Evet yaş geçtikçe hamilelik de zorlaşacaktır mutlaka. Size de sağlıklı doğumlar dilerim Calcifer Ay Çiçekleri Arasında Gonca

Aklında kalacağına yap gitsin ne ya kadın eski flörtüme mesaj atsam mı diye soruyor sanki

Sağlıkla ve huzurla büyüsünler Bu dediklerinize katılıyorum. İkinci çocukta daha tecrübeli oluyoruz çünkü.

Allah İnşallah size de nasip eder. Dayim ile anneannem arasında 44 yaş var.

Alerji durumuna da yorum yapayım. İlk kızım alerjikti ve sürekli kusuyordu. Bir günde on kez kıyafet değişiyorduk. Alerjisi cilt tepkiliydi ve çok kötü egzama olmuştu. Benim hastalık süreçlerim bittikten sonra da bu kez bir yaşına kadar kızımın alerjisiyle uğraşmıştık. Bir yıl çok sıkı diyet yaptım, birçok gıdayı açabildik ama bazı gıdaları emzirme bitene kadar diyetime devam ettim. İkinci kızım de alerjikti. Onunki de bağırsak tepkiliydi, kanlı kaka oluyordu. Onda da bir yıl diyet yaptım. İlk çocuktaki sıkıntılı gebelik lohusalık ve alerji durumunu bilen herkes ikinciye hemen hamile kalmama çok şaşırmıştı ama iyi ki beklememisim ve iyi ki kızlarım var

Böbreğiniz genişlemiş ve berbat bir hamilelik yaşamışsınız ve artık o kadar da genç değilsiniz. Gerçekten merak ediyorum ne gerek var sağlığınızı riske atmaya. Zaten 1 tane evladınız var. Ona daha güzel bir hayat sağlayabilecekken neden ikinci çocuk. Hiç anlayamıyorum insanların şu üreme içgüdüsünü.

bizim ve cocuklarimizin yasi benzer. Ben ikinciyi istiyorum ama olursa olur olmazsa olmaz modundayim. Gidip tup bebek yapacak kadar degil mesela. Kardeslik bir insanin sahip olabilecegi en guzel duygu. Oglumun tek cocuk olmasini istemiyorum. Kendime 35e kadar zaman koydum olmazsa defteri kapatiyorum diye. Tabi ki herseyden once saglik.

Böbrek genişlemesi ve hastane süreçlerini suan ben yaşıyorum inanılmaz zorlanıyorum ağrı sancı içindeyim ikinci çocuğa suan bu acılarla imkansız gözüyle bakıyorum çok zor geçiyor gebelik benim için.. her hamilelik bir değil tabi ama göze alabilir miyim bilmiyorum sanmıyorum

İlk çocuğu 6 yaşına getirdikten sonra düşünmezdim herhalde, istemezdim. Ama 2. çocuk aileye çok şey katıyor, zorluğu bir yana daha keyifli, tecrübeyle büyütüyorsun bu sefer.

Çok benzer şeyler yaşamışız birebire nerdeyse genel hatlar tutuyor ve bugün hamile olduğumu öğrendim. Mutlu musun derseniz cevabım yok

Yap gitsin ayol çünkü istiyorsun, bu düşünce uzun zamandır aklında diye biliyorum. Her türlü olacaksa daha fazla yaş farkı olmasın, senin gibi bilinçli bir kadın çocuk yapmalı 3 desen ona da okey derim

Farkındaysanız doktorları da diğer hamileliklerinde bunu yaşama riskin daha az demiş. üslubunuzdan hiç hoşlanmadım. Önce gelip "üreme" meraklısı gibi davranıyorsunuz. Kadın dediğiniz gibi biri olsa ikinci çocuk için altı sene beklemez. Yine aynı mesajda maddi manevi yetemezsini ima ediyorsunuz. Konu sahibi İsviçre'de yaşıyor mesela imkanı var ki düşünüyor. Üst perdeden sakın yapma üreme meraklısı maddi şartın yerinde mi hem bakayım, yaşın da genç değil hem diyorsunuz. Bu insanların üreme merakını da anlamıyorum layıkıyla yap bir tane demenizden hoşlanmadım. Kimin kaç çocuğa layıkıyla bakacağına biz mi karar veriyoruz

Sen kaza kurşununa kurban gidene kadar böyle bir ileri iki geri yapamayacaksın bence. Kocana söyle seni sarhoş etsin anca öyle olur

Konuyu görünce yazasım geldi. Benimde yaş neredeyse 29. Kenarda birikim yok daha çocukta yok. Yaş ilerliyor yapsam yetebilir miyim ne yaparım çok kararsızım. Ama sizin durumunuz iyiyse ki üstelik yurtdışındasınız. Doktora danışarak uygunsa yapın bence. Kardeş güzel şey kariyer bir şekilde hallolur.

Valla hiç planlamam

Puhahahaha yapma ama yaaaa

Evrimsel biyoloji çalışmanızı öneririm. Belki o zaman anlarsınız

Benim durumu biliyorsun her hamilelik aynı olacak diye bişey yok bu yüzden endiselenme bence. İş olayını bekle diyemem ne zaman ne olacagı belli değil planla olacak bişey olduğunu düşünmüyorum bebek işinin bize uymuyor planlar bence sen denemelısın❤

Ben sağlık konulu kısma yorum yapmak istiyorum çünkü iki üç cocugum yok şuan tek cocuk tecrubem var o yuzden yanlıs olur. Sağlik kısminda gebelikte yasadiginiz bu durumu ikinci gebelikte yasama olasiliginiz yuzde 60. Özellikle gebelik ile gelip dogum ile rahatladiysaniz bu sekilde vucut tekrar gebe kaldiginda tekrara girebilir ama girmeyedebilir. Yaş konusuna yorum yazan arkadaslar evet tıbben 35+ yaş risktir fakar bu riskler yüzdeye vurularak risktir. 25 yasinda preeklemsi gecirdim gebelik tansiyonlariyla ugrastim yüzdeye vurunca gebelik tansiyonu 20+da cok az 35+da risk artar, 40+da dahada artar vs şeklindedir bunlar olasılıktır. 18-19 yasinda bir gebedede bir suru rahatsizlik olabilir. Ayrica yanlis anlamazsaniz elbette cok agrilidir zordur fakat plesanta dekolman gibi ciddi hayati tehlikeli bir seyde yasamamissiniz o yuzden yüzdelik risklere bakmayin. Bir kiside ya size bir sey olsa demis hamile kalmadanda olabilir hayatimizin garantisi var mi? Eger tekrar anne olmak istiyorsaniz tam zamani tam yaşi, bilincli birisiniz aydın insanlarin sofralari kalabalik olmali Umarim her şey gönlünüzce olur.

