Yeterince isteseydin bugün bu konuyu acmazdin. Bekki acıtacak söylediklerim ama başarısızlığını ailenize yükleyip suçlu arıyorsunuz sadece. Bak ben aile baskısı ile hiç istemediğim bı bölüm okudum meslek lisesinde. Ve bizim döneminde direk 2 yıllık üniversiteye geçiş hakkımız vardı. ayni bölümden. Sene 2005 den bahsediyorum. O zamanlar şimdiki net gelişmiş değil. Universte sayısı çok az ve daha zor kazanmak. Ama kesinlikle istemiyordum o bölümden devam etmeyi. Başka bölüm tercih edemiyorum sınav ile çünkü puanım yarıya düşüyordu. O zamanlar sistem öyleydi. Abim başta olmak üzere direttiler. Sonra ben saçma sapan bölümler işaretlerin onlardan gizli tercih listesi değiştirdim. dolayisiyla 2 yıllık bölüm gelmedi. Sonra resim kursuna yazdırdım kendimi zorla. Baya karşı çıktılar.. tartıştık neler yaşadım. Baktılar ki vazgeçmiyor yazdırdılar.. Abim çok yüklendi.. çok pişman olacaksın dedi. Ve o sene resim iş öğretmenliği bı kazandım en iyi üniversitelerin birinde. Hayalimi gerçekleştirdim. Şimdi 8 yıllık öğretmenim. Ve sevdiğim işi yapıyorum. O yüzden bu insan isterse başaramayacağı hiç bişey olmaz. Buraya konu açıyorlar bazen, üniverste okudum evlendim çocuğum var atamadim çalışamıyorum diye.. ben evliykende ve hamileyken kpssye çalışıp atandım. hic kolay olmadı.. bide çevre baskısı yaşadım o dönemde. Epey zorluklar atlattım. cunku atanmayi çok istiyordum. Bu hayalim uğruna bütün düzenimi bozup bambaşka şehre yerleştik. Esimde yanıma geçiş yapmak zorunda kaldı. Zorluklar olmadan mutluluk olmaz. Ben bu kadar cabalamasaydim sürekli suçlu arardım sizin gibi vicdan rahatlatırdim. Oturun düşünün biraz.. Kendinizle yüzlesin ne kadar çaba sarf ettiniz acaba hayalleriniz için?

Yahu o mesleği siz yapacaksınız ailenize ne? Nedir bu kadar hayata burun sokma olayı? Tamam sen onların çocuğusun da ne hakla? burcak86 hiçbişe

Kesinlikle hayallerinin peşinden git.. Ailene maddi olarak külfetin de olmayacakmış çalışıyorsun elinde kazancın var, çekincen nedir anlayamadım? Sınavı kazanamazsam diye bir sıkıntın yok ki, artık bir çok güzel üniversitenin uzaktan eğitim bölümleri var, akşamları yüz yüze ders imkanı var. Hiç olmadı böyle bir bölüme kaydını yaptırır güzelce çalışıp bitirirsin bölümünü ama; Herşeyden önemlisi nerede, hangi meslekle meşgul olurken mutlu olacağına bir an evvel kanaat getirmen...

Aldığı eğitim okuduğu bölüm ve yaptığı işle mutlu olan insan sayısı çok çok az sanırım.. Şu anda yabancı bir yerdeyim ve devlet okulunun eğitim sistemi ; tıpkı bizdeki gibi, ezberci. hatta bazı yanları bizden bile kötü; çok katı kuralcılar, ne aileler ne eğitimciler sevgi ile yaklaşıyor çocuklara. Akran zorbalığı hat safhada, okuldaki ailedeki bastırılmış duyguları, okul basıp insan tarayarak çıkartan küçük insanlar var Normalde şaşırırdım, bu küçücük çocuklar nasıl bu denli kinle dolabilir diye. Şu anda içinde iken kesinlikle o çocukların yaşadığı psikolojiyi anlayabiliyorum. Üniversiteler deseniz kamyonla para istiyor, babasının parası olan ya da çok özel yetenekleri olanlar istediği bölümleri okuyor, istediği işlerde çalışıyor, gerisi yine arka sıralarda serserilik... devamında karın doyurmak için çalıştıkları işler.. İşin kötüsü biz yeni nesile, çocuklarımıza; daha istedikleri gibi, daha özgür, rahat bir eğitim sistemini sağlayamazken, karşılarında robotlar, İleri seviye teknolojiler var ve bunlar hızla insan iş gücünün yerini alıyor Kesinlikle değişen dünya ile beraber, eğitim sistemlerini de güncellemeli insan oğlu. Konuyu görünce içimi dökmek istedim Bir el sanatı ile uğraşmayı denedin mi? Belki akşamları değişik kurslara, aktivitelere katılırsan; seni mutlu edecek bir yeteneğini keşfetmiş olursun, belli mi olur? En kısa sürede, çok mutlu olacağın, üreteceğin bir ortama adım atabilmeni dileğiyle..

