bende de evlenme isteği vardır ama karşıma gerçekten ciddi bir adam çıkmadı, erkekleri tanıyınca da onlardan soğumaya başladım sanırım hiç evlenemeyeceğim. Çünkü erkekler çok değişken hakkımda hayırlısı, hayırlısıysa olsun değilse olmasın zaten Z

18 yaşındaydım. Ne evlilik vardı aklımda, ne birini bekliyordum haliyle:) Ama aklımda bir gün evlenip bir yuva kurma hayali vardı hep... İnternetten tanıştım eşimle...4 sene geçti... Onca yaşanılana rağmen ''RUH İKİZİM'' diyebiliyorum hala. Çünkü aynıyız:) Bence hayattan bir şey beklememek lazım... Beklemeyince oluyor bir şeyler... Ummadığın anda... İnşallah bulursun gönlüne göre birini... A askhicbitmez annesinin kuzusu

babamı yeni kaybetmiştim ve resmen hayata küsmüştüm hayatımda birinin olmasını da asla istemiyordum çekemezdim çünkü kendime bile katlanamıyordum ve birden o çıktı karşıma herşey o kadar hızlı gelişti ki 5 ay sonra nişanlandık ve şimdi evleniyoruz yanii sözün özü hiç beklemediğin anda çıkıyor karşına noluyo demeye kalmadan oluyo K

Gelen cevaplar için teşekkür ederim. zannedersem cevap verenlerin çoğu yuvasını kurmuş kişiler. Pekiii hiç evlenmeyen kızlar sizlerden de yorum alalım. kaç yaşındasınız ve evlenmeyi ne kadar zamandır istiyorsunuz?

inşallah söylediğin gibi olur karaca

ben eşimle tanışmadan önce evliliğin e sini bile düşünmüyordum öyleki aday adayı bile yoktu aklımda hatta kendisiyle arkadas olarak görüşürken sürekli bana evlenelim falan derdide ben asla olmaz evlenmeyi düşünmüyorum derdim sonra aldı birgün beni karşısına saatlerce anlattı o güne kadar hayır diyen ben nasibim gelince dilim bağlandı herşeye evet deyiverdim. nasibin ne zaman karşına çıkacağı belli olmaz demişsinya o kadınların öyküsünü bilmiyorum diye armudun sapı üzümün çöpü derken belli bir zaman sonra ekonomik olarak yüksek düzeyde birini bekleyenler ömür boyu beklemeye mahkum oluveriyorlar farkında olmadan sabret bekle rabbim alnına ne yazdıysa o olacak nasıl olsa CakmaLaraCroft Evimin

kardelen_su, en azından karşına çıkan adaylar varmış. Ya hiç olmasaydı benim gibi? :) Üzülme. akandeniz herşey güzel

yirim seni:))))) K

ay yerim ben seni ya çok tatlısın hakkında en hayırlısı en hayırlı zamanda olsun canım benim K

Yeni memur olmuştum ve atandığım yerde belki karşıma düzgün biri çıkar diyerek yeni işime başlamıştım... Ama ordakilerde benim dünya görüşüme, karakterime ve aile yapıma uygun değillerdi. En sonunda Allaha yöenldim ve rabbim senin rızana uygun olmayan biriyle ömür boyu bekarda kalacak olsam evlenmeyeceğim diye içimden geçirdim.. Çok geçmedi 1 ay sonra eşimle tanıştım.. Bence sende rahat ol, Allaha yönel ve hep bekar mı kalacağım diyede kendini korkutma, sonuçta herkesin eşi, nasibi daha o doğmadan belirlenmiştir. kikirikli Canım

domatesmi bu 3-5 ay bekleyince olsun Allah kaderine ne yazdıysa o olur sen ne kadar beklersen bekle zamanı gelmediyse olmazki kimin ne kadar beklediğiyle yorum yapamazsın nasipse gelir çinden yemenden nasip değilse ne gelir elden ama şunu belirteyim eğer içine evlenme isteği düştüyse kısmetin yola çıktı demektir derdi babam

