Siz bu duruma hazır değilsiniz. Çocuk nasıl hazır olsun kendinize de zaman verin. Artı bir sorumluluk demek bu durum ayrıca maddi açıdan da herşeyi sorgulayın

Söyle bir durum var: Karşınızdaki çocuk en az sizin kadar tedirgindir. Simdi ona bir "rakip" çıktı ve onun da hayatı değişmek üzere. Sonuçta o da onun neler beklediğini bilmiyor. Bir yerde aynı durumdasiniz yani

Dusundum ve eski esle irtibata gectim.. liseden beri beraberlik yasayan iki cocuk ataninca evlenmişler ve annelik kadina ağır gelmis gecmisten getirdigi travmalar da uzerine eklenince sorumluluklarindan kacmis.. kadinla defalarca uzun uzadiya konustum o da cocuklugunda terk edilmis bir cocuk elbette sorunlarla yuzlesememis bunun icin kimseyi suclamadim kadinin ozelestrisini dinleyip evladinin her zaman ona ait oldugunu sadece gunde bir defa vakit ayirip mutlaka aramasini rica ettim.. bazen olaylar bu kadar basit gelisiyor, insanlarla cabuk iletisim kurabiliyorum

Erkek çocuğun baba figürüne ihtiyacı var Yorumlar çok acımasız

Oyle demeyelim ya, kadin gercekten kotu degil, cocugunu da seviyor, gayri ahlaki hicbir davranisi yok, kimsenin anneligine laf edip de günaha girmek istemiyorum Allah cocuk icin en iyisini nasip etsin diyelim, cok tesekkur ederim yorumun icin

Yınede ıyı dusunun derım buyuk sorumluluk bu

Zorlanırsın. Başkasının çocuğuna annelik edeceksin. Bu işler zor. Annesi bakmasın babası bakmasın babaanneye dedeye versin. Sen bak. Tavuk_suyu_

Eski eş hep burnunun dibinde olacak kısmına katılıyorum. Imzami nereye atayım. Sevmeyenler bile sevecek. Bunu da ben ekleyeyim. biz eşimin memleketinden çok uzaktayız. Orada olsak asla devan etmezdim. Cunku kendimi 3 kisilkk bir evliliğin içinde hissediyorum.

Arkadaslar merhaba, Cok uzatmadan konuya girmek istiyorum. Yakin zamanda evlilik planlari yaptigim bi sevgilim var dun evlilik teklifi aldim. Erkek arkadasimin 9 yasinda bir erkek evladi var. Çocukla birebir hic problem yasamadim. kaygiya dustugum durumlarda da cocuga yansitmadigim icin cocuk bana oldukça düşkün Oz annesi ile bir bucuk yasinda yollari ayrilmis kadin farkli bir sehirde ara ara gorusuyorlar fakat velayet bizde olacak.. Erkek arkadasimdan suphem yok. Iyi bir baba olduğu gibi iyi bir es olacagina da eminim. Su anda ailesi ile beraber yasiyorlar. cocuk babaanne ve dede ile buyuyen her cocuk gibi birazcik doyumsuz ve memnuniyetsiz. Bu durum beni ara ara zorluyor, evlilikte zorlanir miyim daha da kotusu cocugun psikolojisine zarar verir miyim diye endise ediyorum Baslarda evliligin ilk aylarinda babaannede kalsin sonra alalim diye anlasmistik ama sonra icime sinmedi. Balayindan hemen sonra evimize getirmeyi dusunuyorum.. bazen bu kaygilarim beni cocuktan uzaklastiriyor, kotu davranmiyorum elbette ama mesela mutlu olsun diye kurstan almaya gidiyorum, yolda giderken hayalini kurduğum kadar sicaklik olusmuyor aramizda. Bu duruma cok üzülüyorum Benimle ayni durumu yasayip tavsiyede bulunacak hemcinslerimin yorumlarini bekliyorum Karpuzlu araba

Benim kuzenim 1. evliliğini, boşanmış 10 yaşında çocuğu olan biriyle yaptı.. Çocuk da onlarla yaşıyor. Ilk günden beri öyleydi.. Çok mutsuz. Çocukları olduktan sonra, bu arada 2 çocuğu oldu, evdeki gerilim daha arttı.. Bir kere çocuk yakında ergenliğe girecek.. sizin yaşınız 33. Tahminen hemen çocuk isteyeceksiniz. Çocuk ergen iken evde bir bebek olacak.. ilgi paylaşılacak.. Belki bebek kıskanılacak.. Bir sürü sorun olacak.. Ayrıca şunu hiç düşündünüz mü? Çocuk bir kabahat işlese bile asla bir laf bile edemezsiniz.. Niye? Adınız hemen üvey anneye çıkar maalesef. Ayrım yapıyor olursunuz.. Eşiniz belki yeni doğmuş bebeğini bile çok sevemez.. Neden? Diğer çocuğu kıskanır diye.. Siz bu adamı çok istiyorsunuz. O yüzden çocuğa ısınamadım diye bahsederken yorumlar üzerine yok ona alıştım görmesem özlüyorum vs demeye başlamışsınız. Yani çocuğu sevdiğinizi ben düşünmüyorum. Babasıyla evlenmek için zorla kendinize çocuğu benimsetmeye çalışıyorsunuz. Yani bu işin sonu bana iyi gelmedi.. Evlenirseniz ben mutlu olacağınızı düşünmüyorum. Ayrıca o çocuk da ileride mutlu olmayacak. Hep şu fikirdeyim. Çocuklu kişiler çocuklu kişilerle evlenince daha iyi oluyor. Hiç evlenmemiş bir kadın, çocuklu bir erkekle evlenince çok iyi olmuyor. Hele ki çocuk sürekli babasında kalıyorsa.. Tabi karar sizin.. Ama bence çok büyük risk..

