Bi de uzun uzun yazmissiniz

bunu kullanıcı söyleşmesine koymak lazım. siteye üye olurken bu cümle özelinde "okudum. anladım" diye işaret koysunlar

Konuyu okumadım başlığa istinaden cvp veriyorum TERAPİ. Sizde bir durumu kuvvetli şekilde tetiklemiş ki kafada dönüp duruyor. Ayrıca erkekler bu kadar beyinde yer kaplanılası, bu kadar kıymetli ve önemli varlıklar değiller inanın. Bunu uzun yıllarını bu tarz git gellerle kaybetmiş bir kadın olarak söylüyorum. Bir an önce terapi alın ve zihninizden atın. Zaman biz kadınların aleyhine işliyor bunu unutmayın.

Bence tamamen unutmak ve aklına bile gelmesini istemiyorsan kendine odaklan farklı uğraşlar bul kendine ve ya varsa da ona odaklan.

Burası bdv bölümü. Canı sıkılmış derdini anlatmış. Hepimizin psikolojisi bozuk. Hepimiz perişanız olanlardan ama tabi ki de üzüldüğü konu olabilir. Direkt ordan vurmanız komik. Sizde Burda konu okumayın gidin haber izleyin

Arkadaşlar iyi misiniz? İnsanlar sıkıntısını paylasıyor yoksa cevabınız okuyun geçin saçma sapan yorum yapınca elinize ne geçiyor?

Yahu ne alakası var haber açın izleyin deniyor. Konu sahibi bir sıkıntısını yazmış sizin bu konuyu açıp okuyup bu şekilde de olsa buraya yorum yapacak haliniz varsa onun da böyle bir sıkıntısını dile getirecek hali var demek ki. Konuya yorum yapma okuma zorunluluğununuz yok arkadaşlar

Ben hali hazirda yeni basladim 7 sene sonra. Size bu kadar beklememenizi kesinlikle öneriyorum. Bekledikcr hayatinizda bir ölü topragida birikiyor. Zaman kiymetli

Merhaba kızlar. Böylesine sıkıntılı olduğumuz iki günde bu konuyu açmak istemedim ama insan da kendi derdiyle de boğuşmadan edemiyor. Öncelikle depremde vefat eden insanlarımıza Allah'tan rahmet, yakınını kaybeden insanlarımıza baş sağlığı dilerim. Umarım ülkece bu acılarımızı bir an önce geride bırakır toparlanırız. İçimdeki sıkıntıyı konusacak kimseyi bulamıyorum. Biraz uzun olacak ama belki duygularımı, hislerimi anlayıp bu yoldan geçmiş birileri bana tavsiyeler verir ya da benim için umut ışığında bir şeyler dile getirir. En kısa şekilde yazmaya gayret edeceğim. 2021'in yazında annemin fizyoterapi için gittiği hastanede bir terapistti kendisi. Ondan önce son bir şeyler hissedip bir senelik ilişki yaşadığım son ilişkim 2016'daydı. Uzun süredir kimseye hiçbir şey hissetmemistim. Hayatıma girmeye çalısan çok insan oldu ama ben kolay kolay birine bir şey hissedebilen biri değilimdir. Ta ki bu kişiye kadar. 2 haftalık flörtten sonra sevgili olduk. Özlemistim o duyguları gerçekten çok yüksek duygularla baslamıstım. İyidi de başlarda. 1. Aydan sonra tartısmalarımız basladı bende hayatımın hiçbir döneminde olmayan kaygı olusmaya basladı, 2. Ayın sonunda güzel giden bir günde kavga ettik. Ben evinden çıktım, sonra ne o bana ne de ben ona yazmıstım. Ağzımızdan bir bitti bile çıkmadı. O günden sonra 2 hafta sonra instagramdan beni aradı. Ya yanlıslıkla ya da zarf atmak içindi ben de görüldü yapıp dönmedim neticede şebeke denilen kavram vardı. 2. Ayda her yerden sildim. Sildim ama ayrılık sonrası tam ilişki anksiyetesi yaşadıgım dönemde bu durum oldugu için çok sıkıntı ve üzüntü çekmiştim. Şimdi 2 aylık ilişki seni nihe etkıledi bu kadar diyeceksiniz ama gerçekten öyle değil. Özlem kızgınlık kırgınlık haksızlık hepsi kafamda beynimi yiyordu desem yalan olmaz. Resmen ilk 3 ay kafamda onunla kavga ediyordum. 3 ay sonra bunlar hızla azalmaya basladı. Ayrılıktan 6 ay sonra hesabımı açık kullandıgım için kendi profilinden hikayelerime bakmaya baslamıstı sonra da ekleyip yazdı. O yazdıgında aslında ona olan sevgim özlemim çok çok azalmıştı ama belirsizlikle yarım kalmıslıkla bitmesinden mi dersiniz "ben kolay birine bişey hissedemiyorum" illüzyonuna sarılmaktan mı dersiniz yine basladık. Kafamdaki her şeyi söylemistim ona. Kendisi de ben söylemeden yaptıklarını yapması gerektiklerini bana dile getirmisti. Hemen barısmadık biraz zaman istemistim. Kendisi de bu sefer ilişki içinde kısmen daha iyi daha farklıydı. Geçtiğimiz yaz ağustosta barıstık ve yine kendisinden kaynaklanan bir sebeple geçen sene aynı günlerdeki gibi geçtiğimiz aralık başında ayrıldık. Ayrılık sebebi uzun o sebeple söylemeyeceğim. Sonuç olarak Resmen döngü yaşadım diyebilirim. Sanki hayat " bu adamdan gereken dersi almadın bak yine aynı zamanda aynı şeyi yaşadın" dedi bana. Yine kavgalı bi telefon kapanmasından sonra kimse kimseye yazmadı. Birbirimizin hesaplarında ekliydik. Ben tepkisel olarak silmeyi sevmiyorum ancak kendimi hazır hissedersem silerim eski sevgiliyi. O son telefon konusmasından sonra asla yazmadım. Hıkayelerini sessize aldım. O her hıkayeme bakardı erkenden: Bir gün arkadasımın doğum gunu için şarapevine gittik. Ortamı çekip attım, arkadan erkek sesi geliyormus hıkayede. Hıkayeye bakar bakmaz her yerden senkronize sekilde sildi beni. "Benim eski sevgilimin sosyal medyamda olup olmaması beni çok alakadar etmez ben çok takmam öyle şeyi" diyordu sözde. Yakın arkadasım "kıskandıgı için kendince tepkisel bir şey yapıp silmis kudurtmussun diye yorumladım" diyor. Bu sana tepkisel oldugu ve senin onun üzerinde etkin oldugu anlamına geliyor diyor. Fakat bu benim pek umrumda değil. 2 ay oldu ayrılalı. Açıkçası ilk ayrılık gibi bir can yanması, kızgınlık öfke yok ama yine de aklımı gereğinden fazla mesgul ediyor. Bunun için ne yapabilirim bilmiyorum. Sanki bir daha hiç sevemeyecekmişim gibi geliyor. Bir daha birine nasıl aynı duyguyu hissedeceğim bu bende çok nadir oluyor diyorum kendi kendime. İlk ayrılığımda beni her olumsuz anlamda etkilemesi %80 iken şuanda %25 falan. Yine de o kişiye karşı artık öfke bile duymak istemiyorum. Hem kendimi affedemiyorum bu insana nasıl şans verdim diye hem o kişiyi. Bir daha asla istemiyorum ona eminim. Benım için yanlıs insan oldugunu çok net anladım. Zaten ilişki içinde bunu hissediyordum bazen ama geçiştiriyordum. Stalk falan yapmıyorum kesinlikle, o güdüm de yok. Kızgınlık duygusu çok yoruyor beni. Bu evreden, bu yaşadıklarımdan geçmiş olan varsa lütfen tavsiye versin. Yardıma ihtiyacım var... Şimdiden teşekkür ediyorum

