Hayır aslında düşündüğünüz gibi bir yıpranmışlığım yok. Diğer yardımcı olmaya çalışan arkadaşlarla sohbet edip teşekkür ettim. Fakat önyargılı olup hakaret boyutuna ulaşınca normal olan insan bile tahammül edemeyebilir. Ben burada destek bekliyorum. Eşime ve olumsuz eleştiri görünümde hakaret değil tabiki de. Düşüncem bu şekilde kusuruma bakılmasın

Birinci olarak eşim bana evham hastalığı dediği zaman 8 sene önceydi ve sağlık çalışanı değildi heniz üniversite öğrencisi idi. şu var ki benim onu daha iyi anlayabilmem için kullandığı bir tabirdi. İkincisi doktorun faydası olmaz demiyor bazı durumlarda misal grip soğuk algınlığı gibi ilaç alımı ve doktora gitmekten ziyade dinlenmeyi tavsiye ediyor zaten geçecek grip kalıcı olmaz başın mı ağrıyor hemen ağrı kesici içmek mantıklı değil çerçevesinde mesleği gereği düşünen birisi. Çünkü ilaçların faydası olurken zararının daha fazla olduğunun bilince. Üçüncüsü eşimin yaşadığı bir aydınlanma değil, durumla artık kendi başına idare edemediğini idrak etmiş ki böyle karar vermiş. Ayrıca eşimi dediğinizin aksine çok iyi tanırım böyle düşünmesine şaşırmam onu tanımadığım anşamına gelmez bazı durumlarda eşimin değişime gitme eğilimini gösterir diye düşünüyorum tabi alanda uzman değilim sadece bir tahmin ama eşimi iyi tanıdığım konusunda da bir o kdr eminim! Dördüncüsü içim sıkıldı dedikçe üzüldüm evet eşime üzülmem için mevlana olmama gerek yok İNSAN olmam yeterli aslında. Onun haricinde onun hayat arkadaşıyım üzülmeyip çare aramaya çalışmayıp ne yapmalıyım acaba!? Beşincisi de burası çok geniş bir kitlenin olduğu platform. Pek çok konuda insanlar birbirlerini bilgileri olmasa dahi yönlendiriyorlar. Destek olmaya çalışıyorlar. Benim de bu süreçte psikolojikmen iyi olmam lazım ki eşime destek olayım. O sebepten yönlendirme ve tavsiye istedim farkında iseniz. Tabi siz gibi kamufle edebilecek istisnai kişileri gözardı ettim sanırım. Sizin tabirinizde mevlana olduğumdan öyle oldu heralde. Yorumunuz için teşekkürler

Öyle bir hava yaratmışsınız ki en sonunda eşiniz eşcinsel olduğunu açıklayacak sandım. Anksiyete ya da panik atak hastası olmak saklanacak bir şey değil. Ya ilgi çekmeye çalışıyor ya da daha ciddi bir durum var söyleyemiyor. Ama her türlü ben eşimin bu kadar dram yaratmasına izin vermezdim.

O da ayrı bir tedavi konusu malesef. Uzman değilim yanlış bir yorum yapmayayım ama eşleri oyuna düşkün üyeler vardı

Kısacası teşhisini bile bilmiyorsunuz eşinizin... e devletine e nabınıza girin bakın birbirinizin şifresini biliyorsunuzdur heralde dimi?

eşiniz sağlık çalışanı ve bende evham hastalığı var diyor. hastalığın teşhisi neymiş sordunuz mu hiç? evham hastalığı dedi sizde inandınız mı

Oyun oynarken hiçbir şeyi yok o zaman 3-4saat oyun oynayabildigine göre demek ki oyundan ayrılıp güncel hayata baglandiginda geliyor evham hastalığı. Nerede okuduğumu bilmiyorum ama sürekli teknolojik aletlerle oynamak bir süre sonra anksiyeteyi tavan yaptiriyormus bence önce onu azaltmali

burdan yorum yapmak doğru değil ama büyük ihtimal anksiyete var eşinizde. ciddi bir muayeneden geçip tedavi olması ve ona göre yaşaması gerekli

Anksiyetesi var herhalde ama niye bunu söylemek yerine saçma sapan bi gizem yaratmış acaba bana komik geldi. Bazı psikolojik sıkıntılar zaman zaman tekrarlıyor herhangi bir şeyden tetiklenmiş olabilir ama bu illa siz veya başka birisi canını sıktınız anlamına gelmez ki. Çok fazla üstünüze alınmışsınız eşiniz bile olsa onun hissettiklerinden sorumlu değilsiniz adam biraz da manipüle ediyor gibi sizi. Doktora gidin . push ; astrojurnal

