Evli değilim ama çalışırken bende bir an önce eve gideyim de kendime vakit ayırayım kafasında oluyorum. Ne sevgilimle ne ailemle konuşasım gelmiyor mesela çoğu zaman. Bütün gün bir sürü insanla uğraşmaktan o kadar kafam ağrıyor ki kendi kendime kalıp kafa dinlemek, sessizlik istiyorum mesela. İnsanoğluda bir garip muhtemelen eşin sana ev işlerinde falan hiç yardımcı olmasa, elini bir şeye atmasa bu seferde beni hiç düşünmüyor, yardımcı olmuyor diye yakınacaktın Anladığım kadarıyla eşin merhametli biri. Seni sevmese neden sana yardımcı olsun, seni düşünsün ki. Herkesin sevgi gösterme şekli farklıdır ona göre sevgisini ifade etme biçimi de bu şekildedir belkide? Sana yardımcı olması vs. falan. Hiç mi ilgi göstermiyor, ilgilenmiyor seninle? Hiç dışarı falan da mı çıkmıyorsunuz? Sohbet muhabbet falan da mı yok?

Çocuk fikrini ertele o zaman böyle biri ile evlilik oturmadan çocuk yapmak neden

Ben de şımarık ve nankör oldugunuzu düşündüm biraz acikcasi. Evden calistigi vakitler mesaisinin icinde size vakit ayirmasini istemeniz cok sacma gercekten. Adam orda bifiil calisiyor o sirada yani. Eşinizin karakterini siz daha iyi bilirsiniz ayrica, yapi meselesi biraz da. Hep boyleydiyse su an bunu bu kadar buyutmenizi hamilelik şımarıklığına yordum biraz ben

Flört döneminiz nasıldı yani aynı evi paylaşmadan önce nasıldınız?

Merak ettim evli misiniz veya çocuk var mı :) ?

Şımarıklık degil de biraz şey gibi, bencil. Büyümemişssiniz gibi. Bebekte olacak, vah o eş'e

Olabilir. Demir eksikligi depresyona benzer belirtilere sebep olabiliyor. Bazi hormon degisiklikler de psikolojik olarak yansiyabiliyor. Kan tahlili yaptirin en iyisi. Burda her kan tahlilinde demire bakilmiyor. Hususi isaret edilmesi lazim. Türkiyede nasil bilmiyorum tabi

Bir tek ben mi boyleyim bilmiyorum ama cok bayik geliyor bana mesela su elini karnimda tutmadi muhabbeti. İki kere hamilelik yasadim, bana hamile insan kendim de dahil sadece gobekli biri gibi gorunuyordu. Yani en sevdigim canimi cigerimi gozumu kirpmadan canim tenimdeyken verecegim evlatlarimi karninda tasimis ve hamilelere ekstra ozen gosterilmesi gerektigini savunan biri olmama ragmen hamilelikte su karnini sevme, sevdirme muhabbetini hic sevmiyorum. Esiniz de belki benim gibidir, bu bir seye isaret degil, sadece o oyle biri yani, o kadar. Onun disinda calisan ve ozellikle ice donuk yapida birinin kendiyle vakit gecirmeye ihtiyaci vardir. Cunku ice donuk kisilerin sosyalligi cabuk biter, kendini tekrar sarj etmesi gerekir. Biraz süre taniyin. Yine bunlarin disinda inim inim inleyecek ne yasiyorsunuz, onu da anlayamadim.

Yurt dışındayım burda da bakılmıyor galiba, pazartesiye kadar dayanabilirsem randevum vardı o zaman söylerim doktora. Ben mi kafayı yiyorum diye düşünüyorum bazen. Hamileliğin tadını çıkaramadım şimdiye kadar.

Hepimizin duygusal ihtiyaçları farklı. Ben dün evde eşim ve çocuklarınlayken kendimi çok yalnız hissettim, hem de hepsi gayey sevgi dolular. O an kendime bunun benim ihtiyac/eksiğim oldugunu, mutsuzluğumla kendi başa çıkmamı salık verdim. Bu bizlerin ruhu, anlattığınız kadarıyla eşinizin çok bir kabahati yok. Benim eşim çok iyi bir babadır, o da elini karnıma koyunca çok uzun süre tutmazdı. Ama mesela ben düşük yaptıktan sonra o benden daha çok ağlamıştı, daha çok bağlanmıştı o minik bebeğe. H Hafsanuralli546 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Öncelikle sağlıkla kucağınıza alın. Ben de 34 haftalık hamileyim sizi ve hormonal durumları anlıyorum ama bana bile biraz abartıyor geldiniz. Şimdi evet ben de ağırlaştım azıcık ayakta dursam belim ağrıyor oturduğum yerden desteksiz kalkmak zorlamaya başladı ama elbette öyle korkunç ağrılarınız olsa zaten Allah korusun birşeyler ters gidiyor olurdu ve doktora giderdiniz di mi? Bakın ben 34 de hala işe gidiyorum, ev işlerini sizin belirttiğiniz gibi birlikte yapıyoruz valla ne yalan söyleyeyim ben de işten gelince yemek Faslı bitince elime telefon alıp biraz rahatlamak istiyorum. Kocam beni benle ilgilen diye darlasın istemem Bi de evde çalışmayı birlikte zaman geçirme fırsatı gibi görmeyin. Bazı günler evden çalışıyorum, tek farkı yol derdi olmaması, onun dışında aynı derece yoğunum. Siz bence biraz boş kalmışsınız. İş de yok, uğraş da yok adama sarmışsınız. Çok faydalı kitaplar var bebek doğduktan sonraki sürece yönelik, belki onları okuyabilirsiniz veya doğuma hazırlık yapabilirsiniz nefes çalışmaları gibi?

