bende ailemden uzaktayım ama özlüyorum çekirdek aile benim için önemli annem arkadaşım gibi keza kız kardeşim en yakın arkadaşımdı şimdi burda yalnız hissediyorum 2 geceden birinde evde tek başımayım eşim gece de işe gittiği için.. İşte insan burdaki yalnızlıkta sanırım bi tık daha fazla ilgi ve müsaama bekliyor. Biz şarkta olduğumuz icin öyle fasö fiso akraba yok ama yaşadığım dönemler oldu akraba ziyaretine vs gitmek zorunlu pek sevdiğim şeyler değil. Çünkü genel olarak kalabalık kasıntı ortamlar bana göre değil.. Sizin adınıza da çok sevindim inşallah daha da mutlu olursunuz tayininiz çıktığı yerde Bizimde son 18 ayımız kaldı burdan gitmek için sabır diliyorum kendime de

İnşallah B

İstanbula ailenizi ziyarete gittigınızde Bosanma davası acacagını dusundugunuz adamla evli kalmayın. Sureklı sahıbı gıbı basında bekleyemezsınız cunku.

Hata deme belki hala umut vardir. biraz uzaklassaniz kafani toparlarsin ikinizede iyi gelir. sonrasinda kararlar alirsiniz ne dersin

Kavgalar neden çıkıyor? Kim başlatıyor? A

Eşim polis.. Söylediklerinize katılıyorum aslında hep iyimser olmaya çalıştım inanın ben annemin evinde bir makarna yapamazdım. Ama elimden geldiğince hem ev yaşamı hemde duygusal anlamda yapıyorum herşeyi nerde eksiklik hala anlayamıyorum belki de beklentilerim çok yükseldi. Ama en çok kiran da haya yaptık evlenmeseydim lafları. Derin bir şekilde üzüyor. Ne yapmalı bu süreçte kendi haline mi bırakayım? Kendisi ayrı yatıyor A

Merhaba, Evlilikten beklentinizi bu kadar yüksek tutmayın. Evliliğin bir standarti yok. Eşiniz kusken ayrı da yatabilir, trip attığınızda yanınıza gelip gönlümüzü almayadabilir... Herkesin sevgisini gösterme şekli farkli. Belki bunlara takılmaktan adamın size olan sevgisini fark edemiyorsunuz. Belliki adam dizin beklentilerinizden boğulmuş, boşvermiş.. Rahatların biraz ve kendi hayatınıza odakların. Herşey yerine oturur zamanla.

Evliligin ilk 1 yili cok zormus herkez bu tarz problemler yaşayabilir ( ben balkona oturup bari 1. Yili doldurup öyle boşanayım millete karşı 2 ayda geri geldi demesinler diye düşündüğüm günleri hatırlıyorum) öncelikle sizin sorununuz sadece eşiniz değil şehir de sıkilmanizda olabilir beklentiyi düşük tutup tartışma çıkacağını hissettiğiniz an ortamdan uzaklasin sinirden ölseniz bile 1 saat bi kendinizi dinleyin sonra hala siniriyseniz kavga edin ben bunun çok faydasını gördüm malesef ki o romantik anlayışlı erkekler filmlerde kaldılar oyle bi erkek turu yok hep inatci dedigim dedik gonul alan erkek cok azdir cok naz trip yapmayin insanlar tartisabilir buyutmeyin ins hersey yoluna girer

Bence sizin anlaşmazlığınızın asıl sebebi işsiz olmanız. Onun için fedekarlık yaptığınız icin ondan da beklentileriniz var. Bence hatayı en başında işinizi bırakarak yapmışsınız. Bence nerede olursa olun bir iş bulun. Öyle ayrılın ayrılacaksanız

Herkes normal yazmış, hatta adamda bi sorum göremedim diyen bile var... Inanamadım... Adam eve geliyor ve yatana kadar konuşmuyormuş, bu mu normal? Evliliğin ilk yılında yalanan uyum sorunu olabilir de bu değil yani... Neyse açıkca derdini söylemesin eşine... ben akşamları senle sohbet etmek istiyorum de Akmerim Namütenahi Anneler

babamla iyi değilim tekrar dönersem onunla yaşamak istemiyorum. Eşimi seviyorum boşanma gibi birşey olursa altından kalkabilecek güce sahip miyim buna da emin değilim. Çünkü hayatımda istediklerim hiç olmadı evliliğim dışında. Buda elimden kayıp gitsin istemiyorum çocuk düşünmüyorum zaten burda çok fazla bebeğiyle mağdur olan anne gördüm okudum bu sebeple böyle sallantıdayken imkanı yok.

Inan cogu evlilikte sevgi ptircigi seklinde degil. 4 yil flort ederek evlenmistim. Sandim ki hep oyle olacak. Sevdigim adamla evliydim ve artik hep yanimda oyle flortteki gibi olacak. Evlendik hic de evlilik bekledigim. gibi degildi. Ve baktim ki ben tipli annem gibi olmustum. Hani masallarda kurbagayi opunce prens oluyor ya, ben evlendim adami optum kurbagaya donusmus gibiydi. Ilk yillar iktidar savasi gibiydi biraz da. Surekli kavga. Belirli bir sebep de yok. O eve gelince elinde kumanda oylece tv karsisinda vakit gecitip karnini doyurup sonra da tek kelime etneden uyuyordu. Ben sandim ki bu sadece bizde boyle. Meger cogu evliliklerde oyleymis. Tek bildigim onu tum hayatin yapmaman gerektigi. Yano onu hayatinin merkezinden cikar. Merkeze kendini koy. Onu da merkeze yakin bir yere. Kendin icin birseyler yap. Oncelik kendin olsun. Oyalanacak birseyler bul u Ya da gelecegin icjn birseyler yap. Zamanla rayina oturur. Daha cok yenisiniz. Ona da kisisel alan birak. Senin de kisisel alanin olsun. Surekli mic mic olmak yerine ayri ayri birseyler yaptiginiz zamanlar da olsun. Sana saygusizlik yapmasina izin verme. Saygi biterse sevgi de bitiyor cunku.

boşlukta kalıp sürekli ona sardıysanız veya sürekli onun için vazgeçtiklerinizi yüzüne vurduysanız adam bunalmış olabilir. erken evlenme konusunda adam haklı bence çünkü uzaktan yürütmüşsünüz ve çok sık vakit geçirme fırsatınız olmamış. kendinizi fazla suçlamayın aynı eve girmeden bir insanı %100 tanıyamazsınız. biran önce mümkünse işinize devam edin. onu hayatınızın merkezine koymayın. hemen boşanmaya gerek yok bir süre yüzgöz olmayın kendinizi başka şeylere verin.

Evet ama bütün bu sorunların kaynağı kendi mizacı. Evlenince işini bırakıp gitmeyi, doğuda tek başına yaşamayı ve eşini kendi seçmiş. Bu tercihleri büyük fedakarlıklar olarak görüp, karşılığını alamadığı için eşini suçlayamaz. Her seçiş aynı zamanda bir vazgeçiştir. O kişiyle evlenebilmek için bütün bunlardan vazgeçmesi gerekiyordu. Bir de bu aşırı romantizm beklentisi ve duygusallık erkeklere göre değil. Bir kadın olarak ben bile tahammül edemiyorum sürekli kedi yavrusu gibi sevgi şefkat bekleyen nazlı kadınlara. Kimse kimsenin 25- 30 yıllık sevgi açlığını doyurabilecek kudrette değildir ve hayata ne verirseniz onu alırsınız karşılık olarak. Trip, kavga, odaya kapanayım gelsin gönlümü alsın, sürekli beni nazlasın şeklinde davranırsanız alacağınız karşılık tam olarak aynısı olur. Malesef.

Surekli kusüp trib atmayin. Esinizi karsiniza alip sizi dinlemesi içi ricada bulunun. Ve isteklerinizi sevgiyle anlatin. Erkekler dumdüzdür srekli esini kovalamazlar. Siz evlisiniz artik. Aranizdaki diyoloğu kurmaya ve onu oturtmaya calisin Araniz daima iyi olur insallah.

İlk 2,5 ayda birkaç defa ayrılmışsınız, gerisi uzak ilişki. Bunun üzerine yangından mal kaçırır gibi evlenmeye gerek var mıydı gerçekten? Yine 3 ayda 2 kez boşanma lafı. Öylesine evlenmiş gibisiniz, hadi bi evlenelim nasıl bi şey bakalım der gibi. Zaman tanıyın biraz karşılıklı. Alışırsınız belki birbirinize, huyunuza suyunuza. Sakin zamanlarda sohbet etmeye çalışın. Hayırlısı olsun.

Aranızda inatlaşma başlamış. Senin dediğin benim dediğim yani ego savaşları. Klasik evliliğin ilk zamanları olması muhtemel şeyler. Aranizda çözülmeyecek sorun görmüyorum ben. Bosanirsaniz çok yazık olur. Suan bulunduğunuz yer, kısıtlı imkanlar, aileden uzak olmaktan dolayı, eşinizi hayatın merkezine koymuşsunuz. Beklentiler yüksek. Bakın hayat kimseye mutluluğu altın tepside önüne sunmuyor. Mutlulukta, mutsuzlukta bir tercihtir. Ya mutsuzluğu tercih eder onunla beslenirsiniz, ya da mutlu olmanın yollarını arar hayatı kendinize ve karşınızdakine güzel hale getirirsiniz. Siz degisirseniz herşey değişir. Erkekler genel olarak anlatmadan anlamazlar. Bizler gibi değiller. Hatta bazen anlatsaniz bile tam olarak anlamazlar o yüzden derdiniz neyse açık açık anlatın. Ama bunu yaparken suçlayıcı bir dil değil, şefkatli ve iyimser bir dil kullanın. Kusmeyin her kavgada. Kustuyseniz ve hakliysaniz da sürekli ilk adım atan siz olmayın. İlgi mi bekliyorsunuz, gidin sarılın ilgiye ihtiyacim var sarıl bana deyin ben diyorum mesela. inanin tatlı bir dilin ve sabrın istisnai durumlar dışında çözemeyecegi şey yok. Kendinize bir iyilik yapın ve değisime karar verin. sonra tekrar konuşalım

