Çok teşekkür ederim, üşenmemiş uzun uzun yazmışsınız ve yazdıklarıniz bana iyi geldi. "Ütülemediğim gömlek kavga sebebiydi. İşler düzelince düzeldi pek çok şey." Demissiniz ya, bunu eşim bana hep söylüyor. Bizim maddi sıkıntılarımız biterse hiç kavga etmeyiz diyor. Sanırım ben bir şeylerin düzeleceğine olan inancımı kaybettim. Bu süreçte ikimizde yaşlandık resmen, yarın zengin bile olsak bu tükenmişlik duygusu geçmeyecek, bana yapıştı gibi geliyor. Belki de yanılıyorumdur. Zaten benim en büyük sorunum ne hissettiğimi bilemiyor olmam. Boşanırsam mutlu olur muyum, evli kalırsam pişman olur muyum? Hiç birinin cevabı yok şuan. Boşlukta sürükleniyor gibiyim. Eşimle aramızdaki fark şu. O odaya kapanmış iki gündür, depresyonunu yaşıyor, bense daha yarim saat önce çocuklarla müzik açmış dans ediyordum. Onları gıdıklayıp kahkahalarını dinliyordum. Bir yandan onlara yemek yaparken, bir yandan oğluma ders calistiriyordum içim kan ağlarken yapıyordum hepsini. Ben hep ayakta durmak zorunda olan tarafım ve bu yoruyor beni. Kiskandigin şey bu mu diyeceksiniz, evet bu. Içim çürüyorken, dışarıdan kaya gibi sağlam durmak zorundayım ve bu çok yoruyor beni.

Anladım o zaman karar vermek daha zor sizin için. Belki çocuğum olmadığı için boşanmak kolay geliyor olabilir bana. Ama maddi açıdan sorun olmayacaksa hayatı zindan etmenin anlamı yok bence.

Ben çalışıyordum zaten pandemi öncesine kadar. Aslında sorunlar bende işsiz kalınca alevlendi. Ben çalışmazsam aç mı kalacağız korkusu mu, gelecek endişesi mi bilmiyorum. Ama şu bir gerçek aylardır kiramızı ödeyemiyoruz, sadece karnımızı doyuruyoruz. Ve herkes bana kızmış ama eşimin bir çözüm bulması gerektiğini düşünüyorum. Evet depresyonda ama depresyona girmek iki çocuk varken lüks bana göre. Lüks olmasaydı inanın bende girerdim.

Bende olacak evet ama ortada saygısı bitmiş bir evlilik olmayacak.

Eşinizden bosandiniz diyelim ozaman maddi sıkıntılarınız bitecek mi Siz calisiyor musunuz Hani geçim nasil saglanacak ayrilirsaniz

Hayatlarımız ne kadar çok benziyor : ) Benim eşimde benim rızam olmadan bir mühendislik şirketi kurdu. Bizim kaybettiğimiz para çok daha büyük malesef. 2 ev, bir tarla, 3 araba sattık ki hala yüzbin tl ye yakın borcumuz var. Eşimle ben 40 li yaşlarımızın başındayız, kaybedilen o paralarda benim de 20 yıllık emegim vardı malesef. 40 yaşından sonra hayata sıfırdan başlamak, 2 ev satıp kira ödeyecek parayı bulanamak... anlatınca kolay geliyor olabilir ama yasarken gerçekten çok zor. Eşime o konuda da ofkeliyim malesef Öteki konuya gelecek. olursak, eşim hakkında kimse bana bu şekilde konuşamaz, müsade etmem. Bunu söylediğini öteki yeğenimden duydum ki o da çok üzülmüş eşimi çok sever çünkü. Bana direk söyleyemez yani. Ama dolduruşa geldim mi geldim malesef

Hem sevip sevmediğimi bilmiyorum diyorsunuz hem de aslında o kadar da kötü bir evliliğimiz yok diyorsunuz, susarsam iyi olacak diyorsunuz. Ne istediğinizi, sevip sevmediğinizden bile emin değilsiniz ama size yardım etmek için yorum yaptığımızda da sinirleniyorsunuz. Önce bi ne istediğinizi anlamakla başlayın, sevmeseniz çocuk yapmazdınız herhalde. Sizi yargılamak için değil, şiddete maruz kalan hemcinslerimizin olmasını istemiyoruz, sizin daha iyi bilmeniz lazım ne yapıp ne yapmayacağınızı.

Buna kesin cevap veremem ama herhangi bir tür şiddetin girdiği evlilik yürümemeli bence.

Ben herkes bildiğini okuyor dedim siz burdaki yorumlara göre mi hareket edeceksiniz? Zaten sizin boşanmalik durumda olduğuzu düşünmedim ben de bekarım ama bekara da boşamak kolay değil

Ya inanın bana, bunu yapacak gücüm ve enerjim olsa düşünürüm, ama ben temizliğe gidersem eşim zaten eve pars geliyor diye düşünür ve iyice rahatlar. Bugüne kadar limon satmamasinin nedeni benim para kazanıyor olmam. Şuan bende kazanamıyorum ve onun bir şekilde bizi geçindirmesi gerektiğini düşünüyorum.

Çok haklısınız yazdıklarınızda, cok doğru tespit etmişsiniz. Kıyamet kopsa onu suçlayacak kıvamdayım, çünkü çok fazla öfke var içimde Şuan bende çalışmıyorum malesef. Ünv. lerin açılmasını bekliyorum. belgilinko Üye Anneler

Çok alakasız olmuş sanki. 9 yıldır ilk defa omuzuma vurmuş bir adamdan bahsediyoruz, hangi ara cinayet işleyecek kıvama geldi acaba? Şurada kıl olduğum adamı savunmak zorunda bırakıyorsunuz beni. Yorum yapmış olmak için yapmayın şunu lütfen.

eşiniz mühendis olmasına rağmen markette kasaplık yapmayı kabul edecek biriyse çokta sorumsuz biri değil demek ki. yani maaşlı çalışmayı istemesi normal geldi bana. ama şansızlık mı nedir bilemedim, uzun zamandır düzenli bir işte çalışamamış eşiniz haliyle sizi çok yıpratmiş bu durum. ilişkinizin kötüye gitmesinin en büyük nedeni bu bence. şiddet olayı çok üzücü keşke bu raddeye gelmemiş olsaydınız. saygıyı yitirmişsiniz, sevgininde kalmadığına eminseniz sürdürmenin manası yok

Ben anlamadım, iş aramıyor değil, iş beğenmiyor değil, maaşlı iş bulamazsa ne yapacakki adam? Hani limon satsın ailesine baksın mı diyorsunuz? Kaç tane eğitimli insan bunu yapabilir? Bir de kavgalarınız hep maddiyat kaynaklı mı? Siz bu kadar öfke ile dolduran ne?

Sanırım

Ben özel bir unv. de çalışıyorum. Pandemi dolayısıyla işsizim şuan. Ben, ben oturayım kocam bize baksin diyecek bir kadın değilim ama bütün yükü tek başına sırtlayamam. Yoruldum

Bitmeyecek. Önceki

Elektronik Haberleşme Mühendisi. Gel yap derlerse is seçmez, her isi yapar. Asgari ücrette olur. Önceki

Nasıl geciniyorsunuz? Esiniz calısmıyorsa, siz calısıyorsunuzduır? O el birkez kalkarsa iner. İnmiste zaten. Böyle bir ortamda cocuk büyütülmez. Onlar icin ayrılın.

Ben 29 yaşında, bekarım; evlilik konusunda fikrim yok sadece şunu soylemek istiyorum; 4 yıl önce Türkiye'nin iyi bir üniversitesinin mühendislik bölümünden mezun oldum; inanın basvurmadigim iş kalmadı, m ile başlayan ünlü market zincirinde kasiyerlik, unlu mamul bölümü, mağaza danışmanlığı vs surekli başvurdum, basvuruyorum ama alım yok, almıyorlar. tas taşımak isteseniz bile eskisi gibi değil inanın, yok almıyorlar. Ailemin benden asla ama asla maddi beklentisi yok ve olmadı, buna ragmen işsizlik çok zor, bunaliyorum, daraliyorum. ustelik bakmakla yükümlü olduğum ailem yok. Allah en kısa sürede hayırlı kapılar açsın inşallah.

Hangi evlilikte problemli ve sıkıntılı dönemler olmuyor ki. Ben eşinizin davranışının kadına şiddet diye tanımlayıp, tepki gösterdiğimiz olayların içinde yer aldığını düşünmüyorum. Bu hareketine çok kırıldığınızı söyleyin, gerekli tavrı gösterin, gönlünüzü alana kadar tavrınızı koruyun. Böyle bir hareketi asla kabul etmediğinizi anlasın, özrünü dilesin. Yaşadıklarınız bir aile babası içinde kolay değil. Yaşam ve ihtiyaçlar devam ediyor, gider sürekli var ama eve giren para yok. Bir erkek için gerçekten zor ve bunaltacak kadar ciddi bir sorun. O yüzden bu ara normal zamanlarınıza göre tepkileri de fazla olabilir. Sırf şu corona belası bile herkesin dengesini bozdu bu ara. Bence güzel bir konuşma yapın, elele verip destek olmanız gereken bu süreçte birbirinizi yıpratırsanız yaşamın aileniz için daha zor olacağını, onun kadar sizinde bu duruma çok üzüldüğünüzü. Destek olmak adına alttan aldığınızı ama fevri tavırlarının sizinde direncinizi bir noktada kırdığını. Onu anladığınızı ama aynı anlayışı sizinde beklediğiniz anlatın. Bence sarılma ve özürlerle biten güzel bir konuşma ve sonucunda barışma ile sonuçlanacak. Hakkınızda hayırlısı olsun.

Teşekkür ederim yorum için. Haklisiniz.

