isminde onun gibi yaşadıklarında desene canım benim acaba hangi sakinleştirici çaylar onlar işe yarıyorsa benim Zeynebime de iyi gelebilir

pikocumm sende de böyle bişey olduğunu bilmiyordum o zaman daha sık bununla ilgili sohbet edelim seninle kardeşimin şimdiye kadar hiç erkek arkadaşı olmadı kimseye karşı ağzından yakışıklı dediğini dahi duymadım sosyal paylaşım sitelerini bile kullanmaz internetle işi sadece ders dinlemek bunların bir grubu var hepsi aynı çalışkan grubu işleri güçleri buluşup test çözmek yakınlarımızdan şükür ki kimseyi kaybetmedik sadece şu geliyor aklıma ben evlendim hemen ardından abisi evlendi yalnız kaldı hadi beni görüyor ama abisi Almanya'da çokta düşkündü ona şimdi sınav stresiyle birlikte ortaya çıkıyor olabilir mi? abla tek tesellim doğacak yeğenim diyor birşey olacağını hissettiğim anda seni ve bebeği düşünüyorum diyor

Canım, o çok şanslı, senin gibi sığınabileceği bir ablası var. Ben en büyük kardeşim, kardeşlerime örnek olma yükü de taşıyordum ne yazık ki... Önce bunun farkında olmasını sağlayın. Ailece huzurlu olduğunuzu da düşünüyorum. Kimseyi mahçup etmeyecek. Bu hayat onun. Bundan sadece o sorumlu. Üzerindeki bu duyguyu atabilmesi için arada rahatlatıcı konuşmalar yapın. Ne yapıyorsa kendi için yapsın, insanları mutlu etme kaygısı, çevreden gelecek tepkilerin korkusu ona bunu hissettiriyor. Arada birlikte dışarı çıkıp vakit geçirin ve telkinlerde bulunun. Ben ailevi sıkıntılar da yaşadığım için 3 yıl boyunca farkına varamadım yok ettiğimin kendi hayatım, sağlığım olduğunun... Şimdi o yıllara dönme şansım olsa keşke... İsterseniz burada yazdıklarımı okutun. Kötü bir örnek belki onu kendine getirir.

ablacım bizim hayatımızı tek bir sınava bağladılar bu kadar çalışmışken ben bir sene daha kaybedersem kaybım çok olur hem bir daha dershaneye gitmek istiyorum demeye yüzüm olmaz diyor babamı zora sokmak hiç istemiyorum diyor erkek kardeşim Almanya'da eşi de orada okuyor inanın sistemleri çok güzel daha liseye girerken okul puanlarına göre ünide de aynı şekilde ayırıyorlarmış hatta neye yatkınsa çocuk oraya yönlendiriyorlarmış şimdi bu kadar çalışan çocuklar bi stres yüzünden kazanamadıklarında suçluluk duyuyorlar bu kadar çalıştım olmadı diye önümüzde örnekler varken neden bu sisteme ısrarla devam ediyoruz E

Siz okumasını sağladığınızda benimle irtibata da geçebilirsiniz. Ona deneyimlerimi yazabilirim. Ben gençliğin bir daha gelmeyeceğini farketmelerini, zaman ve sağlıktan daha kıymetli birşey olmadığını anlamalarını çevremdekilere de öğütlüyorum sürekli. Sistem bizi yok etmeden, birlik olup biz onun bizlerde oluşturduğu psikolojiyi yenebiliriz bence.

canım benim bu yaşta erkek arkadaşı belki olmayabilir fakat karşı cinse azda olsa ilgisi olması gerek, mutlaka vardır fakat duygularını sürekli bastırıyordr derslerimi etlkileyemez diye, çünkü takıntı haline getirmiştir sınav işini, dediğin gibi yalnızlıkda var, bide kardeşleri aynı anda evden gidince sizi kaybetmş gibi düşünüyor bence,,, dediğim gibi biraz gezip tozup kafa dağıttırmaya çalışın, mesela günübirlik şehir dışına gezmeye gidin, inşlh ii gelecektir, ama mutlaka psikolojik destek alması şart... bide bizde sınava hazırlanırken hayattaki en büyük derdin, sıkıntının, en ulaşılmazın sınav ve üniversite olduğunu zannederdik, asıl sıkıntılar sonra başlıyor ama bilincinde değilller, hayatla daha tanışmadılar, o yüzden en büyük sorun sınav...