Tabi ki doğuda da iş var kuaför var ama şöyle bir sokıntı var burası gelişmiş bir yer değil. Yerli halkın arasında senin buradan olmadığın çok belli oluyor ben burda kıyafet olarak bile istediklerimi giyemiyorum çünkü insanlar normal giyimli insanlara alışmamış bakıyor yercesine gözleriyle tecaviz edene kadar bakıyor o yüzden bile artık daha giyimimi bol salaş şeylerden tercih ediyorum. Buraya gelince hayatın bir şekilde değişiyor kısacası. Birde eşim istemiyor çalışmamı normalde tabi ki böyle değil başka bir il de olsak o destekliyor zaten beni ama burada tehlikeli malesef.. polis eşi olduğunu illa ki anlıyor esnaf etraf ve buranın yerel halkına asla benzemiyorum ve kendi amirleri de burdaki halkla çok iletişim kurmayın görüşmeyin diyor çünkü kılık değiştirip halkın arasına sızanlar olabiliyormuş bu şekilde sizi takip edebilir evinizi öğrenebilir eşinizi kaçırabilir yada bir sürü şey yapabilirlermiş o yüzden burda iş olanagım kısıtlı

Evliliğin ilk zamanları zor geçebilir. İçinizde ki sevgi boşluğundan dolayı çoğu kez hayatınızda ki insanları herşeymiş gibi görebiliyorsunuz, beklentileriniz de eksikleriniz kadar büyük olabiliyor. Gönül ister ki evet orada bu kadar yalnızken eşiniz daha çok desteklesin sizi. Ama bence beklentilerinizi biraz kısıp, ilginizi biraz daha başka yönlere kaydırın, başka uğraşlar bulun, sizin içinizde ki boşluğu eşinizin anlaması çok zor, kendinize iyi gelecek şeylerle ilgilenin, sonrası kendiliğinden toparlanır bence. İnsan 2 gün dışarı çıkmasa ruh hali değişir, bu 2 seneyi nasıl ferah geçireceğinizin yollarını bulun bence, sonra dönüp ilişkinizin gidişatına bakın bir.

polis B

öneclikle erken evlenmissiniz cok hizli olmus sanki ama hatice degil neticeye bakmak gerek. Bence oturup adam akilli bi konusun ciddi bi konusma olsun bosanma fikrini konusmadan sonra tekrar düsünebilirisiniz. Mutlu olmadiginizi ve bu iliski icin ne yapilabilir onu konusun mesela tasinmak gibi? tasinma mümkün degilse sizin icin mesgale Is kurs gibi seyler. konusa konusa cözersiniz inshallah tamam burda herkes bosanmayi atiyor hemen ortaya ama bazen KÜCÜK fedakarliklar yapilarbilir karsilikli olarak tabi. bu yüzden önce oturup konusun cözüm arastirin - eger siz aranizda cözüme ulasamassaniz Cift Terapistine gidin- sonra bosanmayi düsünün ps. bu süre zarfinda cocuk yapmayin B

Hissettikleriniz ve yaşadığınız sorunlar bana göre normal, henüz birlikte yaşamaya başladınız ve sınırlar çiziliyor, beklentiler dayatılmaya çalışılıyor, dolayısıyla kavgalar da normal. Diğer taraftan, sizi her an terkedebileceğini düşünmeniz gerçekten yıpratıcı ama bazı insanlar sinirle çok kırıcı konuşabiliyor aslinda kastettiği o olmuyor eşiniz de belki öyledir. Boşanmaya karar vermeden önce yorumlarda bahsedilen farklı yöntemleri de deneyebilirsiniz. Mesela az çok konuşmanın tartısmaya dönebileceğini tahmin ediyorsanız, konuyu uzatmayın hislerinizi daha sakin bir anda daha yumuşak şekilde ifade etmeye çalışın. Eve geldiğinde onun ilgi alanlarıyla ilgili basit sohbetler açarak ortamı yumuşatabilirsiniz, zamanla o da açılır kendi kendine işle ilgili sizinle konusur, bence herkes oturup kendini dinleyen birine ihtiyac duyar, zamanla size daha fazla güvenecektir. kendi beklentileriniz ve sorunlarınızla ilgili konusmalari sınırlandırın ve suçlayıcı sekilde değil de şöyle yaptiğimizda çok mutlu oluyorum, geçen gün şunu yapman ne kadar ince bir düşünceydi gibi olumlu cümlelerle onu yönlendirmeye çalışın. Onunla ilgili takdir edebileceğiniz bir sey mutlaka bulursunuz bence, atiyorum eve ekmek alip gelmistir, ekmegin tadi ne güzelmis bile diyebilirsiniz. Bunların dışında evde tamamen kendinizi gelistirmeye odaklanin, bu 2 yillik dönem üniversite okumak icin de güzel bir fırsat olabilir, bol bol kitap okusaniz da kafaniz epeyce dağılır. Makyajla ilgili de kendinizi gelistirebilirsiniz. Umarim her sey yoluna girer.

Cik karsisina ben senin karinim. biz bir yola bas koyduk ve ben o yolda hep seninle yurumek istiyorum eer sende boyle dusunuyorsan birbirimizi anlamaya calisip birbirimize dag olalim de. bana baba ol, es olkardes ol diye acik acik soyle. bazi erkekler bu tarz konusmalari daha kolay anlarlarlar

çok teşekkür ediyorum B

teşekkür ederim yazdıklarınız ilham oldu burda sosyal anlamda yapacak birşey yok inanın ben 16 yaşınden beri çalışmış didinmiş biriyim zaten çalışmak istiyorum ama eş kişisi izin vermiyor. Sebebinde de haklı. Burası pek tekin değil ve terör hala var burda polis eşleri falan olduğunun pek duyulmasını istemiyorlar çünkü kaçıranlar takip edenler oluyormuş yani tehlikeden dolayı izin vermiyor çalışamıyorum burda da güzellik salonları var aslında ama işte.. Kendim için yapabileceğim en iyi şey okumak ve kendi işim için yatırım yapmak makyaj hesabıma tekrar dönmek. Birde bu sene tekrar üniversite sınavına gireceğim

Çoğu yorumu okurken insanların yaşamadıkları hayata karşı ne kadar kolay yorumda bulunabildiklerini bir kez daha fark ettim. Ne prensesliğin kalmış, ne eşinden fazla ilgi alaka beklediğin. Teşhis koyanlar bile olmuş sanki her şey güllük gülistanlık iken kendi kendine tribe girmişsin de eşini bunaltmışsın gibi. Çok güzel yorumlar da var, hatta kendime de epey yardımcı olabilecek fikirler okudum. Neden böyle söylüyorum çünkü benzer sayılabilir durumları yaşadım hatta hala yaşıyorum zaman zaman. Tek farkımız eşimle uzunca bir sevgililikten sonra evlendik birbirimizi çok iyi tanıyorduk, eşimde eşinle aynı meslekten. Batıdayız ama ailemden arkadaşlarımdan o kadar uzağım ki tam dediklerini hissettim. Siz olması gerektiği gibi sevgililik yaşamadığınız için böyle oldu denilmiş ama çok iyi bir sevgililik süreci de geçirseniz bu durumlar yaşanabilirdi. Çünkü iyi de anlaşsan gittiğin yerde sıfırdan bir hayat kuruyorsun, tanıdığın tek bir Allah'ın kulu yok. İlk geldiğimizde öğretmen olmama rağmen özel sektörde çalıştığım için hemen iş bulamadım, evde durdukça kötü oldum anlattığın gibi. Esinden fazla beklentiye giriyorsun, çünkü başka kimsen yok. O işyerinde arkadaşlar ediniyor yoruluyor, eve geldiğinde huzur arıyor sessizlik arıyor. Üstelik ben asla öyle ilgi delisi yada eşim üstüme düşsün sürekli benle ilgilensin düşüncesinde biri değilim. Tamamen başka birine dönüşmeye başladığımı fark ettiğimde kendimce önlemler almaya başladım. Esim bile benim değiştiğimi fark etmişti, çünkü insan bir yerden sonra ister istemez boşluğa düşüyor. Ben bu konularda sorun etmem, yani insan şehir ülke değiştirebilir alışabilir ama bunu yaşayınca anladım ki o kadar da kolay değil. Nerde yaşadığın da çok önemli değil eğer kapısını çalacağın bir dostun varsa. Ama uzaktayken tanıdık olmuyor, birde insanlara zor güvenen herkesle samimiyet kuramayan biriysen tanıştığın insanlarla da vakit geçirmekten zevk almadığını hissediyorsun. Burda konu bile açmadım, çünkü söylemek istediklerimi toparlayamadım tam olarak. Ailenle de paylaşamıyorsun üzülürler diye, yeni tanıştığın insanlara da dert anlatamıyorsun. O yüzden içinde bulunduğun durumdan seni kendin kurtarabilirsin ancak. Kitaplar aldım, arasıra film izliyorm. Pilates aletlerini alıp evde başlayabilirsin, makyajla ilgili olduğun için kendine blog falan açıp kendini oyalayabilirsin. Eşim benim normal halimi bildiği için bu süreci daha rahat atlattık gibi ama yine de çok zorlandığım zamanlar oldu. Senin gibi doğuda olan polis eşi arkadaşlarımın çoğu psikolojik olarak bile yardım aldı. Son konuyu güncellemeni de okudum sevindim halletmenize sorunları. Ama tekrar aynı problemleri yaşamamak için bir şeye üzüldüğünde kırıldığında odana çekilme, eşinin gelmesini bekleme. Gelip konuşunca iyice üste çıkacağını iyice konunun çıkmaza gireceğini düşünüyorlar. Ya açıkça söyle sorununu, konuşmaktan kaçıyorsa konuyu o anlık kapatıp git mutfakta bir şeyler dene yada kitap oku, film aç oyalan. Sonra başka zaman aranız iyiyken tekrar konuşmayı denersin. Yoksa ufak bir şey bile bir anda büyüyor, kavga ederken bile kavgayı kim başlattı diye düşünürken buluyorsun kendini. Doğu birbirinize en güzel bağlanıp kenetleneceğiniz yer, destek ol eşine. Çok uzun yazdım kusura bakma, ama bu konuda çok doluyum ondan böylesi uzun bir yorum oldu galiba.

Neden kendini bu duruma sokuyorsun ki o zaman. hayatının aşkı mı bu adam? Ne gerek var yani? Bırak kim evlenirse evlensin Amy lee

Makyaj hesabım vardı bir dönem onunla ilgili şeyler yapıyordum sonra onuda bıraktım şuan tekrar dönmek istiyorum burda zaten sosyal anlamda birşey yok malesef. Evden sadece markete gitmek için çıkıyorum. Çünkü gidecek yer yok. Kitap sipariş edip kitap okumaya başlamayı düşünüyorum kafamı meşgul etmek için birde makyaj hesabımda tekrar aktif olmak istiyorum. Ama hislerimi nasıl anlatsam? Sabah uyanıyorum keşke uyanmasaydım diyorum hiç birşey yapmak istememek ve sürekli ertelemeyle günü geçiştiriyorum

bence temel sıkıntı fiziksel olarak yanyana az gelmiş olmanız. mesajlaşırken yada telefonda konuşurken karşımızdakinin söylediklerini kendi algımıza göre daha fazla şekillendiriyoruz. şimdi kesintisiz bir arada olunca haliyle birbirinizin farketmediğiniz çoğu şeyini gözlemlediniz karşılıklı, bu da sorunları getirdi. hemen boşanın diyemem, sonuçta bir yola girilmiş ve daha çok taze. düzelemez bir noktada değildir diye düşünüyorum. ancak daha ilk kavgada kapıyı gösteren bir adam için gerçekten çok uğraşmak gerekir.

