Evet anne gruplarina da takiliyorum. Ama otizmin icinde bile oyle dereceler var ki. Senin ve benim yasadiklarimiz bile farkli farkli sikintilardir. Sukur diyorum bazen milyon verseler yine oglumu boyle isterim. Bazen de norotipik cocuk annelerine hem kiziyorum hem kiskaniyorum.

Kesinlikle katiliyorum, sosyal bir ortama ihtiyaciniz var. Biraz kaynasmayi deneyin, sizin gibi annelerle paylasimda bulunmak iyi gelecektir. Allah yardimciniz olsun. Önceki

Keşke ülkemde otizmli çocuklara daha fazla önem verilse. okullar varmı bilmiyorum sadece otizmli cocaklara eğitim veren?Eğitim ile gerçekten çok büyük bir gelişim sağlanabiliyor. Ben bu işi yapıyorum. yurt disinda otistik cocuklara egitim veren bir okulda egitmenim. Ailelerin ne kadar üzüldüğünü biliyorum. özellikle anneler. Kendilerini yetersiz hissediyorlar ki zaten çok büyük bir sabır gerekiyor çoğu zaman. İşte bu yüzden destek şart.

Buna ben de kizarim. Herkesin çocuğu kendine özeldir. Acinacak bir durum da yok zaten. Çok şükür diyeceğiz ve eğitime devam edeceğiz. Herkes ne yaşıyorsa bizler de onu yaşayacağız.

Tesekkurler Herkes psikolojik tedavi diyor ama psikolog gelip banyoda birikmis cisli kilot ve pantolonlari yikamadikca, oglanin yemeklerini yedirmedikce ben iflah olmam ki

Duyguların abartı değil canım. EMDR terapi düşünür müsün? Araştır bence. Çok faydalı.

Öncelikle yaşadıklarınız çok zor şeyler. Otizmli bir çocuk büyütmek gazı olan bir bebekle uykusuz kalmakla aynı şey değil ki. Arkadaşlar da muhakkak yazmıştır profesyonel yardım, en azından ruh halinizin ayarıyla oynayacak hafif bir anti depresan almalısınız. Bilmiyorum düzenli gittiğiniz bir doktorunuz vardır belki de. Otizmli çocuklar büyüdüklerinde hayattan kopuk yaşamak zorunda değiller, daha çok yeni Ayşe Arman' ın bir röportajında vardı otizmli bir çocuğun hikayesi. Ama elbette kolay olmayacak zaman zaman pes edeceksiniz bunlar çok normal. Kendinize yüklenmeyin bu kadar mükemmel olmak zorunda değilsiniz kimse bunu sizden beklemiyordur da eminim. Ben anne olmak istemeyen bir kadınım her yerde bas bas yazıyorum ve siz bir annesiniz. Aramızdaki fark zaten bu ; siz cesur, fedakar ve güçlüsünüz, ben değilim bir çocuğun sorumluluğunu alamam. Lütfen kendinizi bırakmayın.

ozel egitim kurumunda ogretmenim.. en ozel cocuklarim otizmli olanlari.. lutfen guclu olun ve ona yardimci olun.. cok anliyorum sizi ancak siz gucten dustukce olaylar cikilmaz hal almaya başlıyacak.. bu arada tv izletmeyin nolur.. otizmli cocuklarin en buyuk dusmani tv.. Paul Stanley

yasadıklarınız gercekden cok zor. allah kolaylık versın size. obiviyante Zamansızım... tek ayak

Takintilar her gecen gun artiyor bizde de. Eline bir damla su degse basiyor cigligi. Benim kiyafetlerimin renklerine bile takiyor onun istemedigi rengi giyersem aglama krizine giriyor. ebru211

Allah içinizde ki sıkıntıları dindirsin, ferahlık versin gönlünüze. Bu günlerin sonu güzel olsun inşallah, gelecek sizin için umut dolu olsun. İşleriniz kolaylaşsın zorlaşmasın. Elimden gelen dua etmek.

Ne kadar ön yargılısınız siz ya, ben nasıl içini ferahlatabilirim diye düşünüyorum. Hiç bir faydam dahi olmasa başka bir ortamda karşılaşabilirim nasıl davranmam gerektiğini bilirim, kardeş düşünüyoruz ayrıca elime senet vermediler çocuğun' sağlıklı' olacak diye. Sizin gibiler yüzünden sokakta bile kafamızı çevirmek zorunda kalıyoruz aman yanlış anlar diye bile sohbet edemiyoruz.

Amiiinnnnn inşaallah bütün melek annelerine. Evet anneyle bebek arasında farklı bi bağ oluyormuş, bende öğrendim. çok şükür rabbime kısa bir sürede olsa yaşattı o duyguyu bana. İşte bu yüzden erkeklerin farklı oluyo tepkileri, sizin eşinizin kendisini kapatması da ondandır.

Seviyeleri var. bazi cocuklar kendilerine yetecek yetiskin bireyler oluyorlar. Meslek sahibi oluyorlar. Ama bazilarinin boyle bi sansi yok. zaten seviyeleri kaynastirma egitimini kaldiramayacak durumda olsalar sizin sinifta olmazlardi. Benim de tek umudum bu. Kendine yeten mutlu bir birey olsun. Bazen obur turlusune yogunlasinca konudaki halim gibi oluyorum.

bir okula kaydetseniz? cocugunuzun gelisimine katkisi olacaktir, sizde en azindan o gunlerde biraz kafa dinlersiniz.. biliyosunuzdur otizmde erken egitim cok onemli. burcakkxoxo ben <3 kendim tek ayak

S Sismaniye sana bi hikaye anlatayımmı o çocuklarla girdiğimiz komik diyaloglar vardı ya, lütfen oku! Kızım dediki bi gün düğün resmimize bakarken 3yaşına bir kaç hafta veya birkaç gün vardı tam hatırlayamıyorum.. Anneee burda nekadar mutlusunuz ikinizde ama ben neden yokum dedi. Sen karnımdasın o yüzden mutluyuz dedim. Gerçektenmi dedi havalara uçtu annemle babam o yüzden bukadar mutlu benim yüzümden dedi öptü resmi.. Kaç gün veya hafta sonra bilmiyrm en fazla 1 ay diyelim, kızım vefat etti. Ve ben şuanda elimde o resime bakarak beni dünyanın en mutlu insanı yaptın 3 sene diye üzülüyorum seviniyorum şükrediyorum vs. Herşeyi yaşıyorm yani.. Sadece şunu bil, o komikliklerin arkasındada çok acılar var ama görünmüyo. Bende mesela senin nickini gördükçe çok gülerdim bunları okuyunca şaşırdım. Allah sana güç kuvvet versin inşallah. Ama kendini bırakma lütfen... o beyninin senaryoları başladıpında hemen durdur onu izleme o flashbackleri..

