ne kapalı ne açık birisi olarak en azından dizüstü birşey giymeyen biri olarak evimde en kısa etekleri de göbeği açıkları da dapdar kısacık elbiselerimi de giyiyorum ooohhh gözüm gönlüm açıllsınn . push ; kkforme

canım benım yapman gereken sey ıyı bır unıversıte kazanıp meslek sahıbı olup hayatınla ılgılı kararları senın vermen evet belkı aılen sana dini eğitim vermeye calısıyor bu guzel bır sey ama baskı olmamalı bu hiç bir zaman ustunde. şimdilik sabret canım güzel bir meslek edınmeye bak.. kendı hayatını kendın yonet.. çıkış yolu bu ATTRAENTE ACTA EST

Buraya yazdigin gibi konustunmu ailenle? Yani en azindan bikac haftada bir izi verseler, nereye kimlerle gittigini bilseler.. arkadaslarinla tanistir mesela anneni.

Çok gençsin istediklerin çok normal şeyler, ayrıca yazında kendisini ifade etme yeteneği çok iyi, aklı başında bir genç kız gördüm Ailen seni günahtan uzak tutmaya çalışarak doğruyu yapıyor, İslamı sana öğretmek ve ona uygun yaşaman için çabalamak ailenin görevi, çünkü bizim dinimiz aileyi bundan sorumlu tutuyor Yaşın gereği çevreni gördükçe yaşadığın hayat seni bunaltıyor, böyle hissetmen normal ama içini ferah tut. Sana kendi hayatımdan örnekler vermek isterim, benim ailemde inancı olan ama ibadeti olmayan bir aileydi. Bana haramı helali öğrettiler ancak düzenli namaz kılmak, oruç tutmak gibi farz ibadetlerin üzerinde hiç durmadılar, giyim konusunda, arkadaşlarımla ilişkilerim konusunda bana fazla bir kural koymadılar. Hep istediğim gibi yaşadım, rahmetli annem arkadaşım gibiydi, her şeyimi bilir. Bu dünya için çok aklı başında, ayakları sağlam basan bir kadın yetiştirdi. Ama bu hale gelene kadar çok şey yaşadım, bir sürü günah biriktirdim. Bu yaştan sonra değiştiremeyeceğim sabit düşüncelerim oldu. İbadette zorlandım çünkü küçüklükten alışkanlığım yok, namaza bir başladım bir bıraktım, oruç tutmayı sürekli ve zamanında yapılan bir ibadet olarak hayatıma yerleştiremedim. Yani yapmak istemekle bir türlü rayına oturtamamak arasında gidip geldim. Halen öyleyim ancak ailem bunların üzerinde duran bir yapıda olsaydı hayatım bambaşka olabilirdi. O yüzden seni şanslı gördüm, dünyada hoşumuza giden şeyleri yaşamıyorsun belki ama bu dünyada kalıcı değiliz, ailenden ayrılma fikrin böyle olmasın. İyi bir öğrenciymişsin bunu devam ettir, meslek sahibi ol, vakti gelince umarım karşına hayırlı biri çıkar yuvanı kurarsın. Dünyada aklının almayacağı kötülükler var, ailenden sakın uzak kalma, onlara dua et, seni hem günahtan hem dünyadan koruyarak çok güzel bir iş yapıyorlar. Çok şey istemediğini biliyorum, zaten aşırı bir tip değilsin biraz nefes almak istiyorsun anlıyorum ama ailen böyleyse böyle olsun bu kötü bir şey değil. Ayrıca depresif olmamaya çalış, Allah a canımı al diye dua edilmez, konu çok uzun bende bayağı yazdım, madem inancı biliyorsun, ferahlamanın yolu da duadır, kalbine huzur iste Allah tan. Ama ailenden ayrı olmayı düşünme, inan bana anne baba bir arada bir çatı, dünyada yaşanabilecek her şeyden daha büyük bir nimet

anlıyorum biliyorum.. önceliklerimide biliyorum ancak benim istediklerim çokmuki.. azcık yaşamaya değer olması için hayatım farklı şeyler yapmak istedim ama belli ne yapmam gerektiği şuan ders çalışmak.. napalım boyun bükcez çalışcaz artık..

