Yani şunu anlamıyorum, evlilik ulaşılması gerekn kutsal bir destinasyon, nirvana falan değil evlenince de aynı hayatına az çok devam ediyorsun. Bud ruumda işini bırak, sosyal çevreni bırak, evlendim diye başka yere taşın eee tabi ki koca var diye her şeyi atınca satınca yapayalnız kalıyorsun. Pek bana göre değil açıkçası, bir erkek için işimi asla bırakmazdım, sosyal ortam da insan insana değişir, sosyal insanalr bırakmamalı bence. Öbür türlü toplumdan izole şekilde eve kısılıyorsun.

Eşinizin kısıtlayan biri olmadığını, karışan biri olmadığını söylüyorsunuz ama sizi tam anlayamadım o zaman size tam olarak eski hayatınızı aratan nedir? Benim mesela hayatım aynı sayılır dediğiniz gibi arkadaşlarımla mecburen eskisi kadar geç saatlere kadar görüşemiyorum veya kız kıza yurt dışı tatillerine çıkamıyorım eşlerimiz de yanımızda gelmek istiyor aile olarak gidiyoruz ama bana doğal geliyor. Yeni yerleri keşfederken eşimin de yanımda olmasını sevdim. Bu durumda sizin sorununuz eşiniz veya evlilikle ilgili değil. Önce sorununuzun ne ile ilgili olduğunu bulun ve ona göre çözümler üretmeye çalışın I

Kardeşleriniz, arkadaşlarıniz hepsi bekar mi? Evlilik, çocuk vs. hiç sorumluluklari yok mu? Eğer öyleyse böyle hissetmeniz şimdilik normal. Ama zamanla onlar da birer birer evlenince paylaşacak başka ortak noktalarınız olacaktır. Hayat hep tek düze gitmiyor.

Daha önce hiç ailenizden ayrı yaşamadınız mı?Kurs, okul.. P

Ah umarım P

Allahın izniyle alışırsın ben ilk evlendiğim de mesela eşim uyurken çok döner yatakta deprem oluyor sanıyordum sonra saçım uzundu kolu bi bakıyordum saçım da falan zamanla alışıyorsun inan bana istersen evlilik terapistine gidebilirsin bu ara da bir de şöyle birşey var kendinden ödün verme sen busun bu şekil de ol ama ikinizin de birbirinize alışma süreci var inan bana düzelecek herşey Allahın izniyle dua et

Çok haklısınız illaki benim zamanımda gelecek P

Çok sevindim sizin adınıza umarım bende aşabilirim birgün

27 yaşındayım evlilik için normal bir yaş diye düşünüyorum tabi kime göre neye göre o değişir aslında eşimide çok seviyorum ama keşke birazcık daha bekleseymişiz diyorum. Siz bulunduğunuz ilden farklı bir ile mi taşındınız evlenince? D

Yanlis kisiyle evlisiniz bence. Gece uclere kadar partileyen bir kizin sizin deyiminizle asosyal bir erkekle evlenip mutlu olamamasi hic sasirtici degil.

İyi de o zaman da evinizdeymişsiniz ki. Yani başka bir evde yaşamamışsınız. Başka bir şehirde 4 yıl ayrı okul için kalmamışsınız. O yüzden çok normal. P

Bence normal değil. Şimdi tekrar dönüyorum ama aklım onlarda. Hele ki bu depremden sonra onları hiç bırakmak istemiyorum X

Nerdeyse hergün görünüyorsunuz. Ama hala yetmiyor. Açıkçası anlayabilmem mümkün değil. Evlilik için demek ki sadece takvim yaşı yeterli bir kriter değilmiş ki 27 yaşında yaklaşık 8 yıl önce evlendim. Şimdiki aklım olsa en az 30 yaşına kadar beklerdim evlenmek için:)

Bende ilk zamanlar oyleydım aılemı cok ozluyordum zamanla alıstım ama suan hersey guzel şükürler olsun

İşi bırak çevreyi bırak tıkıl eve evlilik bu olmamalı tabiki bunalırsın alışamazsın bence en kısa sürede bi işe girip sosyal çevre oluşturmalısın yine

