bana göre yanlış diil cnm.. evliliğnde herhangi bir sorun yada eşinle alıp veremediğin yok anladığım kadarı ile... seninde bahsettiğin gibi, mesafeler sevdiklerinin yanında olmayışına ve paylaşım olmamasına engel.. sonuçta; eşimizin yeri farklı, ailemizin yeri farklı... her 2 sevgide, özlem ile buluşabilir... ama eşin neden bu isteğine ve özlemine böyle br yorum getirmiş olabilir ki, onu ihmal etmiyorsun diil mi, ilginden uzak olmasın, yanında iken seni özlemesine izin verme cnm... AR_YA

aynen katiliyorum bu cümlelere.. Eğer yanindayken seni özlemiyorsa yani bi sorunuz yoksa kisa süreli yalniz kalmalar ma tadinda güzel olabiliyor.. her iki taraf içinde.. birbirilerinin yokluğunda aslinda varliklarinin ne kadar güzel olduğu daha iyi hissedilebiliniyor.. Allah ciddi ayriliklar vermesin dilerim... Mutluluklar ibet ağır

elbette benım de onun da oluyorrr

Her insanın zaman zaman yalnız kalmaya ihtiyacı olduğunu düşünüyorum. Hatta çocukluk arkadaşlarımla başbaşa bir tatile gitmeyi öyle çok istiyorum ki, sanki yeniden çocuk olacakmışım gibime geliyor bu düşünce bile beni heyecanlandırıyor. Eşim olaya farklı açıdan bakıyor. Onu artık sevmediğime istemediğime yorumluyor bunu. Ailemden çocukluk arkadaşlarımdan uzak da yaşamam belki de bende bu dayanılmaz isteğe yol açıyor. onları çok özlüyorum. Oraya gittiğimde herkesin aynı kaldığını değişmediğini, yine birlikte bir şeyler paylaştığını görüyorum. Sanki ben onlardan neredeyse 10 yaş daha büyüğüm gibime geliyor. Çünkü her zaman sorunlarımın üstesinden tek başıma geldim. Bu kişiliğimin gelişmesi olgunlaşmam ve kendime güven duymam açısından iyi oldu bunu inkar edemem. Ama ne bileyim, sanki zamanından önce büyüdüm gibi... aslında zor olan tüm sorularımın cevabını biliyr olmam. Olumsuz olarak gördüğüm herşey ben de inanılmaz olumlu etkiler yarattı. Sadece bir süre eşimden uzak yaşama isteğimin cevabını bulamıyorum. Bu bana göre doğru geliyor ya sizce yanlış mı düşünüyorum? Nil KK

yalnız kalmaya ihtiyacım tabiki oluyor. eşiminde oluyordur. biz aynı evin içindede bunu yapabiliyoruz. arada bir tabi. bence bu çok doğal. evliliğinizin kaçıncı yılında olduğunuzlada ilgili sanırım. eşlerin birbirine bu konuda anlayışlı olmaları gerek bencede M

Hepinize çok teşekkür ediyorum arkadaşlar düşüncemi desteklediğiniz için. En azından yanlış düşünmediğime inandım sayenizde, içim rahatladı. Eşi, onlar için herşey demek olan, eşleriyle olmaktan memnun arkadaşlarıma da mutluluklarının devamını diliyorum. M

bazen hiç bir iş yapmadan sadece kendimi düşünmek yani kendimle hesaplaşmak istiyorum. nereden nereye geldim? hayattan neler öğrendim bana neler verdi? ben kimdim nasıl biri oldum?Anneyim ama anne olmaya gerçekten hazırmıydım ben? bunu ne derece başardım gibi sorular yöneltmek istiyorum kendime. Bunun için de yalnız kalmaya ihtiyacım var. Sanırım eşimin neden bu isteğime karşı çıkmasını anlıyorum. Kişi kendine güvendiği kadar karşısında kine de güvenir, kendinde eksik olduğunu yoğun hissettiklerinde daha agresif, kıskanç ve baskıcı tutum içinde olabiliyorlar. Bu bizim için de geçerli tabi. Ben hiç bir zaman yalnız kendim için bir şey yapmadım. Hayatımı çocuklarıma ve eşimin yaşayışına ihtiyaçlarına göre düzenledim. neredeyse 10 yıl olacak evleneli. Artık bende varım demeye ihtiyacım var. sanırım eşim benim kendimi tam olarak tanıdığımdan nelerin beni mutlu edeceğinden emin olduğumdan, kendime aşırı güvenimden dolayı, yalnız kalıp tüm hayatımı tek başıma msaya yatırdığımda onu yanımda istemeyeceğimi düşünüyor. ben bunca zaman resmen onun mutluluğu ve hayatını kolaylaştırmak için yaşadım ve o beni bu arada çok fazla ihmal etti. Dediğim gibi bana değil kendine güvenmediği için bu isteğime aşırı tepki.