Biz 8. senedeyiz ve evlilik asamasindayiz ama bu surecte ben yalniz yasadim, calistim, kendi ayaklarimin uzerinde durdum, baski ortamindan uzaklasip kendime bir dunya kurdum. Baba evinden cikip direkt evlenmeden ziyade once kendi ayaklarinin uzerinde durmak cok onemli. Bir kadin derneginde aktivistim biz hep bunu tavsiye ediyoruz, vurgulamadan gecemedim.

Ay içim darlandı okurken benim babam da buna cok benzer bir karakterde ama kendisiyle muhatap olmuyorum pek muhatap olmadikca kıymete bindim ekonomik olarak ondan bir seyler beklemeyi biraktim ve neye soylense sana ne senin paranla mi aliyorum veya zaten senden parani isteyecegine canini istesinler gibi saygisizca ve sert bir uslupla karsilik verdim.. Pes etti..

Cok haklisiniz dediklerinizde sanirim duzeninin bozulmasindan korkuyor. Zor zamanlari beraber atlattik simdi her sey guzel ayrilacagim mi diyeyim diyor. Bir de babamin hastaliklari var o yuzden sorumluluk almak istemiyorum diyor, beni birakmaz zaten pesimde dolasir diyor vs. Bugun ben sakinlesince biraz ailece konustuk babama en cok dokunan maas kartini annemin almasi olmus. O konu acilinca o kadar sinirlendi ve bagirdi cagirdi ki bir anda uzerimize yurudu kardesimle. Biz boyle anlasmamistik evlenirken dedi Annem de asla vermem artik maas kartimi o gunler bitti bundan sonra boyle dedi. O kadar sey konustuk ve babamin bana en cok tepkisinin oradan ciktigini anlamis olduk. Kendince 'erkek egosu' zedelenmis sanirim oyle anladik. Dediginiz gibi yapiyorum ben universite bitirip adam gibi para kazandigim gunden beri akilli telefonlar, yurtici sosyal etkinlikler, yurtdisi gezileri, alisverise goturup hadi ne istersen al demeler hep annemin gonlunu yapma cabasindayim :) Benden onceki 20 senesinde yasayamadiklarini telafi etmeye calisiyorum. Annem bugun babama da dedi ben kizim sayesinde tekrar ozguvenimi kazandim kendime olan saygim artti bir daha asla eskiye donmem dedi. S

Boşanmıyorsa, bu konuda annenizi yormayın bence. Kendi hayatınızı kurup, annenize destek olabiliyorsunuz. Bu çok güzel bir şey. Ama bunca senenin de alışkanlığı var, kendi düzeni var. Yılların evliliğinden çıkan insan, sudan çıkmış balığa döner. Her sabah yapacağı işler belli şu anda. Ayrılsa ne yapacak, bu yaşından sonra hangi düzeni benimseyecek? Bizim 50 li yaşlarında ayrılan tanıdıklarımız oldu. Ki maddi açıdan hiç birbirlerine muhtaç değiller. İkisi de karşılıklı depresyona girdiler. Önce bu kadar kavga ediyorsanız ayrılın diyen çocukları, barıştırdılar anne babalarını. O kavgaları yapmaya bile alışkınlar artık. Siz de 2-3 ayda bir babanızı gördüğünüzde çok da etkili olmaz hayatınızda. Şimdi size güvenip ayrılsa, bu da size haksızlık olur. İleride evlenir, yuvanızı kurarsınız. Siz başınızda taşısanız da, annenizlendi düzenini ister. Ben 9 senelik evlilikten sonra bile, annemin evine gittiğimde, onun düzenine uyuyorum, bir müddet sonra kendi evimi arıyorum. Ya da evime biri gelip evin hanımı gibi her şeye burnunu soktuğunda rahatsız oluyorum. Annenize yapabileceğiniz en güzel şeyi yapıyorsunuz. Kutlarım sizi. Ona terapi gibi gelirsiniz. Alın tatile çıkarın. Babanızı götürmeyin bir daha. Alışverişe çıkın beraber. Derdini dinleyin, ben söylemiştim demeyin bence. Bazen en büyük yardım, dinlemek, candan bir annem, ya da kızım diyebilmektir.

