Ben asla sabredemezdim mesela, Çok şükür ki o konuda şanslıyım

Annenizin elinden tutup bir terapiste götürmeniz lazim. Baska bir çözümü yok. radikalkararlar

Bence de imtihanım, çünkü inanın elimden geleni yapıyorum. O kadar koşturma halindeyim ki arkadaşlarım bile şaşırıyor nasıl okadar yere yetiyorum diye

Bunun tek cocuklukla cidden ilgili yok. Ben tek cocuğum annem aşırı düşkün ama bir yere kadar. İşim var-dersim var eşimle şunu yapacağız noktasında beni hemen bırakıyor. Arada bir seninle uzun konuşamadık diye sitem ediyor, haklıdır diyorum tek varlığı benim. sizinki sizi sömürüyor. babanıza durumu anlatın, annenize açık açık söyleyin. Size bu kadar düşkün ve kıymetliyseniz sizi üzdüğü için geri adım atması gerekir. radikalkararlar

Sınır da denedim ancak bu sefer de ağlıyor üzülüyor sen beni istemiyorsun vs diyor

Konudan bağımsız ama online işinizde ne yapmaktasınız? Ben de online çalışarak neler yapılabilir diye merak etmekteyim kendim için.. mariapdr

Annenizi mutlu edemezsiniz. Yukarıda bir arkadaş da yazmış. Sizinle ilgisi yok. Anneniz mutlu olmak istemiyor. İstediği her şeyi tam istediği gibi yapın, üzerine yirmi farklı şey daha ister ve gene mutlu olmaz.

Ah keşkeeee, ama hakaret kabul eder sen bana delirdin mi diyorsun der

Eşinizin işi de çok zor. Benim kayınvalidem bu kadar hayatımızın içinde olsa, çocuğumun gideceği okul konusunda lafımı ağzıma tıkasa ne kadar sabredebilirdim bilmiyorum.

Anneniz 15 yasinda tripli ergen sevgili gibi. Hakikaten cok zor. Kalp kirmamak da lazim anne babalarin. Yakinina kesinlikle tasinmayin. Idare etmekten baska yapacak birsey de yok. Cunku mesafe koysaniz veya konussaniz bu sefer hepten küser, o potansiyeli hissettim. Bu da sizin imtihaniniz belki de.

Bizi sürekli görmesine rağmen dün bana beni sizden mahrum bırakıyorsun deyince ben de ona gözüne dizine dursun dedim bu lafı benim burnumdan getirdi çığlıklarla bağırarak kıyametleri kopartarak nasıl böyle bir şey söylersin diye söylendi bizim evdeydik toplantı çıktı gitti Daha da aramadı. Ne yazıkki onlardayken böyle bir durum olmadı keşke olsada ben çekip gidebilsem o da bir kendi kendine kalıp ben ne yaptım diye düşünse. Daha önce hamileyken benzer bir tartışmamız oldu ve onunla bir süre görüşmedim uzak durdum sonra hatasını anlayıp özür diledi hayatımda ilk defa benden özür dilemişti ne olursa olsun her zaman kendini haklı görür o zaman da hamile olduğum için sanırım ortamı yumuşatmak adına özür diledi M Msspinkie Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Tamam annelerimiz başımızın tacı da, bu kadarı fazla ya.. Çok yorucu. Eşin annesinin de böyle olduğunu düşünsene. Ortada aile falan kalmaz..

Dilerim bu bakis açısı bir fayda saglar.

