aranızda neler geçti neler yaşandı bilmiyorum ama belki gerçekten pişman olmuşlardır barışmak istiyorlardır eğer öyleyse torunlarını görmelerine izin verip mesafeli bir şekilde ilişki kurabilirsin. E

Bende hemen hemen aynı şeyleri yaşadım ve eşimin ailesiyle tüm bağımı kestim... Buarada bir noktaya değinmek isterimki ' kesinlikle evlendiğimizde maddi yardımları olmadığı için değil restim, sadece verdikleri sözleri tutmayıp, sonrasında etrafta herşeyi ben yaptım kız tarafı elini cebine sokmadı diye konuşmalrı çok zoruma gitti herşeyden önce dürüst değillerdi ve gözümün içine baka baka yalan söyleyebiliyorlardı' Daha önce başka bi başlıkta sorunlarımı yazdım yaklaşık 2yıldır görüşmüyorum eşimin ailesiyle... Ve 5 yıldırda evliyiz, eşimle yaşadığım problemlerin başında da malesef bu sorun var ve hala çocuk sahibi olmaya korkuyorum... Ama ilerde böyle bir şey olursa değiştiremiyeceğim kontrol edemiyeceğim tek şey o insanların çocuğumun dedesi nenesi olmasıdır... Eğer görmek isterlerse görmeliler bence ama yine ipler benim elimde olmalı, sınırları çizebilmeliyim ve kesinlikle çocuğumu onlarla yalnız bırakmamalıyım. Ben bilinçli bir insan olarak ailesini çocuğuma karşı kötüleyemem ama onlar her türlü zararı verebilirler... Burda yine iş bize düşüyor, malesef ki eşime bu konuda da zerre kadar güvenim yok Arkadaşım ben kendi düşüncelerimi paylaştım, umarım anlatabilmişimdir... B

öncelikle sorununuzu tam olarak anlayamadım. eşinizin ailesiyle evlilikte size yardım etmedikleri ve kirada oturduğunuz içinmi küstünüz. öncelikle şu konuda fikrimi söylemek istiyorum; artık zaman eskisi gibi değil, evlenecek kişiler herşeyleriyle kendileri ilgileniyorlar maddi olarak ailelere yüklenilmiyor ki bence bu doğru olandır. eğerki ailelerin maddi durumu gerçekten çok çok iyiyse anlarım tamam yardım etsinler ama bir maaşla geçinen veya zor zor geçinen bir aileyse onlardan yardım beklemek kimseye yakışmaz bence ben ve eşim evlenirken her şeyimizi birlikte aldık bütün masrafları ikimiz çektik ikimizin ailesindende bişey beklemedik ev aldık kendimiz ödedik vs vs bu zamanda çocuklarının düğünü için ailelerin kendilerini zorlaması doğru gelmiyor bana gelelim çocuk konusuna; benim oğlumda eşimin ailesinde ilk ve tek torun ilk zamanlar kayınvalidem beni beğenmedi yani uyuşmadık bi şekilde hiç sevmedim kendisini ama asla saygımda kusur etmedim bana bir laf vurdururdu hiç oralı olup cevap vermedim neyse bak şimdi iyi anlaşamasakta aramızda saygı sınırını hiç aşmadık ama ben yinede çoğu kez istemeyerekte olsa eşim istemese de ben ısrar ederim bazen hadi sizinkilere gidelim çocuğu sevsinler diye yazıktır sevmek hakları ve benim bu davranışlarımı eşim başta olmak üzere herkes takdir eder. kayınvalidem bile eskisi gibi değil kızı gibi görüyor artık beni bırakın sevsinler çocuğu yarın birgün eşinizin canına tak eder oda sizin ailenizden uzaklaşır sizin eşinizle aranız açılır çünkü sonuçta ailesi bir süre sonra eşiniz görüşmek isteyecektir bunu önleyemezsiniz hem çocuğunuz büyüdüğünde sizi suçlayabilir kimbilir

En az 7-8 senelik konuları hortlatmak da KK'daki en yeni trend sanırım

one ya

Önceden Bdv'de konularına göre ayrım yapılmıştı. Kendi aile ve kardeşler. Eş ve ailesi kardeşler. Arkadaş çevresi diye. Şimdi onları kaldırıp tek tip yaptı aminler

ana gibi yar olmaz, anadan da avrat olmaz sözünü bir yerde duymuştum ben de çok hoşuma gitmişti, haklısınız çekilcek dert değil bu insanlar. keşke ben de ağzımı açıp bi laf edebilsem de küssek, hayatımdan çıksalar. onlar yüzünden çocuk yapmak istemiyorum gelicekler tepemize diye.

Anne babalarından maddı destek bekleyen insanları anlamıyorum, madem yuva kuracaksınız karar verdınız evlenmeye, tabıkı sız alacaksınız herşeyi. Bızde eşimle beraber yaptık herşeyımızı, kimseden bırsey beklemedık, beklemekde cok sacma gelıyor. Feslegen Kokulu Nane Durmak, yıkılmaktan önceki son adımdır. Anneler

