bugün eşiniz yanınızda değilse.. kalkın silkelenin, saçları yapın hafif birde makyaj çıkın dışarı. derin derin nefes alın yaşadığınız güzel şeyleri düşünüp günü mutlu geçirin :)))))

çok zor ya...

zor bir durum.. ama düşündükçe daha da zorlaştırıyorsunuz gibi geliyor.. buraya konu açmanız çok güzel olmuş.. en azından kimbilir kimin yazdığı bir küçücük kelime sizi kendinize getirebilir :) hiç birşey sonsuzza kadar sürmez, ama biz öyle sanmıyoruz çok zaman, belkide sizin için en iyisi bu, eşiniz yanınızda olsa, bu kadar bağlı olmayacaktınız, herşeyi size batacaktı , o zamanda ben bu adam için mi kariyerimi, sevdiğim işi bıraktım diyecektiniz vs vs bir sürü neden üretilebilir en iyisi biraz sabır, bakalım yarın size ne süprizler getirecek.. kim bilir :))))))

bazı güzelliklerin zahmeti çok oluyor:) işinizi seviyorsanız beklemeye değer. Eşinizle birbirinizi seviyorsanız yine beklemeye değer... Umarım yakında yeni bir bebiş gelir hayatınıza ve herşey daha da güzelleşir. kolaylık ve ferahlık dolu bi gün diliyorum.

Peki:) ben bu ihtimali hiç düşünememiştim carmenares

Allaha isyan etmiyorum ama ben cidden yoruldum... sabahtan beri ağlamaktan başımın ağrısı geçmedi. Anneler babalar evlatlarını yalnız bırakmıyorlar baska şehre gittiğinde, benim annem babam 5 senede 5kere gelip kalmamışlardır... hadi babam çalılıyor, ama annem emekli... Annemin çok büyük yaptığı şeyler var ama bazen çok bencil... Bu kadar emek verdin vazgeçme diyip duruyor, ama bu mutsuzluğumu görmüyor... Ben düşük taptım, 20gün raporlu annemde yattım, bebek gibi baktı ama ben bu şehre dönerken hiçkimse gelmedi yanımda... bu durumdan çıkabilmek için çok uğraştım, geceleri kabuslarla boğuştum. Namaza başladım ve o şekilde birşeyleri atlatabildim. Zor yalnızlık zor arkadaşım, benimki bir tercih değildi, sadece bir zorunluluktu... varsın kendin istedin desinler, ama ben bu hayattan yokolup gittiğimde yıllarım geçtiğinde annem çevrem ama çok başarılıydı desinler diye mi yaşıyorum bu hayatı... güzel görüşlerin için teşekkürler arkadaşım biraz sana dökülmüş oldum hakkını helal et... H

Haklısınız heran insan pozitif şeyleri göremiyor hayatta... bazen dara düşüyor, ancak etrafındaki insanlar gözünü açarsa birşeylerin farkına varıyor... sizin gibi iyi niyetli ve düşünceli olsa keşke hayyat daha kolay olurdu... yıllardır valiz elimde fidip geliyorum, göçebe gibi... ana işimde mutlu olmasam eminim bunlara katlanamazdım... Burası birbirine destek olma platformu siz neden teselli olma ihtiyacı hissediyorsunuz, paylaşın şimdi elimden ne gelirse yardmcı olmak isterim... sessizsokak Hayalleri evlatları olan kimsesiz anne.. tek ayak