Anneniz size karşı silahını bulmuş; ağlamak. Siz de onun bu silahını etkisiz hale getirmelisiniz. Annenizi mutlu etmeye çalışmaktan vazgeçin. Çünkü dediğiniz gibi siz ugrastikca o daha fazlasını isteyecek. Yanındayken tartışma cikardiysa, ben şimdi gidiyorum, buraya senin azarlamalarini dinlemeye gelmedim, deyip çıkıp gitmelisiniz. Anneniz ağlayacak üzülecek olsa bile. Çocuğunuzun okulundan bahsettiği de hayır o okula gitmeyecek biz istemiyoruz diyebilmelisiniz, o çocuk sizin çocuğunuz, onunla ilgili bütün kararları eşiniz ve siz vericeksiniz. Sen beni istemiyosun diyosa evet istemiyorum, bıktırdın beni, bidaha çağırma o zaman diyebilmelisiniz. İstediğin kadar ağla, beni huzursuz ediyosun artık diyebilmelisiniz. Annenizin bugüne kadar hiç sizi kaybetme korkusu olmamış ki. Nasıl olsa ne kadar saygısızca davranırsa davransın siz hep özür diler gibi geri gelmişsiniz. Biraz da annenizi sizi memnun etme telaşına soksaniz? Belki azcik olsun değer görürsünüz ne dersiniz?

Tsk ederim tavsiyeniz için, deneyeceğim

yani açıkçası eşiniz sizi mutsuz gördükçe ailenizden uzaklaşacaktır. Bu durumda sizi iyice üzer. Bence iş oraya yansımadan çözüm bulmanız en sağlıklısı olur

Psikolog veya psikiyatrist misiniz acaba gerçekten o kadar güzel bir yorum ki resmen aydınlanma yaşadım, Çok haklısınız sınırsız bir kontrol etme isteği var sürekli olarak başkalarının yaptığı eylemleri eleştirip kendisi yol göstermek istiyor çocuğumun gideceği okuldan doğum gününü kutlanacak yere kadar düğünümde giyeceğim gelinlikten doğum yapacağım hastane ve gideceğim doktora kadar her şeyimi kendisi seçmek istiyor, Aynı şey kızım ve eşim için de geçerli onları da aynı şekilde yönetmek istiyor sanki biz ayrı bir aile değiliz de onlara bağlı bir parçaymışız gibi düşünüyor. Köpek veya kedi kesinlikle bencede çok iyi fikir fakat evde hiçbir şekilde hayvan istemiyor Daha önce kuş almıştım o yalansın diye fakat bakmayı unuttuğu için ne yazıkki öldü onun da günahına girdim

Değişik bi bakış açısı. Bu siteyi bu yüzden seviyorum birçok farklı pencereden bakmamızı sağlıyor . push ; ketniss Herkesin hayatına kimse

Sen mutlu edemiyor değilsin. O, mutlu olmak istemiyor. Kendini bu kadar yorma. Ben eminim ki sen evine ağlayarak dönerken, o ayaklarını uzatıp çayını yudumluyordur. Her söylediğini ciddiye alma.

Ben de tek çocuğum. Çok iyi anlıyorum sizi. İhtiyacınız olan şey "sınır". Anneniz bile olsa kimse size kendinizi böyle hissettirmemeli. Ve kimse kimsenin mutluluğundan sorumlu değil. Saygınızı sevginizi gösterin, verebileceğiniz kadarını verin, daha fazlasını vermediğiniz için de asla kendinizi suçlamayın.

Sakın!! Esine sakın. Aman annen veya ailenle ilgili ese veryansin etmek hayiflanmak katiyen olmasın. Bunu yaparsan anneni esinin gozunde itibarsizlastirirsin. O senin degerlin. Annenle tatli tatli konus. Bende artik bir yetiskinim cocugum var etkileniyor annecim dersin. Babasina tartismalarimizi anlatmasindan korkuyorum dersin. Annene bir kere bile of deme olurmu pamuk musun nesin Şimdiden başka zaman

Ben kendimi suçlamıyorum, benim de evladım var diyorum ki keşke benim çocuğum da benim gibi bir evlat olsa. Ama mutlu edemiyorum ve ben de o yuzden mutlu olamıyorum, bu yaptıklarından çok etkileniyorum, üzülüyorum butun gunum kötü geçiyor toparlanamıyorum

Çocuğunuzun annenizden daha çok vakit geçirmeye ihtiyacı var sizinle. vera2020

Keşke çözse... terapistten destek almak istiyorum ama onu da kabul etmez hatta hakaret algılar..

