belkide büyümem beni çok üzüyor ben hep böyle kalacam zannediyordum... geçen sene ben daha küçüğüm diyerek bir sene daha hazırlandım sınava tabii istediğim yerde gelmedi.. zaman içinde evden dershane ikilisi arasında mekik dokudum buda evcimen olmama neden oldu... şimdi ise üzülüyorum kafamı dağıtmaya çalısıyorum ama ne kadar...

ilk hafta zor gecer, sonra okul telasi oyalar biraz.. sonrasinda hemen bayram var Allah nasip ederse o aralarda da biraz zorlanirsin.. ama gittigin yerde guzel arkadaslarin olursa memlekete gidislerin bile seyreklesir : ) biz calistigimizdan bekar evinde kaliyorduk ogretmen arkadaslarimla.. ilk zamanlar ben her hafta gidiyordum evime, yorgunluk filan umrumda degildi.. sonradan kaynasinca tatillerde hep kizlarlaydim ve gidislerim cok seyreklesmisti ankara'ya.. 3 yil oldu yaklasik, ozlerim o gunleri.. ama ilk gidisimde asla aklima gelmezdi oyle isinacagim sevecegim..

geçen sene seninle aynı durumdaydım gir bak eski konularıma çok kötüyüm çok diye başlık açmıştım şu an okuduğum yeri deli gibi özlüyorum okulumu falan hatta ailemle kavga edince basıp gidicem diye tehdit bile ediyorum ben ki anne babasının dibinden düşmeyen miniş kız orada büyüdüm sanırım

Yeni nesil boyle mi acaba diye dusunuyorum; heyecanlarini, sevinclerini yasamak varken surekli endiseliler.. Iyi arkadas edinecek miyim yerine, ne guzel yeni arkadasliklar kurucam diye pozitif bakis acisina sahip olmak hayati hem daha guzel hem de daha kolay kilar. Endiseli degil yeri, zamani geldiginde tedbirli ve temkinli olun. Aileden ayrilmak ilk zamanlar zor gelecek. Uzuleceksin ama sonra ilerde oyle guzel anilar biriktireceksin ki yaslaninca hayatimin en guzel yillariydi diyeceksin Bence bunlarin hayalini kur ve basarinin tadini cikar. Tebrikler ve basarilar :)

Aslinda ailemin uzulmesine uzuluyorum annemin haline ben baskasinin aglamasina dayanamam onun yaninda aglayacagim varsada aglamam cok tesekkur ederim yorumun icin

Cok tesekkur ederim ve hayirli olsun sana İste yurt yaşantısını bilmiyorum üniversite ortamini bilmiyorum gerci okuyanlarda bilmeyerek gitti iste ama bunlar gozume cok buyuyor icim bunaliyor...

canım hiç dert etme sıkıntısız halledersin inş. kıymetini bil bu zamanların. keşke zamanı geri alabilsem de okul zamanlarıma donebilsem :)

4 yıl önce bende aynı soru işaretleriyle Çanakkale'me okumaya gelmiştim.. Şimdi burada son 10. günümün içine girdim. 10 gün sonra memleketime döneceğim. Ve buradan ayrılacağım için resmen kahırdan ölebilirim. Salya sümük ağlıyorum günlerdir.. Başta alışma sürecinde elbette zorlanacaksın bu çok doğal. Ama bir süre sonra bir de bakacaksın ki acısıyla tatlısıyla en güzel günlerin oluvermiş. İlk defa kendi ayaklarının üzerinde durup bir birey olmaya orada başlayacaksın. Kendi kararlarını vermeye ve yetişkin biri olmaya başlayacaksın.. Kötü tecrübeler yaşayıp dersler çıkaracak ve olgunlaşacaksın.. En güzel günlerini de orada yaşayacaksın. Sırf bu yüzden şuan bulunduğun değil de üniversite yıllarını geçirdiğin şehir senin memleketin olacak. Ve zaman oradan ayrılma zamanını gösterdiğinde bu gelmiş geçmiş en zor anın olacak.. O yüzden çok şanslısın, üniversitede geçirdiğin her saniyenin kıymetini bilerek yaşa.. Çünkü gün geldiğinde keşke 1 senem daha olsaydı diyeceksin... Velhasıl kelam en korkunç değil en güzel günlerine gidiyorsun; başarı ve mutluluk dolu yıllar diliyorum tatlım sana..

