VAla sizdeki durum bendede bir çocuk var evde peşinde koşturuyorum akşama kadar ev iş yemek aynı iş te bulamadım eşimle arada gezeriz ama bazen kendimle başbaşa kalmak kafa dinlemek istiyorum olmuyor

Aynı durumdayız sürekli nasıl bir hayat yasıyorum diye düşünüyorum. Sanki bi oyunun içindeyim ve bu oyunda tek görevim çocuk uyutmak beslemek çocuk bakmak ev işi yapmak gibi. Günlerce evden çıkmadığım oluyor. Değişik insan yüzü görmeye hasret kaldım. Eskiden neşe dolu cıvıl cıvıl bi insandım ama artık yaşlandım eskisi gibi gülmüyorum bile

Bazen ben de çocuklarla uyuyorum ama geceler de uzadı bu sefer sabah sersemlemiş kalkıyorum. Gece de uykum sürekli bölünüyor zaten. Bi de eksik hissediyorum, kendim için bir şey yapmadığım günler. Yine de en geç 11.30 da yatıyorum açıkçası. Küçük rutinler hem zaman almıyor hem iyi hissettiriyor.

İşte yeniden o hisler geldiği zaman izin vermeyin. Çocuğunuzu okula bıraktıktan sonra kucukle parkta falan dolaşsaniz mümkün değil mi böyle birşey? Yada ne bileyim arkadaş edinin çocuğunuzun sınıfındaki annelerden olabilir veya komşu vs kafanız dağılır en azından

Yorgunluğunuzu, tükenmişliğinizi öyle iyi anlıyorum ki. İnsan hayatına baktığında ben bunun içinde neredeyim diye soruyor? Benim sevdiğim, keyif aldığım şeyler nerede? Hayat sadece görevlerden ibaret geliyor. Bir robot gibi her gün aynı görevleri aynı vakitte yapmak insanı çürütüyor. Ve siz o hayatın hem içindesiniz hem de yoksunuz. Çok üzücü gerçekten. Ama küçüğün 1 senesi kalmış. Seneye eylülde tam gün anaokuluna verince çok rahatlarsınız. Büyüğü yemekhaneye yazdırabilirseniz çok iyi olur. İmkan yok derseniz bence evden koyun yemeğini, okulda kalan arkadaşlarıyla yesin. Her gün git-gel çok yorar sizi. Küçük için verebileceğim çok tavsiye yok aslında. Benim de aynı yaşta çocuğum var ve inanılmaz yoruyor oyalamak, peşini toplamak. Belki arkadaşların güzel tavsiyeleri gelir bu konuda.

Bir ara bende sizin gibi oldum inanın durduk yere kendime olumsuzluk yukluyodum resmen. Benimde çocuklarım şuan çok küçük oğlum 3 yaşında kızımda 10 aylık.. Hep geçicek bu günlerde buyuyecekler diyerek telkin ettim kendimi. Benim oğlumda çok hareketli onunla dışarı çıkmak gerçekten eziyet gibi bişey. Bı ara resmen artık okadar daralıyodumki gün sonunda çocuklar uyuduğu zaman ağlıyordum sürekli. Eşimde tabi bu şekilde görünce dayanamadı kızım usludur sıkıntı cikarmazda oğlumu kaynanama bıraktık bikac sefer gezdik. Sonra eşim beni kendime uğraş bulmaya yönlendirdi falan derken atlattım çok şükür. He tabi hala arada gelip yoklar ama hemen atarım kafamdan kötü düşünceleri izin vermem bu kez. Size önerim bu günlerin geçeceğini düşünün sürekli beyninize olumsuz mesaj göndermeyin bu çok önemli gerçekten insan o durumdayken küçücuk şey bile zoruna gidebiliyor. Sosyal medyadan bi süre uzak durun çünkü o yalancı mutluluklara inanana tam depresyona girmelik Çocuklar uyuduktan sonra kendinize özel bı vakit ayırın ev işlerini bırakın biraz bişey olmaz herkesin evi mükemmel değil, ilgi alanlarınızı keşfedin, kendinizi sevin, kendinize canınız istediği için bakım yapın güzel giyinin, yani kısaca hayatı yaşamayı sevin ama önce kendinizle başlayın ve unutmayın GEÇECEK! Incredible incredible Guru Anneler

Aslında bir 3 sene çocuksuz gezip tozulcaktı ben öyle düşündüm ama eşim evlendikten 7 ay sonra çocuk diye tutturdu

Bence antidepresan içip biraz kafanızı gevşeltebilirsiniz. Yoksa sonu depresyona gidiyor. Ben okbden muzdarip bir insanım 8 yıldır. İlaç kullanmak istemedim fakat bu ekonomik zorluklar, virüs, evde çocukla sürekli durma, yalnızlık, işsizlik depresif nöbet geçirmeme sebep oldu soluğu doktorda aldım. 2 aydır ilaç tedavisi görüyorum bir nebze daha mutluyum.

