Benimde annemden taraf böyle bir kırgınlığım var. Bazı arkadaşlar da bilir burda yazmıştım. Boşanma aşamasında çocuklarımla yanına gittim o da psikolojim kaldırmadı diyip dönmem için yapmadığını bırakmadı. Desteksiz yapamayacağım için geri dönmek zorunda bırakıldım. Konular aynı değil belki ama sizin dediğiniz gibi hiç beklemiyordum. Sizi çok iyi anlıyorum

Keşke annenize tepki koymadan önce sebebini sorsaydınız. Benim annemle evim arasında yürüme 5 dakikalık mesafe var. Buna rağmen benim babamda beni ve oğlumu oğlum 1 aylıkken görmeye geldi. Annem sürekli kızmış torununu merak etmiyormusun diye. Babam sürekli geçiştiriyoyormuş. En sonunda annemin ısrarına dayanamayıp beni o halde görmeye dayanamayacağını söylemiş. Ne zamanki kendimi tamamen toparladım o zaman geldi. Annenizinde mutlaka vardır bir sebebi.

Bebeğiniz hayırlı olsun öncelikle Annenizi arayıp açık açık konuşun yada yanına gidin, bir derdi illa ki var yoksa neden böyle yapsın, yanınızda olmanası gerçekten üzücü ama bu şekilde kafanızda sorularla daha çok üzüleceksiniz P

Insan en çok annesini arıyor yaninda bende 2.5 ay önce doğum yaptım manevi destek bile yetiyor insana gerçekten zor bir psikoloji oluyor. Neden yaptığını bilemiyorum ama adınıza üzüldüm

Insanlari oldugu gibi kabul etmekten baska care yok S sassyassyy Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bir yakininızi araya sokup sordurabilirsiniz. Ben bile merak ettim. Mantiksız olmus cidden. Bebegi kiskanmamiştır herhalde ne diyeyim ilginc. Alinmakta sonuna kadar haklisiniz. Bir de malesef dogum zamani olan iyilikler de unutulmuyor kotulukler de. Yani omur boyu gorumcenize dua eder annenize de kırginliginizi unutmazsiniz malesef

Çoğu anne aynı malesef Benimki de bunanyakin bişey yaptı kayınvalidem geldi o gelir gelmze aldı başını gitti. halbuki benim kayınvalidem bebeği tutamaz bile yaşlı bakamaz yemek dahi yapamaz. kendi kendime başımın çaresine ağlaya ağlaya baktım. Şunu bilinki herşey geçiyor o günleri unuttum bile hatırlamak dahi istemiyorum. hicde kirilmayin. allaha dua edin ondan başka kimseye muhtaç etmesin. simdi kızım 12 yaşında düşünün 12 yil geçti. elim ayağım tututtigu müddetçe evlatlarıma yardıma koşarım. İlk doğumdan sonra sıcacık bir kap yemeğin kıymetini kimse bilemez benden başka. kv dem elini kolunu bağlayıp oturdu aç mezar bebeğe baktım kosturdum. annemdende kvdende fayda gormedim bir taş corba

Normal hiç bir anne kızını bu durumda bırakmaz, aranızda başka sorunlar varsa onu bilemeyiz. Neden böyle davrandığı konusunda ise; Bütün sorumluluğu onun üstünüze yıkacağınızı düşünmüş olabilir, Aşırı bencil olabilir.

Hastanede nasıl bir diyalog geçti aranızda? Bir şeye kırılmış, küsmüş olabilir mi? gidip gelmemesini, arayıp sormamasını doğru bulmadım. Lohusa olduğunuz için kırgınlığınız bilmem kaç katı artıyor haliyle.

Haklisin yaninda olmaliydi elinden geleni yapmaliydi madem oyle gelme demekle cok iyi yaptin bundan sonra yardim falanda etmezsin zor zamaninda yaninda olmayan anne hic olmasin

öyle demek katip ya. mahçup oluyor insan.

Neden gerek duydunuz buna? Anlaşıldığı üzere kendisinden zaten çok beklentiniz yokmuş, bence neden size kayıtsız davrandığını içten içe biliyorsunuz, ama kendinize bile kabul ettirip evet bu yüzden diyemiyorsunuz. Çünkü kendisi anneniz olduğu için değil de, eşinize görümcenize karşı geldi yaptı etti görünsün diye destek beklemişsiniz.

