ya seni okuynca kendimi görmüş gibi oldum. ama şöyle bir farkla ben bekardım aynı senn gibi üzülüyordum niye bu evliler böyle yapıo vs. evlendim sevindim eşli gideriz vs eşlerimiz de çok ii anlaştı. ama aynı tas aynı hamam ben de hala görüşüorum ama el gibi işte. işim olmadıkça arayıp sormuyorum. tabi böyle olmayan da bisürü arkadaşım var ama olanlar da canımı sıkıyordu tabi. artık ben de dediğim gibi resmiyim hiç de bir eksiklik hissetmiorum.. ya ben çok dost canlısıyım ya millet pinti gezmeye korkuyolar yada kendilerinden başka kimseye kalplerinde yer yok... resusitasyon

bende ailemden uzakta evliym uzaklık mesafe katıyor canım ve üstelik su an hiç arkadasm yok çok yalnızm tavuklumakarna

bende bendeeee bekarımmmm dediğin gibi, maddi olanaklar giriyor sanırım işin içine, bakıyorum mesela arkadaşım evine arkadaşını davet edicek-bu bir yıldan fazladır evli olan ve bir kere evine gittiğim, eşli arkadaşlarını çağırıyordu artık- nasıl bir ayrıntı... yahuu derler yaa insan karşısındakini kendi gibi bilir diye... bir çay demlemenin, bir kek yapmanın günümüzde nasıl bir masrafı var bilmiyorum, maksat sohbet olmalı... ama şu kadarcık şeyde bile gösteriş o kadar planda ki anlatamam.. resmiyet en güzeli sanırım, kalp kırmamak, samimiyetini anlayan dostlarınla siz de vakit geçirirsiniz.. arkadaşlık, dostluk da emek ister.. haketmeyenlere yakışır davranmak lazım bu yüzden tavuklumakarna

fikri olan yokmu arkadaşlar... yada böyle birşey yaşayan aranızda resusitasyon

bana da tam tersi oldu hep... en zor günlerimizi paylaştığımız, yediğimiz içtiğimiz ayrı gitmeyen, nikahlarında şahit olarak bulunduğum yakın dostlarım evlendikten sonra irtibatı kopardılar:26: çay içmelere gidilcekti, oturup sohbetler edicektik falan... aramızda arabayala 10 dk mesafe var arkadaşımla 2 yıl olucak evleneli, bir kere gittim sadece evine.. bende bunu anlamış değilim! evlendiği güne kadar her daim yanında olan ben, koşturan ben neden uzak tutmak ister insanlar? en güzel zamanlarımız bu şekilde geçiyor.. eskiden üzülürdüm ama artık umrumda da değil açıkçası... ben de evlenip kendi düzenimi kruduğumda, sadece "eş ve arkadaş" ayrımını iyi yapabilen dostlarımla görüşmeyi düşünüyorum... ahh kocişimde kocişimde modunda gezmenin bir manası yok sanırım ama sanırım evlilerde, bizim onları kıskanacağımızı düşünüyor ondan uzak durmayı tercih ediyorlar.. sonra aradan yıllar geçince de yine eski samimiyet aranıyor da... herşey yerli yerinde mi bakmak lazım...

arkadaşlar aranızda hiç böyle bir durum yaşayayanınız oldumu.. ben evlendikten sonra çevremdeki çoğu kişi benimle görüşmeyi kesti hemde nedensiz yere.. çok yakın akrabalarımdan hemde amcamın kızı, diğer amcamın eşi kendi yengem.. ne bileyim düğünümde halay çekip oynayanlar evlendikten sonra bir kez beni aramadılar ve inanın onlarla herhangi bir sorunum yoktu.. kıskanıyorlarmı dicem neden kıskansınlar.. görüşmeyi sürdürerekte kıskanabilirler.. düşünüyorum düşünüyorum neden bulamıyorum.. ailemden çevremden uzağada gelin geldimm.. yanımda olup destek olacaklarına birde köstek oluyorlar... anlayamıyorumm

sanırım bekarsınız.. genelde evlenen kişiler bekar arkadaşları ile görüşmeyi azaltıyorlar sanırım tehdit unsuru olarak görüyorlar evlilikleri için .. bnde bekarken evlenen arkadaşlarımla eski samimiyetim olmadı hiç. şimdi ben evlendim fakat ben onları değil onlar beni hayatından çıkardı sanki.. bir kere arayıp sormadılar.. halin vaktin nasıl mutlumusun die.. hiç beklemediğim insanlar bile yanımda oldua ama akraba dediklerim boş çıktı.. ne kadar üzücü.. zaten o kişilerle bende irtibatımı kesitim hiç görüşmüyorum.. A