Bazen düşünüyorum annem 4 çocuğu kafayı yemeden nasıl büyütmüş. Evimiz de pırıl pırıl olurdu. Odevlerimize de yardımcıydi. Ben mi yavaşim ya da zorluklara karşı çabuk sıkılıyorum bilmiyorum Incredible incredible Guru Anneler

Zaten tam olması çok zor. Küçük benim çok hareketli bir çocuk onunla yürüyüş yapmak, parka gitmek falan benim için eziyet. Büyüğü okula götürüp getirirkwn yapıyor um yürüyüşü

Benim de gece uykusu sürekli bölünüyor. Ondan da tam dinlenmiş uyanamiyorum. Bugün deneyeceğim bakalım biraz çocuklar uyuyunca yarım saatte olsa zaman ayirayim kendime

Arkadaşlarınızla görüşün. Küçüğü arabaya oturtun yürüyün. Kitap okuyunkendinizi gelistirin

Esimle gezerken de zevk almıyorum. Çocuklar bizimle onda da zaten. Onların peşinde koşmaktan perisan olup geliyoruz eve. Sizde de aynıymış. insan bir kendiyle kalmak istiyor

En iyi dinlenme yeri tuvalet

Canım inan benimde küçük 3 yaş büyükte 2. Sınıf aynı durumdayız Hayatın ne kadar b... tan olduğunu düşünmeye başladım eşimde destekçim oda bunalmış durumda inan Kafayı sıyırıcaz yakında Bende ne yaptığım yemekten zevk alıyorum, ne temizlik yapmak istiyorum, nede evi toplamak istiyorum Hep aynı şeyler bunaldım artık vallahi Geçermi bu durum onu merak ediyorum

Esim. pandemi döneminde 1 ay eve gelmeden çalışıyordu. İzolasyon bozulmasın diye. Giderken zorlanıyordu. Diyordum 2 Cocukla sen evde dur yerine ben ise gideyim tatil olur bana

Çok geçmiş olsun. Düşükler ne kaynakliymis. Teyzemin de 3 düşüğü oldu. Kanda pıhtılaşma nedeni ileymis onun. Günlük iğne olarak düşüğü engellediler. Rabbim isteyen herkese versin Incredible incredible Guru Anneler

Benimkiler de dışarı da melek evde canavar. Zamanla. durum yapmayın demekten kaslarım çatık ve suratım asik oluyor istem dışı. Normalde çok sabırlı ve gülmeyi seven biriydim Incredible incredible Guru Anneler

Bende çocuk emiyor diye gitmemistim. İlaç kullanamam diye. Stresli ve yorgun olduğum zamanlar göz seyirmesi başladı bende de. Sanırım vücut bu şekilde tepki veriyor

Benzer durumdayız, benim de küçük 2,5 yaşında. Büyük anaokuluna gidiyor ve ben de çalışıyorum. Bazen sorumlulukların altında ezildiğimi hissediyorum. Ama olmazsa olmazlarım var mesela her gün 5 sayfa da olsa yatmadan önce genelde kitabımı okurum. Çocuklar uyuduktan sonra eşimle kahve keyfi ve kısa da olsa sohbet ederim. Tatiller de öğle uykularında uykum varsa ben de uyuyorum. Çamaşır bulaşık yemek mutfak ve oturma odasını süpürmek WC lavabo yıkamak ortalık toplamak. Bunlara önem veririm en geç 2 günde bir yaparım. Diğer şeyler boş vaktim ve enerjim oldukça. Sadece sıkışmışlığa odaklandığım dönemlerimde oluyor. Ama kısa tutmaya çalışıyorum. Öyle de böyle de geçiyor zaman, güzel geçirmeye bakmak lazım.

Ben çalışmak zor olacak bebekle diye düşünürken, bir arkadaş yoo ben işte dinleniyorum demisti :) Onu artik daha iyi anlıyorum.. Gerçekten zor. Hayattan zevk almak için ekstra çaba lazim. O da enerji istiyor..

