insan bu durumda yapılması gerekenı bılıyor.. ama kendıne dınletemıyor.. bu tarz seyler kendı basına asabılecegınız sorunlar değil.. doğrunun farkında olsan da uygulayamıyorsan aklında kı dusuncelere engel olamıyosan mutlaka destek al... yoksa ömrünün güzel günlerini bu kaygıyla yıyıp bıtıreceksın.. smuwiLa

amin canim...

Evet, tam 2007 yılından beri bu kaygı ve endişeler, düşünmeye engel olamadığım şeylerle yaşıyorum. Gerçekten de güzel günlerim bitip gidiyor.. İlk anksiyete teşhisi o zaman konmuştu. Bir ara ilaç kullandım bıraktım, kendi kendine geçer dedim, unutmaya çalıştım. Bu düşüncelerden kurtulmak için kendimi oyalamaya, aklımı dağıtmaya çalıştım ama sonuç çoğunlukla başarısız ki sene 2013 ben hala aynı kaygıları ve korkuları yaşıyorum..

öncelikle sizin de başınızı sağolsun çok üzüldüm kesinlikle haklısınız ama bu düşünce bende olduğu sürece hayattan hatta yaşadığım andan bile zevk alamaz oldum tabii ki yanlış yaptığım belki de iman eksikliğinden ( çok korkuyorum çok ağlıyorum hatta rahat ağlıyamıyorum bile annem de hasta benim güçlü olmam lazım ama beceremiyorum Selenofil ❤ Üyelik

Canim benim yine beni aglattin Selenofil ❤ Üyelik

sağol canım doğru söylüyorsun ama kendime engel olamıyorum çok üzülüyorum düşünmemeye çalışıyorum böyle yaptıkça olur olmaz düşünüyorum sonra da ağlıyorum elimde olmadan Selenofil ❤ Üyelik

aklıma geldikçe aklım çıkıyor inanki elimde olmadan oluyor bu duygu rabbim onları bize bağışlasın canım elden gelen birşeyde yok açıkcası... smuwiLa

Canim anksiyetede en yaygin olan sevdiklerini kaybetme korkusu, ölum korkusu, hastalanma korkusu. Ruyalarina ve gunluk olan olaylarada anlam yukleme baska bir versiyonu. Bu durumun dört cesidi var ve ben hepsini yasiyorum. Pa ve okb de var. Allah sonumu hayretsin. 17 yildir donem donem nuksediyor. Yine 4 aydir ilac kullaniyorum. Dün oglum hastalandi sandim tepeden tirnaga uyustum resmen, azkaldi yigiliyodum, nereye gitti kullandigim ilac uffff hep mesgul olmaya calisiyorum. Yalniz degilsin merak etme. Nelere kaygilandigim buralara sigmaz, ruya ile amel olmaz ama bende gordugum ruyayla bu ay bi bitse hayirlisiyla diyorum Selenofil ❤ Üyelik

İyi bi doktor bulabilsem devam etmeyi çok isterim aslında, psikolog destegi de almak isterdim ama biraz araştırınca kimsenin psikologlardan memnun kalmadığını öğrendim, ama tekrar araştırmaya başlayacağım..

Son soz rabbimin gucune gider. Bak benim kardeslerim gec eve gelirler. Ve ben onlari hep beklerim uyumam. Ve demem hic bir zaman rabbim onlari benden ayirma bana bagisla pek demem. Derimki rabbim onlari sana emanet ediyorum cunku onlar seninn. Cunku biz onlati taparcasina sevince rabbimizin gucune gidiyor kimi cok seversen ve yanlis dua edersen olmax. Badinda saholsun Adasimm... mekani cennet olsunnn.. hannesli Desert

ççok doğru söylüyorsun adaşım ne kadar olgun bir karakterin var benim de dualarm seninle canım Selenofil ❤ Üyelik

Öncelikle başın sağolsun çok üzüldüm... Allah sevdiklerimizi başımızdan eksik etmesin gerçekten o kaybetme korkusu bende de var en başta ailemi ve canımdan çok sevdiğim sözlümü.. ama hayat işte kaderin önüne geçilemiyor maalesef sevdiklerimiz de bir gün elimizden kayıp gidebiliyor o yüzden ben onları hep yarın gideceklermş gibi seviyorum her an her saniye siz de öyle yapın onların değerini yanımızdan gidince anlamayalım sadece.. canım ölenlerle de ölünmüyor derler klasik olacak biliyorum ama önünde de koskocaman bir hayat var.. onları unut demiyorum, istesen de unutamıcaksn biliyorum ama kendine de acı çektirmeyi bırak olurmu? sevdiklerin böyle üzülmeni istemezlerdi emin ol...

