Ben de isteyerek, planlayarak hamile kaldım ama ben de düşündüğüm kadar büyük hisler yaşayamıyorum, bazen korkuyorum. Hamileliğin tadını çıkar diyorlar çok şükür sıkıntım yok ama tadı nasıl çıkarılır anlayamıyorum. Gerçekten büyük büyük hisler var mı yoksa herkes sürü psikolojisiyle mi böyle söylüyor anlayamadım.

Bebeğimi hissedene kadar ben de öyleydim. Ancak onu içinizde hissettiğinizde duygularınız da değişmeye başlayacak merak etmeyin.

Tamam işte sonuçlarına her türlü katlanıyor /katlanacak.

Garip olan şu ki insan yaratmak bu kadar kolayken o insanin en ufak bir alanda eksik kalması, bir mahrumiyet yaşaması aşırı mutsuz bir kişi olmasına neden oluyor. yani bu kadar basit dünyaya gelen bir canlının bu kadar bıçaksırtı bir dengede yetişmesi, büyümesi, psikolojisinin karmaşıklığı, ihtiyaçlarının bu denli çeşitli olması aradaki büyük çelişkiyi doğuruyor. eee diyorsun ki bu me perhiz bu ne lahana turşusu. bu kadar basit olan bir olayın sonucunda bu kadar karmaşık ve gelişmiş bir canlının var olması çok garip ve sinir bozucu bence. felsefe yapıyorum evet. seni ilgilendirmez falan demek cevap değil. zaten kürtaj tartışmaları bu yüzden dünya kurulduğundan beri sonuca bağlanamıyor. düşünsenize sizin dünyaya gelmeniz için iki insanın sevişmesi gerekiyor. tamam bunu geçtim bir gün sevişmesi yetiyor. hadi 1 sene ya da 6 ay sevişmesi gerekse yine bir emek olacak ortada kısmen. ama o bile yok. bu kadarı bana çokk fazla geliyor. kendimi haksızlığa uğramış gibi hissediyorum. ondan sonra sapır sapır insan katlediliyor. ee ortada bir emek yok ki herkes buna göre saygısız davranıyor insan hayatına. C

Ben de 2 ayda 6kg verdim ki zaten boyuma gore zayif hamile kalmistim. Sizin gecti mi bulantilariniz? Benim 12. haftada hafifledi ama tekrar artar diye korkuyorum

Annelik iç güdüsüyle iyi anne olmayacak mıyım diye ağlamışsınız aslında şimdi bile annesiniz.. umarım sağlıkla alırsınız kucağınıza, his dediğim nedir ki bakmışsınız bi anda gelir, bi anda gider çok takılmayın

Ilk elin şoku olur tabi bence biraz zaman verin

Harika olacak. Fistik gibi olacak.. Mmm tadından yenmeyecek. Demek isterdim lakin diyemeyeceğim. Bebek fikrine uzak olmayan insanlar bile ciddi afallayabiliyor bence. Lakin hayattaki kıymetli lezzetlerden biri evlat. Nasil tarif etsem.. Acısına rağmen yediriyor kendini iste. Üzerine fazla düşünmeyin gününü bekleyin ve ani yaşayın derim. Saglikli doğum diliyorum.

Offf doguma kadar dediniz gozum korktu. Ben hayatimda hic boyle bir mide bulantisi yasamadim, 1 haftadir daha iyiyim diye seviniyordum.

Hayatımda duyduğum en mantıksız kumarlardan

2 bucuk yillik evliydik, bizle ayni hafta evlenen ve 1 yildir deneyen arkadasimizin cocugu olmuyordu. Doktor olan diger arkadasim da onu rahatlatmak icin bir sure korununca sonra en az 6 ay olmamasi cok normal stres yapma vs diyordu. Biz de oturdum düşündük. Cocuk istiyor muyuz, simdi degil ama ileride evet. Yasimiz 27, 2 bucuk yillik evliyiz. Simdi denemeye baslasak bi sure olmasa 9 ay hamileligi, nerdeyse 30 olcaz. Denemye baslayalim bakalim zaten hemen olmuyormuş dedik. O ay hamile kaldim test yaptigimda ikimiz de bildigin zirladik 1 ay falan zirladik. Sonra bi hicbisey hissetmeme evresi oldu. Daha 8-10 haftalik hamileyken annelik hissiyati goygoyu yapanlari gorup mal bunlar bence ya da yalan soyluyorlar diye düşünüyordum. Hala cok boş bi romantizm oldugunu düşünüyorum. Neyse dogurdum falan, iyi guzel bebek cok tatli cok seviyoruz, canimizin ici falan. Ama o annelik hissi gelmiyo, cocuk 16 aylik oldu. Hala tam gelmedi bana valla. O hissiyat da hissiyat diye kendini parcalayanlar zaten ya anne olmaktan baska hayatina anlam katan hicbiseyi olmayanlar ya da disariya romantik şovlar yapmayi cok seviyorlar bence. Cok guxel, cok seviyorum. Anne olmayi sevmedim ama. Olsun kabullendik Hissiyatin geleceginin garantisini veremem ama pisman olmuyorsun, cok seviyorsun icin rahat olsun

İlk dönemlerde hamilelik hissi eksik oluyor ama ilk tekmesini bir hissettiğinizde diyosunuzki içimde bebeğim var zor günler gecirmissiniz rabbim şükür ki size nasıp etmiş

Mesela ben geçen gün napıcam beni yalnız bırakmayın korkuyorum doğumda yanımda olun dedim annemlere arkadaşıma vs ağladım da ara ara o ağlamalar gelip yokluyor baya baya da korkuyorum yalnız kalmak istemiyorum normalde yalnızlığı çok severim misafirden nefret ederim vs hormonlarım ne hale soktu bu hamilelik sürecinden önce psikoloğa da gittim ön hazırlık yaptım hormonlar mahvetti tabi

Aman nesi varmış. ben senelerdir korunmuyorum. kadıncağız ne bilsin üreme sisteminin şahane çalıştığını. mesela ben denememipş olsam boşu boşuna korkular içinde kendimi paralamak zorunda kalacaktim. denedim, rahat rahat keyfime bakıyorum. ama belli ki bu arkadaşın çok sıkı korunması gerekiyor. Ama denemeden de nereden bilecekti ki? Bir ihtimal diye diye çocuğu olmayan insanlar bile kendinden ödün vere vere korunmak zorunda mı kalacakti? Çok zor bir şey yani. çok yan etkili, zevksiz.