ailen inançları doğrultusunda seni günahtan uzak tutuyor ve bunu yapmak zorundalar çünkü evladına bu konuda eğitim vermez ve bu doğrultuda çabalamazsan buda islam dinince günahtır... onlarda kendileri günaha girmemek için seni bu doğrultuda yetiştirmeye çabalıyorlar ve seninde günaha bulaşmamanı istiyorlar ancak bu ters teper bende tepti... ben arapçayı ana dilim gibi bilirim ve kuranı defalarca rapça olarak okudum türkçe okumadım asla çünkü cidden türkçe çevirilerde saçmalamalar var... herneyse islamı çok iyi bilirim lakin boşluğa düştüm üniversite zamnı ve olmayacak şeyler yaptım... şuan duruldum pişmanlıklar yaşıyorum... ama eğer seninde yaşayacağın varsa yaşarsın ama sana tek diyeceğim şu ki sıcak evini bırakma üç kuruş paçavra kıyafetler için...

evet yazmışşın dikkatimden kaçmış neyse ALLAH cc yar ve yardımcın olsun

bak eğer üniversiteyi kazanmayı özgürlük bileti olarak kabul edersen çok hata yaparsın unutma... ki bu tarz örnekler o kadar çok ki...

öğrendim yaşının 17... hayatın tam da en tehlikeli anı ve böyle karışık duygular içinde olmanda normal ailenin senin için korkması ise en normali çünkü yaşadığımız devir... arkadaşlıklar... ve anormalinde ötesinde olmasına rağmen gayet normalleştirilen durumlar benim sana tek bir tavsiyem olabilir öncelikle aileni al karşına konuş ve şundan 10 sene sonrasını düşünerek hareket et emin ol bu yaşların geri gelmeyecek pişmanlık duyacağın herşeyden uzak dur keşke demek zorunda kalma eğer dinimizle ilgili birşeyler bilişyorsan ki belliki biliyorsun ve inanıyorsun bu dünyaya imtihan için geldiğimizi herkesin farklı şekillerde imtihan edildiğini ve buranın beri geçiş olduğunu unutma canım gençsin elbette yüreğin pır pır bir çok şeye özeniyorsun ama senin şimdiki yaşında önelikli hedefin iyi bir ünivesite kazanıp üniversite ortamında olabildiğince düzgün arkadaşlıklar edinip geleceğini güzel bir şekilde planlama yaşın

Aileniz sizi kucukten alıstırmaya calısmıs ama bi yandanda yanlıs yapmıs cunku dinde zorlama yoktur ancak dogru olan anlatılıp kisinin takdirine baglıdır onu uygulayıp uygulamamak.. siz ne güzel yapmıssınız böyle devam edin iste ahirette bunun kat be kat güzelligini alırsınız ama ıcınızden gelerek yapmaya calısın Gadi

Genç kızlık dönemlerim de senin yasadıklarının benzerlerini yaşadım, babam yurt dışında çalışırdı. Kapanmamı isterdi, o geldiğin de başımı kapatır, izni bitip döndüğün de açardım, o geldiğin de uzun etek giyer o gittiğin de pantolonumu giyerdim. Yıllarca bu böyle gitti. Bir gün babamı karşıma aldım konuştum, baba bu şekil de kendimi ihanet etmiş hissediyorum hem sana hem Allah karşı, sanki Allah'tan çok senden korkuyorum, bir açılıp bir kapanıyorum, ne olur bunu bana bırak sevabı ile günahı ile dedim. Tamam dedi... sen bilirsin dedi. Biliyordum ki babam sadece benim dini bütünn allah inancı kuvvetli maneviyatı yüksek birisi olmamı istiyor. Zaman geçti istediği gibi biri oldum. Sadece kapalı değildim. Hep gurur duydu benimle. Sekiz yaşında bir kızım var, bakıyorum bende ona karşı korumacı olabiliyorum yeri gelince, büyüyüp genç kız olunca belki kendi yaşadıklarım kadar ağır olmasa bile bende karışacağım giyimine, arkadaşlarına, eve geliş saatlerine.. Ama bunu onu çok sevdiğim, önemsediğim, onan zarar gelmesin diye yapacağım. Belki bu sefer o alacak beni karşısına anne ben büyüdüm bana güven diyecek.. ben güven duyacağım. Senin yaşadıkların da geçecek... sende aileni karşına alacak ve konuşacaksın, umarım onlar seni anlayacak... güven duyacak.. üç noktalar da değilsin ailenle anladığım kadarıyla, aslında çok yakınlarındasın yaşam tarzlarının zor olmayacak.. Sevgiler.

