Yazdiklarindan benim anladigim sudur ki; senin hic gercekten arkadasin olmamis. Acilamadigin, hatta onlari sikmaktan korktuguna gore.. Belki karsina oylesi cikmadi, belki hic birini guvenecek kadar yakin bulmadin, belki de senin yapin buna musait degil.. Arkadas sadece iyigun dostu degildir, canin sikkinken, agresifken de basvurulacak merci arkadas, arkadas o yuzden arkadas.. Esin zaten uzakta, dertlerinle bogmak, endiselendirmek istemeyecegin kisi aslinda odur. Aileler arkadaslarin yerini tutmaz, arkadaslar ailenin.. Herkesin yeri ayri. Sikintini paylasabilecegin kalitede biri olmadiginda paylasmak icin buraya konu acmakta yanlis birsey yok.. Ancak, burada rahatlayabilmenin garantisi yok. Cunki buradakiler seni tanimiyor, ozelliklerini bilmiyor, hic biri arkadasin degil, burada hersey yuzeysel. Biri birsey soyler, rahatladigini dusunurken bir baskasi gelir bir yorum yapar tum cinlerin tepene misliyle geri doner. Yetmez, yarin birgun alakasiz bir konuda biri kalkip sana "sen zaten soylesin, boylesin" diye burada yazdiklarini kullanir, seni aylar sonra bile sinirlendirmeyi basarir. Yani kisaca burasi bir arkadasin yerini tutmaz. Bence senin sadece guvenebilecegin, kafa dengi bir ya da iki arkadasa ihtiyacin var. Her dakka gorusmek sart degil.. Oylesini bulursan sana yeter, psikolojik sorunlarin varsa ona da iyi gelir.. Konusmak, anlatmak, icini bosaltmak zaten terapinin ozu. Baslikta yazdigin ana problem de bu gordugum kadari ile, cozumu de baska ne olabilir sence?

Ben de öyle düşünüyorum ama işyeri olunca karışıyor bu işler işte, her zaman katı tavır konulamıyor da. Sinir stres sürüyor bazen.. Ne gerek vardı ki zaten bu kadar üstüne gitmişler anlamadım. Umarım aşılır. . push ; ispanakliborek Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Yengecim ama ben de mesafeyi severim. Şu anlattığın sinir harbinde resmen kendimi gördüm. Sinirini hissettim resmen. Hani içimi dökemesem uyuyamazdım diyorsun ya, bu normal bir şey mi ki? Ben de bir şeye sinir olduysam normal hayatıma dönemiyorum. Kendikendime ağlama öleyim de kurtulayım triplerine giriyorum. Az insan, az mıçmıç, az dert. Ama bazen o az olanlar bile sinir harbi yaşatmaya yetebiliyorken, bir de yenileri...

korumak istediğin mesafeyi çok doğru buluyorum. ben de bu karakterde olduğum için heralde:)) ancak bunca yıllık tecrübem diyor ki işi işte bırak, arkadaşlığı da öyle. iş arkadaşları ile böyle içli dışlı olunması bir yerden sonra sorun yaratıyor. hele ki evler de içkili ortamlarda buluşuluyormuş. isteristemez gereğinden fazla samimiyet doğar ve ağızlardan istenmeyen sözler çıkar. herkes her ortamda seviyesini koruyacak düzeyde olamayabiliyor. şu senle uğraşan kızın bi derdi var ama ne:)) neden senin üzerine oynuyor bu kadar ilginç. mutlaka kıskandığı bir nokta var veya hazmedemediği bir durum. herneyse bence sen de davetleri reddederken de fazla yüzgöz olmamaya bak:)) gerginliğinin belli etme fazla. böyle insanın üstüne geliyorlar işte aptal aptal. şu anltattığın profildeki arkadaş grubu benim asla anlaşamayacağım tipler:)) değil yemek yemek bi çay bile içememem sıkıntı basar bana:)) bütün bunlar karakter meselesi işte. bu arada geçmiş olsun diyorum.

mıllete esını sevmedıgıne daır sacma bı dedıkodu cıkaran kızı bence hıc cıddıye alma verdıgınız tepkıyı sımdı anladım gecmıs olsun tekrardan.

Kendimi gördüm. Ne ısrar ne de kalabalık severim, insan seçerim ve çabuk soğurum. Tek çocuğum napayım? Bağımsız ve yalnız yetiştim, dost bildiklerimden sağlam kazıklar yedim yetti.

Oyle mi? Cok memnun oldum. :) Burclarla aram cok iyi degildir ama bu ozellige sahip kadinlarin cogunun akrep burcu olmasi da ilginc gercekten.

Haklısınız benim de bu hayatta en nefret ettiğim şeylerden biri ISRAR.. Katlanamıyorum yapmayın daralıyorum.. Kibarlığına istediğim bişeye hayır demem zaten. Onlar ısrar ettikçe Bağırasım gelir. Siz de benim gibisiniz. Ama kv niz haklı yarın normal seviyeli davranın bana kalırsa. Sonra daha da bunlar sinir eder sizi yine olan size olur.

Ben galiba pek vefalı bir arkadaş değilim. liseden üniversiteden ve küçüklükten mahalleden olmak üzere 4 5 yakın kıza arkadaşım var. Onları çok aramam. Vaktim de olmuyor ama seviyorum. Görüştüğümüz zaman mutluoluyorum. Sıkıntılarımı paylaşabiliyorum. Yine de srekli görüşürsem sıkılırım. Ve fazla derdimi kimselere açmam eşimden başka. Seyrek iyi geliyor. Uzakta olsam senin gibi belki de kopardım bilmiyorum :) Ailem eşim yetiyor genelde. Bir arkadaşımı arayacak kadar sıkıntım olmadı hiç hayatta. Belki de o yüzden Anlamıyorum. İlerde ne olur bilmiyorum tabi.

çok geçmiş olsun

Yalan söylüyorsun diyen insan benim hayatımda olmaz zaten. Şak diye keserim ilşkimi

Bu bakış açısı neden terapi gerektirsin ki? Haftada bir kaç gün iş arkadaşının evinde toplanıp içmeyi istememek terapilik bir durum değil bence.. tabi bipolar şüphesi yakından takip edilmeli, o ayrı ama diğer meseleler kişillik özelliğinden geliyor belli ki, düzeltilmesi gereken bir sorun değil sanki.

Oncelikle gecmis olsun. Kendimi okudum sanki bende sevmem laubali iliskileri, israri hele yapiskan arkadas tipini iyy Ben sizde sorun goremedim bazilari cok vicik vicik ortam sever bazilari daha sevyeli.

Siz var ya cansiniz. Kendim gibi birilerini gormek oyle guzel ki... Ben de yalniz ve bagimsiz takilmayi seviyorum. Akrep burcuyum. Cok sicakkanliyim, ortama bagli olarak insanlarla hemen kaynasabiliyorum ama gelin gorun ki arkadaslik kurmayi sevmiyorum. Kirk yilda bir gorusuyorum arkadaslarla, o da onlarin istegi ile. Cok vefasizim bu konuda.

