sevgini canlandir canim. cok kirilmissin esine. hepimizde oluyor ara ara. o sana gelmiyorsa sen ona git. konusursan asarsiniz bence. cunku cocuklar bazen hayatimizi o kadar dolduruyor ki onlarin disindaki kimseyi goremeyebiliyoruz. adim at gerisi gelir didem_ada bade ve

Yaa gercekten cok tatli birisinizz.. biz 4 kardesiz 2 ablam 1 abim var bir ablam evli degil.. sanki evlenip cocuk sahibi olmamasinin nedeni benmisim gibi davraniyo neden boylesin neden mutsuzsun sen sorunlusun.. ne guzel iki kizin var.. kocan gozunun icine bakiyor.. sorunlarimi hep gormezden geliyor.. neymis bu gidisle akil hastanesine yatmam gerekicekmis.. obur ablam kendi capinda bizimle hic alakasi yok abim desen oyle annemde oyle bir goruyorki beni hayatım dort dortluk ben simarik davraniyomusum gibi.. birinin beni anlamasina o kadar cok ihtiyacim vardiki.. hepiniz iyiki varsiniz cok tesekkur ederim gercekten..

Çocuk istediğiniz uzun bir süre ve şuan çok yeni olan bir bebekli hayat. Eşinizin de sizinde bu tür inişler yaşamanız çok normal. Siz biraz kendinize çeki düzen verin onunla konuşun o da sizi anlamaya çalışsın. Göreceksiniz zaman içerisinde yeniden canlanacak hayatınız. Hele o bebekleriniz bir yürümeye konuşmaya başlasın, eşinizde feraha erer sizde. Bu yüzden birbirinizi daha çok görmeye başlarsınız duygusal olarak. Sabah işe giderken bir mektup koyun cebine, ona olan sevginizi anlatan, şuan ki duygusal boşluğunuzu anlamasını sağlayacak bir mektup. Yılmayın hemen. Hemen hemen her evlilik böyle travmalar yaşar.

aslında düşündüm de ortam var arkadaş var :) çocuklar haklı :) kendi kızımı düşündüm şimdi aslında her zaman sokağa meraklıydı ama ihtiyaç olarak istemesi 1,5 yaş sonrası... demek ki zamanları var :) not: gözden kaçırmışım daha yürümüyorlar tabi ki, ooo siz onları bir de ayaklanıp özgürleştiklerinde görün siz mutlaka gidin, inanın çok faydası olacak, belki sizdeki değişim eşinizi de harekete geçirecek. sevgisiz ve mutsuz bir hayatı kimse çekmemeli tabi ama öncelikle mücadele de etmeliyiz diye düşünüyorum. hakkınıza hayırlısı, Allah yardımcınız olsun... Y Ymn55 Öyle bir yerdeyim

Benim de bebegim dogdugunda kendimi cok farkli hissettm bebek bana engelmis gibi duygularin icinde buldum kendimi.. esim yardimci oldu saolsun ve bu sureci atlattim simdi nasil oyle dusundum diyorum.. kosankaplumbaga Geri vitesim yok benim gerekirse ileriden

SAygisizlik yapmiyor da.. her gun gozumun onunde suratsiz gicik bi adam gormeye tahammul edemiyorum artik.. muhattap olmasam diyorum kizlar yuzunden konusmak zorundayim.. mesela simdi kavgaliyiz yarin pazar evde.. git disari cik desem gitmez.. oturur karsimda suratini asar bes karis beni gicik etmek icin elinden geleni yapar.. siz soyleyin simdi napim ben.. bi gun elimden bi kaza cikicak diye korkuyorum

Şuan sanki yeni evli gibi bile olduk, Zaman herşeyin ilacı, ben annem babam ayrı büyüdüm o yüzden oğlumun yaşamasını istemedim, zaman, sabır dedim, Arkadaşım ayrılmayı at kafandan yazdıklarımı oku neler yaşadım, Eşim yeni yeni anlıyor, tamam sana destek olmadım diyor.

