Benim de cocuklugum rezalet. Taciz siddet ne ararsan var. Şema terapiyle yoluna koydum ben bi nebze. Biraz da kalitsal bisey malesef. Ama beynin yapisi gercekten dusunme bicimine gore degisebilio. Duzgun dusune dusune duzgun dusunen birine donusebiliosun kisacasi. Antidepresan turevi bisey yazilirsa kullanmasin bu arada. Tetiklio tam tersi.

Manide yorgunluk, açlık, uyku hisleri olmaz. Bunu nasıl tarif edebilirim size; hiç durmadan bir hafta boyunca dans ettiğinizi düşünün, zerre uyumadan, yemeden. Bayılamazsınız da.

Yalnız olmadığımı bilmek acikcasi beni mutlu etti kızlar. Benim de annem a tipi psikoz hastası babamla evlenmiş ve babamın ailesi bunu annemden saklamış. Annem yıllar sonra tesadüfen öğrenmiş. Ama o da bizi hep korudu. Babamin şiddeti, küfürü falan yoktu ama babalığı da hiç yoktu. Ne dogumgunumuzu bilir, ne okulllarimizi, ne yediğimizi, içtiğimizi hicbiseyimizi bilmez herşeyden bihaber. Aklinin zehir gibi çalıştığı konu paradır. Para dedimse öyle büyük paralar düşünmeyin. Mesela 5tl. Yaptiklarinin hangi birini anlatım ki. Oturdugumuz evi 500 tl ye satmasını mi, benim evimin kirasını harçlık olsun diye kendine vermeme rağmen emlakciyla birolup beni dolandirmasini mi, tefecilerle birolup buyukbabami tuzak kurmasını mi, benden küçük birini bulup ona şampuan almasını mi,50 TL vermesini mi bunlari özellikle soluorum düşünün nasıl kadınlar var ki aklı başında olmayan adamdan bile para koparmaya calisiolar, evimize haciz getirip eşyalarımızı kaçırmaması mi hangi birini anlatim artık hasta diyip gecemiorum. Gorusmek bile istemiorum.

Ablanızın seyri daha ağır gerçekten. Onun İçin de çok yorucudur bu durum. Anlayabiliyorum. Zaman zaman ben de çok bıkıyorum. Hayat kontrolüm, iradem zayıfladı. Kendimi stabil tutmaya çalışmaktan ileri doğru adım atamıyorum. İlaçlarım da çok etkiliyor. Aldığım onca kilo, kurşun gibi ağır uykular.. eskiden kafama koyduğumu yapan bir insandım, şimdi hep bir hasar tamir durumundayım. ablanızda bir de Sık döngü ve elektroşoklar çok daha yorucu. Doktorum, psikozdayken eşime, onunla değil, hastalığıyla konuşuyorsunuz. O yüzden dediklerine alınmayın, ikna etmeye çalışmayın diyordu. Anneniz de muhakkak üzülüyordur sözlerine ama içselleştirmesin çok fazla. ben şema terapi gibi şeyler almadım ama doktorum aynı zamanda terapi yapabiliyor, bunun çok faydasını gördüm. gangstawalk ın tavsiyesi çok güzel. Ailece de bir terapi düşünebilirsiniz. Sizin desteğinize hep ihtiyacı olacak ama her harcaması, her isteği de manide olduğu İçin normalleşemez tabi ki. Bunun İçin de bir davranış şekli geliştirmek gerekiyor. doktorumun bir hastası geçen bir ülkeye gitmiş, şirketinin yarı değerini 3 makineye vermiş gelmiş :) hastalığı akışına bırakırsan, sürüklenip gidiyorsun peşinde. siz güvenli bir liman oluşturun yine onun için. Mani, depresyon ataklarında huzur bulacağı bir yeri olsun ama sonsuz hareket kabiliyeti olmasın. Çocuğu İçin sizin desteğiniz çok önemli. böyle ağır hastalar var. Nurseli İdiz in de bayağı ileriydi sanırım hastalığı. Kızıyla olan bir röportajını okumuştum, Ayşe Arman ın yaptığı. O da annesinin hastalığının onların hayatının hep bir parçası olduğunu anlatıyordu.

Merhaba, psikoloğum yardımcı olmak isterim kullandığı ilaçlar nedir

İlk krizini fark edeni duymadım ben, siz doktora gitmezsiniz, kolunuzdan yakanızdan tutup götürürler zaten. Allah yaşatmasın.

Çok teşekkür ederim sess_s öyle güzel yazmışsınız ki karşımda çok güçlü biri var. fakat kardeşim adına çok üzgünüm.20 yıldır bir arpa boyu ilerlememişiz onu görmüş oldum iyiki konu açmışım. mesela gangstWalk arkdasim bana toplum ruh sağlığı merkezinden bahsetti ve ben bu merkezin faaliyetlerini falan hiç bilmiyordum. şema terapiyi Samantha dan öğrendim. hep kısır döngüde devam edip durmuşuz. bu arada kardeşimin durumu galiba sizlere göre ağır. psikoz psikotik atak fazlasıyla eşlik ettiği için olabilir. aslinda semptomları gidince çok saf temiz kalpli iyi bir insan. onun adına okadar uzuluyorumki. iki kez evlilik yaptı ama başedemedi. sanki hep geçmişteki çocukluğu onun ilerlemesine mani oldu. yalniz kendini de geliştirmeyi bilmiyor. bagimli anneme. mesela bana göre ablam sürekli mani ve depresyon yaşıyor gelgitler yani ataklar olmayınca da sürekli duygudurumu dalgali. siz şema terapi aldinizmi? Birde kardeşim eskiden günde 13 tane hap kullanıyordu şuanda 10 tane kullanıyordu düzenli. bu arada hasta yakınları için mani çok yıpratıcı. major depresyon hasta için zor olsada yakınlar içinde mani çok yıpratıcı.

Değerli Samantha.. işte bu diyorum seni alkışlıyorum.. benim kardeşimdeki eksiklikte bu. topluma kazandırılması gerekli ve bunun için cabalamalıyız diye düşünüyorum yoksa sürekli bu hastalığın kısır döngüsü çok yıpratıcı. yazdiklarin için teşekkür ederim.

ya özel değilse nasıl anladınız ya da nasıl şüphelenip doktora gittiniz? M Minel_ask Previously

Çok üzgünüm geçmiş olsun anlatman bile ağır geldi bana ve bunu sen yaşıyorsun. senin için duacıyım. Kardeşim de hep mani sonrası yıkılmış ve utanmış bı şekilde oluyor. ben suçluluk duygusunu yaptıklarını hatırladığına bağlıyorum ama öyle değil belkide. maniden sonra çok depresif oluyor. nasıl bu enkazdan kalkıcakta normal hayatına donucek diye bekliyoruz çok zor. yalniz hasta yakını olarak bir itirafta bulunayım bence manikataktansa, depresyonda olması bizim için daha az yıpratıcı

İstanbuldayım Merhabalar evet dr umun bilgisi var ama o tabiki kesmemi istemiyor Ama ben bu ilaçlarla ne adet olabiliyorum ne de gebe kalsam bebeğime zararını kesin olarak biliyorum her halukarda ilacı alınca çok daha kötüye gidiyor herşey D

Kardeşim ağır bipolar hastası yıllardır. ilac tedavisi uygulanıyor ve ilaçları duzene giriyor ama birkaç yıl sonra yine ağır bir manik atak geçiriyor. atakları burada anlatmak istemeyecegim kadar ağır geçiyor, bir ayda ancak kendine geliyor, çok yıpratıcı bir süreç. size sorum şu psikiyatri eşliğinde psikolog desteği ablamın ataklarına engel olabilirmi? Çevrenizde bipolar olup psikoterapi ile toparlayan oldumu? Atakları okadar ağır geçiyor ki gerektiğinde elektoşok tedavisi uygulanıyor. ancak kendisine gelip toparlıyor. bazen diyorum psikolog neyapabilir ki elektroşok bile tam çare olamiyor diye ümitsizliğe düşüyorum. en ufak değerli bilgiye ihtiyacım var. saglikla kalın.

Çok zor çokyaşamayan bilemez hasta işte der ama yaşayana çok zor. Bizimki üst baş alışverişi yapmaz ama küçük ya da büyük para, evi sattiginda gelen para, benim evimle beni dolandırdığı para bunların hiçbirinin nereye gittiğini asla bilemedikşimdi de annemin anlattığına göre hijyen sifirmis. Ne banyo yapar, ne üstünü değişir dio annem. Banyoya zorla sokuolarmis. Ben fazla birarada olmak da istemiorum. Babam yokmuş gibiyim zaten. Hic arkamda bı baba varlığı hissetmedim ki. Annem hem annemizdi hem babamizdi. Canini dişine takip üniversitede okuttu ucumuzu de.

