Merhaba, ben 22 yaşında bir öğrenciyim. Babamla annemin arasındaki iletişimsizlik beni çok etkiliyordu ve 12-13 yaşındayken her gün ağladığımı, ölmek için dua ettiğimi hatırlıyorum. Sonra annemle babam ayrıldı ortaöğretim son sınıftayken, sınıfa uyum sorunu yaşadım tanıdığımız için, dışlandım falan. Üniversitede hayatım çok düzeldi, özgüvenim yerine gelmeye başladı, kendimi değerli hissetmeye de başladım fakat artık her şeye çok çabuk üzülüp ağlıyorum. Mantıken üzgün değilsem de ruhen öyle oluyorum. Mesela doktora gidiyorum ve boğazım ağrıyor diyorum o da ne zamandır VS diye soru sorunda ağlıyorum veya üniversitede sınıfım 10 kişiden oluşuyor ve herkes tahtada ödev okuyordu, bana gelince kalktım ve ağlamaya başladım. Geçen gün bölüm başkanı sevdiğim bir hocaya atarlı davrandı ve ben ona da üzülüp biri yol ortasında olmak üzere üç kez aynı gün ağladım. Ailemin durumunu da ne zaman anlatsam ağlıyorum yani artık anne-babamın ayrılması beni hiç üzmüyor aksine mutluyum ama acılarımı anlatırken, sahne önünde, en ufak duygusal olayda kısaca her şeyde ağlıyorum ve bu beni güçsüz hissettiriyor ki aslen öyle değilim, aslen o kadar üzüldüğümü de sanmıyorum. Bu neden olabilir acaba? Gerçekten bıktım, insanlardan uzaklaşmak istiyorum, toplumda kaçmak istiyorum. Benim rol yaptığımı düşünürler diye de endişe ediyorum, herkesin bana olan tavrı da bu yüzden farklı. Hatta hocalar bana çok kibar davranıyorlar diye bile ağlıyorum :) trajikomik bi durum ama zannediyorum hastalık. Bu nedir duyan bilen varsa yazabilir mi? F

Ben de hemen aglarim. nedenini bulamadim hemen suzulur yaslar bgn 19 mayis mesela hemen suzuldu yaslar gozumden istiklal. marsinda her cuma aglarm. burnumun diregi sizlar halbuki hep. okuyoruz tv dahi izleyemem. bi dizi de kotu bir sahe varsa asla. izleyemem tvden sogudum. Galiba sinirlerimz bozuk ondan reklam bile izleyemem

Ben de dizide az bi duygusal sahne görünce ağlarım falan da reklamı, istiklal marşını duyunca ağlamak... bunlar fazla geldi bana. Gerçekten aşmamız gereken ve hayatımıza engel olan bir olay bu. Ama ne yapacağımı veya nasıl çözeceğimi bilmiyorum inşallah düzelir bir şekilde ikimizinki de... :/ S

Bir doktora git psikologa git cok iyi gelir canım

Bu belli bir dönem dönem geliyor aslında mesela benimde çocukluğum çok karanlık ama ben hep bastırdım güçlü olcam güçlü olcam diye sonra oldum aslında ama bu içimde birikmişlik olmadık zamanlarda olmadık yerlerde beynimde şimşek gibi çakmaya başlardı ağlama krizlerine girerdim bende şuan psikolojik destek alıyorum zaten sizde alın bi nebze iyi gelir belki ama şu var ömrünün sonuna kadar unutulmaz o anlar benim için öyle belki de çoçukluğunu yaşayamamış yolda dilenen falan çoçuk görsem içim parçalanır. Çok zor bi durum.

bende ço khassasın o yüzden olabilir :) S