Merhaba arkadaslar.. brn universite ogrencisiyim 19yasindayim.. o kadar yorgunumk o kadar yoruldumki.. tanidigim hic kimseyle konusamiyorum problemlerimi bilsimler istemiyorum ama icime ata ata kendimi kayb etdim.. Yorgunum Bir iwik ariyorum bazen benmi karamsarim diye duwunuyorum ama yasadiklarima bakinca bir cozum bir isik bulamiyorum. Ozel hayat okul saglik sorunlari yawiyorm hepside birdeen. cok sevdigim erkek arkadasimdan ayrildim hakkimda ireli geri konusuyormus ona o kadar inaniyordumki... Bitirdim... en yakin arkadasimin ikinci yuzunu gordum kime inanicami wawirtim.. Derslerim cok kotu kursda kalma ihtimali var.. Sagligimda sorunsuz bir yerim yok.. cildimde probler yarandi.. yumurtaliklarimda hastalik baslamis bagirsaklarda problemler var odumde anlicaginiz sagligimda cok sorunlar var.. butun bunlari yawamak benimcin guc hep uzgun duruyorum sonra kendime kiziyorum neden insanlar seni uzgun goruyor diye gul. Ama elimde degil icim aciyor nasil guleyim.. Hic kimseye anlatamiyorum bunlari sakliyorum sakliyorum sakliyorum... Ama dayanamiyorum bu yasadiklarim nedir bir anlam veremiyorum.. ve ben cok yoruldum rahatlamak icin yazdim bu yazini... ALLAHIMA MIN WUKUR BU GUNUME MIN WUKUR..

Umarım rahatlamışsındır kardeşim. Hayat bu her şey her zaman istediğin gibi olmayabilir. Daha çok gençsin sağlık problemleriyle birleşince tükenmiş hissedebilirsin kendini ama hayatında sahip olduklarını da düşün. Mesela buraya gelip yazabiliyorsun, ailen vardır, okuma imkanın var ve gençsin. İnsanlara mutlu görünmek için gülmeye çalışma, gerçekten Allah'a hamd ederek mutlu olmaya çalış, verdikleri için şükret. Yorgunluk bu dinlenirsin geçer. Herkes yaşadığını en iyi bilse de bazı dertleri duyunca insan üzüldüğüne üzülüyor, asıl o insanlar için bir şeyler yapmalı... Dilerim ki öğrencilik hayatına, derslerine odaklanırsın. İmkanlarının farkına varır şükrünü eda edersin.