bunları yazan bir kadının; kocasının da kendisinin de karı-koca ilişkilerinin yıprandığı ve evi sadece ortak kullanım haline getirdiğini düşünürüm ben. siz karşı tarafı acımasızca eleştirmek yerine, ortak iletişimsizliğinizi dile getirmişsiniz. evlilikte en önemli şeylerden biridir konuşabilmek, arkadaş olabilmek. zannedersem siz çok kopmuşsunuz ve kendi yorumunuza göre de köprüleri yıkmışsınız ki ışık yok diyorsunuz. bence en azından gelecekteki kararları verebilmeniz açısından son konuşmaları yapmak için bibirinizin yüzüne bakabilecek konumdasınız. zaten çocuğunuz var, onun için hayatınıza ya da hayatlarınıza yön vermelisiniz. şu anda herşey sakin ama sıkıcı konumdaysa bile, bu sıkıntı gitgide biinin patlamasına mahal vermeden sakince konuşmalısınız derim. O okypete

İlk önce kendi hislerimi tartardım, bu adamla niye beraberim, onu hala seviyormuyum, çabalamaya değer buluyormuyum onu, yoksa çocuğumun babası diye mi benim hayatımda, alışkanlık mı, düzeni bozmak istememek mi?Önce ben.. ben sevmiyorsam, eskisi gibi hissetmiyorsam, çabalayamam, yok seviyorsam ama iletişimimiz kopmuşsa, monotonlaşmışsak ama içimde hala sevgi varsa, onun ilk aşık olduğu kadın olurdum önce, evlilik terapistini önerirdim, bunların sonucunda hala karşı taraftan birşey gelmiyorsa, tek taraflı birşey yapamıyorum, elimden geleni yaptım der, giderdim.. D

10. yılını dodurduğunuz evliliğinizde, eğer eşiniz artık evinizi otel, dinlenme tesisi olarak görüyorsa, eve gelme sebebi sadece pc ve televiizyon ise, iletişim kurmaya çalıştıkça tersleniyorsanız, siz konuşurken bile gözünü televizyondan ayırmıyorsa, pc herşeyi olmuşsa, 2 cümle kurmadan uyumaya başlamışsanız, özel hayatınız bitmişse, siz yaklaştıkça kaçıyorsa, yorgunluk bahanesiyle çocuğuyla 5 dk. ilgilenmiyor ama iş arkadaşları için fedakarsa, Eğer kuaförün saçınızı nasıl kestiğinin bir önemi kalmadıysa, herhafta alışveriş yapıp hergün aynı şeyleri giyiyorsanız, güleryüzlü bakımlı kadının yerini aynaya bakmak istemeyen, yalnız bir kız çocuğu aldıysa, sürekli pc de çalışıyor, konuşmayı bile unutacak hale geldiyseniz, ev işlerini sadece zaman geçirmek için yapıyorsanız, dışarıdan imrenilecek bir yaşantınız varsa, tünelin ucunda var olduğunu düşündüğünüz ışığı artık göremiyorsanız, Evliliğinizi ne kadar nasıl devam ettirirdiniz? İçinizden geldiği gibi yazın lütfen... Alınmam, kızmam polemik yaratmam.. Başka kadınların neler düşüneceğini bilmek istiyorum. Barcman PR

herkesin evlilikten anlayışı farklıdır ama sonuçta bütün yollar aynı yere çıkar... evlilik hayattır... beraber olduğum adam bana bir şeyler katmalı, bir şeyler öğrenmeliyim ben ondan, gülüşümü, bakışımı, uykularımı, yemeğimi, huzurumu paylaşmalı benimle.. sıradan olmamalı hayat onunla... bana benim duygularımı hissettirmiyorsa, ben onda kendimi bulamıyorsam aynı evde yaşamanın bir anlamı kalmaz.. anlamsız şeyler yaşamayı da yapmayı da sevmem ben... benden geçmiş bir adamla uğraşamam çok fazla... çünkü uğraşmaya gücüm yok... belki konuşmak kolay diyebilirsiniz ama benim için yapmakta bir o kadar kolay... bir erkeğin hiç bir şeyine ihtiyacım yok benim çok şükür... sevmeye ihtiyacım var... sevdiğim adamın sevgime layık olduğunu hissetmeye ihtiyacım var... hayatımdan çalınmasına müsade etmem.. siz artık ilişkinin son dönemlerini yaşıyorsunuz bana göre... o ana gelene kadar kırgınlıklarınız ona olan sevginizin önüne geçmediyse bence şansınızı deneyin...