Dedigim gibi ogretmenim ben, o konuda sukur yetkinim

Benim çevremde bu konuda olumlu örnekler yok maalesef. Size güzel şeyler söyleyemeyeceğim. Hakkınızda hayırlı neyse o olsun S

Bu nasıl bir yorum anlayamadım. Kadında sorun olmadığını nereden biliyorsunuz, bu kadar kolay adamı suçluyorsunuz? ilk başlarda sorunlar çıkması çok muhtemel; fakat sabır ve özveriyle üstesinden gelinebilir. Gerekirse destek alırsınız.

Ay olabilir mi oyle birsey lutfen olsun cunku

Annesını neden almadı velayeti. Ayrıca bence hiç girismeyin böyle bisiye. Iyı olsaydı ılk esıne iyi olurdu. Ben pek guvenmezdım

Kahretsin cok alıştım sipaya, cok kizdigim anlarda bile ozluyorum S sahraikebir

Benim ablamda boşanmış ve çocuklu biriyle evli senelerdir. Adam muhteşem bir insan. Çok iyi bir eş, cok saygılı bir damat. Ön yargılı olmamak lazım. Kadın olsun, erkek olsun, ilk eşiyle anlaşamayan herkes berbat değil.

İyi niyetiniz ortada. Ancak çocuk 9 yaşında bile olsa aynı eve girince nasıl olur. Çocuk bu iyi niyetinize nasıl karşılık verir önemli olan o. Konunuzu okuyunca aklıma burada açılan 10 yaşında erkek çocuğunun üvey annesinin telefon numarasını eskort ve arkadaşlık sitelerinde paylaştığı konu geldi. Umarım iyi niyetinizin karşılığını alırsınız.

Valla annelik yapamayabilirm diyorsanz hiç girişmeyin cok zor çünkü hep sabırlı tahammülü olmak zorundasnz. cünkü o ne yapsa cocuk bu dicekler siz hep iyi olmak zorundasnz aksi halde kötü siz olırsunuz A Aylakkadin Bahar, bir insanla gelebilir insana Üyelik İptali tek ayak

Balayından döner dönmez çocuğu yanınıza almak yerine, bir süre eşinizle aynı evde tek yaşamayı deneyimleyin. Hem sizin için yeni bir ev ve düzen olacak alışmak için vaktiniz olur hem de evliliğin ilk aylarının hevesini almış olursunuz. Süreci herkes açısından alıştıra alıştıra yürütmenizde fayda var. Birden o hayatın içinde olmak ağır gelebilir. Mutluluklar dilerim.

cok üzücü ya iyi yapmissin konusmakla hakkinda hayirlisi olsun

bak kendi evladının anneliğini kaldıramamış sen nasıl başkasının çocuğunun anneliğini kaldırcaksın?

Yeni evlilik, evliliğe alışma eşe alışma süreci derken bir de çocuğuna alışma süreci ve aradaki bağı koparmama çabası sizi yorar. Kendinize daha fresh bir hayat sunun derim. Bunlar herkesin yapabileceği şeyler değil. Öyle olması gerekti demek kısa yolu işin. Eşiniz olacak kişiyi tartın bence. Teyzem hiç evlenmemişti, evlenmiş boşanmış biriyle evlendi. Şimdi 15 yıl oldu çok kötü bir evliliği var. 2 çocuğu vardı adamın büyüklerdi, onlardan dahi zarar gördü. Hiçbir şey toz pembe değil önce bunu anlayın.

Yaptiginiz yorumlari okudum, akli basinda, gayet olgun bir yapiniz var. Evliliginizin ilk donemlerinde cocuk eve gelince biraz sancili bir donem yasayabilirsiniz ki normal, iki tarafindan birbiriyle uyum surecidir bu. Eger suanki gibi yasacaginiz sorunlari olgunlukla karsilarsaniz muhtemelen iyi bir aile olabilirsiniz. Size tavsiyem ozellikle durumunuzla ilgili kitaplar edinin okuyun, bununla ilgili arastirmalar yapin. Mutlaka bir pedagogla kontak halinde olun. Geciriceginiz surecte cocugun size olan tutumu cok onemli, terbiyesi, hal ve tutumu, keza es adayinizin evladiyla olan diyalogu;sinirlarini koruyabilen bir babami?yasayacaginiz ufak tefek problemlerde size olan tutumu nasil olur adaletli yaklasabilir mi?Siz peki cocuga annelik degil de hakkaniyetli bir abla olabilir misiniz?Esiniz ve ailesi elbette cocuk icin bir sorumluluk yuklemese de kabul edelim evin hanimi olarak cocugun bir takim sorumluluklari da sizin uzeriniz de olucak. yemesi, icmesi, giydirmesi, yikamasi vs. sorumluluklari dusununce nasil hissedersiniz mesela? Sabirli misiniz mesela? Simdiden kendinizi hatta esinizi olcup tartip bicin. Bu cok agir bir sorumluluk. Ben anne olarak yeri geliyor kendi dogurdugum cocuguma tahammul edemiyorum, cok zor isiniz gercekten umarim herseyin ustesinden gelebilirsiniz... C

Ben kendi öz kızımla ergenlikte babası ile arasında kaldıysam, sizde ikisinin arasında kalacak günleriniz olacak yani tatsız, huzursuz günler, buna hazırmısınız?

acaba daha önceki esine kucucuk bebegi birakip gitmesine neden olacak kadar ne yapmis diye dusunurdum?

