Pis herif

Ne olur içinizde başkasının evladına bakacak sevgiyi hissetmiyorsanız evlenmeyin. İnsana bazen kendi evladı bile zor geliyor. Başkasının çocuğuna bakmak daha zor. O prensesin göz yaşına sebep olacaksanız kendi denginiz birini bulun.

Çocuklu adamlar bekar kızları evlenmeden önce aşkla çok güzel kandırıyorlar. Bunu düşünmen bile hata. Adam iyi biri olsa kendi gibi çocuklu birini seçmez miydi ey konu sahibi? Tabi saf bekar bi kızı alacak hem çocuğuna bakıcı hem hizmetçi hem seks kölesi. Daha ne olsun bunları ayrı ayrı birilerine yaptırsa 20 K gider. Ama siz bedavasınız. Lütfen gözünüzü açın. Hangi aile durduk yere karşı çıkar çocuğunun evlenmesine? Empati kurun sizin bir kızınız var toplum baskısından dolayı evde kalmamak için çocuklu bir adamla evlenmek istiyor. Adamın niyeti aşk değil olsa 3 yıl önce ölen eşinin üzerine bekar kız almaya çalışır mı?

Sizin önce çocuğu kabul edip onunla iyi anlasmaniz lazım.. dışarıda herkes herkesle iyi anlaşır ama aynı evin içinde öyle olmuyor.. birde çocuğun iyiliği için birşey yaptığında üvey anne damgası yememelisin.. bu noktada evlenecegin kişinin bunun farkında olup, buna göre davranması lazım.. çocuğun annesi ölmüş olsa bile anneanne, dede var.. onlar dolduramaz inşallah..

Yeri geliyo insan kendi dogurdugu bebege tahammül edemiyor. Birde siz uvey anne konumunda olacaksiniz, kizsaniz, kural koysaniz problem olacak buyuk ihtimalle. Esinizle yapacaginiz aktiviteler kısıtlı olacak, cocuk yemek seciyorsa ona ozel ayri yemek yapacaksiniz, okula gidiyorsa odevine yardimci olacaksiniz vs vs. Bunlari kaldirabilecekseniz ailenizle mucadele edin. Sunuda ekleyeyim, Yarin bebek sahibi olmak istediğinizde hazirda ilgi bekleyen baska bir masum cocuk olacak, denge kurmaniz gerekecek. Sahsen ben eksik kalacagimi dusundugum icin bu sorumluluğu alamazdim

Hayat bu insanın başına herşey gelir. Adam ben istiyor kendine eş mi kızına bakacak biri mi? Kızıyla ilgili endişeleri var mı? Bunları iyi gözlemlemelisin. Sen yapabilir misin?

Seninle ayni durumda biri vardi evlenmis adamin 6 yasinda kizi vardi kendi 6 aylik bebege sahipti. ama uvey anne sendromu düşmüştu diger kiz ilgi istiyor veremiyrdu yaptıkları gözüne batiyordu yani kisaca sinirleriniz merhametiniz evliya gibi olmali. guvenecekseniz kendinize olur mucadele edin yapamazsaniz kimseyi umitlendirmeyin yol yakınken bitirin

Ne olursun yanlış anlama sözüm sana değil. Ama bu adamlar ne çabuk atlatıyolar travmalarını ya. 2 yaşında bebekle kalmış, gencecik karısı göçüp gitmiş hem de aniden kazada. 3 yılda çocuğa bakarken ne ara toparlandın da biriyle tanıştın da onunla evlenecek kadar ilişki yürüttün be adam? Çok hızlı değil mi? Onun başını kaşıyacak vakti de, birini tanıyacak takadi de çok fazla olmamasını bekliyor insan. Kınamak mı dersiniz bilemeyeceğim ana ben beklenmedik şekilde öldükten arkamda yavrumu bıraktıktan hemen sonra kocam evlilik sevdasına düşsün istemezdim. Gözüm arkada kalır kemiklerim sızlardı valla. Tamam adamın da hayatı bitmesin de şöyle çocuğumu bi üniversiteye gönderene kadar da evlenmesin yani. Size gelince, çocuk sahibi olmayan biri olarak birden 5 yaşında ve anne eksikliği travması yaşayan bir çocuğa bir nevi annelik edebilecek misiniz? O gücünüz varsa ve göze alabiliyorsanız evlenilebilir tabiki.

Küçücük, annesini kaybetmiş bir yavru olacak o evde. Yarası asla geçmeyecek. Kendi çocuğunuz olsa kızarsınız, azarlarsınız ama ona yapmamanız gerekir. Belki iyi niyetli yaklaşımlarınız bile yanlış anlaşılacak. Çok çok ağır bir yük. O çocuğa gerçekten anne olabilecek misiniz, iyi düşünün.

Bu büyük bi fedakarlık kendi çocuğunuz olduğunda ikisini de eşit tutabilirmisiniz ki bence annesi olmadığından diğer çocuk hep bi eksik olacak bazen eşit olsanız bile ona yetmeyip sorun çıkacak. aileyi ikna etmektense bu konuları düşünün

Kuzeninizin kızı iyi mi, mutlu mu şu an? Kuzeniniz ; 3 yaşında süt kuzusunu kabul edemeyen hanımla çoğalmamışlardır umarım.

