Evet böyle tipler de çok. Birden hiçbir şey olmamış gibi geri dönüp kaldığı yerden devam etmeye çalışanlar oluyor. Yine de insan kendisine değer veren bir arkadaşına en azından konuşmak için havasında olmadığını söyleyebilmeli.

Aynen bu şekilde oldu. Diyorum ya, birbirini tanımayan ve farklı yerlerde yaşayan insanlar bunu yapınca çok tuhaf oldu. İster istemez çok canım sıkıldı. O nedenle artık muhatap olmayacağım.

Yani.. varsayalım ki kafanızda kurduğunuz o en kötü ihtimal gerçek. Nolur ki? civcivgagasi Açıyorum çiçek

Ne kadar meşgul olursam olayim, şu telefon dediğimiz zimbirti wcde bile elimizde, yazmak istedigime o arada bile yazarim yani. İstemedigime ise bin bahane bulur yazmam. Belki artik onlara cekici gelmiyorsunuzdur, sizinle paylaşacak bir seyler bulamiyorlardir. Belki de sizin fark etmediğiniz bir huyunuz onları artik rahatsiz etti. Her ne sebeple olursa olsun ISTEMEYENI ZORLAMAYIN. VE BUNUN İÇİN UZULMEYIN.

Sizi artık arkadaş olarak görmüyor olabilirler yada önemsemiyorlardır. Bir zamanlar yakın olduğun kişilerle artık o kadarda yakın değilsindir. Onlar size cevap yazmıyorsa sizde onları silin gitsin.

acaba anksiyeteniz yüzünden fazla takılmış olabilir misiniz? çünkü üsteliyor gibisiniz?

Yorumunuz için teşekkür ederim. Ben de bu şekilde düşünüyorum ama rahatsız oldukları bir konu varsa söylemelerini de rica ettim. Herhangi bir tepki alamadım. Keşke bir gerekçe sunsalar.

insan bazen kimseyle konuşmak istemiyor, insanlardan kendini soyutluyor. öyle bir şey olabilir belki. sorunları vardır ya da depresyondadır, paylaşamıyordur sizinle. ama sosyal medyada aktif görüyorsanız, diğer arkadaşlarıyla buluşuyorsa sürekli ve size cevap vermemeye devam ediyorsa hiç yazmayın aranayın o kişiyi

Arkadaşlarınızla ayrı kafadasınız. Bence iki tarafın da suçu yok, çünkü herkes herkesi kendi gibi sanıyor. Bir grup var aşırı rahat, hani görüşelim bir kere, bir dahaki sefere bir yıl sonra bile görüşsek kaldığımız yerden devam edelim. Genelde yoğun, hayatı dolu yaşayan, uzun uzun açıklama yapmaktan hoşlanmayan, bir şeylerin altında mana aramayan tipler bunlar ki ben özeniyorum:) Bir de senin gibi biraz insanları kaybetmekten korkan, kendini uzun uzun açıklamak isteyen, arayı açmayalım diyen, mesafe girerse bana yazmazsa altında bir şey vardır diye kafasında kuran tipler . Ben yavaş yavaş böyle olmayı bırakıyorum. Çünkü bazen benim de birinin mesajını açasım gelmiyor ama onu sevmediğimden değil bazen ben kendime bile tahammül edemiyorken başka bir insanı çekemiyorum. Ama sonra o insanla görüşüp bir kahve içip arayı kapatabilşyorum. Size tavsiyem hayatınızı doldurun, hayatınız boş demiyorum ama bunları düşünecek niye yazmadı yoksa bir şey mi yaptım diyecek Vaktiniz olmasın. Başka arkadaşınızla çıkın siz de o yazmadıysa. İnsanları kovalamayın yani. Darlamayın kendini ifade etmek isteyen zaten eder, bir şey mi yaptım diye deşmeyin. Bu kafa yapısına gelmek biraz vakit alıyor biliyorum o yüzden şu an ne desek boş:)

Mesaj atmayın, arayın. Ona da dönmezlerse silin. . push ;

İşte tam da bu sebeple hayatıma ancak ilgilenebileceğim kadar insan alırım, onlarla da iki elim kanda olsa en geç 2 saat içinde iletişime geçerim. Kuru kalabalıklara değil, beni değerli hissettiren ve aynı değeri gösterdiğim insanlar hayatımda vardır. Karşılık görmüyorsanız onlara dost değil, zaman geçirmelik tanıdık denir.

