Valla onu bunu bilmem kv deyince elim ayagim titriyo. Ben kendi kv le degil 1 hafta 1 gun bile ayni evde kalmaya imtina ederim. Zira dogumdan sonra lohusaligim boyunca kalmis, 1 haftalik lohusayken cildirmis beni de cildirtmis, afza alinmayacak hakaretler etmis, kavga cikarmis, sutumu kesmis, psikolojimi bozmus bi kadini Allah benim elime dusurmesin hic istemem. Oyle bisey olursa naparim hic bilmiyorum ama asla ve aslaa istemem. Allah elden ayaktan dusurmesin onu hele bana muhtac etmesin rabbim. Ayh sinirlerim bozuldu yine

Sizin anneniz babanız hayatta mı? Eşiniz bir daha "annemi yanımıza alırız" dediğinde, "olur canım, benim annemi-babamı da alır şöyle geniş bir eve geceriz" deyin bakalım.

bu ara forumda en büyük 2 olay boşanma ve kayın valide problemi...

üzüldüm keşke böyle olmasaydı allah yardımcınız olsun İnş eşiniz pişman olur ve sizi mumla arar

Evrak bekliyorum esimden gun almak icin. Bosanicaz.

53 yaşlarında daha. Eli ayağı tutuyor. Belki bize yerleşmesi çok ileride ama ben de sürekli o günler ne zaman gelecek gerginliği var. Eşim geçenlerde şimdiden ayni apartmana taşınalım mi teklifinde bulundu. Dedim bu yasta asla böyle bi şey olmaz dedim. İleride ne olacak hiç belli değil

Sanırım bu forumda sizi en iyi anlayabilecek kişi benim, eşimde tek çocuk, evlenirken aklım nerdeymiş bilmiyorum. Ama şunu öğrendim, eşiniz tek çocuksa asla mutluluk yok, sizi hep rakibi gibi gören kv ile annesini sonuna kadar korumaya muhtaç gören bir eş arasında ezilip kalıyorsunuz. Kendinizi ölçün biçin, tartın, eğer kendi kendine de mutlu olabilen güçlü bir kadın değilseniz devam etmeyin derim. Eşinizin anneye olan bağlılığı her geçen gün artacak ve maalesef o bağımlılık çocuklarını göremeyecek kadar büyük olacak. Benim şanslı noktam kp hayatta ve kv min haddini aşan hadsizlikleri nedeniyle kendisiyle artık görüşmüyor olmam. Umarım sizde yaşayacaklarınızla başedebilecek güce sahipsinizdir

Çok üzüldüm sizin adınıza merak ettim boşandınız mı peki N

Onun da farkındayım. Gelecekte ne olacağını kesin olarak bilemeyiz. Hayat plan yapmaya gelmez. Ama ihtimaller iste benim tüm enerjimi alıyor. Ayrıca değer görmemek takdir edilmemek üzüyor

Kendinizi sitrese sokup üzmeyin eşiniz belki birgün inş anlar

şimdi durumunuz nasıl

Ikinci planda olmak, degersiz hissetmek zor kizlar. Idare edebilene imrenerek bakiyorum.

Bu devirde kayınvalideyle yaşamak mı kaldı ya? 50 yıl geriden geliyor bunlar. Zaruret durumu hariç tabii ki. Ev üstüne ev olur mu Allah aşkına. Bence kesin tavrınızı koyun beraber oturma konusunda. Düşkünlüğüne ilişkilerine bir şey yapamazsınız öyle gelmiş öyle gider ama annesini gözlemleyin, napıyor da oğluşişkosu annişkosunu bu kadar seviyor? Siz de öyle davranmaya hatta fazlasına çalışın, belki işe yarar bilemedim.