Çok geçmiş olsun size de. Sağlıkla büyüsünler

Her hamilelik ve her çocuk ayrı bir hikaye.. birinde yaşananlarla diğerinde yaşananlar aynı olmuyor. İlk oğlumda atoni oldum kanama durmadı ölümden döndüm ikinci oğlanda hiçbir risk olmadı. Yaşım ilerlemiş olmasına rağmen çok daha kolay geçti kusmadım bile

Ayy ne güzel teşekkür ederim. Sağlıkla büyüsün bebekleriniz

İlk bebeğim çok zordu. Hiç uyumazdı hep gazlıydı. Oturup onunla bende ağlardım. Doğumum çok kötü geçti. 2. Bebeğim nasıl doğdu anlamadım. 11 aylıkken babasıyla ayrıldık. Şimdi 3 yaşında MaşAllah nasıl büyüdü anlamadım. Yaramaz bir bebek ama herşeyi çok kolay oldu. Allah yardım ediyor. Yani her çocuk farklı oluyor. Yalnız oğlan 1. Sınıfı bitirince olursa iyi olur Sadece bazen sorguluyorum. Kendimiz istiyoruz diye dünyaya getiriyoruz yavruları. Sonra onlar kocama dert çile keder. Bir de böyle bir dünya! Mantıklı mı bilemedim. Hakkınızda hayırlısı

şartlarınız olmayacak gibi değil bence istiyorsanız yapın gitsin :) benim 2 kızım aralarında 9,5 yıl var bazen diyorum keşke daha erken yapsaydın diye

Sektör kısmına birşey diyemem ama her hamilelik farklı oluyor. İlk kızımda çok rahat bir hamilelik geçirdim, son güne kadar hamile olduğumu bile hissetmedim desem yeridir, ikinci kızımda midem aylarca bulandı tam bitti mide ağrısı başladı ama dayanılır cinsten değil, tam bitti mide yanmam başladı gene dayanılır gibi değil. Doğumdan bir gün önce hala mide sorunum vardı düşünün. Keza doğumdan sonra da öyle, ilk kızım sakin, kendi halinde iken ikincisi ne emmeden ayrılır, ne düz duvara tırmanmaktan geri kalır. Demem o ki hamilelik süreci ve çocuğun karakteri sürecin ilki gibi düşünmeyin.

Ay evet olmazsa ben de uğraşmam, var zaten Allah ona sağlık versin der geçerim. Umarım sizin de gönlünüzce olur

Ben sırf çocuğumun kardeşi olsun diye yapmayacağım yaparsam. Tabi kardeşlik duygusu güzel bir duygu ama her kardeşin de iyi anlaşacağının garantisi yok. Haksızlık etmek gibi bir durum yok dolayısıyla. Kendinizi tamamen hazır hissettiğinizde olması en iyisi. Sevgiler

Saydıklarınız arasında hormonal durum dışında bir tane olumlu neden yok aslında, buna rağmen isteme nedeniniz nedir sizce? İs konusunda strese girip de hamilelik ile beraber işten kaçma isteği olmasın asıl sebep? Aileden gelen aşırı iyi bir malvarliginiz yoksa, 2. cocuk yapmak yerine ülkeden gitme planı yapmanız olan çocuğunuz ve sizin için daha gerçekçi ve doğru bir karar olurdu bana göre O nedenle hormonlara ya da duygulara bakmadan, ortamı, koşulları, dünya ve ülke gerçeklerini doğru değerlendirerek insanların karar alması gerektiğini düşünüyorum. Bu doğrultuda umarım doğru kararı verirsiniz hepiniz için.

Size de çok geçmiş olsun. Umarım en kısa sürede iyileşir, sağlıklı bir şekilde doğumunuzu yaparsınız

Her an hamile kalabileceğiniz muamma. Her hamilelik kötü geçecek diye birşey yok. Bence tam zamanı. Yerinizde olsam ikinciyi düşünürdüm. Kariyer bir şekilde geliyor.

Canımm çok teşekkür ederim güzel düşüncelerin için

Yaaa çok tatlısın. Aslında bu yaş mevzularını biz gözümüzde büyütüyoruz ama işte 35 sonrası riskli olarak geçiyor ya o korkutuyor beni.

Siz niye bu kadar sinirlendiniz ki sakin olun, 10. çocuğu yapayım mı diye sormadım. Aslında yapayım mı diye de sormadım. Siz olsanız yerimde ne düşünürsünüz diye sordum. Maddi manevi bir sıkıntım olsa zaten konu açmam.

Şimdi tüm arkadaslar her hamilelik farklı demiş ama ben farklı bir bakış açısı için yazmak istedim. İlk hamileligimde saglik sıkıntılarım oldu her hamilelik farklı olur lafına ikna oldum ve hiç beklemediğim şekilde aynı zaman diliminde aynı sıkıntıları tekrar yaşadım. Çok şükür geçti ama aynı şeyleri yaşama ihtimalinizi de aklınızın bir köşesinde bulundurun derim. Göze alıp almamak tabiki size kalmış. Ben kardeşliği önemsiyorum ve şu an pişman değilim umarım siz de alacağınız karar sonrası pişman olmazsınız.

Doğum bile yapmamışsınız. İkinci çocuk konusunda gelip annelere cahiller diye yargı dağıtmayın o zaman. Bilmediğiniz şeyler için ahlam kesmek, kel alaka şeyler yazmak ne mana? Tekrar diyorum, 35 altı yaşında kadına genç değilsiniz demeniz zaten işin dışında olduğunuzun ispatı. Ben 32de doğurdum riskli grupta değilsin derdi her doktor hatta perinatolog da dahil. Bilmediğiniz konularda kendi kardeş sorunlarınızı dahil etmeyin.

Çok teşekkür ederim. Umarım sizi üzmemiştir bu yazdıklarım çok üzülürüm Bundan sonrası için hayat tüm güzellikleri önünüze sersin. Yaşınız da çok genç ayrıca hiç bir şey yok.

Ben sizi anlayabiliyorum Ama yukarıda attığım makaleyi bir okuyun bence Ben yazım şeklinizden pek emin olmadığınız hissini aldım, umarım en doğru kararı verirsiniz ve sağlığınız daim olur İyi geceler diliyorum

Cok komiksiniz buraya bir İlber Ortaylı memei birakiyorum sizin icin :) "Women who developed such complications are known to be at increased risk of developing similar complications in future pregnancies. It has recently become evident that these women are at an increased risk of long term medical complications." Long-Term Effects of Pregnancy Complications on Maternal Health: A Review Background: Most pregnancy-related medical complications appear to resolve at delivery or shortly thereafter. Common examples are preterm labor, placental abruption, preeclampsia, and gestational diabetes. Women who developed such complications are known... www.ncbi.nlm. nih. gov Sofiasofia

İkinciler daha az yoruyor bence. Gözlemlediğim kadarıyla. Sebebi de bebek değil de doğduğu ortam. Garibim başka bir çocuk hep evde olunca mecbur ihtiyaçları için uygun ortamı beklemeyi öğreniyor. Daha az yorulursun bence ikincide.

Amin, teşekkürler. İnşaallah sizin bebeğiniz de zamanında sağlıklı sıhhatli ve siz de hiç sorun yaşamdan dünyaya gelir. Her bebek farklıdır aslında, yaşadığınız şeyleri tekrar yaşayacaksınız diye bir kural yok ama yine de temkinli olun. Hiç yardımcıya ihtiyacınız olmaz inşallah

Yas faktoru genel itibariyle ilk bebek icin risktir, 35-37 yasinda iki kez dogum yaptim, yani sizden daha riskliyken dogum yaptim. Ben olsam sektor degisikligi gibi buyuk bir adim varken onumde cocuk isine girismezdim.

