hukuk okumanı ailen de istiyormuş. senin bu zamana kadar onlara göre bir yanlışın oldu mu? olmadıysa seni göndermemeleri için sebep var mı? bir de tercih döneminde aileler çok yumuşar, araya hocalar girer vs senin şehrinde hukuk yoksa da ailenle orta yolu bulursunuz. . push ; Visnereceli24 Zamansız gelecek güzelliklere ihtiyacımız var. 🌸 tek ayak

Teşekkür ederim :) Yemin ederim ülke için bile öyle uç özgürlük standartlarım yok. Bazıları üniversiteye gidince sürekli erkekle günümü gün edeceğim, alkol komasına gireceğim gibi hayaller kurarlar. Saygı duyarım onları anlamakta zorluk çekmiyorum ama ben okuluma rahat rahat kendim gidip gelsem bile yeter.

Sebebi ülkemizin konumu, Ortadoğu ülkesi olmak, yapılacak şey her anne çocuğunu eğitmeli, bir 150 sene sonra düzeleceğini düşünüyorum

Onlar duzelmeyecek, duzelmeleri mumkun degil ama siz daha dik durabileceksiniz, iyi bir meslek sahibi olup para kazanip evden gidip istediginiz hayati yasayabileceksiniz, cevremde bunun pek cok ornegi var İsyaninda cok haklisin, cok da akli basindasin belli ki, emin ol istedigin hayati yasamak senin elinde

Tebrik ederim kizinizi, ne mutlu size Darisi basima

ahhhh şu kafalar ahhh değişmedikçe bişey olmaz bizden 3nity

yapacağın şey belli. üniversiteyi farklı şehirde okuyacaksın. kendi değerlerine göre yasama fırsatın olacak.

Hastanede karştırmışlar sizi sanki:)) Aileyle hiç bir ortak tarafınız yok ama dogru yoldasınız Rabbim yolunuzu acık etsin

istanbul hukuk kazanın. burada yaşamak pahalı der geri dururlar, merak etmeyin. hem de her türlü imkan elinizin altında olur. başka da çıkış yolu yok bana sorarsan.

Canım benim güzel yavrum Senden 1 yaş küçük kızım var diğerleri de 13/6 yaşlarındalar Öncelikle bu düşüncelerin çok normal Ve İnan bana pek çoğu değişecek zamanla Şimdi diğer üyelerinde yazdığı gibi okuyup çalışıp iyi bir meslek sahibi olmandan başka çaren yok Aileni küçümseme onların bildiği ve ellerinden gelen bu insan ailesini elbette seçemiyor Fikir ayrılığı yaşamanız çok normal zamanla ortak paydalarda buluşacaksınız Her ne kadar kabul etmesende halen ergenliktesin Dahası bir yavru kuş misali savunulmaya korunmaya muhtaçsın Evet biliyorum bu hiç hoşuna gitmedi ama öylesin Kızım bana Londra'da ki müzik okulundan davet aldığında " benim başıma hiç bir şey gelmez bana kimse bir şey yapamaz gideceğim ben" dediğinde Şunu anladım ki Aşırı koruyucu ebeveyn olmak da yanlış Hayat benim ona sunduğum şey değil Ama o öyle biliyor Ondan sebeb ki benim şu yaşımda kuramadığım o cümleyi kuruyor Kısacası İnan bana yavrum Hayat bizim size sunduğumuz şey değil Hayat çok zalim çok acımasız ve adaletsiz Sen İnan bana şanslı bir çocuksun Akıllısında Naçizane tavsiyem Aileni "gömme" İnan bana onların tek istediği senin iyi olman iyi bir yere gelmen Dünya görüşünüz birebir aynı olmayabilir Buna da saygı duy hoşgörü ile bak Ve kıymetlerini bil olur mu

Aileni eleştirmek ne bana nede baskasına düşmez her ne kadar onların milletin arkasından yaptıkları dogru olmasada inanışları bu şekilde bunu gerektiriyor belliki Aileni değiştiremezsin böyle kabul etmelisin ancak kendi hayatını kendi dogruların dogrultusunda kurtarmak icin bırak burayı ve git ders calıs iyi bir sehir dısı üniversite kazan