Bi akrabam bi polar hastası, çok detaylı bilmiyorum ama bildiğim şu ilaçlarını çok düzenli kullanıyor doktoruna düzenli kontrole gidiyor. Stresten uzak duruyor, uykusuna çok dikkat ediyor. İlaçları uyku yaptığı için her fırsatta bol bol uyuyor. Bu şekilde ciddi bir sıkıntı yaşamıyor. Uykunun onun için çok önemli olduğunu söyler hep, uykusuz kalmak hastalığımı tetikliyor diyor.

Yok İstanbul da değilim

Bipolardaki enerji hali normal bir enerjik hal değil. düşünün bipolar mani atagindaki bir bayanı odasına götüreceksiniz, üç erkek tutuyor zor götürüyor. aşırı güç hali. sabahlara kadar susmayan, bağıran bir insan. cokzor Allah kimseyi bu hastalıkla imtihan etmesin. yaninda refakat eden annem neler çekiyor bir bilseniz.

Teşekkürler. Konu sahibinin ablasında ağır seyrediyor ama her zaman böyle olmak zorunda değil. Biraz fazla önyargıyla yaklaşılan bir hastalık. doğru bir tedaviyle çok seyrek ataklar geçirebiliyorsunuz. Ben çevremdeki insanlardan çok daha sakin ve soğukkanlıyımdır mesela. Eşim çok daha sinirli, atarlı giderlidir. Eskiye göre farkı şu: artık kafam kaldırmıyor onun atar giderlerini. Hiç idare etmeye eskiye göre biraz daha dikkatliler bu yüzden. Düşüncesizce davranan insanlara karşı daha az toleranslıyım. ataklar sırasında doktorumun eşime tavsiyesi, onunla değil, hastalığıyla konuşuyorsunuz, o yüzden alınmayın sözlerine olmuştu. Yani bu yapılabilir. bir de bilinçlenip takip edilebilir genel durum. Mesela fazla harcama mı yapmak istiyor, aralıksız konuşmaya mı başladı, fazla yükselme, ya da fazla melankolik mi olmaya başladı, dışarıdan gözlemleniyor. Ona göre doktora gitmesini söyleyebilir, ya da yalnızca kendini yargılamadan, suçlamadan biraz mani, biraz depresyonu yaşayabileceği konforlu bir alan, esneklik bırakabilirsiniz. Artık iyileştim, ilacı bırakıyorum dememeli. Buna ancak doktorla karar verir. Eğer yan etkilerden dolayı ilacı bırakırsa, daha derin düşüşler yaşayabilir. babam yürüyüş yapıyorum, sağlıklı besleniyorum diye şeker ilaçlarını aksattı, sonucunda daha hasta bir şekilde doktora gitti, bunun gibi. Konu sahibi, inşallah ablanızın da rahatsızlığı yaşı ilerledikçe yavaşlar. Evet, sıkıntılı bir süreç. Ama Siz biraz dışarıdan bakmaya çalışın. Ablanızın stabil olduğu zamanlara odaklanın, o zamanların tadını çıkarın. Umarım gittikçe uzayacaktır bu zamanlar. bir de suçluluk duygusu oluyor. İnsan kendini hırpalıyor ben neden böyle oldum diye. O zaman depresyon 1 birimse, 10 birim hissediliyor. Onun yerine evet şu anda hastayım, kendime izin veriyorum, geçecek demek lazım, misafir gelmiş, hoş gelmiş, biraz oturup gidecekmiş demek gibi.

etkiliyor belli bir ölçüde ama insandan insana değişir tabi ki. Pms dedikleri Şey gerçekten varmış. Benim mesela bir sene boyunca çok etkiledi, sonra geçti. Olduğunda piyasada bilinen hafif bir sakinleştirici veriyorlar, iyi geliyor. hormon dalgalanması bipolarda etkili bir şey tabi ki, hamilelik, doğum filan hep riskli dönemler. bende bipolar kadın doğum için kullandığım hormon ilaçlarıyla patladı, öncesinde hiçbir sorunum yokken. Hormon dengeleri çok etkiliyor gerçekten.

Ya iste sevgi ve özveri ile aşılamayacak bisey yok. Anneni takdir ettik dönüp kaçan insan da cok..

Psikoz da etki ediyor demissin ondan ataklarinin dozu artiyordur o kısım deneyimledigim bisey degil ben yilda iki kere falan giriyorum maniye eskiden daha sıktı. Aşırı coşkulu hic bitmeyen bi enerjide oluyorum nispeten mutlu ama biri ters bisey desin zarar verecek raddeye geliyorum iki saniyede. Zamaninda kendime de baskasina da verdigim cok olmustur tabi. Anlatacagin seyden etkilenmem özelden yazabilirsin. İnsanlardan uzak duruyorum o dönemlerde artik yani kendimi kontrol edebiliorum. Kendi doktorumu onerebilirim özel ama bütçe varsa. Psikoterapi olarak da şema terapinin iyi geldigine inaniyorum.

Senin de bipo olduğunu bilmiyordum, şaşırdım. :)

Bu anlattıklarınız benim tanıdığım kişide de oldu ve bunlar üzerine doktora götürdü ailesi

Canım bu ilaçlardan dolayı benim de kilo sorunum vardı diyetisyene gittim 11 kilo verdim. kaldı 5 kilom. verirsin sende. bol bol yürüyüş yapmanı tavsiye ederim D

Evde bakım maaşı bağlanabilmesi için olmazsa olmaz şartlardan biri ; '' Sağlık Bakanlığınca belirlenen yetkili hastanelerden alınacak engelli sağlık kurulu raporunda engel oranı en az %50 ve "Ağır engelli" İbaresi "evet" olarak işaretlenmiş olması gerekmektedir.' durumunuz yoksa 2022 maaşınıda araştırma bilirsiniz 2 maaş şartlarına bakın lütfen tourmaline

Hiç öyle demeyin. O kadar kötü bir hastalık ki anlatamam. Allah düşmanıma bile vermesin

Anlatılmaz yaşanır derler ya, nasıl anlatırsan anlat, eksik kalır, öyle bir şey. M Minel_ask ablanız şu kitabı da okusun: Ne ile baş etmekte olduğunu daha güzel anlar. Burada tedavi için nasıl bir yöntem izlendiği, nelerin iyi geldiği de yazıyor, yazarı Bipolar bir psikiyatri prof. u. Aklınıza takılan şeyler olursa, özelden sorabilirsiniz. Hiçbir şey için geç değil, ablanız ekpss de deneyebilir, kendini eve kapatmasın mümkün mertebe.

Sizi çok Kıskandım. Annenize bravo. Olay tamamen evdeki sağlıklı yetişkinlerde bitiyor sanırım. Hastalara gerekli desteği vermek ve çocukları korumak çok önemli. Babam bipolar. Dedem bipolar. Babam ve dedemle aynı evde büyüdüm. Mani ataklarının hep benim yüzümden olduğuna inandırdı annem beni. Yaramazlık yaparsam babam öyle olurdu. Dedem ilaçlarını kullanırdı. Ama babam doktora bile gitmiyor. Babam 65 yaşına geldi. Son 1-2 yıldır anneme şiddet uyguluyor. Annem bizim kahramanımız değil tam aksine yaşadıklarım yüzünden hep onu suçluyorum beni babama maruz bıraktığı için. Sanırım bana uyguladığı psikolojik şiddet şimdi ona döndü. O yüzden üzülemiyorum bile şu an.

Canım istanbuldaysan sana bu işin uzmanı çok iyi doktorum Prof dr nazan aydın kadın ruh sağlığı biriminin kurucusu onu öneriyorum Belki bebek sahibi olmana faydası olur ilaçlarını düzenler Bana diğer ilacımla bile dozunun çok düşük olduğunu gebe kalabileceğimi söyledi Ama ben regl olamadığım için tüp bebeğe yöneldim... denizkumm sadece bir tavsiye D

TRSM den kardeşim kendisine gelince iletişime geçmeyi düşünüyorum çok yardım ettin gangstaWalk bu iyiliğin sana daha büyük iyilik olarak dönsün inşallah. sana ve samantha ya da çok tesekkur ederim. bilgilendim sayenizde. Trsm hiç aklıma gelmemişti. arastiracağim.

