Yemin ederim şoklar içerisindeyim. Henüz anne olmadım ama ne kadar zormuş meğer evlat sahibi olmak. Suçladığı konuya bak. En nefret ettiğim insan tipi. Kaç yaşına gelmişsin annem süpürgeyi elimden aldığı için şuan da canım ev süpürmek istemiyor diyo kesin o zamanlar da iş yaptırıyorsunuz o yüzden atanamıyorum diyordu. Ama bence piskolojik destek almanız lazım hiç iyi görmedim 1

"aslen doğulu, biz egeliyiz"den sonrasını okumadım ne anlatıyorsun bacım sen bu neyin kafası

sadece bi ay mı mücadele ettin... çok çabuk pes etmişsin... 20 yaşımdan 32 yaşıma kadar her kpps de yüksek puan her sınavda yüksek yazım ama mülakatta elenme ile karşı karşıya iken bile pes etmedim arada 2 çocuk doğurup büyüttüm ve 32 yaşında memur oldum. Eşim yurt dışında 2 çocuğa tek başıma bakıyorum tek başıma ayak üstündeyim kimseye değil kendine güven bi silkelen kendine gel

Sizin bir şey yapasınız yokmuş, boşuna kimseyi suçlamayın. Belli bir yaştan sonraki her şey sizin sorumluluğunuz. Ben de hiç iş yapmadım evde. Üniversiteye gidiyordum, annem misafir için çay demleyecekken "ay sen bırak çilek koysun" demişlerdi de boş boş bakmıştım anneme. Çay demlemeyi bile bilmiyordum. Üniversitedeyken yazın çalışmak istedim, ne gerek var sen öğrencisin deyip izin vermediler. Siz okuyun, her şeyi biz yaparız kafasındaydılar hep. Kardeşim de aynı şekilde büyüdü. Ama vakti gelip mezun olduğumuzda girdik birer işe, çalıştık. Oturup kimsenin bize iş bulmasını ya da bizi geçindirmesini falan beklemedik, aman incilerimiz dökülür demedik. Sizin durumunuzun nasıl yetiştirildiğinizle bir alakası yok bence. Canınız istememiş yapmamışsınız. Şimdi yaş 34 olup hayatınızdan memnun değilken kendiniz yerine başkalarını suçlamak daha kolay geliyor. Hala geç değil, isteseniz bir şeyleri değiştirebilirsiniz ama ona da uğraşasınız yok gibi.

Ay sırf çenesini çekmesinler diye tamam tamam diye geçiştirmişler kesinlikle

kusura bakmayın ama birçok anne beğenmeyip eleştirir kızar dur bi ver şunu bana klasik repliklerdir :) hiç kusura bakmayın evlenene kadar bende hiç yemek yapmadım ama evlenince herşeyi gayet güzel severek özenerek yaptım tembeldim tembelim demiyorsunuz da hep annemin suçu diyorsunuz

Zılgıtınız için teşekkür ederim

Allah razı olsun senden şu anda o kadar ihtiyacım olan bir destek di ki öncelikle Allah ne muradın varsa versin. Çok doğru söyledin ama dediğin gibi yapıcam. Çok özür dileriz narsist ebeveynlerle yetiştiğim için özür dilerim... . push ; smuwiLa

Ben doğruları söylemekten hiç çekinmem. sizin çevreniz gibi geçiştirmiyorum bi şeyleri