Çocuklu adamla zor. Izin gunlerinde geç kalkmak isteseniz kalkamazsınız. Çocuk aç, ona uymak zorundasiniz. Yatak keyfi yapamazsiniz. Rahat rahat sevişemezsiniz. Birlikte sinemaya aşk filmine gidemezsiniz. Çocuk var diye animasyona gidersiniz. Çocuğun istekleri ve ihtiyaçları çerçevesinde bir yasam surmek zorunda kalirsiniz her daim. Bunu kabul ederseniz, yasayabilirim derseniz evlenin.

Normalde bekar bir insanın çocuklu biriyle evlenmesine doğru bulmuyorum ama. Burda anne vefat etmiş Ben olsam kabul ederdim adamı seviyorsam tabi Ufacık kız çocuğu annelik yapardım. Ama adam boşsnmışsa o zaman yok yani zerenteacher

Ben eşi kanserden öldükten 6 ay sonra evlenen erkek biliyorum. Hayat erkeklere güzel.

sen gerçekten istiyosan bu evliliği ailen ikna olur bi şekilde ama sen gerçekten istiyo musun onu düşün çünkü

Bide şuna üzüldüm ölsek bizim kocalarda 3 senede unutup yeni birini bulacak çok erken geldi

Ne kadar süredir görüşüyorsun ve adamı ne kadar tanıyorsun? Yani ailene karşı bu adamın arkasında durabilecek kadar emin misin? Hadi diyelim ailen tamam dedi bir anda 5 yaşında bir kızın olacak muhtemelen senle yaşayacak bunu kabul edebilecek misin? pamuk musun nesin Şimdiden başka zaman

Önce ailene demek yerine 5 yaşında çocuklu biriyle sen evlilik yapabilecekmisin onu düşün bunun kararını ver öyle ailene de Hem bitirmeliyim mi diyorsan demek sevgin öyle sapasağlam değil sen daha net değilsin ki bide aileye diyeceksin

Aileniz çocuğu olduğu için mi istemez? Eğer sizin çocuğunuz ve tecrübeniz olsaydı olabilir derdim. Ama hiç bilginiz yok galiba. İnsan bir çok şeyi anne olduktan sonra öğreniyor. Ve yeri geliyor hata yaparak öğreniyor. Kendi doğurduğu çocuğa bile tahammülsüz olabiliyor. Nitekim çocuk gelişim bilginiz olsa da o çocuğa annelik yapmak isteyince üvey anne damgası yemeniz olası.. Muhtemelen annesiz olduğu için el üstünde tutulup her dediği yapılıyor da olabilir. Yani demek istediğim bilinçsiz baba veya diğer aile büyükleri, bir ebeveyni eksik olan çocuklara kural koyamazlar. Yemek, uyku, giyim, ders konusunda bir şeylere müdahaleniz onlar için baskı gibi algılanabilir. Tam tersi de olabilir. Bu sefer size öğretmeye çalışırlar.. Siz de anladığım kadarıyla net değilsiniz. O çocukla tanışıp sonra ben yapamayacağım diye bırakmaktansa vazgeçin..

Ç. kü kopsun.

Ben evlenmezdim. Cocuk öksüz, annesi yok diye herkes tarafından dogal olarak şımartılacak asla söz söyleme hakkınız olmayacak bir tarafı eksik diye sürekli yüzünüze vurulacak. Ben asla tercih etmezdim. Cok zor cünkü

Ben de hayret etmiştim ama maalesef gerçek. Hatta annem hastalıktan önce adam kadına aşıktı çok iyidi evlilikleri dedi. Kadın hasta olunca adam hemen vazgeçmiş. Ve zaten ölünce de hemen evlenmiş.

Nasip sözünü anlıyor çünkü bence insan zaman içinde. Onun için uzun kısa demiyor süreye.

Uzatmadan sonlandir bence, çünkü cocuksuzsun ve ilerde sorun olabilir.

Bencede evlenmeyin ama keşke bu ilişkiyi en başında istemeseydiniz. Sonuçta o adamla da ciddi bir ilişkiye girdin ve onun da duyguları ile oynamış oluyorsun şu konuyu açarak bile...

Şimdi siz de aynı durumda olsanız birbirinizi çok iyi anlayıp karsilayabilirdiniz. Fakat siz bekar ve cocuksuzken karşı taraf dul ve çocuklu. Adamın önceliği kızı olacak ve siz daima ikinci planda kalacaksınız. Ve ömür boyu böyle devam edecek, buna raziysaniz olmaz diye birşey yok.

Çocuk demek sorumluluk demek. Bir çocuğa bakabilecek misiniz? annesi vefat etmiş çocuk yaralıdır ve çok kırılgandır. Yanlış bir hareketinizde eşinizle aranız açılabilir. tercihi ilk önce kızı olabilir

Üç sene iyi yine... bir tanıdığım vardı eşi öldü adam sanki alev almış gibi birkaç ay içinde hemen evlendi. Yahu ne üzülmüştüm bende vah gidene derler ya

İlişki iki yetişkin arasında olur. Hala ailenize kiminle olacağınızın kararını bırakıyorsanız, siz yetişkin değilsiniz, dolayısıyla bu yaşadığınız da bir ilişki değil. Önce çocuk olmayı bırakın, yetişkin olun ve yetişkin penceresinden ilişkiler yaşayın. Çocuklu adamla evlenmenin dezavantajları olacak, o çocuğun tüm bakımı sizde olacak, bunu yapabilecekseniz evlenin, bu bakıma yeri gelirce çocuğun tuvaletini temizlemek de dahil. Eski eşin nasıl vefat ettiğini araştırın, kaza mı, kaza süsü verilmiş cinayet mi yoksa intihar mı. Gerçekten kazaysa sorun yok. K Koalacann Üyelik İptali Anneler

