Bende bir de sey var. Toplu taşıma kullandığım zaman mutlaka en arkaya oturmaya calısıyorum. Eğer ortalardaki koltuğa oturursam, arkama da bir bey oturursa tacize uğrayacakmışım gibi geliyor. İşte bu yüzden hicbir zaman otobüse binmiyorum, Allaha her gün şükrediyorum arabam olduğu icin yoksa kafayı yemek üzereydim. Boş yer olduğu halde oturmuyordum o derece. Sanırım cocukluğuma inmek lazım, acaba basıma bir iş mi geldi? Sahihuban

Evet canm belki de öyle. ama şöyle bir şey var ben hep başkalarını düşünüyorum yani karşımdaki kırılmasın vs diye hep kendmden taviz veriyorum. ama bunu ne yazıkki aileme yeternce gösteremiyorum. işte karşımdaki kişilerde eğer bunu kullanırsa yani benim kendimce kıymet değer dediğim bu karşımdakni kırmama huyumu yani çok fena oluyorum affedersin enayi gibi hissediyorum kendmi ve bir patlıyorumki toz duman dygnyn

Anksiyete bozukluğum var şu sıra ilaç kullanıyorum. İlk kez anti depresan içiyorum hayatımda. İyi geldi sanırım şimdi biraz daha iyiyim. Klostrofobim var birde. Ben sık sık ilahi dinliyorum. Bana çok iyi geliyor. Birde Kuran ın Türkçe Meali iyi geliyor. Bu sene Kuran Kursuna gitmiştim. Orada Hocanın anlattıkları en iyi terapisti solda sıfır bırakır. Sık sık Hocanın anlattıklarını düşünüyorum. Kendimi iyi hissettiriyor.

Adı konmuş bir şeyim yok. Ama stres yaptığım dönemlerde istemdışı burnumu oynatıyorum sürekli. Çok kötü bir şey ya. Tik gibi. cennetyarim Hadi Gelin

ilaç tedavisi görüyor solian diye bi ilaca başlatmış doktoru on beş günde bir gidicekmiş Sahihuban

Hepimizin takıntıları var ama bunların boyutlarına bakıyorlar. Evden cıktınız, geri dönüp ocağı kontrol ettiyseniz bu pimpirikli bir insan olduğunuzu gösterim. Ama evden cıkıp 100 km sonra kapadığınızı bilmenize rağmen geri dönüyorsanız OKB siniz demektir

Bende son zamanlarda cok agliyorum Huzursuzum ve surekli asik suratliyim. Etrafimdaki insanlarida biktirdim tahammulduzlugum ile. Bir de cok kotu ruyalar goruyorum uyku duzenim bozuldu ve herseyi takiyorum kafaya Bunlar neyin belirtisi bilmiyorum ama, kotuyum bu aralar.

Aynısı bende de var Kaç kere binadan aşağı onca merdiven inip yukarı çıktım. Arabayı kapatıp bina girişine geliyorum, sonra geri dönüp kapıyı açmaya çalışıyorum, ve açılmıyor haliyle. Sonra acaba geri döndüğümde arabayı açıp unutmuş olabilir miyim diye aşağı inip kontrol ediyorum tekrardan. Yetmiyor, eşimi indiriyorum artık emin olsun o da... Evden çıkarken de aynı sorun offf...

benimde lisede boyle bır arkadasım vardı tam benım onumde oturuyordu ben dağınıklık hastası o simetri hastasıydı, 40 dk. derste 20 kere arkasını donup sıramı düzeltiyordu o önünü dönünce bende dağıtıyordum cok cekti benden B

uymak zorunda zaten çünkü durumu baya ağır kendini çok kötü hissediyor arkadaşlar anlatmışlar hatta kendileriyle dalga geçmişler ne güzel ama o öyle degil cinayet haberi okuyomuş kendi işlemiş gibi suçluluk hissediyomuş falan Allah kimsenin başına vermesin anlıcagın Sahihuban

evet canım belki bir anlık bir şeydi ama öncesi de olunca emin olamadım işte. teşekkür ederim sorularımı cevaplandırdığın içinöyle bir durumda yanlış bir şey yapıp onu daha da kötü yapmak istemem tabi umarım bir daha hiç yaşamayız