Sağol canım, ben annem babam ayrıldığında 3 yaşındaydım, iki kardeşiz ve babam bakamadı bize yuvaya verdi mecbur, yani babaanne anneanne amca hala Fasa fiso, kimseden fayda olmaz, Benim yaşadığımı yaşamasın oğlum, benim içinde hala ukdedir. İnan ailece bir yerlere gidenlere gıbda ile bakarım, torunlar çocuklar ne güzel, ama ben Oğlumla yaşıyorum içimde kalanları, eşimde düzeldi allaha şükür. Geçen arkadaşım doğum yaptı, hastaneye gittim doğumu bekledim, sezeryan oldu, amaaa halimi bir görün, hıçkıra hıçkıra ağlıyorum, herkes pervane annesi görümcesi, ablaları, kaynanası, inan kıskandım imrendim, ve bu hiç geçmeyecek bende, ne zaman birini görsem ailesi manevi destek oluyor, koşturuyor yardımcı yardımcı oluyor, hep ağlıyacağım geçmiyecak yani. Yine allahıma şükürler olsun

2015 nisandami dogum yaptin ucuzleri tekrar mi hamilesiin nnn carmenares

Yardim edecek kimse yok mu? Aileniz, esinin ailesi, ya da imkan varsa bir bakici? Bunalmaniz normal, ama hafta iki gun bile sadece kendinize ayirabileceginiz 3-5 saatiniz olsa, ruh haliniz cok daha iyi olur diye dusunuyorum.

Benim sorunum cocuklarimla degil kocamla.. esimin cocuklar konusunda yardim etmemesi degil.. bana karsi olan tavri keske yorumlari okuyup da nasil olduguma karar verseydiniz didem_ada bade ve

Tesekkur ederim arkadasim.. onceden daha kolay atlatiyordum bu sureci cunki tek derdim tek sorumlulugum esimdi.. simdi o kadar mucadele icinde o kadar ugras icinde bide onunla ugrasmak zor geliyor cok zor geliyor.. carmenares

