benim için herşey bitti dediğim noktada çok çok değerli bir büyüğüm bana yardım etmişti Allah ondan razı olsun gerçekten. onunla karşılaşmak hayatımı komple değiştirdi. umarım hayatınızda, dönüm noktalarında, düştüğünüzde size elini uzatan insanlarla karşılaşırsınız.

Çok vasat ve cahil bi ailem var. Peder beni okutmak istemedi, zorunlu ortaokul bitmis, benim moraller bozuk okumazsam kurtulamam çok iyi biliyorum. Okulların açıldıgı ilk gün peder beni büyük amcama gönderdi bi alet almaya, amcamda uzun yol şoförü pek evde olmaz, o gün evdeydi neden okula gitmedin dedi bende kendimi tutamadm ağladım zırladim benim şansımın ilk döndüğü gün o gün. Sonra amcam pederi aradı kizdı o gun meslek lisesine kaydettirdi beni, sonra lise bitti tabi üniye göndermek istemiyor bende iyi bir puan alsamda dışardan okudum üniyi şu an öğretmenim. Kpssyi kazandim atandim ilk senemde. Ben çok çaba sarfettim hiç bir zaman armut piş ağzıma düş olmadi ailem beni çok yordu gerçi hala yoruyor. Sonra eşimle tanıstim evlendik, ikimizin memleketi de olmayan bir şehirde yaşıyorduk okul ortamlarimiz, arkadaş ortamlarimiz, ögrenci ve veli profili, evimiz filn çok guzeldi, iyiydi. Gerçekten mutluyduk, huzurluyduk. Sonra 3 yılın sonunda eşimin memleketine taşınmaya karar verdik şansım burda gülmedi sanirimm. Şu an 5 yili gecti taşınali. Okul ortamim kötü, ögrenci ve veli profili cok daha kötü. Arkadaş edinemedim, komsuluk sıfır. En önemlisi eşimin ailesi çok sıkıntılı ve soğuklar. Şu an tayin işleri var sanki şansım dönecekmiş gibi hissediyorum Allah izin verirse.

İnşallah

İşte herkes için bazı şeyler farklı duygular yaşatıyor. bu belki başkasına için çok basit normal birşey gibi ama evlenip huzura kavuşmak sizin için mukkemmel bir duygu. evinizde rahatça yaşamak huzurlu bir gece sohbet bunlar çok değerli şeyler. bir genç kızın aile ortamı işte bu yüzden çok önemli bence iki kızım var buna çok dikkat ediyorum. bende sizin gibi sorunlu bir baskıcı anne babayla genclivimi yaşadım şimdi Allah'a şükür çok rahatım bencede bu bir şükür sebebi H Hayat ne garip

