Sen cok yanlis geldin

Sevince, sorumluluk pekde dert gibi gelmiyor. Hayvanlar soz konusu olunca, sorumluluktan kacmam. Lakin cocuklarida kendimi bildim bileli hic sevmedim. Gormeye bile dayanamiyorum. Sanirim onemli olan sevmek.

Keske ya. Bi bucuk metrelik boyum icin baya iyi olur

çocuk güzel şey. benim olsa iyi yetiştiririm diye düşünüyorum onu çok severim ona saygı duyarım. kendini bilen, çok yönlü ve özgüvenli şekilde yetiştirmek için elimden ne geliyorsa yaparım. hiçbir zaman onun önünde engel ya da sırtında yük olmam, ihtiyacı olduğunda yanında olurum. onu korurum, ama hayatı öğrenmesi için yanlış yapmasını da doğal karşılarım. hayallerinin peşinden gitmesi için onu yüreklendiririm. maddi imkanlarımı zorlayıp daha iyi eğitim daha güzel bir hayat vermeye çalışırım. amma velakin istemiyorum :)

her kadın istemez. her kadının çocuğu olmaz/olamaz. her kişi ebeveyn olacak diye bir şart yoktur. çocuk sahibi olunca da çok fikirler değişmiyor aslında. ben de kendi çocuklarım için bu dünyaya getirmekle iyi bir şey mi yaptım acaba diye düşüncelere düşüyorum arada. ne doğru kim bilebilir, iyi niyetli bir şekilde bize verilen bir ömrü yaşamaya çalışacağız. çocuk hiç istemiyorsanız yapmayın, istiyor ama bahaneleriniz varsa dönem dönem bunları sorgulayın, baktınız durumlar değişiyor, o zaman çocuk yapmayı düşünün.

Yaşım küçük olsaydı en az beş yıl düşünmezdim. 29 yaşında anne oldum. Zorlukları olsada oğlumu çok seviyorum. Ayrıca anne olmak istemeyen kadınlar var. Hatta KK' da bir topik vardı duruyor mu bilmem.

bu konu daha önce de açıldığında düşüncelerimi yazdığımda bir sürü tepki aldım. anne olma isteğinin tamamen toplum baskısı ve sürü psikolojisinden ileri geldiğini savunan bir yazıydı benimki ve hala da fikirlerimin arkasındayım. ha çocuk doğduktan sonra elbet her anne baba çocuğuna çok özel bir sevgi duyuyor ve o artık çok farklı bir bağ oluyor, sonuçta doğumundan beri emek verdiğin, senin şekillendirdiğin bir birey o ama hiç sahip olmamışken deli gibi çocuk aşkıyla yanıp tutmak tamamen dışsal bir özenti bana göre.

Onu kucağına almadığın müddetce anne olmak istiyrmusum istemiyormusun anlamak zor kokusunu alman lazım)) Kucağıma alıncaya kadar bende bilmiyordum. U uzun

kelime kelimesine katılıyorum. aslında bende istemiyorum ama bir yandan da çocuksuz evlilik saçma geliyor. o zaman niye evlendim di mi. ne bileyim kafada bi dünya fikir.

Benim de biyolojik saat bozuk be Sep bi doğru zamanı gösteriyor, bir daha var diyor, anlamadım yakın zamanda 3 arkadaşımın çocuğu oldu, ondan sanırım? Hani ben de yetişmeliyim kaygısı mı ki? Bir yandan da beni biliyorsun, hiç öyle domestik bir tarafım yok, bence anne olmak için yaratılan o kadınlardan değilim, ruhum o değil. Bilmiyorum. Bir manyaklık anında hamile kalır da bebeğin hayatını hiç ederim diye ödüm kopuyor. Haa koca da istemiyorum sanki pek, o nasıl olacak o da muamma. İstiyorum mu istemiyorum mu benden anne olur mu olmaz mı onu bile bilmiyorum. Bildiğim tek şey, annelik kutsal değil, gayet fizyolojik bir olay.

Cidden mi ya bende korumustur diye dusundum

Daha evli değilim ama teşekkür ederim :)) İsteyen herkes dilerim annelik duygusunu yaşar. Yok asla yanlış anlamadım söyledikleriniz doğru zaten

Ben hiç annelik arzusuyla yanıp tutuşmadım, hiç bir zaman birinin karısı, çocuklarının anası olma hayali kurmadım mesela. Bende mi var anormallik diye düşündüğümde oldu çünki bakıyorum doğada her canlı ana baba olma içgüdüsüyle yanıp tutuşuyor, bendeyse üremek için en ufak bir istek oluşmadı şimdiye kadar. İnsanlar için tek sebep üremek değil belkide, size muhtaç bir varlığa doyasıya sevgi vermek, içindeki boşluğu doldurmak olabilir belki, işte o boşluk bende hiç oluşmadı yani. Ama ilerde bir çocuğa koruyucu annelik yapmak isterim imkanım olursa, ama sürekli katlanamam, bir çocuğun sorumluluğunun altından kalkamam gibi geliyor.

Soruya gelince. Her kadın bir gün anne olmak ister bence ya

Valla diğer kadınları bilmem ama ben minnak bir pıtırcığım olsun isterdim benden bi parça sevdiğim adamla benim bize ait bi parça bana hep çok romantik gelmiştir. İki kişinin birleşip bişeye hayat verme fikri onu yeşertmek pırıl prıl bir genç yapmak. Ailemde gördüğüm yanlışları ona yapmamak doğruyu göstermek. Ama sırf evlendik çocuk lazım diye değil. Tamamen doğru zamanda doğru adamla olacaksa olmalı bu.

Aslında iiOTE="Evranos, post: 45294069, member: 705340"]Bende kovayım sanirim bende böyle hissedicem. Biz kovalar bi garipiz Aslinda boylesi daha mantikli bence..:) ne kendimiz cocuga bagimli nede cocugu bize bagimli kilmayiz Gibime geliyor... vicdan varya vicdan... o olduktan sonra gayet akilli cocuklar yetistiririz bence... duygularda adalet esitlik sevgi saygi oldugu surece muthis bireyler kazandirirz bence

Ama bence hamile

Ben evli bile değilim ama aynı bu şekilde düşünüyorum. Ben böyle iyiyim diyorum.

İstememek bana gayet normal geliyor. Uzun yıllar sürecek bir sorumluluk çocuk, kendinden fazlaca fedakarlık yapıyorsun, hayatın değişiyor, özgürlüğün azalıyor. Yanlızken bile diken üzerindeyim, geçen gün alışverişe gittim, kızım kreşteydi, istemsiz bir şekilde alel acele alışveriş yapmaya çalıştığımı farkettim, sanki arkamdan atlı kovalıyormuşçasına. Eşimle mesajlaşıyorduk onada dedim eve gidiyorum diye, dedi ki ne oluyor gezsene, alacaklarını al, kız okulda. Eskiden ben 1 günümü gecirirdim alışverişte, yorulmak nedir bilmezdim, bütün magazaların altını üstüne getirirdim, şimdi apar topar hallediyorum. Bu kaldı en basidinden alışkanlık olarak. Okulda olmasina rağmen psikolojik baskı hissediyorum üzerimde. Dolayısıyla kolay değil çocuklu hayat. Uykusu, yemek saati, hastalanınca başında beklenilen uykusuz geceler. İleride ilkokula başlayınca ödevi, dersi, alisma süreci, sonra senelerce bu maraton. Ha pişman mıyım asla. Kızım olduğu için çok mutluyum, geri dönme şansım olsa yine aynı hayatı seçerdim ama ikinci çocuk fikrine sıcak bakamıyorum şu an. 1 çocuk, onada elimden gelen en iyi eğitimi verip, en iyi anne olmak gayem. Çocuk istemiyorum diyene sadece saygı duyarım. Kendi kararıdır, sadece çok ama çok emin olunması gereken bir karar olduğunu düşünüyorum, insan 20li-30lu yaşlarda böyle düşünebilir ama 40 yaşına gelince pişman olmayacaksa kararı doğrudur bence. Hoş 40yaşında da anne olunur ama bence insanın enerjisi yetmeyebilir 40lı yaşlarda bebeğin/çocuğun bakımına. Kuşak farkıda fazla olur, kafa yapısıda uymayabilir çocuğuyla diye düşünüyorum.

