Eşimden başka kimseye dert anlatmiyorum...

Günaydın. Her derdimi, her mutluluğumu önce Allahıma arz ederim, sonra kocama açarım. Ağlarım, gülerim, kızarım. Burayı da çok severim. Hayatımın hemen her anındaki önemli noktaları hep burada paylaştım. Son zamanlarda Allahım beterinden saklasın var yine içimin yangınları, yazacam, anlatacam da şimdi doğru zaman değil daha dökülemiyorum galiba... Allahım herkesin derdine derman versin en yakın zamanda inşallah.

Abllama anlatırım. O benim sırdaşım herşeyimdirr. Çok güzel öğütler verir. Çözümler sunar

Sizinle aynı kaderi yaşıyorum 10 yaşımda kaybettim. Küçüktüm daha o zamanlar ama en saçma düşüncemi bile ona söyleyebilirdim. Artık fotoğraflarıyla, toprağıyla konuşabiliyorum malesef. Rabbim mekanlarını cennet etsin bizlere sabır versin.

Burada anlatırım, anlatırken de ağlarım çok Eşime de anlatırım Bir iki arkadaşım var işyerinde onlara da anlatırım

Kendimle çok güzel kavga ederim

Çok ponçiksiniz nisanılimda yengeç saatlerce dinler beni gercekten. Ama kendisi pek anlatmaz.

Kimseye

Ben bazen bizim buradaki kızlara anlatırım Hiç küçümseme iyi sırdaştırlar Arada uyuzlar çıkar ama olur okadar da diyorum

Ben biraz içine kapanık bir insanım genel olarak fazla konuşmaktan da hoşlanmam daha doğrusu konuşacak bir şey bulamam ama bu durum nişanlımın yanında değişiyor, onunla çocukluğumuzdan beri birlikteyiz onun yanında susmuyorum ve kendimi anlatabildiğim sadece o var en saçma dertlerimi bile yargılamadan dinler sağolsun.

Cok detayli anlatmasam da alattigim kisilerden hep kazik yedigim icin artik anlatmiyorum kimseye. Yaziyorum bir yerlere aklima geldigi gibi, muthis ferahlatiyor. sonra da imha ediyorum. Benim gibi akil almak degil de dinlenilmek istiyorsan tavsiye ederim. İlerde koz olarak kullanilacak mi, sir tutabilecek mi kaygilarin olmuyor.

valla ben duvara anlatıyorum derdimi

Kimseye anlatmam. Anlatsam anlamalar gibi. Anlamış gibi yapıp başlarından atarlar. Her insan istediği gibi anlamak ister, sırf meraktan o da yardım veya teselli edeceğinden değil

En çok eşime anlatırım sonra anneme. Canım annem benim üzüldüğüm şeyleri kendine daha çok dert ettiği için kıyıp anlatamıyorum ona.

Merhaba öncelikle Rabbim dert verip derman aratmasın, bugünümüze şükür ama bende çevremdekilerin sorunları beni anlayan destek tek bir insan olmaması nedeniyle psikoloğa gidiyorum düzenli ve çok rahatlamış tabiri caizse kuş kadar hafif çıkıyorum seansdan anlatıyorum ağlıyorum gülüyorum her tepki serbest :) ve karşınızda sizi tam anlamıyla anlayan birinin olması harika bi duygu :) bu arada yarın yine seansım var sizede tavsiye ederim sevgiler

Anneme anlatırım başkasına anlatmaz kınamaz akıl verir rahatlatır yada Rabbime döker dua ederim

Annem ve eşim. Arkadaşlarıma liseden beri dert snlatmaz oldum. En can ciğere bile. büyüdükçe yalnızlaşıyor insan

Annemi kardeşimi kaybettim.. Eşim de yok boşandım ama büyük ailem kadinlar kulubu var. Buraya anlatıyorum derdimi iyi ki varsiniz:)

Bir yengeç burcu bulup ona anlatmalısın. En yakın arkadaşım yengeç burcu, süper dinler.

