Herkese selam... kimseyle paylaşamadığım için buraya yazmaya karar verdim belki anlayanlar bir zamanlar aynı şeyi yaşayanlar vardır.. Kızlar 4-5 senedir hayatım yolunda gitmiyor, ne iş hayatım ne özel hayatım. İşim vardı hayallerım vardı ama şirketin durumu kötü olduğu kapandık, ondan önecede zaten normal bi işim olmamıştı. arıyorum şimdi ama bulamıyorum, kolay değil., Karşıma beni hep sevecek biride cıkmıyor, çok sevdiğim biri vardı ama ayrıldık, iki seneden fazla oldu unutamadım hala... Evde Büyük çocuk olduğum için ailem birileriyle tanıştırmaya çalışıyor, evlenmemi istiyorlar, ama ben kimseye istemiyorum onlarda çok üzülüyolar.. İçim çok zor ısınır benim birine.. Hep bi kavga Hiçbizaman mutlu olamayacakmışım gibi geliyor ne işim var ne özel hayatım var, kurslara falan gidemiyorum şimdi çalışmadığım için.. Sanki Allah beni unuttu Bi kaç tavsiye ederseniz bana çok mutlu olurum, çok sağolun...

Mutluluk gelip geçici zaten. Asıl kalıcı olan şey monotonluk, dizginlik... Şimdi bir de şu şekilde düşün... Birden her şey yoluna girse ve mutlu olsan o anı dünyalara bile değişmezsin değil mi? Valla hepimiz bir şeylerle cebelleşiyoruz. Hepimiz en mutlu olduğumuz anlarda acıya gebe kalıyoruz. Sen içini ferah tut. Ben başarabilirim de! Yapabilirsin de kendine güvenmen yeterli. Seveceğin biri çıkana kadar bekle. Ailen saygı gösterir elbet. Ama herkesten önce sen kendini sev. Kendine inan. kukuleta