Borç vermeyin olsun bitsin, nedir yani bu kadar imkansız değil ki. Farz edin ki kardeşinizle değil de ev arkadaşınızla aynı evdesiniz, masraftan payınıza düşeni karşılayın, üzerinize düşeni yapın, diğer hiç bir şeye de karışmayın.

Son cumlenize fazlasıyla katılıyorum. Olumsuzluklar yasaya yasaya gözünüz açılmış. Artik kendi hayatınıza odaklanmalisiniz. İlk etapta borçları bitirin, kardesiniz olacak hanımefendiye de krs vermeyin.

Ailenizle konuşun hepiniz bir masada buna tek tek yaptığı borçları anlatın, artık boyumuzu aştı. Evin küçük çocuğu değilsin, kocaman kadın oldun, mesleğin var. Sürekli annemden, babamdan benden borç isteyip kendini benimle kıyaslayıp, annemleri beni suçlayıp ergenler gibi gezemezsin. Alışveriş yapma. Kira derdin yok. Sonuçta babam arabanın parasını ödüyorsa hem babamın verdiği paranın yarısı benim ve arabada benim de hakkım var diyeceksiniz. Artık yetişkin insan oldun. Borç yapma sürekli de nefretle bizi kullanmaya çalışma. İlk önce arabanın borcunu bitir sonra annemden aldıklarını ve babama geri ödeyeceksin seni ve beni okutmuşlar artık beklentinin olması saçma. Onlar senden beklemeli demelisiniz. Bir de ailenizle aynı şehirdeyseniz anne babanın kira gelirini de yemiş oluyorsunuz. Eve geri taşının. Siz iki kişi kira derdi yokken geçiremiyorsunuz diğer insnalar ne yapsın? Sizin de anne babanızın da suçu var. Alıştırıp aman kavga gürültü olmasın diye az ezik biri diye idare etmişsiniz. Suratına çarpıp üste çıkıp bırakacaksınız.

Sanki bu olanlara aileniz sebebiyet vermiş. Kardesinizi alıp konussaniz mesela sizinde o zamanlar küçük oldugunuzu, ailenizin de aslında kendilerince doğru olanı yaptıklarını zannetiklerini vs. Yazdiklarinizdan anladigima göre kardesiniz sizden kendince intikam alıyor

Miras kaldı yazacaktım. Telefondan yazıyorum, kusura bakmayın. M

Şımartılan taraf olmuş kardeşiniz. Paranın değerini tek başına kazanıp tek başına borçları ödeyeceği zaman anlayacaktır. Gereksiz para desteğinde bulunmuşsunuz. Aslında demek istediğim ailede elbette maddi manevi destek olunur bizde de böyle fakat nankörlük ve değer bilmemek çok ayrı bir seviye. Borç vermeyin artık. Kendini acındırsa da geçinmeyi öğrensin. Bu yüzden tek çocuk olduğum için mutluyum :)

Çok konuştum. Neler söyledim. Ben senin düşmanın değilim, senin kötülüğünü istemem bana böyle davranma dedim.. Ben de hata yapabilirim, insanım dedim. Sen benim kardeşimsin, sana bir şey olsa ilk benim canım yanar dedim. Sulukuleli

Üniversite eğitimine kadar, belki de üniversite de dahil ; ailenizle aynı evde yaşamadınız mı? Ailenizin normalde kira geliri elde ettiği evde; kira ödemeden yaşadığınız halde geçinemiyorsunuz. Bu durumda ayrı evin, size sağladığı bir fayda yok. Ailece kardeşinizin borçları sebebiyle de yine sorun yaşıyorsunuz. Aileniz de mağdur, siz de. Hangi ev daha büyükse; o evde ailenizle yaşayın o zaman. Diğer evi de kiraya verin.

Defalarca söyledi. Nefret ediyorum senden dedi. Hayatı yolunda gittiğinde Hiç bir şey olmamış gibi davranır.. Ama geçti artık. M

