Elimden zaten ancak o geliyor, teşekkür ediyorum yorum için

annenin herşeyi bırakıp köle olmasınımı istiyosun

Sen sıkı sıkı tutun kardeşine. Annenin vermediği ilgiyi sevgiyi sen ver ablası. Allah yardımcınız olacaktır.

Anneniz bu saatten sonra değişmez, bence artık babanızla kendinize bir yol çizmek zorundasınız. En azından kardeşiniz aynı şeyleri yaşamasın ve mutlu olsun. Kardeş demek can demek, her şey demek. Benim de kardeşlerim var, ikiz onlar. Abla olmak çok farklı bir duygu. Sanki onlar da sizin çocuğunuz gibi oluyor, daha başka nasıl anlatılır bilemedim.

çok zor bir hayat. Allah yardımcınız olsun. annenizi tanıyormuşsunuz keşke kardeş istemeseydiniz. ama olmuş made iyi tarafından bakın sizin gibi bir ablası var size yoldaş olacak

20 yaşındayım, kardeşimi çok seviyorum yanlış anlaşılma olmasın, o benim canımdan bir parça nasıl kıyarım ona. Sadece benim yaşadıklarımı yaşayacak diye üzülüyorum.

kusura bakma güzelim de sen babanı fedakar olarak kahraman olarak görmek istiyorsun snneni de suçlu... ama öyle bir dünya yok baban anne olma vasfına, karakterine sahip olmayan bir kadınla evlenip, o kadını kayınvalideyle birlikte oturtup , onunla bir kere de değil 2 kere çocuk yapmış. üstelik o kadar olay olduktan sonra tekrar çocuk yapmış ve aşılamayla filan ve 2. çocukta sebep sırf senin istemen. buna kargalar bile güler. daha bu adama fedakar mı diyelim? desem desem düşüncesiz filan derim. çocuğunu düşünen baba böyle mi yapar Allah aşkına? "Babamla çocuk salonda yatıyor? " demen de şunu gösteriyor ki sen annene standart bir rol biçiyorsun kadının saçını süpürge etmesi gerekiyor. niye ki? adam babası yahu tabi ki bakacak, annen çalışıyormuş da üstelik ne var bunda? baban daha gelenekçi, daha anaç, daha az gezen, daha az harcayan bir kadını eş seçseydi madem, değil mi? bir adamın çocuklarına karşı 1 numaralı sorumluluğu en başta doğru düzgün bir anne seçmek değil mi? babannenin felç geçirmesiyle annenin başkasıyla nişanlanmasıyla tekrar evlenmeleri arasında bağ nedir anlamadım? başkasıyla evlenecek olmasını mı kıskandı baban?- al sana bir saçma erkek tavrı daha... üstelik bir de benim için evlendiler tekrar diyorsun, senin için tekrar evlenmiş olmaları da pek geçerli bir argüman gibi gelmedi 13-14 yaşındaymışsın tekrar evlendiklerinde yani büyükmüşsün (not: 14 yaşından beri ailemden ayrı yaşıyorum üstelik boşanmış filan değiller. ben kendi hayatımı kendim idame ettiriyorum o yaştan beri. ) sonuç olarak bu kadınla onca seneden sonra 2. bir çocuk yapmaya cesaret etmiş adam başına ne gelse katlanacak artık, maalesef hayat böyle. ayrıca boşanınca mahkeme çocuğu anneye bile verse, annen 3 ay 6 ay öyle gezilere gidemeyeceği için güzel güzel ver biz bakalım deseniz dünden razı olur hiç sorun çıkarmaz gibime geliyor, sonuçta seni de bakamıyorum diye babana yollamış zamanında zaten. bahaneler bahaneler...

Kardesiniz iyi ki olmuş bir kaç sene sonra daha iyi anlarsın. Annen bakmıyorsa sen bak kardeşin, yüksünmene gerek yok. Olsun olsun diye cok istemişsin.

pembe_pirenses Aktif Üye Kayıtlı Üye 17 Aralık 2014 1.390 969 39 1 Mart 2016 Konu Sahibi April wind #65 bir de o paraların bir kısmını napın yapın kadını kafalayın eğitiminize harcattırın derim ben...

bir de o paraların bir kısmını napın yapın kadını kafalayın eğitiminize harcattırın derim ben... en önemli yatırım kredi kartı taksit falan takın bişiler nbu arada bebeğe kim bakıyor Carlii dünya ahiret acımsın! tek ayak

Hakikaten sırf siz istiyorsunuz diye bebek mi yaptılar? Yazık ki sizden daha olgun değillermiş. Dilerim ikinizin de hayatı daha doğrusu anneniz, iyi yönde değişir.

Yazilacak cok sey varda neysee,, Bence iyi yönünden bak, bak yanliz degilsin bir kardesin var herseyini paylasabilicegin yarin büyüsün seninle dertlesecek yasa gelsin ne demek istedigimi anlayacaksin annen ile baban durumuna kisa birsey diycemm birak onlar düsünsün kendi sorunlarini sen bukadar sikinti etme kendine anneni madem ikinci bir sansi birbirlerine verdiler ozaman ona göre davransinlar A April

Kim ne derse kim ne söylerse söylesin kardeşin hakkında böyle konuşma. Herkes hatalı herkesin bir yanlışı var ama bunları düşünme artık. Kanından canından bir parça var ve sen istesen de istemesen de ondan sorumlusun. Herkes bir şeyler yaşıyor ama o ölsün bu kalsın demiyor. Evet çok büyük bir sorumluluk ama zamanı geldiğinde iki kardeş birbirinize omuz olup yaslanacaksınız geçmişi değil geleceği düşün. Yıllar sonra oh iyi ki olmuş da kötü günümde bana koşmuş diyip bir kez daha sevineceksin. Kardeş sevgisi anne baba sevgisinden daha ağır bir sevgidir bana göre. Lütfen olumlu düşün sen çektin ama kardeşin bu kötülükleri çekmesin. Babanla konuş yardım iste her şeyi anlat... Ama kardeşim olmasaydı deme!