küçükken annemden ayrılmazdım imkansızdı yani sonra annem alışıyım diye annaneme bıraktı 1 hafta istanbula gitti ama benim düşkünlüğüm aşırıydı ben annanemde bile 1 hafta ağladım durdum... sonra yavaş yavaş alıştım tabii şimdi annemin gözlerinin içine bakamıyorum ben başkası ağladığı zaman çok duygusuz olurum ağlamasın diye sert duruyorum... Z

Evet canim orasi oyle ve ben bunu dusundukce uzuluyorum aslinda bizimkilerin uzulmesine daha cok uzuluyorum mrsmile California dreaming.. tek ayak

ya bende duygusuzum çok sert dururum dışardan gülerim eğlenirim hiç birşeyi umursamam ve bende belki ilk gün sevinecem tamamiyle değişken bir insanım burcum balık duygusalım ama kimseye belli etmeyen tiplerdenim.. eskiden çok pozitif acayip iyi niyetliydim bunu kullanan çok insan oldu beni çok değiştirdiler şimdi ise sanki herkes çok kötü gibi geliyor... bir insanı çok gözlemlerim öyle hadi aa tanıştık arkadaş olalım diyemem bu yuzden...

merhaba kızlar ablalarım... ben burayı bazen dertleşmek için kullanıyorum ve yine dertleşecek bir konum var... başka bir şehre okumaya gideceğim iki gündür bunun farkındayım diyebilirim kazandığımı öğrendiğimde şokun etkisi iki hafta geçmedi ve şimdi ise gitme piskolojisi bana ağır geldi dün ağladım düşündüm durdum... içinizden başka şehri yazmasaydın diyen olabilir ama şartlar bunu gerektirdi ablalarım... aslında güçlü bir kişiliğim var ama duygusallığımı içimde kendi kendime yaşıyorum... tek kızım arkadaşlarım var ama halimden anlayan yok anneme anlatsam üzülecek zaten gitmeme üzülüyor... bende nasıl arkadaş edinecem nasıl iyi olup olmadığını anlayacam yurt nasıl olacak gibi gereksiz evhamlara kapıldım... sonra hayata bırak dedim kendi kendime... bilmiyorum nasıl olacak nasıl bu piskolojiden kurtulacam annemden ayrılığa nasıl alışacam... okuduğunuz için teşekkür ederim bir abla bir kardeş olarak benimle konuşursanız çook sevinirim

Tesekkur ederim bu guzel yorumunuz icin ben duygularin hepsini cok tavanda yasayan bir insanim bir kararini tutturamiyorum endiseliyim belki bosa ama bilmiyorum tek basima oldugumda dusunmeden edemiyorum.. mrsmile California dreaming.. tek ayak

2 gunde kaynasilan ortamlar yaramaz zaten bosver.. ben o dedigim zamanlarda, gittigim yerdeki arkadaslarim oranin eskisiydi, ben yeniydim, biz arkadas olduk.. onemli olan kafa denkligi.. Rabbim iyi insanlarla karsilastirsin.. cok dua et

Zamana bırakacaksın yapacak bişey yok. Gidip göreceksin ortamı sana en uygun olana katılacaksın. Insanları tanıyacaksın. Annenden ayrılmaya alışamayacaksın belki bir süre ama bi bakacaksın yıllar geçmiş.

Bende onlarin yaninda guclu durmaya calisacam kesin.. Kafamda o kadar sacma seyler varki sanki yurttaki insanlarin hepsi kotu sanki kimsayle anlasamiyacam hepsi sacma belki ama suan gercekten bunalimdayim sanirim atlatmam uzun surecek... mrsmile California dreaming.. tek ayak

hepsi oluyor kuzular da büyüyor <3 mutsuz olacağını sanıyorsun ama alışma sürecinden sonra aile evine dönmek bile zor geliyor:)

herkese çabuk güvenme ama buzdolabı da olma annenle de skypedan konuşursun her gün Zaten adapte oldum olucam derken günler geçiyor herhalde gariplik bendeydi 17 yaşında 800 km uzakta kaldım ailemden, beni yurda bırakıp gittileri günkü mutluluğumu unutamıyorum, annem ağlamıştı kıyamam ama onlar gittikten sonra ben kendimi çok mutlu hissetmiştim, özlem duygusunu eşim dışında bir allahın kuluna bile hissetmediğimden de olabilir o alışma süreci bana 2-3 gün sürdü üniversitemi çok sevdiğimden ve hep pozitif bi insan olduğumdan olabilir yeni durumlara çok iyi uyum sağlarım sen de poZitif ol bu bi macera gibi