Canım Sana kısaca başımdan geçenleri anlatayım haline şükredersin! Kayınpederimle yaşıyordum yenide evliyim düşün balayı vs yok, kayıyınpederim bir hafta sonra geldi yanımıza tabi bu bir hafta kaynımlarda kaldı. yani yeni evlisin eşinle beraber TV izlemek, sarılmak şakalaşma istiyorsun olmuyor, kayınpederim dünya tatlısı biriydi ama eşimlede vakit geçirmek istiyorum. Bir yere gitsek surat asardı yanlız kalmayı sevmiyordu, yemeğe birilerine gidemezdik, dedimya yanlız kalmaktan korkuyordu,. evliliğimizin 8 ayında hamile kaldım. Ama nsl anlatamam düşük tehlikem var yatamam kalkamam, Kayınpederim yaşlı adam yemek ister iş ister, adammı hizmet etsin bana yanii, ve erken doğum riskim oldu bu defa beşinci ayında yine aynı, Şimdi diyorsunuzdurki eşin nerde?Eşim evde ve işteyani destek yok. Neyse rabbime şükürler olsun ki sezeryanla bebeğimi aldım kucağıma, Ne bende anne var ne eşimde, yalnız kaldıkmı sağolsun arkadaşlar birer gün gelip yemek iş yapıp gittiler, Bu arada kayın pederim kaynımlarda kalacak benim kırkım çıkana kadar. On gün oldu doğumum ama çok sancılı geçti yerimden kalkamam. acı eşiği bilirmisiniz? bilmem ama bende hamileyken öğrendim açıya dayanıklı değilsin anlamına geliyor, anında tansiyonum düşer fenalaşırım, Ve benki kendimi çok güçlü bilirdim, hastayım deyip yattığımı bilmem. taaki hamile kalana kadar. Dikiş yerim ağrır, yataktan kalkarken çarşafa asılırdım, tek başımayım, arkadaşlara kaç gün gelin dersiniz ki değilmi. Ve on gün oldu doğum yapalı, acı haberi aldık kayın pederim kansermiş, anında ameliyata aldılar, ve kaynımın oğlu hareketli olduğundan, eşime dedimki. babamı hastaneden direk bize getirin, kaynımın oğlu hareketli, orada rahat edemez hasta adam dedim. Sezeryanlıyım da kayınpederimin pansumanını ben yaparım diğer yaptıklarımı anlatmayım, günleri sayılı bir hastaya ne yapılırsa onlar yani, bu arada bebeğimi eşimin kuzenlerine bırakıp, kaynımla kayınpederimi kemoterapi ye götürüyoruz devamlı. Sütüm bir ay demeden kesildi, Bir yandan bebek bir yandan hasta bak diğer yandanda kayınpederimin çok sevenleri vardı gece gündüz ölücek diye hergün gelenimiz bitmezdi, çat kapı, banyo yapamam vs, eşimin işyerinden izin vermediler yani doğum izni kullana bildi ancak. Eşimin günağını almayım ama hiç hatırlamıyorum ne bana ne bebeğe ne babasına baktığını. Neyse sonra dört ay sonra kayın pederim vefat etti mekanı cennet olsun nurlar içinde yatsın. Oğlum 1 yaşındayken hiperaktif olabilir dediler doktorlar ve öylede oldu. İnan neler yaşadım, dükkanlara girsek birşey almak için, adam derki! hanım efendi lütfen çıkın yada çocuğunuzu susturun, tamam derim ama oğlum tepinir vurar kırar vs. Arkadaş çevremin çoğu aramaz oldu. kimseler evine davet etmez oldu,4 arkadaşım hariç. Devletin okul öncesi ana okuluna yazdırdım 3 yaşındaydı ve inan o arada ablam öldü arkasından haftasına okuldan ararlarmı! Lütfen oğlunuzu durdurmıyoruz! eşyalara çocuklara görevlilere zarar veriyor! Sizi rama yönlendireceğiz, hastaneden rapor alın, okulumuzda işiniz zor, alırsanız kaydını buradan daha sağlıklı sinir küpü olurum. Hem acım büyük ablamı kaybettim hem okuldan ararlar. Neyse hastane, RAM derken bir ayınızı alıyor nerdeyse. Sonra dediler ki bana doktorlar ve ramdan, henüz yaşı ufak rapor veremeyiz, bir sene geçti, başka ana okuluna yazdırdım! Abartmıyorum ne eksik ne fazla aynılarını bu ana okuluna yaptısürekli tlf, oğlunuz sunun kafasını yardım, bunun burnunu kanatlı, bunun kollarını ıssırdı, bu arada ben sürekli velileri arar özürler diler evlerine giderim. veeee tekrar bir evrak verdiler bana, doğru hastane, kurul ve RAM, hastane derki okula başlamadan kuruldan geçilmez, bu yaşlardaki çocuklar için normel değerlendirilir, evet oğlun hiperaktif ama rapor verilmez, ana okulu bitti ve tekrar doktora gittik, kreş kreş kreş dedi, hemen işe girmem lazım, ana okulunda kaydımızı yaptırdım bir hafta kaldı okul açılacak, yani iş ayrımı yapak gibi lüksüm, temizlik çay işi buldum, ilk işim ana okulundan kaydını aldım ve kreşe verdim,850 asgari ücrete, 825 oğlumun kreşi etkinlikleri cimlastik derleri hocasına gidiyordu. Bel ve boyun fıtığı oldum, nedeni ise üç katlı yeri vilada sıkıp silmekten, stresten fibromiyalji hastalığına yakalandım tedavisi ilacı bile yok,9 ay sonra işten çıktım yazın, Sonra ilk okula başladık, veee hiç şaşırmayın aynı sorunları yine yaşadım, öğretmenimiz dediki! sınıfta bir senin oğlun birde diğerinin oğlu var, yaaa sen alırsın sınıftan yada o, yoksa ders felan çalışamayız, yada ben birinizi göndereceğim, Hemen aldım oğlumu sınıftan, dedim öğretmen gönderirse fişleniriz. Şimdiki öğretmenimiz allahıma şükürler olsun, ilaç bile sakın verme, sınıfta uyuyan çocuk istemem, erkek çocuğu biraz hareketli olur dedi. Şimdi oğlum 7 yaşında ikinci sınıfa geçti. Arkadaşım şimdi diyeceksinki bana ne senin hayatından ne yazdın beee, Benim Eşim nerde acaba bu anlattıklarında değilmi, hiç destek olmadıki. Kayınperimdede, loğusalığımdada. Eşim elinde kumanda yv izler, ben diğer odada oğlanı oyalardım, odalarımız bile ayrıydı artık. ben oglumla yatarım, eşimde oğlumun yatağında, kendi rahatlığını düşünen benim neler hissttigimi anlamayan biriydi, Çevre eşime derdiki benim için yardımcı ol çok yıpranmış diye, hıhı oluyom derdi ama ben neden görmüyorum. bu arada geçen yıl babamı da kaybettim, düşün ruh halimi. Yazdıklarımdan sakın eşimin kötü biri olduğunu çıkarmayın, evine bağlı, Kimseye el avuç açtırmayan biri, yalnızca galesiz rahat biri, Şuan nsl durum derseniz allahıma şükürler olsun, atlattık

