Allah razı olsun hakkını ödeyemem. Annem ile yakın oturuyoruz. Normalde hafta arası annem çocuklara bakıyor, sabah geliyor akşam gidiyor. Haftasonları da evinde olduğu için hem kafasını dinliyor, hem de ben ona dinlensin diye pek ellemiyorum. Cumartesi - Pazar günleri telefonda bile nadiren konuşuruz, rahatsız etmek istemiyorum onu. Rahatsızlandığını anlamış annem ve elim ayağım uyuşuyor benim diye bizi aradı. Pazar günü de eşim evine gitti annemin, sonra büyük oğlum yanında olduğu için hemen eve geldi. "Anneni hastaneye götürmem gerek, durumu hiç hoşuma gitmedi" dedi. Eşim doktor konularında titizdir ve Allah var, bazen benden daha mantıklı olabiliyor bu konularda. Nokta atışı yaparak annemi Bakırköy Ruh ve S. H. H. götürdü. Annem aynı zamanda bipolar ve kullandığı ilaçlardan bir tanesi denge bozukluğu, vücütta uyuşma vs. gibi yan etkiler barındırıyor. Orada kan tahlillerinden yola çıkarak, ilaçtan kaynaklı olmadığı anlaşılınca, hemen nörolojiye sevk edilmiş. Tomografi çekilmiş ve beyin damarlarından bir tanesi tıkalı çıktı. Felç sol tarafına gelmiş, sol ayağını sürüyordu, sol kolunun gücü yoktu. Ben konuyu öğrendiğimde yemek yapıyordum. Eşim aradığında "annenin beyin damarlarından biri tıkalı" dediğinde beynimden kaynar sular döküldü. Ne yaptığım yemeğe odaklanabildim ne de ortalıkta koşuşturan iki çocuğuma. Ne yapacağımı şaşırdım. Babam yurtdışında, hemen ona mesaj gönderdim, saat farkından daha geç gördü mesajımı. Eşim eltimi aramamı söyledi, sakin olmamı. Eltimler gelince de beni gelip alacağını söyledi. Ben de hemen aradım, 1 vesaitlik mesafede oturuyor olmaları da avantaj tabii. Eltim hemen hazırlanmış çıktılar yola. Onlar geldikten 10 dk sonra eşimin eniştesi geldi aldı beni ve hastaneye gittik, kaynım da yanımızda geldi. Kayınvalidemler farklı şehirde, kız kardeşinin yanındaydı. Onlar da tesadüfen ertesi gün yola çıkıyorlarmış. Durumu eşimden öğrendiler, ancak beni o gün aramadılar. Hastaneye vardığımızda annemin yatışı yapılmıştı . Onu görene kadar huzursuz bir haldeydim ama görünce içim rahatladı. Devlet hastanesi olmasına rağmen, tek kişilik oda denk geldi bahtımıza. Hastanede kaldığımız süre boyunca bir tek eşimin teyzesi geldi yanımıza . Pazartesi günü eşimin teyzesi "ben durayım da sen git bir üstünü başını değiş, çocuklarını gör" dedi. Eve gittim akşam üstüydü, kıyafetlerimi değiştirdim, kendimi bir toparladım, çocuklarımı sevdim kokladım. Eltim kayınvalidemleri sordu, dedim konuşmadık hiç, sen konuşmadın mı? O da dedi hiç aramadılar mı diye, dedim yok aramadılar ne beni ne de annemi. İftar saati yaklaştığı için ve eşim de aç olduğu için, diğer evde olanlar da aç tabii ki. Yemek sofrasını hazırladık eltim ile beraber. O sıra kapı çaldı, gelenler kayınvalidem ve kayınpederim. O kadar neşelilerdi ki anlatamam, zannedersiniz düğün evi ama benim evde varlığımdan haberdar değillerdi. Kayınvalidem mutfağa yöneldiğinde gördü beni, ben "hoşgeldiniz" dedim o da "aaa Souvvenir'de buradaymış" dedi şaşırdı. Evet, dedim, çocukları göreyim ve üstümü değiştireyim diye teyze kaldı hastanede bir kaç saatliğine dedim. Mutfaktan çıktı, odaya girdi ve bir köşeye oturdu. Ardından kayınpederim girdi içeriye ve mutfağa geldi, büyük oğlumu arayarak, yanımdaydı oğlum. Beni gördü o da bir "aaa sen buradamıydın" dedi, o kadar. Geçti eşinin yanına oturdu. Ben şaşırdım verdikleri tepkiye. Beklentim şuydu: - Geçmiş olsun Souvvenir - Annen nasıl oldu, doktorlar ne diyor? - İyi mi? Elini kolunu oynatabiliyor mu? Durumu nasıl? Bu kadarcık cümleleri kurmak bu kadar mı zordu? Yemek yediler hep beraber, eşim de dahil. Sofrayı topladım, çocuklarımı öptüm, kayınvalidemlere emanet ettim ve evden çıktım. Arabada giderken, ağladım ve eşime şunları dedim: "Ailene inanamıyorum, bu benim yaşadığım ve başıma gelebilecek en ağır üzüntü. Annemin beyin damarı tıkalı ve başına daha büyük bir felakette gelebilirdi, hatta şu an doktorların dediği üzere, risk altında, tekrardan bir felç yaşayabilir daha yıkıcı bir durumu olabilir, sadece yalın bir "geçmiş olsun" demek bu kadar mı zor onlar için? Neden bana böyle davranıyorlar, hadi beni geç el kızıyım, yeri geldi onlar her gün annem ile birlikte vakit geçirdiler, bu kadar mı zordu annemi dahi aramak? Bundan sonra bende bitti, kusura bakma, ailenin ne kadar vicdansız ve vurdumduymaz olduklarını çok iyi anladım. Şu zorunlu durumları atlatalım, evimin eşiğinden geçmelerini istemiyorum bilesin" Eşim cevaben hiç birşey demedi. Aynı hafta Cuma günü taburcu olduk hastaneden, gerekli bütün tekikler yapıldıktan sonra. Annem çok daha iyi. Çalıştığım için 2 hafta ücretsiz izin kullandım. İlk haftası hastanede geçti. İkinci haftası hem büyük oğlumu kreşe alıştırdım, hem de ufak oğlum için bakıcı buldum. Kul darda kalmayınca, hızır yetişmez derler ya, bunu gerçekten yaşadım. Rabbim o kadar büyük ki, herşeyim çok hızlı ve çabuk oldu. Hemen bir bakıcı bulduk, inşallah başladığı gibi gider. Oğlum kreşe alıştı hemen, her gün sorunsuz bir şekilde gidiyor, zaten haftanın 3 günü gidecek kısmetse. Gelelim benim asıl sormak istediğim şeye. Bunca süre zarfında, kayınvalidem bir kere olsun beni aramadı. Ben eşime bu dediklerimden sonra, 2 sefer annemi farklı zamanlarda aradı. Kısa bir görüşme geçti aralarında. Dün akşam eşim ile aramızda şöyle bir diyalog geçti: - Sen annene gidersin bayramda, beni de anneme bırakırsın çocuklarla beraber. - Bayramdır ya, bayramda küslük olmaz. - Lütfen kendini benim yerime koy, farz edelim ki senin anne veya babandan bir tanesi rahatsızlandı ciddi derecede. Benim annem babam da oralı olmadılar bu konuda, sen ne yaparsın? Hadi geçtim oralı olmamalarını insanız, yanlış anladık diyelim birbirimizi, bir insan geçmiş olsun ziyareti de mi yapmaz? Bir çay içmeyi bahane eder, torun sevmeyi bahane eder çalar kapını, bunu da mı yapamaz? - Ben sana gel demiyorum zaten. Bu kadar bir konuşma geçti aramızda. Siz olsanız ne yapardınız? Bayramda ben gitmeyeceğim, o konuda kesin kararlıyım. Diğer yanımda diyor ki "günahtır, büyüktür karşındaki insanlar, onlar hatasını anlamıyorlar, sen onların düştüğü hataya düşme" diyor... Dip not: Çözüm bulduk. Benim, annem ve çocuklar ile birlikte tatile gitmem. Eşimin de ailesi ile vakit geçirmesi. Ayrıca belirtmek istiyorum, geçen sene annem rahatsızlanmıştı çocuklara bakamadı, bu dönemde babam bakıcı parasını ödeyebilmemiz için, büyük oğlum için kreş ücretini karşılamıştı. Şimdi yine annem rahatsızlandı, çocukların sorumluluğunu üzerinden aldık, elimizden geldiğince de anneme destek oluyoruz. Babam yine bakıcı parasını ödüyor. İhtiyacım yok değil, elbetteki yetebilsem ödetmem babama, ancak bütün bunlara rağmen benim eşimde kalkıp kendi ailesin birgüne bir gün "benim karım bu, nasıl bu kadar umursamaz olabiliyorsunu" demiyor... İçim eziliyor resmen...