Keske siz de videolar gelirken kayinvalide ile onlara el sallayan bir selfie cekip yollayarak cevap verseydiniz, israr aninda dururdu diye dusunuyorum. Ben balik burcuyum. Belki de bu yuzden, gencligimde cok sayida ve cok samimi arkadasliklarim oldu. Sayisiz anilarla dolu bir yasam.. Hala firsat buldukca bir araya geliyoruz, uzaktan da olsa internetten gorusuyoruz, bazen bu gunu, mutlulugumuzu ve derdimizi paylasiyor, bazen de gecmisi yadederek kahkahalara gomuluyoruz. En yeni arkadasim, kankam 35 yillik arkadasim, Turkiyeye gelecegim diye heyecanla yollarimi gozluyor simdiden.. Digerleri cocukluktan beri, yani 40 seneleri coktan astik.. Biri anyada, digeri Konyada, hepsini ozledim, hepsi beni ozledi, hangi birine yetecek iznim onu dusunuyorum. Ben en vefaliymisim, hepsinin ortak kanaati.. Ha simdi buralarda, Amerikalarda, yeni arkadasliklarda hic gozum yok senelerdir.. Burada bile eskiler yetiyor. Daha gecen ay Floridada bir tanesindeydim, arkadasligimiz nerdeyse yasim kadar.. Ben tek buyudum, kardes yerine arkadas koydum. Onlarsiz hayat nasil olurdu dusunemiyorum bile.. Bence herkesin en az bir tane kafa dengi, cekinmeden derdini sirrini anlatabilecegi, icini dokebilecegi, sevincini paylasabilecegi, lafin sozun orada kalacagina emin olabildigi bir arkadasi olmali. Olmazsa psikologu olmali, cunki yalnizlik Allaha mahsus.. Insanin bazen ailesi ile paylasamayacagi derdi sikintisi da olabiliyor. Boyle zamanlarda arkadaslar emniyet sibobu gibi.. Ama arkadas diyorum, samimi arkadas diyorum, sirrini derdini neseni paylasabilecegin arkadas diyorum. Dost demiyorum. Cunki gercek dost bunun da otesi, herkese kismet olmuyor maalesef. Arkadasini basin derde girdiginde ararsan "elimden gelecek birsey varsa hemen.." diye lafa girer, gercek dostun varsa iki eli kanda olsa dahi "Nerdesin?" diye sorar. Oylesini bulursaniz sakin birakmayin..

Ben sizi çok iyi anladım. Bence sizde bir sorun yok.. Sorun aşırı ısrarcı olan arkadaşlarınızda. Bende sizin gibiyim. Az olsun, öz olsun modundayım. İçimden arkadaşlarımı aramak geçmez. Çok sık görüşmek istemem. Kendini biliyorum çok sık görüşürsem, sıkılırım. Arada görüşmek daha iyi. Ve de ben yalnızlığı da seviyor gibiyim.. Asosyal olduğumdan değil. İnsanlara güvenim kalmadı gibi. En ufak bir hatalarını gördüğümde, hayatımdan çıkartıyorum. Ergence tavırları ve saçma sapan sohbetleri sevmiyorum. Elalemin dedikodusunu yapanları sevmiyorum.. Yapmacık, kendi gibi olmayan, özenti insanları sevmiyorum. Elalemin nazına, kaprisine gelemiyorum.. Sevmediğim insanlarla özel hayatımda görüşmüyorum. Bildiğin zaman israfı..

Burcum akrep değil ama bir an beni anlattın sandım. Ben de arkadaşlığı oldum olası sevmem yani işte görüyorum yeteri kadar bir de niye boş vakitlerde göreyim ki onları yetmez mi onca saat?

elestırmeye geldım en basta sacma arkadas grubu tabırı dıkkatımı cektı ınsanları kucuk goruyorsunuz kaprıslıyım sımarıgım demıssınız, kımse sızın bu yonunuzu cekmek zorunda degılkı bakıslarınızla tavrınızla :) etrafımda benı seven ınsanlar cok demıssınız ben sahsen boyle ınsanları sevmem sasırdım ondan degındım o sacma arkadas grubu sızı sohbetıne dahıl etmek kaynasmak ıstıyorlar o vıdeolar mesajlar o sebeple eger hoslanmıyorsanız bence dırek acıkca soyleyın kımse sızı rahatsız etmek ıstemıyordur hemde sızde o durumdan kurtulmus olursunuz ısrar genel olarak bızım kulturumuzde var nıyeyse sever ınsanlarımız ısrarı belkıde ters bı anınıza geldıgınden 2 kere soyledıyse bıle sıze 20 hıssıyatı vermıs olabılır anlayıslı olalım :) nıyetlerı ıyı netıcede gecmıs olsun parmagınız kırılmıs nasıl bı kazaydı dustum bayıldım kan kaybettım demıssınız... eveett sımdı anladım duygu durum bozuklugunuz varmıs gecmıs olsun J Janet Jak Esim Durme, durme

Olsun içini dökmüş oldun. Domuz gibi davranasın varsa öyle davran hiç samimiyet kasma yoksa yoruluyor insan. Öte dursunlar daha iyi

Bipolar bozukluğun varsa o bazı dönemler kabuğuna çekilme hissin çok normal. Bir aşırı sosyalleşme bir de asosyal olma insanlardan kaçma şeklinde gösterir kendini. Dönemsel bir durum bu sende biliyorsun. İlaç kullanmak istememe sebebin nedir? Aslında daha rahat atlatırsın o dönemleri ilaçla. Kuzenim bu rahatsızlığı şiddetli geçirdiği için bu dönemlerde hastaneye bile yatıyordu. Bence kasma kendini, suçlama, üzülme. Başka şeylere odaklan, insanları çok düşünme. Bir süre sonra geçecek diye düşün.

Geçmiş olsun öncelikle. Bende nefret ederim ısrardan. Tavsiye vermeyin demişsin ama bence böyle durumlarda gelmek istemiyorumdan veya kv gelecekten daha önemli birşey söyle. Kuzenim şehirdışından geliyor havaalanında karşılamam gerek gelemicem de mesela, ısrar edemeyecekleri birşey olsun. En güzelini yapıyorsun mesafeli olmakla.

Ben sırf ısrarlarına bıktım için 3 tane çocukluk arkadaşımı sildim tek kalemde başkada arkadaşım yok suan. Ailem yetiyor bana.

