ya git işine daha yazmadıgım seyler var bılıp bılmeden konusuyosun hergun kotuye bakıp ıyıye sukredecek halım yok bittiyse çık konumdan.

Ayrıca forumda anne olup konu sahibi haklı bulan bir yığında insan var.

Kızlar ya alıntılar karışmış. NaMIDiGeRBuzDoLaBI ben sana yazmıştım. Biraz garip bir durum oldu. Nasıl becerdiysem.

konuyu duzenledım feliksfelisis

aynen kadınları manipüle etmek, baskılamak için kullanılan bi laf, sen annesin başka bişey olmana gerek yok alt mesajı...

Estağfurullah. Siz cidden farklı bir örneksiniz. Sanırım konu sahibi banlandığı içinde bu karışıklık oluyor. Herkes kendi açısından yorumluyor olayı ve anne olanlarda haliyle empati yapıyorlar ama işte her anne bir olmuyor. Konu sahibi burada olsa ve daha fazla örneklendirse yorumlar daha sağlıklı olur. Nasıl güzel çocuğun bakanlar var. Onlar bu konuyu okuyunca çok kızmışlardır. Anneden babadan çekenler var. Onlar konu sahibinin yanında. Bir de böyle benim gibi olaya tamamen akademik ve toplumsal olarak bakanlar var. Herkes kendinden pay biçiyor kısaca. Hatırlar mısınız geçen seneydi sanırım bir öğretim üyesi yeğeninin yüzünü yakmıştı. Onun da sebebi kıskançlıktı mesela. Koskoca adam; öğretim üyesi olmuş ama kıskançlık nelere yol açıyor işte. Bu gibi durumlar İnan'ın azımsanacak gibi değil. Siz unuttu; büyüdü gitti dersiniz karşınıza olmadık yerden çıkar. O yüzden çok çok dikkatli olmak lazım bu konularda. Son düzenleyen: Moderatör: 23 Ağustos 2017

Ben ne dedim ki şimdi?

her atanamayan nasıl işe yaramaz oluyor?ayrıca barınma ve beslenme dışında birşey gormuyorum ama oğlu her ay en pahalı yerden giyiniyor bu nasıl iş?

Hem evladım hem anne, evladımı kendime mecbur bırakmam, doğarken sormadım doğurdum, o zaman ölene kadar onu sevmek benim sorumluluğum, kimse sevmese de ben severim, biliyorum ki onun benden istediği ne bal börek ne markalı giyimler, seni seviyorum dediğimde gözlerindeki parıltı yeter.

tolin bana annemden nefret geldi. Annemi asla asla ne görmek, ne de konuşmak istiyorum. Psikoloğa gittim, yaşadıklarımı anlattım. Evlendim esimim tarafından travmatik durumlar yaşadım, annem zaten ortada. Adam dinledi dinledi. Dediki anneni öldü farzedeceksin. Dedim doktor bey annem ölmedi ki, şöyle dedi etrafına bak annesi olmadan milyonlarca insan yaşıyor. Ben gene annemi aradım gittim görüştüm. Daha da daha da fena olmuştu. Ve ben her böyle durum yaşadığım da kaslarım taş gibi olmaya devam etti. Ve bende şu an zerre anne sevgisi kalmadı. İki evladınla yaşa dedim. Birde bana en son şunu söyledi, en sevdiğim evladım sendin ama sen kaybettin. Şok oldum. Dedim ki evlat ayrımı hani olmazdı hepsi esitti. Ne demek en sevdiğim sendin sen kaybettin. Ayrica akrabalarımla konuşurken kac defa en büyüğünü x si çok seviyorum. O diğerlerinden farklı, çocukluğumdan beri bu bilgilerle büyüdüm. Ve annem zaten göze soka soka x sin içine düşer. Y de var y ye de ayrı bi bağı vardır. Zaten gözü olan görüyor. Birde ben evlenince öyle bi laf ettiki şoka girdim. Artık ben x ile ilgilenecegim ya zaten el üstünde daha ne ilgilenmesi o bana bakacak dedi. Yani bir para kaynağını kaybettim artık devre dışısın muamelesi. Kısaca şunu demek istiyorum. Bana annemin yaptıklarını inanın düşmanım yapmaz. Kusura bakmasın kimse evine iyi güzel bakmakla iyi anne olunmaz. Annelik doğurmakla olmuyor. Maden ayrım yapacaksınız bi tane doğurunda bizlere yazık etmeyin. Bide şu laflar annedir o sen kusura bakmayacaksın, idare edeceksin vs vs. Peki ya biz ne oluyoruz. Bizi kimse düşünen yok. Gel bakalım benim yerinde ol neler yapacaksın. Her şeyi bi kenara bırakın evlendiğiniz gün benim gibi anne şeytanlıklarını yaşasanız aramadınız bile. O kadar doldum ki arkadaşımla kuaföre gittik. Makyaj bitti, gelinligi giydim sacim yapilacak oturdum. Başladım bir aglamaya dedim bi dakka icim katılıyo... Kuaför de şaşırdı çünkü annemde gelecekti. O yüzden inş kendi hayatını kur en kısa zamanda. Aile bi yere kadar. Bu anne olayını da yaşayanlar anlar. Ufak tefek yaşanan anne olayları değil benim ki, yada benim gibi yaşayanlar bizim ki...

yazdıklarını okudukça gözlerim doluyor resmen... çocukluğumda 13 ajanda dolusu günlük tutup yarısından fazlasında annemin yaptığı psikolojik ve fiziksel şiddeti yazmıştım. her sayfasında bunları unutmayayım ki böyle bir anne olmayayım demişim... üniversiteye kadar dayak yedim öyle böyle değil, küfür hakaret hepsinin bini bir para... üniversiteye giderken yine dövmeye kalktı kolunu tutup ittirdim "yeter artık o kadar da değil, kendine gel kaç yaşındayım dayak yiyecek değilim senden" dedim o son oldu. o zamana kadar gücüm yetmedi buna.. evet karnımı doyurdu, üstümü giydirdi, kitabımı defterimi de aldı. ama anne sevgisini bilmiyorum. evlendim ama acımasızlığı psikolojik olarak devam etti... günlüklerimin hepsini yaktım. hatırlamak istemiyorum annemin yaptıklarını. bayramdan bayrama görüştüğümüz, haftada bir napıyorsun ne var ne yok diye konuştuğumuz bir seviyede iletişimimiz kalsın istedim. onu da mahvetti. annem gibi bir annenin yanından bu kadar az hasarla çıktığım için şanslıyım yine de...

Babaannem hiç doğurmadı. Kutsal anne sınıfına girmedi sizin bakış açınızla. Fakat babam ve dört kardeşine annelik etti. Bekar genç bir kızdı. İkisini evlatlık istediler, vermedi. O her imkanın kısıtlı olduğu zamanda onları tertemiz el yüzüne çıkardı. Babam çok yaramazmış. Suda yüzdürdüğü kabaktan gemisine yelken yapmak için gizlice babaannemin bin zorlukla aldığı bayramlık elbisesini kesmiş. Ona bir fiske vurmamış. Bize de sevginin en bolunu verdi. Mahallenin o zaman ki çocukları, bugünün koca adamları ondan gördükleri sevgi ve önemsenmeyi hala anlatır. Siz kendinizi avutun,"Anne olmayan anne sevgisini ne bilcekk"diye...

Üzüldüm ya seni hep neşeli görmek iyiydi. Anne babayı seçemedigimiz için onuda bi imtihan olarak görüp idare et atsan atamazsın satsan satamazsın, Kimsesiz olmaktan iyi degilmi bi annen bi ailen var..

Bu insanlara da dert begendiremiyoruz. Normal hayatta da oyle. Yuzun asıktır. Noldu? Derler. Anlatırsın. Amaaaan ben de bisey oldu sandim. Illa biri öldü mü diyelim ya boyle kayitsiz kalcaksan ne soruyorsun. Bana göre bu büyük şu an. 2 senedir anne demeyince sen, hic sorun etmedi mi? En ufak vicdan kirintisi var mi acaba onu merak ettim. Oğluna aşık dupeduz. Boyleleri benim de midemi bulandırıyor. Illa beni fuhusa zorlamasa gerekmez ruh o... u yapiyor. Dogru dursun. Adaletli olsun.

Ben anne değilim ama yazdığım gibi; mesleğim gereği ne olup bittiğinin ve ailelerin çocukları üzerinde bilerek yada bilmeyerek yol açtığı tramvaların farkındayım. O zaman öğretmen olmayanlar öğretmenleri; doktor olmayanlar doktor olanları; baba olmayanlar baba olanları; milletvekili olmayanlar milletvekilini eleştirmesin. Yanlış yanlıştır. O çocuk anne baba iradesi ile dünyaya geldiyse anne babada her konuda eşit olacak.

Haklı oldugunuz konular çoğunlukta, ben kendimi anlattım o konu üzerinden yürüdüm.. şükür çevremde öyle insanlar yok belki de bu yüzden empati yapamıyorum ya da doğruluğuna ihtimal veremiyorum.. O zaman anne baba olacaklara psikolojik test yapılsın ne diyelim...

Bu konuyla başa çıkamayan çok insan var ancak benim sözlerim özellikle yetişkin insan olup belli bir yaşa gelenlere, konu sahibesi gibi olan insanlara. Sokaktaki tinerci çocuğun öfkesini anlayabilirim ama aile kanatları altında yaşamış, okumuş, meslek edinmiş, sıkışınca yine aileye dönebilmiş insanların biraz ailelerini takdir edebilmesi gerek diye düşünüyorum. Anne belki oğluna farklı davranmıştır ama aynı anne konu sahibesini de aynı çatı altında büyütmüş, atmamış, satmamış, muhtaç bırakmamış hal böyleyken insan kardeşine takılıp kendi ruh durumunu bu hale sokmamalı. Ben belki farklı bir örneğim bu konuda, beni 20 yıl aramayan babamı bile affedebildim bu kadar olmasa da hiç olmazsa verilen emeğin hatrı vardır. Evet anneler isteyerek doğuruyor çocukları ama en zor büyüyen insan yavrusu, anne değilim ama görüyorum çok emek demek evlat bunun hatrına tepkide bu kadar aşırıya gidilmese belki daha sağlıklı ilişkiler kurulur. Birde kime karşı mücadele tarafı var bu işin, kıskanılan kim, kardeş, insanın can parçası kardeş. Bu öfke kardeşle olan ilişkiyi de bozar düşüncesindeyim. Psikoloji eğitimim yok, buna benzer bir alanda da çalışmıyorum, sizin kadar tecrübeli değilim haliyle ama yine de ılımlı ve itidalli olmanın kazancı yine konu sahibesine olacaktır diye düşünüyorum

Saçma diyen benim, ne o, her sözünüzün hikmet dolu olduğunu mu sanıyordunuz yoksa? çocukları olmayan nice kadınlar var ki babaannem gibi, babam ve kardeşleri gibi bir dünya çocuğun hayatlarını güzelleştiriyor, artı değet katıyor ve yıllar sonra bile sevgi ve özlemle anılıyor. Öyleleri de var ki, kendi doğurduğu çocukları, kimini erkek olduğu, kimini kendine benzediği için ayrı tutuyor, diğerlerinin bakımını yapsa bile kalbiyle reddediyor. Benim babaannem bir çok anneden daha anneydi. Başınızı dizine koyunca bunu hücrelerinize kadar hissederdiniz. Annelik tek doğuranların tekelinde değildir. Annelik gönüldedir. Fikirlerinizi benim kadar saçma bulan başkaları da varmış ki banlanmışsınız zaten...

Ben seni çok iyi anlıyorum benim annemde öyleydi, bazen yaptıkları söyledikleri alkıma geliyor oturup ağlıyorum, evden çıkalı 6 sene oldu ve 30 yaşındayım, insan unutamıyor ama zamanla hazmediyor, hep derdim Allahım annem gibi bir anne olacaksam anne olmayayım diye... o kadar etkiledi beni, ölürse üzülmem gibi geliyordu ama şimdi anneni seç deseler yine onu seçerdim heralde ooofffff ağlattın benii... şimdi araya mesafe girdi belki dank etti bilemiyorum arada güzel kızım falan diyor, öpüyor falan hayırdır inşallah diyorum hemen amaan sen de diyor, ama ben artık kabullendim önemsemiyorum, boğazım hep düğüm düğüm geçti çoğu yıllarım onun yüzünden, hala da beni öyle aman aman annelik içgüdüsüyle sevdiğini düşünmüyorum ama büyüdüm artık anne olunca gerçekten daha iyi anladım çocuklarıma nasıl davranmam gerektiğini...

Konu sahibini pek tanimiyoruz yonlendirmelerin cogu burada fazla dusmanlik besleme anne ne seklin de.. kutsal annelik misyonu yine devereye giriyor... malesef dogurmasaydin sevseydin. Mecbursun gibii... burada bir anne konu acip ta cocugum dan midem bulaniyor diye yazssa ydi vay haline diyorum.. ben her iki tatafli karsiyim mecbur ve dayatmali olan herseye karsiyim... kapsamli genis bir konu... acilimi cok yonlu..

ben uzun zamandır yoktum ne olmuş burası boyle bır konu actım soylemedık laf işitmedim keşke ensestçi falan olaydı o zaman haklı olurdum.

Yok ya. Benim gördüklerim tam tersi. Kadınlar genelde aileleri ile hep iletişim halindeler ama erkekler zora gelemediği için en az zorlayan taraf kimse ona yaklaşıyorlar. Mesela hasta anne babaya kız bakar genelde. Erkek çocuk karısına paslar. Benim gördüğüm bu en azından.

Vallahi evlat ayırımı yapan anne her şeyi ve her lafı hakediyor. Hayvanlarda doğuruyor. İnsanların onlardan farkı olmalı.

Hepsini okudum yazdıklarınızın. Ben tek çocuğum ve ilk kız torunum. Hem anne hem baba tarafından. Nasıl şımartıldım tahmin edin ama işte bu diğerlerine haksızlık. İçten geliyor; bilinçsiz yapılıyor diye bir şeyi ben kabul edemiyorum. Zeka insanlara mahsus. Birini başka sevsekte bu belli edilememeli. Dayımın üç kızı var. Küçük olanı bariz ayırıyor. Onun da yüzüne söyledim geçenlerde; ne beklersen Selenden bekle artık diğer kızlarına bulaşma yaşlılığında diye. Hakkı yok çünkü. Ne kadar ekmek o kadar köfte. Bu böyledir; madem ayırım yapıyor o zaman ileride kızlarda ayırım yaptığında gıkını çıkarmayacak. Keser döner sap döner gün gelir hesap döner demişler. Şimdi Selen başka yere yerleşse ve iki kızı da ona bakmasa haklarıdır derim. O çocuklar kendileri dünyaya gelmek istemedi. Madem dünyaya getirdi her açıdan eşitlik sağlayacak. Madem sağlayamadı yaşlılığında oturup zırlamayacak.

Evden ayrılmayı düşünüyor musun? Kendi düzenini kurabilecek maddi manevi gücün varsa durma o evde.

Ben daha büyük bir sebep beklerdim. mesela beni fuhuşa zorladi aç bırakti yedirmedi işkence yapti dövdü demenizi. Bu anlattiklariniz annenizin tercihi. Sevgisini ilgisini istedigi evladinda yoğunlastirabilir. Anne ve babasina söz söyletmeyişide onurlu bir davraniş Kusura bakmayin.

"Allah razı olsun la, ne yüce insansın." Cümlesini çok itici buldum. Annenize ne kadar kızarsanız kızın "la" diye hitap edemezsiniz. Aslında kelimenin kendisi çok itici. Hayatınız boyunca kullanmasanız bir şey kaybetmezsiniz.. Annenizle aranızda neler geçti bilemem ama, burada okuduğum kadarıyla şunu söyleyebilirim, sadece Allah rızası için annenize karşı sabırlı olmaya çalışın. En azından dalga geçer gibi bir üslup kullanmayın. Rabbim annelere çok değer veriyor cenneti ayaklarına seriyor. Sadece bu yüzden kelimeleri seçerek kullanırsanız, Allah'ında hoşuna gider ve gönlünüze göre verir inşallah. O'da sizi memnun etmek ister. İkinci bir tavsiye, eğer sizi annenizden alıkoyacak daha büyük bir sorun yaşamadıysanız onunla güzel güzel konuşmanız. Bir kızın annesine ihtiyacı vardır. Bütün duygularınızla annenize açın kendinizi. Birde öyle deneyin. Gardınızı indirin. Her yönden ona ulaşmaya çalışın ki içiniz rahat olsun. Denemiş olun en azından. Sürekli tartışma didişme halinde olduğunuz için algılarınız tamamen kapalı. Yani anneniz sizi anlayacak olsa bile inadından anlamayacak. Hayırlısı olsun inşallah..

Öf her konuda aynı şey. Dünyada ne kötülükler var, insanlar ne acılar çekiyo. Sen şımarıksın taam mıı? Allah'ım ya. Dünyada çok kötü şeyler yaşandığını, insanların ne dertleri olduğunu biz de biliyoruz herhalde. Ama her insana taşıdığı yük ağır geliyor işte. Bunu anlamak neden bu kadar zor? Eğer sana saçma geliyorsa çıkar gidersin. Birisi yüzündeki sivilceyi takar, yok işte insanlar hasta vs. Birisi ailesini takar, insanların ailesi yok bilmem ne. Gına geldi. Herkese kendi derdi büyük anlayın şunu artık. Millet konu açmaya korkar oldu.

Arkadaşını sevmezsin bunu rahatça ifade edersin, ya da bir akrabanı ya da bir komuşunu vs. vs. Ama bir insanın kendisiyle en zor yüzleştiği, hatta bazen kendisine bile itiraf etmek istemediği anne veya babasına böyle hissetmesi. Bu kolay bişey değil, kimse durup dururken, hormonları zirvesinde bir ergen değilse annemden nefret ediyorum, midem bulanıyor demez. Kendi bunu ilk itiraf edene kadar ne acılar çekti içinde kimbilir, başına gelmeyen de bunu anlamaz.

