bir allahın kulu yok annemi kaybettimn babam evlendi tekrar abim var evli barklı kayınvalide şeker hastası kayınpeder hasta kim olur ki yardımcı onlar benden yardım bekliyorlar K

cnm maddi sorunlarınızı bi kenara koydum. anneni çok özlüyor olabilirsin ama zaten gelin giderken bile ailemizden ayrı düşüyoruz yeni bir aile kurmaya başlıyoruz ve sen bunu başarmışsın eminim çok tatlı bi kızın vardır kıymetini bil yanlızım deme o sana bi yoldaş zaten. ben sendende yanlızım annem babam sağ Allah sağlıklı ömür versin onlara aramızda iyidir fakat evlendim başka şehre gelin gittim eşimle ufak tefek anlaşamamazlıklarımız olmuyor değil oluyor ama karı koca bir bebeğimiz olsun çok istiyoruz ama nasip olmuyor ailemizi büyütemiyoruz buda bizi daha çok üzüyor birbirmizden bile uzaklaşdığımız anlar oluyor sıkıntı stresimizden dolayı. ben hep yanlız kalıcam hiçbi zmn kocaman bi aileye sahip olamıcam yaşlılığımız bile çekilmez olucak bizim ( bakanımız edenimizde olmıcak. bunada şükür sağılığımız yerinde sende haline şükret inş. maddi sıkıntılarınızı aşarsınız. . push ; ATTRAENTE ACTA EST

Tamam canım tahmin ettiğim şey oluyor olabilir. Sana bir mesaj daha attım. K

canım bu duyguyu cok ıyı anlıyorum. kendı aılenı kuramamıs gıbı hıssetmek. hep aılelerın sorumluluklarını tasımak maddı ve manevı. calısmak ıstemıyorum konum vardı benım ve bunları anlatmıstım. o gunlerde delırıyorum sandım ınan. yoruldum tukendım ama esımın takdırı ve zamanla duzelecek dıye umut etmek, bu yaptıklarım bana sevap olarak donuyor dusuncesı ıle toparlandım gıbı bırazcık. maalesef tek kısı ıle evlenmıyoruz ve hepımız esımın aılesı konusunda sanslı olmuyor. karakterlerı konusunda ben cok cok sanslıyım ama maddı yardım yapmaktan yorulduk dıyebılırım. depresyona gırmek cok zor degıl gercekten. sureklı sorumluluk ve sorunlar ıle ugrasmaktan bırgun o surece gırıyoruz. yanlız olmadıgını bıl. kendını gucsuz ya da sabırsız gorme. cunku hepımız aynı seylerı yasıyoruz. evlılıge bıle alısmak cok zorken, buyuk sorunlar ve sorumluluklar ıyıce kıskıvrak yakalıyor bızı ve ıste boyle bezgın bır ruhumuz oluyor. bak ne guzel demıssın. esın ve cocugun ıcın sıfırdan yenılenmek. yapabılmenız mumkunse kaynın ıle hem maddı hem manevı aranızda mesafe koyun. evde oda da cay ıcmek yerıne, o cayı acık havada balkonda ıc esınle. otur guzel bır komedı fılmı ızle beraber. fırsat oldukca parka sokaga cık hem esınle hem kızınla. yanı kafanı dagıtacak sekılde davran. arkadaslarınla konus. eve kapatma kendıne. yanlızlık, depresyonun en sevdıgı sey. senı ozaman yakalıyor. guzel olmak ıcın yenı ya da pahalı seyler ıllakı gymeye gerek yoktur. guzel guzel gıyın kendıne bak. hem esın mutlu olur hem sen kendını daha cok begenırsın. ozguvenını arttırdıgında, kendınle daha gurur duyacaksın vay be ben ne zor seylerın altından kalktım dıyeceksın, yıne kalkarım ben dıyeceksın. dıs gorunus cok etkıler ınsannın psıkoljısını. K

canım seni çooook iyi anlıyorum.. ben de 4 buçuk ay önce gencecik annemi kaybettim. şimdi telefonlara bakmıyorum, kapıyı açmıyorum, kimseye gitmiyorum. sadece mezarlık ve ev.. öyle kapattım ki kendimi. çünkü beni gerçekten anlayacak hiç kimse yok. üstelik de yaptıklarını ağızlarına alan akbabalarla dolu etrafım.. o yüzden görüşmemek daha iyi düşünüyorum.. herkese kötü bakıyorum, bakışlarım bile değişti. nefret doluyum.. bazen küfürler bile savuruyorum. inan kendimi tanıyamıyorum.. sürekli ağlama nöbetleri, günden güne içimde alevlenen bir acı.. yani seni çooook iyi anlıyorum. ama verebileceğim bi önerim yok kelin merhemi olsa hesabı.. Allah annelerimizin mekanını cennet eğlesin. K

