Biseyden korkmuş gibi geldi bana Belki, düşünmek istemiyorum ama, bakıcısı kötü davranmış olabilir mi? Allah bağışlasın kızınızı

Kamera teklif etseniz Rabbim korusun evlatlarımızı inşallah Konuştunuzmu bakıcıyla?

Ama o zamana kadar zaten kiziniz bu durumu kabullenmis yada daha cok tepki vermeye baslamis olacak. Hamileligi hemen mi dusunuyorsunuz? Aslinda aileniz buna hazirsa suan bebek fikri cok guzel. Hamileliginizi evde gecirebilirseniz ozellikle. -Mavi Güzel kalın.. Birde trombosit bağışı yapın Anneler

Evet günün belli saatlerinde onlarla da bir araya geliyor ama onları çok sever isimlerini duyunca falan mutlu olur İste kekemelik tam olarak böyle mi oluyor bilmiyorum o beni korkutuyor

Kekelemeyle birlikte başka tikleri var mı çocuğunuzun göz kırpma, mimikler gibi. Kekeliyorsa onun sözününü kesmeyin sakın veya onun yerine tamamlamayın. Çocuk iyice gerilir. Kekelemenin altında ruhsal bir problem olabilir. Belki sizinle gün içinde birlikte değil bundan kaynaklı da olabilir... Bakıcı teyze ile alakalı bir şey söylemek istemiyorum açıkçası... M Minel_ask Previously

Aynı yaşlarda yeğenim var Bakıcısı tanıdığımız güvendiğimiz biri çokta güzel bakıyordu Sabah bırakırken ablama kızıyor ağlıyor akşamda gelmek istemiyordu aynı sizin çocuğunuz gibi Sonra ananesi bakmaya başladı bir süre yine aynı davrandı Annenin bırakıp işe gitmesine kızgınlık duyuyorlar Yeni yeni biraz azaldı ama ablam işe giderken tepki veriyor hala Bu yaşlarda normal sanırım Keşke imkanlarınız el versede bu zamanları birlikte geçirebilseniz

Bunların olmasından çok korkuyorum Oysa kızım çok güçlü bir bebekti hiç bana zorluk çıkartmadı arkamdan öyle ağlamazdı bile Şimdi bana çok güzel bir annelik yasatan bu yavruma haksızlık yapmış olmaktan korkuyorum o beni hiç üzmedi Eşimle konuştuk seneye düşünüyoruz inşallah Yasal sureye kadar çalışırım hamileliğimde sonra hakkım olan ücretli kısmı tamamlayıp iki yıl izin alırım diye düşünüyorum eşimde destekliyor tabi ki KaPrisLiPazen

O konuda bilgim yok. En erken kaç yaşındn başlıyorlar almaya onu da net bilmiyorum. Ama gerçekten sosyalleşmeleri gerek onu biliyorum. Tabi kreşte arkadaşlarından ve öğretmenlerden eziyet gören çocukların durumu kötü. Çok sıkı takip etmek gerek. Verdim kreşe eti senin kemiği benim değil yani eski usul gibi.

Malesef hic gelmek istemiyor kimse bu konu da bakıcıların insafına kalmışız onlar nasıl diyorsa öyle oluyor Güvenilir insan bulmak çok zor

Suan bunun pişmanlığını çok yasıyorum Branş öğretmeniyim ve geçen yıl iki gün bu yıl bir gün boş günüm var Bunlara aldanıp ücretsiz izin almadım Ama birgün bile çok değerliymiş onu anladım Şimdi kızım biraz daha büyüsün ikinci çocuğu yapıp iki yıllık bir ücretsiz izin almayı düşünüyorum bilmiyorum ne kadar doğru ama aradan zaman geçtikten sonra ancak böyle izin almak mantıklı geliyor zaten yasları da yakın olsun diyorum

İzin kullanabilir miyim bilmiyorum Doğumdan sonra ara vermediğim icin bu durum mazeret sayılır mi bilmiyorum İnan'ın bazen istifa etmeyi bile düşünüyorum

Açıkcası çokta severek yapmıyorum Mesleğim ve şartlarım zor değil hatta hafif bile denilebilir Ama ben evde kızımla olmak ona doya doya annelik yapmak istiyorum Beni tek düşündüren konu eşim Ona kıyamıyorum Tek basına kalkamaz bu devirde işin içinden Oda öğretmen ve tek maaşla çok zor geçinemeyiz

Eğer erken kalkmak istemiyorsa sabah bakıcı gelsin uyanınca kendi evine götürsün.