Annenizden bu kadar dertliyseniz ve anneniz evlat ayrımı yapıyorsa ve sizin burada anlatmadığınız veya anlatamadığınız şeyler varsa yani hayat size bu kadar acı veriyorsa yapacağınız tek şey o evden gitmektir. Böylece bütün bu sorunlardan da kurtulmuş olursunuz.

Hayvan dogurup hayatin ortasina birakiyor yavrularini. Insan yavrusu en zor buyuyen tur. Azcik saygi hadi sevgiden nasiplenmemisler, o emege bu kadar dil uzatilmaz ayip.

Biz sadece fuhus demedik Elli tane sebep gosterdik Ne yapti Cevap oglunu daha cok sevdi? Bu ulkede ensest var tolin Bu ulkede 10 yasinda evlendirilen kiz cocuklari var Bu ulkede okutulmayan kizlar var Bu ulkede mendil satan cocuklar var Bu ulkede ayakkabisiz terlikle okula giden tir tir titeyen cocuklar var Senin ki simariklik Bitti!

benim normalden kastim konu sahibinin bu nefreti karsisinda normal durumda. k. bakmayin ama boyle bi sebepten midem bulandi demesi ne derece normal. saydigi sebepler ne kadae tatmin edici sizce. ben kabullenemiyorum ne olursa olsun ortada asiri bisey yokken ona emek vermis buyutmus insanlara bu lafi soylememeli. cocugunuz varsa beni daha iyi anlarsiniz. her anne baba mukemmel olamaz ayni sekilde cocuklarda olamaz ama bu midem bulandi lafini haketmiyo

Söylediklerinize katılıyorum, aslında burada yazan herkes kendi bakış açısına göre haklı, evet bir çocuk dünyaya gelmişse kadın kadar erkekte sorumludur, burada mevzu anne olduğundan baba kısmına girmedik, tecavüze uğrayan kadınlar çok başka bir konu, onu açmayalım dilerseniz, konuyu anne baba olmak olarak ele alırsak bir çocuğun hayatında anne kadar önemlidir baba, yüzde yüz katılıyorum size, baba akşamdan akşama eve gelip 2 dakika agucuk hanimiş benim kızım/oğlum deyip geçmemeli, lakin babaların akşamdan akşama 10 dakika babalık yapmalarına sebepte kadınlardır, çocuğunu çocuk esirgeme kurumuna bırakınca ayıplayıp linç edenlerde kadınlardır, biz çocukların babalarına ait babalık vazifelerine bile kendimizce kurallara çizip babaya sınırlar koyuyoruz, erkek çocukları doğduklarından itibaren sen erkeksin, senin hayattaki vazifen hizmet edilmek, işe girer çalışırsın, eşine çocuğuna para kazanırsın ama gerisi kadının görevidir, akşam ayaklarını uzat hayatın tadını çıkar diyoruz, çocuk mu doğdu kadın bakar, ev işi mi kadın yapar diyoruz, kadın böyle şeylerde hep ön planda ama iş hayat müşterektir'e gelince sen dur bakalım bekarken babanın, evlenince kocanın dediği olur denip geri plana atılıyor, aslında olması gereken ev işiyse erkekte yapmalı, çocuk bakımına erkekte katılmalı, çocuğun bebeklikten erişkinliğine baba evladının hayatında aktif rol oynamalı, zira bir çocuğun anne kadar baba sevgisine de fazlasıyla ihtiyacı var. Ayrıca şunu da en azından kendi görüşümü dile getireyim maddi imkansızlıklar içinde olan, hiçbir çıkış yolu kalmayan kadınların evlatlarını devletin bakımına bırakmasını asla kınamam, hayat bu biz burada ben şöyle yaparım, şöyle kadınım böyle ederim desekte biliyorum ki evlenince anne babasının evine bile kabul edilmeyen, hiçbir mesleği olmayan, gariban, çaresiz çokça da anne var, bu kadınlar iş bulsa alacağı para belli, el kadar yavrusunu emanet edecek kimsesi yok, biz bazen öyle şey mi olur diye tepki gösteriyoruz belki ama hiçbirimiz evimizi böyle kadınlara açmıyor, çaresizliğini tam manasıyla bilemiyoruz ki, ben böyle bir kadını linç edemem, öyle bir hakkım yok, gelelim anne babasını huzurevine bırakanlara, bir anne ya da baba evladını yaşarken öldü kabul ettiyse, çocuğuna sahip çıkmak için bir sürü olanağı varken o imkanları kullanmamış, belki başka evlilik yapıp ilk evliliğinden olan çocuğunu ardında bırakmışsa, yine imkanı varken senelerce arayıp sormamışsa, yıllar sonra dur ya benim bir çocuk vardı yaşlandım bakıma da ihtiyacım var deyip ben senin babanım annenim diyerek pat diye ortaya çıkmışsa da çocuk kusura bakma huzurevine yat demişse ben o çocuğu da ayıplamam. Ben çok başka bakıyorum bu ebeveyn çocuk ilişkilerine, benim için çocuğum bana yaşlandığımda bakma mecburiyetinde değil, gönülden bakarsa ne ala ama bunu içinden gelmeden yapacağı bir vazife gibi görürse anne olarak içim acır, bunu hissettiğim anda huzurevinde yaşamayı tercih ederim, ki eşim benden önce vefat ederse de bende bakıma ihtiyaç duyarsam huzurevine gitmekte bir sakınca görmüyorum, giderim, bir sürü yaşıtımın arasında yasamanın kötü olduğunu düşünmüyorum çünkü. Diyeceksiniz ki siz evladınızı mecbur hissettirmiyorsunuz peki kendi annenize de mi öylesiniz, hayır ben anneme her koşulda bakarım ama annemde bana her fırsatta ona bakmak zorunda olmadığımızı söyler, Allah göstermesin büyük bir hastalığı olmadığı elden ayaktan düşmediği müddetçe de hiçbirimizle yaşamak istemiyor, yalnız yaşamayı tercih etti, o aksini istemediği sürece kararına saygı duyuyoruz.

Ah be tolin

hönk.

Muhakkak vardır bir sebebi. Bilinçaltınızda bir şey tetikliyordur da onu burada bulmamız mümkün değil, gereklide değil zaten. Ne güzel hala yeğen ilişkiniz var. Ben belki de çok derine inip, bazı şeyleri çözdüğüm için olaylara çok soğukkanlı bakıyorum. Siz mesela sebebini bilmiyorum deyip kapatıyorsunuz. Ben olsam kesin eşelerdim altındaki nedeni bulana kadar. Bulduktan sonra da zaten sebebi buymuş deyip daha objektif bakardım. Ben sanırım fazla soğukkanlıyım. Bir de balık burcu olacağım. BethHarmon

Hamile halinle seni üzmek istemezdim, ben kimseye sen haksızsın demiyorum ama bir anne kadar evladın da annesine olan duygularını dile getirebilmesini istiyorum, sevgisiz büyüyen bir çocuk annesine öfkesini anlatınca kızılmamalı, anneler hiç hata yapmaz mı? Yanlışlarımız yüzümüze söylenemeyecek kadar mı ilahi varlıklarız, sanmıyorum, bizi anne yapan yavrularımıza sevgiyi çok gördüğümüz sürece hiçbir kutsallığımız yok, seni dış dünyadan koruyacak tek canlı annen kendi elleriyle dışarı itiyorsa kutsal olamaz, bu sitede kaç evlat annesinden gördüğü baskı, babasından yediği dayak yüzünden evlendi? Kaç evlat sırf anne babası artık bu eve dönemezsin dediği için cehennem hayatı yaşadığı koca evinde kalmaya devam ediyor? Çocuklarını bırakta gel diyen kaç anne var? Ya da çocuklarını düşüncesizce bırakıp giden? Anneleri anladığımız kadar çocukları da anlamalıyız, daha buraya yasamayan çok insan olduğunu düşünüyorum, tek istediğim sizi anlayabiliyorum, yanınızdayım diyebilmek, haklı haksız bakmaksızın bir kere de sen haklısın diyebilmek.

tolin okuyorsun biliyorum ablacım, herkesin derdi kendine büyüktür, dertleşmek ve biraz olsun rahatlamak istedin biliyorum, burada göründüğünden çok farklı bir ruh halin var farkındayım, belki annen için sözlerin aşırı ama anne baba sevgisizliği insanı nasıl bir psikolojiye sokar tahmin edebiliyorum, anne baba olmak, önüne bir tabak yemek koymak, giysilerini yıkamaktan çok daha fazlası, keşke kuru ekmek yesem de annem saçımı okşasa diyorsun değil mi? Haklısın.

Öz mü diye soracaktım başlık geldi aklıma

Konu sahibi haklı bayanlar dağılın o kdr ki kadına 2 senedir anne demiyor ve bu onun farkında değil şaka gibi anneme ben bir hafta demedim kavga ettiğimiz de de başka anne mı buldunuz hayırdır dedi en sonunda ikinci gün imalata başlamıştı anne demiyor diye... Bu arada bu konuyla ne alakasi vardı. Bilmiyorum cenenizi tutmayı becerinin olur mu konunun tecavüzle ensest le alakası yok. Kalkıp konu begenmiyorsaniz yorum yapmayin sonuçta size kimse para vermiyor yapın diye kız içini dökmüş ve gayet de haklı niye evlat arasında ayrımcılık yapılsin ki maddi olarak olmazsa bileinsan anne sarılmasını özler be

çalışıyosan ayrı eve çık. çalışmıyosan da çalış. niy eeziyet çekiyosun anlamadım. C captain price erkek

Bakın bunu zaten bende anlamlandıramıyorum. En büyük yiğenim ve onun küçüğü ellerimde büyüdü resmen. Gerçek anlamda ellerimde büyüdüler. Özellikle ilk yiğenimde ve onun küçüğünde emeğim çok fazla. Onlarda der zaten ikinci annemizsin diye. İnanın nasıl bir şey bilmiyorum ama yengem ikinci çocuğunu benden iki ay önce doğurdu. Ben doğum yaptığım zaman Bursaya ziyaretime geldiler. Berat üç yaşına yeni girmişti. Geldi sokuldu bana kızımı emziriyorum, "Hala şimdi senin bebeğin Gamze mi," diye sordu. Darbe yemiş gibi hissettim. Yengem bile diyor ki, beni kıskanmıyor ama seni çok kıskanıyor, paylaşamıyor. Bana düşkün mesela kızımı da o sebepten kıskanmıyor. Hatta kendi kardeşinden koruyup kolluyor. Geçen sene kardeşi kızımı koltuktan itti geldi yanıma hala üzüldün mü, diye sordu. İnanın elinde büyümesiyle falan alakası yok. O yiğenim doğdu bir hafta sonra ben Trabzon'a gidip iki ay kaldım. Bu tamamen farklı bir olay. Sebebini bende bilmiyorum. Onun küçüğüyle de ablam birbirlerine çok düşkün mesela. Bilmiyorum.

2 çocuğum var 1 kız 1 erkek ve tek çocuk yapmak yerine 2 çocuk yapıp 2 sine de tapiyorum ve bunda bir sorun göremiyorum. Anne misiniz diye soruyorum evet çünkü bir annenin çocuğuna karşı beslediği sevgiyi bir anne anlar.. Anne olmayan evlat sevgisi ne bilcek?

Öncelikle anneyim.2 cocugum var birine daha iyi davraniyorum ama birini daha cok takip edip daha cok emek harcamam gerekiyor bu arada da kötü anne gibi oluyorum. Ama bu onu sevmedigimden degil, onun davranısları ve karakterinden kaynsklanıyor. Önce bir aynaya bakmslısın benim neyim farklı onda ne var diye. Belki tatli dillidir, belki annene daha iyi davranıyordur. Ama seni seviyordur merak etme.

Benim annem hayatimda tanidigim en yalanci en karaktersiz en sacma kadin... Benim yerime baska bir cocuk olsaydi yuzune dahi bakmazdi... ben salakligimdan bakiyorum Evet bu kisi anne Zorluklarla buyuttu ama psikolojimin icine etti napim madalya mi takayim...

Evlat ayrımı yapan anne icin ne denir ki. Konu sahibi bence sen kendini annene karşı doldurmamaya çalış. Bu onun ayibi boşver. Sen sana yakıştığını gibi davran her zaman.

Bnm hem kizim hem oglum var, anneligi tatmamis bi kiz cocugu bana akil vermesin. Anneyim annemde var, neyin normal oldugunu olmadigini biliyorum yorumun sana kalsin. Dogum yap bak buyut, sonra dogurdugun sana senden midem bulaniyor desin. Bu sacma yorumunu da saksaklayanlar olmus. Konu sahibi ofkelenebilir bunu anliyorum ama mide bulanma nedir ya? Kimseninde biseyi normallestirdigi yok, konu sahibi annesinin sulalesini asagilamis, kendi cok mu superdir sence? Etrafindaki kimseyi begenmeyen insanlar genelde kusurlu sorunlu tipler olur, bi anneye ne olursa olsun o kadar cirkince yaklasilmamali. bnmde annem erkek kardesimi ayirir cok duskundur, napayim oleyim mi?

Anne istediği çocuğu kaydırır diyenler siz lütfen bir çocuk yapın. Kimseyi kayırma olayı içinde kalmayın. Bu çok yanlış nasıl böyle düşünürsünüz. Bide çocuk yetiştirmek zor falan yazmışsınız. E doğurduysa bakacak zaten. Ama yıllarca birinin kaydırıldığını görmek çok acı. Demek ki siz de böyle annelersiniz. Normal gördüğünüze göre... tolincim banın kalktığında yaz yine seni anlayan çok insan var

babamdan hiç babalık görmedim. ama hiç böyle şeylerde düşünmedim hakkında. Allah iyilik sağlık versin babamdir sonuçta bişey olsa içimde bişey cız eder. peki annenize bişey olsa sizin? erkek çocuklarına malesef daha düşkün anneler var. abiniz evlendikten sonra anneniz size daha düşkün olur. çünkü abinizden bunca yıldır verdiği hicbirseyin kariliguni alamayacak. ispat isterseniz bdv 'deki kv konularını okuyun. eşinin müsade etme olasılığını da görmüş olursunuz:)) ne olursa olsun kıymetini bilin. ilerde keşke annem burda olsaydı diyeceğiniz günler olacak..

Ya Allah askina, "annenin kiymetini sonradan anlarsın" yorumlarini cok dusunuyo musunuz gercekten? Olayin özünü anlayan kisi sayisi o kadar az ki şurda.. Belki de benzer sevgisizlik sorununu yasamis veya soruna sahit olmus kisiler daha iyi anlıyor.. Annesi bu kadar onemli olmasa onun vermedigi sevgi neden bu kadar acitsin? Amaan der gecer.. Tum anneler sağ olsun, evlatlarinin basinda olsun Allah in izniyle, kim aksini söyler ki? Bunlar yardim cumlesi degil arkadaşlar, hic kusura bakmayın.. Allah başımdan eksik etmesin, annemden sevgi gordugumu hatirladigim gun sayisi 1 ya da 2dir belki.. Bilmiyorum, şu gun annemle cok guzel zaman gecirdim diyebilecegim bi anı hatırlayamıyorum su an, nankorluk etmek istemiyorum ama yok ne yazik ki.. Annemi ne zaman anladim? Biraz daha buyuyup psikoloji uzerine arastirmalar yaptigimda, egitimini aldigimda ve evlendigimde.. Ben de annem gibi, zorlu bi ailenin icine dustum ve o zaman dedim ki, annem cok zor gunler gecirmis, bana gebeligi o gunlere denk gelmis ve belki de o psikolojiyle benle o bağı kuramamış.. Anlamaya calistim, anladim da.. Ama bunlar 20li yaslara denk geliyor.. 27 yasindayim ve ne kadar anlamis olsam da o upuzuun surecteki eksiklik, yaralar asla kapanmıyor, en ufacik seyde bogazim dugumlenebiliyor, kucuk bir kiz cocugu gibi hircinlasabiliyorum, sevilmeye layik olmadigimi bile düşünüyorum o anlarda.. Evet belki annem sucsuz, bilincli yapmadi ama ben de sucsuzdum.. Psikolojik yaralar insanin tum hayatini etkiliyor, onarimi cok zor.. O yuzden lutfen sevin evlatlarinizi, herkes illa ope koklaya gosterecek degil sevgisini ama siz "gercekten" sevin, evlat hisseder.. Rabbim hayirli anne baba olmayi ve hayirli evlatlar yetistirmeyi nasip etsin..

Annenizden nefret mi ediyorsunuz? Peki ama neden?

Hayır sert değil bilakis toplumun içinde bulunduğu gerçekler. Annelik yardım kuruluşlarında yaptığınız işler gibi değil bakın herkes anne olamaz zaten orası ayrı bi tartışma konusu ama ; 18 yaşımdayım ve bi o kadar asiyim annemin her hareketi batiyo, allahım görmeye tahammulum yok nefret ediyorum resmen sebep ise ; arkadasimda kalmama izin yok, gece yarilari cikamam, erkek kardeşime daha fazla ilgi (bana 3 aliniyosa ona 1 ) ama yok 1 e 3 katip buyuttukce buyutuyorum. . Yaşım oldu 20 biraz biraz ılımlı davranislarim oldu eskisi gibi nefret etmiyorum ( tabi bu 2 yıl içinde üvey olduğumu bile düşündüm ) neyse 20 21 derken 24 te evlendim allah 'ın bana bi cezası ki ayrı bi şehre geldim.. Sonra bebeğim oldu bu kız büyümeye basladikca annem bunu da meğerse böyle yapmamış aa bu da böyle değilmiş diye diye yedim kendimi... Şimdi 2. Bebeğim oldu bırakın ayrımı ikisinin yüzüne farklı bile bakamiyorsunuz. Uzun oldu farkındayım ama demek istediğim ; belki konu sahibi yaniliyordur, belki anlamak istediği gibi yorumluyodur, belki yaşı küçüktür, ya da takmistir her hareketi batiyodur. .. ama istisnalar kaideyi bozmaz... bi de anne açısından bakınız ki ; hergün sizi asagilayan, laf sokan, anne demeye bile erinen bi insana ister istemez tavır alırsınız. . O kadar emek zahmetin karşılığı yok saymak olamamali.. Konu sahibinin davranışlarını çok abartı buldum keşke anneyi dinleme gibi bi durumunuz olsaydı.