Hickimse bazi zorluklar yaşamadan biryerletr gelmiyor H Hayat ne garip

Üniversite mezuniyetinden sonra 1 seneye yaklaşık işsiz kaldığım dönemden sonra özel sektörde karın tokluğuna ve rezil şartları kabul etmek zorunda kalarak piyasanın çok altında ücretle çalışmaya başladım. Bölümümle ilgili devlet atamalarını bekledim o sene, olmadı, ümidimi iyice yitirdim. Ben ne zaman rahat edeceğim diye kara kara düşünürken ve o rezil şartlarda çalışmaya artık tahammül edemezken bi çıkış yolu bulmam gerek diyip, sınavlara hazırlanmaya karar verdim. İnsanın kaderi kendi çabasına da bağlıdır diye. İşten eve geldiğimde beynim ambele ama kendimi zorlayarak masaya oturdum gece 12lere kadar çalıştım. O zamanlar da evlilik yoluna gitmekte olan ciddi bir ilişkim vardı ancak önümü göremiyordum, büyük şehirde özel sektörde üç kuruşa kendime yetemiyodum, bunalım başlamıştı. İlişkimdeki kişi de özeldeydi, üç kuruş da o alıyodu. Ne yicez ne içecez akıl işi miydi o dönemde. İlişkim çok iyiydi değer görüp seviliyodum ancak bir şeyler eksikti olmuyodu, kendi ayaklarım, üzerinde durmaya yetmiyodu. Derler ya her şeyden vazgeçtiğinde gelir güzel günler, Murphy misali. O senenin Aralık ayında alımlar açıldı. Beklemiyodum. Tercih yaptım, yerleşmeyi de beklemiyodum çünkü puanım düşüktü bana göre, benden daha yüksekler yerleşir diyodum. Açıklandı. Doğuda bir kamu üniversitesine akademisyen olarak atandım, kendi mesleğimi de yapabileceğim bir bölüme üstelik. Ben şok, beklemiyoduk. Emeklerimin karşılığını aldım sonunda dedim ancak tedirgindim düşünme sürecine girdim. Gitsem mi gitmesem mi ikilemleri, ailenin çevrenin desteği ile gitmeye karar verdim. İlişkim bitmek zorunda kaldı. Karşı taraf 'gidersen biter, ben doğuda yaşayamam bunu göze alarak karar ver, sana gitme diyemem geleceğin sonuçta ancak sen orda eğitimini bitirsen bile ben o kadar süre senin gelmeni bekleyemem yaşım geçiyo bi an önce evlenmek istiyorum bitmek zorunda' dedi. Atandığıma ağız tadıyla sevinemeden travmalar içinde gözlerimden yaşlar süzülerek onu bırakmak zorunda kaldım. Ancak özelde gelecek benim alanımda yoktu bu kararı almak elzemdi. Kendisinin de şehrime atanma ihtimali olmasına rağmen tercih vermedi, yüksekti puanı. Hayırlısı böyleymiş dedim. Gittiğim yerde başladım, her şey çok zordu, bilmediğim bir şehir, tanımadığım insanlar, duygusal travmam ve ben. Bölümüm de zordu, doktoraya başlama süreci, mobbingler vs. Velhasıl alıştım şimdi doktoram bitmek üzere bu süreçte bir çok şey öğrendim hem mesleki hem insan ilişkileri açısından. İmkan olarak hayat yüzümü güldürdü, şans bana döndü emeklerimin karşılığını aldım. Ancak ilişkilerden yana yüzüm gülmedi. Hala da gülmüyor. Ayrıldığım ilişkimden bu yana hayatıma ciddi kimse girmedi. Ah mı aldım diye çok da düşündüm. Bilemedim. Birkaç travma daha yaşadım ilişki anlamında ancak kendimi ne kadar değersiz gördüğümün farkına varmamı sağladı bu saçma ilişkiler. Avcı erkek modelleri, günlük eğlence peşinde koşan tırt karakterler, manipülasyonla seni kullanmaya çalışma çabaları, seviyorum ayağına yatıp anı yaşayalım demeler. Daha zamanı gelmedi demek ki diyorum, hayat bu yönden bana şansını göstermedi henüz. Herkes sevilip severken bende neden böyle diye isyan edesim geliyor. Kendime, kendi değerime dönüp kendimi keşfetme adına adımlar atmaya çalışıyorum şimdi. Kendime zerre değer vermemişim meğersem bunu anladım. Belki bi gün aşkı da bulurum neden olmasın? Hayat inişli çıkışlı bir yol, olumsuzu tecrübe olarak görüp bir sonrakinde temkinli olmak gerek sanırım. Umarım biz kadınlar olarak hepimiz en güzel şeylerle karşılaşırız çünkü en güzellerini hak ediyoruz

Amin insalh çok sevindim sizin adiniza

ne yalan soyleyim, su zamana kadar sabip oldugum veya basardigim seylerin "sans" eseri oldugunu soylemek bana kendime yaptigim bir haksizlik gibi geliyor. Skintiya katlanarak, durmadan azimle hedeflerim uzerine calisarak su gunku hayatima eristim. Daha da gidilcek youm var sukur. Ama sanns demeye dilim varmiyor. Cok calismanin ve yilmamanin eseri diyorum sadece

Hayatta ki en büyük şansım eşim. Eşimle tanıştığım günle nikah günümüz arasında tam 2 ay var. Bu karar hayatımın dönüm noktasıydı. Aldığım en doğru karar. Asla pişman değilim. Çevremdeki herkes çok erken yapma pişman olursun iyice tanı dese de kimseyi dinlemedim iyi ki diyorum.