Yazip yazip geri siliyorum...

baban kendi hayatından fedakarlık etmiyor. baban kendi ayağına sıkmış... annenle tekrar hiç evlenmeyip, 2. çocuğu hiç yapmamış olması lazımdı. çocuğu annen tek başına yapmadığına göre baban da en az annen kadar bakmakla sorumlu olduğuna göre. annen de zaten bakarım büyütürüm diye hiç demediğine göre. adam bakacak mecburen. üstelik istemiyorsa boşanabilir. hem annen çocuğa zaten bakmıyorsa ne diye sırf kardeşin için boşanmak istemiyor baban o zaman? kusura bakma da ben fedakar değil pasif bir baba gördüm.

20 yaş var kardeşinle aranda, senin beklentilerini karşılayacak yaşa geldiğinde o olgunluğa erdiğinde sanıyorum senin kendi çocukların olacak ve hayatında bir kardeşten çok senin kendi hayatın ve ideallerin olacak.. yani demem o ki annen düzelmez senin aklınla neden böyle bir işe girişmişler hayret, hakkınızda hayırlısı olsun.

Allah yar ve yardımcın olsun gerçekten zor bir durum

Anneniz sizi omuzlarında yük olarak görmüş, eşi olmadığı için. Bana da o gözle bakıyordu annem eminim. Hala daha bir şeye ihtiyacım olduğunda istenmemişliğimi yüzüme vurur direkt ya da dolaylı. Hiç ona yük olmamış olsam da -ergenlikte, üniversite ve işe başladım-bıkmışlığını belli eder. Neden, gençliğini bize harcadı diye. O yüzden burada hem deli gibi çocuk isteyip sonra da her bahaneyi çocuğa yıkanlara tek kelime ile uyuz oluyorum. Anne olmak herkesin harcı değil ben o yüzden istemiyorum olmayı. Allah isteyene versin. Annen de yaşayamamış olduğu gençliğini yaşamak, o duyguları hissetmek istiyor. Annelikten önce kadın olmayı istiyor. Olamamış çünkü zamanında. Haksız değil ama sana yaptığı tek kelime ile haksızlık.

sizin sevginizi, samimiyetinizi şimdi bile hisseder emin olun. kesinlikle memnun kalır, ama ergenlik çağına geldiğindeki davranışlara aldırmayın tabii :) o çağda sizi sevseler de kırıcı olabiliyorlar :) şu an benim kardeşim tam da o çağda :)

Olan olmuş kendinizi üzmeyin. En azından sizin gibi bir ablası var sizin yaşadaıklarınızı yaşamaz. Yani buna siz izin vermezsiniz. Kardeşten ötesi yok bu dünyada ona zarar gelmesin diye insan kendinden çok onu düşünür. Bahar Yildirim Bütün ülkelerin işçileri, birleşiniz! tek ayak

Kabul etmez ollur muyum bir ara çok suyuna gittim 3 kap yemek yaptım herşeyine yardım ettim 2 haftalıkken çocuğa ben baktım gezmeye gitsin diye. Emmiyor diye bıraktı, benide emzirmemiş zaten sütüm yok diye. Süt sağma makinesi aldım sütün çoğalsın hem emzir hem sağ diye onu da yapmadı. Aman allah korusun düşük tehlikesi olduğunda bile kendime gelemdim. Maksadım o benim yaşadıklarımı yaşamasın, kendimi suçlu bilirim altından kalkamam dayanamam.

Babam pamuk gibi bir adamdır ve zaafı benim sanırım. O da benim bu durumumumdan kendini sorumlu tuttuğu için bazı şeylere göz yumdu diye düşünüyorum. Hepsi iyilikten tabi o sırada sağlıklı hareket edememiş olabilir. Zaaf.. Bihter34 Rabbi Hebli

senin abla olduğun yaşta ben anne oldum. ona annelik sen de yapabilirsin :)

evlensinler boşansınlar kardeş olsun olmasın evcilik oyunu oynatıyo annesine babasına yesilkalp Hayatın başında..

evlensinler boşansınlar kardeş olsun olmasın evcilik oyunu oynatıyo annesine babasına yesilkalp Hayatın başında... Üyelik

Yaşayan bilir dedikleri bu olsa gerek :) Üzmek değildi derdim sadece tecrübemi paylaştım. Benim annem de geçenlerde, sadece olayı anlattım, yardım istemedim bile hemen hallolacak dememe rağmen, olay çözüldü ve başladı mesajla iğneli laflara. İş ona kalmadı ya rahat rahat yaptı yine yapacağını. Yardım isteseydim amenna ama istememiş olmama rağmen ve annem de olsa haddine düşmemesine rağmen, çünkü ben çok uzun yıllardır kendim çalışıyor okuyor ve yaşıyorum, ona da yardımım oldu çok şükür, beni aşağılamaya çalışması çok canımı yaktı.

Kardeşin inşallah seninle aynı durumları yaşamaz ki senin kadar düşünceli bir ablası var onun senden daha şanslı. Baban sorumluluk sahibi biri ise kardeşine ve sana iyi bir baba oluyor ise sizin mutluluğunuz için zor da olsa annene katlanlamı aynı şekilde sende kardeşinin velayetini alma durumu olursa onun için çok kötü olur. abi velayet davasında senin tanıklığın ve çocuklugundaki travmalarında sizin lehinize sonuç verebilir ama bebek oluşu düşündürücü ondan dolayı katlananama ayrılma gibi bir durumda ilk önceliği babanın küçük kardeşin olmalı. Allah kolaylık versin

Bütün bunları tek ben çekmiş olmayayım, biri de benim çektiklerimi çeksin diye mi kardeş istediniz? Haksızsınız. Sırf çocuk istedi diye kardeş yapanları zaten hiç anlayamıyorum, annen baban da saçmalamış.

