sahsen fikrimi soracak olursan, bana 'hosgeldin ailemize kizim' demeyen bir aileye oyle kolay gelin gitmem sanirim. gitmem gibi buyuk sozler etmek istemiyorum, ama gercekten cok cok zor. duzenli bir hayat kurmussun. seni ve evladini oldugunuz gibi kabul eden bir erkekle karsilasmissin, yeter bu sana diyenler olacaktir. ailesini ikna edebilecegine inaniyorsan hersey yoluna girer, ama asla kabullenmezler beni dersen, uzun vaadede problemler yasayarsiniz sanki.. Allah yardimcin olsun, hak ettiginiz guzellikleri yasarsiniz insallah.

Evladımı düşünme kısmını ilişki daha başlamadan yaptım zaten. Kızım benim ilişkimden de hislerimden de hayatımdan da önce gelir. Bu sorumluluğu kaldıramayacağını düşündüğüm biriyle bu aşamaya gelmezdim kesinlikle. MissCherryBlossom

Daha önce evlilik hayatı yaşayan biri olarak ailelerin ne kadar önemli olduğunu biliyorsunuz dur. Şimdi kabul etmezler evet bu yüzden siz de zamanla onlara gıcık olmaya baslayacaksiniz hatta sizin aileniz de onları sevmeyecek ama bir süre sonra büyük ihtimalle kabul etmek zorunda kalacaklar ve asıl sorunlar işte o zaman başlayacak. Her iki tarafta birbirini sevmeyecek eşin arada kalacak önce senin yanında olsa bile daha sonra duygu sömürüsü falan da işin içine girecek ve anne babasını savunacak sana ve sen tekrar mutsuz olacaksın. Çok kesin konuştum belki ama çok büyük ihtimalle böyle olacak durum. Ve sen tam kendine yeni guzel sakin bir hayat kurmuşken yine bir sürü sorunun içinde bulacaksın kendini. Kimse istenmeyen kişi olmayı kaldıramaz. Çok yipranacagini dusunuyorum.. Allah kolaylık versin..

Ayrıl. bu iş olmaz... kisa süre sonra müdahale etmeler başlar.

Belki ukalalık olarak göreceksiniz ama ailemde, arkadaş çevremde, iş hayatımda pozitif ruh halimle danışılan fikri sayılan aranılan bir insan oldum. Şimdi hiç tanımadan, kızım olduğu için istenmeyen hor görülen insan durumuna düşmek beni çok yıprattı. Erkek arkadaşım kabul etmeme durumunun kısa süreceğini, kabul etmezlerse ailesinin onu da kaybedeceğini ve onu kaybetmeyi göze alamayacaklarını söylüyor. Kaldı ki eğer onun ailesi kabul etmezse bu durumda benim ailemin tavrı da farklı olmaz. Ön yargı hapishanesinin içinde kalakaldım.

+1 Evlat silmek kolay değil

Ben üvey anneyle büyüdüm gerçekten dünyanın en ikiside olsa çocuk zarar goruyo umarım yanılırm umarım sende istisnalar arasına girer mutlu olursun ince ele sık doku sen daha iyi bilirsin

Bence cok zor olur. Yani bilemezsin ki evlendikten sonra durumun tersine donmeyecegini. Belki doldurusa gelecek belki ailesiyle gorusmemenin hincini sizden cikaracak. Ailesi ona saygi duysa bu sekilde yaklasmazlardi. Kafa rahat bi sekilde 2. evliligi yapmak varken boyle olumsuzluklarla ugrasmayin bence. Bi yandan da hayatinizdaki kisinin sucu yok. Ama aile sizi kabullenene kadar evlenmeyin derim.

Bu benim görüşüm ben de evliyim ve ailevi meseleler ister istemez yer ediyor evliligin icinde. Belki cok güzel bi evliliginiz olacak bilinmez ama saglam adimlar atmaniz gerektiğini düşünüyorum.

Ben yaklaşık 2 buçuk yıl önce evliliğimi bitirdim ve bir kızım var. Boşanma sürecini ağır atlatmama rağmen durumu kızıma yansıtmamayı başardım ve bocalama dönemini kolayca atlattık, kendimize sakin bir hayat kurduk. Yaklaşık 1 buçuk yıl kadar önce biriyle tanıştım, 6 ay kadar arkadaşlıktan sonra benimle bir hayat kurmak istediğini söyledi.. Daha önce evlilik yapmadığı için defalarca itiraz etmeme, olmaz dememe, uzaklaşmama rağmen ısrarıyla sevgisiyle, verdiği güven ve kızıma yaklaşımıyla ilişkiye başladık.. İlişki başlamadan da ve başladıktan sonra da ailesinin bunu kabul etmesinin kolay olmayacağından, aşağı yukarı söylenecek sözlerin neler olacağından bahsettim ona sıklıkla. Bunların hiç önemli olmadığını, bir süreç olduğunu ve geçeceğini söyledi. Kabul etmezlerse hayatımıza dahil olamazlar kendi kararları dedi hep. Kısa zaman durumu ailesiyle paylaştı ve tabii benim beklediğim tepkileri aldı. Ailesi böyle bir evlilik yapması durumunda kesinlikle onunla da görüşmeyeceklerini, onu hayatlarından çıkaracağını söylüyor. Erkek arkadaşım ben kararımı verdim yanımda olup olmamak sizin sorununuz diyor. Ve ben bu durumda nerede nasıl durmam nasıl davranmam gerektiğini bilmiyorum. Kendimi suçluyorum. Keşke karşılaşmasaydık hiç başlamasaydık diyorum. Onu üzgün görmeye dayanamıyorum Onun böyle bir seçim yapmasını istemiyorum. İlerleyen zamanda ailesinin başına bir şey gelse kendisini suçlar belki içten içe beni suçlar diyorum Bayramları, özel günleri düşünüyorum hep bir tarafı eksik kalacak. Hayatından çekip gitsem yazık olacak. Çok bunaldım P

Zamanla severler sizi de çocuğunuzu da ama sizin ne derlerse desinler sineye çekmeniz lazım gerçekten o kadar seviyor musunuz? Önemli olan bu

Erkek arkadaşınızın tavrını çok beğendim. Ancak, her erkeğin değişebileceğini unutmayın bir gün ailem de ailem diye tepinebileceğini unutmayın bunlara hazır olun ve öyle zamanlarda sabırlı olun. Ben olsam her şeyi göze alır evlenirdim istiyorsam ama sabır gerektiriyor.

Zamanla alışırlar.

İnşallah severler.. Benim hayatımdaki insan ailesinin bunca tavrını sineye çekmişse benim de bu ön yargıları sineye çekmem biraz fedakarlık yapmam gerekiyormuş gibi geliyor bana.. O yanımda olduğu sürece tabii. Çünkü ben legal evliliğimi de çocuğumu da suç ya da eksiklik olarak görmüyorum.

Selamm işin zor bu bariz belli aşk bu seçemezsin ama işin ucunda evladın varken biraz daha onu düşünerek hareket etmelisin. . Ailesi seni kabul etmezse ucu çocuğuna dokunacak ilerde bu ikiniz arasındada sorun olacak. farketki ilerleyen zamanlarda ailesi seni çok sevdi kabullendi. . Bu iş seni üzmek asla istemem ama yinede mümkün gozukmuyo çünkü karşındaki insan evliliği tatmamis biri evladi yok seninle uyum saglayamaz