canım ya bitirmek istemiyorsun yazından bunu anladım bence yüreğinin sesini dinle ve ağrına giden şeylerin olması çok güzel onları olumlu duygulara çevir kendince eminim nişanlınında ağrına gidicektir değil mi? bence sen çok duygulu bir insansın yaşın ne önemi var bazen kardeşim bile benden olgun olabiliyor ve doğruları gösteriyor bana buradan fikir alman da çok güzel birde şu var ki daha çok yeni sayılır bence seviyorsa insan zamanla alışıyor ki evlililte böyle iki farklı insan birbirini tamamlamaya anlaşmaya alışmaya çalışıyor kimse dört dörtlük olamıyor bulduğunu zannedersin aama yine bulamazsın. Yüreğinin sesini dinle ilişkime başladığım da sana yakışmıyor çirkin, bazıları ise nekadar çok yakışıyorsunuz bazıları çok zayıf be bazıları ise ne kültürlü ii çocuk bazıları ise daha iisinide bulursun diyenler oldu yani herkafadan bir ses ama önemli olan benim hangi gözle görmem di. O benim gözümde dünyanın en yakışıklı erkeği onun yüzüne baktığımda içime sokasım geliyor sarıp sarmalayasım geliyor var mı benden mutlusu herkes bu duyguyu tatmak isterken bulmuşken elimle itemem ya Dediklerimi sende düşün görmezden gel bazı şeyleri ve şunu unutma neolursun Baba gibi birini bulamayız... I

bunun cevabını sizin yerinize verebilecek tek bir babayiğit yoktur şu koskoca topluluk içinde... cevabı çok yanlış yerde arıyorsunuz... alacağınız cevaplar yanlızca başkalarını mutluluğu olacaktır ki bu sizi nereye kadar nasıl tatmin eder? atalarımız çok güzel söylemiş "taşıma su ile değirmen dönmez" bir de bunu "sokma akıl" ile başlayanı vardı ama şimdi hatırlayamadım... içinize dönün, kendinize bakın ama başkalarının hayatlarını kriterlerini doğrularını kendi doğrularınız bellemeden... ha benim gönlüm eğer sadece evlenmiş olmak için evlenmeyecekseniz bu insanla evlenmemenizden yana...

seviyosan ve anlaşabiliyosanız bunları aşarsınızki aşılmıcak gibi değill sende ona oda sana ayak uydurmalısınızki ilişkiniz yürüsün sen ondan biraz daha bilgilisin ve kendineözgüvenin daha fazla sende ona bildiklerini katmalısınki mutlu olabilesiniz seninde ondan öğreneceklerin olabilir evlilik zamanında bunları düşünmesen güzel yanlarnı düşün bence ilişkiniz çok güzel takma bunları kafana

Konunu okuduğum günden beri zaman zaman düşünüyorum... Acaba sen sorgulamakla iyi mi ediyorsun... Yoksa insan sorgulamadan körkütük aşık iken evliliğe girişmeli mi? :)) Yok yok... sorgulamak iyidir... Sen sorgulamaya devam et ilişkinizi... Daha sağlam olur evliliğiniz... Ama asla yargılama onu bilmediği birşey için... Mesela sana bir örnek vereyim kendimden ; Birgün öyle rezil hissetmiştim ki kendimi bir ortamda, neden biliyormusun? Şu efsane grup BEATLES'ın adını (o zaman yaşım 25-26) hiç duymamış olmam dolayısıyla, yaklaşık 10 kişinin içinde utandırılmıştım bir hocam tarafından.. ama ne büyük eksiklik dimi? :))) Şimdi gülüyorum da o an hissettiğimi anlatabilmem imkansız... Dünyayı kasıp kavuran o müthiş grubu ne dinlemişim ne de adlarını duymuşum o zamana kadar...!! O an birşeyi anladım ben... ondan önce insanları yine yargılamazdım ama bilemedikleri, ya da o zamana kadar öğrenemedikleri şeylerle ilgili aklımdan da olsa geçirirdim "nasıl bilemez bunu"? derdim... İşte o anda bana hayatımın önemli derslerinden biri verilmiş oldu... iyi oldu utandırıldığım... Anladım ki herkes herşeyi bilemez! herkes benim önem verdiğim konuları önemsemek zorunda değil.. ve önemsemiyor olması onun başka konularda da bilgisiz olduğunu göstermez.. örneğin benim ilgi alanım "insan psikolojisini anlamak, toplumun davranışlarını, inançları irdelemek, sorgulamak" iken, bir başkasının ilgi alanı müzik, resim, matematik, sanat vs. vs olabiliyor:) ve ilgi alanının dışında bir konu ile karşılaşsa beyni o bilgiyi kaydetmeye bile gereksinim duymadan bir kulağından alıp, diğerinden atıyor... düşünsene herkes 30 yaşında herşeyi biliyor olsaydı? sonrasında ne için yaşayacaktı ki? işte bu yüzden insanların karakterlerini kişilik yapılarını ayrı, hayata dair bilgilerini ayrı tutmalıyız diye düşünüyorum... bilgiyi öğrenmek kolay, ama sevgiyi öğrenmek? mümkün mü?... ya da bir insan merhametsiz ise ona merhameti öğretmek mümkün mü? hele hayat arkadaşı olarak seçilecek insanda karakteristik özelliklerine verilecek puan 98 iken, bilgisi 2 dir benim açımdan... Yani öğrenmeye devam :) Not: yazım karmaşık olmuş biraz, umarım anlatabilmişimdir :)) smuwiLa