Bence siz bu isi harika yaparsiniz Bu tarz acilan konularda genelde evlenmeyin derim ama siz evlenin, bu isi yapabilecek nadir kadinlardansiniz Beni forumda pek cok kisi bilir esimin oglu var, benim de bir oglum varve ortak bir kizimiz var, baslarda zor oldu ama sonrasinda sahane bir aile olduk uc cocuk ile, konusmak, sormak isterseniz ozelden yazabilirsiniz bana her zaman

Cok tesekkur ederim dusunceleriniz icin.. ilk es icin konusup sallamak cidden kolay ama buz daginin otesi cok farkli. Kim ister evladindan ayrılmak? O da yorgun bi kadin kafasi karisik keske hic ayri dusmeseydi cocugundan ama yapacak birsey yok Evlendikten sonra hayat herkes icin zor bunu soylerken uzuluyorum ama erkek arkadsm cocugu kabul ettigim icin herseyime asiri toleransli bu da benim isime geliyor acikcasi umarim uc kisilik guzel bi aile kurabilirim ne diyim

Iki yildir beraberiz. Baslarda kaldiramadim evet ama su anda cocuga karsi kotu hicbir duygum yok. Azicik yapabilirsin gaziyla da herseyin iyi olacagina inanmak istiyorum. Es adayim devlet memuru, ben ayni yerde sozlesmeli uzmanim. Is arkadasiyiz yani ayni zamanda

Esımınde 9 yasımda bır coxugu var bız nısanlıyken 4 yasındaydı benı cok sevıyordu babasıyla degıl benımlenyatmak ıstıyordu suan bendende babasındanda kardeslerındende nefret edıyor. Bız ozellıkle ben hıc kotu davranmadım her ıstedıgını yaptım kendı cocuklarıma mesala bısey almıyordum o gelınce ona pahalı seyler ıstedıgı ıcın sadece ona laıyordum ne dese yapıyordum ama bu halde yınede. Erkek cocuk cok zor kız olsa bıraz daha uyumlu ama cok zorlanırsınn. Ben sahsen cok pısmanım suan boyle bır evlılık yaptıgıma o sorumlulugu almak zor bıde cevre sen hıcbısey yapmasan bıle en ufak seyde uvey anne baskısı yapıyor. BIımkı bıde yanımıDa bıle degıl 2 senede bır gonderır annesı boyleyken zor dıyorum sadece Gsyabk Cemal abi Anneler

Ayyyy cok tesekkur ederim innnnsallah

Valla konu sahibesi bu tip konularda ben genelde hayır derim ammaaa sizin konunuzda içime olumlu bir his doğdu Bence bu iş iyi gedecek. Madem bu kadar seviyorsunuz ayrılacak haliniz yok ya

Cok cok tesekkur ederim, hersey iyi olacak insallah

Cesaretinizi tebrik ederim. Ben böyle bir sorumluluk alamazdim içten söylüyorum..

Çocuğa ne olacak peki? Zaten anne babası ayrı bir de niye babasından uzakta büyüsün? Konu sahibesi çocuğu atmak istemiyor zaten.

İkinci evliliğimi yapıyorum. İki çocuklu bir beyle. Oğlu üniversite okuyor, kızıyla beraber yaşayacağız. Anneleri vefat etmiş. Kızla iletişimiz şu şekilde okuldan geliyor gününün nasıl geçtiğini anlatmak istiyorsa anlatıyor. Bazen direk odasına geçiyor yemek vakti ortaya çöküyor. Bazen mutfakta bizimle beraber takılıyor. Şuan çok yeniyiz ve kafasında ölçüp biçiyor. Tam ergenlik dönemi ve bazı günler sebepsiz gerginlikleri oluyor. Bazı günler neşeli oluyor. Tavırlarının bana karşı olmadığının farkındayım. Ama babasını paylaşmak istemediği için gelgitleri oluyor. Çocukla birden samimi canım cicim olmaya çalışmayın. Zamanla kendiliğinden size alışsın. Ve tabi ki sabırlı ve özverili olmak. Gerisi güzel olur inşallah

Ben bir ogretmenim.. yillarca ogretmenlik yaptiktan sonra bu meslege gecis yaptim. Cocugun gelgitlerini anlayabiliyorum fakat babasi hakkinda asla bir eksiklik hissetmiyor. Baba mukemmel bir baba. Dil kursundan spor aktivitesine herseyine gonderiyor. Evlendikten sonra da bu boyle devam edecek. Oz annesi de sagolsun maddi anlamda cocugunun yaninda. Evlilik oncesi pedagog benimde aklimda. Her ne kadar cocuk psikolojisinden anlasam da bu konuda yetkin birinden destek almayi ben de uygun buluyorum

Mesleğiniz öğretmen mi? . push ;

Öncelikle, bu adamın bir çocuğu var ve sen veya başkası hayatına giren herkes bunu kabul edip öyle devam etmek zorunda, çocuk babannede falan kalamaz zaten adam da bunu kabul etmez. Siz diyorsunuz ki ben eski eşiyle konuştum sorunlu bir adam değil çocuğu da kabul ediyorum kendime güveniyorum şimdiden başladım araştırmaya gibi.. İyi ne güzel madem kararını verdin ısrarla ben yaparım diyorsunuz konuyu açma sebebiniz ne? Aranızda sıcaklık yokmuş, o zaman üçünüz evlenmeden önce daha çok vakit geçireceksiniz, bir fragmanı yaşayın bakalım, sıcaklık olacak mı birbirinizi kabul edecek misiniz, siz 3 kişilik bir aile olacaksınız, benimde çocuğum yok ama burada öz çocukları için bile eşler anlaşamıyor tartışıyor, siz bu durumda nasıl etkileneceksiniz? Şimdi a yok ben etkilenmem diyorsunuz ama evlenince neler değişiyor bilsen, e ayrılamıyorum da diyorsun o zaman ya bu deveyi güdeceksin Ya bu diyardan gideceksin arkadaşım D

Yazdıklarınız iyi niyetinizi gösteriyor, bu niyetiniz aynı kaldıkça hepsini atlatırsınız bence.