Ilk önce baglanma teorisi 70li yillardan geliyor. Evet cocugun anne'nin geri geldiginde tavirlarina bakiliyordu fakat bircok baska seylerede bakiliyor. Ki bu konuda bile dediginiz cikmadi. Bu örnekte anne geri geldiginde cocuk agresiv olmuyor. Tam tersi, cocuk hatta anne ile geri eve gelmek istemiyor. Ki dedigim gibi sadece bu tepkilere bakilmiyor. Yani anne geri geliyor > cocuk agresiv-->kaygili baglanma--> kötü diye bir korelasyon yoktur. Burda mesela cocugun karakteride önemlidir. Daha öz güvenli cocuk, öz güvensiz cocuktan farkli tepki verebilir. Ayrica baglanma sekli, eveveyn ile bagin daha güclü yada zayif oldugunu göstermez. Kötü haberinizin bu arada hic bir bilimsel alt yapisi yoktur. O halde evlatlik alan anne babalar ne oluyor mesela? Kadin o cocugu dogurmadi. Yani baglanmak sizin algiladiginiz gibi olsa, o cocuk anne ile zor baglanirdi degilmi? Neticede anne dogurmadi o bebegi, hamilelik süreci yok. Evet ilk 3 yil cok önemlidir bir cocugun hayatinda fakat hic bir bilimsel bir tespit, o ilk 3 yilda annenin evde kalmasini söylemez. Öyle bir korelasyon yok yani. Sizin dediginiz olsa, dünyanin yarisi ebeveynler ile cok büyük sorunlar yasardi, zira tüm dünyada kadinlar calisir. Akasya Saçmalamayın! Üyelik

Bende sürekli konuşuyorum anlatıyorum ama sanırım biraz daha zaman geçmesi lazım Bir de sabahları haliyle biraz uykulu olabiliyor onun da etkisi var diye düşünüyorum Gerçekten çok zor hatta o ben gittikten beş dk sonra normale dönüyor ağlamıyor ama ben aksama kadar onu düşünüp üzülüyorum Sanırım anneler icin bebeklerden daha zor

Aynen söyledikleriniz kesinlikle kızımla ayni Bu örnekler çoğaldıkça içim bir nebze rahatlıyor Bakıcımıza çok güveniyorum iyi bir insan Elinden geleni yapıyor onu mutlu etmek icin ama yine de siz çok şanslısınız Yavrunuzu ne güzel kendiniz büyütüyorsunuz

Öncelikle evladınızı Allah bağışlasın canım bence dikkatinizi çekmek istiyor kekleme olması direk aklıma bunu getiriyor eğer bakıcıyla bir sorunu olsaydı o ortamdan sizi görür görmez kaçardı pedelog la görüşmenizi tavsiye ederim çok zaman almaz ve çabuk atlatır kekeleme problemini nacizade tavsiyem budur

Böcek kedi köpek falan bşy Görmüş tv de bşy Görmüş bşylerden korkmuş olabilir bence bir pedagog a gitmelisiniz