Siz ben olabilir misiniz? Galiba ben de öyle yapacağım, teşekkür ederim

İki çocuk arasında 5-6 yaş bence gayet normal, eğer bebek düşünüyorsan yaş arasını fazla açma. Allah hakkında hayırlısı neyse onu nasip etsin inşallah

sen istiyorsun ondan kafan karışıyor. Eninde sonunda yapacaksın bence. Ondan bekleyip arayı açma. Şimdi yapsan 7 yaş fark olacak zaten. Yap gitsin diyorum. Şartların da uygun aslında bence gayet de güzel idare edersin biliyorsun

Baya kotu bir akademisyensiniz bu fallacyden gordugunuz gibi Burdan sonra yazmayacagim iyi gunlerrrrrr

Ne kadar güzel açıklamışsın, çok teşekkür ederimm Minnoşları öpüyor, sağlıklı ve mutlu bir ömür diliyorum

Yani kafan net olsa söylerim rahat mı battı diye. Ama sen bugün olmasa yarın yapacaksın. O zaman bekletme arada fark artmasın. Bak ben tekte kalacağım net kafam karışmıyor. Karışsa da sen bana otur aşağı dersin istemediğimi biliyorsun. Sen içten içe istiyorsun hep. Ondan yap gitsin.

Ben de ilk çocukta, uykusuz gecelerde asla çocuk düşünemem dedim amaaa şimdi aklıma geliyor olsa mi diyorum. Kardes yapmamak çocuğumuza haksızlık mı bu konu hep düşündürüyor beni

Hayat hiç birzaman o beklediğimiz olmasını istediğimiz kusursuz zamanı bize sunmuyor maalesef sen iki yıl sonra için plan yaparsın ama 2 yıl sonra başka şeyler çıkar O yüzden önce sonra diye birşey yok eninde sonunda olacaksa şimdiden yap gitsin

33 yaşındasınız 1-2 sene bekleseniz yaş araları çok olacak düşünüyorsanız hemen düşünün bnce... bnde ikinci çoçuğa karşıydım. ama bir kardeş gerektiği düşüncesine girince yaptım gitti. ama 3 yılöncekihamilelikile bunun arasında fark var daha zor geçiyor

Su an nasılsınız C

1. ye hemen hamile kaldın mı? Benim kriterim o ya. Zorsa beklenmemeli. He kolay hamile kalmışsındır 2. de uğraşabilirsin bu da var. Ama ilk seçenek beni en tedirgin eden çünkü tedavi süreci beni çok daha fazla zorlamıştı gebelik ve lohusalıktan.

Erkek arkadaşın evlilik muhabbetini açsaydı çok güzel anlardın

Çocuk konusunda yapan da yapmayan da pişman ben anlamıyorum. Geçen arkadaşlarla buluştuk. Sol yanımdakinin 3. Çocuğu kaza ile oldu. 3 yaşına girecek neredeyse ama arkadaşım hala mutsuz ve 3 çocuk çok, 2 ideal sakın 3. Yapma diyor. Sağ yanımda oturan arkadaş benden epey büyük, 15 yaş kadar. 2 oğlu olmuş. Eşi 3. De erkek olur diye istememiş. Cok pişmanım keşke 3. Yü yapsaydık diyor. Yani ben de anlamıyorum artık. Ama içinde istek varsa hem annenin hem de babanın, maddi durum da el veriyorsa ben 2. nin mutlaka yapılmasından yanayım. 3 olsa belki bir oturup taramak lazım derdim ama 2 icin bam bam bam diyorum

Evet bak bu konuda haklısın. Mesela ilkinde çok pimpirikliydim. Şimdi öyle olmam muhtemelen çünkü tecrübe girdi işin içine.

LÜTFEN YARDIM EDİN... arkadaşlar biranda kendimi bu sayfada buldum dertleşmeye ihtiyacım var 32 yaşındayım ve 10 yıldır epilepsi hastasıyım 7 yaşında bir oğlum var ben aslında 2. çocuğu hiç istemiyordum hastalığımdan dolayı hep 1 tane yeter bakmak çok zor diyordum... çünkü ilaç kullanırken bile uykusuz aç ve sitresli olmamam gerekiyor. neyse önlemler almama rağmen hamile kaldığımı öğrendim çok ağladım Allah affetsin aldırmayı bile düşündüm çünkü bakacak enerjim yok, herkes durdurdu belki oğlundan sonra kızın olur yapma etme dediler ve çin takvimi, ramzi teorisi rus takvimi belirtiler hep kızı gösteriyordu ama maslesef buda erkekmiş istemsizce ağlıyorum kız olsaydı belki iyi olabilirdim çünkü bizde kız torun hiç yok... biliyorum çok günah ama eşim yoğun bir çalışma hayatı var eve geç geliyor... annem de ben 1. çocuğuna baktım 2. çocuğun sana ait diyor ben nasıl bakıcam ağlamaktan gözlerim kanadı.

Çok teşekkür ediyorum Umarım sizin de istekleriniz en kısa sürede ve sağlıklı bir şekilde gerçekleşir

Yok yok hayır, üzülmedim hatta sizin adınıza sevindim, kendi adıma da imrendim. Kiminin derdi, başkasının hayali derler ya, benimki o hesap. Hani sizi de üzmesin, seçenekleriniz var ve hepsi çok güzel bence. Hepsi de insana umut veriyor. Bu insana kendini iyi hissettirir. Başkalarına bile.

Aslında biz tek cocukta kararlıydık. Ben içten ice çok ozeniyordum ama sağlık sikintilari nedeniyle hemen normale dönüyordum. Bir anlık kaza :) şimdiden kendimi acilde buldum yine ilaçsız tedaviler ateşim şuan 38 :/ ne biliyim hayirlisi olsun

Bu arada kız isteğim var gelinleri gördükçe korkuyorum hepsi bir mesafe tutturmuş gidiyorlar. Bende annemin yanındayım mesela. Yalnız kalmayı istemem ileride ama sonra diyorum bencilce bir duygu bu. Allah iyilerle karşılaştırsın S Spizella

Her şeyden önce sağlık. Sağlığını etkileyecekse bir daha düşün derim.

Sağlıkla gelsin bebeğiniz. Bence çok güzel olacak iyi düşünün iyi olsun A

Yerinde olmayı o kadar çok isterdim ki. Alternatiflerimin olmasını, işimle ikinci çocuğum arasındaki dengeyi oluşturmaya çalışırken yaşayacağım muhtemel telaşları. Şimdi 32 yaşında olmayı, ilk çocuğumun sağlıklı bir şekilde 6 yaşında olmasını. Genç bir anne olmayı. O kadar imrendim ki sana şimdi dert gibi görünen bu şeylere. Ama kırk iki yaşındayım, önümde zaman az, hiç çocuğum olmadı, kariyerime devam edemedim vesaire. Ama böyle seçenekleri olan kadınları okumak bana yine de kendimi iyi hissettirdi. Her gebelik aynı komplikasyonlara sebep olacak değil, her bebek kendi hikayesi ile gelir dünyaya. Bence bu kadar şeyi tek başına başarabildiysen, o kariyer basamaklarını da sabırla tırmanacağına inanıyorum. Mevla, dağına göre kar verirmiş derler. Gönlünü ferah tut, yıllar içinde vücudun elbette kendini toparlamıştır biraz daha. Şimdi, daha bilinçli ve daha güçlü bir anne olabilirsin. Benim inancımın ne önemi olur bilmiyorum ama, ben de çevremde bana biraz inanan insanlar olması için neler vermezdim. O nedenle, okyanusta damla belki ama iyi dileklerim seninle. Hakkınızda hayırlısı neyse, kolaylıkla yaşansın.