Ailelerimiz bize göre bu konuda daha hassas oluyor haklisin bu konuda.. mesela annem beni 8 yıldır gönderiyor bu yıl 9. yilimiz olcak inşallah ama hala otogara kadar geliyo ve her seferinde sarıldığımızda ağlıyo.. biz yeni bi hayata gidiyoruz sonuçta ama arkada kalan olan, gönderen olan, otobüse bindirip aşağıdan el sallayan olan taraf olmak çok daha zor..

Üniversite icin gidecem ve ailemden ilk defa ayrilacam ilk defa baska bir memlekette tek kalmak beni endiselendiriyor... Benim gibi kizlar olacak biliyorum belki onlarda benin gibi dusunuyor ama dediğim gibi dertlesmem lazim ve burasi bana iyi geldi yorumunuz icin tesekkurler mrsmile California dreaming.. tek ayak

çok teşekkür ederim inşallah belki 2 ay sonra bunları okuduğumda gülerek anacağım ama bugünlerde çok bunaldım konuşmaya ihtiyaçım var işte...

Cok tesekkur ederim inan o kadar guzel yazmissin iki ozenmedim diyemem insallah canim bende boyle anarim iyi dileklerin icin tesekkur ederim

ben de cok zorlanmistim iş icin sehirdisinda 1 yil yasamak icin ayrildigimda.. ilk 1-2 ay gercekten zor.. ama orda duzenini kurup alisip bir de arkadas edinince, inan geciyor, Allah'in izniyle.. simdi ayrilik psikolojisi sana boyle vesveseler veriyor.. mrsmile California dreaming.. tek ayak

Hem liseyi hem üniversiteyi ailemden ayrı okudum. Şu an böyle endişelere kapılman çok normal. ama gidince sende göreceksin ki özellikle üniversitede, yurtta çok güzel arkadaşlıklar, anılar biriktiriyorsun. kendi ayakların üzerinde durmayı öğreniyorsun. tabi ki gitme günün yaklaştıkça böyle şeyler hissediliyor. inşallah çok güzel üniversite yılları seni bekliyodur, keyfini çıkar

Amin canim cok dua ediyorum hep hayirlisini diliyorum allahtan mrsmile California dreaming.. tek ayak

İçini ferah tut. Orada herkes senin gibi olacak. Yeni bir evin yeni bir ailen olcak. Hayatın boyunca asla ama asla unutamayacağın, yüzünde gevşek bir gülümsemeyle hatırlayacağın anıların arkadaşların olacak. Aileni özleyeceksin ama ailenin yanına geldiğinde de okulunu ve arkadaşlarını çooook özleyeceksin

Bende oyleyim konularim hep universite hakkinda dusunmekten sıkıldim artik oluruna birak diyorum kendime bir iki gun sonra tekrar düşün... Okullar açılana kadar böyle olmam insallah.. mrsmile California dreaming.. tek ayak

Ailemden ilk ayrıldığımda ağlamamak için kendimi zor tutmuştum. Onları üzmemek için onlardan daha güçlü durmuştum. İlk dönemim inanılmaz zor geçti. Bazen aradım ağladım anne gelmek istiyorum dedim, bazen derslerime odaklanamadım ama zamanla çevremi oluşturduktan sonra alıştım. Zor olmayacak diyemem canım ama eninde sonunda düzelecek :)

İnsallah bende boyle anarim cok tesekkur ederim mrsmile California dreaming.. tek ayak

inşallah canım lisede bazı yanlış arkadaşlarım oldu canım çok yandı okulumu değiştirdim onlarla ilişkimi kesdim şimdi ise aynı şeyleri yaşamaktan korkuyorum değişmekten korkuyorum belki çok gereksiz biliyorum insan kendinden emin olduktan sonra boş herşey ama işte... mrsmile California dreaming.. tek ayak

