Off biktim şikayet etmeyin diyenlerden insaniz ya hep yazıyorum 2 aşılama 1 tüp bebekle oldu bebeğim şikayet de ederim kavga da ederim uyumayan hareketli kolik çocuk zor. Tam 2 saat uyutmaya çalıştım kucağımda uyudu koysam yatağına uyanacak kahvaltı masası duruyo öylece. Neyine şikayet etmiyim. Oldu öyleyse kocayı geç bulup da hayırsız çıkan da şikayet etmesin işi zor bulup da kötü işte çalışan da şikayet etmesin kv kp ölecek diye de kimse şikayet etmesin mükemmel bir ülkede mükemmel hayatimizla yaşayıp gidelim

empatinin dibini hissediyorum. Benim kızımda herşey den çabuk sıkılıyor. ama baayan olduğundan mıdır nedir yere doğru süzülüyor şuh bir şekilde ağlıyor dudaklar büzülü filan ben çok gülüyorum. Oyuncaklarla oynatken bakmıyorum bile gözgöze gelsek dahi oyuncağı bırakıp kucağıma geliyor. Ben erken kalkıyorum 7 gibi yarım saatlik zamanım var kızım uyanıncaya kadar wc yi temizliyorum mesela. Akşam uyuttuktan sonra evi toplayıp yatıyorum. Gündüz uykusuna yattığı zaman da spor yapıyorum. Tepemdeyken namaz kılıyorum. ayaklarıma koala gibi yapışıkken yemek yapıyorum. ağlamıyor mu? vuuu ne ağlama. her an dolu dolu gece uykularımız arası 1 saat daha yeni daldım derken gene uyanmış... bazen lanet ederek bazen şükrederek geçiyor günler. Çalışma hayatına dönüp rahatlamak istiyorum bu neyyy yaa

Aynen öyle. Arkadaş grubumuzda hepimiz evli ve çocukluyduk. Biri hariç. Onunla görüştüğümüz ortamlarda çok geriliyorduk. Sürekli onun gittiği sergileri, faal gecen günlerini en ince ayrıntısına kadar dikkatle dinlemek zorundaydık. Biz birbirimize çocuklarımızdan bahsetsek, bir fikir sorsak suçlu oluyorduk. Çünki şükretmeliydikki eşlerimiz ve çocuklarımız vardı, bu yüzden nankörlüğün lüzumu yoktu. Bir keresinde öksüren çocuğum için daha tecrübeli arkadaştan fikir sormuştum. O arkadaş, müthiş özgürlüğünü çevresindekilere anlattığı ta karşı köşeden seslendi, iyi yaa, iyi bir çocuklarınız var. Hep onları mı dinleyeceğiz?Hadi üzülüyor diye kimse bir şey demedi ama, ortamın tadı kaçtı. Şimdi o arkadaş ta evli ve çocuklu, ve evlendiğinden beri yüzlerce kezdir eşiyle ve çocuğuyla olan sorunlarını dinliyoruz. Söyledikleri mi?Onlar çoktan mazideki yerini aldı. Geçmişi unuttuğunu iddia ediyor.

Bn temzlik yaparken bi yandan da ona şebeklik yapiyorum hem temzlik hem oyun birarada oluyor hem kendi isimi yetistiriyorum hem de kizimn gonlu oluyor bi deneyin faydasi eminim olacaktir

Yani ben ilk 1 yılı saymazsak 3 buçuk yıldır arastirmadigim yapmadığım gitmedigim yer kalmadı. . Çabuk sıkılan sinirlenen bi cocuk. . Sinemaya götürdüm geçen hafta mutlu olmadı oysa ki çok istiyordu. Tiyatroyu da denedik ilgisi hep başka şeylerde. . Ben de ne yapacağımı artık şaşırdım. . Okulda bile mutsuz bi cocuk

Benim 1 tane kızım var ama çok yaramaz değil. Ancak ev işi için şunu söyleyebilirim. Evimde şu an dekoratif obje ve gereksiz hiç bir şey yok. Her şey kaldırıldı. Çiçek, kitaplık, pc masası. Bir sürü hurç ve koli ile baza altında. Etrafta oynayabileceği ama kıramayaçağı zararsız şeyler var. Gerçekten fazladan hiç bir şey bırakmadım. Ve ben de her gün en az iki saat disardayim. Haftada bir gün de oyun grubunda.

Yalnız kendini dövmek de iyiymis. Ben o noktaya gelmedim henüz. Banyo konusu bizde de sıkıntı. Kovanin içine dalmaya çalışıyor. Şampuan şişesini bosaltiyor vs. Banyo günu evde seferberlik ilan ediliyor. Öyle ki evde çıplak bağırarak koşuyodum en son banyo girişiminde.

Normal doğum oldu. Tesekkur ederim öneriniz için ama benimki dr. muayenesinde bile tepinen bir çocuk. Jiletlenmeye hiç gelemez ki ben de kıyamam :)

"sikrit cicigin vir. Hiç cicigi ilmiyinlir nipsin" aynen ben de nefret ediyorum bu laftan, bu lafı söyleyen özellikle çocuğu olmayanlara inşallah Allah size bundan daha yaramazını verir siz sabredip mükemmel anne olursunuz diyorum, hem good dua hem bad dua

Idrakyollariiltihabi sizin hamile kalma sürecinizi vs de buradan takip etmiştim, biliyorum. Ben de tembellikten daha doğrusu üşengeçlikten muzdaribim. Dağınıklık konusunda size tavsiyem evdeki fazlalıklardan kurtulmanız. Gerçekten kullanmadığınız eşyaları elden çıkarın. Bu durum işinizi çok kolaylaştıracak. 15 günde 1 kere de evi temizletmek için bir yardımcı bulun. silme süpürmeden ziyade sizin yapmakta zorlandığınız işleri ona yaptırın.

Mutlaka kreş öneriyorum Eğer küçük derseniz Haftada bir iki saatlik oyun grupları ile başlayın Enerjisini atamıyor bence kilit nokta bu Ayrıca çok sevimli geldi Ben onu yerim ya

İşte burada öğrenmek istediğim o yerdeki Pirincler nasıl pilava dönüşüyor. Çünkü ben yapamıyorum :)

"sikrit cicigin vir. Hiç cicigi ilmiyinlir nipsin" <3

Ben çalışma hayatına ara verdiğim için şu an söylediklerinizi karşılayacak maddi gücüm maalesef yok. Rahatlıkla söyleyebilirim ki oğlum kreş yaşında değil. Kres de oğlumu kaldırmaz zaten. Daha çok hirpalanir buna eminim. Daha 21 aylık ve aciktigini bile soyleyemiyor. Yine de onerileriniz için teşekkür ederim. keskelerveben

Geçmiş olsun kaderdaşım :) Oğlunun kızımdan eksiği var fazlası yok.. birde kızlar sakın olur derler :/ armut dibine düşmüş zaar :))) Ben evdeysem sürekli dışarı çıkarıp yoruyorum. oyun evine veya parklara götürüyorum. evde yaş grubuna uygun etkinlikler yapıyorum. babası gelince de ona havale ediyorum, elimi sürmüyorum. . bir dakika geç gelse saç baş yolacak kıvama geliyorum.. sonra atıyorum kendimi dışarı.. tavsiye ederim :) yoksa duvarlarla bile kavga ediyorum, bazen kapıya çarpıp, bu kapıyı buraya kim koymuş diye eşimle tartışıyorum :)))tirlattim iyice, kritik vakayim :)))

İlk mesajınız önyargı değil de eleştiri içerikli olsaydı elbette tepki vermezdim. Nihayetinde buraya konu açarken kendimi bu hususta yetersiz hissettigim için öneri almak istedim. Ancak siz "Allah aratmadigi için kıymet bilmiyorsunuz " şeklinde bir önyargı ile yaklastiniz. Öneri istemek kıymet bilmemek midir? Ya da çaresiz kalıp şikayet etmek? Ben kıymet biliyorum ki tüm hayatımı oğluma göre değiştirdim. Sosyal hayatım iş hayatim bitti. Bundan şikayetçi miyim? Zaman zaman. Bu beni çocuk sahibi olmak isteyen kadınlara kiyasla eksik annelik hislerine sahip biri yapmiyor mesela. Özellikle vurguladığım aşırı hassas annelik hisleri tam olarak buydu. Biz kutsal falan degiliz arkadaşım. Robot da değiliz üstelik. Anne oldum diye hiç şikayet etmeyecek, hiç yakinmayacak, hatta nirvana kapısından ruzgar estirecek değilim. İnsanım ben öncelikle yahu. Sonrasında anneyim. Öncelikli sifatim insan. Tam da bundan ötürü sikilabilir, şikayet edebilir hatta bazen sinir krizi bile gecirebilirim. Bu beni daha kötü bir anne yapmaz. Bilakis sağlıklı ve normal bir insan olduğumun göstergesidir. Duyguları, beklentileri, amaçları olan bir insan. Siz de "annelik kutsaldır ve bir anne kusursuz olmalıdır herhangi bir istek belirtmemelidir. Zaman zaman bencillik yapma hakkı yoktur." Şeklinde düşünüyorsanız ki bu bir varsayım, o vakit uzlasamayiz. Ben doğurgan bir canliyim ve türümü devam ettiriyorum sadece. Tıpkı diğer canlılar gibi. Annelige bundan daha fazla mana yüklemek, insanlık sıfatını cignemek ve hayattaki tek amacın annelik olduğunu kabullenmektir. Ki ben bunu istemiyorum. Böyle olmak istemiyorum. Saygılar efem.