Bazi insanlar ilacla dahi tamamen duzelmez. Annem duzelmedi. Anı oteliyorsun o kadar. Karakterle ilgili bi hal bu. O yoneticek ve koruma ic gudusu bi hayli fazla malesef. Kendini annene ispatlamak yerine Sen kendi hayatına odaklanıp. Evde kurallarinin oldugunu cocuguna bir sey ogretirken ki kararliligini, bir yerin agridiginda hayiflanmadiginda, guclu hissettigini ona hissettir belli ki naifsin o da bunu biliyor. icten ice bunlar elbette yorar. Bunu tersine cevir benim esim boyle :)) Arada gidip aglayip gizlice cozuyorum. Buraya ugruyorum KK uyeleriyle dertlesiyorum gidiyorumm

Neden olabilir ki düşünmekten deliricem her şeyi var bu hayatta bir kadının İSteyeceği her şeye sahip daha ne istiyor olabilir . push ; radikalkararlar

O kadar da borçsuz değiliz sanki büyütmüş etmiş sonuçta ama tabi benimki biraz fazla yaranma çabası olabilir o ayrı

Annenizin bilinç altında sizi kaybetmek ile ilgili korkuları olabilir mi? Bir uzman yardımı alabilirsiniz. Benim annemde babamı kaybettiktwn sonra bana aşırı düşmüştü. Evim ve işim yakındı. Tüm günümü yanında geçiriyordum. Sonraları azalmıştı. radikalkararlar

Böyle davrandikca yıpranıyorum. Sana yaramadığımı gordukce kendimi yetersiz hissediyorum. Psikologa gitmeyi kabul etmezsen seninle gorusmeyi kesecegim. Bu halimden esim ve çocuğum olumsuz etkileniyor deseniz.

Ağzınızla kuş tutsanız nafile, memnun etmek için daha fazla çabalamanız işe yaramayacak, sert ve acılı olması pahasına sınır çizmelisiniz.

Olayların eşime yansıması annemi çok üzer, dediğinizi söylersem etkili olabilir

Babamda anneme hak veriyor ikisi bir olup beni eleştiriyorlar

Her tartışmamızda ağlıyorum zaten, "seni bu kadar mutlu etmek isterken nasıl bu kadar mutsuz ediyorum anlamıyorum" diyerek ama anlamıyor, diyor ki "sen benimle mutsuz olduğundan boş vaktin olduğunda arkadaşlarınla olmayı tercih ediyorsun" aslında haklı gerçekten de ona giderken hep geriliyorum veya konuşurken bile hep diken üstündeyim acaba şimdi ne diyecek neye bozulacak neye laf sokacak diye. Evime geldiğinde bile küçük çocuk olmasına rağmen 2 saat evi topluyorum ki gelince kızmasın bana tartışma çıkmasın

En zoru bu iste, benim durumum. Hepsi beni ariyor aglama duvarı oldum :) Ben ona ablama hep diyorum ki ; kadin yaşlı hoşgör bi daha bu anları yasayacak bir annemiz olmayabilir. Kaybedersek cok ozleriz diyorum. Haklisin kardes olunca arayi bulan hedefi degistiren biri oluyor. Ama yoksa da birbirinize tutunun denge muhakkak olacak pamuk musun nesin Şimdiden başka zaman

Eşimin annesiçok şükğr ki öyle değil, annemle görüşünce hep geriliyorum ama kayınvalideme gidince veya o gelince rahatım. Kayınvalidem dertsiz rahat biri, umursamaz yani niye öyle oldu niye böyle oldu vs Zaten o da böyle olsa tımarhanelik olurum

