ben alıç diye biliyorum bunu. bide hafif ekşi olurdu. kolye gibi takardım boynuma kaydirigubbakcemile5 Barcman PR

Ah keşke dönebilsem o günlere.. ne kadar samimiydi, ne kadar saftı o günler, o insanlar, komşuluk, arkadaşlık... evet hayal meyal hatırlıyorum, bizim evin bitişiğinde açık hava sineması vardı, film olduğunda hep beraber giderdik, ablalarımla arkadaş gibiydik, evde evcilik oynardık, biraz yaramaz bir çocuktum, bizim mahallede 3 arkadaştık, çamurdan eşyalar yapardık, yemek yapardık, hatta o çamurlardan yediğimizi bile hatırlıyorum... ay çok güzeldi ya... annem babam gençti, bizler çocuk, keşke hep çocuk kalabilseydim, keşke annem babam hep genç kalabilseydi... çok derinlere gittim, yeter bu kadar, yoksa ağlayacağım bu saatte... sevgiler... HanimKelesimiGetir

Ne güzel günlerimiz geçerdi o yıllarda... Çocukluğumuzu dibine vurana kadar yaşamıştık bizler. Ama şimdi öylemi. Bilgisayar başından kalkamayan çocuklar hazır yemekler.. Sürekli hastalanan aman dokunma mikrop kaparsın diyen anne babalar. Oyun oynamı dahi bilmeyen bir çocukluk dönemi maalesef. Nerede şimdi saklambaçlar kuka oyunu köşekapmaca ip atlamaca birdir birler istoplar yakan toplar. HanimKelesimiGetir

çift ipler zordu yaa, böyle bide önce dizimizde tutardık ipi sonra belimize, ordan da belimizin üstüne kadar kademe kademe arttırırdık ip seviyesinikaydirigubbakcemile3 Balkona top kaçınca çekine çekine giderdik istemeye, hatta bazen 1-2 kere kaçtıktan sonra utanırdık, gidemezdik istemeye, kalırdı o gün öyle. Bizim balkona da habire top kaçardı, annem bıkmıştı, patlatacağım derdi ama hiç kıyıpta patlatamadı kaydirigubbakcemile3 Akşam olunca balkondan seslenirdi annem Zeynepp hadi yemeğe, sıkıysa gelmiyorum de, bir bakış atardı doğruu eve. Saklambaç oynardık bütün çocuklarla, akşam olunca hele ne kadar zevkliydi. Şu patlayan şekerleri hatırlıyor musunuz, hala yoktur sanırım, böyle küçük küçük ağzının içine atınca pat pat sesler çıkıyordu. delikafadulden kurmis

valla canım yha... çok bitirimdik üçümüzde... çocuk aklı tenefüsler de okulun aşasındaki parka giderdik sallanmaya... 5 dklık tenefüs duvarlardan atlardık kaçardık... koşa koşa soluk soluğa geri dönerdik.. birde kesinlikle toplantılara annemizi göndermezdik hep abi ablalar giderdi korkumuzdan onları yollardık... toplantıda öğretmenin biri şikayette bulunmuş bizi.. turist gibiler bir boyunlarında foto makineleri eksik tenefüslerde sokaklarda geziyolar duvarı yükseltiyoruz ama onuda aşar kaçar bunlar demişler... duvar yapıldıktan sonrada genelde nöbetçi öğrenciyi tehtit eder kapıdan çıkardık:):):) hatta iyki duvar yapıldı böle kapıdan daha kolay çıkıyoruz diyip gülerdik:):):) şimdi zar zor kırk yılda bir topalanabiliyoruz... o zaman ne güzel hep bir aradaydık... ben çalışıyorum, kuzen evlendi, arkadaşta evde annesini kaybettii ev iş derken gelemiyoruz bir araya... ama geldiğimizdede eski günler diyip iç geçiriyoruz

ne güzel günlerimiz vardı, sokağa çıkar sorumsuzca oynardık. şimdi öylemi, zaman o kadar kötüki çocuğumuzu göz önünde görmeyince hemen telaşlanıyoruz, herşeyden korkuyoruz, evler içinde sornlu çocuklar yetiştiriyoruz HanimKelesimiGetir

doğru yaa o yemişin adı alıçtı halk arasında koca karı yemişi diye bilinirdikaydirigubbakcemile3 HanimKelesimiGetir

