E evlenmenizi istemiyor çünkü yalnız kalacağı korkusuyla. Kendiniz yapın her şeyi. Yetişmiyorsa erteleyin düğünü. Kadın mecbur değil. Sizi tek büyüttüğüne göre de hayatı yeterince zor geçmiştir zaten. Çok da sağlam psikoloji beklemeyin.

Cok sey istemiyor musunuz? Kadin yillar yili elinden geleni yapmis, hala calisiyor, cabaliyor. Siz evleneceksiniz sonra o calisip ayaklari uzerinde durmaya devam edecek. Kim bilir ne kadar yorgun. Sizin ceyiziniz karakteriniz. Anneniz yillarca buna emek vermis. Lutfen kendisinden daha fazla sey beklemeyin. Dusunuyorum da icinden birazcik uzuluyordur da sizinle ayrilacagi icin. Zaten yillarin yalnizligindan dolayi ayrilik kaygisi da vardir. Lutfen annenizi ve kendinizi uzmeyin. Herkes evlenirken ayni seyleri yasamak zorunda degil.

Kusura bakmayın ama ben sizi haksiz buluyorum. Kadin sizi yillarca tek başına büyütmüş üniversite ye kadar yollamış. Bir ise girip para kazanip ona hediye bisey almalı eve masraflara destek olup yükünü hafifletmeliydiniz. Biz hepimiz daha üniversite ye gitmeden mağazaydı Kuafor du calistik anne babamiz sag ve beraber di şükür onlarda bize çalışın demedikleri halde dersane parasına, eve mesela pimapen yapildi, dogalgaz tesisati yapildi taa 2005-2006 larda biz calistik parasini biz verdik sukur.2 büyük kardes olarak calistik diger 2 küçük kardesimizin üniversite okumalarina yrdim ettik. Babamin annemin yetisemediklerine yetistik. 27 yaşımda evlendim halen erkendi 1-2 sene daha bekleyebilirmisim diyorum. Siz hic calisip para kazandinizmi annenize bi kürdan olsun hediye ettinizmi evin masraflarina destek oldunuzmu? Bence siz haksizsiniz. Yaşıniz bacayi asmamış nedir bu acele? Kardesiniz okuyormu çalışıyor mu Okuyorsa kadinin masrafi daha cok olur Biraz kendinizi düşünmeyi birakin bence Kendinizi annenizin yerine koyun

ben bu davranisi cok yakindan taniyorum ya kadinin kizi gidecek içine oküz oturmuş biraz zaman verin kadin bir durumu kabullensin benim nikahim yapilmisti annem hala ceyizlik bakarken dur bakalim olacakmi olmayacakmi ceyiz kolay diyip duruyodu belki kredi falan cekecektir yada birikmisi vardir zamanini bekliyordur. ben annenizin yapacagini dusunuyorum. şimdiye kadar evlenmeyi düşünmeyip sizi alninin akiyla, teriyle büyütmüş insan eminim ki evlenirkende boynunuzun bükük kalmasını istemez.

Kenar köşede olsa mutlaka bilirdim çünkü ödemelerle falan genelde ben ilgilenirim. Ama başka bir düşüncesi varsa onu bilmiyorum bi planı varmış gibi görünmüyor çünkü merve consume obey

Kendinizi arkadaşlarınızla kıyaslamayın, yalnız anne olmak o kadar kolay değil, arkadaşlarınızın annesi günlerde, ev gezmelerinde kısır yiyip komşunun gelinin çeyizini didiklerken anacığın çalışmış sizi büyütmüş. Belki sizin yaşınızdayken dul kalmış, bütün sıkıntılara göğüs germiş. Nazının geçtiği siz varsınız bir tek hayatında. Bölümünle ilgili iş bulamıyorsanız, bir mağazaya girin çalışın vs birşeyler yapın satın bunları kafanda kurup üzüleceğine canım çalışarak kendine çeyizlerini almaya çalış. Tebrik ederim bu arada sizi çok güçlü bir kadının kızısınız. Ve annenizi tam anlamıyla anne olduktan sonra anlayacaksınız

Haklısınız ama eger yapmıyorsa elinizden bir sey gelmez. Sizin çalışıp biriktirerek almanizi bekliyor olabilir mi yada kredi ile falan? Çünkü bu kadar vurdumduymaz degildir vardir bi plani belki kenar köşede parasi vardir

Ah annelik... İşte ne yapsan yaranamıyorsun, çok acı. Bu kadın 2 yaşınızdan beri size bakmış, büyütmüş. İhtiyaçlarınızı karşılamış. Bir şeyinizi eksik etti mi bu zamana kadar? Bu kış mont almayalım, bot da olmayıversin dedi mi keyfi olarak? Hiç zannetmiyorum. Eminim düğününüz için de bir planı vardır. Arkadaş gibi oldu, anne gibi olsaydı lafınız aşırı incitici, anneniz duysa kahrolurdu eminim.

