hayırlı olsun canım daha çok yenisin sende benımde 3 ay bitti yeni.. valla istedigin kadar didikle irdele, emin olamıyosun değişiyo insan, bizde değişiyoruz, adamla sevgiliyken verdiğin tepkilerimi veriyosun şuan aynı olaylara. zaman zaman daha tahammülsüz olabılıyoruz bizde.. herşey değişiyo yani.. ama annemın hep bir lafı vardı iyi yönünü kötüsüne saracaksın gözükmeyecek altta kalacak.. bende burda sayısız konu açtım çok sıkıntılar yaşadım ama yavas yavas oturuyo artık.. biraz ondan biraz senden derken bi bakmışsın rayına giriyo bişeyler... umutsuz olmayın hanımlar, dünya bizim etrafımızda dönüyor, kıymetinizin, zerafetinizin, zekanızın farkındalığını yaşayın.. yaşasın kadınlık:)

biz kadınlar aşıkken kusurları görmüyoruz.. hep pozitif yönlerine bakıyoruz adamın.. midemizde kelebekler, akıl mantık göklerde.. ohh.. ben bu konuda öz eleştiri yapiyorum ve kendime çok kızıyorum.. 2 kere nişanlanıp ayrıldım ben.. 2sinde de nişana bile gerek kalmadan flört ederken terk etmeliydim onları.. çünkü gördüm görmem gerekeni ama düzelir, geçer, değişir dedim hep.. ama hayır değişmiyor kimse.. senelerim heba oldu.. ilk nişanlılık dönemim 3, ikincisi 4 sene sürdü.. ilki hadi neye küçüktüm cahildim ama ya ikincisi? geçen sene yürümeyeceğini anlayıp bitirdim ama verilen sözlere inanıp tekrar deneme kararı aldım.. ama ne oldu.. aynı sebeplerden bitti gene.. taa en başından belliydi sorumsuz olduğu, çalişmayı sevmediği, bundan koca olmaz işte anlasana.. yok ama aşığım ya düzelir, çalişir diyip durdum.. 4 sene geçti adam hala işsiz güçsüz.. yayılıyor evde.. armut pişecek de paşamızın ağzına düşecek.. ben öğretmenim atama bekliyorum, son zamanlarda "sen atan da düğünümüzü yaparız" demeye başladı. ben tek başıma çalışıp yapacam yani düğünümüzü? ama ben o kadar aptalım ki ondan gene ayrılmazdım taa ki son bi olay olmasaydı.. bunlardan değil de bambaşka sebeplerden ayrıldık.. böyle de ahmağım işte.. niye böyleyim beynimin hangi lobunda sorun var çözemedim.. kendime sövüp durmak da anlamsız.. ne değişecek? önüme bakmak durumundayım.. allahım beni tez vakitte ıslah eylesin inşallah

sana katılıyorum, ben eşimle 18 yaşında tanıştım şimdi 27 yaşıma girmek üzereyim 1 aylık evliyiz 9 senede anca ikna olabildim, her hareketini didikledim, resmen yazılı sözlü ruhsal fiziksel her türlü denedim adamı, halada acaba dediğim anlar oluyo biz mi garibiz onlar mı çok basit anlayamıyorum bazen... sovr86

Sanırım birazda hep mükemmeli istiyoruz... Çok sıkıp bunaltıyoruz... Herkes için geçerli değil ama bazen oyle bayanlar goruyorum ki Eşinin dünyasının sadece ondan ibaret olmasını istiyorlar... Bence biraz rahat bırakmalı ve en önemlisi aradaki saygıyı hiçbirzaman kaybetmemeli...