Ben sınırlarıma sokabildiğim sayılı insanlardan laf çıkmayacağına zaten eminim. Ki şuanki durumda zaten dediğin gibi laf çıkması riskli bir olay değil. İnsanlara sorunlu görünmekten de çekiniyor olabilirim. O yüzden anlatamıyorum belki de. Yine de bu kızla olan sorunda gerçekten sorunlu olan ben değilim. Sakin düşündükçe bunu kabullendim artık :) beni esas sıkan şey kızın suratına benim hayatımdan çık diyememek galiba. Teşekkür ederim saraylım

Kafana uymuyorsa mesafeli olursun diye bir ibare yazmışım zaten. Senin yazdıklarınla benim yukarda bahsettiğim şeyler çok farklı şeyler. Herkesin yeri ayrıdır. Dostun da ailenin de nişanlının eşin şuyun buyun. İş arkadaşlarıyla akşam çıkmamak gibi bir tabuya da gerek yok. Kafana uyarsa görüşürsün uymazsa görüşmeszsin. Herkesin işi aynı değildir. Herkesin işyeri aynı değildir. Herkesin çevresi aynı bilinçte değildir. Yaşam tarzları da farklıdır. İş arkadaşlarımın hepsiyle samimi değilim. Kafama uyanla da konserede gideriz, akşam çıkıp bir yerde yemekte yeriz, eşlerle bir araya da geliriz. Bi ihtiyacım olsa koşarlar ben koşarım. Ailemle paylaşamadığı durumlar olur insanların. Arkadaşlar daha çözüm odaklı olabilir. Yani kendini kalıbın içine sokmamak gerek. Burdaki ısrar, sadece bir akşam bi yere çağırmak için ısrar. Senin bahsettiğin ısrar şekli eve rahatsız eder. İnsanlara saygısı olmayan, sınırları zorlayan yıpratan kişilerle ailen bile olsa görüşmemek taraftarıyım zaten. Bi önceki yorumumu aynen savunuyorum. Fikrim analizim, hayat tecrübem bu yönde. ispanakliborek Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

ben de Akrep burcuyum ve bu anlattiklariniz aynı ben hayat felsefem mesafe üzerine kurulu

Eğer ibaresi varsa hemen çok iyi bir psikoloğa git canım, başlangıç falansa atlatırsın. Bu insanlardan kaçma durumu karakter değil de psikolojik olabilir o zaman. Bu bipolar bozukluk konusunda çok iyi uzmanlar var İstanbul'da, umarım yoktur böyle bir rahatsızlığın ama eğer varsa da ilerlemesini engellersin. Belki ilaçsız psikolojik destekle bile çözersin. İleriki boyutunun maalesef tedavisi yok, sadece ilaçla etkileri azaltılıyor ama işte o şiddetli manik ve depresif dönemleri geldi mi ilaç da kar etmiyor. Allah babana da şifa versin, çok zor bir hastalık (

Akrep burcuyum diyince devamini okumadim, zaten oraya kadar olan kisim da uyusuyor benimle, biz istemedikce insanlar bizimle iletisine gecmesin istiyoruz ve herkesle iliskimiz mesafeli, ozel alanimiza girilmesinden hic hazetmeyiz... Esim bu huyumdan cok sikayetci cunku kendisi insan iliskilerinde asiriya kacan bir tip, neredeyse tum arkadaslarimizla hep birlikte ayni evde yasasak memnun olur.

Ben de yorumunuza cevap yazmadan edemedim. Ben de mesela böyle insanları çok severim, sanırım ben de bazı bakımlardan biraz bu yapıda olduğumdan Yavaş yavaş samimiyet kuranları, birden kaynaşmayanları, iş ortamını işte bırakanları, topluca görüşmek konusunda ısrarcı olmayanları, sırf aynı ortamı paylaşıyorlar diye herkesin birbiriyle kaynaşması gerektiğini düşünmeyenleri, içtenlikle hayır diyebilenleri ve dolayısıyla kimseye de ısrarcı olmayanları, tek bir hayır ile yetinenleri... Araya yıllar girer böyle insanlar arasında mesela, kimse kimseye niye aramadın diye bile kırılmaz, kaldıkları yerden devam ederler bir araya geldiklerinde, halden anlarlar. Bir etkinliğe katılmak istemeyeni uyuz ilan etmezler, onlar eğleniyor diye herkesin o eğlence ile mutlu olamayabileceğini bilirler, insanı boğmazlar. Bir sıkıntı olduğunda hemen dışarıya patlamak yerine, kendi başlarını kendileri onarmaya çalışırlar, . Özetle benim de çevremde de bu yapıda birkaç arkadaşım var. Benim ve benim gibiler için de, inanın candır bu insanlar can

Evet çünkü dün sürekli hatayı kendimde aradım. Uzun süredir hiçbir arkadaşımı da aramadığımı farkedip kendimi suçladım. Konuyu toparlayamadım bölük pörçük yazdım. Şuan gitmediğim için gayet mutluyum. Bugün normal davranamamaktan korkuyodum. Onu da hallettim. Kendimi ifade edemedim dün iş yerimde de burda da eşime anlatırken de. bir erkek arkadaşı aşırı terslemiştim çok üstüme geldiği için. Küstü falan bi hallere girdi. Bugün ben unutmuş gibi yapıp eskisi gibi devam ettim. Rahatladım biraz daha..

Ben senin ilk yazdığın konuya göre ordaki fikirlerine göre cevap verdim. Arkadaş kavramına göre. Ama tabiki erkeklerin olduğu evde içki ortamı bana da uymaz. Ben ve eşim hoş bakmıyoruz demen bile yeterli. Zaten böyle bir ortama davet edilinmez. İş yoğunluğumda benim değil arkadaş, kimseyi gözüm görmüyor işim yoğunken. Bu da ayrı. iş yerindekilerin çoğunluğunun erkek olması farklı bir durum, iş arkadaşlarıyla dışarda buluşmaya onlarla arkadaş olmaya karşı olmak farklı bir durum. Evet ben de hepsi erkek olan iş arkadaşlarıyla mesafeli olurum tiyatroya konsere gitmem. Eşler olmalı Kayınvaliden, halan veya eşin yeterli geldiği için anlatma ihityacı duymuyorsun. Yani anlatmaya çalıştığım şu. İnsan birilerini ister hayatında. İnsan birşeyleri anlatmak ister. Kayınvalidede olsa eşte olsa birilerine anlatma ihityacı duyar. ilk yazdığın konu üzerinden benim tespitlerim.

Sevdiklerinden olduğunu düşünsem gitmek isterdim. Tamam gün içinde eğleniyoruz geyik öuhabbet yüzeysel ama bana yüzeysel arkadaşlık kurduğum insanlarla ev ortamında içkili yemek yemek gereksiz geliyor. Hayatım boyunca hiçbir derdimi paylaşmadığı biri beni ne kadar sevebilir ki? Israr niye çözemiyorum.

Halanız teyzeniz, k. valideniz var, zaten epey zenginsiniz insan konusunda. Üstüne üstlük arkadaş biraz fazla gelirdi şahsen bana da.

Yengeçler bir de evcmen olur. Bende de var öyle bir yön evimde oturmayı çok seviyorum :) normal hayatıma dönmem zaman aldı. Allahtan iş güç var kafam öyle dağıldı.