Depresyondasın sanırım. Psikiyatrist yerine psikoloğa gitsen belki daha iyi olur. Kızın 3.5 yaşındaymış, onu yarım gün bile olsa yuvaya yazdırabilirsin. Hem kendine zaman ayırmış olursun, hem de kızın yaşıtlarıyla zaman geçirir, daha sağlıklı gelişir. Sürekli sinirli ve mutsuz bir anneyle gün geçirmektense, yaşıtları ile eğitimciler gözetiminde olması daha iyidir. Kızın okulda iken kurs, spor veya başka faaliyetlere katılabilirsin. K

annemi 6 sene oldu kaybettim babam benden çok uzakta yaşıyor kayınvalide kayınpeder köyde kendi işlerinle meşgul malesef zaten kimseye anlatamıyoruz eşimle kısıldık kaldık artık kızımla kendimi dışarı atıp gezip tozmata çözüm buldum insanlarla konuştukça paylaştıkça rahatlama yoluna gidicem Meleknaz Herşeyin

yılların yükü zamanla bizi bu hale malesef getiriyor. Yanlızlık insanı depresyona sokabiliyor. Bence eşinle ve çocuğunla bir kaç günlüğünede olsa bulunduğun ortamdan uzaklaş.. Sosyalleşmeye çalış. Yeni arkadaşlıklar edin ve onlara görüş. en azından kafanı dağıtırsın. Hiç bir şey yapamıyorsan kk yani buraya takıl biran önce kandini toparlamaya çalış.. Sana ihtiyacı olan bir yavrun var.. Bunlardan da fayda görmezsen bir uzman desteğine ihtiyacı var.

devlet hastanelerının psıkıyatrı, psıkolog uzmanları var. ucretsız sonucta. maddı durumun ıyı degılse, enazından bunu dene derım. sorumluluklar sorunlar senı yıpratmıs olabılır ve depresyona gırmıs olabılırsın. kı anladıgım kadarı ıle su ankı durumun oyle zaten. bırıkme olmus ıste ve bır gece de patlak vermıs. ruhun kaldıramaz olmus, yasadıgın seylerı. baslangıcta verılen hapların hepsı sakınlestırıcı etkısıne sahıptır zaten. aılen ya da esının aılesı ıle aynı sehırdeysen durumu anlat ve sana yardımcı olsunlar bıraz. calısmayan bır bayansan, aılenın yanında bır ay kadar kal ılaclarını kullan. ardından bırak ılaclarını ve doktorun dedıgı gıbı kafanı dagotacak ortam ve alanlarda bulun. bunların hıcbırını yapamam dersen, en basından suana kadar kı tum sıkıntılarını tek tek bırılerıne anlat derım, rahatlamak da buyuk bır adım olacaktır. K

bir uzmandan destek alırsan, çok fayda göreceğine inanıyorum.. kendini daha iyi hissetmeye başlarsın bi süre.. bahsettiğin durumlar depresyon belirtileri.. K

sordugun soruların hepsının cevabı cahıllık, bencıllık, yetersız sevgı ve vıcdan dıyeyım. herkes ıste aynı olmuyor. senelerdır annem yok dıyorsun ALLAH basımızdan eksık etmesın onları ama ınan bazı anneler var kı varlıgı ıle her gun cocugu olduruyor. sıfır destek ve sevgı olmadan. ben dun mesela delırıyorum sandım annem yuzunden. herzaman yanlızdım, cocugum olmuyor ama ınan onun dızınde aglayamıyorum, cunku gaddarca tepkılerı oluyor konuya daır. canımı acıtacak ya da acımı anlamayacak dıye acımı tek basıma yasıyorum mesela ben. mekanı cennet olsun annenın. annen huzurlu uyusun dıye sen de guclu olup mutlu olmak ıcın ugras. kendını kapatmanı anlıyorum ya cevremız olmuyor ya da var ama nasılsa anlamazlar dıyıp kendımızı kapatıyoruz boyle ve boylece depresyonu evımıze almıs alıyoruz aslında. yanlız kalma, muhakkak konus, arkadas ortamlarında bulun, esınle vakıt gecır. kucuk seyler sana soyledıklerım hanı balkon falan ama ınan faydası olacaktır. ınsanın ılacı yıne ınsandır bu da bır gercek.

