Ayrıca günümüzde iliskiler cok lackalastı. Millet sosyal medyadan ordan burdan aldatıyor. Bu insan bana cok güven veriyor. Evli olan arkadaslarımın sorunlarını da duydum, iliskiler gözümü korkutuyor.

Tek diyebileceğim şey ben de aynı senin gibi hissediyorum ve aynı soruyu kendime soruyorum.

Aslinda cevabı vermissin farkinda değilsin... şimdiden pisman olmaya baslamissin, olmasan sorgulamazdin...

Sen neden böyle düsünüyorsun?

Bence sen de benim gibi onun sana olan davranıslarını seviyorsun. Onun gibi başka birisi olsaydı onu kaybetmek istemezdin. Ayrıca ben de onun gibi birini bulamam diye düşünüyorum. Çünkü karakter olarak tam istedigim insan. İlerde aldatmam diyorsan ya da yarı yolda bırakmam diyorsan devam et. Sana diyorum ama ben de çıkmazdayım.

Mesaj attım sana.

Yani ben daha önceden de bana değer veren insanlarla karşılaştım ama bu insan aynı zamanda bana güven de veriyor. Keşke sana mesaj atabilsem böyle daha akıcı konuşurduk.

Çünkü şu an beni seven biri var ama benim ona karşı duygularım yok. Sürekli hayatında olduğum için teşekkür ediyor, beni kaybetmek istemediğini söylüyor, hiçbir güç bizi ayıramaz falan diyor acayip baģlandı daha fazla bağlanmadan ayrılayım diyorum. Ben de ne zaman güzel söz söylese susup kalıyorum. Sevgililer gününde hediye almak istedi zor tuttum. Benim de tek korkum bir daha beni boyle seven birini bulamayacak olmam. Sence napayim?

Ben de eski ilişkim de çok aşşağılandım, 5 kuruş değer görmedim ve hep böyle bir ilgiye hasret kaldım eski ilişkim boyunca. Şimdi ise buldum ama ileride yarı yolda bırakır mıyım, sırf seviliyorum diye dayanabilir miyim diye düşünüyorum. Açıkçası sevmek de güzel bir şey o kalp atışını hissettmek de. Sonrada hisseder miyim ki ya da hissetmeden yürütebilir miyim? Mesela özledim yazmış, ben de "ben de" yazdım ama açıkçası içten yazmadım, o böyle bir cevap bekliyor diye yazdım.

Ya işte ben de çoğu zaman susuyorum samimiyetsiz olmamak için o da "sen de beni seviyor musun?" vs. tarzı sorularla üstüme geliyor nolur bir yardım edin bana.

Haklısın seveni kaybetmemek lazım. Kaybetme korkum yok da diyemem sadece cok sevmiyorum sanırım. Belki zamanla daha fazla severim diyorum ama samimiyetsiz de davranmamak icin iste odun gibi kalıyorum yanında.

Ben de zaten fikir istiyorum. amelie

Hayatını başkalarının tavsiyeleri ile ilerletemezsin insanlar sana sadece bazi seyleri gördükleri kadar fikir verir yardimci olur ama son karar sendedir...

Simdi biriyle birkac aydır sevgiliydim. Aslında karakterlerimiz çok benzer değildi ve daha çok birbirimize uyum sağlamaya çalışıyor gibiydik. O bu konudan şikayetçi değil gibi duruyordu ama ben strese giriyordum. Sanki zorlama ilerliyor gibi geliyordu. Ona aşık değildim ama seviyordum, saygı duyuyordum ve bana da ters hiçbir şey yapmadı. Ne beni değiştirmeye çalıştı ne birseylere zorladı, güven verdi, beni olduğum gibi kabul etti. Ama en onun yanında baya odun gibiydim huy olarak. Belki de o kadar sevmedim diyorum, sadece yürütmeye çalışıyorum sanırım dedim ve ayrıldım. Ama onda aradığım birçok şey mevcuttu, ben de onu değiştirmeye çalışmadım cünkü olduğu halini seviyordum. Şu an acaba ilerde pişman olur muyum, belki cok cok sonra başkalarında onu arar mıyım diye düşündüm. Bu düşünceler beni mahvediyor. Siz bir yol gösterin lütfen.

Neden onun yanında odun gibiydin merak ettim. Kaybetme korkusu da yokmuş Kendin gibi olsaydın

Kızlar seveni kaybetmeyin ya

Anladım senin durumun biraz farklıymış. Yani gerçekten seven birini bulmak da zor. Zaten hep bir taraf fazla seviyor. Ya az sevilmeyi seciceksin ya da az sevmeyi. Ama bunu o insana hissettirmemek gerekiyor. iste bunu yapamıyoruz ikimiz de bence.

Senin durumunda neler farkli? Sence ben napayim tamam mı devam mı?