Mesafeli olmayı tercih ediyorlardır ki ben de oyle severim. Gidip gelmek istersiniz belki kari koca calisiyorlardir ya da eşi istiyormudur istemiyor mudur, belki eşi vardiyalı çalışıyordur misafir kabul edemez ya da küçük bebeği vardır dinlenmeye bile zor vakit biliyordur ya da tamamen yalnızlıktan hoşlanıyordur herşeyi dusunmek lazim. Eger görüşmek isteyen olsa yeni taşıdığınızı dairenin dolduğundan anlaardi onlar size hoşgeldin derdi. Sormak istediğiniz seyleri internetten de bulabilirsiniz. Artik internetten herşeyi bulabiliyorsunuz. Bence boş zamanınız varsa hobi edinmek daha mantikli

Artık eski sıcak apartman komşulukları çok yok. Komşu işi biraz şans işi maalesef. Pandemi etkisi de var tabi insanlar iyice uzaklaştı. Alttan üstten şansınız yoksa diğer dairelerin kapısını siz çalın. Bir şey pişirip ikram edin. Bakarsınız kafa dengi birileri vardır. İlla apartmandan dostluk kurulacak diye bir şey yok, halk eğitim merkezlerinde kurslara katılın. Hem hobi olur hem kendinizi geliştirirsiniz hem de arkadaş edinirsiniz.

zaten iki küçük çocuğunuz varmış evde sıkıldığınızı sanmıyorum. bana çok gereksiz geliyor komşu işleri. eskidenmiş o. ev dinlenme alanıdır çatkapı gelen kimseyi istemem açıkçası. belkide çocuklarınız küçük diye uzak duruyorlardır var oyle tipler. gelip gitme olur çocuklar evi kirletir gürültü yapar vs. diye düşünenlerde çok. her durumda haklılar yani. çok beklentiye gerek yok. zaten bir ihtiyacınız olsa komşuya mı söyleyeceksiniz bu çağda

Misscherry daha önce oturduğum apartmanda komsular hosgeldine geldiler. Sohbet muhabbet güzelce ağırladım. Sonra bir gün teyze anahtarını da almış catkapi geldi napiyosun dedi girdi içeri. Dizisi varmış onu açtırdı saatlerce oturdu. Başka bir gün diğeri. Musait misin diye sorulmuyor bile. Giriş kattaki teyze zaten kapıları mi gözlüyor napiyorsa apartmandan içeri girer girmez kapıya çıkardı soru yağmuruna tutardı. Geçen gün sana kim geldi, hayatında kimse yok mu, ne zaman evlencen. Ben bunları 6 sene çektim. Velhasıl benim kimseye selam vereceğim kalmadı. Aman komşularım uzak dursun. Kapıdan börek verip gitsinler canlarını yiyim

Sürekli içli dişli vıcık vıcık olma anlaminda dememistim zaten kafa dengi sıcakkanlı biri olabilir en azından meraba deriz yani diye :) benim de çok vaktim yok baktiginizda ama bu kadar da yabancılaşma kötü bence yani eski çocukluk günlerimiz güzelmiş

İşte onu diyorum ben de, aynı binada oturuyor olmak insanlarla aynı yaşam tarzına sahip olduğumuz anlamına gelmiyor. O yüzden kimse kimseye vay efendim komşunla görüşmüyorsun, asosyalsin, medeni değilsin falan demesin bi zahmet. Görüşmeyenin vardır bir bildiği. Ya da belki asosyaldir, kime ne bundan?

Yani işte benim için de mesele değil böyle şeyler ama onlar için problemmiş. Onlar bana böyle yaşama diyemeyeceği gibi ben de onlara bunu problem etme diyemem. Kendileri bilirler. Görüşmek zorunda değiliz işte, yıllardır da görüşmüyoruz. İhtiyacımız da yok birbirimize. Yine de kapımı çalıp yardım istese el uzatırım tabi ki.

Benim kafa

Günümüzde ilişkiler böyle açıkçası. Ben de komşularına mesafeli olmayı tercih ediyorum. Bu devirde kimden ne geleceği hiç belli olmuyor hele ki büyük şehirlerde

benımde asansörde kaşılaşınca selam vermekten aciz karı koca okumuş dr olmuş komşularım tatile giderken bizim evi kontrol edermisiniz diye evlerinin anahtarlarını verirlerdi, neyse taşındılarda kurtuldum okumuş cahillerden, komuşuluk şans işi sende benım kadar şansızsın bu konuda konu sahibi

Mesafeli olmak başka ama yeni tasinan birine hoşgeldin denilebilirdi bence bir ihtiyacınız var mı diye sorulabilirdi yada ben çok şey bekliyorum. Tabi sıcak ilişki sevmeyen birinin evine zorla gitmem ama belki onlar da bu riski almak istemiyodur

valla virüs kapma riski benim için daha önemli. asosyal olabilirim sıkıntı yok.

iyi de siz de eşim 1-2 kez mecburen görüştü onda da hemen maske taktılar yazmıştınız. sizce bu lafınızdan covidi önemsemediğinizi düşünmemiz normal değil mi? ayrıca evet üzgünüm bu iş hala bitmedi ve mümkün mertebe izole olmamız lazım. her gün sadece kendi çevremde en az 2-3 kişi tekrar covid olmaya başladı yeni varyant yüzünden. bu yüzden evet kapıdan merhaba bile demeyelim gerekirse. iyice izole saçma bir toplum olmayı covidden yoğun bakımlık olmaya tercih etmek de bence fayda var. bir de ilk postunuzda problem selam verilmemesi değildi. gelip ihtiyaç sormadıklarını yada kendiliklerinden çocukları var diyip birşeyler yapmadıklarını söylediniz.

çünkü koşturmaktan zaman kalmıyor. eskiden komşuluk çokmuş çünkü kadınlar daha az çalışıyormuş. haliyle her gün sil süpür yapmadığından gidip gelme çokmuş. insanlar çocuklarını çok rahat komşularına emanet edebiliyormuş. şimdi hem kadınlar uzun saatler çalışıyor hem de güven hissi azaldı. yardımcısı olmayan bir kadın 7de mesaiden çıkıp eve 8 buçukta gelince yemek yiyip çocuğuyla ve eviyle 1 saat ilgilenmekten başka kaç şeye zaman bulabiliyor?

Sanırım tüm toplum asosyal oldu da komşu gayet de iyi bir şey, nedenlerini de yazayım... Komşu tatildeyken evinize göz kulak olur, yalnız yaşıyorsanız ve evinize girmeye çalışanlar da varsa yardım için ilk yapacağınız şey çığlık atıp yardım istemek olur. Siz asosyalcanlar aman bana ne dersiniz bugün, yarın öbür gün sizin de evinize girerlerse komşu da bana ne der popsunu dönüp yatar. Komşu her şeyden önce kişisel güvenlik ve ev güvenliği için iyidir. En azından bir komşuyla muhabbetiniz olsun, elinizde telefonu olsun acil durumlarda basacak bir ziliniz arayacak bir insna olsun. İnsan ilişkisine ihtiyacınız yok sanırsam ot gibi yaşamayı da benimsemiş olabilirsiniz ama insanlar yüzyıllardır bir sebepten dolayı birlikte yaşıyor - o da güvenlik. Umarım ona da karşı gelmezsiniz

Allah başka dert vermesin Zaten bu sadece size özel bir durum değil genel olarak bu dönem de yaşanılan bi şey ama bir sıkıntı olarak görmüyorum. Siz gidip '' merhaba biz yeni komşunusuz '' diyerek bir ikram da bulunabilirsiniz ha böyle bir zorunluluğunuz tabi ki yok fakat bu durumdan şikayetçi olduğunuz için söylüyorum. Sizi gördüklerinde hiçbir şey demiyorlar mı merhaba hayırlı olsun gibisinden? Onun dışında gelmemeleri ilgisiz olduklarını göstermez aslında. Valla bizimkiler gözünü evimizden ayırmazdı öyle iyi anlamda değil kim gelmiş kim çıkmış kimlerle konuşuyor yemin ederim evin etrafı karanlıkta gizlenmiş çift gözlerler kaplıydı Hatta kuzenim kpss'ye hazırlanmak için dershaneye gidecekti bizde kalmak istedi haftada iki gün komşum gelmiş bana '' kızzz sizin eve bir girip duruyor her hafta '' dedi bizde korktuk Allah Allah kim giriyor lan hırsız mı acaba diye düşündük. Sonra kapalı bi kız kendi giriyor deyince haaa dedim kuzenim o. Manyak karı diyecekim sanane yani anahtarıyla giriyor sonuçta artık nasıl oturup incelediyse saatlerce geldiği zamandan kızın kılık kıyafetine kadar tarif etti. Bu emin ol çok daha rahatsız edici bir şey. Sonra aranızda bir tartışma oldu mu evinize giren çıkan belli değil diyorlar al başına belayı. Ben evi sattırdım komşular yüzünden kötü komşu insanı mal sahibi edermiş o hesap bizim ki :) Elbet iyi anları da var zor zamanlarında yardımcı olmaları gibi ama oda artık nadir bulunan bir şey. Ben açıkçası muhattap olmamaktan yanayım

Asosyalsin medenisin gibi suçlamalar yapıldıysa da çok az miktarda oldu ama konunun genelinde komsuculuk oynamak gibi incitici ve aşağılayıcı küçümseyen ifadeler var sizin düşünceniz deki gruptaki insanlar tarafından. Siz kendinizi savunuyorsunuz saygı duyuyorum ama savunma yaparken suçlanması istemediginiz gibi karşı dusuncedekinin de asagilanmamasi gerektiğini düşünüyorum. Komsuculuk oynamak nedir ya kaç defa okudum, oynamak değil bu oturup sohbet etmek isteyen eder istemeyene de zorla gel otur demez kimse zaten o kadar da değil, 70 yaşındaki nadir gördüğümüz sorunlu teyzeler dışında bu kadar yapışkan insanlar olduğunu zannetmiyorum artık Önceki

ay üzüldüm adamcağıza yaa. belki o keyfi yapmak için kaç zaman para biriktirdi. yani karın tokluğuna çalışan beyaz yakalı "eşek gibi çalışıp kraliçe gibi yaşarım" diye haftasonu cücük kadar maaşıyla yediğin yemeğin fotoğrafını instagrama atınca onun yaşamaya hakkı oluyor, likeları alıyor. ama apartman görevlisi olunca sanki o çalışmıyormuş gibi hak tanınmıyor. bi bitmedi bu kafalar.

Bana da değişik geldi ama herkesin yorumuna saygım var, ben bu kadar yabancılaşma olması gerektiğini düşünmüyorum

Lojman bambaşka bir mevzu. Ben lojmanda büyüdüm oradan edindiğimiz dostluklar hala sürer. Çünkü karşındaki insanın kim olduğunu, çalıştığı yeri, ne iş yaptığını, eğitimini vs. biliyorsun lojmanda. Şimdi binadan herhangi biri bana doktorum mühendisim şurda burda çalışıyorum dese nasıl emin olabilirim ki? Belki uyuşturucu satıcısı, terörist, kadın pazarlıyor vs. Ya da benden nasıl emin olabilir insanlar? Belki yalan söylüyorum. O yüzden lojman ve normal bir muhit kıyaslanamaz bile.

işte ben ondan bahsetmiştim, her gün girip çıksın akşama kadar dedikodu yapalım gibi bir beklentim yok ama 10 daireli bir apartmanda kimseyi görmedim daha bugüne kadar, merhaba yok yani anlatabiliyor muyum, zaten bir kere tanıştıktan sonra benim de vaktim yok gel gitlere, çok da hamarat biri olmadığım için sürekli bişey yapıp da götüremem. en azından bişey olunca kapısını çalabileceğim birinin olması bana güven verirdi, ha tanımadığınız kişilere bel bağlamayındiyorsunuz o ayrı bir bakış açısı. bence apartman da bir topluluktur, topluluk içinde minimum kurallara uymaktan sakınca olmaz diye düşünüyorum. işyerinde de çok samimi olmak istemediğimiz insanlar var. ama sabah günaydın deyip yerime oturuyorum, arada çok yakınına gitmeden nasılsın vs diye hal hatır soruyorum bu kadar

Eskiden ailemle yasadigimiz yer daha kucuktu ve biraz daha sicakti. Bir kaç güzel komşulugumuz vardi ben cocukken. Birbirimizde yatiya bile kalirdik ailelerimiz birbirlerine guvenir emanette ederdi bizi. Şuan benzer bir komşuluk ben de isterdim ama bulacagimi sanmiyorum. Sirf ayni yerde oturuyorum komşu olayim derken başima bela sarmak istemem acikcasi. Şuan kimse kapima kek, börek getirsin istemem, cunku yemem eşim de yemez ee geri çevirsen cok ayip oluyormuş ve direkt kotu insan damgasi. Eee ya cope atilacak ya da hayvanlarin yiyecegi bir şeyse hayvanlara verilecek. Guvensizlik sorunu var

Çalışıyordur insanlar. Sabah çıkıp akşam giren insanları görmemeniz normal değil mi? Hani karşılaştık yüzüme bakmadılar, selam vermediler deseniz hak vereceğim. Ama siz hoşgeldine gelmediler diyorsunuz, siteminiz buna. Ailelerine ayıracakları kısacık vakitten çalıp size ayırmıyorlar diye kızıyorsunuz. Üstelik pandemi döneminde çoğumuz ailelerimizle bile görüşmezken.