Tek tek cevap yazamadım işlerden dolayı teşekkürler arkadaşlar. içimden gelenleri ve sizlerin yorumlarını okudukça durumu daha net görebiliyorum. Haklısınız tekrar konuşmam gerekiyor ama öyle kırıcı ki pek ümidim yok... Akşam oğlum uyuyunca dizine başımı koydum tv. izliyordu. yatmak istediğini söyleyip kalktı. peki yatalım dedim ben odaya geçtim o tekrar tv. ya döndü. ben böyle yaşayamıyorum artık

bu cümleyi aynen eşinize söylediniz mi hiç? tepkisi ne oldu? siz sona geldiğinizin farkıdasınız peki eşiniz farkında mı acaba? eğer konuşamayacaksanız evliliğinizi devam ettimenin bir anlamı olmadığından bahsedin. eğer gerçekten de anlamı yoksa çocuğunuz için otak bir payda da buluşmalısınız. sonuçta anne-babanın birbirinin yüzüne bakmadığı, konuşmadığı ortam onun sağlıklı yetişmesi için uygun da değil bence D

ben de hemen bir uzmandan yardım alır eşimi de ikna etmeye çalışırdım. onun hoşlandığı şeyleri yapardım. allah yardımcınız olsun umarım evliliğiniz yoluna girer A

keske konusmak kadar hayatta kolay olsa malesef herseyden böyle kolay vazgecilmiyor eger ben bu sebeblerden dolayı bosanıyorum desem bir cok arakadısımız beni esime döndürmek icin cok caba sarfeder emin olun ve arkadışımızıda konusmak gibi degil yasamak D

yeni bir heyecan yaratmaya çalışırım, kuaföre daha sık giderim, daha iyi giyinirim, sosyal ortamlara girerek onsuz da bir şeyler yapabileceğimi ona gösteririm, o tv izlerken yanında oturmam. zor tabi bunlar, birinin hem de sevdiğiniz birinin ilgisini çekmeye çalışmak çok zor. hem de böyle kırgınken, ama ben denerdim.

bu cok kotu esımle bunu konsuurdum acıkca ve sınırlama yapmazdım tercxıhını sorardım artık benımle olmak ıstemıyorsan olma ben boyle bı yasam ıstemıyorum derdım ya duzeltelım bunu ya da bu sekılde benımle bı hayat paylasmayacak bırısını ısterım hayatımda derdımmm soyleyeceklerıne gore de hayatıma yon verırdımm ama bu konusmalardan once tabııkı hatayı kendımde arardım evlılıgım neden boyle dıye sebeplerını en azından benım yol actıgım sebeplerı dusunur hatalarımı telafı etmeye calısırdım esıme hos suprızler yapıp heyecanımızı gerı getırmeye calısırdım olmuyorsa da onu karsıma alıp bu konusmayı gerceklestırırdımm

"dışarıdan imrenilecek bir yaşantınız varsa, tünelin ucunda var olduğunu düşündüğünüz ışığı artık göremiyorsanız" bu laf çok yaralayıcı, mutlaka konuşmanız gerekiyor.

