merhaba evet herkes iyi cesaret etmişsin diyor. inşallah hakkımda hayırlısı budur dönüp baktığımda iyi ki ayrılmışım keşke daha önce yapsaydım diyorum. çocuktan önce sana olcaklardan bahsediyim azıcık... ben psikolağa gidiyordum ve ayrılıktan 1 yıl sonra boşluğa düşeceksin gidip gelmeler olacak belki geri bile dönmek isteyeceksin demişti. ben 1,5 yıl uğraştım bu sene 8 mart dünya kadınlar gününde boşandım. hakimin karar boşanmalarına... dediği anda o kadar sevindim ki uzayacağını düşünüyordum çünki ama aradan zaman geçince çok garip oldum önceden boşanmak için bir çaba sarfediyordum hedefim vardı ulaştım ve bitti... zaman zaman gel gitler yaşadım tabiki bu biraz ortamdan da kaynaklanıyor çocuklar için geri dönmeyi düşündüm ama kendimi tarttım hayır dedim ben tekrar yapamam bu 3. şansıydı ve bitti. geriye dönüp baktığımda daha önceki gelmemde oğlum 8 aylık kızımda 4 yaşındaydı keşke o zaman bitirseymişim diyorum. büyük çocuğun alışma süreci daha sancılı oluyor... oğluma gelince gayet mutlu bir çocuk biraz fazla hareketli ve yaramaz bu yüzden onu pek fazla almıyorlar 1 aydır görmüyorlar mesela. baba çalıştığı için babaanne bakıyor zaten. arkalı önlü oturuyoruz çok yakınız. oğlum arada gitmek istiyor ama çok nadir bu aralar hatta hiç. ama gidip gelince biraz daha değişiyor bazen gelmek istemiyor ama hemen geri uyum sağlıyor. oğlumda bir baba özlemi var bir kere onunla çok ilgilenen biri için bu bizim babamız olsun onu bize götürelim dedi. bizimle yatsın dedi. ne diyeceğimi şaşırdım oğlum ama senin baban var dediğimde ama ben onu istemiyorum dedi. ama şuan gayet iyi aralarda soruyor neden ayrıldınız diye anlatıyorum biz anlaşamadık ama seni çok seviyoruz vs. gibi geçen yine sorunca bunaldım kapatalım artık bu konuyu dedim. aradan zaman geçti tekrar sordu ben tam anlatırken yarıda kapatalım bu konuyu tamam dedi kızımdan daha çabuk kabullendi olayları eğer ki ayrılmayı düşünüyosanız gitmez ilerde yine biter diyosanız zaman kaybetmeyin büyüdükçe daha çok zorlaşıyor what a woman want? Popüler

Bence vermiş olduğun kararından dönme. En kötü karar kararsızlıktan iyidir. Burada sadece senin hayatın değil kızının hayatıda önemli, kızın büyüdükçe eşinle aranızdaki problemler küçülecekse ve buna inanaıyorsan vazgeç, evliliğine devam et derim. Fakat eşiyle kuma gibi uğraşan bir insan değişecek değildir. Boş yere kendini ve kızını zor, sıkıntılı bir hayata sürükleme. Sen zaten babandan dolayı sıkıntı yaşadığını söylüyorsun ki bunu kızınında yaşamasına izin verme.

canım merhaba, iki çocukla gerçekten iyi cesaret etmişsin diyeyim. 5 yaşındaki oğlunu merak ettim, çünkü eğer biz ayrılırsak hemen hemen benim kızımla aynı yaşta olacaklar. Ne diyor bu konuda mesela sürekli bir üzüntüsü oluyor mu? Yoksa birkaç kez sorduktan sonra durumu anladı mı? Her babalı aile gördüğünde üzülüyor mu mesela? Veya seni suçluyorlar mı? şimdiden teşekkürler cevapların için benim için çok önemli bu cevaplar. Chess

babanın talebi olmadı. hakime hanımda direk sonuç dedi; çocukların annede kalmasına, nafaka bağlanmasına vs dedi ve bitti. 06piraye