Ben hiç anormal derecede askinti olan birini görmedim. Çok samimi olmaya çalışip dedikoduya müsait teyzelere mesafeyi koyunca sorun olmuyo zaten, evimize dalar korkusu ile merhaba dememek yok saymak bana saçma geldi hala da geliyor, gidip kimseye yapiscak halimiz yok

insanlar işten eve evden işe gidiyor kendi hayatına bile zor yetişiyor. benim alt daire taşınmış yazı asana kadar haberim olmadı çünkü kendi hayatıma zor yetişiyorum. bu devirde insanlardan bunları beklemeniz sadece sizi üzer

Benim oturduğum sitede öyle bir yer değil. Komşularım hepsi saygın insanlar. Geneli Dr. veya tanınmış iş insanları. Gayet nezih bir site Bahçemizde kamelyalar ve oturma alanları var, yol kenarına oturmuyoruz o yüzden çekirdek çitlerken. Onun dışında komşularım ile sitenin havuzunda, spor salonunda zaten yüz yüze geliyoruz devamlı. İllaki evlerin içinde görüşmüyoruz. Sizin çevreniz öyleymiş, görüşüp görüşmemek tercihi sizin. Öyle bir yerde otursam bende görüşmezdim açıkcası. Önemli olan kafa yapısı. Benim çocuğum yokkende başka bir apartmanda oturuyordum o zamanda alt komşum ile görüşürdük sık sık. Eşi nöbet usulü çalışırdı, eşi evde olmadığı zamanlar kahveye çağırırdı veya bahçede otururduk. Yıllar oldu taşınalı ben şuan farklı ülkedeyim onlarda tayinle kaç il değişti ama halen görüşürüz, araşırız.

Beklentileriniz çok yüksek ve gereksiz.

Allah daha ıyı komsular nasıp etsın

ayyy şoka gırdım dogru yasanabılecek seyler bunlar

Tabi ki herkesin başına gelecek şeyler değil ama en basitinden trafikte bile insanlar birbirine saldırmaya bahane arar hale gelmişken, ortada bulaşıcı bir hastalık varken bence gayet makul ve mantıklı merhaba, iyi günler şeklinde selamlaşmadan öteye geçmemek. Eski mahalle kültürü yok artık, bunu kabul etmek, buna göre yaşamak gerek. Tahin Helva

Kimsenin kimseye güveni kalmadı artık canım. Millet komşuluk, arkadaşlık kurmaya korkar oldu. O yüzden uzak kaçıyor herkes bence. Hele ki İstanbul'da. yerlisinden çok göçmeni var. Karışık metropol bir şehir. Biraz zor yani..

Evinizin içindeki ortamdan rahatsız olmaları mı doğal? Bence değil epey ayıp etmişler

istanbul gibi bir yerde komşuculuğa sıcak bakmayanlara ''yabani'' demek çok mantıklı mı sizce? yaşadığımız çağdan haberiniz yok bence

Yeni taşındığım yerde insanlar kapımı çalmazsa ben sıkıntılı anımda onların kapısını nasıl çalabilirim ki... ben yeni gelen komşumun kapısını çalarım, ben falancayım falanca dairede oturuyorum, her zaman beklerim buyrun gelin, bir şeye ihtiyaç duyarsanız çekinmeyin lütfen derim. Şimdiye kadar kapımı aşındıran, çatkapı gelen olmadı. Zaten çalıştığımı, çocuklu olduğumu görüyorlar. Ben de ilk taşındığımda kapımı çalanları bunaltmadım. Sanki herkes biri gelse de askıntı olsak diye hazırolda bekliyormuş gibi korku içinde insanlar... anlaşılmaz bir şey gerçekten.

4 yıldır karşı komşumla merhabamız bile yok artık komşuluk kalmadı Zamanla dışarı çıktıkça öğreneceksin esergry Nirvana Anneler

Hem yaşadığımız çağdan, hem de geldiğim çağdan haberim var. Sizin insan ilişkilerinden haberiniz yok bence.. Komşuluğun şehirle ne alakası var? Bazı şeylerin kılıfı olmuş "İstanbul gibi bir yer" lafı. İstanbul gibi bir yerde büyüdüm. Çok da güzel komşuluk ilişkilerimiz vardı. Bütün bir apartman samimi değildi. Kafası uyuşan insanlar yakındı ve dosttu. Dikkat ettiyseniz gelen gelir dedim. Hadi geldi ortam açmadı görüşülmez bana göre bu kadar basit.. Siz kendi kafesinizde yaşayın kime ne?

şimdi bi de pandemi ile beraber insanların hassasiyeti de değişti bence. hala eve misafir kabul etmeyen, maskesiz gördüklerine mesafeli duranlar var ve haklılar. ben bizim ev büyük herkes yayılıyor diye misafir alıyorum ama insanlar hele evleri çok geniş değilse git-gel istemiyor. yani en fazla bir kere bir kek börek yapıp götürülür, tepkisi anlaşılır. ha ama karşı komşu zaten en baştan bir merhaba demiyorsa bence çok da çabalamaya değer bir şey yoktur ortada.

Arkadaşlar kusura bakmayın tabii ki ideal bir dünyada sizin gibi davrananlar iyidir ama ben ilk defa gördüğüm biri kapıma gelip kek filan verse hem yemem hem de iyice mesafe koyarım. Yeni bir yere taşınınca komşular öncelikle onların hayat alışkanlıklarını gözlemek ister. Evde kavga mj ediyorlar çocuk mu dövüyorlar kapı önündeki hayvanlara hırtlık mı yapıyorlar önce bunlar gözlenir sonra yavaş yavaş rastlaştılar selam verirsin günaydın filan derken bi tanışıklık olur. Öbür türlüsü zor

Yapışmak ne ya Her zaman seviyeden yanayım

kendi alanına sokmamak için bu kadar hassas olanların alanına girmeye çalışmaktan kastı kapıdan bir parça kek bırakmaksa zaten o anki tavrınızla engellersiniz bir daha da kimse getirmez birşey. demek apartmanda birinin çok acil ihtiyacı olsa umurunuzda olmayacak, yada biri ölse, o daireye yenibiri gelir onu da tanımazsınız muhtemelen:)

Bizim kafalar kriminal şube gibi çalışıyor galiba

bu kadar beklentiye girmeye gerek yok hiç tanımadığın insanlardan bir de. çok istiyorsan sen bişeyler hazırlayıp onlara gidebilirsin kapıdan ikram edersin işte kek yaptım kokmuştur falan de, kapıdan ver belki içeri davet eder. ederse sohbet vs edersiniz. ben de şu anki evime 1 sene önce taşındım kimse hoş geldiniz demedi. demesinler de zaten hiç gerek yok. bi tek altta ev sahibi var o taşındığımız gün çay getirmişti hepsi o kadar yani. biz de muhatap değiliz pek aydan aya aidatı vermek için kapısını çalarım, fazla muhabbet etmem verir giderim. surat da asmam yüzüm güler ama samimiyete gerek yok. bişey lazım olduğunda komşu kapısını çalarım ama mesela elektrikle ilgili sorunumuz olmuştu en alttan birinin kapısını çalıp bişeyler sordum. kapıda karşılaşırsam binadan birileriyle, merhaba merhaba hepsi budur. ben çocukken mahallemizde komşuluk ilişkileri, kısır günleri, altın günleri, ev ziyaretleri bolca vardı. komşuluk için aynı binada olmaya gerek de yoktu aynı mahalle yeterliydi. bazı insanlar oturdukları yerleri fazla sahipleniyor da kedi miyiz biz bölgemizi işaretleyelim nedir yani. geçen gece saat 4'te mahalleden 2 genç parkta çok ses yapıyordu. bi ara ateş yakmaya kalktılar ki yasak ve tehlikeli. ben polisi aradım ekip geldi bir süre sonra. polisler bunlara diyorlar ki gürültü yapıyorsunuz şikayet var vs. çocuğun dediği laf aynen şu: abi ben bu mahallede büyüdüm burası kendi parkımız kendi mahallemiz polis de demez mi ulan kendi parkın da saat 4'te kimseyi rahatsız edemezsin, şikayet var hadi evinize dedi yolladı. onlar da sahipleniyorlar belli ki ama rahatsız ettiklerinin farkında değiller. yani mahalleymiş apartmanmış komşulukmuş geçmişte anı olarak kaldı bunlar artık.

komşuculuk oynamak şeklinde küçümseme ifadesi kullanıyorsunuz, aynı fikirdeyimkomşuluk yapmak sosyallik değildir, ama komşuma merhaba diyeyimdiye bir düşüncesi olan da burda yazılanlar kadar anormal değildir bence. komşu komşunun külüne muhtaçtır, ev alma komşu al gibi atasözlerimiz boşuna değil. ha günümüz devrinde bitmiş bunlar çok iyi anladım zaten

amac yardım etmek olabılır mı :) apartmanımda yenı tasınan bırı oldugunda ya kek yaparım ya da borek... hıc bırsey yapamasam pastaneden pogaca alırım kapısını calar verırım ac olurlar yorgun olurlar belkı cok uzaktan gelmıs burayı bılmeyen bırı de olabılır? ben su katda su daırede oturan komsunuzum bırseye ıhtıyacınız olursa kapımı calabılırsınız dıyorum yardım etmek bırseye ıhtıyacınız varmı demek ınsanı mutlu edıyor. herseyı gectım aynı apartmanda yasadıgımız ınsanları tanımak daha dogru gelıyor evde bırsey olsa ımdat desenız ılk yetısecek kısıler komsulardır sız yokken hırlı hırsız gırse bır aksılık olsa ulasacak ınsanlardır

içine zehir koymadığı sürece çok tehlikeli bişey olduğunu düşünmüyorum ben açıkçası, marketten alıp yediğimiz şeylere nasıl güveniyoruz ki. virüs desek birkaç saat bekletmek yeterli eğer tedirgin olunuyorsa.

bu da aklıma gelmemişti . push ; KudrAlobar Ayak

Her insanın komşuya bakış açısı farklıdır, kimi kimseyle görüşmek istemez belki sizin apartmanınız bu tip komşulardan oluşuyordur, ki İstanbul'da çok eski bir yerleşim yerinde, eski köklü komşulukların olduğu bir muhitte değilseniz yani mahalle kültürü yoksa komşuluk olmaz. İnsanlar büyük şehirlerde ancak kendi işi gücü, dertleriyle uğraşır hale geldi kimseyi gözleri görmüyor, ayrıca yeni insanlar tanımak bu zamanda yarardan çok zarar getirdiğinden insanlar artık pek komşuluk yapmak istemiyor.

Çok daha ciddi soruncuklarim var, ama özel hayatımın aşırı detaylarını paylaşmak yerine kafama takılan bu konu hakkında fikir almak istedim, ne yazacağımı size mi soracağım bu ne agresiflik. Covid var diye kapıdan merhaba da mı demeyelim. Covid iki senedir var daha bir sürü de virüs var kimse kimse ile gorusmesin iyice izole saçma bir toplum olalım o zaman. Kimsenin dibine evine girmeye merakli değilim. Bu tarz insanlarsa zaten aparrmandakiler merhaba dmeedikleri iyi olmuş kafama göre birini bulurum mutlaka ben sadece apartman içi insanların minimum görgü kurallarına göre birbirine merhaba bile dememelerine karsiyim

Artık insanlar korkuyor ben birsey diyemiyorum İstanbul gibi bir yerde ihtiyaç için düşünsenize hiç gerek yok trendyol expres hepsi burada getir iste gelsin ve banabi fazlasıyla yeterli hepsinin mahalle uygulamaları var etrafı kesfedebilirsiniz.