Samsonn + 1

Bu saatten sonra düzelmez sizin ilişki bence. Bunu demeden de gecemicem sorumsuz insanlardan nefret ediyorum, eşinde onlardan biri, işe yaramaz açıkçası

Yapılan yorumları az çok okudum. Anne babası 6 yaşında ayrılmış bir çocuk gözüyle okudum. Hayat ne bana ne erkek kardeşime iyi davranmadi.. çok büyük zorluklar çektik yipratildik, yalnizlastirildik. En kötüsü de neydi biliyor musunuz yıllarca annesiz kalıp, anne tarafı hiç kimse ile görüştürulmeyip, üvey anne ile her türlü trip ve kaprisleere magruz kaldıktan sonra, babamın çıkıp böyle olacağını bilseydim herseyine katlanır yine de nnenizi bırakmazdim dedi. Ve buna benzer bir cümleyi annemde kurdu. Ama şimdi biz iki kardeş doğduğumuz şehirden uzakta başka başka yerlerde aile olmaya çalışıyoruz. Yalnız...

Yeğeninizin eşiniz hakkında böyle yorum yapmasına nasıl müsade ediyorsunuz? Etrafınızda yeğeniniz gibi sizi dolduranlar var mı bu konuda?

Bana yardımcı olacak yorumlara sinirlenmiyorum, "boşanmalısınız" diyenlere de hak veriyorum ki zaten benimde aklımın bir köşesinde var. Benim sinirlendiğim " gazetelere çıkarsınız" ya da "3 gün sonra kek yaparsınız" tarzi cümleler. Saygı bitti diye 9 yıllık evliliğimi sorgularken, burdaki saygısızliklara gülüp geçebilecek biri değilim. Teşekkürler.

Para Malesef çok ama çok önemli ve evet en mutlu yuvayı bile yıkabilecek kadar güçlü. Çok haklısınız. Direk para değil ama yaşattığı gerginlik en mutlu evliliği bile bitirebilecek güçte.

Bir arkadaşım eşinin şiddet gösterdigini hatta polislik oldugunu anlatmiştı baya yakınmıştı akıl vermiştim dün de eşime özel yazarak durumunda kek paylaşmış yani ben susuyorum herkes bildiğini okuyor S Spizella

Is bulunca calısıyormus. Sıddet olayına gelınce o ınsanın karakterıyle alakalı bı akrabama esı bır tokat atmıstı devamı gelır kalkan el bır daha ınmez demıstık bır daha kalkmadı ama dıger bı akrabamdada bı basladı hep devam ettı halada edıyor. Yanı esınız devam edebılır yada etmeyebılır bılemeyız. Benım esım ıssız bır gun bıle duramaz gundelık bıle olsa bı ıs bulur calısır ama kımseye muhtac etmez esınızde bu yok anladıgım kadarıyla yanı demeknıstedıgınız bu ama sadede sorumsuz denılmez ıs bulunca calısıyormus. Bılemedım bence bı sans verılebılır ama tekrar sevebılırım dıyorsanız. Sıddete karsıyım aslında ama esınız gozumde kotu bı adam gıbı canlanmadı. Bence esınle otur konus burda yazdıklarını ve devam ederse evlılıgını bıtırebılecegını duzelecem derse zaman ver baktın duzelmedı vıcdanın rahat bosanırsın. Suan senın vıcdanın rahat degıl o yuzden dırek ayrılacam dıyemıyorsun. Son konusmanı net bı sekılde yap sonrasına bak bence

Işte benimde demek istediğim bu zaten, bunu yapamaz mi? Evde oturup iş mi beklemeli. giggles Shady's back. Anneler

Bu arada yeğeninizin yaptığı terbiyesizlik ama adam şu anda ekside olduğu İçin konuşma hakkı buluyor kendinde. Bunu benim eşime de çok yapan oldu. Kardeşime çalış, Meslek sahibi ol, yoksa enişten gibi olursun diyen, eşin de ev alsın sana diye dalga geçen.. benim eşim de mühendis bu arada. İnsanların yorumlarıyla sizin bakış açınızı bozmasına izin vermeyin. Gerekiyorsa bozun, ya da anlatmayın.

Bende elimden geleni yapiyorum inanin. Zaten pandemiden önce ben çalışıyordum. O çalışsın bana baksin kafasinda olmadim hic. Tabi ki birlikte yapalim ama bende yoruldum. Simdi bende çalışmıyorum. Surekli kaygı içinde yaşıyorum ki anksiyete hastasiyim. Ha eşim de kendince haklidir ama ben de haklıyım. Aslında bu durumda ortada bir suçlu da yok.

Is bulamiyor evet. Evimizde surekli kavga yok, çok nadirdir kavgalarımız ama sürekli hissedilebilen bir gerginlik var malesef. Teşekkür ederim.

Aaa gerçekten mi?

Sizin için bitmiş bence. Şiddet konusunda çok hassasım. Hepımız sorunlar yaşıyoruz ama kımse kocasına el kaldırmıyor. Bunu yapan çogunlukla erkekler. Ne desem bılemedım. Çok sukur 9 yıldır şiddet yok. Yuva yıkmak da zor. Baktın kı artık çocuklarının psıkolojısı bozuluyor tabıkı boşan. Şiddet dolu bır evde yaşamamalı hiç bir çocuk.

Bakarız o işlere de elbette. Ama uzunca bir süre konuşmayız muhtemelen.. teşekkür ederim yorumlarınız için. O

Bu tarz yorumlardan dolayı buraya konu açmak istemiyorum aslında. " Devam edersenız de sadece dua edebılırım ıkı gun sonra dayak yedım yıne de bosanayım mı bosanmayayım mı konusu acmayın dıye". Bu nasıl bir cümledir Allah aşkına. Siz se evliymişsiniz, hic mi korkmuyorsunuz büyük konuşmaktan.

Mesajları okumadan yorum yapmıştım. Şuna tekrar yorum yapmak istiyorum. Nasıl yeğeniniz var Allah aşkına? Hiçbir yapıcı değeri olmayan bu cümleyi ne amaçla kurmuş? Para işleri çok hassas bir konudur benim için. En ufak bir imada gözlerim dolabilir veya sinirim tepeme çıkabilir. Eşinizin yerine koydum kendimi de o kadar üzüldüm ki eşinize. Adam her yerde iş arıyormuş ama olmuyor bir türlü. Bunun üzüntüsü yetmiyormuş gibi bir de evde iş bulamıyorsun veya eve para getiremiyorsun diye kavga ediliyor. Mühendis insan için kasapta depoda iş aramak psikolojik olarak çok zor bir şeydir. Herkes öyle kolay kolay yapamaz. Sizin de eşinize zor zamanlarında destek olmak yerine sevgim bitti saygım kaçtı yaklaşımınızı çok yanlış buluyorum. Adamı eve para getirme şartıyla mı seviyordunuz? Niye eve para getirmek sadece onun görevi? Sizin de işiniz varmış ama çıkarılmışsınız mesela. Kendi elimizde olmayan sebeplerden dolayı işsiz kalıyoruz. Eşiniz de sizi eziklese çıkarıldığınız için nasıl hissederdiniz kendinizi bi düşünün. Evlilikte zor zamanlarda eşler birbirine destek olmayacaksa hiçbir anlamı yok evliliğin.

Olayları değerlendirirken sadece o an yaşananla değil geçmişle, muhatabınızın karakteri ve aranızdaki ilişkinin/diyaloğun boyutuyla ve kalitesi ile de ilişkilendirmek lazım diye düşünüyorum. Anlattığınız olayın kısmen benzerini yakışık üç yıl önce eşimle ben yaşadık, şu anda 20 yaşında olan oğlumuzun ergenlik zamanlarıydı ve farklı konularda, farklı sıkıntılar oluyordu. Bir gün aramızda üçlü başlayan tartışma, atışma boyutuna dönüştü, sinirler gerildi, ben biraz fazla tepki gösterdim. Eşim beni iki defa uyardı; sakin ol, lütfen susar mısın? Vs Ama ben dinlemedim, bilmiyorum beni tetikleyen ne oldu şu anda hatırlamıyorum daha da yükseldim. Eşim beni susturmak ve ortamı sakinleştirmek için omzuma aynı sizin anlattığınız gibi sertçe dokundu ve 'yeter' dedi açıkçası ben bunu hiç fiziksel şiddet olarak algılamadım, eşim bana el kaldırdı diye düşünmedim çünkü 27 yıllık evliliğimizde böyle bir şeye hiç kalkışmadı. Kendinizi doldurmak yerine olayların alt yapısını iyi analiz etmeye çalışın bence eşiniz depresyonda siz de yaşananlardan dolayı ve geçmişin izleri ile bunalmış durumdasınız. Sakin olun ve Mümkünse üç beş gün birbirinizden ayrı kalın.

Bakış açısına bakmanız lazım, seni villalarda yaşatacağım gibi bir cümle kuran insanın bunalımda olması normal değil mi? Peki sizi villalarda yaşatmak isteyen bu adam neden size şiddet uyguluyor? Kendisi yaşam standartlarını yükseltmek istiyor. Kendi istekleri ve önceliklerini sizin içinmiş gibi söylüyor aynı şeyi siz de çocuklarım için katlanıyoruma getiriyorsunuz. Siz ve eşinizin kendi istekleri neler? Hayattan bekletiniz ne? Siz yeni elbiseler, villalar istiyor musunuz? Nerden çıktı bu istekler? İkinizde lüks mü yaşamak istiyorsunuz? Net olun, seviyorsanız çocukların arkasına sığınmayın. Evliliklerde en çok zararı çocuklar görüyor. Mış, miş gibi yaparak sağlıklı hiçbir şey olmaz. Seviyorsanız zaten devam ettireceksiniz zaten. İnsanlar size boşanın demiyor, şiddeti sevimli göstermeye çalıştığınız için ileride olası nedenleri söylüyor. Tükendiyseniz duruma göre kararı siz vereceksiniz, seviyorsanız insanlar ne derse desin siz bildiğinizden şaşmayacaksınız sonuç itibari ile. giggles Shady's back. Anneler

Ne güzel yazmışsınız. Aynen öyle oldu, çigliklarim duyulmadı ve sustum. Konuşmaya gücüm yok artik.

