Bu sekilde yapmaniz birbirlerinden daha fazla nefret etmelerine sebep olur. "Kendini hakli goren" hicbir anne baba, cocuklarinin onu karsi taraf hakkinda elestirmesinden hoslanmaz. " cocuklarimi bana dusman etti" dusuncesi yer alir. Ve nefret daha da buyur 2 secenek; ya politik davranacaksiniz evde " Ya da size bisi soylendigi zaman tek kelime kullanip bir daha asla muhatap olmayacaksiniz " beni asla karistirmayin, bosanin bitsin " diyeceksiniz ve asla konusmayacaksiniz bir daha A

Annen bosanmaya cesaret edemiyor ama evde huzur da birakmiyor. Bu kadar mutsuzsa bosansin. Davayi neden babanin acmasini bekliyor? Cesareti yok cunku D

Konudsn bahsedilmemis ama anladığım kadarıyla annen haklı. Babanız için "biraz pişman ama düzeltmek için bir şey yapmıyor" demişsiniz. Bu durumda kadın geçmişte yaşananları unutamıyor ya da hazmedemedi diye ona kızamayız. Anne de olsa insan netice de bence siz annenize destek olun. Bosanmak istiyorsa bosansın ama bu ancak sizin desteğinizle mümkün. Kusura bakmayın ama bıktım kaçağım demek bana biraz bencilce geldi.

Çocuk dediğin 23 yaşında. Bence ortada mağdur bir anne var. Ve ona destek olmayan bir evlat görüyorum bu hikayede. Annem haksız demiyor ki susup otursun diyor. Tekrar ediyorum. Anne de insandır. Bence buraya o kadın yorum yazsa biz en çok o kadına destek yorumu atardık.

Kardeşlerle ortak karar alın. Hiçbiriniz bu konularda yorum yapmasın ve dinlemesin. Boşanırsanız da boşanın, biz karışmıyoruz demeniz lazım. Bir iki denerler sonra izleyici olmayınca konuşmaktan ve size yansıtmaktan vaz geçerler. Virüs bitince de biriniz bir avukat bulur, avukat bir dilekçe verir, ciddi olduğunuzu görürler.

Hoş bulduk olive reis

Yok kuzum onlar boşanamaz bile Bu kadar bile cesur değiller Boşanacak kapasitede olan insan ne kimseyi deli nede yalancı yapar Muhatap bile olmaz Bence sen onları bu halleriyle kabul et bir an önce hayatına yön ver

İnşallah.. A

Iki tarafida al karşına herkes doksun eteğinde ki taşı reis baktın olmayacak gibi ne haliniz varsa görün de daha da karışma A

ay annemle babamı gördüm konuda. Evleri ayırdılar annem kiraya çıktı. Bigün hastaneye kaldırdırıldı anjiyo yapıldı anneme yoğun bakıma almışlar. Orda ki hemşirin tipini babama benzetmiş. Yüksek tansiyon hastası bide saatlerce düşürememişler tansiyonu adamı gördükçe babamı hatırlıyormuş fırlatmış tansiyonu neyse ki perdeyi çekmişlerde düzelmiş tansiyon

Yaş kaç bilmiyorum da ne bileyim zor aile sıkıntısı ile.. Son kez bir daha yap sertce yap duygularını da aktar seni nasil yorduklarini da anlat dedim ya olmuyo mu daha yorma kendini bosan da deme hic birseylerine karisma reis.. Amy lee

konuşmak işe yaramamışsa belki de daha fazla araya girmemek gerekir. birbirleri ile olamadıkları gibi birbirleri olmadan yaşamaya da cesaret edemiyorlar sanırım. çift terapisine giderler mi? öyle bir öneri götürseniz? V Vander

Kpss'ye hazırlanıyorum. Ama atanamazsam veya istediğim puanı alamazsam burada kalma ihtimalimi de düşünmem gerekiyor. Maalesef babam aynı şehirde ayrı eve izin vermez.. Ya atama ya evlilikle bu evden ayrılabilirim. nelluniverso Her birimiz kendimize ait bir Evrenin

seni araya soktuklarında çocuk gibi azarlıycaksın gidin ne derdiniz varsa çözün yeter artık bana gelmeyin diye, otur odanda minimum muhattap ol. konuşmaya başladıklarında çık odadan. okul bitiyo diye eve dönmek zorunda değilsin, başka yerde iş bakabilirsin, aynı şehre dönsen bile ben işi gücü olan herkesin kendi düzenini kurması gerektiği taraftarıyım. özellikle belirli bi yaştan sonra aile evinde olmuyo.

Bir de benim şöyle bir düşüncem var ne kadar doğru bilmem ama; geçmişte yapılan bir hata düzeltilmişse ben hatayı yapanın karşısına tekrar tekrar çıkarma taraftarı değilim. Ama hata yapan kişi evlendiğin insan olunca tepki daha farklı oluyor demek ki ona bağlıyorum..

