Kimse hayatında boyle olumsuz konuşan, negatif duyguları yaya yaya negatif olayları çeken insanlarla arkadaş olmak istemez. Ben de çevremde böyle yakınan insanlardan fersah fersah kaçıyorum. Hayatın ev ve okulsa hayatına bir boş vakit aktivitesi ekle. Ben mesela 70 liraya hamak aldım decatlon'dan, bir otobus mesafesinde bol ağaçlı bir park buldum, iş cikislari - bazı haftasonlari gidip hamakta uzanıyorum, bazen kafa fenerimle kitap okuyorum, bazen müzik dinliyorum, içkimi yudumlayıp cips yiyorum... bu beni mutlu ediyor. Mutlu olmak için her daim arkadaşa ihtiyacım yok... Sen de kendini simartacak, mutlu edecek bir şey bul yalnızken ve onu yap. Mesela bisiklete binmek. En güzel yalniz zaman aktivitelerinden biri. Çok pahalli da değil, ikinci el bir bisiklet alıp bu yazını harika hale getirebilirsin. Ya da başka bir şey... ne bileyim, yalniz zaman aktivitesi. Bir ağaca dayanıp etamin işlemek mesela... Önce sen kendinle zaman geçirmeyi ogren, kendinden keyif al da başka insanlar da seninle zaman geçirmek istesin. Ayrıca yeni insanlarla bir araya geleceğin aktiviteler bul. Mesela yogaya yazıl. Ya da bisiklet grupalrina katil. Afyon'dan Mersin'e, Isparta'dan Samsun'a. Her şehrin bir bisiklet kulübü vardır. Yeni insanlara da aç oldukları için çok kucaklayıcı bir tavırları oluyor genelde. Onlara katılabilirsin. Ya da folklöre yazıl, ekip oyunu. Ne bileyim, workshoplara katil heykel falan yap. O arada sağındaki solundaki insanlarla muhabbet açmaya çalış, sıcak kanlı ol. İnstagramdan eklesin, evde heykel yapmaya devam ederken resim falan atin, sohbet açın. Yeni workshop ilanları gönderin 'buna katılmak istiyorum. Gelir misin?' diye. Bakarsın zaman geçirmeye başlarsınız.

Açıp bakar öğrenirsin kuzum bende 2-3 burcu tanırım çok önemli değil burçlar. Sınıf arkadaşlarınla görüşmez misin hiç ya da kuzenlerinle?

Benimki kafama duvarlara vurup ağlamalı ( Bana bazı konularda kendinize haksızlık ediyorsunuz gibi geldi açıkçası ben de hiç ilgi görmedim açıkçası ama zaten beklemiyorum da.

Yaa konu sahibinden özür dileyeyim öncelikle. Konu bana döndü gibi oldu. Söyledikleriniz çok doğru ve ben de insanların asla yalnızlık çukuruna düşmemesini temenni ederim her zaman. Bunu dert edip psikolojik sorunlar yaşayabilirler ve yanlış kararlar verebilirler. Nitekim konu sahibi arkadaşımız da eğitiminde sorunlar olduğundan bahsetmiş. Belki de kabullenmek lazım. Başa çıkmak lazım. Hatta iyi tarafından bakmak lazım. Benim için iyi tarafı, dilini bilmediğim bir ülkeye taşınacak olsam da hiç dert etmiyor oluşum :) arkadaş edinememe stresim yok en azından

Çok seviyorum ( makyaj bana çok uzak geliyor gerçekten. dindar bir ailem var beni böyle yetiştirdiler. ben de böyle oldum yani. evet çok kırılganım farkındayım

Ama bu kadar da yalnız olunmaz ki kendimi çok kötü hissediyorum. Ben lisede hazırlık okudum ve sonra 2 yıl üniversite okuduktan sonra yatay geçiş yaptım ve sırf en azından ailemin yanında olmak için yaptım bunu. Bu üniversitemde 3. senemdeyim yani. Hayalimdeki meslek değildi ama okumakla her zaman aram iyiydi o yüzden bölümle sorunum yok ama bu sorunlarımdan dolayı içimde çok büyük bir boşluk var. hiçbir şey yapamaz haldeyim

Nice mutlu yaşlara Yasin daha cok genç, daha nice güzel seneler var önünde. Hele bir okulunu bitir meslegini eline al kendi hayatini kur o zaman daha da güzel olacak bazi şeyler. Kendi parani kazandığında gezilere katilirsin daha farkli aktiviteler bulursun. Simdi biraz okulun stresi, ders yükü, bunlar da bunaltiyor. olabilir seni. Kafan biraz rahatlayinca hayata bakisin da değişecektir. Buradan numarasini yazan arkadasa da sans verebilirsin kafaniz uyusmazsa siler engellersin

Çok teşekkür ederim :)) çalışmak bana iyi gelir ama doktorluk yapabilir miyim bilmiyorum ama kendi ayaklarımın üstünde durmak çok istiyorum O bana şans verdi ama ben cesaretim yok ve bi insanı hayal kırıklığına uğrarmakran korkuyorum. zamanında bi ygs lys forumunda yine çok sevdiğim birisi vardı benle görüşmeyi çok istediği halde cesaret edememiştim o duyguları yine hissettim ama anonimim ben

Biliyorum onları ama bana pek samimi gelmiyorlar sosyal medya fenomeni ya sanki onlar

Doktora gittiğini söylemiştin, teşhis ne? Anksiyete gibi bir şey mi? Bir de doktorunla bağ kurman tabii ki cok güzel, rahat diyalog kurabilmen icin. Onunla ne kadar paylaşıyorsun bu olumsuz duygularını?

Sevdiğini söylemek zordur ben de bir erkegin ilk adımı atıp sevdiğini söylemesi gerektigini düşünürüm . Ama iletişim kurabilirsin arkadaşça. Sonra bir iliskiye dönerse gorusursunuz donmezse önüne bakarsin. Mesela sana telefon veren kisiyi ara konus, begenmezsen silersin. Seni durduran duygulara sus de ve adim at

Hiç özgür hissetmiyorum ben insanlar gelip geçici biliyorum ama bu kadar da yalnız kalmak çok üzüyor beni. kendimi yabancı cisim gibi hissediyorum. hiç olmamam lazımmış sanki. hiç duygularım yokmuş gibi sanki. akademik olarak istediğim yerlere gelebilseydim birqz rahat olabilirdim belki ama ben her şey gibi onu da mahvettim sonanda

Çok teşekkür ederim öncelikle :) hiç gülebilecek gibi hissetmiyorum ya engeli bana insanlar koyuyormuş gibi geliyor. Sanat bana o kadar uzak geliyor ki zaten ben estetikten tamamen uzak birisiyim belki bunun da etkisi vardır babama baba ben dansa gidiyorum dediğimde ne der düşübmek bile istemem M

Sevdiğiniz bir aileniz var anladığım kadarıyla hani bir travmanız, mazur kaldığınız kötü bir durum falan da yok ortada nedir sizi bu raddeye getiren. Hadi okul hayatınız sınıf farkını hissedip iyi diyaloglar kuramadığınız bir ortam olmuş bu zamana kadar tamam. Ama üniversite her sınıftan insanın bulunduğu sosyalleşmek için de bir-çok fırsatın olduğu bir alan ve özgüven dediginiz şeyi size dışardan birisi bahşetmez kendiniz kazanacaksınız. Kendinize değer vermekle başlar bu da. Ben yemek yapamam, sanatla uğraşamam, evlenemem, okul bitse de mesleğimi düzgün yapamam ee ne olacak peki? Bir kere geliyoruz bu dünyaya tekrarı yok şimdi değilse ne zaman ey Z Zygomaticum

Açıkçası bende bir algı mevcuttu. bu dünua acılar dünyası acı çektijçe olgunlaşacağız falan diye de sanırım artık sadexe acı kısmı kaldı

ben de çok yalnızım. sıfır arkadaş. umarım gerçek aşk ve masallardaki beyaz atlı prensler gerçektir. evlenmek değil de hayatımı geçireceğim kişiyle tanışıp düzenimi kurmayı o kadar çok istiyorum ki

Sert bir mizacım var, seviyeli yaklaşıyor insanlar ben de farkındayım ama böyle olması daha uygun geliyor bana çünkü ortak hiçbir noktam olmayan insanlarla sürekli iletişim halinde olmak istemiyorum. 6 - 7 yıldır yalnız yaşıyorum bunun da etkisi olabilir bunda. Ergenlikte arkadaş edinemeyince belki de psikolojik olarak insanlara şans vermiyorumdur her şey olabilir altında. Düğün filan işlerine girene kadar çok büyük bi eksiklik olduğunu da düşünmüyordum. O zaman anladım ki insan yalnız olmamalı. Gelinlik seçerken, ıvır zıvırla uğraşırken içimde bi heves parçası bile yoktu. Neyse ki zaten hepsi iptal oldu. Aileleri sade bir nikaha ikna edememiştik, devlete karşı çıkamadılar :) sevgilim hayatımı yıllardır o kadar doldurdu ki bi etken de bu olabilir.