Bu yazdiklarinin yarisi bende olduğu için ben gerçekten öyle bir kadını tanimiyorum ve iğrenir oldum keşke insan ailesini seçebilse sana en basitini söyliyim benim anne dediğim kadin evlatlarını hiç dusunmemis hicbirzaman ve ben 28 yasindayim bu 28 yıl içinde 14 kere evlenmiş boşanmış biri benim anne dediğim assagilik ve buda yetmezmiş gibi 15 yaşında evlendirdi beni allahtan evlendiğim insan adam gibi adam ciktida mutlu bi yuvam var küçüklüğümden beri ne anne gördüm ne aile ne anne sevgisi bilmiyorum yaşamadım ama rabbim benim ahım o kaadına bırakmasın tek dileğim bu 15 yaş okul yaşı oyun oynama yaşı ama ben evlilik sorumlulugu altına girdim oyasta

Kesinlikle katılıyorum. Ben annem yüzünden erkek çocuklardan nefret ediyorum. her zaman yüzümüze 3 kızım bir yana oğlum bir yana derdi. Oğlundan öyle kazıklar yedi ki akla hayale sığmaz. 10 senedir demiyor artık ama yaşı 73 oldu :)

Seridina Guru Anneler

konunun tamamını okuyamadım ama birkaç sayfaya bakmam yetti. burada açılan anneyle ilgili çoğu konuda olduğu gibi yine konu sahibine şımarık denilmiş. ben de annemi anne yerine pek koymam, elimden geleni yaptım yaklaşmak için ona ama hiç adım atmak istemedi. hep beni en uzak noktaya attı üstelik kardeşim de yok. ama onun işi benim benden çok sevdiği kardeşim oldu hep. ben annemi takmamayı öğrendim. kendisi sağolsun şuan okulumun parasını ödüyor. doğurduysa ve paranın içinde boğuluyorsa ödemek onun boynunun borcu diye düşünüp bir gram bile üzülmüyorum. araba vs alması da aynı şekilde. yani burda size gelip "ihtiyaçlarını karşılıyormuş bikbikbik" diyenleri takmayın bile. sizi doğurduysa ve parası varsa sizi tabiki yaşatacak konu kilit. şuan için benim tek hedefim okulu bitirip anneme babama muhtaç olmadan para kazanmak. daha sonra yüzlerine bile bakmam. siz de bence atanmak için elinizden gelenin fazlasını yapın bir an önce maddi bağımsızlığınızı kazanın istemiyorsanız sonra yüzünü bile görmeyin. sizi o kadar iyi anlıyorum ki.

Bizim sülalede de bir erkek sevdası vardır. Annem dahil bütün kuzenlerin konuşmalarından bile bellidir. Hatta bir kere bir tanesi "oğlum istesin canımı veririm ama kızıma vermem" demişti de şok olmuştum, o kadar aleni yani. Kızların hiçbiri de anneleriyle anlaşamaz ben dahil. Ben evlenip gidince kıymete bindim de kurtuldum o histen. Belki dövseler sövseler daha net birşey olur insanın elinde ama bu şekilde günlük hayatın her aşamasında o evlat ayrımını hissetmek gerçekten kötü bir şey. Ki benimki eminim uç noktalarda değildi ama ona rağmen anneme gıcık oluyordum.

İki senedir nasıl anne demeden aynı evde yaşıyorsun

Bizimkilerde kabul etmeselerde erkekle kız ayrımı yapıyorlar. ben yalnız yaşıyorum mesela İstanbul'da kolay değil kira vs... tutumlu olmak gerekiyo. ne kadar kızsam kırılsamda kendime harcamaya kıyamadıgım biriktirdiğim paraları hep anneme kardeşime harcıyorum yinede. mesela bugün üniversiteye başlıyo yurda kayıt parası 1000tl verdim ona rağmen telde konuşurken annemin bi ağzıma s.. madıgı kaldı. çokkkk kırılıyrm ama ben akıllanmam yine devam ederim. onlar görmüyosa Allah görsün ben evlatlıgımı yapayımda varsın bilmesin napıyım. sende atama beklerken girip başka bi işe çalışmayı düşünebilirsin. hem para kazanırsın hemde tüm gün dipdibe olmazsınız.

Ben evlenince annemi anladim, ne yonden? Esle iliskiler, temizlik, is guc, ev idaresi, ev hanimligi, baska bi aile vs derken "kadin ne cok seyle ugrasiyomus ya, ne cok sorumlulugu varmis, her seyi o yapiyomus, ne rahatmisim" gibi seyler demistim kendi kendime.. Ama annemin bana yersiz sevgisiz duruşunu yine de anlamamistim.. Yani daha onceki msjimda belirttim, annemi hos gormek adina bulduğum seyler elbette oldu ama "evlenince kiymetini anladim" vs seklinde degil.. Ben kiymetini zaten biliyorum da karsiligini gorememek uzucu, ölümlü dunya, sicak bi anne-kiz iliskisi kuramamis olmak kotu vs.. Ama tek tarafli olmuyo iste bazi seyler.. Burdaki o "evlenince anladim" diyenler, "evlilikte buyuk eziyetler gorunce annemin yaptıkları solda sıfır kaldi" mi demek istiyolar ki? Ancak o zaman bi mantik kazanir cunku o cumle ve bu konuyla bi baglantisi olur..

Konuda banlama olacağını daha ilk açıldığı anda biliyordum, rica ediyorum herkes üslubuna dikkat etsin ve geyikte yapılmasın, konu içeriğine yorumunuz varsa buyurun.

Sırf bir çocuğunun penisi var diye ayrım yapan anne bence mide bulandırıcıdır. Hatta genel olarak öyle insanlar. Aynısı tersi bir durum için de geçerli. Alınma gücenme yok ama buraya gelip de ayy eskiler böyle naparsın işte gibi olayı normalleştirmeye çalışanların yaptıklarını çok yanlış buluyorum. Eskiyse eskide kaldı, artık kadın da erkek gibi değer görmek istiyor, ailesinde sayılmak istiyor, diğer durumu normalleştirmeyi bırakın artık.

Cocuklar, ozellikle kiz cocugu o sevgiyi alamadığı zaman o bosluk hic bi sekilde kapanmıyor.. Daha kotu yollar secip sevgiyi olmadik yerlerde arayan insanlarin cocuklugunu bi arastirin bakalim, nelerle birlikte "sevgisizlik" nasil başı cekecek.. "Istedigi evladini sever" gibi sirf kralcilik yapmak icin yorum yapmayin ne olur ya, hangi mantiga sigar su yaklasim? Hadisler var, cocuklar arasinda adalet, sevgiyi gostermekle ilgili, bunlari da bi okuyalim.. Evlat oldugun icin 1-0 yeniksin, susmak zorundasin, kotu soz soyleme hakkin yok, bu ayri.. Ama icinde acilan yaralar cok farkli.. Bunu dile getirmek neden bu kadar costurdu milleti, anlayamadim.. Bir de, annenim buyudugu ortam, cocuklugu vs cok onemli.. Sana gebeligindeki ruh hali bi cok onemli inan, neler yasadi acaba.. Bunlari dusunursen ve annenin gecmisi de zor ise, belki bi nebze icinde affedersin onu.. Bu seni de rahatlatir hem.. InsaAllah..

Susmak derken kotu kelimeler kullanma hakkimiz yok demek istedim.. Dinen de bu boyle, toplumsal olarak da..

Bazıları ne yiyor ne içiyor hayret içerisindeyim! Bir anne çocuğuna bu cümleyi söyletebiliyorsa o anneye yazıklar olsun. Aynı evin içinde anneden sevgi beklemek nasıl bir şeydir hele ki o sevgiyi bir başkasına gösterdiğini izleyerek büyümek nasıldır hayal edebiliyor musunuz? Ben yaşamadım edemiyorum facia olmalı. Kötü anne olmak için illa dayak ya da ensest gerekmez bazı üyelerin işi gücü polemik yaratmak empati sıfır. sinirden tepindim ya yorumları okurken. Burda yaralı bir kız var yaşadığı duyguyu ancak kendi bilir hemen yapıştırmışsınız şımarık diye. Asıl bunu diyenler klavye şımarığıdır. Empatiden yoksun insandan korkacaksın.

Aa nasıl öyle soylersiniz? Hayvanlarda dogururmus-mus konu sahibi çok hakliymis-mis ben kimmisim anneligi sorgularmisim. Ben bazilariyla muhatap olup cvp bile vermedim size kolay gelsin :)

bir kere kadın oğulcu yanı oglunun onune dunyayı serse gene yetmıyor yetmıyor yetmıyor oglum yesın oglum gıysın oglum gezsın. babamı ara ara benım uzerıme salıyor kavga edıyoruz ama ogluyla bır kavga oldugunda araya ılk o gırıyor oglunun kımseye ezdırmıyor aynı zamanda anacı babacı anası babası sureklı laf sokan cahıl gorgusuz herşeye burunlarını sokan ama hiçbirşey bılmeyen lanet ınsanlar ancak onlara asla laf soyletmıyor laf soyledıgınızde kavga cıkıyor hakkınızı asla arayamıyorsunuz evlat hakkı yıyorsunuz dedıgımde ben takıntılı oldum sen buna takmışsın senide buyuttuk bu yaşa getırdık oldu. e dedım evden atsaydınız onu da yapsaydınız bır o eksıktı dedım. ayrıca baska cocukları el uzerınde tutar yegenlerının dogum gunlerını mutlaka hatırlar e hanı benımkı dedıgımde e onunkını de kutlamadım aramadım bak dedı Allah razı olsun la ne yuce ınsansın dedım dedım ama tabıkı ımayı anlamadı. neredeyse 2 sene olacak aynı evdeyız ancak asla muhattap olmuyorum ıkı senedır anne demıyorum daha da demek ıstemıyorum yenı yenı kafasına dank edıyor bılıyorum barışsak en fazla ıkı ay duzelecek sonra gene aynı yok benım mıdem almıyor artık gunaha giriyor gıbı hıssedıyorum kendımı ama inanın içim almıyor yuzunu gormeye tahammulum yok.

Her anne ayağının altında cennet var sanıyor. Dogurdum da büyüttüm, yedirdim icirdim ben cenneti hakettim modunda. Hayır efendim doğurup besleyip büyütmeyi hayvanlar da yapıyor zaten. Bir fark olmalı. Çocuğun ruhunu sevgisizlikle aç birakmamali anne. Ruh eğitimine karın doyurmaktan cok çok daha fazla önem vermeli. Onun için diyoruz hep anne olmaya hazirsaniz anne olun diye. Sadece doğurmak bir meziyet degil diye. Hic dogurmamis fakat evlatlık alıp vatanına milletine hayırlı evlat olarak yetistirip, ahlakına, ruhuna uykulari kaçacak kadar değer veren anne; cocuklarının ruhlarına acı çektiren, akşama kadar tv nin ve sokağın terbiye ettiği çocuğu ben besledim, barindirdim, büyüttüm diyen anneden bin kat daha hayırlıdir ve bin kat daha annedir.. Yine de nefret etmeyin. Nefret duygusu sadece sizi yorar..

İlk başta konuyu açıklayıcı yazmamış Tolin. Onun için bu yorumu yazmış arkadaş.

Benim çevremde nerde kayırılan, el üstünde tutulan erkek evlat varsa hepsi ailesine kazık attı, ya maddi ya manevi ya da ikisi birden. Veya evlenince karısının sözünden çıkmayan tiplere dönüştüler, hep ters tepti yani. Şimdi pişmanlar keşke hayırlı evlat dileseydik diyorlar. Benim erkek kardeşim yok ama olsaydı anne ve babamın ayrım yapacağını sanmıyorum. Şimdi sadece kızları var ya, erkek evladı bilmedikleri için kızlar kıymetli gözlerinde :)

seni çok iyi anlıyorum bende o kadını her gördüğümde her konuştuğundan midem bulanıyor her şeyi batıyor beter olsun

Mune abla bu konu baya senin ilgini çekmiş durumda...

Oğluna düşkün olması normal mi? Hadi nefret etme sebebi değil deseniz bir nebze anlamaya çalışacağım. Yapilan hataları normallestirmeyelim. Erkek çocuklarını böyle yetiştiren anne babalar yüzünden ilerideki evlilikleri hiç iyi olmuyor. Ve o sevgiden mahrum büyüyen kadın aynı şeyi kendi oğlunda devam ettiriyor. Böylece mutsuz aileler, dışlanan kız çocukları sevilmeyen eşlere dönüşüyor

Anlatacak mısın nedenini?

Ya öyle mi yazmış biri? İnanamıyorum. Ne demek istediği evladını sever? Hangi hakla? O çocukları doğururken fikirlerini sordunuz mu?

Herkesin çabasını anlayabiliyorum, haklısınız da ama verdiğiniz örnek bir çocuğun kendi rızasıyla doğmama hakkı olmadığı gerçeğini değiştirmiyor, bir kadın doğurmama hakkına sahip, doğurmak istemeyen kadınlara neden istemiyorsun annelik kutsal deniyor, istenmeyen gebeliği sonlandırana çok ağır ithamlarda bulunuyorlar, sevemeyeceği çocuğu dünyaya getirmeme şansı var kadının ama rahme düşmüş bir çocuğun, anne adayı ben bu çocuğu doğuracağım dediği andan itibaren ben doğmak istemiyorum deme hakkı yok, bebeğimden midem bulanıyor diyen bir anneye doğurmamalıydın diyebilirim, seçim yapma hakkı vardı zira. Bir çocuk kendi isteğiyle doğmak istemiyorum diyebiliyor mu? Benim anlatmak istediğim bu, elbette kimse annesinden nefret etmesin ama annelerde dünyaya getirdikleri çocuklarını sevsinler, ayrım yapmasınlar, sonuçları yıkıcı olabiliyor, bakın bu kişisel kanaatimdir anneler çocuklarına duygularını anlatmıyor, neyi neden yaptıklarını, niye öyle yaptıklarını anlatmak istemiyorlar, hep bir tersleme, sen ne bilirsin ne anlarsın tavrı var, söylemediğiniz şeyi çocuğun bilme şansı yok ki. Büyükler herşeyi çocuklarından bekliyor, özür dileyen, sürekli saygı göstermesi, söz dinlemesi, itaat etmesi beklenen çocuk, çünkü küçükler itaat etmeli, bilmezler bilmedikleri şeyi sorgulama hakkı yok tavrı var. Sokakta bir takım maddelere bağımlı halde yaşayan, tinerci, uyuşturucu bağımlısı dediğimiz çocukların büyük bir kısmı anne baba sevgisinin yoksunluğundan o halde, çok röportaj izledim bunla ilgili, o çocuklar sevgisizlikten belki sevgiyi dışarı da bulurum diye kendilerini sokağa atmış, anne başından atar baba döver, geride 3- 5 kardeş, anne beni bu gariban hayatın içine getirdin peki niye başımı okşamadın, babam beni niye dövdü deme hakkı yok mu çocuğun? Genellemiyorum ama bir kısmının böyle olduğunu biliyorum, sırf başından gitsin diye okula başlayınca oh çok şükür diyen anneler gördüm, o çocuklar yıllarca okula gider ne bir veli, ne öğretmenler veya öğrencilerden tek bir kişi dahi o çocukların anne babasını okul toplantılarında dahi görmez, peki neden doğdu bu çocuk?

Eskiden babalar içinden sever diye bir söz vardı. Onlar da bunu kanıksamışlar, sevgisini göstermezlerdi. Fakat ben babamın bizi sevdiğini bilirdim. Gece yavaşça gelir üstümüzü örter, dışarda bir şey yese içi rahat etmez bizede getirir, bir şeyimizi kaybetsek üzülme, daha. güzelini alacağım sana, buna ağlanır mı diye teselli ederdi. Bir gün gayet uzun olan saçlarımı kestirdim, eve geldim. Babam beni görünce donakaldı. Ben tabii erkek fatma:)Babam, sen o güzelim saçlarına nasıl kıyarsın, kardeşlerin içinde en güzel saçlısı sendin, anneme benzetiyordum bakmaya kıyamazdım diye epey bir üzüldü. Ben tabi şaşkınlık içinde kaldım. Babam bana bir kere bile bunu söylememişti. Bilseydim kestirmezdim. Aylarca buna üzüldü, gördükçe içlendi. Duygularımı nasıl olsa anlar deniyor ama hayır, anlasa bile insan duymak ister yine de...

Kk da çok konu açılıyor ama " eşim çok değişti birden aileci - anneci oldu diye :)

evet kendısı kavga etmedi ama bol bol babamı uzerıme saldı genelde kendısı gelmez onu uzerıme salar.

