bu herkeste olan bir evlilik korkusudur. bende sabahları iç sıkıntısı ile kalkıp bir ömür aynı adamın suratına nasıl bakacağım diye saf saf düşünürdüm. Şimdi ise adam işe bile gitmesin hep yanımda olsun istiyorum. gelip geçici kurutunlar bunlar

Eğer sana uygun birisi olmasaydı 7 yıldır birlikte olmazdınız. Tabi itiş kakış bir ilişkiyse ve her şeyi yutuyorsanız ayrı bir durum. Nişanlılık insana değişik bir his veriyor, aileler işin içine girdiği için. Ama korkulacak bir şey yok, doğru kişiyse işler sadece güzelleşir. :) sıkma kendini akışına bırak

Kahkaha attım yumurtalıkta kuruyan limon geldi gözümün önüne. Bir zamanlar oda suluydu falan, içi vardı...

Şekerli sakız gibi, çok uzun çiğneyince tadı kaçmış.

Saklama kabı, özenle saklanmak, özen! Tapır...

Ben 7 sene sonunda ciddiye binince iş, kaçak gelin sendromuna tutuldum ve düğün günü bile birkaç kez bırakıp gitmeyi düşündüm. Keşke gitseymişim...

Evlilik terapistine gidin A Aylakkadin Bahar, bir insanla gelebilir insana Üyelik İptali tek ayak

Eşimle evlenirken dışında bunu hep yaşadım. Ama eesimde o his hiç olmadı P

Suluyduk oysa ki eskiden. Kapaklı saklama kabında özenle saklansa idik, belki kurumazdık o vakit. En azından kurumamız daha çok zaman alırdı. Yumurtaların yanına konduk da, ne yumurta olmayı başarabildik ne suyumuzu koruyabildikajjsejhdjendhf.

Ahahahha bana damdan düşeni getir demişer ya.. O hesap

Nişanlanınca başın göğe mi ercek sandın ki Yedi yıl sevgililik mi olur bu arada ya, bu kadar beklediğim bu mu yani demen çok normal

Aynılarını yaşadım. Hatta yatak döşek yattığımı, kimseyle görüşmek istemediğimi bilirim. Hele düğün günü sanki zombi gibiydim. Bir akrabamız sormuştu bu kızın bir derdi mi var diye. Halbuki çok istiyordum, nişanlımı seviyordum... Bu bir geçiş dönemi canım sakin ol geçiyor. Şuan evliyim mutluyum çok şükür. O günler şimdi aklıma geldi de ne kadar büyütmüşüm her şeyi diyorum. Çevreden, aileden çok laf işitebiliyoruz. Kendi kafamızda ya kötü olursa ya yanlış yapıyorsam diye çok düşündüğümüz olabiliyor. Düşüne düşüne her geçen günün nikah gününe bir adım yaklaştığını biliyorsun. Karışık duygular içine girebiliyorsun. Yeni aile çevre, sorumluluklar, alışverişler, yeni alışkanlıklar... benim içinde hiç kolay olmadı. Çok bunalmıştım. Bak canım inan her şey halloluyor, düğünmüş takıymış mobilyaymış... hepsi gelip geçen şeyler. O kapı kapandığında bir tek ikiniz kalacaksınız o evde. Kafanda kurup kurup büyütme. Biz toplum olarak her şeyi abartmayı çok seviyoruz. Boşver akışına bırak birazda. Her şeyi kontrol etmek, dört dörtlük yapmak zorunda değilsin. Bunlar en güzel dönemleriniz gezin tozun tadını çıkarın ama tabiki bir yandanda gözlemle... hepsi bu. Sürekli evlilikten değil de başka şeylerdende bahsedin. Sinemaya gidin, farklı şeyler yapın, bol bol sohbet edin. Bu dönem aynı zamanda senin için büyük bir fırsat, gözlemlemeyi sakın ihmal etme. Ailesini, çevresini... Allah mutlu mesut etsin inşallah.

Bazi uzun ilişkiler sirf aliskanliktan devam ediyor. Sizinki de oyleydi belki ve sonuca yaklaşinca aydinlanma yaşamiş olabilirsiniz. Ya da belki sadece sorumluluk korkusudur ve gecicidir, siz bileceksiniz en iyisini.

Yarım limonları kurutup küfletip atmayalım, doğrayıp dondurucuya atalım, sonra çıkarp şekerle blenderda bıztlatalım limonata olsun.