seni şuan o kadar iyi anlıyorum ki... evet günahsız bir bebek göster ne olacakki demek isterdim çok değil bende 5, 6 ay sonra senin yasadıklarının aynısını yaşayacagım... kimse düğünde maddiyatı olmayan birinden beklenti içine girmez düünde paramız yok diyip alınacak herseyde kavga cıkardılar, eltime takı seti aınmamış bana eşim hediye olarak taktı diye eltim bana küfür etti okumussun diye bi haltmısın... diye ve bu olaydan sonra kayınvalidem hem onun tarafında oldu neden çünkü biz severek evlendik planladıkları kız ben değildim hiçte kabullenemedi zaten nişanım kına gecem düğünüm hatırlamak bile istemiyorum cehennemde gibiydim heran bişi olackmı diye titreye titreye gelinlik tasıdım evlendıkten 2 ay sonra terapiye basladım ben artık ben değildim ne ailemi saydılar nede beni ben arayıp sorsamda terslendim laf yedim kayınvalidem bişi demediyse eltim dedi o demedıyse o beraber yasadıkları için birbirini tatmin ettiler ben agladıkça onlar güldüler simdi 6 aya yakın hamileyim kimse arayıpta kızın nasılsın demedi gecen oglumuza kıyafet alalım diye cıktık babası aradı ogluyla konustu beni ne soran var nede karnımdaki günahsızı eve geldım hüngür hüngür bagırarak agladım benım karnımdakı günahsızıdamı sormazlar ne yüzle görecekler diye eşimde zaten göstermeyecegiz haklısın sormayan adama nesini gösterecez diye simdi nasıl kim diyebilir bana hakları diye madem ogullarını bekar gibi görüyorlar ben sayılmıyorum bekar gibi gelip gitsin o zaman kimsede torunummm diyede gelmesin keske 3 günlük dünya yasanmasa yapılmasa bunlar affetmek kolay olsa keşke ogullarını mutlu edıyoruz sevmişiz evlenmişiz neden bu istenmeyen gelin muhabbeti biz dünyaya kayınvalideye kendimizi begendirelim diyemi geldikkk allah askına ya M

Heyyyttt yärü be kim tutar seni )

bende küsüm.. ve küs olduğum için çoookk mutluyum gururluyum onurluyum... nefrettende öte şeyler hissediyorum kaynanama kayınbabama.. iğrenç insanlar hırsızlar iftiracılar.. hamileyim... torunum bile diyemeyecek... beni sormuyor demiş ağlamş bazıları sormazsa sormasın... afedersiniz k.. çıma bile sallamam.. üzülmem... okimki beni sormuyo bana selam yollamıyo diye üzülücem.. çok şükürki muhtaç değiliz... azıcık bi şeyde muhtaç ol ümüğünü sıkıveriyolar gelinin... ondandır ya çoğunluk kaynana kayınbaba geline muhtaç oluyo... ben onu aramam o beni aramasın...7 aydırda gitmiyorum evine.. o geldi bikaç kez yatıya kalmaya korktu... işten gelmeden kaçmış.. ah ben onu bir görecektimki... atlayacaktım üstüne... demişki arkadaşlar düğünde yardım etmediler.. ya ben yardımdan geçtim.. altınlarımı aldılar elimden... düğünden önce çeyizlerimi eve yollamıştık evimi döşemiştik.. mutfak robotumu yastığımı yorganımı çalmışlar..3 yıl boyunca sustum utandım kimseye söyleyemedim.. sonunda herkese rezil ettim bunlar hırsız diye... insan içine çıkacak hali kalmadı ama dahada hırsımı alamadım... kocamada artık yüklenmiyorum.. nede olsa annesi ona benim gözümle bakmasını bekleyemem.. insan anaya babaya kin tutamıyor... ben kin tutarım o varsı tutmasın.. ama hep tetikteyim.. eşimi arada tehdit ederim... kimsenin yüzünden benimle kötü olma sen zaralı çıkarsın eyvallah etmem onlara bırakırım mutlu mesut yaşarsınız bensiz diyorum.. son olarak ANA GİBİ YAR OLMAZ ANADANDA AVRAT OLMAZ...

Konunuz içeriği nedeniyle "Eşi ve eşinin ailesi"başlığına taşınmıştır, bilginize.

Şimdi eşinle aran iyi olabilir ama ileride mutlaka problem çıkar. Ailesiyle görüşmemesinin sebebi olarak seni görmeye başlar ve sana içten içe düşmanlık besler. Bence evliliğin için bu küslüğe bir son ver. Mesafeli yaklaş. Doğru değil ailelerle küs olmak. A

sonucta torunları ya aranızdakı meseleyı bosverın gormek hakları dıye dusuruyorum aranızdakı kavgada cocugun bır sucu yok

ha bu arada benim kayınbabam eşimi çok ezerdi hakaret ederdi.. eşimde babasından korkardı.. allah için kaynanaam direk dedikodumu yapmaz eşime hep laf çakar kıyas yapar ama kayınbabamla eşimin bikaçkez benim dedikodumu yaptıklarını farkettiğimde evdeki tüm camları açıp basbas bağırmaya başladım.. ka... nck karılar gibi karısının dedikodusu yapan erkeğe koca demem diye... dedikoducu kaldı lakabı.. şimdi ağzını bile açamıyor.. o kayınbabamı bi görsem canını yicemm.. hırsımı alıcam... kocadan kadına dost olmaz... bize muhtaç olmasalar iki dakka durmazlar... yuvasının bekçisiyim mecbur eyvallah edecek... yoksa çekerim ipini... heeeyyttttt bırakın beni tutmayın...

Ben varım, Bizim de 3 yıl oldu görüşmeyeli, bu süre içerisinde kayınvalidem sürekli barışma taleplerini iletti, eşim de yeter artık bunu sürtüldü falan diyordu, sonra ben de bir merhabayı çok görmemeye, en azından bayramdan bayrama bir telefon etmeye karar verdim, kararımı eşime açtığımda, eşim dur bi düşünelim dedi, sonra da boşver böyle kafamız rahat, sen bir selam verir borçlu çıkarsın yine, hiç muhattap olma dedi. Ben de boşverdim, herhalde böyle de gider bundan sonra... Zaten, hayatımda eksikliğini hissetmediğim kimseyi hayatıma sokmuyorum, varlığında bana sadece zararı dokunan bir insanın yokluğu benim için kardır.

Yeni konu açmaya ne dersin?