Eşinizle normalde iletişiminiz iyiyse, bana biraz bunalmış geldiniz siz sadece. Omzunuza vurması şiddet sayılır mı bilemedim canınız açımamis, vurduğu yer omzunuz, ama ne olursa olsun gurur kırıcı ve devamı gelmez diyemem tabii ki. Açıkça "birdaha bana vurursan sadece bununla kalmam" deyip annenizin yanına mi gitseniz acaba bisure? Mühendis bı adamın kasapliga bile razı olması onun için çok gurur kırıcı olmalı, kendimi eşinizin yerine koyunca çok kötü hissettim. Gitseniz, bı sure siz. kafanizi dinleyip ne yapmak istediginize karar verseniz, o da sizsiz olmanın ne demek. oldugunu anlasa. Sonra yine boşanmak istiyosaniz bosanirsiniz

Ben ortada depresyonun dibine vurmus, çırpınan ama karısı tarafindan bile saygı ve destek gormeyen bir adam var diye düşündüm. Kavgasız ev/evlilik var mı? Kaldı ki çok nadir kavga ettiğinizi, kavgaların nedeninin eşinizin iş durumunun bozulması olduğunu sizde belirtmişsiniz. Kocaniz iş beğenmiyor da değil. Yani detayları bilmemekle birlikte ben adam acitmadan omzuna vurdu diye kocamı boşamam. Ha bosaninca hayatınız daha iyi olacaksa gidin pazartesi açın davayı... çalışıp eşinize destek olmaktan daha kolay bir seçenek...

Uzun süredir maddi sıkıntı yaşıyorsunuz, çocuklar var, ikinizinde sinirlenin bozuk olması çok normal. Eşinize de iş konusunda haksızlık ettiğinizi düşünüyorum açıkçası. Adam her türlü iş için çabalamiş, mesleğim dışında iş yapmam deyip evde oturmuyor. Öyle limon satıp ev geçindirmek sandığınız kadar kolay birşey değil. Omzunuza vurması doğru değil yaptığını savunmuyorum ama siz normal bir süreçten geçmiyorsunuz, yazdıklarınızdan eşinizi iş konusunda bunalttıginizi da düşünüyorum. Eğer öyleyse yapmayın. En olmadık işlere girmek için elinden geleni yapan adamin üstüne gitmeyin derim. Bu kadar maddi sıkıntı varken erkek kadın ayrımı yapılmaz. Erkek adam ekmeğini taştan çıkarir muhabbetlerine girmeyin hiç. Sizde temizlik yapın, merdiven silin mesela olur mu? Bu işleri de yapanları da küçümsemiyorum yanlış anlaşılmasın ama adam limon satsın para kazansın demekle çözüm bulamazsınız.

Sonuçta eşlerimiz sonu böyle kötü olsun diye girmedi bu işlere, öyle değil mi? Bizim de batan para ev paramızdı. Eşim 'bu iş tutarsa bir değil beş ev alırız, dert etme' dedi, olmadı. Ben eşimi şöyle teselli ettim. Batan para bizim paramız, çok şükür başkasını mağdur etmedik, kapımıza kimseyi getlrtmedin, kumarda kaybetmedin, giden para olsun sağlığımız yerinde olsun, genciz tekrar çalışır kazanırız dedim. Ben 32 eşim 40 yaşındaydık. İç dünyamda ben de kızgındım eşime, girme dediğim işe girmişti, senin mizacın ortaklığa uygun değil dedim dinlemedi, ayrıca aynı sizin gibi benim de emeğim-katkım vardı o parada ama eşimin ne kadar üzüldüğünü görünce kızgınlığımı ona yansıtmamaya gayret ettim. Bu iş tutsaydı, adam bizi rahatça yaşatsaydı kocamı övmelere doyamayacaktım öyle değil mi? İş battı diye kocama kötü davranmayı aklımdan bile geçirmedim, her şeyden önce ona eş olarak vefa borcum var diye düşündüm. Zamanla ummadığımız yerlerden iş imkanları çıktı eşime, karı-koca çalıştık, durumu toparladık. Allah sizi de ummadığınız yerden sevindirsin. içinizdeki öfkeyi sağaltnadan evliliğinizi toparlamanız zor. Bunu düşünün derim.

Işin ucu kadın cinayetine kadar gittiği için bende dün eşimi savunmak zorunda kaldım malesef. Şimdi de şiddeti sevimli göstermeye çalışıyor' a çıktı adım. Bu kadar sıkıntının arasında bu yorumlar gerçekten çok yıpratıyor insani. Belkide eşime yeterinde destek olamıyorum ama bende tükendim. Sürekli gelecek kaygısı insani tüketiyor.

Eşinizle olan sorun net olarak ne anlayamadım. Siz de bitmiş sanırım birşeyler

Evet çok şey bekliyorsunuz, eşiniz iş aramayan iş beğenmeyen biri değil iş bulamayan biri, arada emin olun çok fark var. İş ve para konusunda yaklaşımınızla çok bunalttığınız izlenimi bıraktınız bende. Eşiniz iş bulana kadar siz temizliğe gitmeyi düşünür müsünüz peki?

Aynen dogru cümle bu " sorumsuzluğu beni tüketti" "Ama istese para kazanır" değil olay, bir iş bulabilirse çalışır başarılıdır demek istedim. Ama ben gider taş taşırım yine aileme bakarım' ı yapabilecek bir adam değil. Bu beceriksizlik midir, sorumsuzluk mudur bilemiyorum. Eşim mühendis, bir markette kasap rayonuna girmek için kendini paraladı. Hani iş begenmemezlik durumu değil olay, ama biri ona maaşlı bir iş verilmediği müddetçe para getiremeyecek bir adam. Aslında ben susabilsem evde hiç kavga dövüş olmaz ama sorun şu ki artık ben de susamıyorum : (

Bence daha çok kendi kendinizi tüketmişsiniz. Paraya ihtiyacınız var. Yıllardır üstelik. İster görümce ister düşman olsun sonunda eşim almanyaya gidecekse ve iş bulacaksa detaylara hiç takılmazdım ben mesela. Kadın almanyada sahte evlilik yap dememiş yani sonuçta. Bir kere de işe yarasın bakalım görümce derdim. Mesela şu durumda görümceniz hayatınıza karışmamış oldu ama eşiniz hala işsiz. Şu an daha mı iyi? Diğerinde de uzak yakın eşiniz bi iş bulmuş eve para getirecekti planına göre. Ama siz destek olmak yerine arkadaşında kalma diye sorun çıkarıyorsunuz. İşine de kösteksiniz işsizliğine de. Ha olmamış arkadaşından kazık yemiş o talihsiz bir durum. Bu konuda da sorun çıkaran eş sıfatı kazandınız mesela yine kazancınız yok. Belki eşiniz de tüm bu süreçten tükenmiştir. Erkekler de kalpsiz değil sonuçta. Tamam kadınlar daha hassas ama erkekler hiç hassas değildir anlamına gelmiyor bu. Ben eşinize anlayışsız davrandığınızı düşünüyorum ciddi anlamda. Ama diyorsanız ki ben eşimi sevmiyorum o zaman zaten boşanın. Belki o da daha anlayışlı biriyle evlenecektir ilerde. Sizin için de daha eli ekmek tutan parasını taştan çıkaran birileri vardır illa ki. Olmayanı zorlamanın anlamı yok.

Son cümleniz o kadar doğru ki. Nasıl yapacağımı bilmiyorum ama içindeki öfkeden kurtulmalıyım.

Ya o durumlar farklı. Eşim 7 ay kadar izmirde çalıştı, biz istanbul'da yaşarken. Buna hiç sesim çıkmadı. Ama öteki durumlarda arkadaşına gidip kalıyordu ama ortada ne bir gerçek bir iş ne de para vardı. O arkadaşından kazık yedi zaten. Almanya meselesi bir birikmislik. Şimdi oturup gorumcemin terbiyesizliklerini yazmakla uğraşmayacağım. Eşim Almanya'ya işkur aracılığıyla, ingiltere'de Ankara anlaşması yoluyla basvurdu zaten. Almanya olayında ben görümceme bizim hayatımıza bu kadar müdahale etme dediğim halde, arkamdan gizlice eşimi Almanya' ya bir arkadaşının yanına göndermeyi çalışıyordu. Bana inat olsum diye yapıyordu yani. Aslında anlattıkça neden tükendiğimi daha çok anlıyorum.

