Aynı şeyi ben de yaşadım aradan çok zaman geçti ama babama her baktığımda o günler aklıma geliyor çünkü 1.5 sene boyunca her gün gündemimiz bu konuydu. Yanımızda benim yaşımda biriyle 1.5 sene boyunca onunla mesajlaşmış, ona o sözleri etmiş, o duyguları yaşamış... Şu an babam bana sarılmaya dokunmaya çalıştığında kaçacak yer arıyorum yakın olmak asla içimden gelmiyor. Seviyor muyum evet ama o günden önceki gibi olamaz asla. Annem benim en yakın arkadaşım tek dostumdur bu yüzden olayları birinci kişi olarak yaşadım hatta ben yakaladım ilk. O yakaladığım andaki hislerim hala ateş gibi geçmiyor. Ki fiziksel bir şey de yoktu ama duygusal olması yetti bana. Benim babam başlarda bizi manipüle etmeye üstün gelmeye çalıştı, kabul etmedi. Sonradan kabullenip ayaklarına kapandı annemin. Anneminse sözleri icraate kaldı ben bu noktada anneme sinirlendim. Boşanacağım cümlesi ağırdır tehdit olarak kullanılmamalıdır. Maddi olarak ben nasıl geçinirim bu yaştan sonra ortalıkta perişan bir şekilde yaşayamam diyip boşanmadı. Ama o kadar zamanlık evliliklerindeki güven saygı tutku o günden itibaren bitti. Annem kendi ebeveynlerini kaybetmenin acısından çok daha fazla acılar yaşadı. Ben ise bir süre sonra ne kadar destek olsam da kendimi bu meseleyle her gün üzmemem gerektiğini anladım. Çünkü annem ne boşanıyor ne de evliliğe tam devam ediyordu. Annemi aldım karşıma bundan sonra boşanmayacaksan her gün bu konuyu seninle baştan sona konuşmak istemiyorum dedim. Size önereceğim sizde de böyle bir durum varsa anneniz boşanmayacaksa kendinizi tüketircesine laf anlatmayın.

Bana saglamasi gereken maddi imkanlari kadinlara yedirmesin de ne yaparsa yapsin diye dusunurdum ben. Napalim yanj bu mevzu anne baba arasinda olan bir şey anneniz de boşanmiyorsa zorla eve adam bağlanmaz neticede. Boyle bir tanidigim var yillardir eşi aldatir kaç kere ortaya cikti boşanmadilar. Adam güzel kazaniyor, cocugunu yurtdisinda okutuyor ve cocugun umurunda değil gorunuyor mevzu. Sonucta aldatilan siz degilsiniz, insan annesi için elbette uzulur ama annenizin bir secim hakki var ve kaliyorsa yapacak bir şey yok. Sizinle ilgileniyorsa, maddi olarakta veriyorsa ne sikinti olacak.

19 yaşındayım şuan üniversiteme gidicem 1 hafta sonra. 3 kardeşiz diğer kardeşlerim evli. Annemin de kafası karışık. P

Canım kaç yaşındasın Senin adına çok üzüldüm. Annen bu sefer biliyormu ne diyor ayrılmak istiyorsa arkasında durun kaç kardeşsiniz

Bu yazılana komple katılıyorum. Sadece babanızdan uzaklaşmayın kısmına katılamıyorum ne hissediyorsanız onu yaşayın. Açıkçası insanın erkeklere olan bakış açısını aldatan kişi baba olunca baya etkiliyor. Kesinlikle konu dışı bırakılmalıydınız. Bizde kardeşlerimle ilkinde konuya dahil olduk cok üzüldük. İkincisi oldu bu sefer tepki gösterdik annemizin çok üzüldüğünü görünce. İnanamazsınız ama onlar barıştılar biz onlarla küstük sebebide işin sonunda sizin yüzünüzden oldu dendi bize. Düşünün biz sebep olmuşuz. 3. de bizi dahil etmediler sağolsunlar. Fazla karışmayın kabak size patlamasın hayatınıza bakın anneniz boşanmıyorsa 50 kerede olsa boşanmaz kendinizi yıpratmayın.

Ya boşver anneni. Annen demek ki halinden mutlu. İnan mutlu olmasa bin kere bosanirdi. Kendini aldatmış adamın yatağına bunca sene girdiyse, midesi aldıysa bundan sonra da girer. Zaten çoğu kadın için boşanmak aldatilmaktan daha kötü. Ben defalarca tanık oldum ki kadınlar kendilerini övüyordu "biz neler yaşadık ama ayrılmadık, yuvamıza sahip ciktik" diye. Her koyun kendi bacağından asılır. Senin yerinde olsaydım gittiğim yerde kafama göre yaşardım. Babam bazı şeylere laf edecek olsa, mesela erasmusla bilmemnereye gitmem, mesela yazın eve dönmek yerine dolasmam falan, bende neyi kisitlayacak olsa bunu hatırlatır utandiririm, "üstüme yemin etmiştin tekrar yaptın, şimdi mi kıymete bindim korumak istiyorsun" diye kıymetini bilmeyenlere biraz bencil ve şımarık ol. Kendini düşün. O evde seni düşünen bir kişi bile yok, sen de kimseyi düşünme kendinden başka.