Mani genelde arkasından depresyonu getirir, o yüzden 2 haftalık maninin ardından, 2 aylık majör depresyon gelir, kolunuzu kaldıramazsınız. O yüzden hiç hoş bir durum değil M Minel_ask Previously

Anladim. Bir gun boyle bi sey yasqrsam hemen giderim doktora. Gecmis olsun size bu arada :) Yokuspokus

Elbette

Ben de 6 ay önce mani gecirdim. mani sonrasında ise bu dönemde yaptıklarımi sorguladığım depresif donemi yaşadim. Allah kimseye yaşatmasın. ben niye yaşıyorum sorusu kafanızda, kalbinizde hançer saplanmış gibi bir sızı, hiç bir şey yapamiyorsunuz ve hayatınızın hep bu yetersizlikle geçeceğini düşünüyorsunuz. İçinden çıkılması zor bir durumdu, hiç uyanmamak hep uyumak istiyorsunuz. Mani dönemi güzeldi. çok yaratıcı, çok enerjiktim. bir de yapmamam gereken şeyleri yapmasaydim iyiydi ama o dönem normal geliyor herşey sana..

Yok ne yıkılmıyoruz, anlamıyoruz Samantha, mani dönemlerinden sonra enkaz oluyordum, ay bulmuşum anlatayım anlarsın sen; vücudumdaki her kas-kemiğin ağrıdığı o mani sonrası akatizili dönem, işte o müthiş enerjinin sonrası... Ölüm ya. Dindirilemeyen iç huzursuzlukları, "Canım sıkıldı"nın ötesi bir sıkılganlık sığamama, içeriden parçalanma hissi, berbat fiziksel ağrılar... M Minel_ask sen de oku burayı: Herkes aynı şekilde yaşamıyor, klasik, hastalık değil hasta vardır olayı. Benim sanrı tecrübelerim var ve berbatlar. O sanrılar, psikoterapi ile çözümlenmezse tik haline geliyor, hepsi birbirine bağlanmaya başlıyor, tetikleyicin artıyor hassaslaşıyor bir filmden bir sahne dahi tetikleyicin olabiliyor. Sanrıda gördüğün şeylere yüklediğin manalar normal hayatın içinde aklına geliyor, sonra otomatik çamaşır makinesi gibi döndürmeye başlıyor. Şu an ben de stabilim, stabil gidiyorum uzun süredir ama kendi ritmimi öğrenene kadar canım çıktı. 2 intihar denemesi, takıntılı ölüm düşüncesi-stresi yüzünden saçkıran oluşum, ergenlikte anoreksiya nevroza olarak tezahür edip ölümüne açlıklar, uykuya hasret geceler üni. hayatım boyunca insomniadan beynime ağrılar girmesi, beynimi deşip çıkarasım geldiği düşünceler-çözümlemeler, her şeyin, her mananın yitip yok olduğu hiçlik hissi, defalarca sorgulanan/yıkılan inançlar, kim olduğunu bilememe hali, asla tatmin olmama/hiçbir şeyin yeterli gelmemesi boşluk hissi, çocukluk travmaları... Her seferinde başa sar tekrar tekrar dol patla yine bi delik açılsın o delikten ne varsa içeri aksın, yine dol patla, yiine delik açılsın yine içeri aksın dolsun... Öğk. Sanırım aktif 6 sene böyleydi benim. Bunlar sadece ilaçlarla aşılacak işler değil elbette. Takım olmak gerek ailece, gerektiğinde. Psikoterapi desteği de gerek, sanrıların ayıklanması, korku ve acının teskin edilmesi için.

Aynen uykusuzluk , stres, insanların laflarina cok takilmak, kendine gerçekleşmesi zor hedefler koymak. Beni en cok kendi kendimi gazladigim anlar tetiklio mesela. Hah bunu da yaptım mi, şunu da hallettim mi şuraya da gitsem oh süperim benden iyisi yok derken çakma bi wonderwomana dönüşüyorum.

Bizde görülmedi ne kardeşim de ne bende genetik olarak ihtimal vardı. Mesela babamın kuzeninde de varmış. Babam da var. Benim kuzenimde de oldu. Yani babamın ablasının oğlunda. zatenasklarhepboyle Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bipolarım ben de. İlaçlar ve düzenli doktor takibi çok önemli. İlaçlarını hiç aksatmaması lazım. İnsan bununla yaşamayı öğreniyor. gangstawalk ın dediği gibi, siz gitmiyorsunuz, sizi yaka paça doktora götürüyorlar. Mani atağı ayrı, depresyonu ayrı dert. Psikozdayken asıl krizlerimi yaşadığım bir yer vardı. Dinleniyorum diye ankesörlü telefonlardan arama yapıyordum. Şimdi hiç hoşlanmam o bölgeden. Hızlıca geçer giderim önünden. Bu kötü, ama majör depresyon ayrıca çok kötü. allah ım, ne kadar zor bir şey. Nasıl bir boşluk, halsizlik hali. En az mani kadar zor depresyon. Bir de kimse anlayamıyor. Eli ayağı tutuyor, tembellik hastalığı seninki. Çık gez filan diyorlar. Zayıflık gibi görüyorlar ama öyle değil gerçekten. Benki çok soğukkanlı ve problem çözücü bir insanımdır normalde. Kaç düğün dernek, organizasyon yaptım. Sizi anlıyorum, ben mesela şu anda. Kendi açımdan belli bir içgörü kazandım. Mani depresyon gelince fark ediyorum, ona göre ilaç dozajlarımı anlıyorum. Kendimi yavaşlatıyorum, ya da zorla kaldırıp iş yapıyorum. Mesela, her şey gözümde karardığında, hasta olduğumu bilmesem, şu anda kendimi çok mutsuzum zannedeceğim diyorum. Çünkü aslında o hissiyat gerçek olmayan bir şey. Geride bıraktım yani, hastalanmıştım diyorum. Ama eşim hala benim ilk mani krizimin etkilerini atlatamadı. Üzerinden bir sene geçti teşhisimin ama travma gibi kaldı onda. Ara ara getirir önüme. onun öncesinde 1 sene majör depresyon, o kadar etki etmedi onda. Elinden geldiğince yardım ediyordu yalnızca. güvendiğin ve terapi yapabilen bir doktor önemli bence. Ben bir kaç doktor değiştirdim bu dönemde. Biri çok meşhur bir doktordu, televizyonda çıkan, çok pahalı bir doktor. seans öncesi bir test veriyor, sonra bana istatistikleri gösteriyor. Ben sorunlardan ve vunların tetikleyici olduğundan bahsedince, o benim işim değil diyordu. Şu andaki doktorumun beni dinliyor olması benim için çok önemli. bipolar temelde ilaçla tedavi edilen bir hastalık ama şema terapi gibi geçmişteki çözülmemiş sorunları teker teker çözmek de sağlıklı bir psikoloji için iyi olabilir. Çünkü atakların stres kaynaklı bi yönü de var. bilinç ve iç görü çok önemli. Kendini takip etmesi lazım. Ataklardan önce belli bir derecede anlayabilir. Uykusuzluk, çok iyi olma hali, çok konuşma, para harcama isteği hissettiğinde mani geliyor, ya da olumsuz düşünmeye, kalkamamaya başladığında depresyon geliyor diye kendine dikkat edebilir. Hemen doktora gidebilir. Ama tabi atak büyük geldiğinde yapacak bir şey de olmuyor. ben bir de kendimi bir duygu durum aplikasyonundan takip ediyorum. Her gün ruh halimi giriyorum. Derecelendirme var. İyi, çok iyi, orta, kötü, çok kötü var. İster işaretleyip geçiyorsun, ister not da alıyorsun günlük gibi. kendimi takip etmeme yardımcı oluyor. Doktorum da daha rahat takip edebiliyor böyle. Seans başında hemen gösteriyorum. İstatistik gibi, bir çizelgede her aylık ruh hallerim görülüyor son bir seneye dair. Hangi ayda nasıldım kontrol edebiliyorum. Mevsim geçişlerim ve regl öncesi hep zikzaklı mesela. senelik 50 TL ye indirmiştim ben kendi uygulamamı. Psikolojik olarak da faydası oluyor kendi ruh çizelgemi görmek. Sonuçta bipolar duygu durumdaki dalgalanmalarla ilgili bir hastalık. Ve kendi duygu durumunuzu geçmişe dönük de takip etmek belli ölçüde kontrolde olduğunuz hissini veriyor. Benimkisi "daylio" diye bir uygulama. Başka pek çok duygu durum, anksiyete günlükleri var uygulamalarda. sonuç olarak yorucu ama çaresiz değil, kontrol altına alındığında normal bir insan oluyorsunuz. Hatta gülüyorsunuz geçmişe bakıp. hasta olmak kadar, hasta yakını olmak da zor. Ablanızın ki ağır seyrediyor bayağı. Umarım yavaşlar. Kendi de çabalar, moralini yüksek tutmaya, hastalığını tanımaya çalışır. 40 yaşından sonra, özellikle mani ataklarının yavaşladığını söylemişti doktorum. Desteğiniz çok önemli. Siz çok önemli bir iş yapıyorsunuz hem ablanız, daha da önemlisi onun çocuğu için. Kutluyorum sizi.

