ay kaç kez konuştuk. konuşmaktan yoruldum son aylarda boşverdim bende. inceldiği yerden kopsun dedim artık. anlamıyor neyi yanlış yaptığını anlatamıyorum. örnek mi; arkadaşımın yanında neden kaba davrandın diyorum şakaydı diyor. akşamları neden evde benimle oturmak yerine arkadaşlarınla çıkıyorsun diyorum özel hayatım o benim diyor. neden annene karşı beni eziyorsun diyorum. o yaşlı sen küçüksün sabret diyor. neden bana evlilik yıldönümünde hediye almadın diyorum, e doğum gününde aldım ya diyor. beni sevdiğini neden hiç belli etmiyorsun, bir lafla öpücükle en azından diyorum. ben duygusal erkek değilim diyor. yani anlayacağın herşeye cevabı var. C

yazdıklarınızı okuyunca sanki benim evliliğimi anlatmışsınız inanın sizi o kadar iyi anlıyorum ki sanıyorum bunların dilinden en iyi boşanma mahkemeleri anlayacak. ondan sonra kime tafra kime eziyet edeceklerse etsinler...

arkadaşım yazını ilk okuyunca üzüldüm ama belki yazdıklarım hoşuna gitmeyecek ama yukarıdaki örnegi okuduktan sonra ben sendede cok asabiyet görüyorum, adam seni uyarmışi ona bile gayet yanlış anlamıssın, sana su varmı demiş, içinden evet diyemırıldanmışşsın adam duymamış tekrar sinirlenerek sormuş, tamam oda sonra bağırıp cagırmış oda suçlu ama dengeler zaten cok hassas.. bence sizde biraz kendinize cekidüzen verin, umarım bişeyleri yoluna koyarsınız, mesela eşinizle birbirinize önce söz verin, birbirinizi kırmadan birbirinize gayet kibar olacagınıza dair, ne bileyim biriniz kaba davranınca digeri uyarsın bak söz vermiştik diye falan, yani radikal kararlar alın, önce bi aranız düzelsin sonrada ailesiyle onun arasındaki begenmediginiz noktalara girip konuşursunuz eşinizle. C

inanki kendimi aşıp insan üstü sabır gösteriyorum. sabah bile o kadar kızgın olmama rağmen hep susutum bağırmadan konuştum. ama eşim sinirli olunca o kadar kırıcı ki anlatamam. üzüldüğüm nokta önceden bana karşı böyle değildi. sinirli bile olsa kaba konuşmaz aşşağılamazdı. hakaret ediyor artık. sen şöylesin sen böylesin... benimde kalbim var. kendimi zorluyorum güler yüzlü olmaya sabırlı davranmaya ama artık tahammül edemiyorum hareketlerine. ya hiçbir sebep yokken arkadaşımın yanında bile bana bağıran bir insandan bahsediyoruz. ne yaptı mesela kahvaltıda. arkadaşım o ben kahvaltı masasındayız. çayı bitti bende içiyorum arkadaşımın kide birsin hepsini birden dolduracağım. aldı bardağı önüme pat diye koydu " bana çay getir" ben güldüm şaka yapıyorsun herhalde dedim bak bende yemek yiyorum ya bekle ya kendin al dedi. "sen evin kadını değil misin getireceksin "dedi. kalkmadım tabii kalktı kendi almaya gitti. arkadaşım şokta. "sana gerçekten böylemi davranıyor "dedi. "yok dedim sen varsın diye şaka yapıyor aklınca" ya yapılacak hareket mi bu. misafirin yanında...