Ben nısanlanınca bende oyle olmıstum hersey degısecek sorumluluk bınecek fılan ve daha bırsuru tarıf edemedıgım duygu dugunde bıle dans ederken acaba vazmı gecsem dıyordum hıc aaa evlenıyorum modunda degıldım. Ilk senede evlılıgım oyle sıkıntıyla gectı hep kavga gurultu ettık her kavgada cıktım annemın evıne gıttım bunaldıkca kavga ettım cıktım gıttım artık esım ben konusmayınca sessız durunca annengılımı ozledın hadı bıletını alımda gıt dıyordu hemen gıdıp 2 ay kalıyordum normale donup gelıyordum. Yanı alısmam bu duruma 2 sene surdu. Sımdı annemgıl gelıp alalım senı dıyorlar gıtmek ıstemıyorum sıkılıyorum. Iyı bı ınsansa alısırsın merak etme

Ah kuzum, bu düsünceyle yalniz degilsin. Benimde 1,5 senelik iliskim evlilige dogru ilerliyor ve bende cok nadir de olsa bu tarz seyler düsünüyorum. Ama bence bu karsindaki kisiyle alakali olan bi durum degil, sonucta kac senedir seviyorsun seviliyorsun. Bana göre evliligin kendisinden korkmak bu, sorumlulugundan, hayatinin komple degismesinden, baska bir kisiyle hayatini birlestirmenden. Ki zaten serbest ve rahat bi hayat sürmüssen simdiye kadar, bu düsüncelerin olmasi da gayet normal bence. Böyle anlarda kendimi söyle sakinlestiriyorum: onunla beraber gecirecegin ömrü hayal et, cikacaginiz seyahatleri, yapacaginiz aktiviteleri veya evde oturup tv karsisinda gecireceginiz zamani. Bu beni cok heyecanlandiriyor

var olan düzeniniz değişecek.. gerginlik hissetmeniz normal. eş adayına güveniyorsanız ve seviyorsanız o gerginlik bitip gider

Uzun süreli ilişki yaşamışsınız. Belki iş ciddiye binince bir şeyler gözünüze batmaya başlamış olabilir. Hislerinizden emin olun. Eğer gerçekten korkuyorsanız, istemiyorsanız evlenmeyin. Klişe bir cümle olacak ama kimse kimsenin mecburi istikameti değil. Hayat uzun. Her şey içinize sinsin. Bir de nişanlılık süreci gerçekten insanı geren, yoran, strese sokan bir süreç. Bunu da unutmayın.

Valla ben hic bir sey hissetmiodum. Sizin gene iciniz sıkılmıs bende o da yoktu. Hatta gelinligimi giydim gelin basi yapilirken kuafor hic geline benzemiosunuz bu ne heyacansizlik diodu. Esimi seviyor cok da istiodum ama donuktum. Galiba sonralari hissettim Not:Aklinizda tek acaba varsa sakin evlenmeyin

Nişanlanma süreci zaten birbirini daha iyi tanımak içindir. Kimseye kendinizi aman 7 yıl verdim bozmak olmaz diye şartlandırmayın.

Aynı aynı, biz şuan kuruma aşamasındayız. Alıp şöyle bir kase salataya sıkılsak, çaya tat versek süper olacak ama değerlendirilmiyoruz. Oysaki en rafine lezzetler için ne kadar gerekliyiz. İnşallah küflenmeyiz...

Hehh benle aynı şeyler yaşayan biri... Biz birlikte yaşıyorduk ona rağmen nişan söz olunca ben çıldırdım. Artık iş ciddiyete gittiği için her şeyi bir test olarak görüyordum. Sevgiliyken pek bir mana aramazdım davranışlarının arkasında. Nişanlanınca her şeyi test edip, büyük resmi falan görmeye çalıştım. Mesela ben yemek yaparken adam yanımda duruyor tezgahtan ağzına salata atıyor... Vay efendim beraber sofraya oturmamız lazım, demek ki sen aile olmayı bilmiyorsunu çıkardım buradan. Örneğin markete gönderdim listeden bir şey almayı unutmuş. Hımmm demekki sorumsuz yani minnacık şeyden nem kapar oldum. Sonra geçti. Bu sürede anlaşamadığımız şeyleri de hallettik. Kendisi de bana çok yardımcı oldu.

Demek ki evlilik çokta sana göre değil ne dersin? Bu fikri de yabana atma hani? Beyin fırtınası yaparken uçları da hesaba katmak gerek imza öncesi..