Benim kv ameliyat olmuştu annem refakatçi kaldı yanında. Benim annem ameliyat oldu kv geçmiş olsun diye ne beni ne annemi aradı. Düşünün artık. Ben çok kızıyorum kırk kat yabancıyı arıyorlar gayet güzel biliyorlar aramayı ama bana gelince hiç. Bırak onu Doğum yaptım aramadı kendi torunu düşün. Ben hep eşimin hatırı derdim hep boşverdim. Artık eşime senin hatırını ben sayıyorum ama onlar senin hatırın için beni saymıyor. Kimse kusura bakmasın artık ne giderim ne ararım dedim. Mecbur kalmadıkça konuşmam, gitmem, gelmem aramam. Bayramda kuru telefon. Ama Yanyana gelince mecbur bişey olmAmış gibi davranıyorum napalım küsmekte olmuyor. Sen de zorlama bence oluruna bırak ama artı birşey yapma. Zaten problem çözülmüş. Hayırlısı bundan sonrası

" Sende ufaklık ile ailenle zaman geçirebilirsin " " ufaklık bensiz gidemez, bunu biliyor " bu ikisi arasındaki farkı anlamadım. Gidip görmeleri, torunlarını görmek istemeleri normal değil mi? Evet can sıkıcı ama doğal olanı bu. Bir süre sonrası siz gitmeyerek, torunlar gerek büyük bir çember kuracaklar kendi aralarında. Bundan dolayı gitmek, gitmemekten daha iyi bence. R

Yerinizde olsam gitmezdim ve bir şekilde tekrar gördüğünüzde içinizdekileri söyleyin. Annenizin başına daha ne gelir ki çok mu zor bir geçmiş olsun ziyareti yapmak demek ki insan değilmiş kaynananız kaynatanız çok net!!!

Anne yolculuk yapabilecek mi? kısa mesafe de olsa? bu arada tıkanıklığı açmak için başka tedavi yöntemleri var sadece ilaçla kalmak doğru mu acaba? annem de anv. hastası ondan biliyorum.

Ben gitmezdim esimde gitsin gorsun aksama yanimiza gelsin isterdim tum bayram boyunca kocam niye orda olsun? O da aile babasi degil mi?

eşimin hatrına gıderdım kısa dururdum sadec...

Eşinizi ailenize düşkünlüğü sebebiyle çok taktir ettim. Aynı evlatları gibi muamele etmiş. Allah razı olsun. Diğer yandan da bu nasıl aile ekonomisi dedim. Çocukların kreş parasını babanızın ödemesine nasıl müsaade ediyor eşiniz? Ailelerden yardım tabiki alınabilir ama bu bana bireyselleşememiş gibi geliyor. Hala aileye bağımlı gibi. Kayınvalide konusunda da haklısınız kırılmakta. Ama ben bunun için hukukumu tamamen kesmezdim. Büyük bi mesafe koyardım, bayramlarda da kesinlikle giderdim. Hayret ettiğim diğer konuda çocuklar. Bu çocuklar onlarında torunu. Bakmak yada para yatırmak zorunda değiller. Siz gitmiyorsunuz diye çocuklar neden babaanne ve dedesen ayrı kalsın, eksiklik hissetsin? Eşiniz ailenize gösterdiği saygıyı kendi ailesine gösterememiş.

Gitmezdim. Ne kadar zor olabilir ki geçmiş olsun demek? Komşun arkadaşın bile böyle bir durumda arar sorar, bir ihtiyacın var mı der kaldı ki bunlar akraba, düşman gibi davranmışlar. Bu sebeple gitmezdim. Bozulan bozulsun yani.

Ben de gitmezdim. Eşimizin ailesi diye her terbiyesizliklerini göz ardı edecek değiliz. Bu yaptıkları resmen terbiyesizlik başka bir şey değil.

