Bir ilişki yaşadım ve çok sevdim ama çok özel bir ilişkiydi geçmişe dayanan ve birbirimizin tek olduğu bi ilişki. 4 yıl önce çıktık 15 yaşındaydık 4 ay sonra onu terkettim çok üzüldü ama dört yıl hep beni sevdi bende hep onu. Büyümemi bekledi. Ama benden başka kimseyi sevmedi. Tekrar başladık, herşey çok güzeldi çok aşıktık ama bişeyler eksikti o kadar büyülü değildi. Ama ben yinede çok seviyordum onu. Hep hayaller kuruyordu benimle, bir yıl iki yıl sonra için. Bende ona günlük yazıyordum ayrılmadan 2 hafta önce vermiştim ve çok çok güzel şeyler yazmıştım ona.. Başladıktan 2 ay sonra onu üzdüm bir gün, benden ayrılıcaktı ama ikna ettim affetti. Sonra soğuk olmaya başladı. Sonra dört ay olmuşken o bana çok aşık adam yüzüme baka baka seni sevmiyorum dedi bana. Dah bir hafta önce beni öpen adam. Ben onu çok severken, çok iyi davranırken. Çok bağlıyken. Gittim yanına, senin için tek bir damla dökmeyeceğim dedim. Bir haftada mı değişti herşey dedim rahat rahat konuştu evet bir hafta da değişti dedi bendetokat attım çıktım.. O çok büyülü hayal etti ama tekrar başladığımızda karşısında ona oyunlar oynamayan biri olduğu için sıkıldı. Öyle diyorum. Bense şimdi onun tahmin etmediği gibi dimdik duruyorum, hayatıma devam ediyorum. Çokta güçlüyüm.. Ama kalbim, içimden bi ses diyo ki acaba o ne düşünüyor.. Acaba gözlerimin içine baka baka sevmiyorum diyen bir erkek o gün unutmuşmudur beni. Canı acımıyor mudur. Unutabilir mi hemen. Pişman olur mu belki.. Ki çok gururlu. Pişman olsa da döner mi.. Sadece yarım kalmışlık acıtıyor canımı, ilk aşkımdı ya, çocuklarımın babası olsun istediğim adamdı. Canımdan çok seviyordum onu, hayaller vardı ve ben onsuz hiç hayal kurmamıştım.. Boşlukta hissediyorm kendimi, sanki hiç sevmemişim gibi sevmek nedir bilmiyormuşum gibi..