Sülük gibi yapışmış size hem maddi hem manevi sömürüyor sizi. Normal bir erkeğin üstlendiği rolleri yerine getirmediği gibi birde anne olma hakkınızı elinizden alacak bu bencil adam. Buna izin vermeyin.

Bunu kendisine ifade ettiğimde hayatın müşterek olduğunu, çabaladığını söyleyip avutuyor beni.

Yorum yazan, fikir veren herkese teşekkür ederim Mune rica etsem konumu kapatabilir misin?

Yorumunuz ve iyi dilekleriniz için teşekkürler N

Yorumunuz için teşekkürler. Yaşadığımız süreç kesinlikle onun için de benim için de kolay değildi, hala değil. Kendisine terapiden bahsettiğimde herhangi bir problemi olmadığını söyleyip kestirip attı. Zaten ilişkimizdeki problemler bu bakış açısından kaynaklanıyor. Ona göre ekonomik faktörler vs düzelse hiçbir sorunumuz kalmayacak.

Boşanmak istiyorsunuz ve vazgeçirmek için bile size hakaret edecek seviyede manipüleye baş vuruyor. Bence daha çok senenizi ziyan etmeyin.

Tavsiyeniz için çok teşekkürler. Hemen edineceğim bahsettiğiniz kitabı. SayYouLoveMe Hursit sen bir kahramansin, onden gidersin

Bu koca sıfatlı tabut çivisinden ne kadar erken kurtulsanız o kadar kar aslında. Siz destek alıp değişmeye başlayınca anlayacak huzursuzlanacak, saldırılarını daha şiddetli yapacak. Ailenize içinizi açın, onların desteğini kazanın.

Son zamanlarda yaşadığım durumu anlamlandırma çabalarım sonucunda narsist eğilimlerinin çok fazla olduğunu farkettim ben de. Yıllardır duygusal olarak o kadar fazla manipüle etmiş ki beni.

Şu an çalışıyor mu? Yoksa hala sizden mi geçiniyor? N

Kesinlikle bu yorumuna çok katılıyorum. Adam konu sahibini oyalıyor. Konu sahibi 40 geçince kocası çocuk yapmak için başka genç bir kadın bulur konu sahibi de yaptığı fedakarlıklara üzülür. Konu sahibi arkadaşım eşinden bir halt olmaz bu saatten sonra. Anne olmak istiyorsanız bir an önce boşanın bu adamdan.

Benzer durumları yaşamış bir tanıdığım kadın vardı, arada bir çocukları da vardi. Eşi birçok ise girmiş is kurmuş ve batirmisti. Yıllar içinde kadını maddi manevi sömürmustu. Ayrildilar ve kadın bir güzelleşti kariyerinde ilerledi yaşadığı yeri değiştirdi.. hayata yeniden gelmiş gibiyim diyordu. Güzel elbiseler giyiyor süslenip pusleniyordu. Eskiden bunları giymeme izin vermiyordu dışarı arkadaşlarımla çıkmama da izin vermiyordu diyordu. bu olayı nedense sizin durumunuza çok benzettim paylaşmak istedim. Eşinizin yaptığı en büyük yanlış bence size "seni benden başkası çekmez, mutlu olamazsin" vs.. demesi olmuş. Büyük ihtimalle sizi kaybetmekten korkuyor ama maalesef bu şekilde manipüle etmeye çalışıyor. Bence asla ve asla değişmesini beklemeyin. Babam 60 yaşında. Annem 37 senedir değişir mi diye bekledi ve şuan boşanmaya çalışıyor. Ama bir yandan artık çok geç diyor kendi kendine gencligine bakıp bakıp üzülüyor. Aşk sevgi görmedim onu değişir sandım ama artık bu yaştan sonra da göremeyeceğim. kimseyle evlenmem ama onunla da daha fazla yaşayamam diyor. Bence iyi düşünün, anlattıklarınizdan evliliğinizin sizi zaten mutlu etmediğini fark ediyorum. Hem bir kere hayattan beklentileriniz farklı. Siz çocuk istiyorsunuz o istemiyor. Bu bile çok önemli bir durum. Yaşınız gençken denemelisiniz. Ayrıca hadi karar verdiniz çocuk için, çocuk ha deyince olmayabiliyor. Burada bir sürü insan tedavi yöntemleri deniyor görüyoruz. Bence hayatınızı nasıl yaşamak istediğinize ve kiminle yaşamak istediğinize net karar verin ve boşanmak size bu konuda yardım edecek mi düşünün. Kolaylıklar dilerim. En başta bir alışkanlıktan vazgecmeniz gerekecek eğer boşanacaksaniz: Onun hayatınızda olması alışkanlığından.

Boşan.

Öyle birşey yaparsalar o da ailenin kusuru. Kimseye birşey açıklamak zorunda değilsin ki. Bir daha benim evliliğim hakkında bana kötü birşey söylerseniz silerim sizi de. Yada madem o mağduru oynuyor sen daha çok oyna.