Bugun bi eve gittik misafirlige, kadin hafif zihinsel engelli ogluna gariban bi kiz bulmus evlendirmis bu evlilikten 2 de çocuk var (4,5 ve 2,5 yaslarinda ) ve cocuklar da da bariz zihinsel sikintilar var. gelin kayinvalide ile 2+1 evde yasiyor. Ben bu kadinin isteyerek dusunerek mantigini kullanarak kendinden bi sekilde coxuk yapma karari aldigini ve yaptigini dusunemem? O cocuklar 'yapilmis ' da ne olmus?

Her kadın çocuk istemez elbet ama sizin sebepler bana çocuk istememekten ziyade kafa karışıklığı gibi geldi. Hani git geller yaşıyorsunuz, sanki Annelik, hayatta üstlendiğimiz rollerden biridir. O rolü üstlenmek istemezsek, bunu yapmamız için bir sebep yok. Her kadın anne olacak ya da çocuk sevecek diye bir kaide yok.

Gerçekten her kadın anne olmak ister mi? Yaklaşık 3 yıllık evliyim, 30 yaşındayım ve aklımda bin türlü soru var. Neden istemediğimi maddeler halinde sıralamak istiyorum. Bir tür iç dökme.. 1- Ya ona düzgün bir hayat için gerekli maddi imkanları sağlayamazsam 2-Ya manevi anlamda yeterli olamaz da iyi bir anne olmazsam 3-Hayat çok da güzel bir şey değil ki neden bir de çocuk isteyeyim Daha bir çok şey vardı aslında aklımda ama nedense bu üç madde en çok kafama takılan. Belki de güzel bir çocukluk geçirmediğim içindir çocuk istememem. Benden bir tane daha gerekmez bu dünyaya. Ha bir gün istersem olacak diye bir şartta yok Rabbimin takdiri. Bilmiyorum kızlar böyle bir içimi dökmek istedim. Benim gibi düşünenler var mı merak ediyorum.

her kadın anne olmak istemez çünkü her kadın çocuk sevmeyebılır.. kimse sevmek zorunda da degıl :=) şu da bir gercek; kimse tam olarak hazır olmaz bebege, aklından gecırıyorsa yapar. iki insan evli diye illa çocukları olacak dıye bir kural yok. herkesın hayatı kendıne kimseyı ılgılendırmez.

Ben istemiyorum. Rabbim isteyene versin.

Berimki aile baskısyla oldu o zaman istemiyordum çok ağladım çok erkendi ve esim beni anlamıyordu.. bersat bi hamılelik.. maddı imkanlar kısıtlı.. iyiki olmus dilorum yanıma gelip öpüp koklaynca dünyalar benim oluyor. Çok sükür isteyen herkese nasip etsn allahım ama ben isterdim sadece bi süre evliliğe alısmak istemistim.. her kadın ister dilorm

Kafanda hareyle yerden 10 cm yukarda süzülerek gezmeye baslayacaksin doğumdan sonra...

Merhaba. Ben 1 yıllık nisanliyim polikistik over sendromum var 7 yildir yasmin kullaniyorum 3 ay ara verdim tekrar tarlusal ile adet olup adetimin 3. Gun tekrar yasmine basladim bugun 7. Gunum nisanlimla ilk iliskimi yasadim icime bosaldi yarim saat sonra gece icecegim yasmin tableti ictim korunmus olma olasiligim nedir? WOLFROG Ekşiden aynı tadı

Evet doğru tabi :))) Hani derler ya gerekirse herşeyi yaparım onu demek istemiştim Tabiki yaşamamız lazım onlar için gecem1984 ponçiğim

Ahahahahahaha Online-check in yapacak herhalde

Gel kolkola girip tamirciye gidelim. Bi baksın şu saatlere... Annelik kutsal, cennet anaların ayağı altında, anneler doğa üstü insan üstü varlıklar masalları bence de saçma. İstersem ben de anne olabilecek yetiye sahip miyim sahibim. Olay bitmiştir herhangi bir çocuk sahibi kadinin benden üstün yani olamaz.. Bende de bu aralar bir bebek kokusu hasreti baş gösterdi. Ne zamandır bebek görmedim hiç ondan heralde..

Kendini ölesiye döven kocasından çocuğu babasız kalmasın diye boşanamayan kafa

evet işte kimse algılayamıyor, çevremde ki insanlarda böyle. biri de yazmış ya, Allah a büyük konuşma diye. tövbe estagfurullah

Tabi ki her kadın çocuk istemez. Ama sizin saydığınız sebepler istememek değil de daha çok kararsızlık kaynaklı bence. Çünkü bu maddelerin hepsini ben istemeye başladıktan sonra teker teker eledim. Kalbine girdikten sonra o endişe yerini umuda bırakıyor.

korkularınız yerınde korkular, sız kendınıze guvenemedıgınız ıcın anne olmak ıstemıyorsunuz en azından su andakı durum bu, bende kendı adıma evlenmek ıstemeyen ama 30 undan sonra cocuk sahıbı olmak ısteyen bırıydım ve ıkı ay sonra anne olacagım... onu hıssetmek, esınızın babalık duygusunu yasaması, o mınnacık kıyafetlere ve odasına bakıp karmakarısık duygular hıssetmek, dogdugunda o masum gulusu-kokusu kendıne has ozellıklerı ıle bır bebegı sahıplenmek ona kol kanat germek kolay degıl elbette ama bence sızden bır parça olması çok hoş bır duygu... tabı herkes cocuk sevecek, anne olacak dıye bır kaıde yok... ama bıyolojık saat geldıgınde bıraz olsun ıstegınız varsa gerısını pekte dusunmuyorsunuz.. bız ev aldık bır ton borc var ama bebegımın de aılelerın destegı ve kendı cabamızla herseyı tam... Allah rızkını verıyor gercekten bır tane olsun tam olsun dıyorum ve ısteyen herkese de Allah versın dıyorum.