Çocuk gibi davranırsanız eşiniz de çocuğu gibi sever sizi. İhtiyaçları karşılanmayınca sinir krizi geçirip ağlamak tam çocuk hareketi. Gün içinde kaç saat ayrı kalıyor da özlüyorsunuz eşinizi o kadar çok? Annesini özleyen çocuklar gibisiniz. Madem sevilmediğinizi düşünüyorsunuz neden evisiniz hala, neden üstüne çocuk yaptınız? Ben sevildiğimden şüphe etsem evliliğimi bitirirdim. Artık anne olacaksınız yetişkin gibi davranmanızın zamanı gelmiş geçiyor.

Neden şımarık olasınız anlamıyorum ben. Her şey birlikte ev işi yapmak, vitaminlerinizi almanızı hatırlatmak mı? Bir ev arkadaşı da yapabilir bunları, ve ya bir anne baba. Size ayıracak yarım saati vardır herhalde. Bence oturup güzelce konuşmalısınız bu durumu. Bunun hamilelikle de alakası yok. Böyle alışkanlık edinmemeli. Ve şunu söyleyebilirim; genellemek istemiyorum ama hastalık ve ağrı sızı erkekleri pek etkilemiyor sanki ya. Bence sıkıyor biraz. Doğru değil ama bence böyle. İnsanların evliliğe bakış açısı çok tuhaf. Ben 8 senedir evliyim, çocuklar uyuyunca bir şeyler izlemek istiyorum, beraber sohbet etmek, sarılmak vs. Sadece ev geçindirmek ve çocuk yapmak için evlenmiyoruz herhalde bunların olmaması da benim için kocaman bir dert. İyi bir insan olması benim için yeterli değil.

Evet şımarıksınız.

Kocaniz haklı. Dizi falan izleyin baska meşgale bulun. Iş yorar insanı tabiki eve gelince komusacak halim ne de naza tahammülüm kalmıyor. Bebek olacak gecim derdi eşinizde mujtemelen biraz hayatını kolaylaştirın. Erkekler bebek dogduktan sonra bile yavaş yavas baba olduklarinı idrak ederler. Siz şimdiden anne oldugunuzu hissediyorsunuz ayni şey değil yani. Bebek gelişimi kitaplari falan okuyun dediğim gibi kafanızı dagıtacak mesgale bulun

Bana da çok saçma geliyor" akşama kadar özlüyorum" Tamam seversin, aşıksın iş güç arasında özlemek nasıl oluyor. Evde elin çene de bir gözün saatte pencereye mi tünüyorlar. Yorgun gelen adamı sev beni sev beni diye daraltmak

Tam duygusal bir dönemde olunca ekstra ilgi istiyorsunuz doğal olarak. Sizde haklısınız eşinizde. Eskiden bu ilgi alakayı aileler fazlasıyla gösterirdi işler bu denli yoğun olmazdı, izin almak zor olmazdı. Hepsinini temel taşı yine ekonomiye varıyor nasıl geldiysem buraya Ama tabi bende iki güzel söz, karnımda ki çocuğa biraz ilgi isterdim açıkçası. 7/24 çalışmıyordur herhalde. Ne bileyim arayı kızıştırmış olmakta istemiyorum siz yinede nefes al ver sakinleştirici yöntemini deneyin P

Merhaba, ben 15. hafradayım ilk hamileliğim, bendeki agresiflik değil de daha çok biseyleri kafaya çok takıyorum ama ne olduğunu bende bilmiyorum. Bugün neredeyse tüm gün durup durup ağladım. Kriz gibi de değil sinirli değilim fakat 3-5 dk ağlayınca rahatlıyorum. Bide doğru dürüst yemek yiyemiyorum evde yemek yapmak istemiyorum, zayıfladım 2,5 kilo. Bebeğime bisey olacak diye korkuyorum. Bende de demir eksikliği olabilir mi acaba? Pazartesi doktora sorayım. Psikolojik açıdan en dipteyim, doğumdan korkmuyorum bi sekilde Allahını izniyle zamanı gelince doğacaktır, onu kucağıma alınca acısı geçecektir. Bende ne olduğunu anladınız mi Pamukannesi83

Hamilelikte bazi duygulari uclarda yasayabiliyorux. Kendiniz icin duygularinizi kontrol etmeye calisin. Yoksa lohusalikta cok daha fazla zorlanirsiniz P

Bence şımarık değilsiniz. Birçok konuda ilgili olup duygusal olarak eşinin isteklerini karşılayamayan çok erkek var. Benim de öncesinde çok uzun bir ilişkimiz olmasına rağmen evliliğimin ilk zamanlarında böyle hislerim vardı. Yeterli gelmiyordu. Zamanla eşimin benim istediğim gibi sevgisini belli edemediğini farkettim. Sevgi dili denilen şey aslında. Onun sevgiyi belli edişi farklıydı ama ben illa kendi istediğim gibi sevgi görmek istiyordum. Orta yolu biraz ben ona yaklaşarak biraz o bana yaklaşarak bulduk. Tavsiyem 5 sevgi dili adlı kitabı eşiniz de sizde okuyunuz.