Eşiniz işini ve iş ortamını sevmiyor olabilir mi? Bazen küçük küçük problemler birikip devamlı stres altındayken patlak verebilir. Benzer bir durum yaşamıştım kaygı bozukluğu deniyor. İlaç ve psikolog görüşmesi ile tedavi olabilir. Allah yardımcınız olsun. L

Dün gece doktora mı gitsem dedi, sanırım istiyor ama bu dediklerinizi de deneyim

Ben de size yakın düşünüyorum ama söyle bir şey aklıma geliyor oyun oynarken bu dğnyadan soyutlanıyor sanırım çünkü dün film izlerken de aynı tepkiyi verdi bak film bitii ve sıkıntımı hissettim yine dedi.

Genel olarak hızlıca okudum gayet destekçi bir yapınız var o da tedavi olmak isterse panik atak ya da depresyon ne sıkıntısı varsa aşarsınız. Ama saatlerce oyun oynamak bu tür psikolojik sıkıntılara olumsuz etki eder. Çok çok stresli erkekler oyun oynarken. Oyun bağımlılığı azaltılmalı

Siz çok merhametli yufka yürekli insana benziyorsunuz. Fakat aşiri ilgi göstermekte daha çok rahatsizliğina yitebilir. Psikolojik makalede okumuştum bazi insanlar hastalanirlar ve sürekli ilgi beklerler, bu bilincaltindan geliyor farkinda değildir. Sanki oyun oynamak için paravan olarak kullaniyor ve hatta yakinda işede gitmeye bilir. Onun için çok fazlada üstüne bebekmiş gibi düşmeyin. Her içim sıkıldi dediğinde siz partutuş oluyor kendinizi paraliyorsunuz. Bu kadar eziyet cekiyor ve rahatsiz olsa kendisi koşa koşa gider. Birde sürekli "ah bak geldi şimdi""daraldim, bunaldim" diye diye daha çok girdabin içine gider. Fark eder ama duygularinin sadece seyirci olduğunu ve gelip gecmiş olduğunu dikkatini başka uğraşlara yönlendire bilir. dr. joe dispanza kitaplarini ve YouTube Türkçe bölümlerini öneriyorum. Günde iki kere "Wimhof" nefes egsersizi yaparsa iyi olur. Zaten en önemlisi gün rutinini değişmesi lazim. Erken yatip erken kalkmak yürüşe temiz hava cikmak gibi. Çok az dişariya cikiyor demişsiniz aklima birde Vit D je vit b12 eksikliği geldi. Aşiri vit d eksikliği şizofren, depresyon ve hatta anksiyete tekliyor. Bunlarada mutlaka baktirin. Sizde eşinizin durumunu lüften üstünüze yüklemeyin.

Evet haklısınız o yüzden iki gün falan ondan dönüt almayı bekleyeceğim olmazsa güzel bir ifadeyle hatırlatmaya çalışacağım

İnsan tekrar yaşıyor olabilir benzer rahatsızlıkları ama bisey tetiklemis olmalı. Papatya çayı & kaju vb doğal antidepresanlarla ona hissettirmeden onu rahatlatabilirsin doktor istemiyorsa B

Yani sizin gibi yorum yapıp bana daha yakın ve ne söylemek istediğimi anlayan arkadaşlar gerçekten içimi rahatlatıyorsunuz. Ben bazen belki ifade edememiş olabilirim kaldı ki bir mesajla durumu nasıl tam anlamıyla açıklayayım. ama ciddiye alıp cevap veren sitem etmeyen yargılamayan destek olamaya çalışan her arkadaştan bir parça da olsa benim anlatmaya çalıştığım şeye bir cevap buluyorum. Teşekkür ederim.

Konuyu okurken benim bile icim sıkıldı. Ayni evde devamli icim sıkılıyor icim sıkılıyor diyip durup ustune anlatmayan biriyle kalsam kafayi yerim sanirim. Doktora gitsin direkt ama oyle "işin icindeyim işe yaramaz" kafasiyla giderse gercekten işe yaramaz. Bu işler biraz da istemek ve inanmakla olur cunku.