Ben bir akrabamizdan örnek verebilirim. Kiz cok kücük boylu oldugu icin bir türlü talibi cikmamisti, ama öyleki arkadan görsen cocuk sanarsin. Annesi bile kizim evde kaldi derdi. Ailede nekadari genc kuzenleri varsa hepsi evlendi, bir tek o kalmisti, yasida 33 olmustu. Bana bile birkez rica etmisti tanidigin birisi varsa beni tanistirirmisin diye, bir sürü erkekle tanisti tanistirildi ama hic biriylede bir yemege cikmadan fazla birseyde yasamamisti, hep erkekler bunu birdaha aramiyorlardi. Aslinda huyu suyuda kötü degil, iste cok asiri kücük boylu oldugu icin birde acik sacik giyinmeyi, gezmeyi tozmayi cok seven bir tip oldugu icin tahmin ediyorum. Bir gün dedimki ona: Bak göreceksin, duracaksin duracaksin sonra turnayi gözünden vuracaksin Ozaman oflayip poflamisti ben evlenmek istemiyorum artik zaten diye, ümidini kesmisti. Simdi birde kizda hakli: Cevresinde es dostlardan isteyen yoktu, herkes evde kalmis gözüyle bakiyordu. Bunu isteyecek gibi olan tiplerde, böyle hani evlendikten sonra kapanirmi gibi sorular soruyorlarmis, yani daha cok böyle dini bütün bir gelin istiyorlar -kendi ogullari yapmasada, gelin öyle olacak tabii Buda öyle seylere hic gelemiyordu. Birde sabah 5de kalkip ise gidiyordu aksam 8de eve geliyordu. Ailesiyle beraber yasiyor, öyle arada sirada belki arkadaslariyla bir yere tek gidiyordu, yoksa hep ailesiyle. Arkadaslarida zaten hep evlenmiste zamanla, artik onlarinda colugu cocugu vardi, bu mecburen istesede gidemiyordu fazla bir yerlere öyle tek basina. Yani kiz nerde kimle tanissinki? Bir kac senedir bir isyerinde calisiyordu, sonra oraya yeni bir bayan geldi calismak icin, bunun patronu oldu. Kadin böyle cok moderin birisi, kirk küsür yaslarda ama mini etekle geziyor, esiyle ailesiyle beraber gezip tozuyorlar sürekli. Kadin bunuda cok sevmis, bir yigenim var tanistirmak isterim senle demis. Yigenide bundan bir yas büyük, hic evlenmemis birisi. Oda cok moderin birisiymis, kizdanda belki bir kafa uzun boylu, yani yan yanada cok yakisiyorlarda. Tanismislar, oglan ama nasil asik olmus anlatamam. O güne kadar kimse bunu begenmezken, o oglan gözlerinin icine bakiyor, dünyanin en güzel kadinisin falan diyor, elini birakmiyor hic, misafirlikte bile olsa, o derecede yani. Bir sene icinde evlendiler. Iki insan ancak bukadari birbirine uyumlu olabilir, ailelerde süper anlasiyorlar, hic giyim kusamda problem olmuyor hepsi ayni tarz seyleri sevdikleri icin. Onun adina cok mutlu oldum gercekten, simdide harika bir evliligi var, kendisini asiri seven bir esi ve sanki ablasi diye süphelenebilecegin derecede kendisine benzeyen bir kaynanasi var. Herzaman dua etki, kendisi ve ailesi sana uygun ve seni cok seven bir esin olsun, herseyinde hayirlisi olsun. Ve aman evleneyim artik diyerekde evlenme sakin, mutsuz olursun. Umudunu kaybetme, hazirlikli ol, birden karsina cikacaktir :) K

bu isler nasib kismet, tabii kismetimizi dualarimizla degistirebiliriz... Rabbim herseyin hayirlisini versin, hayirsizsa vermesin.

