Öyle bi ilac vardır mutlaka cünkü ben bundan 2 ay öncesine kadar bi depresyon gecirdim doktorum bana cipralex adında bi ilaç yazdı ilaç bana hem cok iyi geldi hemde bırakırken falan hiç sorun yasamadım. sen doktoruna danıs onu güzelce.. ve o psikologun da okudugu yıllara emeklerine yazıklar olsun bıraksın bu işi yapmasın hatta... canım benim bu konuda aslında yorum yapmak istemezdim sonucta ne sen beni tanıyosun ne ben seni hayatına müdahale etmek istemiyorum lütfen beni yanlıs anlama ama ALLAH sevmediği kuluna asla elem keder vermezmiş. sevdiklerine ise o kadar dertlere sorunlara bogarmıs ki bana dua etmeyi bırakmasınlar benimle baglarını koparmasınlar diye.. Dünya gecici 1 saat sonrasına garantimiz yok hiçbir şey içinde gec değil kalk yüzünü yıka ve bu gece içten bir sekilde dua et içinin nasıl huzurla kapladıgını göreceksin.. bu yazdıklarımı dikkate almak zorunda değilsin tabii ama ben söylemek istedim cünkü dertlerin cogu manevi eksiklikten kaynaklanıyor.. bahtın ve yolun acık olsun umarım mutlu olursun hep canım... tenesemisir Her şey insanlar

son sınıfta olduğun için okulu zamanında bitireyim diye strese girmişsin. o zaman dilimi çok zordur. gelecek telaşı başlar vs. senin yaşadıklarını bizlerde yaşadık. ancak kendi durumunu en iyi sen bilirsin. eğer doktora gitmeliyim diyorsan önce psikologa gidersin. durumun hap kullanacak kadar ağır ise o seni psikiatri servisine yönlendirir. bu bir süreçtir. öyle yada böyle geçecek. müzik yada tv düşünmeni engellediği için onları açtığını düşünüyorum. ders çalışmanı engellemiyorsa açık da kalabilir. mimarlık mı okuyorsun? tenesemisir Her şey insanlar

Ravza teşekkürler mesajın için.. Ben foruma pek girmediğimden henüz özel mesaj atamıyorum..

Merhaba arkadaşlar, benim sorunlarım var ve bunun için psikologa mı yoksa psikiyatriye mi gitmeliyim bilmiyorum. Yardımcı olursanız sevinirim. Benim sorunlarımı yaşayanlar varsa dertleşmek istiyorum. Universite son sınıf öğencisiyim, yoğun ve stresli bi dönemdeyim. Çok ders çalışmam gerekiyor ve proje yetiştirmem lazım. Aslında son yıllarda derslerim hep böyle yoğundu. Ama şimdi konsantre olmakta zorlanıyorum ve ders çalışmak işkence haline geldi. Ama yine de uyumadığım her saniye ders çalışmak zorundayım. Eskiden kütüphaneye gider, saatlerce çalışırdım. Şimdi müzik veya bir dizi açık olmazsa çalışamıyorum. sebebi aklıma sürekli kötü şeylerin gelmesi. Sürekli evde bilgisayar başındayım, bakkala bile gitme lüksüm yok bugünlerde. Hocam sıkıştırıyor, ama ben evde dura dura kafayı yiyecem sanırım. gelelim aklıma gelen kötü düşüncelere. Babamın anneme ve bana kötü davranması, bizi dövmesi, küçükken yaşadığım unutamadığım kötü olaylar, eski erkek arkadaşımın söylediği sözler, hocamın attıgı sinri bozucu mailler. Duyduğum sözler kulaklarımda çınlıyor, gördüğüm kötü olaylar gözümün önünden gitmiyor. Isıtıp ısıtıp önüme koyuyorum yani.. Ama benim elimde değil.. Bugün ortaokulda yaşadığım kötü bir olay geldi aklıma, hem de o zamandan beri öyle çok üzüldüğüm kafamdan atamadığım bişey değil.. Ama sanki beynim kendi kendini kazıp nerde kötü hatıra varsa aklıma getiriyor. Bunalıyorum. Dizimi, müziğimi açıyorum ve ders çalışıyorum. Böyle halledebiliyorum ama yakında kafayı yiyecem diye korkuyorum ( Benim tedaviye ihtiyacım var.. Ne önerirsiniz? Benim gibi olan var mı? mylittlesunshine

