Yaa çok üzüldüm. Hiç bir yere sigamadik çok zor günler geçirdik hepimiz. Hep yaralı hep üzgün. İnşallah bundan sonrası iyi olur hepimiz icin D

Inşallah. Çok sağolun. D

Oooff içime taş oturdu okuyunca o kadar üzüldüm ki sizler gibi binlercesi var hayat devam ediyor deniyor ama nasıl devam ediyor. Binlerce insan bu duygularda bu üzüntüler icinde. Rabbim sabırlar versin eşinizin de psikolojisi bozulmuştur kolay değil eşinize de size de diyecek bir şey bulamadım normalde eşin ese yaptıgı psikolojik siddete cok kızarım ama kimsede normal bir psikoloji yokmuş. Ben en son kasım ayında deprem yasadim hala daha bir gürültü olunca panikliyorum esim ya da kızım koltuga oturup hareket ettirsin hemen deprem mi oldu diye bakiniyorum 2.4 luk depremleri bile hissediyorum ben orta şiddetli depremde böyle olduysam sizlerdeki travma nasil silinsin uzman destegi alsanız ailecek belki iyi gelir. Evlatlariniz icin güclü olmanız gerekiyor ne kadar zor olsa da.. Rabbim tekrarını göstermesin vefat edenlerinize rahmet diliyorum

Tam da yazdığınız gibi eşimin durumu. Ne varsa götürdü evet bu deprem bizden. Inanın çok zordayız maddi olarak. Ama umrumda bile değil desem inanirmisiniz. Keşke canlarım gitmeseydi. Onlarla ac susuz mücadele etseydik. Bir şekilde karnımız doyuyor. Bir şekilde bir yere sığındık. Her şey olur zamanla yerine gelir ama onlar olmayınca mücadele bile edemiyoruz...

Deprem etkilenen herkesi değiştirdi bence. Ben de ayağıma taş değmesine bile tahammül edemiyorum. Tayinimi aldırabildim fakat eşim çakılı kadro diye gelemiyor. Küçük bebeğim var evimde kalamıyorum. Çekemiyorum küçük bir üzüntüyü bile kaldıramıyorum. Umarım eşiniz düzelir umarım hepimiz bize iyi gelecek durumlarla karşılaşırız

Size yurekten sariliyorum tum kalbimle. Bu aci gecmez biliyorum ne desek bos basiniz sagolsun. perisan olduk cok cok uzuldum Ama hersey insanlar icin. Rabbim daha beterinden sakinsin. esya gelir ev gelir isyeri olur onemli olam can sagligi. Keske kimse ölmeseydi ama takdiri ilahi. Evlatlariniz yaninizda sukredin kimse suan zaten sizlerden cocukalrdan iyi nie performans saglikkli dusunceler bekleyemez beklememeli. Hangi şehirdesiniz bilmiyorum ne ihtiyaciniz varsa bilmek isterim. aciniz cok buyuk ama bizlerde variz ve sizin aileniziz. Esin olayina bisey diyemeiyorum bazi insamlar yas surecini kolay atlatamayabiliuor ama kalan kardeşlerinizi istememesi cok aci. Cok kucuklerse belirtin bana lutfen. Offfff gce gece cok uzuldum ya

Allahım güç kuvvet versin inşallah arkadaşım.

Başınız sağolsun. Çok üzgünüm. Kardeşiniz için size sabır dilerim. Çok acı sizin de yasadiklariniz. Evet eşim de aynen sizin anlattiginiz gibi şeyler yaşıyor. Tek kardeşi vardı onun. Adını bile animsamaktan kaçıyor. Hatıraları bile animsamaktan kaçıyor. bende öyle kardeşim ailecek vefat etti evinde. Annemde. Çok feci bir ölümle. Biz daha onların ölüm şekilleri çektikleri acı için yanıyoruz. Daha onlarla olan hayallere anılara geçemedik. Yoksa bizde kendimizi kaybederiz bunun farkındayız. Ağır bir kayıp. Yavaş yavaş kabullenmeyi tercih ediyoruz.