Benim de oğlum 6 yasinda. Ben de kariyerim bakımından dönüm noktasında ve çok çalışmam gereken yerdeyim. Ben oyumu bir yıl ertelemekten yana kullandım zaten araları açıldı aralarinda ha 7 yaş olmuş ha 8 yaş amaaan her halükarda zaten arkadaş olmayacaklar acele etmenin anlamı yok. Bu arada ben de 32 yaşındayım ne kadar ortak noktamız var

Herkesin deneyimi biricik ama taze iki çocuklu anne olarak ikinci çocukların psikolojik olarak daha kolay olduğunu söylemem lazım. 7 aylık oldu ikincisi ben hiç anlamadım bile nasıl büyüdü. Kafam çok rahat çünkü. İlkinde böyle değildim kafa olarak. Zor günler güzel günlerden daha az benim için. İlk 2 yıl zor ama hemencecik de büyüyorlar zaten. Ama ben çok anaç ve özverili bir insanım. Çok da pratik bir yapım var. Bunlar ikinci çocuk için önemli kriterler bence.

Canım "such complications" derken neyi kastettiğini abstarct ta yazmış. Onların arasında çocuğun böbreğe bası uygulaması yok. Tamam bilimsel makale okuyorsun ama yarım okuyorsun

Karar veremedim. Dün yemeğim vardı yapiyim gitsin yaa diyodum. Bugün 3 tencere ocaktayken uyanmaz derken uyandı. Emzirerek çorba karıştırmaya devam ettim. Bugün erken ya daha diyorum.

Bence de 2.. cocugu istiyorsunuz. Ve aklinizda kalacaginiza yapin gitsin. 2. cocuga ben de kolay karar verememistim ama yapmasam hep aklimda kalirdi. Iyiki dogurmusum. Bu arada 2. Cocugun bakimi vs cok daha kolay gecti benim icin. Çünkü tecrube oluyor malum. 1 sene ertelerseniz cocuk isini sadece, hem psikolojik olarak alisirsiniz, hem de hamilelik surecinde isinizi oturtmus olursunuz.

Ya gerçekten sizinle uğraşamayacağım çünkü sanırım okuduğunuzu anlamıyorsunuz Belli hastalıklar üzerinde deney yapılmış ve bu hastalıkları bir hamileliğinde deneyimleyen kadınların bir sonraki hamileliklerinde de benzer riskleri yaşayacağından ve uzun dönemde kalıcı hasara sebep olabileceğinden bahsetmiş Ben doğumun kadın bedeni üzerindeki deformesinden bahsettim yukarıdaki üye de evrensel biyoloji çalış diye saçma ötesi bir öneride bulundu Ben de argümanımı kanıtlayan bir makale attım Böbrek büyümesi üzerinden bir makale aramadım bile, siz gelmiş böbrek büyümesi yok ki yazıyorsunuz Daha tartıştığımız bağlamı bilmiyorsunuz gerçekten yordunuz beni, kim ne kadar ürerse üresin abi sanki benim sağlığım riskte, ne diye uğraşıyorsam istediğiniz kadar doğurun Siz konu sahibinin kocası falan mısınız acaba ne kadar isteklisiniz doğurmasına Sizinle daha fazla muhatap olmayacağım, alıntılarsanız duvara konuşmuş olursunuz Tercih sizin, iyi geceler

Azar falan değil bu. Yazdıklarınıza dönüp bakar mısınız? Kız olsaydı iyi olabilirdim ne demek? Kız olunca birden enerji ve maddiyat mı yüklenecekti? Bile isteye korunmasız sevişip sonra ağlamayı doğru bulmuyorum. Herkes nasıl bakıyorsa öyle bakacaksınız. Herkese 636363 kişi yardım etmiyor.

İlk hamileliğimde preeklampsi geçirdim Tansiyonum 200e çıkıyordu, vücudum bir gecede balon gibi şişmişti. Berbat bir süreçti, özellikle son haftalarım hastende korku, endişe ve bunalım ile geçti. Ölümden döndüm diyebilirim... Ama çok şükür sağlıkla kızıma kavuştum Herşey geçti artık bebeğim kucağımda bundan sonra herşey harika olacak diye düşünürken peşine 6-7 ay kadar kolik ile uğraştık 1 yaşına doğru herşey güzelleşti annelik harika birşeymiş kızım tam bir prenses olmuştu, kolik geçtikten sonra inanılmaz uslu ve uysal bir çocuktu ama benden bukadar daha çocuk mocuk yapmam derken kızım 2 yaşındayken rutin dr kontrolünde rahimde çok sayıda miyom tespit edildi. Dr. ikinciyi düşünüyorsan erteleme, bir 5 sene sonra yaparım diye düşünme çünkü kendiliğinden olmayabilir tedavi gerekebilir demişti. Sıkıntı yok ben zaten istemiyorum ikinciyi diye düşünüyordum ama bu sözü kafamın biryerinde de yer etmişti ne yalan söylim. Kızım 3-3,5 yaşındayken biranda bana ikinci çocuk isteği geldi, öyle böyle değil. Acaba olurmu, olmazmı. Tekrar preeklempsi geçirimiyim vs diye düşünürken denememizin 2. ayında hamile kaldım. Tabii ilk hamileliğin yaşanmışlıkları tekrar yaşanımasın diye daha sıkı, daha sık takibe alındım ama yine aynı şeyler oldu. Yine aynı gerginlikler, korkular... Fakat ikincide ilkine göre tansiyon ilacına çok erken başladığımız için seyri ilkine göre daha hafifti. Çok şükür ikinci doğumuda sağ salim atlattık. Şimdi iyiki diyorum. Çok şanslıydım. Bazen duyuyorum hamilelikte tansiyonu yükseldi anneyi yada bebeği hata ikisinide kayıpettik diye. Gerçekten çok zor. Özellikle ikincisinde bana birşey olursa büyük çocuğum annesiz kalacak, bunu ona yaşatmaya ne hakkım var diye çok vicdan azabı çekmedim değil. Geçti gitti hepsi. Çok şükür. Allah herkesin yüzünü güldürsün. Gönlünüze göre olsun inşallah konu sahibi.

Ben yerinizde olsam düşünürdüm bir kere istiyorsunuz bence :) Benimde oğlum alerjik kolik hep kucak bebesi. Yeni emekliyor 9 buçuk aylık ama hala kucakta hep. Biraz emekleyip ellerini açıyor çocuğum keşfet iste sevmesi lazım ama yok. Daha küçükken bir saat emip on dakika sonra yeniden ister bir saat daha emerdi:/ Hala uzun saat yalnız kalamıyorum çünkü ne kahvaltı hazırlatıyor ne yemek temizlik hiçbir şeyi tekken yapamıyorum direk bağıra bağıra ağlıyor. Gece en az yedi kere kalkıyor. Yalnız kalmasını hiç istemiyorum ama yasta 34 ikinciyi göze alamıyorum 30 filan olsam isterdim her şeye rağmen yalnız kalmasın diye. Hamileliğimde çok zor geçti ayrıca. 20. haftadan sonra hep yattım sancım 110 çıkıyordu, rahim ağzı açılmam vardı. Haftada bir kontrol, ilaç ve yatışla atlattım.