Evet kendimi çok köşeye sıkışmış hissediyorum ve sağlıklı düşünüp düşünemediğini bilmiyorum, dışarıdan bir bakışa ihtiyacım var. Eşime karşı artık hiç birşey hissetmiyorum. Sevgi ya da saygı hiç bir duygu yok. Cinsellik anlamında aylarca birlikte olmasak umrumda olmayacak, hatta tercih ederim. Çok zor geçti son yıllarımız, eşim birkaç yıldır iş bulamıyor, ekmeğini taştan çıkarabilecek bir adam değil, is bulursa çalışır evet gayette başarılıdır iş hayatında ama hani ailesine her şartta bakabilen, sorumluluk alan erkekler vardır ya, öyle bir adam değil. Son zamanlarda öfke kontrolü yok, zaten hic birzaman yoktu, ama bu kadar değildi. Sinirlenince bağırıp çağırıyor, işin kötüsü eskiden alttan alan bendim ama artik bende de tahammül yok. Ben de bağırıp çağırıyorum. Az evvel yine tartıştık bağrış ve gelip omuzuma bir tane vurdu. Ilk defa el kaldirdi bana. Vurduğu yer acımıyor, zaten çok hafifti ama kalbim çok acıyor. 9 yıllık evliyim, bu ilk fiziksel şiddet. Anlayacağiniz iyice civiklasti ilişkimiz. Ne saygı ne tahammül kalmamış ikimizde de. Aklımın bir köşesinde sürekli boşanma düşüncesi dönüp duruyor ama ona bile emin değilim. Tahammülün bittiği bir evlilik yürür mü, boş yere uzatmalari mi oynuyoruz onu da bilmiyorum Gerçekten hiç birşey bilmiyorum. Eşim maddi sıkıntılardan böyle olduğunu düşünüyor, düzeleceğine inanıyor. Daha önceki konuşmalarımız bu şekilde. Ama ben düzeleceğinmize inanmıyorum. Hele ki ilk defa fiziksel şiddet oldu bugün, Şimdi ayrı odalardayız ve benim eşime ya da evliliğime saygım filan kalmadi. Daha önce psikoloja gitmiştim, eşimi sevdiğimi ama ona karşı çok öfkeli olduğumu söylemişti. Gerçekten seviyor muyum acaba? Ona bile emin olamıyorum. Iki yavrum var, çok sık kavga etmiyor olsak da onlar da şahit oluyor kavgalarımıza malesef. Sorum şu, bitmiş mi bu evlilik yoksa mücadeleye değer mi sizce? Özellikle çocuklarim açısından soruyorum. Sizce onların hatırına kurtarılabilir mi, yoksa işin içine fiziksel şiddet girince bitmeli mi? Bir defa el kaldıran tekrar mı kaldırır? Ve en önemlisi, ben bundan sonra nasıl davranmalıyım? Gerçekten sağlıklı düşünemiyorum.

Evet limon satsın yine de ailesine baksın istiyorum, çok mu şey bekliyorum bilmiyorum ki. Kavgalarımızın nedeni yüzde 90 maddi kaynaklı. Öfke dolu olmanın nedeni de bu. Diyelim ki önümüzdeki1 yıl daha is bulamadı, is bulamiyorum diye oturup bekleyecek mi? Bir şekilde çözüm bulması gerekmiyor mu?

Mahallemizde özürlü bir genç var, kaldırımda tesbih satıyor. Yeğenim bu bile para kazanmak için birşeyler yapıyor X yapmıyor demis eşim için. Ben bunu eşime söylemedim ama saatlerce ağladım bu lafa. Gerçekten ne düşüneceğini bilmiyorum.

Ekonomik buhran kaynakli ise devam edin derim. Siz calisamaz misiniz? Esiniz ne tur is yapabilir? Su an piyasa her anlamda cok kotu ama pazarcilik dusunmez mi? belgilinko Üye Anneler

O kitabın ismini daha önce de duymuştum. Mutlaka okuyacağım. Çok tesekkur ederim.

başlığa şiddet yazarak şiddet olduğunu kendiniz de kabul etmişsiniz. Çocuklar annesinin aşağılandığı bir ortamda sağlıklı olamaz. Çocukların öyle bir ortamda yaşamak istediğini zannetmiyorum. İllaki onlara da yansıyordur, siz farkında değilsiniz.

Şiddetin ilki sonu yada yumuşağı serti olabilir mi? Haberlere cıkanlar neden ölüyor sanıyorsunuz. Öfke kontrolü yok adamın konu sahıbesı yazmıs zaten. Bugun omzuna acıtmadan vuran yarın tekme tokat dover buna da goz yumarsa bır tık ılerısı de olur. Cocuklarınım gozu onunde kac kadın katledıldı. Alakasız olan sızın bakıs acınız. resmen omuza vurmaktan bırsey olmaza getırmıssınız konuyu. 9yıllık evlı olunca mı omuza vurma hakkı verılıyor anlamadım? İster 9yıl ister 9 saatlik olsun o evlilik şiddeti yumusatmaya calısmayın

Allah kimseyi hele ev gecindirenleri issız, çaresiz birakmasin; işsizlik öyle bişey ki ortada bişey yokken çevrenizdeki kere ters tepkiler veriyorsunuz, en ufak şeyden aliniyorsunuz. Keşke zamanı geri alabilsek ama alamıyoruz, inşallah bundan sonra keskeniz olmaz.

Kendi kendinizi doldurmayın, sevgi saygı kalmadı diyerek. Çünkü sevmeseniz ne bunu düşünür ne buraya konu açardınız. arkanıza bakmadan evliliği bitirirdiniz. Sevgi bitince öyle oluyor çünkü. Bence eşiniz hayatındaki gidişattan ekonomik olarak çok bunalmış. böyle zamanlarda daha cok birbirinize sarılın. Çok bilinen burda tanınan bir üye bu konuyu açsaydı sizce gelen cvplar nasıl olurdu biliyormusunuz? Ben biliyorum o yuzden burayıda cok ciddiye almayın.

Çok teşekkürler yorum için. Ben kendi düzenini bozmak istemiyorum açıkçası, ona git bu evden dedim, sabah gideceğim dedi ama sanmıyorum, burada gidecek yeri yok çünkü. Ancak memleketine gidebilir. Orası da baya uzak ama giderse asla dur demem. Oğlumun uzaktan eğitimi var, annemde internet bile yok. Hem el kaldıran o, o gitsin.

Evet bana uçuk geliyor. Hammallik yapsın, limon satsın ama bize baksın çok uçuk... bunları yapabilir mi yapsa da geçinmeye yeter mi? Hani adam size dese ben iş bulana kadar çocuklara bakayım, sen temizliğe git, siz yapar mısınız mesela? Yatsa, illa masa başı olacak dese sizi anlarim. Ama Adam arıyor, iş begenmemezlik etmiyor, bulunca çalışıyor, kasap olmak için bile çok çabaladı dediniz... Bu arada şiddetin hakkli sebebi olamaz ama sürekli bel altı vuruyor, evine ekmek bile getirmiyorsun diye hakaret ediyorsanız o da patlama noktasına gelmiştir. Bir tek siZ üzülüyorsunuz, o sizi çocukları hiç takmıyor mu sizce? İstanbul da mısınız? Tekirdağ taraflarında iş bakın. Özellikle sanayisi gelişmiş ilçelerine.

Ya adama üzüldüm ben. Ve bazı yorumlarda çok çirkin. Bak ben haklı çıkacağım, bosanmazsan göreceksin gününü der gibi. Dolduruşa gelmeyin bence. Size bu dayatmayi yapanlar emin ol omuzumdan itti diye koca bosamazlar. Kavgalarımiz çok nadir, o da maddiyat yüzünden demişsiniz. Herşeye rağmen çocuklari ile ilgili sevgi dolu bi baba var. Off yaa, işveren psikolojisini de biliyorum, durmaz bu burda, 3 güne gider daha iyisini bulunca diyorlar. Eşiniz kendini daha iyi ifade etmeli. Ama dediğim sanayisi gelişmiş yerlere bakarsanız çok eleman arayanlar duyuyorum. Tesbih satan çocuk anca kendine cep harçlığı çıkarır o da sakat diye acidiklarindan. Böyle açık yakalayıp insan kucumseyenlere ayrı bir bitiyorum. Ne kadar haberdar yeğen eşinizin aradığı işlerden, yaptıklarından?

Evet ama şuan hiç konuşmak istemiyorum

Sanırım suan sizi benden daha iyi kimse anlayamaz malesef sorun sadece para olmaktan çıkıyor bu şekilde. Bir kurt içten içe kemirmeye başlıyor evliliği. Sevgiyi bilmem ama saygi ve tahammül tükeniyor iki taraftada. Yüz göz olunmuş bir ilişki kaliyor elde. Yani para elbetteki hersey değil ama yokluğu evliliğin direk içine ediyor malesef. Işinde enerjisini atamayan, üstüne bir de ezik hisseden erkek karısına çatıyor, çocuklarınin ihtiyaçlarını karşılayamayan, sürekli gelecek kaygısında olan kadın kocasına çatıyor. Evde patlamaya hazi iki bomba ve sadece huzur isteyen iki masum çocuk... Yaşamadan anlamak zor degil, imkansiz. Ben mesela 3 yil önce, bolluk icinde yasarken dertlerim çok farkliydi. Esimin bana çiçek almamasını dert ediyordum, temizlikçi küveti temizlemeden gitmiş diye dert ediyordum. O dönemde "bana iş bulun" diye kendini yakan insanlari, borçlarından dolayı çocuklarıyla birlikte kendi hayatına son veren adamı anlamam imkansızdı. Ama şimdi anlıyorum ve o insanlar için çok daha fazla üzülüyorum. Allah kimseyi çaresiz bırakmasın, malesef sağlıklı düşünme yetisini kaybediyor insan. Allah sizin de yardımcınız olsun.

Eşler hayat arkadaşıdır. Biri diğerini anlamazsa mutsuzken birbirine sarilmazsa bunu anlamı nedir. Ko-nus-mak! Bosanmiycaksaniz konuşmak zorundasınız konuşup birbirinizi anlamak zorundasınız.

