Ev işi ve yemek olayını da eskiden şöyle yapardım; Haftada bir biri gelirdi yardıma, ev tertemiz dururdu, zaten tüm gün evde yokuz, açıkçası türkiyede misafirimiz de olurdu haftasonu, onun da etkisi var. Bana kalsa 15de bir yeterdi :)) şuan evim çok küçük, yardımcı almaya utanıyorum valla, zira bahar temizliği bile kendini sıksan bir günde biter :) Yemek arada dışarıdan ve evde yiyorsak da tek çeşit, yanına belki salata turşu falan :) haftaiçi kolay menüler, haftasonu değişik tatlar veya zor yemekler. Şuan çalışmamama rağmen yemek düzenimiz aynı, hiç haftanın her günü sofraya 3 çeşit yemek koyan biri olmadım, valla anlamıyorum da her gün bu tarz bir yemek düzenini şahsen :)

Ben de devlet memuruyum ama kızımdan sabah 8 de ayrılıyorum ve genellikle 7 de kresten alıyorum. Zor mu evet biraz zor ama kızım için kreşin daha faydalı olduğunu düşünüyorum. Çocuklarınız da kreş yaşına gelmiş bence tedirgin olacağınız bir durum yok.

Cocukta yapariz kariyerde ama hepsi yarim oluyo :) calismazsak gene yarim.. en guzeli haftada 2 tam gun calismak.. diger 4 gun full anne olursun.. tabii bole bi is bulursan

Madem maddi anlamda çok şey değişmeyecek biraz daha ertelerdim ben olsam

Çocuklarınız kreş ve anaokulu çağına gelmiş zaten ben 24 saat anneyle geçirilen vaktin çok verimli olacağını düşünmüyorum zaten evde yardımcı yoksa iş yaparsınız sürekli çocukla olamazsınız ki. Benim annem çalışmadı ama gün boyu benimle 1 saat bile ilgilendiğini hatırlamam, ama çalışan annesi olan arkadaşım akşamları annesinin onla ilgilendiğini, h. sonları yaptıkları etkinlikleri vs anlatırdı özenirdim. Annem evde anca temizlik peşindeydi.

Cocuklari kreşe yollarsin. Emin ol onlar için daha faydali olur. Sosyal olmalari, aktivite yapmalari,.. Artik bir noktadan sonra evde yapilcak aktiviteler sinirli kaliyor. Yani bu şekilde zaten tüm gün evde olmayacaklar, yani gayet çalişabilirsin. Sonucta mesela büyükte ilk okula gittigindede böyle olacak. Artik bu yaşlarda sadece anne değil, çevreye, farkli şeylere ihtiyaçlari oluyor. Önemli olan geçirdiğin vaktin çok olmasi değil, kaliteli olmasidir. Bana sorarsan senin için tam ideal çalişma vakti. Çoçuklar büyümüş, süt sorunu yok. Ilerde okul çağina geldiklerinde maddi acidan rahatlamaniz,.. Kesinlikle çaliş yani.

anne ve babası neredeyse onun yüzünden boşanıyorlardı annesi torunlarına baktı bir sene bir sene eşi öğretmendi sabah eşi bakıyordu öğleden sonra çocuklarına kendisi baktı bir sene görümcesi baktı görümcesi eşi ve eşinin ailesiyle bu sebepten problem yaşadı bebeği arabada bırakıp sınava girip çıktığını biliyorum mesela bu kadarı çok fazla dersiniz

Bu işsizlikte iş bulmayı basarirsaniz başlayın bence. Dünyanın binbir türlü hali var çocukların büyüme süreci hep para. Parasız saadet olmuyor bence S Sismaniye

çocuk da yaparım kariyer de olayları, anne, kv evine yakın ilişkisi güzel aileler de oluyor. yada güvenilir bakıcısı olanlarda. çocuğum ben işteyken büyüyüyecek, birşey paylaşamayacağız, sevgi bağı, özlem falan diye düşünenler de evde çocuk bakıyor. hangisi doğru bilmiyorum. ama kadının kazanması, gelirinin olması sanırım en doğrusu.

