Yasınız müsait birkaç sene daha beklerseniz sorun yaşayabilirsiniz. Tam hazır olmak zaten hiçbir zaman olmuyor.

millet illa 20li yaşlarında doğurmak zorunda değilki... o çok eskidendi... artık insanlar ün. yüksek lisans kariyer vs derken 35 den önce evlenmiyor bile... ve ayrıca eskiden 40-45 den sonra çok doğuran olurmuş kimse ayıplamazmış şimdi neden böyle bir yargı var.

mental olarak tamamen hazır hissettiğinde yapmalısın. ama işin içine biraz da mantık girmeli. yani ilk çocuk için 32 geç değil ama erken de değil. yuvarlanan asi bir panda

Kesinlikle haklısınız ama o annelik duygusu yaşamadan, karnıma düşmeden bende olmayacak sanırım. Yaş olayını bende önemsiyorum, birde yaş geçtikçe enerji azalıyor..

Ay inş benimde öyle olur :)

Nesil farkından değil yalnızca. Diğer üyenin dediğini tam anlamışsınız bence. Konu sahibi 23 yaşında olsa, 40 a kadar doğuruyor insanlar, daha çok zamanınız var hazır hissetmek için denebilir ama 32 yaşında olunca 40 a kadar daha çok zamanı yok zaten. Birinde daha 15 sene varken, diğerinde çok çok 5 sene var beklemek için. Eğer doktorun dediği gibi tedavi gerekirse de, o zamanın bir kısmı zaten bir şekilde geçiyor. Ki bir insanın evliliği 3 senedir, oturmuş, işi gücü, psikolojisi yerindeyse, 30 lar anne olmak için daha çok gencim denecek yaşlar da değil. Artık insanın karakteri, hayata bakışı oturuyor bu evrede. İlk çocuğumu 22 yaşında doğurmuş ve 2. İçin 4 senedir tedavi gören 32 yaşında bir kadın olarak diyebilirim ki, bu tüp bebek tedavi evrelerinde en önemli faktörlerden biri kadının yaşı. Kabul edelim, ya da etmeyelim, temel biyoloji: 35, özellikle 40 tan sonra doğurganlık düşüyor, ya da zorlaşıyor. Yumurta sayısı, kalitesi, rahmin durumu kendiliğinden daha olumsuz bir faktör oluyor tedavilerde. gebelik olduğunda, onda da yaş önemli bir faktör. 40-45 e kadar doğurabilir tabi ki. Ben tedavilerle kaç yaşında olursa olur diyorum mesela, hiç mesele etmiyorum ama 30 larında bir anne genç anne değil artık. Biraz psikolojiye, biraz biyolojiye göre değerlendirip, ona göre karar almak lazım. Zaman kalmamış, hazır olmasam da yapacağım demek yanlış tabi ki ama sonsuz bir zaman varmış gibi de davranmamak gerek. Bu arada evet, insanın tahammülü ve enerjisi de yaşıyla orantılı. Kafa kaldırmıyor bir yerden sonra. 30 da anne olunca 40 ında 10 yaşında olur çocuk. 40 ta mı 10 yaşında bir çocukluğun enerjisine daha iyi yetişirsin, yoksa 40 ta doğurup 50 yaşında mı? Yani 4 senedir tedavi süreçleri, benim için bir çocuk büyütmekten daha zahmetli ve stresli oldu. Ki tedavilere 28 yaşında başladım, öyle geç bir yaşta da değil. Konu sahibi, yaşın bir çocuk için gayet ideal. Eğer her şey oturmuşsa hayatında, beklemeyebilirsin. Ertelesen en fazla 2-3 sene daha bekleyeceksin. Sana tavsiyem beklesen de, beklemesen de tek bir doktorda kalma. İki üç uzman görüşü al. Ve detaylı tetkiklerini, hormon tahlillerini yaptır. Fsh, amh, tsh, e2 gibi her türlü tahlilini yaptır ve doktorla değerlendir. Ona göre bir harita çiz. Tedavi değişken bir şey kişiden kişiye göre. Kimisi daha senesinde hemen olumlu cevap alır, kimisi en az 5-6 senede. Tüp yaptırdım oldu diye bir şey de yok. Bir iki üç, allah ne verdiyse gidiyoruz valla :))