Miss seni seviyorum o yüzden de arada bazen sık sık seni alıntılıyorum:) Hayatım insanlar eskisi gibi değil, komşuluğun çok kıymetli olduğu, dayanışma içinde olunan bir mahallede doğup büyüdüm, bizde herkesin evinin anahtarı kapı üzerinde olurdu, hırsızı uğursuzu, sapık komşusu olmayan güzel bir mahalleydik o yüzden olması gereken komşuluk nedir bilirim ama artık zaman öyle bir zaman değil, annemler tüm komşular toplanır birinin kızı mı evlenecek haldır haldır dantel örer, dikiş diker çeyizini yaparlardı, düğün yemeklerini pişirirlerdi, mahallede cenaze mi var önce komşular koşar ölenin evini temizler taziyeye gelenlerini yedirir içirirdi çünkü herkes birbirini uzun yıllardır tanıyan insanlardan oluşuyordu, evlendiğimde ilk yıllarda da çok güzel komşularım oldu ama sonra işler değişti çünkü İstanbul benim doğup büyüdüğüm yer olmaktan hızla çıktı ve insan olarak çok daha karışık bir yer oldu, şimdi güven de birini al bakalım evine? Ayak üstü komşuluğu az çok herkes yapıyor ama içli dışlı komşuluk kalmadı gibi bir şey zira yan komşunuz bilmem kaç ay önce taşınmış oluyor kimdir kimlerdendir bilmiyorsunuz, sapkın mıdır hırsız mıdır haberiniz olmuyor, eskiden İstanbul'da dahi herkes birbirini tanıdığından paylaşacakları konuşacakları çok şey oluyordu ama artık 1 sene gördüğünüz komşuyu 2. sene görmüyorsunuz haliyle yüzeysel bir tanışıklık oluyor, yüzeysel tanışmalarda da konuşacak bir şey bulamayınca konu hooop dedikoduya dönüyor, daha geçen gün bir tanesinin kahve içelim teklifini kırmayayım dedim yan apartmanda karısını aldatan adam, karşı apartmanda para karşılığı erkeklerle olan kadın dedikodusuna girildi, eve kaçta geldiği kaçta gittiğinin bile çetelesi tutulmuş rahatsız oldum çünkü bu tip merakları olan biri değilim, kimsenin hayatı beni ilgilendirmez, kim kimin evine girip çıkıyor kim kimle umursamam, ama insanlar komşuluk yapıyorum adı altında birbirinin hayatını didikler oldu, mesela benim evime kim geliyor kimi ilgilendirir ama merakla soranlar oluyor, o yüzden artık komşuluk yapmaya mesafeliyim, sokakta görürsem merhabalaşırım lakin bakıyorum birkaç kadın toplaşmış dedikodu kazanı kaynıyor takıyorum kulaklığı son ses müzik hafif bir gülümseyle yanlarından geçip gidiyorum benim günahım bana yeter, doğru dürüst tanımadığım insanların hayatlarını çekiştirirlerken kulaklarımı şahit etmek istemiyorum

ya bilemiyorum işte. herkesin hassasiyeti farklı. o yüzden yeni gelene hali hazırda oturanlar bir yakınlık göstermiyorsa çok da şaapmamak lazım bence.

İnsan insandan korkar oldu ne acı ki. Tavsiyem mecburen hafta sonu eşinizle çıkıp yavaş yavaş çıkarak çevreyi öğrenmek.

maske konusunda bende cok hassasım acıkcası maskesız olanlarla konusmuyorum dogruya dogru...

Şöyle bir fark var eskiden kimse çalışmıyordu daha doğrusu kadınlarımızın çoğu çalışmıyordu annemden biliyorum evimiz asla bir gün boş kalmazdı bu konuda çok kavga ederdik hatta. Güne katılırdı bize gelirlerdi hepsi evdeydi şimdi hepsi işe başladı zaten zamın bile etkisi var insanlar eve bile misafir kabul edemiyor gerçekten. Annem bi ara boşluğa düştü bari ben de işe başlayayım dedi şimdi oda çalışıyor o yüzden kimse kimseyi görmüyor yoğunluktan iş stresi başladı herkeste. Tabi önceden çalışmasan da geçinebiliyordun tek maaşla şimdi onlar da haklı. Senin dediğin kültürle büyüdüm ben de daha bu seneye kadar evet güzeldi bi taraftan evin önünde oturup çekirdek çitlemeyi bile özledim Ama ev de göremiyorsun kimseyi o kafayla gelip nasılsın demek bile akıllarına gelmiyordur. Ama zaten bırak komşuluğu akraba arkadaşların bile eski samimiyeti yok en azından ben de öyle arayıp nasılsın bile demezler artık o yüzden ben yadırgamıyorum artık :) Hatta şöyle 600 m2 arsa alıp etrafını ağaçlarla kapatıp kimse içeriyi göremesin istiyordum

Ben üç sene önce taşındım şu anda oturduğum yere ve küçük bir yerde yaşıyorum. Aparmanda kimse birbirini tanımıyor ve selam vermekten aciz tiplerdi çoğu. İçlerinden biri ile samimi oldum, o da kendi adım attı ve ev değiştirmeme zaten hala gidip geliyoruz. Ben de öyle vıcık vıcık, bol dedikodulu komşuluk ilişkilerini sevmiyorum. Bir iki kişi olur ama sağlam bir dostluk kurarsınız. İlla ki kafa yapınıza uyan biri çıkar sonuçta.

hemen maske taktı demişsiniz de bu pandemi döneminde ne bekliyordunuz acaba? :) bi de pandemi yüzündense saygı duyarım demişsiniz, şaka gibi düşünceleriniz. belki kronik rahatsızlıkları var ve hele tanımadıkları insanlarla bir araya gelmek istemiyorlar. belki sizi rahat buldular, maskesiz vs gördülerse taşınırken rahatsız olmuş olabilirler.

Ben taşındığımda da kimse gelmedi ben karşı komşunun önemli olduğunu düşünüp kendim bi şey pişirip gittim çocuklarımızda bizde yaşıttık iyi anlaşıyoruz ve onun sayesinde onun üstüyle de tanıştım merhaba merhaba yaparız fazlasını gelemem böyle iyim ben

Tanımadıkları etmedikleri yeni taşınan birine neden bir ihtiyacınız var mı diye sorsunlar ki? Yeni biri taşınsa ben de gidip sormam banane. Bisey merak ediyorsa gelip sorabilir

Benim apartman 40 daire. Ayda en az bir kez birileri gider birileri gelir dairelere. Her gidene güle güle her gelene hoşgeldin dersek ohooo. Karşılaşınca günaydın, iyi akşamlar yeter. Tanımadığım ve tanımayı planlamadığım insanların ihtiyaçlarıyla ilgilenmiyorum. Koca koca insanlar sonuçta, ihtiyaçlarını bir yolunu bulup kendileri karşılayabilirler. Komşu onlar aile bireyiniz değil. Mecburen bir binanın içine sıkışmış insanlarız, ilişki kurmak zorunda değiliz. Beklentilerinizi normal düzeye çekmelisiniz.

Yapmak yapmamak tercih meselesi, dedim ya ben büyüklerimden öyle gördüm. Birine bulaşmak gibi değilde insan insanı düşünmeli diye bakıyorum olaya. Bunu gidip beş blok ötedeki insanlara yapmıyorum alt, üst ve yan komşularım aynı binada yüz yüze bakıyoruz. Belki çoğu kişi yapmayı tercih etmez ama hoş bir davranıştır bu, ilk kez yalnız yaşamaya başladığımda tek başıma taşındım. Karşı dairemde oturan abla kulakları çınlasın aynen bu şekilde karşıladı beni, o binadan taşınalı neredeyse beş yıl oldu ama hala görüşürüz, konuya yaptığım yoruma hep aynı cevaplar yazıldı herkese hitaben yanıtlamış olayım, komşuluk benim için değerlidir ve ilişkilerin güzel başlaması da önemlidir, bir zararını değil aksine güzelliğini gördüm bu davranışın. Çalıştığım için çok sık görüşemiyorum komşularımla ama sıcak ilişkilerimiz var, görüşemesekte yazışırız, telefonlaşırız, ramazanlarda özellikle birbirimize destek oluruz. Salgın zamanı da yardımlaştık hep. Şu an oturduğum yerde yan komşum benden önce taşındı, geldiğim gün o da bir demlik çayla hoşgeldin demişti üç yıl önce o yorgunluğun üstüne ne iyi gelmişti diğerlerine de birlikte hoş geldin dedik bu durum insanlar arasında yaygın yani bu forumda gördüm bu yapmam tavrını, bu türlüsü de bana tuhaf geliyor. Herkesle can ciğer olamam o kadar yakın ilişki kurabilen biri değilim ama komşuluğu seviyorum

Çok haklısınız. Benim oturduğum apartman da öyle. Çok afedersin ölsen kokuya anca gelirler. Yaşıtım da yok. Bazen çok sıkılıyorum.

o enerji tutuyor ve arkadaşlık edilebiliyorsa çok güzel. ama ben özellikle büyük şehirlerde insanların mesafeli durmak istemelerini anlıyorum. olsa güzel olur fakat olmaması da çok kafaya takılmaması gereken bir şey olmalı bence.

Evet kedili, kaçacak yeri olmuyor insanın. keske elimizi verip, kolumuzu kaptırmasak. Yapışan komşu çok kötü oluyor. Çevremden duyuyorum. KudrAlobar Ayak

Hangi semttesiniz? Anadolu yakasındaysanız Salı ve Cuma günleri Kadıköy'de salı pazarı kuruluyor. Aynı yerde Pazar günleri de organik pazar var. Avrupa yakasındaysanız Perşembe günleri Feriköy pazarı, aynı yerde cumartesi organik pazar var.

Bunları kim dedi? KudrAlobar Ayak

Merhaba biz iş durumlarından dolayı yeni bir şehre taşındık İstanbul'un tam ortasına, çocuklar alışmaya çalışıyor biz alışmaya çalışıyoruz. Burda komşu ile ilgili dertleri okuyordum çok yapışkan komşularla ilgili filan ama benimki tam tersi. Tasinali 1 ay oldu kimse hoşgeldin bile demedi ya. Karşı komsumu inanın 1 defa görmedim kapılarını da mı acmiyolar nedir. 1 2 defa mecburi konuştu eşim çünkü ev sahibimizin kardeşi onda da hemen maske takmıştı. Tabi covid den çekiniyorsa saygı duyuyorum ama insan kapıdan da hoşgeldin der karısını 1 defa ev bakmaya gelirken kapıdan görmüştüm tasininca hiç görmedim yolda görsem tanımam. Diğer komşuları alt katları filan da görmedim zaten. Zaten yabancisiyiz buranın sorcagimiz şeyler olabilir basit ufak tefek seyyler. Örneğin çiğ süt güvenilir nerden alabiliriz, hangi bakkal iyidir eve sipariş kim getirir felan. Ya da ilk zamanlar çok eksiğimiz vardı evde küçük çocuklar dışarı çıkamıyoruz, insan bı ihtiyaciniz var mı diye de mi sormaz. Belki de ev sahibinin kardeşi diye yüz göz olmak istemiyorlardir ama hem bekarken annemin apartmanı hemde evlendikten sonraki evimizde komşularımız vardı Güler yüzlü severdik yani çok birbirimize gidip gelmesek de

Kaç senedir ayni yerde oturuyorum İstanbuldayiz kimsenin adini dahi bilmeyiz. "Merhaba, günaydın, iyi aksamlar" bu kadar. Gerisi gereksiz geliyor. İstanbulun ortasinda eve sipariş edeceginiz yerler mutlaka vardir yemek uygulamasini indiriyorsunuz adres girdiginizde siparis edeceginiz yerler listeleniyor. Eşimin kardeşleri ve anne babasi da bu sehirde ona ragmen korona oldugumuzda kimseden bize bir şey getirmesini beklemedik, kendimiz marketten sipariş verdik. Ertesi gun kapiya getiriyorlar. Kim niye size ihyitac taşisin? İmternet var ogrenirsiniz ne merak ediyorsaniz

büyüdüğüm yer gidince görsen camlardan millete bağırıyorum şen şakrak espriler gülüşmeler havada uçuyo ama oturduğum yerde tek bi kişi yok napalım artık böyle demekki :)

Bence olmaması en güzeli. Market istiyorsanız Migros, A101, getir hepsi eve sipariş getiriyor. Süt için de mahallenin marketine sorarsınız yönlendirir. İlk taşındığınızda evde çok eksiğiniz var isteyeceksiniz diye komşuluk mu yapacaksınız anlamadım hiç de sevmem bu tarz şeyleri. Mobil uygulamaları indirin kullanın. Devir artık bahsettiğiniz 'komsuluğun' olduğu devir değil. Komşuları ile internet şifresini paylaştılar diye hapise giriyor insanlar ya da bambaşka şeyler oluyor. İnsanlar güvenmemekte haklılar. Ayrıca bu durum İstanbul'a özel değil. Marmara'nın küçük şehirlerinde iç Anadolu'da Doğu Anadolu'da Karadeniz'de de yaşadım. Artık her yerde böyle. Bir tek lojmanlarda vs komşuluk yapıyorlar onda da bir kaçı, hepsi değil.