İyidir demedim. Mide bulandırmayı hakedecek sebepler olarak birkaç örnek sıraladim. Çok üzücü bir cümle bu çünkü. Yine de ne yasadiginizi detaylariyla siz bilirsiniz. Bu cümle için ileride pismanlik duymamaniz dilegiyle

Aslında epey bir insan anne baba sevgisi konusunda yaralıdır ama anne deyince amanın kutsallık, laf söylersem taş olurum korkusu yüzünden ve hepimiz ben anneyim annelere laf yok dediğimizden kimse sevgisiz büyüdüm, annem yeterince annelik yapmadı diyemiyor. Anne olmak kutsal değil halbuki, anneyim ama kutsal değilim, neden evladın anneye laf söyleme hakkı yok? Evlat o annenin çocuğu olmayı, o aileye doğmayı kendi mi seçiyor? Biz ama isteyerek ama istemeyerek ama mecburiyetten doğuruyoruz, soruyor muyuz evladım doğmak istiyor musun diye? Anne evladının minicik yüreğini paramparça edecek ama çocuk susacak, çocuk doğduğu andan itibaren bireydir, doğurduk diye eziyet etmeye, üzerlerinde baskı kurmaya hakkımız yok. Halbuki bize annelik sıfatını veren evlatlarımız, sevmeyeceksek doğurmayacağız, annelik doğurup yedirip içirmek, okutmaktan ibaret değil. Annelik şefkat ve sevgi demektir, sokakta yanınıza sokulan kedi bile yemek için değil başını okşatmak için yanaşır, sevilmek ister, kusura bakılmasın ama ben doğurdum öyleyse ya benim istediğim gibi olur ya da elimin tersiyle iterim, erkek olursa severim kız olursa umursamam, kız olursa minnoşum olur erkek olursa ezerim mantığı anneliğe yakışmaz. Benim annem sırf erkek kardeşleri okutulsun diye, kızlar çok okumaz, kız dediğin yarın öbürgün kocaya gider okuyupta ne olacak diye okutulmamış bir kadın, hep erkek kardeşleri sevilmiş, anneannem ölene kadar dayılarımı ve erkek torunlarını sayıkladı, oysa ona bakan annemdi, bazen annemle konuşurum, içi burulur anlatırken, bende annemin evladıydım der, neden okutmadı, neden önümü kesti, ben de zeki bir çocuktum. İşte bu benim içimi buruyor, ne anneme ne de anne sevgisinin yoksunluğunu çeken nice evlada bu sevgiyi verememek içimi acıtıyor, tolin belki sözlerinde fazlaca keskindi ama biraz tanıdıysam tek istediği annesi tarafından başının okşanıp ağız dolusu yavrum denmesiydi, herkes yaşadıklarına göğüs gerebilecek psikolojide olmayabilir, birini güçlendiren diğerini yıkabilir. Anne babalarımız bizim ailemizdir et tırnak meselesi ama anne baba olmak her daim haklı yapmıyor onları, çocukları sorgulayıp suçlarken birazda kendimize batırmalıyız çuvaldızı.

Neden konu sahibi bu kadar eleştirildi anlamadım? Anne ilgisinden mahrum büyümesi, evlat ayrımı yapılması, hep öteki için çaba gösterip, diğerine üvey evlat muamelesi yapılması az bir sebep mi? Bir de şiddet, fuhuş, aç bırakmak falan denmiş. Bunu yazan üye saydıklarının zaten bir İNSANLIK SUÇU olduğunu ve ceza gerektirdiğini de biliyor mu acaba? Resmen konu sahibini kışkırtıp engellettirmişsiniz. Yazık!

Neden? Herkes ayni dusunmek zorundami? Goz kanamasi diye de bir sey yok oda neymis.. Anneye bir misyon yuklenirken Anne kayitsiz sartsiz sevecek kollayacak yeri gelecek evladin dan sozlu siddrt gorecek sevgisizlik yasayacak insaligin dan cikip yine de yavrum diyecek.. evlat ise kapris yapacak Anne onun istedigi gibi olacak.. oda bir insan untmamali.. ne cok oluyorz bizler bazen.. olmak zorunda diye.. mesela benim de erkek kardesim var onun anneme davranisi ile benimki bambaska eve ayni anda girdigimiz zmnlarda ben direk odama cekilirken katdesim annemin yanina oturup hal hatir sorar gonlunu alirdi. ben kucuk mevzulari kadinin birnun dan getrrken o hep saygili olurdu mesele yapmazdi zaten mesele yapilacak konular da degil di kendimle hesaplasma gunume geldigim su yillar da diyorumki ben annemin yerin de olsam benden nefret ederdim diyorum... ayrimcilik yapilabilirkotu ve iyi insanlar da sonucta bireyiz.. anne de oyle...

Anlıyorum seni, senin kadar değil durumum ama annemde beni gözden çıkarmaya çok meraklıdır ama ablama tölerans da sınır yoktur. Beni neden ona göre az sevdi ki hep. Ona göre güçlü göründüğüm için mi? Vay arkadaşa bişey olmaz düşüncesi mi? Artık benim bir ailem var anne istersen arkanı dön bana istersen helal etme ina. Artık umrumda değil. Ya demekki neymiş beş ğröağın beşi bir olmuyormuş.

Bir sürü yorumlar oldu, haklı bulan haksız olan. Anne ile arkadaki yaşadıklarınız travmatik ise inanın gözünüzle değil görmek nefret geliyor. Ben bildiğiniz nefret ediyorum. O kadar hırslıyım ki!!! Yaptıklarını yazayacağım ama inanın yazıp yazıp siliyorum. Yaşadıklarımı yasasaniz allah yaşatmasın. Anneme toplu bi para geldi. Bi tek bana söylemiş sözde arkadaslar o para anneme geldiğinde ben annemin parayla ilgili yüzünüde gördüm. Ameliyat oldum durumumuzda o ay inanın ve takip eden bi kaç ay çok sıkışıktıyı dönemiyorduk. Ki ameliyatımı dahi söylemedim öğrenmiş ağlayarak geldi dedim ne ağlıyorsun, sustu oturdu. İnanın beş kuruş harcamadı, arkadaslar ameliyat kolay gecmedi hayati risk ameliyat icinde bi ameliyat daha başlıyor. Neyse bana baktı ama gene küstük. Nedeni şu tekrar ameliyat olucam bakmak istemiyor. Ben zaten annemi biliyorum gelmek istemiyor. Gecen telefon açtım kendince kurmus, dedim ki ameliyatimda hayati risk cok fazla doktor eğer ilk deneme tutmazsa ameliyat deneriz dedi. Ama ben ölüm riskini göze alarak ameliyat olucam arkadaşlar ilk ameliyat hikayemin yazdığı kagidi uzattigimda doktorlar şok oluyor. Acık acık da hayati riskin cok cok fazla diye başlıyorlar konusmaya. Annem bana naptı biliyomusunuz. Telefonu yüzüme kapattı. Diğer yaptıkları ise inanin tam bi mide bulandırıcı derece ayrımcı, çıkarı olaylar. Birde bir derdi de anneanneme neden gitmiyormuşum ya kızını belki aylar sonra kaybedecek.

Anne misiniz? X xDerinMavix

Evlat ayrımına maruz kalmak bi kız çocuğu olarak çok zor. Eksik olan o yanı hiç birşey kapatamıyor. İsterse 50 yaşına gelsin. Yinede sevgisiz küçük kız çocuğu.. neden 2 yıldır berabersiniz sen yada o neredeydiniz? Tolincim işe girmeni tavsiye edebilirm kendine hobi edin evde olabildğnce az vakit geçir..

işte bu durumu yaşamayan bılmıyor anlamıyor yukarda bırı yazmıs ensest mı var dılendırıyorlar mı dıye?yahu kadın baskalarının kızlarının bıle agzına dusuyor bır tane yegenı kendınden 10 yaş buyuk zengın bır adamla evlendı kızı yere göğe sığdıramıyor ama bunu ben yapmaya kalksaydım kuçuk düşürmek için elinden gelenı yapardı ama neymıs benı dılendırmıyormuş ıyı Allah razı olsun.

yıldım bu arabesk laflardan.. anne-babanızı o kadar arıyorsanız evlenmeyin diyesim geliyordu ki sen şey etmişsin

ben annemin kıymetini filan anlamadım evlenince mesela. Zaten saygımı ve ver diğim değeri yeterince gösterdim. Onunlayken önüme suyumu getirmedi, aksine ben her türlü hizmet ve kolaylığı sağladım, kırılsam da saygımı korudum. Benim yüzümden çevresine küçük düşmedi, çünki böyle şeyleri çok önemserdi. O yüzden evlenince vicdan yapıp ah anacığım demedim. Gayet rahattım.

Duzenlenmis halini de pek anlamadim ben Somut bir sey yok Bazilari erkek evlatci oluyor Ama nefret etmek icin bence gecerli sebepler olmali 1)sizi haklardan mahrum birakmak bakmamak, okutmamak, giydirmemek, beslememek. 2)fiziksel zarar vermek, dovmek, calistirmak, para icin dilendirmek, satmak, fuhusa zorlamak, evlendirmek. 3)psikolojik zarar Asagilamak, hakaret etmek, alay etmek, 4)Ailenin yuz kizartici isler yapmasi Hirsizlik, eroin satmak, kadin satmak, gasp, organ.. Siz de ne var?

evet sızın yuzunuzden ban olacak bırazdan içimi dokmeye geldım canım yeterınce sıkkın çıkar mısın konumdan?

Bir de sanki birileri sizi zorla evlendirmis gibi bu tip konulara gelip annenin değerini evlenince anlarsın yazip büyük bir cümle kurmuş gibi yapmayın

Bilmiyorum okurken bir nebze bana ağır geldi. Özellikle kendimi baz aldığım zaman. Çünkü kindar olmasam da hayatta bana yapılan hiçbir şeyi unutmam, affetmem. Kendime affetme fırsatını da vermem, bahane de kabul etmem. Yaşadığım çok şey oldu. Annemin bunlardaki payı ise o kadar büyük ki anlatamam. Şuraya anlatmaya kalksam roman olur. Nasıl hala annene tahammül edebiliyorsun dersiniz. Öyle ayrımcılıktı falan ucuz şeyler değil. En azından bana bunlar çok basit geliyor. Kıyaslamak istemiyorum ama öyle. Beterini yaşamadığınız için bunlar size çok büyük sebepler gibi geliyor. Hepsini bir kenara koyup ayrımcılık meselesine gelelim. Biz beş kardeşiz; üç kız iki erkek. En büyüklerimiz kız. Ben en küçükleriyim. Annem için her zaman büyük ortanca abim başka olmuştur. Benim ablalarım abilerim babam şehir dışında çalıştığı için baba nedir gerçekten bilmeden büyümüşler. En küçük abimle aramda 9 yaş var. Allah biliyor annemin babaannem ve dedemden çektiklerini ben kaldıramazdım. Psikoloji alt üst, mahvolmuş. Her neyse, ben doğmadan bir sene önce İstanbul'a almış gelmiş babam annemleri. Ben bambaşka koşullar altında büyüdüm. Baba sevgisini biliyorum. Şımartılmayı biliyorum. Kardeşlerim ile aramda fazla yaş farkı olduğu için evin tek çocuğu gibi büyüdüm. Hepsi beni ayrı sevdi. Kendileri çektikleri yoklukları beni giydirerek, oynamadıkları oyuncakları alarak hep gidermeye çalıştılar. Hatta babamın bile beni başka sevdiğini düşünürdüm hep. Her şehir dışından izne geldiğinde bana kıyafetler getirirdi. Gömleğinin cebinde hep bir çikolata olurdu. Babam beni omuzlarına alır maç seyrederdik. Beni gezdirmeye götürürdü. Eminönüne götürürdü beni. Boğaz turu yapardık. 3-4 yaşlarındaydım. Babam belki çocuk sevgisini benimle tattı. Benim kardeşlerim hiç babamla böyle şeyler yaşamadılar. 14 yaşında hiç unutmam bir kere annemle babam mutfakta konuşurken duydum, büyük ablamla ilgili konuşuyorlardı. Babam aynen şöyle dedi: Ben belki belli etmem ama E...'nin yeri bir başkadır. Halbuki o güne kadar hep el üstünde tutulan kendim olduğum için bir başka seviliyorum zannediyordum. O an nasıl sevindim. En büyüğümüzle aramda 16 yaş var tam. Adam gösteremiyor sevgisini. Çünkü doğdukları andan itibaren yılda iki kere görmüş görmemiş. Aralarında bir iletişim yok ama ben doğduğum zaman şartlar koşullar farklıydı. Neyse o ortanca abim evlendi, bir oğlu oldu -ki ablalarımdan biri evli iki kızı vardı. Annem de babam da abimin oğlunu nasıl seviyor anlatamam. Ablamın iki kızını da çok severdim. Böyle canımdan can o derece. Gerçi hala öyle. Erkek bebekleri sevmeyen ben o abimin oğluna nasıl düşkünüm anlatamam. O da bana öyle düşkündür ki. Bakın altını çizerek söylüyorum: beş yiğenim var hepsini eşit derece de severim. Asla aralarında bir seçim yapamam -ki bende bir anneyim- ama abimin o oğlu Allahım bilmiyorum başka. Nasıl olduğunu da bilmiyorum. Hepsine deli gibi düşkünüm ama o yiğenim ayrı bir yerde. Erkek olması ile alakalı değil bu durum. Annem babam da ona düşkündüler ama bariz bir ayrımcılık yapıyorlar torunlar arasında kızıyorum ikisine de. Erkek olduğu için falan zannediyorum. Öyle değilmiş meğer. İstemeden oluyor bu içinden geliyor. Şimdi bir kızım var benim ve annem o kadar düşkün ki iki gün sesini duymasa duramaz ve başka bir şehirde yaşıyorum. Babamda öyle. Ablamın çocukları evde bir zarar yapsa -gerçi şimdi üç kardeşler- kızıyorlar ama benim ki ya da abiminkiler yapsın çıt yok. Gerçi ablamın en küçük kızına da düşkünler ama sor favori torun benim kızımdır. Tamam sevin ama ayrımcılık yapmayın diyorum. Çünkü biliyorum ellerinde değil. O yiğenime aşırı düşkünümdür ama asla ayırmam. Onun küçüğü de bana yanaşmaz büyük ablama düşkündür. Bu işte aynen böyledir. Bir çocuk anne ya da babası ikisinden birine nasıl her zaman daha düşkünse aynen öyle. Sebebi yoktur. Mesela beş kardeşiz dedim ya benim bir büyüğüm olan abimle birbirimize o kadar bağlıyızdır ki anlatılamaz bir şey. Başım sıkışsa bir abi demem yeter. Oysa hepsi benden nefret edebilirlerdi ayrımcalıklı büyüdüğüm için. Hatta abim geçen dedi ki kızım için. Abim, evlensem çocuğum olsa bana geliyor ki senin kızının yeri hala bir başka olur. Bir şey diyemedim. Çünkü biliyorum o erkek yiğenime olan düşkünlüğümü bende aynen öyle hissediyorum. Bu iki kişi arasında olan sevgi ile alakalı. Ben abime nasıl düşkünsem o da bana öyle düşkün. Yiğenimle de aynı. Abim nasıl kızıma düşkünse, kızım da ona öyle düşkün her gün whatsapptan görüntülü konuşuyorlar o derece. Ne dedim ilk başta? Annem bana çok hasae verdi. Hayatımı çaldı bir nevi. Hatta daha bir ay önce birbirimize girdik neredeyse. Ölse üzülmem gibi geldiği anlar bile olurdu ama bir kere gözlerimin önünde ben onu suçlarken kalp spazmı geçirdi. Hayatımın en dehşet anıydı. O gğn bıraktım annemi suçlamayı. Çünkü bir annem daha olmayacak. O kadar anlaşamayız ki annemle ama yine de ne zaman aklıma gelse kokusu dolar içime. Ödüm kopar bir gün telefonum çalacak ve artık bir annem olmayacak, kokusunu hiç duyamayacağım diye. Acayip kavga ederiz. En fazla bir saat haklı ya da haksız olayım gider sarılır öperim. Naz yapar belki ya da ben yaparım ama fark etmez ben ondan bir parçayım. Benim bir parçam o. Geçen ay bana öyle bir şey söyledi ki bam telime bastı resmen. Asla unutmam söylediği şeyi hayatım bouunca. Çünkü söylediği şey benim içimde her daim kanayan bir yara. İki gün sürdü kızgınlığım da kırgınlığım da. Çünkü hiçbir şey onun benim annem olduğı gerçeğini değiştirmiyor. Biri bana gelip bunları söylese hadi be oradan derdim. Nasıl hala sevebiliyorsun ama hiç unutmam dört yıl olacak neredeyse annesinden nefret eden bir arkadaşımın, annesini uyurken ölmüş halde bulduktan sonra söylediklerini, "Keşke yine nefret etseydim ama orada olsaydı. Orada bir annem olduğunu bilseydim. İyi ya da kötü. Annem yok artık, her şey o kadar boş ki, değmiyor," demişti. Umarım ikinizde bir diğerinizi kaybetmeden, yokluğunuzun acısını tatmadan, tıpkı benim anladığım gibi anlarsınız ne demek istediğimi. Çok uzun oldu ama anlatmaya çalıştım.

Daha kötü ailelere bakarsak elimizdekine şükrederiz elbette. Kendimizden daha hayırlı evlatlara bakınca da kendimizden nefret ederiz mesela. Daha kötü kocalara bakınca da bizdeki melek, daha iyiler bakınca bizimki ise yaramaz değil mi? Ama üzgünüz işte bir şeyler ciddi anlamda eksik. İnsan çoğu zaman sadece içinde bulunduğu duruma bakıyor. Gözü başka bir şey görmüyor işte. Tolin evlat ayrımının sebebi olamaz. Annene olan kırgınlığını anlıyorum ama 2 sene aynı evde olup anne dememek ondan çok sana zarar veriyordur biliyor musun? Izledigim bir dizinin bir bölümünde annesi ona vurdugunda aglayarak böyle bir konuşma yapmıştı kız annesine. X'e biftekleri ayirirken bana tavukları yediriyorsun. Neden hep bana vuruyorsun? Daha güçlü olduğum için canım yanmıyor mu sanıyorsun? Hayır kalbim diğer insanlardan çok daha fazla acıyor anne.. Icini böyle döktün mü annene? Belki sana verdiği zararın farkında değildir. Anlamasina yardım et henuz hayattayken ona hatasını düzeltmesi için bir şans ver..

