Aynen doğru tasvir etmişler. Abimin öldüğü gün yaşadığım acıyı ömrü hayatımda yaşamadım. O gün o kadar ağlamıştım ki gözlerim kapandı açamadım. Ve daha sonra uzuuun bir süre hiç bişey için ağlayamadım anlamsız geldi herşey. Hala sela verildiğinde dinleyemem kulaklarımı kapatırım. Ambulans sesi duyduğumda elim ayağım kesilir.

Bundan 6 ay önce babaannemi kaybettim bizimle beraber oturduğu için ona çok alisiktim çocukluğum her anim onunla geçmisti hastalandı basinda bekledim uyumadim hastanelerde aç acina onu bekledim sonra gidiverdi inanamadim çok ağlayıp çok üzüldüm ama insan alisiyor Allah sabrını veriyor bunu yazarken bile gözlerim doluyor işte insan böyle oluyomus bende hayatımda ilk kez bi yakinimi kaybettim çok zor geçenlerde televizyonda yaşlı bi bayanı gosterdi ler babaanneme benzettim diye ağladım düğün kasedimi izlerken onun olduğu yerde ağladım hep agliyosun ama alisiyosun işte su an bile hatirima gelince ağladım canımın içi mekanı cennet olsun

Canin yana yana zamanla ilk basta nefes bile almak istemiyorsun odeğil ben diyorsun uykudan uyanip ağliyor uykuya geçmeden ağliyor 40 gün böle sonra kabullenemiyorsun gunluk yanina gitmek istiyorsun gidiyorsun aylar bir birini kovalarken tm 6 ay sonra kabulleniyorsun haftada gitmeye basliyorsun sene geçince 2 haftada sonra aklina geldikce alişiyorsun iki bileti olduğunu düsunuyorsun geliş gidiş o gelemiyecek ama sen ona gideceksin diyerek kabulleniyorsun oğlumu kaybettim iki yili geçkin oldu ve ben hala yaşiyorum oğlumda kalbimde annesinin paşasi özluyorum yanina gidiyorum iyi geliyor.

Genç yaşta abimi ve kardeşimi kaybettim. 2 yıl oldu. Onlar artık yok. Bu gerçeği sindirmek o kadar zor ki. Hayat çok garip geliyor. İnsan hayal bile kuramıyor. Her şeyin değişiyor. Annem, babam, evimiz o kadar değişti ki. Abimin bir bakışını görebilmek, eskisi gibi gülüşlerini, sesini duyabilmek için canımı verirdim. Ama ben abime yakışan bir kardeş olamadım.

Ben 2 sene önce okulundan yeni mezun olmuş gencecik 22 yaşında yeğenimi iş kazasında kaybettim. Bu acı hafiflemiyor bence sadece acıya alışıyorsunuz. İçten içe ebediyette kavuşacağız diye teselli veriyorum kendime. Allah kimseye evlat acısı göstermesin acıların en büyüğü bu. nese-li_hilos Biz artık beş kişiyiz ❤ Anneler

Allah sabrını veriyor canım Allah verdi Allah aldı diyorsun

tam 1 sene 4 ay önce babannemı kaybettım benı o buyuttu annem ve babam ayrıydı. hakım annen mı babanmı dye bana sordugunda babannem demiştim. cocukluktan berı ona olan bı bagım vardı cunku ılgısız bı aılenın tek cocuguydum. babannem once kalp amelıyatı oldu 3 yıl yatakta yatmk zorunda kaldı. tuvaletınden banyosuna kadar hersyıyle ılgılendık. resmen cocugum gıbıydı. saclarını tarardım sarkılar soylerdım artık ıyıce cocuk gibi olmustu. işten eve hızlıca gelırdım son zamanlar uzerımı bıle değiştirmeme izin vermezdı. yanımda otur burda değiştir derdi.. bı gun ehlıyet sınavından eve geldım evın onunde ambulans ve babannemı yogun bakıma aldılar. sokagımızın basında bı ozel hastahanede tam 38 gun kaldı. 38 gunun ardından bır salı gunu oglende onu gormeye gıttım artık cok fazla tepkı vermıyordu.. babanne dıye bagırdım sadece ayak bas parmagını oynattı. elınıde gule gule anlamında hafifce salladı. ve sankı olmek ıcın bile benı beklemıs gıbıydi. hastalandıgımda aglardı napcagnı sasırrıdı. suan bana onu hatırlattınız. en cok gelın oldgumu gormek ısterdı. ve ben kına gecemde o evden gdıyorum dıye degıl.. gri tekerleklı sandalye ıcınde babannem orda yok dıye agladım. cok zordu. eger acınızı hafıfletmek ıstyrsanız yazın. ben acımdan kitap yazdım..

Hayir hayir lutfen özür dilenecek bir şey söylemediniz simdiki yaş sureti canlandirmaya çaliştim gözümde olmadi o minik hali ama olsun oglum besinede onunada gircek ben ona kavuşuncaya dek ipeqbojuqu La

Ölüm acısı zamanla azalabilir belki, Alisilir. Hayata devam edilir. Eğer gercekten cok sevdiğin biriyse, giden, Hayata yarım biri olarak devam etmektir Bana göre. A -Alisa-

8 AY önce oğlumu kaybettim.. 31 haftalık hamileydim karnimda öldü.. o günler çok çektim.. halada çekiyorum.. oğlum olsaydi diyorum hep içimden geçiyor.. yaşasaydi 8 aylık olucakti dedim. çok zor evlat acisi... hiç bu zamana kadar böle aci çekmedim.. evlat acisi çekenler daha iyi anlar. kimse anlamiyor beni.. Çalıştığım yerdekiler bile hiçç anlamiyor... napcak işde hayata devam...

Başınız sağolsun kızlar. Tam 1 sene oldu 19 nisanda babamı kaybettim. Çok zorlandım ama alıştım. Gerçi hala yokluğuna inanamıyorum bazen. Sanki yaşıyormuş gibi geliyor ama geçiyor zamanla..