Her ne kadar anne de olsa çocuğunuz anneden once gelmeli. Ona karsi sorumlusunuz. Olumsuz enerjinizi ona akrarmak haksizlik olur. Buyumeyen bir anne varsa ya caba harcayacak sizinle tekrae görüşebilmek icin ya da hepten yalniz kalacak. Her sey onun elinde. DiDee

Emrivaki yapıp götürsem acaba çok mu ters teper onu da kestiremiyorum

Malesef oyle :) banabenigeriver Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Al benden de o kadar okuyacağım okuldan tutun ve evleneceğim kişiye kadar onların kararı oldu, giyeceğim gelinliği bile annem seçti, Çok şükür ki eşimi çok seviyorum ve gerçekten dünya iyisi bir insan zaten bu kadar baskıya da başka birisi katlanamazdı. Mesela bir iş oluyor babamdan rica ediyorum babam eşimi arıyor git onu al git bunu getir hep emir kipi.

Arayıp paylaşabileceğim biri olsa ona da razıyım ama o kadar yalnızım ki... esime de annemi şikayet etmek istemiyorum, kaldm

Anne konusu bir hayli hassas ben ufaktan uzaklaşacagım zira uzuluyorum.

Tek cocuk olduğunuzdan kesin eminsiniz dimi çünkü birebir benim annemi anlatmışsınız da Maaalesef biz terapiste de götürdük götürüyoruz hatta günde 2 kere ilaçta kullanıyor pek bir etkisini göremedik Lady bug

Sanki benimkileri bana anlatıyorsun çocukluğumdan beri yetemedim okuyacağım üniversiteye dek onlar seçti biliyormusun? Ama eslerimize üzülüyorum sonuçta onlarında ana babaları var ya onlarda böyle yapsa... A Anlayann

O olay inanılmaz gerçekten. Resmen saatlerce

Anneniz kontrol bağımlısı galiba. Çocuğunuza kadar karışmak istemesi öyle düşündürdü. Bence annenize evcil bir hayvan sahiplendirmeyi düşünün ilgisini ona versin. İşsizlikten, can sıkıntısından sürekli sizle olmak istiyor olabilir. Bunun dışında kendinizle ilgili az bilgi verin. Altın küpe aldığınızı bilmesin.. Çocuğa eşiniz organizasyon yapmış gibi davranın. Sohbeti kendi üstünüze çekmeyin. Görüşmek iyi gelmiyorsa da günlük kahve içecek kadar vakit ayırın. Tüm gününüzü vermeyin. Üzgünüm ama bu şekilde bir iletişimi zorlamanın anlamı yok.

Huyları böyle demek ki bu durumda en güzeli elinizden geleni yapıp susmanız.

Açıkca bir evinizin çocuğunuzun eşinizin olduğunu söyleyin. Çok hassas davranıyorsunuz bence.. Altın küpe gibi bir olayda açıklama yapmazdım ben begendim benim için önemli olan bu derdim ve geri kalanını takmazdım. Süreciniz zor olacak ama bu şekilde ilerlemeniz gerekiyor bence.. banabenigeriver Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Evet çok haklısınız fakat nasıl bir çözüm onu bilemiyorum aile büyüklerimiz vefat ettiği için öyle birinden yardım alamıyorum kendisinin sözüne itibar ettiği kimsede yok

Ayy çok şok oldum! Anne benim için çok özeldir. Iyi bir anneyi tepemde taşıyabilirim. Kvmi sevmem buna rağmen o bir anne evladı yüzünden üzülür diye düşünüp ona duyurmadigim pek çok konu vardır. Ancak ve ancak sizin annenizle işler çok zor.. Bence psikolojik yardıma ihtiyacı var. Kesinlikle götürün. Beklentileri hiç normal değil bunu anlamalı.