Evet kuzum ilkte bir problem yaşamadım. Tabii olabilir her şeyi göz önünde bulundurmak lazım. Sen ne karar verdin bu arada?

Canımm haklısın evet ama kendime bir güvenebilsem abshshhs

Ülkeden gideli çok oldu Yok valla işten kaçma gibi bir derdim de yok. Zaten haftanın 3 günü çalışıyorum. Bahsettiğim kariyer değişikliğinde ise tamamen remote çalışacağım. Maddi ya da manevi bir sorunum yok. Tek düşüncem sağlık ve başa dönme korkusu aslında.

Insanların üreme içgüdüsünü anlamıyorum demişsiniz, ben de evrimsel biyoloji çalışın dedim. Nesi saçma bunun? Konudan uzak olduğunuz için alakayı anlayamamışsınız. Ama pardon sizin ebeveynlerinizle iligli sorununuzu yada kardeş kıskançlığınızı çözmeniz lazım. Onu da aile arasında halledin, yeri burası değil. Attığınız makale söylediğinizi kanıtlamıyor. Çünkü başka hastalıklar için yazılmış. 3000'i aşkın bilimsel makale okumuş, Q1'de yayınlanan 10'a yakın makalenin yanında bir master ve bir doktora tezinin yazarı olarak bilimsel makalelerin hangi şartlarla yazıldığını ve hangi bağlamda değerlendirileceğini iyi bilirim. Özelllikle biyoloji ve ilgili alanlardaki makaleler tam olarak verilen koşullar için geçerlidir Tıp alanında, başka hastalıklar için yazılan bir makaleyi "işte risk yüksek" diyerek, bir de "bilimsel kanıt sunuyorum" diyerek bize yutturamazsınız. Abstractina bakarak bile konuyla ilgisiz olduğunu anladım, oturup makaleyi okusam (bunun icin vaktim yok kusura bakma, yazılmayı bekleyen 2 makalem var, onlarla ilgilenirim vaktim olsa) neden kanıt olamayacağına dair uzun bir yorum yazarım. Bilimsel yaklaşım çabanız çok hoş ama yetersiz. Şimdi doğum iznindeyim. Göreve başlayınca lisansüstü için "scientific reading and writing" dersi açmayı planlıyorum. Misafir öğrenci olarak gelebilirsiniz. Faydalı olur.

Ben de 30 yasindayim sizinki gibi bebekligi kolik alerjik olan su an 3 yasinda olan bir bebem var hamileligimde de cok saglik sorunlari yasadim. Hormonlardan olsa gerek sizin gibi düsünüyorum su 3 4 aydır ama cesaret edemiyorum hem ülkenin ekonomik durumundan hem de zorlu gecen süreclerden dolayı. Mesela calisan bir kadinim eve gelince cocuk babasiyla oyalanirken hemen mutfaga gidip bir seyler hazirlayabiliyorum ya da esim bir isi varsa cocukla ben ilgileniyorum o islerini hallediyor birimiz is yaparken digerimiz cocugu yediriyor dusunu aldiriyor eskiden öyle değildi ikimizden birine mutlaka yapısıyordu arkamizi dönsek aglıyordu evet cok baglıydı bize ama insanlik hali bunalabiliyorduk istemsiz olarak. En basitinden kuafore sac boyatmaya gidebilmek istiyorsun yeni gelen minik bebek olunca ikimize de bagli olacak biraz olsun özgürlesmeye baslamisken başa dönmek korkutuyor ee tabii isten de ayrilmam gerekecek tekrar eve kapanma fikri beni korkutuyor erkeklerden cok kadinlarda oluyor bu sorumluluk. Sonucta gece kalkip emzirecek kisi kadın 2 saatte bir kalkma sorumlulugu kadında. Böyle düsününce de amma rahatina düşkünsün diye kizıyorum kendime ama kızım cok zor bir bebekti hala zor bir cocuk gözüm korktu iyice.

Kız nuniş nowababee yapardim diyosun bana yapmazdim diyosun. Beni mi begenmedin annelik potansiyeli gormedin? Ben bi tane buyuttum canim sıkıntısını zorlugunu biliyorum.

Yok isteyen doğursun.

32 yaşımda ikinciyi doğurdum, aralarında 5 yaş var. İlk hamilelik ikinci ayda oluştu ve çok rahat geçti, ikinci hamilelik 2,5 yıl sonra oluştu ve bayağı zor geçti. Kardeşler arasındaki yaş farkı benim için ideal, büyüğü bana bağımlı değil ve hiç kıskanmıyor çok şükür, ama yaş farkının dana fazla olmasını istemezdim. O yüzden yapacaksanız şimdi yapın derim.

Hamilelikte yaşamış olduğunuz sıkıntılar tekrar edecek diye bir şey yok. Bu sefer sorunsuz ve sıkıntısız geçecek olabilir. Bebek bu elbet zorluğu olacak o yüzden öbürü kolikti meme bağımlısıydı bu uysal olur diyemeyeceğim ama öyle böyle büyüyorlar. Bence asıl üstünde durmanız gereken desteksiz büyütmek ve iş durumu. 33 yaşındayım 2,5 yaşında bir kızım var. Biz de yaşadığımız yerde yalnızız. Kendim bakmak istesem işi bırakamam kamudayım, ücretsiz izin alsam tek maaşla geçinemeyiz gibi sebeplerden ikinciyi hiç düşünemiyorum. Tabi anneliğin zor gelmesi de cabası yani zorlu gebelikten ziyade bence doğumdan sonrası hayatınıza göre tartıp biçin derim.

Cansın Sen hep yap diyorsun zaten aghshshshs

Hayır o kadar değilsiniz dediği yaşta normal bir yaş. Ben ilk çocuğumu 32de yaptım. Genelde artık ilk çocuk 30-35 arası yapılıyor. İnsan biraz düşünerek yazar. Konunun başında 40larında anne olmak için didinen bir kadın varken gelip ay yaşın da genç değil denmez yani

Evet haklısınız aslında. Bence ben çok şey bekliyorum. Hem istediğim sektörde çalışayım, hem bebeğim olsun, hem uslu olsun falan filen anansbsbbs

Hahhahahahah laf sokabilmek icin alakasiz olaylari baglama seviyem Bu yaptiginiza akademide ad hominem deniyor. Yani bir argumanimi curutmeye calismak yerine alakasiz sekilde kisisel bir konudan saldirmak. Bu cahilliginizle savamadigim icin gidiyorum hahshaj hoscakalin

Onu da sen değerlendir ilber hocam

2. Çocuğu 1-2 yıl sonraya ertelesen bile, çocuk yapmak için yaşın hala genç. Bunu sadece doğum olarak değil, sonrası bebek bakımı ve ilgi anlamında söylüyorum. Fakat çocuklar arasındaki yaş farkının fazla açılmaması, anlaşabilmeleri açısından daha iyi olur. Benim kızım ile oğlumun arası 4.5 yaş, senin de oğlun temel ihtiyaçlarını kendisi karşılayabilecek yaşta. Tuvalet, yemek, giyinme, banyo vs. Bu anlamda zorlanmazsın diye düşünüyorum. Biz de kızımın bebekliğinde çok zorlanmıştık, benzer bir süreç yaşadık. Kolik, alerjik durumlar, uyku problemleri ve zor bir çocuk oluşu bizi zorladı, ama oğlum bambaşka bir mizaçta. Gerçekten her çocuğun kendine özgü olma durumunu sonuna kadar yaşadım. Ve elbette 2. çocuk olması tecrübeli olduğun için bakım olarak oldukça rahat geçiyor. O yüzden ilkinde yaşadığın zorluğu düşünüp gözün korkmasın. Bence sağlık durumun müsaitse fazla bekletme derim.

