Ayy daha iyi... İşyeri arkadaşlığı genelde toksik oluyor. Çalıştığım yerden edindiğim kalıcı arkadaşlarım olmasina rağmen böyle düşünüyorum. İş yeri arkadaş edinme yeri değil. Bosverin hiiiic umursamayin.

Kimse kimseyi çağırmak zorunda değil aynı iş yeri de olsa. Sizin yapmanız gereken, organizasyonu kim yapıyorsa onları tespit edip çaktırmadan, ne kadar kafa dengi olduğunuzu empoze edip, kendinizi çağırtmak. Biraz karizma kullanmak yani. Ama uğraşmaya değmez derseniz ona da hak veririm.

Herkes mi aynı şeyi yapıyor

Kırılsam bile ne yapayım ki Sallamam açıkçası Kim kimle isterse onla birleşsin

Aslında çağırmak zorunda değiller hakları bu ama size duyurarak da başkalarını davet etmeleri hoş değil. Nispet yapar gibi.

Ben Hiç yaşamadım bu tarz bir sey ama esim sık yaşıyor. Esim alkol kullanmıyor ve is yerinde 20 kusur kisideb 2 3 kişiler alkol kullanmayan. Diğer arkadaşları aksam yemeklerine eşimi genelde çağırmiyorlar. Esim alkollü mekana da gitmek istemediği icin orta yol olmuyor onlar acısından. Hatta is seyahatlerinde dahi eşimi tercih etmiyorlar. Genelde yapılacak işle hic alakası olmasa da kafa dengi arkadaşlarını götürmek istiyorlar. Eşimin bu sekilde kaç kere son dk seyahati iptal oldu. Açıkçası eşimin umurunda değil ama ben biraz uyuz oluyorum bu duruma. Belki bu şekilde hayat tarzı farklılıklarından ötürü sizinle takılmayı tercih etmiyorlardır.

Henüz ilişkimizin birlikte vakit geçirecek kadar derinleşmediğini yüzeysel olduğunu düşünürüm. Herkes istediği kişi ile görüşebilir. Benim çok sevdiğim insanlar vardır. Ama onlarla birlikte vakit geçimeyi istemeyebilir yada daha samimi rahat konuşabileceğim insanlarla vakit geçirmek isteyebilirim. Şuan yeni okulumda biraz benimde başıma geliyor ama anlıyorum ben kafama takmıyorum demek ki gözleri beni aramıyor. Fotoları beğenip geçiyorum Sadece size yapıyorlarsa kasıt aranabilir. Ama sizin gibi çağırılmayan insanlar varsa kişiselleştirmeyin. Siz o gruptan samimi olduğunuz birini veya birilerini dışarda görüşmeye çağırabilirsiniz. Sohbetiniz sararsa büyük grubada çağırabilirler veya küçük grupla ilişkiniz gelişir.

Muhtemelen fark bile etmem, kendinize dışarıda arkadaş çevresi yapın iş yerinde 8 saat gördüğünüz insanlar gruplaşmış mı nereye gidiyor gitmiyor bunu takip etcek kadar işsiz de olmayın ya

Ben iyiki beni çağırmadılar diye düşünürüm zaten iş sonrası toplanmayı sevmem bitirip çıkıcan sosyal hayata katılmak en güzeli zaten toplananlara ayak uyduracak bir yapım yok bence hiç dert değil tavsiye ederim. Kendi sosyal ortamınızın tadını çıkarın.

Ya sebep budur ya da karşıdaki kişiler iyi niyetli değildir ve kıskançlık/rahatsızlık duyup çağırmıyorlardır. Her yerin, herkesin durumu farklı.

Bu yıl bende böyle düşünmeye başladım

Umursamam.

Valla umrumda olmazdı. Boş zamanlarda eşimle takılırım. Hem eşim, hem en iyi arkadaşım. Satmaz, yarı yolda bırakmaz, başıma bir şey gelse sahip çıkar. Ben de ona tabi. O' nunla takılmak eğlenceli :) verloren Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

neden çağırılmadığımı düşünürüm. kendimi sorgularım

Kızlar mesela çalıştığınız yerlerde insanlar toplanıyor, birlikte bir yerlere gidiyor diyelim. Sizin yanınızda diğer insanları çağırıp sizi geçiyorlar. Ama normalde aranızda sorun yok, iyisiniz. Bu gibi durumlarda nasıl tepki veriyorsunuz. Duygularınızla mı hareket ediyorsunuz, alınganlık yapıyor musunuz? Yoksa umursamamazlık mı yapıyorsunuz?

