çocuklar ağlamayı inan çok güzel kullanıyorlar.. bıçak olamaz ama ne bilim banbaşka bişey ister ama yasak olan yapmaması gereken tehlilkeli bişey eğer ağladığında yaparsanız derki ben nekadar ağlarsam o kadar istediğimi elde ederim.. çok hassas bi durum biliyorum.. ama böyle ben biyeri acımadığı sürece böyle istek ağlamalarını inan sallamıyorum. odaya falan kapamıyorum yok öyle bişey ama aslada bağırmıyorum sadece net kararlarım var. kandırmak için elimden geleni yapıyorum o esnada oyunlar dikkat dağıtma gibi bi çok şey.. düşünsene ben aman ağlamasın diye her istediğini yapsam ee bu çocuk benim dışında toplum içine girince kural nizam öğrenmeye başlayınca ne yapıcak.. kimse onu oyununa dahil etmek zorunda değil kimse onu sevmek zorunda değil kimse ona benim gibi yaklaşmak zorunda değil acı ama gerçek bunlarla yüzleşmesi gerek.. hele beş yaşındaki çocuk hala ağlıyosa istedikleri için hele hele kendini ifade etmek için sıkıntı var derim ben..

Siz dediniz demedim, hangi üyeye cevaben yazdınız dedim.

lütfen yanlış anlamayın hiç ağlatmadım dediğiniz şey ağlamasın diye her istediğini yaptım olmasın? benim oğlum gözümün nuru ama evdeki bir kuralı yıkmaya kalkarsa isterse 1 saat ağlasın gene taviz vermem.. korkmayın ağlasın bişey olamaz.. biyerini kırıp kanatmadığı sürece sökmez bana ağlama numaraları.. kendini düzgün ifade etmeyi siz yardım etmezseniz öğrenemezler..

yıllardır atanmak için uğraşıyorsunuz sonra da nankörlük yapıyorsunuz. işinizi yapmak size zor geliyorsa istifa edin sizden daha fazla hakeden birinin hakkını yemeyin bari. ayıp ne demek off off asıl vallahi sizin öğrencilerinizin haline vahh vahh

işte bakın yine aynı şeyi yapıyorsunuz.. neden sormuyorsunuz ağlatmayıp ne yaptığımı? neden hüküm veriyorsunuz? neden bu kadar önyargılısnız sevgili hocam? hemen anlatayım, evet ağlatmadım, konuştum.. belki inanmayacaksınız ama 1 yaşından beri konuştum, hep olayların mantıklı tarafını gösterdim.. bir oyuncak istediğinde onu markette yerlerde sürüklemek yerine neden o oyuncağı o an alamayacağımızı anlattım.. ona dinlemesini öğrettim mesela.. çok ütopik geliyor size değil mi özellikle günümüz çocuklarına bakınca.. ben gestapo değilim hocam, evimizde kanun niteliğinde kural olmadı.. biz fazlasıyla demokratiğiz sanırım :) opsiyonları ben belirledim ama seçim hakkını onlara verdim.. o yüzdendir kendini ifade edemediği için oğluma "şımarık" damgasını vurun eğitimcimize tepkim.. halbuki 1. sınıfa geçtiğinde öğretmenimiz taktir ile karşıladı, hala okulda taktir ediliyoruz yetiştirme bakımından.. elbette eğitim alıyorsunuz, bilginizi tartışmıyorum.. ama rica ederim şu ön yargılarınızı bir kenara bırakın.. olaylara bir de veliler açısından bakın..

Ay goren de kiz bisey dedi sanacak ya. Vay cocuklarin halineymis :) Ogretmenler de birer insandir efenim ve sizin o evde yaramazliklarina dayanamadiginiz miniklerden onlarcasi ayni sinif icinde olunca bir saat durabilir miydinizz acaba? Kaldi ki ben arkadasi gayet iyi anliyorum. Isini iyi yapmaya calisan bi insanin telasi bence bunlar. Hic umursamayadabilirdi. Iyi yapmaya calisiyo ki stres olmus. Ne kadar yanlis bi yerden bakiyosunuz ya. Bi kiymetli cocuk sizinki sanki :)

makul ve mantıklı bir yaklaşımda olduğunuz için sizi alıntıladım öncelikle onu belirteyim, sizi seçip sizinle kavga etmek için değil o yanlış anlaşılmasın :)) siz neden bu kadar önyargılısınız peki? çocuğu olmayan konuşmasın yorum yapmasın şeklinde bir yorumunuz var. bu da önyargı değil mi? ben daha büyük çocuklarla ilgileniyorum, onlar nispeten daha kolaylar bu kadar küçüklere göre zaten bilerek lise öğretmenliğini tercih ettim 20-30 tane 6-7 yaş grubu bana ağır gelirdi. e şimdi ben bunu söyleyebiliyorum gönül rahatlığıyla siz neden söyleyemiyorsunuz? evet ben çocuğum için endişeliyim haklı olarak ama ben böyle yaparsam benim gibi bir çok anne de aynı davranışı sergilerse bu öğretmenin sınıfın hali nice olur neden diyemiyoruz ki? bu arada sizin üstünüzden konuşmuyorum lafın gelişi, o, hiç istemiyorum kişisel polemik olmasını çocuğu olmayan yorum yapmasını çocuğunuzu götürdüğünüz pedagog için de söyleyebiliyor musunuz? pardon bağyan sizin çocuk yokmuş randevuyu iptal edelim mi diyorsunuz? kalp ameliyatı olmak için kalp ameliyatı geçirmiş bir doktor mu lazım illa? o zaman erkek doktor ne anlar vajinadan onda yok bile? abartı ve saçma değil mi? ama sizinki de öyle duruyor burdan bakınca? çocuk eğitimde hesap kitap yoktursa tamamen bambaşka boyutta bir yorum. o da egem abla'dan gelmiş. ona da şaşırdım kaldım. keşke böyle düşünmeseniz. öyle hesap kitap işi çocuk yetiştirme. en basit örneği süper dadı mı ne var televizyonda açın bakın o yerlerde sürüklenip krizler geçiren çocuklar hesap kitapla dediğiniz şeyle yani bilimsel yaklaşmayla nasıl düzeliyor. ilk mesajımda da yazdım kabul edilmiş doğrular tektir. farklı yaklaşımlar olabilir ama o yaklaşımlar da belirlenmiştir. öznel olamaz. ayşe teyze cimciği, mehmet amca sopası, fatma abla tavizi değildir. mevcut yaklaşımlardan uygun olanı seçer ona göre davranış geliştirirsiniz. başaramayanlar işi hesap kitapta aramasın, ben yapamıyorum desin bari, dürüst olsun. ne bileyim ya böyle şeyler yazınca siz üzüldüm açıkçası, daha önce de yazmıştım başka bir konuda keşke ilk eğitim önce biz anne baba adaylarına verilse, yıllık seminerler falan olsa belediyelerde. gitsek katılsak bilgilensek coşsak... neyse işte böyle.. umarım biz öğretmenler de dahil herkes at gözlüksüz bir dünyada yetiştirir çocukları. en iyi ben bilirim en büyük cehalet zira...

Kızlar bence takmayin ilk gün çok rahat olun aglayan aglasin hatta fotograflarini cekin okulun sonunda gosterirsiniz komik oluyo :) ve size tavsiyem velileri sadece ilk gün sinifa alin taviz vermeyin cocuklar yirtsalar bile taviz vermeyin annelere de söyleyin bu çocuk simarikligindan agliyo cani acidigindan değil annenin okulda Şevkat göstermesi gerekmez evine gidince göstersin sevgisini aglayanlarla değiluyumlu cçocuklarla ilgilenen zaten kapi kapandıktan beş dk sonra susuyolar diğer öğretmen lerden de yardim isteyebilirsiniz bosbos oturmasinlar oöğretmenler odasında :) balon sisirsinler sinifi suslesinler yapsinlar birşeyler :))

tabiki bütün öğretmenler muhteşem değil. hepimiz işimizi nasıl daha iyi yaparız diye fikir alır danışır dert yanarız. belkide bu haftayı nasıl atlatırım sorunsuz diye akıl istedi bizden. bizde keşke veliler olarak neden endişe ettiğini öğrenseydik tartışmadan belki bilmeden hata yapıyor yada bizler hata yapıyoruz.. karşılıklı empati lütfen.. onun gözünden bi baksak bizde belki kendi hatalarımızı görürüz. bizde kusursuz veliler değiliz nihayetinde değil mi..