Beni de bir ablanız gibi görün keske bizde de ortamı yumusatacak bi kardes olsaydı

Annenizi mutlu ediniz.. Sayet annemde dedigim dedik caldigim duduk hala bebekmisiz gibi davranir. Ammaa ben annemi yerim o 60 lari bitirmis pamuk annem benim. Onun olmadigini dusununce her derdi her nazı kabulum. Özledim onu uzakta biraz :) Bir an ablam acti bu konuyu diye okudum :) o sikayetcidir. Ben degilim memnunum hatta bi tane annemiz var diyorum. Ablamda bi hayli buyuktur esas bu muameleyi gorende o dur :)

Evet evet ama kaynanm gamsız olduğu için no problem

Mesajınızı okurken hissettikleriniz o kadar tanıdık geldi ki benim annemi okuyorum sandım bir anda. Gerçekten farkında olmadan evlatlarını o kadar yıpratıyorlar ki Size vereceğim tavsiye bir kere tavrinizi koyun ama kötülükle polemiğe girmekle değil bir tık daha uzak soğuk davranarak işlerim var bu hafta çok yoğunum ben böyle düşünüyorum buna karar verdim gibi benli cümleleri çok kullanın ki sizin varlığınızı, bir birey olduğunuzu sürekli hatırlatın. Ses tonunuz çatışmacı kalp kırıcı değil soğukkanlı kesin ve kararlı olsun. Bir kere bunu yapıp sonra dozunda görüşmeye devam ederseniz zor da olsa zamanla anlayacaktır. Gerekirse acitasyon yapın içinden çıkmadığınız zaman ağlayın ben napiyim anne yetişemiyorum olmuyor diye üste çıkın. Onu, onun silahıyla vurun. Ama asla kontrolü ona bırakmayın. Tek cocukla da alakası yok biz dört kardeşiz annem hiç bir çocuğuna yapamadığı kadar benim hayatıma müdahil olmaya çalışır biz sınırlarımızı net koyamıyoruz sorun burda yakınına da kesinlikle taşınmayin.

Yok asla taşınmam, yakın olsak çok daha beter olur

Ne yaparsam yapayım annemi mutlu edemiyorum her zaman eleştirecek, bozulacak, trip atacak bir şeyler buluyor. Hep onun doğruları var ve tüm hayatımı onun doğrularına göre yaşamak zorundaymışım gibi davranıyor. Tek çocuk olduğum için de tüm ilgi alakayı benden bekliyor haliyle. Aslında arkadaşları ve çevresi var ama beni istiyor. Hem çalışmamı istiyor hem de mümkünse her gün beni ve torununu görmek istiyor. beraber zaman geçirdiğimizde 2-3 saati yetersiz buluyor, bir güne birden fazla iş koymayı sevmiyor, gündüzden buluşalım tüm gün birlikte keyif yapalım akşam da eşlerimiz gelsin uyuyana kadar beraber takılalım istiyor. Arada o istediği şekilde de zaman geçirmeye çalışıyorum ama bu sefer de başka bir şeyden sebep tartışma veya gerginlik çıkarıyor. Geçen gün ben çok mutsuzum diye ağladı, sebebi onunla ilgilenmemem ve birlikte zaman geçirmeyişimmiş. Çalışıyorum fakat online ve iş saatleri esnek olduğundan haftaiçi en az haftanın 2-3 günü beraberiz, ayrıca 1 veya 2 gün de eşimle babam da dahil olacak şekilde beraberiz. Daha ne kadar vakit ayırabilirim bilmiyorum. Kayınvalidemler ve kendi ev hayatım da var ama bunu anlatamıyorum. Evlerine yakın lokasyona taşınmam için baskı yapıyor, ağlıyor, üzülüyor. Ancak iş beraber vakit geçirmeye gelince de günümüz mutlu geçmiyor. Hala 13 yaşındaymışım gibi beni azarlıyor, bağırıyor, bozuyor, kızıyor. Tepki verince de sana tek bir şey bile söylenmiyor yazıklar olsun diyor. Ne yaparsam yapayım mutlu edemiyorum. O da zaten sürekli mutsuz olduğunu dile getiriyor. Her zaman "ben değer görmüyorum" "bilmemkim annesini ne kadar seviyor, annesi ne huysuzluklar yapıyor yine de hoş tutuyor" diye örnek gösteriyor. 31 yaşında kadınım, emek vermem gereken bir çocuğum, eşim ve işim var. Elimden gelen her boş vakti anneme ve babama ayırmama rağmen mutlu edemiyorum. Arkadaşlarımla buluştuğumda anneme söylemeye korkuyorum veya sosyal medyadan paylaşmaya. Bozuluyor çünkü onu değil de arkadaşlarımı tercih ettim diye düşünüyor. Çoğu zaman söyelmiyorum bile arkadaşımla olduğumu, bozuluyor çünkü. Ama her görüşmemiz mutsuz, bozuk veya küs bitiyor. Eşim bile "annenle ne zaman görüşsen eve ağlayarak veya asık suratlı geliyorsun" diyor. Gerçekten anlayamıyorum. NAsıl oluyor da her görüşmede o kadar ilgi alakaya rağmen nasıl mutsuz ayrılıyoruz nasıl annem beni azarlayacak Bir şey buluyor ve ben eve ağlayarak ya da üzgün gelebiliyorum? Yanındayken uzun süre telefonla konuşmama veya mesajlaşmama bile bozuluyor laf sokuyor. Telefonu uzun tuttuysam surat asıp kapattırıyor. Sadece onunla ilgilenip konuşayım istiyor. Günü kötü bitirmemize ve küs ayrılmamıza sebep olan tartışmalarımızdan birkaçı: -altın küpe aldım diye paramı çarçur edip saçma sapan harcamalar yaptığım için beni azarlaması -çocuğumu neden hep yanımda götürüyormuşum ona bırakmam gerekirmiş -çocuğun doğumgünü için onun hayal ettiği bir yer varmış neden orada değil de başka yerde kutlama yapmak istemişim herkes ona danışırmış neyi nerede yapsam diye ben neden başka yerde yapmak istemişim Uzun oldu hakkınızı helal edin, yardımcı olursanız çok sevinirim.

