Her cümlenizi okudum gayet aklı başında birisiniz. Çok fazla ilgiye bogdugunuz için kendini bir halt sanmış. Tamamen ilginizi onun üzerinden çekin paşa paşa geri dönecek. Dönmesede kendi kaybeder

Merhaba. Uzun zamandır üyeliğim olmadan forumdaki konulara göz atıyorum ve ilişkiler hakkında yararlı tavsiyeler verildiğini düşünüyorum. Bu sebeple içinden çıkamadığım bir konu hakkında yazmak istedim. Etrafımda ilişkim hakkında tavsiye alabileceğim biri olmadığı için çoğu şeyi içime atmak durumunda kaldım ve muhtemelen gereğinden uzun bir yazı olacak. Henüz başlamamışken, zamanınızı alacağım için özür dilemek isterim. Asıl olayı son üç paragrafta anlattım. Erkek arkadaşımla 1 yıldan uzun süren bir birlikteliğimiz var, ikimiz de 20'li yaşların başındayız ve henüz öğrenciyiz. Şu ana kadarki süreçte ufak tefek tartışmalarımız olsa da birbirimize her zaman çok yakın davranıyorduk. Son zamanlarda bu tartışmalar git gide sıklaştı. İçeriğini üstünkörü anlatmam gerekirse sosyal çevrelerimizin uyumsuzluğundan kaynaklandığını söyleyebilirim. Kendi yapım gereği daha sakin, kendi halinde olarak nitelendirebileceğimiz insanlarla daha kolay anlaşıyorum. Gruplardan ziyade ikili ilişkiler kurma eğilimindeyim. Onun tercihi ise genelde birlikte eğlenebileceği kalabalık arkadaş grupları oluyor. Kendi aramızda bir sorunumuz yok ama tahmin edebileceğiniz üzere beni kendi çevresine dahil etmeye çalıştığında pek verimli bir sonuç alamıyoruz. Onun açısından en büyük problemimizin bu olduğunu düşünüyorum. Beni de rahatsız eden ufak tefek konular var. Daha düzenli ve disiplinli bir hayat sürmeyi, akademik başarıyı önemsiyorum. Erkek arkadaşım bana göre daha başına buyruktur. Ortak derslerimiz olduğu için kendisine yardımcı olmaya çalışıyorum elimden geldiğince fakat isteksiz olduğu için pek başarılı olamıyor. Okuduğu bölümü sevmediğini sık sık dile getiriyor, bırakamıyor da aynı zamanda. Bu alandaki başarısızlığının onu mutsuz ettiğini görüp yardımcı olmaya çalışırken onun gözünde sıkıcı bir figüre dönüştüğümü fark ediyorum. Ders üzerinden örnek vermek istedim ama aramızda gerginlik oluşturan sebep önem sıralamamızın çok farklı olması; aile, eğitim, sosyal hayat... Bir diğeriyse kendisiyle aramızdaki maddi durum farkından kaynaklanıyor. Daha doğrusu bu fark benim açımdan pek de önemli değil fakat onun bu konudaki tutumundan rahatsız oluyorum yer yer. Bir örnekle açıklayayım: yurdu uzak olduğu için bir dönem sık sık yurduna getirip götürdüğüm oluyordu, çok daha yakın bir yere geçtiğinde bunun sıklığı azaldı ve ortak arkadaşlarımızın yanında bu konu hakkında konuşmuştu. Yine aynı şekilde arkadaşlarımızın yanında veya beni biriyle tanıştırırken şaka yollu olarak maddi durumumun muhabbeti geçiyor. Samimiyetle söylüyorum benim için bir problem yok fakat beni bu şekilde ötekileştirmesinden rahatsız oluyorum. Maddi bir hasara uğradığımda bir geçmiş olsun beklerken tiye alınıyorum. Her ne kadar ses çıkarmasam da içimde birikiyor bunlar maalesef. Olumsuz yönlerin yanında iyi taraflar da var