Piskolojik destek alırsan o dönemde çocuk yapamazsın.

Her şeyden anlam çıkarmak yorucudur da her şeyden anlam çıkaran insanla yaşamak daha yorucu. Destek alın bence. Bu ruh haliyle ruhsal olarak sağlıklı bir çocuk yetisecegini sanmiyorum astrojurnal

Haklısınız inanın. Normalde böyle bir sorun yoktu sadece bu aralar iyice düzenimiz bozuldu. Dediklerinizi yarından itibaren uygulayacağım.

Acabalari birakin, su akar yolunu bulur ankasiyete deniyor bu dutuma kaygi durum bozuklugu, kontrolu kaybetme korkusu, acabalarla herseyi onceden bilmemiz imkansiz, psikolojik destek alin, bebek icinde bekleyin su corona virus gecsin, emin olun bu sartlarda hamile olmak cok yorucu, stresi sifirlsyinca daha kolay hamile kaliniyor askitotomsu Yiğit Aras_SMA

Valla yorum yazıcaktım ama altından başka anlamlar çıkmasın diye susmalıyım sanırım

Çocukluk şemalarınızda değersizlik duygusu var muhtemelen ben de öyleydim değer verdiğim insanların kırıcı tutumlarına cok tepki verirdim böyle boğazım düğümlenir gözlerim dolardı. Yetiskin birinin bu sekilde hissetmesinin temel sebebi cocukken onu oldugu gibi sevemeyen daha cok eleştiren bir ebeveynle büyümüs olması. Eger boyle bir seyse terapi alın mutlaka, iyi geleceğine eminim. Bertie Storyteller

rica ederim. gelen yorumlara takılmayın. burda birbirinden farklı karakterlere sahip insanlarız herkes kendince yorumluyor. bu konuyu açmanız iyi oldu bence en azından düzeltmeniz gereken birşeyler olduğunu fark edip ona göre hareket edeceksiniz. stres yapmazsanız hamile kalma şansınızda yükselir. Allah sizede anne olmayı nasip eder inşallah

Adam haklı benim bile kafam ağrıdı yemek tarifi bakar gibi kbakmayın. İlla garantiye alcam diyorsan önceden zaten bilirsin 5 dk sürmez program indirip takip etmek o zaten gösteriyor M i r a b e

Bence almalısınız, bunca dert sahibi insana hakaret gibi dert ettiğiniz şeyler. Psikolojik sağlınız iyileşmeden çocuk sahibi olmayın. Eşiniz hiç kötü bir imada bulunmamış. Öküz altında buzağı aramayın. Hayatı kendinize ve eşinize zehir etmeyin. Bu kadar çocuk istiyorsunuz, çocuğun mutlu bir yuvada büyümesi için temelleri sağlam atın. Yersiz abartmalara gerek yok.

Kızlar size bir şeyler sormak istiyorum. Mesela ben detaycı bir insanımdır. Ama tabi ki asla ciddi boyutta değil bu. Kafama takılır sonra geçer. Sabaha unuturum. Zaten isteyerek yapmıyorum tamamen o an hislerim öyle ilerliyor işte napayım. Bazen eşimin her cümlesinden bi anlam çıkartıyorum. "acaba öyle mi demek istedi?" "acaba gerçekten bunu düşünür mü?" "Acaba hoşuna gitmedi mi?" "Neden böyle yaptı altında bi sebep mi var? ve Allaha şükürler olsun çok iyi bir evliliğimiz var eşimin ailesiyle de aram çok iyi kızları gibiyim sorunumuz yok güven problemi zaten hiç yok. Ama bir saat önce tartıştık. Ağlamamak için kendimi sıktım sakinleşmeye çalıştım ama yapamadım kafamı yastığa bastırdım, bağırarak ağladım duymasın gelmesin yanıma diye. Düşünüyorum acaba onu mu demek istedi acaba bunaldı mı diye ama bunu içimde tutamıyorum ona yansıtıyorum. Bu sefer saçmaladığımı düşünüp siniri bozuluyor. Ya ben böyle hissediyorum ve sana soruyorum diyorum. "Sen busun işte her şeyin altında anlam arıyorsun" diyor. Sen busun demesi iyice sinirlerimi bozdu. Ordan tartışma alevlendi. Ovulasyon dönemini takip ediyordum sancım var dünden beri. Tam yumurtlama zamanındayım öyle telefondan bakıyordum. Neden aşırı kafaya taktım diye "Bırak bunu neden büyütüyorsun kafanı sayılarla kurcalama"dedi. Ben de doğal olarak sinirlendim "Bebek istiyoruz ama olmuyor herhalde bakmalıyım öyle kendi kendine koy spermi bebek olsun değil bu işler. Sen istemiyosun galiba neden bunu sorguluyosun istemiyosan söyle içinde tutma biriktirme " dedim. İyice tartışma büyüdü. Yine ben başka anlamlar arıyormuşum onu demek istememiş kafama çok takıyorum diye düşünmüş akışına bırakalım bunalmayalım demek istemiş. Kendi kendine bağırıp çağırdı. Ben de düşündüm ki bebek istemiyor sanırım diye. Çok üzüldüm. Zaten bebek için uğraşıyorduk son zamanlarda ama ben ilişkiye girememeye başlamıştım akıntım vardı mantardan dolayı tedavisini oldum sorunumuz yok. O zaman daha çok kafaya taktım kesin benden tiksiniyor mantardan dolayı diye. Psikolojik olarak kendimi çok bunalttım yıprattım sanırım son ilişkimizde birleşme olmadı çok denedik dedim ben vajinismus mu oldum acaba bi tedirgin oldum. Aşırı bunaldım bu günlerde ondan dolayı mı böyleyim anlamıyorum. Bebek meselesi beni çok yıprattı. Ben düşündüklerimi içimde tutamıyorum ona yansıtıyorum bazen anlamsızca, aklıma onun da bunaldığı geliyor ben mi yanlış anlıyorum diyorum. psikolojik destek gerektiren bir şey mi onu düşünmeye başladım. Özgüvensiz miyim nedir ben anlamıyorum ki sorun ne. Siz de hiç böyle düşünüyor musunuz genelde? Yansıtmasanız bile aklınızdan böyle şeyler geçmiyor mu yoksa ben mi abartıyorum? Eşiniz olur çevreniz olur böyle anlamlar yükleme durumu oluyor mu sözlere davranışlara? Psikolojik destek almalı mıyım acaba?