Hani bı söz vardı sen seviyorsun diye 9 liralık zeytinden değil 50 liralık zeytinden alan adam seviyorum demesede olur ne alakaysa o geldi eşiniz çokta düşüncesiz sevgisiz biri gibi durmuyor belki hamilelik yüzünden böyle duygularınızı üst seviyede olabilir

Kuzum seni anladım sayılır. Ben de 5 aylık gebeyim. Eşim ciddi anlamda benimle çok ilgileniyor. Anlattığın gibi senin eşinin yaptığı pek çok şeyi o da yapıyor ama ben fark ettim ki bazı şeyler onun karakteri ile alakalı. Bazı insanlar gerçekten kendi kişisel alanına değer veriyor. Bir buçuk seneyi geçti evleneli başlarda bu yanını kabullenmem biraz zor oldu çünkü ben ilgi delisiyim ve çok fazla ilgi gösterir çok fazla etrafında dönerim ve aynı şekilde ondan da beklerim ama onun böyle bir yapısı yok, hala bile duygusal olarak ona aşırı derecede ihtiyacım olduğu zamanlar oluyor tabi bunu hamilelik hormonları da kat kat fazlalaştırıyor bu konuda senin de beni anladığına eminim ama o anlarda onu zorlamadan kendimi de tatmin ederek işin içinden çıkmaya çalışıyorum. Nasıl yani? Şöyle izah edeyim. Benim eşim vardiyalı çalışıyor ve doğrudan insanlarla muhatap oluyor bu bazen sarhoşu oluyor bazen hırsızı oluyor bazen arsızı oluyor ciddi anlamda zor ve stresli bir mesleği var eve geldiği zaman bulmak istediği tek şey huzur. Eve geldiği zaman da benimle ilgilen diye bütün stresini, yorgunluğunu, bende huzur bulma çabasını görmezden gelip mızmızlanırsam ne olacak? İyice boğulacak. Oyun mu oynamak istiyor telefona beraber oynayabileceğimiz oyunlar indirdik o istediğini yapmış oyun oynamış oluyor bende onunla zaman gelirmiş oluyorum. Televizyon mu izlemek istiyor o tv karşısında uzanırken battaniyemi alıp gidip yanına uzanıyorum o çoktan bana sarılmış oluyor ya da onun seveceğini düşündüğüm filmler buluyorum beraber izliyoruz. Gece vardiyasında geldi ve uyuması mı gerekiyor kitabımı alıp onunla beraber yatağa giriyorum o uyurken ben kitap okuyorum ki zaten bana yeni uyandığımı bildiği halde yanıma gelir misin diyen de o. Bende hem onun istediğini yaparken hem de onunla kendi kişisel zamanımı geçirmiş oluyorum. İnan zerre gözüme gelmiyor çünkü benim için durmadan yaptığı fedakarlıkları biliyorum. Görüyorum. Bana seni seviyorum demesine gerek olmuyor uyku arasında uyanıp beni öpüp geri uyuması sıkılmayayım diye ama yanında kalıp kitap okuyayım diye bana durmadan kitap alması ve yaptığı dile getirmek istemediğim bir dünya fedakarlık benim için yeterli oluyor. Bak senin eşin de ne güzel düşünüyor seni ne güzel ince ince hesap ediyor herşeyi. 5 litrelik suyu bile kaldırıp tezgah üzerine koyuyor bunları da gör kuzum senin bunları görmemen bir yerde üzgünüm ama nankörlük oluyor. Sonuçta herkesin gerçekten sadece bir değil birkaç farklı karakteri oluyor. Mesela ben işte farklı bir Gizem evde farklı bir Gizem arkdaş ortamında farklı bir Gizem ailemle farklı bir Gizem eşimle farklı bir Gizem oluyorum bence önemli olan eşimin bu farklı Gizemlerin bilincinde olup bana uyum sağlaması ya da keza aynı şekilde benim ona uyum sağlamam. Sen eşini sadece eşin kimliği ile kabul edip o şekilde görmek istiyorsun ve bu yüzden sürekli ilgi bekliyorsun ama onun iş yerinde de bir karakteri ve bu karakterin getirdiği sorumluluklar var haliyle o karakter yorulunca evde ortaya çıkan başka bir karakter. Lütfen eşini anlamaya ve tanımaya bazı şeyleri kabullenmeye çalış ortak noktalar bulup bazı şeyleri o yapamıyorsa sen kolaylaştır ki daha mutlu olabilesiniz.

belki benimki de hormonal olduğu için yazmışımdır lohusa kadınım sizde kadın düşmanı mısınız nedir lohusa kadına yazdıklarınız hoş değil Oscarcollerde Ben gurbette değilim. Gurbet benim içimde Anneler

Evet kesinlikle. Hamilelikle birlikte her şeyi çok daha uçlarda hissediyorum.

Erkeklerin bizi anlaması neden bu kadar imkansız. Ben de 1,5 senelik evliyim, Allah nasip ederse bebek düşünüyoruz, ama kavgadan gürültüden ne yumurtlama günümü takip eden sağlıklı ilişkimiz var ne düzenli cinsel hayatımız. En ufak bir tartışmada giriyo odaya kapıyı kapatıyor, ben yalnız başıma yaşıyor gibi oluyorum. Ona ihtiyacım olduğunun farkında bile değil, illa haklılığını kabul ettirene kadar araya dağları koyuyor. Aşırı sinirim bozuluyor P

Bikac nokta hakkında yazmak istedim. İki kız annesi olarak yazıyorum. Erkekler hamilelikte kadınlar kadar hassas olamıyor yani onların yapılarında yok. Benimde eşim çok duygusal yardımsever merhametlidir. Hatta iki bebegimdede ilk aylar çok fazla ilgileniyordu bebekle. Bebek genelde bende emiyor olurdu. Gece de emzirirken bazen uyandırdı. Ama sonra bebek büyüdükçe bağ kurmaya başladı, babaligina hissetmeye başladı. Onlari banyo yaptordo, altını değiştirdi parka götürdü. Bag kurdukca daha çok bağlandı. Şuan iki kizininda kahraman babası oldu. Ama ilk aylar benimde canım skliyordu. Neden böyle diye. Ama sonra anladım bu durumu. Elbette yardımcı oluyordu bakımında ama bebekler ilk zamanlar sadece anneyi biliyor onlarda duruyor. yani sizin gibi neden hissetmiyor bebeği diye triplere girmeyin hiç. Kavga konusu ise, gerçek bir sevgi varsa aranızda çocuktan sonra bu kavgalar azalıyor. Çunku odak noktamız bebek oluyor. Ve tartışmalar ya olmuyor yada kısa sürüyor. Hamilrlil hassasiyeti bence yaşadığınız

