Gerçekten bazı ilişkiler o kadar toksik ki hele eski zamanda anneye babaya karşı gelinmez mantığıyla çocukları hep mahvediyorlar

Banlanmadi kendini pasif hale getirdi... Muhtemelen şu anda "farketmeye başladığı" gerçekler çok ağır geldi... Annem yüzünden aldığım terapilerden sonra bana da oluyordu ilk iki gün terapisti boğmak istiyordum, sonraki iki gün odamda ağlıyodum, sonra yine süslenip puslenip her hafta koştura koştura gidiyodum kadının yanına, konu sahibi de gelir yakında... Bu arada benimki konudaki anne kadar manipülatif ve bencil değildi allah için ama duygu somurusuyle ağzıma s. ciyodu yine de...

Bende aynen böyle düsünüyorum. Annenin davranislari tamamen bencillikten ve kendine ayit bir hayat sürememesinden. Olan kizina oluyor. Allah korusun bende böyle bir anne olmak istemem

Annemin odak noktası biz degiliz ki o sadece sıkılıp bunaliyor bizim evden uzaklasmamiz tetikliyor ataklari o kadar, calisan bi kadın ona ragmen durum böyle KIR PAPATYASII

Çok sağlıklı bir düşünce yapısı yok Annenizin kusura bakmayın ama bence sizinde yok. Ben kendime bağlı, hep beni düşünen, benim yüzümden evliliği, ailesi, en ve en önemlisi kendisi etkilenen bir çocuklar istemezdim. Annenizin tedavi olduğunu söylemişsiniz bence devam etsin, ama sizde üstüne ayrı düşmeyin, doktoruyla görüşüp ortak kararla haraket edebilirsiniz. Herkes ayrı birey, onlar hayatı yaşanması gereken zamanda herşeyi yaşamışlar, sıra sizde ve kardeşinizde, kendisine bağımlı yetiştiren çocukları çok üzülüyorum ileride kendi hayatlarına yaşayamıyorlar. Aileniz şuan sizin en güzel zamanlarınızı ele geçirmiş, sıra kardeşinizde kusura bakmayın ama siz daha fazlasını verdikçe bunun sonu gelmicek.

Kesin bilmiyordur evet

Annene en iyi tedavi bı uğraş bulması. Belediyenin halk eğitimin kurslarına gidebilir aslında. Siz yönlendirebilirsiniz. Bu süreçte kafası dağılır Önceki

Herkese merhaba.. Çok çaresiz hissettiğim bir konuyu sizlere dökmek istiyorum. 2 sene önce evlendim, ben evlendikten sonra annem ne yazik ki psikolojik olarak rahatsizlandi. Bir cesit bunalima girdi yalnızlık hissiyle ağlama krizleri vs derken psikolojik tedavi gordu 2 senedir ve suan gayet iyi çok şükür. İlgisiz bir babam, ergen bir kız kardeşim var annemin en yakin arkadasi bendim ben yuvadan ucunca olanlar oldu anlayacağınız. Annemin rahatsızlığı nedeniyle aklim fikrim hep orda şuan iyi olsa da 3-4 saatte bir mutlaka telefonla konusuruz evim ona 10 dk en az 2-3 gunde bir mutlaka bir aradayiz. Asıl konuya gelirsek simdi kardeşim üniversite kazandı farkli bir şehire gidiyo ve ben asla sevinemedim çünkü biliyorum annem yine hastalanacak.. Belirti vermiyor üzülmüyor gibi duruyor diyordum ama maalesef icine atmış olacak ki bu aksam kardeşime sende gidince ev cok sessiz olur ben napcam çok sıkılırım cok yalniz kalcam, sen orda nasil yapcan yalniz aklımda sende olcak deyip aglamakli olmus. O kadar elim kolum bağlandı ki kardeşim anlattığından beri sadece sessizce ağlıyorum. Bu grupta cok fazla yalniz kalan anne olduğundan eminim. Lütfen bana biriniz yardımcı olun annem bu duruma alışacak mı ben ne yapmalıyım cok üzülüyorum onu oyle uzgun gorunce içim gidiyo...

Belki linç edilicem ama böyle konular okuyunca çok korkuyorum... ileride kızıma şunların binde birini bile hissettirirsem, şunların binde birini bile yaşatirsam analigima tükürsunler benim... Kuzumun zaten tek bir ömrü var, prangayla bana bağlı gibi, benim için endiselenerek, üzülerek gecirecegi tek bir anı bile olmasın allahim, her gününü doya doya, özgür, sevildiğini bilerek güvenle geçirsin... tek duam bu...