Ciddi mana da senin de isteklerinde sıkıntı var. Onlardan bir şey beklemek yerine otur ders çalış, para kazanmaya da devam et. Gir tekrar sinava aldigin puana göre bak bakalim. Artik hemen hemen bütün bolumlerin ikinci ogretimi var. Sabah calisir aksam okula gidersin madem bu kadar okumak istiyorsun. Ama benim sen de gozlemledigim senin amacin yok, olsa a, b, c meslegini olmak istiyorum ya da su bölümü okumak istiyorum derdin. Senin tek sıkıntın kendine takıntı yapmissin aşağılık kompleksine girmissin. Öncesinde bir terapi almanda fayda var.

İşte bu realist değil Mutlu olacağın eğitim hayatı ne Bunu bilmeden yola çıkılmaz Sama bir şey kalmadığını düşünüyorsun zira gençsin o iş yerinde çalışanlardan hal tavır öğrensen o bile ilerde çok iş görür Yanımızda çalışan bir delikanlı vardı delikanlı diyorum da şimdi bakınca öyle o Zaman'larda arada 3-5 yaş ya var ya yok Ama biz meslek sahibi ona göre statülü insanlarız diyeyim o da lise mezunu bir genç Ofiste çalışanların çoğu kadın en tepedekiler de İlk gelmiş bir bakmış burası Nasıl bir yer demiş her yerden kadın sesleri geliyor talimatlar havada uçuyor vs Bir süre geçince bize bunları anlatacak kadar samimi bir ortam olduğunu anlamıştı tabii Siz de ortamdan faydalanın bir de madem işiniz yoksa gün içinde orada çalışın dersinizi

Oğlumdan sadece iki yaş büyükmüşsünüz, 20 yaş yeniden okumak için niye geç olsun? Hiç bir yaş, hiç bir şey için geç değildir. Size katılmadığım konu mutluluğunuzu istediğiniz gibi bir eğitim almaya bu kadar endekslemeniz. 'Şu bölümü okursam çok mutlu olurum' mantığını bir kenara bırakın. Bazen okurken pişman olur insan, bazen bölümü bitince. Bazen de o alanda çalışmaya başlayınca. Keşkeler hepimizin hayatında var, mesela ben, mesleğimi de şu anda yaptığım işi de seviyorum ama bazen şunu da düşünüyorum. Dil öğrenmeye çok yatkınlığım vardı, İngilizcemi geliştirip o alanda çalışsam ve dünyayı gezebileceğim bir iş yapsam nasıl olurdu? Şu anda siz o kadar genç ve yolun başındasınız ki. Size tavsiyem bir uzmandan kariyer danışmanlığı alın ki daha sağlıklı kararlar verebilesiniz.

Peki sınavdan düşük almissiniz ki iki yıllık bir bölümü secmissiniz. Yeterince calismadiginiz için mi yoksa heyecandan mi düşük aldiniz? mor delisi

Ailemin benden maddi olarak beklentisi yok. Onlarin derdi benim kendimi kurtarmam.. bir hadtanede calismak ya da kpss ye girip devleti kazanmak.. zaten isten ckmami istiyorlar. Cikarsam da sinava 4ayla, evde olmam dikkat cekicek, iyice bualticaklar beni bakmiyormusun is kendine diye. Y

Madem bu kadar istiyorsun neden çalışmıyorsun. İsyerinde boş vakitlerinde calisabilirsin. Evde de calisirsin. Ben mesela yaşın dogruysa senden buyugum iyi denebilecek bir bolumde birinci siniftayim. Hiçbir sey icin geç degil. Bu arada hayalindeki bölüm nedir?