Bayramlasir, çok oturmazdim, kalkardim, yaptıklari çok terbiyesizce

Çok geçmiş olsun allah şifa versin ve beterinden korusun allah annene uzun ömür versin inşallah

Birde şu var. Çocuklara anneniz bakmış hep mesela. Yani tabiki görevleri değil bakmak heriki tarafında ama sizin omzunuzdan büyük bir yükü kaldırmış anneciğiniz. O çocuklarla uğraşırken kv kp kumrular gibi gezip tozup yaşıyorlarmış baksanıza misler gibi. Yine söylüyorum bakmak yapmak zorunda her iki taraf da değil ama hiçbirşeyin hatrı yoksa bile insan bunu düşünür evlatlarımızin yükünü haffiletmek için o yaşta çoluk çocuk kahrı çekti vs. diye düşünür ayıp ettik der insan olan.

işte sırf bu yüzden gitmemelisiniz annenize geçmiş olsun çok hassas konular bunlar bu kadar vurdumduymazlık insanın çok ağırına gider yerden göğe haklısınız

Ne yapardım bilemedim Ama kırılmakta haklısınız gitmemeyi düşünmekte de çok haklısınız Eşiniz iyi niyetli anladığım kadarıyla onu kırmadan yapın ne yapmak istiyorsanız

Eşimin hatrı için giderdim Bi sorunum varsa eşime değil direkt onlara derdim.

Bende olsam giderdim sadece eşim için eşinin ailesi ve eşin senin eiçin elinden geleni yapmış çok kötü insanlar da olabilirlerdi ailesi ama insanın değiştirme gibi bi lüksü yok napsın ailesi anlayışsız insanlıktan nasip almamışsa ama ilk ortamda da lafımı sokardım çok kırıldım size bi feçmiş olsun bile demediniz diye

Sorun değil Polenezköy'de bir oteldi. Ancak belirtmeliyim ki pahalı bir oteldi, özellikle bayrama denk geldiği için. Bayram harici fiyatlarını bilmiyorum. Otelin konumu ve tatil köyü havasında olması güzeldi, alanı genişti çocuklar için gerçekten ideal. Yemekleri beklentilerin altında diyebilirim, sadece arife akşamı şahane bir yemek geldi şok olduk. İlk kaldığımız gece olduğu için dedik ki böyleyse gerçekten verdiğimiz paraya değiyor. Ancak ertesi gün anladık ki kalan misafir sayısı az olduğundan öyle bir jest yapılmış. Sabah - Akşam yemeği olarak, yarım pansiyon konaklaması mevcut. Ekstralar malesef ki gereksiz pahalı. Bir 1,5 LT su için 5 TL yazdılar. Eşim itiraz etti. Su bence ücretsiz olmalı, hayati bir gider sonuçta, diğer içeceklerden ücret alınması anlaşılabilir bir durum olsa da, onlar da gereksiz pahalıydı. Kaldığımız oda genişti, annem tek kaldığı için farklı bir odada kaldı ancak onun odası da küçük değildi. Anladığım kadarıyla küçük odaları yok. En azından bizim gördüklerimiz gayet iyi büyüklükteydi. Personel ise, tartışmasız mükemmel! O açıdan hiç birşey diyemem. Mükemmel insanlar ve çok saygılılar. 2 çocuğum ile çok rahat ettim, en büyük sebeplerinden bir tanesi de ilgili personeldi. Sevdiler, oynattılar, yeri geldi oyaladılar. 1 bardak sıcak çay içebildiysem personelin desteği sayesinde diyebilirim. Çok uzattım. Velhasıl kelam, zevkler ve renkler tartışılmaz. Ben genel anlamda memnun kaldım. Aç kalmadık, eğlendik, çocuklarım da güzel vakit geçirdi. İyi bir kısa tatil oldu bizim için. Ancak pahalı bir tatil oldu!

En güzel çözümü babam buldu. 14 Haziran - 17 Haziran aralığında annem ben ve çocuklarım yakın mesafe tatile çıkıyoruz. Sponsorluğunu da babam üstleniyor, kimseye gelip gitme derdim olmayacak. Eşim de sevgili ailesi ile birlikte doya doya bir bayram geçirebilir.

hayır gitmezdim annem benim kıymetlim onun rahatsızlığı bu kadar görmezden gelinse bile isteye imkan varken gelinmezse ya da aranmazsa annem Allah büyük konuşturmasın ama kapılarından geçmem

işte bu kadar en doğrusu

Geçmiş olsun canım. Sakın eşine ailesi yüzünden kızma, anladığım kadarıyla eșin çok düşünceli bir insan ;eminim oda ailesinin hatalarının farkında ama gururundan sana birşey demiyor belki onlar ile bașbașa iken sitem ediyordur ama ailesi düşüncesizse elinden daha fazlası gelmiyordur

Haklisiniz ama ben olsam esimin hatrina bir saatte olsa giderim cunku o sizin ailenize karsi cok ilgili ve duyarli bence onu bu konuda uzmeyin o sizin anneniz icin elinden geleni yapiyor bosverin

Öncelikle çok geçmiş olsun allah şifa versin. Benim nacizane düşüncem bayramda gidip bayramlaşman otur sohbet et demiyorum araya bi mesafe koy ki anlasınlar hatalarini. Sonuç itibariyle eşin gelmiş ilgilenmiş anneni de aramışlar sana da bi geçmiş olsun diyip sormaları iyi olurdu ama bunun karşılığı olarak onlara bi mesafe koymalisin yok evime gelemezler gitmem etmem deme olan yine sana olur evliyiz eşim benim aileme karşı nasılsa bende öyle olurum. Ee şimdi kayinvaliden hasta olsa evde oturcak mısın eşin demeyecek mi ben annen için bunlari yaptim diye bi sana sormadilar diye ne kadar büyütün demez mi? Evinde durup dururken bence huzursuzluk çıkar mesafeni koy bayramlaş. Önemli olan eşinin davranışı o da elinden geleni yapmış.

İlaçlarını düzenli olarak ve aksatmadan kullanması gerekiyor. Yediklerine ve içtiklerine dikkat etmesi gerekiyor. Sigara kullanıyordu, sigarayı bıraktı, zaten bırakması gerekiyordu. Şu anda durumu stabil, ancak hiç bir şeyin garantisi yok. Çünkü hala beyinde damarlardan bir tanesi tıkalı, bildiğimiz bu. Doktoların da dediği tekrardan atak gelebilir ve tıkalı olan damar, hareket kabiliyetini ciddi oranda etkileyecek bölgede . 2. atak ihtimali hep var. SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

Ben olsam kesin konuşur söylerdim. Neden bu kadar düşüncesiz olduklarını sorardım. İçimdeki herşeyi söylerdim. Üstünü kapatmak Hiç bana göre değil. Bu arada geçmiş olsun.

