Genel bi mutsuzluğum vardı zaten uzun zamandır. Yalnızlık hissediyodum sürekli işteyken kafam dağılıyodu ama terfi alınca işime karışılmaya başlanınca çalışma saatlerim değişince çalışma düzenim personelim değişince ayaklarım geri geri gitmeye başladı işe. Bi işte teselli buluyodum o da bitti

Depresyondayım derseniz iyice bilinçaltınız bunu kabul edip iyice dibe çekilir. Terfiniz sebebiyle biraz yorulmussunuz bu da normal bir şey. her insan hayatındaki geçişler bu tarz sancılı süreçler yaşıyor. ama ben depresyonda mıyım deyip buna yönelirseniz bu duruma daha da kapılırsınız. onun yerine bu sürecin geçici kısa bir durum olduğunu farkedin. Manevi olarak size iyi gelen şeyleri yapın, terfinizin olumlu yönlerine odaklanın, maaş artışınız olduysa ve durumunuz buna uygunsa maaşınızdaki artısın bir kısmıyla yardıma ihtiyacı olan birine yardım etmek de manevi olarak size iyi gelecektir Sadece maddeden ibaret degiliz ruhumuz da var. Vücudumuzun besine yemeğe ihtiyacı olduğu gibi ruhumuzun da besine ihtiyacı var. Sizi iyi hissettirecek şeyler yapın. uyku öncesi meditasyonlar çok iyi onları da tavsiye ederim. Yoğun çalışma temposunda bunalmaniz çok normal. Günlük 10-15 dk uyku öncesi meditasyon bence çok etkili

Ağlayıp hayatı sorgulamakla, melankolik aktivitelerle olumlu bir noktaya gelemezsiniz ki. Enerjinizi arttıracak şeylere yönelin

Yogaya ve saglıklı yaşamaya odaklanın. Kaçıs noktanız olsun. Vücudunuzu ve ruhunuzu dinlendirin bence sizi yoran bu

Ben işini doğru ve iyi yapan herkesin yönetici olabileceğini daha doğrusu yöneticiliğe uygun olduğunu sanmıyorum. Mesela ben kendi alanımla ilgili de olsa yönetim kademesinde olmanın stresi ile başa çıkabileceğimi düşünmüyorum. Yaşıtlarım ya akademik kadroda ya yönetici pozisyonunda.. ama ben gerçekten o presleme ile başa çıkamadığım gibi çalışma arkadaşlarımla da dengeyi sağlayamam

Hic biseyi sevmemek ugrasmak istememek felan biraz depresyon belirtisi gibi aslinda Izzet gullu var onu bir dinlerseniz belki bir dusunce olusur kafanizda

Pskolojik destek alin cok daha uzamadan bence.

Tamam canım sağol

Güvendiğim birinden de darbe yediğimi duyunca lanet ettim hayata. Ağlayınca çirkin oluyorum bi gözlerimin rengi değişiyo onu seviyorum

Ve İzzet güllü izlemenizi tavsiye ederim

Bayadır bunu düşünüyorum ama bununla ilgili hiçbişey yapmıyorum. S

Zorlasam olabilir ama bilmiyorum kabul etmeyebilirler. Tek bildiğim şey hayatta genel anlamda mutsuz olduğum. Bayadır mutlu hissetmiyorum zaten ama dışarıya karşı mutlu göstermek yoruyo artık

Welcome to iş hayatı. Pozisyonun yükseldikçe sorumluluk artar. Çalışan hata yapar ama üstten sorulur davalık bir şey olsa bile genelde üstten sorulur. Karar verme yetkisi de ondadır genelde. Dirayetli duralim sorumluluk alalım ki her yerde üstlerde erkek idari amir, müdğ, Başkan falan görmeyelim. Ki kadınlar güçlüdür yani daha çok olmalı öyle yerlerde. Yesmar