Öncelikle saglikla bebeginizi kucaginiza alin. Hamilelik hassas bir dönem evet. Ama sanki bu duygusal aclik esinizden kaynaklanan birsey degil. Yani bir türlü kendinizi sevilmemis hissetmeniz ve aglama krizlerine girmeniz sadece hamilelik sirasinda olusan bir durum degilse sizden kaynaklaniyor be bunu terapide cözmeniz lazim. Naz aski usandirir derler ya, sizin ki naz degil, ama bu duygu eksikliginin kaynagini bulup düzeltmezseniz evliliginize zarar verecek. Sunu da eklemek isterim: Bir cok erkek bebegi gözüyle görmeden pek bir bag kuramiyor veya duygu gösterisinde bulunamiyor. Bebek dogduktan sonra bu konuda oda tecrübe toplar.

Bu akşama kadar eşimi özlüyorum muhabbetleri bir beni mi bayıyor? Siz akşama kadar kafanızda bir sürü şey kuracak zamana sahip olabilirsiniz ama yoğun, geç saatlere çalışan biri için yaptığınız bencillik, şımarıklık gibi gelir. Eşinizin elini karnınıza koyma süresine bile takılmışsiniz. Hamilelikte duygusal iniş çıkışlar oluyor tamam ama hayat bunun etrafında dönmüyor. Doğumla beraber bunları düşünecek vaktiniz de kalmaz zaten.

üzülmeyin bebeğinizle beraber büyürsünüz.

Kendi işini yapıyor evden çalışırken de aynı şekilde serbest yani aslında P

evet buradan simariklik gibi duruyor. daha ortada bebek yokken bu kadar gerilirseniz, bebek olduktan sonra cok zorlanirsiniz. zaten bebegin bakimi vs hususunda bile anlasmazliklar cikiyor. eger ilgi istiyorsaniz, acik acik esinize soyleyin. beraber bir seyler yapin, disari cikin. guzel giden bir seyi bosuna bozmayin. ve evet terapi alin. . push ; P

Neden adama hayatını aklını size adamak zorunda olan bir makine gözüyle bakıyorsunuz? Dün arkadaşlarıyla yemeğe gittiyse döndüğünde yarında birlikte çıkalım hayatım canım sıkıldı kaç gündür güzel bir yemek yiyelim başbaşa demeyi akıl edemiyor musunuz dicem de eğer bunu söylerseniz trip yapacak olay kalmayacak ortada dimi Adamın morali bozukmuş, neden?sordunuz mu, ilgilendiniz mi? Yürüyüşe çıkarken montunuzu alıp birlikte çıkalım canım bende bir hava alayım niye demediniz? Adam sizin evde kaldığınız günlerin çetelesini mi tutsun, gün mü saysın yarın birgün anne olacak olan koskoca insan olan karım şu kadar gündür evde alarm alarm hemen birşey yapmalıyım mı desin? Evde olmayı seçen siz derdini düşünecek olan adam adalete bak ya Hapis mi ediyor bu adam sizi eve, o işteyken çıkın dolaşın canınız ne istiyorsa yapın, iş çıkışına yakında arayın ben dışarıdayım filanca yerde buluşalım yemek yiyip eve geçelim deseniz olmuyor mu? Siz hamilesiniz diye adamın hiç mi başka bir derdi sıkıntısı ihtiyacı isteği olmayacak

Allah başka dert vermesin.

Ama öyle derse neye trip yapacak?

Dün işten sonra arkadaşlarıyla yemeğe gitti gelince yüzeysel havadan sudan konuştuk ve yattı. Bugün de geldiğinde morali bozuktu yemek yiyip yürüyüşe çıktı. Benim günlerdir evde olduğumu biliyor, demek isteyince yürüyüşe gidilebiliyormuş. Yine kendimi çok yalnız hissediyorum. P

Bende 32haftalik riskli bir gebeyim. 21. haftadan beri erken doğum riskim var yatiyorum ve oğlum iicn hep güçlü kaldim hic mizirdanmadim çünkü bebekler hissedermis. Esimde normalde cok tedirgin olur ilk zamanlar cok korkmustu ama beni boyle gordukce rahatladı gibi geldi bana ya da bizim hormonlar :) seni anladim konu sahibi benim esimde ayni böyle elinden geleni yapiyor oğlu ve benim icin. Damacana yerde tas ustunde diye yanima surahi ile su koyar geceleri. Vitaminlerimi verir, evde değilse sorar. Su an annesi bizde, annesine sorar kendimidurduracakdegilim ne yedi icti gun icinde diye. Elini karnına koyup konusma esimde de azdir ama ben bir yazi okumustum bebekler babalarinin sesini de taniyor diye. O gunden sonra daha cok yapti. Bizim kadar hissedebileceklerini sanmiyorum sirf oğlumuz hissetsin diye daha cok dikkat etti yine de asiri az ben bütün gün konusuyorum çocuğumla:) esimin is yeri cok uzak o da eve gelince kendine vakit ayirmak istiyor ihtiyacının farkındayım ve çoğu zaman sesimi cikarmam ama bende dün senin gibi hissettim. Hastaneye ciger gelistirici igne vurulmaya gitmistim hemen birakmadilar sancilarim ckk çıkınca. Nabzimda yukseldi tuttular. Zor ve yorucu bi gündü. Esimle konustuk bekliykrum ki aksam basucuma gelsin. Aa esim mac acti:) annesi de yanimizda bisey belli etmiyorum ama gercekten cok aglayasim geldi. Fark edince yanima geldi sonra. Bende yalnizken konustum esimle. Kendini kötü hissedebilirsin ama sinir krizi seviyeni belli etmeden tatlilikla konus derim. Ben esime ", her seyin farkindayim bizim için cok sey yapiyorsun. Her eksiğimizi düşünüyorsun duamdasin Allah razi olsun ama zor gecen bir günümün ardindan sefkatini hissetmek istiyorum" dedim. Esimde elinden geldiğini yaptigini ama daha ozverili olmaya calisacagini soyledi. Tartismak çoğu zaman ise yaramayip daha da uzaklaştırabilir. Yaptıgı guzel seylerden de bahsedip eksikliğini dile getirebilirsin bence. I