tabii ki. Hoş vakit geçiriyoruz, bana samimi davranıyor, yanımdayken sürekli ilgisini belli ediyor, hatta yer yer aşırıya kaçtığını düşünsem de hoşuma gidiyor. Ona zaman harcamayı, kendi hobilerim doğrultusunda hoşuna gidecek şeyler hazırlamayı seviyorum. Sık sık birbirimizi dahil ettiğimiz gelecek planlarımız üzerine konuşup saatlerce hayal kuruyoruz. Bu detayları eklememin sebebi kendisi hakkındaki düşüncelerimin yukarıda yazdıklarımdan ibaret olmadığını belirtmekti, şikayet ettiğim kısımlar bunların yanında çok küçük bir alanı kapsıyor. Genel olarak kendisiyle birlikte olmaktan mutluyum. Buraya yazmama sebep olan kısma gelirsek, ben ailemin yanına döndükten bir hafta sonra benden kaynaklanan bir tartışma yaşandı. İncir kabuğunu doldurmayacak bir nedendendi fakat büyüyüp günlerce bana küsmesine sebep oldu. Kendimi bu durumdan dolayı çok suçlu hissediyorum. Kısa bir zaman önce yakınını kaybetmişti, yaptığım çok yersizdi. Çok pişman olduğum ve üzüldüğüm için defalarca kendisinden özür diledim, hediye alıp telafi etmeye çalıştım. Ara sıra yumuşar gibi olsa da sürekli itti beni, tüm ilgisini çekti. Net olmadığı için ne yapacağımı da bilemedim, iletişime geçmeye, arayıp sormaya çalıştım ama reddedildim. Nihayet kabul ettiğinde de dalga geçer gibi bir tavır takınıp benden ayrılmayacağını, her şeyi çok abarttığımı, benden soğuduğunu ve biraz uzak kalmaya ihtiyacı olduğunu söyledi. Kabul ettim ve zaman verdim, tekrar konuşmaya başladık fakat soğuk davranmaya devam ediyordu. Kısa bir süre önce buluşma fırsatımız oldu, hiçbir şey olmamış gibi çok samimi davrandı ve artık bir sorun olmadığını düşünmeme neden oldu bu tutumu. Ayrılıp eve döndüğümdeyse değişen bir şey olmadığını gördüm maalesef. Kendisine iyi hissetmediğimi, uzak olsak da yanımda olduğunu hissettirmesini rica ettim. Bana uzaktan yapamadığını, ilişkiden yorulduğunu söyledi. Artık yalvarmaktan bıktığım için kendisi iletişim kurmaya çalışmadığı sürece çabalayamayacağımı belirttim, ciddi anlamda çok dokunmaya başladı. Muhtemelen okullar açılıp yüz yüze gelene kadar görüşmeyeceğiz. 1 ayın sonunda tavrının değişmeyeceğinin farkına vardım. Bana bu şekilde davranmasına çok kırılıyorum. Yanındayken ve uzaktayken bambaşka birine dönüşmesi kafamı karıştırıyor ve ne yapmaya çalıştığını anlayamıyorum. Yüz yüze geldiğimizde eskisi gibi olabilir miyiz bilmiyorum, bu kadar çabalamama kayıtsız kaldığı halde hiçbir şey olmamış gibi devam ederek kendime saygısızlık edeceğim. Benim kalbim kırıldığında kendisinin bu kadar uğraşmayacağını biliyor olmak da ayrıca üzüyor. Aramızdaki onca güzel paylaşımı, kurduğumuz dostluğu yitirmek istemediğim için fevri davranmak istemiyorum ama daha fazla ne yapabilirim cidden bilmiyorum. Uzun uzadıya yazıp zamanınızı aldığım için özür diliyorum, dediğim gibi ilk defa bu kadar açıkça anlatıyorum, içimde biriken şeyleri döktüm ister istemez. Dışarıdan bir göz olarak değerli tavsiyeler vereceğinize inanıyorum, şu an her birine çok ihtiyacım var. Zamanınızı ayırdığınız için teşekkür ederim.