benim bu gibi durumlar geçen sene yani kpsss ye hazırlandığım dönemin sonlarına doğru başladı erkek arkadaşımla tartışmalarımızda kendime zarar verdim snra acillik oldum sakinleştirici falan yedim... sonrasında da bi kaç kez oldu.. okul bitti ailemin yanına geldim yazın da oldu... okulda iken doktora gittim ve dediği şu idi '' öfke kontrol edememe'' rahatsızlığı var sen de dedi.. ilaç verdi kullandım bi kaç gün iyi geldi ama alışkanlık yapar diye bıraktım ben ilacı... belli süre hiç sorun yoktu...10 aydır işte çalışıyorum maaşım güzel rahatım ailemle yaşıyorum ve dün olanlar oldu... ben yine kriz geçirdim hem sabah ve ardından akşam... insanların haketmediiğim şeyler sözylemesi... yaptığım güzelliklerin çabaların görülmememsi ve ya yapmadığım şeyi yapmışım gibi lanse edilmesi beni mahvediyor... orda film kopuyor... iki gündür yüzüüm asık ve babbam bunu benden kredi çekmemi istemişti ben de istemediğimi sölemiştim buna bağladı.. yani sen iki gündür kredi çek dedik diye bölesin dedi... mahvoldum... ben çabalıyorum düzeltmek için maddi sorunları.. ama onlar bunu görmeyince delleniyorum... benimde konuşmalarım sert farkındayım ancak elimden gelenin fazlasını yapmaya çalışıyorum... kıymet bilinmiyor doktor sana ne teşhis koydu Sahihuban

ilaç tedavisi faydalı fakat ah şu yan etkiler olmasa.. Sendeki durumun ana kaynağı ne imiş, sebebi felan

bence senin bile hatırlayamadığın bi taciz olayı yşanmış olabilir ki günümüzde tacize uğramayan kadın mı var... sözle ya da elle.. ne ile olursa olsun WOLFROG Ekşiden aynı tadı

Yemin ediyorum başkasının arabasına binerken ya da taksiye çektiğim sıkıntı takdire şayan ya sağdan nasıl sağ ayakla girceksem hafif arkam dönük gibi sağı atıp yuvarlanıyom içeri ya da önce totomu koyup solu aşağıda tutup sağı içeri sokmaya çalışıyom ama fizik kurallarına aykırı tabi Allahım akıl fikir ve kendimle baş etme gücü ver bana

şöyle ifade edebilirim ki beni öfkelendiren şeyelr yapmadığım şeyleri yapmışım gibi anlaması veya o kadar çabalamamı görmemesi... mesela ben elimden geldiğince aileme maddi açıdan destek olmaya çalışıyorum fakat bi olayda tutupta sen hiç durumumuzu sormuyorsun deyince film kopuyor... haketmediğim şeylerle karşılaştığımda öyle oluyorum... ve kendime yediremediğimden kendme zarar veriyorum... her zaman bu kadar kötü olmuyorum... içimde biriktirince böyle oluyorum maalesef... ve de bu olaydan 5 dk sonra pişman oluyorum çünkü başım gözüm ağrıyor... karşımdakinin de söyledikleri o an bana karşı olumlu ise rahatlıorum değilse daha da delleniyorum... 2yıldır olmuyor demişsin o bi anmış gçmiş gibi geldi bana... aslında ailesinin işiin stresinden de olabilir... kimseye yansıtamaz en yakınına yansıtr... ben de öyle oluyor yani

Bende sosyal anksiyete bozukluğu var. Buna bağlı olarak yemek yiyemiyorum. Zaten böyle teşhis edilmişti. Yabancı insanlarla konuşamıyorum, evden çıkmıyorum, telefonla bile görüşmek istemiyorum, hatta bir yeri arayacağım zaman bile elim ayağım titriyor. Tabi bu tedavi olmadan önceydi. Hala da devam ediyor aslında, ilacı bıraktığım an eski halime geri dönüyorum maalesef.

anladım annen baya bi önünü kapatmış senin... inan ben de hep stresle büyüdüm tamam anne babam çok severlerdi ama annem çok titizdi hala öyle.. bi yerde bi tshirtüm kalsın oyle kızardı ki... okuldan arkadaşımla eve gelsek yemek yapmya korkardım annem kızar diye... gizlice yapar yer yıkardım... öyle bi etkisi var işte

Arkadaşlar peki benim gibi anksiyeteden dolayı iç sıkıntısı ruhun daralması kalbin acıması gibi şeyler hiseden var mı? Sahihuban

merhaba bende sayı sayma takıntısı var bunun için hiç doktora gitmedim aklınıza gelebilecek her şeyi sayıyorum lakin saydığım her ne ise illa özellikle 8 veya 16 32 ye tamamlamalıyım ne yapıp ne edip bu rakamları bulmam lazım aynı şeyi defalarca sayıyorum örnek vereyim yıllarca önce bir magazin programında ebru gündeş yeşil düğmeli bir elbise giymiş tam sayıyorum ekrandan gitti yarım kaldı beni sayı ve benim buna canım çok sıkılıyor üzerinden yıllar geçmiş hala düşünürüm o elbisede kaç düğme vardı diye mesela biriyle konuşurken yüzünü sayarım kaş göz dudak burun kenar ve köşelerini sayarak 32 ye tamamlarım elimde değil engel olamıyorum kendime şimdi buradaki arkadaşları da okuyunca acaba bir doktora görünsemmi ki diye düşünmeye başladım doğrusu ALLAH hepimizin yardımcısı olsun Sahihuban