6 sene önce evlendik. Eşimin ailesine aşırı düşkünlüğü beni 2. plana atması, eşimin aşırı sinirli davranışları, en ufak şeye sinirlenmesi ve bağırıp çağırması, bencilliği, kavgaları uzatması, sürekli her konuda bir rekabet içinde olması, sanki aile değil de iki rakibiz evin içinde, sen şu iş yap ben şu işi yapayım, sen oraya gidersen ben de buraya gideyim, senin ailene 2 kez gidildi benimkine 1 kez gibi, evliliğimizin sonunu getirdi. 2 yaşında kızımız var, benim yumuşak karnım o ( Çok üzülüyorum kızım için, aslında boşanma işine negatif bakan yapıda değilim, daha önce de boşandım, ertesi günü güle oynaya gezdim. Mutlu boşanma diye birşey var, ancak çocuk olunca insan nasıl mutlu boşanma yaşar ki.. Annem büyüyünce orada kaldığında doldururlar psikolojisini bozarlar dedi, beni altüstü etti. Dünden beri ağlıyorum, şu anda ( Kızıma çok iyi anne olacağımı düşünüyorum, maddi sorunum yok çok şükür, ve tekrar evlenip ikimizi maceraya da atmamaya kararlıyım, hayatımı ona adamak istiyorum. Babasına düşkün değil ve şu anda ne olup bittiğini bilmediği için gayet mutlu. İleride farkına vardığında açıklama yaparım, elbet biraz üzülür ama geçer, ayrılma travmasını yaşı küçük olduğu için anlamayacak. Anne-baba bir evde olunca nasıl oluyor bilmeyecek. Gerçi kendimi düşünüyorum annem babamı senelerce çekti ama sonuçta babam yüzünden kişiliğimde bir sürü sorun oluştu. Belki evlilik yürütememe konusunda da sorunum vardır, babamdan kaynaklı. Çok karmaşık düşünceler içindeyim kızlar, bugün avukata protokol hazırlattık. Eşim barışmak istiyor ama aynı konuları açınca değişmediğini görüyorum. Üstelik sadece kızı ile birlikte olabilmek için barışmak istiyor. Onun da farkındayım. Kızımızı ihmal etmez ayrılırsak, şu anda ayrı yaşıyoruz, ( 4 aydır ) haftada 2 kez görüyor. O açıdan içim rahat. Moralim gene de çok bozuk. Kızım için tabi ki. Aranızda bu gibi sorunlar yaşamış olan var mı belki bana yardımcı olabilirsiniz, düşüncelerinizi merak ediyorum. D

mesaj tekrarı...

Yaş etkiliyor tabi çocuklar küçük yaşta daha kolay kabulleniyor ve farkına varmıyorlar birçok şeyin. Pedagog'a gittiniz mi hiç o süreçte ve sonrasında? Ve de bu geri dönme düşünceleri ve gel-gitler sadece çocuklar için miydi? Mahkeme süreci mi 1,5 yıl sürdü? 06piraye

gel gitler mutsuz olduğum zamanlarda ortaya çıkıyordu. ben annemlerle yaşıyorum. çocuklarım biraz hareketli ve yaramazlar. aynı yaşta abiminde çocukları var. yani benim durumum biraz daha zordu. ama ben bunu bile atlattım. hayır medenice konuşmak pek mümkün olmuyor hala barışma tlebi olduğu için azcık iyi konuşsam tepeme çıkmaya kalkıyor mesela ayın 30 nda yatması gereken nafakam bugün ayın 16 sanırım hala yatacak. hiç düşünmüyor.. sorsan çok düşünüyor aklı hep bende çocuklarda. oğlumun 1 aydır sesini duymuyor dediğimde oda çok özlemiş bende de telefon varmış arayıp duyursaymışım yani ne iyi bir eş olabildi ne iyi bir baba. zaten boşanırken onu düşünerek karar verdim iyi bir baba olsa kopmak daha zor olurdu. ben hep tektim çocuklarımla birde onun huzursuzluğu vardı o gitti ben yine tekim çocuklarımla... 06piraye

