bi tanıdığımızda senin gibi şeyler yaşıyordu kızı okuldan kaçmaya başladı okumadı pskilologla görüştüler babasından intikam alıyo buşekilde demişti sonra biyıl okulu dondurdular kız okulu 1 yılda çok özledi sonraki sene fişek gibi devam etti çokta çalışkan şuanda... ama o liseye gidiyordu.. sana gelince ne diyeceğimi bilemedim:S

öncelikle okulunu kesinlikle hayırlısıyla bitir, seni etkileyen tüm olumsuzluklara rağmen okulunu bitir ve hayırlı bir iş bulursan çalışıp ayaklarının üzerinde dur. annene kardeşine sahip çık. sevdiğin kişi imkansızsa.. ki malesef öyle gibi ozaman bırak düşünme hayatı dolu dolu yaşa, serpil, yaşayamadığın iyi şeyleri yaşamayı dene. hoşlanmadığın kişinin sana dadnması kadar kötü bişey yoktur, onun için de bol bol dua et inşallah vazgeçer.

Yaşanmışlara üzüntülerine tekrar girip seni üzmek istemem inşallah herşey daha da iyi olur senin için.. Sana takan kişiyi düşünme kimseye mecbur değilsin olmaz demişsin üsteliyorsa bu onun sorunu zorla güzellik olmaz kaldı ki başkasını seviyorsun.. Sadece ona bir uyarı ollayailirsin 'arkadaşım zorla olmaz içim almıyo yani dahası var mı ' eyvallah bitti sonrasında kudursa da gebersin.. İmkansızına gelinse hayatta hiç birşey imkansız değil neden olmasın olabilir ama yeri ve zamanı da önemli.. Sadece imkansız dedin neden imkansız demedin bu yüzden cvbın kısa oldu :)))) seno_seno

Hanımlar merhaba. çok uzun olmadan derdimi kısaca anlatayım size.. Yaşım çok genç evet ama ben çok yaşlandım.. Ailemde hep kavga gürültü ile büyüdüm gece yarıları annemin babamın kavgalarıyla uyanır sonra korkudan tirtir titreyerek uyurduk kardeşlerimle sarılarak.. Hep geçim sıkıntısı çektik babam eve bakmazdı çoğu zaman evde yiyecek birşey olmazdı ben neysede kardeşlerimin komşularının çocuklarında görüp imrenmleri hala durur içimde.. arkadaşlarımla hiç toplanıp bi yere gitmemişimdir bu yüzden. elişi yapardım eve iki ekmek alalım diye koşa koşa annemden kardeşlerimden ayrı yememek için. Annemim gözyaşları içimi deler geçerdi hergün! Çalışır eve bakardı. Şimdi herşey yolunda annemde babam da kendi yolundalar. bende üniversiteye 2 yıl araylada olsa da başlayabildim. benim bi küçük kardeşim hiç okumak istemiyor dersleri çok berbat ben istiyorumki benim gibi olmasın iyi koşullardayız çok şükür şimdi iyi okullarda okusun dersaneye gönderelim kazansın güzel bi liseyi ama hiç okumuyor okula gitmek dahi istemiyor. ne yapıcaz biz bu kızla bilemedik. en küçük kardeşim annem çalıştığı için anneanmde kalıyor ama kadın yaşlı üstelik unutkanlıkta başlamış üff içim hiç rahat değil okuyorum ama gelin bana sorun uzak şehirde olduğum içinde her aklıma estiğinde gidemiyorum. o kadar sıkkın ki içim napsam ne yapmak istesem uzağım annem ilgilenemiyor. İşin kötü yanı burda da huzurlu değilim 3 yıldır aynı evi paylaştığım kız arkadasım var kardeşim gibi gerçek bir dost! onun bi arkadası bana takmış kafayı bırakmıyor peşimi çok bunaltıyor. arkadasım çok vazgeçirmeye çalıştı ben çok söyledim istemiyorum diye taktı kaldı bana. okulda sürekli beni birilerine sorup duruyor insanlar gelip bana söylüyor özel hayatımı karıştırması sinirlerimi bozuyor. çok şükür maddi yönden düzeldik herşey yoluna girecek derken bi türlü giremedi ne yapmalıyım bilmiyorum... bide imkansız birine aşığım iki senedir öyle karışığımki ona gidip söylesem ben bi bayanım ama onsuz da dayanamıyacak duruma geldim bi yandan ailem hiçbirşeyim yok.. çok mutsuzum.. okul birinciliğim var ama mutlu değilim sizce napmalıyım?:85::85::85:

2 yıldır hala kapımda hediye alıyor karşıma çıkıyor arkadaşlarımla nereye gitsem dibimdeki masada hemen o! sinir olmamak elde değil. okul bitince bide evlenme teklif edecekmiş sınıf arkadasımın birine sormuş geçenlerde kızda hayatında biri var demiş ayrılması için ne gerekiyosa yapalım diye teklif sunmuş kıza! takıntılı olduğu bariz belli... İmkansıza gelince ilk sene bizim okuldaydı bi süre görüştük sonra kaydını aldı gitti şuan görmüyorum alıştım biraz ama mutsuz hissettikçe kendimi onunla olan güzel günlerim geliyor aklıma çok özlüyorum amaaan daha başka dertlerim var diyorum ama olmuyor çıkmıyor aklımdan. üstüne bide kızkardeşim.. ben onu okutup güzel yerlerde görmek istiyorum sırf annem ve kardeşlerim için güzel bi mesleğim olsun sürünmiyim fabrikalarda diye geldim okumaya... Ne kadar zor şu yaşam savaşı kendim ikinci plandayım şu dönemde. Geçer mi bu günler...