Öncelikle gerilmeden bir yorum yaparsanız sevinirim. Buraya konu açmış olabilirim ama kimsenin de taşlayacağı biri değilim. Konu hoşunuza pek gitmediyse okumayın geçin zor değil dimi? Ama cevap isterseniz de yanıtlayayım mesele iş bulamamak değil elbet iş var. Ama Siz doğunun hangi mükemmel şehrindesiniz bilemiyorum. Erzurum diyarbakır mardin van gibi yerlerdeyseniz zaten beni anlayamamanız normal. Ama ben ŞIRNAKTAYIM. Bir binada oturuyorum. Komşum yok, arkadaşım yok. Ailem ve arksdaşlarımın hepsi istanbulda yani özet olarak SOSYAL HAYATIM YOK VE EVDEYİM. Gezecek görecek bir yer yok düzgün kafe bile yok. Her yer taşralaşmış kendini geliştirmemiş insanların olduğu bir yer burası. Tek gördüğüm kişi eşim :) Komşumla konuşmaya çalışsam bile aynı dili konuşmuyoruz. Sizce de eşime sarmış olmam normal değil mi? Ondan beklentilerimin isteklerimin artması normal çünkü ondan başkasını görmüyorum. Bu yanlış yada doğru tartışmıyorum. Sadece hayatınızda görüp konuştuğunuz temas ettiğiniz sohbet ettiğiniz bir insan var. Bunun sebebi ise doğuda olmak. Çünkü ben aktif çalışan, gezen arkadaşlarıyla eğlenmeyi sohbet etmeyi enerjisinin bir kısmını buna bir kısmını ailesine işine belli bir kısmını da sevdiği insana veren biriyim. Sizin sıkıntınız yoksa demekki siz tüm enerjiyi eşinize veriyorsunuz. Şükür sizin adınıza mutlu oldum. Bu arada iş konusun- dönersek evet iş vardır illaki ama ben kamu görevlisi değilim. Yapacağım işler standart işler yani halk ile iç içe olan meslekler. Ama burası terör bölgesi ve polis eşi olduğunuzda çalıştığınızda bunu fark edip sizi mimleyebilir evinize kadar takip edebilir sizi ansızın bir yerde kaçırabilir yada eşinizin kafasına sıkabilirler. Neden mi çalışmıyorum eşimin güvenliği ve kendi güvenliğim için çalışamıyorum. Bu konuda emniyetten amirlerden gelen net bilgiler var. Daha önce kaçırılan polis eşi var. İkna olmadıysanız daha kötü şeylerde yazabilirim neden bir polis eşinin rahatça halkla iç içe çalışmadığını. Her insan aynıdır diyemem ama sempatizan insanlar olabilir ve ben canımı sokakta bulmadım. Umarım açıklayıcı olmuştur. Mutluluğunuz daim olsun

Aynen canım kendine bir uğraş bul yoksa insan gerçekten kafayı yiyor. Benden tavsiye dikişe baslayabilrisin çok zevklidir ve zamanın nasıl geçtiğini anlamıyorsun kafan da dağılır. İnternetten bile öğrenebilirsin. bu şekilde kendine ek iş imkanı da sunmuş olursun

Fazla fedakarlik fazla vefasizlik getiriyor, bu da benim hayat tecruben.. bi 5 yilini caldiginda bitecegine simdi bitsin

Belli bir sorun yok aslında onun tanımıyla anlaşamamak. Aslında ikimizde modern kafa yapısı uyuşan insanlardık sanki sevgiliyken herşey iyiydi evlendikten sonra herşey değişti onun tavırları duygusuzluğu. Benim de malesef burda evde hapis hayatı yaşıyor olmam beni etkiledi. Doğuda tayindeyiz burda mecburi 2 yıl kalmamız gerekiyor. Ama kendimi bana yalnız hisserttiyor bak şimdi küsüz ama kendisi gidip içerde uyuyor ben böyle şeylere anlam veremiyorum. Kim haklı haksız fark etmiyor. Bir kez olsun egonu çek kenara gel seviyorum ve düzelecek geçecek de ama demiyor. Savunması da şu '' eskilere bunu çok yaptım ben üzüldüm '' beni zaten eski ilişkilerinden bir ayıramadı gitti. Onlar onu üzdü diye sanki bende üzeceğim gibi savunma geliştiyor.

Sizi okurken 10 yıl önceki "Ben"i gördüm. Bu yazdıklarım benim 10 senelik tecrübelerim. İnanin bazi şeyler değişip güzelleşebiliyor. Mutluluk sizinle olsun..

Yıllarca eğitim almış uzman doktorlar bile birkaç seans görmeden tanı koymaya çekinirken siz maşallah şakır şakır neredeyse reçete yazacaksınız.

Cok yeni olduğunuz için henuz birbirinizle yasamaya, huylarinizi karakterlerinizi iyi analiz etmeye firsatiniz olmamis. Inanin bende cok iyi tanıyorum dedigim esimle evliligimizin ilk aylari cok zordu. Hatta 2. ayimizda neden evlendim demeye başlamıştım Ama sonra susmak veya aglamak kusmek yerine, gelip benim gönlümü almasino beklemek yerine konusmayi tercih ettim. Sevmedigim törpülemesi gereken huylarini, kirildigim ve kirilacagim seyleri anlattim.. o da aynisini yapti. Sonra dikkat etmeye ozen gostermeye basladik ve birbirimizin ev icindeki huyunu iyice benimsedik daha iyi tanıdık sorunumuz kalkti. Tartismalar elbet oluyor ama iki tarafta neyin incitecegini veya beklentini bilip ona göre davranışlarını gosterirse zamanla hersey yoluna girmis olur.

E ona gore oyle.. cozulmuyor demekki ona gore... sende sana gore dogru olani diyorsun ama ona gore iyle olmayabilir.. bu durumda biz esler kari yada koca saygi duymaliyiz... bence sende konusarak bazi seyleri halletmeye calisma canim.. benim fikrimde boyle degil de gec.. herseye takilio konismaya calisirsan cozmek istedigin hicbiseyi bakicaksin ki cozemiyorsunuz... sabah yemek temizlik aksam gelsin zaten istisnasiz yorgunlar... bide yaptiklari seyler gozune batsin... bi kac bisi istemek seninle ilgilenmesi icin sana yapilmicak gibi gelsede bunlar odun ya... sen yap sen ilgi goster sen sev yolunu farkli seç... adami isteklerinle biktirma.. bak boyle sevilmek nasilmis guzel oluyormu diye sen takil? .. kocanin seni sevmedigini dusunmuyorum... erkekler kavga gurultu ortaminda durmak kavgayi uzatmak istemeyen cinsteyse anlaki bu adamla konulari konusmak bir cozum degil... zaten karakterleriniz birbiriyle ortusmuyor... sana her dedigine tamam hayatim haklisin hayatim deyip yapamasa istedigin gibi daha mi iyi? Anlaki o osekilde yapmaktan hosnut degil.. birseyleri kimse kimseye kabullendirmeye calismasin.. sen sevgi kuzususun ve orda iyice yalnizlastin ama acileeenn kendine ugras bul ve esinin hoslanmicagi seyleri yapma litfen ve bunlari ne zaman icten gelerek yaparsan iste o zaman kazanirsin...

İyi guzel yazmissinizz... vallaha agziniza saglik ya ama iste bizim kizimiz biraz fazla duygusal uzerine titremesini bekliyor orda yapayalniz ahh nasil beni uzebiliyor? Nasil bana boyle davranabiliyor? Diye soklarda e adami ilk kez iste simdi taniyor esasen erkeklerin bir coguda boyle olabiliyor kotulugunden degilde adam o sekilde konusmaya aliskin degildir, duz mantiktir felan fisman... kapiyi gostermesi onun hatasi ve ayibi ama ama bir yildan once zaten bosanilmiyor... agzina bosanma lafi dahi almamalisin bu kadar iliskiyi yipratmadan daha akilli davranilmali, bosanmak kolay degil, tek basina yasamak kolay degil, yani elindekininnkiymeti varmi diye bu deneme surecini iyi degerlendirmeli... gonul isterki o bir yil 3 ay dedigi zamanda degerlendirseydi ailesini osunu busunu sehrini kendini tartip tanimasi, biraz daha ic islerine girip daha iyi taniyabilseydi.. neyse bu sozlerim sana degil kizcagiza uzuldum oralarda yalniz ama iste psikolojisi de bozulmus kendine kocasina sariyoo

Yazdıkların yeni evlenmiş çift durumları. Ben de yaşadım oluyor. Sonra düzeliyor. Ama konuşursanız düzeliyor. Adamı biraz kendi haline bırak kendine bak. Dışarı çık saçına başına bak spor yap yürüyüş yap kitap oku keyif yap yani. Adam benle konuşmuyor da konuşmuyor diye düşüne düşüne kendini yıpratma. Bunları adama nispet yapar gibi yap demiyorum çünkü ilişkide nispet inat ego bunları hayatından çıkarman gerek. Kendini mutlu etmek için yapacaksın. Kocan da senin iyi niyetini görünce gerçektem bir insansa kendisi zaten geliyor. Ama insansa... Onu da vakitle anlarsın O içerde gidip rahat rahat uyuması falan insanı gıcık ediyor biliyorum ama sallama emin ol o da üzülüyor aslında ama erkekler duyguları konusunda neden böyle inan hala anlamış değilim. Çözülmeyecek sorunun yok gibi görünüyor anlattıklarından. Sadece kendi problemin olan terkedilme korkusu konusunda kendi kendine çalışmalısın. Serhat Yabancı'nın bütün kitaplarını oku ve youtubedaki bütün videolarını izle erkekler marstan kadınlar venüsten kitabını muhakkak oku. Bu kitaplar çok iyi bu durumlar için. Üzülme düzelecek❤

burda dışarı çıkmazı saatten sıkıntılı makyaj işi olmaz dediğiniz gibi okumak kendimi geliştirmek ve üniversite sınavı beni oyalar birde makyaj hesabıma makyajla ilgili şeyler paylaşmam gerek.

ay çoğu öyle zaten, sorunları görmek ve konuşmak istemezler. Aslında kaçması bir yönden iyi. Çünkü kaçmayıp dinleyince kadınları suçlamaya başlıyorlar. Eşine has değil dedim ya

Öncelikle umutsuz depresif ruh halinden çık.. Değişik kitaplar al mutlulukla alakalı kişisel gelişim kitapları romanlar vs.. İngilizce öğrenin sitelerden veyahut gelistirin.. Evde spor yapmaya başlayın.. Makyaj hesabınızla ilgilenin.. İki yıl uzun bir süre değil bitecek.. Siz bu sürede kendinizi en iyi şekilde geliştirmeye bakın.. Bunları yaptıkça ozguveniniz yerine gelicek ve bu da aile hayatınıza pozitif olarak yansıyacak..