Benim öyle müthiş bir şansım yok yani bir dönüm noktası yok. Ama hayatın bana yol açtığı bir kaç şey oldu. Eşimin karşıma çıkması şanstı ama onunla evlenmek için verdiğim mücadele kesinlikle kendi çabamdı. İş değiştirmeyi düşünmediğim bir anda kurumda kadto açılması şanstı ancak o kurum için yetecek puanları daha önceden çalışıp almam şans değildi. Eşimin devlet memurluğu için istediğimiz şehirdeki tek kadroya atanması şanstı. Ama öyle bir kadro çıkarsa diye aylar öncesinden gidip eğitim ve sertifikalar alması şans değildi. 1.5 yıl önce ev kredi faizlerinin 0.74 e düşmesi ve almaya niyet ettiğimiz evin tamamına kredi çıkması şanstı ama eski, bakımsız bir evi 10 sene borca girip almaya cesaretimizin olması şans değildi. Bence fırsatlara hep açık olmak ve yakalamak önemli

33 yasinda C

Kendimi bildim bileli başarıyı arzulayarak yaşadıgım icin dalımda, isimde gücümde başarılar elde ettim hala ediyorum. Bir diger hazzımın kaynagı ise bir şeyler ögrenmek, keşfetmek, okumak, bilgilenmek. İşim haricinde farklı dallarda hobiler ögrenmek. Fitness, yoga, psikolojik alanlar. Kendime bol bol zaman ayırıp vakit geçiriyorum. Hayat kalitem daha cok kendimle basbasa kalmaktan geliyor. Şu yatırımı yapayım, şunu alayım, şunlarım bunlarım olsun gibi yükseklerde gözüm olmadı hiç. Minimalizm sade mütevazi yaşam tarzını benimsedim hep. Bu çağa ayak uyduramayanlardan biriyim.

Benzer bir hayatımız olmuş. Daim olsun şansınız. Ben de ikinci evliligimle asıl dunyaevine girdim. Oncekinde multeciymişim meğer.

Allah'ıma binlerce şükürler olsun ki bu soruya eşim diyebilirim. 7 yıl önce tanıştık. 2 yıllık evliyiz. Nasıl bir iyilik yapmışım da böyle bir insan bana nasip olmuş. Rabbim herkesin sevgisini saygısını huzurunu mutluluğunu artırsın. H Hayat ne garip

Öncelikle hayattaki en güzel nasibim oğlum, ben şansa inanmiyorum. Nasib kısmet ve kader. Bekarken çok mutsuz bı kizdim okumadım daha doğrusu okuyamadım. Aile içi ayrımcılık, baskı oterite böyle boyle büyüdüm. Evlenmek istedim birisi vardı olmadı evlenemedik zaten yaşımda çok küçüktü, sonra eşimle evlendik, eşim çok iyi birisi iyi bı eş iyi bı baba bana bu hayata en çok kıymet veren kişi esimdir bence, bebek istedik uzunca bi sure olmadı benim tedavi süreci filen çok yıpratıci, ama bu hayattaki en güzel şey oğlumun dünyaya gelmesi Allah in bize verdiği en güzel nimeti onu o kadar çok seviyorum ki anlatamam size. Maddi olarak hiç bı zaman sıkıntı çekmedim bekarken de evliykende parasal olarak çok şükür yani maddi olarak hiç çabalamadim bilmiyorum kismetlimiyim kismetsizmiyim. Ama çok şükür sebebim var çok da mutluyum yani kısacası evlendikten sonra daha rahatta kavusdum manen :) H Hayat ne garip

Buna en son cevap verecek kişi benim ama konunuz ana sayfaya düşer diye yazıyorum