Kayınvalidenizle aranız iyi olmadığı için ve eşiniz sizin üstünüze yeteri kadar düşmediği için rahatsız olmanız çok normal. İnşallah ne size ne de bir başkasına muhtaç kalmaz. Ben olsam öyle bir durumda ya dubleks bir eve ya da karşılıklı dairelere taşınmak isterdim

Bence sorunlu Kv yok. Ailesine dur diyemeyen eş var. Sizin de sorununuz KV değil eşiniz

Yaşı olduğu için korkuyor olabilir eşin. Hasta olduğunda mesela bende anneme sürekli anne iyi misin iyi misin diye bunaltırım annemi. Aynı evde olmadığımız icin. Allah korusun bısey olur arayamaz. Endişesi bu yuzdendir. Ama tabiki aynı eve ne desem bilemedim bende istemezdim sanırım hele anlaşamıyorsam

Sizin sorununuz kayınvalideniz değil ki. Eşinizle büyük sorunlarınız var asıl. Eşiniz size ilgili ve şefkatli davranmıyor. Siz niye kayınvalideyi dert ediyorsunuz kendinize? Kayınvalide sizde kalsa da kalmasa da eşiniz size ilgisiz yani. Bunu kabul ediyorsunuz da kayınvalide sizin evdeyken ilgisiz olmasında mı sorun var?

Işte bu kaynananın sucu değil canım esinin sucu sana değer vermeyen o dediğim gibi onunla bu konuda yüzleş bence

Offf bu durum sizi psikolojik sorunlara goturur. Nerdeyse birebir benim problemim bu. Hatta ustune arti ben kayinvalidem ile anlasamayan biri de degildim. Hatta kayinvalideme derdim ki anne sen hic endise etme hayatta biz variz hayatinda senin. Yaslaninca takma kafana bizlesin kizlara da birakmayiz seni derdim. Dusunun actigim gonlu. Esim ben hasta olunca benimle ilgilenirdi, birakmazdi da. Okuyunca bile bunaldim. Icim urperdi. Zamanla annesi ile esimin iliskisi beni bunalima soktu. Tatiller, yilbaslari, bayramlar aradaki bosluklar, pazar gunleri vs hep annesiyle ve ablasiyla degerlendiriliyordu. Esime derdim ki bizimkilere de vakit ayiralim mi?Bikere de bizimkilerle kutlayalim nolur. Sen git derdi. Aslinda gonlu bu kadar acik olan karisina onun teklif etmesi lazimdi ama bunu bile sorun etmedim. Esimle senede bir aile soframda yemek yemek istedigimde bile ben annemle olucam benim ailem oncelik demeye basladi. Yilbasini annemle geciricem dedi, bos zamanimda onlar oncelikli olucak, cok ozluyorum ben onlari dedi. Benim annem benim annem dedi. Annesi de sagolsun durmadan arardi oglunu. Ozelimiz yoktu, herseyi rapor verirdik. Annesi hep bizim alanimizdaydi. Nolurdu biraz denge saglasaydi. Eger esim benim actigim gonlu benim aileme birazcik acsaydi biz asardik sorunlari. Kusura bakmayin icimi doktum. Siz psikolojik bunalima surukleniyorsunuz. Degersiz goruyorsunuz kendinizi. Cunku onun hali hazirda bir sozde esi var gibi geliyor. Kayinvalideniz de kocasi gibi goruyordur muhtemelen. Ve hersey gozunuze batacak. Allahim size yardim etsin. Terapiye baslayin.

Kv nin ileride bedeni calismaz ama cenesi calisir Esinle konusup bunlari aasmaniz gerekiyor terapi sart D dgdln

Daha gençse niye sizinle yaşasın ki. Hasta olmadıkça veya işini yapamayacak kadar yaşlı olmadıkça ayrı evlerde yaşayabilirsiniz. Nasıl olsa aynı memlekette yaşıyorsunuz. Bir acil durum olduğunda hemen müdahale edersiniz. Ya da beraber biraz zaman geçirip iyice birbirinizi tanıyınca belki seversiniz. Eğer gerçekten bakmak veya beraber yaşamak istemiyorsan önceden eşine söyle. İletişim kurun istemediğin şeyleri yaparsan mutsuz olursun ve evliliğine de yansır.