Aynı durumu yaşadım, birebir hem de... Sonucu söyleyeyim size, ne ilaçlar ne psikolog telkinleri ne de grup terapileri anksiyete ve zamanla oluşan depresyonumu iyileştirdi... İlk yıl sınava girdiğim anı hatırlamıyorum, sınav salonunu, gözetmeni hatırlamıyorum. Tek görüntü var aklımda, dönüş yolunun yaklaşık 5. km'sinde gözlerimi açtığımda gördüğüm görüntü... Sonra puanlarımdan memnun kalmadım ve 2 defa daha girdim sınava, hep aynı korku, aynı stres, aynı kabus... Sonunda pes edip, öylesine bir bölüme yerleşmek... Şimdiki aklım olsa ilk yapacağım şey, sınavın hayatıma karar verecek olan unsur olduğunu unutup, hayatın dizginlerini elime almak konusunda kararlı olmak, olurdu. Üniversite okumayınca hayat bitmiyor. Kardeşinizi mutlaka ama mutlaka bunu farketmeye yönlendirin. Üniversiteyi bitirip, lise mezunu bir müdür ile çalışınca, tecrübenin daha önemli olduğunu zaten farkedecek. Şanslı olup, eğitimini aldığı işi yaptığında, hiç ummadığı bölümden mezun bir çalışma arkadaşına sahip olunca, illaki o bölümü bitirmek gerekmediğini görecek ve emeği, üzüldüğü bu günler aklına gelecek. Üniversite eğitimini, bilgi sahibi olmak istediği bir alanda alsın ama meslek hayali kurmasın. Onun o güzel, tertemiz hayallerinden farklı bir hayat var çünkü reelde. Hiçbir şey sağlığından değerli değil. Gözlerimin miyobu ilerledi, göz tansiyonum çıktı, anksiyete ve depresyon ilaçları kullandım, sosyal hayatım, ilişkilerim çok dengesiz oldu ve şu an üniversite mezunu, mesleğini yapamayan biriyim... Hedefini belirlesin. Mezun olacağı bölüme karar versin ve hiçbir kararsızlık olmasın zihninde. Diş hekimimi mi olacak, ana okulu öğretmeni mi, antropolog mu, her ne ise o hedefe ulaşmak için çalışsın. Kimseyi dinlemesin, kimsenin yakınının mesleğini kaale almasın, ailesini bile üzeceğini bilse hedefine koşsun. Başarı böyle geliyor. Bir hedefiniz olmazsa, aldığım puana göre bölüm yazacağım diye düşünürse ya başarı olmuyor ya mutluluk olmuyor... Tüm kalbimle en iyisi olmasını diliyorum. Umarım çabucak kurtulur kaygısından... E

sizin için küçük bir araştırma yaptım. özellikle melissa çayı uykusuzluk için daha iyi. sarı kantaron ve papatyayı önerebilirim. İncelersiniz diye siteyide alta ekledim. Sakinleştirici Bitki Çayları | Bitki Çaylarının Faydaları İNŞALLAH BENİM GİBİ İSTEDİĞİ VE HAK ETTİĞİ YERE GELİR

boş zamanı da yok ki hafta sonu hep dershanede doktor 5 günlük rapor vermiş okula ve staja gitmiyor ama kesin evde test almış çözüyodur :) onu o testlerin başından kaldırmam gerek sanırım biraz bir gün tamamen onunla ilgilenmem gerek sanırım sınavda yaklaşıyor aklını biraz da olsa dağıtmış oluruz böylece

çok teşekkür ederim canım inşAllah oda ablaları gibi güzel yerlere gelecektir :)

bu arada sakın antideprasan kullanmasın, insanın dengesini çok bozuyo, uyuşturucudan hiç bir farkı yok...