Bende üniversite yıllarımı hatta KYK odamı bile özlüyorum. Hiçbir sorumluluğumun olmadığı seneleri Incredible incredible Guru Anneler

Benim cocuklar uykuyu sevmez inanki 6.5senedir sabah 8 de uyanmayi. ozledim 7 dediler. mi. ikiside ayakta ve gece 10 dan once uyumazlar... kucuk olan abisiyle cok ugrasiyor, hersey benim diye. diye ortaligi ayaga kaldiriyor... abimizde. ona uyiyor gorme curcunayi sonra... heleki. odev yaparken neler yasiyorumsite duyuyor sesimizi vallahi... ki ben. de cok sabirli biriyimdir ama daha bugun ufaklik bana. cinnet getirtiyirdu... ammaaa ben sosyalliken geri. kalmiyorum misafir severim, caya, kahvaltiya, yemege ve giderimde cevremdeki arkadaslarla ama kiz yorar beni... olsun gececek. bu. donemlerde insaallah

Aynı şeyleri yapmak gerçekten yoruyor isterseniz işe başlayın bir kursa gidin değişiklik olur aktiviteler yapın eşinizle

Bende sizin gibi dusunuyordum kisa zaman oncesine kadar. Sonra esim bir gun geldi. Is yerinde yasadigi bir olayi anlatti. Bosanmis bir anne ve baba 9 ve 4 yasindaki cocuklarini yurda vereceklerini bildirdiler. Esim cocuklari gormus. Dunya tatlisi iki cocuk herseyden habersiz gulup oynuyorlardi dedi. Konuyla ne alakasi var diyeceksiniz belki ama cocuklarimizin saglikli olmasi onlari anne sefkatiyla huzurlu ve sicak bir yuvada buyutuyor olabilmemiz hayattan zevk almamiz icin fazlasiyla yeterli bir sebep aslinda. Esim bana bu olayi anlattigindan beri cocuklarimla gecirdigim her anin tadini cikarmaya calisiyorum. Bazi seyler rutine baglaninca farkindaligimizi yitiriyoruz malesef. Cocuklarimizla beraber gecirdigimiz her an bizim icin buyuk bir nimet ❤

Hafta sonları yapiyorum bunu arada. Bırakıp bir markete tek yürumek bile çok iyi geliyor

Geçmiş olsun. Benim de başımı alıp gidesim yok değil çocuklar küçük olmasa. Eşim yardimci hakkını yiyemem. Ben büyüğün ödevini yaptirirken küçüğe bakar, veya isim olduğunda ödevlerini yaptırır. O da bu döngünün içinde. Kendine ayırdığı zaman sigara isme molaları. Şimdi söylerken fark ettim de benim hep bir isim var

Örgü örme hobim var. Kafam boşalıyor onunla uğraşırken. Yeniden yapmaya çalışayım

Şu sıralar tam olarak hissettiklerim.. 2 cocuk var bende de.. çalışıyorum.. eve gel anca didin dur.. motivasyonsuzum, mutsuz ve yorgunum..

Bende çalışsam daha az yorulurdum diye düşünüyorum. İnsan kendi iç sesini bile duymayı özlüyor. Incredible incredible Guru Anneler

Aynı durumdayım biri 1 aylık 2 çocuk annesiyim birinin ağlaması gaz sancıları diğerinin ilgi oyun istekleri, hayat mı bu be diye ağlarken konunuzu okudum tavsiyelere bende bakayım

Aybi kendimi. gordum sizde İki ayni yasta cocuk, birakacak. kimse. yok, universite mezunu ve ev hanimi... su. an. ayni durumdayiz... bazen. cok bunaliyorum. ikiside cok. inatci, huysuzluklari beni cok yoruyor

Aslında pandemi olmasa bu kadar bunalmazdık gibime geliyor. Geçen sene biz de çok yıprandık özellikle büyük oğlanla. Artık o kadar çok öfkelenmişimki yazın memlekette kuzenimle sohbet edip gülüşürken çok sinirli görünüyorsun dedi. O an sinirli değildim ama demekki yüzüme yerleşmiş o sürekli öfke hali. Çok kafaya takmıştım bunu sonra bir şekilde düzeldi çok şükür. Ama sürekli evde olmak çok yıpratıcı gerçekten

