yarın kızımızı görmeye gelecek, büyük ihtimalle bu haftasonu veya gelecek hafta içinde bir gün görüşeceğiz. ama ayaklarım da geri geri gidiyor, bir karar almak o kadar zor ki.. şu anda ne boşandık ne de birlikteyiz çok rahatız büyük ihtimalle bitecek bu iş, ama gene de bir görüşmek istiyorum hareketlerine filan bakmak istiyorum bazen düşünüyorum da buharlaşıp yokolsa ortalıktan da beni de bir karar alma derdinden kurtarsa ben de kendi yaşantımı sorguluyorum ayrılırsam nasıl olur diye, daha önce başka topiklerde belirtmiştim, prensip olarak çocukla yeniden evlenme fikri bana uygun değil. hiçbir çocuk anne ve babasının ayrı bile olsalar başkası ile evlenmesini istemez. tabi asla büyük konuşmam ama benden uzak olsun diyorum.. dolayısı ile her açıdan tek tabanca bir hayat sürmem gerekecek. kendimi Allaha şükürler olsun ki ben erkeğim diyen erkeklerden daha güçlü hissediyorum ve öyleyimdir de gerçekten. ama yine de korkuyor insan, ailem ne kadar yanımda olsa da. gerçi şu da var ben yapım gereği eşim %100 mükemmel bir insan olsa da, her koyun kendi bacağından asılır mantığı ile kendi hayatımı özenle yönlendirirdim, yani kocama güvenip çalışmamazlık etmez veya hiç ayrılmayacakmışız gibi şuursuzca yaşamazdım. dolayısı ile aslında herkes eşi destek olsa bile bu hayatta tektir, yalnızdır ve kendi hayatından sorumludur özetle aslında.

back up mı? walla bu sözünüze öyle bir takıldım ki diğer yazınız silindi gitti gözümde... back up nedir yaa? biliyorum şuan çok üzgünsünüz acınıza çok saygım var kızınız da varmış inanın çok üzüldüm ama... 17-18 yaşındaki ergen gibi yazmışsınız... sanki back up ın türkçe karşılığı yok!!!!

selam, sizi merak ettim var mı gelişme? D

mutlu anne= mutlu çocuk denkleminin tersi de geçerli. o yüzden kafam karışık. ayrılırsam ve çocuk mutsuz olursa bu sefer ben de mutlu olamam. evliyken ben mutsuzken çocuk da mutsuz olur evet ama çocuğun mutsuz olmasına izin vermeyecek kadar beni mutsuz etmez diye düşünüyorum. O da çocuk için yapar. ne kadar pişman olduğunu bilmiyorum, o da beni suçlu buluyor. bu hafta görüşeceğiz, ben rahatsız olduğum konuları dile getireceğim. mesela kendi başına sinemaya, kayağa gitmesi istemediğimi kaç kez söyledim, biz kızımla evde oturuyoruz ama o kendini düşünüp sürekli dışarı tek başına gezmeye gidiyor. Bencillik ediyorsun dediğimde de, ben çocuktan dolayı gidemediğim için onun da gitmesini engelliyormuşum ve asıl bencil olan benmişim dediğine göre. Ve en büyük sorunlarımız da buralardan kaynaklanıyordu. şimdi birleşsem çok güzel numara yapacağını da biliyorum çünkü istedi mi sorun yaratmamayı başarabiliyor şöyle ki ben hamile iken 9 ay boyunca 2 kez kavga ettik. Allahı var çok iyi davrandı bana. Ama hatırlıyorum da son ay, hamilelik bitecek ve kavgalar başlayacak diye üzülüyordum. Ve düşündüğüm gibi de oldu. Hatta hamilelik dönemini bir daha kaldıramayacağını filan söylemişti bana, adam sataşmadan duramıyor çünkü. Ailesi lohusayken geldi acayip bir gerilim yarattılar ve o gerilim etkisi ile gün ve gün büyüyerek bugünlere geldik. Benim görüşüme göre eşim ailesi ile entegre olmamış birisi ile asla yapamaz. Annesi diktatör ruhlu tam bir maskulen tipleme. Kesinlikle ona karşı gelemez. Bu kadın aynı zamanda kıskanç kavgacı ve aşırı sinirli bir tip. Dolayısı ile ben onlarla entegre hayatta olamam. Çok iyi niyetli davranmama rağmen sürekli eşimi alttan alttandoldurdular. Eşim zaten bizi aile bilmedi, hala kendi annesi ve kardeşlerini aile bildi. Heralde bizim aile olmamız onda annesine karşı gelmişlik hissi filan yaratıyordu. Annesine aşırı düşkün aşırı derecede korkan birisi. O yüzden davranışlarına da çok inanamıyorum acaba numara mı gerçek mi diye.