Umarım destek alır, dünyanın ne kadar boş ve ansızın bitebilecek bir düzeni var. Eşiniz bunu görsün size ve evlatlarına sarılsın. Umarım farkeder bu değerli şeyi. Giden acılarınız için ruhunuza ferahlık ve şifa diliyorum. Cennet mekan olsun, kabirleri nur olsun inşallah.

Çok teşekkür ederim. Evet destek almayı teklif ettim eşime. O da ihtiyacı olduğunu düşünüyor. Umarım bir an evvel başlarız. D

Bizim merkez yok oldu resmen. Çok ölen var. Maraş depremi ama hatay yok Antakya resmen silindi. soe

Amin çok sağolun duanız için. Evet dünya boş biz bunu gördük misliyle acı çekiyoruz.

Amın çok teşekkür ederim. Inşallah düzelir zamanla. Ev kalmadı bizde. Yıkık. Tüm sülalenin oturacak bir evi kalmadı Antakyada.

Evet kabus gibiydi. Her gece yastığa başımı koyunca o geceyi hatırlıyorum. Her gün nereye kaçarım nerede saklanırım nasıl olur veya oturduğum evi yıkılmış ben altında ezilmiş can çekiyor gibi düşüncelerle uyumaya çalışıyorum. Ailem nasıl öldü inşallah hemen bayılmış ve öldüklerini anlayamamış acı çekmemiştir diye hep dua ediyorum. Kafayı yememek için dusunmemeye çalışsamda olmuyor her an aklimda

O gün hiç gelmeseydi o gece hiç yasanmasaydi hiç bir şey yarım kalmasaydi bir sesleniş kadar yakın olsaydı her şey. Sevdiklerimi kaybettim can dostumu kaybettim annesini arayıp başın sağolsun demeye gücüm yok beni bu dünyada tek anlayan kişi oydu. Dili geçmiş zaman kullanmayı bile o kadar zoruma giderek kullanıyorum ki o olsaydı böyle derdi diyorum sonra bir iç çekiyorum her gün ağlama krizlerim tutuyor gitmeseydi diyorum ama değişmiyor hiç bir şey. annesini aramaya güç bulamıyorum ne diyeceğim ona nasıl yuzlesecegim bu gerçekle aylar oldu taptaze herşey Allah'ım cennetine alsın.

Evet Aynen öyle oldu can derdinde ve çocukları uzaklaştırıp kendini koruma derdine düştü tabi haklı olarak. Çünkü orada bulunduğumuz müddetçe tehlike vardı heryer yıkık yıkılmayan binalar resmen sallaniyordu her an uzerimize bisey düşmesi durumu vardı. Ve deprem sonrası yakınını ararken üzerine duvar vs düşüp ölen de çok oldu. Ben anladım kardeşimi ama eşim anlayamadı. Bizde o tehlikede canlarımızı göçük altında bırakıp kaçmadık diye savunma yaptı. Çok korkunçtu ama bende bırakmadım ailemi enkaz altında. Bırakılanlar curudukten sonra görevliler tarafından çıkarılıp kimsesizler toplu mezarına gömüldü veya hala kayıp. Biz iyiki bırakmadık.

Kimse sağlıklı düşünemiyor maalesef. Kardeşinizle empati yapamıyorum, yanlış yapmış yada yapmamış diyemiyorum. Çünkü şimdiye kadar görülmemiş bir felaket. Can derdine çocuklarını koruma derdine düşmüş olabilir. Siz arada kalmayın kimin ne yaşadığını bilemezsiniz.

Bu inkar mi kendimce yuzlesmeden kaçış mi kendimde değilim mantıklı düşünemiyorum artik

Eniştem de neredeyse tüm sülalesini kaybetti Hatay'da. Böylesi bir kayıptan sonra kaç yaşında insan bir anda durup ağlama krizine giriyormuş hala. Başka şehirdeydi evleri ama acı onu da yıktı geçti. Destek almaya başlamış. Hatta çocukları da terapi alıyor şu an. Allah yardımcınız olsun.