Allah'ın büyük lütuflarından biri de unutmak canım. Eğer unutmak diye bişey olmasaydı o acı hep aynı tazelikte kalsaydı kimse dayanamazdı sevdiklerini kaybetmenin acısına. Bir de tabii inananlar için sonsuzlukta kavuşmanın tesellisi var..

Tek ilaci zaman. sikintisi hep acitir içini ama eskisi kadar aglsmiyosun. babam oldu elliuc yasindaydi. ikibucuk ay oldu daha iyiyim ama hala mutsuzum T

İlk kaybimi yasadigimda saatlerce "toprağın altında yalniz mi kalacak şimdi?" diye sayiklamisim. Pek hatırlamıyorum, hatırlamak da istemiyorum zaten. Olumun ne olduğunu ilk o zaman, 15 yaşındayken anlamistim. Sonra yıllar geçtikçe fotoğraflara bakıp yüzünü unutmamaya cabaladim. Aci değil de huzun kaldı geriye. O ilk günkü aci kalsaydi yaşayamazdi ki insan. Sonra ölümler çoğaldı. Her seferinde biraz daha yumuşadı tepkilerim. Alıştım ve kabullendim ölüm gerçeğini. Alisiliyor. Aci geçmiyor ama şiddeti azalıyor. Hayatta öyle büyük acılar yaşamaya devam ediyorsun ki maalesef zaman zaman unutuluyor bile.

Özellikle evlat ve kardeş acılarını paylaşanları okudukça yüreğim parçalandı, ben yabancıyken sadece okurken bu kadar etkileniyorsam sizler bu acıyla nasıl baş ettiniz. Rabbım sabırların en büyüğünü versin, onları sizlere şefaatçi eylesin inşallah. Bende 7 ay önce kuzenimi kaybettim, daha 16 yaşındaydı ve balkondan düştü. 1 hafta yoğun bakımda kaldı 1 hafta yanındaydım, ama artık İstanbula dönmem gerekiyordu son gün yine girdim yanına öptüm, dokundum ama emindim ben gidicem ve haber gelecek diyerek döndüm. Gece eve geldim sabah ise haberi geldi geri döndüm. kAybettikten sonra fark ettim ki yeterince çok sarılmamışım, sevdiğimi söylememişim.

Ben oUr dilerim acini tazelemek istemezdim. Sanis69

Babamı kaybedisim cok zor oldu benim için şok haline girmiştim ve ağladığımı hiç hatırlamıyorum taa ki 40'ı çıkana kdr.. Ondan sonra her gün gece aklıma geldikçe gözlerim dolar ama asla unutulmuyor 1.5 yıl oldu oleli ama sanki dün ölmüş gibi içim yanıyor ama anıları dusununce onun seni sevdiğini bilince biraz hafifliyor ama asla geçmiyor geçmez çünkü bağ var kan bağı olmasa sevgi bağı var her sekilde içten içe yer insanı. Sonra dersin bende gelicem yanına ölümlü dünya... Ama başını yastığa koyunca o yastık islanmadan uyuduğun günler çok az olur... Ölenle ölünmez elbette ama zor olacağı kesin... Alışıyor olabilir ama asla unutulmuyor...!

Başınız sağolsun, Rabbim kardeşlerinizle cennetinde kavuşmayı nasip etsin. Bu dileğim tüm yakınlarını kaybedenler için. Dede, kuzen, arkadaşta kaybettim ama hiç biri kardeş kadar acıtmadı. Hatta abimden sonra hiç bir ölüme ağlamadım heralde bir tür bağışıklık kazandım diyorum.

Bende 1 er sene arayla dedemi ve babannemi kaybettim onlarla çocukluğum beraber geçti babannem okula getirir götürürdü beslenme çantamı hazırlardı ah ah ölümü öyle ani oldu ki ilk başta nasıl ya ölen benim babannem mi dedim daha dün yanındaydık güldük eğlendik dün son sarılışım mıydı dedim keşke daha çok sarılsaydım öpseydim dedim düğünüme gelicekti ya yanımda olucaktı olamıcak hiç bi zaman dedem maviş gözlüm çok özlüyorum onları burda pek akrabamız yok bayramlar buruk geçiyo benim için onları ziyaret ederdik hep şimdi buralarda yalnız kaldık sanki Son görüşmemiz de içimde acayip bi his vardı biliyo musunuz içim daralıyo böyle acayip o akşam orda kalmak istedim aslında ona baktıkça içimde acayip bi burukluk hüzün oldu sanki ertesi gün ayrılıcağımızı biliyodum yani öyle buruk bişey Allahım sevdiklerimize uzuun ömürler versin çok zor bişey

2 evladımı kaybetti daha büyük bir acı varmıdır?yaşarken her ikisi içinde aynı şeyi söyledim gözlerine baktım bunlara bişey olsa ne yaparım deliririm falan dedim, delirmedim hiç bişey olmadı sadece gömülene kadar bir kenarda el gibi sadece seyrettim.

Yakınlarını kaybeden tüm arkadaşlara başsağlığı diliyorum öncelikle. Ben bu yıl annemi, hayatımın anlamını oluşturan insanı, kaybettim. Dayanılması imkansızı dediğim acıya Allah sabır veriyor. Çok değişik oluyor bu süreçte insanın yüreği...

Basiniz sagolsun, Allah rahmet eylesin. Ya beni cok korkuttunuz. Ablam 7.5 aylik hamile ve grip. Cok korkuyorum zaten uyuyamiyorum. Allah korusun. Cok fena korkuyorum bi sey olur diye ya.