Aslında vazgeçmedim vazgeçtiğim ortam bekarken gece 3 lere kadar takıldığım ortamlar evlenince bu pek mümkün değil mümkün olsa evlilik olmaz zaten arkadaşlarımla yine görüşüyorum ama bekarken aldığım haz yok henüz çok yeni evliliğimiz şuan alışamamamda normal geliyor siz bunları yaşamadınız mı? Y

Feminist duygularınız kabarmış ama beni asla anlamamışsınız yada olaylara bakış açınız hep böyle. Öncelikle eşimi asla bir cüzdan yada banka olarak görmedim eğer öyle görseydim bugün tek derdim yarın hangi mekana gideceğim olurdu buraya içimi dökmeye gelmezdim. İşim çok stresliydi aslında iş değil patronum üzerimde çok mobbing uygulayan bir kadındı ee ne demişler kadının düşmanı yine kadındır.. Ayrıca iş yerinde ki ortamımda çok güzeldi ama mobbing den çok yorulmuştum yeni evime yol da çok ters olunca eşimle konuşup çıkma kararı aldım evlendikten en fazla 1 ay sonra tekrar işe başlayacaktım yerimde hazırdı ama olmadı bu süreçte bir kaç iş görüşmesi daha yaptım ama onlarda pek olumlu geçmedi maalesef hayat her zaman planladığımız gibi gitmiyor. Yani bende bir kadının ayakları üzerinde durmasından yanayım sonuna kadar ve iş arayışımda asla bitmeyecek. Lütfen sırf ego tatmin etmek için yazmayın önce dinleyin anlayın P

Evet haklısınız şu konuda haklısınız hiç bir kadın eşini cüzdan olarak görmemeli kendi ayakları üzerinde durmalı bunda okey sıkıntı yok ama sizin yazdığınızı tekrar okuduğumda benim içinde bulunduğum durumdan çok farklı şekilde konuyu başka yerlere çekerek yorumlamışsınız o yüzden sessiz kalamadım size göre evlenen herkes eşini cüzdan olarak görüyor benim derdim o değil ki benim derdim alışamamak aile özlemim bekar hayatım zaten çalışmak istediğimi her fırsatta söyleyen ve arayan birisiyim işi bırakmamın sebeplerinide açıkladım :) P

Benim inandığım bi genelleme var : bir insan evlilige alisamadim diyorsa eşler arasinda olmayan, olamayan bir seyler vardir. Istisnalar varsa da bence kaodeyi bozmaz. Gercekten birbirinizi seviyor ve harika bir iliskiniz olsaydi 4 ayda daha ayaklariniz yere bile inmezdi mutluluktan. Isi birakmak eve kapanmis hissetmek vs bunlar insana garip ve kotu hissettirebilir, ama ne bilim gercekten esinizle mutlu olsanız "ise de girerim ya, halledilir, şunu yapayim şöyle vakit geçireyim, hazir iş de yokken şuna da vakit bulabilirim ne guzel vs" tarzi daha pozitif düşünür insan bence. Bilemiyorum... bu sitede genelde bu düşüncemi dogrulayan konular gordum

Yapılması gerekenleri tek tek sıralamışsın zaten. Vazgeçtiğin şeylere geri dön. Sen mutlu olmadan kimseyi mutlu edemezsin. Eşin de sıkılır yakında. Senin keyfinle uğraşıp duramaz. Sıkıcı bir hayat olur ikiniz için. Kim dedi ki evliliğin kuralı eve kapanmak, diye?

Diğer arkadaşlar da söylemiş, evlilik herkes için uygun değil. Belki de birlikte yaşayıp vakti gelince yolları ayırabileceğiniz bir ilişki daha uygun olurdu. İşe girip biraz zamana bırakmakta fayda var. Çalışırken bazı şeyler oturabilir yerine. Ama evde olacak gibi değil bu alışma işi. Ha evlendin diye dönüşü de yok değil. Kendin için yapabileceğini yap, olmuyorsa da güzellikle biter.

