Kişiden kişiye, beklentiye göre değişir. Benim kardeşim, Ankara merkezden Antalya merkeze gitti. Zaten sevdiği bir şehir ve kültür, hayat tarzı vs. hiçbir konuda zorlanmadı ama Çankaya'da doğup büyüyüp, doğuda küçük bir şehre gidip , hele çalışmıyorsa sabahtan akşama kadar evde yalnız takılıp adamın işini görecekse... Şu an sıkıntı bastı mesela beni. Ben kabul etmezdim sanki. Hem bir erkek, böyle kolay düzen bozmuyor. Onlar olsa kabul etmez bence. Çok iç açıcı olmadı ama umarım doğru kararı verir ve mutlu olur

Ben başka ülkeden gelin geldim Yurtdışında yaşıyordum. Geldiğim şehirle de hiç alakam yok, daha önce de hiç gelmemiştim. Bizde bir sorun olmadı. Kültürlerimiz de çok farklı, mezheplerimize kadar. Babam nedense sorun çıkarmadı, ben daha zor olacağını bekiyordum en son durdu duramadı bi kavga çıkardı evde ama ertesi gün düzeldi. Hiç pişman olmadım. Evet, burası bana uygun bir yer mi değil. Ama eşim bana uygun

Ben uzak mesafeye gelin gittim. İlk basta zorluk cikardılar. Zorluk dedigim uzak diye istemediler ayrılırsınız zaten diye beklediler baktılar seviyoruz ayrılmıyoruz tamam dediler. Esimle hic tanismamislardi bir sans verdiler ve cok sevdiler suan benden daha iyi araları esimle. Hatta bayrama yanlarına geldik benim ýüzüme bakan yok Nasip meselesi hersey. Karşındakinden eminsen yer degisikliginin önemi yok. İlla onun sehri degil baska yere is sebebiylede gidilir yani. Omur boyu ailenin dizinin dibinde kalamazsin oyle olmayi bende isterdim ama olmuyor iste. Ben dursam onlar bir yerlere dağılıyor herkes bir tarafa iste. Kimse oldugu gibi kalmıyor etrafında. Düzenini nerde nasıl kuracagina mutlu olacagina inaniyorsan ona göre davranmalisin.

ne kadar uzağa gittiniz ailenizden B

Ben yapamazdım. Keza herifi ayağıma getirttim. Gideceğiniz yere bağlı da değişir tabi. Daha kötü bir bölge söz konusu ise evlilik için falan gitmezdim asla.

İlk evlilğimde öğretmen eşiydim ve gurbet gurbet gezdim. Boşanıp İstanbul'a döndüm, tekrar evlendim bu kez Mersin'e yerleştim. Hiçkimse de mesafe için bir şey demedi. Kim ne karışır yahu? Zaten aynı şehirde yaşarken bile insanlar kendi derdinde, gene görüşemeyen görüşemiyor. Hem bize de bir kapı açılmış oldu gidecek diye düşünüyor her biri. Birini ikna etmeye çalışmak bana uzak bir kavram.

Yani biraz bencilce değil mi yapılan? Kızınız sevmişse karşı tarafta iyiyse. Elin adamı dediğiniz kızınızın sevdiği biri bir de öyle düşünün. Ben pek haklı göremiyorum. Bir de ben de çalışıyorum zaten evde oturacağım diye bir şey yok kaldıki 4 senedir işim gereği bende ailemden uzaktayım. Farklı kültürde değiliz ikimiz de aynı kültürlere aitiz.

Hayatımin ne getireceği belli olmaz ama sizin yaşadığınız bu durum da zaten çok kişinin başına gelmez önceden bellidir az da olsa buralara gitmek kolay değil SayYouLoveMe Hursit sen bir kahramansin, onden gidersin

Yani sen bilirsin tabi konu sahibesi, sen nasıl mutlu olacaksan öyle yapmalısın. Senin mutluluk kriterlerin nedir mesela? Olduğun yeri seviyor musun, mutlu musun, ben burda yaşarım diyor musun?

Eşim ve ben bambaşka şehirlerdeniz. Ama eşim işi dolayısıyla İstanbul'da yaşıyordu. Anneme açtım aslında istememişti ama bana güvendi, kararima saygı duydu. Evlendikten sonra da itiraf etti. İstanbul'da yaşadığı için izin vermiş, onun memleketine yerleşmeme izin vermezmiş. Açıkçası ben de annemle aynı fikirdeydim. Akıl danışanlara da söylüyorum. Eş memleketine gitmek mantıklı değil. Çoğunluk türlü zorluklarla karşılaşıyor. Eşle ailelerden uzak bambaşka bir şehir olmalı ya da ikiniz de aynı memleketten olmalısınız. Şahsi düşüncem bu yönde.