Bende kovayım sanirim bende böyle hissedicem. Biz kovalar bi garipiz

Her kadin anne olmayi istemek zorunda degil. Hayattaki tek vasfimiz cocuk cikarmak degil ki hayati derecede onemli bir konu olsun bu. Bu konuda da en buyuk yargilamalar kadinlardan geliyor yine. Aaa evlenmesen napican, evlendin aaa cocuk yapmazsan napican? Sana ne be -.-

Ben kucuklugumden beri oyuncak bebeklerime annelik yapardım, büyüyünce ne olacaksın diye soranlara anne diye cevap verirdim :) 12 yaşında teyze oldum 4 tane yeğenim var, derlerya teyze anne yarısıdır diye ben belki yeğenlerime iki kat anne oldum. Ayni zamanda öğretmenlik yapıyorum ve -tamam %100 her öğrenci için ayni değildir ama- onları da kendi evladimmis gibi seviyorum ve sahipleniyorum... yetiştirme yurtlarına gittiğim zaman o çocukları alıp götürmek istiyorum, haberlerde terk edilmiş bebekleri görünce içim gidiyor keşke kol kanat gerebilsem diyorum dayanamıyorum... Bu içten gelen birsey, belki karakter meselesi belki doğuştan gelen fıtri bir özellik bilmiyorum.. Ben anne olmak için doğmuşum bunu çok iyi biliyorum. Elbette hamile olduğumu öğrenene kadar sendeki gelecek kaygısı bende de vardı, nasıl yaparız nasıl yeteriz? Sonuçta çalışan bir bayanım cocuguma gereken özeni ilgiyi gösterebilecek miyim? Herkes bu düşünceleri yaşar ama emin ol bebek rızkıyla geliyor, hic beklemediğimiz yerlerden ne kapılar açıldı şaşırdık kaldik. Ayarlasak bu kadar olmazdı heralde... Dünya kötü bir yer evet biliyorum ama onu düzeltmeye bir yerden başlamak gerek, mesela iyi bir evlat yetiştirerek başlayabiliriz :) Bebek sahibi olmak insana çok korkutucu geliyor evet biliyorum ama ayni zamanda çok muhteşem birşey, resmen bir mucizeyi yaşıyorsun.. Her yeni adim hayatına ayrı bir heyecan katıyor. Önce kalp atışlarını duymak için heyecanlanıyorsun, sonra cinsiyetini öğrenme heyecanı başlıyor. Sonra ilk hareketlerini hissediyorsun, ultrasonda gördüğün belli belirsiz yüze, o minicik ellere ayaklara aşık oluyorsun... onun için hayaller kuruyorsun, hepsi çok çok çok başka heyecanlar daha önce yaşadığım herşeyi unuttum canım sanki oğlum için dünyayı yerinden oynatabilirim, onun bir tırnağı için herşeyimi verebilirim gibi geliyor... Inşallah rabbim utandırmasın, gerçekten olmak istedigim gibi bir anne olabileyim. Icimde hala korkular var ama biliyorum ki oğlumu kucağıma aldığım an hepsi uçup gidecek :)

Herkes istemez. İstemeyene de saygı duyuyorum, Allah verdikçe yaparım diyene saygım yok

Yani anneliğinde mutlu olana ne mutlu ama bu annelik kutsaldır lafları falan bana "anne ol, otur bir köşeye, erkek işine de pek bulaşma" erkek kafasının işleri gibi geliyor ne yalan söyleyeyim. Benim yazın bir yarım annelik tecrübem oldu, oyy kurban olurum, o nasıl güzel bir bebektir, o nasıl mis kokmaktır, kokusu burnumda tütüyor da arada bir sevmek güzel ama anne olarak 7/24 onunla olmak, o mevzu biraz karışık tabii :)

Vlla bnde 1 senelik evliyim bnde istemiyorum daha yaşım erken diye istemiyorum. Esimle gezip to zmn istiyorum rahat rahat o yüzden istemiyorum kendimle anca uğraşıyorum o yüzden ugrasmk istemiyorum kanmda pihtilasmada var 9 ay igne vurulcm istemiyorum. Esimle uzaklasriz diye korkuyorum istemiyorum neden çok. Ama belki bir zamanı vardır birgun isteyecegimz

kedilere bayılırım. gördüğüm yerde sevmeden duramam ama gel gör ki ben onun sorumluluğunu bile yerine getirememekten korkarım.

Her kadın anne olmak istemez. İstemek zorunda da değildir. Ancak bu istek yaşa göre çok fazla değişebilen bir durum. 30 yaşıma kadar ben de bebek düşünmüyordum. Aynı endişeleri taşıyor ve bebek yapma isteğini kendimde bulmuyordum. Ancak 30'umdan sonra biyolojik saat denen şey beni, beynimi, hormonlarımı öyle bir ele geçirdi ki, hayatımda kucağıma bebek almamış, hiçbir çocuğa agucuk yapmamış ben, hamilelik hayalleri kurmaya başladım. Kendinizi bu konuda iyi dinlemenizi öneririm. Eğer 30'lu yaşlarınızın ortasını geçtiğinizde bile bebek düşüncesi size sıcak gelmiyorsa, siz hayatta annelik dışında görevler edinecek birisiniz demektir. Lütfen dış seslere kulaklarınızı kapatın ve bedeninizin sesini iyi dinleyin.

Anneliğin ne olduğunun farkında olmayanları malesef ki bende çokça görüyorum. Öyle insanlar var ki, eğer annelik buysa 10 tane doğururum ama annelik o değil. Ama benim çevremde en çok bu düşünceyi ayıplayanlar var. Sanki büyük bir günah işlemişim gibi bakıyorlar ve tabiki bir kısmı da pişmanlıklarını kendilerine bile itiraf edemeyen grup.

aslında evliliği çok isteyerek yaptım. ailemden ayrı kendi evim kendi düzenim olması ve bu evi sevdiğim bir insanla paylaşmak güzel ama işte çocuk çok farklı bir sorumluluk. ben böyle iyiyim kendimi zor idare ediyorum anneliğin hakkını veremem diye düşünüyorum

Her kadın anne olmak istemez. Biri de benim. Çok basitçe üremek istemiyorum.

Ben de biyolojik saati bozuk olanlardanim sanırım. Çocuk isteyeceğim, benekli kadın görünce gözlerimin dolacağı günleri bekliyorum bekliyorum gelmiyor. Bu arada anne olmak istemeyenler çocuk sevmiyor gibi bi algı oluşmuş, alakası yok. Çocukları severim iyi anlasirim güzel zaman geçiririm ama kendi çocuğum olması fikrine bir türlü yaklaşamıyorum.

siz var ya çok iyi bir anne olursunuz daha doğmamış hatta niyetine bile girilmemiş bir bebek için gelecek kaygısı yaşıyorsunuz onu kucağımıza alınca eminim onun için yapamayacağınız şey olmaz. Soruya gelince her kadın anne olmak istemeyebilir ama biyolojik saat gelince içerden bişey dürtüyor insanı beyin baskı yapıyor. Önceki

Neden eleştirelim.? Ben sizinle aynı şekilde düşünmüyorum diye sizi eleştirmeyeceğim. Benim bir tek cehalete sabrım ve saygım yok. Bence siz anneliği çok güzel anlatmışsınız.. Mutluluklar dilerim

İstemeyebilir. Ben de hiçbir zaman istemeyeceğimi düşünmüştüm. Zor bir karar. İhmal sonucu hamile kaldım, iyi ki ihmalkar davranmışız yoksa ben artık çocuk istiyorum demezdim sanırım hiç.

Orna Donath adında bir sosyolog bazı kadınların, anne olmaktaktan pişman olduklarını gösteren bir araştırma yapmış. Kadınlarla görüşmüş. Ortada bir sorun yok ama bazı anneler hayat boyu sürecek bu endişe duygusu ve sorumluluk olmadan çok daha Mutlu olacaklarını düşünüyormuş. Anketler gizli yapılmış. Hepsi çocuğunu seviyor ama onlar olmadan daha mutluydum diyor.