ben bu boşanmış ailelerin çocuklarının daha çok sorunlu olduğuna inanmıyorum. tabiki vardır ama şöyle birşey benim iki çocuğum var ve tabiri caizse otta parmakta durmaz derler ya o şekilde ve hep öylelerdi. ama şimdi ayrıldığımı duyan herkes babadan ayrılar ya ondan çocuk bişi dese babasından ayrı ya ondan yani herşey ayrılıktan dolayı bu çocukların üzerine yapışıyor. tabiki kolay değil demiştim daha öncede kızım 8 yaşında yeri geliyor bu durumdan utanıyor. oğlum 5 yaşında rahatlıkla söylüyor mutlu çocuklar ama yeri geldiğinde mutsuzlarda biz birlikteykende aynıydı. çocuk için evlilik yürütmek bir yerde doğru şöyle;baba iyi bir eş olmasada çok iyi bir babadır çocuğa kattığı çok güzel şeyler vardır iyi bir modeldir o zaman bir yerde tıkanırsın çocuğum için katlanıcam dersin. ama baktığında iyi bir eş değil iyi bir babada değil ama olsun ayrı demesinler çok saçma bu çocuğada anneyede daha çok zarar verir. boşanmak hiç kolay birşey değil insanın başına gelebilcek en kötü olay bence hayatı tepe taklak oluyor insan yaşadığı şeyleri anlatamıyor bile o kadar karmaşık bir hal alıyor ki ayrılmışsınız artık orası sizin eviniz değil aile yanından gitmişsiniz geri gelmişsiniz ama orasıda artık sizin değil insan kendini bir yere ait bile hissedemiyor tek gidiyorsunuz ne hayallerle sonra 1.2 çocukla bir yığın sorunla dönüyorsunuz ama olmuyorsada yapacak birşey yok hayatın sonu değil

valla kızı boşanma aşamasında bir anne olarak ben 2. denemede değişen bir adam görmedim... kaldı ki sen belirli bir aşama kaydetmişsin... çalışan, sağlam bir kadınsın... akıllı bir annesin... sen ne demek istediğimi anladın... alacağın kararın hakkında hayırlı olmasını dilerim... shiningg

resmen iftira atıyorsun; dalga geçtiğimi nerden çıkardın.. ben ufak bi şaka yaptım, takıldım arkadaşa.. komikti stili çünkü, hoşumada gitti anlatış tarzı.. ama sen zurnanın zırt deliği gibi çıkıp çok bilmişlik yaptın.. zaten her konudan çıkar bi ukala.. dalga geçiyor diyerek, tribünlere mi oynuyorsun? ortalığı karıştırıp kavga mı çıkarmak istiyorsun? bu kızın konusunu karıştırmaktan öteye gidemezsin.. ne benden alıntı yapıp üzerime iftira atıyorsun, dalga geçti diye.. şimdi defol git, benden bi daha alıntı yapma.. kendi yorumunu yapıyosan yap, beni kullanarak adam olamazsın, uğraşma.. bayram bayram bela mısın nesin ya? Once_upon_a_time

hay yaşa be kardeşim :)) beni anlayan benle aynı düşüncede olan biri çıktı çok sevindim yazını görünce... Once_upon_a_time

yedeklemek, yedeğe atmak, arkaya atmak, arka çıkmak, vs vs banamı öğreteceksin.. hem ben şaka yaptığımı söyledim, sana noluyo? sanamı sorcam ne konuda ne yazacağımı? o sadece latifeydi.. konusunada tekrar denesin diye yorum yaptım.. kimsin sen, ne karışıyorsun benim görüşüme? gereksiz, boş beleş, konuşma.. bence sen önünden ye.. Once_upon_a_time

Aynı derede iki kez yıkanılmaz. Eşinizi siz daha çok tanıyorsunuzdur ama bence dönmeyin derim. Her gün hayatınızı geçimsiz, kavgacı bir adamın yanında çürütmektense ayrılın daha iyi. Üstelik aileniz de destek oluyormuş. Çocuk konusuna gelince anne babanın kavga ettiği bir ortamda büyümesi daha kötü olur ve her zaman sizi rol model alır. Belki ağlayacak, belki ikinizi bir arada görmek isteyecek ama büyüdükçe alışacak ve anlayacak sizi. Maddi açıdan ise nasıl olsa işiniz var. Eşinizi yedek olarak görmeyin bu konuda. Allah büyüktür gün doğmadan neler doğar, aç kalmazsınız açıkta kalmazsınız. Boşanmalarda en çok çocuk etkileniyor ama eğer anne babanın huzuru, mutluluğu yoksa çocuk on kat daha olumsuz etkileniyor.