Anneniz çok yoğun bir doğum travması mı geçirdi? Bu arayıp sormamasına bahane değil kesinlikle ama bahsettiğiniz bu durum onu gösteriyor. Ne bileyim öyle bile olsa en azından yemek yollayabilir, sürekli arayabilir ya da bebek dışındaki başka işlerde yardımcı olabilirmiş.

Ben de çok isterdim açıkça söylemesini çok

Sizin anneniz sizi bıraktımı en önemli gününüzde ortada? Kendinizi sevgisiz, yalnız, önemsiz hissettiniz mi? Ben hayatım boyunca kimseden iş beklemedim. Ama insan doğum sonrası her işi kendi bile yapsa arkasında birilerinin nefesini istiyor. Belki haklısınız evet. Annem beni evladı gibi sevmiyoru itiraf edemedim kendime.

Bence bazı anneler de kızları doğum yapınca değişik bir hal oluyor. Aşırı sorumluluk alacak sanki işler ona kalacak korkusu mu kendi dogumlarini mi hatirliyolar bilemiyorum. Benim annem de dogumdan Bi saat sonra ben sizi eşinle yalnız birakayim diye cikti gitti ki gerçekten güzel Bi ilişkimiz vardi. Şok oldum inanamadim kimse yoktu yanımda. Sonra da 40 i çıkana kadar gelmedi stresten hasta oldum dedi vücudunda yaralar falan çıkmış. Şimdi bir yaşında kızım çok seviyo bigun görmese dayanamiyo. Belki doğuma özel bisey sıkmayın canınızı.

Ben öyle düşünmüyorum. Sebep neden bilmeden bu sekilde yargıyı da normal bulmuyorum. Açıkca sormalıydı Orada garip bisi olmuş cunku

Tmm ama o süreçte annenizde mi aramadı ya da msj atmadı ben onu anlamadım B Bluegitar Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bir şeye alındıysa da kızdıysa da üzüldüyse de orada kalmalıydı. Ki muhtemelen böyle bir sebep yok. Yani içten içe aklamaya çalışma. Lohusa kadın anasının ya da kayınvalidesinin psikolojisini düşünmek zorunda değildir. Senin durumundayken pedimi eşim değiştirmişti. İyi yapmışsın arama beni demekle, herşeye sebep bulmak zorunda değilsin. Bak bu kadar zaman geçmiş, hata yapmış. Kalanını da halledersin dert etme.

Anlattıklarınıza bakılırsa, anenizin bu davranışı her zamankinden farklı gelmiş, Anneniz kaç gündür sizdeydi doğuma kadar, Birde sizin farketmediğiniz bir söz kırmış olabilir mi, hamileyken kırıcı gelmeyen fakat sonrasında kafama dank eden kirdigimi düşündüğüm sözler aklıma geliyor mesela benim de... Doğuma kadar sabretmis ve sorumluluğu devretmek istemiş olabilir. E

O yorumu yazanlardan biri de benim. Kaynana da olsa aynı düşünürdüm hatta gelmesini de hiç istemezdim. Öncelikle şunu idrak etmemiz lazım. Hayat öyle başında kır çiçekleri, elinde papatyalar üzerinde şifon elbise ile bir hamilelik ya da lohusalık sunmuyor kimseye. İnstagramdan etkilenip peduumuuu buulleğğğ alırken ağladım m diyen anne olamamış hala küçük bir kız çocuğu olarak büyüyemeyen ömrünü bir şekilde birilerine muhtaç ilerleten kadınlardan olmamak gerekir. Sen annesin anne kendine gel demek gerek. Annen ya da kayınvaliden de senin evini süpürmek zorunda da değil. Eşin ne güne duruyor? Gelsin işten süpürsün evini. Zaten yıllarca zorluk çekmiş belki psikolojisi kaldırmıyor ya da gücü yok. Seni büyütmüş birde ömrünün son baharında çocuklarını da mı büyütsün. Eh kendi isteği ile geliyorsa gelsin yanımda dursun ama kalmasına ihtiyaç göremiyorum ben komplike sağlık sorunları olmadıkça. Demek istediğim anne olmak baby shower partisine benzemiyor. Bebek pembesi mavisi mışıl mışıl uykular, oyuncak ayılarla, sallanan sandalye ile süslenmiş bebek odaları... Bu beklentilere girersen pedini de görümcenden istersin birgün ağzına yüzüne vururlar senin. Neden görümcemden isteyeceğim? Eşim var benim.. Bir şey isteyeceksem ondan isterim. Kendi pislettiği yeri de kendi temizlesin ben kalkamıyorsam bir zahmet. Böyle yaparak karı koca değil iki ana kuzusu olarak yaşamaya devam edersiniz. Bir sonraki konu kaynanam herşeye karışıyor, eşim beni korumuyor vs olur. Ben bu hikayede hiç erkekleri göremiyorum? Nerdesiniz kuzum siz bu çocukları annenizle mi yaptınız? Eşlerin de doğum izni var beş gün yeter kadın olabilene ama.. Ben iki kez doğum yaptım pedimi ilk gece bile kendim değiştrdim. Eşim eltimi görümcemi getirmek istedi. Merdivenleri çıkamazsın dedi. Sürünerek de olsa kendim çıkarım dedim. Yanımızda olmak isteyen olsun, en fazla yemek yapmak isteyen yapabilir dedim ki annemde buna dahil hergün de yemek gönderdiler. Göndermeselerdi buzluğa bissürü şey attım. Eşimden yapmasını istedim. Zaten birkaç güne geçiyor acısı. Dr bana hareket et dedi hatta. Dikişler bu şekil geçer ve psikolojik olarak kendini iyi hissettiğin sürece ağrıların hafifler. Pedlerimi de her yere serpiştirdim ki kolay alabileyim diye Sezaryeni bu kadar büyütüyorsunuz kanser olsanız çevrenizdekileri öldürürsünüz bu mızmızlıkla.. birilerine muhtaç yaşayacaksanız lütfen ama lütfen çocuk yapmayınız...