Ben nisanlanip ayrıldım. Baska şehirden hiç sorun olmadı. Sadece uzak dediler. Benim için mesafe sorun değildi. Hatta doğup büyüdüğüm yerdeki insanlardan kaçmak istiyordum. Olmadi anlaşamadık anlasamayinca mesafe çok geldi aileme.

Hiç anlamamissiniz. O öcü gibi görme işi tamamen sizin kendinizi kosullandirmaniz. Benim öyle bir gondermem bile olmamış. Şöyle örnek vereyim, Doğma büyüme İstanbullu bir insanı ; nüfus bakımdan, usul bakimindan, kültür bakımından çok daha farklı bir yere gönderirseniz yapamaz. Zorlarsa hoşuna gidiyormuş gibi yapabilir belki eşini üzmemek adına ancak her geçen gün biraz daha karamsarlasir ruh hali. Eski çevresini, eski imkanlarını özler. İnsan iyiye lükse ve güzele cabuk alisir ancak bu imkanları değişirse uyum konusunda problem yaşayabilir. Doğudan bir misafirimiz oldu ; bulunduğumuz şehrin trafiğinden, gürültüsünden, kalabalığından kaçar gibi gitti kızcağız apar topar.. Zorda kalmadıkça asla bu şehire yerlesmem dedi ve gitti. Özetle bu.. ailurophile

Ben gideceğim, korkularım var. Annem müstakbel nişanlımı çok sevdiği için sorun etmedi. Çok uzak da değil. 2 saatlik yol. Ama o orada büyüdü tüm çevresi orada olduğu için orada yalnız kalmaktan korkuyorum. Kaç yıldır annemle evde ikimiz olduğumuz için baya bağlıyız, ayrılmak çok zor gelecek biliyorum.

Bence değil, sen bu kadar kendinden eminsen konu açmaya ne hacet zaten. İnsanlar sevdikleri zaman mantıklı düşünmek konusunda bazı zorluklar yasarlar. İşte o anlarda aileler girer devreye.

Evet uzak. Ama ben de senelerdir orada olduğum için benim çevremde var, onun çevresi de var ve hepsiyle tanıştım. Sosyallik konusunda da sıkıntım olmaz. R Rosalind

Tamam işte.. Türkiye'de evlendiniz ancak kocanızin ikamet ettiği yere gitmediniz ; kocanız sizin yanınıza geldi. Yani siz kendi düzeninizde devam ettiniz, o iştirak etmiş oldu. Mantık olarak aynı, sonuçta o sizin yanınıza gelmiş. Ben sizi Avrupa'da sandım, orası yanlış olmuş

Mecburiyse eğer giderim tabiki. Mesleğinden ötürü atanan insanlar var mesela mecburi olarak isteselerde istemeselerde oraya gitmek zorundalar. Ben de ayak uydururum tabiki iş hayatımı ona göre sekillendiririm L

Benlik sıkıntı yok çünkü dediğim gibi önceden beri ben de orada yaşadığım için bi sıkıntı çekmem. Tek sıkıntım ailemi ikna etmek ben bunu sormuştum aslında. B Blair

Şimdi sizin sıkıntınız dogudaki şehirlerlemi yoksa evladınızın sizden uzaga gitmesimi? Bu kadar öcü gibi görmeyin oraları olurmu? Orda yaşayanlarda insan ya hani...

Ne saçma şeyler yazılmış ya erkek kendi ailesinin yaşadığı şehirden ayrılmasa burada "anasıyla göbek bağını koparamamış" diye linçleriz kadın olunca değişen ne? Şartlar nerede yaşamayı gösteriyorsa iki yetişkin insan evlenip oraya yerleşir. Depremden önce benim şehrimde yaşıyorduk depremden sonra iş yeri geçici olarak eşimi başka şehirde görevlendirdi oraya geldik şimdi buradan başka şehire gideceğiz ana merkezden yazı bekliyoruz. Anamın yaşadığı şehir diye tutturup ağlayacak olsaydım evlenmezdim.

neden pişmansınız sizin durum nasıldı

Başka şehire gelin gitmedim. Eşimi bizim şehire damat aldım. 3 sene sonra 1 yaşında çocukla avrupaya taşındık. Ondan sonra da amerikaya. Hayatın ne getireceği belli değil :)

Nereden nereye gideceksiniz? İş veya okul gibi aktiviteler yoksa çok bunalırsınız A

Bak.. Misal akılli bir kadın. Kurulu düzenini bozmadan adami entegre edivermis yaşantısına. Adamin sürüklediği yere gitmeyeceksin, adami senin istediğin yere gelmesi konusunda ikna edeceksin Gerçi Avrupa olunca adam ışık hızıyla gelmiştir o da ayrı bir mevzu pek tabi