Bende de Obsesif Kompülsif Bozukluk artı panik atak artı vs. vs. var Yaşadıklarımı anlatsam sanırım traji komik bir kitap yada film olurdu Doktora gitmemek için çok mücadele ettim sandım ki kendim çözebilirim ama baktım ki ben benlikten çıkıyorum soluğu doktor da aldım. Yaklaşık üç aydır ilaç kullanıyorum ve artık normal hayatıma dönmeye başladım ama şimdiden bir gün ilacı bırakırsam yine aynı şeyleri yaşar mıyım korkusu var. Bu korku da daha tam olarak iyileşmediğimin göstergesi sanırım

canım aileme karşı diyorum ama iş yerinde en fazla iş yükü bende ve ben günlerdir müdürüme tek başıma yapamıyorum çok yoğun diyemiyorum... mesela bugün bi iki saat erken çıkmam lazım onu bile söyleyemiyorum... ALLAH a inancımda var elhamdülillah ve de namazımı kılmaya çalışırım.. kötü şeyler yapmamaya çalışırım.. insanlarla iyi iletşiiim kurmaya çalışırım... ama bi yandan düşünüyorum da 'namazı yarım olanın huzuuru da yarım olurmuş'... maneviyatınd a etkisi var.. keşke nişanlım kadar rahat olabilsem bende... Sahihuban

ben ilaç kullanıyordum 5 ay kullandım.. kendi kafamdan bıraktım.. yıne kotuyum içerkend super olmuyordum ama suan azcık daha kotuyum Sahihuban

Biraz bende öyleyim. İlaçla daha iyiyim. Bende 1,5 du, şu an 1. Birde sakinleştiricim vardı düşük dozda onu 3 sene önce kesdim. M

Anksiyete. İnsanlarla konuşamam. Bitmek bilmez baş ağrılarım vardır. Çarpıntı o kadar şiddetlidir ki gece uyutmaz sabah erkenden ayağa diker. Karnım ağrır. Ellerim, bacaklarım titrer. Telefonda konuşamam. Dışarıda yalnız kalınca rahat olamam. Hep diken üstünde yaşarım. Burda da bir ara yendiğimi iyi olduğumu yazmıştım. Fakat yine belirtiler baş gösterdi anladım ki ilaçsız olmuyor. Soluğu psikiyatrda aldım. Başladım tekrar kullanmaya. Bakalım, Allah yardım etsin...

sanirim ben de depresyondayim:18: surekli agresifim, herkese satasiyorum yanliz kalmak istiyorum neredeyse butun gun uyuyorum. Sanki hayatimda bir sey eksikmis gibi hissediyorum bir de bu aralar cok uzun zamandir boyleyim, babamin annemi aldattigini ogrendigimden beri (12 yasindaydim) bir degisik oldum. Ayrica daha bir suru aile sorunumuz var her gun kavgali gurultulu bir yerde yasayinca insanin agresif olmasi normal tabi. ustelik daha 18 yasindayim:2:

nilüfeer haklısın vallahi.. çok doğruu.. benm de nişanlım ilaç kullanmamı istemedi... sen kendin yapabilirsin dedi... ancak ben pasif çıktım.. onu şaşırtmam lazım daha doğrusu özverisinin sıcaklığının karşılığını vermem lazım... Sen neler yaptınm ilaç dışında üdzelmek için ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

En iyisni yapıyorsun canım senin için çok sevndm ben de başarabilirim bunu umarım Sahihuban

Hahaha Yok ben o kadarini yapmiyorum :)))

ilk öncelikle herkese geçmiş olsun. bende panik atak rahatsızlığı geçirdim. tipik kalp çarpıntısı nefes alamama sevdiklermi kaybedeceğim korkusu bunun gibi bir çok şey. hiç kurtulamıcağımı düşünürken 6 ay ilaç tedavisinden sonra kendim daha doğrusu eşimin ve benim tüm sevenlerin insanların desteğiyle ilacı bıraktım kendiliğimden. doktoruma kalsa en az 1 yıl içmemi önerdi. dinlemedim. ilk başlarda ilacı bırakırken başa döndüğümü sandım vücuduma sanki ilacı içtiğim saatlerde elektrik veriyorliyomuşça his yaşadım çok ürküttü bu beni ama pes etmedim beynimle yendim allaha çok şükür. şu varki pskoloji öyle bir şeyki sanki hep yaşıyor bizimle geldiği zaman gitmicek gibi geliyor ama inanınki geçiyor. zaman zaman hala oluyoır olmuyor değil ama ben göndermesini biliyorum mesala otobüslerde çok sıkılıyorum bazen hemen müzik dinliyorum yada sevdiğm bir kitap okuyorum 5 dakika bile sürse bu yol yapıyorum bunu kısacası kendimi oyalamayı ve en önemlisi bu rahatsızlığın beni öldürmeceğini öğrendim. benim doktorum tüm bu sıkıntılarının arkasında tek sebep ölüm korkusudur demişti. çok şükürki geçti darısı tüm bu rahatsızlığı yaşayan herkesin başına cennetyarim Hadi Gelin