Valla diyecek birşey bulamıyorum ki ben size. Devam edersenız de sadece dua edebılırım ıkı gun sonra dayak yedım yıne de bosanayım mı bosanmayayım mı konusu acmayın dıye. Bendr anneyım sızı ıyı anlıyorum ama cocuklara her ne kadar yansıtmamaya calıssanız da bozulan psıkolojınız onları daha fazla etkıleyecektır. Umarım ıstedıgınız bır hayat yasarsınız ne dıyım

Tezgah başlarında ne kavgalar dönüyor. Pazar yerinde küçücük bir tezgaha ne kadar para isteniyor. Bazen haftada verdiği parayı çıkaramayan ekside eve dönen oluyor. Çok kolay görmüş ayarsız yeğenini Ayrıca böyle konuşma hakkını nereden buluyor? Şu devirde tek işsiz eşiniz mi? Eşinize kızmaya hazır gelmiştim ama yorumlarınızdan evde sürekli eşinizi iğnelediğiniz ve para getiremiyor diye küçük gördüğünüz izlenimi oluştu bende

Şiddetin girdiği bir yerde ne sevgi ne saygı ne de evlilik adı altında bir bağlılık kalır...

Bir noktadan sonra çocukların bahane olarak gösterildiğine inanıyorum. Bu kavgalarda çocuklar nerede?Hiç bir şey görüp duymuyorlar mı da çocuklar için katlanmaya devam edeceksiniz?

Ben de aynı gruptanım desem Bu öfkeyi anlıyorum. Sevgisizlik değil, öfkeymiş gibi geliyor bana, psikoloğunuzun dediği gibi. yani durumları değiştiremiyoruz ama ruh halimizi değiştirebilirsek, çok daha farklı bir hayat bekliyor bizi. eşimle ilk evlendiğimizde, ilk iflasımızı yaşadık. O öyle böyle değildi, sadakalarla yaşadık maalesef. O geçti, iş kurdu, büyüttü derken, bu sefer yine büyük bir mühendislik şirketi kurmaya kalktı ve maalesef kazandığını da kaybetti ve şimdi tekrar düzeltmeye çalışıyor. Hayallerinde de seni şöyle yaşatacağım, hele bu bir bitsin, sıra sana gelecek vs. Ben de içten içe çok kızdım Ve anlıyorum yaşadığınız duyguları ama ilkinden tecrübe mi desem, ayrıştırabiliyorum öfkeyi, sevgiyi, maddiyat ve maneviyatı. bende de şu var artık: eşim anti-Polyana der bana. Nasıl Polyana her şeye iyi tarafından bakar, ben de hep olumsuz tarafından bakıyorum. Hayal kırıklıkları getirdi bu duruma. sizde de büyük bir rahatlığın arkasından bu sıkıntılar olduğu İçin bir çöküntü yaşıyorsunuz. Hiç kolay değil bunu kaldırmak. Ama şöyle söyliyeyim: iki küçük meleğiniz var. Onlar çok büyük bir şükür sebebi sizin için. Belki biraz sıkıntıyla ama büyüyecekler. Mutluluğunuzu da büyütecekler. Aynı Onlar gibi Eşiniz de ilgiye muhtaç şu anda. Yaşadığı şeyler çok ağır, bir çocuğun sınavdan düşük aldım diye üzülmesi gibi değil. Ve çalışkan bir adam anladığım kadarıyla. Çabalıyor. Hevesle gidiyor iş imkanlarına. Sizden eş sıcaklığını ve koruyucuğunu hissetmek ihtiyacında. inanç dünyanız nasıl bilmiyorum ama eğer bu konuda bir hassasiyetiniz varsa, şu zamanı bir imtihan olarak düşünün. Çeşit çeşit imtihan var, maddi sıkıntı da bunlardan biri. Bu süreci şükrederek, hamdederek ve sabrederek geçirmek sizin için bir mertebedir. Sabırların en güzeli, sabr-ı cemil, yani güzellikle beklemek. şu zamanda eşinize bir bardak çay götürmek, gel beraber bir yürüyüşe Çıkalım, açılırsın demek bile büyük sevaptır diye düşünüyorum. Sevap kısmı çok ilgilendirmiyorsa bile, psikolojik olarak çok büyük destektir. Bazen bir erkek dağ gibi durur eşinin arkasında, bazen bir kadın. eşiniz iyi bir adam mı, kaliteli bir adam mı? Normal şartlarda seviyor muydunuz birbirinizi? Cevabı evetSe, bu sıkıntılar onu gözünüzde karartmasın. sizinle beraber kendime de söylediğim şey bu. Oğlum özel okullarda okumayabilir, kaliteli, ilkeli bir adam olmayı öğrensin babasından. Evden arabadan çok daha iyi bir miras bu.

Cocuklar herseyi his eder ve görür. O gülmelerinizin gercek olmadigini fark ediyorlar. Ebeveyn olarak gizledigni saniyorsun, ama degil. Bu hayat bir tane ve cok kisa. Mutsuz gecermeye hele hic degmez. Her cocugun mutlu bir anneye ihtiyaci var. Tekrar psikologa git, onun ile beraber durumu dahada net görürsün. Icindeki bu belirsizlikle karar verme. Hatta annenlere git bir kac günlügüne. Kafani topla. Onsuzluk nasilmis gör. Şunuda demek istiyorum, hepimiz cok zor zamanlardan geciyoruz. Karsindakine kötü davranmak icin bahane degil. "Iyi insan" tanimi yada ask sevgi tanimi bu zamanlarda zaten ortaya cikiyor. Tam bu zamanlarda iyi olmak icin, sevgini his ettirmen lazim. Esin yapmiyor bunu. Kolay bahanelerle, gercek karakterini gösteriyor.

Daha çok üzüldüm. Adam elnden geleni de yapyor. Rabbim yardmcıları olsun.

İlk yorumlara katılmıyorum. Sizin iç dünyanızda sevgi tükenmiş mi bilemem ama evliliğiniz maddi sıkıntıdan dolayı ağır baskı altında. Ve bu evlilikler için çok büyük bir sıkıntı. para olduğunda pek çok ayıbı örter ama olmadığında en küçük pürüzler büyük ayrılıklar gibi görünür. eşinizin tembel bir adam olduğunu sanmıyorum. Adam mühendis, elektrikçilik yapmaya çalışıyor, kasaba girmeye çalışıyor. Ama şu anda ekonomi çöküşte. Hali hazırda işi olanlar bile para yetiştirmekte zorlanıyor. İş sahipleri eleman çıkarıyor. Bir kaç sene önce kazancı yerinde olanlar şu anda geçim sıkıntısı yaşıyor. İş bulamaması çok normal. eşinizin depresyona girmeye hakkı yok gibi bakıyorsunuz ama bu bazen elinde olmuyor, özellikle erkeklerin. Eve para getirememe çok büyük bir mesele onlar İçin. Velhasıl depresyona girer mi girer bu sebepten. eşim iflas etmişti. Sıfırda değil eksideydi. Borçlar dağ, mahkemeler var. Bir sene yanına yaklaşamadım. Bebeğim yeni doğmuştu. Ütülemediğim TL gömlek kavga sebebiydi. İşler düzelince düzeldi pek çok şey. 9 yılda bir kere yaşanan Ve büyük ölçekli olmayan bir şeyin şiddet olduğunu düşünmüyorum. O da çok pişman muhtemelen ve bir yerde bir kadının da aynı şeyleri yapabilme ihtimali vardır bence. İyi ki yaptın deyin demiyorum tabi ki, kırgınlığınızı belli edin. Şiddet sadece psikolojik bile olsa çok büyüktür. Bunun İçin boşanılır ama ben bu yaşadığınız şeyin şiddet olduğunu düşünmüyorum. Böyle bir geçmişi yok çünkü. sizin iş mevzunuza gelince, ben çalışırsam, iyice rahata alışır kısmına katılmıyorum. Eşim iŞsizken ben çalıştım. Elimden para alıyormuş gibi hissetmesin diye, aldığım parayı direk ona verdim. Sonra tekrar ondan istedim gerektikçe. Şu anda Eline para versem, hiç gocunmaz alır ama o zamanki psikolojisi bunu kaldırmazdı. İş bulabiliyorsanız, ve çocukları bırakabilme imkanınız varsa, ona buna bakmayın, direk çalışın. O da iş bulacak elbet. çırpınıyor anladığım kadarıyla. Beraber geçmeye çalışın şu sıkıntılı dönemi. Evlilikler düzelir mi? Kimisi düzelmez, kimisi düzelir. Bitti gitti diye bir şey yok hemen. Düzelmeyecek insan vardır, direk boşanılır. O da anlaşılır zaten. Buradaki farklı bir durum bence.

siz yonlendirirseniz eger bildigim konularda destek olabilirim. Meslegi nedir vb. Bilmiyorum ayrica piyasa icler acisi durumda meslek erbabi da bulamiyor su an.

Bence yapmayın böyle sonuçta iş arıyormuş iş bulmak artık çok zor maalesef hani deseydiniz ki evde yatıyor yaptığı hiçbir şey yok tamam derim haklısınız ama bu durumda değil. Ha şiddet kesinlikle olmamalıydı hiçbir şekilde onu kabul edemeyiz

Boşanınca da tüm yük sizde olmayacak mı?

Esinizin yeterince cabalamadigini dusundugunuz icin icten ice basiniza gelen butun talihsizlikler icin onu sucluyorsunuz. Bu zamanla o kadar buyuyor ki, cok abes bir ornek ama kiyamet kopsa ondan bileceksiniz. Bu ofkeyi icinizde buyuttukce buyuteceksiniz. Bunun tek cozumu esinizin gercekten somut birseyler yapması ve sizin de buna ikna olmaniz. Siz calisiyor musunuz bu arada?

