23 Nisan ront kıyafetlerini vaktinde almaya gitmedim, onun yerine oturdum sınıf arkadaşlarımla sınıf süsledim diye ront gösterisi sorumlusu öğretmenden 23 Nisan arefesinde tokat yedim, hem de şaakk diye bir ses geldi suratımdan öyle bir ses, odada yankılandı. Hiç unutmam bacaklarımın bir anda nasıl boşa çıkıp titremeye başladığını. Allahtan altıma salmadım, yani salabilirdim de. Bu olaya öğretmenler odasında şahit olan müzik öğretmenim atlayıp "Napıyorsunuz Kadriye Hanım!!" diye çıkışmıştı. Kadriye Hanım, umarım acı çekerek gebermişsindir çünkü tek olayının benle olduğunu düşünmüyorum bu kadının. Tam bir mahluktu, çocuklara katlanamıyorsan öğretmen olma işte. 23 Nisan için sınıfını süsleyen çocuğa bayram zamanı tokat atmak... Sonrasında bağırmıştım kadına müzik öğretmenimden aldığım güçle, ağlamadım hiç bağırdım bi güzel. Ama umurunda olduğunu zannetmiyorum cadı karının. Şimdi mesela karşılaşsak beni hatırlamaz tanımaz, sınıf hocamız değildi neticede, ama ben hatırlıyorum olayın şiddetinden kaldı adına kadar ve tuvalette donunu çekemeden sidiği içinde kokulu bir ölüm diliyorum kendisi için.

Ilkokulda öğretmeninden şiddet gören biri olarak çok iyi anlıyorum. Hiç unutamam k harfini ters yaptığım için nasıl dayak yemiştim. Annem babam sürekli okula gelirdi ama yine döverdi yine döverdi. Herkesi bütün çocukları. Ve hayatıma o kadar etkisi oldu ki egitimime. Aktif olmaktan hep korktum. Asla hakkımı helal etmem.

suan daha bilincli ogretmenler eskinin bir cok ogretmeni cok gaddardi iyileri vardi ama onlar azinliktaydi

İlk ilkokul öğretmenimi Allah bildiği gibi yapsın. Hayattan soğutmuştu. 2. ilkokul öğretmenimi Allah iki cihanda aziz etsin. Bana okulu, okumayı, hayatı yeniden sevdirdi.

huuisi kentmen sanatcimiz nurlarda uyusun, o biyiklariyla titriyorum saygimdam, ruhu sahad mekani cennet olsun

Benim okuma bayramı bile olmadı. Üşengeç öğretmenin tekiydi

Orta 1 deydim. Matematiğim çok çok kötüydü ama çabalardım da yapamazdım. Öğretmen bütün sinfiin önünde bana senden bi b k olmaz demişti çok üzülmüştüm. Sonra azmettim yıllar yılı en sevdiğim ders matematik oldu ve ben matematik öğretmeni oldum. Seneler sonra karşılaştığımızda da bu kadını hatirlattim ona

zaten şimdiki velilerin çoğu öğretmenlere göz açtırmıyor iyide yapıyorlar. önceleri ne kıymetli evlatları derdim ama durum öyle değil. yukarlarda hanımefendinin dayağı savunmasına bakacak olursak işini yapamayacakların hakkından böyle veliler geliyor

Ne kadar kötü kalplisiniz

Ortaokulda manyak bir türkçe hocam vardı. Affedersiniz ota b ka bağırırdı

Bende benzeri bir olay yaşamıştım. Ben hasta olduğum için gidememiştim ama evde hazırlanmıştım gösteriye. Benim pomponumu akrabasının kızı bir öğrenciye vermeye çalışmıştı. Tabi ben çok akıllıysan kendi yap ver diyip vermemiştim

Şikayet olmasa tokattta olmazdı sanırım.. topu istedim ve ders bile başlamamıştı daha yeni sınıfa gelmişti.. hakkım ikisine zıkkım olsun C

Unutulmuyor gercekten.. Sınıfta öğretmen liste hazırlamış her öğrenciden imza alıyodu.. Bende imzamı atarken biraz taşırdım alttaki cocugun imza kutusuna taşmıştı.. Hoca bana gerizekalı dedi herkesin içinde.. Kahpe karı... Böyleleri de öğretmen olmasın lütfen.

aynen oyle eskiden okula yazdirirken eti sizin kemigi bizim diye soyluyorlardi bide sosyal medya yoktu bizler gozu acik cocuklar degildik cogunlukla soylemezdik bile ailemize

Olursa söylerim.