@Mune Artik konumu kapatabilir miyiz. ? Herkese yorumlari icin cok tesekkur ederim

Asla, cocuk bende kalacak, oda takimini bile ayarladim.. biz evleniyoruz diye o niye babasindan olsun ki? Benim derdim bu omur boyu surecek evlilikte cocugu incitmezken nasil tavsiyeler verirsiniz ki ben de incinmeyeyim.. yoksa vermem cocugu kimseye Karpuzlu araba

Size mutluluklar dilerim

Cocukla ilgili herseyi tolore edebilirim ama oyle dede babaanne asla laf edemez. Bu konuda asiri netim. Es adayima da ailesine de bunu munasip bir sekilde belli ettim.. sanmiyorum bu tarz ciğliklere giriseceklerini ama allah buyuk soyletmesin fena olay cikaririm Tahammül edemeyecegim tek sey bu olur ki arkama bile bakmam bu tarz nankorlukte

Kimse bana ozellikle sorumluluk yuklemiyor. Erkek arkadasimi iki yildir epey iyi taniyorum. Teraziye koydugumda iyi bir es olacak ozellikleri daha ağır basiyor. Hani bi de soyle birsey var. Dikkat ettiniz mi burda konu acan hanimlarin yuzde sekseni ilk evliligini yapan beylerle alakali.. cevremdeki evliliklerde boyle. Adamlar evet cocuksuz ama sorumsuz, anneci, pervasiz.. erkek arkadasim gercekten iyi bir baba ve es adayi.. dunyasi tamamen oglu ve benden ibaret

Konu sahibesi çok aşığım diyorsanız olur deneyin Riskleri bilerek girin ama 3 ay sonra dertsiz başıma dert aldım demeyin

Bu soyledikleri ilginc. Evlenince eski esini arar gibi gorunuyor. Siz cocugu alip agir gelince ilk sikayetinizde 180 derece doner es adayiniz. Es adayiniz sadece bu yuzden evlenmek istedigi icin olumsuz düşünüyorum.

Abim ikinci evliliğini yaptı yakın zamanda, 2 kızı var, eşinin ilk evliliği. Eşi, evlilik kararından sonra birkaç kez pedagogla görüştü tek olarak ve abimle beraber. Anneleri vefat ettiği için süreci bilen, çocukları taniyan bir uzmandı. Sizde bu konuda doğru davranmak için destek alırsanız güzel olur. Çocuksuz bir evlilikten daha zor, sorumluluk ve sabır gerektirdiği kesin sizin açınızdan. Benim hepsi adına endişelerim vardı başından beri, zaman ne gösterecek bilmiyoruz tabi ki. Ama eşlerin olgun ve birbine destek olması sonucu bir zaman sonra belli bir düzenin olacağını düşünüyorum. Umarım sizin içinde aynısı olur. İncinmeden ve incitmeden devam edebilirsiniz, umarım.

Uvey anne kavramini ozellikle ironi yapmak icin kullandim.. hani en ufak bir yanlisimda bizzat kendimi boyle yaftalayacagimi biliyorum

Benim bir akrabagim da oğlunun velayetini aldı. Onların boşanmasi ama çok kötü geçti. Oğlu çok yıprandı o süreçte. ikinci eşi oğluna (şu anda 13 yaşında) gerçekten çok iyi davranıyor ve bakıyor. Ama çocuk onu kabul etmekte cok zorlandi. bazi şeyleri yapıyordu evde onu biraz soğutmak için. Adam dengeyi iyi koruyabildigini söyleyemem. Eşi çok sabırlı bir bayan. Başka biri isyan bayrağı çekerdi. İşiniz kolay olmayacağını tahmin ediyorum. Bence böyle durumlarda profesyonel birine danışmakta fayda var. Kendinizi başta "üvey anneden" çok ona bir abla olarak görseniz daha iyi olur. Şu anda çocuk icin daha pek bir anlamıniz yok. İçinizi beklentiye girerek soğutmayın

Siz evlendikten sonra o eski eşin nasıl değiştiğini bir görün... bence çocuk babannede kalsın.

Tesekkur ederim, herseyin daha iyi olacagi umudunu tasiyorum, duanizi eksik etmeyin lutfen

Umarım birbirinize çok iyi gelirsiniz

Aynılarını ben yaşadım beni anlatmışsın aradan zaman geçince sana anne diyor çocuk sonra el bebek gül bebek buyutuyorsun emek veriyorsun sonra Bi bakıyorsun seni sahiplenmiş babasından çok sevmiş sadece sabır edeceksin oyunlar oynayacaksın sorunun ne diyeceksin tatlı tatli konuşacaksın ha babaanne dede araya girdimi işte o zaman bittin sen sen çocuk bakmaktan ne anlarsın yok torunum zayıflamış yok üstü kirlenmiş terlese hafif koksa kaç haftadır yıkamadin çocuğu vs. Sözleri duymaya hazırlan ve kocanla tartışmalara hazır ol ben çok zor kabul ettirdim kendimi bu konuda dedeye babaanneye falann çocuktan soğutmaya çalışırlar seni ama pes etmek yok devam sen ne kadar iyi bakarsan bak çocuğa yinede yaranamazsın büyüttüğün çocuk bunları dert etmez hatta savunur bile seni ama onlar asla laf anlamaz yilmayacaksin kendini ispatlayacaksin ha yok ben senin gibi uğraşamam evlilik diye birsey kalmaz ortada dersen hiç evlenme derim yok savaşırım dersen devam et ama asla çocugu suçlama çünkü dünyadan habersiz suçu yok evleneceğin kisiylede bu konuda tartışma sakın çünkü ilişkiniz kopma noktasına gelir sana başarılar dilerim zor sınavında

