Hemsire oldugunuz icin cok yoruluyorsunuz. En zor mesleklerden birisi. Stres, gece mesayisi, ayakta bekleme v. s evvela Allahim yardimciniz olacaktir. Yuvanizi korumaya ve kurtarmaya calisiyorsunuz bu kutsal bir cabadir. Problemlerimiz cok benzer. Ben sana ayni problemlere buldugum careleri yazmak istedim.1. Kayinvalidelerle catisirsan ana-ogul bir oluyorlar seni disliyorlar ama tam tersi pozitif olup, sikayet etmezsen bu sefer ana-ogul birbirine girip tartisiyorlar cunku kayinvalide kiskanilmadigini dusunup panik yapiyor. Siz esinizin hep iyi ozelliklerini anlatin bana soyle deger verir beni soyle sever... tabi abartmada. Sizinle ugrasmayip anasi ogluna kapris yapmaya baslayacak neden beni degilde karini bir numara yapiyorsun diye. Bir de insan kalbinde evladina, babasina, annesine, esine sevgileri farklidir ama hepsine sevgi densede degerleri baska baskadir. Ne kaynanan senin sevginin yerine gecebilir ne sen onun sevgisinin yerine... Bir de mucadele etmeyin benim esim annesini arabada yanina oturtmak ister. Baktim rencide olacagim. Aman anneci lutfen oglunuzun yanina oturun. Bizde yaslilara saygi cok onemlidir. Yani beni catlatmalarina izin vermeden ben arka koltuga kendi istegimle gecip onlara o firsati vermiyorum.2. Esinin ilgisi meselesi. Dirdir etmeyle, karsisinda salya sumuk aglamayla hayatim bana yardim et falan desemde yardim etmez. Bende haftada bir temizlikci aliyorum. Hem bir fakir namusuyla para kazanmis oluyor hemde esimin yardim etmesine ihtiyac duymuyorum. Cocuklarim buyudu onlarla kafa kafaya verip sofrayi kuruyoruz aaa bi de ne goreyim yillardir bir bardagi yerinden kaldirmayan adam bana salata yapiyor. Neyse Pozitif olmalisin. Yaslilarin surda az omurleri kalmis. Esin seni hala sevmektedir. Sevgisini yasadigi acilar, annesinin, ablasinin hastaligi, senin onunla mutlu olmaman, yeni bebegin sorumlulugu, senin esine soguk davranip ondan ilgi beklemen kendin yasadigin olaylarin etkisiyle esine icinde biriktirdigin kirginliklardan dolayi sevgi verememen perdeliyordur. Uzmanlar tartismadan hislerinizi esinize mektup yazarak anlatin diyorlar illa da konusmak degil yaziya gecir anlatacaklarini hem kavgada etmemis olursun ben bir ara hep esime ayni evde mektup yaziyordum. Tartismaktan daha etkili oldu. Ama suclayici, yargilayici bir uslup asla kullanma ben daima sen iyi bir insansin ama iyi bir koca olmak icin cabalamiyorsun derdim. Daha yazacaktim ama gece 3e gelmis eyvah... Bir de Bu dert biter baska dert baslar bu alem tadimlik yeridir doyumluk yeri degildir. Cocuklarin buyur egitim, arkadas, is, evlenme sorunlari olur. Ohoooo her biten SIKINTI rahatlama getirir. Daima evliliginde mutlulugun icin dua et. Duanin kabul oldugu anlar vardir bir bakmissin ki adam degismis, kayinvaliden pamuk olmus, emekli olmussun. SEVGILERIMLE