Benim de parmağım kırık şu an atel var zor yazıyorum. Herkesi alıntılayamıyorum. Okumak iyi geldi yaZdıklarınızı. Yoksa uyuyamicaktım bu gece

Konunun tamamını okudunuz mu bilmem ama söz konusu insanlar çok iyi niyetli gibi değil de. Konu sahibini olduğu gibi kabul etmeyenler de onlar. Kimse kimseye bu şekilde ayak uydurmak zorunda değil neticede. Arkadaş edinmek de.. Hem belli bir yaştan sonra bu işler öyle çok samimice de olmuyor, hele ki iş hayatında. Kaldı ki ben de psikolojik destek aldım zamanında, başka bir nedenden zor bir dönem geçirirken, benzer bir yapıdayım ve o dönem psikiyatristimle bu konuyu da ayrıntılı konuştum, insanların ısrarlarından nasıl boğulduğumu, bu yüzden iki arkadaşımı üniversite yıllarında hayatımdan çıkardığımı... vs.. vs.. anlattım. Bana üzerine basa basa bu senin kişilik özelliğin asla sorgılama, patolojik bir durum değil dedi. Dört ana tip kişilik olduğunu, bunlardan hiç birinin norm dışı kabul edilemeyeceğini, benim gibi yapıdakilerin bir kişilik bozukluğu olmadığını, aksine kendi kişilik özelliklerini kabul etmez ve farklı biri olmaya, insanlara ayak uydurmaya kalkarsa bu insanların mutsuz olacağını, yapıma saygı duymayan insanları hayatımdan uzaklaştırmamın da en doğrusu olduğunu söyledi. Hatta bu yapılamaz ise aksine depresyonu çağırır demişti. Ayrıca iş etiği bakımından hayatın zaten büyük bir kısmını alan iş yaşamının, iş alanı dışına böyle topluca taşmaması gerektiğini de düşünüyorum. Sonunda o işler bir yerden patlıyor ve bu defa iş yeri huzursuzlukları başlıyor. Ha tek tük çok iyi anlaştığı biri olur insanın, ayrı olarak arada görüşür tabi isterse, ama sanki herkes çok süper anlaşıyormuş ya da anlaşmak zorundaymış gibi zaten haftanın beş altı günü gördüğümüz insanları bir de akşamları görmeyi, bir de ev ortamında içki masasına oturmayı benim içim de almaz. Çünkü ben de sadece sevdiğim, nasıl içtiğini bildiğim, yani yakın olduğum insanlarla içmek isterim. Mesela benim de canımdan kıymetli kardeşlerim var, çok farklı olmamıza rağmen çok iyi anlaştığım, ailem var. En yakınım bildiğim nişanlım var. Birkaç çok sevdiğim akrabam.. Eskilerden kırk yılda bir görüştüğüm bir iki dostum var. O kadar. Nişanlımla bir derdim olursa bu derdimi nişanlımla, ailemle derdimi ailemle çözerim. Dostlarımla kırk yılda bir görüştüğümde de hasret giderir sohbet ederim. Tanıdığım en mutlu insanlardan da biriyim. Yani bu kişilik özelliği sorun getirmek zorunda değil. Sanırım konu sahibinin sıkıntısı bu kişilik özellikleri de değil. Hem onun da dertleşebildiği, nazına kadar çeken bir ailesi, yakınları var. Eşiyle iletişimi de gayet iyiymiş. Yani sanıyorum bir içe çekilme söz konusu değil. Kişilik özelliklerine saygı duyulmadan sınırların fazla zorlanması burada sorun. Ve bu sizin ileri sürdüğünüz gibi çok da etlenilmeyecek bir durum değil. Benim de çevremde böyle insanlar olsa, her gün işyerinde yüz yüze gelsem, akşam bile evimde ısrar sürse ben de sinirlenirim ve somatik belirtiler de gösteririm sanırım. Çoğu insanın da en azından asabı bozulur. Zamanında vardı da çevremde bu tipler, işte değillerdi ki ben temizleyebildim neyse ki. Yani bu konu için terapi görmek yerine aksine biraz daha mesafe koymak üzerine odaklanılabilir, ben öyle yapıyorum, işe yarıyor da, zaten mutluluğumu ve ruh sağlığımı kimseye feda etmemeyi de öğrenebildim çok şükür. Ama şu bakımdan haklı olabilirsiniz bence, toplumda belki de asıl tedavilik olan, insanlara saygı duymayı bilmeyen, sınırları zorlayan insanlar tedavi görmez de bu insanların yıprattığı insanlar tedaviye yönlenir hep. Yine de bu meselenin mesafe ve gerekirse de tavır koyarak aşılabileceğini, bunun da son derece sağlıklı olacağı kanısındayım. Uzattım ama özetle yalnızlığı sevdiğine inanmak diye bir durum yok aslında, bence o bakımdan yanlış yorumluyorsunuz. Ha eşi uzaktadır özler o ayrı, ama zaten oun yerini de iş arkadaşları dolduramaz. Hem hayatta herkes de kafa dağıtmaktan hoşlanmaz. Bazıları evinde huzur içinde sevdikleriyle ve yalnız vakit geçirmekten haz alır. Çoğunluk böyle değil diye; bu insanlar kendini kandırıyor değildir

ben de böyleyim kendimin en iyi arkadaşı yine kendim iyi zaman geçiririm ve sıkılmaz yalnız bi de sevdiğim arkadaşlarımla arada buluşmak güzel oluyor ama o ortamda sevmdiğim biri varsa görüşmek hiç hoşuma gitmez. ısrarı da hiç sevmem kimseye ısrar etmem kimse de bana etmesin

Benm duygu durum bozukluğum var ve psikolojik destek zaten alıyorum. Bu yzden aşırı sinir harbi yaşadım. Yani öfke halinde kontrolüm güç arkadaşlardan bağımsız aslında. İnsan ilişkileriyle ilgili desteğe ihtiyacım olduğunu düşünmüyorum. Çünkü gerçekten liseden de üniversiteden de kalma kalabalık arkadaş gruplarım var ama ben özellikle ihtiyaç duymuyorum. Yalnızlık hissetmiyorum. Her gün eşimle skype. Halam en yakın arkadaşım gibidir. Kv ile bile her şeyimi konuşuyorum. Zaten evde geçirdiğim 2 saatim var. Uçak mühendisiyim. İşim yorucu cumartesi pazar da genelde ailem başka şehirde havalimanından çat onların yanına uçuyorum. 2 3 ayda bir eşimin yanına. Arada kv. Yani benim son 3 senedir hayatım aşırı kalabalık. Evle işim arası 70 km bu arada. İş saatlerim fazla. Bığuluyorum işten. Yorgun argın çıkıp insanlarla iş konuşmaya iş dedikodusu yapmaya devam etmek beni bayıyor. Ayrıca iş yerinden kimsenin evinde içki içemem. Yatıya kalamam. Benim sınırlarım var elbet. O saygı çizgisini kaynetmek istemem. Okul değil orası. Ben de sadece bu hale saygı bekliyorum. İş yerinde çoğunluk erkek bu arada. Tek başına erkeklerin evine gitmesi de zaten çok itici. Ben evliyim o yüzden de hiç uygun olmaz diye düşünüyorum. Biri bir fotoğraf koyar. İş yerinde milletin ağzına sakız olamam. Benim gitmemiş olmam çok normal şu an sakin kafayla düşünüyorum. O salak kızın Bunu millete asosyallik yapıyormuşum gibi yansıtması çok garip. Evet aslında iş yerinde herkesle çok iyi anlaşıyorum. Ama tuhaf bir tavır alınmasına sebep oldu dün bana. Bu yaşıma kadar hiçbir arkadaşımla problem yaşamadım. Ama şimdi rahatsızlığım problemimi çözmeme engel oluyor. Aşırı öfke beni yanıltıyor. Burda tıkanıyorum. Dün olayı idrak edip kıza ters cevap verip susturabilirdim. Ya da bugün bana dün senin dedikodunu yaptılar dediğinde ağzını burnunu dağıtmaya vardırabilirdim mevzuyu bence ama olmadı :) İş yerimde çoğunluk mavi yakalı ve erkek. Bu kızla anlaşıyor olmayı konserlere gitmeyi ben de isterdim çünkü başka seçeneğim yok. ancak ben dengesizliğini farkedince zaten arama duvar örmek zorunda kaldım. Ama şöyle bir şey de var aile dışında birilerine problemlerni anlatman gerekebilirdemişsin. Ben genelde kız arkadaşlarıma hiçbir büyük problemimi anlatmam. Dinleyici ve tavsiye verenimdir genellikle. Beni hep sorunsuz bilirler. Sağlık problemlerim var bi onu anlatırım heralde. Anlatamıyorum o konuda biraz kapalı kutuyum. Mesela şu sinirlendiğim sorunu bir kız arkadaşıma anlatmam. Akşam kvye ve eşime anlattm yetti...