Artık bende çok kafaya takıyorum hasta olmasin diye hep tetikteyim aman annem sıkılmasın yalnız kalmasın diye. Ama doktor iyi olduğu icin aksine dozu azaltmisti. Belki yeniden doz yükselir hastalanirsa Calypsoooooo Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Yok rahatsiz degilim gercekten yapamam çünkü arkadas gibiyiz onsuz birsey almak zevkli olmuyo mesela memnunuz hasta olmasa da bu kadar görüşürduk eminim benim caresiz kaldığım durum bu kadin calisiyor tedavi de goruyor sosyal bir yasami var ama bunlara rağmen hastalaniyor iste KIR PAPATYASII

Yok malesef aksine anneme takılır gitti cocuk napcaz falan diye anlamaz yani, bazen çok ilgili bazen gider erkenden uyur yada eve gec gelir oyle bi tip

Herkes sizinle ayni olmak zorunda degil ki gozunden yas istemsizce akiyor dedim ben bunlara üzülmedim beni anlamiyorsunuz ve ben size aciklama yapiyorum surekli. lütfen daha fazla yorum yapmayin konuma

İlk mesajında bir çeşit bunalımda olduğunu belirtmiş. Hastalıkla ilgili detay vermek istememiş olabilir. Aradaki baika mesajlarda doktorun durumunun iyileştiğini düşündüğü için doz azaltrığını ama şu an durun ilerlediği için belki de arttıracağını söylemiş. Aile hekimleri bazı durumlarda hafif antidepresanlar yazsalar da bu konuda hastayı takip edip doz azaltımı arttırımı yapmazlar. Konu sahibinin anlatrıkları daha ciddi hastalıklarında belirtisi olabilecek şeyler. Burada okuduğumuz iki parça şeyle hasta bir kadını yargılamamalıyız. M ManzaramDeniz

Bu sitede bu kadar net hakkımı helal eden ilk yorum olduğu için teşekkür ederim öncelikle çok mutlu oldum Sonrasında ise şunu söylemek istiyorum, sen sürekli onun için endişe ettiğin ve kendini sucladigin için tam da annenin istediği mükemmel çocuksun zaten... Çok acı ama evet, bu tür anneler temelde çocuklarının gerçekten mutlu ve özgür olmasını asla istemedikleri için onları duygu sömürüsü ile sürekli baskı altında tutarlar... Kendi çıkarları her zaman daha önemlidir... Nerden mi biliyorum? Ben de o çocuklardan biriyim... Eminim sen de aslında harika bir evlat, iyi bir insan, pırlanta gibi bir gençsin ve ileride çok iyi bir anne olacaksın çünkü "bir anne nasıl olmamali" yı yakinen deneyimledin... Lütfen üzülme ve kendini suçlamayı bırak artık, çünkü ne yaparsan yap zaten memnun olmayacak inan bana...

Annenden uzakta yaşamak zorunda kalacagin bir evlilik tercih etmemen de tesadüfen! çok isabetli olmuş... Kızlarına bu kadar düşkün bir kadın "başka" koşullarda bu kadar erken bir evlilikte mutlaka sorun çıkarırdı zira...

Konu sahibi neden pasif oldu bilmiyorum, ama annesinin durumu icin kendini sucluyor. Evlendi ya. Bu kafadan muhtemelen profesyonel destek alamadan cikamayack. Esinin sabri da bir yere kadar yetecek. Bunun farkinda degil daha

Hayir bizim yanimizda da degil ilk olduğunda gece baslamis ve o gun is yerinde dahil sadece yas akmis gözünden ben istemiyorum icimden geliyo deyip agliyordu bi sorunum derdim yok ki diyordu benim dugunumden 1 hafta sonra olduğu icin ben yalniz kalmasina bağladım bunu, hemen psikologa gitti zaten ilaclara baslayinca birdaha olmadi, simdi kardesim gidecek diye yine rahatsizlanacak gibi ben anliyorum bakisindan durusundan Z zsnn

Annenle baban işsiz oldukları için o dönemde şehirdisinda okuyamadigini yazmiştin sanki... Ayrıca ailenden miras olarak kalan, tapusu senin üstüne hanların hamamların holdinglerin filan yoksa "çalışmadan ekonomik ve sosyal özgürlüğe sahip olmak" diye birşey yoktur...