senin yerine koyuyorum kendimi ama sana hak veremiyorum. mesela ben muhendisim, sevgilim ise ressam. ben teknik alanlarda daha cok bilen, biyoloji kimya fizik hakkinda daha fazla konusabilen bir insanim. ilk tanistigimizda her konuda kendimi kitap gibi goruyor, hep o mu benden birseyler ogrenecek simarikligina dusuyordum. ustelik o da unutkan bir insandi ve ben inanamiyordum bu kadar unutkan olusuna. sonra hayat araya girdikce benim hayat karsisinda daha ne kadar cok sey ogrenmem gerektigi ortaya cikti. ben herseyi bilen hircinligimla kendimi cok olmus zannederken ve bu yuzden cogu zaman bocalarken, sevgilimin hickimseyi yadirgamayan sefkati destek oldu bana. farkli ilgi alanlari ve farkli konularda egitim almak kultur farki degildir. kultur farki bir insanin konustugu konuda senin de konusup konusamadiginla ilgili degildir. ben sevgilimden hayatla ilgili cok sey ogrendim, cok torpulendim. olaylara bakis acimi cok degistirdi. benim bilgili ama hircinlikla savundugum konularda olaylari ele alis bicimiyle beni daha mantikli, daha olgun bir insan yapti. evlilik oturup socrates'ten esit bilgi birikimi yuklu olarak tartisabilmek degil ki, karsindaki insanin sen fikir beyan ederken senin fikrine saygi duymasi, seni dinlemesi, ilgisini cekmese bile anlamaya calismasidir. ayrica karsindaki insani asla azimsama. kendin ben kendimi cok iyi yetistirmistim, sevgilim niye boyle degil derken dengeler bir anda alt ust olabiliyor. ayrica bilgi baska birsey, karakter baska birsey. bilginin yasi yoktur, ama sen tutup onun seninle ayni konularda bilgi sahibi olmamasini karakterine baglayamazsin. ustelik bu insan erkeksi komplekslere sahip, senin ondan cok bilgi sahibi olmani hazmedemeyen bir insan da degil anladigim kadariyla. hayatta her sey bilgi degildir. saglam bir karakter, nezaket, sefkat, saygi cok onemlidir; ve bu azla yetinmek, kendini asagi cekmek degildir. ben bunu beraber oldugumuz 6 yilda anladim. umarim sen de elindekini kaybetmeden anlarsin.

doktora benim icin olmazsa olmaz birsey degil ama ben esimle oturup ne bilimher konudan bahsedebilmeliyim. Herseyde; bilgide iletisimde vb onde olmak istemem. kadin oldugumdan dolayi bu ama ayni zamanda yetismemden kaynakli benim babam da akademisyen ve cok onem verilir bizim evde bilgiye. ask sevgi tamam onemli kesinlikle ama karsidaki erkek senden az bilince elinde olmadan hayal kirikligi olusuyo her seferinde olgu35 ölümden başkası

Size bir örnek vereyim. Mesela ben acayip utangaç bir kızdım. Yani bu ilişki durumlarında da böyleydi. Başka insanlar tabii bir süre sonra bundan rahatsız olmaya başlıyor. Bence ona yardım ederseniz utangaçlığını yenebilir. Bende sevgilim sayesinde utangaçlığımı yenmiştim... Mutluluklar Dilerim :)

Ya canim ailen senin iyiligin için diyor olabilir fakat senin seceneklerine saygi gostermeli daha guzel olurdu. Sevigili veya Es seciminde gonul once sevidigine konar ondan sonra kisiligini arastirir. Ister dunyanin en iyi kadini ve erkegi birlikte olsun onlarin mutlu olma ihtimali ne kadar olur cok merak ediyorum.. Tabi bir soz vardir "davul bile dengi dengine" fakat bu sozu mantik, anlayis ve sevgi ile cozersek goruruz ki olmazlari asmak munkundur. belki soyledigim biraz fazla optimist bir gorus.. ama Senin hikayende fakir ile zengin isi degilki, veya zayif ve sisman ikilinin soz konusu degilki. ikinizde okumus, degerleri ortada olan insalarsiniz. ben fazla yardimci olamiyorum kusura bakma.. deneylerim bu kadar chocolatestar

yorumun icin tesekkurler cigdem. isin garip yani nedir biliyor musun. gonlum ona karsi cok isindi yani duygular da ondan yana. arti ve eksi yonleriyle benimsedim ben onu. Bir baskasi olsa bu kadar isinabilirmiydim? isinabilirdim elbet. Ama karsima 'o' cikti ve o herseyiyle degerli bir insan. vazgecmek akillica gelmiyor. yanlis mi yaklasiyorum meseleye? S

elif safak demisti sanirim kadinlarin en buyuk zaafidir erkekleri degistirecilecegini sanmak.. erkekler degismez.. yani birisinin karakteri tavri kendini ifade ederkenki durusu bir topluma girdigindeki tutumu neyse odur.. degismez kolay kolay... onemli olan bence tum bunlarin ne kadar onemli oldugu? sen simdi siyaset hakkinda iki lafin belini kiramiyorsun karsindaki sana senin gibi emin olarak cevap veremiyor diye mi tum mutlulugunu yikip geciceksin? uzerinde durdugun detaylar cok onemli.. ama asiksan hayatinin askini bulduysan eger bence o kadar da onemli olmayabilir.. tabi kisisine gore degisir.. I