kadınlar daha mükemmeli aradıkları için ellerindekileri değiştirmeye çalışıyolar doğal olarak, tabiatımızda var, ama erkekler ne yapıyor net davranıyorlar kısıtlayanlar küfür edenler vs. vs. bişey dediğinizde işin içinden çıkıyolar ama kadınlar ne yapıyor, kısıtlandıklarında ama neden?diye isyana başlıyor yada küfür duydugunda yapma etme dıye konusmaya başlıyor.. hep bir çaba.. halbukı onlar gibi olsak net söylesek ve işin içinden çıksak, hala yapmaya devammı edıyor ozaman umusamaz olsak ılgılenmesek, ilgisizliğin farkına vardıklarında ve sorduklarında senden sogudum deyıp kendı hayatımıza bakabılsek.. çokmu şey istedimm:) qarden

umutsuz olma canım benim annemde çok çekti halada çekiyo şükür eşimle bi problemim yok şimdilik, nazar değmesin inşallah, belkide flört dönemimiz çok uzun olduğu için iyi tanıma fırsatım oldu ama genede belli olmaz, yastık değişir kader değişmez de derler bakma sen kocakarı lafları bunlar, dilerim çok mutlu olursun M

reddediyorum bunu, burnumu kesinler alayı PaytiPo Bana Allah Yeter!!! Üyelik

annenin kaderi kıza derler ya.. doğru sanırım... karşıma kim çıktıysa ailesine hastalık derecesinde bağımlı, kıskanç çıktılar. hiçbirini istemedim, hiçbirini pişman mıyım? asla... şimdi karşıma çıkan erkeklere bu bana ne verebilir gözüyle bakıyorum. kıskançsa selam bile vermiyorum

yerinde ve güzel bir eleştri! Bende ayakta alkışlıyorum süpersin . push ;

o acabalar hiç bitmiyo sanırım...

aynen katılıyorum, o hayran olunan şiddet tvırlarının birgün kendılerıne döneceklerini farketmıyorlar.. bir erkek ancak karşı taraftan gelen bir saldırı anında şiddete başvurmalıdır, trafıkte veya herhangı bır kavgada kendını ve yanındakılerı korumak anlamında.. yoksa yok kıskanclıktan yok o baktı yok bu süzdü diye döven adamdan ne hayır gelır allah aşkına.. GokyuzundeDans GÖZLERİMDE GECE

Çok çok güzel bir eleştiri olmuş. Tebrik ederim

hiç sorma panik atak hastasıyım kafamda senaryo bitmez zaten :) sovr86

kızlar tekrarlamamda fayda var bu hatayı bende yaptım bi öküzden bi prens yaratmaya çalıştım geçmişte, ama olmadı olmuyor, hamurla alakası var hamuru kumaşı uygun olmayandan bi b. k olmuyorrr

Evlenince düzelir mantığını daha çok gözlmeliyorum ben kendi çevremde, halbuki evlilik daha fazla özveri, daha fazla sorumluluk demek, evlenince düzelmedi mi bu defa çocuk olunca düzelir demeye başlıyolar yapıyolar bi çocuk, sorumsuz koca iyice evden kopuyo kikirikli Canım

erkeklerin ilişkide maço tavırları göstermesini çoğu zaman kadınlar özendiriyor. sizin örnek verdiğiniz arkadaş modelinde arkadaşınız kendi başına yeten güçlü bir kadın olsa erkek arkadaşı başkasını dövmeye çalışmazdı. arkadaşınızın yaptığı zayıf ve savunmasız kadın modeli maalesef erkeği de kadının güvenliğinden sorumlu olma duygusunu pekişitirip şiddete eğilimli hale getiriyor. yani burda sorunlu olan taraf sadece erkek mi diye irdelemek lazım. ilişkideki bozulma süreçleri iki taraflıdır. tek başına erkek ya da kadın suçlu değildir. ikiside olayın sevgiden birbirine nefrete geldiği noktada sorumludur. her durumda olaylar etki-tepki üzerine şekillenir ve şu bir gerçek ki çoğunda da kadın sorumludur. evet erkeklerin ilişkilerde kör tarafları vardır ama kadının oluşturduğu etkiye göre erkekte en güzel yada en kötü taraflar açığa çıkar. tabi bozulma sürecini takip etmek zor oluyor bazen. kendi açımdan da bunu bildiğim halde bir ara kontrolü sağlayamadım. ben de yeni evlendiğim için bu aşamaları yaşıyorum. ama fark ettiğim zaman elimden geldiğince kendi etkimi değiştirmeye çalışıyorum. hiçbir zaman için eşimden şu konuda değişmeni istiyorum demedim. evet rahatsızlıklarımı dile getirdim ama en iyi sonuçları her zaman için kendi etkimi değiştirdiğim zamanlarda aldım. yeni dönem ilişkileri karmaşık ve zor, en azından başlarda uyum sağlama süreçlerinde. biz anne babalarımıza göre evlilikten daha fazla doyum bekliyoruz ve onlara göre daha geç evlendiğimiz için oturmuş kişiliklerimizle uyum sağlamakta güçlük çekiyoruz. yine de en sorunlu ilişkiler bile iki tarafın gayretiyle düzelebilir inancındayım... yeterki bir taraf kendini tamamen günahsız haklı ve diğer tarafı tamamen suçlu görmesin...