Aynen öyle. Örnek vereyim ilk kalp atışını duyduğumda ben hiç bir şey hissetmemiştim. Ama sosyal medyaya falan bakıyorum nasıl ağlıyorlar. Acaba bende mi sorun var diye düşünüyordum.

Şöyle ülkemizdeki şartların da çook büyük etkisi var ama avrupada olsa yapmak isterdim diyemiyorum yine de. kolay hamile kalabilenlere özenme nedenim ilkelliğin dibi. o yapabiliyor ben neden yapamıyorum. benim ne eksiğim var. budur yani. başka birşey değil. o konuda en ilkel benliğim konuşuyor yani. derinlik aramaya gerek yok. vücudumda bir özellik var ve bu özelliği çok iyi çalışan insanlar var benimki çalışmıyor. tipik altta kalma psikoljisi. istesem yapamayacağım sonuçfa. egomu zedeliyor. çok güzel yazmışsınız bu arada maşallah.

Eee mutsuzuz çünkü. ve genel olarak topluma baktığımızda yeni gelenlerin de mutsuz olacağını düşünüyoruz doğal olarak. hamilelik belirtileriyle ilgisi yok. sonucu güzel olacaksa birkaç ay çekilen çile tam tersi mutlu eder insanı. Ki siz şimdi bile dirençli değilsiniz bakış açınıza göre. böyle bir ülkede ve sosyal şartlarda mutlu olmanın mucize gibi birşey olduğunu düşünüyorum. kısaca sizin kadar romantik insanlara ağzım açık bakıyorum. keşke benim annem de bu kadar iyimser bakmasaydı hayata. keşke hiç doğmasaydım diyorum ve bunu diyen, demeyenlerden çok daha fazla. Bu arada bizim gibiler açık açık propaganda yapıyor ama buna da kimse karışamaz. dünya görüşümüz bu şekilde. Aman da aman herşey geçecek, bak kucağına al nasıl da tarifsiz duygular yaşıyorsun, güle güle büyütün yavrunuzu, tarzı cici cici şeyler söylemek zorunda değiliz. daha da kötü olacak demiş zaten birkaç arkadaş daha. herkes gerçekleri konuşuyor artık. eski cici, romantik sayfaları kapattık artık. keşke yapmasaydınız diyoruz zaten açık açık. bu da bir görüştür zaten. inkar etmiyoruz ki.

annelik çok çok zor bir süreç. o doğduktan sonra kalbin dışarda atmaya başlıyor. dünyan allak bullak oluyor. fiziksel ve ruhsal birçok değişim geçiyorsun sevgisi de çok özel elbette yani hem zor hem güzel bir süreç. o duygunun geçeceğini düşünüyorum. ama ilerde zorlanınca biliyordum çocuğun bana göre olmadığını neden yaptım ki diye kendinize çok kızacağınız zamanlar olacak ben de asla evlilik ve çocuk düşünmeyen ama 34 te evlenip 35 te ilk 38 de 2. çocuğu doğuran biri olarak çok yaşadım bunu ama alışıyor insan. o doğduktan sonra onun olmadığı hayatı hayal bile edemiyorsun zaten hayırlı olsun

Böyle bir şey olmaz ki hamile kalırsam tamam kalmazsam koruncam nasıl bir düşünce ki? Korunmadan zaten her zaman hamile kalma ihtimali var daha yakın olasılık, yani siz isteyipte hamile kalmadığınız için bu kadar hevessizsiniz gibi anladım ben

Hamile kalamayan da çok. ondan dedim.

Cok gecmis olsun, umarim simdi iyisinizdir. Sizin bulantilariniz kacinci haftada azaldi? U

Bana kalsa ben de anlamıyorum da sistem bir insan yaratmak için fazla basit çalışıyor. bunun sorumlusu insanlar değil ki. bana kalsa ben daha çabalanması gereken bir sistem kurardım. oyunun kuralları çok basitse oyunculara basit oynuyorsunuz diye kızamazsınız bence. koskoca yaratıcı bunu düşünmüyor ve tasarrufu insana bırakıyorsa bu tarz şeyler de kaçınılmaz olacaktır.

Merak etmeyin gececek ve onu cok seveceksiniz iyiki dogurmusum diyeceksiniz

Çok normal şuan hormonlar sizi ele geçirmiş biraz büyüyünce tekmeler falan başlayınca daha çok heyecanlanirsiniz sağlıkla kucağına alırsın inşallah

Açıkçası mutsuzluktan geberiyorum ve benimle aynı durumda olan kişi sayısınin, olmayanlardan kat kat fazla olduğuna eminim. yapmayın etmeyin, hayat bizim etrafımızda güzel bir şey değil. kimseyi ortak etmeye çalışmayın. en azından eskisi kadar sığ yorumlar yapılmıyor. farkındalık gelişmesi güzel gerçekten. sonunca kral çıplak diyen kadıarımız çıktı. eskiden kimse toplum baskısından itiraf edemezdi anne olmayı sevmediğini falan. herkes olsun iyiki de olmuş diyorum, yoldaş oluyo şimdi, bir gülüşü yetiyor falan filan diyordu eee yetmiyormuş işte. ne konular okuduk, okuyoruz.