iste sorun da burda basliyor asmin, uzerinde durdugum detaylar ne kadar onemli ne kadar gereksiz teferruat kestiremiyorum. O yuzden diyorum ya, bilen birileri bana soylesin. Neydi onemli olan. mutluluk neydi? Evlilikte daha mi belirginlesecek yoksa daha mi onemsiz olacak bu kafama taktigim seyler? Ask sevgi saygi.. elbette cok onemli seyler bunlar ve nisanlimi her gordugum zaman kalbim huzur doluyor ama ya gecerse bu teferruatlara takilir miyim acaba? acaba acaba acaba... chocolatestar

merhaba canım günaydın diyorum öncelikle yazılanları okudum yukarıdaki mühends arkadasım sana herşeyi anlamış aslında hayatta okadar önemli sorunlar var ki neyse anlattıklarında kendimi buldum birden duygulandım daha önceki ilişkimdeortaokul mezunu esnaftı bende üniv tabi esnaftır hayat tecrübesi fazla bilmem ne konuşuluyor ama bir baktım 3. ayda öyle kötü kavgalar etmeye başladıkki benim ingilizce konuşmamı bile hazmedemiyordu neyse zar zor bitirdim gitti ama şuan hala o üzüntülerin hastalıklarını çekiyorum tedavi görüyorum çapa da allerjik oldum üzüntüden kendime zarar vermişim meğer. bu sana anlattığım kötü bir deneyim di şimdi sana en güzelini anlatayım. aradan 2yıla yakın zaman geçti karşıma öyle biri çıktı ki tüm dertlerimi unuttrdu dr larım bile inanamadı meğer üzüntüden oluyormuş ataklarım anjıo ödemlerim nişanlım elektrik mühendis onunla 8aya yakın mükemmel bir ilişki yaşadım ayaklarım yerden kesildi ama sorunlar başladı çok durumları iiyken birden düştüler aama yalnız bırakmadım mücadele ettim inandım hiç mi aramızda sorun olmadı ne kelimeler sarf ettim ama seviyordu seviyordum sıkıntıdan bu haldeydik inandık birde benim ailem mutlu bir aile ve şunu farkettim ki hep babam gibi birini istemişim hayatımda buda bilimsel olarak açıklanmış ama inat ettim yendim duygumu ve nişanlımı içime sindirdim ama kendinle mücadele etmen gerekiyor ve biz ikimizde farklı kültürden geliyoruz canım ailelerimiz falan ama hepsi geçti 2 yıl oldu zamanla istersen içine sindriyorsun önemli olan onsuzluğu düşündüğünde kalbin sızlıyorsa mücadele etmek istiyorsa yüreğin mücadele et ben ona bilmediğimi rahatlıkla bilmiyorum diyorum oda ben öğretirim sana diyor bende ona aynı şekilde anlaşıyoruz tabi insan isterse herşeyi yeniyor umutsuzduk şuan dr a yapıyor yıldız da ayrıca yurtdışında çalışıyor nasıl özlüyoruz birbirimizi çevreme bakıyorum da insanlar böyle bir ilişki arıyor biz bulduk memnunsuzluk yapıyoruz gidince öyle bir anladım ki değerini anlatamam yüreğinin sesini dinle ve gerçekten istediğinin o olduğuna karar ver ve baban gibi birini istiyorsun sende bu duygunu yen sana ömür boyu mutluluklar dilerim sana yazarken gözyaşlarına boğuldum Allah kimseyi sevdiğinden ayırmasın P

eslemim tesekkur ederim. Soylediklerini ben de dusunmesem hissetmesem herhalde coktan bitmisti bu iliski. Bir erkegin gerek dusuncelerinin, gerekse duygu ve davranislarinin 'saf, tertemiz' olmasi cok guzel cok guven verici.. Bu arda ben babamin aksine ona benzemeyen, onun gibi insanlari elestirmeyen birisini tercih ederdim herhalde.. E

Bence boşuna kuruntu yapıyorsunuz gibime geldi. Her evli çift her konuda anlaşacak diye bir şart yokki. Siz onu yanınıza yakıştırdınız, toplum içine kattığınız sürece bir sorun teşkil edeceğini sanmıyorum. Bırakın socrates den bahsetmesin çok önemli sanki. Bilmiyorum da bana fazla detaylara takılıyorsunuz gibi geldi. Burda çoğu evli çift, eşinin sadakatsizliğinden, sorunsuzluğundan şikayetçi. Eğerki böyle bir sorununuz yoksa, olayları büyütmeyin derim size.. Son düzenleyen: Moderatör: 25 Aralık 2010

belki de hakli burda bulunan herkes. Ben yine de evli olacagim insanin toplum icersinde daha sosyal, daha atilgan olmasini arzu ederdim. Umuyorum ki bunun eksikligi evlilik hayatimizda problem teskil etmez...