iyi dileklerin teşekkür ederim canım ama inan hep böyle kişiler çıktı. altlı üstlü oturalım, annemle oturalım... bana askerliğini bitirmiş, anasını yitirmiş biri lazım

seni ayakta alkışlıyorum:)))

kendinizi yargılamayın böyle. olayların sonunu bilseydik farklı davranırdık değil mi? fakat bilmiyoruz, gördüğümüz kadarıyla yorum yapıp kendimize göre doğru olanı yapıyoruz. bir insanı tanımak için yıllarca beraber olmanız birşey değiştirmez. aynı evde yaşamadığınız, sıkıntılarda nasıl davrandığını, hayattaki sorumlulukları nasıl idare ettiğini görmediğiniz sürece tanıyamazsınız. önceden az çok belli edilse de tamamen anlamak için beraber yaşamak gerekir. bu yüzden herşeyi kontrol edemeyeceğimizi bilmek gerekiyor. evlilik konusunda da çokça dua edip, düşünmek, büyüklerle istişare etmek ve ona göre fazla uzatmadan karar verip adım atmak gerekir. sizin iki nişanlılık döneminizde çok uzamış. bu kadar uzayan ilişkilerde iki tarafta zamanla tahammül sınırlarını yitirebiliyor. çevremden de gördüğüm kadarıyla aileler de işin içine girip nişan yapıldıktan sonra evliliği geciktirmemekte fayda var. ben 1 sene nişanlı kaldım ama maddi durum el verse en fazla 6 ay nişanlı kalıp evlenmek isterdim. çünkü uzadıkça gerginlikler arttı aramızda. bunun baştan farkında olduğum için uzamasını istemedim ama maddi sorunlar olduğu için beklemek zorunda kaldım. yine de tüm sorunlara rağmen 1 seneden fazla uzamasına izin vermezdim sanırım. eğer olmayacaksa olmuyor der yoluma bakardım. uzadıkça laçkalaşan bir ilişki istemiyordum. sevgili durumu olsa belki uzasada sıkıntı yaşanmıyor ama nişan gibi ailelerin karıştığı durumlarda uzadığı zaman muhakkak sıkıntılar çıkıyor. bizim gibi beklentisi çok toplumlarda aileler ''şu bunu yaptı, bunu neden yapmadı'' vs gibi bitmek bilmeyen isteklerle birbirini ve tabi arada çiftleri yıpratabiliyor. bu yüzden eğer tekrar evlenmek için adım atarsanız size tavsiyem hiç uzatmayın. baştan 1 yada 2 ay iyice görüşün (ki o insanı tanıdığınız 1 ayla birkaç sene çok fark etmiyor, hep aynı kişi ve siz hep belli bir yönünü tanıyacaksınız zaten) sonra evlilik için hızlı adım atın. buna göre görüşün. isteğinizi net olarak söyleyin. Allah hayırlı evlilik nasip etsin. DaisyB Meleğim beni

emin ol bende redediyorum :)))) Laale Aşikardır Zat-ı

kendinden küçük bi çocuğu döven sevgilisine hayran olan kızın aklına tükürürüm başka birşey olmaz... o o kafayla çok silkelenir... bazı insanların duygusal zekaları mı düşük olur sosyal yaşantıları mı sıfır başkasına şiddet uygulayan sevgiliyi bağıra basmak salaklığın daniskasıdır. qarden

alay etmiyosun dimi :) qarden

evlenmeden önce okadar çok sinyal veriyolar ki aslında, ama dediğin gibi malesef bayanlar bunu göremiyo yada görsede bi bahane buluyo, benı kıskanıyor, seviyor, paylaşamıyor vs gibi.. ama ne olursa olsun erkeklerle kadınların dünyasının farklı oldugunu düşünüyorum, en ideal ilişki erkeğin başköşeye oturtulmadığı, ve vazgeçilmez olmadıgının hissettirildiği ilişkidir.. sovr86