Merhaba Gülçin, kimse seni anlamamış ama ben seni çok iyi anlıyorum aile insanın benliğini yıkar özgüvenini paramparça eder manipüle eder sen şöylesin sen böylesin senden bir şey olmaz gibi konuşurlar, sen de kendini öyle zannetmeye başlarsın. Güçsüz aptal çirkin kendi kendine bir şey yapamayacak biri gibi. Bunların hepsini ben de yaşadım üniversiteye gittiğimde yağmur yağdığında bir şemsiye bile alamayacak kadar cesaretsiz özgüvensiz biriydim ama benim şansım bunu ailemin ağzından kaçırması oldu. "Biz olmasak sen bir hiçsin, ben ölsem sen bir gün yaşayamazsın, senin yaptığın yemek yenmez temizlediğini yeri tekrar temizlemek gerekir" gibi cümleler kuruldu. Sonra ayağa kalkıp siz hayırdır ya haşa Allah mısınız ben sizsiz yaşayamayayım dedim. O gün bugündür her işimi kendim yaparım birinden asla yardım kabul etmem yapılacak bir şey varsa yaparım illa ki bi şekilde beceririm. Taşınılacaksa nakliyeciyi ben ayarlarım eşyaları bile yüklerim her gün evimi temizlerim yemeğimi yaparım 2 günlük lohusayken bile kimseden yardım istemedim sanki 20 çocuk büyütmüş gibi baktım bebeğime. Ama dediğim gibi bizimkiler ağzından kaçırdı. İnsanlar yaşamadıkları şeyi bilemezler hayatın boyunca kafana çekiçle vurulduysa maalesef benlik duygun gelişemez. Ben kimim diye bile soramazsın. Şöyle yap böyle yap şuraya gidemezsin bu okulu okuyamazsın. Benim en büyük hayalim sağlık meslek lisesi okumak ve hemşire olmaktı annem karşıma gelip sen kendini hademelere elletirsin kendini koruyamazsın dedi hemşire olamadım. Bi süre bi şey olamadım zaten. Sonra benliğimi gücümü 22-23 yaşımda ancak bulabildim ilk girdiğim işte çalıştım tuvalet bile temizledim her şeyi öğrendim ihtiyacım yoktu ama yine de kendimi bulma yolculuğum o şekilde başladı. Diyorlar ya hiç mi bi şey yapamadın yok bilmem ne kusura bakmayın biz narsist ebeveynlerle toksik ailelerde yetişmiş insanlarız özür dileriz bunun için kusura bakmayın ailemizi seçememek de bizim ayıbımız olsun. Bacım ne iş olursa ilk girdiğin yerde çalış kendini tanımaya vakit ayır ben kimim sorusunu sorup sürekli cevap ara. Kendini sev, inanıyorum sevilmeyecek biri değilsindir ki sevilmeyecek insanlar bile kendilerine bayılıyorlar

Ne var ki internetten hepimiz bakıyoruz, üniversiteyi evin dışında okumadınız mi? Terapi süreciniz bitti mi, bu kadar çok başkalarını sucladiginizi terapistiniz biliyor mu? 1

Siz de haksızsınız herşeyi başkasından bekliyorsunuz. Kimse size ekmek vermez gidip kendiniz alacaksınız bu kadar pasif okursanız sonra beni yönetiyorlar diye hayıflanmayacaksınız.

Hatalı olduğum noktaları tabiki söyleyebilirsiniz ama sizin ki eleştiriye giriyor... Çene çekmek falan hiç hoş değil... L

Kpss için elimden geleni yaptım. Üniversite okudum sadece bunun için kimse engel olmadı... İş aramak gibi şeyleri kendim denediğim de alışkın değilim mücadele etmeye 1 ay mücadele edince bıraktım.. Ailem de sende neden böylesin deyip sorgulamadı direk aman boşver kocan baksın cocuk yap otur diyerek direk beceriksiz sıfatını yapıştırıp bana bunu inandırdılar...

Hayalleriniz biraz fazla başkalarına bağlı sekilde, kaç memur kendi memleketinde, kaç kişinin çocuğuna ailesi bakıyor, kaç kişi aynı memleketten evli. Bu saydıklarınizin o kadar düşük olasılık, memur olarak atanıp gitmediniz mi o kısmı anlamadım?

Teşekkür ederim yorumunuz için...

Yıllarca mapülasyona uğradım sen beceremezsin diyerek... Geri plana itildim... Toplum hep böyle çenesi kuvvetli eli becerikli insanı poh poh lamaya ama sessiz sakin eli ağır insanı da aşağılamaya meyilli işte... Her zaman aşığlanan taraf ben oldum...