munzevii soylediklerinde cok haklisin. Beni anliyorsun ve anlam verebiliyorsun dusuncelerime, tesekkur ederim. Bahsedilen durumun iliskimizde kördugum olabilecegi sorusu beni de cok dusunduruyor. Olmaz, izin vermem diyorum. Irademle hareket edersem, ona saygi duymaya calisirsam sorun olmaz diyorum. Gercek su ki o da kendinde bazi eksikliklerin farkinda ve keske zamaninda kariyerime odaklanmak yerine kendimi farkli konularda gelistirseydim dedigi cok oluyor. Ama ben diyorum ki hayat bu, karsima boylesi birisi cikti ve her anlamda mukemmel bir es olabilecek ozelliklere sahip. Az onceki problemden dolayi bu iliskiye son verirsem ilerde geriye donup baktigimda 'keske' demek istemiyorum.. Farkli bir derdim de olabilirdi diyorum, sinirli bir yapisi da olabilirdi veya merhametsiz de olabilirdi. Hayata erkil bir bais acisi da olabilirdi. Boyle dusununce de az onceki konuyu kafama taktigim icin kendme guluyorum. ... ve zaman geliyor konu yine kafama takiliyor.. Kisir dongu iste:) I

ortak noktalar paylasimlar evlilikde önemli unsur. Munzevii arkadasimin yorumuna katiliyorum:130: I

Yazının tamamnı okuyamadım Yazının tamamında kendinizi göklere çıkartıp Nişanlınızı aşağılarda görmüşsünüz Hep ben ben ben diyen biri olduğunuzu düşündüm Siz hep mükemmel, nişanlınız ise hiç birşey bilmeyen Ben olsam nişanlının yerinde bu düşüncelerinden sonra ayrılırdım senden.. I

Yorumum icin tesekkur ederim chocolatestar, cevabim gec oldu bagisla.. Entelektuel olmak heryerde ise yariyormus da bi insanin kendisinde ise yaramiyormus.. Insanlari takmamak ne mumkun. en basta babamin baskilari dayanilir gibi degil. sevemedim diyo devamli, ne cocugu ne ailesini. icim fena burkuluyor o bunlari derken. Acaba bi bildigi varmi diyor insan, sevmedigine gore bi eksigi kabahati mi var. Ben goremedim goremiyorum. dugumleri cozuyorum bitanem ama cozdukce yeri geliyor yine dugunmeniyor birseyler. Karsimda kim olursa olsun olacakti bu sanirsam. evlendikten sonra degisecek belki bilemiyorum. beklentilerimi torpulemeyi ogrendim ama. mesela toplum icersinde veya mesela bir restorana gittigimizde birlikte ondan ilk adimi beklemiyorum, siparisi ben versem de bunu gurur yapmiyorum. bu ise yariyor. onu gun gectikce daha cok benimsiyorum ama yine de tarif edilemez bi korku var icimde. kalbim buruk... I

sanirim ben seni cok iyi anliyorum. devamli gelgit yasamani hep tereddut icinde olman cok normal. keske bu konuda tecrubeli evli, ayni meseleleri yasamis olan bi ablamiz yardimci olabilseydi sana tecrubelerini paylasip ama sonunda karar da hayat da senin. benim kriterlerimde azcok seninkiler gibiydi ama benim icin isin birde ekonomik kismi vardi cunku bu konuda hep istedigim oldu. gelgorki yuksek lisans yaptigim senenin basinda karsima birisi cikti. utangacmi utangac, mutevazi saff :) ama cok temiz karakterli mis gibi bi baba olurdu, isi de fena degildi ailesi de hos acik goruslu... Ama bana biraz fazla saf gelmisti, knusurken heycandan kekelemeler, kararsizlik filan ama onunla basbasa kalinca rahatliyordu ve saatlerce muhabbet ediyorduk. bakislari o kadar masumdu ki. herseye de acikti, maço degildi, cok cok zeki entelektuel degildi ama gercek anlamiyla bi "insan"di. beni mutlu etmek icin elinden geleni yapardi hic suphesiz. hatta evlendikten sonra daha da ii olurdu. sonra ne mi oldu? onu reddettim. bir-iki defa uzerine dustu ama israrci davranip beni fazla yormadi. keske yorsaydi diyorum simdi.. keske kolumdan zorla tutup kacirsaydi beni:) bakma guldugume aslinda bunlari huzunle yaziyorum. Masterdan hemen sonra evlendim birbaskasiyla. esim onun aksine gercekten cok zeki birisi toplumda saygin konusmasini bilen zeki... yakisikli da, kalp doktoru yani maddi kismi da tamam. ama... aslinda bunu yazmam dogru deil ama ben halen o ilk bahsettigim kisinin bakislarindaki masumiyeti ozluyorum. esimin toplumda sevilen begenilen kisi olmasi bana aritk iici geliyor cunku o muhabbeti benimle yapmiyor, hafif bi ukalalik var, cok biliyor ama benim basarimla gurur duymayacak kadar emin kendinden. Ne bileyim arkadas gibi degiliz onunla. diger kisiyle birbirimizle cok takilirdik ama bana karsi hep sevgi saygi doluydu. esimin bazi sozleri sanki beni igneliyor gibi. cok kotu birisi degil ama iste ne biliim... yanlis anlasilmasin karsilastirma yapmiyorumama tek demek istedigim, esim kafamdaki mukemmel profiline uyan insandi ama ben halen o sadeligi ozluyorum. Bi erkekteki o safligin bu kadar etkileyecegini dusunemezdim. Ve maalesef icimde pismanligi hissediyorum. Cunku artik zekanin da paranin da tilsimi gitti. dogalligi ozluyorum galiba ben ikitascorba, cok iyi dusun. chocolatestarin yazdiklarini tekrar oku cunku cok hakli bence. umarim en dogru akrari verirsin... . push ; I

bu konuya hayran kaldim.. gzl seyler ogreniyorum, tesekkur ederim hepinize. Ama ben yorum edemiyecegm canim. civciv89

