hayatımda kimseyi böyle bir aşkla sevebileceğime inanamazdım, anne olmadan önce... sevgının yaşattığı bir kalp atımı her daim, yaşayınca asla yanı bana göre pişman olunmayacak tek şey belki de... ama dediğim gibi, bna göre böyle, siz yalnız da mutlu olmak ısteyebılırsınız kı en doğal hakkınız Önceki

Çok çelişkili

Canım Konuna yazmıştım biliyorum direk çocuk sevmiyorum diye okuyunca bi şaşırdım. Anladım baskalarının cocuklarına ilgin yok

Tekrar diyorum herkesin hayatı kendi içinde özeldir.. Hiçbirşeyin aracısı değiliz.. Sadece kendimize karşı sorumluyuz. Hangi şekilde mutlu ve faydalı bir hayat yaşayacaksak tercihlerimizi de o yönde yapmalıyız. Aracı olduğumuz mantığı ile bir birey getireceksek bu dünyaya, kendimizi hiçe sayıp adledilmiş bir görevi yerine getirmiş oluruz, bunun kişiyi mutlu edip, huzurlu bir hayat yaşayıp yaşamasının pek bir önemi kalmıyor bu noktada.. Dünyaya çocuk getirmeyenler ya da çocuk yetistirmeyenler kıymetsiz ya da ot gibi bir yaşam sürmüş olmazlar.. Bir kadının yegane görevi çocuk doğurmak ya da çocuk büyütmek değildir. Evet annelik çok kutsal bu tartışılamaz ama anne olmayan ya da anne olamayan kadınlar da kutsaldır.. Bir kere insan değerli bir varlıktır. Insanın yaşadığı hayatın kıymetli olup olmamasını biçilen rollerle değil de yalın olarak değerlendirmek lazım.

Yaş 35 istemiyorum hala. Pişmanlık yaşayanlar yaşlanınca kendisine bakacak kimse bulamayanlar bence. Maaşı falan olup da huzurevinde rahat rahat yaşayanların çocuğu olmadı diye pişman olacaklarını sanmıyorum. 70 yaşında doğuran var, evet çok ekstrem bir örnek ama pişman olursan da Allah vermezse evlatlık alabilirsin.

Olayı çocuk doğurmuş olmak seviyesine indirgerseniz tabiki de önemsizleşir. Bir 10 yıl sonra olayın çocuk doğurmaktan çok daha fazlası olduğunu anladığınızda sıkıntı olacak. Mesela etrafta olanların sayısı azalacak, anne baba gibi. Eş aldattı veya geçimsizlik oldu diyelim hadi o da gitti, kardeş ve ailesi zaten kendi derdinde vs derken ortada kimse kalmamış. bu benim bakış açım istisnalar kaideler bozmaz gibi geliyor

Bu isteksizlikte eşinizin 2 çocuğunun olmasının payı çok büyük. Bende çocuk düşünmüyorum ama eşimin bebeğimiz olsa şöyle severdim şöyle gezdirirdim hayalleri ve yüzünde ki heyecanı bende de istek uyandırıyor. Eşinizin istememesi o heycanı önceden yaşamış olmasıda sizin bu kararı vermenizde etken bence.

İstiyorum canım Aşılama tedavisindeyim. Kendim anneliği Tatmak istiyorum ama öyle aman aman sagdaki soldaki cocuklari seveyim hevesim yok T Tweety -Zık- tek ayak

Yani yapmaz mıydın şimdi ki aklın olsaydı?

Sizin hayatiniz sizin karariniz. Elbette istemek ne kadar normalse istememek de normal. Cocugunuz olup da pisman olmaktansa olmayip pisman olmaniz daha iyi Z zsnn

Eğer gerçekten çocuk istemeyen bir karaktere sahip olsaydınız acabanız hiç olmazdı. Bu yüzden iyi düşünün. Herseyin hayırlısı.

bende anlamıyorum İnsan doğasına aykırı Hadi onu geçtim İnsan niye cennetin kokusunu duymayı istemesin Gerçi hiç hissedilmeyen şeyi anlamak zordur Yaşamak lazım C Clementine_78 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Hayatta iyiki yapmisim dedigim sey cocuklarim. severken bile iyiki dogurmusum diye severim. Rabbim isteyen herkese yasatsin bu duyguyu inşallah. Hayat senin hayatın istemiyorsan tabiki yapma. herkes dogurmak zorunda degil. ama esin bu duyguyu 2 kere tadmis. ayrica yazdıklarından sanki pisman olacakmissin gibi geldi bana

Pişman olur muyum diye sorduğuna göre kararsızsın. 36yı bitiriyorum kimseye sormadım mesela böyle bir soru. Kimsenin fikri umrumda değil çünkü, ben istemiyorsam bitmiştir. Kendinden emin değilsen iyice düşün. Emin olmama nedenin çevrendeki insanların baskı ve yorumları mı, yoksa ne istediğinden emin olmaman mı. ISILDURU

yani... bir kere anne sıfatını alınca ölene kadar anne oluyorsunuz, ben bu işi sevmedim diyip bırakma şansınız yok, hakkını vermeden yaparım, aman doğar büyür kafasında da olmadığınız besbelli, yoksa bu konuyu açmazdınız bile... dolayısıyla gerçekten çok istiyorsanız, ben bir ömür bu soumluluğu almaya hazırım, anne olmak istiyorum diyorsanız çocuk düşünün. yoksa hiç bulaşmayın. zaten yaşınız da genç, belki bir 10 yıl sonra fikriniz değişecek ve hala anne olma şansınız olacak, o yüzden şimdiden kendinizi strese sokmayın.

onlardan geçtik. çocuk aylarda tv gürültüsünde büyüdü. en son başka bir konuda kıyamet koptu detaylara girmicem şimdi yannda tv açılmıyor:)

Hayatta herkes aynı yoldan geçmek zorunda değil. Çocuğum yemedikten sonra neden çalışıyorum da ne saçma birsey. İnsanların her kadının cocugu olmalı diretmesi içimi bulandiriyor. Asla da çocuk istememsk bencillik değil.