Tam olarak empati kuramayacağım Bir anne olarak değil ama abla olarak yorum yapabilirim Kardeşimde küçükken tam anlattığın gibiydi Sinirli İnatçı Kafasını bıkmadan devamlı yere vuran Çerçeve cam kıran bir çocuktu Annemler ne yapsalar olmadı Herşeyden çabuk sıkılıyordu Psikologada götürdüler Şimdi bu yorumada negatif bakanlar olacaktır Çareyi tüm hayatını sosyalleştirmekte buldular Hem kreşe gidiyordu hem spora Hafta sonu dansa Aklına ne gelirse Enerjisini oralarda atınca evdeki hali iyileşmişti Zor biliyorum ama çokca sabırlı olmak gerekiyor Şimdi dünya efendisi Başarılı bir mühendis oldu O çocuk bu çocukmu biz bile şaşırıyoruz bazen :) Daha çok sabır daha çok sevgi daha çok aktivite diyorum

Bide ablası var okuldan gelince yarım saat ilgisini çekiyo o sırada yaptım yaptım yoksa bende de nanay 3nity

Okul döneminde çok zeki ama dikkatini asla toparlayamayan bir adet öğrenci olarak sana geri dönüyorlar bende var mesela :| İki erkek çocuğum var şuan biri kapıyı duvara vuruyor, öteki alabildiğine bağırıyor. Takipteyim. Z zsnn

Allam kendim gibi birini buldum. Hem de parasız :) para duasına iki kere amin. Instagram annelerinin paraları oldugundan mükemmel anne pozu verebiliyorlar. Yani dusunuyorum o makyaj ve saç evde bir bakıcı olmadan yapılması imkansız bir eylem. Sonra da "bigirmiyin ciciklirinizi psikilijiliri bizilir" la sen çocuğu sadece fotoğraf çekerken görüyorsun kime nasihat ediyorsun. Parasız kal ev işleri sana kalsın görürüm o muhteşem anneliği o zaman. Ne dolmusum yalnız :)

Ben o lüzumsuz malzemeleri oğlan 6 aylıkken kaldırdım. Te o zamandan arizona kertenkelesi gibi surune surune avına ulaşıyordu. Ancak bizimki çekmece kilitlerini bile kırmayı başarıyor. Engel tanımam diyor allahin apacisi.

Hıh aynı benim oğlum. . 4 buçuk yaşında suan. 2 dakika oturduğunu hatırlamıyorum inanin. . Öyle daraliyorum ki bazen hickira hickira agladigim da çok oldu. . Aktiviteler vs hiçbir işe yaramıyor. . Pedagoga da gittik. Yarım saat sadece onunla ilgilenin 35. dakika farkı göreceksiniz dedi ama yok oğlu yok. . Takipteyim konuyu

Tam olarak söylemek istediğim buydu işte. Bilgi, tecrübenin önünde saygıyla egilmeli :) zira bilgi tek basina yetersiz. Okuduğum kitaplara göre yetiştiremiyorum oğlumu. Ya da bana teşekkür eden onlarca veliye gidip "kendi evladimda o yöntemler ise yaramıyor ben ne yapayım?" Diye sormak istiyorum. Nihayetinde onlar benden bir adım önde. Hazır büyümüş bir evlatları var. O ilkel yöntemleri ben de yapmak zorunda kaldım. Yürütece ip bağlamak gibi. Yapmasaydim açlıktan ya da bağırsak patlamasından olebilirdim :) Beni anladığınız için teşekkür ederim. Çünkü başarısızlık kaygısı yaşayan bir annenin tek ihtiyacı anlaşılmak.

kızım o yaşlardayken alır sokağa çıkardım, pert olana kadar çimlerde koştuturdu, diğer çocuklarla oynardı, bazen ağlardı, tepinirdi, mahallenin kedilerini köpeklerini kovalardı, iyice yorulunca eve çıkalım derdim bir fasıl da orda tepinirdi ama eve çıkarken kucağımda uyurdu. yazın da bütün yazı yazlıkta geçirdik iki sene boyunca sabah 9 aksam 7 plajdaydı, eve girince durduramıyordum çünkü, salıyordum bayıra yani, napim, evde dursak ya bütün gün tv karşısında onun beyni yanacak, ya da benim... şimdi 5 yaşında akıllı uslu narin bir hanımefendi oldu, arada açıp eski videolarını izletiyorum, ne yapıyormuşum anne, neden yapıyormuşum bunları diyor

O küçük çocuğu yetiştiren ben değilim canım, çünki annesi ben değilim, dahası konuyu da ben açmadımAma açan bende olabilirdim, herkes sorusunu aynı şekilde sormayabilir, aynı şeylere takılmayabilir. Karbonhidrat ve şeker konusunda sana katılıyorum, boş enerji bence de. Hele katkı maddeleri çocukları bambaşka biri yapıyor. Kardeş büyütmüşsün tecrübelisin, bu ileride çok işine yarayacak eminim. Ama herkesin bir bam teli vardır, konu sahibi sanırım bunları fazla duymuşki, burada da duymak istemiyor, farklı çözümler bekliyor. G

Canım aynı şeyleri yaşadım hiç oturmazdı koltuk sandalyeler hem kemirdi konu açmiştım evimde fare var diye:) hırçındı şiddet vardı dedesini az dövmedi eltimin saçını yoldu daha neler neler ama ben fark ettimji çocuk mutsuz oyüzden öyle yapıyor ben sakinxe daha çok ilgilendim oda büyüdü düzeldi çok şükür 4 yaşında bende çoook çekmiş bi anne olarak diyorumki sabret

Peki siz bunları yaparken küçük canavar ne yapıyor? Zira benimki ya tuvalet kağıdını klozet deliğine basket atıyor ya da insan üstü bir güçle düz duvara tirmanmaya çalışıyor.

Ne kadar guzel anlatmissiniz, ben sizi anliyorum. Bir benzeri de bende var belki biraz daha usludur sadece, siddet gostermez ama hep meme ister hep oyun ve ilgi ister. Tuvalete banyoya gidemem, yemek yiyemem, arabam yoksa disari asla cikamam vs vs. 8yillik calisma hayatindan sonra sirf o dogdu diye evdeyim, tam 20 ay olacak bir hafta sonra. Krese veremiyorum cunku meme bagimlisi, bakici veya temizlikci tutamiyorum eve cunku param yok maddi olarak zor zamanlar gecirdik esimle. Yeni toparlaniyoruz. Ikimiz de anne baba olmaya daha alisamadik. Ozgurlugumuze ve zevklerimize olan asiri duskunlugumuz sebebiyle. Kendimi ise yaramaz, koca parasi bekleyen bir asalak olarak gormemin yani sira pek cok psikolojik sorunum olduguna inaniyorum. Kendi kendimi iyilestirmeye calisiyorum. Sabah cok erken kalkip camasir bulasik islerini hallediyorum. Oglum erken kalkmiyor neyse ki. kahvaltiyi dort dortluk hazirliyorum. Cogu zaman da esim hazirliyor ve kendisi yiyip cikmis oluyor oglum uyanana kadar. Zorla sinir harbiyle bir seyler yedirmeye ugrasiyorum cogunlukla. Banyo wc ovuyorum sonra. Camasirlari kurutmaya atma saati geldiginde ben mutfagi toparlamis oluyorum. Butun gun oyun oynuyoruz ve kitap okuyoruz zaten. Ogle yemeginde ayakustu bir seyler yer oglum, ben yiyemem tabiiki ogleden sonra meme esliginde uyumaya calisiriz. O uyuyunca is yapamam cunku bu saatlerde gurultuye hassas olur hemen uyanir, gunu burnumdan getirir. En fazla iki saat uyur uyanir, o arada ben camasirlari katlamis olurum. Birlikte yemek yapmaya calisiriz. Cogu zaman elli defa yarim birakir gelir onunla oynarim. Bir iki lokma bir sey yer, sonra yine meme. Evi mutlaka supururum. Oyuncaklari ve daginik olan her seyi toplarim. Aksam yemegi sonrasi yine ayni isleri yapacagimi bile bile Aksam yemegini babasinin kucaginda yemeyi tercih eder her zaman. Yerler butun yemek ve ekmek kirintisi olur. Ilk zamanlar nefret ederdim simdi alistim. Yemek sonrasi ben mutfagi toplarken esim onunla oynar. Tekrar evi supururum. Gece 12den once uyumaz. O saate kadar meyve servisini yapar babasi. O meyve illa yenecek yoksa uyumaz oglan meme esliginde uyumaya calisiriz. Ben uyutma seansindayken esim evi siler, toz alir istisnasiz her aksam. Dolaplari gozden gecirir eksiklerin listesini yazar. Bazen kendi utulerini yapar, genelde ben uyutma seansindan doner elinden utuyu alirim alirsam o yemek yapar. Gece 2-3u bulur cogu zaman uyumamiz. Bazen sarap bira iceriz birlikte. Birbirimize ayiracak baska vaktimiz yok cunku.