İs yerinde yorulmuyorsunuz aksam ailenizle vakit gecirip yattiginizda yatakta bile calisabilirsiniz. Benim calistigim yer acaip yogun aksama pestilin cikmis bir sekilde eve geliyorsun buna ragmen evli, cocugu olan iki arkadasim is yerinde yoruldugu halde eve gelip yemeklerini bulasigini yapip, cocuklariyla esiyle ilgilenip onlari yatirip sabaha kadar ders calisirlardi birde ustune sabah 6 da kalkip ise gelirlerdi. Emeklerinin karsiligini da aldilar. Biri once hukuk bitirdi ardindan hakim savci sinavina girip kazandi digeri de bilgisayar muhendisligini kazandi. Calismanin yeri zamani olmaz. Allah baska dert vermesin ben 35 yasindayim ama inan Allah izin verip cocugumu dogurunca bir universite daha okumak istiyorum. Belki harc parasi yuklu gelecek evliyken, harcliklarimi biriktirip onu odemeyi bile planliyorum sen hem kucuksun hem bekarsin hala onundeki engel ne anlayamadim. Ailenin calistigi iste calismaya devam et bu arada da universiteye hazirlan. Eve geliyorsun yemegin hazir, camasirlarin yikaniyor, is yerinde de yorulmuyorsun sartlarin cok iyi. Herkes yatinca gec yatagina calis bence. Hem calisip hem okuyan o kadar cok insan var ki.

Neden birilerini suçlayarak vakit kaybediyorsunuz İş yerinizde zamanı ders çalışmaya istediginiz bölümü kazanmaya gayret rdin Hem çalışıp hemde okuyan çok insan var Siz de yaparsınız bukadar zor olmaz size

Ailem destekleseler bile yarin obur gun kazanamazsam beni yine bunalticaklar.. Sorunlarimla bile ilgilenmeyen bir aile.. Anca aglamama takiyorlar T

Kiyaslamaya girerseniz cikamazsiniz sizin ustunuz vardir ama onun da bir ustu vardir. Piyasa universite mezunu issizle doluyken kendi durumunuzu dusunun. Ayrica ailenizden habersiz sinava girebilir veya bir bolum okuyabilirsiniz. Artik resitsiniz..

Hayalinizde bir bölüm veya meslek yoksa sizi mutlu edecek eğitim hayatı nasıl olacak? Bana ne istediğinizi çok iyi bilen biri gibi gelmediniz bu yorumunuzla.

Yapmak istediklerin için ağlayıp birilerinin snei anlamasını beklemek yerine biraz çaba göstermen gerekmiyor mu? Gir tekrar üniversite sınavına, işin de rahatmış zaten, yaz istediğin bölümün ikinci öğretimini. Hem çalış hem oku bir çok insan gibi.

Calisamiyorum ki cunku patronumun yaninda oturuyorum surekli, online olarak da bir yere kadar dayanabiliyorum. Yalniz oldugum vakitlerde acip calistigim zamanlarda da acaba etik mi yaptigim diye vicdan azabi cekip birakiyorum. Sadece artik beklentileri karsisinda cok yoruldum. Biraksalar beni belki ben iyi bir yerlere gelicem kendim isteyerek mutlu olacagim uretken olacagim bir yere... Ama boyle yaparak yaptigim, yapmak istedigim cok buyuk bir hataymis gibi yansitip artik calisasim varsa calisamiyorum. E vakit gectikce de aleyhime isleyince iyice cokuyorum artik T

Oncelikle cevabiniz icin tesekkur ederim, bilmiyprum disardan oyle gozukuyor sanirim ama sadece cok yoruldum, ailemin baskisi sanki kendimde yanlis bir sey yapiyormusum hissi veriyor. Hani bilirisiniz aileler bizim iyiligimizi ister ya.. . Sadece korkuyorum aslinda ailemi karsima alip da ya istedigim yere gelemezsem, ya da kazanamazsam iste bu dusunceler beni engelliyor istiyorum cok istiyorum ama oyle bir bezmisim ki artik kolumu kaldiracak halim yok T

Devleti kazanip sonra aileme ben universite simavini kazandim devleti birakiyorum diyip ortaligi daha mi karistirayim? G

Devlrt nasil hak tanuyor pek bilgim yok yani devlette calisirken mesai saati icerisinde nasil gidip gelicem dersime? . push ; T

Maalesef ki soylersem ifsa ederim kendimi.. Yaotigim isin bana zerre katkisi yok. Olsa bile ben mutlu degilim orada. Iskence cekiyor ruhum. Hayalimde bir bolum yok. Tek bir hayalim var o da mutlu olacagim bir egitim hayati istiyorum. KudrAlobar Ayak

Kpss kazanıp ailenin yanından ayrıl sonra ne yapmak istiyorsan onu yap. Kendi ayakların üstünde durduktan sonra sana kimse karışamaz.