önce sana yorum yazdım, geçmiş konularını sonra okudum son derece bilinçli bir kadınsın evladın ve kendin için sağlıklı bir karar vermek için tüm çaban öncelikle seni tebrik ediyorum bana kalırsa eşin senin için mantıken de duygusal olarak da tamamen bitmiş yani bu evliliği kendin için zaten normal koşullarda asla sürdürmezsin bunu anladım ama takıldığın nokta, evladın noktası eşinle anlaşmazlıklarınız bana böyle çok aşılamaz, çok yıpratıcı, zorlayıcı gibi gelmedi açıkcası sanki 2 taraf da gayret ederse, çözülebilir gibi ama bu mesajında yazdığın kaygıların da anlamlı şöyle yapsanız, bir süre, çift olarak terapiye gitseniz akabinde uzmandan durumu değerlendirmesini isteseniz? şüphesiz ki uzman gözlemi ve değerlendirmesi bizim burada yazdıklarımızdan anlamlı olacaktır D

yeniden evlilik vs gibi durumlar üzerine zihin yormak için oldukça erken bir dönem.. hiç düşünmeyin bile bunları derim.. akışına bırakmak lazım hayatı.. şahsen "asla yapmam" dediğim şeylerin bir kısmını zamanla yaptım kah şartlar gereği, kah algıların ve bakış açılarının değişmesinden belki bir gün bir bilinmez adam gelir, baharı da beraberinde getirir nereden bileceksiniz.. nasip.. görüşürseniz, bizi haberdar edin herşey sizin ve evladınız için hayırlısı ne ise, öyle olsun

selam kızlar, son durum şu şekilde Eşim evi terk etmişti 7 ay önce biz hala ne boşanabildik ne de barışabildik. Bir dönem barışacak gibi olduk ama babamla konuştular babam ona çok sert çıkmış o da alttan almamış babam da çekmiş gelmiş bu adam olmaz diye. İlk başlarda sorun kızımdı babasız nasıl yapacak diye düşünüyordum. Şimdi ise sorun bambaşka.. O konuyu hiç düşünmüyorum bile. Sorun hala eşime bir şekilde bağlı olmam. Eşimi seviyor muyum, inan onu bile bilmiyorum. Bazen evde olduğu iyi zamanlarımız aklıma geliyor çok üzülüyorum. Barışmak için çok uğraştı aslında direndi bayağı ama ne zamanki sorunlu olduğumuz konulara girdik hep kendini haklı gördü. Ailesini benden üstün tutmaya hala devam ediyor. Ben de böyle bir ortamda mutlu olamam diye boşamaya karar verdim. En son sıkıntılardan dolayı işten atmışlar, çok fazla işe yansıtmış aramızdaki sorunları. Dün protokolü zorla da olsa imzalattım ona. Seni istemiyorum vs dedim çok gücendi ve imzaladı. Yani durum bu şekilde, dün geldi imzaladı kağıtları ama şu anda avukata gönderemiyorum biliyor musunuz? Böyle yapayalnız bir hayat nasıl geçecek çok üzgünüm neden mutlu olamadık herşey çok güzel olabilirdi o sinirli halleri nedendi o siniri, şu anda çocuk ufak 2,5 yaşında dolayısı ile birlikte dolaşmamız gerekiyor haftasonları ve bu beni mahvediyor. Hafta içi düzeliyorum sonra yine görüşüyoruz ve allak bullak oluyorum. Ailem son çıkardığı kavgadan sonra karşılar birleşmeme elim kolum bağlanmış durumda. Bir de işten de çıkmış off napıcağımı bilmiyorum. Beraberken de çok mutlu değildik ama şu anda sanki daha da mutsuzum. Yani hiçbir türlü mutlu olamayacak mıyım acaba? Geçen akşam kafam dağılsn diye dışarı çıktım kızı anneme bırakıp. İnan eskiden çok eğlendiğim yerlerde hiç eğlenemedim. Babam diyor ki ayrılın şimdi ileride şartlar düzelirse barışırsınız yeniden evlenirsiniz. Yani bu da saçma geliyor napicami bilmiyorum haftasonları görüşmeyi kessem mi yoksa son bir şans daha versem ama o zaman geri dönüşüm olmayabilir? ida_ ins:

bilemiyorum ki. kafamı karıştıran bir konu var; gittiğim terapist eğer evliliğine inanmıyorsan çocuk ufakken bitir, yoksa ileride ayrılırsan çocuğu daha kötü etkilersin dedi. diğer terapist de 3 yaşına kadar deneyebilirsin, 3 yaştan sonra travma yaşaması daha büyük ihtimal olduğunu söyledi. Şu anda kızım babaya hiç düşkün değil, haftada 1-2 kez görüyor diğer zaman aklına bile gelmiyor. Mutlu bir çocuk. Şimdi tekrar eve geri geldiğinde, ve ayrılırsak farkındalığı artmış olacağından çok zor olabilir 3 ümüz için de. O zaman eşim bile gitmeyebilir, hem hareketlerini düzeltmez ve dozunu da artırır, çocuğa da oynayacaktır, bunu koz olarak kullanır, çocuk da ağlayıp sızlanırsa artık benim hayatımın mahvolması demek olur bu. Böyle bir ortamda ben de ayrılamam ve berbat bir hayatı çekmek zorunda kalırım. Ne diyorsunuz buna? İşte bu nedenle tekrar deneyeme karar veremiyorum. Napmalıyım sizce