arkadaşlar benim de kardeşime F 31.9 bipolar duygulanım bozukluğu, tanımlanmamış F 32.3 psikotik belirtili ağır depresif nöbet teşhisleri konulmuştu, askere bile gidemedi, çalışamıyor da. Ne yapabiliriz acaba çok bilgisizim bu konuda? İstanbulda doktor tavsiyesine ihtiyacım var ama seans başına 600-1000tl gibi rakamlar veremem, önerebileceğiniz birileri var mı? Bir de haklarımız ne acaba, emekli olabiliyor mu bağkurdan ve devletten yardım maaş gibi bişiy alma imkanımız var mı acaba? Blue_Black

Sana da çok geçmiş olsun cnm yok xr değil normal seroqual 25 mg Xplion alıyordum ama onu kestim ben uzun süredir atak geçirmiyorum ama prolaktin yüksekliği yaptığı için regl olamıyordum şimdi merak ediyorum sadece seroqual 25 mg la yumurtlar ve adet görürmüyüm diye. Acaba sadece seroqualle hamile kalan varmıdır? Seroqualide kesmeye korkuyorum atağa girerim diye D

Canım inşallah vereceğim bende Çok teşekkür ederim İnşallah bu ilaçla adet görür ve normal hamile kalırım sen de bebek istiyorsan belki doz ayarlamasına gidilip düşük dozla gebe kalabilirsin? Allah yardımcımız olsun

durmumumuz yok evet ; şu cümleyi anlayamadım 2 maaş alınabiliyor mu nerden alabilir? Ya da biz mi alıyoruz maaşın birini? bağkurdan, sgkdan falan mı bakmam gerekli nerden öğrenebilirim. : durumunuz yoksa 2022 maaşınıda araştırma bilirsiniz 2 maaş şartlarına bakın lütfen Blue_Black

Çok üzüldüm yaşadıklarına. Çünkü yaşayan bilir bu hastalığı... O ataklar ne demek iyi bilirim.. genç yaşta sevdiği insana verilmeyip hastalığı gizlenen babamla evlendirilmis biri olarak çok güçlü durdu. Bahane Edip kaçabilirdi. Zorlu yollar, yıllar geçirdik cuma kontrolü vardı çok şükür kan değerleri falan çok şükür güzel çıkmış. Umarım babanda biraz olsun sonunu düşünerek hareket eder.. annen senden ne istedi bunu o çocuk ruhuna nasıl yükledi.. haklısın bende uzulemezdim böyle bir durumda. Çok ince bir çizgi aslında bakarsan diğer şiddet eğilimi olan hastalıklarda da eğer süreci doğru yöneten biri varsa bizdeki gibi istisnai durumlar oluyor.

Şakası bile çok üzücü Rabbim korusun bence bu hastalığı hiç bilmiyorsunuz

Birde en önemlisi psikoterapi aldinizmi? Kardeşim psikoterapi almadı ama çocukluğu çok travmatik ve her atağında anneme düşman oluyor. bunun cocuklugundaki kızgınlığı ile ilgili olduğunu düşünüyorum bilmiyorum tam olarak. sadece psikoterapi aldığında ya geçmişi gün yuzune çıktığında kendini ya daha kötü hissederse yine atak geçirirse diye kafama takılıyor. gecmisi oldukça travmatik malesef. ergenligi zor geçti. anne babam psikolojiden anlamadıkları için psikolojik şiddet uygulamislar düzelmesi için ve daha kötü olmuş. ama çok zor bi ergendi hep annemle çatışır babama şikayet ederdi. annemin hep ağladığını hatirliyorum samantha

ben de bunu soracaktım yani regl için özel bir hormon düzenlemesi yapıyorlar mı duygudurumu daha stabil olanlar dahi regl öncesi dağılırken belirli seviyelerde rahatsızlıkları olanların aylık döngüden etkileneceklerini düşünmüştüm B

Merhaba starlight.. çok geçmiş olsun.. ilaçlarını doktor kontrolünde mi bıraktın? Birde hangi şehirdesin eğer Ankara da isen psikiyatrist onerecegim

Psikiyatrist tedavisi kaçınılmaz. Ancak psikoterapi yapan psikiyatrist çok az. Olanında fiyatları astronomik. Psikiyatrist tedavisi yanında deneyimli, özellikle şema terapiyi iyi uygulayabilecek bir psikologla psikoterapi devam ederse tedavi daha etkili olur. samantha

Mani çok zor Bi durum bizimde aynı hastamız vardı kontrolde olun lütfen

Kardeşiniz adına çok üzüldüm. Ben de 2013 yılından beri tedavi görüyorum aynı zamanda terapiye gidiyorum. Rahatsızlığımı ilk geçirdiğimde manik haldeydim tahmin edersiniz çok zor bir süre. Sakin bir yapım var bende daha çok neşelenme, flört, istediğim yapılmayınca agresifleşme, küçük dağları ben yarattım havası ve düşman belirleme oluyor. Sonra doktorumu bulduk ben manideyken ilaç verdi bir hafta düzeldim gibi oldu. Tabi ben o ara bipolar bozukluk nedir bilmiyorum. Sonra doktora gittik doktor rahatsızlığımı açıkladı ve ben o an yıkıldım. Ömür boyu geçmeyecek demesi beni yıktı. Öğrendim ki halamda da varmış. Çok güzel bir çocukluk geçirdim hiçbir travmam olmadı. Ailem, arkadaşlarım beni hep sevdi. Ama bu hastalık bende oldu. İlacı kullandığım ilk günü hatırlıyorum bu defa depresyon başlamıştı. Almak istemedim ve hastalığı araştırdım internetten. Gerçekten rahatsızlığım kabul ettim ama halen tam sindirebilmiş değilim. Sıkılırsınız diye uzun yazmak istemiyorum. Herkesten sakladım. Çok güzel bir işim vardı, maalesef 2017de manik oldum, iş yerinde sorun çıktı. Benim ilk atağım toparlanmam 6 ay oldu, ikincisi 3-4 ay. Depresyon da çok sıkıntı oluyor. Parmağımı kıpırdatamıyorum. Ve beyin nasıl desem kafanızın içinde bir şey yok. Boşluk. Düşünemiyorsunuz. Hep olumsuz şeyler. Bir de saçma sapan. Başta terapiyi çok saçma buldum. Bence psikiyatrlar çok acımasız bazen. Kendimi eleştirmeye başladım, mızmız olmamaya. Tabi bu bir süreç. Eskiden kahkaha atarken bile çekinirdim, manik mi olcam diye. Şimdi yakın arkadaşlarıma durumumu paylaşıyorum. Korkuyorum bazen. Terapi benim olumlu bakmamı sağladı. Doktor bana söyleyince daha bir etkili oluyor. Bence kardeşiniz mutlaka denemeli, olumlu olcacaktır.

Çok teşekkür ederim. ne güzel hastalığınızı biliyor ve bununla başetmek için caba gösteriyorsunuz. ilginiz için teşekkür ederim. bipolar yakınları yazar diye düşündüm ama direk bir bipolarin bukadar aklıbaşında olması çok mutlu etti beni. kardeşim hayatta yanlış karar ve seçimler yaptığı için ve bedelini ailece ödediğimiz için annemle bağımlı yaşıyor malesef. kim ne derse onun aklına gidiyor. atiyorum bir güzellik merkezinde bak senin kilo vermen için şu uygulamayı yapicaz 1500lira dendiğinde hemen inanıp bunu yaptirabiliyor ve parasını annemden alıyor, annemde hasta diye sesini çıkaramıyor. sonuc ne oluyor aman atakları olmasın diye bebek muamelesi gören ve her dediği yapılan yapilmayinca ağlayan bir bebek. annemse mağdur kişi. parası sürekli kardeşimin gerekli gereksiz ihtiyaclarina giden kişi oluyor ve bu bir kısır döngü. yani eve kapanmasın sosyalleşsin hobisi olsun ama sürekli yanlış arkadaş ediniyor ve sonrasında bizlerden yardım istiyor ağlıyor. okadar zorki. o yüzden ne çalışmasını istiyoruz ve ne de kurslara gitmesini. her gittiği yerde patolojik olaylar oluyor. cok üzülüyorum. . push ; Yokuspokus

Merhaba gangstaWalk.. çok güzel yazmışsınız teşekkür ederim. sizler bipolar olarak çok aklibaşındasınız gerçekten mutlu oldum kardeşim adına üzgünüm.. tek başına annemden bağımsız yaşayamaz o derece. herhangi bir hobisi yok.19 yasinda teşhisi belli oldu. yalnız psikoz eşlik ediyor şuanda da hastanede yatıyor. annem elektroşok almadan toparlamaz dedi. bilemiyorum durumu ağır ama bu durumada alıştık. cunku atak dönemi uykusuz ve çok yorucu biliyoruz. fakat üç yılda bir böyle ağır ataklar geçirip hastanede yatması bizi çok yıprattı.20 yıldır bu hastalıkla içiçe. hic psikoterapi almadı bir psikologtan. bunun için maddi güçte lazım ama gerçekten değecek bir psikolog yada bu hastalığına bir deva bir şifa arayisindayim. bilgilendirdiginiz için teşekkür ederim. L

Sağlıklı bir hayat dilerim herkese. Gözlemlediğim kadarıyla bipolar hastaları oldukça zeki ve yetenekli oluyor. Psikologdan ziyada psikyatrlar çok daha etkili oluyor bu konuda.

