Karsidan adim niye bekliyorsun? Yazinda okudugum kadariyla adimi sen atmissin zaten ama karsilik alamamissin. Bosver. 7 milyar insan var dunyada.. O olmazsa da olur :) Belki cok daha iyi olur. Hem ikimiz de zor bir donemdeyiz. İnsanlara degil hedeflere yonelmeliyiz. İnsanlardan beklentiye girmek insani gercekten mutsuz ediyor. 0 beklenti = %100 huzur :) Kadınlar Kulübü Mobil uygulaması kullanılarak gönderilmiştir. En buyuk kk

Teşekkür ederim deneyeceğim bunları :)

Öyle insanları aramanıza gerek yok ki bir insanın yanında kendinizi iyi hissediyorsanız budur.. Unutmayın eğer siz istemezseniz kimse size kendinizi değersiz hissetmenize neden olmaz.. Platonik olduğunu bilmiyordum açılmayı denediniz mi belki onunda size karşı duyguları olabilir :44: Yalnızım yalnızlığa alıştım gibi depresyon tarzı cümleler kullanmayın arkadaşlarınız nasıl davranıp hareket ediyorsa sizde ayak uydurmaya çalışın pasif kalmayın..

Acilicam zaten :) Haklisin, belki be fazla sessiz ve pasifimdir..

Ama orda da cok cikar iliskisi oluyor diyorlar? :26: dderya3484

Aynen öyle.. O olayda çok üzülmüştüm. İnsan yere göğe sığdıramadığı arkadaşlığının, sadece kendi fedakarlıklarıyla mükemmel olduğunu görünce bir şok yaşıyor.. :) Ama bana ders oldu. O günden sonra onunla tüm bağımı kestim. Özürlerine bile kanmadım. Gözüme gözüme battı severken tüm görmediklerim. Ve başkaları da nasibini aldı. O uyumlu benden eser kalmadı. Başladım kendi isteklerimde diretmeye. Huysuzluklar etmeye, siz gidin benim canım istemiyor onu yapmak demeye.. Herkes sana ne oldu? Sen eskiden ne güzel uyumluydun diyor... dikkat et bak ne güzel :) diyorlar. Kendine uydurmak güzeldir çünkü.. Uyanın ne hissettiğini umursayan yok.. Çat çat saydım, kalp kırcam diye çekinen ben nerde...? Ohhh ama çok iyi oldu, daha değerli oldum. Arada bir sana uyum sağlayan insanların olduğunu görünce insan çok iyi hissediyor :) Tavsiye ederim mumla arat kendini :)

Hiç kimseye bağımlı değilsin kendi hayatının başrolünü oyna eğer insan kendini geliştirirse kendi kendine yetebilen bir varlıktır ve zamanla dimdik ayakta kalır, senin bu hal ve tavrını görenler ise senin peşine takılır!!! 30:30

Canım neden oluyo biliyormusun fazla fedakarlıktan... Sen onları fazla önemsiyorsun... Kendini mutlu edecek şeyler yap, güzel bir film izle, ya da kendine çikolatalı pasta yap... Yalnızlık zaten herkeste var olan bir şey... Kendinde değişiklikler yap fiziksel görünümünde ne bileyim okulda ya da sosyal hayatındaki giyim tarzını, parfümünü, kremlerini falan değiştir... Sen kendini çok sevip, aynada özgüvenin yerinde oldukça insanlarda sana güvenecekler... Ama sen kendini ezik gibi hissedersen inanki herkes kaçıyo... Bende lise çağlarımda bir kaç arkadaş dışında sosyal bir çevreye giremezdüm hatta toplum içinde bile konuşamazdım... Sonra üniversitede tiyatro kulübüne katıldım oyun çıkardık herkesin önünde oynadık bir özgüven olmaya başladı... mezun oldum okullarda ücretli öğretmenlik yaptım çocukların önünde ders anlatırken inanki herkesin sadece seni dinlemesi karakterinde bir oturuş meydana geliyo... Sosyal olabileceğin aktiviteleri öneriyorum canım sana.. geçmişte yağlı boya kursuna gitmiştim en samimi arkadaşlarımdan biri ordan mesela... bir diğer samimi arkadaşımda açıköğretim kursuna gitmiştim ordan... Yani asla vazgeçip umutsuzluğa kapılma... Hoş bende bende partner bulma konusunda yeteneksizim ama mutlaka herşeyin bir çözüm yolu vardır... Sen kendine güven kendini sev seni önemsemeyenler sen kendine güvendikçe seni adam yerine koymaya başlayacak... Misal benim ailemde bana böyle önemsizmişim gibi hissettirirlerdi bana... ama ücretli öğretmenlik yaptığım dönemde babam annem gurur duyup evdede bi saygı göstermeye başladılar... şimdi öğretmenlik yapmıyorum ama hala babam öğretmen hanım der bana... Kendini kanıtlayacağın önemli birşeyler yap inanki çok işe yarıyo

Samimi olmuş yazın. Böylesi daha hayırlıdır belki. Kafana takma.

Ailenide takma kafana, suan ergelik doneminde oldugun icin hassassindir, yasin büyüdükçe bakis acin değişir:) her anne baba sever evladini

Yazdiklarinda haklisin kendimle ilgilenmeliyim, akisina birakmaliyim. Bu arada bende ogretmen olmak istiyorum :)

Öyle insanlar keske olsa yanlarinda bulunucam ama.. Sevgilim degil sevdigim, platonik yani :) Ama haklisin, yalnizliga iyice alistim zaten.