Teşekkür ederim yorumunuz için umarım o adımı atabilecek cesarete bir an önce gelirim.

Aklınız karışmasın. İlla sizi dövüp hastanelik etmesi mi gerekiyor? Şiddetin aslında en ağırını uyguluyor, adam ruhunuzu emiyor, huzur vermiyor, sizi ve dertlerinizi önemsemiyor ve kendiyle kıyaslayıp küçük görüyor, bencil herifin tekini daha fazla çekmeyin. Kadınlığınızın zirvesinde olmanız gereken yaşlardasınız.

Neyden korkuyorsunuz ki, ekmeğinizi vermiyor kimse, keyfinizden de boşanabilirsiniz, size kim hesap sorabilir? Sizi kim terbiye edebilir? Koca kadınsınız, kendinizi idame ettirebiliyor bir de üstüne KOCA besliyorsunuz. Onlar korkmalı, onlar düşünmeli Mermaidd100 bizden yüz çevirirse diye, orda bir evladımız var, yaşlılıkta eline bakacağız, damat denen el oğlu biri gider biri gelir demeliler.

çocuk olmaması hayırlı olmuş zaten. boşanmak daha kolay olacak ve hayatınızdan sonsuza dek çıkarabileceksiniz. yaparsınız. gücünüze güvenin. sevgi kırıntıları toparlamaya çalışmayın.

Şiddet olmaması övünülecek birşey değil zaten olması gereken o. Zaten bu adama ihtiyacın yok. evladının olması hayalin ve hayalin için geç değil. Çalışıyorsun ee güzelsindir de elini sallasan ellisi. Seni benden başkası çekmez falan bu laflara inanmayın sırf boşanmaya cesaretin olmaması için diyor bu lafları. Son bir kez konuş rest çek istediklerini söyle saygı duymuyorsa bas götüne tekmeyi çekme bu herifi.

Eşiniz maddi manevi sizi sömürüyor, çocuk sahibi olmak istiyorsanız bu adamla vakit kaybetmeyin sakın böyle bir adamı da baba yapmayın, boşanıp önünüze bakın, eşiniz sizi manipüle ediyor, ne demek benden başkası sana katlanmaz...

Kendime yetebileceğim gelirim ve mesleğim var. Bana şu an sadece cesaret gerekiyor. B

8 yıllık evlilikte bir adam karısından cocuk istemiyorsa ben orda bir durup düşünürüm. ne demek benden cocuk istemiyor? benim düşünceme göre bir adam cocuk istemiyorsa ki 8 yıl olmuş o adam karısını bosayacaktir. o sizi bosamaz da sizin ona çoktan yol verme zamanınız gelmis. ille birini beslemek gibi bi düşünceniz varsa kedi köpek alın onları besleyin en azından sahiplerine sadakat duyuyorlar...

Akillilar suphe icinde yasarken cehalet sahipleri kendilerinden bu kadar eminler iste. Size gelip de benden baska kimse sana tahammul etmez diyen birinin yaninda hala durmaniz psikolojik destege ihtiyaciniz oldugunu dusunduruyor. Bariz bir sekilde manipulasyona ugruyorsunuz. Yazdiklariniz kadariyla kimin kime tahammul ettigi belli. Hayattan istekleriniz cok farkli. Bence bu evlilige fazlasiyla zaman tanimissiniz. Evlendiniz tamam kimse bosanmak icin evlenmiyor ama olmuyorsa da iki tarafin birbirine zaman kaybettirmemesi en dogrusu. Hele de taraflardan birinin boyle bir cumle kurma cureti icinde oldugu iliski saglikli bir iliski degildir. Herkes gun sonunda herkessiz yasayip cok da mutlu olabilir. Cunku mutluluk cevreyle degil kisinin kendisiyle ilgilidir ve olmalidir. Kendinize yeterince kotuluk etmissiniz, artik biraz geri cekilip tabloya uzaktan bakin. Baska birinin bu cumleye maruz kaldigini dusunun ve karar verin.

Öyle ama şimdi boşanma yeni birini bulma ondan çocuk yapma derken evlatsiz kalmak da var. Doğru ya da yanlış demiyorum ama ben olsam çocuk yapar öyle bosardim kocayı damizlik gibi kullan gitsin işte yaş 33 olmuş Ya da bosayacaksan düşünme artık bunu hemen yap yinandyang

"Şimdi'nin Gücü"nü okumadıysanız hemen alın okuyun. Beni çok feci bir ayrılığın depresyonundan çekip çıkartmıştı bu kitap. Tavsiye ederim

Maalesef bu ilişki artık öyle bir hale geldi ki bir adım atabilecek hayat enerjim dahi kalmadı. Umuyorum daha fazla yaralanmadan kendimi çekip alacağım.

Offf abimiz narsist çıktı. Narsistler böyle müthiş karizmatik ve sempatik olurlar dışarıya karşı, sizden başka herkesin kalbini kazanırlar. Ama evde size "sen bana mahkumsun"u telkin ederler...

aman aman çocuk olsun da ne olursa olsun demeyin. "keşke ondan çocuğum olmasaydı" diyeceğinize "keşke çocuğum olsaydı" demek yeğdir.