Ülkemizde maalesef psikolojik hastalıklar giziksel hastalıkların yarısı kadar bile değer görmüyor. Neden konuda anneyi suçluyorsunuz. Kadın sanki tedaviyi reddetmiş. Tedavi oluyor. Ailesi de destek vermesin mi? Bunlar kolay şeyler değil yaşamayan bilemez. Kadın evlatlarına yansıtmamak için de elinden geleni yapıyormuş. Herkesin hayatı normal standartlarda kolaylıkla ilerlemiyor maalesef.

Malesef yorumlariniz cok acimasiz. Bizim yuzumuzden degil bizim icin gidiyor annem doktora, neden bizim yuzumuzden gitsin o zaten bize yansitmamak icin cabaliyor ama biz de kucuk değiliz farkindayiz işte. Ben hasta oldugunu bile kac gun sonra öğrendim söylememis. Diyorum ya annem ilaclar sayesinde zaten suan cok cok iyi. Sadece hastalığı tekrarlayacak gibi suan ve ben bu konuda çaresiz kaldim yazdim

Bu arada cok erken degil 23 yasinda evlendim isim gücüm yerindeydi beklemek icin bir sebep kalmamisti

Yanlış anlaşılıyor yazım ama ben zaten çok sosyal biriyim. Annemsiz birsey yapamam oda bensiz yapamam dedigim konu şöyle, mesela kıyafet mi alacağım annemle gezeriz begenir alırız yada o ayakkabi mi alacak birlikte carsiya cikar bakar aliriz gibi. Pazar var benim evime cok yakin o gelir pazara beraber çıkarız gezmek amaçlı. Yani 7/24 annemle beraber degiliz hem o cok yorgun oluyor isi yogun hemde bizim o kadar vaktimiz yok

Doğru bi tedavi başka çözümü yok her anne üzülür ama bunalıma gidiyorsa başka yolu yok tedavi için ısrarcı olun

Annenizin size sizinde annenize olan bagliliginiz saglikli degil annenizin dizinin dibinde olamazsiniz omur boyu yanlizliginin caresi olarak sizi gormemeli ve cocuklarina bunu yasatmasi vok yanlis. Siz kendi evlilik hayatiniza bile adapte olamamissniz sizinde bence tedaviye ihtiyaciniz var annemsiz birsey yapamam surekli beraberiz falan bunlarda normal degil bukadar kafaniza takmayin anneniz sizin bir hayatiniz olmasi gerektigini bi sekilde idrak etmeli sizde gidip annenizde falan kalmayin lutfen evlilikde boyle bisey degil herseyi anneyle yapmak hele cok sacma siz omrunuzu annenizi mutlu etmek icin gelmediniz bu dunyaya

bence de çok yanlış düşünen sizsiniz

İlaclara devam ediyor doz azalmisti bitiyordu tedavi insallah atak birdaha olmazsa doz artimina gerekte kalmaz

Babam evde ama iste ya uyur ya da gec gelir falan annem aslinda evde kalip kafa dinlemeyi tv izlemeyi seven biri bazen cikalim deriz cikmaz gel deriz gelmez sosyal yasantisi var is hayati var artik tedavisi bitiyordu ben şimdi kardesimde gidince tetiklenecek diye korkuyorum sadece. Sizinde başınız sağolsun mekanı cennet olsun anneciginizin annemde belli buyuk olaylarda yasadi bu aglama krizlerini sadece şükür ki kendinin farkinda hemen doktora gitti

Esim sagolsun cok anlayışlı annemleri de çok sever gerekirse gider orda kalirsin alisana kadar duzenimizi onlara gore ayarlicaz gider aksam yemeği orda yaparsin orda yeriz de dedi ama benim icim asla rahatlamiyo en sonunda bende psikologa gidicem annemi öyle caresiz uzgun görmeye dayanamıyorum

Cok yanlis düşünüyorsunuz

İşyerinde gözlerinden yaş aktigindan sizin nasıl haberiniz oldu?

Annem sabote falan etmiyor ki. Biz esimin ailesiyle de hep bir aradayiz siz dert etmeyin kendinize esimi. Hastalik bu kadin bile isteye boyle yapmiyo kendini anladığı an psikolojik tedaviye basladi herkes oyle kendi kendine kalkıp psikologa gitmez

İşyerinde veya başkalarının yanında da böyle mi? Sadece sizin yanınızda mi oluyor bu krizler

Anneniz çalışıyormuş babanız da sağmış sizde 10 dk mesafedesiniz beden bu kadar yalnızlık hissediyor,

O zaman seninle veya kardeşinle ilgili bir durum yok... Sen niye sürekli kendini sorumlu hissediyorsun? Duzelmek isteyen insan psikologa da evlatları yüzünden değil, evlatları için gider... Çalışabilen, çarşı pazar gezebilen insan gayet iyidir bence ama iyi hissetmiyorsa da yetişkin olarak kendisinin halletmesi gerekmez mi?