Hava güzel çocuklar bu Havaların tadını çıkarmalı hem de d vitamini almalı Bu sebeple eşinizden yardım isteyin, çocuklarına düşkün olan bir baba hayır demez, hep birlikte onları parka, deniz kenarına götürün.

Teşekkür ederim sağolun, hepimiz için hayırlısı Neyse onu yaşıyoruz

Üzülmeyin nolur İnşallah kendi büyük güzel ailenizle gün geçtikçe çoğalarak artarsınız ve özlemini çektiğiniz aile ortamının en güzelini siz kurarsınız. Güçlü kadınların üstesinden gelemeyeceği şey yoktur inanıyorum size

bende 5 senelik evliyim. üçüzlerim var. nisan ayında doğdular. tekrar hamileyim. doktor çoğul olabilir dedi. yani 5 olma ihtimali var. 5 seneden sonra kavuştum ç ocuklarıma. vallahi 100 sene evden çıkmasam umrumda olmaz. eşim banada arada bir yardım eder. zaten çok çalışıyor et de diyemem. ilginçsiniz.

Cocuklarimin bana bi zorluğu yok evde oldukdan sonra onlar mutlu.. gun icinde uyumazlar ama gece 9 da yatar uyurlar sabah 8 e kadar.. zaten gun icinde bakicimizda var.. ikiz annesi olmak gercekten farkli birine az fazla ilgi gostersen oburune haksizlik yapmis gibi hissediyosun.. yemek yedirirken acaba once hangisinden baslasam gibi.. kalbini ikiye bolmek gibi bi yarsi bade icin diyer yarisi beren icin atiyor.. sizinde evladinizi bagislasin rabbim hayirli uzun omurler versin

Hafif bir depresyon sezdim sanki. Herkesin hayatinin belli bolumlerinde olabilir. Bi psikologa gidebilirsin didem_ada bade ve

gzddmrlli You can if you think you can tek ayak

Bebişlern tadını çıkarsana.. En fazla 3 yıl snra rahatlıcan böyle düşün. Bide çockları bahane etmeyin biriyle eşinz diğeryle siz ilgilenrsinz dışarı çıkınca. kosankaplumbaga Geri vitesim yok benim gerekirse ileriden

Canım, Eşim çocukları için ölde ölür yazmışsın yanı yardımcı oluyor sanırım, sen sana olan ilgisizliğinden şikayet etmiş. Benim Eşim hem bana ilgisiz hem oğlumaydı, babam ölmeden önce sürekli babamdaydım, nedenmi? Eşimin Oğluma tahamülü yoktu. Düşün ağlardım sinirimden bunalırdım evin içinde ve birgün ağlıyorum, Eşim dediki git içerde ağla oğlanın yanında ağlama. Arkadaşımında ikizleri var destekte alıyor kaynana vs, ama hep derdiki bana, inan iki çocuk büyütüyorum ama ikisi bir emin etmez bile, emin oğlum olur bu arada. Üzülürdü halime kimsem yok, arada yalnız kalmak istiyorsun ama destek kimseden yok düşün. Ne olur ayrılmak kelimesi bile kötü, bak inan iki üç seneye herşey düzelir, çocukların birlikte oynamanın keyfine varıcaklar, sen daha rahat olacaksın, Benim oğlum hem hiperaktif hem yalnız çocuktu, kimse onunla oynamak bile istemez di. Ağlardım yavrum didem_ada bade ve