Dün bu konuyu açtığımda annem komşudaydı gece 1de geldi komşudan

Kardeş candır. Üstelik sizinle kardeşiniz arasında bi fark var. Siz yalnızmışsınız ama kardeşiniz değil. Artık sizde değilsiniz. Annenizden bi halt olmicağı belli. Ama artık kardeşiniz var. Ve bence sırf bu yüzden bile hayatınız ayrılsalarda devam etselerde eskisi kadar zor olmicak.

Olan olmuş canım, torunları olan birisiyim 2 kardeşime ben baktım, şimdi evliler ama çocuklarım gibiler, iyiki varlar... annemde annen gibiydi arkadaşları, akrabaları ön plandaydı inşallah değişir onlardan darbe yeyınce, annem gibi

bu saçma harcamaları oturduğunuz eve mutfak banyo yaptırmaya yönlendirseniz herkes için daha iyi olur gibime geliyor... annen hayata bağlı bir kadınsa evine de daha bağlanmasını sağlar şu anda bu tip şeylerle de olsa onu evde tutmak bence en mantıklısı özellikle kardeşin için malum can çıkar huy çıkmaz

emin olun etrafınızda olmasa da var böyle anneler. benim annem mesela. küçüklükten beri hep çok sevgi doluydu bize karşı. ha dayak yemedim mi yedim :) azarlanmadım mı azarlandım :) ceza da yedim :) ama bunları yaramazlık yaptığımızda her anne yapıyo zaten :) ben hatırlıyorum küçükken annem beni dizlerine yatırır çocukluk anılarını anlatırdı, konuşurduk daha 5-6 yaşlarındayken. bütün gününü benimle oynayarak geçirirdi desem yeridir, üzerimi değiştirirdi, saçlarımı yapardı, gezerdik, beraber süt içerdik. hatta annemle vakit geçirmeyi o kadar seviyordum ki bi keresinde ilkokul 2. sınıftayken öğretmenime karnım ağrıyor diye yalan söyleyip eve gelip annemle vakit geçirmiştim. o kadar fedakar ki, ben hiç yemek yapmadığı günü bilmem. sonradan maddi durumumuz kötüleşince o da işe girmek zorunda kaldı, sırf bizim için. ve hala da çalışıyor, ama eve geldiğinde o neşesi, sevgi dolu muhabbetleri, anlatacak şeyleri hiç bitmez. e artık yemek yapmıyor tabi çocuk değiliz o gelmeye yakın hazırlıyoruz biz. hazırlamadığımızda da birlikte yaparız zaten. bu arada kendisi iki ameliyat geçirdi seneler önce, e yaşı da oldu 45 çok yorulur eder ama hala çalışır bizi rahat ettirmek için canım annem. çünkü sadece babamın maaşıyla geçinmek mümkün değil, ben de okul olduğu için çalışamıyorum. allah uzun uzun ömürler versin onlara. ama bunu sana neden anlattım? çünkü benim annem de annesinden pek annelik görmemiş. o yüzden çocukken yaşamak istediği ne varsa bana ve kardeşlerime yaşattı, elinden geldiğince maddi, fazlasıyla manevi olarak. ama şimdi ananemle araları çok iyidir, annesi yaşlandıkça bişeyleri anlamış değişmiş tabi. annem de annedir dedi içinden affetti gönül koymadı, şimdi pek bi iyiler. daha da iyi olsunlar. yani demek istiyorum ki sen nasıl bi çocukluk geçirmek istediysen, şimdi geriye dönüp o çocukluğu yaşayamazsın, ama kendi evladına yaşatabilirsin. o yüzden hayalindeki anne sen ol. çocuğun büyüdüğünde hep senden ''canım annem'' diye bahsetsin.

Dün bu konuyu açtığımda annem komşudaydı gece 1de geldi komşudan. O sırada babamla konuşma fırsatı bulmuştum. Annem babama ben gezmek istiyorum karadenize gitcem şurda 3 ay kalcam, annemin yanına gitcem 5 ay kalcam paşa paşa paramı da ödeyeceksin demiş. O muhabbetten buralara kadar geldi üzüntüm. O sırada çocuğu ne yapacakmış sormak aklıma gelmedi. Yine birşeye sebep olmak istemiyorum ama babam sırf kardeşim için boşanmak istemiyor. Kendi hayatından fedakarlık ediyor canım babacım.. . push ; S

annen evlenip çocuk yapmaması gereken bir kadınmış- pek çok kadının evlenmemesi ve çocuk yapmaması gerekiyor... bak mesela avrupada böyle bi dolu kadın var, evlenmiyor çocuk yapmıyor geziyor tozuyor hayatını kendine göre yaşıyor. zaten seni bile doğurmaması gerekirmiş tutmuş bu kadını tekrar evlendirmiş ısrarla çocuk sahibi yapmışsınız yahu kadın neden değişmek zorunda olsun ki resmen sen doğur biz bakarız demişsiniz şunu anlamak lazım. doğurmakla anne olunmuyor. bu kadının yaratılışında yok annelik, zorla da olmaz. ne diye zorla yapmaya çalışıyorsunuz? olmaz tabi ki, yırtınsanız da o-l-m-a-z. olan olmuş artık, siz el birliğiyle bakacaksınız kardeşinize. Baba da ayrı alem tut o kadınla tekrar evlen tekrar çocuk yap... şikayet etmeye hakkı yok bence, bile bile lades. kadınlar beni tefe gerecek belki ama böyle düşünüyorum. fıtratında olmayan evlenmesin arkadaş.

Annem istiyo diyosun da senin anlattigin tūrden bi kadın nasıl cocuk ister ben anlayamadim... senin bakacagini dusunerek mi istedi ki...

