Bende anlaşamıyorum 2 tane var onlarla da çok sık görüşmüyorum artık

Merhabalar... Benim derdim çok büyük değil. Sadece sorun şu ki, arkadaş edinemiyorum. Kimse bana gercekten arkadaş olmak amacıyla yaklaşmıyor bunu farkettim. Bende onlara yaklasmiyorum aslında. Ama yapamıyorum denedim. Küçük bir tavırlarından soguyorum. Küçük bir hareketleri gözüme batıyor. Bana kendini beğenmiş kelimesini çok kullanıyor cevrem. Burnu havada dediklerini biliyorum. Oysa değilim sanırım, insanlari kucumsememeye çalışıyorum. Kucumsemem diyemem sevmedigim insanlari kucumsemisligim vardir sınıftaki kızlarla arkadaş olamıyorum. Büyük ihtimalle benim güvensizlik problemim yuzundendir. Guvenemiyorum. İşleri düşünce konusuyorlar benimle. Yakin arkadaslarimdan kazık yedim. Simdi de böyle oluyor. Kizlarla anlasamiyorum kisacasi. Hicbir kizla... Kuzenimle bile anlasamiyoruz. O da işi düşünce geliyor. Normalde hiç gelmez. Daha cok durum var kuzenimle ilgili. Iliskimiz kopuk. Kızlar beni yanlarında istemiyorlar. Böyle anlıyorum. Bu problemi nasıl cozebilirim? Aslinda asosyal olsam da cok konuskan biriyim samimiyetine inandigim insanlarla kaynasabilirim. Sicak kanliyim da ama cevreme gosteremiyorum.

aman yahu bazen olmuosa olmuodur zorlamamak lazım... ya da siz yaklaşın belki o hissi veremiosunur... hobi kurslar var onlara katılın sizin gibi düşünen insanlar bulabilirisniz...

Arkadaş belli bir zamandan sonra geçici oluyor zaten.. Herkes kendi hayatına yön veriyor, iş evlilik, çoluk çocuk. Arkadaşım olmasın huzurum sağlığım eşim yanımda olsun yeter diyorum artık. Boşver arkadaş yerine kardeşin, abin ablan varsa ona sarıl.. arkadaş baş belası olabiliyor bazen

artık çoğu insan böyle. bende de var bu sıkıntı gerçi ben dert etmiyorum da. özellikle iş hayatında çok işkilli oluyorsun, bir bakıştan bir laftan bin mana çıkıyor. herkes birbirinin yüzüne gülüp arkasından konuşuyor o yüzden kimseye güven olmuyor. en iyi tek takılmak.

Az insan az eşya diye bir söz vardır aslında. En sevdiğim sözlerdendir ve bence hayatın mihenk taşlarındandır. İlkokula başladığım ilk günden geldiğim şu yıla kadar okul hayatım da sınıfta herkesle konuşan, sürekli gülümseyen ve sürekli diyalog halinde biriyim ben. Bu iyi bir şey mi derseniz, kesinlikle çok iyi değil. Geçen seneye kadar farkettim ki aslında içlerinden bazıları gününü bir şekilde doldurmaya çalışan insanlar. Bazıları gerçekten içten, samimi. Zaten doğduğum ilk günden beri en iyi arkadaşıma çok şükür ki sahibim. Benim fikrim bu konuda azlık ve özlükten yana çoğumuz gibi. Herkese anlatacağınız laflar sizi yorarken, bir tane olsun tam olsun diyerek gününüzün muhteşem geçmesini sağlayacak bir tane arkadaşınız olsa kafii. Bunun içinde önyargılarınız var belli ki, bir daha güvenemem tabiri caizse kazık yedim dediğiniz anlarınız da var. "Yüreği kocaman insanlar bir şeyin önce iyi olduğuna inanmak isterlermiş."Biz de öyle yapalım; yapımıza, espri anlayışımıza, doğrularımıza, fikir ve anlayışlarımıza göre biriyle dostluk kurmaya çalışalım. Daha çok empatiyle yaklaşalım, hemen karar vermeyelim. :)

Bende lisede uni de oyleydim hala oyleyim. cok az kisi ile gorusuyyorum eski arkadaslarla. simdi ise kimseyle oyle can ciger olmamaya calisiyorum. her sırrımi anlatmamaya. Cunku cok fazla tecrubede yasadim kazik yemek yonunden. birde simdi iliskiler cok bayat. insanlar menfaat duskunu. vefa unutulmus. Ama sunuda unutmamak lazim. herkese layik oldugu kiymeti verip uzulmemek lazim. . insanlar cig sut emmis varliklar herkes hata yapabilir. İnsanlardan zarar gelebilecegini bil ona gore sınır koy. yani insanlarla konus iletisim kur birseyler paylas. selam ver. empati yap. hal hatir sor. ama seni zor duruma dusurecek sirlarini soyleme.

Yalnız değilmişim. :)

yaşın kaç? A Aigerim Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Hiç arkadaşsız bence olmaz. Sonra ya aileye, ya sevgiline sarıyorsun. Bağımlı hale geliyorsun. Burada çok gördüm. Arkadaş edinmek için illa süper sıcakkanlı olmana gerek yok. Lisede de, üniversitede de ben çok sıcak değildim. Çok soğuk görünürüm dışarıdan. Ama benimle konuşanlara samimi sıcak konuşurum. İçimden gelir ama, sizin davranışlarınızda bir yapmacıklık varsa bu yüzden konuşmuyor olabilirler. Bir de sürekli size gelmelerini bekleyemezsiniz, biraz siz gidin yanlarına

Çok arkadaş olmasına gerek yok. Olmasa da olur :)

Mesafe benim icin cok onemli. Haddini bilmeyen, yeni tanistigi birinin isine karisan, surekli elestiren, ogut veren kizlari sevmem. Insan icinde agzini yaya yaya azarlayip asagilayan kizlari hic sevmem. Aninda selami keserim, aciklama yapma huyum yoktur. Paylasimci da degilim galiba, hele makyaj malzemelerini asla! Hakli oldugum halde kusen birinin de pesinden kosmam. Arkadas olmaya can atiyomus gibi gorununce asagilamalar basliyor cunku. Cok gecimsiz ve zor bir insanim.

Bu durum universitede oluştu. Paul Stanley

Aynen erkekletle anlasiyorum ama erkek arkadaslarimi cok kaybetmisligim vardir şu gereksiz aşk tantanasi yuzunden.

Benim arkadaş dediğim 3-4 kişi var başka sınıflardan onlarla da bir proje çerçevesinde tanıştık. Öyle çok samimi değilim ama görünce falan konuşurum. Bende tıpkı sizin gibiyim. Çünkü arkadaşlık edecek düzgün kız-erkek bulmak pek mümkün değil... Arkadaşsız ömür geçmez falan diyorlar ama ben geçiriyorum. Kuşum var bi tane o bana hem arkadaş hem yoldaş oluyor. Insanın en iyi arkadaşı annesi, babası, kardeşleridir bence...

Benimde hic yok arkadaşım sadece kuzenlerim var onlarda arada gelirler ben giderim oyle yani

benimde hiç yok arkadaşim. begenmemekli de yapmam.. ama içten biriyimdir... içimden geldiğinde konuşurum.. kimsenin arkasinda konuşmam. konuşsam azdir..:) mesela iş arkadaşimla ayy ne yemek yapsam bugün dediğimde oluyor anormallik bunlar işde.. dobra konuşurum.. ama şu ki en iyi arkadaşim kocam.. aramizda kalacak şeyleri herşeyi paylaşirim.. :)