Peki çocuklarına kim baktı? Annelerin en büyük endişesi çalışmak değil aslında. O süreçte çocuk ne kadar ilgisiz kalır meselesi.. Annelik duyguları işin içine girince duygusal düşünme sadece neyi başaracağına ve başarıya odaklan olmuyor işte.. Tamam tanıdığınız çok güzel kotarmış da çocuklar o arada nasıl büyümüşler diye sorarım ben kendi kendime..

Saatleri yuzunden is hayatindan sogudum. En erken 7 bucukta evde oluyordum, tamam nitelikli zaman geciriliyor ama o cocuk gunduz anneyle degil de bakiciyla anneanne-babanneyle niye buyusun ki? Ikincide maddi olarak ayarlayip hamile kaldim, niyetim ablasi gibi 4bucuk yasinda krese baslatip tam zamanli modern kolelige donmek. Ilki 14ylikken ise dondum cok zordu, insllah bu seferkinde ben buyutecegim suan 1 yasina geldi bile. Krese de erken vermek istemeyen bir anneyim,2 sene gitsin yeterli. sonundaoldu Nirvana Anneler

Ben de sizinle ayni dusuniyorum devlet memuruyum calismak istemiyorum acikcasi yazik cocuklarima anneden uzak bi hayat pek bana gore degil

Oğlum 19 aylık, çalışıyorum ve şimdi kızıma hamileyim. İkinci gebeliğim sürpriz oldu, beklemiyorduk. Oğlumu 2,5 aylıkken bakıcıya bıraktım ve ofise döndüm. Benim kendi işim olduğu için geç bile kaldım işe dönmekte diyebilirim. Bakıcımız hala bizimle devam ediyor ancak oğlumu geçen hafta kreşe başlattım. Zaten 2 yaşında verecektim ama kardeş plansız olunca erkene çekmeye karar verdim. Kendi işim olduğu için saatlerde biraz daha esnek davranabiliyorum, mesela 4 gibi çıkıyorum işten. Oğlumu kreşten alıp eve gelmem 5i buluyor. Bakıcımız şu an boşta olduğundan sağolsun ev işlerini hallediyor, kalan vaktimi ben oğlumla ilgilenerek geçiriyorum. Çocuğumla geçirdiğim vaktin azlığı ve kreşe erken vermemin vicdan muhasebesini çok yaptım. Ancak farkettim ki evde tüm gün beraber olduğumuz haftasonları, hafta içleri kadar kaliteli zaman geçirmiyoruz. Ben daha ziyade ev işlerine takılıyorum ve oğlum da etrafımda dolanıp kendince beni oyunlarına dahil etmeye çalışıyor. Ama haftaiçi doya doya oyun oynuyoruz, geziyoruz vs.. Bu biraz da annenin karakteri ile ilgili. Ben evde tam gün çocuk baksam şimdiki kadar verimli bir anne olamayabilirdim. Ancak şu an planlamamı çok güzel oturttum. Oğlum da 2 yaş sendromunun ayak seslerini saymazsak güzel huylu bir çocuk. Bir şeyler eksik gibi hissettirmiyor davranışları bana. Tabi her ailenin dinamikleri, her annenin doğrusu farklı. Ben şimdiye kadar bu şekilde ilerledim. Umarım hata yapmamışımdır ve yapmam.

İlk çocuk 9 aylıkken başladım, evde bakılıyordu. O zaman daha zordu. 2 yaşında kreşe başladı, ben götürüp getiriyordum, yolda birlikte zaman geçiriyorduk, o zaman sorunsuz güzel gidiyordu. Şimdiki hedefim de çocukların okulunu eşimin ya da benim işimize yakın ayarlayıp getirip götürme işlerini biz yaparız diyorum. Hatta böyle ütopik hayallerim var, birimiz geç bırakır diğerimiz erken işe gider erken çıkar çocukları o alır falan diye. İş buldum da sanki

Ne alaka diyesim geldi. 32 yıldır çalışıyorum 21 ve 15 yaşında iki çocuğum var. Veee ben kamuda olmama rağmen çok yoğun çalışıyorum. Gün geliyor gece yarıları eve geliyorum gün geliyor tüm hafta sonları çalışıyorum, gün geliyor 8,30 - 17,00 arası çalışıyorum. Çocuğunuzla geçireceğiniz zamanın süresi değil kalitesi önemlidir. Çocuklarım hiç sevgi eksikliği çekmediler. Sorunlu da değiller. Yani öyle 2 saat göreceğim demek bahane geliyor bana.