Bir çeşit takıntı bence seninki, pskiyatriste gitmelisin ama ilaç verecektir. Biraz kafaya takmamayı öğrenmek gerekiyor. deepsimply Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

odaklandığın için böyle.. kendini dinliyorsun belli.. bir ara bana da olmuştu.. tek çıkış yolu başka şeylerle uğraşmak.. hobi falan.. ayrıca psikiyatr derim.. H hulyadem

Kendi kendinin psikologu olma diye arattım, bi yazı buldum okudum. ama sanırım benim durumun bayagı agır :) çünkü okuduklarımın hepsine yanıtım, ben hasta değilim hayat bana acımasız davranıyor oldu... Hikayen beni gülümsetti, karga kuzu yerine koyuna yüklenmiş ha oy anam, sanıırım ben o kafesteki kargayımmm!! Ben normal okul hayatı dışında bir de proje yüklendim, o yüzden zorlanıyorum. Ders çalışmak benim hobimdir aslında ama proje yapmak çok farklı bişey, zor ve stresli.. Hırslı biri miyim? aslında hayır, üniversiteye geldiğimden beri rekabet olayını geride bıraktım. diğerlerinin benden daha hızlı uçtugunu görünce yere inip yürüdüm aslında.. Ama kaderciyim.. yani bu projeyi üstlenmem alnımın yazısıydı engel olamadım.. Aslında basiretsiz bi insanım, ama işte kaderde böyle varmış diyorum yaşadığım her şeye :) karşıma bişey çıktıgında belki bu sefer olumlu bişeyler olur diyip umutla atlıyorum, kader diyorum, ama biraz daha aklımı kullanmam lazım bunu iyice öğrendim.. Umarım her şey gönlümüzce olur, KADER karşımıza hep güzellikler kolaylıklar getirir inşallah.. yorumlarını çok beğendiklerim arasındasın Lambrusco.. tenesemisir Her şey insanlar

Huzursuz bacak sendromu bende de vardi, stres ve kaygi yükselince sag olsun geri gelir hemen kendini gösterir Psikologun yaptigina da cok sasirdim insanlar mesleklerini sadece para kazandiklari bir arac olarak görmekten kurtulamadigi sürece bizler de kaliteli ve ayni zamanda uygun bir fiyata saglik haklarimizdan asla yararlanamayacagiz. Bence bu sorunu kendi kendine cözmeye calis o zaman. Ya da psikiyatrist hafif bir ilac veremeyecekse, o zaman paraya kiyip arastirip daha iyi bir psikologa gitmeyi de deneyebilirsin. Öte yandan hayal kirikligina ugramamak icin kendi psikologun kendin olmaya calissan? Tabi bunu basarmak da öyle kolay degildir ama... Benim birkac yakin dostum psikiyatristlik durumlari kendi kendilerine astilar. Ya da dedigim gibi iyi bir psikolog sart.. Dersleri de bu kadar hayatinin merkezine koymamaya calis. Hos öyle bir düzen icerisindeyiz ki sürekli kosmadan bir seyler elde edemiyoruz. Ama ben en son yasadigim bir hastaliktan sonra tamam dedim kendime, oldugu kadar, kendimi zorlamadan, normal notlar alarak da mezun olsam yeter bana. Sürekli basarili olmak icin cirpinmaktan kanatlarim koptu gercekten :) O kanatlar geri gelmeyecegine göre ucmaktan vazgectim sadece düzgün yürümeye adapte oldum, bilmem anlatabildim mi :) Benim hastaligim sirasinda dinledigim bir hikaye vardi hayat felsefemi degistirdi : Bir gün karga dala tünemisken, bir kartalin gökten döne döne alcaldigini ve önündeki koyun sürüsünden kücük bir kuzu kapip göge yükseldigini görmüs, sonra düsünmüs kendi kendine demis ki benim kartaldan neyim eksik o da bir kus ben de, benim de kanatlarim var, ben de ucabiliyorum, sonra tutturmus ben de bir koyun kaldiracagim diye, sürünün üzerinde döne dururken, en besili koyunu secmis, saldirmis ama ne yazik ki penceleri koyunun belali yünlerine takilmis, coban da görüp kargayi bir kafesin icine atmis.