Okulun bitip de iyi bir mesleğin olursa kendi ayakların üzerinde duran güçlü bir kadın olursan kimse karışmaz canım. A

çoğunluk yazmış zaten ama bende yazayım tek yapman gereken onlara muhtaç olmadan kendi ayaklarının üstünde durabileceğin bir mesleğinin olması eğer olmazsa sanıyorum ki ailen seni kendilerine denk biriyle evlendirir. berbat olan hayatın daha da kötü olur. şimdilik karşı çıkma hatta onları duyma bile aksi davranma bu sefer uzak şehiri kaçmak için kullandığını anlarlar. o yüzden huylarına git. sen düşünebilmişsin ailen gibi olmak zorunda değilsin fakat onlardan uzaklaşmazsan ayakta duramazsan üzgünüm şuan ailende görüp efret ettiğin ne varsa sende yapacaksın

Değil mi ya bence de bu sene olsun. Yapmak zorundayım. Kendimi en kötü ihtimale de hazırlamalıyım ama. Part time iş asla izin vermezler, gitsem de para gönderirler zaten. Hem ben becerebilir miyim part time iş bilmiyorum, dediğim gibi korumacılar. Dershaneye bile babam hep bırakıp alıyor. Diğerleri minibüsle gidip gelirken.. Benim yaşımda biri için bunun utanç verici olduğunu tahmin edersiniz Öğretmenlere de tercih yaptırtmazlar, başıboş bırakmazlar o kadar. Ege akdeniz hiç istemiyorlar, hatta annem en uzak Ankara diyor, Ankara'nın da puanları çok yüksek, kazanabilir miyim bilmiyorum Benimle gelmek istiyorlar ama tayin sıkıntısı var. İstedikleri gibi toplanıp gelemezler. Yaşadığım şehri de hiç sevmiyorum, bir çıksam asla gelmem diye düşünüyorum, büyük konuşmayayım ama öyle.

Aileni seçme sansin yok elbette bu yüzden değiştirmeyeceğin şeyleri kabul etmek zorundasın. Yalnız birşey dikkatimi çekti, onlar hep yanlış sen hep doğruymuşsun gibi aksettirmissin. Birde onları dinlemek isterdim aslında. Yazdıklarına bakılırsa onları haklı bulacak bir kişi bile olmaz tabiki. Ne olursa olsun ailendir ve gizlice evlenip gittiğinde ihtiyaç duyarsan birgün pişman olabilirsin.

sakın sakın en kötü ihtimalle seneye deme bir sene dahamı bunalacaksın şimdi bunal sık kendını ve ögretmenkerim tercih yaptı nereyi yazdılar bilmiyorum banada sipriz olacak de ya ege bölgesi akdenizde bir üni, okumaya git part tıme işte bul kendıne kımseye mınnet etme, oku sadece oku

Öyle gibi aksettirmiş olabilirim evet, çünkü hep farklı açılardan da bakmayı deniyorum ama başaramıyorum. Hayat görüşü sıkıntılarından örnek vermişim hep ama asıl sorun farklılık. Anlaşamıyoruz işte. Evlenme konusu evet siz haklısınız, ama gerçekten o kadar uzak hissediyorum ki, sevdiğim kişiyi onlarla tanıştırmak istemem. Bu onları sevmediğim anlamına gelmesin, sevgim sınırsız. Kendimden de fazla seviyorum onları ama uzak ve farklıyım. Sanki koca sülalede bir yabancıyım.

Ah be guzelim, calis cok calis, universiteyi kazan, oku ve kurtul Cok haklisin yazdiklarinda, okursan kurtarirsin kendini

İstanbulda akrabalar var da bana tesiri olmayacağına eminim. Onlar öyle çok baskıcı değiller, zaten onlarla kalmam annem de istemez. Babam ister ama oraya gelmek. Cimri değiller hayat pahalılığı etkilemez onları. Maddi durum ortanın üstü. Eğer olursa ilk hedefim Ege-Akdeniz ama İstanbul-Ankara da mantıklı seçenekler. Aslında şu an şu durumdansa her seçenek mantıklı. Şükürsüz olmayayım Allah affetsin ama, düşününce üniversiteye gidince biraz ferahlayabilirim gibi geldi.

