Kesinlikle. Insanlar normal karşılamiyor genelde. Bir arkadaşım onun evinde kalmadım diye küsmüştü mesela :)) kalamam yani niye kalayım ki dışarda kahvemizi içeriz sonra herkes kendi evine gitsin. Baska bir arkadaşım da beni kuaförüne götürür müsün iyi kuaför bulamıyorum dedi. Götürdüm. Şimdi her boya zamanında kuaföre gidelim mi diyor. Bana ne yani git kendin. :)) Arkadaşlık iliskisi değil de arkadaşların sürekli bir beklenti içinde olması, sürekli ördek ailesi gibi herşeyi beraber yapma modu beni daha cok sinir ediyor.

bende ayni durumdayim bazen kuzenlerim cagiriyo surda bulusalim kiz kiza takilalim diye daha bulusalim dedikleri dk strese giriyorum ben bu bikkinlikla bu kocayi nasi bulduysam gerci adami kapidan kovdum bacadan girdi

Bence bu karakter. Ben de öyle bir insanım. Hiçbir insanla aşırı yakın olup her gün konuşmaya bayılmadım. Bir noktadan sonra sevgilim olan insanlarla konuşmak bile yorucu gelirdi hatta. Burada ''ee mutluysanız sorun yok?'' diyenlere bakmayın. Sürekli insanlara bu durumu açıklamak zorunda kalmak yorucu, biliyorum.''Beni neden dün aramadın '' diye trip yemek sıkıcı geliyor bir noktadan sonra. Arkadaşlık ilişkisi ayrı ama ilişki için korkunç bir şey, bir noktadan sonra ''bugün konuşmak istemiyorum pek '' demeniz bile göze batıyor.

Merhaba arkadaşlar bilmiyorum ki nasıl anlatsam. Kısacası insanlardan sıkılıyorum genel olarak. Kimseyle dışarda görüşmek istemiyorum. Bazen sevgilimle bile buluşmak istemiyorum. Kendi başıma çıkıp bir kahve içip kitap okumayı seviyorum. Kimseyi, kendi annemi bile uzun süre dinlemeyi sevmiyorum. Isyerinde bile su an o durumdayim. Is harici konuşmak istemiyorum. Bir de ise ilk girdiğimde hep mutevazilik yaptim isim harici gereksiz bir sürü isi ustume attilar;o yuzden bir iki kisi haric hic iyi niyet görmüyorum. Aynı uzak durma hali akrabalarım için de geçerli. Pikniğe çağırırlar gitmem, dogumgunlerine çağırırlar gitmem. Tahammül edemiyorum çünkü saçma muhabbetlere. Kendim çok mu üst seviyedeyim sanki. Değilim tabi ki ama işte... Bu arada insanlardan bu kadar uzak durmak istiyorum ama; sokakta gezerken sokaktaki kedi köpeğe annemmm ponçiğim napıyosun sen iyi misin deyip mıncıklayıp kedi köpekle konuşuyorum. Sağlam delirdim galiba. Bu arada herkesle merabalasirim kibar davranırım ama sadece hayatımın içine kimseyi almak istemiyorum. Bu durum ve ruh hali son 3 senedir böyle. Benim gibi olan var mı. Ya da tavsiyeniz var mı.

En iyi arkadaş bazen kitap ve kedi... insanların bitmek bilmeyen hısları hasedleri... görüşünce ne olacak cok az insan var birbirinden anlaya n

Hahaha gerçekten ruh ikizim olabilirsiniz. Benim de sevdiğim şeylerden beri gece uyumayıp tek başıma evde takılmak film gecesi yapmak ya da düşünmek kararlar almak vs.

Uzak durun o zaman, sorun nedir anlayamadım ben.