Merhaba, öncelikle yavrunuzu sağ salim kucağınıza alırsınız inşallah. Şımarık falan değilsiniz unuttuğunuz nokta "hamilesiniz". Hormonlarınız sizi ele geçirdi. :) Ben hamileliğimde eşimi boşuyordum ve gerçekten ciddi bir sebep yoktu. Çok şanslıydım benim kadın doğum doktorum çok iyi biriydi, eşimi kenara çekilip "hamsigafa kaynayan bir kazan, bir de sen odun atma. Ne söylerse tamam de " demiş. Sonra düzeldik. Erkekler maalesef bizim kadar duygusal değil. Karına el koyma falan onlar için önemli olmuyor bazı erkekler için önemli tabi ama kişinin yapısıyla da alakalı. Doğumdan sonra ancak eşiniz durumu anlayacak, kabullenecek. İlk 6 ay belki bebekle çok ilgilenmeyecek, 6 aydan sonra bebek hareketlendikten sonra ooo nasıl bir baba olacak siz de şaşıracaksınız :) . push ; M ManzaramDeniz

Morali bozuktu demişsiniz yalnız kalmak düşünmek kafasını toplamak istemiş demek ki. Gayet normal insani bir ihtiyaç bu. Günlerdir evde oturmayın siz de. Eşiniz veliniz mi? Elinizi tutup gezdirsin diye mi bekliyorsunuz? Evet isteyince yürüyüşe gidilebiliyor siz de isterseniz evde oturmak yerine gidebilirsiniz yani

Herkese merhaba, Yaklaşık 3 senedir evliyim. Hamileliğimin son aylarındayım kendimi evliliğimde çok yalnız hissediyorum. Eşimle sürekli kavga ediyoruz ve sürekli gerginlik hakim. Artık olaylara objektiv olarak dışardan bakamıyorum bu sebeple terapiye başladım ama daha 1 kez gittiğim için tekrar gidene kadar kafayı yemek üzereyim. Şöyle ki; eşim çok yumuşak huylu genel anlamda iyi bir eş. Ev işlerini birlikte yapıyoruz, Ama ben daha çok kendimi duygusal anlamda yalnız hissediyorum. Çok fazla ilgi beklediğimi farkettim. Mesela son birkaç haftadır çok geç geliyor ve ben hamilelikten dolayı ağrılı oluyorum, ve gün içinde onu çok özlüyorum ve beklentilerim üst seviyede oluyor. O da telefona kapılıp gidiyor. Gerçekten bir kapıldı mi ben inlesem duymayacak şekilde kafası gidiyor. Bir yandan hak veriyorum bütün gün dışarıda. Ama bir yandan da eşini o hallerde görmek insanın içini burkmaz mı? Ayrıca elini bebeği hissetmesi için karnıma koyduğumda çok az tutup hemen çekiyor. Buna da ayrı sinir oluyorum. Bu yoğun geç gelmeler sonrasında 4-5 gün evden çalıştığı bir dönem oldu. Öyle bir disiplinle çalışıyor ki yine bütün gün ayrı kalıyoruz. Arada yanına gidip sohbet açmaya çalışıyorum ama o beni duymuyor baştan savma cevaplar veriyor. Bir günün sonunda artık çıldırıp senden sadece 10 dakika istiyorum dedim bana ayiramayacak kadar yoğun musun? Oyun oynamadığını bizim için çalıştığını, bunlarin benim indimde neden değeri olmadığını sordu. Bense bu cevaplardan bıktım. Bana 10 dakikasını ayırıp ilgi vermek bu kadar zorsa bütün gün kafa patlatmış ne yazar? Ben ağrıdan acıdan ölsem haberi olmayacak öyle bir çalışma şevki. Tabi ki çalışkan olmasını takdir ediyorum ama bana yaptığı işi aşırı ciddiye alıyor gibi geliyor. Onun dışında su içmeme, vitaminlerime, eksiğime gediğime dikkat eder, ilgilenir. Benim ihtiyacım sadece duygusal olarak karşılanmıyor. Bir türlü benim bu ihtiyaçlarımı göremiyor. Bense hep karşılanmadıkça sinirlenip ağlamalı krizlere giren biriyim. Normalde sessiz kalır kavgalarda artık o da 3 senenin sonunda bağırmaya başladı, beni kıran bazı söylemleri oldu. Şımarık ve nankör olduğumu söyledi. Bir sorunu halledip yenisini çıkarmak için fırsat aradığımı.. halbuki her sorunun temeli duygusal olarak tatmin olmamam. Kendimi bu evlilikte yalnız hissetmem. Siz sevildiğinizden şüphe ediyor musunuz? Ben kararsızım. Çok ilgili gerçekten 5 litrelik suyu kaldirmayayim diye ise gitmeden tezgaha koymayı akıl eder mesela. Ama binlerce kez söylememe rağmen bana beni sevdiğini hissettirecek şeylerde değişiklik yok. Ben mi nankörüm gerçekten? Ya da sorun bende mi.. gerçekten artık göremiyorum ağlamaktan ve kavga etmekten yoruldum. Bir türlü sevildiğimi hissedemiyorum. Sanki beni çocuğu gibi seviyor, beni benimsedi ve hayat düzenini kurdu. Bir özelliğim eş olarak bir değerim yok gibi.. tam olarak ne demek istediğimi anlatamıyorum sanırım. Ama fikirlerinize ihtiyacım var