Yorumunuz için teşekkürler. bu kadar sıkıntılı bir zamanda olmama rağmen güldüm. Şöyle ki iş konusunda da beni manipüle ediyor. Seçtiği işler mezun olduğu bölüm üzerinden. Egosundan dolayı düzenli bir iş yapmak yerine az kazandıran işler yapıyor 6 yıldır. Aslında gelir getirecek başka fırsatlar var ama takılıp kaldı şu an çalıştığı sektöre. 6 yıldır sürekli çalışıyor ama geliri benim yarım kadar. Kendisine bunu söylediğimde çabalarımı görmüyor musun, ben böyle olsun ister miydim diyor. Sürekli kurban rolünde. Bu yüzden çevremdeki herkes onu aslında çok çabalıyor olarak görüyor. Ben de son 1 yıla kadar onun aslında çabaladığına kendimi inandırdım.

sorununuzu anladığımı düşünüyorum ve eşiniz yüzleşip devam etmek istemediği, eski hayatı gelsin diye beklediği ve haksızlığa uğradığını düşündüğü için iyileşmek istemiyor olabilir. sanıyor ki iyileşmeyerek, acısını, kinini taze tutarak ona bunu yapanlardan öç alıyor, hayata devam ederse başına gelen şey önemsizleşecek sanıyor. oysa ki kendi hayatından çalıyor. bir olaya tutunup kaldıkça yaşadığımız şey hayat olmaktan çıkar. ekonomik problemler ciddi bir stres ve sorun kaynağı gerçekten ama oturup düzelmesini bekledik diye hiçbir şey düzelmez. tutumunu değiştirmesi lazım.

Önce iyi bir psikolog bulup profesyonel destek alın sonra da boşanın. Evlilik birliğini önemseyen ve her geçinemeyen çifte 'boşan' demeyen biri olarak size 'boşan kardeşim' diyorum.

Nasil öfkeniz olmasin veya nasil sayginiz kalsin ki. Erkek olarak her alanda eksik kalmis biri. Herkes issiz kalabilir, ama kac zamandir insan bir dikiş tutturmaz mi. Sizin isteklerinizin bir hükmü yok, sadece sizden faydalanmak derdinde. Sizin gibi kadinlar böylelerin elinde solup gider. Evlilik beraber bir yolculuk olmali, birinin tek herseyi cekip cevirdigi degil

Psikolojik destek alıyorum. Umarım çok iyi gelecek

Kamburu üzerinden at!

Gerçekten bu kadar zorlamaya, beklemeye, umut etmeye ne gerek var? Hayat dediğin üç günde bitiyor ve siz neyi oldurmaya çabalıyorsunuz ki? En güzel yıllarınızı heba etmişsiniz. Çocuk istiyorsunuz, adam istemiyor, sizi sürekli tüketiyor, psikolojik şiddet uyguluyor, sizi tamamlamıyor; yaşınız daha 30, daha fazla bu kangren olmuş ilişkiyi sürdürmeyin naçizane.

Bu kadar sene çocuk istememe mantıksız.

Bundan sana ne koca olur ne çocuğuna baba olur işin gücün var ona muhtaç değilsin neden bu kadar sıkıntıyı çekiyorsun. Eşlerden birinin çocuk istememesi kanunen boşanma sebebi illa ağzını burnunu kırıp hastanelik etmesi mi lazım boşanmak için.

Geçimsiz biri misiniz ki tamammül ediyor size

Öyleyse bariz yönlendirmeye çalışıyor

Bu yorum beni hüngür hüngür ağlattı. İş kaybı en en yakının vefat etmesi ile aynı acı gerçekten. Hatta mahkemeler davalar devam ediyorsa bence çok daha travmatik. Çünkü ölüm acısını bir yerde kabulleniyorsun. Giden gelmeyecek biliyorsun. Ama bizim gibi 6 senedir mahkeme devam ediyorsa acaba kazanır mı mahkemeyi, göreve döner mi diye her gün hem umut besleyip hem umutsuzluğa düşmek yiyip bitiriyor insanı. @mermaidd100 hayatımız o kadar benzer ki. Eşini kocan olarak değil dert ortağın olarak görüyorsun artık değil mi? Eşim görevden alınmadan 20 gün önce doğum yapmıştım ben. Çocukla bu süreçten geçmen çok daha zor emin ol bana. Hem karşındaki hem sen sağlıklı değilsin ama depresyonunu bile yasayamiyorsun çünkü çocuk var. Ben de hala ilerlemiş anksiyete ve depresyon var. Size özel mesaj attım konuşmak isterseniz..