İstemez, tercih meselesi. İşin garibi şu an hayatımdaki erkek baba olsa eminim ki dünyanın en iyi babası olur. Bilmiyorum benim yaşım 23, 25'e kadar evlenemezse kendini evde kalmış ilan eden kızları falan gördükçe bu neyin kafası falan diyorum... Toplumun dayattığı bazı algılar gerçekten var, önemli olan bu saçma algılara kapılarak değil kendi isteklerimize göre hayatımızı şekillendirmek. Birbirini seven iki insan evlenmek zorunda değildir, evlenen insanlar çocuk yapmak zorunda değildir falan filan yani. Her insan evlenmek zorunda da değildir. Biraz akışına bırakmak lazım. Ben mesela yolun çok başındayım, daha okulum bu sene ancak bitecek. Daha ortada mezun olduktan sonra ne zaman iş bulabileceğime dair bir ipucu bile yokken ben şu an dayatmaların gazına gelip evlenmeyi düşünsem yazık olmaz mı bana? Herkes kendi hayatını yaşıyor o yüzden bu tarz dayatmalardan mümkün olduğunca sıyrılın. Yıl olmuş 2016, 25 yaşındayım evde kaldım diyen tipler var. Şu toplum biraz da "herkesin kendi hayatı, bize ne?" demeyi öğrense insanlar daha mutlu olacak. Burada bile laf sokanlar var. Size ne?

bnde bugun gittim ultrasona uyuyodu. O hep sağ taraftan vuruyo diodum ya bugun oraya baktım başı ordaymış maşllh bizimki çok hareketli olcak inşl.

Her kadın istemez böyle bir genelleme asla yok istemek zorunda da değiller ama çoğu kadında biyolojik saatin baskın olduğunu düşünüyorum

bende senin gibi düşüncelerdeydim arkadasim. ya bebegimi yetemezsem ya bakamazsam maddi manevi ozellikle manevi. bazen kendimi yetemezken kendimle basademezken minicik bir cocuga nasil bakarim diyordum. 3,5 yildir evliyim. olk 1,5 yil istemedik korunduk. yaklasik 2 yildir bebek icin ugrasiyoruz. simdi bebek gorsem, hamile görsem gozlerim dolar. fazla duygusala bagladim ama insanin kendini hazir hissettigi zamanlar geliyormuş

tabi ki her kadın anne her erkek baba olmayı istemek zorunda değil, hatta keşke herkes istemese, sadece iyi imkanlar sunabilecek, bilinçli ebeveyn olabilecekler istese de onlar neslin devamını sağlasa... öyle böyle doğan büyüyor işte diyip doğuranlar yüzünden dünya manyaktan geçilmiyor, ve manyaklar yüzünden de dünya her geçen gün daha yaşanmaz bir yere dönüşüyor.

"Allah dağına göre kar verir" de derler. Hiç çocuk istemiyormuşsunuz, belki bu durumda sizi "çocuk yap çocuk yap" diye sıkıştıranlara cevap olur.

Benim de icimde o istek yok, toplum zorunluluk gibi goruyor

Ben de aynen her harfine katılıyorum Bir cümlede amadan önceki her şey hükmünü yitiriyor işte.

En kisa zamanda kucaginiza alirsiniz insallah okadar cok ölüm duyuyoruz ki son zamnlarda siz oyle yazinca ister istemez yasamanin onemini vurgulamak istedim. Yanlis anlamayin sakin Shanna Bana yeni düşmanlar lazım, eskileri hayranım oldu tek ayak

Hiç istemiyordum anne olmak. Doğduğunda çocuğumu hiç sevmedim. Hamileyken tekme atışlarını da hiç sevmezdim. Olmadı mı olmaz yani... Birkaç aydan sonra ısınmaya başladım çocuğuma. Bir yaşından sonra filan sevdim Şimdi ise, en az 2-3 çocuk yapıcam inşallah... Çocuksuz ev olur mu?İyi doğurmuşum. Keşke birileri beni uyarsaydı da erken evlenseydim.25 yaşında evlendim. Çok başka bir şey annelik. Uyurken sabaha kadar özlüyorum. Okulda bile özlüyorum. Çok seviyorum onu. missladybird Defne'm tek ayak

Kendine yolluk hazirla cehenneme gidiyomussun galiba

Bende sizin gibi dusunurdum hep taki asik olup 30 umda evlenene kadar inanki esimden bir parca dunyaya getirmeyi cok istiyorum simdi Bunun icin hergun dua ediyorum buyuk konusmusum zamaninda. Her kadin anneligi istermi bilmiyorum ama ureme ihtiyaci anaçlik her kadinda vardir bence kimileri bu duyguyu bastirip yok sayabilirler

O duygu geliveriyor. Bir d3 diyosun "ya sevdiğim adam bu. birbirimizin herşeyiyiz. Göz göze bakınca anlaşıyoruz. Ama ölümüne sevdiğimiz ortak bir şey yok. o anasını babasını sen ananı babanı çok seviyorsun. Ama o kadar. insan bir süre sonra istiyor İşte. Bunu anlatamam. basta istemeyip de sonra düşünenler anlar. Şimdi hiç pişman değilim. Kavgamizin sebebi bile çoğunlukla çocuk. Ama eşimle sarildigimizda koşup bacaklarimiza sarılan minik eller var. bende bende diyen:))) sarilirken de biz bir aileyiz diyo cimcimem.

tek çocukla kalacaksan 35 e kadar yolu var

Eklemeyi unuttum. Kesinlikle tavsiye ederim.. Gerçek bir mucize bu olay.. Bedeninde bir canlının yetişmesi ve yaşaması. Rabbim sen ne buyuksun...

Her kadın anne olmak istemez. Çünkü bazı kadınlar rahatına düşkün. Evlat gibisi var mı be. Allaha büyük konuşmayın sakın. Şu an hamileyim ve karnımda başladı onu koruma iç güdüm.

Herkes anne olmak istemeyebilir. Bir kısmı da toplumsal baskı yüzünden anne oluyor. İşte bu yüzden sağlıklı bireyler yetişmiyor. Belki ben anne olmaya hazır değilim, belki bencilim, belki bir çocuğun sorumluluğunu alamam... Ama bunları anlatsak kaç kişi anlar reel hayatta.

Bende cocuk istemiyorum Oysaki çocuklari severim çok iyi oyun arkadaşı olamasamda onlara iyi bir eğitmen iyi bir dost anne olabilirim çocukların mutlu olmasi beni aşırı mutlu ediyor ama işte gel gelelim anne olma işi daha dogrusu dogurma işi beni çok düşünduruyor korkuyorum istemiyorum doğurmak ama evlat edinmë hayallerim var bunu gerçekten isterim çünkü kimsesi olmayan bir çocuğun annesi olmak dogurmaktan daha güzel geliyor bana

Arkadaslarin cogunun soyledigi gibi illa cocuk olmak zorunda degil tabi. Ben de evlenene kadar pek istekli degildim. Ancak yasim ilerledikce ya ilerde pisman olursam diye endise ediyorum.

Düşündükleriniz bence normal. Maddi yönünü hiç düşünmedim. ama; manen bende kendimi çok sorgulamıştım, kariyerimi çoook fazla düşündüm, eşimle free time takılayım derken.. Yaş geldi 39 ve cidden benden geçti diyorum şimdi. Yani hep bir bahanem oldu veya ben bahane buldum hep. Zaten üremek amacı ile evlenenlerden de değilim. Hepimizin hayattan aldıkları ve katkıları, beklentileri farklı.. "Ayyy Neden bebek yapmıyorsunn" sorusuda beni hep gıcık etmiştir. Sana ne arkadaş sana neeeee diyerek soranın üzerine atlamamak için zor tutuyorum kendimi.