Her zaman iyi düşünmelisin, bazı şeyler de hormonel, ben de 17 yaşındayken fazlasıyla hassas, yalnız, mutsuz bir insandım şimdi 25 yaşındayım bütün o hassasiyetlerim yatıştı sanki daha mutlu biri oldum :) Yani gençlik rüzgarları diyelim :) Çok bunalımdaysan psikologa gitmek iyi gelebilir... Ben David Burns'ün "Iyi hissetmek" kitabını okumuştum o da iyi gelmişti. Şimdi birkaç tavsiy verecek olursam: 1. Muhtemelen kediin hakkında çok olumsuz düşünüyorsun, kendine çok yükleniyorsun. Acaba beni sevmiyorlar mı acaba evilmeye değer biri değil miyim? vb vb. Bunların hiçbir faydası yok. Kendine kötü davranmanın hiçbir faydası yok. Olumsuz bir düşünce aklına geldiğinde fark et bunu ve hemen daha objektif bakmaya çalış. 2. Yürüyüş, spor, sağlıklı beslenme, ders çalışma, kitap okuma, yemek yapma, çıkıp mağazaları dolaşma gibi günlük aktiviteler hem gününü doldurup kafanı dağıtır hem de kendine saygı kazanırsın. 3. Çocuk sana cevap vermiyorsa vermesin, reddedilmek hepimizin başına geliyor. O cevap vermedikçe senin aklın onda kalıypr, tam bir kıaır döngü yani. Yakında sana cevap verecek birini bulursun :) 4. Lise sondaymışsın, bu sene arkadaşlarından memnun değilsen ünide kafana uygun kişiler bulursun, çok kafana takmamaya çalışarak bir önceki arkadaşın da dediği gibi sosyal olmaya çalış ama kaba insanlara da her zaman kendimizi sevdirmek zorunda değiliz yalnızlık zor ama dediğim gibi... 5. Insanlarla ilişkilerinde olumsuz düşünerek başlama, çok fazla üstlerine düşme ama kibar ol, hemen kişisel olma, hemen dert anlatma moduna geçme, yani iyi ve uyumlu bir arkadaş olmaya çalış ama ergen tiplerin sömürüsüne de izin verme, kendinden emin ol, kendini sev :) Tabi ki demesi kolay ama inşallah yardımcı olabilmişimdir...

Cok haklisin. Aynisi bende de oldu. İlgiyi cekince aslinda arkadasliga emek verenin bi tek sen oldugunu goruyosun. Hak edene hak ettigi kadar deger vermeli.

Canım bende lisedeyken öyleydim biliyor musun? Çok inanılmaz silik bir tiptim herkese uyumluydum kimse beni sallamıyordu hiç arkadaşım yoktu.. Lisenin bitmesini sabırsızlıkla bekliyordum, okula bir gün gitmedim diyelim herkes aa senin yokluğunu farketmedik derdi O kadar siliktim yani.. Üniversiteye geçince biraz kendime güvenim gelince mükemmel bi çevrem oldu hatta şuan sınıfın göz bebeği gibi bir şeyim derslerim iyi herkes beni tanıyor diğer sınıflardan arkadaşlarım var okula 10dk geç kalsam "neredesin gelmeyecek misin bugün okula?" diyorlar Kendine güvenin gelsin biraz merak etme lise biraz sorunludur ama üniversitede düzelir her şey

Olmazmisin canim cok sagol ya rahatlattin beni. Kendime kotu davranmanin hicbir arti getirisi yok cok cok haklisin.

Biraz girişken olmayı dene ufak defek arkadaşlıklar yap herkesle konuş hal hatır sor canım gerisi zamanla çorap söküğü gibi geliyor

Sen kendi filminin başrolündesin. Bu film senin hayatın. Senaristide sensin başrol oyuncusu da. İster mutlu son yaz ister figuran ol sinik bir hayat yaşa. Her türlü olan sana olacak. Şu dünyada başkalarına kendini kabullendirmek için yaşarsan emin ol çok çok popüler bi hayatın olmayacak. İnsanları umursamayı biran evvel kes. Şimdi sende sınav psikolojiside vardır. Hedeflerine odaklan. Bir misyonun bir vizyonun olsun. 2 ay içinde 3 arkadaştan oluşan bir çevrem olacak fizikten şu konularım bitmiş olucak şukadar kitap okumuş olucam vs... Bunları kafaya takarsan depresyona girersin ve asla bu hayatı birşeyleri başarmış olarak tamamlayamazsın.

Herkes kendi hayatının başrolünü oynamalı bence. Niçin başkalarını hayatında başrole koyuyorsun? Gördüğün değerden fazlasını sakın verme ve başkalarına bağımlı olma dimdik dur bu hayatta. Henüz lisedesin sanırım kişiliğin yavaş yavaş oturucak çok ta dert etme kafana bunu takıp yaşama merkezine bunu sorun algılayıp durma her şeyi oluruna bırak ve kimseden bi beklentiye girme :)

Lisedeymissin, canin benim lisede degi asil dostluklar arkadasliklar ve sosyal cevre universitede kuruluyor zaten, lisedeki arkadaslarini bukadar takma kafana, okul bitince zaten pek iletisim kalmiyor ama unide ömürlük dostlar kazaniyorsun. Sana tavsiyem derslerine cok calis, ideallerine odaklan ve gelecegini düşün, hem üniversite yi kazanınca zaten dostluk kavramını orda öğrenirsin arkadaslikda... Çünkü paylaşmak sınıf faaliyetlerinde bi arada olmaktan cok daha öte birsey...

Allah başka dert vermesin yat kalk Allaha şükret

Olur eklerim :) İnsanin kendisinde bitiyor evet ama karsi taraf hic adim atmadikca cok zor..

Haklisin canim, hic bi beklenti icine girmiyceksin. . push ; dderya3484