Savruk para saçan anlamında değil. Niye öyle anladiniz anlamadim? Ayrıca niye yorumuma yorum yapma gereği duydunuz? Emoji filan da kullanmadığınız için ne duyguyla yazdınız onu da anlamadım. Neyse...

paramın hükmü bende ama kimseye borç vermem gereksiz harcama da yapmam zaten borç ödüyorum çocuğum var her koyun kendi bacağından asılsın modundayım...

paramın hükmü diye bişey yok bizde evde ortak bir yerimiz var oraya koyarız ihtiyacı olan alır istediğim gibi harcarım neden aldın ettin v. s. demez zaten borç harç bakıcı parası ancak geçindiğimizden savuracak paramız da yok bu halimize bin şükür

Eşimle hiç para ayrımımız olmadı. İkimizde maaşı çeker getiririz ev kredisi, ev harcamaları, fatura, kartlar vs. ayırırız. Sonra kişisel ihtiyaçlarımızı ayırırız. Kalanı da ikiye böler harçlık yaparız. Hatta günlük giderler için de bir bütçe ayarlarız. Bende eşimde birbirimize danışmadan karar almayız maddi ve manevi her konuda. Serencam83 ÖMRÜMÜN

Ortak kimin ihtiyacı varsa alınıyor, ama insan yine bekarlıkta ki gibi olmak istiyor yalan değil :)

İyi geceler kızlar.. çalışan ve evli bayanlar maaşınızı dilediğiniz gibi harcıyor musunuz?.. kişisel ihtiyaçlardan bahsetmiyorum istediğinize borç istediğinize paranızı öylesine verebilir misiniz.. yani paranızın hükmü sizde mi.. deepsimply Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

paramın hükmü bende ancak ev kredisine girdiğimiz için eşimin maaşı krediye ve faturalara vs gidiyor kalan masrafları da benım maastan harcıyoruz. ama eşim karısmaz sende ne var ne kadar kaldı, ya da benden para istemez.

Peki eşinizin kazandığı parayla ne yapacağı da sadece onu ilgilendirir mi Yani örneğin adam 5000 maaş alıyorsa bana bu ay 4000 borç verebilir mi ya da gidip kendine aynı miktarda saat alabilir mi Ya da o harcama yaparsa siz Nasıl borç verirsiniz mesela Yoksa o evi geçindirmek zorunda mı Erkekler başkaları için kadınlar kendileri için mi çalışır

Paramin hukmu tabi ki bende, ama birine borc verirken de esimden fikir almam gerekir ki aliyorum da

Çalışan ve evli bir kadın olarak asla tekil düşünmediğim için kendimi, kazandığım parayıda asla kafama göre harcamam. eşim ile ortak paylaşım içindeyiz kimin neye ihtiyacı var ise bilir borç verilecekse bile direk söylenir açıklaması ile birlikte Mantıklıysa haklısın olur değil ise açıklamasını yapmalı yada o verecek ise ben yapmalıyım. Mantık uyuştumu okeylenir. geri kalan para fatura haricinde ortak hesapta toplanır. Hüküm derken söz hakkı ikimizdedir. B _bilgehan_ Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Tabiki paramin hukmu bende, Ev icin herkesin bir sorumlulugu var, benimde var, Onun disinda param beni ilgilendirir

Açıklamanıza saygı duyuyorum. Fakat hala yanlış kelimeler kullanıyorsunuz Çalışan bayanların kocaları onların emeğine mi güveniyor sence? Çalışsan bu şekilde düşünmezdin şimdi ne desem boş.. Gurzeynep06 2. üyelik sebebi ile profil pasif edilmiştir. 2. Üyelik! tek ayak

Aynı şeyi bende düşündüm, tercuman oldunuz...