Neyini seviyorsun?

Ya bence sen iyi durumdasın, bak ben ailemden uzak şehire evlendim, ailemi de göremiyorum, eşimle bazen sorunlarım oluyor, varlığı yokluğu bir diyorum, zaten burada daha arkadaş edinemedim, işe gireceğim dedim virüs çıktı, kpss gireyim bari çalışayım dedim bu süreçte çabuk sıkılıyorum. Ama gelecekten umudum var, bazı hedeflerim var, yalnızlığa alıştım, sevdiğim hobileri yapmaya çalışıyorum, sporu şart koydum kendime, sigarayı içkiyi bıraktım, depresif düşünmemeye çalışıyorum, kişisel gelişim kitapları okuyorum, alışveriş yapıyorum arada kendime ödül olarak, burada takılıyorum yemek yapıyorum, boş durmamaya güçlü olmaya çalışıyorum. Burcunuz ne

Ben de sık sık çöküyorum. Galiba asıl mesele çöktüğün an geri kalkmak. Allah ile konuş içinden nasıl geçiyorsa, dost istersen Allah yeter :) gerçekten en güzel dost O.

Sosyal medyayı deneyin derim. Üniversitede hiç paylaşımınız olan kişiler yok mu? Varsa biraz samimiyet geliştirseniz?

Yalniz degilsin cevrendeki insanlar sana böyle hissettirir.

Evet reddedildim ve kendimi çok küçük duruma düşürüp engellendim. şu an o şoku atlattım biraz ama ilk başta çok kötüydü böyle bir şey yaşamak hiç istemezdim. genel olarak pek ikilimde değil gibiydim ama bir anlığına çok iyi şeyler düşündüm ve tutamadım kendimi Önceki

Platonik olarak hoşlandığın kişiyle diyalogun nasıl?

Siz kendinizi yapılabilecek herşeye kapatmışsınız. Düşünce biçiminiz değişmediği sürece bu ruh haliniz de değişmez ve tavsiyem bu karamsar ruh halinizi arkadaş ortamında sergilemeyin. Çünkü kimse sürekli karamsar biriyle vakit geçirmek istemez. Negatif düşünmek yerine pozitif düşünmeye çalışın. Siz değiştiğinizde dünya değişir. Ama önce sizin bakış açınız değişmeli. Ve son olarak siz yalnız değilsiniz. Sizin bir aileniz var. Ona sahip olamayan çok kişi var burda...

Ruh halim kötü de çok olumsuz bakıyorum sanırım özür dilerim gerçekten. kimseyi kötü etkilemek istemem asla C

Elmacık kemiği ikimizde sağlıkçıyız ve ikizleriz belliki

Evlilik yalnızlığı almaz, yalnızlık hissi sizin içinizdedir. Mesela ben yalnız yasiyor olmama rağmen ailemin arkamda olduğunu bildiğim için bu hayatta yalniz olmadığımı bilirim. Tabii insaniz bazen bir nefes arariz yanımızda ya da hadi bir kahve içelim iki sohbet edelim diyecek bir ses. Ama o kadar da insan var etrafimda. Is yerinde arkadaş edinmeme sebebiniz nedir? Benim de is yerimde devamlı bir arada takılan kişiler var belki özelde de görüşüyorlardir acikcasi o kadari beni bağlamaz herkes herkesle samimi olacak diye bir sey yok ama hic diyalogum yok da diyemem. Gerçi siz bunu fırsata çevirmissiniz bu da güzel birsey tabii ki.

Zamanla böyle oldum sanırım zaten direkt insanları suçlamak saçma kendimde de suç arıyorum Mavi Boncugumm Sen Allah'ın lütfusun, gözlerimin nurusun

Merhabalar herkese, içimi dökmek istiyorum Hiç arkadaşım yok diyebilirim. Çocukluk döneminde bile olmadı, o zamanlar bile hissediyordum yalnızlığı. Her ortamda sanki dışlanıyormuş gibi hissediyorum. Aslında sosyal fobi belirtilerim pek yok ama özgüvenim çok azaldı zamanla. Kendimi derslere verdim hep ama içimde her zaman büyük bir boşluk vardı ve bu bazen o kadar bastırıyor ki.. Kendi kendime hep diyorum nasıl bir insan bu kadar yalnız olabilir? Çok kötü hissediyorum açıkçası. Yapabildiğim tek şey doktora anlatmak ya da böyle forumlarda anlatmak oluyor En çok üzüldüğüm noktalardan biriyse şu ana kadar en çok değer verdiğim akademik kariyer anlamında da kendimi mahvetmiş olmam. Bu anlamda çok büyük hedeflerim vardı ama onlardan da o kadar uzak kaldım ki çok büyük bir boşluktayım, çok zor dayanıyorum Düzeleceğime dair hiç umudum kalmadı. bir an önce okulumu bitirmek istiyorum artık. yaşadığım şeylerden dolayı hala 3. sınıfım ve 3 senem var ve hiç bitmeyexek gibi geliyor. benden hiçbir şey olmayacak gibi geliyor kendime hiç güvenemiyorum

Bak işte ortak sevdiğimiz şeyler olabiliyor insanlarla iletişim kur. Sen ikizlersin alfa olmak kanında vardır biraz kendine şans ver

Benim vaktim amfi-kütüphane-ev arasında geçiyor açıkçası başka bir şey yapamıyorum Okulda dersler arasında boşluk oluyor ya direkt kütüphaneye kaçıp nefes alıyorum. okulda kimsem yok çünkü. herkes beraberken yalnız kalmaya çok çekiniyorum WunderLost Yaprak döker bir yanımız, bir yanımız bahar

Bu arada illa makyaj yapmak zorunda değilsin, bakım makyajla susle olmaz zaten Dindar aile dedin, kapalı mısın? Öyleyse çok hoş esarplar var o yuzden sordum

Bu zamanda dürüst gerçekten samimi olan içi dışı bir dostlar bulmakda kolay değil artık Karşına böyle insanlar çıkmaması senin eksikliğin olduğunu göstermez. Hayatında dost sandığın birileri olduğunu zannedip kazık yemek daha kötü bişey inanki... Yaşayan biri olarak söylüyorum benim canımı bu konuda çok yaktılar artık her arkadaş görünenle samimi olmuyorum 2-3 kişi var ara ara görüştüğüm bir çoğuylada uzaktan konuşurum. Bu arada bende terazi burcuyum, ikizlerle terazi aynı gruptan iyi anlaşırlar Kardeşin var mı? Hislerin hep böyle kalmaz zamanla değişir öyle düşünme.. pozitif bakmaya çalış daha genceciksin Birgün inşallah yuva da kuracaksın, hayat arkadaşın olsun ben şimdi dosta bile öyle pek ihtiyaç duymuyorum çok şükür eşim ve ailem bana yetiyor ablamın biriyle kankayız zaten en büyük destekçi biziz birbirimize daha ne olsun. Dünya döndükçe herşey değişir zamanla

Sizi bir an konu sahibi sandim hatta acaba ikinci bir hesap açtı yanlislikla. kendi kendine diğer hesabından mi cevap verdi dedim o derece benziyor nickiniz

Yalnız değilsin yani aynı durumda olanlar var biride benim

Bu mesaja böyle karşılık vermek istemezdim ama umudum kalmadı aşık da oldum imkansızdı. beni kimsenin seveceğine inanmıyorum zaten. ben ünivesiteyi hep yurtdışında okumak isterdim ama asla ailemden ayrılamam zaten o yüzden onların yanına yatay geçiş yaptım. Çok teşekkür ederim ya size mesajınız için D

Canım benim senin gülmeye eğlenmeye ihtiyacın var ama kafanda kendi kendine engeller koymuşsun kimse seni niye sevmesin akademik hayatını da boşlaman gayet normal çünkü konsantre olamıyorsun kendini suçlama şu pandemi dönemi geçene kadar ve sosyalleşmeye başlayana kadar kendini rahatlat yoga falan yap ben dans kursuna başladım yemin ederim berbatım kütük gibiyim :) ama bırakmıcam dans insana inanılmaz bir özgüven katıyor gerçekten insana level atlatıyor hobi edin çok iyi gelicek dans et ya bırak her şeyi sal biraz bu kadar kendini üzünce kafaya takınca bir şey düzeliyor mu hayır bi kere de takmamayı dene harekete geç üzülmeee çok güzel şeyler olucak buna inan odaklan

