Bulursun İzmir'de Ön muhasebeye falan basvuru yap kumiko medeniyet ve kadın düşmanları

Ben de son birkaç haftadır inşirah okuyorum ferahlık veriyor bana da :) inşallah ben de feraha çıkarım tez zamanda. Yani biri olsun hayatımda derken dertlesecegim sohbet edeceğim benim keyfimi yerine getirecek biri olsa güzel olurdu olarak diyorum elbet kotu insan olacaksa hiç olmasın :) Bir de böyle güzel bir yorum yaptığınız için teşekkür ederim. Kalpsiz, anlayışsız, suçlayıcı yorum yapan çok. Sizin gibi yapıcı yorum yapan az :) iyi ki varsınız

Yaşadığınız yer küçük bir şehir mi? Eğer öyleyse iş imkanları kisitli olabilir, daha büyük yakındaki sehirlere başvuru yapıp kendinize yeni bir hayat mı kursaniz? Kim bilir belki başka bir şehirde yeni bir çevre ve iş imkanı bulursunuz. Bence konfor alanından çıkmaya değer, çünkü şu anda da çok konforlu sayılmazsınız hem yaşınız da çok genç

Erkeklerle gizli buluşmadım, türlü yalanlarla erkeklerle tatile giden kızlar gibi olamadım, neden yasak konulan ben oldum diye isyan ediyorsunuz ama kıyasladığınız yine kadın olduğu için ötekileştirilen sanki onlara da yasak konulması gerekirmiş gibi bahsettiğiniz kişiler. Derdiniz onlar değil ki. Keşke kimse öyle olmasa... Derdiniz kadını kısıtlayan babanız gibi kişiler aslında. İş kısmında ise mezun olduğun alanda arasan aynı sıkıntı herhangi bir alanda arayıp üniversite mezunu olduğunu belirtsen ayrı sıkıntı. O bölümü okuyan kişi sayısı istihdam sayısını katlarsa iş bulmanın zorlaşacağı iki artı iki dörttür. Böyle durumlarda iş şansa kalır bazen de ama sizin suçladığınız şeylerin hiç alakası yok.

Hayata ait görüşüm hobim var. Sadece babam baskıcı ve işim olmadığı için sokağa çıkma sebebim olmuyor. Zamanında dans kurslarına da katıldım. Fotoğrafçılık kurslarına da eğitimlere de. Gayet de uzun boylu hoş giyinen sohbeti güzel biriyimdir. Belgesel izlerim, genel kültüre önem veririm. Tesbih çektiğimi kimse bilmez bile

Canim ne bolumu okudun neden is bulamiyorsun acaba. Olmazsa kasiyerlik falan isine gir annenin size bakmasi olmaz oyle. Baban lada bosansin annen cesareti yok galiba yada konusun ise girsin. Benim babam hasta oldugu icin is bulamadi ona ragmen evde her gun kiyamet kopuyordu.

Sizin bi hayatınız yok ki. Siz ve size dair bir şey yok. Hayat bu söylediklerinizle kazanılmıyor evde oturup iyi bir insan olmak hayata tutunmaya yetmiyor. Gerekirse hayatınızı tırnaklarınızla söküp kazanmanız gerekiyor. Herkes bir anda işe girecek ya da bir anda hayatının aşkıyla tanışıp mutlu olacak kadar şanslı olmuyor. Gidip sürünseniz de bir işe gireceksiniz, dışarı çıkıp yeni insanlar tanıyacaksınız. Siz sadece cesaretsizsiniz.

Bırakmaz ki. Yalvardım ayrılın diye. Babam annemi ve beni bırakmaz asla. accessdenied

Mesela bir işe başvurduğunuz zaman neden red ediyorsunuz bunun nedenini öğrenin bu konuda varsa bir eksiğiniz bunu kapatmaya çalışın. bunun dışında başarılı, özgüveni yüksek insanları iyi gözlemleyin nasıl bulundukları noktaya gelmişler araştırın. Ortamlara girin. Pozitif olmaya çalışın her şeyden yakınan somurtan biri olursanız insanlar sizden kaçar. Belki klişe olucak ama size bir şeyler katıcak kitaplar okuyun. Bir hedefleriniz konusunda kararlı olun