Param olunca gezmeyi alışverişi seviyorum. Ama tek başıma gezince zevk aliyorum. Dizi film izlerken ben de ileri sararak izliyorum bazen. Okuduğum kitabı yarıda kesip, kitabın filmi çekilmişse filmini bulup sonuna baktigim böylece kitabı bıraktığım oluyor mesela benim de. Tahammül esigimiz düşük. Insana, herseye:) bi tek hayvanlara karşı tahammülüm fazla. Hayvanlar da hissediyor onlar da bana karşı yaklaşıyor. Insanı yolda kedi takip eder mi. Beni ediyor. Cunku artik çoğuyla tanisigiz her gördüğümde napiyosun poncik deyip her kose basi o sokagin demirbaş kedisini seviyorum. Yanımdan geçenler de uzaylı görmüş gibi bakıyor :)) diyorum ya iyice delirdim

Agrimaz mi hic. Ne kadar uzak dursan da yine de bulaşıyor bulaşmak isteyen :))

Teşekkür ederim burda benim gibi insanlar da varmış :) Evden çıktığın an zaten bir sürü saçmalığa maruz kalıyoruz. Bugün meraba dışında kimseyle konusmucam diye işe gidiyorum çoğu zaman ben de. Hepsinden sıkılıp başka yere tayin olayını düşündüm ama sanki gideceğim yerdekiler isviçre bilim adamları mi yine aynı tipler olacak. Bizim kafalar başka. Daha saglam çözüm lazım bize. Ben de merak ediyorum çözümü. Kafamda hep planlar. Şunu mu yapsam bunu mu yapsam... :))

Beynim de ruhum da yorgun dediginiz gibi. Ben de sizin gibi bayramda seyranda akrabalara gidiyorum. Yarın şuraya gidelim buraya akalim vay şöyle vay böyle planlar yapiliyor. Watasiva sen de gel diyorlar. Ben daha dinlerken o planlardan nefret etmiş oluyorum zaten.

Son 3 senedir böyleyseniz.. Olgunlasiyorsunuz artık. . Özellikle insanlardan kazık yedikçe kendinizi korumaya almışsınız. Keyfiniz böyle iyiyse, mutluysanız sorun yoktur. Peki sevgiliniz onsuz vakit geçirmenize bozulmuyor mu?

Hayvanlar en iyi dost. Cok çektirdiler sana bıkkınlık geldi belki de

Tek başına eşofmani cekip yürüyüş yapmak En sevdiklerimden :)

ahahhaha ama kendi başınızı yakmışsınız siz insan hiç böyle bir bilgiyi uçurur mu :)) o ispitleyen de kesin müdüre yaranmıştır gözünün en içine girmiştir, en sevdiğim insan tipi tam zamanlı yalaklar

Aha bu ben:))) Meslegim geregi gun icinde insanlarla cok hasir nesir oluyorum. Yani insanlarla iletisim kurmada hic zorlanmam. Herkesle sohbet edebilirim. Sohbet konusu bulmakta da zorlanmam. Fakat meslegim disinda, kendi ozel hayatimda insanlar konusunda cok seciciyim. Oyle herkesle konusmam, herkesle iletisim kurmam. Ben secici sosyallik diyorum buna. Kendimi boyle tanimliyorum. Halimden de memnunum. Kardeslerimin karakteri cok farkli oldugundan eskiden supheye dustugum, kendimi degistirmeye calistigim zamanlar oldu. Sonra ben buyum dedim, neden degisiyor musum dedim. Ne kadar az insan o kadar iyi:)

Aynen ben de böyleyim işte Güler yüzlü insanlarla rahat iletişim kurabilen ve hayvanları çokça seven biriyim senin gibi. Ama gel gör ki sürekli birileriyle görüşmek telefonda saatlerce konuşmak zul geliyor bana. Bir de çalışınca bunlar ekstra zor geliyor. Bu yüzden sevdiğim insanlara karşı mahcubiyet de duyuyorum ama yalnızlığı da seviyorum işte kendimle mutluyum bunları anlatıyorum ki hissettiklerin normal bilesin ve başka üyeler de yazmış senin benim gibi düşünen hisseden çokça kişi var. Karakter meselesi işte.