Anneniz ilaçlarına devam etsin ilk geçirdiği zamanlardaki gibi ataklar yaşamaz. Doktoruna söyleyin hatta durumu ilacın dozunu tekrar ayarlasın. Bu arada son bahar ruh hastalıklarının tetiklendiği zamanlardır. Son baharın etkisi ile de keyifsiz olabilir. piraye

Haftasonu beraber 1 saat pazara gitmek ya da 2-3 aksamda bir görüşmek sosyal hayatımıza asla engel değil mesela dun pazardi kahvaltiya anneme gittik sonrasinda tum gün esimleydik kahvaltiya gitme fikride esimden çıktı Tamda anlattigim kadar sosyaliz gerçekten bizim hayatımıza bir eksisi yok seve seve görüşüyoruz annemle de yani o hasta olmasa da bu kadar gorusurduk bence

Yok ben ayni sehirde okudum sehirdisinda okuyacak maddi imkanimiz yoktu o zamanlar annem babam issizdi vs simdi maddi açıdan annemler cok daha iyi durumdalar kardesimi okutacagiz insallah

Hastalığı neymiş?

Cok sosyal bir aileyiz babam da dahil ama iste çözümsüz kaldım tedavi de görüyor cok iyi suan sadece tekrarlamasindan korktum ben piraye

Benim bir arkadasimin annesi de ayni seyi yapti, hayatini karartti manipülasyonlarla ne psikoloji kaldi ne fiziksel saglik, 30 lu yaslarinda 50 yaşında gibiydi. Böyle anneleri huzur evine bırakmak lazım. Laf eden mi oldu çıkarıp kapısına koyacaksın "buyur sen bak" diyerek.

Bu arada 23 yas neden erken olsun ikimizde okuduk isimize girdik düzenimizi kurduk ve evlendik bunda garip olan ne

Annem çalışıyor ben çalışmıyorum. Her fırsatta beraber geziyoruz zaten ben annemsiz birsey yapamam oda bensiz. Çarşı pazar hep beraberiz sağolsun esimde cok destek bu konuda hep annemde vardir planlarda bazen yorgun olup annem gelmek istemez. Yani ben bu kadar ugrasirken basa donmekten çok korkuyorum ilaclarina da hala devam ediyor bu üniversite konusuna kadar cok cok iyiydi.

Evet cokta icine atar ilk bunalimi babam battı diye oldu ikincisi anneannem rahatsızlandı o zaman 3. Ben evlenince böyle derin olaylarda sarsılıyor ne yazık ki piraye

gözleriniz kör olmuş. ben size daha çok üzüldüm. gülecek bir durumunuz yok. sizi sarsmak istiyorum ömrünüze yazık olacak böyle. ilerde anlarsınız nasılsa

Aksine o kadar özgür büyüdüm ki çalışmadan da ekonomik ve sosyal olarak özgürüm, ilk tanıştığım ilk aşkım da esim degil burda yazilanlardan bu kadar sey çıkarmanız komik, cocuk sahibi olmakta bence normal

Yok biz esimle 18 yasinda lisede tanıştık cok severek evlendik annemle alakali bir durum değil tesadüf ayni mahallede ciktik tanıştıktan sonra haberimiz oldu birbirimizden, kayinvalideme de cok yakiniz onunla da sık görüşürüz anneme ozel durum değil

Kendisi anlattı doktora gideceği ve böyle bir atak geçirdiği için saklamalı mıydı öyle olsa cok daha fazla üzülürdüm

Konu sahibi birşey daha sorucam, siz niye okumadınız? Şu anda niye calismiyorsunuz? Niye bu kadar erken bir evlilik yaptınız? Özel değilse tabii

Canım eşinle 18 yaşında lisede tanistiginı, aynı mahallede oturdugunuzu, 22 yaşında da evlendiğini kendin yazmışsın... Hangi ara kaç tane başka ciddi ilişkiler, başka aşklar denemiş, farklı insanlar tanımış olabilirsin ki? Bız kafamızdan uydurmuyoruz, sen 2 kere 2 diyince biz de 4 diyoruz doğal olarak... Neresi komik ki bunun?