2. üniversiteye kadar -de/da ve -ki eklerini anlamadan, özne yüklem nedir bilmeden gelebilmiş olmanız da eğitim sistemimizin utancı olsun artık...

en önce insanları suçlamaktan vazgeçin! belki de çok mızmız kolay ağlayan ve saatlerce üzüntünüz geçmeyen bir tiptiniz de aileniz de teselli olsun diye amaaan boşver kızım dediler savunmanız bana hiç inandırıcı gelmedi kusura bakmayın

Onları herhalde yapıyorum onlar değil demek istediğim elin ağır beceriksiz sin ben hızlı yaparım kisvesi altında hiç bir şey yaptırmadılar... Evlenene kadar ben hiç yemek yapmadım... Temzilik yaptıysam bile süpürge yi çekiyorum yarıda bırakıp elimden alınıyor Du mesela o yüzden plan zaman yönetimini hiç beceremedim bugüne kadar...

Yerden ğöğe kadar haklısınız aslında çok büyük aptallık ettim. Aileme gider gelirim diye çalışmadım çok pişmanım. Şimdi de gelin için bana ilk fırsatta sırt çevrildi... Cucuthecat

Gerçekten hiç ev işini elletirmediler hatta hala öyle evlendikten sonra ev işi bile bana ağır geldi sadece yemek yapmak basit ve az vakit alıyor benim için...

Ben de yapmadım doğru dürüst iş ama ev işleri mecbur yapılacak ama kendimiz ama ortak bir iki ayda alışıyorsun. Bebeğim olana kadar bebek sorumluluğu da almamıştım mesela aa sorumluluk bilmiyorum hiç deyip köşeye mi atsaydım. Yine diyorum etrafı bırakıp kendinize dönme zamanınız gelmiş. L

Evet fazla rahat bir ailede büyüdüm. Biraz fazla şınartıldım galiba...

Anneniz haklıymış sen yapamazsın edemezsin derken benim gördüğüm bu şu an. Kendinizde eksik gördüğünüz yanların sorumluluğunu bile kendiniz hariç herkese yıkmaya meyillisiniz. Çocuğunuzun olmaması konusında bile birilerini suçlama eğiliminiz var. Hiç iş yapmadım genç kızlığımda. Çok takdir edildiğim de söylenemez. Ama bir şeyler başardım kendi çapımda. Annemin okul, dolayısıyla gelecekteki iş hayatımla ilgili en güzel yaptığı şey benden hiç iş beklemesiydi.. elinden gelen de buydu. Ben de elimden geldiğince hakkını vermeye çalıştım. siz hem iş yaptırmaması, hem işsizliğiniz her konuda yine kendiniz hariç annenizi suçlamışsınız. İş yaptırsaydı da bu sefer bunu diyor olacaktınız. Çok iş yaptırırdı çok kimyasal kullandm onun yüzünden çocuğum olmuyor deme potansiyeliniz bile var Tedavi olmanız ve yetişkin olduğunuzu hatırlamanız lazım.

Kocam çok güzel bir aile olabilirdik eşimin ailesi yüzünden izin vermediler meğersem onları hiç bir lafını zerre kadar ciddiye almamak gerekiyormuş. Denedik test ettik onları dediklerini kulak arkası edince hiç problem kalmadı...

Yönetmeseymiş başka şehirde oturuyorum gelmem gitmem olmaz yılda 1 kere gelir çalışırsa diye çalışmamı bile engelledi... Yoksa çalışmama karşı değildi aslında kimse sırf kendilerin için bencilliklerinden...

Döner istiyorum ama dönmesin istiyorum diye devam etseymişsiniz keşke. Bi o eksik kaldı çünkü Sizinki "rahat büyütülmek" değil, şımarıklık. Ben de rahat büyüdüm ama büyüdüm. Yetişkin olduğunuzun farkına varmamışsınız henüz.

Dışardaki insanlar bi yere kadar huzur kacirabilir. Siz izin vermezseniz bi yerde biter. Daha erken yapsaydiniz probleminiz kalmazmiş işte. :))) Yani her şeyi başka insanlara atmamak lazim.