Adı üstünde hamile hormonel bir durum kadın kontrol edebilse zaten buradan yazıp dertleşmez dimi. Allah eşine sabır versin nedir ya kadın düşmanı mısınız nesiniz. Siz nazlı niyazlı değilsiniz diye herkes sizin gibi mi olmak zorunda.

evet şımarıksınız cevabı merak ediyorsanız

Haklısın canım haklısın da acaba bizim zavallı analarımız ne yaptı 30-40 sene önce kaynana kayınbaba yanında hiç ilgi gördüklerini zannetmiyorum biraz onları düşünmeliyiz bu şekilde şükredebiliyoruz Ben kendim için ne söylüyorum. Belki de çıtayı çok yükseltmemek lazım Pinkflambe

Anlattığınız kadarıyla söyleyeyim sevgi beklentiniz belki daha fazladır. Eşiniz keyif için geç gelmiyormuş ki çalışıyormuş. Belki terapi sizin kendinizi farkına varmanızı sağlar. Ancak bu süreç zarfında lütfen elinizle ilişkiniz zedelemeyin. Bebek geldikten sonra da beklentileriniz olacaktır, artacaktır ama çalışan bir insan da sınırlıdır o beklentileri karşılaması. Eşiniz su şişesini kaldırmayın diye bile düşünüyormuş zira.

Çocuk doğunca geçer bende evde öyle sevgi falan bekliyordum hamileliğin son ayında şimdi çocuğu al siz durun ben bir tuvalete gideyim falan diyorum

Sizin cocuklugunuza inmek lazim. Ya çok şımartıldınız ya da tam tersi yok sayıldınız

Beş sevgi dili - Boşluk hissi bu iki kitabı okumanizi öneririm. Orada anlatılan örneklere çok benziyor ilişkiniz.

Öncelikle sinirlenip ağlama krizine girmeniz aşırı ve normal değil. Ama ben birçok üyenin aksine sizi şımarık bulmadım. Burada bir arkadaşımızın da yazdığı gibi sadece ev geçindirmek ve çocuk büyütmek için evlenmiyoruz. İş yüzünden yorgun hissedebilir, o gün keyfi olmayabilir kabul ediyorum eşler de robot değiller ama her akşamda eline telefonu alıp yatana kadar dünyadan haberi olmuyorsa bu isyanda haklısınız. Erkek ya da kadın fark etmez, insanların duygusal ihtiyaçları da var. Akşamları bir bölüm dizi izlememek, iki çift güzel kelime etmemek vs bunların çalışmakla hiçbir ilgisi yok. Hamilelik hormon dengesini zaten bozuyor, belli ki siz duyguları biraz uçta yaşıyorsunuz. Belki diğer arkadaşların söylediği gibi sevgi diliniz farklıdır, bu durumda da ortak bir nokta bulmanız gerekiyor. Sizde lütfen krizlere falan girmeyin, kendinize hobi edinin zaten bebek doğunca bütün zamanınız ve dikkatiniz bebekte olacak. Hamile karnına el koyma olayı benim için pek bir anlam ifade etmiyor ama sizin için önemliyse erkekler baba olduklarını bebek doğduktan sonra bebekle vakit geçirdikçe anlıyorlar. O şu an sizin gibi hissedemez

Benim esimde evden calisiyor asla yanina gidip muhabbet etmeye calismam o boslugu barsa isterse gelir aksam birlikteyiz zaten ve aksamlarida evet telefonla oynar oyun oynar bazen hic konusmayiz onunda kafa dagitmaya ihtiyaci oluyor siz cocuk gibisiniz hamilelik hastalik degildir agridan inleyecek ne yasiyosunuz? Hepsi cocuklarin ilgi cekme cabalari gibi cok itici. Adam zaten gorevlerini bilen bir es ve evlilikte bir fiil romantizim yakinlik zaten olmuyor sonucta ayni evde yasiyosunuz. Siz sanirim sadece esinize odaklisiniz baska cevreniz yokmu kafanizi dagitinda salin su adami :)

Ben sizin şımarık veya nankör olduğunuzu düşünmüyorum. Hamile bir kadının evet fiziksel yardıma ihtiyacı vardır ama ekstra bir ilgiye sevgiye de ihtiyacı vardır. Ben hamile değilim ama bende eşimden tutku aşk ilgi sevgi ve yumuşaklık bekliyorum tabiki genelimiz böyle. Elinde 1 gül ile gelse veya ise gtmeden yatağın yanına bir güzel not bile bıraksa o yeter zaten. Birazda yapı gerehi erkekler bizim gibi dusunemiyor

Ben de ona üzüldüm zaten. Normalde bana hiç böyle bir teklifle gelmez. hamile olduğum için sürekli yürümek gerekiyor, Yürüyüşüme kendim giderim. Bugün işten morali bozuk üzgün geldi ve yemekten sonra ben yürüyüşe gidiyorum dedi..

Evliyim 2 cock var :)

Evet şımarıksınız, eşiniz çoğu söyleminde haklı ne yazık Ağrıdan inleyecek kadar bir sağlık probleminiz mi var?

Allah başka dert vermesin, eşine de acıdım...

