suanda konusunu hatırlayamadım ama ben gormuyorum epeydır onu

diyecek bısey bulamıyorum benım oglum 32 aylık dogdutkan sonra bende bosandım benım eskı esım benım oglumu hıc ama hıc aramadı ınanabılıyormsuun ben defalarca aradım yalvardım gel gor dedı hasta dedım hastanedeyız dedım yalan soyledım soyle hasta ben evde yalnızım dedım cocuga bakamıyorsan soykle anneme verecegım ne bu benı arıyorsun benı arama dıye bas bas defalarca! yemın ederım bagırdı gecen sene 2 kere aradılr ılk kez cocuk 19 aylık ıdı senesı gectı cok sukur aramadılar bır daha esınızın gunlerce bebegı arayıp sormamasını tanıdık hıssettım cok kendıme benım oglumunda spina bıfıda olma rıskı vardı ve bu yuzden bılıyordu ayrılmadan asla ama asla dr goturdunuzmu cok pahalı yontemler bunlar hıc sormadı yanı ne oldu ne gıttı hıc Ne dıyebılırım ben oglumu onlara haram edıyorum sevmek nasıp olmasın ya omurlerı yetmesın ogluma benım aılemde sızınkıler gıbı cagrıda bulundular ama onlar asla araya gırmedıler ne gormek ıstedıler nede herhangı bırsey sanırsınkı ben bır kahpeyım kahpelık ettım dusman belledıler bızım bosanma sebebımız kendı evlatlarının ahlaksız olması ıdı metresı vardı bak aldattı demıyorum asıktı asık olarak o kadına gıttı falan fılan bu hesaplar asla bıtmeyecek bılıyorum bır gun eskı esımın bsuarada araba altında kaldı burada vurularak oldu dıye haberının gelmesını ıstıyorum gerçekten alya88 Gönlümün imtihan edilmesinden ALLAH 'A

Sizin konunuzuda takip ediyorum. Sizinle benzer süreçleri yaşıyoruz. Gerçekten çok zor, küçük bir çocukla tek başına kalmak güçlü bir iradeyi gerektiriyor. Benim eşimede evlilik ve çocuk sorumluluğu ağır geldi. Evliyken bekar gibi yaşamak istiyorlar malesef. Bizde tepki gösterince olaylar ayrılık aşamasına geliyor ne yazık ki.. Türkiyede mesleğim var. İstesem dönebilirim. Ama ekonomik altyapıyı oluşturmadan dönmek hem benim hemde çocuğum açısından zor olur. Şimdilik burdayım. İş bulabilirsem Almanyada kalmak istiyorum. Oğlumun geleceği için burası daha iyi gibime geliyor. Umarım sende bende ve bizim durumumuzda olan herkes biran önce atlatırız bu kötü süreçleri.. G

Her karşılaşma yüreğime saplanılan bir bıçak duygusu uyandırıyor bende. Keşke hiç karşılaşmasak, hiç görmesem yüzünü diyorum. Ama işte çocuk olduğu için bir ömür bu adamla karşılaşmak zorundayım.. En azından yeni bir düzen kurmuş olman çok güzel. Düşünmemeye çalışmak, önümüze bakmamız lazım sanırım. En hayırlısı bu bizler için. G

sanırım erkeklerin çoğu böyle boşanma söz konusu olunca çok çirkinleşiyorlar. eşinin seninle ne gibi bir sıkıntısı var aranızda neler yaşandı bilmiyorum ama tabiki de tavırları hiç hoş değil. sen de fazla kafana takma umursamaz davran mutlu olmaya çalış canım umarım bir an önce bu sıkıntılı dönemi atlatırsın G

Ben de o süreci yaşıyorum 1 aydır. Çok kötü birşey, en azından bebeğin hatrına daha iyi bir ayrılık olması gerekir ve insanca konuşmaları gerekir diye düşünüyorum. Ama, maalesef bazı erkekler hem suçlu, hem güçlü oluyor( Siz Almanya'da mı yaşamaya devam edeceksiniz, eşiniz de mi orada? filtrekahve kötü söz, kötü göz ırak olsun. tek ayak