Merhaba, kardeşinizde kansızlık olduğundan da bahsetmişsiniz. Kansızlığın bazı belirtileri ile yaygın anksiyete bozukluğunun bazı belirtileri aynıdır. Kardeşinize yaygın anksiyete bozukluğu teşhisi de konmuş gerçi ama kansızlık yaşadıklarını daha şiddetli hissetmesine sebep oluyor olabilir. Psikolog hiçbir yönlendirmede bulunmadı m? Terapiye almakla ilgili birşeyler söyledi mi? Ya da psikiyatriste yönlendirip ilaç tedavisine başlatmadı mı? . push ; P

kendıne hırs yapmış iyice yazıkya şu gençlerı ne hale getırıyorlar şu sistem bı değişmedi böyle çalışkan bıer öğrencının kendısıne bukadar yuklenıp sağlığını bozmasına çok üzüldüm inşallah sınavlardan sonra düzelir bı rahatlama olur bide kazanmaya çok alışmış bu sınavlarda gözunde buyumuş belki bı noktada bi sınavı yada böyle maddı bişeyi kaybetse insanların kaybettıklerındede tukenmıyceği gerçeğine alışır

İşte sınav odaklı bir toplumuz kaç sınav var acaba şu an gündemde olan. Kpss, üds, ales, tus, kpds, lise giriş sınavları, askeri liseler, devlet parasız yatılı&#8230; aklıma gelenler bunlar. Artık aileler, okullar dahil herkes sınava odaklanıyor. Aileler çevre meselesi yapıyor. X kişinin oğlu burayı okuyor, bunlar geri kalmamalı. Aslında ne kadar acı bir durum. İnsan hayatında 1 yıl ne kadar küçük kalıyor. 1 yıl geç olsun. Bu kadar mı sorun? Hangi şehirdesiniz? İstanbulsa eğer bir uzman tavsiye edebilirim ta da bu konuda uzmanlaşmış.

evet aslında burada yazılanlar benim için çok önemli ona okutmayı düşünüyorum onun gibi örneklerin olduğunu bunun geçici olduğunu hayatına kendisinin yön vermesini hayatın onu yönlendirmemesi gerektiğini görmesini çok istiyorum geçen hafta bendeydi elimden geldiğince gezdirmeye çalıştım ne istiyorsa yapmaya çalıştım onunla birlikte yattım rahatlamasını sağladım gece uykusundan uyanıyor çünkü ağlayarak inşAllah düzelecek

fazla yüklenmesin daha bunun lys'si var

başka bölümlere de götürüldü kansızlık var o yüzde mi oluyor dedik onu bile araştırdık mr dahil çekildi hiç bişey çıkmadı şükür en son psikologla görüştürdük ve u sonuç çıktı ortaya

aynı durumları bende yaşadım. Yaşadıklarım belki kardeşiniz kadar ağır olamayabilir. Benim halam ikinci annem gibidir, ailecek birlikte yaşıyorduk. Halam bitki çaylarından çok anlar. Bana sakinleştirici ve rahatlatıcı otlardan çaylar yaptı. Bana iyi gelmişti.