Kendiniz soyluyorsunuz, insan degerli bir varlik. İnsan yetistirmeyen, cocuk dogurmayan ottur demedim farkindaysaniz. Yasadigi hayat bana gore daha kiymetlidir. Cunku ben suanda hem kendi hayatimi diledigim gibi yasiyorum, hemde kendi hayatini diledigi gibi yasamasi ve vatanina, milletine hayirli biri olmasi icin birini yetistiriyorum. Bana gore benim hayatim daha dolu. Yaslandigim zaman donup baktigimda iyiki diyebilecegim bir karar bu. Inancima gore bu hayata kulluk etmeye ve hayirli evlatlar yetistirmeye geldim. Yani bu benim icin her acidan degismeyecek bir fikir. Isteyen benim gorusumu baz alir, istemeyen sizinkini.

Bi de çocupuna karşı empati kurabilmek çok önemli. O senin heryere istediğin gibi sürükleyebileceğin çantan değil. Dışarı çıkmak istemiyorsa istemiyordur, vücuduna sahip değilsin, hoyratça kucağına alıp çıkaramazsın. Yada kıyafet değiştirme hususu da öyle. İtiraz payı bırakmak ve mantıklı açıklamalarla ikna etmek gerekiyor. Yani bu anlattıklarımın özeti onun duygularına kimliğine değer vermek. Tabi ki her istediğini almaktan bahsetmiyorum. Hiç bi zaman marketten hem bonibon hem şeker alamadı, birini tercih etmek zorunda kaldı bazen paramız yoksa hiçbirini alamadık ekmek aldık :)) Böyle olunca hırçın olmuyor. Tabi fıtrat da önemlidir

Insanına göre değişir, bana göre çok önemli, size göre olmayabilir..

Kadınlarda "ben yandım herkes yansın" modu mu var acaba Ben de çocuk istemiyorum ve yapmayacağım. Sadece bir ara gelecekte yalnız kalma korkusu sarmıştı beni ama çocuğu olup hayırsız olanları görünce onun da garantisi yok dedim. Bütün anneler tuvalete bile gidemiyoruz, sosyal yaşantımız yok, eşimle başbaşa kalamaz olduk diye dert yanarken nasıl müthiş bir duygu olduğu söylenir orasını da anlamam. Kendini çocuğa adamak bana çok manasız geliyor, dünyaya kalıcı bir şey bırakayım derken kendimiz yok oluyor ve yaşamıyoruz.

Sizin kendi seçiminiz. Herkes çocuk sahibi olmalı diye bir kural yok. çoğu insan biraz da toplumun empoze ettiği hayati yaşamak için çocuk sahibi oluyor gibi geliyor bana.. Ancak düşünceniz, kararınız zaman içersinde değişebilir. Dolayısıyla size tavsiyem ister çocuk isteyin isterseniz çocuk istemeyin hormonlarınızin durumunu bir kadın doğum uzmanina kontrol ettirin.. ileride çocuk isterseniz bir problem varsa erkenden ortaya çıkarmış olursunuz... K

Selam arkadaşlar, Çocuk yapmamaya karar verdim ve eşimin iki çocugu var ilk evliginden. 32 yaşındayım, varmı benim gibi çocuk istemeyen? İlerde pişman olmam degil mi? Çok mu önemli çocuk dogurmuş olmak?

O senin kararın ama anne olmak cokgüzel bisey. Evet ilerde pişman olabilirsin ve iş işten geçebilir

Ama niye :)? Cogusu bana bakacak birini yaptim diye dusunuyor ama cocugu evlenince gercekler dank diye gozunde belirliyor... bunca kaynana teroru niye saniyorsun

Çocuk istemiyor olabilirsiniz bu çok doğal fakat iyi düşünüp mantıklı karar vermek gerek. İleride pişman olurmuyum acaba diye düşünmek bile içinizde ukte kalabileceğini gösterir. Çok önemli bir o kadar riskli bir karar.

Bende çocuk istedim yaptım mesela kardeşim istemiyor herkesin hayata bakış açısı farklı senin bileceğin iş

Oda istemiyor, var onun iki tane ilk evliliginden

Allah saglikli hayirli evlatlar versin hepimize.. varligini bilmezsen yoklugunda pisman olurmusun bilmem.. esinin istemrmeside gayet normal cunku onun zaten var.. olmasaydi cocuk diye esin diretirdi emin ol. Ilerde bosansam bile cocuklarim var derim diyorum ben, teselli olurum.. kolay degil bunu dusunmek ama iste... senin gibi 2. Evliligimi yapmis olsam cok cocuklu bir kadini kolay kolay kimse almaz.. cocuksuz biriyle evlensemde sagligim elveriyosa ve seversem dogururdum onun icinde.. kismet bazi seyler tabii.. basimiza ne gelir bilemeyiz.. benim onceden dusuncem suydu; keske daha once anne olsaydim.. ama hayirlisi buymus tabii..

Pişman olup olmayacağınızı ben bilemem ama kendi adıma uykusuz gecelerin ardından işe gitmem, eşimle hiçbir özel paylaşımımın kalmaması, 1.5 yaşındaki kızımın bir dakika bile durmadan sürekli hareket halinde herkesi şimdi düsecek kaygısıyla herkesi peşinden kosturmasına rağmen daha önce anne olmadığıma pişmanım. Benim hayatım kızımdan öncesi ve sonrası diye ikiye ayrılıyor kendime ayıracak 5 dakikam olmasa bile kızımsız bir hayat bombos ve anlamsız.

Cocuk bakimi zor sabir selamet gerektiriyor ama iyi ki olmuslar diyorum. Benden esimden birer parca. Bence pisman olursunuz.