o zaman kızınız için 1 şans daha bence... çok aşılanmayacak sorunlar yoksa eğer, benim kızım önceden çok düşkün olmamasına rağmen şuan o kadar düşgün ki sadece ayrı olduğumuz için ama D

merhabalar, uzun bir aradan sonra yeniden devam ediyorum konuma gelişmeler var ; şöyle ki ; 2-3 hafta öncesine kadar kararımı kesinleştirmiştim, avukatı ayarladım protokol hazırlandı gitti geldi aramızda. Eşim hala barışma taraftarı ama baktı ben ciddiyim o da imzalamak için son şartları yerine getirdi. Bir haftasonu içime acayip bir sıkıntı bastı ve eşime sms atarak son 1 kez daha görüşme talebin vardı ya kabul ediyorum dedim. O ara bir tatile girdik ve yaklaşık 15 gün sonra görüşebildik. Konuları açtım ve Allahım!! Adam 1 nebze olsun değişmemiş! Tam tersi, sidik yarıştırır gibi, ben ona diyorum ki kendimde farkettiğim hataları düzelteceğim demiştin ya, onlar nelerdir diye soruyorum. Daha cevap vermeden peki sen kendindeki hataları gördün mü diyor bana. Ailen ön planda olmayacak arada sorun çıktığında onları savunmayacaksın buna asla katlanamam diyorum. Ne zaman öyle oldu ki diyor!! Anlatıyorum ha öyle mi olmuştu diye aptal numaraları yapıyor. Bir de sen kendi ailene baksana onlar da herşeyi biz mükemmel yaparız havasındalar filan dedi bana. Barışmaya gelen adama bakın hele. 1 gram olsun kendinden ödün vermek yok. Yemek sırasında o kadar sinirlendim ki masayı terk etmeye kalktım ama kendimi tuttum. Yok bu iş olmaz dedim. Bu sefer kilit cümleyi söyledi benim en büyük aşkım sensin gibi birşey söyledi. Gözlerim doldu çaktırmamak için var gücümle kendime çimdik attım oranın acısından tüm dikkatim dağıldı ve ağlamadım. Konuyu değiştirerek, eskiden duygusaldım evet o yüzden de burnum boktan kurtulmadı. Şimdi aklımla karar vericem dedim. Sanırım mosmor oldu. Üzerine sen de hiç duygusal değilsin ya sen katı bir insansın dedi. Yani 6 senelik eşim beni tamamen yanlış tanıyor ki çevremdeki herkes duygsal olduğunu söyler. İşine gelmiyor sanırım. Ayrıldıktan sonra bana sms atarak bazı noktalarda kendini geliştireceğini vs yazdı. Sorunları açıp yeniden birbirimize girmemiz bizi bir şekile yakınlaştırdığını o gün hissettim. Ama buluşma tam bir hayalkırıklığı idi. Ben çok değişmiş olmasını umuyordum. En azından alttan alabilirdi. Eve gelip aileme yok bu iş olmayacak! bundan adam olmaz! diye dellendim. Ailem zaten nefret ediyor ya bitir şu işi ne uzatıyosun diyorlar bana. Ama gene haftasonu geldi ve gelgitler başladı, malesef iş - ev yapmaktan bu ara sosyal hayatım da sıfır ve inanılmaz bir depresyon içindeyim aslında. Bu adamla evlendiğime gerçekten çok pişmanım. Tek iyi yanı kızım oldu. Haftasonu biranda tüm duygu durumum çark etti ve o anda sanki eşimle barışmalıymışım gibi bir hissiyata kapıldım. Hem de yaptığı bu denyolukların üstüne. Artık ben bile kendimi tanıyamıyorum dengesizin alası bir tip olup çıktım. O günden sonra her gün arar oldu, hatta artık espriler filan yapıyor telde. Ben ise bunalımın tavan yaptığı noktadayım şu anda. Barışma fikri gene girdi kafama. Keşke buharlaşsa ortalıktan şu adam da bir karar verme zahmetinden kurtulsam... Bir tarafta ilerideki resmi görüyorum ve korkuyorum ayrıldığımızda 10 sene sonrasının tablosu bana şöyle görünüyor Benim açımdan : Kızı büyütene kadar onunla çok mutlu vakit geçirmiş, üvey baba sendromuna neden olmamak için evlenmemiş, ancak 50 li yaşlarda hormonların da çekilmesi ile birlikte yalnızlıktan tam depresif olmuş zavallı bir yaşlı, ha bir de eski kocası evlenmiş olduğundan, çocuk orada kalmaya gittiğinde ulan bu karı çocuğuma üvey analık yapıyor mudur diye her haftasonu kafaları yiyen. Kızım açısından : Fedakar bir annesi olduğu için şanslı ama parçalanmış bir ailesi olduğundan dolayı eksiklik hisseden, babasının yeniden evlendiği kadınla ilişki kurmak zorunda kalan, bir üvey anne sendromuna ister istemez giren bir çocuk. Napicam ben şimdi bilemiyorum.