Arkadaşlar merhaba Ben 7 yıllık evliyim eşim le memleketimden 4 saat uzaklıkta bir şehirde oturuyorum. Kendi ailem memleketin köyünde eşimin ailesi de şehirde ama aslen doğulu biz egeliyiz. Asıl sorun şu ki evlendikten sonra eşimle gül gibi anlaşıyorduk... Sadece tek sıkıntım şehirde arkadaşım yok sıkılıyordum. Bir de iş ararken destek kimse olmadı... Asıl soruna gelelim eşimin ailesi bize 2 sokak öteden ev alıp bütün kışı şu anda yaşadığımız şehirde yaşamaya başladılar... O günden sonra ne evimin ne iş bulamam Sonra kıyaslamam ve sürekli başkalarıyla övmesi falan... Sırf beni eleştiriyor eşimle aramız bozuldu yıllarca... Sonra kendi aileme gelince gelinden şikayet ediyorlar telefonda ondan sonra hiç bir şey yokmuş gibi akşamına yüz yüze oturup bir de yemek yiyorlar... İnsanların ikinyüzlülüpü yüzünden ben gül gibi eşimle kavga ettim. Masum melek kalpli eşimi aptal ailesi yüzünden kalbini kırdım... Madem eleştirdiğiniz beğenmediğiniz arkasından küfür ve beddua ettiğiniz kişilerin evinde sofrasında ne işiniz var... Ben kaynanam beni eleştirdiğin de mesafe koyuyorum. Aramıyorum hep bir mesafem var sadece eşimin hatrına katlanıyorum... Benim bir tavrım var duruşum var ama ne kaynanaları bir duruşu yok beni eleştirip kırıldığımı söylediğim halde 2 gün sonra evine çağırabiliyor artık... Ben eskiden kaynanam dan şikayet ettiğim de gerçekten ciddiydim üzülüyordum ve bu soruna çözüm bulamadığum için anlatıyordum... Onlar yüzünden ben stres den cocuğum bile olmadı... Kendi ailem de bana hiç sorumluluk vermediği için işim olmadı... İş arayacağım onu bile başkasından bekledim kendim aradığımda bile yanımda biri istedim meğer beni öz güvensiz hissettiren ailem miş. Hayatımda çok büyük bir darbe yedim hem kendi ailemden hem de eşimin ailesinden... Meğersem kendilerine bağımlı kalayım diye sürekli beni yönetmeye çalışmışlar... Evlenmeden önce bana hiç iş yaptırmadılar. Evlendikten sonra da zorlanıyorum dediğim de sus deyip beni bastırdıkar. Meğersem onların tek düşündükleri şey yanındaki kişiler miş biri uzağa gitti mi umurlarında falan değil. Benim kendi ayaklarım üstünde durmamışım. Yıllardır tüp bebek tedavisi görüyorum uzaktayım ya umurlarında değil sadece yanındaki kişiler umurunda gözüyle gördüğü umurunda tabi benciller miş... Meğer bu hayatta kimsenin lafını ciddiye almamak ve sadece kendine güvenmek gerekiyormuş iki ailede bizim mutsuz etti. Şimdi siz olsanız ne yapardınız. Bu iki aileyi bu hayatta yaşamama izin vermediler...

Sorumluluk verilmez alınır. İşinize, aşınıza, eşinizle olan ilişkinize kendiniz sahip çıkacaksınız. Başkasını suçlamaya devam ettiğiniz sürece hayatınızda hiç bir şey yolunda gitmez.

Keşke ben de bu rahatlığı tadabilseydim valla ya. El bebek gül bebek büyüyen arkadaşlarım evlendikten sonra da yine aynı şekilde devam etti. Biz anca erkenden olgunlaşalım büyüyelim.

Eğer bir şeyler öğrenmek, bir adım olsun ileriye gitmek istiyorsanız ; sürekli başkalarını suçlamayı bırakın, . push ; ayisigim

yaptırmadı olacak H

18 yasinda universiteye gidene kadar cay demlemeyi bile bilmiyordum. Evden ayrilirken en azindan bir sey ogreneyim diye cay demlemeyi ve pilav yapmayi ogrenmistim hic unutmam Bunun sorumluluk almayi bilmemekle bir alakasi oldugunu da dusunmuyorum ne demek 1 ay ugrastim is aramasi zor gelince biraktim... Sizin calisasiniz yokmus, baskasina suc atmayin bos yere. Eger sansli azinliktan degilseniz hicbirimize altin tepside sunulmuyor imkanlar. Tirnaklarimizla kaziyoruz. Siz bunun yerine aglanip sizlanmayi secmissiniz ve devam da ediyorsunuz anladigim kadariyla.