Canim alisirsin insallah. Onca kizimiz baska yerlerde okuyor. Ailenden ayrilmak zor gelebilir ilk basta ama daha sonra hayattan o kadar guzel zevkler alacaksin ki kendi ayaklarinin ustunde durmak gibi mesela. Icini rahat tut herkes okulun yurdun sahibi degil herkes bir yerlerden geliyor, kolaylikla kaynasirsin

bu endişeler herkeste var. bende bile. okul, dersler, staj, atama bilmem ne düşünmekten uyku girmiyor. ama senin için çok erken bunları düşünmek için. keyfini çıkar. geri gelmeyecek bu yıllar.

Bak güzel kardeşim, öncelikle tebrik ederim, hayırlı olsun. Kazasız belasız, uzatmasız mezun olursun umarım. Yurtta kalacaksan şu aileden ayrılma, yalnız hissetme psikolojisinden gidince kısa sürede kurtulursun bence çünkü yurtlarda hep başka şehirlerden senin gibi okumaya gelen bir sürü insan var. Çocuk değilsin artık yani endişelerini anlıyorum ama aileden ayrılma olayını bu kadar büyütme gözünü seveyim. Ben de 3 senedir başka şehirde okuyorum ve yurtta kalıyorum. Ben sonucumu öğrendiğim ilk an gitmeyeceğim dedim mesela. Ailem de gitme boşver o zaman dedi. Sonra düşündüm taşındım, gitmek zorundayım dedim ve aileme gideceğimi söyledim. Benim annem bana hiç karışmadı ama ağlamıştı ben gitmeye karar verince. Anneannem ve teyzem teselli etmişlerdi. Kayıttı, yurda yerleşmekti falan derken annemi otogarda otobüsüne bindirdim ve ben hiç bilmediğim o şehrin merkezine dolaşmaya falan gittim akşam saati tek başıma. Sonra yurda dönüp milletle de tanıştım, sohbetti falan derken üzülüp sızlanmaya zaman kalmadı. Günlerce ağlayan arkadaşlarım oldu, hep ben teselli ettim. İlk sene içinde zaman ilerledikçe bazen canım sıkıldı, ağlayacak duruma ben de geldim elbette ama annem falan yanımda yok diye değil. Yurt hayatı zordur, zaman zaman benim yurtta ne işim var, ben evimin rahatlığını istiyorum diye düşünüp sinirden ağlayasım geldiği zamanlar oldu. :) Tabi sonra herkesin nabzına göre şerbet vermeyi biliyorsun. Bütün yurt arkadaşımdır aslında ama sadece 2,3 dostum var oradan. Zaman çabuk geçiyor, geçmez dediğim zaman geçti ve mezuniyet kapıya dayandı. Üzülme yani. Yine de duygular ilginçtir bak, ben de mezuniyet törenimi gözümde canlandırınca duygulanıyorum, mezuniyette ağlayıp da rezil olmam umarım. :)

Eger lise icin baska sehire gidiceksen benim lisemde de vardi baska sehirden gelen arkadaslarim ve basta isinamasalar da sonra yurt arkadaslari olarak hepimiz cok samimi olduk ve suanda da can ciger konusuyoruz Allah bozdurmasin. Universite icinse bence bu senin icin buyuk bi deneyim olur alisman daha kolay olur tabiki arkadasliklar edinirsin alisirsin fakat sana zarar veren insanlardan uzak dur muhatap bile olma bence canini da hiiic sıkma her derdin devasi vardir

Canım benim bir git bak 2 hafta sonra bunların hiç biri aklına bile gelmeyecek. Yurt ortami o kadar eglencelidirki. Akışına bırak herşey çok güzel olacak öyle düşün.

Evet canim aynen oyle ve hergun dusundukce bunaliyorum gozlerim doluyor... Gerçekten çok zor ayrilmak ve benim gibi disardan duygusuz gibi gozuken bir kiz bile huzunleniyorsa digerlerini dusunemiyorum... Ayrilirken guclu gorunecem onlara ama ailem gittikten sonra kendimi dusunemiyorum... mrsmile California dreaming.. tek ayak