Kızlar şu an işyerindeyim ve aklıma geçen gün izlediğim bi film geldi, Jennifer Lopez'in Enough adlı filmini belki izlemişsinizdir, rüya gibi başlayan bi evliliğin nasıl kabusa dönüştüğüne dair yapılacabilecek en sıkı film bence, filmin bi yerinde esas kız eşiyle arabadayken bi ev beğenir, kocası arabayı durdurur ve evin kapısını çalar bu evi eşim çok beğendi satın almak istiyorum der sonunda uçuk bi fiyat vererek evi alır ev sahibini ikna eder ben istediğimi alırım edasıyla, esas kızın yüzünde güller açmaktadır sevdiği adam onun için olmazları var ediyordur onu çok seviyodur kesin vs... ama aynı adamın istediğimi alırım edasına karısını pişkin pişkin aldatırken, karısını döverken, ona hayatı zindan ederkende tanık oluyoruz, çünkü adamda kişilik bozukluğu var ben erkeğim... şeklinde başlayan her cümlesi mide bulandırıcı, baskın ve egosu yüksek bi insan. Sadede gelecek olursam, burda arkadaşlarımız çeşitli konular açıyorlar ve okurken çok şaşırdığımız oluyo çok seviyoduk nasıl bu hale geldik ana temalı o kadar çok konu var ki... acaba bu adamlar hep hödüktüde biz mi farketmek istemedik, hayaller aleminden çıkamadık, evliliğin duygusal olduğu kadar mantıklı davranılması gereken bi kurum olduğunu göz ardı mı ettik? Örnek verecek olursam, ki bu örnek bi arkadaşım tarafından yaşandı, erkek arkadaşı şimdiki eşi onun için kendinden 4 yaş küçük savunmasız bi çocuğu dövmüştü gerekçe kız arkadaşına tebessüm ederek bakması, arkadaşım bu tavra bayılmıştı beni çok seviyo beni kıskanıyo sahipleniyo olarak yorumlamıştı, ama şu an eviliği hakaret yağdırma aşamasında, bunun bi ilerisinin ne olduğunu iyi biliyoruz, oysa ki o kavga bi işaretti, başka davranışlarıylada birleştirip bu adamın ne kadar saldırgan bi adam olduğu anlaşılabilirdi ama biz kadınlar hayatı hep masal tadında yaşamak istiyoruz sanki... Bilmiş bilmiş bi edayla yazmadım bunları, nitekim geçmişte hayaller alemine dalıp sıkı bi çakılma yaşamışlığım var bunuda belirtmek isterim, hepinizi seviyorum... S

Hiç körkütük aşık olmadım... Ve olmakta istemezdim açıkcası... Evlilik gibi ciddi karar alırken sadece duygularımla hareket etmek aklıma yatmıyor... Eşimi çok sevdim halada seviyorum ama mantığımı kaybedecek kadar değildi hiç bir zaman olamazda... Duygu-mantık ilişkisini kurmak gerek... Evleneceğin adamı her ikisiylede tartmak lazım

aileleri işin içine son raddede katmakta bence de fayda var, biz eşimle 9 yıldan sonra evlendik ama o 9 yılda ne ben evlerine girip çıktım olağanüstü durumlar dışında -ki o olağanüstü durum şimdiki eşim ameliyat olmuştu arkadaşlarla birlikte hep beraber geçmiş olsuna gittik- ne zaman ki o askerliği halletti ben işe girdim aileleri tanıştırdık nişanlandık 8 ay içindede evlendik, o 8 ayda ailelerin mecburi gidip gelmeleri bile bizi baymıştı çünkü yapı olarak çok farklılardı ve zoraki görüştükleri her hallerinden belliydi