Evde oturmasinin sebebi kendini guvende hissetmesi burdan teshis koymak gibi algilanmasin ben ankiyete +panik atak tedavisi goruyorum kesinlikle bi doktora görünsün. Ben gecmisten gelen travmami yeni buldum. Malesef bu illet cok mutlu olmayada cok strese de gelmiyor hayati stabil yasamak gerekiyor ama artik çok güzel yontemlerle atalatilabiliyor. İnstagramda barış musluyu takip ediorm onun kitaplaro var. Yabanci bi yazarin panik atak da atli kitabina basladim ilac artik + yöntemlerle üstesinden gelip tamamen bitirildigi söyleniyor gecmis olsn sizede insallah

Sormadım hanımefendi. Çünkü yeni tanışıyorduk ve açıkcası ben ilerisi olur mu diye düşünmedim çok erkendi. Sadece tanımak istedim ve önemsemedim o zaman açıkcası. O zamanlar ben de yaş olarak daha küçüktüm. İlk ilişkimdi ne sormak gerek ne yapmak gerek bilinçli değildim belki drie. Sadece tanımak zaman bırakmak istedim. Sonrasında da 8 seneyi aşkındır bir kez hariç hiç konusu geçmedi. Bir kez geçtiğinde ise o zaman evli değildik durumu o zaman nüksettiyse bile farkında değildim ama şimdi aynı evi paylaşıyoruz 7 senedir de hiç bu anlamda bir psikolojik sıkıntı sorun yaşamadık. Bana sıkıntısı açmış olması beni endişelendirdi. Normalde ufak tefek şeyleri dert edip anlatmaz. Ve en kötüsü de onu gözleri dolu dolu konuşurken görmem. Çaresiz gibiydi. Buraya yazmamdaki maksat aklıma gelmeyen ama yapabileceğim şeyler var ise diyedir

İnsanlar önyargılı olmaya bayılıyorlar hanımefendi, nasıl celallenmesinler B BirGonca06 Tosuncuk 💜 Üyelik İptali tek ayak

Bence normal değil. Bakın hastalık tabiki vardır sıkıntısı ama dikkat cekme vaybı aldım ben burdan.

Benim de aklıma ilk o geldi:) Oyun oynarken strese girmiyor mu?:) 3/4 saat oyun oynayan insan kaptırıyordur kendini bu islere sonucta:)

Belki mobing falan görüyordur vs benj o tetikledi 10 yıl sonra mesela

sağlık çalışanı olup herhangi bir sebepten doktora gidip ilaç kullanmaya karşı olmak nasıl bir kafa anlayamadım ama annemden hatırladığım kadarıyla yaşadığı şey panik atak ve anksiyete. kolay değil ancak aşılamaz bir şey de değil. tabi sadece doktor ve ilaç yetmez, yakın çevrenin de özenli olması lazım. bir an evvel doktora gitsin.

Eşinizin muhtemelen anksiyete hastalığı var. sizinle alakası yok, psikiyatre gitsin ilaç kullansın ve terapi alsın. Dermanı olan bir şey için bu kadar sıkıntı çekmesine gerek yok. Çok fazla oyun oynaması hastalıkla alakalı deği, hastayım diye sorumluluktan kaçmamalı.

Sağlık çalışanı demek tıp uzmanı demek değil, muhtemelen modern tıp konusunda zerre fikri yok eşinizin evham hastalığı var bende, doktor işe yaramaz vs ne saçma seyler ya. evham hastalığı diye bişey yoktur bi kere, anksiyete olabilir, panik atak olabilir depresyon olabilir vs.. hepsinin de tedavisi var hem de kısa sürede etkisini gösteren tedaviler. Modern tıbbın yolunuzu aydınlatmasını diliyorum

bana da anksiyete teşhisi konmuştu. annemde de panik atak var biz genel olarak stresli yapıya sahip bir aileyiz. evlenmeden önce ilaç kullanıyordum uyku sorunum da vardı, evlendikten sonra bir psikologtan yardım alarak bıraktım. eşinizin dediği iç sıkıntısını zaman zaman yaşıyorum hayatım gayet iyi giderken. belki normalde önemsemediğimiz, üstüne düşünmediğimiz şeyler bilinçaltımızda yer ediyordur, bilemiyorum. fakat bu kadar uzun zamandır bunu yaşayıp ilaç kullanmaması beni biraz düşündürdü. sonuçta kronik bir rahatsızlığımız varsa bunun ilacını kullanırız örneğin astımsak, astım ilacını kullanırız çünkü nefes alamamak bizi rahatsız eder. psikolojik rahatsızlıklar da böyledir. yok hayır ben illa kullanmayacağım zorla nefes alabilirim demek gibi bir şey. dozu az bir antidepresan en azından rahatlamasına yardımcı olur, bir psikologtan da yardım alıp terapi görebilir. siz anlamanız için size evham hastalığı demiştir anlarım fakat o zamanki teşhisini sorun ki, araştırmanız da ona göre olsun. evham dediği şey kaygıysa anksiyetedir. eşiniz normalde de hayata karşı kaygılı biri mi?sorduğunuz için söylüyorum hastalığı anlamadan hiçbir yardımınız dokunmaz çünkü.