Az önce yerdeki çamaşırların üzerinden atlayıp yatağa ulaşan biri olarak söylüyorum yetişemiyorum Benim kızım da çok hareketli yapma dur etme derken geçiyor zaman arada ses yükseliyor tabi maalesef ama bu yapma etme evi dağıtmamalı için değil pis su içmeye kalktığı için masadan tencere çekip kafasını yaracağı için vs. Evim hep dağınık bu halden memnun da değilim yani hiçbir kimseye hadi bana gel diyemem pat diye ama ne yapmalı bilmiyorum ben kendimin plansız olduğunu düşünüyorum Kızım da erken uyumaz Ama parka gidip enerji atınca falan daha sakin oluyor Ay çözüm dedin ben dert yazdım Neyse şunu diyorum ki yalnız değilsin

Offf offf yaram açılmış 4 yaşında zıpır ve aşırı zeki espri kabiliyeti olan bir kızım var banyo yapmak işkence hep sonra yapalım der beni tek sokmaz evde bağrışmalarımız olur duyan beni onu dövüyor sanar dedim kızım polis gelir seni alırlar yok böyle sinir geçen onu dövmedim kendimi dövdüm bir inat bir huysuzlanıyor sorma dün sandalyeleri bantla mış çözdürmüyor o bağırmalarımı tüm apartman duyuyordur hani derler çocuğa vurmayın şiddeti ben görüyorum yemin ediyorum çile oluyor seni anlıyorum her çocuk farklıdır buda benimki yapacak bişey yok Dağıtılanı hemen topla benim çözümüm ertelememek dağıtma demek onun arkası dayım hep yemek kızım ne seviyorsa onu yapıp yiyoruz kızımla ikimiziz az eşya iyidir minimalist yaşam

Ben annelige cok zor adapte oldum, ki bu olmus halim dusunun iste rezilligimi anlattim size de. Umarim zamanla degisir bir seyler diye umit ediyorum. Mecburiyetler eli kolu bagliyor. Freyza ❤ ❤ tek ayak

hem güldüm hem şoklara girdim yahu ben bu konuyu okumasaydım iyiydi halbuki kendi konumdan çocuk sahibi olmaya cesaretlenerek çıkmıştım

Krese gidecek ben ise dönünce. Ancak şimdi kıyamıyorum konuşamayan bir bebeği krese vermeye. Bakacak bir cengaver de yok zaten. Yani babası ve benim dışında kimse bakmak istemiyor :) Idrakyollariiltihabi

Bir ek daha. Ben buraya hamile kaldığımda da konu açtım. "diş tedavim yarım kaldı beklenmedik bir hamilelikti ne yapayım bu hayın bu zalım disi?" Şeklinde bir suale " korunsaydin o zaman kürtaj günahtır " şeklinde yanıtlar aldım. Yahu ben size korunma yöntemlerini ya da kürtajı sormadım ki. O konuda da sinir harbi yaşamıştım. Ben eleştiriye kapalı değilim. Sadece önyargı ile yaklaşılınca, annelige luzumundan fazla mana yuklenince insan olmadan anne olunmaz ve benim insanlığım tehlikede diye yakınıyorum. Derdim budur.

Oo ütü sürprizi enn sevdiğimBahçeli ev avantaj tabiiki ama onunda bir takım artı işleri oluyor, yapmasanda bahçeli olmasının anlamı kalmıyor. Ama çocuklara da yazık, sığamıyorlar katlara, koşacak oynayacak ama nerede. Allah herkese gönlünce ev, hayat nasip etsin. P

Cok tatlısınız yahu :) butun cocuklar aynı benımde 16 aylık kızım var Asırı duzenlı ve tıtız bırı olarak yazıyorum evım hıc bır gun bıle dagınık ve yemeksız olmadı Isın tek sırrı herseyı anında yerıne koymak... Temızlık gunu gunune saatı saatıne... yemekde haftalık lıste yapılır ne yapıcam derdınden kurtulunur bol yapılıp tupperlara konulur gerekırse buzluga atılır Utu bırıkmez gomlekler falan makınadan cıkar cıkmaz ıslakken utulenır askıda serılıp kuruyunca ayneeen yerıne konur bu sayede hem kolalı gıbı puruzsuz gıysıler hem zaman tasarrufu olur... Dolap hep yemeklı oldugundan ani mısafırlere kelebek edasıyla kucak acılır... Kızım kendı kendıne yemek yıyor o yerken bıcok ısımı halledıyorum... Dusada esım eve geldıgınde gırıyorum aksam babası kızıyla oyun oynuyor bogusuyorlar bende kendımı sımartıyorum N Nfrtettti

Allah isteyen herkese çocuk nasip etsin, yalnız söz konusu çocuk olunca hepiniz deneyimleyerek göreceksiniz ki çocuk kitaplarda yazıldığı gibi büyütülemiyor zira her çocuk karakteriyle doğuyor, kitaplar inatçı bir çocuğun inadını, haylaz bir bebenin düz duvara tırmanmasını engelleyemiyor. Konu sahibesi çocuk gelişimci olmasına rağmen terzi kendi söküğünü dikemez konumunda şu an çünkü gerçekten annelik ve annelerin davranış biçimi çocuktan çocuğa değişiyor ve zamanla öğreniliyor. Ben haylaz bir çocuktum, ağaç tepelerine çıkan, televizyon sehpasına tırmanıp televizyonla beraber düşen, her gün bir tarafı yaralanan bir haylazdım, fazla enerjik çocukların enerjisini atmak için yormak gerekiyor e o arada anne de pert oluyor tabii. Kızım deseniz 5 aylıkken doktora danışarak yürüteçe koymak zorunda kaldığım bir çocuktu, yürüteçle gerinip gerinip tv dolabına toslardı, yürüteç basamaklarına tırmanıp kendini atar sonra yüzüme sırıtarak bakardı, 9 aylıkken yürümeye başladı, 1 yaşında tazı gibi koşuyordu, sokakta elimden fırlayıp kaçmayı oyun sandığı için olası tehlikelere karşı beline tülbent bağlayıp gezdirdiğimi bilirim, bunlar size ilkelce gelebilir ama sokakta Allah korusun araba çarpmasından iyidir deyip mecbur kalıyordum çünkü bir defasında elimden kurtulup yola fırladı, kaldırım yüksek olmasaydı ve inerken düşmeseydi şu an belki hala bağrıma basıyor olamayacaktım. Herkes evladını güzel yetiştirmek ve mükemmel anne olmak ister ama yetiştirirken bildiğiniz hiçbir bilgi yeterli gelmiyor, sizin çocuğunuz durmuyorsa denediğiniz kitap bilgileri size uymuyor. Konu sahibesi, imkanlarınız doğrultusunda oğlunuzu hergün dışarı çıkarıp en azından birkaç saat enerjisini atmasını sağlayın, bir arkadaş yazmış bazı ev işlerinde dikkatini verebildiği süre kadar katılımını sağlayın, pilav yapacaksanız önüne bir miktar pirinç verip sen ayıkla bunlardan yemek yapalım deyin, yani kısaca ev işi yapacağınızda birlikte oyun oynar gibi yapın, yetişebildiğiniz kadar şeyleri yapıp yetişemediklerinizi dert etmeyin, çocuğunuz 3-4 yaşından sonra yine hareketli bir çocuk olmaya devam eder ama daha uyumlu hale gelecektir.