Kendinde anormal gördüğün çoğu şey normal göründü canım bana Mesela migreninin tutacağını düşünmen anormallik olamaz ki gayet aklı başında bir davranış hatta doğru bile yapıyorsun çok zaman geçirince benim de tutuyor çünkü, susup susup sonradan patlaman da bir kişilik özelliğin senin anormal görme bunu cennetyarim Hadi Gelin

Olabilir. Ama toplu taşımada oldu sanırım :) Güldüğüme bakma cok sinir bozucu bir durum. Şehirlerarası yolda bile binemiyorum ben . push ; WOLFROG Ekşiden aynı tadı

amin amin güzelim yahu... geçsin şu hastalıklarımız inşallah... zaten bu gibi hastalıklar sadece psikolojide kalmıyor... kalp şeker hastalığına dönüşüyor... orası da çok sıkıntıdır.. ve de eşimiz nişanlımız ve sevdiklerimize daha zor inceuclusarjiolanvarmi Kifayetsiz

bendede öfke kontrol edememe ve anksiyete bozukluğu var canm sen yine kendi mesleğini eline almışsın ben hala çabalıyorum benm bölümümde merkezi atamada kadro bile açılmadı hep mülakatlı alaım ve türkiyede mülakat demek = torpil demek okadar çabalıyorum hep boşuna gidiyor bölümm adalet buarada kredi konusnda insanlar hep böyle yaparsın yaparsın yapmayınca hepsini devirir dökerler sıkma canını sn yine çekemem demişsin ben olsam onuda diyemem çekerm kendmi sıkntıya sokarım ondan sonrada sinirlerm bozulur M

Maneviyata sarilmak en guzeli... sabir etmk lazim... kalitli zaman gecirmek lazim S

Selectra ve Dideral. Zor bir durum ya bu. Acaba iyileşme olur mu yoksa ilaçlara bağlı mı kalacağız hep? Sahihuban

Merhaba canım psikoloji ögrencısı olarak nacızane bır tavsıyede bulunmak istedim. bu tip durumlarda ev ve ya arabayı kıtledım mi utunun fısını cektım mı dıye tereddut ettıgınızde yanınıza bır kalem kagıt alın kontrol ettiginizde evet arabayı kılıtledım hatta acmaya calıstım acılmadı gıbı notlar yazın arabayı kıtledım mi acaba dıye dusundugunuzde geri dönmek yerine cıkarıp bu nota bakın kendinizi engelleyin :)

Kızlar ben de bir dönem depresyon tedavisi gördüm. Ama bakınca şimdi çokta gerek yokmuş kendi kendime atlatabilirmişim. Çok büyük değilse sıkıntılarınız ilaca başvurmayın derim naçizane. Yaşadığım olaylar vardı bu yüzden Mutsuzdum, keyifsizdim, yemek yiyemiyordum falan. Biraz hayata tutunsam yeterdi bence. Çok ağır ilaçlar vermiş doktor da, onları içince iyice çıldırdım sevgilim beni aldatıyor diye evine gidip arkadaşlarının yanında küfürler ettiğimi, bıçağı alıp sevgilim kıyafetlerini kestiğimi bilirim. İşte ölü gibi dolaşıyordum, ayaklı ölüydüm resmen. Müdürüme mecburiyetten anlatınca o bile ne derdin varsa bana anlat sen böyle biri değilsin dedi. Sevgilim zaten hiç bir zaman tedavi görmem gerektiğine inanmadı, hep destek oldu. Sonra başka doktora gittim ilaçları bıraktırdı. Çok şükür rahatladım ilaçları bırakınca başka doktora da gitmedim. Biraz inancımızı güçlendirip, hayata karşı dirayetli olmamız gerek sanki. Sahihuban