Aynen, sinir oluyorum analik kutsaldir lafina, senelerdir kadinlari asagilamak icin kullanilmis bir laf ama bizim kadinlar pek sever bu lafi Dogurmak isin en kolay tarafi, dogadaki nerdeyse tum disiler doguruyor zaten Onemli olan emek vermek, sevgi vermek, duygusal tatmini saglamak Maalesef anne olmamasi gereken milyonlarca kadin var bu dunyada, ve kotu annelerin sebep oldugu psikolojisi bozuk milyarlarca insan var

bence bu kız erkek evlat ayrımının altında para yatıyor, hala kız çocuğu iş sahibi olsun diye uğraşan aile sayısı hiç yeterli değil. hep kız çocuklar kendileri mücadele ediyor. doğal olarak para erkek evlatta, okula yollanan onlar, iş kursun diye kredi çekilen onlar, herşeyi hoşgörülen sürekli desteklenen onlar, maksat para kazansın bana versin bana baksın, doğurup sadece kutsal olan anneler aynı zamanda sinsi ve aynı zaman da kötü de kaynana oluyorlar, eserini başka bi kadınla paylaşmak istemiyor çünkü ama ilginç bi şekilde bu döngü hiç kırılmıyor, genelde ayrımdan şikayetçi kadınlar anne olduklarında aynı şeyi kendi çocuklarına da yapıyor, tolin için söylemiyorum tabii, tam tersi olanlarda vardır tamamen eşitlikçi olan ama çevremden gözlemim bu

Baslik cok kotu.. Bu basliktan da bnm midem bulandi. Insan annesine kizabilir, ofkelenebilir ama mide bulanmasi nedir? Ayrim yapti diye uzuntunuzu anliyorum ama anneniz kotu yolda mi? Babanizi mi aldatiyor? Napiyor da midem bulaniyor tabirini kullaniyorsubuz. Annenizin tum sulalesine sovmussunuz, cahil gorgusuz vs.. siz cok mu mukemmelsiniz? Belki kiskancsinizdir?

Ayy demeyin öyle üzülürler şimdi. Bütün anneler melek, hem istediğini sevebilir tamam mı? Bir de kadını banlatmışlar ya, üzüldüm cidden tolin'e.

Size katiliyorum ama evlat oldugun icin susmak zorundasin kismina katilmiyorum, neden susulsun? Yok boyle bir dunya adaletsizligi haksizligi kim yaparsa karsisinda olurum ben kendi anam babam bile olsa

Bende anne olmak için çabalıyorum. Hayırsız evlat doğurmak nedir anlamadım? Güzel ahlaklı, iyi huylu sevgiyle büyümüş ve yetiştirilmiş çocuk vardır. İnsanların hayırsız olarak dünyaya geldiği kanısına nasıl vardınız acaba?

Erkekler evlenince çok aileci oluyorlar, kandınlar bildiğin el alem oluyor ondan kıymetli erkek evlat :)

Evet öyle keşke benimde annem ölse öldüğünü duysam hiç değilse bana bu utancı yaşayacağını ölse öldü mezarı var derim hele bana olan sevgisizliginden bahsetmiyorum bile offffoffff yine aklıma geldi çocukluğum olmayan çocukluğum yasayiyamadigim aile düzeni sıcak anne eli anne sevgisi

sevgisini istediği evladına yoğunlaştırabilir mi evlat bu evlat, oyuncak değil, ne demek istediğine yoğunlaştırabilir.. madem birine bakacak imkanı, gücü, sevgisi vardı, çocuk sahibi olmadan önce bir düşünseydi, istiyor muyum gerçekten diye... istediğine yoğunlaştıramaz efendim, ikisine de aynı ilgiyi, sevgiyi göstermek zorunda.. ne yani erkektir, aslandır, yiğittir, kız nasılsa ele gidecek, işe yaramaz... bu mu olmalı olaya bakış açısı, bu mu zihniyet? Konu sahibi size gelince, anneniz anlattıklarınıza göre eşit davranmıyor ikinize.. ama siz de biraz abartmışsınız, midem bulanıyor vs.. uzlaşmaya, konuşmaya çalıştığınızda ne diyor?

erkek evladının uzerıne duşmek nasıl haklılık oluyor çoğu oyle yapıyor dıye haklı mı oluyor cocugun kızı erkegı olmaz ikiside eşittir.

Yüksek insani degerlere sahip oldugunu gostermek icin buyuk firsat cunku.. Kraldan fazla kralcilik.. Önceki

Anneniz de pipi sevdalisi annelerden belli ki. Pipi bir adim one cikariyor insani demek. Ilgisini istedigi cocugunda yogunladtirabilir nasil bir cumle anlamadim. O zaman digerini neden dogurmus? Bir tane dogurup istedigi kadar ilgi gosterseymis.

Çok saçma...

Ayrım yapıp kızlarına haksızlık edenlere böyle laf söylenir yani manyak manyak konuşturuyorlar

Super yazmissin, sabahtan beri bunlari anlatmaya calisiyordum, agzina saglik mune, cok guzel anlattin

Ne diyecegimi bilemedim. hep diyorum evladin hayirlisi kadar ana babanin da hayirlisi olmali. Ebeveynler genel olarak bencil olduklari icin dua ederken bile yalnizca evlatlara atmislar topu sanki kendileri zaten hayirliymis gibi. Umarim senin icin en iyisi olur her sey

Cevaplarin hepsini okumadim yasinizi yazmismiydiniz acaba. ben suna katilmiyorum illa kizini kotu yola surekleyen ya da siddet gosteren anne kotu anne degildir. psikolojik olarak cocuguna her turlu kotulugu yapan kotu annedir bence bu benim dusuncem kimse de sorgulayamaz. sonucta su an icin yazdiginiz uc bes maddedir ama icini biz bilemeyiz canim. benim dusuncem annenle konus anlar anlamaz orasi farketmez konus atanamazsan is bul calis duzgun yer bulursan cunku hayati boyle kendine zehir etme. sevmemek fuhusa suruklemekten ya da dovmekten daha kotudur bence. her kotu seyin altinda sevgi sahiplenme eksikligi vardir bence

Anneyim ve konu sahibi hakli Zaten yazdim da Bende sinir oluyorum bu anne misin muhabetine sanki sadece anneler anlarmis bu mevzulari gibi Iki tane cocugum var, ne sevgi ne ilgi ikisini de birbirinden ayiramam ayirani da anlayamam Dogurmasaydiniz o zaman Tek cocuk yapip sadece ona tapsaydiniz

Ben size hak verdim. Evlat ayrımı kadar mide bulandırıp, nefret ettiren bir şey yok. Hayır efendim saygı duymak zorunda değiliz sırf doğurdu diye. Erkek evlatla bi ilgisi yok, kızları da ayırıyorlar ama bizim de hatalar var. Biz çok mu ilgiliyiz acaba? Sorduk mu ne derdin var? Gel seninle bir yemek yiyelim anne, sana hediye aldım anne vs diye. Bazı şeyler karşılıklı bence anneler için bile. İster istemez daha iyi davrananı ayırıyorlar. Mesela biz 3 kızız en az ben sevilirim. Çünkü en küçük kardeşim eve daha çok maddi katkıda bulunur. Ortanca daha çok temizlik yapar. Benden daha fazla dokunur eve faydaları. Hiç karşılık görmeden sevmek olayı bence doğuran kişilerde bile yok. Annelik kutsal değil yani. Ama bazı yorumculara da bazı kısımlarda katılıyorum. Mide bulanacak kadar sevmediğim birinin evinde kira vermeden yaşamam, onun erzaklarıyla yemek yemem. Bunları yapmak zorunda falan değiller. Siz de sırf anne diye sevmek zorunda değilsiniz. Bence çalışmıyorsanız iş bulup kendinize ev açın.

Ama özel evlat diye birşey olmamalı, çocuklar ileriki yaşlarda bunun psikolojik yıkımıyla savaşıyorlar, kimi en az zararla atlatıyor bu eksikliğin verdiği hasarı, kimi tüm yaşamı boyunca etkileniyor, analı babalı olduğunuz halde öksüz yetim olmak gibi, bu ayrımcılık daha küçüklükten itibaren kardeşler arası rekabete dönüyor, az sevildiğini düşünen ne zaman bunu dile getirse kardeşini kıskanmakla suçlanıyor, anne baba karşısında haklıyken haksız duruma düşmekse evladı hırçın yapıyor, sözleri yüzünden kızamıyorum tolin'e, yazabildiği birkaç cümleyle bu yaşına kadar yaşadıklarını şıp diye anlamamız mümkün değil, dışarıda gördüğümüz hiçbir sevgi anne babamızın sevgisini tutmuyor, eksikliğini gidermiyor, aileler keşke böyle durumlarda özeleştiri yapabilse.

Vallahi çok beklerler :) çok bayılıyorsa anasıyla kalacak yok öyle bi dünya

tolin sana kizdim basliktaki yazini annene karsi soylemene uzuldum. olabilir hakli oldugun yerler seni anlamayan bir anne var. belki o da senin buyudugun gibi ortamda buyudu. cocuklar anne babalarin eseridir. peki annenin dunyasi nasilhic dusundunmu neye kirildi uzuldu.. iki sene anne dememissin oldugunde anne diye seslenmedigin gunlere uzuleceksin. peki sen nasil bir evlatsin annen icin. annen senden neler bekliyor kimbilir.. once anne diyerek basla arani duzeltmeye.. iki yasindaki kizim anne annem dedikce dunyalar benim oluyor.. buyuttugun emek verdiginden duymak ne kadar guzeldir kimbilir..

Ya bu sırf erkek çocuğu kız çocuğu olayı da değil mesleğine göre bile değişiyor ailelerin tavırları.. Anne baba da olsa çoğu insan çıkarcı bence maalesef.. Allah yardımcın olsun ne denirki.

Keşke yapmasalar ayrım.. Ancak yapanların olduğu, yaşayan çocuklarında gurur acıtılası, vehamet verici, bir o kadarda gerçek olduğu bir durum var ne yazık ki

Amanin da amanin kim gelmis

hayır bi de yaşlanınca bu tarz annelere yine kıyamayıp kızları bakıyor, bu tarz annelerde bunu sürekli gördükleri halde yine de kızlarını ayırıyorlar, ironik...

Sizinde Haklı sebepleriniz var tabi o tarafa bu kadar yönelmesi iç dünyanızda kapanmaz yaralar açmış.

Olayı çok farklı bir yerden anlamışsınız. Ne dedim yazdıklarımda, "Ayrımcılık yapabilir mi?" dedim. Hayır! Dikkat ederseniz, kendimden de örnek verdim. Beş yiğenim var, bir tanesi çok başka benim için ama ayrımcılık yapmam dedim. Birini alıp seviyorsam -ki 15 yaşında en büyük yiğenim benimle, benim ellerimde büyüdü diyebilirim- hepsini çeker kucağıma nazlatıp severim. Ancak, o yiğenimin yeri evet, farklı. Başka bir şekilde bağlıyız birbirimize. Beş yaşında şimdi, gözlerimizle anlaşırız tabiri caizse. Şöyle bir birbirimize bakar sebepsizce kahkahalarla gülmeye başlarız. Dediğim gibi olayı çok farklı bir yerden ele almış ve yazdıklarımı anlamamışsınız. Kendi anne babama da kızıyorım; anneme, abime de seviyorsanız diğerlerini kayırmayın diyorum. Annen abine daha fazla düşkünse, ayrımcılık yapabilir demiyorum. Doğru da bulmuyorum. Benim ablam ve eniştem de en küçük kızlarına daha bir düşkünler ama asla ayrımcılık yapmazlar. Dediğim gibi bu insanın elinde olan bir şey değil. Birine bir diğerinden kalpten bağlı olmak gibi bir şey. Bu da ayrımcılık yapma hakkını vermiyor ama yapıyorlar. Napacağız balta alıp kafalarına mı geçireceğiz ya da öyle yapıyor diye hadi eyvallah canım mı diyeceğiz? Dayınız da ne kadar ayrımcılık yapıyor olsa bile diğerlerinin canı yandığı zaman aynı derecede acı duyuyordur. Birinin üzerine daha fazla düşmesi diğerlerine daha az değer verdiği anlamına gelmiyor. Geçen sene abimin küçük oğlunun bacağına koca bir çaydanlık devrildi yandı. İlk duyduğum zaman hangisi diye sormadan içimden bir şey koptu. Aman büyüğü mü demedim mesela, nasıl canım acıdı ben bilirim. Umarım anlatabilmişimdir.

Bilemezsiniz ama bir şans verseydiniz keşke. İki sene az bir zaman değil, yani kararlılığınızın karşılığında bazı şeyleri anlamıştır belki..

Bunların dışında daha keskin sebeplerin yok ise haksızlık ediyorsun annene. Çoğu anne erkek evladının üzerine düşer. Ama bu ondan bu şekilde bahsedilmesini geçerli kılmaz diye düşünüyorum.

Hakli olabilirsin birsey demiyorum. Ben de ötelenen evladim ama siz boyle yaptikca anneniz belki ona ilgi gosterir. Bakin benim gorumceme kv oyle ayrim yapardi ki hic bir seye ragmen annesinden vazgecmiyor ve kv ye ana denilirse tabi rabbim kimseye oyle ana ve kv vermesin. Ama gel gör ki o kadinin kiymeti saşiyorum ve kendi annemin kiymetini anliyorum esergry Nirvana Anneler

Burada bazı kişilerin iki yüzlü duruşları çok canımı sıkıyor. Üye erkek olsaydı böyle bir serzenişte bulunsaydı enseste varacak mıydı konu? Daha içten daha duyarlı olacaktınız değil mi? Daha derin düşünüp erkeğin de sevgiyle ilgiyle büyütülmesi gerektiğini ve bunun üzerinden fıtrat gereği bir kız çocuğa daha fazla sevgili olunması gerektiği bağlantısını kuracaktınız. Ayrımın her türlüsüne karşıyım ama sevgi noktasında kız çocuklarına daha fazla olması düşüncesindeyim. Kız evlada daha sevgili olunmalı ki dış dünyadaki saçma sapan ilgilerle sevgilerle yüreğini doyurmasın. Burda ise bu ayrımın erkek üzerine olmasını normal karşılayan tipler anne babalarının sevgisini tam görmeyen tipler olsa gerek. Babalarından yeterli ilgi sevgi görmeyen. Ne yazık ki karşı çıkmak yerine normal karşılıyorlar veya demiyolar ki bizde böyle gördük fakat sen bunu kabul etme çünkü ben kabul etmiyorum ve evladımı annemden babamdan gördüğüm gibi büyütmüyorum. Varsa bir yanlış nesiller üzerinde, neden bunu düzeltmek yerine kabul edip devam ediyoruz?Çocuklarımızı aynı ana baba usulü yetiştiriyoruz. Benim annem babama kendini ifade edemezmiş başlarda. Bana her ne olursa olsun konuşmayı okumayı anlatmayı öğütledi. Bunu farkedip çocuğa öğütlemek üstün bir bilim öğretisi gerektirmiyor değil mi? Anne olmak çocuk doğurup kek börek pasta ev işleri dedikodu demek değil. Böyle geldik böyle gidelim değil. Popo büyüteceğimize kafa yoralım beynimizi yoralım. Yoksa körelecek beyinler. Anormal şeyleri bu gibi saçma şekilde enseste bağlayıp ağız kenarından gerzek gerzek ve gevrek gevrek gülecekler. Lütfen lütfen kızlarımızı daha kötüsü var diyerek SUSTURMAYIN. Şikayet etme itiraz etme karşı çıkma haklarını ellerinden psikolojik şiddetle gasp etmeyin.

Benim annem de erkek kardeşime düşkün ama asla böyle bir şey düşünmedim. Hatta sürekli gülerek kardeşimi daha çok sevdiğini ima ederim o da güler inkar eder. Ameliyat oldum ve olduktan sonra annemin ne kadar üzülüp merak ettiğini gördüm. İyi ki annem sağ varsın beni hiç sevmesin:)

Cok iyi anliyorum ruh halini, neler hissettigini.. Insan kaldiramiyor haksizligi, ayrimciligi, bir de ustune problem sendeymis gibi davranilmasini.. Anne kiz da olsan, abla kardes de, bi taraf o iliskiye deger vermedigi zaman araya buzdan duvarlar giriyor, o sicaklik asla kalmiyor.. Insan en yakininda annesini gormek isterken onun uzakligi, senden esirgedigini baskalarina sunmasi cok aci verici oluyor, abarti filan degil.. Ama yapabilecegin bi sey yok tolin, degismez bu saatten sonra annen.. Kirilmakta, gucenmekte haklisin ama sen "midem bulaniyor" gibi cümleler ile hem gunaha girme hem de pisman olacagin bi sey olmasin icinde, ölümlü dunya.. Allah uzun omurler versin anne babalarimiza, sevdiklerimize.. Annen boyle ve degistiremiyorsun, sen cocuguna bu hatalari yapmayacaksin insaAllah.. Eminim yasadiklarin bi cok seyi gelistirmistir sende Allah in izniyle.. Bi de şu var, disardaki insanlara sabretmek bi derece daha kolay, muhim olan evin icindeki insanlarin yanlislarina sabredebilmek, bu da en zoru.. InsaAllah sabredip mukafatini aliriz..

Aynı ananem. Sizi anlayabiliyorum. İnsan evlat ayrımı yapmamalı ya. Dediğiniz gibi oğulları gelinleri doysun, diğerleri ne halleri varsa görsünler. Annemde görüşmüyor. Ama pek umurunda değil, oğullarıyla ilgilenmekten sanırım . push ;

Yahu tabi ki evlatların hepsine eşit sevgiyle yaklaşılmalı. Tabi ki ayrım yapılmamalı. Eski kafalar böyle. Anneni değiştiremezsin. Oğlanlar onlar için hep daha kıymetli olmuştur. Burada 100kadın varsa 80in annesi erkek evladını kayırmıştır. Ama hiçbirisi de midemi bulandırıyor ya da iki senedir anne demiyorum diyecek kadar nefret dolu değil. Sizin başka sıkıntılarınız var.

Sanirim biri bi sey ictiyse o sensin Bi de parmaklarimi yordum senin icin Tez zamanda annen kurtulur senden umarim Konudan ciktim bile muneccim miyiz yazmadigi seyler varmis Yazz ozaman Alla alla

Saydığıniz nedenler bu kadar nefretin ve kinin sebebi olamaz.. Bence olmamalıda, bu nefretinizin daha geçerli bir sebebi yoksa bence abartiyorsunuz...