Cok uzuldum. Ancak gordugum ruyalardan anlayabilirim evlat acisini. Yuregine nasil ok gibi saplandigini. Iste bunlari dusune dusune erteleyebildim bu depresyonumu. Normalde cocugunun otizm oldugunu anlayan aileler bir yikilir aglar kilo kaybederler falan ama bende sonra sonra ortaya cikiyor bu durum. Evlat acisi gostermesin Allah kimseye. Ve sizi cennette kavustursun insallah

Annem pedagoji eğitimi de almış bir psikokog ve bir hastasının otistik kızında inanılmaz şekilde gelişme yaşamışlardı. Kendisi şu an emekli oldu ama dilerseniz tanıdığı bir pedagog var mı diye sorup varsa size öm ile iletebilirim. S Sismaniye

tani ne zmn konuldu bilmiyorum ama baslangic evresinde bu duygulari tasimaniz cok normal.. gecici bir durum inanin. sabır ve zaman..

Kesinlikle destek almalisin. Daha uyduruk problemleri bile tasiyamayarak destek alarak atlattik. Ne haddimize burdan sana akıl vermek özel bir durumun ve zor bir durumun var. Ilginc olan bu durumda genelde baba kaçıyor. Annenin psikolojisi oyle dağılıyor ki baba kendini disarda hissediyor zira onlar da cocuk gibi aslinda. Sizde tam tersi olmus. Ve cok güçlü bir kadinsiniz gercekten. Otistik olup da cok iyi yerlere gelmis ve annesine ya da baska birine bagimli olmadan yasayan kişiler var. Hatta bi cok kisi onlari ozel insanlar olarak tanimliyor. Bizlerden ustun ozellikleri olabiliyor. Suphesiz sen bunlara daha hakimsindir. Su siralar cok da dogal olarak ciddi bi depresyon gecirmekte oldugun hissine kapildim yazdiklarini okuyunca. Bence ciddi bi yardim alirsan hem kendini daha iyi hissedersin hem de belki kucuk kizinin inatciliklari sona erer. Evdeki duruma illa ki bi sekilde tepki veriyordur. Bazi davranislar bunlari tetikliyor olabilir.

Canim benim yaa allah yardimcin olsun ama tez vakitte psikolojik tedavi gor lutfen S Sismaniye

Rabbim size güç, kuvvet, sabır versin demeye geldim. Yakın olsanız da yardımcı olabilsem keşke.

Daha nadir olurdu. Sanirim yasi buyudukce otizm seviyesinin buyudugunu anlamak ve kizimin hircinligi birlikte iyice depresyona soktu beni. Tuvalet aliskanligi kazanip birakmasi. Tekrar tekrar denemeler. Vucut olarak buyudugu halde bazen bebek gibi kucagimda tasimak zorunda olusum. Tek bir sey degil. Yipratici sebepler...

Eşinle biraz destek olması için konuştun mu. Yükün çok çok ağır normal olsalar bile peşpeşe iki çocuk büyütmek çok zor hele seni tahmin edemiyorum tabi ki böyle hissetmen normal. Terapi almayı denedin mi?

Yazıp yazıp siliyorum duadan fazlası haddimi aşıyor Allah yardımcınız olsun Allah sizi ve evlatlarınıza bir ömür ferahlık mutluluk huzur versin.

hep böyle mi hissediyordunuz peki sonradan mı depresif olmaya başladınız S Sismaniye

Kendine yüklenme. Sen ve senin gibi annelerin imtihanı çok ağır. Allah kimseye taşıyabileceğinden fazla yük yüklemezmiş. Allah katında ne kadar güçlü bir kadınsın var gerisini sen düşün. Rabbim gücüne güç katsın.

Ben anne bile değilim. Sizin içinde bulunduğunuz sıkıntıyı anlayamam. Allah güç versin. Hepimiz farklı imtihanlardan geçiyoruz. Tek tavsiyem bir süre için sadece kendinizi mutlu edecek şeyler yapın. En çok ihtiyacınız olan şey bu ve gerisi gelecek diye düşünüyorum.

eşin iyi biriyse boşanma, dayak hkaret yoksa, işi varsa geçinin, çocuğunu özel eğitime göder, kendin bir işe gir ya damaddiyatın varsa bir dükkan aç, hayata bağlan, sen iyi olacaksın ki yavrun da iyiolsu

Bence cok guzel cok iyi bi annesiniz... Ben su an hamileyim ve malumunuz binbirturlu hal geliyo insanin aklina gecenlerde esim ve arkadaslar muhabbet ederken eger cocukta bir problem algilarsa dr aldirma dusuncesini ortaya seren gibisinden bir laf soyledi esim.. gozlerinin icine baktim sen babasin ben anneyim icimde sadece bi balik yuzmesine dunyalar benim oluyoken canina kiyma gibi bir girisimim olmaz dedim... oglunuza kiziniza sevgi gosterin esiniz ilgilenmiyosa siz daha cok baglanin onlara.. donem donem sikinti yasayacksiniz elbette ama neden bilmiyorum farkli bi guc sezdim sizde.. simdi iki kuzunuzuda kollariniza sarin ve onlardan guc alin onlarin size ihtiyaci var unutmayin intihar falan aklinizdan cikarin... kendimi cok ifade edemedim yazdiklarimla ama evlat apayri birseyse eger herseye katlanilir herseye deger

inaninki cok üzüldüm bende 2 senedir cocuk sahibi olabilmek icin uğraşıyorum. bazen cocuk sahibi olmakla bitmiyor demekki dertler.. Allah yardimciniz olsun. Bu süreçte maneviyata yönelmek bence sizi biraz da olsa rahatlatir terapi gibi olur. Size cok dua edecegim Rabbim kolayliklar versin. Şu an belki cok sıkıntı yaşıyorsunuz ama cenneti kazanan melek gibi bi anne oldunuz bile bunu unutmayin..

Evet canm görünüşte bişey belli olmuyor ama davranışları ile anlaşılabiliyor. Otizm de kendi içinde yelpaze gibi ayrılıyor. Herbirinin farklı özelliği, sıkıntısı var ama dedigin gibi bazı alanlarda çok yetenekli oluyorlar.

Şu terapiye git demek de son dönemlerde kk nin hitlerinden oldu... Anlayan da anlamayan da tavsiye ediyor ya... İfrit oluyorum. Bi şeyin yok S Sismaniye Hersey geçecek... Pozitif düşün... Duayla kal...

