Gerçekten zor bir durum ben bile yaz tatili 3 ayda sonlara doğru bitse artık diyorum siz 3 yıldır böylesiniz, en azından o zaman doktora gidin mesleğiniz ne bu arada merak ettim

Ben spor yapmayı sevmiyorum, sıkıntı orda. Leş gibi terlerim, spor salonlarında duş alamam, eve kadar kokarım. O arada yaşadığım his hiç kendimi iyi hissettirmiyor. Millet nasıl spor yapıp kendini iyi hissediyor bende bunu hiç anlayamıyorum mesela benim için sporun hiç bir türlüsü çekici gelmiyor. Sanırım benim durumum biraz daha karışık. kafada istemekten filan daha fazlası, sağol yine de samimi cevabın için :)

Ama tedaviye ilaveten dedim D

Canim spor salonu yok mu hemen yazil Spor mutluluk hormonu salgilamani sagliyor saglikli olursun bir derdin kalmaz Dizi izleyecegine kitap okursun bol kitap al eve Kutuphane varsa uye ol her gun mutlaka git bir saat takil sana iyi gelecektir

Çalışmak olabilir. .

Yaşadıklarıyla tıpa tıp ne kadar da bana benzeyen bir bayan :) Bir çözüme ulaşırsanız bana da söyler misiniz?

Tabi söylerim yarın için randevu aldım pskologtan. bakalım ne olucak :)

Bana da öyle geliyor. Ama lanetlenmiş gibiyim bulamıyorum iş Bomboş geliyor artık her şey. Kimsem yok, anlattığım bi iki kişi onlarda anlamıyor zaten sonanda

Kurslara yazıl spor yap kitap oku kendi kendine sarkılar soyle evde sesini duy :) ne bileyim spora falan yazılsan arkadas falanda bulursun oturdugun yerde komsun falan yokmu hic? apranxx Öz hakiki apranxx :) tek ayak

hemde ne mal. Beynim uyuşuk artık

Off ona yok buna yok. Benim de icimi sıktın valla. Tam bi oneride bulunucam altta biri yazmis yok demissin. Bence de sana rahat batmis. Terapiye basla bence iyi gelebilir. Spor da cok sosyal bi faaliyet. Nasil ise yaramadi anlamadim dogrusu. Mutlulugu istemek gerek kafada biter biraz da ya yanlis mi dusunuyorum allaseniz?

Benzer durumlarda olmasak da son günler inanılmaz yoğun bir yalnızlık yaşadım. Hatta depresyon böyle bir halse hiç bana uygun değil hemen çıkmam lazım dedim. İnsanı hayata bağlayan hedefleridir diye klişe bir cümleyi ciddiye aldım. Sonra da yarım kalan işlerim nelerdi diye sordum. Şu başının en kalabalık olduğu zamanlarda 'ah biraz yalnız kalabilsem de... işleri yapsam' gibi şeyler geçerdi aklından, onlar neydi diye sordum kendime. Cevaplar- biraz da eski günlükleri karıştırmanın yardımıyla ve sabırla- gelmeye başladı... Herkesin cevabı kendinde saklı

Haklısınız belki de tekrar yazılmalıyım iş bulana kadar.

maalesef, işlek bir yerde oturuyorum çok ev yok :/ apartmanım bile üç katlı ilk katında memleketinde kalan yaşlı bir teyze ikinci katında haftaiçi işte, haftasonu kvalidesinde olan bir hanım var. Dediklerini hep yaptım ara ara yapıyorum da zaten ama olmuyor artık bu söylediklerini zaman geçirmek için üç senedir yapıyorum ama Allahın her günü hep aynı günü yaşıyormuş hissini biliyormusun. Dejavudan ibaret gibiyim