Ben de çocukken zorbalığa uğradım. İnsanlar çocukları çok masum, cennetten inme melek zannederler ama çoğu çocuk cennetten düşen şeytandan farksızdır. Çocukların empati duyguları yoktur, başka insanın kalbinin kirilacagini bilmezler, dünyayı kendi etrafında dönüyor sanırlar, aynı vahşi hayvanlar gibi sürü bilinci gelişmiştir, sürüye ait olmak için güçsüz görünce ezmekten geri kalmazlar. Genelde bir popüler kişinin alay ettiği çocukla tüm herkes alay etmeye heveslenir, bkz sürü psikolojsi. Yani hangimiz küçükken zorbalığa uğramadık ki? Benim de sesim çok cirtlakti ve çok tezcanli bir çocuk olduğum için hoplaya zıplaya yürürdüm, okulda gulerlerdi. Ya da ne bileyim, kenar mahallede oturuyordum mahallenin apaçisi salak kiz yolumu kesip beni korkutmaya calismisti. Çocukken zorbalığa ugradim, biraz üzüldüm sonra 'amaaan Allah'ın kekosu' dedim, hayatıma devam ettim. Üniversite okuma çağına gelmişsin, hala eski travmalarindan kendini mağdur konuma getirip kendine mi acıyacaksin? Yaşanmis ve bitmiş şeyler. Hala bitmediğini düşünüyorsan, içinde travmalari kalmışsa bunlardan tedavi olarak kurtulabilirsin. Ben de üniversitede bir problemim için devlet hastanesi psikiyatrine gitmiştim, yararını görmüştüm. Sımdi de daha mutlu bir insan olmak, daha kaliteli yaşamak için psikologa başladım. Sen tedavi gördüğünü soylemissin ama doktorunun 'bir şey yok sende' gibi şeyler dediğini yazmışsın. Böyle bir şey olabilir ki? Ben asla bir psikologun, psikiyatrin bu tarz cümle kurduğuna tanık olmadım. Bir şey yoksa bile sen hissediyorsan vardır, psikoloji yani bu:) acaba devlet hastanesinin psikiyatri de sana ilaclik bir şeyin yok mu demek istedi? Bence psikolog tedavisine basla. Öğrenciymissin, ekonomik olarak rahat değilsen daha önce bu forumda isadem'den bahsetmişti bir arkadaş. Orada 8 seans ücretsiz terapi almış. Ayrıca Her belediyenin ASDEP'inde ücretsiz psikolog var.. devlet hastaneleri var... yani secenek çok. bence 'sende bişey yok' diyen doktoru bırak, duygularını onemseyecej bir psikolog bul kendine. veeee söylenmek yerine problemlerine bir çözüm aramalisin. Çünkü bu dünyada hiç kimse asla senin mutluluğun için kendini heder etmez. Annen baban bile seni mutlu edecek şeye 'elalem ne der' düşüncesiyle ya da 'kizim oralarda başına neler gelir' panigiyle engel olmaya çalışır, sevgilin- kocan olsa önce kendini düşünür, duygusal triplere girer kendin için bencil hareketler yapmana engel olur Yani bu işte hepimiz yalnızız. Kendi mutluluğun için SEN çaba göstermelisin. Bugüne kadar söylendin durdun, eline bir sey geçmedi. Degil mi? Demek ki söylenince yakınınca bir seyler olmuyor. Artık hareket etmen lazım. Ve işe kendine olumsuz cümle kurmayı yasaklayarak yapabilirsin. Şu konuyu okurken bile... İnsan aci çektikçe olgunlaşır, zaten beni sevmez, ailem izin vermez, benden geçti, bu yazılar beni ancak anlık mutlu eder/hep mutsuz olurum, ben bakimsizim, ben çirkinim, benim boyum kısa, hobim yok, beceriksizim, yemek bile yapamiyorum, doktor olacağım ama onu da beceremem, sanat bana uzak, estetik yeteneğim yok, hiç gulemeyecek gibiyim... İçim kıyıldı. Bir de aileme belki etmiyorum, insanlarla konuşmuyorum negatif yanımı bilmezler falan demissin. Sence bu kadaaaar negatif duygularla gezen bir insanın yaydığı kotu enerji on metre öteden belli olmaz mi? Bir sal kendini. bunca olumsuz duyguyla kendini o kadar küçültmüşsün ki. oysa mesela, tıp okuyormuşsun. Demek ki kafan calisiyor. Güzel bir mesleğin olacak. İnsanlar senden medet umacak... Bak, kendinle ilgili ne kadar güzel bir artı. Biraz da güzel yanlarını ön plana cikarsana. aynaya bak, iki yanağını sık, 'canım kendim' de. ne bileyim, test çözerken doğru yaptığın sayı çoksa 'helal kız sana' de, kendini takdir et. yazik günah değil mi bunca kötü eleştiri. Bunca olumsuz duyguyu baktığın çiçeğe versen, desen ki her gün 'ulan sen de çiçek misin, şu sokağı guzellestiren lalelere bak, bir de sana bak! Çirkin! Sen sulanmaya bile layik değilsin. Kimse sana bakıp ne güzel cicek demeyecek, o kadar pis kokuyorsun ki kimse seni evine almayacak, kimse seni koklamayacak' cicek bile solacaktır. Çok ciddiyim. Hatta yapılmış deneyi var, "masaru emoto su deneyi " şeklinde arastir Sen de kendine hakaret ettikçe, kendini kucumsedikce, diğerlerini üstün gördükçe bu hayat böyle devam edecektir. baslangic olarak kendine güzel sozler söyle, o an inanmasan da söyle. Aynalara gülmeyi adet edin. Olumlu düşünmeyle ilgili yazılar oku... Kendinle kucaklasmanin bir yolunu bul. Sen kendini sevmezsen kimse seni sevmez.

Niye seninle evlenmesiner? Veya arkadaşların olmasın kuzum bana vesvese yapıyorsun gibi geldi umutsuzluk gelecekten beklenti olmaması falan iç sesini dinleeme...

Kuzenlerim ya küçükler ya da bbüyükler. o yüzden anca gördüğüm zaman merhaba merhaba. 3 kardeşim var. bi ikiizm var hiç aram yok,16 yaşında ergen bir kardeşim var onla da pek aram yok bir de küçük kardeşim var onla çok iyiyiz :) yenGEnC

Sana farklı bakis acilari sunmaya çalışıyor bence. Mesela benimle. aynisin derken sen cirkinsin ben de cirkinim. demiyor. Hepimiz aynıyız, insanız, eksik yönlerimiz var bu bizi insanlardan daha farkli, daha asagi seviyede görmemize sebep olmamali. Kusurlarimizi da sevmemiz kendimizi. oldugumuz halimizle kabul. etmeliyiz. Doktorun da sana bunu göstermeye calisiyor bence.

bu videoyu izlemeni tavsiye ederim.

Doğru, ama insan inancını sürekli tazeleyebilir. İmanı kalpte diri tutmak gerekir. YouTube da Sözler köşkü, hayalhanem gibi kanallar var tavsiye ederim.

Sen depresyona girmisdin. Bir doktordan yardim alman lazim. Bu saplantili duduncelerden cikman lazim.

Sizlerle konuşmak benim için çok güzel bir şey. bana yardım etmeye çalışan insanlar bana çok iyi geliyor. Hatta buradan çok iyi birisi direkt benle arkadaş olmak için telefon numarasını bile yazdı ama ben çok korkağım sanırım ki ona yazmaya cesaret bile edemedim çok kötü hissediyorum kendimi Tam 24 oldum bugün, çok büyümüş hissediyorum bu zamana kadar bom boş yaşadığımı hissediyorum. Aşık oldum ama hiç söyleyemem sanırım çünkü kalbim daha çok kırılacak hissediyorum ki zaten sevgilisi vardı o zamanlar.

Yazdıkların beni çok etkiledi ummadığın anda hayatın öyle bir değişir ki bir günde bile değişir öyle güzel dostluklar edinirsin ki yılların acısını 1 yılda bile çıkarırsın ummadığın anda hayatının aşkıyla karşılaşılaşıcaksın belki daha çok güzel günlerin var lütfen umutsuz olma herkesin hayatta güvendiği çok dostu yoktur zaten 1 ya da 2 kişi anca, okuluna odaklan kulüplere katıl sosyal sorumluluk projelerinde gönüllü olabilirsin ortamlara girmeye çalış amacın arkadaş edinme olmasın öylesine gir ortamlara amaç insanı yoruyor anı yaşa üniversite en güzel zamanların bak benim bir arkadaşım üniversitenin ilk yılını korkunç geçirmişti edindiği arkadaşlarla sürekli kavga ediyordu sorunlu bir ortamdaydı çok rahatsızdı bölümünü de asla sevmiyordu ilk yıl tekrar üni. hazırlandı aynı üniversitede istediği bölüme girdi ve o kadar güzel bir çevresi oldu ki birebir şahit oldum negatif düşünme her şey hiç beklemediğin anda öyle güzel değişir ki hep böyle gitçek diye bir şey yok benden sana tavsiye kesinlikle dil öğren cesaretini topla yurt dışı düşün work and travel gibi derslerle aran iyimiş bu süreçte kendini de geliştir salma öylee ne demiş Nazım Hikmet EN GÜZEL GÜNLERİMİZ DAHA YAŞAMADIKLARIMIZ