Siz yine çok asabınızı bozmayın. Evet asap bozucu ama sizin önceliğiniz kendi sağlığınız olmalı. Çok yakın bir arkadaşım bipolar, sizin teşhisiniz kesin değil tabi ama stres ve kalabalık bir hayat iyi gelmiyor zaten duygu durum bozukluğunda. Böyle bir dönemde teşhis aldı arkadaşım. Hatta içki bile tetikleyici. Bu yüzden yaptığınız çok doğru aslında. Küçük ve güvenilir olan yakın bir çevrede genetik yatkınlığa rağmen tetiklenmeyebiliyor. Bu yüzden strese sokmamaya çalışın kendinizi olır mu tekrar geçmiş olsun.

Ay gerçekten böyle mi düşünüyorsunuz? Bana da bir kere söylenip biraz ısrar edilmediğinde yalandan söyleniyor aslında istemiyor gibi samimiyetsizce gelir. Bence iki üç kez söylemek kötü ve görgüsüzce değil. Icten bir yaklaşımdır. Sizi sevmeyen biri emin olun o kadar ısrar etmez. Burada art niyet aramak anlamsız. Şahsen birine bir kere yapıyorsam bir teklifi içimden ay inşallah Hayır der diyorumdur

Evet yalan söylüyorsun ne demek ya? Yalan olsun. Demek ki gelmek istemiyor kırmadan reddrtmeye çalışıyor. Ben peki der geçerdim. Ciddi ciddi taciz bu.

Maalesef insanların çoğunda mıçmıç bir ilişki beklentisi var. Üzülmeyin, ne güzel kendine yeten bağımsız bir insanmışsınız. İmrenilecek bir özellik. İlaçlarınıza devam edin, insanları fazla takmayın. Konuşur konuşur susarlar...

Cok gecmis olsun Ben de senin gibiyim sanirim ondan seni kendime yakin hissediyorum. Rahatsizliginla ilgili hic bir sey hissetmemistim yani hic de duygu durum bozuklugu varmis gibi gelmedi bana. Tam tersine akil alinabilecek, mantikli ve ayaklari yere basan birisin dansy, keske herkes senin gibi olsa Evet itiraf ediyorum ben seviyorum seni

Eşimle derdimi eşimle çözüyorum. Onunla yaşadığım hiçbir problemde bu kadar gerilmiyorum çünkü açıkça konuşabiliyorum. Ama başkalarıyla olan problemlerde içime çok atıyorum galiba.

Arkadaşlar merhaba, Öncelikle söyliyim kimseden şunu yap bunu yap gibi bir tavsiye beklemiyorum çünkü yapacak bir şeyim yok. Ben küçüklüğünden beri yalnız ve bağımsız bir tipim. İnsana ihtiyaç duymam pek. Kalabalık bir kaç arkadaş grubum var ama ben özellikle aramam. Görüştüğümde çok hoşuma gider özlediğimi hissederim ama durduk yerde buluşmak için dötümü kaldıramam. Hayat şartlarım yorucu sabah 5te kalkıyorum. Akşam eve gelmem 8. Eşim uzakta 2-3 ayda bir görüşüyoruz. Yaşımız genç idare oluyo böyle. Ama az kaldı dönecek inşallah. İş yerinde saçma bir arkadaş topluluğu var. Ben insanlarla vıcık vıcık olmayı sevmiyorum. Zaten içlerinde rahatsız olduğum bir kız tipi var. Uzak durmaya çalışıyorum. Daha önce konu bile açmıştım. Kız tek başına tüm sinirlerimi alt üst ediyor. Daha resmi olmaya çalışıyorum. Bir de iş ortamı sonuçta ne gerek var. İnsanlar tarafından da genelde öyle sevilen bi tipim fazla yakın olmadıkça. Yakınlaşırsam sıkıntı başlıyor bende. Akrep burcuyum kaprisliyim şımarığım biraz da. Biliyorum kendimi. Bu akşam o arkadaş grubundan birinin evinde yemek verildi. Ben de gitmek istemedim hiç yani. Daha önce de katılmadım bu tip ev yemeklerine iş arkadaşlarım arasında. İşe servisle gidiyorm. Evim arkadaşın evine çok uzak gece dönemicem. Arabayla işe gitmek saçma geldi istanbul trafiğinde 70 km. Ayrıca iş arkadaşlarımla iş dışında çok görüşmek istemiyorum. diğer bir sebebi de o kız. Şansa kayınvalidem geldi bir de bugün bana. Dedim kaynanam geliyor size afiyet olsun. O kAdar üstüme geldiler ki gel gel diye. Hayır tamam diyip çekilmek çok mu zor. Ben nefret ederim ısrardan. Ben de birAz sinirlendim. Saçmalıyosunuz gelecek olsam davet mi beklicem yeter ya kapatalım şu mevzuyu dedim. Sonra bana tavır aldılar. Ergen gibi bir ortam. Ben uzak durmaya çalıştıkça saçmalıyorlar. Şimdi de mesajlar atıyo o sevmediğim kız. Videolar falan gönderiyor. Otur eğlenmene bak dimi. Benle ne uğraşıyosun. Çok şey kaçırıyomuşum. Ya kv yanımda mal mısın nesin gelmem imkansızdı diyorum. Milleti de bana karşı o kışkırtıyomuş gibi hissediyorum. Bu arada eve gelirken küçük bir kaza geçirdim parmağım kırıldı. Düştüm bayıldım çok kan kaybettim falan hastaneden yeni geldim eve kv yanımda. Resmen akrepliğimle yine kendimi sokmuş gibi hissediyorum. Çok sinirlenince hep bana birzarar geliyor sanki. Geçen hafta da yine aynı insanla sorun yaşadım aynı gece ishal oldm kustum hastaneye gidip bir başıma serum aldım. Tahliller falan bir halt çıkmadı. Şu an hepsini çok gergin yazıyorum ordan çok nefret dolu gözüküyor da olabilirim ama gerçekten sinirlendim ve kendimde suç arıyorum sürekli. Kv ye anlattım bi yandan. Kocam izin vermiyo de diyo. kimseyle sıkı fıkı olma eşin yeter birkaç iyi arkadaş yeter onlarla hiçbi şey olmamış gibi davran yarın diyor. Ama öyle davranamicam çünkü bugün bayapı gerginlik oldu. Ben muhtemelen domuz gibi davranıcam. Bu arada bir dipnot daha vereyim. Kafamın sağ tarafında bir kist mevcut bende duygu durum bozukluğu da var onun sebebiyle. Bu yüzden çok keskin geçişler yaşıyorum ruh halimde. İlaç kullanmıyorum şu an. Çünkü hayatım tam rayında sıkıntm olmayınca kötü bişey yaşamıyodum normalde. Ama şimdi gidip bir şey içmemek kendimi zor tutuyorum. Şuan bu kadar şeyi de neden yazdım hiç bilmiyorum gerçekten en başla sonun alakası yok