Ben bu yorumu kaç kere alkışlasam yeridir gerçekten önyargının ötesinde bir şey bu. Tam anlamıyla damgalanma. kk da bile saçma sapan şeyler yazılıyor. Manik depresif zaten, bipolar olduğu İçin berbat biriydi, sizin dengesizliğiniz insanı mahvediyor, bipolarsa rastgele bir cinsel hayatı vardır. yani insan zaten kendi rahatsızlığıyla uğraşıyor. İnsanın kendisi veya hasta yakını bundan etkileniyor. Bir de bu yargılarla mücadele ediyorsun. Ki benim etrafımda az kişi bilir hastalığımı. Söylemem yani, özellikle eşimin tarafında çok sınırlı. Çünkü hepsine yayılsa, adımı deliye çıkarırlar biliyorum. halbuki ben aynı benim. Yıllar öncesinde Buraya kaydolduğumda, rahatsızlığım yoktu. O zamanda aynıydım, şu anda hatta ondan çok daha görmüş geçirmiş, bilgili bir insanım. kimin ne dediği o kadar önemsiz ki. Bazen kızsam da umursamıyorum esasen. Yalnızca bunları yaşayan, ya da yakını olan kişi en azından doğru bir bilgi alsın.

Önyargı hafif kalır Sess, damgalanma diyelim şuna. Ötekileştirme, damgalama, kendi uğraşımızın üstüne bir de baharatı. Öyle bir hastalık ki, tükenirken bir de dışlanıyorsun, bilmeyen insanlar korkuyor, kaçıyor, saklanmak zorunda hissediyorsun-çekiniyorsun "Yine mi yargılayacaklar?" diye, üzerine tonlarca etiket yapıştırılıyor: Bipolarlar aldatır, seksomanyaktır. Bipolarlar patolojik yalancıdır. Bipolarlar her şeyi abartır, çarpıtır, manipüle eder. Bipolarlar saldırgandır, şiddet gösterir, sağı solu belli olmaz. Bipolarlar tembeldir, keyiflerinden ödün vermezler. Bipolarlar savurgandır, paradan anlamazlar. Bipolar biriyle ömür mü? Kaç kaç kaç. Bipolar biri asla evlenmemeli, asla çocuk sahibi olmamalı. Bipolarlar tedavi edilemez, uyuşturulması gereken hayvan gibidirler. Bipolarlar zekalarını sadece çıkarları ve ikna için kullanır, kandırırlar. Bipolar biri mi? Delinin teki, potansiyel tehlike. Bir de bu etkiletleri sindirip geçmen gerekir bipolar olunca. :) İşin berbat yanı, bir de "Ben böyle biri miyim? Gerçeğim bu mu?" sorgusundan geçmek durumunda kalmak. Geçmedik mi henüz çok tecrübesizken, bilmezken cahillerin damgalaması ile? Buraya yazıyorum ki, böyle söyleyenler-bakanlar her kimse, bir bk bilmiyor ve damgalama cümleleri kurarak hastaları, baş etmekte oldukları şey karşısında daha kötü etkiliyorsunuz, kabulü/tedaviyi zorlaştırıyorsunuz. Okuyan tecrübesiz bipo arkadaşlara da tavsiyem olsun, bir bok bildikleri yok onların, siz bunlar değilsiniz.

Yani genetiğimizde var. Kimisinde bir tetikleyiciyle ortaya çıkıyor, kimisinde sebepsiz. ben de bebek için tedavideydim, aldığım hormon ilaçlarıyla çok kötü oldum. Aylarca kadın Doğum doktorlarına kendimi anlatmaya çalıştım. Unutuyorum, konuşamıyorum, hayatıma devam edemiyorum, yataktan çıkamıyorum. Ruh hali berbat. Yaşadığım olayları zaten hatırlamıyorum, ama kendi ismimi, eşyaların ismini, yemek yapmak gibi becerileri unuttum. Motor fonksiyonlar sıfır, tabağı elime alıyorum, önce onu yıkamayı hatırlıyorum, sonra bununla ne yapılır diye düşünüyorum, elimde tabak karar vermeye çalışıyorum. Bir tabağı yıkamak 1 saatimi alabiliyor. Hiç kalkamadan 8-9 saat aynı yerde oturuyorum. Boşluk hissi, kendime yabancılaşma hissi.. hala kadın doğum hastası olduğumu sanıyorum. Çünkü hayatımın sorunsuz bir dönemindeyim. Üzülecek bir mevzum yok. Hatta çok yoğun olduğum bir zamandan sonra en sonunda ferah olduğum bir zamandayım. Önceden Depresyon denilen şeyin, kaşıkla dondurma yenip ağlayarak geçirilen bir şey olduğunu sanıyordum. Hayatımın bir senesini kaybettim bununla. Allah kimseye yaşatmasın. Hafif değil, şımarıklık değil, zayıflık değil. Nasıl bir boşluk, nasıl bir kuyu.. Sağolsun doktor bir arkadaşım bunlar depresyon belirtisi diyerek beni psikiyatriye yönlendirdi de o zaman öğrendim. majör depresyon teşhisi kondu hormonal ilaçlardan kaynaklı. Antidepresanları kullanarak iyileşmeye başladım ama Bir kaç ay sonra, ful mani yaşadım psikozlu. Bipolarda antidepresanlar da bir noktadan sonra maniye götürüyor. o zaman bipolar teşhisini aldım. bipoların teşhisi bu yüzden biraz daha karışık. Depresyonla da karışabiliyor siz mani atağı yaşayana kadar. Ve bipolar ya da depresyon gayet ilaç kaynaklı olabiliyor. Hatta organik depresyon diyorlar buna. Hormonal dengelerin bozulmasından kaynaklı depresyon. sizde de böyle olmuş muhtemelen. Hele öncesinde stres yaşamışsanız, hormon ilaçlarıyla tetiklenmiş ve gün yüzüne çıkmış. Ben daha önce normal gebelik yaşadım, oğlum oldu. O hamileliğimde hiç yaşamadım böyle bir şey. Rahatsızlığım 2. Tüp bebekte ortaya çıktı. İlk tedavimde de gayet normaldi her şey. Yani bir matematiği yok bunun. bunları detaylı yazdım buraya. Kendimi rahatlatmak değil amacım aslında. İnsanlar o kadar bilinçsiz ve cahilce ve önyargıyla yaklaşıyorlar ki bu durumdaki hastalara, adeta deli yerine koyarak. Kendimden biliyorum, halimi anlayabilmek İçin bir bilgi kırıntısı arıyordum her yerde. belki ileride aynı şeyleri yaşayan birileri araştırır, okur, en azından çaresiz olmadığını görür. Yaşadıklarını yaşayan, ya da böyle bir yakını olan biri görür de bir faydası dokunur diye bir not düşmek istiyorum. çok geçmişler olsun size. Umarım ilaçlarla bir düzene oturtmuşsunuzdur hayatınızı.

Kardeşim de ilk atağında 19 yaşındaydı çok ilginç Yokuspokus

Durumunuz yoksa şartları karşılıyorsunuz bakım maaşı diyelimki annenize 2022 maaşı kardeşimize bağlanır sağlık kurulu raporu alicaksiniz orda ağır engellidir yazmasi gereklidir Aile sosyal politikalar bakanlığına basvuracaksiniz 2022 için kaymakamlık mal müdürlüğü veya sosyal yardımlaşmaya başvuracaksiniz internete yazın bakım parası nasıl alınır 2022 nasıl alınır diye ayrıntılı yazar ama ilk önce rapor şart Allah şifalar versin yolunuzu açık etsin tourmaline

Ben de söyliyeyim, direk aynı şeyleri yaşamışız Benim oğlum da 11 yaşında. Hiçbir sorunum yoktu onda. Ben de 4 ay içinde 20 kilo aldım ilaçlara başladığım ilk iki ay yalnızca uyudum zaten. Tekrar bir bırakma, başlama sürecini göze alamıyorum. Ama Bir kardeşi olsun çok istiyorum. Cesaret edebilir miyim bilmiyorum. Doktorum 2. Yi çok istemeseydin, asla tavsiye etmezdim diyor. Benim oğlum da çok çok istiyor. Daha şimdi gelip konusunu açtı, keşke olsa diye. En son, en yakın bir arkadaşıyla küsmüşlerdi, çok ağladı. Onların hepsinin kardeşi var, benim kimsem yok, arkadaşımı da kaybettim diye. Daha bir sürü masum sorular. İçim cız ediyor ama hayat ne gösterir bilmiyorum. Ben de şükrediyorum, elhamdülillah sağlıklı bir çocuğum var. Onu en iyi şekilde yetiştirmeye çalışıyorum şu anda.