Biz bekarken çevremiz ortak olmuştu zaten üç sene sevgili olduk. Haliyle gece üçlere kadar takıldığımız da olmaya devam etti. Yada en yakın arkadaşım gelirse kocam oğlumuza bakar ben çocuk da anne diye tutturmazsa 12-1 e kadar takılır dönerim. Kocam da o arada korku filmi izleyemedim için açar korku filmi izler. Yani bende değişim olmadı. Evlenen arkadaşlarımızla da kocaları da dahil edip görüşüyoruz. Bu haftasonu meyhaneye gideceğiz üç kız arkadaş üç koca geliyor.

Evlenince soyutlanmak zorunda değilsin herseyden. İşe girebilirsin tekrardan. Yafa ne bilim kurslara git kendini geliştir. Hiç arkadasın yok mu? Khomyuk

Birşey söyliyeyim canım ben üniversiteyı ayrı okudum iş bulduğumda da ayrıydım ailemden ama evlendiğim ilk zamanlar onları özleyip ağlıyordum evlilileğe alıştıkça kendi düzenimi kurdukça geçiyor gözümüz korkuyor sanırım evlilik sorumluluk demek vs ailenin evin de el bebek gül bebek olmak istiyorsun ama bunları zamanla alıştıkça aşacaksın inan bana

Evet tam olarak bu yeni ev yeni düzen ben kalabalık bir ailede büyüdüm çok neşeliydi evimiz aslında evlenmeden önce eşimle hep kendimize ait evimizin hayalini kurardık şimdi hayal ettiğim herşeye kavuştum ama aile evimi bu kadar özleyeceğimi hiç tahmin etmemiştim :) evet bir sürü şey yapmak istiyorum aslında ama en önceliğim tekrar bir işe girmek yorumunuz için teşekkür ederim

Kendi hayatinizi neden yok ettikiz ki?

Evlenerek hayat tarzınızı tamamen değiştirmişsiniz. İşi bırakmışsınız. Kalabalık aileden çift olarak yaşamaya başlamışsınız. Bekarlık günlerindeki eğlenceden uzaklaşmışsınız. Sanırım hepsi de birden olmuş. Kendimden örnek vereyim Kalabalık ailede büyüdüm. Eşimin görüştüğü akraba sayısı benim çekirdek ailem kadar sanırım. Ben eşimden daha sosyal, gezginci bir tipim. Eşim asla gece hayatı filan sevmez. Benim arkadaşlarıma da bayılmaz. Ama ben liseden beri ailemden farklı şehirde yaşıyorum. Yurtlar, öğrenci evi, bekar evi. Bekarken gece 3lere kadar dışarda kalmazdım pek ama konserleri gitmeye bayılırım. 12-1 gibi dönerdim. Buna hala devam ediyorum. Evlendim diye akşam ezanında eve gelmem gerekmiyor. İşimi de bırakmadım. Dolayısıyla çocuğum olana kadar evlilikle bekarlık arasında pek fark yoktu benim için. İş bakın kendinize. şu saatte evde olmam lazım. Artık evlendim şunu yapamam buraya gidemem gibi düşüncelerden de sıyrılın bence. Siz bekarken güvensiz tekinsiz saçma sapan ortamlara gitmiyorsunuz heralde. Şimdi de arkadaş grubunuzla gitmenizde bir sakınca olmamalı. Şunu da eklemeden geçmeyelim. Çocuk yapmayı düşünmeseniz iyi olur bu hisler geçene kadar. Asıl kısıtlanma aile desteği ihtiyacı falan o zaman başlıyor.

İstanbul'da bir yakadan diğerine taşındım. İki saat sürüyor araçla bile :) tasindigim yerde hiç tanıdığım yoktu ama özellikle ilk üç ay kimseyle baglantimi kesmedim. Arkadaşlarım bana geldi ya da dışarı çıktık. Sonrasında pandemi oldu zaten. Şimdi tercih olarak kalabalık sevmiyoruz. İyi anlasiyorsaniz birlikte aktiviteler yapın yani ne yapıyorsanız eşinizi de dahil edin. Mesela eşim su an evde eğitimde hocası da İngilizce teknik birşeyler anlatıyor bende onu dinliyorum şu günlerde kafam dağılıyor Kısacası birlikte hoşunuza gidecek şeyler üzerinde durun.

