Anneniz hayattami onun yanına gitmeyi düşünsen

evet çok haklısınız bu dediğim fikri zaten yapamam ama şöyle söyleyeyim erkek arkadaşım onla yaşasam da bölümü bitirmeme de mesleği elime almama da destek olabilecek birisi yani bu konuda içim rahat olurdu. ama haklısınız bu bir kaçış olmamalı çok sevip güvensem de insan sürpriz bir canlı ne olacağı belli olmaz. evet kesinlikle haklısınız benim artık bir gün bile evde duracak sabrım kalmadı neresi olursa giderim gibime geliyor. iş konusunda biraz ozguvensizim açıkçası ama güzel bi deneyim olabilir eğer girersem. çok teşekkür ederim yorumunuz için.

Kuzum benim ananenler yaşıyor mu bir süre orda kalsan olmaz mi yada teyze vs

yok tamamen gitmem ama onla yaşamayı tercih ederdim ya

Bu durumu babanla güzelce konuşmayı denesen. Durumu varsa özel yurt falan olmaz mı? Eğitimine önem veren biri mi baban? Tamam der mi böyle bir şeye. Bazı kütüphanelerin birkaç kişilik odaları da oluyordu onlara bakarsın sunum yapacağın zaman olmazsa.

ben de elimde olsa düşünmeden giderdim gerçekten, dediğiniz gibi ayrılırsak ne olur bilemiyorum bunu düşünmemiştim gerçi ama bu da düşünülmeli, ki zaten arkadaşımın evinde bir gün bile kalmama izin vermiyorlar. yani izin alarak gidemem eğer gidersem belki bi daha geri dönmem bile çok zor maalesef.

Derslerine ve okuluna odaklan mesleğini eline aldın mı gerisini boşver sevgiline filan da kaçma sakın kaçanları görüyorum ben burda Diyarbakır da yaşıyorum hepsi perişan halde yakarsın kendini

Eğer aile evinde çok sorun yaşıyorsan, üniversitenin olduğu şehirde ev arkadaşı arayan kişileri araştır, bulabilirsen üniversitenin olduğu şehirde öğretmenlikle ilgili iş bul. En kötü lcw gibi yerlerde part time çalış, ev ortak olduğu için iyi kötü para biriktirirsin. Eğer baban buna izin vermezsen, bir dönemini dondurmayı göze almanı öneririm. Ya da en azından derslerin yarısını gelecek sene almaya çalış. Bu dönem az derse odaklan, part time işe gir. Lcw, defacto, gratis gibi yerlere gir. Hem akrabaların da elin para gördüğü için sana saygı duyarlar.

erkek arkadaşımla yaşayıp evleneyim okulu bırakayım düşüncesinde demedim bunu. zaten kendisi tek yaşıyor onunla kalmayı isterdim dedim. bunun olma ihtimali zaten yok ama olsaydı da düşünmeden giderdim ve aile evine geri dönmek de istemezdim açıkçası biz dersleri bir hafta önce seçtik bu dönem 9 ders alıyorum ben, hiçbiri de alttan değil döneme ait dersler maalesef. kardeşim okula gidiyor ama öğlen 13den sonra olan derslerim de var ve kardeşim olmasa bile ev yangın yeri gibi duymadığım moral mozucu mod düşürücü söz yok gerçekten psikoloji bozan bir yerdeyim

zaten araya mesafenin girdiği çok durum oldu bu sebeple sıkılma olmaz bence ama gitme ihtimalim yok sadece tek umudum bu gibi hissediyorum o da olmasa ne yaparım bilmiyorum.

Sormaya korkuyorum ama annen nerde konu sahibesi? Bu arada babanla konusmaya ben de katiliyorum. Derdini guzelce anlat. ozellikle babaanne ve dede meselesini soyle. Bilmiyorum baban klasik aileci Turk erkegi degildir umarim, oylyse zaten ana babasina toz kondurmaz. Olmazsa para iste =, ev cok gurulutulu kardesim cokyaramaz de, ozel yurda git. Hicbiri olmazsa o zaman ben sevgilime vinlardim herhalde en azindan okul bitene kadar kafami dinelrdim.

Ben de üniversite öğrencisiyim zaten evde kalmayı hiç sevmem bu yüzden online eğitim benim için de bir işkence maalesef ama şunu bilki yalnız değilsin bir çok öğrenci bu durumu yaşıyor bu yüzden biraz daha dayan nisanda yüz yüze eğitim devam ediyor :)

babam eğitime önem veren bilinçli biri aslında ama bu konuda kendi anne babasına toz kondurmamak adına üç maymunu oynuyor. bana açıkça demiyor ama zaten yediğin önünde yemediğin arkanda aile evindesin rahatsın gibi bakış açısı var bikaç kere benzer şeyler demişti. belki bunun sebebi şey de olabilir ben küçüklükten beri dur sen yapamazsın dur sen elleme olmaz diye diye büyüdüm ve açıkçası pek bir el becerim ev işi yapma huyum yok. babaannem de aşırı kontrolcü evde tek bir saç telimi görünce 10 saat arkamdan hakaret edecek bir kadın. bu yüzden sanki benim konuşmaya hakkım yokmuş gibi muamele gösteriliyor olabilir. yani babam kendi ailesine kötü tek bir laf bile dedirtmez bana denilenlere bir şey demez ama asla. özel yurt konusunu açsam sadece güler geçer çünkü genel olarak cimri birisi hatta ileride burda çalışmamı istediğini söylemişti yurt veya kira parası vermemek için. durumum da kötü değil klasik bir memur çocuğuyum ama böyle bir şey için asla para vermeyeceğini biliyorum. kütüphaneleri kullanabilirim evet bir bakacağım içeriklerine de.