İyide cok bilgin yok sanirim bu konularda. Devleti kazanirsin hemde ustune okursun mis gibi. Hem devlette belki ders bile calisma imkanin olur ki devlet, okuyan kisilere hak taniyor. Herseyi en olumsuzundan dusunuyorsun. Bende hem calistim hem okudum. Final, vize vs sinavlarina girmek icin yillik iznimden kullandim oldu bitti. İlla bir yeri birakmak zorunda degilsin. Devleti kazanirsin, universite okursun bitince o dalla ilgili tekrar kpss ye girip gecis yaparsin bu kadar basit. Hem ailenin istegi olan devlette calismayi yerine getirirsin hemde kendi istedigin bolumu okursun. Bence cok bunalmissin saglikli dusunemiyorsun. Ailenin devlette olmani istemesi de guzel birsey. Ya ailen hic calisma seni evlendircem deseydi o zaman napacaktin?

Okumayi cok seven, hep iyi bir kariyer hayali, insanlara, memlekete faydali olma hayali ile tutusurken tercih doneminde ailemin psikolojik baskisi yuzunden mutlu olmayacağım bir tercih yaptim. sevmiyordum ve o sektorde calismak istemiyorum.. Artik cok yoruldum cikamiyorum, hicbir seyin anlami kalmadi gozumde ruh gibi yasayip gidiyorum... Hayallerimde benle beraber gidiyor ve benim elimden artik hicbir sey gelmiyor.

O yaşandı bitti. Kendinize bir hedef belirlemelisiniz. Böyle flu bir hayalin peşine düşmek çare değil. Beni mutlu edecek bir eğitim hayatı istiyorum demişsiniz o kadar geniş ve flu ki. Aklıma şu da gelmiyor değil; bazı insanlar vardır sorumluluktan ve iş hayatındaki mücadeleden kaçmak için durmadan okumak isterler. Kronik öğrenci modundadır onlar. Çifte lisans yetmez yüksek lisans yapar o da bitince sertifika programlarına başlarlar. Onlardan biri olma yolunda mısınız acaba? Ben de ailemin isteğiyle başladığım lisans bölümünü bırakıp başka bir bölümden mezun oldum. Sonra da ilgi alanım olan ve mesleğimle bağlantılı bir bölümde yüksek lisans yaptım. Ek eğitimler ve sertifikalar da aldım ama tüm bu süreçlerde evli ve çocukluydum artı çalışıyordum. Oğlum 3 yaşına gelene kadar işe verdiğim ara hariç.

Hayır ne yazik ki düşüncenize katilamayacagim, 2 yillik okudugum bolum beni tatmin etmedi, mutsuzdum o sektorde... aklimda tam olarak hedef yok degil aslinda mesela diyetisyenlik var ama ya mutlu olamazsam gibi gibi... Sureklu ogrenci modunda olma psikolojisinde oldugumu da dusunmuyorum cunku 20 yasindayim ama yeniden uni okumak icin yasimin gec oldugunu bile dusunuyorum bazen.. T

Ailem bu isime. gecici olarak bakiyor, taksitlerimi bitirip cikmami istiyorlar. Cikarsam da bir hastanede guzel is bulup kpss ye hazirlanmami istiyorlar. Cikmak benim icin sorun degil zaten cok bunaldim burada. Ruh halimi etkilemeye basladi cunku. Ama ben sinava 4 ay kala cikarsam bu sefer de benu bunalticaklar bulmadin mi is diye. T

Arkadas cok guzel yazmis. Dikey gecis falan da olur. Sen istedikten sonra her sey olur M ManzaramDeniz

Zaten hiç savaşmamışsınız ki neyde nasıl yorulmuşsunuz anlamadım, ben sabah 6 da evden çıktığım akşam 7 de eve pestilim çıkmış bi şekilde girdiğim yıl kpssye çalışıp 89 la atandım, bundan sekiz yıl önce, kimse bulunduğu yere kolay gelmiyor, siz ancak olduğunuz yerde istemiyorum istemiyorum deyip mızmızlanıyorsunuz bence o yüzden de kimse sizi ciddiye almıyor. İki yıllık okurken tekrar sınava hazırlanıp istediğiniz bölüm için emek verebilirdiniz onu da yapmamışsınız valla ailenizden biri olsam onların verdiği tepkiyi verebilirdim. Okumak istiyorum diyorsunuz da hayaliniz için ne yapmışsınız ki anca laf.. T

