Merhaba kızlar başlıkta gördüğünüz gibi hayatta hiçbir keyfim yok sabah uyanmak istemiyorum kahvaltı etmek, yeni birileriyle tanışmak, kitap okumak, bir şeyler üretmek gibi aktivitelere kalkışamıyorum, uzak geliyor. Oysa ki ben böyle biri değildim heveslerim hayallerim ve hedeflerim vardı kendime hep en yüksek hedefleri layık görürdüm... ağır depresyondayım ama dışarı çıkmaktan çekinmem gezerim böyle işte canım hep sıkkın mutsuz ve keyifsiz bir insanım allah'a dua ediyorum düzeleyim diye...

Hayatınıza bir sihirli değnek dokunsun diye bekliyorsanız, o iş yaş. İnsanın itici gücü yine içindedir ve kendinden gelir. Bu anlattıklarınızı kendinize yakıştırıyor musunuz? Hak ettiğinizi düşünüyor musunuz? Bir silkelenseniz mi acaba? Bir iş, hobi, meşgale, kitap, psikolojik sağlık desteği ve bir sürü yolu var bunun. Sorunları sıralayıp, off çok sıkıldım demekle bitmiyor ki. SayYouLoveMe Hursit sen bir kahramansin, onden gidersin

Böyle bir döneme ablam da girmişti, hayatta hedefleri vardı ve hepsine çok çalışarak tek tek sahip olmuş ve bir anda hedef kalmayınca boşluğa düşmüştü. Onu kurtaran tek bir hobisi olmuştu. Çift şiş örgü beni hep rahatlatır derdi, gidip rengarenk ipler, çeşit çeşit şişler aldı, önceleri bebek yeleği, atkı, bere örüp insanlara hediye ediyordu, sonra örgü oyuncaklara heves etti, kolilerce ördü ama rahatlatsa da tatmin etmiyordu, sonra pazarcı bir teyzeyle tanıştı, pay karşılığı satar mısın diye sordu, kadın iki ay içinde satıp iyi bir para verdi eline, onu da alıp çocuk Hastanesi'nde ihtiyaç sahibi bir çocuğun ameliyatı için bağışladı, o günkü mutluluğu, iç huzuru çok az şeyde yaşadım, hala hatırladıkça içim ısınır der, ablamın yeni ve hiç tükenmeyen hedefi hasta çocuklar artık. Hala evlatlarından vakit buldukça örüp kenara atar, bir gün birine çare olur elbet diye. Kendinizi bırakmak yerine mutlu olacağınız şeyler aramalısınız, çok iyi gelecek emin olun.

Çok etkilendim ve duygulandım, umarım ablanızın bu hedefini gerçekleştirecek gücü hep olur teşekkür ediyorum ilham verici mesajınız için umarım o gücü bulurum. Eyoser Kaderim buymuş da diyemiyorum, çoğu benim

evet hazzım yok bir şeyler yapmaya hatta bu konuyu açmak için bile defalarca düşündüm daha doğrusu içimi açmak bile istemiyorum bu arada sevgilim de yok sevgilim olsun istiyorum çevrem olmadığı için internetteki saçma tanışma sitelerine bakıyorum hiçbiri güven vermiyor, mutluluk duygusu da yok artık bende. OrangePurple

Bir ay böyle dolaştım hatta burda ilk konum bu galiba. Arkadaşlar biraz tavsiyeler verdi uyguladım işe falan girip oyalandım geçti gibi arada bi gelir düşünmemek için bişeylerle uğraşırım geçmiş olsun.

Daha farklı bir versiyonu olarak : Nereden baksanız 2 seneye yakın olacak görüştüğüm biri yok, çok şükür isim var ama evden işe işten eve bır döngü içerisindeyim. İşten geldiğim zaman da yorgun olduğum için olduğum yere yigiliyorum. Cevremdekiler hep iş ile alalı kimseler olduğu icin bulussak bile mevzu dönüp dolaşıp ise geliyor. Ve bu sürekli isteymisim gibi bir algı oluşturuyor. Belki de o yüzden forumdayim.. Belki de o yüzden burada zaman geciriyorum. Özetle o keyif duygusu hem maddi hem manevi haz ile alakalı galiba

İşe girmek çok iyi geliyordu bana son bir senedr psikolojimi daha çok bozunca iş hayatından da soğudum düzenli para kazanmak çok iyi gelmişti ama kalabalık iş yeriydi her tür insan vardı zor toparlandım oradan çıkınca... önyargılarım var hala iş

Keşke diyorum daha önce içimi açsaydım buradaki üyelerle dertleşseydim belki çok iyi gelirdi ana inanın onu yapacak gücüm yoktu Eyoser Kaderim buymuş da diyemiyorum, çoğu benim