Hangi psikolojik rahatsızlığa benzediğini buradan kimse bilemez, bunu söylemekten sıkıldım ama uzaktan teşhis konulamaz. Etik değil. Hadi diyelim buradan bir kaç tahminde bulunduk sonra ne yapmayı düşünüyorsunuz? Bunun terapisi var ilacı var mutlaka yüz yüze gelmeniz gerekecek. Tek önerim psikiyatrinizi değiştirin.

şimdi hanımlar ben annem kardeşim beraber yaşıyoruz. babam rahmetli oldu 13 sene önce. kardeşim o zaman 10 yaşındaydı. o yaşına rağmen olgun karşıladı. hiç ağlama yada psikolojik bir sıkıntı görmedik bu konuda. neyse annem zaman içinde büyüttü onu fakat tüm erkeklerin parazitliğini çaresizliğini eleştirirken kendide parazit gibi bir erkek yetiştirmiş oldu. beni de aşağılamaktan zevk aldığı bir kadın olarak. yani karşı olduğu herşeyi yaptı diyelim çocuk yetiştirmek üzerine. annemin kardeşimi narsist bir parazit gibi yetiştirmesi yüzünden beni tanımaz saygısızdır hatta benle kavga edip beni kovmanın yolunu arar. ben çalışıyorum. o lisans mezunu ufak süreli iş varsa çalışıyor yoksa issiz annemin dul yetim maaşı yetmiyor iş seçiyor. kısıtlı imkan içinde. annem şimdi hiç mutlu değil onuda beğenmiyor ama bana söylediği gibi söylemiyor. söyledim uyardım diyor. konunun bu kısmı böyle kalsın. annem çocukluğunda genç kızlığında dedemden dayak yemiş anlata anlata beynimize kazıdı. babam ölene kadar kardeşim pek bilmez babamın sülaleyi aşağılaya aşağılaya bi hal olurdu bana. babamın vefatında en çok o yıprandı antidepresan kullanıyor. tek bitane. eskiden düzensiz kullandığı için dozu 75mg iken 150 mg çıktı. psikiyatr a sadece ilaç yazdırmaya gidiyor. psikoloğa gitmek istemiyor. öyle başağrısı hapı gibi senelerdir içip duruyor. hastalığında değişen bişey vardır ilaç değiştirir dr dedim ama ikna olmuyor. uzattım ama aşağıya örnek olay yazmak istiyorum. sözde major depresyon teşhisi ile senelerdir aynı hapta. ayrıca hapıda öyle aniden kesilecek gibi değil. uyuşturucu gibi baya baya hasta edecek kadar yoksunluk belirtisi oluyor. forumda psikolog yada o tarz mesleği olan annesi böyle durumda olan üyelerimizden hangi psikolojik hastalıklara benziyor yorumlarınızı bekliyorum. örnek olay: şimdi annem sürekli düzenden dert yanar hep bizi suçlar. kardeşimin işsiz olup öğlene kadar yatması ve hizmetçi gibi ondan hizmet beklemesi de psikolojik olarak yıpratıyor annemi. ben erzak dolabını düzelttim mesela düzenli şekilde. yarım kalan bakliyatlarıda. fakat annem üstüne bana başka bakliyat aldırıp yaptığım düzeni bozarak bana işime karışma diyor. bakliyat dolabı doluluktan yarımkalan yada doldurduğu bakliyatlar kurtlanıyor kelebek oluyor. hiçbir şeyi temizlemiyorsun diyor. halbuki uyardım ve karşma dedi. 2. durum buzdolabına yığar içindekiler çürür atmaz. ben attı mı kızar bana. ben yiyeceğim onları der yemez daha beter olur. ben iyice pislik olmadan atıyorum çöpe hep bu konuda kavga ettik. ayrıca pazarlıkları tıkınca buzdolabına önce kalan yiyecekleri bulamadığımız içinde çürüyor. ben çok düzenli olduğumu idda etmiyorum. fakat annemin yaptıkları yüzünden beni aşağılamasından yıldım. zatenasklarhepboyle Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

başka eve maddi sebeplerden çıkamıyorum zaten ben destek vermesem annemin maaşı annem ve kardeşime yetmiyor.