Allah razı olsun teşekkür ederim aminnnn

Çıkış noktası ortak ama. İnsanların sözlerinin/davranışlarının altında çooook farklı nedenler olduğunu düşündüğü için bizim de ona öyle yaklaştığımızı sanıyordu. Kendini açıkliyordu hep. Ben size yolun sonunu göstermiş oldum

doğum tarihimi yanlış yazmışım yıllar önce burda. 5 temmuz yemin ederim bildiniz yengeç burcuyum alınganım duygusalım çok. Bu aralar biraz bebek için üzülüyorum onun etkisi var sanırım yoksa hiç böyle hareketler sergilememiştim kuduz köpek gibiydim bugün

Bertie Storyteller

Bebek sahibi olmak istiyorsun okey ama bu kadar stres ve sinir ters etki yapar. Biraz sal ipin ucunu. Biraz gevşek ol deepsimply Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Hiçbir derde tükürülmez estağfurullah ama bu saydığınız özellikte bir arkadaşım vardı. Çok yoruldum sürekli açıklama dinlemekten. Çünkü sürekli kendini açıklama gereği duyuyordu. Yanlış anlaşılmaktan korkup açıklamalarla kendini aklamaya çalışıyordu. Ama benim aklımdan asla o yanlış anlaşılmalar geçmiyordu bile. Beyhude çaba yani. Hikayenin sonu ise şöyle: Artık o arkadaşla görüşmüyorum . push ;

Yengeç burcu musunuz? Valla bende öyleyim. Hemen alınırım. Acaba bunu mu demek istedi diye düşünürüm. Ufacık bir şey yapsa kırılırım. Yanlış anlamaya müsaitim.

Duygusal bakımdan denk olmadığımız için anlamıyorlar.. ilk gebeliğim de açıkcası kafama takmadım ne zaman olursa.. ikinci gebelıkte eşim istemem diye tutturdu.. ortada elle tutulur sebepte yok. ben taktım kafayı. süre geçti eşim de istedi. takvim takipi.. o şu bu derken aklımda sadece gebe kalmak var. Ve olmuyor dedım işin ucunu bıraktım. baktım gecikiyorum. hamileyim. Stres olması normal geçecek inş kardeşim.. sabret ve hayırlısıyla dua et.. başta size tüm evlat sahibi olmak isteyenlere Rabbim aratmasın hayırlısı ile versin inş

Muhakkak psikolojik tedavi almalısınız, yani ilaçtan ziyade terapiye ihtiyacınız var. Kafanızda yaptığınız yorumlar psikoloji literatüründe "zihin okuma, felaketleştirme, duygusal çıkarsama, genelleme, ya hep ya hiç vs" diye var olan kavramlar. Hepimizin hayatında bir nebze vardır ama siz bunu kaçırmış görünüyorsunuz. Şimdi terapi alırsanız doğru düşünme taktikleri ve terapistin vereceği ödevler ile kafanızda kurmamaya alışırsınız ve rahatlarsınız. Ama daha da ilerlerse ilaç tedavisine ihtiyacınız olabilir. Bence yardım almaya çekinmeyin. Yoksa ilerde anne olduğunuzda daha da zor olur düşüncelerinizi yönetmek.

Papağan gibi ne tekrarlıyorsun aynı şeyleri diyin. Takmış bir şeye gidiyor eşiniz sizin söyledikleriniz onun işine gelmediği için. Sizi sindirmeye çalışıyor. Özgüveninizi kırmasına izin vermeyin. İçinizdekileri hiç şüphe etmeden, kaygı duymadan aktarmaya devam edin. O sizi bu şekilde etiketleyip suçladığında sizde ona bir kulp takıp söylenin. İşine gelmiyor senin diyin. Ateş olmayan yerden duman çıkmaz belli ki eşinizle ilgili zamanında içinize attıklarınız, halı altına süpürdükleriniz var buda böyle çıkıyor... B

bencede psikolojik yardım almanız gerekli. bu sürekli kuşku hali sizide eşinizide yıpratır. olumsuz düşünmeye odaklamayın kendinizi

Bende sürekli o bunu mu dedi bu bunu mu dedi vs vs

Bissunicole

teşekkür ederim desteğiniz için. Açıklayıcı şekilde anlattığımı düşünüyorum yanlış da yazmış olabilirim ama bazı üyeler hala anlamıyor. Bebek konusunda zorluk yaşıyoruz bunlar beni etkiliyor olabilir. Yine de aşağılayıcı şekilde tutum görüyorum başkalarından. Belki de hiç yazmamalıydım. Derdim yok başkalarına kalırsa başkalarının yanında benimki ne ki. Adam bana nasıl katlanıyor çok zordur. Daha bir sürü düşünce. Ama sağolun desteğiniz için cidden teşekkür ederim.

Mutluluğunuza bakın. Umarım sağlıklı bir evlat sahibi olursunuz