Sadece sizi ve eşinizi ilgilendiren bir durum için konu açmanız gereksiz ayrıca böyle konularda mutlaka kavga çıkıyor, bizim milletimizin böylesine özel konularda birbirine saygısı yok çünkü. Çok merak ediyorsanız bu eksende dönen 1000 tane konu açıldı, bir araştırsaydınız hep aynı şeyler söyleniyor zaten

aynen katılıyorum. Bazı yorumlarda bu düşünce hakim... istedigi halde çocuğu olmayanlara da haksızlık ayrica

Kesinlikle katılıyorum aynı ben. Allah kimseye bu acıyı yaşatmasın. Insanin kendini anormal hissetmesi kadar kotu birsey yok. Ayni seyleri bende yasadim. Benim durumumun kötü tarafı şu ki eşim çocuk istiyor ben ne yapacağım bilemiyorum. Eşini çok seviyorum ama ya çocuk ya boşanmak derse ne yaparım bilemiyorum. Onun da kendiminde hayatını mahvetmemek için boşanırım sanırım ne gelir ki başka elden. Çünkü çocuk konusu dahi açıldığında resmen acı çekiyorum

Evlat sevgisi inan hiç bir sevgiye benzemiyor bunu da anne olunca anlayabilirsin ancak. Eşinin istememesi çok doğal bu sevgiyi 2 çocuğunda yaşıyor çünkü ilerde fikriniz değişince çok geç olabilir M monalazo akşam güneşi tek ayak

Bu kişiye göre değişir. Sırf çocuk sahibi olmak için 45-50 yaşında evlilik yapan insanlar bile var. Hamile kalmadan önce aşırı düşünürdüm nasıl olacak, yapabilecek miyim diye. Doğum yaptım ilk şaşkınlıktan sonra iyi ki dedim. Sonradan pişman olmaktansa hiç o topa girmemek daha iyi gibi sizi açınızdan. Ama insanların fikirleri değişebiliyor. pamukkiz gun dogmadan neler

Amin insallah demlicaykeyfi Ve dünya bir çölse durma. Seraba su getir. Anneler

26 yaşındayım 5 aylık bebeğim var Bazen o kadar bunalıyorum ki keşke daha geç bebek yapsaydım diyorum Bazende oluyo ki şükrediyorum varlığına Karışık duygular içindeyim Hatta kardeşime evlenme, evlenirsende çocuk yapma diye nasihat ediyorum bazen Eğer bebek sevmiyosan istemiyosan pişman olurum v. s diye yapma çünkü bebek bakmak çok büyük sorun, bütün hayatın değişiyo sende dahil. Çok zor ve ağır bi sorumluluk. Mesela ben asla ikinciyi düşünmüyorum 2. 3. Hatta 4. Bebeği olanları şaşkınlıkla izliyorum. Herkesin yapısı farklı işte C Clementine_78 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

İnşallah gönlünüze göre olur. Ben 39 yaşımda doğal yolla hamile kaldım, hiç umudunuzu yitirmeyin.

13 yil cocuksuzdum. esim istemiyordu. ilk evlendigimizde cok istememe ragmen esimin etkisiyle 13 sene dusunmedim. fakat 30 lu yaslarimda cevreme bi baktim. ana baba kardes abi abla arkadas hatta eş bile insani terkedebiliyo.. tek baki kalan hayirli evlat oluyo insanin yaninda. su an kizim kucuk henuz 1.5 yasinda.. iyiki varsin melegim diyorum. beni hic birakma su zor dunyayla birlikte savasalim diyorum.. kime denir ve kimden umulurki bu istek evlattan baska. cok pisman olursunuz hemde cok.. esinizin cocuklari var.. cok az erkek ikinci esten cocuk ister. cunku o zaten babaligi tatmis.3. cocuk demek yine yeniden sorumluluk yuk demek. sakin ona uymayin. yapin evladinizi. bakamam iyi anne olamam diye dusunmeyin. ben oyle dusundum yillarca. simdi soylemesi ayip cevremdekiler benim bebek bakimi ve egitimimi ornek aliyor. cok iyi dusunun is isten gecmeden olur mu

Çocuk istememek çok doğal diyor da çoğu üye, içgüsel olarak doğal değil açıkcası. bilin istedim. Nesil devam ettirme isteği içgüdüseldir. Anlamlandıramıyorum..

Daha vaktiniz var dusunmek icin. İlerde isterseniz denersiniz. İstemezseniz de yapmazsiniz.

çocuğum olunca anladım ne kadar önemli olduğunu anne olmanın. Hayatımda yaşamadığım en büyük sevgiyi yaşadım ve bu yüzden bir daha istedim ikinciyi yaptım ki ben bir tane bile çocuğum olacağı fikrini dusunemezken. Çocuk hayattaki en güzel şey. Rabbime şükürler olsun. Hele de eşimle birlikte çocuklarımızla gezmek hep beraber. Allahım herkese çocuklarının hep iyi günlerini göstersin. Evlat sevgisi bambaşka yaşamayan asla ama asla anlayamaz. Yine de tabi herkesin kendi kararı bana göre diye cevapladim M Mutlak Butlan İnanmak istemiyorum, bilmek istiyorum.- Carl

Herkesin kendi seçimi, sonuçta yaşayacak olan sizsiniz. Forumda çok okuyoruz ilk evliliğinden çocuğa sahip olan erkekler, ikinci evliliğinden çocuk istemiyor. Aslında önemli olan nokta bu sizin isteğiniz mi yoksa eşinizin size empoze ettiği, alttan alta işlediği bir düşünce mi. Yani eğer sizin düşünceniz değilse pişman olursunuz ileride. İyi düşünmek tartmak gerekiyor. Belki de çocuk sahibi olmak üzerine korkularınız olduğu için bile çocuk istemiyor olabilirsiniz. Bir psikologla görüşüp karar alsanız daha iyi olabilir. Düşünceniz hatalı demiyorum seçim zaten, ama sağlıklı bir karar almanıza yardımcı olabilir.

Bende sizinle tamamen aynı fikirdeyim. Ne yaptıysam içimden anne olmak gelmedi. Toplumsal baskılar ve ailesel baskılardan bunalarak planlı bir şekilde hamile kalmıştım. Güya herkes ana rahmine düşünce sevgisi gelir dedi. Yeminler ettiler. Bende çocuk isteyen kendimce normal bir kadın olmak isrtiyordum neticede. Daha kötü oldum sanki içimde bir ur bir tümör taşıyor gibi oldum kendimi öldürecek seviyeye geldim. Sevmek için herşeyi yaptım gittim kalp atışlarını dinledim videolar izledim forumlara yazdım ama yok yok yok olmadı ve kürtaj oldum. Tabi bu süreç o kadar yorucu ve üzücü ki hazır olmadığınız sürece sakın yapmayın.