Hadi yaa N

Ben eşimle tanıştığımda ya da onunla evlendigimde diyebilirim. Simdi baslarlar ne kadar sığ bi dusunce, evlilik hayatin en onemli seyi degil falan demeye. Evlilik en onemli olduğundan degil. Ama genel olarak kıt kanaat gecinen, 5 cocuklu ailenin en buyuk kiziydim. Omuzlarımda sorumluluklar bolca olsa da hayatimda buyuk bir problem yoktu cok sukur. Meslek sahibi de oldum. Atandım da. Yani bircok seyim olmustu aslinda. Ama annem biraz aksi bir kadindi, anlasamazdik. Esimle iliskimize karsiydi. 6 yil suren iliskimde yani aile evimdeki son 6 yilimda cok baski gordum. Haliyle can sıkıcı bir durumdu. Şansımızın döndüğü kısım esimin mezun olur olmaz, ilk denemesinde su anki meslegine girebilmis olmasiydi belki de. Cunku maddi acidan cok rahatladık ve cabucak borcsuz evlenebildik aslinda. Yani hayatimda buyuk problemler olmasa da o zamana kadarki en buyuk problemi olan aile evinde yasadigim baskilardan kurtulup ozgurlesmemi sagladigi icin evlilik sansimin dondugu zaman oldu diyebilirim. Cunku ne okurken ne çalışırken aile evinden kurtulma sansim olmamisti. Her anlamda cok rahat bir hayatim var su an çünkü. Ama bir yandan da su an asiri mutlu bir hayatimin olmasi esimin harika bir insan olmasi. Her ne kadar ona kavusana kadar gecen surede şansım dönmüş gibi gorunmese de aslinda sansimin dondugu gun onunla tanistigim gundu sanirim

Kesinlikle şunu bilinki aşk ansızın gelir. o kişi sizin için emin olun hayırlı değilmiş hiç umudunuzu yitirmeyin bir bakmissinz evlisinz ve iyiki bu diyeceksiniz

Ben de şansı sürekli dönenlerdenim. Bir iyiye bir kötüye. Ortaokula kadar sınıf ve okul birincisi bir öğrenci iken lise giriş sınavında en kötü anadolu lisesini bile kazanamayacak bir puan yaparak hayatımın ilk dibe vuruşunu yaşadım. Daha sonra girdiğim düz lisede ikinci sınıftayken matematik hocam tenefüste son sınıf öğrencisine kısa bir anlatım yapıp integral çözmesini beklerken benim o son sınıf öğrencisine yardım ettiğimi görüp beni radarına almıştı. Bir hafta boyunca sürekli birkaç dakika bir şey anlatıp sorular çözdürüyordu. Meğer öss sorularıymış. Hepsini hatasız çözünce beni Ankara'ya zeka testine göndermişti. Orada üstün zekalı olduğumu öğrendim. Burası da şansımın yükseldiği bir zamandı mesela. Test sonucundan sonra o yaz tatilinde ücretsiz yurtdışı dil eğitimine gönderildim bir dernek tarafından. Sonra üniversite sınavında harika bir puan alarak ülkemizde herkesin bildiği köklü bir devlet okuluna hukuk öğrencisi olarak girdim. Yine burslar, ödüller... ama dediğim gibi şansım bir iyiye bir kötüye gider. O okulu bitiremedim. Çünkü üniversite 3. sınıftayken başka bir bölüm okumak istediğime karar verip tekrar sınava girdim. Tabi ki tüm ezber bilgilerimi unutmuşum. İyi sayılabilecek ama benim ilk skoruma göre oldukça kötü bir puanla sıradan bir özel okula burslu yerleştim. Yeni bölümümü o okulda tamamladım. Bu 4 senelik lisans hayatım hem okuldan kaynaklı eğitim statüsünün düşüşünden hem de çevremin negatif yorumlarından dolayı çok zor geçti. Şanssız yıllarımdı. Daha sonra mezun olur olmaz ilk lisansa başladığım üniversitede yüksek lisansa başvurup kabul aldım. Şansım yine yükseliyordu o dönemler:) hatta yüksek lisansı 1 buçuk senede bitirip, ara vermeden başka bir okulda doktoraya başladım. Ama doktora yaptığım okulum normal bir devlet üniversitesi. Yüksek lisansı bitirdiğim yer kadar iyi değil. Yani dibe batmak değil tabi ama yine bir şansımın kötüye dönüşü söz konusuydu :) derken hayatımın aşkını bulup nişanlandım yine şanslı zamanlarım olduğunu düşünüyorum o dönemler. Ama şu an yine bir şanssız dönemimdeyim çünkü başvurduğum ve neredeyse kesin gözüyle baktığım bir Avrupa eğitim programına çeşitli sebeplerle kabul alamadım. Yurt dışına gitme hayallerim yıkıldı. Şansımın dönmesini bekliyorum bakalım :) fazlaca uzun yazdım ama hayatın hep inişli çıkışlı olduğuna iyi bir örnek olduğunu düşünüyorum :)