Yapacak hic biseyin yok malesef ailenin kafasini degistiremezsin. Yapacagin tek sey guzel bi bolum kazanip ekmegini eline alman. Sonucta evlenip ailenden apayri bi yuva kuracaksin bu problemlerin su an geçici. Kafaya takmayi bi kenara birakip derslerine odaklan, ve sukret en azindan annen baban basinda sağ, göruşleri ne olursa olsun senin annen ve baban, seni okutuyorlar dershaneye gidiyorsun, okumani desteklemeyip seni eve de hapsedebilirlerdi bunu yapanlar da var. O yuzden guzel bir okul kazanip hayatini sekillendirmeye bak.

Aslında bu yaptıkları ailenin de suçu değil yetiştirilme tarzları öyle edebin sadece kılık kıyafet ve kadın erkek ilişkilerinden ibaret olduğunu sanıyorlar biraz daha 1940 1950 yılların anne babaların yetiştirdiği ebeveyne benziyor yöreden yöreye de farklılıklar olabiliyor doğu kültürü yahut karadeniz kültürlerinde gördüm yaşadığım şehirde kızı yalnız bir yere göndermemek falan sen herşeyin farkındasın maşallah hiç de ergen gibi değil aksine yaşına göre daha olgunsun muhakkak oku ve ailene bu değerleri sen öğret kaçıp kurtulayım da deme gerçekten ailenin de bu fikirlerini sen değiştirebilirsin ne kapalı insanlar var neler yapıyorlar ne açik giyinimli insanlar da var karakterleri çok güzel ve dinine bağlılar açıklık kapalılık kişinin Yaradanı ile kendisi arasına kalmış bişey mutlaka oku iyi birini bul ve evlen evlendiğinde zaten eskisi gibi çok görüşemezsin ama evlen dediysek sakın okumadan değil ilk önce kendi hayatını kurtar daha sonra güzellikler seninle gelecektir inşallah

Ne yap ne et, dersine iyi calis ve iyi bir üniversite kazan sehir disinda. Mümkünse uzak olsun. Aileni dinlemeden tercihlerini yaz. Eline meslegini aldiginda, iyi para kazandiginda, ailen artik hicbirsey diyemeyecek. Üniversiteye gittigin sehirdede, üni bittikten sonra kalabilirsin, isi bahane ederek. Üni'de istedigin hayati biraz daha iyi yasayabilirsin. Simdi biraz dislerini sik ve onlarin dediklerine he he deyip gecistir. Kac yasindaki insanlarin fikri degismez.

yazmayın demişsin ama sence ders çalışıp farklı bir şehirde, iyi bir bölüm okumaktan başka çaren var mı?

Konuşmayı, fikirlerimi belirtmeyi çok denedim,"o kadar da uç olmaz özgürlüğün de sınırı var" diyorlar ya da o kadar şey söyleyip en son "bizi ilgilendirmez zaten" diyip konuyu kapatıyorlar. Çocuk mu, hiç düşünmüyorum. Bunu söylemek için çok erken ama insan büyütmek zor bir iş, ya onu mutsuz edersem? Ya o da benim hissettiğim gibi kendini uzak hissederse, benimle arkadaş gibi olamazsa? O zaman kendimi çok suçlu hissederim. VuslataDair evli ve 3

Zor ya bu aileler neden böyle Din bu değil ki Kıldığın namaz seni diğer kötülüklerden küfğrden hakaretten kötü konuşmadan uzaklaştırmıyosa o namaz namaz değil Kuran Kuran değil Yazık Dini sadece kadın erkek ilişkisi yakınlaşma el ele tutuşmaya indirgeyenler diğer ahkamı bilmediklerinden mi yoksa işlerine gelmediğinden mi öyle söylüyorlar bilemiyorum İşin kötüsü normalde en önemli ibadet namazken kızına oğluna Namaz kıl kızım oğlum Doğru söz söyle İftira etme Dedikodu yapma Vs gibi şeyleri ilk önce söyleseler en azından eylemleriyle söylemleri keşke bir olsa