Çalışmıyorum ama esimin kazancini ya da birikimimizi dilediğim gibi harcayabiliyorum. Istedigime istediğim kadar borç da verebiliyorum. Oyle 100 200 lira değil. Ailemden birinin 3-5 bin liraya ihtiyacı varsa esime sorup veriyorum. Danışmadan vermiyorum yani. Ama çalışsam sormadan verirdim sanırım. Sonuçta kazandığınız parayla ne yapacağınız sizi ilgilendirir, eşinizi değil. elecda

Aynı sanırım, 3 sene aylık 630 gibi bir şeydi. Kaldı 1 sene, bazen gitse daha mı iyiydi diyorum

bu zamanda hayati mesele olmadıkça kimseye borç vermem çalışsam da çalışmasam da. Sadece ihtiyacı olanlara cüzi yardım ederim. Eşim kendi gelirime asla karışamaz neye ihtiyacım varsa ya da ıhtıyaç dışı lüks beğenim varsa sormadan alırım

evlilik birliği içinde senin paran benim param söylemini doğru bulmuyorum. tüm harcamalarımız ortak kararla olur borçlar da dahil. benim param dilediğim gibi saçar savururum yapmam yani:)) yapılmaması da evlilik birliği için önemlidir. eşlerin arasındaki bunu sen öde şunu ben ödeyeyim gibi küçük hesapları da çok incitici buluyorum. güvenin olmadığını gösteriyor bana bu malesef.

param diye bir şey yoktur bizde. paramızdır. evlerimizin giderleri borçlarımız kapandıktan sonra ikimizde paramızdan tabi kalırsa borç da veririz yardım da ederiz ekstra bişeyler de alırız. tabi öncelik evimiz , borçlarımız.

paramizin hukmu tabiki ikimizde ancak boyle seyler karsilikli konusularak karar verilir ve uygulanirhayati beraber yasamaya ve paylasmaya karar vererek evlendik.

Yok bende kazanmıyorum da borç isteyen oluyor ister istemez ailelerden.. E

Maaşımı dilediğim gibi, eşimin bilgisi dahilinde, harcayabiliyorum. Borç vs gibi şeyler kime ne kadar verdiğimize göre değişir. Öyle 100-200 vs problem değil ama tutup da binleri pat diye vermem. Önce eşime sorarım. O da bana aynı şekilde. İkimizin maaşı da ikimizin kontrolündedir yani.

nikin öyle demiyor ama

Çekirdek aile dışında hiç kimseye borç vermeyiz. Paramızın hükmü ikimizdedir.

ben evin tüm faturalarını üzerime aldım, ayrıca 2-3 ayda bir baya büyük market alışverişlerini ben yapıyorum eşimde aidat ve mutfak masraflarını aldı.. kızımın ihtiyacları karışık, kim denk gelirse o alır.. onun dışında kımse kımsenın parasına karışmaz ister birikim yapsın ister harcasın.. yaşasın özgürlük:)

Evet paramin tum hakimiyeti bende. Gonlumce harciyorum. Hatta esim isten kovuldu, 4 aydir evi ben gecindiriyorum. Keske maasim evlendigimiz zaman da olsaydi. Keske gonlumce herseyimi alsaydim. Esimin dar eline bakip da herseyden beri durmasaydim. Ah ah yoktu o zamanlar bu isim, maasim. Alamadim bircok seyimi.

Istedigime borç veya öylesine para vermem, eşim de vermez. Konuşuruz, karar veririz.

Bizde eşim araba kredisini ve benzini öder, birde evdeki sınırsız interneti ve kendi telefon faturasını öder. Geri kalanı o kendine harcar tabiki ama nereye harcama yaptığını bilirim. Bende ev kirası, elektrik su, doğalgaz ve kendi telefon faturamı öderim. Aidat kimde ne varsa bazen eşim bazen ben. Geri kalanı kendime harcarım ama nereye harcama yaptığımı bilir. Mutfak alışverişi ortak ticketler ile beraber yaparız aylık yüklü miktarda. Ay sonuna doğru eksilen mutfak alışverişini de ikimiz yaparız. Böyle bir iş bölümü yaptık. Birine borç vermek aile dışında kimseye olmaz eşimde bende öyle düşünürürz. Çok yakın aile dostumuz da istisnadır. Ailelerimizde ihtiyacı olan kişiler değil çok şükür. Hatta onlar eksiğimiz gediğimiz varsa tamamlamak isterler. Bizde de bu şekilde.

Evlilikte benim param anlayışı tuhaf değil mi?Senin benim değil bizim olmalı herşey.

tabiiki hayır biz bir aileyiz ve kimse kazandığı parayı eşine danışmadan kimseye veremez bizde kişisel ihtiyaclarda bile öncelik olarak ben şahsen ailemin bir ihtiyacı varsa önce onu karşılarım kendimi genelde hep ertelerim.