Benden de çok ani çıkar ama en çok içime batanı trajikomik olani anlatiyım Ilkokul zamanları öyle çok küçükte değilim 13 falan o aralar ailemden çok para alamiyordum. Yanımda ki 2 yakın arkadaşım sürekli birseyler alıyordu bir teneffüs dediler ki gel kantine inelim bende gelmeyecegim şimdi param yok dedim :) Sonra zorla kolumdan tutup indirdiler olur mu öyle şey diye sadece 1 tane soda aldı bakın tek bir tane soda oysa ben hicbirsey istemedim Öğlene doğru bir istediği olmadığı için bana ben senin karnını doyuruyorum kantine götürüyorum dedi ozaman çok zorunda gitmişti şimdi trajikomik geliyor Sanki yemek ismarladi ı sevimm buralardaysan senden nefret ediyorum

Disleksiyim. Gaddar öğretmenim farketmedi, beni Hep cezalandırıldı. 4. sınıfta kendim biseylerin yanlış olduğunu farkedip çok çabaladım. Üstelik memur çocuklarını ayırır biz kalanları duvar kenarına oturturdu. Hiç bir etkinliğe bizi almazdı. Bende hakkımı helal etmem hiç bir zaman o kadına. Hatta bazen keşke karşılaşsak yüzüne gerçekten tükürsem diyorum

Ogretmenin çocugu demişken bir de "sinif annesi cocuklari" vardi. Bizim sinif annesi Her Allahn gunu okula gelir fino gibi ogretmenin pesinde dolanir, ogretmene hediyeler ayarlar, sarma sarar getirirdi. :) Ben başarili bir kiz olmama rağmen hep o annesi yalaka kizin bir adim gerisinde olurdum etkinliklerde vs. Salak gibi kicimi yirtardim daha iyi yapabilmek, daha iyisini başarmak için sonra anladim ki kicimi da yirtsam benim annem calisiyordu ve koca gun fino gibi ogretmen pesinde dolanip okula sarma getiremezdi yapacak bisey yoktu. İşte boyle hayati ögredim o an Hannaz

Evet birde halden anlamayan sınıf anneleri velileri vardı. Herkesin durumu aynıymış gibi 23 nisanda buradan kıyafet alınacak diye diretmeler keza öğretmenler gününde onların istediği hediyeye ortak olunacak zorbalıkları. Eski halimize dönsekte dipte köşede kalan hatıralara kadar gitmesek bu da yorucu valla :)

Çok korkuyorum manyak öğretmenlerden. Şimdi kimse alınmasın ama var öyleleri. Bizim ilkokulda müzik öğretmeni herkesi döverdi, sonra okulda kalp krizi geçirdi ambulans aldı götürdü de herkes ölsün diye dua etti. Korkudan kızımı özel okula yolladım, devamlı da takipteyim. Öğretmene ayrı, kızıma ayrı soruyorum neler olduğunu. Bir iki küçük sıkıntı var okullar açılsın onu da düzelteceğim. Anneler çocuğunuza sorun. Okulda mutsuz olan belli ediyor.

İlkokulda durumumuzun iyi olmadığı ve servis kullanmadığımız bir dönem oldu. Başka buna karar vermesini gerektirecek bir işaret yoktu. Bu dönemde çok bilmiş sevgili düşünceli öğretmenim ailecek fakir olduğumuza karar vermiş ve okul yönetiminden verilen kağıda adımı soyadımı yazıp kürsünün üstüne bırakıp gitmiş. teneffüste çocukların ellerinde kağıt bana bakıp gülüyolar aaa falan diye. Kağıda gidip baktığımda nasıl utanmıştım. Öğretmen olarak bu kağıdı nasıl ortalıkta bırakırsın değil mi? bende bunu unutmam keşke hesap sondaydım diye. Bu yüzden bende İlkokul öğretmenimin hiç özel bir yeri yoktur.

maddi duruma gore davraniyordu cogu konuyada yazdim zaten bir keresinde okulda ozamanlar senede bir kere aile yemek toplantisi mi ne oluyordu onun gibi bir sey tam hatirlamiyorum hic katilamadigim icin ogretmen a4 kagittan verdi bir kagit katilmak isteyen veliler imzalasin getirin geri dedi bende cocukluk kaybettim kagidi ertesi gun sordu kayboldu dedim tutturdu 2 tl simdiki parayla getirceksin diye tamam dedim dedim ama ekmek alakacak para bile yok nasil soyleyecegim anneme bende soylemedim uzulmesin diye sirret hergun soruyo ama bi kac gun sonra kaldirdi tahtaya harcliklarindan biriktir ver o parayi dedi neyse soruyo kac para harcligin var gunluk diye diyorum 250 bin lira simdinin 25 krs iste herkes guluyor sinifta 25 krs 25 krs 1 tlye kadar arttirdim oda gulup dalga gecmisti iki hafta harcama cikar onun parasi diye

zaten hic bir zaman basarili olamadim o kadindan sonra ona gelene kadar gayet iyiydim ailede cok bilincli degildi 20 yil oncesi bu anlattigim C

Ben dayakcı bır ogrrtmen yuzunden bayıldım. hem komik hem uzucu. sıraya sokmustu hepımızı. sıra bana gelmeden korkudan bayılmıstım ilkokul 5. Trajıkomik