bende de kronik depresyon var. neredeyse kendimi bildim bileli depresyona eğilimliyim. denemediğim ilaç kalmadı. psikanaliz, bilişsel, davranışçı gitmediğim terapi de kalmadı. psikologlara gide gide psikoloji eğitimi aldım ve sonunda gerçekten psikolog oldum:)bazılarımız genetik olarak şansızız ve psikolojik rahatsızlıklara daha meyilliyiz. tabii yaşadıklarımız, deneyimlerimiz de bunu tetikliyor. şu an halen ilaç kulanıyorum, ilaç varken iyiyim ama bırakmaya göreyim iki ay sonra bir bakmışım içimde bir şeyler kaynamaya başlamış. insanın kendiyle mücadelesi öyle zor kii. R

benim bi tanıdıgımda obsesif kompulsif birine zarar verme korkusu var kendi kendini yiyip bitiriyo yüzde yüz iyileşme durumu varmıdır sizce? WOLFROG Ekşiden aynı tadı

Bende bırakamıyorum maalesef. Bırakır bırakmaz onca sene uyguladığım tedavi bir günde yok oluyor. Ne kullanıyorsun? M

okb yıllardır:26:

Hamilelikten olmasın canım o? :) Bence teşhisi kendin koyma bir uzmandan yardım al :) kadesa

Bende orta capli depresyon var, Hastanede tedavi gördüm bir kac yil önce, ilaclarla düzeliyor derken yan etkilerinden dolayi biraktim.. Sinir öfkede olabiliyor bazi olaylar karsisinda. Bir kac piskologa gittim fakat bana uyanini bulamayinca simdilik biraktim. WOLFROG Ekşiden aynı tadı

Bende onu diyorum istersen dini dort dortluk yAsa sorunlar oluyr... ancak dini olsn ailevi olsun bi sanatla ugrasmak olsun maneviyata yonelmek lazim bn onu deerim... lutfen yanlis anlasilmayalim )) Sahihuban

Bende de bu var neredeyse ayni durum ama bunun ozguvenle alakali oldugunu cozdum bu surecte. sanki fedakarlik yaptikca sevilecekmisim gibi hissetmisim hep tabii kendimce yaptigim fedakarliklar anlasilmayip kisiler tarafindan kullanilinca aklim basima geldi. artik benim icin birseyler yapmayan kimseye eyvallah etmiyorum. yapima gore zor olsada istemeyi, beklentiye girmeyi ogrendim. beni boylece sevip beni cekenlere de sevgimi emegimi harcamaktan cekinmiyorum. ama mutlaka herkese bir duvar koyuyorum artik annem bile olsa. . push ;

bende aynıyım canım bunu yazmayı unutmuşum bende aynı saç baş dağıtmalar çok fazla oluyor kendimden soğuyorum napacağm bilmiyorm sennde allh yardımcın olsun benmde bizimgibi olanlarında Sahihuban

ay canım benim inanır mısın son zamanlarda aynı analtaııklarını bire bir yaşıoyorum ya... tekbaşıma kalabalık ortamlara giremiyorum kalabalıktan nefret ediyorum evden çıkmak istemiyorum insanlarla konuşurken hep yanlış konuşacakmışm gibi utanıyorum aslında hep doğru konuşurum ama yinede korkarım sevdiklerim ölcekmiş gibi geliyor bnde nefeslerini kontrol ediyorum arkadaşlara selam bile verirken utanıyorum ben yahu çocugum olmicakmış gibi yada ilerde eşimi kaybetcekmişim gibi ne biliyim çocugum engelli olcakmş gibi geliyor kötü oluyorum... nedne bu korkularım var anlamıyorum ( ben de daha yeni ailemle tartıştım... saç baş dağıtmalar kendine vurmalar... ONLARDA KORKUYORLAR... ben de çok korkuyourm...

o takıntı bende de var yaptığımı bildiğim halde gidip tekrar bakıorum bide bu sıralar sürekli bi ağlama hali var üstümde depresyona mı giriorum acep:26: B

merhabalar kızlarr... bu konuyu açma sebebim okul-iş-ev hayatının herhangi bir noktasında sıkıntıya strese düşenlerin yaşadıkları olayları, tepkileri, kazanımları, çıkardığı dersleri, tedavi yöntemleri gibi noktaları paylaşmaktır... şu sıkınıtlı dünyada stressiz bir gün yoktur eminim... birlikte paylaşalım... sorunları aşmaya çalışalım... destek olalım birbirimize... cevaplarınızı bekliyorum psikoloji: davranışlar ve zihinsel süreçler ile birlikte bunların altında yatan nedenleri inceleyen bilim dalıdır. PSİKOLOJİK HASTALIKLAREPRESYON, PANİK ATAK, PARANOYA, STRES, ŞİZOFRENİ, DİSTİMİ , ANKSİYETE, SOSYAL FOBİ, KONSERVİYON BOZUKLUKLUĞU, SOMATİZAYSON BOZUKLUĞU, TİK BOZUKLUKLARI, TOKOFOBİ, UYKUSUZLUK, UYUM BOZUKLUKLARI... BİRLİKTEN KUVVET DOĞAR' ENGELLERİ SORUNLARI PAYLAŞIMLARIMIZLA AŞACAĞIZ.. DAHA SAKİN OLMAYI, ÖFKEMİZİ KONTROL ETMEYİ ÖĞRENECEĞİZ...