Gecen sene gencecik enistemi kaybettik ani olum... suda bogularak... hala oldune inanamiyorum hala soktayiim ipeqbojuqu La

5 Yaşındaydım, ikiz kardeşlerim olmuştu, biri kız, biri erkek, birkaç gün sonra artık evden gitmelerini istemiştim, çünkü benim papucum damdaydı, öyle başladı serüvenimiz, ben onların küçük anneleri oldum. Rabbim en sevdiğimi 03.04.2016 sabahı aramızdan aldı, trafik kazası... o pazar sabahı erken uyandım, hamileyim artık bebeğim hareket ediyor ve uyandırıyor, kalktım evin içinde öyle oyalandım meğer acı haber alacakmışım, gözümün nuru canım kardeşim, dayı olamadan yeğenini kucağına alamadan, damatlığını giyemedi dolabında asılı kaldı, hangisine yanayım bilmiyorum, kendimde değilim, hala daha idrak edemiyorum, kardeşime ölümü konduramıyorum, Rabbim kimseye küçüğünün acısını yaşatmasın, karnımdaki bebeğimi unuttum acımdan, mezarda oluşunu kabullenemiyorum, yağmurda kabri su doluyor diye çıldırıyorum, canım kardeşim benim, keşke Allah beni alaydı senin yerine, muradını alamadı, gün görmedi kardeşim...

İlk gün ateş ikinci gün köz üçüncü gün külmüs böyle tasvir ederler bizimkiler bu acıyı. Üçüncü gün sonrasinda artık alisiyormussun yada alismaya calisiyormussun. Bu arad başıniz sağ olsun, Allah sabrını versin

Ne kadar acı böyle bir msj yazıyorsun ve artık yoksun... Melek oldun.. çok acı çektin şu yaşan dünyada.. Sende huzur içinde uyu, rabbim Mekanını cennet eylesin.

Anneni babanı hayal bile edemiyorum. Ne kadar zor. Ben yaşadıklarını sanmıyorum sadece gün dolduruyorlardır. Bu hayatta evlat acısı varken gerisi boş. O

ben babamı kaybedeli 10 sene oldu insan acısını içinde yaşıyor bir yanı hep eksik ama elden bişey gelmiyor gülüyorsunda eğleniyosunda hayat herseye ragmen devam ediyor Allah sabrını da veriyor zerenteacher

evet bir tanesi 3 aylık, bir tanesi 10 günlük,5 sene arayla, Amin teşekkür ederim O

Sürekli Kuran okuyarak; ibadet ve zikirle meşgul olarak acımı hafifletiyorum hamdolsun. Ne zaman ki onun için Kuran okusam, oturup hasbihal etmiş kadar mutlu oluyorum. ISSIZZ

30 yasinda aslanlar gibi abimi sehit verdik. Dort yil oldu az once olmus. Bir olay gibi.. hicbirsey degismedi, ben alisamayanlardanim.. cok buyuk aci anlatilamaz.

Sağol canım, bir sebebi yoktu, hasta falan değildi, 7.5 aylık hamileydi, grip olmuş, hastaneye gitti, bir anda daha da kötüleşti, karaciğerleri iflas etti bir anda, 5 gün içinde oldu her şey.. Geride 4 yaşında bir kuzu bıraktı bize Allah kimseye yaşatmasın

Bende aynen bunları yazsammı demiştim. Birden bire herkes gülüp kahkaha atarken çok derin bi nefes çekiyorum o an aklıma hangi anımız geliyo kızımla belli olmuyo tabiki. Sonra kimse anlamasın diye onlara katılıyorum. Ortamlardan anlık kopuşlar ve ağır hafıza kayıpları yaşıyorum. Ortamda manen tam olarak bulunamadığım için unutuyorum belkide. Birisi bana gülecekain acıkacaksın dese döverdim onu, kızımın sevgisi yas tutmakla eşit gibiydi mezara bende girdim sanmıştım. Ama ruh değişik varlık. Acıyı içerde çok derin yaşıyo ama dünyaya da adapte oluyo.. Allah sabır versin hepimize..

Valla Ben Bol bol dua ediyorum ve ozledikce resimlerine bakiyorum. En yakinim olarak uc sene once babaannemi kaybettim. Marmara depreminde de halalarimi kuzenimi arkadaslarimi kaybetmistim. O da cok kotu bir yikim olmustu benim icin. Ama herkesin dedigi gibi hayat devam ediyor. Gun geliyor alisiyorsunuz. Allahim gocup giden butun ykinlarimiZi yattigi yerde dinlendirsin mekanini cennet eylesin insallah. Amin. H

Allah razi olsun amiinnnn inşallah annesi ona bir damla sut bile veremezken o annesine şefaatci olcak ah oğlum ah sorun mahvetti beni oğlun kac yasinda ne guzel bir soru bu Önceki

Belki sacma gelecek ama yıllar once kedime araba carpti ve öldü hala hicbi ölüm acısı içimi öyle acıtmaz simdi burayı okuyunca bile aklima geldi agladim olmeden birkac saat once kucagima gelmwk istemisti bi nedenden dolayi almamistim o yuzden olumunun acisina birde vicdan azabi eklenmisti beni hickimsenin sevmedigi kadar sevdigini hep hissettirdi simdi bile yazarken gozumden yaslar bosaldi bende onu cok sevmistim bazen keske bi mucize olsaydida o anin birkac saat oncesine gitseydim doya doya sarilip öpseydim Allah hickimseye aile acisi yasatmasin bu aci icimi yaktikca insalar en yakinlarinin olumune nasil dayanirlar diye dusunuyorum

Off eski konularına baktımda zaten zor bir hayatı varmış içine doğmuş gibi hep bebeğine birşey olcağından korkuyormuş keşke yaşasaydıda bebeğine bakabilseydi Önceki

ağlıyosun zırlıyosun sabrediyorsun yapabileceğin bir şey var mı ki? alışıyor insan her şeye acı çekmeye bile alışıyorsun. Allah yeter ki evlat acısı vermesin en acısı bu çünkü.

güzelim pamuk elli, naif sesli babamı kaybettim eylülde;herşeyiyle özledim, ama kulağımdaki sesini hiç duyamıyorum artık... alışamıyorum, okadar derinde bir yerde sızlıyor ki kalbim, kabul edemiyorum, kırkım çıkmıştı, sütüm kesildi her gün ağladım hala da ağlıyorum... tek tesellim artık ebedi hayatta ve bir gün İnşallah buluşacağız...