Sizin için en güzelleri olsun. Sizi gerçekten sevdiğine emin olduğunuz kişiler dışında bu durumu kimseye danismayin ve anlatmayin bence. Davayı açana kadar en azından. Tavsiye veriyormuş gibi davranıp ayrilmamaniz için baskı yapabilirler. Maalesef Türk aile sorunlarınlarindan biri bu. Kararınızı desteklemeleri gerek, sizin mutlu olmadığınız bir iliskide kalmamaniz için destek olmaları gerek ama genelde bu olmuyor. Ama arada çocuk olmadığı için o kadar baskı da olmaz umarım. Çocuk olsaydı kesinlikle çocuğun için sabret derlerdi çok saçma bence. Evlilik çocuk üzerine kurulamaz çocuk üzerinde de devam edemez. Annemi defalarca babama dönmesi için ikna ettiler hep döndü. Artık dönmeyecek herkesi tersliyor ama gençliği bitti gitti...

Ben daha iyisini bulana kadar yanımda dur demiyor hiçbiri, tabi ki seni benden başkası çekmez diyecek.

Bir an önce restinizi çekin.

Yorumları ile destek olan herkese çok teşekkür ederim. Eşimin bir de şöyle bir özelliği var: aileme ve sosyal çevremize karşı aşırı nazik davranır. Herkeste "yaşadığı onca probleme" karşı esprili, neşeli ve bana değer veriyormuş gibi bir intiba bırakır. Tabi dertlerimi ailem dahil kimseyle paylaşmadığımdan, kimse onun bu duruşunun temelinde beni psikolojik olarak tükettiği gerçeğini göremiyor. Ailemin bile olası bir boşanmada yer yer kusuru ben de bulacağını ima ediyor.

Başkalarının ne düşündüğü önemli değil. Siz bu adamın nasıl biri olduğunu biliyorsunuz bu da boşanmak için yeterlidir.

İş konusunda dedikleriniz benzer durumlar. Boşanma sonrası için zaten onun dediği gibi kaygıları olan biri değilim aslında. Çoğu zaman en kötü ihtimali dahi düşünen biriyimdir. Yani mantığım bir daha hiç kimse tarafından sevilmesem ya da kimseyi sevmesem dahi, kariyerime odaklanır şu an ki halimden daha mutlu olurum diyor.

Yorumunuz için teşekkürler. Çocuk konusunda da aslında beni manipüle ediyor. Ben çocuk konusunu açtığımda , ülkenin ekonomik şartlarını, kendi iş durumlarının belirsizliğini bahane ederek, bizim çocuksuz da gayet mutlu bir hayatımız olabileceğini, aslında çocuk isteğimin tamamen çevresel şartlardan kaynaklandığını, eğer çok istersem yapabileceğimizi ama pişman olacağımızı söyleyip durdu. Psikolojik olarak o kadar etkiliyor ki onun fikirlerini benimsediğimi şimdi şimdi farkediyorum maalesef.

Yazdıklarınızdan anladığım ve tahmin ettiğim kadarıyla eşinizin psikolojik olarak yıprandığını, işini kaybetmeyi sindiremediğini ve hayata devam edemediğini, sağlıksız baş etme yöntemleri kullandığını düşünüyorum. Sizin durumunuzda olup "neyse ki partnerim çalışıyor, onun hayatını kolaylaştırayım." diye düşünen insanlar da var. İki taraf da kenetlenmeli, birbirlerine destek olmalı. Kimse işini yitirmek istemez, birbirinizi suçlamanın anlamı olmadığı gibi çok da incitici bir şey çünkü düşene bir de siz vurmuş oluyorsunuz ve ikiniz de düşmüşsünüz. Yani zor şeyler yaşadı diye size kötü davranması kabul edilir bir şey değil. İnsan anlık olarak kötü tepki verebilir ama 7 yıl diyorsunuz. Bu kısa bir süre değil, bu kadar zamanda artık alışıp devam etmek gerekiyor , eşinizin hala bu durumu sindirememesi ilişkinizi de kendisini de yıpratıyor olmalı. Maddi imkanlarınız varsa ve ayrılmak size zor geliyorsa eşinizin terapi alması ya da çift terapisi almayı deneyebilirsiniz . Bundan bir hayır göremezsiniz ayrılık gibi farklı seçenekleri değerlendirirsiniz. Bir ilişkinin içinde, ortak bir konuda iki kişinin farklı istekleri olması geçerli bir ayrılık nedeni. Çocuk isteyen de istemeyen de suçlu değil ama uyumsuzlar. Sizin durumunuzda buna ek olarak evliliğinizde mutlu olmama, anlaşılmama, önemsenmiyor hissetme gibi durumlar var. Bunlar eşiniz işini kaybettikten sonra başladıysa eski haline dönme ihtimali hala var bence ama denemeden bilemeyiz ne yazık ki. Eşiniz düzelmek isterse muhtemelen bir şeyler düzelir ama kendini iyileştirme isteği yoksa, acının içinde debelenip durmaya kararlıysa kendine ve evliliğine eder. Geçmiş olsun.