Uf ben de birilerine sinirlenince başıma muhakkak bir şey geliyor. Hatta en son gözüme makina iğnesi girdi Allaha şükürler olsun önce gözlüge çarpıp parçalandı ondan sonra yavaşladi da bir şey olmadı.. Çok ilginç acaba neden böyle.. ?! Ha bir de ben de mic mic hiç sevmem. En çok bu hayatta ablalarimla samimiyimdir. Hani arkadaşlarımı arayip plan yapmak da nadirdir benim için )

Herkes kalabalık grupları sevecek sürekli içli dışlı olacak diye bir şey yok. Kimse arkadaş edinmek de zorunda değil. Herkesin kendi tercihi. Hele siz içine kapanık değil gayet sosyalsiniz anlattığınıza göre. Bence derdiniz arkadaş sevmemeniz değil o yüzden. Bu anlattığınız arkadaşınız derdiniz. En büyük zarar kaynağı bu kadın. Şu anlattıkları basit şeyler değil farkında mısınız?Başkalarını geçtim siz bile yanlış tavrın kendinizde olduğuna inanmışsınız. Arkadaş sevmediğinizi sanmışsınız. Konuşmalarıyla dedikodusuyla herkesi yalanlarına inandırabilecek potansiyelde. İlişkinizi kesin. İmkanınız varsa uzaklaşın ondan.

Teşekkür ettim aylime. Ben de şimdi kabullendim durumu daha iyiyim :)

Ben sizi anlıyorum, isteyen elbet çıkar ama isteyen de bu tabuları edinir. Daha doğrusu bu prensibi. Herkes kendi tercihlerini özgürce yaşasın aksine tabi. İşte bu yüzden bu prensiplere sahip kişilere de çevresindekiler saygı göstermeli. Konulmaya çalışılan mesafe aşılmaya çalışılınca inanın insan taciz edilmiş gibi hissediyor neticede. Ben akşam uygun değilim kv gelecek denince yalan söylüyorsun kv gelmeyecek diyen adamı anlayamıyorum burada mesela, sorun o zihniyette sanırım. Ben durmadan iş arkadaşlarıyla çıkan kişiye nasıl ki bu kişilerde bir sorun var, bu insanlar özel hayatlarında çok mu yalnız ki hep iş arkadaşlarıyla görüşüyorlar diye düşünmüyorsam, çıkmak istemeyenlere, ısrar karşısında asabı bozulanlara da sorunlu gözüyle bakılmamalı sanırım

Kimisi kibir zanneder, kimisi içe kapanıklık. Sülalem de hep 'yabani' diye anıldım ama bi türlü anlamadılar benim mizacım böyle... 'Anlatıklarınızda kendimi buldum' diyen herkesi toplayın bi yere biz birbirimizi de sevmeyiz. Çünkü en iyi arkadaşımız yalnızlıktır Hem ne demişler; Az insan çok huzur...

Aynı ben. Ben de akrebim. İnsanlarla çok yakın olmam, is ortamında yapmacık, Tatlım canımli samimiyetsiz bir grup var bizde de. Ben de gereksiz buluyorum. Ben de kendime zarar verir stres yaparım. Degismeyiz biz. Sen de iyi de olma kötü de.

Bende hem dansdan hem de senden karakter özellikleri var nomu hahahah Ben de arkadaşsız yaşayamam, anlaşamadığım hemen hemen kimse yok gibidir saolsun insanlar da sever beni ama çok azına içimi dökerim. Çoğu insanla kolay anlaşmamın sebebi de yüzeysel olmam zaten. Yörünge gibi düşünürsek merkeze yakın dostların sayısı az ama dış yörüngelerde her telden insan var Fakat gel gelelim samimiyetsizliği hiç sevmem dansı anlıyorum o sebepten, ben iyi elektrik alamıyorsam birinden pek ilişmem, sevdiğim arkadaşlarımı da içten severim. Ama kimi insanlar oluyor ki iki taraf da birbirlerinden aslında hoşlanmıyor ama birisi illa ki yapış yapış yakın olmaya kasıyor konuda anlatılan kız gibi. Başka yerde de dedikodusunu yapıyor mesela. Öyle insanlar itici ya.

Konuyu okuyunca kendi kendime bende arkadaş sevmiyorum sanırım dedim. Hiçte farkında değilmişim, son 1 senedir bende yanlız yada kızımla takılıyorum, kafam rahat, kimsenin derdini dinlemiyorum. Ev buluşması zaten hiç bana göre değil oldum olası, çok ekstrem bir durum olmadiğı sürece ev ziyaretinede gitmemeye çalışıyorum. Önceden böyle değildim ama, severdim kalabalığı, sonradan değiştim. Israr konusunda gayet haklısınız, bende sevmem, kimseyede ısrar etmem bu konularda, gelmek istemiyorum bile diyebilmeli insan rahatça ama mecbur bırakılıyoruz çoğu zaman bahane üretmeye. Herşeye rağmen sizin durum biraz keskin sirke küpüne zarar durumu olmuş sanki. Bilemiyorum, boşverebilirsiniz, söyleyeceğinizi söyleyip o konuyu orada bırakabilirsiniz, aksi halde zararı size inanın. Çok geçmiş olsun bu arada, acil şifalar diliyorum.

İçimde fırtınalar kopuyo artık dışarı vuramıyorum sinirimi sorunum o. Kızdım susturdum ama olay çıkarsam yeriydi bence de. Erkeklerin hakkımda ne konuştuğu umrumda değil. Bu kızı yolucam sonunda. Nişanlıydı. Ayrılınca böyle ayarı da kaçtı erkeklerle aşırı samimi olmaya başladı. ispanakliborek Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

kendimi buldum resmen ilkokul hayatımda 1 lise hayatımda 1 üniversite hayatımda 2 arkadaşım oldu. toplamda 4 arkadaşım var diyebilirim. tabi okullar bitti. herkes memleketine gitti. şu an canım sıkıldı ölüyorum desem çıkacağım kimse yok ama pişman mıyım hayır :) böyle çok mutluyum. üniversitedeki sınıfım beni de aynen senin gibi bir yerlere davet ederlerdi. her zaman ayrı bahane bulmaktan gına geldi. anlayın arkadaşım sevmiyorum işte ne diye israr kıyamet davet ediyorsunuz.