Yaa çok teşekkür ederim. Evet sağlıklı değil eşim ve bunu kendisi de fark etti. Ama destek almıyor henüz. Umarım ikna olur. Sabir ediyorum geçer bu zor günler elbet. Ama giden canlarımızın acısı hep bizimle Laale Aşikardır Zat-ı

Allah sabırlar versin. Öyle üzgün öyle üzgünümki, tarifsiz acılar yaşandı, yaşadınız. Söylenecek teselli cümlesi bile yok sabır dilerim sadece. Eşiniz depresyonda olmalı, yaşananlardan herkes aynı oranda etkilenmeyebilir ve aynı tepkileri de vermeyebilir. Oysa sağlıklı olan kenetlenmek, dünyada ne acılar var diyerek kıymet bilmek ve öyle devam etmek. Demekki eşiniz sağlıklı değil. Ücretsiz terapi imkanı varsa değerlendirin. Konuşun, neden böyle, amacı ne, ne olsun istiyor? Hakkınızda hayırlısı olsun. Şu saatten sonra sizi ne mutlu edebilecekse öylesi olsun. Dualarımız sizinle inanın

Öncelikle başınız sağolsun. Depremin az etkilendiği illerden birindeyim. Sizin yaşadıklarınızı hayal edemiyorum bile. Olağanüstü bir afetin olağanüstü travması olur. Psikolojik destek şart. Maslow un ihtiyaçlar pramidini var eğer duymuşsanız. İlk basamakta temel ihtiyaçlar ve barınma var. Deprem ne varsa aldı götürdü sevdiklerinizle beraber. Dolayısıyla eşinizden geriye bir şey de kalmadı şimdilik. Barınma, gıda, çalışacak bir iş. Bunları çözerken bir yandan psikolojik destek alırsa tekrar eski haline tam dönemese de biraz kendine gelir en azından. Kendini hayata karşı savunmasız ve güçsüz hissediyordur. Peki böyle hisseden biri ne yapar? Tabi ki sinirli ve agresif olur. Allah sabır, güç, kuvvet versin hepinize. . push ; D

Çok teşekkür ederim. Umarım... Öyle sınıfta kaldık ki. En başta en yakinlarimiz bizi bırakıp gitti. O günün şokuyla kimse ne yaptığını bilemedi. ama biz orada 10 gün kaldık. Gelip acimiza ortak olmadılar. Cenazelerimiz ben çocuğum eşim ve 2 kardeşimle gomduk. Akrabadan dosttan hayır görmedik. Çok şey var yaşadığım anlatamadığım..

Başınız sağolsun depremin en çok etkilediği illlerden birindeydik biz de ne yaşadığınızı o kadar iyi anlıyorum ki nasıl teselli edeceğimi de bilemiyorum biz de kredisi 1 ay önce biten evimizi kaybettik can kaybının yanında bu bir hiç lafı bile olmaz. Yani böyle bir durumda bunu söylemek ne kadar doğru bilmiyorum ama depremde yakınını kaybedene 100000 TL veriliyordu buna başvuru yaptınız mı? Bi derdinize derman olur belki.

Kelimelerin yetmediği, hiç bir sözümüzün sizi avutamadığı yerdeyiz çok geçmiş olsun, başınız sağolsun Kendi travmalarınızın üstesinden gelmeye çalışırken eşiniz yaptığı çok ayıp dünya yıkılmış sadece kendi altında kalmış gibi bencilce davranması acılarınızı katmerlemiş. Evlatlarınız için güçlü durun, ibreyi pozitiflige çevirdiğinizde hala sizi aşağı çekmeye çalışan kim olursa olsun, yanınızda tutmayın. Herşey yeniden başlıyor ben kalpten inanıyorum toparlanıp, iyi günler göreceksiniz, çocuklarınızla çok mutlu olacaksınız...

Rabbim yardımcın olsun arkadaşım yaşanan her şerde mutlaka bir hayır vardır zamana bırak umarım gelecek günler geçmiş günlerden çok daha güzel olur D

Başınız sağolsun, çok geçmiş olsun. Ölenlere de rahmet diliyorum. Eşiniz normal değil travma yaşıyor. Destek almasını sağlayın, bu süreçte sabredin derim. Biz de depremin az etkilediği illerden birinde yaşıyoruz. Depremden sonra 4 gün İstanbul'da kaldık, inanın yük olduğumuzu hissettik. Yük olmamak için maddi manevi her işe koştuk ama olmuyor. Sonra annemlere gittik başka bir şehire. İnsanlık ölmüş başka bir şey demiyorum.