Eşimle tanışıp, 2. Evliliğimi yapıp Antalya'daki doktorumla tanışıp 42 yaşında bebek beklemem hayatımın şansıydı. Ben hayatım boyunca çabaladım ama hep boşa kürek çekiyor gibiydim. Geçmişe bakınca yapayalnız 4 duvar arasında kalmış bir kadın vardı. Ama şimdi içimde inanılmaz bir heyecan. Bu yaşıma kadar yaşamadığım bir duygu var. Rabbim en karanlık günlerde bile içimizdeki umudu söndürmesin.

kesinlikle öyle. çünkü kendi çabamla bulabileceğim, ulaşabileceğim bir insan değildi, mümkün değildi. insan bitti dese de aslında bitmiyor. sadece başka aşamaya geçiyoruz

Slm bayanlar Burda birçok değişik hayatlara sahip insanlar var. Bana ve bazılarımıza ilham verecek yada Ümit olucak olan merak ettiğim konu şu. Ne zaman hayatınızda şans size güldü? Kısa kısa yada isterseniz uzun ben hevesle okurum hayatınızda surdan sonra hayatım yoluna girdi şunu kazandım veya su başarıya sahip oldum yada şu param değer kazandı şunu yaptım ev aldım diyeceginiz bir hikayeniz varsa ben can kulağıyla bekliyorum

Evlendikten sonra şansım döndü. Ama kötüye :) Normlade her işim kolay olurdu, zorlanmadan kısmetim ayağıma gelirdi. Evlendikten sonra neye elimi atsam kuruttum sanki. Hep ters gidiyor. Ama mutluyum bir gün tekrardan herşeyin güzel olacağına inanıyorum C Candyflosss Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Harika bir hikaye çok keyifle okudum

4 yıllık bölümümü 2.5 yılda bitirdim sonra işte yıllardır işsizim Berbat bir evlilik yaptım ama dünyalar tatlısı bir minnoşum oldu İlk mezun olduğumda berbat bir yerde çalıştım sonra harika bir yerde çalıştım Bilemedimki bendeki terazi bi aşağı bi yukarı işte sallana sallana gidiyor

Harika bir hikaye çok keyifle okudum. Olumlu düşünmek nelere sebep olmuş çok iyi şeyler olmuş hayatınızda. kendimede pay çıkardım bazı şeylerden bendeuyeolcam

İnsallah herşey istediğiniz gibi olur

Ben onceden cok sanssiz biri olduguma inanirdim Bir arkadasimin kinasinda elimde mum varken kardesime donup bu benim kismet atesim dediydim de mum sönmüştü:)) Babam adıma şirket açınca batmıştı ki babam çok çaliskan ve isinin piri bir adamdi neyse sonra kendi adina acinca isleri bollasmisti. Baska bir keresinde kayinailem benim adima bir seyler ekip bicmislerdi ve kaynanam elimizi attigimiz kurudu bu neydi demisti :)) Ben de sanssiz olduguma inanmistim ve ben sanssiz biriyim diyordum. Ama sonra her gun bir sey bile olsa sukredecek bir sey bulacaksin diye kendime tavsiye verdim ve inanin o gunden beri sukredecek o kadar cok sey buluyorum ki hatta bereketleniyor Sagim, saglikliyim, eşim evliyaullahtan denecek kadar tatli biri :) cocuklarim sag ve saglikli, minnos ellerini tutarak uyumak cok keyifli, bir isim var, etrafimda beni seven, benim de sevdigim insanlar var Daha hosgorulu bakiyorum hayata, daha kabul edici Bu neden benim basima geldi demiyorum hatalarimdan ders almaya calisiyorum İnsanlari taniyorum, kimi nereye koymaliyim bulmaya calisiyorum bu sirada saglam kaziklar da yiyorum ama curuk elmalari temizliyorum Boyle bakiyorum ama iki kere buyuk depresyon gecirdim ben İlkinde ozbakim yapacak kadar bile gucum yoktu upuzun saclarima bir anda kiymistim tarayamamaktan ve bu ilk ayaga kalkis noktamdi İkincisinde nasil dunyalara sigamadigimi, geberene kadar aglarken kizimin yuzume aaglama cici cici yaptigindaki o caresizligi o umudu o vicdan azabini nereye koyamadigimi bir ben bir Allah bir de esim bilir Cocuklarimi saymazsak esim haricinde de kimse bilmez Cok zor toparladim ama gecti bitti Bir seyler ogrendim o dipsiz kuyuyu gordum ve ciktim Allahin izniyle Sans donmesi var mi yok mu bilemem ama dumduz bir mutluluk yok bu dunyada Kadere inanmis biri olarak sinandigimin farkinda olmaya calistigim mutluluklar burukluklar huzunler kirginliklar ve sevincler var benim icin Sans biraz da baktigimiz yerde Umarim umdugunuz ummadiginiz butun guzelliklerle dolu nice gunler gorursunuz