Bu herkeste olan bir durum ve maalesef sonuçlar bu şekilde.. bir uzmanın bu konu hakkında kitabını okumuştum. Aileler o kadar kaptırıyor ki bu işe kendini. Çocuğunun kazandığı bölüm hakkında yalan dahi söylüyorlarmış çevreye karşı ayıp olmasın diye&#8230; sistem bu ve kardeşin bunun bir parçası. Bir şekilde geçecek.. ikna etmek zor onu şimdi ama sinema bileti alıp hadi gidiyoruz diyebilirsin.. güzel bir küvet hazırlayıp gir biraz dinlen diyebilirsin&#8230;zor gerçekten&#8230;Allah kolaylık versin ne denir ki.

doktorun verdiği ilaçları kullanmayı reddetti daha çok saflaştırdığını ders çalışamadığını konsantre olamadığını söylüyor Rabbim büyük inşAllah şifasını verir en kısa zamanda E

psikolojik gibi görünüyor ama, başka bölümlerede göründünüz mü?

canım teşekkür ederim söylediklerin için peki ne kadar sürdü bu durum sende biz ailecek hiç üstüne gitmiyoruz mutlaka kazanmalısın demiyoruz zaten en küçüğümüz el üstünde hep ama şımarık değil sadece sorumluluklarının çok farkında bi çocuk çok çalışkan olduğu için bursla dershaneler ayağına geldi 2 yıldır sanırım burs sahiplerine ve ona çok güvenen öğretmenlerine karşı mahçup olmamak derdi

canım benim kardeşinin durumuna üzüldüm açıkcası, çünkü anksiyete bozukluğu bende de var malesef, yeni yeni biraz kurtulmaya başladım, bendede şu korku var sanki birileri gelip mutluluğumu bozacak, eşim beni aldatacak, ben acı çekicem, sürekli bu kaygılar, korkular var, kısacası KAYBETME KORKUSU. Kardeşindede aynı korku var, ama bana göre bu korkular geçmişlede alakalı, kardeşin geçmişte çok istediği bişeyleri başaramamış yada tam başaracakken hep kaybetmiş, bu derslerlede alakalı olabilir, erkek arkadaş, yakın arkadaş, ailesi vs... herşey olabilir. kardeşin geçmişte bişileri kaybettiği için kendine olan özgüveninide kaybetmiş, şuan ne kadar başarılı olursa olsun, üniversitede istediği bölümü kazanmadan bu korkudan, bu rahatsızlıktan kurtulamaz, malesef bu öyle bişiki sürekli kafanda kuruyosun, ya şöyle olursa ben ne yaparım, kaldıramam vs. artık olmamış şeyleri kafanda sürekli olumsuzunu kuruyosun buda çok büyük kaygı bozuklukları ve korkulara sebep oluyor... bana göre kardeşinin psikolojik destek alması gerek mutlaka,,, ankarada tanıdığım çok ii bi psikiyatri uzmanı var, eğer ankaradaysa yardımcı olabilirim. sizin yapmanız gereken şey de, onun yanında hiçbişekilde sınavlardan üniversiteden, çalışma hayatından bahsetmemeniz, sanki çok önemsiz bi olay gibi üniversite sınavını küçümsemeniz gerekir, hatta çaktırmadan üniversiteyi kazanamayıp çok mutlu olan birilerinden bahsedebilirsiniz, ayrıca biraz sosyalleştirebilirsiniz, sinemaya gidin, dışarı çıkıp gezin, arkadaş toplanmaları yapın eminim ii gelecektir... ayrıca psikolojik tedavi görürse dr. la ailesininde görüşmesi gerek, nsl davranması konusunda.. kalbinin hızlı atması falan hiç ii şeyler değil, kalp spazmına kadar götürüyor, bendede aynı sıkıntılar vardı, kalp spazmı geçirdim, antideprasan kullandım, yıllar geçti hala en ufak bi korkuda kalbim sıkışıyor, atak geçiriyorum,... bu konular gerçekten çok önemli, mutlaka ilgilenin... P

canım yaa kıyamam çok stres yapmış. böyle sorumluluk sahibi derslerine çalışan çocuklar görünce çok özeniyorum benim kardeşte tam tersi, sen evde yat ben derslere girip geleyim desem kabul edecek, o derece sorumsuz. siz ne kadar söylesenizde onun stresi azalmaz, inşallah ilk seferde istediği bölüme yerleşirde biraz rahatlar. zamanla bu stresin faydadan çok zarar getirdiğini öğrenecek, başarılar diliyorum. P