Kafama göre hareket etmem, sevmem zaten soğukluk getiriyor bence. İstesem ederim ama o zaman eşim de hareket eder kafasına göre. Ayrı evlerde sevgili gibi takılırım böyle olacaksa, aidiyet duygusu yaşatmaz bana bu durum. Her şeyde biz olmalıyız, ben bunu seviyorum.

Ortak bi hesabimiz var ve aylik maasimiz oraya yatiyor, hesap kitapla faturalarla esim ilgilenir benim elime yuklu miktar para gecmez, alisverise gittigimde elime harclik verir bende onunla yetinirim... ama tabi kendime luks bi harcama yapmak istedigimde hayir demez, bunun nedeni esim tutucudur bende cok harcarim, kontrol disi cikmiyim diye

Kazandığım paranın hükmü ben de, ama eşimden gizlim saklım yoktur.

Kesemiz ortakdır. İkimizde güzel maaşlar alıyoruz eşim kendi maaşından krediler, faturalar, benim kredi kartım hepsini öder. Bende Kendi maaşımın 3/2sini hemen eşimin hesaba havale yaparım. Kalan 3/1 bana yeterde artar bile Birbirimize sormadan yüksek miktarlarda kimseye borç vermeyiz. 50-100 çok önemli değil belki ama ben onu bile söylerim. "Ayşeye 100 tl verdim yanında yokmuş" diye açıklamamı yaparım.

Eşime sormadan vermem aynı şekilde o da veremez. Paramızın idaresi ortak. Öyle de olmalı

kendime oara ayırırım ama evede harcarım ortak biryerde toplarız giderlere harcanır. calısıp bütün maası kendin hharcamak bencillik geliyor

Tabiki şakayla söyledi hatta arkadaşlar aramızda sohbet sırasında geyik yaptık. Kefilliğimden dolayı hiç bir şey söylemedi. Zaten müsaade etmem. Bende gaflete düştüm ve hatamı kabul ettim. Sorgulama falan olmadı, zaten izin de vermem. Evimi ihmal etmem ben. Hata dedik geçtik. Ben arkadaşlarıma borç veririm. Bunu eşime söylemem. Tabiki borcun miktarı da önemli. Tutup 10.000 TL borç vereceksem durumu eşime bildiririm. Eğer bir sıkıntımız varsa tabiki ne ben nede eşim borç vermek yerine sıkıntımızı gideririz. Ama ben arkadaşıma 1000 tl vermişsem bunu eşime söyleme gereği duymam. Çünkü o parayı evin masrafından değil kendi harçlığımdan veririm.

Alışveriş falan mesele değil de maddi kararları birlikte almayacak, birbirine danışmayacak iki insan niye evlenir? Aynı şeyi erkek yapsa dellenirsiniz.

paramın hükmü bende, tutarı fazla olan borçlar vermem 50 tl 100 tl isteyen arkadaşlarım oluyor bazen veriyorum bunu söyleme gereği de duymuyorum eşime, oda söylemez küçük meblağları bende sormam, ama ikimizde paramızın kıymetini bilir çar çur etmeyiz

Bizde ev kredisinin yarısı ve araba kredisi, mutfak alışverişi, evcillerin masrafları bende. Ev kredisinin yarısı, bedelli kredisi, evin faturaları, vergiler vs eşimde. Herkes kendi telefon faturasını ödüyor. Kalan herkesin kendine ama ay sonunda muhakkak sıfırlanıyoruz Yani borç 100-200 gibi bir şeyse sormayız ama daha büyük bir meblağ ise "sende var mı" şeklinde sorarız

Bizimde paramız ortak. borc eğer 100 200 se veririm yani sorun olmaz. ama milyarsa eşime sorarım tabiki... kartım bendedir ama eğer kartım dan para cekilecekse eşime veririm çeker getirir. kendimize bu kadar harçlık kaldı deriz... böyle herşey ortak. harcamalarda da yine aynı şekilde 100 liralık bişey alacaksam sormam ama mesela bir ayakkabı beğendim 400 lira tabiki sorarım... canım alayım mı derim. genelde al der

Paramız da pulumuz da ortak çok şükür. Biz ihtiyacı olan eş, dost, akrabamiza varsa imkanımız borç veren bir aileyiz ve bu konuda da basit bir konuşma yaparız uzatmayız yani.. Yatirim konusunda uzun uzun konuşur en doğru kararı almaya özen gösteririz. Baska türlüsünü istemezdim zaten.

