Çekingenlik var galiba birax da. Yardım alabilirsin

Gene bir cumartesi evde pinekliyorum. Kaynanasavar

Evden işe işten spora gidiyorsun ve buna asosyallik mi diyosun? Ozaman toplumun %90 ı asosyal...

İnsanla tanıdıkça yalnızlığı seviyorum gerçek dost bulmak çok zor bence

Iste yeterince sosyallesiyorsan gerisi onemli degil benim ex kv de bana asosyel diyordu... Bilmiyodu varos ben butun gun isteyim ve surekli insanlarla iciceyim zaten aksama kadar insanlarla icice olunca beynim sisiyor aksam bidaha onlarla gorusme ihtiyaci duymuyordum acikcasi bide yorgunluk oluyor tabi... Kendisi bos oldugundan altin gunu yapa yapa sosyallestigini saniyordu...

Fikriniz benim için çok iddialı. Ancak çok çekingenim, hayatta böyle bir şey yapamam. Yorumunuz için çok teşekkür ederim. defne-28

Sıkılırsın tabi monoton bir hayatın var, değişik şeyler dene iş çıkışı spora gitme başka şeyler yap cafeye git kafanı dinle, illa arkadaş bulunur iş yerinden falan olmadı hobi edin kurslarına git.

Insanlarla sohbet edip sosyalleşmeye calisirsin bence cok iyi olur

Bulunduğum yerde çok fazla kurs seçeneği yok. Gezi olarak da tek başıma nasıl gidicem o zaman daha çok uzaklaşmaz mıyım?

Siz asosyalseniz ben neyim acaba bilemedim.. Mutfaktan oturma odasina ordan wc ye falan gidiyorum bende

Evet bunu kesinlikle uygulamam gerek. Yorumunuz için teşekkür ederim. :)

Asosyal olsan şu anki hayatından memnuniyet duyardın . Senin problemin asosyallik değil, yalnızlık :)

Sosyalleşerek. kurslara gidin ilginize göre, gezilere turlara katılın

Bir ara bende oyleydim sadece okuldan eve evden okula bi hayatım vardı ve kendimi kotu ve yalnız hissediyordum. Sonra kendi kendime bi karar verdim. Kim ne teklif ederse etsin evet diyecektim. Yes man filmindeki gibi eğer izlediyseniz. Misal birisi hadi yemek yiyelim dediğinde direk kabul ediyodum cok aç olmasam bile küçük birseyler yiyodum. Ya da okuldan sonra bir şey yapalım dediklerinde olur diyorum. Ertesi güne yapmam gereken önemli bir seyler olsa da arkadaşlarımla vakit geçirdikten sonra uykusuz kalıp bir şekilde tamamlıyordum mesela. Yani demeye çalıştığım şey etrafınızdaki insanlara şans verin, cok yakın arkdaslarınz olmasa bile verin o sansi herkse. Birisi bir sey teklif ettiğinde çok istemeseniz bile kabul edin. Çünkü reddettiginizde bir sure sonra size hic sormuyorlar direk onlara katılmayacağınzı dusunuyorlar. Su anda her teklif edileni kabul etmiyorum mesela buna ihtiyacm kalmadı ama cevrem genisledi ve daha çok aranan sorulan sosyal bi insan oldum bu sayede. Belki sizin durumunuz boyle degildir. Ama ben yine de yazmak istedim belki işinize yarar.

aslında asosyal değilsiniz kendinize bunu yakıştırmayın gayet hayatın içindesiniz çalışıyorsunuz ve kendinize ayırdığınız özel zamanda hobiniz bile var. iş yerinde ki arkadaşlarınıza fırsat verin... bu da program yapmakla olur... ne biliyim kahveye davet edin mesela onları dinleyin belki ortak noktalarınız vardır.

çalışıyorsun. spora gidiyorsun. asosyal değilsin.

Asosyal olsaydın muhtemelen evde pc başından ayrılmazdın. Halbuki senin bir işin ve hatta gittiğin bir spor salonun bile var. Bence kafana uygun bir arkadaş bulamadığın için yalnız hissediyorsun, o kadar. Spor salonuna illaki bir çok insan gidiyordur bir gün jest olsun diye eline iki kahve al ve ilk denk geldiğin kişiyle paylaş. Hem bi sohbet ortamı yaratmış olursun, hem de belki kafalarınızın uyduğunu fark edersin. Ya da yemek yemek veya çay/kahve içmek için sürekli işine/evine yakın bir cafeye git. Aynı yere çok sık gidersen mutlaka oraya yemek vs için sık giden insanlarla göz aşinalığın oluşacak. Mutlaka da bir şekilde tanışacaksın. Üniversite dönemindeyken sürekli aynı restorantta gördüğüm biriyle wcde selamlaşarak bir arkadaşlık başlatmışlığın var, 3 senedir de görüştüğüm çok tatlı bir kız kendisi :)

e gökten arkadaş yağmıyor ki bize de. bi şekilde tanışıyoruz.

Is yerinde veya gittiginiz spor merkezinde konustugun kimse yok mu?

Istesen yaparsın canım. Sohbetleri Tatlıysa bir kahve içelim demek çok zor değil ki

Arkadaşlar tüm yorumlarınız için teşekkür ederim eve haklısınız asosyallikten ziyade çekingenim. Yeni insanlar tanımaktan korkuyorum. Aslında şöyle anlatayım kasımdan beri çok zorlu bir süreç yaşıyorum, ağır bir depresyon geçirdim sanki daha fazla içime kapandım. Bu süre içerisinde işe de gidemedim bu yüzden iş yerinde de durumlarım çok iyi sayılmaz. Arkadaş olarak genelde hepsi evliler o yüzden fırsat olmuyor. Doktorumun söylediği şikayet etmek yerine harekete geçmem, geçmiyorsam da bu konu hakkında bir şey söylememem. Sonuç olarak spor ve iş haricinde hiçbir şey yapmıyorum. İnsanlarla iletişime geçemiyorum. Bir tane arkadaş var spor salonundan ama ona da teklif edemiyorum. Bir de hoca var tatlı bi kız ama dışarı teklif etmeyi beceremiyorum. (( Okurken belki size komik gelebilir ama yapamıyorum.

arkadaşı boşver bence. insanlar sorun çıkarıyorlar

İş yerin de yok mu insanlar iletişime arkadaşlık iççn geçseniz 1-2 olunca gerisi gelir ztn

Evet arkadaşlar benim sorunum asosyallik. Tek yaptığım evden işe işten spora. Arkadaşım hiç yok. Kendimi çok kötü hissediyorum. Bu sorunu nasıl aşabilirim sizce? Bu arada 28 yaşındayım.

Hayır neden uzaklaşacaksınız?yeni yerler görüp yeni insanlarla tanışacaksınız işte. turlara gezilere tek katılan insanlar çok fazla.

ben de senın gıbıyım. doguya atandım yalnız yasıyorum ve iş ev spor arasında gıdıp gelıyorum ayda 1-2 haftasonları aılemın yanına kacıyorum arkadaslarımla anca oyle gorusuyoryum. yılbasında tek basıma uzun zamandır gormek ıstedıgım bır yere gıttım 2 gunlugune. ben kendımı asosyal gormuyorum. aksıne kafama uygun bırı olmadıgı ıcın suan burada yalnızım ama aılemın sehrınde gorustugum ınsanlar var. tadını cıkarın bence. C captain price erkek