Yazdiklarinizi büyük hevesle okuyorum. sansinizin size güldüğü kismetinizin kalktığı an güzel hikayeler çok hoş C cranial

Bu çok önemli işte. Büyüklerimiz Allah doğru insanları karşına çıkarsın diye dua ederler hep.

Hiç bir zaman _aslına bakarsan ben de kaybettigim şansımı ayırıyorum bulan arkadaş buralardaysa getirsin _istemsizce yazmak istedim

Ben beklemedeyim elbet bir dün döner diye.

Önünüzde çok güzel yıllar var çok gencsiniz H Hayat ne garip

Olumlu düşünmeye başladığım gün benim şansım döndü. Normal bir üniversitede normal okuyan bir kızdım. Çok olumlu düşünmezdim. Küçük yaşta yaşanan baba kaybı, annemin emekli maaşıyla beni okutmaya çalışması vs. Erkek arkadaşım vardı bambaşka bir şehirdeydi vs. Mutsuzdum bütün lise hayatım boyunca. O kadar mutsuz olduğumu hatırlıyorum ki. Üniversitemde genel olarak normal geçti. Erkek arkadaşımla aynı şekilde devam ettik. Bursla geçindim ama çok didindim. İnanılmaz uğrasıyordum bir yere gelebilmek için. Staj eğitim atlayıp duruyordum ama herkes ya ne olabilir ki bu ülkede diyordu. Bir hıdırellezde teyzem dileklerini yaz iyi düşün demişti. Olumlu düşünme ile ilgili kitaplar almaya başladım, ara ara meditasyon yaptım. Ya okuyorsunda bakalım diyenlere kulağımı kapatmayı öyle öğrendim. Enerjimi düşüren insanlar biraz biraz uzaklaştım. Üniversite bitti ben işsizim tabi. Herkes diyor ki belli bu ülkede bir şey olamayacaksınız. Erkek arkadşım hala ehir dışında it gibi çalıştığı ama birbirmizi göremediğimiz bir işi var üniversite mezuniyetime bile gelememiş düşünün. Dedim ki benim hayatım inanılmaz güzel olur. Ben çok şanslıyım inanamazsınız. O sene bildiğiniz 10 senelik kalkınma planı yazdım dilek defteri yaptım. Beğendiğim evi koltuğu işi vs. kesip dergilerden yapıştırdım. Yaklaşık 10 gün sonra aylardır başvurduğum bi yerden gel görüşelim dediler. Pozisyon yok parasız çalışacaksın. Dedim olur kimse işe almıyor zaten. Ailemdekiler ayılıp bayılıuo ya beleşe mi çalışacaksın. Eğitimi benimle kıyaslanmayacak insanlar maaş alıyo ben işi yapıyorum böyle 6 ay geçti. Yüksek lisansa başladım bu arada insanlar da sustu 'hala okuyorum çünkü.' Evlilik tteklifi aldım ben baya mutluyum herkes diyo ki e iş ne olacak. Dedim ki ben çok bekledim olacak biliyorum. Tek yeri istiyorum. Meditasyon dua hep iyi düşünme. Orada kadro açtılar bana ben pat işe girdim. Okul devam ben iyi de para kazanıyorum, düğün için koşturuyorum. Nikah yaptık ev aldık. Ben başka şehirdeyim hala. Düğünü yaptık benim hala eşimin olduğu yere geçişim yok sözleşmem bitecek. İnsanlar diyor ki sende gider orada kasiyerlik yaaprsın falan. Biri dedi ki bizim çocuklara bakarsın. Asla küçümsemek için yazmıyorum, iyi bir ingilizce ve eğitim seviyem var, master yapıyorum. Ben dedim ki ben kendi işimi yapar gelirim merak etmeyin, annem sizin çocuğunuza bakayım diye de okutmadı beni bi başına. Herkes üzgün evi aldık ama yemek masasına sandalye alamamışız cünkü ben işsiz kalabilirim. Ben diyorum ki dikkatl iolalım ama ben issiz kalmam. Hala dualar iyi düşünmeler dilekleri yazmalar. İş sözleşmem 17.30 da bitecek bir hafta sonra işsiz eşimin yanına taşınacağım o gün ofise gittim genel merkezden arayıp terfi aldığımı terfiyle yeni işime haftaya başlayacağımı söylediler. Dedim ki biliyordum. Pat terfiyle yönetici olarak geldim, o sırada eşim istediği yere geçti, rahat 4 katı alıyor maaşı ilk çalıştığı yıllara göre. Evi toparladık bi kaç ayda. Sattığımız arabamızın daha iyisini aldık vs vs. Bitmeyen tezlerimizi bitirdik bi de kıdemli uzmanlar olduk. Bana kimse elini uzatmadı, uzatanları ise ben çağırdım hayatıma hep. Hep iyi olacağını ve iyi gideceğini bildim. Kötüyü düşünecek olsam çok seçenek vardı ama neden olumlu bi insan olmak varken kötü düşüneyim ki? O yüzden kendi düşünce tarzını değiştirin. Bir gün değil siz ne kadar yakın zamana imgelerseniz o kadar hızlı bir şekilde hayat size veriyor iyiyi kötüyü