Sizi tebrik ederim, boyle anne-babadan boyle akli basinda cikmak buyuk bir basari.

şu durumda en mantıklısı bir dha babanı getirmemeniz

Bahane ediyor bence de, bosanmaya niyeti yok. Annenize yapacak bir sey yok, uzulsem de. Herkes kendi secimlerini yapiyor sonucta.

Ben de iyi ya da kotu mutlaka karsilik veriyorum o yuzden sevmiyor ya beni... B Bremenmizikacisi Arılar bal yapmaya bayılırlar tek ayak

Ben olsam hic konusmazdim, yok gibi davranirdim. Annenizin neden bosanmadigini da anlamadim, ama kendi bilir. Neden babanizla konusmadiginizda anneniz arada kalmis hissediyor?

Sana şunu söyleyim haline şükret bence sen benim babamı gör bi de.. Değil tatile çıkmak annem tek başına bi yere gitsin eve gelince kavga kıyamet kopar. Zaten doğru düzgün bir şey almaz bizlere kırk yılın başındadır yani aldığı. Çocukluğumdan beri babaannem falan alır bazı ihtiyaçlarımızı. Bayram harçlığımızı bile elimizden alırdı öyle diyeyim sana. Bir de üzerine dövmesi sövmesi... Ayrıca bizimle çok nadir muhabbet eder o da çok uzun sürmez hayatım da bir defa bizimle oturup yarım saat, bir saat muhabbet ettiğini bilmem. Şunları yazarken bile yaptıklarını hatırlayıp üzülüyorum. Kendi evimi düzenimi kurunca görüşmem diye düşünüyorum ama yine de kendi biliyorum acırım giderim yanına. Demem o ki görüşürsün görüşmezsin tabi ki senin bileceğin iş ama hayatta ne insanlar var

Bir bilsem ben de annem babamin hastaliklarini falan bahane ediyor. Bosanirsa uzuntuden olurse cok uzulurmus falan. Babam da son erkekligini bosanmada sergiliyor. Once annemi sonra kendini vururmus

Ilk baslarda cok ugrastim ama bahar gelsin bosayacagim, kardesin mezun olsun bosayacagim diye bahaneler bitmedi. Artik annemle tartismiyorum bu konuda bir cikari var herhalde ki evli kaliyor.

Zaten o yazin kendi kendine oraya buraya gidecekmis onlari anlatiyor. Bugun bizimle bize cesitli konulardan dolayi bagirmak haric konusmuyor zaten guluyoruz artik :)) S

Biz ailecek kendisine karsilik veriyoruz o yuzden pes etti sanirim ablamlar zaten asla muhatap olmuyor ailede bir tek ben konuşuyorum o da heralde yalniz kalmaktan korktugu için ayıya dayi diyor shshd anneniz bosasa ya?

Bende de var öyle boşanamayan anne. Çok da karışılmıyor malesef. Siz yine iyi etkilemişsiniz bir çok şeyde. Ders almışsınız bundan sonra annenize inanmayın. Babanızla da yine kırk yılda bir görüşürsünüz işte. Birlikte program yapmadan tabi. Hiç konuşmuyor olmak ayrıca bir yük oluyor insanın omzunda sanki.

Anneniz gibi birini bu duruma getirmeniz bile buyuk bir sey bence. Tekrar tebrik ediyorum, iyi ki var sizin gibi insanlar.

Hemen hemen ayniymis babalarimiz inan bana bizde de fiziksek siddet vardi. Bunlar beni hic pasif bir insan yapmadi ama tam ters etki yapti. Babama karsi cok kati oldum, baskilarina boyun egmemek icin cok dayak yedim ama ben 18 yasinda hem okuyup hem calismak icin evden ayrildim ve o gunden beri kendi hayatima karistirmiyorum, annemi bile bu asamaya getirtmek mucizeydi benim icin. Arkadasim kendi duzenim derken umarim evlenmeyi kast etmiyorsun. Boyle bir babadan cikip baska bir erkege guvenmek cok akillica degil once %100 bagimsizlik sonra evlilik olmali.