Çok şanslısınız Bazen bir meslek sahibi olduğuma pişmanlık duyuyorum her ne kadar saçma gelse de Elimden geleni yapıp onunla vakit geçirmeye çalışıyorum bende

iyi geceler arkadaslar Benim 20 aylık bir kızım var çalışan bir anneyim. Kızımı geçen yıl olduğu gibi bu sene de bakıcı teyzesine bırakıyorum ama geçen yıl hiç sorun yaşamazdım onu çok sever bazen mızmızlansa da yine de giderdi Şimdi sabahları ayrılmak hiç istemiyor bana öyle bir yapışıyor ki ayrılmak çok zor oluyor ve içli içli ağlıyor ki yürek dayanmaz Ama akşam olup almaya gittiğimde benden kaçıyor gelmek istemiyor gidip bir yere saklanıyor ve bana ordan bakıyor ya da direk yere yatıyor onu almayayım diye Aldıktan sonra uyum sağlıyor eskiye dönüyoruz ama bu hergün böyle devam ediyor Başka bir konu da epey kendini anlatacak kadar konuşmaya başladı Ama bir kaç gündür konuşmasında bir gariplik var Böyle kekeliyor gibi ama kelimeyi bütün halde tekrarlıyor mesela ; nereye gidelim kızım diyorum - atta atta atta gidelim diyor ya da Bişey isteyeceği zaman böyle ismini bir kaç kez tekrarlıyor Sizler böyle seyler yaşadınız mi? Bunlar normal seyler mi? Şimdiden teşekkür ederim

Teşekkür ederim Bakıcısı çok iyi niyetli Çocukları da çok efendi yanı ikinci yılımız bu ama dediğim gibi iyi bir imajı var gözümde bilemiyorum Bende korkuyorum elimde değil

2 yaş kreş için erken bence. 3 yaş ideal geliyor bana. Akasya Saçmalamayın! Üyelik

Lütfen yalnis bilgi yaymayin! Bu kaygili baglanma ile alakasi yok bile! Bakiyorum her konuda aynisini diyorsunuz. Hayir calisan annelerin cocugu baglanma ile sorun yasamaz. Hatta global olarak baktiginizda sadece Türk annelerin baglanma kaygilari var. Atiyorum norvece gitseniz kimse bu teoriye takmiyor bile. Lütfen adem günesi degil, gercek pedagoglari dinleyin. Konuya gelirsek, bunlar gayet normal seyler. Eger bakici kötü davransaydi, gidip aldigindada cocuk derhal cikmak isterdi. Evet anne olarak zor fakat yaptigin aslinda iyiligi icin, özelikle bakici daha fazla cocuklara bakiyor ise. Cocuk sosyal olmayi ögrenir. Kesinlikle bir 6 ay-1 yil sonrada kres'e yazdir.

GERcekten öyle mi yanı mutlu olduğu icin mi öyle yapıyor sizce Psikolojik bir durum olmasından çok korkuyorum

Akhtar Biz geciniyoruz. Esimde ogretmen. Tek maasimiz var. Borclariniz varsa, kiradaysaniz zor elbette. Ama imkansiz degil. Evde size ihtiyaci olan biri var. Medet uman. Daha az harcama yaparsiniz. Ama kazanciniz buyuk olur.

Cünkü sadece adem günes baglanma mevzusuna abartili bir sekilde önem verip yalnis bir sekilde annelere yayiyor. Cünkü sadece adem günes cocuklarin 3 yil annesinin yaninda kalmasini, hatta ayni oda'da kalmasini söylüyor. Baglanmak yada kaygili baglanmak, anne ile bagli olmasi ile alakasi yoktur. Asil tam tersi, cocugun dünyayi nasil kesf ettigi ile alakalidir. Yani sorun anneye bagli olup degil, bagimli, olup olmamasidir. Bu yüzden Bowlby yaptigi deneylerde ilk basta cocuk ile annesini bir odaya alip, sonra 3üncü bir sahisi getirirdi. Sonrada bebegi o sahis ile yalniz birakirdi. Ve bunuda cocugun tepkisine bakiliyordu. En ideal tepki cocugun annesini liman olarak görüp fakat etrafi kesf etmekten korkmamasidir. Cocugun sadece anneye yapismasida iyi bir tepki degildir, tamamen anneyi yok saymasida iyi bir tepki degildir. Simdi teori bu iken, nasil sagliksiz baglanma teshisini koyuyorsunuz? Hadi diyelim teori bu degil, teori sizin algiladiginiz gibi, o halde niye baba calistiginda, babaya sagliksiz baglanmadan bahs edilmiyor? Evet sosyallesmek cocuklar icin bir ihtiyactir. Kekelemesi ve bakici ile baglanti olma ihtimali azdir. Olsaydi hem bastan olurdu, hem cocuk daha farkli tepkiler verirdi. Örnegindeki anne onu almaya gittiginde derhal cikmak istemesi gibi. Kekelemesi icin cocuk doktor yada pedagog ile görüsebilir konu sahibi.