neden beraber oturucaksiniz? TatLiGaci Heidi ve

coçuk konusunda düşüncelerinize karışma hakkına sahip değilim... o yüzden yorum yapmayacagım... anladığım kadarıyla eşinizi çok düşünüyorsunuz üzülmesin kırılmasın istediği olsun istiyorsunuz... onun karsılığıda size tabiri caizse odunluk... düşüncesizlik ve kaba davranış olarak geri dönünce bu seferde siz baştan çıkıyorsunuz... hani her zaman olmasada arada bi sürprizler güzel söz ne biliyim değerli olmayı hissetmek istiyorsunuz doğal olarak... yüzdelik dilime dökersek acaba %10 a ulasır mı türkiyede o şekilde olan erkeklrin sayısı tartışılır... yani şimdi siz boşansanız bile o % 10 luk dilimden bi erkek daha bulup mutlu olabilirmisiniz acaba... yada söyle düşünün aldatan... şiddet uygulayan birisi ilede karsılaşabilirsiniz mesela ayrılık kararı almadan önce iice bi düşünmek sart... zira ki gelen gideni aratmasın...

Caldion78 valla beni de gülümsettin şöyle bi konuda bile Allah da seni güldürsün 3 vakte kadar. Konu sahibesi, sana gelirsek, o kadar benzer şeyler yaşanıyor ki birçok evlilikte, kendiminkinde onunkinde bununkinde ve seninkinde bir kez daha gördüm. Ben kendi evliliğimiz adına tespitler yaptığımda en önemli çatışma sebebinin yalnızlık olduğunu farkettim. Bilmiyorum sizde durum ne? Bir de bu açıdan bak olaya istersen. Biz aldığı eğitim, yaşam şekli ve olaylara bakışı açısından ailesinden, hatta sülalesinden farklı insanlarız. Eşimin ailesi faizli bankacılıktan kredi bile çekmezken ben faizli bankacıyım düşün Yani konuşacak paylaşacak o kadar az şeyimiz var ki. Yanlış anlaşılmasın, küçümse aşağılama değil bu, FARKLILIK. Bir kaç ortak arkadaşımızın dışında bizbizeyiz hep, yalnızız. Dikkatimizi dağıtacak, ya da içinde kendimizi rahat hissedip beraberlik duygusunu hissedebileceğimiz ortamlarımız yok. Bir de birbinizi fiziksel olarak beğeniyor musunuz? Emin ol o kadar önemli ki, ben çoğu zaman kafamda kurup kurup kocama dalmaya hazırlandığım bi konuyu, adam o an gözüme yakışıklı ve hoş göründüğü için gidip öperek vazgeçiyorum dalmaktan. Ama bazen de ortalıkta hiçbir şey yokken bi bakıyorum kafasında kepek, gözünde çapak, atleti çıkmış, pantolonu düşmüş, saldırıyorum. İstemsiz oluyor bu, napiyim Eşinde de sende de belki dış görünüşte revizyonlara gitmek işe yarar... Üçüncü olarak da sürekli hareket halinde olun. Mümkünse evde durmayın, her akşam dışarı çıkmaya çalışın. Çıkın yürüyün, markete gidin, bi arkadaşınıza gidin ayrı ayrı da olsa vs. vs. Sabit hayat insana göre değil, insan eklemleri ve beyni hareket ve değişim için yaratılmış sanki. Hoş, ben bunca hareket sever insanken benim boğa burcu ekstra sabit koca bu yüzden de beni çıldırtmıyor değil Aklıma gelenler şimdilik bu kadar. Daha fazla mantıklı yorum yapabilmek isterdim ama kelin ilacı olsa misali Ben de bu konu vesilesiyle aklı başında ablalarımızın yorumlarını merakla bekliyorum

ay bende o boşanmaların kanlı yönünü çok bildiğimden. o işler o kadar terski. deli gibi sevenler bile iş ayrılığa gelince feci çirkefleşiyor. o seviyeye gelip üç kuruşun kavgasını yapmak istemiyorum. boşanmadan korkumdan çekiyorum bu adamı.

