Ust uste darbe alinca kendi kendime degistim. baktim boyle enayi yerine koyuyorlar beni degismeye basladim devami geldi. beni kullanan insanlar da aa sen cok degistin fena oldun diyorlar. A

Evet kimseyle derdim yok, tek derdim kendimle:) zaten insan ömrü ortalama yaklaşık 60-70 yıl kaldı şurda doya doya yaşayacağım bi 20-30 sene onu da kafamı böyle şeylerle meşgul ederek kendime zindan ediyorum. Değer mi? Değmez de gel de bu deli kıza anlat :)

Kesinlikle karakter meselesi degil. gecen yila kadar bende boyleydim. disardan guclu gorunur ama en ufak olayda yikilirdim. simdi oyle degilim kendimi seviyorum bencillik derecesinde degil ama gercekten seviyorum kendimi. kimsenin uzmesine izin vermiyorum kimse yikamiyor beni. uzulsem de en fazla 1 saat sonra hayatima devam ediyorum. bence ozguvenin temeli kendini sevmektir kendinizi sevin devami kendiliginden gelir

Delirerek S

Evet bazen çok doğal, samimi davranıyorum o hallerimi seviyorum bazen de birileri beni sevsin diye farklı davranmaya çalışıyorum özellikle ikili ilişkilerde. Sonrası malum, mutsuz, depresİf birine dönüyorum, ne kendime faydam oluyor ne de karşımdakine. S

En büyük zararı kendine olan zararsız delileriz biz. Bosver ya toprak olcaz böcekler yicek bizi S

aslında koç burcu yönetmeyi sever ama bu duygusallık nerden geliyor anlamadım:) günümüzde duygusallık hiç işe yaramıyor malesef... bende senin tam tersinim, kimseyle duygusal bağ kuramıyorum, kurmakta istemiyorum... ilişkilerim hep yüzeysel, kimseyle aşırı samimi olamıyorum... buda sanırım benim kendimi insanlardan koruma yöntemim gibi.. çünkü aşırı samimi insanların sonunu görüyorum, hep hayal kırıklığı, pişmanlık... böyle resmi çokta iyi oluyor, kimseden bir zarar görmüyorum.. gerekmedikçe iyilik yapcam diye koşturmuyorum... günümüzün şartlerı belli, insanlar artık maneviyata değil, maddiyata odaklılar... ilişkilerde çıkarlara bağlı... o yüzden kimseylede uğraşacak halim yok... sadece ailem odaklı yaşıyorum, eşimi, çocuğumu, annemi babamı mutlu edeyim bana yeter... gerisi hiiiç önemli değil...

seni seven olduğun gibi sevsin, herkes kendimizi sevcek diye bir kural yok... o fikri aklından at... ben buyum diyeceksin... herkesten sevgi dilenme... olanlarla yetin... S

Yazıyı kaydettim, güçsüz olduğum durumda okuyacağım:) evet çok kolay biri gibi davranıyorum, kimseyi kaybetmek istemiyorum hoşlanmadığım ama beni seven insan bile hayatımda olsun istiyorum . push ; A

böyle çok huzurluyum.. herkes konudan, komşudan, arkadaştan dert yanarken, ben sadece onları dinliyorum:) S

Verilen cevaplara istinaden Yen'i bir soru daha? İnsan kendini nasıl sever? Sözde kendimi seviyorum, beğeniyorum ama aslında sorunun temel kaynağı bu gibi görünüyor kendimi sevmiyorum ve kendime değer vermiyorum ve bu sebeple bunları karşımdaki insanlardan bekliyorum. S

Nolur karakter olmasın zaten, bu senin karakterin zor değişirsin diyen insanların susmaları için ağızlarını bantlayasım geliyor:) değişmek istiyorum hayatımın geri kalanını böyle geçirmek istemiyorum. A

Bu iyi geldi:) demekki çok Da kötü değilmiş durumum, bir umut bu halimi düzeltebilirim belki.

O aşamaya geldiğimi ima edenler oldu ZAten:))) o yüzden henüz deliliğin başındayken buna bir çözüm bulayım diyorum. İnsan delirdiğinde, delirdiğinin farkında mıdır acaba ben gibi? :))

sanırım fazlasıyla duygusal bağ kuruyorsun.. burcunu merak ettim .. ayrıca eşyalara da duygusal bağ kuruyormusun.. S