Zaten anlatsanda anlamazlar peeeh

Sukredin annenuz hayatta ya benim gibi 20 yildir annesiz olsaydiniz. Kesle rahmetli annem hayatta olsaydi neler vermezdim

Ne mutlu anneniz hayatta. Neler vermezdim annem hayatta olsun diye(

anneme anlatırım genelde. anneme anlatamadıklarımı arkadaşlarıma. ama herkese dert anlatılmıyor gerçekten en iyisi buraya yazmak. kimse kimseyi tanımadan en objektif fikirleri veriyor

içime atıyorum ben. kimse kimsenin umrunda değil gibi geliyor. çok zorlayan bir durumsa anneme ya da sevgilime çıtlatırım ama genelde kendim kafa yorarım.

Siz ne kadar tatlisiniz tesekkurler... Konuları mi ve beni biliyorsunuz herhalde siz de çok değerlisin iz sağolun...

Annem hayattayken birçok şeyi onunla paylaşırdım. Şu an bazı şeyleri eşime anlatıyorum, anlatamayacağım şeylerde de meditasyon yaparak rahatlıyorum.

Ama ben kimsenin yüzüne vurmam ve mantıklı cevaplar veririm o yüzden anlatırlar bana bayar içimi artık çünkü ben anlatamiyorum. Onuda çözmeye başladım gibi gecistiriyorum K

Annem...

Bende böyle yemek yaparken bulaşık yıkarken hatta dustayken kendi kendime anlatip cvp veriyorum bazen tartışıyoruz bile

33 yaşındayım beş yaşımdan beri birlikte olduğum bir dostum var. İlkokulda tanıştık ve hala sürüyor arkadaşlığımız. Allah daim etsin. Ona anlatırım. Sadece dostum olduğu için değil, objektif yorumlar yaptığı ve gerektiğinde beni de eleştirdiği için. Sadece derdimin muhatabı olan diğer insanları eleştirip bnei yüceltseydi ona da anlatmazdım. Bir de buraya yazarım köşeye sıkıştığımda. Zira birkaç istisnayı saymazsak çok yerinde, objektif yorumlar geliyor. Derde bağlı bir de. Çözümü olmadığını ya da çözümün sadece bende olduğunu düşündüğüm derdi kimseye anlatmam. Kafa karışıklığından başka işe Yaramaz çünkü. Yaşla da alakalı derde bakış açımız. Zira ben artık dert çok büyük değilse, hayatımı çok etkilemiyor ise "aman geçer zamanla" diyor ve önemsemiyorum.

Esime anlatirim.

Ahahaha süpermiş bu

kesfettigimden beri sadece buraya anlatiyorum. tanidigima anlatip agizlarina sakiz olacagima hic deilse iki guzel fikir yorum yaziyorlar en buyuk kk

aaa bende öyle valla neden böleyiz acaba :)

Kimsenin aslinda dinlemedigini farkettigimden beri yaziyorum. Çok iyi bir dinleyiciydim çünkü beni de dinlesinler ayni benim yaptığım gibi samimiyetle empatiyle yaklassinlar istiyordum. Beklentim cok yuksekti belki de hic karsilanmadi.. Ben de simdi kisitli bir zaman ayiriyorum Guzin ablalik yapmıyorum. Yazmak bir terapi oluyor. Tavsiye ederim. Cok sıkıştığımda ikilemde kaldigimda buraya yaziyorum. iyi ki varsin kadinlar kulubu

Şimdilerde bir tek yakın arkadaşıma. Ufak tefek seyleri is arkadaşlarımızla paylaşırız, genelde işle ilgili sıkıntıları. En çok nişanlımla konuşuyorum bazen onu da yormak istemeyip vazgeçiyorum gerçi.

Kardeşime anlatırım, anneme anlatırım ve tabi ki eşime en çok ona anlatırım. Arkadaşlar maalesef dediğiniz gibi tepki veriyor genelde.

Var bir kızım şükür ❤

Duvarlara. bazen kendimle konusuyorum. yurumeyi cok severim. dısarıdan bakan yalniz yürüdüğümu düşünür halbuki cok kalabalığım. kimseye anlatmıyorum hicbirsey ne gerek var.