Bence hiç umursamayın... O ortamlarda bol bol dedikodu dönüyor, birbirinin arkasından konuşanların nasıl pişkin bir şekilde birbirine yalakalık yaptığını görüyor ve hayattan insanlardan soğuyorsunuz yok yere. Elbette istisna olan grupları tenzih ederim ama çoğu böyle, iş bitince arkadaşlık da grup da biter genelde ayrıca Ofisteyken bir yerden sonra ben bahane bulup gitmemeye başlamıştım, şimdi evden çalışıyorum en sevindiğim kısım da bu çiğ muhabbetlere maruz kalmamak Ofiste olsam hala emin olun yine aynı şekilde muhabbetimi sınırlı tutardım

Umursamayın. Çalışılan yerde alınganlık yapmamak lazım. Arkadaşların dediği gibi, kendinize ait bir grup da siz kurabilirsiniz

bunu ben de çok sık yaşıyorum, işyerinde hemen herkesle muhabbetim vardır konuşurum anlaşırım, ama nedense dışarı çıktıklarında bi kere bile davet ettiklerini bilmem, üzülüyor muyum hayır sadece azıcık kıskanıyorum ne yalan söyleyeyim ben neyi yanlış yapıyorum acaba diye de anlık düşünüyorum ama açıkçası çok da kafa yormuyorum ya zaten çok yorgunum bir de böyle şeylere çok fazla takamıyorum kafamı :)

Genellikle de bu tarz durumları çok fazla kafaya takan, alınganlık yapanlar dışlanıyor onu fark ettim. Bu sayfada en çok okuduğum durumlardan biri. Belkide bu tarafınızı fark ettikleri için çağırmıyor olabilirler. İnsanlar her ayrıntıyı kafaya takıp dert edinenleri biliyor bu yüzden uzak kalıyor olabilirler. Sonuçta zorla gidemezsiniz. Sizi arayan, çağıranla görüşür aramayanla görüşmezsiniz.

On numara beş yıldız yorum. Şuan oturduğum yere 1 yıl önce taşındım sizin gibi herkesle iyiyim ama insanlar etkinlik organizasyon yapınca akla gelmiyorum. İlk zamanlar üzüldüm kendimde suç aradım. Sonra bir yerde denk geldi katıldım, Allahım o birbirine saydıranlar nasıl yalaka nasıl canımlar cicimler havada uçuşuyor inanamadım. Bu nasıl ikiyüzlülük bu nasıl karaktersizlik dedim. Şimdi davet edilsem de katılmıyorum yada seçici davranıyorum.

İş yerindeki kimseyle dışarıda görüşmüyorum. Görüşmemekte gerek.

Herkes aynı şeyi yapıyorda sizde bir samimiyetsizlik görmüşlerdir veya başka bir soğukluk mesafe vs

Bazı insanlar sürekli olarak aynı negatif durumları sakız gibi çiğneyip duruyorlar mesela. Ya da bir yere gidiyorsunuz hemen kusur buluyorlar birşeylere, gereksiz alınganlık yapıyorlar, ortamın enerjisini de aşağı çekiyorlar, ben onlarla sürekli aynı ortamda olmak istemiyorum, çünkü nefes almak istiyorum. Çevreye öyle bir enerji veriyor olmayasınız.

Alınırım elbet. Mesafemi de koyarım İşyerinde mecbur kaldığın için maruz kalınan insanım demek ki diye düşünürüm. Çünkü dışarı çıkarken gönüllü seçim yapılıyor ama işte öyle değil

Eski ben olsam, alınır hatta çok da üzülürdüm. Şimdi umursamam sanırım. Siz ordayken diğerleri çağırılıyor, siz neden çağrılmıyorsunuz garip geldi bana, sorsanız mı acaba?

