Böylesiyle Allah sabır versin gerçekten uğraşmak zor. Benim bildiğim bir çözüm yok bazı insanların karakteri böyle oluyor.

Madem fiziksel bir hastalık olmadığından eminsiniz ve bir çok psikyatriste de gittiniz çare olmadı, o zaman mecburen siz kendizi anneniz ve çevresinden duygusal ve fiziksel olarak olabildiğince uzaklaştırmaya çalışın. Gerçi şuan pandemi dönemi ama normalde mesela kendinize başka bi çevre, dünya kurun ve annenizi olduğu gibi kabullenin bence. Yani zaten hasta olmadığına eminseniz bırakın söyleyip dursun siz odanıza çekilin, duymamaya çalışın, bir hobi edinin belki bunu yaparken size yardımcı olur, çalışmıyosanız normal zamanda vakit geçirebileceğiniz arkadaşlar edinin ya da kendiniz çıkın gezin, doğada vakit geçirin mesela. Bir kursa gidebilirsiniz veya bir dernekte gönüllü çalışabilirsiniz. Uzaklaşın bence, bunu da onu kırmamak adına meşru bir yol bularak yapın. Annenizle çok sık vakit geçirmeyi bırakın bence, çünkü insanların duygu durumu çevresinden bağımsız değildir. Madem annenize çözüm yok doktorlara rağmen, o zaman çözüm olarak kendinizle uğraşın bence. defne-28

Bu yazdiklariniz hic normal degil, annenizi once norolaga goturun sonra da psikiyatristini degistirin

Kendimi bu aralar çok daha kötü hissediyorum, o yüzden sizlere danışmak istedim. Annemi bildim bileli hep şükürsüz. Sürekli ama sürekli inanın ki abartısız her saat "hastayım, of bıktım çok fenayım, başım ağrıyor, midemde kafamda bir şeyler oluyor, kötüyüm ben" gibi sözleri ağlamaklı bir şekilde ifade ediyor. Ama sonra çok süre geçmeden kendiliğinden geçiyor bu hastalıkların tümü. Bu yıllardır süren bir döngü. Gezmeye gittik diyelim, ben fenayım yatacağım başım tutmuyor der mesela istisnasız. Kısacası her şey burnumuzdan dökülür. Marketten geliyor diyelim, mutlaka hasta gelir "ölüyorum ben" diye çıkar merdivenleri. Yemek veya temizlik yaparken yandık zaten. Dünyadaki tüm belalar bizi bulmuşçasına bir mutsuzluk. Her güne bu olumsuz sözlerle başlıyoruz, bir gün iyiyim diyecek mi diye hep ümit ediyorum. Gerçekten somut elle tutulur bir fiziki hastalığı yok şükürler olsun. Günüm zebil ziyan oluyor, neşeli uyanıyorum bu neşem en fazla iki dakika sürüyor. Bazen ağlama krizleri geçiriyor, bazen isimlerimizi unutuyor, bazen beni düşmanı gibi görüyor komple unutuyor. Ama bunların hepsi iki dakika sonra normale dönüyor. Yıllardır psikiyatriste gidiyor ve yıllardır kullandığı hep aynı olan bir ilacı var. Ama hiç mi etki etmez, o terapiler ilaçlar hiç mi fayda sağlamaz. Bulunduğumuz şehirde gitmediği doktor ve psikoloji alanında uzman kalmadı, sürekli araştırıyorum gidiyoruz. Ama yok, neden bir sonuç yok. Aşırı etkileniyorum, aşırı üzülüyorum. Aşırı kötü hissediyorum. Yıllardır her günümüz bu şekilde geçiyor. İstiyorum ki güzel güzel muhabbet edelim, gülüşelim, yemekler yapalım, karşılıklı bir çay içelim en basitinden. Küçüklüğümde okul hayatımı da bu durum berbat etkiledi. Hep aklım annemde, acaba bir şey oldu mu ne yapıyor diye düşünürdüm, düşünüyorum. Lütfen bana yardımcı olup yol gösterir misiniz? Her gece sinirimden ve üzüntümden ağlıyorum tutamıyorum kendimi. Ev kaos ortamı. İnsan huzur arıyor. Tabi ki çok seviyorum, Allah başımızdan eksik etmesin hep çok iyi olsun benden daha iyi olsun ömrü uzun olsun fakat ben psikolojik olarak tükendim. Sizce neler yapmalıyım? Siz böyle bir durum içinde bulunduysanız bana ne önerirsiniz?

triotlerine baktirdiniz mi hic annenizin

belkide bu annenizin konfor alanıdır. sizde bundan muzdaripseniz eğer anneinzle konuşmak doğru olucaktır.