Açıkçası mezun olduktan sonra evlenmeyi düşünüyorum 3,5 senelik bir ilişkim var. Daha önceden de konuştuklarım oldu ama tüm erkeklerin aynı olmadığını düşünüyorum artık. O konu da içim rahat ben de kendini ezdiren bir insan değilim bu yüzden güveniyorum kendime. Umarım sizin de hakkınızda hayırlısı olur.

Evet ama ben cok rahattim. Sadece kardesim etkileniyor benden o da konusmak istemiyor bana yuk olan kismi kardesimin sorumlulugunu almak. Babam ona daha ilimli cunku kardesimin karakteri benim kadar baskin degil.

Ben artik babama dayanamadim otel odasina geldik, annem de geldi, zaten gergin oldugum icin bir seyden sinir krizi gecirdim, neden bosanmiyorsun ne yarari var o adamin sana diye . Cunku onu seviyorum senin baban cok vicdanli?, merhametli? bir insan dedi, sonra devam edersen kendimi camdan atacagim dedi At bekliyorum dedim basinda bekleyince atamadi tabii, beni doverken de mi merhametliydi kocan, bizi dogalgazsiz haftalarca surundururken mi, araba cekildiginde arabayi almaya gidecek taksi paran olmadiginda mi dedim, bagir cagir carptim kapiyi ciktim. Ne yaparsak yapalim kardesimle annemin onceligi olamadik. Hep babam, bizden cok once geldi. Bizi hep harcadi soz konusu kocasi olunca. Evet degisti ama ondan kopamiyor. Stockholm sendromu gibi... Cok uzgunum.

basacaksin antidepresani baskasi paklamaz kuzu gibi olur ayni ornek benim kp aynisi simdi basiyorlar antidepresani kuzu gibi aliyorlar elinden parasini dogruca eltiye gidiyor paralar i da artik evini arabasini yeniliyor

Bir bilsem :) Sali sallanir, carsamba carsafa dolanir gibi bahaneleri var. Su asamaya gelmesi benim icin mucize gibiydi o yuzden icim bir nebze daha rahat.