O yetkiyi çok sevdiğim arkadaşı gönderirlerken kullanamadım malesef. Tepkimi koydum ama patronun istediği oldu. İlerleyen zamanlarda nolacağını göreceğiz artık. SayYouLoveMe Hursit sen bir kahramansin, onden gidersin

O erkek müdür gitti işte Allahın belası senelerce arkasını topla gittikten sonra kuyunu kazmaya çalışsın hayat çok değişikmiş ben bu dünya için fazla iyiymişim

İş değiştirme şansınız yok mu? Kamu mu özel mi? Mikan

Ara ara canımı alsın diye dua ediyorum çok içten hemde ama olmuyooo bekliyoruz artık

Lanet girsin guvenini yikanlara

Evlisiniz, terfi aldiginiz muhtemelen iyi 1 isiniz var yine de mutsuzsunuz. Insanlarin nihai amaci bu degil midir zaten? Iyi 1 is, iyi 1 ese sahip olmak icin cabalamiyor muyuz yasam boyu? Issiz, bekar insanlar mutsuzluktan ölsünler mi bu durumda? yazarhanim35 Yazar

Özel. Şuan için yok durumlar ortada işi bırakıp evde bi süre yatıp iş araştırmak için hem lüksüm hem de psikolojim yok malesef ki. Bi süre daha ittirmeye devam artık

bence kendinize her gun sorun - bugun kendin icin ne yaptin? belki bu sekilde farkindaliginiz artar ve kendiniz icin bir seyler yapip mutlu olmaya calisirsiniz. Insan olumu dusunuyorum dedigi noktada bence can havliyle kendi ile ilgilenmeye baslamali. Sizin biraz daha dayanayim demeniz bana o yuzden degisik geliyor. Kim var sizden onemli hayatinizda.

O işsiz ve bekar insanların sorunu bişey diyemem. İşinin olması yetmez bana göre işinde mutlu olmak da önemli. Üç kuruş kazanıp mutsuz olmak değil hedefim. Eş de önemli ama kafa yapın uyuşmuyosa onla da mutlu değilsen bi sıkıntısı olmasına gerek yok mutsuzsan bitmiştir zaten eşim ve işim var ozaman tamam mutlu olmam lazım kafası yok bende. Bunlara sahip olup mutlu olanlara çok özeniyorum ama. Belki ben mutsuzluğa odaklanmışımdır mutluluk çıkaramıyorumdur hayatımdan bilemiyorumki. . push ;

Kesinlikle öyle. İnanılmaz yorgunum sabah alarm çalınca ağlayacak modda oluyorum okadar istemiyorum uyanıp işe gitmeyi. Yoga meditasyon kaç aydır yapmayı düşünüyorum biliyo musunuz herşeyi erteliyorum herşeyi.

Biraz melankolik bi pskolojidesiniz suan gibi geldu bana. Yoksa is vs kotu diye lutfen u denli kotu hissetmeyin hayatinizi. Hersey zamanla yoluna girer, ise yeni yeni adapte oluyorsunuzdur. Esiniz ile probleminiz ne boyutta onu bilmiyorum tabii.

Sorumluluğum artınca bunaldım. İşime karışanlar çoğaldı. Eskiden de sorumluluğum fazlaydı ama müdür değildim müdürümün üstüne atıyodum bunaldığım konuları. Şuan direk muhatap kişi benim ve düzenimle oynuyo biraz patronum. Yoruluyorum beyin olarak. Bir aydır gerginim üzgünüm.

Ben bayadır depresyonda olduğumu düşünüyorum ama ruh sağlığımı bile erteliyorum. Hep güçlü ve mutlu gözükmeye çalıştım okadar yorduki. Yalnız kalıp ağlayıp içimi boşaltıyorum arada işte. İnsanlara da çok içimi açamıyorum bi kişi vardı ki eşimden çook daha yakın. İşten ayrılmak zorunda kalınca yapayalnız hissettim o da çok koydu bana.