Çok doğru. Kimse kimseye b... k muamelesi yapmamalı. Hak edecek bir şey yaptığımı hiç sanmıyorum.

Evet, ilerisi de sanırım, hani sorularda ısrar etmek ya da aramak falan.. kendinize saygısızlık olur artık bence. Sizin hatalı olduğunuz bir konu oldu varsayalım da ondan sebep böyle oldu onda da sebep açıklamak, cvp vermek karşı tarafın sorumluluğunda. Korkaklık mı ettiler, sorumsuz mu davrandılar artık sorunlular her şekilde yani. Hatasız olma olasılığınızda zaten tam kusurlular şu tavırları ile. Sınır çizin lütfen

Valla beni görmezden gelenin cenazesine bile gitmem az gururlu olun ya bir de hesap mı soracaksınız tenezzül edip silip gidin hepsini.

Bir süre daha cevap vermezlerse çat çat silerim. Haklı sebeb sunmaları gerekiyor.

soru sorunca da cvp alamadığınızı anlıyorum burdan. Yani üstünüze düşeni yapmışsınız siz, gerisi onlarda. Hani sorayım mı deseniz sorun deriz ama cvp alamadıktan sonrası için bir öneri yok. Hayatınıza bakıp, bir sonraki olası iletişim denemelerinde sınırı çizip kendinizi korumalısınız, derim heralde

Hayat zor kimse iyi değil sizle alakası yok... yenGEnC

Çok iyi arkadaşın, seni sevdiğini biliyorsun. Ama iki mesaja cevap almayınca hemen 'sorun mu var, benim hatam mi' diye darlamissin. Muhtemelen onlar da mesajı görünce benim yaptığım gibi gözlerini devirmislerdir. Bu kadar hassas olma Her şey seninle ilgili değil. Hiç sanmıyorum tatilde onca hasret giderdigin arkadaşın sana gıcık olup konuşmayı kessin. Öyle gelişmiştir süreç. Sonra sen abartıp büyütünce olaylar arkadaşlığı büyütmeye kadar gelmiş, benim olayda olduğu gibi. Bence 1) insanlara bu kadar fazla kıymet verme, telefonunu acmadilar diye ağlayacak kadar. 2) her şeyi kişisel alma. Bazı şeyler senle alakalı degildir. Bu gerçeği kabullenince hayat çok kolay oluyof

Yada nötr kalmalısın eğer dönerlerse hiçbirsey olmamış gibi görüldü atarsın bir zahmet sorsunlar. Aynı şeyi hissetsinler.

bu kadar değer vermemeliyiz insanlara.

Biri yazmisti bir yerde: ilk mesaji atmaya biraktiginda aslinda ne kadar cok ölü cicek suladigini görürsün diye

Çok teşekkür ederim yorumunuz için. Haklısınız ama en azından bir mesaj yazmak, cevap vermek çok zaman almayan bir şey. Bu şekilde mesaja yanıt alamamak çok incitici.

Bencede söylemeli bir hafta bile geçse kusura bakma diye bı arar yada yazar insan. bendede vardı öyle beraber büyüdüğüm komşumuzun kızı. baktim tele bakmiyor cvp yszmiyor haftalar sonra bı şey yok gibi arıyor sildim. o sıra hamile kaldım nerdeyse doğum yapacağım aaa hamilesmissin yok annannende ölmüş basinsagolsun... sanki askerden döndü telefonsuz kalmis gibi bı sene sonra kaldığı yerden devam etme çok doğru söyledin...