Ölmeden öldüm dediğim andan 8 ay sonra... genelde şansım herseyden vazgecince açılır...

Döner döner

Of offf bu tamda ben benim hayalim insalh benimd gönlüme gore olur

Pandemi herkesi vururken bana yaradı. Çünkü kendimle başbaşa kalıp meditasyon yaptığımda, ruhsal olarak farkındalığa eriştiğimde neye elimi atsam çiçek açtı. Hayatımın en iyi senesi 2020 miydi, 2021 mi bilmiyorum. 2022'nin de aday olacağına eminim.

her şansım döndü dediğim şeyin aslında zararıma olduğunu anladım. şansımı döndürebilecek şeyleri de diğerlerine odaklandığım için göremedim. şansın dönmesinden ziyade var olanı fark edebilecek akıl olmalı. bende henüz yok.

Ben bittim dediğimde Rabbim 3 yıl önce yettim dedi. Cok şükür bin şükür ev sahibi oldum. Öyle şeylerden sonra geldi ki o ev mucizeydi

Dönmedi ki

Herseyimi kaybettim dedigim andan itibaren tam 2,5 yıl geçti. Ve... Hayatımdaki son perde için " perde!" dedim.

Umarim inşallah H Hayat ne garip

Kendimi tanıyıp, onu sevip, ona inandığımda

Kesinlikle özellikle evlatlarimizin

Öyle bir şey olmadı hayatımda, hep çabaladım, çok uğraştım ama sonra fark ettim ki bir zaman sonra o emekler değerleniyor, su akıp yolunu bulunuyor. O da 40 yaş civarına denk geldi. Emeğimin üzerinde değerlenen tek şey evim oldu, Beylikdüzünden ev aldığımda herkes güldü bana, zamanla ilçe değerlendi, kentsel dönüşüm oldu, yıkılıp yapıldı şimdi yanından geçilmiyor. Onun dışında hep santim santim büyüdü herşeyim

