senı anlıyorum desem bılıyorum yalan olur senı anlayan senınle aynı şartlarda olan anlar ama şunuda bılkı bazılarını annesi babası var ama durumu senden beter neokutmuş ne bakmış yurtlarda kalanlar çoçugunu tarla parasına satanlar bunlar gıbı bırsusru örnek var sen haytın verdıgı yoldasın sen ançak o yolu çiçek bahçesi edersın yada çukurlarla dolu bır yol olumsuzluklar elbete olaçak hepimizde var senıkı gıbı agır olanda var olmayanda daha kotusude var önemlı olan sen kendıyoluda takılsanda dökezlesende kalkıpkaldıgın yerden yurumek emekleme kalk ayaklarını üzerınde dur hayatında senı üzene yer verme EN BUYUK ILKEMDIR C

eeee ne güzel işte bak! hayat yoluna girmeye başlamış bile çocukluk kısmı senin elinde değildi canım o yüzden hırpalama kendini... geçmişi değiştiremezsin ki... ileriye bak her zaman... benim eniştem de çok kötü bir çocukluk geçirmiş, anası babası varken öksüz yetim büyümüş.. geçen trenlere gazete satarak okumuş... şimdi iki üni mezunu ve 4 çocukları var... çocukları konu olunca akan suları durduruyor, muhteşem bir baba... hayatta neler çıkacak daha karşına... inş hayırlı bir eş ve hayırlı bir işle gelecekte çok mutlu olursun... yeterki geçmişe takılma.. zamanla rüyaların da değişecek ama dediğim gibi sağlam arkadaşlıklar kurmaya bak.. hemen olmaz ama kapılarını kapatma insanlara... Efser

canım benim, şu dünyada tek bir insan yoktur ki ömrü boyunca gülsün, yine tek bir kul yoktur ki ömrü hep çileyle geçsin... sen zor günleri gençken atlatmışsın. çok güzel bir gelecek seni bekliyor. senin yerinde başka çocuk olsaydı kimbilir ne kötü durumlara düşerdi. belki evden kaçardı belki erkenden kocaya giderdi... sen ne akıllı bir hanım olmuşsun ki yaşadıklarından kendini analiz edebiliyorsun. bu olgunluğunun üstüne kendi iyiliğinin, güzelliğinin bilincine de varırsan çok güçlü, anlayışlı, ufak şeyler için kendini ve sevdikleri kırmayan biri olursun. seni herkes sever. sadece kendine güven ve göster kendini. cenera allahım ailemi koru.. tek ayak

Allah aşkına şu yeni açılan konularda ilk yorumu yaparken konu sahibinden alıntı yapmayın ne için yorum yazdığınız gayet açık zaten... fareyi oynatmaktan parmaklarım tutmaz oldu ufffffffff Efser

Üni. gitmedim bu sene hazırlanıyorum sınava.. Bundan önceki zamanımı çalışarak geçirdim.. Sosal ortamlara girdim hatta çalıştığım yer bir spor kulübüydü ve envayi çeşit insanla karşılştım. Çıktığım an hepsi orada kaldı ve oradada kimseyle merhaba merhabadan öteye gidemedim. İşkurun kursuna basvuru yaptım eğer olursa ona gideceğim simdi ve açıktan üni okumak istiyorum. Anneannem ve dedemle kalıyorum şuan. Dayımlardan ayrıldık bir kaç senedir onlarla birlikteyim.. apranxx Öz hakiki apranxx :) tek ayak