Seni gözümde canlandırdım da karnıma ağrılar girdi gülmekten kadesa

çok aşırı olmasada benimde takıntılarım var bir şey sürekli aynıysa deli olurum bu forumdaki yazı rengimden avatarıma kadar bile var yani sürekli değiştiririm eşyaların yeri filan :/ bazen beni yormuyor değil ama isteyince engel olabiliyorum

BU TAKINTILI hemen hemen hepimizde var galiba...:)) ocagı kapattım mı anahtarı aldım mı ve özellikle de telefonu aldım mı diye sürekli bir kontrol halindeyim P

Amin:)Allah herkese şifa versin:) WOLFROG Ekşiden aynı tadı

uzun ama okyun lütfen sürekli sevdiklerimi kaybetmekten ve ölmekten korkuyorum gördüğüm tüm kötü rüyalardan etkilenp sevdiklerimn ölmesnden korkuyorum allh korusun hiç çocugumuz olmayacakmış gibi sıkıntıya giriyorum 2 yıldır olmuyor pcos var bende ocağın altını kapattığm halde 50 kere kontrol ediyorum kapı kilidini falanda birsürü var dha çok samimi olmadğm kişilerle telde konuşamyorm işkence gibi geliyor kapı çaldığnda telfon çaldığnda kalbim çok hızlı çarpıyor aşırı uyuyorum 10 12 saat uyumadığm zamn hastalanckmışım çirkinleşecekmişm gibi geliyor çünkü nezamn az uyusam(8 saat falan ) heryerim ağrır bayılacak gibi olurum gözümn altı çöker gibi olur esmerleşirim sanki fazla uyuyuncada evin işlerin kendimişleri yetiştiremiyorm yada zor yetiştiriyorm tekbaşıma kalabalık ortamlara giremiyorum kalabalıktan nefret ediyorum evden çıkmak istemiyorum insanlarla konuşurken hep yanlış konuşacakmışm gibi utanıyorum aslında hep doğru konuşurum ama yinede korkarım üzerimde kıyafet ayakkbı çanta 2 renkten fazla renk varsa kendimi şık hissetmem örnek ayakkabı beyaz çantada beyaz pantolon sarı tişört beyaz gibi olmalı enfazla 3 renk oda uyumlu olan renkler onda bile takarım evimdede böyle bana yapılanları aileme yapılanları asla unutmam hep takarım eşime yapılanlarıda unutmam ama eşim unutur oyüzden ben dile getirince problem olur ailesiyle ilgili falan kimseye hakettiği cevabı veremem şakayla karışık hiç veremem verirsem kavga ederk veririm onuda yapamam aielm dışındaki kimseyle tartışmaya giremem hayır diyemem başkalrı hep bu durumu suistimal eder nefret ettiğim bir insan bile evime gelse güzel ağırlarım tavır koyamam sinirlensemde belli edemem yaramaz çocukara televizyonu bile kırsalar yapmayın diyemem eşimle kavga edince ölmek isterm birçok intihar girişimm oldu bağıra çağıra kavga edrim evdeki eşyaları kırarım tüm binaya rezil olurum eşim zıttıma konuşdukça daha çok öfkelenr eşime saldırmaya başlarım sinirkrizleri geçiririm saçım başımı dağııtır deli gibi olurum dişim falan kitlenir kusarım iğrenç bir yaratık olurumm ama bunlar istem dışı oluyor kendime gelnce çok üzülüyorm utanıyorm eşimden ve komşulardan ve 1 gün boyunca yataktan çıkmıyorum gözlermn şişinden halszliğimden eşimi çok seviyorumm gece yatarken nefes alıyormu diye kontrol ederm ben sıcaklamışsam oda sıcaklamış zannederim susamış vs şimdide ben önce ölürsem yada eşim önce ölürse allh korusun öbür dünyada eşimi göremezsem diye hergün ağlıyorum hatta bunun için konu açacağım bugün duası falan varmı diye çok kötüyüm ya piskolojim mahvoldu birara terapiye gittim ilaç kullandım yine aynı geçmiyor bazen biraz azalıyor tekrar alevleniyor birşeye taktımı takıyorum bu kişide olabiliyor eşim ve ailem dışında kimsem yok onlar olmazsa ben yaşayamam balığım ölse 1 ay ağlarım ben çok güçsüzümm