çalışan kadın olmaktan anladığımız gün geçtikçe değişik bi yere doğru gidiyo bence, parayı öncelikle ne için kazandığınızı kendinize sorarsanız öncelikler şekillenir, ben öncelikle oğlum için kazanıyorum, sonra evim sonra kendim için, dolayısıyla kimseye hibe edecek param kalmıyo zaten, kalsa da ailem harici kimseye vermem atarım kenara

Eşimin kazancını dilediğim gibi harcarım, birikimimizi harcarım 100-200 isteyene dilediğim gibi eşimin kazancından veririm diyorsunuz. Fakat kendiniz çalışsanız " Benim param, ben kazandım, ne yapacağım beni ilgilendirir" diyorsunuz.

Eşimle ikimizde çalışıyoruz ama paramız ortak. Alacağımız şeylere beraber karar veririz. Banka kartım eşimde durur genellikle. Çünkü bankadan parayı o çekiyor. Bana zor geliyor gidip bankaya para çekmek üşeniyorum. Hatta bazen banka kartımın şifresini bile unuturum o derece yani. Anlayacağınız senin paran benim param yok bizim paramız ortak.

kendi paramın da eşimin parasının da hükmü eşimle ortak olarak ikimizdedir. tabi ki kendi harcamalarımı kendim yaparım karıştırtmam ona da karışmam ama borç gibi, yardım gibi, büyük meblağlı alışveriş gibi konularda kararı eşimle birlikte veririz.

burbuk eşin hapse git dinlen dedi anladım şakayla karışıktır sanırım olablr aranızda geyik yapablrsnz biz bilemeyiz. Peki bu kefillikten dolayı hiç mi sen napıyorsun diye sizi sorgulamadı birbirnize neden niçin sormadan mı yaşanıyor evliliğiniz?

Bizde senin paran benim param yoktur. Ortak tutarız herşeyi. Eşim isteklerime karışmaz, aldığım bir şeye niye aldın demez. Birine borç verilecekse de ortak karar veririz.

Annemde babamda çalışıyor. İkiside birine bor verecek veya alacaklarsa birbirlerine danışır onay alırlar. Ek olarak eve en basit kamera dahi alınacak olsa tüm aile toplaşırız

evet neredeler acaba ben de merak ettim bak şimdi:))

Peki birikim, yatirim yapiyorsunuz? Öyleyse nasil? Z zsnn

Evin ortak gideri için bir miktar eşime veririm. Çünkü faturalar falan eşime aittir. Geri kalan benim hükmümdedir. İster evime, ister çocuklarıma harcar istersem borç veririm. Eşim karışmaz. Hatta bir kefillik nedeniyle 10 günlük kesinleşmiş hapis cezam vardı. Eşim, git dinlen diye ısrar etsede diğer kefil arkadaş para cezasına çevirtip borcuda ödeyince hapisten kurtulmuştum. Yani eşim neden böyle yaptın demez dedirtmem de.

istediğime borç vermem, eşim de vermez, hatta 8 bin tl kazık yedikten sonra yağmurda bir damla su yok kimseye, tırnağı olan başını kaşısın

Bu çiftlerin seçimidir bence. Erkek tabiiki maaşıyla istediğini alabilir. Benim esim cook guzel harciyor yani. Tek sorun kendine cok pahalı bir sey alacagi zaman taksitle aliyor. Borc konusuna gelince 5bin lira maas alip 4bin lira borc vermek, eger birikiminiz yoksa mantiksizdir. Esim parasını dilediği gibi harcayabiliyor ama sorumluluklarını da ihmal etmiyor. Ben de borcu esimin maasindan değil, ortak paramızdan veriyorum. Ki esim ister bunu. O borc verme konusunda benden daha rahat. Bazen vermek istemeyince bana kızar, sacmalama yarin bizim ihtiyacımız olsa kimden isteyecegiz der. Mantıken baktığımızda kadin hem çalışıyor, hem ev isi hem de cocuklarla ilgileniyor. Istemese çalışmayabilir. Erkek, kadının kazancına guveniyorsa evlenme isine hic bulaşmamalı. Calismiyorum. Ama esime hep soyluyorum. Calisirsam anneme her ay 300 400 lira gönderirim. O da gonderebilir. Göndermemesi onun problemidir. Annem muhtaç degil cok şükür ama ben calissam gonderirim yani. Esime de bu konuda hesap vermem. Sonucta bana bu cesareti veren de esimle olan iliskimiz. Ona gore eve bakmak zorunda degilim. Zaten calissam maasimla ona ve cevremizdekilere hediye alacağım. Ya da birikim yapacagim. Mutlaka ona bir rtisi olacak yani. Ben calisirsam o daha rahat harcamis olacak parasını. Kazancima karismamak onun da isine gelir diye düşünüyorum.