Canım yaşlarımız yakın ve hikayenin bir kısmında kendimi gördüm. Yani yalnız değilsin. Böyle bir ekonomide, böyle bir aile ve toplum düzeninde hemen her genç belli sıkıntılar yaşıyor. Bize gül bahçesi vadedilmedi. Her insan kırılır, herkesin hayatta zor dönemleri olur. Ben de seninle benzer süreçleri yaşadım ve bir şekilde baş edebildim. Öncelikle sabırdan ziyade odağımız şükür olmalı çünkü sabır denilince tahammül göstermemiz gereken durumlar göz önünde oluyor ama şükür denilince kendimizi şanslı hissettiğimiz bize bahşedilen güzellikleri odağımıza çekmiş oluyoruz. Gül düşünürsün, gülistan olursun. Bu öyle kolay değil kabul ediyorum. Ben kpss çalıştığımda şartlarım o kadar kötüydü ki 20 tane olumsuz durum vardı. Sahip olduğum tek şey beynim ve kalem tutan ellerimdi. Bu ikisine dayandım ve derece yaptım. O dönem her ağladığımda inşirah suresini okurdum. O zamanlar maneviyata yönelmiş değildim. Aradan zaman geçti ve dert ettiğim her şey düzelmişti açtım tekrar okudum sureyi. Her ayet yerini bulmuştu hayatımda. Son ayette geçen "ve ancak Rabbinden ümit et, hep ona doğrul" kısmına takıldım ve bunu da hayatıma çekmeliyim dedim. Şu an bakınca bazı şeyler geride kaldı ama yine de mükemmel bir hayatım yok dert güncellemesi geliyor mutlaka sağlıklı olmak, kendi kendine yetebilmek, iç huzuru korumak en büyük nimetler. Rabbi-şrah li sadri Rabbim göğsüme genişlik ver bu duayı dilinden düşürme yalnızlık konusunda da şu an ben de yalnızım ama öyle ilişkilerim oldu ki bazen bir şeylerin olmaması olmasından çok daha hayırlıdır. Dünya iyi ki yuvarlak bu da demek oluyor ki hiçbir zaman dümdüz bir yolda olmayacağız muhakkak bizi bir dönüş bekliyor. İnşallah bütün dönüşler hayrına olur

Büyük şehirde yaşıyorum. Ama anlayamıyorum kendimi eğitmeye geliştirmeye çalışıyorum ama hiçbir işten dönüş yok. Herhalde bu bir sınav diyorum

Hangi bölüm mezunusunuz.. kpss en çok alan bölümden birini okuyup atanabilir siniz belki.. özel sektör psikolojik olarak ağır tabii ama evdeki yaşadiklariniz da ağır.. iyi bir iş eninde sonunda çıkar.. bu arada kpss'ye devam, dediğim gibi en çok ihtiyaç olan bölüm bile okuyabilirsiniz.. yaşınız daha gencecik.. iş korkunuzu yenin, hayatta güçlü olabilmek için çalışmak zorundasınız..

Babam izin vermez kısmını geçin bence Takmayın onu Ne yapacak izin vermeyip Siz iş bulunca mecburen çalışacaksınız Çağrı merkezleri falan olabilir Ya da bu tarz işler Bir yerden başlamak adına iyi olur Ne okumuştunuz

Evet doğru isyan etmedim babamın sözünden çıkmadım. Yalancı olmadım hep dürüst olup doğruları söyledim doğruları söylemek için hep ahlaki seyler yaptım. Tesbih falan da çekiyorum ya ondan böyle olmusumdur kesin değil mi?