Tadını çıkar diyenleri ben de anlamıyorum açıkçası bebek iki ay içinde doğacak daha 1 gününü bile sevemedim hamileliğin en başından beri zor geçiyor fiziksel zorlukları bir yana zihinsel zorlukları daha fena. En başından sonuna hep kaygı. Bilmiyorum insanlar mı kolay hamilelik yaşıyor bize mi denk geldi zor hamilelik ya da herkes yaşıyor zorlukları ama dile mi getirmiyor Annelik hamilelik çok mu romantize ediliyor toplumda Henüz doğmadı ama şimdiden ona bir şey olursa diye aklım çıkıyor hareketlerini hissetmek onun için hazırlanmak hoşuma gidiyor buraya kadar tamam ama hamileliği o kadar sevmedim ki ikinci bir çocuk fikri bile beni dehşete düşürüyor resmen

Eee etmeyen de etmiyor işte. kim engel olabilecek. vücudu taşıyan kafasına göre kullanıyor. kullanmaya da devam edecek. ister doğuracak ister aldıracak. sizin beğenip beğenmemiz de bu durumlara engel olamıyor. neden size kalmasa iyi olur diyorsunuz ki. dediğiniz şeyle çelişiyor aslında.

Bir insanın hayatı ve geleceği üzerine oyun oynamışsınız, bu bana korkunç geldi. Umarım iyi anne olursunuz, sırf gelen insanın iyiliği için diyorum bunu.

Dini konuları konuşmak yasak olduğu için bir yorum yapamıyorum. Inancınızı da bilmiyorum. Ama tek diyecegim "Her şey kader ile takdir edilmiştir. Kaderine razı ol ki, rahat edesin." Bu şekilde bakınca kompleks düşünmeye gerek kalmıyor.

yok malesef geçmedi. ama benimde 16/17. haftamda ilaç etki etmeye başladı. bulantı ilacı her gün düzenli kullanırsam en azından tölore edilebilir oluyor kullanmazsam hayatım zindan V vitabella23 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Sizin muhtemelen geçiyordur. Normal de 12. Hafta itibariyle azalıp 14. te bitiyormuş. Benim ki başka bir boyuttaydı. Ben ilk anından itibaren hep serumla beslendim

"Olursa olur olmazsa olmaz" diye bir hayat getirilir mi sizce dünyaya? Kocaman insanlarsınız, yurtdışına gidebildiğinize göre ve cümle yapılarınızdan da anladığım kadarıyla eğitimlisiniz. Sizce bu koca bir saçmalık değil mi? Duygularınız geçer ama çocuk yapma motivasyonunuza şaştım kaldım gerçekten.

Ya hamilelik çok güzel bir şey diye pompalayan çok insan olduğu gibi sürekli çocuk sahibi olduğum için pişman olmamı ve bunu dile getirmemi isteyen bir kitle de var sizin gibi. Açıkçası bunlar da beni yoruyor ben hamile olduğum için pişman da değilim ama hayatın süreçleri hakkında hiç bir şeyin salt siyah veya beyaz olmadığını belirtiyorum. Ben kimseye illa hamile kal da demem aman kalma da demem. Herkesin kendi hayatı, kararı kendisi versin.

Onu bulamayan da var A

İlk cocugum plansız ikinci planlı oldu. İkisinin hamilelik sürecinde de duygusallık yaşamadım. Bazi kadınlar çok duygusal yaklaşıyor, karnındaki bebegi sevmeler falan, bende olmadı. Ama doğduktan sonra hayatım oldular. Kızımın 11 yasi doldu, bir gece benim olmadığım farklı bir yerde kalmasına izin vermedim henuz. Zaman zaman kendimi çok ağır bir yükü sirtlanmis gibi hissediyorum, yorgun, yıpranmış hissettiğim zamanlar oluyor. Sonra bir sarılıyoruz hepsi geçiyor "ömrüm size feda guzularimmmm" pozisyonuna geliyorum. Emin olun bunların hepsi geçecek. Sağlıkla kucağınıza alın insallah...

5. ayda azaldi ama bitmedi. 8 ay kustum. Moralinizi bozmak istemem ama... Şimdi iyiyim

Cok gecmis olsun, umarim simdi iyisinizdir

Bnde bebek dogunca ilk anneyle temas yaptiriyorlar ya o ara izledigim her videoda insanlar duygusal olarak agliyor. Bnde tik yok onu sorguluyorum boyle mi olur anne diye. Ilaclardandir deyip geciyorum. Garip bi duygu annelik allah isteyen herkese yasatsin

Hiperemezis yaşayan bir insan olarak sizi çok iyi anlıyorum. Ben sonrasında gebelik zehirlenmesi sebebiyle yoğun bakıma yatırıldım. Ve bebegimiz 1 ay erken doğdu. Doğana kadar ben de hiç-bir sey hissetmemiştim. Ne zaman gördüm o zaman sevdim. Ne zaman baktım, emek verdim o zaman çok sevdim. Merhamet ve sevgi zamanla gelecek. Sakin olun bunlar normal. Hepsi düzelecek ve iyiki diyeceksiniz. Allah sağlıklı doğumlar nasip etsin.

Oyy oyyy. Yatili bakicimiz olacak calistigim icin ama onun disinda aileden tamamen uzaktayiz. Destegimiz olmayacak yani.

Sosyal medyada olsun ekranlarda olsun gebelik, hamilelik dahil olmak üzere çeşitli gelişmeler o derece abartılıyor ki sakin ruhlu olmak anormalmiş duygusu oluşuyor. Hisli de olabilirsiniz hissiz de. Bu hesabını vermeniz gereken bir durum değil, sorgulamak size bir şey kazandırmayacak.

Teşekkür ederim. ama proagandamı da yaparım. sizi alıntılamam.