Ben pek birseyimi anlatmam zamani gelince yol su elektrik olarak geri donebiliyor Hz. omer ne demis hem Ben derdimi kimseye demem Zira dostum uzulur dusmanim sevinir

Dostunuz yok mu? Derdimi paylaştığımda aman o da birşey mi sen benimkini dinle tavrını hiç görmediğim sıkı 2 dostum var lion mother Rabbi temmim bi'l-hayr. Anneler

Önceden en yakın arkadaşlarıma anlatırdım. Anlatır anlatır pişman olurdum. Çünkü zaman geçiyor yüzüne vuruyorlar. Belki sen pişmanlık duydun yaptığından ama isitip isitip önüne koyuyorlar. Baktım böyle yapıyolar bende anlatmayı kestim. Siz samimiyetle karşınizdakine anlatıyorsunuz onlar ise altından başka şeyler çıkarıp lafını yapıyor. Annem ve kız kardeşime anlatıyorum eleştirseler bile onlar benim ailem kötülüğümü istemez

Kime anlatsam bir gün gelip benim suratıma Aaa sende gecen bla bla demiştin bak bende şöyle böyle ama vs gibi karsilastirmali yarışma halini aldığını yada anlasilmadigini yada neden anlattım ln şimdi ben buna dediğimi fark ettim. Burda bile kolay kolay dökmem içimi. Anneme anlatırım bazende kendi kendime

Aynen ben de öyle. Üzülmesin diye anneme de anlatmıyorum. Kaldım kendi kendime

Aynı ben kaç kisiyim Allah bilir

anneme anlatirim ki o herseyime sahittir genelde.. kardeşlerime 2 en yakın dostum var onlara.. ve babama mezarına gittiğimde ağlayıp anlattığım ve sanki babamin beni teselli ettiğini hissettiğim çoktur.. en çok babama anlattığımda rahatlıyorum..

Ben de galiba buraya yazıcam artık, herkes memnun gibi :) Hem de anonim ne güzel H

buraya anlatıyorum. burda derdini anlatanlara da yorum yazıyorum. anlatın dinleyelim

Buraya yaziyorum. burasi super bir site. Siz de yazin. En buyuk KK.

Mekanı cennet olsun anneciğinizin. Kaybettiklerimiz gitti, artık hergeçengün biz onlara yaklaşıyoruz. ve bir gün kavuşacağız... Tıpkı annenizin eşsiz ve çok değerliniz olduğu gibi kızınız için de siz çok değerli ve eşsizsiniz. Onun da gözü gibi sakındığı tek bir anneciği var. Bundan sonra onun için güçlü olacaksınız. olmalisıniź.

bı sorunum varsa ya buraya sorarım ya esıme ya da ıkısıne bırden :)

Arkadaşlarıma anlatıyorum bazen, bazen anneme, bazen de hiç kimseye. Kuşuma anlattım bir-iki kere, baktım dinler gibi yapıp şıçıyo, sanırım strese giriyor, ona da anlatmayı kestimdi. Şimdi şöyle birşey var, her dert herkese anlatılmıyor, mesela benim için benden çok üzüleceğini bildiğim için bazı sıkıntılarımı anneme anlatamam, onları arkadaşlarıma anlatıyorum. Buraya yazayım diyorum bazen, o zaman da deşifre olmak var, belki buraya üye ya da ziyaretçi tanıdığım vardır, ne biliim... Siz en iyisi "bi arkadaşımın..." diye başlayan konular açın bdv'ye madem...

Anlaşılmadığımı düşündüğüm için ben öyleyim. Benim için çok önemli olan sorunu karşımdaki çok hafife alınca, anlattığım için pişman oluyorum. Böyle böyle anlatmamaya başladım. Ha birde anlattığın şey gün gelip yüzüne vuruluyor.

Gerçekten öyle, yengeç burcuyum herkes derdini bana anlatıyor. Artık alnıma dert dinlenir 1 TL yazasım var

Kime anlattıysam anlaşılmadığımı fark ettigim için kimseyle paylaşmıyorum. Genelde dinleyen tarafım. Kendimle çok konuşuyorum

Rabbim rahmet eylesin mekanını cennet eylesin. Zor gerçekten ne desek boş

Hayatta çok şükürMeditasyonu yeni yeni yapmaya başladım bakalım. K kendimidurduracakdegilim Nirvana Anneler

Başınız sağ olsun

Hiç kimseye anlatmıyorum. O da beni boğuyor. Bunaltıyor. Yıpratıyor. Ama anlatsam bir dert sussam bir dert.