Cnm bende tam anlattın gibi intiharımı izliyordum hayalımde sonrasını falan. Yöntemleri arastırıyordum vs.. Hyat o an üstüne üstüne geliyor ve sonsz bi çaresizlik... Dr gittim ilaç kullandım ilk alısma dönemi bi kaç gün sonrası rahatlık. Bide maneviyat ve şükür... Allah yardmcın olsun. Geçiyor sabret

Uzun olacak, icimi dokecegim, istemeyen okumasin. Ayar vermeye ego doyurmaya gelenler hic okumadan uzaklassin. Son zamanlarda intihar ettigimi dusunur oldum. Etmeyi degil. Intihar ettigimi. Kendimi oyle hayal ediyorum. Daha dogrusu filmlerdeki flash backler gibi kendimi merdivene asılı falan goruyorum. Cocuklarim yalniz agliyorlar, ta ki esim kapidan girip asili bedenimi bulana kadar. Elimdeki bicakla bi anda boğazımi kestiğimi düşünüyorum. Zor dönemlerden geciyorum. Ama olmek istedigim yok. Oğlum otizmli, kizim kucuk ve inatci, esim çoğunlukla anlayışsız. Bazen çok zorlaniyorum. Oğlumun sebepsiz uzun aglamalari. Çığlıkları. Yemek yemeyisi, konustuklarimi 10 kez tekrarlasam da anlamayisi, kizimin inat edip ciglik cigliga aglamasi sonucu ikisine yetemeyip televizyonu bakici yerine kullanmam. Cocuklarima fayda sağlayamayisim. Mutlu olmaya çabalıyorum. Ufak seylerden zevk almaya. Ama temel saglam olmadigindan yine delirme halleri. Cocuklarima bagirmak istemiyorum. Ama oyle zaman oluyor ki siddet uygulamamak icin dislerimi sikmisim. Uykusuzum. Yorgunum. Oglumun gelecegini dusunuyorum. Kendine yetecek mi? Mutlu olacak mi? Kizimi dusunuyorum abisiyle arasi nasil olacak? Kaldiramayacagi sorumluluklar yuklenecek mi? Kendimi dusunuyorum. Anac biri degildim. Ama cocuklarimi cok sevdim. Dusundum ki yas farklari az olsun onlar buyuyene kadar kendim gibi olmam anac olurum. Sonra arkadas oluruz. Hatta egleniriz beraber. Ama su an hic buyumeyecek bir cocugun annesiyim muhtemelen. Ve bu bana cok agir geliyor. Allah ona uzun omurler versin. Bana da daha cok sabir daha cok anaclik versin. Esime de anlayis. Ben esimden bosanmayi dusunuyordum. Cocuklarim okula basladiginda bakici masrafi az olur calisir kendimize yeteriz diyordum. Ama oglum sanki esimle aramizda bir zincir oldu. Onu yalniz buyutecek guce sahip degilim. Bu sebeple evli kalacagiz madem mutlu olalim. diye adimlar atiyorum. 1-2 hafta iyi derken yine sorunlar bas gosteriyor. Ruhum daraliyor. Cocuklarla girdigimiz diyaloglar basligini gormek bile icime aci veriyor. Oglum 4 yasinda, girebildigimiz bir diyalog yok. Daha zor durumda olanlar var biliyorum.. Biliyorum saglikli oldugu icin sukur etmeliyim. Ediyorum da. Depresif halden kurtulamiyorum. Surekli yemek yiyorum. Cinsel anlamda mutlu olmaya calisiyorum. Filmler izliyorum. Ama hepsi anlik tatmin. Ruhum huzur bulmuyor. Esimle konusuyorum ama oglumuz hakkinda konusunda o benden cok kapatiyor kendini. Annem de ayni sekilde. Ben guclu olup ben onlara telkin veriyorum iyi olacak, soyle olacak falan diye. Ama artik yoruldum. İyi olmayacak. Ben de omur boyu depresif bir anne olarak kalacagim. Sadece icimi dokmek istedim.

Insallah bahsettiginiz gibi oglum da ilerleme kaydeder. Kizim az daha buyuyunce uykularim duzene girecek ve daha sabirli olabilecegim. Onlari bu dunyaya ben getirdim gucumun yettigince yanlarinda olmak zorundayim.

Dualariniza ve yorumlariniza tesekkur ederim arkadaslar. Icimi ferahlatiyorlar. Otizm konusunda bu tip ailelere destek veren danisanlarsan psikolojik destek aliyorum.

Vallahi şişaniye söylemeden geçemicem, yorumlarınızı hep gükerek/gülümseyerek okuyorum. Böyle bir konu açınca çok şaşırdım, hiç bunalmış daralmış bir insan izlenimi bırakmadıydınız bende. Otizmli çocuğunuz olduğunu zaten bilmiyordum. Bunlara rağmen güçlü kalmışsınız ama son günlerde yorulmuşsunuz demek ki. Birkaç günlük tek başına tatil yapıp kafa dinleseniz?

Canim test mest hikaye. Şarkıcı Özgün ün oğluna tüm testler yapılmış hicbirsey çıkmamış doğduğunda anlaşılmış ama adam allahtan bir bebek istedik o bize melek gönderdi diyor. Hayat bu sapasaglam doğanlarin sonradan sorun yasamayacagi ne malum. 4 yaş küçük bir yaş çok zorlayıcı yipratici yildirici hayattan bezdirici hatta öleyim de kurtulmayı dedirten bir dönem. Ama işte ama. Ağlasan da güleceğin, üzülsen de sevinecegin, kalbin kırılsa da umut edeceğin bir an bir zaman elbet var. Tüm yükü üstüne alma. Bir bakıcı bir yardımcı belki ise yarar yükünü hafifletir. Kızın kreş yaşında mi kreşe versen. Çok zor ama allah yardimcin olsun yüreğin yangın yeri olduğunda su serpsin ferahlatsin.

Kotu ornekleri baz alma her zaman moral seviyen yüksek olsun. Yaparsiniz birlikte güven kendine ve oğluna. Kızınla cok konuş anlat ona her seyi cocuktur diyip gecme sakın belki de oglunuza gosterdiginiz ilgiyi kiskaniyordur. Hatta bir pedagogdan yardim alabilirsin.

hiç büyüyemeyecek derken? hayat_gun Herşey güzel olacak.. tek ayak

Bence eşiniz daha yardımcı olsa çocuk bakımına bu kadar tükenmezsiniz. Yardımcı alma maddi imkanınız var mı? En azından o ev işlerini yapar sizin çocuklara daha çok enerjiniz kalır.

Anne değilim hatta çok küçüğüm ama yaşadıklarınızı ta içimde hissettim. İnsan bazen bunalıyor, umarım yakında feraha çıkarsınız ve her şey güzel olur.

Bu konuda psikolojik destek aliyorum S

Canım Mutlaka birinden destek al tatlım. Çocukların çok küçük ve sana ihtiyaçları var. Otizm erken teşhis ile ve ilgiyle tedavi edilebiliyor siz mutlaka destek alıyorsunuzdur. Geçenlerde bir doktorun böyle çocukların bağırsaklarını tedavi ederek iyileştirdiğini okumuştum. Onlara özel bir diyet yaptırarak iyileştiriyormuş. Biraz araştırsan bulursun. Sen iyi olsan zaten böyle düşünemezsin lütfen tedavi ol.. Önce kendin için sonra yavruların için.

