Valla ben de tam bu kafadayken aşık oldum işte tam o sıralarda yıllardır görüşmek isteyen biri vardı aynı sınıfta. Onu gorunce cin görmuse dönüyordum ama eşimle birbirimize dokunmak için bahaneler bulurduk resmen, ten uyumu acayip bişey ya. Hani yalnızlıktan bıktım desem başkası da vardı konu o değildi yani. Olası varsa oluyor işte.

Tanışıyorum zaten ama hiç sevgili olacak kadar hoşlanmadım. Hoşlandıklarımla da bakışma aşamasında kaldı

Ben tam tersini düşünüyorum birkaç görüşmede insan kendini olmadığı biri gibi tanıtabilir. Hatta çok mükemmel diye işkillenebilir bile insan. Benim demek istediğim kafanızdaki kriterlere uyan insanlara siz uymuyor olabilir misiniz demekti aslında. Yanlış anlamayın da bana gelen her insanı eledim diyorsunuz. Size gelen insanlar da mesela standardının üstünde arıyordur. Sizin ilk mesajınızda yazdığınız standartlardan bahsediyorum kendim yorum katmıyorum. S

Aynı cümleleri kuran bir arkadaşım vardı. İki yıl boyunca uzun uzun dertleştik. Hatta beş ay öncesine kadar umudunu tamamen yitirmişti. Konuyu o açmış gibi hissettim okurken. Birkaç gün sonra dördüncü ayı dolduracak bir ilişkisi var şu an. Düşündüğünden hatta hayal ettiğinden bile daha güzel ilerliyor. Maşallah diyoruz nazar değmesin diye. Bazen bana "Cicim aylarından mı böyle acaba?" diye soruyor. Bakalım, bir yılı doldururlarsa emin olacağız ruh eşi olduğuna. İnşallah size de nasip olur hayal ettiğiniz gibi bir ilişki.

Ben artık ruh eşi diye bi kavram oldugunada inanmıyorum. Sevgi zaten biter evlilikte. Saygı kalcak mı. İki arkadaş olabiliyor musunuz. Bunlar çok önemli

hep söylediğim şey siz istiyorsunuz ki sihirli değnek değsin hop ruh eşim öyle bir dünyaaa yoook arkadaşlar yolu tırmana tırmana tanışa tanışa eleye eleye karşılaşacaksınız RUH eşinizle

Aslında bahsettiğim kriterler bende de var. Yani kendimde olmayan bir seyi de istemiyorum ama herkesin beklentisi farklıdır tabi ona bir şey diyemem. Bir de zaten yaa onlarca kişi tanışmak istiyor ben istemiyorum gibi bir durum da yok bu bahsettiğim arada bir olan bir şey.

Aday yokken 1-2 sene içinde evlenmek istemekte ne bileyim :) Valla bireysel takılmak istemenin sonu yok çünkü kafa sakin, ilişki sorunu yok ama bir yandan da o aşk içine düşünce onu bunu görmüyorsun. 25 üstü mantık yaşıdır derim ben ama sizin daha erken olmuş. 25ten sonra aşk zor oluyor bence :)

Yani herkesin alninda "bu ruh esidir" yazmiyor ki. Evlenmeyi dusunmeyen, oylesine birlikte olan ve ruh eşi olduklarini farkedip aşik olan evlenen de bir suru insan var. Kimin ruh eşin cikacagini bilemezsin bazen.

Psikolojik mi acaba bu hoslanmama durumu S

Ama bu yaşınıza kadar hiç ciddi ilişkiniz olmadıysa, ilk karşınıza çıkacak kişinin ruh eşiniz olmasını beklemek biraz saçma değil mi sizin için de? Hiç hata yapmayayım, aman aldatılmayayım, kazık yemeyeyim, yanıma yakışmayan kimse olmasın diye diye kendinizi izole ederseniz, ne hayatı, ne de ilişkileri tanıyabilirsiniz. Bunlar hep tecrübeler sayesinde yaşanıyor. O zaman erginliğe erişiyoruz. "Bütün erkekler aynı" diyen, "erkeklere güven olmaz" diyen, "kimse doğru insan değil" diyen insanlara bir bakın. Hayatı nasıl kalıplara sıkıştırmışlar? "Ben ne kadar doğru insanım?" sorusunu sorabilmeli insan kendine. Siz bu kadar izole yaşarken, kendiniz için neyin iyi ya da neyin yanlış olduğunun ayırdına nasıl varacaksınız ki? Bu yabancılık da, bir gün gerçekten ruh eşiniz karşınıza çıkacak olsa bile, ona da kör bakmanıza sebep olabilir. O adam, yani ruh eşiniz gelip geçer yanınızdan, "ruhunuz" bile duymaz...