Getir çarşı ve yemeksepeti mahalle direk esnaftan getiriyor oraları deneyebilirsiniz

Bunlar ekstrem durumlar bence ki böyle saçma bir insanla karşılaşınca gereken tavrı koyunca gelmez diye düşünüyorum O kadar yıl farklı yerlerde yaşadım hiç boylesine denk gelmedim. Teyzeler im halalarimin evlerine gitmisligim var hepsinin komşuları normaldi, ama anladığım kadarıyla kimse kimse ile yuzgoz olmak istemiyor artık burdan da bunu anladım

biz küçük bir ilçedeyiz. artık burada bile bahsettiğiniz türden komşuluk çok fazla yok. oturduğumuz binada boş daireler var, onun dışında hepi topu 4 aile yaşıyoruz birini hiç görmedim. benimle yaşıt bir kadın var, taşınırken tanıştık ama sonrasında hiç sohbetimiz selam sabahımız olmadı. karşı komşum yaşlı bir teyze, kanser hastası. bazen koldan iğne vurulması gerekiyor onu vuruyorum. ama gel git yapmıyoruz evlerimize. bir tek alt komşumuz var 30 küsür yaşlarında bir aile.. ayda bir iki ayda bir onlar bize gelir biz onlara gideriz. büyük şehirde olsam sanırım komşuculuk yapamazdım, zaten kimse kimsenin yüzüne bakmıyor oralarda. bu devirde insanlara güven olmuyor daha doğrusu.

Hayır evimin içinden rahatsız olmaları değil öyle bir ortamdan rahatsız olup görüşmek istememeleri doğal. Sonuçta kapıma dayanıp elimden içkimi almadı insanlar. Onların görüşlerine ters olduğu için samimiyet kurmadılar.

size denk gelmemişler. Ben kapımı açtığımda içeri dalan adamlar vardı ilk taşındığımız sene. İzin almak davet beklemek falan yok. Bakın kadınları söylemedim bile adamlardan bahsediyorum. Kadınları siz hesap edin artık. Yaşlı falan da değil bunlar. Üst komşum hala dalıyor içeri gelme dediğim halde onların yaşlılıklarına veriyoruz. Ülkenin tamamı aynı kültür seviyesinde değil maalesef. Umarım böyle bir komşuya denk gelmezsiniz hiç. Ama sizin karşınıza çıkmamış olmaları var olmadıkları anlamına gelmiyor.

mecburiyetten aynı yerde oturduğum insanlarla samimiyet kurmayı tercih etmemek kafeste yaşadığım anlamına mi geliyor sizce? ilginç. benim için ev özel alandır. sosyal çevre farklı şekillerdede sağlanabilir. bunları anlamanızı beklemiyorum sadece güvenli alanında özgürce yaşamayı tercih eden insanları rahatsız etmeyin kekle poğaçayla bile ola taciz etmeyin yeterli

Nezaketen hoş geldiniz denebilir ama çalışan insanlardır belki. Şahsen gözüm komşu falan görmüyor benim. Sadece selam verir geçerim.

Geçen ay İstanbul'un göbeğinde bilinen bir siteye taşındım, taşındıktan 3 gün sonra karşı komşum elinde pastalar börekler hoşgeldiniz telaşınız vardır uğraşmayın istedim dedi o an çok şanslı olduğumu hissettim cidden, önceki evimde yine istanbuldaydım karşı komşumu yolda görsem tanımazdım, tamamen şans meselesi bu komşuluk.

Ay ciddi olamazsınız. Hic mi market yok etrafınızda Biz insanlar maske taksın diye yalvarıyorz. Ne güzel bilincli insanlarmıs. Gidip gelmiyorsanız napacaksınız komsuyu. Hızlı market uygulamalarını indirin biseye ihtiyacınız oldugunda, en yakın komsudan daha cıok ise yarar:) N nscckts Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Ay valla bi haber vardı. Kadının komşusu, kızını sobada yakmış. O günden beri ne komşu ediniyorum ne de kimseyle konuşuyorum. Sevmiyorum komşu falan.

Muhtemelen

Tanışır tanismaz evlerine girip çıkmaya baslamayacaktim ki. yeni gördüğün oranın yabancısı birine, belli ki çocuklu normal bir aile olan birine selam vermeyi esirgemekti kastım, yoksa benim de boş vaktim yok çalışmak ve çocuklar dışında temizlik ev işlerine zor yetişiyorum zaten . push ; S Senbirsen Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Eski komşuluklar yok çünkü artık insanlar sabit bir mahallede yaşamıyor. Herkes ordan oraya sürekli bir değişim içinde. Ve buda güvensizliği doğurdu haklı olarak. Binaya taşınalı bir yıl oldu sırf komşuluk olsun diye kimseyle görüşmek istemem. Kimden fayda kimden zarar geleceği belirsiz bu zamanda. O yüzden kırk yıllık komşuda olsa mesafeden yanayım. Kanım ısınır severim ederim görüşürüm bir iki kişiyle. Ama görüşmesem de olur yani çokta mühim değil. Çocuğumla ilgileniyorum akşamda eşim geliyor zaten onla vakit geçiriyorum yetiyor bana. Az insan çok huzur.

Ben komsularımı görünce sadece selam veririm ama özellikle içli dışlı olmamak için gayret gösteririm. Zaten sadece bir selamla bir sürü şey soruyorlar benimle ilgili. Çalışıyorum bana kalan zaman akşamları ve haftasonları. Onu da komsuyla geçirmek istemem. Hele de çocukluysa aman aman cocuklu arkadaşlarıma bile açıkca söylüyorum. Çocuğunu eşine bırak gel diye. Ne konuştuğumuzu bile anlamıyoruz. E ne gerek var benim için bunlara. Kafam rahat evimde oturup çayımı içerim. Komşularım yemek getirince de strese giriyorum. Simdi bu tabağa ne koyup vercem geri diye. Ben kendime zor yemek yapıyorum

Herşey siyah ya da beyaz değildir. Komşularla samimiyet kurmaktan hoşlanmıyor olmamız acil ihtiyaç anında müdahale etmeden izleyeceğimiz anlamına gelmez. Bunu yapmak insanlığa ters birşey zaten. Hayır kapıdan bişey getirene tepki vermiyoruz. Teşekkür edip güleryüzle alıyoruz. Sonra ya çöpe gidiyor ya sokak hayvanlarına. O yüzden yiyip yemeyeceğini bilmediğiniz, samimiyetiniz olmayan insanlara yiyecek götürmeyin diyoruz. Hayır komşuculuk oynamaktan hoşlanmıyoruz diye niye gözünüzde nemrut, asık suratlı, kimseye selam vermeyen kötü kalpli insanlar canlandı anlamakta zorlanıyorum. Sadece komşu gezmelerinden hoşlanmıyoruz, evimize girip çıkılmasını istemiyoruz o kadar. Gerekince yardım eli de uzatıyoruz, karşılaşınca selam da veriyoruz hal hatır da soruyoruz. Hatta inanmayacaksınız ama karşı komşumda evimin anahtarı bile var, evlerine hiç adım atmadığım halde, onlarınki de bende var. İyi ilişkiler için illa iç içe olmamız gerekmiyor.

Merhabalar Ben apartmandaki çoğu komşumu tanımıyorum çünkü hepsi çalışan ve çoluk çocuk sahibi insanlar. O kadar yoğunlar ki bence eve gelince bir de komşu ile iletişim kuracak enerji bulamıyorlar kendilerinde. Zira ben de bazen okul ve proje yoğunluğundan evdeki aile bireylerimle bile iletişimi minimumda tutmak zorunda kalıyorum. Yani o dönemlerde apartmana biri taşınsa benim ruhum duymaz. Siz yalnız hissettiğiniz için bir destek veya güler yüzle sohbet görmek isteğinizi anlıyorum, gayet insani bir istek sizinki ama yaşadığımız dönemde maddi manevi telaşlar içerisinde insanlar bir de yaşadıkları bina içerisinde ekstra bir arkadaş sorumluluğu istemiyorlar. Bu yüzden merhaba merhabada tutuyorlar iletişimi. Onları da suçlamamak gerek. Çalışıyorsanız iş yerinizde, çalışmıyorsanız da kurslara, spora vs giderek kendinize arkadaşlar edinebilirsiniz. İstanbul sosyalleşmek isteyene cennet sonuçta. :)

2 sene olacak evleneli ailemden yarımsaat uzak bir yerde oturuyorum valla oturduğum apartmanda kimseyle konuşmuyorum üst katımdakilerle merhaba merhabadan öte geçemedik karşı komşularla da tek kelam etmedim ben kimseye yanaşabilen bir tip değilim çokta eksiklik hissetmiyorum olmasında zaten kimseye güvenmiyorum.

Arkadaşlık, komşuluk etmek istemeyenler etmesin tabi zorla değil ama burda konu sahibesine yazılan insanlara zorla yapıştın benzeri mesajları da hayretle okudum Çok acaip yorumlar var gerçekten. Daha sıcakkanlı insanlar zaten komşuluk etmek istiyorlarsa kendilerini belli ederler, istemeyenler oralı olmazlar konu sahibesi de isteyenlerle arkadaş olur bu kadar. Burda komşuculuk oynama sen de ben antisosyalim sen de ol yazanları gerçekten anlayamadım, sosyalleşmeyi sevmeyenler de sosyalleşmesin o zaman ne diyelim

normal bir zaman en azından karşı komşunun bir merhaba, hayırlı olsun diye zili çalmamasını bende ayıplardım. fakat insanlar 2 dakikalık muhabbette bile maske takıyorsa hemen demek ki virüs konusunda hassaslar. yani dünya alarm halindeyken virüs yüzünden izole bir toplum mu olalım demek tuhaf. komşuculuk oynamak için virüs kapıp hastanelik mi olalım yani? belki başkalarına saçma geliyor ama hala bir sürü insan mümkün mertebe minimum temas kuruyor ve insanlarla dipdibe gelmemeye çalışıyor. konserlere gidenler olduğu kadar hala misafirliğe gitmeyen insanlar da çok. bunu da anlamak lazım.

Şu bakımdan farklı Erzurum'dan siz az çok tahmin edersiniz kimcidirler felan muhtemelen yerlisidirler. Ama İstanbul öyle değil kimin nereli olduğunu ne iş yaptığını kestiremezsin bile. Uzak kalmak burda daha iyi bence. Televizyonlardan neler neler duyuyoruz. Komşuluk hiç hiç yerde kalmadı evet ama İstanbul'da zaten kolay kolay komşuluk kurulmaz ve daha hayırlı olanı bu zaten.. KudrAlobar Ayak

bizle sadece apartman merdivenini silen kadın sohbet etti. hoşgeldiniz burası şöyle bir muhit filan kapıdan 5 dk. sonra da hiç de taciz etmedianormal sorular da sormadı. bu kadar, en azından güleryüz gördüğüm için mutlu oldum.

Doğru olan sizsiniz. Yanlış olan biziz. Bende apartmanda tanıdığım bir iki komşu var. Sadece merhaba selam sabah. Sadece üst komşumla gelgit yaparız o da nadir. Karşı komşuyu tanımıyorum mesela. İsin kötüsü tanışasımda yok. Çalışıyorum, çoluk çocuk. Gereksiz görüyorum. Ama doğru olan bu değil. Bizde böyle büyümedik. Niye böyle oldu bilemiyorum

ben çalışıyorum mesela çat kapı komşuculuğu sevmıyorum. belki onlarda öyledir

+10000 F flower world

6 kere taşındım böyle bir şeyi bırak kapı çalma dahi olmadı. Kendimiz döner sipariş edip yedik zaten kaynanam vardı yardım için. Ben de yapmam kimseye. Arz talep meselesi bu tür işler karşı taraf talep etmediyse kimseye bulasmamak en iyisi. Yoksa asosyal değilim severim konuşmayı muhabbeti.

Siz biraz antika düşünüyorsunuz. Sanırım küçük şehirden ya da ilçe/köyden taşındınız. Yani yanlış anlaşılmaya müsait bir şey diyeceğim de çalışan eden insanlarsa öyle komşuculuk oynamaya tenezzül etmezler muhtemelen. Siz de yapışmayın bence insanlara. Çiğ süt falan almıyor olabilirler, bakkal çakkal da kullanılmıyor bence sanal market indirin misler gibi. Komşu oldun mu hayatını didiklemeye başlıyorlar, doğal süreç bu inkar etseniz de inanmam. Uzak olsunlar, iyi insanlarsa kırk yılda bir yardımlaşılır.