Neyse ki anlayışlı bir eşiniz varmış. Hem yakın oturmanız da çok iyi. Kardeşinizin de sizin de daha fazla ilgi göstermeniz, emek vermeniz gerekecek bu süreçte.

Annemsiz bir şey yapamam demek yanlış anlaşılacak bir cümle değil anlamı açık, annemiz bir şey yapamam. Siz bu durumdan ilk rahatsız gibi yazmışsınız şimdi normalleştiriyorsunuz ben sorununuzun ne olduğunu anlamadım açıkçası. Memnunuzun da belli ki bu durumdan bi anormallikte görmüyorsunuz, sorun ne o zaman?

Bu yorumundan hiç de öyle eş akrabalari ve 40-50 arkadaşla annenden bağımsız sürekli eşinle gezip tozdugun, sürekli tatillere gittiğin anlamı çıkmıyor... Eğer gerçekten dediğin gibi annenden bağımsız cok renkli bir sosyal hayatın filan varsa tebrik ederim seni çünkü hem bu tip bir anneye sahip olup hem de hayata birey olarak bağlanmak imkansızi basarmaktir...

E tamam devam edin tedavinize, daha bir sey yok ortada hepiniz ayri yönden birakmissiniz kendinizi.

Aslinda babanız var yani ilgisiz de yani ne gibi ilgisiz otel gibimi kullanıyor babanız evi. Ayrıca anneninizin bu tavırları yine hastalanacaginin belirtisi. Şimdiden önceden gittiği doktora randevu alın. Aynı şeyleri bizzat biz evlendigimizde kayınvalidem yaşadı. Okadar içine atmiski bi akşam yemekte resmen bana patladı oglumu elimden alamazsın diye ağladı. Sonrası tabi hergun ağlamalar hastalanmalar bayılmalar. Baktık böyle olmayacak psikolojik tedavi gördü bir buçuk yıl öyle düzeldi.

Psikolojik destek almaya devam etsin ama anneniz için kendi hayatınızı deneyimlemekten yaşamaktan geri duramazsiniz. defne-28

Peki canım, sen bu düzenden çok memnunsan, eşin çok memnunsa, kardeşin okula gidince de devam edersiniz, hatta görüşmeyi birazcık daha arttirirsiniz, böylece annen hiç yalnız kalmaz. Bunalima girmesi için sebep de olmaz... Sorun nerede? Sen çalışmaya başlarsan, eşinle her haftasonu onun -senin ailenle geçirme geçirmeme kavgaları başlarsa, ya da senin çocuğun olursa ne olacak? Bunu planların mı?

Siz evlendiniz diye bunalıma giren anneniz mi arayıp durmanızdan rahatsız? Kendinizle o kadar çelişiyorsunuz ki. İlk mesajla sonrası arasında dağlar kadar fark var. Sizin sorununuz ne o zaman? Her şey yolunda annenizle ilişkiniz olması gerektiği gibi madem gerçekten derdiniz ne? Bizden nasıl bir yorum daha doğrusu nasıl bir yardım istiyorsunuz? Anneniz hastaymış geçmiş olsun ama doktor forumu değil burası neticede.

Sorun daha çok sizde o halde

Ah be güzel kızım bu hikayedeki "acımasız kadın" ben değilim ama sen de haklısın... Ana diyince evladın gözü kör kulağı sağır oluyor... Sen nasıl iyi hissediyorsan öyle yap, nasılsa anne olunca bir gün bir yerde anlayacaksın ne demek istediğimizi...

E ona da yapacak bir şey yok. Neticede biz doktor değiliz. Doktor değiştirebilirsiniz bi ihtimal. Bizden yardım istemişsiniz ama nasıl yardım edelim anlamadım. İş annenizde bitiyor açıkçası ben annenizin de bu durumdan memnun olduğunu düşünüyorum. İstediği şekilde çoluğu çocuğu pervane etrafında. Anneniz sizi manipüle ediyor siz de bu yaşadığınız bağımlılık durumunu normal görmeye başlamışsınız. Söyleyecek bir şey yok hayat sizin hayatınız. Bizim ne anlatmak istediğimizi şimdi değil ama ileride çocuğunuz olduğunda ve bu konuda onunla çatışma yaşadığınızda anlayacaksınız bence

Biz esimle hiç bir aktivite veya tatilden geri kalmıyoruz kendimize de ailelerimize de yeterince vaktimiz var zaten, annem böyle yapmayi ister miydi asla istemez..