O sira ilgileri başka yöne kaymistir ya da yoğundurlar bazen ben de yoğun olduğum zaman aaa cevap vermeyi unuttum diyorum ya da ikinciye arıyor öyle yazıyorum

Ben bir kadınla tanıştım. Tanıştığım ilk günden "ben dostlarıma çok önem veririm aynı özeni beklerim. Seni de dostum olarak görüyorum artık" falan gibi laflar duydum. Açıkçası ilk görüşmede böyle söylemesi tuhafıma gitti ama bir iki daha görüşeyim belki anlaşırız dedim. Sonrasında beni arayıp, saatlerce telefonda konuşmaya çalıştı ki öyle bir şeye ne enerjim ne vaktim var. Sonuç olarak benim kafa yapıma uygun olmayan biri olduğunu anladım ve yavaş yavaş uzaklaşmaya başladım kendisinden. Diyeceğim şu kibğtün arkadaşlarınız size böyle bir tavır alıyorsa, insanları fazla bunaltıyor olabilir misiniz?

Bir insan ne kadar yoğun olursa olsun merak eden insana yazar 2 dksını almaz yazmak. Sanırsın hiç telefona bakmıyor heryerde telefona sarılan bir millet. Birebir tınlamamaktır bu ayrıca sorunu varsa onu da kısaca belirtebilir arkadaşı bu anlayış mı göstermeyecek? Bazen kimse ile konuşmak istemediğim de görüldü de atmıyorum kırılmasınlar diye. Ama sonra mutlaka dönerim. Hepsi birden cidden çok tuhaf ama. Bilmiyorum benim arkadaşlarım ve kendim öyle olmadığım için bana tuhaf geliyor ya da.

Umarım öyledir. Yani şu saatten sonra sessiz kalmaktan başka çare yok gibi görünüyor. C

Bencede. Bende ilk mesajlari atmayi biraktim. Benim sandigim kocaman bahce öldü

Bence fazla takılmayın bu duruma. Hepimizin telaşı, işi gücü koşturmacası var. Mesela iş güç, ev işleri çocuk derken boş vaktim de çoğu zaman arkadaş, anne, kardeş bile çekesim gelmiyor. Seviyorum ama sanki alo desem ya da yazsam kafadan 1 saatim gidecek ve kafa dinleyemeyecek hissediyorum. Çok yakın bir arkadaşım var hamile ne zamandır arasam diyorum kısmet olmuyor sanki ara ara kısaca yazıp geçiyorum ne o ne ben alınmadık hiç bugüne kadar. İnstadan bazen kardeşimin attığı şeylere dahi bakmam devamlı birşeyler atıyor diye kızdığım dahi olur. Yine yakın bir arkadaşım öğlen yazdı henüz cevap veremedim eve az önce girdim ve dinlenip dönmeyi düşünüyorum. Hepsini ayrı ayrı çok seviyorum ama devamlı mesaj atıp yazamam ya da uzun uzun konuşamam sıkılıyorum yapı olarak da. Keza böyle devamlı yazıp ara ara sitem eden bir arkadaşıma vaktim yok dedikçe o kadar üstelediğini hissettim ki hayatımdan çıkartmak zorunda kaldım ve soğudum. Kısacası hepimiz yorgunuz, kendimize vakit ayırmak ya da boş boş oturmak istiyor olabiliriz. Bu kadar alınmayın derim.

İnsanlar görüşmek istemeyebilirler. Bu herkesin en doğal hakkı. Ama görüşmek istemediğini bir şekilde göstermek gerekir diye düşünüyorum. Ben biriyle görüşmek istemediğim zaman söylemesem bile her yerden silip engelliyorum. Bu da zaten belirgin bir tavır. Fakat bu durduk yere olmuyor. İlla ki karşı tarafın bir hatası oluyor ve bunu kendi de biliyor. Burada ben ne olduğunu ve niye olduğunu asla bilmiyorum. Sorun bu aslında.

