Sorun bende mi diye çok düşündüm ben mi kötü niyetliyim diye ama aptal değilim ya anlıyorum. Konuya nasıl başlayıp özetlesem bilmiyorum ama şöyle ki çevremde mutsuzlugumla beslenen insanlara asla tahammülüm yok yurtdışınataşındık eşimle türk tek bir aile var yaşadığımız şehirde o kadın arkadaşım Ayşe diyelim adını, buraya geldiğimizde bize çok yardımcı oldu kötü zamanlar geçirdik destek oldu. Ama şimdi biz iyiyiz kendimizi toparladık eşimle mutluyuz maddi manevi Ayşe şimdi benimle yarış halinde herşey ama herşeyin yarısına giriyor yaptığım kek bile iyi olduğu için bozuluyor hep o iyi olsun istiyor bende insanim dayanamıyorum bende lafımı esirgemiyorum ama çok mutsuzum bir ortama gelmek istemiyorum mesafe koymak istiyorum ama nasıl çünkü onu kırmak istemiyorum dediğim gibi eskiden çok yardımı dokundu şimdi ne kadar beni demoralize edip moralimi bozsada ben o eski günlerin hatrına kötü olmak istemiyorum ama nasıl mesafe koyayım her gün arar yazar görüşmek ister haftanın iki günü, onunda burada benden başka türk arkadaşı yok ama benimle eskisi gibi değilde şu an çok farklı yarış içinde olması benim herşeyime olumsuz yorum yapması beni boğuyor arkama bakmadan kaçmak istiyorum yanından, ben hep mutsuz üzgün işlerim kötü giderken kendisini iyi hissediyormus demek ki iyi olduğumu çekemiyor Ya ben nasıl mesafe koyabilirim arkadaşlar eski günlerin hatrına yaptığı iyiliklerin hatrına rest çekemiyorum çok ısrarcı biraz arsiz isim var desemde bir yolunu bulup benimle gorusuyor çünkü dediğim gibi tek Türk arkadaşı benim eski samimiyetinden eser yok neden çünkü benim işlerim yolunda insanlar neden böyle ben yapayalnzi kalmaya dünden razıyım böyle samimiyetsiz ilişkiler istemiyorum ama kimseyi kırmak hayal kırıklığı yaşatmak ya da nankörlük etmekte istemiyorum eylulcmre