evet işte çabalamak benim tercihim değil, yapmak zorundayım.. İlaç kullanabilirim çünkü aynı zamanda çok sinirli ve zor sakinleşen bir insanım. Aile ve iş hayatını bu sinirle yürütemem gibi geliyor. Baba'm lustral kullanmıştı, o dönemde çok sakin bi insan olmuştu. iyi ki kullanıyorum demişti. ama doktor mu dedi bilmiyorum bıraktı ilacı sonra, şimdi sinirli ve düşünemeyen biri oldu. Bi yandan ilaç kullanayım yoksa bu stresleri tek başıma kaldıramam diyorum, bi yandan onlara bağımlı olmamalıyım.. bilmiyorum.. İlaç kullanmak o kadar yanlış bişey olsaydı bunca insan ilaç kullandım iyi oldum demezdi herhalde.. uff kafam karışık.. Ama kesin psikologa gidicem, teşekkürler cevabın için..

Canım çok haklısın, ben okula gittiğim günler daha iyi oluyorum mesela, evden çıkmak yürümek çok iyi geliyor.. Sonra yemek yapmayı çook severim, kendime vakit ayırıyorum aslında ama konsantre olmam gereken zamanlarda yeterli performansı gösteremiyorum ? A

Canım, zor şeyler geçirmişsin, yoğun bir dönemdesin, kolaylıklar dilerim öncelikle bir psikiyatr a gitmelisin, normal hayatını etkilemeden odaklanmanı sağlayacak ilaçlar verecektir ve bu dönemde eş tedavi olarak psikolog önerir sana, psikolog konuşmak farklı birgörüş almak için iyi... C

Anksiyetenin tanımı bu mu? Aklıma gelen şeyler artık halisinasyon derecesinde.. ( çok gerçekçi..

Çok fazla detaya girmek istememiştim ama sanırım yazsam iyi olacak. Benim aslında psikolog, psikiyatri, ilaç hepsi var geçmişimde.. Geçen sene psikologa başlamıştım, fiyatı uygundu, bayağı gittim, bayağı anlattım ona. O da son seansimızda bundan sonra nasıl bir yöntem izleyeceğimizi anlattı.. Yani tam başlıyorduk ki ben bıraktım.. Çünkü son seansta bana bişey anlattırdı, çok ağladım, o kadar ağladım ki.. Süremiz doldu diyip ben hüngür hüngür ağlarken kapıdan geçirdi.. Yani o sıkıntı hep vardı içimde, ama bana anlattırınca, o dert kutusu açılınca, çok ağladım, bi şekilde teskin edilmem gerekiyordu.. Ve psikologum bunu yapmadı.. Psikolog arkadaşım değildi elbette, beni teskin etmek zorunda değildi.. Ama o aynı zamanda arkadaşım olmadığını, bunu anlatacağım biri olmadığını da biliyordu.. Çok kötüydüm arkadaşlar, şimdi olsa gene ağlarım ve bi daha gidemem. Çünkü o konuda sinirlerimi yatıştıramıyorum.. Hele de süremiz doldu diyip.. Neyse psikolog maceram böyle sonuçlandı.. Sonra ilaç kullanıcam dedim, bikaç ay sonra direk psikiyatriye gittim, o da 2 dakika ya dinledi ya dinlemedi.. Bizol diye bi ilaç verdi. 1 ay kullandım, o bir ayın içinde hayatımdaki kötü şeyler listesinde zirveyi zorlayacak bir olay yaşadım, ve o olayın üstesinden sanırım ilaç sayesinde geldim. Ama ders çalışamaz oldum, hem uyutuyor hem de huzursuz bacak sendromu gibi bşey yaptı, sınavda bile 2 saat zor oturdum, çok iyi olduğum dersten çok kötü harf getirdim o ilaç yüzünden.. Annemin de baskıları eklenince, ilaca ikinci ay devam edemedim.. Şimdi yine psikologa gidip yine hüsranla sonuçlanan bir terapi dönemi istemiyorum.. İlaç kullanamam.. O huzursuz bacak beni çoook sinir ediyor.. O derslerimi daha da kötü etkiliyor.. Sağlık bir kere elden gidince gelmez biliyorum.. Keşke daha insanca koşullarda yaşama şansım olsa.. Kendim için ayırdığım tek vakit uyuduğum saatler, o konuda da Allahtan cömertim her gün en az 8 saat uyurum acımam :) C