konuyu sabote etmeyip yeni konu açar mısınız? sağ üstte konu aç var bir derdim var sayfasının

Benim de ilk hamileliğim böbrek sorunlarından berbat geçti. Hamileyken üç kez taş düşürdüm. Böbreklerimde son seviyeye geldi genişleme. Stent ben de istemedim, erken doğumu tetikleyebilir dedikleri için. Resmen acılar içinde ne olduğunu anlamadığım bir hamilelik yaşadım. Tam 40 haftalıkken doğurdum. Doğumdan sonra işler daha da karıştı. On günlük lohusayken idrar yolları enfeksiyonu oldum 41 derecelere kadar çıktı ateşim. Taşlar idrar kanalını tamamen tıkadı ve 48 saat idrara çıkamadım. Bebeğim 50 günlükken acil ameliyata alındım. Ameliyattan bir hafta sonra da yüksek enfeksiyondan sekiz gün hastanede yattım. Crp 250bin olmuştu. Ameliyatta enfeksiyon vücuduma yayılmış, doktor öyle söyledi. Her şey bittikten sonra üroloji doktorum bizim onayımız olmadan tekrar gebelik düşünemezsin dedi ve bir yıllık çok sıkı takip sürecim başladı. Bir yılın sonunda tamam artık böbreklerin temiz dedi ve korunmayı bıraktım. Çünkü ikinci kez anne olmayı çok istiyordum. Hastalıktan yaşayamadığım lohusalığımı doya doya yaşamak istiyordum. Dokuz ayı keyifle geçireceğim bir gebelik yaşamak istiyordum. Kızım 15 aylıkken ikinci kızıma hamile kaldım ve harika bir gebelik geçirdim. İlk gebeliğim iskenceymis ben şimdi hamileliğimi anladım dedim. Gebelik sürecim de doğumum da sonrası da çok güzel geçti çok şükür. İlk doğumumu 30 ikinci doğumumu 32 yaşında yaptım. İş olarak yorum yapamıyorum. Ben çalışmadığım için evde tek başıma baktım. Eşimden başka da destekcim yoktu. İkinci doğumum pandemide tam kapanmaya denk geldiği için de kimse gelemedi. Dilerim her şey gönlünüzce olur

Şöyle ki büyüme gebeliğe bağlıymış sadece. Doğumdan sonra hiç bir sıkıntı yaşamadım. Delirtiyor Sen kalbime denk gelen küçücük şey👼🏻 Anneler

Sağlık kısmına yorum yapamayacağım ama bir tek çocuk olarak ikinci çocuk kesinlikle olmalı görüşündeyim. Tek çocuk olmak anne-babanın yaşı ilerledikçe çok çok zor.

2. çocuk istiyorsanız yapın derim, ilk çocukta bende çok zorlandım ama 2. Çocugumu daha kolay büyüttüm, deneyim oluyor, birde ilk çocugumda hamileliğim benimde çok zor geçti, ikincide son ana kadar gezdim, ev taşıdım, çok rahat geçti. Özetle her çocuk her hamilelik aynı olmuyor

Yapın gitsin. Isteklisiniz bence, neden daha fazla bekleyesiniz ki? Çocuksuz olsaydınız, kariyer değişimi zamanı biraz daha bekleyin derdim ama deneyimlisiniz de. Bir de insan içten içe biliyor. Biz dört kardeşiz, oğlum tek çocuk . Eski eşimle evliyken asla ikinci bir çocuk istemedim. Hormonlar falan hiç bir şekilde fikrimi değiştirmedi. Şu an birlikte olduğum kişiyle çocuğumuzun olmasını çok istedim ama hem hastalığım nedeniyle olmadı, hem de artık yaş gelmiş 42ye, riskli zaten ama bugün olsa zil takıp oynardım sevinçten. Ertelemeyi düşündüğünüz zaman içiniz biraz aciyorsa cevabı orada bulabilirsiniz. Ne karar verirseniz verin hayırlısı olsun.

Ben kardeslerim olmasindan cok mutluyum. Illa kucukken arkadas degil, yetiskinken de oluyor kardes. Hatta yas araligi cok farketmiyor. He sart degil kardes olmasi. Ama bakabilecegini dusunen dogursun. Bir tane cocuga daha bakabilecek olsam hic dusunmem, dogururum. kahvetelvesi

Yapmaman için bir sebep göremedim. Yalnız ikinciler daha az yoruyor diye bir şey yok bu arada onu söyleyeyim öyle bir şey bekleme

Oldu reedd

hepimizin de çocuklarının inşallah büyük kızımın çok çok faydası oldu tabi kardeşini büyütürken inanın sizin büyüğün de desteği olacaktır

Duygularınızı kabul etmeniz güzel ama kendinizi bir sarsın lütfen. Kız olsa da erkek olsa da sizin evladınız ve şu an istenmediğini hissediyor onun bir suçu yok dünyaya gelmeyi kendi istemedi. Gerekirse yardım alın psikoloğa gidin şu an yanınızda olan evladınızdan bir farkı yok. Aynı ilgi ve sıcaklığı karnınızdaki bebekte hak ediyor. Allah bir kolaylığını verir siz toparlanmak isteyin yeter ki. Benim oğlum var elbet ikinciyi kız isterim onu da tatmak isterim ama erkek olursa da hiç üzülmem. Aynı cinsiyetten daha iyi arkadaş olurlar diye düşünürüm. Sizde olumlu yönünden bakın

Bir oğlum var şu an 25 yaşında Kolik, bana yapışık ve ağlak bir bebekti 2. yi hiç düşünmedim ben ve oğlum bu durumdan son derece memnunuz ama eşim sürekli bir tane daha doğurmadığım için hala beni suçluyor Şu günün şartlarına baktığımda iyiki bir tane

Arkdaşa katılıyorum bende ama böbrek baskısı diyorsunuz sağlık söz konusu o yüzden sorumluluk alabileceğimiz fikir verebileceğimiz bir konu değil

Her gebelik ve her bebek birbirinden farklı. Ikinci gebeliğiniz çok rahat da geçebilir. Muhtemelen aynı sorunları tekrar yaşamayacaksınız. Bence asıl mesele hazır olmamanız. Hazır değilken yaşım geçiyor korkusuyla yapmayın. Siz mental olarak hazır olmadığınızda gebeliginizde problem yaşama ihtimaliniz bir hayli artacak çünkü stres mutlaka hem sizde hem bebekte bir etki bırakacak. Ben ilk çocuğumu 34 yaşımda doğurdum. 3 yıllık evliyim kızım 5 aylık. Zihinsel ve ruhsal olarak hazır olmayı bekledim. Işle ilgili çok stresli bir dönemi atlattıktan sonra oldu kızım. Kafam rahat olunca çok rahat bir gebelik geçirdim. Kızım da çok sakin bir bebek olarak dünyaya geldi. Sonra stres seviyem yükseldi, derken çocuk da huysuzlaştı. Yani önce siz ruhen iyi olmalısınız.

Ay resmen sizinle aynı şeyleri yaşamışız. Atopik dermatit olmuştu benim oğlum da. Ben de 1 yıl diyet yaptım, sonrasında düzeldi.