Çok gençsiniz hayatınızın baharı resmen, boşanın yepyeni bir hayat kurun kendinize inanın cennet gibi gelecek yeni hayat

İşini kaybeden bu süreçleri yaşayan tek o değil mızmızlanmayi bırakmasını aksi halde bosanacagini söyle. Siz daha önce konu actiniz mi bilmiyorum ama bu benzeri konular çok açılıyor burada Eşiniz makul biri ise kendine gelir yoksa değmez zaten

İç sesim kesinlikle sizin dediklerinizle paralel. Sanırım duygusal düşünmeyi bir kenara bırakmanın vakti geldi de geçiyor.

Evet. . push ; P

Anne olma konusundaki isteğinize hak veriyorum, saygı da duyuyorum;ama bu adamdan çocuk sahibi olursanız pişman olacaksınız, pişman olmak konusunda doğru bir öngörü yapmış. Adamın kendisi mızmız ve bencil, kendisi büyümemiş, koca bir çocukla yaşıyorsunuz; çocuğunuz olursa iki çocuğunuz olacak.

Geleceksiniz tabi ki. Her şey harika olacak, içinizi rahat tutun... Yazışmak isterseniz ben burdayım mesela

İnanın şu cümleye kadar objektif kalmaya çalıştım. Erkek için iş kaybetmek kolay değil diye düşündüm, o da yıpranmış olabilir dedim... Ama şu laf var ya. Direkt bel altı, direkt sizi paramparça etmek için edilmiş bi laf. Bu lafları sizi seven biri değil, tüm ruhunuzu parçalamak isteyen biri eder. Çocuk yapmadığınız çok çok ama çok iyi olmuş. Hayata yeniden başlamak için hiçbir yaş geç değil, zaten 32 yaşında görünüyorsunuz bilgilerde. Genceciksiniz. Yapmayın bunu kendinize.. Dışarıda biyerlerde sizi yumuşacık sevip sarmalayacak, kraliçeler gibi davranacak bir adam olduğunu düşünsenize..

Açıkça ayrılıktan bahsettiğimden bu yana alttan alıyor her şeyi. Sürekli beni ne kadar sevdiğinden bahsediyor ama biliyorum ki değişen bir şey olmayacak. 7 yıl nasıl geçtiyse sonrası da aynı olacak. O adımı attığım takdirde sizin dediğiniz gibi agresif davranacaktır.

Bu cümleye kadar eşinizi çok da suvlayamamistim ama eşiniz bir nankör söyleyin bunu ona

Çocuk isteğim 2 yıl kadar önce olmuştu. Kendisine sizin yazdığınız şeyleri söyledim. Bu durumun kesinlikle benimle ilgili olmadığını, hayat şartlarının çok kötü olduğunu, çocuk istememesinin aslında ikimizin de iyiliği için olduğunu, eğer çok istiyorsam deneyebileceğimizi ama benim pişman olacağımı söyleyerek içimdeki hevesi de tüketti.

Teşekkürler N

Full manipülasyon kokuyor maalesef korkunç bir durum.

Kızkardeşim, bu bir meziyet değil. Şiddet zaten olmaması gereken bir şey. Çıtanızı bu kadar da düşürmeyin, lütfen yahu.

Sürekli ertelenen yeni bir başlangıç çocuk umudu kurmak yerine seneleriniz geçiyor psikolojik şiddet ve ekonomik zorlukla... Kendinize yetebiliyorsanız hayatınız için fırsat aramaktan korkmayın

Kesinlikle haklısınız. Yakın çevremde benzer durumları yaşayanlar var. Yaş ilerledikçe tahammül etme gücü de düşüyor.

Yorumunuz benim tam da yıllardır görmek istemediğim temel problemi bana gösterdi. Belki maddi problemleri tolere ettim/edebilirim ama ilişkimizdeki temel problem ve beni yaralayan yazdığınız kısımda. Sürekli devam eden sorunları nedeniyle aslında kötü biri olmadığını her şeyin düzeleceğini kendi kendime telkin ettim yıllardır. Ama dediğiniz gibi haketmediğini yeni yeni kabulleniyorum.