Ben yanlış anlamışım evliliğimin ilk zamanları çalışırken yavaş yavaş alıştım birden evlilik sürecine adapte olunamıyor bana göre kendimi hemen eve adapte etseydim kendimi köle gibi görürdüm birden hayatını değiştirmel çok kolay birşeu değil eşine çok aşık olsan bile kusura bakma yanlış anlamışım ama ben konu sahibinin de eşini o şekil de gördüğünü sanmıyorum zaten çalışmak istediğini söylüyor

aynen öyle

Arkadaş çevrem ve ailem eski iş yerlerinden dostlarım aile evim çok neşeli ve kalabalıktır babam abimler ablamlar komiklerdir baya şuan bunları yazarken onları hayal ettim tebessüm oluştu suratımda :) P

Biraz daha beklesenizde çok bir şey değişmeyecekti zira sizi rahatsız eden şey bekarken yaşadığınız özgürlüklerinizin kısıtlanmış olması. Gece 3'e kadar arkadaşlarınızla eğlenebiliyorken şimdi bunun mümkün olmadığında bahsetmişsiniz asıl sorun bu bence. Neden mümkün olmuyor ki? Tamam abartacak seviyede evliliğin sorumluluklarını ihmal edin demiyorum ama yeri geldiğinde de yine gezin, geç dönün, eğlenin niye hayatınızı bu kadar daraltıyorsunuz? Zaten evlilikten bu yüzden korkuyor çoğu kişi. Artık bekarken yaptıklarıın yapamayacakları için.

Bende bir tek benim ki öyle sanıyordum meğer hepsi dönünce deprem etkisi yaratıyormuş çook teşekkür ederim yorum yapıp moral verdiğiniz için halimden, beni gerçekten anlayanları gördükçe mutlu oluyorum

Sevindim sizin adınıza umarım bende birgün bu boşluğu doldurabilirim ve evet yeni bir iş hayatı beni kendime getirecektir.

Deprem bize bir kere daha hatırlattı hayatta sevgiden başka herşeyin yalan olduğunu o yüzden bende senin gibi bu süreçlerde hep onlarla olmak isterdim gün içinde gidiyorum ama yetmiyor.. P

Evlilik hayatın bize getirdiği bir güzellik. Haydi başka bir şehre gittiniz ancak iş hayatını bırakmak, sosyalliği tamamen bırakmak vs.. Elbette böyle hissetmeniz normal. Hayatı yaşamaya devam ederken evlilik geldi diye hayatınızı bitirmeyeceksiniz ki. Mesela eskiden çok renkli bir hayatım vardı diyorsunuz. Eşinizle birlikte gidin devam edin. Yok sevmiyorsa siz takılın.

Başlarda yeni ev yeni düzen sorumluluklar hergün rutin aynı şeyler sizi sıkabilir. Evinize alıştıkça düzeninizi oturtunca düzelir herşey. Bence iş hayatına alışkın birisiniz. Öncelikle işe başlayın bence. İş hayatına alışkın birinin bütün gün evde olması sıkıcı olabilir. Ben de öyleydim. Çocuklardan sonra sorumluluklar fazlalaşınca sıkılmaya vaktim pek olmadı işi bırakınca. Yeni çevrenizde arkadaşlıklar edinebilirsiniz. Ya da hobi kurslar olur. Zaten kursa gittiğinizde illa ki arkadaş edinirsiniz. Ben yardım derneklerine de girmiştim. Dans kursu, dernek işleri, part time iş sıkılmaya vakit kalmıyordu. Ya da geliştirici kurslar var. Şimdi benim ikinci çocuğum küçük okula başlasınnn şunları yaparım diyorum. Sizin de yol mu müsait olunca şunları yapsam dediğiniz birşeyler? S sunsea

Evet bunları bizde yapıyoruz ama benim anlatmak istediğim bekarlık gibi olmuyor belli başlı sorumlulukları var evliliğin her iki taraf içinde benim anlatmak istediğim evlilik her insan göre değil maalesef belkide bende bu insanlardan biriyim yani sadece gece yarılarına kadar arkadaşlarla takılmak değil derdim ailemide çok özlüyorum nerdeyse hergün gidiyoruz ama yetmiyor aşamıyorum bi türlü alışamıyorum henüz daha çok yeniyim bilemiyorum..