Hamilelik depresyonu aaaahhhhh yaşamayan bilmez. Emin olun sorun ettiğiniz şey eşinizin ilgisi değil hormonlar. Bilenkişi olarak söylüyorum sağlam aklınızı yitiriyorsunuz. Hamilelik depresyonu normal depresyondan çok farklı ben çocuğuma bile soğuklaştım bu depresyon öyle birşey. Sizi bencillikle şımarıklıkla suçlayanlara katılamıyorum. Onlarında sizi anlaması için aynı hormonel durumları yaşaması lazım. H Hafsanuralli546 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Ben sizi çok iyi anladım çünkü ben de sizin gibiydim ama zamanla bazı algılar değişiyor. Ne kadar süredir evlisiniz Ben de yeni evliyken eşimi çok özlerdim sürekli dip dibe olmak isterdim, eve beş dakika geç gelse kavga ederdim nerde kaldın diye Ama zamanla o bana uyuma sağladı ben ona uyum sağladım. Eşim de elini karnıma pek koymazdı, heyecanlanmıyor musun derdim, doğunca heyecanlanırım derdi Sürekli seni seviyorum demez ama yaptıkları zaten sizi sevdiğini önemsediğini göstermiyor mu sizce? Ben de eşime çok dedim beni duygusal aç bırakma ben duygusal insanım diye ama onun yapısı bu, benim beklediğim şekilde sevgisini gösteremez ama ben söylemeden kalkıp yemek yapar, bulaşıkları toplar. Tek Pazar günü boş olmasına rağmen ben nefes alayım diye çocuklara bakar, kahvaltı yemek bulaşık hep ondadır Pazar günleri. Bunlar daha güzel detaylar değil mi Eminim siz de zamanla bu farkındalığa varacaksınız. Çalışırken de zaman ayırmaması çok normal. Evlenmeden önce ben de eşimi çok darlardım ders aralarında bi mesaj yazamıyor musun diye. Sonra ben de ücretli öğretmenlik yaptım, eşime hak verdim, ben seni hiç anlamıyormuşum özür dilerim dedim. Ufak tefek şeylere takılıp huzurunuzu kaçırmayın. Maşallah sizin için her detayı düşünüyor. Zamanla diğer konularda da orta yolu bulup birbirinize uyum sağlarsınız.

Siz de gitseydiniz yürüyüşe P

Bence biraz anlayışlı olmalısınız. Tabi ki birlikte vakit geçirmek çok önemli ama elini karnınıza koyduğu süreye kadar takılmak... biraz hormonlar çalkantılı olduğu için hassas olduğunuzu düşündüm bendeuyeolcam

Seviyorum seviyorum demekle değil icraate dökmüş adam. Hormonlar yapıyor hormonlar Kolaymı can taşıyorsun. Böyle krizler çok normal. Lohusalıkta adamı boğar atarsın sen:)

insan bazen hormonların etkisiyle fazlaca abartabiliyor bence. ben de tüp bebekte yaşadığım sıkıntılarla birlikte eşim evde yemekten temizliğe her şeyi yapmasına, ilaçlarımı vs düşünmesine rağmen bazen saldıracak yer arıyor oluyordum ama sonradan düşününce bu sürecin içine biz daha çok dahiliz. adamlar da bence bizim bu ruh halimizle ne yapacağını çok bilemiyor, çünkü bizim kadar dahil isteseler de olamıyorlar. tabi ki 10 dakika bile ayırmıyor diyorsanız haklısınız, daha çok sohbet daha çok sarılmayla tüm sorununuz biter gibi. insan biraz çocuk ve savunmasız gibi hissedebiliyor. ama eşinizin emeğini de hemen çöpe atmayın derim. üstelik benimki tüp bebek süreci, siz hamilelikle beraber bebeğinizi bekliyorsunuz, Allah uğraştırmadan kucağınıza almayı nasip etsin. sizin de biraz anlayışlı olmanızda fayda var.. hamilelik hastalık değil çünkü.

Zamanla terapi yardimiyla cözersiniz. Bu sürecte kendinizi dengelemeniz zor gelebilir. Öyle durumlarda esinize acik acik su anda duygusal oldugunuzu, onunla alakasi olmadigini söyleyin. Karsidaki insani asiri tepkilerde en cok zorlayan ne yaptigini bilmemesi. Yani adam "ben birsey yapmadım ki, bu simdi niye kriz geciriyor" diye sizin duygularinizi nereye koyucagini bilemez. Ben mesela eskiden böyle durumlarda esime "benim biraz zamana ihtiyacim var" diye sevdigim birsey yapardim bir köseye cekilerek. Bazen de " Buraya bir gel 10 dakika sarıl" dedigim de oldu. Sarilmak stresi azaltiyor

Benim ikinci hamileligimde demir eksikligi varmis. Ilac verdiler, ama yan etki yapti. Bende bir sinir bir agresiflik. Adama sariyorum durmazdan, nefes almasi hata nerdeyse. Sonra doktorum damar yoldan demir serumu verilsin diye hastaneye gönderdi. Ondan sonra bir rahatladim, relaks geziyorum ortalikta. Esimde "Bunun böyle olacagini bilseydim hemen hastaneye yatirirdim" dedi. Garibim iyi cekti beni o günlerde

Ortada dert yok. Yatıp kalkıp şükredin bence çalışkan, ev işlerine yardım eden, ilacınıza kadar düşünen bir adam var. İlla her dk seni seviyorum mu desin yaşınız kaç

Bende hamileliğin başlarında bana pilav yer misin diye sorduğu için eşim kararlarına saygı duymuyirsun tekrar tekrar soruyorsun diye bir buçuk saat aglamistim ahahahahahh

Eşinizin dediği gibi şımarık ve nankörsünüz üzgünüm birden pat diye yazdım ama gerçek bu. Herşeyi ince ayrıntısına kadar düşünen eşiniz var ilaçlarına kadar veriyormuş. Adamcağız çalışıyor senin ve bebeğin için tabiki işini önemseyecek. Bebeğin olunca sende ona odaklanacaksın inan o yüzden kendini eşini ve bebeğini boşuna üzme.