Siz olayın dışında durmaya çalışın. Karı koca arasına girilmez.

Ben de yıllar önce aynı şeyleri yaşadım biz de tam tersi annem aldatıyordu. Babam kabullenmisti annem de olayın dozunu artırmaya devam etti. Açık açık söylüyordu. Kardeşimle annemden nefret etme düzeyine geldik babamı korumaya çalıştık sonra bosandilar. Ben bu olaylara rağmen derslere odaklandım çok şükür benim için her şey yolunda gitti. Annem babam geçen 6-7 yıl içinde tekrar evlendi ama yine aynı sorunları yaşadılar. Hala da mutlu oldukları söylenemez. Yılların bana öğrettikleri şunlar eğer şimdiki aklım olsa asla müdahale etmezdim. Ayrilsalar bile yeni eşleri ile benzer problemleri yaşıyorlar, ikisinin de psikolojisi çok iyi değil tabi kardeşim ve benimde. Annem de çok nefret ettim ama iletişimi kapormadim. Şimdiki aklım olsa bu kadar nefret etmez ve onu öyle kabul ederdim. Çünkü asla değişmedi, hissettiğim olumsuz duygular beni etkiledi sadece. Bence yine geçmişe dönsek yine aynısını yapar o pişmanlığı göremiyorum. İnsanlar değişmiyor, olduğu gibi kabul etmek lazım. Senin önceliği kendi hayatına vermelisin. Olaylara çok müdahale olmamalısın. Annenin desteğe ihtiyacı olduğunda yanında ol kolay bir süreç değil. Maalesef bu tarz olaylar sık sık yaşanıyor yalnız değilsin

ebeveyn rolünü üstlenmişsiniz gibi geldi bana. anne-baba arasında ki bir konu bu siz hakem ya da hakim değilsiniz. çocuksunuz ve onların kararlarına müdahale edemezsiniz. en doğru kararı anne-baba verecektir. siz daha fazla müdahil olmayın bence. haklarında hayırlısı olsun

Hayırlı olsun bölümün de zor Allah zihin açıklığı versin Sen derslerine yoğunlaş arkadaşlarınla gez o konuyu düşünmemeye çalış Annen baban bi çözüme kavuştururlar ünvde sonra atanınca farklı bir şehirde güzel bi hayat kurarsın Sana şu an maddi sorun yaratmıyolarsa dert etme büyükler halleder inşallah

Aslında bana genel olarak hiç karışmıyorlar, dediğim givi evin ebeveyini oldum roller karıştı. Çok şükür maddi bi sıkıntı da yaşamam. Ama sanırım mentalim pek iyi değil bunu anlyabiliyorum. Toparlamaya çalılacağım.

Seref yoksunu adama bak neden senin ölünü öpüyormus? Ç. küm düşsün diye yemin etseydi sıkıyorsa. Evden ayrılmak ister misin? Ben yerinde olsaydım evden ayrılmak için bahanem olurdu, ne güzel. Bir daha da hiçbir sebeple kendime karıştırmazdim. Ayrıca evin ebeveyni rolünü bir daha üstlenme. Annen de baban da koca koca insanlar. Yaşadıklarının sorumlulugunu ikisi de almalı. Annen boynuzlariyla mutluysa, 'olsun bu yaşımda dul kalmayayim' kafasındaysa yaşasın böyle bir ömür. Sen kendi hayatına bak.

Çocuklar üst soylarından sorumlu değildir. Maalesef bizim ülkemizde nasıl bi psikoloji ile çocuk yetiştiriyorlarsa, çocuklar fedakarlık yapmaktan, kendi hayatlarını sarsıp ertelemekten, ebeveyne olan her türlü bağdan kopamıyorlar. Siz sadece kendi alt soyunuzdan mesulsunuz. O yüzden yetişkin insanların ilişkilerine müdahil olmayın. Kendinizi üzmeyin. Bunun kararını anneniz verecektir. Ahlaki olarak tasvip etmediğinizi elbette söylemek hakkınız, hatta babanızla iletişimi bu sebeple kesmek istemek dahi hakkınız. Ancak kaç yaşında yetişkinlerin hayatına müdahil olmayın kendi hayatınızı da ertelemeyin.