Senin oglunun kiz versiyonu vvar bnde bn her gun bir oda belirliyorum o gun o odanin camlarini kapilarini avizesini vs herseyini temzliyorum kapatiyorum kapisini ama tabi erken kalkiyorum kizim uyuyor oluyor gceden de evi toplayip yatiyorum tabii yatisim 2 yi buluyor gunluk temzligini yemegini yap sonrada hergun bir oda temzle 3 5 gune biter temzligin kiyi kose gcedende evink topla camasirink vs as oyle yat bn oyle yapiyorum kafam rahat oluyor o zamn yoksa uyuyamiyorum

Yahu zaten herkes mükemmel anne. Çocuğa sesimi yükselttim desen "ignelerle tüm vücudunu kevgire çevirip kızgın yağa attım " algiliyorlar. Zicicam zaten pek hassas anneliklerine. "İmi innisi i dihi çık kicik" diye ağzı yamulta yamulta akıl vermeleri var bir de. Hadi canım ben askerlik yaşında sanıyordum halbuki. Ayni şekilde ben çocuk ev yemeği yesin diye asosyal yaşıyorum. Çocuğa hamburgeri dayayan pek sosyal anne "kendinizi eve kapatmayın " diyor. La durmuyor çocuk işte. Dışarıda ağzımdan yediğim burun deliklerinden çıkıyor. Stres yorgunluk da bana kalan. Bir de ne yedireyim aç kalacak dışarıda gerginliği var tabi.

Bende kızıma bunu söylerim:))))) İnanın büyüyünce bunları tebesümle hatırlayacaksınız Ne tatlı yorgunlukmuş diyeceksiniz

Allah kolaylik versin, sizi cok cok iyi anliyorum. Bir instagram annesi olamadik degil mi? Ya da hayati cocuguyla anlam kazanan mukemmel kadin. Hepsi uydurmasyon olmasina ragmen insan etkileniyor o sacmaliklardan. Takmayin. Allah size guc kuvvet saglik bir de para versin insallah

Canım duana yürekten koskocaman aminnnnnn diyorum. Doğayı yeşilliği hayvanları çok seviyorum. Ve çocukların apartman aralarına sıkışıp kalmasından haz etmiyorum. Bahçe işi en sevdiğim bayılırım. İnşallah mevlam herkezin gönlündeki nasip eder.

Allah yardımcınız olsun ben ikinci çocuk asla! Diye dolasiyorum ortalıkta. İşte benim sorunum hiç pratik olamamam. Öyle olunca da her şey daha da karışıyor. Idrakyollariiltihabi

Cok guzel ifade etmissiniz oncellikle:) Benim de oglunuzdan daha buyuk oglum var. Sizi anlayabiliyorum zorlanma hususunda. Ben yemek yapacaksam ya da bulasiklari yerlestirip, cikarticaksam birlikte yapmaya calisiyordum. Ev dagiliyor zaten topladiktan bes dk sonra ayni hali oluyor maalesef. Simdi biraz daha kucuk olduklari icinde zararli seyleri anlamiyorlar. Siz yine de anlatirsaniz zaman gectikce anliyorlar. Cizgi film izliyorsa ordan da hircin olabilir. ayrica 2 yasa kadar hic izletmemek gerekiyor diyor uzmanlar. Havalar guzelken disari cikartirsaniz bol bol enerjisini atabilir. Kolay gelsin.

İçiniz rahat olsun, birçok annenin geçtiği yollardan geçiyorsunuz, yapamadıklarınız sizi başarısız yapmıyor, iddia ediyorum hiçbirimiz annelik bilgileriyle donanımlı doğmuyoruz, anneliği bebeğimizin doğumuyla öğreniyoruz, her çocuğumuz farklı karakterle doğuyor, her çocuk için başkaca taktikler geliştiriyoruz, annelik her evresi zaman içinde öğrenilen birşey. Oğlunuz enerjik bir çocuk, belki ileride başka çocuğunuz olacak o da sakin ama mız mız bir bebek olacak ona da farklı annelik yapmak zorunda kalacaksınız, ergenliği olacak yine annelik bilgilerinizi geliştirmeniz gerekecek:) Sıkmayın canınızı sorun ne sizde ne oğlunuzda, zamanla herşey rayına oturacak.

İnanın en sakin halimle "oğlum neden kafa atiyorsun?" Diye soruyorum. Gülüyor velet. Değişik bir tur bunu kabullendim de; asosyal, paspal, mutsuz ve gergin halimi kabullenemedim bir türlü. insallah geçer.

Bacım birtanede ablası var 4,5 yaşında. Kızımda sağolsun pek yerinde duramaz kurtlu benim çocuklar ben buna kanaat getirdim. Kurtları kaynıyor yani Ve çalışan bir anneyim. İnan bazen level atlayıp ütü kısmına geçemiyorum. Annem sağolsun ufaklığa bakıyor kızım kreşe gidiyor. Kadın bana acıyıp sürpriz olarak ütü felan yapıyor o derece yani. Büyük kızım kardeşine çok düşkün burda şanslıyım biraz. Ama şu varki küçük oğlan ayaklanır ayaklanmaz ev ayaklanır eminim. Allahtan eşyam az. Hafta sonlarını iple çekiyorum valla piknik ayağına çayıra salıyorum büyüğü:)) En büyük isteğim Allah bize bahçeli bir ev almayı nasip eder inşallah. Kızım hayvanları çok seviyor ve bahçemde kedi köpek tavuk felan olsun istiyorum. Kedilere bayılıyorum ben yaa:)) Valla oyun hamurunu geçtim artık bacım normal poğaça hamurunu yoğuruken kızımı dahil ediyorum. Biber felan doldururkende hem işe yarıyor hemde aktivite :))

Benim de iki çocuğum var çalışıyorum, sadece c. tesi çocuklarla başbaşa evdeyim ancak çıldırmama, insanlıktan çıkmama yetiyor. O yüzdendir ki bütün gün çocuklarla yanlız geçirebilenlere hayranım. Büyük kızım 5 yaşına girmek üzere, kafa atmalar, isirmalar, kendine, bize ve eşyalara zarar vermeleri bizde de var. Az buzda değil. Tutturmalar, o kadar çok ki bütün mahalleye rezil oluyoruz. Nasıl baş ediyorsun dersen en büyük şansım işim. Orada dinleniyorum, arkadaşlarla kafa dağıtıyorum. Öğle aralarimi mutlaka değerlendiriyorum. Esimle paslasiyoruz. O da ben de arkadaşlarımızla takılabiliyoruz. İşe gitmek beni motive ediyor. İster istemez duşa girmek, makyaj yapmak durumundayım ve bunlar beni dik ve mutlu ediyor. Bu arada cocuklarimin ikisi de krese gidiyor, kesinlikle tavsiye ederim.

Konundan bagimsiz; bu kotu dunyaya cocuk getirmeyi sorgulayin dedigim icin, ne soludugum oksijenin israfi kaldi, ne de topluca intihar etmem gerektigi. Dunya aslinda cok iyi, sartlarimiz iyi, annelik kutsal bla bla bla. O yuzden cocuk konusunda buradan cok cozum beklemeyeceksin cunku zaten teoride sen de biliyorsun ne yapacagini. Cozum sende sakli. Yapamiyorsan destek al, bir psikologla gorus ama burdaki yorumlara cok takilma. + Bulundugun yer enerjini emiyorsa yerini degistirmeyi dene. Iyi yani o cocuk buyuyecek hep boyle kalmayacak, sikayetlerin de azalacak. Yani kisir dongu degil aslinda. Sadece zaman.