Sizinkilere benzemiyor belki alakasız olacak ama ne garip geldi bana bilseniz.. kendi paramın hükmü kendimdedir. Kredi kartları, faturalar, yakıt, araba masrafları, mutfak ihtiyaçları, alışveriş hepsi bende.. Dul olmak böyle bir şey

paramı istediğim kişiye veremem eşimde veremez ortak karar veririz öyle milyarlar kazanmıyoruz ki hesap kitap yapmadan dağıtalım ha sen kazanıyorsan ve vermek isteyipte yine veremiyorsan o ayrı

benim bir konut kredim var ben ödüyorum bunun dışında maaşımdan artan eğer gerekliyse çocukların servisine vs gidiyor eşimde kendi maaşından bakıcı vs başka masraflarımızı öder.. istediğimi alırım ama borç verme konusunda tabiki eşime danışırım tıpkı onun bana danıştığı gibi.. ikimizde habersiz iş yapmayız birbirimizden

Biz de sistem şu şekilde. Bütün ödemeleri paylaşmış vaziyetteyiz. Eşim araba kredisi, kendi kredi kartı, faturaları öder ben de ev kredisi, kendi kredi kartım market vs. karşılarım. Hesaplarımızda kalan miktar bizi ilgilendirir. Yani o para ile borç verebilirim, birine yardım edebilirim veya hediye alabilirim. Aynı şekilde eşim de kalan maaşı ile ne yapacağını kendisi bilir. Tek kuralımız var, kimse için kredi çekmez veya kefil olmayız. Biri borç istediğinde, istediği rakamı değil de verebileceğimiz bir miktarı kendisine teklif eder, sonra o parayı unuturuz. Gelirse seviniriz, ama gelmezse de gözden çıkardığımız için üzülmeyiz. Her ay başı bütçe toplantısı yapar, büyük alımları planlarız. Bence senin paran benim param diye kesin olarak ayırmak da doğru değil, her kuruşun hesabını birbirine vermek de. Kendi adıma bütün ay kazanmak için çalıştığım parayı yönetmeyi de isterim. D damdan

eşiniz hapiste mi dinlen diye ısrar etti anlayamadım. aşırı merak ettim

Paramın hükmü bende tabi ki.. Ama ben kendimi bilen birisiyim kimse bana karışamaz diyemem ve evlilikte ayrı gayrı olmadığını biliyorum. O yüzden ortak karar almadan kimseye borç vermem. İkimiz karar verir o şekilde verir yada bişeyler alınacaksa alırız. Verirsem eşim bişey demez. Kendime bişey alırsam da demez ama biz yine de birbirimize sorarak alırız. Yada haber verip veririz.

Eee kadının parasının hükmü kendinde olacaksa buradaki kocam ailesine parasını yediriyor konularına yorum yazan kadınlar nerede Onlarda da Adam çalışıp kazanıyor neden kendi parasını dilediği gibi harcamıyor da o senin rızkın yedirme kimseye diye yorum yapılıyor Evlilikten sonra hatta öncesinde de hiç senin paran benim param denilecek paramız olmadı 5 tl miz de ortaktı bölüşür harcardık 500.000 tl miz de ortak benim adıma olan hesapları boşaltıp kuzenine iş kursun diye borç vereyim demek hiç aklıma bile gelmez evet belki bot alırken birbirimize sormayız ama bilgisayar alırken birlikte karar veririz

tabiki paramın hükmü bende. boşa mı okudum çabaladım yıllardır. ama borç olayına pek sıcak bakmam ben