tabiki konuştum arkadaşlarımın hepsini bilirler kız erkek hepsini anlatırım yani birisiyle görürlerse filan arkadaşım olduğunu bilsinler diye, ama çok paranoyaklar ve gezip eğlenebileceğim tipteki arkadaşlarımla asla bir yere göndermezler zaten.. artık sormuyorum bile uğraşmaktan yoruldum artık canım bile istemiyor yani dediğim gibi uyuştum artık okul ev okul ev içimde hayat sevinci kalmadı bu haldeyken yine onlara gidipte ben gezmek istiyorum dersem şunla bunla bana vericekleri tepkiden yadan çabalamaktan yorulcam zaten ve kaldıramıyacak kadar yorgunum artık..

Zaten ben öyle evimi bıraksam bile yapıcağım şey bellidir çalışmak.. en iyi üniversiteleri düşünüyorum yabancı dilimide baya geliştirdim gerekirse yabancı ülkelerde okurum, beni rahat bıraksalar kötü şeyler yapıcak birisi değilim zaten.. Allah razı olsun onlardan en azından bir terbiye verdiler. utanma duygusu denen birşey var en azından.. ama şuanki durumum ne biliyim gerçekten uyuyup uyanmak istemiyorum çünkü her yataktan çıktığımda yatağa geri yüzü asık dönüyorum.. ben kardeşlerimden farklıolduğum için ben hep dürüst olduğum için içimden geçenleri olduğu gibi söylediğim için hep sorunlarımız var ve kıyafet olayında bu sefer şık giyinmiyorum diye kavga ediyoruz, şık giyinsem açık diye kavga ediyoruz ben neyapıyımki ya.. erkeklerle iyi anlaştığım için neredeye erkek gibi giyindiğim için tartışıyoruzz böyle olmak istiyorum çünkü kız gibi olunca daha fazla tartışıyoruz her zaman bir sorun.. Meleknaz Herşeyin

Aileni oldukları gibi kabullenip, aynı evde olduğun sürece kurallara uymanı öneririm. Öte yandan, eğitimini aksatma ve mutlaka iyi bir meslek edin. Gerek üniversite hayatı, gerek sonrasında edineceğin meslek, sana özgüven sağlayacaktır. Yalnız evlenmek için asla acele etme. Yani evden kurtulmak için evlenmek gibi bir hataya düşme. Kendi görüşlerine uygun, senin kararlarına saygı gösterecek birisiyle hayatını birleştirmeye dikkat et. Başka kardeşin var mı? Abin, ablan...? Ailen başka şehirde okumana karşı çıkmazsa, o şekilde uzaklaşmayı düşünebilirsin. Gadi