Merhabalar, hayatımın en çıkmaza girmiş döneminde hissediyorum kendimi. Fikirlerinizle bana yardımcı olursanız çok sevinirim. 33 yaşında mesleği ve ekonomik şartlara göre ortalama geliri olan bir kadınım. 8 yıldır evliyim. Çocuğum yok. Eşim yaklaşık 7 yıl önce kısmen elinde olmayan sebeplerle işini kaybetti. Hayat standartlarımız azaldı. Evliliğimin ilk yılı eşimi ve dolaylı olarak beni maddi manevi sömüren eşimin ailesinin problemleri ile geçti. Ardından iş kaybı, maddi kayıplar ve mahkeme süreçleri ile geçen 6 yıl içinde ben ben olmaktan çıktım. Sürekli eşimin problemleri ile ilgilenmekten gerçekten kendimde değilim. Yarınımızı göremiyorum. Üstelik eşim bunları bana yaşattığı için kendisinde en ufak bir hata bulmayacak kadar nankörleşebiliyor. Bu kadar yıl içinde eve maddi anlamda destek olmak içi farklı işler ile meşgul oldu. Çabasını inkar edemem; fakat işe her gidişinde huysuzlanması, sürekli yaşadığı problemlerden bahsederek benim de modumu düşürmesi nedeni ile bir türlü aile olduk hissini yaşayamıyorum. Benim yaşadığım problemleri çoğu zaman dikkate almıyor. Bahanesi de ben neler yaşıyorum oluyor. İç muhasebe yapıyorum son birkaç yıldır. Maalesef yıllar geçiyor. Biz hep bir şeylerin düzeleceğini umut ediyoruz. Çocuk sahibi olmak konusunda da katı davrandı hala istemiyor. Hevesle istediğim çoğu şeyi gereksiz olarak nitelendiriyor veya şimdi sırası değil diye öteliyor. Kendimi çoğu zaman yetersiz hissediyorum. Toplamda 11 yıllık bir birlikteliğimiz var. Yıllardır acaba değişir mi, kolay şeyler yaşamadı diye kendimi avutuyorum. Bazen de kendime gelip boşanmanın en iyi çözüm olduğunu düşünüyorum. Geçtiğimiz aylarda boşanmayı düşündüğümü ifade ettim. Hemen alttan almaya çalıştı. Sonrasında ise boşanırsak, bir daha asla mutlu olamayacağımı, bana kimsenin onun kadar tahammül edemeyeceğini söyledi. Sanırım özgüvenim o kadar yara almış ki dediği her şeye inanıyorum. Bazen dışardan bir göz gibi bakıyorum ve boşanmanın en iyi çözüm olduğunu düşünürken; iş karar aşamasına gelince ya pişman olursam, onu unutamazsam ikilemi beni esir alıyor. Farklı bakış açılarına ihtiyacım var. Yorumlarınız benim için oldukça kıymetli.

Evet yıllar çok hızlı geçiyor. Değişen hiçbir şey de yok. Psikolojik destek alıyorum. Bu süreci bir an önce bitirebilecek duygusal güce gelebilmek için.

İşiniz varmış ztn anladığım kadarıyla adama siz bakıyorsunuz doğru düzgün calismiyormus.. aile sorunlarına cabasi... Çocuk sahibi olmak gerçekten doğru insanı bulursan bambaşka bir duygu.. Ben tüp bebekle zor çocuk sahibi oldum. biyolojik yasin daha fazla ilerlemeden bu adamdan kurtul yeni aşklara bak. ztn sen taşıyorsun sırtında onu. en kötü ihtimal kamburundan kurtulursun.

Maalesef ona karşı içimde bitmeyen bir öfke var. Saygım da gittikçe azalıyor.

Şu cümleler boşanmanız için yeterli.. Sizi kendine bağımlı hale getirmeye çalışıyor. Çocuk olsaydı yeni bir hayat belki daha zor olabilirdi ama yaşınız genç, mesleğiniz elinizde kendinize çok güzel bir hayat kurabilir, yeni insanlarla daha farklı ve güzel bir hayat yaşayabilirsiniz. O söylediği şeyler tamamı ile kocanız için geçerli ve oda bunu çok iyi bildiği için size karşı kullanıyor. Geçsin bu lafları. Sizden sonra maddi manevi sömürecek birini bulması oldukça zor, sunduğu bahaneye bak ya..

Tek bir şey diyecegim lütfen dikkate alın eğer gerçekten çocuk istiyorsanız Üçüncü kızımı 35 yaşında doğurdum ve o kadar zorlandım ki size anlatamam şu an 10 yaşında bazen öyle üzülüyorum ki yani ablalari gibi enerjik genç zamanima denk gelmedi elbette elimden geldiğince eksiksiz her aktivitesinde yer alıyorum onu hiç bir seyden geri bırakmıyorum ama bu aşamada ben pert oluyorum Allah dengeleri öyle güzel kurmuş ki misal şimdi hamile kalmak kabus olurdu bana Rabbim esirgesin ama ilk kizlarimda 24 ve 27 yaşlarında hamile kaldım inanın hamileliğim bile keyifliydi bebek bakmak zaten en büyük zevkim hep isterdim daha çok çocuğum olsun çünkü çocuklarima sabrım sonsuzdur Uzun lafın kısası 35 doğum için geç bir yaş Hele ki sırf yaştan sebep doktorların bebeğinizin sağlığına dair önünüze sıralayacağı risklerden bahsetmiyorum bile

Zaten eşimden çocuk yapma fikrini 2 yıl önce bitirdim. Bu süreden sonra alınacak böyle bir karar sadece evliliğim devam etsin diye olur. Bu da dünya görüşüme ters bir durum.

Mülkü evi boş verin, hayat geçiyor. Sizden, giden senelerinizden kıymetli mi? Bir daha bu yaşlara dönecek miyiz, değer mi?

O güce geleceğim inşallah

Çocuk konusuna sıcak bakmıyorsa ben boşarım adamı. Konu sahibi yaşın da genç, bu adam seni 40 45 e kadar oyalar ben sana söyliyim. Sana yazık, kendine yıllarca verdiğin emeğe yazık.