Bütün anneler de sonsuz mutluluk topu gibi yorumlar yapmışlar. Doğur yeter bu ülkede. Bir de pişman olursun laflari. Keşke daha önce doğurmus olsaydım lafları.

31 yasimda ne ewlilik ne cocuk hayatimda hic istemedim calisan biriyim gezmeyi daha cok sewiyorum cocuk buyuk sorumluluk gelecekte dunyanin iyiye gidecegini dusunmuyorum ''neden beni dunyaya getirdin'' demesinden se olmasin daha iyi. kedi kopek daha iyi

çok ta önemli değilde pişman olursun gibi geliyor.

hayatınıza güçlü bi anlam katan, onlar için yaşamaya devam edeceğiniz bağlar ve uğraşlar varsa çocuksuz olmaktan pişmanlık duymazsınız. Ben kedilere hayvanlara çok düşkünüm iki şahane yeğenim ve bütün günümü dolduran hobilerim var. Bu yüzden çocuk yapmadığım için pişmanlık duymuyorum hiç de yapmayacağım büyük ihtimal. Sizin de böyle anlam yüklediğiniz şeyler varsa hiç korkmayın bence. Ama mesela teyzemim çocuğu yok hayvan da sevmez yoğun bit hayatı da yok. Çocuksuzluk onu mahvediyor. Orta yaşı geçtikten sonra insanda ben niye yaşıyorum kaygısı başlıyor. Buna verecek cevabınız varsa çocuksuzluk korkutucu gelmesin.

Seninle sadece az önce 7 aylik kizimi emzirirken serçe parmağı kıvrılmış ayaklarinin fotosunu paylasiyorum... evlat kokusu zaten dünyanın en güzel kokusu, o konuya girmiyorum bile... Not: 30 yaşindayim ve keske esimle daha erken evlenip yapsaydik cocuk diyorum.. ki ekimde 2 yillik evli olmus olacagim, bilerek isteyerek evliligimin 7. ayinda korunmayi birakarak hamile kaldim... hayatta verdigim en doğru karar...

:) Benımkı sohbet eder ama göz tv de. Y a zaten hergun baktıgın sey :) hayatı kacırıyor bu tv yuzunden:) biz şimdi eve internet aldık her gece bir fılm ızlıyoruz tv sevdası azaldı sankı:) bazen eee naber yaaa derim :) anlar o zaman bozuldugumu bizimki tv izler ama evde ben hep yanında olayım ıster mesela koltuktan yanından asla kaldırmaz benı böyle değişik bi adam kendısı:) inşallah değişmez eşin cnm

Zor bir karar. Çocukları çok severim çok çocuğum olsun istedim hep. Hamileyim ve benim bile endişelerim var büyük sorumluluk. Eşinizin iki evladı varmış zaten o istemeyebilir, umarım pişman olmazsınız bu kararınızdan.

O zaman sorun yok

tamamen kişisel bir tercih... bana göre çocuk olmalı, ileride pişman olan çok gördüm.. hatta 2 çocuğu olup da niye daha çok olmamış diyeni bile gördüm..

hayatım bir çocuğum var ve o olmadan önce aaa çocuksuz hayatmi olur derdim. Çocuk başka biseymiş. başka hayat seçimiymis. kendinden tamamen vazgecmekmis. Hele ki bu hayat şartlarında. . . Artık istemeyenlere saygı duyuyorum.

Eşiniz ne diyor bu konuda? Tamamen size ve tercihinize kalmış aslında bu şekilde daha mutlu olacaksanız S

Bence çok mantıklı.. Dünya berbat bi yer..

ozaman Allah sizin bu hakkınızı çocuk hasretiyle yanıp tutuşan, çocuk doğurmanın anlamını bilen ama erişemeyen, yıllarca tüp bebek yaptırıp ay sonu hüsrana uğrayan, başlayan gebeliklerinin düşükle sonuçlndıgı, evlat, annelik kıymeti bilen, gecelerce ağlaya ağlaya Allahtan evlat kokusu duymayı dileyen yürekten anne olan mazlumlara versin...

Bence maddi ve manevi anlamda ona güzel bir hayat sunabilecekseniz ve kendinizden bir parçaya bakmak isterseniz paha biçilemez birşey çocuk... Ama bazılarına göre de farklı olabiliyor içinizden gelmiyorsa ona güzel bir gelecek sunamam diyorsanız da size kalmış birşey...

Evet çok dogru, sırf çocuk olsun diye yapmak bana göre degil.

Sorduğunuz için söylüyorum, evet pişman olursunuz. esergry Nirvana Anneler

:) herkes aynı şeyi söylüyorsa vardır bir bildikleri diyerek bende cıktım yola:)

Ne eşinin ilk eşinden olan çocukları, ne de yiğenlerin asla kendi çocuğunun yerini tutmaz. Evet onlarda canının bir parçasıdır ama çocuk canından bir parçadır. Kıyaslamak bile mümkün değildir. Yiğenlerimi severim ama hiçbirini çocuğum kadar sevemem buda benim egom belki ama önceliğim hep kendi çocuğum olur. Yapıp yapmamak sizin kendi kararınız. Yap veya yapma gibi bir vebalin altına girmek istemem. Ama rabbim verdiği sürece annelik dünyanın en zor ama güzel duygudur. Onunla doğarsın, onunla büyürsün, okursun, gezersin vs. İnşallah vereceğiniz kararda yıllar sonra pişman olmazsınız

İstemiyorsanız yapmayın. Zaten çocuk istiyorum deyip yapmak biraz bencillik.. geleceğini de düşünmelisin o çocuğun. Ben pek parlak bir gelecek göremiyorum. Flora01 Canımsın

Anlayamamissiniz hanımefendi. Çocuk doguranlardan midem bulanmiyor, her kadın çocuk dogurmali diyen zihniyet ten midem bulaniyor. O Çevrenizde 30 yas üstü can sıkıntıları varmış ya benim çevremde 30 yas üstü olup can sıkıntısı oluştu keşke dogursaydim diyen kadın yok. Not: Benim de kızım var ama bir kadına anne olduğu için değil bir kadın olduğu için değer veririm. Umarım anlarsiniz..

