Depresyon bunalim zamanlarinda geçmiş ve gecmisteki en cok da olumsuz şeyler hatirlanir. Bana da cok çok fazla olmustur. Tedavilerle ve kendinizi gelistirip degistirmeyle azalip bitebilir. Bu gününüze şükür sebepleri bulabilirsiniz. Anı yaşamaya simdiki zamanda kalmaya calisabilirsiniz. Kendinize telkin verebilirsiniz. Olumlu seyleri hatirlayip mutlu olmaya calisabilirsiniz. Kendinizin kıymetli oldugunuzu hatirlayip kendinizi ruhi olarak yormamayı secebilirsiniz. Terapilerinizde uzmana bu his ve düşüncelerden mutlaka bahsediniz. Kader kısmet inancınız varsa, gecmisteki yasananları dönüp de degistiremeyecegimize göre unutup insanlari affedip hafifleyip, öyle olmus, olmasinda var bir hayır deyip kader deyip önümüze bakalım.

Bunu sınavdan sonra dusunecem diyin, not alın. Aklınıza her geldiğinde hayallere dalmayin

Herkese iyi akşamlar. Bu aralar sürekli olarak geçmişte yaşadığım kötü anılar aklıma geliyor. Örneğin şu bana bunu demişti, şu kişi şöyle yapmıştı ben hiç bir şey diyemedim vb. Önemli bir sınava da çalışıyorum 2 ayım kaldı. Ancak bazen ders çalışırken de, yemek yaparken de, temizlik yaparken de, yürüyüş yaparken de neredeyse her durumda aklıma geçmişte yaşadığım moral bozucu anılar geliyor ve üzülüyorum. Bir kerede mutlu anlar gelsin değil mi yok nerdee. Siz bu gibi durumlarda ne yapıyorsunuz, bunun sıklığını azaltmak için ne yapmalıyım?

Çok teşekkürler hepsini uygulamaya çalışacağım. Peki anda kalmak ve şimdi ana odaklanmak için neler yapıyorsunuz?

Böyle durumlarda içinde bulunduğum ana dönebilmek için duyularımı kullanıyorum. Üç duyu seçiyorum; örneğin dokunma, duyma ve koklama. Bulunduğum ortamdaki üç kokuyu hissetmeye çalışıyorum. Parfüm sıkılmış çiçeksi kokuyor, sert bir kahve kokusu var, yağmur yağdığı için toprak kokuyor gibi. Bunu seçtiğim diğer iki duyu için de yapıyorum. Duyuları kullanmak içinde bulunduğumuz zaman ve mekana dönmek için harika bir yöntem. Fakat bu geriye dönüşleriniz belirli bir eksen etrafındaysa o durumla ilgili çözemediğiniz bir şey var demektir. Bunu çözmeniz en iyisi olur.

Kendimi gördüm sen de. Farkettiğim an hemen başka şeylere odaklanıp şu ana dönmeye çalışıyorum.

Ah ah ikisi de. Ancak kendimle ilgili dertlerimi bitirmek için uzun süredir uğraşıyorum. Terapi seansları, kitaplar, ilaçlar. Ancak bu düşünceler devam ediyor.

Şu retro bı bitseydi hayirlisiyla

çoğu kişinin yaşadığını düşünüyorum bu durumu. insanız, hassas varlıklarız. çokta şey yapmayın yani

Hic birsey yapamayiz. Bu Düsünceler asla Yorulmaz. Ne zaman gelmek isterlerse geliyorlar, en önemlisi kaptirmamak lazim. Ve öldürmeyen şey güçlendirir

Asıl soru: Derdiniz kendinizle mi, yoksa o insanlarla mi?

Güçlü bir hafıza ağır bir cezadır; iyi anları nadiren, kötü anları sıklıkla hatırlar... Sözünü getirdiniz aklıma.. Hayatımın bazı dönemlerinde bana da olur bu ama uzun sürmesi çok yorucu..