ay canım kaç kez söyledim hatta kaş kez şaka ile karışık anlaşma yaptık bi daha sormak yok diye. ama adam o gözlüğü misal her akşam en az 3 kez nerede diye soracak. her yerinden kalktığında yanına alıyo sonra banyo yatak odası kıyafet odası mutfak bir yerde bırakıyo aramaya çıkıyo bulamıyor bana sorar. huyum kurusun çok dikkatliyimdir ve ne nerede olduğum mekanda bir değişiklik var mı hep bilirim o yzden de yerini biliyom bazen gıcıklık olsun diye söylamiyorum sonra kıyamıyom ssöylüyorum. şu tesbihi mesela. 6-7 tane tesbih kaybetti ve her biri 60-70 tllik yani ucuzda değil. atar bir yere sonra sorar. sabah evden çıkşımızı anlatayım. resmen takip ediyom aldın mı herşeyi diye çünkü mutlaka birşey unutulu ve eve dönülür. ya cüzdan ya anahtar ya telsiz ya silah adam silahını defalarca unuttu misafirlikte falan ya. evin anahtarlarını kaybetmiş, gözlüğü, cüzdanını defalarca kaybetmiş bir insan. bu hafta iki kez cüzdanı kaybetti allahtan iş yerinde çıktı. leyla ya. bir de polissin diyorum senin daha dikkatli olman gerek. adamın huyu bu. anası alıştırmış sorumsuzluğa. iki kez evin anahtarını içerde unuttu hele birinde şehir dışına gitmişti akşam eve geldim saat 7 kapı açılmıyo araba falan da yok kaldım mı kapıda. batıkentteyiz o zaman bir tane çilingir var gittim kapalı. bir dükkandan numarasını bul adamı evden getir 3 sene önce idi 50 tl almıştı adam mecburum kapıda kaldım ya. ah ah bu kocanın bu unutkanlığı dalgınlığı öldürecek beni. askere giderken giriş evraklarını unutmuş bir adamdan bahsediyoz. valla 5 yıl oldu yetti gayri ardını tola takip et. ben annesimiyim ayol heyşeyini takip edecem. ay yazmazsam çatlarım bir gün eve geldim bizimki işten gelip bir yere gidecekti beni almamıştı o gün. kapının önüne gittim evin anahtarı kapının önünde yerde. hırsıza açık çek veriyoz gel buyur gir anahtar burada hatta içeriden de kilitle rahatsız eden olmasın BlackCat

evlilik iki farklı insanın aynı evde verdiği yaşam savaşıdır bence. bende yaşıyorum butür sorunlar. sorunlarımız farklı kişiliklere sahip olmamız. benim sevdiğimi onun sevmemesi gibi sonra gelsin kavgalar. BlackCat

sağol canım saptamaların aynen doğru. o dümdüz bir insan duygusallıktan, analizden anlamaz. kafasını da yormaz bu işlerle. daha sabah dedi. seninle konuşmak bile istemiyorum diye. anlamıyoruz birbirimizi gerçek bu. ama çözüm yok. ankarada iken çok yalvardım evlilik danışmanı diye gitmedi. bu şehirde yoktur zaten olsa da gitmez. onun dünyası işi arkadaşları ailesi en son ben varım işte. bir insanı hem sevip hem nefret etmek mümkün mü acaba şuan aynen bu durumdayım... BlackCat

ben senin ya da eşinin tek başınıza bir psikologla görüşmesinin etkili olacağını sanmıyorum. aranızdaki iletişimsizlik. günde 10 saat de konuşsanız iletişiminiz yok. sen onu anlamıyorsun, o da seni... ve bu patlamalar çok normal. 1 senelik evli olsan normal diyeceğim. ama senin daha çok olmuş sanırım. gene normal gerçi, kişiden kişiye göre değişir bu evlilikte anlayabilme durumu. bu durum, karşılıklı empati hatta kimi zaman telepati oturmadan insan ufacık şeylere sinir olur. birkir birikir ve patlar. ben sana anladığımı yazayım doğruyumdur yanlışımdır... sonuçta şu yazınla sizi yorumluyorum, sen incelik bekliyorsun. öyle çok büyük jestler değil. günlük hareketlerde mecburi görevlerde dahi senin de eşi olduğunu bilerek hareket etmesini. "şu nerede, bu nerede" demek senin için, orası madem ki ikinizin evi niye temizlemeye toplamaya düzenlemeye gelince tüm sorumluluk senin. tamam sen temizleyip yerleştiriyorsun ama üstüne tek tek ayağına da götürmek bencillik. sen eşinden bir şey istiyorsun, rahatasızlığını bir dile getiriyorsun. sonuçta eşin, seviyor madem basit isteklerini yapmalı. ama o aklında bile tutmuyor gene aynı... eşinin bakış açısı, ne küçük şeylere takıyor. memnun olmayı bilmiyor. evliyiz yaşıyoruz işte dahası ne... eşin seni dinlerken bile kafasında bir önyargı "ben yanlış yapmıyorum ki eşim herşeyi abartıyor" dolayısıyla da bugün kavga sebebi olan şeyi yineliyor. güvendiğiniz bir büyüğünüz, güvendiğiniz bir çift dostunuz, bir aile terapisti... aracılığıla oturum iletişiminizi halletmeniz gerek. karşılıklı önyargılarınızı kırmanız gerek. ben henüz 1.5 senelik evliyim. yeni evliyken benzer tartışmalar bizde de vardı. ufak tefek şeylerden tarışırdık. bunun iletişim eksikliğinden olduğunu defalarca söyledim eşime. erkekler biz gibi herşeyi irdelemez. benim için kavga bile hislerimizin ortaya çıkmasıdır. doğru kullanılırsa ilişki analizi için iyidir. eşim için ise biran önce bitmesi gereken birşey. bitirmek için acele üstü örtülmeli. tipik erkek. sırf kavga bitsin diye üstün kötü özür dilerler. ama hata ne karşındaki ne hissediyor irdelemeden özür diledikleri için aynı şeyi yine yaparlar. yine tepki verince de kadın tahammülsüz ya da mükemmiliyetçi olur. ben eşimle çok büyük bir kavga ettim birikmişliklerle. sonra durum dank etti eşimde. söylediklerime ikazlarıma dikkat etmeye başladı. ben de ona. o anlatmıyor mu ben soruyordum... karşılıklı birbirimizi anlamaya başladık 1seneyi geçtikten sonra anca oldu bu durum. eskiden misafir yanında kaş göz yapardım içeri geç anlamında öyle bakardı anlamazdı. şimdi bazen aynı anda aynı şeyleri söylüyoruz. birlikte çok vakit geçiriyoruz. karşılıklı anlamaya çalışıyoruz. inşallah işe yarar ve hep böyle oluruz. karşılıklı emek ve zamanla halledebileceğinize eminim canım. BlackCat

sizin karı koca acilen arkadaşa ihtiyacınız var galiba. çalışıyorsun madem kafana göre bir arkadaş edinmeye bak. zamanla samimi olunca eşleri de tanıştırın. ailece görüşün. arada birlikte dışarda vakit geçirin. arada eve çağırırsın falan. adamı tek tabanca olmaktan çıkartmaya çalış. BlackCat