İbf okurken bunları yaşayacağınız tahmin etmediniz mi Market kasiyerlik ne bulursanız başvurun iş seçme lüksünüz yok bence

Merhaba, 25 yaşındayım. Üniversiteden mezun olalı 2 buçuk sene oldu ama benim iki aylık bir iş dışında bir tecrübem olmadı. O iste mobbing gördüm ve iş hayatından korktum. İstifa edip kpss çalıştım kısa bir süre. Çok da yüksek olmayan bir puan aldım ama yine de basvuruyorum. İlan da az geliyor. Yaklaşık bir yıldır iş arıyorum. Belki ayda 500 yere basvuruyorumdur. Kimseden yardım istemem zaten kimse de etmez kendi kendime iş arıyorum. Bol dua ediyorum. Ama bırakın iş görüşmesini, arayan bile yok. Bir sürü yer cv me bakıp dönmüyor. Her arkadaşım çalışıyor. Eskisi gibi arkadaşlık da yapamıyoruz herkesin kendi düzeni var. Ben ise sürekli evdeyim. Bazen yürüyüşe çıkıyorum ama işte bir sosyal ortamda olmak gibi değil. Annem çalışıyor babam 10 yıldır işsiz evde oturuyor. Ben tüm gün babamlayım. Evde vakit geçsin diye hem de dışarıya çıkmak için yüzüm olsun diye temizlik yemek yapıyorum. Anneme de yardım olsun diye. Çünkü ben yapmazsam babam anneme iş çıkışı bir sürü iş yaptırıyor. Babam da evde asosyal biri. Ne kimseyle görüşür ne bizim görüşmemizi ister. Bazen kafası atıyor eve aksam 7 de döndüm diye arkadaşlarımla buluşunca, bana sokağa çıkma yasağı koyuyor. Annemle beni perişan ediyor. Saat kaçta tuvalete girdik kaçta çıktık, ocağı mı yaktık, fazladan evde kahve mi içtik hepsine karışıyor. Hiçbir şeyi rahat yapamıyoruz evde. Hiçbir misafir çağıramiyoruz bir şey ikram etsek kızıyor, gelenlerin hareketlerine kızıyor. Tüm gün evde siyasetle alakalı söylenip duruyor. Başka muhabbeti yok. Çok bunaliyorum. Dolup anneme taşıyorum annem de bunaliyor. Ettiğin duaları bosa götürüyorsun böyle söylenerek diyor ama ne yapayım ben de insanım bazen dayanamıyorum. 25 yaşındayım ama hiç erkek arkadaşım olmadı. Beni isteyen kimse olmadı. Benim de hayatımda biri olsaydı da omzunda aglasaydim diyorum. Beceriksizsin diye kendime kızıyorum. Benim yaşıtlarımın çocukları bile var. Her ay sevgili buluyorlar. Ben bu yaşıma kadar hep ev kızı oldum, hep doğru dürüst insan oldum hanım oldum ama hanımlik hiç ise yaramıyor diye üzülüyorum. Hani iyiler kazanırdı? Neden böyle yapayalnız işsiz güçsüz kaldım ben? Neden hiç erkeklerle gizli buluşmadim diye sokağa çıkma yasağı konan kız oldum ben? Türlü yalanlarla tatillere giden kızların aileleri ne kadar anlayışlı halbuki. Ama ben? Eve gelen küçük kuzenime kek verdim diye burais benim evim kimseyi benden izinsiz cagirmayacaksiniz deniyor bana. Parklarda ağlıyorum gündüz yürüyüşe diye çıkıp. Neden böyle oldu? Neden? Ben de fena kız değilim. Evet eksiklerim var çirkin yerlerim var ama o kadar da değil. Sabahtan akşama evde oturup, dua okuyan, tesbih çeken, yemek yapan, müzik dinleyen biriyim. Sohbetim güzeldir. Zamanında üniversitede de arkadaşlarım oldu. Asosyal de değildim. Ben bunları hak etmedim.

Bende seninle ayni yastayim bir markette calistim çok mobbing gördüm ordan çıktım psikolojik destek aldim birdahada iş başvurusu yapmaya korkar oldum çünkü yapamıcam düşüncesi öyle işlemişki beynime Bende evdeyim hep asosyalim zaten arkadasim yok insanlar benden kaçıyor bende sizin gibi ev işi yapıyorum ama yeterli olmuyor.. ben örgü örmeyi düşünüyorum babamdan harçlık alıp yün ip alacagim var örgü örecegim en azından elim meşgul olur belki sizde örgü örebilirsiniz Allah ikimizede sabir dayanma gücü versin

