Çok güzel anlatmışsın. Bence gidip gel, sen koparma derim mutlaka gün gelir sular durulur. ne dargınlık ölümsüz ne mutluluk. O yüzden bu günler de geçer herkesin bir karakteri var haklı haksızı geçtim ama büyükler bazen daha çocuk. Duracağı yeri bilmiyor, onlar bozuk olsada evlatlari iyi olsun diye dusunmeleri gerek malesef herkes aynı olgunlukta değil seni tebrik ederim, zamanın hastalığı eyvallah etmemekya, sen böyle degilsin ve lütfen olduğun gibi kal. Çünkü zor olan senin yaptığın

Canım benimde başıma benzer şeyler geldiginde ben asla gidip gelmeyi kesmem. Onlarin iliskisi ayri bizimki ayri derim. Sende böyle yapmışsn zaten ki bence dogru olan bu. Senin yerinde olsam gidip gelmeye devam ederdim. Yengemle konusmayi denerdim. Baristirmaya calissan olmayacak bi sey mi? D damdan

Şahsen istenmedigimi düşünür ve de eve girmezdim. Dışarda bir yerde ara sıra görüşürdum. Telefon da var iletişim kopmaz sonuçta illa evlerine gitmenin gereği yok bence. LaDespedida

Degerli hanımlar nolur icinden çıkamadığım şu konuda bana bir akıl verin Bizler amcamlarla müstakil iki katlı bir evde yasıyoruz bundan iki yıl kadar önce aramızda inanin iki aileninde alakası olmayan bir durumdan dargınlık oldu öncesinde ise yedigimiz içtigimiz ayrı gitmeyen sabah aksam beraber iki aileydik bu yasananlar sırasında annem ile yengemde yıllardır birbirilerine karsı iclerine attıkları herseyi döktüler ondan sonrada ikisi arasında küskünlük oldu iki aile arasında istenmeyen bir soğukluk bu süre icinde ben ablam kardeslerim iki aile arasında küskünlük olmasın diye elimizden geleni yaptık bu surec icinde eskisi gibi hergun olmasada gidip gelmeye calıştık haftada birgun mutlaka ugramaya çalıştık kapıda karsılassak selam verip konustuk ettik Allah var gittigimizde hic soguk karsılamadılar ama karsılastiğımız zamanlarda bazen sıcak bazen soguk davranırlardı annelerimiz küs olsada yine biz hiçbirsey olmamıs gibi kuzenler arasında sogukluk olmasın diye elimizden geldigince gittik geldik hal hatır sorduk ama bu sürec icinde kuzenlerim bize binde bir ya gelirlerdi ya gelmezlerdi defalarca kez kendilerine annelerimiz arasında sorun olabilir ama biz kardes sayılırız bizim küsmemiz için hicbir neden olmadığını falan soyledim onlarda dedigimi kabul ederdiler hatta aynısını kendileride soylerdiler ama bi gelip gitme olayı onlarda dedigim gibi binde bir ya olurdu ya olmazdı Sordugumuz zaman işten gucten fırsat bulamıyoruz falan derlerdi ama bi gun kuzenim annesinin bize gelmelerine izin vermedigini geldigi zamanlarda tatsızlım cıkardıgını falan soyledi ben kardeslerime durumu soylemedim ama yine kuzenlerimdir bizlerde ayagımızı kesersek hepten baglarımız kopar diye yine eskisi gibi olmasada ara ara gitmeye bazende kardeslerle beraber gitmeye devam ettim şu son zamanlarda zaten evde yalnızım kardeslerim evde olmadikları icin onların gitme durumu yok bende evde yalnızım ama bende artık mümkün mertebe gitmemeye calısıyorum hatta neredeyse hic gitmiyorum ama bu durumada ister istemez üzülüyorum sonucta yedigimiz ictigimiz ayrı gitmeden kardes gibi büyüdük simdi bu duruma gelmek insani üzüyor Yengemin yaptığına uzuluyorum ama amcamın yaptıgına daha cok uzuluyorum sonucta bizler yegenleriyiz bizim bu yasananlarla hicbir alakamız olmadığı hicbir yanlısımızı gormedigi halde yengemin bu yaptığına karsı cıkmıyor Yani soracagım sey demem o ki KK degerli hanımları siz olsanız gidip gelmeye devam edermiydiniz yoksa artık buraya kadar yeter mi derdiniz insanyavrusu az insan çok

Ya ben gocunmadan gider gelirim ama iste insan bi sureden sonra yuzsuz gibi hissediyor kendini yada belkide istenmiyoruzdur diye dusunuyor

Yaşlarınız küçük değilse dışarda görüşün Dönüşte de bir şey göstereceğim kahve yapayım vs deyip davet edin yavaş yavaş alışın yeniden

Zaten altlı üstlü oturuyoruz bahcede gordugumde yanlarina giderim yada kapida karsilasinca falan ayak ustu sohpet ederim ama yinede gorursem ayak ustude olsa sanki iki dk da olsa biseyler konusmaya calısırım cunku bi sure konusmayınca sanki ortada soguk ruzgarlar esiyoemus gibi geliyor

kendi hayatınıza bakın size sizin verdiğiniz değer kadar değer vermeyen insanları kafanıza takmayın bir düşünün onlar sizinle görüşmek için çaba gösteriyor mu en az sizin kadar olmalı bunun derecesi.

Walla bence artık siz de tadında bırakın. Zorla güzellik olmaz.. onlar da sizin kadar üzülselerdi görüşmeye devam ederlerdi.. üzmeyin artık kendinizi..

Ne yazıkki bu konuyla alakali yengemle konusamiyorum cunku kuzenlerimin gelmelerini istemedigini bildigimden haberim yok Barıştırma konusuna gelince yengemede annemede sorsan ikiside kus degil ama mecbur kalmadan ikiside selam alıp vermiyor dugun cenaze vs gibi benzer seyler dısında

Inşallah Kuzenlerimi bu kadar sevmesem belki umursamaz gormezden gelirdim ama iste yapamiyorum ne yazik ki

üzerinize düşeni zaten fazlasıyla yapmışsınız, bu saatten sonra sizi görmek isteyen zaten görür. bence artık oluruna bırakın, belki zamanla küskünlük de biter