Sonrada öğretmenler kutsaldır. Gerçekten hakkını vereen öğretmenleri tenzih ederek söylüyorum. Gerçekten bi sınav kazanıp öğretmen olunmamalı yazık böylelerinin elinde kaç çocuğun psikolojisi bozuluyor dile getiremiyor kim bilir

Benim ilk hocam da eski babacan Hulisi Kentmen tipli bir adamdı. Birinci sınıfın son haftaları, derse girmek yerine okulda üst sınıf olan ablalarımla pikniğe gitmek için izin istemiştim. Sakın ha, karne notunu kırarım bak demişti. Ben yine de gider. Karnenin tüm ders kısımları pekiyi, temizlik, sınıfta uyum, düzen vs hep iyi gelmişti Sevgiyle anarım hocamı hala

Sizin çocukların öğretmenleri iyi kalpli olur inşallah

Okuma bayramında bile mi?

Benim ogretmenlerimle iyi anılarım çok güzel ve mutlu hatırlarım ama kötü anilarimda hep üzülerek hatırlarım kocaman olduk hala etkileniyoruz çocukluk ne kadar hassas bir donem Allah'tan dayak gibi bir durumum olmadı birkaç defa elime cetvel yemiştim ama o zaman ortaokulda olduğum için çok önemsemedim sanırım O bile saçma sınıfın ortasına çıkarıp öğrenciye vuruyorsun manyak mısın ya

Kadin düşmanj diye taşlamayin littfeeen helsi degil elbet ben de kadinim ama o kadar haklisin ki şu konuda. 27 yasimdayim. Okulda, hastanede, kuaforde, calisma hayatinda sorun yaşadigim kişilerin erkek olmasi çok nadirdir hep kadinlarda bir degisik haller goruyorum. Bunun sebebi ben henuz anlayamadim.

Ya evet hadi arkaya aldın o salak kızın ponponinu bana niye veriyosun annemle bir heves hazırladık kocaman güzel biseydi Ben kendime kızıyorum niye bu kadar eziktim hic haksızlıklara bişey diyemezsin Ortaokulda gittiğim okul yürüme mesafesindeydi ama ben çok zayıfım diye annemler servise vermişti en son bindigim için de hep ayakta gidiyordum. Annemler kaç defa servisle konuştu ayakta gitmeyecek diye yine de yer acmadilar bana bı gidimlik yol ayakta dur ne var derdi şoför halbuki şikayet etsem nüfusu ona göre ayarlamak zorunda, bişey diyemiyodum

Bir öğretmen olarak öğrenciligimden beri okuldan rahatsız olmuşumdur. Kendi çocuğum olunca nedenleini çok iyi kavradım. Keşke çocuğumun eğitimini "okulsuzluk" olarak sağlayabilecegim cesarete sahip olabilsem

Birinci sınıfımın 23 nisanında sınıfımızdaki kızlara kelebek şeklinde yeleklerden giydirmişlerdi. Ben ve birkaç kız arkadaşıma yetmemişti boynu bükük kalmıştık. Çok üzülmüştüm. Ben de hiç unutmam böyle şeyleri.

branşlarında yapılan sınavlardada harika sonuçları olan öğretmenler kaynıyor bu ülkede e haliyle bu başarısızlığı velilere yıkmak daha kolay.

Sanirim biz kadinlar birazcik egoluyuz iş hayatinda. erkekler cok takmiyor genelde tabi herkeste boyle degil genele bakinca erkek biraz daha iyi.

bazen bizde istemeden kotu seyler yapabiliyoruz. kimisi sonradan vicdan yapiyor kimiside farkinda bile olmuyor. belki bana kizanlara olacak ama en cok bunu yapan biz kadin ogretmenler oluyoruz. bunu diger arkadaslarimda soyluyor genelde erkek ogretmenler daha sabirli oluyor. biz kadinlar okul disinda baska sorumluluklarimiz oldugu icin erkekler kadar kendimizi veremiyoruz. tabi herkes icinde gecerli degil bu durum

Peki sadece öğretmenler mi buyukanneler büyükbabalar da bence çocukların kalbini cok kırıyor. Cok dusuncesiz davranıp. Bu olay bana kızımın sınıf annesinden dolayı yaşadığı bir olayı hatırlattı inşallah ilerde kızım hatırlamaz. Anasınıfında bir sınıf annesi vardı. Ogretmenler gününden önce hediye grubu kurmuş insanlar fikirlerini sundu falan çiçeği bile gereksiz gördü yani tammmaen olayı maddi düşünüyor. Neyse hiç yorum yapmadım arkadaşlar kızım kendisi vermek istiyor size kolay gelsin yazıp gruptan çıktım. Kadin o günden sonra yüzüme bile bakmadı. Ogretmenler günü sabah kızımı bıraktım hediyesi verdi döndüm. Çikis saatine doğru sınıf annesi beni arıyor öğretmen araştırmış. Hepimiz burdayiz X annem yok diye üzülüyor gelin. Bebegim uyuyordu hemen gidemedim tabii. Meger sınıfta öğretmene supriz düzenlemişler ben hariç tüm velilerle. Ogretmende herkesin annesi tabağını hazırlasın deyince kızım benim annem yok demiş. Aldım kızımı gezmeye götürdüm ama hala anne sen niye yoktun ben çok üzüldüm demişti. Şimdi bu mu annelik bu mu insanlık?