tam olarak hzursuz bacak sendromu değildi, ama oturamıyordum garip bişeydi.. arada geç saatlerde huzursuzsam yine oluyor ama titreyen bi yastık var evde onun üzerine oturunca geçiyor :) ama ilaç kullanırken sürekli oluyordu Allah düşmanımın başına versin :) cevabın için teşekkürler.. Akıl sağlığı çok önemli, hem kendin hem de çevren için.. A

ilaç konusunda bana umut verdin, teşekkür ederim, ilacın adı aklımda, doktora bunu bir söyleyeyim :) Umarım bu kez psikolog konusunda yüzüm güler.. Dediğim gibi ben bu inanç meselesini kendi kendime halledemedim, yitirdim. Bir başka akıla danışayım dedim ama o da olmadı. Sanırım beni çok seviyordu, neyse.. Yaklaşımın çok hoşuma gitti, dilerim Allah'tan sen de hep mutlu ol :) tenesemisir Her şey insanlar

Son seneyi ben de çok sıkıntılı geçirmiştim, seninki büyük ihtimalle benim yaşadıklarımın ileri boyutu, ben de sürekli kötü şeyler düşünüyordum ders çalışırken dediğin gibi kötü anılar aklıma geliyordu, ama bunun nedenini bunalmış olmama veriyordum, bıkmış bir halde mutlu şeyler düşünemem ya şeklinde çok kafama takmamıştım. Kaygı seviyem o kadar yüksekti ki stresten bir ara geceleri kollarımı kaldıramaz hale geliyordum, yanıyorlardı, sonra bacaklarıma vurdu bacaklarım cayır cayır yanıyordu, sonra mideme vurdu, mideme sınav önceleri kramplar giriyor sabaha kadar uyuyamıyordum falan... Şu an yüksek yapıyorum yine sağlığımdan olmaya başladım. Psikiyatriste görünürseniz büyük ihtimalle ilaç verecektir bu da dersleri etkileyebilir. Psikolog ise hafif kalabilir. Psikolog ile başlarsanız belki psikiyatriye yönlendirir, ya da direk psikiyatrist ile görüşüp ilaç almak istemediğinizi ya da günlük aktivitilerinize etkisi olmayacak şeyler vermesini isteyebilirsiniz hatta terapi yönetimiyle aşma konusunda fikirlerini alabilirsiniz. Kendinize çok fazla yüklenmemeye çalışın, her insanın belli bir sınırı varmış ben bunu anladım, sağlık bir kere elden gitti mi geri getirmesi mümkün olmayabiliyor. Kendiniz için de vakit ayırmayı ihmal etmeyin tenesemisir Her şey insanlar

psikiyatriye gidin bence. bu kadarlık bir anlatımla ne olduğunu bilmek zor psikolog ya da psikiyatrist de değilim sadece yüksek lisansımı yapmıştım bunlarla ilgili o yüzden bana anksiyete gibi geldi. yine de doktora gidin bir an önce sınavları çok etkiliyor çünkü bilirim. öğrenciyken benim de başıma gelmişti. kaygı ve stresin yoğun oldu dönemlerde hortlayan bir rahatsızlık. geçmiş olsun. L

