merhaba arkadaşlar.. ben kadınlar kulübüne yeni üye oldum ve güzel bir ortam gördüm.. ben de derdimi paylaşmak istedim... bana da yardımcı olur musunuz... memur olarak görev yapıyorum ve hiç yakın arkadaşım yok... yani söyle herkes yüzüne gülüyor... ama kimseyi kendime yakın hissedemiyorum... sanki aramızda bir duvar var... yani karşımdan bir sıcaklık bulamıyorum... neden böyle oluyor acaba... 22 yaşındayım ve bu zamana kadar hep böyle bir sorunum var... O

görev yaptıgın ılde yalnız mısın peki yanı ailenle mı yaşıosun yalnız mı? Melek gibiydi ben budünyadan

spor salonuna kayıt olmayı dünüşüyorum... ama bilmiyorum yine de emin değilim bir ara çok heveslenmiştim hem fazla kilolarımdan kurtulurm hem de vakit geçigririm diye düşünüyorum ama bakalım hayırlısı...

maalesef düzgün insan bulmak çok zor, kimsenin içi gözükmüyor. arkadaş işi şans işi nedeni sen değilsin karşındakiler o yüzden yalnızlığı sev

sanırım öyle kendime yeni uğraşlar edinmek istiyorum canım sıkılıyor ama sanırım biraz da kendim mazeret üretiyrum... erkek arkadaşım vardı ondan da ayrıldım mesela... şimdi tam anlamıyla yapayalnızım... ama kendime sonunda bi uğraş buldum 500 lük bir puzzle aldım kendime bir süre o idare eder beni... ne yapayım en azından bir süre :)

merhaba bulunduğunuz ilçede kurslar filan varsa oraya kaydolmayı deneseniz? hem ortak noktanız olan insanlar olur, illa bulursunuz kafanıza göre birini. ama hemen çok içli dışlı olmayın bence insanlarla. yakın arkadaşım olsun diye uğraşırken daha çok yalnız kalabiliyor insan. "çok muhabbet tez ayrılık getirir" demişler, arada çıkıp dolaşabileceğiniz, arayıp hatrını sorabileceğiniz kişiler olsun yeter. çünkü insanlara cidden güvenilmiyor incinurceng http://organogold.pro?r=72 link bana aittir tek ayak

Bnde görevec22 yaşında başlamıştm ilk gün bi gttm işe oohh dedim 10 bayan fln vardı sevindim 5 tanesi flnda bnmle yaşıttı ama boşa sevinmişim hepsi birbirinden manyak çıktı. kıskançlık hırs ne ararsan var arkandan iş cevirirler dedikodunu yaparlar hepsiyle sırası gelince koptum 5. seneme girdm aynı yerde merhaba merhaba keşke ilk baş samimi olmasaymışım çok canım yandı bnden sana tavsiye canım kimseye bel bağlama yanlızkende mutlu olmayı öğrenpuzzle iyi seçim bnde çok yaparım G

ilçede görev yapıyorum ve köyde yaşıyorum her gün gidip geliyorum... köyde yapılacak birsey yok ilçede desen hiç yok... arkadaş desen herkes kendi yolunda yani kafa dengi insan yok... güvendiğim sevdiğim arkadaşlarım oluyor bi dışlayıcı hareketlerini görüyorum.. tamamen soğuyorum... artık öyle ki insanlara yaklaşmaktan korkuyorumm..

yalnızlık Allah a mahsustur. rabbim kimseyi yalnız ve kendi nefsine bırakmasın. . push ; yesil_peri

Bende 22 yasindayim universite ogrencisiyim. Bende universitede cok yalniz hissediyorum kendimi. Gercekten gercek dost arkadas olunabilecek insanlar yok artik. Seni anliyorum R

Bence bulundugun ortam seni tatmin etmedigi ve seninle ayni kafa yapisina sahip insanlari bulamadigin icin bu duyguyu yasiyorsun. kendine hedef koy bir yil icinde yada sartlarina uygun zamana kadar sabret daha iyi bir yere tayin iste. ilcede gidebilecegin kurs gibi etkinliklere de katilmayi dene.

ben didimdeyim ama kendimi yalnız hissediyorum. eşimin işleri var. bir ingiliz sitesinde oturuyorum. pek çok insan tercih eder bende yalnızım yalnız

bende sendenim calıştıgım ortamda bayan yok e işten eve evden işe komşuluıkta yok eskiden bir iki arkadaşım vardı artık hic arkadaşım yok aile çevremde az olunca boşluğa düşüyorum gerçekten ama bu duruma alışmaktan başka care yok yaşlarımız uysaydı arkadaş olurduk uymuyor inşallah kendi kafana göre arkadaş bulursun

bende de bu sorun var ya... benim ortamım da yeni sayılır. buraya geleli bir yılı geçti. ben de memurum ama ne işte ne de çevremde kimsem yok... birisiyle kafam tam uyuştu diyorum olmuyor. insanlar artık kendi kabuğunda ya... sohbete hasretim burda... eşimle de çok sohbet edemiyoruz. tartışıveriyoruz hemen ufacık şeylerden... kafamı dağıtayım istiyorum.. evden işlerden, iş yerimden, eşimle yaşadığım problemlerden... ama yok... çıldıracağım yani... duvarlar örüyor insanlar birbirlerine ama içeri almak istediklerii de alıyorlar... başkasının hayatına dahil edilen biri olamadım hiç. dinlemeyi severim... sorun ya da başka bir şey... ne olursa... sırdaşımdır... ama insanlar neden böyle zıt kişileri ister sever bilmiyorum!

zor gerçekten çektiğin seni anlıyorum ben senin bahsettiğin gibi bi ortamda üçüncü senemi geçiriyorum. allah hepimizi sevdiklerimize kavuştursun olduğumuz yerlerden çıkarsın inşallah

benimde öyle ve ben lise de olduğum halde kendimi yalnız hiissediyorum kafama çok takıyorum eve gelip saatlerce ağlıyorum, arkadaşım var ama karşı sınıftan onun yanına da gitmek istemiyorum, ve arkadaşlarım arkamdan konuşuyor bende arkadaşlığı kestim, çok yanlız gibiyim Amy lee