Ah canım benim gibi bir ailede olsan ne yapacaktın sana ne güzel öğretmişler. Baskı kurmalarını doğru bulmuyorum yinede. Ameller niyetlere göredir. Sen içinden gelerek yapmalısın. Ben seni anlıyorum. Sen kendin istediğin için yapmak istiyorsun ama ailen baskı kurunca ters tepiyor. Şuan yaşında epey genç etrafını sorgulama zamanın tam. Sakin olmaya çalış zaten doğru yolu bulacak bir insan olduğunu düşündüm. Ailende kendince senin iyiliğini düşünüyor. Üniversitede her çeşit insan var. Ne insanlar gördüm inanki nasıl düzgün insanlarken ne yollara saptılar. Öyle insanlar var ki tam şeytan. Dikkat et zaman kötü. Benim halimde senin tersin ailemin pek dinle alakaları yok. Ben onlara nazaran dinle daha içli dışlıyım. Kuran kursuna falan gittim. Çok şey öğrendim dinle ilgili. Evdekilere anlatınca bende evde yobaz muamelesi görüyorum Anlatmamın nedenide sırf onlarda öğrensin diye. Bir müslüman olarak üzerime vazife olarak görüyorum ki anlattıklarım çok tutucu ya da zorlayıcı şeyler değil. Bir ara kapanmayı düşündüm ciddi ciddi. Gerçi hala aklımın bir kenarında ama işte ima etmem bile çok tuhaf karşılandı. Gün gelir kendimi hazır hisseder ve örtünürsem sanırım bir süre sinir bozucu konuşmalara ve davranışlara maruz kalırım. tuana28 Herşeyin

ha bu arada ben 21 yaşındayım ama hala ailemden izin alarak arkadaşlarımla vakit geçiriyorum. İzin vermediklerinde evimde oturuyoruz. sakın yanlış şeyler yapma tatlım. zamanla her şey daha güzel olur merak etme

Bence olay sırf dinle ilgili değil, dinleyince kulağa boğucu gelen bir kendi istediği gibi şekillendirmeye çalışma, kendi sınırları içinde tutma isteği var ailende. Giyim bunun en basit örneği, -sırf ölçülü giyinmeni istemelerinden bahsetmiyorum, hem ölçülü, hem şık, hem feminen, hanım hanımcık giyinmeni istemeleri mesela, kafalarında yarattıkları ideal kadın prototipine illa yüzde yüz uydurmaya çalıştıklarının basit bir kanıtı. Aynı şekilde yaşamayı uygun gördükleri bölgeden dışarı çıkmamanı istemeleri de öyle. Bilmiyorum ama, Allah hepimize kullanmamız için bir hayat, bir potansiyel vermişse, onu kullanmamak, hayatı, doğayı, insanları tanımaya çalışmadan bir köşede geçmesini beklemek, daha büyük bir ihanet değil mi, anne-babanın her isteğine uymayıp saygısız sayılmaya göre? MamasLiebling

Kizlarini yasadiklari bolgenin disina bile gondermeyen ailenin tutup da sehir disina, hele hele yurtdisina okumaya gonderecegini hic ama hic sanmiyorum. AngelicaPickles

Istediklerin gayet dogal, cogu insan icin lafi olmayan istekler, giyimdi, arkadas ortamiydi. Ben boyle baskici aileleri hic tasvip etmiyorum. Cocuguna dogruyu yanlisi ogret eyvallah da. O zorlamalar, yok her lafta bak cehenneme gidersin filan diye tehdit etmeler filan kimse kusura bakmasin da cahillik. Sen okulunu dogru duzgun bitirip ayaklarinin ustunde durmaya bak. Sonra da kendin bir yetiskin olarak istedigin gibi yasa. Ailenden biraz uzak yasa hatta, yoksa mudahaleler devam eder. Ben kendimi senin yerine koyunca dusunuyorum, boyle yasayamazdim bir omur. Dunyaya bir kere geliyoruz sonucta.

öncelikle yaşını sormak istyorum tüm sayfaları okuyamadım belkiş yazmışşındır... ama tekrar yazar mısın?

konuyu açtığımda ilk yazdığım yazıda yazıyor oysaki..