Evet öyle oldu cidden. Bakıyorum mesela aşırı aileci biri. Babasının iş yerinde çalışıyor tüm kazancı babasıyla bir, kendine ait bir birey olamamış filan. Böyle bir kişiyle uyumlu değilimdir ki zaten. Böyle olunca da başlamadan bitiriyorum. Ya da yalancı, beni aşırı eleştiren biri için de bu geçerli. İletişimi beni sıkan, eğlenceli olmayan bir insan için de bu geçerli. Yani hayatıma olumlu bir anlam katması gerek. Aynı zamanda ben de o kişinin hayatına olumlu bir anlam katabilmeliyim

Valla evlilik şans işidir herkeste aynı tutmaz. Bir adamla evlenmek için onunla 4 mevsim geçirmek gerekir. Şahsi fikrim tabi S

Evet haklısınız S

ruh eşi vs çok romantik ve çocuksu bir bakış açısı bana göre. ayrıca hiç ilişki yaşamamış birinin "zaten ayrılırım biliyorum." demesi fazla ön yargılı. ayrıca ayrılırsanız ayrılırsınız. belki doğru zannetiğiniz şey yanlıştır. belki ilişkide olmasını arzu ettiğiniz bir özelliğin o kadar da önemli olmadığını keşfedeceksiniz. ilişki yaşamadan bunları bilemezsiniz ki. ön yargı kötü biri.

Doğru

Şu ana kadar hiç sevgilim olmadı. Benle tanışmak isteyenlerden ben hoşlanmadım. Benim hoşlandığım kişilerle de bakışma aşamasında kaldı hep. 24 yaşındayım. Uzun bir süre ruh eşimi bulmayı ve sevgilim olmasını istiyordum ama artık istemiyor gibiyim. Kendi yalnız yaşayışıma alıştım. Bazen tanışmak isteyenler oluyor ama hiç olumlu hissetmiyorum galiba biraz seçiciyim ki seçici olmak da gerek zaten. Karşımdaki kişiyle uyumlu muyum, yaşam tarzı, kariyeri vs vs her şeyini düşünüp ona göre de zaten 1-2 gün içinde o kişinin bana göre olmadığını anlıyorum. Çünkü 3-5 ay içinde ayrılmak isteyeceğim biriyle zaten gerek yok ve ben birisinden bir süre sonra ayrılmak isteyeceğimi de anlayabiliyorum az çok. Ama artık acaba abartıyor muyum diye de düşünüyorum. Çünkü açıkçası ilerleyen süreçte evlenmek ve kendi ailemi kurmak da istiyorum. Yani hem yalnızlığı seviyorum, kimseden hoşlanmıyorum 2-3 yıldır ama aynı zamanda ruh eşimle tanışıp 1-2 sene içinde evlenmek de istiyorum. Hadise'nin şarkısı var ya "Yalnızlıkk bu ilişkiii, bu ne yaman çelişkiii" diye, çok alakalı olmadı ama neyse Sizce hep böyle mi devam eder bu durum ya da bir gün "İşte bu, ruh eşim " diyebileceğim biriyle tanışır mıyım? Bu tamamen nasip kısmet meselesi tabiki ama bu konuları yaşamış olan tecrübe sahibi arkadaşlar vardır illaki Bu konularda ben;

Sizin kafanızda kurduğunuz "ruh eşi" kıvamındaki kişiler için siz ruh eşi olmayabilirsiniz. Hiç ilişki deneyimi olmadan ilk görüşte anlayabilirim o çekimi dediğiniz kısım aradığınız şeyde çelişiyor bir de. Romantik komedi filmi değil hayat. S