3 hafta once tatile gittik.. hic sevmediler.. parka goturuyoruz en hazla 15 dk duruyolar avm. Acik alan aklınıza getirebileceginiz her yolu denedik.. evde cok özgürler hic kisitlamiyorum onlari belkide o yuzden.. dahada yurumedikleri icin hoslanmiyolar belkide.. profesyonel destek almayi bende dusunuyorum ama esimi bu konuda ikna edemeyecegimi biliyorum sadece kendim icin gidicem ama.. kinleniyorum ona karsi evet.. dedim gibi ben bu evlilikde artik gelecek görmüyorum.. belkide ondan umudumu keserek sadece kizlarim icin yurutecegim.. oda gidebildigi yere kadar gider.. inceldigi yerden de kopar didem_ada bade ve

rica ederim, keşke bir faydam dokunsa... çok iyi anlıyorum sizi, genelde kadın olarak evliliğin sorumluluğunu erkeklerden daha önce ve daha istekli sırtlıyoruz, o hengame içinde de erkeğin bencil ya da bireysel davranışı, hangi açıdan olursa olsun kırıcı oluyor... psikolojik desteğe başladığınızda göreceksiniz tükenmişliğiniz azalacak tekrar güç kazanacaksınız. ondan sonrasında da eşiniz de üzerine düşen değişimi gerçekleştirmeli, gerçekleştirmiyorsa kendi bileceği iş tabi ki... E

Eskiden boyle degildi diyorsun erkekler de cocuk gibi aslinda daha fazla cocuklara odaklaninca kendilerini unutulmus hissediyor seni sevdigini dusunuyorsan asarsiniz bence bizde zor atlatyoruz bu sureci esim bana ilk basta sen artik benimle ilgilenmiyorsun demisti oyle hssedyorum demisti.. gercekten en ufak seylerden bizde tartisir olduk hala da tam gecmis degil.. ama bu bi surec ve unutma bu sureci boyle geciren bir tek sen degilsin.. olumlu dusunmeye calis esine eski gunleri hatirlat bebislerinle ortak oyunlar oynayin. aslinda erkeklerin kadinlari dusunup daha cok ilgilenmesi gerekirken cektigimiz onca sikintilara ragmen bizden ilgi alaka bekliyorlar. ama dedigim gibi esinin seni sevdigini dusunuyorsan her sey yoluna girer en azindan sen dha fazla adim at.. he baktin olmuyo yorma kendini.. zaman size iyi gelecektir.. bebislerin bir yurusun tutar elinden gezdirirsiniz beraber..

biraz zamana birakmani oneririm. saygisizlik vs. yapmiyorsa biraz sessiz olup beklemeyi oneririm didem_ada bade ve

Aynı durumu yaşıyorum ve o kadar iyi anlıyorum ki sizi... Sorsanız etrafımdaki herkes çoook yardımcı!!! Ben şunu anladım gerçi icraatte çok zor oluyor ama kimsenin kimseye faydası yok bu dünyada. Kızlarınla sen varsın. Beklentilerini düşür elindeki imkanlarla sen hayatını renklendir. Kızlar ne kadarlık bilmiyorum bu nedenle iki bebeği alıp park bahçe gezmen çok zor bence en azından gündüzleri balkonunda çayını kahveni iç kendine vakit ayır. Evini sev severek temizle eşyalarını sev düzenini sev. Akşam çocuklar uyuyunca eşine göz kulak olmasını söyle kulaklığını tak yürü bir yarım saat markete uğra mesela. Beklentilerini düşür bence öncelikle

Gercekten ayakta alkislanilasi bi kadinsiniz.. ben bi daha cocuk kelimesini bile duymak istemiyorum.. rabbim hayirlisiyla nasip etsin ins.. . push ; carmenares

Hatta rahatlık battı bana, Oğluma kardeş bile istiyorum, hayırlısıysa

sogukluk girmis aslinda. halledilir bir problem 1Sen

Eger yardımcı bakici falan yoksa aynı anda iki cocuga bakmak çok zordur herhalde ben bir taneye anca bakabiliyorum açıkçası. Esinizle acikca konusun istekleriniz neyse soyleyin eminim yardımcı olucaktir size.