Temizlik konusunda takıntılı birisiyim ama bakımsızım sanırım. Güzel de giyinmiyorum açıkçası ve çirkin birisiyim. evet tıp okuyorum Meseleyi oradaki insanlara atmak gario geliyor açıkçası. çok kültürel bir lisede aynı şekilde öyle bir üniversitede okudum ve oralarda da durum aynıydı. Sizin adınıza çok sevindim, uzun uzun yazdıüınız için de çok teşekkür ederim

Bende böyle depresif zamanlar geçirdim yalnızlık kötü gerçekten arkadaş pek edinemem edinirim aslında nasıl güveneceksin maddi manevi menfaat üzerine kurulu olmuş arkadaşlıklar şuan bile sadece bir arkadaşım var. O zamanlar dışarı çıkıp gezerdim alışveriş yapmasam dahi mağazaları gezerdim yürüyüş yapardım annemle vakit geçirdim. evlendim annemden uzak bir şehirdeyim göremiyorum onun yokluğu felaket kotu hissettiriyor. Simdi bir kizim var onunla yetiniyorum. Canım çok üzülme günümüzün hastalığı zaten yalnızlık şimdide virüs var herkes eve kapandı. Okula odaklan derim hobiler edin. Hamileyken örgü öğrendim ben mesela. bunlar boş durmaktan gerçekten

(bazen ağlıyorum bu konu aklıma gelince. Birini bulup evlenince de hayat güllük gülistanlık olmayacak, hatta belki bekarlık daha kolay ama yine de insan bir erkek tarafından sevilmek değer görmek istiyor.

Muhabbetiniz sarmıyordur. Kendimden biliyorum, çok takılmayın.

Kardeşim var ama aram hiç iyi değil :'( evlilik bana hayatta en uzak gelen şeylerden birisi sanırım iflah olmaz bir platoniğim

Hayat Her an değişebilecek bir şeydir ve bu kişinin elindedir. Değişim dediğin şey de illa köklü ve büyük değişimler değildir ufacık değişiklikler bile hayatına yeni bir soluk katar mühim olan bunu istemek. Sen maduru oynamayı tercih ediyorsun benim hayatım böyle, değişmez, ben çirkinim, ben bir şey yapamam şöyle böyle. Eğer gerçekten istersen bunların hepsini aşabilirsin istemiyorsan hafif bir mazoşistlik olabilir sende

Insanlar durup. dururken seni neden dışlasınlar ki? Belki seni mesafeli görüp yaklaşamıyorlardir. Bir de ben de üniversitede kimseyle çok yakin değildim herkes birbiriyle kanka, hep birlikte takılırlar, muhabbet kurarlardi. Okul. sonrasi hala görüşenler, birbirinin düğününe gidenler de var. Yani ben herkese esit mesafedeydim kimseyle yakın olmadım, o dönem senin gibi düşündüğüm anlar da oldu sonra baktım ki. bu tamamen benimle. ilgili. Yani aslında onlar seni dışlamıyor sen onlardan kendini dışlıyorsun ya da o enerjiyi yayiyorsun. Farkında olamayabilirsin. Ama bu tamamen seninle alakalı. Dışarıdaki insanları suçlamak yerine icine dönüp kendine odaklanmani tavsiye ederim. Insanları oldugu gibi kabul. et, kendini de kabullen. Sosyal aktivitelere katıl hic tanımadığın insanlarla hasir nesir ol, insan bazen bir daha hic görmeyeceği kisilerin yaninda daha rahat hissedebiliyor yani rezil. de olsan nasilsa bir daha gormeyecegim. diye dusunebilirsin. Ki. rezil. olmaktan da korkma, kalıplara. sokma. kendini.

Bu algina sebep ne olabilir? Cocuklugun zor mu geçti ya da ailende acı olaylar mi yaşandı? Hayatın zor. yonleri elbette var aci da var bu hayatta ama hayatin güzel yonleri de var. İnançla ilgili bir hayal kırıklığı yaşadığın izlenimi oluştu bende

Üzülme lütfen, keske elimden birşey gelse Bak canim daha cok küçüksün, kalbin belki o hic konusmadigin kisi için atiyor, asik olmussun uzaktan da olsa. Ama hayatın gerçekleri de var maalesef ki. Senin zittinda bir karakterde olmasi belki de kendinde eksik gördüğün yönleri tamamlayacağını düşündüğünden ona bu kadar kapilmana sebeptir. Keske konuşsanız, inan boyle icten ice üzülmektense olumlu/olumsuz net cevap almak senin önüne bakman için daha iyi olurdu.

Ben de lise yillarina kadar cok cekingendim, sosyal fobim vardi, iki cift laf etsem "arkamdan ne dediler acaba" diye kendi kendimi yer bitirirdim, hala da oyleyim aslinda biraz. Mesela ortamda bir iki kisi guluyorsa mutlaka bana guluyorlardir, herkes arkamdan dalga geciyordur, vs vs. Cok cabuk kaynasamam, insanlar benden sikildi muhtemelen diye dusunurum. Biri son derece normal, olagan bir elestiri yaparsa dunyanin sonudur, gidip kendimi kuma gommeliyim veya bu diyarlardan tasinmaliyim ki bir daha kimsenin yuzune bakmak zorunda kalmayayim. Bu duygular icin epey bir uzun sure psikologa gittim, gercekten cok ise yaradi. Bir de bu forumda surekli onerilen Dr. Burns, iyi hissetmek kitabi var, bilissel davranisci terapiyi kendi kendine yardim icin kullanma metodu. Baya pratik bisey. YouTube'da psikologlarin kanallari var. Yukarida verilen belediye, asdep vb terapi yontemlerini de dikkate almalisin. Bana da en iyi gelen sey hobilerime yonelmek oldu. Muzik, yazi, resim, gunluk tutmak, enstruman calmak... Bunlar bana her zaman ozguven kazandirdi. O yuzden sana onerim, yukarida Yengenc arkadasimiz yazmis, katiliyorum, kesinlikle bir hobi edin. Cok cok onemli bisey bu. Yalniz basina veya baskalariyla. Yoga, seramik, yemek kursu... Yukarida zaten onlarca oneri yazilmis. Doga yuruyusu gruplarinda mesela, insanlar o kadar sicakkanli ve nazik ki. Hic tanimadigim insanlar beni bir kere kardan ayaklarim dondu diye sirtinda tasidi, ayaklarimi posete sardilar, her yastan, her siniftan insanla o sekilde kaynasmistim o gun... Insanlardan ayri, mutlu oldugun bir alan olunca insanlarin dusunceleri de o kadar onemli olmuyor artik. Dunyanin sonu olmuyor. Bir de bizim gibi sosyofobik tipler sey zannediyor kimsenin isi gucu yok bizden nefret etmekle vakit harcayacaklar. Oysaki her insan ayri bir dunya. Herkes korkar reddedilmekten. Kimse bizden cok da farkli degil. Ve sen kendin mutlu olup endiselerinden arindikca o korkuyu attikca kimse seni reddetmez. Neden reddetsinler? Ki sen tip okuyan, muhtemelen oldukca zeki, ayrica hassas ve duygusal birisin. Mutsuz olmaya enerji harcama, her seyin guzel olacagina inan. Daha ogrencisin, cok gencsin, onunde guzel bir hayat var, inan, insanlar, hayatlari o kadar degisiyor ki, degismeyen tek sey degisimin kendisi.

Bu arada kendine özgüvensiz ve karamsar demişsin ben de aynıyım elimden hiçbir iş gelmez. Sosyal medya kullanmıyorum. Bunlarla çok alakası yok bence, o yüzden yazdım. Okula gittiğinde insanlara günaydın de, birinin yanına oturunca selam filan ver. Ha bi de şimdi aklıma geldi herkesle aynı samimiyette olan insanlar itici geliyor bence. Sana uygun gördüğün birilerini gözüne kestir, onlarla iletişim kur. Şansını dene :) alt dönem üst dönem farketmez.

Akraba baskısı en kötüsü, benim asla umurumda değil ama annem ve babam için tamam dedim. Hatta nişanı evde yaptık ve düğün kına olmayacak diye anlaşmıştık ama ailem nişan süresinde bıktırdı ve bende tamam kına olsun dedim. Organizasyon firması ile anlaştım, 6 nedime tuttum ve salonda sahne hiç boş kalmayacak sözü de verdiler. Yani bunu hiç dert etme. Salon asla boş kalmaz ama para biriktir :) Terapiye gitmedim, düşünmedim de. Artık evliyim. Yeni bir hayat başlayacak. Yurt dışına gideceğim temelli. Bakalım ne olacak.