Merhaba hatunlar Benim 21 aylık, biraz değişik bir oğlum var. Bu biraz değişik yorumu da oğlum için koyabildigim teşhisin en yumuşak hali. Damarlarından annelik fışkıran kadınlar için şimdiden belirteyim, elbette oğlumu çok seviyorum. İnanılmaz hareketli, evi dağıtmayı pek seven, nerede tehlikeli hareket varsa yapan, tüm eşyaları fırlatan, kafa atıp ısıran bir bebek. Neyse ki son günlerde biraz daha evcillesti. Kafa atma kuvveti dudak patlatmiyor şu günlerde. Parkeyi değil de halıyı isabet alıyor bir de. Genetik geçişler yüzünden böyle olmuş olabilir tabi. Kendimden meydana gelmiş bir canlıdan çok normal olmasını beklemiyorum ancak ben çok yoruldum. Gerçekten yoruldum. Bir ara ses tonuma hakim olamiyordum. Neyse ki kendimi zor da olsa düzelttim. Şiddet görmedi ne benden ne babasından. Ancak neden bu kadar şiddete meyilli inanın anlamıyorum. Yemek yapamıyorum. Ev zaten kalk gidelim diyor. Hiçbir şeyi tam manasıyla yapamıyorum. Dün farkında olmadan " Allah'ım su anda ölmek istiyorum lütfen" diye dua ederken buldum kendimi. Şimdi bunu okuyup "sikrit cicigin vir. Hiç cicigi ilmiyinlir nipsin" diye nasihat vermeye kalkacak arkadaşlar, lütfen rica ediyorum bana daha gerçekçi çözümler sunun. Ne bileyim nasıl yetisiyorsunuz işlere mesela. Nasıl sabrediyorsunuz evin b. k gibi haline. Saçlarım yağdan parlayana dek duş alacak vaktim bile olmuyor. Hanı kişisel bakım hak getire. Yaptığım şey her neyse daha iyisini yapabileceğimi düşünüp, bu hususta kendimi hirpaliyorum. Bunu deyince kafanizda mükemmeliyetçi bir şahıs canlanmasın. Çünkü benim mükemmeliyetçi yapım tembellik duvarına tosluyor. Düşüncede kalıyor, eyleme donusemiyor. Sizden ricam, anlattığım özelliklere sahip bir bebekle yasamsal faaliyetleri nasıl yerine getirebilir, nasıl insana benzeyen bir tipe sahip olurum suallerine yanıt almak. Beynim durduysa benim çünkü. Ne yapayım daha erken mı kalkayim, ne bileyim hava ile mı besleneyim. Gerçekten köşeye sıkışmış hissediyorum kendimi. Bu arada telefondan yazıyorum hatalar affola. En dipten not: oğluma otistik nedir bilmeden otistik mı bu diyen de oldu, hiperaktif kesin bu diye totosundan teşhis koyan da. Oğlum her oyundan çabuk sıkılan ve sürekli yeni şeyler isteyen bir çocuk. Canım sikilmasaymis o zaman iç sesiyle kafa atıyor işte sağa sola. Aynı anası. Şimdiden her türlü oneriniz için teşekkürler.

Benimde 4 cocugum var en buyugu alti en kucugu bir yasinda dusun artik halimi... ucu kiz biri oglan bu arada yalniz sunu diyebilirim erkek cocugu cidden bir adet belami desem canavarmi desem soyletecek ifade edecek cumlem bile yok dusun artik halimi iki bucuk yasinda... akli fikri evi altust etmede, hani oyle koltuklarin uzerinde ziplayan ultra aktif bir cocuk degil oldukca agirbasli ama cok cok tehlikeli bir dakika bos kaldigi an evi havaya ucurabilecek kapasitede... nazi, kaprisi, hic birseyden tatmin olmayan bir cocukda degil ama oyuncak oynamaz, telefon tablet cizgifiln turu seyler nedir bilmez bu yuzden butun enerjisini olaganustu tehlikeli islere harcar, gerci son zamanlarda cok duruldu cunku evimiz bahceli ve butun gun bahcede eskisi kadar firlamaligi yok, sanada tavsiyem her cocuk bir degildir ama mumkun mertebe disariya oynayabilecegi bir ortama cikar belirli saatlerde parklarda yuruyus yapmaniz veya onun parkta cocuklarla bile oynamasi azda olsa enerjisini atmasini saglar... ev konusuna gelince birak evin daginik olsun once kendini bu konuda kasma oldugu kadar yapicak birsey yok, mumkun mertebe pratik ol, planli ol bir gunde ev islerini yapmaya calisma ve sende tertipli ol benim en buyuk problemim bende daginigim aldigim bir seyi tekrar yerine koyma aliskanligim yok hal boyle olunca ev dahada dagiliyor ozellikle mutfagin duzenli tutmanin altin kurali bu... Allah kolaylik birde bol bol sabie versin ne diyeyim essekten dusenin halini yine essekten dusen anlarmis ben anliyorum seni B bir-ihtimal

yanlış konuya yorum yaptım. özür

Benim Oğlum simdi 10 yaşında ve yazınızla bi anda 8-10 yıl öncesine gittim, 2,5 yaşına kadar bağıra bağıra gece ve gündüz ağlar uyanık olduğunda ki öğle uykusu 7 dakika idi! Sürekli zıplar, kafasını yere vururdu, ortalık dağıtması yoktu sadece enerjisini atamıyordu, bende yorgunluktan uykusuzluktan sinir krizleri geçiriyordum. Götürmediğim, doktor denemediğim terapi kalmamiştı, bitkisel ilaçlar v. s. İkinci sınıfa başladığında enerjisini atsın diye bir haftada 3 defa futbola 2 defa basketbola 1 defa tenise (bunu 2 ay yaptık), 1 kerede gitara gidiyordu. Evde büyük kızım, pusette bebeğim, ben bitmiş vaziyette dolaşıyodum. Hepsi bitti gitti geride kaldı kendiliğinden geçti, ha tabi haftada 3 kere futbol a devam ediyoruz, diğer zamanlardada bahçede oynuyor yoksa hala kıpır kıpır:) hiç bişey yapmazsa şarkı söylüyor ıslık çalıyor :)) kucağımda oğlum hem yemeğimi yaptım hem diğer çocuklarıma baktım. Sizde tüketmeyin kendinizi bu günlerde geçer, sadece organizeyi güzel yapın. Mümkün olduğu kadar sakin kalmaya çalışın, zira çocuklar görerek öğreniyor

Acaba sakinleştirici biseyler veya su sesi veya kuran dinletseniz sakinleştiren bir makamda okunmuş olanlardan biraz faydası olur mu? Bunların birkaç gün sonra faydasını göstermeye başladığını duymuştum. K Konus

John Wılmott demişki, evlenmeden önce çocuk yetiştirme üzerine 6 teorim vardı. Şimdi 6 çocuğum var ama hiç bir teorim yokAllah olmayanlara versin evet, ama kolsuz insanlarda var diye kolum ağrıyor demesin mi kimse.. Burası Bir Derdim Var, ve dert bir değil, elvan elvan

Oğlum da 21 aylık ve kendini henüz ifade edemiyor ama bana kızmayın çok uysal bende de sorun burada başlıyor neden uysal?Sanırım şu damarlarından annelik fışkıran kadın olmak da sorun! bırakın atsın enerjisini hep böyle olacak değil ya zaten belli bir süreden sonra durulacaklar... Uysal olsa da evim kalk gidelim diyor şu ara çünkü enerjim kalmıyor, wc ye beraber banyoya beraber yapışık ikiziz... Akşam babayı görünce ben nefes alıyorum sanki, gece 10 da yemek yediğimi bilirim ve bu uysal hali

Kaydırağa oturur kimseyi kaydırmazdı iki yaşındaydı döverdi kaymak isteyenleri, bakıcısının kızını çok döverdi, tv yi dolabw vura vura yamulttu, kalemle sandalye deldi sopayla babannesinin kafasına vurdu bütün mutfağı indirirdi bi damacana suyu yere devirdi aklıma gelen bazı şeyleri bunlar ve geçti çok şükür anla ayno olduğunu diye yazdım Idrakyollariiltihabi

ben çözümü işe dönerek buldum, 9 aylıkken işe başladım yarım gün çalışıyordum ama öyle iyi geliyordu ki anlatamam. babannesi bakıyor. haftasonları yine aynı tabi harekete devam durmak yok ama zaten özlüyor insan. devamlı evde olmak yıpratmıştı beni, işe gelip iki insan görüp bir bardak sıcak çay içerek ev işi dışında bir iş yapmak çok iyi gelmişti. bakabilecek yardım alabileceğiniz birileri varsa işe dönün derim, çünkü nazları anneye oluyor.