Siz en güzelini istiyorsunuz. İnşallah size hayat arkadaşlığı edecek o kişi yakın zamanda sizi bulur. Siz de iyi ki varsınız güzellikle kalın

Nasıl değiştirmeliyiz anlamadım biraz açıklar misiniz

Beklentini o kadar düşürmüşsün ki sevgilim olsa da omzunda ağlasam diyorsun. Sevgilim olsa, bu güne kadarki sıkıntılarımı unutsam, gülüp eğlensek mutlu olsak desene:) hiç birşey 'söz dinleyen evlat oldum, şimdi hayat bunun karşılığını verecek' diye oturup bekleyerek gelmiyor. Herşey mücadele ile peşine düşmekle geliyor. Ayda 500 iş başvurusu yapabilmen için rastgele başvuruyor olmalısın. Ayda 10 yere başvur ama senin meziyetlerine uyan yeri zorla. Onların aradıkları özelliklerini ön plana çıkaracak şekilde düzenle cvni her biri için. Az yere başvur ama kapılarına git elden ver gerekirse başvurunu. Ben buraya uygunum burada olmak istiyorum de. Kararlı ve özgüvenli davran başvururken. Büyük şehirde yaşıyorum diyorsun, mutlaka masrafsız sosyalleşebileceğin yerler vardır. Belediye kursları, ücretsiz seminerler, eğitim düzenleyen topluluklar gibi. Hiçbiri yoksa siyasi görüşüne göre partilerin derneklerin gençlik kollarına, kadın kollarına katılabilirsin. Bir amaç veya ilgi alanı çerçevesinde toplanan insanların arasına düzenli katılıp çevreni genişletirsen hem iş bulmanda hem de hayatını kurmanda kapılar açar. Ya da en azından evden uzaklaşırsın. İnsanlara kendini tanıtırken şikayetlerinden sorunlarından bahsetme güçlü yanlarından bahset. Hayatındaki sorunlarla başedemeyen biri için kimse iş referansı olmaz. Ne arkadaşlarına, ne sevgiline ağlayacak omuz gözüyle bakma. Kimse kimsenin hayatına ağlanacak omuz pozisyonunu doldurmaya girmez. Birlikte güzel anılar biriktireceğim insanlar diye bak yeni tanıştığın kişilere. Anılar biriktikçe ve sevdiklerine kolay kolay kırılmayan sağlam biri olduğunu gösterdiğinde insanlar zor günlerde de yanında olacaklar. Biraz uyanık olursan hedeflerini netleştirip, gerçekleştirecek kanallar açmaya odaklanırsan herşey düzelir bence. defne-28

İşsizlik değil de böyle bir babayla yaşamak zorunda kaldığın için daha çok üzüldüm. Evi geçindirmek annenin değil babanın sorumluluğu. Hepimizin iş ararken umutsuz zamanları olmuştur umudunu kaybetme. Alanın ne bilmiyorum ama iş hayatına bir yerden girmeye çalış.

Oiii siz babaniza cekmis gibisiniz ya kusura bakmayin ama. 10 yildir calismiyormus faydasiz. Siz de hemen pes edip istifa etmissiniz, is arıyorsunuz da buldugunuzda tekrar zorlanınca yine mi istifa edeceksiniz? Bazi insanlar boyle calismak yok genlerinde. Anneye uzuldum. Yüzünüz olsun diye yemek/temizlik yapmak ne demek? Anneme zerre is bırakmam üzülürüm, yüzüm olsun diye değil.

O zaman siz onu birakin, ne demek bırakmaz, kölesi mi annen babanin?

Siz once ana kiz asalak babanizdan kurtulun oyle ulkedeki şiddet olaylari diyerek bunu kabullenip katlanamazsiniz bosansin anneniz zaten asgari ucretle calisiyormus uzak bir sehirde izinizi kubettirin basinizin caresine bakin defne-28

Baban ne işe yarıyor sanki. Boşansın annen bu adamdan ya. Sende bir işe gir. Ikiniz yaşayın. Boş yere adamı besliyor annen bide üstüne hakaretler kötu davranışlar.

Hiç tecrübe yok ya Ondan olmuyor muhtemelen Offf of Memleket gerçeği işte Hangi il

Üzülerek okudum her satırını...