2 yıllık evliyim. Eşim tek çocuk, kayinvalidem dul. Evlenmeden önce eşimin annesine bu kadar düşkün olduğunu farkedememistim. Evlendikten sonra her şey değişti. Evlenince eşimin memleketine yerleştik. Sürekli annesiyle iç içeyiz. Şu an da ayrı yaşıyoruz ama Eşim ileride annem bizimle yaşar diyor. Kimse ailesini bi kenara atmaz ama kayinvalidemle anlaşabilen bi insan değiliz. Birbirimizi sevemiyoruz. Ayni evin içinde hiç düşünemiyorum. Ben hasta olunca esim benimle pek ilgilenen bi insan değil. Ama annesi basim ağrıyor dese deliye döner. Gecen aksam annesinin hafif vücudu kırgındı. Sürekli nasılsın iyi misin bi ihtiyacın var mı diye 5 dk da bi soruyor. İstersen bu gece bizde kal diyor. Annesi de simdi iyim dedi kalacağım günler de gelecek diye cevap veriyor. Artık kadının her söylediği batıyor. Biraz değer gördüğümü hissetsem çok onemsemeyecegim ama sadece yemek temizlik yapan annesinin ihtiyaçlarını karşılayan biri olarak görulmekten bıktım. Annesi de daha genç eli ayağı tutuyor. Simdi böyleyse ileride ne olacak çok korkuyorum. Lütfen bi akil verin

Aynı evde istemedigin biri ile mutsuz bir hayat yaşayacağına boşan. Eşine de aynen böyle soyle.. yaptığın şey boşanma sebebi iyi düşün de. Açık açık konusun sert olun.

Kayinvalidem ilerde yalniz kalsa ve yaslansa yanima alirim sanirim. Elin eline birakmam. Ama ayni sekilde esim benim annem icin de düsünür. Bundan önce sorun sizde ama esinizden yeterli kadar deger görmemeniz ve kendinize saygi duyulmadigini hissetmeniz. Siz orda süs bebegi degilsiniz. Annemize babamiza sahip cikalim ama bunun icin iki tarafin rizasi gerekli

Sizin söylemlerinizden anladığım kadarıyla, sorununuz kv. niz ile değil, eşinizle... Annesine değer veriyor, önemsiyor, fakat sizi önemsemiyor, değer vermiyor.

siz hiç bir şey yokmuş gibi davranın siz sinirlendikçe eşiniz daha çok üstüne düşecek ana oğul ilişkisi olarak kendi aralarında istediklerini yapsınlar siz 3. şahıs olmayın kendinizi heba etmeyin. sakın negatif enerji ile güzel günlerinizi heba etmeyin. . push ; M

Sizin adiniza üzüldüm. Esler dengeyi kurmak zorunda. Bunun cikar yolu yok. Aksi takdirde mutsuzluk garanti

Çocuk olunca durum daha da vahim hal alacak gibi. Esim zaten ev işlerinde bana yardımcı olan biri değil. tum sorumluluk bana ait olacak. Çalıştığım için çocuğa annesi bakar. Yine en kıymetlisi annesi olacak. Çocuğa bakan yorulan annesi olacak. Ben yine önemsiz şahıs olacağım

KV kaç yaşında Anneannem 84 yaşında 4 gelini var Ankara da yalnız yaşıyor Hele o günler gelsin de geç

Bundan 50 yil önce amcamla evlendigi vakit yengem 14-15 yaslarindaymis, ayni köyün icinde anne babasini bile göremezmis, bütün gün tarlada calisir, Dogru Düzgün yemek bile yiyemezmis hep anlatirdi babaannem yüzünden yasadigi zorluklari; babaannem rahmetli yaninda vefat etti, cicek gibi bakti gelinliginde yasattiklarina ragmen. "Ben kocamin annesine bakiyorum, benim annem bu durumdayken bir kere agzini acip baska cocugu baksin demedi, istedigi Kadar kalsin basimizin üstünde yeri var dedi, simdi ben senin annene bakmam diyemem" dedi kisaca bu bakim isi biraz esinizden gördügünüz degere göre degisir, yani ne Kadar ekmek o Kadar köfte. giggles Shady's back. Anneler

En azından kurtulmuşsunuz şimdi doysun anacığına bacısına size de Allah güzel kapılar açsın inşallah

Tek dileğim bu dünyada kimseye muhtaç olmadan göçüp gitmek umarım kv nizde ben gibi düşünenlerdendir

