çok teşekkür ederim yorumunuz için ama o daha çok küçük bir yaşında kuzum Bu konida

onun geleceği için uğraşıyorsunuz. bence en doğru şey bu. ben annemi evlendikten 15 sene sonra yeniden çalışmaya ikna ettim. 5 senedir de çalışıyor. çalışmak sizin için de çocuğunuz için de iyi olacak. hele biraz büyüsün, annesine bağımlı değil kendi işini kendi yapabilen biri haline gelecek. bir çocuğa da bundan daha iyi bir miras veremezsiniz. kendi başını becerebilmesi sizi de çok mutlu edecek ileride... H hulya006

Ben de Allah nasip kısmet ederse çalışan bir bayan ve ileride de anne olacağım için kendimi sizin yerinize koyup düşündüm de gerçekten zor bir durumdur. Ama çocuklarınızın geleceği, onların rahatı için çalışmak zorunda olduğunuzu düşünerek rahatlatmaya çalışın kendinizi... Herşey onlar için...

Çalışan anne olmak gerçekten çok zor, bende çalışan bir anneyim ve onun üzüntüsünü hala yaşıyorum ki, kızım 13 yaşında olmasına rağmen. ama ne yapıyorsak onlar için yapıyoruz, onun için içiniz acımasın derim, eşinize, evinize destek olmak için çalışmak zorundaysanız, olumlu yönleri düşünüp psikolojinizi bozmamış olursunuz... Şu zamanda şükredin ki, geri döneceğiniz işiniz var.. Allah kolaylık versin. H hulya006

benim sorunum bir erkek değil bir kız çocugu yavrum yaklaşık bir aydır yanındaydım o bana ben ona çok ama çok alıştık ve ben onu bırakıp pzt işe başlıcam içim acıyor bırakmak istemiyorum onu ama mecburum eşimin maaşı yetmez geçinmeye kızımada dayanamıyorum şu an işi bırakmak düşüncesinden başka düşüncede yok aklımda annelik çok zor yaaaaaaaaaaaa

:) çocuğunuz 1 yaşında da olsa 30 da olsa aynı kaygıyı duyacağız sanırım, Henüz evli bile değilim ama canım annemden biliyorum, kadıncağız nasılda açsak üşüyosak içi gidiyo huzursuz oluyo sahrud72 Baskılar bizi

Tahmin ettim o kadar minik olduğunu, ama benim bir arkadaşım 6 aylıkken bakıcıya bırakmak zorunda kaldı. bunun için diyorum arkadaşım, herşeyi çocuklarımız için yapmıyor muyuz, heyet raporu falan alsanız, çalıştığnız yer sorun çıkarır mı? özelde mi çalışıyorsunuz? semerta

Çalışan bi anne babanın kızıyım Üstelik annem sağlık personeli olduğundan gecesi gündüzü yoktu Çok zamanlar beni yada kardeşimi banyoda ıslak bırakıp gitti Çok geceler ağlayarak hastaya yetişti Düştük düştüğümüz yerden kalkmayı öğrendik Dizimiz kanadı yaralarımızı kendimiz sarmayı öğrendik Sobamızı kendimiz yaktık yemeğimizi kendimiz ısıttık Isınmaya çalışırken kardeşim saçlarını da yaktı Üstelik bakıcı diye bişeyde yoktu Ama tek başımıza ayakta durmayı öğrendik Kısaca bu sayede kardeşiminde benim de iyi birer geleceğimiz oldu Tek başımıza kaldığımızda sudan çıkmış balığa dönmedik Bu sayede ayaklarımız yere daha sağlam basıyor Sende bugünlerde zorlanacaksın ama inan çocuğun bunun kıymetini bilecek Büyüdüğünde bebeğin seninle gurur duyacak Hatta seni örnek alacak için rahat olsun