Daha kötüsünü yaşadım. Annem ilk günden üçüncü güne kadar ben gideceğim cocuk gibi ağladı. Hala gülüyorum o anı hatırladıkça, Annem ağlıyor gideyim evime herkes evinde rahat sen iyisin ben bir şey yapmıyorum diyor. Ben gitme benim sana ihtiyacım var, yanımda dur diye ağlıyorum... O an bir şeyler oldu. Nann noluyo boyle.. benim ağlamakla yanımda kalacaksa hiç kalmasın diye bir aydınlanma yaşadım. Evet anne sen git bebeler aç kalırlar dedim. Gönderdim, o da sevinçle gitti. Sanki benim doğurduğumu görüp altınını takmaya gelmiş gibiydi. Görev tamam, çocuğum hayatta ben hayatıma devam edeyim der gibi. Bana da hic normal gelmedi, beklediğim bu degildi ama ben annemin bencilliğini biliyorum. Fedakarlık filan yabancı kelime diye geçer annemin kitabında.

Kendinizi böyle şüphede bırakmayın. Bir gün çocuğu bir saatliğine görümcenize bırakın annenize gidin ve hesap sorun. Derdi, sebebi neyse öğrenmeden gelmeyin. İyi veya kötü neyse söylesin. Siz de ona göre kabul edin ve tavrınızı ona göre belirleyin. Onun da travmatik bir durumu var mı bilemem, çok normal gelmedi bu hali. İnsanın alacasını da dışardan anlayamıyoruz. Siz öğrenin de en azından kafanız rahatlasın.

Önceden ilişkiniz nasıldı? Arama beni demeden bi sorsaydınız keşke neden yanımda olmadın diye.

Merhaba kızlar. Nerden başlayacağımı bilemediğim için direkt konuya gireceğim. 2 ay evvel doğum yaptım dünya tatlısı bir kızım oldu. Annemle bundan evvel normal sayılabilecek bir ilişkimiz vardı ama maddi olarak birçok giderini ben karşılıyordum. Tek bir gün bile şikayet etmedim, gereksiz harcamalarına bile karışmadım mutlu olsun istedim. Herkesin örnek gösterdiği bir evlattım her anlamda. Doğum yaptığım gün yanımda annem kaldı kendi istediği için ama o gece bir şey oldu kadına. Bebekle ilgilenmek istemedi, yapamıyor, beceremiyor gibi gösterdi kendini falan. Sabahına 6da eşim ve görümcemi aradım gelin diye onlar gelir gelmez kaçar gibi gitti hastaneden bir daha gelmedi. Biz çıkış yaptık eve geçtik gelmedi. 2-3 gün geçti gelmedi. Haliyle ben şoka girdim böyle davranmasına çok üzüldüm çok kırıldım lohusa halimle çok yıprandım. İnanamadım beni öyle bırakmasına. 3 gün için gelen görümcem sağolsun 15 gün kaldı yardım etti bize. Onlara da rezil etti beni çok küçük duruma düştüm. 10. Gün arayarak gelicem dedi ama o saatten sonra artık çok yıprandığım için gelme bir daha da arama beni dedim. Sonuç olarak 2 ay bitti bile. Torununu görmedi. Ben sezaryen doğum yaptım zordu, ağlaya ağlaya görümcemden isteyemediğim için ped değiştirdiğimi bilirim. Doğum travması olarak kaldı bende hala anlamam neden yaptı bunu bana. Şunu da belirtmek isterim. Ben ondan asla iş beklemedim. Ne gel çocuğa bak dedim ne temizlik ne yemek. Yalnızca eşime ve görümceme karşı yanımda durmasını bekledim. Kimse iş beklemedi ondan yanlış anlama olmasın. Size açmamın sebebi neden? Neden böyle davranmış olabilir? Ben mi abartıyorum? Lütfen açık sekilde yorumlayın. Bebeğim ufak olduğundan cevaplayamayabilirim hemen. Sevgiler..