10. yılını dodurduğunuz evliliğinizde, eğer eşiniz artık evinizi otel, dinlenme tesisi olarak görüyorsa, eve gelme sebebi sadece pc ve televiizyon ise, iletişim kurmaya çalıştıkça tersleniyorsanız, siz konuşurken bile gözünü televizyondan ayırmıyorsa, pc herşeyi olmuşsa, 2 cümle kurmadan uyumaya başlamışsanız, özel hayatınız bitmişse, siz yaklaştıkça kaçıyorsa, yorgunluk bahanesiyle çocuğuyla 5 dk. ilgilenmiyor ama iş arkadaşları için fedakarsa, eşiniz kendisine çekilmiş.. kendine uğraşlar bularak kalkan edinmiş.. üzülmemek için korunma yolları oluşturmuş kendine.. ama nedensiz değildir bu geri çekiliş.. muhakkak ciddi ciddi birşeyler biriktiyor içinde.. bu öyle belli ki.. daha fazla birikmesin.. belki farkında değil bu damlaların.. siz farkettirin.. hislerinizi kaleme alın.. mektup yazın eşinize.. ama sakın, neden benimle ilgilenmiyorsun, merkezli bir mektup olmasın.. onu yaşıyamadığınıza üzüldüğünüzü söyleyin.. üzüldüğüne üzüldüğünüzü belirtin.. yardım elinizi uzatırcasına anlayışlı,, anlamaya yönelik,, sırf davranışlarının nedenlerini anlama merkezli bir mektup olsun bu.. önce eşinizden bahsetmişsiniz,, sonra kendinizden anlatmışsınız.. bu önce onu önemsediğinizi, sevdiğinizi anlatıyor zaten.. Eğer kuaförün saçınızı nasıl kestiğinin bir önemi kalmadıysa, herhafta alışveriş yapıp hergün aynı şeyleri giyiyorsanız, güleryüzlü bakımlı kadının yerini aynaya bakmak istemeyen, yalnız bir kız çocuğu aldıysa, sürekli pc de çalışıyor, konuşmayı bile unutacak hale geldiyseniz, ev işlerini sadece zaman geçirmek için yapıyorsanız, dışarıdan imrenilecek bir yaşantınız varsa, tünelin ucunda var olduğunu düşündüğünüz ışığı artık göremiyorsanız, Evliliğinizi ne kadar nasıl devam ettirirdiniz? neden anlaşıldığınca çözüme o denli yaklaşılır.. nedenleri öğrenmeye bakın.. konuşabilmeye çalışın.. eşinizin uzaklaşmasından siz de uzaklaşmışsınız.. haklısınız da.. kaç senelik evlisiniz bilmiyorum ama bazen olabiliyor böyle süreçler.. pes etmeyin.. süreçler sancılıdır.. biraz da acıtır.. evet ama bilin ki hiçbirşey baki değildir.. her tünelin sonu muhakkak ferahlıktır.. MaviEge DENİZCİM VE BİRİCİK

mutlulugunuzu tamamen evliligin uzerine endesklemissiniz gibi geldi bana mutlulugun esinizden gelmesini istiyorsunuz oysaki siz once kendiniz mutlu, kendine guvenen, kendine deger veren biri olursaniz, etrafinizdakiler de size deger verecektir bu hemen olmaz, zamanla degisimi gorursunuz siz evliliginizdeki monotonluktan bunalmissiniz ve bu dis gorunusunuze, davranislariniza da yansimiz esiniz oyle diye siz de oyle olmak zorunda degilsiniz siz tek basiniza bir birey olarak once, kimseye ihtiyac duymadan kendinizi mutlu edin anliyorum esinizden de gorevlerini yapmasini, ilgilenmesini, normal esler gibi davranmasini bekliyorsunuz fakat bunun gittikce moralinizi bozarak, ona kizarak yapamazsiniz bence eskiden nasildiniz? mutlu oldugunuz, enerjik oldugunuz gunlerde nasildiniz? bunlari hatirlayin ve kendiniz kendiniz toparlayin once eger baktiniz ki esiniz hala aynı, o zaman diger arkadaslarin dedigi gibi terapiste gitmeyi dusunebilirsiniz bir de esiniz evliliginizin ilk gununden itibaren boyle degildi degil mi? sizce zaman neyi degistirdi, karsilikli hatalar neydi bunlari dusunun ve hatalari duzeltin karsilikli konusarak derim... Barcman PR

Etkileşim çok önemli ilişkilerde. bende bilmiyorum vardır hatam benimde. dedim ya konuşmuyor, hiç büyük kavgamız olmadı. çocukla biraz ilgilenip güler yüz gösterse buna da razıyım. ben konuşmak istediğimde, derdin ne? neyin eksik? sorularıyla karşılaşıyorum.

alıp karşınıza ciddi ciddi konuşmayı denediğinizde noluyor peki?hiç bu böyle gitmez :1no2: demediniz mi?