Pskoljinin bozuldgu donemde oluyor bende bazen yururken ayagmn takilip dustgunu basimi vurup olebilecegim falan geliyordu gozumun onune. buna benzer cok fazla seyler ne demek istedgini anliyorum. muzik dinlemeye calis kafani ve dikkatni baska yone cek aklina biseyler geldiginde

O degil de kadin pskilojik destek aliyo arkadaslar. Amerikayi kesfetmeyin lutfen. Durumunuz cok zor ama allah dağına göre kar verirmis. Dusunun ne kadar guclu oldugunuzu. hamileyim ben de sınırları zorluyorum bazen uclarda yasiyorum bu bebege bisey olursa diye. Garantisi yok ki bu isin. Şimdi olmaz sonra olur. Hersey allahtan napalim. Anne olmak buymus

Cennetlik olmak falan oyle kolay degildir. Ne dertler ne anneler var? Allah bu sinavi gecmeyi nasip etsin bize sifa olmayacaksa, sabir istiyorum sadece.

Gercekten yazdiklarinizdan etkilendim elimden en büyük dua gelebilir belki normal birer cocuk büyüttük saniyoruz ama nekadar hayirli bi evlat olur nekadar vicdanli sevgili saygili olur orasi Rabbime kalmis Allah yardimciniz olsun kardesim

Birebir ayni durumdayiz, tek farkimiz benim sadece oglum var, otizmli 2 yas 7 aylik. Kelin ilaci olsa basina surer, sana kendini iyi hissettirecek hic lafim yok... sadece yalniz degilsin bunu bil. bizim gibi bir suru anne var... allah cocuklarimiza selamet versin. Son olarak da sunu diyeyim: buradan alacagin tek tepki norotipik cocugu olan annelerin vah vahlamalari. onlarin da faydasi yok. Az sonra biri cikar ayyy canimmm nasil anladiniz neyi vardi cocugunuzun der, kendi cocuguyla kiyaslamak ferahlamak icin... komik...

otizmli oğlundan bahsediyor. ilk paragrafları okurken korktum ya

Daha çok küçükmüs canm. Ben büyük sandım, zamanla inanki çok şey ögreniyorlar. Küçüklügündeki gibi zor olmaz. Şimdi ikisi de küçük, oğlunun bir de özel durumu olunca zor geliyor ama inan ki büyüdükçe daha da rahatlayacaksin. Aldıkları eğitim de zaten tek başına kendi hayatlarını sürdürebilmeleri için. İnşallah çok iyi yerlere gelirler. Kendini bırakma bakim yap, çocuklarınla gezmeye git. Onlar büyüdükçe birbirlerine yoldaş olurlar ve kızının da çok faydası olur oğluna daha iyi öğrenip ilerlemesi açısından.

Bende hep öyle düşündüm canım. eğer rabbim bunu bana vermek isterse testlerde hiç bişey çıkmaz ama engelli doğar. onun için testleri öylesine yaptırmış olmak için yaptırdım. hiç bi zamanda inanmadım.

İlkokulda kaynastirma öğrencisi olan bir öğrencim vardı. . Otizm idi ama seviye olarak bilemiyorum durumunu.. Gıda Mühendisliği okuyor diye duydum.. Yabancı dile inanılmaz bir yatkınlığı vardı.. inş her çocuk için güzel olsun hersey.. her çocuk kendine has zorlukları yaşıyor.. Muhakkak zor zamanlar geciriyorsunuz.. keşke yardımım dokunacak olsa.. Kendinize iyi bakin.. siz de insansiniz..

Canım Natasha Campbell isimli bir doktoru internette bir araştır derim, kendisinin de otizmli çocuğu var araştırma yapıyor ve sorunu beyin-bağırsak ilişksinde buluyor. Ona göre bağırsak florası iyileştirildiği taktirde otizm sonlanıyor ve bu yöntemle kendi çocuğunu iyileştiriyor. gluten ve kazein içeren yiyeceklerden uzak durulması düzenli bir diyet programıyla ve işlenmiş gıda yememekle tedaviyi mümkün kılıyor ki obsesif kompülsiften şizofreniye kadar iyileştirme gücü olduğu biliniyor bu yöntemin. Bir de çocuğa eğitim aldırıyolar örneğin 1saat boyunca hoca çocukla ilgileniyo sürekli olarak top at vs diye telkinlerde bulunuyo ve böylece hareketleri biraz da öğretiyorlar çocuğa. Biraz araştır derim bir tanıdığım bu yolla yeni teşhis konulan 2yaşındaki otizmli çocuklarının artık ona ismiyle seslenildiğinde tepki verdiğini topla oynadığını at diyince attığını dikkat toplayabildiğini ve hastalığın gerilediğini ssöylediler ki çok yeni daha bu süreç. Daha da iyiye gideceğini umuyolar ümitliler. Allah yardımcın olsun lütfen bu dediğime bir bak canım.

Iste Onlar hep cikolatanin ve beyaz zehirin verdigi anlik ferahliklar. :) Tek basina tatil? Imkansiz. Kizim henuz emiyor. Ancak arada tek basima alisverise, yuruyuse gidiyorum 1-2 saat.

Allah kolaylık versin inşallah bu haberi okumanızı isterim belki biliyorsunuzdur. https://indigodergisi.com/2014/03/ayberk-bir-hastalik-degil/

Esim benden daha anactir. Ya da babac :) Yemeklerini o yedirir. Oglumun altini o temizler. Uyutur. Ama bu aralar isinde fazla mesai yapiyor. O sebeple artti sanirim bunalimim. su an yardimci alma imkanimiz yok. Ben isi birakmak zorunda kaldim.

Evet maddiyat... Ozel Kurumlar inanilmaz pahali. Devletin verdigi damlalari akitmaya calisiyoruz! MissCherryBlossom

4 yasinda. ilac kullanmadik.

3 4 gün önce beklediğim bi haberi alamadım işle ilgili ve yıkıldım. Evlendiğimden beri işle ilgili şansım asla yaver gitmedi çok çabaladığım halde. Eve geldim öyle bi ağladım ki içim dışıma çıktı o an intihar edip kurtulmalıyım dedim baya baya internetten yöntemleri falan okudum en garantili acısız olanı. Bunu neden anlattım insanız hassasız insan bazen böyle şeyler hissediyor dönem dönem gerçekten çok normal sizi çok iyi anladım konuyu okuyunca. Yani normal şartlarda intihar etmek kim ben kim ama o an gerçekten ölmek istedim laf olsun diye söylemiyorum. Şu an daha iyi bi psikolojideyim.. Yapacak bir şey yok hayat devam ediyor. Otizmli ve çok çok iyi duruma gelmiş artık bağımsız hale gelmiş birçok çocuk gördüm. Rehabilitasyon merkezinde çalıştım 1yıl kadar dışardan anlaşılmıyordu bile otizmli oldukları öyle söyliyim. Ama bu çocuklar kuruma ilk geldiklerinde sürekli ağlayan konuşamayan çocuklarmış mesela(6-7yaşlarındalarmış o zaman ) Eşinizin anlayışlı ve destek olması şart ama öyle olsa eminim her şey daha güzel olur. Mutlaka yardım isteyin ondan her işi siz yüklenmeyin.