Sizi en iyi anlayacak insanlardan biriyim. Aynılarını yaşadık. Öncelikle başınız sağ olsun çok çok geçmiş olsun. Bu süreçte tüm tanıdığım insanlar ben de dahil hepimiz kendimizi tanıyamıyoruz inanılmaz huylarımız değişti. Ben sabırlı bir insanken öfke problemleriyle baş ediyorum daha sayamayacağım nice berbat huylar edindim. Eski ben değilim diyorum. sürekli gece rüyamda depremle uyanıyorum, eski evimi çok özlüyorum eşyalarımı çok özlüyorum. Ölen akrabalarımı çok özlüyorum. Eşinizin bu süreçte bu hale gelmesi keşke daha güçlü biri olsaydı ama acıya bu tepkisini anlayabiliyorum. Bulunduğunuz şehirde eğer varsa ücretsiz terapiler veriliyordu şu an nasıl bilmiyorum bi araştırmanızı tavsiye ederim. İşe başvurmanız çok iyi olmuş kesinlikle boş durmayın boş durdukça iyileşme sürecinizi uzatırsınız. Umarım hayatınız eskisinden de mutlu huzurlu sağlıklı olur. Allah yardımcınız olsun

Evet o travma hepimizde var. Uyuyamiyoruz korkuyoruz. Yatak sallansa hemen korkuyoruz kalbimiz yerinden fırlayacak gibi oluyo. Allah hepimizin yardımcısı olsun. Başınız sağolsun.

Can dostumdan daha ötesiymis kaybedince anladım onu düşünunce ağlamaya başlıyorum hiç bişey gelmiyor elden annesiyle gorusebilme gücünü bulamıyorum her gün aklımda ama

Merhaba arkadaşlar. Öyle kötü üzgün kırgınım ki nasıl kelimelerle ifade ederim bilmiyorum. Konumu okursaniz çok sevinirim. 6 şubat depremini Hatay Antakya da yaşadım. Annemi kardeşimi 3 yeğenimi yengemi kuzenimi ablamı eşini teyzelerimi eşlerini çocuklarını kaybettim. En yakın dostlarımı komşularımı sayısız tanidiklarimi kaybettim. Benim gibi bir çok insan bir çok sevdiklerini kaybetti. Antakya bitti hiç kimse kalmadı. Bizim hayatta kalmamız bir mucize. Depremde kimse yardımımıza gelmedi canlarımızı kurtaramadık gücümüz yetmedi. 10 gün boyunca cenazelerimizi aradık bulduk kefensiz yıkanmadan kendimiz kazdık kendimiz gömdük. Yaşadığımız acı şok travma çok kötüydü. Cok büyük bir depremdi zaten yardim 3. Gun geldi cunku 11 ilde oldu ve imkanlar zordu. Biz şehrimizi terkedip başka bir ilçeye geldik acılı yıkık dökük işsiz parasız eşyasız. Yaşayan bilir. Hepimizin psikolojisi bozuldu çekirdek ailem ile hayat mücadelesi veriyoruz. Bu süreçte eşimin psikolojisi bozuldu çok kötü davrandı bana kalan akrabalarıma. Boşanma aşamasına geldim. Çok şaşkındım yaptıklarına inanamadım. Herkes birbirine sarıldı destek oldu bu süreçte eşim kimseyi istemedi. Kalan kardeşlerimi istemedi. Benim onlara en çok ihtiyacım olduğu dönemde beni çok ağlattı. Inanamiyordum bu duruma rüyada gibiydim. Alkol almaya başladı onun da kardeşi ve ailesinden 16 kişi vefat etti bu depremle. Onu anlamaya çalıştım ama olmadı. Bana kaybettiğim aileme döktüğüm gözyaşı kadar gözyaşı döktürdü bu olaylarla. Zaten sıkıntılı bir evliliğim vardı. Cocuklarim için sürdürdüğüm. Deprem sonrası kenetlendik ilk günler. Dedim artık yeni bir hayat var önümüzde düzelir geçer artık. Ama olmadı misliyle devam etti. İşyeri yok birikimi enkazda yokoldu elde var sıfır. Dedim haklı eşim o da zor durumda normal şeyler yaşamıyor onu da anlamam lazım diye teselli ettim kendimi. Ben zaten alışık olmadigim bir düzende adapte olmaya çalışırken boşanmayı düşünüyorum. Çok minnettarım bazı yakınlarıma bize destek oldular eşya verdiler eskide olsa. Ev tutmamıza yardım ettiler. Ayda bir miktar temel gıda yardımı yaptılar. Sayelerinde bir düzen kurduk. Çalışmak istiyorum bende başvurdum birçok yere ama cevap yok. Eşim evde çalışmıyor işyerinin yapılmasını bekliyor. Cocuklarim öğrenci henüz. Ben okulları ile ilgilenemedim bile. Kendimi çok kötü hissediyorum. Deprem herşeyimizi aldı. Yine ben acı üstüne acı yaşıyorum. Anne kardeş acısı o kadar ağır ki nasıl hafifler bilmiyorum. Anlatacak dertlesecek çok şey var ama ben kafamı toplayıp yazAmiyorum. Biz Ailemizi çocukluğumuzu anılarımızı evlerimizi işlerimizi şehrimizi kaybettik.