Hassas kalpler için bu dünya bir cehennemdir. İncinmemek için kabuğumuza çekilmemiz bundan...

tenis hocası süpermiş çok güldüm Kafa yapılarımız benzeşiyor o yüzden çok. iyi anlıyorum sizi. Oğlum okula başladı benim de, o grup watsapptaki gereksiz muhabbetlere girip samimiyet kurmaya çalışan veliler darladı beni. Bitmiyolar da.. Hani ortak bi yanımız olsa görüşelim ama ben diyorum vivaldi o diyor ankaralı turgut :)) bi de ağzı bozuk olanlar var aman yarabbi... Yani kendimi soyu tükenmiş kelaynak falan gibi hissediyorum, dedikodular, okuyup araştırmayan sığ insanlar... Offf sevmiyorum bu dünyayı..

Teşekkür ederim :) evet kırılgan biriyim. Eskiden hep insanları gözümde büyütür kendimi aşağıda görürdüm. Zamanla bu durum değişti. 30 yaşından sonra böyle oldum aslında. :)

Aynen sülük gibi yapışıp satasiyor insanlar.

Valla çok doğru yoldasınız demeye geldim İnsanlara ne kadar yakın olursanız samimiyetiniz ne kadar artarsa üzülme sinir olma ihtimaliniz artar. Bir de burda konu açıyorlar yalnızlıktan bıkmakla ilgili yalnızlıklarına üzülüyorlar ben üzülüyorum onlara. İnsan yalnız kalabilmeli yalnızlıktan sıkılmak tuhaf geliyor belki yalnızlığı sevdiğimden bilemiyorum ama yalnız kalabilen insan güçlü insandır bence kimseye ihtiyaç duymadan hayatını idame ettirebilir. Sizi de güçlü gördüm ben ne istediğini bilen karakteri oturmuş olgun bir insansınız

Bak sana bir tane örnek vereyim, eşimle bir ilçeden, bilmediğimiz bir mahalleden ev satın almak için gittik fiyatı uygun geldi, hem ilerde cocuklar için okula da yakın. Neyse anlaşma yaptik adamla çıktık. Daha 10 adım atmadan karşımıza bir teyze geldi başladı burda mı oturuyonuz, bu mahalleden misiniz diye, yeni misiniz demeye, Biz daha yeni taşıncaz kismetse diyoruz kadın hala burda mi oturuyonuz diyor. Eşin nereli sen nereli nerden buraya taşıncanız, burdan mı alcaniz evi, bir sürü soru sordu. Sananeeeeeee diye bağırasım geldi kadına. Daha evi almadan tasinmadan mahalleden soğudum ya. Hayırlı olsun de geç. Kadın soy ağacımıza kadar çıkartcak nerdeyse, biktim böyle yapışık meraklı lafcı dedikodu malzemesi peşinde koşan insanlardan cidden uzak durdukça dibine geliyorlar

Bende aynı. Tanımadığım bir insan olabilir ama tanıdığım insanlarla konuşmak bile istemiyorum

Ben senin evli halinim... etrafımdaki insanların büyük bir bölümünün sahtelikleri -fırsatçılığı -hasetliği-çıkar ilişkileri -boş muhabbetleri bu kafaya getirdi vallahi...

Beni anlatmissiniz resmen

Ben de yalnızlığı çok seviyorum işte. Ama asosyal kesinlikle değilim. Insanlarla konuşurum. Tanimadigim insanla bile konuşurum. Otobuste bir teyzeyle yol boyu konusabilirim. Ya da cafede yan masamda oturan kadına tshirtunu nerden aldin diye sorabilirim. Ama insanları hayatıma almayı hiç sevmiyorum. 7/24 bir dostum olSun hep Beni arasın fln hiç sevmiyorum bunalıyorum.