Allah yardımcınız olsun. Dua edicem size elimden başka bir şey gelmez

Kadin zaten içini döküp rahatlamak için yazmış bizde destek oluyoruz dimi başka ne yapabiliriz anlamıyorum böyle insanları

Bildiğim kadarıyla Ayberk'in durumu daha da zorken bayagi düzelmis. İster istemez gençliğini, delikanlı olduğu zaman nasıl bir durumda olacağını merak ediyor insan.

Anlıyorum canm seni inşallah yarına çok daha iyi hissedersin.

Hafta ici her gun Anaokula gidiyor. 3 saat.

Yaşadığınız ülke hangisi bilmiyorum ama bizim ülkemizde bile ücretsiz özel eğitimi devlet destekliyor. Mutlaka araştırın bi yolu yöntemi vardır. Çünkü çok önemli yoğun eğitim konuşma terapistinin de daha sık gelmesi lazım evinize.

http://biliyomuydun.com/tip-dunyasinda-ezber-bozdu/ Bu yazıyı çok iyi oku. Kedili0983 su yolunu

Yazmadan geçemedim umarım sağlıklı hayırlı evlatlarınız olur gönlünüzce.

Psikolojin değil ruhun adeta çökmüş bitmişsin, psikolojik destek almalısın acilen sana büyük değişiklik şart, hayatın monotonluğundan bir nebze sıyrılacağın bir değişiklik... Umarım yakın zamanda atlatırsın...

Şişmaniye seni anlıyorum benimde engelli bir oğlum var çünkü. Ona bir şey olmasına dayanamam. Benden sonraya kalmasınıda istemem. Bizim gibi annelerin en çok düşündüğü şey bu zaten. Çocuğuma ne olur duygusu. Abisi vicdanlı merhametli, keza anneannesi, dedesi, amcasıda öyle bize bir şey olsa bakacaklarından eminim. İlk zamanlar benimde aklımdan planlar geçiyordu. Yapacağımdan değilde işte şeytan dürtüyor. İkimizin aynı anda öleceği çocuğumun geriye kalmayacağı durumlar. Boğaza atsak kendimizi beraber ya da zehirli bir şey içsek diye. Ama abiside var onun ne günahı var diyordum. Ona bu acıyı yaşatamam. Sonra çok şükür artık aklıma gelmiyor böyle şeyler. Ne yapayım benim hayatımda böyle olacakmış. Allah dağına göre kar veriyormuş. Gerçektende doğdum doğalı herşey mücadeleyle hallettiğim için bunu da kaldırabiliyorum. Bazen tükendiğimi hissediyorum sonra yine ayağa kalkıyorum. Peygamberlere bile ne sıkıntılar vermiş rabbim sabırlı olmaktan başka çare yok. Evlilik konusunda da ister istemez çiftleri etkiliyor bu durum. Millet gülüp oynarken nerede tatil yapsam nereye gezmeye gitsem v. s zevklerle uğraşırken karı koca hiç büyümeyen bir çocukla uğraşıyorsun. Gözlemlediğim çoğu da boşanıyor. Çocuğu engelli olduğu için bu sorumluktan kaçan erkekleride gördüm. O yüzden hakkını yemeyeyim. Eşimin bir gün bile gık dediğini görmedim. Y a da neden böyleyiz dediğini. Elinden gelenin fazlasını yaptı çocukla ilgili. Senin eşinde ilgili birine benziyor. Allah size güç kuvvet versin. Eşinle sıkıntılar olmasını da, zaman zaman boşanmak isteğinide, ama bu sorunun üzerinden tek başına kalkamayacağınıda hepsini anlıyorum. Bende aynı durumdayım çünkü. Otizimle ilgili bir arkadaşım normal rehabilitasyonun dışında ozon tedavisine götürüyordu birde diyet uyguluyordu. Yapabileceğim bir şey olursa her zaman burdayım. Hiçbirşey yapamasamda dinlerim.

+1 hayat_gun Herşey güzel olacak.. tek ayak

Hayır canım niye öyle düşünüyosunki. şu yazılanları okuyan her insan heleki bu bir anneyse acısını yüreğinde hisseder. benimde iki tane evladım var. çok şükür şuan sağlıklılar ama yarının garantisi var mı? Hangimiz için bunun garantisi var. eminim çok zor bir durum. bu dünya sınav dünyasıysa sizinde imtihanınız buymuş. rabbim o meleklere sağlık versin inşallah.

O ruh hali bende de değişiyor, dokuz yaşında oğlum. Takıntılari beni daha çok yoruyor.

Otizmli çocuk ebeveyni olmak zordur, bu süreci birçok anne-baba yaşıyor. Otizmli çocukların anne-babalarıyla iletişim halinde olabileceğiniz topluluklar-vakıflar vardır mutlaka internetten araştırın derim. Hem aynı dertten muzdarip insanlarla olmak size yardımcı olur hem de oğlunuz ile kurabileceğiniz farklı ve bilinçli yollar bulabilirsiniz. Kendiniz mutlaka bir psikoloğa gidin, anlatın, kendi içinizde çözemediğiniz şeylere bir uzman yardımcı olsun.

Kac yasinda cocugunuz? Cogunlukla olumluyum ama bu aralar fenayim OnDeryaa Yürümek; yürekten gülerekten yürümek... tek ayak

Melek annesi, rabbim yolunuzu bahtınızı hep açık etsin inşaallah.

Böyle çaresizken eli kolu baglı hissederken beni ayaga kaldıran tek sey rabbime yönelmek.. Onun yardımı sevgisi ancak dayanacak güç oluyor bana.. Yaşadıklarınız çok çetin bi imtihan ama bunu kazanırsınız ruhunuz doyacak tatmin olacak ben öyle inanıyorum.. Ablamın kızına da otizm teşhisi konuldu 3-4 yaşlarında o vakte kadar göz göze bile gelemiyorduk zaten önce çok bocaladı daha önce farkedemediği için kendini suçladı eşiyle çıkmaza girdi.. Sonra birden bi güç geldi terapiler uzun süren eğitimler normal bi çocuğun 3 seferde ögreneceğini belki elli kez anlattı.. Şimdi haticem normal bir ilkokul da sakır sakır ingilizce şarkılar söyleyen mutfakta kurabiyeler yapan 11 yaşında bir genc kız adayı aşık bile oldu :) diyeceğim o ki bu hikayenin kahramanı siz olabilirsiniz.. Bu güç sizde olmasa bu yük de size verilmezdi.. Allah yardımcınız olsun

Bizimki cok erken teshis degildi. Bagirsak konusunu da arastirdim. Ama o diyeti uygulayacak gucum yok. Oglum onlarla besleniyor zaten. Iyilestirecegini bilsem yine denerdim ama inanmiyorum pek.

Başınız sağolsun. Yüreğim sızladı inanın. Söylemek istemezseniz anlarım. Kaza sonucu mu kaybettiniz kızınızı? ShinSeGi

Anlattığınız gerçek hikayeyi ben de tvde önce izledim ve sonra arastirmistim. Gerçekten insana inanılmaz umut ve güç veriyor ancak acaba gerçekten %98 den mi 20 lere inmiş. Biryerde maddiyata bakıyor paran varsa herseyi yapıyorsun ama yetersizse aldirdigin eğitim de yetersiz kalıyor. Ama Ayberk ve onun dışında otizm değeri azalan kişileri duymak hep umut olmuştur bana.