İs, hizmet beklemek değil sizinki manevi olarak yanınızda olmasını istemişsiniz hakli olarak bilmiyorum anneniz ne hissetti ama hiç normal gelmedi ben de olsam cok üzülürdüm sorgulardim.

İçinizdeki öfke veya hayal kırıklığınını dışa vurmadan rahatlayabileceğinizi düşünüyorsanız, siz bilirsiniz. Ama aksi halde ona değil size zararı olur.

İlk dikkatimi çeken yorumlar oldu. Bunu bir kaynana yapmış olsa nefret dolu mesajlar gelirdi. Kıyamam şimdi herkes bu sorumsuz anneyi anlamaya çalışmış. Bir de acaba bir şeye mi kırıldı yazmış birisi. Yahu bu el mi?Lohusa, kendisine muhtaç kizini, el kadar bebe ile, elalemin eline bırakıp gidiyor. Görümce ya. Yarın bir gün aranızda bir şey geçse, ilk basiniza kalkacağı şey bu olacaktır. Annen yoktu yanında biz vardık diye. Ben lohusa halimle anneme neler demiştim. Kadın etrafımda pervane oldu. Basbaya işten kaçmış. Siz her anlamda onun yanında olmussunuz ama. ona zor gelmiş. Var böyle birkac arkadaşımın da annesi. Annelik herkese nasip olmuyor, doğurmak ile hiç olmuyor. Bu yaptığını hiçbir durum aciklayamaz. Ben olsam ömür boyu yuzune bakmazdim.

Sizi doğururken travmatik bir şey yaşamış olabilir mi? Bir şeyler tetiklenmiş gibi geldi. Keşke konuşup sorsanız. Mutlaka kendisinin bile bilmediği bir sebebi vardır. Bebeğinizi güle güle sağlıkla büyütün

İnanın insanın kendi ailesi yapınca daha çok zoruna gidiyor birde erken doğum riskim var ve ilk bebepimi 36 haftalıkken kaybettim tüm bunlara rağmen yapmadıklarını görünce insan kahroluyor aile bu zamanlarda yanında olmayacaksa ne zaman olucak demi sanırım ailemle ilişkimi bitirme zamanı gelmişte geçiyor

annenizi olduğu haliyle kabullenin aksi sizi yıpratır. böyle bir kadın demek ki yapacak birşey yok. sabah 6 da eşinizi aramışsınız onlar gelene kadar beklemiş benimki sabah 5 de kimseyi beklemeden topuklamıştı öyle düdük gibi kaldıydım

bu annelik duygusu gerçekten bir garip herkeste nasip olmuyor, allah sana güç kuvvet versin allahtan başkasına muhtaç kalma

Ben annene mi güvendin yorumlarına katılmadım. Ebeveynler iyice yaşlanınca hastalıklar ilerliyor demans başlıyor eli ayağı tutmayabiliyor işte o zaman çocuklardan merhamet beklemeyecekler mi? Annem mesela yorulsa da sıkılsa da bize baktı emeği var diye ananemin her şeyine koşar. Bu böyledir yani bu kadar bireysel yaşayıp kimseden bir yardım bir destek beklemeyeceksek kimse de bizden ummayacak. Böyle bir bencillik döngüsünde parası olan yardımcı tutacak o zaman tutamayan da her şeyi çekecek. Insan sosyal bir varlıktır yardım istemek=şımarıklık değil.

Kaç yaşında anneniz? Belki gözü korktu, panikledi. nevayildirim

Çok içten bir sağolun amin

annenin boyle yapacagi belliymis, ben olsam kendim yollardim, simdi herkes gormus oldu. teyzene falan da sordurmussun.. A

Anneanne lohusalığı gibi olmuş bu da.

