tesekkür ederim canim, aslinda bende öyle düsünüyorum esimde ama... bu zamana kadar hep istiyordu, büyük ihtimal arkadasi baski yapiyor.. zaten kendiside söylüyor, ikna etmeye calisiyormus, agliyormus gitme benimle ayni okula git diye, kizimda haliyle dayanamiyor arkadasini kirmak istemiyor... Sonucta unutur herhalde zaten unutmasina gerek yok evlerimiz yakin, cok sIk görüstürürüz dedik zaten hayat7681 3 prensim

İciniz rahat degilse maddi durumunuz yeterliyse özel okula verilmesi taraftarıyım, Eğitime yapılan yatırım en iyi yatırımdır, Size karşılık olarak geri dönecektir, Benimde 11 yasında oğlum var ve özele gidiyor, Kızınız için hayırlısı neyse o olsun..

tesekkürler canim, evet bugün tekrar konusmamiz lazim, bencede böyle önemli bir karari kendisi tek basina veremez... insallah hayirlisi neyse o olur Esra

evet aynen bende öyle düsünüyorum... tek gayem, okulda kendine uygun arkadas bulamiycak ve derslerinde kötülesip bizim basimizin etini yiyecek... sizce mümkünmü böyle bir sey? yoksa ister istemez arkadas bulacakmi acaba? Yani 11 yasinda cocuk zaten nerden bilecek hangi okulun onun icin iyi olup olmayacagini, biz istiyoruzki gönlü kirilmasin, cani gönülden gitsin... o nedenle takiyorum kafama... zaten ilk baslarda hep istiyordu sonradan degistirdi fikrini...

sagol canim, siz memnunsunuz özel okuldan anladigim kadariyla, yani söyle diyeyim verdiginiz paraya degiyormu? hayat7681 3 prensim

Çocuklar, arkadaşlarından etkilenebilirler ancak önemli konularda kararı siz vereceksiniz. Kızınız, yaşı itibariyle, kendisi için doğru olanı düşünemiyor olabilir. Bence diğer okulu kötülemeden, iyi olan okulun olumlu taraflarını anlatın. Gelecekte ona katacaklarını filan anlatırsınız tabii ama şu an getireceği avantajları da mutlaka söyleyin. Örneğin okuldaki yemek veya servis, çocuklar için eğitimin kalitesinden daha önemli olabiliyor:) Arkadaşından sözettiği zaman, onun ailesi öyle uygun görmüş, biz böyle uygun görüyoruz diyebilirsiniz. Tabii arkadaşlıklarının bitmeyeceğini, her zaman görüşebileceklerini, zaten önemli olanın okuldaki değil, hayattaki arkadaşlık olduğunu ekleyin.

Canım şöyle söyleyim, devlet okulunu asla aşalamiyorim sadece devlet okulunda 30 40 kisi varsa özel okulda yarısı kadar ogrenci var, Özelde ögrencilerle ilgi alaka daha bire bir oluyor, biz memnunuz canım sabah bırakıyorum aksam alıyorum, Kafamda en ufak bir soru işareti olmuyor, egitim olarakta memnunuz.. Orta Okulu'da orada devam edecek liseye Allah Kerim:) Verdigimiz paraya değiyor canım..

Yeni okulunda bir sürü arkadaşı olur eskisini unutur bile Tabiki iyi olan okulu tercih edin..

Ben de çocukla ilgili önemli kararların çocuğa bırakılmamasından yanayım. Ama tabiki çocuğun da birey olduğunun hissetirilebilmesi için daha basit konularda seçim çocuğa bırakılmalıdır. Zaten araştırdığınızda uzmanların da bunu söylediğini göreceksiniz. Eğer aldığınız kararın çocuğun içine sinmesini istiyorsanız ona geleceğiyle ilgili idealler yaratmasında yardımcı olun. Mesela ileride çok iyi bir mesleği olması için iyi eğitim alması gerektiğini, örneğin doktor olmak istiyorsa bunun için şimdiden okula çok önem vermesi gerektiğini söyleyebilirsiniz. Her çocuk bir dönem doktor olmak istemiştir

ben öğretmenim. velilerime her zaman çocuklarına karşı anlayışlı olmalarını, ancak abartmamalarını söylerim. nihayetinde son söz her zaman anne babada olmalıdır. çocuğunuzun isteklerine saygı göstermeniz güzel, ama o daha çok küçük. o çok önemsediği arkadaşı gibi onlarcası girecek hayatına, ve yine girdikleri gibi çıkıp gidecekler zamanı geldiğinde. arkadaş sevdasına ona daha iyi imkanlar sunmaktan vazgeçmeyin, kendi tercihlerini yapamayacak kadar küçük henüz.

canım çok fazla da ikna etmek için uğraşmanı doğru bulmuyorum ben. sonuçta anne baba olan sizsiniz o da sizin çocuğunuz... özel okula gitmen senın açından daha faydalı babanla oturduk konuştuk bu okula gitmeni uygun bulduk orada bir sürü arkadaşın olur deyip meseleyi çok da fazla sündürmeyin bence...

Bence kızınızın eğitimi, arkadaşının isteklerinden daha önemli. Benzer bir hatayı yapmış biri olarak anlatayım. Ben de 4. sınıfı bitirdiğimde en yakın arkadaşımla beraber Ankara'nın en iyi özel okullarından birinin bursluluk sınavına girdik. Milletin okumaya can attığı yerden burs aldım. Arkadaşım alamadı ama. Çağırdılar aylarca, gelsin görüşelim, ilkokulu burda tam burslu bitirsin, Lise'de bir kolaylık yaparız vs vs. Ben ne mi yaptım? "Anne ben arkadaşlarımdan ayrılmak istemiyorum" dedim, ağladım, zırladım ve ayağıma kadar gelen o güzelim şansı kendi ellerimle ittim. Nerden bileyim, çocuk aklı işte. Arkadaşlarından ayrılma, çekingenlik konusu ortaya gelince tabiki istemedim. Annem de beni üzmek istemedi. Ve gitmedim o okula. Zamanla baktım ki arkadaşım dediklerimin birisi de kalmamış.. Şimdi ki aklım olsaydı bir dakika düşünmezdim. Asla devlet okullarını kötülemiyorum, ben de devlet okullarında okuyorum ama hepimiz biliyoruz ki dünyanın neresinde olursa olsun özel okullarda görülen eğitim, kültürün devlet okullarında verilmesi mümkün değil. Eğer biraz mantıklı düşünebilseydim şimdi daha iyi bir lisede olurdum, daha iyi imkanlarda okumuş olurdum, kültürüme kültür katardım. Sonra ne mi oldu? Ondan ayrılmamak için güzelim okula gitmediğim arkadaşım, ertesi sene başka bir özel okula yazıldı. Sonra Kastamonu'ya taşındılar vs.. Anlayacağınız o daha küçük. Tabi ki şu an eğitiminden önce arkadaşlarına önem veriyor. Onun dünyası şu an toz pembe. Mutlaka oraya da alışacak. Eğer imkanınız da varsa, çocuğunuzun istekleriyle beraber, onun için en iyi kararı siz verecekiniz. Geçin arkadaş işlerini. O yaştaki arkadaşlıklar oyun arkadaşlığından ötesi değil.. Yaşamış biri olarak, hala da keşke diyorum..

tesekkürler canim, evet sündürme konusuna gelince, cok sündü gercekten, uzun süredir evde bu konu geciyor... artik son noktayi zaten bugün veya yarin koymamiz lazim, cünkü kayit günleri geciyor Meleknaz Herşeyin