Allah yardımcınız olsun. Depremden sonra eşimin ailesi ile kayınvalidelerin yazları gittiğimiz bir evlerine gittik. Orası bizi idare etti bir süre. Yine Allah razı olsun. Ama bir gün başımda durup makineye ne kadar çamaşır attığımı kontrol etti kayınvalidem. Kalabalığız bozulmasın sürekli çalışıyor dedi. Çok gücüme gitti. İnanılmaz içerledim. Zaten çok eşya yok. üstümüzde depremde evden çıktığımız kıyafetlerimiz vardı. marketlerden aldık o gittiğimiz yerde. Sonra banyoyu 15 kişi kullanıyoruz zaten. Banyo yapmadan önce temizleyivereyim şu klozeti lavaboyu dedim içimden. Suyu bir açtım duş başlığı patladı. boncukluydu. etrafa saçıldı boncuklar. eşimi çağırdım. gösterdim o da kızdı mı. babam şimdi bunla uğraşır yaşlı adam. ne temizliyorsun sanane dedi. gitti. İçerde de söyledi sesi geldi. Aslında kimse de bir şey demedi Sadece Nasıl olmuş ya filan dedilerBen nasıl ağladım anlatamam. Hem ağladım hem boncukları topladım, o duş başlığını tamir ettim. banyoyu temizledim, yıkandım ama hep hüngür hüngür ağladım o hıçkırıklarımı, içimdeki o boşluğu, boğazımdaki yumruyu hiç unutmuyorum. Evimi özledim, ama ev ne durumda, eve gidebilecek miyiz belli değil. Depremler oluyor sürekli ev yerinde mi nasıl etkileniyor bilmiyoruz. komşulardan öğreniyoruz olduğu kadar. o kaldığımız yerde de bütün depremleri hissediyoruz. hiç uyumuyoruz. bazen gece sallanıyoruz. çocukları uyandırmamak için eşimle sallanıyor, sallandık mı, başım mı dönüyor diye diye korkumuzu fısıltı ile anlatıyoruz. Kaldığımız bina sağlam mı, zemini nasıl bilmiyoruz. Ama depreme en uzak kalınacak yer orası. elimizden bir şey gelmiyor. Hepsinin acısı o banyoda çıktı artık. Sizi çok iyi anlıyorum. Allah Yardımcınız olsun. İçinize yüreğinize, hayatınıza ferahlık versin. Bir an önce düzeninize kavuşursunuz inşallah. Hem manen hem ruhen hem madden

Teşekkür ederim. Hayat devam ediyor ama psikolojimiz çok kötü. Korku üzüntü acı hala ilk günkü gibiyiz. guclu olmaya çalışıyorum ama her an her saniye deprem ve yaşananlar aklımda. Inşallah geçecek ama nasıl ne zaman bilmiyorum. E Esila09

Bizim canlarımız gitti. En yakın dediğim akrabam ve çocukları 4 ay sonra mezara geldi. Oysa annem kardeşim ne çok severdi onları ne çok değer verirdi her şeylerine koşarlardı. Ama onlar koşmadılar. Tatil köyüne yerleşip bol bol yüzüp guneslendiler. Yanı bu deprem hayatin tokatı oldu. Şimdi herkesten öyle uzak kalmak istiyorum ki. Bir kez bile ihtiyaç sormadılar bazıları. Bazıları sunulan imkan ve fırsatların sarhoşu olup zevkine daldı. Herkes mecbur değil tabi ama en yakınlarım vefasız cıktı.