Yengeç burçlarının makus talihi işte

Çok detaylı anlatmıyorum. Fikir almak istersem anlatıyorum sadece. Galiba sebebi sizinkiyle aynı.

Yazabilirsin veya sadece dinlemek yetiyor diyorsan bir hayvanla yada eşya objeyle konuşabilirsin cevap veremeseler de dinlerler en azından.. dene belki hafiflersin

Bende artik anlatmıyorum. Zamanında anlattigimda ya konuyu kendilerine çektiler yada senin dediğin gibi amaan haline şükür et bilmem ne gibi cümleler..

Sizde kızınızla dertlesirsiniz inşallah varmi bilmiyorum ama Nasip olur insallah

Valla insanlar bana anlatır dertlerini ama ben içime atıyorum kimseye anlatmıyorum... Sanırım benim en büyük derdim eşimle oluyor tartışmalarımız... Özelimi de başkasıyla paylaşmak hiç hoşuma gitmiyor ama bu seferde çevremdekiler bu kızın derdi yok ne rahat izlenimi veriyorum halbuki benimde kendime göre sorunlarım var ama anlatmayı tercih etmem genelde..

genelde kızımla dertleşirim, o yoksa yanımda kedi kızıma anlatırım, cevaplayamaz ama güzel dinler. gözümün ta içine bakar. başını gelir başıma sürer. bazen de bir bakıyorum kendi kendime konuşuyorum. birkaç kere burada anlatmayı düşündüm, çok güzel dertleşenler olduğu gibi arada çıkıntılar da çıkıyor üşendim. akıllanıp çevreme anlatmayalı çook uzun zaman oldu. kimle sıkıntımı paylaştıysam mutlaka gün geldi yüzüme vuruldu. alıştım artık ben de kimsenin derdini dinlemiyorum.

Eşim dışında hiç kimseyle dertleşmem. Eşime kırılıp, kızdıysam da sadece görümcemle konuşurum. Sağolsun hem yapıcıdır, hem sır tutar.

dert anlatmaktan çok dert dinlemekten korkuyorum ucu sonunda bana dokunuyor nasıl oluyorsa hayırdır bir sorun mu var diye asla sormam insanlara benim yüküm bana yetiyor

Yalnızca anneme anlatırım. Onada anlatmasam kafayı yeme noktasına gelirdim heralde. Her zaman umut vereck şekilde konuşamıyor tabi evladıyım dokunuyor ona anlattıklarım :)

Anneniz hayattaysa bir tek ona anlatıp dertleşin yoksa meditasyon yapıp rahatlamaya çalışın.

İyi pazarlar KK'nın güzel kadınları. Direkt konuya girmek istiyorum. Uzun zamandır olan bir sorun bu benim için. Zaten sürekli dert yakınan biri değilimdir ama hani böyle anlatmak istediğiniz, dolduğunuz anlar vardır da birden çözülüverirsiniz ya, hani sürekli yaptığınız birşey değildir ama zaman zaman ihtiyaçtan dolayı olur. İşte tam bu anlarda anlatıp rahatlayacağıma daha fazla canım sıkılıyor. Sonrasında bundan böyle hiç kimseye birşey anlatamayacağım diyorum ama insanız işte bir an oluyor boşalıveriyorum. İşte sorun burda başlıyor. Karşımdaki kişide. Bu aile oluyor bazen, bazen bir dost, bazen normal bir arkadaş, bazen mesai arkadaşı... Karşıdan duyduklarım "herkes öyle, her yerde bu var, seninki de sorun mu, bak şöyle şöyleleri de var nankörlük etme, o değil de benim başıma neler geldi biliyor musun, ben neler yaşıyorum deyip odağı kendisine çevirme vs." Ben zaten çözüm istemiyorum onlardan direkt. Dinlesinler beni, bir iki umutlu söz söyleseler yetecek. Ama ben her sorunumu, sıkıntımı anlattığımda daha umutsuz daha kötü hissediyorum kendimi. Ee ben kimle paylaşıcam sıkıntımı. Sizlerde de var mı bu durum. Ne yapıyorsunuz bu durumda. Kimlerle paylaşıyorsunuz dertlerinizi? Size de böyle davranıyorlar mı yoksa benim çevre mi hepten sorunlu? Anlatmamayı mı seçmeli, duvara mı anlatmalı bilemedim ki.

