Bitanemmm, ablacım anlıyorum seni. Benimde lise çaglarımda arkadaşlık kuramama gibi problemlerim vardı. Belki de görüş farklılıklarından kaynaklanıyordur?Kardeşin daha ergenlik çağını dolu dolu yaşayan, sen ise daha hanımefendi gibi yaşıyor olabilir misin?Yani daha durgun? Canım, öncelikle arkadaşların olsun tabii ki. Ama herkesle samimi yüz göz olmaya gerek yok. Önünde üniversite geleceğin var. Şimdiden derslerine adapte ol. İnan bana arkadaş çevresinde umursandıkça hareketlerine de dikkat etmek zorunda kalacaksın... Herkesle aranda saydan bir duvar olsun ama soğuk da olma. Kardeşinle konuş zaten o senin en buyük sırdaşın ve arkadaşın olur. Takma kafana yavrum düzelecektir:) B

Teşekkürler inşallah önerilerinizi dinleyeceğim

İlk önce tekrardan herkese teşekkür ederim. Prenses elizabeth, evet ablam belkide biraz daha durgun yaşıyorum ondan olabilir önerilerin için teşekkür ederim Black evet pek girişken değilim dediğin gibi yapacağım teşekkür ederim

Merhaba ablalarım. Ben daha 15 yaşındayım evet belki diyeceksiniz seninkiside problem mi? Eevt haklısınız fakat gerçekten moralim çok bozuluyor hemen olaya gelirsek bu yıl yeni bir okula başladığım kardeşimle biz ikiziz ama yüzümüz pek benzemez. birbirimizi. elbette çok severiz evde hep öperim onu. Fakat konu bu olaya gelince kıskanıyorum ve üzülüyorum neyse bu yıl okulumuzda biz aynı sınıftayız ve okılumuz küçük yani arkadaş edinmemiz kısıtlı. Herkes birbirini kolayca tanıyor. Bizimle diğer sınıftakiler tanıştı kaynaştı hatta 2 kız var onlarla arkadaş gibi olduk ama kardeşim hep onlara daha yakın ben hep dışlanıyormuşum gibi hissediyorum oysa onları arada güldürüyorum bende konuşmaya çalışıyorum. Ve kardeşim benden daha iyi bir konuşmacıdıt belkide ondan benim üzerimde pek durmuyorlar mesela genelde kardeşimle takılsam bile yanımıza insanlar gelince daha çok onla sohbet eder ve tenefüste ne yapacağımı şaşıyorum kardeşimle takılınca doğal olarak o kızlarlada konuşuyor ve ben her türlü yalnız hissediyorum hatta bir erkek arkadaş bile onunla konuşuyor kızlar ablalarım okulda çok yalnız hissediyoeum ayrıca kardeşime iltifatlardan tutun telefonda bile yazışıyorlar bazen abartıyorsun diyebilirsiiniz ama okul zaten küçük bir kankam yani tam iyi bir arkadaşkm bile yok tabiki okul dışındada arkadaşlarım var fakat onlar bile kardeşimle daha haşır neşirdir dertlerini ona anlatırlar ben hep sonrafan öğrenirim yani çok dışlanıyor gibi hissediyorum okulda ağlayasım geliyor üzgünüm uzun oldu ama ne yapmalıyım ablalarım? asude_bahar

Çok teşekkür ederim muhur gozlum812003 Biricik kızım tek

diğer insanların aman aman önemli olmadığını sonradan anlıyorsun. Memnun olmadığın insanlara kendini kabul ettirmek yerine memnun olduğun gruplar kurabilirsin. grubun merkezi olmak galiba yaratılış. Ama önemsendiğini hissettiğin yerde kal. Kardeşin jokerin kullanmayı çözebilirsen

İlk önce teşeklürler ve sorunumu çözdüm daha sosyal ve konuşkan oldum ortamda herkesle artık eşit olarak konuşabiliyorum ve tabikide hep birlikte olmayacağız. Ben değil kardeşimde benden pek kopamıyor ikimiz çok eğleniyoruz arkadaş seçimimizde aynı insanlar. O yüzden zaten birlikte takılıyoruz. Ben bir yere gitmesem oda oraya gitmek istemiyor. Tabiki buda pek iyi bir şey değil dediğim gibi hep birlikte olacağI diye bir şey yok. kursada gidiyorum hobilerim var elbette öneriler için teşekkür ederim ablalarım.

Ay kiyamam minnos en yakin arkadasin kardesin iste, ne guzel onun aktif biri olmasi birlikte sosyallesiyosunuz iste ya cekinken ice kapanik olsa daha mi iyiydi

beni aydınlattınız gerçektende her an yanımda bana destek olur bir ortamda hep birlikteyizdir beni hiç dışlamaz öneriniz için çok teşekkür ederim haklısınız

Tabikide kardeşimin bu yönü konuşma tarzu onu çok seviyorum ama sadece neden insanlar beni pek takmıyor anlamıyorum teşekkür wderim yorumunuz için A