çocuklara karşı tahammülsüzüm demişsin ama kendi çocuğunda farklı oluyor ayrıca anladığım karadarıyla cocukların gelişimi ile de ilgilisin, kendi cocuğunda bu deneyimi yaşamak istemez misiniz, yegenin farklı bir ailenin çocuğu, siz farklı ailesiniz eger eşin de seni çocuk bakımında -eğitiminde yalnız bırakmayacaksa zor bir cocuk olmaz. sadece sağlık değil tabi maddi manevi bir cocuğa yetebileceğinize gerçekten eminseniz bebek yapın.

yasim geciyo diye panikleyip hemen yapmaliyim denilecek bi konu degil kesinlikle katiliyorum. Insanin icine evlat sahibi olma istegi sevgisi dusuyor. Hah iste o lazim

Çocuk sahibi olmaya tamamen hazır hissetmek diye bir an olduğuna inanmıyorum. Hep bir soru işareti; hep bir iyi anne olabilecek miyim merakı oluyor kafada. Ben çok istedim kızımı sağlığım yönünden büyük risk ihtimali olmasına rağmen istedim. Ama 9. ayımda bile " Ben nasıl bakacağım? " diye ağladım. Bir de çocukların hepsi bir olmuyor. Kuzenimle bir hafta arayla bebek sahibi olduk. Onunki bildiğiniz kraliyet ailesi mensubu öyle ağır başlı. Uyut uyuyor, yedir yiyor. Bir de benim cadı kızım var, diş kaşıyıcılarını sevmiyor kolumla karışıyor, kollarımda ısırık morlukları dolu. Polisr gitsem uzaklaştırma verirler Uykudan nefret ediyor, ben uyumuş gibi yapınca kirpiklerimi yoluyor. Ama derseniz ki böyle bir çocuk olacağını bilseniz yine de doğurur muydunuz? Aksini bir saniye bile düşünmem.

Teşekkür ederim, doğru söylüyorsunuz herkes anne olmamalı bence de. Benim annemde kötü bir anne değildir ama önce kendi gelir yani bence öyle.. Ben umarım iyi bir anne olurum.. Eğer mutsuz bir çocuğum olacaksa ona yetemeyeceksem zaten Allah nasip etmesin

Merhaba arkadaşlar, 32 yaşındayım eşimde 36 yaşında. İkimizin de düzenli işleri var çok şükür. 3 senelik evliyiz ve şimdiye kadar çocuk düşünmedik yani yeğenim zor bir çocuk ve ablamı aşırı zorluyor.. Zaten çocuk fikrine uzaktım yeğenimle ne zaman görüşsem iyice öteledim.. Diğer yandan ufak ama çift taraflı çikolata kistim var ve doktorum kesinlikle korunma lüksün yok, doğal yollardan dene eğer olmazsa aşılama, tüp bebek gibi yöntemleri deneyeceğiz diyor.. Eşimde bende bu nedenle daha sıcak bakmaya başladık.. Ömrüm boyunca çocuğum olmasın diyemiyorum ama diğer yandan şuan da da çocuk fikrine tamamen hazır olamıyorum.. Zaten tahammülsüz biriyim, çocuğuma karşı öyle olmaktan korkuyorum.. Bebekler tertemiz doğuyor ve onları bizler işliyoruz.. Bizden ne öğrenirlerse ne yaşarlarsa hayatları da ona göre şekilleniyor.. Beklemeli miyim? ne yapmayılyım bilmiyorum. Karar veriyorum sonra çevremdeki çocuklu insanları görünce çok zor geliyor bu fikir.. E

Oy o nasıl kızmış öyle Konu sahibi S _sushico_ ben de 32 de anne oldum. İnsan fiziki olarak her yıl yaşlanıyor, bebeğin zahmetine katlanmak için güç gerek. Başkasının çocuğunun gümbürtüsüne tahammül edemezsiniz gayet normal ama kendi yavrunuz olunca şenlik olur onun adı

Zaten buraya takıldığımdan beri çalışmalara başlamıştık aslında :) ama bugünlerde yine korkmaya başladım doktor da öle he deyince olmayacak diyor zaten..