Merhaba.. Allah daha kötülerinden sakınsın ama çocukluğumdan beri huzursuz ve mutsuzum. Annem ve babam ben 7 yaşımdayken ayrıldılar. Babam bir başkasıyla evlendi ve bizde annemle karşımızda olan dedemlerin evine taşındık. Dedem, anneannem, dayım, yengem ve iki çocukları birlikte yaşıyorlardı zaten. Bizim buraya gelmemiz sanırım yengem açısından pek istediği gibi olmadı. Annem ben 11 yaşımdayken vefat etti. Kanser hastası olduğu için sürekli yatağa mahkumdu ve geçirdiğimiz zaman dilimi aklımda 3-5 dilimden fazlası değildir. Onu ayakta yürürken hatırlayamıyorum bile.. Anneannem çalışıyordu ve çoğunlukla benimle ilgilencek zamanı bile olmuyordu. İlkokula gidiyordum ve sabah uyanıp üzerimi giyinmeye çalışken, bir yandan da yengemin çocuklarını nasıl özenerek hazırladığını izliyordum. Belime kadar olan saçlarımı kendi kendime tarayamıyorum diye bir anda erkek saçı gibi kesmişlerdi. Kısacık... Kahvaltı masası hazırlanıyordu ve ben çekine çekine davet edilmediğim ve istenmediğim masaya mecburen oturuyordum. Bunu asla ve asla unuturamıyorum ; yengem ekmek kızartıp arkası düz olan kısımlarını çocuklarına yağlayıp veriyor, diğer çıkıntılı kısmı benim önüme bırakıyordu. Sonrada evden çıkmadan önce çocuklarını odasına çağırıyor, dolabına sakladığı çokokremi ekmeklerine sürüyor ve beslenmelerine koyuyordu. Babama yada anneannemlere hiç bir şey söylemeyip, hep herşey yolundaymış gibi davranıyordum. Babam beni yanına almak istese de üvey anneyle yaşama fikrini benimseyemediğimden ve anneannemden ayrılamayacağımdan, babamın yanına taşınmadım. Ölen anneme ve babama çok büyük kırgınlıklarım var... Annem güzelliğine düşkün ve yatakta yattığı zamanlarda bile bakımlı biriydi. Herkes beni çok sevdiğini söylese de ben buna kendimi bir türlü ikna edemiyorum. Çünkü onların yaptığı ve bilmedikleri ve asla bilmeyecekleri bir hata benim karakterimi belirledi. Beni yalnız bıraktı. Önce anneme olan kırgınlığımdan bahsedeyim. Biz her ne kadar gecekonduda oturuyor olsakda, okulumuzda genelde zengin yada durumu iyi denecek öğrenciler vardı. Hepsi anneleri tarafından özenilerek hazırlanıp gönderilirdi okula. Herşeyin en güzeli alınırdı onlara. Pembe sırt çantaları, güzel kalemlikler, çeşit çeşit ayakkabılar, renkli paltolar. Benimse bir paltom, bir ayakkabım vardı. Bunları da fakir olan öğrencilere her sene başında dağıtılan yardımdan vermişlerdi. O zaman sınıflandırmışlardı bizi. Okul bahçesinde sıraya geçtiğimizde renkli paltolarıyla parıldayan çocuklar ve yardım montu giyen fakir çocuklar diye. Yani bu bana ve öğrencilere göre böyleydi en azından. Annem dediğim gibi güzelliğine düşkündü ama bir günden bir güne üzerime başıma karışıp " onu giyme kızım, şunu giy. ", " Saçını gel ben yapayım kızım " , " Üşüyosan iki kat çorap giy kızım, çorabn üzerine tayt giyme. " demedi. Ve ben bu küçücük gibi görünen şeyler yüzünden dışlandım, ezildim. Sınıfın fakirler, ilgisizler, kimsesizler grubuna atıldım ama sorun şuydu. Ben fakir felan değildim. Babam market işletiyordu ve durumu gayet iyiydi. Her hafta yanıma ugrayıp paramı veriyordu ve ben bunu anneme veriyordum. Malum küçücük bir çocuğum. Ne anlarım para harcamasından! 22 yaşındayım. Bugüne dek babamdan maddi yada manevi hiç ama hiç bir şey istemedim. İsteyemem. Açlıktan ölsem baba şuna ihtiyacım var diyemem. O zamanda diyemedim. Onlarda görmediler anlıyor musunuz? Ne kadar üzüldüğümü ve ne kadar ezildiğimi görmediler. Bugün hala ilkokul arkadaşlarımın toplanıp birşeyler yaptığını görüyorum. Hep birlikteler. Ve ben hiç biriyle görüşmüyorum. Aslında bakarsanız birlikte 8 sene boyunca aynı sınıftaydık ama hiç biriyle iki kelimeden daha fazlasını konuşmamışımdır. Ben yalnız bir çocuk olarak büyüdüm. Önce yengem dışladı ve gözümün içine baka baka severek büyüttü çocuklarını. İlkokul arkadaşlarım dışladı. Bu neden bu kadar önemli biliyor musunuz? Çünkü bugünkü içine kapanık, kendine güvensiz, arkadaşlık kuramayan, kırılgan yapım o zaman oluştu. Üvey annemin yaptıklarını saysam... zaten kelimeler yetmez. Ne diyim ne söyleyeyim bilmiyorum ki... Dedim ya 22 yaşındayım ve hala yengemin gözünün içine bakıyorum. Evden ayrıldık ama hala gözüne girmeye çalışıyorum. Hala beni sevsin istiyorum.. Babama kızsam mı, içime atsam mı bilmiyorum. Aslında onu çok seviyorum ve onunda beni çok sevdiğini biliyorum. Ama sadece sevgi bir yere kadar.. Günler öncesinden bir kurs için başvuru yapacağımı söylemiştim. Hala her arayışında konuyu açmasını, sormasını bekliyorum ama sormuyor. Ne yaptın kızım kurs ne oldu demiyor. Telefonu kapattığı an baslıyorum ağlamaya.. Bunları neden yazdığımı bilmiyorum.. Sanırım dertleşebileceğim hiç arkadaşım olmadığından. Aynaya konuşmak gibi... Ama en azından biri duyacak bu sefer. En azından belki biri anlayacak bu sefer... Sadece biraz ilgi istemiştim.. Sanırım çok değildi.. C