sağolun hanımlar beni anlayan birilerinin aynı dertten muzdarip birilerinin olduğunu görmek güzel ya bazı arkadaşlara eminim bu yazılanlar komik geliyor ama yaşarken öyle değil. bir evde iki yabancı olmak çok zor. iletişim kuramamak. dünü anlatayım mesela kısaca sabah kalktık bir kahvaltı ardından kursa gitti saat iki gibi bu sefer işe gitti akşam 22:30 gibi geldi. tüm gün yalnızdım. geldiğinde dizi izliyordum nette. beraber film izleyelimmi dedim hayır gel sohbet edeli dedim olur dedi. ama sizinde yazdığınız gibi bir taraftan şu maç yorumlarını izliyor bir soru soruyorum cevap yok tekrarla baştan sağma cevaplar sıkıldım tabii. onbir gibi gittim yattım kitap aldım elime onu okuyorum geldi ee sen uyudun sandım ben. yok dedim kitap okuyorum. puff canım yazmak bile istemiyor sıkıldım artık inanın şikayet etmekten bile sıkıldım... B

çok sağol canım cevapların için. inanki deniyorum ortak yol bulmayı. benimkinin kendi özel hayatı çok aktif yani bizde ona muhtaç olan taraf benim. maşallah allah nazardan saklasın evliliğini çok iyi raya oturrmuşsun. biz ne yapsak ortak hobi edinemedik. mesela tavla hiç sevmem sırf o seviyor diye oynarım bazen ama 1 senedir elimize alamadık. ben pişti gibi basit kağıt oyunlarını severim ama o da king batak falan seviyo bende onları oynayamıyorum. film zevklerimiz çok farklı dizi desen ben türk dizisi izlemem yabancı dizileri netten takip ediyorum ama o da onlara pek ısınamadı. bir tek dexter var şuan ortak izlediğimiz haftada birgün yemekte onu izliyoz o kadar. eşimin bekarken çok renkli bir hayatı varmış arkadaşları ile yemeler içmeler gezmeler ve evlendikten sonra da bunu sürdürmek istiyor. bende evli bir erkeğin böyle erkek erkeğe takılmalarına kızıyorum. haftada en az bir kez akşam arkadaşları ile çıkar ben evde tek başına otururum. hiç mi arkan çekmiyo desem sende çık diyor. iyide ben kiminle çıkayım. burada hiç çevrem yok ayrıca olsa bile kaç kadın evde eşini bırakıp akşam eğlenmeye gider ya. senede iki kez arkadaşları ile tatile gider falan. bilmiyorum benim gibi kaç kadın bunlara izin verirdi. sıkılmasın diye hep susuyorum ama bir yere kadar. ya benim babam kahveye bile gitmezdi. ne bileyim ters bunlar bana insan evli ise eşi ile vakit geçirir ne işi var erkek erkeğe dışarda falan. ay bide tavlama dönemi bu bir dakka yanımdan ayrılmayan günde 10 kez arayan 50 mesaj çeken bir insandı. "evlenince sana sülük gibi yapışacam" derdi. ama nerdeeee evlendik bitti hepsi. ilk sene tbii daha azdı bu arkadaşları ile gezmeler falan ama artık hiç takmıyo beni. hatta bir ara haftada 3 gün falan dışarda buluşurdu birileri ile. ay geçen günde tutturdu buraya yakın bir ilçe varmışta orada kulubeler varmışta 3-4 erkek gidip bir gece kalacak içeceklermiş. olur dedim başka dansözüde ben yollayayım tam eğlenin. tövbe tövbe. bazen söylediği şeyleri hiç düşünüyor mu merak ediyorum. hangi kadın bu kadar rahat bırakır kocasını ya. ben anlamam ev erkeği isterim. tamam her dk dizimin dibinde oturmaz ama insan eşinede vakit ayırır. bak 5. evlilik yıldönümümüz geçti. hediye kutlama hiç birşey yapmadı. utansın diye ben hediye aldım ona geçen hafta ama onda tık yok. bu pazarda doğum günü hiç birşey yapmayayım diyorum ama biliyorum ben kendimi yine dayanamam pasta falan yaparım. ama hediye almayacağım çok kızgınım bu konularda çok duyarsız. hayatı hiç sıkılmadan canının istediği gibi yaşamak istiyor. sabah durduk yere ters ters konuştu kalbimi kırdı yine. özür falan yok üstünü kapatır gider. ben küssemde bu sefer sen de şunu yaptın şunu da yapmıştın diye tartışmalara. tamam kabul ikimizde biraz agresif ve dik kafalıyız ama ben en azından birşeyler yapmayı deniyorum onda bu hiç yok. mesela akşam saz çelışıyordu yine. çay getireyim mi dedim olur dedi sonra da neyse sigara içicem dedi geldi mutfağa. oturduk bir yarım saat sohbet ettik. konu da saz çalması dersleri falan ki ben sazı sevmem sesinide sevmem sırf onunla iki laf etmek için konuşuyorum. sonra konu değişti ben birşey anlatıyorum sazı aldı kalktı ayağa nereye gidiyorsun dedim. sazı kutusuna koyacakmış. ee konuşuyorduk dedim, aman yarım saattir oturmuşuz yetermiş. onunla ilgili konu bittiya beyefendi ilgisini bitiriyor benim sohbet ihtiyacımı gidermesine gerek yok. çok bencil ve ukala kendide kabul ediyor bu huyunu. bencil bir insana karşıdakine önem vermeyi nasıl öğretirsin ki çok zor.