Yaa ömür boyu yapmayin ya da bi an önce yapin. Kusura bakmayın da ikisinin arasi yok. Hicbir zaman hazir hissetmezsiniz kendinizi. Yasiniz gittikce tahammulunuz azalacak çünkü. Neyi bekliyosunuz ne sacma. Haa ben bi çocuğa bakamam diyosanizz hiic yapmayın. Ama cocugunuzla araniza ne kadar yaş girerse o kadar kötü M Musluk

Sen yine tereddüt içindesin Ben istemeden hamile kaldım. Şu an Allah göndermiş onu diyorum. Kızım olmasa ne yapardim. . Ne boş bir hayat yaşamışim meğer. . Sabah o minicik ellerin yüzümde guzelllll annniiiii guzelllll anniiii diye dolasması.. O koku... İyi ki gelmiş iyi ki.. Evet çok zor. Ama çooook güzel

Yeğenim felakettt Ama cocuklarim uslu. Bebegim sabahtan beri ağlamadi uyudu uyandi emdi uyudu. Darısi size

Zaten bu konuyu okuyunca da çok korktum yani bu durumda çok insan var.. Kesinlikle kızmıyorum onlara da çocuğum olmadan haklılar yada haksızlar diyemiyorum ama annelik çok zor birşey bunu görebiliyorum..

Sadece yeğeninize göre karar veremezsiniz. Benim kızım o kadar usluydu ki birçok arkadaşımı özendirdik. Bu biraz piyango gibi. Ne çıkarsa çıksın büyük ikramiye aslında. Tabi biz kıymetini bilirsek. Ne yaparsa yapsın, ne olursa olsun onu çok seveceğinize, ihtiyaçları için elinizden geleni yapacağınıza inanıyorsanız yapın.

Hazır olmadan çocuk yapılmaması taraftarıyım. Evet doğan çocuk seviliyor ama hazır olunmadığı için de kişide bazı isteksizlikler ve psikolojik sorunlar olabiliyor ileriki dönemlerde.. . push ; defne-28

Analı kızlı takım olmuşunuz o zaman siz Az büyüsün çok eğlenceli olur o Benim boncuğum da 14 aylık. Ben sırtımda gezdirmekle buldum çareyi. Uykusuna bile ancak 1 saat önce sırtımda geçiş yaptırdım. Annelik zor ama nihayetinde çok keyifli

Çok haklısın Zor bence de Mantıkla verilecek karar değil. Ben bi an şuurumu kaybettim herhalde diye düşünüyorum :) Şu an halimden memnunum gerçi

Anlamadığınız anlaşılıyor. Siz sanki yapılması gereken kriterlerden bahsediyormusum gibi konusuyorsunuz. Bense evlenmis 3 yıllık evliliğini oturtmus çocuk için sağlık sorunları ile çelişki içinde kalmış konu sahibine şimdi anne olmasının avantajından söz ediyorum. Yine de içindeki evlat isteğini dinlemesini tavsiye ederek. Genelleme yapmıyorum sadece konu sahibi için yorum yapıyorum.

Bu isler çok planla projeyle olmuyor. Her çocuğum kendine has karakteri var siz ne verirseniz verin çocuk biraz da kendi seklini alıyor. 18 ay boyunca sus bitkisi gibi suladığım kızım ondan sonra Elvan abeylegesseye bagladi. Düz duvara tırmanıyor :) Zorlamıyor mu elbette zorluyor. 4 yasında bir çakı, 5 aylık bir prematüre bebek bazen yangın vaaar diye bağırası geliyor. Ama yine de erkek ırkına teşekkür edebileceğim tek şey evlatlarım.