7 sene görüşseydiniz de aynı anlaşmazlıkları yaşardınız emin olun. Bir insanla ancak aynı eve girdiğinizde yeniden tanışıyor gibi olursunuz. Ayrıca çok erken yaşlarda çalışmaya başlamış biri olarak işsizlik psikolojisi sizi bunaltır, acısını ondan çıkarıyorsunuz muhtemelen. Size tavsiyem eşinizin üzerinden ilginizi bir süre çekin. Az iletişim kurun, kendinize özel zamanlar oluşturun. Aynı odada farklı atmosferler yaratmak zor değil. Evlilik yapışık bir hayat olarak algılanmamalı. Herkesin nefes alacağı zaman dilimlerine ihtiyacı vardır. Sizin açınızdan bakınca onun peşinden İstanbul gibi bir şehri bırakıp doğuya gittiniz. Evde, ondan ilgi dilenerek yaşıyorsunuz bu haksızlık. Onun açısından bakıldığında ise yorucu bir işi var zaten. Ev huzurlu zaman geçirmesi gereken bir mekanken didişme, kavga, huzursuzluk.. Kim keşke evlenmeseydim demez? Duygusal takılmayın. Mantık süzgecinden geçirdiğinizde bu cümleleri yaralayıcı değil gerçekçi bulabilirsiniz. Yerinizde olsam ilgi alanlarım üzerinden blog açar, meşgul ederdim kendimi. Ya da youtube kanalı üzerinden geliştirirdim. 2 sene göz açıp kapatıncaya kadar geçer. Tatlı zamanlarınızı birbirinizi yıpratarak harcamayın derim. Mutluluklar..

Bir de şöyle bir şey var doğunun bir yerindesiniz ama işiniz bence çok geçerli bir iş. Çok güzel para kazanabilirsiniz orada bir yere girin makyaja devam. Doğu diye de adam yemiyorlardır herhalde.

7 yıllık evliyim bnm evliliğm yeni oturdu yeni alıştık evliliğe hep der ananem kızım 5 yılda ancs oturur bir evlilik diye barışmanıza sevindim inşallah hep mutlu olun

Onu dünyanın merkezine koyduğun müddetçe ego larını kaşıyacaksın.. Sen adama nefes aldırmamışsın. Özlemesine bile fırsat vermiyorsun? En güzeli Tedavine başla kendine başka uğraşlar bul.. V

İletişim çok önemli ya. İyi zamanlarda herkes anlaşır da kavga kriz anında iletişim nasıl buna çok dikkat etmek gerekiyo

Normalde istanbul'daydım şimdi şırnaktayım.. Bunları bilerek geldim zaten burdaki imkansızlıkları ama hep şunu diyodum burda kaybettiğim 2 yıl olabilir ama hayatımın aşkını buldum. Kariyerime 2 yıl sonra da devam ederim gittiğim yerde kafasındaydım. Ama şimdi öyle özgüvenim sıfırlandı ki yarın git kapı orda dese ne yaparım diye durup düşünüyorum. Yada 2 yıl sonra bu adam ben kariyer yaparken arkamda durup destek olur mu bana diye artık sorgular oldum askitotomsu Yiğit Aras_SMA

Allah yardimcin olsun ama esinizin isi stresli gercekten... polis esleriyle arkadasim... genelde sikintili oluyorlar... bence esine destek ol... onun sana olmasinida zaman ver.. eskileri acmasi onun densizligi ama sen hic densizlik yapmadin mi? Diye sor kendine... hatayi hata aramakla cozemezsin... azicik rahat birak kafani beynini... bence ders calisman daha mantikli ve uniye mi gidersin yoksa baska birsey mi? Yani make up orda olacak is degil... zor sartlardan geciyoruz hele orasi.. yani esine destek olmalisin bak polis olunca bende durdum.. ve polis cevresi genelde daha farkli olur... esini kendinden uzaklastirma ona saril, sev ve bak bunu bunu yaptimda sen ne yapiyosun deme de? Senin cabalarini gorecegini goster ona, ve hayallarini zamanla anlat burdan gidince calismaya basliya agihini neler yapabilecegini ne bilim guzel bir hayat istedigini hissettir ne bilim yaa iyi olabilirsiniz? Benimde esim git babanin evine dediginde gozlerim dolmustu.. ana bu ne diyor? Bende dedim sen git otele? Karini evden atmak me terbiyesizlik ayy simdi aklima gelince sadecee guluyoz.. ya inan kariyerimiz yerinde ama yinede cahildik biliyormusun bunun ancak tecrubesi olir, deneyimi oluyor ve zamanla nasil davranacagina koniscagina alisiyor ve sekilleniyorsun.. izin vermek istersen tabi... e simdi evlenmissin yolunu bulmaya calis ama kendini ezdirme.. dik dur... parani al kendine biseyler yap harca et zaman gecircek birseyler bul bak herkes aynini yaziyir anlaki bostasin

internetten tanıştık 2.5 ay yanyana zaman geçirdik tayini çıktı. Ve uzaktan devam ettik ilişkiye ama bu sırada tabi ki 3-4 ayda bir görüştük yoksa direk nette görüp evlenmedim tabi ki.. Ama romantik ilişki konusunda haklısınız beklentim çok fazlaymış azalmam gerek demek ki. . push ; B

Aslında yok yerden kavga çıkarmıyorum. Ama çıktıgında da ilgi görmek gönlümün alınmasını istiyorum ama bunu bir kez dahi yapmadığı için bu belkide gözüme batmaya başladı. Çünkü ne zaman küssek ben gidip barışmaya çalışıyorum ama kendisi bunu yapmıyor. Somut kavga örneklerine de şunu vereyim geçenlerde istanbul'a tayin yazalım dedim bana sana inat istanbul yazmayacağım ailem arkadaşlarım x şehirde. Orayı yazıcam görürsün dedi ben kendi içimde kırılsam da sindirdim belli etmedim geçti gitti aradan 2 hafta geçti bugün geldi otururken konu açıldı ve istanbul istemezken bir anda neden istanbul istiyorsun ki dedi sigarayı bırakmıştı bana sinirinden tekrar başlamış bu konu üzerine bunu dile getirdi ben halbuki konu. bende kendimi güvende hissetmek için istanbul istediğimi dile getirdim Birde sürekli dilinde arkadaşlarım lafı var arkadaşlarım. O arkadaşları kadar karısının değeri yok gibi. Bana böyle hissettiriyor. İnsan eşine sormaz mı danışmaz mı? Bu ortak bir hayat paylaşımıydı hani beni eşi değilmişim de sıradan biriymişim gibi tavırları üzüyor

Konuştuğunuz her konuda zıtlaşıp kavga mı ediyorsunuz? Yoksa belirli bir kavga konusu mu var?

Aslında ne o ne ben başlatıyoruz diyebilirim bir anda konuşurken bir şekilde konu sertleşip kızgınca konuşma üslubuna geçince başlıyor sanırım. Yani ben yada o çıkarıyor diyemem konu açılıyor sonra o söylüyor sonra ben derken bir bakmışız tartışıyoruz B

teşekkür ederim inşallah düzelir

öyle iki şeyde hemen bosanmazsınız ikinizde inat etmişsiniz sende biraz görmemezlikten gel git otur salona odada napıyon rahat ol umursama bak nasıl geliyor kacan kovalanır

Ben de şunu düşünüyorum her zaman sorun olduğunda karşısına geçip konuşmalı mıyım?Fiziksel olarak bunu görmek mümkün değil mi? Bazen bende anlatmak yerine anlaşılmak istiyorum. Çünkü karşısına sürekli geçip derdim bu bu desemde birşey olmuyor. Bu arada kavga etmiştik ben üstüne odaya gittim ama yanıma hiç gelip sormadı hadi gel konuşalım demedi ordada kastettiğim aslında birşeyleri çözmek için dahi gelmez yanıma oydu. Kendisi şey dedi çözmek için konuşsak da çözülmüyor bende artık konuşmuyorum. Ona istinaden yazdım örneklemek için

Kimsenin sana böyle davranmasına izin verme. Kendini ne sanıyor acaba sana böle davranma hakkını kim vermiş ona. Bence en kısa zamanda al karşına konuş. Bu evlilik böyle sürmez de. Konuşalım aşamıcamız bişiler varsa ayrılalım de. Kendini çok sindirmişsin biraz kendine gel özgüvenli ol dik dur emin bi şeklde konuş. Sonra ne hali varza görsün

Konu 2 senelik Önceki

Aslında size uğraş lazım. Eşiniz belki de cidden bir şey yapmıyordur. Siz boğuyorsunuzdur adamı sürekli. Terk edilme kaygısı var diyorsunuz. Ben de yeni evlendim. Sizinle aynı ayda sürekli boşanacağım ben, boşanalım diyordum. Bocalamak gibi. Biz de 2 yıl ama mesafeli bir ilişki yürüttük. Boşanmadık tabii. Şimdi demiyorum boşanalım filan diye. Biraz değişti o tavır. Trip atınca peşimden gelmiyor diye düşünmek yerine soruna odaklanın. Bazı insan nazlandırmayı bilmiyor. Ben de habire tripli ergen gibiyim. Karakter meselesi geliyor yanıma. Belki başkası olsa gelmezdi bilemiyorum. O zaman en iyisi bu tavırdam dönmek. Evlilikte bir sıkıntı yok sizin de sizin uğraş bulmanız şart bence. Dil geliştirmeye çalışın evde hobi deneyin vs. Adam sevmese evlenmez deli değil herhalde.

