Siz nerden biliyorsun ki hanimefendinin rahat olduğunu? 8 aylık bir bebekle bütün gun evde tek başına oturmayı belki sevmiyor, sıkılıyor, kötü hissediyor. Yoksa niye bu konuyu acsin? Konu sahibi bende mecburen iki aydır evdeyim. P. teai ise başlayacağını iple cekiyorum. Kuaföre gittim, sacimi boyattim, manikür falan yaptırdım. Evde o kadar sıkıldim ki bayram bekleyen çocuklar gibi heyecanliyim. Sende bunları dusun, şu bir yılın belki bütün hayatını yola koyacak. Gaza gel ve ders çalış.

Hatta psikoloğa kadarını okudum Sanki son çare gibi yazmış Ben her hafta gidiyorum

K. bakmayın ama bu konusma şeklinizle bu sohbete devam edemeyecegim tesekkurler yorumunuz için

Icimden geceni soylednz bravo :)

Sen önce yazmayı öğren! Anlamdım ki ne cevapladın.

Tam tersi bu sene olmak zorunda diye bakmalısın olaya. Ömrünün 1 dakikası bile mutsuz gecirmeyecek kadar değerli. Mutsuzsan degistirmek icin adim atmalısın yoksa ömrünün sonuna kadar o ilcede tıkılıp kalırsın. Bu senin tek çıkış yolun

O sebepten soylemedim. tabiki psikologa gitmek gayet normal bişi ama ben bursa agır bir durum sonrası gidilmesinden bahsediyorum

Soyledikleriniz cok dogru kesinlikle. ama işte bi şekilde silkelenmem lazım kendime olan güvenimin geri gelmesi lazım nebf inci tanem biricik

Bazen rahat batar ya insana size batmis!!!

Halinize şükredin bebegnz saglikli bu zamana kadar okumussunuz hani derler ya yuzdum kuyrugna geldm o hesap mutluymussunuzda sabredn nasibinizde varsa mtlaka olur dua edin bol bol saglicakla kalin

İyi aksamlar kk uyeleri benim için cok onemli olan ve içime kapanmamı hatta psikologa gitmeyi dusunecek kadar zor bi durum içerisindeyim.3 yıllık evliyim mutlu bi evliliğim 8 aylık bi kızım var.5 ay once maddi sebeplerden dolayı bulundugumuz yerden eşimin ailesinin oldugu ilçeye tasındık. burda tanıdıgım hic kimsem yok ne bi arkadas ne akraba hiç kimse. eşimin ailesi var ama onların kulturu ve benim dusuncelerim cook farklı. evet aramız iyi ama oyle dertleşeyim guzel vakit gecireyim diyeceginiz bi ortamımız yok. surekli evdeyim bebegim kucuk oldugundan calısamıyorum. kafayı yemek uzereyim buda yetmiyor. oğretmenlik mezunuyum ama hala atanamadım o kadar cok istiyorum ki atanmayı bu yıl kıl payı kacırdı. Simdi tekrar calısmak istiyorum sınava ama ne oyle bi euh hali nede istegim var herseyden umudumu kesmiş durumdayım. eşim benimle ilgileniyo ama oda bi yere kadar ne yapacagım bilmiyorum ben mi cok abartıyorum bilmiyorum akıl verin bana lutfen

Ben olsam hırs yapar atanır kurtulurdum bu durumdan. Kendin birşeyler başarınca bu ölü toprağını atarsın üzerinden. Sadece biraz gayret etmelisin

Bebeğim kucuk bakacak kimsede yok bu sebepten calısamıyorum. yoksa öyle evde oturayım diyecek bi yapım yok ama şartlar uygun degil su an

atanana kadar ucretli ogretmenlik yapabilirsin neden mutsuz ediyorsun ki kendini cocugunla ilgilen hem eşinde ilgiliymis herkesin derdi senin gibi olsa diye dusunuyor insan..

Sen dersine iyi çalıs, atama olana kadar bebeğin buyur, krese verirsin

Durumu cok güzel ozetlediniz. ben daha önce bu kadar uzun sure evde kalmadıgım için alışkın değilim gerek okul hayatı gerekse iş hayatım oldu. ilk defa bu kadar uzun sure evdeyim . push ; S

bence lohusalik piskolojisi belki baya uzun sürebiliyormus etkisi acaba ondan mi? Çocuk icin erken miydi yada senin için hani is hayatına bile baslamamissin yani birçok sebeb olabilir evde bunalmayi bilirim ama bebeğim varsa pek te takılmazdim onla vakit gecirmek herseyi unutturur insana yani kısmet ne zamansa olur zaten atanman sen keyfine bak boşver hayatı ne zehir ediyorsun kendine basliğa bakınca yedi dünya üstüne yikılmış sanılır..

Rahat batması mı?siz yıllarca emek verip atanamamanın ne oldugunu bilmiyosunuz sanırım. biraz empati lutfen ınsanlar atanamadı dıye intihar ediyo bıyle hafife alınacak bi mesele degil. alaviten objektıf ve leftist üye - ya xızır tu esta tek ayak