Negatif insanlarla yaşamak zordur ve sizin anneniz olduğu için hayatınızdan çıkarmanız zor hatta imkansız ama annenizi bir terapiste götürebilirsiniz. Fakat kadın bu yaşına kadar hep böyleyse demekki hayattan keyif alan bir şeylerle mutlu olan bir insan değil ve Buda onun yapısı. Belki seneler önce müdahale edilseydi düzelirdi ama şu anda çok oturmuş bir karakteri var. Hatta doktora götürseniz ve bir şey çıkmasa doktorlar bilmiyor bile diyebilir. Bir örneği bizim bir akrabaydı çünkü. Terapi alınca biraz toparladı. Söyledikleri ile Etrafına zarar verdiğini bilmiyormuş mesela. Siz de bunu farkettirebilriniz.

Anneniz rahatlik standartlarini bozmayan biri. Bence isine gelmedigi seylerde hastalik hastasi davranıyor. Terapi haatanin kendisiyle alakali bir surectir. Bu proseste şayet hasta halinden memnunsa dr un sihirli degnegi yoktur. Bir virüse, enfeksiyona ilac verebilirsiniz ama ruhsal bir sorunda kisinin değişmek istememesi tedaviyi engeller. Öncelikle anneniz icin yapacağınız şey hasta olmadan ayni davrandiginda evde kimse pek orali olmasin. Anneniz ilgisiz kaldiginda olayin dozunu biraz daha arttiracaktir ve bir süre sonranbu davranisi sönecektir. Sizin kendi sagliginiz için annenizden bagimsiz mutlu olmaya calismaktir. Belli yasa gelmis bu insanin degismesini beklerseniz olan sizin hayatiniza olur. Eminim ki cok kez konusmussunuzdur. Gezmeyi seviyorsa birlikte gezmeye cikabilirsiniz. Annenizle paylasimlarinizi onun sevdigi seyler uzerine haftada bir gun ayarlayip uygulayabilirsiniz.

Size özelden yazacaktım ama sanırım yeni üyesiniz. Aslında Hiç doğru bulmasam da buradan yazayım. Doğru bulmuyorum çünkü doktor değilim. İnternetten ve uzaktan hastalık teşhisi asla konulamaz. ama bir öneri babında söyliyeyim. Siz yine Doktorlarınıza Sorarak değerlendirin. Bipolar tip 2 de bir ihtimal olabilir. Kendini hasta hissetmeyebilir. Yalnızca duygu durumu olumsuz ve değişkendir bu hastalıkta. bunun haricinde yalnızca negatif bir insan da olabilir. Siz modunuzu ona göre düşürmeyin. Biraz Görmezden gelmeye çalışın. Belli ki çok normal değil Psikolojisi. A

Yanlış anlamayın ama anneniz bana ilgi çekmeye çalışan şımarık biri gibi geldi. Tanıdığım biri var böyle, konuşurken bile ölecek sanırsın o kadar hastaymış gibi davranır ki. Bu teyzemiz 60 yıldır bir fiil hasta ama hastalığının bir adı yok sadece etrafında nazını çeken birçok insan var o da sonuna kadar bunu kullanıyor

anneni kaynanama benzettim. zeynones

Çalışıyor mu bilmiyorum ama bir hobisi, meşgalesi olsa belki böyle olmaz. Kaç yaşında acaba seveceği kitaplar, örgü veya mandala gibi evde yapabileceği boyama işleri. Kafasını dağıtması lazım. Birde fibromiyalji olabilir genel olarak yorgun, mutsuz olur

Bence bu kadar mutsuzluk yaşadığının sürekli negatif söylemlerinin olduğunun farkında değildir. Söylemek lazım uygun bir lisanla. Kendince bir ilgi görme, kendini iyi hissetme süreci olabiliyor bazı insanların. Gameking