Evlenmeyi bildiginiz gibi, calisip ceyiz yapmayida bilin, neden anneye bu yuku yukluyorsunuz, ayrica kadinin kafasi karisiktir, onca emek vermis hayrinizi gormeden yuvadan ucuyorsunuz, bu yuzden tuhaf davraniyordur,

Seni eşinden kıskanıyordur, evlenip gidince onunla eskisi gibi ilgilenemeyeceğini biliyor. Bu yüzden hevesi yok evlenmene. Ama bunu söz olarak söyleyemez, davranışlarına bu şekilde yansıyor. Ve seni evlat değil akranı gibi görür. Babasız büyüttüm zaten çok çektim havasında olabilir. Yaptıklarını yeterli görüyor. Beklentini minimuma indir, olduğu kadar devam et. Evlenince benimle ilgilenmiyorsun diye kavga çıkarmasın yeter.

iş bulmadan evlenmeye atılmışsın acelen neydi sonra başına kalkacaklar annen birşey almadı diye yaşında çok küçük keşke acele davranmasaydın evlilik zor uzaktan göründüğü gibi değil B Bahar

Annenizin bir yanı mutluyken bir yanı buruk. Siz evlenince tek kalıcak dostunu elini kolunu herşeyini kaybedicek farkında mısın? Bundandır bence sessiz kalması. Kız vericek eşi yok tek başına bunun yükünü düşünüyor olmalı. Haksızlık ediyorsunuz kadına yapmasa ben mi yapıcam ya yap der tersler falan yani var öyle arkadaşlarımın anneleri. Anneniz yapıcam demiş ama üzülüyor içten içe.

Annen istemiyo galiba içine sinmemiş S

Çeyizi çorbayı geç annesi tarafından başı bir defa olsun okşanmamış gram sevilmemiş çocuklar var. Keşke annem beni biraz sevseydi de sırtımda taşısaydım ben onu diyen niceleri.. Senin annen güzel bir insan. İstediğini alsın yesin içsin gezsin. Sen de çalış çeyizini kendin yap.

Herkese teşekkür ederim fikirlerini belirttiği için ancak keşke bir kısmınız empati yapmayı deneseydiniz. Annemi sokağa atmak istemişim de bunu yazmışım gibi cevaplar var. Ama şunu söylemek istiyorum benim de babasız olarak nasıl bir yaşam sürdürdüğümü, babasız olarak büyümenin bende nasıl bir ruh hali yarattığını anlamaya çalışsaydınız keşke. Kendinizi annemin yerine koyduğunuz kadar benim yerime koyabilseydiniz. Çeyiz kelimesine bile takılan var aranızda. Çeyiz, evlilik öncesinde alınan eşyalar vs. Bu şekilde uzun uzun yazsam daha mı çok rahat edecektiniz. Kaçıncı kez söylüyorum bilmiyorum ama annemin hakkını ne yaparsam yapayım ödeyemem. Ondan da beklentim sadece maddi şeyler değil. Bana biraz destek olması hepsi bu. İşsizlik psikolojisi, gelecek kaygısı, stres ve daha kafama takılan bir sürü şey yüzünden zaten psikolojim alt üst olmuş durumda. Siz böyle bir durumda olsanız kimden destek beklerdiniz? Herkes en yakınındakine tutunmaya çalışır, ben de anneme tutunmaya çalışıyorum. Çalışma meselesine gelince bu yıla kadar çalıştım, bir sürü işe girdim çıktım. Ama pandemi sürecinden dolayı işsiz kaldım. Atamaları bekliyorum şuanda da. Evlensem bile annemi maddi olarak desteksiz de bırakmam asla ayrıca. İnsanları tanımadan nasıl ithamlarınız var! Anneme hediye almam gerektiğini söyleyen bile var aranızda. Allah aşkına yazdığım yazıda anneme işkence ediyorum falan mı demişim ben. Onu mutlu etmek için tabi ki elimden geleni yapıyorum. Yıllardır dost gibi olduysak annemle bu iki taraflı bir iletişimin sonucunda böyle olmuştur değil mi? Evlenmek için acele ettiğimi düşünen ve daha yaşımın 24 oluşuna takılanlar da var. İnançlarına bağlı bir insanım, evlenmek de benim inançlarıma göre geciktirilmemesi gereken bir durum. Bunu da kimsenin sorgulamaya hakkı yok. Gayet güzel bir dille fikrini beyan edenlere içten teşekkür ediyorum. Diğerleri için de son olarak şunu söyleyeyim: bir insan size derdini açtığında bilin ki gerçekten anlatma ihtiyacı duymuştur. Onu anlamaya çalışmanız dışında vereceğiniz hiçbir tavsiye de ona iyi gelemeyecektir. Size tavsiyem, birisi size içten bir şekilde derdini açarsa onu suçlamadan önce kendinizi onun yerine koymayı deneyin.