Cok haklisiniz Cocugu asla babadan koparmam ki babasi da kopmaz Bizim kodlarimiza bu uvey kavrami cok islemis o yuzden bu denli önyargılıyiz.. evleniyoruz diye yoksa ne munasebet el kadar sabiyi ebeveyninden ayiracak varosluga duseyim

Bence zamanla olacak olan bir sey dir bu hatta bir örnek aile var burda komsum cocuk uvey babasina Oz babasindan daha fazla bagli Siz sadece 9 yasindaki bir cocuga nasil davranilmali onu arastirin arkadasca yaklasmalisiniz sonucta bir annesi var ve cocuk ergenlige yavas yavas giriyo onunda etkisi olabilir ama korkmayin bakin adamda iyi birisiymis kardesi olunca bence hemen Yapmayin ama farkli olacak kabullenme konusunu hemen olsun diye dusunmek zarar verir Zaman herzaman ise yarar annesi olmaya calismayinn kesinlikle yanlis abla gibi olun

Yaşınız kaç? Daha önce evlilik yaptınız mı? Çocuklarla genel olarak aranız nasıl? İnsan bazen kendi çocuğuna bile tahammül etmekte zorlanıyor, henüz anne değilim ama kendi annenden biliyorum. Çok hassas ve zor bir konu. Annesi uzakta olan bir çocuğa anne olacaksınız bir nevi siz hep iyi olmaya çalıştıkça en ufak bir tavrınızda üvey anne olacaksınız belki. Zor bir durum ama eşiniz bilinçli ve iyi biriyse öz annesi de bilinçli ve kıskançlık yapmayacak bir kadınsa olabilir.

Üvey annesi olacağım düşüncesini atın aklınızdan. Siz onun hayatına 9 yaşından sonra giren bir abla olacaksınız. O çocuğada anne gibi davranmayıp abla gibi davranırsanız belki daha kolay olur bazı şeyler

Duslerimde hic pembe bir hayat yok inanin. Ayaklarimin ara ara kayacaginin bilincindeyim. Her daraldigimda cocugu bizzat buyuten babaannenin olmasi beni rahatlatiyor. Es adayima da acik acik daraldigimda kendime akan istedigimi annesinin yardim etmesi gerektigini soyledim

Cok tesekkurler yorumunuz icin.. kadinda da adamda da sorun yok.. bazen erkek daha iyi ebeveyn olur. Onlarda boyle dusunup hareket etmisler, kadinin sorumsuzlugu onu baglar bana dusmez. Heleki bizzat kadinin agzindan eski esin suclanmadigini duymwk icimi rahatlatti.. Velhasil kelam haklisiniz, onyargili olmamak gerek

Ikimizde iki urkek guverciniz dogru..

Konu sahibi arkadaşım. Ogretmenmissiniz. Ben başlıkta ki tabirle bir üvey anneyim, eşimde üvey baba . Evliliğinizin başında bir çocuk olacak ışın içinde. Nazlanacak, ağlayacak, sizi kıskanacak daha neler neler. Ama siz onun bie çocuk olduğunu her zaman kabul eder ve gerçekten severseniz o size yavru olacak. Aranızdaki bağı kimse koparamayacak. Her çocuk gibi önce sizi yani annesini tutucak. EVlenirken eşime asiktim ama kızıma da bayılmıştım. Içimde o sıcaklığı hissetmiştim. Çok insan aman söyle huysuz böyle huysuz dese de evlendim. Diyen herkesin çocuğu huysuz benim ki kuzu. :) sizin içinizde o his vardır. Olumlu yada olumsuz. Hakkımızda hayırlısı olsun inşallah

Cok tesekkur ederim iyi dileginiz icin.. babaanne yakinimizda olacak hep ilk yillarda iste uc gun bende uc gun onda gibi kalinir cocugunda alışma surecinde ama esas evin burasi yani babanin yani mesajini net vermek istiyorum. Bu yastan sonra 9 yasindaki cocugun ahını almak istemiyorum ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

Kendi çocuğun olduğun da onu sevmeyecek dışlayacaksanız hiç o ise girmeyin... Ama kendinizde eminseniz yapmam oyle bisey o cocugu hayata kusturmem ona da bi ana olurum dersen gir işin içine.. K

Oyle olmasi gerekmis.. kucuk yasta evlilik ve kaldirilamayan ebeveynlik sebebiyle bosanmislar. Ben o hanimefendiyle de iletisimdeyim. Asla eski esini suclamiyor. Anneligi kaldiramadigi icin de ben de onu suclamiyorum. Haddim olmadigini dusunuyorum. Iki eski es babanin daha iyi bakacagina karar verip boyle uygun gormusler