Herkesin işi gücü sorumlulukları var. yeri geliyor en yakın arkadaşını bile ayda 1 arıyorsun. Hayat telaşı çok takılmamak gerek

Bir şey yollamak gibi bir durum değil bu. Sorduğum soruya cevap alamamak. civcivgagasi Açıyorum çiçek

Mecburen öyle yapacağım. Çünkü ne olduğunu bilmiyorum. Bilmediğim bir sebepten dolayı hayaletleniyorum. Bu durumda sanırım hiçbir şey yapmamam gerek artık.

Ölü taklidi yapıyorlarsa ben de onların cenaze namazını kılardım.

Bu lafa bayıldım cidden o kadar doğru ki

Kesinlikle tınlamıyorlar. Evet çok tuhaf. İnsan bir mesaj gönderip "Meşgulüm" diyebilir. Üç saniyelik iş. Ya da silip engellemek bile bir tepkidir. Görüşmek istemediğini net olarak ifade eder. Bir insana hiçbir şey söylememek hakaretten beter bir davranış.

En hoşlanmadığım şeydir arafta bırakmak insan acaba ona mı birşey oldu yada benle ilgili sıkıntı mı var diyor çok kaba bir davranış kişisel algılayıp kırılman çok normal. Seni anlıyorum her arkadaşlık ilişkisinin dinamiği farklı seni bilgilendirmeli seni tanıyor biliyor sonuçta sanki sürekli rahatsız mı ediceksin? Bu bir medeni ve kibar bir davranış. Kötü ruh halleri bile geçirse şuan iyi değilim ya da yoğunum çocuklar vs uğraşıyorum sonra konuşuruz demesi çok mu zor Allah aşkına?

Bazen yapılan bir şeyden rahatsız olduğun için değil genel olarak hayatı o kişiyle arkadaş olarak paylaşmak istemezsin. O yüzden ipleri koparmaya başlarsın. Çünkü kafalar açmaz. Sebep bu da olabilir. Muhtemelen onların da sizinle kafanız açmıyordur. Ama siz üzüntünüzden fark edemediniz belki de. Kafa yapınıza daha uygun insanlarla karşılaşmaya arkadaş olmaya çalışın. Ölene kadar arkadaş olamıyorsun çoğu insanla ya ortaokulda kopuyorsun ya lisede vs. Çünkü büyüdükçe bambaşka insanlara dönüşüyor insanlar. Zorlamamak gerek. Sırf bu yüzden ergen gibi arkadaşımı niye engelleyim düşman gibi. Sadece anlamasını sağlarım.

İnsanlar çıkarlarına göre davranıyorlar bende bunu anlayana kadar epey üzdüm kendimi. Acaba bir hatam mı oldu diye. Ancak 32 yaşımda akıllandım kim bana ne kadar geliyorsa o kadar gidiyorum mutluluğun formülü bu. Aldığın kadar vermek. Kafanı takıp üzülmen sadece sana zarar verir

Sevgili olsa anlarım ama artık ben arkadaşlara bu kadar anlam yüklemiyorum. Yazarsa başım gözüm üstüne yazmazsa güle güle. Hiçbir zamanda ''bir sorun mu var?'' diye sormam. Orta okuldan arkadaşım var çok nadir konuşuruz ama hem ben hem de o beni sever. Kendi şahsi fikrim artık çok yakın arkadaşım da olsa mıçmıç gibi sürekli konuşma taraftarı değilim arkadaşlarımda benim düşüncemde.

Benim de bir arkadaşım bir şeyler yollar bana görünce sordu seni rahatsız mı ediyorum diye kırmamak icin güzel okuyorum dedim ama bir sürü insan bir şey yolluyor ve hepsine bakarken canım sıkılıyor canım ne istiyorsa ona bakmak istiyorum kırılmasını gerektirecek bir durum yok kırılacaksa paylasmasin o zaman C

Hiçbiri birbirini tanımıyorken aynı anda sizi görmezden gelmeleri ilginç bir durum. Hani ortak bir karar da yok ortada.