Ise baslayin. Gunboyu evde vakit mi gecer Leris Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Evet o da bu. Burada dursun belli ki sizde ya unutkanlık var ya çift hesap var bilemedim. H hanimpazari

İnanın bizde öyleyiz her hafta bişeyler yaparız arkadaş gruplarımızla baya eğleniyoruz ama şuanlık bana yetmiyor evet eşimi seviyorum ama bekar hayatımıda ve aile evimi çok özlüyorum dediğiniz gibi daha çok yeniyim çok kalabalık bi aileden şimdi iki kişilik bi ailedeyim belkide zamanla alışırım..

Reactions: key23

Ben de 4 aydır evliyim henüz ve şehirdışına taşındım yine de sizin kadar yalnız hissetmiyorum sanırım. Ben henüz çalışmaya başlayamadım ama bence en etkili olan iş hayatı. Evde insan çok bunalıyor hele ki herkesten de uzaksa. Iremizm

Eşim türünün son örneği gerçekten gece hayatını sevmez bir yere gidileceksede benimle gitmeyi tercih eder bilemiyorum belkide problem fazla asosyal olması evet kesinlikle işe tekrar başlamam lazım bu boşluktan kurtulmak için

Kendinize hiç uymayan biriyle evlenmişsiniz bana kalırsa. Evlilik aşırı fedakarlıklar yapmak, her şeyden vazgeçmek demek değil. Size kim evliliğin böyle olduğunu söyledi hiç anlamadım. Evlilik anlaşabildiğin, sevdiğin ve hayat tarzının benzer olduğu biriyle hayat arkadaşlığı kurmaktır.

aynen bence de sebep bu ilk zamanlar bende yaşadım çünkü G

İçimi rahatlattınız biraz teşekkür ederim umarım aşabilirim sizin gibi :)

Eşiniz bıraktı mı peki? Hiç sanmıyorum. Bekarken her gece sabaha kadar dışarıda takılmıyorsanız evlenince köklü bir değişim yaşamak neden? Bence kesinlikle işinize geri dönün, onunla beraber kişisel alan ve sosyalliğiniz de geri gelecektir.

Aynı mesajıma ilk haklısınız diye başlayan cevabınızı yazdıktan sonra yine aynı mesajıma bu sefer bu şekilde bir geri dönüş yapmanız neyin kafası acaba? Hayırdır sahte hesabınıza giriş yapıp buna da oradan yorum yapacaktınız da tekrar aynı hesaptan mi cevap yazdınız? Emin olun asıl sizin bu yaptığınız şu anda inanılmaz komik :)) Lütfen bir önceki yazdığınıza bakın, kuzeniniz mi yazmıştı yoksa. X

O zaman tek yapmanız zamana bırakmanız olacak. Elbet alışırsınız. Hatta kendinize bir hobi, kurs, zamanınızı değerlendirebilecek bir uğraş bulmanız alışmanızı hızlandırır. Üniversiteye şehir dışına okumaya gittiğimizde bile ailemizi özlüyoruz ama bizi okula ve şehre alıştıran sınavlar, arkadaşlarla vakit geçirmemiz oluyor. Fark etmeden oraya ait olduğunu hissediyorsun.

önce iş :)

Kesinlikle en iyi gelecek şey iş ama şuan pek olumlu gitmedi olsun yılmak yok H hanimpazari

Neden yürümüyor çünkü mutlu olamıyorum bir türlü yetinemiyorum arkadaşlarımlada rahatça görüşebiliyorum ama hiç biri yeterli değil tüm bunlarla beynimin içinde boğuşurken evliliğin bana göre olmadığı kanısına varıyorum ve bunun içinde biraz geç kaldığıma.. Pinkflambe

Ben de sizin gibiyim. Evleneli 1.5 yıl oldu eşim memur ama alışamadım. Ona belli etmiyorum ama üzülüyorum. Ailem İstanbul'da yaşıyor. 6 ay da bir gelip gidiyorum ama bi faydası olmuyor. Daha kötü oluyorum. Bazen keşke aileme bu kadar düşkün olmasaydım diyorum. Ama işte elimizde değil perdono pero no olvido forgive but don't forget Anneler