evet tribünlere oynuyorum beni çok sevinnn tamam mı!!!! ben sizi eleştirdim karıştım hata yaptım madem siz neden bana cevap veriyorsunuz verdiğim cevaba karışıyorsunuz? üzerinizden adam olma gibi bir niyetim yok, olsa da kullanılacak en son insan sizsiniz bence merak etmeyin yani. hmm birde sanırım siz insanları kullanarak adam olmaya çabalayanlardansınız ki böyle bir yorumda bulundunuz bu da ayrı . ben hatanızı düzelttim egonuza yediremediniz ve bana hiç hoş olmayan ve seviyenize yakışır bir yorum yazdınız cevap verme hakkımı kullandım sadece. Ama iyi çileden çıkarmışım sizi.. gülerek okuyorum yorumlarınızı. konu sahibi arkadaşım konunu meşgul ettiğim için üzgünüm cevap verme gereği hissettim daha da bir şey yazmayı düşünmüyorum. Umarım hakkında hayırlısı olur... D

Canim anlattigin ayni benim esim sanki. Benim uc tane cocugum var. Boyle insanlarin benlik dusuncesi sifir, yani kendine olan guvenleri yok, ve seni kiskandigi icin surekli sana catip duran tiplerdir. Ben bunu cozdum esimde. Oda annesine bagli ve annesinin korkusundan evine duskun gorunmekten cekinir korkar. Erkeklik havalarina girer. Esim bu aralar degisti, polislik olduk, daha mahkeme olmadi sikayetimi cektim fakat esimde arada bir kendini belli etsede surekli bir korku havasi var, hani hareketlerine dikkat ediyor seni esinin hamilelik doneminde dikkat ettigi gibi. Yani istese huyunu cok guzel aylarca degistirebilen biri benim esim. Bir gun yine degisecek diye bende uzuluyorum senin gibi cunku onun bu iyi tavirlarina inanmiyorum. O zaman kopar heralde hersey. Bana soracak olursan son bir kez dene derim canim. Evladin buyuyecek ve esin hemen evlenecek diye bir kayide de yok. Sen simdiden evlenmem, uvey anne dusuncelerine kapilmissin ve dunyayi kendine dar ediyorsun. Inan bosanma surecinde oldugun icin boyle hissediyorsun. Cunku etrafimda huzursuzluktan dolayi bosanan kisilerin 80% daha mutlu olduklarina soylediler. Eminim bir sure boyle sikintili olacaksin, ama sonunda mutlu olacagina eminim. Hayat bu bilinmez... Ne kizin nede sen mutsuz olacaginiza inanmiyorum. Icinde kalmamasi icin son bir kez dene derim ben. Hakkinda hayirlisi olsun canim. Kizinida senide opuyorum... D

güzel güzel cevapları okuyordum ve en son bu cevabı ki.. işaretlediğim yeri okuyunca içimden birşeyler koptu sanki bende boşanıyorum ve kızım bu sene ilkokula başlayacak.. en hassas yerim kızım.. onun üstüne titriyorum öncedende şimdide, onun için bitmesin diye çok mücadele verdim.. kendimden tavizler verdim.. sadece kızım mutlu olsun, psikolojisi düzgün bir birey olsun diye.. En korktuğum nokta bu işte okul hayatı.. off canım yaa çok kötü oldum.. allahım sen bana yardım ett neoluur 06piraye

Kac aydır ayrısınız ve bosanma davanız sonuclandı mı?esınız aılesıyle mı yasıyor? D