Son pragrafta bahsettiginiz anne evde çocuğu nasıl tembihliyor merak ettim :) E EBRU

Ben çocuklarımı hiç ağlatmadım, o yüzdendir ki büyük oğlum ana sınıfı hariç hiç bir dönem zorlanmadı eğitim hayatında.. çünkü anasınıfı hariç diğer öğretmenleri çok tecrübeli ve dinlemeyi biliyorlardı.. anasınıfımız kabustu, oğlumun çekingen olmasını "şımarıklık" olarak adlandıran yeni mezun bir öğretmenimiz vardı.. derdini anlatamayınca ağlayan oğluma "ağlasın açılır" derdi.. mesela burada konu sahibi esprili cevap vermeme rağmen "evde 404 le yapışmış gibi geziyoruz" deyince nedenini sorgulama bile gereği görmeden "bağımlı" damgasını yapıştırdı.. işte bunlar hep tecrübesizlik ve tahammülsüzlük.. arkadaşlar fakülte hayatından bahsetmiyorsunuz, bunlar anasınıfı.. evinden kopup geliyor, tanımadığı onlarca çocuk arasına.. velilerin sürekli müdahale etme isteği normal, çünkü çocuğunu en iyi tanıyan o, size tanıtacak olan da o.. çocuk kalkıp da "selam" deyip size kendinden bahsetmeyecek.. ama herkes de durumundan şikayet etmiyor, özellikle ileri yaşta ki eğitimciler..

yeni mezun bir okul öncesi öğretmeninin süper kahraman olduğunu falan sanıyorsunuz sanırım.. okul biter bitmez her konuya harika çözümler mi üretiyor? mylittlesunshine

okul öncesi öğretmeni çocukların yaşının getirdiği aktivitelere karşı duygu durum bozukluğu yaşıyorsa okul öncesi öğretmeni olmamalı.. kpss ye çalışıp yetişkinlerin çalıştığı kamu kurum ve kuruluşlarından birine girmeli.. ya da özel sektörde gürültünün arz etmediği bir birimde çalışmalı. İşini sevmeyen bir öğretmene evladımı emanet etmem ben.

Hanımlar, konu bildirim almış, anneler ve öğretmenler biraz strese girmiş ve ister istemez karşılıklı ufak çaplı tatsızlıklar olmuş sanırım. Her iki tarafa da empati yapabilecek konumdayım, hem anneyim yani veliydim hemde okul öncesi öğretmenleri anlayabilirim zira kızımda okul öncesi öğretmeni olmak için eğitim aldı, üniversite için uğraşıyor. Anneler için yavruları kıymetlidir, bu sebeple çocuklarını hem iyi yetiştirmeye çalışırlar hemde kıyamadıklarından istemeden de olsa kendilerine bağımlı yetiştirirler, bu öğretmenler için zorlayıcı bir durum ama üstesinden gelinmeyecek kadarda zor değil, yeter ki anneyle öğretmen karşılıklı anlayış ve işbirliği içinde olsun. Sevgili öğretmenlerimiz annelerin kaygılarını anlayışla karşılayın, sizlerde anne adaylarısınız, sizde çocuklarınızı okula gönderirken aynı endişeleri duyacaksınız, sınıfınızdaki 20-30 çocuğu rahatça kontrol ederken evdeki tek yavrunuza sözünüzün geçmediği zamanlar olacak. Okul öncesi öğretmenleri ya da tüm öğretmenlerin işi kolay değil, mesleklerini küçümseyip yabana atmak olmaz zira okul öncesi öğretmeni olabilmek için 4 yıllık üniversiteye giriş puanı 450'lerde geziyor, hadi puanı almak kolay diyelim ama öğretmenlik misyonunu üstlenmek kolay değil, sabır, sevgi işidir öğretmenlik, emeklerini sabırlarını küçümsemeyelim lütfen. Sevmeseler zaten yapmazlar emin olun, onların endişelerini de anlamak lazım, sizler anlayışlı olabilirsiniz ama her veli aynı anlayışı göstermeyebiliyor, bunları zaman içinde sizlerde gözlemleyeceksiniz, karşılıklı hoşgörüyle diyalogla herşeyin üstesinden gelirsiniz. Yeni bir eğitim yılı başlıyor, öğrencilerimize, öğretmenlerimize ve çocukları için maddi manevi herşeyi yapmaya hazır fedakar velilerimize iyi bir eğitim yılı diliyorum.

Kızlar okulöncesi öğretmeniyim uyum haftası yaklaşıyor diye sıkıntı basıyor beni. ağlayan öğrencilerim, orayı burayi karıştıran küçük kardeşleri, çocuklarının stresini arttıran, sınıftan çıkmak istemeyen anneler, onlarla ilgilenirken koca yaz beklemiş gelip biz çocuğumuzu kaydettiricez diyen veliler... of oof işimin en zor tarafı ilk haftaları. C caninfistigi

Amma dramatize edilmis yahu. Vah senin ogrencine, vah yanlis meslek secmisin bilmem ne. Yani insanlarin mesleginde sevmedigi seyler, ya da tedirgin oldugu, bunaldigi seyler de olamaz mi? Sanki arkadas demis ki "hay lanet olsun, nerden beladan geliyorlar, ogrenciden de veliden de nefret ediyorum, niye benim okuluma gelip de bana is cikariyorlar". Alt tarafi kendi meslegiyle ilgili sikildigi bir seyi paylasmis. Sanki hepiniz cocuklariniza her daim agzi kulaklarinizda yaklasiyorsunuz, hic bir zaman of demiyorsunuz ha. Ogretmenler de surekli gulup cosmak zorunda, her seyden keyif almak zorunda. Evde bir tanesiyle ugrasamayan insanlar, bilmem kac tane cocugu idare etmeye calisan insanin dertlenmesini garip karsiliyorlar, garip. Arkadas nasil bir ogretmen olduguna dair tek bir laf etmemisken, vay sizin ogrencilere demisler bir de. :)) Yani bazi velilerin yetistiremedigi cocuklari tum sene bu insanlar adam etmeye ugrasirken, sene basinda bir de herseyi zorlastiran velilerle ugrasiyorlar, dogru degil mi? Ben de istemezdim okuluna adapte olmaya hazir bir ogrenciyi annesi gelip "ayy o bensiz yapamaz kii " diye aglatsin. Daha da neler vardir boyle. Insanlarla yakin temasta calisan insanlarin da sorunlari oluyor hanimlar, durum bu, gercek dunya bu. Onlar da insan cunku, sabir ayni sabir. Ben de insanlarla cok yakin temasta calisiyorum, demek buraya isimde sevmedigim seyleri yazsam insan dusmani ilan edilirim, ki meslegimi severek ve duzgun yaptigim halde. Konu sahibi, sen de bunu isinin bir parcasi olarak kabul edip bir muddet sabret bence. Cunku degistirebilecegin birsey yok. Sinirlerini yipratmamaya ve tum enerjini bu tur seylerle harcamamaya calis, tum sene lazim olacak.