Tesekkurler chocolatestar. Bircok konuda dusuncelerimi teyid ettin, icimi rahatlattin. Her ne kadar devamli onume cikiyorsa da bu mesele her firsatta takmamaya calisiyorum. Bakalim gelecek neyi gosterir... kedicikcns

insan sevdiği kişinin olumsuzluklarını pek görmezigörmezden gelir kabullenir diyim.. iki durum var; ya onu böyle sessiz ama sevgi dolu, ileride iyi bir baba olarak düşündüğün kişi yada pasif.. vs kişi olarak kabul ediceksin yada onuda üzmeden bitireceksin. bence yaşı çok güzel ve olgun.. tamam, kendini geliştirmişsin, saygın bir yere sahipsin ama sen bunları başarabilmişsin.. onun da aynı başarıyı göstermesini bekleyemezsin ondan... insanlar baı alanalrda kendilerini kanıtladıklarında neden ben daha iyiyim güdüsü oluyor! yanlış anlama ama sne şuanki konumundan bahsetmişsin sürekli... senin için ne önemli aşk, sevgi.. makam doktora falan mı? I

yine de zor zor zor.. meseleye disardan bakinca kolay ama benim yerime koymlisiniz kendinizi... ancak o zaman analrsiniz... chocolatestar

aaaah ah guzelliğe geldiyse konu, vahim... senin kadar entelektüel, kültürlü birinin "senin yanına daha yakışıklı biri yakışır" cümlesinden etkilenmesi garibime gitti doğrusu. sen gerçekten severek evlenenlerin bile kafasında bir kırıntı soru işareti kalmaz mı sanıyorsun? kendimiz hakkında bile bunca soru işareti sahibiyken, başka bir bedeni sorgulamak biter mi? bence mutluluk ölçütlerin yanlış. zannediyorsun ki her düğümü tek tek çözmeden mutlu olamam. son düğüm de çözülünce, aklındaki son soru işareti de gidince bunların yerine hiçbir şey gelmeyecek, katıksız mutluluk olacak mı sanıyorsun? =) bir soru işareti silindikçe yerine yenisi gelir, mühim olan soru işaretlerini silmek değil, onları doğru yere koymak. istediğin kadar oku, kültürel birikim sahibi ol, hayat tecrübesinin yerini tutmuyor işte. ve o tecrübeyi kimse kendini senin yerine koyarak yaşayıp sonra sana anlatamaz ne yazık ki... herkes kendi kararını verip arkasında durmak zorunda kalıyor.

Amacım seni üzmek ya da kırmak değildi.. Sadece biraz düşünmeye sevketmekti... Eğer kırdıysam özür dilerim... Asıl mesele şu ki; İnsanların hayattan beklentileri çok farklı olabiliyor... Kimi diyor ki, beni sevsin değer versin kuru soğan ekmek de yerim önemli değil... Kimi der ki maddi durumu çok iyi olsun bana konforlu bir hayat sunsun, kimi der ki beni anlasın yeter... vs. vs. uzar gider bu dünyadaki insan sayısı kadar... Sen beklentilerinin farkındasın.. bu güzel birşey... kimse yadırganamaz bu durumda... Hayat arkadaşının iki kelimeyi bir araya getirip bir cümle kurabiliyor olması, ve kurduğu cümlenin de kendi fikri olmasını bekliyorsun... Bunu yapamadığı için diğer bütün iyi özellikleri de bir anda önemsizleşiyor... Ama bu durum zamanla ilişkinizde kördüğüm olabilir... Sen mutsuz olursun, doğal olarak da mutsuzluğun ona da yansır Ya da ben ona aşığım, kaybetmek istemiyorum diyorsan da, iyi özelliklerine odaklanacaksın onu öveceksin, çaktırmadan da kendi bilgi birikimini paylaşacaksın... unutma gözüne soka soka değil... Kitap okuyacaksınız, tartışacaksınız, yüreklendireceksin, cesaretlendireceksin... Sonra bir de bakıyorsun seni beğenmiyor :)) I

.. ve an geliyor ki iyiki diyorum.. iyiki sevmisim onu. Iyi ki O'nu sevmisim.. N NisaNurum Canım Kızım Canım

Merak etme cok güzel anlatmıssın canım =)) Söylediklerinde de cok haklısın.