of of yaramiin kabugunu kaldirdin be canim kardesim(((((((

Bizim okuma bayramlarımız renkli geçmiş o zaman. Benim ilkokul öğretmenim çok muhteşem bir kadındı, okuma bayramında sınıftaki tüm çocuklara bir görev vermişti, utanıp çekindiği için bireysel gösterilere katılmak istemeyen ağlayan çocuklarında dahil olduğu sınıf korosu bile yaptı. Folklor gerçekten biraz kabiliyet işidir ama ilkokul 1. sınıf gösterilerinde yetenek aranmaz, maksat çocuk sahnede görünsün, kızımın sınıfına okuma bayramı için çayda çıra öğretmiştim, o kıyafetlerle o kadar şirin görünüyorlar ki kimse hataları fark etmiyor bile. Calciferr, kızımın öğretmeni erkekti müsamere, okuma bayramı gibi aktivitelerden pek anlamazdı adamcağız, belki öğretmeniniz gibi üşengeçti bilmiyorum ama iyi biriydi, ben yapamam ama siz istiyorsanız müsaitseniz çocukları hazırlarsınız demişti, biz 3-5 Veli harıl harıl rontlar, minik gösteriler, şarkı, şiir, folklor ne varsa bulup çıkarmıştık:))) Birkaç aylık çalışma sonrası çok güzel bir okuma bayramı gösterisi yaptık ama ben seyredemedim çünkü arkada çocukları giydirmek, gösterisi için motive etmekle meşguldüm Burada bu kadar iz bırakan kötü anılar varken güzel anıları yazmak belki yersiz oldu ama sorunsuz bir okul hayatım oldu, bir kısmı o günleri hatırlamak bile istemezken ben keşke yeniden o tebeşir kokularının arasında olsam, yine teneffüslerde kaçtığımız okul kütüphanesinde evcilik oynamaya dalıp öğretmenimi korkudan deliye döndürsem diyorum :))

23 nisan da gösteri yapacaktık. Öğretmenin kızıda bizle aynı sınıftaydı. Onun her istediği oluyordu ama bizim olmuyordu. Belli etmemeye çalışsada bariz kendi kızını kayırıyordu. Etek giyecektik ilk önce ben pembe rengi istedim ama kendi kızına verdi o rengi. Ben mavi giydim. Hiçbir öğrenciye hangi meslek rolünü seçmek istersiniz diye sorulmadı, öğretmen hepimizi ayarladı ama kendi kızı neyi istiyorsa onu oldu. En ön sırada, istediği rolü oynayan, istediği rengi giyebilen bir kızdı... hepimize tepeden bakan, her şeye ağlayıp trip atan ve çoğumuzla konuşmayan bir kızdı. Bence öğretmen çocuklarının aynı sınıfta olmaması gerekiyor ya da öğretmenin çok dikkatli davranması gerekiyor çünkü böyle şeyler çocukları içten içe çok üzebiliyor...

Anne babalar çocuklarını binbir emekle okula gönderecek vurmaya kıyamayacak ama bir okul müdürü kuralları tokatla hatırlatacak ve sizin gibilerde şiddeti destekleyerek doğal karşılamamızı bekleyecek!! Başka bir arzunuz?

Kızmanız gereken o kadın değil ki müdür.. şahsen öğretmen olsam ve öğrenci sınıfıma gelip kaçan topu istese ben dE kızarım. Gidip şikayet etmezdim o ayrı. Ama müdür terbiyesizmiş. Tokat atarak mı otorite sahibi olabileceğini sanmış acaba, ezik.

Çocuktur anlamaz diyorlar herhalde ama öyle bir anlıyorlar ki...

Ben de ilkokula yeni başladıgımda ne kalem tutabilşyordum ne yazı yazabiliyordum. A harfini yazamıyorum diye öğretmen çileden çıktı tokadı yapıştırdı suratıma. Bir ay dolmadan taşınacagımız için okul değişmek zorunda kaldım. Gideceğim gün öğretmen özür diledi öptü. Kızgınlıgım geçmişti sanırım. Yeni gideceğim okulda da geri kalmışım diye o yıl kayıt yapmadılar. Bir sonraki yıl okula başladım. Okulun ilk günü birinci sınıfların isimlerini okuyorlar hangi öğretmenin sınıfına gideceğine dair. Tam o sırada bizim öğretmenimiz olan kadın 5. sınıftan birine feci bir tokat attı. O an o kadar cok korktum ki. Birinci sınıf ögrencisi için bir travma resmen bu. Allahım bu öğretmenle ne yapcam ya bizi de döverse diye aklım çıktı. O öğretmende de 3 yıl okudum. Çok çok iyi bir öğretmendi. Hiçbirimizi dövmedi. Hepimizi çok severdi. Ve o kadınla ben başka bir öğrenci oldum. Bir önceki tecrübemden kendimi tembel, beceriksiz olacağım diye mimlemiştim. Ama tam tersi oldu. Kadın benden harika bir öğrenci yarattı. Ama hep o gün o çocugunu niye dövdüğünü merak ettim. Niye öğretmene sormamışım bilmiyorum keşke sorsaymışım.