Ayy bende sana katiliyorum ama yasi 25 ya ve hayata bakis acisi sen gibi olsa zaten bu sekilde yapar mi? Yapmaz... daha sevgi odakli helede doguda tek basina hayat sartlari kendine gore degil daha cok ilgi beklemesinde ben birsey gormuyorum ama yuzune kusmasi yanlis, trip atmasi yanlis bunlarin hepsi issizlikten isi gucu olup aksam eve oda yorgun argin gelse bu sefer yemek yaoiom bari sofrayafa sen tabak koysanda cikcak bizimkisi boyle basladida... yahu bu zaman kadar bu sofraya birlikte tabak bardak koyardik gidim esek gibi calisayim o gitsin ayaklarni uzatsin yorgunum desin.. valla bazi seylerde esler arasinda zamanla rayina oturuyor... oyle istedigin hersey olsa hemencecik o zaman n anlami olurdu yasamanin olgunlasicak, dikkat ettim para konusu hic acilmamis buda guzel bisi demekki ne bilim ihtiyaclarini karsilayabiliyor kendine bakabiliyor demekki kizcagiz.. aman neyse herkes mutlu olsun sevgiyle dolu yeni yillar hepimizin olsun... ama biz biz olalim kendi ayaklrimizin istunde durup sevgi istiyorsak kendininiz gosyerin efenim beklemeyin.. yok adamda boyke bisi demekki.. zamana birakin... adami sizi uzecegi o radde getirmeyin bir yil deneme sureci olarak degerlendirin bosanmayi gitmeyi eskiyi kotu seyleri agiza alip iliskiyi sakiz gibi harcamayin!!! Azicik akilliyiz biz kadinlar oyle dusunuyorum.. ve yolunu bulacagini dusunuyorum

Çok bıçak sırtı bir konu, Çek git, boşan, hayatını kendi başına yeniden kur denmez, sabret, dayan, bekle değişir de denmez. Allah sabır versin size

Öncelikle uzun olacağı için şimdiden herkesten özür dilerim. Ama detaylı anlatırsam anlamanız daha kolay olur gibi geldi. Tavsiyelerinize ihtiyacım var. Ve burayı yıllardır takip ediyorum görüşleriniz önemli.25 yaşında bir bireyim. Daha önce 3 kez üni. kazanıp maddi sebeplerden okuyamadım ve vazgeçtim çalışmaya başlamıştım. Eşimle Biz birbirimizi internette tanıyıp görüştük ve ilk günden ciddi bir ilişki olacaksa olsun olmayacaksa görüşmenin anlamı yok dedik. Gel zaman git zaman 2.5 ayı beraber geçirdik ve sonra tayini çıktı doğuya. Bu 2.5 ay içinde bir kaç defa ayrılık ailemden birinin bizi ayırmaya çalışması gibi saçma sapan şeylerle uğraşıp yolumuza devam ettik. Ve ilişki uzaktan devam etti görüntülü konuştuk hergün,6. ayımızda görüştük tatile gittik, evlenme teklif etti. 10. ayda nişan yapıldı ve tam 1 yıl 3 aylıkken biz evlendik doğuya geldim. Onu 1 yıl boyunca gözümün ucuyla bile birine bakmadan bekledim sadece tek istediğim ona kavuşmaktı. Evleneli 3,5 ay olacak ama ben kendimi o kadar yalnız hissediyorum ki.. Burda kimsem yok. İstanbul'da güzel bir kariyerim vardı iyi bir markada makeup artist olarak çalışıyordum kazancım iyiydi ve işlerim açılmaya başlamıştı. Herşeyi bir kenara bırakıp sevdiğim adam için doğunun köyüne geldim. Ne olursa olsun arkamda o var dedim. Bu arada balayımız da ve bundan bir ay öncede boşanma konusu açıldı. . Ve ben babasıyla arası hiç bir zaman iyi olmayan sevgiye ilgiye muhtaç biri olarak büyümek zorunda kaldım babamın vermediği sevgi eksikliğini hep başkasında aradım genel de de hep terk edildim ve bu korkuyla yaşadım. Üstüne anksiyete depresyon yaşadım ve hep kendim çalışıp ettim kimseden 1 TL almadım kendi kendime yettim ama istedim ki bir adam olsun, beni sevsin yeri gelsin babam gibi olsun kol kanat gersin ailem olsun ama anladım ki hata yapmışım. Şimdi soruna gelelim ;biz anlaşamıyoruz ben istiyorum ki beni anlasın beni sevsin duygusal olarak bana bunu hissettirsin her kavga da bana kapıyı göstermesin. Ama kendisi ben elimden geleni yaptım vicdanım rahat diyor ben küsüp odaya geliyorum trip atsam bile bir kez olsun gelip de konuşmaya çalışmadı benle sakinleşince bunun nedenini sordum. Gelsem konuşsam da çözüme kavuşmuyor bende saldım artık diyor böyle birşey olabilir mi kızlar? Ben iskele babası mıyım? Duygularım düşüncelerim yok mu? Az önce konuşurken de zaten ''erken evlendik, keşke evlenmeseydik, hata yaptık artık yapcak birşey yok gibi söylemlerde bulundu o söyledikçe bende haklısın evet bence de diye onayladım. 2.5 ayın üzerine evlendik diyor iyi de bir 1 yıl 3 ay ilişki yaşadık. 1 yıl içinde hergün konuştuk mesajlaştık planlar yaptık ve 3-4 ayda bir görüştük ben geldim o geldi vs. Ona göre birbirimizi tanıyamamışız. Ben evlendikten sonra değişmişim. Değiştim evet özgüvenim sıfırlandı kendime saygım sevgim kalmadı. Sevildiğimi zaten hissetmiyorum. Benim mi beklentim çok yüksek anlamıyorum. Ne yapayım nasıl göstereyim diyor birde bana.. Ben annemin sıcak evini bıraktım kariyerimi bıraktım evlendim geldim ama yanlış yaptım. Eşimi seviyorum ama onun beni, benim onu sevdiğim gibi sevdiğini düşünmüyorum. Aşık olduğunu da düşünmüyorum. Benden önceki kuşlara vermiş tüm aşkını bana birşey kalmamış. Ben ayrılsam gitsem üzüleceğini dahi düşünmüyorum. Kendisi zaten bana sürekli nankör bencil der. Ama bir kez olsun kendi egosuna bakmaz. Bende hata ettim demez demiyor adam işte. Ben onu çok sevdiğimi belli edip onu göklere çıkarmışım hata bende aslında. Kendisine güvenim kırıldı çok fazla kırıldı. Gece rüyalarımda bile hep beni terk ettiğini görüyorum anksiyete ataklarım geri gelmeye başladı çünkü sürekli korku panik halindeydim beni anlamıyor sürekli ne zaman terk edileceğimi düşünüyorum. Kaygı ve endişelerim tavan durumda. Ama bir yandan da çöp gibi hissediyorum kendimi onun hayatında ve 2020 ye gözümde yaşlarla girdim. Pişman olunmuş bir evlilik, keşke evlenmeseydim sözleriyle 2020 bana pek hoşgelmedi. Ben ne yapayım kızlar? Şimdi böyle mi sürecek? Ne o ne ben geçer eder düzeltiriz gibi adımda atmıyoruz. Ona göre hep o atıyor bana göre de ben. Ben yatak odasında bu konuyu yazarken kendisi içerde dizi film izlemekle meşgul. Hayatındaki yerim bu kadar mı önemsiz? Herşeyi geçtim boşansam baba evine dönsem benim için hayat gene zor olacak. Ailemden annem kardeşlerim dışında babamdan destek göremem zaten. Ama yine de boşanıp baba evine dönmek o kadar korkutucu geliyor ki. Ama hayat da böyle geçer mi? Her seferinde hayata sil baştan başlamaktan çok yoruldum şimdi yine sıfırdan başlamaya gücüm kalmadı yıprandım çok yıprandım sadece sevgi istedim sevilmek istedim ama hata yaptım... GÜNCELLEME : Eşimle barıştık öncelikle tecrübeli evli arkadaşlara teşekkür ederim evliliğin ilk yılının zor olduğunu bazı şeylerin normal olduğunu alışma süreci olduğunu ve hemen kestirilip atılmaması gerektiğini tekrar hatırlattığınız için iyi ki varsınız. Eşime kavga etmek istemediğimi çözülmeyecek sorunlar olmadığını ve mutlu olmak istediğimi dile getirdim konuşacak birşeyi varsa konuşmasını istedim o akşam da gayet iyi zaman geçirdik yemek birlikte film vs. Evliliğimizden mutlu olduğunu ve hiç bir sorunu olmadığını söyledi uzun bir konuşma olmadı o akşam bende uzatmadım Ama sanırım yalnız bırakmak ve düşünmesine fırsat vermek gerekiyor daha sonra ki gün beni karşısına alarak konuştu. '' Hayatın zaten bir mücadeleden ibaret olduğu bizim birbirimizle mücadele etmememize gerek olmadığını birlikte hayatla mücadele etmemiz gerektiğini söyledi. Söylediği'' keşke pişmanım'' gibi laflar içinde bunları söylemenin bir anlamı yok biz seninle uzun yolları aştık ve inandık evlendik sevdik evlendik dedi bundan sonra daha iyi şeyler için çabalamalıyız dedi. Ve her anlamda yanımda olduğunu bazen hissettirmeyi beceremese de bana gerçekten değer verdiğini söyledi bende karşılık olarak belki de sen hala eskisi gibi değer veriyorsun ama biz doğuda çok bunaldığımız için daha fazla ilgi istiyorum bu yüzden göremedim dedim. Kısacası bu kavgamız tatlıya bağlandı bana söyledikleri ve yazdıklarıyla gerçekten oturmuş düşünmüş ve öyle konuşmuş dedim. Hem evliliğin ilk yılı olması hemde doğuda olmamız sebebiyle sanırım bende çok yükseldim bunaldım ve dramatikleştirdim herşeyi. Bundan sonra daha iyi davranacağımıza konuşarak çözeceğimize çözemeyecgimiz sorunlarımızın da olmadığına kanaat getirdik. Teşekkür ederim yazan herkese de

İnternetten tanışıp, uzak mesafe ilişkisi yürütüp evlenmeniz iyi cesaret doğrusu. Drama kraliçesi değilim diyorsunuz ama yazdıklarınızda somut bir hatası yok eşinizin. Daha çok yeni evlisiniz ve bu tip tartışmalarda evlenerek hata ettim, boşanalım gibi cümlelerin kurulması çok olağan. İlk üç sene her iki taraf biribirinin sınırlarını zorlar, sınar ve öğrenir. Çok romantik bir ilişki beklemişsiniz ama siz sağlıklı bir sevgililik dönemi geçirmemişsiniz ki adam aşkla yanıp tutuşsun. Sorunun kaynağı ona fazla misyon yüklemeniz ve babanızın eksik bıraktığı duyguları onun tamamlamasını beklemeniz. Baba babadır, koca da koca. Size çocuğu gibi davranıp, babalık yapmasını beklerseniz ilişkinizdeki rolü elbette kocalık olmaz. Siz farkında değilsiniz belki ama yazdıklarınızdan sürekli ilgi ve sevgi beklentisi yüzünden karşınızdaki insanı daralttığınız belli oluyor. "Kimse senin hayalini gerçekleştirmek için burada değil. Herkes kendi kaderini, kendi gerçeğini yerine getirmek için burada." OSHO