Gecmis olsun. ne kafar israr etmisler yaa. Cidden sevdiklerinden mi bu israr? 70km yol falan yuh yani. zaten tum gun berabersiniz ne gerek var

Ya evet valla yalnız kalsam kmse olmasa annem halam teyzem bana yeter. Arkadaş olmasa da olur. Arada iyi geliyor eski lise üniversite arkadaşlarımla görüşmek tabi. Ama bunlar canavar gibi geliyor

Öncelikle çok geçmiş olsun. Benim yapım da sizinkine benziyor. Ben de akrebim Özellikle iş ortamından tanıdığım kişilerle iş dışında görüşmeyi sevmiyorum, tercih etmiyorum. Biraz mesafe yahuuu, diyesim geliyor öyle ortamlarda Haliyle benim de en nefret ettiğim insan tipi bu ısrarcı olanlar. Bu yüzden sizi çok iyi anlıyorum, sizin durumunuzda olsam ben de rahatsız olurdum ama içten içe bu kadar sinirlenmez, sadece dışarıya tavrımı hissettirirdim. Kendimi hırpalamadan dışarıya tavır koymayı zaman içinde öğrenebildim sanırım. Siz de buna çabalayın derim, kendinizi her koşulda korumayı öğrenmeye çalışın. Mesela ben yerinizde olsam, ardı ardına resim gönderdiklerinde, benim başım şu an kalabalık, hadi siz eğlencenize bakın, yazar, sonrasında gelen mesajların da hiç birini açmazdım. Hatta atardım telefonu bir kenara, evdeki durum neyse ona odaklanırdım. Onlar göndersin dursun kendi kendilerine.. Tınnn! Bence yarın da nötr olarak gidin işe, bir tavır takınırlarsa ancak o zaman karşı tavır alın derim. Akşam çok eğlendik, çok şey kaçırdın muhabbetini sürdürürler ve alttan alta laf sokarlarsa da, tamam, ne güzel, bensiz de eğlenebiliyorsunuz işte, siz de biraz halden anlayın lütfen, diyip geçin. Tavrınız sonucu üzerinize çok gelemezler diye düşünüyorum. Ama gardınızı kuşanıp gitmeyin işe. Kendinizi çok doldurmayın lütfen. En başta kendiniz için, bu kadar sinir stres iyi değil. Sakin ve mesafeli bir tavır takınmanız hem sizin, hem sağlığınız, hem de olayın çözümü adına daha doğru olur sanırım

Peki eşinden yana derdin olsa kime anlatırsın merak ettim? Kimseye anlatma gereği duymuyorsun sanırım helal olsun valla. ispanakliborek Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Akrep değilim, tek çocuk değilim ama ben de böyleyim ya. sayılı arkadaşım var, onlarla da çok sık gorusemiyorum.

Cok muhabbet tez ayrilik getirir derler.. seninle aynı durumdaydim canım vikvik topiginde konuşurken de bahsetmiştim. Ben artık kendimce karar aldım isimle mesgulum is harici muhabbete girmiyorum kimseyle. işyerindeki hersey isyerinin kapısına kadar. Ötesi yok. Yalnızim evet bazen sıkılıyorum da ama miss gibi bir duygu. Ne hesap soran var ne israr eden ne de dedikodu dinlemek var :)

Boyle anlatinca o gruptan ben bile sogudum. Ama illa is yerinde olmasi gerekmezki bi komsu bi eski okul arkadsida iyi gelebilir. Bence sıkıntılari icine attigin icin negatif yuklusun.

Ay bi de samimi olmadığım kişilerin samimiyet kasmasına kıl oluyorum. Hayır yani ikimiz de biliyoruz frekanslarımızın tutmadığını ne bu yapmacıklık. En sevmediğim şey samimiyetsizliktir zaten böyle vıcık vıcık yalandan canım cicimli konuşmalar. Ben de dertliyim bu konuda takipteyim. Sevmiyorum zorla samimi olmayı

Ben de senin gibiyim. Kendimle mutluyum. Tek başıma gezerim tozarim. Ikinci kişiyi aramam. Eşim bu halimden rahatsız ama ben de insanların ergen muhabbetlerinden hoşlanmam. Ama bilgili akıllı biri olsun sohbetine doyamam. Bu kişilik meselesi. Herkesle anlaşmak arkadaş olmak zorunda değilsin. Boşver. Sinirlerini bozma.

Yazın çok samimi geldi. Sevdim. Tavsiye yok zaten gerek de yok bildiğin yolda devam...

Sırf size yazmak için giriş yaptım. Kendimi anlatmak istesem bu kadar net anlatamam, kelimesi kelimesine ben. Ve bende akrebim.

Babam bipolar ama bana tam teşhis konmadı. İlaçlara bağlanmaktan çok korkuyorum işim ağır yan etkileri rahatsız ediyor

Evlendikten sonra herkes bir taraflara dagiliyor, es, is, cocuklar derken, surekli gorusmek diye birsey soz konusu olmuyor zaten.. Canin muhabbet istediginde, ya da bir derdini paylasip rahatlamak istediginde aramaya basliyorsun onlari, onlar da seni.. Isyerindeki kiz senin arkadasin degil. Adi is "arkadasi" sadece.. Ben de calisiyorum, is arkadasi iste kaliyor, onlar arkadas listemde yok bile, cunki tarafimdan arkadasliga secilmis degiller, patronumun sectikleri onlar sadece.. Ha aralarinda hosuma giden biri olsa belki olur, ama simdiye dek hic olmadi. Burada yalniz vakit gecirmeye de bayiliyorum. Senin isyerindeki kiz bende olsa hic yuz vermezdim, profesyonel davranir, sadece isle ilgili konularda konusurdum o kadar.. Arkadasimi arayacak kadar bir sikintim olmadi hayatta, esim yetiyor diyorsun ama bak bugun bir kiza sikilmissin ve esin yetmemis, burada konu acmis bizimle paylasiyorsun. Bir sikintini paylasmak icin arkadasa ihtiyac duymak da iste boyle birsey zaten.. Ararsin, anlatirsin, fikir alisverisinde bulunursun, bir fincan kahve esliginde karsilikli muhabbet rahatlatir, telefonu kapattiginda, ya da bulusmadan ayrildiginda sorun cozulmus, yureginden bir yuk atilmis, yuzune bir gulumseme gelmis, rahatlamissindir bile..