Zaten sosyal. medya da böyle dünya çiçek böcek hesapları takip etmiyorum, bir ara takip ediyordum. Sonra baktım ki bana olumsuz yansıyor bıraktım takibi. Bana da ara da geliyor bu düşünceler. Sonra sizin gibi kendimi olumlu düşünmeye sevk ediyor um geçiyor. Ama sonra yeniden başlıyor

Sınıf Whatsapp grubunuz varsa ordan yazın bence. Belki diger annelerde cocukları tek kalmasın diye ogle arası alıyorlardır cocukları. yaninda bir iki arkadası kalsa almak zorunda kalmazsınız

Bende de yok canim. Bebeyi 15 dk evvel uyuttum. Ablam film koy da izleyelim dedi. Kendime güvenmiyorum dedim. Yatak beni çağırıyor suan.

Biri 8 biri 6 biri 1 yaş üç çocuklu çalışan anneyim. Kafayı çoktan yedim ki okul başladığindan beri sürekli hastalar. Kısır döngüdeyim. Biri iyileşiyor diğeri hastalanıyor.2 numara ateşli şuan.3 numarayı uyutmaya çalışıyorum. Bazen atıyorum fatma uzanmış tv izliyordur ayşe rahatça çayını içiyordur diye aklımdan geçirip kendimle kıyaslıyor ve iyice bunalıyorum inanın depresyona bile girecek vaktim olmuyor ama o kadar yoğun oluyorumki tek dinlendiğim yer evde tuvalet onda da anneeeeee diye arkamdan bağırıyorlar. Bazen birkaç yıl önceki rahat günlerimi hatırlayıp ağlıyorum. Sanki denizin ortasına beni atmışlar yüzme biliyorum ama yüzüyorum yüzuyorum hala kıyıya varamıyorum gibi hissediyorum. Hiç birşeye tam yetişemiyorum. Yatağa yorgun giriyor gece boyu emzirdiğim için uyuyamıyor bir de 1 numarayı okula göndermek için çok erken uyanıyorum. Günü zombi gibi geçiriyorum. Sonra çok şükür rabbime bu da geçecek büyüyecekler sabır diyorum. Allah'ım çocuklarımızı korusun sağlıklı büyümelerini nasip etsin. Gerisi düşe kalka oluyor.

Simdi neyse ama. kisin kar yagdiktan sonra çok zor olacak. o zaman bir sorayım, belki kalan öğrenciler cogalir.

Enerji mi? O nasil bisey bende yok ta

Rutinlik sizi yipratmis. 2 çocukla yipranmamak elde degil. Ben cok yiprandigimda psikologa gidiyorum. Vee eve temizlik yemek icin yardimci aliyorum. Maddi imkan varsa yarim günde olsa biri islere yardim etsin..

Hergun bal yesen ondan bile bikarsin derler ya. Hergun aynı şeyleri yapınca insan sıkılıyor, bunaliyor ZmraKs Ya ümitsizsiniz, ya da ümit sizsiniz Anneler

İsmini birkaç konu da daha duydum, işletim bir videolarını. Teşekkürler

Benim küçük çok hareketli bir çocuk, park bana ekstra yorgunluk oluyor. O yüzden eşim varken gidiyorum parka. Arkadaşlarım var, bugün onları çağırdım kahve içmeye çok iyi geldi

Çok daha fazla yıpranmadan bunu düzenli yapıp kendinizi iyileştirmenizi öneririm.

Benimde iki cocugum var. Esim yogun calistigi icin genelde geri kalan seylerle ben ilgileniyorum. O evde oldugu zaman bana her zaman yardim eder. Normalde iyi kötü idare ediyordum, ama corona oldugumdan bu yana cok hastalandim ve su anda yine hastayim. Ruhen de degisilik isterdim, ama bu aralar hasta olmak cok daha yipratiyor. Esim de dün dedi istiyorsan iyilestikten sonra git bir hafta sonu istedigin bir sehire veya arkadaslarinla bulus diye, ama tek basima da bir yere gidesim yok. Yani önce bir iyileselim de.

Sagolun. Ben cocuklari ilk seneleri kendim büyütmek icin isi biraktim. Biraktigima da pisman degilim, ama insanin kendini göre birseyi olmasa da olmuyor. Mesele tek kitap okumak bile degil. Yani insanin kendine özel birsey olmali. Bende ariyorum daha. Kendi is dalimda tekrar calismayi da düsünüyorum, ama insanin ruhunu besleyecek birsey lazim.