Tezgahtarlık için çok fazla kriter aramıyorlar, neden size dönülmedi ki? Çok başvuru yaptım diyorsunuz... Yerinizde olsam gidip elden başvuru yaparım gözüme kestirdiğim yerlere. Evden yapılabilecek işler de var, bir laptop ve internet bağlantısına bakıyor. Biliyorum üniversite mezunu insana vasıfsız iş önermek biraz acı ama Türkiye'de yaşadığımız için hepimiz bu yollardan geçtik... Ben de 2 seneden fazla garsonluk yaptım okurken. Aslında herkesin okurken biraz yırtılmak için bir yandan bu tür işleri kısa süreli de olsa yapması gerektiğini düşünüyorum. Hemcinsleriniz konusundaki tavrınızı da yargılayıcı buldum. Sigara, alkol kullanmak veya sosyal çevresi geniş olmak kötü biri olduğunuz anlamına gelmez. Belki de bu kadar yargılayıcı bir kişilikte olduğunuz için yalnız kalmışsınızdır, bunu bir düşünün derim.

Malesef. Ülkedeki kadına şiddet olaylarını biliyorsunuz. Onun hayatı biziz. Hayatta bırakmaz peşimizi Depresif

Şuan işsizlik bir ülke sorunu biraz zorlar sizi. Bence iş hayatına bir adım atamayı başarırsanız birde gerçekten gönlünüzce bir iş olursa belki orda aradığınız dostları veya aşkı bulmanıza vesile olur. Bu süreç şuan pek çok genç için sancılı. Ancak bu saplantı size yanlış kararlar aldırıp saçma sapan bir evliliğe sürüklemesin. Kararlarınızı herzaman en sağlıklı halinizle alın. Birde hayatta özendiğiniz ve gönlünüzden geçirdiğiniz hayatları iyi seçin çok kötü deneyimleri kendinize çekebilirsiniz

Herkesin hayat döngüsü farklı bazısı 35 işe girer bazısı 18 evlenir, sabırlı ol her istediğin mutlaka olacak bekle sadece

Babanin maddi katkisi yokken neden annen ictigi kahvenin, çağırdığı misafirin hesabini veriyor, isten gelip babanin zoruyla is yapiyor? Ben olsam zaten maddi özgürlüğüm var, koyarim kapiya o kocayi

1. Hangi bolum mezunusun bilmiyorum ama 2.5 sene issizlik cok fazla. Kendi mesleginde is bulana kadar, yapabilecegin bir suru baska is var 2. O kadar basvuruya tek bir donus bile olmuyorsa, belki de kisisel gelisimine onem vermen gerektigi icin olabilir. Mesela yabanci dil bilgin yeterli degilse, internette ücretsiz programlar var. 3. Baba konusunda sok yasiyorum. Hem calismiyor ve 10 senedir asalak gibi yasiyor, hem hayati zindan ediyor. Ne demek pesimizi birakmaz?!? Yasa var, hukuk var, kanun var. Ozellikle annene, seni genc yasta boyle bir hayata mecbur biraktigi icin hayret ediyorum. Ve Annen calisip, parasini da babana veriyor? Allah biran once tekmeyi basma gucu nasip etsin 4. Tum gun evde olup, yemek temizlik ibadet seni "iyi biri", disarida fildir fildir gezince de "kotu" biri yapmaz.

Satış danışmanlıklarina falan basvuruyorum hep onlar bile dönmüyor. Babama konuşmak yaramaz. Herkes babama hayret ediyor. Babam hep ben böyle mutluyum diyor. Bizim de böyle mutlu olmamızı fazlasını istememizi istiyor

İzmir.

Burası bana inandırıcı gelmedi. 2 ayda 1000 yerden hiç mi ses çıkmaz ya? Tamam iş şartları çok güzel olan bir ülke değiliz ama bahsettiğin şartlarda yaşayan biri herhangi bi işte çalışır yani. Marketlerde, cafelerde vs iş bulmak zor değil. Hele bir yerden başla bakalım çalışma hayatına. Hiçbir şey kazanamazsan cesaretini kazanırsın

Hangi bölümü okudunuz? Alanınız dışında bir iş aramayı düşünmez misiniz? Anladığım kadarıyla küçük bir yerde yaşıyorsunuz. Bu kadar bunaldıysanız gündüz için belediyelerin ücretsiz kursları oluyor Onlara basvuru yapın Part time bir iş bulup çalışın Evden işler var Onlara bir göz atın Kovalayın İş sorununu çözerseniz zaten gerisi de kendiliğinden gelir İş bulursanız yeni arkadaşlarınız da olur.

