Buraya yazmayi hep erteledim, can sıkıcı seyler olunca insan yaziya dökmek bile istemiyor... evliyim,2 cocuğum var biri 6 aylik bebek, ve ben hic iyi bir anne degilim,4,5 yaşindaki kizima coğu kez bağiriyorum, sonra icim icimi yiyor, kac kere tövbe ettim bağirmiyayim, Allahim nolur bu siniri benden al diye, olmuyor, olmuyor... sebebini de biliyorum aslinda, eşim, eş olamayan, baba olamayan, bana psikolojik zulmeden eş sıfatındaki adam... Kücük yasta bilincsizce kacarak yapilan bir evlilikten bir farki yok evliligimin,26 yaşinda evlendim, aşk evliligi ve bir sürü zorluğa rağmen direterek, direnerek yapilan bir evlilik. Sonuc kocaman bir mutsuzluk! Bu evliliğin tek kazanimi, tek ödülü evlatlarim, ve bu mutsuzluğun nagatif getirisi cocuklarimi etkiliyor diye cok cook üzülüyorum. Esimin kahve aliskanligi var, bağimli derecede, ve hamileyken nerdeyse hergün cikti, geceli gündüzlü, zor bir hamilelik gecirdim hep ağlayarak, yapayalniz, yanimda sadece kizim vardi, tartismalar, kavgalar, degismeyen sonuclar. Ve ben bu yaziyi yazarken bile kavga ediyorum cünkü beyefendi yine tüm gün disardaydi, insanin caresizlikten tükendigi bir yer vardirya o noktadayim simdi. Kimseyle paylasamiyorum, dolayisiyla icimde büyüdükce büyüyor. Sabah erkenden güne basliyorum, gece de bebeğim cok sık uyanir, iki cocuğumda da gece hic kalkmadi, bir gün de sen cok yoruluyorsun demedi, varsa yoksa bekar ya da yaşli tayfasiyla kahve, vs. Cocuklu bir insan yok grubunda insan bir düsünür bir sorgular benim ne isim var bu ortamda diye. Cok uzun oldu ve karisik, anlatamadim icimdekileri, suan calisiyor olsam cocuklarimi güvenle emanet edeceğim birisi olsa bir dakika düsünmez, yolumu ayirirdim. O kadar cok fefakarlik yaptimki, tükendim.

Sabredin Allah sabredenlerle. beraberdir sorumluluk yukleyin kahveye gidemez oda

Bosanmayı dusunmedıgını varsayarak yazıyorum.. Mutsuz musun?, evet Merkezinde kim var eşin Önce onu ordan alıp taaa gerilere atacaksın 2 cocugunu en öne koyacaksın.. 3 kişilik bi hayat yasayacaksın yani Eve gelmıyo mu cehennem olsun Cocuklarınla mutlu olmayı becerebilirsen eger şikayet ettiğin Hersey ortadan kaybolacak..

Şu var. Alın çocukları gidin parka, ailenize avm ye, gidin gezin. Siz niye kendinizi üzüyorsunuz. Bu arada eşiniz pişman olsun. Evde süslenip güzelce kendinize bakın. Niye böyle mutsuzsunuz ki. Şiddete uğrayıp, aldatılıp, aile zoruyla sevmediği adamın eşi olan bir çok insan var. Onları savunmuyorum sadece herkes mi mutlu evlilik yaşıyor herkes mi süper. İnsanlar bir şekilde yaşayıp gidiyor. Çocuklarınızla birlikte mutlu olmaya bakın. Bu arada eşiniz çalışmıyor mu kahvede hep Puxhu Sen önce kendine

Ahh canim benim sorumluluk yüklememe gerek bile yokki 2 cocuk, yalniz büyüten bir anne, insan olan zaten az da olsa destek olur, sömürdükce sömürmez. HappyLifeXx

İstersen yaparsın H E

Eşiniz çalışmıyor mu nasıl vakit buluyor kahveye bu kadar? Peki büyük kızınız üzülmüyor mu baba ilgisinden mahrum kalıyor.? Ona da mı acımıyor? denizliligenc1995 Umut dolu insanlarız tek ayak

Evet, tek cözüm bu, o kadar güzel özetlemissinizki, çözüm bu farkindayim ama neden yapamiyorum... yapamiyorum