Öncelikle bence kendine ne istediğini sormalısın bulamıyorsan bir terapiste gidebilirsin mesela ben evlenmeden önce çok hareketli bir yaşam tarzım vardı evlendikten sonra da birşey değişmedi yine istediğim kişi ile buluştum o da buluştu geç kaldığımız oldu vs eşimle vakit geçirmek benim için mutluluk mesela daha çok eğleniyorum birlikte keyif aldığımız arkadaşlar ile vakit geçiriyoruz ama ayrı bir hayatımız da var daha yenisin bunu kurman gerekıyor unutma en başından nasıl alışırsanız o şekil de ilerliyor

Evlenen değil evlendikten sonra işini bırakan herkes eşini cüzdan olarak görüyor bana göre evet. Çünkü normal durumda insanlar mobbinge de uğrasa zorluklar da olsa napiyor? O esnada iş arıyor yeni iş bulunca diğerinin ihbar süresi sonrası işten ayrılıyor. Ama evlenenler napiyor? Nasıl olsa eve para giriyor dur ben ayrılayım diyor. Çalışmak istiyorsanız bunu söylemeye devam etmenize gerek yok, is başvurularınızı profesyonel yapın, sayısını artırın odak bu olursa elbet bulunur. Kolay olacak diye kimse demiyor zaten ama sırf zor diye bir şeyler yapmayı bırakana da kimse saygı duymuyor. Onlar da saygı duymuyor emin olun, ben önden doğruları söyledim diye beni düşmanınız sanıyorsanız varsın öyle sanın. Ama burada çok var, yok atanabilecekken atanmadım üstüne çocuk yaptım şimdi ayrılmak istiyorum ya da eşim istiyor vs napicam bilmiyorum mesajları. Herkes kendine yakistirdigi hayatı yaşar. Kadın kadının kurdudur tarzı söyleminiz de doğruları söyleyen bana değil, düşmenize göz yuman kişiler için geçerli bir söz asıl. Siz bilirsiniz hayat sizin nasıl biliyorsanız öyle yaşayın ama bu gidişat sizi sadece kendinizin de deneyimledigi gibi mutsuz yapar. Üçüncü defa mesajımı okuyup bu sefer de farklı bir yorum yapmaya karar vermezseniz de sevinirim :)

Işe başla sosyal hayatını da geri al rahatlarsın

E size göre bir evliliğin yürümesi olması gereken buymuş zaten. Ona göre yaşıyormuşsunuz, sorun ne o zaman? Bu bakış açısına göre neden yürümüyor evliliğiniz? Öncelikle bakış açınızı değiştirin kendinizi sosyal hayattan kısıtlamak bir evlilikte olmaması gereken bir şey. Evlendiniz diye hayatınızı bitirmeniz gerekmiyor. Siz kocanızdan da bağımsız bir bireysiniz

Yaşınız kaç? Cok merak ettim. Eğer çok genç evlendiyseniz normaldir belki bilemiyorum. Kendi adıma 29 yaşında evlendim hiç de böyle şeyler yaşamadım. Tasindigim için bulunduğum bölgeyi tanıyıp sosyal bir çevre edinmeye çalıştım. Bu düşüncelerle evliliğinize zarar verirsiniz. P

Umarım öyle olur şuan en önceliğim yeni bir iş yeni bir ortam

1. Hic evlendim, yol Uzun diye is birakilir Mi? Degistirilir ama birakilmaz. Bu kendi kendine attigin en saglam kazik olmus 2. Bekarken gece 3e kadar gidilen yere evliyken gidilmez... afedersin de sen nereye gittin ki evlendikten sonra mumkun olmuyor? Bekarken herhafta sonu disaridayken, evlenince esini de alip arada pekala da gidebilirsin 3. Evlilik kolelik degil. Sen bunu hayatini kisitlayan bir kurum olarak algiliyorsan, cok yanlistasin. Adama da hayati zindan etme. Ve emin ol, kendine çekip duzen vermezsen, cok naz asik usandirir. Birkac ay, Maximum 1 yil sonra bu siteye "ay hamileyim, cocuk da var ama kocam boyle ilgisiz" diye konu acarsin.