Merhaba, daha önce de konular açmıştım, 5 aydır ayrıyız eşimle. Bu süre zarfında çok fazla gel git yaşadım ve kesin bir karar alarak boşanmak istediğimi ilettim. Eşim bunu duymadan önce iyi ki ayrı yaşıyoruz oh kurtuldum sevinç nidaları atarken bir anda tutuştu ve beni geri kazanma çalışmalarına başladı. Tabi burada özür dilemekten eşeklik ettim bir daha yapmayacağım filan demekten bahsetmiyorum, yemeğe çıkalım, takılalım, aslında ben hatamı farkettim ama sen de farkettin mi hatanı tarzı bir yaklaşımdan bahsediyoruz. Oysa ki ben ortadaki problemin belki %20-30 unu kendime ait görüyorum. Etrafımdakiler değişmiş değerini anlamış olabilir diyorlar ama eşimi tanıyorum. Artı acayip bir aileye sahip, asla toz kondurmaz kendine. Bir yandan da daha önce hiç bu şekilde major bir ayrılık yaşamamıştık, acaba akıllanmış mıdır da diyorum. Aslında tüm bunların nedeni 2 yaşındaki kızım. Birçok ailede olduğu gibi, çocuklar boşanma konusunda milyon kez düşünmeye neden oluyor. Daha önce de boşandım, mahkeme çıkışı kutlama yaptım. Şimdi ise içim buruk, berbat bir haldeyim. Kendimi yapayalnız hissediyorum, ileride tekrar evlenmek istemediğim için de yalnızlıktan delirmiş bir kadın olarak hayal ediyorum paniğe kapılıyorum. Ya da evin hem kadını hem erkeği olmanın verdiği ağır yük altında, göbek salmış kırışıklıklarla dolu, çirkin bir erkek görünümlü kadına mı dönüşürüm acaba diye.. Biliyorum hepsi saçma düşünceler. Üstelik çalışıyorum gelirim eşimle aynı ama gene de maddi açıdan back up li olmak çok farklı. İşten atılsanız ortada kalırsınız. Şu bir gerçek ki 2 kişi ile yaşam çok daha kolay. Tek başına zor. Ama huysuz bir adamla hır gür içinde yaşamak, yapayalnız yaşamakla eşdeğer hale geleceği hiç aklıma gelmezdi. Aslında yalnız da değilim ailem dibimizde, her gün oradayız ama neden peki bu yalnızlık duygusu anlamıyoruenm. Sanırım eşimin huysuzluklarını kavgacı ve bencil kişiliğini 5 ayda unutmaya başladım. Yeniden birleşirsem çok büyük hata yapacakmış gibi düşünüyorum. Ama bir yandan da ayrılmanın da bana bir fayda sağlamayacağını, bunun da bir hata olabileceğini düşünüyorum.

Benim babamda aynı ve annemle şimdi boşanıyorlar. Yani olacakla öleceğe çare yok.. Eğer denemek istiyorsanız siz bilirsiniz, ben sadece size eğer boşanırsanız çocuğunuz mutsuz olacak diye bir şey yok. Bu sizin kızınıza olan tavrınızla alakalı bir durum, o nedenle üzülmeyin demek istedim. Biz ne dersek diyelim siz denemek istiyorsunuz. Ama denemeye değer olmadığını da düşünüyorsunuz. Eğer içinizde kalacaksa, keşke diyecekseniz, acabalar olacaksa hayatınızda deneyin ve en azından ben elimden geleni yaptım diyin. Ama bence böyle erkekler kolay kolay yola gelmiyor. İnsan 7sinde neyse 70inde de o. Umarım hayırlısı olur hakkınızda. İyi şanslar.. asude_bahar

yasamınızı bılmıyorum ama eger aılenız ıle aynı sehırdeysenız cocugunuza bır sure bakma ımkanları varmı bırde oyle denesenız belkı sorunlarınızı yanlızken asabılırsınız. C combine