1 yasindalar.. ama ben atlatamiyorum.. ve o herifden iyice nefret etmeye basladim Y Ymn55 Öyle bir yerdeyim

Baya uzun surmus canim ya konusup derdini anlattin mi peki.. yaklasimi nasil.. ev hanimi misin. Y Ymn55 Öyle bir yerdeyim

Seni cok iyi anliyorum bende geçtim o surecten cok sukur atlattim kizim uc aylik simdi seninkiler kac aylik oldu didem_ada bade ve

Bence arkadasin derdi kocasinin ilgisizligi kotu davranmasi yardim. etmemesi. degil didem_ada bade ve

Cok uzuldum canim.. ama ben ilk defa savasmiyorum bu adamla evliligimizin ilk zamanlari tam bir kabustu.. bende o zamanlar cok cahildim.. ama oyle boyle bu zamanlara getirdim bi kaynvalidem vardi bi telefonuyla bizi birbirimize katardi.. ben artik bu adamla savasmak istemiyorum.. tam hersey duzene girdi derken yine ayni seyler yoruldum.. ama obur arkadaslarin dedigi gibi psikolojik destek alicam ona ramen ayni olursa benim artik yapacak biseyim kalmiyor...

Cok gittim çok konuştum.. hatta en son tartismamizda bu evlilik buraya kadar benim cabamla geldi bundan sonra senin cabanla devam edicek dedim.. ama yok anlatamiyorum.. o bildigi gibi devam ediyor didem_ada bade ve

Ayy teşekkür ederiim Boşverin ya bence aile bireylerinin birbirleri ile ilgili otomatik kabulleri var bu yüzden aile içi yorumların çoğunlukla objektif olmadığını düşünüyorum Ben de size teşekkür etmek isterim bu forumda bazen yazdıklarınızı okuyup bir cevap vermeye tenezzül etmeyenler varken sizi içtenlikle teşekkür ediyorsunuz İnşallah herşey istediğinizden daha güzel olur carmenares

neler çekmişsiniz... bir solukta okudum yazdıklarınızı ve çok takdir ettim sizi, herşey üstüste gelmiş, üstelik bir anne bir kayınvalide desteği yok. siz çok güçlü bir kadınsınız helal olsun size :) şükretmek için ne çok sebebimiz olduğunu bir kez daha hatırlattınız. teşekkür ederim kendi adıma. Umarım bundan sonrasında ömrünüz hep rahatlık içinde geçer, ölmüşlerinize rahmet diliyorum... konu sahibesi, içinde bulunduğunuz durum hakikaten sıkıntılı Allah yardımcınız olsun biz tek çocuğa yetemezken iki çocuğu aynı anda büyütmek çok zordur eminim... eşinize duyduğunuz öfkeyi anlıyorum ama kinleniyorsunuz yapmayın zarar verir sizlere... profesyonel destek almanız gerektiğini düşünüyorum hatta aile terapisi. bebeklerinizin ev dışı ortamı sevmediğini söylemişsiniz ama bu yaşlarda ve ilerisinde sosyalleşme ve dış dünyayla etkileşim çok önemli gelişimleri açısından, onları eğlenceli yerlere götüremez misiniz? biliyorum işiniz çok zor ama sonradan sorun yaşamamak için şimdiden bu zahmete katlanmalısınız diye düşünüyorum. didem_ada bade ve

Eşiniz çocuklara düşkünse, çocuklar için ayağına eşinizle ma aliye gezmelere gidebilirsiniz. Çocuklar dışarıyı sevmiyor filan derse, ay çocuk bu evde olmaya alışırlarsa çok yabani olurlar ne kötüüüüü deyiver çelersin aklını hemen. Erkek milleti çok akıl yürütmez.

lohusa bunalımından çıkamadınız mı yoksa çok duyuyorum bu durumu. doğumdan sonra psikolojik olarak yıpranan, toparlanamayan kadınları. ikiz bakmak zor iş zaten başlı başına... bir psikoloğa görünseniz?

