bugün asosyalliğe tepki olarak markete gittim.

Arkadaşlar nereye gidebilirim? Ben biriyle konuşmak istiyorum. Hani tanımadığım biriylede konuşabilirim. Acaba yoldan geçen birine "Merhabalar efendim, nasılsınız efendim?" mi desem? Kaç gündür evde yapayalnızım, suskun suskun oturmaktan kafayı yedim galiba yaaa

Evet A

Çok sinirlerim bozuk herkesi bırakıp kadın sığınma evine bile gitmeyi düşündüm

O dert bende de var ama ben burda arkadasimda olmadigi icin malesef sadece kaynanam görümcem gillerle kontagim var onlarlada cok slklliyorum. Tüm gün evdeyim allahtan kizim var. Dilde bilmedigim icin oyle onüme gelenle sohbette edemiyorum. Offff bunaldim amazon

Sen yine iyisin işe gidip geliyorsun ben onu bile yapmak istemiyorum evden burnumun ucunu çıkarasım yok ama işte oğlum daralmasın diye itekleye itekleye çıkıyorum evden hiç birşeyden tat almıyorum bu aralar sonbahar beni fena vurdu

Bir süredir asosyal oldum. Eve kapandım, içime kapandım. Evden işe, işten eve. Etrafımda kimse yok. Bir sürü asosyal insan var eminim. Bu soruyu o yüzden genel olarak soruyorum. Asosyallikten nasıl kurtulunur? Bu durumu yaşamış, yaşayan yada yaşamamış kısacası herkese soruyorum. Ve her zamanki gibi güzel tavsiyelerinizi bekliyorum.

Hiç bilemedim valla nolcak birisi gelip bizi bu durumdan kurtarsın

Evet yaaa ben her şeyden çabuk sıkılırım çok çirkin bir huy

spor yapmak kesinlikle hem kendine bakmanı sağlıyor hem de sosyalleştiriyor. Ama ben fitness yapamam salona tıkılıp kalınca daha mutsuz oluyorum diyorsan sana fit in classı önerebilirim. Türkiyede bunu yapan bir sistem yok. Bir üyelik alarak birden fazla salonda grup derslerine katılmanı sağlıyor. Gelsin zumbalar gitsin pilatesler :)

yani ben de sevmiyorum evet ama kendimden de sıkılıyorum kendime bile uzağım bazen :)

mantıklı, biz bizi bu durumdan kurtarandan da sıkılırız gibime geliyor ama

Ben de bunu yazacaktım, ay bilir kişi falan var mı acaba bu sorun mu? söyle ki yalnız yasıyorum istersem istediğim özgürlüğü yapma imkanım var ama işimi yok sayarsak onun dısındaki mecburiyetlerimi aman bir an önce yapıyım da evime döneyim diyorum, bzen istnbul da olmayı özlüyorum, nerede değilsem orada mutlu olacakmısım gibi geliyor, oysa tantanayı kuru gürültüyü, insan selini vs büyük sehirlerin getirdiği handikapları da sevmiyorum, evde oturunca da sanki her sey bitmis emekli modu psikolojisi oluyor, insanların da samimiyetsizlikleri sıkkıyor :/ poff bilemedim sosyal nasıl olunur ki hem kurs, sinema, konser, ev gezmeleri mi :/

asosyallik iyidir ya. milletten gına geldi bende S

O dert bende de var. Sosyalleşmekten keyif almıyorum ayrica. Evde bunaliyorum disarida ise icime sıkıntı basiyor. Bugun arkadaşın düğününe gittik mesela okadar daraldimki.. Sosyallesecek bi alanda yok yaşadığımız yerde. Varsa yoksa market... Atart Kurgu bunlar! Biz değiliz bu uyduruk tarif. Anneler

Ben asosyalim şu aralar. Yürüyüşü bile evin içinde yapıyorum. Sırf dışarı çıkınca aaa sen hala doğurmadın mı? Aa neden sezaryan? Yok doğum şöyle olur yok böyle olur laflarını duymamak için asosyal oldum. Şu an için hiç de asosyallikten kurtulasım yok biz iyiyiz böyle

Değil mi birde sonbahar etkisi var yaaa. Melankolik havalar

yoga kursuna git, ya da belediyelerin bedava zumba kursu oluyo onlara Atart Kurgu bunlar! Biz değiliz bu uyduruk tarif. Anneler

Çok iyi yapmışsın. Bize heryer market

Ben hep asosyalim dışarda takılsam bile aklım hep başka yerde yok olmuyor yenemiyorum yani dışarda olmaktan mutlu olmuyorum asosyallik mi manyaklık mı bilemedim

evde ptt yapalım mı ruhdaş, nolcek bu isler

Ben eskiden sosyal biriydim baktim sosyallik para gerwktiren bi durum benimde gucum yetmiyor en iyisi asosyal olayim dedim herkesle bagimi kopardim aylardir hic kimseyle gorusmuyorum Sonra bi baktim vurmusum asosyalligin dibine simdi burdan nasil cikilir onuda hic bilmiyorum vallao yuzden konuyu takipteyim gunun birinde zengin falan olursam diye @ipeqbojuqu seninde fikrini alalim hocam

Mevsimsel bir durum olabilir. Ben de pek sosyal sayılmam, halbuki işim gereği o kadar insanla haşır neşirim ki... Asıl görevim bunu gerektirmese bile hep "müşteri ilişkilerin çok iyi" diye müşteriyle birebir diyaloğa sürülen çalışan benim... Ama neden sosyalleşmiyorum? Çünkü insanları yapay ve samimiyetsiz buluyorum. Heleki son baharda kimseyle konuşasım gelmiyor. Ama monotonlaşmıyorum. Origami yapıyorum, kitap okuyorum, eşim veya annemle geziyorum. Başkasıyla görüşmek bile istemiyorum

Sen aynı bensin yav ruh ikizim