Bende 23 yaşında anne oldum. Nasip kısmet tabi ama 2. yi 27-28 yaşıma doğru düşünüyorum. 30umdan sonraya doğum ve kucuk çocuk sorumluluğu almak istemiyorum. O zamana çocuklarım büyümüş olur. Duzenli uyku uyurummmm en büyük hayalim:) ve bi yere gittiğimde elimde kucağımda çocuk olmaz. Şuan 24 yaşındayım ama her sene sanki biraz daha agirlasiyorum daha sakin hayat istiyorum. 32 yaşındaymışsınız daha ne kadar erteleyebilirsiniz ki? 40nizda mi doğuracaksınız? Ayrıca başkasının çocuğunun hareketleri size şımarıklık olarak gelebilir. Ama kendi çocuğunuzun nazini fark etmediğiniz bir sabırla çekiyorsunuz. Gözünüze batmıyor.

bence hemen bu ay başlamalısın, buraya bıraz takıl ne demek istediğimi anlarsın canım

Millet için konusmadim. Çocuk yapma kriteri bu yaştır da demedim. Cocugunzla aranızda fazla nesil farkı olmazsa iletisiminiz daha güzel olur demeye çalıştım. Anlatabildigimi umarım.

Her sene tahammülümüz biraz daha azalıyor sanki en aZından benim öyle. Şuan genç ve dinamikken yapın bence. çünkü insan kucagına almadan alısamaz o duruma, yani maddi olarak tamam ama manevi olarak kendimizi hazırlamak biraz zor bence. S Spizella

Annem 36 yaşında beni doğurdu. Arkasindan kizkardesim geldi. Beni cok yordunuz omrunden 10 sene gitti ikiz gibi büyüdünüz gibi seyler söylerdi. Ve bize vururdu da. Önceden kaynanasiyla ayni evde yaşamış psikolojisi bozuk tahammülsüz denilebilecek, vurdumduymaz, biraz sabırsız anneligi bizim her istedigimiz yemegi yapmak zanneden bir insan. Ömrüm boyunca başkalarının anneleriyle ilişkisini kıskandım durdum. Yeni evliyim. Allah 'ın üstüne yemin ederim ki böyle bir anne olmayacağım. Herkes anne olamaz. Biliyorsunuz köpek besliyoruz ama onunda duygulari hisleri istekleri var. Ilgi sevgi gibi. Kendinizi hasir hissetmiyorsanız anne olmayin. Dünya mutsuz hırçın yalancı korkak insanlarla dolu. Benim bahsettiğim profildeki anneler yüzünden. Cok iyi düşünmelisiniz. Her çocuk bir değildir ama hamilelik döneminde stresli sinirli olan annelerin bebekleri hiperaktif oluyor. Gebelikte önemli bir süreç cocugun biri ultrosonda kendini gostermiyormus bir türlü. Bu gercek bir olay. Doktor anne adayina demis ki sen onla konus onu sev kadinda elini karnina koyarak konusup sevmiş. 1 hafta sonra ultrosonda yüzünü göstermiş dönmüş bebek. Bence kesinlikle cok ciddi düşünülüp verilmesi gereken bir karar. Umarim hakkinizda hayirlisi olur. 32 yaş az bir yas degil. Bide cikolata kisti konusunda doktor doğruyu söylemiş. Tekrarlama ihtimali de var alinsa bile kimi muaynelerde görülmediği gizlendigi de oluyor cikolata kistinin diye biliyorum. Rahatsizliginiz icin gecmis olsun.

Maşallah ona. Allah bağışlasın.

Ben de "çocuk yapmama" kararı alanlardanım. Hayat tarzımı, sevdiğim şeyleri, hayattan zevk aldığım noktaları belirledim ve bu çerçeveye çocuk oturtamadım. İnanın çok düşündüm ama ben anaç bir yapıya da sahip değilim ve bu kadar büyük bir sorumluluğun altına da giremem. İyice düşünün, olması gerektiğini düşünerek hareket etmeyin derim ben

Yaramaz çocuklara göre değil de içindeki evlat isteğine karşı kendine cevap vermelisin. Yaşın ilerlediğini de belirtmeliyim. Misal şimdi hamile kalsan 33 yaşında doğursan, çocuğun 20 yaşına geldiğinde 53 yaşında olacaksın.