1 sene olmuş zaten, bence bir profesyonelden yardım almayı deneyin

çocuklardan önce eşinizle diyoloğunuz nasıldı?

Bene korkuyorum bu durumu yasamaktan ama ben normalde de evde vakit gecirirdim. Esiniz neden parmak kiprdatmaz sizin icin anlamadim.

Tek basima degilim cok sukur yardimcim var.. ama onlar ne parki seviyor ne arabada gezmeyi evde cok mutlular.. benim sorunum kocam denen herifle.. ben ona al bizi gezmeye gotur de demiyorum bana olan davranislari tavirlari cok degisti.. sana eyvallahim yok artik der gibi.. biliyor ki artik iki evladim var alip onladi hicbiryere gidemiyecegimi.. sanki sen artik benim icin hicbiseysin der gibi.. geceleri bile ayri yatiyoruz artik.. hayatında biri var desem hicbisey yakalayamiyorum.. sevgisi bitti sanirim didem_ada bade ve

Amaann arkadasim seninde isin cok zormus yaa... kayiplarin için basin sag olsun yemin ederim aglayarak okudum yazdıklarını.. dedigin gibi benim esim de kotu biri degil sadece bana karsi cok ilgsisiz alakasiz. ben 20 yasinda evlendim esimle de 16 yasindayken tanıştık.. yani ilk askimla evlendim ne yasadiysam onunla yasadim onunla gordum.. simdi bu sekilde olmamiz cok zoruma gidiyor kaldiramiyorum.. anneler gununde bile hüngür hüngür aglatti beni.. arkadaslarimin esi coskuyla eslerine tesekkur ederken benimki ilk anneler gunumu mahvetti.. daha 27 yasnda gencecik bir kadinim sevilmeye sevgi gormeye ihtiacim var.. bunlari bana esim gostermeyecekse kim gosterecek.. dedigim gibi cok mutsuzlastim artik ruh gibi dolasiyorum evin icinde hep uyumak istiyorum yasamakdan zevk almiyorum.. sadece kizlarimla ilgilenirken gulmeye çalışıyorum.. didem_ada bade ve

Selam arkadaslarr.. Dertlesicegim kimsem olmadigi icin burdayim.. nerden baslasam bilmiyorum ama.. 7 senelik evliyim.. 6. sene tedaviyle ikiz kizlarima kavustum.. ama 6 sene o kadar cok rahatliga alismisim ki simdi eve kapanmak çok zor geliyor bunaliyorum sıkılıyorum.. kizlarimda sag olsunlar disariyi hic sevmiyorlar.. bide kocam var.. bu kadar bunalmam icinde oda bana hic yardimci olmuyor.. kizlari konusunda öl de ölür. Ama konu ben olunca kolunu bile kibirdatmaz.. cok koptuk birbirimizden.. artik birbirimizin hicbirseyine tahamulumuz kalmadi en ufak şeyde kavga ediyoruz.. cok bunaldim arkadaslar.. patlamak uzereyim.. ben bunca seyi kaldiramiyorum ve cok mutsuzlastim artık.. uzun oldu kusura bakmayin hakkinizi helal edin

Ben de yeni anne oldum canım. Çok bunaldım. Herkes sen lohusasın bebeğin kırkı çıkmadı, dışarı çıkılmaz falan diyordu. Herşeye burun sokmalar falan, eşim de salak salak hareket etmeye başlamıştı. Güzel bir boşanma protokolü ve dava dilekçesi hazırladım, imzalaması için eline verdim. O zaman her şey normale döndü... Eşinin seni ihmal etmesine izin verme...

Ben logusa bunalimina hic giremedimki.. logusalik bile yasamadim ikiz olduklari icin erken geldi bebeklerim 10 gun kuvezde kaldilar. Ben 2. Gun hastaneden ciktim.. sonra her gun onlari ziyarete gittim.. sonra eve getirdik onlari cok sukur ve seruven basladi.. kolik bebekti kizlarim her gun aglama krizleri uykusuz geceler.. yani depresyona girecek vaktim olmadi