Ailemi kaybedeli 16 sene oldu. İlk yıllar duruma inanamayarak geçti. Her sabah kalkıyordum, bu bir kabus diyordum, böyle bir kayıp gerçek olamaz, gerçek olsa insan dayanamaz, ölüverir. Ama yaşıyordum, ölüvermiyordum ve onlar yoktu. Zamanla içimde kapkara bir kütle oluştu sanki, ne kadar soyutsa, o kadar somut. Elimle tutup çıkarabilirmişim gibi varlığını hissettiğim kapkara bir şey. Yıllarca acı verdi o kütle. O kütleyle birlikte zamanla uyuşmaya başladım sanki. Acı oradaydı ama ben eskisi kadar hissetmiyordum. Acıyla birlikte diğer hislerimde de uyuşma vardı; sevgi, neşe, mutluluk, heyecan, yaşama isteği... Her şey anlamını yitirdi uzun süre. Babam okumamı, kendi ayaklarımın üstünde durmamı çok isterdi. Sırf o istiyor diye yaptım bunları. Ruhsuz ve isteksizdim ama yaptım. Özlem kahredici bir şey. Hele kavuşamayacağını bildiğin insanlara duyduğun özlem insanın içini kavuruyor. Kavrulup duruyorsun ama bir türlü yanıp, yok olmuyorsun. İşte yıllar böyle böyle geçti. Sonra yavaş yavaş içimde onlara dair güzel anılar kendini göstermeye başladı. Hayret ettim; hatırladıkça eskisi kadar canımın yanmadığına. Ben onlara sahiptim, ne şanslıydım, az zamanımız olmuştu ama belki birileri o kadarına bile sahip değildi. Bir süre de böyle geçti, iç dünyamı onların acılarından çok, güzel anılarıyla doldurmakla. Bu arada hayatım da devam ediyordu tabi. Okul, iş, yeni insanlar, değişen ben... Sonra biri çıktı karşıma. İçimde demirbaş olmuş o kara kütlenin eridiğini, hafiflediğini hissettim. Onunla geçirdiğim yıllar ilacım oldu, ruhumu iyileştirdi. Yine de bir boşluk vardı ama... İşte o boşluk tam 4 ay önce, minik bir bücür kucağıma geliverdiğinde doluverdi. Özlem bitiyor mu? Asla... Ama sanırım insan en çok sevildiği, sevdiği insanlarla iyileşiyor. Kıymetlerini bilmek gerek.

Allah sabır versin, okuduğumda o kadar çok etkilendim ki anlatamam istemsizce yaşlar aktı gözümden. Çok büyük bir acı olmalı, benimde bir abim var ve dün akşam atıştık biraz her zamanki gibi lüzumsuz yere. Onun olmayışını düşünemiyorum. Rabbim sizlere kat kat sabır versin. Nasıl kaybettiğinizi sorsam düşüncesizlik, saygısızlık etmiş olur muyum? Loreth

başınız sağ olsun ben de yakın zamanda dayımı kaybettim. çok özlüyorum

16 ay önce babamı kaybettim hayattaki en sevdiğin kişiydi bambaşkaydı aramızdaki dialog.. hem arkadaşım hem babamdi..1 buçuk sene hastaydı ayağını kestiler ayağını öyle görmeye dayanamam derken yokluğuna dayaniyorum.. panik atak depresyon anksiyete agarofobi çıktı babamın hastalık sürecinde. evden çıkamadım sonra yavaş yavaş toparladim yaşamak zorundayız gülüyoruz da eğleniyoruz da.. rabbim dağlara vermiş ölümü dayanamamış insana vermiş iki gün ağlamış sonra gülmüş..

Mekanını cennet eylesin allahım zalimler için yaşasın cehennem

Ölüm güzel şey, budur perde ardından haber... Hiç güzel olmasaydı ölür müydü peygamber?... Velhasıl ölen olmak değil kalan olmak çok zor. Şimdi ölenlerimize sorsak; geri gelir misiniz desek.. gelmek istemeyecekleri kadar güzel bir alemde olsalar gerek. Bir gün kavuşacağız nasılsa.

en yakın arkadaşlarımdan birini kaybettim.. baş edemiyorsunuz ama ne yazık ki hayatın akışı üzerine hafif bir örtü oluyor.. kartanesi41 evli mutlu

Whitewolf şu notunu okuduktan beri ağlıyorum senin halineboğazıma düğümlendi Dualarında anne dersin, bol bol dua et. Veren de Allah alan da Allah

Basiniz sagolsun. her olum erken ve acidir fakat her sehit haberinde icim acir kimlerin evine ates dustu diye canim yanar. rabbim ahirette ayirmasin.

3 hafta önce kardeşim dediğim, dertlerimi paylastigim insan şehit oldu. Daha 23 yasindaydi. Acısı suan hiç dinmeyecekmis gibi ama zamanla ne olacak bilmiyorum. Tahammülüm kalmadı insanlara karşı hele simarikliga dayanamıyorum. Onunla birlikte çok sey gitti hayatımdan. Önceki

Bu biraz nasıl kaybettiğine de bağlı. Benim gibi çok acı çekerek gidişlerine şahit olursan büyük bir hastalıkla. Eskiden sokaklarından bile geçemiyordum. Kaç yıl sonra geçmeye başladım. Apartmanlara bakmaya zor ya gerçekten zor.

Aglattınız beni sabah sabah ölenlere Allah rahmet eylesin mekanları cennet olsun insallah. Geride kalanlara Allah sabır versin. iki üc gün önce babamı rüyamda ölmüs duyuyorum aglayarak uyandım bu sabahta 14 yasindaki kuzenimi olmüs duydum agliyordum yine rabbim hepsine saglik hayırlı uzun ömürler versin.