Alışma süreci olur ilk başlarda. Ama siz işi bıraktığınız için sıkılmışsınız bence. Ben uzun yıllar çalıştım.1.5 senedir de evdeyim. Resmi olarak bir yerde çalışıyorum ama işe gitmek zorunda değilim. Bu yaz tekrar aktif olarak iş hayatına atılmayı düşünüyorum. Hiç sevmedim ev hanımlığını ben. İşe başlarsanız düzelirsiniz

Evlenir evlenmez yolu bahane edip işinizi birakmasaydiniz bu sorunu yaşıyor olmadınız. Cüzdan mi yahu bu adamlar? Nedir bu hemen evlilik = maaş algısı. Şu anda evde boş boş otururken tabii ki sıkılırsınız. Sorunu da sonra evlilik sanarsiniz. Sizin evlilik algınız baştan aşağı sorunlu o ayrı, evlilik demek artık çalışmayı bırakma özgürlüğü demek değildir. Öyle düşünen cahile laf anlatmam, kendini kandırmaya devam etsin burda da dolu öylesi. Ama siz 27 yaşında hemen tekrar yeni bir işe girin, sonra hala mutsuzsaniz o zaman nedeni sizin gece hayatınızı çok sevmeniz ve evlilik getirdiği belki sadık olma zorunluluğu ya da başka bir şey olabilir. En azından sorun neyse onu anlar, bosanabilmek için de kendi ayaklarınızın üzerinde durmuş olursunuz.

Ben bu konuyu, aynı cümleleri niye hatırlıyorum ya. Dejavu mu, yoksa siz daha önce açtınız mı aynı konuyu Evlendiğim için geldiğim şehirde tek başımayım. Kendi ailemden hiç kimse yok. Çok şükür ki eşimin ailesi çok iyi. İlk 7 ay ben de evde patlamak üzereydim. Bitkiler yetiştirdim, yeni tarifler denedim sonra kedi sahiplendim. Kedim arkadaşım oldu. Onunla konuşa konuşa geçti günlerim. Sonra şehire biraz daha alışınca iş buldum. Şuan çalışıyorum. Evleneli 1.5 sene oldu hiç yadırgamıyorum artık. Sadece pek arkadaşım yok, normalde de öyle arkadaş edinen biri değilim. Ev, iş. Eşimle birlikte aktiviteler yapıyoruz o da iyi geliyor. Alışıyorsunuz aslında. Kendinize meşgale bulun, hiçbir şey yapmasanız bile çıkın gezin. Kafanızı dağıtacak bir şeyler yapın. Sürekli bunları düşünürseniz evliliğe hiç alışamazsınız ne yazık ki.

Evlenince neden arkadaşlarınızdan yada sosyal hayatınızdan vazgeçmelisiniz? Sekiz senedir evliyim arkadaşlarımla görüşme sıklığım azalmadı. Çocuktan sonra biraz saatleri değişti. O da evlilikten değil çocuğun ufak olmasından kaynaklanıyor. Sorun evlilikte değil sorun evliliği yalnızlık haline getirmenizde.

olumlu gitmiyo diye sıkma sakın canını ülkenin hali malum illaki olur birinden biri

Ben sürekli iş başvurusun da bulunuyorum ama hala işsizim yani sizin yorumunuza göre her çalışmayan insan kocasının parasını mı yiyor cüzdan olarak mı görüyor bu düşünce yapısına kesinlikle katılmıyorum ben çalıştığım zamanlar da ikimizin parası da ortaktı şimdi ben mi yanlış anladım sizi bilmiyorum

Sizin sorununuz evliliğe alışamamak değil ki, ailenizi özlemek. Kafanızı biraz meşgul edecek bir iş bulursanız alışırsınız. Daha çok erken.