Abartmasak 3 yil cok kisa bir sure degil ki. Ben galiba cocuguma iyi gelecek biri olacaksa isterim esimin evlenmesini. Annesizlik cok buyuk eksik ya

Hiç kimse için ailemi karşıma almam. Bu konuda netim. Ayrıca göze almanız gereken bazı şeyler var. Çocuğun annesi ölmüş.. onun anneye ihtiyacı var. Anne olabilecek misiniZ? Direk bir çocuklu birisi olarak evliliğe başlayabilecek misiniz? Ben hep söylüyorum çocuklu birisi çocuklu birisi ile evlenmeli. Çünkü kişi kendi ile aynı şeyleri yasayani en iyi anlar. Diğer türlüsü çok zor.

Gecen yil ben de bekar ve cocuklu bir beyle kisa sureligine gorustum. Kendisi bosanmisti ve 11 yasinda bir kizi vardi. 1 ay kadar telefonla gorustuk fakat sonrasinda ben oluru yok dedim ve bitirdim. Kizi babasiyla yasiyordu ve annesine de gidiyordu sık sık. Ben hic evlenmedim ama yasimda 37 olunca cevremdekiler olur neden olmasin ki falan diye cok soylediler. Ben kendimi dinledim ve hayir dedim. Ilerisini dusundum. Ya kizi benden hoslanmazsa. Sevse bile ilerde birgun annem degilsin ne karisiyorsun derse dayanamam diye dusundum. Kendi cocugum olsa esit davranamam dedim. Boyle bir durumu kaldiracak yapida olmadigim icinde kararimdan hic pismanlik duymadim. Sizin durumunuz elbet biraz farkli. Annesi yasamiyor cocugun ve cocuk daha kucuk. Size alisma sansi cok yuksek. Ama tabiki cocuk bakmak buyutmek buyuk sorumluluk. Kararsiz kaldiysaniz zaten yapamayacaginizi dusundugunuzden bence. Yol yakinken ayrilin. Yasiniz daha 30 daha gencsiniz.

merhabalar, daha önce hiç evlilik yapmamış biriyim 30 yaşındayım. Biriyle görüşüyorum 34 yaşında çok kibar, çok anlayışlı, düşünceli biri. Sürekli onun yanında olmamı birlikte vakit geçirmemi istiyor ve çok iyi keyifli vakit geçiriyoruz. Eşi 3 yıl önce trafik kazasında vefat etmiş 5 yaşında bir kızı var kendisiyle yaşıyor. Evlenmek istiyor benimle ama ben aileme bunu nasıl diyeceğim ailem nasıl kabul eder bilmiyorum. Sizce ailemi karşıma alıp kişiyle evlenmek için mücadele etmeli miyim yoksa bu ilişkiyi bitirmeli miyim. Güncelleme :Herkese çok ama çok teşekkür ederim, iyi ki varsınız. Sağlıklı düşünmeme yardımcı oldunuz. cevabım kendisine olumsuz olacak ben o küçücük kızın sorumluluğunu alamam, hepimize yazık olur. Karşı taraf beni olumsuz hiçbir şey olmayacağına, her şeyin güzel olacağına ikna etmeye çalışıyor ama aynı evde yaşayınca farklı olacağını biliyorum, kendimizi kandırmaya gerek yok.

Sevdiğim insanı kaybedip 3 yılda unutup yerine başkasını koyamam. çok çocuğunu düşünse daha önce anne olmuş birini seçerdi diye düşünüyorum olmazsa çocuğu Babannesi bakar diye düşünüyor muhtemelen

Bence çook sabırlı ve merhametli olmanız gerekli böyle bı ise kalkışmak için. Çünkü ailem kabul etmez diyorsunuz, aileniz arkanızda olmazsa sonradan üzülürsünüz gibi geliyor. Birde çocuk meselesi var inanın insan bazen kendi çocuğuna bile katlanamiyor şimdi siz kizsaniz sinirlenseniz ultra vicdan yapacaksınız içinizden kendinizi sorgulayacaksiniz "benim çocuğum değil diyemi böyle davrandım acaba" diye yada eşiniz bı tepki gösterse zorunuza gidebilir. Hemde sizin kendi çocuğunuz olduğu zaman illaki kaç yaşında olursa olsun çocuklar arasında kıskançlık oluyo kiz bebeğinizi kiskanipta ilgi çekmek için sizinle veya bebekle ugrasacaktir bunları düşünmek lazım. Ve son olarak hicbi zaman yeni evli gibi olmayabilirsiniz çünkü ortada bir çocuk ve onun sorumluluğu var. İnanın evliliği çocuktan önce/çocuktan sonra diye ikiye ayırmak lazim genel olarak. Herkeste böyledir bu durum çocuktan sonra her şekilde değişiyor hayat, sorumluluklar.. neyse çok uzun oldu herşeyi kafanızda canlandırmaniz, her ihtimali düşünmenizdi niyetim umarım başarılı olmuşumdur. Çok iyi düşünün kararınızı öyle verin, hakkınızda hayırlısı olsun S Spizella

aynısını birebir yaşadık, kuzenimin eşi vefat etti ve geride 3 yaşında bir kız çocugu bıraktı. Kuzenim tekrar evlenmek isteyince çocuk hep sorun oldu. Sonra bir kişiyle tanıştı, çocugu kabul etti. Benim Allah korkum var, tabi ki kendi çocugum gibi olacak diyip evlendi. Şİmdi çocugun yüzüne bile bakmıyor, istemiyorum diyor. Kuzenim olacak mikrop da çocugunu dedesine bıraktı cici karısıyla keyif sürüyor. Günahsız bir yavrunun sorumlulugunu alamayacakksınız hiç girişmeyin bu işe.