Hiç hobim yok sanırım çok beceriksiz birisiuim. hiçbir şeyi beceremiyorum en basitinden yemek yapsam bile çok kötü oluyor. Z Zygomaticum O yaz hiç, hiç gelmez... Üyelik

Gerçekten hiç mutlu değilim ben yalnızlıkta daha kötü yapıyor beni. şu an forumda paylaşmam bile biraz olsun iyi geldi yani. dışlanmak istemiyorum

nasıl mücadele ediyorsunuz ya

Ben kimsenin günahını almak istemem ama tek dertleri izlenmek gibi geliyor bana ;( Z Zygomaticum O yaz hiç, hiç gelmez... Üyelik

Bana da öyle geliyordu. İnstagramlarına filan bakmıyorum hiç sadece youtube dan izliyorum. Anlattıkları Risale i Nurdan, soru cevap şeklinde kader iman inanç konularında güzel videolar var. Ben açsam risale okusam anlayamam dili ağır olduğu için onlar çeviriyor gibi

Burclarla hiiiiç aram yok bana buradan biris burcumu sordu emin olmak için googleda arattım yani o kadar yabancıyım Z

Bence herkesin dönem dönem arkadaşsız kaldığı olabilir. Aynı ortamda olduğumuz insanları biz seçmiyoruz, anlaşamamız ortak nokta bulamamak bir yere kadar normal olabilir. Ama sürekli bu dışlanma hissi varsa ben şöyle düşündüm biraz, acaba insanların sizi yanlarında istememesi için bir sebep olabilir mi? Bakımsız ter kokan biriyle kimse konuşmak aynı ortamda olmak istemez mesela. Hakaret etmek için demiyorum, güzellik çirkinlik anlamında da değil. Sadece acaba belli bir nedeni olabilir mi bu yalnızlığın diye fikir yürütüyorum. Muhtemelen tıpçısın, ben de 4. sınıftayım. Arkadaşsız kaldığı dönemler benim de oldu, hatta bazen iyi ki olmuş diyorum. Yanında saçma sapan insanlar olacağına bazen yalnız kalmak iyi olabiliyor. Ama bazen, yani uzun süre değil :) imsan sosyal bir varlık diyorlar ya, aşırı doğru bence. İnsan sürekli tek kalınca fikirleri bile tuhaflaşıyor :)) neyse çok uzattım, benim fikrim arkadaş olayı biraz da nasip. Arkadaşsız kalmak ama daha da önemlisi samimi dostsuz kalmaktan çok korktuğum için hep dua ederdim. Şimdi çok şükür beni benden çok düşünen insanlar var hayatımda. Bu yazdığımda ciddiyim, beni benden çok düşünüyorlar. Elhamdülillah. Sen de dua et, tıp okuyanlarda biraz gereksiz hırs ve yarış içgüdüsü oluyor :d ama olmayanlar da var. Uzun oldu kusura bakma, yalnız kalmayacağına inan, Dışarda seni anlayacak birileri var bunu bil, ben okuyunca yakınlık kurdum kendimle mesela, en basitinden. Ve bol bol dua etİnşaAllah çok hayırlı arkadaşların olur

Yalnız olmak çok kötü bişey değilki. Günümüz ortamında güvenilir, dürüst, karşılıksız, menfaatsiz selam verecek kimse bulmak öyle kolay olmuyor ama insanlara da bir şans vermek gerekiyor. Gerçek hayatta 1 tane samimi arkadaş bulsan yeter. Bu arada neden hala 3. sınıfı bitiremedin, bir fikrin var mı? okuduğun bölümü sevmiyor olabilir misin? Belki bölüm değiştirebilirsin. Aslında hayatının en güzel yıllarındasın, eş yok, çocuk yok, sorumluluk yok. Yalnızlığınla barışmaya çalış, tek başına dışarıya çık, gez, dolaş, sonra hayal kur. Gelecekle ilgili, olunca mutlu olacağın hayaller olsun, çalışırken mesela, ilk maaşınla neler alacaksın? olmuş gibi, bir deftere yazabilirsin de.

Doktorum bana sosyal fobi demedi ama bazen aşırı özgüvensiz olabiliyorum. lise dönemimi anlatacak olursam çok farklı bir ortamı vardı. özel bir lise değildi ama gelenler hep seçilmiş gibiydi. onlarla aramda sınıf farkı vardı resmen ben bunu hissettim. yabancı dilde eğitimi vardı o konuda da çok zorlandım. ders başarımda düşünce iyice kötü oldum zincirleme reaksiyon gibi oldu. sosyal medyayla da hiç aram yok ama forumlarda kendimi anlatıyorum genelde

Yani bi kere her cümleye şunu eklemeyi bırakarak bile başlayabilirsiniz bence

İçim parçalandı ( sevilmeyi hak eden birisisin bence. seni sevmeyenler utansın

Bakımsız olmak tercih meselesi, çirkin olmak ise tamamen göreceli bir kavram. Ben bakımsız ve çirkinim diyerek kendinizi sevemezsiniz. Bakım dediğiniz şey de temel olarak temizliğinize dikkat edip kendinize özen göstermek bence, yoksa devamlı ele, yüze, vücuda bir şeyler sürmek bakım değil süslenmek bi nevi. Haftada 1 gün bi cilt maskesi yap mesela meşgale olur hem, rutin bakımların olsun yatmadan krem sürmek vs. gibi. Boy meselesi ise elinden gelen bi şey olmayacaksa takman da anlamsız yani boyunu uzatma durumun yoksa ne diye kendine dert ediniyorsun uzun olmuşsun kısa olmuşsun ne olacak uzun insan daha mı mutlu oluyor

Yalnızlığın tadını çıkarın cok iyi yanlarıda var mesela birine guvenip derdini acmiyorsun oda seni dolayisla gdip baskasina anlatamiyor herseyin kendinsin

Farkında değilsiniz ama çok karamsarsınız ve bu muhtemelen çevrenizdeki insanlar tarafından hissediliyor. Bu yüzden size yaklaşmıyor olabilirler. Siz farkında olmadan mesafeli davrandığınız için de yaklaşmıyor olabilirler. Pozitif insanlar insana yaklaşmasa bile insanları kendilerine çekerler. Çünkü insanlar mutlu olmak için mutlu insanlara yaklaşır. İnsan psikolojisi... Siz birazcık şansınızın farkına varabilip pozitif baksbilseniz zaten herşey değişecek

Bak hala modundasın sohbet ediyoruz karşılıklı yahu bu ne tedirginlik rahat ol. Gülümse. Hayat çok kısa insanlar ne acılar yaşıyor, neler atlatıyor ve hayat yaşamaya değer diyor yine de. Okul- ev arasına bir basamak daha ekleyeceksin hepsi bu. Kulüplere katılmayı dene. Bu üzerindeki tutukluğu ancak kendin atabilirsin üzerinden. Annenle aran nasıl seni dinler mı mesela yalnız hissettiğinde onunla dertleşir misin

Hala ondan hoşlanıyor musun? Diyalogun yoksa önüne bak. Bu arada ben de çok bakımlı değildim unide, derslere odakliydim bir gun bir arkadasimla konuşuyorduk, bana güzel bir kızsın biraz saçına değişiklik yap bir sey yap dedi o gün birkaç kıyafet aldim ertesi gun biraz saçımı sekillendirip hafif makyaj yaparak gittim herkes bana bakıyordu. Yani çok asiri bakımlı olmana gerek yok, temiz kıyafet hafif makyaj ya da en azindan saçına sekil ver eminim güzelliğin ortaya çıkar. Bir de kendini olumsuz kodlama, kendini. kotu etiketliyorsun. Yapma bunu kendine. Her insanın güzel olduğu yönleri vardır, kendindeki bu yönleri öne çıkarmaya bak. Kusur denecek yönleri de oldugu gibi kabul. etmeye bak. Hayat 4-4luk değil, cirkin değilsin sadece kalbi hassas, kırılgan yapılı birisin.

Ilac kullaniyorsan devam etmelisin. Cunku antidepresanlar surekli kullanilmali. Agri kesici gibi degil onlsr. Ve birakilmasi gerektiginde de oyle birden kesilmez, yacmvas yavas dozu azaltilarak birakilir. Doktora gidemesen de telefonla irtibat kurup ilaclarini sorabilirdin ya da eczaneye yazdirabilirdin. Ilaclarini ihmal etmemelisin cunku basa donmeye baslamissin sanki. Gecmis olsun. Bakus acini degistirirsen dunyan da degisir. Sen hep bardagin bos tarafini gorenlerdensin. Hersey senin dusincelerinle ilgili. Bunu bir anlayabilsen duzeleceksin adlinda. Neyse kendine iyi bak. Tekrar gecmis olsun.

Arkadaş edinmek gerçekten zor bir şey değil. Lisede öyle bir dönemden geçtim bilirim. Ama her şey gerçekten bir merhabaya bakıyor. Sosyal fobim yok demişsiniz ama yine de ihtimal dahilinde değerlendireyim dedim, yüzyüze insanlarla kolay tanışamıyorsanız da, devir artık sosyal medya devri, arkadaşlık kurabileceğiniz çevrenizden insanlara oralardan da yaklaşıp samimiyet kurabilirsiniz.