Bilmiyorum biliyomusun ama seccade falan isleye bilirsin el becerin barsa yada nebileyim kolye falan yapabilirsin yada okumussun madem is bul calıs iyi zaman gecer hemde yanlızlıgını giderirsin bu arada ne okudun is bulma acisindan soruyorum? gzddmrlli You can if you think you can tek ayak

Merhaba kızlar, Ben evliliğinde üçüncü seneyi doldurmuş, severek evlenmiş bu yüzden memleketini ailesini bırakıp bir sineğini bile tanımadığı tüm kayınailesinin olduğu sıkıcı bir şehre gelin gelmiş, bu süreçte ne iş bulup çalışabilmiş, ne çocuk yapabilmiş, ne yeni bir ortam edinebilmiş sonunda da kafayı yeme noktasına gelmiş biriyim. Karşıdan bakıldığında güzel bir hayatım var. Çok şükür eşimin işi iyi, maddi sıkıntım yok sayılır, eşimle de onun kendine fazla zaman ayırmasının dışında pek sıkıntımız yok. Zaten şu hayata da katlanıyorsam, onunla aramız iyi olmasından. Yoksa olacak yanı yok kafayı yedim. Çok yalnızım. çok net. Ne bir komşum ne bir tanıdığım var. Büyük şehir malum herkes çalışıyor, kurslara gittim teyzelerden ibaret, kayınailenin akrabalarıyla görüştüm hepsi dedikoducu, bir tane arkadaş buldum hah dedim tamam ama o da çok geçmedi yemedi içmedi güvendiğim dağlara karları yağdırdı. İş arıyorum bulamıyorum. Kötü bir mesleğim yok aslında ama denk gelmiyor bir şekilde. Çocuk deseniz iki sene boyunca doktorlara taşındım, hiç bir şeyiniz yok sebebsiz dediler. Hadi salıyorum dedim hamile kaldım. Daha sevincini yaşarken düşük yaptım. En sonunda da cinsel isteksizlik baş gösterdi. Ki ben kendimi bildim bileli libodosu yüksek biriyimdir. O kadar sinirlerim bozuk ki. Bütün gün internet başında dizi izliyorum. Canım ne yemek yapmak ne evle ilgilenmek istiyor. Sürekli yiyorum evlendiğimden beri 10 kilo aldım. Sürekli kilolarımdan dolayı ağlayıp her pazartesi diyete girmek istiyorum. Gerekli gereksiz para harcıyorum. İhtiyacım olan olmayan her türlü ıvır zıvırı alıyorum. Anlık mutluluk veriyor ama geçiyor hepsi. Eşim halimi gördüğünden sürekli ailemin yanına gitmeme izin veriyor. Fakat bir ay bile kalsam döndüğüm gün bu ev bu duvarlar üstüme gelmeye başlıyor. Bazı günler kimseyle konuşmuyorum ta ki akşam eşim eve geldiğinde kendi sesimi duyuyorum. Çok garip. Halbuki ben asla böyle biri değildim. Çok renkli bir hayatım vardı, arkadaşlarım işim ailem.. Aşık olunca iyi bir eş bulunca masallardaki gibi happily ever after olucak sandım. Olmadı. Ben napmalıyım? Ne olucak bana? Amaçsız gayesiz yaşamaktan ölmek üzereyim. Oradan okuyunca şımarıkça mı geldi size de yoksa. Birine anlatmaya kalksam hep o gözle gördü beni. Keşke içimdeki fırtınalı yaşadığım çelişkileri savaşları gösterebilsem birilerine. Devamlı harp halindeyim kendimle devamlı devamlı... Bıktım. Her şeyden. Bir çıkış yolu göremiyorum hayatımda. Masalın sonuna gelmiş gibiyim. Ben ne yapmalıyım ne :'(

Rica ederim. Ama ruh sagliginiz bozulmadan terapiye baslayin derim ben. Grafik tasarim guzel bolum aslinda is konusunjn ustune git evde otur otur insanin ici şişiyor. Ben kpss ye hazirlandim bi sene boyunca evdeydim sosyallik cok azaldi cok renkli bir okul hayatim vardi. Artik duramiyorum sinavin gecmesinj iple cekiyorum gercekten ev insani bunaltiyor tembellesyiriyor.