Onunla karşılaştığımız yerlerde sizin söylediğinizi benim için hernekadar zor olsada yapmaya çalışıyorum. Onsuzluk beni zorlamıyor. Çocuğumun babasız büyümesi beni çok zorluyor aslında. Oğlumun babasını gördüğü zamanlar ondan ayrılmak istememesi, arkasından ağlaması beni mahvediyor.. G

peki boşanma aşamasındasın ayrıca gurbettesin seni orda tutan ne ailenin yanına neden dönmüyorsun?Ailen ile yaşa anlamında söylemedim yaşam mücadeleni ailene yakın bir yerde neden sürdürmüyorsun?

Haklısın. Bende elimden geldiğince güçlü olmaya, çocuğuma hiçbirşey belli etmemeye çalışıyorum.. Teşekkürler.. G

Eşimle boşanma aşamasındayız.5 aydır ayrı yaşıyoruz. Anlaşmalı boşanıyoruz. Bir oğlumuz var. Bu 5 aylık süreç içinde her boşanma aşamasında olan çiftler gibi bizde de ciddi sorunlar yaşandı, halada yaşanıyor Oğlumla Türkiye ye 3 haftalığına gittik. Biz dönmeden 2 gün öncede eşim Türkiye ye geldi. Ailesi bir kere bile beni arayıp sormadı, aileme gelmediler. Sadece kızkardeşi aradı. Oda oğlumu evlerine götürmek için. İki kere istedi. Bende dışarıda görüşüp oğlumu verdim.2 saat sonrada yine aldım. Buna ailem tepki gösterdi. Neden gelip evden almıyorlarda sen dışarıya götürüp veriyorsun dediler. Ailem onun ailesini aradı. Çocuklar ayrılıyorlar, ortada bebek var. Gelin konuşalım. Oğlunuz gelince onuda alıp bize gelin konuşalım dediler. Onlar gelmedi. Bizimkilerde çok tepkilendi ve ağbimler ailesini arayıp eğer oğlunuz Almanyada kızımızı üzerse bizde burda sizi üzeriz falan dediler. ailesi telefonlarını kapattı. Bu arada bizim orda kaldığımız 3 hafta boyunca eşim bir kere bile arayıp çocuğumuzu sormadı. Ben Türkiye'ye giderken eşimin araba sigortası ücreti benim hesabımdan otomatik çeiklmişti. Onu geri istediğimdede bende para yok veremem deyip problem çıkarmıştı. Sonrada eksik bir şekilde geri ödedi. Kendisi Türkiye ye gelmeden 2 gün önce beni arayıp oğlumuzu çarşıya götürüp kendisine bırakmamı söyledi. Bende gel bizim evden al dedim. Ben gelmiyorum Almanya ya dönüncede yasal haklarımı arayacağım dedi.2.5 ay boyunca çocuğumuzu ne aradı ne de sordu. Buraya gelince ister diye düşünüyordum. Tesadüfen dışarda bir ortamda ilk defa karşılaştık. Direk çocuk arabasından oğlumuzu aldı. Hiçbirşey söylemeden biraz ileriye gidip bir süre sevdi. Biz ordan ayrılırkende yine oğlumu arabaya koydu, çekti gitti. Gelince avukata gitmiş, haftada 2 gün 4 er saaat görmek istediğine dair mektup geldi elime. Bende kabul ettim. Bu arada oğlum düştü, ayağı alçıya alındı.5 gün ayağı alçıda kaldı. Buraya geldikten sonra hiç aramadığı, görmek için hiçbir talepte bulunmadığı için hastaneye ortak bir tanıdığımızla gittim. O sabah arayıp eşime haber verecekti. Ama eşim kreşe oğlumuzu görmeye gitmiş, orda öğrenmiş. Yengesine beni arattırıp, oğlumuzu sordurdu. bende izah ettim. Neyse o gün oğlumuzu görmek istediğini söyledi. Ortak tanıdığımızın evine geldi. Kreşte duyduğunu, orda düşüp bayıldığını falan anlatıyor. Çocuğu görüncede sarılıp ağladı falan. Sonra oğlumuzu alıp 2 saat dışarı çıktı.5 gün sonra oğluşumun alçısını açmaya tekrar hastaneye gittik, onada haber verdirdim. Bu arada 5 gün boyunca birkere bile ne beni nede ortak tanıdıkları arayıp oğlumuzun sağlığını sormadı. Geldi hiçbirşekilde selam vermiyor, yüzüme bakmıyor. Oğlumuzu alıp ileri doğru gidiyor falan. Oğluşumda babasını gördü ya görseniz oğluşumun yüzünde güller açıyor. Dünde ilk defa oğluşumu gelip apartmanın kapısında aldı. Akşam getirdi. Çocuğun altını değiştirmemiş. Bez bayağı şişmiş. Bende bugün kendisine oğlumuzun altını değiştimediğini, bugün unutmamasını söyledim. Tam dış kapıyı kapatırken birşeyler mırıldandığını duydum. Birşeymi söylüyorsun dedim. Cevap vermiyor. Önce duymadı sandım. Tekrar tekrar sordum, cevap vermiyor. Bende kızdım. Sonra cevap bile vermeden çekti gitti. Bu adamın bu davranışlarına bir anlam veremiyorum. Bütün boşanma süreçleri böylemidir arkadaşlar. O kadar moralim bozuk ve canım sıkkınki anlatamam. Sonuçta biz çocuğumuzdan dolayı bir ömür karşılaşmak zorundayız. Böyle afra tafralarla nasıl olacak bu iş bilemiyorum. Yüzünü bile görmek istemiyorum onun. Ama oğlumun mutluluğu için katlanmaya çalışıyorum. Buna rağmen onun bu sorumsuz tavırları beni çok üzüyor. Almanyada ne ailem var, ne akrabam, nede doğru düzgün arkadaşım. Daha gurbete alışamadan, evliliğin ne olduğunu anlamadan, çocuğumun bir aile olarak tadını çıkaramadan boşanma durumuna geldim. Şimdide burda çocuğumla tek başıma mücadele etmeye, ayakta durmaya çalışıyorum ama bu adamı her gördüğümde iyice sinirlerim yıpranıyor. Çok uzun oldu farkındayım arkadaşlar. Okuyan ve yorum yapan arkadaşlara şimdiden çok teşekkürler.. C