Merhaba ablacim... sanirim bu konuya cevap verebilirim zira ben ilk esimi kaybettim kizim 3 yaşındayken sonra da 7 yıl sonra tekrar evlendim...2. Eşim yillar önce boşanmış... boşanan insanın içi soğuyor öyle ayrılıyor ama eşi aniden ölen kişinin duyguları yarım kalıyor... ben asla eşi ölen kişi ile evlenemezdim... yasin genç neden hayata bastan zaten geçmişi olan ve uhtesi içinde kalmış biri ile baslayasin ablacim?Çok zor bekar birinin 5 yaşında çocuğa annelik yapması... Asla tam yaranamazsin inan bu mücadeleye değmez boşuna kendini bir ziyana atarsın... duygusal olarak düşün her tartışmada her üzülmede ya da sevismede hep aklına gelecek çünkü siz bekarsınız karşınızdaki zaten yaşamış bazi şeyleri... ha deseniz esinden ayrılmış;belki bir nebze... ama yarım kalmış... içinde kalmış... ölenin de sadece iyi yanları kaliyor akılda ölüm öyle tertemiz bir mahzunluk yapıyor... çocuğa çok üzüldüm ama denk degilsiniz olamazsınız... uzgunum gerçekler bunlar ablacim yol yakınken uzaklaşın bir de evlenip sizin de çocuğunuz olunca ömrünüz boyunca adaletli davrandığınız ispatı ile geçecek... gerek var mı bu jadar sıkıntıya?

Bu konuyu çocuk sahibi olmadan önce okusaydım neden olmasın, çok güzel olur şeklinde yüreklendirici birşeyler yazardım. Ancak şuanki tecrübemle çok çok çok ağır bir sorumluluk olduğunu görüyorum. Çocuk dediğin varlığın fiziki, psikolojik, sosyal ihtiyaçları hiç bitmiyor. Anne olarak hep 2. Planda kalıyorsun. Bugün kendi öz çocuğuma bakarken ofladım, onu sevmediğimden ya da istemediğimden değil, o kadar yoruldum, o kadar belim acıdı ki koşturmaktan. Derin bir of çektim. Bunu siz yapsanız, üvey anne çocuktan bıktı, istemiyor, rahatsız oluyor şeklinde düşünülecek.

Annesini taniyamadan ölmüş, anne sevgisine, ilgisine muhtac bi bebek canlandi bende, belki cok seversiniz birbirinizi o kucuk kizla, nasil araniz, tanistiniz mi? Kiza üzüldüm ya gece gece

Siz bi anda çocuklu olacaksınız buna uyum sağlayabilir misiniz? Yani kendinize bu konuda güveniyor musunuz?

Çok sabır lazım. İnsan yeri geliyor kendi çocuğuna katlanamiyor.

Bir kaç yıl iyi 6 ay bekle bari deyince oflayıp puflayan adamlar var. Y

Ay gerçek mi bu diye soracağım saflık olacak biliyorum. Ne vefasız ve vicdansız insanlar var şu hayatta

Normal de düşünün derdim de bilmiyorum bana çok masum geldi. Eğer gerçekten adamın sevgisine merhametine güvendiysem evlenirdim. Kız çocuğu daha 5 yaşında onu kendine alıştırabilir kendi evladın gibi sevebilirsin. Annesi belki hayatta olsaydı ve ayrı olsalardı iyi düşün zor olur derdim ama annesi vefat etmiş belki tutunacak dal olursunuz ona, niye olmasın ki :)

Herşeyden önce kendinizi 5 yaşında bir kız çocuğuna annelik yapabilirmisiniz bu soruyu cevaplayın dürüstçe annelik diyorum çünkü annesi vefat etmiş nişanlı yeni evli olmayacaksınız direk evli bir kızçocuk annesi olacaksınız sizin de evlatlarınız olduğu zaman hepsine eşit davranabilir misiniz böyle bir evlilik yaptığım için söylüyorum karşı tarafın iyi olması yetmiyor böyle evliliklerde sizin çooooookkk anlayışlı sabırlı olmanız gerekiyor inanın bir gün iki gün değil bir ömürrrr

Herkese çok ama çok teşekkür ederim, iyi ki varsınız. Sağlıklı düşünmeme yardımcı oldunuz. Cevabım kendisine olumsuz olacak. Ben o küçücük, tatlı kızın sorumluluğunu alamam, hepimize yazık olur. Karşı taraf beni olumsuz hiçbir şey olmayacağına, her şeyin güzel olacağına ikna etmeye çalışıyor ama aynı evde yaşayınca farklı olacağını biliyorum, kendimizi kandırmaya gerek yok.

benim iki cocugum var, su anki deneyimimle ben evlenirdim diye dusunuyorum. Ama tamamen cocuksuzken boyle dusunur muydum, birden 5 yasinda cocuk sorumlulugu alsam kaldirabilir miydim, durust olayim, buna cevap vermesi cok zor. Sevgi yeterli degil. Es adayinin cok cok guven vermesi lazim. cocuk gelisiminden haberdar olmasi lazim, ve de cocugun annesi oldugu icin cok simartilmasina izin vermemeye gonullu olmasi lazim. Aksi durumda cok zor olur sizin acinizdan duzen kurmasi.