Anneni asla yadirgama vardır elbet bir planı ben üstüme düşeni yaparım diyorsa sizde pat diye olsun diye beklemeyin. Benim kardeşim böyle dusundu aynısını yaptı anneme sözde nisanda istemese kavga kıyamet her alışverişte ama düğün zamanı gidip bütün mobilyasini aldı smdi defol git çocuğum yok diyen üzülmesin dedi içi kan ağlıyor gorusmuyorlar yapma annene sakın terslenme maddi şeyler yüzünden karşı tarafta zorlamiyormus. Ne eşini at ne anneni demişler sonrada eş bulunur ama anne bulunmaz demişler kırma ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

Bir anne kızı için neden evlilik hazırlığı yapsın ki? Biraz dinlenip bir şeyleri düşünmemek hakkı değil mi? Artık 2 kızı da büyüdü ebeveyn olarak tabi ki size bakmak zorundaydı fakat bu da bir insan yalnız olarak 2 çocuğa bakmak zor Kendine ait bir hayatı olmadığını düşünüyorum kadının Fazlasını beklemeyin artık evlenmemiş mesela tekrar sevgilisi bile olmamıştır Bla bla bla bir şeylerden vazgeçmiş çok elzem şeyleri alın diğer kısımları eşinizle evlenince yapabilirsiniz o hayatından vazgeçmiş siz de şimdilik elzem olmayan çeyizlik eşyalardan vazgeçin ay ya şunu demeden de geçemicem o çeyiz işleri kadının ve eşinin çalışmadığıevlenince eş ailesinin yanına yerleşildiği çağlardaydı Ki o zamanlar da insanlar erken evleniyordu falan çooooook öncesinde hani artık hayatlarımız evrildi hani ne gelenekmiş ya yakamızı kurtaramıyoruz Çeyiz terörü kv terörü Herkes işine gelen geleneği çok önemsiyor

kadın daha ne yapsın Allahaşkına? böyle okuyunca acaba çocuğum olmadığı daha mı hayırlı diyorum kendi kendime. kadın sizler için evlenmemiş, kim bilir tek başına ne zorluklara göğüs germiş yine de sizlerle arkadaş gibi olmuş, neymiş çalışmayan kızına çeyiz düzmüyormuş. Allah aşkına bu konuyu yazarken de utanmadın mı? ne kadar bencılce. bu devirde karı koca çalışıyor da yine de bir ev geçindiremiyor bir çok kişi. aç değilsin açıkta değilsin oturup şükretmen gereken yerde şu düşüncelere bak

Çoğunluk ayni konularda yazmissa demekki problem sizde Neyse zaten üyelik iptal edilmiş demekki çoğunluk hakli M

Anneniz zaten evi geçindiriyormuş işiniz yoksa bi seneye değil iki seneye evlenin yaşınız da çok genç. Bu yaşa kadar anneniz bakmış sizi bide çeyiz yapmıyo diye kırılıyosunuz bence çok saçma ayrıca annenizin ne kadar geliri var ki çok mu? Bu devirde tek başına ev geçindirmek bile inanılmaz zor. ben sırf bu yüzden çocuk yapmayı düşünüyorum. Bitmeyen masraf demek valla. Okulu vs neyse de bir de evlendirmesi var türkiyede. Çok saçma. evliliği erteleyin veya eşiniz yapsın. Zavallı kadın kenara ayıracak parası varsa da kendine harcasın bundan sonra, tatile gitsin evine harcasın vs.. gecenin_resmi BU' DA GEÇER!! Anneler