Hayat kisa esinizin maasi iyiyse cocuklarinizla olun gezin tozun annelik yapin benimde ikitane calismiyorum

Bebekler küçükken tamam da şu an çalışmasan da zaten kreş yaşındalar. Sabah gidip onlar da 5te çıkacak gelecekler eve, gene aynı hesap olacak. Onların da sosyalleşmesi, yeni şey öğrenmesi, eğitime başlamaları lazım. Bu süreçte boş evi beklemek yerine gayet de uygun bir biçimde tam zamanlı kariyerine devam edebilirsin. İş hayatı acımasız, donanımlı deneyimli gençler akın akın geliyor, ne kadar ara uzadıkça sıkıntılar artıyor. En basitinden insan köreliyor, unutuyor, yenilikleri tam randımanlı evden takip edemiyor. Zaten iki çocukla işe alım bile sıkıntılı, aynı işi bekar birine vermek yerine sürekli izin alma ihtimali olan 2 bebekli birine vermek için bile 40 kez düşünecekler. Biri 2 yaşında biri 4 aylık çocuğa sahip 2,5 yıl önce çalışma hayatına ara vermiş şahıs bebek kakasının olduğu yerden fikirlerini bildirdi. Sevgiler.

Aynı sebeplerden ötürü bende 5 yıldır çalışmıyorum. Ben ufak bir firmada muhasebede çalışıyordum, çocuğumu kreşe versem maaşımın yarısından fazlası kreşe gidecekti. İş saatim 9-18 olsa sabah 7.30 evden çocukla çıkmam gerekecekti akşam eve gelişim saat 19.00. Okadar erken kalkan çocuk max 9 da uyur. Eeh ben saat 19 dan sonra üzerimi değişip yemek yapana kadar yiyene kadar kızımla iki laf edene kadar 9 olur zaten. Ne kızıma ne kendime bu eziyeti çektirmeye değmeğeceğini düşündüm. Kısa bir süre haftada iki gün part time çalıştım, gayet uygundu başka sebeplerden ayrıldım. Yaşınız kaç bilmiyorum, mesleğinizide bilmiyorum. Ben 35 yaşındayım zaten çalışsam daha 15 yıl anca çalışırım, muhasebede aman aman kariyer zaten yapamam. Herkes para için çalışıyor sonuçta. Farklı işte olsa saatleri bana uygunsa ve ailem mutluysa benimde işime gelir. Sırf kariyer için kendimi ve çocuğumu perişan edemem.

ben hem cocuk hem kariyer yapan bir kadinim ve cok mutluyum calisan annenin daha verimli olduguna inaniyorum ve cocuklariyla daha guzel vakit gecirdigine.. evet belki 2 saat goruceksiniz cocuklari ama 2 saati doya doya yasayacaksiniz tabi bunun icin evde her isi yapan bir koca lazim ve iyi bir bakici, ben ikisine de sahibim ve zorlanmiyorum

Selam, 4,5 yaşında bir kızım var. İkinci de yolda:) İlk hamileliğimde 37. haftaya kadar çalıştım. 4 aylık ücretli iznin sonunda da işe döndüm. Bu 4 aylık izin süresince de birkaç kez gidip gelmem gerekti. Özel sektörde yönetici olarak çalışıyorum. Bu nedenle ücretsiz izin kullanmam söz konusu değildi. Doğumla birlikte bakıcımız da işe başladı. Allah yüzümüze baktı da çok iyi bir insana denk geldik. Ben çocuktan sonra iş yeri ile konuşup mesai saatlerimi düzenledim. Öğle arası vermeden çalışıyorum. 17:00'de evdeyim. Eve geldiğimde yemek hazır, ev temiz olduğu için de direkt kızımla oyun oynamaya başlıyorum. 21:30'da kızım yatana kadar başka hiçbir iş ile ilgilenmiyorum. Evde olsam ve ev işleri benim üzerimde olsa sanırım bu kadar vakit geçiremezdik. Haftasonları da sürekli beraber vakit geçiriyoruz. Ben çalışmaktan memnunum. Severek yaptığım ve değer gördüğüm bir işte çalışıyorum. Ama bakıcıya verdiğim ücrete yakın para kazansaydım veya mesai saatleri çok uzun, haftasonu çalışılan bir işim olsaydı işi bırakır çocuğuma bakardım sanırım.