bende boşanalı 2 olacak. çocuğum yok, şu toplumun çooook önem verdiği sanki kadını kadın yapan unsur olan bakirelik durumu hala bende olmasına rağmen zor atlattım 4 ay sürdü evliliğim. boşanma nedenimiz aile dolduruşu. iyi gözüken ama oğlunu sürekli kıskanan bir anne. çok üzülüyorum. ama üzüldüğüm şey evlenirkende boşanırkende karşı tarafı üzmemem oldu. evlenirken masraf yaptırmadım. boşanırkende tazminat açmadım. hatta maddi olarak ben yıprandım. ama şunu görüyorum iyi davranan kadınlar eziliyor. artık erkeklerden nefret ediyorum. D

ya ben bunuda okuyunca hepten koptum ben çok üzgünüm bugün yaaa ağlamaktan bi hal oldum kendimi burda çok yanlız hissediyorum bende boşanmak istiyorum ama hamileyim ben çaresizmiyim yaa allahım bize çıkış yolu göster 06piraye

Çocuk için zor ama sende haklisin. anne psikolojisi diye birsey var, sen iyi olcaksinki cocugunda iyi olsun. evlilik zor iş gercekten. benimde bosanasim geliyor bazen... olmuyor. sen cesursun benim için de boşan.

canım bende boşandım 4 ay oldu boşanalı 33 aylık bir oğlum var 2 yıldır gel gitlerle sürüyordu neyse bitti sonuçta ben ailemin yanına döndüm çalışıyorum oğluma annem bakıyor yeni kreşe başlıycak bizim babamız çok sorumluluk sahibi değildi ailesi burdayken her cumartesi sabah alır akşam getirirdi ailesi gittikten sonra 10-14 günde bir 1-2 saat aldı ve gördü oğlunu demekki çok özlemiyor yada o sorumluluğu taşıyamıyor. oğlum açısından sorarsan hiç sorun yaşamadım aralarında kuvvetli bir bağ yoktu zaten babasını gördüğü zaman gülerek gidiyor bazen gitmek istemiyor ama oda bi babaya duyulan hasret gibi değil hani sürekli gördüğü birinin yanına gitmek gibi hayatında hiç eksikliğini duymuyor aramıyorda belkide çok fazla bişey paylaşmamalarından kaynaklanıyordur. sizin içinde hayırlısı nasılsa öyle olsun B

canım çok zor bi durum ama bu hareketlere sorunlara katlanacagına bosan bnce hem mutluda değilmissin . push ; A

ya canım, çoook büyük problemler yoksa eşinle aranızda kıznı baba sevgisinden uzak büyütmemelisin. yani sonuçta kendi kızımı düşünüyorumda 20 aylık, gece bazen anne değil babaaa diye babasına seslenir. yani ne kadar siz hissetmeseniz de o çcocuğun bir yanı hep eksik kalacaktır. yani eşinle aranızdaki rekabete son vermeniz daha mantıklı değil mi!!! tabii siz bilirsiniz yine ama arada kuzucuk var((

Hayırlısı olsun, sen yine iyi dayanmışsın. Ne biçim bir aile ki bunlar lohusa kadına her işkenceyi yapmışlar terbiyesizler insafsızlar. Kızlar ben bir de ileride çocuk sormaya başlayınca ne diyeceğiz onu merak ediyorum. Çok soru sorarlar mı acaba, farkettiklerinde çok üzülürler mi? Sonuçta babaları onları terk etmeyecek şükürler olsun ki benim eşim kızını düzenli görür, o konularda çok vefalıdır. O yüzden içim rahat aslında. B