Ben de ayni sekilde. Kalp atislarini duydugumuzda aklimdan gecen ve doktora sordugum tek sey yani kalbi atiyor, yani artik kesin gebelik diyebiliriz dimi oldu Bizde romantik romantik ekrana bakan esim oldu

Eşime aşık oldum evlendik, onun çocuğunu doğurmaya can atıyordum. Azospermi olduğunu sperm sayısının sıfır olduğunu öğrendik yıkıldık. Tarif edilemez şekilde acılar çektik ve çekiyoruz. Hamile kalabilmek için tüp bebek denedik olmadı... tekrar yıkıldık. Bu yazdıklarınızı okuyunca neden dedim neden böyle şeyler çocuk istemeyenleri bulmaz da bizi bulur. İsyan olarak algılamayın ama bizim gibi insanlar için tek ay deneyip hamile kalmak mucizeden öte sadece bilin istedim!

Benim basta kendi annem darliyor beni bebek ile ilgili bir sey konusmuyormusum. Ne konusayim ki diyorum daha incir boyutunda minicik bir canli. C

biz 11 yıldan sonra türlü denemelere rağmen bebek olmadı sonra kendılıgınden hamıle kaldım suan 6. ayı doldurduk.. inanır mısın hiç bir zaman çok çocuk diye tutuşmadım.. millet o kadar beklediniz ayy şimdi havalara uçuyorsundur diye düşünüyordu ama ben neredeyse sevinemiyordum.. üstelik bende çok kusuyordum gebelik depresyonuna girmiştim 2 ayda 9 kg verdim ok adar bulantı ve kusma yaşıyordum serumlar kar etmiyordu.. taaa ki 12/13 haftalık olana kadar ilk ultrasonda hareket ettiğini gördüm ilk sıcaklık geldi.. sonra ilk hareketini hissedince tam manasıyla analık yüklendi.. merak etme istesen de istemesen de o bağ oluşacak

Ben görüşlerinizi ifade etmeyin demedim ki. İsterseniz dernekleşebilir ve çalışmalar yapabilirsiniz de. Ben sizin fikirlerinizin de umrumda olmadığını söylüyorum sadece.

5. haftadayım hesaplarıma göre... 9 ay geçer mi? bu nası bi karar? sorsan istiyodun sen? allaahım etraftaki çocuklara bak? bununla uğraşılır mıı?!! falan dedim ben de hatta ara ara hala diyorum. bir gebelik uygulamasında tipi kurbağaya benziyo şuan, yia bu büyücek mi şimdi diyorum bazen git gel oluyor herhalde, ilk ya

Sizde de ne üreme sistemi var arkadaş ya. her seferinde kıskanmayacağım diyorum yine kıskanıyorum

Neyi? A

Merhaba arkadaslar, Biz esimle tek denemelik bir kumar oynadik, tuttu. Ben normalde asla cocuk istemiyordum, esimle de bu sartla evlendim. 31 yasindayim ve bu seneye kadar aklimdan bile gecmedi cocuk fikri. Yurtdisinda yasiyoruz ve baska bir ulkeye tasinma surecindeyiz. Ben tasinmadan once deri alti implantimi cikarttirmak zorunda kaldim bir sorundan oturu. Ben 31, esim 35 yasinda, ileride pisman olmayalim hic denemedik demeyelim diye cok konustuk ve sadece tek bir ay korunmamaya karar verdik. Hamile kalirsam tamam, kalmazsam korunmaya baslayacaktik. Hamile kaldim... Planladigimiz halde sok oldum. Ustune bir de Hiperemezis Gravidarum yasadim ve gecen haftaya kadar tam 2 ay kustum. Cevremde biri konusursa bile midem bulaniyordu esime lutfen sessiz ol demekten bir hal oldum. Surekli serum taktirmak zorunda kaldim. Cok kotuydu. Su an 13 haftalik hamileyim. Bulantilarim gecen haftadan beri azaldi. Ama bu sefer vicdan azabim cok artti cunku ben hic heyecanli, hevesli hissetmiyorum. Ilk baslarda bulantidan baska bir sey dusunemedigim icin saniyordum ama simdi sorun bende gibi hissediyorum. Aslinda kopegimizi sahiplendikten sonra anac yonum cok artti bir bebegi buyutme fikri bana korkunc gelmiyor eskisi gibi. Ama sanki bende bir seyler eksik gibi geliyor, bugun esimle konusurken agladim hatta benden anne olmayacak mi diye. Bu hissizlik gececek mi? Lutfen gececek deyin.

Aynen ve tum bu kafalar ultrasonda kalp atisini duyup aglayarak basliyor Ben hep soyluyorum: uremek marifet degil; tum memeliler uruyor. Marifet hakkiyla bakip buyutebilmek, yani duygusala baglamaya gerek yok, insan gibi insan yetistirebiliyor musunuz siz ondan haber verin

Aynen sürekli bunlar iyi günlerin lafları. Kocaman oldum, hormonlardan psikolojim çok dengesiz, halsizim, doğum sonrası işe dönme kaygılarım var, sosyal hayatım kısıtlandı şimdiden tam olarak neresinde tadını çıkarmamız gerekiyor acaba?

Ben de anneme, esim hep benim yanimda olacak ama sen bebek ne zaman odadan cikarsa nereye goturuyorlar diye peslerinde gezeceksin diyorum. Annem ceza avukati diye sanirim ya bebegi kacirirlarsa, karistirirlarsa diye o gitsin istiyorum Ben normalde de esime yapisik yasamayi sevdigimden herhalde esime asiri duskunlestim. Hic yanimdan ayrilmasin istiyorum. Neyseki bu ara evden calisiyoruz ikimiz de

Oluyor da bir seneden önce hayatta olmuyor. eee denk geliyor hergün yapıyordum. potansiyel yok bacım. maşallah bütün vücut sistemleri fişek gibi herkesinkinden iyi çalışıyor ama üreme sistemim fos çıktı benim de.