Aile istemezse neyin mücadelesini veriyorsun ki? Hep huzursuzluk hep stres. İlerlemeden bitirmeli. Bir daha da bile bile kendine ve ailene uygun olmayan biri ile ilişkiye başlama bence.

Çocuğa çok çok üzüldüm. Daha süt kuzusuyken annesiz kalmış. Lütfen iyi düşünün. Yanınızda her daim öksüz bir çocuk olucak üstelik yaşı çok küçük. İlerde belki sizin de çocuklarınız olucak. Ben onu kendi çocuklarımdan ayırmam, affedersiniz çişini, kusmasını vs temizlemek zor gelmez, her türlü ihtiyacıyla öz çocuğum gibi ilgilenirim diyebiliyorsanız evlenin. Çünkü burda konular okuduk defalarca. Eşinin ilk evliliğinden olan çocuğundan bir süre sonra rahatsız olmaya başlayan bir sürü kadın var. O öksüz çocuğa travma yaşatmayacaksanız evlenin

Kadın ya da erkek hiç farketmez bir tarafın çocuğu varsa olmaz. Evlilikte denklik önemli. Alys

Ben annemden zamanında şunu duymuştum. Bundan nerdeyse 30 yıl önce. Kadın meme kanserine yakalanıyor eşi kadın ölecek diye başka kadınla birlikte oluyor tabi o mahallede herkes biliyormuş. Kadın üzülmesin diye kimse söylememiş. Kadın bir gün yatağında saçlar yakalamış. Anneme demiş esim beni aldatıyor öleceğim diye yatağımda saçlar gördüm benim saçım yok biliyorsun demiş. Sonra kadın zaten üzüntüden ölmüş. İnsanı gam duvarı nem yıkar diye boşa dememişler.

Gençken aşk daha taze olursa daha çok can yakar bu yüzden bana acı geldi işte bu yüzden ben adamı vefasız buldum

bence bu çok çok büyük bir sorumluluk ben olsam ilişki yürütemezdim adamın über anlayışlı olması gerekiyor evlilik başında zaten kavga gürültü oynaşma sevişme olayları çok oluyor siz bunların hiç birini yaşamayacaksınız çünkü evde size ait olmayan bir çocuk var evlilik sorumluluğu alınırken üstüne başka birine ait bir çocuğun sorumluluğunu almak için merhaöetli ve çok anlayışşlı olmak lazım

Bi de ne gerek var? Kendi dengiyle evlenip evde sarılarak film izleme, mutfakta yemek yaparken oynaşma, beraber duş alma, sonra bir bebek bekleme varken, Senin olmayan bir çocukla evliliğe başlama da. Evleneyim de ne olursa olsun kafası hep bunlar. Kendine yazık ediyor.

Hakkinizda hayırlısı olsun inşallah. Her iki taraf içinde.

Bundan 5 yıl önce bunu çok dert ederdim. Hatta eşime söylenmişliğim bile var :) Ama artık öyle düşünmüyorum. Çok yakın bir akrabamın eşi vefat etti adam ufacık çocukla kalakaldı. Hoşumuza gitse de gitmese de hayat devam ediyor. Yalnızlık Allah'a mahsus. İnsanoğlu dayanacak bir destek arar. Yeniden sevebilir. Benim de çocuğum var empati kuruyorum ve o çocukların anne ve baba olarak ayrı rol modeline, bir aileye ihtiyacı var. O çocuklar her ortamda o eksikliği hissedecekler zaten. Akrabamız için daha kaybı çok taze ama bir kaç sene sonra evlenmesi hiç de tuhaf gelmez.

Zor bir karar. Biraz duygusal yaklaşıyor olabilirsiniz ama sizin olmayan 5 yaşında bir çocuğa bakmak çok zor. Keşke yapılabilinse, o çocuğun da yeniden bir ailesi olsa ama ben mümkün görmüyorum. Kendisine çocuğu olan biri daha uygun olacaktır. Sonra burada açılan konular gibi muhabbetler çıkacak. Yok çocuk kıskandı, yok hiç tek kalamıyoruz vs. Çocuğa yazık olur.

3 yıl gayet uygun bir zaman. Ben de eskiden duygusal düşünürdüm ama böyle bir olaya çok yakınımda şahit olunca keşke birini sevse de evlense diyorsunuz. Resmen hayat işkenceye dönüşüyor geride kalan için, sevenleri için, sürekli yas halinde olmak. Burda kişinin kendisini iyi tanıması lazım, ilerde kendi çocuğunuz da olucak, kız erkek farketmez, erken yaşta anne kaybeden çocuğu sarabilmek çok özveri gerektirir. Yapabilirim diyorsanız, kendi çocuğum olunca da ayırmam diyorsanız ve karşınızdaki insana güveniyorsanız neden olmasın. Ama öncesinde babayla da konuşmak lazım bunları, sizin çocuğa bir kaş hareketinizi bile kaldıramayacaksa, evdeki disiplin ve otoriteden tek ağız olunmayacaksa hiç girmeyin. Bir de yaşınız da genç, her açıdan böyle uyumlu olduğum birini bulamam diyorsanız, onu diğerlerinden ayıran çok üstün özellikleri yoksa o topa girmeyin.