Lisedendi. diyaloğum yoktu WunderLost Yaprak döker bir yanımız, bir yanımız bahar

48 yasindayim. Bu yasima kadar hayatimdan bir suru insan geldi gecti. Ilkokuldakiler ilkokulda kaldi. Isimlerini bile hatirlamiyorum. Lise ve ortaokuldakiler de okul bitince bitti. Bir iki tanesi sosyal medya hesabimda ekli o kadar. Universitedeki arkadaslar evlendi gitti. Kimi farkli sehirde kimi yurtdisinda is buldu. Herkes dagildi. Arada bir sosyal medyadan ne fotograflarini gorursen o kadar... Yani ne bekliyorsun ki? Hayatimiza giren insanlar sonsuza kadar bizimle kalmiyor ki. Herkes vazifesini yapinca gidiyor. Kimi ders veriyor bize, kimi buyutuyor bizi... bir meslegin olacak ne guzel. Yapacagin sey hayat yolunda ilerlemek. Hayat ihtiyacin olan insanlari o an karsina cikarir her zaman. Sonra da o insanlarin hayatindan cikmasi gerektigi zaman da cikarir. Bu hep boyle. Seninle bu yolculukta yaninda kalanlar da olacak, ayrilanlar da. Herkes gidebilir hayatindan da, seni terk etmeyen bir tek sen olacaksin. O yuzden en iyi kendinle gecinmek zorundasin. Sense kendine zulmediyorsun. Yalniz olmak da o kadar kotu degil. Sen keyfini cikarmayi bilememissin. En ozgur oldugun zamanlar... o ozgurlugunun keyfine bir varsan bak nasil ozguvenin geliyor, insanlari da nasil kendine cekiyorsun sonra..

Kendinizi hiç düşündünüz mü? İtici misiniz ya da özellikle arkadaş olmak istemediğinizi mi düşündürüyorsunuz? Yani ben düşünüyorum özellikle itmeyen herkesle arkadaş olurum tabiki sürekli beraber olmak her arkadaşla mümkün değil ama 0 arkadaşta uç birşey

Çok teşekkür ederim cidden. baya endişelendim çünkü ya şimdi dürüst olmak gerekirse benim hayatım değişmeyecek ama anlık olarak sizlerle konuşmak iyi geldi bana çok teşekkür ederim

Seni çok iyi anlıyorum. Bazı insanlar arkadaş edinemiyor, nasıl bir şanssızlık anlamış değilim. 2 üniv okudum, iş hayatına girdim. Hep geçici, yüzeysel arkadaşlıklarım oldu. Nikahım koronaya denk geldi ve şahitler erkek kardeşimin arkadaşlarıydı. İyiki koronaya denk geldi diyorum içten içe çünkü kınada, düğünde yalnızlığım iyice yüzüme vurulacaktı. Neyse ki çok sevdiğim eşim olacak artık hayatımda ama evlensek de kavuşamadık :s ne saçma bi hayata düştüm anlamıyorum. Geçmiyor bu durum, yıllardır kalabalık bi ofiste kendime dost edinemedim. Patronlarım da farketmiş olacak ki, son 2 yıldır ekip lideriyim. Neden mi? Çünkü hiç arkadaşım yok şirkette ve şeffaf davranırım diye düşünüyorlar sanırım. Seni çok iyi anlıyorum ama hiçbir tavsiye veremiyorum. Kelin ilacı olsa başına sürermiş :s

Ama dediğim gibi kimseyle iletişimim olmadı çocukken bile arkadaşım yoktu. böyle düşündüpüniz için çok teşekkür ederim ama buradan öyle yansıyor galiba çok negatif birisiyim bunu buradan bir çok kişi de fark etti zaten sanırım bu yüzden insanlar beni istemiyor lily86

Ben şu an bekarım ve düğün konusu beni de geriyor salonu dolduramazsam diye. Bir de akrabalar arasında açık arayan tipler var, yıllar önce olan ve salonda çok çok az insanın olduğu bir düğünü hala konuşurlar ay çok az insan vardı ay arkadaşı hiç yoktu gelinin diye Şunu soracağım: hiç terapiye gittiniz mi? Bilinçaltı terapilerinin fayda sağladığını duydum.

Gerçekten soyutlamıyorum ki ama. Okula sürekli giderim mesela, hocalarla falan bile aram iyi diyebilirim. pek sosyal fobim yok giibi yani. insanlar ben yokmuşum gibi davranıyorlar ben de bir şey yapamıuorum açıkçası bu durumda. zorla nasıl arkadaş olabilirim ki. kimseyle tanışamıyorum bile kimse de beni tanımaz zaten. yok gibiyim ben

Düşünce gücü topiğine gelin isterseniz, bir bakın bakalım, işinize yarayabilir.

Gerçekten bilmiyorum ya hiç bana öyle bir hastalık demedi. Konuşmak yazmak kadar kolay olmuyor ama elimden geldiğinxe bahsetmeue çalışıuprım. mesela ben çok çirkinim diyorum benimle aynısın demişti öylece kalmıştım ne diyeceğimi bilemedim ben bahsedince o bir şey diyor ve ben tıkanıyorum ne diyeceğimi bilmiyorum

Yok sayılır ders kaçırmam ama okula gittipim zaman da kimseyle konuşmuyorum genelde. kimse de benle konuşmuyor kolay kolay zaten çok kalabalık okul, herkes gruplara ayrılmış. Sosyal medya bana çok uzak geliyor

Liseden ve üniversiteden kimseyle görüşmüyorum kuzenlerimle denk gelirsek ama yaşıtım değiller hiç. lily86

Üzgün olduğum zaman baya negatifleşyprum galiba ama şunu diyeyim ben çocukken zorbalığa uğradım o zamanda mı ben negatifdim. gerçekten olumlu olmaya çalışıyorum ama bazen hiç başaramıyorum. insanları asla kötü etkilemek istemem zaten lily86

Sana tavsiye okulun klüplerine git katıl. Ordan bir sürü tanıdığın olur. Onlar zaten ücretsiz ve hem hobi yaparsın hem de birileriyle zaten tanışırsın.

Sizin durumunuz benden baya farklıymış ya, pek empati kuramadım ama benim tek sahip olduğum şey ailem onlardan uzak kalmaya asla dayanamam bu açıdan size üzüldüm allah yardımcınız olsun. zaten kimsenin benimle evleneceğini de sanmam. Depresif duygularım çok baskın geliyor ister istemez, hiçbir şey yapamıyorum. Ders çalışmak ve ev işleri dışında başka bir şey yok hayatımda. Burcum ikizlermiş. miş diyorum çünkü emin olmak için baktım googledan. o derece ilgisiizm yani o konulara

Anladım. Belki içten içe kendine değer vermiyorsundur bunu da insanlar hissediyor bence. Belli bir seviyeye kadar özgüven gerekli. Artı aşık olman da seni iyice depresif yapabilir. Kimseyle kendini kıyaslama. Şuan bunu söylemek mantıksız gelecek sana belki ama olumlu düşün. Ben senin yalnız kalacağına inanmıyorum. Yani yalnızlık problem değil zaten, önemli olan iyi dost bulabilmek. Onun için de dua et. Edit: bu kadar benzer olmamız çok şaşırtıcı ben de kronik olarak platoniğim

Doktora gidiyordum zaten de bu virüsten dolayı bayadır gidemez oldum o da kötü etkiledi beni D

Fiziksel özelliklerinden dolayı sana kendini suçlu hissettirenler utansın. Ben de makyaj yapmam şart bir şey de değil kendini nasıl mutlu hissediyorsan öyle ol. Hayır beni hiç yormadın pek sevimli geldin bana hatta bir arkadaşıma da benziyor düşünce tarzın o da çok karamsar bir insandır bu biraz da tercih meselesi aslında hayatı neresinden görmek istediğine bağlı. Ah geçen zaman geri gelmiyor bunu bir anlaşan her anının kıymetini bilsen daha önemlisi kendi kıymetini bilsen kurtulacaksın bu halden. Sen bir tanesin ve çok özelsin kendini tanımaya çalış sevdiğin sevmediğin şeyleri not al kendine zaman ayır kendini çok ihmal etmişsin kaçmışsın kendinden. Senden bir tane daha yok güzel insan

Kendimi bilinçli olarak geri çekmiyorum açıkçası ama istemeden öyle yapıyor olabilirim galiba ben de hiç bakmam ama şimdi diğer insanları görüp bir de kendimi görünce bu gerçeği görüyorum açıkçası zaten şu ana kadar da kimse bana bir şey hissetmedi ama ben çok aşığım (

Çöktüğün geri kalkınca da eskiai gibi olmuyor bence yaran iyileşiyor mesela ama asıl fonksiyonun en fazla %70ini falan kazanıyprsun onun giibi dini inancım o kadar zayıfladı ki neredeuse hiçbir şey hissetmiyorum

Yakın olduğunuz bir kuzeniniz, kardeşiniz filan yok mu?