Bir insanın dişi ağrısa diş doktoruna gitmeyen bir insan bile tavsiye olarak bir diş doktoruna görün der o dişi ağrıyan kişiye... İlla tavsiye vermek için o konunun uzmanı olmak gerekmiyor.. O terapi yapan psikiyatristte diplomasını manavdan almıyor pek ala. Bu alan gelişmişse demek yararı var ki gelişmiş.. Diş için doktora giderken önce kolaylıkla, acısız bir şekilde bu sıkıntıdan kurtulmak için duanı edeceksin Allah'a sonra o sıkıntının maddi gerekliliği olan tedavi için doktora da gideceksin.. Sadece beden rahatsızlığı için doktora gidilmez. Ruhi bir sıkıntı içinde pek ala doktora, psikiyatriste, psikoloğa gidilebilir..

Cocuklarla girdigimiz komik diyaloglar konusunun guldurmek yerine bazi analari uzdugunu hic tahmin etmemistim. Su an bi kotu oldum. Allahim sabir versin. Benimde yakinlarimda hasta bi cocugu olan cok sevdigim bi kuzenim var. Daha dogru 3 cocugu vardi. 2si vefat etti. Sonuncusunda bobrek yetmezliginden yavas yvas eridigini goruyorum. Yardimina kosmaya calisiriz ailecek hep. Ayni kaderi paylasan annelerin hep su sozu dedigini goruyorum " Allahim sen yavrumun canini benden once alda ben ölunce kimseye muhtac kalmasin' Bence tamda bu yuzdendir kendinizi intihar etmis olrak gormek. Korkulariniz kafanizi yediriyor. Halusinasyonlar oluyor. Destek almaniz lazim acil. M meredithgrey 2013-2022'de vivelamour ve 2022'deki felidaee'yim. Üyelik

Başka bir konuda daha okudum, başınız sağolsun

En yakın zamanda psikolojik destek almalisin Nooption memento mori memento

En guzelini yaptiniz. Ihtiyacim olan biraz sempati, biraz dua. Yoksa zaten ben otiZm ile ilgili makaleleri hatmettim. Ornekleri arastirdim. Terapi ihtiyacimin zaten farkindayim ve aliyorum. Ihtiyacim olan iki cift guzel soz, dua, temenni. herkese tesekkur ediyorum. Hala gogsume oturan okuzu kaldirabilmis degilim ama biraz da olsa bosalttim icimi.

Insallah. Kendimi birakmiyorum ara ara vuruyor boyle. hayat_gun Herşey güzel olacak.. tek ayak

Psikolojik destek çok önemli. Onların size çok ihtiyacı var depresif olmayın böyle lütfen. Benim kuzeinimin kızı daha bu ay yaşına girdi, o da böyle depresif. Evde kırmadık tabak çanak vazo bırakmıyor. En sonunda psikoloğa gitmeye başladı şimdi biraz düzeldi. Çocuklarınızın size sizinde onlara çok ihtiyacınız var. R Rossiene

Hepimizinkini inşallah. Sizede Allah sabır versin.

Ben yurtdisindayim. Simdilik pek iyi bir egitim gormedik. Ilkokul caginda belki. S Sismaniye

Sismaniye senin çocuğun kaç yaşında? İlaç filan kullandın mi?Ben ilaca çok karşı biriyim ama bazen mesela dikkat daginikligi icin acaba daha mı iyi olur diyorum.

Değilmi keske elimizden bir sey gelse, biz istemezmiyiz yardımcı olmak. Konusarak rahatlatmaya calisiyoruz biz de, klavye basindan bu kadar geliyor elimizden.

Su an ortaokuldalar.. ilkokulda iclerinden biri cok kotu durumdaydi diyor ogretmeni.. cok farkli bir durumdaymis.. ama su an hic eser yok eski halinden.. cok buyuk bir ilerleme yasandi dediler.. demekki olabiliyor.. bana gore tek sorun benimle goz temasi kurmuyor ve sessiz arkadaslariyla iletisimi oyle degil ama onlarla konusuyor.. bu da buyutulecek bir sorun degil bana gore.. Sizin de oglunuz icin güzel günler yakındır inşallah..

Otizim hastası bebekleri olan anneler lütfen bu yazıyı okuyun http://biliyomuydun.com/tip-dunyasinda-ezber-bozdu/ S Sismaniye

Allah yardımcın olsun.

Seviyeye gore normal okula kaynastirma ogrencisi olarak gonderiyorlar. Bahsettiginiz otizm okullarinin kontejyani dusuk. Garanti degil giris. Ve norotipik ornek olmadigindan bize tavsiye edilen normal okul denememiz. Ama onun harici bir ozel egitim yok. Krese gidiyor. hayat_gun Herşey güzel olacak.. tek ayak

Tesekkur ederim, ben yurtdisindayim. Önceki

Hanımefendi beni rahatsız eden bir olay yok. Siz ne demek istediğimi anlamadınız heralde yorumumda.. Herkes bu tarz cümleler kuruyorsa demekki doğru olanı bu ki herkes bu tarz sorunlarda bir terapiste git, yararlı olur diyebiliyor.. Aklın yolu birdir.. Neden ifrit oluyorsunuz ben orasını anlamadım sadece.. Hem nerden biliyorsunuz kimin bu cümleleri moda cümle olarak kullandığını. Belki tecrübesi var da yazıyor git diye doktora bunları belirten herkes Kesinlikle amacım kavga, tartışma değil.. ama böyle ruhsal yönden hassas olan bir kişinin okuyacağı şeylerde insan daha dikkatli olmalı.. Çünkü istemeden de olsa sağlıklı düşünemiyorlar.. Siz ona bir şeyin yok diye bir cümle kullanmışsınız. Kadın intiharı düşünüyor.. Bu ne kadar doğru.. Onun bu rahatsızlığının ileri gitmeyeceğinin garantisi var mı ya? Herkes olması gereken şeyi söylüyor ona.. Neyse arkadaşımızın konusu amacından sapmasın diye daha fazla devam etmeyeceğim bu diyolağa.. Ben sadece bu hassas konu hakkında beni rahatsız eden olayı dillendirdim.. Neyse iyi akşamlar..

Sizin gercekten cennetlik oldgnzu düşünüyorum.. yani otizmli cocuk sahibi annelerin.. Rabbim yardımcınz olsun çok zor oldgna eminim...

Sizin için 7 adet inşirah suresi okudum, rabbim ferahlık versin gönlünüze inşaallah. Anlayabilmem mümkün değil, empati yapmam da zor. Zaten yorum yada tavsiyeye ihtiyacınız yok. İmtihanınız çok çetin, rabbim kimseyi evladıyla intihan etmesin. Evladın varlığıyla da yokluğuyla da sınamasın.

