Merhaba güzel hanımlar 7 yıllık evliyiz. 3 aylık bebeğim var. Bebekten önce hayatımdan, evliliğimden çok memnumdum. İç huzurumu bulmuştum. Eşime "bebek, ev, araba vs. vs. hiçbir şey olmadan bu hayatı sürerim seninle" diyodum. Şu anda da hayatımdan memnunum, bebeğimi çok çok seviyorum. İyi ki olmuş. Orda bi sorun yok. Herkes bilir ki bi alışma süreci olacak. Çünkü çalışıyordum, arkadaşlarımla bi yerlere gidiyordum. Kısacası bambaşka bi hayattan başka bi hayata alışmaya çalışıyorum. Eşim bana eskisi gibi ilgi göstermeye çalışıyor sağ olsun ama ben eskisi gibi sevgisini hissedemiyorum sanki. Doğal olarak ikimizinde odağı bebek. Bunu da normal ve geçici kabul ediyorum. Ama benim herkese ve her şeye tahammülüm bitmiş gibi hissediyorum. Hatta bunu bi ara sinir anımda eşime "sana artık tahammülüm kalmadı" dedim ve çok kötü oldu aramız 2-3 gün. Aslında tahammülüm dediğim gibi herkese ve her şeye karşı ama yansıtabildiğim tek kişi eşim. Eşimi seviyorum. Bugün yine bana "konuşmamız lazım" dedi. Her şey de azarlıyorsun artık dedi. Ben de fark ediyorum bunu yaptığımı ama kendimi tutamıyorum. Niye böyle oldu bilmiyorum. Böyle giderse ne olacak onu da bilmiyorum... Eksik yazmış olabilirim. Yorum geldikçe eklerim. Şimdiden teşekkür ederim

Normal normal bende o durum bebeler iki olduğu için X2 şeklinde Geçecek, geçecek diye evde dolanıp duruyorum Tarkan sağolsun tam zamanında çıkardı şarkıyı Eşinle konuş bence, konuşmadan anlamayacak demek ki zor bir süreçten geçiyorsun Benimki farkına varıp gelip hemen bi saçımı okşuyor geçecek hayatım biraz daha sabır diyor iyi geliyor. Söyle eşinde gereksiz kadın alınganlığı yapacağına geçecek desin

Yorgunsunuz muhtemelen, yorgunken tolerans düşüyor maalesef. Ama eşiniz suçlusu değil bu durumun. Bence yeterince yardım görüyorsanız eşinizden, durumu anlatıp özür dileyin. Anlayış isteyin biz süre

Çok teşekkür ederim. Ayy ben konu açtıktan sonra baktım benim gibi bi. kiii daha açmış çok benzer

10. Aydan bildiriyorum geçiyor sizin de geçecek.. siz henüz lohusa sayılırsınız. Ay Bugün 2. Lohusa konusu bu. Lohusa konularına yazmaya bayılıyorum. Sağlıkla büyütün

bebek lohusalık değil psikolojik bir sıkıntının yeni başlangıcı gibi duruyor bir destek alın

Yanımızda hiç kimse yok. Bi ben bi eşim. Aileler ayrı şehirde maalesef. Eşim yardim etmeye çalışsa da bebek bakımında çok tek kaldım gerçekten Mi-Ok

Hiçbi yere gidemiyorum ki. Bir de anlık oluyo. Sürekli bi tartışma hali yok. Ben o an azarlıyo gibi bi cümle kuruyorum. Çoğunda eşim de ses çıkarmıyo ama biriktiriyo demek

Her sabah kalk guzelce elini yüzünü yika ufaktan ev islerini hallet sonra bebisini giydir kendin giyin süslen koy bebek arabasına yürüyüş yap market gez bi kahve ic gerekirse arkadaşlarına git. Yani demem o ki lohusa psikolojisinden cik. Hersey daha güzel olacak Rabbim saglikla buyutmeyi nasip etsin minnosunu. Unutma sen cok özel ve güzel bir kadınsın annesin

defne-28

Ne icin azarliyosunuz mesela? Benimki 6 aylik olucak bende azarliyorum. Ama ben kendimi hakli goruyorum mesela cocugu zar zor uyutuyorum, uyku gerilemesi dönemindeyiz, ses yapio azarliyorum