Merhaba öncelikle bu konuya cevap yazan en gereksiz ve saçma insan benim sanırım ama tam da böyle bir konu açmayı düşünürken burayı görünce yazmaya karar verdim. uzun olacak ama okursanız sevinirim. Henüz yaşım cok genç 20yi birkaç aya dolduruyorum ama içimde nedensiz bir hayatımın aşkını bulup evlenme isteği var. Ki ben özgürlüğüne düşkün ben evlenmeyeceğim diye diye büyümüş birisiyim. Bu yaz ilk resmi talibim çıktı eve geldi birisi aracılık yapmaya (sözde isteyende ilk kez ben 6. sınıftaykendi ve dayımın sert konuşmasıyla geri dönmüşlerdi) ama reddettim çünkü kriterlerim biraz yüksek aslında bu nedenle korkuyorum ya hayal kırıklığına uğrarsam diye. Annemin çok beğendiği bir aile vardı ve gönlünden bana olsun istiyordu çok iyi bir aileydi, çocuk Cambridge mezunuydu ve epey zenginlerdi ama bugün yakında sözleneceğini duyduk Üzgünüm epey Aslında garip olan insanların da benimle ilgili kriterlerinin yüksek olması Bana kalsa ben kriterleri düşürürüm, misal bir ortamda arkadaşlarım bir çocuğu çok beğenmişler ve acaba tanışamazmıyız demişlerdi ben tanıyordum çocuğu ve beni beğendini söylemişti önceden ayriyeten ben de onu beğeniyordum ama arkadaşlarıma söyleyince hepsi o senin dengin değil sen ona piyango gibisin dediler. Onlar kıskançlıktan beni atlatmaya mı çalışıyorlar diyordum ama çocuğun kuzeni de arkadaşımdı bana o sana layık değil böyle birşey olsa da ben engel olurum dedi ve bana çocuğu reddettirdi -sonuç çocuk bu aralar nişanlandı :/- bu şekillerde herkesi kaçırıyorum ve sonunda bana hiç uymayan birisiyle birlikte olmaktan korkuyorum. Etrafımdaki insanların beklentilerini karşılayan bir insan yaratıldı mı emin değilim Bir gülüyorum bir üzülüyorum ama sinirlerim bozuluyor düşününce. Çünkü etrafımdakilerib kriterleri farkında olmadan kafama yerleşiyor bir süre sonra onlar gibi düşünmeye başlıyorum. Anlaşabileceğim herkesi kaçırmışım gibi hissediyorum. A

hiç evlenmedim şuan aday da yok yani var da benim kriterlerime!! uymuyor evet 40 yaşındayım, evlenmedim ve hala kriterlerim var çunku birlikte yaşayacağım insan çok önemli benim için evlenmiş olmak için evlenseydim oooooooooo gerçi bu saatten sonra evlenebileceğimide sanmıyorum ama... merak ediyorum evliliği aslında, yapabilirmiyim nasıl bişey sevdiğinle yaşamak onun ailesi benım ailem falan filan neyse evlenmek için çıldırmıyorum ama sanırım o treni kaçırdım ben... S

adayı olmadan evlenmek isteyen arkadaşlar, komşu konuda kimseyle sevgili olmadan hepsinden evlenme teklifi ve yüzük alan bir arkadaş var. bence bu işin sırrını ondan öğrenebilirsiniz

mantığını kullan ve gözlerini dört aç derim kim ne derse desin 30undan sonra iyiler hep kapılıyor maalesef..25ten yukarı çıkıldıkça risk artıyor bence aşkı aramayı bırak imkanları ve kişilğiyle birini gözüne kestir çok cadıyım ben . push ; Esra