Daha dün andım çocukluğumu parkta oturup koşuşturan çocukları izledim... Hiçbirisi bizim gibi değil çünkü taş binaların arasındaki küçücük yeşilliklere sığınmaya çalışıyorlar, annelerinin gözü üzerlerinde kızacak diye kumlara dokunmaya çekiniyorlar... Ben öylemiydim dedim kendi kendime... Sabahtan akşama kadar usanmadan açlık hissetmeden dışarıda kalabilirdim, acıktığım zaman ise yediğim domates ekmeğin tadını hiçbir yemekte bulamıyorum... Bizim elma ve horoz şekerlerimiz leblebi tozlarımız vardı dede bakkaldan almak için sıraya girerdik... Boğula boğula leblebi tozlarını yerdik... Bir bayram ayakkabım olurdu bir bayram elbisem onları alınca yaşadığım sevinci asla tarif edemem, özene özene giyerdim bişey olmasın diye... Bayramlar bizim için para değil şekerdi, şeker alınca çok mutlu olurduk çanta çanta toplardık, sonrada mahalledeki çocuklara dağıtırdık... Ağlayan bebeklerim vardı 3 tane boy boy almıştı annem, 2 arkadaşıma 2 bebeğim biriside bende evcilik oynardık, güya bebeklerimizi biz doğurmuşuz ne mutluluktu... Ah nerede eski günlerim diyorum şimdi ve gözyaşlarımı tutamıyorum...:gitme: antrenor Profesyonel

Nedense o 5 dakikalar hiç bitmezdi Kedileri ben bide banyoya sokar yıkardım annemin tarağı ile tarardım tüylerini Aslında ne günlerdi onlar ama giden yıllar geri gelmiyor işte. Sadece anılarımızda tatlı birer anı olarak kalıyorlar.

harika yıllardı o yıllar ankım:lepi: ben şanslı bir çocuktum o yıllarda yemyeşil olan bursamda hep bahçeli evlerde büyüdüm ağaç tepelerinden inmez sürekli bisiklete biner ve patenle kayardım içtiğim buzlu gazozların ve komşu bahçelerden aşırdığımız gazozların tadını hiç unutamam okul çıkışlarında rengarenk macunlar ipe dizili boynumuza kolye gibi takıp yediğimiz mayhoş meyveler patanelerden aldığımız madeni para şeklindeki ve şemsiye görünümlü çikolatalar mahalle dondurmacılarından aldığımız mis gibi kokan kaymak dondurmalar nasıl unutulur ramazanda apartmanların bodrum katlarında karagöz hacivat gösterileri düzenlenir abimle onları hiç kaçırmazdık o yılları o kadar çok anıyorumki hala bursadan lise ve ortaokul arkadaşlarımla görüşüyorum ve bu beni çok mutlu ediyor harika bir konu olmuş sıksık buraya uğrayacağım eline yüreğine sağlıkopuyorumnanaktan HanimKelesimiGetir

ilkbahar sanırım sokakta oynarken alır yerdik çünkü. benim babamda tekerlek kaşar getirirdi en kocamanından ye ye bitmezdi. evet ya ama tek tip tavuk vardı haşlama olurdu bide şimdi öylemi 40 tane modeli var bide besili olurdu tavuklar hormonsuz. Barcman PR