2. Üniversite ama yorumlarda noktalama işaretleri yok. Cümlelerin bazılarını anlamakta zorluk çektim. Başkalarını suçlamak yerine kendinizi geliştirmeye bakın. İhtiyacınız olan bu.

Üniversite okuduğunuza emin misiniz? Derdinizi anlatma beceriniz yok denecek kadar az maalesef. Özne ile yüklemler asla uyumlu değil. Ne demek istediğinizi anlamak neredeyse imkansız. Sadece her şeyden başkalarını sorumlu tuttuğunuzu anlayabildim. Yorum yapan arkadaşları tebrik ediyorum. Leb demeden leblebiyi anlamışlar.

kızına iş yaptırmadığı işin suçlanan aile de gördük sayenizde. Yeminle evlat sahibi olmaktan soğutma konusu olmuş. Eşinize de Allah sabır versin hamile kalamayışınızı bile adamın ailesine yüklemişsiniz evde çenenizle çektirdiklerinizi tahmin edemiyorum

Evet kafamdaki gibi süreç olsun istedim asıl sıkıntı uzağa evlenmek istemiyordum. Uzağa evlenince işler biraz istediğim gibi gitmeyince süreç zor geldi... İşim olsun ama ailem yakın olsun Çocuğum olsun ama ailem cocuk baksın ben çalışayım istedim. İşim olsun ama memurluk olsun kendi memleketim de olsun istedim. Aslında kafamda bir dünya yarattım hep onun için uğraştım. Memur olayım ama kendi memleketime bu kadar kpss çalışmamın sebebi budur. Ailem de cocuk olunca baksın. Diğer sorumluluklar için de bir yardımcı bulurum diye düşündüm ama sadece üniversite hayalim dışında hiç biri olmadı...

Siz bir seyleri tek yapamiyorsunuz ozguveniniz yok diye suçlusu size iş yaptirmayan aileniz. Annesine dur diyemeyen sizi katlanmak zorunda birakan eşiniz masum melek ama ailesi kotu. Siz bulmuşsunuz yolu ne olsa millete suç atiyorsunuz. iki aile kotu bir siz supersiniz. Ya ailelerinde elbet vardir hatalari ama bu kafayla ona buna suç atip kendinize hic bakmazsaniz bir şeyi düzeltemezsiniz cozemezsiniz. Ben de ergenken filan cok sorumluluk alan evde işleri yapan biri değildim ama her şeyi de başkasindan bekleyip, yalniz bir şey yapamayan biri olmadim. Bu da biraz istekle alakali, kayin aile sorunu da genelde biraz da kocalarla alakali oluyor.

İlginç bir konu. Ülkemizde iyi aile de büyüyen insan sayısı çok az. O yüzden ailesinden şikayet edene çok rastladım ama sizin gibisini ilk defa görüyorum. Ailenize de söyleyin de bari ne olduğunuzu görsünler. Sıkıntılı bir arkadaşım vardı. Ben çalışmak istiyorum ama ailem iş bulamıyor diyip duruyordu. Sizde de onun kolaycılığı var. Ne diyeyim Allah evladında hayırlısını versin.

Haklısınız kusura bakmayın o kadar cok çevrem bana laf soktu ki artık dayanma gücüm kalmadı. Aileme çamur atmak değil de. onların benş artık sen yetişkin sin yeter kendi sorununu kendin çöz demesinş beklerdim. İş bulmasına bulurum da orada insanlarla sorun yaşayacağım ve kafama takarım diye ödüm patlıyor. Ben cok hassas ve alıngan biriyim. Ne zaman neye ve kime takacağım hiç belli olmaz susarsam içimde patlar bir gün hasta olurum nitekim 1 yıl içime attıklarına mücadele ettim. Neyi içime attomsa çevremdekiler le yüzleştim. Eninde sonunda kavga ettim görüşmüyorum. Görüşmeyince daha rahatım mutluyum şimdi...

2. üniversitemi bu sene bitiriyorum...