Benim eşim de annesini ve kardeşini kaybetti depremde. Hala ruh gibi dolaşıyor ortalıkta. Enkaz başında sürekli çocuk cesetleri veriliyormuş eşime kenara koysun diye. O çocuklar, annesinin kardeşinin ölümü kadar etkiledi onu. Bu depremi yaşayanlar, görenler normal insanlar değil artık. Psikolojileri çökmüş durumda. Umarım sizin için zamanla herşey düzelir. Maalesef yaşananlar hiç uyanılmayacak korkunç bir kabus gibi.

Hataya iş için düzenli haftada bir giden birisiydim depremde haberlerden o yolları hastaneleri evleri gördükçe bizim bile psikolojimiz çok bozuldu haftalarca tv karşısında uyumadan tv izledik ağladık sizlerin psikolojisinin bozuk olması çok normal yakınlarınızı kaybettiniz o dehşeti yaşadınız Rabbim sabır versin ama ben şöyle düşünüyorum eşinizle ilgili ; tamam kabullenmek çok zor ölüm çok zor ve evsiz barksız herşeye sıfırdan başlamak çok zor ama insan bunları yaşadıysa eşine çocuklarına daha sıkı sarılmalı daha değer bilmeli değer vermeli eziyet etmemeli. Sen evin babasısın sen bu aileyi dik durmak zorundasın. ben eve geçip oturayım acımı yaşayım olmaz işyerinin yapımını beklemeden başka bir yerden ufak ufak başlasa hem hayat ınızınyeniden maddi olarak devam ettirmesi gerek hemde mesgulıyetı olursa insanın düşünecek vaktı olmazsam daha çabuk unutabılıyor. Sız sakın sabırlı olun bakalım bu boşanma ısını az bır bekleyın yuvanız kurtulur inşallah. Herkesin dibe battığı sıfırlandığı zamanlar oluyor belki bu depremle olmuyor ama iflasla ölümle hastalıkla boşanma yla... Gibi sebeplerle hepimiz ayağa kalkmak durumunda kalıyoruz yapacak birşey yok allahım yeniden başlayanların yardımcısıdır deyip yolumuza devam etmek zorundayız

Çok teşekkür ederim. Aynı yazdığınız gibi. Sanki dünya yıkılmış bir tek kendi kalmış gibi davrandı. Çok mücadele ettim çok anlattım ağladım. Biraz anlamış gibi ama şimdi durakladı biraz. Inşallah düzeliriz. Zaten cocuklarim çok etkilendi bu durumdan. Onlar bile isyan etti. Biz ne yaşadık ne yaşıyoruz diye.

Amin inşallah. Kimse yaşamasın Bu depremi. D

Sizin ve kaybı olan herkesin başı sağ olsun... Başından beri, elbette ki temel ihtiyaçlara öncelik verilmeli idi. Lakin bireylerin ruh sağlığı da en az temel ihtiyaçlar kadar önemli idi. Çünkü yaşadıklarınız atlatması son derece zor travmalardı. Ne yazık ki, süregelen hemen hemen tüm doğal afetlerde olduğu gibi bunda da sınıfta kaldık... Dilerim sizin ve sizin koşullarınıza benzer yaşam süren herkesin en kısa sürede tüm dertleri son bulur.

Geçmiş olsun başınız sağolsun. Bende o 11 ilden birindeyim antep. Çok şükür bizde can kaybı olmadı. Evim az hasarlı sizi çok iyi anlıyorum. Yaşadığınız acıların tarifi yok. Umarım yeniden düzelir durumunuz düzeniniz üzüldüm allah kolaylık versin. D

Başınız sağolsun. Çok acı enişteniz için sabır diliyorum. Ağlama krizleri bende de var. Destek almayı bende planlıyorum.