Öfke Dansı adlı bir kitap var tavsiye ederim. Nefes egzersizi, doğada-deniz kenarında yürüyüş, dua-ibadet-meditasyon , olumlama çalışmak işe yarayabilir. ''Eşim limon satsın, bizi geçindirsin'' saplantısından da kurtulun bu her zaman, her durumda geçerli bir önerme değil. 'Kocam bana şiddet uyguladı, bunu nasıl yapar?' diye kendinizi de doldurnayın belli ki o da pişman yaptığından. Kavga anında bazen maksadımızı aşan şeyler söyleriz, yaparız. Kaldı ki yaşananlar şiddet mi? Tartışılır. Eşinizle konuşun, dertleşin, sıkıntıları bölüşüp paylaşın. Gerekirse siz çalışın o evle, çocuklarla ilgilensin. Çalışırsanız kafanız dağılır.

Yegen midir ne b. ksa midem bulandi. Bu!! bile calsiiyo diyerek engelli bir insani asagilayip kucuk goruyor. Ne guzel calisiyor topluma karisiyor demiyor. Siz de onun uc kurusluk akliyla agliyorsunuz. Adamin buldugu islere de engel olmussunuz almanyaya gitmesine de. Adamin onundeki engel sizsiniz belki de. Siz niye calismiyorsunuz?bi arkadas daha yazmis siz temizlige gidin olsun bitsin. Kendinize yakistiramiyorsunuz ama adam kasaplik yapamiyo diye agliyorsunuz

Ben eşinize üzüldüm. Ne belli hepimizin başına gelmeyeceği işsizlik, maddi sıkıntı vb.. Niye adamın tepesine binelim ki eve para getiremiyorsun, ne işe yararsn vb. Laflar niye edelim. Sen, ben birşey. yapabiliyorsak biz de yapmalıyız.. Dünya üzerinde sadece erkekler mi evine çalışıp para getirmek zorunda. Bu hayat müşterek değil mi? Evlanirken iyi günde, kötü günde demiyor muyuz? Niye kötü gün olun hemen dişlerimiz çıkartıyoruz.. yazk değil mi bu erkeklere? Herşeyi neden onlardan bekliyoruz.. Onun içinde bulunduğu psikolojiyi hiç düşündünüz mü? Bir erkek için iş. bulamamak, evine ekmek getirememek, çocuğuna, eşine birşey alamamak ne kadar zor, onur kırıcı biliyor musunuz? Üstelik evde bu yüzden tartışma çıkartan bir eşin varlığı o adamın da sabrı olduğunu bir yerden patlak vereceğini bilmemiz gerekmez mi? Sevmiyorsanız ayrılın.. Ama ne işe yararsn ki deyip "İş bulamıyor" diye adamı rencide etmeyin. Ayrıca yienin gibi insanlardan da uzak dur..

eşimi anlatmissiniz sanki. Aslında burda konu açtıktan sonra benim de hatalarım olduğunu farkettim yapılan bir-çok yorumdan. El kaldırmamış olsaydı herşey daha kolay olacaktı. Keşke zamanı geri alabilseydim ve o olay hiç yaşanmamış olsaydı. Içim daha fazla öfke dolu şuanda. Affetme fikri bile gururumu kırıyor

Aslında beni durduran şey şu. Mesela iş görüşmesine giderken "işe gireyim, sana yeni elbiseler alalım" filan diyor. Ya da bir dönem iş kurduğunda "seni villalarda yasatacagim" diyordu. İlişkimizin bozulması işsizlik sürecinin çok uzaması nedeniyle oldu. Eşim ciddi anlamda bunalımda. Mesela bir halicida depo görevlisi olarak görüşmeye gitti. Görüşmeye giderken ki o heyecanı, sabahın köründe duş alması, tras olması, ütü yapması.. Ve adam ben sana mal taşıtamam bu eğitimle ne işin var burda dediğinde yaşadığı hayal kırıklığı.. eve gelip saatlerce uyuması.. Acıyor muyum, seviyor muyum bilmiyorum ama onu bu halde bırakamıyorum. Elindeki tek şey bu aile çünkü. Ama sebep ne olursa olsun tükendigimizz sevgi ve saygıyı kaybettiğimiz sonucunu değiştirmiyor.

Belki de haksızlık eden benim bilmiyorum, çok da sağlıklı düşünemiyorum. Hele ki bu el kaldırma olayından sonra iyice kopacağız muhtemelen. A Arya_Stark01

Içim ciz etti okurken. Insanlar hep çocukların bahane olarak kullanıldığını düşünüyor boşanmamak için. Oysa söylediklerinizde o kadar haklısınız ki. Kizim 3.5 yasinda, 2 gün fun önce bana "biz hep mutlu olalim istiyorum" dedi. Kendine o kadar kızdım ki. Eşim valizlerini toplamış memleketine dönmeyi planlıyordu. Konuştuk biraz, el kaldırdığını kesinlikle kabul etmiyor. Seni kanepeye ittim diyor. Malesef ben hatalıyım deyip özür dileyecek biri degil zaten. Bende uzatmadım, o da yanlıştı deyip kapadım olayı. Aramiz hala pek iyi değil, kavga döğüş değil ama mesafe var aramızda. Aslında bizim evliliğimiz çok sorunlu bir evlilik değil ama şartlar tüketti ikimizi de. Sizin bu yazınız beynime kazındı resmen. Çocuklarım için elimden geldiğince sakin ve mantıklı olmaya çalışacağım.

Konu sahibesi benim zaten :) Yani elbette şiddet şiddettir, ama eşimin öfke kontrolü yok derken hemen parlar birşeylere, sesi yükselir. Zaten bunalmışım, ucunu hemen "öleceksin" e bağlarsanız elbette tepki gösteririm.

Yeğeniniz gibi insanlara da uyuz oluyorum. Düşmez kalkmaz bir Allah. Onun da öğrendiği gün gelir ama neyse.. Siz maddi olarak destek oluyor musunuz esinize? Yukarıdaki soruları çok beğendim. Çocukları eşinize bırakıp temizliğe gitmeyi düşünür musunuz? Dürüst olun.

Eşiniz mühendismiş neden kendi işini yapmıyor iş mi bulamadı? Markette kasap reyonunda iş aradığına göre belki çokta sorumsuz değildir. Belki o da iş bulamadığı icin bir buhran dönemindedir. Bu konuda sizinde ona karşı anlayışlı olmanız gerekir. Şiddeti kabul edemem keşke o raddeye gelmeseydi kavganız. Çocuklar acısında da üzüldüm. Sureklı kavga olan bir ortamda en çok onlara yazık oluyor. Umarım sıkıntılarınızdan kurtulursunuz. Allah yardımcınız olsun

Tesekkur ederim :)

Sourlife merhaba inanın ki geçen gün aklımdan geçtiniz eşi iş buldu mu acaba diye. ablacığım her yazdığınız mesajda aynı biz aynı biz tepkileri vererek gözlerim dolu dolu okudum. benim eşimde 2 senedir işsiz. bir tane de kızımız var. eşimin de psikolojisi o kadar bozuk ki. o kadar saçma tepkiler veriyoruz ki olaylara artık ikimizde. zaman geçtikçe tükendik, tükettik birbirimizi.. dediğiniz gibi çok severek evlendik bizde. ama şu anda ne aşk kaldı ne sevgi ne saygı gibi hissediyorum bende. sizin eşinizin dediği gibi işe başlarsam seni tatillere çıkaracağım çok yıprandın bu süreçte diyor. bir kaç gün ayrı kaldığımızda göresim geliyor onu. içimdeki merhamet mi acıma mı sevgi mi inan bende çıkmazdayım. çok çok zor kararlar.. boşanmakta devam etmekte.. 2 gün önce bizimde bir tartışmamız oldu elini kaldırdı bana. aramızda 2 metre vardı hani o el sinirle bir kalkar ya o şekilde oldu. vurmadı ama benim içimde ne yaralar açtı.. en kötüsü de ne biliyor musun bu adam böyle değildi merhametliydi beni el üstünde tutardı. sevgimizin evliliğimizin bu raddelere gelmesi o kadar üzdü ki beni. halbuki ben ne hayallerle evlenmiştim. onu 5 sene bu günleri yaşamak için mi beklemişim diye soruyorum kendime.. boşansam onunla olan hayatımdan çok daha rahat bir hayatım olacak maddi olarak. ona rağmen çocuğumu düşünüyorum bu süreçte babası bakıyor, çok seviyor çok düşkünler birbirlerine. belki işe başlarsa yine sabahları ıslık çalarak şarkılar türküler söyleyerek işe gitmeye hazırlanan adam geri gelir diye bekliyorum.. bekliyorum ama beklemek o kadar yıprattı ki her şeye olan inancım hevesim bitti.. içim dolup dolup taşıyor konunuzu görünce döküldüm bende.

Yoo inanmıyorum temizliğe gideceğinize. Kusura bakmayın ama çok bencilsiniz. Eşinizin limon satacak gücü ve enerjisi var mı acaba? Ne sanıyorsunuz alsın eline bir kasa limon sata sata gezsin sokaklarda o parayla sizi mi geçindirsin? Geçinebilir misiniz o parayla? işinize gelince hayat müşterek işinize gelince kocam evi geçindirmeli. Eşiniz iş aramıyor değil uğraşıyor didiniyor ama olmuyor. Madem geçinemiyorsunuz elinizi taşın altına koyun siz satın o limonu. Sonuç olarak pandemiden beri siz de eve para getirmiyorsunuz, ne kadar inkar etseniz de şu anki bakış açınız kocam çalışsın bana baksına çıkıyor.

Malesef tamamen ekonomik buhran kaynaklı. Eşim "ben seni kanepeye ittim kesinlikle el kaldırmadım" diyor ki 9 yıllık evliyiz, yaptığı tek şiddet budur.

