benim rahmetli babamda çok önem verirdi. her sınav kabus gibiydi. her sınavdan ağlayarak gelirdim. çok fazla takıntılıydı. işimi elime aldım şükür ben, evlendim. şimdi babamı hep rahmetle anıyorum. kendi paramı kazanıyorum, kimseden harçlık istemiyorum, eşimin omuzlarındaki yükü paylaşıyorum. bunlar gerçekten çok kıymetli duygularmış. ailen de senin iyiliğini istiyordur muhtemelen ama yönlendirme şekilleri yanlış. işte bu yüzden ben oğlumu serbest bırakmayı düşünüyorum. dil bil, dereceli öğrenci ol, en yiyissi ol, şu kursa git bu kursu kaçırma demeyeceğim. ayakların üstünde dur. kendini ve aileni kimseye muhtaç etme, en helali nasılsa, seni en mutlu eden iş neyse onu yaparak yaşa diye telkinlerde bulunup, destek olacağım inş.

Allah kolaylık versın. sakin kal her zaman ve aılene de guzelce soyle.. baskalarından ya da baska bır sekılde ogreneceklerıne senın agzından duymaları daha ıyı olabılır dıye dusunuyorum..

Ailem okumaya cok önem verdigi icin kendimi degersiz hissediyorum basaramadim diye. Maddi yöndende destek olmuslardi bana. Hersey basima kakilcak gibi geliyor... bayan nihayet

Sizin adınıza üzüldüm ama nişanlınız destek oluyorsa hiçbi tasanız olmasın. Uygun bi dille zorluğunu anlatın ve geçemediğinizi söyleyin. Yalan ayağınıza dolanır; dürüstlük en iyi yoldur.

Bu durum biraz da sizin kabahatiniz. Bununla yüzleşmeliydiniz. Ailenize kendi kararlarınızı verecel olgunlukta olduğunuzu ve varsa hatalarınızın bedelini de sizin ödeyeceğinizi daha erken yaşlarda kabul ettirmeliydiniz çok geç kalmışsınız. Kızarlarsa da kızacaklar siz de bunu duyacaksınız.

Nasil olsa ogrenmeyecekler mi gecemediginizi Bence uzatmadan soyleyin

Yaşın geç degil sakin sinavini vermeden nisan dugun vs yapma. Yoksa o sinavda da basarisiz olursun. Ve bu senin bunca yillik emeginin çöpe gitmesine sebep olur. Sevgilin su an yaninda. Sinavin ne zaman bilmiyorum ama simdiden sonuncu sınava kimseyle iletisim kurmadan calis, telefon internet vs uzaklastir kendinden. Bence cok calisirsan yapabilirsin.. Yaptiktan sonra da kafan rahat soz nisan yaparsin..

Bence de son şansın ise hemen evlenme. Sadece sınava odaklan. O kadar emek vermişsin neden boşa gitsin? L Live_Your_Life

Cok fazla bogmuslar sizi. Sinavi kazanamamanizin bir nedeni de bu olabilir. Hemen bir sonraki sinava girmeyin nisanlinizin dedigi gibi. Kafaniz ne zaman rahat edecekse o zaman girin. Aileniz muhtemelen tutumunu degistirmeyecek ve ustunuze gelecektir. Sizin yapmaniz gereken iki sey var ya ne soylediklerini hic umursamayacaksiniz ya da soylenenleri dimdik gogusleyip kavga etmeden acik ve net konusacaksiniz. Cocuk degilsiniz. Evlendiginiz yasa aileniz degil siz karar verebilirsiniz. Eger nisanliniza guveniyorsaniz evliligi fazla ertelemeyin bence. Calisma gun ve saatlerinizi kesin olarak belirleyip kalan vakitlerinizde gezmeye cikin. Planiniz kesin olsun. Boylece kimse su gun su saatte neden gezmeye ciktin diyemez. Imkan varsa bence bir psikologla da gorusun. Almanya'da sadece hastalar icin degil sizin gibi bunalmis insanlar icin de ekstradan izin verilebiliyor. Aileniz receteyi gorurse bir ihtimal bir seyleri yanlis yaptiklarini anlayabilirler. Dipnot:Egitime onem verilmesini anliyorum. Bu guzel bir sey ama kendileri okumamisken cocuklarin genclerin tepesine cokup oku diye hayati zindan eden ebeveynleri sevmiyorum. Genclerin psikolojisiyle oynuyorlar. sonundaoldu Nirvana Anneler

Benim dedem de okul konusunda çok hassastır hep okuyun kızım der. Sizin aileniz de fazla hassas ama yönlendirmeleri biraz yanlış gibi. Yani böyle bir durumda insan her koşulda ailesinin arkasında olacağını bilmek ister. Başarısızlığa birlikte 'senin canın sağ olsun' diyebilmek, başarıda 'aferin işte benim kızım'diyebilmek önemli. Üzmeyin canınızı, her şey önce sizin için olmalı.