öff sorma lisede bile velileri bahçede bekleyenler oluyor ilk hafta düşündükçe içim sıkılıyor. kitaplar geldi mi hocam, kaç sayfalık defter hocam, ben hepsini tek defter aldım olur mu hocam, kareli mi çizgili mi hocam, tabletler ne zaman dağıtılır hocam... milyonlarca soru aslında sevimliler düşününce de yüz kişi aynı şeyi sorunca bende devreler yanıyor, oysa her sınıfa ilk girdiğimde istisnasız bütün sorunların cevabını onlar sormadan veriyorum. yine de soruyorlar yine de soruyorlar

Konu sahibi arkadaşım seni cok iyi anlıyorum. Sırf anlamayanlara hakaret edenlere karsi sana destek olmak icin yazıyorum. Bu kaygiyi stresi yasaman senin meslegini sevmedigini göstermez. Gerçekten cok ama cok zor bi süreç alıştırma dönemi. Rabbim bütün öğretmen arkadaşlarımın yardımcısı olsun. Kolayca atlatin inşallah uyum sürecini

Ben aglarkenki fotograflari sene sonunda yaptigim bir slayta koydum komik oldu demm o yüzdendir tabiki cocuklarin kaygi duymalari normal ama bence aile bu durumda çok önemli çocuğun yetişme tarzi da bazi cocuklar hemen alisirken bazilari günlerce aglayip tepiniyorlar aile kararli olmuyor kendi tedirginligini çocuğa yansitiyor sevkatten kastim da cocugun en ufak mizildanmasinda sarilip öpüp kokluyor valla ben çocuk olsam ben durmadan aglarim

öğretmenlik gönül işidir, bu işi sevmiyorsan yapmayacaksın anaokulu öğretmenisin tabiki çocuklar gezecek yaramazlık yapacak... bizim burda okul var ordaki öğretmenlerde böyle okul mu ahırmı belli değil... parkon bence

izninizle bir soru sormak istiyorum çocuğunuz var mı?

kesinlikle öyle.. hiç kitaplarda yazdığı gibi değil bu işler. önceden AVM de ağlayan tepinen çocukları kınardım, bekarken yani.. insan bazen gerçekten çaresiz kalıyor.

öğretmeni eleştirme hastalığı toplumumuzda salgın gibi ilerliyor maşallah. buyrun gelin bayanlar bizim yerimize birgün siz sınıfta durun. o kadar çocuğun alaması, bağırması velilerin gereksiz ilgileri ve hassasiyetleri aynı anda sınıfta 20 çocuk ve nerden baksan 10-15 velinin olması ve her kafadan bir ses çıkması. gelde dayan diyorum ama dayanıyorum sonra eve gittiğimde kimseyle konuşmak istemiyorum telefonumu bile kapatıyorum. ve ertesi günişime gülerek gidemiyorum. ama bunu siz anlayamıyorsunuz. hemen yargılama yapıyorsunuz. bir zahmet kendiniz eleştirin. bırakın öğretmeni eleştirmeyi artık. sonra yok nesil böyle eskiden saygı vardı lafları. saygıyı baştan siz öretmene duymuyorsunu sonra çocuğunuza bunu hissettirip öğretmeni köşeye sıkıştırıyorsunuz.

Bu her yas grubu ogretmeninin sorunu bence. Herkes cocugunu ozel ve ustun zeka sanir, cok azi uyumsuz, vasat vs oldugunu kabul eder. Neredeyse hepsi de ogretmenlerin okullar acilip onlarin harika cocuklarina kavusmak icin yanip tutusmalarini isterler. Ogretmenin penceresinden bakmak, kendini ogretmenden cok sey biliyor sanan bir veli icin cok zor. Sizin maddi manevi zorluklar icindeyken en rahat meslegi icra ettiginizi sanirlar ve endiselerinizden rahatsiz olurlar, siz daima enerjik, pozitif bir sevgi kelebegi olmalisiniz onlara gore. Strese girmekte haklisiniz bu sebeplerden. Allah yardimciniz olsun.

ne güzel işte kaç aydır tatil yapıyorsunuz. neyin sıkıntısı basacak ki. nasıl olsa her sene rutinleri okula alışamayan öğrenciler. aslık sebep iş başlıyor diye mi yoksa?

göreceğiz çocuk yetiştirmek hesapla kitapla oluyor muymuş, yetiştirsinler bakalım

bu ülkede herkes doktor herkes psikolog herkes eğitimci.. ben bankacının muhasebecinin işine karışmayıp yorum yapmıyorum saygı duyuyorum ama maşallah herkes benden iyi çocuk psikolojisinden çocuk eğitimden anlıyor. biz pedagoji nedir bilmiyor, velilerin halinden anlamıyoruz evet. şikayetçi olduğumuz durumları dile getirince puanı öğretmenliğe yetmiş diye komik ve sefilce aşağılamaları da hakediyoruz dolayısı ile... herkes kendine çeki düzen verirse strese girecek bir şey kalmaz. bir sizin prensesiniz/prensiniz başlamayacak okula sardığınız pamuklardan çıkıp. siz de bir düşünün bakalım liseye giden çocuğun velisinin tüm gün okuldaki çardakta beklediğini? o çocuğun düştüğü durumu düşünün, bu şekilde bekleyen anneler ilkokulda anasınıfında onları yüzleri buluyor, çocuklar iyice strese giriyor ağlamaya başlıyorlar.. merak edenlere söyleyeyim öss sayısalda ilk 5 bindeydim ve ben öğretmenliği seçtim. yüksek lisansım da var onu da cv'me eklesin liste tutanlar. tabi yine de siz bankacı, mühendis, avukat ya da ev hanımı veliler kadar konuya hakim olamam o ayrı konu... alay etmeye çalışırken komik duruma düşmeyin lütfen ayrıca üniversitelerin okul öncesi ve sınıf öğretmenliği puanlarına bir bakın bakalım kaçla giriliyor...

çocuğum olmadan ben de senin gibi düşünüyordum. olduktan sonra fikirlerim değişti. o mu seni işliyor, sen mi onu tartışılır. Bir çok anne bilmediklerini ya da eksik yönlerini çocuğuna tamamlar. En kral pedagog bile annesi kadar kesin çözümler bulamaz. Mesela ben yeni doğum yaptıktan sonra Sabiha Paktuna'yı okudum. tek kitabından sonra bir daha almadım kitap. tamamen masal gibi geldi bana.

bıçak çok radikal bir örnek. zaten aklının erdiği bir yaş ki bence 3,5 yaşında falan bıçağın zararlı olduğunu bilir. bilmiyorsa öğretilecek bu artık çok kolay aktivite kitaplarıyla çok eğlenceli artık çocuklarla zaman geçirmek. bıçak istiyor diye elbette verilmez ama hangi yaşta olduğunu dikkate alarak tutum sergilenir. 5 yaşındaki çocuk istiyorsa bırak ağlasın demek tamamen kuramsal bir yaklaşım.

ben bu sene üniversite sınavına girip okul öncesi öğretmenliğini kazandım ama malesef okuyamıycam mesleğinizin kıymetini bilin LilYumiyum You Belong To Me.

tabiki götürmem.. biz bunun gibi ne şeyler yaşadık ahh arkadaşım bi bilsen.. ağlayabilir sıkıntı yok.. mantıklı bişey değil o saatte annenne inan bunun saçma olduğunu senden daha iyi biliyor yavrun.. altında yatan şey daha başka onu anlamaya çalış.. sarıl öp kandır kanmıyosa bırak ağlasın korkma acıdan ağlamıyo bu çocuk. bak çok zor biliyorum o satte çocuklamı uğraşçan eşle kocaylamı.. uykusuz biliyorum bunların hepsini yaşadım ama ben istediğini yapmam.. sabah nedenini anlamaya çalışırım..