ha bide şunu söyliyeyim bazen hiç aramaması arada aramasından sormasından daha iyidir.. bunu bana bi abla söylüyordu inanmıyordum zamanla öyle anlıyorsun ki tabiki çocuğun o kadar çok babaya ihtiyacı var heleki belli yaşlarda. işte ben ozaman evlendim sağolsun eşimde çok iyidir tam bir babalık etmiştir. eşime baba dedikten sonra biraz daha ilgilenmeye başladı sanki.. amaaan anlatsam sayfalar yetmez.. CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

seninle aynı yastığa baş koyarken sana karşı anayışlı duyarlı hoşsohpet biri olmamışki boşanmışsın. şimdi ise medeni bi insanmış gibi davranmasını istiyosun aranızda hiç bişey yok sonuçta artık. tartışma ortamına girme onunla bezini değiştir demede bezi var çantada şukadar saattebir değiştirilmesi gerek de mesela. senin yıpranmaman açısından söylüyorum. yoksa çocuğu akşama kadar idrarla gezdirmesi onun öküzlüğü afedersin. G

Çok üzüldüm yaşadıklarının hepsine ayrı ayrı.. hem senin için hem de çocuğun için&#8230; Aslında onun için daha zor. Her şeyi anlayacak durumda değil ama kendince yorumluyor minicik beyni ve yüreği&#8230; Bu noktada savaşı tek başına vereceksin o yüzden öncelikle kendini düşün. Yaşadığımız hiçbir anı silemiyoruz ama en azından yaraları en aza indirmek için çabalamalıyız. Biz her şeyden önce anneyiz. CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