Hayırsız kocadan, işten kurtulma şansımız var ama evlat hayırsız olsa bile ömür boyu evlattır. Bu yüzden çok ciddi bir karardır. Acabalar içinde çocuk yapmak doğru değil diye düşünüyorum ama şahsen ben hiç çocuk istemesem hiç evlilik gibi bir şeye gerek duymazdım sanırım. Koca ve koca ailesi gibi şeylerle uğraşmaya değmezdi. Bu kişiden kişiye değişir. Ben kötü huyları bile bana benzeyen bir çocuğum olsun isterim mesela her şeyiyle ben olsun. Benim gibi evlat herkese lazım hahah

Ben de sizin gibiyim,32 yaşındayım, hiç de çocuk sevmiyorum. Düşünüyorum da neden böyle bir sorumluluğun altına girmeliyim, içimde anaç duygularım olsa deli gibi istesem eyvallah. Ama şu durumda sırf çevre baskısı yüzünden bu sorumluluğu alabileceğimi düşünmüyorum. Psikolojik olarak kaldıramam gibi geliyor.

bende 2,5 yıl hiç düşünemedim sonra bir his geldi kalbime çok farklıydı şimdi hamileyim sonunu Allah bilir ama o pıt pıtlar var yaa şimdiye kadar duyduğum en güzel sesler 1Sen

Bende ayni soruyu ikinci cocuk için düşünüyorum. Bi kizim var. Ikinci mutlaka olmali mi yoksa tek mi olsun? Ilerde pisman olur muyum diye kendimi yedim bitirdim. Hala da oyle. Yas 36 defne-28

ben çok çocuk seven biri değilim ama anne olmayı çok istemiştim. iyiki de olmuşum. ama içinizde öyle bir istek yoksa yapmayın. çocuk istemeyerek çocuk sahibi olanlar sonradan pişmanlık duyuyor ve çocuğundan çıkarıyor.. onun suçu neyse..

Neden ki? Hayata geliş nedenimiz geriye bizden bir parça bırakmak mı? Hayattaki amacımız bu mu olmalı? Çocuk elbetteki çok güzel bişey, belki de hayattaki en güzel şey ama bi insan dünyaya çocuk getirmiyor ya da çok isteyip de çocuk sahibi olamıyorsa, öylece gelmiş gitmiş olmuyor.. Her insan kendi içinde özeldir, yaşadıkları, geriye bıraktıkları ya da bırakamadıklarıyla...

Çok pişman olursunuz. Herkes hersey biyere kadar ama çocuk bambaşka. Y

Eşimi sıkmak istemiyorum işte konusup Adam evinde evine bana bağlı dyorum Yanımda kötü alıskanlıgı yok yazık izlesin diyorum:) Çnk o keyif alıyor Keyif aldığı seyden mahrum etmek istemiyorum onu:) Umarım olurum cnm Sen dr sağlıkla kucagına al insallah T Tweety -Zık- tek ayak

Bana gore olmasi lazim ama zaten isteyenler yapsin cocugun hayati icin istemiyosaniz suc degil yapmayin Sonsuzaskkk

Tek basina yardimsiz buyutmek cok zor... Elbette babasi var ama 7.24 sen bakiyorsan tirlatmaman imkansiz... Bir kac gundur annem burda aradaki fark 1500 resmen...

Evet dedigin gibi kişisel.. Ve keşke karşılıklı fikirlerimizi belirterek saygı ile konuları yürütebilsek :) Ya annem diyor istemez misin çocuk sahiden dedim hayır anne, olan yegenlerime iyi bir hala/teyze olsam ne mutlu bana

Neden geliyoruz ki dunyaya? Ben araci oldugumuzu dusunuyorum. Her birimiz bir sonraki icin iyiligin yada kotulugun temsiliyiz. Kendi dogrularinla, inandiklarinla bir karaktere sahip olursun ve bunu baska insanlara aktarirsin. Senden en cok etkilenen hep cocugun olur, cunku; onu sen yetistirirsin. Cocugu olmayanlar var, cok istemesine ragmen.. O zaman baska hayatlara dokunabilirler. Aile bekleyen cok fazla cocuk var. Yeter ki bildiklerini, hissettiklerini paylasmak ve yasatmak istesinler. Benim bu hayatta suna katkim oldu, insallah benden sonrada yetistirdigim devam eder desinler. O zaman kiymetli ve dolu bir hayat yasamis oluruz bence. F

ileride yaşlandığında hastalandığında seni en az senin kadar düşünen bir can arayacaksın yapın derim eğer durumunuz uygunsa

bu çok hassas bir konu. kişiye göre değişir. sırf çocuk için evlenen bu sürü üye gördüm burada. çocuk sahibi olmak tamamen size bağlı bir karar. çocuksuz bir insanken cocuklularin çektiği zahmeti gördükçe kendinizi şanslı sayarsiniz. çocuğunuz olduktan sonra keşke daha önce olsaydı dersiniz. Allah gönlünüzce versin. hakkınızda hayırlısı. tamamen sizin isteginizse saygı duyarım. ama eşinizin baba olmasının payı varsa

Maşallah ne güzel inşallah benim de olur. Önce koca bulmam lazım :)) beni isteyenleri ben istemiyorum. Benim istediğim beni istemiyor olmuyor Hayırlısı artık

Çocuk istedigini okumuştum, Sevmemene çok şaşırdım.

Cocuk dogurmus olmak cok onemli degilde, sizden geriye sizin yetistirdiginiz bir insanin kalmasi cok onemli. Siz gittikten sonra bu hayatta geriye ne kalacak? Oylece gelmis gitmis olacaksiniz.