Arkadaşım öncelikle geçmiş olsun. Kendine yüklenme bu kadar, zor şeyler yaşamışsın hep onların etkileri bunlar telaşlanacak bişey yok bence. Önce psikoloğa gitmen gerekiyor onlar yönlendiriyor seni diye biliyorum ben. Ama araştır soruştur ilgili birini bulmaya çalış. Geçici bir dönem bu içini ferah tut arkadaşım . push ; tenesemisir Her şey insanlar

sanirim obsesif kompulsif bozukluk hastaliginiz. tedavisinde ilacla psikoterapi oneriliyor ama basiniza gelen kotu seans i dusununce insanin icinden gitmek gelmez, sen git guven derdime care bulur belki diye icini ac gozyaslarini akit o sana mal gibi davransin. doktorluk gercekten saygin bir meslek ama bazilari hic haketmiyor o saygiyi surekli gecmisi acma. gecmisi dusunme, endise hali, o dusunceden vazgecememe offf sizi cok iyi anliyorum. hayatinizin gergin anlarinda da ortaya cikip sacma dusuncelere kapilip bir de onu engellemek icin sacma oldugunu bile bile acaip davranislar da gosteriyorsaniz kesin okb. huzursuz bacak sendromu demissiniz o kullandiginiz ilacin yanetkisi olabilir. ama zamanla gecer diye dusunuyorum. allah kimseyi akil sagligindan etmesin gecmis olsun tenesemisir Her şey insanlar

kendi öğrenciiğim geldi aklıma son dönem o kadar çok proje, ödev vs hazırlıyodum ki gecenin bi yarılarına kadar internet kafede kaldığımı bilirim. senin kadar ağır değil ama bende yaşadım. bi müddet sonra sürekli ağlıyodum. ilk zamanlar geçemicem kalcam okulum bitmicek kaygısı sonra aynı senin gibi aklıma en olmadık kötü şeyler geliyodu. psikoloğa falan görünmek gelmedi hiç aklıma nedense :) asosyal biri olmuştum derslerden ona bağladım anneminde desteğiyle "kalırsan kal sınıfta ölüm yok ya ucunda" diyerek moral verdi. sonra hayatımı normale döndürdüm. sosyal aktivitelerede vakit ayırdım az da olsa. çok şükür okulumda bitti. şimdide iyiyim. yani demem o; kendine ufak molalar ver, hayatın nefes alsın. bu dönemde destekte alda tabi. umarım atlatırsın. HayalPembesi

Merhaba arkadasım.. Ya öncelikle psikologun yaptıgına ben bile sinirlendim ayıp ya sen bu işi sırf para için mi yapıyosun arkadasım kaliteli hizmet vermek zorndasın.. neyse bunu yasamıssın bu senin için kötü bi tecrübe olmuş sana önerim ki su ki gidecegin doktor yada psikologu arastır sor herkese en iyisine gitmeye calıs. ve senin sorunların tamamen psikiyatrik. ama öyle güclü bi ilac vermesine de gerek yok bunu doktorunla konusabilirsin neticede ben bi öğrenciyim ona uygun şekilde hayatımın akışını aksatmayacak sekilde yardımcı olun dersen daha iyi olur. ha zaten artık psikiyatrlar psikologa yönlendiriyor seni, doktorundan ricada bulunursun seni bir de psikolog dinler. canım dini inancın nedir bilmiyorum ama, manevi sıkıntıların üstesinden en çok NAMAZ gelir. ibadete yönel, Kuran oku tefsir oku. ve bunların hepsinin gecici dünyevi eziyet ve İMTİHAN oldugunu sakın ama sakın unutma.. tenesemisir Her şey insanlar