Merhaba Arkadaslar, Derdimi anlatmadan önce dunu demek isterimki, bazilariniza benim derdim komik gelebilir, hatta bazilariniz bu da dertmiymis diye düsünebilirsiniz. Lütfen kendinizi benim yerime koyup cevap verin 30 yasindayim ve almanyada hukuk okuyorum. gectigimiz ay 1 yildir beraber oldugum erkek arkadasimla nisanlandik. hersey cok güzel gidiyor. beni herzaman destekliyor kendisi. Seneye bu zamanlarda evlenmeyi düsünüyoruz. Nisanimdan önce devlet sinavlarim vardi, yani bir nevi üniverstiyei bitirme sinavi. 1 kez girmistim basaramadim. Ikinci kez girdigim sinavi da basaramamisim, haber geldi. nerden basladim bu bölüme diye icim icimi kemiriyor. Senelerce emek verdim. Bir hakkim daha var. Benim sorunum, ailem okumaya cok önem veriyor ve tekrar basaramadigimi duyarlarsa yikilirlar ailemde tek okuyan benim. herkesin gözü üzerimde, tüm cevremiz, akrabalar.. herkesin ikinci lafi "eee noldu sinavlar, bittimi okul?" Artik bunaldim iyice. Herkes üzerime geliyor gibi hissediyorum. Ayricada korkum, ailem dügünü ertelemeye kalkarsa mahvolurum...30 yasindayim, nisanlim 34 yasinda. artik bizde kendi yuvamizi kurmak istiyoruz. Maddi yönden bir sıkintimiz yok. nisanlim diyorki ben sana sonuna kadar destek cikarim, ve bu sürectede hep destek olmustu ve anlayisliydi. Bana coxul muamelesi yapiyorlar. Nisani bile sinavlarini yaz, öyle nisan yapariz demislerdi. Üzerimde cok büyük baski var. Simdi sinavi gecemedigimi dersem diyecekleri laflar "ders calismadin, gezdin, birde simdi nisanlisin vs.."cok iyi biliyorum. Bazilariniz bilirki hukuk zordur. ve ben Almanyada okuyorum.6 tane sinava girdim, hergün pespese ve hwrbiri 5 saat! lik sinavlardi. Öyle kolay birsey degil. hem vücudunuz hem beyniniz yoruluyor. Ailem okula önem verdigi icin hayatimi hep onlara göre yasadim. dediklerinden cikmadim, yasim olsa bile. arkadaslarimin dogumgünlerine bile gidemezdim, ya da cekinerek izin alirdim mesela. Haftada 1 bir yere ciksam bile " geziyorsun hep, gezecegine ders calis " derlerdi... psikolojim cok bozuk. Artik cocukca muameleyi kaldiramiyorum. Benim de yuva kurmaya hakkim var sevdigim insanla ve 15-16 yasinda degilim artik... kendi kararlarim olmasina ragmen sinav sonucunu aciklamayi ve sonrsinda gelecek tepkilerden korkuyorum. Bunaldim iyice. uyuyamiyorum. bazilariniza dert gibi gelmeyebilir ama benim icin büyük bir dert nisanlimda diyorki, sinavlarina calis, zaman tani kendine. hemen öyle tekrar girme-son sansin. Evlendikten sonrada girersin hatta üzerinde baski olmaz diyor. Akli basinda insanlariz diyor. Simdi benim korkum ailem derse eger hayir kesinlikle diploma almadan evlilik yok, ben yinede evlenecegimi ve bunun bizim kararimiz oldugunu söylemeyi düsünüyorum. ama tepkilerden korkuyorum. sanki saygisizmisim gibi algilanir diye. Ayricada daha evlenmemize 1 sene var, bize bu nisanlilik dönemini zehir ederler endisesi de var. Tahmin edersiniz ki nisanli olunca artik heryere beraber cagriliyorsunuz, dügün nisan dogumgünleri. Nisanliliginuzi doya doya yasamak icin en iyi firsatlar ve heyecanlar. Ama ailem önümü keser ve "otur ders calis " der diye, ve nisanlilik sürecimiz kötü etkilenir diye korkuyorum. Kafam hic yerinde degil. Biraz uzun oldu ama özetlemeye calistim. Iyi aksamlar arkadaslar

Bence de artik buyudugunuzu onlara gostermelisiniz. Sonucta 30 yasindasiniz ve yaptiginiz her dogru veya yanlisin size neler getirecegini tahmin edebiliyorsunuz. Bunu ailenize de anlatin, eninde sonunda ogreneceklerdir zaten. Evlilik konusunda ciddi oldugunuzu ve onlarin mudahalesini istemediginizi de tabi. Artik zamani gelmistir bence...

Uzatmadan söyleyin ve güçlü durun. Kendi hayatınızla ilgili kararları verebilecek ve bunun sorumluluğunu alabilecek yaşa çoktan gelmişsiniz. Ailenin baskısının da bir yere kadar olabileceğini düşünüyorum. Fazla kırıcı olmadan ama kendinize güvenen bir şekilde onlarla bunu konuşun derim.

İnsanları sınavla, okulla bilmem neyle değerlendirmek çok yanlış bir dğşünce tarzı. Hukuk zor bir bölüm, zorluklarını anlatırsanız sakince, umarım anlayışla karşılarlar. Nişanlınız destek oluyormuş ne güzel. Hiç üzülmeyin.