Çocuk istemeyen böyle bir adama ben olsam katlanmazdım. Yaşınız gençken çocuğa da hala daha niyeti yoksa ayrılın bence.

Maalesef benzer durumlar yaşamışız. Benim inanın artık maddi mesleki bir beklentim de yok. Sadece huzur istiyorum. Onu bile çok görüyor eşim.

Eşiniz narsist olabilir. Olmasa bile size manipülasyon yaptığını düşünüyorum. Tabiki karar verecek olan sizsiniz ama bu kararı verirken çevre faktörünü düşünmemeye çalışın. Komşular bir gün konuşur iki gün konuşur. Aileniz de bir süre sonra alışır. Önemli olan sizin ne düşündüğünüz, ne istediğiniz. Umarım en doğru kararı verirsiniz kendiniz için

İlk konum. Beni kaybetmemek için çocuk yapalım diyecektir diye tahmin ediyorum ama şu aşamada sadece ben istedim ve boşanmayayım diye sorunlu bir evliliğe çocuk yapmak benim için oldukça anlamsız olacak.

Boşan. Vallahi boşan.

Rica ederim inşallah her şey gönlünüzce olsun Önceki

Şairin dediği gibi 'hayat kısa, kuşlar uçuyor ' . 33 yaşındasiniz ve sizin yerinizde olsam inceldigi yerden kopsun derdim. Hayattan beklentileriniz bile farkli, yıllar sonra daha büyük pişmanlik yaşayacaksınız.

Adamın artısi yok ki, nesini unutamayacaksin?

Bir Fıkra anlatabilir miyim? Temel ve Dursun akıl hastanesinden taburcu oluyorlar. Doktor Temeli bir kenara çekip "bak Senin durumun iyi ama hala Dursun pek iyi değil, sen ona göz kulak ol, eğer sıkıntılı bir davranışı olursa hemen bizi ara" diye tembih eder. Bunlar akşama kadar gezer tozar, en son da bir otele gidip yatmaya karar verirler., Gecenin ilerleyen saatlerinde Temel doktoru arar "Doktor Bey böyle böyle Dursun'un durumu iyi değil, komidinin üzerine tünedi, kendisini gece lambası zannediyor, ne dediysem fayda etmedi" Doktor "Yerinizi bildir, biz hemen gelip onu alalım yatıralım hastaneye" Deyince Temel telaşla "Doktor Bey sakın, bilirsiniz ben karanlıktan korkarım siz şimdi gelip Dursunu alırsanız ben karanlıkta ne yapacağım?" Der. Siz de sanırım karanlıkta kalmaktan korkuyorsunuz. Kararınız ne olursa olsun sizin özgüveninizi sarsacak bu manipülasyonlarına sakın gelmeyin.

Çalışma hayatında kim sorun yaşamıyor da işe girer girmez mızmızlanmaya başlıyor beyzade. Resmen bir yerde dikiş tutturamıyor, çalışmak da istemiyor. O yüzden de sürekli bahanelerde. Sizi aşağılıyor, manüpüle ediyor ve kullanıyor. Çevrenizde o iyi huylarına odaklan, şiddet vs yok diyenlere "çok biliyorsun" demenizi tavsiye ederim. Herşey fiziksel şiddet değil. Siz psikolojik şiddete maruz kalıyorsunuz. Çalışıp eve destek olmamasının neden olduğu yıpranma da cabası. Çocuk için de sizi oyalıyor gibi görünüyor, gerçi bir nevi isabet olmuş. Böyle bir adamla çocuk nedeniyle ömür boyu bir bağınız oluşmamış. Başka hiçbir neden için olmasa bile çocuk sahibi olmak için boşanma fikrini düşünmenizi tavsiye derim. Bir de böyle düzelmeyeceği çok belli bir adama niye katlanıyorsunuz ki? Boşansam özler miyim diyorsunuz da sürekli aşağılanmanın nesini özleyeceksiniz. Olsa olsa kafanızı dinlersiniz, o olur.

Çevremde aklı başında herkes sizinle benzer şeyleri söylüyor. Bir kısım kişi de iyi huylarına odaklan, şiddet vs yok. Yeterli mazeret değil diyor. Aklım o kadar karışık ki.

Güzel arkadaşım adam size tahammül etmiyor siz adama tahammül ediyorsunuz sırtınızda kambur taşır gibi taşıyorsunuz farkında mısınız?

Bence siz eşinizi seviyorsunuz. Sevmeseniz ona katlanmazdınız. Bir eş hanımı çocuk istediğinde istemiyorsa... kesinlikle baba olmak istemiyordur ki hiçbir erkek aşık olduğu kadın çocuk istediğinde hayır demez. Sizin çalışma hayatınız sonlanacak diye cocuk istemiyor. Eve açıkca siz bakıyor gibisiniz. Tavsiyem boşanmayın ama işi net şekilde boşanacaksınız gibi algılasın yani resti cekin evden ya o ya siz ayrılın( kısa sureli zaten kısa surede akıllanır kıymetinizi anlar. dik durun. işsizlik falan yok. iş dolu. millet çift iş yapıyor yine hanımını üzmüyor. Gerçekten seven erkek calısır işi mişi dert etmez pek.