Bahsettiğiniz örneğe göre doktor hastadan şikayet ediyor ancak bunu konuya uyarlarsak doktor hastanın yanındaki ebeveynden şikayetçi yeterince açık anlatabiliyormuyuz? Öğretmen değilim çok daha farklı bir alandayım ancak gördüklerim, okuduklarımdan banada gına geldi. Yıllar boyunca çocukları bir birey olmaları için yetiştirmek yerine ana kuzusu yapınca kimsenin gelipte burda öğretmenlere ah vah etmeye bir hakkı kalmıyor malesef. Öğretmen çocuklarla güzel ilgilenecek bile olsa yanından ayrılmayan aileleri yüzünden sorunlar yaşanıyor. Gelip okulu görüp, öğretmenle tanıştıktan sonra ne bekleniyor hala. Sınıfa girip gözü yaşlı çocukları izlemenin mantığı ne? Annem çalıştığı için 3 seneye yakın anaokuluna gittim. Tahmin edersiniz ki 4 yaşlarıma denk geliyor. Okul ailem tarafından önceden gidip görülmüştü ki beni oraya verdiler. Daha sonrasında annem ile babam elimden tutup beni okula götürdü etrafı gezdirdiler ve öpüp gittiler. Üzüldüm mü evet, beni nereye bıraktılar diye içimde bie korku oldu ancak daha sonra okula girip arkadaşlarımla tanışınca oyuna daldım anneymiş babaymıs aklımın ucunden bile geçmedi. Yeterince açık anlatmaya çalıştım. Ve sizin puanınız düşük die tercih ettiniz galiba diye aşağılamaya çalıştığınız anaokulu öğretmenimi hala gördükçe ellerini öperim. Benim için mükemmel bir kadındı.

neden çok bagimlı yetiştiriyorsunuz?

Okulöncesi ve ilkokul öğretmenliği zordur. Ciddi bir sabır ve çocuk sevgisi gerektirir. Tahammülü az olanlar bu mesleği seçmemeli. Sonuçta ilk haftalarda ağlayan sızlayan çocuklar olması bir sürpriz değil.

kesinlile katılıyorum. amaç çocuğu ağlatarak terbiye etmek değil. en kolay yolu... kapat bir odaya ağlasın. ama zor olan o ağlarken göz kontağı kurabilmek, güven hissi verebilmek..

Son pragrafta bahsettiginiz anne evde çocuğu nasıl tembihliyor merak ettim :) E EBRU 72

çocuk ağladığı zaman her istediği yapılmalı diyen üye kimdi? yoksa sadece toplumsal mesaj mı vermek istediniz?

ama kandırmanın doğru bir çözüm olmadığını kendin söyledin daha önceki mesajlarında.. yani bir şeyden vaz geçirmek için başka bir teklif sunmak yanlış dedin daha önce. biz neler yaşadık derken öğretmen değilsin sanırım her anne baba kadar biz de yaşadık...

Konuyu tam anlamadığınızı düşünüyorum.. arkadaş sadece ebeveynlerden şikayetçi değil.. Puanı düşük diye aşağılamaya çalıştığımı nereden çıkardınız Allah aşkına, puanın o. öncesi öğretmenliğe yetti demek ki dedim, yani istek dış girilmiş olan bir bölüm demek istedim anlatabiliyor muyum? Birçok insan istemediği bölümü okumuyor mu sadece puanı oraya yettiği için? Kendi isteğiyle bu bölümü yazmış bir arkadaşım var ve bu kadar dertli değil, anlatabildim umarım..

1000 kere beğen butonu yok, ondan alıntı yaptım Size ve tüm meslektaşlarınıza Allah yardım etsin

sen demediysen bile biri dedi şurada kesin ama bakarım kim demiş.

beni anladığın için teşekkür ederim :) :) N

Konu sahibini güzel haşlamışsınız da okulda öf püf diyerek bu düşüncelerini belli ederek öğretmenlik yapmıyor ya. Nasıl bankacısı, doktoru vs burada dert yanıyo o da aynen bunu yapmış. %99 bütün öğretmenler bunalarak çalışıyodur arkadaşlar azıcık mantıklı düşündüğümüzde zaten hak vermemek elde değil. Benim ablam okul öncesi öğretmeni bi'gün ziyaretine gittim ve velileri artık neredeyse kovmasına rağmen güle oynaya duran çocuklarına "ay bensiz yapamaz" diye diye çıkmamaya direttiler. Siz öyle derseniz o çocuk durur mu? Evde sizin of dediğiniz bir çocuğa karşılık onlar kaç tanesini idare etmeye çalışıyo. Çocukların şımarıklıklarını da hesaba kadarsak ohooo. Şimdi hiç biriniz kabul etmeyecek ama evde süt dökmüş kedi görünümlü o çocuklar okulda dünyanın en şımarığı gibi davranıyolar. Bi'ara ablam özelde çalışırken bi'öğrencisi istediği olmadığı zaman "anneme öğretmenim bana vurdu diyim de gör" diyodu

Son zamanlarda hizmet sektöründeki birçok meslek gibi öğretmenliğinde itibarsızlaştırıldığını düşünüyorum. Kabul edelimki eğitim seviyesi yüksek bir toplum değiliz. Araba kullanırken, bir yerde yemek yerken, hatta çocuğunuzu parkta oynatırken bile sinir olmamak işten değil. Ve en acısı daha kaç nesil sonra eğitilebilmiş oluruz hiçbir fikrim ve ümidimde yok. Kim eğitecek bizim çocuklarımızı evde biz okulda öğretmeni. Evde hangimiz mükemmel çocuklar yetiştiriyoruz ki orda başında bilmem kaç tane öğrenci ve velisiyle işini hakkıyla yapmaya çalışan öğretmen başarsın bunu. Herkesin evladı kıymetli. Benimkilerde bana kıymetli öyleki ölümün kıyısından döndüm onları doğurana kadar. Hepimiz bekledik başında sabaha kadar. Bu bizim şımarık nesiller yetiştirmemize sebep olamamalı. Biz maalesef terbiye etmekle, merhamet etmeyi doğru dozlarda kullanamıyoruz... Benimde iki kızım var bazen ben O ÇOK ama çok kıymetli evlatlarıma bağırıyorum. Ben bağırmıyorum diyen kaç kişi çıkar bilemem... Peki öğretmen nasıl eğitsin senin evde terbiye edemediğini. Elinde ne var bu insanların, eskiden öğretmenlerimize saygımız vardı şimdi saygı yerlerde. Sus yapma dese veli ertesi gün okulda... biraz ters davransa bide büyük bir sınıfsa çıkışta öğrenciden yada velisinde dayak yemesi işten değil. Eskiden disipline gitmek diye birşey vardı yeni eğitim sisteminde sıfır ceza. Konu sahibi arkadaş bence işini oldukça ciddiye alan birisi ki sıkıntı hissetmiş dile getirmiş... Ben bir anne ve geleceğin velisi olarak evladıma sözlü yada fiziksel şiddet uygulayıp hakaret etmediği sürece öğretmenin her dediğine evet der dediğini yaparım çünkü bu işin eğitimini o almıştır ben değil. Toplumca biraz empati yapmayı başarabilmemiz gerekiyor. Konu sahibi arkadaşım senin nezninde tüm öğretmenlerimize yaşı branşı ne olursa olsun saygılarımı sunarım, Allah yardımcınız olsun.

Merhaba size tavsiyem taviz vermemeniz cocugunuzla evde konusun anlatin eger siz tedirgin olursaniz cocugunuz asla okula alisamaz cocugu sinifa birakin opun saat kacta alacaginizi soyleyin ve cocugun sizi goremeyecegi biyere gidin okul bahcesi olabilir eger siz surekli kapida beklerseniz cocuk okula alisamaz tacrubeyle sabittir :) varsa sorunuz cevaplayabilirim:) E EBRU 72

ben öğretmenim, görümceme bin kere çocuğun yanında deme dediğim halde anasınıfına giden kızının öğretmeni hakkında "mal, gerizekalı, o karı hiç bir şeyden anlamıyor" gibi hakaret içerikli cümleler kuruyor. çocuk bunları duyuyor sonra da okula gidiyor. bunu yapan eminim bir çok veli var. ben hiç bir zaman hiç bir konuda fanatik olmadım, bu konuda da değilim. şahidim ki işini gerektiği gibi yapmayan, maddi manevi sorunlarını işine yansıtan ya da sınıfta 40 dakikayı bomboş geçiren öğretmenler de var. yine de sorun ne olursa olsun veli bir yetişkin olarak sorununu öğretmenle halletmeli ve öğretmenin dediklerinin dışına çıkmamalı. babası anası bana hakaret eden çocuk beni dinler mi? bana saygı duyar mı? verilen ödevi, sorumluluğu yerine getirmediğinde evden hiç bir olumsuz dönüt almayan çocuk benim tepkimi sallar mı? herkes kendine göre kendi çocuğunu iyi yetiştirmeye çalışıyor lakin eğitim pozitif bir bilim ve göreceli değil maalesef. valla ben defaten sınıfta kalan öğrencinin velisinin okul basıp öğretmen dövdüğüne ve hatta silah çektiğine şahit olmuş biriyim. o yüzden kimse bana saygı sevgi anlatmasın. babası öğretmene saldıran, annesi hakaret eden çocukların değil meslek sahibi olmasını, insani vasıfları tam anlamıyla yerine getirmesini beklemek mucize olur.