Merhaba arkadaşlar olaya direkt giricem. Geçmiş yıllarda sınav senemde babamın annemi aldattığını öğrenmiştim. Çok zorlu bi süreçti gerçekten ne ders çalışabilmiştim ne de başka bi şey. Sürekli onları kontrol ediyor bi şekilde olayı ele alıp halletmeye çalışıyordum. İkisini de ayrı ayrı dinleyip öğütler veriyordum. Kısacası evin ebeveyni olmuştum. Çok ağır gelmişti bunun yükü. O dönemler babam anneme yemin etmişti. Çocuklarımın ölüsünü öpeyim diye. Bana da tabii bi daha olmaycak falan demişti. Geçen hafta öğrendikki yine yapmış. Ne ypcağımı bilmiuroum. üzülemiyorum bile sadece sinir var içimde. Bağırmak çağırmak da istemiyorum, sadecw konuşmak istemiyorum. geçen seneleri hatırlayıp duruyorum sanırım stresten ölücem. ne yapmalıyım, siz yerimde olsaydınız babanızdan uzaklaşır mıydınız?

evden ayrılıyorum zaten uzak bi yerde üniversiteye başlayacağım 1 hafta sonra. Sadece gözüm arkada kalıyor. Annem de beni düşünmek için elinden helemi yapıyor . push ; P

Bugün bu içerikteki ikinci konu. Aynı şeyi size de yazacağım. Ebeveynlerinizin ilişkisine dahil olmayın. Geçmiş deneyiminiz de var, sizin için ne kadar ağır olduğunu biliyorsunuz. Karı-koca ilişkisi çok farklıdır. Affetme kararı annenizindi, sözünde durmama kararı babanızın. Sizin hiçbir karar hakkınız yok. Babanızdan da uzaklaşmayın. Anne babanızın ilişkisinde suçlu babanız olsa da sizin bu kadar üzülmenizde annenizin de payı var. Sizi bu konunun dışında bırakmalılardı.

Evet uzaklaşırdım, insanlar yanlışlarının sonuçlarını yaşamayınca yaptıkları şey iki dua bir yeminle yanına kar kalınca maalesef yanlışlarını tekrar ediyorlar. Boşanmadığı için annen konunun suçlusu gibi yazmışlar sanki boşanınca selena gelip annenin hafızasını silecek, depresyondan çıkarak, değersizlik hissini alıp özgüven dolduracak... böyle bir şey yok annenin her durumda desteğe ihtiyacı olacak çünkü bu travmaları yaşadı ama ebeveyni olarak değil çocuğu olarak destek vermen lazım sadece bir konuda uyarmak istiyorum annen boşanmayarak her durumda evlilikte kalınabiliri öğretiyor sana her yanlış toplanabiliri öğretiyor bunun yanlış olduğunu bilmen bu çarpıklığı kendi evliliğinde benimsememen lazım çünkü aldatıldığın şiddet gördüğün bir evlilikte kalınmaz sadece koşulların hızlı boşanmaya uygun değildir bir süre koşullarını iyileştirmek için kalırsın

üniversiteye başlıyorum 1 hafta sonra. Diş hekimliği. Sadece gözim arkada C

Baban aldatıyor annen kabulleniyor. İkisi kendi aralarında bu şekil yürüyüp gidiyor işte. Sen karışma ve onlar yüzünden kendini hırpalama. Ayrıca erkeklerin yalanlarını örtbas etmek için ilk fırsatta çocuklarını öne sürmelerinden iliklerime kadar nefret ediyorum. Çocuğunun ölüsünü öpmeyi bile gözü alıyor pisliğini örtmek için. İğrenç herif.

Aslında bana genel olarak hiç karışmıyorlar, dediğim givi evin ebeveyini oldum roller karıştı. Çok şükür maddi bi sıkıntı da yaşamam. Ama sanırım mentalim pek iyi değil bunu anlyabiliyorum. Toparlamaya çalılacağım. P

Böyle bir ortamdan sadece meslek edinip calisip ayrilman gerekir. Annen neden bosanmiyor bilmiyorum, ama oda kendi kararlarin neticesini yasiyor. Psikolojik destek almayi düsünebilirsin kendin icin. Genc yasta yaslanma

Kendi hayatınıza bakın. Onlar kendi kararlarını kendilrri versinler

Annem de Kurana el basmıştı ilkinde, ama sürekli tekrarlandı. İnsanların değiştiğine pek inanmıyorum. Babamın teknoloji ile çok aradı yoktu mesajlaşmayı falan da hep bana denk geliyordu. Çok zor bir süreç gerçekten. Herkese de söyleyemiyorsun kolay değil annem babam böyle böyle yapıyor demek. İnsanın en güvendiklerinden güveni boşa çıkarması çok kötü gerçekten.