Birbirinizi tanımadan evlenmişsiniz. Evliyken tanımaya başladığınız için de bir problem çıkınca birbirinize nasıl yaklaşacağınızı bilmediğinizden kavga ediyorsunuz. Geçinmeye niyetiniz varsa birbirinizi tanıdıkça, ona göre davranırsınız, işler yoluna girer inşallah. Ama trip attım gittim yanıma gelmedi vs böyle olmaz. İletişim sorunu sizde de var. Konuşmak yerine trip atmak nedir? Zaten erkekler sorun çözmek yerine kaçmayı seçerler. Yani eşinize özgü bir şey değil. O yüzden trip atınca ilgi beklemeyin, yorulursunuz çünkü bir tepki vermiyorlar. Susup kaçıyorlar

Eşiniz asker mi? 1Sen

Simdi yapmazsaniz belli ki kucaginizda cocukla yine bu kiskacin icine girecekseniz.. bir gayret cesaret edip cikin isin icinden. Mesleginiz var doneceginiz bir ev var. yine ayaklariniz uzerinde durursunuz neyi gozunuzde buyuttunuz anlamadim.

Bak canim benim erkeklerin %90 tartismadan sonra gider uyur kadinlar da uyuyamaz kafasinda kurar durur ve kadinlarin siniri artarken erkeklerin siniri gecer bu surecte yani bu kocana ozel degil geneli boyle zamanla alisirsn artik ben de gidip uyuyorm tv izliyorum ki biz cok kavga da etmeyiz... neyse bence senn kocandan beklentin fazla yani soyle soyleyim aksama kadar evdesin ve gelince kocandan ilgi alakayi eski zamana gore daha fazla bekliyorsun yani daha once sen calisrken yorulup yatiyordum belki ama simdj tek ugras alann kocan oldugu icin ondan bekliyorsun herseyi... bence doguda bile olsan kendine bir ugras bul hobi edin, ne bileyim internettn malzemeleri al, youtubedan video izleyerek birseyler yapmaya calis iyu gelecektir sana... bulablirsen bir kursa git

Sizce anlattıklarım düzelir gibi şeyler mi? Gerçekten yazdıklarınızda umut oldunuz diyebilirim birazda olsa inancım oldu M

Ben sana diyim el bebek gul bebek birsey bekleme... zaten beklentiye girerek evlenmen hata... para kazaniyorken kendine daha cok guveniyordun belki suanda eline baktigin ve kendini eve kistigini dusunup rahatsiz okuyorsun... alismadigin bir cevre alismadigib duzen, sevdigin adam yaninda ama sevdigin adam bu mu? Gibi bir suru seyler ve can sikintilarin... senin en buyuk eksigin sevgisizlik degil bence... issizlik... ugrasacagin bir sey olmamasi... evlilik iste bu zor yukun altindan kalkabilmekte sakli canim. Erkekle balayi cicim ayiyla evlendikten sonraki zaman bir oomuyor... daha duz bakiyor, daha net, daha duygusaldan uzak yasiyorlar... hepsi degil kesinlikle degil ama boyleleride bayag bir oranda var... eski duzenine gecmek dusuncesi senin icin kolayi secmek olur.. sen caba gostereceksin, kadin olarak dogudayken neler yapabilirim bunlara bakacaksin... yani ben calisiyorum kariyerim var esimde ayni sekilde mesleklerde ayni ama inan hicbirsey gulluk gulustanlik degil... ya bir sevgi sozcugu duymak bazen zor dogum gunumde hediye almis al direk deyip gecti.. her ani her anina uymuyor yorgun oluyordur belki isinden dolayi belki onunda seni gibi kaygilari vardir... yasin buyuk degilmis senin yaslarinda bende yeni mezun olmustum... ve gercekten 3-5 sene sonra cok cok daha farkli bakacaksin... suanda elindekilerin kiymetini bilmelisin... ve ordan esin tayini olana kadar sehri cozup yapabilecegin neler olabilir ona bakmalisin.. her bu adamla aile kurulmaz, davranislari terbiyesi, saygisi yok ne bilim sana olan sevgisi kalmamissada yol yakinken gencligini oralarda harcama.. ama kendininde bence degismen gerek cunku hayat gorduklerinle o guzel zamanlardan ibaret olmadigini yuzlestiginde anliyosun.. ve hayat iste o yasadiginin ta kendisi ve sen daha yeni yuzlesiyorsun bu ilk deneyiminle.. ve bence savasmalisin hem kendini hem kocani sasirtmalisin

Siz 1 yıl 3 aylıkken evlenmemissiniz ki. Sizin tam anlamıyla bir ilişkiniz bile yokmus görüntülü konusmayla ilişki birbirini tanıma mı olur. Birbirinizi tanımadan aşka kapılıp evlenmissiniz kusura bakmayın. E şimdi de birbirinizi tanıyorsunuz tahammül etmeyi öğreniyorsunuz. Birbirini tanımadan evlenen her çiftin "ilk bir yıl" dedikleri dönemde yaşadıgı problemleri yaşıyorsunuz. Türk aile yapısı sebepli belli bir noktaya kadar tanışabiliyor gençlerimiz ne yazık ki, sonra da böyle oluyor işte. Neyse siz de birbirinizi tanıyacaksınız tahammülü öğreneceksiniz. İnsanların sevgiliyken yaptıgı kavgaları belki ayrılık sebebi olabilecek şeyleri siz evliyken yapacaksınız. İnşallah bir seneye ilişkiniz evliliğiniz oturacak alışacaksınız. Bu dönemde en önemlisi birbirine sevgi ve saygıyı yitirmemek inşallah cok mutlu olursunuz. Ayrıca o da bir insan evladı kimse trip attınız diye kul köle olmak zorunda değil. Sevgiliyken yapacaktınız onları. Artık evlendiniz bunun olgunluğuna erişin.

E erkekler boyledir.. fazla canim cicime gelemiyor benim kocamda dahi.. uzaklasmayi yercih ediyor... bazi kocalarda vardir eslerinin uzerine titrerler aman karin uzulmesin aman su aman bu.. blliki seninki boyle degil... kizmamasi kifretmemeside birsey bence en azindan konusup kapi disari ederken senden bir umudu olmadigini dusundugunden olabilir mi? E ya ayrilcaksin yada bazi hatalarini gorup kendininkileri en azindan degistirceksin ve karsindaki veklentileri keseceksin... babandan sevgi gorememissin ya kocandan cok beklentiye girmissin canim.. anliyorum ama inan sen normal ol o senin arkanda dağ gibi durucahini dusunuyorum... ama herkes kendinden sorumludur.. kendine guvenen kadin kimseyi arkasinda destegini gucunu hissetmesine gerek duymaz ama koca olur yinede... once kendine bak.. ve daha azla kocanin beynini yemeden bi duzelt beklentilerini azalt ve bir caban olsun... ben demezdimki dikis dikerim diye hahahaha simdi dikis makinesi aldim ve tum enerjimi buna harciyorum... kocamda eve geldiginde sigara keyfini cok sever aksamdan sonra balkondan geri alamaiyorum oturma odasindada telefondan haberler okurda okur okurda okur... yaa ortak tv izlemeyiz.. yani bende alistim ve kendime biseyler bulmanin daha az karsimdakinide cenemle yoracagini dusundum.. ve kocami cok seviyorum.. ve ona saygi duyuyorum ve oylede kabul ediyorum... biz cok kizli ve baba nazlatmalariyla buyuduk kocamin babamla alakasi yokmus... ama bu sevmemek degil...

Orta yolu bulmanıza sevindim. İlk yıllar böyle şeyler olabiliyor sevgililik dönemindeki ilgi alaka bir anda azalıyor çünkü. Ama artık o sevgi boyut değiştiriyor canım cicimden öteye geçiliyor biz olunuyor. Geçim kaygısı iş stresi ve evi beraber götürmek zorlaşıyor. Evliliğin ilk zamanları birçoğumuz afalladık pişmanlık hissettik elle tutulur nedenler olmasa bile. Çok somut problemler, derin düşünce ayrılıkları, şiddet vs olmadığı sürece ufak tefek tartışmaları krize dönüştürmemek gerekiyor

Aranızın düzelmesine sevindim canım, dediğin gibi insan karşısına çıkmadan bazı şeyleri yaşamadan bilemiyor. Sevdiğine kavuşmak çok zorken bu sorun bitip de evlenince en büyük problem halloldu sanıyor ama yerleşilen yerin de önemi var. Komşunun, bir arkadaşın olmaması insanı bazen yıpratıyor. Dertleşmiş gibi olduk biraz da, ben de teşekkür ederim. Umarım bundan sonra daha güzel olur her şey hepimiz için.

Estağfurullaah hiç de uzun değil tam olarak yazmanız gerekenleri yazmışsınız. Anlattığınız ve yaşadığınız hisler tam olarak benim hislerimdi aileden arkadaşlıktan işten ve sosyal hayattan öğütülmüş bir hayat ve bu hayatın bize yapabilecekleriyle ilgiliydi. Yaşamayan anlayamaz gerçekten konuşmanız başında dediğiniz gibi çok güzel öğütler verende oldu teşhis koyanlar da Ama ben almam gerekenleri aldım kendim için gereksiz yorumlar varsa bile üzülmedim sizde üzülmeyin. İnsanlar yaşamadan bilemiyor bazı şeyleri bende buraya gelirken bu kadar yoğun bir buhran yaşayacağımı düşünmemiştim. Oturduğum yer öyle bir yer ki komşum bile yok. Aslında evde bir nevi hapis gibi oluyoruz bir süre sonra işte markete gidince falan iyi hissediyoruz bir çay kahve içiyoruz. Çalışmak istemiştim aslında ne iş olursa olsun burda vakit öldürmekti amacım ama burası terör bölgesi olduğundan polis eşleri için sıkıntılı ve amirler kesinlikle tehlike arz ettiğini söylüyor. Bende son kavgadan sonra toparladım biraz daha kendimi ve birşeyin daha farkına vardık eşim fark etmiş aslında, kavga ettiğimiz dönemler hep regl dönemime denk geliyor. Sanırım duygu yoğunluğum arttığından bende yükselip alınıyorum. O da bunu fark edip o dönemlerinde daha dikkatli olmalıyım diye kendine aksiyon aldı. Şuan için evle ilgilenip yemek -tatlı yapma yetenegimi geliştiriyorum film/dizi izliyorum. Makyaj blogum hala aklımda ama bir türlü fırsat yaratamadım şubat ortası gibi tekrar aktifleştirecem bloğuda. Yazdıklarınız ve ilginiz için tekrardan teşekkür ederim dertleşmek konuşmak isterseniz bir mesaj uzağınızdayım.

en azından 1 yilinizin dolmasını bekleyin. hem biraz daha evliliğiniz oturur hem de yine ayrılmak isterseniz anlaşmalı bosanirsiniz. işinizi orda da yapabilirsiniz bence. Instagram hesabi açın. o bölgeden hizmet almak isteyen olur illa. birine bağlı çalışmazsiniz. ihtiyaç oldukça gider işinizi yaparsınız.