Bir psikolog yardimina sanirim ihtiyacim var, evet. Niasanlim degil kim olsa ayni tutumu sergileyecektim sanirim. Konusmaya ihtiyacim var, birisi bana cocuk gibi bu boyle su soyledir demesi gerekiyor. Bu durumda egitim de cok ise yaramiyor anlayacagin..:)

hah söylemek istediğim tam da bu aslında... I

tesekkurler sevda, paylasimin icin.. Dugune aylar kaldi ve ben gittikce alismaya ve sevmeye basliyorum.. U

herkes her konuda iyi olacak diye bir şey yok ki canım. Mutlaka onun da konuşabileceği konular vardır. Mesela eşim tam bir siyaset ve edebiyat-tarih hastasıdır ama ben o konulara ilgi duymam. Ben de sağlık, bilim, insan vücudu dibi konulara çok ilgiliyim. Okuduğumuz kitaplar, izlemekten zevk aldığımız programlar farklı. Bugüne kadar hiç sorun yaşamadık. Ortamdayken hangimizin ilgi alanıyla ilgili konu konuşuluyorsa o dahil olur konuşmaya. Ben siyasetten anlamıyorum diye kültür farkımız olduğunu hiç düşünmedim bu güne kadar. Misalen Sokrates'in sadece adını duymuştur belki ama bu sorun olmamalı. Çekingense zaten konuşamaz çok fazla. Zaten bir insanın bir konu hakkında kulaktan dolma yarım yamalak bilgisi varsa konuşmaması çok daha iyi. Açığı sen kapatırsın. Önemli olan seni sevmesi, sana değer vermesi. I

slm. herkes şeyi bilmek zorunda değildir. senin ilgilendiğin konular onun ilgi alanı olmayabilir. ben de ilgimi çekmeyen konularla fazla uğraşmam ve o konular hakkında da pek konuşmam. onun bildiği şeyleri de sen bilmeyebilirsin. bence fazla kafana takma bu meseleyi. benim de eski sevgilim ilkokul mezunuydu ve birçok konuda o da bilgisizdi. bazen ben de sorunlar yaşıyodum. ama senin durumun daha iyi bence. çünkü sevgiliniz de iyi eğitim almış kariyer yapmış birisi. hiç okumamış ya ada ilkokuldan terk de olabilirdi.. I

degerini bilmen icin uzak olmasi iyi olmus eslemim, bazen yanibasimizdayken degerlerini bilemeyebiliyoruz. Allah ikinizi de tez zamanda kavustursun.. Uzme tatli canini aksine mutlu ol, sevdigin yolunu gozledigin birisi var hayatinda. Soylemesi cok kolay gerci ben olsam ben de dayanamazdim:)

ee tamam işte, daha fazla kafanı kurcalama düşünüp kendini de yıpratma bunları sorun edip ne nişanlılarımızı üzelim ne kendimizi biz işimize bakalım onlarda işlerine baksın beraber hayat mücadelesi verelim İnşallah çok mutlu olursun sana iki kez yorum yaptım bu sayfa da olumlu duygularla elimizde bazen olmasa da pozitif düşünmeye çalışalım inan zaman su gibi akıp geçiveriyor ben çok özledim nişanlımı bir bilsen I

Konu içerik nedeniyle taşınmıştır.

Bir psikolog arkadasla gorustum yakin bir zaman once, bana soyledikleri zihnimi bayagi bir mesgul etti. Evlendigin insani yanina yakistirabilmelisin dedi eger sessiz sakin pisirik utangac asosyal vb gibi huylari varsa bunlarla barisik olup karsindaki bu huylarla sevebilmeli ve oldugu gibi kabullenmelisin. yok eger ilerde bunlar rahatsizlik verecekse ilerde vazgec. Bunu insan nasil anlayabilir? ileriye donuk onu nelerin bekledigini nerden bilebilir? kendimden nasil emin olabilirim bu konuda sizce? onunla birlikte olmanin 30%u soru isareti ve isteksizle geciyorsa da 70%i huzur veriyor bana. ama bu 30% onemli degil mi? dikkate alinmali mi? . push ; karanfilcicegi adi yok ama kendisi

canim ben okadar tecrubeli biri degilim ve eminim ki diger arkadaslar sana daha iyi tavsiyelerde bulunacaktir. Fakat sunu soyleyebilirimki, bir insanin yapisinda vardir bu huylar. karakter oturduktan sonra degismesi biraz zor. Hani derler ya 7 yasinda ne ise 70 yasindada oyle olur diye. Senin nisanlinin koutu huylari yok bence utanciligi ve cekingen olmasi da onun yapisnin bir parçasi, onu oyle kabul etmen gerekir. Olaylara soylede bakabilirsin ki aslinda hic kimse kusursuz degil fakat sen onun kusurlarini onde tutarsan mutlu olamazsin. Birazda iyi yonlerine bak. Ha simdi evliligin ilk yillarinda ona hos goru davranip ve karatketerine boy egdikten sonra patlayacak bir duruma gelirsen, onu ve kendini cok yipratirsin. Bazilarin dedigi gibi onu "O" oldugu için mi seviyorsun, yoksa "dis gorunusu", "seviyeli" olmasindan mi etkileniyorsun. Benim tanigim bir cok kisi varki huylari degismez ve evlilikleri 10 yil, 20 yildan sonra bile hala oturmadigini goruyorum. Onu oldugu gibi kabul etmen daha saglikdir ikiniz için. Onun "kusur" gordugun karakteri ile basirman lazim ve bunuda psikolojin ile yapman lazim. Madem okumus bilinci ve bilgili bir insansin, bir psikologa danisabilirsin ve nasil onun karakterleri ile basirmanin ogrenmen gerekir.. bu benim fikrim tabikii, karar senin..