Hic simarikca degil hayatiniz guzel de gorunmuyor, gayet sevimsiz bir yalnizlik var hakli bir bunalimdasiniz. Issizlik, dusuk, cocuk olmamasi vs de kolay travmalar degil. Oncelikle yeme bozukluklari, hareketsizlik, tembellik, cinsel isteksizlik vs depresyon belirtileri. Su asamada ilacli tedavilik de olabilir durumunuz olmayabilir de. Bence ilk isiniz psikiyatra gitmek olsun. Beyin de bi organ hastalanir, yanlis salgilanan hormonlari kendiniz duzeltemezsiniz

Konuyu göremedim... ama bende depresifim su ara hiç bi sey tat vermiyo.. sporrr hayattır... ama artık o kapımda kapalı... kafesteki kus...

Yaa gerçektende resmen aynı şeyleri yaşamışız Ne güzel sen hayatını yoluna koymuşsun umarım bende başarabilirim arkadaşım. Yarın pskologa gidiyorum aldım randevumu. İş konusunda da bir dükkan açma isteğim var ne zamandır, araştırmalara başladım onun için. İş bulamazsam bari kendi işimi yapmaya çalışayım dimi. Umarım pskologtan fayda bulurum, duanı beklerim

Biliyor musun yorumun beni çok mutlu etti. Sanırım sürekli şımarıkça davranıyorum diye kendime kızmaktansa onaylanmaya da ihtiyacım varmış. Evet bana doktor yolları gözüktü bu akşam iyice karar verdim. En kısa zamanda bir pskyatriste gideceğim asude_bahar

Grafik tasarım mezunuyum. ama bir türlü bir işe denk gelemedim bu yaşadığım yerlede alakalı biraz sanırım. . push ;

Neden öyle dediniz?

Kesinlikle bu gece bul bi pskiyatr netten yarin kalk git, psikiyatris durumu analiz eder, ilacsa ilac degilse psikoterapi, bir sekilde depresyonu yenersin oyle ye ic yat gecmez

Tek çözümü çalışmanız bence, okurken ben bile daraldım amaçsız gerçekten hayat geçmez, iş bulmak şart gibi geldi bana kurs kitap müzik nereye kadar sabah bi şeyler için uyanmanız lazım :)

Sosyal sorumluluk projelerine katilabilirsiniz. Esinizi is yerinde ziyarete gidin öglen birlikte yemek yeseniz dahi size iyi gelecektir. Ingilizce videolar izleyip kelime alistirmalari yapabilirsiniz. Saglikli yemek tarifleri arastirip evinizde yapabilirsiniz. Kendini yemekle tatmin etmeye calisan hanimlara kiziyorum. Fazla kilo oldugunda insan ne yapsa mutlu olamaz gibi hissediyorum. Once zayiflamak icin caba gostermelisiniz.

Anlaştık şimdi hemen bakıyorum. Sonuçları da yazarım inşallah :) tşk ederim

Istikrarli olarak devam etmen lazim yoksa evde otur dizi izle tabii mala baglar insan

Spor salonuna yazılmıştım, devamlı gitmedim. kütüphanem benim var zaten. Okuyasın var mı desene :)