Ayy ben bebeklerin kafasını koparıp kamyonlarla oynardım:kedi: Birde hep boğuşurduk arkadaşlarla yere düşer dudağımı patlatır, dizlerimi kanatırdım hep. 6 yaşımdayken Barış diye bir arkadaşımla evimizin karşısında kurulan pazarda ailemizden gizli su satmıştık bir kere çok güzeldi yamafoldumben HanimKelesimiGetir

evet ben bayılırdım ona tam olarak hangi mevsimde getirdiklerini hatırlamıyorum ama baharlardan biriydi ilkbahar yada sonbahar olabilir birde babam eve teneke kutularda kavuniçi renkli bir hollanda peyniri getirirdi ona bayılırdım o zaman henüz hormon işi yoktu ve herşey organikti evlerden birinde tavuk piştiği zaman bütün mahalle tavuk kokardı o kadarlezzetliydiki tavuklar yemeye doyamazdım şimdi nerdeeeee:çok üzgünüm: ot gibi tatları HanimKelesimiGetir

Ahhh o pazarlar yokmuydu filelerin içi nasıl dolardı öyle. Hem ucuzaalırdık hemde taptaze olurdu herşey. Aslında o kadar çok anılar varki.

super elıne saglık tatlım, çocuklugumdan şuan en çok yapmak ıstedıgım şey, anneannemın buz gibi yenı yıkanmış merdıvenlerınde oturup ev salçası surulmuş ekmegımı yemek. o merdıvende anneannemin kankilerı ıle geç saatlere kadar çiğdem çitletmek. dut agacından duşup duşup, dızlerımdekı yaraların kabuklarını soymak. çocukluk ne guzel bır şeydı. ne çok hayal kurardık çocukken. bazen halı denız olurdu, terlıkler balık. ben denızkızı. mafoldumben desert06rose Şehzadelerin

Bende maç yapardım ne oynardım ama sanki futbolcuyum ya... Geceleri saklambaç oynardık ne keyif alırdık arkadaşlarla.. Kapının önüne oturup çekirdek çitlerdik sabah oluncada elimizde süpürge temizletirlerdi bize. B

evet suni yem değil doğal yemlerle beslendikleri için çok lezzetliydiler sadece haşlanması yeterliydi başka katkılara ve pişirilişlere ihtiyaç duyulmazdı pişen tavuğun suyu billur gibi parlak ve rengi sarı olur çorbaya bile gerek kalmadan ekmek batırılıp yenirdi ben eski sosis ve salamların lezzetinide çok arıyorum belki teknoloji bu kadar gelişmemişti oyuncaklarımızda kısıtlıydı ama yiyecek yönünden şanslı bir nesildik biz saşlıklı ve doğal besinlerle beslenirdik:lepi: HanimKelesimiGetir

Bizler o dönemin çocukluğunu çok güzel yaşadık. Kızıma anlatırım bazen o zamanları Hala şaşırarak dinler. Gxuxlsxuxm

Haklısın egemcim ne günlerdi onlar. Biraz eve gelince hemen soruyoruz nerede kaldın diye. Güven kalmadı artık her yer tehlikelerle dolu şimdi. Barcman PR

Açık hava sineması ne muhteşem olurdu siyah beyaz filimler elimizde gazozlar mısırlar çekirdekler. Çamurlara bizde çivi saplamaca oyunu oynardık hep tek kale maç yapardım erkek çocukları gibi bisiklet tepesinden inmezdim hiç. Ama içimdeki çocukluğu da yitirmemeye çalışıyorum songülcüm o güzel günleri unutmamak adına. B BEBEGIMIZ ipeğin