Şansın döndüğü günden ziyade, hayata olaylara bakış açının değiştiği gün vardır bence. Mesela bir an her şeyi daha olumlu görmeye başlarım başka bir an daha olumsuz. O an bir dönüm noktası ama benim bakış açımdan kaynaklı bir dönüm noktasıdır. Çok iyi dediğim bir şey 3 sene sonra çok kötü gelmeye başlayabilir yani ya da tam tersi. F flower_rose

Henuz 24 yasındayken, ailem yokken, param yokken. Sevgilimin benim için ev ve araba satın alması, bunları hiç bir karşılık beklemeden yapması. 1 milyon tl değerinde ikisinin toplamı suan. Onun öncesinde dediğim gibi market alışverişini zor yapıyordum. İlişkim yürümedi. İyi bi insandı ama iyi bi sevgili olamadı. ayrıldık. Benim de hayattakı sansım ilişkilerden yana yürümüyor. :) suan 25 yasındayım tek ıstedıgım guzel bı ınsanla evlilik yapmak cocuk sahıbı olmak. . push ; H Hayat ne garip

Parasal anlamda mı aşk anlamında mı? M

Harika

Saçma sapan bir evlilikten sonra uzun süre işsiz kaldım. Hayatıma giren insanları tanıyabilmem uzun zamanı aldı ve çok zarar gördüm. İlk başta iş konusunda yüzüm güldü tam rahata erecekken içinden çıkayamayacak çok büyük olaylar geldi ailemin başına. Dibin dibini gördüm resmen. Sonra eşim çıktı karşıma tek başıma olsaydım hayatım nerelere giderdi tahmin bile edemiyorum onca sorunun içinde. Hepsini eşim sayesinde atlattım.

Hiç şansım olmadı ki gidip geri dönsün K

Ben ailemden yana dertliyimdir genelde. Kavga gürültü çok olurdu bizim evde, üniversitenin ilk senesi, depresyonun dibini yaşadım galiba, şimdi bakınca öyle gözüküyor. Kendimi okulun psikiyatri bölümüne zor atmıştım. Neyse işler iyice yolundan çıkmışken şehir değiştirdim 18 yaşımda. Başka bir şehre gittim, kendime orda kendimce bir hayat kurdum. Kendimi baştan tanimaya başladim, kavgalı ailelerde çocuklar travmalarla büyümekten kendilerini pek tanıyamayabiliyor, sürüklenen bir hayat oluyor maalesef. Değiştim, kendi kararlarimi aldım, kendi ayaklarımın üzerinde durdum, düşme kalkma, hatalar ve araştırmalar falan yoğun yani burası. Hayatımı değiştiren şey peşinden gittiğim özgür olma ve kendi kararını almam gerektiği duygusuna sahip çıkmam oldu. O kadar zor yılların ardından bir an geliyor ve iyi ki diyor insan işte. Bence mucize ya da dönüm noktası her neyse o da bir süreç. Öyle anlık değil. Geçmişten gelen inançlar ve olaylar o mucizeyi oluşturan şeyler aslında. Kısaca söylemem gerekirse benim hayatımı değiştiren noktaların özeti, büyük kararların -bana iyi dönüşü olanlarda- kendim olduğum ve -negatif dönüş olanlarda ise- kendim olamadigim anlar diyebilirim.

+ bekliyorum başarılı şanslı bayanlardan hikayelerini QuantumPhysics Schrödinger'in

Şansın döndüğü günden ziyade, hayata olaylara bakış açının değiştiği gün vardır bence

Genellikle şanslı biriyimdir, hayatımda birşeyler çökmek üzereyken hep yeni şeyler inşa edildi..

Çok keyif alarak okudum. cok basarilisin. hayat iniş çıkışlar dan ibaret kesinlikle

Süper herkes için kötü bir sene değil H Hayat ne garip

Kesinlikle hicbirsey aslında bitmiyor biz o psikolojiyle hayatımız bitti sanıyoruz. maddi manevi herşey dibe çöküyor

Hiçbir zaman bundan sonrasi icin de doner mi bilmiyorum umutluyum ama misal atanirsam bu benim icin guzel bir sans olur olmazsa da klasik vardır bunda da bir hayır derim öyle öyle bir sekil kendimi avutuyorum Pinhan Bu gidiş nereye

Amin inşallah H Hayat ne garip