Bir çocuk için annesinin olmaması ne kadar acı. Size sorun çıkarmıyorsa, davranışları rahatsız etmiyorsa bence çok güzel geçinip gidersiniz. Ben yeni yapılan evlilikler neticesinde anneanneye babaanneye bırakılan evlatlara çok üzülüyorum. Oturup ağladığımı bilirim. Bu çocuk öyle olmayacak o yüzden şanslı. Elbette sizin için zor olabilir bu süreç ama kaldırabilirsiniz diye düşünüyorum

Sabrederseniz böyle yapıcı olumlu yaklasirsaniz neden olmasın? Gerçekten tarzınız bakış açınız beni etkiledi. Öncelikle teşekkür etmek istiyorum. Burda birçok 2. Eş ilk eşi suçlar şekilde konuşurdu anneligini sorgulardi siz ne iyi ne naif konuşuyorsunuz Çocuk şimdi size karşı iyi olsa da evlenince iş değişecek artık hep onlarla olacaksınız ve bunu haklı olarak kiskanacaktir. Annesi yanında değil eksik bir çocuk. Doyumsuzlugu ondan ki siz de bunu biliyorsunuz. Sabırlı olup böyle olumlu yaklasirsaniz bence çok mutlu olursunuz o çocuk büyüyecek olgunlasacak belki ilerde çok daha iyi olacaksınız. Yaşınız genç çalışıyorsunuz yeteceğinizi bas edebileceginizi düşündum ama evlenince çocuk için geçerli olanlar sizin için de geçerli o zaman da böyle yaklasabilecek misiniz önemli olan bu sadece.

Bir tavsiyem olamaz, kendimi hiç bu konumda düşünemiyorum.. Çünkü başkasının çocuğuna sabırlı olamam, kendimi tanıyorum. Siz kendinizden eminseniz çok büyük yürekli bir insansınız demektir. İnşallah herşey güzel olur.

32 yasinda calisan, ailesi arkasinda bir kadinim.. hani oyle burda iyi niyetimi aktardığıma bakmayın degisse de oyle kuru gurultuye papuc birakmam

Çok kalite bir kişiliksiniz. Takdir ettim öncelikle. Normalde hiç o sorumluluğu alma, kaldıramazsın derdim. Ancak siz başarabilirsiniz bence. Dilerim birbirinize şifa olacağınız bir evlilik içinde çok mutlu olursunuz.

O kadar vah yavrum vah evladim diye yapay iliskiye girmem halletsinler baba ogul niye aralarina gireyim.. su anda da bircok sorunu bana danisiyor erkek arkadasim herseyden once arkadasiz biz.. aralarinda cok yas farki yok, gorseniz zaten arkdas gibiler, burda babaannede kalsin falan yazanlar olmus ya inan gorseniz iciniz el vermez ayirmaya iki iyi dost gibiler Myprettyworld Zekayı Anlamak Zeka Gerektirir tek ayak

Aynen ya elini tutup okula goturdugum kucuk oglum buyumus elimi tutma diyor insan bir kiriliyo ama oda ayri bir birey önemli olan alinganlik yapmmak ben Oz annesiyim bana bile bidi bidi konusuyo kiriliyorum ama ayni zamanda buyudugunude fark ediyorum guzel bir yandan

Suan boyle dusunmeniz normal fakat ilerde sorunlar olabilir. Ben olsam boyle bir riski asla almazdim acikcasi.

Boyle hikayelerinde oldugunu bilmek beni cok mutlu ediyor cok tesekkur ederim. Valla akrabalarimi da zerre sallamam, annemde disli bi kadindir ve cocugun benimle yasamasini istiyor. Tek kisi laf ederse yirtar atar valla

Öncelikle büyük bir sorumluluk evet ama sizin ve çocuğun psikolojik destek almanız gerekli yaptığınız her davranıştan karşındakini mutlu veya mutsuz memnun ve memnuniyetsiz olduğunu düşünmeyin sadece bir çocuk için gerekli olan güven beklentisiz sevgi ve sabırdır en önemli sorununuz kendi çocuğunuz olmadan bu ilişki rayına oturtmak zor değil sadece sevgi sabır beklentisiz olmak sizi bir anne yapıcaktır Bu arada böyle bir durumu kabul etmiş olmanız ayrıca takdir ediyorum ve gerçekten insan ve kadın olmanın yüceliğini göstermiş oldunuz yolunuz açık olsun Allah yar ve yardımcınız olsun

MissCherryBlossom içine olumlu his doğduysa, ışık vardır o konuda

Seninkinin eski eşi çocuğunu bırakıp sorumluluk almadiysa çocuğuyla işi yoktur demektir çünkü bende öyle oldu çocuğuyla konuşsun diye aradım Koçakma o kadından ayrıl bende başkasından hamileyim tekrar evlenelim dedi eşim sert tepki gösterdi ona karşı çocuğunu verdik telefona napiyon serefs... Diye hakaretler etti umrumda değilsin baban nasıl evlenir o kadına anne demeyeceksin çocuk o zaman 3 yaşında neler neler asla eski eş ile sen konuşma çocuğunda gözü olsaydı ne o çocuğu bırakırdı nede eşini sorumsuz insan her zaman sorumsuzdur sadede ben derler daha bugün babalara gittim anne baba ayrı 5 yaşındaki fotomun arkasında annem terk etti diye babamda kardeşimle beni terk etmiş fotomun arkasından okudum yaşım ileri olmasına rağmen ben etkilendim gerisini sen düşün canim