Söylediğimi yanlış anlamayın. Ama yaşınız küçük değil. Böyle kardeş meselelerine karışılması bana çok itici geliyor. O çocuğun anne babası siz olmayacaksınız. Babanızı resmen zorla ikna ettirmişsiniz. Yarın bir gün pişmanlık yaşasalar kimseyi suçlayamazsınız. Üstelik yazınızın başından sonuna kadar annenizden yakınmışsınız. Böyle bir anneye ne diye bir kardeş istediniz ki? Annem böyle bir kadın olsa ve çocuk istese en önce ben karşısında olurdum onun. Bana annelik etmemiş kardeşime mi edecek?

bence bu yaşadıklarını kendine ders edinip sen çok iyi bi anne olmalısın. ilerde senin çocuğun da senin gibi düşünmesin. insan, çocuğu büyüyüp delikanlı bi erkek ya da genç bi kız olduğunda onla arkadaş olabilmeli, onunla oturup çay kahve sohbet yapabilmeli, birbirlerine hep destek tam destek yaşayabilmeliler. ama bunun olabilmesi için çocuğu küçükken sevgi dolu yetiştirmek lazım. ancak bu şekilde büyüyen çocuk ilerde size yaren olur. sevin, ciddiye alın, çocuk demeyin alın karşınıza konuşun, onunla vakit geçirin, gezin. kısacası annenizle zamanında yapmak istediğiniz ne varsa çocuğunuzla yapın. hem siz tatmin olursunuz ve tabii mutlu, hem de o çocuk anne sevgisinden mahrum büyümez mutlu büyür. annesi olmayan çocuklar üzülürüm de, annesi olup da yokmuş gibi olan çocuklara da üzülürüm. hani ''ben nasıl anne olurum bilemiyorum'' demişsiniz ya ondan yazdım bunları. bilin lütfen bilmiyorum demeyin.

evlenseniz çocuğunuz olur ne kardeş isteme aşkıymış bu? Niçin barışmalarını sağladınız oraya buraya atılmamak için mi? Eve öisaffir geldiğinde tabiki kuş sütü eksik olmuyacak bu anormal değil. Çalışan bi anneniz varsa sizde yardımcı olacaktınız ev konusunda yemek konusunda. Ütü gereksiz harcama değildir ütüsüz mü gezmek istiyosunuz. çok baskıcı gördüm sizi ger konuya maddi manevi hakim olmak istiyosunuz.

Anne yada baba yada her ikisi sorunlu olduğunda küçük kardeşlerin sorumluluğu büyük abla veya abisine kalır genelde. Sen neyin ne olduğunun farkindasin kardeşinin senin hissettigin boşluğu hissetmemesi için cabalamalisin. Birde anneni ne kadar çabuk olduğu gibi kabul eder ona göre davranirsan canın daha az yanar. Kafaya taktiğin sürece olan sana olur. Birde lütfen bi daha keşke kardeşim olmasaydı deme. Laf döner dolaşır gelir Allah korusun.

Bu kadar rahat çocuk yapma kararı alabilen tek millet bizizdir herhalde A April

Aynen katılıyorum, teşekkür ederim. Tonari to Totoro Totoro Anneler

Gercekten herkez anne olamiyo. Ben kizim icin mahvediyorum kendimi. Yesin uyusun saglikli buyusun diye

Annem istiyo diyosun da senin anlattigin tūrden bi kadın nasıl cocuk ister ben anlayamadim... senin bakacagini dusunerek mi istedi ki..

15 ayliksa bebek anneye verilir velayeti. Ona gore düşünmek gerek.

Bende keşke bir kardeşim olsaydı diyorum hep... Kristalbyn23

Keşke bencillik yapmasaydin. Bu kadar çocuk seviyorsan kardeş derdine düşeceğine bi an önce kendini kurtarsaydin, aklibasinda olmuş yazın, aklibasinda da bi anne olurdun yaşında çok küçük değil. senin yaşındaki anaç tipler çocuk istiyor kardeş değil. Okuyor musun bilmiyorum ama kendini kurtar kardesin de biseyleri anlamaya baslamadan himayene alabilecek duruma gel bence. Umarim anaç bi tip im ben diye bu hatayi kendi evliliginde de yapmazsin.

Kusura bakmayın ya da bakın fark etmez sizde tüm hata. Anne şahsının nasıl biri oldugu belli, hangi akla hizmet kardeş istiyorsunuz?Hadi siz cekmişsiniz neden o masumada sebeb oldunuz? Cocuk oyuncagımı, kardes yapın bana demek? Sonra da keske kardesim olmasaydı! Allah aşkına cok sinir oldum, nasıl bir düşünce kafa yapısı bu!! Bütün aile anormalsiniz, onlar niye senin lafına uyup cocuk yapıyor yani? Vallaha billaha sastım kaldım! Diyecek birşey yok, allah akıl fikir versin!

Kendi yasadiklarini simdi kardesine yasatcaksin. Yazik degilmi sen bu kadar mutsuzken neden kardes istedin. Annen buzamana kadar duzelmemis bundan sonra hic duzelmez. O cocukta sana kalcak oyle gozukuyo zaten isterkende sorumlulugu almissin herseyi ben yapcam diye, kusura bakmayin cok yanlis bi istek olmus sizinki, ve ailenizinde sirf siz istiyosunuz diyede cocuk yapmasi ilginc geldi bana. S

Herkes anne olamaz herkeste baba olamaz bu yürek ve vicdan işidir bunu bilir bunu söylerim hep... Allah yardımcınız olsun...

Simdide istemiyor kardesi, oyuncak bebek ya bu sanki!