sağol canım. ama doktora falan inan mıyorum artık. ağır depresyon diyecek ilaçları dayayıp yollayacak. benim sadece beni anlayacak konuşabileceğim birilerine ihtiyacım var. eşim değişmeyecek böyle doğdu böyle devam edecek. ben ya onunla böyle yaşayacağım ya çekip gideceğim çözüm yok başka. mesela para kosununu anlatayım. o çok sorumsuz para yönünden. ailesi arkadaşları hiç fark etmez önüne gelene dağıtır. cepte para yokken arkadaşlrı ile yemeğe gider hesabı öder. samimi olmadığı insanlara 60-70 tl lik hediyeler veriri. niye böyle yapıyorsun deyince de ee onun için para önemli değilmiş. paraya önem vermez paraya önem veren insanlardan da hoşlanmazmış. 5 yıl önce evlendik evlenirken 2000 tl bankaya borcu vardı ilk sene tek maaşla sıkıntı ile birde onu ödemek ne zor gelmişti. o borç evlilik borcu değil. beyimiz bekarken yemiş içmiş gezmiş arkadaşları ile gününü gün etmiş. kredi kartları 3-4 lira olunca hepsini kapatıp kredi çekmiş ondan kalandı. ilk yıllar çok sıkıntı çektim. ben onun için kurulu düzenimi bozdum işimi bırakıp evlendim 3 yıl işsiz kaldım. ama en önemlisi parasız kaldım. cebimde eve malzeme alacak para olmazdı. babam her ay hala okuyormuşum gibi para yolladı. o ne yaptı. arkadaşlarına ailesine yedirmeye devam etti. üstüne birde devamlı at yarışı oynardı. o parasız halimizle ceptekini de ona verirdi. bir de derdi ama kazanıyorumda arada. iyi kazanıyorsun da kumardan eve girecek para bereket mi getirir ancak eve zora sokar. of of. bunlar aklıma geldikçe çıldırıyorum. 5 tıllık evliyiz 2 senedir çift maaştayız. ama sadece bir araba var. onun da 18 milyarını yine babam verdi üstünü biz ödedik. para biriktirmeyi bırak deli gibi harcıyo. bende kendi kendime biriktirip salak salak onun borçlarını kapatıyorum. hakkaten deliyim ya ben. şuan yalnız olsam aldığım maaş ile paşalar gibi yaşar hatta biriktiririm bile. beyimizin gezmeleri kıyafetleri olmaz hiç olmazsa. ben niya bu kadar bağlıyım bu adama. ilk ciddi ilişkimdi belki de ondan. tanıştık evlendik. başkası ile görüşmedim ki doğru düzgün. karşına ilk çıkan la evlenirsen böyle olur. ama şuda var aldatmıyor dövmüyor küfretmiyor ne diyeyim de ayrılayım. belkide sorun bende diyorum hiçbirşey mutlu etmiyor beni. Başkası olsa daha mı iyi olacak belki de ancak bu kadar gamsız vurdumduymaz bir adam çekebilir ancak beni T turamit

canım zor bir durum gerçekten. umarım bir an önce kurtulur, huzura kavuşursun. kendine oyalanacak bir şeyler bulup sürekli eşinle olan durumu düşünmesen iyi gelirdi belki. ne bileyim ben de bir şey yazmadan geçmek istemedim; ama aklıma da bir şey gelmedi. belki bu lafa sinir oluyorsundur ama inşallah zamanla geçer canım. BlackCat

canım yazıma baktım da sanki ukalaca yol gösterir gibi olmuş. özür dilerim. niyetim o değil inan. seni çok iyi anlıyorum. kendi yaşamışlıklarıma göre seni yorumluyorum. naçizane kendi deneyimlerimle yardım etmek niyetim yoksa tabiki haddim değil iki okuduğumla sana evlilik tavsiyeleri vermek. BlackCat

Teomanın şarkısı vardı ya elbet bilirsiniz. iki yabancı birlikte ama yalnız iki yabancı... Topiğe açtığım konu tarihlerine baktımda ortalama olarak 10 günde bir falan yani biz 10 gün iyi gittikteeeeeeeeeen sonra gene başa dönüp kavga ediyor aynı iç sıkıntı ile başbaşa kalıyoruz. Öncelikle bayanlar psikolojim darmadağın yazdıklarım anlamsız saçma düzensiz gelirse kusura bakmayın. zaten yazmamın sebebi içimi dökmek. kimsem yok ki konuşacak ne bir arkadaş ne dost ne aile ya bu lanet şehirde düşmanım bile yok arayıp çatsam stres atsam. sadece eşim ve ben ve KOCAMAN BİR YALNIZLIK... Sabah yine kavga ettik niye yazsam ne olacak işte saçma sapan bir sebepten altında yatan önemli olan. katlanamıyoruz birbirimize işte görüldüğü üzere 10 günden fazla dayanamıyoruz. sevgi aşk hepsi yalan oldu. çok sevdik bir sürü sorun yaşadık evlendik ama mutlu olamadık bir türlü. şu topikteki konuları okuyunca saçma geliyor bazen kavgalarımız yazsam bile güleceksiniz ay bunlar dert edilir mi diye yorumlar alacağım. Birikmişlik bizim ki. yaşanmış olayların acısı unutamamak şu anı mutlu olarak geçiremedik bir türlü... iÇİM ÖYLE DOLU Kİ AĞLASAM MI HALİME GÜLSEM Mİ BİLMİYORUM. Seviyorum seviliyorum ama mutsuzum olmuyor devamlı kavga devamlı huzursuzluk. onun ailesi onun işi onun arkadaşları onun hobileri onun zamanı... ben neyim bu evlilikte. sadece bir tekil şahıs. Medeni kanundaki boşanma sebeplerinden olan şiddetli geçimsizlik işte tam bizim durumumuz. şiddetli olarak geçinememek. ya valla bir ilaç falan bulsam içecem yada işte değilde evde olsam rakı şarap ne bulsam içip kafayı bulacağım. bunalıyorum nefes alamıyorum artık. olmuyor olmuyor. ANLAMIYORSUN beni diye bağırıyorum yüzüne ee sonuç. türkçe bilmeyen birine konuşmak gibi anlamıyor zaten anlamama kelimesini nasıl anlayacak. artık herşeyi batıyor sabır falan kalmadı bende dayanamıyorum. örnek mi: bana herşeyin yerini sorması çıldırtıyor beni. gözlüğüm nerede, cüzdanım nerede, kravatım nerede, kemerim nerede, tesbihim nerede nerede nerede nerede. ya ben senin eşyalarının bakıcısımıyım senin özel uşağınmıyım herşeyini takip edecek. bana sorma deyince kızıyorsun da a kuzum bende insanım sabır kalmadı ki. sırf gıcık olsun diye bir iki kez bende ona benim gözlüğüm nerede diye sordum ama adam anlamıyor ki bir de bana sabah diyorki; sende soruyorsun. "ben sen anla kızmamı diye sordum " desem ne yazar adam hatalarını anlamıyorki. ya örnek mi anne babası ile konuşup ben bir işle uğraşırken telefonu emri vaki bana uzatmasına sinir oluyom. aynı şeyi anneside yapıyor telefonla konuşurken " al kızım baharla konuş " deyip hop telefonu bahara veriyor. kanka olmamızı mı bekliyorlar anlamadım ki. ben kardeşimin eşini bile çok nadir ararım aman bunalmasın bak bak kıza baskı yapmış olmayayım diye ki sağolsun oda beni ayda bir falan arar hatırımı sorar. fazla samimiyet tez ayrılık demektir kardeşlerin eşleri ile sırf bayanım diye kanka mı olmam lazım :) ay ne saçmalıyorumde mi... ama kafam öyle dolu ki okadar düşünce geçiyor ki. anlatmam yazmam. boşaltmam lazım. yoksa deliriyor muyum ne. bu evliliği düşünmekten çıldıracam. aslında benim çözümüm düşünmemek, takmamak kafaya biliyorum ama yapamıyorum durmadan düşünüyorum işte. evliliğin ikinci yılı falan dı psikiyatriste gitmiştim. ağır depresyon dedi ve bir ilaca başladı. normal dozun iki katını verdi en son. günde iki hap alıyordum. doktor soruyordu "nasıl biraz rahat mısın diye " ne gezer bende gram değişiklik yok. hala deli gibi aynı şeyleri film makarası gibi döndür döndür düşün. Buraya niye yazdın diyeceklere.. valla hanımlar birşey beklentisi ile yazmadım. belki benim gibi evliliğinden çok bunalan vardır oda iki laf yazar dertleşiriz dedim. yorum yapacak olay yazmadım zaten. yorumlarıda biliyom yarısı benim tarafımı yarısı diğer tarafı tutacak. kimi kızım sen delisin, kimi boşan mutsuzsan diyecek. kimi niye oyaladın bizi diyecek. işin özü çok bunaldım... sadece nefes almak istiyorum... akandeniz herşey güzel