Yine atladığınız bir konu var :) size göre işi bırakmam en temeli evet öyledir ama nasıl olsa yeni bir işe başlayacağım diye bıraktım yol ve mobbing de üstüne cilası oldu öncedende söylediğim gibi hayat bazen planladığına göre gitmiyor olmadı ama benim en büyük aşamadığım konu aile özlemim hergün gitmeme rağmen yetmiyor aşamıyorum bekarlık hayatımı özlememin en büyük nedenlerinden birisi bu aile evimde olmak istiyorum 19 yaşından beri kendi ayaklarımın üzerinde duruyorum bir çok çalışma hayatım oldu kadın kolları, etkinlikler, gençlik kolları, bir çok alanda görev aldım organizasyon sorumlusu oldum işte bu kadar renkli bir hayattan 4 aydır evde kalınca biraz doluyor insan yine katılıyorum etkinliklere ama bekarken olduğu gibi olmuyor bişeyler onu anlatmaya çalışıyorum bende burda neden anlaşılmadığı mı neden vasıfsız tamamen koca parası yiyen birisi olarak görüldüm onu anlamıyorum belki en başta kaba taslak anlatarak yanlış ifade ettim kendimi :) C

Aynen öyle illaki bir işe giricem benimde zamanım gelecek o zaman herşey daha güzel olacak inanıyorum

İşten cikarilmissinizdir zaten uzun süredir evlisinizdir haklısınız ikinizin parası tabii ki ortak ve çiftlerin hayatında bu tarz dönemler olabilir. Şu anda siz bu dönemdesiniz yarın öbür gün eşiniz olur siz de ona destek olursunuz. Benim cümlem çok netti aslında ben de neden anlaşılmadigini anlamadım. " Evlenince yani birisi yeni evlenir evlenmez önceden calisiyorken çeşitli sebepler öne sürerek ve hemen eşe güvenerek işten ayrılması" ni kastediyorum. Çünkü normalde bekarken bu şekilde değil bu işler. İnsan ana babasına dahi kendini yaslayıp da yeni iş bulmadan önceki işini bırakmıyor. Ya da çalışmaya devam eder dediğiniz gibi ikinizin ortak parası olur sonra bir sorun olur ayrilinir sonra tekrar işe girilir bunlar normal şeyler. Ancak daha evlenir evlenmez şu sorunum vardı diye işten ayrılmak bir bahanedir benim gozumde. Ayrıca yeni evli insan evde sıkılır evlilik hayatının oturabilmesi için de yapılmaması gereken bir hamledir, demek istediğim bu.

Çalışma temposuna alışanlar evde oturunca boşlukta hissediyor. Belki sorun evliliğinizden daha çok çalışmamanızdandır.

İliskiyi yurutmek için yalniz başiniza kalmaniz gerekmiyor.

Herkese merhabalar öncelikle nerden başlayacağımı bilemiyorum evleneli daha 4 ay oldu ama çok mutsuzum aslında eşimi seviyorum bana çok değer veriyor sevdiğini her saniye hissettiriyor ama yeterli gelmiyor benim için aşırı yalnız hissediyorum ailemi çok özlüyorum geçmişi mi bir türlü unutamıyorum bekarken çok renkli çok canlı bir hayatım vardı şimdi ise yapayalnız geçiyor günlerim eşim için hepsinden vazgeçtim bir ilişkiyi yürütmek içinde yapılması gereken bu bence ama bir türlü alışamıyorum evliliğe evlenince işide bıraktım yol probleminden dolayı tekrar işe başlasam belki kendime gelirim bilemiyorum ama içimde hergün büyüyen bir boşluk var eşimde farkında bunun beni mutlu etmek için herşeyi yapıyor hakkını ödeyemem ama bir türlü olmuyor işte çok özlüyorum evlenmeden önce ki hayatımı.. Ne yapmam lazım? lütfen birileri yardımcı olsun belki derdim çok saçma gelecek size ama hergün ağlamaktan yoruldum sadece içimi boşaltmak istedim...

Ne demek canım benim yaz bana her zaman ne sormak istersen Allahın izniyle burdayım bu bir süreç herşey zamanla işe girmek istiyorsan kesinlikle çalışmalısın ben de o süreçler de çalışıyordum inan bana bu süreçte yardımcı oluyor

Evlilik neden size göre değil bunun cevabını bulmanız lazım önce. Yetmeyenin ne olduğunu anlamadını. Bunu öğrenirseniz çözebilirseniz. Bu arada herkes evlenmeyi diye bir şey zaten yok, kimi insanlar evliliğe uygun değildir, siz de öyle olabilirsiniz