Bence sizde biraz fazla tepki veriyorsunuz Seridina Guru Anneler

Aynen karşıt tepki geliştirme sanırım. Böyle çevriliyor. Sizi etiketleyecektim aslında ama nickinizi yanlış hatırladım. Dedim ya; ne anne örnekleri gördüm; okudum. Kamuya açık bir alan olmasa daha rahat yazardım ama çoluk çocuk okuyor. O yüzden çok açmıyorum.

saçmalamayın ya ne yiyip ne içtiniz?cocugunu her fuhuşa zorlamayan anne baba ıyımıdır?ne demek ıstedıgı evladına yogunlastırabılır madem oyle benı dogurmadan once sorsaymıs bak ben sevgımı ılgımı butun ımkanımı otekı cocuguma yogunlastıracagım sen gelmek ıstıyor musun dıye?

Kk' da bu tarz tutarsızlıkları aramaya kalksak sonunu getiremeyiz ohoooo :) A Angry

Oğulcu aileleri, hele anneleri hiç anlamıyorum. Oğlunun bamyası altından ya, ondan kıymetli. Al şimdi ye onu afiyetle diyesim geliyor. İnsanı zorla terbiyesiz yapıyorlar. Gerçekten erkek evlat ne işe yarıyor arkadaşlar? Soruyorum açıklar mısınız? Erkek evlat maaşını ailesine mi harcıyor? Her sene en iyi yerlere tatile mi yolluyor? Her hafta en güzel yerde yemek mi yediriyor? Varıyla yoğuyla ailesini mutlu etmeye mi çalışıyor? El üstünde mi tutuyor da bu kadar seviliyor o bamyalar merak ediyorum? Aksine böyle ailelerin erkek çocukları genelde kıçını toplamaktan aciz olur ben size söyleyeyim.

Evlat ayırdığını sanmıyorum size oyle geliyordur ama sizi de anlıyorum belli ki kıskançlık duygusu sizi cok üzüyor anneniz daha temkinli davranmali. lakin annenize bu kadar da acımasızca kinlenmeyin. bu kadarini da haketmiyordur. konusun duzeltmeye çalışın. Önceki

Konu sahibi benim anladigim kadariyla.. zaten radikal kararlar veren birisi.. kacimiz yapabiliyoruz iki yil boyunca bu durumu protesto edip annesiyle konusmuyor.. kabullenmiyor hayir diyor aslinda buda bana gore dik durustur.. meydan okumadir.. ne kadinlar varki.. kocalarini dahi ceken tamam diyen her yaptiklarina goz yuman.. bu konuda onu taktir etmeden de gecemem buda benim fikrim... fakat egerki hayatinin merkezine nefreti alip onunla yasiyorsa... buda kotu bir psikoloji... temennim problemler cozulmesi yonun de... eger ki okuyarsan sen guclu bir kadinsin.. ustesinden geleceksin dir ama nefretsiz bir sekilde...

Bu cümleyi kurmak acı verici olmalı.. Kimbilir ne yasadiniz?

O neden biliyormusun, erkekler ergenlikten çıkıyor, kavak yelleri moduna giriyor, aanne yeeeeaaaa takılıyor. Karşı cins herşeyim olacak, anne sevgisini ve sabrını bulacağım sanıyor. Halbuki hiçbirimiz eşimize tabii ki annelik yapacak değiliz. Laf söylerse sessiz kalmıyoruz gözlerimizi sessizce silerek. Cevabını veriyoruz, annesi yoluna paspas olurken biz ondan sorumluluk bekliyoruz, bu da onlara zor geliyor. Eski karşılıksız konforu arıyor, ve anasına koşuyor. Adı hayırlı evlat oluyor. Ama anneyle bir kaç gece hastanede kalmak gerekse, hayatım sen nasıl olsa kadınsın, daha iyi anlarsın bu işlerden diyerek bizi öne sürerler. Ben yemem ama eşim bile şansını dener yani...

Annenin psikolojik rahatsızlıgi var sanırım kimi insan da bu evlat ayrımcılığı var özellikle kız erkek maalesef umarım annen pişman olup düzelir bı an önce samantha

Lütfen yaptığım yorumu carpitmayin ; açıklama yaptığımda gerekcelerimi one surdum. Ben de Seridina ' ya hak verdim haksız cikarmadim zaten. Size iyi gunler..

Zıtlaşiyorsunuz karsilikli anladigim kadariyla calismayip evdeyseniz su an duygusal olrak kendinizi kotu hissediyorsunuz her hareketleri rahatsiz ediyor sizi.. Ama yinede bu basligi yazacak kadar buyuk bir sebep bende goremedim malesef

Kardeş kıskançlığı yapıyorsunuz gibi Madem miden bulanıyor... iş mi Yok ille mezun olduğun iş değilde başka iş bul ufak bir ev tut düzenini kur kuramıyorsanda o deveyi güt BlancKahkul Allah var, Allah yar.. tek ayak

Bızde 25 senedır durum böyle Bayram seyran bıle yakınlastıramadı Doğum olum ortayı buldurmadı Ikımızden bırı fazla sanki

genelleme olmasın ama, bizim toplumumuz da, kız çocuğuna "yatırım yapmak"gereksiz gelir. kız çocuğu okumasa da olur, çalışmasa da olur, kafasındalar. çünkü onlara göre, kız çocuğu, el kapısına gidecek, faydası yok, boşuna masraf edilmesin. benim ailem de, bu zihniyetteydi. çok okumak istememe rağmen, liseden sonra okutmadı babam. okumak istemeyen, erkek kardeşimime ise, zamanına göre, bütün imkanlar sunuldu. dersaneler, yabancı dil kursları gibi. ama kardeşim, liseyi bile bitiremedi. şimdi yaşlandılar, ben de yaşlıyım. maddi manevi bana bağımlılar. gel bizi doktora götür, gezmeye götür. paramız bitti. şükür ki, iyi bir eşim var. isteklerini yapmaya çalışıyoruz. anneme babama kırgınım bu yüzden. ama nefret boyutu çok ağır geldi bana bu konuda. hele hele mide bulanması, olmamış. şimdi ben de bir anneyim, bir oğlum ve gelinim var. evlat ayrımını bilmiyorum, tek çocuk olduğu için. ama şundan eminim ki oğlum yerine, kızım olsaydı. oğluma tanıdığım imkanların, iki misli fazlasını yapardım. çünkü kız çocukları, okuyup, kendi ayakları üzerinde durabilmeli.

Bir de bu var; anne misiniz? Emin olun birçok kadından daha anneyim. Kendim doğurmadım ama çocuklarla ve gençlerle çok iç içe bir mesleğim var. Saçma sapan aileler yüzünden o çocukların ve gençlerin yaşadıkları tramvaların bizzat ortasındayım ben. Gönüllü yaptığım işleri; gittiğim yerleri saymıyorum bile. Orada iki çocuğu doğurup bakamayanlar sırf doğurdular diye daha değerli olmuyor. Arkadaşımın kedisi doğurdu birçok anneden daha iyi baktı yavrularına. Sert yazdım farkındayım. Sizi tanımıyorum. Anne iseniz tanımadan eleştiremem ama her anne; her doğuran kutsal değildir. Size mesleğim gereği gördüğüm vakaları yazsam; dosyalarını okutsam emin olun şu yazdıklarımdan daha fazlasını söylerdiniz.

Kimse anne haklı demedi. Kullanılan kelimeler çok çok ağır. Mide bulandıran da bu zaten! Ben yıllarca anne olmak için uğraştım, hala da uğraşıyorum. Allah korusun hayırsız anne olmaktan, hayırsız evlat doğurmaktan cayimin

Kesinlikle ayni fikirdeyim Ben ailemden de boyle gordum, kendi cocuklarima da boyle yaklasiyorum Bir de demisler ya yok bi tanesi daha ozel olabiliyor diye, nasil yahu bende de var iki tane ikisi de ozel, nasil biri digerinden ozel olabilir ki? Aklim mantigim kalbim almiyor

Başlığı okuyunca "DEME ÖYLE!" dedim içimden..

Amaaan burada konu açanları kırıp döküp, üzen insanları bilmesek tamam da. Annelik tabi ki sadece barınma, beslenme ihtiyaçlarını karşılamak değildir. Bir sürü insan hiç düşünmeden çocuk sahibi olup mutsuz insanları katıyor topluma. Herkes kendi annesiyle kıyaslıyor, başlığı okuyunca da içi gidiyor o yüzden muhtemelen ama herkes aynı değil ki. İnsanlar sinir anında her şeyi söyleyebilir ayrıca. Sanki hepimiz mükemmeliz, sinirlenince bile Zeki Müren Türkçesiyle konuşuyoruz, hiç hatamız yok da insanları zaten üzüntülü anlarında böyle alaşağı ediveriyoruz.

sebepler o kadar çok ki gücümün yettiği kadarını yazayım gucumun yetmedıgını var sız duşunun konuyu duzenlıyorum...

Sizin için de anneniz için de çok üzüldüm. Neden bu kadar nefret dolusunuz? Tamam belki oğlunun daha çok üstüne düşüyordur ama bu bu kadar nefretin sebebi olmamalı. Siz kardeşinize "oğlu" anneanne dedenize "anası, babası" annenize ne diye hitap ettiğiniz belli değil! Bu tavırlarla nasıl bir sevgi görmeyi bekliyorsunuz ki? Sevgi anne babada olsalar HAKEDİLEN, KAZANILAN birşeydir. Kaç yaşındasınız? Kardeşiniz kaç yaşında? Anladığım kadarıyla ünv. mezunusunuz bu yaşa kadar size her türlü imkanı vermişler daha ne yapsınlar? Bazı lüksleriniz olmayıversin. Demişsiniz kardeşim hep lüks mağazalardan giyiniyor diye belki o istemeyi biliyordur! Bu arada sizin cıbılmı geziyorsunuz? Bence bir düşünün annenizle sorunlarınızı konuşun. Yarın bigün pişman olursunuz? Kusurları, hataları varsada affediverin, oda sizi affetsin. Çok büyük sorun göremedim. İnsaflı olun.

Bu konuyu nasıl enseste, istismara getirmeyi başardınız ben anlamıyorum. Bu neye benziyor biliyor musunuz, bir hastalığı olan birine "Git Onkolojide yatan hastalara bak da şükret" demeye. İnsan neden kendinden kötüsüne bakarak şükretsin, her zaman hayatta sizden kötü hayatlar da yaşayan olacak sizden iyi hayatlar yaşayan da. O zaman kimse BDV'ye konu açmasın, boşananlara diyelim ki "Dua et yatakta basmadın" falan. Böyle saçma bir argüman olabilir mi? Her çocuğun anne babasından sevgi, ilgi, destek görmeye hakkı vardır. Ebeveynlik görevlerinden biri de her çocuğa maddi ve manevi eşit imkanlar sunabilmektir. Burada ikinci, üçüncü çocuk düşünenlere hep yazarım "Lütfen maddi ve manevi eşit imkanlar sunabilecekseniz düşünün" diye. Bir çocuğu özel okula gönderip diğerini devlet okuluna gönderecekseniz, birine harçlığı fazla verip diğerinden durduk yere kısacaksanız, birine bakarken diğerini ihmal edecekseniz, diğer çocuk küçük diye büyüğün ödevine yardım etmeyecekseniz ekstra bir çocuk düşünmeyeceksiniz. Hepimiz başlarda birer çocuktuk ve hiçbirimize "Bu ailenin çocuğu olmak ister misin, dünyaya gelmek ister misin?" diye sorulmadı. Buna bizim yerimize bilerek ya da bilmeden ailelerimiz karar verdi. Bebekler en baştan bakıma muhtaçtır, bakım bitip kendi ayaklarının üzerinde durabilmeye başlasalar dahi sevgiye ve ilgiye muhtaçlıkları hiçbir zaman bitmez. Kendi çocuklarınız varken bile annenizi ya da babanızı bir aramak, onların size "Canım yavrum" demesi bile sizi ne kadar mutlu ediyordur kimbilir. Bu kadar acımasız olmayın konu sahibine karşı.

Nane limon ic iyi gelir Ama nankorlugune ne iyi gelir bilemiycem.

Ya siz ne polemik insanlarsınız ya? Her konu açana bir kulp.. Yahu evlat ayrımının neresi küçük bir dert? Şükür fuhuş yaptırmıyorlar deyip şükür mü etsin? Ebeveynler bu dengeyi kurmak zorunda. Evlat ayrımını hangi anne vicdanına sığdırıyor böyle? Çocuğunu ötekileştirerek hayata karşı da güçsüz bırakıyor, mutsuz ediyor bu hayatının her alanına yansır.

Bence çok abartıyorsun. Abini/kardeşini aşırı kıskanıyorsun. Ha bunun sebebi annen. Yeterli sevgiyi gösterseydi bu kadar nefret dolu olmazdın A April

durumun bana Serenay sarıkaya 'nın filmini hatırlattı. "İkimizin yerine" .

Cidden arkadaşlar ağır yorumlar yapıyorsunuz bazen ensest nedir ya öyle bir kelimeyi kullanmayı nasıl yakıştırıyorsunuz kendinize. Hiç yorum yapmayın illa bişey yazmak zorunda değilsiniz. Neyse benim adabımı aşan konu ben kaçtım.

neler yaşadı kimbilir de böyle şeyler yazmış, sevgisizlik bile bi evlat için gayet güçlü bir psikolojik şiddet, devamlı psikolojik şiddet insanı intihara bile götürür, arkadaş yine güçlü kalmış... o sevgiyi veremeyeceksen doğurmayacaksın, bu kadar net ve düz aslında her anne melek olmuyor işte...

Anne baba hakki varsa evlat hakki da var, istedigim gibi davranirim gibi bi hak yok, Allah onun da hesabini soracak.. Hani sıkıntı yasayan ve danisan kisilerin cocukluguna iner ya psikologlar, ne kadar onemli o cocukluk, anne baba iliskisi vs.. Gelisim psikolojisinde donemler vardir insanin evrelerini anlatan.. Bi cocugun wc egitimi 40 yasina geldiğinde bile bambaska huylarini etkiliyor mesela.. Bi bebek annesiyle guvenli bi baglanma yasayamadiysa buyuk bi travma oluyor bu ve hayati boyunca guven problemi yasiyor.. Al sana sorunlu kisilikler, sorunlu iliskiler, evlilikler.. Yani anne babalik aslında sanıldığından buyuk bi sorumluluk, ozensiz davrandiginda buyuk vebal..

hayırsız evlat ve hayırsız anne demeliydim sanırım. Oldu mu? Bence siz çok çok büyük konuşuyorsunuz. Önceki

Ilk basta biraz eksik anlatmis sanirim, konu anlasilir olmamis, o yuzden oyle yazmislar, konu sonradan duzenlenmis..

Tabii ki annelik yardım kuruluşunda çalışmaya benzemez ki zaten herkesin anne olamayacağı konusunda da hemfikiriz. Konu sahibi annesinden ayırım görmüş ki o şekilde yazmış. Şu anda banlı sanırım. Keşke gelse de bu sorulara o cevap verse. Tolin eski bir üye ve atama bekliyor. 18li 20li yaşlarda bir insan değil. Ergenlik bunalımında olacak yaşı da çok geçmiş. O yaşta bir insan eğer bu kadar bunaldıysa vardır bir sebebi. Burada hergün neler okuyoruz. Neler izliyoruz. Üreme yetisine sahip herkes çocuk sahibi oluyor. Bunun bir ehliyeti yok ne yazık ki. Kadının psikolojik sorunları var ama farkında değil; evleniyor çocuğu oluyor. O çocuk o kadını düzeltemedi ki. Burada milyonlarca kv konusu var. Bebek benim ben emzireceğim seni unutacak diyen kv okudum ben. Şimdi bu kadında anne. Normal mi? Değil. Peki bu kafa yapısında olan bir insan nasıl annelik yapmıştır? Normal değil ki zaten! Yada burada kızını dışarı hiç çıkarmayan anne okudum. Bakın arkadaşında kalması falan değil; kız ekmek almaya gidemiyor. Bunu yapanda anne. Çok uzun oldu ama size bir vaka anlatayım. Tez danışmanım anlatmıştı. Çocuğuna çok bağımlı bir anne düşünün. Çocuğun kendisi olmadan adım atmasını dahi izin vermiyor. Sanırım lise öğrencisi olmalı çocuk oradan tam emin değilim. Olayda yakın zamanda yaşanmış bir olay değil. Şimdi olsa normal deriz ortalık sapık dolu çünkü. Neyse sonra bir sebepten anne psikolojik destek alamaya başlıyor ve burasını duyduğumda ben şok olmuştum; kadının bilinç altında çocuğu suçladığı ve öldürmek istediği ortaya çıkıyor. Velhasıl kelam; konu sahibinin sözleri çok sert. Evet. O yüzden bu kadar tepki çekti muhtemelen ama ben sebepsiz hiçbir kızın annesinden bu derece nefret edeceğini düşünmüyorum. Uç örnek diyebilirsiniz ama emin olun değil. Bu ülkede psikolojisi bozuk bir yığın insan var ve bunlar anne baba oluyor. Kimse de dur demiyor. İnanın normal insanlar azınlıkta.

Ay çok güldüm, çayı püskürttüm :)))

Sizde lütfen kusura bakmayın da Bazen biz kadınlara bakıyorum Hemcins miyiz yoksa sadece cins mi.. inanın anlayamıyorum.

Hayır ya. Tabii ki normal değil. Ha kız ha erkek ne farkeder. Bu yüzyılda bu zihniyet! Pes vallahi! @idrakizm yazdıklarım size değil. Görüşlerinize katıldığım için sizi alıntıladım.

Evet bir tanesi o durumda, teyzem. En sevmediği arkasından atıp tuttuğu çocuğu bakıyor. Oğlu parasını yiyor, diğer kızının dünya umurunda değil. Hala da oğluşum da oğluşum der durur.

İlk mesaja istinaden yazdım. Mesaj sonradan düzenlendi. Eski üyeler içini dökemez gibi bir durum söz konusu değil tabiki.