mugehatun yaa inanmıyorum beni anlatıyosun sandım 3 yıllık evliyim, çok aşık olarak 4 yılın sonunda evlendim. evliliğimin ilk bir yılı tayin isteyemediğim için eşimden ayrı kalarak geçti. bir yıl boyunca hep ağladım ne zaman kavuşuruz diye. tam atandım geldim ayağım kırıldı.3 ay yataktan kalkamadım, evden çıkamadım,10 kilo aldım, depresyona girdim. bir tane bile tanıdığım insan yoktu. hep eşimin sülalesiyle dolup taştı günlerim. kendimi kapanda gibi hissediyordum. dört gözle kavuşmayı beklediğim kocamdan bile soğumaya başladım. kaybolurum korkusuyla tek başıma hiç bir yere de gidemiyordum. çocuk istiyoruz olmuyo. herkes çocuğum olunca burayı benimseyeceğimi söyledi ama napalım vermedi Allah. maddi açıdan çoook çok rahatız hiç bi sıkıntımız yok çok şükür. ama ben o kadar mutsuzdum ki bir çok insanın istediği bi hayat benimkisi ama ben niye mutlu olamıyordum? ağlarken utanıyordum neden mutsuzum, daha ne istiyorum diye. beni buraya getirdiği için eşime öfke doluyordum bazen. eşim: senin istediğin bir şehir varsa oraya gidelim, diyor ama istediğim bir şehir de yok. annemler türkiyenin en soğuk en küçük ve yobaz şehirlerinden birinde yaşıyor. oraya gitssem de mutlu olmayacağım. tüm bu duyguları dolu dolu 3 sene yaşadım ve daha yeni yeni toparlanmaya başladım. nasıl oldu derssen: çalışarak! buraya tayinim çıktı çalışmaya başladım ve biraz olsun rahatladım. evde kendimi dinlemekten, mutlu muyum mutsuz muyum diye tartmaktan bıkmışım. bir kaç ay içinde arkadaş edindim iş yerinden. yüzme kursuna yazıldım yüzmeyi öğrendim. araba kullanmak en büyük fobimdi onu öğrendim burda artık 1 yıldır bi arkadaş çevrem, evine gidip geldiğim insanlar oluştu çok şükür. asosyallikten kurtuldum. sana tavsiyem mutlaka bir spor salonuna başla. spor seni daha iyi hissettirecek ve kilo vereceksin. kurslar da çok yardımcı oluyor, üretkenliğini arttırıyor. internetten kanser hastası bi bayanın yazdıklarıyla silkelenmeye başladım açıkçası. bunalım çok pis bir girdap, seni çektikçe çekiyor çok iyi biliyorum. psikoloğa mutlaka git. anlattıkça rahatlayacaksın.

Belki yardim kuruluslarina falan gidebilirsiniz. Hobi edinebilirsiniz. Evde cocuklara ders verebilirsiniz. Cocuk bakabilirsiniz. Bilmiyorum ama kendinize bir ugras bulmalisiniz. Aslinda yalnizlik iyidir. Insanin kendi ozune inmesini saglar. Ama sizin durumunuzda sanirim sizin bir ugras bulmaniz gerekiyor. Hayvan besleyin ya da ne biliyim cicek yetistirin. Kendinizi baska seylerle mesgul edin. Ya da hastanelerde cok kucuk yaslarda kanser olup hayata tutunmaya calisan cocuklara yardim edebilirsiniz. Bu onlati mutlu ederken sizi de mutlu edecektir eminim. D

Tamam işte depresyon bu, tedavisi belli doggru doktora.. ne kadar ertelersen o kadar kötü. Nacizane kuran okumayı tavsiye ederim tedaviye ilave olarak.. insana huzur veriyor.. okumayı bilmem dersen de aç dinle.. evinin üstüne üstüne gelen duvarlarinda gezinsin

Galiba yaklaşık olarak ayni sıkıntılari yaşıyoruz arkadasim. Allah yardımcımız olsun. .

Kuranda okuyorum dinliyorum da. Faydası olmuyor yada faydası olacağına inanmıyorum belkide bilmiyorum :'(

Biliyormusun bu söylediklerinin bir çoğunu yaptım yardımlar dışında. Onları da tek başıma kalkıp cesaret edemedim arkadaş bulamadığımdan. Bende ne öyle ne böyleyim dimi