Geçmişin izlerini silemezsin ama gelecege umutla bakabılırsın. Bak 22 yaşındasın çok gençsinn... Bende cok ıyı bır cocukluk gecırmedım annem iyidi de babam konusunda çok yaralarım oldu. Şu an uzaklarda bir babam var ama baba işte... daha fazlası değil. Neyse kendime derdime girmeyecegim. Demek istedğim kımsenın hayatı dort dortluk değil taam sen bıraz fazla agır şeyler yaşamışsın ama boynun bükük gezme lütfen. Bu yaşadıkların sana tecrube olsun. Seni sen yapan boyle olgun durmanı saglayan bu yaşadıkların. Umarım hayat bundan sonra senin karşına güzellikler çıkarır mutlu olursun. Buna inan, hak ettiğine inan. Sevgiler.. leyya88 teyzesinin

Ah be tatlim keske annanenlere anlatsaydin yengenin sana ne yaptigini. Emin ol Allah kimsenin yaptugunu kimsenin yanina koymaz ya bu dunyada yada ahirette. Oksuzun yetimin kalbini kirmayacaksin haklarini gozeteceksin hakkini yemeyeceksin. Bunlari yapmazsan buyuk gunahi var. sen merak etme emin ol bunlar seni yasitlarina gore daha cok olgunlastirmistir. Insallah ilerde cocuklarin olur istedigin gibi buyutursun. apranxx Öz hakiki apranxx :) tek ayak

aglayarak okudum, Allah yardimcin olsun canim, yeni bir ba$langiç yap kendine, kendini toparla, kimseye mhtac kalma, neden yengene egiliyorsunki? sen bu kadar kötü olay ya$adiktan sonra artik yengendende babandanda güçlüsün S svc

Ben hepinize çok teşekkür ediyorum... Sevgili hale, mesajını aldım ve seve seve kabul ediyorum. İnan birinin dostluğuna çok ihtiyacım var... Yazdıklarım yaşadıklarıma önsöz olabilcek şeyler bile değiller bunu bir tek ben bilirim. Ama isterdim oturup anlatayım, ağlayacaksam ağlayayım, sızlanacaksam sızlanayaım. İçimde biriktirdiğim şeyleri, babamı üzeceğimi düşünmeden ona söyleyip rahatlayayım. Ama yapamıyorum. Bir keresinde çok dolup ona şu şarkıyı dinletmiştim ; Küçüktüm ellerimi niye tutmadın baba? Şimdi hesap verme bana.. Duyamam seni, arka sıralarda.. Babam babam, artık çok geç zaman. Babam babam, aslında kokun gizli sevdam... Güçlü bildiğim babam benim kadar ağlamaya başladı. Benim, babama ne olmuş olursa olsun aşk gibi bir bağım var. Bugüne kadar onu üzecek tek bir şey bile yapmadım. Tek bir laf söz getirmedim. Benimle gurur duydu her zaman bundan eminim. Ama ne yazıkki beni o yetiştirmedi. Beni ben yetiştirdim. Kimse bana kızım onunla bununla samimi olma, gece dışarı çıkma, mütevazi şeyler giy diye uyarmadı. Ama ben ne gece dışarı cıkdım, ne kafama göre hareket edip saçma sapan ilişkiler yaşadım ne de insanları kendime baktıracak şekilde giyindim. Hayatıma giren hiç bir insan şahsım adına tek bir kötü söz bile söyleyemez. Bunları söyletmedim. Ama bunu yapmamayı bana babam öğretmedi. Annem öğretmedi. Ben en az hatayla, kendim keşfederek öğrendim. Düşünüyorum da, üvey bir çocuğum olsa , üstelikte bu çocuk annesizse ve küçükse.. Değil kol kanat açmak, o kolu onun için keser atarım be. Anne olmam can olurum onun için. Bırak üvey çocuğun olmasını düşmanımın çocuğu bile olsa farketmez bu. Çocuk çünkü. Günahsız. Habersiz. Allah'tan diliyorum ki, kendi çocukları bir gün bunu yaptıkları için annelerinden hesap sorsunlar. Üvey annem'in bende eleştirdiği her ne varsa şimdi kendi kızıda aynısı oldu. Onun kızı benim kardeşim asla kötü olmasını istemem ama annesi ve babam tarafından ona bahşedilen prenses hayatı benim içimi acıtıyor. Babam neden bizim evimize gelmiyorsun dediğinde, kanepenizde misafir olmak zoruma gidiyor diyemiyorum!