İnsanlarla beraber olmak ben de işe yarıyor. Kolay arkadaş edinemem ama olan arkadaşlarımla daha çok buluştum. Dert anlatmak değil ama sadece vakit geçirmek için. Nişanlın varmış seninde, ben de sevgilimle farklı şeyler yapmaya çalıştım. öyle uçuk kaçık şeyler değil güzel bir yemeğe gitmek, sevdiğim filmi izlemek vs. Yeni elbiseler denemek beni terapi ediyor. Çarşıya çıkıp dükkanlarda kıyafetler baktım, denedim :) Ve beni kötü etkileyen kişileri bir süre görmedim. Sosyal olayım derken onları görüp iyice canımı sıkmadım. Yani biraz zor hem kendimi insanlardan tecrit ettim hem de enerjik, pozitif arkadaşlarımla birlikte olup kendimi rahatlattım. Bol bol dua ettim, Allah'a sığındım. Bir de hem 30 kilo vermem de hem de bu depresyonu yenmem de yürüyüş çok faydalı oldu. Bana çok çok iyi geliyor. Sevgilim her gün yürüyüş yapardı benimle, benim yapım sinirlenince özellikle hızlı hızlı yürürüm o bile yetişemezdi :) Ama kötü olduğum günler uzun uzun yürürdük. Allah razı olsun onunda çok faydası oldu, bağırıp çağırırdım dinlerdi sonra rahatladın mı der gülerdi :) Bir de canım sosyal paylaşım facebook, twiter gibi alanlardan uzak durdum. İnsan başkalarını mutlu göre göre tek sorunlu insan kendi zannediyor daha çok üzülüyor. Bir de çevremdekilerin sıkıntılarını dinlemeye çözmeye çalıştım, öyle ki öğrencilerim ne olsa yanıma koşar bunu kesin siz çözersiniz derdi. :) Sıkıntı ne türlü olursa olsun, uğraş bulmak lazım, Şimdilerde de sevgilim askerde çok zor atlatırdım diye düşünüyordum; ama uğraş bulmaya çalışıyorum örgü örmek mesela :) Günlük tutmak çok faydalı geldi, öyle her gün yazmak değil duygu durumum kötüleştiğinde. Öyle sorununu paylaş falan bu dönemde yaramıyor işe. Sorundan uzaklaş sadece. Geceleri uyuyamıyordum, gün boyunca yorulmaya çalıştım ki gece rahat uyuyabileyim. Beni üzecek her şeyden uzak durdum, dizi, müzik, ortam ne olursa. Önemli kararlar almamaya çalıştım ki beynimi iyice zorlamayım ve yanlış bir karar alırsam iyice işin içinden çıkamam diye. Bir de bazen insana yaptığı her şey hastalığından gibi geliyor. Halbuki herkese oluyor o yüzden hasta olmayan kişilerin nasıl olduğuna baktım, yakınlarla tabi konuştum, en olmadı anneme sorardım ben böyle yapıyorum herkeste mi böyle diye. İçe kapanmamak, kendini kaptırmamak, sorundan ziyade hayatın akışına dua ile sarılmak gerek bence. Ne kadar zorlarsa eve kapan diye ben o kadar zorladım kendimi kapanmamak için. Çok zor ilk başta ama zamanla bir bakmışsın her şey düzelmiş. Allah'a şükür. Sorunun neydi unutmuşum canım ama ben depresyonu böyle atlattım, inşallah yardımcı olur sana da başkalarına da.

Tabiki var. Tedavi görüyormu . push ; Sahihuban

bu bende de var maalesef bende sürekli sayı sayıyorum... hele sinirliyken içimden içimden hızlı hızlı ikişer üçer beşer 100 e kadar sayıyorum sonra kendime geliyorum napıyorum ben dıyorum... aslında saymak istemıyorum sinir oluyorum ama saymadan duramıyorum.. fayansları falanda sayarım iyice sinir bozmaya başladı artık. S

Aynen aynen ve ne yaparsam yapayım aşamıyorum onu. Kilitlediğim anı unutmamak icin derin nefes alıyorum mesela, merdivenlerden cıkarken de "derin nefes aldın yaaa" diyorum ama yine inip bakıyorum Gecen gece elektrikler kesildi, iki hafta önce de binadan birinin arabasının plakasını calmışlardı. Organize bir durum olduğunu ve benim plakalarımı calacaklarını düşünüp sabah ezanına kadar uyumadım Sonra sinsice aşağıya inip plakamı kontrol ettim :) sbry Defnem 💕 Anneler

Evet benimde değiştirdi. İlaçsız iyi değilim. Belkide bağlandım ilaca. Ama dediğin gibi tepetaklak oluyor. Bir yolu olmalı:26:

Allahım bize ve tüm hastalıklara Şafi ismiyle şifa versin

Orası kesin bir önceki sayfadaki yazdıklarıma bakarsan anlarsın zaten canım ne haldeyim...