Ne yapın edin atanın. A

Duymayın, dinlemeyin. Ders çalışıyorum diyin. Odanın kapısını kilitli tutun. Onlar boşanmaz. Okul bitince iş bulup ayrı eve çıkmayı, başka şehirde yaşamayı düşünebilirsiniz

Haklısınız. Ben biraz yapım gereği herkes mutlu olursa ben de mutlu olurum düşüncesindeyim. Ama onlar mutsuzluğa alıştılarsa yapacak bir şeyim yok bunu kabullenmeliyim. Bunu tek başıma yapacak gücü kendimde bulmam lazım önce. astrojurnal

Mizaçlarımız benziyor :) Onları kırmadan yapabileceğim taktiklerden biri olarak bunu da aklımda bulunduruyorum. Sadece kafama takma kısmından kurtulsam galiba herkes feraha erecek..

Boşanmıyorlar dediğiniz gibi.. Kaç senedir boşanmak istiyorum lafı dillerinde. Ben çocukken çok korkardım boşanırlarsa naparım babama yemek hazırlamam lazım ama annemin de yanında olmam lazım diye düşünürdüm. Şuan da aynı şeyleri düşünüyorum belki ama yerlerinde olsam çocuklarıma bunu yaşatmamak için yine de boşanırdım sanırım. Neyin doğru neyin yanlış olduğunu kestiremiyorum kendim evlenecek yaşa gelmiş olsam da..

Bosanmalari herkes icin iyi. Bu saatten sonra bosanmazlar sanmiyorum.. Ama bence 2 kisi ayni evde savas icinde yasiyorsa, evin icindeki insanlar asla bir digerini savunmamali. Tabii ki haklidan yana olmak ayri bisi. Ama ikisi de haksiz bence. Yani annenizi babanizla, babanizi annenizle kizdirmamalisiniz. Bu taraf secmek gibi bir sey olur. Ve tabii herkesi sinirlendirir. En guzeli bence hic muhatap olmamak. Madem ikisi de cocuklarini dusunmeyecek kadar sorumsuz. En guzeli evde sessiz kalmak. Belki bu sessizlik onlari dusundurebilir. Evde onlar yokmus gibi yasayin. Bir. müddet sonra bu durum onlari rahatsiz edecektir. Sessizligin mahfetmeyecigi insan yoktur. Zamanla fark edecekler

Annem susup otursun demiyorum. İki seçenek sunuyorum haddim olmayarak.. Yani kardeşlerim ve beni bu duruma dahil ettikleri için ya boşansınlar ya da sorun neyse çözsünler diyorum. Annem buraya yorum yazacak olsaydı herkes boşan derdi bundan eminim.. Ya da 'Bacım, sorun sende sen niye çekiyorsun ki bunca derdi?' derdi. Ama buraya konu açan benim çünkü annem kadar benim de derdim bu olanlar.

bana kendi annem demişti, bir noktadan sonra biz geriye sen ileriye gideceksin, bizim yaptıklarımıza takılma diye. belki sizin de arada kalmaktan vazgeçip kendi hayatınıza odaklanmayı öğrenme döneminizdir. bu süreci böyle ele alsanız bir de?

Çok geçmiş olsun. Benim annem de muhtemelen öyle olur. İsmini dahi duymak istemiyor yani o derece. Siz nasıl bir politika izliyorsunuz peki annenizle babanız arasında? Evli misiniz bir de? A

Normal zamanda lafını esirgeyen birisi değilimdir. Ama anne baba hakkı bazı konularda ağır basıyor. Yani hem onların hem benim memnun olacağımız bir yolla neden olmasın? Sonuçta başka şehre okumaya da gönderdiler.. Ama dediğiniz gibi bu durumun kendi evliliğimi de etkilemesini istemem. İmkanımın elverdiği ilk zaman bir psikologtan da yardım almak istiyorum. Hem karşımdaki insan için hem kendim için..

bu, çocukların sorumluluğunda olan birşey değil. "senin yüzünden boşandım beni niye zorladın" diyen anneler de okuduk burda.

Ya gözünü kulağını kapatacaksın, - ki kolay değil - Ya da boşanın deyip aradan çekileceksin, kimsenin seni yıpratmasına izin verme, ailen bile olsa.

Annemle aynı odada kalıyoruz :)) Ama ikinci seçenek için elimden geleni yapıcam inşallah.

Benimle konuşmayın derdinizi aranızda halledin koca koca insanlarsınız ben mi aranızı bulacağım zaten gündemden psikolojim bozuk falan diyin. Baktınız olmuyor "benim psikiyatriye gidip ilaç falan almam lazım dayanamıyorum sürekli kavga ediyorsunuz ben kaç yıldır böyle bişey görmedim kafamı bozuyorsunuz" falan diye korkutun anlarlar bence.