Ev işlerini yavaş yavaş yapsanız? Bi gün süpürseniz bi gün başka bi odayı temizleseniz ya da evde yanında durabilecek bi arkadaşınız bi akrabanız var mı? Çocuk durmasa bile yanında onu gözetleyecek biri şart bence

Valla ne yalan söyleyeyim önerileri heyecanla bende bekliyorum. Zira benim ufaklık 8. ayında ve arada yürütecine koyduğum zamanlarda çekmecelerin içi boşalmış durumda oluyor . O yürüteçte kanguru gibi zıplayarak gideceği yere gidiyor. Yürüteçte 10 tekerlek vardı 6 sı yok 4 tekerlek kaldı yeni yürüteç almam gerek. Ve ve yürürse sanırım benimde durumum sizden çok farklı olmayacak. Ay birde sinirlenmesi var kollarını açıp ııııııı diye bağırıyor.

dışarı çıkmak inanın çocukta çok farkediyor. Biz kar yağarken bile dışarı çıkıp kartopu oynadık, kedi-kopek besledik.. uygun kıyafetle hasta da olmaz merak etmeyin. Bir de eğer halı silme/leke gibi dertleriniz varsa, halı kılıfları var internette satılan, makinada yıkanabilir, benim yükümü epey hafifletti :) artık bir şey dökülecek aman boya olacak diye peşinden eskisi kadar koşmuyorum. Mama sandalyesi yada yemek nerede yiyorsa kullan-at masaörtüleri var altına sermek için kağıt havlu gibi rulo şeklinde satılan, belki onlardan faydalanabilirsiniz. Bunlarda aklıma gelmişken yazayım dediklerim :)

İfade tarzınıza bayıldım, sizin kadar şiddet heveslisi olmasa da 9 aylık yürümeye başlayan, düz duvara tırmanan, 2 yaşına gelmeden 2 kere düşme sebebi ile hastanelik olan, günde atlattığımız kaza sayısını artık sayamadığım, 1 saatliğine bile kimsenin emanet olarak bakmak istemediği, Allah bağışlasın, 2 yaşında 1 adet oğlum var. Öneriler işe yarar mı bilmem, mutlaka denemişsinizdir bir çok şey, kendi tecrübelerimden; En buyuk yardımcım eşim. Zira çocuğa ikimiz harici kimse bakmak istemiyor, hem tehlikeli hemde yorucu buluyorlar. Eşim de durumu gördüğü için haftada bir kaç gün bir kaç saat alıp gidiyor. Bu süre benim ev temizlik ve bazen dondurucuya bir şeyler hazırlayıp atma sürem. Bazen park, bazen halı sahada ikisi top oynamaya, bazen yüzmeye, bazen markete ama gidiyorlar... açıkçası bu gidişlerin dönüşü patlak dudak, yarık diz falan olabiliyor ama sanırım alıştık. Kendi adıma da düzenimiz şu şekilde, Sabah 9 gibi uyanıyor, saklambaç falan oynuyoruz, elini yüzünü yıkayıp, üst-bez değiştirmek 1 saat :) 10-10.30 gibi kahvaltı ama nasılını söylemesem daha iyi. 11 e kadar ben evde çamaşır asma, makinaya atma gibi basit onunda katılabileceği işler yapıyorum. Ve iki elimiz kanda olsa 11 de dışarıdayız. Mümkünse açık hava ve enerjisini atacağı yerde. Yeni yeni bir bisiklet alışma evresi var çakmaktaş gibi kullandığı o su ara en azından kendini hırpalarken benim oturduğum zamanı yaratıyor bana. 2-3 saat parktan sonra eve dönüyoruz Bir şeyler yiyip öğle uykusuna yatıyor. Ve 45-50 dakika zamanım oluyor, genelde yemek yapmaya gidiyor, çok yorgunsam dinlenme, duş, kişisel bakım... Uyandığında yine koltuklara tırmanmalar vs... oğlum elektrik süpürgesine bayılıyor. Günde 15-20 dk dönüşümlü bir şekilde kullanıyoruz (10 yıl garanti veren firma cok pişman, ortak kullanımdan beri 4 kere parça değişti) Ve yemek yapıyorsam onun önüne de yiyeceği sevdiği şeyleri koyuyorum döke saca yiyor. En azından 15-20 dakika oyalanmış oluyor Biraz Lego/boyama gibi şeylere ilgisi var, günde 1 saat kadar çizgi film izleme hakkı var ama tek başına asla oturmaz, bende onun yanındayım, vu sureler aktivite saati... Akşam babası gelir bir saate yakın evi birlikte talan ederler, futbol, ebe, sobe ne kadar koşmalı şey varsa... bazı günler dışarı çıkarlar.. Yemekten sonra çoğu zaman 1 saatten uzun Kuvette oyun ve banyo, arkasından yatış... Kısacası ev işlerini birlikte yapmanın yolunu bulmak işinizi cok kolaylaştırır. baba olmazsa olmaz enerjisini mutlaka atacak bir kaç saat hareket alanına ihtiyacı var. ve hiç bir şey mükemmel olmak zorunda değil... hiç kolay değil biliyorum, ama görmezden gelmeye bakın bazı şeyleri... temizlik için mümkünse yardımcı tutun hiç olmadı ütüleri verin kuru temizlemeye haftada 30-40 liraya Saadet :) Tüm burada gördüğünüz gibi sosyal yaşam yok gibi görünüyor. Açıkçası onu şöyle çözdük, çocuklu aileler ile görüşüyoruz sadece desem yeridir... ve kesinlikle ya evde buluşuyoruz yada çocuklara uygun yerler seçiyoruz. Aksi durumda zaten rezil oluyoruz :) Sabretmek konusunda herkes gibisiniz. hele de bazı günler uyumadığında dudaklarımı ısırarak kanattıgım oluyor. Böyle anlarda kendimden 4-5 kat büyüklükte birinden nasıl tepki alsam ne hissederdim diye düşünüp sakinleşebiliyoru. :) Uzun oldu ama belki yardımı dokunan bir şey çıkar aradan diye yazdım. Bir de merak etmeyin 20 aylık hali ile 23 aylık hali fark etti. Daha laftan anlar hale geliyorlar...

Geleceğimi gördüm. Geçen gün burnumu şarıl şarıl kanatan, sevmeyi her yerimi ısırıp morartarana kadar bırakmamak anneden, ben acıdan bağırdıkça kıkır kıkır gülen, saçlarımı oluk oluk yolan, vücudumun her bölgesinde çeşitli izler bırakan, tazmanya canavarıyla yarışır hareketliliği olan, uyku uyumayan uyumadığı için çişimi bile beraber yaptığım 10 aylık oğlum var. Evin halini anlatmama gerek bile yok, bedenim bir kum torbası ev zaten çingene çadırı. Götürmediğim doktor kalmadı, sürekli yeni şeyler bulup götürüyorum ama hep aldığım cevap 'senin çocuğunun huyu bu, kabul edip başka çocuklarla asla kıyaslamayacaksın' oldu. Allah sizlere, bizlere ve bizim gibi olanlara sabır versin ne diyeyim.

Kusura bakma ama şu doğru düzgün bile yazmadığın "sikrit cicigin vir. Hiç cicigi ilmiyinlir nipsin" kelimesi varya Allah sana arattırmasın. Eşimle binbir soruna rağmen bi tane çocugumuz olsun da herşeyine ragzıyım diye dua ediyorum eden insanlar var. Derdin olabilir yada şuanki durumun sana dert olabilir ama Allah arattırmadan verdiği için kıymetini bilmiyorsun bence! Çocugunuz hiperaktif olabilir ama ilk önce siz kendinizi sorgulayın bence. Hiç olmuyorsa çocugunuzun odasını oyun odası yapın doldurun içini istediği gibi dagıtsın. Dışarıya çıkarın enerjısını atsın ve şekerli karbonhidratlı yiyecekler yedirmeyin. Ve en önemlisi çocuk nasıl yetiştirilir diye eğitim alın yada kitapları okuyun bağırmak kızmak bir süre sonra arsızlık yapıcaktır ki siz zaten yaramazlıklarını aynı anası diye tabirlemişsiniz. Siz çocugunuzdan önce kendinizi toplayın ki çocugunuza faydanız olsun. Genelde suçu çocuklarda arıyorlar ama adı üstünde çocuk küçük düşünemiyor. Siz kendinizi sorgulayın.

Geçecek canım zor oluyor ama bugünlerde geçecek. En büyüğüm 1 inci sınıfa bu sene başladı ortanca 2014 küçüğüm 2016 doğumlu ben ne yapayim :) Bak senden daha zorlarİda var. Gündüz hiç uyumuyor mu?Parkta biraz vakit geçirsen yorsan. Eve gelince uyutsan. Uyurken bir kahve iç sevdiğin birseyler yap. Sonra islere koyul. Ben öğlen oğlum okula gidince ikisinide uyutuyorum. Uyurlar ken yapacaklarımı yapıyorum. Akşam yemekten sonrada serbest oynuyorlar. Evin dağılmasını pek takmam ben. Sabah onlar kalkmadan toparlarim.

Işte bu platformda bu duruma çare bulacak kişiye ömrümün sonuna kadar Duacı olurum. fazlası var eksiği yok. evde kimse ne çocuğa ne de birbirine şiddet göstermiyor ama puzzle yaparken birden kafama puzzle kutusunu yiyiyorum. dün gece üç kez elektrik süpürgesi ile evi süpürdum. Çünkü iki kez bardak bir de kase fırlattı. Fikirlerinizi bende merakla beklemekteyim.

Ahshsj doğru konu doğru. Sakin ol ve bebeği yavaşça yere bırak.