Ayyyy böyle bi durumda sanırım bana birşy söylemeden böyle hareketler yapıp yanımda olmayınca, bende kızar istemezdim, o anne sen gelme desende onun gelmesi gerekiyor, yaptığı hatanın farkında değil sanıırm halaaaaa

Normal anne kız gibiydik. Bir sorunumuz yoktu. Bir sebebi yok etrafa da söylediği. Psikolojim kaldırmadı demiş.

Çok güzel izah etmişsiniz. Teşekkür ederim aynen böyle düşünüyorum

Anne kız ilişkinizi bilmiyorum ama garip bir durum. Fakat köprüleri böyle yıkmadan önce annenize bunun sebebini sorup konuşabilirsiniz. Boyle kestirip atmanız bana ilişkinizin önceden de çok sağlam olmadığı fikrini verdi. Birde yapamamış strese girmiş olabilir. İstemedigi birşeyler duymuş olabilir bir söz bir bakisa kırılmış olabilir

Annenin psikolojisinin zayıf olduğunu anladım ben. Heyecan yapmış olabilir. Ya beceremezsem, kucağıma alamazsam, ne yapılıyordu böyle yenidoğan bebeklere şeklinde endişelere kapılmış olabilir. Seninki kadar olmasa da benim annem de böyle sayılır. Öyle başka anneler gibi kızımı dinlendireyim, güzel yemekler yapıp koyayım, buzluğunu doldurayım demez. Çocuklarımla eğlenip oynamayı kendini sevdirmeyi beceremez. Nasip böyleymiş canınızı sıkmayın. Onu da olduğu gibi kabul edin. Tebrik ederim bu arada, Allah analı babalı büyütsün.

Annemi tarif etmişsiniz. Teşekkür ederim sizinkileri de allah bağışlasın

Annenizi kırmış olabilir misiniz? Ters davranıp.. Bana biraz şımarık geldiniz açıkçası, sezaryen doğumda hiç kimseden ped istemedim ben mesela. Her işinizi kendiniz görün, beklentiye girmeyin daha mutlu olursunuZ.

Yazdıklarınızı bir kısmına katılıyorum bir kismina katılmıyorum ama görüşünüz, hayata bakışınız bu. Saygi duyarım. Öncelikle ben ailemle aynı ilde yaşamıyorum. Onlar bir uçta ben bir uçta. İki sezaryan doğum yaptım. İkisinde de annem yanımdaydı ama ona hiçbir şey yaptırmadım. Ben de hemen ayaklandim. Ama manevi olarak bana desteği çoktu. Ben de bunu istedim zaten. Hamileliğin de, lohusaligin da nasıl olduğunu biliyorum. Bebeklerimin arasında 25 ay var. Biri kolikti. Esim de çok yoğun çalışıyor. Kizim 18 aylık olana kadar sallanarak uyuyordu carsafta. Gece yarıları hamile halimle kızımı çarşafa koyup iki ucundan sallayıp uyuttugumu biliyorum. İnsana deli gücü geliyor. Ben kimseye güvenerek çocuk yapmadım, yapılmasını da doğru bulmuyorum. Eşim de hep der. Annem gelsin. Ama gelen bana daha fazla yük oluyor dedim istemedim. Benim için önemli olan manevi destek. Onu da kaynanadan, gorumcemden zaten göremem. İnsan sevdiği insana manevi destek sağlayabilir. Bu kadın hiçbir şey yapmasa ayağını uzatıp otursa da eminim konu sahibine yeterdi. En azindan annesi yanında olurdu. Yaptığı şey bana garip geldi. Kaçar gibi gitmesi. İki çift kelam edemiyor mu?El mi bu?Zorla bağlayacak mi?Kızım beni anla şu şu nedenden kalmak istemiyorum dese de bu bu kadar garip bir olaya donusmeyecekti. Bana garip gelen tarafı bu. Bakmak istememesini anlarim ama konu sahibi de gel anne bize yerleş çocuğumu büyüt dememis. En azından kadın iyileşene kadar bostan korkuluğu gibi dursa bile kadının başında dursaydi. Resmen elaleme muhtaç etmiş.

Annenizle önceden de çok sağlıklı bi ilişkiniz varmış gibi hissededim ben. Çünkü annenizin yaptıkları kadar sizin direkt beni bi daha arama demeniz de garip bence. Bana göre yakın ilişkilerde insanlar birbirlerine sitem ederler, gerekirse hesap sorarlar neden diye.