Merhaba hanımlar, Pek çok kişi derdimin dert olmadığını söyleyecek belki ama sinirlerim çok bozulduğu için bu konuyu açıyorum. Gayet samimi olduğum, herhangi bir şekilde saygısızlık yapmadığım/darlamadığım arkadaşlarıma gönderdiğim mesajlara yanıt alamıyorum. Hiçbiri birbirini tanımıyor öncelikle onu söyleyeyim. Yıllardır çok yakın olduğum, her fırsatta bir araya geldiğim 5-6 dostum sanki ağız birliği etmiş gibi bana görünmez muamelesi yapıyorlar. Yoğun olduklarını biliyorum ama ben de yoğunum. Üstelik bu insanlara "Bir sorun mu var? Bilmeden bir hatam mı oldu?" diye de sordum. Yok. Ölü taklidi yapıyorlar. Düşünüyorum ama sebep bulamıyorum. İşin kötüsü bende anksiyete bozukluğu var. Kafamda milyonlarca senaryo dönüyor. Normalde kafaya takmam ve silerim ama birdenbire hayatımdan çıkarabileceğim insanlar değiller. Ailecek görüştüğüm, birbirimizin dertlerine de sevincine de ortak olduğumuz insanlar. Sizce ne yapmalıyım? Nasıl bir tutum izlemeliyim. Ortada somut bir sebep olmadığı için içim içimi yiyor.

Evet delirmek üzereyim. Üstelik arkadaşlarımdan biriyle iki hafta başka bir şehirde buluştum. Vedalaşırken de sımsıkı sarıldı. Bana hediye almış, ben de ona almıştım. Çok mutlu olduk falan. Ondan sonra birkaç gün sonra yazdığımda cevap alamadım. Diğerleriyle de bildiğim kadarıyla bir sıkıntı yok. Ki çok hassas bir insanım. Bilerek isteyerek asla incitecek bir şey yapmam. Söyledim zaten bir hatam mı oldu diye. Resmen ölü taklidi yapıyorlar. "NEDEN?" sorusu yüzünden çıldıracağım.

Arkadaşlarımdan babası hasta olan bugün yazdı. Tedavi için babasını yurtdışına götürecekmiş. O nedenle işlemler için koşturuyormuş. Yoğun olduğunu, aramızda herhangi bir sorun olmadığını söyledi. Ben de geçmiş olsun deyip yardımcı olabileceğim bir şey olursa hep yanında olduğumu söyledim. Bu şekilde bir açıklama yapıldığı zaman zaten sorun olmuyor. Hepimizin hayat gailesi var. Çok yoğun olabiliyoruz, sevdiklerimize uygun bir zamanda dönmek istiyoruz. Diğer açıklama yapmatamları hayatımdan çıkarmaya karar verdim.

Nedeni ne olursa olsun yapılan makul değil. sizi tanıyan insanlar üstelik bu kişiler. uzuleceginizi gayet de iyi biliyorlar. teker teker silin, hayat birilerini arşa çıkarmak için çok kısa ve kuşlar uçuyor..

Öncelikleri değişmiştir bence... herkes yoğun yok eline teli alamadı yok yoğundu o gün unuttu, ertesi gün unuttu erteledi, bir hafta sonra aklina geldi ama amaan dedi içinden gelmedi ise bence ilk sıkıntısı mutluluğu vs. oldugunda sizden daha samimi olduğu birileri vardır. sevmediginden değilde bazıları umursamaz oluyor bendede vardı bir tane aylarca aramaz tam sildim derken çıkar bende laf sokunca pişkin pişkin gülerdi. boyle tipler rahat oluyor kötü anlamda demiyorum ama malesef yapıları böyle

Aynen öyle. Şu saatten sonra hiçbir şey söylemeye gerek yok. Hatam olduysa söyle demiş olmama rağmen hiçbir açıklama yapılmıyorsa büyük olasılıkla hata bende değildir.