Kurabiyecigim bu biraz agir olmadi mi:) Neticede dogru karari vermek sitiyorum, tum ukalaligima ragmen. Haklilik payin yok degil ana neylersin ki evlilik bu.. I

sana yazdigim ozel mesajlari tekrar okuyabilirsin ama bence senin icine sinmiyor, mesele bu. agaclardan ormani goremiyorsun diye dusunuyorum =) I

herseyi yoluna koyacakken simdi de akrabalar benim ondan kat kat daha guzel oldugumu soyluyor. O da idare eder ama senin gibi bir kiz istedigi gibi bir erkekle beraber olabilirdi demelerine dayanamiyorum. Bu konuda tecrbeleriniz var mi? karanfilcicegi adi yok ama kendisi

Arkadaşım bence sen Türkiyeye gönder kpss sınavına yada daha kapsamlı bir sınav hazırlatalım ösym ye ondan sonra karar verirsin ne yapman gerektiğine... Evliliğe bakış açınız farklı yada hayata bakış açınız farklı evlilik için diploma degil yüreği, sevgisi merhameti şefkati gibi değerler önemli bana göre.. I

Bence de evlenmeyin. Siz bu oğlanı hem dilinizle, hem de gözünüzle ezersiniz... eleştirirsiniz sürekli... Bu yaştan sonrada oğlan bunalıma girer. Artık yol yakından ayrılın... Ben sizde onu sezdim. :s.. ileride ezeceksiniz... kusura bakmayın ama siz bunları düşünüyorsanız karşı tarafı pek sevememişsiniz halen kabul edememişsiniz o yüzden karşı tarafı üzmeyin. uygun bir dille anlatın olmayacağını. . push ; E

gercekler aciymis derler ya, bazi yazdiklarinizi hazmetmekte biraz zorlandim. Agrima gitti bile diyebilirim. Ozellikle onu sevmiyorsun derken.. Ama hakli buluyorum yazdiklarinizi. Belki de haketmiyorum ben bu iliskiyi fakat biraz beni de anlamanizi istiyorum. Belki benim yerimde bir arkadasim olsaydi ayni sozleri sarfederdim ben de ama mesele insanin kendisi olunca cok farkli olabiliyor hersey. Bilgisine zekasina hayran olmak istiyorsun evlenecegin insanin. Ama sunu da farkettim ki ben nisanlimla bir topluma girdigim zaman onun yaninda olmak beni cok mutlu ediyor gozum baskasini gormuyor. Bu bile bana yetebiliyor. Benim tek korkum evlendikten sonra bu tilsim kaybolur da beklenti yonunden degisirsem katilasirsam ne olur diye. Belki de hic problem olmayacak ama bilemiyorsun iste. Bu yuzden evlilik tecrubesi yasayanlarin fikirleri de cok onemli benim icin cunku ben evliligi bilmiyorum hic yasamadim. Benim universitede arkadaslarim oldu ama onlarla da egitimdi hep ortak noktamiz. Oturup meseleleri tartisirdik saatlerce. Ben zannediyorum ki evlilikte de bu olacak. Belki de evlilik cok farkli birsey ve nisanlimin guzel hasletleri benim tek mutluluk anahtarim olacak. bilemiyorum. Bence bu isi bitirmelisin diyen arkadaslarin fikirlerine saygi duyuyorum, ben olsam ayni yorumu yapardim. ama bitirmek kolay olsa coktan bitmisti. kolay degil.. o cok ozel birisi ve kaybetmek cok cok zor E

isin aslini cözmene cok sevindim canim I

cok tesekkur ederim munzevii. yazdiklarin benim dusuncelerime tercuman oldu bi nebze. Simdi daha iyi anliyorum ki ailemin benim nisanlima bakis acimdaki rolu buyuk. Devamli elestirel yaklasmasi, beni ondan kendi deyimiyle en az 5 kat ustun gormesi, ona layik gormemesi.. sen toplumda hep takdir toplarken nisanlinin yaninda sönük ve pasif kalacak olmasi beni dusunduruyor demesi, senin ufkunu genisletmeyecek demesi.. nisanlimin asiri idealist veya taraf tutan degil de daha cok kendi halinde gelecekte tam bir 'aile babasi' olacak olmasini anlayamiyor. ve buna benzer seyler... bunlar da beni bayagi etkiliyor. oysa onun annesine 'annecigim' diye hitap etmesi bile yuregimin erimesine yetiyor. bizim turk toplumunun en buyuk eksigi olarak goruyorum, buyuklerin bu gereksiz mudahale etme durtulerinin toplumumuzun bir parcasi olmasini.. Caramelim

canım seviyorsan problem etme. o da üniversite mezunuymuş. iyi bir işi iyi bir konumu varmış. karakter meselesi hakkında. o çok girişken olamayabilir. senin kadar olamayabilir. bu yapı meselesi. bence kendi aranızdaki iletişiminize bakın. ilerde gireceğiniz toplumda onun için ne diyeceklerine değil. ayrıca niaşnlında hiç de utanıp sıkılacağın birisine benzemiyor. gayet tabi onla gurur duyabilirsin. iyi bir işi var. evine ailesine bakabilirmi? seni mutlu edebilirmi? bunlar öenmli olan şeyler. sen sokrates derken onun dememesi kadar doğal bişey yok. ilgi alanlarınız farklı olabilir. zamanla birlikte yaşamaya başladıgınzda senin alakalı oldugun şeyleri o senden öğrenir. onun alakalı oldugu şeyleri sen ondan öğrenirsin. seviyorsanız bir problem yok. mutluluklar dilerim size... I