Sevgi dilleriniz farkli. Siz yuzdr yuz size odakli zaman gecirmenin sevgi gostermek oldugunu dusunuyorsujuz. Esiniz ise sizin eksiklerinizi tamamlayip size yardim ederek sevdigini gosteriyor. Esimle bizim de farklidir mesela ilk baslarda cok kavgalar etmistik bunun yuzunden. Ben yetistin temali fiziksel temas isterim. Milletin icinde bile sarilsin opsun vs o da onu kasiyayim masaj yapayim ister:))) bikac adjm geldik birbirimize. Acik acik konusmakta fayda var. zira bebek dogunca birbirinize cok ihtiyaciniz olacak.. Brrk Dobarlan bırahma

Yani böyle bıç bıç sevgiler bence çok itici. Dozunda güzel herşey. Sizde bekleyin içinden gelince yapsın adam. Dert aramayın kendinize. Çocuktan sonra saçı taramaya vakit kalmıyor şu an çocuğun yanından yazıyorum bunları. Bol bol uyuyun uykuya hasretim

Ben anladım sizi. İyi bir adam ama görev gibi yapıyor iyi bir dost iyi bir ev arkadaşı ama romantizm yok. Hamilelik hormonlarıyla da ilgi isteğiniz artmış sinirliliğiniz artmış. Ama size şunu söyleyim ilgi kavga ile alınmıyor. Siz istedikçe o daha çok kaçar. Şımarıklıklıkla suçlar en son kendini yetersiz görür ben sana yetemiyorum diye çeker gider. Siz devralın bir süre romantizmi. Ufak bir hediye alın romantik bir masa kurum. O da bir adım atar. Sonra biraz kendinizi çekin iki romantik bir umursamaz gün şeklinde yavaş yavaş rayına oturtun

Bence biraz kendinize vakit ayırın. Yalnız zaman geçirmeyi bilmiyormuşsunuz gibi geldi bana. Yalnız alışverişe çıkın, mümkünse sinemaya gidin, gezin. Hem özgüveninize de katkısı olur. Hem de biraz boşalmış olursunuz. Eşinize de katkısı olur.

Teşekkür ederim bu yapıcı yorumunuz için. Duygusal açlığın ben de sebebinin eşim olduğunu düşünmüyorum. Daha derinlere dayanan bir sorunum var muhtemelen.

Ya bir de erkeklerle kadınlar çok daha farklı yaşamıyor mu bu durumu? Kadın direkt sürecin içinde zaten her şeyi kanlı canlı yaşıyor ama erkek bebek doğana kadar dışarıdan bir izleyici. O yüzden karnını sevmemesi falan normal gibi ya.

telefona sizi duymayacak kadar çok dalmasının çalışmayla ne ilgisi var anlamadım. çoğu arkadaş size şımarık demiş ama şu durum hiç de normal değil ve çalışmasıyla ilgili bir şey de değil. nankör falan değilsiniz, gayet haklısınız. inliyor olsam haberi olmaz demişsiniz, daha ne olsun? hamilelik sürecinde sizinle iletişime ekstra açık olması gerekiyor. ben haksız bir tarafınızı göremedim. sadece şunu önerebilirim; kendinizi güçlendirmeye ve beklentilerinizi azaltmaya çalışın. ona hissettiklerinizi söylemişsiniz, bırakın bundan sonrasını o anlasın, anlamak isteyen bir şekilde anlıyor ve iletişime geçiyor zaten. siz bu kadar takılmamaya, vaktinizin dolu dolu geçmesine çalışın ki kafanız dağılsın.

Sizin ki konu sahibinin durumuna benzemiyor, Adamın iletişim kurma, ortamı yumusatma isteği yok. Çocuk olunca el bombasını evin ortasına bırakırsınız. Önce bu adamla ömür geçer mi diye bir düşünün...

Bizde küsen taraf genellikle ben oluyorum ama gerçekten bana küsüldüğünde nasıl bir eziyet olduğunu anladım. Eşinizle oturup bu iletişim bozukluğunu hallettikten sonra bebek düşünün derim. Malesef hamilelikteki hassasiyetle birlikte sorunlar daha da büyüyor..

lohusalıktan bildiriyorum sizin hamilelik böyle hassassa lohusalıkta eşinizin vay haline ben ki nazlı niyazlı bir insan değilimdir ama lohusa kafası bambaşka allah eşinize kolaylık versin

Neden ben de geleyim seninle cok bunaldim demediniz. Kari kocasiniz siz en basit iletisimi bile kurmuyor musunuz?

Ee sizin de oturmamış evliliğe bebek düşünmenizi anlamak imkansız mesela. İyi düşünün, tartın, biçin karşılıklı derim.

Çocuk gibisiniz resmen

Akşama kadar yolunu gozlemiyorum tabi ki ama gelince özlediğimi farkediyorum ve sevmek istiyorum P

Bütün gün bunları düşünmüyorum. Anlık gelişen olaylara anlık hissedilen duygular. Sonrasında kafada kurmalar. Boş vaktim de yok evden çalışıyorum. P

Hamileliğin başlarında onunla konuşmuştum. Duygusal olarak ona çok daha fazla ihtiyacım olduğunu. O zamanlar biraz farkındalık oluşmuştu ama sonra yine rutine bağladı. Kendi hayat düzeni dışında hiçbir şeyi düşünmüyor.

Nasıl bu kadar saçmalayabiliyorsunuz anlamıyorum. Evet şımarıksınız. Belki eşinizin dediği gibi nankörsünüzde. Şuanki durumunuza bakarak hamileliğinize vermek istiyorum düşüncelerinizi ama adamı sıkmayın. Hamilelik hastalık değildir, sürekli hasta modunda olmayın. İlgi beklemeniz doğal elbette ama zoraki gösterilen ilgi sizi yine mutlu etmeyecek daha çok hırslanıp üzüleceksiniz. Bırakın içinden gelince gösterir zaten. Belki de o gösteriyor ama siz görmüyorsunuz bunu da bir düşünün bence.

Ben sizi anlıyorum insan bazen görmek değil hissetmek istiyor mesela gezmeye gidersin eşin sadece seninle dolaşır sana eşlik etmez yokmuş gibi hissedersin G