Merhaba arkadaşlar, ne anlatacağımı nasıl başlayacağımı bilemiyorum. Eşimle 2 senedir evliyiz. 8 senedir tanıyoruz birbirimizi yani. İlk tanıştığımız gün bana benimle ilgili ciddi düşünceleri olduğunu o yüzden problem olarak görebileceğim bir şeyden bahsetmişti. Ben merakla dinliyordum tabi ki ne anlatacak diye. Benim geçen yıl göğüs ağrılarım olmuştu doktor doktor gezdik herhangi bir sorun çıkmadı. Psikiyatriye yönlendirdiler 4/5 ay ilaç kullandım geçti ama bilmeni istiyorum dedi. O süreçte üniversite sınavına hazırlanıyormuş. Daha sonra ilişkimiz başladıktan bir sene sonra ben ayrılmak istediğimde çok kötü oldum bir daha bana bunu yapma ben nasıl güveneyim şimdi demişti. Sana anlatmıştım kalp sıkıntısı yaşadığımı neden bunu yaptın, doktor bana halk tabirinde evham hastalığı var sende dedi, demişti. Strese bağlanmış sanırım. Senelerdir tanırım eşimi bu muhabbetten sonra hiç konusu açılmadı çünkü sevmezdi bu konuyu konuşmayı. Geçen hafta bir gün ablama yemeğe gittik işten gelip beni aldı ama o kdr durgundu ki herkes farketti. Ben işte bir sıkıntı var zannettim. Sonra eve gelince ısrar ettim yok diye geçiştirdi. Sonra işle ilgili olduğunu anlattı ama ben bu can sıkıntısı bu kdr basit bir şeyden olamaz diye düşündüm ama üstüne gitmedim. Sonra plan yapmıştık film izleyecektik. Bilgisayar oyunu oynamayı çok sever. Yanıma geç gelince biraz tavır yaptım. Yine iç sıkıntıları başladı bak yapma böyle canım sıkılıyor zaten gibi şeyler deyince ben de başka bir şey var demi dedim. Bazen insanın eşine bile anltamayacağı şeyler olabilir deyince yüzüm düştü. Ben hala iş kayınbabam, iş vs gibi nedenlere bağladım anlatmasını bekliyordum ki ofladı pofladı. Ben de bunaltmadan tatlı dille ben seninle her şeyimi paylaşıyorum dedim. Derken benim seneler önceki iç sıkıntılarım başladı dedi ve gözleri yaşarmaya başladı. Huyunu biliyorum abarttığımı sanmasın diye sadece dinledim. Çok az telkin etmeye çalıştım. 2 hafta gibi bir sürede hiç surat asmadım hep güldüm çok iyi davrandım. Normalde de güleryüzlüyüm ama derslerim vs bazen ben de stresli olabiliyorken hiç bir şey yok gibi davrandım. Saatlerce oyun oynamasına ses çıkarmadım. Normalde bizim için uzun saatler gelmemesi açıkcası tartışma sebebi. Odaya girer aralıksız çağırmasam 3 /4 saat oyun oynar. Neyse çok iyi davrandım. Ona hep destek olduğumu çok iç sıkıntısının olmadığını ama bitmediğini de söyledi. Gayet normal bir günde h, sonu birden ailemizleyken sıkıntı geldiğini farkettim yine. Eve gittik oyun oynadı. Sonra film izledik. Film bitince bak sabah erken kalacağım ya yine içime sıkıntı geldi film izlerken hiç bir şey yoktu dedi. Ben çok üzülüyorum anlatamam. Yardım