Zor bir dönem geçiriyorsun. Çocukların çok küçük, yoruluyor ve bunalıyorsundur. İlgi istemek, beklemek hakkın elbette. Galiba ikinci bebek için yanlış bir zamanlama olmuş. Annelerinizin sağlık sorunlarına denk gelmiş. Kayınvalden size geldiğinde hastalığı vardı herhalde, yani sana pek yardımcı olamazdı. Oğlunu da korur be canım. Hangi anne çocuğuna toz kondurur ki? Kimse kıyamaz. Eşinle tam lohusa döneminde küs olman çok üzücü. Ne olursa olsun o sana karşı anlayışlı davranmalıydı. Ama artık eski defterleri kapat bence. Bundan sonra ne yapabilirsin onu düşün. Eşine tutumunu değiştirir, daha sevecen davranmaya çalış. Evlilik emek istiyor, boşverip oluruna bırakırsan aynı çatı altında iki yabancı gibi yaşar gidersiniz. Kendine özen göster, eşini güleryüzle karşıla, çocuklarla ilişkine mutlaka eşini ortak et. Bak bu çok önemli, çocuklarınla sevgi çemberi oluşturup babalarını dışarıda bırakma. Bak babası nasıl gülüyor, hadi babası oyun oynayalım gibi kapılar aç. Ailece veya başbaşa dışarı çıkma fırsatları yarat.

Eşimin ilgisizliği beni çıldırtıyor. Arkadaşlar bana yardım edin lütfen ben 4 ay önce 2. bebeğimi dünyaya getirdim. 3 yaşında bir oğlum var. eşim doğum yaptığım günden beri bana ilgisiz davranıyor. tabiki bende ona karşılık olrak ilgisiz ve isteksizim. Geçmişte her evlilikte olduğu gibi bizde sorunlar yaşadık birbirimize kızdık küstük hatta boşanmayı bile düşündük. Sorunlarımız varken bir de ikinci çocuğu oğlumuz yalnız kalmasın diye yaptık. ben her şeyin daha iyi olacağını düşünürken doğumumla beraber herşey daha da kötüye gitti. benden kaynaklanan sorun şu, aslında doğumuma 1 ay kala yaşadığım streslerin birikmesi... Kayınvalidem doğumuma bir ay kala yanıma geldi ve bana hiç destek olmadı bende bu duruma çok kızdım. tamam yaşlı ama yinede bana biraz destek olabilirdi diye düşünüyorum. çünki eşim çok rahat bir adamdır. Eşim hakkında bir şey söylesem bana verdiği cevap ama o çok yoruluyor. Aslında haklı ama bunun devamlı olması insanı çileden çıkarıyor. eşim eğitimli biri yani anlayacağınız mürekkep yalamış ama her mürekkep işe yaramıyor:)Eşim çok egoist ve öylede yetiştirlmiş. Her neyse 2. bebeğimin adını koyarken oğlum beğenmediği için son ana kadar karar veremedik. Doğuma 2 hafta kala benim aklıma gelen ve oğlumun kabul ettiği bir ismi koymaya ben karar verdim. eşimin annesi ve ailesi bu ismi beğenmedi. her görüştüğümüzde bu ne biçim isim buda neymiş gibi sözlerle beni çok kızdırdılar. eşimde isim konusunda bana hiç bir şey söylemedi. doğum oldu ve ben hala oğlumun isminin ne olacağını bilmiyordum. çünki eşimle hiç konuşamadık. ben doğumda karar verdiğim ismi herkese söyledim. tabiki bu durum eşimin annesinin hiç hoşuna gitmrdi ve aramızda hafiften sürtüşmeleri başlattı. doğumdan 1 hafta sonra memeleketine gitti. giderkende eşime ne dei bilmiyorum ama o gün bu gün aramız limoni ben kırkım içindeyken eşimle hiç konuşmadım her gece ağladım. bu durum beni çok öfkelendirdi. kızdırdı. ve ben eşime karşı ilgisizleşmeye başladım. eşimin beni hayatında en son sıraya koyduğundan eminim annesi kardeşleri yeğenleri derken dışarıdan biri olduğum için sıralmada en son sıradayım. ayrıca biz eşimle kültür çatışması da yaşıyoruz. Onun ailesi yani sülalesi benden çok kıymetli bir eş için en son planda olmak çok acı birşey. hiç söz hakkınız yok. her kes senin hakkında senin adına karar alabilir ama sen kendi kararlarını alırken onların onaylaması gerekir. aslında silik biri değilim ama huzursuzluk olmasın diye bana ters olan şeylere cevap bile vermiyorum. Herşey bir yana bugüne gelene kadar çok kötü günlerden geçtik hem benim annem hem eşimin annesi kanser ve aynı hastalık.. sağlıkla ilgili çok kötü anlarımız oldu. bizim birbirimize destek olmamız gerekirken başkaları için yaşamaya kalktık. hamileliğim sırasında da çok stresli anlar yaşadım eşimin ablasının hastalığı nedeniyle. yeni bebeğimimz bize bir umut olacaktı. bize huzur verecekti diye düşünürken doğumdan sonra yaşadıklarım beni çok üzdü Bebeğim 4 aylık ve ben eşimden bir güzel söz duymadım saçımı bir kez olsun okşamadı. Konuşmaktanda ben artık sıkıldım. çünki hep ters tepti ben her zaman için haksızdım ona göre. 16 yıldır eşimi tanıyorum ve bana her tartışmamızda söyleği şey eşimin mutlu olması için hiç caba saf etmiyormuşum ve ben onun mutluluğu için uğraşmıyormuşum vs.. yani anlayacağınız önemli olan o, biz değil o mutlu olursa biz mutlu olmak zorundayız çünki onun hayatı. yani bizim hayatımız değil. benim sorunum bu arkadaşlar... sinemha