Kızının sürdüğü ojeye kadar karışan, döven, ders ve sınav yüzünden çok baskı yapan aileler var. Onları baz alarak öyle söylemiştim. Ama haklı olabilirsiniz. Gerçekten inanılmaz farklıyız. Evlatlık gibiyim sanki. Başka şehire tek başıma göndermek istemiyorlar, en fazla birkaç saat mesafe olursa. Ama ikisi de memur, istedikleri gibi gelmeleri de mümkün değil. İstediğim bölüm de burada yok. Onlar da benim istediğim bölümü okumamı istiyor yani sırf burada okuyayım diye başka bölüm de yazdırmazlar. Ne olacak bilmiyorum. Çalışıyorum, az kaldı umarım kazanırım da artık onlar düşünür. F flower world

Bu işe yarar mı gerçekten? AbsolutPromise perfectly

tamamını okumadım ama. elim ekmek tutana kadar he he dedim aileme. sonra da kendim gibi birini buldum evleniyorum.

annenize babanıza "milletin namus bekçisimisiniz" diye sorsana... okuyun ve uzaklaşın o aileden... yarın evlenseniz çocuğunuzun büyütülmesine bile karışırlar

Tek çözümünüz geleceğinizi kurtarmak. Şehirdışında iyi bir üniversite kazanıp mesleğinizi elinize alıp kendinize bir hayat kurmaktan başka çareniz yok. Az kalmış sıkın dişinizi.

