Cok karisik yazmissin hicbir sey anlasilmiyor

muhatap olmamak kolay ama üzülmemek elde değil T

Kendisi büyük kardeşlerden. Küçükken çok güzel bir ilişkimiz vardı, evlendi, hatta kız arkadaşı olduğu donemden bu yana sanki karısına yaranmaya çalışıyor ve bizi küçümsüyor. Düğünde bir kenara itilmiş gibiydik. Hiç nasıl gidiyor, bir sıkıntınız var mı, ailecek bir resmimiz olsun falan demedi. Oturduk ona vr arkadaşlarına baktık. Neden yalnızdınız derseniz? Akrabalar yoktu sadece anne baba ve onun arkadaşları. Neyse düğündü diyelim. Yanına gidiyoruz iki uç yılda bir o da on gün. Ne isterse alıyoruz. Ben diyelim dışarı çıkıcam. Karısına soruyor olmuş mu kıyafeti:s resmen kukla gibi karısı garip karşılar diye her şeye dikkat ediyoruz. Karısını gerçekten sevmiyorum. İnsan görümceyi neden kıskanır ya? Kardeşten de soğumaya başladım. Önceden başarısız olan ilişkilerini anlatırdım. Konuyu bak işte bulamıyorsun oyle mükemmel eş yok tarzı konuştu. Ne yapayım iki kızı bir arada goturenlerle devam mı edeyim? Maddi durumu iyi olmasına rağmen birkaç özel istek de bulundu çok gıcık oldum. Ailem de doktora gidecek paraları yokken istediklerine tamam dediler. Benden destek bekliyordu ama kendisinin yapmasını onları uğraştırmaması ve benimde zaten problemlerim olduğunu söyledim. Gerçekten doğru, sabah telefonu açıyorum" ay gene yapmamışlar, zaten hep boyleler, sen yardımcı ol göster onlar alsın" kapatıyorum gene aynı. Bunun kolayı kendi paramla gider alırsın. Benle konuşmuyor. Konuşmamasında değilim sadece aynı kandan aynı candanız nasıl böyle vicdansız olabiliyor anlamıyorum. Ben ailem sevindim diye yemeğe çıkartırım, tatile çıkartırım, özel hiçbir şeyime para istemedim. Babamın ameliyatında da parayı ben odedim. Yani ona da iki kuruş da sen yolla diyebilirdik ama demedik. Böyle bir kardeş. Kimden hayır var bu hayatta?

Bazen kardesler evlendiyinde bu sekilde deyise biliyo. En iyisi muhattap olmamak... L