sabah hava aydınlanmadan kalk işe git akşam onca trafikle boğuş eve gel yemek vs yat uyu benim düzenim bu ama hayat bundan ibaret değil ki. dizi, film izliyoruz mesela eşimle beraber. friendse başladık, star warsı bitirmek üzereyiz. çok güze bi bilim kurgu serisine başladım. ikinci kitaptayım. 20 gün önce kedi sahiplendik, inanılmaz bir mutluluk. yani bu kısacık özetin içinde beni mutlu eden çok şey var. siz de kendinizi mutlu eden şeyleri bulmalısınız.

Komşu olsaydık bana takıl Derdim kızz Ceplerimizi Çekirdek doldurup parka giderdik he

Aç musun Açıkta mısın? Ne sorunun var bu kadar? Seni tanıyorum hep aynı depresyon. Sorun ne?

Bence hayata bağlanmanın altın kuralı sürekli kendine, kendi psikolojine odaklanmamak, ilgini dağıtıp, merakını, heyecanını tetikleyecek uğraşılar bulmak, peşlerinden sürüklenmek. Çünkü bir süre sonra ruhuna işliyor o enerji, gerçek anlamda "yaşamaya" başlıyorsun. Aynı döngü içinde, sıkıcı bir rutinde günlerini geçirmekse yaşamak değil, duraklama dönemi, bekleme modu, Kaptan Amerika'nın buz kütlesine hapsolmuş hali filan olabilir. O zaman insan bunalıma giriyor tabi. Mutlu olacağınıza dair nasıl inancınız yok? Beklentileriniz çok mu yüksek? Mutlu olmak basit aslında. Psikolog ne yapacak demişsiniz de, bakış açınızı değiştirecek, farkındalığınızı arttıracak. Mutluluğun Kaf Dağı'nın arkasında olmadığını, başka insanlara bağlı olmadığını keşfedeceksiniz belki de. Böyle hiçbir şey bana çare olamaz psikolojisine girmek, savaşmadan yenilgiyi kabul etmek oluyor. Yapmayın öyle.

Bir idealim var ama onlar bile bazen anlamsız ve boş geliyor kendimi kandiriyormusum gibi hissediyorum maydanozsuyu My little sunshine🌞 Anneler

Psikiyatriste gitmenizi tavsiye ederim. Böyle hisseden ne ilk ne de son kişisiniz. Çözümü varken boş yere ıstırap çekmeyin

Evlenmeden önce kendime gelmem lazım.. Evlenmek de şu an uzak geliyor.. Biriyle tanışabilirim uygun ama mesele evlenme değil. . push ; Loreth

Mesela şu an evde yapılacak tonlarca iş var, sürekli erteliyorum.. Loreth

Dönemseldiiir geçer gider. Psikaytira gidip ilaç filan kullanma sakın.

Serotonin bitmiş hormon olarak sizin elimizde olan bir şey değil bir doktora görünmek iyi gelebilir

Depresyondasınız ve depresyon emin olun tehlikelidir hafife alınacak Bi durum değildir, o ilaçlardan bir iki hafta kullanıp fayda göremezsiniz doktor tedaviye başladıysa siz kullanmayı bırakmayın alışana kadar uyuşukluk uyku yapar ama uzun vadede faydası çok daha önemli. Bunun yanında hayata bakışınız beklentilerinizi, düşünce tarzınızı değiştirmeye çalışın ilaçtan faydalanmaya başladıkça beyniniz daha sağlıklı normal düşünmeye başlayacak o zamana kadar Maldivlere de gitseniz zevk almazsınız mutlu olmazsınız. İlaçlardan faydalanmaya başladıkça size tavsiyem boş durmayın sosyalleşin keyif aldığınız şeyleri yapın, hobi edinin, arkadaş edinin, bir evcil hayvan sahiplenin mesela bunlar şuan size anlamsız geliyor ama geçiçek merak etmeyin sadece sabırla ilaçları kullanın işte o zaman zihninizde yeni pencereler açılacak. Kendinizi sevin. Sağlıklı günler.

Bence terapi bile onun içinde ki boşluğu doldurmaz. Çünkü yalnızlıktan sıkılıyo.

Bunalima girdiniz buyuk ihtimalle pskologla gorusmeniz fayda verir onun disinda resim muzik kitap gibi sosyal ortamlar olsun kendinize farklilik yaratin

Merhaba arkadaşlar, sorunum yaşamdan bir keyif almamak, öylesine yaşamaya çalışmak, boş vermek.. Sabah kalk yemek hazırla yemek ye, çay kahve iç, internette takıl, moralini düzeltmeye çalış.. Kendime yemek hazırlamaktan, sonra afedersiniz wc ye gitmekten bile bıktım.. Çamaşır yıka çamaşır as, bulaşık yıka.. Yaşamaktan da bıktım, umudum da yok, beni hayata bağlayacak çok az şey var onlar da geleceğe dair planlarım. Bir doktora gitsem doktor ne yapacak ne diyecek? Mutlu olacağıma dair umudum yok.. Neler yapabilirim hayata biraz daha tutunabilmek için?

Geçmiş konularına baktım da dönemsel değilmiş konuları hep mutsuzluk üzerine. Konu sahibine; sen evlenmek istiyosuuun anladım ben e bul bitane.

İş yapma o zaman. Güzel bir kitap oku, kendine kek yap, şarkı aç dans et, 15 dakika spor yap, deli gibi terle, etamin işle; bak bu tam bir terapi. Çocuklar olmadan önce internetten sürekli komik canavarlar, film yıldızları, ejderha motifleri bulup işliyordum, sen de kendine göre bir şeyler bul. Ya da al eline kalem, kağıt bir şeyler çiz ya da yaz. Anlamlı olmasına bile gerek yok, kafana göre takıl. Hiçbir şey yapamıyorsan al şemsiyeni çık evden, yürüyüş yap. Gerçi nerede oturuyorsun bilmiyorum, bizim burada deli gibi yağmur yağıyor da, şemsiyeye ihtiyacın olmayabilir. Yeter ki şu moda kendini hapsetme. Şuan yetiştirmem gereken bir iş, içeride uyuyan bir yavru olmasa, yürüyüşe çıkardım ne güzel. Sen şu depresyondan bir çıkar mısın, çünkü ben gireceğim iki dakika.

herkes bu şekilde yaşıyor. El ele tutuşup haliçten mi atlayalım. Hobi edinin.

Bariz bi sorun dese çözüm önereceğiz de. Bsn psikiyatrise gidip antidepresan Alınca da sadece Duyguların uyuştuğunu düşünüyorum. Geçmiyor bence terapi gerekli.