Birbirinize zaman ayırmayı denediniz mi_Bir kaç günlük kısa bir tatil, telefonları bile kapatıp sadece birlikte zaman geçirmek, başbaşa olmak size iyi gelebilir? C

evliliğin ilk yıllarında herkez yasıyor diyebilirim... kimsenn hayatı dört dörtlük olmuyor ne yazık ki... ailesi benm önüme geciyor demişsin... evet ne yazık ki belirli bi olgunluğa erişmemiş erkeklerin en büyük sorunu bu... aradaki sınırı ii çizememek... senn yaşadıklarını bende yaşadım... ve hala zaman zaman yasıyorum... defalarca ayrılmak istedik... ama ayrılık çözüm deildi... ayrılınca ne olacakdı... dediğin gibi dayak yoktu aldatma yoktu... sadece ailesine olan asırı bağlılığı ve anladığım kadarıyla sende ailesini sevmediğin için o senden soğuyordu... sende sırf ailesi yüzünden bu duruma düşmenizden dolayı eşinin tepkilerinden dolayı ondan soğuyordun değil mi? sadece eşine zaman ver ailesi ile ilgili fazla soru sorma hatta hiç konuşma... üç beş yıl sonra herşey rayına oturur...

peki sabah ki kavganızın ana temasını öğrenebilirmiyim... bide çocuk falan var mı biraz daha acsan konuyu francesca Hayat 1 gündür, o da bugündür.. tek ayak

Eski zamanda olanlar eski zamanda kalmak zorunda. ikinizde bazı yaşananları unutamıyorsunuz anlaşılan. unutmaya ilk önce sen başlasan. sen iyi davrandıkça sözlerine ters cevap vermedikçe, bence eşinde kendine çeki düzen vermeye başlar. bazen herşey çok kötü gibi gelir. her gün her dakika kavga etmiyorsunuz dimi? . push ; C

canım yeni evli değiliz ki 6 yıl oldu. artık bunları aşmak gerekmez mi. anne babası laflarından bıktım artık. ailesi ile şuan benim bir sorunum yok. çok zevk almasamda senede 2-3 kez gider 3-5 gün kalırız. arada arar annesinin hatırını falan da sorarım. itiraf etmek gerekirse sevgi yok içimde onlara karşı. çünkü çok üzdüler beni. ama saygısızlık yaptığımı da söyleyemezler. annesi şunu giyme diyor tamam diyorya. kocaman adam giyeceği kıyafeti annesimi seçecek anlamadım ki. babası şunu yapın diyor hemen bana söyler sanki kendi fikri gibi. geçen sene tututurdu ailesi onlar tatile gidecekmiş bir hafta biz ikimiz izin alacak mışız gidip onların evi bekleyecek mişiz, hırsız falan girer diye. ya kuru ev hırsız girse ne olacak tv ile buzdolabını mı götürecek. boş ev mi beklenir anlamadım ki ben bunları. bana ters o kadar garip huyları varki. aynen hayatımı özetlemişsin...

haaa... hayyyy, anannede süpermiş ya :))))

mrb arkadaslar,, 6aydir evliyim onun disinda 6senedirde beraberligimiz oldu evlenene kdr hersey cok guzel di benim icin herseyi yapardi gozunu kirpmadan nisanlandigimda bile ayrildim annesi yuzunden ondan sonra birakmadi geri birlestim ve evlendim annesi yuzunden herzmn problemlerim oldu beni cok uzdu nefret etmeye basladim annesinden kocami tanidigim ilk gunden itibaren annesinide taniyorum sanki bi 3lu gibiydik herseye merakli herzmn arkamizda gibi herseyden haberdar herseyi haberleme yalani herseyi var cok olaylar yasadim hepsini anlatmak isterdim zaman yetmez son zamanlardada kocami benden uzaklastirmaya calisti beni kotulemeye yine yalanlarla konustu hep rol oynuyo hic bi sekilde artik tahammulum kalmadi ona karsi eskiden kocam anliyodu ama son zamanlarda oyle bi kendine cektiki kocam beni bile tanimaz oldu ne var ne yoksa onlar ve bu hafta sonundan itibaren onlarla yasamak zorundayim ev alana kadar nasil yapicam nasil kocama karsi guleryuzlu olup kendime bagliyicam tekrar bilmiyorum ben oyle sahtelik yapamiyorum ve oyuzdende kaybediyorum ve hemen yuzum asiliyo ayrilma noktasina kdr gelmistik onun yuzunden beni resmen kiskaniyo gibi benimle yarisiyo gibi benim en guzel gunlerimi o kadin bana zehir etti ne yapmam gerekiyo kocami nasil kendime baglayip nasil gercegi ona gosterebilirim? bana yardim edin.. o kadin gibi yapamiyorum ben yardiminiza ihtiyacim var kimselerle konusamiyorum anlatamiyorum simdiden tesekkurler bu sitede yeniyim ve nasil yeni konu baslaticagimi bilmiyorum bilen varsa..? tskler E