Sağlık durumu ve yaş için çocuk sahibi olmak mantikli değil bence. Anne olmak istiyor musunuz buna bakın. Tedavi de işin içine girecekse zor bir dönem olacak. Hamilelik, lohusalık, bebek bakımı, sorumluluğu, vakit ve enerjiye ihtiyacınız olacak. Her şeyden önce sevgi ve şefkate ihtiyacı olacak bu bebeğin. Bunları sağlayabilecek misiniz? İlla çocuk sahibi olmak da gerekmiyor. Bir çocuk yetiştireceksiniz elinizden gelenin en iyisini yapmak ve fedakarlık etmek zorundasınız. İyi düşünün. Kararınızı ona göre verin.

Kendinizi bu konuda hazır hissetmeniz önemli. Maddi açıdan bir sıkıntı yoksa bu tahammül olayı yaşınız ilerledikçe daha tahammülsüz bir şekil alabilir. Bana göre herşey zamanında güzel doğduğu zaman bu şekilde düşünmeyeceğinize eminim

Allah bağışlasın miniğinizi. Öyle zorlukları bile keyifli geliyor insana. Resmen sabretmeyi öğretiyorlar.

Her cocuk farklidir, ona gore buna gore karar verilebilecek birsey degil cocuk mevzusu. Bizim tavsiyemizle de olabilecek birsey degil. Mesela benim hormonlarim anne olmak icin bagiriyorlardi mesela bir donem, istiyorsunuz yani duygusal olarak vs. Ama zaten bazi problemleriniz varmis, kesin kalacaksiniz diye bir durumda yok ama inanin kalırsanız da pisman olmayacaksınız. Rabbim sevgisini de sabrini da veriyor. Inanin zaten sevgileri olmasa çekilmezler

Hamile kalıp kucağına alana kadar yüzde yüz hazır olduğunu hissedemezsin emin ol. Öyle sihirli değnek falan değmiyor. Ben daha planlama aşamasında eşimin başının etini yemeye başlamıştım. Adamın elinden ne gelecekse garibim beni rahatlatıyordu kendince Meğersem konuşarak kendimi hazırlıyormuşum Hatta oğlum doğdu eve geldik nasıl bakacağız diye bakıştık eşimle. Kaldı ki 18 yaşımda yeğenlerimle ilgileniyordum. 1 hafta sonra el ayak çekilince özgüven geldi bebeğimi kendim yıkadım vs.. Sırf yeğeninle değerlendirme bence. Evet büyük bir sorumluluk. Şimdiki gibi rahat olamayacaksın bir daha. Ama yardımcı bir eşin varsa nispeten daha rahat bir anne olursun.. C captain price erkek

valla anlamadım. bence nesil farkı olacak diye 18de herkes okulu filan evlensin o vakit... dedem 40 evlenmiş 90 küsüre kadar yaşadı. babam 26 evlenmiş 50 de vefat etti... Allah biliyor neyin ne zaman yaşanması gerektiğini nese-li_hilos Biz artık beş kişiyiz ❤ Anneler

Eşim çok yardımcı çok anlayışlı maşallah. Zaten onu çok seviyorum, eskiden asla derdim ama şimdi sevgimizin bir meyvesi olsun istiyorum zaman zaman :) Bazende korkuyorum çocuğu olan kişiler eşlerinin çok değiştiğinden bahsetmiş..

Oyyy keşke o ikramiyeden bi tanede bana vursa, kuduruk, yorum yorum yoran, sıcak bir kahve içirmeyenne razıyım:)) imza : 4 yıl boyunca bebiş fikrini düşünmemiş son 9 aydır ise bebek bebek diye dolanan 28 yaşına gelmiş bir insan:) ben:))

Allah aratmasin çocuklar evlerimizin neşesi. Anne olmadan bazi seyleri bence varsayimlara birakmamalisin.

Aslına bakarsanız bende sizin gibi düşünüyordum ancak 2 ay önce yavru bir kedi sahiplendim. O evin havasını değiştirdi, böyle bana bakıyor patileriyle yüzümü tutuyor :) aslında ben hayvanlara karşı çok anaç bir insanım ve çocuğum olursa çok fazla düşkün olucam biliyorum buda beni korkutuyor zaman zaman :) Allah hakkımızda hayırlısını nasip etsin S _sushico_