ben bekarım şuan seni çok fazla anlayamam tabiki yani yaşadığın olayları yada benzerlerini yaşamadığım için yapacağım yorumun bir önemi olmaz, sadece düzeltilebilir davranışlar diye düşünüyorum belki zamanla eşinde hatasını anlar. Veya rahatsızlığını güzel bir dille anlatsan, bak lütfen böyle yapma bir defa yapmıyorsun ki sürekli soruyorsun eşyalarımızın yerini bilmiyorsan gel göstereyim. Ama lütfen sürekli bu şekilde sorma bunalıyorm artık demelisin. ayrıcaaa bu herşeyini sorma olayı konusunda eşini anlayabiliyorum belkide bekarlıktan kalma bir alışkanlıktır. Bende bekarım ailemle yaşıyorum ve birçok şeyi hep anneme sorarım o nerde şu nerde bunu nereye koydun falan annemde tabii sinir olur kaç yaşındasın halen bana soruyorsun eşyanın bekçisi miyim falan der senin gibi, bence eşininkide böyle birşey bir alışkanlık bir gün al karşına eşyalarının yerini tek tek göster T turamit

arkadaşım yaşadıklarına gerçekten üzüldüm. birşeyler yazmak istiyorumda neresinden tutup başlayacağımı bilmiyorum. yaşadığınız sorunlar çok birikmiş, bu yüzden sizde artık bunalma noktasına gelmişsiniz. bunun sonraki safhaları ara ara yaşanılan duygusal patlamalar ve sinir boşalmalarıdır. öncelikle eşiniz sevgili döneminde size çok ilgi gösterip şimdi sizi böyle boşlayarak haksızlık etmiş. insan neyse o olmalı. birini kazanıncaya kadar farklı davranıp, kazandıktan sonra farklı davranmak kötü bir karakter özelliği. ama tabi bilemiyoruz, zaten sonrasını görsek belki farklı seçimler de yapardık... madem öyle şimdi elimizdeki bakmamız gerek. size olan ilgisinin azalmasını kabul edin, daha fazlası için ısrar etmeyin, üzerine düşmeyin. ha ilgisizliği denedim demişsiniz ama bunu onun ilgisini çekmek için değil, gerçekten kendi hayatınıza daha fazla odaklanmak için yapın. yani kendi hayatınızla daha fazla ilgilenin ki o da sizdeki geri çekilmeyi fark edip yeniden biraz daha ilgili olsun. şu an için yaşadığınız yerde arkadaşlarınız az sanırım, belki bundan kaynaklı olarak eşinizin üzerine fazla düşüyorsunuz. bir süre sosyal faaliyetlere katılıp birkaç arkadaş edinmeyi çalışın. ya da komşularla falan irtibatı artırın. çalışıyor musunuz bilmiyorum da bir iş ya da iş gibi ilgilenebileceğiniz evden yürütebileceğiniz bazı faaliyetler size iyi gelebilir. ne kadar çok boş zamanları doldurursanız eşiniz ve ilişkiniz hakkında düşünmeyi de o kadar azaltırsınız. tabi ortada olanı görmezden gelin demiyorum. mesela eşinizin kayınvalidenizle sizi emrivaki yaparak konuşturmasına izin vermeyin. bir daha yaptığında rahatsız olduğunuzu gösterin eğer bunu 2. defa yaparsa konuşmayı reddedin. bırakın birşeyleri anlasın. madem böyle sizin sınırlarınızı aşarak size davranıyor siz de buna karşı çıkın. annesi gibi davranmak istemiyorum demişsiniz ama ne unutsa siz arkasından topluyor, buluyor ona veriyorsunuz. bunu yapmayın. tamam zor gelecek size başta, ama eğer eşinizin sorumluluk almasını istiyorsanız önce onun yerine birşeylere sahip çıkmayı bırakın. bırakın kaybetsin, zarar görsün. bu düzenin değişmesini istiyorsanız az bir miktar maddi kayıbı göze alın. herşeyi onun yerine yaparak onun sorumluluk sahibi olmasını sağlayamazsınız. haftada bir defa arkadaşları ile takılmasına izin verin bence. eğer bu konuda onu kısıtlar ve kendi istediğinizi yaptırırsanız zamanla o da sizden daha fazla uzaklaşır ve elbetteki bu durumdan dolayı öfkelenir de. sınırı aşmadığı sürece çıkmasını sorun etmeyin. yani geç gelmemesi ve haftada birden fazla çıkmaması gibi... eğer daha fazla çıkmak isterse siz de beraber gitmek isteyin. daha önce haftada 3 defa bile çıkmasına izin verdiğiniz için şimdi bunu engellemenizde biraz zor olabilir, yine de direnç göstermeye değer. karşı durmazsanız böyle devam eder, zamanla daha fazla kopar çünkü... birlikte birşeyler yapma konusuna gelince... bu konuya da fazla takılmayın. önemli olan illede beraber birşeyler yapmak değildir. bunların içeriğidir. yani saatlerce yan yana film izleseniz ne olur ki? herkes kendi aleminde birbirinden kopuk olduktan sonra isterseniz her akşam dışarda yemek yiyin, biryerlere gidin, gezin. önemli olan bu değil, önemli olan beraberken ne hissettiğinizdir. eşinizle mutlu olup olmadığınızdır. ilgi alanlarınızın aynı olması gerekmiyor ki. arada bir yaptığınız sohbetlerden doyum almanız önemli. mesela dün sazla ilgili eşim birşeyler anlattı demişsiniz. hani sırf ilgili görünmek için değilde gerçekten dinleseydiniz daha verimli olmaz mıydı? kusura bakmayın belki ağır bir söz olacak ama eşinize bencil derken siz de bencillik yaptığınızın farkında değilsiniz sanırım. eşiniz belki sizi dinlemiyor ama siz de adamı sırf kendiniz birşeyler anlatmak, bu sıranın size gelmesi için dinliyorsunuz. sizde gerçekten dinlemiyor ve önemsemiyorsunuz eşinizin düşüncelerini, hislerini... yazmak istediğim başka şeyler de var da konuyu biraz uzattım sanırım. inşallah birşeyleri rayına koyarsanız, Allah yardımcınız olsun.