o yüzden biras daha sabır ve anlayışlı olmaya calışın bir birinize mesela eşinle neden konuşmadın bu davranışların nedir... ne amacla yapıyorsun... bu kadar çekilmez bi hayatın içine neden sürüklüyorsun bizi diye... bence bi anlatmayı konuşmayı dene boşanmak en son çareee...

benim topiğimi de görmüşsündür belki bende aynı senn durumundayım... üzgünüm... mutsuzum... huzursuzum... ve dünya tatlısı bir kız annesiyimmm.. karma karışığımmm allah sanada banada bizim gibilerede sabır versin inşallah...

ahhh bu kayinvalideler ah bu annelerin erkek cocuklarina duskunluklerii.. gelinlerle yarismalariii gelinlerini kiskanmalarii ellerinden gelse ortanizda yaticaklr... ALLAH Yardimcin olsunn.. nasil esini baglarsin bilmiyorum ama eger esinle acik acik konusmadiysan konusmayi dene. gercekleri gormuyosa gostermeeye calis...

ben şuan çok kötüyüm. ne yazacağım onu bile bilmiyorum. işe geldim ağlayarak tek başıma oturuyorum. birileri ile konuşmam gerek ama çevremde kimse yok. 6 yıllık evliyim. eşimle çok uzun süredir problemlerimiz var. kısaca anlaşamıyoruz. bir sürü olay var hangi birini yazayım. dayaktır aldatmadır yok. ama karşılıklı saygı sevgi kalmadı. evliliğin başında ailesi ile çok problem yaşadık yani kötü bir başlangıç yaptık. sonra da işleri bir türlü rayına oturtamadık. beni sevdiğini daha doğrusu değer verdiğini biliyorum. ben ona değer veriyorum. ama artık birbirimize tahammülümüz kalmadı. son 3-4 gündür aramızda yine bir gerginlik vardı. bu sabah patladık. kırıcı laflar oldu. boğuluyorum bayanlar. konuşacak kimsem yok çıldırmak üzereyim. ne yapacağım inanın bilmiyorum. bazen bitsin bu işkence ayrıl diyorum. ama sonra ayrılığıda kabul edemiyorum. birde ayrılsam bile işin maddi yönleri var. elimizde mal olarak sadece bir araba var. o da düğünde takılan altınlar, borç ve babamın yolladığı para ile alındı. bana ver desem vermez. kimseyle de üç kuruşun kavgasını yapmak istemiyorum. araç onun üstüne. bunları düşündükçede kendime kızıyorum "evliliğini kurtarmaya odaklan para hesabı yapma" diyorum kendime. uf kafam çok kötü. bir şeyler yazın ne olur çıldıracam düşünmekten. sadece geçimsizlik ve birikmiş sorunlar başka elle tutulur birşey yok aramızda. cinsel sorunlarda var tabii. onun hiç bir konuda çaba göstermemesi. işini ailesini arkadaşlarını hep önüme koyması. of yazarken bile sanki çelişkili yazıyorum. ne anlatacağımı da bilmiyorum ki. çok kötüyüm. çok kötü gzdkpz hayatımın 3

aynı msnj pardon...