Ben De kimseye hoşgeldin için gitmedim, gitmem. Bana da gelinsin istemem açıkçası. Hiç tanımadığım biri elinde kekle çıka gelse yemeğe korkar insan. Devir kötü ben extra fazla samimi komşuluk ilişkilerini de sevmiyorum. En rahat yer olan evinde çat kapı birileri komşuyuz diye neden gelsin? İnan evden soğutacak kadar yapışkan komşudansa merhaba da kalan komşu herzaman daha iyidir. 15 güne taşınacağız samimiyet kurmayı hiç düşünmüyorum. Karşılaşıldığı zaman güleryüzlü merhaba yeterli benim için.

Bende çevremde muhatap olduğum insanları az da olsa tanımayı severim. Çok sevdiğim komşularımda oldu, hiç hoşlanmadığımda. Ama bunları onları tanımadan bilemezdim. Yaşıt çocuklarımız olan komşularım ile daha fazla görüşmeyi seviyorum mesela, çocuklar oynarken bizde kahve içeriz. Yaşlı tek yaşayan kapı komşu teyzem var, çocukları uzak pandemide sık sık kapısını çalıp markete pazara gidiyorum eksiğin varsa alayım sen çıkma diye sordum. Hayır duası, yanı sıra börek, poğaça, kek yaptım çocuklarla afiyetle yiyin diye kapıma bıraktığı güzelliklerde kar kaldı bana Komşuculuk okadar kötü birşey de değil yani. İnsana insan lazım.

Tabi ki çok doğru fakat ben güven konusunu o anlamda söylemedim. Burda da herkes birbiriyle iyi gibi görünüp arkasından dedikodusunu yapıyor. Saçma sapan istekleri bitmiyor bir isteğini yapmayınca düşman olup diğerlerini de kışkırtıp düşman olmaya çalışmaları, gereksiz kıskançlıklar çok fazla var. Bunların bir kısmını ben yaşadım bir kısmı da arkadaşlarımın başına gelenlerdi. Yoksa dışarıya göre çok güvenli kapının önünden ne bisikleti ne ayakkabıları saklama gereği duyarsın. Çocuklar gece yarısına kadar rahatça takılır aklın kalmaz. İyi yanları dışarıya göre çok fazladır

Ben demedim diye savunma yapacaksanız hiç yorulmayın. Kim dedi bilmiyorum konuya bakın görürsünüz. Siz dediniz demedim genele yazıyorum.

valla şöyle bir örnek vereyim, 90larda ilk taşındığımız yıllarda apartmanda bir komşu vardı. gayet aile olarak yaşıyorlardı. kandillerde helva vs götürürdük, tabağa birşeyler koyar geri verirdi kadın. merdivenlerde selamlaşırdı. ama samimi olmamayı tercih ederdi. hiç kimseyi eve davet etmez sadece kapıda tabak alışverişi yapardı. bir gece aniden polis sesleri ile uyandık. o gün gündüz kocası evde vurulmuş ve herşeyi ayarlayıp polise öyle haber vermişler. bir madde örgütünün üyeleri çıktılar. 2-3 sene gayet kendilerini sıradan gösterip saklanmışlar. demem o ki insan kandilleştiği komşusunu bile tanıyamayabiliyor. o yüzden kendini geride tutan insanı kafaya takmamakta fayda var. istemeyen görüşmesin. bunun için oturup düşünmek yersiz.

Ay lütfen kimse kimseye gitmesin kış günü Biz ma aile sırayla birbirimize hastalık bulaştırıyoruz Birde komşu komşu gezsem ne olacak tahmin bile edemiyorum kafamızı kaldıramayız heralde Bende yeni taşındım yan komşu samimi görünüyor baya ama hiç gitmedimde çağırmadımda çocukları var hastalık bulaştırırız diye Kimsede gelmesin bu salgın döneminde Bu arada salgın dediğimde bir tek korona değil bir dünya virüs var yani Millet hastalıktan kırılıyo yaza bırakın bu komşuculuk işlerini S Senbirsen Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

yani bu çok hoş olurdu bu kadarını beklemedim ama dediğimgibi merhabayı da esirgemek saçma geliyor bana burda kim ne derse desin

Bu covidde ne meraklısınız komşuculuk oynamaya. Gidin kendiniz tanışın madem o kadar tanışasınız geldi. Ben hiç bi komşuya gidip de ihtiyacını özel bir durum yoksa sormadım zibilyon tane uygulama var açsın sipariş versin çıkmak istemiyosa. Özellikle İstanbul gibi bir şehir için çok gereksiz soruncuklarınız var

merhaba canım ben de yeni evliyim haliyle yeni ev bizde de aynı ama inan hiç gocunmuyorum insanlardan ne geleceği belli olmaz ne kadar uzak o kadar iyi boşver hele ki istanbulda hiç bulaşma. belki kurslara katılırsan orda arkadaşlıklar kurabilirsin veya workshoplarda tanışırsın.

komsuya musaıt degılım deyıp gerı cevırmek daha kolay bunu aynen yapan ve gorusmek zorunda kaldıgınız yakın akrabalarınızda olabılıyor o daha can sıkıcı ya eve gırınce gozlerı heryerı tarıyor barkod okuyor, herseyı bılır herkesı tanırlar dıdısının dıdısı hakkında konusacak seyı vardır. cok fenalar

3 senedir oturuyoruz bu dairede, ben yan komşunun yüzünü görmedim. Bırakın tanışmayı yani. herhangi biri gelip ben sizin yan dairede oturuyorum dese inanırım

Kek börek önerisi de çok mantıklı değil bence. Hiç tanımadığım bir insandan gelen yiyeceği yemem ben. Kim olduğunu ne olduğunu bilmiyorum, pis mi temiz mi belli değil. Mecburen alsak da çöpe ya da hayvanlara gider. Yazık günah bence.

Yook artik. Adamin teki davet etmeden eve girse ne olduguna anlam veremeyip ciglik atardim herhalde. Bu arada benim oturdugum yer guvensiz bir semt ve yer degil anahtari butun haftasonu kapida birakmişiz dokunan olmamiş hoş haber veren de olmamiş. Komşularimin da abuk sabuk çekinmemi saglayacak bir hareketini gormedim bunca yildir ama yine de cok guven duymam, sıcakta değilim ben acikcasi. Gerci ben komşulardan bagimsiz olarak normalde de çoook sicak kanli degilimdir. KudrAlobar Ayak

Evet enerjimiz tuttu. yan komşuyla aynı samimiyeti kuramadık mesela ama karşı komşumla iyi arkadaş olduk bu bana iyi geliyor. Büyük şehirde olsam ne yapardım bilemiyorum tecrübe etmedim ama güven konusu çok önemli tabiki.

Eşimin kırk kişilik ekibinden 17 kişi pozitif. Diğer ekipleri bilmiyoruz. Dün test verdik biz de çok şükür negatif ama gündemimiz çift maskeye mi geçsek, üçüncü aşıya geciktik, yine başa sardık vs. Kapının yanında asılı maskem var, kapı çaldığı anda önce maskeyi takıp sonra kapıyı açıyorum.

Tanışırım sorun yok bizim Bahçelievler anneleri grubumuz var instagram da o grupta bu amaçla kuruldu doğru düzgün komşuluk yok anneler ve bebekler sosyalleşsin diye bu postu görüncede yazayım dedim hanımefendi de aynı dertten muzdarip.

valla bence samimi olmak istemeyen komşudan zaten uzak durmak lazım. bir bildiği var ki görüşmüyor. he bana hiç tanımadığım insanların görüşmeme tercihini sorgulamak zaten tuhaf geliyor.

Komşu ihtiyacınızı sormuş sormamis, amann, Komşuluk olursa olur ama hayırlı kişilerle olsun da... Ben şahsen komşu istemez, sevmezdim, dadanir, yapışır diye çevremden duyardım, şükür başıma gelmedi, hayır diyemeyen biriyim kolay kolay. Eski apartmanımda iyiydi aslında, toplu olarak bir arada olunuyordu. komsunun kızı iki üç gün kapımı çaldı, tesadüf eşim evde olacaktı akşam. dedim işten gelecek, onlar da davet etmeyi bıraktılar, halbuki bahane değildi. Annemin komsusu var, cidden iyi biri, canayakin, konuşkan, amaaa öyle bı özelliği var ki, önce birimizi arıyor, cevap yoksa saniyeler içinde birimizi. Annem ve beni. Orada kaldığım sürece bir kaç kere oldu. ya belki geç cevap vermek istiyorum ki yarım saat sonra dönemez miyim. Bir gün sora da dönerim. sanane kardeşim. Hayatımı sana mı adıcam. Çok geçmeden yazdim bir gün, beni aramışsin, aynı dakika annemi aramışsin, önemli bir şey mi oldu merak ettim dedim. Whatsapp tan fotom da gözükmüyor, sildim kendisini. istemedigimi anlıyor olsa gerek. Düşünsenize teknoloji çağı, hepimizin farklı koşturmacalari var, ki benim iki çocuğum çok küçük ki bekar olsam, ya da sabahtan akşama kadar uzansam bile istemek zorunda değilim kimseyi. Ben Ayşe'yi arayayım, cevap yok, ay dur anasın dan ulasayim. sinir bozucu. Ama sen bana bunu yapamayacaksın bir daha. sesssizim diye yok öyle

Gideceğim çok yer oluyor annemlerin orada dayımlar var k. validem var görümcem var komşu ablalarım var okul arkadaşlarım var yani orası benim yaşayacağım bir yer oturduğum yer tam entel kent gibi kimse kimseyle muhattap değil astrojurnal

ayyy degıl komsu en yakınına bıle neden kesmedınız dıye sorulmaz ya var gercekten oyle ınsanlar cok degısık... ben bır konusmaya sahıt oldum sıtede mangal yapmak ıcın ozel alanımız var apartman gorevlımız bır pazar tavuk kebap yapmıs komsunun bırı dıgerıne sunu dıyordu sorsan paramız yok derler gecen hafta sonu gordum kocasıyla tavuk kebap yapıyordu kızımda o sırada akulu arabaya bınıyor bende onu gozlemlıyorum konusmaları da duyuyorum bır yandan... dayanamadım usul usul yaklastım nasılsınız hanımlar dıye, kulak mısafırı oldum kım kebaplar yapıyormus bakayım dedım yaa kapıcı ıste, paramız yok paramız yok deyıp duruyor bırde dedı goruyormusunuz sız su kapıcıyı bak bak bak, belkı gordugu gorecegı oydu o da bogazına dızılmıs demek kı burada mangal yapılmaması gerekıyormus aman aman bız yapmayalım dedım anında konu kapatıldı baska seyden bahsettıler 5 dk durdum ayrıldım gercekten coook cok hadsız ınsanlar var onlar da sırf konusmak ıcın konusuyorlar cunku baska ıslerı yok gereksızın.

Benim şu anda yaşadığım yerde kadınlar genellikle gösteriş budalası. Ben de çok sade ve minimalist yaşayan bir insanım. Özellikle insanların evlerine gelerek neyi var, neyi yok diye araştırmak için samimiyet kurmak isteyen, hatta evindeki eşyana ve mal varlığına göre muamele yapan insanlar bile var. Ben bugüne kadar çok sık taşındığım için haliyle eşyalarım çok yıprandı. Bir de kedi besliyorum o da var, ama bana bir adım gelene ben iki adım gidiyorum öyle bir yapım var. Tabi ki samimi bir şekilde geliyorsa.

İlk evlendiğimde kimse kapımı çalmadı canım sıkılıyor ne biçim yer burası diye ahlanıyordum. Karşı komşumu hiç görmemiştim, üst komşu bir değişikti. Sonra bir gün kek kurabiye yaptım ve tabaklara koydum. Sırayla gezdim daireleri. O kadar güzel arksdaşlıklarım oldu ki o binada, taşınırken çok çok üzülmüştüm. Çok özlüyorum

Onlar gelmiyorsa siz gidin. Herkes komşu düşkünü olmak zorunda değil, komşuluğu isteyen sizseniz siz başlatın.