Evden kaçıp, erkek arkadaşınla yaşamayı aklından biraz olsun geçirdiysen cidden okulu bırak. Bu cahillikten öte bir düşünceyi aklından nasıl geçirebiliyorsun? Kendi ailenin eziyetini bırakıp, bambaşka ve çok daha büyük bir cehenneme kendini atmaya cesaretin var demek. Git sevgilinin ailesinin eziyetini çek, zaten kaçıp geldi, sahipsiz diye iyice bir ezsinler seni. Akıl var mantık var, okullar nisan ayında belki açılacak. Bu dönem 6 yerine 3 ders alırsın. Ders yükün az olur. Kardeşin zaten okula gidiyordur. Gündüz kafadan 5 saat yok evde. Baban sana inanmıyorsa, ses kaydı al at ona. Az ders alırsan part time işe de girebilirsin 3 günlük.

Haklısın, kendini okuluna derslerine konsantre etmelisin Görme duyma yapacak bir şey yok Eline mesleğini alınca kurtulacaksın bunu düşün sürekli. Şikayet etme sabır et kendini daha iyi hissedeceksin

annem hayatta değil maalesef biz 7 senedir bu şekildeyiz. üniversite bana bir farklılık oluyordu ama şimdi sanki lisedeki halime geri döndüm gibi bi çaresizlikteyim. babam kendisi bu yaşında bile hala anne babasından korktuğunu çünkü onlara saygı duyduğunu sürekli söyler. o yüzden benim şikayet etmeye hakkım yok gibi. hatta bir keresinde dedemin yanında ağladığım için sonraki gün beni dedemden özür dilettirmişti, annemden sonra daha da bağlandı kendi ailesine ama ben ailesinden değilim sanki, beni hic sevmiyor ya. hani biraz daha abartsa seni zaten doyuruyoruz ev işi yaptığın yok aile evindesin zaten şikayet etmeye hakkın yok diyecek bana babam. şimdi para bile istemiyorum okullar olmadığı için, kyk ile yetiniyorum. herhangi birinin evinde kalmama da izin yok, bazen beni öyle bir noktaya getiriyorlar ki tamamen gitsem geri dönmesem mi hiç diye ciddi ciddi düşünüyorum.

Konu sahibesi seni çok iyi anlıyorum pandemi başında abimler bizim eve taşındı tam 1 sene boyunca aynı evde yasamak zorunda kalmıştık ve 11 tane dersim vardı. Evde sürekli huzursuzluk ses oluyordu kabus gibiydi bir de üstüne abimin bebeği oldu ben dersteyken arkada saçma sapan bağıran babam ağlayan yeğenim anıran kardeşim vardı. Annem dersteyken inadına yapar gibi süpürge açardı eee napıcam seni mi beklicem derdi ve herkes evdeydi düşün. En son ben gittim işe başladım. Kütüphanelerde sesli odalar var telefonla konuşma odaları vs oraya gidebilirsin ya da sakin bir kafeye gidebilirsin sunum olduğu zaman. Dersler kaydediliyor zaten daha sessiz ortamda dinleyebilirsin. Konuşurlarsa konuşsunlar o babaannen hiç insan değil mi? lütfen alınma ama anneni kaybettiğin için sana daha hassas olması lazım ama iki lokma sayıyor. Duymamazlıktan geleceksin. Gerekirse eve 12de gir. ne derlerse desinler gerekirse kalplerini kır kendim için çalışıyorum ben de. Para için de hangi bölüm bilmiyorum ama çoğu yerde çalışma saatleri oldukça esnek 3-4 vardiye ya da sadece haftasonu bie şekilde girip akmasa da damlar seviyesine gelebilirsin. Erkek arkadaşınla yaşamak istemen de gayet normal bu senin eğitimde aklının olmadığını göstermez nasıl bir mantık anlamadım. Ailen bunu kabul eder bi yapıdaysa ya da görmedim duymadım diyorlarsa arkadaşımla eve çıkıyorum diye gidip deneyebilirsin belki ama sanırım değiller. İnsanlar ilişki de yapar eğitimini de alır çok garip kafalar bunlar. ben pandeminin 2. senesi gittim sevgilimle yaşamaya başladım haftada 3-4 gün gidiyordum. Okulun ilk senesinde olan sevgilimin evinde de sürekli kalıyordum gayet başarılı bir öğrenciydim hazırlıkla 5 yıl olan bölümümü ders yüküne rağmen 3 yılda yüksek ortalamayla bitirdim. Bi insan okurken sevgili sahibi olamaz mı? Şuan benim çevremde çoğu yaşıtım erkek arkadaşı ile birlikte yaşıyor ve ben küçük bir şehirde yaşıyorum. Kimsenin okumaya niyeti yok bir sizin var

Bu sefer de erkek arkadaşınla fazla yüz göz olacaksın. Evde fazla durmamaya çalış. Meşgale bul. Kütüphanede çalış.