Yeri geldiğinde kendi öz çocuğuna oflayan puflayan hatta bağıran ve vuran anneler gelmiş burda sabır taşı öğretmenlere bilgiçlik taslıyorlar işte arkadaşım.. Ben mesleğimi seviyorum ama sırf seviyor olmam bende de peygamber sabrı olduğunu göstermez.

çünkü güvende hissedemedi kendisini.. bilemiyorum belki öğretmenden, belki çevreden, belki de çok bağırarak iletişim kurulmasından dolayı.. öğretmeni ile ne zaman konuşmak istesem aynen burada verilen fikirler gibi dışarı çıkartıldım :) halbuki sadece 2 saniye onun yanına oturulup güven verilse ortada sorun kalmayacaktı.. sorunu yine bir veli olarak ben hallettim inanır mısınız? öğretmenin nelerden hoşlandığını buldum, oğlumla çiçekler götürdük ve bir şekilde iletişim kurmayı başardım.. sonrası çorap söküğü gibi geldi.. sene sonunda birbirlerine sarılarak ayrıldılar, ama gelin bir de bana sorun o seneyi :) -lotus- Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

sevimlikartanesi El-Latif, El-Cabbar, El-Mucib-Es-Semi tek ayak

Ya arkadaslar anne olarak tepkileriniz normal belki tamam da sifir empati yapiyosunuz. Burasi dertlerimizi yazdigimiz bi'yer sirf uyum suresinde velilerden bikiyo diye niye meslegini sevmiyosan yapma moduna giriyosunuz ki? Hani dese ki nefret ediyorum suratim asiliyo ozaman haklisiniz ben de derim git baska is yap. Ama uyum evresi cidden rezalet bi'donem ogretmen mantik veli de tam tersi duygusal davraninca cocuk ne yapacagini sasiriyo. Madem yeni mezun ogretmenler ne biliyo ki diyebiliyosunuz baska ogretmene verin ya da siz buyutun ama haklarini da yemeyin.

hayır ama kayıtla ilgili bilgi almak isteyen direk anasıfına geliyor eylul166

Böyle konuları burda açmamak lazım. Bizim işimizi yapanlar yaşadığımız zorlukları, stresimizi anlayamazlar. Çünkü onlara bir can emanet edilmemiştir bizim gibi.

süper valla çok beyendim yorumunu.. ben kendi oğluma daha zor katlanıyorum sizleri düşünemiyorum.. zaten herkes bu mesleği yapamaz içten gelmesi lazım bişeylerin.. anne baba annene dede vs.. bi yere kadar biyerden sonra istesende daha fazlasını veremiyorsun çocuğa.. hele çalışan anneler daha zor benim gibi.. biz size yavrularımızı emanet ediyoruz bilinçli olan her öğretmeni kendi ailemden ayırt etmiyorum. allah hepinize güç kuvvet sabır versin.. bi anımı anllatmak istiyorum.. oğlum hareketli durduğu yerde durmaz. gecen eşimle avmye gittik çocuğuda ilk defa oyun parkına bıraktık. bize dedilerki gidin biz ilgileniriz yok dedim olmaz güvenemedim bizim oğlana kaçar falan diye nebilim gidin biz sizi ararız dediler. gittik kahve içmeye ama aklımız oğlanda uzaktan baktık bi süre sonra öğretmen kızlardan bi tanesi oğlumun burnunu siliyo... gözlerim nasıl doldu anlatamam size.. 1 sattlik oyun parkında bile bu ilgi vardı.. işini hakkıyla yapan herkese saygım sonsuz hele canımı emanet ettiklerimin yer ayrı...

Kendinizi bir de o annelerin yerine koyun. Ne kadar zor minicik kıyamadığı evladını orada bırakmak. Mesleğiniz sizin tercihinizdi. Her meslekte vardır zorluklar.. Bu da sizin zorluklarınız.. Küçücük çocukları eğitmek şahane olmalı. İlk öğretmeni olmak ayrıcalık bence... Şimdiden bu kadar kaygılanmanızı çok tuhaf buldum..

bu soruların cevabını zaten biliyoruz. hepsini gittik gördük beni tedirgin eden hiç bir şey yok. gönlüm de çok rahat en azından evden daha verimli zaman geçireceği kesin.. ama gel gör ki bu ayrıntıları geçmek sonucu etkilemiyor

Ben kendimden pay biçtim canım. Sonra kardeşim doğdu, bana ilgi azaldı. Sonra kardeşim çok hasta oldu, annemden uzak kaldım. Bu da beni daha çok değiştirdi. İyi yönde mi dersen bilemem. Ama canım cicim, kuzum, bebeğim devirlerinin bittiğini anlamıştım. Ve başımın çaresine bakmam gerektiğinin farkına varmıştım, bunu farkettiğimde ilkokul 4. sınıftaydım. Sonra kardeşim iyileşti, her şey normale döndü ama ben değişmiştim bir kere. Tamam annemden uzak kalmam, benle ilgilenememesi iyi bir şey değildi. Ama bende soğuk duş etkisi yaptı. Pamuklardan gerçek dünyaya döndüm. Şu anda ise annemi severim ama bağımlı değilim. Kardeşim ise tam tersi. Hatta annem arada kardeşime der ki o erkek sen kızsın sanki, ters bir şeyler var bunda. Yani demem o ki, keşke en başında ben ben olabilseydim. Makasla el işi kağıdını düzgün kesebilseydim, birinden bir şey isterken, sorarken utanmasaydım, kısacası iletişim kurmaya bilseydim. Hayat babaannemin kucağı ve annemin korumacı tavrı değildi. Yüzme öğrenmek için atlamak gerekiyor. Sen sürekli uzaktan baktırırsan hayat boyu öğrenmez ki. Nasıl ki sınavlara çalışarak hazırlanıyor, sen de onu toplum ilişkilerine, hayata hazırlamalısın. Bunlar kitapla olmaz, sen bizzat öğreteceksin.

Kusura bakmayın da biz sizler gibi evde 2-3 çocuğu değil onlarca çocuğu bir sınıf içerisinde zapdetmeye çalışıyoruz. Vay vuy yapmayın hiç.. Asıl sizin çocuğunuzun öğretmenine vay yazık.. Bir çocuğun annesi gelip sınıfta onunla durmak istese bu sefer diğer çocuklar da annelerini yanlarına istiyorlar. Çocuğunuzu kendinize yapışık yetiştirmeden önce düşünecektiniz bunları.. Ağzı olan eğitimi diline sakız yapmış sanki çok biliyormuş gibi konuşmuyor mu tepem atıyor resmen.. Çok biliyorsanız alın çocuğunuzu evde yetiştirin hanımefendiler..