Korkma, bişey olmaz Allah'ın izniyle, benim kuzenimin ilk hamileliği de böyle problemliydi, o Zaman'da zor kurtulmuştu, karaciğerleri de zaten küçüklükten gelen bir problemi varmış, bunlar hep tetikledi hastalığını

Allah rahmet etsin. Ben dün sabah annemi rüyamda ölmüş gördüm o kadar gerçek ti ki uyandığımda kalbim sökülecekti yerinden gerçek olduğunu düşünmek bile istemiyorum Allah sabır versin BEYAZ

1 sene önce 25 yaşındaki kuzenimi kaybettik. Kavgayı ayırmaya çalışırken bıçaklandı. Annesi yaşayan bir ölü, babasına felç geldi bi tarafı tutmuyor.3 ay önce de çok yakın arkadaşımı toprağa koydum 28 yaşında. Bi gece evinde bayılıyor sabah buluyorlar 6 ay komada kalıyor, beyin kanaması. Her defasında nasıl dayanacam diyorum, dayanıyorum.. Aklıma gelmedikleri bir gün yok ama o klişe laf işte "hayat devam ediyor". Her günümüz için, saniyemiz anımız için şükretmek lazım, tek öğrendiğim bu.. BEYAZ

yaşamadım henüz allahta yaşatmasın en önce ben gideyim asla dayanamam gibi geliyor. allah hepinize sabır versin arkadaşlar.

Nasıl yani

Allah sıralı ölümler versin

kızlar sevdiklerini kaybedenler vardır aranızda bu acıyla başetmek çok zor

11 yıl önce 8 aylık yeğenimi kaybettik. Bir anne evlat acısıyla bile hayatına devam edebiliyorsa gerisi teferruattır bana göre. Hayatımızın en büyük şokuydu. Allah başka acı göstermesin. Rabbim insanları o güçle yaratıyor ki dayanılmaz dediğiniz şeye bile zamanla alışıyorsunuz. Geriye aklınıza geldikçe kalbinizdeki burukluk kalıyor.

Ölen insanın peşinden gideni gördün mü?Rabbim sevdiklerimizi alıyor fakat sabrını da veriyor. Sabrını vermese siz pc başında bizimle beraber fikir alış verişi yapabilirmiydiniz

http://www.kadinlarkulubu.com/forum/index. php?threads/anneler-gununde-anneleri-sevindirmek.924835/ Anneler gününe özel açtığım bir konu başlığı. Özellikle annesi vefat etmiş arkadaşları beklerim inşallah miniktarlafaresi Espiritüel Ve Entellektüel Tarla Faresi tek ayak

Allah size sabır versin, abinizinde mekanı cennet olsun.

6 yasindaydim abimi kaybettim gozlerimin onunde hayatina son vermisti. alisiliyor demeyin alisilmiyor sadece hayat devam ediyor ama bir seyler eksik. ben yasim itibariylede kuucuk oldugum icin o donem tramva olarak kaldi hala odalardan odaya kosarak giderim korku endise kaygi... yenemedim yenemiyoruz ailemde bende cok zor

oğlumu kaybedeli 4 yıl olacak. yas tuttum, yalnız kaldım. hala daha birden bire kasvet çöker yüreğime, iç çekerim insanlar dönüp bakar. yanına giderim, onu hissederim, o zaman biraz daha iyi olurum. hayat değişti benim için artık, ben de hiçbir zaman aynı olmayacağım. yarım bir hayatı yaşayacağım hep. ama ilacı zaman bence ölümün verdiği acının. acı azalmasa da kontrol etmeyi öğreniyorsunuz. her nefesiniz eksik kalıyor ama ruhunuz bu eksikliğe uyum sağlıyor, oğlumu ilk toprağa gömdüğümüz zamanlar ileride böyle bir cümle kuracağımı bilsem nasıl kızardım kendime. bir de sabır, bir gün kaybettiğine kavuşacağını biliyor ya insan içten içe hep sabrediyor.

Evlat acısı hiçbir şeye benzemezmiş derler. Yattığı yer nur mekanı cennet olsun yavrunuzun. Allah evladını kaybeden tüm ana babaları cennetinde evlatlarıyla kavuştursun. Allahım hiç bir anne babaya evlat acısı yaşatmasın.

Dedemi kaybettin ama öyle böyle değildi düşkünlğüm cok seviyordum.. Birde cok aniden öldü. Yani telefonla konustum hiç bir şey i yoktu akşama deden öldü dediler asla inanamadım şaka yapıyorlar dedim.. Alıştım mı evet ama çok özlüyorum yüreğimden acısı gitmiyor dualar ediyorum onun için. Üzerimde etkisi kaldı evde yanlız olmak istemiyorum. Gençlerden uzak olsun allahım genc ölen insanların yakınlarına sabır versin cennetinde buluştursun

2 evlat birden Allah sabır versin ama çok zordur mutlaka. Kaç yaşındaydılar?

Kimi kaybetmiş konu sahibi? Baktım ama göremedim. ilkduyansenol kaça

Basin sagolsun cenney kusu o ahirette seffatcin olucak orada kavusursunuz. Cok uzuldum allah sabirversin

Amin kabirleri aydınlık olsun, nurlarla dolsun. Cennette köşkleri sarayları olsun. Peygamber Efendimiz komşuları olsun. Rabbim O'nun sancağı altında, havuzunun başında toplanmayı onlara nasip etsin. Onlar kabirlerinde üzüntü görmesin, incinmesin. Kabirleri Cennet bahçesi olsun. Rabbim cehennem çukurundan korusun onları. Korktuklarından emin kılsın. Rabbim ahirette ayrılık göstermesin. Bütün geçmişlerimizin kabri nurlarla dolsun. Dünyada yaşayamadıkları arzularını ahirette en güzelini yaşasınlar. Rabbim orda düğünlerini görmeyi, bayramlar yaşamayı nasip etsin tüm Müslüman alemine. Bu dünyada savaşta olan kardeşlerimize yardım et Rabbim. Onlara sabır ver. Amin.