Çok geçmiş olsun bu arada...

Herkese tek tek yorumları ve destekleri için teşekkür ederim. Bir çok kişinin de kanaat getirdiği gibi, gerçekten yapılanlara ve harcanan emeklere değmeyecek bir kayınvalide - kayınpeder var karşımda, bunu artık net olarak görebiliyorum. Ne yaptığıma gelince. Normalde arife günü biz çalışıyorduk, son anda çalışılmayacağı bilgisi geldi. Zaten otel ile konuşmuştum önceden, yerleri olduğunu biliyordum. Arife günü kendimin, büyük oğlumun kıyafetlerini toparladım ve eşime de zarf attım: "Ben ve oğlum ve annem tatile gidiyoruz, sen de ufaklık ile annenlerle vakit geçirebilirsin, benim verdiğim emeklere ve yapmış olduğum bütün fedakarlıklara değmediği için, bayramda burada kalmamın bir anlamı yok" Eşim de "neden benim bayramımı zehir ediyorsun, ben çok mu istiyorum ailemle birlikte kalmayı sanıyorsun, ben neden gelemiyorum ki?" "Eğer sen de gelmek istiyorsan o zaman toparlan, geleceğine dair bana birşey söylemedin, kaç gündür sana bu plandan bahsediyorum" "Tamam ailece gidiyoruz o zaman" Hemen toparlandık ve saat 11:00 suları annemi de evinden alıp yola çıktık. Otel tabii ki bir Antalya oteli değildi ancak hakkını da yiyemem. Gerçekten güzel konumlanmış ve çok rahat vakit geçirdiğimiz bir tatil oldu. Çocuklar doyasına çimlerde koştular, havuza bindiler. Yalın ayak bol bol elektriklerini attılar. Ufaklık 16 aylık olmasına rağmen beni çok şaşırttı, beklediğimden daha rahat geçirdik zamanımızı. Annem de çok keyif aldı, tesettürlü olduğu için havuza girmedi, ancak yeşillikler içerisinde dinlendi. Çocukların peşinden ben ve eşim koşturduğumuz için, annemi hiç yormadık. Kayınvalidemlere gideceğimizi eşim benim fark etmediğim bir zamanda aramış haber vermiş zaten. Daha sonra da bayramın 1. günü eşim ailesini aradı bayramlaştı. Ben de bir sakin vakitte, eşim de yanımdayken aradım kayınvalidemi, normal bir diyalog geçti aramızda. Eşime de "sadece senin hatrın için arıyorum, o kadar" dedim. Cumartesi döndük. Pazar günü eşim "iki çocuğu da götürmek istiyorum" diye zarf attı bana. Ufaklığı bensiz götüremez kendisi de biliyor. Ben de dedim "iyi güzel de ben gitmek istemiyorum? mecbur büyük olanı götürebilirsin sadece" dedim. Zaten evde yemek yap, ütü yap, çamaşır yıka, bir hayli de yorgundum. Kaynanam görsün diye kalkıp gidemezdim yani Ancak eş kişisi düşüncesiz olunca, ne yapsanız kar etmiyor. Öğlen çıktılar akşam 20:00 de döndüler. Eşimi seviyorum evet, ancak malesef ki eşim aradaki dengeyi kurabilen bir insan değil. Hayatım yorucu geçiyor bu yüzden. Hep birşeyler ile mücadele etmek zorundayım. Allah yardımcım olsun... B

sanırım sizin kvde de benim ki gibi oğlunu kayınvalidesinden kıskanıyor Gelin kıskanan çok duydumda dünürünü kıskanan az ruh hastası var Eşiniz benim eşim gibi iyi kalpli saygılı Bu fesatlıkla böyle evlatlar nasıl yetişmiş onuda düşünürüm hep Gidin yada gitmeyin demicem ama artık sizi çantada keklik görmesinler her yaptıkları yanlarına kalmasın

Gitmeyin tabiki. Bir an bile düşünmeyin gitmeyi.

Ben de aynı fikirdeyim çünkü bir defaya mahsus birşey değil. Tek üzüldüğüm konu, aynı durumları onlarda yaşadılar. Kayınvalidem ilk oğlumun doğum zamanına denk gelen bir dönemde, ağır bir hastalık atlattı, ameliyat oldu. Bizim evimizde pişen yemeklerin yarısı onlara gitti hep. Yapamıyor, kayınpederim de bir yere kadar yapabilir diye ne piştiyse haftalarca tencere tencere yemek gönderdik. Ben lohusaydım o zaman ve yemeklerin çoğunu annem yapmıştı. O günler geliyor aklıma, kayınvalidem için gerçekten üzülmüştüm. Ne kadar cahilmişim diyorum şimdi ise...

Standart kayınvalide konularından biri olsaydı eşinizin hatrı için gidin derdim. Ama şu durumda asla, asla gitmezdim. Evime geliyorlar oturmaya, durumu biliyorlar, ve bir geçmiş olsun, annen nasıl demiyorlar... pes doğrusu. Gitmem, aramam, konuşmam. Bu kadar net Annenize çok geçmiş olsun, dilerim kısa zamanda toparlanır..

İfade hatası olmuş. Şöyle açıklayayım: büyük oğlum 4 yaşında olduğu için eşim arabada onunla yalnız gidebiiyor, ancak ufak oğlum 16 aylık olduğundan dolayı, onu tek başına arabada götüremiyor, en büyük sebeplerinden bir tanesi, araba tutuyor ve kusuyor. Benim de muhakkak arabada olmam gerekiyor veya herhangi birinin arabada küçük oğluma göz kulak olması gerekiyor. O yüzden bensiz tek başına ufak oğlumu götüremiyor bir yere... Ben torunlarını hiç bir zaman kayınvalide veya kayınpederden sakınmadım. O kafa yapısında bir insan değilim zaten. Çocuklarım dede ve babaanne sevgisi ile büyümez ise orada bir problem ararım... Kendi şahsi sorunlarımı çocuklarıma yansıtacak bir yapıda değilim. Diğer bir konu ise, eğer kendilerine büyük bir çember kurmak istiyorlarsa, o zaman o çemberin içine o çocukların ailesini de dahil etmeyi bilmeliler. Ben onların her zor gününe koşarken, kendi yaşamış olduğum bir zor günde, hiç birşey yokmuş gibi davranıyorlarsa, ben o çembere kendimi dahil etmem... Zorla güzellik olmuyor nihayetinde. Çocuklarım her zaman torunlarıdır. Bu değiştirilemez bir gerçek, göreceklerdir de, seveceklerdir de. Ancak bunun da bu noktada sınırları olmak zorunda... Evli ve çocuklu musunuz bilmiyorum, ancak hayat insanı değiştiriyor, iyi niyetler süistimal edildikçe insan başkalaşabiliyor...