Yahu madem bu kadar endişe duyacaksın bari korun be arkadaşım. M Melis

hayır istemez.. evli değilim ama olsam bile evlilikte çocuk fikri uzak geliyor bir kere ciddi bir sorumluluk sonra karşındaki insana güvenebilecekmisin ki biraz zaman lazım vs vs

aynen o günler benim de gelmiyor hiç :)

Nisanliniz neden korunmadi ki? Eğer yeni olduysa ertesi gün hapı alın içiniz rahat etsin ama korunma olasılığı %70 falan S

Bebek olayı, anneliğin kutsallığı falan tamamen toplum tarafından kadınları köleleştirmek için yapılan şeyler. Her kadın anne olmak istemez bence, ben hiç istemiyorum mesela. Sebeplerim sizinkilere benzer ama ek olarak hayat boyu bir canlının kahrını çekme fikri de hiç cazip gelmiyor açıkçası.

kaç yaşındasın bu arada

Tabi her kadın istemez Mesela ben kesinlikle istemiyorum hatta dua ediyorum zaman zaman Allah korusun diye

Annelik kutsal birşey

Ben de aynisini soyledim, bunlar 3. yu de yapar dedim

Valla 20 yasindayim onumuzdeki yillardaki planlarımda cocuk yapmak yok Korunarak sevisin gayrii

Bende kismen senin gibi dusunenlerdwnim 6 aylik evliyim daha yeni ama cocuk fikrine alismam zaman alicak duygu olusmadi kimisi cok anac olur kimisi bebek rahmine dusunce o duyguyu yakalsr kimisi cocugu elinw alinca kimisi daha uzun suredw. Bu dedigim tarzlarda insana rastladim. Sartlarimiz evet zor buyutmek hersey ilerledikce daha da zorlasiyor. Esim vatan icin hizmet edenlerden Rabbim korusun elbet simdi su sartlarda yok cocyk yapmayalim hic diyorum ama bazen de diylrum ki o sevdigin adamdan bir parca ona baksam sevdigim adami gorurum. Tabi ki bu esine olan guvwnin sevginle de ilgili cocuguna esinle beraber guzel gelecek sevgi dolu bi yuva sunacaksan düsun yapmayi

evet bu konunun bir gelenek bir alışkanlık olduğuna bende inanıyorum.

Kediler ve kopekler daha cekici geliyor.

Benimde bu aralar kafamda bu sorular var. İstiyorum anne olmak ama bi yandanda korkuyorum. Şuan 24 yasindayim ondan sanirim ama olsun isterim bebegim. Bu da bi lütuf bence. Allah bizi bunla sınamasin ben sinanmak istemem. Ama şu kendini bilmez insanlarin bebek baskilari sorulari beni bunaltiyor. Sızene ya. Hele görümcem sanki ona dogurcam bıktırdı. Éşimle bile konusmus ne zaman yapacaksiniz diye. Hayir yapsam bakmaz sevmez bile. Derdi ne anlamadim

çocuk istemiyorum dedim ya. büyük günah galiba M Melis

ella adı git al 72 saat içinde iç ilk 12 saatte içersen %95 önler gebeliği kızın konusunu da mahvettin :) nişanlını gönder bence bi koşu nöbetçi eczaneden ella bulsun fiyat 50 tl

Bizde evlenmeden nişanliyken en az 2 yıl düşünmeyecektik Bekarken sanılıyor ki korunmayınca isteyince tak hamile kalıyorsun Evlendik istedik o ay ve hiç korunmadık 6. ayında hamile kaldım ve iki aylıkken kürtaj olmak zorunda kaldım Bence çoğu kadın ister

Her kadın istemez bence. Eşime haksızlık yapıyor olduğumu düşünmesem çocuk istemezdim. Hala istemiyorum, eşim istediği için tamam diyorum. Uğraşım bu sebeple.

Bekarken istemiyodum. Evlendim tam hamile kaldim istemeye başladım düştü suan ikilemdeyimnkorkudan gene aynısı olcak die

Cocuk yapmak istememeyi cok dogal buluyorum. Istemiyorsan istemiyorsundur dahasi yok. Ama asil anormal olan sirf topluma uymak icin hicte hazir olmadigi halde cocuk yapmak. Asil sikinti orada.

acaba hangi cümlem Allah a büyük konuşmak olmuş onu söyler misiniz?

her kadın istemez tabi, istemeyen, evli olduğu halde yapmayan, istemediği için evlenmeyen çok arkadaşım var. yahut nasılsa çocuk istemiyoruz diye senelerce çıkan/nişanlı kalan evlenmeye acele etmeyen de gördüm. ben 14 yaşından beri ailemden ayrı yaşıyorum, kendi düzenim oldu daima. şimdi de kendi evim-düzenim var. evlenmeyi hiç hayal etmedim, aşık olmayı tabi isterim çocuk da istiyorum aslında fakat ortada bir baba olmadığı için çocuk yapamıyorum evlenmeden yapmam bu toplumda. yapsam bakarım ama ben de bu yüzden yapamıyorum işte :) gördüğüm kadarıyla muhafazakar çevre başka türlü bir hayat bilmiyor dolayısıyla evlenip hemen çocuk yapma derdinde oluyor, benim muhafazakar çevrede evlenmeyip çocuk yapmamış tanıdığım neredeyse yok ama daha liberal kadınlar arasında gerçekten istediğine ve büyütebileceğine emin olana kadar yapmayan, istemediğinden eminse de hiç yapmayan epey çok kadın var.

Göçmenlik yok bizde. Ama Hajri Demirovski de Karşıyaka' da yaşadı uzun yıllar. Nurlar içinde yatsın. Ilk yurtdışı seyahatlerime ailenizin köklerinin olduğu yerlerden başlamıştım. Birde Atatürkçü olunca Bitola ve Selanik e gitmeden olmaz zaten, çooook özel yerler bizim için, sizlerde öylesiniz Sevgiler

Are you serious.?

Anneliği hisseden ister Marjinal düşüncelerde olanlar, yarınına çıkacağından bi haber olanlar, aslında sorumluluk almayıp çocuğa iyi bir gelecek verebilirmiyimin arkasına sığınanlar ve daha çok uzar gider. Kişi sevmiyorsa istemiyorsa bahanelerin yolu uzun Allah isteyene nasip etsin hele böyle hesap kitap yapan 1 yıl 5 yıl falan diye yıl biçenlere hiç anlam veremiyorum orası da ayrı bir mevzu iyotsuztuz Eski slimsigara : tek ayak

Benim ne yaşadığım şehir, ne bulunduğum semt gelenekçi değil aslında. ebeveynlerimde gelenekçi olmadılar hiç. Cemiyetimizde bize benzer insanlardan. İşin komik tarafıda bu zaten. Gelenekle ilgisi yok çoğunun. Kadın faktörü varya, bazen inanılır gibi değil. "Benim var senin yok muuuu" cular var. Sayıları az ama var Şakada yapmıyorum. Bana göre Anneliğin ne olduğunun farkında bile değiller. Bunu ben söylüyorum siz düşünün. Bir kısmıda "çocukları yüzünden almak zorunda oldukları sorumlulukları var, kendilerine vakit ayıramıyorlar, tatil, geceleri club vs. sosyal olamıyorlar" bunun acısınıda bebek yap, bebek yap diyerek bence benden ve benim gibilerden çıkartıyorlar. Mürit toplar gibi, Kulüplerine ne kadar kişi katılsa o kadar iyi onlar için desem yeridir. Bir kısmıda anne olmak için yaratılmışlar resmen, tüm iyi niyetleri ile benimde annelik duygusunu yaşamamı, kaçırmamamı isteyerek söylüyorlar ki ben bir tek onlarla görüşlerimi paylaşıyorum, saygı duyuyorum, ruhları bu çünkü, onları dövmek gelmiyor içimden mesela

Bide bende çok anaç bir kadınımdır eşime yakın arkadaşıma kuzenime öyle davranırım bide kedim var nasıl onun anasıyım bir görseniz ama çocuk hiç istemiyorum bence anaçlıklada alakalı değil

marjinal mi? ne alaka. bu kadar yazilandan bunu mu anladiniz. mesela cocugum olsa sizin anlama seklinizde birileriyle ayni ortamda bulunacak olmSindan korkarim...