Eşiniz zaten babalığı tatmış neden istesin ki.. Ama siz anneliği tatmadınız.. nasıl bi duygu yaşayacağınızı da bilmiyorsunuz? Başkasının çocuklarını az veya hiç sevmeyebiliriz.. ama kendi parçandan bi çocuğun olduğunda çok farklı seviyorsun. Ben bekarken, acaba çocuğum olsaydı nasıl olurdu, bana benzermiydi gibi düşüncelerim olurdu.. 39 yaşımda anne oldum, şuan kızım 5 buçuk yaşında ve çok hareketli, beni o kadar yormasına rağmen bi kez bile pişman olmadım, ah diyorum biraz daha erken yaşta anne olsaydım, bu eşsiz duyguyu daha önce tatsaydım. Şuan annelik için ideal bir yaştasınız bana göre, ama tabi bana göre :) sizin içinizden gelmesi lazım.. Umarım ileride bi çocuğum olmadığı için pişmanlık duymasınız?

Sizi Kutlarım ki kendinizi sorguluyorsunuz. Çoğu kişinin umurunda değil doğuruyor um ama bu çocuklar ne olacak hayatları ne olacak diyen yok. Allah veriyor rizkini da verir diyw üç beş çocuk. Para pul is yok ama kadın dogursun. Bence böylesi pişman olsun.

İstemiyorsunuz belli. Bu yüzden suçlu değilsiniz elbette. Kendinizi zorlamanın alemi yok ki. O his sizde yok işte. Bende de yok mesela.

insanın kendini hazır olup olmadığına bağlıdır tahminim bu konuda emin değilsin diye düşünüyorum bunun cvbı sende canım sakin kalıp iyicene düşünmelisin insanın fikri değişebilir 35 yaşından sonra zor olduğunu söylüyorlar tabi bunlar istisna canım kendimden bahsedeyim çocuk istiyoruz ama problemler var 4 senelik evliyim 31 yaşındayım, 29 30 yaşlarında çok telaşlandım çocuğumuz olmayacak diye işte bu sene bıraktım hakkımda hayırlısını sen biliyorsun rabbim dedim aslında kafam bu deyimle rahatladı...

Aynen ben de boyle dusunuyorum. Evet cocuklarimin sevgisi o kadar yogun ki yine yapardim derim. Ama yapmayanlar da iyi ediyorlar diye dusunuyorum tabii.

çocuğum varken bunun cevabını objektif veremem. koşulsuz bir sevgi var artık içimde. senin eşinin çocukları kaç yaşlarında? annelerinde mi kalıyorlar?

Çocuk hiç sevmem Ama annemi düşündülğm zMan iyiki annemin ben gbi bir evladı var derim Çocuk sevmem ama çok merhametliyim Kediciyim ben de Anne olsam benden iyi anne olur derim İleride 70 yasına gelirsem benden bir parca olsun isterim Ama bir o kadar da korkarım cocuk fikrinden

Bir kez daha düşünün derim sizden bir parça şuan gün sayıyorum çirkin ultrason resimleri bile çok sevimli geliyor bana içimde hareket etmesinin verdiği mutluluğu tarif bile edemem kalp atışını ilk duydugumda ki mutluluğu hiçbir şeyde yaşamadım benim canım benim parçam ve en önemlisi benim kızım ilerde en büyük dert arkadaşım olacak ve ne olursa olsun ben ondan nasıl vazgeçmiyor İsem oda benden vazgecmeyecek belki size çok uzak ama iyi düşünün komşu yasli bir teyze var tanıdığım 68 yaşlarında eşiyle ikinci evliliği esinin yedi çocuğuna bakmış o ve çocuk olmasın diye her türlü otu içmiş şimdi o kadar pişman di ki keşke olsaydı bı tane diyor destekçim olurdu çok uzulmustum umarım ilerde böyle bir pişmanlık yaşamazsınız

çocuk istenmez mi ya . push ;

Esinizin 2 cocugu var Sizde pek istekli gorunmuyorsunuz Cocuk tamamen hayati degistiriyor Cok guzel duygu bi o kadarda zor Calisiyorsaniz kendi kendinize yetiyorsaniz ben pisman olacaginizi düşünmüyorum

Gercekten hazir olana ve isteyene kadar da yapmamalisin zaten. Buyutmek, yetistirmek isteyene bile cok zor. Ilerde pisman olmazsin umarim. Fatma124578

bence sen çelişkide kalmışsın, sanki gizli bir yerlerde çocuk özlemin var gibi hissettim. Önceki

İnşalahhh, sayılı günlerim kaldı

:)) tecrübe ile sabit mi?

Bence 40 yaşına kadar zamanınız var kesin kararınızı vermek için, zaten insan yıllar boyu kafasında ölçüp biçip "istemiyorum" kararını pekiştirdikten sonra hiç pişman olmuyor

Ben de istemedim çocuk ve pişman değilim. Ama bu demek değildir ki sende pişman olmayacaksın. İyi düşün.

Çok yaşlı bir tanıdığım vardı tabii vefat etti. Bana demişti ki Herkesin bin derdi var çocuğu var benim 1 derdim var çocuğum yok. bende çocuk fikrine hiç alışamadığım için hala çocuk yapmak istemiyorum. Özgürlüğüm ne yazık ki buna engel oluyor :) Karar sizin bence çocuk zorunluluk değil. Bu şekilde mutluysanız çokta üzerinde durmayın derim

İlerisini düşünün Ben de şu an için çok zor diyorum. Sonra yaşlandığımi hayal ediyorum. Yalnız öldüğümü hayal ediyorum. Arkamda bıraktığım kimsenin olmadığını hayal ediyorum. Vaz geçiyorum bu isteğimden. Bence bi bayan anne olmali. O duyguyu tatmali.. Elbette zorlukları var.. Beni hep korkutur bu zorluklar.. Ya iyi bi anne olmazsam, iyi evlatlar yetiştiremezsem.. Sonra insanın bi amacı olmalı diyorum... En çok da anne olmak için evlenmek istiyorum..

benım ıcın evlılık yapmamaın tek nedenı cocuk sahıbı olmak... kısıden kısıye gore degısır ama baskasından dogma cocuga annelık yapacagıma kendı dogurduguma yaparım daha ıyı...

tamamen kişisel bi konu, pişman olup olmayacağın da kişisel, böyle bi karar verdiysen çevrenin tepkisini boşver kafanı bulandırma derim... yalnız böyle konularda da hep kavga çıkar konu kilitlenir nedense, bakalım konun akibeti nasıl olacak

Bu cok dogru genelde niye yaptim degilde, niye yapmadim diyolar..