aklıma ortaokul günlerim geldiii... hep güleriz bu anımız aklımıza gelince sizlede paylaşmak isterim... biz ilkokul, ortaokul, lise biri kuzenim biride en yakın arkadaşım hep birlikte aynı sınıfta hatta aynı sırada okuduk... lisede iki kişi oturmamız gerekirken bile ufakcık sıraya üç kişi sığmaya çalıştık sıkış sıkış oturduk hep:):):)ortaokulda öğlenciydik akşam okul dönüşünde arabalara vurur alarmlarını çaldırırdık sonrada koşmaya başlardık... her akşam aynı arabalara vururduk evimizin yolu üstündekilere.. yine öyle arabanın birine vurduk meğer akıllı araba sahibi amcamız bizi merdiven dairede bekliyormuş... bizim arabaya vurup kaçmaya başlamamızla amcada fırladı birden bina kapısından bizim peşimize koştuu... tabi yakaladı bizi kuzenimle benim montum yeşildi... adam yeşil montlu vurdu gördüm deyip duruyordu ama ikimizde biribirimize benzedğimiz için sensin diyemiyordu... tabe diğer arkadaşımız gülmekten yerlerde aynı zamandada korkuyor:):):her akşam vuruyorsunuz arabama alarmı bozucaksınız deyip bizi saldı... birde lisede sürekli gittğimiz canlı müzikyapan kafeler vardı... çok güzel günlerdi yhaaa HanimKelesimiGetir

teşekkürler geri götürdün çocukluğuma.. ne güzel yaşadık çocukluğumuzu, çocuk gibi çocuk olduk.. sabah gözümüzü zor açardık sokağa çıkacağız diye.. saklambaç oynamanın keyfi, hala tadı damağımda oynayan olsada oynasak yine :)) teşekkürler ank06.. HanimKelesimiGetir

Sağolasın barçom benim opuyorumnanaktan Macuncumuz vardı hep gelirdi sokağımıza ince tahta çubuklara macun sürdürürdük rengarenk nasılda yerdik onları. Alıç diyede bişey vardı yuvarlak olurdu ipe geçirilmiş boynumuza takardık ve yerdik sonra. Havıvat karagöz unutulurmu hiç ramazan ayının renkli gösterileri olurdu. Giti o yıllar artık bir dahada geri gelmez. Sadece anılarımızda kaldı o günler. Beklerim canım benim her zaman hemde. opuyorumnanaktan Barcman PR

Çocukluğuma götürdü bu metin beni. opuyorumnanaktan İçeri girmek bilmezdim. Gece 12'lere kadar oynardık. Annem, babam sürekli balkondan kontrol ederdi beni. Eve çağırdıklarında n'olur 5 dk daha diye sızlanırdım. Çok hareketliydim. Saçımı çeken, bana sataşan erkek çocuklarına haddini bildirirdim. kaydirigubbakcemile3 Sokaktaki minicik kedi yavrularını sahiplenir, onları sabah, akşam beslerdim. Kaldırıma dizilir şarkılar söylerdik. Gevrekleri, çiğdemleri, pamuk helvaları götürürdük. Gerçekten çok güzeldi, doya doya yaşadım küçüklüğümü, ama o günler geri gelmeyecek ne yazık ki... mafoldumben HanimKelesimiGetir

Bayıldım ya süper bir paylaşım, teşekkür ederim. Yazdıklarınızın birçoğu benim çocukluk dönemimde de vardı. Öyle dalıp gittim ki uzaklara gözlerim doldu. mafoldumben Birgün çocuğum olursa o günlerden bahsedeceğim ama biliyorum ki üzüleceğim;çünkü o, çocukluğunu bizler ve daha öncekiler gibi yaşayamayacak:sinifsinif: HanimKelesimiGetir