Bir de iş konusunda eski konularınıza baktım eşiniz almanyaya gitmek istemiş görümce hayatınıza müdahale etti diye siz istememişsiniz adam bi elektrik işi bulmuş eve gelemiyor diye yine istememişsiniz. Sonra adam limon satsın istiyorsunuz

Psikologun adini verin, neyse gitmeyelim. Bu kadar yanlis bir durum analizi olamaz. Sizin icinizde bitmis bu is, karsi tarafin sorumsuzlugu sizi tuketmis. Istese gayet para kazanir diyorsunuz buna ragmen eve size cocuklara para getirmiyorsa o adam gozumde biter, bu kadar. Bosanirdim ben olsam tabi yine de siz bilirsiniz. Bosanmayacaksaniz da kavga etmeyin bulasmayin hayvanogluhayvan vurmus bir de

Onsuzluğu gördüm geçen ay. 10 günlüğüne annesinin yanına gitmişti. açıkçası gün saydım dönmesi için. Alışkanlık mi, sevgi mi bilmiyorum. Zaten en büyük sorunlarımdan biri eşimi sevip sevmediğimi bilmiyorum. Alışkanlık mi, merhamet mi, sevgi mi... Şuan bunun cevabı yok bende. Ama net olan saygıyı kaybetmeye başladığımız. esmaa_9153 2 prenses

Ben eşinize çok üzüldüm. İlk defa bu forumda bir erkeğe hak verdim. Mühendis bir adam depo görevlisi olmak için hevesle tıraş oluyor. Şu cümlelere çok üzüldüm. Eşinizin yaptığını herkes yapmaz. Elinden geleni yaparken siz onu sürekli bunaltırsanız Allah korusun kendine zarar verirse ne hissedersiniz? Evlatlarına karşı kendini yetersiz hissetmesi psikolojik anlamda çok ağır çünkü. Size şiddet uygulamadı bence. Öfkenizden uzaklaşmanız için canınızı acıtmadan itti sadece. Bence her anlamda üzerine çok gidiyorsunuz. Eşinize dolduğunuzu söylemişsiniz. Eşinizi kaybettiğinizde yanınızda dolmanıza sebep insanlar olmayacak bunu unutmayın. Sadece siz kaybedeceksiniz kimseye birşey olmayacak. Bu durumdan çıkmak için neden elele vererek çıkış yolları bulmayı denemiyorsunuz. Neden bu görev sadece eşinizde. Kaldı ki adam da elinden geleni yapıyor zaten. Siz ömür boyu çalışmasanız da o evine şikayet etmeden bakar. Peki siz neden ondan şikayetçisiniz. Adam mühendis. Okumuş çaba vermiş meslek sahibi olmuş. Buna rağmen ne iş olursa gurur yapmadan çalışma derdinde. Şu süreçte herkes çalışanlarını işten çıkarıyor zaten. Adam bu ortamda elinden geleni yapmasına rağmen eve geliyor ve sizin öfkenize maruz kalıyor. Her iki taraftan sıkıştırılıyor. Ben onun yerinde olsam çoktan boşanmıştım kusura bakmayın. İlk defa bu kadar uzun yazdım ve ilk defa bir erkeği bu kadar haklı gördüm. Öfkenizi söndürmeye bakın. Destekçisi olduğunuzu hissettirin. Evinize huzur geldiğinde sadece o değil siz de çok mutlu olacaksınız.

Eşiniz ne olursa olsun sizi ve çocuklarınızı her türlü kötülükten korumalı size sevgi saygı ve şevkat göstermeli. Fakat sizin anlattıklarınız tam tersi. Aynı evde çocuklarla beraber hepinizin psikolojisi bozulur bu evliliğe devam ederseniz. Ha ama siz diyorsanız emin değilim eşimi seviyomuym sevmiyomuym düzelirmi vs. Boşandıktan sonra acabalarınız olmaması için evlilik terapistne gidebilirsiniz. Ama yok eşim gitmez yada değişmeye çalışmaz derseniz ya da dediğiniz gibi eşinize karsı birşey hissetmiyorsanız artık evlilik terapistine gitmenizinde anlamı yok yine en son kararı verirsiniz fakat böyle sağlıksız bir ortamda çocuklara daha çok üzülüyorum ben.

Evet, haklısınız, ama çocukları bahane olarak kullanmıyorum gerçekten. Neticede bundan birkaç yıl önce evliliğimiz gerçekten güzeldi. Acaba yaşadığımız sıkıntılar biterse yine sever miyim, yine eskisi gibi olur muyuz düşüncesindeyim. Ben eşimi çok severek evlendim çünkü.. Çocuklar açısından büyük bir sıkıntı yok, mutlu bir aile olduğumuzu düşünüyorlar, sıkıntı benim eşime olan tahammülünün bitmiş olması ve elbette el kaldırmış olması. Bir yanım sabah git adliyeye dilekçe ver diyor, bir yanım dur diyor. Sanırım zaman gösterecek ne olacağını.

Şu yazdklarınıza bakan eşi rahatını, keyfini düşünen, iş aramayan lyan gelip yatan zanneder.. halbuki öyle değil. Biz ayrılın bence de çünkü eşinize çok hakszlık ediyorsunuz adama da yazık

Aynı zamanlarda evlenmişiz. Benim de iki tane çocuğum var. Evin işi gücü pandemi falan derken ben de çok bunalıyorum. Eşim alttan almasa çok sıkı kavgalar edebiliriz. Siz genel durumdan bunalmışsınız. Eşiniz de aynı şekilde. Üstelik adamın sizi alttan alma gibi bir durumu yok. Onca sene oku ama hiç eğitimine göre olmayan bir iş yap. Tabi ki önemli olan helalinden para kazanmak. Çoluğunu çocuğunu kimseye muhtaç etmemek ama bir de onun yerine koyun kendinizi. Omuza vurma konusunda bir şey diyemeyeceğim. Şiddet yanlıştır ve kabul edilemez. Ama adamdan ilk defa böyle bir hareket görmüşsünüz. Demek ki genel yapısı böyle değil. Öyle damdan düşer gibi boşanalım denmez. Önce oturulup sıkıntılar konuşulur. Her iki kişi de karşı taraftan beklentilerini anlatır. İki kişi de çabalayıp bir şeyleri değiştirmeye razı mı ona bakılır. İşler tatmin edici gelişmezse yine boşanılır. Bence siz ikiniz de önce istediği gibi bir iş bulamayacağını maddi açıdan bu seviyede devam edeceğinizi kabul edin. En azından "iş ve maddi durum düzelince her şey düzelir" bahanesi ortadan kalkmış olur.

Siz çalışın eşiniz çocuklara baksın illaki iş bulur market olur mağaza olur

+1 milyon katılıyorum size.

Kadin susuyorsa artik bitmistir. Icinizde de bitmis gibi sanki. Bu evlilik de bitmis gibi, saygi gkalmamis. El kalkarsa saygi bitmis demektir. El kalkinca toparlanmiyor da. Bu arada kalkan el inmiyor.

Daha geçen ay 10 günlük yokluğunda dönsün diye gün saydığınız insanı seviyorsunuz demektir. Bu şekilde boşanıp pişman olmam diyorsanız boşanın. Evet saygısız bir evlilik olmamış olur en azindan. Ama evlilikte sevgi saygı bir kişinin ayakta tutacağı bir şey değildir bunu unutmayın. Düşünce yapınızdan anladığım kadarıyla kendinden çok vermeyen, karşı taraftan fazla fazla bekleyen birisiniz. Kirılmayın lütfen. Bunu nerden anladım? Ben çalışırsam esim rahata alışır fikrinizden. Ve adamın iş adına tüm çırpınışlarını görmeyip, kimine keyfinizce karşı çıkıp elinden geleni yapmıyor diye üste çıkmaya çalışmanızdan.. Zor bir insansiniz. Destek olmak yapımda yok. Hep benim istediğim olacak diyorsanız boşanın. Çünkü böyle devam ederseniz daha çirkin tartışmalar yaşanacaktır o kesin. Herkesin sabrının sonu var.

Böyle bir ortamda yaşayan çocuklar zamanla bu durumu normalleştiriyorlar bence. Oğlunuz istediği olmayınca birinin omzuna patlatmayı, kızınız tokat yediğinde susmayı öğreniyor böyle böyle. Sen de alttan al sen de sabret diyenlerinde böyle bir ortamda yaşadıkları, normalleri bu oldugu için böyle davrandıklarını düşünürüm hep. Kaldı ki şartlar iyiyken her şeyin çok iyi olması çok normal, mesele zorluklar varken de o dinamiği bozmamak. O nedenle hem çocuklar için hem kendiniz için doğru oldugunu bildiğiniz şeyi yapın lütfen. Siz biliyorsunuz ne yapılması gerektiğini :)

Ah kuzum sen bence psikolojik şiddet de görüyorsun ki, o nasıl doktor ya?