Alanım dışında da her işe basvuruyorum aslında. Kursa gitmeyi ben de planlıyorum birkaç kez yemek kursuna gittim belediyenin ama pek verimli değildi herkes bıraktı hoca da bıraktı en son sınıf kapandı. Part time satış danışmanlığı falan basvuruyorum onlar da dönüş yapmıyor. Babam da tezgahtarlik yapmana izin vermem diyor.

Kendinizi geliştirmeniz gerekiyor. Konfor alanınızdan çıkın. Dil ekleyin cvnize sertifikalar vs kalifiye olmanız gerek. Kimse hak ettiği hayatı yaşamıyor. Mızmızlanmayın adım atın yeni bir hayata yeni bir ben

Kimsenin omzunda ağlanmaz öncelikle. Sonra seni en zayıf noktandan vururlar evet eşin bile ols. O babayı annen neden boşamıyor? Bir asalağı beslemek zor gelmiyor mu? Sonra pes etme tekrar çalış kpss. Bir çocuğa ablalık yapabilir, bir markette kasiyerlik yapabilir, avm de satış personeli olabilirsin. Hem kafan dağılır hem 3-5 kazanırsın ve çevren olur. Bu süreçte de kpss hazırlanmaya devam edebilirsin.

İş bulamamak nasıl cesaretsizlik olabilir ki? Evet bir hayatım olmadığını farkındayım ve zaten üzüldüğüm konu bu. Ama milyor yere başvurup geri dönüş almiyorsam burada benim suçum ne?

Hayırlı, sözden çıkmayan bir evlat olduğum için iyi biri yapar bence. Ne içki ne sigara yok, evde hizmetçi gibi ne istense yapıyorum. Kendi halimdeyim kimseye zararım yok. Kendimce iyilikler yapmaya çalışıyorum.

Annem asgari ücretle çalışıyor. Biriktirdiklerini de babam alıyor elinden. Ananem dedem de bize bakacak bir durumda değiller. Gidecek kapı olmayınca mecbur katlanıyor

Yani tabii ki benim için iyi insan olmak alkol ve sigarayla ölçülmüyor ya da gezme tozmayla. Ama iyi insanlar her zaman iyiyi bulur olayı zaten bir hikaye öyle şeylere inanmayın.

Kendinizi işe yaramaz hissettiğinizde babanıza bakın kendinize güveniniz artar. Anneniz nasıl katlanıyor aklım almıyor doğrusu

Sabır geçecek demeniz bile bana iyi geldi :) insanın böyle motive edici şeyler duymaya çok ihtiyacı oluyor. Umarım hepimizin hayatı gitgide güzelleşir. Çok sağ olun hikayenizle bana destek olduğunuz için :)