kendine yeni konu aç arkadaşım.. burası başka arkadaşın konusu? Y YesilYol

çok güzel tesbitler. evet bizde de yalnızlık sorunu var. ailesi dindar ataerkil herşeye karışmak isteyen insanlar. bende "ben özgür bir kadınım " cinsindenim uyuşamıyoruz tabii. eşim arada derede. genelde giyim şu bu karışma huyları yok. ama iş ailesine gelince. onlar büyük, bir ayakları çukurda, istedilleri olsun yapısında eşimle çok ortak noktamız yok ne yazık ki. zevkler ayrı. ortak yaptığımız nerede ise hiçbirşey yok. düşündümde: sigara, hayvan sevgisi dışında birşey bulamadım. sigarayı devamlı zıkkımlanıyoz zaten. evde kedimiz var. bazen haftasonları hayvan barınağına gideriz kedilere süt falan götürürüz. bunlarda güzel anlarımız işte. böyle düşününce seviyorum eşşeği ama sonra bana bağırmaları kırıcı lafları aklıma geliyor. yine üzülüyorum... evet daha deneyimli evlilerden yorum bekliyorum bende... E

öncelikle çok özel olmazsa bi soru soracagım 6 yıllık evlilik ve çocuk neden yok... hiç mi istemediniz... gelelim meseleye evt gercekten biraz konuyu büyütmüşsünüz öle boşanmayı gerektirecek bi mesele yok ortada bence sadece bi çıkış noktası yani bahane... birbirlerinize tahammülünüz kalmamış anlasılan... konuyu çocuk mevzusuna getirecegim tekrar... çocuk evliliğin temellerini atan bi parca... eğer çocuğunuz olsaydı ne eşin ailesine bu denli bağlı nede siz bu kadarcık bi meselede ayrılmayı düşünecek kadar cesartli olaBİLİRDİNİZ... söyle söyleyim eğer cocuklarım olmasaydı evliliğim ilk yılında ayrılmış olacaktım... siz yani zaten çok çoook ii dayanmışsınız... bi erkekte mutlaka baba olmalı yoksa mümkün yok olgunlaşmıyor.. ailesini bırak arkadaşlarına tercih ediyor eşini... eşinide heralde sadece bi yatak arkadası falan olara görüyor... il evlendiğimiz dönemde eşime derdim ki x arkadasını benden daha çok seviyorsun ne bu bağlılık... onun verdiği cvp ta ee o benm 30 yıllık arkadasım sen 2 yıllık eşimsin... vs.. vs... bi ara bu mantığını düşüne düşüne kafayı yiyecektim bi adam eşi ile arkadasını nasıl bu sekilde kıyaslayabilirdi ki... aynı şekilde de ailesi tabiii... o benm 30 yıllık annem sen hayatıma daha dün girdin... yani yalnış üzerine yalnış... doğurdum iki tane bebek aldı babalık duygusunu.. ufak bi kıyaslamasında beni aşağılamasında... yürü git kapı açık dedim sen ne çocuklarını ne beni hakediyorsun... baktı ciddiyim... hayatından ödün vermek zorunda kaldı oturdu köşesine bazı duygularını hastalık derecesinde ki bağımlılığını bastırmak zorunda kaldı... yani demek istediğim çocuk bi nebzede olsa ilişkinin devamı nı sağlıyor...

peki benm en son denediğim bi yöntemi söyleyecegim tabi bunda eşinin dini inancıda çok önemlii... netten ac dinen kocanın sorumluluklarını göster oku sen hangisini yapıyorsun de... belki işe yarar bende bayagı işe yaramıştı...

beraber geçirdiğimiz izin günleri bile korkunç geçiyor. devamlı laf sokmalar karşılıklı bir kin öfke. çıkmazdayız ne oluyor bize anlamadım ki. hep sorunlar vardı ama artık dayanılmaz oldu. akşamları önceden eşim işe yada arkadaşlarına gidince üzülür kızardım. ama şimdi inanın eve gelmeyince daha bir huzurlu oluyorum. tahammülümüz kalmadı birbirimize. birbirimizi o kadar severek evlendik şimdi neden bu haldeyiz anlamıyorum. o bana sen değiştin diyor ben ona sen değiştin. önceden bana karşı çok kibardı. şimdi ise kaba bir taratığa dönüştü. geçen gün misafirin yanında yapmadığını bırakmadı. çocuk gibi davranıyor. birşey söyleyincede sende şöylesin diye başlıyor saldırmaya (