Kıyamam ona mecbur degilsiniz annenize katlanmaya. Olgunlasmamis bir birey ve sırtınızda kocaman bir yuk olarak duruyor. Isterse küssün isterse hayirsiz evlat desin mesafe koyun. Yarin çocuğunuz büyüyüp de anne sen bana boyle yapmistin ilgi gostermemistim derse cok üzülürsünüz. Çocuklarımıza iyi bir cocukluk borçluyuz. Annelerimize hicbir sey borclu degiliz. Kendinizi sorumlu hissetmeyin annenize karsi. Kim ne derse desin dinlemeyin de. Ya tedavi olsun ya da mesafeli olun. Lady bug

Çok doğru tespit. Kotrol bağımlısı, eşimden kayınvalideme kadar kontrol etmek ve kendi istekleri doğrultusunda yönlendirmek istiyor. Öyle bir konuşuyor ki "bu böyle olacak" şeklinde. Örneğin çocuk için "bilmemne okulu çok iyi, oraya gidecek"diyor. Eşim cevap verince de sen karışma gibisinden susturmaya çalışıyor, bahsettiği okul çok pahalı bir özel okul ve öyle bir durumumuz yok, kendisi ödeyeceği için bize siz karışmayın tarzında konuşuyor, halbuki biz o okula vermek istemiyoruz. Bi kahvelik görüşmeye gelince, onu denedim fakat bu sefer de "sen beni istemiyorsun, arkadaşlarına kocana vakit ayırıyorsun, varsa yoksa onlar, biz kimiz ki" şeklinde konuşuyor. Evcil hayvanlarla ne yazık ki hiç arası yok, ben çocuğumu hayvanlara yakın büyütüyorum diye bile kızdı bugün, "bi ısırırlar sonra hastane hastane dolaşırsın" vs şeklinde...