Kimileri gerçekten "anne" doğuyor. Ben o gruba dahil değilim. Evladım benim gözbebeğim ama anne olmak bence öyle herkesin abarttığı gibi bir şey de değil. Çok çok zengin değilseniz, evde bakıcılarla dolu olacak bir yaşamınız olmayacaksa artık hemen hemen bir çok şeye veda edebilirsiniz. Ki bunlar olsa bile aklınız hep onda olacak. Kendi devriniz onun doğumu ile kapanıyor. Siz yaşadıkça sürecek bir anksiyete sahibi oluyorsunuz. Atacağınız her adımı ona göre planlıyorsunuz. Artık evde bir patron var, o da evladınız. Kendi gerçeklerimi söyledim kusura bakmayın Sağlıkla kavuşun

Kontrollerim çok iyi, her şey normal falan de bari

Oglumda degilde kizimda hamile oldugumu ogrendim hic bir his yoktu hatta aldircam diyordum isyemiyorum diyordum sürekli eşimle kavga cikartiyordum 9 ay boyunca eşim cok katlandi bana beni biraksa haklidir derim ama kizim tekme atmaya başladi karnima elimi koyardim elinin veya ayaginin hissediyordum ve cok hoşuma gitmeye başlamişti kizim dogdu dünyalar benim oldu iyiki dogurnuşum diyorum.. annelik duygusu bam başka birsey inşallah tadicaksin o duyguyu

Iyi ki sistemi siz kurmamışsiniz o zaman Dünyaya geliş amacımız yok olmak üzerine olsaydı evet üremek daha zor ve anlamsız olabilirdi ama öyle değil. Oyunun kuralları basit ve hepsinin bir sonucu var. Oyunu kurmayanin da şikayet etmeye hakkı yok. Kurallar basitse o kurallara göre hareket edersiniz. Her konuda olduğu gibi. Sonuc olarak sistem bu beğenip begenmemeniz bişey ifade etmiyor

Ben sosyal medyada olan paylaşımları görünce kendimi çok suçlamıştım. Galiba kötü bir anne olacağım, şimdiden bir şey hissetmiyorum, heyecanlı olmam lazım diye. Ama inanın bunlar bir kriter değil. Hep derler ya babalık zamanla öğrenirken bir şey. Bence annelik de öyle. Sadece toplumun anneliğe aşırı kutsaliyet atfetmesi yüzünden kadınlar bunu dile getiremiyor. Sosyal medya ya da diğer insanların anlattıkları da çok gerçekçi değil üzülerek söylüyorum. Buradaki arkadaşlar için söylemiyorum ama "ay şöyle duygulandım, ay yüzünü görünce ağlamaya başladım" vs vs diyen kimi görsem arka planda başka şeyler yaşıyorlar. O yüzden endişelenmeyin diyemeyeceğim ama şu da bir gerçek ki dünya üzerinde belkide karşılıksız seveceğinizi bir canlı var karnınızda. Kendinize ve bebeğinize zaman tanıyın sadece.

Hayir olur mu öyle şey. Allah istiyorsanız nasip eder inşallah, umudunuzu asla yitirmeyin diye yazdım.

Cok guzel bir ifade tarzi ve Turkce ile, cok guzel aciklamissiniz.

Benim annem de ayni seyi yapiordu. Istemiyorum demedim bir sey demedim Sadece cok sasirdik cok sevinemedik demistim. Sonrasinda boyle düşünmememe ragmen beni aylarca kizim allahin gücüne gider sen bu cocugi istemiyorsun cocugunbasina bisey gelecek diye darladi. Yok oyle bisey dedigim halde dinlemiyordu Laftan anlamaz biri zaten

Sizde varoluşsal sorgulama var. Ama antinatalist değilsiniz. Bu dünyaya gelmek istemezdim diyorsunuz. Ama bazı mesajlarınıza da burada rast geldim hemen hamile kalabilenlere çok özeniyor gibisiniz. Mesela ben çocuk istemiyorum.. Hamile olanlara da hiç özenmiyorum. Özenmek aklımdan geçmiyor. Hamile kalanlar adına sevinirim o kadar. Ben antinatalist değilim ama çok araştırdım çok iyi bilirim. Varoluşsal sorgulamadan ziyade yaşadığım ülkeden buradan memnun değilim ondan çocuk istemiyorum ama sosyal devletin olduğu bir Avrupa ülkesinde olsaydım nasipse şimdiye kadar 1 çocuk yapardım. Belki 2 tane bile olabilirdi. Bence sizde de o var. Antinatalizm değil bu. Sahip olduğun şartları beğenmediğin için çocuğuna bunları yaşatmak istememek bu. Varoluşsal sorgulama daha farklı. Antinatalizm kısaca; kişinin rızasını doğmadan önce alamadığımız için üremek etik olarak yanlıştır der. Bu sizinki tamamen yaşadığınız şartlardan maddi ve manevi memnun olmamak. Mutsuz olmak. Ondan çocuk istememek. Aslında şartlarınız istediğiniz gibi olsa hemen hamile kalmayı çok isterdiniz bence. Ve çocuğunuzu doğururdunuz.

Geçecek inanın geçecek onun karnınızdaki hareketlerini hissetmeye başlayınca geçecek bir de doğunca kucağınıza aldığınızda içinizden ılık ılıkbir şeyler akacak bebeğinize.. şu an hiç bir şey hissetmemeniz de çok normal.. sağlıkla kucağınıza alsın inşallah

Bi arkadaşım iki gebeligini de korunmaya ara verdiği bir ayda yaşadı. Hatta ikincisinde kürtaj masasında son anda vazgeçti kürtajdan. İkinciye Hamile kaldığında 40 yaşındaydı. Eşi ceketimi atsam Hamile kalacaksın nerdeyse diye dalga geçiyordu. Simdi 4 yaşında dünyalar güzeli oglu var ve iyi ki kürtaj olmamışım diyor. O da hiç bebek istemeyen biriydi, simdi iki çocuklu bir anne. İlkinde cocugu zor kabullendi ama ikincisinde zorlanmadı. Bence gayet mutlu...