İlk görüşte dediğim anlık bir şey değil yani bir insanı birkaç gün içinde az çok tanımak mümkün yüzeysel de olsa

Bu netlikle zaten anlaşabileceğim insanı kolay anlarım diye düşünüyorum çevremde benim gibi olan arkadaşlarımdan birisi biriyle tanışıp 7 ay içinde evlenen var.7 ay çok aşırı kısa bir süre gerçi ama şu an 3. yılları bitti mutlular gayet. . push ;

İzole yaşamıyorum ki. Tanışmak isteyenlere şans veriyorum ama tam olarak tanımak için sevgili olmama gerek yok. İnsan tanımaya çalışınca kısa süre icinde anlıyor zaten S

Olur biri sıkma canını

Tam olarak tanımak için sevgili olmaya hatta yakınlık kurmaya gerek var. Tanışmak isteyene isminizi söylemek, şans vermek demek değildir ki. Tamam, niyetini sevmediğiniz kişilere tavrınızı anlarım ve sizi desteklerim de bu konuda fakat havadan sudan sohbet ettiğiniz kişinin sizi mutlu edemeyeceğine dair bu mutlak inancınız, doğru gelmedi bana. S

Öyle bir dünya var. Tabiki direk ruh eşinim demeyecek ama hissetmek diye bir şey de var. Bir insanın karakterini, konuşmalarından davranışlarından birkaç konuşmada anlamak da mümkün. Zaten bu şekilde de tanışmış ve elemiş oluyorum. Benim için doğru kişi olan kişiyi de hiç olmazsa ilk aşamada hissederim. Yani gerçek aşkı bulmak için zaten ileriki süreçte anlaşmazlıklar çıkacağını farkettiğim bir kişiye uzun zaman ayırmak gereksiz geliyor bana.

Eşimle 24 yaşında tanıştım. Ben de o zamana dek ciddi bir şey yasamamistim hiç. Eşimle tanışmadan birkaç ay önce aman artık istemiyorum ilişki vs diye bir düşünce yerleşti beynime ve kendimi kapattım açıkçası. Öyle ki eşim bir ay bakmış bana hiç fark etmemiştim bile. Sonunda açıldığında tuhaf bi çekim hissettim. Varlığının farkında değildim kalabalık bir sınıftaydik. Ama işte o an bir şey oldu öyle başladı. Cidden biraz kader kismet biraz da evrenin sen bakarken soyunamiyorum demesi bu durumlar

Kaçıngan bağlanan insanlarin kafasında böyle ideal bı partner olur ya sanki öyle bir durum sezdim sizde. Ben 34 yaşında az buçuk bir şeyler yaşamış bir kadın olarak şunu öğrendim. Kimseyi yermeye de aşırı yukseltmeye de gerek yok. Karşınıza çıkan insanları tanımaya çalışın tabi ama önceliğiniz keyifli vakit geçirmek olsun. Yani o sohbeti gerçekten edin karşınızdakini sınamak için yapmayın. Sizde durum artık sıradaki gelsin eleyeyim gibi olmuş. Demek istediğim size uygun olmayan insanlarla görüşün demek değil bu arada ama denge şaşmış gibi biraz sanki. Bu arada yalnızlığı sevmek güzel ben de çok severim yalnızlıği. Yalnız kalma isteginize saygı duyacak biriyle olabilirsiniz illa yapışık gezmek zorunda değilsiniz. Bız de sevgilimle zaman zaman kendi kosemize çekiliriz mesela.

