Hepiniz dogru soyluyosunuz biliyorum. banada biri gelip dertlesse bende ayni seyleri soylerim. ama ne bileyim cok karmasigim, yasim 3 gun once 40 oldu. bebek hayallerime elveda, yalnizliga merhaba. hos evliykende yalnizim ya:))neyse ya eninde sonunda bosiycam ben bunu, bu kafamda nette zamanlamaya karar vericem. bunlari yazdim diye gucsuz, zayif biri olarak dusunmeyin beni sakin. aslinda cok guclu biriyim, kendi ayaklarimin ustunde durabilen sukurki kimseye ihtiyaci olmayan biriyim. sadece insanin bazi zamanlari olur ya hani, kendini boslukta hisseder, herseyden herkesten uzaklasmak ister oyle bi durumdayim iste. destekleriniz icin tesekkur ederim:)) C

( aile huzursuzluğu çok zordur. Kendi ailemden biliyorum. ne tür yalanlar yakalıyorsunuz ki mesela. ikinci evliliği nasıl yaptınız. boşanmış bayan olmak başlı başına zorken iki kez boşanmak eminim çok daha zordur. ama sırf bu sebeple de çekilmez bir evliliği şekil olsun diye sürdürmeyin. Düzelebilecekse mücadele edin tabii ki. F

Aynen, sevgisiz omur gecmiyor. bende bosanmaya karar verdim zaten.2,5 yildir elimden geleni yaptigima inaniyorum. icimde cok rahat. ama emin oldugum diger konuda, bir iliski olmuyosa olduramiyorsun, Ne diyim, sans P

Canım ya seni çok iyi anlıyorum. Aynı öküzden bendede var çünkü. Ama insan çok mutsuz oluyor. İnsan niye evleniyor ki sevmedikten sevilmedikten sonra. değer görmedikten sonra. Bak canım ben şu an ayrılma aşamasındayım çocuğumda var. benim ailemde aynı şeyi söylüyor. AMA olmuyor be gülüm. Sevgisiz ömür geçmiyor.

vermeyince mabud ne eylesin mahmut anneciğim de öyleyse hayatım eFuLim sürprizlerle dolu hayat... Anneler

şans be güzelim...

Arkadaşım, önce bu da mı gol değil mantığından bi çık hele.. Kısmettirr, nasiptir.

Merhabalar 26 yasimda ilk evliligimi yaptim, cok kisa surdu bitti.11 yil sonra 2. evliligimi yaptim buda okuz cikti. psikolojim cok bozuldu... paylastigimiz hic bisey yok, birbirimizle ilgili hicbisey bilmiyoruz, bana soyledigi yalanlari yakaliyorm, deger verildimi hissetmiyorum, sevgi desen hic hissetmiyorum. offff karmakarisik yazdim biliyorum ama o kadar doluyumkii... kucuk bi yerde yasiyorum, ailem 2. dende ayrildi dedirtmek istemiyo. neymis herkesin evliligi cokmu guzelmismis. ama ben sevgisiz ilgisiz guvensiz bi ortamda olmaktan cok yiprandim. cok yalnizim, herseyle kendim mucadele etmekten, herkesi idare etmekten, herkese iyi olmaktan, evli olmus olmak icin zerre degerimin olmadigi biriyle olmaktan biktim...

demekki sen biri seçerken yanlış kriterlere göre bakmışsın.. sonrada gelmiş dizini dövüyorsun.. kusura kalmada bu son evelendiğinin adamın öküz olduğunu baştan niye anlamadın? başta adamın neyinden etkilendinde, aynı evde yaşamaya başlayınca gerçekte öküz olduğunu fark ettin

Cok karmakarisik olmus, kusuruma bakmayin. kafamin icindekiler de o kadar karisikki... insan sevildigini deger verildigini hissetmediginde nasil kendini bitmis hissediyor yaaa L