Ben de burdaki çoğu yorumu anlayamadım, komşuya 2 çift laf da mı etmeyelim insanlarımız asosyal olmuş Komşu iyidir yaf, ben yan apartmandan yaşlı bir hanımla konuşuyorum mesela sokakta karşılaştığımızda ayaküstü hemen laflarız

Aman boşver ne yapacaksın komşuyu Tanımadığın insanlar hem pandemide var insanlardan ne kadar uzak o kadar mutlu . push ; Vitaminler

Ya kötü niyetli değiller aslında, onu bildiğim için fazla tepki vermiyorum. Yıllardır birbirlerinin evine teklifsiz girmeye alışkın oldukları için bize karşı da öyle olabileceklerini sandılar ilk başta. "Gomşum şunu bir imzalayıver" falan diye dalıyorlardı arada Gelen giden de bir şekilde uyum sağlamış bunlara. Site değil koca bir köy sanki herkes herkesle kanka Neyse ki son bir ay, sabır çekiyorum

Büyük şehirler bizi yalnızlaştırmış. Benim de memleketimde komşuluk ilişkilerim gelişmişti ama Ankarada yalnızım malesef. Ölsem kalsam kimsenin haberi olmaz. Bazı mesajları üzülerek okudum ne zaman böyle uzaklaşıp yabancılaşmışız insanlardan.

Biz lojmanda oturuyoruz burda ilişkiler baya samimi ilk taşındığımızda hemen çay filan getirmişti komşular. Başkası taşınsa kek, poğaça yapıp götürürler. Fakat ben hiç böyle değilim. Çat kapı gelinmesini, her gün dip dibe olup saçma sapan dedikoduları sevmiyorum. Bu yüzden sadece karşı komşumla daha yakınım geri kalanına ayda bir giderim /çağırırım. Bu yüzden bana devamlı sitem ediyorlar ama umrumda değil. Çünkü kimseye güvenmiyorum kimseyle arkadaş olmak için de arkadaş olmam iyice sevmem lazım

Sirf konu sahibiyle tanişabilmek için mi üye oldunuz?

Çok katlı ve daireli bir apartmanda oturmuyoruz, herkes birbirini tanıyor. Birkaç ay önce bir çift taşındı, özellikle kapılarına gidip tanışmazdım ama girişte gördüğümde selam verip tanıstım, bir ihtiyaçları olursa, yardımcı olacağımızı söyledim. Birbirimizde numaralarımız var diğerleriyle, bir kargo gelse, hastalık acil bir durumda yardım isteyebiliyoruz. Bu kadarı benim hoşuma gidiyor açıkçası ama iletişim kurmak istemeyene de niye kurmuyor demem, herkesin kendi tercihi sonuçta. Market, manav için komşuya sormaya zaten gerek yok diye düşünüyorum.

Asosyal damgası yiyoruz ondan sonra

Bundan daha doğal ne olabilir ki. 2 senedir hiç bi komşumuzla değil gelip gitmek kapı ağzında bile görüşmüyoruz acil bir şey olursa da maskesiz asla konuşmuyoruz. Onların yaptığı doğru.

ya bi de istanbuldan bahsediyoruz. biz evimizde 27 senedir oturuyoruz, ilk geldiğimizden beri oturan komşularımızla aile gibiyiz. ne bileyim çocuklar olarak akrandık, anne babalar arkadaşlık kurmuştu. ama o dönem güven vardı. okuldan gelince çok rahat komşunun evine gidebilirdim annemleri beklerken. artık o güven yok. kim kimdir bilemiyorsun. mesafe koymak iyidir. pandemi nedeniyle tabak alışverişi yapmak da istememiş olabilirler. şahsen ben de geçen birkaç aya kadar kimsenin getirdiğini alıp yemek istemiyordum. hele ki evde kalabalık oturup misafir kabul edenlerden. kronik rahatsızlıkları olan bir sürü tanıdığım bu düzene devam ediyor mesela.

Sizin adınıza üzüldüm umarım bir kaç arkadaş komşu edinirsiniz ama bence devir değişti ya bende komşuculuk oynamayı sevmem taşındım kimse gelmedi iyi ki gelmedi benden sonra da bilmem kaç kişi taşındı hiç umursamadım yani bu ihtiyaç olayı eskidendi artık her şey ulaşılabilir bulunabilir sorular internette cevap bulabilir

Mesela kargo gelir evde yoksun. Komsuya bıraktırabilirsin ya da salak gibi çantayı anahtarı içerde unutup dışarıda kaldığında komşudan yardım isteyebilirsin.

bu zamana kadar sadece 1 komsuyla sorun yasadım... onda da hergun gelıp benden erzak ıstıyordu yok kalmadı dedım dıye bana dusman olmustu, tek o sorunum oldu... kendımı bıldım bılelı komsuluk ılıskım vardır mesela kek getırse yemem hıjyen acısından dıyenlerde var, kendılerınce tabııkı haklılar ama ınsan dusunmeden edemıyor o kısıler hazır paketlı gıda da yemıyor o zaman ya da lokantada da, dısardan da yemek yemıyor? ... yıne de komsunun getırdıgını yemek ıstemezsen hayvanlara verırsın yemek zorunda tabııkı degıller eger rahatsız oluyorsa, mesafelı durur, kapıya gelen komsu bunu gorur zaten mesafelı durur dıye dusunuyorum. yanı komsunun getırdıgını aldı-yedı veya selam verdı dıye komsular hadsızlık yapmıyor, sırf bu yuzden bırbırlerıne gırıp cıkmıyorlar, belkı ondan cekınıyorlar bundan dolayı uzak durmak ıstıyor olabılırler ama hadsız olan hadsızlık yapmak ısterse bahane buluyorlar zaten... kotu ınsana denk gelırse ınsan, selam vermeye bıle gerek yok kotulugu mutlaka dokunuyor yanı sokakta aglayan da gorsem yaklasırım yardımcı olabılecegım bırsey var mı ıyı mısınız dıye sorarım... belkı yanlıs yapıyoruzdur bılmıyorum ama bu yuzden hıc sıkıntı yasamadım acıkcası. bırını rahatsız ettıgımı hıssetsem uzak dururum. ınsanlarla ıletısımı, ınsanları, bırılerının ısını kolaylastırmayı sevıyorum, yuzlerınde gulumseme gormeyı sevıyorum aslında tam olarak bu... komsum gecen gun bır yemek yapmıs sevdıgını bıldıgım yemegı yaptım aklıma geldın musaıt mısın cocuk sana getırsın ıstersen dedı aradı. ısterım valla ellerıne saglık dusundugun ıcın cok tesekkur ederım dedım aldım ve afıyetle yedım. sevdıgım yemegı ıcıne sınmemıs gondermıs olması dusunmesı cok mutlu ettı, yenı yıla gırıcez ya... cıkolata kahve hedıye aldım verıcem mesela :) bılıyorum kı yuzunde gulumseme olacak, mutlu olacak onu gormek bana yeter herkes farklı dusunuyor yanı ınsanız ıste hepımız cesıt cesıt :)

Bizde 1.5 ay once izmire tasindik, ankarada ki evimde 8 sene oturdum hala ikinist katimda kim oturuyor bilmezdim sima olarak evet ama günaydin diyince bile suratima bakarlardi. Burda daha yeniyiz ama burdan da çok bir şey beklemiyorum açıkçası. İlk geldigimizde ev dar oldugu icin çocugun akulu arabasini vs koyacak yer bulamadigim icin karsi komsunun kapisini caldim acana binada bir depo varmi diye sormak icin. Yok demisti ama varmiş insanlar çok enteresan banada biri bir şey sorsa elinden tutar kendim götürüm yazik yabanci diye. Bence sizde alisin bu duruma artik eski komsuluklar her yerde yok maalesef.

Ev kiralama aşamasında çok fazla konuştuk kim olduğumuzu biliyorlar karşı komşumuz bide karşılıklı kapılar yani taşınırken o kadar gürültü patirti oldu kapı duvar bir defa Güleryüz gösterip meraba demedi ya çok garip neyse benim beklentim fazla heralde. Hayır bizde de iki küçük çocuk var ilk zamanlar daha yerlesemeden biraz gürültü oldu haliyle acaba rahatsız mı ediyoruz diye ben kendim çok tedirgin oldum. Düzenimiz oturunca normale döndü tabi

Onu komiklik olsun diye söyledim canım kadın çok sıcakkanlı meraba dedi bende meraba dedim öyle bir daha görmedim, bende çalıştığım için bı gördüğümü bı daha göremiyorum ztn :)

Ben de iki kere taşındım hiç böyle bir beklenti içine girmedim. Çok şükür aç da kalmadım. Hic ben sizin gibi poğaça vs getirenle de karşılaşmadım. Siz yapın ben kendime bile zor yetiyorum. Yardım edeceksem imkanı olmayanlara yardım etmeyi tercih ederim. Tanımadığım kimseler için bu kadar ince düşünceli olmam beklenmemeli. Akrabam, arkadaslarim olsa teklif ederim.

Ha bu arada had bilmezliği asla savunmam. Farklı biçok kronik rahatsızliğım var pat diye kimse benim evime gelemez. Mesafemi her zaman korurum. Ama yasam tarzı seninkine uymuyor diye Allahın yarattiğı candan kaçmak selamı sabahı kesmek insanlık degil dindarlık da değil.

İnsanlar artık kimseye güvenemiyor. Belki onlar da sizden çekiniyorlardır yanaşmak istemezsiniz diye. Siz bir gün kek börek çay yapıp dolaşın "tanışalım istedim şu saatte evime bekliyorum diğer komşulara da haber veriyorum" deyin. Gelen gelir.. Ben çalıştığım için hiç öyle komşu gidiş gelişi yapamam. Ama kafasının uyuştuğu birine denk geldi mi insanın hayatı kolaylaşıyor. İnsan insana lazım. Siz bakmayın yabanilere..

Bu konuda zehirden bile cilgin dusuncelerim var. Ben yemem, yiyene afiyet olsun. Disardan bildigim bir mekandan yemek yemek tanimadigim birinin getirdigi yemekten daha guvenli geliyor.

Komşuculuk oynamayanları niye sosyalleşmiyor sanıyorsunuz? Arkadaşlarımız var yahu, ailelerimiz var, dostlarımız var.

Yıllar önce herkesin birbirini tanıdığı bir apartmana taşındım, ilişkiler güzeldi. Sonra benim yan daireme birileri taşındı, ben de adete uyayım dedim. Kek yaptım, kapıdan verip hoş geldiniz deyip döneceğim, sevmem gelip gitme muhabbetlerini. Yandan tıkırtılar geliyor diye gittim kapılarınj çaldım elimde tabakla, açmadılar, bir defa daha çaldım yine açılmayınca döndüm. Sonradan öğrendim ki evi garsoniyer olarak kullanıyorlarmış Ya kapıyı açıp beni zorla içeri çekip kötü yola düşürselerdi Odur budur bulaşmam yeni gelenlere.

Hasbelkader aynı binaya düştük diye bakış açımız, yaşam tarzımız farklı olan insanlarla neden komşuculuk oynamamız ya da dost olmamız gereksin ki? Sevdiğimiz ya da iyi anlaştığımız insanlarla zaten nerede oturduğu önemli olmadan görüşüyoruz. Benim karşı komşum ellili yaşlarda bir çift. Evde 70-80 yaşında bir babaanne biri evli iki yetişkin çocuk, torun torba falan var. Bütün sülaleleri yakın civarda oturuyor ev hiç boş kalmıyor. Karşılaşınca merhaba der hal hatır sorarız iki tarafa da bu kadarı yetiyor. Çünkü paylaşacak bir şeyimiz yok. Yan komşum bir çocuklu genç bir çift. Evi ilk aldıklarında elektrik gerekmişti bizim evden uzatma kablosu vermiştim onlara. Bir akşam bizde parti varken kafalar bi milyon salonda 8 kişi tabu oynarken adam geldi elektrik parasını ödemek istedi kabul etmedik iyi dileklerle ayrıldık. Sonra bir daha selamımı dahi almadılar. İçki içmeyen dindar insanlarmış bizim evdeki ortamdan rahatsız olmuşlar. Çok doğal, ne diyebilirim ki buna? Bakış açılarımız, hayatı yaşama biçimimiz uymuyorsa görüşmeyiz olur biter.

Ay tam olarak bunu kast ettim işte. Ben de sevmiyorum, güler yüzle günaydın iyi akşamlar diyosun akşamına hadsizlik yapıyolar. İzmirin çok popüler bir semtinde emekli bir komşu amca da bize takmıştı. Mesleğimizden dolayı eve giriş çıkışımız absürd ve farklı saatte diye. Gelip gidip evli misiniz siz diyordu. Eşine de sordurtmuş diğer komşulara. Bir gün eşimle arabadayız gördü bizi inmemizi bekledi. Belli sorgu sual var. Eşim sinirlendi ne oldu amca kimlik kontrolü mü yapçan kalbini kırmadan rahatlamayacak mısın dedi, ondan sonra rahat bıraktı bizi.

