Size bişey diyim mi kızım oğlumun yaşındayken daha kuduruktuŞu an 5 yaşında anaokuluna gidiyor azda olsa enerjisini atıyor lakin bu seferde ben herşeyi bilirim kafasında asla inadını kıramıyorum. Bu da tahammül sınırımı aşıyor ister istemez

Geçmiş olsun ilaçlar uyku yapıyor mu? Malum bebeğimi bırakıp saatlerce uyumak çok zor olacak

Amin teşekkür ederim Kızlar evet daha sakin yapılı olurlar. Rabbim dağına göre kar verir derler ya evlenmeden önce dünyanın en sakin insanlarından biriydim. Çocuk bakmayı çok severdim şimdi neden böyle öfkeli bi insan oldum bilemiyorum

Merhabalar son bir senedir pik yapmış öfkemi artık kontrol edemiyorum. Önceleri öfkelensemde bazı uygulamalarla yatıştırıyordum. Lakin oğlumun doğumuyla yetersizlik hissi + oğlumun çok hareketli bi bebek olması sürekli arkasında gezmem ve hiç kendime vakit ayıramamak bunun başlıca sebepleri. Eşim sağolsun kızımla ilgilenir ki kızımda çok hareketlidir. Ev işlerinde de elinden geldiğince yardımcı olur sağolsun. Ama o öfkeyi içimden bir türlü atamadığım gibi katlanıyor sanki ve birden ansızın oluyor. Arkasından bağırırken buluyorum kendimi ve bu aşırı yıpratıcı hem kendim için hem ailem için. Ankara'da bildiğiniz işinin ehli psikolog önerisi verirseniz çok mutlu olacağım. Artı bu durumdan muzdarip olup fikir verebilecek olanları da seve seve kabul edeceğim şimdiden teşekkür ederim.

Doğumdan sonra bende böyleydim kendimi gördüm sizde. Hemen psikolog terapisi aldım o da kesmedi. Psikiyatriye gidip ilaç almaya başladım. O işe yaradı. Ankara'da değilim ama fikir verenler olacaktır.

çok teşekkür ederim çok iyi geldi sizle yazışmak iyi insanlar iyi ki var.

Bence iki ve ya daha fazla küçük çocuğu olan annelerin çoğu bu durumu yaşıyor. Benim de iki küçük kızım var ve devamlı gerginim. İlaca başlama taraftarı değilim psikoloğa gittim benim içimdekileri dökememe gibi bi durumum yok herkese anlatabilirim ama çare yok resmen bu duruma kendimce hala bulamadım çok zor bi hayata kendimi ittiğimi düşünüyorum sadece E

Tabi ki herkes kendisi için en doğrusunu bilir. Öfkenizin sonuçları siddet vs oluyorsa kesinlikle başlamalısınız daha dün arkadaşım aynı şeyden bahsetti birine kızınca hıncını çocuğundan çıkarıyormuş onu karanlık odaya kilitliyormus falan böyle durumlarda tabi ki psikiyatriye gidilmeli. Ben kendim ara ara yükselsem de o raddeye gelmedim çok sükür

Bende de doğumdan sonra aynı durum oluştu ve hala devam ediyor. Olur olmaz herşeye sinirleniyorum. Kendimce bir kaç çözüm buldum. Öncelikle beni sinirlendiren dış faktörler ile iletişimi kestim. Beni geren insanları yok sayıyorum ki onların sözlerine kafayı takıp daha çok gerilmeyeyim. Çocuğum gerçekten gün içinde çok yoruyor onada çözüm olarak herhangi bir şeyde inatlaştığında ve olmayacak bir şey istediğinde bağırıp ağlarsa kendi haline bırakıyorum hiç müdahele etmiyorum bir kaç dakika içinde susuyor zaten. Eğer her seferinde ikna edersem huy haline getiriyor ve üstüne koyarak ilerliyor buda beni sinirlendiriyor. Genel olarak zararsız yapacağı şeylerdede müdahelem yok zaten. Eğer baş edemeyecek duruma gelirseniz mutlaka bir psikiyatriste gözükün. Ben bir kaç yıl önce devlet hastanesinde başka bir sorunum için bir profosore gitmiştim bana hiç ilaç vermeden yol gödtermişti. Eğer yine sorun olursa o kadına gideceğim. Ama malesef şehir uymuyor yoksa size de tavsiye ederdim. Umarım en kısa sürede atlatırız bu süreci.

Bende ayni durumdayim esim de bna yatdim eder sagolsun da yetmiyor iste :)

Zorlanırsanız tutun elbet. inanın küçükken daha kolay büyüdükçe iki çocuğun dağıttıklarını toplamaktan ev işi yemeği bile yapamayacak hale geliyor insan

Tek çocukta bile sabrım tükenmişti benim. Uykusuzluktan oluyor. Yüzde yüz eminim. Cagirabileceginiz bir yakınınız yoksa imkanınız da varsa kendinize bakıcı tutun ciddiyim. Mesela sadece 1 aylık. O çocuk baksın siz geçin içerde film izleyin dışarı çıkın. Mutlu olursanız geçer. Ayrıca ben birkaç kişisel gelişim çocuk gelişimi mutluluk vs üzerine kitaplar da okudum iyi geldi. Kafana uyan birkaçını al oku. B

Kız çocuktan sonra oğlan çocuğu ağır gelmiştir şaka bir yana Allah evlatlarini bağışlasın tırnağı taşa değmesin. Biraz dinlenmeye ihtiyacınız var bir süreliğine gidebileceğiniz bir yer var mı aileniz gibi çocuklarla ilgilenip sizi biraz rahatlatacak. Benim kizkardesim ve erkek kardeşim böyle olduğum bir durumda yanıma gelip yükümü hafifletti doya doya uyudum. Dinlenmiş olunca öfke de geçiyor.

Maalesef ilaç konusu taraftar olunacak bi konu değil durumlar onu gerektiriyorsa elbetteki alınır ki benim öfke problemimin düzelmesi için en ağır ilacı bile almaya razıyım yeter ki artık bu huzursuzluk hissi artık devam etmesin . push ; E

Eşim dinlenmeme müsade ediyor en az iki saat çocukları oyalar sağolsun lakin yetmiyor. Tahammülüm o kadar azalmış ki.

Kendinize çok iyi bakın mutlu bir anne mutlu bir aile demek :)

Bende de var boş bir tarlaya gidip çığlık atsam geçecek sanki ama yapmadım henüz. Psikolojik destek alıyorum ilaç vs

Öncelikle yalniz degilsiniz bu ofekniz tamamen kendinize vakit ayiramamaktan psikolog veya psikiyatiye gitmeye vakit bilr bulamiyorsunuzdur eminim cunku ben kendim de oyleyim hani bi gorsel varya psikiyatriye gidip azicik uzanayim diye heh iste bazen o modda olabiliyor insan size tavsiyem en azindan ben kendime şu yolu buldum etkinlikleri cocuga gore degil kendime gore yapiyorum boyama mi yapilacak valla oturup kendime bir tane ona da bir tane aciyor boyuyorum, etkinliklere kendimi katmiyor bildiginiz ben yapiyorum cocugun yaninda vakit hizli geciyor ve cocugum harektli oldugu icin resmen onun pesinde kosmaktansa bende onla hareketli oluyorum mesela bugun deli gibi halinin etrafinda kostul ben pert cocuk pert o simdi yorgunluktan horul horul uyuyor ki normalde 12den once yatmaz bence artik delilige vurun baska yol yok