Kimiside sevdiğinden bir parça olsun ister

Bunca kimsesiz cocuk varken yurtlarda illede dpgurdugumu sevicem mantigini anlamiyorum ben. Binlerce bi care kalmis evlat var bence evlat edinmek anne olmaktan daha kutsal birsey.

çok güzel çok net anlatmışsınız. cümlelerinizden beni anladığınızı çıkardım ama sanırım evlat sahibi olmak sizinde belirttiğiniz gibi büyük sorumluluklar ve fedakarlıklar gerektiriyor işte ben buna hazır mıyım bunu bilmiyorum

Nurlar icinde yatsin cok degerlidir benim icin. İzmirinde izmirlilerinde ayri bir yeri vardir bende cok guzel yerlerdir gercekten bir baskadir benim memleketim. Vatansiz kalmak cok zor neler yasanmis. Cok sukur vatanima milletime. Turkiyedexhuzur icinde yasamak en buyuk temennim sizede sevgiler hayirli geceler

Bence istemez. Sıraladığınız her maddeyi hep bugüne kadar kendime bahaneler olarak söyler, hatta 4. yü şöyle eklerdim 'ailesi olmayan binlerce yavrucuk yuvadayken, illa doğurmanın mantığı nedir' diye. Büyük konuştum, Allah nasip etti ve doğunca göreceğiz neymiş ne değilmiş. Ama farkındaysanız hep o bebeğe yetememekle alakalı endişeleriniz var, bu maddeler bile aslında ne kadar iyi bir anne olacağınızın göstergesi.

Hiç bu zamana kadar annelik dürtüsü oluşmadı bende. Yani ne bilim niye böyle anlamadım Olursa olur olmazsa olmaz der gecrrim Bazı bayanlar Ya canimı al ya bitane bebek ver diyecek hale geliyolar şasıryrum Cok mu önemli diye Biliyorum farklı düşünüyorum Suan düşünmüyorum zaman ne gösterir bilinmez

aynen. bende ailemle yaşamaktan bıkmıştım, kuşak çatışması falan. kendime yeni güzel bir sayfa açmak istedim ama ne biliyim ya hiç çoluk çocuk yoktu hayallerimde. çocuk bile sevmem ben. ha olursa severim ama ne biliyim ya... ama bizim gibi düşünen ve sırf gelenek görenek diye çocuk yapan ve yapacak olan çok kadın var. tıpkı benim yapacağım gibi.

Bana göre kutsal..

Bn normalde çocuklara asla tahammul edemeyen bir insanım ama evlendiğimde deli gibi çocuk istedim. Ha yaşımda çok genç, ama o imkana sahip olunca yani evli olunca çok istedim. Çok şukur şuan hamileyim ve yaklaşık 1 haftadr deli gibi tekme atıyor.. Ve bugun uzandığımda tekmesini hissedince goztaşlarımı tutamadım. Allahım dunyada bundan daha guzel birşey olamaz..

Mundar olacak uyecik WOLFROG Ekşiden aynı tadı

hazır olup olmamayı sorgulamanız bile çok güzel emin olun. düşüncesizce ve usül gereği yapılan çocukların hayatları mahvoluyor. bence bu bilinçteki bir insan yanlış bir karar vermez hakkınızda hayırlısı olsun nasıl mutlu olacaksanız öyle olsun herşey...

her kadın anne olmayı istemeyebilir. bunda yargılanacak bir durum yok bence. bazısı anne olmak için yanıp tutuşurken, bazısı düşünmez anne olmayı. kişiden kişiye değişir. inşallah anne olmak isteyen herkes anne olur ama inşallah iyi bir anne olur

evet benim durumumda bu sanırım. bir çocuğum olursa onu çok seveceğimi bütün enerjimi zamanımı paramı herşeyimi ona harcayacağımı biliyorum ama buna ne gerek var ben böyle daha mutluyum

Ben de aynı düşüncedeyim ama bi yandan ileride coluksuz çocuksuz ot gibi bi başıma ya da eşimle kalıp da pişman olursam diye de düşünüyorum. İstemekle istememek arasında gidip geliyorum aylardır. Ah şu rahatın bozulması olayı yok mu işte tüm mesele bu

Hayir, her kadin anne olmak istemez.

Aynı şeyleri düşünmüşüz Yıllardır şu yada bu nedenle istemedim. Mesele, kendini hazır hissetmende & şartların uygun olmasında imiş. Şartları uygun hale sokuyoruz , Psikolojik olarak da hazırız. Bu yaz düşünüyoruz, inşallah. Bu arada yeni evlisin, kasma kendini, akışa bırak canım. Doğru zaman geldiğinde bunu istemeyecek, hissedeceksin!

Cok sehirler ve kasabalar gordum, senden daha guzeline rastlamadim. Ahh bitola benim guzel memleketim evet baba tarafindan makedonya gocmeni, anne tarafindanda yunanistan gocmeniyim. Cok seviyorum memleket turkulerini. Sende gavur izmirliysen vardir bir gocmenlik Ben bekarim anneligin ic gudusel olarak kadinlarin bircogunda oldugunu dusunuyorum. Bir gun bir cocugun annesi olmayida cok istiyorum. Dogurmam sart degil butun kimsesiz yavrucaklari kucaklamak istiyorum.

30 yaşındayım asude_bahar

Bence cocuk yapmak adetten yapilan bisey toplum baskisindan, onun var benimde olsun diye yapiliyor İyi bir gelvek iyi bir ortam verebilirmiyim diye dusunse herkes cok az insan cocuk yapar..

teşekkür ederim benim sözüm aslında şimdiye kadar yazılanlara bir cevap değildi. önceki topiclerdeki cevaplar aklıma geldi ona istinaden yazdım. "benden nasıl bir anne olur? sabırlı mıyım? öfkemi yenebiliyor muyum? sorumluluk duygum var mı?" veya "çocuk sahibi olduğumda hayatımdaki köklü değişikliği kaldırabilecek miyim? o çocuğa yetecek miyim?" gibi kaygıları çok anlamlı buluyorum her annenin de çocuk sahibi olmadan önce bunları aklından geçirmesinin daha sağlıklı bir annelik ortaya çıkaracağına inanıyorum. ama çocuğu "hayatın yaşanması önünde bir engel, bir ayakbağı, özgürlük kısıtlayıcı bir etken" hatta "eşle olan muhabbeti bölen bir kara kedi" gibi gören zihniyeti anlamıyorum sadece...