Amin Allah razı olsun. Siz bu yeryüzündeki en mübarek Annelerdensiniz. Ömür boyu Annesiniz çok çok zor ama mükaafatı çok güzel. Sabredin ama içinize atmayın. Attıkça maalesef bunlar oluyo. Allah güç kuvvet versin.

Nerdesiniz hangi ildesiniz? Urfa'daysanız ben sizinle muhabbet etmek isterim. Elle tutulur faydam olmasa dahi siz anlatırsınız ben dinlerim.

Tesekur ederim natasha campbelle bek guvenmiyorum canim Digeri de aba terapisi sanirim. Bir sure kendim uygulamaya calistim. İse yariyor aslinda ama cok ozenli calismak gerekiyor. aclockworkorange

Siz de zor bir imtihan yasamissiniz. Allah sabir versin. Hislerinizi anlayabiliyorum. Arkadasim da 41 haftalikken kaybetti bebegini. Esiniz de bebegini kaybetti o da uzuluyordur elbet, lakin ben esime de soyluyorum annelik baska. Burada haksever diye bir uye vardi, kizini kaybetmisti 2 yasa yakindi galiba. Onu okuduktan sonra bir sure dertlenmrye utandim ben. Allah ferahliklar versin yavrusunu kaybeden her anneye. Size de insallah saglikli bir evlat masip etsin.

Bu konuda empati yapmak çok zor Umarım hayatın kolaylaşır Senin için yapabileceğim tek şey dua etmek Rabbim sabrını artırsın Güzel günler göstersin eşinle çocuklarınla

rehabilitasyona gondermeyi dusunmuyor musunuz? bireysel egitim verilir. S Sismaniye

Anlıyorum seni ben de otizmli çocuk annesiyim. İnşallah büyüyecekler.. Bahsettiğin çocuklarımızla girdigimiz diyaloglar.. Ahh..

Evet çok güzel bir şey başarmış kadın zaten otizm bence hastalık değil bizden daha akıllılar ve her ayrıntıyı rengi kokuyu bizden daha iyi görüp hissediyorlar Tlc de bir program vardı otizmli bahçecilerdi galiba ne güzel bahçeler yapıyorlar gayette normal görünüyorlar büyüdükçe herşey daha kolay oluyor heralde inş.

İnsanız; arada o öküz geliyo da oturuveriyo işte göğsümüzün ortasına. Ben de çikolata, unlu mamüller ve patatesle rahatlayanlardanım 34 gün önce 40 haftalık bebeğimi karnımda kaybettim ben. Ölü doğum yaptım. İlk bebeğimdi, 34 yaşındayım. Öyle sevinç ve heyecanla bekliyordum ki oğluşumu; tarifsiz bi yıkım oldu benim için. Dün mesela bi kedi gördüm, memeleri sarkmış, emziriyo, belli ki yavrusu var. "Şu k.. k kedinin bile yavrusu var, o bile anne olmuş, ben olamadım" diye ateş indi göğsüme. Bunu niye yazıyorum; eşime karşı bazen kırgınlık bazen de öfke hissediyorum ben. Ben oğlumu anlatmak, onun kaybı hakkında konuşmak, bazen ağlamak bazen de "başka yavrularımız olacak, üzülme" şeklinde teselli edilmek istiyorum. Ama erkeklerin olaylar karşısındaki tepkileri bizden farklı oluyo. Eşinize kızmayın. Bakım konusunda zaten size çok yardımcı olduğunu yazmışsınız. Belki sizin eşinizde konuşmamayı tercih ediyodur.

Belki de daha çok yardım almalısınız. Bakıcıya yetmez mi şu an maddi gücünüz? hayat_gun Herşey güzel olacak.. tek ayak

Tesekkur ederim. Turkiyede degilim. S Sismaniye

Bu durumu yaşamayan insan sizi tam anlayamaz. Benim çocuğum yok, evli değilim anca empati yapmaya çalışıyorum ve çok zor bir durum. Hayati güzel yaşamak da elimizde aslında. Biraz kızınız büyüdüğünde, size yardımcı olmaya başladığında her şey daha düzene girecek ama şu an sorumluluğunuz çok fazla. Ben sizin yerinizde olsam kesinlikle psikologa giderdim çünkü bazen içinden çıkamadığımız durumlarda profesyonel bir bakış açısı bize yol gösterici olabiliyor. Başımıza gelenler değişmiyor evet ama biz bu durumda nasıl daha mutlu olabiliriz onu öğreniyoruz. Allah yardımcınız olsun umarım psikolojiniz düzelir ki kızınız daha büyüyüp anlamaya başladığında bazı şeyleri sizi güçlü ve mutlu bir anne olarak görür..

Normalde anlatmayı sevmiyorum eskiden hep bahsetmek isterdim ama, son zamanlarda açılan konulardan herkeste imtihan var demek istiyorum. Kimsenin hayatı güllük gülistanlık değil bazen bu bile teselli oluyo biliyorum. Rabbim kimseyi evladıyla sınamasın..

Yakın arkadaşımın otizmli bir oğlu vardı... aynı Zaman'da ağır epilepsi nöbetleri geçiriyordu... onunda bir kızı vardı... çok zor... Allah yardımcınız olsun... o yediğine içtiğine bile özel tarifler uygulardı... hatta kitap yazdı bu konuda ''umuda mektuplar'' maddi olarak zaten çok iyi değildi durumları... ama yılmadı... her kapıyı çaldı... özel eğitim aldırdı... ölür bu çocuk uğraşmayın diyen sözde doktorlara inat... yasadı Yiğitcan.. Hemde cook ıyı ve faal bir hayatı oldu... yazmadan geçemedim... size de umut olsun inş

Sizin yerinize kendimi koyarak okudum konunuzu Rabbim yardım etsin ne zor anlattıklarınız Keşke bir yakınım bir arkadasım olsaydiniz İnanin çok yardım etmek isterdim