Bence git canom benim bende bir konu actım bende eşimden yana muzdaribim ama bak senin eşin o kadar anlayışlı iken 1 kerede olsa büyüklüğü sen yap git hem eşinin gözünde yükselirsin hem hakkında konusamazlar hemde esin senin icin karımda haklı hastalık söz konusu ama büyüklük etti geldi benim icin der. Sen kazanırsın. Ama esine sadece senin icin gidiyorum de sonra bizi haber et

Babam buz dağının altını biliyor da o yüzden. Ayrıca, eşimin gelmesine gerek yok, kalsın ailesi ile. Babam burada değil bu arada, yurtdışında. Kendi de gelmiyor yani. Maksat ben ve annemin kafası dağılsın, çocuklar eğlensin. Hem de var olan probleme çözüm olsun.

git gez kafanı boşalt SouvveniR babanı da tebrik ederim. çok güzel fikir. bende bayramda tatile çıkıyorum. o geldi bu gelmedi şuna gidildi buna gidilmedi derdini çekemicem hamile halimle

Ama eşine haksız davranıyorsun gibi geldi bana, sanki annenle hiç ilgilenmemiş, anne babasını tutmuş gibi.. Neyse hayırlısı bakalım damadı niye götürmüyor babanız? SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

+1 Eşimin hatrı için derdim ve bunu da eşime söylerdim. Bu arada çok geçmiş olsun. İnşallah daha sağlıklı günlere kavuşursunuz. Allah şifasını versin.

Asla asla asla. Gitmem ayrıca programda yoksa onlar için tatile falanda gitmem. Evimde annemle vakit geçiririm. Eşim istediğini yapabilir. Annesiyle ilgileniyor gelemedi diyebilir

Pozitif yorumunuz için çok teşekkür ederim. Gerçekten bazen böyle bir sese ihtiyacımız var, öfkeye çabuk yenik düşüyoruz. Dediğiniz gibi, kabullenme aşamasındayım. Haklısınız, eşimin geç gelmesine odaklanacağıma farklı birşeye odaklanabilirdim. Benim biraz hazmedemediklerim ve kabullenemediklerim var hala. Çünkü gün birden beri düzgün bir ilişkimiz yok kayın tarafı ile. Ben artık düzeleceğine de inanmıyorum. Biri gelmiş 70 yaşına diğer 65 yaşında, bu saatten sonra kimsenin huyu da değişmez, suyuda. O yüzden uzak durmak en güzel çözüm olacak benim için. Hala kırgınım ve eşimin de bu konuda hiç bir tepki göstermemesi, ailesi açısından o da hiç birşey yokmuş gibi davranması beni incitmiyor değil, ama içimde yaşıyorum artık. Dillendirilecek bir durum değil zaten. Bazen birşeylerin üzerine sünger çekmek gerek diye telkinliyorum ben de kendimi. Telkin bende de çoğu zaman işe yaramıyor değil. Ancak, diyorum ya bazen öfkemize yenik düşdüğümüz için, insanın gözü birşey de göremiyor sanırım... Tekrardan teşekkürler. . push ; SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

Öncelikle anneciğinize geçmiş olsun Allah tekrarından muhafaza etsin. Okuduklarım karşısında son derece şaşkınım, yedi kat el olsa hastalık söz konusu olunca hal hatır sorulup geçmiş olsun denir en azından biz öyle görüp öğrendik ailemizden. Eşinizin ailesine kırılmakta yerden göğe kadar haklısınız, kapılarını açmasanız kimsenin size tek söz söylemeye hakkı yok, bu bir kenarda dursun. Amma velakin eşiniz iyi bir adam anladığım kadarıyla ve siz de onu seviyorsunuz. Eşim ve onunla ilişkim sözkonusuysa; ben hissi ve fevri hareket etmezdim, meseleye biraz daha geniş ve akılcı bakmakta fayda var diye düşünüyorum. Bayramda eşimle birlikte ailesini ziyaret eder ve bu esnada kırgınlığımı dile getirirdim. Niçin bir geçmiş olsun demediklerini sorardım. İçinizde tutup kendinize dert edeceğinize açıkca sorun ki onlara dert olsun. Sonra da ''kırgınlığım geçene kadar ben sizi ziyaret edemeyeceğim ama oğlunuzun evidir, siz oğlunuzu ve torunlarınızı görmeye gelebilirsiniz'' der müsade ister kalkardım. Bakın, görün, sonrasında ne eşiniz ne de ailesi bir şey söyleyebilecek mi? -Ailesinin münasebetsizliği yüzünden ne eşinizle aranızı bozun ne de saygısız gelin olun- derim ben ama son karar sizin tabii...

Eşin çok vefalı ki annecinle ilgilendi. Eşinin hatırına git ve eşini alıp erkenden ayrıl o evden. Hem eşinin gönlünü yaparsın hemde onları vicdanlarına başbaşa bırakırsın. Eşine de aynen söylersin senin hatırına geliyorum ama çok az durup beraber kalkariz.. bu arada çok geçmiş olsun anneniz daha iyi olur insallah

Annemin yaninda olmam gerekiyor der gitmezdim. İnsanlarsa onlar annenizin evine gelir orada bayramlasirsiniz.

Kesinlikle gitme. Ben asla gitmezdm. Esin en azndn geleceksin falan diye diretmiyor. Hatalarını anlasınlar.

Kesinlikle konuşmalısın, kırıldığını belli et için içini yiyeceğine söyle kurtul. Gösterecekleri tavra göre davranış şeklini belirlersin.