ank o6 canim ne kadar dogru ne kadar güzel yazmissin paylasmissin inan bayildim bir anda cocukluguma gittim geldim ne kadar güzel günlerdi dönmek isterdim nerde degilmi cocuklugumdan hatiramda kalanlarin hepsini paylasmissin ve nerede o cocuklugumuz diye sorarim hep simdiki cocuklara bakiyorumda onlarin bunlari yasayamamis olmalarina üzülüyorum gercekten anlattigim zaman öylece bakip kaliyorlar ve inanamiyorlar simdiki cocuklarinda bütün bunlari yasamalarini cok arzu ederdim bizim hatiramizda kalan sevinerek mutlulukla hatirladigimiz cocukluk anilarimiz var ve ben cok mutluyum, fakat simdiki nesilin hatirlayacagi ve ilerde sevinerek mutlulukla cocuklarina anlatacaklari hic bir güzel anilari olmayacak o yüzden üzülüyorum kimseye anlatilmasa bile ben o dönemde böyle bir cocukluk yasadigim icin cok ama cok mutluyum nekadar güzel günlerdi bize hatirlattigin icin tesekkürler canimcim. kaydirigubbakcemile5kaydirigubbakcemile3 HanimKelesimiGetir

çok güzel paylaşım olmuş emeğine sağlık ablacım... bizimde mahallemizde macun yapan bir kadın olurdu her cuma macunu yapıp kapısının önüne çıkardı başka mahallenin çocukları dahil bir çocuk ordusu toplanırdı kadnın başına herkes elinde bir çubuk veya bir kaşıkla gelirdi macun almak için... kar yağardı mahallemiz hep yokuştu eline tahtasını alan yada eline çuval, naylon alan sokağa fırlardı kaymaya yazlarıda bilye araba yaparlardı bizim orada bir tahta ile 4 kenarına bilyeli tekerlek bilirmisiniz bilmiyorum kaykaya benziyor heh işte fotoğrafınıda buldum yazın altımızda hep bunlardan olurdu işte yaşlılarda gürültümüze kızarlardı ama biz yinede binerdik :) sonra ip atlardık komşuların zillerine basıp kaçardık... vs vs... çok güzel bir paylaşım olmuş ablacım yeniden tşk ederimm HanimKelesimiGetir