Bi grup da ben kurarım

İşyerindekilerle özel hayatta görüşmemek inanın en iyisi Yarın birisini işten atsalar sürekli buluştukları o arkadaşları aramayacak bile emin olun

İçten içe çok kötü hissederim ama o kişilere bunu belli etmem bu gibi durumlarla karşı karşıya kaldığımda. Kendime yapacak aktivite bulurum, kendi kendime gezerim, onların beni davet etmesine minnet etmem... Siz de boş verin onları eğer yapabiliyorsanız böyle ayrımcılıklar yapmayan insanlarla arkadaş olun derim ben... Canınızı sıkmayın. İyi akşamlar dilerim

Öyle bişey yaşamadım ama ortak gruplar içerisinde çağırmadığımız insanlar oldu yani açıkçası kimse bize alınganlik yapmadı yaptıysa da anlamadım

Pek çok sebebi olabilir çağrılmamanızın. Onları gözden geçirin. Ben takmam öyle şeyleri. Herkesin birbiriyle ilişkisi farklı, geçirdiği süre ayrı. 10 yıldır beraber çalışan insanlar beni neden çağırsınlar mesela, ya da 20li yaş grupları var beni aralarına alıp napsınlar, gibi gibi.

Burda bu tip konulari cok görüyorum, bence bu cagrilmayanlar birlessin, kendi aralarinda grup kurup toplassinlar

Ya orada da dışlanan olursa Durduk yere içim acıdı bak şimdi

Özellikle Bi kisimi bikac kisimi bu şekilde davranıyor. Benim çalıştığım yerde bu şekilde davranan Bi kişi vardı herkesin tek tek adjnj söyler beni ayırırdj umursamadjm ama içten içe sinir oluyodum tabiki bence çok ayıp ne yapacaksanız kendi içinizde yapın toplanın görüşün. Bahçeye bile hava almak için herkesi tek tek çağırır beni atlardı bilerek. Aradan bikac sene geçti ben doğum iznine ayrılıp döndüm ortam tamamen değişmiş ve Bi baktım Bi köşede tek başına oturuyo kimseyle konuşmuyo hatta beni görünce direk sarıldı konuşmaya çalıştı falan herkes ettiğini buluyo Bi şekilde.

Olabilir çok mantıklı.

sonradan katıldıysanız olabilir. sessiz duruyorsanız, daha çok kendi başınıza takılıyorsanız zaten istemiyor olduğunuz gibi bir algı oluşmuş olabilir. bir sebep de bence kişisel bakım, ter kokusu, ağız kokusu gibi durumlar varsa mesela. bu biraz dikkatle düzeltilebilecek bir şey. diğer yazdıklarımsa sizin çaba harcamanızı gerektirir, daha çok sohbet etmek, ortak konular bulmak, daha çok aktif olmak gibi.

Yeni başladığım iş yerinde insanlar neredeyse 20 yıldır çalışıyor en son aralarına ben katıldım. Benden daha önce en son işe giren 4 senelik. Dolayısıyla birlikte ortamları daha farklı. Buluşabilirler, takılabilirler. Bir kaç kez ağız ucuyla davet ettiler ama kafamız da tam tutmuyor. Hayat tarzlarımız da çok farklı. Birbirimize saygı çerçevesinde mesai saatlerini paylaşıyoruz. Bir de iş yerinde çok yakın olmayı sevmem. Eski iş yerimde de yıllar sonra bi bağ kurabildim orası daha farklıydı kurumsallık anlamında ona rağmen mesafeli idim. İş yerinde mesafe candır ciğerdir.

Ben şöyle bi durur düşünürüm neden ben diye. Çünkü bunu iş yerinde ben ve arkadaşlarım da yapıyoruz. Sohbeti sarmayan, samimi bulmadığımız kişileri çağırmıyoruz. İlla ki bi sıkıntı oluyor yani karşı tarafta. Bunu bildiğim için eğer ben çağırılmıyorsam sorunun ne olduğunu bulmaya çalışırdım

Cok yakınlık hissetmedigim insanlarsa zaten boyle bir beklentim olmaz ama samimi oldugum kisiler cagirmazsa ve iyi niyetlerinden eminsem umursamam. Belki ozel bir durumları vardir diye dusunurum. Bu surekli devam ederse mesafe koyarım.

önemseme. böyle şeyler her iş yerinde var zamanla düzelir. sadece alınganlık gösterme ve sabret.