Evet 2 yakınım bi bayan bi erkek bipolar.. İlaçları kesinlikle alamaması gerekiyor. Aksi taktirde atak geçiriyor en özetle bakışları bile değişiyor karşınızdaki aynı insan ama farklı bu durumu yaşıyorsunuz.. Çok üzücü ama geçici bi süreç ilaçları düzenli kullanırsa bi süre sonra geçecek ataklar da belli dönem yıllarca hiç olmayabiliyor. Düzeldiğinde ona naptığını söylemeyin.. HE bide üzüntü ya da fazla sevinç bu durumu tetikliyor duyguları kontrollü olması gerek maalesef. Ama atlattık çok şükür iyiz en son 4 sene önce atak geçirdik bi kaç hafta sürdü sonra düzeldi zaten ilaçlar çok uyku yapıyor başını kaldıramıyor. Erkek olan aşırı üzüntü yaşadığı için, Kadın olanda arkadaşım hamilelikte ilaç kullanmadığı için atak geçirdi sonuç olarak ikisi de normal..

Sizede geçmiş olsun sizinki güzel bir terapi ile iyi olur inşallah.

Benim iş arkadaşımda var bu hastalık, kendisi daha çok genç, ama ilaçsız olmuyor. Bir sıra ilaçlardan bıktım diye bırakmıştı, cok kötü oldu. ilaçlara paralel terapi yapıyor. İnşallah sizin hastanıza şifa bulunur.

Manik shifti diyorsun, ama depresyon sırasında kullanmak durumunda kalabilir, çünkü psikoza girebiliyormuş, ilerlememesi için düzenleyici ile birlikte antidepresan yazarlar bazen. Muhtemelen tip 1 bipolar. Mani riskli dönemleri iyi takip edilmeli ve bu dönemlerde antidepresan alımı bırakılmalı. Antidepresandan tamamen sıyrılacağı zamanlar için, düzenli psikoterapi seanslarına başlanmalı, düşünce yönünü düzenlemek, normali anlamak, içgörü edinip "Bu normal değil" diyebileceği bir farkındalığa kavuşmalı. Koruyucu tedavi için dönem dönem yazarlar antidepresanı mecburi. Mani harici, psikoza kadar ilerleyen depresif atak tecrübem oldu, koruyucu tedavi görmek durumunda yoksa travmatize oluyor tekrar tekrar. Epikriz çıkarın, tarihlere bakın, döngü pek sapmaz tekrarlar kendini genelde.

Merhaba çok geçmiş olsun. teşhis konduktan sonra hiç gebe kalmadım.1 defa denedim ilaçları bırakıp ama atak geçirdim tekrar. ilaçlara geri başladım.2,5 yıldır kullanıyorum. tekrar cesaret edemiyorum ilaçları bırakmaya. ilk atağım da ben de Serequel xr kullanıyordum. karşılanmayınca değiştirdi doktorum. seninki de xr mi? succulentaski

Aynen ben de bunun önemini soylemeye çalıştım. Ilaci yazan doktor ayri terapiyi yapan doktor ayri olunca bipolarlar icin ekstra kopukluk oluyor. Bende oyle oldu en azindan hep. Terapi yontemi guclu cok ilgili bir psikiyatrla ilerlemek lazim. Bu da ne yazik ki devlet hastanelerinde olmuyor bu duruma cok üzülüyorum.

Yani bı akrabamda tanısı konuldu bildiğim kadarıyla gecenin bı vakti çocuklarını eşini evden kovmus eşini dövmüş durduk yere gecenin bı vakti uyandirip bide. Ben değil birisi yaptırdı bana bunları demis. Duyunca o kadar üzülmüştüm ki. Kumara dadanip bı dünya borca girmis bipolar hastalarında borclanmaktan korkmamak çok para harcamak falan goruluyormus sanırım tam emin değilim ama sonra kan tahlilleriyle konuldu teşhisi. İlaclarini çok çok düzenli kullanıyor ve düzenli uyuyor. Sukur ki son 5 yıldır birşeyi yok. Zor yani. Rabbim şifa versin burdaki arkadaşlara da ablanizada...

Ben doktora gidip bende bi hastalik var bence diye sormustum yok demisti. Ben de bi hafta geceleri hic uyumamistim ama gunduzlero sizip kaliyodum yorgunluktan bi seye cok uzulmustum o yuzdem aci cekiyodum bu mani sayilir mi ki acaba. Suan da sanki tepkilerimi kontrol edemiyorum asiri sinirliyim. 1.5 ay once doktor kontrolunde antidepresan biraktim ona yoruyorum. Bi kac ay sonra duzelmezsem tekrar bi gidip sorayim. M Minel_ask Previously

Hastalığı hakkında bilgi edinmeli, güvendiği- ilaçlar, yan etkileri vb. üzerine sohbet edebileceği bir psikiyatr ve çok zorlamayacak, halinden anlayacak, daha önce bipo hastaları ile çalışmış bir psikolog ile düzenli psikoterapi ile yola koyulur diye düşünüyorum. İlaçların yanı sıra, kendisi hastalığını tanımalı, içgörü edinebilecek bilgiyi toplamalı. Bu döngünün illaki stabil zamanları oluyordur, bu zamanlarda ne ile baş ettiği üzerine bilgi toplamalı, farkındalığını arttırmalı, keyif veren işlerini keşfetmeli , sosyalleşmeli. Aşılamaz bir şey değil. Kaç yaşında ve teşhisi ne zaman aldı ablanız?

Merhaba, devamlı kaygı bozukluğu, 15 senedir çekiyorumdur ama atagim olmadi çok şükür, fulsac vermişti doktor en az mg olan 20 mi ne ama o zamanlar bi tık etki etti, artık o da yok, benim ki ataksiz ama uzun süreli huzursuzluk, tavsiyeniz var mı? Yok olur mu ki ilaçla sade_ kahv Zzz... Üyelik

Lityum etki etmedi mi? Bir ayda kendine gelmesi normal aylarca suren var. Ben bipolarim benim de 20 gun falan sürüyor. Ne kadar agir gecio kendine zarar boyutu nedir? Kac yasinda su an? 35 ten sonra nispeten azalıyor maniye girme durumu. Bi de maniden sonra major depresyona giriyor mu yoksa sadece mani atagi mi oluyor? Psikoterapinin faydasi olur tabi. Sorularin cevaplarina gore soyliyim.

19 yaşındaydım ilk mani ataginda 7 gün boyunca hic uyumadigimi fark ettim. Icindeyken acayip bi enerji var zerre yorgun hissetmiosun hala ataga girdigimde cikar gecenin 4unde 5-10 km kosarim insan gerçekten kendini her seyi yaparim saniyor. Ama beynin arka planda calisio sonucta bu iste bi tuhaflik var bunun sonu kotu diosun zor ama bunu demesi. Sacma sapan kararlar aliosun olur olmadik kisilerle cinsel iliskiye giriosun yeri gelio :) sinirlenmek de nornalin ustunde oluo resmen tepenin tasi atma deyimini hissediosun benim oyle oluo ya cidden kafamin ust tarafinda bi yer serbest kalio sanki empati yetenegim gidio zarar vermekte hic bi behis gormuorum aksine hakkimmis gibi geliyor. Zamanla bunlar normallesti tabi. Yani mani varsa bipolardan bahsedilebilir.

Kural getirin, bizlerin bir miktar disiplin sorunu olduğu net, inkar edemem. Hatta Minel, sadece ablanız değil, mümkünse ailecek bir bilgilenme terapisi gibi alın bir-iki seans, iyi gelir diye düşünüyorum. Etkileşim içindesiniz, sizler de etkilenirsiniz ve bazen dışarıdan bir profesyonelin aileniz içindeki iletişimi de yorumlaması gerekebilir. TRSM olayını hemen hallederseniz, gerisi akar.