bence tekrar başla tedavine güzelce araştırıp bir doktora anlat derdini... kullandığın ilaçları bu şekilde bırakman da seni tetiklemiş olabilir.. çünkü bu ilaçları bırakmak çok zor bir süreç sen bide doktor kontrolü olmadan bırakmışsın bunlarda etken olabilir... hafife alma Allah korusun daha ağır hastalıklara sebep olabilir.. Selenofil ❤ Üyelik

O korku bendede var, yurt dışına geldiğim günden bu yana sürekli ailemi düşünüyorum. Annem ameliyat oldu, yanında olamadım malesef. Ençok korktuğum şeydir sevdiğim insanların kaybı. Rabbim kimseye yaşatmasın

destek almak istemiyorum çünkü gerçeği değiştirmeyecek yine de teşekkür ederim fikriniz için Selenofil ❤ Üyelik

Bende kaybetme korkusu hep vardı, ama annemi kaybettikten sonra daha da bi büyüdü. Allah der ki: "Kimi benden çok Seversen, onu senden alırım." ve ekler: "Onsuz yaşayamam deme, seni onsuz da yaşatırım." ve mevsim geçer, gölge veren ağaçların dalları kurur, sabır taşar, canından saydığın yar bile bir gün el olur... Aklın şaşar, dostun düşmana dönüşür, düşman kalkar dost olur, öyle garip bir dünya... Olmaz dediğin ne varsa hepsi olur... Düşmem dersin düşersin, şaşmam dersin şaşarsın. En garibi de budur ya... Öldüm der durur, yine de yaşarsın... Bunu duyduktan sonra, seviyorum kelimesini bile kullanamamaya başladım.

Eşim ölümden sonrasına inanmıyor, ben de inanıyorum ama cennete gideceğime pek inanmıyorum. O yüzden ölümü düşünmemeye çalışarak, her anımızı mutlu yaşamaya uğraşıyoruz. Önemli olan onurumuzla, dürüst, huzurlu, mutlulukla yaşamak.. Doktorlara göre annemin sayılı günleri olmasına rağmen, benim ölümüm bir kırmızı ışıkta geçmeye de bakabilir düşününce. Sürekli ölümü düşünerek yaşayamayız.. Selenofil ❤ Üyelik

amin canım amin senin işin de çok zormuş Selenofil ❤ Üyelik

çok güzel özetlemişsiniz. Selenofil ❤ Üyelik

amin canım amin Z

haklısın canım tabii ki de bu şekilde ömür geçmez bende farkındayım ama bir türlü düşündüklerimi kendime anlatamıyorum belki de psikolojik daha doğrusu bu tür şeylerden çok etkilenen birisiyim allahım hepimize güzel kaderler yazsın I ice floe

Ölümden sonra da bir hayat olduğunu ve insanların nasıl doğarken nasıl bir yere geldiklerini bilmedikleri gibi ölürken de bu bilinmezliğe gittiği gerçeğini kabul ederek başlamalısın. Ölüm hayatın gerçeği, 1 yıl içerisinde sırası ile dedemi, babannemi, annemi, eniştemi ve kayınpederimi kaybettim... İçlerinde en çok canımı annem acıttı. Zamansızdı, beklemediğimiz anda gelmişti ama tevekkül bu anlar için geçerli. Sonuçta elimizde bir hayat var yaşanması gereken ve korkunun ecele faydası yok, hayatımızdan birileri çıkacak yeni birileri gelecek, çocuklarımız torunlarımız olacak belki göreceğiz, belki göremeyeceğiz ama bunları düşünerek sadece kendimizi yaşadığımız bu hayat sınavından çeker korku dolu anlara sokarız... Allah acılarınızı unutturacak daha büyük acılar vermesin, sizlere ve geride kalanlara uzun uzun ömürler versin. Hayatınızın her anının kıymetini bilin ve yarın ne olacağını bilmeden bugünün tadını çıkartın derim. smuwiLa

ne güzel söylemisin canım insan oğlu işte kabullenemiyo off adaşım çok dua et (((