Bende kimse görüşmek istemiyosa bende rahatsız etmiyim diye kimseye gitmedim açıkçası ama öyle yapabilirim. Karşı komşu hariç herkese vereyim aynen. Onlar özellikle uzak duruyor kasti olarak farkındayım çok yuzgoz olmak istemiyorlar. Çok teşekkürler

tabıkı gorusmek ıstemeyen gorusmez ılla benımle gorussunler demek ıcın sevgıye ılgıye cok ac olmak lazım...

komsular kullan at tabak degılde normal tabak verıyor mu hala bırbırıne ya ben cok uzun zamandır yaptıgım bırseyı komsuma verıceksem kullan at tabakta verıyorum, dogru dedıgınız gıbı pandemıde elden ele gecen tabaklarda saglıklı olmaz ıste kım kımdır bılınmıyor cunku ınsanlar bırbırıyle tanısmıyor, cocuklarımız asagıda oynuyor kımın cocuguyla oynuyor en azından onun ıcın tanımak tanısmak sart dıye dusunuyorum bırde tanısınca bırbırımızle gıdıp gelmek zorunda da hıssetmıyorum hıc, amacım kımın komsum oldugunu bılmek kımlerle ortak alanı paylastıgımızı bılmek... astrojurnal

Hiç asosyal değilim valla, komşuculuk sevmiyorum sadece. Sizinle her komşuculuk oynamayanı asosyal mi sanıyorsunuz Elinde kurabiye tabağıyla kapıya dayanmak çıkarma yapmaktır kusura bakmayın.

Komsuculuk filan eskiden olan şeyler idi o da çok eskiden. Yaklaşık 3 senelik evliyim ne apartmanımda oturanları tanıyorum ne de onların tanışma gibi bir durumları olmadı, buarada şehirle ne ilgisi var bu durumun? Örnek Erzurum' dayım, burada da İstanbul dan farkı yok. Kaldı ki kendi sevdiklerime zaman ayiramiyorum, bu yüzden konu bile açtım apartmana taşınan yeni bir kadın kapımi çalarak tel no mu isteyip komsuculuk yapmamı istemişti hemde alt komşu, binada ise 72 daire var bana çok absürt gelmişti. En son dert edeceğim şeylerden biri.

Bize de kimE gelmedi sormadı etmedi Çünkü pandemi vaaar Sadece bi komşu telefonda gelemedik pandemi sebebiyle dedi Canıma minnet Ben yabaniyim sanırım

Samimiyet kurmamak ayrı da selam dahi almamak? Üstelik yardim edildikten sonra? Yazık yani

Komşuluk bitti malesef şimdi birbirini tanıyan insanlar birbirlerine zor selam veriyorlar

Avrupa yakasındayiz bahçelievler N nscckts Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

İstanbul'un orta yerinde 5 yıldır aynı sitede, aynı dairede oturuyorum. Kapı komşumu asansörde görsem, tanımam.

çalışıyorumama iş yerinde işten başımızı kaldıramıyoruz. sonra herkes çil yavrusu gibi evine dağılıyor zaten. istanbul trafiğinde haftasonu buluşalım felan desen eziyetten başka birşey değil. toplu taşımaya küçük çocuklarla binemem. o yüzden meraba diyebileceğim biri iyi olurdu diye düşünmüştüm. en azından geldiğim yerde öyleydi. zırt port birbirimize gitmezdik ama orda olduğumuzu bilirdik yani. KudrAlobar Ayak

İlk baştaki gibi süper izole yaşamıyoruz tabi ki. Güvendiğimiz, dikkat eden insanlarla ya da ailelerimizle görüşüyoruz. Benim hasta bir ablam ve yaşlı bir annem var temasta olmak zorunda olduğum. Kendime de onları korumak adına dikkat etmek zorundayım. Apartmandan maskesiz gezen, asansöre maskesiz binen insanlar görünce sinirleniyorum o yüzden. Mümkün mertebe uzak durmaya çalışıyorum. Yani evet virüs yüzünden kısıtlanıyoruz hala, başka çaremiz yok çünkü.

Katılıyorum Birde sanki dışarda görüştükleri insanlar hep elit kesimden de komşuların ne olduğu belli değilmiş, sıkıntılı olabilirlermiş. Evet olabilirlerde ama tanımadan bilemez kimse, arıza tiplerse mesafeni koyarsın oldu bitti. Belkide çok iyi insanlardır, şahsen deneyimledim çok tatlı çok iyi komşularda oluyor. Sitenin oyun alanında çocukları oynatırken camdan görüpte gelen bir sitede oturdum yıllarca. Eline bisküvi, çekirdek alıp aşağı inerdik, güvenliğe çay demletir saatlerce otururduk. Çocuklarda kaynaşırdı, biriylen oynarken acaba kimin çocuğu demezdim.

Benim için problem değil valla. Rahatsız olduğum bir durum değil. Hoşlanmak zorunda değil kimse benden.

Komşuluk illa mıç mıç olup dedikodu yapmak değildir ki. Bunu yapan var diye hepsi böyledir diyemeyiz. Anlamanin yolu da ucundan kıyısından tanimaktir insanları. İş ortamı içinde de dedikodu çok yapılır mesela ama iş arkadaşı edinmeyi komple bırakmıyoruz, seçici davraniyoruz. Ortak alanda yaşayanlar için de geçerli olabilir bu durum. Ev arkadaşı olunca çok alaturka, iş arkadaşi olunca çok modern oluyor gibi bir algı var. Arkadaş olmanin temeli de zaten bir şekilde aynı ortamda bulunmayı gerektirmiyor mu? Ha bu demek değil ki çat kapı gelinip akşama kadar oturulsun. Çok cıvık olmakla, çok soğuk olmak arasında da bir yerler var yani. Ama tercih meselesi elbette.

Ben 11 senedir aynı sitede oturuyorum, kimseyle de merhaba, iyi günler muhabbetinin ötesine geçmedim hiç sıkıntı da yaşamadım bu anlamda. Evlenip taşındığımda çalişıyordum zaten vaktim yoktu, sonra doğum yapınca da aynen devam etti. Sevmem zaten zırt pırt kapı çalip ben geldim denmesini, bende gitmem kimseye o şekilde. Annemin sitesinde bir komşusu vardı, kadın bizden çıkmazdı, bir diğeri gece, sabahin körü farketmeksizin kapıyı çalar yada arar birşeyler isterdi, o kadar bıkmıştım ki dedim kimseyle yüz göz olmayacağım, öyle de devam ettim. Siz görüşmek istiyorsanız, minik 1 paket kahve, yada kurabiye vs hazırlayıp, uğrayıp komşularınıza kapıdan bırakabilirsiniz. Şu daireye tasındık, kahve içmeye beklerim vb şekilde girizgah yaparsınız. Görüşmek isteyen olur muhakkak, sonrası gelir diye düşünüyorum

Ayyy böbrek mafyası

Ben de severim komşuluk ve ahbaplığı, umarım kafanıza göre birileri çıkar. Gözünüze kestirdiğiniz birileri varsa ilk siz konuşun derim

Benim kendimi savunmam gereken bir durumum yok? Burda kendimi kime, neden savunayım. Ben illaki herkes komşuculuk yapsında demiyorum, dediğim sadece her komşu kötü değildir. Çok, çok iyileridr var. Okadar

Tabi bu konuda haklısınız.

bi de şu var bence, 30lara gelince insanlar yeni arkadaş edinme çabasında olmuyor. var olanlarla zor program yapılıyor zaten koşturma içerisinde. yeni biri ile görüş, tanı, arkadaş ol. gerçekten emek ve zaman istiyor. istanbulda yaşayan çalışan biriyim, hani cidden ilk andan enerjim tutup ilk anda muhabbet edememişsem sonrası için özel emek harcayamıyorum kimseye. çünkü hakikaten zaman kalmıyor. yada bazı ailelerin kavgası gürültüsü oluyor mesela. akşam kavga sesinin gittiği komşusuyla evcilik oynamayı yediremiyor kendine. hayatta türlü türlü şeyler var. bu yüzden ilk anda mesafesini koyan birini üstelememek lazım diye düşünüyorum. bu konuda da konu sahibi en fazla 1 kez bir kek poğaça yapıp kapıdan verebilir. devamı gelmezse yapacak bir şey yok.

Ben ayaküstü bir samimiyetim olmayan insanlarla yüzeysel konuşmalardan hiç hoşlanmıyorum. Yorgun argın, sarhoş vs vs bir sürü şekilde eve geliyorum, bazen selam vermek bile zul geliyor. Zaten hayat bir şekilde şunla bunla small talk denilen kuru gürültüyle geçiyor, bari evimde ve etrafında bir rahat edeyim istiyorum. Ayrıca insanlar birbirinin özel alanına girmeyi muhabbet sanıyor. Evleniyor musun, nerde çalışıyorsun, şöyle böyle. Neden bunları sana anlatayım ya da senin hayatını dinleyeyim ki? Zaten bir yaştan sonra emek verip inşa ettiğin arkadaşlarla bile konuşamaz, görüşemez oluyorsun. Hasbelkader aynı beton yığınına tıkıldım diye yakınlaşmak biraz absürt geliyor. Tabi yardım istenirse elimden geleni yaparım ama birisine de yakınıma taşında diye neden hoşgeldin diyeyim?

valla kaç kere taşındım istanbulda daha bir kez hoşgeldiniz diye kaapımı çalan olmadı daha. onu geçtim gelinliğimle girdiğim ilk evime bizi görüp yalandan hayırlı olsun demeyenler vardı ben de çok kafama uyan, dostluk kurabileceğim birileri değilse sırf aynı apartmanda yaşıyoruz diye hiç kimseyle samimi olmak istemem. zira komşuluk müessesesi çok sorumluluk isteyen bir iş. çat kapı davetler, çaylar kahveler için elinin altında hep ikramlık bir şeyler olacak, evini b. k götürmeyecek... ben pasaklı ve rahat bir insanım, küçük çocuğum da var. çalışıyorum gelemem öyle işlere

Heh işte biz kendi kafesimizde yaşamaktan memnunuz, mutluyuz. Kimse gelip buna laf söylemesin ya da uzak durmak istiyorsak alanımıza girmeye çalışmasın bi zahmet.

Bu arada ben pandemide 1 komsumla görüştüm oda eşimin hatrina, sonra kaçacak delik aradım. 4 kişi oldular 1 i gecen hafta çocuklarıyla bile vedalasmadan eski sevgilisine kacti öteki yüzümüze gülüp her fırsatta arabamızın park alanında cikisi kesti asla laftan anlamadı 1 i eski sevgilisine gideni kocasından kıskandı her daireye lafını yapti elde kaldı 1 Bosverin o kahve içmeler sonra çok kötü oluyor taslar yerine otursun zamanla anlaşılır.

açıkçası komşuculuk oynamak sosyallik işareti değildir. ev dışındada bir hayat var. zamanının büyük bir bölümünü dışarda geçiren birisi apartmanında komşu var mı yok mu ilgilenmez bile. aksine güvenli alanında dinlenmek ister. bu tercih meselesidir asosyallik değildir

Ortalıkta bunca saçma sapan insan varken böyle bir beklentiniz olması gereksiz geldi bana. Artık herşey internetten alınabiliyor ücra bir yerde değilsiniz İstanbul un ortasında sipariş verdiğiniz birşey bir günde gelir.

Yani evet bir kişi de yeter ben de öyle her dk gidip gelelim demiyorim da böyle çok yabancı gibi garip geldi başta

Sormadı da ne oldu aç mı kaldınız? Internetten de arastirabilirsiniz çiğ süt alma işlerini mesela.. İnsanların işi gücü yok da komsuculuk mu oynayacak sizinle merak etti..

Çok mantıklı. Bir kere asansörde bebeğini indiren bir kadın görmüştüm keşke o an yapissaydim :)

istanbulda komşuluk bence zor. ben de istanbuldayım ama dediğim gibi neredeyse 30 senedir aynı yerdeyiz, bu çok farklı. ama yeni gelen birine elbette hemen samimiyet olmuyor. bazı insanlar özellikle evinde problem olanlar mesela bilerek de görüşmek istemiyorlar gir-çık olmasın diye. bence de komşuluk güzel ama hele büyük şehirlerde samimi olmayana da saygı duymak ve şaşırmamak gerek diye düşünüyorum.

Ama zaten koca insanlar. Bisey lazim olursa gelip isteyebilirler. İhtiyaçları varsa marketten alabilirler, yemek sipariş edebilirler. Ben taşındığım zaman da bana kimse gelmedi ama ben yine de tek tek dolaşıp merdiven istedim :)) gidip bir ihtiyaciniz var mı diye sormak için yardıma hazır olmam lazım. Ben kendime zor yetişiyorum KudrAlobar Ayak

Çok beklenti içindesiniz. Mesafe candır bence.