İşte onu yapmayacaksın seviyorsan eşini veya nisanlini tahammül edeceksin bende senin gibiyim annesi belli süre sonra kocamla arama girmek için elinden geleni yaptı sakın eski eş ile konuşma sen çocuk için dersin eski eş senin kocan der yalan yanlış iftiralar atar sakın yapma bunu babaanne dedeye gelince evinizi ayrı olacaksa çocuk daha çok sana adapte olur tavrını koyman güzel olmuş ama asla eski eş lafını ağzından dusurmezler evliliğini sarsmak için herkes abanacak mutluluğunu kiskanacaklar senin arkama bakmam giderim dersin benim gibi ama yuvani yıkıp eşini sevip emek verdiğin çocuğu terk edemiyor insan yolun başındayken kararını ver evlenince yada evlilik basindaysan herseyi rayına oturt derim canım

Valla tatlim eger degismezlerse oyle çiğ tipler degiller. Benim cocugu seviyor olmam da onlari mutlu ediyor. Kim bana nankorluk yaparsa misliyle karsiligini alir enayilik ile iyi niyet arasinda ince bir cizgi vardir. Nasihatlerin kulagima kupe olacak ama cok tesekkur ederim

Bence ilk önce gidip bir psikiyatristten çocuk bölümü ile ilgili olan hem çocuğu hem de alışma durumunu profesyonel yardım alarak halledin, pedodglarla görüşün. Bilmeden atlamak size de psikolojisi dağılmış çocuğa da zarar verir ama eğer tamamen değerlendirilir ve çocuk tedavi edilirse o çocukcağızın hayatını kurtarmış olursunuz. Çocuk baba eksikliği de yaşamış belli ki. Annesi tarafından istenmediğini de düşünmüş ve aklında sürekli bu duygu ve endişe de vardır. Umarım anne sıcaklığını yaşatırsınız. Mutlaka çocuğu yalnız bir spor etkinliğine başlatın, annesi gibi okulda grup sporlarına takım sporlarına götürüp getirin. Sosyalleşsin.

Tam iki yildir bu riskleri degerlendiriyorum.. olmadi kopamiyoruz bu iki yil icinde ayrilmayi da denedik ama olmadi. Polyannacilik asla tarzim degildir ama istiyorum ki iyi örnekler duyup icimde filiz yeserteyim

Ya kimbilir daha anlatmadigi neler var. Erkek arkadasimda kadini hic kotulemiyor zaten kadın kotu degil hatta kendini sucluyor lohusa depresyonu nedir bilmiyordum yasim geregi agresiftim yaninda olamadim seninle yasadigim su hayatin onda birini onunla yapsaydim yipranmazdik diyor Herkes icin hayirlisi olsun

Bu konuda iyi bir örnek yok çevremde sadece kötü örnekler var. herşey oturana inanılmaz sabırlı alttan alan biri olmanız gerekicek. eşiniz ve eski eşinin şuan ne yaptığı ve ne vaatlerde bulunduğu çok önemli değil. evlenip çocukla ilgili problem yaşamaya başladığınızda inanılmaz değişme potansiyelleri var. büyük konuşmayayım da Allah sınamasın ama ben bu topa asla girmezdim. daha önce evlenmemiş biri veya evlenip çocuğu olmayan biri kesinlikle daha iyi bir aday olur. çocuğun annesi olamazsınız zaten annesi var ve bir noktada hayatınıza mutlaka dahil olacak.9 yaşında ve anne hayatta olduğu için aranızda anne oğul sıcaklığı oluşmayacaktır. birkaç yıla ergenlik, kendi çocuğunuz olması vs derken baya yıpranırsınız. yinede ben göze aldım yürek yedim derseniz o zaman anne değil abla olun. abla kadar sorumluluk alın ve evdeki kuralları otoriteyi kesinlikle hem eşiniz hem siz çocuğa benimsetin. eşinizle çocuğun arasına mümkün olduğu kadar girmeyin sadece sizi etkileyen konulara müdehale edin. benim çevremde birkaç tane evlenen var çocuklu adamla. ilk yıllar hep çok zor. birçoğu yaşayacaklarını bilse evlenmezdi.

4 yıl sonra ergenliğe girecek bu çocuk şimdiden ergenlik kitapları okuyun

Gozum hayata dair herseyden korkar fakat ustesinden gelebilirim.. her kadinin evliliginde farkli sorunlar oluyor, farkli kaygi kriterleri yer aliyor.. beseriyiz en nihayetinde elbette korkariz siz kayinvalideden kaygi duyarsiniz ben ufak bir cocugu kirmaktan Yine de tesekkur ederim yorum icin

Konu sahibi ne kadar iyi kalpli bir insansınız sizi gerçekten içten duygularla tebrik ediyorum.. böyle zamanda sizin gibi iyi bir insanla karşılaştıkları için çok şükretmeliler ailesi. oncelikle çocuğu babanneye vermeyin çocuğun selameti için. gercekten aile de büyüyen çocuk çok daha iyi oluyor. cocukla ilgili kaygilariniz noktasında şöyle düşünün hani koruyucu aile kavramı vardır çoğu iyi innsan başka çocuklara koruyucu ailelik yapıyor ve hayırlı çocuklar yetişsin korunsun diye. sizde eşinizin çocuğunun koruyucu ailesi olun. Çocuğa karşı hissettiginiz duygular normal. Bu konuda kendinizi suçlamayın. sadece adil ve şefkatli davranin yeter. bana göre her sefkatli kadın annedir. illa anne olmasına gerek yok. icinde şefkat hissini taşıması önemli. merhamet duygusu olması hayvanı ve insani sevmesi önemli. Allah yardımcınız olsun gittiğiniz her adımda.