Bazı insanlar karnındayken filan çok seviyor konuşuyor filan ya bende de ilk hamileliğimde hiç olmamıştı. Yani karnımdayken çok fazla sevgim yoktu. Taa ki doğduktan sonra yüzünü görene kadar. Aşık oldum resmen. Böyle bi sevgi yok. O kadar çok sevdim ki kimse ellemesin dokunmasın. Bişey olcak diye aklım oynuyordu. Emin ol onun yüzünü görünce çok seveceksin. Dünyanın en güzel duygusu. Allah kucağınıza almayı sağlıkla büyütmeyi nasip etsin.

Evet ve bence herkes bu kadar dürüst davranmiyor. Ya yargilanmaktan korkuyor ya da toplumda anne imaji ile var olmaktan hoslaniyor. Herkes anaç degil, oyle hissetmiyorsaniz kendinizi kotu hissetmenize gerek yok

Hiperemez gravidarum'u bu gebeligimde ben de yasadim 20. haftada bitti, siz sansliymissiniz erken bitmis. Herkese annelik duygusu gebe kalir kalmaz veya gebelik sirasinda yüklenmiyor emin olun. Benim ilk gebeligimde duygusalligim, annelik hislerim sifirdi. Simdi cocugum olmadan nefes alamiyorum. Rahatlayin ve gebeligin keyfini cikarin, dogunca sabra ve sukunete cok ihtiyaciniz olacak. Simdiden tebrikler, Allah anali babali buyutmek nasip etsin.

o beklediginiz annelik hissi zamanla gelişen bir his bence. ilk zamanlar yoğun hislerden ziyade bence yoğun endişeler yaşaniyor sağliklimi eli ayagi duzgunmu bakabilecekmiyim vs. ben kendim tedavi ile bile isteye hamile kalmama ragmen o brklediginiz hisleri yasamadim mesela. ilk duydugumda evet heyecanlandim tabiki ama sonrasinda gelen o kocaman endişe hissi. bir canı dünyaya getirmek ve bir ömür ona yetebilmek, yetebilmeye calisacagini bilmek bunlar söz konusu iken zaten insan bi allah napıcam moduma giriyo ama doğurduktan sonra zamanla fark ediyorsunuz ki aslında o minik şey hayatinizin tam merkezi olmuş yalnız benimde yavru bir kedim var çocuk bakmak kedi kopek bakmaktan çok daha zor. kediyi kopegi birakip bir cay icmeye yada dus almaya zamanin oluyor da bebek söz konusu olunca pek öyle olmuyo o işler

İstemişsiniz olmuş. Hamilelik benim gözümdeki en zor süreçtir. Doğum yapana kadar kustum, yiyemedim. Ama doğum yaptığım andan itibaren tamamen geçti. Ve kızımın tenine dokunduğum ilk an büyüleyiciydi. Hala başka bir sevgi. 2 senedir artarak devam ediyor. Her şey yoluna girecek. Sevgiyle büyütmenizi diliyorum.

Hayatımda hiç böyle bir kumar duymadım. O bebek bir insan. Olursa olur olmazsa çay demleriz bu nasıl bir bakış açısı. Plansız olabilir anlarım. Hissizligi anlarım. Garip hissetmeyi de anlarım. Ama bu hamile kalma şeklini asla anlamak istemiyorum.

Hepimizde ayni seyler oluyor ne desem inanamazsiniz suan biliyorum cunku bende okuyordum surekli en vahim durum benim ki asla kabul edemem gibi geliyordu dogdugu saniye bu bitecek diyorlardi gercekmis ya oyle bi heyecan kapliyor ki icinizi... hatta bi tekmelemeye hareket etmeye baslasin oyle bi geciyor ki bu hisler zamana birakin

Ben de sizin gibi hissediyorum. Kızımı çok ama çok seviyorum ama annelik zor. Hatta böyle dediğim de vicdanen rahatsız hissediyorum ya da hissettiriliyorum..

Ben 2 ay boyunca o kadar cok kustum ki iyi hissetme beklentim cok dustu. Basimi dik tuttugumda, biri yanimda konustugunda midem bulanmiyorsa, yedigim sey midemde duruyorsa oooo bugun iyi gunumdeyim diyorum

Öncelikle gebeliğiniz hayırlı olsun ama bu bebek işleri öyle deneyelim tutarsa devam tutmazsa zaten istemiyoruz şeklinde planlanmaz. Konuya gelecek olursak kızıma isteyerek hamile kaldım ama bende de zaman zaman böyle düşünceler oldu. Arkadaşlarım doğmamış bebeklerine günlük falan yazardı, elini karnına koyup konuşurdu vs bende tık yok. Bebek konusunda hiç duygusallaşmadım ama doğduğu an aşık oldum.

Geçmeyecek denilse ne olacak, çözümü var mı sizce Bu hissinize kaygı duyabilecek duyarlılığa sahipseniz de her şey yolundadır bence.

Ferhans bebeğim beynin zehir gibi çalışıyor tüm enerjiyi kafan çekiyor yeminle

Henüz bebeğinizi hissetme aşamasında değilsiniz. Ben bebek çok istediğim halde ilk aylar zorluğundan dolayı bende de aynı düşünceler oldu. Bebeğinizi hissetmeye başladığınızda onu kucağınıza almak için sabırsızlanacaksınız. Hele ki bebek alışverişine bir çıkın ondan sonra gün saymaya başlayacaksınız.

Ertesi gün hapıyla hamile kalanlardanım. Çocuğun cinsiyetini öğrendiğimiz gün eve gelene kadar ağlamıştım bari kız olsaydı diye. Vicdan azabıyla birlikte gelen korkuyu iyi biliyorum yani. Canınızı sıkmayın kendinizi mutlak gerçeğe hazırlayın. Dünyanın en sevimli, en sosyopat, en bencil, en sayko, en muhteşem şeyi hayatınızın ortasına oturacak ve siz her günü heyecanla, yorgunlukla ama hep mutlu karşılayacaksınız. Sağlıkla kucağınıza almanızı dilerim.