Sırf babasından ayrı büyümesin diye boşanmaktan vazgeçmeyi düşünüyorsanız hata yaparsınız. Önemli olan anne babayla büyümek değil, mutlu bir aile de büyümek.. D

Ne kadar güzel eşin çocuğunnu görüyormuş. unutma çocuğunun bir babası var. sadece ayrı yaşıyor olacaksınız o kadar. Tabi eğer evliliğinin devamı için hele de eşini seviyorsan mücadele et. Ama sevmiyorsan bu noktada bırak. Mutlu anne = mutlu çocuk. ben boşanma sürecinde gerçekten kötü olaylar yaşadım. hala da arkamdan bol bol dedikodu ederek yaşatmaya devam ediyorlar. Eşinle düzgünce ayrılmayı başarabilirseniz. arada bir çocuğun için özel günlerde buluşup medenice konuşmayı başarabilirseniz çocuğunun sorularını minumuma indirirsin. zamanla çocuğun da alışacak emin ol. 06piraye

Kadın derken yanlış anlaşılmasın. eşim annesi ile yaşayacak. Bu arada bir gerçek daha var. benim eşimde boşanalı 1 ay oldu. bu bir ayda kızını hiç aramadı. Ama çocuğunu görmek istemeyen insana zorla gösteremezsiniz. zamanla çocuklarda anlayacak gerçeği. Ben hala üzülüyorum, kızım baba dedikçe. ama vicdanım rahat elimden geleni yaptım. insanların yüzü boşandıktan sonra anlaşılır. boşandıktan sonra kızını sahip çıkmayan erkeğin karakteri zaten yoktur. böyle bir erkek evlilik içinde de kocalık yapacak potansiyele zaten sahip değildir. İyiliği önce kendinize yapın. anne mutlu ise çocuk da mutludur. Erkek de olsa kız da olsa çocukları yetiştiren önce biz kadınlarız shiningg

evet çocuk psikiyatristine gittim. hatta eski eşimide götürdüm o girmeden doktora çocuklara duygu sömürüsü yaptığını bunu yapmamasını söylermisiniz? dedim. doktor bize kısa ve net açıklamalar yapındedi. biz sizleri seviyoruz sebep siz değilsiniz anlaşamadık o yüzden ayrılıyoruz ama yine sizi çok seviyoruz ve hep görüşeceğiz şeklinde olsun dedi bende öyle yaptım... evet 1,5 yıl sürdü karşı taraf boşanmak istemediğini sevdiğini söylediği için daha da uzardı ama delillerim kuvvetliydi o yüzden bitti... gel-gitler sadece çocuklar içindi yani sadece rahatımız içindi sonuçta kendi evimiz kendi haklarımızı bıraktık geldik. annem ve babam vardı ama daha sonra abimde bir ayrılık süreci yaşadı evini kapattı sonra barışınca yanımıza geldiler ve biz şuan aynı yaşta 4 çocuk olan bir evdeyiz ister istemez çok sorunlar oluyor. ama insan bir şekilde katlanıyor...