Ben de o. öncesi ogretmeniyim. İkinci dönem baslamistim okula. Çocuklar beni alistirmisti diyebilirim çünkü aliskinlardi okula. Bu dönem ne yapacagim bilmiyorum umarım zorluk cekmem. Bana biraz tavsiyede bulunabilir misiniz konu sahibi hocam? kucukkurbaga04 okuryazar tek ayak

Rabbim iki evlat nasip etti... Oğlum bu sene 2. sınıfa gidecek. Kızım da okulöncesi eğitime başlayacak... Oğlum da 2 yıl ve farklı kurumlarda okulöncesi eğitim aldı. Ve biz şunu yaşadık.. Acabalarla dolu ben oğlumu ilk defa sınıfına götürdüm. Bütün veliler ordaydı. Oğlum eşyalarını yerleştirdikten sonra yerine oturdu. Tabii ki bende başında bekliyorum. Tepkisini ölçmek istiyorum. Oğlum döndü bana; artık gidebilirsin, akşam görüşürüz dedi.. Biran çok bozuldum. Hemen hemen bütün çocuklar annesini yanında istiyordu.. Ama benim oğlum bana git demişti. tabii bozulmam anlık bir duygusal dalgalanmaydı. Bir hafta on gün sonra oğlum kendisi ile beraber okula gitmemi istedi. Nedeni şu:Arkadaşlarımın annesi hep geliyor, bizimle ders yapıyor, parka çıktığımızda beraber çocuklarıyla oynuyorlar.. Ama sen gelmiyorsun. Tabii ki konuştuk ve gitmedim.. Öğretmeni ile de telefonla iletişim kurduk.. Yada oğlumu bırakırken.. Bence bir anne çocuğunu kendisine yetebilecek şekilde yetiştirmeye çalışmalı.. Yetiştirmeli demiyorum, çalışmalı diyorum... Oğlumun yanından ayrılırken içim çok rahattı.. Kendisini çok güzel ifade ediyordu.. Yemeğini yiyebiliyor tuvalete kendisi gidebiliyordu.. Güvenli bir kurumdu... Öğretmenimizi seviyorduk.. Öğretmenler çocuklarla başbaşa kalsa problem daha çabuk çözülecek sanki.. Çocuklarımız o sınıfa girdiği andan itibaren öğretmenlere emanet.. Biraz elimizi çeksek onlarda rahat edecek inşallah:)

Doğru aslinda

ee madem öyle sen ne diyorsun ben anlamadım şimdi.

Evet buraya bir doktor gelse ve "üff haftaya yine hastaneye bir sürü insan gelecek, onların hastalıklarını dinleyeceğim, kapının önündekiler dır dır edecekler, şimdiden sıkıntı bastı" tarzı birşey söylese ona da benzer cevabı yazardım.. Okul öncesi öğretmenliğini tercih ederken kaç yaş aralığında çocuklara öğretmenlik yapacağınızı bilmeden mi tercih yapıyorsunuz? evet ben mesleğimi severek yapıyorum, birgün bile offf demedim... ama konu ben değilim, beni soran arkadaşa cevap sadece :) Ps: tanıdığım o. öncesi öğretmeni var, kendisi tek tercihle oraya girmiş birisi, ondan ayakta durmanın verdiği yorgunluk dışında bir şikayet hiç duymadım.. ağlayan öğrencileri yada velileri hakkında... Anasınıflarında ne yapıldığını da çok iyi bilirim, bir dönem boyunca her gün derslerine katıldım.

Cok ayip!! Madem cocugunu okula gonderme kendin egit!!! Önceki

:) abla hep böyle idealist başlıyor da, sonu "sen benim çocuğuma ileri git diyemezsin" diye bitiyor.. annem-babam eğitimci, sıralarda doğdum ben.. ah neler gördü bu gözler.. o yüzden hep derim "mükemmel evlat yetiştireceğim demeyin" yetiştirin görelim :)

Taviz vermemek kısmına katılıyorum. Gerçi ben buna taviz vermemek demiyorum kararlı durmak diyorum ama o çocuklar şımarıklıktan ağlamıyorlar. Bilmedikleri hayatlarında ilk kez gördükleri ortam ve insanlarla birlikteler. Güven duygusuyla alakası olduğunu da düşünmüyorum. Tanımadığımız hiç kimseye bırakmıyoruz değil mi çocuklarımızı. Sadece şu anlatılmalı bence. Ben öğretmenine güveniyorum. Okuluna da güveniyorum. Burda güven içerisinde olacaksın. Çocuğa bu hissetirilmeli. Ama yine de kaygılı olmaları korkmaları normal. Çocukların ağlamaları size göre komik olabilir ama bu bir anneye komik gelmiyor. Şefkatse ayrı bir konu. Şefkat her an her yerde gösterilir. Çocuk okula bırakıp vedalaşırken şefkatle sarılmalı elbette. Ama bu dramatize edilmeden. Ağlayıp sızlanmadan.

Egem abla tamam hesapla kitapla olmuyor ama şunu da kabul etmek lazım, çocuk davranışları ile beraber doğmuyor. Ziyade tam olarak boş olmasa da, büyük çoğunluğu boş bir levha olarak geliyor sana. Sen de işliyorsun, şekil veriyorsun. Çevre faktörü çok büyüktür, karakterinin oluşmasında, bilimsel olarak da kanıtlanmıştır. Bazısı her şeyi genlere bağlıyor ama bence değil. Her hatasını hoş görürsen, çevre ile ilişki kurmasını engelleyip, bütün dünyasının sen olmasını sağlarsan, çocuk bırak arkadaş olmayı, sıradan rutin soruları bile senin dışında kimseye soramaz hale gelir. Bunun sonucunda da okul öcü gibi gelir, iletişim kurmayı bilmediği için de bocalar ya komple kendini kapatır, herkesin dalga geçtiği o sessiz çocuk olur, ya da kırıp döken, arkadaşlarına kötü davranan, öğretmenine dahi saygısız bir çocuk olur. O yüzden çocuğa o benim BEBEĞİM, KUZUM tarzında yaklaşmamalı, en azından 1 yaşından sonra birey gibi davranılmalı. Senin kuzun ama okulda yüzlerce kuzu var. Ve şu da bir gerçek ki Okula gidene kadar birey olduğunun bilincine varmalı, benliğini yavaş yavaş kavramalı. Bu sayede o uyum zorluğu, iletişimsizlik, yaramazlık gibi şeyler hiç ortaya çıkmaz bile. Nereden mi biliyorum? Ben o herkesin dalga geçtiği sessiz kızdım. Annem, babaannem, amcalarım aşırı ilgi gösterdiler, hep gözetim altındaydım, 5 yaşındaydım daha doğru dürüst çatal tutamıyordum. Anne bağımlısıydım, ve okula gidince aşırı korktum ve sindim. Sonuç olarak ilkokul dönemim berbat geçti. Lütfen bu kötülüğü çocuklara yapmayalım. Onları hazırlayalım HAYATA. Hayat evden, lunaparktan ibaret değil. İlk adımı okulla atar çocuk, ve bu her şeyi temellendirir. Bir şey ne zaman ters gitmeye başlarsa, arkasından gelenler de ondan etkilenir. Şimdi ben de öğretmen adayıyım. Pek bir şey bilmiyorum, bu sene başlayacağım ama şu yazdıklarımın hepsi şahsi tecrübelerimden baz alınarak yazılmıştır.

Konu sahibi arkadaşım seni cok iyi anlıyorum. Sırf anlamayanlara hakaret edenlere karsi sana destek olmak icin yazıyorum. Bu kaygiyi stresi yasaman senin meslegini sevmedigini göstermez. Gerçekten cok ama cok zor bi süreç alıştırma dönemi. Rabbim bütün öğretmen arkadaşlarımın yardımcısı olsun. Kolayca atlatin inşallah uyum sürecini mylittlesunshine

hahah ne kadar açık sözlüsünüz bayıldım hocam siz panik olunca biz veliler de panik oluyoruz, aslında olay o.. mesela benim minik farem ilk gün kıyameti koparacak, çünkü evde bile 404 ile yapışmış gibi geziyoruz eyvah eyvah ben sizden çok gerildim şimdi

evet evet çocuklar çok fena. inan benim de aklıma geldikçe mideme kramplar giriyor. aslında bu sene gitmesi daha iyi olur belki, hem 1 yıl çok şey farkettiriyor çocuklarda ipek.. daha bir cesur oluyorlar.. ben de geçen sene göndermedim hem 2 sene üst üste olmasın hem de kendisi de gerilmesin diye.. gerçi biz de abi faktörü var, yandın oğlum sen diye çok süper motive ediyor küçüğü allah yardımcımız olsun valla, şu ilk haftayı geçirsek yeter bana :)

konu sahibi ağlayan öğrencisi karşısında şimdiden sıkıntılar içerisindeyken, yani bizim çocuğumuzu emanet ettiğimiz öğretmen offf puffff ne yapacağım diyorken, bazı arkadaşlar hangi dünyada yaşıyorlar anlayamadım..

