İnsanlardan artık çok kolay sıkılır oldum. bikaç senedir bu nedenle düzgün giden bir ilişkim olamıyor. ufacık bir hata gözümde büyüyor da büyüyor karşımdaki insana karşı bütün hislerim bitiyor. ya da bi anda nedensiz soğuma geliyor, her hareketi batmaya başlıyor ve kaçasım geliyor. arkadaşlık ilişkilerimde de benzer durumlar oluyor. benle sürekli görüşmek isteyen arkadaşlarımdan sıkılmaya başlıyorum. bu da bi müddet o insanlardan uzaklaşmama neden olutyor. arkadaşlar cidden bu durumdan rahatsızım. bu şekilde hiç bi zaman gerçekten mutlu olamam biliyorum. sanırım bunun nedeni de geçmiş de aşk olsun, arkadaşlık olsun çok kazık yemiş olmam ama başkasının bedelini bir başkasına yüklemek de istemiyorum. bunu aşabilmem için tavsiyelerinizi bekliyorum. mesela şuan da çok iyi giden bi ilişkim var, öncesinde de istediğim biriydi ama her hareketi yine batmaya başladı. saçma konulardan huzursuzluklar çıkarmaya başladım. eskiden telefon çaldığında heyecanlanırdım şimdi ise offlayarak açıyorum. ama sürekli arayışla sevgili değiştirmekle de hayat geçmez. eskisi gibi aşık olabilmek ve bağlanabilmek istiyorum ben de Levrekkk Guru Anneler

Nasi hissettigini bnm kadar iyi anlayabilcek biri daha var mi acaba buralarda. Son iki yilda nasi duvarlar ordum nasi kabuguma cekildim anlatamam! Anlattiklarinin tamamini yasiyorum mezun olduktan snra da ise verdim kendimi sabah aksam isimi dusunuyorum. Kimseyle gorusmek istedgm bile yok. Ask durumu zaten fiyaaaaskkoooooo!!! M