Sürekli ama sürekli aynı şeyleri yazıp duruyorsunuz. Ve hep başkaları suçlu. 27 yaşına kadar iş yok, 7 yıldır evlisiniz is yok, birilerinin elinizden tutmasını beklemek ne demek? Hayatınızla ilgili her beceriksizliğin faturasını de ailenize kesemezsiniz. Nasil güzel kurban rolü, kolaycılık. Sürekli bunları düşüneceğinize kendinize meşgule bulun. Boşluktan hep bunlar ciddiyim.

YAzdıklarının akla mantığa sığar yanı yok. Kendine çok güzel savunma bahanesi bulmuşsun.

Herkese teşekkürler yorumlarınız için ama evlendikten sonra aile dışına cıkınca her şey zor olmaya başladı... Bu konu benim için kapanmıştır...

Şikayet etmeyi bırakıp sorumluluklarınızı üstlenin.

Tamam hatalıyım ama bunu fark edene kadar psikoloğa gitmeden fark edemedim... 1

Hanımefendi sizinle kişisel hiçbir problemim yok inanın. Tanımıyorum da sizi. Sizinle yaşıtım. Kendimi bildim bileli her işimi kendim yapmak zorunda kaldığım için çok zor ve sıkıntılı bir hayat yaşadım. Bu yüzden hem bu yaşınıza kadar gerekli gereksiz herşeyde yardım almış olmanız, sonra da yardımlar kesilince aileye ona buna çamur atmanız aşırı derecede sinirime dokundu. Kocaman kadınsınız. Kendinizi geliştirmemek için önünüzde hiçbir engel yok. Bunun için kimsenin yardımına da muhtaç değilsiniz. Kimse sizi ömür boyu sırtında taşımak zorunda da değil. Saygı görmediğinizi düşünüyorsanız, o ortamda bulunmanıza gerek yok. En kötü bakın ilanlara iyi bir iş yerinde sekreter olarak başlayın zamanla kurun kariyerinizi. Eşinizin de sizin de yetişkin insanlar olarak aile kurduğunuzu farketmenizi ve üçüncü şahısları hayatınıza bu kadar dahil etmemenizi umut ediyorum. İnternet çağındayız. Öğrenmek istediğiniz herşey için içerik bulabilirsiniz. Temizlikse temizlik, kişisel gelişimse o. Ya da yemek yapmak. Ne olursa olsun. Doğru kaynakları kullanın yeter.

Helal olsun teşekkür ederim herkese tek tek. 1

Yani konu sahibi, sen madem yetişkin olarak sorumluluk alacak kapasitede değilsin ne diye evlenmeye kalkıp, anne olma sorumluluğuna girmeye kalkıyorsun? Koskoca yetişkin bir insan "evlenmeden önce bana iş yaptırmadılar" diyebilir mi? Her insan kendisine yetecek kadar elinden geleni yapabilmeli. Bu hayatı bu şekilde başkalarını suçlayarak yaşamak senin hatan.

Haklısınız galiba yüzde 70 benim hatam var yüzde 30 da ailemin de hatası var... 1

Yav, ellerinizi tutup yapma demediler herhalde. Öyle saçma bahane mi olur? Sen tek başına eve çıksan ne yapacaktın? İnsan yatağını toplar, odasını süpürür, bir kendine bir tencere yemek yapar, çamaşırını makineye atar asar toplar. Bunları benim tek yaşayan dedem yapıyor. Bir zahmet bunları yapabilecek bir insan ol. Kimse senden evini her gün en baştan temizle süpür ütü yap diye beklemiyor. Sen yetişkin olmayı seçmemişsin aileni suçluyorsun.

Şahsen bence artık okumayı bırakmalısınız Diplomalar pek işe yarayacak gibi durmuyor.

Anlıyorum da ben bunun zamanındafarkında olsam müdahale ederim duruma ama farkında olmamamın sebebi tam tamına annem miş meğersem. Öz güvenini yerle bir eden birinden destek beklemek ne kadar acı bilemezsin... S

27 yaşında evlenmişsiniz o yaşa kadar çalışmak istediğinizde aileniz önünüzde mi durdu? Evlenene kadar ne yaptınız evde mesela ev işi, yemek de yaptırmamışlar öyle hatırlıyorum. Sıkıldım kursa gideyim deyince ne yaptılar mesela veya deseniz ne yaparlardı? Ben ne yaptığınızı anlamadım evlenene kadar veya sonrasında?