Sahsen gitmezdim. Ama esiniz iyi bir insan. Onu annesinin babasinin hatalari yüzünden kirmamaya özen gösterin. Cok gicik insanlarmis vallaha

Haklisiniz Annenize gecmis olsun acil sifa diliyorum Benim ailem esimin ailesine boyle yapsaydi once ben gosterirdim tepkimi Esinizin konusmasi ve mudahale etmesi gerekirdi Uzmeyin tatli caninizi sizde bundan sonra hak ettikleri gibi davranin

Gayet güzel bir çözüm bulmuşsun bayram ile ilgili. Allah yardım etmiş evlatlarını da gayet güzel düzene sokmuşsun. Kv. ile kp. insan değiller. Kv. nin sana gelip kızım bu çocuklara annen bakıyordu. Ben ne yapabilirim senin için söyle bana sana faydam dokunsun diye insaniyet namına sorması gerekirdi. Ha sen yardım isterdin veya istemezdin o ayrı mesele. Ama o sormalıydı. Sonra onun derdi olup ta sen umursamayınca destek beklerler, yapmayınca kötü gelin olunur. Allah yardımcınız olsun, annene de şifa versin canım.

Hem çocuk hem anane ile gidip rahat ettiğinizi okuyunca öğrenmek istedim. Ayrıntılar beni gayet güzel aydınlatmış oldu. Hem yakınmış da. İnceleyeceğim. Teşekkür ederim.

Problemi güzel bir şekilde çözmüş olmana sevindim. Aradığın da iyi olmuş, zaten sanırım artık kayın ailenin nasıl insanlar olduğunu anladın ve kabullenme aşamasına geçmişsin. Ben burada senin adına bir ilerleme gördüm. Onun dışında hangimiz yorulmuyoruz ki, mücadele etmiyoruz ki... benim kayın aile problemin yok ama yine de yorucu, mücadele dolu bir hayatım var. Eşim melek gibi ama beni zaman zaman aşırı derecede yıpratabiliyor, tekrar anne olmak istiyorum ama ikinci evlat bir türlü nasip olmuyor. Yani hayat bu zaten, mücadele etmek. Eşinin 20.00'da gelmesini düşünmek yerine sizle tatile gelmesini düşün. Tatilinin güzelliğini düşün. Kayın aile konusunu telkin yoluyla kafandan atmaya çalışsan. Bende kendi kendime telkin çok işe yarar. Düşüncelerini yönlendirebilirsin böylece belki. Daha az önemseyerek başlayabilirsin. Sorunlar aklına gelince, problemin senden kaynaklanmadığını sürekli kendine tekrar edebilirsin. Annene geçmiş olsun. Selametle...

Ben olsam giderdim misafir gibi yarım saat oturur kalkardim Sırf çocuğumun babanesi dedesi diye okadar Yuzumle gözümle mimigimle konuşurdum olumlu hastalıklı dünya kimin ne olacağı belli olmaz herkesin puanını verdim gibisinden

Kimse demesin ki hastalık beni bulmayacak. Yaptıkları ayıbı kendileri hasta olduklarında anlayacaklar elbet. Siz sıkmayın canınızı. Tatil annenize iyi gelecekse gidin, sırf oraya gitmemek için program yaratmanıza gerek yok. Acil şifalar versin Rabbim annenize

Ya git yada gitme demek istemiyorum ama kv sor yada icinden gecenleri söyle. Haketmiyorlar bence de. Eşler bir sekil de olaylarin ustunu kapatmaya calisiyolar ama bu durum seni daha sa yalnizlastirir. Konusup çozume ulastir. Soyliceklerini kendin direk yüzlerine söyle.

Sırf insanlık öğrenmeleri adına çok kısa bir süre kalmak kaydıyla bayramlaşır, çocuklarıda alıp anneme geçerdim. Bunları sadece eşimin güzel hatrı için yapardım. İlerleyen zaman da aramaz, sormaz, gitmezdim. Kurban bayramında da kısa bir ziyaret yapar. Yoluma devam ederdim. Annenize tez zamanda şifa dilerim.

Annenizle eviniz yakın mı, biribirinize daha yakın bi yere taşınmaya çalışın isterseniz sizin şuan annenizden dolayı içiniz yanıyor ve herkesin aynı hassasiyette olmasını bekliyorsunuz, o da o şekilde davranmayınca da bozuluyorsunuz, yerinizde olsam ben de alınırdım ama evliliğinizin sağlığı için aynı evde kalmaya çalışmayın sık sık dolaşın annenizi haftada bi iki gece orda kalın bu şekilde çözmeye çalışın durumu.

Yakın olması bizim de avantajımıza geldi... 1 saatte gittik ve 1 saatte döndük. İstanbul içi gibi oldu... G

Kesinlikle kapılarını açmayın derim. Bırakın birazda onların zoruna gitsin sizin yaptığınız. Neyse ki eşiniz ne ailesinin nede sizin tarafınızı tutuyor. Anneci olsaydı işiniz gerçekten çok zor olurdu. Annenize şifalar diliyorum.

çok çok geçmiş olsun. Allah bir daha göstermesin. en azından eşinin tatile sizinle gelmesi doğru bir davranış..

SouvveniR çok güzel bir çözüm bulmussunuz. Ben de bayram sabahı geçin annenize ordan da bir yere kıpırdamayin, bu sene annem rahatsız bayramlaşmak isteyenleri annemde karsiliycam diyin demeye gelmiştim. Ama sizin çözüm size ve annenize daha iyi gelecektir. Opun annenizin ellerinden benim için de

eşimi kırmamak adına gideridm ama lafımı da sokardım..

Konudan sapmış oluyor biraz ama tatile gittiğiniz oteli öğrenebilir miyim? Çok hoş bahsetmişsiniz merak ettim.

Çok geçmiş olsun annenin daha iyi olduğuna sevindim. İşte bizi iyi insan yapan bu özelliğimiz, kötü geçiyor aklımızdan yapacak gücümüz de var fakat yapmıyoruz.. Geçmişte aranız nasıldı seni severler mi aileni severler mi bilmem ama nolursa olsun bu hastalık, en azından bir 'geçmiş olsun yapabileceğimiz bir şey var mı' diye sormaları gerekirdi. İnsanoğlu işte herkes bir olmuyor maalesef, eşin demiş belli ki bir şeyler ki ondan sonra 'lütfen' aramışlar bir kaç kez.. Bence sen de git, fazla durmazsın, gitmeyeceksen de evde bekle çocuklarla gitsin, sonra annenlere geçersiniz..