Valla unuttuğum bı aniydi şarkıyı dinleyince dün gibi hatirladim çok ilginç oldu cidden. Keşke

Kesinlikle unutamadigim iyi ogretmenlerim var benim de ama bunlarin arasinda kadin ogretmen sadece biricik var. :))) Almanca ogretmenimdi kendisi hala pozitifligi guluşu konusmasi aklimda. O'nu da anmış olayim.

Ha ama küçüklüğümdeki kötü anıların hepsi öğretmenlere ait değil o yüzden problem yok. Sakın çocuk hatırlamaz aklı ermez falan demeyin. Taa ilkokulda okuma yazma öğrenirken annemin abin olsa şimdiye yapardı lafını ve benim başımı yastığa gömüp ağlayışımı hatırlarım. Şimdi söylesem ben öyle bir şey yapmamışımdır der

Öğretmenlik zor meslek gerçekten. Her bir çocuk ayrı bir dünya ve öğretmen hepsiyle özel olarak ilgilenmeye çalışsa da bazen bilerek ya da bilmeyerek yanlış şeyler yapıp kötü izler bırakabiliyor çocukların üzerinde. Vicdan meselesi gerçekten. Insanoğlu hata yapar her meslekte hatalar olur ama bu mesleğin hataları telafisi mümkün olmayan sonuçlar doğurabiliyor uğraş alanı insan olduğu için. Sağlık sektörü de öyle mesela yanlış bir iğne ile hayatı değişenler var. Bazı meslekler zor gerçekten Allah işini vicdanıyla aklıyla dürüstce yapmaya çalışan herkese sabırlar versin özellikle işi öğretmek ve eğitmek yol göstermek olan öğretmenlere

Hakkımdan gelindiğini falan mı düşünüyorsunuz. o velilerin çocukları işte lisans yerleştirme sınavında sıfır çekiyor ve maalesef bu sıfır çekenlerin sayısı her yıl artıyor

Eşi feto dan aşığa alınmış şimdi nerdeler bilen yok ama bir gün denk gelirsek hatırlatcam bu durumu

Orası dingonun mekanıymış gibi sınıfa dalıp çocuk parkındaymış gibi top isteyip öğretmen bostan korkuluğuymuş gibi qrkadaşınızla hırlaşırsanız nerde olduğunuz hatırlatılır elbette. Yani şu hareketi de savunmayın 8. Sınıfa gelmiş çocuk artık nerede ne yapacağını bilecek çağdadır, öğrenci olduğunuz 8 sene boyunca öğrenememiş miydiniz...

ben ilkokula giderken sinif ogretmenim maddi dururumuz ozamanlar cok kotuydu diye dalga gecerdi benimle tabi benim gibi bir kac ogrenci daha vardi onlarada ayni sekilde davranirdi okulunmuhiti iyi oldugu icin genellikle durumu iyi olan aileler vardi hatta bi keresinde bir cocuk ders islemesine baya bir engel oldu nasil olduysa tokat atti cocuga sonra tabi cikis zili caldi ozellikle yavas hareket etmistim napacak diye cunku cocukta annemlere soyleyecem diye tehdit ediyordu aglayip, bildiginiz onunde yere coktu defalarca ozur diledi soylemesin diye bizlerde hic bisey yapmadan dayak yerdik mesela yazili parasi getiremedik diye hakkimi hic bir zaman helal etmiyorum

Bir kötü anım daha geldi aklıma. Okul kütüphanesi için öğrenciler kitap getirmek zorundaydı. Her öğrenci durumu ne olursa olsun kitap götürmek zorundaydı. Benden kitap istedi öğretmen bende anneme dedim. O okulun kütüphanesini kuran içine kitaplar alan meğerse rahmetli dedemmiş. Eskiden o mahallenin muhtarlığını yaparmış o zaman okulun kütüphanesini de yapmış. Böyle olunca bende kitap götürmedim. Ama nasıl dayak yedim tekme tokat... eve gittim ağlaya ağlaya. Annem çıldırdı okula gitti bağırdı çağırdı. Ama yaşadım onu ve ona benzer nicelerini.

Ben 1. sınıfa giderken sınıf öğretmenimiz bayan 23 Nisan için dans gösterisi hazırlamıştı. Çok istememe rağmen sınıfta o gösteri de olmayan tek kız bendim. Bana şöyle demişti öğretmen, sen ne anlarsın danstan filan, git otur yerine. çok üzülmüştüm

Yok abla, okuma bayramında her birimizin kafasına kartona yazılı bir harf taktılar ve o harfle başlayan ve o harfi anlatan kısa bir şiir okuttular. Hiç folklor kıyafeti giymedim.