Bende o kadar yorgun duruyormuş um ki. Kayinvalidemler eşime, sen bu kıza ne yapıyorsun uzuyormusun, yüzü neden böyle demisler

Para da kazanabilirsiniz hatta.

Benım eşim 1 sene gelemedi. Çok sancılı bır donemdi. Anne sütünden vs ayırdım. Bırde 18 yaş altı cıkmak yasaktı. Hatırladım bi an, travmam benım.

Merhaba bende sadece icimi dokmek istiyorum beterin beteri var bende beni mesgul edecek cocugu okula getirip goturmenin hayaliyle yasıyorum on bes senedir yanlizim uc tane dusuk yaptim arkadaslarim var onlarla geziyorum tabiki onlarin cocuklari okulda oldugu Zaman yani musait olduk lari Zaman on bes senedir evde bir sessiz lik oldugu Zaman o yemek yerken cikan kasik catal sesin den nefret ediyorum evin icinde ses istiyorum bir arkasim var ucuncu cocuguna hamile kaldi ertesi gun bende hamile kaldigimi ogrendim ayni gun hamile kalmisiz tabiki benimki iki ay sonra dustu ve bugun o arkasim dogurdu benimkide devam ettseydi bu gun oda dogacakti

Kursa gitmek için bir zamanım yok. Küçüğü birakabilecegim kimse de yok. Üniversite mezunuyum ancak iş bulamıyorum. Arıyorum şu anda

Malesef yardımcı için ayırabilecegimiz bir bütçemiz yok

Calısan bir anne oldugumdan ben olsam fırsatları değerlendiririm Büyük okuldan alınacak 1 saat erken cıkarım, alırım bi kahve yada evden termos bardak hazırlarım, kücükle önden bi park yaparım. Ev isini yardımcı alamıyorsam bütcemi zorlar robot süpürge alırım(1000-1500 e bile var artık) Yarım gün calısıyorum 2 saat bosum oluyor kızım kresden dönene kadar, marketi mi yapıyorum, avm ye gidiyorum. Benim kızım gezmeye alısık bir cocuk oldugundan (27 aylık)bunları onlada yapıyorum sorun olmuyor. Cmrtsileri market günümüz mesela. Market arabasına bineceğiz diye gün saymak bazen mesela yasamak:) Gercekten seviyorum bukadar hayatı evet

2 çocuklu bir kadın olarak tek dinlenip sosyallestigim yer isyerim. Ev, ödevler, sınavlar, temizlik, yemek, bulaşık kabus gibi.

Ben de daha kötüsünü düşünüp hep kendimi teskin ediyordum. Evimde huzurum var, çocuklarım sağlıklı diye. Ama insan ister istemez belli noktadan sonra yoruluyorda. Çocuklar için üzüldüm. Umarım aileleriyle birlikte büyürler

Çocukları bırakacağınız bir yer yoksa eşiniz evde çocuklarla kalsın ve siz çıkıp kafa dağıtın, bünyenizin deşarj olmaya ihtiyacı var.

Aynen bu şekilde hissediyorum. Kendi hayatim yok gibi. Arkadaşlarıma gidiyorum, orda da daha eve gidilecek küçük uyutulup büyüğe ders calistirilacak. Ödev saati sarktı, akşam sunsaatte bitecek gibi gibi zihnimde sürekli bir düşünme hali. Büyüğün tüm arkadaşları eve gidiyor. Küçük bir ilcedeyim. Okul yürüyerek 5 dakika. Ama zorunluluk olunca yoruyor insanı. Beslenme saati ve öğle arası ikiside var. Öğlen eve geldiğinde acikmamis oluyor aslında yemek de yemiyor. Ama tek kalmasin diye getiriyor um eve

Misafirliğe sürekli gidip, misafir çağırabilecek enerjim asla. yok. Yapabilen nasıl yapıyor çok şaşırıyorum. Benim misafir çağırmam demek, ön temizlik ve hazırlık, ağırlama, gittikleri günun ertesi temizliği acayip gözümde büyüyor

Benim de travmam bu, markete bile gidemiyordum, çocuklar dışarı çıkamadığı için. Sanal markette yoktu bulunduğum yerde. Buzluğa ekmek koyuyordum eşim gitmeden, onu yiyorduk. Taze ekmeğe hasret kalmıştım

Bende hep söylerim depresyona girmek bile lüks bana diye

Tabi. Çok zor işiniz. Benim dediğim seçeneği bir düşünebilirsiniz. Ama tabi spor vs hobiler de bir nebze rahatlatabilir.