benimki soruları cevaplamak, zorlarsan hı mı der. eve gelir. yemeğini yer, tıraş duş, yarım saat kızla oynar bi kitap alır yarım saate uyur. küsken anlıyorum da. normalde bile o kadar sıkılıyorumki hiç knuşmasan konuşmaz. ortak arkadaşı bırak arkaşım bile kalmadı. sen git kadın kadına der. eşini beğenmez. eskiden ben arkadaşımla çıkarsam sen annemlerde takılırsın diyordu. bende çok tepki verdim. evde patlarım daha ii. benim gibisin sanırım. çok üzgünüm( BlackCat

canım sen yazdıkça ben seni çok daha iyi anladım inan ki. benim eşim senin eşin gibi dışarda vakit geçirmez pek öyle arkadaşlarıyla falan eğlenme huyu yoktur. ama yok araba pazarına yok sanayiye gideceğim diye bi çıkar evden cumartesi günü bütün gün dışarda geçer. o zamanda ben çıldırıyorum tabi. sonuçta ben istediğim gibi kendimi sokağa atamıyorum çünkü bebeğim var. eğer benim işim varsa bebeğe bakar 2-3 saat ama onda da ben gezmeye fırsat bulamam aceleyle işimi halleder gelirim. kısıtlılık duygusu insanı çok geriyor. ailece görüştüğümüz arkadaşlarımız var ama özel paylaşımlarda bulunmakta istiyor insan. bizde sizin gibi küçük bir şehirde yaşıyoruz imkanları az. tek başına yapacak bişey bulamıyorsun. ankaradan geldim buraya iş için. 2.5 sene bekardım 1.5 senedir evliyiz. bekarken haftasonu ankaraya giderdim arkadaşlarımla, kardeşlerimle vakit geçirirdim. şimdiyse eşimle günübirlik gidiyoruz dönüyoruz ne gittiğimden bişey anlıyorum ne geldiğimden. öyle özledim ki kızılayda öylesine gezmeyi. benim eşimin de en büyük zevki tv izlemek. akşamları falan dışarı çıkmaz ama hep tv karşısındadır. öyle dalarak izler ki seslensen duymaz. insan o zaman kendini çok yalnız hissediyor. ben de çocuk yokken en azından kitap okurdum şimdi bebekten fırsatta olmuyor. ben bebişle boğuşuyorum o başka bi dünyada. o zaman geriliyorum çıldırıyorum kavga kaçınılmaz oluyor maalesef. bi de bu sohbet konusunu okuyunca resmen kendimi gördüm hep bişeyler paylaşmaya çalışıyorum ama ilgisini öyle çabuk yitiriyor ki anlatamam. resmen lafımın ortasında kalkıp gittiği alakasız şeyler söylediği öyle çok oldu ki. dün akşam mesela çay içerken sohbet olsun diye hangi şehirlere gittin diye sordum saydı falan. tam ben 2 şehir söyledim baktım tv ye daldı. ve söylediğimi duymadı. kırılıyorum surat asıyorum kızıyor bu seferde. ama hep aynı şeyi yaptıkça birikiyor bende. umursamayım kendi haline bırakayım diyorum onu da aklım almıyor. iletişimsiz bir çift mi olalım zaman geçtikçe diyorum. yani evliliğimi gözden çıkarmak istemiyorum. ama ne yapmalıyım hiç bilmiyorum. senin sayende bende arkadaşların önerilerinden faydalanmaya çalışıyorum. turamitin ilgisizlik fikri çok güzel bir fikir ama eşimin işine mi gelir hiç bilmiyorum bakalım deneyip göreceğim.. kusura bakma canım lafı uzattım yine

valla anlıyorum seni... tekrar bi uzmanla görüşmeni öneririm ben... allah yardım etsin dmt_ Emre &

ahh ahhhh konu sahıbı arkadasım sankı benım hayatımı yazmıssın adlandıramadıgım yazmaya cekındıgım tepkı alacagımı dusundugum sacma sapan ufak tefek seylerden cıkan hır gur kavga olaylarını buraya yazmak sınır bozucu oluyor bazı arkadaslar ıcın ama sen öyle bır yazmıssınkı sankı ben ve esımı anlattın yemın ederım senınle özel olarak konusmayı cok ısterım hayatlarımız aynı dertlesecek ınsan raıyorsan guvenebılecegın burdayım özel meaj atman yeter senı cok ıyı anlıyorum canım hemde cokkkkkkkkk B

sormayın ben evlendim. eşim şehir dışındaydı. 2ay kayınvaldemde kaldım hiç aralıksız( hadibakem oğlum bırakma

ben de aynı durumdayım. başta çok güzeldi herşey. eşimin ailesinin tüm ket vurmalarına direndim evlendim. eşim hep haklısın dedi yapılanlara ben de ona güvenip katlandım. şimdi 6. yıldayız hergün kavga ediyoruz. konu onun duyarsızlığı, ailesi.. bana sen art niyetlisin herşeyi kötü anlıyorsun dedi . oysa ben herşeyi kabullenmişken kayınvaldem kaşımdan konuşmama herşeyi eleştirdi. aileme sadece kız isteme için gittiler. düğün de yapmadılar olsun dedim. şimdi herşey batıyor bana. yapılanlara daha fazla göz yumamıyorum. eşim de batar oldu. eğer bana sadece sözle hak vermeseydi yanımda olsaydı, onu el üstünde tutarım ama onun beni sevmediğini düşünüyorum. ne deliliğim kaldı ne de hastalığım. yaklaşmaya çalışıp neden böyleyiz desem sen yaptın diyor dönüyor arkasını. çocuğum var. çok mutsuzum ona bu ortamı yaşatmak istemiyorum. ama o babasını da beni de çok seviyor. ayrılmak ona haksızlık olur. peki ya biz? kendimi değersiz hissediyorum. eşim kadar maaş alıyorum yine de sanki sadece o kazanıyor gibi bir görseniz. ailesiyle hergün birlikte olsam. sesimi çıkarmasam eşim çok iii olacak. bense elimde maaşımla hor görülmekten eleştirilmekten, herkeslekıyaslanmaktan bıktım!! eskisi gibi olmak çok mu zor çok mutsuzum... BlackCat

ben senı o kadar ıyı anlıyorum kı canım.. kelımlerle anlatamam.. bu anlattıklarını ben evlılıgımın daha 2. ayında yasamaya basladım.. hep onun hayatı onun ugrasları.. sen evde süs eşysı gibisin.. emir vaki telefon konusmaları yaptırmalar.. ınsan deger gormeyınce hersey batıyor sana.. anlıorum.. cok ıyı anlıorum.. dmt_ Emre &

sağol canım yazdıkların için yorgunum cevap yazamayacağım ama daha uzunda yazabilirsin bencillik konusuna girecektimde hal kalmadı ama farklı bir bakış açısı düşünecem bunu... T turamit