Bende öyle deli deli karnımdayken sevmezdim tekmeler başlayınca daha farklı hissetmeye başladım ama doğumdan sonra bir insan bir insanı nasıl böyle sevebilir demiştim Annelik delilik daha ötesi yok

Geçiyor geçiyor hiç merak etmeyin ben hiç istemiyordum hissizdim şimdi canım yoldaşım benim bebeğim A

Senin yumurtlama güne bi denk gelse görürsün o zaman zar atıyorsun farkında mısın? Çocuğum olmuyor diye düşünmüyorsun inş

dogurunca geciyormus bazilarinda. hamilelikte hissetmeyenler varmis. aldirmayi dusunmeyin bence aklinizi kurcalamayin. dogurduktan sonrada bu bebegi istemiyorum diyorsaniz verirsiniz cok isteyen bir aileye:) Önceki

Benim de cok yakin bir arkadasim var hep 'Cocugumu cok seviyorum ama anneligi hic sevmedim' diyor. Sanirim boyle bir sey sizinki de.

Tamamen katiliyorum. Annelik hic benlik bir olay degil ama cocuklarimi cok seviyorum. Ha anneligi sevmedim ama cok iyi anne oldugum soylenir, tum cevrem soyler bunu ama yine emzirirken bile bunaliyordum ben Bu arada tebrik ederim

Bir kereliğine korunmayalim ne olursa olur diye risk almak biraz delice geldi açıkçası His meselesine gelince, herkeste yoğun olmuyor zaten daha uzun zamandır ve istekli hamilelik beklense bile. Herkesin yaşadığı süreçlere verdiği tepkiler aynı olmuyor sonuçta. Kendinizi şöyle hissetmeliyim, böyle hissetmeliyim diye sartlandirmayin.

Evet ya. hamileliğin tadini çıkar nedir yaa mide bulantısı, korkunç bir karın ağrısı, betin benzin atıyor, baygınlık geçirecek gibi dolanıyorusun ortalarda.

4. AyDa başlarsınız hissetmeye...

Evet elbette. Rabbim kimsenin kucagini bos birakmasin ama konu o degil. Konu, hamile kaldiktan sonra bunu duygusal sova cevirenler

Cogu kisinin anlattıkları kadar bayıldığıni sanmiyorum ben de. Duygularin da gösterişi yapiliyor artik

ya aynı fikirlerdeyim annelik o kadar şişirilmiş bir şeyki insanlar aaa bende boyle olmadi niye ki ya ben kötümüyum yoksa moduna giriyor. o bahsedilen his ancak 2. cocukda olur bence tecrubelenmiş bir cocugun ne demek oldugunu bilen insanlarda. öncesinde eskilerde hep der ya kendi cocugumuzdan bir sey anlamadik torun sevelim aha ondan anlamiyolar işte

Çok normal şuan hormonlar sizi ele geçirmiş biraz büyüyünce tekmeler falan başlayınca daha çok heyecanlanirsiniz sağlıkla kucağına alırsın inşallah Louder

Çatır çatır çatlayayım diye mi yazdınız bu mesajı hayırlı olsun. olmuyor işte bebeğim olmuyor. hayatımın sonuna kadar böyle hikayelerim olmayacak. ayy bana yeni üreme sistemi versinler, bozuk çıktı benimki. senede 1 defa anca çalışıyor o da bazen evet çok sinirliyim. çeneme hakim olamıyorum.

Evet mantikli bir karar olmadiginin farkindayim, 4 senelik evliyim, hem evliligimde hem oncesinde cok iyi korunduk ama iste bir ay korunmamaya karar verdik, elbette ki hamile kalmayi goze alarak bu karari verdik. Hamile kaldigim icin pisman degilim, maddi manevi bir cocuga ihtiyaci olan her seyi saglayabiliriz, esim benden daha cabuk alisti bu fikre o yuzden tek sorun ben kaldim gibi hissediyorum.

İnsan bebeğini/çocuğunu tabii ki çok seviyor ama annelik sevilecek bir şey değil.

Bendd 8 haftalık hamileyim, herkes soruyor nasıl geçiyor, ilk ne hissettin, şuan ne hissediyorsun diye.. Bebek istiyordum, şükür ama hiçbir şey hissedemiyorum ve bu yüzden bende vicdan azabı çekiyorum..

Kahve kokla kız, yeşil elma kokusu da iş görur.

Şuan 23 haftalık hamileyim ve duygusal olarak bağ kurmam hareketlerini hissetmeye başlayınca oldu hatta dışardan görmeye başlayınca desem daha doğru olur. . Geçenlerde bir arkadaşımız isteyerek hamile kalmasına rağmen bebeği istemedi anne gibi hissetmiyorum diyip bebeği aldırmak istedi ve aldırdılar boşanıyorlar şuan. Sürekli anlattık herkese öyle testi gördüğü an analık güncellemesi gelmiyor zamanla oluşuyordur ama inanmadı. Benim de ilk 3 ay migren sürekli baş ağrısı iştahsızlıkla geçti. etrafa keşke midem bulansa benimde normal insanlar gibi diyordum neyseki 15. Haftada hepsi bitti şükür. Şuan eşim bile şaşırıyor sürekli hareketlerini ona göstermek istiyorum göbeğimin çıkmış olmasından çok mutluyum. Ama hala da öyle anayım ben diye gezemiyorum

arttırıyorum, isteyerek hamile kalıp doğurduğumda da bir şeyler hissetmemiştim. Hani dedikleri ulvi aşk yoktu kandırılmış hissetmiştim. Şimdi 6 yaşında çok çok seviyorum. Dünya bir yana o bir yana çünkü emek emek büyüttüm besledim. Sececeksin merak etme

Aynen mesela bi de emzirme romatizmi var. Emzirmek taaamm bir iskenceydi. Yeni yeni artik daha az daha sakin emiyor ara sira. Bazen emzirirken kanim kayniyor sevesim geliyor da emzirmek oyle hosuma gidiyor. Yenidogan vakitleriyle ilgili yapilan tum romantizmler bana yapmacik geliyor. Cunku her sey eziyet o donemde.