Gelin girmeyen ev vardır da, ölüm girmeyen ev yoktur derler Çok. da. korksak bir. gün başımıza gelecek. Ölüm hep başkaları için sanki, sanki biz hiç olmicez gibi Selalar heo başkaları için gibi, halbuki. bir gün. bizim de okunacak ve insanlar duyup gulup eğlenmeye devam edecek 17 yıl. önce babamı kaybettim çok küçüktüm. okudum. mezun. oldum gelin oldum anne oldum babam HIc göremedi Çok acı ama düzen. bu Medem kacis yok güzel yaşayıp güzel olmek, amaç bu olmalı

Ölüm acısıyla baş edilmiyor ki canım. Hafıza denen muhteşem olay, zaman, sabır... Bunlar yardımcı oluyor bu tür acılarla mücadele etmemizde. Yoksa ölümün tesellisi olmuyor maalesef

Baş edemiyoruz. Zamanla azalıyor... . push ; demlicaykeyfi Ve dünya bir çölse durma. Seraba su getir. Anneler

Bizim orada bir laf vardır. İnsanın acıyan yeri başka, acıkan yeri başka... Yani hayat devam ediyor dediğin gibi. Yeni yeni acıları peşine takarak hem de

Hala aciyor canim.. Gun gun kaniyor. wwater

Yıkadım, kefenledim, buz gibi ellerini, morarmış ayaklarını öptüm, toprağa koyuluşunu gördüm ama hala inanamıyorum. 3 ay oldu. Yüreğimdeki ağırlık hiç kalkmayacakmış gibi.

Basin saagolsun. rabim ahirette ayirmasin ipeqbojuqu La

amin çok teşekkürler, sizinde başınız sağolsun

Nirlar içinde yatsın. Bende arkadaşımı gripten kaybettim. İki günde gitti. Ölüm acısı dayanılır gibi değil.

Ölüm acısı zamanla azalabilir belki, Alisilir. Hayata devam edilir. Eğer gercekten cok sevdiğin biriyse, giden, Hayata yarım biri olarak devam etmektir Bana göre.

2 ay önce kuzenimi kaybettim, cok gençti ve hamileydi. Bir süre evine giremedim, her akşam ama her akşam ağladım, sonra alışıyorsun bi bakıyosun gülmeye falan başlamışsın, Zaman'la her şeye alışıyor insan

Hamileydi, çok sıkıntı çekti, çok acı çekti maalesef 8 aylık hamile iken yolda yürürken araba çarptı ve öldü... burda sıkıntılarını anlatırdı hep. Ama melek oldu 6 kişiye organları ile yaşam verdi. Bebeği kurtuldu ama yaşam savaşı veriyor şimdi maalesef V Vinka Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Nekadar gurur duysanız az.. Peygamber'imize komşu.. Allah sabırlar versin

Amin Allah cumlemizin evlatlarini bağışlasın Uzun ömürlü olsunlar

Babamı kaybettim ben de. Yoğun bir günün sabahında annemin omzunda ölmüş kalmış. Annem uyandırmak isterken. Cenazesine yerişemedim, inanmak daha bi zor geldi görmeyince. Öldüğünü duydum sonra eniştemler ölmedi dediler hemen inandım insan inanmak istemiyor, bir de görmemişsen. Çok zor bi yük. Akşama kadar inşaatta çalışıp, sonra bizimle yakar top oynaması geliyor aklıma, içim ısınıyor düşündükçe

Ölüm benim için o kadar da onemli degildi taaa ki Guzel anacigimi kaybedene dek o zaman bilmiyorum cildirmis cigrimdan cikmistim vurup kirip dokuyodum ortaligi zaman gecti evlendim suan hamileyim ve babam kanserin son evrelerinde yine ayni aci ayni duygular Rabbim herkese sabir versin dayanma kuvveti versin insallah

bi yıl içinde üç aci.. ilk bebegimi kaybetmekle başladi acim... 10 ay sora yeniden hamile kaldim. bebegimi de unutamadim. sora dedemgil... eşimin dedesi kaybetti ona üzülmedim.. iki kere görmüşüm... bu hafta benim dedem.. bitanecik dedem.. dedeeee dediğim dedem.. çok severdim ben dedemi.. ona üzüldüm ağladim. Rabbim geri kalanı uzun ömürler nasip etsin dedim ölüm çok ani oluyor ben acisini yaşadığım için ölümleri kabullendim hepimiz ölecegiz.. hepimiz gidecegiz.. hepimiz ALLAH'a kavuşacagiz. Feraceli

Ay ya çok üzüldüm bu bahsettiğin olay bursa damı yaşandı. Kumrusumru

Babamı kaybettim 2 sene olacak.. hala acısı içimde. Çok ama cokkkkk özlüyorum. Sesine bile hasretim. kokusuna gülüşüne. . Basedebiliyormuyum bilmiyorum ama.. hayata devam etmeye mecburuz. Allah sevdiklerini kaybeden herkese sabır versin..: (

Basin sagolsun cok zordur kardes acisi. rabim aciyi verdigi gibi sabrinida veriyor yoksa yasayamazdik

Bir anne ve baba hiçbir zaman evladını unutmaz. Annemin abim kabirde ne halde diye düşünmeden bir anı bile geçmiyor.

Allah yavrularınızla cennetinde kavuşmayı nasip etsin. Bundan sonraki evlatlarınıza hayırlı uzun ömür versin. Çok zor 12 yıl oldu abimi kaybedeli annemin yaşadıklarını ben bilirim.

Acı geçmiyor da zaman geçiyor. Zamanla hayat rutinine alışılıyor. Bol dua etmek lazım, dua çok güçlü bir silah.