cevaplar için teşekkür ederim arkadaşlar :) Önce psikologa mı gideyim o zaman.. Yani durum psikiyatrilik gibi duruyor ama sanırım psikologun yönlendirmesi daha iyi olur.. Çok kötü bişey bu.. Beynim bana oyun oynuyor ve ben delirmek üzereyim.. Orta okulda yaşanmış bişey niye şimdi beni hırpalıyor, geçti bittiiii.. OF... tenesemisir Her şey insanlar

aklımda çok soru işareti var, en son psikologa gittiğimden beri daha fazla sorunla yüzleştim ve bunları konuşmak istiyorum aslında ama dediğim gibi güvenebileceğim bi psikolog olması lazım. Geçen sene bi arkadaşımla konuşmuştum, benim gittiğim yerde başka bir psikolog ile görüşmüştü o, ve onlar saati hiç önemsemeden seans yaparlarmış ve o psikologunu çok severdi. Keşke onun konuştuğu psikolog ile konuşsaydım ama yapacak bişey yok.. Önce psikiyatr değil de psikolog bulayım diyorum o yüzden, o beni bir psikiyatriye yönlendirsin.. M

teşekkürler cancağzım :) umarım geçer.. Ama kesinlikle dışardan bir yardıma ihtiyacım var.. soruşturucam çevreme, ama bulamazsam yeni konumun başlığı 'psikolog önerileriniz?' olacak.. tenesemisir Her şey insanlar

soyle bir his mi bacagini uzatinca aslinda sen hareekt ettirmek istemiyorsun ama o istiyor gibi bir durtu ve insana cok rahatsizlik veriyor. bu hisse ilac yanetkisi olabilir. huzursuz bacak send diye birsey daha var onun belirtisi daha farkli diye biliyorum mylittlesunshine

Bence yaşın küçük psikiyatra gidip de ilaç kullanmaya başlamasan daha iyi olur.. Bir psıkologla basla, eğer ağır bir durum olarak görürse seni zaten yönlendirir.. Çünki, psikiyatr ilaçlara başladığın zaman bir ömür bırakamıyorsun boşver.. Ben de üniv son yıl tez, sınavlar, sözlüler nelerle uğraşıyordum tek başıma kafayı yemiştim.. Hiç sosyallik kalmamıştı, ama ancak öyle bitiyor son yıl da.. Çabalamazsan da bitmiyor tenesemisir Her şey insanlar

Cevabın için teşekkür ederim.. Gerçekten günlük hayatı etkilemeyecek ilaç var mıdır? ben bu konuda şüpheliyim.. Üstelik annem de ilaç kullanmamı hiç istemiyor, onun baskısı yüzünden isteksizlik var içimde.. Ama aynı zamanda ihtiyacım olduğunu da düşünüyorum.. Gittiğim psikiyatri psikologa yönlendirdi evet ama o da 'biraz fazla uzatmamış mısın bu olayı' dedi :) Bunu annem de söylüyor, psikologun yorumları ve önerileri bence biraz daha farklı olmalı.. Tabi kızdım mı, hayır çünkü ben o kadına sırf gitmiş olmak için gidiyordum, zaten 10 dakika muhabbet edip çıkıyordum. Bana ilaç verildi diye yönlendirildim ama ne kadın beni salladı ne de ben onu.. O yüzden önce psikiyatri değil de psikolog ayarlamalıyım diye düşündüm şimdi.. Uf kime soracağımı da bilmiyorum.. İman konusuna gelince, senin şanslı oldugunu düşünüyorum, keşke ben de HALA inanıyor olsam.. O zaman yaşadıklarım için bi derece teskin olurdum ve güzel günler için umutla dua edebilirdim.. Ama dua eden ellerimi kapayalı çoooook oldu...