Beni alayan birinin var olduğunu bilemk çok güzel tavsiyelerinizi dinliycem evet insanları memnun etmek imkansız ben bunu geç öğrendim ama ne yazik ki kendimden çok şey kaybettikten sonra bizdede madi olarak yardım edilsin anında naklen yayın ve kafamıza kakma aslında yapılan küçük bir iyilik torunlarına gidiyor farkında değiller hep yargılama başka insanlarla kıyaslama hep suçlama negatif insanlar dolu çevrem kaynı zaten sinir hastası bir tip devamlı asabiyet insanlıktan pek nasibini almamış dünya onun etrafında dönsün istiyor ama ben sıkıldım saçma sapan davranışlarındanartın onunlada ipleri koparmadan arama bir çzgi çekmenin zamanı geldi K

Zaten gün boyu yalnızlık çocuk ev işleri derken bu kadar kapandım içime hele birde maddi sorunlar araya girdi tam 8 senedir aşamadığımız ve bir türlü bitmeyen sorun kreşe versem karşılayamıyorum tam evlendim 9 ay sonra annemi kaybettim ilk yıkım şehir değişikliği taşınma vs tam düzeldi dedim sıfırdan ev yapımı annemde kalan eve sahip çıkma duygusu aman elimden olan yitip gitmesin diye tüm yükü omuzlanma 2 abi var ne destek ne köstek misali yengeler nedense ne gelir ne gider annemin cenazesi kapıda duruyor onlar miras derdinde annem gömüldü ben baba evinden yengeler tarafından kovuldum sonrası çorap söküğü gibi geldi nedense hep çevrem mutlu olsun dye susmayı çare edindim sustum sustum sustum taki artık yeter diye bağırıncaya kadar kimse anlamadı beni şimdi herkes ne yapabilirz diyor K

Öncelikle günaydın canım aranızda yeni sayılırım ismim yeliz nur benim bi erkek kardeşim var 16 yaşında aşırı sinirliydi ne söylersek sinir krizi geçiriyordu çevresinde kırmadığı kimse yoktu evde, okulda, sosyal hayatta bile kendisi aynı zamanda dereceli bi sporcu uzak doğu sporlar yapıyor resmen her olaydan kavga çıkarıyordu okullar kapanmadan önce okulu birbirine kattı sinir krizi geçirdi Allah'tan ögretmenleri onu çok sever başarılı bir ögrenciydi bi ceza falan vermediler ama biz doktora götürdük ilk başta çok itiraz etti ama en sonunda kabul etti eger etmeseydi bizlerden iyice uzaklaşır kötü arkadaş çevresi edinebilirdide 6 ay psikoloji tedavi gördü hap kullandı şimdi ondan iyisi yok her ay kontrole gider psikiyatri doktoruna artık hap kullanmıyor iyi ki sizin sözünüzü dinlemişim der bence sende bir an önce doktora git canım

Herkesi pohpohladım ama kendime yetemedim herkesi mutlu ettim ama kendimi edemedim hep başkaları için yaşadım aman ne derler diye sustum demek ki kopuş noktasıymış şimdi aman kızım ama artık içimde tükendi bazı şeyler en basiti eskisi gibi artık kimseyi dinleyemiyorum bilinçsizce hop kelimeler dökülüyor ağzımdan K

canım eşinden nefret etmeni anlayabilirim ama çocuğundan nefret etmen hiç normal değil. bir uzmandan yardım alsan daha iyi. cherry_jam baktığım heryerdesin

Çok teşekkür ederim tüm umudun herşeyin iyi gitmesi yönünde çabalıyorum çabalıyorum olmuyor ama bana igtiyacı olan 2 kişi var onların yzünü gldürmek istiyorum artık K