Canım ben de tam senin yaşlarındayken aynı ruh halindeydim. Özellikle annem eve biraz geç kalsam ağzımdan burnumdan getirirdi. Arada arkadaşlarımla çıkardım ama onda da gözüm hep saatte olurdu artık arkadaşlarım benimle dalga geçerlerdi:)Yani hep huzursuzdum Hatta sırf bu yüzden bir keresinde arkadaşlarıma "keşke ailemi değiştirme şansım olsaydı "bile demiştim gençlik işte:) En yakın arkadaşımda aksine bana çok özenirdi keşke benim ailem de beni biraz merak etse, ne kadar şanslısın diye bana özenirdi. Şimdi dönüp baktığımda iyiki de öyle yapmışlar diyorum, tabi bir de kız çocuk sahibi olunca anlamaya bile başladım annemi:) Senin yaşın daha çok küçük canım hayatımı yaşamadım diyorsun ama zaten genç kız olduğunun, benliğinin farkına vardığın yani ergenliğe girdiğin yaşı düşünürsek en fazla 2-3 senedir, bu da hayatının boşa geçtiği anlamına gelmez merak etme:)Hemen karamsarlığa kapılıp intiharı filan düşünmek te neyin nesi öyle. Allah korusun canım benim. Daha yeni başlıyor hayatın, sen büyüdükçe ailenin sana olan tavrı değişecektir merak etme sen. Hele bir de inşallah üniversiteyi kazanırsan o zaman daha farklı olur. Sen kendine yakışanı yaptığın sürece ailenin de sana olan güveni artacak, gezmen giyinmen o kadar gözlerine batmayacaktır merak etme. Aklı başında bir kızsın belli ki, sana başarılar diliyorum canım..

yazdılarınız benim için birşeyler ifade etti gerçekten çok saolun:) Şunu düşündüm büyüsemde çok güzel bir üniversite kazansamda ailemi üzmeden yapmak istediklerimi yapmaya çalışcam çünkü evet bu dünya geçici nefsimin istediklerine göre aileme acı verirsem bu çok kötü olur heralde.. sabır etcem artık belkide hayatım boyunca hep içimde kalıcak istediğim birşeyler giymek biraz özgür olmak ama bu durumda yaptığım her şey bana kötü yansıycak gibi.. ailem kız olduğum için şehir dışında bile okumama izin vermiyorlar ancak babam çok eğitime önem veren birisidir. yani türkiyede gidebileceğimden daha iyi bir üniversite kazanırsam yurtdışına gönderebilme ihtimali olduğunu söylemişti:)burdaki ablaların yada arkadaşların yorumlarına çok teşşekkür ediyorum :)

Canim suanda senin yasin kucuk henuz 17 yasindasin, ailen senin adina endiswleniyor olabilir. Her anne baba endiselenir evet ama seninkiler biraz seni bunaltmis sanirim, bak simdi hayatinda guzel seyler yasamayi birazcik ertele, en azindan ailenin izin verdigi kadariyla yetinmeye calis, ve inanki universiteye gelince hersey cok degisiyor, kendimden biliyorum. Bende uzerime cok dusen bi ailenin cocuguyum, ne gezme ne giyinme pek rahat yasayamadim lise doneminde, ama uniye gectim banam ne kadar para istersem verdi, istedigim kadar gezdim arkadaslarimla, yani cidden tadini cikardim :)) ama dinimdende hiicc taviz vermedim cok sukur hatta aile baskisi uzerimden kalkinca daha bi dindar oldum :) yani canim intihar filan hic bosuna takma, arkadaslarin senden farkli olabilir daha rahat yasiyor olabilirler ama bu gecici bi donem. Birde ailene hak ver malesef simdi gencler cok buyuk hatalar yapiyorlar..

ailen muhafazakarlık adı altında seni böyle sıkmaya devam ederse üniversite için onların yanından ayrıldığında büyük bir boşluğa düşmen ve yaşayamadıklarını yaşamaya çalışman muhtemel. örneklerini çok gördüm. kapalı iken ailesinden gizli neler yapan tanıdıklarım oldu. bu arkadaşlarım kötü müydüler? ASLA. sadece zamanında hak ettikleri özgürlüğü verilmemişti. umarım aynı durumları yaşamazsın. G