Allah razi olsun canim mezar taşinda doğdugu gun oldüğu gün yaziyor rabbim onun ömrünü bana verdi keşke benimkini ona verseydi ilkdefa biri yaşini sordu benim musabim ikisi bittii ölmedi yaşiyor annesinin kalbinde göz yaşlarinda G

sanırım ahiret inancı olan biri olarak ben biraz kolay başedenlerdenim. bu dünyaya matrix gözüyle bakıyorum zaten, bugün varız yarın yokuz. ben de eşim de çocuğum da... Ama çocuk sahibi olunca şu duanın ne demek olduğunu daha iyi anladım; hiç bir anne kendi çocuğunu gömmek zorunda kalmasın inş. bu yüzden var olan yaşamıma değer katmaya çalışıyorum, ben öleceğim geriye beni hatırlayanlar kalacak, arkamdan "şu dünyadaki tek misyonu beni rahatsız etmekti" demesin kimse. Başınız sağ olsun konu sahibi...

Şok halindesin canım Allah babana rahmet etsin! 40i çıkana kdr bazen şok hali oluyormuş bende ilk anlam veremedim kendime ki babama çok düşkünüm.. Şimdi ufak bisey olsa hemen babam aklıma gelir ve ağlarım özellikle geceleri çok fena vuruyor baba hasreti mezara gidince de rahat ediyorsun çünkü o orda ve Allah dilerse mutlaka seni duyar rahatlığı babamla konuşuyorsn o yüzden kendine kızma

babamı kaybettim ben de..5 yıl oldu.. doyamadım ona. acısıyla başetmek imkansız. ama alışıyorsun. aklına geldiği zaman gözlerin doluyor. Rabbim hepsinin mekanını cennet etsin

H Hayallerinpesinde

ölüm ölüm en çok korktuğum şey.. hayatımda hiç ölü görmemiştim.. bi sabah haber geldi eşimin abisi Vefaat etti diye. . apar topar gittik eşim perişan dı. . aniden öldü herkes şoktaydi... ilk kez ölü gördüm.. elim ayağım tutmuyordu kV. . KP in feryatlari bayilmalari.. allahım anlatılmaz bu acı. . bi an kendimi düşündüm o tabutta gidecek yüzüm yok allahın huzuruna benim o tabutta yatmaya yüzüm yok dedim içimden. ben napıcam namazım yok başım açık yüzüm yok benim ben ne hesap vericem diye düşündüm... sonra günlerce haftalarca uyuyamadim ya ölürsem diye. .. gece kalkıp eşime bakıyordum nefes alıyor mu diye. .. inanirmisiniz cenazeyi defnettik geldik bi kaç gün geçti herkes kendi telaşı na devam etti. . onun olan saati telefonu ceketi başkası kullanıyordu çok tuhafima gitti bi an insanlardan insanlıktan nefret ettim.. Bu kadar basit ti işte. . giden gitti yerini doldurdu kalanlar yalan dünya çabası na dünya telaşı na devam etti. . böyle gelmiş böyle gidecek. . zamanla unutuluyor geçiyor en büyük acı ya bile alisiyor insanlar... BEYAZ

Bursadaki olaymı o bayanmı bu çoküzüldüm allah rahmet eylesin bebek nası acaba . push ;

Ölüm; soğuk, acı ve kötü. . Rabbim verdiği emaneti alıyor. . Çok ağlayıp dualar ediyorum. . Birgün bizimde gideceğiz yer orası diyorum. . Sabrını da veriyor. . Zaman. .

Yakinlarimi kaybettim ama hicbiri beni derinden sarsacak ölümler değildi. O yuzden bilmiyorum bu duyguyu tam olarak. Allah cok sevdiklerimin acisini yasatmasin. P

Kimdi daha çok erken ama BEYAZ

Abimi kaybettim genç yaşta, canımın parçasını. İlk zamanlar bir acı kaplıyor nasıl yaşarım bu acıyla diyorsunuz sonra günler haftalar geçtikçe inkara, kabullenmemeye başlıyorsunuz. inanmıyorsunuz sanki çıkıp gelecek gibi. Sonra hayatın koşturmacası falan derken ilk zamanlardaki gibi hissetmiyorsunuz artık. Hissetseydik yaşayamazdık. Alışıyor bir yerde insan. Allah sabrını veriyor bir şekilde. Allah kimseye kardeş, ana baba evlat acısı yaşatmasın çook zor.

Basin sagolsun canim kac yasindaydi oglun

20 yaşındaki iki kuzenimi birer sene arayla kaybettik. O kadar çok ağladım ki gözlerimde yaş kalmamıştı. Zamanla geciyor ama yaşasaydı nasıl olurdu diye düşünmekten kendimi alamıyorum.

Başın sağolsun cnm mekanı cennet olsun Bol bol dua gönder ona Hayır yap onun adına en güzel hediye bunlar olur

Kimin vefat etti O

Bir daha asla anne diyememekten korktuğum için ondan sıkça bahsediyorum.

nasil yani

Hayat bu hergun sehit haberleri goruyoruz hepai ana kuzusu. rabim hicbir anneyi evlat acisyla sinamasin bu aciyi yasayanada sabir versin. sizde ahirette kavusursunuz bebeginize

En en en korktugum aci allahim sen sabir ver hergun bu korkuyla yasiyirum D Depiedra Hedef 60... tek ayak

7 yıl oldu ablamı enistemi ve 1 yaşındaki yeğenimi kaybettik. 20 yaşındaydım. O günlere dair hiçbirşey hatırlamıyorum hemde hiç. Sanki yok o günler hiç yaşanmadı biz onları ellerimizle yıkayıp buz gibi toprağın altına koyup da evimize gelmedik sanki. Ağlamaya 2 ay sonra başladım ve 5 ay boyunca evden hiç çıkmadım her gün ağladım yemek yemedim tv izlemedim. ne yaptıysam da geri donmediler. Dönmeyecekler. Şimdi kızıma uzun uzun baktığımda içim alev alır bir an. O kadar benziyor ki ablama hayret eder herkes. Hiçbirimiz unutmadık hele ki annem. Bambaşkabir kadın oldu. Ha dışarıdan görüneni diyorsan; gülüyoruz düğünlere gidiyoruz yiyoruz geziyoruz Bilmiyorum nasıl ama yaşıyoruz. Allah sabrini veriyor insana. Yoksa o toprağın altına sevdiğini koyup sıcak yatağında uyur mu insan?