evet kansızlık var onun tedavisini görüyor aslında kansızlık yüzünden saç dökülmesi yaşadı en çokta takıntı yaptığı konu saç dökülmesi oldu onun için gittik ayrıca tedavi gördü kan haplarını kullandıkça da saç dökülmesi durdu ve gürleşmeye başladı o sorunu atlattık derken sınava 20 gün kala bu başladı başta psikiyatrisle görüştü psikiyatris birde psikologla görüşmesini tavsiye etti çok ilgilenmiş onunla konuştuktan sonra iyiyim dedi psikolog telefon numarasını vermiş ne zaman kendini kötü hissedersen beni ara demiş tekrar gelmesini de söylemiş bundan sonra görüşecekler

eğer yardımcı olmamı istediğiniz birsey olursa ben buradayım. Onun istediği bölümü okuyan bitiren bircok arkadasım var. belki böyle birileri ile konusursa ne bilim. herneyse acil şifalar dilerim

evet canım eğitim sistemi yap-boz gibi çocuklar gelecekten umutsuz, bende kardeşin gibi sorumluluk sahibiydim, burslu okudum, toplumun benden beklediği bir başarı oranı vardı, karnemde zayıf olması inanılacak iş değildi, ama ben çok stres yapan birisi değildim, çok şükür o yıllar geçti, şu an memurum. kız kardeşimden de bahsettim, o benim tam tersim şuan lise 1. sınıfta, zayıfsız bir karnesini görmedik, ama eminim onunda bir mesleği olacak, hemde hiç kendini yormadan. neden dersen? çünkü o kendini düşünmediği için, biz onun adına elimizden gelen herşeyin fazlasını yapıyoruz. sırf okusun, meslek sahibi olsun diye, özel hocalar, özel okullar, sonuçta ite kaka bir iş sahibi yapıcaz. büyüyünce belki bizi bile beğenmeyecek lafı şuraya getircem, hayatta kimin ne olacağı belli değil, okuyanda bir yere geliyor, okumayanda, çalışkanda aynı kurumda tembelde, önemli olan hayatın sunduğu fırsatları gole çevircek şansa sahip olmak. kardeşin çalıştıkça herkes daha fazla beklenti içine girecek, biraz rahatlasa herşeyi daha net görecek aslında.

Öncelikle inşAllah doğru yere açmışımdır konuyu 18 yaşında güzeller güzeli çok çalışkan ve çok hırslı kız kardeşim bu sene üniversite sınavlarına hazırlanıyor okulda her sene ya birinci ya ikinci oluyor... Anadolu kız meslek lisesi çocuk gelişimi bölümünde okuyor aynı zamanda staj ve dershaneye yetmeye çalışıyor yalnız bu aralar bazı değişiklikler oluşmaya başladı ellerim uyuşuyor kalbim çok hızlı atıyor benim diyerek ağlayarak uykularından uyanıyor psikologla görüştürdük ve ANKSİYETE BOZUKLUĞU yani KAYGI DUYMA tanısını koydu ne yapacağımızı şaşırdık sınav her şey değil bu kadar yüklenme kendine sağlığın daha önemli desekte bir türlü ikna edemiyoruz yok yani çalışmasa tembellik etse dershanedeki denemelerinde bile birinci çıkıyor yinede kazanamayacağım diye kendini yiyip bitiriyor burada buna benzer şeyler yaşayan nasıl atlatıldığını bilen yada yardımcı olabilecek biri var mıdır?

evet küçücük çocukların hayatının sınava bağlanması çok kötü gerçekten de ama şimdiye kadar hiç baskı kurulmadı üzerinde hatta lisede bile çocukları çok sevdiği için kendi seçti bölümünü biz ona ölüm yok sonunda bir yıl daha çalışırsın olmadı o bölüm olması da şart değil diyoruz çünkü istediği bölüm gerçekten de yüksek puanlı Canım İstanbul'da değiliz Sakarya'dayız maalesef