Ikı tane evladım var iyiki de varlar öncelikle eşinizin çocuk istememesi gayet normal o zaten bu duyguları fazlasıyla yaşamış doymuş 3 üncü çocuk fikri çok uzak gelebilir onemli olan senin ne istedigin ilerde pisman olabilirsin tabiki ama dogurduguna asla pisman olmayacaksın o duyguyu yaşadıktan sonra gerçek sevgiyi anlayacaksın S Senbirsen Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Eşim haberleri internetten takip ediyor, okumak izlemekten daha iyi değil mi Allah aşkına, izlemek baş ağrısı! Hamilelik dönemine girdiğinizde bunları konuşmaya başlarsınız. Çok iyi bir anne olacaksınız gibi geldi bana :)

Ben de çocuk istemeyenlerdenim. Ya kendimi bildim bileli oy ne tatlı şeysin sen deyip çocuk mıncıklamak bana göre olmadı. Özgürlüğümü, uykumu kısıtlayacak korkusu... Türkiye'de bunu kabullendirmek maalesef çok zor. Sürekli çocuk sormaları kaçınılmaz zaten. İllaki bu dünyaya çocuk getirmek zorunda mıyım? Allah isteyenlere versin. Aşılması gereken bir konu.

Neden ki? Hayata geliş nedenimiz geriye bizden bir parça bırakmak mı? Hayattaki amacımız bu mu olmalı? Çocuk elbetteki çok güzel bişey, belki de hayattaki en güzel şey ama bi insan dünyaya çocuk getirmiyor ya da çok isteyip de çocuk sahibi olamıyorsa, öylece gelmiş gitmiş olmuyor.. Her insan kendi içinde özeldir, yaşadıkları, geriye bıraktıkları ya da bırakamadıklarıyla... M Mutlak Butlan İnanmak istemiyorum, bilmek istiyorum.- Carl

Ben de öyleydim. Annem kendi çocuğun farklı olur derdi. Nitekim öyle de oldu:)

valla bu çok ince bir konu bazı şeyleri anlamak için yaşamak gerekli diye düşünüyorum,

Sagol. Oda istemiyor.. İlerde pişman olmam diyorum.. Ama ya olursam da diyorum

Komşumuz var 85 yaşında 4 çocuk sahibi ve bugüne dek arayıp annelerini ziyaret ettiklerini görmedik. Evi geliri olan bir teyze ve dünyalar tatlisi biri. Evlatları vefat ettiğinde gelirler miras yemek için. Seni en az senin kadar seveni bırak bu devirde evlatlar ayda bir ziyaret etseler yeter S Senbirsen Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Ben de kendi kendime baskım ve çevre baskısı sonucu karar verdim yaptım, dedim ki bu kadar insan haksız olamaz demek ki çok güzel bir duygu, anormallik bende, ben de bu süreci yaşamalıyım diye düşündüm, hamile kaldım. Çok kötü günler geçirdim. Yemedim içmedim gülmedim, bir de üstüne bulantılar beni mahvetti. Benim psikolojimden dolayı mı yoksa gerçekten bebek gelişemediğinden dolayı mı bilmiyorum karnımda 9 haftalıkken öldü. Mecbur kürtaj olmak zorunda kaldım,, üzüldüm ona da kendime de. Keşke doğaya aykırı olmasaydım, keşke içimde birazcık heyecan olsaydı. E

Tamamen kişiye özel bir konu ve çok hassas istemeye bilirsiniz saygı duyulur pişman olurmusunuz orası düşünülür tabi iyi karar vermek lazım

Eşin o tadı almış çocuk sevgisini yaşamış o yüzden istemiyor. bence o sevgiyi yaşamaya değer... yaşın geçtikten snra pişman olabilirsin

32 yaşındayım bekarım. Çocuğum olsun diye evlenmek istiyorum. Çocuğum olmadan ölürsem gözüm açık gider ( Pişmanım erken evlenmediğime. Bu gidişle de zor galiba. Denk gelmiyor

Oda istemiyor

anne olmadan önce bana bu soruyu sorsaydınız. ''çok doğal tabi. istemiyorsanız anne olmayın'' derdim. ama şu anda kendini bu duygudan mahrum eden kadınları anlamakta zorluk çekiyorum. kayıp hayatlar gibi geliyor bana. boş, eksik bi hayat gibi.

Niye miden bulaniyo? Kadin dogurur erkek dogurcak degil ya :) herkes tabii ayni seyleri yasamasi gerekmez ama konu sahibide zaten farkli kisilerden farkli hayatlardan yorum beklemis... benim etrafimda istekli veya isteksiz cocugu olmayanlara bakiyorum birde cocuklu olanlara.. tabii bu kadinlar 30 yasinda degiller.. hayatlari cok skici geliyo kendilerine.. ki artik kendilerinede oyle geliyoki anlatiyolar bunu.. ama tabii cocuksuz oldugu icin mutlu olanlarda var ama gordugum azinlikta onlar... herkes sevdigi hayati yasasin.. kimi var bunalima girer cocukla kimi cocuksuz oldugu icin.. anneligi istemek benimsemek ya da zorluklari olmasi kotubirsey oldugunu gostermez.. annelik kolay birsey degil tabiiki arada isyan bayragini cekmeye bizimde hakkimiz var :) S

benim eşim haftasonu hep evdedir sabah uyanır uyanmaz tv yi açar eğer o anda temızlık, yemek yapma vs işimiz yoksa ve salondaysak o tv hep açık olur ve hep tv ye bakar reklam olsun, f, lm olsun belgesel olsun mesela bir film izler, film biterken daha kumandayı alır eline kanal gezmeye baslar diyelim haber izler haberler biter hemen kumandayı alır bir sonrakı ızleyeceği seye odaklanır onu arar yani otv kapanmadan evde 5 dak durmayız anca iş yapıcaz balkondaoturucaz vs ben de tam aksiyim senelece evde yanlız yasasam tv açmam A azra53

Evet aynen canım iyi ki onlar var. İnşaalah kavusursunuz bebeğinize.