görüyoruz, farkediyoruz, hissediyoruz ama sonra içimizde acaba kalmasın yaşayalım görelim diye yakıştıramıyoruz, görmezden geliyoruz sonrada biliyodum zaten böyle olacağını diyoruz... ama ben yinede çok bariz belirtiler yoksa hani adam ben hastanın tekiyim diye gözünün içine içine sokmuyorsa yaşayıpta görmekten yanayım... Ne demiş birisi ; yapmayıp pişman olmaktansa yaşayıp pişman olmayı yeğlerim.. Umarım kötü pişmanlıklar yaşamayız hiçbir zaman... K KRoNiKDeLi KAREN'İM

evet onlarda başka bi grup

sana katılıyorum tatlım aynen bende öyle yaptım her iki yönden de tarttım... ama işte biriktee aynı ewi paylaşmadıkça bir şeyler yaşamadıkça zor günleri görmedikçe tartı da işe yaramıyor... wel hasılı ewlilik zor zanaat... psikolojik fizyolojik olarak güçlü olmak zorunda kadın, takıntısız, espirili, şakacı, alıngan olmayan, 10 parmağında 10 marifet, hizmet etmekten gocunmayan, sürekli gülen, surat asmayan morali bozulmayan kocasını we kocasının ailesini ilk sırada tutan hoş tutan olmak zorundayız galiba :)))))))))))

aynenn olmauan şeyleri olmuş gibi düşün üp nerdeyse depresyona girmye çalışıyorum zorla... Özellikle hassas dönemlerinde bu durum tavan yapıyoo... Senaryolarla savaşıyorum :)) bizde az değiliz sanırım :) qarden

Kesinlikle haklisin, ask denilen sey gözümüzü kör ediyor. Bunun yani sira aliskanliklar ve verdigimiz emegi bir anda birakip gitmek zor geliyor yoksa o sinyallari bende dahil herkes mutlaka fark ediyor ama görmemezlikden geliyoruz, bir nevi böylesi durumlarda beynimizi uyusturmayi tercih ediyoruz.. Üstelik bizim görmediklerimizi yada görmek istemekdiklerimizi, yakinlarimiz, dostlarimiz bizi uyarabiliyor. Onlar olaylara disardan baktiklari icin daha objektif olarak görebiliyorlar bir cok seyi fakat bunlari bizlere yansittiklarinda o kisileri de düsman olarak görmeye basliyoruz.. Beni kiskaniyorlar, mutlulugumu istemiyorlar diye kendimizi kandirmaya devam ediyoruz.. Takiii imzayi atip bir süre gectikten sonra gerceklerle yüzlesene dek bu durum böyle gidiyor maalesef..

kendimle kaldığımda kafam daha bi çok çalışır, ben özel okuldan mezun oldum malesef, etrafta fok balığı gibi konuşan kız çoktu, bi gün tuvalette bi konuşmaya tanık oldum, erkek arkadaşı hatun için mekan kapatmış falan, bence bu da kişilik bozukluğu mesela, kedi uzanamadığı ciğere mundar der olayı değil yani bu jest banada yapılsa hoşlanıcamı sanmıyorum, parasal güce dayanan hiçbi romantizm girişimi hoşuma gitmiyo, bu tavır sanki ilerde benim param var ben zenginim vs gibi geri dönermiş gelirdi bana PaytiPo Bana Allah Yeter!!! Üyelik

benim gördüğüm birazda evlenmek için evleniliyor. hanım kızlarımız adamın küfrü asabiyeti var mı bakmak yerine kulaklarını tıkayıp gelinlik ceyiz bakıyorlar. ya da olan bitene kulak tıkayıp evlenelim diye cırpınıyorlar hep. sovr86

Yok ben körkütük aşık değildim eski kocama. Mantık olarak bana uygundu, sevildiğimi hissettim evlendim. Artısını, eksisini kabul ederim sandım. Ancak tee flört döneminde farkettiğim bazı eksilerini tolere edemedim. Boşandım. Aşk da olmayınca içimdeki o kolay bitti. . push ; isilay