Canım anneni bırak kendi haline o sizinle ilgilenmiyorsa sende ilgilenme onunla. Ama kardeşinin yanından ayrılma ona gözün gibi bak. O zaman senin yaşadıklarını yaşamaz. Gün gelir devran döner annen şimdi olmasa ileride anlayacak. İş işten geçmiş olur mu orasını bilemem. A April

Aynen katılıyorum, teşekkür ederim

Annenizin suçu size annelik yapamamış. Onun dışında hayatı yönetilmiş resmen. boşan boşanmış, geri evlen evlenmiş, bir daha çocuk yap yapmış. Siz ona kolaylıkta sunmuşsunuz ben bakarım, ben yaparım diye. şimdide tekrar boşan ama bebeği alma. Sizin bebeğe kol kanat germenizden başka yapabilecek pek birşeyiniz yok. Babanız çok sağlıklı hareket etmemiş. Allah yardımcınız olsun.

Rabbim duy sesimi nolur. evlat hasreti ile yanarken, nasıl bir anne çocuğuna bunları yapabilir ya aklım almıyor. canım benim senin gibi ablası var bence çok şanslı

Anneni karşına alıp konuşmayı denedin mi hiç? Belki alıp karşına ciddi ciddi konuşsan hatasını anlar. Anlamazsa da bence onun hakkından size hasret kalması gelir gibime geliyor. Kardeşin az daha büyüyünce hatta belki şimdi bile baban sen ve kardeşin çekin gidin evden. Zaten emzirmiyomuş bile. Hatta baban boşanma davasını açarken sebep olarak ''iş saatleri dışında sürekli geziyor bebeğiyle ve eviyle hiç ilgilenmiyor, zaten büyük kızım da bu yüzden çok travma yaşadı, bencil ve ilgisiz bi anne, ilgisiz bi eş'' dese, böyle bi sebepten ötürü açılmış davada hangi hakim çocuğu anneye verir ki? ''artık katlanamıyorum'' desin baban, hatta sen de söyle bunları mahkemede, yaşadıklarını anlat burda anlattığın kişi. Emzirmiyo bile de. O zaman o mahkeme çocuğu ona verir mi hiç? Hiçbiriniz bi süre görüşmeyin, ne seni görebilsin ne babanı ne bebeği. Yalnız kalsın. Bi süre sonra yokluğunuzu çekecektir bence. Arkadaşları da teselli edemiycektir bi süre sonra. Yani ters teper mi bu durum bilmiyorum. Hiç arayıp sormaz mı memnun bile mi olur bilemiyorum. Ama benim aklıma gelen tek çözüm sizden mahrum kalması, size hasret kalması, hem de birinize değil hepinize. Ve neden görüşmediğinizi de bilir en azından. Karar yine senin tabi, senin için bebek yapan adam senin için bunu da yapar diye düşünüyorum sen istersen. Ama bu sadece bi tavsiye, ister uy ister uyma :)

Aynen. Çocuk lafıyla dünyaya çocuk mu getirilir? Hele de akıbeti belliyken, bu anneyle yaşayacakları belliyken... Tuhaf.

Elimden zaten ancak o geliyor, teşekkür ediyorum yorum için.

İster istemez dert oluyor içime. Zamana bırakacaz bakalım neler neler olacak, teşekkür ederim. gzddmrlli You can if you think you can tek ayak

keşke onlar bu aileye çocuk yapsaydı.. sen keşke kardeşim olmasaydı deme.. oda can sonuçta.. hiçbir şeyden haberi yok.. ama sen varsın.. annene gelincede değişmesini bekleme bence.. beklersen sürekli hayal kırıklığına uğrarsın.. çalışmıyor farzet anneni.. bırak ne yaparsa yapsın..

Senin annen gibi bir anneye bende sahibim yalnız değilsin hatta şuanda bende anneyim ama sunu anladım annelik dogurmakla olmuyormus anne olmakla olmamak arsındaki fark fedakarlikmis. eşimin anneside kendinden Başkasını düşünmez ben doğum yaptığımda yanımızda kaldı ben çocuğa zor bakiyordum eşim ac aç gezdi sadece kendisi acikirsa birşeyler yapıyordu benim nasıl bi anne olacağımi bilemiyorum ama etrafımda fedakar bir anne göremedim kendi annem kibirinden dolayı haklı olduğum halde ondan ozur dilemedim diye beni evlatlıktan red etti. hanı anneler yufka yurekliydi ne oldu. aramiyor sormuyor. babam abimden başka çocuk istememiş geceleri bile bizimle babam ilgilenirdi annem uyanipta bakmazdi bize demekki babam ondan istemiyordu kardesimide zorla yaptı annem. annem evdekilerin mutlu etmek için uğraşmaz dışarıdaki insanlarla mutlu olmak için uğraşır evdekilerle sadece tartışır kavga eder

Başında uçan halesi ve iki kanadı eksik olan melek babanı neden eleştirmiyorsun? Yemek annenin mi işi? Hasta olduğunda baban neden seninle ilgilenmedi? Bu annenin mi görevi? "Neredeyse kendi başına büyümüş bir kızım" yazmışsın. Demek ki, annene yüklediğin tüm görevleri babanda yerine getirmemiş. Görev dağılımını nasıl bu kadar keskin çizgilerle yaptın? Anne yemek baba maaş. Eh, özgür bir annen varmış. Doğrusu arkadaş hayatı yaşamaya uygun bir karaktere sahipmiş fakat sebebini bilemeyeceğim nedenlerden dolayı bu yolu seçmiş. Ebeveyn görevleri açısından suçlamada bulunabilirsin. Lakin adil ol ve babanıda tarafsızca eleştir. Annenin kafanda yarattığın görev dağılımına, röl bölüşümüne uymayacak kadar zeki ve özgür bir kadın olduğunu unutma. "Bak, Annen seninle ilgilenmedi.." diyen baba ne kadar tv kumandasına düşkün bir insansa yeni bir kardeş için "ben bakarım" diyen çocuğa bile güveniyorda, "bende ilgilenirim, sonucunda benim görevim" diyerek karar alamıyor. "Bak, annen seninle ilgilenmedi" sen ilgilenseydin ya! "Kardeşime ben bakarım" Eh, adam yine görevden sıyrılmış. Amacı tüm işi ya anneye ya da çocuğa bırakma uğraşında. Kendisi taşın altına elini sokamaz. Kim ister ki! Tabi annen düşündüğü kadar saf çıkmayınca "bak seninle ilgilenmedi" diye bir de üste çıkıyor. Anneni destekle dostum, anneni. O sana hayattan zevk almayı öğretecektir. Aksi halde baban gibi, "temizlik-yemek-bebek bakmak" gibi görevleri sana yıkmaya çalışan kimselerle karşılaştığında, kendini savunmak yerine "anaç kadın" olmadığın için utanacak ve kaçacak yer arayacaksın.