Valla ben de sevmiyorum komşuculuk muhabbetini. Herkes kendi derdinde zaten. Alisin buna

Senin hiç sabah kahvaltısıyla evine gelip, akşam yatana kadar evinde oturan komşun olmamış ondandır cherry. Annemin vardı bir tane komşusu düşünsene yataktan kalktın, pijaman üzerinde çayı koydun kapı çaldı ta tammm geldi, oturdunuz kahvalti yaptınız, kahve içtinız o ara koltukta uyukluyor komşu kişisi, öğlen yemekte hazırladın mecburen baktin gitmiyor, yine cayı kahvesi vs, akşamüzeri yine uyukluyor şaka gibi. İnan babam gelmese kalkmazdı kadın. Bir diğeri gece 12de arar, anneme x abla şu var mı der, telefonun fişini çekiyorduk mesela biz artık zira geç saatte çalan telefon genelde kötü haber oluyor diye, birde uyuyoruz yani okula gidicez, kapıyı çalıyordu bu kez hepimizi uyandırırdı. Birde istediği atıyorum pirinci, yağı vs beğenmezdi de, yüzüne de söylerdi ben bu yağı kullanmıyorum ama neyse diye. Şaka gibiydi resmen. Bak kadin hala aynı, annem bizdeydi bir süre, bu kadında annemden tepsi istemiş, annemi bıraktım eve, bir baktık tepsiyi kapıya bırakmış. Manyak ya. Dursun işte gelince annem, çal kapısını ver dimi? Yok öylece kapıya bırakmış. Anneme dedim artık yeter şununla görüşme. Birşey isteyecek olsa gayet güzel evde olduğun zamanı kolluyor ama bir tane tepsiyi kullanmak için istemiş işini görmüş sen evde yokken kapına bırakıyor diye. Komşunun böylesi de var yani. Ha kendi oturduğum sitede selamlaşırım herkesle ayaküstü, havuz basında, çardakta vs denk geliriz sohbet ederiz vs ama ötesi yok bende. Bir manyağa denk gelsen sende böyle düşünmezsin emin ol.

Onlar yobazmış canım. Her iki tarafta da yobaz var. Dindar yobaz da var ateist solcu yobaz da var. Herkesin yaşam tarzı kendini ilgilendirir. Biz de dindar insanlarız. Karşi komsumun yasam tarzı ise sizinki gibi. Gayet de konuşup hal hatır sorarız benim sevdiğim yemek tatlı vs. yapınca getirir ben de götürürüm. Birbirimize gelip gitmeyiz ama bir kere evde perde takarken düstü ambulans ve eşi gelene kadar başında bekledim. Zaten o içki icer öburü tesettürlu digeri ateist vs... uzar gider insanlığı unuttuk malesef...

Pide söylüyoruz geliyor.

kesinlikle aynı fikirdeyim.

Aklıma şey geldi; bir gün evde yokken kargo gelmişti karşı komşuya bırakayım mı diye sormuştu kargocu. Ben tamam demiştim kadın almamış bomba da olabilir diyerek Bir keresinde de işte daha öğrenciyiz buzdolabımız bozuldu, yenisini sipariş ettik. 2-3 parça et vardi buzlukta 1 gün durabilir mi diye sormuştuk kadin yine reddetmişti Kadın da yani 60 kusür yaşlarında hani ne biliyim bir anaçlık biz genç kızlara gösterir diye bekledik de avucumuzu yaladık

komsuya merhaba demek sosyallesmek degıldır ınsanlar komsuluk yaparak sosyallesmıyor, bu da bır sosyallesme aracıdır dıyor sadece, komsuluk ılıskısı olanlarında arkadasları, ortamları, hobileri var, komsuluk yapmayan ınsanlarında aynı sekılde... komsuya gore sosyal olup olmadıgı belırlenemez ınsan ılıskılerıne gore belırlenır. ınsanlarla ıletısım kurmak ıstemeyene asosyal denır. burada genellıkle ınsanlar eskısı gıbı degıl, ınsanlar kotu dendıgı ıcın asosyal denmıstır belkı... yoksa kımse komsuyla gorusmek zorunda degıl elbetde, komsuya merhaba denmedıgı ıcın asosyal denmez kımseye o baska o baska...

Çünkü İstanbul nüfusunun yarısı kafadan sıyrık. Kimse kimseye bulaşmak istemiyor. Bir de gerçekten İstanbul'un ortasında hangi marketten sipariş vereceğiz diye düşündünüz mü? Dört bir yanımız sipariş uygulaması artık.

Meyve sebzeyi taze ve güzel alacağımız yer var mı anlamında dedim hemde eve getiren, ya bunlar detay aslında asıl sıkıntım o değildi ama. konuyu açınca anladım benim beklentim farklıymış :)

Kim sizin kafesinize zorla girmeye hevesli? O yazıdan bu anlamı nasıl çıkarabildiniz? Ne kadar asosyal bir yaklaşım. Konu sahibi de farkettiyseniz kimsenin evine çıkarma yapmıyor. Sakin olun yahu meraklısı değiliz asosyal kişilerle hoşbeş etmeye. O elektrik alınıyor zaten insandan. Siz selam vermeseniz de olur

Ben de mesafeliyimdir. Hatta en iyi komşu olmayan komşudur benim için. İnsanlarla sadece merhaba merhaba olmaya çok özen göstersemde aşırı hadsiz olduklarını görüyorum ve merhaba bile derken artık yere bakıyorum göz göze gelmeyelim diye. Hadsizlikten kastım: -kurban bayramı zamanı. Yan komşuyla karşılaştık. Bana kurban kestiniz mi dedi. Yok dedim. Neden diye sordu şaka gibi gerçekten sordu. Kadına da ateistiz diye konuşmak istemiyorum. Töbe töbe dedim. Yazık üzülüyorum hayvanlara dedim hemen kaçtım. -gebelik için kontrolüm var. Eşimle evde çıkıyoruz evde tadilat var. Ustalar karşı komşuyla sohbet muhabbet ederken merhaba dedik gidiyoruz. Komşu diyor ki anahtarı ustalara bırakın ya da gitmeyin erteleyin. Yahu bunlara fikir falan soran da yok kesinlikle. Aynen böyle gelişiyor konuşmalar. Birisi kedim hakkında fikrini beyan eder, birisi hamileliği nasıl geçirmem gerektiğini söyler. Ben daha bugüne kadar fikir istemeyen kimseye fikrimi belirtmedim. Kısaca insanlar çok hadsiz. Biraz güler yüz gördü mü hayatınıza karışma haddini kendilerinde buluyorlar. Bu güne kadar komşudur, bilmemnedir akrabam ve arkadaşım olmayan herkesten köşe bucak kaçtım ve çok doğrusunu yaptım. Keşke benim bu komşular komşu seven sıcak insanlara denk gelse de sizin soğuklar bana gelse.

Komsuluk hayati seviyosunuz siz anladigim kadariyla. Mesela ben sevmem bi apartmanda icli disli olmaya gerek yok sonra dedikodu aldi basini gidiyor vs vs. Rahatsiz etmeye kalkiyorlar.. Böyle olacagina hic olmasin derim kimseye güvenmiyorum. Komsuluk cok sikintili hic gelemem öyle seylere Önceki

Benimde aynneeen bu şekilde komşuluğun çok olduğu şen şakrak bi mahalleden geldim eski mahalle hayatı olan 3 senedir başka bir yerdeyim hiç ama hiç komşum olmadı üzücü aslında mesela bebeğim var aşırı ağladığı oldu bi kişi gelip ne oldu demedi ama annemlerin orda öyle değil hemen yardıma koşarlar biz böyle gördük böyle büyüdük o yüzden garipsiyorum bende

Ben kmsuluk ilişkilerini sevmiyorum ya Öyle olunca hadi çaya gel hadi çaya geleyim Kaçacak yerinde yok

Devir kötü malum kimse kimseye güvenemiyor artık. Bence sizde çok zorlamayın komşu komşu diye. Bunlar zamanla oturan şeyler. Açıkçası çok ta lazım değil yani.. ben de komşularımla samimi değilim ama bi ihtiyaç lazım bişy olunca birbirimizin kapısını rahatça çalabiliyoruz. Komşuluk samimiyet demel değildir bu ayrımı yapamıyor çoğu kişi

bende sasırdım sonra da ınsanlar nıye boyle herkes bırbırınden koptu sogudu kımsenın kımseye yardım ettıgı yok da dıyorlar apartmanda bırcogunu bılırım ama evlere zıyarete gıdıp gelmıyoruz pandemıden dolayı daha evıme kımseyı almadım zaten.. kım tasındıysa elımde ya kek ya borek kapısını caldım ben su daırede oturuyorum bırseye ıhtıyacınız varsa kapımı calabılırsınız dedım, calan da oldu calmayan da bırkac kere karsılasınca ayak ustu sohbet edınce kısıyı az cok anlıyorsun uslubundan sectıgı kelımelerden, ona gore yaklasıyorsun zaten... apartmanda 1 kısıyle samımıyım oda ıkımızde bu apartmana ılk tasınanlar oldugumuz ıcın o gunden berıdır gorusuruz, yazın pıknıge gıderız cocuklarımız oynar bırlıkte eglenırız aılece gorusuruz... ya da sıtenın bahcesınde kamelya da oturur sohbet ederız ellerımızde kahve fıncanlarımız cocuklar gozumuzun onunde oynar falan... dıgerlerıyle gorusmesemde apartmana gırerken bahcede sohbet eden ınsanları gorunce karsılastıgımda merhabalar der selam verır gecerım... bazen toplanıp benı cagırıyorlar asagıda bahceye haftasonları bır kahveye, musaıt degılım dıyorum gıtmek ıstersem de gıdıyorum sosyallesmek ınsanın dogasında var.

Ben de mesafeli komşu severim. Benimle de komşu olsanız aynı şekilde olurdu. Biliyorum bazı insanlar sıcak komşuluk ilişkileri seviyorlar. siz de onlardansınız sanırım. İlerde Gönlünüze göre bir komşunuz olur umarım.

Ben komsularimi seviyorum. Özellikle karşı komşum iyiki var. Cok basit az önce kapımı çaldı nasılsın diyerek. Biraz sohbet ettik vallahi o bile iyi geldi. Beni düşünüp hal hatır sorması bile yetiyor bana.

Elit mi bilemem de arkadaş diye hayatıma aldığım insanlar işini gücünü, hayata bakışını, alışkanlıklarını bildiğim insanlar genelde. Uyum sağladığımız insanlarla arkadaş oluruz ya hani... Çocuklu insanlar için durum farklıdır belki bilemiyorum. Çocuklar oynarken siz de ufak ufak birbirinizi tanıyıp kaynaşıyorsunuzdur. Bizde öyle bir durum yok. Oynayacak ya da oynatacak çocuk yok. O yüzden komşu eksikliği hissetmiyoruzdur belki. Bizim sitede kadınlar semaverle çay demleyip yol kenarına oturup içiyor mesela çekirdek eşliğinde. Benim hiç hazzetmediğim bir şey bu. Çünkü benim yaşam tarzıma ters otobüsün geçtiği yolun kaldırımında oturup çekirdek çitleyip çay içerek dedikodu yapmak. Onlara göre normal çünkü çocukları o kaldırımın karşısındaki parkta oynuyor. Ben oraya gidip oturup onlarla muhabbet edersem kendimden iğrenirim muhtemelen. O yüzden sayfalardır anlatmaya çalışıyoruz hayat görüşleri benzer olmayan insanlar aynı binada otursalar da komşuculuk oynamak istemeyebilirler. Şans vermek falan demişsiniz de ben neyine şans vereyim ki bunların? Utanmasalar yere kilim serip oturacaklar yolun ortasına. Bir insanla uyuşup uyuşmadığımızı anlamak için illa çok derin sohbetler etmemiz gerekmez. Davranış gözlemlemek yeterli olur çoğu zaman.

Ya valla komşularla tanışınca senin hakkında hep fikirleri oluyor bir şey olsa ahkam kesme lüksünü kendinde buluyorlar gelenini gidenini araştırıyorlar falan çok görüyorum böyle ilişkileri hiç gelemem öyle ilişkilere

yani işte bu yüzden hele hiç tanımadığın, bu konuda hassasiyetini bilmediğin insanlarla görüşme çabasına girmeyebilirsin. normal bence.

Apartmana yeni biri taşındığında ilk gün, taşınma telaşında yemek yapamazlar, od ocak yerleşmemiştir bir yorgunluk çayı içemezler diye çay demlenir, simit poğaça, kahvaltılık hepsi bir tepsiye konur, götürülür, hoşgeldiniz hayırlı olsun denir. Annemden böyle öğrendim, şimdi de elimden geldiğince yapıyorum, güzel dostlar edindim tavsiye ederim.