Burada nerdeyse çoğu kişi parka açık havaya götürün diye yazmış, oyun grubu önerisi var. hacamat dahil onerilmis de sanırım hem konu sahibi için hem benim hem de bizim durumumuzda olan annelerin kendimize ve cocugumuza özel yöntemler bulmamız gerek. Yani kitap denilmiş, eğitim denilmiş de konu sahibi çocuk gelişimi mezunu. park denilmiş hepimiz götürüyoruz büyük ihtimal. hatta biz her aksam 23.00 e kadar parkta kalıyoruz. Üstelik bankta oturup hadi oyna çocuğum da demiyoruz birlikte oynuyoruz. Evi dağıtır kirletir derdim yok. Evin tümü oyun alanı kısıtlamala getirmedim. hamur yapalım mi der tamam derim unu bütün haliya döker ustune de ben daha süpürge getirene kadar su döker ve daha bir çok şey. Özel bir çocuk gelişimi programı uygulayan gelişim uzmani Pedagoglar eşliğinde hoplamali tirmanmali surunmeli koşmalı oyun grubuna da gidiyor. ama diyorum yine ama; olmuyor. yemek yediremiyorim altını nerdeyse yarım saatte degistirebiliyorum. kollarimiz yüzümüz mor çizik icinde mutlaka bir şeyler fırlatıyor. Burdan anladım ki çözümler kişiye özel galiba. ne diyeyim hepimiz sabırla bu durumu en iyi şekilde atlatalim. A AklinYolu1

Her satırıni büyük bir dikkatle okudum ve çok teşekkür ederim. Elektrik süpürgesine bayılma kısmı ortak noktamız. Benim oğlum aşık süpürgeye. Uyanınca ilk işi süpürgeye koşmak. Ancak ben rahat bir insan değilim. Biraz takintiliyim. Dışarıya çıkma konusunda çok haklısınız keşke yapabilsem. Her şey düzenli olsun diye o kadar takılıyorum ki dışarıya çok vakit kalmıyor. Belki enerjisini atsa daha sakin bir çocuk olacak. Gerçekten dediğiniz gibi üç ay bile fark ediyorsa bir nebze rahatlatacak bu beni. Her onerinizi dikkate alıp tekrar teşekkür ediyorum.

Heh en sevdiğim yaklaşım. Hanımefendi o vakit size çok güzel bir dua edeyim. Allah en kısa zamanda benimki gibi bir çocuk nasip etsin. Okul öncesi ogretmeniyim yeterli bilgim mevcut merak etmeyin. Sizin mantığınızı dikkate alırsak hiçbir terapistin bosanmaması, hiçbir avukatın ve polisin kanun dışı hiçbir işe karışmaması, hiçbir hakimin yanlış karar vermemesi gerekir. Ne de olsa biliyorlar ve okuyorlar değil mi? Teorik bilgi eyleme dönüşünce her çocukta aynı etkiye sebep olmuyor ne yazık ki. Bir de nihayetinde insanız robot değil. Oku ve uygula komutuyla mükemmel çocuklar hasıl olmuyor. Sorun bende değil kastiniz buysa.

Amin inşallah. Ama şu yaşlarındayken onlar için istediğimiz bahçe, onlar büyüyünce bize kalıyor. Çocuklarım okuldan yorgun geliyor, biraz tablet telefon, odev yemek derken gece oluyor, adeta bahçeyi görmüyorlar bile, canları çıkmak istemiyor. Bende sırf verandası için bahçenin işlerine, temizliğine katlanıyorum. Bende çok istemiştim bu evi, taşındığımızda duvarlarını bile okşayıp sevmiştim Allah inşallah sana ve tüm isteyenlee nasip etsin

madem mutlu olmuyor, kucucuk bebekte degil, gozardi edin.. siz kendinizi mutlu eden seyler yapin, siz mutlu olmaya bakin.. Bnm oglumda boyleydi, mutlu olmaz vs.. bildigin bi sure yok saydim, teklif ediyorum begenmiyor mesela, peki diyip konuyu kapatiyordum, sevdigim film vs acardim yada spor yapardim, o da bunalir ve bana eslik etmeye baslardi.. Simdi dort gozle bekler biseyler yapayim onunla diye C

ben hiç çocuk bakmadım, ama bu kadar enerjik ise bence parkta vs. iyice yorulmasını sağlamalısınız. dışarı çıkma imkanı yoksa evde bir odaya atlama zıplama vs evdeki eşyalardan düzenek kurun bence onu yoracak her şeyi yaptırın :) 21 aylık çocuk neyi ne kadar yapar tam bilemiyorum ama ona uygun aktiviteler vardır illaki. bir de doğaya ne kadar yaklaşırsak o kadar huzur bulacağımıza inanıyorum. önümüz yaz, havalar iyileşiyor bence fırsat bulduğunuz her zamanda çocuğunuzu açık hava, piknik gibi yerlere götürün. kendiniz için de, uyanma saatinizi çocuğunuzdan 1 saat önceye göre ayarlayıp sabah güne duş alarak ve kahvaltı yaparak başlamak size enerji verebilir bence. P

hamilelik şüphesi olan arkadaşın konusunu okuyup ne güzel heyecanlar, acaba ben de mi yaşasam vs diye düşünürken bu konu çocuk konusundaki gerçekliği yüzüme bir daha çarptı. iyi de oldu. size kolaylıklar dilerim.

Hayırlı günler, öncelikle Allah yardımcınız olsun :) sezaryenle doğan bebeklerde sinirlilik, kafasını vurma eğilimi, aşırı hareketlilik gibi bulguların yüksek olduğunu okumuştum. Hacamatla bebeklerin bir nebze sakinlestigi de kanıtlanmış. Cevremde küçük çocukların hacamattan sonra uysallastigini söyleyenler de oldu. Hacamatin bilimsel olarak birçok faydaları var, zararı da yok. Etrafinizda deneyimli, sertifikalı bir haccam varsa denemekte fayda olabilir Kolaylıklar ve sabır diliyorum Idrakyollariiltihabi

Enerjisini atması lazım, bunu evde sizinle yapamaz, oyun grupları var sizde yanında oluyorsunuz, kendi yaşıtları ile kaynaşması lazım. Temizlik konusuna gelince, çizelge yapın haftalık plan, pazartesi salon, salı mutfak gibi, her gün bir odayı yapın ve mümkünse yaptığınız odayı kilitleyin, tek bir yerde oturup kalkın, oturduğunuz yerde miminimum eşya olsun, dağıtacağıyastıklar vs olmasın, onun için bir köşe yapın, masası oyuncakları orda dursun, o dağıtsın siz beraber yerine koymayı öğretin, zamanla alışır. Hareketli çocukla baş etmek çok zor anlıyorum sizi. Yalnız değilsiniz

Ben de sizi anlıyorum su evde oturmak koca parası yemek ve kendimi işe yaramaz biri gibi hissetmek konusunda. Çünkü tam olarak benim hislerimi ifade etmissiniz. Kreş önerisinde bulunanlar olmuş. Param yok yahu ne kreşi. Zaten para olsa da oğlum krese gidebilecek bir çocuk değil. Sizin avantajınız eşiniz. Benim eşim geç saatlerde geliyor ve çok yorgun oluyor. Adamın yorgunluktan yemek yiyecek hali yokken kalk bana yardım et de diyemiyorum. Yine sağolsun oyaliyor çocuğu biraz. Bazen kendimi annelige uygun olmadigimi düşünürken buluyorum. İnşallah bu bir yanılgıdır. Tesekkur ederim kendi hayatınızdan verdiğiniz örnekler için. Her birini dikkate aliyorum. Baba kısmı bize pek uymasa da :)

Ben çok düşündüm pedagoga götürmeyi. Çok küçük olduğu için erteledim şimdilik. Dün gece aralıksız bir saat ağladım, anlıyorum sizi. Bu durumu yaşamayanlar belki anlamazlar ama gerçekten caresiz hissediyorum...

Yok çizgi film ile zaman kaybetmez ki. Duramaz izleyecek kadar. Dışarı çıkınca da kendini ergen sanıyor. El birakma, koşup ardına bakmama vs. Çok zorlanıyorum dışarıda da. Acaba ergenliğe mı girdi ki.

cok tatlisiniz :) ve eglenceli. eminim sizi cok seviyo cocugunuz.