canım cok bencıl kocan var galıba senı hıc dusunmuyo mu bı de ne guzel bı evlat vermıssın sende haklısın ınsan ıster ıstemez sogur ınsallah aranız duzelı esının annesı korkuluk olmaya gelmıs galıba K

en çok merak ettiğim çocugunuzun ismini ne koyduğunuz?

Eşinizin muhakkak hataları vardır sizi anlamıyordur sizinle ilgilenmiyordur.. Ama nedense yazınızı okuduğumda tamamen eşinizi suçlu bulamadım.. Eşinizin sizinle konuşmadığını buna karşılık sizinde konuşmak için çaba sarfetmediğinizi yazmışınız.. Neden? İllaki onun mu bir adım mı atması gerek.. Siz neden konuşmaya çabalamadınız?İsim konusunda oğlunuzun fikrini sormuşunuz oğlunuzun her ismi beğenmediğini özellikle vurgulamışınız burda önemli olan 3 yaşındaki oğlunuz mu eşiniz mi acaba?Oğlunuzdan önce eşinizle konuşup fikrini sormanız daha iyi olmazmıydı..3 yaşındaki çocuğa beğendiğiniz ismi kabullendirmeye çalışmak çok zor olmasa gerek benim fikrimce.. Kaynananızı yanınıza çağırmanız daki amaç size yardım etmesimiydi?Bunu baştan düşündüğünüz de yaşlı olduğunun üzerinde neden durmadınız acaba.. Kaynana yerine uzaktan da olsa genç bir bayan daha iyi olmazmıydı.. Bence biraz kendinizide eleştirin nerde hata yapıyorum diye.. Yatak odası gibi 3. bir kişinin giremeyeceği özel bir aleme sahipken eşinizle konuşup fikrini alacak zamanı bulamamış olmanız tuhaf geldi açıkcası.. Kendi fikrim benim eşim bana sormadan doğumda gelene kendi istediği ismi söylese bende çok kızar alınırdım.. İki tarafta çocukca davranıyor bence..

artık ne düşüneceğimi bilmiyorum. terapiste gitmeyi bile düşünüyorum ama eşimin geleceğini sanmıyorum. Bursa da gidebileceğim bana destek olabilecek, eşsiz beni kabul edecek bildiğiniz aile terapisti varmı..