Bu ergen veya küçük kardeşe sitem anlatan bir yazı değil aslında. 1-2 aydır içimi kemiren bir mesele.. Annem hakkında.. Annem çalışan bir bayan asgari ücretten fazlasını alıyor. Gezmeyi tozmayı para harcamayı acayip seven, evde yemek dahi yapmayan(ama arkadaş grubu var 6-7 kişilik onlar geleceği zaman sofrada bir süt kuşu eksik olur) sürekli facebookta takılan, elinden telefonu düşürmeyen bir bayan. Evle ve benimle alakası yok. Biraz uzun olacak ama detaylı olarak herşeyi anlatıcam.. 1 kişi bile fikir verse kafidir. Neyse, ailesi hariç herkese aşırı düşkün bir insan benim annem. Yataklara düşüp hasta olsam he belki çorba yapar ama kesinlikle bu kadar, sonra arkadaş grubuyla gezmeye gider. Ama arkadaşlarından birisine birşey olsa elinden gelecek herşeyi yapar. Kap kap yemek yapar, hastanede başında durur. Az buçuk anlatabildiysem bu şekilde bir anneye sahibim. Ben nerdeyse kendi başına büyümüş bir kızım. O zamanlarda yemek yapmıyordu 10 yaşına kadar yemek yap aç kalıyorum diye ağladığımı bilirim. Sürekli ekmek üstü şeylerle beslendim. Annemden hiçbir zaman sevgi görmedim. Hatta dövülmeye karşı koyacak yaşa gelene kadar (12-13) dayak yedim. Annemin bir kez bile bana sarıldığını, kızım diyerek öptüğünü bilmem.. Küçük yaşlardayken annemle babam boşandı. Yaralı ve yalnız olarak büyüdüm sayılır. Velayetim annedeydi ve annem çalışmak zorundaydı. Yakınlar geldi gitti baktı falan neyse. Sonra annem her zaman ki gibi bana bakma görevini yerine getiremedi. Babama gönderdi beni. Sonra annem, annemin yaşadığı şehre yerleşcem dedi. 4. defa okul değiştirdim. Beni götüresi geldi diye başka şehir tanımadığım yer. Bu da yetmedi sadece orta biri orda okudaktan sonra ben sana bakamıyorum dedi. Alıştığım şehirden beni babamın yanına atıverdi. Genç kızlığa adımımı atıyordum ve dengem bozulmuştu. 2007-2008 yılında annem başka biriyle nişanlanmaya kalktı o sırada babaannem felç geçirdi. Babamda geri barışmak istedi, sırf benim için. Bunu yazmışken, annem kv ile oturuyordu. Ben boşanma sebepleri bbaannem biliyordum ama aslında hç öyle değilmiş. Babamın yanına geldiğim zamanlar tabi bana hep babaannem baktı ve asıl anneliği bana o yaptı. Neyse annemle babam bu olaylar üzerine tekrar barıştı evlendiler. 13-14 yaşındaydım. Gerçeklerle yüzleşmem zaman aldı. Ben acayip anaç bir insanım, bu yüzden çoook kardeş istedim. Barıştıklarından itibaren. Maddi durum derken birkaç sene geçti. Tekrar yalvarmaya başladım durum düzelince. Babam beni aldı karşısına bak dedi annen seninle ilgilenmedi şöyle böyle bu yüzden ben istemiyorum. Ben anlamadım. Ben bakarım dedim vs sağlıklı şeyler düşünemedim. Sırf olsun diye.. Sırf babam ben kardeş istiyorum diye tamam dedi. Annem zaten istiyordu ona her şekil hava hoş zaten.. Birkaç ay olmadı hatta bu ara annem aşılama oldu. Ve anem hamileydi. KArdeşimin herşeyini ben aldım herşeyini ben düşündüm. Kardeşim şuan 15 aylık ama gel gelelim annemde en ufak değişme yok. Maaşı yükseldi diye 780 liralık ütü almalar, ihtiyaç olmadığı halde süpürge aldırmalar. Yani maddi manevi her türlü yıprattı hiçbir şeyden memnun değil ve kesinlikle olmuyor. Varı yoğu dışardaki kişiler.. Yazılacak o kadar şey var ki destan olur gerçekten. Babam dolmuş durumda aynı şekilde bende. Boşan diyorum babam sırf kardeşim var diye boşanmıyor. Ne yapmak gerek bu annem nasıl yola gelecek nasıl sarsılacak anlamıyorum bilmiyorum. Çaresiz hissediyorum kendimi. Ve bu kardeşi bu kadar çok istediğim, bencillik yaptığım için, benim yaşadıkalrımın aynısını yaşamak zorunda kalacak diye ödüm kopuyor, suçlu ve sorumlu hissediyorum. Keşke kardeşim olmasaydı diyecek duruma geldim..

Simdide istemiyor kardesi, oyuncak bebek ya bu sanki!!

Teşekkür ederim, inşallah rabbim hayırlı gebelik nasip eder size..