Onunla bir ömür geçirmek istiyorum bunu daha önxe kimseye hissetmedim O tarz videoları daha önce izlemiştim. sanırım güven problemim var ve güvenemiyorum. özellikle sosyal medyada meşhur olan şeylere. O yaşadığım şeyleri hala hissediyorum bir ortamda falan istenmediğimi, kinsenin beni umursamadığını hissediyorum. Doktora gidiyorum ama ilaç kullanmıyorum Büyük hedef koyma sıkıntım var sanırım tabi biraz olgunlaşıyorum zamanla eskisi gibi deli değilim. önceden çok daha kötüydüm Sosyal medya hiç kullanmam Z Zygomaticum O yaz hiç, hiç gelmez... Üyelik

Birde evcil hayvan edin, köpek olsa imkan varsa çok iyi olur, aşırı sevgi hissettirir yürüyüş yaptırır. Benim kedim var bebekken aldım elimde büyüdü onunla zaman geçiriyorum

Arkadaş olmak istemediğim arkadaşlarım oluyor benle arkadaş olmak istemeyenlerde bu çok normal ama hiç arkadaşının olmaması garip geldi bana nerede yaşıyorsun tatlım? Küçük bir yerse olabilir ama büyük yerse bir çözüm bulalım beraber İnsanlar sevdiklerini olduğu gibi kabul edebilir kaçmaz arkadaşından

Bana da çok garip geliyor. yerle pek alakalı değil çünkü eskiden istanbul'da yaşıuprduk. nickinizin anlamı ney lily86

Annem bile pek istemiyor yemek yapmamı falan. beceriksizliğimin fazlasıyla farkında Yemek konusu ufak bir mesele ama bütün konularda böyleyim işte ben bu halimle meslegimi yapamayacak olmaktan bile korkuyorum açıkçası Z Zygomaticum O yaz hiç, hiç gelmez... Üyelik

Temizlik takıntım var diyebilirim ama kozmetiklerle hiç aram yok mesela. fiziksel özelliklerimi takmamaya çalışıyorum ama bunu engelleyen bir aşk acım var bir de suçlanacak bir şey olarak görüyorum. Bu arada ben sizi çok yormuş gibi hissediuorum ya özür dilerim nickinizin üstünde unicorn yazıyor ya o tatlı şarkı doldu şimdi kafama :)

Çok teşekkür ederim, inan bana sen de öylesin. İnsan arkadaşları ile olunca daha az acı çekiyor. Hakkımızda hayırlısı olur inşallah ❤ lütfen dua et

İlaç kullanmıyorum. açıjçası bazen doktorum bana çok iyimser gözle bakıyor gibi geliyor yani o derece ki benim hastalığımın pek farkında bile değil gibi geliyor. Biliyorum böyle diyince biraz garip durdu ama durum böyle yani. Bana çok iyi geliyordu cidden. Baya sık gidiyordum zaten. Z Zygomaticum O yaz hiç, hiç gelmez... Üyelik

hiç sorun değil benim için. inceliğiniz için teiekkür ederim

Bunu anlayacakları kadar yakınlaşamıyorım ki Z Zygomaticum O yaz hiç, hiç gelmez... Üyelik

Yemek konusunda benden kötüsü olamaz derdim ben öğrenemeyeceğim derdim karamsardım bu konuda yani mutfakta annemle takildim bir ay kadar en basit tencere yemeklerini Not ettim simdi neler yapıyorum diyorum o zamana kıyaslandığımla kendimle canım ya neden bu kadar karamsarsin boş durma bak takil biriyle mutfakta taş olsan öğrenirsin bir iki deneme bugün kötü olur yarın iyi denemeden bilemezsin

2 sayfadan sonrasını okuyamadım cevaplarınız içimi karartti. Anlamadığım şey siz böyle okul ortamında falan insanlara merhaba diyorsunuz da hepsi bi anda koşarak uzaklaşıyor mu? Ya da yaptığınız yemek gıda zehirlenmesine yol açacak reddede mi oluyor? Merak duyduğunuz herhangi bir alan yok mu hobi edinmek için yani denediniz mi hiç? Taş boyayın hiçbir şey yapmıyorsanız en basitinden, çiçek yetiştirin ne bileyim ortaya bir ürün koyacak şeyler yapın yaptıkça kendinize güveniniz gelsin bana abartıyorsunuz gibi geldi

Sanırım ben sadexe fiziksel olaeak değil manevi yönden de çok çöktüm bu beni daha da itti boşluğa galiba. dua etmeyi bile unuttum galiba. her zaman ettiğim bir duam vardı baya uzun artık hatırlamıuprum bile onu (

Sırasıyla gidelim 1- O çocukla ömür gecirmek istiyorsun ama sebep? Yani onunla birlikte olman için ne lazım? Bir arada olsaniz nasil bir iliskiniz olurdu düşündün mu? Karakteri nasil, onu ne kadar taniyorsun? Diyalogumuz yok demiştin 2- Psikoloğa mı gidiyorsun psikiyatriste mi? Bu olumsuz duygularından ona ne kadar bahsettin ya da platonik aşkından? 3- Kişiler aynadır aslinda, sen karsindakini nasil. gormek istiyorsan onlar öyledir. Dışlandığını hissediyorsan ve onlar seni dışlıyorsa bu durum aslinda senin icten içe nasilsa dislarlar düşüncenden kaynakli. Kendi içinde belli kaliplarin var ve insanlara da bu enerjiyi yansitiyorsun onlar da seni yaniltmiyorlar. Ayrıca diyelim ki kimse seni umursamıyor, ee n'olacak? Umursamadiklarinda sen daha mi değersiz hissedeceksin? Onlardan beklediğin degeri sen kendine göster o zaman. 4- Sosyal medya kullanmak zorunda değilsin youtubeda bir sürü video var, önerdiklerim icerisinden bazilarina bakabilirsin. Inan bana iyi gelecek. Ben de her gün bu kişileri dinlemiyorum ama arada sayfama düşünce bi bakayım diyorum iyi geliyor hele ki o gün biraz moralsizsem, ilac gibi geliyor. Aman bosver nasilsa ise yaramayacak dersen zaten yaramaz. Diyelim ki hastasin, iyilesmek istemiyorsan en etkili ilaci da alsan fayda etmez ama gercekten iyilesmek isteyen biriysen şekeri ilac niyetine aldığında bile iyileşirsin Önce kendini iyilestir, bu süreçte okulunu da bitir, meslege basladiginda eminim cok iyi bir doktor olacaksın. Özgüven icin de bahsettiğim kisilerin videolari mevcut, bu konuda lise-üniversite dönemlerinde bana katki saglayan biri daha vardir : Doğan Cüceloğlu. O da psikolog, kendisi 11 çocuklu bir ailenin en küçüğü ve aslında kendi yasadiklarindan dersler çıkarıp mesleğinde o sekilde ilerlemis biri. Ayrica üslubu çok hoştur, kendisine tatli tonton bir amca olarak bakabilirsin :) Eminim. sen de onun gibi kendini iyilestirip baskalarina katki saglayacaksin.

Duygularını paylaştın ve reddedildin oyle mi? Aslında icinde kalıp büyüyeceğine olumsuz da olsa netlige kavuşması iyi bir sey Önüne bakabilirsin artık, acaba o da beni seviyor mu ikileminden kurtulup hayatına yön verebilirsin. Bir gün gelecek bugun üzüldüğün seyler icin iyi ki olmamış diyeceksin çünkü hayat sana daha güzellerini verecek

Sen öyle hissediyorsun ve yanlış bir his, birkaç kişiyle iletişim doğru gitmedi diye herkesi öyle sanma, şahsen ben seninle arkadas olurdum çünkü hassas birisin, severim oyle insanlari naif olurlar kibirli degil daha sakin ve mutevazi olurlar fakat isi ozguvensizlik boyutuna vardirma sende... kaldi ki arkadasliklarda bu tercih değil ısınma meselesi farklı karakterlerdeyiz hepimiz, ama çoğu zaman. böyle şeyler düşünebiliyoruz ya insanlar modumuzu düşürüyor ya da yasadigimiz olaylar

Evet zor ama ben çok aşık değilim sanırım. Daha önce de hep platonik olarak birilerinden hoşlandım, sonunda ilgi azalarak bitiyor bende öyle duvarlara vurup ağlamıyorum. Şu aşk sevgi olayı bende sıkıntılı zaten. 22 yıldır kimse size iki güzel laf etmeyince, karşı cinsten en ufak ilgi görmeyince insan çok daha hassas ve açık oluyor sanırım gerçi yakın arkadaşlarım da hep benim gibi hiç ilişkileri olmadı. üstelik çoğu ortalama güzellikte olmasına rağmen. Ama onlar sanki buna ihtiyaçları yokmuş gibi, hiç dert etmiyorlar. Ben de ne zaman biri beni sevecek diye düşünüyorum sürekli. Neyse kışt depresif düşünceler.