Birde kpss konusunda pes etme. P

tesbihle alakası yoktur, sanmıyorum. dinini yaşarken yani ahlaki sınırlar içinde de gayet sosyal, mutlu bir hayat yaşayan o kadar çok kadın var ki. ama diğer dedikleriniz doğru. ailenizin sözünden çıkmak sizi ahlaksız yapmazdı. babanız 10 senedir evde oturan, işsiz, size ve annenize de kötü davranan biri. belli ki hayatta doğru kararlar alabilen, mantıklı ve iyi bir insan değil. böyle birinin size çizdiği sınırları kabul etmek size nasıl mantıklı gelebiliyor anlamıyorum. dediği, yaptığı doğru, mantıklı biri olsa zaten bambaşka biri olurdu, size de böyle davranmazdı, sizin de böyle bir derdiniz olmazdı. onca insan, ben de başkalarını yargılamayın, çözümü arayın diyor hala ben ahlaklıyım, onlar ahlaksız iması yapıyorsunuz. e ama kendiniz de yazdınız, onlar mutlu, siz mutsuzsunuz? gayet "ahlaklı" bir şekilde, kendi doğrularınıza ama kendi istediğiniz bir hayatı yasamak için bile karşı çıkmanız gereken bir aileniz var maalesef. karşı çıkmak, aileye isyan etmek diyince hemen niye "ahlaksız" kadın olmaya gidiyor aklınız? sizin arkadaşlarınızla rahat rahat çay içebilmek, sinemaya gidebilmek için bile isyan etmeniz gereken bir babanız var, babanız yasaklıyor diye çay içmek de mi ahlaksız bir hareket? evde hizmetçi gibiyim diyorsunuz, evde ayaklarını uzatıp dinlenmek istemek de mi ahlaksızlık? yalan söylemedim, dürüst oldum diyorsunuz ama 25 yaşındayım sevgilim olmadı diye de üzülüyorsunuz. sevgiliniz olsa, buluştuğunuzda anlatacak miydiniz yoksa ciddiye binene kadar falan saklayacak miydiniz? hic ciddiye binmese ayrilsaniz nolacaktı? sevgilinizin olması sizi ahlaksız mı yapacaktı? önceki yorumumda da söylediğim gibi, çok sert bir düşünce kalıbınız var ve dışında çıkan her şeyi kötü olarak etiketlemek sizi istediklerinizi de yapmaktan alıkoyuyor olabilir. mutsuzluğunuzun sebebi belli, ya mutlu olmak için bir şeyleri değiştirirsiniz ya da ben iyiyim, dürüstüm onlar kötü ama mutlular diye ağlaya ağlaya kısacık ömrünüzü yersiniz. başka seçenek yok. yazdıklarımı saldırı sanıyorsunuz ama ben yaşıtım olan ve hayatından memnun olmayan bir kadına farklı bir bakış açısı göstermeye çalışıyorum. bu forumun amacı bu ama siz sadece size ah vah edilsin, sen iyisin onlar kötü densin diye yazdıysanız bilemem.

Arkadaşlarınla bağlantıyı koparma iş olanakları genede tavsiyeyle olur sen yine de yokla

Kendinize ait bir hayatınız, görüşünüz, hobiniz vs olmadığı için her ay sevgili değiştiren kızlar gibi birini bulamıyorsunuz. Yine bir ben çok iyiyim ama yalnızım konusu... hayır siz iyi biri değilsiniz, aşırı yargılayıcı birisiniz. Evde oturmanız sizi iyi yapmaz. Muhafazakar erkekler bile sadece evde ev işi gören kadınlarla ilgilenmiyorlar. Tespih çekmek üzerine mi sohbet edeceksiniz biriyle çıksanız?

Çok sağ olun. Kaybetmemeye çalışıyorum. Benim de nasibim bir yerde vardır elbet. A Arizona655 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