bildiğim korkan küçük. ocuklar kekelemeye başlar onunla bakıcı ablacılık oynasınız size nasıl davrandığına baksanız?

Ben her ikinize de hak veriyorum çünkü suan bilmediğim anlamaya çalıştığım konu ile ilgili yardıma ihtiyacım var İkinizde bana gayet olabilecek şeylerden bahsettiniz bunun icin çok teşekkür ederim Tabi suan her biri ihtimal inşallah kötü bir durum yoktur

Size katiliyorum

27 aylik bir kizim var,20 ay civarlarinda kizimda ayniydi birseyi kekeler gibi ardarda ve hizli soyluyordu, cok endiselendim bende kekemelik mi kalacak diye. bu arada kendim buyutuyorum kizimi. esim hekim surekli bi dikkat et sende ne zamanlarda yapiyo diye soruyordum. o da cabuk soylemek istiyo ve dili aklinin hizina uyamiyo karistiriyo hem dusunup hem konusmak zor geliyo gecer derdi hep ki dogruymus bi kac aya gecti simdi bulbul gibi cok sukur. pek kimseye birakmam ama birakip geri donunce aynisini yapiyo ya kaciyo benden ama bakiyo bana ya da gorur gormez cok agliyo bence ozledigi icin ne yapacagini bilemiyo ve sevgisinden yapiyo. bakici durumunu bilemicem anlattiklariniz kizimi hatirlatti ama yinede dikkatle takipte olmakta fayda var insallah kotu bisey yoktur.

Peki nasıl kurabilirim bu oyunu Suan beni onun gibi görmesi pek mümkün gelmedi bana M Mutlak Butlan İnanmak istemiyorum, bilmek istiyorum.- Carl

Bence özelikle 2-3 yasinda, hatta ondan öncesi bile kres cok faydali olabilir. Orda diger cocuklari görmek, onlardan ögrenmek,.. Bir cocuga cok sey katabilir. Sonucta o yaslarda artik birebir ilgiye daha az ihtiyaci olur ve asil ihtiyaci sosyal olmaktir bence. Yani hic korkma. Cocugun her istedigini yapacak degilsin. Birak biraz mizmiz etsin, günün sonunda senin ile gelmek istememesi ne kadar mutlu oldugunu gösteriyor aslinda.

Benimde 3 çocuğum var Anneme bile bırakamıyorum Ama ben çalışmıyorum Bı mesleğim yok lise mezunuyum Çok iyi anlıyorum sizi Çok zordur bırakıp işe gitmek Eğer imkanınız varsa bir sene evde durun Ama yoksa da hergun anlatın kızınıza gideceğim ama geri geleceğim diye

22 aylık oğlum da sabahları bırakmıyor beni. Sürekli konuşun işe gittiğinizi sabah onu bıraksanız bile akşam mutlaka alacağınızı anlatın. Anlamaz demeyin her şeyi anlatın. Terk edildiğini düşünmesin. Onu aldıktan sonra da mutlaka sevdiği bir şeyler yapın. 1 saat bile olsa kaliteli zaman geçirin. Ben yemeklerimi her sabah 5 te kalkarak yapıyorum. İş çıkışı oğlumu alınca yemek saatine kadar parka gidiyoruz oyun oynuyoruz. Her akşam uykuya dalmadan önce yarın yine işe gideceğimi onu teyzesine bırakacağımı akşam olunca geleceğimi ve birlikte parka gideceğimizi anlatıyorum. Sabah ağlasa bile gizlice kaçmıyorum işe gidiyorum seni almaya geleceğim deyip gidiyorum. Çok zormuş çalışırken çocuk büyütmek