Bi ben böyleyim sanırdım meğer benim gibi düşünenlerden çok varmış bunu gördüğüm iyi oldu yoksa birgün çevremin baskısı yüzünden kendimden şüphe etmeye başlayabilirdim

ben hiçte öyle nefret falan sezmedim yazdıklarınızda. herkesin bi karakteri vardır ve siz busunuz. ayrıca ısrar eden insandan bende hiç hoşlanmam. bu arada geçmiş olsun

Ben gep temkinli gittim arkadaşlıklarımda pek kazık yemedim. Ama bu kızdan yediğim ömre bedeldi. 30umda yedim kazığı :)

İşte ben bu sıkıntımı bir kız arkadaşıma çat diye açamam. Dün gece eşime anlattım. Kvalideye anlattım. Yetmedi daha çok paylaşma ihtiyacı hissettim. O sinirle agresiflikle bir arkadaşımla paylaşamazdım sanırım. O konuda bi iletişim problemi yaşıyor olabilirim. Biraz kapalı kutuyum.. Belki de insanları sıkarım diye korkuyorum bilmiyorum ki. Saraylim Vazgec gonul.. Vazgec sesini duyan

Bende sizin gibiyim ailem olsun yeter içini dışını biliyorsun samimiyet var herşeyden önce. İşyerindeki arkadaşlığa güvenmiyorum. Birbirini çekemeyenmi ararsın dedikodusunu yapan mı o yüzden çok çok önemli hiçbirşeyimi anlatmam. Millete malzeme vermek istemem. Çok iyi olursun sırrını verirsin oldu ya anlaşamadın canını acıtmak için olmadık yerden vurur. Ne gerek var. Lise ve çocukluk arkadaşları başka. O zaman herşey daha masumaneydi ve samimiydi hala görüştüklerim var. O bahsettiğiniz kız haddini çoktan aşmış bu ne laubalilik

Kıyamam ya gecmıs oksun sevmıyrsan sevmıyrsndur yapcak bısey yok canım nıye sıkılıyrsun otur rahatla evınde takma ya bırak dusunme bunları

Bende Arkadaş sevmem varsa bir iki dostum olsun, yoksa o da olmasin. gereksiz muhabbetler yalakaliklar bana göre değil. kim ne almis kim ne giymiş hic umrumda değil. hoslanmadigim insanlara samimiyette gosteremem ki hemen yuzumden anlasilir.:) Akrep burcuyum bende acaba alakasi varmidir:)

ispanakliborek geçmiş olsun öncelikle Bence en iyisini yapıyorsun daha az evvel arkadaşla konuştuk biz burada birkac kisiyiz kadin olarak ve gayet seviyeli bir arkadaşlığımız var ama diger kurumlarda insanlar hem her gün dipdibeler hem de is harici aksamlari da eslerle birlikte oturmalara gidiyorlar Biz de arkadasla konuşurken "o kadari fazla zaten tum gun beraberiz evde de kendi ozelimizi yasayalim" dedik Ben de ısrarcı insanlari sevmem hayirsa hayirdir arkadas! Bence sen sinirlenip de kendine zarar verme boşver salla modu iyidir Is yerindekilerle ic ice olmamak da güzel bir sey ben evli olmadığım halde, yalnızlığımla. mutluyum sonucta sosyal hayat kadar insanın ozeli de olmali

Bence o kızın yüzüne seni sevmiyorum diyip rahatlamaniz lazım.. ruhunuzu emiyor ve hasta hissettiriyor içinizde tuttuklariniz sanki..

Himm.. Kisi kendinden bilirmis isi.. Sen tek tarafli dert dinleyen taraf oldugun icin sikiliyorsundur. Kendin de anlatmaya baslarsan bu duygun gececektir. Hangisi en guvenilir ise, laf cikmayacagini biliyorsan onu ara, basbasa kalin, icini istedigin gibi dok. Sana hic fikir teattisinde bulunmadigini varsayalim, sadece kendin anlattigin icin rahatlayacaksin zaten.. Yeniden dogmus gibi olacaksin, bir dene.. Tek risk ona anlattiklarini bir baskasindan duyman. Boyle birsey olursa ben aninda silerim zaten. Sen de denemis olursun. Bu kizla ilgili olarak anlatacaklarinda ben bir risk gormuyorum zaten, baskasindan duysan tek faydasi arkadasligini tartmis olmak olacak.. Ilaveten, 6 aydir gorusmedigine takilma. Bazen biz de gorusemiyoruz uzun zaman, is guc, sendeki gibi.. Eski arkadasliklarda zaman mevhumu olmuyor pek.. Ayrica ben de senin gibi kendi kendime takilmayi cok seviyorum, bunda bir sikinti yok.. Ama canim muhabbet isterse, dertlesmek isterse de ararim hic cekinmeden.. Senin bu zamanin aramak icin ideal, eski arkadastan cekinmene gerek yok.

Ay bırak sevmek zorunda da gitmek zorunda da değilsin, şu insanları anlamıyorum canım insan yalnız kalmak ister hatta hep ister artık öyle mutludur size değişik gelebilir de ne o ucubeymiş gibi bakmalar, tavırlar, samimi olunca işin altından neler çıkıyor görüyoruz sanki zorundayız be alla alla

Aşırı ısrar, bana çok saygısızca geliyor. Bir şey bir kere söylenir, bir kere teklif edilir yani. Hayır cevabından sonraki ısrar, çok ama çok görgüsüzce. Aşırı ısrarlara, ısrarla hayır diyorum ve açıklama yapmıyorum, çözümü böyle buldum yani.

Tek tek alıntılayamıyorum parmağım kırık zor yazıyorum ama buna cevap vermek istedim. Yüzeysel arkadaşlıklarda bir sıkıntım yok. Kimseye kapris yapmam durduk yerde tabi. Ama fazla yakın olmamayı tercih ediyorum. Çünkü elin kızına nazım geçmez biliyorum. Çok kalabalık bir şirkette çalışıyorum ve hepsiyle arkadaşlığım güzel bir seviyede bence seviliyorum. herkes her toplulukta yanında görmek ister beni. Kimseye bir zararım yok. Eğlenceli şen şakrak bir şeyim ama uzaktan :) yakınolursam ben de kimsenin nazını çekmem kimseyi alttan almam çünkü. Haftada bir ya da iki haftada bir gece iş yerinden insanlarla evlerde içkili yemekler bana saçma arkadaşlık geliyor. Ben hayatımda hiçbir sıkıntımı paylaşmadığım yakınlık kurmadığım kimselerle neden evinde içki içeyim. Eve gitmek bile benim için büyük bir eşik. Çok yakın olmam lazım. O yüzden saçma geliyor. Ayrıca gruptaki tüm bu aktiviteleri düzenleyen kız daha önce millete eşimi sevmediğime dair dedikodu çıkarmıştı o nedenle uzak durmaya çalışıyorum. Elimi kvyi otogardan alırken arabamın kapısına sıkıştırdım. Gerginliğimin zararını kendim gördüm yine. :) Yani aslındaen çok da kendime kızıyorum. Bu kadar üstüme nasıl gelebiyolar ben mi verdim o rahatlığı onu da bilmiyorum. Ama o kızın benden haz etmediğine adım gibi eminim. Sebebini bilemicem. Her fırsatta dedikodumu yapıyor. Kız cin gibi bir şey ortamı iyi yönetir. Yalanını çok yakaladım. Yeri geldiben çok kapattım açığını aptal gibi. ben daha saf kendi halinde bir tipim. Bak sordukça dökülyorum. Uzun uzun yazmaya başladım yine. :) Sevmediğin birine gel gel diye niye bu kadar ısrar edersin o kısmı hiç çözemiyorum işte. Yani dalgaya vardırdılar gitmememi. Sen hep böyle yapıyosun ortamı bozuyosun. Kv falan yalan söyleme bari dediler. Orda çıldırdım biraz :) ben evlere gelmekten hoşlanmıyorum dedim. bu yüzden bana tavır almaları saçma. Karma karışık yazıyorum ama hala duygularım çok yoğun. İnsanlardan anlayış ve saygı bekliyorum sadece.