Şöyle ki mizaç olarak aşırı duygusal ve bazen gitgelleri olan biriyim. 11 yıllık bir ilişki olduğundan ve dertleri dahil her şeyi sahiplendiğimden duygusal olarak yaşayacaklarım korkutuyor sadece beni. Konuyu da bu aslında bu yüzden açtım. Psikolojik destek de alıyorum mental olarak güçlenebilmek için.

İş konusunda bende yakın çevremden dolayı yaşadığım bildiğim için psikolojik olarak çok zor bir süreç olduğunu söyleyebilirim gerçekten benim yakınımda bu süreçte çocuk yapmadı eşi de çalışmıyordu ama siz çalışıyormuşsunuz malum sebepten olduğunu düşünüyorum işini kaybetmesinin bilmiyorum doğru mu birdenbire yaptığı alıştığı emek harcadığı işi bu şekilde kaybetmek gerçekten travmatik bi uzman iş kaybını en en yakının vefat etmesi ile aynı acı demişti ona hak vermiştim. Boşanırsanız kimse sizi sevmez kısmı boşanmayın diye uydurulmuş öyle bi şey yok yani

Laf ebesi bi de ha. Bu adam sizi 40ına kadar bekletir, sonra bi genç kız bulur gider ondan çocuk yapar, ardından el sallarsınız. Zerre güvenim kalmadı bu heriflere. 6 yıllık sevgilisine ne evliliği yeaa kezban mısın kızım çekip 6 ayda başka kadına davullu zurnalı düğün yapan modern kekolar cenneti bu ülke. Sizin ne istediğinizi siz bilirsiniz, çok bilmiş erko tanesi değil. Kurtulun bundan ömrünüzü yer bu, yedim de demez, inkar eder. Toplum baskısından ömrün az gibi geliyor der.

kocanız işinden ihraç mı edildi

Çünkü çevreye iyi bir imaj bırakacak, mağdur pozisyonu alacak. Bunu elinden almanızın tek yolu var, o da çevrenin ne düşündüğünü önemsememek, gücünüzün farkına varmak, kendinizi hesap verecek konumda görmemek olacak.

Beni yaralayan kısmı da aslında maddi kayıplardan ziyade bu nankörlüğü.

Hayat müşterek ama 7 yıldır bir türlü kendini toplayamaz mı insan? Üstelik psikolojik şiddeti de cabası. Ben boşanmanızı tavsiye ederim hele de çocuk istiyorsanız niye çekeceksiniz bu adamı

Güzelciğim 1 yıl tolere edilir, 2-3 yıl hadi tolere edilir... Siz ömrünüzün nerdeyse 1/3'ünü adama vakfetmişsiniz, ne uğruna? Üstüne bir de aşağılamalar, "sana kimse tahammül etmez"ler... İstiyor ki sahiden kimse sizi istemesin, ona mahkum olun. Ne münasebet yahu, çiçek gibi adamlar var dışarıda. Ayağınızı sağlam basın gözünüzü seveyim. Siz bunlardan çok daha iyisini hak ediyorsunuz.

Bahsettiğiniz gibi yıllar geçince keşke daha önce ayrılsaydım pişmanlığını yaşama ihtimalim çok yüksek, bir an önce bu kararı alacağım.

Valla kanka bu adam oksijen israfi. Bunu besleyecegine sokaktan bir kopek alip besle, garibanin bari hayati kurtulur. Bu adami besleme motivasyonun nedir?

çocuk istemeyen erkek de ilk kez görüyorum, onca sene olmuş bi de. size yazık değilmi, ne kadar bencilce, ha bir kaç yıl beklersiniz de 7 yıl nedir ya, size büyük haksızlık, eşinizinki de şımarıklık artık, ben olsam ya ben ya çocuk derdim:))

Bir kadin bir evlilikte erkegin olan görevlerini üstlense veya daha ötesi onun annesinin rolünü de üstlense asla kadin olarak mutlu olamaz. Onu erkek yerine bile koyamaz. Adam iki konuda hakli: Cocuk istememekte cünkü kendisi daha hayatini beceremiyor ve iki kimse onu sizin kadar cekmez, ama size kiymetsizmissinuz gibi davraniyor. Birilerine bosan demek kolay. Ama kendimi yerinize koysam bu adami cocuklarimin babasini olmasini istemem ve adam yerine de artik koymam.

Geçimsiz biri olduğumu düşünmüyorum. Aile ve sosyal ilişkilerimde de kimseden böyle bir yorum duymadım. Aksine insanlarla kolay empati yapabilen biriyim. B

Gör bak bakalım tahammül edeni buluyor muyum diyeceksin görecek anasının şeyini