Sakın böyle düşüncelere kapılmayın. Önce okulunuzu bitirin, mesleğinizi elinze alın. Yaşadıklarınız zor. Yargılanmak, asagılanmak, sevilmemek çok kötü hissettiriyordur eminim. Birde size zarar veren bir erkek kardeş. Parka gidebilirsiniz mesela, sakin sessiz bir yere geçip derslerinizi yaparsınız. Babanızla konuşun evde yaşadıklarınızı suratını asacak bir durum yok ki gezmeye eğlenmeye gitmiyorsunuz sonuçta. Ama bence en kesin çözümü part time bi işe başlayıp ordan uzaklaşmak tabi derslerinize etki etmeyecekse. Sabır diliyorum size, Allah yardımcınız olsun. Aile evinde huzur bulamamak çok zor olmalı...

merhaba, şu aralar belki de böyle şeyleri dert etmem saçma ama artık kime ne anlatıcam bilemiyorum o yüzden buraya yazmak istedim. bir şey yazmak isteyen olursa teşekkürler şimdiden. biliyorsunuz üniversiteler online oldu, bu sebeple aile evindeyim ama aile evinde yaşamak benim için bir işkence. bu dediğimi yargılayanlar olur belki ama gün içinde duymadığınız hakaretin kalmadığı bir ortam düşünün. bunların hepsi de babamın akrabaları tarafından bana yapılıyor hepsiyle aynı apartmandayız, ben babam kardeşlerim babaannem ve dedem aynı evde yaşıyoruz. beni hiç sevmiyorlar zaten her şeyimi eleştirirler. babam deseniz günün tamamını işte geçiriyor ne yaşadığımdan haberi yok. iki küçük kardeşim var, erkek kardeşim 12 yaşında çok hiperaktif ve her gün beni sinirden ağlatıyor saçlarımı yoluyor bugün en son kalemlerimi kitaplarımı parçaladı. ilaç da kullanıyor ama dışarıda çekingen davrandığı için enerjisini asla atamıyor, yapabileceği tüm işkenceleri çektiriyor bana, artık cidden şiddet görüyor gibi hissediyorum bacaklarımı bile mahvetti vurmaktan. bu ortamda derse nasıl konsantre olabilirim ki, güzel de bir bölüm okuyorum ama bir haftadır her gün ağlıyorum bugün artık kendime zarar vermenin eşiğine geldim dayanamıyorum. şimdi ben bu şekilde napıcam bilmiyorum. kütüphanede çalışacağım diye neredeyse her gün çıkmaya çalışacağım ama dışarı çıktığımda da fazlasıyla söyleniyorlar ve babam çok surat asıyor bana. gerçekten tek dayanağım erkek arkadaşım o olmasa beni seven kimse yok gibi hissediyorum. ya bir insan ailede bu kadar sevilmezse o bu insanı her alanda o kadar etkiliyor ki buna emin oldum.. kütüphane veya kitap cafe gibi ders ortamlarına gitmeyi düşündüm ama sesli bir şekilde nasıl kamera açıp sunum yapacağım ki oralarda? bol bol sunum yaptığımız bir bölüm okuyorum ve evde kamera açmam mümkün değil pandemide kardeşim yüzünden neler çektim zaten. gerçekten evden sonsuza kadar kaçıp gidip erkek arkadaşımla yaşama fikrini bile ciddi ciddi düşünüyorum. bu kadar sevgisizlik içinde ne yapıcam bilemiyorum kendimden nefret ediyorum. bir işe girip çalışmayı da düşündüm hem gelirim olur hem evde durmam ama derslerle sunumlarla nasıl yöneticem bilemiyorum. tüm yorumları okuyacağım teşekkürler şimdiden.

Şu kadar moral bozucu bir ortamda sinir stres içinde yaşayacağıma sevgilimin evine giderdim herhalde. Burda dikkat edecek tek şey var bence, ayrılırsanız ne olacak, tek yaşayacak paran var mı bu durum için?

Okulunu bitirdikten sonra nerede çalışmana karışamaz. Okulunu bitir güzelce umarım hemen işe girersin. Kendine ev tutup o evden çıkarsın. Zaten işin olunca kirasını verirsin ona kalmaz. Kaçıncı sınıfsın şu an çok mu daha bitmesine?

Çok özür dilerim kuzum görmemişin yazdığını Allah rahmet eylesin mekanı cennet olsun inşallah biraz sabret belki okullar açılacak diyorlar ozman daha rahat olursun yada bir akraban anane teyze yanına gitme gibi bir durum varsa onlardan yardım iste