konu sahibi ağlayan öğrencisi karşısında şimdiden sıkıntılar içerisindeyken, yani bizim çocuğumuzu emanet ettiğimiz öğretmen offf puffff ne yapacağım diyorken, bazı arkadaşlar hangi dünyada yaşıyorlar anlayamadım... A AklinYolu1

hmm pardon genel yazdım birine cevap değil..

yok arkadaşın hiç öyle bir cümle kurmadım hatta kandırın kandıramıyosanız bırakın ağlasın dedim.. öğretmen değilim oğlum çok hareketli çok pedagog gezdik malesef.. biz eşimle çok uyumluyuz eğitim konusunda.. bizde sıkıntı babanne dede annanne.. her istediğine evet diyolar malesf.. N Nfrtettti

öncelikle böyle bir yorumum yok.. sadece yapılan yorumlardan bazı arkadaşların çocuğunun olmadığı çok net anlaşılıyor.. elbette ki çocuğu olmayanlar da yorum yapabilir, lakin çocuğu tanımadan "şımarık" etiketini yapıştıran eğitimciyi ciddiye almamı bekleyemezsiniz.. keşke her veli benim gibi olsa, çok ciddiyim.. sanırım ailemin eğitimci olmasından dolayı bütün veli profillerini inceleyip, kendime bir mix yaptım.. oğlumun haksız yere azarlandığında bile o kadar pozitif bir yaklaşım gösterdim ki kendime inanamadım.. çünkü genel olarak agresif bir yapım var ancak söz konusu çocuk olunca çok uzlaşmacı olabiliyorsunuz.. ama bekarken biri benim çocuğuma "haksız yere" şımarık deseydi, yakarım bu gezegeni modunda olurdum herhalde anlatmak istediğim bu.. ne evlilik, ne okul.. ben kendimce kadınları; anne olmadan önce- anne olduktan sonra diye ikiye ayırıyorum.. karakterinizden tutun da tepkilerinize kadar değişmek zorunda kalıyorsunuz.. pedagog örneği için de, eğer ilk görüşmemde daha çocuğu tanımadan bazı etiketler yapıştırırsa oradan da çıkarım.. çünkü benim için önemli olan tanımaktır.. şu forumda bile kocaman insanlar olduğumuz halde ilk başta itici görüp tanıdıkça sevdiğimiz çok insan var.. ayrıca bütün eğitimcilere saygım sonsuz, o yüzden kelimeleri seçerek kullanmaya çalışıyorum.. en başta benim canım ailem eğitimci.. :) ATTRAENTE ACTA EST

Ogretmen degilim ama ogretmenlere olan bakis acisi beni sinir etti. Cocuklariniz o kadar essiz, o kadar ozel, o kadar mukemmelse ozel ogretmen tutun eve arkadas... Bir sizin cocugunuz var tabii... Evde "aman cocuktur" diye goz yumdugunuz davranislarla okulda ogretmen cebellesiyor, yavrum bana duskun deyip dibinizden ayirmayip kendinize bagimli hale getirdiginiz cocugu ogretmen normallestirmeye calisiyor. Onlar cocuklarinizi yetistirecek biraz saygi yahu...

bende okulõncesi öğretmeniyim. arkadaşın saydığı stresi çoğu meslektaşım gibi bende yaşıyorum. Tabi ki bu stresi veliye ve öğrenciye yansitmiyoruz. uumursamaz ve vurdum duymaz işini sallayan bi öğretmen yeni eğitim öğretim yılı icin bu kaygıları yaşamaz zaten. İşimizi Onemsedigimiz icin stresliyiz

sevimlikartanesi El-Latif, El-Cabbar, El-Mucib-Es-Semi tek ayak cezası Kayıtlı Üye 5 Ekim 2010 1.716 489 20 Ağustos 2014 Konu Sahibi Poni Bon #25 Ben de o. öncesi ogretmeniyim

ben size çok katılıyorum.. benim 3.5 yaşında çoookk hareketli bir oğlum var. bu sene kreşe başlıyor. doğduğundan beri bağımlı olmayalım diye uğraşıyorum kendi oyun grubu kendi arkadaşları kendine ait mekanları var.. yeri geliyor dipdibe koyun koyunayız yeri geliyor anne sen git ben oynıcam diyor.. çok sorun yaşıcağımı sanmıyorum inşallah..

Siz dediniz demedim, hangi üyeye cevaben yazdınız dedim.. S

İki ay tatili boşuna vermiyorlar öğretmenlere, zor, stresli, yükü ağır, sorumluluğu fazla bir iş çünkü... Zamane çocuklarını da düşünürsek, eee yaniii

Çocuğunu evden çıkarmaması gereken anneler-babalar var ama ne yapacaksın, zorunlu eğitim.

hayır ama kayıtla ilgili bilgi almak isteyen direk anasıfına geliyor

ben konu sahibinin hangi amaçla bu konuyu açtığını anlayabiliyorum arkadaşım, ayrıca açıklamaya gerek yok teşekkürler :) ben sizin dünyaya baktığınız bulutun üstünde değilim... tüm öğretmenler muhteşem değil... tüm ağlayan çocuklarda özgüven eksikliğinden ağlamıyor... sizinle aynı düşünmek zorunda da değilim.. zaten zor olan ilk haftadır ama en çok çocuk için, zaten süre geçince öğrenci öğretmenine alışır.. ama bir öğretmen o ilk hafta için sıkıntı duyuyorsa burada bir yanlışlık yok mu sizce? Önceki

Eh işte sorunun temeli özgüven. Kendine güvenmeyen çocuk tabi oturur ağlar, anneaaağğ diye haykırır. Çünkü birey değil, hiçbir şeyi tek başına yapmamış, fırsat verilmemiş ki. E sen 6 sene pışpışla, elinde kaşık evde kovalamaca oyna yemek yesin diye, sonra da sanki sihirli bir yer ya okul, anaokulu hocası ilk günden çocuk uyum sağlasın, senin 6 senede veremediğini 15 dk da alsın. E yani bunu bekleyen anneler çok beklersiniz. O çocuk orada ağlıyorsa sizin eseriniz, okula, öğretmene suç bulmayın. Annesinin bir tanesi, babasının prensesi, babaannesinin kuzusu bir anda okulun eziği, sorunlusu olunca çok acıtır bak. Yaşadım biliyorum, o yüzden bu kadar dil döküyorum ipekcim.

off puff demekten öte "ağlayarak öğrensin" diyor. valla bu şekilde öğrenme makbul olsaydı çocuk esirgeme kurumlarındaki çocukların sınırsız öz güveni ve sağlam kişilikleri olması lazımdı.

çözüm ne buldunuz.. acaba neden bukadar düşkün annaneye acaba sizle yada babayla yeteri kadar zaman geçiremiyormu nebilim yada başka bişey olabilir.. kızınız bence sizden bi isteği var ağlarken belkide daha fazla ilgi..

office var ya nedense benim kızım da ağladı geçen sene. geçen sene yaşı küçüktü ondan mı diyeceğim sonra babamın hastalığı falan olunca nisandan sonra bölük pörçük gitti, sonra gitmiycem diye ağladı soğudu okuldan. aldım 1 ay kaldı diye. bu sene şimdiden başladı stresi nolacak acaba diye.

Vah yazik senin cocuklarinin ogretmenine Ne yani ogretmen diye sikilip bunalmayacakmi bu insanlar Sen hicmi of demedin annelik hayatinda Hayret birsey ya Herkes mukemmel anne baba ogretmen en ufak sikilinca tuu yazikolsun Allah kolaylik versin arkadasim Allah sinifinda anne babalari bilincli kulturlu veliler versinki sana yardimci olsunlar Cahil agresif bos bilmislerden korusun seni tum ogretmenlerimizi

Aslında çocuk ağlasada anneler sınıfa girmese işimiz daha kolay olacak bence.