Sen o evden ayrilirsan onlar gecinemediklerini gorur, kardesin calismak zorunda kalir. Simdi sana guveniyorlar. Annenin kisiligi boyle. Depresyonda olan bir insan yataktan kalkamaz. Madem senin duzenini istemiyor, onu kendi duzeninde birak, kendine ayri bir duzen kur. Nohut oda bakla sofa kucuk de olsa ayri bir eve cik, kendi yaginla kavrul. Omur boyu kardesini besleyemezsin. Buradan kimse annene care bulamaz. Annen babanin vefatindan sonra toparlanmamayi bahane gosterip mevcut duzeni bu sekilde devam ettiriyor. O halinden memnun. Memnun olmasa coktan tedavi icin doktora giderdi. Bu arada depresyonda olan birisinin kılıni kipirdatasi gelmez.

Annenin derdi seninle değil psikoloğa gitmesi şart KudrAlobar Ayak

Devlet hastahanesini önermem imkanınız varsa özel kliniklere gidin

maalesef özel klinikler için imkanımız yok biraz kırsal kalıyor yerimiz. KudrAlobar Ayak

Sevgili konu sahibi 20 yıldır psikiyatri kliniği ile içli dışlı bir hayatımız var bir yakınım sebebi ile. annenize sadece bu söylediğiniz misal ile hastalığı şu diyemeyiz zaten psikiyatrik rahatsızlıklar birbiri içerisinde de eşlik edebiliyor. mesela takıntılı OKB olan kişide depresyon eşlik edebiliyor yada sosyal fobi olabiliyor. ilaclarını şu süreçte bırakmasın doktor kontrolünde bırakmazsa eğer geri dönüşümü ağır olur Allah korusun. psikoterapi mutlaka iyi gelecektir. sizde psikolojik destek alabilirsiniz baba kaybi ve depresyonda olan anne ile yaşamak ve ergenlikten çıkarmamış bir kardeş ile yaşamakta kolay değil. güçlü bir psikoloji ister. mutlaka kendinizi tanımaya ve iyileştirmeye yönelik aktiviteler yapmalısınız.

Aileniz sizi de hasta eder kaçın gidin bence görüşmeyi en aza indirin

sorun o zaten ben sadece tahmin alayım. annem devlet hastanesinin psikiyatrına sadece ilaç yazdırmaya gidiyor. gidip durumunu sormuyor ki gerçi psikiyatr çok uzun dinlemez fakat. psikolog da talep etmiyor. ben çok söyledim ona belki ilaç az geliyor yada değişmesi lazım anlamak istemiyor. KudrAlobar Ayak

Kardeşinizin bipolar bozukluğu için uzman biri tarafından teşhis konuldu mu yoksa bu kanıya siz mi vardınız? Eğer uzman teşhisi konulduysa kendisi tedavi görüyor mu, kontrollerine gidiyor mu?

Yazdıklarınızı özet geçiyorum; +Psikolog ya da psikoterapi yapan bir psikiyatriste gidin. _Gidemeyiz annem istemiyor, anlatayım siz teşhis koyun. +Aramızda psikiyatrist olsa dahi böyle bir teşhis koyamaz. _Ama annem kabul etmiyor. İlaç bağımlısı vs. +O zaman annenizi böyle kabul edin, o da böyle bir insan. _Ben de depresyona giriyorum, aşağılanıyorum, dayanamıyorum. +Ayrı eve çıkın kendinizi kurtarın o zaman. _Olmaz ben gidersem geçinemezler. Bunlardan başka çözüm yolu var mı? Her öneriye olumsuz bir geri bildirimle dönüyorsunuz. Sihirli değneği yok ki kimsenin burda sizin hayatınızı siz çaba sarfetmeden düzeltelim.

doktor tarafından kondu manik depresyon teşhisi. ayrıca okb gibi de davranıyor. anladığım 2 sininde karakter özelliği hasta olmaya çalışıp hastalığa sığınıp çaresizliklerinin stresini bana atmak.