Çok zor insan kabullenemiyor iki ay aynaya bakamadım ruh gibi yaşadım bitkisel hayatta gibi gözyaşlarım akmaz oldu hiçbir şey değişmedi, ruh halim değişti aylarca dertli müzikler dinledim ağlayarak gezdim kötümser oldum hala da kurtulamiyorum bu ruh halinden bu durumu yaşayanlar anlar

Sanırım eşiniz depresyona girmiş olaylardan dolayı. Birbirinize destek olup kenetlenmeniz gerekirken böyle olması sizi daha kötü etkilemiş psikiyatriye gitmeyi düşündü mü hiç?

Teşekkür ederim. Çok sağolun. Insanlık bazılarında ölmüş malesef. Ders almayan çok insan var. Huylu huyundan vazgeçmez. Ilk günler acı ve şokla idare ettiler. Sonra bizi sığdırmadilar.

Ben deprem yaşamadım ama bende sizin gibi hayatta bazı büyük acılar yaşadım kaybettim küçük kardeşimi acılar içinde bunlardan sonra nasıl oldum sinirli öfkeli diğer insanların mutluğu bile batan hiçkimsenin iyi şeyine sevinemeyen karamsar psikolojim bozuldu yani. Eski benle şimdiki ben arasında çok fark var ve beş senedir böyle düzelemiyorum işte. İçimde sık sık dünyanın adaletini sorgulama başıma tekrar kötü şeyler gelecek diye sürekli anksiyete eskiden ise çok mutluydum bir duş alıp yatağa uzanmak bile keyif verirdi şimdi bomboş aşırı sinirli biriyim böyle elime aldığım her şeyi kırıp dökesim geliyor 5 senedir düzelemedim o yüzden eşinizede hak veriyorum size de nasıl insan güçlü durur ki yaşadığı şeylerden sonra içine atıp Gülen mutlu olan insanlar var ama onlar da sadece öyle duruyor içleri bambaşka.

Öncelikle başınız sağ olsun Rabbim sabırlar versin bende 11 ilden birindeyim ama az etkilenen bi il evimiz yıkılmadığı halde nasıl bir korku yaşadık sizinkini düşünemiyorum, eşinizle daha önceden de sıkıntılı bir evliliğinizin olduğunu dusunuyorsaniz bu tarz travmatik olaylar zaten yıpratır ancak güzel evliliklerde insanlar birbirine kenetlenir destek olur muhtemelen zaten sıkıntılı olan evliliğiniz bu travmayla daha kötü hale gelmiştir devletin verdiği psikolojik destek varsa eşiniz ve siz kullanın belki işe yarar toparlarsiniz evliliğinizi umarım her şey yoluna girer sizin için

99 depreminde henüz 6 ay önce sehre atanan anne babasını ve 7 aylık kardeşini kaybeden arkadaşım geçen hafta anne oldu. Kendine geldiğinde amcasının evinde imiş. Okulu hep yatılı okumuş ama çok güzel arkadaşları vardı. Eşi ile lise arkadaşı idi. Hayat onun için böyle yollara sapmış ben baktıkça üzüldüm acaba şimdi ne kdr üzülüyordur ne kaybettiğini anladığı için dedim ama o çok mutlu gözüküyordu. Zaman geçecek, bu acilar eliniz kolunuz gibi sizin parçanız olacak ama güneş doğacak emin olun. Basiniz sagolsun sabırlar diliyorum

Evet 100bin verildi biz kalan mirasçılara pay edildi. 12 bin düştü bana. Diğer kardeşlerim ve babama verildi. 12 bini de almadık baban düzen kursun diye D

öncelikle başınız sağ olsun. çok ama çok üzücü bir durum. bir gecede bütün hayatı mahvolan her insan aynı tepkiyi veremiyor. eşiniz de zar zor kendi kafasındakilerle baş edebiliyor anlaşılan. bence eğer mümkünse gitmeniz, şehrinizde mutlaka ücretsiz terapi veren kurumlar vardır. onlara başvurun. h a l i