Benim de aklıma çok geliyor öyle çocuklukta yapılan haksızlıklar. Hala ilkokul öğretmenimi sevmem.

Neden bir güne bırakıyorsunuz ki, çıkın karşısına hemen bence. Iciniz soğur biraz

Anlatilanlarin cogu 23 nisan anisi yaa, 23 nisan Atamizin cocuklara armagan ettigi bayramda o minicik kalpleri böyle umarsizca kirmak nasil bir vicdansizlik

Benim de ilkokul öğretmenim durumu iyi öğrencileri pencere kenarına oturturdu. Diğerlerini duvar kenarına. Okuma bayramında durumu iyi olanları peri rolü vermişti. Çok üzülmüştüm. Ailem de anlamıştı bunu. Hatta öğretmenin ile konuşup sana da prenses rolü vermelerini isteyelim demişlerdi de kabul etmemiştim. 3 yıl onda okudum, daha sonra şehir değiştirip başka bir öğretmene denk geldim. O kadar iyi bir kadındı ki. Öğretmen nasıl olurmuş onda görmüştüm

İşte Pembekoala35 çok güzel anlatmış durumu ben de hep iş hayatında erkekleri başarılı bulduklarında aynısı düşünürüm. Kadının iş yükü ve sorumluluğu daha fazla. Tabii ki de yansıtmaması lazım ama kadınız bir fazla duyarlıyız... düşünün çocuğunuz hasta ve bir yabancıya yada kreşe bırakıp ise geliyorsunuz.

Öğretmenlik işini hakkı ile yapan öğretmenlere kutsaldır. Hepsine değil. Kpss vs diğer sınavların yanı sıra pisikolojik test, sınav yapılmalı ve kolay olmamalı hak eden, çocuklarla kakışan, itişen, siniri cocuklardan çıkaran öğretmen olmamalı. Sizin konunuza gelirsek haraketleri yapamadığınız için arkaya almasında sorun görmedim. Ponponu değiştirmesi yanlış hemde çok

Bir de gülüyorsunuz benim çocuğumun öğretmeni gayet iyi kalpli çocuklarını kendi çocuğu yerine koyan bir öğretmen. Umarım benim çocuklarım hayatları boyunca sizin gibi bi öpretmene denk gelmez öğrencilerinizin de Allah yardımcısı olsun

Dört sene önce şahit olduğum bi olayı anlatayım, okulun ilk haftası. Çocuklar uyum sürecinde. beşinci sınıflar ilk kez okulda, İstiklal marşı okunacak, hoplayan, zıplayan... Bir erkek öğrenci nöbetçi olan bayan matematik öğretmeninden tuvalet izni istiyor ve öğretmen vermiyor, çünkü ilk hafta kuralları koymazsanız daha sonra koyamazsınız. istiklal marşı okuduğumuz sırada öğrenci altına kaçırıyor. Pantolon gri renk olduğu için farkedilmemesi imkansız. Tüm öğrenciler çocuğa bakıyor, kimi gülerek, kimi üzülerek, kimi parmağıyla diğer arkadaşını dürterek onu gösteriyor. Matematik öğretmeni hemen koşarak yanına gitti, öyle üzüldü ki. Annesi aranıp pantolon getirildi. Zamanla ben de dirsine girdim tanıdık öğrenciyi, öyle naif, terbiyeli, zeki bir çocuk ki. Ders notlarında 5. sınıflar birincisi oldu. Ama mat, öğretmeni ilgisini sevgisini hiç eksik etmedi, hatasını telafi için. O çocuk hep ayrıcalıklıydı onun için. Bize defalarca anlatmıştır pişmanlığını. Çok iyi bir öğretmendi, hem öğretmen hen öğrenci için büyük bir talihsizlikti.

Yaaa kıyamam. Bir de şuna gel. Ben para verip folklöre yazıldım ama oynayamiyorum diye 23 Nisan'da beni oynatmamislardi

Ogrenciye nerede olduğu tokat atılarak hatirlatilmaz bu arada sanırım ona değinmeyi unutmussunuz. Çocuk yanlış yaptı diye buyukler her yol mubah değil.