Yok estağfurullah aksine yardımcı olacak bir yorum daha hoşuma gider. Sorunuza gelince annem değişti sandım yine arkadaş grubuyla gezmeye falan gidiyordu ama çalışıyor diye ben karışmadım babamı bilemiyorum. He kardeşimle ilgileniyor mu ilgileniyor şuan. Ama ilerde ben garantisini veremem. Hastayken çocuk uyuyamıyorum diye babamı kaldırıp bak diyen bir bayan aynı zamanda. Annem uyurken biz babam ve kardeşimle gece boyu hastane acilindeydik. Yani sonuç olarak düzeldi sandık annem bir güzel bizi ters köşe etti. A April

Yaşınız çok küçük belli, babanın sadece sizin aklınızla hareket etmesi çok yanlış olmuş. Kardeşten ötesi var mı yahu, bak biraz dillensin ne çok seveceksin

Herkese cevap veremedim ama bu yorumda gerçekten tıkandım.. Ben istenmeyen çocuk oldum evet hatta bu yorumu okuyunca ona yük olduğumu fazlasıyla hissettim. Başkalarının yanında sürekli benden kusur bulur. Hiçbir şeyimden memnun olmaz. Bana gıcıklığı var hani şaka değil, bir anne nasıl çocuğundan rahatsız olabilir denmesin, öyle. Odamda otururum kapıdan bakar, Cık cık der bakış atar istemiyormuş gibi sonra gider. Ortada birşey yokken... Botum olmadığı zaman sıkışıklar diye bot aldırmadım babama, ocak gibiydi zaten idare ederim dedim. Annem gitti kendine 500 liralık alışveriş yaptı o zamanımızda. Sadece 400 lira bir monta verdi. 100 lira normal klasik bir pantolona.. Diyorum ya diğer yaptıklarını yazsam roman olur...

Aynen fedakar hiçte pasif değil, burada hep annemden girdiğimden babayı ben pasif gösterdim. Kendini değilde çocuklarını düşünen bir adam nasıl fedakar olmaz. Adam daha ne yapsın o zamanda ben daha fazla harap olmayayım diye barıştı, kendi istediği için değil. Şuanda boşanmama sebebi yine çocuk. Babamla ben gayet bakarım, bakıyorumda. Ha annem de istiyordu ben bakarım ben ederim dedi. Bakıyorda. Bana yaptığı gibi sevgisizde değil çocuğa karşı. Ama bazı zaman geliyo çocuk ağlıyor diye atıyor odadan. Babamla çocuk salonda yatıyor? Annem değişik bir insan ne babam ne ben ayak uyduramıyoruz. Ne yapsak ya batıyor ya da yetinmiyor hep daha fazlasını hep daha iyisini istiyor. İyi okumadınız sanırım. Aynılarını bende gördü babam.. Hakim çocuk çok küçük diye anneye vermeyecek mi, o zaman bu çocuk ne olacak? Adam boşansında çocuk ortalıkta mı büyüsün benim gibi. SIFIR MOD %100

Onu derken bebeğim daha beş aylık ileri zamanlar için şimdiden iddiali bir laf demek istemedim ama benim annem nasıl bir anne olunmaması gerekir bu açıdan güzel bir ornek. benim en büyük hayalim en başta onu huzurlu bir yuvada büyütmek ben o uyurken bile nasıl çocuğuma iyi, faydalı bi anne olabilirim diye kitaplar okuyorum. elimden geldigi kadar cabaliyorum inşallah oda benden memnun kalir

Ben herşekilde kardeşimin yanındayım ama boşanırlarsa alıp götürecek göremeyeceğim diye ödüm kopuyor. Bizde kalması için herşeyi yaparım ama durum ne olur bilemiyorum. Ama annemde kalırsa adım gibi eminim kardeşim benden farklı olmayacak. Yıpranma bakımından. Tonari to Totoro Totoro Anneler

Allah gerçekten yardımcınız olsun.. Çok zor Dışardekilerle mutlu olan bir kadın, ve canından kanından olanlara hiç alakası olmayan biri Garip bir çelişki Ama kardeşiniz annenizin yokluğunu hiç anlamayacak çünkü siz olacaksınız Anneannenizin yanına da gönderemez artık, bu arada babanızda ki sabır takdire şayan gerçekten

Annem zaten istiyordu babamı ben ikna ettim. Size birşey olduğunda ben ne yaparım vs diye. Akraba bağlarımız da yok çnükü. O zamanda bu gerçekleri idrak edememiştim. Bu saatten sonra değişeceğini inanmıyorum ama inşallah diyelim. S

Baban cok fedakar bi babaymis. Hep cocuklarini dusunuyor. Annende bi o kadar dusuncesiz. Sokaktaki kopekler bile kendi dogurdgu kopecikleri koruyup kollar. Keske baban anlasaki bu kadindan hayir yok, ve bosansa. Cocugu zaten siz 2 niz buyutuyosunz anladigim kadariyla. Anne bi halt etmiyor. Cokta gencsin. Allah yardimcin olsun kzum benim.

Aynen. Ben yazamiyorum bile

bu kadar sıkıntılı bir ailede siz kendinizi nasıl yetiştirmişsiniz valla bravo diyorum, annenizin yanlışlarını görmeniz, babanıza destek olmanız aileyi tekrar bir araya getirmeye çabalamanız aslında kardeş istemeniz tamamıyla yalnızlıktan olsa gerek, çünkü sizi dileyecek, vakit geçireceğiniz kimse yok, anladığım kadarıyla arkadaş ortamınızda yok çünkü aile problemlerinden hiç birşeyi tam anlamıyla yaşayamamışsınız. Umarım kardeşine sahip çıkar annenin yapamadığı ve senin yaşayamadığını kardeşine yaşatırsın, umarım kardeşinde senin fikirlerine ortak olup yıllarca bu dertlerle uğraşmaz.