Ben 18 yaşındayım bende okul fobisi de var ilaçları almadan önce ağlamadan günüm geçmezdi öyle işkenceydi ki benim için... Şimdi öğretmen bir şey sorarsa, tahtaya kaldırırsa, bana bakarsa, HERKESİN ÖNÜNDE REZİL OLURSAM? Bu düşüncelerle ders dinleyemiyorum ben. Bir mükemmeliyetçilik takıntısı var ki sormayın gitsin. Sanki ben asla yanlış yapmamalıyım gibi. Çok rahatsız edici. Hepinize geçmiş olsun. WOLFROG Ekşiden aynı tadı

canım sana bir sey sorabilir miyim? bu öfkeni kontrol edememe durumuyla ilgili. benim erkek arkadaşımda da varmış ve psikolojik destek görmüş 2 yıl boyunca büyük ölçüde azalmış genelde sinirlenen bir tip değil benim gözlemlediğim kadarıyla ancak daha ilişkinin başlarındayken bir anda sinirlenmişti kendi kafasında tamamen bambaşka birsey düşünüp öyle olduğunu varsaymış, gözlerinın içi kıpkırmızıydı elleri titriyodu, sakinleşmiyodu bi türlü bağırmalar çağırmalar ve en son hemen kulağım yanından duvara yumruk atmıştı, kesinlikle bana vuracağını düşünmüştüm çünkü çok yakındı ve ben ağlamaya başladım sonra biraz kendine gelir gibi oldu. 2 yıldır bi daha böyle bir şey olmadı ama hala aklımda o gün. şimdi soruma geçeyim. böyle nöbetleri tetikleyen şeyler sende genelde ne oluyor? ayrıca o anda senin tepkilerin nasıl oluyor? karşındakini görüp duyabiliyor musun dediklerini yoksa hiç bi anlam ifade etmiyor mu? kendine ya da bir eşyaya zarar vermeden geçiyor mu bu öfken? çok soru sordum özür dilerim ama bu soruları ona sormaya çekiniyorum hala bu olayı düşündüğümü bilmesini istemiyorum. cennetyarim Hadi Gelin

Eğer yolda yürürken yol yada kaldırım çizgisine basmışsam diğer ayağımla da basmak zorundayım. Bu da saçma bir gerçek... S

Allahım yalnız değilmişim Ben de sağ ayakla girmeye çalışıyorum. Bazen sol biraz içeri girdi gibi geliyo önce çıkıyorum koca bir adım boşluğu bırakıyorum O ara da yiğitliğe b. k sürdürmemek için postaları kontrol ediyor gibi yapıyorum

Obsesif Kompülsif Bozukluk var bende de. Arabayı kilitlediğimi bildiğim halde, yarıyoldan geri dönüp defalarca kapıyı kontrol ediyorum mesela :) Daha bir sürü takıntım var ama yazmayayım, takıyorum yani Kafayı B

Bilmiyorum maalesef. Birde evliyim, çocuk düşünüyorum. Hamile kalmadan önce ilacı bırakmam lazım. Nasıl olacak bilmiyorum Ben 1 ilaç kullanıyorum, rem... 2 ile başladım, çeyreğe kadar düştüm. Ama çeyrekte olsa bırakamıyorum. Sahihuban

Oyle guzel ifade etmissin ki okumaya doyamadim... benim sorun ofkeyi kontrol edememem. kendime zarar vermem... dedigin gbi facedr gezen tozan mutlu imis gbi yapanlar benide oluumsuz etkiliyordu kapattim faceyi... yuruyus ck mantkli.. hem yaklasik on onbes kadar fazlam var... zayiflamam lazim.. bastan sona degisim istiyorum.. gorunum donanim davranisaal faln... bunu bsarmak isterim. . bi debu yil hersey ustuste geldi annem felc gecrdi kalp krizi oldu.. stent takildi.. yakin arkadasim intihar etti. vede aurekli sorunlari olan insanlarin yarim aldigi ortamda calisiyorum.. bu da bende baaima surekli bseyler gelcekmia korkuau olusturdu... iyulesmek istiyorum.

Yaşadıklarının doğal bir sonucu o zaman bunlar depresyon olarak adlandırma hemen, korkman, kaygılanman çok doğal ama İnşallah bu hamilelik tüm korkularını silip süpürecek şekilde güzel geçer :) Bu arada meslektaşmışız ben de çok bilmişlik ediyorum kendimce uzmandan yardım alın diye :) kadesa