Evet kesinlikle katılıyorum. Kimse kimseye bu şekilde davranmamalı. Artık ben de mecburen sessiz kalarak hayatımdan çıkaracağım. Demek ki bana değer vermiyorlar. Cidden çok çirkin bir tavır. Yani bir sebebi varsa bile söylemedikleri için durup dururken olmuş oluyor.

Teşekkür ederim yorumunuz için. Hemen "Bir sorun mu var?" demedim. İki haftaya yakın bir süre gördü fakat cevap vermedi. Bekledim. Sonra sordum. Umarım dediğiniz gibidir. Sürekli konuşmalarını beklemiyorum elbette. Ama ortada garip bir durum var. 6 arkadaşım birden aynı şeyi yapınca sinirlerim bozuldu. Her şey olağan akışındayken beklemediğiniz bir tavırla karşılaştığınızı düşünün lütfen. civcivgagasi Açıyorum çiçek

Valla bana göre normal değil böyle tavırlar. İşin olur, kötü günler geçirirsin haberin olmaz olabilir zaten her gün her dakika aramıyorsunuz da. Sanırım görüşmek istemiyorum da diyemiyorlar ne kadar açık sözlü olsan da söyleyemiyorsun karşındakine bunu. O yüzden bu tarz bir soğuklukla karşılaştığınızda size tavsiyem sormayında zira ya cevapsız kalırlar ya da verecekleri cevap ezberedir. Çok net bir mesafe olayı hissediyorsanız sizde sessiz kalın küsmeyinde ama hiç düşünüp kendinizi yıpratmayın bu sorulara cevap bulamadıkça kırılırsınız.

Yo işi düşme de değil ayrı şehirlerdeyiz ama taşınmadan öncede böyleydi baktım ki samimi olduğu kişiler değişmiş, önceliği, sırası degismis... belkide merakından aradı bilmiyorum tüp bebekle yıllar sonra hamile kalmıştım oda ikinciyi istiyor olmuyormuş. demekki seneden seneye konuşmak yetiyor... Allah herkesin gönlüne göre versin

Mesajlara cevap verme konusunda ben de cok kotuyum. Surekli ulasilabilir olmaktan nefret ediyorum, bu cagin lanetinin bu oldugunu dusunuyorum Hicbir arkadasima tepkimi mesajina cevap vermeyerek gostermem ama her zaman mesajlara cevap vermiyorum. Daha dogrusu okuyup kafamda cevapliyorum ama bi ara yazarim deyince kaliyor bazen. O yuzden kotu niyetli olmayabilir arkadaslariniz. Pamukannesi83

Bu kişilere mesaj attınız uzun süre cevap vermediler. Bir süre sonra bir sorun mu var dediniz ve tekrar cevap vermediler değil mi doğru anlamışım? Herkesin yatağa bile telefonla girdiği şu zamanlarda 2 dkyı mesaj atmaya ayırmaması gibi bir durum olacağını düşünmüyorum. Ya da hepsi de aynı anda o kadar yoğun oldular ki şansa 2 mesajınızı da görmediler Bence bir daha yazmayın bu kişilere.. 5 6 kişinin birden böyle yapmasına ben de anlam veremedim ama çok değişk...

Bu kararı yıllar önce bende almıştım, mesaj atmayı, aramayı bıraktım. Dediğiniz gibi koca bir bahçe öldü benimde. O gün bugündür birkaç adım atar bırakırım gerisi gelecekse geliyor zaten.

İsteselerdi herturlu cevap yazarlardi. Demekki istemiyorlar sende mesafeli ol. Birde insanları hayatınızın merkezi yapmayin.

Ne tarz sorular mesela örnek verebilir misiniz?