Yapacağınız her şeyi yapmışsınız aslında bundan sonra yapmanız gereken tek şey o size nasıl davranıyorsa öyle karşılık vermek.

O kadar etkileyici ve akıcı bir şekilde anlatmışsınız ki, okurken hayran kaldım. Konuya gelirsek eğer bende çok uzun bir zaman mesafe ilişkisi yaşadım. Mesafe araya girince ister istemez bir gönül uzaklığı da oluyor fakat anladığım kadarıyla sizin daha farklı. Üstte ilk yorum yazan hanımefendi çok doğru konuşmuş bence. Yapabileceğiniz en iyi şey kenara çekilmeniz, değerinizi bilmesini beklemenizdir fikrimce.

Kırılmakta, incinmekte o kadar haklısınız ki. Yazınızı okuyunca ilişkiyi adım adım ilerletmeye çabalayan sadece sizmişsiniz gibi görünüyor.. Çocuk gibi küsmeler, küsmeleri uzatmalar, özür dilenmesine rağmen problemleri kendi içinde büyütmesi bende yaşının olgunluğunu henüz yakalayamamış olduğu izlenimi yarattı. Fevri davranmak istemiyorum demişsiniz ama, siz zaten uzun uzun düşünmüşsünüz belli ki. Hiçbir fevrilik yok tavrınzıda, ilişkinizdeki her adımı doğru analiz edebilen mantıklı aklı başında birisiniz. Bence kendinize de ona davrandığınız kadar merhametli davranmalı, ve sizi bu kadar üzen bir durumun içinde daha fazla kalmamalısınız. Üzerinize düşen her şeyi fazlasıyla yapmışsınız. Bir de eklemek istediğim; muhtemelen maddi açıdan birbirinize denk olmadığınızın ezikliğini yaşıyor. "Paran var, sana koymaz" gibi sözler çok kaba ve çok çocukça. Siz ne kadar incelikli davranırsanız davranın. Bu sizinle ilgili değil, maalesef onun karakteri ve kompleksiyle ilgili bir şey. Böyle devam ederseniz daha fazla kırılacağınızı ve kendinize saygınızı kaybedeceğinizi düşünüyorum. İncelmişken kopsun, kendi haline bırakın...

"Benim kalbim kırıldığında kendisinin bu kadar uğraşmayacağını biliyor olmak da ayrıca üzüyor" Bu cümlenizden şunu anladım. Bu ilişkinin mimarı sizsiniz. siz adım atmayınca gelmeyecek bir adam için en güzel yaşlarınızı harcamayın. Genç bir insan olmanıza rağmen ayakları yere basan birine benziyorsunuz. Ama erkek arkadaşınız size göre biri değil bence. Bir kere erkek dediğin sorumluluk almayı bilecek. Sizce erkek arkadaşınız okulunun derslerinin yada maddi manevi gelecek hakkında sorumluluk almaya niyeti var mı? Yoksa sürekli onun adına karar almaya çalışan ve bu karara hazırlayan siz misiniz? 33 yaşında bir kadın olarak hayatta şunu öğrendim. Erkek kadından bir tık üstün olmalı. Kadına bir şey katmalı, öğretmeli, yol açmalı... 20li yaşlarınızı sorumluluk sahibi insanlarla paylaşırsanız beraber yürür, büyür ve gelişirsiniz. Aksi halde yaşınız ilerler emekleriniz heba olduğunda büyük pişmanlıklar yaşayabilirsiniz

Okurken gözlerim kanamadı zevk alarak okudum ve bir yorum yazmadan çıkmak size haksızlık olduğunu düşündüm. Uzun uzun verebileceğim bir tavsiye yok, üstte Calcifer güzel açıklamış hemfikirim. Siz erkek arkadaşınıza göre daha akıllı ve hayatı çözmüş gözüküyorsunuz, tabi yaşınız daha genç tecrübe az. Siz elinizden geleni şu ana kadar yapmışsınız daha da üstüne düşmeyin beklemeye geçin bence. Eksta üstüne koyup yapabileceğiniz bir şey kalmamış ona bırakın artık. Duygularınız karşılıklıysa o gelir zaten. Biraz da şımarmış ilginizden alakanızdan bunu birden kesin. Engelleyin görüşmeyin demiyorum, üstüne düşmeyi ilişkinizi kurtarmak sizin ulvi görevinizmiş gibi davranmayı kesin. Normal konuşun. Aşkımlı cicimli konuşursa sizde sıcak davranın soğuk yapıyorsa sizde mesafeli davranın, tripleşmeden zıtlaşmadan. Olsanda olur olmasan da modunu iliklerine kadar hissetsin, tutuşursa eskisinden daha da değer verir, tutuşmazsa siz de artık hırpalamayın. Her ilişki iki kişinin isteğiyle yürür. Tek kişinin çabasıyla yürüyen ilişkilerin ömrü kısadır çabalayanın yorulmasına bakar. Relax olun. O buraya gelecek diyin kendi aileniz, arkadaşlarınız hobilerinize vakit ayırın. Yaz tatilini verimli kullanın, o nasılsa okullar açılınca gelecek.

Hayata bakış açılarınız cok farklı. İkinizin bşr gekeceği olmadığı bence bugününğz de yok. Bence uzatmaya ve daha cok üzülmeye gerek yok.

Birbirinizin farklı arkadaş çevresi olabilir, sevgilisiniz diye her şeyiniz ortak olmak zorunda değil. Biraz alan bırakın ikinize de iyi gelecektir.