Babamı kaybedeli 25 ay oldu, uzakta olduğum için hasretliğe alışıktım zaten, hala babam sanki ankaradaymış gibi yaşıyorum, aksini düşünsem yapamam buralarda, panik atak hastasıyım kafayı yerim, ha benimki kafayı yeme sürecini erteleme, sark bitti en gec temmuzda ankaradayız kısmet olursa... o zaman napıcam hiç bilmiyorum, anılar her yerde, babam her yerde, çok özledim, bir nebze oğlum avutuyo ama yeterli değil

Tv de cikti ya sekiz aylik hamile iken araba carpti anne oldu bebekte yasam savasi veriyordu. SIFIR MOD %100

Kasımda arkadaşımı kaybettim çok acı birşey ona benzeyen birini gördükçe içim sızlıyor. Acının tamamen gitmesi diye birşey yok ama zaman hafifletiyor işte

İşte asıl acı bu. Genç ve zamansız ölüm.

Allahım burda ki herkese sabır versin ben hem annemi hem babamı kaybettim ıkisinin yokluğu ayrı ama annesizlik daha zor bende anne adayıyım ama icim hep buruk ve hergün korkuyorum bebegime bişey olacak diye şimdi tek duam bebis sağlıklı olsun başka bişey istemiyorum

Yine de diyorum olan ölene oluyor. Benim acıyan yerlerim bir süre sonra kabuk tutuyor belki ama 30yasına gelmeden dünyaya gözünü yumanların yanında kaybettiklerimin lafını edebilir miyim? Vefat eden arkadaşım komadayken bir gün haber geldi kalbi durmuş zor çalıştırmışlar. O gün mide krampından acillik oldum. Allahım dedim ihtimali bile böyleyse gerçeğinde ne yapacam? Ne yaptım, hiç. Ağladım ağladım ağladım ama acillik olmadım, alıştım. Allah beterlerinden saklasın, evlat acısını yaşayan anne babaları görünce çocuk sahibi olmaktan korktum, sanırım en acısı bu. Allah bu acıyı çekenlerin yardımcısı olsun.. O

Oooooo allah rahmet eylesin mekanı cennet olsun D Depiedra Hedef 60... tek ayak

Allah razı olsun canım.. Bol bol yapıyoruz ailecek hayrimizi Allah kabul etsin.. Geçen gün fidan diktim onun için 3 tane sanki dünya benim oldu şimdi gebeyim düşük riskim var 2 hafta yatmam lazm fidanlarimi dusunuyorum.. İnsan sevdiklerini kaybettikçe acı gerçekleri yaşadıkça biraz da hayatın tekmesini kicinin tam ortasına yemisse kalbi yumuşuyor.. Rabbim kalbimi yumuşattigi ve öyle insanlarla karşılaştırdığı için şükürler olsun... Ölenlere rahmet olsun gelmiş geçmiş bilip bilmediğimiz kim var ise Rabbim mekanlarını cennet etsin..

Rabbim hepinize sabır versin, okurken çok üzüldüm. Allah mekanlarını cennet eylesin, günahlarınj affetsin

Bende babamı kaybettim hala (20 gün olmuştur) anlayabilmiş değilim fazla iyi görünüyorum aşırı sinirim dışında çok sorun yok yorumu okuyunca rahatladım kendime çok kızıyordum neden iyiyim diye şimdi de çok kızıyorum bu durumlarda normal mi? ThankfulNovember Oğlum, canımdan

Acın asla azalmıyor sadece alışıyorsun . push ; Mutluluki Mucize 1 di şimdi 2 oldu

en son bebege serepnal palsi teshisi koyulmustu. ne oldu acaba? bilgisi olan Bursa da yasayan falan varsa bi bilgi versin kartanesi41 evli mutlu

Allahım hayırlı ömür, hayırlı ölüm versin cümlemize bu dua bana ölümün kaçınılmaz olduğunu hatırlatır. Ben ne yapılır bilmiyorum ama düşüncesi bile zor geliyor Allaha sığınıyorum.

1.5 yıl önce annemi kaybettim 35 yaşındaydı. Öldüğü zaman ağlayamadım bile kardeşime destek olmak için, geceleri ağlarım bazen rüyamda kötü görürüm ağlayarak uyanırım ama dışarıya karşı hep güler yüzlüyümdür kardeşimle babamla eğleniriz annemi güzel hatırlarız hep zamanla acın hiç değişmesede alışıyorsun mecbursun annem kanserden vefat etti bende ondan etkilenip kanserle alakalı bölüm okuyorum anneme benzeyen hastalarım oluyor o zaman canım çok yanıyor annem neler çekmiş diyebiliyorum. Bol bol dua edip içimi rahatlatmaya çalışıyorum bende

Rabbim sabrını veriyor yoksa o acıyla yaşanılmaz.

Allah senin ve anne babanin sabrini arttirsin insan 1 yakininin acisina dayanamazken ikisini birden kaybetmek cok zor cenette kavusursunuz insallah Neden abine layik olmadigini dusunuyorsun ki birde kaybetme nedeni hastalik falanmiydi

Evet insan alisiyor ama cok zor. 10 sene icinde dedemi, babaannemi, amcami, kuzenimi kaybettim. Hepside cok aci verici oldu, her birinin cenazesinde icim yandi. Ikisinde hamileydim. Babaanneminki cok aci vericiydi son zamanlari aklimdan cikmiyor. Kuzinem 11. Kattan duserek vefat etti, intihar mi esi mi itti bilemiyoruz. Ooffff ooofff. Bunlara alisiyor insan, Allah kimseyi evlat acisiyla imtihan etmesin, unutulmaz olan o.

Baş edemiyorsun ki, Öyle birşey yok.. Zaman akıyor seninde yaran biraz olsun diniyor bu kadar... S Samy