Doğu doğu doğu, her sorununuza karşılık doğuda yaşadığınızı sebep gösteriyorsunuz bende dogudayim gayet iyibir yaşantımız var Allah'a şükür iş bulamayacaginız bı yerde değiliz. Umarım çok mutlu olursunuz ama adamın seni onemsememesine karşılık bile doğuyu gosteriyorsunuz bende bunu anlamadım. Yazdıyi okuyunca doğunun bır zindan olduğunu düşündüm

Çok fazla olduğu için yazmak istemedim genel olarak hikayeyi yazdım. Bana karşı hatası yoksa neden kendi kendimi üzeyim drama kraliçesi değilim ki üzülmek için yer arayım. Kendisinin bana sevgisini hissettirmemesi, her kavga da kapıyı göstermesi boşanalım demesi? Bunlar sizce hata değil mi? İlla hata olması için küfür, şiddet aldatma mı gerekiyor. Kendisi psikolojik olarak beni ve duygularımı bastırıyor anlamak yerine. Buda beni içinde bulunduğum durumda da daha da yalnız hissettiriyor. Borderlineım yok lakin anksiyetem var. İlişkimiz boyunca hep iyiydim hiç kötü olmadım ama ne zaman evlendik tekrar kaygılarım ortaya çıkmaya başladı çünkü kendimi güvende hissetmiyorum.

teşekkür ederim hepimiz için mutluluk bizle olsun..

ben yazsam bi kac degisiklikle evlilivimin ilk yini bu sekilde yazardim galiba :) biz kadinlar sevgimizi belli ediyoruz duygusaliz deli gibi herseyleriyle ilgileniyoruz sonra ayni seyi bekliyoruz gormeyincede bizi sevmiyorlar diyoruz. benim esimde sevmesem evlenmem cumlesini kanit zannederdi sevgisine. tabiki karar senin ama ortada cikan sorunlardan dolayi soylenmis kirici cumlelerden baska bi sey yok. benm esimde ben aglardim o uyurdu ben aglardim o tv izlerdi simdi bi cok sey degisti evet belki hep biz mi cabalamaliyiz diyebilirsin ama ben cabaladim pismanda degilim simdi kussem hemen yanima gelir derdini anlatir 3 gun kusen bi adamdi sebepsiz hemde. ben onun tavrini kabullenmedim her defasinda uygun zamanlarda konustum zaman gectikce duzeldi. madem bu kadar hayatini degistirdin biraz beklentini azalt anlayisli olup kendini ifade et bi kadin icin hayal kirikligi gibo ama genede tum evlilikler boyle alisma surecine cok inaniyorum ben. ayrica ben su mantigi anlamiyorum onun icin annemin evini biraktim sehrimi biraktim fan onun icin degil ki sen onunla evlenmek istedigin icin vazgectin bunlardan onun gonlu olsun diye evlenmedigine gore boyle seylerle kendini doldurma.

Son güncellenmeyi çok sevdim, ne güzel iki yetişkin insan olarak konuşup aşmışsınız engelleri. Mutluluklar

Hala kavgaların hangi konudan çıktığına dair net bir cevap alamadım. Bu soruyu şunun için soruyorum, açıkçası boşluktan adama sardığınızı düşünüyorum. Kavga konusu ile ilgili net bir cevap vermediğiniz için de bu düşüncemde haklıyım sanırım. İşinizi bırakıp bu adamın peşinden gittiğiniz için içten içe hata yaptığınızı düşünüyorsunuz ve daha önce yaşadığınız hayata göre daha zor şartlarda yaşamaya alışamadığınız dolayı da bunalıyor, karşınızdaki kişiden sizi hep eğlemesini bekliyorsunuz. Ama o adamın da zor bir işi ve bir eğleme kapasitesi var. Evlenmeden önce daha çok beraber olup birbirinizi tanısaydınız adamın eğleme kapasitesinin sizin için yeterli olup olmadığına karar verebilirdiniz. Evlendikten sonra bu kapasitenin size yetmediğini gördünüz ve adamı bunalttınız diye düşünüyorum. E bütün bunların sonucunda da adamın "erken evlendik" demesi çok normal. Belki sizin de birtakım özellikleriniz adamın beklentilerini karşılamamıştır.

Canım her evliliğin başında bu tip sıkıntılar, adaptasyon sorunları olur. Bir taraf malesef her zmn daha fazla fedakarlık gösteriyor evlilikte. Bu gemi çoğunlukla böyle gidiyor. Şimdi daha çok yeni evlisiniz, bir anda insan bambaşka bir hayata geçiyor ve kimileri bu süreci zor geçiriyor. Benim tavsiyem, biraz daha yapıcı ol. Daha başka yönlerini ii taraflarını görmeye çalış. Biraz daha şans vermelisiniz. Baktın değişen bir şey yok, sana ilgisiz ve sevgisiz. O zmn oturur kavga etmeden sorunun ne oldugunu hatalarınızı ortaya dökün. Suçlayıcı diil çözümleyici olarak konuşun. En azından sen öyle konuş. Aranızda gercekten aşılmıcak sorun oldugunu anlarsanız vakit kaybetmeye gerek yok dersiniz ve ayrılırsınz. İsteğinin gerçekten ayrılık olduguna inanırsan hiç düşünmeden boşan. Mesleğin var işin gücünü yeniden oturtursun hiç korkma. eşin asker mi Bu arada

Her konuda zıtlaşmıyoruz ama belli başlı konularda da zıtlaşmalarımız oluyor aslında gerçekten aşılmayacak konular olduğunu düşünmüyorum sadece karşımdaki üslup ve tavır beklentim dışında olduğu icin kabullenemiyorum belki de. Birde fazlaca yüceltmiş olmak da var sanırım bir insana fazla değer biçince de biraz uzaklaşıyor.

Evlilikte ilk başlarda insan zorlanıyor sonuçta yeni gelinsin.. Psikolojik bakımdan da kendini bir değişik hissedebilir insan. Ben ilk gelin olduğum zaman annemlerin gittiği 20 saatlik uzaktalar yani başka şehirdeler ve benim olduğum evlendiği şehirde sanki yapayalnız olduğum zamandı. Herkes yabancıydı beni görmeye gelen o kadınlar misafirler ve üstelik adet olmuştum o sancı o insanlar hiç çekilmezdi.. SONRASINDA GEÇER İNŞALLAH BUGÜNLERDE dedim şuan 1 sene oldu evleneli şükür eşimin tahini çıktı başka şehirdeyiz şuan ikimiziz. O kalabalıktan kurtuldum diyebilirim sadece sabır lazım

Hata yaptığını kabul ediyor şuan için o lafı söylememeliydim diye ama bunu söylerken de '' erken evlendik pişmanım keşke evlenmeseydim de diyor'' durum böyle olunca kendimi güvensiz hissediyorum belki başkalarına göre abartılı gelebilir ama beni yaralayan şeylerdi.. Düzelmesini umuyorum. İletişim konusunda çok haklısısınız herkes görmek istediğini gördü muhtemelen. A

İnanın çok üzüldüm okurken bazen kendi ilişkimden kareler gördüm. Duygusal ve sevgi ilgiye aç insanlar ancak sizin derdinizi hayata yeniden başlamak her zaman zor görünür ama adım attığında gerisi gelir çocuk olsaydı daha zor olurdu bence her şey sizin için

Neden bu kadar egolu biliyor musunuz, Sizin boş kalan egonuzu tamamlıyor. Acilen kendinize uğraş bulun, bulmak zorundasınız. Ikı yılınız heba olmasın. Bir b planınız olacak şekilde bu evliliğe devam edin. Çünkü sıkıntılı ilerliyor. Ve eskiler her kimse bunlardan söz etmesine izin vermeyin. Hadsizlik yapıyor. Ne kadar rahat böyle beyzade.

teşekkür ederim dediklerinizi uygulayacağım erkekler gerçekten anlamıyor

Evliliğimin ilk zamanlarini hatırlattın bana. Yalnizim kimsem. yok ilgi bekliyorum adam gidip uyuyor. Her gun yemek yap temizlik yap evdE iste yok patliyordum artik adama her gun her gün. Ailemi cok özleyip bekarligimi özleyip ağlıyordum. Evlendigim adamin icindrn garip bi adam çıkmıştı. Ama sonra sonra yavas yavaş orta yol bulunuyor. sen biraz ona gidiyosun oda sana geliyor. Kavga edince gidip uyumasina da alışıyosun inan. Ve o adam sabah hicbisey olmamis gibi davraniyor. Düz mantıklar hepsi böyle alisirsin zamanla. Saygiyi yitirmeyin boşanmayı dile getirmeyin hersey daha da zorlasacaktir.

Somut bir örnek vermemişsiniz sorunlarınıza. Kavgalar neden çıkıyor?Tek taraflı okuyoruz. Acaba eşinizi fazlaca bogmus olabilir misiniz?ilgi görmek için gerekli gereksiz tartışma çıkarıp, küsüp tavır yapıyor ve sürekli size gelip ilgi göstermesini bekliyor olabilir misiniz?Ben okuyunca öyle hissettimde.

Pekmezi de sizden olsun heheheh

tamam ama zaten boşanma niyeti olan bir adamı bağlasan da tutamazsın ki, tutsan neye yarar zaten. evet gerçekten tanımadan evlenmişsiniz, mesajlaşmakla adam tanınmaz. ama ille de kaybetmiyim diye kendi kendinize psikolojik baskı yapıp depresyona sokmanın alemi yok. iletişim sorununuz da var, liseliler gibi trip atmakla olmaz insanlar konuşa konuşa anlaşır. ya da sürekli kendini naza çekip ilgi beklemekle de olmaz. işte tanımadan evleniyorsunuz sonra evlenince tanımaya çalışıyorsunuz.