+1000 Burada kayınvalide için varsa yoksa kızı diye eleştiriliyor bazen lavanta. Kanı değil canı değil, eşini doğurmuş sadece. Ama yine de rahatsızluk duyuluyor. Kardeş ayrımı sorun değil mi? Ya da kayınvalide yemeğe çağırıyor, gitmek istemiyorum diye konu açıyor. Bunun en az o kadar konu değeri yok mu? Kelimeleri yanlış seçmiş olabilir. Ama bir çok kişi diyor, öfkelendim, eşime ağıza alınmayacak şeyler söyledim diye. Tasvip etmesekte, anlamaya çalışıyoruz. Ama belki bir anlık öfkeyle yazılan cümleye takıldı birçok kişi... . Herkeste başkasının acısına dayanacak sabır vardır diye boşuna söylenmemiş demekki...

Annemle sorunlu bir ilişkimiz var kendisi ne kadar inkar da etse ve sizi anlıyorum. Anne-kız iletişimi yeterli, sağlıklı olmayınca olmuyor canım benim. Ne yaparsan yap olmuyor. Hayatındaki her şey güzel gitsin, yine de olmuyor. Ve bunu herkesin anlamasını da bekleme. "Abartıyorsun" diyenler de zaten anne olursa bu çeşit anne oluyor çoğunluk.

Bir anne olarak kanim donuyor evlat ayrimina. Hangimiz isaret parmağını serçe parmağından daha fazla seviyor. Anne olan kişi bir evladını öteki evladından daha fazla sevemez/sevmemeli. Böyle ayrım yapiyorsa örselediği yavrusundan bir şey beklemesin. Yok anneler erkek çocuklarına düşkün olur, yok diğer evladını daha fazla sevebilir diye normalleştirmesin kimse bunu. Arkadaş eş dost akraba mı sanki anne ya ötesi var mı?

Korkma kizhosgeldin Mune idare eder artik bu seferlik

kesinlikle çocuksunuz. başka türlü açıklanamaz bu. annenize üzüldüm, ben olsam bana kızım anne demese ama gıda giyim vs her türlü ihtiyacını karşılasam çok üzülürdüm. neymiş erkek çocuğunu çok seviyomus. bir de atanmayı bekliyorsunuz, yani yaşınız eğitiminiz vardır baya. yazık gerçekten annenize. küçükken şımarıklık çekilir ama kocaman kadın olmuş insanda sığ ve pis duruyor.

Kesin tanı bi de. Sen şımarıksın. Bitti! Nokta.. Hayır bi de yazana bakıyorum bi gülme alıyor

bunlardan ala psıkolojik zarar olabılır mı?

+1 Kilit cümle bu.

Ne olursa olsun o Senin ANNEN Benimde bi evladim var, ne kadar zor büyorlar cocuklar, ne cok fedakarlikla büyüorlar, cahilse Onun sucu deyil, hayat? Eytim? Aile? Onlari düsün, Hic bir Anne bu cümleleri haketmez, ins allahim bana hayirli ve kiymet bilen evlat Nasip etmisdir, cok aci coook Calamityy

Hatırlıyorum burada kızını oğluna göre daha fazla seven bunun icin vicdan azabı duyan bir kadın nerdeyse afaroz edildi Kadına yazılanlar hala aklımda inşallah kocan seni boşar evladın üvey anne elinde büyür seni unutur evladının bezine kurban ol sen vs. Kimse demedi kızına bakiyor ogluna da bakiyor iste yemeğini veriyor uyutuyor ne yapsın Ki kadin bir anlattı annesinin oğlan çocuklarını daha cok sevmesiyle ilgili bir sürü şey Bizim toplumda kiz mirastan pay alamasin diye evi barki oğlan üzerine yapma, kizi okula ac gönderip oğlanın cebini harclikla doldurma, kızın burnunun ucunu dışarı cikarmazken oğlanı bütün kızlar senin oğlum diye yetiştirme o kadar fazla ki artık normal gormeye başlamisiz

bi de şey vardır ya, analar kutsaldır, sadece doğrumak bi anneyi kutsal yapmaz, doğurmak doğal sıradan bi eylem çünkü, ancak koşulsuz sevgi veriyorsa çocuğuna, bu o anneyi kutsal yapabilir bence.. koşulsuz sevgi de, bilgiyle kültürle akademik başarıyla günümüzdeki gereksiz etiketlere sahip olmakla olmuyor, sadece iyi bir insan olmakla oluyor, bu kadar yalın, o yüzden ben çocuklarını sevmeyen insanların iyi olduğuna inanmıyorum, saygıyı hak ettiklerine de

Oo, roman yazmışım neredeyse. Bu arada büyük ihtimalle annenizden nefret etmenizin altında yatan başka sebepler var. Psikolojik bir destek almanızı tavsiye ederim. Çünkü bahsi geçen şeyler nefret edebileceğiniz kadar uç şeyler değil. Her insan tabii ki farklıdır ama genel olarak bu böyledir. Sevgi eksikliğinden sadece nefret ettiğiniz yanılgısına düşüyorsunuz ama nefret etmiyorsunuz. Doğrusu alın annenizi karşınıza konuşun. Birbirinizi anlamak için çabalayın. Gerekirse ilk adımı atın. Ona içinizdekileri dökün, anlatın. O zaman belki her şey daha farklı olur. Seridina Guru Anneler

bende böyle bir anne, şu sıralar ona hak verip çocukları arasında dengeyi kurmayı dahi beceremeyen, iki erkek evlat olmasına rağmen birini yerip diğerini yücelten ve bunu aşikar yapan bir baba, üstüne de ayrı tutulan bu evlatlarının sürekli mağduru oynayan eşi var benim başımda. Anneme ne saygıları ne de hürmetleri var fakat, oğluna olan sevgisinden gözü kör olmuş, sabah 11:30 da kalkan gelinine kahvaltı sofrası hazırlayan 65 yaşında bir anneden bahsediyorum. Ablamla çok konuştuk, tartıştık, anneme de söyledik fakat kabul etmedi. Oğlundan bahsederken gözleri dolan bir anne bu. İnan ben çok sorguladım, hala da sorgularım nerde hata yaptığımı. Oysa anne evladını her koşulda severdi bağrına basardı. Sonuç olarak ne değiştirebiliyorsun ne de ruhunu rahatlatabiliyorsun, o yüzden olduğu gibi kabul etmekten başka çare yok inan. Çok öfkeliyim, senelerin biriktirdiği öfke içimde bir volkana dönüştü, eskiden oturup ağlardım şimdi kusuyorum nefretimi ama bakıyorum işe yaramadığı gibi diğer evlat -eşiyle birlikte üstelik- daha fazla yüceltiliyor, ne kıskançlığım kaldı ne de çekememezliğim, ailemle aram iyice açıldı. Kabul edip kendi yolumu çizmekten başka çarem yok. Sana da bunu tavsiye edebilirim. Ne yaparsan yap hiçbir şey değişmeyecek çünkü.

Size özelden birsey yazabilir miyim? @Seridina Seridina Guru Anneler

Ben sizi anliyorum Belli ki kotu bir anneniz var Buradaki kadinlari da anlamiyorum, neden birisi annesi hakkinda yazinca bu kadar ustune gidiliyor? Dunyadaki tum anneler sizinkiler gibi melek degil maalesef Aytica anne yerine kv dendiginde herkes destek veriyor ama o da bir anne Cifte standart yapiyorsunuz hanimlar ve gercekten komik oluyor Erkek annelerine istedigimizi sayip dokelim ama bir kadin annesine laf edemez, gercekten cok komik verilen tepkiler

Çok sert :) Ebeveynlerin hatalarına hatayla cevap vererek erdemli insan olunmaz ama. Onların hata yapmış olmaları yaşlılıkta kötülük görmelerine sebep olmamalı. Yoksa ne farkımız kalır eleştirdiğimiz insanlardan. Biz dört kardeşiz annem iki küçüğe hep çok toleranslı olmuştur, tüm imkanlarını onlar için kullanmıştır ama ablam ve ben ona hiç kötü davranmadık. Hastalığında 9 yılda yarım saat yalnız bırakmadık, vakit daralınca içinde ne var ne yok döktü, gördüm ki hepimize sevgisi sonsuz, elele sarılıp koklaşarak helalleştik ve yine elele uğurladık onu bu dünyadan. Ölümün olduğu yerde, bunca kötülüğün olduğu yerde ana babalarla hesaplaşmak, intikam vari davranmak bana çok üzücü geliyor

Anne babanın evlatları arası yaptığı adaletsizlik kaç yaşında olursanız olun malesef insanın içini acıtıyor, o acının nasıl bir şey olduğunu yaşamayan bilemez

Tiksinmek nefret etmek arkama bakmadan gidicem demek anne dememek falan cok fazla olmus. Annen dogru demiyorum evlat ayrimindan bende nefret ediyorum ama nolur annenle mesafeli bi iliskin olur cok sevmemeni anlarim, kizgin olmani da anlarim hakli olarak sevildigi kadar sever insan. Ama senin duygularin tepkilerin cok uclarda. Belki de annenin evlat ayriminin sebebi cinsiyetle alakali degil de senin asiligindir biraz da bunu hic hesaba kattin mi?

Ya "midem bulaniyor" cümlesi hos degil, keske soylemeseydi evet ama kiz dolmuş taşmış ve birden patlama gibi bu sekilde ifade etmis kendini, hirsini almak istercesine belki de.. Kelimeye takilip konuyu bambaska yerlere cekme modası var bi de burda, gerci sadece burda degil, gundelik hayatta da.. "Anneniz istediği evladina sevgisini yogunlastirabilir" yorumu da, sirf yazmak icin yazilmis, gercekte karsiligi bulunmayan, demokratiklik/duyarlilik kasmaktan oteye gidemeyen bi zırva benim gozumde.. Derdini anlatmaya basladigin an "ayy annen o, hic senin kotu olmani ister mi" cumleleri geliyor.. Kimse "kotulugumu istiyor" demiyor zaten, sevgisizlik cok cok baska bi sey.. Hem annesini onemsemese, onun sevgisine ihtiyac duymasa bunca kahrolur mu ayni durumdaki evlatlar.. Anne cok onemli oldugu icin onun vermedigi sevgi herkesinkinden cok acitiyor iste.. Hemen koşup dunyadaki baska acilardan bahsedip o insanı yerle yeksan etmeden once bi sakin olup anlamaya calisin.. Hayret ya..

Yazık ya eminim onun da sizden midesi bulaniyordur. Bulantilariniza onlara asalak gibi yapismaktan vazgeçmek iyi gelecektir. Birkaç doz alın ve tamamen çekip gidin bu insanların hayatindan.. Allahım herkese hayırlı evlatlar nasip eyle... (

heeee tamam o zaman

Benim babaannem de ayrım yaptı yıllarca. Hatta babama dedi ki Alime bir şey olursa iki elim yakandadır. Yıllarca konuşmadılar. Yaşlanınca yengem bir tas su vermedi. Yine annem baktı günlerce başında bekledi. Ki bu kadın annem ilk bebeğini kaybettiğinde doğursun doğursun da mezara koysun demiş insan. Ben annemin yerinde olsam asla bakmazdım mesela.

Ben yazsam bu kadar olur. Aynen annemle olan ilişkimin özeti. Eve katkısı da benden azdır, hatta hiç yoktur. Maddi, manevi sömürür. Annem, abimin eşine bile benden daha düşkündür. Ben yalakalık yapmadığım için oluyor sanırım bunlar. Önceden duygusal bakardım da, şimdi bana bulaşmasın ne yaparsa yapsın diyorum. Her şeyin zamanı var elbet.

çok doğru bir tespit. en çok güvenilen erkek evladı evlendikten sonra en çok şikayet edilen evlat oluyor.:)

Konu sahibi duygusal olarak cok yoğunken actı bu konuyu bence. Bende sicagi sicagina tam içim fokurdarken konu açarsam olduğundan çok abartip, daha agir kelimeler kullanırım. Aradan zaman gecince sakinlesiyor ve oldugu gibi gormeye basliyor insan. Biz şuan sakin kafayla okuyoruz ama konu sahibi çok farklı bir ruh haliyle yazmış belliki.

Annemin evlat ayrımı yaptığını hiç düşünmedim ama erkek kardeşim onun için melektir. Hemen savunur x yapmaz. Yok kızım o kadar da yapmaz. Mesela Ona çok daha iyi maddi imkanlar sağlandı. 21 yaşına geldi ama o hala evin küçük çocuğudur gözümüzde. Ama ailemin bize sevgisinden zerre şüphem yok. Sen çok başka hissetmişsin yani annen baban sana sevgisini hiç göstermez mi gelip öperek uyandırmaz mı saçını okşamaz mı durup dururken gelip bi sarılmaz mı? Evli barklı kadınım babam hasta olunca kızar eşşoleşşek ben sana bal ye pekmez ye demedim mi diye fırçalar. Onun sevgi göstermesi de böyle. Ailen sana ne yaptı somut olarak pamukkksekerrr Çilemse çekerim, kaderimse

tolin anne konusunda son derece muzdarip olan bana bile fazla geldi yazdıkların. haklı olsan da yapılan haksızlıklar konusunda ifade biçimin çok sert... bu cümleler çok fazla. annedir babadır de sen yine kırma kalplerini, tut kendini tutabildiğin kadar. ilk fırsatta çık o evden. hiçbişey beklemeden kendi ayaklarının üzerinde dur. abine ne yapıyorlarsa yapsınlar. bana da abimin oturması için ev aldırmaya kalkmışlardı daha 2. maaşımda!!! artık kendi yardımları yetmedi bir de benim maaşa abim için göz diktiler. kabul etmedim. zaten bikaç ay sonra da apar topar evlendim evimi şehrimi ayırdım. uzaktan daha dayanılabilir oluyor. en kısa sürede başla işe, çık o evden.. tek başına kur hayatını...

He birde sen de bence anneme şans ver insan annesini kaybedince çok pişman oluyor canım sana benden bir tavsiye herşeyi sil ve anneme bir adım at Akasya Saçmalamayın! Üyelik

Biz annemizi ailemizi depremde kaybeden kişiler olarak kardeşimle hep anne özlemi çektik. Annedir o ne yapsa yeridir saygılı olunmalı vs vs sözleri de çok boş. Cok canını yakmasa hiçbir evlat annesi için böyle hissetmez böyle söylemez.. Eminim annesi şu an içten seviyorum dese koşar sımsıkı sarılır. Allah yardımcınız olsun herkesin acısı başka ama anne yanında annesiz olmak galiba en zoru

Ben anneyim bir kızım bir oğlum var yorum yapabilir sıfına girdim mi artık!? Ayrıca aynı @Seridina gibi düşünüyorum evlat ayrımı yapan anne her şeyi hak eder.

Burada ''bir kere ben anneyim sen değilsin tamam mı'' diye yorum kasan arkadaşlar çocuklarını doğurmadan önce bu dünyaya gelmek isteyip istemediklerini sormuşlar mı bana bunu yazsınlar. Cevap hayırsa otursun düşünsünler. Burada bir çocuk nasıl annesinden nefret eder diyenlerin atladığı nokta bu işte. Siz o çocuğu doğurmak istediğiniz için bu dünyada bu dünyada olmak istediği için değil.

Yas kac? ergenlik döneminde falanmisiniz? Siz bence kardesinizi kiskaniyorsunuz ve kiskancliktan icinizde herkese karsi nefret besliyorsunuz. Bir evlat sadece bu sebeplerden dolayi nasil böyle sözler sarfeder anlamadim. Varsin annem veya babam kardesimi daha cok sevdin onu koruyup kollasin, nolucak, dertmi o kardes dediyiniz sizin caniniz kaniniz deyilmi gerekirse kardese bir canimiz varsa onu vermezmiyiz? Aileniz cok sabirli ve sizede sevgilerlni sonuna kadar veriyorlar bence yoksa iki sene boyunca sizin anne demeden bu tavirlarla o evde yasamanizi calismadan ekmek elden su gölden bes yildizli otel anne baba avinde size katlanmazlardi bence. biricik babam ben ergenlik dönemindeyken iki gün annemle küs kalmistim bana gelip sunlari demisti o sözlerini aklima mih gibi kazidim simdide ben size söyleyim: Anne basa tac imis, her derde deva imis, bir evlat pir olsada o anneye herzaman muhtac imis... Kaprislerinizden simarikliklarinizdan kurtulun ve bence etrafiniza huzur verin inanin sizde mutlu olursunuz ozaman.

Hanımlar anneyiz, anne adayıyız o yüzden lütfen şunu unutmayın; Çocuk sahibi olmak kadın ve erkeğin isteğiyle olan bir olay. Bebek bir anda peydah olmuyor. Biri daha kıymetli olur diye bir şey yok! Ebeveynlerin çocukluklarındaki veya hamileliklerinde ki travmalarından çocuklar sorumlu değildir. 'Beş parmağın beşi bir mi?' diyen üye birinden vazgeçip kopart bakalım sıkıysa! Ben daha şimdiden 2 sene sonra ikinci çocuğumu doğurursam ikisine de eşit zaman ayırabilir miyim diye düşünüyorum. İstenmeyen gebelik bile olsa bunun sorumluluğu anne babanındır. Çocuğun değil! Çocuklar Allah'ın emanetidir.

İki senedir anne bile demediğiniz halde kadın sizle büyük bir kavga bile etmemiş. Etseydi yazardınız diye düşünüyorum. İleride bunlar için pişman olabilirsiniz.. hazır birlikte yaşıyorken hala bazı şeyleri görmezdenngelip kıymetini bilin.

Kesinlikle. Doğan büyür 3 çocuk yapayım 5 çocuk yapayım değil olay. Keşke herkes bunun bilincinde olabilse. Keşke herkes anne baba olmasa.

