Yalnız kaldım. Hepsi aramın bozuk olduğu kişiyle yemeklere gitti, organizasyonlar düzenledi. Ben kendi başına işe git gel gibi oldu. B bafelix

Samimiyetsiz buluyosanız ve içinizden gelmiyosa boşverin bence

Varlığımda yüzüme bakmayip arkadamdan konuştunuz, şimdi bir de benim üzerimden eğlence mi tatbik etmek istiyorsunuz derdim. Ve size bahane lazım toplanmak istiyorsanız yine bir araya gelin ama bunu bana veda gecesi olarak isimlendirmeyin derdim. E doğal olarak da gitmezdim

Çok sosyal ve sevilen biri ile aranız bozulduysa ve bozulma bir arada bulunmamanızı gerektiriyorsa insanlar tercih yapmak durumunda kalmıştır. Başka hiç arkadaş edinemediyseniz çaba göstermeniz gerekirdi. İçinizden çaba göstermek de gelmemiş. Belki sadece kurum kültürü olarak ayrılanlara yemek düzenleniyordur. Standart bir prosedürdür. Bulunmak istemiyorsanız söyleyin ama bunu basitçe dile getirin.

Ben de olsam kabul etmem. Böyle samimiyetsiz bir ortamda samimiyetsiz bir organizasyonla vakit kaybetmeye değmez

Ben kimseyle görüşmesin diye düşünmedim. Aksine her gün yalnız kalan bendim. Düşünsenize her gün herkes onunla gidiyor, geliyor ben tekim. Bu dediğinizi yapan o oldu aslında ben değil. cuytherock

Sayemde eglenme imkanını sizlere yaşatmak istemiyorum de geç.

Bu anlaşamadığınız kişi haricinde bir şey yazmamışsınız. "Muhtemelen" demişsiniz emin değisiniz gibi. Diğerlerinin ne gibi davranışları oldu?

İyi de sizin aranız bozuk diye kimse görüşmesin mi bu kişiyle? Organizasyon düzenleniyor isteyen katılır istemeyen katılmaz, niye size göre hareket edilsin? Öyle bir ifade ediyorsunuz ki hepsi birleşmiş arkanızdan iş çevirip sizi eziklemişler gibi. Siz istiyorsunuz ki siz konuşmuyorsunuz diye herkes iletişimi kessin, kesmezlerse sizin değil onun yanında olurlar. Bu sağlıksız ve saçma bir düşünce. İşyerinizde diğer kişilerden bir söz ya da kötü davranış gördünüz mü hiç?

Ayrıldıktan, hani ihbar süresi falan bittikten sonraya ayarlasınlar geceyi. Sonra da gitmeyin. Sizi hayatları boyunca unutmazlar ajsjahsh

Arkadaşlar kısaca anlatacağım. İş yerinde biriyle aram bozuldu. Kendisi zaten konuşmayı seven biriydi. Muhtemelen herkese beni kötüledi. Ayrıca sürekli organizasyonlar ayarlayan, yemekler planlayan biri. Sonuç olarak ben iş yerinde dışlanan kişi oldum. Onunla yarışa girmek istemedim. O bir yemeğe çağırıyor, ben de diğer gün çağırayım gibi uğraşlara girmedim. Canım da istemedi yani. Bir yıla yakındır kendi başıma vakit geçiriyordum. Artık işyerinin keyfi de kalmayınca istifa ettim. Memlekette bir arkadaşım iş kurmuş, beni de yanına çağırdı. Kabul ettim ve gidiyorum. İstifa ettiğim yerde sanki aylardır kendi başıma kalan ben değilmişim gibi, ordakiler "gidiyorsun diye çok üzülüyoruz, keşke bırakmasaydın" gibi sözler söylüyorlar. Hiç inandırıcı değil. Ben gidince herkes yoluna devam. Size sormak istediğim bana veda gecesi düzenlemek istiyorlar. Böyle yemek gibi. Müdürümüz bu teklifi yaptı. Ben ise kabul etmemeyi düşünüyorum. Çünkü söyledikleri "seni özlicez, keşke gitmeseydin" sözleri hiç inandırıcı gelmiyor. Sessiz sedası ayrılmak istiyorum. Siz olsanız ne yapardınız?