Okudugum ilkokulun kantininde simit > ve Camlica gazozu disinda bir sey yoktu, zaten o zamanlar > cocuga haftalik vermek diye bir sey de yoktu. Gene de > bakkala gidislerimde kalan para ustlerini haftalarca > biriktirip, tupte sokella aliyordum. Onca zaman para > biriktirilerek alinan ve bitmesin diye gidim gidim yenen o > tupte sokellanin tadini hala hicbir seyde bulamiyorum. > > > > > > Ben sansliydim, babam denizciydi. > Seyir donusleri bana envai cesit oyuncak getiriyordu > Avrupa'dan. Ama o zamanin cocuklari bile bir tuhafti, > ben mahalledekilerle paylasmayinca o oyuncaktan DA zevk > almiyordum. Hala gazoz kapaklarini tasla duzeltip, bugunun > TASO'larina benzeyen seyler yapiyordum. Dokuztas, > misket, kukali saklambac, hele o "en de tura bir iki uc > guzellik", unutulur gibi degildi. > > > İnsaatlardan sokulen pasli > civilerle oynanan topraga civi saplamaca gibi tamamen > yoklugun tetikledigi yaraticilik ornekleri. Sokaklar bizim, > dert yok, tasa yok, oyuncak yoktu, olsa DA devir hesap devri > alacak para yoktu ve eglence yaraticiligimiza kalmisti. Yaz > gunleri, sabahtan aksama kadar sokaktaydik. "Sokaga > Cikmak" diye bir deyim vardi. > > > Celik comagi, kukali saklambaci, > patlangaç dediğimiz ve kendi yaptığımız içi boş > daldan aletimizle çitlembik patlatmayı, ucu delik > anahtarların içine kibrit çöpünün eczasını tıkayıp patlatmayı, karton sigara kapakları ile > Kumar oynamayı! Sokakda yerlerde > misket oynamayı, çok AZ harçlığımızla rengarenk > macunlardan almayı ve hatta ucurtma ucurtmayi bilmiyor. > Onlarin ucurtmalari marketlerde hazir yapilmis olarak > satiliyor ve babayla bir Pazar gunu saatlerce ugrasarak > sulu hamurla yapıştırarak ucurtma yapmanin zevkini ve > yesil tepelerde ucurtma ucurmanin tadini bilmiyorlar. > > > > > Hayat o kadar guzeldi ki, ilk askima > ondort yasinda vurulmustum. Net hatirladigim bir sahne var: > Adi Yalin. Babasi ona iki tekerlekli bisiklet almis ve bana > "Yarin seni de bindirecegim" diye soz vermisti. > Bindim MI? Hatirlamiyorum, sonra tasindilar mahallemizden. > İkinci askim, alt katimizda oturuyordu. Bir gun gezeceğiz > diye, Ankarada evdev çok uzakda tren yollarında > kaybolmustuk birlikte. > > > > > Diyarbakirli Kurt bir Karpuzcumuz > vardi. Sali Cuma karpuz, kavun getirirdi kamyonla. > "Kavun ye bal ye" diye bagirirdi. Hakikaten de o > kavun bal gibiydi. Hele o zamanin cilekleri, bir recel > kaynadi MI, degil apartman mahalleyi sarardi o nefis cilek > kokusu. Recel yapilacak cilek neredeyse bir gun boyunca bes > alti kez suyu degistirilerek kovalarda bekletilirdi topragi > ciksin diye. Ustelik suya DA rengi gecmezdi. Simdi cilekler > toprakta yetisiyor AMA topraga degmeden buyuyor. Belki de o > yuzden NE tadi var NE de kokusu. > > > Siyah beyaz ve tek kanalli > televizyon, kucucuk parmaklarimizin arasinda kaybolana dek > bicakla yontulan kalemler -ki kalemtiras kullanmak israfti, > siniflardaki cop kovasi onu kalem acma kuyruklarini unutan > var MI? > > > Amerikan yardımı olarak bizlere okulda verilen sarı > renkli peynirleri ve süt tozundan yapılmış sütü her > sabah yer ve içer, evdekilere götürmek üzere aşırıp > çantamıza koyardık. Öğretmenler bilirler AMA ses > çıkartmazlardı. > > > Plastik ilkel beslenme cantalari ve okula goturulmesi yasak > olan muz. Hele IC ice gecen halkalardan olusan ve her zaman > akitan o plastik bardaklar, kabusumdu benim. Uclu kalem > geldiginde memlekete, uzay mekigi gibi bakmistik ve onun ucu > DA uzay mekigi firlatma rampasi gibi kavrardi kapkalin kalem > uclarini. > > > Bunlarin her biri guzel birer ani, > 30 lu yillarini surenler icin. 40 li yillarini surenler icin > o donem, terorle ozdes. Zira cogu Universiteyi ya zar zor > bitirdi, ya DA ayrilmak zorunda kaldi. 50 uzeri icin ise > hatirlanmak bile istenmeyen gunler. Cunku onlar cocuk > okutmak ve yasam mucadelesi vermek zorundaydi, onca yokluga, > parasizliga ve kardes kavgasina ragmen. Sadece cocuklar o > yillarin tadini cikardi, sadece cocuklar mutlu ve umarsizdi > ve sadece cocuklarda hatirlanasi guzellikler birakti. > > > > > > O donemin cocuklari, simdi cocuk > yetistiriyor. Sahip olamadiklari oyuncaklarla dolu > cocuklarinin odalari. Yedikleri dayaklarin inadina seslerini > bile yukseltmiyorlar cocuklarina. Dizlerinden, > dirseklerinden yara kabugu eksik olmayan o zamanin > cocuklari, cocuklarindan kan alinirken fenalasiyorlar. Ancak > hava karardiginda ve babasi isten geldiginde eve giren > simdinin Ana babalari, cocuklarini kapi disari > cikaramiyorlar, zaman zaman hakli sebeplerle. Annelerinin > bir bakisi ile mum kesilen, aksama babana soylerim > tehditleri ile buyumus o cocuklar, bugun kendi cocuklarinin > psikolojisini bozar diye HAYİR bile diyemiyorlar. > > > > > Şimdiki cocuklar doyumsuz, cogu > bilgisayar basinda patates cipsi yedigi icin sisman, hepsi > zehir gibi akilli ama onca imkana ragmen okulu pek azi > seviyor. > > > Okulun > acilacagi haftanin oncesinde onceleri zevkle baslayan ama > sonra iskence halini alan, defter kaplamanin ne demek > oldugundan habersizler, defterlerin kaplanmaya ihtiyaci yok > cunku. Kagit onlar icin burusturulup atilabilecek bir sey, > defterden kagit koparmanin nasil olup da YASAK > olabilecegini akillari almiyor. > > > Hic dut silkelemediler bembeyaz > carsaflara ve hic incir agacinin ince dalina basip > yuvarlanmadilar komsunun bahcesine. > > > HATIRLAR MISINIZ BİZİM TERTİPLER!!!!! > BİZ MUTLUYDUK > > > Şimdikiler Mutlular > mı? > > > Umarim oyleler. > Peki, cocukluklarini bizler gibi, ozlemle anacaklar mi? > > UMARIM...! > > > cimcime eses