Merhabalar.. Kız kardeşimle aramda üç yaş var. Ben büyüğüm. Lise, üniversite, iş hayatı derken hiç aynı evde yaşamadık. Pandomide tayin istedim ailemin yanına.. Ev küçük sığamadık. Hayat şartları çok zor. Yüksek enflasyon, ekonomik kriz derken tek başıma eve çıkamadım. Kız kardeşimle çıktık. Aramızdaki muabbet hep şu şekildeydi.. "Sen kadrolusun, ben ücretliyim daha fazla öde.. Ya da sen daha fazla kazanıyorsun ben ne alıyorum ki.." "Ben herşeyin iki katını yapmak için bu günlere gelmedim. Yeter artık dedim.." Ama yine de hata bende. Yaptıklarımın hesabını yapmadım hiç bir zaman. Kardeştir dedim.. Sonra ipin ucu kaçtı. Hep ben. Onda hiç bir şey yok. Arabanı alabilir miyim abla, arkadaşımı eve bırakabilir miyim abla, paran yattı mı abla... Ayranı yok içmeye eve air fry ile robot süpürge almış.. Al, ihtiyaçtır ama iki aydır borçları ben ödüyorum. Sıkışmış, borç olarak ben ödeyecekmişim.. Yazın sıkıştım.. Abla kredi çek borçlarını tek bir yere bağla dedi. Eşek kafam aldandım.. Borçlarımı tek bir yere bağlayamadım. Para nereye gitti onu fa bilmiyorum.. Memlekete gittik.. Herkese hediye aldı.. Benden borç istedi.. Tamam benim de giderlerim oldu. Arabanın vergisi, muayenesi ıvır zıvır derken ama... Gitti işte çektiğim kredi. Borcuma borç eklediğimle kaldım. Hanım efendi ben fakirim diyor. Eve ger gün kargo geliyor.. Onun giydiği markaları ben giyemedim.. Zamanında bir de babamla araba almışlar. Arabanın beşte birini ödemiş. Babamın hatası, evlat da olsa ortaklık yapmayacaktı.. yıllarca araba benim diyerek sömürdü. Kullandı, benzini bitince bıraktı. Arabayı çarptı. Tamir için babama bıraktı. Bir kere ne kasko ne sigortasını ödedi. Ve benim arabam diyerek evdekileri hasta etti. Adamcağız borcunu ödeyemiyor.. Bu da sömğrdükçe sömürüyor.. Zorlama babanı işte.. Azcık vicdan et.. Ailemin bu acziyeti benim de canımı sıkıyor.. Keşke güçlü olsalardı. Neyse annem iki bileziğini verdi.. Az bir şey kaldı. Onu da sonra vereyim dedi.. Bizimki yine uslanmadı. Hala aynı tas aynı hamam. Borcunuzu ödeyin diyor. Canını mı istiyosun, Yeter artık dedim. Beni yıllarca düşmanı bellemiş.. Hep kıyaslandık biz. Ben çalışkandım, usluydum.. Onun farklı yetenekleri vardı. Ailenin söz dinleyen kızı olduğum için ailem beni överken onu hep yerdiler.. yanlıştı yaptıkları.. Ama geçmiş geçmişte kalsın. Mesela spor, halk oyunları vs gibi etkinliklerde çok iyiydi.. Ama ders değil diye hevesini kursağında bırakmışlar, bşr de önğne örnek olarak beni koymuşlar. Şimdi benden nefret ediyor. En ufak bir hatamda ağza alınmayacak laflar ediyor. Bana son yazdığu mesajında fa benden nefret ettiğini söyledi.. Sık sık da söyler... Neyse konu çok uzadı arkadaşlar.. Benim derdim imkansızlık. Böyle bir kardeşle aynı evde yaşamaya mecburum. Bu arada ailemin kiradaki evi boşaldı. Bizi geçirdiler.. Kira da vermiyoruz.. Ama iki kız kardeş bir eve sığamıyoruz. Eve çıkabilecek durumda değilim. Öğretmenim ama geçinemiyorum. Burada kşralar bir maaş kadar artı iki üç kira peşin ve depozito istiyorlar.. Bir de eşyası cabası.. Evlilik kurtuluş değil, bu amaçla kimseye bakmak istemiyorum. Zaten kimseyi sevmeye de yerim yok. Anneme babama annelik babalık yaparak öğrendim ebeveyn olmanın, aile olmanın zorluğunu.. Gönül sevmek istiyor ama sevince nolcak ki.. Benim için sevgi, kavga -gürültü -nefret demek.. Aile olmak da öyle.. Çıkamıyorum işin içinden. Çok çaresizim. İnsana en büyük zararı aikesi veriyormuş..