Merhabalar arkadaşlar Bende seroqual kullanıyorum Xplionda kullanıyordum 2 ay oldu kestim tüp bebek tedavisi gördüm düşük yaptım Çok sarsıldım İlaçlar prolaktin yüksekliği yaptığı için adet düzenim yoktu Ondan tüp bebeğe yöneldim Ama o kadar hormon ve düşük beni çok sarstı Şimdi normal olarak adet görürmüyüm ve gebe kalırmıyım diye takip etmek istiyorum Sizler nasıl gebe kaldınız? Desteğinize yorumunuza çok ihtiyacım var İlaçları kestim yeniden hasta olurum diye korkuyorum Ama çocuk sahibi olmayıda çok istiyorum M Minel_ask Previously

Rabbim yardımcınız olsun şifa versin hastanıza

Buraya konu açtığımda anladım ablamın durumunun daha ağır olduğunu, ben her bipolar böyle sanıyordum ve buraya bipolar olan değil yakınları yazar diye düşündüm. fakat gayet herşeyin bilincinde bu hastalıkla yaşayanları görünce ablam adına ümitlendim. belki hafifler ve toparlanır birazda olsa diyorum. ablamin geçmişe yönelik travması çok fazla bununla alakalı psikoterapi şart. bu arada yazdıklarınız ve bakış açınız çok doğru, her bir bilginizi tekrar okuyacağım. cok teşekkür ederim.

böyle anlatınca da güzel bi şeymiş gibi geldi ya yds çalışırken şöyle 1 aycık mani yaşasam ne iyi olur dedim

Birde söylediği şeyleri hayal gördüğü şeyleri kesinlikle dinleyin ama inkar etmeyin onaylamayında orta kararda tutun benm arkadaşım hep intihar edicem kendimi camdan atıcam diyordu ve hep korkuyordum bi gün bu kadın kendini öldürecek tamam artık diyordum ama erkek olan arkadaşım da kendini üstün görme özelliği baskını aradaki fark o hamile arkadaşımın hasta diye azarlanması dinlenmemesi saçmalıyosun denmesi ailesi tarafından dışlanması oldu sonç olarak evle iyice ilgisiz her yer bulaşık pislik içinde ve sürekli kendimi öldürücem diyen bi kadın oldu adam ise değer gördü sadece dinlenildi kulak verildi çokca para kaptırdı çünkü kendini iyiliğe adadğını söyleyip varını yoğunu insanlara dağıttı hemde hiç tanımadığı... Ama daha kısa sürede atlattı

Canım gerçekten mi Şuan bana inanılmaz umut oldun bende belki şimdi tek bu ilaçla regl olurum Benim doktorumda yani psikiatristim bu ilaçla gebe kalabileceğimi söyledi ama tüp bebek doktorum kesmemi istedi Herhangi bir risk almamk için Belki ben de şimdi diğer ağır ilacı kestim ya sadece seroqualle regl olurum Korkuyorum seroqualide kesmeye... ama hiç sadece seroqualle adet olurmuyum bilemiyorum... bide ben de kg sorunu var kaç kg sun cnm sen? Belki zayıflarsam da reglim düzene girer... umut oldun bana kuzum Allah razı olsun

Yok canim olsan ilk sen anlarsin merak etme sıfır uyku sızıp kalma lüks :) depresyondasindir. Mani bambaşka bisey tükenmek bilmeyen bi enerji asla yorulmuyosun. Bi deri bi kemik kalsan da hala bi güç oluo icinde.

M Minel_ask siz de bakar mısınız

öncelikle bu hastalıkla ilgili çok bilgim yoktu bilgi almak için girdim çok zor bir şeymiş gerçekten. bende anksiyete var ama bunun yanında çerez kalır. Allah hepinizin yardımcısı olsun

Şema terapi ne demek yani gittiğiniz yerin adımı? Terapi şeklimi? Nerede Ankara'da da gidebilirmi acaba samantha

Sonuç olarak şuan ikiside iyi umutsuzlupa kapılmayıngeçip gidecek

Tek derdiniz enejisizlik yorgunluk olsun. Donem dönem hepimizde olan şeyler bunun icin antidepresan istemeniz enteresan. Hastalik aramayın kendinizde çünkü bipolar çok enerjigim yada enerjim hiç yok bipolar miyim die tanısı konulan bı hastalık değil. Doktorlar bile uzun bı donem dediğim akrabamda tam tanısını koyamadı ta ki uzun süre takip ve kan tahlillerinden sonra bilinebildi hastalığı.

annemiz yok maalesef, onun maaşını da alabiliyor mu? yani aslında devamlı ilaçlarımızı aldığımız bir raporumuz var; askerlik için de almıştık 4 yıl üst üste heyete girmişti.. o rapor olur mu acaba.. bu dediğiniz şeyleri bir araştırayım tekrar size sorarım takıldığım birşey olursa teşekkürler..

TRSMler devlet hastaneleri ile paralel götürüyorlar diye biliyorum, sizi yönlendirirler orada mutlaka gidin görüşün, ihmal etmeyin onu. Psikolog desteği de var, ev takibi de yapılıyor kaydı alınan hastaların. Bunları hep konuşacağı, dökeceği biri lazım; içine atmamalı.

Ay bende sizin gibi düşünüyorum. ben hamile kalmak için tedavi görmeye başlamıştım.1.5 ay sonra ilk atağımı geçirdim.3 ay hastane de yattım.2 ayını hatırlamıyorum. sonra düzeldim.1,5 yıl sonra doktor kontrolünden ilaçları bıraktım.4 ay sonra tekrar bebek için tedaviye başladım ve aynı öncekinde kullandığım ilaçları kullandım. ve yine 1,5 sonra atak geçirdim ve 3 ay sürdü atak. bipolar teşhisi konuldu.20 ay oldu ilaçları içiyorum. kendim düşününce bebek için kullandığım o ilaçlar yüzünden atak geçirdim diyorum

Genetik geçişli olduğu söyleniyor ama bizim ailede kimsede bipolar yok bilemiyorum. çocuklarinda görülme ihtimali var diye biliyorum M Minel_ask Previously

Ben de nerde kaldin diyodum :)

Bizim evde konuşulan tek konu paradır. O kadar bunaldım ki. Parası da var. Ama yaptığı harcalamalar içler acısı. Kendine sürekli gidip 2-3bin liralık tişörtler alıyor. Aşırı pahalı marka tişört ve gömlekler dolabında etiketleriyle duruyor o kadar çok ki giymeye bile fırsatı yok. Bir ayakkabı dolabı var kadın olarak benim o kadar ayakkabım olması imkansız. Rengarenk çeşit marka. Ama bana 3 lira verse 1 hafta arar ister. Vermeyi unutursam olay çıkarır. Mesela bana gelirken ekmek alır mısın derim hemen yazar bi kenara bana ekmek almıştı. Bana üniversiteyi bitirene kadar harcadığı her kuruş aklında. Onun yüzünden o kadar paranın içinde üniversite hayatım boyunca çalıştım. Başarılı okul hayatım boka döndü üniversitede. Zar zor kalmadan bitirdim ama ideallerim vardı. Para kazancam diye her şeyi es geçtim.

Ne kadar değişik bizimki de hijyen takıntılı oldu bu aralar. Vücudundaki tüm kılları temizliyor. Saçı dahil. Kafasını bile kazıyor. Epilasyona gidecekmiş

Merhaba öcelikle geçmiş olsun diyorum... eşimin yengesi bipolar hastası, size birşey sormak istiyorum bu rahatsızlık onun çocuklarında da görülebilir mi acaba.. Sanırım şüphe var ama kimse konduramıyor, eşim kuzenin tavırlarını normal bulmuyor, annesiyle arasıda kötü bu aralar.. K Kestane

Canımsın insanlardan uzak dururum demen canımı acıttı. Babam bipolar bu hastalık ile büyüdüm. 60 yaşına geldi ilaçlarını düzenli olarak kullanır annem kahramanimiz sağlıklı bir aile yapımız varsa iki kardeş olarak okuyup meslek sahibi olduksa onun sayesinde. Biz babamiza aşıktık annem bize.