ablacım emegıne saglık yaa opuyorumnanaktan ne guzel bı paylasım bu... kaydirigubbakcemile5 hala ozlemle andıgım, keske yıne cocuk olsam hıc buyumeseydım dedıgım cok mutlu bı cocuklugum oldu.. zamanla yaslarda ılerledıkce hayat getırdıgı zorluklar sorumluluklar fılan ne bıleyım benı hep cocukluguma goturmustur.. ne kadar guzeldı ozamanlar.. dert yok tasa yok, gecım derdı fılan pehh.. :umursamaz: bı el yagda bır el balda ohh.. en cok benı gulduren anılarımsa yasımla alakalı olanlar... :lepi: hep yasım soruldugunda bı yas buyuk soylerdım.. pek heveslıydım buyumeye.. ah bı 5 olsam 15 olsam.. bır 18 olsam derken derken.. 20 den sonrası sayılmıyormus.. mafoldumben

Ne kadar güzel böyle özlemle ve mutlulukla çocukluğunuzu anımsamak :) Ben hatırlamak dahi istemiyorum çocukluğumu.. gulkurusuu güzel günler, bizi

Evet nasılda güzel kokardı tavuklar yemeye doyamazdık resmen. Oyuncak dedinde benim hiç bebeğim olmamıştı hani almanyadan getirilen bebekler vardı ya o zamanlar. Annemde pazardan alırdı bana iki sıksan bebeği yırtılırdı resmen. Hemde köylü kızı olanlardan alırdı alnında bir örtü tam ortadan bir iğne ile tutulurdu örtü. Kumaşlardan elbise yapardık arkadaşlarla hep te etek olurdu. Ahhhh ahhhhhhhhhhhhhh. Şimdi sokak başlarında et bebekler satılıyor mafoldumben . push ; antrenor Profesyonel

Evcilik ve Bebeklerle oynamayı çok severdim. ılk taş Bebeklerimiz vardı. Onlara ellerimle elbiseler dikerdim zevkle. Bir de çabuk kırılırdı taş Bebekler, çok üzülür ağlardım yenisi gelene kadar. Bakkallarda yoktu ki, kapıdan geçen Yoğurtçudan Yoğurt alırdık. Bıçakla kesilirdi öyle güzeldi. Beyaz Gazozumuz vardı tadı unutulmayan Gazozun içine atıp şişince içer, yerdik nohutları... Yazlık Sinemalarımız vardı, Tahta sandalyeli ya evden Minder götürürdük, ya da Sinemada kiralardık. Hiç unutamayacağım anılar... Daha neler neler... Çok duygulandım şimdi... Çocukluk, masumiyet Yıllarımızdı . push ; be_reN I'm takin back my