Bir akademisyen olarak size kolaylıklar diliyorum. Uzaktan davulun sesi hoş geliyor "yapma çalışma o zaman" demek ne kadar kolay geliyor insanlara... 9 yıldır lisansüstü eğitim yapıyorum. Bebek olduktan sonra bir türlü bitiremediğim bir doktoram var oysa ne çalışmalar yapacaktım neler hayal ediyordum. Ama yine de şükür... Sevgili konu sahibi ben sizi anlıyorum lütfen bunu geçici bir süreç olarak görün sıkı sıkı sarılın işinize çalışmalarınıza... Çünkü bu ülkenin bir türlü çalışma şartlarını iyileştirmemekle kalmayıp her geçen gün yeni bir kriter dayattıkları akademik dünyada sizin gibi özverili akademisyenlere ihtiyacı var. Bir çalışma yapıp anlamlı sonuçlar bulduğumuzda bilime insanlığa bir fayda amacıyla yola çıkıp başarımız somutlaşınca hissettiğimiz mutluluk ve kalp çarpıntısı bi aşık olurken yaşanıyor sanırım :) Ben böyle hissediyorum. Kendinizi üzmeyin, bu özveriyi gösterdiğinize göre gerçekten işini seven ve iyi yapan birisisiniz. Dilerim camiamızda kapağı üniversiteye atıp ordan burdan kopyala yapıştırla saçma sapan çalışmalar yapan ona buna yalakalıkla hak etmediği mevkilere gelen, normalde iki kelimeye bir araya getiremeyip ona buna el ovuşturarak göreve ve menfaate kavuşan o asalak güruhun yerine sizin gibi zor koşullar içinde yine de o bilim aşkıyla hayatını ertelemeyi göze alarak didinen güzel insanların oluşturduğu bir topluluk oluruz. Ancak o zaman üniversitelerde ve toplumda kalite yükselir. Lütfen bunları düşünün ve bugüne kadar çektiğiniz cefanın mükafatını almak için uğraşın. Allah emeğinizi boşa vermesin.

hepimiz çok zaman böyle karamsarlıklara düşüyoruz. unutuyoruz elimizdekilerin değerini.. elimizde olmayan şeyleri istiyoruz bazen.. o zamanda böyle oluyoruz boşverin hayat bize o kadar güzel ki :))) bir fıkra ile taçlandıralım :)))) camlarımızı silmek gerek... güneşi görmek için :)))) Genç bir çift yeni bir mahalledeki yeni evlerine taşınmışlar, :Sabah kahvaltı yaparlarken komşu da çamaşırları asıyormuş, Kadın kocasına: Bak, çamaşırları yeterince temiz değil, çamaşır yıkamayı bilmiyor, belki de doğru sabunu kullanmıyor.' demiş.. Kocası hiçbir şey söylememiş, kahvaltısına devam etmiş. Kadın komşusunun çamaşır astığını gördüğü her seferinde aynı yorumu yapmaya devam etmiş. Bir ay kadar sonra, bir sabah, komşusunun çamaşırlarının tertemiz olduğunu gören kadın çok şaşırmış : 'Bak' demiş kocasına 'Çamaşır yıkamayı öğrendi sonunda, merak ediyorum, kim öğretti acaba ' ve kocasından şöyle cevap gelmiş: 'Ben bu sabah biraz erken kalkıp penceremizi temizledim çok kirliydi'...

Çok teşekkürler yorumlarınız için, çok içimi ısıttı... kimse kimsenin hayatını bilemez, o tercihlerin yapılıp, eşininde yerinin ayarlanıcağı garanti olup, sonra rektörün iki dudağı arasından çıkıp tüm planların yok olması ne demektir bilemezsiniz, işte bu kaderdir neyse uzatmıyorum, beni anlayabilseydiniz zaten şu kötü halimde bu yorumları hiç yapmazdınız

Tatlım tabiki beterin beteri elbetteki vardır, biz zaten görülebildiğimiz için bu kadar zaman sabrettik... ama gercekten senin yerinde olmayı isterdim, biliyorsunki 1,5 yılın geçicek gün sayıcakdın ve bir daha yalnız olmayacaksın... ama ben bilmiyorum, belki de hiçbirşekilde biraraya gelemeyeceğiz... umutsuzluk myle kötü ki... herkes ne güzel biraz sabredip biraraya geliyor, biz hep yerimizde sayıyoruz.. . push ; fthfzee ıslanmaktan korkmayan bir kelebek gibi... tek ayak

Ewet araştırmak tam bana göre... eşim uzakta diye de krndimi iyice çalışmya verdim. Belki de mutlu olmadığım bir mesleği yaoınca da yine yakınacaktım bilemiyorum haklısın... Benim gibi ayrı hayatlar yaşayan her hafta gel git yaparak o kadar fazla hoca varki... işte buna bi çözüm getirilmeli diye düşünüyorum bilemiyorumki...