Biblolar teşhisi kondu yakınıma 2 sene oldu bakışlardan rahatsız oluyor asla gözünüzün icine bakmıyor bakışlarla insanların herşeyi yaptiyabilecegine inanıyor kötü bişey yapicak diyor taktigi kişiye varmı böyle olan ne yapmak lazım yakını olarak nasıl yaklaşmalı Yokuspokus

Bu kadar agir olmasa da sahit oldum ilac kullaniyordu fakat birseyler tetikliyordur denemeden bilinmez faydasi ama illaki olacaktir Allah yardimciniz olsun D damdan

Peki bana deneyimlerinizi yazabilirmisiniz beni çok iyi anladığınızı tahmin ediyorum.%40 engelli raporu var ve ne gibi hakları var bilgimiz yok. aslinda büyük şehirde Ankara'da yaşıyor ve onun için arayiştayim. ankarada mutlaka toplum ruh sağlığı merkezi vardır. buda aklımda kalsın. dediginiz gibi devlette psikoterapi bile iyi gelir hiç gitmemekten iyidir ama direkmi randevu alınır yoksa psikiyatri yönlendirilmesi ilemi oluyor bilmiyorum. arastiracagim. aslinda 20yildir hep aynı hekime gider gelir ve ilaçları ayarlanır ama ben bazen başka doktorami gitse derim ama başka doktora birkz gitmişler ve hiç memnun olmamış bırakamıyor. o yüzden psikoterapi yani psikolog düşündüm. yoksa psikiyatristini çok seviyor ama neden atakları bukadar çok oluyor anlamıyorum. mesela evladı var onun kişisel bakımında hep yanında olamadı, onun sorumlulugunu üstlenmedi. cocuk büyüdü ve bunu sorguladı ve kardeşim bu durumu kaldiramayip üzüldü atak başladı hemde ağır ataklar ve biz bukadar ağır atak olarak cevap vereceğini beklemiyorduk. anlatmak istediğim şu üzücü olaylara karşı çok zayıf. bunun için psikolojik destek ve farkındalık sart Yokuspokus

Ekt benim ilk yatışımda da konuşulmuş ve fakat ailem onay vermemiş. Bazen aklıma gelir, düşünürüm "O şoku alsaydım da hatırlamasa mıydım hiçbir şey acaba?" diye. O zaman da annemle konuşan doktor "Ümidi kesin" demiş. Zannedersem 1 ay kadar yatış almıştım ve yarısını hayal meyal hatırlıyorum, bulanık. Senin insanların canını sıkmamak için yazmaktan imtina ettiğin pek çok şeyi tahmin edebiliyorum. Hangi sorulardan sonra yatışımın gerçekleştiğini ve o soruları o an anlayamadığımı da hatırlıyorum şaka gibi. :) Moralinizi bozmayın yani; 21 yaşında sıfırdım. Yeniden inşa ettim her şeyi. İnsanın kendi aklına güvenemediği-aklının ona düşman kesildiği anları tecrübe etmesi ağır bir imtihandır ancak aşılamaz değil. Ablanızın iyileşmesi, kendini-hastalığını tanımasından geçiyor. Bunun için psikoterapi bir yoldur. Devletteki bir psikolog ile düzenli görüşmesi dahi, hiçbir psikolog desteği almamasından iyidir. Yaşadığınız yerde Toplum Ruh Sağlığı Merkezi var mı? Araştırın, soruşturun, başvurun buraya, artı engelli haklarından da faydalanabilir bunu da araştırın. (İşlevselliği kısmen düzelen %40 almak üzere engelli sayılabilir ve haklardan da faydalanabilir)

benim doktora gidiş sebeplerimden biri kendimde sürekli hastalık aramamdı. şimdi vücudum antidepresansızlıga uyum sağlayana kadar yine böyle olcağım galiba Allah kimseye vermesin böyle hastalıkları olanlara şifa versin ne diyebilirim ki

Aynı şeyleri yaşamışız. resmen tercüme ettin beni. çok teşekkürler size de çok geçmiş olsun. şimdi çok şükür iyi durumdayım. ilaçlarım hala yüksek dozajda. ve tam 16 kilo aldım. benimde 10 yaşında bir kızım var. ona hamileyken hiç sıkıntı yaşamadım ama şöyle hiç ilaç kullanmamıştım folik asitten başka. kardeş çok istiyor daha dün salya sümük ağladı zor toparladım. şuan cesaret edemiyorum. aslında çok istiyorum ama kapattım o defteri. göze alamam bir daha atak geçirmeyi. çok şükür bir kızım var Allahım onu bana bağışlasın ve uzun ömür versin.

Canim terapi sekli sema terapi her psikologun iyi oldugu bi terapi sekli vardir benim kafama en cok yatani bu. Gecmise gidip gecmisindeki travmalari atlatmani sagliyor iyi uygulandığında. samantha

Evet ama ben psikoz sınırına gelmedim hic öyle hafizamin beni yanilttigi bile olmadi major depresyonlarim da uzun sürmedi. Ben ssri aldigimda bi sıkıntı olmadi ama snri ler hep maniye surukledi beni. O yuzden sadece lityumla devam ettim agir ataklarda hafiflerde antipsikotiklerle. 6-7 yildir hic depresyona girmedim sadece mani yasiyorum hatta hipomani diyebilirim. Bunu da antidepresan kullanmamama, terapilerin etkisine ve yasimin kemale ermesine bagliyorum :) ama tabi dedigin gibi psikoza giren birinde baska çare olmayabilir. Elektrosoka baslanmissa zaten bi cok sey de elenmistir. Yalniz karamsarliga kapilmayin. Su an bi travma yasiosa o yuzden ekstra tepki gosteriodur. Sizin icin cok zor bi surec asil hasta yakinlari daha cok yipranio biz gene cok anlamioruz harala gurele gecio bi sekilde dönüp enkaza bakinca yikiliyoruz ama siz pur dikkat yasiosunuz bunu kendinize de cok yuklenmeyin.

Kendi ezilmişti beni de ezip bizden kaynaklı bir buhranın önüne geçmeye çalışıyordu sanırım. Hastalığı da anlamamıştı muhtemelen o yıllarda. Şimdi yüzüne vuruyorum biraz olsun içim soğuyor.

Hic gostermiorum dimi 8) akli basinda örnek bi insanim.

Çok saol, ben sereguel 100 mg kullandım 1 yıl yanın Serequel xr. hiç regl olmamı engellemedi normal oldum. ama doktorum bu ilaçları kullanırken sakın hamile kalma dedi.

Ya bi de şu var hayatini bi sekilde kurabilmissen bu illetle mücadele edebiliosun. Ama gencligin 20li yaslarin hep yıkım hep radikal degisiklikler bi turlu hayatini rayina koyamama uzerineyse 30lara geldiginde aklinda sadece kendini yok etmek oluyor. Biraz da sans. Benim teyzem de bipolar. Ben 7 yasindaydim bana bakiodu annemler yoktu bi baktim mutfak lavabosuna ilac kusmus gittim odada yerde yatio iki seksen aa dedim bu intihar etmis hemen babannemi fln aramıştım o küçücük yasta kafam basiodu intihara. Simdi 55 yasinda hala daha kotu durumda cunku hic okumadi calismadi topluma kazandirmaya ugrasmadi kendini pavyonda tanıştığı adamdan cocuk yapti adam cekti gitti fln dizi gibi bi hayat gel ucundan tut tutabilirsen. O yuzden bi sekilde topluma kazandirilmasi lazim. Zor ama bu hallolursa gerisi geliyor.

Evet, terapi alması çok iyi olur. Ayrıca kişisel gelişim kitapları işe yarar, bu konuda biraz araştırın. "İyi hissetmek" kitabı vardı David burns' un, bir de russ Haris' in "Mutluluk tuzağı" adlı kitabı aklıma gelenler. İnceleyerek, yavaş yavaş okusun. Bu terapiler hakkında internetten de bilgilenmeye çalışsın. Belli bir bilinci oluşur inşallah.

Teşekkür ederim. Vardır o suçluluk duygusu, utanma, kendini yargılama, mani dönemi sonrası "yas"ı işte. Bunlar hep konuşuldukça, düşüncelerinin sivriliği törpülendikçe, kendini kalıplara sokup yargılamanın bir işe yaramadığını-çözüm getirmediğini, sadece çökkünlüğe giden taşlar olduğunu anladıkça aşılacak şeyler. Tabi manik atakta bir de kendine-çevresine zarar vermemesi için zapt etmeye çalışıp ekstra geriliyorsunuz, söylediğiniz şeye bakmıyor bazen sesinizin tonu bile kıyametin kopması için yetiyordur. Mayınlı arazide yürümek gibi değil mi? Siz söylediklerini, hıncını şahsi almayın yeter ki, ne dediğini bilmez çocuk gibi düşünün o an onu. O zaman sizin işiniz de kolaylaşır.

Ne desem bilemedim canım. Hepsinin taktıkları farklı işte. Sanki hasta olandan çok etrafındakilere yazık oluo gibi gelio artık bana.

Küçük değil yaşı.30 lu yaşlarda.19 yaşından beri ilaç kullanıyor. kendisine zarar boyutu bu atağında sadece yakınlarına düşman oldu ve sürekli kaçmak istiyor. major depresyonda var. atak dönemi korkunç. burada paylaşmak istemiyorum kimse etkilenmesin diye ama normalde merhametli çok tatlı bir insanken bambaşka birisi oluveriyor. ankarada onun için psikolog arayişindayim. belki faydası olur diye. siz ilaç kullanıyor musunuz nasıl tedavi uygulanıyor yada atak sürekli tekrarlıyormu çok geçmiş olsun M Minel_ask Previously

Evet Nurseli idizde ağır. Allah yardım etsin cokzor. . push ;

Şakası bile hoş değil. Yaşayan bilir bence.