Ben ailemden başka ildeyim. Bana aynısını gorumcem ve kaynanam yapti. Kaynanam hep yavaş yavaş yap işlerini, yavaş yavaş deyip durdu. Artık bir gün bu zamana kadar yaptım, artık yapmıyorum yatacağım dedim. Bana ağzının kenari ile canın ne isterse ara şöyle dedi. Her gün evinde yemek pisti. Bir tabak göndermedi. Benim arayıp istememi istedi. Sonra bana küstü. Bana minnet etmiyor, bir şey istemiyor diye. Bir kere açlıktan ağladım. Dışardan yemek yemekten midem bulanmisti. Mutfağın kapısından gecemiyordum. İkinci kzikm da son aya kadar sürdü mide bulantım. Yine bir şey istemedim. Görümcem desen sırra Kadem bastı. Beni aramadı bile bir şey isterim diye. Çok zoruma gitmisti. Ama öz anne abla yapıyorsa kaynana, Görümceye çok da uzulmemek gerek.

Annem kendi geldi o ayrıdan sonrasının bir önemi yok yazdıklarınızın. Siz beni anlayamazsınız.

10 gün arayıp sormayınca hiç bir sebep aramak istemedim. İpler kopmuştu ben tarafında zaten. O 10 gün kafayı yiyorsunuz çünkü neden böyle diye

Sen degilde anan dogurmus sanki..triplere bak ya... bebegi kiskanmis Olabilir mi Diyecem ama

Sahsi fikrim: Anneniz cocugunuzu kendine rakip olarak gördü. Siz hep ona "bakmissiniz" simdi bakmak zorunda oldugunuz baska biri var. Bencil olmayan biri cocugunu zor durumda birakmaz böyle

seni o kadar iyi anlıyorum ki benim doğumumda da annem el gibi gelip ben sancı çekerken gitmişti daha doğurmadan. ertesi gün bebeği görmeye geldi yarım saat bile durmadan bebeği görüp gitti. sonra o gidiş ne eve geldi ne aradı. eşimin kuzeni geldi yaşça eşimin annesi yaşında evimin temizliğini yaptı yemek yaptı bana sadece sen bebekle ilgilen ihtiyacın olursa bebekle ilgili bir konuda çekinmeden söyle dedi saolsun 1 hafta kaldı sonra bebeğim sarılık oldu yoğun bakıma girdi 1 hafta kadın gitti bebeğim hastaneden çıkınca tekrar geldi 10 gün daha kaldı. annem 1 yaşına girene kadar anca 6 kere geldi evime 2 sokak ilerimde oturmasına rağmen. eline bir çorap bile alıp gelmedi. Eşim boşver dese de benim o kadar zoruma gitti ki eşimin akrabaları elinde birşeylerle geldikçe ananesi ne aldı diye sordular. Ki annemlerin durumu çok çok iyi kuzenlerimin çocukları olduğunda tam altın taktılar. bende daha fazla rezil olmayım diye kızıma bbirşeyler alıp annemlerin adresine gönderdim bir poşete koyupda siz almışsınız gibi getirin diye. Eşim annemlere gitmeyi sever 8 ay önce il dışına taşındılar ama vapurla 2 saat bende onlara gitmeden kardeşime para atıyorum kızıma mont falan alın diyorum onlarda resmini çekiyolar ben beğeniyorum ayakkabı falan. Biz onlara gittiğimizde onlar almış gibi eşimin yanında veriyorlar.

Benim annemde aynısı hatta dahada beteri diyebilirim ikizlere hamileyim erken doğum riskim var yataktan kalkamıyorum ne birgün gelip evimi süpürdü nede bir tas yemek yaptı birde ablam var oda saolsun yavaş yavaş sen yaparsın işlerini diyor oysa ben wc yatak arası zor gidip geliyorum doğuma bir ay kaldı doğumda yanımda kalıcak insan bile yok ev aldı başını gitti çantam bile hazır değil Allah yardım etsin hepimize

Eşim de sordu bunu. Sorun yaşamadık, tartışmadık hastanede. Sorgulamazdım zaten kırıldı

Annenizin genel ruh hali nasıldır alıngan mıdır? Alakasız bir şeyi üzerine mi alındı acaba? Geçmişte de siz daha çok annenizin üzerine düşüyormuşsunuz gibi zaten. Genel anesteziyle doğum yaptıysanız uyanırken bir şey dediniz ona mı taktı acaba? Benim aklıma bunlar geldi. Ama ne olursa olsun böyle bir durumda insan kırılsa bile kızının yanında olur belli etmez sonra konusu açılınca konuşup iÇini döker gibime geliyor. Umarım yakında çözülür.