Çocuğunuz küçükken boşanmanız hem sizin için hem de çocuğunuz için çok daha hayırlı. Benim annemle babam şu an boşanma aşamasında. Keşke biz küçükken ayrılsalarmış diye düşünmüyor değilim. Demin bir arkadaş yorum yapmış. Psikolog arkadaşının söylediklerinden bahsetmiş. Bence sorunlu olan çocuklar boşanmış ailelerin çocukları değil, annesi ve babası sorunlu olan çocuklar. Benimde- çocukken- annesi babası ayrılmış bir arkadaşım var. Lise döneminde çok sorunlu bir kızdı. Babasıyla görüşmüyordu ama derdi babası değil, kendisini büyüten annesiydi. Annesi ilgilenmediği için, sevgi göstermediği için sorunları vardı. Benimde lise dönemlerinde benzer sorunlarım vardı. Evimiz huzurlu değildi. Ama ben ona kıyasla daha iyi durumdaydım çünkü benim annemle iletişimim çok iyiydi. Önemli olan sizin çocuğunuza olan davranışınız. Kızınızla ilgilenirseniz, ona hem anne hem arkadaş olursanız, hiç sorun yaşamazsınız. Unutmayın mutlu anne= mutlu çocuk.. Bence eşinizle bir araya gelmemelisiniz, eğer siz mutlu olmazsanız üzgünüm ama çocuğunuz da mutlu olmaz. Endişeleriniz var, eşinize güvenmiyorsunuz, boşanma kararını vermeden önce oh kurtuldum diyen adam iş ciddiye binince yan çiziyor. İlginç bir ailesi var ve kendisine toz kondurmuyor. Böyle bir adamla çocuk için evlilik yürümez. Kızınız sürekli sizin ezildiğinizi, ağladığınızı mı görsün? Hırpalanan, hor görülen bir anne mi olmak istiyorsunuz kızınızın gözünde? Ben annemi hep üzgün gördüm ve hem babama hem de babamın ailesine aşırı derecede öfke doluyum. Bugün bayram ve ben sadece babalık hakkından dolayı babamla konuştum telefonda, babamın akrabaları ile görüşmüyorum ve görüşmem de.. Kızınızı huzurlu bir ortamda büyütmek çok daha önemli. Eğer kızınızın ruh ve beden sağlığını önemsiyorsanız, sırf babasız büyümesin diye eşinize geri dönmeyin. Pişmansa, güveniyorsanız, içinizde eşinizi affetme isteği varsa ve eşinize hala aşıksanız dönün geri. Ama anladığım kadarıyla siz kızınız için affetme eğilimindesiniz. Bence olumlu bir karar vermeden önce milyon kere düşünün..

canım, çocuk bence dünyanın en önemli şeyi. ben kısaca bişey anlatacağım. benm üniv. den çok samimi bir arkadaşım vardı, benden yaşça da büyük ablalık da yaptı bana. üniv. de konuştuğu çocukla okul bitip kız atanınca evlnediler, çcocuğun memlekete yerleştiler. evlenmelerine şaşırmıştım çünkü son zamanlarda çok sıkıntılar yaşamışlardı çıkarken. aradan 3-5 ene geçti, ben o şehre atandım ve arkadaşımla görüştük. çocuğu olmuş, hayatı güzeldi maşallah. eşi taa evlenmeden önce kıza çok eziyet etmişti, evlendikten sonra da eşinin ailesi kızı çok ezmiş maddi manevi. neyse ben de bigün tel. de konuşurken ağladım buna, eşimden aieinden şikayet ettim. kız bana dedi ki;cnm görmemezlikten gel bazı şeyleri, bak çalıştığım okuldaki problemi daha fazla olan çocuklar genellikle anne babası ayrılmış çcocuklar. ben eşimden çok mu memnunun sanıyorsun ama okuldaki çocukları görüyorum ve ayrılma fikrini aklımdan atıyorum dedi... bu tabii sadece benim yaşadığım birşey, hayat senin hayatın, eğer çok mutsuzsan-ız bırak gitsin. ama yazdıklarında da çok haklsın. allah yardımcın olsun Beautify

merhaba yeniden, güzel cümleleriniz için teşekkür ederim. Aslında terapist konusunu denedik, şöyle ki terapistin 2. seansının olduğu gece akşam eşim evi terk etti. Terapist tamamen ters tepti, nedeni de eşim başkalarının yanında sorunlarımızdan bahsetmek istemiyormuş. Biraz zoraki gitmişti, ve terapist genelde beni haklı bulduğunu belli edince biraz da ona bozuldu belki de ve tamamen çekti gitti. O yüzden şimdi bunu yeniden önermem acaba mantıklı olur mu? Gerçi kaybedecek neyim var ki.. Aslinda olabilir bu. asude_bahar

aslında eşinizden oldukça soğumuşsunuz belki burada yazamadığınız ya da yazı ile ifade edilmeyen kırgınlıklarınız vardır esasında insan kolay değişmiyor eşiniz de siz de fıtraten bu yaştan sonra çok da fazla değişemezsiniz arada sevgi de olmadığı için birbirinize tutunacak çok dalınız yok bir de kendiniz de sorunlu bir baba ile yaşam mücadelesi verdiğiniz için daha duyarlısınız bu konuda şayet her ikiniz de ciddi efor sarfedecek enerjiyi kendinizde bulursanız, böyle bir kere daha deneme olayına girin derim ama kendinizde o enerjiyi görmeden, gerek yok şu an sizi çok istekli görmüyorum sanki ama belki 1-2 ay sonra değişir kim bilir

mesela şu anda da yeniden birleşmeye karşı bir moda geçtim. off off :) . push ;

şiddet yoksa, neden bi kez daha boşanmak istediğini sana hatırlatması için barışabilirsin bence shiningg

komiksin be arkadaşım ben öğretmeyeceğim tabii ki senle mi uğraşacağım! ama dalga geçeceksin madem önce düzgününü öğren. hatalı bir çeviri yapmışsınız düzelttim sadece.. ya da tamam sinirlenmeyin siz daha iyi biliyorsunuz