Bana sizden ayrıldığı için -ki 20 aylık, artık aklı eriyordur her şeye- biraz zorlanıyor diye düşündürdü. Siz geldiğinizde farklı davranışları sizi özlediği içindir. Annesini veya babasını özleyince hemen yanına gidemezdi benim yeğenlerim de. Bir süre uzaktan izlerlerdi. Telefon konuşmak isterlerse telefonu bırakır, kaçarlardı. Boşuna endişelenmeyin derim. Bakıcıya da güveniyormuşsunuz. Biraz sürse de tekrar alışacaktır.

Hayır gerekten çok konuşuyorum hatta eşim bu kadar söyleme belki kötü etkiler diyor ama ben biliyorum ona anlatmadan kaçar gibi gidersem daha travmatik olacak

Bakıcının evinde çocukları vs varsa ya da eşi onlar kötü davranmış Olanilir mi? Kekeleme normal olmayabilir onun için bir doktora gösterebilirsiniz

Benim oğlum da 4 yaşında Önceden ben varım yokum pek önemsemezdi Hatta babam evde dursun sen git işe derdi:) Ama şimdi bakkala çıksam beni bırakma bende geleceğim diyor Sanırım büyüdükçe anne-baba daha çok bağlanıyorlar belki de sizden ayrılmak istemiyordur Allah kolaylık versin inşallah

Adem Gunesten hangi mesajimda bahsetmisim? Siz "alakasi bile yok" derken nasil bu kadar emin konusuyorsunuz? Kesin sudur diyemem demisken hemde. Maalesef bilgiler pedagoglari dinlerek edinilmiyor. Ben aldigim egitime dayanarak bunu soyluyorum. Sizin dayanaginiz nedir? Apacik bir durum var ortada. Cocuk annesi giderken agliyor. Dondugunda tepki gosteriyor. Ustune kekemelik gibi bir durumdan supheleniyorlar. Hala "yok yok sen onu sosyallestir" diyorsunuz. Koyu gormenize ragmen hala klavuz pesindesiniz.

Onun evine bırakıyoruz böyle bir şeyi kabul edeceğini sanmıyorum Ama gerçekten kendi çocuğu gibi davranıyor Kızım genel olarak onu seviyor akşam ondan gelmek istemiyor ama bu son durum beni endişelendiriyor

Siz o teorinin icerigini bildiginden emin misiniz? Birde Ainsworth'un yabanci durum calismasini okuyun o zaman. Odaya yabancilar sokulur evet. Cocuklar yabancilarla yalniz birakilir. Anne odaya dondugunde tepkisine bakilir. Anne odadan ciktiginda asiri tepki veren, ofke sacan anne odaya dondugunde de ona kizan, gitmek istemeyen cocuklar icin "kaygili baglanma" denir. Galiba Adem Gunes ile Ainsworth birlikte calismislar. 3 yas cok onemlidir. Cunku bu 3 yilda cocuk konusmayi ogrenir. Tuvalet egitimi alir. Kendi basina yemek yemeyi ogrenir. Kendi basina uyumayi, emiyorsa memeden ayrilmayi ogrenir. Bu arada medyadan uzak kalmalidir. Cocuk en temel ihtiyaclarini bir bakici degil, anne karsilamali. Cunku bu sevgiyi hicbir bakici veremez. Kotu bir haberim daha var. Kadin erkek esit olsa bile, cocuklugun ilk yillarinda anne baba esit olamiyor. 9 aylik hamilelik sureci, dogum ani, dogum sonrasi emzirme ve bakimlar sayesinde anne ve bebek bagi babanin onune geciyor. Bu yuzden isten geldiginde kaliteli zaman gecirebilen bir baba varsa cocuk onunla guvenli baglanma yasayabilir. Cocuklar tabiki sosyallesmeli bu 3 yil icinde. Ama anne gozetiminde. 3 yas sonrasinda zaten krese verebilirler. 2 yas cocuklarini krese yarim gun (9-12) ancak verebilirler. Oda guvenli baglanma yasamis bir cocuksa. Her seyi cok bilen ama ne bildiginden de haberi olmayan biri gibisiniz. Ayrilmak. istemeyen anne bebeklere gaz verip de ayrilmalarinin normal oldugunu soylemeyin artik.