Aile, eş dost desteği oluyor mu? Yoksa komşu bile bi sosyalleşme oluyo

Yakında işe dönecek bir anne olarak çocuklarınızla olan vaktin tadını çıkarın.

Cocukları esle paylasın En kilit nokta bu. Benim kadar esimde bakıyor kızıma. Mesela persembe aksamına program yaptk arkadaslarla yemege cıkacagız. Kıza babası bakacak, ben gelene kadar uyur muhtemelen. Esim program yaptıgında da ben destek oluyorm birbirimizi böyle idare ediyoruz. Ben cmrtsi calısıyorm esim vardiyalı cmrtsileri o bakıyor. Sabah 10-15.00 arası.

Parolaben canim beni de ekle listeye. Delirmenin esigindeyim bende. Hic bir seye yetisemiyorum, yaptigim biseyden zrvk almiyorum. Vaktimin %80 90 i tamamen ikizler odakli. Gecicek hep boyle olmayacak diye telkin veriyorum. kendime ama cok bunaldim.

Ya belki de öyle.. biraz uzaklaşmaya ihtiyacım var ama imkansız.

Zaman o kadar kısa ki akıp gidiyor. Bizim de hep aynı rutinde. 11 aylık bebeğim var gündüz ilk uykusunda kahvaltı kahve zamanı oluyor benim için biraz daha uzun uyursa takip ettiğim dizilerden bir bölüm izliyorum. Uyandığında onun yemeğini yedirip dışarı çıkıyoruz bazen parka bazen sahile iniyoruz. Takıyorum kulaklığımı bu sürede müzik dinliyorum. İkinci uykusunda evdeki işleri yapıyorum. Ütü varsa ütü. Odaları teker teker temizliyorum. Tüm işleri bir anda bitirmiyorum. Bazende hiçbir şey yapmıyorum. Eşim gelincede akşam yemeğini yapıyorum. Haftasonunun bir gününde dışarı çıkıyoruz. Hiç bir zaman hiçbir şey tam olmuyor. Eskiden bu benim için çok büyük problemdi artık saldım. Gün içinde kendinize küçükte olsa bir zaman ayırın.

Ev hayatı ve sosyalleşememek sizi bunaltmış. Gecmısde aktif bıreysenız ev hayatı sızı cok bunaltır.

Yaklaşık 3 gündür temizlik ve yemek zoraki yapıyorum. Üstün körü resmen. Hele yemek pişirmek tam eziyet. Supurdum evi yarım saat sonra çocuklar yemek yedi altı hep ekmek oldu. Kendiniz supurun dedim. Büyük süpürdü biraz, sonra baktım eşim almış eline süpürüyor. Bende gittim içeri de uzandım. Lambayı da yakmadim küçük bulamasın beni diye

Aynen bende yatak odasına kaçıyorum arada Sessizlik gerçekten dinlendiriyo ama küçük aaaaaaanneeeee diye bağırmaya başlayınca yada çiş diyince eski moda geri dönüyorum

Teşekkürler önerileriniz izin. Uykusuz kalmamak adına erken yatıyordum. Biraz da olsa zaman ayirayim

Aynen yasitlar.2 tane olmasi anlatilmaz yasanir ben huniyi ters giydim bile. Bos bos oturdugum, saatlerce yakin arkadaslarimla sohbet ettigim guzel gunleri dusunup ay ne guzeldi deyip biraz icim aciliyor. Onun disinda ben kendim sahsim diye bir sey yok :) Allah hepimize kolylik versin.

33 yaşındayım. 2 çocuğum var, büyük 1. Sınıfa başladı. Küçük daha 2 buçuk yaşında. Ben sürekli onlarla uğraşmaktan, peşlerinde koşmaktan çok yoruldugumu hissediyorum. Hayattan zevk almaz hale geldim. Büyük oğlum tam gün gidiyor okula, onu öğle arasında getirip götürmek bile bir iş oluyor bana. Gün içinde zevk alarak yaptığım hicbirsey yok. Sabah kalk, kahvaltı, ev temizliği, büyüğün okula git gel leri, ödevi... Sizlerin de yapabileceği birşey yok sadece içimi dökmek için yazdim sanırım

Bu arada şunu çok yapıyorum mesela öğlen onlara bitki çayı yapıyorum kendime de kahve. Keyif yapıyoruz birlikte. O da güzel oluyor.