Bence tekrar denemekte fayda var. En azından acaba bir şans vermelimiydim diye düşünce olmaz içinde. Küçücük bir çocuğunuz var onu düşünmelisiniz diğer yandan da. D

ya kızlar ne oluyor kavga etmeyin... backup filan yazdığımın farkında bile değilim. Yani boş boş şeylere takılmayın hayret birşeysiniz.. Konuya dönecek olursak, evet çocuğun geleceği çok önemli ama çocuk anne ve babasının arasında sorunlar olduğunu hissettiği zaman neler yaşar acaba ileriki yaşantısında İşin bir de bu yönü var... asude_bahar

cidden aynı seyleri yasıyoruz sen benden bir kac adım ilerdesin doğal olarak ben sana tavsiye veremiycem kelin ilacı olsa basına misali ama senin icin hayırlısı olsun canım K

İŞTE BENİM EŞİM İYİ BİR BABA, KIZIM İÇİN HERŞEYİN EN İYİSİNİ YAPARDI HALADA ÖYLE. ŞU SÜREÇTE BİR KEZ OLSUN KIZIMA KÖTÜ BİRŞEY SÖYLEMEDİ BENİMLE İLGİLİ, KIZIM ÜZÜLECEK ETKİLENECEK DİYE DÜZENİMİ HİÇ BOZMADI.. KIZIMDA BABSINA ÇOK DÜŞKÜN.. BABASI ONUN SAÇLARINI TARAR, TOKALAR, SİNEMAYA GÖTÜRÜR, YEMEĞE GÖTÜRÜR, PARKA GÖTÜRÜR, TÜM İHTİYAÇLARINI ALIR HİÇ AKSATMAZ, EN İYİ EĞİTİMİ ALMASI İÇİN ELİNDEN GELENİ YAPAR-dı HALA DA ÖYLE E BEN KIZIMIN KARŞISINA GEÇİP CEVAP VEREMİYORUMKİ.. AĞLIYOR SÜREKLİ BEN BABAMLA SENİ BİRARADA GÖRMEK İSTİYORUM DİYE, SİZ NEDEN AYRILDINIZ KEŞKE BEN DÜNYAYA GELMESEYDİM DİYOR ONA DİYEMEMKİ BİZ SÜREKLİ KAVGA EDİYORDUK O İYİ BİR BABA DEĞİL BAZEN BABASINA YANLIŞ BİRŞEY SÖYLESEM HEMEN SAVUNMAYA GEÇİYOR O BENİM BABAM DİYE CANIM KIZIM ÇOK ÜZÜLÜYOR ÇÜNKÜ MUTLU BİR HAYATI VARDI, MUTLU BİR ÇOCUKTU 06piraye

o zamanlar bir de eşiniz bu kadar pişman değildi belki de bir şekilde devam edeceğini düşünüyodu evliliğin ilk mesajınızda yazdığınıza göre, şu an yeterince idrak etmiş işin ne kadar ciddi olduğunu belki şimdi daha faydasını görürsünüz terapinin tabi öncesinde eşinize durumu izah edin güzelce yani evladınızın zarar görmesini istemediğiniz için bunun daha sağlıklı olacağını düşündüğünüzü vs bir de konuyla birebir ilintili değil ama geçmiş konunuzda takıldığınız bir noktaya değinmek isterim bir adam evladı için bile evliliğini sürdürmek istese, bence bu erdemli birşeydir yabana atmayın lütfen vicdan sahibi olmayan bir adam olsa, böyle çabaları olmazdı şu anda belki de evladını ve sizi kaybetmek istemediği için azami gayreti sarf edecek raddeye gelmiştir kim bilir D

Eşinin yaklaşımı hala yanımı yada sen bir karar verene kadar o kesin kararını verirse K

kendinizi bu kadar yalnız hissetmenizin sebebi aynı dili konuşamıyor olmanız olmasın sakın Şaka şaka :)) tercüme edeyim: back up: yedeklemek, major: büyük çaplı.. tekrar deneyin, çocuğunuz için..

yahu neden diline bu kadar takılıyorsunuz anlamadım... google translate de yedeklemek olarak karşılığı çıkıyor sanırım ama back up yedeklemek değil destek olmak arka çıkmak demek burada... tercüme etmeseniz daha iyiydi. zaten kalbi gönlü kırık boşanma arifesnde burda yardım isteyen bir kadına verilecek cevap değil açıkçası... konuya dönersek bence dönmeyin. değişmemiştir değişmeyecektir. yaşınızı da bilmiyorum ama en fazla 30 lu yaşlarda olduğunuzu tahmin ederekten daha neler çıkar... hayatınızı mahfetmeyin.