sorununuzu anlatırken seçtiğiniz cümleler, kafa yapınızı bir miktar belli ediyor. neden böyle oldu diyorsunuz ya, "hanım" olmak için ailenizin sözünden çıkmadığınız için oldu. sevmek, saygı duymak başka bir şey ama size istemediğiniz bir hayat dayatılıyorsa ses çıkarmanız lazımdı. yalan söyleyip sevgilisiyle tatile giden kadınları akılınızca yargılayana kadar keşke siz de dilediğiniz gibi gezseydiniz, içinizde kalmış belli ki. siz de milletin hayatını yaşama şeklini yargılayana kadar kendi istediğiniz gibi yaşamak için çaba harcasaydınız. babam baskıcı diyorsunuz da şu ülkede kaç kişinin ailesi baskıcı değil allah aşkına? insanlar bu baskıyı kırıp kendi hayatlarını istedikleri gibi yaşamaya çalışıyor ama sizin için yalan söyleyip tatile giden kötü kız oluyorlar. :) belli ki sosyal anlamda eksikliğiniz de var. baskıcı ailelerden gelen kişilerde bunların olması çok normal zaten, çözümü de var, zaten çok gençsiniz. isteseniz bir seneye bambaşka biri olursunuz. ama sizi mutsuz eden şeyin ne olduğuna odaklanıp çözüm üretmek yerine başkalarının hayatını yaşayış biçimine bok atarak sadece mutsuzluğunuza mutsuzluk katarsınız. ayrıca iş bulamamanızın sebebi de şu yaşa kadar hiç çalışmamış olmanız olabilir. ülke berbat bir halde, keşke böyle olmasa kesinlikle ama insan kendini kurtarmak için duruma uygun önlemler almalı, siz almamışsınız. izmir'de okuduğunuza göre ortalama bir okuldan iibf mezunusunuz. bunun böyle olacağını bilmiyor muydunuz? ben de iibf mezunuyum mesela, duruma göre hareket ettiğim için istediğim gibi iş bulma konusunda hiç sorun yaşamadım. tabii erkeklerle gezdim, içtim, tatillere gittim hep. yalanlar söyleyip ama kendi paramla :)))))) hem satış danışmanlığı gibi işler için hem de alanınıza uygun işler için 25 yaşında hiçbir alanda iş deneyimi olmayan biriyle kimse kolay kolay çalışmak istemez. çalışma fikrine, hayatına alışmak bile bir zaman alıyor, üstüne bir de size en basit seyi bile anlatacaklar. çünkü sadece çalışma hayatını biliyor olmak bile önemli, illa alanda deneyi kazanmaktan bahsetmiyorum. bence gezen tozan kızları suçlayacağınıza, ben kendim nerede yanlış yaptım diye düşünmeye başlarsanız hayatınızı yoluna sokmak için önemli bir adım atarsınız.

Bunlar sizi iyi bir insan yapmaz ki. Gezen tozan eğlenen insanları da kötü yapmaz. İş konusunda bir şey diyemeyeceğim belki yeterince kalifiye gelmiyorsunuzdur. Sosyal ortamınız olmazsa erkek arkadaşınız olması da biraz zor anca sanal ilişkileriniz olur. Babanız hakkında da yorumum düşman başına. Hem evde oturuyor hem de her şeye karışıyor değişik bir kafa.

İş aradığınızı söylüyorsunuz hem de asosyallikten sıkıldığınızı söylüyorsunuz. Hani bir hayatım olsun istiyorsanız kendi mesleğinizde iş bulana kadar marketlerde kasiyerlik yapabilirsiniz, avm mağazalarında tezgahtarlık yapabilirsiniz. Hem başka arkadaşlarınız olur bir sürü insanla tanışırsınız hem de bir erkek arkadaşınız olabilir böylelikle. Ama eğer bu işlerde çalışmak istemiyorum diyorsanız belediyenin ücretsiz kurslarına ya da halk merkezlerine kaydolabilirsiniz. Meslek edinme kursları olur hobi olur dil olur. MEB sertifikası aldığınızda meslek edindirme kurslarından belki başka bir kapı açar size Allah. Bence bu şekilde üzüleceğinize bunları bir düşünün derim. :)

Sabır canım benim. Ben üniversiteden sonra 4 sene işsiz kaldım. Evimde sorun yuvasiydi. Annemle babam devamlı kavga eder kardeşim psikolojik olarak rahatsız diken üstünde oturup kalkardım. Ağladım isyan ettim hep sonra Allah bir kapi açtı kendi parami kazandım şehir dışında kendi evimin kapısını açtım kapattım. Hepsi geçiyor en güzel çağların gidiyor belki ama seni güçlü yapıyor. Ben o yollardan gecmeseydim iş yerindeki mobing ağır gelirdi tek başına yaşamak ağır gelirdi korkmadım çünkü daha kötü günler görmüştüm. Evlilik sevgililik konusunda da 31 yaşındayım hep begenildim ama ilişkinin içine girince senin istediğin gibi olmadığını anlıyorsun yalnızlık güzel geliyor çoğu zaman. Evlilik başarı değildir mutlu bir evlilik başarıdır çocuk sahibi olmak da eğer akıl ruh sağlığı yerinde özgüvenli mutlu çocuklar yetiştirirsen başarıdır. Yalnizlikta kötü bir şey değil keyfini sürmeyi bilirsek kendi adıma konuşuyorum bunu becermek isterdim şu hayatta. Gececek hepsi elbet gececek