zaten sıkıntı büyükmüş yani şu ortamda buzdolabında çürüyenler son dert olabilir geçen benimkinde de çürüdü bir şeyler zaman bulamadım arkaya itilmiş dolaba dokunmuş çürümüş annenizi yönlendirin yani atıyorum pirinç yarım kaldı ve yenisini aldı iseniz yarım kalanı ön tarafa koyun kardeşiniz düzenli tedavi görüyor ve çalışabiliyorsa ona siz iş bulun yani annenizin tutumu nedeni ile iş seçmesin siz çalışan bir kişi olarak çalışma hayatını anlatın özendirin anneniz doktora gidiyor ilaç yazdırıyorsa bir seferinde birlikte gidin yetip yetmediğini konuşun yani o ilaç hep aynı dozda olur mu bilmiyorum ama değiştirilmesi gerektiğini doktorun fark etmesi için de bir şey yapmak lazım iyiyim iyiyim, bana çok iyi geliyor diyorsa hasta doktor kısa sürede onun derinliğine inemiyordur muhtemelen

Doğru düzgün tedavi görüyor mu çocuk? Bipolar durumu iyi diye geçiştirilecek bir hastalık değil. Düzenli psikiyatri görüşmesi ve psikoterapi gerektirir. Doktorun teşhis koyduğunu varsayıyorum.

kiralık ev arıyorum kiralar uçuk yaz diye ev fiyatları da aynen bende öyle düşünüyorum onlar hayatından memnun. ev leş gibi olacak ona da eminim. ben gidince. pinkbuyu

Bu anlattıklarınız hiç bir psikiyatrik hastalığın belirtisi gibi durmuyor. Anneniz öyle bir insan işte...

Psikolojik teşhis koymuyorum ayrıca ne haddime, işin uzmanıyla gerekli tetkikler yapılır teşhis öyle konulur. Ancak bana öyle geldi ki anneniz yoksul kalma korkusuyla her şeyi saklıyor. Eskiden insanlar kıtlık olur diye her şeyi istiflemeye çalışırmış, benzer bir durum. İleride para harcamama gerek kalmadan bunları kullanırım diye biriktiriyor. Biri atmak isteyince de sanki parayı sokağa atıyormuş gibi kızıyor. Eskiden böyle bir program vardı, İstifçilik'le ilgili. Oradaki insanlar da böyleydi.

Psikolojik rahatsızlığı varmı bilemem. doktor değilim ve hasta karşımda değilya... Ama hijyen ve sınır problemi olduğu net

o zaman insanı hasta eden biri yani sonuçta bende depresyona girdiğim oluyor ve sürekli azar aşağılama ile hayat enerjim kalmıyor üstüne suçlayıp duruyor. bana çürük yiyecekleri yicem deyip atmayan atanla kavga eden. düzen isteyip yapılan düzeni işi inkar edip düzen yapanı suçlayan biri normal gelmiyor. KudrAlobar Ayak

Çalışıyormuşsunuz, ayrılın evden kendi hayatınızı kendi düzeninizi kurun o zaman.

kardeşim 23 yaşında düzenli tedavi görüyor. hatta çalışmak ona iyi geliyor ama annemin tutumu yüzünden de biraz iş seçiyor. sonuç olarak evde birbirlerini strese sokuyorlar sonra onun acısını annem benden çıkarıyor. annem başkalarına o kadar mağna buldu ki kendi anacı bir erkek annesi oldu.

Bu anlattığınızdan psikolojik hastalık sezemedim ben ne demek istediğinizi de hiç anlayamadım. Siz de o evde yaşadığınız için dolabı düzenleyip çürüyenleri atabilirsiniz. Annenizi de çok kafaya takmayın yılların verdiği yorgunluk vardır. Babasız çocuk büyütmek hiç ağlamadı olgun karşıladı diyorsunuz. İçtiği psikolojik ilacı birden bırakması evet yanlış kontrole gitmesi için ikna edebilirseniz iyi ama eski insanları psikoloğa götürmeye ikna etmek oldukça zordur. Verdiğiniz bilgilerden bu kadar şey çıkardım. zatenasklarhepboyle Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Herkes size yol gostermeye calisiyor. Bu evde kaldiginiz surece asıl siz depresyona gireceksiniz. Onlar halinden memnun. Cozum soyluyoruz: o evden ayrilin. Ben olsam tayin olayiniz varsa tayin isterdim, baska sehirde is bulurdum ya da. Olmadi ayni sehirde kalmak zorunda olsaniz bile evinizi mutlaka ayirin..

ben depresyona girip içimden yaptırmaya zorladığı şeyi yapamamamı 30 senedir anlatamadım. sonanda