Bu resmen ben Uykusuzluk çok fena Her şeyin sebebi o bence Aynı şekilde düşünüyorum hamileyken neler geldi başıma Ama üstümde resmen ermiş sakinliği vardı Şimdi sinek geçse sineği bıçaklamaya kalkabilirim Arada her saat değil de 2 saatte bi uyandığım gecelerin sabahında bile daha az gergin olduğumu fark ettim Demek ki bi 3-4 saat kesintisiz uyuyabilsem hayatım değişecek

Bence hepsi aynı. Bunlar da bizim sınavımız demek ki

Yeterli kadar uyku alip yemek yiyebiliyormusunuz? Bende ikisi birden eksik olsa canavarlasiyorum da biraz her gün biraz temiz hava almaya bakin. Ilk bebegim dogduktan sonra annem. tutturdu lohusa kadin ilk 40 gün evden cikmaz diye. Ben bir kac gün dayandim sonra kafayi yedim saliverdiler beni her gün kendinizeve esinize en az 10 dakika vakit ayirin. Bu sadece oturup beraber bir kahve icmek olabilir. Biz esimle kac defa gel sohbet edelim diye beraber koltukta uyuya kaldik. Ama niyet edin her gün beraber sadece cift olarak zaman gecirin. Kendi kendinize sinir olsaniz, esinize "sinirliyim ama seninle alakasi yok, üstüne alinmayin deyin". Hormonlarin da etkisi oluyor. Zamanla dengelesiyor geri. Saglikla büyütün insallah

Rabbim analı babalı büyütsün canım benim. Öfkeni dışarı kusuyorsun öncelikle sinir anında 5 10 saniye sakinleşmeni öneririm. Hislerinizi daha yapıcı ifade etmeyi deneyin. Sana tahammül edemiyorum demek yerine "hayatım çok bunaldım 10 dakika izin verir misin şuan seni terslemek istemiyorum " diyin mesela. Neden öfkeleniyorsunuz onu bulun. Neden patlama noktasına geliyorsunuz. Zamanla geçer

Geçiypr mu? Ben hala azarlıyorum her şeyde 11. aydan bildiriyorum

Butun erkekler boyle mi bilmem de butun kadinlar da asiri ustune dusmuyor bebeklerinin, benim kuzenim o da bu kafada mesela rahat büyütüyor cocugu tabi ki bilerek kapi çarpmaz ama yanlislikla oldu diye olay yaratacak biri değil. Bu sayede eşiyle sorun yaşamiyorlardir herhalde.

Demek ki durum onu kirmaya başlamış acaba duygularınızı açık açık ifade mi etseniz. Yani ben şu an çok endişeliyim, bebekle birlikte çok sorumluluğum artti arada yükseldiğimin farkındayim ve üzgünüm gibi ne hissediyorsanız anlatsaniz

Gerçekten öyle. Sanırım benim 3 aydır neler yaşadığım tam olarak anlaşılamıyor. Ben de bunları anlatıcam choccywhoccydoodah

Nazınız eşinize geçiyor diye hıncınızı ondan çıkarıyor olabilirsiniz. Eğer durum buysa kendinizi dizginlemenizi öneririm

Kolay değil ki iki kişilik hayatınıza yeni bir can katıldı.. Çalışıyormuşsunuz ve sosyal olan bir hayatınız varmış. Alışma süreciniz belli ki zor oluyor.. Psikolojik destek alabilirsiniz belki de çift terapisi.. En azından eşinizle aranız çok soğumadan. Eşiniz de iletişime açık birisi herhalde en azından dışardan bir göz bakış açınızı değiştirir.

Hamilelikten sonra hormonlar değişiyor, hormonlarla beraber insanın kişiliği, karakteri de değişebiliyor. Bir de bebekten ötürü uykusuz kaldığınız için sinir bozukluğu da yapar. O yüzden yaşadıklarınız normal. Sizin yapmanız gereken şey eşinize söyleyin kontrolsüz sinirlenmeye başladığınızda size bir işaret çaksın Siz de o esnada bir mola verip, ağzınızdan çıkanları yeniden düşünün.