merhabalaar. öncelikle çok üzüldüm durumunuza bundan 4 sene önce kadar bende böyle olmuştum. kardeşim neler çekmşti zavallım kendme hakim olamıyordm eve gelenleri evden kovuyodum kimseyi istemiyordum sürekli uyuyordum ama uyandrdkları zaman delirdyordum ve ne kadadr uyursam uyuyayım uyandğmda sanki 2 gündür uyumuamşm gibi yorgnlk vardı üzerimde. anneme kendimi iyi hissetmiyorum doktora gitmek istiyorum dediğimde peki dedi ve gittim. iyki de gitmişim ağır bi depresyon geçiriyormuşum. tedavi gördüm arada geçer hafifler gibi olup daha da artarak geldi ama tedavimi hiç aksatmadım. sinirlerime hakim olamadğm oldu, gecenin 4 ünde doktra gitmemz gerkti kimi zaman ama sabrettim annem en en en byük destekçimdi benım. kardeşimden nasıl nefret ettiğimi anlatamam eve almıyordum anneannemde kalıyordu annem çalıştığıiçin ikmzi bırakmak istemyrdu. tedavm biteli 2 sene olcak şimdi çok huzrlym bi çok insandan daha sakinm daha mantklı düşüneblyorm kolay snrlenmyorum. ama 2 sene pskiyrt tedavisi gördüm. siz de en yakın zamanda bi doktora görünün ilk konuşmanızdan sonra bile üzerinizden bir yük kalkıyor hayata karşı umutlarınız tekrar yeşermeye başlıyor. çok geçmiş olsun bu arada bişey söyliym kendize bu kadr yüklenmeyn herşeye siz yetişemzsnz herşeyi siz taşıyamzsınız en nihayetinde siz de biir insansınız. ben tedavimden sonra " amaan banane " der oldum herşeye ve en önemlisi karşımdaki yada ben üzülceksem bir durumda " neden ben kendmi üzym karşmdaki üzülsün bana bişey olsa yanımda olcak mı " demeye başladım.

esans size msj atamıyorum ama yazdıklarınızı birebir yaşadım

bızler bu sıte sayesınde bırbırımıze destek oluyoruz cogumuz yanlızız cevremızde. enazından ben oyleyım. ınsanları memnun edemezsın ama sanslısyan senı takdır eden senın memnun ettıgın esın olur. onun yanında yuru ona destek ol.

Hayat insanın üzerine geldikçe annesizlik daha çok koyar bilirim, içinden bir ses hep; o olsaydı böyle olmazdı diye fısıldar. Sen daraldıkça yokluk daha da büyür. Yardım almalısın, insan her şeyle tek başına savaşamıyor. Şu an en yakınında eşin var, diyalog kurmaya çalış, sonuçta bir sorun olduğunun farkındasın. Birlikte doktora gidin ve yardım alın. Bazen bardak taşıyor, hayat zor ama bununla da mücadele etmek zorundayız. Sahip olduklarımızı korumak, düzenlerimizi devam ettirmek zorundayız. Çok bunalmışsın ve haklısın. Doktoru ihmal etme, insanların bazı huyları değişmez ama en azından törpülemeye gayret et, çevrendekilere karşı aşırı fedakar olup, içinde birikecek dertler edinme. Onlar kadar sende hak ediyorsun mutlu olmayı, akrabalarından kim seni üzüyorsa mesafeli dur, kimseyi mutlu etmek zorunda değilsin.

Araya bir şeyler girdi gönderemedim hemen kusura bakma. Biraz önce yolladım. M

seni aileni çok iyi anlıyorum olur canım sen yeter ki iste benim annem senden daha kötüydü bak şimdi çok iyi sen daha başındasın olayın eşin yardımcı hiç canını sıkma gelip geçici bi durum yeter ki doktorun dediklerini uygula herşey bi anda nasıl başladıysa bi anda da biter hiç üzülme . push ; K

Belki zamanında birilerine içimi açsaydım böyle olmazdı üzülmesin diye eşimden bile sakladım olan sorunları babamla bile gerilsek hep rol yaptım paylaşamadım hep sırtımndaki yükü tek omuzladım ama hata yapmışım çok geç anladım

Kurbi şimdi nasılsın..?

öncelikle sakin olup kendinize gelin rahat olmaya calısın olmadı bi doktora görünün belki ilaç veriri sinirinizi yatıstırır kendinize hobi edinin pozitif olun inanın etrafınızdaki insanları kırmaya değmez

benim annemde anne babası kaybettikten sonra depresyona girdi hatta daha da kötüleşmişti ama Allah a şükür şimdi çok iyi ilerlemeden bi uzmana görünmenizde fayda var ne yazık ki herşeyi kafamıza takıp üzülüp içimize atmaktan kaynaklanıyor neler yaşamıştık biz siz ne güzel herşeyin farkındasınız iyileşmeniz daha kolay olur eşinizin çocuğunuzun size ihtiyacı var inşallah en kısa zamanda atlatırsınız mutlu mesut yaşarsınız ailenizle

bir uzman yardımı al canım hepimizin zor günleri kötü zamanları olabiliyor tek başına üstesinden gelemiyorsan bir uzmana görün. inşallah en kısa zamanda bu ruh halinden kurtulursun canım K