Sevdiğinle aynı hayatı aynı evi paylaşmak çok ama çok güzel bir duygu. Allah isteyen herkese nasip etsin. Kriterlere gelince ne ben eşimin aradığı kişiydim nede o benim aradığım kişiydi. Farklı insanların hayalini kuruyormuşuz ikimizde ama kısmet işte hayat yollarımızı bir şekilde kesiştirdi. Çok şükür huzur içinde tam bir senedir yuvamızda aynı hayatı paylaşıyoruz Kriterlerime uygun kişiyle evlenseydim eminim bu kadar mutlu olamazdım. . push ;

herkesin sansi farkli zamanin tadini cikar acele etme

Benim gibi hiç talibi olmayan var mıdır acaba? Çok küçük bir çevrem var, anne baba kardeş bir iki akraba. Saolsun arkadaşlarım evlendi birer birer, hepsinin geniş çevreleri var hiçbiri yardımcı olmak istemedi. Akrabalarım, büyüklerim de sağolsunlar sadece annemi gördüklerinde "Zeynep evlenmiyo mu daha? Söyle ona çok seçmesin bir yaşa gelince seçici oluyor insan" demekle yetiniyorlar. Beni çok severler hem, her yerde herkes parmakla gösterir ama hiçbiri de demez ki bu kız bu yaşa geldi, hala evlenmedi, zamane kızları gibi de değil, bi de biz aracı olalım, etrafa sorup soruşturalım diye. Seçiciymişim, sanki karşıma biri çıkıyor da. Kimle bu şekilde paylaşabilirim ki düşüncelerimi. Söyledim bi kere bir akrabama, onlar da beni evleneyim de önemli değil gerisi diye düşünüyorum sandılar ki hiç bana uymayan benim de onlara uymadığım bir iki kişiyle alelacele tanıştırdılar beni, çocuk kandıracaklar gibi, yaşlarını bile gizliyorlardı buluşunca öğreniyordum. Çalıştığım yerde her kademeden insan takdir ediyor, beğeniyor, patronum bile bana "oğlum olsa hiç düşünmem alırdım seni" diyen bir insan, facebook tan gizli mesajlar aldığım bile oldu iş çevresinden, gayet seviyeli sadece bana hayran olduklarını belirten iyi niyetli mesajlar, ama hep uzaktan niye karşıma çıkmıyorlar, uzaktan ciddi görünebilirim ama biraz benle aynı ortamda bulunan insansamimi ve sıcakkanlı olduğumu da gözlemleyebilir, herkesle iyi geçinirim kimseye kötülük yapmam kırmam kimseyi, Allah tan korkarım, büyük burunlu da değilim asla. Neden olmuyor, neden karşıma bana uygun biri çıkmıyor diye çok zaman oturup ağladığımı bilirim, ama napayım, elimden gelmiyor bişey, hiç çevrem yok, yolda da gördüğüme ben teklif edemem ya, kaderi kabullenmek bu olsa gerek... kriterlerim de yok, ne eğitim, ne iyi gelir, ama yeter ki benim gönlüm ısınsın o da beni sevsin gönülden, saygı olsun, hayatta en önemli şey sağlık huzur. En kötüsü de insanların "bu yaşa kadar evlenmemiş kimbilir ne kusuru vardır" diye akıllarından geçirdiklerini bilmek, bu beni daha çok yaralıyor ama napalım içinde bulunduğumuz toplumun düşünce yapısı böyle. Hep kadere inanan bir insan oldum ama artık daha da inanıyorum galiba, kaderde kısmette ne varsa o yaşanıyor...

ben kendımı övmek için söylemiyorum ama evlenilecek bir kız olduğumu düşünüyorum. ev işlerinde becerikliyim, güzel bir işim güzel bir mesleğim var. iyi para kazanıyorum. ee çirkinde değilim. boyum kilom falan normal şartlarda. Ama çıkmıyor kimse karşıma. biraz sert bir insanım dışarıdan görünüşte ondan mı korkuyorlar bilemiyorum artık :) ha şu var benımde kendıme göre kriterlerım var elbette. kriterime uymayan bi kaç kişi çıktı karşıma reddettim. bi kaç kişide uygun olduğu halde gönlüm atmadı içim ısınmadı. o yuzden reddettim. gönlümün akacağı bana uygun anlaşıp sevebileceğim, sevilebileceğim birini arıyorum. ama böyle bir insan çıkmadı karşıma. melsa34 sen aslında konuşmak için aradığım kişisin. evlenmemek senin tercihin miydi? uzak mı durdun ve ya canını acıtan biri oldu da o yuzden mı evlenmedin? senle konuşmak isterim açıkçası. anlatır mısın hikayeni istersen özelden de konuşabiliriz. D Daphne85