Is arkadaşımın ailesi de geçen yıl boşandı 26 yaşında o da hergun kavga her gün laf sokma kızı bir gün anasi arıyor bir gün babası arıyor bebek gibi şikayet ediyorlardı kızda en sonunda biririnizi yeyin benden uzak durun dedi ve ailesi boşandı reis.. Haklarında hayırlısı olsun

Hoş geldin . push ; gizemliasli

Onlar düzelmezler Kendi hallerine bırakın hiç araya girmeyin Çözüleceği varsa çözülür aksi yapacağınız pek birşey yok

Bu dediğinizi birçok kez yaptım. Aynı ortamda da ayrı ayrı da. Boşanın dediğimde de kötü evlat ben oldum maalesef. Allah'ım ben elimden geleni yaptım diyebilecek kadar çabalıyorum. Dilimi tutmayı öğrenmem lazım ama zorlanıyorum işte. S su-doku sen

Bu dediğinizi yapıyorum galiba.. Yani anne ve baba olarak değil de anlattıklarının haklı veya haksız taraflarını söylüyorum veya örnek verdiğim olaydaki gibi birbirlerine karşı savunabiliyorum. Bunu yapmamın sebebi birbirlerini sevmiyor olmalarını kabullenemiyor olmam..

İki tarafta anlaşamıyor annende boşanmak istiyor ve yıllardır bu durum çözülmemişse herkes için en doğru karar boşanmak olur. İkisi de böyle mutsuz doğal olarak sizde mutsuzsunuz. Siz elinizden geldiği kadar orta yolu bulmaya çalışın ikisiyle de ayrı ayrı güzelce konuşun. Baban geçmişten pişmansa düzeltmek için elinden geleni yapsın sizde taktik verin belki araları düzelir. Düzelmezse bu iş boşanmakla biter

o hissi biliyorum. aslında çok güzel bir his o, bence çok az insanda olan bir meziyet hatta. ama yaşlarımız gereği kendi hayatlarımızı kurma dönemindeyiz. elimizden geleni yapmışsak bazı şeyleri olduğu gibi bırakıp ileri bakmak lazım. başta eminim zor gelecek ama bu kimseye kötülük etmek değil sonuçta.

Beni anladığınızı düşünüyorum, çok teşekkür ederim.

Sizi çok iyi anlıyorum ve gerçekten ebeveynlerin çocuklarını anne baba gibi görmesi çok kötü bir durum. Umursamayın ve ikisi ilede bu konuda muhatap olmayın dinlemeyin hatta çünkü onlar yine boşanmayacak böyle yaşayacak olan size olur. Bıktırıyorlar biliyorum

Yaşım 23, o kadar küçük sayılmam. Psikolojim zaten pek iyi durumda değil bir de ailemle ilgilenmek zorunda olmak beni yıpratıyor. Karşıma aldığımda sanki iki küçük çocuğa yaramazlık yapmayın der gibi hissediyorum. Ama inşallah cesaret edicem yeniden konuşmaya.

okumuş koca kadın neden kendi kararlarınızı veremiyorsunuz bu da çok önemli? ya atama ya evlilik de ne demek. kendi ayaklarınızın üstünde durmayı nasıl öğreneceksiniz?artık koca kadınsınız höt dediklerinde pısıp kalmayın, kararlarınızı uygulamayı gösterin. genel olarak hayat için de bu geçerli. bir karşı çıkar, iki küser, üçüncü de sana saygı duyacak. böyle böyle yanlış evlilikler de yapılıyo, kendi başına ayakta kalamayan kadınlar da ortaya çıkıyo, karakter daha ezik/pasif şekilleniyo.

Ben evli ve farklı şehirdeyim onlardan. Babamla görüşmüyorum Annem evi ayırınca kendini çok iyi hissetti. Tansiyon kalp şeker ne ararsan var annemde :) aynı evde olduklarında hergün kavga gürültü stres fazla olduğu için annemin bol bol kalbi sıkışıyordu. E babama öfkelenince bizede yansıyodu haliyle. Böylesi hem onun için çok iyi oldu hemde bizim için.

Çok isterim gitmelerini ama gitmezler yine de bir teklif ederim. Dün buradaki yorumlar üzerine annemden her zaman yaptığım gibi gidip özür diledim, babamla da aralarını bulmaya çalışmıcam üç maymunu oynucam elimden geldiğince. İnşallah, bu sefer de adım vurdumduymaza çıkmaz..

Okul bitince çalışır evinizi ayırırsınız. Siz bu ailedeki çocuksunuz. Ebeveyn değilsiniz. Onların kendi aralarında varsa bi' problemleri oturup çözecekler. Size yansıtarak hata yapıyorlar. Bu hatayı devam ettirmeyin, yetişkin iki insanın dertlerini siz sırtınıza yüklenmemelisiniz decemBer medeniyet bekarların omuzlarında

Konular çook uzun olduğu için pek bahsetmedim. Geçmiş konularda annemin haklılığı fazla evet. Ama ettiği hakaretler yenilir yutulur gibi olmamasına rağmen babam sabretmeye çalışıyor yani annemin karşısına çıkıp bir şey demiyor. Biri diğerinden daha haklı diyemiyorum. Kaçıp gitmekle olsaydı okuduğum şehirden ikisini ayrı ayrı dinlemeye devam etmezdim yani niyetim evlatlıktan azad olmak değil de huzursuz ortamlarına şahit olmamak. A