Rabbimin bir sınavı olduğunu düşünüm O na sığınırım sonra alışıyosun

İşime, gücüme sarılıyorum. Gezmelere devam ediyorum. İştahım hiç kesilmez mesela. Hep yemeye devam ediyorum. Karnım tok olunca mutlu hissediyorum. Ağlamak istersem ağlıyorum da.. Hüzünlü fon müzikleri eşliğinde bdv okuyorum. Derdime dert katıyorum. Ve sonra yüzümdeki kocaman gülümsemeyle yaşama devam ediyorum. Çoğu zaman Allah'ım neden böyle oluyor diye üzülsem de sağlıklıyım çok şükür. Sen işime gidecek kadar güç kuvvet ver gerisi hallolur Rabbim diye dua ediyorum. Anlatmasam bilmezler neler yaşadığımı. Daha küçük meselelerle yıkılan insanlar dolu çevremde. Anlatınca hayret ediyorlar. Hiç belli etmiyorsun diye... Anadan gelme bir güç var sanırım. Bu kadar güçlü olmak da pek iyi değil sanırım ama.. Güçlü gördükçe yükleniyorlar..

Çıkmıyorum

Anneler güçlüdür ya bu gazla atomu parçalıcaz zaten güçlü görünecem diye, olaylar halledilince bi rahatlama geliyor ozaman salıyorum bende

Ne başa çıkçam be Tertemiz delirdim ben Mis gibi rahatım

üzülüyorum düşünüyorum karar alıyorum uyguluyorum mutlu oluyorum döngüm bu şekilde.

sorunun ne olduguna bagli eger ailemdeki biri, hastalik tarzi bisey degilse bi gun uzuluyorum sonra geciyor. eskiden olsa gunler aglar ah vah ederdim simdi gayet sogukkkanliyim. herkes cok umursamazsin diyor bilmiyorlar ki ben zamaninda depresyon hakkimi kullandim. simdi cok az sey beni uzuyor

Haha iyimiş.. sizin ailenin güçlüsü sensin demek işin zor arkadaşım

yemek yeme zaten bir çeşit stresle başa çıkma yöntemidir inanılmaz motive eder

Haklısınız bi tarafım neşeli mutlu huzurlu bi tarafım tam tersi Çok saçma ama bazen açan güneş bile beni rahatsız ediyor Sanırım ben iyi değilim . push ; G

Olmasa iyiydi tabi ama gözüm fazla kiloları bile görmüyor. Ahhh o nefis lezzetler :)

Sahip olanaklarıma şükrederim, kişisel gelişim yazıları okurum, en mutlu anılarımı aklıma getiririm, ailemi arayıp paylaşırım, sevildiğimi düşünürüm... soslu makarna yaparım ve güzel bir çay demler çikolata yerim...

eee acın nedir biz ne yapabiliriz yada yapabileceğimiz birşey var mı anlatmak istersen dinleriz dostum

Alıştım artık kötü üzücü olaylara. Kafama taksam da mutlu görünmeye çalışıyorum. Kendimi mutsuz gösterip de başkalarını sevindiremem. Sırf bu yüzden güçlü durmaya çalışıyorum.

ŞÜkredip sığınmam en son nokta. İlk beni üzen her kimse bütün nefretimi kusarım kendi kendime, isyanederim, sinirim hafifleyince üzülmeye geçerim ağlarım uzun uzun, sonra bir aydınlanma yaşarım elimdekilere şükrederim, tövbe çekerim, duamı eder. sonra çözüm bulmaya çalışırım. M I N E R V A İzaha gerek yok, gördünüz yürüdüm çıktım. 🚶🏻♀ tek ayak cezası Anneler

çok güzel olurdu ah şu kilolarda olmazsa yemek için yaşamak

Neredeyse dikis mikis ben aticam o kadar vahim durumum. Ablam var kan gorunce küt bayılır.

Önce üzülüp dağılıyorum. Sonra mantıklı düşünüp rabbime sığınıyorum ve geçiyor sukur.

Bi kahve yapıyorum bi sigara içiyorum aaa bakıyorum unutmuşum bile... . push ;

Kötü, üzücü olaylarla nasıl başa çıkıyorsunuz?