Mesajınız bu moral bozukluğunda beni gülümsetti. Teşekkür ederim :))Bende benimle ilgili derdini anlayabilirsem rahatlayacağım aslında. İyilikten maraz doğarmış.3 yıl boyunca sefaletini çektim. Bütün hayatımı onun uğruna bıraktım geldim. Benim yapacağım tavrı o bana yapıyor. Çok can sıkıcı bir durum ( G

umursamaz ve rahat davrandığın sürece sen kazanırsın... öyle kendini harap bitap etme o manyak için.. sen çocuğunla mutlu mesut yaşa... yaptığı saçmalıklara triplere gül geç.. o geldiği zaman yada karşılaştığınızda özellikle neşeli ol. hatta hep neşeli ve mutlu ol.. kendin için oğlun için.. öyle vurdumduymaz ve gereksiz bir insandan kurtulduğun için çok şanslısın.. N

ilk zamanlar böyle oluyor.. yani benimde buna benziyordu gelip bana değilde babama söylemeler başkalarına söyletmeler.. sonra ben dedim bu ne senin babanın ne benim babamın nede başkasının çocuğu.. ben kimseyle muhatap olmak istemiyorum bunun babası sensen seninle konuşurum diye birşeyler söylemiştim.. sonra işte ilk önce msj la konuştuk sonra sonra telefon açtım lazım oldukça uzun konuşmamız gereken şeylerde.. şimdi sadece msj oğlumu alayım bende tamam filan artık 8 yaşında kendi söylemek istediği birşey varsa söylüyor babasına 15te yada ayda arıyor işte bayramlarda gidince alıyor yazın bir ay kalıyo öyl.. sonra sonra düzeliyor ama biraz zaman sabret.. allah yardımcın olsun..

Oğlumda hergün babasını soruyor. Babasına çok düşkün. Baban işe gitti diyorum. Oda kendi kendine baba işe ditti diyor. İnanın o zaman içim parçalanıyor. Böyle zamanlarda keşke ayrılmasaydık diye düşünüyorum. Sonra eşimin o itici davranışlarını görünce yine kendime geliyorum. İyiki ayrılmışım diyorum. Bilmiyorum ya çook zor çook.. Sizin adınıza çok sevindim. En azından ikinci evliliğiniz hem sizin hem çocuğunuz için iyi gelmiş.. Umarım hep mutlu olursunuz.. G

benımde esım oglumu hıc bırsekılde sevgıye ac bırakmayacak bır ınsan sımdı dahada aramasın sormasın ıstıyorum bıyolojık baba Kittyy K Carpe

Aslında dönmeyi çok istiyorum. Ama ailem Türkiyede ufak bir şehirde yaşıyor. Aynı zamanda eşimin aileside aynı şehirde. Ayrıca orda iş bulmam çok zor. Büyükşehire gidersemde yine yanlız yaşayacağım. Ailem gelip gidecek ama yine bana uzak olacaklar. Çocuğumu düşününce burası daha uygun gibi geliyor. Orda hemen iş bulamasam çocuğumla çok zorlanırız. Tek olsam bir dakika bile düşünmezdim burda kalmayı ama çocuk olunca on kere düşünüp bir kere karar vermek zorunda kalıyır insan. İşin aslı bu konudada ne yapacağımı tam olarak bilmiyorum. Gitmelimi kalmalımı karar vermek çok zor.. G

Birini tanımak istersen birlikte yolculuğa çık yada para iste derler. Ben birde buna evlen ve boşanı eklemek istiyorum. Seninde söylediğin gibi boşanma söz konusu olduğunda en çirkef yüzlerini gösteriyorlar ve böyle bir insanla evlenmiş olduğuna insan inanamıyor.. İyi dileklerin için çok teşekkür ederim. cikom

sıkıntılı süreciniz kısacık sürer umarım. erkekler çocuktan farksız. özellikle boşanma gibi durumlarda daha da hırçınlaşıyorlar. sevip, öptüğü, aşık olduğu ve çocuk yaptığı kadın birden düşmanı oluyor onların gözünde. boşanana kadar böyle devam edecektir. emin değilim ama ailesinin ne sizi ne de torunlarını arama durumu söz konusu olmadığına göre, evlerinde size karşı bir doldurma oluyor olabilir. hiç olmazsa saatinde çocuğunuzu geri getiriyor, bu bir artı emin olun. CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