Merhaba, siteye uzun zamandır üyeyim. dışarıdan çok takip ettim, okudum ama yazmak şimdi kısmet oldu. sizinle aynı sebeplerden geçtiğimiz ay boşandım. dünyalar tatlısı 1.5 yaşında kızım var. Allaha şükür çok ii kazandığım bir işim var. eşim çocuguma nafaka da ödemek zorunda. İnsanların çok saygı duyduğu bir devlet kurumunda üst düzey çalışıyorum. Ama bu erkek evlat delisi annelere ve agresif eşlere ne yaparsanız yapın sonucu değiştiremiyorsunuz. Ben tüm statümü bir kenara koydum. Ne iş yaptığımı nerde olduğumu hiç konuşmadan onlara hiç hatırlatmadan bir hayatı paylaşmaya çalıştım. K. validemi çok sevdim, aile olmak istedim hatta yeri geldi eşimin 3. kardeşini okutmak istedim ama aldığımı cevaplar hep daha çoğunu isteyen tarzda oldu. çocuğum 20 günlük eşimin tavırları ve doğum sonrası depresyonu yüzünden evden gittim. bugüne kadar en ufak kötülüğümü görmemiş olan kaynım, k. validem bana cephe aldılar. eltimden öğrendiğim kadarı ile eşim sbaha kadar beni onlara kötülemiş. yuvam yıkılmasın die 6 aylık kızımla evlerine gittim. beni eve almadılar. ben 1 gece otelde yattım onlar emzikli çocugumla evlerinde kaldılar. ertesi gün çocugumu emzirmek için evlerine gittiğimde yine eve almadılar arabada emzirdim. eve aldıklarında ise k. validemin küfürleri, hakaretler ile karşılaştım. "beni bir kere daha aglat kara topraga girer seni bu çocuktan ayırırım" die yeminler etti. eşim ise bu sırada sadece dinliyordu. 3 gün kimse suratıma bakmadı, giderken vedalaşılmadı. İnanın kızlar ne bir hakaretim ne saygısızlığım olmamıştı. Bu kadar yapılan şeye rağmen sonuç mu? Boşandım çünkü artık saygı kalmamıştı. Eşim için hep ailesi vardı. Çok kötü boşandık. Su anda tek başına ayakta kalmaya çalışan bir kadın olduğumu unutup herkese beni kötülüyorlar. Ben ise ayakta kalıyorum. kurslara yazıldım, işim var, kızım var. neyse ki hala gencim, güzelim :)) diyeyim. Sanırım bundan sonra yapılacak tek şey var. 3 kuruşluk adamlara 5 kuruşluk değer vermemek, kendi kıymetimizi anlamak, nefretimizi evrene salıp, onları unutmak. kesinlikle internetten takip etmemek. ben şu an eşimle evlenecek kıza acıyorum. Şu anda eski eşim hayattaki tek gayesi sigara içip, 7/24 ağlayıp, oğullarına duygu sömürüsü yapmak olan bir kadınla yaşayacak. Boşverin en büyük iyiik bu ama SAKIN maddi haklarınızı eşlerinize bırakmayın.

aranızda bu durumları yaşayan var mı kızlar veya çevrenizde? S

pekı hakım cocukları bosanmada dırek anneye mı verıyor yoksa sızın kararınızmı? B

bende boşandım. Hemde benim 2 çocuğum var. 8 yaşında bir kızım 5 yaşındada bir oğlum var. kızım baba tarafına çok düşkün, bizim ayrı olmamızdan da utanıyor. 2 yıl bitecek biz ayrı yaşamaya başlayalı... ama oğlum babaya çok düşkün değil. ailemle yaşıyorum dedesine düşkün babayada arada gidip geliyor. ama kızım elinde olsa devamlı orda kalacak. oğlum soruyor neden ayrıldınız? sen babamı dedemlerin evine almıyormuşsun babam öyle diyor oğluma anlattım biz babanla anlaşamadık bu yüzdende ayrıldık. ama ikimizde seni çok seviyoruz bak iki tane eviniz var. istediğindede gidebiliyorsun diye sürekli söylüyorum. geçen gün eve arkadaşı gldi ve hemen sordu -senin baban nerde!!!! ne diyecek ki acaba dedim. benim annemle babam ayrılar. anneler babalar iyi davranmazsa ayrılırlar iyi davranamadılar dedi. bir taraftan içim burkulda bir taraftan sevindim küçük olmasına rağmen kızımdan daha kolay kabullendi durumu. hiçbirşey kolay olmuyor. çocuk olmasa hiç sorun değil ama çocuk varsa herşey 2 katı daha zorlaşıyor. ama gitmeyen gerçekten ciddi sebepleri olan bir evliliği sürdürmekte çok anlamsız. Allah hepimizin yardımcısı olsun...

Çok zor gerçekten Allah yardımcınız olsun.. Her şeyin hayırlısı olsun.. D