Calisiyo kadin evi gecindiriyo karninizi doyuruyo yetmiyo bi de ceyiz bekliyosunuz. Evlenmezse olecek hastaligi mi bu?is bulun yapin ne istiyorsaniz

Ebeveyn olmak ne zor ya. Gencecik yaşında kocan ölsün iki çocuk büyüt, arkadaş gibi ol. Gel gelelim yıllar sonra vay efendim anne gibi olsaydı bana çeyiz yapsaydı densin. Bi konuyu dışarıdan okusanıza allahaşkına konu sahibi bakalım ne düşüneceksiniz kendi hakkınızda. Hayatınının en güzel dönemini size bakmak için harcayan annenizin aldığı kıyafete takılacağınıza işsiz güçsüz 24 yaşında evlenmeyiverin Erteleyin düğünü iş buluncaya kadar çulsuz çaputsuz evlenmeyin. Bu kadar.

vay arkadaş besle büyüt kendine aldıkların bile göze batsın ee ama hayat böyle

İyi geceler herkese, yakınımda derdimi paylaşabileceğim kimsem olmadığından kendimi burada buldum. Uzun olabilir, uyarayım. Benim derdim, annem. 24 yaşındayım, babam ben iki yaşımdayken vefat etmiş dolayısıyla babasız büyüdüm. Annem hiç evlenmedi ve kardeşimle bana baktı, büyüttü. Hakkını ne yapsam ödeyemem bu yüzden ona saygım sevgim sonsuz. Annem bizimle hep arkadaş gibi olmuştur. Mesela hiçbir zaman kimseyle kıyaslamazdı bizi, başımıza bir şey geldiğinde bizimle ortak olur o sorunu çözmeye uğraşırdı. Bunca yıl kahrımızı çekti desem yeridir. Annemden hiç ayrı kalmadım. Üniversiteye gitmem gerekti, ben yaşadığım şehirdeki üniversitede okudum yine ayrılmadım. Düşünün, yirmi küsür yıldır en yakın iki dost gibi olduk. Bunları annemle aramdaki ilişkiyi anlayın diye anlatıyorum. Her neyse iki yıldır birlikte olduğum sevgilimle geçen mayıs ayında sözlendik. Normalde bir anne, kızı için evlilik hazırlıkları yapar değil mi? Ne bileyim çeyizi için bir şeyler bakar, el işi falan yapar. Ben aylardır annemin böyle tek bir hamlesine şahit olamadım. Benim durumumda olan arkadaşlarıma akrabalarıma bakıyorum, anneleri kendilerinden daha çok heyecanlı. Sürekli kızları için uğraşıyorlar. Ama benim annem benim söylememle bile bir şey yapmıyor. Öyle çok büyük beklentilerim yok ama en azından birazcık düşünülmek istiyorum. Pandemi sürecinden dolayı işsiz kaldım. Çalışamıyorum. Bir gelirim yok malesef. Kendime çeyizlik bir şeyler alayım diyorum ancak ufak tefek şeyleri almaya gücüm yetiyor. Sürekli başvuru yapıyorum ama hala da iş bulamadım. Annem çalışıyor ve evi geçindiriyor. Evet yeterince fedakarlık yapıyor ama en azından kazandığı ve geçimimiz için harcadığından arta kalanları benim için kenara koysa keşke diye düşünüyorum içten içe. Çok zoruma gidiyor çünkü. Bir seneye kalmadan düğün olacak ve benim hiçbir şeyim yok. Kız tarafı da olsak bizim üzerimize düşenler de oldukça maliyetli. Karşı taraf bu konuda bizi sıkıntıya sokmuyor sağolsun. Hatta teklif ediyorlar bir şey lazımsa söyleyin alalım diye ama annem buna da yanaşmıyor "bize düşeni ben yapacağım" diyor. Ama daha tek bir şey yaptığımızı göremedim. Kendimi çaresiz hissediyorum ve bu süreçten inanılmaz yoruldum. Belki anneme haksızlık ediyorumdur. Sonuçta mecbur değil çalışıp kazandığını bana harcamaya. Ama işte ben de özeniyorum. Arkadaşlarım anneleriyle çeyiz falan yaptıklarını anlatırken içim burkuluyor. Ben anneme beğendiğim çeyizlikleri gösteriyorum "güzel" deyip geçiştiriyor. Doğru düzgün bakmıyor bile. Öyle ilgisiz davranıyor ki içten içe çok kırılıyorum. Annem bu zamana kadar dost gibi sırdaş gibi yaklaştı bana ama anne gibi de olması gerekmez miydi? Ben bunu bu yaşımda anlıyorum. Annem hiçbir zaman bize öğüt veren, yanlış yaptığımızda doğrusunu gösteren, tavsiyeler veren bir anne olmadı. İnsan çocukken farkedemiyor, işine geliyor ama ben şuan bu durumun eksikliğini derinden yaşıyorum. Mesele sadece evlilik hazırlığı da değil. Mesela hiçbir zaman sözlümle ilgili bir şey sormadı bana. Ne iş yapar, kimlerdendir, nerelidir. Hiçbir şey sormadı. Tanışırlarken baktım sormuyor ben anlattım bütün bunları. Ben istiyorum ki bi anne gibi bi büyüğüm gibi elimden tutsun, yol göstersin, karşısına alıp konuşsun. Ama o sanki kız kardeşimmiş gibi hala benden bir şeyler bekliyor. Sanki ben onun annesiymişim gibi davranıyor. Ben harçlık biriktirerek, kıyıdan köşeden artırarak birikim yapmak için uğraşıyorum; o kendisi için alışveriş yapıyor. Yapmasın demiyorum tabi ki yapacak ama ihtiyacı yok. Ben ihtiyacım olduğu halde almazken annemin dolabı tıka basa doluyken hala almak istemesi zoruma gidiyor. Belki aklınızdan "bu durumu annenle konuş" demek geçecektir. Ama malesef bizde öyle bir şey mümkün değil. Ben bu konuyu onunla konuşsam hemen geçiştirecektir. Üzerine gidersem de ağlar fenalıklar geçirir. O yüzden ne yazık ki konuşmaya yeltenemiyorum bile. Annemi anlıyorum, yaşadıkları kolay şeyler değil biliyorum. Ve tekrardan söylüyorum hakkını ne yapsam ödeyemem. Ama bu sorunlar da beni günden güne yiyip bitiriyor. Evlilik öncesi heyecanlı ve hevesli bir şekilde hazırlık yapan insanlara imrenerek bakıyorum. Çünkü ben bu süreçteki bütün anılarımı gözlerim dolarak hatırlıyorum. Tanışma öncesi kavga ağlama zırlama, karşı tarafın evine gitmeden önce yine kavga kıyamet, söz günü aynı şekilde ve şu süreçte de inanın hiç mutlu değilim. Ne hevesim kaldı ne heyecanım. Sadece bir şekilde düğün olsun artık diye dua ediyorum. Uzun oldu biliyorum ama tanıdığım kimseyle paylaşamıyorum bunları. Sağolun sabırla okuduğunuz için.

