Aynen her hafta gitme.. Kız üniversite bu tadını çıkar yahu.. birde süper bi yerdesin zaten

Ah canım senin yaşadığını çoğu insan yaşıyor. Ama alışman için her haftasonu eve gitmemen gerekiyor. Her boşluğunda memlekete gidersen hem alisamazsin hem de arkadaş edinemezsin.

Aldigin puanla baska bir bolume gecebilirsin ya da baska bir universiteye yatay gecis yapabilirsin. Ilk defa ailenden uzak oldugun icin de olabilir. Arkadasinin olmamadi, bolumunu de sevmemen uzerine eklenmis herseyin.

Her senen böyle olmayacak elbette ve dediğin gibi memlekete sık sık gidiyorsan o yüzden arkadaş çevresi de edinemiyorsun bulunduğun yere de alışamıyorsun A

Evet ama gitmeden duramıyorum ki haftasonu sınıftakiler le maalesef ayarlanmış bir planım olmuyor ki mimsiar

İlk senem tamam ama nerdeyse sene sonu gelecek hala daha alışamam üzüyor beni her senem böyle olacak diye korkuyorum sık sık gittiğim için mi alışamadım bilmiyorum çok kararsız ne umutsuzum açıkçası oysa ne hayallerim vardı üniversitede A

Universitede her sey cikar uzerine cumlen ilginc geldi. universiteye kadar indi mi bu ya A

Bu haftasonu için eve gitme ve güzel bir İzmir planı yap.. ah ah keşke yalnız İzmir'de olsam yani

Yani lise samimiyeti yok demek istedim ne yazık ki mimsiar

daha yaşın küçük böyle şeyler yaşaman normal ama birazda sabırlı olman lazım ne kadar özlersen özle 2 hafta gitme kendi ayakların üzerinde duramazsın o zaman. bu senin için önemli her şeyi düşün üzülme lütfen. benim oda arkadaşım oyun havaları dinler oynardı bide düğün videoları izlerdi psikolojik olarak çökmüştüm resmen.

Ben okulu bırakıp tekrar sınava girmiştim şimdiki sistem nasıl bilmiyorum ama 90' lı yıllarda lise mezuniyet derecesi sınavda iyi puan getiriyordu benim de derecem iyi olduğu için tekrar kazanmakta sıkıntı yaşamadım. Yön kavramı bende de yok ama çıkıp dolaşmadıkça da iyice yer yön bulamaz oluyor insan, Ankara' da isen korkma kaybolmazsın heryer illa ki Kızılay'a çıkar mimsiar

Artık gitmeyeceğim ama haftasonu ne yapayım burada diye düşünüyorum

Evet hayallerimin şehri idi o daha çok üzüyor haftasonu özel buluşacağım okulda maalesef kimsem yok var ama sanmıyorum buluşuruz bende eve gidiyorum zaten özlüyorum A

Aynı senin gibi akrabam vardı her haftasonu kız ağlayarak gelir giderdi ailesinin yanına, sonra erasmusla Almanya'ya gitti geldi, okurken aynı zamanda işe girdi, okulu bitincede orda yalnız başına ev tutup kaldı... yani biraz güçlü dur canım, sende yapabilirsin

Sene sonuna kadar alışmaya çalışıp öyle yapmaya çalışcam bende böyle sınanıyorum yapacak birşey yok ailemin kıymetini anladım baya seneye de böyle geçer diye korkuyorum mimsiar

Ya ben geldim hep bu yüzden arkadaş grubum oluşmadı zaten en başlarda oluşuyor dışta kaldım milletin yanında kuyruk gibi olmak da istemiyorum çünkü o gruplar beni özel takmıyor yani 2 3 arkadaşım var ama denk gelirse özel kimse beni aramaz A

Yatay geçiş mi yaptın acaba ya burda yalnızlık aileden ayrı kalmak zaten iyice asosyal hale getirdi beni bu kadar olacağını bilsem asla ama asla şehir dışı yazmazdım be yapsam bilmiyorum canım birde ben yer yön bulamıyorum maalesef kendi şehrimde bile çok kez bulamam bazı yerleri burası büyük şehir yalnız şuraya gideyim şu geziye gideyim de diyemiyorum maalesef

Haklısınız bu sene böyle yapayım beni korkutan seneye kadar yine alışamamak A

Eğer bölümünü seviyorsan en azından bir iki arkadaş edinmeye çabala, insanlara uzak durma, sen bir program yap davet et kafana uyacağını düşündüğün birini, ilk sene herkes tedirgindir kimse kimseye adım atamaz sen cesaretli ol bu konuda ne kaybedersin A

sosyal sorun yaşıyorsun ondan bir sev arkadaşlarını görelim. Bunun için öncelikle yalnız kalma korkun olmamalı yoksa istemeğin kişilere mecbur kalırsın, bu da güzel kişileri tanıma fırsatını kapatır. İkinci olarak da herkesle hemen samimiyet kuramaman kötü bir şey, ben birine bir bakarım anlarım hissederim hayat ve eğlence tarzım uyacak mı ve bir güne samimi olurum.. Bariyerlerini kaldır.

üni. de çıkarcı çok fazla var zaten öyle lisedeki gibi değil ama hayalet gibi de gezme. gerçekten işin düşecek hem böyle hayat geçmez. seçiciliğini azalt herkesin kusuru vardır insanlara şans ver. zamanla açılırsın hatta sona doğru bukalemun gibi oluyorsun hele ki sınav dönemi. kendi şehrine gitme sıklığını azalt. bilgisayarından telefonundan tv, dizilerini filmlerini izle. kendi şehrine dönmek yerine çık izmiri keşfet, arkadaşın olmasa da kendi kendine yap, özgüvenin cesaretin yerine gelir. okulun öğrenci kulüplerine muhakkak kaydol, etkinliklerine katıl. kulüplerle sosyal çevren çok gelişiyor.