Canım Allah yardımcın olsun öncelikle. gördüğüm kadarıyla çok bunalmışsın. konunu okurken bi an kendim yazmışım gibi hissettim bazı açılardan. bizde eşimle ortalama 3-5 günde bir kavga ediyoruz belki seninki kadar şiddetli değil geçimsizliğimiz. hala da çok seviyoruz birbirimizi. ama işte aynen senin yazdığın gibi en ufak şeyler beni çıldırtmaya yetiyor. hele de verdiğin örnekler resmen bizi anlatıyor. hadi her şeyini sormasını takmıyorum bazen yerini söylüyorum bazen de kızıyorum kendi buluyor. ama bu telefonla konuşma örneği öyle benzer ki anlatamam. annesi babası zaten önce beni ararlar çoğu zaman hadi o zaman bişey demiyorum da daha o sabah konuştuğumuz halde eşimle konuşurken pat diye bana uzatmasına ya da onların da beni istemesine deli oluyorum. ya da benim yanımda eltimle konuşurken al kızım sende konuş diye her gün her gün uzatmalarına sinir oluyorum biz eltimle ayda 1 konuşuruz. tamam severim kendisini ama her gün konuşacak ne bulabilirim Allah aşkına. yada bi tanıdıklarıyla konuşurken pat diye al gelinlede konuş derler ona sanki tanıyorum da o kişiyi. sürekli emrivaki yapmalarına kayınvalidemn telefonda misafirlerime yyapacağım yemeğe kadar karışmasına da çıldırıyorum. böyle böyle biriktiriyorum sonra her konuşma tartışmaya çıkıyor. evliliğim yıpransın hiç istemezken son 4 aydır her konuşma denememiz kavgayla bitiyor. ne yapacağımı şaşırmış durumdayım bende Allah yardımcımız olsun... çok uzun oldu kusura bakma ama bi an seni kendime çok yakın hissettim. T turamit

canım, eşlerin tabiki farklı hobileri olacak ama birlikte vakit geçirmek de şart. bence asıl sorunlarınızın temeli bu birlikte vakit geçirmeme durumu. birlikte eğlenince ya da birlikte dinlenince arada iyice yakınlaşma oluyor. benim avantajım şuydu ki eşimin neredeyse tüm sosyal hayatı bendim. bekarken de öyleydi evlenince de öyle oldu. bensiz arkadaşlarına gitmez. bir kere benim ısrarımla gitti. 3 erkek arasında ben ne yapacağım yalnız git diye zorladım. yeni evliyken tamam yanımdaydı ama gene paylaşım yoktu. haftada 1-2 sinemaya gideriz hep nankörlük etmeyeyim. genel de film zevklerimiz de aynı. ama öyle yanyana oturup aynı filmi izlemek de paylaşım değildi. zamanla dediğim şekilde çözdüm. şu 7-8 aydır çok şükür koşa koşa gelir eve... ufak süprizlerle gelir nedir pamuk şeker alır bazen bazen jelibon... benim sevdiğim şeyleri. ben de onun sevdiği şeyleri pişiririm. birlikte dizi izleriz. ben yerli dizi sevmem. 3 saat içim daralıyor. 30dklık mevzu uzadıkça uzuyor. tezcanlıyımdır gelemem öyle sıkıntıya. ama eşim seviyor. ben de birlikte vakit geçirmek için oturuyorum dibine, kucağıma yatıyor izliyor. o izlerken ben nete giriyorum, telde oyun oynuyorum kulağımda dizide yorum da yapıyorum ona... sevmediğim diziyi eşim seviyor diye izliyorum yani. gidip mutfakta takılmıyorum. benim sevdiğim yabancı diziler var. bazılarını eşime izlettim. önceden önyargılıydı. şimdi çok seviyor. tüm sezonları indirmiş. akşamları onları izliyoruz. yani onun sevklerinden kimisine ben alıştım benim zevklerimin kimisine o... böylece ortak zevklerimiz oldu. gece yatarken 2 ayrı kitap yerine 1 kitabı birlikte okuyoruz. o tutuyor ben göğsüne yatıyorum, bitince çevir sayfayı diyorum... mesela saz demişsin. benim eşim de saz çalar. gerçi şu an sazı çok kötü yeni saz bakıyoruz. teldeki müzik uygulamalarından çalıyor. saz, gitar, piyano... o çalarken de mesela çıkaramıyor şarkının notalarını. ben sesimle eşlik ediyorum. dur diyorum ben söyleyim sen dinle dene... onu da birlikte yapmanın yolun buluyoruz. o çıkarınca notaları doğru çalınca, ben söylüyorum. eğleniyoruz kendi çapımızda. bunlar aklıma gelen örnekler. gün içinde mesela sesinden anlıyorum ki işle ilgili canı sıkkın. canı ssıkkın olunca erken gelir eve. ben hemen onun sevdiği birşeyler pişiriyorum o işteyken. resmini çekip yolluyorum. eve geliyor. sevdiği şeyleri yiyor, sevdiği programları izliyor... maç hayatımda izlemedim o izlerken dibinde oturuyorum. yani zamanla evden, birlikte geçirdiğimiz zamandan çok zevk almaya başladıkça, evimizi ve beni sığınak gibi gördü. eskiden sorun olunca surat asan eve yansıtan adamdı. şimdi sorun olunca koşa koşa karısına gidiyor onla eğleniyor... canım, pes etme derim. boşanmak kolay değil. hele ki birbirinizi severken. diyelim ki başka biriyle evlendin. bu sorunları gene yaşayacaksın. evlilik oturana kadar her çiftte olur bunlar. kimi çift sorunu yokmuş gibi gezer dışarıda ama evinde inan vardır... biraz emek, sabır... sen akıllı kadınsın. sinirle tepkiler verme çünkü işe yaramıyor. tekrar dene bazı şeyleri. arkadaşlarıyla eğlendiğinden daha fazla senle eğlenebilmesinin yollarını bul. eşini en iyi sen tanırsın. biz de hiç yapacak ortak birşey bulamadığımızda kağıt oyunu oynardık mesela... dene. pes etme. ve unutma bunları hemen hemen her çift yaşıyor. kimisi zamanla oturtuyor. kimisi pes edip boşanıyor. kimisi ise bu şekilde yaşamayı öğreniyor. bu şekilde yaşamaya alışma çabanı bırakma ama inan kimle evlenirsen evlen 3 aşağı 5 yukarı bunları yaşayacaktın. sizde benim anladığım kadarıyla bir takım sebeplerle oturma, alışma süresi uzamış. belki ikiniz de inatsınızdır belki ikinizde de agresifsinizdir... sonuçta şunu düşünme asla "5 senede oturmadı şimdi mi oturacak" evet oturur. o bir aydınlanma anıdır çiftlerde oluşan. aslında 1 anlık bir algıdır gerisi gelir. kimisinde 1. ayda olur kimisinde 30. yılda... V venus67

