arkadaşlar kendimi çok yalnız ve caresiz gibi hissediyorum ben aranıza yeni katıldım içimde birikmiş bi ton şey var sanki hep Rabbime siginiyorum biliyorum O kimseye kaldıracağı yükü yüklemez ama bazende kendimi o kadar çıkmazda hissediyorumki sanki birinin elimden tutmasına ihtiyacım var gibi büyüdüm 22 yaşına geldim ama bazen çocuk gibi hissediyorum kendimi duygularimi açığa vuramiyorum insanlarla konuşamıyorum yani aslında bakıldığında herşey yolunda gidiyo gibi ama ben bi türlü iyi hissediyorum çok içime kapanigim hep eleştirmekten korkuyorum hep birşeylerin boşluğu var sanki bu zamana kadar kendime ait küçük bi hayatta yasamisim sanki evleneli bir seneyi geçti ama hala nasıl yaşadığımı biliyorum ya içinden çıkamıyorum kendimi bps yere çok üzdum halada uzuyorum ama elimde değil öyle derin yerleşmiş duygularim varki sanki bilmiyorum yapmam gerekoyo bazen o kadar bunaliyorimki yanımda icimi donecegim derdimi anlatacagim kkimsede yok sürekli ankstiye var şimi ilaç kullanıyorun bir aydır ama nasıl fayda sağlıyacak bilmiyorum bana yardım edermisiniz O ozgemgs22

Canim evlenmissin ne guzel esin ile konus herseyi onunla paylas iletisimini onunla kur sana en yakin kisi o benim de o kadar problemim var ki ama dr gitmiyorum ilac kullanmiyorum kendi kendimi tedavi ediyorum gozlemleyerek sukrederek arastirarak umutsuz olma tatlim