Bence erkek arkadaşınız bahane arıyor gibi geldi. Eğer sizin anlattığınız gibi düşünseydi tamam yaptığınız davranışa kırıldıysa bile çok fazla uzatmaz ve böyle dengesiz davranışlar sergilemezdi. Yaşadıklarımdan dolayı kestirip atma taraftarıyım her zaman, iyi vakit geçireceğiniz size samimi davranacak tek erkek o değildir bu kadar emeği hak etmiyor demekki. Ayrıca maddi durumunuzdan ötürü biraz da kullanılıyormuşsunuz hissi geldi bana, acaba suan sizden faydalanamayacagı için araya mesafe koyup kafasınca takılıyor ve okul açılınca size ihtiyacı olduğu için tekran yanaşacak mıdır? En iyisini siz bilirsiniz

Yapacak bir şey yok kendinizi geri çekin. Aşkı ilgisi bitmiş gibi görünüyor muhtemelen alışkanlık, daha çok gençsiniz bu yaşta ciddi ilişki zor özellikle erkekler için, çabalamayın daha fazla derim gelirse gelir Hayatınızı yaşayın.

Yaşadığınız problemler bana genel ilişki sorunları gibi geldi. Olayı büyütmezdim ama sürekli de bir şeyleri düzeltmek için ben koşturmazdım. Sen özür dilemişsin, konuşmaya çalışmışsın, kendince düzeltmek için elinden geleni yapmışsın. Şimdi onun sırası. Çekil ve olacakları izle bakalım hatasını anlayıp senle ortak nokta bulmaya çalışıyor mu, inceldiği yerden kopuyor mu? Bundan sonrası onun sınavı

Aslında bu ilk uzak mesafe deneyimimiz değildi. Daha önce de birkaç aylık bir tecrübemiz oldu fakat o zamanla şu an arasında çok fark var maalesef. Kendisine gerçekten çok önem veriyorum, bu yüzden noktalamak içimden gelmiyor. Ve dediğim gibi kendisi de zor bir dönemden geçiyor. O yüzden biraz zaman tanımak, ilerideki haline göre tekrardan değerlendirmek istiyorum. Bir yandan da verdiğiniz örneğin gerçekleşmesinden korkuyorum, haklılık payınız var.

Aramız iyi olmasa da konuşmaya devam ettik. Buluştuğumuzda benden özür diledi, haksızlık yaptığını söyledi. Düzeldiği hissine kapılmama sebep olacak davranışlarda veya ifadelerde bulunuyor yüz yüzeyken de mesajlaşırken de. Fakat, örneğin kendisini aramak istediğimde istisnasız her seferinde "yorgunum, konuşmak istemiyorum" gibi bahanelerle geliyor. Çalıştığı için yorulduğunu anlıyorum ama isteksizliğini de çok açık. Tüm gün uyuduğu bir günün ardından 5 dakikalığına sesini duymak istediğimde de aynı tepkiyi alıyorum. Haklısınız, en doğrusu ona bırakmak.

O küçük olumsuz olan alan maalesef sizin farklı olduğunuzu gösteriyor amiyane tabirle hayal kurarken iyiyiz falan bunlar boş işler. Yüaşlarınızda daha çok genç. Hayat çok farklı şeyler getirecek acele etmeyin seçim yapmakta

Uzak mesafe ilişkisi zordur sizin durumunuzda da ekstre zor maalesef. Daha ilk uzak mesafede hemen su koyuvermiş. açık konuşmak gerekirse bu ilişkideki olgun taraf sizsiniz. Sevgilinizin daha olgunlaşmasına var. Size şöyle bir örnek vereyim. Bir arkadaş eşiyle üniversitenin başından sevgili oluyorlar ve okul bitince evleniyorlar. Her şey yolundayken ilk çocukları oluyor ve eşi gençliğini yaşayamadığını sadece eşiyle olduğunu ortamlara giremediğini söyleyip saçmalamaya başlıyor. Aldatma olmuyor ama arkadaşlarıyla takılmaya kızı yalnız bırakmaya başlıyor. Şu an durumları bu ve çocuk kendini toparlamadı hala. bence sizin de erkek arkadaşınız ciddi bir ilişkiye hazır değil. Devam etmeye zorlarsanız evlenmeden ayrılırsınız ya da sonrasında böyle saçma durumlara girebilirsiniz.

Güzel Türkçen için seni kutluyorum. Sorunu ve soruyu anlayabiliyoruz, yer yer noktalama işaretleri kullanılmış. Erkek arkadaşın yeni birine ilgisini yöneltmiş gibi geldi bana.

Haklısınız. Gereğinden fazla bağlandım beraber olduğumuz süreçte. Akışına bırakmaya çalışıyorum artık.