Bu annenizin çözmesi gereken bir mesele. Siz kendinizi üzmemeye çalışın. radikalkararlar

Beni kaybetmekle ilgili korkuları olabilir, ama bu şekilde beni çok yıpratıyor. Görüşmelerimiz hiçbir zaman azalmadı aksine ne kadar görüşsek ona az geliyor hep mutsuz hep laf sokuyor A Anlayann

Annenizi psikiyatriye goturun, norolog da girsun, yaslilik kaynakli sorunlar var belli ki, birazda kafada kurmaya baslamis bunu siz degil terapist cozer, eger istemez vs bir durum yaparsa a bu sartlar altinda kendi ruh sagliginiz icin gorusmeyeceginizi

Anneniz etrafındaki her şeyin ve herkesin tek hakimi olmak, tüm hayat akışını kendi insiyatifine göre düzenlemek istiyor orası belli, ciddi bi kontrol problemi var. Baş etmesi gerçekten zor bir durum zira bu durumdaki insanlar çevrelerini yönetmeye ve düzeltmeye o denli odaklanmışlardır ki asla kendilerinde bi sorun olduğunu düşünmezler. Farkındalık seviyesi son derece düsüktür yani. Siz sınır çizmeye çalıştıkça daha da saldırganlaşırlar, duygusal saldırıların dozu artar zira kontrolün elden gidiyodur. Bu kontrol etme isteğini kendi kendine dogal ve normal sınırlara çekmesini beklerseniz korkarım bi ömür beklersiniz. Ama psikolojik yardım almaya nasıl ikna edilir derseniz inanın bilemiyorum. Belki de önce siz gidip konuşmalısınız, gideceginiz uzman size bi yol gösterebilir annenizi nasıl oraya getireceğiniz konusunda. Bi de bi yorum sahibesi tavsiye etmiş, köpek çok iyi fikir aslında. Onu egitsin, onu yönetsin. Tam itaat egitimi verecek kadın anneniz. Sürekli onu mutlu etmek isteyen, sadece onunla ilgilenen, otur deyince oturan bi dost bu sağlıksız kontrol ihtiyacını yatıstırabilir belki.

Çok iyisin tesekkur ederim Senin de eşin mi annem gibi

Kendimi gördüm annende, 15 sene sonra aynı yaslarda olucaz sizinle sanırım kızım/ben. Şimdiden böyleyız. Ben baska acıdan bakabılıyorum olaya. Aslında annenin durumu şu: benim kızım 15 yasında olmasına ragmen hala bebek gozumde. 5 yasında cocuga daha buyuk muamelesı yapılıyodur. Aman parasız kalacak aman mutsuz olacak diye harcadıgına ettiğine karısıyorum. Ben cok mu biliyorum? Hayır o bana gore daha bebek ve bilmiyor. Ustune sureklı beraber vakıt gecırelım ıstıyorum cunku sankı zaman cabuk gececek öleceğim ve az zaman gecırmıs olacagız diye dusunuyorum. Tek cocuk annesıyım bu da bır tür okb imiş aslında. Çocugu olursa sadece bana bıraksın, cunku yavrumun yavrusuna ben bakarım en ıyı kafasındayım. Bızım okbmızde takıntımız cocuklarımız. Su pandemı biter bitmez terapıye baslamak ıstıyorum. Annenız sızı asırı sevıyor ama bazı durtulerı malesef engelleyemıyor.

Annelerimiz klonlanmış benimki de psikolojik ilaç kullanıyor ama faydası yok

Dunyaya getirirken bize sordu mu? Bak ben boyle baskin karakterliyim, her seyine karisacagim, hep benim dediğim olacak, hep ilgi bekleyecegim diyip sizden riza alip mi dogurdu? Kendi annelik duygusunu yasamak istedi. Ve şimdi size psikolojik siddet uyguluyor. Iliskiniz toksik bir iliski. Hep asagi cekiyor sizi. Çocuğunuzun hayatından bile çalıyor. Butun bunlarin yaninda kendi keyfi eylemi bizi borclu kilar mi?

