Korkmayın... korkmak size olabilecekleri engelleme şansı vermeyeceği gibi kendi tecrubelerımle rahatlıkla soyleyebılırım kı korktugunuz şeyın basına gelmesını saglıyor kesınlıkle., iyi şeyler düşünün ki iyi şeyler yaşayasınız. Ama bu kesinlikle demek değil ki gerçekçi olmayan bir iyimserlikle hayatta hiç üzülmeyeceğimizi düşünelim.. Bu hayalcilikten öte birşey olmaz. manevi olarak güçlendirebilirsek kendimizi hiçbirşeyden korkmamayı öğrenebiliriz. bu çok da kolay değil nefis denilen düşman bizimleyken ama bu bilince ulaşabilirsek en azından arada kendimizi dürtüp, bizim, ailemizin ve herşeyin sahibinin kim olduğunu hatırlayıverirsek, işte o zaman bu korkuların bizi esir almasının önüne geçebiliriz. Korktuklarınızdan emin olmanız dileklerimle. Not: ruyada bırını ölmus gormek o kısının uzun omurlu olacagının ısaretıdır. M

katılıyorum...

rüyada birinin öldüğünü görürsen gördüğün kişinin ömrünü uzatırsın derler yani anneciğiinin :)bu kadar kafanı takma ölüm sırayla olan bir şey değil.. eğer öyle olsaydı yaşlılar önce gençler sonra giderdi daha yeni doğmuş bebekler gözünü açmadan ölmezdi.. bundan 10 yıl sonrasını değil 1 saat sonrasını bile kimse bilemez.. sevdiklerimizi kaybetme korkusu hepimizde vardır ama bu kadar abartmaman gerekiyor yoksa hayatını da kötü etkilersin... çok düşünme bu konuları kendini dinleme yalnız kalıp kendinle konuştukça içinden çıkılmaz bir hal alır.. eğer bunlar geçmezse bi psikoloğa gidebilirsin imkanın yoksa yakınında birileriyle konuşabilirsin. sorunlar paylaştıkça azalıyor... jenesuisquunechanson

Siz de haklısınız, keşke kardeşiniz de o günleri yaşayabilseydi, ama yarın büyüyüp sizin gibi aklı kestiğinde o da sizin gibi "belki de böylesi daha doğruydu, böylece hepimiz daha az yıprandık" diyebilecek. Benim hayatta "ailem" diyebildiğim bir annem, bir de erkek arkadaşım var. Benim annem de benden uzak, üniversiteyi kazanınca buraya bi geldim, sonra iş güç derken burada kaldım. Annem 63 yaşında, bazen ben de düşünüyorum onu kaybedersem ne yaparım diye, ama derhal kafamı dağıtacak başka şeyler buluyorum, o düşüncenin kafamda dallanıp budaklanmasına izin vermiyorum. Her ölüm sarsıcıdır, hele annenin kaybı nasıl bir yıkımdır hayal bile edemiyorum, ama zaten niye hayal edeyim, değil mi? Eğer bu düşünceler gerçekten hayatınızı bu denli etkiliyorsa, bu normal değil, belki bir uzmanla dertleşmeniz gerekebilir diye düşünüyorum, acizane. Anladığım kadarıyla okuyorsunuz, bir anne babayı en mutlu edecek şey, çocuklarının kendi ayakları üstünde durabildiğini görebilmektir. Yarın onlar olmayacakmış gibi kendi kendinize yetebilecek şekilde geliştirin kendinizi. Ama onların yokluğunu düşünüp durmayın. Evet hayat kısa, ama bu şekilde "ya annemi kaybedersem, ya babamı kaybedersem" diye ahlanıp vahlanarak yaşamak için de çok kısa.

çok haklısın. Belki ayrılmaları doğru bir karardı ama kardeşimin babasız büyüdüğünü gördükçe içim acıyor, ben babamla doya doya geçirmiştim çocukluğumu o bunu çok az tadabildi beni üzen bu... ve onları kaybetmekten çok korkuyorum annemi babamı kardeşimi... Dedemi kaybettiğimizde annem kendini toparlayamamıştı zaten, ananem de 78 oldu allah korusun ona birşey olursa annem bu sefer iyice dağılacak ya bir daha toparlayamazsa kendini, çok da sigara içiyor ömründen ömür kısaltıyor, anneme birşey olursa kardeşim ve ben naparız diye düşünmeden duramıyorum... Babam da bizden uzakta, oralarda başına bişey gelse yardımına nasıl yetişeceğiz... Keşke en azından hepimiz aynı şehirde olsaydık, zaman çok çabuk geçiyor çok geç olmadan birbirimize doyamadan yitip gidersek diye korkuyorum kızlar ağlıyorum 2 gündür... jenesuisquunechanson

Allah annenize de, babanıza da, hepinize de hayırlı, uzun ömürler versin. Aslında yaşadıklarınız, hissettikleriniz, bir kısır döngünün getirdikleri. Tüm bunları düşündükçe korkularınız rüyalarınıza yansır, sonra onlardan etkilenip daha çok korkmaya başlarsınız... bunun sonu gelmez. Ayrıca 50 bile olmamışlar, bu büyük bir yaş değil. Tabi böyle şeylerin yaşla ilgisi yok, o ayrı ama zaten bunu bilemezsiniz, Allah'ın takdiridir, ama demek istediğim, böyle olumsuz düşünmenizin bir anlamı yok, kimseye bir faydası da yok, aksine size zarar veriyor. Herkes anne-babasıyla aynı çatı altında mutlu mesut yaşamak ister, ama bazen bu pek mümkün olamıyor. Ortada ciddi şeyler olmasa, inanın anne-babanız iki çocuğa rağmen böyle bir karar vermezlerdi. Benim anne ve babam ben dört yaşındayken ayrıldılar, ama ben şimdi geriye dönüp bakınca diyebiliyorum ki, eğer boşanmasalardı, aynı evde sürekli bir huzursuzluk, hoşnutsuzluk, kimbilir belki tartışma dolu bir ortamda büyüyecektim, emin olun bu daha yaralayıcı olurdu. Bakın ne güzel hem annenizle hem babanızla güzel vakit geçirebiliyorsunuz, bu da çok önemli bir şey. Yaşları da genç, Allah izin verirse beraber yaşayacağınız daha çok güzel günleriniz olacak, o yüzden lütfen olumsuz düşünmeyin. Hayatta her şey istediğimiz gibi olamıyor, ama elimizdekilerin değerini bilip şükrederek hayatın tadını çıkarmamız gerekiyor. Varsın ayrı olsunlar, ama iyi olsunlar. M

inşallah canım inşallah... üniversitedeyim bi de hepsinden uzak yaşıyorum, onları göremediğimde içimi böyle korkular sarıyor. Önceden bu kadar aklıma gelmezdi de işte bu rüyanın da etkisiyle sanırım 2 günüm çok kötü geçti... allah inşallah hepsine uzun ömür verir... M