Size de çok geçmiş olsun. Oğlunuza da sağlıklı ve güzel bir ömür diliyorum

Çok geçmiş olsun. İçten içe istiyormuşsunuz zaten. Olmasaydı içinizde kalacaktı. Sağlıklı sıhhatli, mutlu bir hamilelik geçirirsiniz umarım

Ben çok rahat bi hamilelik süreci geçirmeme rağmen ve çalışmadığım halde bebeğim çok gazlı ve zor uyuyan bi bebek olduğu için 2. bebek konusunda kararsızım. Yerinizde olsam bi tane sağlıklı olsun güzel yetiştireyim yeter derdim

Sen millete torun vermek için mi evlat sahibi oluyorsun? Çocuğun erkeği kizi mi olur? Yani bu nasıl bir cahillik. Çocuk için korunmayı düşünüyorsunuz onu yapamamissiniz. Hamile kalmışsınız aldırmak istiyorsunuz etraf dedi diye devam ediyorsunuz. Millet kız olur dedi diye saçma sapan takvimlere inaniyorsunuz buna bel bağlıyorsunuz. Valla bazen özeniyorum böyle insanlara bu kadar gelişine yaşamak ne guzel. Bence siz bir toplanın kendinize gelin elinizi yüzünüzu yıkayın.

Başka bir konuya da aynını yazdım madem istiyotsun patlat gitsin panpa

İnşallah ikinci gebeliğiniz sorunsuz harika geçer ve tekrar alerji sorunu yaşamazsınız. Her gebelik her doğum kendine özel. Tekrarlama ihtimalini düşünerek aynı acılara dayanabilir miyim diye iyi düşünmek gerek aslında ama ben biraz gözü karalık yaptım. Çünkü çok istiyordum tekrar anne olup tüm süreçleri keyifle yaşamayı. Umarım sizin için de her şey çok güzel ve sağlıkla ilerler

peki son durumda böbreğinizin durumu ne önemli bir noktada burası. tekrar edebilir mi büyüme sordunuz mu doktorunuza

Burhanım sağlık noktasında tekrar olup olmayacağının garantisini vermiyor doktorum. Sadece gebeliğe bağlı idi

Bebeğiniz hayırlı olsun, sağlıkla büyüsünBen de belki yardımcı alabilirim zorlandığım yerde ama en son seçenek olarak bunu düşünürüm sanırım. Çünkü kendim ilgilenmek isterim.

Yeni doğum yaptım, hem annem hem kayınvalidem yakınımda ama o halde zor günler geçiriyorum. Üstüne bir de sağlık sorunları yaşama ihtimaliniz varsa mümkünse sektör değişikliğini erteleyin ya da işinizi oturttuktan sonra çocuk düşünün.

Önlemler alırken nasıl hamile kaldınız? Ayrıca evladın kızı, erkeği mi var kendinize gelin.

aslında düne kadar iyiydim. dün kayınvalidemlere gittim bebeğin cinsiyetini sordular bi oğlumuz daha oluyor dedim gülerek.. sonra tüh müh dediler kız olsaydı falan dedi... kız çocukları daha sevdiriyor kendini falan dedi... kimsenin kalbini kırmak istemem ama bende " sen sevmezsin olur biter o zaman dedim... eltimin iki tane kızı var kızamı doymadın dedim " yine canımı sıktılar yani bu yüzden başka şehire taşınmak kimseyi görmek istemiyorum. nefret ediyorum herkesten... . push ; R

Hata üstüne hata yapıp, bir de masum bebeği "erkek" olduğu için istemiyorsunuz. Korunmasız sevişip hamile kalan siz, milletin lafıyla aldırmayıp, bakamayacağınız çocuğu doğurmaya karar veren siz ama suçlu olan çocuk, sadece cinsiyeti yüzünden. Allah akıl fikir versin.

Rasyonel ve bilimsel gerçeklerin gayet farkında olan bir kadınım. Hadi "canım sıkıldı üreyeyim" mantığı ile çocuk yapacak biri değilim. Bilimsel olarak bu durumun tekrarlanma riski, tekrarlanmama riskinden daha düşük doktorumun söylediğine göre. Şartlarımın tam olmadığı çıkarımını nasıl yaptınız bilmiyorum ama kariyer değişimini sadece canım öyle istediği için yapıyorum. Hiç çalışmasam dahi hayatımda değişen pek bir şey olmaz yani öyle aman aman büyük bir risk almıyorum. Eşimin etkisinde de kalmadım. O cümleyi yalnızca eşimin de istediğini belirtmek için yazmıştım. "Doğurmak" eylemini daha önce gerçekleştirmiş biri olarak elbette uzun süredir düşünüyorum bu konuyu. Hormonların etkisi ile yapacak olsaydım 6 senede elbet yapardım. Yorumunuz için teşekkür ederim.

Benimde oğlum 7 yaşında tek çocuk bende 33 yaşındayım ikinci çocuk düşüncesi beni hep endişelendiriyor ilerde pişman olur muyum diyorum zaman ama ikinci çocuğa bakacak psikolojim yok gibi Türkiye nin hali ortada vs ilerisini cok dusunuyorunm galiba ayrıntılı ve sonra diyorum yok yapmamaliyim cesaretim yok açıkçası tek çocukta yeter bana rabbim ona sağlıklı uzun ömürler versin

Sağlıkla büyüsünler inşallah. Umarım net olarak karar verebildiğimde ben de sorun yaşamam

Oğlu 6 yaşında demek ki ilk hamile kaldığında 26 yaşındaymış ve sağlık açısından sıkıntılı bir hamilelik geçirmiş. 26 yaş hiç doğum yapmamış biri ile 32 yaş bir mi allah aşkına. Bilimsel bir gerçek bu, dünyaya bir insan getirirken bedenin ve organların ister istemez deforme oluyor, bir de konu sahibi böbrek genişlemesi gibi ciddi bir semptom yaşamış. 40 yaş anne olmak için geç demiyorum. Konu sahibinin hikayesi özelinde aldığınız riske değer mi diyorum. Anaçlık gibi karakter özelliklerinden bahsetmişsiniz yukarıda. Ben rasyonel konuşuyorum ve zamanınız&enerjiniz aynı olmayacak diyorum. Kaldı ki konu sahibi sektör değiştirdiğinden, 1 yıl önce asla çocuk istemediğinden ve eşinin etkisi altında kalma ihtimalinden bahsetmiş. Çocuk sahibi olmak bu kadar ağır sorumlulukları ve etkileri olan bir şeyken, "ya tam da istemiyorum ama hormon etkisiyle ister de gibiyim, şartlarım da tam değil ama tam da gibi" diyerek yapılacak bir şey olmamalı doğurmak.