Allahtan bu konuda realist bir bakis aciniz var. Takdir ettim

Bunun için germeyin aranızı Bakın yengem ve dayım bu yüzden bozuştu Aradan 20 yıl geçti Anneannem hala yalnız yaşıyor ama dayım ve yengem bozuk neden biliyor musun Tek çalışmayan gelin oydu dedem kanserdi Bana baktırırlar diğerleri çalışıyor başına kalır kv diye düşündü Oysa kadın kimsede kalmıyor, kalmak istemiyor evi maaşı var zaten Bu nedenle eşinize karşı bu konuyu kapatın Annem böyle iyi, kimseye muhtaç değil diye gazlayın A

Kayinvelidemin gözünde esim yorulan koşturan kisi ki eşimle aynı meslekteyiz. Sürekli oğlunu över. Bir kere bile benimle ilgili iyi bi şey dediğini duymadım. Durum böyle olunca da bana değer vermeyene ben mi değer vereceğim diyorum. Onun gözünde yemek temizlik kadının görevi zaten ekstra takdire gerek yok.

Bir kaç üyede söylemiş, sizin asıl sorununuz gelecekte kv ile yaşamak değil, ana oğulun yaşadığı bağımlı ilişki. Kendinizi hep 2. planda hissediyorsunuz. Kv oğluna gösterdiği merhameti size göstermiyor, eşinizde annesine olan ilgi ve sevgisinin aynısını size hissettirmiyor. Çoğu evlilikte benzer sorunlar var kimi aşabiliyor, kimi kabullenip devam ediyor, kimide boşanıyor. Bu durumu değiştirmek için adımlar atmalı ve eşinizden alacağınız tepkiye göre kararınızı vermelisiniz. Yaş alıp olgunlaştıkça oda değişecek belki. Evliliğimin ilk yıllarında benzer problemler yaşadım, kv min baskıcı yanı, manipülasyonları, bazı konularda acındırma yoluyla istediklerini yaptırma gibi huyları var. Bunların evliliğimize negatif yansımaları da oldu, eşimin hayır dediği beni sahiplendiği zamanlarda oldu. Kadının bu problemi çözme çabası, eşinin kendisine olan tavırları ile ilgili olmalı bence. Ben evliliğimi sürdürmek adına çabalıyor ama eşimden geri dönüş alamıyorsam kendimi tüketmeye gerek yok diye düşünüyorum.

Canını sıkıp morelini bozma bence bi cocuk sahibi olun cocuk olunca herşey cok Farklı oluyor

Yorumları okudum kimi tek erkek çocuk bak demiş kimi dışarıda bırakamam bakarım demiş bir sürü yorum yapılmış. Eğer ben erkek annesi olsaydım anne ve eş arasında denge kurmasına yardım ederdim bir gün siz de kalacağım deyip sadece oğlumun değil gelinimde o evin sahibi olduğunu unutmaz ona göre davranırdım. Ve en önemlisi eğer islam dinine mensuplarsa ona göre çocuğumu yetiştirirdim orada der ki bir kadın bırak senin anana babana bakmayı kendi çocuğuna bile süt vermek zorunda değildir der ki bir sürü süt annesinin varlığı bunun kanıtıdır. tabiki hepimiz anne babamıza bakmak zorundayız ama bu bizim sorumluluğumuzda. ne yazık ki erkekler anne babaya bakmıyor eşine baktırıyor hem temizlik hem yemek hem banyosunu yaptırmanızı bekliyor ama iş sizin ailenize gelince 1 kilo portakal alıp götürmeye laf ediyor ne yazık ki durum böyle. Bir de eğer bana kayınvalidem sağlığında hem benim psikolojimle hem fiziki sağlığımla ilgilenseydi ben de ona yaşlılığında bebekler gibi bakardım. Ama ne yazık ki bizim kayınvalideler hem gelinin ağzına ediyor hem de yaşlanınca hizmetçisi olacağını sanıyor. yazık

Sorun aslında kv de degıl esınde kıskanmana sebep o cunku sana aılesıne olan ılgıyı gostermıyormus gosterse kıskanmazsın. Tek cocuk yaslanınca elbette sızde kalacak anne bu atılmazkı. Esının duzelmesı gerekıyor kv kotu sıze yerlesmeye calısan bı ınsan olsa ogun oglu dedıgınde ıyıyım demez evet cok kotuyum der gelır kalırdı.