Bu senin kişiliğinle alakali ben pişman olurdum mesela hatta şimdi bile diyorum keske biraz daha erken çocuk sahibi olsaydım

Ben istedim yaptim. bir kac arkadasim istemedi hayata bu bitmeyen sorumlulugu almak icin gelmediklerini düşünüp yapmadi. babam 42 yasina kadar katiyen istemeyip sonradan istemis. Hic kimse mutsuz degil. Cocugu olan neden yaptim demiyor istemeyen neden yapmadim demiyor. Erkek kardesim evlenmeyi bile düşünmüyor bir insana bagli kalıp omrumu dar cerceveye sokamam diyor. Hayatta herkes ayni seyi isteyecek kurali ayni dusunecek olayi yok. Mutlu olmak anne olmakla alakalida degil. Isteklerinden emin olan herkes mutlu olur

Çok erken yaşta anne oldum çok zorluk çektim onun için çocuk güzel ama erken yaşta değil bence. avantajı var mı var tabi 27 yaşındayım kızım 1. sınıfa başladı. ama çocuk büyütmek gerçekten çok zor. bi kere kendi hayatın diye birşey kalmıyor. herşeyi onlara göre yapıyosun. her bakımdan zor canım be. istemeden yapılacak birşey değil yani.

çocuk istemek ne kadar doğalsa istememek de o kadar doğal, ayrıca çocuk yapıp pişman olmaktansa çocuk yapmayıp pişman olmak daha iyidir sanki, en azından pişmanlığınızın bedelini tek başınıza ödersiniz.

benimki de öyle. yemek sofrasına oturuyoruz 2 çift laf edelim yok o tv ye gözünü diker. hiç sevmiyorum. şimdi biraz azaldı inşallah çocuk büyüdükçe değişmez

Ben de evlendikten sonra bebeklerden soğudum. Sadece eşimle benim hücrelerimizi taşıyan bi minik olduğunu düşününce sevimli geliyor. Ben galiba başkasının bebeğini sevmiyorum.

Bence bu aile modeline çocuk çok yakışır, düşünsenize çoçuğunuz büyüdüğünde o da sizinle pinekleyecek, cips-kuruyemiş yiyecek Bi de her dk ağlayan çocuk hayal etmeyin, belki ilk 3 ay sıkıntı, o bile bazen olmuyor. Bizde olmamıştı mesela, oğlumun ağladığı zamanlar sayılıdır. Şuan yeni yeni konuşmaya başladı, o kadar tatlı ki. Evinizde yepyeni bir heyecan, onunla hayatı yeniden keşfedeceksiniz. İnşallah hayırlısıyla nasib olur.

Bravo Zaten Ben ölmüş gitmişim arkamda birini bıraksam nolur bırakmasam nolur. Bu şeye benzedi biraz Ben ölünce cenazemi şuraya gömsünler, şöyle tören yapsınlar diyenlere. Amann ölmüş gitmişim isterseniz mezar taşı bile yaptırmayın, bi fatiha okuyun yeter. Hem Ben Anne olduktan sonra asıl çocuklarım kendini kurtarmadan ölmekten korkuyorum. Küçük yaşta annesiz kalmasınlar istiyorum.

Bence her kadın anneliği tatmalı.

İstemeyebilirsiniz. çevremde çocuk sahibi olmayan kişiler var. benim iyikide kızım var annelik çok zor ama herşeyim kızım.

Ben de çocuk düşünmeyen biriydim. Eşim çocukları çok sever sırf o mutlu olsun diye çocuk düşünmeye başladım. Oğlum erken doğdu. Şu an bir aylık oldu çok şükür. Şu anki düşüncem dünyada bundan daha güzel bir duygu yokmuş. Oturup hiç sıkılmadan saatlerce onu izleyebilirim diyeyim siz anlayın. Ha arada sırada lohusalık, göğüs ağrıları, uykusuzluk vs etkisiyle ben neden böyle bir şey yaptım diyorum ama en fazla on dakika sürüyor. Sonra yine sana ölürüm moduna dönüyorum :)) Hassas bir konu. Ama kendi adıma iyi ki Allah onu bize nasip etmiş diyorum. Hakkınızda hayırlısı olsun inşallah.

Hamilelik dönemindeki stres, çocuğun anneden ve babadan aldığı güven ve tatmin, ev içi huzur, bunlar çok önemli. Ben çok mükemmel bir hamilelik geçirdim, şuan oğlum 25 aylık ve çok anlayışlı, paylaşmayı seviyor, sosyal ve mutlu bir çocuk. Evimizde tv yok, almama sebebim onu ihmal etme ve zekasını köreltme korkumdu. Bilgisayardan ara ara film izlediğimiz olur tabi

Evet bende böyle düşünüyorum, sonuçta obje degil ki diyorum kendime

Aynen öyle:)

Kimsenin kimseye birsey direttigi yok :) fazla mi alinganiz :) birazcik toplumsal baski var o kadar.. yoksa dogurmak istemiyosan dogurmazsin yani.. benim bu dedigim kadinlar 30 lu yaslardan buyukler ve gayet kariyer sahipleri.. is ortamindan var bir cok tanidigim... Ayrica keske anne oldugunda daha cok deger verseler...

Sagolun yorumlariniz icin arkadaslar. Bana geri dönüşü olmayan bir yol gibi görünüyor şuan, sadece fikirlerinizi almak istedim ilerde pişman olurmuyum diye

İstememek doğal elbette ama acaba eşinizin tavrı mı sizi buna itti düşündüm açıkçası. Erkekler genelde ilk evliliklerinde çocuk olunca ikinci evlilikten istemiyorlar. Eşiniz istemediği için bu fikri benimsemiş olabilir misiniz?

Cocugu olmayanların boşa geçmiş bir hayatı olduğunu düşünmek ne kadar da saçma sapan bir düşünce. Binlerce kadın var çocuk doğurup başından atan. Demek ki herkes için o kadae da yüce bir duygu değil.