Çok kötü birşey. En önemliside bunun bedelini ders notlarının düştüğü zamanlarda anlıyorsun. Benimde önceden yakın arkadaşım olan bi kız vardı. 9. sınıfta bi cocukla görüşüyorlardı aynı okula gidiyoruz hepimiz tabi. Sonra görüşmemeye başladılar falan. Kız hala tabi seviyordu çocuğu. 10. sınıfta sınıflar değişince aynı sınıfa denk geldiler. Bende aynı sınıftayım tabi. Kız benimle aynı sırada oturuyodu. Ve sırf o çocukla aynı sınıfta diye kendini kasıyor, derslere parmak bile kaldırmıyodu. Dersleri iyi olan ve hep takdir, teşekkür alan kız teşekkür almamayı bırakın birde karnesine zayıf getirmişti. E tabi bu sorunlar gittikçe büyüdü. Sonunda anladı tabi yaptığı hatayı ve şuan başka bi çocukla birlikte. O çocukla hala aynı sınıfta olmalarına rağmen, çocuğu sevmekten vazgeçtiği için derse daha iyi odaklanabiliyor. Ama pişman.. Sırf o çocuk yüzünden derslerini mahvettiği için pişman.. M moonlight_mj4ewr Evlad-ı

evet haklısın galiba canım bilmiyorum ki bu ergenlik psikolojisi mi hormonlarım mı coşuyor hiç anlayamıyorum kendime işkence ediyorum ya theuglygoddess You are mine &#9829; tek ayak

rica ederim canım içini ferah tutmaya çalış. hayat çok kısaaa ' üzülmeye vakit ayıramıcak kadar kısa! birgün gelcek diceksinki onlarda dertmiydi çünkü insan büyüdükce öyle çeyler yaşıyoki kendine yaptıklarına inanamıyo.. M moonlight_mj4ewr Evlad-ı

Merhaba forumdaşlar... bu konuyu açsam mı diye çok düşündüm ama eğer biraz değişik fikirler almazsam sanırım delireceğim. Çok saçma bi konu aslında ama ben duygusal bir saplantı haline getirdim bunu kurtulamıyorum Benim 3 yıldır sevdiğim biri var, o beni sevmiyor. Ben de sevmemeye çalışsam da beceremiyorum. Geçen yıl bir erkek arkadaşım oldu 6 ay sürdü ilişkimiz, erkek arkadaşım da sevdiğim kişiye benziyordu! Onu sevdiğimi sandım ama aslında sürekli 3 yıldır unutamadığım kişiyi sevmişim, erkek arkadaşımı üzmemek için ayrıldım çok üzülmesine rağmen. Ona zarar vermek istemedim. Tam karar veriyorum artık yeter takmayacağım onu diyorum, yok... olmuyor işte. Hergün beraber olmak zorundayız, aynı sınıftayız çünkü. Onun beni sevmediğini bilmem beni çok üzüyor. Onun yüzünden yanlış kişilere yöneliyorum, derse pek odaklanamıyorum.. ne yaptıysam olmadı beni hep kendine hayran bırakıyor gidip başka kızlarla kankalık yapıyor. Kendime çok kızıyorum ama yapamıyorum, aklımdan çıkaramıyorum Benim durumumda olan var mı? Ya da başından böyle birşey geçip atlatabilen? Ne olur akıl verin bana yoksa delireceğim

farkındayım.. zaten o yüzden kimseye yaklaşmıyorum artık canım kimsenin canını yakmamak için.. söylemedim söyleyemem de çünkü biliyorum sevdiği biri var o da karşılıksız onunki de benim çektiğimi o da çekiyor ah canım bi bilsen ne kadar uğraştım unutmak için ama hep kendimi kandırdım bu okuldan mezun olmadan unutmam mümkün değil sanırım tam unuttum derken bana bakıp gülüsemesi.. herşeyi başa sarıyor.. o kdar mutsuzum ki...

çok iyi anlıyorum seni kalbin onun sevgisiyle dolmuşken ve dip dibeyken unutman zorrr. anca okuldan çıkınca unutursun ' göz görmesse gönül katlanırmış ' bence söyle böyle nerye kadar söyle ve kurtul.. M moonlight_mj4ewr Evlad-ı

çok sağol canım şu anda yine içim acıyor.. of ne zor ya.. of.. keşke hiç büyümeseydim

canım bu sevginin sonu yok sende farkındasın nerye kadar böyle hem kendi hayatını mahvediyosun hem çıktıgın insanların. böyle yaparak mutlu olamassın. sevmedigine nasıl emin oldun söylednmi eger söylediysen ondan uzaklaşmaya bak görmemeye çalış sürekli onu takip ediyodur kesin gözlerin bunu yapma yoksa unutman mümkün degil. M moonlight_mj4ewr Evlad-ı