Çok teşekkür ederim canım. Yaklaşık 3 yıldır Almanyadayım. Almancam idare eder. Çocuğumu doktora herzaman ben götürüyorum zaten. Öyle birşey yapamaz. Almanca sınavına girdim. B1 sertifikami aldım. Türkiyede üniversite mezunuyum. Uzun süre iş hayatım oldu. Diplomamı tanıtmıştım. Şimdide bir üst kursa devam etmek istiyorum. Bu arada da bütün yasal haklarımı araştırıyorum. Burda kurumlarada gidiyorum. İşimi şansa bırakmak istemiyorum. İlk zamanlar yasal haklarımı bilmediğim için bana ne söylerse inanmak zorunda kalıyordum. Bana sen nereye gidersen git bu evden dışarı çocuğu götüremezsin, çocuğu sana vermem falan diyordu. Ben haklarımı öğrendikten sonra sesi kısıldı. Aklına gelen tavsiyeler olursa yine, paylaşırsan sevinirim.. G

Kızlar yeri değil belki ama sormaktan da çekiniyorum topiclerde.. esen nerde? Haberi olan var mı? CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

allah sabır versin arkadaşım. inşallah bundan sonrası güzel olur. G

yok canım ya yaşadıklarını ayrıntılı olarak yazacaksın tabıkı bızde ona gore konusalım demı hiçte uzun olmamıs bence.. sizin ki gerçekten farklı ya neden konusmuyor senle. neden bu kadar rahat ve umursamaz anlamadım.. ozel deılse bosanma sebebınız ne canım?bıde sen almanyada yasıyosun sanırım... neden türkiyeye aılenın yanına donmuyosun?

Devir değişti gerçekten. Eskiden erkek tarafı arar, gelinimiz namusumuz, torunumuz herşeyimiz bu evlilik bitmesin derlerdi. Şimdi ise biri gider biri gelir mantığıyla hareket ediyorlar. Anlamak çok zor gerçekten. Eşimin ailesinin bizimkileri yada beni bir kere bile aramaması benimde psikolojik anlamda hala kabullebildiğim birşey değil.. İnsanları anlayabilmek çok zor.. G

allah yardimcin olsun canim zor bidurum almanyadaymissin yenimi gelmistin almancan iyimi bu tip insanlar simdi cocuguna bakmak istemez sonrada doktora oraya buraya goturemez diye oglunu bile isteyebilir mahkemede allah korusun bende almanyadayim otip insanlar duydum insaallah oyle bi durum olmaz ilkduyansenol kaça

Arkamdan konuşuyor bizimki. Yüzüme gelincede hiçbirşekilde konuşmuyor benimle. Evliykende öyleydi. En ufak bir tartışmada küser, günlerce aynı evin içinde bir yabancı gibi yaşar, tek kelime konuşmazdı. Taki ben gidip konuşuncaya kadar. Türkiyeye gidinceye kadarda elinden geleni ardına koymadı. Çok defa tartıştık. Ağbimler Türkiyede ailesini telefonla arayıp çok üstlerine gittiler. Almanyada beni rahatsız edip üzmemesi için. Geldikten sonrada beni ne aradı ne sordu nede karşılaştığımız yerde muhattap oldu. Sanki onu Almanyaya getirip perişan eden, yanlız bırakan, onu mağdur eden benim. Tavırlarını görseniz, o düşmanca bakışlarını, muhattap almaz tavırlarını inanılmaz sinir bozucu.. Desteğin için teşekkürler.. . push ; G

Şimdi gerçekten iki düşman gibiyiz. Ailesine gelince annesi bu evliliği istemediği için bu noktaya geldik zaten. Eşim annesi ne derse onu dinleyen, onun söylediklerini yapan bir insan. Hep zamanla düzelir diye umdum ama malesef bu evlilikte kazanan kaynanam oldu ( G