Allajhım ya kendime inanamıuorum Z Zygomaticum O yaz hiç, hiç gelmez... Üyelik

Nasıl anlatabilirim bilmiyorum ama özellikleriylr alakalı bir durum değil gibi geliyor bana. özelliklerinin hoşuma gitmesinin tek sebebi ona ait olması gibi yani Z Zygomaticum O yaz hiç, hiç gelmez... Üyelik

Meseleyi ordaki insanlara atmadım canım :) eğer kendini geri çekiyorsan bundan dolayı olabilir dedim. Rica ederim. Ben de çirkinim Tipe bakmıyorum arkadaş ararken, kimse bakmaz bence. Yanında iyi hissetmek önemli ilk izlenim olarak da bakımlı olmak yeterli bence.

Kimsenin aşık olacağı birisi değilim gibi hissediyorum Oldum olası yalnıZdım, insanların arkadaş olmayı tercih ettiği birisi de değilim . push ; Z Zygomaticum O yaz hiç, hiç gelmez... Üyelik

Çok tatlı birisi gerçekten :) çok haklısınız ama mantıklı düşünemiyorum bazen olumsuz duygularım her yerimi ele geçiriyor Z

Ben de yalnız yaşıyorum iki ayı geçti evdeyim. Ailem uzakta, pek arkadasim da yok zaten olsa da korona sürecinde gidip gelme olayı yok. Sevdiğim bir komsu ablam var malum. sebepten gorusemiyoruz. Insan kendi ile dost olabilmeli öncelikle. Diğer yandan da yalnızım diyip kendini neden hayattan soyutluyorsun ki? Üzülmek yerine sosyal ortamlara katılmayi dene . Kimseyle hemen sıkı fıkı dost olmak zorunda değilsin ama arada buluşup kahve icebilirsin. Yapmaktan hoşlandığın şeylerle ilgili etkinliklere/kurslara katılabilirsin. Ortak zevklerin olan insanlarla konuşacak şeyler bulman daha kolay olur. Her insan bize bir sey katar. Mesela bir etkinlike biriyle tanıştığınla ömürlük dost oluruz gözüyle bakmadan sadece anın tadını çıkarmaya bak, kafalar uyusursa yine bulusursunuz.

Benim de 0 ben gerçej olduğuna inanmıyorum en azından benim için gerçek değil Umarım tanışırsınız o kişiyle de bundan sonrası düzelir Z Zygomaticum O yaz hiç, hiç gelmez... Üyelik

Kusura bakmayın ama inanılmaz negatifsiniz. Bence sebep başlı başına bu. Kötü amaçla söylemiyorum bunları yanlış anlamayın ama ben herşeye negatif, olumsuz cevap veren biriyle arkadaşlık etmek istemezdim. Zaten artık arkadaşlıklar öyle "her anda benim yanımda"arkadaşlıkları değil. İnsan eğlendiği Kişiler istiyor yanında. Beraber alışveriş yapmaktan, sohbet etmekten zevk almak lazım arkadaş olmak için. E sürekli olumsuz konuşmalar dinlerlerse yada buna gerek yok o negatif enerjiyi bi kere alırlarsa biter zaten herşey. Bunu düzeltmeniz lazım önce.

Eee o zaman ona karsi hissettiğin ne tam. olarak? Bu platonik ask da değil ya da sevgi de degil. Belli ki bir bosluk var içinde, o cocukla. alakasi. olmayan bir sey var sende ama anlattıklarından çözemedim. Bak arkadas sana video tavsiyesi vermis begenmemissin. Begenmek zorunda değilsin elbette ama bir adim. atmalisin kendin için. Cocukken yaşadığın zorbalık senin suçun değil tabii ki ama hayatin boyunca yaşadığın sorunlar olacak, hep bunu yaşamıştım ondan böyleyim diye geçmişi suclamamalisin. Eger asamiyorsan, psikolojik destek almayi deneyebilirsin. Kimseye söylemene gerek yok okulun medikosuna basvursan orada bile vardır. Inanc olarak da sanirim baski altinda buyumussun, kitaplar da okuyabilirsin youtubeda videolar da izleyebilirsin illa şu isim diyemem ama arama kismina yazsan hosuna giden, sana hitap ettiğini düşündüğün kisileri izleyebilirsin. Hatta birkac tavsiye de ben vereyim: Psikolog Tülay Kök - kendisi cok tatlı bir hanimefendi, konusmalari sohbet tadinda ben izlerken zaman nasıl geçiyor anlamıyorum bile. Sesi bile huzur veriyor. Beyhan Budak - o da klinik psikolog. Sadece psikolojik videolar paylasmiyor, kitap/film tavsiyeleri de veriyor, motivasyon konuşmalari da yapiyor. Ayşe Tolga - kendisi bir televizyoncu, dizilerde de oynamış ama ayni zamanda aromaterapist. Saç/cilt bakımı videolari da paylaşıyor, olumlu düşünce-kisisel. gelisim ile. ilgili paylasimlari da var, kitap. tavsiyeleri de yapıyor. Pozitif düşünme ile. ilgili mistik yol kanali. da güzel Başak Kablan, Şeyma Ünal gibi kendini gelistirme yolunda olan kisilerin videolarina da bakabilirsin. Özetle kendini olumluya yönlendirecek seylere yoğunlaşmaya çalış, devamlı dipte yasamak insanı kendisinden bile bıktırır. Kendini kimseyle kıyaslama, küçük hedefler koy ve ulasmaya çalış, seni mutlu eden şeylerle uğraş, ufak adimlarla baslasan bile zamanla bu sana iyi gelecektir. Instagram kullanıyorsan motivasyon evi diye bir sayfa var onu takip edebilirsin küçük seylerle mutlu olmaya çalış. Yine belirteyim kendi basina asamam diyorsan bir destek al.

Eşiniz hayatınız boyunca yanınızda olacak elbette ama eşin yeri başka, anne baba kardesinki başka, arkadaşınki başka. Eşinize arkadaş misyonu yüklemeyin, elbette ortak paydalar sohbetler önemli ama bazen esiniz haricinde de sosyallik arayabilirsiniz. O açıdan eşinize yuklediginiz anlam biraz amacından fazla gibi geldi bana. Ben de 6-7 yıldır yalnız yaşıyorum ve biraz sert mizacim da vardır, aynı sizin gibi ortak paydamin olmadığı insanlarla çok takilmam ama bazen boş muhabbet etmek de lazim :) yani hayatta tek doğru yoktur, saçma bulduğumuz bir muhabbet bile bize bir sey katabilir. Cok. kati düşünmeyin biraz sans verin insanlara. Bu kadar asosyallik de iyi değil

o gün fazla cesaretlendim ve söyleyiverdim ona sonuç olarak gözümde yaş kalmadı çok pişmanım o kadar pişmanım ki Z Zygomaticum O yaz hiç, hiç gelmez... Üyelik

Hislerim daha da depresif yapıyor sanırım Yalnızlık konusunda pek ümidim yok ya artık. Çok üzüldüm ya çok zor platoniklik

Ama bana güzel şeyler hissettirmiyor ki hiç beni sevebileceğini düşünmedim çünkü, güzel şeyleri o konuda hiç düşünemiuorum. hislerimin geçmesi için de çok uğraşıyorum ama böyle inatlaştıkça kendimi daha çok yıprattuğımı fark ettim o yüzden inkar etmiyorum. Bazı konularda katı görüşleri var. Benim de çok dindar olduğum zamanlar oldu ama hiçbir zaman onlar gibi olmadım. onlarla hayata bakış açımız çok farklı geliyor. Alınganlık konusunda da baya alınganım sanırım, kırılma eşiğim çok düşük. Çocukluğum zor geçti sayılır. diğer çocukların zorbalığına uğradım çünkü. ikiz kardeşimle aynı sınıftaydık o da beni hiç umursamazdı. beni hiç korumadı bile Inanç konusunda da zamanla zayıfladı, hiçbir şey hissetmiyorum sanki Z Zygomaticum O yaz hiç, hiç gelmez... Üyelik

Bende nickini farkedip yazdım aslında

Annemle çok konuşurum ama hiç olumsuz şeylerden bahsetmem. yansıtmamaua çalışırım

Evet ama ailem o tarz şeyleri çok eleştiriyorlar ben de kabullendim Z Zygomaticum O yaz hiç, hiç gelmez... Üyelik

E o zaman yalnız mutlu olduğunuzu kabullenseniz? Sanırım sizinki çekingenlikten ziyade tercih. Okul dışı yakın arkadaşım, dostum diyebileceğiniz biri varsa gayet yeterli. Herkes sosyal olmak zorunda değil. Kimisi de daha sakin, izole şekilde mutlu oluyor.