Ogretmen degilim ve ogretmenlikle uzaktan yakindan alakam yok. Ama acikcasi ne kadar cok zor bi isleri oldugunu gayet anlayabiliyorum. Bircok anneden duydum ah tatil bitse de cocuklar okula baslasa azcik kafami dinlesem diye. E ogretmende de kafa var onlar saatlerce bircok cocugu hem susturmak hem de daha zoru egitmek zorunda. Kimse kusura bakmasin. Isini hakkiyla yapan ogretmenlere en fazla saygiyi gostermek gerekir. Ve bu sekilde endiseli ogretmenlerin de ellerinden operim. Ne guzel cocuklarinizin okula alismasi icin stres oluyorlar.

kızım ilkokul 1, oglum 1.5 yasında... kaygılıyız nasıl ögretmen gelicek cunku bu butun hayatını etkilicek.. cünkü biz anneler kaygılıyız evladımıza iyi bi gelecek hazılamak için... cocuklarımıza uykusuz gecelerle emek verdik.. onların bi gülücüğü için dunyaları bagışlarız... eger sizin böyle düşünceniz gibi ögretmenimizde düşünüyosa vayyy halimize vayyy bizim emeklerimize vayyy bizim evladlarımıza...

Kusura bakmayın ama size kesinlikle katılmıyorum. Biz o konuma gelebilmek için yıllarca eğitim alıyoruz ve öğretmeni oraya koydulars öğretmen de bişey diyorsa bilki bildiği vardır. Ayrıca çocuğunuzu sizden iyi tanıyan kimse olamaz ama onu öğretmene tanıtma şekli bu değil. İlk gümler uyum sürecinde öğretmeni ne kadar dinlerseniz o kadar başarılı olursunuz. çocuğunuzu da uyum süreci atladıldıktan sonra aile katılımları ve formlar ile sizlegerekirse diyalog halinde öğrenip tanıycaz. Şu yorumu yağtığınız öğretmenler sizin okul çağına kadar kazandıramadığınız davranışları kazandkrıp yolluyo çocuklarınızı okul hayatına. Biraz daha empati kurarak youm yapın derim. At gözlüğüyle bakınca olaya çözülmüyor malesef. Etraflıca düşünmek gerek.

Ben zorluğu yoktur demedim zaten.. ama dediğiniz gibi geçici bir süre yaşanan bir sıkıntıysa bu, bu kadar büyütmeye gerek var mı? Çoğu mesajda çocuklarla uğraşmanın ne kadar zor, sıkıntılı olduğundan bahsedilmiş.. o arkadaşlar içindi sözlerim, bilmeden mi tercih ediyorlar dedim.. İnşallah bizimde çocuklarımız sizin gibi mesleğini seven bir okul öncesi öğretmeninin öğrencileri olurlar... rachel. cramer Popüler

İpekcim, sorun sevgi değil, bahsettiğim şey boğucu, sarıp, sarmalayan, yanlışı doğru gibi gösteren sevgi. Senin kızına yaklaşımın doğru, katılıyorum. Benim annem de kızardı bana, hatta söze bile gerek yoktu, bakardı sadece. Ben de olduğum yere donardım. Ben zararlı ve aşırı ilgiden bahsediyorum. Sanki oksijen gibi, hava gibi yanında olmazsa ölecekmiş gibi davranmamak lazım. Sonra sonuçları pek iç açıcı olmuyor. Gelmeden geleceğe hazırlamak lazım diyorum. Toplum içinde nasıl davranması gerektiğini, nasıl ilişki kurması gerektiğini öğretmen lazım diyorum. Mesela babaannem 5 yaşıma kadar bana kendisi yemek yedirmeseydi, her canım sıkıldığında haksız bile olsam biri kucağına alıp pışpışlamasaydı, ya biraz sosyal bir çocuk olsaydım. Çocuk çocukla iletişim kurabilmeli, muhattabı 6 yaşına kadar sadece sen yani yetişkin biri olunca okulda da iletişim kuramaması çok çok normal. Şaşırmamak lazım.

Anneler de çok zora sokuyorlar işi, geçen sene yeğenim başladı okula, yanında oturan çocuk gayet mutluydu sonra kadın ay o bensiz duramaz dedi, gözleri doldu çocuk başladı anneeğğ diye ağlamaya..

anlamıştım, başka sorum yok teşekkür ederim

bağırarak iletişim sıkıntı olabilir ama belki sesini duyurmak için herkese o yüzden yüksek sesle konuşulmuştur.. bide böyle duygulardan korkmayalım çok normal şeyler bunlar biz bile hala yeni bir işe başlarken sıktı yaşamıyormuyuz çocuk ne yapsın.. bırakın korkmayın alışsın böyle duygulara hayat zor daha neler yaşıcaklar şimdiden alışssınlar.. hiç kolay değil biliyorum bizler için...

vayyy çocuğunuzun öğretmeni yandı!! :)

konu sahibi maalesef cozum onerisi sunamayacagim, ancak her yil boyle dusunerek omur gecmez sonucta, bazen tedirgin de olsak denize girer gibi suyun sicakligna bakmadan bodoslama dalmak gerekiyor, sonrasinda "isinmaya" basliyorsun zaten ; )

ikinci dönemdeki olgunluk olmayacak çocuklarda, okula alıştırmak, kuralları ogretmek başta seni çok zorlayacak bu nedenle ilk haftalarda disiplini sağlamalısın yoksa sonradan olmaz. ilk günlerde küçük hediyeler alabilirsin, çocuk ilk geldiğinde annenin kucağında oturmasına izin verme annenin yanına sandalye koy ona otursun yoksa herşeyde kucağa kosuyor. ben anne sınıftayken yönünü değiştirmesini istiyorum göz kontağı kurmaması için yoksa annenin tedirginligi yansiyor, tabi bunu çoğu anne yapmıyor, arkamı dönünce hemen dönüyorlar :) :) ayrıca anneler tedirgin oldukları için çok soru soruyorlar pek muhatap olma derim sonu gelmiyor çocuklarla ilgilenemiyorsun.

neden bu kk en ufak bı oflamada stemde boyle ınsanların uzerıne gelıyor anlamıyorumm ya kadın halıyle ufacık cocukları egıtecek ve zorlukları strese sokmus bızımde cocugumuz var bazen yerı gelıyo bızde of puf dıyozz kızıyoruz bu kadın ne yapsın yanı buraya yazanlarr sankı cocuklarını pamuk ıplıgıne sarıpmı buyutuyonuz bence bıraz makul ve adaletlı davranınn

Okul oncesinin puani öyle sandiginiz gibi düşük değildi hanımefendi. Puaniniz oraya yetti diye kucumsuyor musunuz? Allah aşkına sizin mesleginiz ne? İşe giderken hiç caninizin istemediği olmuyor mu ya da işte gecirdiginiz zor donemleriniz? Hep koşa koşa gidiyorsunuzdur kesin Böyle cahil anlayissiz insanlar oldukça ogretmenlerin işi çoook zor

amanın! acaba benim bu yıl okula başlayacak olan küçük oğlumun öğretmeni de böyle mi düşünüyordur

Bende ogretmen adayiyim henuz okuyorum ama simdiden stres sarmis beni. Burda anneler vay efendim cocugumuz kimlere emanet diye feryat ediyo. Siz degil misiniz evde cocugu tv nin pc nin karsisina koyup kolaya kaçan, ugrasamadiginiz zaman okula gitsede biraz rahat etsem diyen. Ama ogretmenler stres olunca suclu oluyolar. Kolay mi onca cocukla ugrasmak bi sizinki mi var her turlusu var aglayan bagiran hic konusmayan laftan anlamayan bi sorun olsa ogretmene cikisan veliler. Bilgisayar basinda oturup konusmak ne kadar kolay dimi konu sahibi ilk zamanlar sıkıntı yasiyorum demis bunda ne var kendi evlatlariniz bile kimi zaman usandirmiyo mu sizi herkes boyle demiyorum ama %95 boyle