Öz güvensiz yetistirilmenin dezavantaji hep cözümü de baskalarinda aramak. Bence bu iki aileyi ne yapmaniz gerektiginizden ziyade asıl sizin ne istediginizi düsünmeniz gerekir. Ailelerle mesafeli olursunuz, gerektigi yerde cevaplarini veriri oturtdurursunuz. Ama siz asıl herkesin bakis acisindan özgür kendiniz icin ne istiyorsunuz, asıl o soruya odaklanin.

İstediğiniz yorumlar gelmedi mi? Sizde konu kapanmaz. İki güne bir ayni şeyleri yazıyorsunuz. Sürekli ettiği suçlayın durun oturduğunuz yerde. Kolay böylesi tabi.

Özgüvensiz kişi çözüm yine özgüven ini eksiltenlerde araması ne kadar acı... 1

Benim rahmetli annemde bize pek bir şey yaptırmazdı. Düzgün ve iyi yapamayacağımızı düşünürdü. Rahat ve sorumsuz büyümüş sayılırım hatta. Ve bu kadar rahat ve sorumsuz büyümeme rağmen sanki hiç öyle bir hayatım olmamış gibi yaşadığım zamanlarım var. Oturup başkalarına bel bağlamadım ama, bana ailem sorumluluk vermedi ya da ben hiç zorluk görmedim demedim. İşlerimi hep kendi çabamla buldum. Herkes birinin vasıtasıyla iş bulmuyor. Yani sorumsuzda yaşasanız, pasifte yetiştirilseniz aslında her şey sizin elinizde. 1

Maalesef çok kere mülakatlarda elendim ama pes etmedim şimdi de anaokulu öğretmenliği için çaba gösteriyorum..

Gayet aklımda başımda kendimden de eminim iyi bir anne olabilir ama sürekli sorumluluk alarak ve sorunları üstüne kaparatarak bana haksızlık etti dış dünyayı tanıyamadım...

Of, hala karşı taraf suçlu. Hala kendinizdeki hatayı görmüyorsunuz pes.

Süreci yönetememişsiniz. Şimdi ahlanıp vahlanıp iki aileyi de kötülüyerek kendinize hak çıkarmaya çalışıyorsunuz. minerva1988

Ben seni anlıyorum. Bence eşim de ben de bağımlı kişilerdik. Onun annesi ve ablası direk şirret, benim annem de çaktırmadan çaktırmadan evliligimize dinamiti koydular. Gezdik, dolaştık ama kararlar da iki tarafın dolaylı, dolaysız saçma fikirlerine bağlıydı. Is hayati ikimizde de vardi zaten. Degistik ikimiz de. Yarın yeni hayatınızın ilk günü. Çıkın iş bulun. Eş ailesine zırt pırt gitmeyin. Kendi annenizle mesafeli olun. Eğer azimli olursanız değişiyor.

Yemek yapmak dışında hiç bir şeye ilgim yok sorumluluk verselermiş ne yapayım. Çocukken almazsan sonra evlenince eline bile alasın gelmez... tabiki evimi süpürüp ütümü yapıp yemek yapıyorum ama hepsini İnternet den bakarak bazısını da eşim yapıyor... Kayın aileye gelince onlarda beklentileri yüksek becerikli gelin istiyorsa araştırsalarmış... Ben eşime becerikli olmadığımı söyledim... Her şeyi açık açık konuştum beni bağlamıyor sonrası...

Sizin bir şeye inanıyor olmanız bile başkasının suçu yani.. hmm ok. Yıllarca ailenizin üstüne yıkılarak sorumsuz ve başarısız biri olmanın faturasını ailenize kesemezsiniz.

Hep hatayı karşıda mı arasın böyle? İş yapamamak nedir Ya? Ev işin de ne var? 10 yaşındaki oğlum temizlikte yapar yemekte bıraksam. Bunun için aile suçlamak saçma. Kaynana kendi evinde oturuyor ona sinirlenmek saçma. İş bulamıyorsan o da senlik bir durum. İğneyi kendine çuvaldızı başkasına batır

Üff nerden tutsan elinde kalıyor. Allah aşkına biraz kitap okuyun dil bilgisi ve anlatım bozukluklarınıza faydası olur. Yaşınız var ama zihinsel olarak yetişkin değilsiniz maalesef.

