Valla ben okurken bu kadar sıkıldıysam kim bilir sen yaşarken ne kadar sıkılmışındır?

İnsanların dönem dönem oluyor kaygıları ama senin sorunun bence bi hedefin olmadığın için ne yapmak istediğini bilmiyorsun canım, sana tavsiyem yinede şükür etmen. Allah sana başka dert vermesin mlkctk

canim tekrar gir kesinlikle hazirlanmadan bu kadar puan aldiysan kimbilir hazirlanark girsen kac puan gelir kesinlikle yerlesirsin bir yere benim akrabam 91 le Ankarada memur oldu cok rahat yerini hatirlamiyorum ama kurtuldu yani iyotsuztuz Eski slimsigara : tek ayak

hazırlanmadığım sene üniversite sınavına hazırlandığımın ertesi senesiydi. Ondan rahattım bir nebze. Şimdi yine aynı... Bakalım ne olacak tekrar gireceğim sanırım. Akraban adına da sevindim. electra_

Kpss den cok iyi puan almissin delimisin neden tercih yapmadin kesin girerdin guzel bir yere! iyotsuztuz Eski slimsigara : tek ayak

2010 -kasımda sanırım- girdim kpssye. 1.5 sene önce aklımdan memur olmak hiç geçmedi, zaten o dönemde gayet üniversite bitirmeye meraklı öğrenciydim. Şimdiki aklım olsa tercih yapardım. Herhalde bu sene yeniden gireceğim... A

bir psikoloğa danışırsanız iyi olur bence, hayata daha çok karışıp aktifleşmenize ve potansiyelinizi fark etmenize yardımcı olabilir.. iyotsuztuz Eski slimsigara : tek ayak

Kendimi feci işe yaramaz hissediyorum. Lanetlenmiş gibiyim. Hiçbir işim yolunda gitmiyor. Üniversite öğrencisiyim. Sınıfta kaldım. Bıraktım okulumu, sadece öğrenim kredim kesilmesin diye kayıt yeniledim bu sene. O aldığım krediyle taşınırken çektiğimiz kredi ödeniyor. İstediğim bölüm ya da iş geleceği olan bir bölüm değil. Tekrar üniversite sınavına gireceğim bu sene. 2010'da annemle dalgasına kpssye girmiştik. Kim daha iyi puan alacak acaba diye. 92 puan aldım ama dalgasına girdiğimiz için hiç tercih falan yapmadım. Bir kaç hafta önce annemin bir arkadaşıyla konuşurken bana devlet memuru olsana sen, bak alım var, referans ayarlarız sorun olmaz dedi. Kafama da yattı açıkçası, zaten bu işlerden öyle uzağım ki referans ne demek o konuşmanın akşamında annemden öğrendim. Sonra annemin arkadaşını aradım ertesi gün, referansa gerek yok olacaksa olur kısmet işi dedim. Peki ama bak pişman olursun falan dedi de, açıkçası sallamadım hiç. He dedim geçtim. Hatta hiç aklımda yokken o işe heveslendim çok. Annem eski memur, babam hala memur bi' de... Sınavını falan geçtim. Mülakatta elendim. Bilirsiniz bu işleri belki, ben bilmiyordum. Torpilsiz olmuyormuş meğerse. Ben artık kendime nasıl güveniyorsam... Tabi kazanamadığımı öğrenince çevreden çok baskı gördüm. Sen salaksın da, torpili kabul etmedin de, o adam o işi ayarlardı da... Annem sadece hiçbir şey demedi. Üniversiteyi kazanırsın tekrar kendini neden üzüyorsun? dedi. Bu arada işimin olmama sebebi belirttikleri kontenjanın altında kişi almaları. Kontenjanı doldurmak isteselerdi ben giriyordum sıralamam tutuyor. Bir ablamız var. Zamanında bizim evimize hiç gelmediği halde eski evinizden getirdiğiniz eşyanın çekmecesinin arkasında büyü var demişti. Bulmuştuk. Babaanneme itiraf ettirmiştim sonrasında. Böyle bir kadın. Sizin çevrenizde de vardır belki böyle biri. Sınava girmeden ara, okuyacağım falan demişti. Mülakatta soracakları soruları bile telefonda söyledi bana girmeden. Her şey yolunda gitmişti ama olmadı. O hala ısrarla o yanlışlık düzeltilecek diyor, olacak o iş diyor. Ama yok öyle bir seçenek bence. O öyle söyledikçe umudum tükenmek bilmiyor. Çok heveslenmiştim gerçekten. Annemle yaşamamız için ev almak istemiştim. Çünkü annemin maaşıyla bu mümkün değil ve ben ona yük oluyormuşum gibi hissediyorum. Bunu bir kere anneme söyleyecek olduğumda yük olduğunu düşünüyorsan babana git sakın duymayayım böyle bir şey, düşünmen bile yasak demişti. İçimden hiçbir şey yapmak gelmiyor. Evden çıkmak istemiyorum. Okuldaki seçtiğim derste bir sıkıntı oldu değiştirmem gerekti, onu bile yapmaya gitmedim sevgilim gidip değiştirdi, beni görmeye eve geliyor çünkü çıkmıyorum. Bu akşam yemekte annem de o da patladı bana. Annem hep böyle mal mal oturacak mısın evde diye, sevgilim de 14 şubattan beri dışarı çıkmadık ne bu halin diye. İkisi üzerime geldiler. Anlatamadım tabi kendimi işe yaramaz hissettiğimi. Bir yandan evde durmak, bir yandan aslında gerçekten salakça hareket ettiğimi fark etmek, bir yandan işe yaramadığımı düşünmek çok yoruyor beni. Kendimden sıkılıyorum resmen. Uzun oldu kusura bakmayın. Benim için önerileriniz var mı? V vuslat5

eğer bir değişiklik olmazsa 2010 sınavının puanıyla mayısta bir alım daha yapılacak. son alım bu o puanla. takip et onu. son olduğu için puanlar düşmüştür biraz. bir şansını dene bence. iyotsuztuz Eski slimsigara : tek ayak

anlattıklarından anladığım şu. psikososyal moratoryum yaşıyorsun. ne istediğine karar verebilmek için beklemeye almışsın yani kendini. bu kötü birşey değil en azından bir işe yaramak istiyorsun ve bu dönemn sonunda emin olabilirsin sen bir karar vereceksin... bende üniversiteye girmeden önce ne istediğime bir türlü karar veremedim aklımda hiç bir fikir yoktu bu yuzden derste çalışmıyordum... ve bu böylece 3 sene sürdü... azda değil yani. sonunda ne istedğime karar verdim ve o sene nasıl çalıştıysam artık istediğim bölümü kazandım şuanda mezunum ve mutluyum eminim sende ne ıstediğini bulacaksın... şuanda ömründen günlerin tükendiğini ve boşa geçtiğini düşünmen normal yani ama emın ol fırtına öncesi sessizlik diyebilirsin sen buna kendini bunaltma sadece içine dön sen kendini ilerde ne olarak görmek isterdin? nasıl bir hayat yaşamak gibi hayallerın var mutlaka bir tablon vardır gözünü kapattığın zaman... o na ne kadar ullaşmaya çabalarsan o kadar başarılı olursun bence VisneliPasta

bu durum uzarsa tedavi olmaktan gocunmam. Biraz da dönemsel olduğunu düşünüyorum aslında. Pms stresinin üzerine geldi hepsi, otomatikman daha güçsüzleştim. Ama dediğim gibi, bu durum uzarsa kendime katlanmaya çalışmaktansa normale dönmeyi bir an önce isterim.