şu son 2 gündür ülkede yaşananlar, ülkenin güneydoğusundaki o can pazarı ve dünyanın bile bundan etkilenmesi gerçeklerini göz önüne alarak ne kadar boş ve anlamsız bişey için kendini üzdüğünün farkına varmakla başlayabilirsin bence. hayat çok anlık, kafamızda kim bilir ne düşüncelerle uykuya dalıyoruz ama yaşadığımız ev mezarımız oluveriyor. önce kişisel farkındalığını yükseltmeyi dene. dert yarıştır demiyorum yanlış anlama ama gerçekten de bu kadar kısa ömründe hala bu sana iyi gelmeyen şerefsizi düşünmekle neden kendi hakkına giriyorsun? diğer konuya gelince... şu bir daha kimseyi sevemem düşüncesi... geçen sene bir ayrılık yaşadım ve aynı düşünceler içine girdim. onu unutmak için, yeniden sevebilmek için bir sürü yeni insanla tanıştım ama her biten flörtüm aklımın yine o kişiye kaymasına ve "bi daha sevemeyeceğim" düşüncesine girmeme neden oldu. çünkü sahiden de tanıştığım kişilere karşı pek bişeyler hissedememiştim. aylar aylar sonra en son ayrıldığım kişiyle tanıştım ve bir ilişkiye başladım. yeniden sevdim. insan seviyor yani ama zamana ihtiyacı oluyor. ben de yeni ayrıldım sayılır, 1 ay falan oldu. bu kez geçen seneki hataları yapmadım. yeniden sevme, sevmeme düşüncesini aklımın ucundan bile geçirmiyorum. kimseyle de tanışmıyorum. kendime zaman verdim. kafaya takmıyorum. ve hayat bu kadar kısayken, bana iyi gelmeyen bir şerefsiz hayatımdan çıktı diye üzülmüyorum. şıpsevdi biri olmaktansa nadir hissedebilmek daha kıymetli geliyor. bu ayrılığı daha kolay atlatıyorum bence ben bu düşünceler sayesinde. sen de deneyebilirsin.

Merhaba siz aldınız mı terapi? Bende de aynı sorun vardı ilk 3 ay kafamda kavga ettim sonra geçti bu kızgınlık hali. Fakat çok yorucu bir şey. Siz nasıl atlattınız?

hakkına girme ve boşver S

M Mulier Deliliğin eşiğindeki kadın. Üyelik İptali tek ayak

Bu fotoğraf hiçbir zaman hiçbir konuya bu kadar yakışmamıştı.

R roselovee Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Konunuzu okumadım zira okuyup algılayacak zihne sahip değilim. Çok üzülüyorsanız bir erkek için açın haber izleyin. Bence acınız geçer.