Sana vazgeç yada vazgeçme diyemem, herkes benim gibi umutsuz değildir belki ama etrafımdakilerin %30u bu şekilde... Güzel dileklerin için çok tesekkür ederim, sanada basarılar dilerim kedilove Tebessüm. Tebessüm.. İçten sıcacık Tebessüm.. tek ayak

Her tercih bir vazgecistir. Siz kariyerinizi tercih etmissiniz. Umarim anlatabilmisimdir..

üniversite zor aynen dediğiniz gibi çakılı kadro benim arkadaşımda akademisyen olucak yurt dışında okuyo şuan bu sene biticek gelicek bende kilisden başka bir yere gidemiyceksin biliyorsun değil mi diyorum nişanlısı ankara da oda şuan düşünüyo, kendini ankara üniversitesine atamayı falan, istifa etse neyse de zorunlu görev var, üstelik istifa edicekte ankara üniversitesinden kadro bulucakta çok zor, okumayı seçtin madem katlanıcaksın diyorum sizinki de o hesap... Kaizen

Ben akademik kariyer yerine sevdiğimin yanında olmayı tercih ederdim. Memurda olabilirsiniz. Sabahları uyandığınızda geceleri uyurken akademik kariyere sarılamıyorsunuz. Eve geliyorsunuz dört duvar akademik kariyerle konuşamıyorsunuz. Sonuçta hayatınızı memur olarak da sürdürebilirsiniz. Bu benim fikrim.

Ben eşimin olduğu şehirden kadro bulabilirsem ancak son bulacak... o da torpil olmadan çok zor... yani bilmiyorum ne zamana kadar... fthfzee ıslanmaktan korkmayan bir kelebek gibi... tek ayak

Çok zor amaimkansız değil 5 yıldan sonra doktorası bitip : yasındaki çocuğu ile kocasının yanına gecen gördüm. Özel üni fln deneyemez misin? Gözn hrp ilanlarda olsun. Akademik bixim ülkemizde değer görmüyor ve zor. Bunları düşünüp bende 3 kez kazanmama rağmen baslayamamıştım

Kader degil, tercih oldugunu hatirlarsiniz icinizde bulundugunuz durumu kabullenmek daha kolay olur.

Esimin yanında olmayı hiç bir akademik kariyere değişmezdim...

üniversite arkadaşlarım hep özelde çalışıyolar ve hemen hepsi çok iyi pozisyonlarda iyi maaşlarla çalışıyorlar ben ise eşim polis diye memuriyete yöneldim memur oldum devlet her sene yüzde 2 3 zam yapacak diye bekle dur arkan yoksa ne uza ne kısal... bazen keşke diyorum ama bu anlattıklarından sonra duruma farklı bakıyorum gerçekten aileden değerli bişey yok

Yazınız duygulandırdı beni... Ne kadar iyi yürekli bir insanısınız, umarım sağlıkkı bir bebeğimiz olur ve ben bu sabrımın mükafatını alırım... çok teşekkürler

Bu durumu niye dramatikleştirdiniz ki? Bence sizinkisi kış depresyonu. Ben de izmirde akademisyendim eşim asker onun için bıraktım öyle çok zengin falan da değil yani. İzmir i kariyeri bıraktım şimdi doğunun biyerindeyim eşimle uyandım yemişim kariyeri. Bu benim fikrim tabi.

Allah sanada sabırlar versin canım, bazen modumun düştüğü anlar oluyor, sonra tekrar toparlanıyorum bakalım, bu sefer biraz fazla ızun sürdü bu durum... fthfzee ıslanmaktan korkmayan bir kelebek gibi... tek ayak