Katılıyorum

Kendi kendime konuşurum oh miss

dert insanlar yuzunden çıkar. insanlardan uzak duruyorum.

Kimse anlamaz sonra gelır yuzune bururlar. Ben boşanmıştım bi arkadasım vardı ona anlatıodum kötü zamanlarımdı. Bi konudan dolayı alındım aramız bozuldu dedım kı bak boyle yapıosun ben bu konudan rahatsızlık duyuyorum bu sebepten dolayı dedım. Banakaldırıp bende senın dertlerini dinledim dedi. Düşünebiliyomusun?

Anneme kiz kardesime bir de 30 yıllık dostum ahretligim var ona anlatırım onum dışında kimseye asla anlatmam.

Artık kimseye anlatmıyorum. Akıllandım öyle bir zamandayız ki herkes başkasının derdine sevinir oldu. Ben bir konuda sıkıntımı anlatırken karşı tarafın, hayatında o konuyla ilgili herşeyin ne kadar güzel gittiğini dinlerken buluyorum kendimi.

Lafı çok uzatan biri degilim. Dertlerimi de kisa anlatmayı seçerim. Benim derdim su: ... kadar Bana anlatılan paralel dert su : ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... kadar Sonuc: artik kimseyi dinlemiyorum ya da dinlemis gibi yapıyorum.

simdi insanlar dert dinlemekten daha cok aldigi lafi ona buna yetistirme cabasinda anneme anlatirum ama onunda cani sikilmasin diye tabi cok anlatnan daha cok icime atarim ya otuurp bi kösede aglarim ya da sevdigim nazimin gectigi halimden anlayan bi arkadasim var na anlatirum böyle yani herkes cikarci olmus kimseye güvencimiz kalmadi

bulmadık şadlığın iradesini, çekerim bu gamın ziyadesini, herkes dosta verdi ifadesini, bizimkini ülüzgara yazdılar

Ben yakın zamanda taşındım, taşınmak zor iş tabi, yakınıyordum böyle bir sefer ablama yoruldum falan diye bir de küçük bebeğim var, bana dedi ki sen yeni evin temizliğini kadına yaptırdın, mobilyaları Taşımacılar söktü taktı. Bizim paramız yoktu taşınırken temizliği kendim yaptım mobilyaları eşim söküp taktı, bir de yoruldum diyorsun deyip ağzıma tıkadı lafı. Yani sadece ablam değil, herkes böyle, senin evinde kadın var temizliği yemeği yapıyor, biz işimizi kendimiz yapıyoruz, benim yoruldum deme şansım yok yani, iyi de ben de çalışıyorum. Bu rahatlığı sağlayabilmek için onlar sıcacık evlerinde otururken ben karda kışda işe gidiyorum mesela, ben okudum yıllarımı verdim bu parayı kazanacak hale gelene kadar. yada onlar çocuklarıyla doya doya zaman geçirirken ben 2 çocuğumu da ağlaya ağlaya ardımda bırakıp işe gidiyorum, ama benim param var, şikayet etmeye hakkım yok! başka derdim de olsa fark etmez ohooooh onlarda ne dertler var ki benim derdim nedir yani onların yanında. Onlarınki daha acıtıyor, daha ağır yükler, daha mağdur onlar. Ben o yüzden artık dert yanmıyorum kimseye, şikayet etmem halimden, yakınmam hiç. Çünkü benim yakınmaya hakkım yok insanların gözünde sanki. Eşime anlatırım, en iyi dert ortağım, erkekler gerçekten kadınlardan daha iyi dert dinlemekte.

Kimseye anlatmiyorum nasilsa kimse anlamiyo. empati yoksunu bi toplum haline geldigimiz icin en guzeli susmak

Ben hep yazarim. Derdimi en iyi sayfalar anlar. Yargilamaz. Kucumsemez. Dedikodu etmez. Sadece rahatlatir. Huzur verir.