Gene bir tepki olması biraz rahatlattı açıkcası Keşke maddi imkanlar el verseydi Aslında bazen kendime kızıyorum şimdi ikimizde çalıştığımız icin gereksiz yere yaptığımız harcamalar var dışarda yemek tatillere gitmek vs Ben çalışmasam bunları yapamazdık belki ama en azından evladıma ben bakardım onu bir yabancıya bırakmak zorunda kalmazdım

tatil döneminde sizinle vakit geçirdi ise ister istemez size daha çok bağlanmıştır sabah gitmek istememe nedeni sadece bu bence, gün içinde oyun yemek vs orada kendini meşgul edecek şeyler bulduğundan siz aklına bile gelmiyorsunuzdur ve akşamda gelmek istememe nedeni bu yani size ceza vermek kesinlikle değil eğlendiği ortamı bırakmak istememesi... konuşma kısmında bende korkmuş olabileceğini düşünüyorum ama bu demek değil ki bakıcınız ona bağırdı ters bir harekette bulundu bazen ufacık bir görüntü ya da ses bile çocukları korkutabiliyor ama siz yinede takipte kalın... birde çocuk bakımı ve çalışıp çalışmama kısmına bir yorum yapmak istiyorum.. bence her kadın kendi ayakları üstünde durmalı helekı aılesı yıllarca okusun etsın dıye mucadele veren kadınların bu bence aılelerıne karsı da borcudur yoksa ev hanımı olacaksan ne dıye o kadar emek o kadar para harcansın kı? hastalık olur, bakacak kımsen olmaz, siz kendiniz çalışma hayatına gerek duymazsınız maddi kaygınız yada bu yonde bir isteğiniz yoktur çalışmazsınız tercih sizindir.. ama çalışarak geçirdiğiniz zaman size her anlamda artı olarak dönüyorsa çalışmaya devam etmelisiniz.. yani şartlarınızda çalışmanızı gerektiriyorsa kendinizi suçlamayın ve vicdan yapmayın asla... bende çalışan bir anneyim kızım 3,5 aylıktı işe geri döndüm, hem annelik hem ev işi hem işteki sorumluluklar hepsi bir arada zor olmuyor diyemem ama çalışmak hem bulunduğum maddi koşullardan ötürü bir zorunluluk hemde benim için olmazsa olmaz bir durum çünkü ben kendi kazandığımı harcamayı seven kimseye bu konuda bağlı olmayı sevmeyen biriyim.. birde size tavsiyem mümkünatı varsa arada çocuğunuzu oyun gruplarına götürün, seneyede bakıcı yerıne krese gonderın daha cok sosyallesır ve daha cok sey ogrenır.

2 yaşındaki çocuğun kekeme olduğunu söyleyemeyiz. Konuşmayı yeni öğreniyor tabi ki tekrar edecek. Yine de içiniz rahat etmiyorsa bu konuda bir uzmandan yardım alın. Facebookta bir çok anne bebek grubu var üye olursanız aynı yaşlardaki çocukların genelinin aynı şeyleri yaşadığını anlarsınız :)

Çok teşekkür ederim yorumunuz beni rahatlattı Başka örneklerinin olması endişemi hafifletti en azından Demek ki çocukların verebildiği genel tepkilerden

Haklısın korkmakta. Kendi evinizde bir bakıcısı batırma imkanınız yok mu? Kamera da koyardınız belki.