etmek istiyorum eşime. Ona ne kdr değer verdiğimi ifade edemem onun bi an bile can sıkıntısı yaşamasını istemiyorum. Sonra dedi ki acaba doktora mı gitsem. Şok oldum. Çünkü o kdr karşı ki herhangi bir sebepten ilaç kullanmaya vs doktora gitmeye. Mesleğini belirtmek istemiyorm ama sağlık çalışanı. İşin içindeyim. Faydası olmayacak ama dedi. Ben de hemen atladım tabi bence de bir git bakalım iyi hissedersin belki dedim. Seni rahatlatır konuşursun. Neticede haklı olduğu bir konu var ki insan bazen eşine bile anlatamadığı şeyler oluyor. Doktorla görüşürse belki rahatlar. Ama ben yine de neden böyle olduğunu anlamaya çalışıyorum ama anlayamıyorum. Bir şeyin tetiklemiş olması lazım değil mi? Son tartışmamız gerçekten büyük bir tartışma idi. iki ay önce. Ailesi ile ilgili. Benim haklı olduğumu biliyordu. Ama bir gün patlak verdi ve ben artık tahammül edemeyeceğimi söyledim. O da çok çaresiz kaldı farkındayım ama ben de iyi değildim. Derken çok büyük kavga ettik. Ayrıntısına girmek istemiyorum ama ilk kez onu böyle gördüm. Sinirden elleri titriyordu. Acaba o gün ben mi bir şeylerin tetiklenmesine neden oldum. Vicdanen çok kötü hissediyorum. Ama konuyu bilmeseniz bile benim zerre kadar suçum yoktu eşim de biliyordu. Yani aklıma bir tek o tartışmamız geliyor. Bir de bebek düşünüyoruz benim daha çok istemimle açıkcası. Eşim istemiyor değil ama biraz korkuyor sanırım. Bir yerde bu düşünce de insanı depresyona sürükleyebilir diye bir yazı okumuştum. Yani bilmiyorum 10 sene önce olan iç sıkıntısı benimle evlenince tekrar gün yüzüne çıkmasına mı üzülsem ben mi sebep oldum diye düşünüp ona mı üzülsem? Kiii buraya yazmamdaki en önemli şey bana fikir verin lütfen eşime destek olayım, neler yapabilirim. Genel itibariyle gece çok geç uyuyor sabah uyanmak istemiyor öğlen 1 gibi benim zorumla kalkıp işe gidiyor. Saat sıkıntısı yok işi ile ilgili. Bazen erken gitmesi gerektiğinde geceden strese giriyor. Şu da çok çok öenmli ki işle ilgili bazı yoğun dönemleri oluyor çok riskli o döneme yaklaşmıştı. O iş stresi zaten ayda bir kez denk geln bir hafta süren bir süreç yaşanıyor. Acaba o da etkiliyor mudur Aşırı oyuna düşkün. Sakin yapılı birisi kolay kolay sinirlenmez. Beni üzmez. Özel günlerimi genelde unutur veya ayrıntılı kutlamaz bunu söylememin sebebi belki bu da rahatsızlığıyla ilgili bir şeyse bize yardımcı olabilir. Gezmeyi sevmez. Hep evde otursun bir ay hiç sıkılmaz. Ben aksine. Annesigile bile ben hatırlatınca gideriz. İlla gel gidelim demez. Çok çok iyi kalpli birisi. Ama bilmiyorum ben mi bir hata yaptım ne oldu. Rica ediyorum aranızda uzman ya da tavsiye sahibi bir arkadaşımız varsa yardımcı olabilir misiniz?