Allah yardımcınız olsun. Muhakkak çok zordur. Ama bir haber okumuştum. Umut olacağını düşünüyorum. Link vermek yasak mı bilmiyorum o yüzden haberi kopyalıyorum. Lütfen güçlü olun. Siz annesiniz.. Ayberk Aksu, %98'lerde otistik bir çocuktu. Üvey annesi ile yaptığı çalışmalarla büyük ilerleme kaydetti. Otizmi %20'lere gerileyen Ayberk fotomodellik yapıyor. Kendisi %98'lerde otistik bir çocuktu. Annesi ve babası o küçükken ayrıldı. Bir tek babasıyla iletişim kuruyordu. Annesi hastalığını kabullenmişti. Ona bakıcı tutulmuş, krize girmesin diye ne istiyorsa yapılıyordu. Ayberk'in aldığı eğitim onu kendi dünyasından çıkaramamıştı. Hastalığından dolayı saçına bile dokundurtmuyordu. 90 kilo civarındaydı. Ağız kaslarını kontrol edemediğinden salyası akıyordu. Yani görüntüsü hiç de iyi değildi. Babası Naciye adlı biriyle evlenmiş, yurt dışına çıkmıştı. Daha sonra Naciye Aksu, eşine Ayberk'i yanına almayı istediğini söyledi. Ayberk için yeni bir ev aldılar, yüzmeyi sevdiği için havuzluydu. Bir gün Naciye Aksu, Ayberk havuzdayken, havuza havlu attı. Ayberk gidip onu aldı ve belli bir seviyede ona geri verdi. Bunu daha uzak olarak 3 kere yaptı ve üçünde de geri getirdi. En son getirişinde fark etti ki, Ayberk ona gülümsüyordu. Naciye, onun dünyasına girmeyi başarmıştı. Otizmi araştırmaya başladı ve ödül almış bir bilim adamının aslında otistik olduğunu öğrendi. Bu onda büyük umut yarattı ve Ayberk için uğraşmaya başladı. İlk olarak ona "ver" demeyi öğretti. Bunun için en sevdiği soslu makarnayı kullandı. Ver demeyi öğrenmesi için onu aç yatırdığı bile oldu. Ve başardı, Ayberk "makarna ver" dedi. Eğitimi yanında onun görünüşünün de düzelmesi gerekiyordu. Sürekli "sallanma Ayberk, ağzını kapa Ayberk" diyerek onu uyarmaya başladı. Uyarma süreleri arasındaki fark günden güne açılıyordu. Evet, bunu da başarmıştı. Yüzme yanında yürüyüş bandında da çalışmasını istedi. Ayberk başta istemedi, krize girdi. Ama Naciye Aksu, bu sefer de patates kızartmasıyla kandırarak onu banda çıkardı ve yürüyüşe başlattı. Ayberk giderek kilo veriyor ve fit bir görünüm elde ediyordu. Kendi isteğiyle berbere gitti ve saçını kestirdi. Kendine baktıkça mutlu oluyordu. Bu sırada eğitiminde ilerleme kaydederken yemeğe ilgisi olduğunu fark ettiler. O geleceğin aşçısı olacaktı. İlerlemeler çok iyi sonuç verdi, otizm %20'lere kadar geriledi. Ayberk artık normal bir genç gibiydi ve bir ilki gerçekleştirdi. O ilk otistik fotomodel oldu!

Yukardaki mesajı kütük gibi yazmışım. Ben anne bile değilim o yüzden ne kadar zor bir durum olduğuna empati dahi yapamayınca dümdüz bir mesaj yazmış oldum kusura bakmayın.

Yurtdisindayim. Arada sirada konusma terapisti geliyor eve 1 saatligine. Baska da bi secenek sunmadilar. Ozel kurumlar ise coook uzak bizim eve ve cok pahali. Haftada 2 saat evde ozel egitim aldirmak istedim. Ama kabul edip gelen olmadi.

Ben de otizmli bir erkek çocuk annesiyim. Ne kadar zor olduğunu ve seni anlıyabiliyorum. Ben de senin gibi hissederdim ama geçti. Onu olduğu gibi kabullendim. Olduğu gibi seviyorum. Beklentilere girmeden seviyorum. Ben rahat olduğum zaman onun da çok rahatladığını gördüm. Bu benim kurtuluş noktam oldu. Umarım sen de kolaylıklar yaşarsın.

Haklısınız, dışardan bakınca güzel görünen hayatların içinde ne dramlar var. Bende kendimden çok örnek veriyorum, tutamıyorum kendimi.

Psikolojik destek almalisiniz. Oglunuz cok ozel bir cocuk diger cocuklar gibi davranmamalısınız ve diger cocuklar gibi olmasini beklememelisiniz. Bu konuda vakıflara gidin ya da internette sizin gibi ozel cocuklari olan annelerle iletisime gecin bu konudaki uzmanlarin videolarını izleyin en azindan. Otizm orani dusuk de olsa iyilestirilebilen bir hastalik ayrica otizmli cocuklar iyi yönlendirildiğinde harikalara imza atabiliyor. Lutfen oglunuzu iyi tanimaya çalışın onun beyni bizimkilerden cok daha farkli çalışıyor ve ustun yeteneklerinin oldugu alanlar var.

Öncelikle inşallah tez zamanda içinizdeki sıkıntılardan kurtulup feraha çıkarsınız.. Otizmin belli seviyeleri mi var çok bilmiyorum ama sınıfımda iki tane otizmli öğrencim var.. diğer öğrencilerimden davranış anlamda hiç bir farkları yok.. sadece onlar için farklı plan yapıp daha basit düzeyde konuları anlatıyorum.. hatta biri diğer arkadaşlarıyla aynı seviyede extra plan yapmama gerek bile kalmıyor.. ama dediğim gibi davranış anlamında diğer öğrencilerle hiç fark yok ve herkesle gayet güzel oynuyorlar anlaşıyorlar... otizm raporları olmasa hiç anlamazdım herhalde.. hiç büyümeyecek demişsiniz ya o yüzden bahsetme gereği duydum...

Eğitim alıyor değil mi canm?İnşallah zamanla iyi yerlere gelir hepsi.

Sorun ne? Son açılan tüm konularda aynı moda cümleye rastliyor olmam bunu dile getirmemin neresi rahatsız ediyor ki... Ben gidilmez edilmez demiyorum dikkat edersen... Sadece bilen de ediyor bilmeyen de.. Yoksa ruhi destek şart insanlar için...

Son donemde otizmli cocuklarla ilgili cok fazla olumlu gelismeler, yasanmis hikayeler okuyorum, burda da ornekleri paylasilmis tekrarlamaya gerek yok. Sizin icin tek dilegim o guzel oglunuzun da ilerde bu hikayelerin kahramanlarindan biri olmasi. Şu asamada size onerebilecegim hicbir sey yok, eminim ki benim akil edebildiklerimi siz coktan dusunmus, degerlendirmis, belki denemissinizdir. Tek soyleyebilecegim bugunler gececek, evet yasarken bazen hic gecmeyecek hic iyiye gitmeyecek gibi geliyor ama insan garip bir yaratik, her seye dayanabiliyor. Siz de bu donemi atlatacaksiniz eminim. Cocuklarinizla mutlu, rahat gunler gecireceksiniz. Insallah cok yakindir...

Benim çalıştığım okulda yaş grupları ve derecelere göre ayrılıyor eğitim. Bilmiyorum hangi ulkedesiniz ama devlet okulları var burda. yani özel okul filanda değil. Masrafı yok hiç.

Cocuklarim icin yapamadiklarim, yetersiz oldugum noktalar onlarin yanlis davranislari kafamda buyur buyur ruhum daralir, surekli tekrar eder beynimde... cami acip atladigimi dusundugum olur bi anlik, tovbe estagfirullah derim seytan neler sokuyor insanin aklina Kendimden gittigini farkettim, ben iyi olmaliyim ki cocuklarim iyi olsun Artik olmasi gereken demiyorum oldugu kadar diyorum biliyorum ki onlar buyuyecek ve sıkntı ettigim dertler gececek N nscckts Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak