Valla benim ailemde baskıcıydı ama böyle değil dışarı çıktığımda annem hayatta aramaz babam sık sık arardı ama ben bunalmazdım çünkü babam bana akşamları alır karşısına kızım ders çalışıyorsun çık gez istediğin kadar para vereyim ki 26 yaşındayım hala aynı tek isteği arkadaşlarını tanıyım kimle nerdesin bileyim çevre kötü diye nasihat eder ki haklıda şu an neler görüyoruz haberlerde o yüzden hiç takmıyorum ama bu kadar baskı görmedim hatta işteyken aramadığımda trip dahi atar beni niye hiç aramıyorsun kızım diye gönlü olsun diye sık sık ararım onların gözünde hep çocuğuz korumak kollamak isterler. Üni de kızım ya memleket ya istanbul başka şehre yollamam senden ayrı kalamam yoksa özele git derdi ki yakın yer çıktı servisle yolladı bana hala çocuk muamelesi yapar bazen bende baba bana çocuk gibi karışma diyince alınır sen isterse 50 yaşında ol ne değişicek ben senin babanım evlensende bir şeye ihtiyaç duyduğunda ben arkanda olcam der. Bazen baskı ıle korumacılığı karıştırıp çok karışıyorsunuz demek de yanlış eğer ki çok baskıcılarsa al karşına konuş ben bir bireyim diye büyüdüm kendi kararlarımı kendım verırım dıye güzelce konuş

Kendiniz de diyorsunuz aileden kurtulmak icin yanlış iliskiler yapmissiniz. Telefonu sessize alın. Ararlarsa acmayin haftada bir arayıp konuşun yeter. M

Üstünde durmamin sebebi onlardan korkmam degil sadece kendi vicdanim. Sadece cocuklara bagli bir hayatlari asiri sagliksiz bir baglilik. Sosyal cevreleri yok baska bir aktiviteleri yok o yüzden tek dertleri biziz. Üzülüyorum bu durumlarina.

Öyle diyorsanız öyle olsun bakalım

Benimkilerde tam tamına seninkiler gibi. Ben üniversite tercihimi onlara haber dahi vermeden yaptım. Çektim gittim 7 8 yıldır da ayrı yaşıyorum. Mümkün olduğunca az müdahale edebiliyorlar artık.

İstiyorsunuz ki hem pastam dursun hem karnım doysun. Ailenizi çok alıştırmışsınız. Daha üniversite zamanı tepki gösterecektiniz. Hem kendinizi hem ailenizi bir arada memnun edebileceğiniz bir durum yok belli ki. Birinden birini seçeceksiniz.

Ben gayet de kendi bireyligimi kabul ettirmistim. Rest cektim evi terkettim ama yaptim. Ya bu deve gudulecek ya diyar terkedilecek. Herkes memnun olamiyor ne yazik ki.

Herkese iyi pazarlar, benim sorunum aileyle ilgili. Ailem baskici ve kontrolcü diyebilcegim aile türlerinden. Asiri elestirmek ve begenmemek gibi huylari var. Eskiden ilkokul ve lise döneminde o kadar baskiciydilar ki karnemdeki kötü not yüzünden eve gitmemeyi bile düsünürdüm. O karneyi gördüklerinde biz seni okula bosa gönderiyoruz evde otur sen falan gibi laflar ederlerdi. Üniversitede hangi sehre gitcegime ve bölümüme onlar karar verdiler. Üniversitede yabanci bir ülkede bir dönem okuma imkanim vardi izin vermediler. Disari cikarken hep sorun yaptilar. Yasim 25 in üzerindeydi annemin dedigi saatten bes dakika gec kalsam kiyamet kopardi. Arkadaslarla oturdugumuz kafeye kadar kontrole gelirlerdi. Arkadaslarim dalga gecerdi senin ailen neden böyle diye. Üniversitede görüstügüm biri oldugunu duymus babam, ben seni oraya bilmem ne yap diye mi gönderiyorum demisligi var. Sonra evlendim evliligimde siddet gördüm, arkamda durdular ama tam bekledigim gibi degil. Inatsin ondan mi böyle oldu falan diye sordular. Evlilikte olur böyle seyler bile dediler ayrilmayayim diye. Neyse anlayacaginiz despot süpheci ve kontrolcüydüler hep. Esimden ayrildim ailemden baska sehirde yasiyorum. Tam anlamiyla hayatimin kendim icin en güzel yillarini yasiyorum. Kendi kararlarimi kendim veriyorum. Yanlis olan seyler uzak duruyorum kendi istegimle. Bu seferde babam hergün yaziyor, her gün.. Napiyosun, niye gec cevap verdin bugün niye aramadin, baska cocuklar ailesine nasil düskün ve hala cok elestiriyorlar bir sey deyincede biz senin aileniz kötülügünü mü istiyoruz diye konusuyorlar. Asiri mükemmeliyetciler ama siz bugüne kadar ne yaptinizda benden bunu bekliyorsunuz diyemiyor insan. Her gün aramayincada duygu sömürüsü yapiyorlar biz yasliyiz bu gün variz yarin yok diye yaslari ellilerde bu arada. Kendimi kötü hissediyorum sonra. Ailemle nasil iletisim kurmaliyim nasil davranmaliyim?