8 sene içerisinde sadece bir kere içim sıkılıyor dedi. Ona destek olabilmem için. İlk dediği zaman yeni tanışıyorduk ve ilerisi için bu inu bilmemi istediğini söyledi. Normalde hiç ergensi tavırları olmaz. Küsmez laf söylemez. Ama bu sefer bana bahsetmesi kokuttu beni BethHarmon

Adamın bir teşhisi var ki bu kadar saklıyor bence.

Ama ben tanıdım tanıyalı oyuna düşkün nasıl azaltabilirim acaba, açıkcası onu değiştirmemek sıkmamak adına abartmadığı zamanlar müdahale etmek istemedim

Sakin ol bacım celallenme hemen, bir dur anlamaya çalışalım

yahu şimdi diyorum. tekrar nüksetmiş ya hastalığı o zaman sana ne teşhis koymuşlardı diye niye sormadınız?

Aslında siz daha iyi anlatmışsınız durumu. Eşimle konuştuğumda eşim de rahatsızlığını kısaca buna benzer ifade etmişti. Evham, sürekli düşünceler istemsiz bir şekilde demişti. Ama çok konuşmak istemiyorum gerçekten kötğ hissediyorum demişti . push ; Nooption memento mori memento

Şimdi eşiniz sağlık çalışanı. Sağlık çalışanı adam hastalığına evham hastalığı diyor. Sağlık çalışanı adam işin içindeyim doktorun faydası olmaz ama diyor. Sağlık çalışanı adam doktora gitmeye ve ilaç almaya o kadar karşı ki... nasıl olduysa doktora gideyim demiş. Adam bir aydınlanma yaşadı demek ki. Nasıl bir hastalıksa bu artık insanın eşine bile anlatamayacağı şeyler olabilirmiş. Adam çok iyi kalpli biriymiş ve siz hastalığını bilmediğiniz adamın hastalığını ben tetiklemis olabilirim diye çok üzüldünüz. Bunları açık acik hiç konuşmadıniz ne sevgililiginizde ne de evliliginizde, siz hep anlayışlı oldunuz. Adam sıkıntım başladı dedikçe hep üzüldünüz. Pardon siz mevlana misiniz? Bu nasıl evlilik? bu nasıl bir anlayış? 8 senedir tanıyorum demişsiniz ama yanlışınız var. 8 senedir eşinizle birliktesiniz ama eşinizi hiç tanımıyorsunuz. Dahası tanımadığınız bir adam için dert konusu açıp fikir istiyorsunuz. Hem de adam sağlık calisaniyken uzmanı bdv. de arıyorsunuz. Allah şifa versin ne diyim zor.

Size diyecegim ilk sey, onu iyi hissettirmek icin ne kadar cok bir sey yokmus gibi davranirsaniz o kadar asagi cekersiniz. ikinci sey de, kendinizi bu kadar sorgulamayin. Tetiklenecek olan sey her sekilde tetiklenir. Esinizin genc yasta tüm gün evde otursa sıkılmamasi hic normal degil. Cocuk sahibi olmadan mutlaka terapi ve tedavi olmali esiniz. Saglikci demissiniz, mutlaka cevresi vardir kendisinin. Ben olsam kendisine randevu almasi icin tesvik ederdim. Bir sey yokmus gibi davranmazdim. A askts

sorun her neyse ortaya çıkmadan asla çocuk yapmayın

Ya ne tatlısınız. Bu bir hastalık, dr a gitmesi lazım tabiki. Ama ben mi bisey yaptım diye suclamayın kendinizi artık. Kanser olan biri beni kanser ettin diyebiliyor mu etrafındakilere?Bu da öyle bisey. Hastalık olacagı varmıs olmus. Gİdip yardım alacak cözülecek.

Eşinin senden sakladığı birşeyler var itiraf bile etmiş...

Evet dediğiniz çok doğru çok haklısınız, işte eşim de durumun hangi noktada olduğunu anladı ki doktora gitmeye karar verdi. Umarım en kısa zamanda kendisi yine doktor aramaya başlar. Çünkü ben zorluyormuşum gibi kendisini kötü hissetmesin diye bir iki gün bekleyeceğim.

Evet ona da baktım ama son 5/6 seneye kdr olan kısımlar var ve normal ilaç alımları. Eşim 10 sene önce yaşamış bu durumu ilaç da kullanmış ama sistemde belli bir kısmı görünüyor e devlette. Kendi e devletime de baktım benim de öyle belli bir tarihe kdr görebiliyorum

ne kdr aşırı empatisiz bir insansınız siz. Davulun sesi ne hoş geliyor. Söyleyebilse zaten söylerdi. Ben onun konuyu açmasına şükrettim. Konuşmasına göre cevaplar verdim sadece bana açılmışşken geri çekilmesiin diye

Evet kendisi de buna karar verdi ama ben acaba bu süreçte nasıl destek olabilirim düşüncesindeyim

Teşekkür ederim çok saolun

Doğru cümlelerle yönlendirip hatırlatmanız ve teşvik etmeniz "senin için endişeleniyorum lütfen bu konuyu güzelce araştırıp bir an önce iyi bir doktorumuz ve psikoloğumuz olsun, danışabilelim, yardım alabilelim" demek zorlamak ya da kendisini kötü hissetmesine yol açmak değildir ki. Kalp krizi geçiren eşe, kanser olan eşe nasıl "Dr konusunda zorluyor konumuna düşmek istemiyorum" deyip zamana bırakmıyorsak psikiyatrik sorunlarda da bir an önce yardım almaya yönlendirmek gerekir ki hastalık farklı boyutlara geçmesin, beklemediğiniz durumlara dönüşmesin. Bir iki günü belki anlayabilirim ama zaten uzun bir geçmişi de olan bir psikiyatrik sorunu daha fazla da geciktirmemenizi öneririm