Merhaba, hayatımda bazı değişiklikler oldu iyi mi oldu kötü mü derken mutsuzluktan geberdiğimi anladığım an farkettim kötü olduğunu. Terfi aldım iş yerinde ama keşke almasaydım çok mutsuzum işe gitmek istemiyorum. Evde de bi mutluluğum yok eskiden iş benim için bi kaçıştı şimdi orda da mutlu değilim. Napcam ben? Ne işe gitmek ne eve gelmek istiyorum. Hiçbi amacım yok yaşamak adına resmen. Eşim dışarda okadar iyi geldi ki çıkması. Yalnız kalabildim şarap içip müzik dinliyorum ağlıyorum hayatı sorguluyorum sevdiğim bi aktivite sonra nolacak ya. Hiçbiyere ait hissetmiyorum çıldıracağım. Yaşamak istemiyorum değecek bişey kalmamış gibi hissediyorum.

Tükenmişlik sendromu gibi Allah yardımcın olsun canım eğer inanıyorsan dua edebilirsin içini dökmek iyi gelebilir biraz olaylardan insanlardan kendini soyutlama gez dolaş iyice bunalma derim

Olmayın iş hayatı ayrı ev hayatı ayrı sosyal hayat ayrı. Alın yetkiyi gereken yerlerde de çatır çatır kullanın. Gerektiği yerde doğru şekilde kullanın amirliğinizi. Herkes işini olması gerektiği gibi yaparsa sorun da çok azalır bunu da üst sağlar genelde

Düşünüyorum çünkü artık içimdekileri dökülmem lazım defne-28

Belki de yoluna girecektir ama bi değişiklik yaptılar o beni yıktı. Eşimle de bir aydır benim gerginliğimden sebep çok tartıştık en son isyan ettim şuan daha anlayışlı ama eşimi son plana atmış durumdayım şuan. S

Benim de bu tedirginliklerim vardı ve şuan tedirgin olduğum herşeyi yaşıyorum sanki birebir. Bisüre daha deneyeceğim belki alışırım

Bir psikoloğa gidin.. yast

Bu yaptığım şuana özgü değil ben bunu bikaç ayda bir zaten yaparım rahatlıyorum. Ama şuan bi farklı psikolojide yapıyorum

Terfi neden mutsuz etti sizi?

İş ve ev dışı biraz hareket katsanız hayatınıza, enerjinizi verebileceğiniz. Yürüyüş ya da bir hobi edinmek gibi

Allah tan anlayisli bi esiniz varmis ama siz yinede esinizide son plana atmayin birde istemeden gerginlik olmasin aranizda. Memnun kalmazsaniz geri gidemezmisiiz?

Taşi herkes dertsiz sanır ama kimse bilmez taş en büyük derdi taşır. Ben böyle bir durumdane yapardım daha çok canımı acitirdim ama bu bı tavsiye değil çünkü hiç bir işe yaramıyor ve inanın geçiyor uyuyorsun uyanıyor sun uyuyorsun uyanıyor sun ve bı bakıyor sun bı yoldasin yürümek žorundasin bu gece sabaha kadar ağla uyandığında aynaya bak gördüğün kişiyi begenirsen ağlamaya devam et

Bu sartlarda mutsuzsaniz o zaman hem istifa edin hem de bosanin madem. Belki o vakit mutlulugu bulursunuz bekar ve issiz olarak.

Evli olmasan Allah'ım bu benim kız kardeşim mi diyecem Yesmar

Mutluluk tuzağı diye bir kitap var okumadıysanız öneririm. Belki mutluluğa bakış açınızı değiştirir

Beter olsunlar bi güvendiğimden kazık yedim ötekini de yanımdan aldılar gönderdiler yapayalnız kaldım bee

Hiçbişeye vakit bulamıyorum kafam hep yoğun çok istiyorum ama yapamıyorum istemekle kalıyo. İki ay önce spora başlıcaktım hala başlıcam