Ailenin yanında ama istediğin bölümde okuyacaksan okulunu bırak, istemediğin bölümü okuyarak büyük hata edersin, daha önce de belirttiğim gibi seçtiğin meslek senin ilerde nasıl yaşayacağını belirler, ona göre ver kararını. ilk sene herkes senin gibi hisseder sanma ki tek sen zorlanıyorsun herkes memnun, emin ol ilk senesi olan herkes ailesini özlüyor, kendini yapayalnız hissediyor.

Evet haklısınız bu sene sonuna kadar biraz daha çaba göstermeye çalışcam beni korkutan olmayacak olması ve seneye de böyle olması ne yazık ki mimsiar

Canım seni o kadar iyi anlıyorum ki, ben de ilk kazandığım okulu ailemi çok özlediğim için bırakmıştım, herkesle kolay iletişim kuramayan çok içe kapanık bir çocuktum arkadaş çevresi de olmayınca insan hiç alışamıyor. Eğer içine sinen istediğin bir bölümdeysen alışmaya çabala yok eğer zaten çok istemediğin bir bölümse şansını tekrar dene, ben bırakıp tekrar kazanmıştım. Gerçi bölüm değiştirmedim benim sadece okulum değişti çok da farkeden birşey olmamıştı

Bunuda biliyorum zaten bu yüzden dayanmaya çalışıyorum ama yıllarımı böyle ziyan etmek de istemiyorum A

Bölümü çok sevmiyorum açıkçası iletişim fakültesi bölümünden birini okuyorum ben çocukları severim iyi anlaşırım okul öncesi istedim ama atama ve uzağa gitmek vazgeçirdi beni özelde çalışırım dedim ama bu geldi son gün yazmıştım oysa . push ; gizemliasli

Merhaba bu sene ilk yılım 18 yaşındayım ailemden 2 saat ayrı yeri yazdım be hayallerle yazdım üniversitede herşey iyi olacak diye düşündüm mezuna kalmak istemedim o kadarda kal dedi babam çünkü umudum yoktu izmirde kazandım özel yurtta 4 kişi kalıyorum bir türlü sevemedim kişisel alanım yok istediğim şeyi yiyemiyorum rahat TV bakamıyorum herşeyden önce ailem yok ben gün içinde bile özleyen biriyim onları özellikle babama çok düşkünüm her haftasonu eve gitmekle geçiyor bu senem birçok kez bırakma aşamasına geldim ailem vazgeçirdi normalde ben sosyal birisi değilimdir seçici davranırım arkadaş konusunda herkesle samimi olamam burda kafama göre pek kişi yok olanlarda be aramasam aramıyor zaten ben okulu aksattığım için gurubum da yok diğer guruplara giremiyorum tam olarak bu iyice kendimi yetersiz görmeme sebep oluyor üniversite zaten lise gibi biryer değil çıkar üzerine herşey liseden 2 yakın arkadaşım kaldı onlarda üniversiteye gidecek belki eskisi gibi görüşmeyeceğiz bile ailemde olmasa çok yalnız olduğumu farkettim gerçekten kimsem yok önemseyen burda babam 60 yaşında annem 51 bu dahada moralimi bozuyor onları kaybedecek hissine kapılmaya başladım diyorum burda kalayım ama haftasonu gitmeyim bir yanım hep evde oluyor bölümüde son gün yazdım maalesef aşırı bilemedim ailemin yanında okusam diyorum seneye bölüm değişecek üniversite olanağı pek iyi değil o sıkıntı ve yine yalnız kalma korkum var

Üniversite kazanıp ilk senesinde alisan bulamazsın zaten. Ben 17 yaşındaydım üniye gittiğimde evden ağlayarak donuyodum. alisiliyor zamanla haftasonunu arkadaşlarınızla geçirmediğiniz için süreç uzuyor olabilir

evet ben de buna aynen katılıyorum. ama şu da var, şu cesaret bariyerini kırman lazım, hayatın sana ne getireceği belli olmaz, hayatın boyunca konforlu alanında oturmayacaksın. kim bilir nerelere ne şehirlere sürükleneceksin belki de. bu kadar eve bağımlı yaşama.

Ben yıllar önce evimin konforu, ailemin özlemi yüzünden okulu bıraktım ailem olmadan tek başına asla yaşayabileceğimi düşünemezdim ama hayat bana öyle bir yol çizdi ki ailesi için okulu bırakan kız yıllardır aileden uzak tek başına bir şehirde yaşıyor her işini kendini kendine hallediyor

İzmirde yim ya fobi oldu bende çünkü bulamiyorum yani yön

Haklısın istediğim bölüm gelirse eğer okucam yanlarında burda aile yok arkadaş yok insan bunalıma giriyor tabi

Maalesef herşey üst üste eklendi yapamamak psikolojisi başarısızlık zaten Bi yana A

Ay kıyamam sana ya. Kardeşim bu sene üniversiteye gitti evimize 2 saat uzakta ama o da başta benzer şeyleri yaşadı. Konuyu okuyunca o geldi aklıma. Başta birkaç ay boyunca her haftasonu eve gelmeye çalıştı ama ne kadar özlesek de gelme alış oraya dedik. Bir hafta gelip bir hafta gelmiyordu böylece alıştı. Artık ayda bir geliyor çok özlüyorum Kendine biraz zaman tanımalısın. Bu seneyi atlat bakalım, insan o istediği arkadaş grubuyla hemen karşılaşamıyor maalesef. Zamanla alışacaksın inan bana. Hepimiz yaşadık bu süreci. A