Adamın belli ki bir sıkıntısı var ve dönem dönem yokluyor onu. Panik atak böyle bir şey değil, bu şekilde yoklamaz. Ölüm korkusu, dehşet, panik hat safhadadır. Buradan kimse tanı koyamaz ama bence içinde dert ettiği, kafasına taktığı bir şeyler var. Doktora gitmek istiyorum dediğinde Şaşırıp, aaa nasıl yani falan diyerek adamı demoralize etmeyin, gitsin. Konuşsun. Tanı konulsun. Tedavisine başlansın. Anlattığınıza göre bayağı bayağı, yıllardır süregelen bir şeyden bahsediyorsunuz. Dediğim gibi panik atak vb bu şekilde seyretmez. Oyunu çok seviyor diyorsunuz, bence insanlardan kaçış olarak görüyor. Sorulara cevap vermeden, susup kafasını dağıtabileceği bir kaçış olarak görüyor. Şimdilik oyununa laf etmeyin, doktora veya psikoloğa gitmesi için cesaretlendirin. Anlatması için zorlamayın, ama desteğinizi de hissettirin.

İşte orasını bilemiyorum. Ama normalde hiç sıkıntısı olsa bile söylrmez iş ile vs ilgili. Eğer kendisiyle ilgili böyle bir şeyi kabul edip söylüyorsa durum çok kötü diye çok üzüldüm ve korktum ben de

Öncelikle geçmis olsun. Yakın arkadaşımda var. Gözlemlediğim kadarıyla beyin bir olay karşısında olumsuz pek çok sonuç ve teori düşünüyor ve kısır bir döngüye sürükleniyor, o ihtimaller ile strese girip mutsuz oluyor akabinde panik atak krizleri ve depresyon geliyor. Vesvesenin ilerlemiş durumu gibi aslında ama kafasının içinde sürekli Amerikan tarzı kıyamet senaryoları ile yarışan olaylar geçiyor ve başa çıkmakta gerçekten zorlanıyor. Arkadaşım psikolojik destek alıyor ve maneviyatını kuvvetlendirmeye çalışıyor tefekkür noktasında. Evhamının temelini bulmaya çalışıyor ve o esnada olayı doğal süreçte düşünmeye çabalıyor. Mesela diyelim trafikte bir sorun yaşadı hemen zihnine gelen belki yüzlerce olumsuz düşünceyi silip süreci nasıl çözüleceğine yönelik düşünmeye başlıyor mesela birazdan trafikte onu sıkıştıran aracın ilerleyip gideceğini ya da en yakın trafik polisinin yanına arabayı çekebileceğini veya işte Sesli komutla polisi arayabileceği gibi şeyleri düşünerek süreci yönlendirmeye çalışıyor. Eşinizin oyuna olan düşkünlüğü muhtemelen düşünmemek için. Yalnız iyileşme konusunda adım atmadan bu insanlar için çocuk sahibi olmak akıl sağlığını çok zorluyor.

Bence de bir teşhisi varve saklıyor E nabıza girip bakasanız ordan kullandığı ilaçlardan tedavisinden hastalığını öğrenebilirsiniz ona göre ilerlersiniz

araştırma yapın ama burdan gelen yorumlara göre değil. youtubetan dinleyebilir kitap alabilirsiniz. bu hastalığı herkes aynı geçirmiyor zaten biraz yaşayarak öğreneceksiniz O Osirius Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Evet işte psikolojik hastalıklarda her zaman durumu kabul etmek en zor olanıdır diye duymuşumdur. O aşamayı dün gece atlattık ama ben de üzüldüm ve bjraya yazmak istedim daha fazla destek amaçlı

Yukarıdaki bir üyenin dediği gibi bana da bir teşhisi var ve saklıyor gibi geldi. Daha ilk tanışmanızda bunun konusunu açması da ileride öğrenirseniz hazırlıklı olması için diye düşünüyorum. Yoksa kimse böyle bir detayı çok önemli bir şey gibi ya da bir şey itiraf eder gibi açıklamaya girişmez. Eşinizin psikoloğa görünmesi lazım buradan kimse yorum yapamaz. İlk sıkıntılar ne zaman başladı? Başladığında hayatı nasıldı, neler yaşıyordu? Daralma, sıkılma hissi ne olduğunda geliyor? O esnada ne hissediyor? Herhangi fizyolojik bir rahatsızlığı var mı falan filan uzar gider bu liste. Bu soruların cevapları irdelenmeden bir şey demek çok zor.