Karşısına cık ve de ki; Geçmiş kalp kırıklıklarının muhasebeciliğini bana yapamazsın, geçmiş kalp kırıklıklarının hıncını hırsını benden cıkaramazsın seni saygılı olmaya davet ediyorum, yoksa bu aramızda saygı biterse evlilikte biter... deyin. Ay bu ne ya nereye baksam eski çöp tenekeleri karıştırılıyor pes.

Olmuyorsa zorlamayın. Ayrılmak için kanlı bıçaklı olmayı mi bekliyorsunuz? Huy suy değişmez. Her şeyi karşı tarafta arayan erkekten hayır gelmez. Hep kendi haklıdır cunku kendince

Adamda net bir hata göremedim tatlım yazdıklarında.. Senin eksik duyguların yüzünden yaşadığın ızdırabın sorumlusu o değil öncelikle orada bir anlaşalım. Evlilik demek erkek kadını alır kollarının altına bir yavru gibi sever güzel sözler söyler etrafınsa döner demek değil ne yazık ki. Bir problem yaşadığınızda onun gelip sana şefkat göstermesini beklemek yerine, hiçbirşey olmamış gibi birşeyler yapman görmezden gelmen sorunu körüklememen daha mantıklı olur. Kendimi saldım demişsin, bu adamı kendine böyle mi çekeceksin? O seni böyle mi tanıdı? yoksa bakımlı neşeli kendine saygısı olan bir kız olarak mı? Bir arkadaşa katılıyprum, terkedilme korkuların yüzünden hep odak noktan bu. Ve unutma Beynimiz korkulan şeyi gerçekleştirene kadar o yolda çalışır, yüzleşip bu yükten kurtulmak için! Önce korktuğun şeylerden arınman lazım, adam senin baban değil bakıcın değil.. hayatınız ortak..

Şu evlenceksek görüşelim yoksa vakit kaybetmeyelim tarzı muhafazakar anne zihniyetinin çok sıkıntılı olduğunu düşünüyorum. akıllarınız sıra birbirinize iyilik yapıyorsunuz ama insan doğasına aykırı. Sonuçlar ortada. fuckbuddy olarak başlayıp mutlu bir evlilik yapan kişi sayısı daha fazla valla. bir dahakine böyle birşey düşünmeyin. Şimdiki durumda da bence boşan. iki gün sonra hiçbirşey olmamış gibi hayatına devam edebilirsin. dudup dururken saçma sapan travmalar yaşamaya, çapsız insablarxan laflar işitmeye gerek yok. uzlaşma taraftarı değilim. bazı cümlelerin geri dönüşü olmadığını düşünüyorum. bana keşke evlenmeseydik diyecek ben de aynı yatakta yatacağım oldu canım. at şu paraziti. Kocan ama bunları derken bile tereddüt etmiyoruz sen düşün. bundan sonra mükemmel bir evlilik olsa bile bu cümleleri unutamazsın bence ki öyle bir ihtimal de yok. balayındasın ya balayında. A

Olayın sebebi şu : sen hayalindeki adamla evlendin... Uzak mesafe iliskisinde oyle olur. Kafanda cok hos bir adam yaratırsın, yanyana olunmadıgı için beklentiler de düşük oldugundan her sey harika gibi gozukur.. Karsındaki insanı gerçek manada tanımadan evlenmen birincisi... Yanyana vakit geçirip haftada 3 kere bulussaydın evlenmeden ayrılacaktın aslında. İkincisi de sevgi görüp sahiplenmek adına mantığı devre dısı bırakıp işini gücünü istanbulu bırakıp doğua gitmen.. bu da ayrı depresyon sebebi... Senin bu büyük değişikliğe adaptasyon sağlaman için karsındaki adam büyük destek olması lazım, oyle bi mutlu edecekki sen doguda oldugunu bile unutman lazım ama karsındakinde o potansiyel yok zaten... Anlamadığı gibi seni daha da uzecek kelimeler sarfediyor... Baba evine donemem demişsin, mesleğin var, ist dan tekrar iş bulup ev de tutabilirsin... Ailen sana evlenme demiş ama sen şimdi bile bunun saçmasapan ayırma çabası oldugunu dusunuyorsun... Sen şimdi bari çocuk yapayım dersin, hiç donemezsin veya elinde cocukla iyice ailene muhtac olursun... bari bisüre cocuk yapma

Konu sahibi o kadar içini dökmüş, neler yaşadığını anlatmış. Kadın işini yapamıyor, yıllarca İstanbul'da yaşamış haliyle hemen alışamamış yeni hayatına. Bu kadar yazılandan doğuyu kötülediğini sonucunu mu çıkarttınız gerçekten? Herkes sizin kadar kolay adapte olamıyor olabilir. Doğuyu kötülediği bir şey de yazmamış, sizin gibi mesleğini rahat yapamadığı bir yerden bahsetmiş. Dışarı bile rahat çıkamadıklarını söylemiş, belki sizin gibi iş bulabileceği yerde değil.

Tabiki düzelir. Seviyordur ama belli edemiyordur, etmesini bilmiyordur. Eşim de beni cok sever ama dile getiremez ama hissederim. Bende bu konuda biraz cekingenim Illa canim. cicim demek olmak gerekmiyor. Ama surekli kusup aglayip kendinizi odalara kapatmayın Burda bize yazdigin gibi al karsina konus. Zamanla hersey yoluna girecek

Canim öncelikle kendine sunu yap. Bende memleketimden farklı biryere evlenipgeldim. Ve burada hickimsem yok. Esimin ailesinden de kimse yok. Kapimi acan yada biyerde kahve içebileceğim birisi de yok. Kendine bi uğraş bul bi kursa yazil ne Bileyim ehliyet olur kpss olur dikiş nakış olur. Disari cikmak icin bahanen olsun. Kendini kaybetme tek basina olmak kötü eşte bir yere kadar oluyor.

kardeşimde aynı şeyi söyledi istanbul'a gel diyor ama biliyorum ki ben istanbul'a gitsem beyefendi kendi kendine boşanma kararı alır.. Sadece sevmesini anlamasını istemiştim ama egosundan geçilmiyor

İstanbul gibi bir yerde yaşamak çok zor maddi anlamda aşırı bir yük kazancım kendime göre iyi olsa da henüz o kadar artmış tek başıma yetecek kadar değil. Ayrıca siz konumu yanlış anlamışsınız ailemden biri x kişi dıdısının dıdısı. Sırf polisle evleneceğim ilişkim var diye beni kıskandı bu yüzden bana ve benim çekirdek aileme iftira attı. Bu iftiralar da klasik şeyler değil terörle vs ilgili şeylerdi. Hayatımızda böyle birşey olmamasına rağmen eşimin mesleğinin tehlikeye girmesi ve benden kopup ayrılmak için bizi terörle suçladı akrabam. Srıf kıskançlığından evli barklı çocuklu olmasına rağmen bunu yaptı. Biz buna rağmen eşimle zorlu mücadelelerden geçtik daha nişanlıyken o x akrabamla mahkemelik olmuştum ben çünkü bana iftira atmıştı ailemi beni yanlış yere suçlayıp üzmüştü. Siz şimdi onun iyi birşey yaptığını düşündüğünüz işin açık açık yazmak istedim. Gerçekten evlenmememi kendi koskançlığından yaptı yani beni düşündüğünden değil ve o kişi asla 1. derece ailemde değil. Zaten benim annem bana hayır evlenme dese ben onu dinlerim başkalarına gerek yok. Ben gayet aklı başında annesiyle ilişkisi bu anlamda iyi olan biriyim çok şükür. Doğuya da geldim evet seveyim sevileyim eşim yuvam olsun dedim belki doğu bana iyi gelmedi bu anlamda. Ömrümün bilmem kaç yılını batıda yaşamış biri olarak... Ama buraya da düz mantık hiç sevmedim sevilmedim öyle mantık evliliği yaparak geldim gibi birşey de yok eşimi sevdiğim için fedakarlık yaptım ve geldim B

Boşanırmısın devammı edersin bilmem ama lütfen ezik gibi davranma kocana. aşkından ölsen belli etme. malesef erkekleri yönetmek taktik işi. bisüre umursama bakalım tepkisine bak. eğer senin umursamazlığın onu rahatsız etmiyorsa boşan.

muhtemelen tarzı bu zaten. yapıcı değil yıkıcı bir tutumu var kavgalarda. şimdi beraber yaşarken karşınıza çıktı.. sonuçta şimdiye dek daha sanaldınız birbirinize.. yazarak anlatmaya üşendiği şeyleri şimdi rahatça döküyor..

Gitmeyin o zaman, böyle durumlarda boşanma sürecine geçiyor insanlar. Sizin evi terk etme, boşanma gibi büyük bir sorununuz yok. Çok darlandıysanız bir hafta ailemi ziyaret edip dönmek istiyorum sana uyar mı deyin eşinize. Ama biraz düşünelim vs laflar etmeyin

Sizin için çok üzüldüm. Sorununuz ne tam olarak ne konuda anlaşamıyorsunuz acaba? İş imkanı yoksa bence taşının ya da o süreçte eğitim almayı deneyin. Açık öğretim olabilir mesela. İşsizlik, küçük bir yerde yaşamaya başlamak depresyona sokmuş olabilir sizi.

Sız borderline kişilik bozuklugu belırtılerı gosterıyorsunuz. Eşinizin sıze karsı net bir yanlısını yazmamıssınız. Sız terkedılme korkusu ıle farketmeden eşiniZi boğuyorsunuz. Farkındalık kazanmaz boyle devam edersenız eşiniz daha fazla dayanamaz. Borderlıne kiiişik bozuklugu ile ilgili kitaplar kkuyun ve hıssettıklerınızjn aslında ne kadar gercek olup olmadıgını bilin, belki farkedersenız biseylerı iyileştirebilirsimix.

Lutfen kendiniz için kendinize iyi davranın. Başta sen kendine iyi davran ki güzel karşılık bulasın. Her şey çok zor görünüyor ama bunların üstesinden gelebilirsin. Baktın o gelmiyor siz yanına gidip sarılın. İnsaniz biz yani olur öyle durumlar.

Dogu gercekten de hem birey hem de cift olarak asiri zor bir psikoloji gezecek yer yok rahat hareket imkanin asiri kisitli calistigi isyerinin psikolojisi ve isin zorlugunu eve yansıtma durumu derken bi bakmisiz ki yavas yavas yipranmaya baslamisiz... dogu gorevi insallah bir an once biter kendinize el isi tarzi hobiler edinseniz?