O sıcaklık bazen kendi çocuğuyla bile uyusmaz insanın. Bence karar verin annesi mi olmak istiyorsunuz yoksa ablası teyzesi gibi bir şey mi. Eğer annesi olmak istiyorsanız yeri gelecek ona kızacaksınız uyaracaksınız müstakbel eşiniz bunu nasıl karşılayacak kendi annesi olsanız sorun olmaz da üvey anne adı yapışınca insana herkes suçlar

2 abimin annesi vefat edince babam tekrar evlilik yapıyor annem ile. küçük abim annesini bilmiyormuş bile. ergenlik dönemleri çok zor geçti, o kadar kusursuzdu ki annem onlara karşı ben asla anlamamıştım bile. arada gel gitler oldu illa ki. tek sorun akrabalara kulak tıkamak gerçekten. çünkü sadece onlar sıkıntı çıkarıyorlar. şimdi abimin biri nişanlı annem asla ayırt etmez hatta benden daha çok el üstünde tutar abimleri. her şeyine koştu olması gereken de bu zaten. çevreye kulağınızı tıkayın ve istediğiniz gibi devam edin. mutluluklar dilerim

Bu bnm dusuncem arkadasım bn guvenmezdım, ayrıca cocukta var. Konu sahıbı bnce bunu kaldıramaz. Smdıden gözu korkmus anlassılan

Hiç evlenmemis ve çocuğu olmayan bir bayan ya da erkek kesinlikle çocuklu biri ile evlenmemeli... On aylik evladım var. Anne olmak çok başka bi duygu bunu hiç tatmamış bı insan bilemez. Çok zor ama evladınız olduğu için hiçbir zorluğu gözünüze batmıyor. Bence böyle bı sorumluluk+ zorunluluk+mecburiyet+ gereklilik altına girmeyin. Evliliğinizi iki bekar insanın evligi gibi yasayamayacaksınız. Bu ne demek biliyomusunuz ancak ilerde beni anlarsınız. Yol yakınken dönün.

Bazen çok üstüne düşünmek gözümüzde büyütür bazı şeyleri. Sonra tüm kaygılarımızı bir kenara bırakıp tüm doğallıyla akışında yaşarız, bakarız o kadar da zor değilmiş. Yazdıklarınızıdan iyi niyetli, merhametli ve muhakeme yeteneği olan bir insan olduğunuz izlenimi oluştu. Nişanlınızla ilgili analizlerinizi yaptığınız ve onunla ilgili konulardan emin olduğunuzu düşünüyorum. Çocuk konusuna gelince, siz onu gerçekten evladınız gibi görür ve ne eksik ne fazla ona göre davranırsanız geri dönüşünü alırsınız. O belki size gerçekten annesi gibi davranmayacaktır, çünkü yaşı gereği davranışlarını kontrol edecek bilinçte değil. Yaşadığınız her an bu aklınızda olsun. Sizinle yaşamaya başlama konusunda da kararı ona bıraksanız ilişkiniz açısından daha iyi olur sanki. Balayı dönüşü "odan hazır, ne zaman istersen bizimle yaşamaya başlayabilirsin" gibi. Az önce dershaneye oğlumun yanına uğradım, deneme sınavına girecekti. Dün gece kuzenlerinde kaldığı için görememiştim. Hem harçlığı varmı bir sorayım hemde başarı dileyeyim diye. Neredeyse niye geldin tavrı vardı üstünde. Ayrılırken öptüm arkadaşlarını gözetleyip, yanağını sildi "ya anne tamam işte" diye savsakladı beni. Evde mıncık mıncık sevdiğim oğlum dışarıda bunu istemiyor. Erkek çocukları böyle malesef.

Yani pes etmem savaşçı bir ruha sahibim diyorsunuz, çocuk ile alaka her şey yinede zor

Biraz akista kalsaniz? 9 yas ergenlik oncesi tuhaf bi donem. Bikac ay sonra burnunuzdan getirmeye baslayacak ki bu cok normal, ergenlige girince kendi joleli saclari disinda herkese gereksiz varlik muamelesi yapmaya baslayacak Insanlar oz evlatlarinda da bu durumla karsilasiyor oyuzden yasayacaginiz sIkintilari kisisellestirmeyin bence. Bi uzman destegiyle surecte ilerleyin. Siz o cocuga ablalik yapacaksiniz annesi var zaten. O yuzden birakin biraz kendinizi, telas yapmayin. Ozel alanina saygi duyun, sicak yuva sunun, evde minik sorumluluklar vererek onu evin bireyi moduna sokun, mesela cop atmak onun isi olsun ya da ne bileyim kus ya da baska bi evcil alip onun yemini suyunu degistirme isini ona verebilirsiniz. O yastaki cocuklar deli gibi hayvan isterler evde, boyle bir dilegi varsa edin gonlunu bence, inanilmaz mutlu olur, ergenlik yapmaya firsati kalmaz size minnet duyar ☺ Konusup gulecek, sorumluluk dagilimi yapacak konunuz olur boylece. Babaanneden geldiginde ister istemez eve prens edasiyla giris yapacak, siz cocugu halkin icine cekin derim :)

Canim bunlar benim yaşadıklarım tabiiki her anne benim anlattığım gibi asla olamaz benim kocamın eski eşi öyle cevremdede var bu tip insanlar bende üvey anne elinde büyüdüm hiç bir çocukta mutsuzluğu hak etmez ve çevremdeki üvey anneler kendileri dogurunca kocasının çocuğuna etmedikleri kalmıyor maalesef ama siz yinede kimseye güvenmeyin derim kadın düzgün olabilir evladını sevebilir ama senin yuvanlada oynayabilir yada sana şirin gözükebilir anlayamazsın inşallah mutlu olursun canım ne deyim ama her zaman temkinli adımlar at derim