Görümcem baska bir şehirde yaşıyor. Doğum için buradaydı. Eskisi gibi bir bağ hissetmiyorum artık anneme karşı

Sizi üzmek için bunları yazmiyorum ama bana çok tuhaf geldi ya Benim 65 yaşındaki annem ikizlerime hamile kaldım 9 ay sırt üstü yattım camasirimdan bulaşığima herseyime yardım etti dogum yaptim 6 ay bende geçeli gündüzlü kaldı ben of dedim o demedi demek ki anneden anneyede degisiyomus bu isler kendinizi üzmeyin Allah sahipsizzin sahibidir

Benim de annem yoktu babanne vardı mesela yanımda. kadin çok strese girdi. kapida ağladı panik oldu. annesi doğumda ölmüş. Hep doğumun stresini yaşadı. Aklina doğumum geldiğinde hep ağlar, gayet güzel geçti doğum ama annem gibi olacak diye çok korktum der. Bence mutlaka açıklaması vardir

Annenizin davranışları hiç normal değil. Keşke sebebini sorsaydınız. Elinde olmadan yapmış olabilir ne bileyim strese girmiş, panik olmuştur belki

Evet sizin gibi pembe rüyalarda gezmiyorum, kendi işimi kendim görüyorum çok şükür.

ha birde ilk bebeğimi doğuma yakın kaybettim bunuda bilmelerine rağmen ailem saolsun hiç yardımcı olmuyor Allah kimseyi kimseye muhtaç etmesin yazdıkça haşadıklarım aklıma geliyor

oncelikle cocugunuza uzun saglikli bir omur dilerim. konuyu okuyunca aklima kendi annem geldi. ben ameliyat oldugumda sadece hastaneye gelip doktorla konusup sonuclara bakip gitmisti. benim odama girmemisti bile. gelmese ondan iyiydi diye kac yil oldu hala dusunurum. tek bir hakkim olsa gercekten annemin beynine girmek isterdim ne dusundu neden yapti diye. simdi vefat etti ama hic aklimdan cikmaz ozellikle bu hareketi. sizin icin de zor biliyorum ama en iyisi onu oyle kabullenmek, mesafeli olmak. fazlasini ne o ister ne de hak eder zaten bu haliyle.

Kilit nokta bu evet. Senin ağlamanla kalacaksa hiç kalmasın. Zaten 10 gün kalmış yine o bile yetmiştir bence. Belki bizde o yaşlarda öyle olacağız. Kim bilir? Biz sonsuz fedakarlık istiyoruz annelerimizden ama onlarda limitlerini tüketmiş olamazlar mı? Bence 10 gün kalmışsa gönül koymayın düşünüp üzülmeyin. Benim annem ilk doğumda 3 ay kaldı artık ben hergün git diyordum gitmiyordu hayır yaptığı birşey de kalmıyor bir süre sonra gerçekten. Bende kızımın her an yanında kalırım diyordum ama o kadar zor bir evlat ki, birde oğlumda doğunca onu son kez bezlediğim günü hayal ediyorum bu kez. Ve hayatım boyunca bir kez dahi yapmamak umudu ile hemde.. Belki de kızıma gidip altın takıp döneceğim bende olamaz mı, olabilir.. pearl

Ben kv kişisiyle görüşmem ilişkimi keseli çok oldu. 8 aylık hamileyken bir ortamda annem doğumu kv bekler kız annesi olmaz bile dedi. Şu saçmalığa bakar mısın? Öz kızıyım ilk torunu geliyo yanında olurum demek nerde annemin dediği saçmalık nerde? Öyleymiş adet. İyi anne gelmezsin olur biter dedim. Sonra sonra geliyim ben filan yapti ve dogumdan 1 hafta once geldi. Dogum gunune kadar esimle gereksiz stres harbi halindelerdi. Dogumdan sonra 1 hafta daha kaldi yemeklerimi yapti bu surede sag olsun. Sonra gitti. Uzuldugun sey onca agrinin icinde bu sacma sapan durumda kaldim. Ped banyo bilmem ne kimseden yardim almadim sukur. Bebegime hep ben baktım. Ama annemin en başta dediği hep aklimdaydi ve uzulmustum. Hic yardim istememin sebebi buydu. Kendi ne yaptiysa sagolsun ama ben agrim olsa da sunu yapar misin demedim anneme. Sonra annem geçen gün kiz annesi gelmez cunku kizini oyle gormek istemez dedi. Belki dogrudur ama yine de sacma. Benim de kizim oldu olene dek ardinda arkasinda yaninda olurum buna emlnlm. Anneniz belki annem gibi dusunmustur sizi oyle gormek zor gelmistir.

