çok duygusalsınız 4 aylık işe başlayan ne yapsın, sizin bakacak biride var üstelik güvndiğiniz ya güvenemedem mecburen bakıcıya yada kreşe vermek zorunda olanlar, hiç duygusallığa gerek yok çalışacaksanız girin çalışın çocuk illaki büyüyecek niye güveni zedelensin siz 9 aylık halinizi hatırlıyormusunuz? A

Tabi ki hatırlamıyorum 9 aylık halimi. Ama sürekli de düşünüyorum bi konuda eksikliğimi hisseder mi diye.

Milyonlarca çalışan anne var, bizler nasıl çalışıyoruz. ayrıca 9 aylık olmuş yanı çok ufak değil artık. yakında yürümeye de başlar zaten. ben işe başladığımda oğlum 3 aylıktı. anneliğin hassaslığından ve duygusallığından bunları düşünmeniz çok normal. ama çalışan annelerin çocukları büyüdüklerinde neden çalışmanız gerektiğini zaten çok iyi idrak ediyorlar. Mühim olan çocukla kaliteli vakit geçirebilmek. bunu ona verdiğinizde ne sizin ne de çocuğunuzun hiçbir kaybı olmayacak. ilkduyansenol kaça

Teşekkür ederim. Sanırım çok evhamlı ve detaylı düşünüyorum. Zaten çalışmak istememin en büyük sebebi onun geleceği için yatırım yapabilmek. A

Bukadar duygusallık ve konuların dramatize edilmesi doğru değil. Hepimiz anneyiz, hissettiklerimiz çokta farklı değil. Çalışan her annenin çocuğu annesinden uzaklaşsaydı işimiz işti.. kızımı bazen çok uzun saatler görmüyorum, haftasonu anneanne yada babasnneye yatılı bırakıyorum ama kızım bana aşık.. çok kafaya takmayın yani. Çocuğunuz ileride evde oturan sadece temizlik ve yemek yapan anne yerine güçlü, kendi ayakları üzerinde durabilen anneyi görmekten mutlu olacaktır.

3 yaşında kızım var. 1 yaşına girmeden mesleğime döndüm. 2 yıldır çalışıyorum. Kayın validem bakıyor kuzuma. İlk zamanlar çok zor oldu. Ben özledim o özledi. İşe giderken ağladı vs. Gerçekten kötü bir dönemdi. Ama atlattık şükür ki. O da alıştı. Şimdi ; anne akşam akşam işe gidecek misin diyo. Hayır kızım sabah gideceğim diyorum. He tamam canım annem diyerek sarılıyor. Yani zamanla iki tarafta alışıyor. Çalışmak zorunda olduğumuzdan çalışıyoruz. Keyfi olsa kimse çalışmak istemez bebeğini bırakıp eminim ki.

Kızım 5 aylıktı işe başladığımda Bakıcımız vardı. Evine bırakıp alırdım. Kızım x anne diye seslenirdi. Hiç alınmadım. Tam tersine çok mutlu oldum. Demek ki çok iyi bakılıyor diye. Kocaman kız oldu hala x anne der ve arar sorar. Olayı dramatize etmeyin. Babaanne bakacakmış hemde ne mutlu

Merhaba bayanlar, öncelikle Allah isteyen herkese nasip etsin 9 aylık bir bebeğim var. Mesleğim var bebek için ayrıldım ve geri dönmedin. Çalışmak istiyorum ama bir yandan da vicdan yapıyorum bebeğimi bırakamıyorum. Eğer çalışırsam bebeğime kayınvalidem bakacak Sağ olsun. onun olmadığı durumda annem bakacak. Görümcesinin çocuklarını da kayınvalidem büyütmüş. Birisine hala bakıyor 10 yaşında. O açıdan gözüm arkada kalmayacak. Ama acaba çocuğum benden uzaklaşır mı? Acaba güven duygusu zedelenir mi? Acaba babannesini annesi gibi görüp benden uzaklaşır mı? Bunları çok düşünüyorum. Bir yandan çalışmak istiyorum şuan bi ev alacağız ve eşimin tek maaşı ile biraz zor geçineceğiz. İşten gelip oğlumu alıp eve geçmek istediğimde oğlum gelmek istemez orda kalmak ister ise çok üzülürüm. Yavrularınızı nasıl bırakıp gidebiliyorsunuz? Ben bir iki saat bir yere gitsem hemen özlüyorum eve gelince hemen atılıyor oğlum bana. O kadar uzun süre nasıl ayrı kalabilirim bilmiyorum. Uzun oldu ama lütfen düşüncelerinizi ve fikirlerinizi bekliyorum. Teşekkür ederim B bircocukannesi

hiçbir şey olmaz. ben 3,5 aylıkken oğlumu babaannesine bıraktım. babaannesi inan gün içerisinde benden güzel baktı. çünkü doğal yeme içme vs çok takıntılı çok da seviyor yeme içme işlerini. sapasağlıklı büyüttü allah razı olsun. ki bankacıyım öyle erken de gelemiyorum. buna rağmen her akşam başka iş yapmadan yatana kadar ince ince evladımla ilgilendim. kesinlikle seni unutma, uzaklaşma gibi bir durum söz konusu olmadı olacağını da bir gün bile düşünmedim. şimdi 2,5 yaşında kreşe gidiyor çok sosyal, kendini çok güzel ifade eden akıllı bir çocuk oldu. ilişkini nasıl kurarsan öyle olur.

ben işe başladığımda oğlum 4,5 aylıktı. annem baktı saolsun Allah razı olsun. anneme aşık bir çocuk. 20 aya kadar annem baktı bu arada. şimdi 4 yaşında. Rabbim uzun ömür versin inş. annemin onda yeri çok ayrıdır. ama asla annesinin ben olduğumu unutmaz. mesela annem dese ki hadi oğlum bugün bizde kal. der ki olmaz anneanne kalamam. annem çok üzülür ağlar. sabah gelirim ben gene aklınca annemi kandırır. ama çalışan anne olmak çok zor maalesef. 20 ay annem bakabildi. sonra kreşe verdik. çocuk hep hasta oldu. bakıcıya verdik olmadı. tekrar kreşe verdik sıkıldı. en sonunda evimize bakıcı başladı. şimdilik iyi ama. hep sitemi var. senle kalıcam ben diye. tabi benle de kalınca dışarı istiyor sokak istiyor hep etkinlik bekliyor falan. yani memur olmasam çalışmazdım sanıyorum.