Geçmiş olsun rabbim tez zamanda şifasını versin şekerine baktırdınız mı hiç çok susaması, sık sık idrara çıkması şekerin belirtisi olur, acıkması ve yemek yemesi nasıl. Bayram içinde birşey diyemem gidersenizde sadece oturun gelenine gidenine hizmet etmeyin, hoşbulduk, bayramınız kutlu olsun, iyi günler ben gidiyorum demeniz yeterli. SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

Gitme. Bu dünyada aileden daha değerli hiçbirşey yok. Lütfen gitme!

Boyle bir sey diyemez doktorlar benim babamda gecirdi sukur bisey yok derken pat 2 ay sonra yine oldu. Cok sukur simdi iyi uzun bi sure tedavi gordu.

Eşinizin hatrina gidip konuyu bir sekilde annenize getirip vurun gol olsun. Hem icinizde kalmaz hem de dusuncesiz buyuklerinize ders olsun.. gorundugu kadariyla esiniz gayet dusunceli ve annenizin sagligi icin cirpinan biri onu bu sekilde arada birakmayin.

Annenizin rahatsızlığından konuya tam odaklanamadım. Doktorlar hastalık hakkında net olarak bilgilendirdi mi sizi? 2. atağın gelme ihtimali yok artık değil mi?

gitme soğuk davrn bi süre lafı geçince onlar hastalanınca illakı olur aramazsın gülerek eve gidersin olur biter geçmiş olsuna sırayla herşey ortada ciddi yanlış varsa aynı durumu kendileride yaşar merak etme. eşin gerçekten soylemışmı kaynanayı hastaneye götürdük diyip tetkit diyip geçiştirmişmi bu ciddi bi konu bilerek kimse böyle lanse etmez size davranışı acaba eşin durumu basıt mı aktardı sonuçta artık en ufak şeylerde hastanedyiz tabiki yinede geçmiş olsun denmeliydi tavrını koy gitme çocuklarıda götürme

Insan bazen kendine yapilanlari tolere etsede sevdiklerine yapilani edemiyor. Kirilmakta cok haklisin. Cok gecmis olsun Allah bir daha gostermesin boyle bir sey. Bence tepkini koy ki hatalarini anlasinlar. Tabi algilayacak kapasite ve dusunce varsa... Bu tip kisiler her turlu karsidakini suclu cikarmayi basarir...

Çok teşekkür ederim geçmiş olsun dilekleriniz için. Amin inşallah, Allah kimseye yaşatmasın gerçekten zormuş. Başa gelmeden de hiç birşey bilinmiyor. Eşimin hatrı için daha önce bir çok şeye sustum. Olgunluk gösterdim ama ben kendi olgunluğum ile kaldım. Yine bu şekilde davranmakta istemiyorum. Diğer yandan eşimi de kırmak istemiyorum fakat eşim aynı durumda olsaydı, benim ailemi silerdi... tozlutarihkokusu

Kv kp ne ekerse onu biçer baskada bir sey demiyorum. Esinede uzuldum insan anne babasını seçemiyor maalesef

Esinizin ailesi hicbir seye degmez ama anladigim kadari ile esiniz herseye deger bir adam. Ben olsam esimin hatrina gonlunu kirmaz giderim. Ama dip not belirteyim evinize geldiklerinde aa sende mi burdaydin dediklerinde ne sacmaliyorsinuz burasi benim evim derdim...

Çok zor bir durum ama gerçekten yazık. İnsanlar köprüyü geçene kadar değil ölene kadar akraba olmalılar diye düşünüyorum. Ben her daim iyimserim ama bu kadar iyimser olmakta iyi mi bilmiyorum.. Ben derim ki git bayramdır ellerini öp ama ömür boyuda mesafeli ol. Eşinin hatrına.. Eşinden allah razı olsun kendi oğlu gibi koşmuş ilgilenmiş eşin için onlar için değil..

Bayram konusu çözülmüş Ama ben yine de "haklısınız" demek istedim. Kayınvalideniz, kayınpederiniz insan değillermiş. Tıpkı benimkiler gibi, aynı durumu yaşasak eminim aynı şeyleri yaşardık. Sizi çok iyi anlıyorum o yüzden. Gitmeyin.. Size çocukların ne olacağını dahi sormamış kadının bayramını şenlendirmeyin, başka zaman da gitmeyin. Çok büyük görgüsüzlük, terbiyesizlik. Eşiniz biraz daha sesini çıkarabilirdi bu konuda da çok haklısınız. Ama en azından sizi birşeye zorlamıyor, bu açıdan bakın diyeyim. Kafanıza da takmayın Herkes kendi kalbine göre yaşasın. Annenize geçmiş olsun, Allah bir daha göstermesin inşallah. Yeni düzeninizde de kolaylıklar dilerim.

Su konusu dikkatimi çekti bu tipik şeker hastalığı belirtisi...

İşte içimi acıtan da bu. 6 senelik evliyim. Kayınvalideme bir gün "sensin" demedim. Ne zaman evime geldilerse en iyi şekilde ağırlamaya çalıştım. Hiç bir zaman "benim de şuna ihtiyacım var" demedim, bir kere kapılarını çalıp "şu sorunum var" diye evinin yolunu aşındırmadım. Kısaca evliliğimiz veya çocuklarımız veya ev geçimimiz hakkında herhangi bir derdimize şahit olmadılar. Kendi yağımızla kavrulduk ve her daim de kayınvalideme iyi davranıp onun ruhunu okşamaya çalışmışımdır. Ters düştüğümüz çok oldu olmadı değil ancak ben hep geri adım da attım. Büyüktür, eşimin hatrı vardır dedim hep. Torunları var, onların mutluluğu için dedim. Dedim de dedim, ama sanırım hiç bir şekilde hatır bildiremedim.

Eşim iyi niyetli bir adam, o muhakkak. Ancak annemin hastalığından sonra bende kalmasını istiyordum, çünkü her an herşey olabilir. İkinci bir doktora götürmeden içim zaten rahat etmeyecek. Çok fazla tomografi ve MR çekildi, filmler de cabası. Radyasyona çok maruz kaldı ve kolları delik deşik oldu anacığımın. Biraz dinlensin istiyorum. Annemin farklı rahatsızlıkları da var sanırım. İnsan bir günde 5 LT su içer mi? Annem aşırı derecede su içiyor. Hastaneden çıkınca 1 hafta bende kaldı, zor dayandı annem. Çünkü eşim onun çok su içmesine, geceleri durmadan uyanıp lavaboya gitmesine vb. bir çok konuya taktı. Kızmak babında değil, ancak "niye böyle, neden böyle" ile bunalttı annemi. Annem de evimde daha rahatım diyor, bende kalmıyor. Benim ise aklım onda kalıyor, ya aniden bir şey olursa diye. En azından 2. bir doktora gidene kadar bende kalsaydı içim daha rahat olurdu. Anneme anlatıyorum eşimin kötü niyetli olmadığını, aslında annemi düşündüğünü, normal olmayan durumların onun dikkatini çektiğini ama annem de haklı. Annemin yerinde olsam ben de haliyle rahatsız olurdum. ama elimden de birşey gelmiyor.