Aslında olay "Çocukta yaparım kariyer de" değil ve bir çok annenin durumu böyle eminim ki. Çalışan bir kadın olarak çocuk sahibi olduk, fakat işlerimizi maddi durumlar nedeni ile bırakamıyoruz. Benim açımdan özellikle bu böyle. Kendi kariyerimde ilerleseydim, şu an çok farklı noktalarda, gerçekten ciddi meblalar kazanıyor olurdum. Ancak kariyerimde ilerlemek yerine, maddi anlamda kendimi düşünmek durumunda kaldım. Maddi anlamda sıkıntılarım olmasa bir dakika çalışmam. 2 tane oğlum var, biri 4 yaşında diğeri 1 yaşında. Bugün o kadar zor geldim ki işe anlatamam... Sabah 08:00 akşam 17:00 mesaim. Devlet memuru gibi saatlerim var, doğum iznimi de kullanabildim süt iznimi de kullandım. Yıllardan beri çalışan insanım, biraz evde oturmakta zor geliyor açıkçası, çünkü çalışma hayatına alışkın bir insanım. Fakat söz konusu 2 çocuk olunca, dengeler şaşıyor. Kiradayım, çocuklarımın geleceklerini düşünüyorum haliyle her ebeveyn gibi. Kendi evimiz olsaydı, gerçekten bir dakika durmazdım, evimde çocuklarımın başında olurdum. Fakat gel gör ki, masraflar çığ gibi oluyor, kirasıydı diğer giderleriydi derken ay başı hemen geliyor. Bir dönem bakıcı ile ilerledik olmadı, tam bir fiyaskoydu. Annem bakıyor Allah'tan çocuklara, büyük kreşe gitti bir dönem ancak ufaklık çok hastalanınca onu da aldık kreşten. Şimdi Nisan ayı gibi tekrar kreşe vermeyi düşünüyoruz. İstanbul gibi bir şehirde çocuklar malesef ki 4 duvar arasında büyümeye mahkum bırakılıyorlar, kreş bir nebze çocuğun kendi yaşıtları ile zaman geçirmesine, sosyalleşmesine ve en önemlisi gelişimine katkı sağlıyor.

bher ikisinide becerebilen kadinlara imrenerek bakiyorum kadin cok yonlu olmak zorunda cocugunun ihtiyaclarini gorucek eve gidip yemegi hazirlayip kaldiricak genel maddi durumunuz cok ustunde olucakta haftada 1 temizlikvi tutucaksin ki benim icin cok zor aileden birine aksam yemegine gitsen bile oturamiyosun yardim etmek zorunlulu hissediyosun... Ama erkek oyle degilki yardim etmete kalksada bir yerde falso veriyor beceremiyor yine isler kadina kaliyor zor cok zorr

Ben bu çocuk ve kariyer işini yapma niyetindeyim Henüz sadece teori aşamasındayım tabi ortada çocuk olmadığından 2 yaşına kadar evde kendim bakarım izne ayrılıp benim bakmam ya da bakıcıya vermem lazım. Sonra kreşe veririm diye düşünüyorum Akşam 5 ten 9 a kadar görüşürüz haftasonları var Sabahları kreşe bırakıp akşam alma var bu süreler değerlendirilebiir Günde 24 saat beraber oturunca sanki nitelikli zaman geçiriyor muyuz ki? Üstelik kadınların çalışma hayatına katılması mikro düzeyde bakınca kendisine ve ailesine, makro düzeyde bakınca ülkeye çok şey katıyor

Sevgili konu sahibesi bence yarım gün, 4te biten iş demişsiniz ya ona bakın. Hem alanınızdan uzak kalmazsınız hem de CV boşluğunuz daha az olur. Çocuklar daha da büyüdükten sonra tam güne geçersiniz.

benim oğlan 4 yaşında. ben geç yatırıyorum. saat 11 gibi yatıyor 11 gibi kalkıyor. ben saat 17.30 da evde oluyorum. bol bol görüşmüş oluyoruz. ha ben 6 yıllık evliliğim sonunda eşime maddi olarak güvenemeyeceğimi anladım. o yüzden Allah'dan bir şey olmazsa çalışmaya devam

Sagol canim :) Sen tam zamanli calismis miydin hic cocuktan sonra?