Malesef küçük bir ilçede yasıyorum ve burda pek kimse evde bakıcılık yapmayı kabul etmiyor Kabul eden bir kişi olmustu ama ona da hiç ısınamamıştım A AhBer_15

Size tecrübeleriyle yardım edecek kişilerden biriyim. 2 çocuk büyüttüm. Çocukların her tavrına bir anlam yüklemeyin. Ergenlik bitene kadar kaç karakter değiştirecekler biliyor musunuz? Çocuk size işe gittiniz diye tepki gösteriyor olabilir. Dil gelişimiyle alakalı bir şey yaşıyor olabilir. Yani ihtimaller çok yüksek. Güvenli güvensiz bağlanmaları, çocuğu bırakıp işe gitmenin çocukta güvensizlik yaratmaları gibi olayları bırakın. Ben 2 çocuğumu da kendim büyütmedim. Maşallah psikolojik bir sorun olmadığı gibi oldukça akılları başında ayakları yere basan özgüvenleri yüksek çocuklar. Anneleri ile büyüyen çocuklar başarılı, güvenli de anneleri çalışan çocuklar başarısız güvensiz mi? Size bunu çürütecek bir sürü örnek verebilirim. Çocuğunuz bakıcıdan gelmek istemiyorsa seviyordur. Vücudunda darp izleri var mı ona bakın. Konuşmasıyla ilgili konuda ise takıldığı zaman hiç tepki göstermeyerek sanki normalmiş gibi davranın.

Teşekkür ederim Duygularını ifade ediş şekilleri zaman zaman öyle değişiyor ki anlamak gerçekten zor Birde ısın içine bakıcı girince her davranışı insani düşündürüyor

Cok zor bir durum. Bende universite son sinifta dondurdum. Onun bosluga dusme ihtimali beni cok korkutuyor. 3 4 yaslarinda nssilsa anlayabilecek. Risksiz olsun, mutlu olsun istiyorum. Sizin artik bi mesleginiz var. Ha diyice vazgecilmiyor. Ama cok severek yaptigim bir is degilse, ben ayrilirdim sanirim. Dayanamazdim.

E suanda bu kiziniz nolucak?" Bunun icin is isyen gecti sonrakine kismet" der gibi olmus biraz. Suan izin kullanamiyor musunuz?

Hayır yanlış anlattım Aslında şimdi ki kızım icin de bunu istiyorum onunla da evde vakit geçireceğim sonuçta

Bu baglanma meselesini ilk yorumumda aciklarken "kesin bir sey soyleyemem bu konuda" demistim zaten. Cocuk cok kucuk. En cok ihtiyaci olan sey ilgi. Tanimadigimiz biri bizim kadar ilgi gosterebilir mi? Ben buna inanmiyorum. Aciklama yapsak bile gun icerisinde annesini arayacagini dusunuyorum. Suan da tamda her seyin onun icin var olduguna inandigi bir donemdeyken, birakip gidilmesini anlamlandiramiyor belkide. Anneleri ben calisan, calismayan anne diye gormuyorum. Cocugun taleplerini karsilayan ve karsilamayan olarak goruyorum. Evde oturan ama gercektende sadece oturan ve cocuguyla ilgilenmeyen bir annenin hicbir faydasi yok zaten.

Bağlanma olayına ben de inanıyorum ve bu konuda çok okuyorum fakat konudaki çocuk için kaygılı bağlanma var diyemeyiz. Zaten güvenli bağlanma 4 yaşına kadar devam eden bir süreç. 2 yaşında annesi giderken ağlamıyorsa çocuk bence orada bir sorun var demektir. Döndüğünde tepki göstermesinin nedeni annenin yeterince açıklama yapmamış olması diye düşünüyorum. Önemli olan çocuğun her ihtiyacının zamanında karşılanması ve çocukla kaliteli zaman geçirilmesidir. Çalışmayan her anne ile çocuk güvenli bağlanır diye bir şey de söz konusu değil.