önerilerin çok güzel canım valla yazdıklarını okuyunca aha benim sorunlar dedim. aynı şeyleri yaşıyoruz bizde. ama ben o yöntemleri hep denedim. ilgisiz davrandım bilgisayara falan girdim hala da bu yöntemdeyim ama işe yaramıyor. çünkü benimki umursamıyor ki. o zaten kendi işine bakıyo beni aranıyor yanında. akşamımızı anlatayım bak kısaca sana eve gideriz o zaten işe gitmeyecek arkadaşları ile buluşmayacak yada kursa gitmeyecek ise açar tv yadaa internet orada takılır. ben yemek yaparım ortalığı toplarım. sofrayı kur diye seslenirim. 5 dk sonra oyun oynuyorum der. sonra o beş dk 15 dk olur ben dayanamam sofrayı kurarım gelir yemek yer tekrar bilgisayarına. ben bulaşık çay faln faslını halleder. çayını alır götürürüm. artık bende tv ye falan bakarım o sonra bilgisayarı kapatrı saza geçer (kursa gidiyorda 3 aydır) 1-2 saat saz çalışır saat zaten 10 olmuştur ben o sırada genelde spora geçmiş olurum o da tv açar sonra ben duş alıp yatıyom derim gider yatarım o da bir ara gelir yatar yanıma hayatımız bu yani. tabii evde ise. yada işe gitti ise gece 12 de gelir gene yatar hiç konuşmayız. haftasonu sabah ben erken kalkarım saat 11 gibi kalkana kadar beklerim onu beraber bir kahvaltı yaparız o yine saz çalışmaya, olmadı kursa, olmadı arkadaşları ile buluşmaya gider. bu işte beraber vakit geçirdiğimiz zaman bu yani. bin yılın başı gel film iizleyelim falan derim. film zevklerimiz uyuşmaz hiç ben sırf onunla oturmak için isstediği filmi izlerim iki af edelim desem film izliyom sus der. sinemaya desen 6 aydır iki kez gittik oda hep onun istediği filmlere. ankarada yalnız takılırdım zaten. arkadaşlarımla falan sinemaya giderdim yada tek başıma gezerdim alışveriş mekanlarında. burada da o kadar yalnızım ve gidecek bir yer de yok. sıkıntıdan bende kursa başladım 3 haftadır gitar dersi alıyorum haftada bir gün. onun dışında da ev işi, zayıflama için devamlı spor diyet işleri ve iş, arada birde eski dostlarla telefonda sohbet hayatım bundan ibaret işte... T turamit

sağol cevabın için. benimki de yay burcu. özgürlüğü seven kısıtlanmaya gelemeyen biri yani süprizler hediyeler bunların hepsini yapıyorum sorun onun yapmayışı ve bende inan artık sıkılmaya ve bırakmaya başladım. bazen pat diye bu evliliği bitiresim bile geliyor. evlilik yıldönümümüz kasımdaydı ne kutladı ne hediye aldı hala beklemedeyim. ben ona aldım oda sözde alacam ama hala alacak... gerçekten sıkıldım artık ya bende biraz şımartılmk ilgi görmek istiyorum bir kadın olarak hakkım değil mi. gel ayrılalım desem bu evlilik niye kötü bu kadın niye beni istemiyor demez bile. çok gururlu ve bu gururu bitiriyor beni. puf puf çok bunalıyorum çooook

tatlım yazdıklarını okurken sanki kendimi okudum aynı şeyleri bende yaşadım çok şükür artık düzeldi ben ilgisizliği denemdm ama hiç sadece sabrettim yine sevgiyle anlayışla yada tartışarak düzelttm ama sen haklısn ilgi göstermeyince boşluğa düşüyolar benim eşim çok olgun ama bir okadar çocuk gibi:)) BlackCat

canım diğer konularını da okudum şimdi. eşimle kısır döngüye girdiğimiz ilk zamanlar, ben sorunlara tepki verdikçe onda ters tepti. dinlemez, kavgadan kaçar sanki ortada bir şey yok da ben dırdır ediyorum gibi yapardı ki bunu söylemem ne kadar doğru ama beni tanıyanlar bilir çok anlayışlı, aşırıcı verici, merhametli, küçük yaştan beri bir takım acılar yaşadığım için hayatın kıymetini bilen ve ufak şeyleri dert etmeyen bir insanımdı. şu dünyada çekememezlik ya da başka çıkar çatışması olmadığı sürece anlaşamadığım kimse olmaz. kendimi iyi ifade ederim, karşımdakini iyi anlamaya çalışırım, anlayamadığım da sorarım... neyse bunu deme sebebim hayatımda kimseyle iletişim problemi yaşama 3.5 sene flörtle büyük aşkla evlendiğin eşinle yaşa... çok kötü bir his. neyse sadete geleyim, eşimde tepkilerim iyice ters tepti ve kısır döngüye girdik. düşüncesizlik ediyor kırılıyorum söylüyorum hemen "ben bir şey yapmadım turamit" diyor ve arkasını dönüyordu ki eşim bana sadece kavga sırasında ismimle hitap eder. ufacı şeyden iyi geceler demeden yatar. altı üstü iyi geceler dimi ama biz eşimle ne şartlarda olursa olsun benim ameliyat sonrası yüzüm gözüm sargılıyken dahi iyi geceler öpücüğü vermeden uyumayız. ufacık şeyden küsmelere başladı. hatalı olan o, kapris yapan o... iyice sinirleniyordum. üzüntüden çok sinirdi hissettiğim ve üstüne gene suratını astığında sinirimi dile döküyordum... gene aynı... o aylar çok kötüydü benim için. hata mı yaptım, ayrılsam mı diye çok düşündüm. aynı sen gibi düşünürdüm "şiddet yok, hakaret-küfür yok, alkol-kumar yok, kadın-kız yok, iş sonrası tüm zamanı benim yanımda" ee ne diyecem ele güne de ayrılacam ki insan ne kadar kendini geliştirmiş de olsa şu el-gün meselesini takıyor. beni aldatsa da bahanem olsa diye deli deli düşündüğüm bile oldu. bu kısır döngüden nasıl çıktım peki? umursamamaya başladım. hata mı yapıyor? eskiden güelce izah eder kırıldığımı sebeplerini anlatırdım daha tamamlayamadan yarıda kalırdı... sonra hata yapığında surat asmaya başladım. evet surat asmak son derece saçma ve çözüme katkısı olmayan bir şey ama adamın anladığı dil bu. küs gibi olmadım ama öyle ekisi gibi eşimle ilgili de olmadım o süre. eve gelir kapıyı açar mutfağa geçerdim. bir şey söyleyince cevap verirdim ben konuşmazım ama aynı odada başka koltukta otururdum. bu sefer eşim "yanımda otursana, günün nasıl geçti..." vb. şeylere başladı. iyi yönde ilerledi. ilerleme olunca bu sefer kapıyı eşime gülerek hoşgeldin kocacığım diye açmaya başladım. ona güzel şeyler yaptım. arada gene saçmaladı mı hemen ilgisizleştim... şu an Allaha çok şükür, tabi ki ufak tartışmalarımız oluyor ama çok mutluyuz ve çok huzurluyuz. etrafımızdaki insanlar özeniyor bize. ben evliliğimizin ilk 4-5 ayındyken 1.5 sene sonunda bu halde olacağımızı asla tahmin etmezdim. "iyice alışırız evliliğe adam iyice salar" derdim. sana tavsiyem bir de ilgisizliği dene. ama küs gibi değil. yani aynı odada otur ama başka koltukta. netten karikatürlere bakar gülerdim. yanıma gelirdi hemen neye gülüyorsun diye. ondan başka şeylerle onun yanında ilgilen. erkekler çocuk gibi. bırak senin ilgini kazanmaya çalışsın. peşinden koşmaya alışmışlar. koştur sen de. BlackCat

