bu gun bir kez daha sensizlik canimi acitti. sensizliğin bana verdigi bunca acinin hic bitmeyecegini anladim bugun. oysa ki, seni sevdigimi anladigim gun her seyin değisecegini dusunmusdum. daha mutlu olacakdim seninle. evet her sey degisdi. ama daha mutlu degil, daha bedbaht oldum. sonu hemen gelecek olan, ama bende hic bitmeyecek bir sevdaya tutulmusum meger. keske seni hic tanimasaydim diyorum bazen. hic yasamasaydik bu umutsuz aski. sana dusman degilim. sadece pismanim...!!! hayatima girdin, beni yasattin, beni oldurdun. bana sevilmeyi ve en onemlisi sevmeyi ogrettin. tum bunlar icin sana sonsuz tesekkurler ederim sevgilim. simdi sensizim ve her gun biraz daha kopuyorum hayattan. ve her gun agliyorum... bir de aglamak acini hafifletir derler ya. hafifletmiyormus. onu anladim bu gun. agladikca daha fazla yaniyor canim... beni acitan goz yaslarim degil ki, akittikca yaram hafiflesin. oyle dayanilmaz bir aci ki bu... caresi ise... yok! yokmus! olmayacak! keske bu kadar vicdansiz olmasaydin. bana yasattiklarin yetmiyormus gibi giderken ruhumu, kalbimi, umutlarimi, tum sevinclerimi - her seyimi kendinle beraber goturdun. bu gun bir seyi daha anladim. ben sende kalmisim. sende kaldigim muddetce de bu acilarimin sonu hic gelmeyecek. iste bunun icin senden son bir sey istiyorum. hic degilse, beni bana geri ver...!!! Alıntı..