En sağlam yerde olan arkadaşlarim bile enkaz altında kaldı. Biz elhamdülillah iyiyiz. Aslında bu nasip meselesi. Siz kendinizi üzmeyin herkesin bir nasibi var onu yaşayacak. Psikolojik destek tekrar alsanız iyi olur belki

ben de aynı durumdan muzdaribim. bir de daha önce yıllarca panik atakla uğraştım. sanki şu an hepsi geri geliyor, gözlerim kararıyor, midem bulanıyor. haberlere bakmayı sınırlandıracağım, dün bakarken bayıldım çünkü. bu hafta bir psikiyatra gitmeyi düşünüyorum, kısa süreli bir sakinleştirici veya uyku ilacı yazabilir belki. ertelemeyin, çaresine bakın derim. hepimize milletimize çok geçmiş olsun, ölenlere rahmet kalanlara sabır diliyorum.

Öncelikle çok özür dilerim böyle bir vakitte bu konuyu açtığım için. Ama 1 haftadır uyuyamadım, sürekli kusuyorum başım dönüyor panik haldeyim. Halbuki Ankara gibi düşük risk sayılan bir yerdeyim. Ama haberler, Instagram, Twitter çok tetikliyor. Öncesinde de panik atak ve anksiyete için ilaç kullanmış ve tedavi olup bırakmış biriydim. Şimdi tekrar başladı. İki depremi de Ankara'da hissettim ve çok sallandık. Şimdi sürekli bu kaygıyla yaşıyorum, sürekli kafamda kurduğum evin yıkılma anı, dehşeti vs var. Tekrar özür diliyorum, depremden gerçekten zarar görenlerden. Sadece teskin olamayıp yazmak istedim.

Bende de aynı şekilde kaygı sorunu oldu.. Ailecek çok etkilendik.. İnsanlar oralarda nelerle uğraşırken normal hayata devam etmek çok zor... Uyuyamıyoruz... Özellikle gece 4:30 'u geçince sanki uyku çöküyor ya da sabah olmaya başlayınca... Buda uyku düzenini, yemek yemeyi etkilediği için tahammül seviyeside düşüyor... Bu unutulmayacak... Bunun yarası da asla geçmeyecek... Bu korkular diner mi? Bilmiyorum... O kareler bu beyinden çıkar mı? Kardeşim geçen gün bana diyor ki; eğer böyle birşey burda da olursa bizi bul olur mu? Herkes korktu... Hepimiz bittik...

Anmemler ile kalıyordum. Çatlaklar var okulda kaldık bir süre şimdi çadırda onlar. Ben bir şekilde İstanbul a geldim askeriyede kalıyorum

Malatya

Çok geçmiş olsun

Merhabalar, Nefes egzersizi çok faydalı oluyor. Onun dışında kendinize mantıklı cevaplarla telkin yapmaya çalışın. Toprağa basın. İnşallah şifa bulursunuz.

bende depremden sonra ok kötü oldum sokakta yürüyemiyordum şiddetli denge kaybı korku panik yüksek nabı eller titremeli felan tedavi görmüştüm 3 sene önce şimdi ilaçları tekrar yutmalımıyım bilmiyyorum en son bıraktıktan sonra obsesifde yasamıştım aynı şeyleri yaşamak istemiyorum bu ilalar iyileştirmiyor bizi en ufak seyde hortluyor bu melet

Bende de aynısı başladı. Depremden beri nefes darlığı çekiyorum uykusuzluk bulantı. Ama nefes darlığı çok yoğun. O kadar üzüldüm ki izleyip ağlıyorum sürekli. Bugün haberlere bakmicam dedim kendi kendime ama dayanamadim. Hastaneye gidip oksijen mi alsam napsam nefes almak çok zor

Bir anksiyete muzdaribi olarak size şunu söyleyebilirim ki değiştiremeyeceğiniz şeyler için korkmak aslında çok anlamsız. Biliyorum yüreğinize söz geçmiyor ama bir deprem olacaksa olacak ya da bir yer yıkılacaksa yıkılacak. Belki canımızdan olacağız, ama bunu seçemeyiz. Bize düşen sağlam evlerde oturmak, kendimizi korumak. Kısaca sizin elinizde olan şeylere odaklanırsanız herşey daha kolay olur. Ben de mesela kalp krizinden çok korkarım. Ve hep kendimi şöyle telkin ediyorum bu olursa ne yapabilirim ki? Nasıl durdurabilirim? Aslında benim elimde değil, ben sadece yeme içmeme dikkat edebilirim, ya da spor yapabilirim vs ama olursa engelleyemem. Bize düşen kabullenmek ve sadece elimizde olan şeyleri düzeltmek.

Siz hangi bölgedeydiniz

Çevremde herkes böyle ne yazık ki. Ben de düşük bir ilde görev yapıyorum ama ailem İstanbulda ve hep aklım onlarda. İmkanınız varsa psikolojik destek alın derim. Dua edebilirsiniz, dikkatinizi dağıtacak şeylerle ilgilenebilirsiniz, haberlerden ve sosyal medyadan uzak durabilirsiniz. Aklıma başka bir şey gelmiyor