ne diyeyim bilemedim in vino veritas in aqua

insan dogasinda olan bir sey malesef. Canimiz yandigi zaman, en yakinimizda ki ozellikle kendini savunamiyacak olan insanlardan hirsimizi oyle yada boyle, ufak ya da tefek cikartiriz. Senin yerinde olsam, sabreder, sonra musait bir zamanda esimin canina okurdum. Sabretmek icin de, esimin nasil canina okuyacagimi hayal edip sakinlesirdim.

Bi anlık öfke patlaması olmuş lütfen kendinizi üzmeyin yarın çocuklarınızdan anlayacakları dilde özür dileyin bir şeyler ile sevindirin size de iyi gelecektir

Olur bazen öyle. Çok üzmeyin kendinizi. Bir dahaki sefere çocuklara daha sakin davranmaya çalışın.

evet kesinlikle eşimin canına okuyacağım, hem beni kırdığı için, hem de gidip uyuyabildiği için!!!

Evet evet, önce onun gönlünü almaya çalışacağım. O da zaten hemen hazırdır gülmeye, olmamış gibi davranır, canım benim

Sinirlerin yıpranmış senin. Eşinle tartıştığında filan, birkaç dakikalığına, markete, bakkala falan çık, evden ve çocuklardan uzaklaş yarım saatliğine. Marketten çocuklara bir iki bişey alırsın, o arada kendini sakinleştirecek self motivasyona da sahipsin bence zaten.

Kucukken benim annemde babama kizar herbiseyime bagirirdi aklim erneye baslayinca bende payladim en son kime kizdiysaniz ona bagirin cocuklardan cevreden cikartmayin :/

Eheh, ben şahsen aynen öyle yapıyorum, Bi yarım saatliğine ortadan kayboluyorum, o arada kendimi sakinleştirip toparlayabiliyorum neyse ki, öyle geri dönüyorum kırmak-istemediğim-her-kimse onun yanına. Saat müsaitse doooğğğru çukulata almaya, değilse banyoya duş almaya, o da doluysa balkona çay içmeye falan. Hava soğuksa hele daha iyi kendine getiriyo tiril tiril. Eğer eşin benimki gibi ısrarla peşinden gelmeye meraklıysa, kapıyı da kitlicen tabi.

üzüldüm gerçekten tekrarlamamayı umuyorum

çok teşekkür ederim güzel yorumunuz için...

evet benim de aklımdan bu geçiyordu, erken kalkıp sıcak simit alayım kahvaltı hazırlayayım diyordum, yapacağım

hay Allah, hiç güleceğim yoktu, güldürdünüz beni, Allah da sizi güldürsün... fakat harika fikir!

Tersi ni yap maya çalış çocuğa kızınca kocaya bağır daha az hasarlı olur

Bir daha böyle bir durumda çocuklarınıza daha tahammülkar davranırsınız. Tahammül sınırınız düşmüştür üzmeyin kendinizi, sürekli tekrarlamamak önemli.

evet maalesef meraklı ne yaptım ben şimdi ne dedim ben şimdi konuşsana ısrarlara dayanamayıp konuşunca da ha buna kırıldın yani! 2 dk sonra ne yaptım ben şimdi ne dedim ben şimdi... bu yöntemi kesin uygulayacağım!

Bu olabilir bir davranış sonuçta sizde insansiniz bir tahammül noktanız var ve aştığınızda tepki vermeniz normal. Uzmeyin kendinizi yarın sımsıcak güzel bir kahvaltı hazırlayın herkesi sofraya davet edin ve sofrada dünkü davranış için çok Üzgün oldugunuzu söyleyin. Eminim yoluna girecektir herşey. Allah kolaylik versin

biliyorum, farkındayım, o yüzden açtım konuyu zaten Amy lee

Elinde olmadan bagirmissin, Birdaha ki sefere sinirlendiginde cocuklara bagirmasin olur biter..

farkındaysan üzülmenın de manası yok artık. bir dahaki sefere kızmazsın o kadar olur bıter.. 1Sen

Masa ya da sehpa gibi bir şeye çıplak ayakla tekme at. Sessizce inle. Aglamana yardimci olur.

ah keşke saat müsait olsa, daha önce yaptım bir iki kez, gerçekten çok işe yarıyor, kesinlikle! belki de saat müsait olmayınca banyoya falan girip sakinleşmeyi bekleyebilirim değil mi? bu yazınız çok hoşuma gitti teşekkür ederim kendime evin belli bir kesimini seçebilirim ve sinirlendiğimde oraya gidebilirim, böylelikle bu geceyi hatılar sakinleşirim. yorumunuz çok yardımcı oldu

Biliyorum birçoğunuzun derdi yanında benimki küçük kalır ama yine de paylaşmak istedim yoksa patlayacağım Bu akşam bir sebeple eşim beni çok kırdı... kavga ettik... Ardından kızım hatalı bir davranışta bulundu, normalde daha az tepki vermem gerekirken çok tepki verdim çocuk ağladı, çok üzüldü O sırada annem uğramıştı, bu kadar kızma çocuğa derken, o da nasibini aldı, onun da kalbini kırdım Son olarak da küçük oğlum uzun süredir ilk defa 1,5 saatlik uğraştan sonra uyumadı, sonunda dayanamadım ona da bağırdım o da ağladı Şimdi herkes uyuyor, benimse içim içime sığmıyor... ağlamak istiyorum, ağlayamıyorum... ama içim sanki patlayacakmışım gibi daralıyor... Normalde hep çocuklarımla konuşan, anlatan bir anneyim ben, göz hizasına inerim, her seferinde bıkmadan usanmadan yanlışlarını anlatırım. Çocuklu arkadaşlarım imreniyoruz sana derler. Sendeki sabır yok bizde derler. Fakat son zamanlarda nedense eşim beni kırdığında veya üzdüğünde olduğundan çok daha çabuk bağıran bir insan oluyorum ben... ve bu halimi hiç ama hiç sevmiyorum

adamın sinirini herkesten cıkarmıssın.. eşine yüklenseydın keşke diğerlerini üzecegıne.

yok canım ben öyle değilim Allah'a şükür bu olan istisnai bir olay o yüzden çok etkilendim zaten...

Sevgili KK arkadaşlarım, Şu yarım saat içinde moralimin yerine gelmesini sağladınız En azından bundan sonra böyle bir durum anında ne yapacağıma dair fikrim oluştu Hepinize çoook teşekkür ederim. Şimdi mutlu yatacağım, sabah da kalkıp çocuklarımın gönlünü alacağım. Hepinize huzurlu ve güzel rüyalarla dolu bir uyku diliyorum. Konuyu nasıl kapattırabileceğimi bilmiyorum, konu artık kapanabilir. Amy lee

Yarin hepsinin gönlünü alırsınız eminim herkeste oluyor boyle zamanlar patlama noktaları ama kimisi sizin gibi oturup üzülür kimisi de kırdığı kalplerden bi haber yatar uyur bunu düşünmek bile bi erdem bence takmayin kafaniza yarinola hayrola allah başka dert vermesin cozersiniz siz bu krizi

İnsanız biz. Her zaman robot gibi kurulmuş kusursuz işleyemeyiz. Kızmışsınız çocuklarınıza. Bundan doğal ne var? O an yıpranmışsınız ve yapmışsınız hepsi bu. Sabaha unutur hepsi. Tekrarlayan ve onları anlamayan bir anne değilsiniz ki.. Yapmayın vicdan, uzulmeyin daha çok. Önce annenizin gonlunu alım derim ben.