Çağın getirdiği bi durum herhalde bende böyleyim iyi bişey mi kötü bişi mi bilemedim

Asosyel birisiniz demek ki. Benim merak ettiğim sevgilinizle nasıl tanıştınız yada ilişkinizi nasıl yürütüyorsunuz? O da bu davranışınızı normal mi karşılıyor? hosbess

Aynen ben de öyleyim, kendi kendime kalabildiğim zamanlar o kadar iyi geliyor ki en yakın arkadaşımla bile aylardır görüşemedim Tabi bunda yerli yersiz konuşmalarının da payı büyük, hayvanlar o kadar masum ki hep onlarla bir de eşimle olsam yetiyor bana

Işte asosyal olsam kimseyle muhabbet kuramam. Benimki başka birşey. MuhBbet cok guzel kuruyorum ama bunalıyorum bir süre sonra boş ve saçma geliyor herşey. Is yerindeki arkadas orda kalsin ıstiyorum mesela haftasonu arayip bulusalim mi diyen is arkadasi sacma geliyor mesela. Hayatım yüzde doksan benim olsun istiyorum. Bu asosyallik mi bu rahatsızlığın adi ne bilmiyorum. Sevgilimle tanışmam zaten mucize:))

Başınız hiç ağrımıyordur sizin. Ne var, ne güzel işte.

Var. Burda tıpkı ben. Bazen ayıp olmadın diye katıldığım davetlerde gülümsemekten kaslarım ağrıyor. O kadar saçma konular dönüyor ki eşlık etmek ne mümkün. Ben de artıı gitmiyorum hiç bir yere

Evet, bu bir tercihtir ancak her tercihi insan bilinçli veremez. Bu durumdan anlattığınıza göre rahatsızlık duyuyorsunuz. Elinizde olmadan da kaçıyor olabilirsiniz. Profesyonel bir destek almayı deneyebilirsiniz. Yardımı çok dokunacaktır. Sorun kaçtığın kişilerde olabilir ihtimalini demek isterdim ama anne ve sevgilinde de durum böyleyse, durum senden kaynaklanıyor gibi. Kendini deli gibi görme sakın ancak bu sende dert ettiğine göre sosyal çevrene de zarar veriyormuş havası verdi bana.

Ruh ikizine merhaba de canım Ben çok takıntılı bi insanım o bunu niye dedi böyle niye yaptı vs takılırım. Kendim çok iyi davranırım ama sen iyi olursan herkes iyi olur klişesi bende işe yaramadı. Aramızda kalsın bazen uykusuzluktan ölsem bile yalnız kalmak için geceleri uyumuyorum. Bekarken de vardı bu. 2 çocuğum var hala devm ediyor

Bu yuzden evlenemedim galiba . push ;

Bir ben böyle orijinalim sanıyordum sayımız az değilmiş o kadar :)) etraf sahtelik cahillik dolu. Laf soktuğunu sanıp senin anlamadığını düşünenler.. Ben ailemle bile birara bayağı kopmuştum. Günlerce aramadigim oluyordu. Şu an sizin gibi sade kahvem, kediler köpekler, kitaplarım, bazen saçmasapan dizilerim filmlerim, ailem, sevdiğim kişi ve birkaç kişi.. Bunlar yetiyor. Geri kalanini mecburiyet harici görmek istemiyorum. Birara tenis oynuyordum mesela. Tenis eşli oynanan bir spor ama onda bile biriyle muhatap olmak istemedim artık. Oynadigim kadın "naber canim is nasildi hayat nasil" gibi sacmasapan muhabbetlere girince bana daral geldi. Benden daha suratsiz bir tenis hocasi bulup benle oynasın diye aylık 200 lira ödedim

Kısmen kendimi gördüm. İnsanlarla hem çok samimi gibiyim hem çok soğuk. Hem sosyal olayım insanlarla içiçe olayım falan hem de bir o kadar uzak olayım istiyorum. Sanırım ben samimiyetsizlikleri vefasızlıkları gördüğüm için böyleyim. Kime yakın olsam sonra nasılsa uzaklaşacakmışım gibi bir his. Güvensizlik ve değer görememe korkusu belki. Hassasız ya biz.