Yaaa minnoş musunnn sana şuan ponpon yapasım geldi. Ben de şiir okumak için görevlendirilmiştim. 10 kasımdı. Ezberle dediler ilkokula gidiyorum tabii. Ezberledim ama beni kürsüye çıkartmadılar. O zamanlarda bütün okul dışardaydı. Babam ve annem orada elbette. Kalabalıkların içinden bir adam bağıra çağıra geldi. Neden şiirini okutmadınız diye bi tartışma çıkarmıştı. Kürsüye çıktı herkese saydırdı Görmeniz lazım şiir okuyamadığıma mı ağlasam yoksa rezil olduğuma mı bilemedim

Çok yaratıcısınız H

Annemlerin maddi durumu hiç iyi değildi ve ikisi de öğretmendi, ilk okul öğretmenim de bunu biliyordu. Ben milletin çocuğunun eskimiş montunu vs giyerdim, öğretmenler gününde yine de herkesten eksik kalmamam için annem bana duvara asılan içi kurutulmuş çiçekle dolu olan duvar süsü almıştı. Kadın ona bakıp benden bundan var diye geri göndermişti ve suratını asmıştı. Bir de annemle babam derse yardım edecek zamanları olmasa da bana hep söyle annenlere seni çalıştırmasınlar derdi. Travma ya, kadından hala nefret ediyorum..

bende bir 23 nisanda siir okuyacaktim butun provalara katildim 23 nisan gunu sirada bekliyorum herkes okudu okudu cekildi 23 nisan gosterileri bitti ama ben daha siirimi okumadim dedim adimi sordular baktilar senin adin listede yokki dediler. çok uzuldum oturup agladim. mudur geldi beni kursuye cikarip siirimi okutturdu aglamaktan burnum aka aka siiri okumustum sonradan anladik ki ben zaten secilmemisim secildim sanip her provaya gitmisim birde ben siir okuyacagim diye aglamis o siiride okumusum zorla. annem hala her 23 nisan anlatir saç baş daginik burnunu koluna sile sile okumustun diye

Hırçınsu'nun annesi haksız değil mi demek istiyorsun?

Dün oya bora nin eski bir şarkısını dinlerken aklıma bir anım geldi. Çocukken gittiğim bir yaz okulunda oya bora nin şarkısı ile gösteri hazırlamıştık. Elimizde parlak kurdela kağıdından ponponlar vardı bütün gece annemle ponponlarimi özenle hazırladık kocaman gösterişli çok güzel olmuştu. Benim boyum kısa olduğu için onlerdeydim. Neyse gösteri günü hareketleri çok iyi yapamadığım için beni arkaya aldı. Ona ayrı üzüldüm de, asıl uzuldugum yerini değiştirdiği kıza benim ponponumu verdi benden aldı, bana da onun ponponunu verdi ama o kadar küçük ve basitti ki çok çirkin görünüyordu. O zaman çok üzülmüştüm kimseye de söyleyemedim öğretmene de karşı çıkamadım. halbuki vermiyorum desem anneme söylesem kimse de alamaz benden. O gösteriye ne hevesle hazirlanmistim hem en arkada hem de kötü uyduruk bı ponponla kaldım. Böyle çok anım var öğretmenlerin büyüklerin bana haksızlık yaptığı ama benim sesimi çıkarmadığım. Ailem de gayet hakkımı koruyan insanlar. Sonradan düşününce o zamanki üzüntüm aklıma gelip üzülüyorum, su çocuklara haksızlık yapmayin sırf büyüksunuz siz daha güçlüsünuz diye..

Benimde hiç unutmadığım bi anım var. 23 nisanda ana sınıfına gidiyodum çiçekçi kız oluyoduk. Kırmızı çiçekli sepeti istemiştim ben öğretmen turuncuyu vermişti. Bakınca önemli bişey değil ama üstünden 20 sene geçmiş hala aklımda.

Benim hatirladigim şey ilkokulda devamli maddi durum uzerinde durulmasiydi, ogretmenlerin agzinda hep annen baban ne iş yapiyor? Odan var mi? Ev kira mi? Herkese herkesin içinde bu sorulari yoneltirlerdi hatta yetmedi cizelge hazirlanmişti kimin babasi işci, kimin babasi ogretmen bilmem ne? Mont, bot gibi yardim yapilacagi zaman hep acik acik belirtilirdi. Cogunlugumuz işçi cocuklariydik o ayri ama tersi de olabilirdi ve sinifimizda bikaç tane durumu çok kotu cocuk vardi onlar hep mahçuptu bu sorularda. Bir de aidat parasi mi ne zikkim ondan vardi. Ailesi parayi ödemiyor diye sinifin ortasinda kucucuk cocuklari azarlardi ogretmen, halbuki cocugun suçu ne?

Bizim sinif annelerinin cocuklarindan biri bile okuyamadi hala gulerim buna. Canim bir sinif ogretmenim vardi babami kaybedeli bir yil olmamis okula baslamisim annem rahatsizlanmis gelemiyor. Hocam annemi gunluk arardi sen gelme kizin bans emanet diye. Sinif annesi senin annen de ne ilgisiz diye gelmisti hic unutmam. Cocugu hala arkadasim dolmus soforlugu yapiyordu babasini kaybetti batti vs. Demek ki annenin yalakaligindan olmuyormus her sey dedim icimden. Hayat kimseyi uzmemeyi boyle boyle sonradan ogretiyor.

