ya yine ban yermiyim diye korka korka yaziyorum ama benzer bir dueumu yasadim. hic bi buyuk sikinim yok hayatim yolunda ama allahim aklimi kaciricam icimde bir sikinti herseye aglama istegi.. bu bende bir aydan fazla surdu. annemle paylastim kadinda beni rahatltamiyo cozmek icin surekli muhabbet etmeye calisiyo filan. sonra tam bu hallerim baslamadan once kuzenimin dugunu vardi ondan konusuyoruz boyle "anne ya bi kadin vardi mavi gozlu o kadin kimdi ay beni gitti geldi optu sen nasi tatlisin diye" filan anltiyodum annem "ayyyyy sen nazar olmussun" dedi. ya ben inanmam boyle seylere, kalakaldim ne alaka diye. "o kadin cok iyidir cok tatlidir ama kem gozden degil de onun nazari cok deger teyzen o kadinla her gorustugunde hastanelik oluyor" dedi. bu arada annemde boyle seylere pirim veren bi kadin degildir. sacma buldugum halde "e napcaz" dedim, de ben nazar duasi bulayim da okuyayim dedi, buldu bi yerden okudu bana ve inanir misin bicak gibi kesildi!!!! hic pirim vermedigim halde resmen nazara inandim o an. hayatimin guze bir donemi diyorsunuz belki de birilerinin nazari degmistir... illa fitne fesat olmasina gerek yok kisinin bazi insanlarin boyle bir enerjisi gercekten var.

Üniversiteye başladığım ilk yil tıpkı sizin gibiydim. ailesiyle birliktr pazar alışverişi yapan kendi akranımı bile görünce derin bi hüzün ve caresizlik hissi oluyordu. sabahlari gümbür gümbür bi kalp çarpıntısı olurdu yine o ağlama hissi çaresizlik hissi.. asla kendimi bu yeni hayatıma ait hissedemese, kaçma kurt6lma hissi... kiyafetlerime bile bakar vakar duygulanirdim ... benim vasatta olsa sevgilimde yoktu üstelik. o bile bi kafani dağıtmaya vesile aslinda. Haftasonları tam terkedilmis kedi hallerinde oluyordum.. reklamlara vile gözlerim dolabiliyordu. haber flan hakgetire.. hey gidi günler heyy.. Gitmedim psikoga falan. ama nasil oldu nasıl atlattım inanın hatirlamiyorum çok zaman geçti üstünden. oluyor öyle dönem dönem. çok buyutmemeye bakin kafanızda. destek alma imkaniniz yoksa okuyarak ve uyuyarak belki savuşturabilirsiniz bu dönemi.

Nazara ben inanıyorum ya :) . Bende bir bilene okutayim belki rahatlatır. Denemekten zarar gelmez :) . Yorumunuz için teşekkür ederim.

Bende boyleyım. Havalardanda olabılır. Ben ılac ıcıorum bide. Yoksa sulugoz sulugoz dolasırım. defne-28

Kendimi bildim bileli asla şarkı dinleyemem ben hatta annem arada psikologa goturucem diye sitemlerde bulunuyor, yanımda kimseye de dinletmiyorum tamamen benim duygusalligimla alakali bişey resmen ruhum daraliyo nefes alamıyorum ilginç bir şekilde. Kafanızı dağıtma yoluna gidin okuldaki eğitimin fazla sıkı olması sebebiyle olabilir. Bana bu sene dersler aşırı ağır geldi bir de üstüne 4-5 gün üst üste okula gitmek zorunda kaldım( üni'm 3 saat uzaklıkta en son patladım kendimi tutamayıp metroda yer verdiğim amca oturmadi diye bogure bogure ağlamıştım 1 saat hiç araliksiz yani demek istediğim arada bir geliyor böyle bol bol aktivite yapın alisverise çıkın değişiklik yapın inanın çok iyi geliyor

Bu aksam bende böyle hissediyorum. Ara ara da oluyor. Bunun sukursuzlukle ılgısı yok bence. Bılıncaltında kimbilir ne var. Icınden aglamak geliyorsa agla. Rahatla. Ilgısı sevgisi eksik adama da bes dk nı ziyan etme.

Bu durum bende regl öncesi ve regl sırasında oluyor. Atıyorum sokakda biraz düşkün birini görsem ağlamaya başlıyorum ya da sosyal medyada bu tip şeyler. Buluttan nem kapar gibi olıyorum. Ama sadece regl zamanı. Sizin durum hep mi böyle dönem dönem mi?

İçinden geliyorsa ağla. Rahatlarsın.

Ay valla bende sürekli virüs deprem falan derken şiştim. gerginim çok. dönemseldir büyük ihtimalle oyüzden hafif sakinleştiriciler alabilirsiniz.

yasmin kullanırken benim bu birebir. bunlara sebep olacak bir ilaç kullanıyor musunuz?

Acaba monotonluktan mı? Yani, tamam probleminiz yoktur ama, çok mutlu olmanızı sağlayacak bir şeyler de yoktur. Kendinizi mutlu edecek bir şeyler yapsanız.

Olabilir her günüm neredeyse aynı. Bu ara okulum kursum tatile girdi hep evdeyim. Açıkçası yeni bir şeyler yapacak enerjim de pek yok. Ama haklisiniz kendimi motive edecek bir şeyler bulmalıyım belki yeni heyecanlar kendime getirir. Yorumunuz için teşekkürler.:)

Hayır herhangi bir ilaç kullanmıyorum Z

Üniversite döneminde bende de olmuştu aynı durumlar.. ara ara yoğunlaşan ara ara kaybolan.. Sanırım hayatı öğrenme belirtileri.. tıpkı yürümeyi öğrenen bebekler gibi Ağlayın, o istek geçene kadar ağlayın, yoruluncaya kadar ağlayın.. Ama geçecek bunu bilin

Şuan en büyük destekçim sevgilim desem yeridir. Anneye babaya pek bir şey anlatılmıyor. Hem sert mizaçlı insanlar hemde böyle söylesem içlerinden 'kesin bir şey oldu, bir şey yaptılar' menvalinde kötü kötü düşüncelere kapılacaklar. En azından sevgilime anlatıp biraz da olsa rahatlıyorum. Sonra tek kalınca konuşmayınca hop başa sulugoz halime. Aileme çok düşkün birisi değildim. Eski düzenimde de aranacak pek bir özellik yoktu açıkçası bitsin kurtulayım havasındaydım. Kazandım stresten kurtuldum falan bu sefer duygusal bir çöküş başladı. İnşallah benimki de geçer yorumunuz için çok teşekkürler . push ; Z