Hiç istemiyorum istemiyoruz durumumuz iyi olsa bir düşünürdüm ama ıhhh bana göre değil burda da bi dünya konu okuyoruz çocuktan sonra herşey değişti diye neden istiyeyim ki

Valla bende çocuk istemiyorum kesinlikle. Belki düğünden sonra bu düşüncem değişir bilmiyorum ama kendi kendime diyorum evlendikten 3 yıl sonra anca isterim diye.(daha evli değilim 2 ayım var düğüne) Bence her kadın anne olmak istemez :)

kişiden kişiye değişebilio canm. Karın yapısıyla falan alakalı. Bn son 3 gundr çok net hissediyorum. hatta bugun eşimin elini koydum tam o anda yine oynadı eşim bn soylemeden hemn tekme attı hissettim dedi. çok net hissedilio benm şuan... Sende kendini dinle bugunlerde hissedersin. gobek deliğinin 4 parmak aşşağısında atıyo. Benmki ozellikle hep sağ tarafımda L

İstemezseniz yapmayın. . Rabbim isteyenlere versin. .

ben 1.5 senelik evliyim ve cocuk istemiyorum... hic istemedim hayat boyu. icimde oyle bir duygu yok. cocuklari cok severim kiyamam hepsi bir melek... ama bana sorsalar dogmazdim ve hic mi ic icinden gelmiyor bu ulkede cocuk yapmak... zaten istemiyordum heoten uzaklastim ulkenin gidisinden oturu... kisaca yanliz degilsiniz

ben de böyleyim 4 senedir evliyim istemiyorum malesef. içimde yok. ne gerek var kendimi bağlıycam ömür boyu hep üzüntü. :/

Her kadına anne olmak nasip olmaz. allah o duyguyu alır ondan nasip etmez. her kadın belki doğurur ama anne olamaz. annelik fedakarlık demektir annelik aşk demektir. anne olmadan asla anlayamazsin bir yavruyu kucaklamanin tadını. anne olmadan asla ve asla o minik mucizeni cennet kokusunu duymadan o gulusunu minicik ellerini ni sana muhtaç oluşunu görüp hissetmeden kısaca doğurmaya anlayamazsin. Her kadin anne olamaz zaten annelik yürek emek ister. anne yim ve dünyaya çok farklı bakıyorum. sabahları beni dunyaya bedel gulusuyle kalldiran biricik prensesim anne yim ve cooookkkkk şanslıyım. annelikanlatilmaz yaşanır.

Her kadini bilmem ama benim gebeligim beklenmedik bi anda gelismisti, ilk ogrendigimde aklimda milyonlarca soru vardi... ama bebegimi karnimda hissetmeye basladigimda tum sorularim kayboldu, bi tek evladimin kucaklayacagim gunu dusundum. Elhamdulillah simdi 7 yasina giricek, bir gun bile pismanlik duymadim. Cocuklari seviyorum, anneden cok cocuklarimla cocuklasiyorum Ben, oglum ve kizim bazen evi dagitiyor bazen beraber temizlik yapiyor bazen tangur tungur market alisverine gidiyor bazen egleniyor bazen muhabbet ediyoruz Bence anne olmak ancak yasaninca anlasilacak bi durum. Elbette hastaliklar, uykusuzluklar, inatlasmalar v. s oluyor ama evlat kokusu gibisi yok, "annem" diyince tum zorluklar unutulup gidiyor. Rahman isteyen herkese nasip etsin insh

deniz54321 Her kadın anne olmak istemeyebilir belki ama, sonrasında keşke der mi bilemedim

Hayır herkes istemek zorunda değil herkes anaç olmayabilir ya da hazır olmayabilir. Ben çocukları çok seviyorum ama annelik sorumluluğu için yeni yeni şartlar olgunlaşmaya başladı ben de anneliğe hazır olmaya başladım.

Ben de hic istemiyordum yani o anaclik ruh yok bende... su an kendimi anneden ziyade sanki bana emanet edilmis bir canli olarak goruyorum... tabi ki de cok seviyorum ama nasil desem anne edasinda degilim daha gerci daha cok yeni...

Ilk defa buraya yaziyorum nerde nasil yapcami bilemedim k. bakmayin iyi geceler S SheZofren... tek ayak

anneliğin kutsallığına lafım yok. beni düşündüren de bu zaten. böylesi kutsal bir görevin altından kalkabilecek miyim? deniz54321

Her kadın ister mi bilemem ama bence sen iyi bir anne olursun şimdiden bu ne düşünceler Hiç ummadığın bir anda olabilir benim öyle oldu hiç aklımda yokken. Ama şimdi tek düşüncem sağlıklı olmasi hayırlı bir evlat olmasi. Ben nasıl çocuk bakarım diye düşünürdüm hep. Çünkü kendim çocuk gibiyim. Yaşımdan değil ama çocuk gibiyim. Ama ne kadınlar var mis gibi büyütüyor ilgileniyor ben niye bakamayim ki? Ne eksik ki? Olursa bunları dusunursun işte.

Çocuk isteyen kadın bu kadar hesap kitap yapmaz. Bunları düşünüyorsan istemiyorsundur.

Ben çok fazla istiyorum anne olmak. Anac bi yapıya sahibim zaten :) Sevdiğim adamdan bi meyve dünyaya getirmek, ona bakmak o kutsal duyguyu yaşamak istiyorum. Hayat güzel olmasa ne olur ben onun hayatını güzelleştirmek için herşeyi yaparım. Ölürüm onun için gerekirse

Ya iki tane bir de... Aralari bu kadar azsa devami da gelecek.

Şey vardı mesela, dun erkek arkadasimla yemege ciktik, yan masada iki tane velet allahim annelerine rahat vermediler tum restorani gezdiler oynadilar zipladilar, benim için sorun yoktu ama kadın çok mahcup oldu bagirmak kizmak zorunda kaldi ikizlerdi bide. O an dönüp baksana sunlara asla cocuk yapmayacağım dedim, nasil kinle bakmissam erkek arkadasimin yüzü şöyle ""

İstemez. Ama ben anne olduğum için çok mutluyum

İstemez. Anne olmak şart da değil ayrıyaten.

Hayır, bir çok kadın anne olmak istemeyebilir. Çocuk sahibi olmak istememek de en az istemek kadar normal bir şey. Annelik kutsal filan da değil. Bu kültürel bir bakış açısı. 10 yıldır ABD'deyim, bir kere bile duymadım Amerikalılarda bu kutsallık muhabbetini. :) Bu gibi olağanüstü anlam yüklemelere takılmayın yani.

Bir buçuk yıllık evliyim eşim çocuk istemesin diye dua ediyorum resmen. Neden çocuk yapmak istenir gerçekten anlayamıyorum. Para kaybı, zaman kaybı, rahatın bitiyor, uykusuzluk, gezmek bir dert, tatile gitmek dert, kendi hayatını kenara itip ona göre yaşıyorsun, eşinle başbaşa kalmak için fırsat kolluyorsun. Çok mu gaddarım? Geçen gün doktora gittim doktor şimdi çocuk yapmazsan ilerde çok zor olucak gibi görünüyor dedi çok üzüldüm. Allah ın sopası yok derler ya...

34 yaşındayım hala çocuk istemiyorum. Hatta rahmimin alınma durumu var rahatsızlığımdan dolayı doktor üzülüyor ben de tık yok çünkü yapmayacağım biliyorum. Eşim de böyle söyledi nasılsa çocuk istemiyoruz bu konuda uzulmeye gerek yok diye.

evet benim çevremde bu konuda çok geleneksel düşünce yapısına sahip. bir kadının çocuk istememesine asla anlam veremiyorlar ve altında başka bir şey arıyorlar o yüzden sürekli doktora git diyorlar. yani aslında ben istiyorum da olmuyor o yüzden böyle söylüyorum sanıyor herkes

Siz ölünce onun hayati nasil guzellesmis olacak ki? Allah bir evlat nadip eder umarim size o duyguyu yasarsiniz ama onun icin yapabileceginiz en onemli sey hayatta kalmaniz ve onu cok sevmeniz

evet aynen öyle yetememek bu görevin altından kalkamamaktan korkuyorum M Mutlak Butlan İnanmak istemiyorum, bilmek istiyorum.- Carl

Çocuk olduktan sonra bu kaygıların çok daha fazlası yaşanıyor ama deseniz ki pişmanmısın. Asla tüm kaygılar bir yana bebeğimin bir gülüşü bir yana Her kadın bebek istemeyebilir ama bu sevgiyi anlatmak imkansız ancak yaşanabilir. Şimdiki değerlendirmenizde çok önemli bir faktörü annelik sevgisini bilmeden karar veriyor olursunuz Pek çok bilinmez bir tarafa evliliğinize güvenmeniz gerekir bu kararı vermek için. Sizden bir tane daha değil siz ve eşinizin karmasından bir tane gelecek bu dünyaya

ne guzel yazmissiniz... hepsine katiliyorum... gercekten bazilari "ben cektim sen de cek cekmelisin" diye cocuk yao diyor bazilari ise dogustan anne olmaya gelmis delirirlerdi evlenip cocuk yapamasalar. ama onlar nasil cocuk diye cildiriyorsa benim gibilerin de istememesine saygi duyulmali...