Elbette insan iyilikte kendinden duskun olanlari gorup sukretmeli, kotulukte ise kendinden zorda olanlara bakip yine sukretmeli haline.. Bu ayri bi konu.. Öte yandan herkesin yuku kendine agir gelir, tasiyamazsin bazen, kiminin umrunda olmayacak konu kimini gunlerce kahreder.. Bilmislik taslamanin, demagoji yapmanin hic bi anlami yok.. Anlayamiyor olabilirsin, empati yapamiyor olabilirsin ama derdini kucumseye hakkin yok, bu nokta kaciriliyor iste..

Valla yorumları okuyunca pes dedim. Kendi tercihiymiş. E kendi tercihine karşılık kızı da ondan nefret ediyor işte. AY şaka gibi sabah sabah nasıl sinirlendim. Sakinleştir beni bebişim

Sebebini yazaydin iyiydi...

Öyle öyle de genelde aile ile ilgilenenler hep kızlar oluyor. Zaten bakarsanız bence erkek aileci olmuyor. Karısını aileci yapmaya çalışıyor. Bennnn errrrrkkkekimmmmmm benim anamm bir numara olmalı karımın değil. Bir nevi aileleri yarıştırıyor erkekler bence. Benim dediğim oluru ailelerine göstermeye çalışıyorlar. Bir nevi erkekliklerini ispatlamak gibi.

Tabi canim, kadinsin, dogurmak zorundasin, bak dogurunca kutsal oluyorsun bu mertebe de yeter sana baska birsey olmana gerek yok He he oldu canim

Ya da sevmedigi evladini cocukken vereydi cocuk esirgeme kurumuna, bu kadar evlat sevgisi ceken aile var biri alir hak ettigi sevgiyi verirdi.. ne demek istedigine yogunlasir yahu saka gibi.. yorumlari okuyunca aklima "millet ac ac" karikaturu geldi resmen..

Valla ben bu tarz insanlar tanıyorum. Evlat ayrımı mı diyeyim ne diyeyim bilemedim ama yapıyorlar her ne ise. Birtanesi daha kıymetli oluyor onlar için. Erkek kız farketmez. İki senedir hiçbir kıvılcımda mı olmadı düzelmesi için? Sizin evden ayrılma şansınız yok mu peki?

Sizin yaşınız kaç? Bu saydıklarınız nefret sebebi asla değil. Siz hayatınızda sanırım kimseden bir kötülük görmemişsiniz ki bu kadar nefretle dolmuş içiniz. Hiç beğenmedim tavrınızı. Annenizin kıymetini anlamak için bence şu an zamanınız var, Allah korusun kaybettiğinizde pişmanlığınızın sonu olmaz. Siz sizi doğuran kadına anne demeden önce bi tövbe edin!... kardelen

Yapmayın, sevginizi göstermedikten sonra çocuk ne anlasın. Çokta soğukkanlılıkla anlatmışsınız, yazık..

Hiç mi iyi davranışı yok gözünüzde. Bu raddeye gelmekte kolay değil. Benim iki erkek kardeşim var. Onlar sarıldığında annem de sarılırdı. Ben sarılmak istediğimde ise beni uzaklaştırırdı. Onlar hiç bir şeye elini sürmezdi. Ama trust hadi kalk olurdu. Onlar acıkınca "trust yemek hazırla" olurdu. Bir keresinde babama benim hakkımda çok ağır bir laf etmiş. Afrdersin "kızın okumaya değil o.. puluk yapmaya gitti" demeye getirmiş. Vs. vs. Yine bu şekilde yaklaşamıyorum anneme. Özellikle kanser olduktan sonra yaşadın diye dua edip duruyorum. Herşeye rağmen o benim annem diyorum. Kızgın mıyım? Evet çok kızgınım. Çünkü hayatımın 15 senesini elimden aldı. Daha da alacak çünkü ben de bıraktığı tahtibatlar benimle birlikte gelecek. Yine de anne dememezlik edemedim. Kusura bakma ondan tuhaf geldi bana. Herkes bir değil tabi!

Pff illa her konuda polemik polemik. Kadın ister sever ister nefret eder, size hesap mı verecek? Yok ensest, yok erken evlilik bilmem ne. Gayet alakasız şeyler. Açıkça derdini yazmış. Kardeşimi benden daha çok seviyor demiş. Bu gayet de iğrendirici bir durum, gayet de diğer çocukta nefret uyandıracak bir durum. Hiç öyle ama bunun için nefret edilir mi demeyin. Gerçekçi olursak bence çoğu anne bir çocuğunu diğerlerinden ayırır, bana öyle geliyor en azından. Ama bunu çocuğuna bu kadar belli ederse sonu böyle oluyor işte. Şımarıklık falan filan. Kusura bakmayın hanımlar ama boş yere germişsiniz ortamı.

O da bi gerçek :)

çok fazla şeyi çok yazmak isterdim ama ah yüce ban ah.

Evlat ayrımı kadar korkunç bir şey yoktur. Ne demek istediğine yoğunlaştırabilir? Madem tercih meselesi doğurmasaydı o zaman?

ezbere bir tepki olmamalı duyarlılık, kendi içinde tutarlı olmalı. gerçek ve rahatsız edici sebepler üzerine inşa edilmemeli.. sadece amaci laf sokmak olmus bazi uyelerin uyelere gelip buraya yazi yazanlara kasiyorsun demekle duyarliligini gostermis oluyor ne anladik digerlerinden farkin ne? Diye sormazlarmi? . push ; amazon

kendine yük haline gelince, koru kendini asıl kendinden. kekik bile kendince kokarken; bir tortu kalmıştır geriye, ben bildiğin o senden. sen de saygılı ol kendine, çık yola bir sabah erkenden. ya hiç bir yerde görünme, ya da geç aynı anda üç yerde.. Milyonlarca sinirlenecek sorun olsun ama nefret olmasin!!!

Ya bu konu aşırı sinirlendirdi beni neden bilmem ama kadınlarımız gerçekten böyle mi ya... Konuyu okuyup burada anneyi nasıl haklı bulabiliyorsunuz, evladının birini diğerinden üstün tutan bir anne var ama hayırsız olan bu kadın oluyor. Gerçekten gözlerim kanadı bu konudaki yorumlardan.

Sizin yazdıklarınız çok naif benim yazdıklarımın yanında. Aslında çokta doğru. Ben anne baba ve çocuk ilişkileri konusunda biraz daha farklı düşünüyorum. Önceden de yazdım. Anne ve babanın bilmeden yada bilerek yaptığı hareketler tramvaya yol açabiliyor. Mesleğim gereği de bu tip işlerin tam ortasındayım. Sizi olgunlaştırmış yaşadıklarınız. Çok belli ama işte maalesef herkes sizin gibi olamıyor. Her davranış her çocukta aynı etkiyi göstermiyor. Buraya yığınla örnek yazabilirim ve İnan'ın rahatsız ediciliğini tahmin bile edemezsiniz. Öyle böyle değil yani. O yüzden; nefret dolu insanların fazlalaşmaması için anne babaların çok çok çok özenli olması lazım. Sert yazmamın sebebi o yüzdendir. Buradaki birçok kişi olaya fazla iyimser bakıyor gibi geliyor bana. Bakın bu anne ile açılan ikinci konu bugün. Aktif olan bir konu daha var. O da aile ile ilgili. Bunlar kız aileleri bir de bunların eşin ailesi ile ilgili olanları var. Toplasanız kaça katlar bilemiyorum. Şimdi kimin ne hakkı var bunları yaşatmaya?Hadi buradaki kızlar yazıp deşarj oluyor. Bir de bu sevgisizlikleri başka şekilde gidermeye çalışanlar var ve hiçte azımsanmayacak kadarlar.

Bilmem bana fazla geldi bu. Mide bulandirmak cok iddiali Cok uzun suredir kk dayim Sizde cok uzun suredir atama bekliyorsunuz. Kadinda belki sizin ise yaramaz oldugunuzu dusunuyordur Iki senedir anne bile demiyorsunuz Ama barinmanizi, gidanizi, ustunuzu basinizi, egitiminizi onlar karsiliyor oyle degil mi? Bu kadar cengaverseniz Kendi ayaklarinizin ustunde durun.

Doğrudur, hatta Freud amca zamanında bunun bir savunma mekanizması olduğunu söylemiş, adı da "karşıt tepki kurma" olarak çevriliyor galiba. İngilizcesi reaction formation. Kişinin benliğinin içinde gelişen katlanamadığı dürtü ve duygulara tam karşıtını göstererek kendisini savunması. Neden çocuğunu suçluyor diye bakarsanız mesela, belki kocasını hiç sevmediği ve çocuk için evli kaldığından dolayıdır; belki dul kalmıştır yeniden evlenmesine engel olarak gördüğü için çocuğunu suçluyordur gibi gibi. Her anne kutsal bir varlık değil maalesef, cennet her ananın ayakları altında değil, her doğuran kadın anne değil.

Eh tolin sen de yeni üyeler gibi bunu yaparsan Allah yardımcın olsun. Kötü şeyler yaşadın demekki.

Çünkü o kadar umursamaz. Alt metin okumak lazım. Annesinin bu konuda içerleyerek kavga etmesi konu sahibini bir nebze önemsediğini gösterir.

Tabiki ayirim olmamali Annenin de bir kadin oldugu onun da bir birey oldugu unutulmamali.. bizlere dayatilan Annedir.. kutsal annelik misyonunun ne olursa olsun sevecek koruyacak turden beynimize kazinmis halile gozumuze sokulmamasi tabikiii... egerki evlatlar arasin da ayirim yapiliyorsa yapanlar daki gozlemlerim oldugu kadarini paylasabilirim. Nice evlatlar var Annesini hor goren, doven hirpalayan... bu durum da bile sen Annesin deyip cekeceksin dayatmasina giren birde toplum var iste... konu sahibinin actigi konuyla benim bahsettiklerim farli olabilir.. muney le laf lafi acti seklinde bir yazisma yasadik... banada dokunduran oldu.. belki ondan yaptim sitemimi.. Önceki

Canim seni o kadar iyi anliyorum ki. cok sukur annem ayrim yapmaz. ben bu ayrim olayini evlendikten sonra gordum. kv dem asiri derecede ayrim yapan bi insan.1-2cocugu disinda digerlerinin zerre kadar degeri yoktur gozunde. ölmüşler kalmislar umurlarinda degil. o kadar bariz belli eder ki ayrim yaptigini. herkeste bilir. oyle nefretle buyumusler ki esim ve kardesleri bu ayrim yuzunden. cok cok kopuk bi aileler o nedenle. Bosvermeye calis. gerekirse destek al canim. Allah yardimcin olsun

Ben sizi anlatyabiliyorum. Bende annemden beni sevgisiz ve ilgisiz büyüttüğü için nefret ediyorum. Bir kere kızım demedi mesela. Bir ailenin kötü olması kötü şeyler yaptirmasiyla ölçülmez. Çocuk sahibi olmak farkli Anne olabilmek cok farkli benim gözümde.

Ben aile konusunda çok şanslıyım. Bu yüzden empati kurmakta zorlanıyorum ancak keşke beslemeselerde sevgi gosterseydiler diye biliyorum. Sevgisizlik insanı hem öfkeye sürükler hem de yanlışlara. Hangimiz çocuk değiliz ki. Sevgi işin içine girince çocuklasabiliyor insan. Önceleri, " o ne olursa olsun senin ailen " diyordum böyle olumsuz yorumlara. Buradaki onlarca gerçek hikayeyi okudukça, demekte güçlük çekiyorum.. Bu öfke ve sevgisizligi anne babalar evlatlarının kalplerine koyuyorlar.

+1. Ne kadar güzel izah etmişsiniz. Doğurduğunuz cocuğa yeterince ilgi göstermez, onunla bağ kuramazsanız komşunuzun hırcın cocuğundan bir farkı kalmaz.

Ayrım mevzusu maalesef olabiliyor ailelerde.. Mesela benim kv'de büyük kızına düşkün.. Ayırt etmiyor gibi görünse de her halinden belli.. Ama çok uç bir durumu yok neyseki.. Erkek ayrımını hala anlamış değilim ama kız evlatlar arasındaki ayrımda hangi kız annesiyle dertleşiyor, onun her şeyini dinliyorsa o daha özel oluyor..

Anne babaların ayrım yapması ve daha çok erkek çocukları için bunu yapması o kadar normal görülmeye başlamış ki neredeyse konu sahibine sukret enseste maruz kalmıyorsun diyenler olmuş şaşkınlıkla okudum. Ayrıca kocasından parası için bosanamayan bir üye gelip burada sen de atanmadin onlar üzerinden geçiniyorsun demiş çok güldüm

Agzina saglik

sizi hakli bulamadim. saydiginiz sebepker oyle vayyy be neler yapmis diyecek seyler degil. her anne ogluna duskundur bu normal. size hakaret etmemis dovmemis evden kovmamis. belki sevgi eksikligi olabilir oda mide bulandiracak kadar degil. cok abartmissiniz bence iyice bi dusunun sizin bu lafiniz olmamis W

öncelikle merhaba benim annemde bu şekilde idi erkek kardeşime daha çok düştüğünü hisseder üzülürdüm kendimi ondan uzaklaştırdım bizde uzun süre konuşmadık o kocamda kocam diyordu zaman geçti ben bu evden gidicem göndermezsende evleneceğim dedim bu lafıma cok üzüldü onun yüzünden kendimi harcayacagım düşüncesi ağlattı daha sonra düzeldi şimdi iyiyiz Allaha sükür ona birsey olsa com üzülürüm o benim annem canım kanım eğer canınız sıkkınsa konusmayın kalp kırmaktan iyidir elbet hersey olacagına varır biz annelerimizi anlamak için anne olmadan gercekten anlayamayız kim bilir onlar neler yasıyorlar kendileri ne yaşadılar? Chocolita

Tolin'in üzerine neden bu kadar gidildi? Şu yanılgıdan vazgeçelim artık anneyiz diye her şeye hakkımız var sanıyoruz. Kim annesinden nefret etmek ister? Doğurup, altını değiştirip, karnını doyurmakla anne olunmaz. Bu kız belli ki sevgisiz bırakılmış.

Benim annemde evlat ayrimciligi yapar. Ara sira bende kiriliyorum. Ama şöyle düsün.. anne babalarimizin aldigi egitim neydi kendi ailelerinden ne görduler vsvs.. Yani bu tip anne babalar zaten iyi bir aile hayati yasamamis.. ne gorduyseler oyle devam ettiriyorlar.. veya topluma gore cogunluga gore yasiyorlar vs.. Hem her insanin nefsi vardir. Bazi anne babalar mesela hangi evlat daha yuksek maas aliyorsa ona yönelmeye baslarlar gibi gibi Evet aileden gordugun kucuk sevgi kirintilariyla yasamak zor gozukebilir. Ama bir bak bi anne baba dedigin kisiler kendilerini seviyor mu? Kendilerini bulmus mu? En ust potansiyellerine ulasmis mi vs? Hepimiz insaniz. Anne babalar da hata yapar. Bir yaştan sonra pek aldirmayin ve uzerinize alinmayin derim. İnsanin ne varsa kendinde var zaten.

Bir annenin evlat ayırması gerçekten can sıkıcıdır. Sen bir evladı diğerinden nasıl üstün tutarsın. Nasıl sevgilini tamamen ona verirsin. Umarım tez zamanda atanırsın. Burdan seni eleştiren, anneler erkek evladını daha üstün tutar diyenlere de de bir çift sözüm var. Siz 2,3 cocuğu yapmayın!

Verdiğin örnek hakkında yazmak istiyorum mune, halamın bir tanıdığının kızı eşinin aldatması üzerine baba evine dönmüştü.. Henüz anne sütü alan bir bebeği ve 4 yaşlarında oğlu vardı. Kızcağız bir müddet sonra kayınvalidesinin yanına döndü. Bir yerde annesinin konuşmasına şahit oldum."Ben ona git demedim. Büyük.. çlerini onlara yolla, küçüğü biraz emsin bari, onu da yollarsın dedim. Ama o büyük oğlu var ya, annem dedi bacaklarına sarıldı. O da evladımı bırakamam dedi, peşinden gitti. Benim başım ses kaldırmıyor, kocam da öyle. Ee kaynanası kıymetli geldi, napayım"Halbuki ailesinin istediği kişiyle evlenmişti. Hani diyorlar ya, ailenin rızası olsun, dönecek kapın olur. Alakası yok. Şimdi ne halde bilmiyorum. Bence de toplumda böyle çok var, haklısın...

Ah laf mı vurdunuz şimdi siz :) Sormazlar. evlat ayrımını normal bulan annem beni sevmese yeri diye düşünen bir insan benim mesajımı tabiki anlayamaz. Ayrıca kocasından sırf parası icin boşanmayan bir üye gelip de atanamayan birine para ile ilgili laf vuramaz. Had meselesi..

İvet Ban kokusu ve kapanan konu hissediyorum

annemı değiştiremıyorsam mıdem bulanıyor bu kadar basit ben o kadar sabırlı hoşgörülü bir insan değilim kadının benım gozumun ıcıne baka baka benım sınırledıgım davranısları yapmasını artık kaldıramıyorum midemi bulandırıyor.

Her kadindan anne olmuyor ne yazik ki! Bazi arkadaslar bilerek polemik yapmaya calismis... Allah askina sacmalamayin... Evlat bu kizi _ erkegi olmaz... Ikisi de esit olmali... Bu ulkede yuzde 80 erkek duskunu vs vs! Gecin bunlari! Neden oyleler 3 paralik akilla erkek doguramadin diyecekleri icin mi? Ayrica dunyaya getirmek anne -babanin keyfi isi ise.. Giyim ve gida -egitim kosulunu da saglamak ebeveynlerin gorevi! Herkes bunu idrak ederek üresin o zaman! Burda psikolojik travma var... tolin uzman destegi alabilsen keske.. Ayrica uzun sure atama beklemesi onun degil super egitim sistemimizin mukemmel isleyisinden kaynakli. Ozelde de bransin varsa bence kafa dagitmak adina lutfen adim at.. Daha yazmadigin seyler olabilir. Haklisin. Sana uygulanan psikolojik yikim. Ve ebeveyn sifati herkese gore degil. Sorumluluk alip yetistiremeyecek insanlar üremesin.!