Simdi 2 sene sonra konuyu hortlatacagim ama suan hic iyi degilim. Evim b. k goturuyor sirt agrisi cekiyorum bir yandan.21 aylik oglum var is yapamiyorum 1 cekemeceyi duzeltene kadar tum dolabi yere indiriyor. O kadar bunaldim ki. Ev ustume ustume geliyor. Yuvamdan sogudum resmen. Herseyden nefret ediyorum diye diye dolaniyorum tum gun. I

Şimdi biz 2 sene önceki konuya yorum mu yapmışız Önceki

Hahahaha valla oyle. Bakin bir animi anlatayim daha cok taze, haftasonu uc aile olarak gezmeye gittik, restorandayiz yemekler geldi. Benim oglan babasinin tepesinde dur diyorsun durmuyor sus diyorsun susmuyor, yemek zaten yedirene kadar rezilligimiz dizboyu. Neymis parka gidecekmis. O parkta cocuklar kocaman, bizimki aralarinda ezilir biliyorum. Ille gidecek masada cebellesiyoruz diger ailenin oglu da bizimkinden 40gun buyuk. Mama sandalyesinde oturuyor adam ben alcak sesle soylendim aferin dark cocuk yapmak olaganustu iyi fikirmis senin icin dedim. Kadin bana elindeki catali sallaya sallaya din ahlak iman dersi verdi neymis allahin gucune gidermis bilmemne. Kadin dedim senin gozun gormuyor mu? Aha cektigim dedim. Aaa sonra bir baktim 1,5 yasini yeni gecmis cocuga patates kizartmasi veriyor ketcap mayoneze batirip, ustune de kola iciriyor. yemek bitti ustune bir de topitop verdi oh tam oldu. Ben saglikli beslenme icin deliler gibi ugrasirken bana akil veren kadin cocuguna kola iciriyor. Soyledim bu cumleyi oldugu gibi. Napam onun dirdiriyla mi ugrasayim diyor, hah iste dedim. Bunu soyle ve sus. demem o ki canim, biz iyi olsun diye ugrasirken boyleleri var hep de var olacak.

Okuyunca bana tek çare günde 1-2 saat dışarda enerji atması gibi geldi. Tabi güvenli bir yerde. Yani oyun grupları varsa hem güvenli bir mekan hem de sosyalleşeceği bir alan olabilir. Ben de kız çocuğu olarak öyleymişim küçükken. Hiç bir akrabam sevmiyor beni bu yüzden :) Ama bir hafta deneyin bakalım neler gözlemleyeceksiniz çocukta.

Aynı şeyleri su günlerde yaşamaya başladım. Sürekli mizliyo hicbir ise yetişemiyorum o sesi bazen varya duymak istemiyorum. Şükür oğlumu çok seviyorum bazen elimde olmadan bağırıyorum sonra ağlıyorum üzülüyorum o an dayanamıyorum. Bu adalar temizliği o uyuyunca yapıyorum. Sıkılıyor hemen oyuncağını değiştiriyorum kendimce bir şeyler yapmaya çalışıyorum.

Keşke benim kızımda böyle hareketli olsa kırıp dökmekten bahsetmiyorum ama size söyle anlatayım kızım 3 yaşında ve yatmayı çok seviyor. Kendi kendine uykusu geldiğinde tokalarini çıkarıp yatıyor üstünude örtüyor uyuyor. Uyandiktan sonra yastığı içeri taşıyıp içerde yatmaya devam ediyor o kadar seviyor ki yatmayı çok sinirlerim bozuluyor onun bu halini zorla. ben kaldırıp oyun oynatiyorum bi yerlere gidersek birileri bize gelirse o zaman hiç sorun yok hiç yastik aramaz. Sürekli oynar mutlu olur evde can sikintisina mi nedir sürekli yatmak istiyor bazen yastiklari sakliyorum yastık yastik diye ağlıyor. 4.5 yaşında anaokuluna vericem tam gün. O zaman ne yapacak bakalım

Sizinle kıyaslamak olmaz kendimi ama yine de yardımcı konusunda diretmek için yazayım. 9 buçuk aylık yapışık yaşadığımız bir oğlum var, henüz ayaklanmadığı için kendisi bana iş çıkarmıyor sadece beni bırakmıyor. 15 günde yarım gün yardımcı alıyorum, ayda 120 lira bütçeyi sarsmıyor. Ama siz ertesi gün ev aynı olacak, ne gerek var derseniz bir şey diyemem. 15 gün -hiç de utanmayarak söylüyorum- evi süpüremediğim de oluyor, birkaç günde 10 dakikada hızlıca geçtiğim de. Yemek 8. aydan sonra yapabilmeye başladım ara ara ama hala hazır gıda tüketme oranımız az değil. Siz yapmak zorundasınız en azından çocugunuz için. Verecek pek bir fikrim yokmuş meğer.

AA olur mu sürekli "annelik +galp+ ben" emojisi ile var olmak lazım. Çünkü annelik çok kutsal. Çünkü çocuk sahibi olamayanların suçlusu da ha bu anneler. Sukursuzlukten oluyor hep bunlar. Başımıza da daş yağacak zaten. Hep bu Instagram'daki bilmem ne anne ot anne bok anne yüzünden oluyor bunlar. Bende isyankarmom diye bir hesap acicam degistiricem bu sistemi. Aha buraya yazıyorum.

öyle dua etmeyin, çocuğunuz olsun ama sağlıklı olsun. en önemlisi o. tam isteyin Allah bilir ona göre verir. hasta çocuk annesi olmak kolay değildir. tek dert çocuk olmaması değildir, bir anne için önemli olan çocuğunun her anlamda iyi olmasıdır.

Bizim ufaklikta oyle hala disarida tutturmaz asla elini. Ergen gibiler gercekten.2 yas sendromu zorluyor bayagi. Ama cizgi film izleymiycek kadar hareketliyse pedagoga goturebilirsiz.

Çok matrak birine benziyorsunuz. Günün 1-2 saati çocuğu iyice yorsanız, hani şu oyun alanları var ya, hoplamalı zıplamalı acaba günün kalanında daha sakin olur mu? Bir de çocuklar için oyun grupları varmış. Hafta da 1-2 gün katılsa daha evcilleşmez mi?

Benimki de kız versiyonu. zarar vermiyor ama gözümü iki saniye ayırdığım anda nelerrr neler oluyor anlatamam. Uyku vakti kaçınca daha da çıldırıyo. Bulgur pirinç çorba su tuz çay şeker ne ararsan sadece yerde değil. Bazen bezin içine kadar girdiğini görüyorum

Sabah kalkıp kalkmaz ufak bir kaç iş haricinde her işi bırakıp dışarıya çıkın. Yorulsun. Kovalar kürekler alın parkta oynasın. Öğlen geldiğinizde, öğlen uykusu uyuyan bir bebekse uyur sizde duşunuzu alıp bir kahveyle rahatlarsiniz. Hava sıcak artık, ona tehlikeli olmayacak bir boyutta leğene su doldurup içine gemi falan koyun kendine oynasın. Aynı şekilde toprak doldurun. Enerjisini alır.

ay valla bişe yaptım ama ne yaptıgımı anlamadım kendi kendime yazıyorum az önce sanki yorumum başka bir konuda gördüm gibi oldu, şimdi de doğru yerde görüyorum neyse bişeler oldu ama anlamadım hababam sınıfında kafası karışan müfettiş gibi oldum şuan

Kilit noktayı bulmanızı öneririm. Mutlaka oğlunuza iyi gelen bişeyler vardır. Havuza götürmek, dans grupları, spor dalları. Yada aklıma gelmeyen başka şeyler. Oğlunuzu siz tanıyorsunuz ona iyi gelen bişeyleri dikkat ederseniz bulursunuz mutlaka. Ayrıca bazı günler sizden ayrı bişeyler yapması, Babası veya güvendiğiniz başkalarıyla Oyun evleri yok mu? Günde 2-3 saat gibi ablalar var değişik insanlarla beraber vakit geçirmek iyi gelebilir. Turnbackthehandsoftime

2. çocuktan bir kez daha vazgeçtim. ALLAH'ım kendini ikna tam ediyorum hop konu gümlüyor :) İdrakyolları benim kız da öyleydi. Tüm günüm dışarıda geçerdi. Çareyi böyle buldum ben.

yazdiklarinizi o kadar iyi anliyorumki, benimde oglum 21 aylik, esim vardiyeli calisiyo bazen tüm gün evde olmuyor. Ev evlikten cikti. Biraz daha kücükken konusarak onu oyalayip en azindan makineye bulasik yerlestirebiliyordum artik kapagin üstünde zipliyor acar acmaz. Ben bi caresini bulamadim. Ama kalabaliga girince uysallastigini farkettim. Arada anneme gidip kaliyorum, teyzeside geliyor. Anneanne dede teyze ile güzel oyalaniyor ama uykusu gelince onlarida isirmaya basliyor:) Sizde degisiklik olsun diye öyle annenize falan gitme sansiniz varmi? Bide bazen parka götürmeye kalkiyorum kalabalikta oynar enerjisini atar diye o ise yaramiyo bizde daha beter sinirlerim tepemde geliyoruz eve. Z