Herkese merhaba su an otel odasinda sinirden aglar bir vaziyette bunlari yazmak icin uye oldum. Benim babamla aram tam anlamiyla iyi hicbir zaman olmadi. Babam kariyeri duzgun ve cevresi tarafindan sevilen bir insan olsa da kadinlari ikinci sinif olarak biri ve iyi bir es ve baba olmadi. Mesela cocuklugum anneme uyguladigi psikolojik ve ekonomik baskilarla gecti. Annem calisan bir insan olmasina ragmen maas kartini elinden almisti ve cok kez hatirlarim kasada rezil oldugumuzu ya da istediklerimizi alamadigimizi. Yine cocuklugum babamin 'Ben erkegim' cumlesi ile gecti. O kadar gururlu soylerdi ki bunu, ben erkegim benim dedigim olur derdi gerine gerine. Gel gelelim kendisinin iki kizi oldu. Ben buyugum kardesimden ve belirli yasi gectikten sonra anneme destek olmaya basladim. Once bir kavga ve bosanma asamasina gelinmesi ile birlikte maas kartini aldi annem sanirim 20 sene sonra. Atmden para cekmeyi, internet bankaciligi kullanmayi, birikim yapmayi ogrendi ve su an cok mutlu bu durumdan. Sonra sosyal olarak biraz ozguvenli olmasini sagladim annemin cunku babama gore kadinin tek gorevi isten gelip eve yemek temizlik yapmaktir, kendi ailesinin yanina gitmesidir. Annem yine gerek guzel konusma gerek kavga ile sosyal olmasina da alistirdi. Bizimle beraber yurtdisina dahi cikmaya basladi ki oncesi olsa babaniz izin vermez diye asla cikmazdi. Zaten babam cok cimri bir insan oldugu icin tatile gitsek bile burnumuzdan getirir, lokmalarimizi sayar ve aglatirdi bizi hep. Okuldan istenen paralari falan hic zamaninda vermezdi bize son ana kadar kendi hesabinda tutardi parayi neymis kadinlara para verilmezmis harcarlarmis, hep de gec verirdi parasi oldugu halde kac defa faturalarin dahi kesildigini sayamam simdi dusundugumde. Lafa gelince erkek parayi idare eder kadin bilmez ama kendisi de sorumsuzdur. Neyse simdi annem geziyor, egleniyor ve halinden yine mutlu. Ama bu durumdan babam mutsuz. Her seyin suclusu ben olarak goruyor. Annemi doldurmusum ve degismis benim yuzumden. Ohh diyorum iyi ki degismis. Boyle bir baba kizlarina karsi da tabii ki annelerine davrandigi gibi davranmak istedi. Benim karakterim hep baskindi cok ciddi kavgalarla istedigimi yaptim, baskilarina boyun egmedim. En son ise baslayinca benim maasim uzerinden plan yapmaya baslayinca ipleri koparmistim. Sonuc olarak 2 sene hic konusmadik babamla. Son bir senedir tekrar konusmaya basladik cunku annem inatla babamin degistigini iddia ediyordu. 3 ayda bir 2 gun gordugum icin acikcasi beni cok etkilemedi. Ta ki bir sure oncesine kadar. Annem kardesim ve ben yurtdisina tatile gidecektik, annem babaniz da gelsin dedi. Sorun cikartir dememe ragmen yok cok degisti dedi israrla. Tamam gelsin dedik ama geldiginden beri bir dakika huzur vermedi bize! Yuzu hep asik ama hep. Ne oldu yeri mi begenmedin diyoruz yok, bir sorun mu var yok ben mutsuz bakmiyorum diyor ama gorseniz bakislari ile dovuyor bizi. Sonra her sabah 6' da kalkan adam, kafasini nereye koysa uyudu. Parkta oturuyoruz uyudu, yemek yiyoruz restaurantta uyudu. Bilincli yapiyor yoksa ben babami 7' den sonra uyuklarken asla gormedim. Ve surekli laf sokuyor, ne konussak bize bagirarak cevap veriyor, iki dakika gulsek mutlaka bizi uzecek bir sey soyluyor ki neseli olmayalim. Ozellikle bana tepkili beni sevmiyor biliyorum cunku duzenini bozdum ona gore anneme destek olup degismesini saglayarak. Resmen bize eziyet etmek icin gelmis tatile, bir tane bile gulen fotografi yok, hep somurtuyor. Gormezden gelmeyi denedik, istersen sen otelde kal dedik, istersen bileti al don dedik ama yok illa her yere bizimle gelip huzursuzluk cikariyor. Hele insan icinde bizi rezil etmek icin oyle davranislar yapiyor ki gercekten tanimamak istiyorum o an onu. Sonuc olarak ben anneme sadece ben demistim diyorum kimse degismez. Annem de cagirdigina bin pisman bir daha gelmesin diyor. Ben bundan sonra bu babaya ne yapsam bilmiyorum. Konusmadigim donemde kafam cok rahatti ama annem arada kaldigi icin uzuluyordu. Tekrar o surece girmeli miyim bilmiyorum. Oldukca uzuldum, gercekten tatil burnumdan geldi. Sirf huzursuzluk cikarmasin diye tatil masrafina bile katkida bulun demedik. Yine de ooo bu cok pahali, bu yemegi yemeyelim, bu alinir mi, paran varsa bana ver diye burnumdan getirdi. Senin icin ne pahali degil baba dedim, benden para cikiyorsa o pahalidir miktari onemli degil diyor. Boyle bir insan iste. Bu arada mutlaka soran olur annem bosanmayi dusunmuyor. Onunla bu konu hakkinda tartismiyorum artik ne istiyor ne bekliyor bilmiyorum ama kendince bir cikari var diye dusunuyorum baska bir sebep dusunemiyorum.

Tesekkur ederim mutlu ettiniz beni :)

Babama gore en buyuk hayalkirikligi ama beni aktivist yapti, koy koy gezip kadinlari bilinclendirmek icin cabalayan bir insanim ama kendi annemi bosanmaya ikna edemedim zamaninda

annen neden çekiyor bu adamı