Ben gurbete gelin gittim, ailemle çok iyi anlaşırız iki erkek kardeşm var evin tek kızıyım ve prenses gibi büyüdüm hala da öyleyim. Ve her zamanda kararlarıma çok saygı duyan bir ailede büyütüm beni malları gibi görüp sen başka yere gidemezsin , seni oraya gelin vermem gibi söylemleri hiç bir zaman olmadı kaldı ki umarım bende asla böyle bir anne olmam. Sonuçta karşıdaki kişiden eminsen her yer sana memleket. Ama bu konu biraz da kişinin karakter yapısıyla da ilgili yani ben kolay adapte olan biriyim. Eşimde sağolsun hiç bir zaman başka memleketteymişim gibi hissettirmedi sürekli ailemle görüşme fırsatım oluyor. Hayatımdan da çok memnunum. Yani işin özeti olay sende bitiyor, sürekli aman alışamadım aman olmuyor kafasına girersen zaten alışamıyorsun ama alışmak isteyince çok güzel alışıyorsun. Tabi ki eşinin tutumu sana desteği çok önemli. Ben çok mutluyum valla. Yine aynı seçimleri yapmam gerekse bir dakika bile düşünmem

Şimdi benim kızım büyüyecek İstanbul'larda İzmirler'de.. Elin adamı gelip götürecek Muş'a, Hakkari'ye.. Yok öyle.. Ben sorun çıkartırım, hatta kızımın farklı bir şehire gitmesini bile istemem. Ha gidecekse bile benden uzak olmasini istemem. Yani ailen itiraz ediyor ise ben hak veriyorum onlara. Tamamen farklı bir şehire, tamamen tezat bir kültüre sırf evlilik için gidilmez. Sonra adam gidecek ise, sen sabahtan akşama kadar evde.. Psikolojik olarak, gün geçtikce daha da kötü hissettirecek. Sırf evlilik için bütün alışkanlıklarınızı, alismisliklarinizi değiştirmeyin derim.

Ablam başka bir şehire gelin gitti. ailem kararlarımızı saygılıdır bu nedenden bişey demediler ama ablam yıllar geçtiği halde alışamadı gittiği şehir küçük bı yer belki onun etkisi bilemiyorum. bir de gurbet psikolojisini aşamadı bir türlü. eşimin kuzenide başka şehirde o da zaman zaman zorlandığını dile getiriyor pek iç açıcı şeyler yazamadım ama benim çevremdeki örnekler bu şekilde

Uzak mesafeye göre değişir, Ispanyaysa Malibuysa vınlarım; Afganistansa İransa gitmem tabi Hayattan beklentiye göre değişir, sosyalliks even biriysen istanbuldan uzaklaşırsan mutsuz olursun mesela, ya da çalışmayıs even biriysen işsiz kalacağın bir yere gitmemelisin. ben işsiz kalacağım bir yere ölsem gitmem mesela benim için her şeyden önemli. Evleniyorum diye hayatını çöpe atıp koca-köylü olmayı ben doğru bulmuyorum.

Ben yurtdisina doktora icin ciktigimda esimle tanistim. Esim yabanci ama burali degil. Simdi doktora bitti asya kitasindan amerika kitasina tasiniyoruz. Duyunca annem sadece 'Sen bizi dusunme, kizkardesin, teyzen yanimizda, nerede mutlu olacaksan orada olun' dedi. Tabi benim babam ve kocam cok iyi anlastigi icin yazlik ikiz villa yaptirdilar, yazlari beraber olalim diye :) O yuzden durumdan herkes memnun

Eşini sevmekten de öte o şehiri seviyor musun kendine sor. Ben Antalya'ya gittim ve hiç pişman olmadım çünkü zaten Antalya diye kafayı yiyordum. Ama orda eş ailesi vs yoktu kimse darlamıyordu. Allah'ım bu yasadıgım hayat gerçek mi diye kendimi çimdikliyordum A

Küçük şehirden büyük şehire gelin geldim tamda anlattığınız şekilde. ailem başta sorun çıkardı çok uzak (700km)sana nasıl yetişiriz gözümüzün önünde ol o buraya gelsin alışamazsın vs. o zamanlar herşey çok güzel olacak sanıyordum. ama bu gidiş içimde kanayan bir yara olarak kaldı. çümkü 4 sene geçmesine rağmen havasına suyuna yemeklerine kültürlerine alışamadım. Eşimle tartıştığım da kapıyı çarpıp gidicek kafamı dağıtacak bir aile evim yoktu. bayram seyran özel günler hep bir şekilde sekteyen uğruyor. aynı şehirde olduğunuz gibi değil. yol çok uzun zırt pırt gidip gelemiyorsunuz. gittiğinizde anneniz babanızı daha da yaşlanmış buluyorsunuz 3 4 aydır görmemişssiniz mesela. Ben eşimin tüm ailesiinin olduğu şehre geldim buda 2. büyük hataymış. ailenizden ayrı şehirlerde yaşayacaksınız onunda ailesinin olmadığı bir yer olmalıymış. çünkü ilk başta zaten evlilikle ilgili sorunlar yaşıyorsunuz bide eşim beni kimsesiz görüp daha çok uzatırdı konuyu. bir kaç ay sonra fark edip önlem aldım da bidaha yapamadı. yani mecbur değilseniz ailenizin olduğu şehirden çıkmayın derim ben.

Benim eşim tayinci bir meslek grubunda, İstanbul'da doğup büyüdüm ama şuan başka bir şehirde küçük bir ilçedeyim. Anemler ve kvler İstanbuldalar. Evet uzak olmak zor insan özlüyor ama ben eşimle mutlu olduğum sürece şehirler benim için önemli değil. İnsan ekmeğini nerden kazanıyorsa memleketi orası oluyor. Ama bence herkesin kaldırabileceği bir şey de değil kendinizi tanıyorsunuzdur ona göre karar verin K

Doğrudur ama işte herkesin şartları aynı olmuyor maalesef işinden dolayı şu an olduğu yere çakılı kıpırdayamıyor. SayYouLoveMe Hursit sen bir kahramansin, onden gidersin

Arkadaşlar iyi geceler. Hayatınızdaki insanın işinden veya memleketinden dolayı kendi ailenizin yaşadığı şehirden onun olduğu şehire gelin giden ya da gidecek olan var mı aranızda? Ve ilk ailenize bunu belirttiğinizde sorun çıkardılar mı? Çıkardılarsa nasıl aştınız aşabildiniz mi? Aşabilen varsa çok merak ediyorum gerçekten biraz hikayelerinizi okuyarak umutlanmam gerekiyor olabiliyormuş demek ki diyebilmem gerekiyor kendime.

Ben de memurum. O işi dolayısı ile yer değiştiremez. Çok mu uzak mesafeler? elifce94

Bence siz ifade edememişsiniz izmirde dogup bir süre bitliste yaşayan bi insan olarak yaziyorum bunu. Gayette sevdim oralari insanlarini. . push ; SayYouLoveMe Hursit sen bir kahramansin, onden gidersin

Yanlis anladiniz :) Turkiyede bir sehirde evlendik ve yasamaya basladik. Sonra baktik ulkenin gidisati iyi degil, minicik bir kizimiz var, yurtdisina gecme karari aldik.

Büyük bi şehirde doğdum büyüdüm. Ufacık köyden hallice bir ilçeye geldim evlenince. Zorluk çektim. Sonra sonra alıştım. Şimdi eşimden ayrıldım ama hala orada yaşıyorum. Çünkü işim burda ve ben alışmışım buraya artık. Oscarcollerde Ben gurbette değilim. Gurbet benim içimde Anneler

Hala o coğrafyada yaşayan insanlari dahil etmeye çalışıyorsunuz bu konuya. Amacınızi anlayamadım ki ben. Kimse oradaki insanları kucumseyip, kotulemiyor size. Bunu siz kuruyorsunuz, ben bu şekilde bir atıfta bulunmuyorum. Sürekli bir savunma hali var üzerinizde. Eğer geçmişten gelen birşey ise benim yazmış olduklarımla bagdastirmayin. Siz seviyor olabilirsiniz, ben bunu bir kisiyi özel yazmiyorum, çevremdekilerden deneyimleyip gördüklerimi baz alıyorum. Ben yapamazdim misal, oradaki insanlar yahut yerleşke kötü demek değil ki bu. Sadece benim alışmış olduğum düzenin dışında. L

Valla çok güzel yazmışsınız. Bende çocuklarımın benden uzakta olmasını istemem.

Ben varım Antalyada doğdum büyüdüm ama şuanda köyden hallice bir ilçedeyiz eşim asker sürekli şehir değiştireceğimiz için ailem karamsardı kararı bana bırakıyorlardı ama iyi düşün diyorlardı sürekli ben kararımı verince de zaten tepki göstermediler tabi babam biraz nazlanıyordu ama bana karşı eşim tarafına gayet iyiydi. Ama bilmiyorum hiç bu kadar küçük yerde yaşamadığım için midir nedir alışamadım buraya zaten yeni de evliyim hiç sosyal aktivite yok sıkıldım iki üç mağaza gezeyim desen o bile yok sayılır eşimi kpssye çalıştırıp memleketime götürmeye çalışıyorum reynax Canım

Evet çıkardılar.. Rest çektim dinlemedim onları Sonuç pişmanım keşke onları dinleseydim defne-28