Mutlu olacagin yer neresi ona karar verip ailenin karsisina ciksan seni desteklerler bence. Mesela ben ogretmen olmak istiyorum bile yetmez ben sinif ogretmeni olmak istiyorum demelisin. Hadi bolum bulamadin ben su universiteyi okumak istiyorum veya su sehirde yasamak istiyorum. Net isteklerin olursa emin ol Allah yardim eder. Mesela benim en buyuk hayalim suan bulundugum sehirde yasamakti. Nasil olacagini hic dusunmemistir hersekilde olabilirdi ama illaki bu sehirde yasamaliydim. Yillar gecen bir mucadele verdim. Kpss uni sinavi vs. Vs. Ama onlarla olmadi. Vazgecip evlendim ve kader kendiliginden beni buraya surukledi. Yani net isteklerin olursa kader sana yardim eder. Sen yeterki ne istedigine karar ver.

Amacim 4 yillik degil, ya da yuksek pozisyon degil, mutlu olacagim yerde olmak.. G

Yaptigim isin bana bir katkisi yok ki.. Kim isterki sabah 8 den aksam 6 ya kadar bos oturmayi.. bildiginiz bos yani.. Aldigim parayi sorguluyorum kimi zaman.

Ne mezunusunuz Ne iş yapıyorsunuz Hayaliniz ne ya da şöyle sorayım sınava girip ne okuyacaksın Bir de çalıştığım yerde herkes büyük demişsin iyi ya işte iş hayatında tecrübesi olanları gözlemle çok şey öğrenirsin

20 yaşındasın istersen dünyayı değiştirebilirsin ama sen sürekli mızmızlanmayı tercih ediyorsun pes Kurumus-Maskara Leo Anneler

Sonuçta bir işin var değil mi? Sınavda başarısız olsan ne olacak ailene ne tür bir zararın dokunabilir. Sen çalışmana bak ama 'ya başarısız olursam' diye başlarsan zaten başarılı olamazsın önce kendine inan elinden gelenin en iyisini yap. Olmazsa tekrar denersin...

Ailen ikinci defa senı üniversite okutmanın maddi kulfetını cekmek istemıyor da olabılır. Sen de bır taraftan calısırken diğer taraftan açıktan istediğin bir bölümü bitirebilirsin. Kendi cabanla bırseylerı yaparsan kimsenin gözüne batmazsın. Her 4 yıllık üni bıtıren yuksek pozisyonlarda mı çalışıyor sanıyorsun.

Engel olan ailemin beni bunaltmasi, is yerinde enerjimin yani ruh halimin eksilere kadar dusup calisacak kafa kalmamasi, yani ruh durumu olarak. Fiziksel olarak yorulmuyorum ama iste ruhumu emiliyor. Bir isteksiz oldumx her seye karsi, sanki yine olmayacakmis gibi, savasmaktan cok yoruldum. Istemedigim yerlerde olmaktan yoruldum, bunlar yetmez mi sizcede. Istiyorum hem de cok ama savasacak guc kalmadi bende. Ya olmazsa diyorum yine, ailemle nasil bas ederim ozaman bir suru olumsuzluklar geliyor aklima.. T

Heyecandan T

Aslinda takintidan ziayde ise girdikten sonra farkettim mutlu olmadigimi hayllerimi yarim biraktigimi, okumayi cok seviyorum oysaki, iste kaldikca enerjim daha da cekiliyor bir sure daha burada kalmaliyim ailemin benden maddi beklentisi yok onlar kpss derdindeler. Zaten bu pozoisyonda calismami isremiyorlar birkac ay sonra cikmayi dusunuyorum bende. Sorun ciktiktan sonra ben evde kaldikca babam surekli beni daralticak. Is basvurusuna bakiyor musun, ise basvur gibi... amaci duzgun bir ise girmem ben de iste nasil mucadele edicem bilmiyorum Mini_mini Nirvana Anneler

Ah bu anne-babalar ahhhhh... Ağlamak yerine enerjini hayallerini gerçekleştirmek için kullan. Hayat senin hayatın.