Bence bu ekonomik krizde insanlar zaten zor geçiniyor akrabayı aylarca misafir etmek hiç kolay değil 3-5 gün kalınır fazlası yüktür Burada size sahip çıkacak yer temin etmekle yükümlü olan hükümettir akrabalarınız değil milyonlarca lira yardımlar yapıldı çadırlar konteynerlar devlete milayarlarca lira bağış yapıldı Yaşanılanlar çok zor söylenecek bir şey yok Allah sabır versin

Öncelikle başınız sağolsun diyorum. Yaşadıklarınız gerçekten çok ağır ve atlatması zor şeyler, kendinize yüklenmeyin zaman verin lütfen. Çocuklarınızla birlikte sağlıklı ve uzun bir ömür dilerim. E

başınız sağolsun Allah sabır versin inşallah biran önce başlayın destek almaya.. Rabbim feraha çıkarsın inşallah D

Çok teşekkür ederim. Sizin de başınız sağolsun. Çok açılar yaşadık hala yaşıyoruz. Eşim böyle biri değildi hiç böyle tepkiler vermezdi. Evet sorunlarımız vardı ama bu deprem sonrası tamamen farklı sorunlara evrildi.. yardım almayı teklif ettim kabul edecek inşallah.

Inşallah arkadaşım. Çok teswkkur ederim. Çok sağolun. Inşallah bundan sonrası herşey hepimiz için iyi güzel olur labellevie Guru Anneler

Çok teşekkür ederim. Evet bende fevri davranmak istemedim. Bekliyorum düzelir inşallah. Zaten psikolojisi normal değil hepimiz fark ettik ailede. Biraz kendine gelmesi lazım.

Başınız sağolsun. Çok acı. Bende can dostumu kaybettim. Annesi yaşıyormuş. Bende arayıp gidemedim bile. O gücü kendimde bulamıyorum.

Burda merkezde çok sorunlar yok Sadece bazı ilçelerde durumlar sorunlu. Allah bi daha yaşatma sın. A

Esim deprem anında evde yalnızdı sallantiya ve apartmandaki gürultulere uyanmış. Daha dun deprem oluyor kalkın diye fırladı yataktan. Yüreğim ağzıma geldi. Baktık ki apartmanda birileri aşağı iniyormus. Travma olarak kaldı hepimizde ki biz 11. İldeyiz. Biz bu derece etkilendik sizi düşünemiyorum. sadece deprem değil daha yeni anneannemi kaybettim. Acılar içinde kivraniyordu kendisi diyorum inşallah acıları dinmistir. Hep rüyama giriyor kendisi. Evet deprem hepimizden birşeyler aldı götürdü. Artik ne yazık ki bende çok agrasif herşeye cabuk sinirlenen bir insana dönüş tüm. İkinci depremde hep birlikteydik kızımın çığlığını hic unutamiyorum. Allah hepimize akil sağlığı sakinliği versin. Geride kalanlar inşallah hep güzel günler görür...

Merhaba, okudukça ağladım. Biz İstanbul'dayız. Eşim de Antakyalı. Can kaybımız yok şükür. Sizin de bir ihtiyacınız varsa elimden geldiğince destek olmak isterim. Size buradan sarılıyorum.

Bizim bi komşunun da ailesi o antakyada bi köyde evleri vardı şuan konteyner da devam ediyorlarmış kalmaya. Kışın kızının yanına buraya gelecekti.

Çok şey var. Canlarımızı gömdük bir akrabamıza sığındık bir süre. Acimizi yasayalım şoku atlatalım sonra yolumuza bakalım dedik. Bu süreçte ilk günler her şey iyiydi günler sonra onlara ağır geldiğimizi farkettim. Yolumuzu çizmeden düştük yola. Daha fazla yük olmadan gidelim dedik. Ben acımı yaşayamadım orada temizlik yapmaktan orada yemek çamaşır yapmaktan gelen gideni ağırlamaktan. Neden çünkü ev bizim değil biz orada sığıntı gibi olduk. Çok şeyler yaşadım. En yakın akrabam dedik. O kadar kirginim ki anlatamıyorum.