merhaba arkadaslar, bu forumu uzun suredir takip ediyorum fakat ancak bugun uye olabildim. Tecrubelerinize ve bilginize ihtiyacim var cunku insan bazen kendi hakkinda dogru karari veremiyo. Veya hata oldugunu dusundugu sey aslinda cok basit birseyken gozunde buyutuyor buyutuyor kocaman yapiyor. Konuya geliyorum Ben yaklasik 8 ay once tanistigim insala 2 ay once nisanlandim ve simdi evlilik planlari yapiyoruz. Dugunumuz Martta. Ben cok mutluyum hersey cok guzel gibi. sozlum cok temiz huylu sevecen ve anlayisli birisi. kendisi insaat muuhendisi iyi bir sirkette calisliyor ailesi durumu iyi yani ve ailesi cok iyi insanlar. bana karsi hep comert ve ileriye donuk hayallerimiz ayni. beni cok seviyor ve deger veriyor, bana asik da diyebiliriz. bana baktiginda sanki dunya duruyor onun icin masumlasiyor birden. bende onu seviyorum, bakislarini anlayisini sevgisini ama icimdeki tereddutlerden dolayi bazen icim o kadar karariyor ki sanki butun bu guzellikler kenara itiliyor ve o tereddutler hakim oluyo iliskimde. Mesele su: ben cok girisken aktif sosyal birisiyim, universite sosyal bilimlerden mezun oldugum icin egitimimin her asamasinda kendimi cok gelistirdim ve kendini ii ifade eden birisi oldugum icin ayrica su an doktora yapiyor oldugum icin toplumda iyi biryer edindim. her konu hakkinda fikrim dusuncem vardir benim her ortama kolay uyum saglarim. entellektuel noktada ailemden de kaynaklanan bir seviye var ve entellektuelligi bilginin gucunu onemisyorum. kendimi ovmus gibi oldum ama derdimi anlatmam icin bu sart:) nisanlimsa aksine toplumda kendisini cok iyi ifade edemeyen utangac birisi. devamli tereddutlu konusuyor kendine ait saglam fikirleri yok snki ve olsa da kendini ifade etmeye calisirken hep bi kararsizlik icinde bocaliyo. bide unutkanlik var bicok konusulani unutuyo bu da soylenilenleri ii dinlemiyo hissi uyandiriyo bende oysaki elimde degil unutkanliktan diyor. kendi mesleginde cok ii ve gelistirmis kendini ama entelktuel seviyede ayri kutuplardayiz. socratesten bahsetsem o da kim der o derecede yani. Onunla birlikte olunca saatlerce aile hayatindan dugunumuzden isimizden okulumuzdan sevgimizden bahsedebiliyoruz ama ciddi konularda hep bi duraksama oluyo. Ben sizden bu konuda fikir almak istiyorum:: onun bu huylari evlilik hayatimizi ne derece etkiler? aramizdaki kultur farkindan dolayi catisabilir miyiz. iyi bir es ve baba olacak olmasi butun bunlari orter mi. ben ilerde bir topluma girdigimizde onu nasil oldugu gibi kabullenebilirim? kabullenebilir miyim? kendime soruyorum bunlari ama cevap yok. bitirmek de istemiyorum iliskiyi ama bitirmesem de kalbini kirarim bunlardan dolayi ve mutsuz olurum diye korkuyorum. bitse de uzulurum belki pisman olurum diyorum cunku gercekten cok iyi degerli birisi. onunla konustuk bu meseleleri ve o bunlar asilabilecek seyler diyo ama ben tam emin degilim cunku yasi 34 ve karakteri coktan oturmustur. ek bilgi: ben 27 yasindayim bu arada. ikimiz de danimarkanin baskentinde yasiyoruz ve calisiyoru ailelerimiz devamli gorusuyo yakin oldugundan dolayi. guzel geciyo genelde aralari ii. boyle iste... yorumlariniz icin tesekkur ederim simdiden :92:

chocolatestar birisi seni benim ruhuma tercuman olarak mi gonderdi, tam dusunduklerimi dile getiriyorsun. Korkmaya basladim:) Gun gectikce icime daha cok siniyor ve buna ben de sasiyorum ve ayni zamanda mutlu da ediyor bu beni. Tamamen sinmesini istiyorum ama, zerre kadar soru isareti olmasin istiyorum. Sen bunu nasil basardin? yani bir anda mi oldu. yazdiklarini tekrar tekrar okudum ve yine okuyacagim.. Bana o zamanlar cok faydali oldun sana mutesekkirim... I

ben de I

evet ama erkegin bukonuda ustun olmasi daha mantikli deilmi? mesele araligin sonunda bi konferansim var nisanlimi davet ediim mi etmiim diye tereddut icindeyim. acaba konusmalara katilirmi guzel katkilari olurmu ne bilim iste. kotu bir insan gibi hissediyorum kendimi ama napim resusitasyon