Herkes anne olmak istemez ama her kadın olurda anne olursa, o duyguyu tadınca iyiki anne olmuşum der. Keşke her anne, çocuk düşünmeden önce sizin yazdıklarınızı düşünüp ona göre çocuk doğursa, çocuk doğurmuş olmak için doğuranda çok malesef Kendinizi hazır hissettiğinizde nasibinizde varsa oluyor zaten. Umarım bir gün sizde tadarsınız bu tarif edilmez duyguyu

O degil de burada bile anne olmak istemedigin icin bir suclamalar, bir laf sokmalar

3 ay sonra nasipse bir bebegim olacak. Oturdum kutsallasmayi bekliyorum hala Suan icin bir degisiklik yok. Hamile kalmasaydim da ayni insan olup ayni hayata devam edecektim. Simdilik boyle bakalim ilerdr kafamin ustunde hare mi gorunur, kanatlarim mi cikar bilmem.

Oyyy maşallah kuzuya :) benim bebeiş tembel, ultrasona girdiğimizde de hep uyuyor oluyor, sağlıklı olsun da biraz geç hissedeyim sorun değil

geçmiş olsun. eşinizinde sizinle aynı fikirde olması büyük şans. benim eşim malesef değil, çocuk diye diretmiyor şimdilik ama bu durumdan mutlu da değil

en sevimli cocuk uzaktaki çocuk çok tatlılar da davulun sesi uzaktan hoş geliyor

ben de hiç öyle hayaller kurmadım eşimle yıllarca sevgiliydik bir gün evlenelim demedik, hiç evlilik hayalleri kurmadım deli gibi sevmeme rağmen. arkadaşlarım seneler önceden düğünlerinin hayalini kurdular bana hep tuhaf geldi. ben de o zamanlar ben mi anormalim diye düşündüm. hatta bazı arkadaşlarım yıllardır sevgili olduğumuz için "evlenmek istemiyor mu, evlenmeye yanaşmıyor mu" diye sordular sanki illa kadın evlenmek istermiş de erkek istemezmiş gibi sonra olaylar gelişti, evlenelim dedik evlendik 3 sene çocuk düşünmedik sonra bir anda o duygu da geliverdi belki size de geliverir

Yani bilginiz vardir diye sordum kalabalik yaptiysam afedersiniz . push ; Z

Ben de düğün öncesi 1 yıl bari durayım demiştim ama Allah bir tane verdi ve aldı. Şimdi yeniden olması için dualar ediyorum. Evlendikten sonra hele ki bir kez o duyguyu tadınca insan istiyor, değişebilir düşüncen:)

Bizim gunlerimiz ayni ben neden hissedemiyorum hala bebegimi Z

Aslinda her kadin dogasi geregi anne olma gudusuyle dogmali da ya bastirirsin ya da dogustan eksiktir vs istemezsin. Istemiyosan dogurma herkes anne olacak diye ne dini bir kural var ne hukuksal

Herkes istemez. Bazıları da olmamalı zaten... Önceki

bunu daha başka konularda da yazmıştım tekrar edeceğim her kadın anne olmak istemeyebilir evet, bir başka açıdan bazı insanların da anne olmaması gerekir sizin gerekçeleriniz aşılabilecek şeyler... ama biyolojik saat, istek ve heves bir de hazır bulunuşluk çok önemli. sizinkine benzer kaygılar annelik öncesi de sonrası da yaşanabiliyor. bazen eşime diyorum ki "bu kız büyüyünce ağzımıza tükürecek niye beni bu b. ktan dünyaya getirdiniz diye" ayrıca 3 yıl içinde hem çocuğuma hem işime, eşime aileme ve çevreme yetebilmek adına yıprandığımın farkındayım bu yüzden 2. çocuk fikri çok uzak ama imkansız değil tekrar o hazırbulunuşluğa erişmeyi bekliyorum çünkü hem hamilelik dönemini hem bebeğimin yeni doğan halini özlüyorum. aileye kızımdan sonra ikinci bir bireyin katılacak olması fikri çok güzel geliyor bazen ben bir anne olarak sana şu yorumu yapayım annelik mazoşist bir duygu, fiziksel ve psikolojik anlamda hamilelik doğum bakım derken bildiğin acı çekiyorsun. ama hissettirdikleri o kadar güzel ve eşsiz ki o acıya gönüllü katlanıyorsun. çocuğunu sevmeyen "keşke doğurmasaydım" diyen anneler de var maalesef... temennim azalarak bitmeleri. hani öğrencilikten iş hayatına, yalnızlıktan bir çift olmaya geçişte hayatın ciddi bir boyut atlıyor ya annelik de öyle bir boyut atlaması üstelik en keskininden. ama getirileri çok başka "anne olunca anladım" cümlesini yaşamadan anlamak çok zor Allah hepimizin evladını bağışlasın, isteyen herkese nasip olsun inşallah not: eleştirileceğimi biliyorum ama çocuk sahibi olmayı özgürlük kısıtlanması olarak gören zihniyeti hiç anlayamıyorum. çocukla yaşamın kısa bir döneminde özgürlüğümüz kısıtlanıyor istediklerimizi yapamıyoruz ama elde ettiğimiz şey buna değiyor bence... şimdi nasıl anlatayım çocuk hayatınızda öyle bir yer ediniyor ki onu gördükten sonra çocuksuz bir hayat hiç cazip gelmiyor. bunun yerine koyabileceğiniz bir şey yok emin olun.

4 saat oldu ertesi gun hapi nedir ki normal yasmin kullaniyorum. Korkulcak bisi yokta yinede takildim tesekkurler cvplariniz icin Z

bence her kadın bi gün ister yada pişmanlık duyar.. ajda pekkan hayattaki tek pişmanlığım çocuk istemeyişim demiş mesela.. Gezegen X

zaten mümkünse gerçekten isteyen bakabilicek maddiden daha çok maneviyat gücü olan çocuk yapsın maddiyat değişebilir durumum var çocuk yapabilirim olmamalı olay gerçekten karşılıksız sevgi verebilicekse ilerde beklenti içine girmeden sadece ve sadece ''mutlu'' çocuklar yetiştirebıliıcek insanlar çocuk yapsın ama malesef bunun bir ehliyeti yok önüne gelen doğuruyor en çok üzüldüğüm mutsuz evlilikleri kurtarmak için yapılan çocuklar benciliz aslında herkes sadece kendimizi düşünüyoruz çocuk yaparken bile

Anne olmayı isteyip istememenin nedeni sanirim anaç bir ruha sahip olup olmamayla alakalidir diye düsünüyorum

Her kadın anne olmak istemeyebilir, normal bence.. Ama ben deli gibi istemiştim iki cocugumuda, bilmiyorum analık hormonlarım mi fazla, üreme icgudummu.. Çocukları severim çok, kucuklugumden beri kendimden ufaklari bile sıkıştırır dim.. Nolursa olsun anne olmak güzel bisey, Rabbim isteyen her kadına yasatsin, hayırlı sağlıklı evlatlar versin.. amin