Aynı durum bende de var ama ben çok memnunum. Ailemle olmak bana yetiyor. Arasira insanlarla takıldığım da oluyor ama çabuk sıkılıyorum. Burada bile uzun uzun yazmak işime gelmiyor,. Sonuçta NATO mermer NATO kafa olunca enerji harcamak gereksiz oluyor bir yerde

Çok mutlu oldum bunu duyduğuma. :)

aynı aynı

Ben de nasıl sevgilim oldu şaşırıyorum :)) bir defa cok feci zaruri bir durumdan dolayı bir ay ayrı kalmak zorunda kaldık. Hem cok uzuldum vicdan yaptım o zor durumda diye hem de kafa dinledim Ben de plan yapıldığı an nasıl ekebilirim diye kafamda tilkiler dönüyor. :)

Gereksiz muhabbetlerin sonu hep pişmanlık. Hele işyerinde. Illa ki muhabbet oluyor ama bir şekilde. Anlıyorum sizi

Sizin durum benden daha iyiymiş. Bende alışveriş isteği bile yok. Bir tek kızımla iletişim kurmak istiyorum sadece o iyi geliyor onun dışında hep bende yalnız dışarı çıkmak istiyorum

Yalniz değilmişim en azından tek tuhaf benim sanıyordum :))

var ben zaman zaman duzeliyorum bi anneme gideyimde 2 insan goreyim orda diyorum gorunce aklima geliyo ne kadar sıkıldığım geri evime geliyorum geçmiyo anlayacağınız muhtemelen beyninizde ruhunuzda yorgun benim gibi

Bir iki sosyal olayım dedim. Onda da yedi sekiz senelik iyi arkadaşlar, birbirlerinden ayrı birbirlerini bana çekiştirmeye kalktılar. Bu nasıl dostluk anlamadım. Napayim böyle ilişkileri. İs yerime yeni gelen, Hosgeldin deyip bir kaç gün muhabbet ettiğim kadın beni azarlamaya kalktı tersledim. Baska zaman bir konuda konusurken iki kişiyi kaş göz işareti ile benle dalga geçerken gördüm. Yani bunlar bir kaç günde olan şeyler.. Neden huzurumu bozayim

Nasıl huzurlu hissediyorsanız öyle devam edin hayatınıza, geçici bir süreç de olabilir zaten öyleyse bir süre sonra sıkılır sosyalleşmeye istekli olursunuz. Haddim olmayarak sormak istiyorum insanlarla ilgili olumsuz yaşantılarınız mı oldu, böyle durumlarda insan içine kapanır, zarar görmemek, kötü hissetmemek için insanlardan izole olmak ister. Bir nevi detoks. Biraz kırılgan ve nahif bir insanmışsınız gibi hissettim yazdıklarınızı okuyunca, sevdim sizi :)

Evlenince çok zorlanacaksınız.. mecburen yüzyüze bakmak zorunda olacağınız gerekli gereksiz birsürü insan girecek hayatınıza. Gereksiz muhabbetler sizi zerre ilgilendirmeyen ama dinlemek zorunda kaldığınız insanlar hayır bunu neden yapıyorum diye sorguladığınız ama cevabını çünkü eşim istiyor onun için yada onun hatrı için diyeceğiniz birsürü durum yaşayacaksınız. Hatta bazen eşiniz bile fazla gelecek. Eski yalnız ama huzurlu halinizi çok özleyeceksiniz. Bir dost :)

Çağımızın genel durumu bu şekilde, tahammülsüzlük yapabilecek bişey yok bu konuda. Bende sevmem bir kaç kişi haricinde kimseyle görüşmeyi çünkü samimi bulmuyorum, tahammül edemiyorum kimseye. Bundan rahatsızlık duymayın kendi halinizle mutlu olmaya bakın ne kadar az insan o kadar çok huzur..