Bir kız tanıyorum onun gayreti dudak uçuklatacak cinsten Örgün eğitimde ilkokul mezunuydu ailesi okumasına izin vermedi Orta okulu dışardan aldı Kısmetleri çıkmaya başlayınca ailesi sıradan biriyle evlendirmesin diye internetten durumuna en müsaat adayı o seçti tek şartı okumasına izin verecekti Yurt dışına gelin gitti senede iki defa ülkeye açık lise sınavları için geliyordu Ve ilk sene hamile sonraki iki sene bebeği ile ülkeye geldi ehliyetini aldı lisesini bitirdi Bulunduğu ülkede ingiliz dili ve edebiyatı okumaya başladı 2 sene o bölümü okuduktan sonra yurda dönüş yaptılar Buraya gelince ingilizce bildiğini daha işine yarayacak bir bölümü okumaya karar verdi Seçtiği bölüm mimarlık ilk sene okuduktan sonra gene hamile kaldı Herkes yok artık okulu bırak dedi ama o hiç kimseyi dinlemedi devam etti Ve bitirebileceği en kısa sürede bölümünü bitirdi Bu süreçte onun ne kadar eleştirildiğini ayıplandığını maddi zorluklar yaşadığını biliyorum Ve duygulardan muaf bir kadın bu başarı sadece başarıya odaklı Şimdi bir mimarlık bürosunda mimar Ben bunu yapamam sen yapabilirmisin?

Çocukları anaokuluna verin. Tam günlü bi okulla iş saatiniz arasında pek vakit yok zaten. Tek dikkat edeceğiniz şey eve yakın bi iş bulmak. Artık çocuklar sosyalleşme çağında. Şu saatten sonra onları evde tutup başında oturmak fayda getirmiyor. Bırakın bol bol oyun oynayacakları bi anaokuluna gidip çevre edinsinler.

Merhaba arkadaslar, Ben ikinci cocugumdan sonra isi biraktim. Zaten hamilelikten sonra part time meslegimle alakasi olmayan bi iste calisiyordum. Haliyle 5-6 yildir kendi isimden uzak kaldim hamladim. Icim baslamak uzereyken biten kariyerime yaniyor. Surekli is bakiyorum. Esim bu konuda hic destek degil, part time calisabilecegim isler bakabilecegimi ama gerek de olmadigini soyluyor. Kariyerli isler en iyi ihtimalle 8:30_5:30 seklinde ya da 9 -6 E ben o isten cikip eve gelene kadar saat 7 ye yaklasacak. Cocuklar en gec 9 da uyur. Gunde 2 saat mi gorusecegiz? Cok garip hissediyorum, esimin doldurmalarindan mi boyle oldum bilmiyorum ama sanki boyle hayat olmazmis gibi geliyor. Simdi bazi isler buldum saat 4te evde olabilecegim ama kariyerime bi faydasi olmayacak. Bi nevi cakili kalacagim. Yasim da geciyor. Bu cocuk da yaparim kariyer de isleri nasil oluyor arkadaslar? Cesarete ihtiyacim var Maddi olarak bakicidan ve ben calismadigim icin esime yaptiklari vergi indiriminden sonra cok bi artisi olmayacak calismamin. Ama 5 yil sonra tabii daha rahat kosullarimiz olur simdi calismaya baslarsam. Cocuklar biri 5 yasinda biri 3 e girecek.