Doğru. Kimin olsa zoruna gider ya. Ele güne karşı annem var demek istiyorsun, yalan da olsa. Onu bile çok görüyor.

Pamukannesi83 tespiti yapmış. Bazı insanlar kendi ebeveynlerini doğurur. Annenizin durumu yeni doğmuş kardeşini kıskanan çocuk gibi. Eşiniz ve görümceniz biliyordu tabi annenizin huyunu, siz bi umut aksi gibi gösteririm diye düşündünüz. Hayal kırıklığı ile sonuçlandı.

Ben farklı düşünüyorum ve farklı davrandım. 70 gün önce sezeryanla doğum yaptım. Refakatçi eşim durdu. Annem gündüz geldi. Akşamına "Evine git dinlen" dedim. Kızım olalıdan beri annem torununu bir kaç kere sadece sevmeye geldi. Ben 2-3 güne bir kızımı onun yanına götürüyorum. Ne kendi, ne kızımın bakımında annemden yardım istemedim. Annem 67 yaşında. Beni büyütmüş. Bu yaştan sonra onu yormaya kıyamıyorum. bellovito

gitmek isteyene neden diye niye sorsun ki yada 10 gün boyunca aramamış mesela neden diye bende sormam. istememiş ki aramamış. benim akşam evde suyum patladı annemde bizdeydi doktorumu aradım hemen hastaneye dedi apar topar hazırlandık annem dedi ki bende geleyim mi şimdi gülüyorum ama sinir bozucuydu. sen bilirsin dedim. bende geleyim mi nedir ya ben mi gel demeliyim.

Bence abartmıyorsunuz gerçekten travma bırakmış sizde, net olmalıydı işi gücü varsa durmak kalmak istemese de bunu size açıkça söylemeliydi hiçbir şey söylemeden toz olmuş gitmiş, enteresan gerçekten benim annem de enteresandır da en azından açıkça söyler yapamam, edemem, gelemem falan diye

bu kisi kaynananız mı yoksa öz anneniz mi üzülmeyin yıpratmayın kendinizi A

Sonuçta anneniz Oracıkta " ne oluyor, neden böyle davranıyorsun?" Diye sormanız gerekiyordu

Çok üzücü bir durum ama annenizle bu durumu konuşmadınız mi?Yani neden diye sormadınız mi en azından. Belirsizlikle hiç iletişim kurmadan küsmek saçma geldi bana. Cevabınızı kaçırmış da olabilirm tabi. bellovito

Açıkça neden sormadınız onu anlamıyorum ben de?

Bebeğimle birlikte 2 kez ölümden döndüğümuz bir hamilelik ve doğum sonrasında annem toplamda 10 gün kalıp gitti. Üstelik gittiği günün ertesi günü bebek ameliyata girecekti ve ben henüz evde dizlerimin üstünde tuvalete gidebiliyordum... Ameliyatlı bebeğime bir ay dizlerimin üstünde emekliyerek gül gibi baktım. Eş kv anne kimse yoktu. Bir ay sonra ayağımın üstüne kalkıp kendime köfte salata yapıp duş aldığım günün sevincini anlatamam... sonrası su gibi kolay geldi zaten, 13 yıl oldu, ama asla unutulmuyor. Şimdi bile gözlerim doluyor o çaresizliği hatırladıkça... Kabullenmekten başka yol yok.

Aynen böyle düşünüyorum

Anladım evet zor günler. Hepimiz yaşadık. Allah bağışlasın çocuklarınızı benimde iki evladım var. Aralarında 4 yaş var ama yine zor. Bebekliği kızımın çok iyi geçti benim ama sonradan ciddi anlamda zorlukları oldu. Yeni rahatladım. Ne olursa olsun, belki söyleyememiştir ama hiçbir anne beni bir daha arama demeyi haketmez. Önce bir sorsaydı diye düşünüyorum. Konu sahibinin konuşma tarzının biraz sert olduğu hissediyorum. Bazı insanlar konuştuğunda ağır konuşmamak için susarak giderler. İşte annesini bu hale getirmiş bence. bellovito