Genel de erkekler çocuktan sonra eşini kıskanır ilgi ister sizde tam tersi olmuş. Uykusuz kalıyorsunuz büyük ihtimalle o sinir yapar. Yakınlarınızdan yardım isteyin uyuyun. İyi bir uyku eşittir neşe. Yani ben öyle düşünüyorum :)

ona da böyle söylesenize

Biraz mükemmel ev, mükemmel yemek vb standartlardan sıyrılmak gerek bu süreçte. 2 çocuğum var, ilkinde yemek yapamadım, evim dağınık toparlayamadım diye uzun süre kendimi yemiştim, gece uykusuz kalıyorsun vs derken zaten insan bir afallıyor. Ne zaman o uyurken herşeyi boşverip 1 uykusunda yanına yatıp uyumayı,2. uykusunda önce çay/kahve içip keyif yapmayı, kafa dinlemeyi öğrendim o zaman sakinleştim. Yemek yapabiliyorsam yaptım, yapamazsam zorlamadım. Önce kendimi düsündüm. Sizde muhakkak kendinize alan açın. 3 aylıkmış bol bol uyur bebeğiniz, bir uykusunda uyuyun onunla, digerinde kendiniz icin keyifli bir şey, en son uykusunda da evde yapılması gereken birşey varsa onu. Bazen sadece çıkıp hava alın, dolaşın bu bile sizi rahatlatır. Sağlıkla büyütün bebeğinizi.

Insallah geciyordur. Bebegim 6 aylik ve bende ayni durumdayim tek fark var bende azarlama olayi yok. Sanki artik hic birseye sabrim yokmus gibi

Konuşmamız lazimdan öte eşiniz ben nasıl bebek bakımını daha çok öğrenirim eşime bu süreçte nasıl daha çok fayda sağlayıp hayatını kolaylaştırabilirim diye düşünmeli. Daha 3 ay olmuş lohusalık süreci devam ediyor.

Ama biseyide 30 kere soyletiyolar Benimki calistigi icin gece uyanmaz, haliyle uykusuz olan benim, anlayisli olmasi gereken de o Benim takintilarim uykusuyla ilgili cogu zaman, kiziyorum esimede. Bisey soylemesem bile asiri sinir oluyorum

Bi zaman sonra sinirlenmeden uyarmayi ogreniyosun diyelim ama o zamanda cok fazla uyardigin icin kiziyolar. Ama bi kere soylediginde bi dahaki sefee dikkat etse problem olmayacak. Bi kulatan girip otekinden cikiyo galiba Mesela banyo yaptirirken korkmasin diye gozune su gelmemesine özen gosteriyorum ben, onada söyluyorum ama her seferinde yuzune tutuyo cocugun O kusma olayi bizdede cok oluyo saldim artik onu baslarda diyodum hep emdikten sonra cocugu yavas kaldir falan diye Erkekler cogu zaman biraz daha sert davraniyolar ve bazi seylerde bizim kadar ozenli olamiyolar sanki, alisir, aglasin, seste uyumayi ogrensin birak falan gibi cok duyuyorum benimkinden. Tamam normal seslerde uyusun ama birisi kapi carparken veya bagira bagira konusurken sen uyuyabiliyomusun da cocuk uyusun. Butun erkekler boylemi?

Böyle kendinizi telkin edecek bir yol mu bulsanız. Eminim eşiniz de o adaptasyon döneminden geçiyordur. Sizi de anlıyorum o ilk endişeler falan zor bir süreç. Kimseye kizamadiginiz için eşinize yüklendiğinizi söylemişsiniz. Acaba o sinir harbiniz sırasında dışarı ciksaniz bir hava alsanız

Mesela dün "konuşmamız lazım" dedi diye dünden beri dikkat etmeye çalışıyorum ama bu sabah yeni emen bebeğin ağzına zorla emziği sokmaya çalıştı ben altını değiştirirken. Ağız dolusu tüm emdiğini çıkardı çocuk Öyle sinirlendim ki yine kızdım

Bebek süreci zor bir süreç galiba Huysuzluk, tahammül edememe falan oluyordur illa ki Ama anladığım kadarıyla eşiniz sabırlı ve sizi de seven biri Zamanla durumlar düzelecektir.

Kıyamam. Uykusuzluk bende çok kaba bir hal yapardı. Umarım tez zamanda düzelir. Ben o zamanlar kız kardeşimi çağırdım yanıma. sizin de gelebilecek bir yakınınızın varsa çok rahat edersiniz. komsu diyeceğim ama güven olmuyor kimseye bu zamanda akrabamdan başka