O kız çocuğunun yaşlarında bir oğlum olduğundan sanırım çok etkilendim. Yavrucuk annesiz kalmış minickken. Kendi çocuğunuz olunca ayıracaksanız, annesinin eksikliğini daha çok hissetmesine sağlayacaksanız lütfen girmeyin bu işe. Çok zordur, sorumluluğu ağırdır. Yeri geliyor kendi oğlumun bana vurmasına bağırmasına sinirleniyorum eşinizin çocuğu olunca daha da gözünüze gelecekse yapmayın. Minicik annesiz bir yavru. Kıyamam ya. Çok üzüldüm, ah.

Aynen öyle ya.. Hiç evlenmesin demem ama bana birkaç yıl saygısızlık gibi geliyor

Adamı seviyorsanız ve kızıyla anlaşıyorsanız niye olmasın? Her şey insanın bakış açısına bağlı. Ne güzel bir tane çocuğum oldu gibi de bakabilir insan. Annesi de yok muhtemelen anne yerine de koyar rahatça. Benim için bu hiç eksi olmazdı mesela, anaç biriyim çünkü çocuk bebek sevmem için illa kendimin olması gerekmiyor.

Çocuklu insanlar erkek kadın farketmez ilk önce bunu düşünmeli O Osirius Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Çocuk çok zor, insan kendi çocuğuna bile tahammul edemiyor bazen. Okulu, yemesi içmesi, kursu, eğitimi, sınavları, maddi ihtiyaçları...

Ben şahsen bu sorumluluğu almazdım, alanın da sabrına ve tercihine büyük saygı duyarım. Gencecik çocuksuz kadınsınız. Bence bir daha düşünün.

hayır maalesef, çocuk arada derede kaldı. Bazen anneannede bazen babannede bazen de üvey anne ile. Kuzenim ve cici eşinin de bebekleri olacak. . push ; Z zxshermine

Bunun cevabı sizde. Ben yapamazdım. Evlilikler zaten zor. Ekstra zorlaştırmaya gerek yok.

Ailenize kabul ettirme sorunundan daha büyük bir sorun var.5 yaşında bir bebek. Onun sevgiye, ilgiye ihtiyacı var anne olmasanızda ablası olacaksınız. Okulu, ergenligi o ozveriye hazırmısınız? İlerde kendi çocuğunuz olunca, ayrım yapmadan, o çocuğun iç dünyasını düşünüp ona göre davranacak mısınız? O güç yoksa boşuna vebal almayın yol yakınken bırakın.

Siz de en az babası kadar, hatta belki de daha fazla çocuğun bakımını üstleneceksiniz. Çok büyük bir sorumluluk almış olacaksınız. Tüm tatillere, beraber yapılan sosyal aktivitelere vs çocuğu da gelecek. Baş başa vakit geçirme lüksünüz çoğu zaman olmayacak. Doğal olarak önceliği daima kızı olacak. Ben bunları sorun etmem, kızıyla beraber güzel bir aile olabiliriz diyorsanız evlenin. Herkesin yapabileceği bir şey değil. Şahsen ben yapamazdım.

inanın kafam allak bullak. doluya koyuyorum olmuyor boşa koyuyorum dolmuyor ne yapacağımı bilmiyorum

30 yaşında insansınız, ben bunu seviyorum bunu istiyorum diyemeyecek misiniz yaniHala 5 yaşında çocuk gibi anam kızar babam ne der diyorsanız zaten 5 yaşında bir çocuğum sorumluluğunu alacak olgunlukta değilsinizdir, kusura bakmayın.

Aile ile mücadele edecek kadar ciddi bir konuysa uzatmamalı bence. Karşı taraf iyi biriyse onu da üzmenin anlamı yok. Aileni sen tanırsın. İsterler ya da istemezler az çok bilirsin. Hayat bu kavgaları yapmak için çok kısa.

Toplum da suçlu, bir kadın şunu yapsa kimse kadınla konuşmaz, dışlarlar.

olmuyor kardeşim çocuksuz bi taraf olunca olmuyor ben evlenip boşanmıştım eşimin ölen eşinden bi oğlu vardı neler yaşadım yaşattılar acırken acınacak hale düştüm yapamadım şimdi boşanma arefesindeyim hiç bir şekilde yaranamıyosunuz en ufak bişeyde adınız üvey anne oluyor

ailem istemez, kabul etmez. Mücadele etmesine ederim ama ilerde pişman olmak istemiyorum

Çok üzüldüm, yazıklar olsun onlara dersem size ayıp etmem umarım. Allah doğacak evlatlarına sağlık, kuzeninizle karısına da akıl, fikir, vicdan, merhamet versin. Merkur Retrosu