O kadar uzayınca tadı kaçıyor. Aksi bi hareketini mi gördünüz aydınlanma yaşadım derken? Bazılarında o aydınlanmalar bikaç çocuktan sonra oluyor. Siz yine iyisiniz erkenden ayıkmışsınız

7 sene uzun bir zaman flört ve sevgililik için. Sonuçta bir süre sonra rutine döner. Heyecanı tekrar yakalamak sizin elinizde. Yeni şeyler deneyin, yeni hobiler, yeni insanlar, yeni bir iş vsvsvs. Hayatınıza yenilik katın. 7 senenin sonunda o sevgi ve aşk yerini mantığa bırakmıştır. Sevgiliniizde mantığınza yatmayan davranışlarda şimdi gözünüze daha çok çarpıyordur. Ve mantığınıza yatmayan bir ilişkiyi evlilik yoluna götürmeyin

Ahahaha yazarken aklımdan geçti. Tapıra konulacak kadınlar, bitmiş yoğurt kabına mecbur kaldılar! Shsjsjsj ne oluyor bana.

Evlenene kadar ben de çok bunalıyordum. Hayatım sonsuza kadar değişecek, bir sorumluluk altında olacağım, babamın evinden çıkacağım diye o kadar bunalıyordum ki... Burda bir arkadaş benimle aynı şeyleri yaşadığına dair konu açmıştı. Onunla konuşmuştuk. Ikimiz de yengeç burcuyduk. Duygusal bakıyorduk. Alıştığımız düzenden ayrilmaktan korkuyorduk filan... O benden 3 ay önce evlendi. Şimdi ikimiz de 3 senelik evliyiz. Iyi de arkadaş olduk. Hala dertleşmek istersem ona yazarım. O da bana❤ Bir derdimiz yok. Yani demem o ki... evlenmek ve nişanlanmak büyük kararlar olduğu için insanın endişe etmesi normal. Nişanlılık tanima sürecidir. Yani evlilik kadar ciddi bir adim olmadığı icin rahatlamaya çalış. Bekarlıktan cok da farkı yok. 2 yüzük haricinde. Zaten olmazsa da o yüzükler kolay çıkıyor parmaktan. Hiç-bir şeyin sonu değil. Korkma

Bizde 7 sene sevgili kaldık ve sonunda evlendik ilk nişanlandığımız zamanlarda bana da öyle oldu doğru mu yaptım ben napıcam hep aklımda sorular kalbim sıkışıyordu çok sevmeme rağmen fakat evlenince boşuna evham yapmışım dedim arkadaş gibiyiz birbirimizi tanıyoruz evet ama yeniden keşfediyoruz evlilik stresi bu sadece inan evlenince anlayacaksın 7 yıl boyunca hayalini kurduğun adamla aynı evdesin mükemmel bişey

Hayatın değişeceği endişesi oluşuyor yapabilir miyim korkusu vs ama herşey akışında gidiyor önemli olan gerçekten seviyor olduğundan emin olmak. socialscientist Huysuz Şirin

Ahajajaja ben o limona çok benzetiyorum kendimi zaten. Yeri orası değil, neden orada bekliyor o da belli değil. Portakal tek seferde yiyilecek bir meyveydi, peki ya limon? Diyerek bihter ağzı ile konuşuyorum bazen onunla. Sonra da küflenip çöpe gidiyor zaten. Allah sonumuzu benzetmesin.

Ben de 5 yıllık sevgilimle nişanlamdım ve istemeden sonra nişandan sonra bende de tedirginlikler oldu doğru mu yapıyorum düşüncesi oldu içim sıkılıyordu ama bence bu hayatım değişiyor düşüncesinden geliyor sevgililikten daha farklı sorumluluklar biniyor üstümüze bunlardan kaynaklandığını düşünüyorum ve iki üç ay sonra geçiyor ve sevgililikten daha iyi olduğunu anlıyorsun nişanlı olmanın Idrakyollariiltihabi

ben de nişanlıyken aynı hisi yaşadım, normal dediler, geçecek dediler.

Olur öyle. Evlenince sıkılacak bir iç de kalmıyor zaten. Kuruyor hep. En azından hala sıkılacak bir iç var. Olumlu düşünün.

İş ciddiye binince öyle oluyor. Aynı şey düğün yaklaşınca da olacak. Hayat düzeni değişiyor sonuçta değişiklikler huzursuz edebilir. Beyin check list yapmayı hızlandırıyor önemli kararlar sırasında. Ben ne ettim iyi mi ettim hali.

Kendinizle yüzleşin. İçinize sinmeyen nedir? Bunu kendinize sorun. Kesin bir şeyler vardır