Teşekkür ederim anlayışınız için sağolun... Salon Kadini İki boncuk gözlünün annesi 😗 Anneler

Konu sahibi artık ailenizi suçlamayı bir kenara bırakmanız gereken bir yaştasınız. Yaptıklarınızın/yapamadıklarınızın sorumluluğunu almalısınız. Siz ve eşiniz dışında herkes suçlu maşallah. Önce birey olmayı öğrenmeniz lazım. Birey olmadan anne olmaya çalışıyorsunuz bu da yanlış. 2. üniversitesini bitirmek üzere olan 7 yıldır evli bir kadının hala ailesinin yaptıklarında takılı kalması doğru değil. Bencd sizin çalışasınız yok. Başkalarını suçlamak kolayınıza geliyor

Ne olursa olsun hakkım yendi dediğim gibi çalışmak istedim ama 5 saat uzaklıkta ki şehire gidicem haftada 1 gün izni olan iş bulup gelmicem diye beni engellediler...

En doğru yorum teşekkürler... Aynen öyle yapıcam... Yıllarca bana hep başkaları şunu yapmış şununla evlenmiş şurada işe girmiş diyerek beni başkaları önemli ama sen önemsiz bir insansın diyerek bana bu aşılandı... Böyle oluncaya onların lafları çok kıymetsiz oluyor gözümde artık dinleniyorum bile baktım 3. kişiler se muhabbet direk kulak arkası yapıyorum... 1

hakediyorsunuz düzenli psikolojik destek almaya devam edin ailesi iş yapmadı diye suçlanan aile de gördük

Yöneten bir aile ile değildim belki tabii ki yönetme kısımları vardı eve girme saatleri gibi hatta çalışma da dediler üniversite bitene kadar dersine bak dediler. Yemek de yapmamı istemediler hiç biz 3 kardeşiz üçümüzden de istemediler öyle bir şey mesela. Ama lisede fark ettim arkadaşlarım yaptığı kurabiyeyi vs anlatıyor ben gittim anneme dedim yemek yaparken bana da göstersene diye çok iyi hatırlıyorum ilk pilav yapmayı öğrendim. Bazı aileler okusun tek dersine baksın yemeği vs sonra öğrenir diyebiliyor ki içinde varsa ilkokula geçmeden mutfağa geçiyor insan ya da başka şeye yardım ediyor Benim içimde yoktu öyle şeyler anca 16-17 yaşımda kendim dedim ben de yapayım diye. Siz anlatıyorsunuz ki aileniz baskılamış sonra kayınaileniz vs. 35 yaşına kadar beni baskıladılar diyorsunuz çocuğum da onlar yüzünden olmadı diyorsunuz hatta. Değişik geldi bana

Alıyorum zaten 7 aydır devam ediyorum... 1

Eğer cocuklukta beri sizi sürekli yöneten ve düşünmenize engelmolan bir anne ile büyüseydiniz benim dediğim gibi konuşmazsınız... Evlenene kadar sürekli pasifize eden bir aile ile büyüseydiniz anlarsınız..

Ya bu devirde genelde anneler kızlarına pek iş yaptırmıyor zaten. Aman siz okuyun yeter diye. Bana da yaptırmadı, üniversitede öğrenci evine çıkana kadar hiç bir şey yapmadım, elimden de gelmezdi sonra mecbur kalınca yaptım. Evlendiğimde de başta zorlandım ama ona da alıştım bir süre sonra. Benim annem aşırı hamarat, elinden her iş gelen bir kadındır o yüzden bir işe başlarsam sabredemez kendi alır yapardı. Ben de ona senin yüzünden hamarat değilim diyorum ama şakasına. Gayet de memnunum iş yaptırmamasından şimdi yapıyorum sonuçta diyerek. İş bulamama konusu zaten apayrı. Kime ailesi destek oluyor iş konusunda ben hiç görmedim nerdeyse. Herkes savaşıyor bir şeyler için. Size herkesi suçlamak kolay gelmiş. Yoksa şimdi herkes sizin gibi büyütülüyor zaten. Kimseye de ailesi iş bulmuyor.