sevgilimden yeni ayrılmıştım... yaşım 20 o zamanlar tabi... bırak evlenmeyi biriyle birlikte bile olmak istemediğim bi zamanda eşimle tanıştım... 1,5 yıl sonra evlendik... 2,5 yıllık evliyim... ATTRAENTE ACTA EST

kriterden kastım şusu busu olsun değildi kalbim ısınmalıydı konuşabilmeliydim hep onun yanında olmak istemeliydim e olmadı böyle karşılıklı duygular bekliyorum hala:)

Hiç istemiyordum. 30 yaşına kadar bekleyeceğim diyordum. Tutmadı 24 yaşında eşimle tanıştım. 1 yıl sonra nişanlandık. 1.5 yıl sonra evlendik. Şimdi bir yıl oldu evleneli. Beklenti içinde olmamak lazım diye düşünüyorum... O zaten zamanı gelince seni buluyor. D Daphne85

28 yaşında evlilikten ümidimi kestiğim bir dönemde eşimle tanıştım 1 yıl sonrada evlendik 1 ay sonrada 1 senemiz dolacak. bu yaşa kadar hep aşk istedim onu görrdüğümde dizlerim titresin istedim istediğimde oldu ama mutlumuyum işte orası muamma! simdiki aklım olsa mantığımı kullanırdım P

Bulursun Üstelik 28 evlenmek için geç bir yaş değil ki? Henüz çok gençsin.. Birgün sevebileceğin biri çıkar karşına, nasıl olduğunu anlamazsın bile.. Hayatta herşeyin hayırlısı olsun.. Geç olsun, güç olmasın

hayırlısını iste her zaman. sırf evlenmek için evlenilmez. seni sevicek ve anlayacak biri olmalı. yanlış evlilik yapanların çoğu evde kalmayayım evleneyim bir an önce diyen kadınlar.

Kader'e katılıyorum benimki de öyle oldu. Hatta düşünmüyorum diye söyledim ama olunca oluyor suan nişanlıyım. evlilik kararını almak kolay olmadı ama ona inandırdı beni. evlilik korkumu yıktı suan nişanlıyım mart sonu düğünüm var nasipse. 25 yaşındayım bana kalırsa yaş vs takılma doğru zamanda oluyor nasıl olduğunu anlamıyorsun bile.

benim de yaşım 27. bundan iki sene öncesine kadar evliliği bu kadar istemiyordum. evlenmeyi elbette düşünüyordum ama kafama takmıyordum. özellikle son yaşadıklarımdan sonra 1 senedir çok kafama takıyorum. Erkeklerin dünyasını öğrendikçe, bakış açılarını anladıkça onlarla ilgili olumsuz düşünmeye başladım. Ama yine de evlenmeyi istiyorum. mutlu olabileceğim birisi çıkar umarım. Bu aralar hiç iyi değilim. K

35 yaşındayım, uzun süren bir ilişkim oldu, evlenemeyeceğimizi 3. yılında anladım ama 10 yıl devam etti, çok da önemli değildi benim için evlenmek Şu anda hayatımda biri var, evlenir miyiz bilemiyorum, yaşım dolayısıyla kaygılıyım biraz, yalnızlıktan da yoruldum ve bir çocuğum olsun istiyorum ama kısmet Özellikle evlenmek için çabalamadım hiç, isteyenler oldu ama aklım yatmadı, mantığım kuvvetlidir ama yüreğimde sevsin istiyor, yani dizlerim titremeli adamı gördüğümde =) Şimdi ki ilişkimde güzel şeyler hissediyorum ama dedim ya sonradan ne olur bilemiyorum. Olsun istiyor muyum? Evet =) ama temkinliyim =)