Ya bu bişey mi, bağırıp çağırıp, ezikleyip küçük çocukları okul hayatından soğutanlar bile var. Eğitimci olacaklar keşke psikolojik/ vicdani bir sınava da tabi tutulsa.

Biliçli olmasalar ne olur simdiki ebevenyler ogretmenin girtlagina çöker. Şuan prens ve prensesler dönemi

Hep içime yer etmiştir, hiç unutamam. Benim ilkokul öğretmenim de, müfettiş geleceği zamanlar derslerinde geri olan bir arkadaşımızı evine gönderirdi. Emekçi bir babası vardı arkadaşın, çocukları için çırpınır dururdu. Kim bilir ne çok yaralıyordu bu durum onları. Varsın çocuk müfettişin sorduğu soruyu bilemesin, varsın biri dans figürlerini doğru düzgün yapamasın. Ne olacak yani? Değer mi küçük bir kalbi kırmaya? Yukarıda bir üye yazmış. Gerçekten atama için KPSS vs. yeterli değil. Akademik yeterlilik önemli elbette ama duygusal zeka ve empati olmadıktan sonra bir işe yaramıyor maalesef.

O zamanlarin ogretmenleri bir acayipti cidden. Tenefusteyken elimde yoğun bir agrım olmuştu baya kucuktum ilkokul cocuğuyum yani, ogretmene soylemek için ogretmenler odasina başimi uzatmamla bana kizmasi bir olmuştu. Odada sigara zikkimlaniyorlardi rahatsiz edilmek istemiyordu sanirim hanimefendi, bir de derse gelip agzini buzerek benim taklidimi yapmisti "ogretmenim parmagim aciiiyyyyuu" diye, koca kadin Kimseyi ogretmenler odasinda gormek istemiyormuşmuş. Anlatsam kitap cikar baya degisik tipler gordu bu gozler

Maalesef babamdıbu yaşıma gelene kadar ne zaman bir sorun yaşasam "Bak benim babam gelirse çok kötü olur, tersi pistir" dememi söylerdi. Ben de "Bırak da kendi ayaklarımın üstünde durayım ben gereken cevabı veririm merak etme" derdim. Bu yüzden ne zaman küçük bi sorun yaşasam hemen babama anlatasım geliyordu içimde tutuyorum yıllardır ama her şeyi. Allah başımızdan eksik etmesin aminn

Şimdi öğretmenler gelip okuyup yanlış anlamasın ama benim de vardır öyle travmatik anılarım. Hele anneciğimin çok daha fazla. Yıllarca sınıf öğretmeninden şiddet görmüş, kaç kere burnu kanamış vs ( Geçenlerde konulardan birinde de hoca veliye taktığı için 23 nisan videosuna eklememişti küçük kızı.. Günümüzde bile var maalesef. Bilmiyorum, öğretmenlik çoK kutsal bir meslek evet ama KPSS ve mülakat saçma gelio bana. Hatta bence bu sınavlar hiç olmamalı, sadece psikolojik testten geçirmeliler. Ki bu durumda vicdanı olmayan da o testlerden geçer mi bilemedim, vicdan meselesini napıcaz. Ne diyim Allah hepimizi iyi insanlarla karşılaştırsın

Ben de solaktım. İnatla sağ elimle yazdırmaya çalışırdı. Çok ağlattı beni. Yengeme söylemiştim bana böyle yapıyor diye. Yengem fırça çekmişti öğretmene de beni rahat bırakmıştı. Bu arada yengem okulda sözü geçen bir öğretmendi. Bütün öğretmenler de müdür çekinirdi

Ben de küçükken hiç folklorda oynayamadım, kabiliyetim yokmuş öyle söylerdi hocalar, ne bekliyorlardıki bilemedim, halbuki bi araya beni de sıkıştırıp folklor oynatabilirlerdi. İçimde ukte kaldı. Dertlendim gece gece.. MasuM_Asi

Çocukları en çok önce ebeveynleri sonra öğretmenleri duygusal istismar ediyor ne yazık ki. Üstelik bunun farkında bile olmadan. "Bir kere bağırdın diye cocuk travmatize mi olur"deniliyor ya. İşte böyle böyle, ufak ufak duygusal istismarlarla travmatize oluyor

Benimde kötü anım su ; 8. Sınıfta ben nöbetçiydim neyse salak bir çocuk vardı elimde ki küçük topu kaçırdı sınıfa girdi bende arkasından girdim almak için İngilizce hocası sınıftaydı ki çokta severdim topumu istedim derste ki daha ders bile başlamamıştı ve çocukla hırlastık biraz sanırım ama kavga değil Sonra teneffüste baktım müdür odasına çağırdı ve kadında oradaydı beni şikayet etmiş Adam oyle bir tokat attı ki bana kafamı duvara vurdum oysa babam bir kere bana kötü birsey bile dememişti.. suan gözlerim yaşlı yazdım düşünün hala unutmuş değilim.. okul hayatım boyunca yediğim tek tokattı.. elbet bir gün o kadınla karsılasacaz elbet