Korelasyonlariniz cok ilginc gercekten. Cocuk annesiyle eve gitmek istemiyor. Ama biz bunu agresiflik grubuna sokamiyoruz oyle mi? Olumlu bir hareket yani bu? Ozguven dediginiz sey 2 yasinda sekillenmiyor. Alt yapisi ilk 6 yilda atiliyor. Baglanma konusunda en cok etkilendikleri zaman 3 yil. 2. Yasibdan sonra benmerkezcilikleri basliyor. 3 yasinda grup kirma, sosyallesme duygulari artiyor. Bu yuzden kresler 3 yastan itibaren alim yapiyor. Bazi cocuklarin mizaci sakindir, bazilarinin kani kaynar evet. Bu bahsettigimiz cocuk ilk yil sakin, tepkisizken, suanda tepki veriyor. Normal olmadigi cok acik. Sebebini tam bilmem mumkun degil. Sizin aksinize ben "kesin sudur" diyemiyorum cunku. Kaygili baglanma yasayan cocukalrda aynen boyle davranir diyorum. Konu sahibinin cocugu. u gozlemlemesi gerekiyor. Gerekirse pedagog yardimi alir. Evlatlik edinmede zaten anne yoksunlugu durumu var. Dunyaya geldiginde tanidigi tek insani kaybetmis bir bebek, bakimini kim saglarsa yeni bagi onunla kurar. Calisan annelerin cocuklarinda mutlaka baglanma sorunu vardir da demedim. Anne cok erken yasta ise donduyse ve uzun tatilleri olmadiysa, cocuk zaten bakicisini benimser ve zorluk yasamazlar. Bilimsellik acisindan degil sahsi fikrim olarak soyluyorum bunu, ben benimle kurmasi gereken iletismi bi baskasiyla kurmasina razi olamam. Cunku cocugumu, kendim buyuteyim diye doguruyorum. Bakici buyutecekse bakici dogursun arkadas. Bu benim fikrim. Konu sahibinin bakma imkani var. Izin alabilir. Bakma istegi de var. Cocugu sizin gordugunyz orneklerdeki gibi de degil. Talep ediyor yaninda olmasini. Hala neyi inkar ettiginizi anlayamadim. Bu durumda 2 tarafta memnun degil. Yinede zorla bu hayata mi devam etsinler?

Bende tam tersi kreşte güzel ilgilenilmez diye bakıcıyla devam etmeyi düşünüyordum Bir kişinin ilgisi hep üzerinde olsun diye Kreş daha mi faydalı sizce yazarhanim35 Yazar

Kreşe göndermek daha iyi olmaz mı? Tek kişiye bağımlı olması iyi değil bence çocukların bu anne de dahil. Sonra pasif ve yönetilebilir oluyorlar. Tüm sülalem, çevrem çalışıyor, kuzenlerin hepsi süper eğitimli evli barklı mutlu insanlar. Hiç annesi çalışmış diye sıkıntı yaşayan akrabam ya da arkadaşımın çocukları olmadı. Aksine kendilerine güvenleri oluyor bence. Büyüyünce anlaşılıyor aradaki fark. A Arya_Stark01

Direk sudur diyemem ama davranislari kaygili baglanma gibi. Daha cok kucuk. Terkedildigini dusunup ofke duyuyor, geldiginizde de sizi cezalandiriyor. Gecen yil bebeginiz 8 aylikti. Tepkisi yoktu dogru duzgun. Yada sizin farkedebileceginiz. kadar degildi, normal gelmisti. Suan buyudu ve kendini daha iyi anlatabiliyor. Ben bu tarz her konunun altina ayni syi yaziyorum. İlk 3 yil cok zor durumda degilseniz calismayin. İleride muhakkak bu kayginin etkilerini goreceksiniz.

Evimiz yok pek borcumuzda yok ama ev olmadan zor olur diye düşünüyorum Kesinlikle size katılıyorum kazancım tartışmasız daha büyük olacak