ay evliliğin ilk yıllarında benimkide bir kez " çok canın sıkılıyorsa annemlere git 1 hafta kal " gibi bir laf etti ben bi patladım bir daha açılmadı o konu. olur gidip kaynanada bir hafta kalayımda sıkıntım geçeceğine 1000 le çarpılsın. bu annesinde kalma olayı ile ilgili de bir kaç olayımız var bir ara anlatayımda yorumlayın güler misin ağlar mısın B

haklısın tabii de erzurumdayım. bütün gün işteyim çevre yok ne yazık ki. bir çift var eşimin iş yerinden arkadaşı. onlarla 20 günde bir falan oturuyoz o iyi oluyo zaten. ama özel arkadaşlık farklı arıyo insan şöyle derdini paylaşacak birilerini:)

canım sen anlattıkça daha iyi anlıyorum. benim eşimde işe yarayanların senin eşinde yaramamasını daha iyi anladım çünkü benimkinin aksine sosyal bir adam. benim eşimin arkadaşları bize ilk geldiğinde bile sanki ben kaç senelik arkadaşlarımmış gibi ağırlarım. eşim bana göre çok asosyaldir ve "benim sosyal hayatım sensin" der. senelerce tek yaşamış ama çıkarken bile bir tek benle buluşurdu ben karışmama rağmen. yani benim kocamın dışarıda iş hariç bir hayatı yok o yüzden evde yaptığım ufak şeyler dahi ona çok eğlenceli geliyor dışarı hayatına göre. ev erkeği konusunda hemfikirim seninle. senin eşin sana "sen de gez" diyor. benimki bana demez. hoşuna gitmez onsuz çıkmam hele akşamları kesinlikle yasak. sen aslında ankarada olsaymışsın bir şekilde idare edebilirmişsin. o dışarıdayken sen de arkadaşlaırnla olurdun kafan dağılırdı. ama şimdi sanırım erzurumdasınız. küçük yer, tek hayatın işin ve evin. iş zaten çok eğlenceli değil. evde eş kendi havasında... ufak şeyler bile bunaltır seni haklısın. ama kendini gazlama. yani kavga sonrası insan çok kızgın oluyor, kendini dolduruyor ama sonra barışınca yumuşuyor ve sevdiğini yeniden hissediyor. aslında ufak tartışmalar sağlıklıdır. uzun süren birlikteliklerde bir yerden sonra heyecan kalmıyor ve tartışma sonrası barışmalar heyecan katıyor. ama dozajı var ve mümkünse iki tartışma arası önceki konunun halledilmesi gerek. ben eşinin kötü niyetli olduğunu seni sevmediğini sanmıyorum. dediğin gibi biraz bencil biraz da algısı az. evlilrik kurumunu bizlerden farklı algılıyor. 5 senedir birlikteysen bu kadar kötü gününe rağmen bir o kadar da güzel günlerin olmuştur eminim. onları da düşünmeye çalış kendini yıpratma. eşine şunu güzellikle tekrarla "küçük şehirde faaliyet alanım kısıtlı, sana zannettiğinden fazla ihtiyaç duyuyorum. benimle vakit geçirmekten zevk almaman beni kırıyor. bana beni sevdiğini söylemen yetmiyor. bu tip şeylerle beni sevdiğini hissetmeye ihtiyacım var." vb... erkekler kim ne derse desin kendilerine ihtiyacı olan, koruyacakları kadınları seviyorlar. sen gene kendi kendine yet madden ve manevi yönden ama ona sanki ona ihtiyacın da varmış gibi hissettir. kendini evin reisi, erkek gibi hissetsin. hep derim ne kadar okusak da şu değişmemeli ki "erkek erkekliğini, kadın kadınlığını bilecek" etrafta kadının kaanıdğı para ile evini geçindirdiği erkeğin arkadaşlarıyla gezdiği evlilikler var. erkeklerimiz artık farklı. sorumsuz. bencil ve çocuk gibiler ayrıca da kaprisliler. eskiden kız nazlanırdı şimdi kocalar nazlı. Allah yardımcınız olsun canım. sıkıldıkça yaz. içinde tutma. insan paylaştıkça rahatlıyor.

kızlaaar allah yardımcınızz olsunn vallahh evlilikten cok korkmaya başladmmm Behamer tontin

canım yardımcı olabilir miyim bilmiyorum ama birşeyler yazmak istedim. öncelikle erkekler bizden daha düz, ayrıntılarla boğulmak istemeyen varlıklar. ve gerçekten bir kadın kadar ince düşünme yetileri yok. bunu ilk başta kabul etmek istemesekte malesef böyle. ben 6 yıllık sevgilimle yeni nişanlandım. kendisi tipik yay burcu çok sosyal, hareketli iyi niyetli, sporcu. benimle vakit geçirmeyi sevdiği kadar sosyal hayatı da çalışmayıda sporuda seviyor. onu değiştiremem. o benimle geçirdiği vakit kadar bunlarla da çok mutlu oluyor.. artık anladım. ilk başta bu hareketli yapısı ve bazen ilgisiz kalması yüzünden tartışmalar yaşasakta, surat assam da ortak noktada buluştuk, buluşmamız gerek. sevgi kadar iletişim de çok önemli. gerçekten konuşmak, tartışmak bazı konuları sonuca bağlamak için çok çok önemli birşey iletişim. dünyanın en romantik adamı değil belki ama evlilik teklifide yaptığı süpriz de ağlattı beni, ilk doğum günümdede ağlattı mutluluktan. içinden geldiğinde böyle, bazen ayaklarımı yerden kesmeyi başarıyor. ama sürekli bekleyemem.. ben mesela onu mutlu etmek için beraber vonunla antremanlarına gidiyorum onu izliyorum. küçük süprizler yapıyoruz karşılıklı. sürekli bir arada olmaya çalışıyoruz yoğun olsakta. o arkadaşlarıylayken sorun yaratmıyorum eskisi gibi.. zaman yaratıyoruz yani ve kendi alanlarımıza saygı duyuyoruz. bunları kaşılıklı konuşarak tartışarak başardık. kimse aynı değil 2 farklı insan bu sorunlar hiç olmadı diyen yalan söyler. ama inan çözümleniyor.. birde bende üniversiteden sonra bir süre evdeydim ve sıkıntıdan hep ona yoğunlaşmıştım. hobi yarat kendine. çok işe yarıyor. ve onun ve sevdiği ilgi alanlarıyla ilgilen. çözümlenmeyecek sorun yok. yeni evlilerin ilk yılları alışma ve güzel olduğu kadar sancılı bir süreç diye biliyorum. sen de sorun yok canım. ve kesinlikle surat asma söylenme. bunlar çözüm değil daha da kötüleştirir. süpriz yap onun ilgi alanlarıyla ilgilen beraber vakit geçircek eğlencek alanlar yarat. bunlar aşılmayacak şeyler değil.