Al benden de

Saygısızlık etmek istemedim o zaman geri dönülmez bi durum olur

Müsait olmadığımı söyledikçe sen zaten müsait zamanında beni değil arkadaşlarını tercih ediyorsun çünkü benim yanımda mutsuzsun diyor, Ne yaparsam yapayım 13 yaşında olmadığımı kabullenmiyor, Kendime altın küpe aldım diye dünyayı ayağa kaldırdı bağırıp çağırdı kızdı söylendi 31 yaşındaki kadına yapılmayacak şeyleri yapıp tepkileri

Sınır koyarsam daha da yıpranacak gibi sanki ona da kıyamıyorum ama ne bileyim offf o kadar çaresizim ki M

Siz elinizden geleni yapıp kırıcı şeyler söylemeyin yeter zamanla kabullenir İnşaAllah... Babanız çok mu ilgisiz annenize karşı acaba genelde anneler bu sebeple ilgi delisi oluyor... A Anlayann

Ben kendimi yıpratmıyorum ama o beni yıpratıyor, laf sokarak, bağırarak, ağlayarak vs vs

Böyle de siz çok yıpranacaksiniz farkındasınız değil mi?Siz ona kötü bir şey yapmayacaksınız ki suçluluk duygusu hissedersiniz bilakis iyi olacak netice emin olun. Değistiginizi bildirmeniz lazım o 6 yaşındaki küçük kız olmadığınızı kabuk etsin. Kendince sizi aşırı düşündüğünden yapıyor o ince çizgiyi koruyamamiş. İkna edip bir uzman psikolog ile görüşme ayarlayabilirsiniz

Daha fazlasını istiyor. Ve daha fazlasını istemenin sonu yok. O yüzden başta dediğim şeyi tekrarlıyorum. "Sınır" lazım size. Annenize o sınırı göstermelisiniz. Lady bug

Çok haklısınız, bugun çocugun yanında tartıştık çocuk da

Ya çok üzüldüm yine, siz de haklısınız ama ne bileyim offf

Çok haklısın, asla eşe anlatmakyok. O yuzden de içimde büyüyor ama olsun. Asıl sorun bence annemin beni yetişkin olarak görmemesi..

13 yaşında olmadığınızı farkettirin. Bu biraz zaman alacak ama farkına varır diye düşünüyorum. Bu kadar sık bir araya gelmeyin. Müsait olmadığınızı belirtin açıklama yapmayın. Bir süre kırılacaktır. Sonradan illaki kabulleniş olur.

Aha kayıp kardeşimi buldum. Benim de öyle, annem eşimin ne giyeceğine bile karrışır ama işin ilginç yanı babam da öyle. İkisi de beni hala 13 yaşında çocuk, eşimi de kardeşim sanıyorlar. Delirmemek elde değil, ben dedim yap ben dedim git hep bi emir kipi. Sürekli eleştiriliyorum. İkisi bir araya gelip benim dedikodumu yapıyorlar sonra annem bana anlatıyor baban böyle dedi babam da annemi anlatıyor sana kızgın falan diye. Yetemiyorum yetişemiyorum

Maalesef bazı konularda elimizden bişey gelmez bende annemi mutlu edemiyorum ne yaparsam hep suçluyum hiç destek olmaz manevi anlamda maddi anlamda sıkıntı çekmedim ama manevi olarak eksiğim :) bu yüzden aldırış etmemek duymamak en iyisi mutlu olmuyorlarsa yapacak bişey yok yıpratmayın suçlamayın kendinizi :) yuvarlanan asi bir panda

İşin en komik yanı annem kaynanamı da yönetmeye çalışıyor

Sınır koy da koy olan yine sana olacak canımın içi... Denedim ama asla yine seni suçluyor ve daha harlı oluyorlar. Kaynanam daha iyi gerçekten ama annem bildiğin diktatör M

İnşallah düzelir ikimizinkiler de