Onyargilisin. Hemen karar veriyorsun kendi kafanda belki karsina mutlu olacagin kisi cikacak ama sen eliyorsun once bir tanismaya calis. Belki hic ayrilmicaksinuz yasamadan bilinmez boyle seyler vargasabreu

Ben mezun olur olmaz işe başladım. Yaklaşık sene tek yaşadım eşimle tanıştık birkaç ay içinde nikah kıyıp birlikte yaşamaya başladık. Şimdi 4 senedir evliyiz. Kızım var 2 yaşında. Ama o tek yaşadığım dönemleri bazen çok özlüyorum. Bence yaşamın en keyifli zamanları. Akışına bırakın. İnanın ne olacaksa oluyor. Yeni gelin sayılmam ama yeni gelin klişesi varya "kuzum inan hiç beklemediğin anda oluyor" size cidden bunu demek istiyorum boşverin andan keyif alın yaşamınızın zaten 20 30 senesi bir adamla geçecek

Sizin gibi hiç sevgilim olmadi şu yaştayim diye konu acanlarin cogunda gozlemledigim şey çok abartili şeyler bekliyorsunuz ilişkilerden. Secici olmayin, kriteriniz olmasin demiyorum kesinlikle ama ruh eşi beklentisi biraz fazla degil mi? İstiyorsunuz ki evleneceginiz kişi birden ortaya ciksin ve hemencik ruh eşiniz oldugunu hissedin ve hemen evlenin... Boyle bir şey yok arkadaslar, istisnalar belki vardir. İlk birlikte olacaginiz insanla evlenmek ve ruh eşi olmak zorunda degilsiniz hoşlanin, flort edin vakit gecirin olmuyorsa ayrilin biraz aşk acisi cekin, nebileyim yani... Akişina birakin, boyle de olmaz ki.

Seçicilik tabiri bence anlamı tam karşılamıyor. hep daha iyisinden hoşlanacağın anlamına geliyor ama bu özelliklere bağlı birşey değil ki. ya ısınırsın ya ısınmazsın. . push ; R

Psikolojik değil bence. Sadece bazı insanlar ayrıntıcı değildir sorun etmezler mesela ama ben ayrıntıcıyım

Ben ruh eşi olayına inanmıyorum. Daha küçük yaşlarda o ilişki teorileri, ortak zevklere sahip olmak düşünceleri, boyu boyuma huyu huyuma denk olsun safsatalari nasıl da gerçek geliyor. Bu teorilere göre benim ilişkimin 1. ayinda çökmesi gerekirdi. 12 senedir beraberiz. Birimizin keyif aldığı konularda, digerimizin sıkıntıdan içi cekilebiliyor. Birimiz hareketli, digerimiz sakin. Birimiz aceleci, digerimiz soğukkanlı gibi... Önemli olan "ortak değer yargılarına" sahip olmak bence ve denge... Ve her ilişki keşfedilmemis bir gezegen gibi. Hepsinin de dinamiği farkli. Bu yüzden ruh eşi arayışı doğru degil. Kendin için doğru kişiyi bulduğunu da nasıl anlarım dersen... bu kişi doğru mu diye sorgulamadığında bulmuş olursun sanırım.

kendini ifade eden ruhuna dokunan insana rast gelmemişsin bu olabilir bir şey çünkü bende böyleyim. Gerekiyorsa yalnız ölürüm ama zoraki bir ilişki ve olsun diye bir evlilik yapmak hiç mantıklı değil.

Bence en iyisi akışa bırakmak, şu yaşımda evleneyim şu yasımda çocuğum olsun, eşime tam şu şekilde hissedeyim diye plan yapmak bence hiç dogru değil. Biz plan yapıyoruz ama hayatın da bir planı var, bu şekildeki plancı arkadaşlarım maalesef genelde hayal kırıklığı yaşıyorlar. Dilerim en kısa zamanda içinizin ısındığı, ruhunuzu besleyen biriyle tanısır ve birlikte olursunuz. Ben eşimle 20 yaşımda tanıştım, 2-3 hafta takılır ayrılırım diye planlıyordum, birkaç hafta sonunda ömür boyu onunla birlikte olmak istediğime hemen karar verdim. Ve aslında hiç de ruh eşi falan değiliz, bambaşka insanlarız ama muhteşem bir uyumla mutlu mesut yasıyoruz :) S

Seçici olmak iyidir, uygun olmayan biri ile vakit kaybetmek istemezdim ben de.

Aminn inşallah. Arkadaşınız adına da çok çok sevindim cidden, maşallah