hala her geceyarısı her kimsesizlik saatinde başım göğsünü arıyor. yalnızlığımın adı oldu seslenişim. hala elini tutmadan geçemiyorum karşıdan karşıya sabahları kahvaltı etmeden gidiyorum okula. yüzümü yıkamayı unutuyorum. sigarayı bırakamadım, başımın bir tarafı hala dumanlı. bulanık bakıyorum dünyaya, hiç bir imgeyi netleştiremiyorum onayın olmadan. yanılıyorum çoğunlukla... ama insanlara güvenmemeyi öğrendim bugünlerde. güvenmeyi özlüyorum. sesinin ninnilemediği hiç bir uyku tatlı rüyalar getirmiyor getirmiyor yastığıma. kabuslar görüyorum. gök gürültüsünden korkuyorum hala. sarılacak kimse bulamıyorum. kurduğun her öğütcümlesi kulağımda "ne kadar da haklıymış"ı çok sık kullanır oldum. bir sürü yalan söyledim kendime. artık sana hiç yalan söyleyemiyorum. ben büyüdükçe sen daha da çok annem oluyorsun. ben de anne olmak istiyorum. şimdiden birkaç kırışık birikti gözkenarlarımda. sızlayan öyle çok yeri var ki yüreğimin... her yıkıldığımda ayağa kalkıyorum. uzaklardan uzanıyor ne de olsa ellerin hala. kirleniyorum... kirletiyorum hatta... zamanım kalmamış gibi hissettiğim bile oluyor. kızgınlıklarını arıyorum. sen kızmadan işlediğim hiçbir suçun tadı çıkmıyor. pek çok yeni cezayla tanıştım. hiç biri faydalı olmuyor. yaramazlıklarım affedilmeyi beklemiyor artık. kendi kendimi yargılıyorum. susuyorum. sustuğumda bile kendi sesimden çığlıklar bırakmıyor peşimi. oysa hala koynunda başım, anne ben hala bebek kokuyorum... Filo

anne ben hala bebek kokuyorum... çok duygulandım sağol...