Oyle dışarda aşk yaşamakla sevmekle olmuyor evet yaslariniz yakin bu güzel ama siz o çocuğa annelik yapicaksınız onun sorumluluğu olucak okulu beslenmesi hastalığı bir yandan ev sorumluluğu eş sorumluluğu Bide sizin bebek olucak Bütün bunları düşünmek lazım herşeyimiz o 5 yaşındaki çocuğa ayarlı olucak Ha ben yaparım sevgimi annelik duygumu veririm altından kalkarım Seviyorum diyorsanız tamam Ama siz daha net değilsiniz

Her ne kadar sizi sevsede ilk beklediği kızına annelik yapacak oda hayat yolunda yardımcı olacak birisi. Anneligi henüz tatmadan bunu yapabilirim kendi çcuğum olunca da birlikte büyürler benim sevgim yeter ayırım yapmam diyebilirseniz evlenin. yoksa kendi çocuğunuz olunca onu ihmal ederseniz büyük günah

Yok çocuklu evlenmek bunlara engel değil. Fakat iki tarafında deneyimi olmali

hayır maalesef, çocuk arada derede kaldı. Bazen anneannede bazen babannede bazen de üvey anne ile. Kuzenim ve cici eşinin de bebekleri olacak.

30 yasinda gencecik bekar insansiniz. Cocuk sorumlulugu olan adamla ne isiniz var anlamıyorum. Kendiniz de cocuklu olursunuz düşünürsünüz anlarim da. Davul bile dengi dengine.

Aslında sizin karakterinizle çok alakalı olumlu veya olumsuz cevap vermek, o yüzden sizin adınıza konuşamam. Ama ben olsam evlenirdim, o çocuğa da kendi çocuğumdan daha iyi bakar, kendi çocuğum kadar severdim. Çok üzüldüm çocuğa

konuyu herkes kendi bagajina gore cevaplamis... bence bunlar cok kisisel kararlar. buradakiler bana katilmayacak ama bence 30 evlenmek icin gec bir yas, erkeklerin bir cogu 30 yas siniri koyuyor kendine. yani evlenmek istiyorsan armutun sapi uzumun copu dememelisin bence. burada ben 34 de evlendim ben 45 de evlendim diyenler cikiyor ama herkesin durumu farkli. mesela senin gorece guzelligin nasil? tavrin nasil? maddi imkanin var mi? karsidaki insandan beklentilerin cok mu? . diyelim ki guzel bir kadinsin, kendine guvenlisin, problemlerin yok.. boyle bir kadin zaten 50 yasina gelse de evleniyor. ama guzelligin eh iste ise, bir de kendi liginde ya da liginin ustunde erkeklere bakiyorsan, o zaman bence biraz daha az incelemelisin... yukaridaki soylediklerim yas icin gecerli ve herkes bu argumanlara katilmayabilir. ben muhafazakar bir insan oldugum icin iliski icin evliligi gerekli goruyorum. bence evlenmek, paylasmak, cocuk sahibi olmak her insanin yasamayi isteyecegi guzel duygular, bireyselci de degilim. ama herkes boyle dusunmeyebilir. ikincisi cocuk konusu.. bu kisinin merhameti ile alakali. insanlarin pek cogu basta yaparim gibi dusunse de sonra kaldiramiyor. ben karakter olarak oyle degilim. bir cocugu sevmem icin bana biyolojik olarak bagli olmasi gerekmiyor, onunla kurdugum iliskiye bagli sevmem. mesela esimin yegenlerini bize yakin, onlari cok severim, kendi yegenlerim uzakta, onlari cok goremedigim icin sorun yapmam. ama baska insan vardir kendi yegenine yapmadigi seyi el cocuguna asla yapmaz. bazi annelerde de var bu, mesela bizim eve geliyorlar, benim cocugum bir yemekten yiyor, hirsla kendi cocuguna da veriyor, sanki geri kalacak :))) o yuzden siz kendinizi bilirsiniz, bir degerlendirin. eger severim bakarim diyorsaniz, o zaman da biraz isin gercekci boyutlarini dusunun. cocuk olunca her zaman planlarinizda yer alacak ve bir sorumluluk olacak. yemegini yapmak, banyosunu yaptirmak vs vs size bunlar agir gelecek mi? rahatiniza duskun musunuz yoksa caliskan mi? ayrica esinizin bu duruma bakisi nasil? yeri geliyor cocuklara bakim konusunda esimle anlasamiyoruz, siz esinizle anlasamayinca tavri nasil olacak? seni ilgilendirmez mi diyecek, yoksa iletisim yoluna mi girecek? ben olsam bastan konusurum nasil davranmami istiyorsun abla gibi mi anne gibi? anne gibi derse o cocugun her acidan annesi olurum, ben yetistiririm, ilgilenirim ve isterse anneanne babanesi olsun kimseye benimle ilgili laf soyletmem. son olarak da ailenin tavri.. bence de kesinlikle hayir diyeceklerse kendini bosuna yipratma. ama bu karari verirken de ilk paragrafta yazdigimi dusun. bir tanidigimin ailesi cok karsi cikti cocugu var diye birine ama simdi cok pismanlar, cunku herkes yuva kurdu, kizlarinin boynu bukuk...