Önceden bak annem 50 yaşında sayılır. Anneannem hala karışmaya çalışırdı. Şunu al bunu yap bunu yapma. Ne yaptık biliyor musun. Hiç sormadık. Aaa neden evde varken bunu aldın dediklerinde param vardı aldım., canım istedi aldım.. Dedim geçtim. Onun yanında konuşurken gene karışmaya çalışırken de annemle muhatap oldum. anne bak bunu beğenirsen böyle yaparız. Dedim. Ona cevap bile vermedim. Simdi o kadar karışamiyor dinlemiyorlar diye. Sende umursama. Sana birsey diyorlarsa cevap ver dik dur.

Maddi manevi bağımlılığım vardı ama hiç öyle boyin eğen bir karakter olmadım 32 yaşıma kadar ailemle yaşadım sonrada evlendim R rosseyy Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Birde bazi cocuklar arkadaslariyla arkadas gibi siz neden öyle degilsiniz diyorlar. Kendilerine hic sormuyorlar biz nerde hata yaptik ya da yapiyoruz diye? Hep cocuklar suclu.

zaten uzaktasın. 24 saatin 5 dk sını onlara ayırıp arayabilirsin. herşeyi olduğu gibi söylemek zorunda değilsin. seni kontrol etme şansları bile yok. neden bu kadar etkileniyorsun ki bu kadar

Sessiz durmadim ki hep tepki gösterdim o yüzden hep kavgayla gecti o yillar. Hatta sessiz durmadim diye bana inatsin dediler hep.

Tesekkür ederim yorumunuz icin. Kücük bir sehirde yasiyorlar, baska bir hayat görmediler o yüzden sadece kendi bildikleri dogru saniyorlar. Yasim da genc degil hala bir birey oldugumu kabul edemiyorlar.

Maddi manevi bir bagimliliginiz yoksa istediginiz gibi hareket edebilirsiniz ama genclik yillarinda öyle bir özgürlügüm yoktu o yüzden kabul ettim bir cok seyi. Zaten bizim toplumumuzda genelde anne baba ne derse o oluru bize asiladiklari icin ne dogru ne yanlis onu bile ayirt edemiyordum.

anladım ama evet vicdan diye de birşey var. şuan kendimi senin yerine koydum da istemeyerek de olsa aramalısın bence. hayattaki herşeyi isteyerek yapmıyoruz. bunu bir görev olarak benimseyip ileride belki onların yaşına geldiğinde vicdan azabı çekmemek adına yine kendi için bunu yapmalısın. ha bunları sana değil tamamen kendime de söylüyorum. çünkü insanoğlu benzen şeyler yaşıyoruz hepimiz

Bu yaşa kadar alıştırmışsınız, üniversite döneminde halledecektiniz şimdi biraz zor. Ödün vermemeye çalışın. Şimdi o özgürlüğü az da olsa tattınız. Daha iyi biliyorsunuz neyden mahrum kaldığınızı o yüzden dik bir duruşunuz olsun.

Kendi ailemi okuyorum sandim bir an. Bu aileler hastalikli bir kere arkamda durmadilar hayatimda ne kadar yanlis iliskim olduysa onlar yüzünden hatalarim da onlar yüzünden. Sırf onlardan kaçmak için sehir dışında bir liseye gidip okul yurdunda yatılı kaldım. Hapis hayati gibiydi hayatimin en kötü yillariydi genede evde olmaktan iyidir dedim. Üniversitede de sevmedigim bir sehire sevmedigim bir bölüme gittim. Ama hayatimin en güzel yillariydi onlardan kmlerce uzakta mutluydum. Simdi mezun oldum evde ders calisiyorum mutsuzum. Atanirsam nereye gidersem gideyim mutlu olacağım. Hayatta da hesap vermem haftada bir arar konusurum o kadar. Sen de öyle yap maddi özgürlüğün var. Hayatinin en güzel yillari yurt disina cik. Gez toz. Hesap verme yeter artik de. Bu zamana kadar onlar icin yaşamış olduk para veriyorlar diye adeta bülbülüm altin kafeste cevreden korumak değil bu koruyamamak. Ben bakiyorum aile iliskileri sağlam olan kisilere hep basarili kisiler, kendilerine değer veriyorlar, bir hata yapsa da ailem arkamda diye özgüvenleri var. Birazcik ilgi uğruna kisiden kisiye sürüklenmiyorlar. Kendin için yaşama zamanin gelmiş artık.

Aileler cok yanlis yapiyor ve bunun farkina varmiyorlar evi terketsen nere gitceksin ki, onlarla yasasan bizim kurallarimizla yasayacaksin diyorlar. Benim de evlilik yapmamda ki sebeplerden biri de oydu.

Birakin kussunler Bu ana babalik degil, yani hakarete girecek o yuzden tam duygularimi yazamiyorum ama cok kiziyorum cidden boyle ailelere Ben 11 yasindski oglumun eve gelis saatine karismiyorum, yapmayin allah askina amma sindirmisler sizi Aile diye bu yaptiklarinin hicbirini yapmaya haklari yok, siz bir bireysiniz, bir insansiniz, vicdan azabi falan cekmeyin hayatinizi mahvetmisler, koyun mesafenizi

Dik durunca da kirilip küsüyorlar. Bu sefer kendi vicdanim beni rahatsiz ediyor. Hadi birine bir sey olsa sonra ben ne yaprim diye. AbsolutPromise perfectly

Ölüm herkese var. 10 yasindaki çoçukta ölebilir. Hayatin bir parçasidir. Bu demek degil ki sirf ilerde ölecegiz diye istedigimiz gibi davranalim diye. Ailen sana psikolojik zarar veriyor. Yaptiklari siddettir. Vicdan yapilcak hiçbirsey yok. Seni dünyaya getirmeyi kendi seçtiler, sen bu seçimin kurbani olamazsin. Mecbur degilsin onlarin siddetine razi gelmeye. Annenler ile okkali bir konusma yapmanin zamani çoktandir geldi geçti bile. Eger beni hayatinizda istiyorsaniz, beni bogmayacaksiniz. Istedigim sekilde yasayacagim ve istedigim sekilde karar verecegim. Beni bogmaya devam ederseniz, demagoji yapmaya devam ederseniz artik beni hiç görmezseniz. Bu kadar. . push ; umudumuz

Soyleyeceksin yüzlerine. Anlamazlar yoksa. Bak şuna dikkat et. Evde asi olan hep kafasının dikine gidene genelde laf söylenmez karışılmaz. Ama sessiz naif olana gelen giden tekme atar.

Konusun o zaman, anlatin anlayacaklari dilde, cideen kiziyorum ve acikcasi kucuk yerde dogmuslar yaşıyorlar diye de dusunmeyin, ne aydin fikirler cikiyor o kucuk sehirlerden, bence çektiğiniz vicdan azabini birakip hayatınıza bakin

Sınırlarının olduğunu hemen kabul etmeyecekler senin net bi tavrın olmalı

Vicdan yapacak birsey yok. Emin ol, kusseler de uzun surmez. Ben kendimden biliyorum. Bu yaptiklari sadece duygu somurusu. Anne baba olmak once kendi cocugunun mutluluğunu düşünmektir. Eger bunu beceremiyorlarsa uzak dursunlar daha iyi. Herkes yerinde sag olsun

Umursama. haklısınız de. İşim var bitince dönerim de. Ailen bile olsa mesafe koyman lazim Milana22

Cünkü bazen hergün bes dakika bile olsa aramak istemiyorum. Gecmisteki bu olaylar yüzünden ben sogudum biraz ama vicdanimla cebellesiyorum.

Siz iyi olun başarılı olun diye kurmuşlar o baskıyı. Yanlış ama olan olmuş. Artık daha özgürsünüz. Sık sık görüşün. İhmal etmeyin onları.

Kimseye koşulsuz itaat etmedim etmemde karakterime ters bu yüzden babamla hep kötü oldum bundan da hiç korkmadım anam babam diye niye itaat edicem hep kendi kararlarimı verdim zaten bana baskı yapsalar bile tam tersi sonuç alırlardı babam gayette baskicı bir adamdı hala öyle ama hala anlaşamam ben ne istiyorsam onu yaparim anam babam kocam hiç farketmez

Neden bu kadar üzerinde duruyorsunuz ki? Siz kendi hayatınıza bakın. Seçimlerinizi yapın, Onlar da kabullenecek bir yerden sonra. KIrılmak istemiyorlarsa, esneklik gösterecekler. Zaten ayrı yaşıyorsunuz. Arada geçistirin, bazen yorgunluktan dem vurun bazen yogunluktan. Hesap sorulduğunda konuyu değiştirin vs.. Alisirlar

Benim ailem hiç baskıcı değildir ama olsalardı da itaat etmezdim

Belkide anne babaniz benimkiler kadar baskici degildi bilemiyorum, takip ediyorlardi bazen beni o kadar:) M

Herkesi memnun edebileceğiniz bir hayat tarzı yok