Gecmis olsun ne diyeyim apranxx Öz hakiki apranxx :) tek ayak

canım yaşadıkların çok zor... ve bu hepimize ders olmalı... yeğenlerimize kuzenlerimize karşı sorumluluklarımız var. kendi çocuğumuzu mutlu ederken diğer çocuğun üzerinde kalıcı derin bir yara bırakacağımızı bilmeli ona göre hareket etmeli. şu psikoloji denilen şey ne kadar da hassas :26: hayatında seni uzun süreli meşgul edecek acını hafiletecek şeyler bul. bir köpek besleme şansın varsa besle. öyle çok farkediyor ki herşey. onunda yalnız ve sana muhtaç olduğunu hissediyorsun. yada çocuk esirgeme kurumlarını ziyaret et. manevi yardımlarda bulun aralarda büyüyenlerin çok daha şanssız olduğunu göreceksin. hepimizin içinde vardır bir burukluk... yalnız değilsin. E

Köpek beslemeyi bende çok istiyorum ama yaşadığımız yer pek müsait değil. Komşularımızın arasında babası ölmüş küçük bir çocuk var. Her markete gidişimde ona birşeyler alır veririm. Haklısın gerçekten insanı mutlu ediyor... T turamit

canım yaşadıkların gerçekten çok zor, umarım bundan sonrası senin için istediğin gibi olur. yengeni aklından çıkarmaya çalış. bence bu sana sadece mutsuzluk getirecek bütün hayatın boyunca. içine kapanık bir çocuk olarak yetiştiğin için, baban da sana çok fazla soru sormuyordur, aklına getiremiyordur brelki. erkeklerin detaysız, düş düşünen insanlar olduğunu düşünürsek, baban bilerek yapmıyor olabilir bunu. benim sana tavsiyem o ki, babanla olan ilişkilerini biraz daha sıkılaştır. seni anlayacağını düşünüyorum. gönlünce olsun her şey canım. çok gençsin daha, umut dolsun yüreğn. Nihil

çocukluğun tamam da,22 yaşına gelmişsin bu böyle gitmez ki? niye hala yengenin gözüne bakıyorsun... ben 18 yaşında dünyayı yıkıp tekrar kurabilecek güçte hisediyordum kendimi... eğitiminden falan bahsetmemişsin... yoksa bile iyi bir iş bulabilirsin... halkeğitimin her ilde ücretsiz kursları var gir ve geliştir kendini... içine kapanıklığını aşman gerek... sosyal ortamlara gir.. çevre edindikçe güçlenirsin... sert gibi yazıyorum ama ah vah desem seni daha da içine kapatmaktan başka bir işe yaramaz... hayat acımasızdır, insanlar acımasızdır... sen dimdik ayakta durmalısın ki acınacak duruma düşmemelisin... duygularından bahsetmişsin daha çok, biraz daha açabilir misin durumunu?kimle yaşıyorsun, neyle geçiniyorsun vs. E

Ayaklarımın üzerinde durmaya çalışıyorum... Her işimi kendim hallediyorum ben kimseden bir konuda medet umdugum yada bir şey beklediğimde yok. Ama o kadar canımı acıtıyoki bunlar. Düşünmek istemesem bile bazı şeyler rüyalarıma giriyor hatta gördüğüm tüm rüyalar o evde geçiyor. Mutlu ya da mutsuzz bütün rüyalarım o evde. Nasıl bir iz kalmışsa E

canım benim yazdıklarını okurken gözlerim doldu içim çok kötü oldu çok zor bi çocukluk geçirmişsin yengene inanamıyorum insan elin çocuğuna bile yapmaz bunu bide akrabasınız aile olmuşsunuz anne babasız bi çocuk böyle dışlanırmı ama olan olmuş şimdi ileri bakma zamanı biliyorum yaşadıkların unutulmaz inşallah mevlam bundan sonra çok mutlu bi yaşam verir inşallah çok mutlu bi evliliğin sağlıklı çocukların olur annenin ve babanın veremediklerini sen verirsin onlara... incimnaz

Yazını okurken çok duygulandım hem hikayen beni çok etkiledi hemde konuyu anlatırken ki uslübun kelimeleri kullanış tazrın çok güzel çok zeki aklı başında genç bir kızsın ama hayat ne yazıkki bazılarına çok acımasız davranabiliyor benimde hayatım senin kadar olmasada çok zor geçti halende geçiyor sana burdan dinlemek ve sana dua etmekten başka birşey yapabilsek umarım geçmişte yaşayamadığın o güzellikleri gelecekte kendi çocuklarına yaşatırsın umarın çok güzel bir işin, sevgi ve huzurla dolu bir hayatın olur Allah yardımcın olsun