Katilmakla birlikte; bu ekonomik buhranin ne kadar devam edecegi cok belirsiz, 2 yil daha devam etse cocuklarinizin 2 yili heba olacak. Kac yil cocuk kalacaklar ki zaten? Deger mi? Tabiii ekonomik buhran kaynakliysa.

eşiniz okuyup meslek sahibi olmuş ve elinden geleni yapıyor kasaplık halıcılık demiyor koşturuyor işe alınmak için. dışarda tesbih limon satmasıyle eşdeğer bence. sizin gözünüzde ki "erkek ekmeğini taştan çıkarır" imajı yıkılmışta olsa kaç mühendis vardır ki bu dediklerinizi yapan. ben eşinize üzüldüm açıkçası. sorumsuz tanımını haketmiyor. öte yandan siz de haksız değilsiniz ekonomik sıkıntılar eşinizin çalışamaması zor durumlar bunlar. eşiniz iş bulup çalışırsa şuan ki hislerinizin ona karşı acıma mı sevgi mi olduğu anlaşılırdı. ( eşiniz kendi adına kartvizit çıkarıp eşe dosta dağıtıp elektrik işlerine bakamaz mı sonuçta ufak bir arızada bile 100 liradan aşağı almaz harçlığı çıkardı

Birinde görümce almanyada iş bulmaya aracı olmuş ama eşi konu sahibine sormadı diye istememiş konu sahibi diğerinde de eşi arkadaşıyla elektrik işi yapmaya başlamış ama eve gelemiyormuş sanırım uzakta çalıştığı için ondan da rahatsızlık duymuş Bilmiyorum ya durumuna üzüldüm ama bunlar da bana biraz saçma geliyor adam iş bulduğu yerde çalışsın işte. Farz edelim ki çalışmaya gurbete gitti yani ne bileyim

Amacım yönlendirmek değil tabi asla ama. Yorum yapmak o kadar kolay ki, ben hala annemin diğer çocuklarını çok kıskanırım mesela. Onlar için çok çabaladı. Ama biz bir kargaşanın yine mutsuz bir evin içinde büyüdük. Ne uvey annem bizi tam kabullendi ne de babam babalık yapabildi. Tek bildiği en ufak tartışmada kapıyı çekip gitmekti. Üvey annemle geçen sessiz ama çığlık çığlığa saatler. Düşündükçe içim sızlıyor hala. Eğer daha iyisi olmayacaksa daha özenli davranmak lazım. Biz büyüdük ama bir de bize sorun

Bakin anliyorum ben de gecen konu actim kocam kavga esnasinda ne ise yariyorsun?is gorusmelerine gidip geri donuyorsun minvalinde sozler soyledi o kadar agrima gitti ki sinir krizi gecirdim. Bir cocugum var ona gore is saatlerini ayarliyorum yani esim istedigi saatte elini kolunu sallayarak cikarken ben olasi durumda cocugu kresten kacta alirim diye hesap yapiyorum zaten 4 senedir cocugumu buyutmek icin calismiyorum is sirasi yok yani. Tum bunlara ragmen cabama ragmen bunlari soyledi diye evdeki herseyi firlattim kirdim. Issizligin kadini erkegi var midir bilmiyorum ama ben kendimi yetersiz hissediyorum ben de diyorum ise girersem sana sunu alacagim diye. Sizin icin calisiyorum diyor bazen hayir diyorum anan babanla yasasaydin calismayacak miydin?siz de oyle bekar olup anneniz babanizla kalsaydiniz calismayacak miydiniz?calsiacaktiniz muhtemelen. Kisacasi calismamak oyle bir durum ki insan basina gelmeden anlamiyor. Cok yuklenmeyin esinize. Issizlik daha da uzayacak gibi olaylardan dolayi. Sukuneti koruyun dunyada herkes zorluklar yasiyor bugunlerde.

evlılık tek kısının ıstemesıyle kurtulacak bırsey degıl ıkınızınde bunu ıstemesı gerek aıle terapıstı onerırım

Benim yaşadığım olayda sizin yaşadığımızın birebir aynısı. Eşim sus dedikce yükseldim ve sonuçta eşim omuzuma bir tane vurarak beni kanepeye itti. Ama 9 yıldır hiç böyle birşey yaşamadım ve birkez yapan tekrar yapar söylemleri beynime yer ettiği için rahatsız oluyorum. Zaten eşim kendini çocukların odasına kapamış durumda. Dünden beridir hiç görmedim. Yaptığına utandiğina eminim, çünkü eşim şiddete çok karşı biri. Tam olarak omuzuma vurmuş olması değil kafami karıştıran. Saygının bitmesinden, ilişkinin civiklaşmasindan korkuyorum ki bu yaşadığımızda onu gösteriyor.

Psikolojik şiddet aşamasındayken bile bitmeli!

Bence siz etrafın söylediklerini fazla dikkate alıyorsunuz. Yeğeninizin eşinizle ilgili söylediklerine olan tepkiniz de doğru değil. Bırakın yeğenimi anne-babama bile eşimle ilgili kötü söz söyleme-eleştirme fırsatı vermem. Bakın benzer olayı ikimiz de yaşamışız ve değerlendirmemiz birbirinden farklı. O nedenle başkalarını bırakın, kendi ilişkinizin dinamiklerini dikkate alın. Bende olaylara biraz fazla benmerkezci baktığınız izlenimi uyandı. 'İki çocuk varsa depresyona girmek lükstür' diyorsunuz bu eşinize empati yapamadığınızı gösteriyor. Eşim 15 yıl önce benim gönüllü olmadığım ama iyi olacak diye kurduğu işte battı, bugünün parasıyla 750-800 bin TL kaybettik. Eşimin saçları iki günde ağardı. Koca adam durduk yere bağıra bağıra ağlar olmuştu. Çok zor zamanlardan geçtik. Kısacası kimsenin hayatı güllük gülistanlık değil. Hepimiz evliliğimizde farklı sıkıntılar yaşıyoruz. Geçinmeye gönlünüz var mı? Asıl soru bu...

Ne guzel yazmışsınız, cok teşekkür ederim.

Dışarıdan görünen sizde bitmiş. Artık çabalamıyorsunuz. Susmuş bir kadınsınız. Kurtar çığlıklarınızı atmışsınız ama duyan olmamış. Ve ne yazık ki " Kalkan el tekrar inmez". Tecrübeyle sabit. Elimi sıkmasıyla başlamıştı. Sırtımdaki morluklarla bitti diyim siz anlayın. Fiziksel şiddet, psikolojik şiddetle birleşince açtığı yaralar çok daha derin oluyor. Kolay kolayda geçmiyor. Allah yardımcınız olsun. Hakkınızda da hayırlısı olsun.

Hanımefendi anahaber bülteninde bir kadın cinayeti daha görmek istemiyoruz lütfen boşanın

Yaşadığinız zor bir süreç, kendi öfkelerinizin arasında acaba bir dakikalığına kendinizi esinizin yerine koyup onun acısından baksanız bazı sorulara cevap çıkarabiliyor musunuz? Hani bazen kendi düşuncelerimize ve belki de tükenmişliklerimize odaklanırken karşımızda ki insanın içinde olan fırtınaları göremeyebiliyoruz, eşinizin içinde kalmış sorunlar, aşılması gereken seyler olabilir mi? Birbirinizi anlayıp, bu zor günlerde ayağa kalkabilmek için yaralarıniza derman olabilir misiniz? Evlilik gerçekten zor, her aşamasını ilmek ilmek işlemek gerekiyor. Kişisel tavsiyem kendinizi 5 sene sonrasında eşinizle ve eşinizden ayrı hayatların içerisine koyup görünen tablolardan bir şeyler çılarmanız. Umarım ailenize, kalbinoze huzur gelir

Bu nasıl yorumdur ya, ne kadar kırıcı. Ben üç gün sonra eşime özel kek yazacak bir insan değilim. Bosanmasam bile uzun zaman el kaldırılmasını hazmedemeyeceğim. Genelleme yapınca rahatladınız mi? O

Sadece eşinizden beklentide olmanızda lüks bence... Birbirinize sıkı sıkı kenetlenmeniz gerekirken, yaptığınızın doğru olduğuna emin misiniz? Bunalmış olabilirsiniz, maddiyat çok çok önemli haklısınız ama sadece maddi konulardan dolayı yuva dağıtılmaz; eşiniz çabalıyor çünkü... Ortada 2 çocuk varken sızlanmak yerine karı koca bir yerden başlayın. Oturun konuşun, neler yapabiliriz diye düşünün... Bugünler bir şekilde geçer gider fakat yaptıklarınız yuvanıza mal olursa çok üzülürsünüz.

maddiyat önemli değil diyen kadınlar tekrar okusunlar bunu. en mutlu yuvayı bozar lanet olası para. Allah yardımcın olsun eskiden beri biliyorum konularını. sen iyi bile dayandın.

Ama şöyle ki eşimle kavgalarımız çok nadirdir. Hani gözünüzde sürekli kavga döğüş olan bir ev canlanmasın diye söylüyorum. Çocuklar açısından çok çekilmeyecek, yıpratıcı bir aile ortamı yok. Çoğu zaman güleriz, şakalarız, eşim çocuklarla çok sık oyunlar oynar. Benim açımdan artık tahammüle zorlandığım bir evlilik malesef. MissCherryBlossom

Muhtesem bir yazı yazmışsınız, söylediğiniz herşey cok doğru. Eşime karşı hep çok soğuk ve uzağım. Sürekli onu suçluyorum yaşadıklarımız yüzünden. Siz boyle yazınca esim için cok üzüldüm açıkçası Eşim genel olarak kaliteli bir insandır, yoldaki dilenciye üstündeki montunu çıkarıp vermisligi vardır. Merhametli biridir. Ve 9 yıldır tek bir dedikodu yapmisligi, birinin arkasindan konusmuslugu yoktur. Seninle bi dedikodu yapılmıyor diye kızarım hep :) Çocuklarına cok düşkündür. Bir tek çabuk parlar ve hemen söner. En sevmediğim yönü budur Bana göre basit olan bir konuya hemen sesi yükselir. Söylediklerinizi dikkate alacağım. Teşekkür ederim.

Eşimin yerine koyunca kendimi inanın nefes alamıyorum. Nasil dayanıyor diye düşünüyorum. Aslında sess_s yazmisti, beni çevre ve ailemde cok etkiliyor sanırım. Eşimi sürekli ezik görüyorlar ve istemeden dolduruşa geliyorum Ben eşimi çok severek evlendim, ondan ayrılırsam asla hayatıma başkasını almayı düşünmem. Yani olay boşanıp baska hayat kurayım değil kesinlikle. Sanki boşanırsam sorunlar bitecek gibi düşünüyorum ki muhtemelen katlanacak sorunlar öyle bir durumda. Sağlıklı düşünemiyorum malesef. Ama burada yazılanlar benim de hatalı olduğumu gösteriyor ki kendimi hic hatalı görmüyordum.