Büyük bi hata yapmışsınız. Kendi yaralarınızı sarmak için büyük bi bencillikle dünyaya gelen bi canı kullanabileceginizi düsünmüssünüz ve böyle bi duruma vesile olmuşsunuz. Zor bi hayat yaşadıgınızı anlıyorum, incitmek için de yazmıyorum ama psikolojisi bozuk bi çocuk olarak kendi kendinizi iyileştirmeye çalışmışsınız ve bunun için çok yanlış bi yol bulmuşsunuz. Sonuçları agır bi savunma ve hayatta kalma mekanizması geliştirmişsiniz. Birincisi "anaç" oldugunuz icin degil annenizin yani onaylamadıgınız ve sizi inciten insanın tam zıttında durmaya calıstıgınız icin bu haldesiniz. O hangi asırı uctaysa siz tam tersi yöne kacıyorsunuz ama sonunda kendinizi nerede buldunuz bi bakın; başka bi aşırı uçta. Sorunlu bi evlilikte baba olmak istemeyen bi adamla ve anne olmaya yetkinligi veya güdüsü olmayan bi kadını çocuk sahibi olmaya itecek kadar kontrolden cıkmıssınız. İkincisi ise kendi geçmişinizi baştan yazamayacagınız, mutlu bi çocukluğu geri alamacagınız, hasarı yok sayamayacagınız için aynı ailede başka bi çocugun sizin hayal ettiginiz sekilde büyümesi sizi iyilestirir sanmıssınız. Yani bi sekilde kendinizi onun yerine koyacaktınız; o ilgiyle, sevgiyle mutlu büyüdükce siz de kendinizi daha iyi hissedecektiniz, yanlışı dogruya cevirmis olacaktınız. "Almanlar yenilince biz de yenilmis sayıldık" misali bi kardesiniz mutlu bi cocuk olunca siz de cocuklugunuzu bi sekilde geri alacaktınız sözde. Olan kardesinize olmus kusura bakmayın. Anne-babanıza gelince ilk çocuklarının ruh saglıgını mahveden ve tüm basiretsizlikleriyle ikinciye yeltenen bu çifte çifter çifter sayacagım ama yakışık almayacak. Özetle anneniz sorumluluktan ve hayatını kontrol etme becerisinden yoksun, kararsız bi kadın. Ne istedigi hayatı yasayabilmis ne de bi sekilde sectigi hayata tutunabilmis. İstedigi kosullarda bi evlilik yapamamıs, belki de evlenmeyi hic istememis. Ama ikinci kez aynı kosullarda aynı insanla bi evlilik yapacak kadar basiretsiz. Çocuk sahibi olmaya da uygun degilmis. Sizi hayatının bi parcası yapmamıs hicbi zaman. Yemeginizi yapması yapmaması, üst baş alıp almaması meselesinden öte bu, duygusal olarak da hicbi bag kurmamıs. Yani kendi usulünce de dahil edebilirdi sizi hayatına ama etmemis. Babanız da sütten cıkmıs ak kasık degil. Fedakar falan degil bi kere. "Yemek yap acım" diye aglayan bi cocugun oldugu yerde fedakar bi baba olamaz kusura bakmayın. Mutfaga giremiyo mu koca adam, evlenmese hala annesinin eline mi bakacaktı o yaşta? Anneniz ne kadar yok saymıssa babanız da o kadar görmezden gelmis sizi. Komsu teyzeler gibi ah vah etmis uzaktan ama cocugu icin yapması gerekenleri en az anneniz kadar ihmal etmis. Hem maddi hem manevi anlamda. Güclü bi figür olmayı da becerememis hayatınızda, annenize dönmesi hata. Sizin lafınıza uyup çocuk yapması facia. Ama iki evebeynden aynı anda vazgecmek zor olunca birini seytan ilan etmisken digerini melek ilan etmeye mecbur kalıyorsunuz tabi durumla kaldırabilmek için. İkisinin de insan , ikisinin de gri oldugunu kabul edin önce. Ne yazsam olmadı cidden, her birinizin halledilmesi gereken cok ciddi sorunları var. Bebege sans, size kolaylık diliyorum. Bi de imkanınız varsa terapist sart, hem aile seansları hem de bire bir seanslarla. K kedi annesi fundy örnek

hayır sizin gibi bir ablası var neden yaşasın ki.

Bir kere sen artık ablasin. Yasında çok küçük değil. Yasadiklarini kardeşinin de yaşamasını istemiyorsan çok güçlü olmasin. Annen bu saatten sonra düzelmez gibime geliyor. Yada çok büyük bir olay yasamalı ki ailesinin kıymetini bilsin. Tabi Allah en iyisini bilir. Okurmusun, çalışır misin bilmem ama küçük anne olmak zorundasın artık. Büyüyünce kardeşin tek Dayanağın o olacak. Sen yorulunca o elinden tutacak. Aalh YARDIMCINIZ olsun.

Birkac seneye karsina biri cikar evlenirsin, o bebek de soyledigin gibi senin buyudugun sartlarda buyur. Bence olacak olan bu... MissCherryBlossom

İster istemez dert oluyor içime

Ben yasin itibariyle kucuk oldugunu sanmistim.. 20 yasindasin, bebek 15 aylik, 9 ay da hamilelik desek, yaklasik 18 yasindayken annen hamile kalmis.. 18 yasinda bir insan neden kardes diye tutturur ki, anlam veremedim istegine, bir sey diyemem ama sasirdim yani.. Annen de boyle gelmis boyle gider, yas araligi sebebiyle de ablaliktan cok annelik yapacaksin gibi gorunuyor..

Evet biliyorum üzgün ve yorgun olduğum zamanlarda bile onunla konusurum ona gulumserim hissettirmemeye calisirim ama bana o zamanlarda karşılık vermiyor ve neden böyle annem der gibi gözlerimin içine bakiyor