Ben 9 da evden cikiyorum dortde kizimin yanindayim buna ragmen kizim ozledigi icin ilgi oyun park vs istiyor. Ben eve gecip ortaligi toplayip yemek hazirliyacagim zaman is yapmami istemiyor biraz onunla oynuyorum sonra kizim az bucuk bana yardim etmeye calisiyor anne sana yardim edebilirim istersen diyor daha iki bucuk yasinda. pek kendime zaman ayiramiyorum acikcasi ama olsun. keske calismak zorunda kalmasaydim diyorum.. esergry Nirvana Anneler

canim sagol yorumun icin. yasadigim ulkede kres 3 saat oglan zaten zorunlu egitime basladi o da 6.5 saat. okul sonrasi 5:30 a kadar okul kulubu sansim var. kizi da 9-3 yari devlet destekli krese gonderip sonrasi alip evinde bakacak birine birakabilirim. ama saat 8-6 kadar kres olayi cok cok tuzlu burada ki zaten o kadar uzun sure mesai gibi kres ortaminda durmalarina sicak bakmiyorum. daha az duracak olsa bile 8-6 uzerinden ucretlendiriyorlar ozel kresler. 9-6 8-5 olan bu kariyer odakli isler merkezi ve biz biraz merkez disinda oturuyoruz. cocuklari alip eve gelmem 7den erken olmaz. diger yonden zaten korelmis durumdayim, yakin zamanda is goremez olacagim bu gidisle

Off ya şahsen ben buna bu da hayat mı derdim.. Her şey çok zormuş onun için. Hele bebeği arabada bırakıp sınava gitmek kısmı tam bir trajedi. Bu kadar hırs bana göre iyi değil. Neyse ki sonu iyi olmuş..

Konu sahibi herkes bir şeyler yazmış, bazı anneler çok şanslı. Bakıcı, temizlikçi tutabiliyor yada kayınvalide çocuklara bakıyor. Senin hesaplaman gereken alacağın maaşa göre çocukların kreş masrafı sabah akşam kreşe bırak işe git geri al telaşı, evin işleri vs buna değer mi?Evde yardımcın yoksa çok yorulursun. Birde ilkokul ortaokul dönemi var. Yardımcınız olmazsa ozaman çocukları kim okula götürüp getirecek?Özel okula verebilirsiniz fakat bütçenize uyarmı?Bazı anneler bu sebeplerden dolayı gerçekten çalışamıyor, yoksa herkes ister üç beş fazladan gelsin.

Maaşallah diyesim geldi valla. Açıkçası düzen oturtmadan insanın gözü korkuyor ama düzeni oturtup tüm aile o düzene alıştıktan sonra insan hem yapabileceğini görüyor hem de gerçekten tüm aile mutlu mesut olabiliyor, tabi ki eşin ve çocukların huyu suyu da önemli.

O kadar iyi anlıyorum ki çocuklu çalışan bir kadın olarak.. Önceki çalışma saatimde çıkışım 18:30 idi. Sonra 19:00 oldu ama cumartesi günü tatil olduğu için iyi oldu. Yarım saat bile önemliymiş diyorum. En iyi ihtimalle 19:40'da evde oluyorum. Sırf bu yüzden çocuğumun uyku saatini 21:30 dan 22:00'ye çektim. Bazen 22:30 oluyor.. Tabi onu uyuturken benim için gün de bitiyor. Çünkü 40 dakikada uyursa seviniyorum. Bence biraz daha büyümelerini bekle. Hali hazırda iş olsa idare edilir derdim de bu şekilde zorlamanın alemi yok..

Çocuklarınız krese gitmiyor mu zira küçüğün bile sosyalleşme ve eğitim zamanı gelmiş. kreşe anaokuluna zaten tam gün gidiyorlar siz de çalışabilirsiniz. Ben de çocuğumu günde 2 saat görmemek için işi bıraktım. Ama kreşe verince geri döneceğim. İşinizin yakınına taşınırsaniz zamandan da kazanirsiniz

Valla hic bunalima girmiyorum gecem gun esimle konustuk cocugum 16 aylik oldu baslayabilirsin dedi bence o bile beni gerdi. Istemiyorum ben ccouklarimin yaninda huzurluyum

Hahah ayni hayaller.. Sen birakirsin ben gec alirim diyorum. Esim dereleri gormeden pacayi sivadin yine diyor