Hahaha ah o watsapp grupları. Ben işyerinin watsapp grubundan ayıp olmasın diye 2 sene çıkamadım. En son telefonumu anneme hediye edip kendime yeni tel aldım. Watsapp grubu da anneme verdiğim telefonda kaldı. Annem hattını taktı telefona ve nasıl oldu bilmiyorum ama işyerinin watsapp grubunda ben yerine annem yer aldı yaklaşık 4-5 ay boyunca. Ta taaaaa... Arayıp da bulamadigim nimete kavuştum böylece :)) Müdür Bey birsey yazıyordu annem bana iletiyordu. Biri bir haber veriyordu annem bana bildiriyordu. Ciddi de bir kurumuz önemli bilgiler de yazılıyor gruba bir de :)) sonuç olarak kimse grupta ben yerine annem olduğunu 6 ay anlamadı. Bir gün dayanamadım odada 2-3 kişi varken bu durumu itiraf ettim. Yarım saat sonra hangi hain domdom beni ispiyonladı bilmiyorum ama müdür annemi gruptan atıp beni yeniden gruba ekledi

Bu bir tercihtir bence. Hastalık değildir.

Ben yazmışım sanki :)) alın benden de o kadar, insan mı ıyykkkk ortalık sahte ve riyakarlarla dolu, ben kahvem kitaplarım ve ailemle iyiyim

Tam da, minimum gorusmeme ragmen isyerimde canimi sıkan bir gun gecirdigimde konunuzu okudugumda ne kadar kendime benzettim sizi. Benim farkim ailem disindakilere bu sekilde olmasi. Biktim bin besyuz yuzlu insanlardan. Kimseyle gorusmeyip kisisel gelisimime katkida bulunmak istiyorum ama olmuyor maalesef. Cozumu ben de cok merak ediyorum

Onla da vakit geçiriyorum ama 7 24 arayıp mesaj atmıyorum. Sabah uyandigim vakitten aksam 6 ya kadar yani işten cikana kadar aramam mesaj atmam genelde. Aksam da görüşürüz. O da aynı kafada. Is yerinde bir kadın var mesela. Eşi iki adım ötede çalışıyor sürekli görüyor. Ama dk başı telefonda konuşuyorlar. Herseyi birbirlerine soruyorlar. Bu sekilde de cok mutlular ama bana yapilsa buyuk ihtimal bogulurum. :)

Bendede var aynı durum.. ünlü bir ilişki uzmanına sordum bana "en güzel geçiş seviyesi budur yalnızlığı dert etmedikçe hayat sizle aynı frekanstaki insanları karşınıza çıkarır" demişti

Teşekkür ederim :) Aynen işte bana da hayatımda 7 24 bir arkadaş olması zulüm geliyor. Arkadaşlarla tatile gideyim dedim bi defa. 4. Gündü. Arkadaşlar havuzda eğleniyor. Ben de havuzun yanında durmuş ağzımda puro "bu havuzu size satın aldım. Arrrrtık sizin..." fln diye sebeklik yapıyorum. Akşamına bahane bulup polemik yaratıp döndüm

Bende böyleyim. Evden bile çıkmak istemiyorum. Sanırım depresyondayım. Sizde depresyon başlangıcında olabilirsiniz. Benim ek olarak hiç bir şeyle ilgilenmeme de var. Yani ne alışveriş, ne gezmek, ne sinemaya gitmek. Bunlar benim için olmasa da olur o haldeyim. Odaklanma sorunum da var. Birini uzun süre dinleyemiyorum. Bir dizi veya filme 2 dakikadan uzun süre bakamıyorum. Hiç bir şeyi merak etmiyorum ve eskiden ilgimi çeken hiçbir şey şu an ilgimi çekmiyor.

Samimiyetsiz ortamlara insanlara ve muhabbetlere gelemiyorsunuz demek ki. az insan çok huzur taraftarıyım bende.

Ayy şu zoraki gülmekten kasların ağrıma durumunu bende çok yaşıyorum Bazı ortamlarda böyleee gülmek zorunda kalmaktan çene kemiklerim ağrıyor