Ailenizi güçlü olmamakla suçlamışsınız ve belki de haklısınız. Ancak sizin yaptıklarınızın da aşağı kalır yanı yok. Açıkçası kendinizi bu işin içine sokan yine sizsiniz. Sınırlara uyulmamasından şikayet etmeden önce o sınırları koymak gerekiyor sonuçta. Tayin istemeden önce başka bir şehirde yaşıyormuşsunuz anladığım kadarıyla. Sorular madem ailenizle sorunlarınız var neden tayin istediniz ile başlıyor aslında. Sonra da devam ediyor. Eşyanız vs yok muydu? Tayin geldikten sonra bu eşyalarla kendi evinize neden çıkmadınız? Kardeşinizle bu kadar sorun yaşıyorsanız neden yalnız veya başka bir arkadaşla eve çıkmadınız? Neden kendi bütçenizi ayarlamıyorsunuz vs vs şeklinde sorular devam ediyor. Tavsiyem eğer kardeşinizle aranıza bir sınır koyamıyorsanız ve yalnız eve çıkamıyorsanız bir ev arkadaşı bulmanız yönünde olacak. En azından evin yükünü maddi olarak yüklenmek zorunda kalmazsınız. Sınır koyamazsanız da kötü olacağız kaygısı olmadan salarsınız gider.

Aileniz istanbulda ise bir süre onlara geçebilirsiniz. Kardeşinize daha fazla yüz vermeyin önce kardeş olmayı öğrensin. Herkes yerini bilmeli dilini kullanmayı bilmeli. Kalp kırmak kolay ama telafisi çok zor. Kardeş olmak aynı anadan babadan doğmak değil bana göre..

oncelikle borc vermeyi keserek baslayin.

evinize kural getirin yabancıyla yaşıyormuş gibi yaşayın para vermeyin bitti gitti çok uzun yazmışsınız bu kadar büyütmenize gerek bile yok

Aileniz sizi büyütürken 4 kişi aynı evde yaşayabilmişsiniz. Aile eviniz kaç oda; şu anda neden aynı eve sığamıyorsunuz? Ayrı evde olmanın size getirdiği hiçbir avantaj da yok.

iyi o zaman, devam böyle.

Ben de kardeslerimden birkac yas buyugum... biz de hep kiyaslandik... hala da kiyaslarlar... benim ailem de zayif... biz de kardes gibi degiliz...

Ya kardeşinizi ailenizin yanına gönderin ya hepiniz aile evine dönün. En azından aileniz o evden kira alır. Öncelikle artık kardeşinizin borcunu kapamayı bir bırakın. Kocaman kız az bir maaşda alsa ayağını yorganına göre uzatmayı öğrensin. Benim borcum bana yetiyor bir lira veremem eğer aldığını ödemezsen haciz sana gelir ona göre deyin. Ama şunuda ekleyeyim kardeşinize para yönetimi yoksa sizde de yok. Ne demek borçlar kredi çektim nereye gittiğini anlamadım. İlk başta nerede borcunuz varsa onu kapatacaktınız. Bir lira vermeyecektiniz kardeşinize Kardeşiniz şuan sadece açıklık bulmuş aileyi tüm koldan sömürüyor. Birinin dur deme vakti gelmiş geçmiş bile

Olay nasıl bu hale geldiki. Kira yok. Baska fatura ile erzak kaliyor. Beraber yapin onu da. Borcuna vs. Karismasaydinız olur giderdi.

Borc vermeyi bırak bankadan kredi cekmeyide bırak her şey eşit miktarda ödeyin resti çek.

Bence çok basit konuları büyütmüşsünüz. Kaç yıldır öğretmensiniz? Tamam öğretmen maaşları çok iyi değil ama o maaşla çoluk çocuk okutan, ev geçindiren var. Kızkardeşiniz hiç para koymasa da kiranız da yok geçinirsiniz. Ben kızkardeşimle aynı evde yaşadım, bir tek yol parasını vermiyordum. Evin tüm masrafları, haftasonu dışarıda harcamalarımız, alışverişimiz kıyafet vs hep bendeydi, ve çalışıyordu da. Eve su bile almazdı. Kardeşler arasında kavga gürültü de olur. Büyütmeye gerek yok.

Bunları söylemeniz fayda etmez maalesef. Ailenizin yanlış söylemlerinden doğan bir durumu siz düzeltemezsiniz. Kimi bir başkasıyla kıyaslasanız o kişiye düşmanlık doğar bu kesin. Elbette hatalı olan siz değilsiniz o ayrı konu

Sizi anlıyorum bende kız kardeşimle benzer şeyler yaşadım. Birebir aynısı olmasada. Benim görmediğim tüm imkanlar ona tepsiyle sunuldu. Ben herkesi affettim ailemi, kardeşimi kafamda kurmuyorum, düşünmüyorum. Kendimce mesafemi koydum. Son kez bir kız kardeşinizle konuşup içinizdekileri paylaşın kavga etmeden sakin. aynı evde yaşasanız dahi mesafenizi koyun normal bir ev arkadaşı gibi faturaları ikiye bölün. Kesinlikle duygu sömürülerine de inanmayın.