Herkese merhaba. Öncelikle,"ne işin var burada git dersine çalış" , "ergen işte derdi yok" gibi yorumlar yapacak olan varsa okumayı şu andan itibaren bırakmalarını rica ederim. Ama yol göstermek istiyorum diyen varsa sonuna kadar okurlarsa çok mutlu olurum. Bu açtığım kaç trilyonuncu aile konusu bilmiyorum, çok da bir önemi yok zaten. Ama gittikçe sıkıntılar daha da büyüyor. Daha kötü şeylerin olacağını düşünüyorum hep. Ailemle çok çok farklıyız. Hemen hemen her konuda. Anlaşmamız çok zor oluyor, hayat görüşlerimiz, ahlak anlayışımız tamamen farklı. Kendimi onlardan çok uzak hissediyorum. Ben geç ergenlik falan mı yaşıyorum acaba, çünkü zamanla aradaki fark gittikçe büyüyor. Hatırlarsınız belki, ailemin ahlak ve din anlayışı sadece kız-erkek ilişkileri ve kızların giyiminden ibaret. Yani kız açık giyinmiyorsa ve sevgili işleriyle uğraşılmıyorsa tamam, isterse dedikodu yapsın küfür etsin, insanlarla alay etsin zorbalık yapsın yine de hem iyi bir Müslümandır, hem de ahlak sahibidir. Çünkü kapalı giyiniyor ve sevgilisi asla yok. Bense tam tersini düşünüyorum. Dün hava biraz serindi, avmdeydik. Biz çıkarken 20 yaş civarında bir kız girdi içeri. Askılı giyinmişti. Hava soğuk olduğu için babam bayağı tepki gösterdi. Ne karaktersizliğini bıraktı kızın, ne de şımarıklığını. Evladı yaşında kıza söylediği sözler beni çok şaşırttı. Annem de bir keresinde, biz minibüsteyken bir çifte gereksiz tepki vermişti. Üniversiteliydiler sanırım, kız kapalıydı. Fısıldaşıyorlardı ve sessizce gülüyorlardı. Çocuk kızın şalıyla oynuyordu düzeltir gibi. Sevgililerdi belliydi. Ama kimseyi rahatsız edecek düzeyde bir yakınlaşmaları yoktu. Annem çok sinirlendi inince "ailesi de okumaya gönderiyor haberi yok ne yaptıklarından" dedi. Böyle böyle çok farklılık var. Bir de evde çok küfür edilir. Kavga edince küfür ederler. Kavga yokken de genelde küfürlü konuşurlar. İkisi de saygının sevginin olmadığı, sürekli kavganın bağırmanın olduğu ailelerden gelmişler. Neyse ki evde şiddet yok ama bu küfürler bence daha bile kötü. Akrabalarım da onlarla aynı kafada. Baba tarafı hadi neyse de anne tarafım özellikle tamamen öyle. Kuzenlerim de çok küfürlü konuşur ve bana tuhaf geliyorlar, herkes hiç benzemediğimizi söyler, ben kendimi hep yabancı gibi hissederim. Kibarlığı severim, samimi ortamlarda ya da aşırı sinirlenildiğinde arada kaçabilir, onun dışında küfüre tahammül edemem. Yani ağzı bozuk insan sevmem. Kız-erkek ilişkilerine çok çok karşılar. Ben hiçbir zaman bir erkek arkadaşımı kolundan tutup ailemle tanıştıramayacağım mesela. Kendim de istemem bunu. Nedenini bilmiyorum ama aile ortamıma hiçbir yakınımı sokmak istemiyorum. Evlenmek gibi bir düşüncem olursa da gizlice, kimseye haber bile vermeden birden evlenip gitmeyi düşünüyorum. Kızla erkeğin arkadaş olarak mesajlaşmasına bile karşılar. Normal arkadaşlık bile çok ters onlara. Sevgili gibi sıkı fıkı yakınlık değil, sıradan diyaloglardan bahsediyorum. Sınıf Whatsapp grubunda ders dışında konuşulmasından bile huylanırlar. En kötüsü de ne biliyor musunuz, aşırı korumacılar. Ben istemediğim halde beni dershaneye hep babam götürür getirir, akşam saat 6da bile dışarıda tek başıma olamam. Her şeyimi bilmek isterler, ama ben hiçbir şey anlatmam. Baskıcı bir aile ortamımız yok ama bunlar beni bunaltıyor. Gelecek kaygım artıyor, ilerde de böyle devam edecek diye çok korkuyorum. Ne yapacağımı, nereden başlayıp da kendimi ve onları düzelteceğimi bilmiyorum. Bir şeyleri değiştirmem gerekiyor. Yazmak iyi geldi, her zamanki gibi :) Teşekkür ederim. Uzun oldu ama, yazmayı sevdiğim için yazarken gevezeyim. Kendini ifade etmenin en iyi yolunun yazmak olduğunu düşünürüm. Bu arada yaş 17. Lise son sınıf bitti sayılır.

Nasıl baskıcı bir aile ortamın yok? Basbayağı var. Kızı yaşındaki insana giyimi yüzünden laf eden babanın da minibüste ahlak bekçiliği yapan annenin de fikirlerini önemsemezdim ben. Ne düşünürlerse düşünsünler, bu yaştan sonra değişmez. Yapayacağın en akıllı şey derslerine çalışıp şehir dışında bir yeri kazanıp kendi ayaklarının üzerinde durmaya başlamak olacaktır. Bu kadar baskı yanlış kararlar verdirebilir, öyle kaçıp evlenmek falan aklına gelmesin. Yağmurdan kaçarken doluya tutulma.

Ailemin korumacı olduğunu belirtmiştim, yani beni tek başıma üniversiteye göndermek istemiyorlar. Ben hukuk fakültesi istiyorum, ailem de hukuk okumamı istiyor. Yaşadığımız şehirde de hukuk yok. Ama ailem memur, istedikleri gibi çıkıp gelme imkanları yok. Ne yapacaklar bilmiyorum. Onların da bir fikri yok. Çok uzak olmayan bir şehir kazanırsam yalnız gönderecekler bundan eminim. Ama ben daha çok Batı tarafını istiyorum. Derslerim, denemelerim de iyi. Bu sene olmazsa en kötü ihtimal seneye. Sınavdan sonra açığa çıkacak bir şeyler. Ne yapacağız bilmiyorum Milana22