. . push ;

Hem eş hem anne ikisinide aynı anda aralarında zaman yokken olacaksınız üzerine düşünülmesi gereken bir konu ama kestirip atılmamasıda gerek aileden birine danışsanız bu durumu belki başarabilirsiniz büyük bir sorumluluk ama neden olmasın danışmakta oturup konuşmakta fayda var belki güzel bir anne olursunuz tabi bu size bağlı S

daha bugun konusu vardi bizde, dedim ben olursem ilk is vazektomi yaptir, guvenme prezervatife suna buna falan, veriverirler kucagina 50 yasindayken 3uzleri, kalirsin oyle

Adamin cocugunu dusunup dusunmedigini evlenmek istemesine baglayamayiz bence tanimadigimiz etmedigimiz adam sonucta. Herkesin tercihleri farklidir bikac ayda evlenmedigi surece bunun bir genelgecer suresi yok malesef.

arkadaşlığı bu kadar ileri nasıl getirdiniz bu işler çocuk oyuncağı değil önce sizin ne istediğinizi bilmeniz ve ona göre kararlar vermeniz gerekir. Tavuk_suyu_

Benim ablamın 1 çocuğu vardı. Evlendiği kişinin de esi vefat etmisti 2 çocuğu vardı onun da. Hatta birbirlerini anlarlar diye düşündük. Evlendiler ama yapamadılar. İki taraf da çocukları kabullenemedi. Adam sizinki gibi çok anlayışlı, ablamı çok severdi. Bir sene içerisinde bambaşka biri oldu. Tabi iki tarafın da hataları vardı çocuklar konusunda. Bence başkasının çocuğuna annelik yapabilir misiniz onu düşünün. Mesela eski eniştemin kızı 4 yazındaydı öyle laflar ediyordu ki ablama. Yani bir çocuğun aklına gelemeyecek şeyler. Bu da büyükleri tarafından öğretildiğini getiriyordu aklımıza. Yani kısacası kaldıramadılar. İyi düsünün . push ;

Evliligin ilk yili adaptasyon sorunu yuzunden cok zorlu bence. Siz hangisine adapte olmaya calisacaksiniz? Evlilige mi annelige mi? Ne kadar siz dogurmadiysaniz da cocuk cok kucuk oldugu icin otomatik sorumluluk yuklenecek ustunuze, ve esinizin ona annelik yapmaniz konusunda boyle bir beklentisi olacak. BethHarmon

Yaziklar olsun boylelerine ya olan cocuklara oluyor. Konu sahibi bence dogru karar verdiniz. Uzaktan hersey guzel olacak vesaire dese de, ayni eve girince ortam tamamiyla degisecek. Psikolojik yukunu de hesaba katmak lazim. Hakkinizda hayirlisi olsun.

Bende aynısını yazcaktım Erkekler derler eşinin cenazesine gelenleri süzermiş kimi alsam diye derler yine aynen iyi beklemiş Bizim komsu vardı kırkını beklemedi evlendi suriyeli biriyle kızlarıyla küstü vay efendim bana kadın bulmadılar diye 60 yaşında koca adam

Ki bunun üstüne onun annesi gibi olamayacak hiç bir zaman. 10 sene baksa adamdan boşansa ve ya bir şey gelse başına, çocukta gidecek. Sadece bakıcı gibi ne biliyim.. keşke yapılabilse ama insanız işte olmuyor sanırım, bir iki gün değil ki..

Önünde 2 seçenek var 1-) dul çocuklu adamla evlenip topluma bakınnn ben evlendim diyecek ama toplum hahaha anca dul bulmuş diyecekler yine. 7-24 bu hayatı kendi yaşayacak. Toplum anca 1 saat dedikodu malzemesi yapar. 2-) bekar kalmak İşte bu toplum baskısı bu yüzden var kızlar korksun, normalde kabul etmeyecekleri erkekleri kabul etsin, erkekler hayatlarını yaşasın diye. Oyunlara gelmez inşallah yoksa kendine olur kimseye bir şey olmaz.

Burda cok konu oldu eşimin cocugunda tahammül edemiyorum iş yapmıyor dagıtıyor sorumsuz şöyle böyle. yani ilerde böyle isyan etmeyecekseniz neden olmasın. şimdi ayrılın aileler istemez zorlamayın desek sahsen benim aklım o cocukta kalırdı. cunku baba illa biriyle evlenecek ben hep dusunurdum acaba benden daha iyi biri cıkarmı o cocugun karıssına, benden iyi koruyan biriyle evlenir mi vs hep dusunurum. belki de sırf o cocuk baskasında harcanmasın diye evlenirdim heralde. belkşde benden daha iyi ilgilenecek biri cıkardı karısısna. yani bilemedim. simdi karı koca baska sebebten bosanmıs olsa nasılsa cocugn annesi var ilgileniyordur diye dusnursun ama bu cocugun annesi vefat etmiş zaten birtarafı eksik büyümüş annesiz büyümek ne bileyim ya cok üzülüyorum bençm kızım suan kucagımda dur surda otur of butun gun üstümdesin vs diye sikayet ediyorum acıkcası ama o cocugun bunları yapacak bir annesi yok ne bileyim ya ona göstereceğiniz ilgi sevgiccok onemli. onun sımartılmaya bile cok ihtyiacı vardır. umarım babssıda ona iyi bir babalık yapıyordur hakkını veriyordur annesinin yoklugunu hissettirmiyordur

Sebeb bekar mısın? S Seul098 Az insan,

Genç ölüm 2 yaşında kalan bi çocuk bu yüzden travması da ağır ne ara unuttun kadın olsa evlenmez ölmemeye çalışalım bu erkekler hemen unutuyor