Benim için büyük bir sorun. Ben de hatalıyım. Kendi kendime yetemeyecek kadar da acizim. P

Evlerin kaç oda olduğu da sır sanırım.

Buraya gelmek benim için bir hataydı. Büyük bir hataydı. Kabul ediyorum. Ama eve geçmek gerçekten İstanbul gibi bir yerde çok zor. Ama yapılabilir. Mümkün. Borçlarım var. Yaza kadar rahatlarsam bu söylediklerinizi yaparım. Şu ana kadar hep eşyalı eve çıktım. Eşyam olmadı hiç yani. Annasan

Evin uslu diye büyütülen çocukları genellikle hep kardeşleri bile olsa haksızlık yapan alttan alma eğiliminde oluyor bu sitede bunu gördüm. Bu kadar taviz fazla. Benim kardeşim bana bu şekilde konuşamaz. Benden nefret ettiğini söylese bir daha suratına bakmam verdiğim değeri alamadığım kişi kardeşim de olsa siler geçerim. Çizgiyi çekin nerede durması gerektiğini bilsin

Hem başlık, hem de son cümle o kadar doğru ki... Yalnız değilsiniz bu konularda. Sana iyi gelmiyorsa kardeş bile olsa yolunu ayır, ben öyle yaptım ve ne yalan söyleyeyim rahatladım...

Nankör kardeşinizi beslemek yerine bir üniversite öğrencisiyle eve çıkın. Kira da alacağınız için borçlarınıza da katkısı olur. Aileniz bize ait evde kardeşin kalacak sen git derse de yine ev arkadaşıyla eve çıkabilirsiniz.

Ben üç yıldan beri terapi alıyorum zaten. Tatilden ötürü evde olmak da beni yordu psikolojik olarak. Psikoloğum mesafeli bir ilişki içinde olmamızın ikimiz için de daha iyi olacağını söyledi. . push ; M

Yeni başladık kira ödememeye. yeni geçtk eve. Kiraları ödemeyen sorunlu kiracımızla iki senedir mahkemeliktik. Yeni çıktı. M

Aynılarını yaşıyorum bende biktim inan sağlık personeliyim yap yap bitmiyor şimdi bıraktım kötü oldum. sorunlu ben oldum.11 yıldır kendime tek bir iyilik yapmadım insanları düşünmekten. bütün arkadaslarim ev araba sahibi. kız kardeşimi dersaneye ünv gönderdim paralı meslek sahibi ettim araba sahibi ettim. beni zerre düşünüyormu asla. dile getirince kötü ben oldum o kadar doluyum O kadar biktimki. ben boşandım. geri kocama döneceğim hepsi birbirinden beter. ayrı eve çıkacak gücüm yok

Yani küçük bir sorunu kafanızda oldukça buyutmussunuz. Para yönetimi konusunda kardesinizden bir farkiniz olmadığını düşünüyorum, ama neden kafayı bu derece kendi psikolojinizi bozacak kadar ona taktınız anlayamadım? borç vermeyin, birlikte yaşamak çok zor ise bir yolunu bulup ayrılın. siz öğretmensiniz, yetişkin bir bireysiniz bu derece acizlik neden?

Aileniz sürekli kıyaslama yaptığından suçluluk hissedip ne istediyse verdiniz galiba ama kardeşinizin bu "hesaplaşma" arzusunu asla tatmin edemezsiniz. Bundan dolayı artık vermeyi bırakın. Borçlarınızı geri alırsınız almazsanız orası size kalmış ama evin giderlerini hesaplayıp yarısını maaşını aldığı gün göndermesini söyleyin ve aksi halde bir lokma ekmek dahi vermeyin. Gerekirse faturaları, aidatı ödeyin ve yalnız yaşıyormuş gibi davranın. Ya harcamalara katılır ya da sadece kendine gerekeni alır sonrasında... Sizi ilgilendirmesin.

Muhakkak ki öyle de olur zaten. Bir kız kardeşim olsun çok isterdim. Acaba bir yardım mi alsanız? Sanki sizinle ilgili gibiymis olsun. Sonra gerek görünce yakınlarıda çağırıyorlar ya psikologlar. kardesinizde gidince belki farklı açıdan bakabilir olaya. Z zxshermine

İki artı bir M

Ailem öyle bir şey demez. Beni tutarlar. Onu da öyle kabullendiler..

Evet liseden beri ailemle hiç yaşamadım. labellevie Guru Anneler