Ben mutluyken de yerim ama Hep yerim çok yerim. Hayattaki en keyifli aktivite bence bir yemek iki uykudur

Herkesin savunma mekanizması baş etme becerisi farklıdır o yüzden cok güzel bir soru olmuş. Mesleği bir kenara bırakıp söylüyorum. Benim yöntemim önce dibe çökmek. Sonra ayaklarımdan iterek yüzeye cıkmak. Her zaman da ennnnn sağlıklısıdır. Tam yaşanamayan yas sonra parça parça cıkar. Önce dağıl sonra toparlan

Üzülüyorum, ağlıyorum bazen günlerce ağlayabiliyorum hatta sonra vardır bunda da bi hayır ya da yaşamam gerekiyormuş diye düşünüp Allah'a daha beterini yaşamadığım için şükredip önüme bakmaya çalışıyorum M

agliyorum... C

Cok zor durumlarla karşılasmadım. Durumu halledene kadar cok güclüyumdur hersey bitince agliyorum ben. Cocuklar acillik olur misal. Gotürür hallederim, güc veririm herkese. Eve gelince höngürt

bu şükrederim sığınırım diyenler benden pazarlık bölümümdeyiz bizler Yabanelma Bir sabah gelecek kardan aydınlık... Üyelik

Hayata tutunayım ben çok güçlüyümden, hayatın tutunacak bir yeri kalmadı diyip boşvermişliğin diplerine geldim. Hayatta güçlü olmakta dahil hiç bir şey için çabalamamak en rahatı.

Ben 22gundur atlatamiyorum.. surekli bi aglama modundayim yerli yersiz aglama isteğim geliyo. Ölsem şuracıkta ne guzel olur diyorum. Guclu olmam lazim olamiyorum

Çıkamıyorum / çabalıyorum. Yeniden dibe batıyorum / ama asla pes edip mutsuzluklarım ile başkalarını mutlu etmiyorum genelde böyleyim. M MutluHuzurluBereketli Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Bir cozumu varsa ahlayip dovunmek sukretmek sacma cozumu uygularsin ki cogu seyin cozumu var ölum haric F

Önce belki düzelir diye bekliyorum. Sonra kabullenmeye çalışıyorum. Kabullendikten bi kaç gün sonra yıkımını yaşıyorum. Şimdiye kadar olanlarda sonradan hatırlayıp tekrar tekrar ağladığım olmamıştı ama 2 yıl sonra tedavi sonucu olan bebeğim daha minicikken varlığına yeni yeni alışacakken düşük yapmak ömrüm boyunca her hatırladığımda beni tekrar ağlatacak sanırım.

Ne kadar kötü olursa olsun geçecek Düşünüyorum acaba şimdi üzüldüğim şeye bir ay 6 ay yada 1 yıl sonra hala üzülecek miyim?

Ben uyuduğumda sadece ertelemiş oluyorum. Uyandığımda tekrar başlıyor üzüntüm malesef

uyuyorum. uyuyunca geçer çoğu zaman. zaten yaşlılar gibi hafizam. aklimda tutamam sadece bi burukluk kalır sonradan. zamanla o da hafifler.

ilerde bi aglama krizi gecireceksiniz bence duygularinizi bastirmayin. olayin yasandigi zaman uzulup aglayin sonradan aciis kotu cikiyor kk birinci noteri kinayeye zeka barajı konsun istiyorum ben

1. İnkar 2. Kızgınlık/öfke 3. Pazarlık 4. Depresyon 5. Kabullenme üzücü bir olayla başa çıkarken tüm bu durumları yaşarım ama pazarlığı uzun tutar yollar ararım heralde tacir toplum özellikleri işte

Güzel bir çay demleyip çikolata yemek şuan ihtiyacım olan

Bir gün şöyle böğüre böğüre ağla çılgınlar gibi,22 gündür ağlama isteğini tutma çatlarsın, ve hepimiz öleceğiz zaten acele etmene gerek Yok

Aaaa yalnız degilmisim. Ben de sadece ben böyleyim sanıyordum. Bir de deli cesareti gibi kendim götürürüm acile her işin içindeyimdir gayet soğukkanlı ama herşeyi halledip eve gelince nasıl dağılırsam bi hafta feristahi gelse toplayamaz

yaaa ben mesela esimle tartisip uzulsem uyurum uyaninca neye tartıştık kim kime ne dedi onu bile unuturum. ama üzüntüm geçene kadar ben yemek yemeyi falan da unuturum. sabahtan aksama kadar otururum bos bos

Ben de çok kolay atlattığım için kendimi onursuz hissediyordum. Açtığım konulara bakarsan fark edersin. Atlatıyorum çünkü kimsenin hayatı dört dörtlük değil ve inan hayat çok kısa. Tüm bunları kafaya takmaya değmez. Sorunlarının üzerine git. Bu sana başta çok zor gelecek. Yaz sorunlarını sayfalarca yaz. Bir süre sonra bir bakmışsın normalleşmiş. Artık hiçbir şey hissedemez olmuşsun Badem

Dışarıdan gören mutluluktan ölüyorum sanır ama içimde kıyamet kopar. Kafam patlayacak noktaya gelir. Alırım bir defter veya bilgisayarı açarım, içimde ne varsa hiç sansür uygulamadan yazarım. Küfürse küfür, sinirse sinir. Öyle acıklı, anlamlı şeyler yazarak betimleme, ruh tasviri falan yapmam. Aklımdan ne geçiyorsa... Lakin çoğunlukla üzülmeme sebep olan her neyse veya kimse onu çözmeye, konuşmaya ve sorunu gidermeye çalışırım.