Planlı ve isteyerek yapmama rağmen bende de bu düşünceler ara ara oluyor çok iyi anlıyorum.. Onu çok seviyorum ve seveceğim ama bu hisler de normal kabul etmek lazım zamana bırakmak en iyisi

2 kızım var çok şükür sizin bahsettiğiniz his bende de oldu kıpırdamaya başlayınca biraz bişeyler hissettim herkese hamile kalır kalmaz gelmiyor yani o hisler endişe etmeyin şimdi kızlarım bir yana dünya bir yana o dereceyim Allah ım sağlıkla kucağınıza almayı nasip etsin inşallah

Hayatta her konuda zevklere göre hareket edemiyoruz malesef. Kazara hamile kalmayı anlarim. Ama olursa olur diye bir insandan bahsetmeyi anlamıyorum. Yoksa iki kişi ister bebekelri olur ya da istemez olmaz onda sorun yok. Birşey de hissetmeyebilir aşırı da hissedebilir bunlarda sorun yok

Yok be bacim. gelmişiz 30 yaşına. şu peşpeşe bebeler falan fantastik muhabbetler benim için. olursa da 5 sene sonra tekrar olur belki. benim çapım bu kadar. teşekkür ederim yine de. işin garip tarafı diğer sistemler bütün insanlarda aynı kapasiteyle çalışırken bu üreme sistemi neden hastalık falan olmamasına rağmen herkeste farklı farklı kapasitede çalışıyor ya da çalışmıyor. garip doğrusu.

Ben de ister istemez erkekmis gibi hissediyorum. Ama su ana kadar butun evcil hayvanlarimi da erkek secmistim neden bilmiyorum. Biz sanirim doguma kadar cinsiyetini ogrenmeyecegiz biri agzindan kacirmazsa klinikte. C

Hayırlı olsun. Siz bilinçli birisiniz. Tahminen gelişmiş bir ülkede yaşıyorsunuz. Eğitim düzeyiniz eşinizin de sizin de gayet ortalama üstü gibi geldi. Evliliğiniz oturmuş görünüyor, 4 yıl geçmiş, anca çocuk düşünmeye başlamışsınız. Maddi imkanlarıniz tahminen çoğu kişiden iyi. Çocuk düşüncesi hayat amacınız olmadığı için, illa üremeliyim diye kendinizi şartlamadığınız için bu anne olma fikrine daha tam alışamadınız. Diyeceğim kendinize zaman verin. Anne olma fikrine alışacaksınız. Keşke çoğu çift sizin gibi bilinçli olsa. Daha evi yok, işi yok, yiyecek anca kuru ekmeği var karı koca en az 6 çocukları var. Ve her yıl çocuk sahibi olmaya inatla devam ediyorlar. Doğum kontrol hak getire. O çocuklar vitaminsizlikten büyüyemiyor, gelişemiyor, bilişsel kapasitesi olmuyor zekası bile etkileniyor. Manevi ilgi zaten yok. Her gün dayak, psikolojik şiddet vs. Ama gene de fütursuzca üreyen milyonlarca insanımız var. Ondan gelişemiyoruz zaten. Bir de bu insanlar o çocukları düşünmeden ürerken o kadar cesurlar ki.. aklınız şaşar. Siz 4 yılın sonunda bir tane evlat sahibi olacaksınız. En azından bencilce üreyenler gibi değilsiniz. Önce çocuğuma yeter miyim; iyi bir anne olabilir miyim diye düşünüyorsunuz. Keşke herkese anne/ baba olmadan önce duygusal yeterlilik ve asgari ölçüde maddi yeterlilik testi yapılsa.. Olan o yetersiz şartlarda büyüyen çocuklara oluyor sadece onlara çok üzülüyorum. Onların hiçbir suçu yok. Umarım çok iyi bir anne olursunuz. Kolay bir doğum diliyorum.

İnanın ben de öyleydim. Ne hamilelik, ne emzirme hiç birini sevemedim. Oğlumu tamamen sütten kestiğim gün, dışarı çıkıp, insanlara sarılıp, biliyor musunuz ben emzirmeyi bıraktım diyesim gelmişti

Hamilelikte yorgunluk uykusuzluk devam edecek bunu diyorlar aslında. Yani öyle toz pembe bir şey beklemeyin. İlk iki sene gerçekten çok çok zor. Ama üstesinden geleceksiniz ve o başarma hissi de hiç bir şeye benzemeyecek. Sağlıkla alın kucağınıza

Ya evet amma klasik söz hamileliğin tadını çıkar açık konuşmak gerekirse hangi tadı? Elim kolum kalkmıyor bazen sürünerek tuvalete gidiyorum hani tadı yok psikolojik olarak çöktüm durduk yere çöküp ağlıyorum arada böyle akıl verdiklerinde daha da zoruma gidiyor açıkçası keşke evet kolay değil doğunca hepsi geçecek deseler ama tam tersi bunlar iyi günlerin bebekten sonra daha kötü olacak dedikleri için daha kötü oluyorum

Ben valla iki çocuğuma da hamileyken hiçbir şey hissetmedim. Hatta çok pişman olmuştum Kalp atışını dinleyince geçer, yok tekmesini hissedince geçer falan yok yani ben son ana kadar pişmandım. Ama yüzünü görünce, kokusunu duyunca, o minicik kafası göğsüme değince bir de emince o minicik ağzıyla bittim resmen, gecelerce uyumayıp heyecandan izlemiştim, nefeslerini kontrol ederdim koklardım. Ya evlat gerçekten çok başka onlar olmadan olmuyor, doğmadan önce bırakıp şuraya gideriz buraya gideriz diyorduk şimdi yok yani onlarsız bir anlamı yok.