Söylediklerinizden çok daha kötü şartlarda çalışan binlerce kadın var. Gerçekten istiyorsanız çalışın. İlerisi için başka planlarınız da var galiba. Eşimden ayrılmayı düşünüyorum yazmışsınız yanlış anlamadıysam. Güzel geçirilirse 2 saat az değil hem. Annem ev hanımıydı ama hiç bizimle ilgilenip etkinlikler yaptığını hatırlamıyorum mesela. Ben çalışmıyorum 4 senedir. Ama sebebi çocuklarımın küçük oluşu değil. Onlarla daha az zaman geçirecek oluşum değil. Sonuçta annesi çalışan çocuklarda bir eksiklik göremiyorum. Varsa da başka hatalardan kaynaklanıyordur. Fakat ben istemiyorum ve hatta nefret ediyorum. Alweer

30 yasindayim. hamlamis durumdayim zaten ancak baslangic seviyesinden is bulmam gerekecek tekrar. ve maasim cok dusuk olacak.

Çocuklar 2 yaşını geçtiyse, isteğiniz varsa yavaştan baslayabilirsiniz en azindan 4 te biten işe başlayın bu sene. Cocuklar büyüdükçe yatma saatlerini 22.00 a çekersiniz, gerçi çalışınca da çocuklar bi an evvel uyusa da dinlsem dersiniz. Ama çalışmak gercekten kadinlar için külfet. Çalışmadan da olmuyor. Malesef ev hanimligi, kadinlik, annelik de bekleniyor ama dışarıda erkek gibi sorumluluk da alıyorsun. Hayat müşterek lafı hikaye Allah yardimcimiz olsun.

o da garipmiş gerçekten. bu kadar hayatı kendine zor kılmak için elinden geleni yapmış ben olsam madem hayallerim var çocuk işini ertelerdim mesela. muhtemelen çocuklarından çalmıştır. hatta kesin çalmıştır

çocuklar okula başlayınca zaten evde olacaksın bence çalışmaya başlayıp ingilizce eğitim veren bir kreşe yazdırabilirsiniz çocuğu ama çalışanların %70 i anneanne babaanne desteği alıyor

Ben yorum yapmasam mı acaba :) çalış arkadaşım çalış, sana iyi gelecek, sana iyi gelen çocuklara eşine iyi gelecek. Baktın iyi gelmiyor istifa edersin, denemiş olursun en azından.

Maddi sıkıntın yoksa cocuklarini buyut Insan buyudugunu bile anlamiyor Bir bakmissin kocaman olmuslar

parttime işlerle vakit kaybetmeyin. kendi işinizi yapacaksanız ve yükselme imkanınız varsa da evde oturmayın. yıllarınıza yazık olur. çocukları tam gün kreşe verin sabah bırakıp akşam alın. hem onar mutlu hem siz.

Bazı yorumları aşırı garipsiyorum ben, çalışmayıp evde çocuk bakmak çocuğu düzgün yetiştirmek demek değil yani neden işi buna indirgiyosunuz? Bence çalışmak istemeyen insanlar işi çocuğa indirgiyor. Çalışmak istemiyosanız çalışmayın kim ne diyebilir? Ama siz " çocuğumu ben büyütmek istiyorum"a gelince saçma oluyor, çalışan anneler de çocuklarını büyütüyolar sonuçta. 2-3 senelik bir zahmet için neden bütün hayatınızdan vazgeçiyorsunuz konu sahibi? 50 yaşına gelip bir emekliliğiniz olmayınca nasıl pişman olacaksınız emin olun. Şu an kızlar okuyor, çünkü ev hanımı anneler biliyolarlar zorluklarını, kızları onlar gibi olmasın diye uğraşıyolar. Çalışın siz de. Ölümün tek gerçek olduğu şu hayatta kimsenin de varlığına, gelirine güvenmeyin derim ben. Bu da benim mottom.

En azindan 6 da evde oluyorsunuzdur memur oldugunuza gore. Inanin calismamak da bunalimdan bunalima sokuyor.

Bnde hep bu konuyu merak etmişimdir bnmde bebeğim olacak çalışmasam eşimin maaşı bize yeterdi. Memur olarak çalışmaktayım bazen bıraksam çoluk çocukla ilgilensem hep evde kalsam diyorum ama memurlukdan istifa edersem pişman olacağımı düşünütoyum nedense