Kadınların çoğu her gebeliğinin tecrübesinin farklı oldugunu söyler. Bebekten bebeğe de değişebilir çok şey. Çok daha kolay olabilir yani. İçinden geçiyor belli ki bence deneyin zaman geçmeden. Tek çocuk olan biriyim. Çocukken güzeldi tek çocuk olmak ama büyünce keşke bi kardeşim olsaydı dedim çünkü tek çocuklara özellikle ilerleyen yaşlarda çok sorumluluk biniyor. Ve bence kardeşlik duygusu da tadılmalı. Bu açıdan da bakın derim. Eğer ki maddi ve manevi bir çocuga daha hazırsanız beklemeyin :)

Ben tek çocuk olarak büyüdüm. Babannemin anneme baskı yaptığını bilirim birdaha doğur diye. Cok iticiydi. Bu arada benim 1.5 yaşında kardesim öldükten sonra aramızda 7 yaş vardı. Annem ile babama tekrar nasip olmadı evlat. Ben tek çocuk olmama rağmen şu zamanda tek çocuğa bakabilecegimi düşünüyorum. İs hayatı zor. Bebege kime baktiracaksin. Kresi anaokulu birsuru sıkıntısı var. Bebekken çocukken kardeş olması güzelde büyüyünce insanlar miras için falan birbirine giriyor ya o yüzden ben şahsen ikinci çocuğu istemem gibi.

Ay şunu konuya bırakmazsam çatlarım

Size de çok geçmiş olsun. Çok teşekkür ediyorum. Sağlık ve mutlulukla büyüsün bebekleriniz

Yaşam şartlarınız yaşadığınız yer bence 2. çocuk için uygun. açıkçası yurt dışında yaşıyor olsam yapardım. Onun dışında hamilelikte yaşadığın sıkıntılar geçiçi olduğu için problem olacağını düşünmüyorum Yaş konusuna gelince geç kalmış sayılmazsın çünkü oğlumu 32 yaşında doğurdum şu an o da 6 yaşında. 2. çocuk için 40 yaşını bekliyorum

Eninde sonunda yapacaksanız bence şimdi yapın Bir de her hamilelik farklı her bebek farklı. Mesela oğlum kolikti ve gerçekten inanılmaz zordu ama kızım mışıl mışıl uyurdu sessiz sakin büyüdü gitti

Sen yap bence ne de olsa Türkiye de yaşamıyorsun.

azar işitmek için yazmamıştım... sadece daha sağlıklı düşünmemi sağlayacak 1-2 cümle için gelmiştim...

Reactions: Nowaybabe Khomyu

Akillicim ben zaten bobrege baski uygulamasi var demedim :) ben bobrek ozelinde bir arastirma bile yapmadim Ben dogum kadın bedenini deforme ediyor dedim sen de gelip evrönsöl boyölöjö çölöşmönö önöröröm dedin. Bacagini capraz yaparak hapsuran anneler calissin evrensel biyolojiyi

Karşınızdaki insanın maddi manevi çocuğa ne vereceğini nereden biliyorsunuz peki? Herkesin şartı başka. Kimi çocuğunu kışın kayağa yazın denize arada yurtdışına götürmeyi standart görür kimi kursağından et geçti harika bir hayatı var der. Kimin hangi standartı vermek istediğini biliyor musunuz? Kimi kadın anaçtır iki çocuğuna ayrı zaman ayırır sıkılmadan elli tane oyun uydurur oynar kimi tek çocukla da oyun oynayamaz. Karşınızdaki kadın nasıl bir anne, nasıl şartları var bilemezsiniz. Her ailenin durumu farklı her anne farklı. Herkes tek çocuk yapmak zorunda değil. Herkes illa kardeş yapmak zorunda da değil. Bu konularda şartlarına göre değerlendirmeden taraf tutar gibi yazmak bana incitici geliyor açıkçası

Senin gibilere iki tane carpasım geliyor cok ciddi. Sağlıklı düşünmek için güzel şeyler duymak istiyormuş bak seeenn.. Kızın olursa bakacak enerjın var ama erkege enerjın yok tahmini takvimlere göre hareket ediyosun hersey boşta karnında ki çocuğa yazık olacak ona üzülüyorum puhh sana ya puh.

Ne çocuğu ya gözünü seveyim birkaç gün benimkini sana yollayayım dene bakalım yeniden 11:00 den beri oyuncak oynayıp etkinlik yapıyorum 10 saniye susmadan soru sorup konuşuyor 4 yaşında. Gözünü seveyim dertsiz başına dert arama

Teşekkür ederim sizin içinde en iyisi olsun dilerim

Ah o başa dönme korkusu Rahatına düşkün olmak ile alakası yok bence ki olabilirsiniz de bu kimseyi ilgilendirmez. Çocuk sağlam bir psikoloji gerektiriyor. Önceki

Umarım. Teşekkür ederim. Size de iyi geceler. Khomyuk

Selam hanımlar. Ben 32 yaşındayım. Bir oğlum var 6 yaşında. İkinci çocuk konusunda çok kararsızım. Bundan bir sene önce sorsanız, kesinlikle istemiyorum diye cevap verirdim fakat şimdi hormonlardan mı ne zıkkımsa bu düşünce peşimi bırakmıyor Tabii bunda eşimin payı da büyük. Gelelim kafamı karıştıran kısımlara. Oğluma hamile iken, oğlum böbreğime baskı yaptı ve böbreğim genişledi. Bu sebeple hamileliğim inanılmaz acı içerisinde ve kötü geçti. Böbrek ağrısı doğum sancısını tetikledi falan derken 5. aydan sonra hep hastanedeydim. Stent takıp, büyümeyi durdurabiliriz ama bebeğe enfeksiyon riski var dedikleri için onu da kabul etmedim, öyle böyle geçti. Tekrar aynı şeyleri kaldırabilir miyim bilmiyorum açıkcası. Oğlum doğduktan sonrası da çok zordu. Kolik ve alerjik bir bebekti. Resmen memeye yapışık yaşıyordu. Abartısız söylüyorum emdiği süre boyunca 2 saat deliksiz uyumamışımdır. Bir yandan da eğer yapacaksam acele etmem lazım yaş faktörü var ama şu an sektör değiştiriyorum. 1-2 yıl işin tamamen oturması gerekiyor. Şimdi yaparsam da bu karmaşada çok zorlanırım. Bir de destek olabilecek kimse yok yakınımızda sadece eşim ve ben varız. Siz olsaydınız ne yapardınız? Yapacak olsaydınız, sektör değişikliğinden önce mi sonra mı planlardınız? Şimdiden cevaplar için teşekkür ederim

Ne güzel Sağlıklı, ömürlü olsunlar inşallah

O kadar riskli şeyler yaşayıp neden bir çocuk daha yapayım ki?size birşey olsa o çocuk ne yapar?annem bana kardeş yapmış oley demez herhalde. bütün enerjimi mevcut çocuğa yöneltirdim.

Bence sağlıklıysan yaşta ufak tefek sıkıntılar çıkıyor. Annem kardeşimi 42 ablam kızını 39da doğurdu. Kalıcı bir sağlık sorunları yok şükür. Kardeşim şu an 17 yaşında genç delikanlı

Amin. Çok teşekkür ederim

Ne yapalım biz mi gelip bakalım? Madem istemiyorsunuz ciddi korunma yöntemlerine başvuracaktınız. Tüpleri bağlatma veya diğerleri gibi. Cesaret mi verelim bakabilirsiniz diye. Nasıl verelim? Şartlarınızı koşullarınızı en iyi siz bilirsiniz.

Yukarıdaki makalede böbreğe dair bir şey yok. Üst perdeden bilmiş bilmiş yazınca of neler var acaba dedim ama şeker bebeğin gelişmemesi gibi şeylerden bahsediyor. Böbrek büyümesi üzerine de değil.

TEŞEKKÜR EDERİM... K kendimidurduracakdegilim Nirvana Anneler