Bende aynen böyle yazardım. Param yok evlenmeye kalkıyorum demiyorda. Yıllarca evlenmemiş ona bakmis kadının anneliğini sorguluyor. Ben evlencem niye bisey yapmiyor diye. Yıllarca bak evlat sonra böyle desin. Hanımefendi evlenmeyi biliyorsanız ise gireceksiniz kendi paranızla çeyiz yapacaksiniz evleneceksiniz. Annenizden beklemeyeceksiniz.

Yaşınız henüz 24, çok mu acil bir ihtiyaç evlilik? İşinizi bulun, çalışın, çeyizinizi yapın sonra evlenin. Anneniz konusuna değinmiyorum, diğer üyeler yeterince söylemiş.

Haksızsınız. Kadın zaten sizin için yeteri kadar fedakarlık yapmış. Üstelik tek başına. Arta kalanı da size biriktirmesini beklemeniz çok bencilce. Annenizi başkalarının anneleriyle kıyaslamayın. Annenizin yaşadıkları farklı onların farklı. Kim bilir nasıl bir ruh halinde, neler hissediyor. Dolabındaki kıyafetlere takılmışsınız. Evi geçindiren çocuğunu okutan bir kadının aldığı kıyafet mi rahatsız ediyor. Belki o şekilde sadece mutlu olabiliyordur siz onun heyecanını anlıyor musunuz? Kızından ayrılacak olmanın üzüntüsünü, yalnız kalacak olmanın hüznünü tahmin edebiliyor musunuz ki heyecanınızı paylaşmıyor diye sitem edebiliyorsunuz? Bende babasızım Annemle evi geçindirmek zorundaydık Annem hiçbir şey alamadı yapamadı. Üzüntüsünden heyecanımı paylaşamadı Maddi olarak ondan beklenti içine girseydim bu adaletsizce olmaz mıydı? İşsizseniz alamıyorsanız o zaman iş bulmayı bekleyin. 24 yaşındasınız Evlilik planı yapıyorsunuz ama annenizden beklentiye giriyorsunuz. Durumunuz yoksa evlilik için aceleniz neden? Yapamıyorsanız ertelemeniz lazım mantıken. Benim burada gördüğüm fedakar bir anne bencil bir evlat.