Doktora gitmeli, hayatı sadece kendisine değil çevresine de zindan etmeye hakkı yok. Böyle durumda bebek işini erteleseniz mi acaba

Onu da düşünüyorum ama bir kez dış gebelik geçirdim ya sonra olmazsa diye tereddüt içerisindeyim. Ama eşimden de önemli değil süreç daha zlr olabilir bu şekilde

tamam sizin iyi anlayabilmeniz için kullandı o tabiri peki teşhis neymiş? şu anda kendisi sağlık çalışanı sizde 10 senedir tanışıyorsunuz o zamanlarda kendisine koyulan teşhisi sormadınız mı?

Benim niyeyse gözümde ilgi çekmeye çalışan sürekli hastalık uyduran ergenler geldi ya Benim bi hastalığım var deyip duruyor Hastaysa doktora gidecek Ayrıca sağlık çalışanı olarak insan evham hastalığı nedir ya Kaygı desin anksiyete desin Evham dese biri bana gülerim valla Siz nasıl ciddiye aldınız bunca zaman Bi se iki de bi onu yapma ay hastalığım bunu yapma vay hastalığım geliyor siye de kullanmış sizi bence Sinir oldum

Hayatta her konuda ve koşulda alttan alıp anlayış göstermeniz mümkün olmayacak. Evlilik bu, yeri geldiğinde tartışacak, yeri gelecek sesinizi yükselteceksiniz. Siz hayat boyu adamı sıkıntı basmasın diye içinize ata ata ne hale geleceksiniz bunu düşündünüz mü? Ayrıca siz hasta olmasın diye taht kurup krallar gibi yaşatsanız da tüm hayatı sizden ibaret değil. Bunun iş hayatı var, stresi var, büyüklerin vefatı var, çocukların sorunları, ergenlik isyanları var. Var da var. Doktor bir şey yapamaz düşüncesine gelince, o durumda kalkıp acile giderseniz elbette bir çözüm olmaz. Ama alanında çok iyi bir psikiyatrist bulup, gerekli ilaçlar başlanır ve yönlendirdiği şekilde de terapiye başlanarak durum kontrol altına alınır ve alınmalıdır da. Hem siz de aynı uzmandan böyle durumlarda ne yapmanız, nasıl davranmanız gerektiğinde bilgiler alırsınız. Ergen tribindeki erkek çocuğuymuşcasına pc oyunlarına gark olarak iyileşmesini ummak yerine terapistine daha sık gitmesini önerir, gerekirse siz götürürsünüz mesela.

Tamamını okuyamadım ama bana da panik atak ve anksiyete gibi geldi eşinizdeki. Siz kendinizi üzmeyin, elbette ilişkilerde stresler tartışmalar olur. Sizin yapabileceğiniz en iyi şey eşinizi doktora gitmek konusunda cesaretlendirmek.

30 yaşındasınız ve bunlara inanıp adam iyi olsun diye kendinizden ödün veriyorsunuz. Bravo.

Okadar masum degil bence eainiz hatta cok sinir bozucu gitsin tedavi olsun oh ne ala canim sıkılıyor gideyim oyun oynayayim ne alaka yani? Sizde neyin sorumlulugunu aliyorsunuz anlamadim derdi olan doktora gider nasil saglik calisani anlamadim cogu bahane gibi geldi

Konu sahibi yorumlara çok öfkeli cevaplar veriyorsunuz. Çok tahammülsüzsünüz. Çünkü eşinizi alttan ala ala, sabrede sabrede, tahamül ede ede sinirleriniz yıpranmış, bu buradan bile belli. Size yorumlarda bu söylenmeye çalışılıyor işte bakın, siz kocanızı bir ömül alttan alamazsınız böyle sinir hastası olup cıkarsınız, size yazik degil mi, kocaniz ben boyleyim diye cekilemez ve siz de bu duruma bir ömür katlanamazsiniz. Bu adam hayatinin sorumlulugunu almali ve ne yapmasi gerekiyorsa küstüm oynamiyorum demeden yapmali, baska yolu yok...

İnanın bu süreçte bu dediklerinizi de düşündüm. Bu da aklıma geldi belki ciddi bir rahatsızlık yaşadı ve atlattı ama benim korkmamam için söylemiyor. Bunu yapması doğru değil tabiki ama kendince bir mantığı vardır. Geçti diye düşünmüştür belki ama neticede bilebilsem daha faydalı olurum diye de düşündüm. Hatta o dönem hayatında ben yoktum annesine mi sorsam diye düşündüm ama kayınvalidem de gider kayınbabama sorar olay büyür eşim bana bir daha anlatmaz güvenmez diye çekindim. Ama belki ne yaşandığını bilirsem daha iyi destek olurdum diye düşğnmeden de edemiyorum