30 yaşında kendi ayakları üzerinde duran bir bayanım. Hayatımda genel olarak herhangi bir problemim yok, tek sorunum, özgüvensizliğim ve kendime özsaygımın olmayışı. Yaklaşık 1 haftadır nereden başlayacağımı, nasıl özgüvenli biri olacağımı düşünüyorum fakat işin içinden çıkamıyorum. Dış görünüş itibariyle ortalama güzellikte bir bayanım, bakımlı olmaya dikkat ediyorum, iyi bir mesleğim de var fakat bazen öyle özgüvensiz hatta kendime öz saygımı yitirecek davranışlarda bulunuyorum ki, iyice dibe çöküyorum. Sanki hiç aşamayacakmışım gibi geliyor bu durumu, böyle düşündükçe de iyice gözümde büyüyor bunu aşmak. Bazen benden daha alt seviyede insanlara insanlara karşı bile kendimi çok küçük durumuna düşürüyorum. Güçlü bir kadın da değilim, en ufak problemde hemen yıkılıyorum, hele aşk acısı çekiyorsam ölüyor bitiyorum. Herkes acı çekiyordur ama 3-4 aylık bir ilişkide normal bir insan 1 hafta yas tutuyorsa ben hayatı kendime zindan edip nerdeyse 2 ay depresyondan çıkmıyorum, by da özgüvenimi iyice zedeliyor. Özgüvenli, kendine saygısı olan, kararlarının arkasında durabilen güçlü bir kadın olmak istiyorum. Geldim 30 yaşına, bu saatten sonra karakterim değişir mi sizce ve nerden nasıl başlamalıyım? Dipnot: bu konuda daha yeni terapilere de başladım fakat ben kendi çabalarımla da bu durumu aşmak istiyorum. Her türlü tavsiyenize açığım. Bir dipnot daha:) şu an hayatımdaki tek sorunum bu, bir sürü telkinlerde bulunan yakın çevrem sayesinde de aşamadım bu durumu. Acaba bu Benin karakterim mi, değişmeyen çalışmak boşa mı? S

bak canım bir anahtar kelimede şu olsun sana... böyle davrandıkça, asıl ozaman kimsenin yanında bir değerin olmaz, hayır demeyi mutlaka öğren, dikkat et, zor insanlar daha kıymetlidir... herkes onların yanında lafına, sözüne daha çok dikkat eder.. kolay olan herkes ve herşey, kıymetsizdir... kendine dış gözle bakabilirmisin mesela... kendin gibi bir arkadaşın olduğunu düşün, ne kadar değer verirdin... S

olduğun gibi görünmeyip, farklı davranmaya çalıştıkça batıyorsundur...

Koç burcuyum, evet çok duygusalım, çok Da sulugözüm:) duygusallığıma bir çözüm bulabilir miyim bilmiyorum ama kendini sevme kısmına acilen çözüm bulmalıyım? Eşyalarla değil, kişilerle bağ kuruyorum, bir de eşya olsaydı iyice depresif bir insan olurdum sanırım:)

Annemle demin dertleşirken şunu dedi: sana şu kişi şöyle şöyle yapmıştı, şu kişi de şunu yapmıştı hala aynısın hiç mi ders almıyorsun be kızım:)) ben sanırım hatalarımdan ders almıyorum, umutsuz vaka gibi gördüm kendimi bir an :) fresa

Yoo bana gayet özgüvenli geldiniz, acaba içten içe başka bi şeyi mi dert ediyorsunuz

Kendin ol, mutlu ol. Başkaları seni sen olduğun için sevsin. Bence özgüvensiz değil de duygusalsın. Kısa süren bir ilişkiden sonra bile bir iki ay kendine gelememen duygusal olduğunu, ilişkilerine değer verdiğini gösterir. Aslında olması gereken de budur bence. Bir de başkaları benim hakkımda ne düşünür konusuna fazla takılma. En mükemmel bile olsan hakkında düşünecek olumsuz bir şey bulur herkes. İnsanın doğasında var bu. O nedenle başkalarına göre yaşamamak en doğru seçim olur bu hayatta. Problemin bunlar bence, kendine güvenmemek değil!

Keşke komşunuz olsaydım:) tam aradığım karakter:) aslında ben de ailem odaklıyım, onlar olsun kimse olmasa da olur düşüncesindeyim ama ister istemez hayatıma yeni insanlar dahil oluyor hep karar alıp bu kez mesafeyi koruyacağım desem de olmuyor yapamıyorum, herkese karşı aramda mesafe olsun diye karar aldıkça daha samimi oluyorum:)

Çözüm bulursan bana da anlat zira kafaya herseyi çok takıyorum

Ben zorluk çektikçe güçlendim önceden böyle değildim S

Kendinizi sevin. Anahtar bu bence. Bir insan kendisini severse herşeyi hallediyor kendisindeki. İster güzel olun ister olmayın okumuş veya okumamış.. kendinizi olduğunuz gibi sevin. Geliştirilmesi gereken şeyleri dert edinmeden değiştirmeye çalışın.

Hepimiz anne karnında öğrenmedik özgüve li olmayı. Yaşayarak tecrübeler kazanarak bu zamana geldik. İş hayatı her tür insanla karşılaşmak mümkün. Dozunda yapılan Eleştirileri nasihat kabul edin. Ders alın kendinizi geliştirin. Zamanla kıvama geleceksiniz. Yeterli yeniliklere açık olun.

Terapiler iyi gelirse yA da ne bileyim bu işin sırrını bulursam muhakkak yazarım:) Ben çok çektim, kimse çekmesin:)))