Paranız yok, işsizseniz evlenmeyin o zaman, uzatın bu süreci kendinizi toparlayana kadar. Annem tek başına yıllardır mücadele veriyor daha fazla ona maddi anlamda yük olmayayım demiyorsunuz da niye dişinden tırnağından artırıp bana çeyiz almıyor diyorsunuz. Bu kadar bencil olmayın.

Kadin daha ne yapsin zaten sizi bakmis buyutmus kocaman evlenecek yasa gelmissin madem gir bir yerde kasiyerlik yap cok istedigin ceyizini duzersin. Annenin iligini kemiginimi istiyorsun anlamadimki kendi calisip evi gecindiriyormus daha beklenti icinde olmaniz cok ayip cok bencilce. Ertelersin dugununu calisir yapar evlenirsin

Hayatınızı sevgilinize, sözlünüze, düğününüze odaklamayın bence hayatınızın şu döneminde. Ben olsam bir iş bulmadan asla evlenmezdim, daha yaşınız genç ve şu çeyiz denen şey o kadar gereksiz, saçma ki. evlenirken herşeyin tastamam hazır olması, her eşyanın olması gerekmiyor ki. birlikte çalışıp yavaş yavaş kendiniz de düzebilirsiniz evinizi ki bu çok daha güzel olur. daha kıymetli ve anlamlı olur. kendinizi ufacık bir şey için yıpratmayın boş yere, annenizi de üzmeyin ki mükemmel bir anneniz var bence

Çeyiz kelimesi bana her zaman itici gelmiştir buna takılmamaya çalışıyorum ama beceremiycem galiba. Evlenene kadar sizi idare edecek bir işe girmeye çalışın, sıkın dişinizi Anneniz sizin ondan gitmenizi kabul edemiyor belli kıyamam. Ömrünü size adamış ve muhtemelen yalnızlıktan çekinen kadına maddi olan hiçbir şey için sırtınızı dönmeyin. Arkadaşlarınızın o özendiğiniz çeyizsever anneleri ile annenizi karşılaştırırken sizi tek başına büyütme çabasını da karşılaştırıyor musunuz mesela? Öyle olsun çünkü.

Konu sahibi haksızsınız yaşınız daha küçük işiniz gücünüz yok evliliğe kalkışmışsınız. Önce Bi ekmek tutun annize de faydanız dokunsun sonra evlenirsiniz. Ailemin durumu yoktu diye 34 yaşında evlendim. Evlendiğimde halen daha durumları yoktu herşeyimi kendim yaptım. Yaş sıkıntım olmasa idi beklerdim biraz daha ama bebek istiyordum ve geç kalmak istemedim. Şuan bebeğim olmuyor beklediğim için. Ama nasip. Ki ailem e maaşının son kuruşuna kadar verip yürüyerek işe gittiğimi, öğlen yemek yemediğimi bilirim. üniversite de param olmadığı için fotokopi çektşremeyip dersten kaldığımı bilirim. Anneniz sizi okutmuş bu yaşa getirmiş. Haksızlık yapmayın. Bekleyin işe girin kendiniz çeyizi nizi yapın. Bide burada anne baba yapmak zorunda ı diyen arkadaşlara bişey demek istiyorum. Evet yapmak zorunda. Doğurdum okuttum büyüttüm benden çıktı muhabbeti çok yanlış. Ölene kadar anne babasınız. Ben olmayan çocuğum için şimdiden birikim yapıyorum ev almaya çalışıyorum bende sonra tökezlemesin diye. Anne baba olarak bazı sorumlulukları üstlenmemiz gerekiyor ki çocuğumuz da kendi çocuğuna yapsın.

Siz annenizi hayata bağlayan şey olmuşsunuz. Sizin için yaşamış, ayakta kalmış. Ve ilk kez ayrılacaksınız. Bu annenize çok zor geldiğinden dolayı bir şey yapmak istemiyor. Bu konuda mı konuşsanız acaba? Ona hiçbir zaman kopmayacağınızı anlatsanız güzel güzel?