Adımımı atmazdım. Atmıyorum da zaten...

Algılama kapasitesinin olduğundan şüpheliyim artık. Dediğiniz gibi, onun için hep karşı taraf suçlu. Hep böyle oldu ve böyle de olacak sanırım. Bir insan ne ise o, değiştiremeyiz, ancak değişmiyor diye de bu yaşanılanları hazmetmek istemiyorum.

asla gitmezdim...

çok haklısınız ama böyle yaparak kendinizi ve çocuklarınızı cezalandiriyorsunuz. neden birbirinizden ayrı kalacaksınız bu duygusuz vicdansız insanlar yüzünden. bu durumun eşinizle olan ilişkinizi etkilemesine izin vermeyin bence ve çocuklarınıza sakın yansıtmayın bu durumu. ben olsam yine giderdim bu sebeplerden dolayı. büyüklük sizde kalsin

böyle yaptığın için belki de bu hale geldiler canım iyilikten kimse anlamıyor maalesef senin davranışın çok doğru fakat çevremde ne kadar gözlem yaptıysam çirkef sesi çıkan gelinler daha kıymetli oluyor öyle olmak lazım

gitmezdim

Ben olsam gitmem İnsan kendine yapılanı unutuyor bazen ama sevdiklerine yapılanı asla unutmuyor Ola ki gittim ne yüzüm Güler ne de konuşurum gelmek istemediğimi zorla geldiğini resmen. Elli ederim Eşeğin hatrı yoksa sahibin vardır diye söz var Hiç mi hatırınız yokmuş ki aramamışlar

Annenize acil şifalar dilerim, ben gitmezdim ama kayınvalideye neden kırgın olduğumu da söylerdim, hatasını anlasın veya anlamasın fark etmez, ben söyleyeyim bilsin de sonra varsın ben kötü olayım.

Sanırım en doğru olan bu. Söyleyececklerimi direkt yüzlerine söylemem ve içimdeki ağırlığı üzerimden atmam.

Bayramda kusluk olmaz her insan cahillik yapabilir üstünüze dusen gidip bayramlasmak sonrası size ait

Bana yapsalardı bu vurdumduymazlığı biraz zaman geçtikten sonra daha esnek düşünebilirdim, ki yaptım da zamanında ama en kıymetlilerime yaptıklarında ağzımdan çıkanın aksini asla yapmam... Yaptıkllarından dolayı sevdiğim insan yani eşimde üzüldüğü için onun da üzülmesine zor durumda kalmasına neden oldukları için içimde daha da büyürdü kızgınlığım sanırım. Ve mutlaka birşekilde neye kırıldığımı açıkca söylerdim.

Ben de şekerden şüpheleniyorum. Böbreklerine de bakılması gerekiyor. Normalde kilo hesabı ile annemin günde maksimum 3 LT su içmesi normal, ama maksimum. 5 LT abartı bir oran. Hayırlısı ile şu bayram zamanını atlatalım inşallah, götüreceğim tekrar doktora.

Ben gitmezdim. Soylemezdim de bir sey. Bence uygun olan esin ailesini arayip bir gecmis olsun bile demediniz diye konusmasi.

Kesinlikle bende böyle düşünüyorum. Git soğuk davran çok kısa otur ve aradaki samimiyeti kaldır, evine geldiklerinde yine eşinin hatırı için ağırla ama evsahibi değil misafir olduklarını hissettir. Eşin annene böyle güzel davranırken eşinin gözünden düşme

Bu kadar uzun nasil yazabiliyorsunuz helal olsum valla. Okumadim

Gitmezdim, kayınvalidem kayınpederim bana ilgisiz davrandığı için değil, annemi ailemi görmezden geldikleri için gitmezdim.

gitmezdim eşiniz de sizi haklı bulduğu için hiç cevap vermiyor ya da kavga etmiyor ilk fırsatta da söyleyin kv nize zaten size sitem edecektir. Gelmedi gitmedi diye

Öncelikle geçmiş olsun. Yetişkin insanlar ve yaptıkları düşüncesizlik. Tepki vermekle çok iyi yapmışsınız. Eşiniz ile olan konuşmanız da çok hoşuma gitti karşılıklı. Birbirinizi anlıyorsunuz gerisini umursamayın.

Annenize çok geçmiş olsun. Sizin en zor zamanınızda bir geçmiş olsun demeyen insanlara bayramda küs olunur. En kötüsü de esas kocamla ayrı geçirmek istemezdim ben olsam bayramı. siz hasta annenizle çocuklarla birlikteyken eşiniz ailesinde kalacak nasıl içine sinecek?

Itin hatri yoksa sahibinin hatri vardir

Annem ile evim yakın. O anlamda avantajlıyız. Şimdi bakıcı olduğu için evde anneme diyorum "sen gündüzleri bakıcının başında ol ne olur ne olmaz" ama aslında en büyük amacım onun da kontrol altında olması, ani birşey olursa bana evden de haber verecek biri var artık. Hem çocuklarımı hem de annemi gözetim altında tutmaya çalışıyorum bir bakıma. Diğer yandan hiç içimden gelmiyor kayınvalidemlere herhangi bir şekilde gitmek veya onlar ile iletişim kurmak. Buz gibiyim onlara karşı, ancak kalbim de çok kırık. Beklenti içerisinde değildim hiç bir zaman, birinden bir karşılık beklediğim için de yapmadım hiç birşeyi. Tek zoruma giden, manevi anlamda insanı rahatlatacak bir "geçmiş olsun" kelimesini ağızdan çıkartmanın bu kadar zor olması. Ne maddi ne de manevi başka birşey beklemedim ki onlardan...

eşiniz bu kadar iyi niyetli bi adamsa ben giderdim, bikaç saat durup annemi de bahane edip ayrılırdım, herkes bizim beklediğimiz şekilde vefalı olmayabiliyor ne yazık ki, insanlara karşı olan beklentimi sıfırın altına çekeli çok oldu, size de tavsiye ederim