ay kız güldürdün beni sağol. çok akıllı kadınmış anneannen. çok ağladığım tepindiğim oldu. önceleri yanıma gelir teselli eder öper özür dilerdi. ama neredeee artık yok öyle birşey. ağlasam bu sefer niye ağlıyorsun. ağlayan kadınlardan nefret ederim diye başlıyo saymaya. bir dönem tepkisiz kaldım umursamaz davrandım. oh oda sökmedi. ne güzel hiç ilgilenmeyip rahat etti. şimdi alttan alıyorum buda olmuyor. bende fikirde bitti sabır da. bak akşam ne olacak. hiç birşey olmamış gibi gelecek. yemeğini yiyip oturacak köşesine. açacak bilgisayarı oyun oynayacak. sonra da yatacak. ben kendi kendimi bir köşede yiyip oturduğumla kalacam şeytan diyorki. aç telefonu" gelme akşam eve bitti bu iş de" C

öncelikle çocuk yok. sabahki kavga o kadar saçma kiyazacam güleceksiniz. önce öncesini anlatayım kısaca. bir kaç gün önce şehir dışından misafirim geldi. çok samimi bir arkadaşım. zamanında onlarda çok kaldım. ailesi falan sağolsun beni çok el üstünde tuttu defalarca kaldım onlarda. yedirdiler gezdirdiler kısacası haklarını ödeyemem. zaten benim şehir dışı misafirim olmaz öyle. işte ilk kez bu kızcağız geldi. 3 gün kaldı. onun yanında birkaçkez çocukca hareketlerde bulunup üzdü beni eşim. hem de arkadaşıma rezil etti. ben bundan dolayı kızgınım zaten kendisine ama birşey söylemedim niye derseniz eşimin işyerinde problem var biraz kafası yoğun birde ben üzmeyeyim dedim. bu sabah evden çıktık. hava soğuk ellerim cebimde başım önde kaymamak için dikkatli dikkatli gidiyorum. bana döndü kelimeler aynen şu "elin cebinde kayıp düşeceksin, kafan gözün yarılacak" dedi. bende bozuldum tabii " ne güzel temennilerde bulunuyorsun sabah sabah" dedim. neyse arabaya bindik."mavi su nerede" dedi dün doldurdum arabaya dedim duymadı tekrar su nerede diye bağırdı arabaya mı koydun dedi. bende tabii yanıt olarak " evet " diye bağırdım. olan ondan sonra oldu tabii. arabaya bindi demediğilaf kalmadı. " ben onu hayattan bezdirmişim, hep tersmişim, o beni düşündüğünden kafan yarılır demiş. bende tabirlerin çok kaba daha kibar olabilirdin falan diyorum ama ben bağırmıyorum o durmadan bağırıyor bana. işyerine gelene kadar saymadığı kalmadı. arabadan inmeden elini tuttum. "bak dedim ben sana değer veriyorum. hatalarım olabilir kabul bende huysuz bir insanım ama sende bir dön kendine ve yaptıklarına bak. hep beni suçluyorsun. sen melek misin" emin olun yazdıklarımda hiç abartı kendini kayırma yok. son zamanlarda ona karşı hep sabırlı olmaya çalıştım çünkü sona geldiğimizin farkındayım ve bu evliliği bitiren olmak istemiyorum...

zor bir durumdasınız anlıyorum sizi... bir önerim var eşinizle düzelmek istiyorsanız eğer olan bitenleri şöyle sakin kafayla bir gözden geçirin ailesini sevebiliyorsanız sevmeye çalışın bunlar evliliği belki düzeltebilir ailesine saygı ve sevgi duymaya başladığınızı görürse... ama bu kadar saygıyı yitirmek daha ilerisi ya çok mutsuz bir evlilik birbirinden nefret eden 2 insanın aynı çatı altında yaşaması... ya da boşanmayla sonuçlanır.. o yüzden ne istiyorsanız karar erin ve bu yolda verebileceğiniz tavizler varsa asla kişili, ğinizden ödün vermeden ama verin derim ben... C