Normal olani normal olmayandan önce bir ayirt etmeniz lazim. Her anne cocugu evden ayrilsa üzülür, aglar, heleki giden son cocugu ise bir hüzünlenirler. Bunu bu kadar dramatik hale getirseniz tabi ki alisamaz. Sizde suclukuk psikolijisine girmissiniz. Ben evlendim ondan sonra oldu diye. O zamana denk gelmis olabilir. Ama bir cocugun evlenmesi travmatik bir olay degil. Bence sizin aslinda streste uzak durmak zorunda oldugunuz zamanda kendi kendinize stres yapmaniz tedavinizi de olumsuz etkiler. Bence sizde profesyonel yardim almalisiniz yavas yavas. Herkesin tek bir enerjisi var. Cocuk da istiyormussunuz, gün gelir sizde bitersiniz. Baskalara yardim etmek icin kendiniz de güclü olmalisiniz

Psikolojik olarak rahatsızlandı ve tedavi görüyor demiş. Psikiyatrist olmadığım ve hastayı tanımadığım için teşhis koyamam ama majör depresyon olabilir mesela. piraye

Banınız açılınca okuyun! Annenizi arkadaş olarak gören sadece sizsiniz anne değil sanırım. Anneden arkadaş olmaz anneden salt anne olur! Akranınızla arkadaşlık yapmayı deneyin. Gidişinize belki de siz alışamadınız, o hasta sanarken siz de olmuş olabilirsiniz.

Çocuklarıyla bağlı değil bağımlı bir ilişki kurmuş maalesef. Muhtemelen eşinden görmeyi beklediği ilgiyi de göremeyince sorunlar büyümüş. İyi bir hekimle görüşmenizi aynı zamanda terapi almasını sağlamalısınız. Yorumlarda gördüm ben de annemsiz bir şey yapamam diyorsunuz. Bence sizde bu anlamda en azından birkaç seans terapi alırsanız ileride yaşanacak sorunlara set çekmiş olursunuz.

Ha sorun sizdeymis pardon annenizde değil

Ya kızmayın ama bir anne bu kadar zayıf olamaz. Anneanne hastalanınca, siz evlenince, kardeşiniz okul kazanınca hastalanıyorsa bu işin sonu yok. Sizin anneniz olmadan, annenizin siz olmadan hicbirsey yapamamasıda normal değil. Bağlılık değil bu bağımlılık. Ayrı kalmak, ölüm zor ama doğal durumlar. Bunlara hem onun hem sizin alismaniz gerekli. Yoksa kendi hayatınız da çok zora girecek.

Senin kv durup dururken kendi kendini imha etmiş resmen ne güzel hiç uğrastirmamiş sizi... ay çok güldüm allah affetsin... sahne gözümün önünden gitmiyo, ahahaha

sizde roller karışmış. siz çocuksunuz. anennizi bi sarsmak istedim açıkçası. çocuklarının hayatını mahvediyor. muhtemelen babanızda çok sıkılmış olacakki bırakmış ilgiyi yapacak bişey yok. tedavisini olsun. sizde hayatınıza bakın. annenizin bakıcısı değilsiniz çocuğusunuz. abartmayın

Ne yaparsak yapalım yine de düzelmiyor iste tedavi de görüyor ise de gidiyor bizde hep yanindayiz iyi olmayi en cok annem istiyor ama düzelmiyor sorun burada Pinkflambe

Anneler evlatları ile özel bir bağ kurduğu için her ayrılıkta onlara hüzün çöker. Psikolojik tedavi sonucu nasıl gözlemlerinize göre olumlu bir artısı varsa tekrar devam edebilir. Sizde çalışmıyorsanız gündüzleri dışarıda birlikte gezebilir bir süre kafasını dağıtmasına yardımcı olabilirsiniz.

Benim annem oyle cagirmaz gelin edin demez kirk yılda bir sevdigimiz yemek varsa yaptim gelin sizde yiyin der öyle pesimde bana ayak bagi olacak hareketleri yok yani bence

Görmedim kusura bakmayın bende üniversite mezunuyum 3 sene aktif calistim 1 yıldır issizim şuan bebek icin tedavi görüyorum o yüzden calismiyorum çünkü izin vs cok fazla sorun oluyor bu asamada ozel sektör idare etmiyor insallah bebegimiz olursa biraz buyudukten sonra geri is hayatina donmeyi bende istiyorum

Ben de psikyatrist veya psikolog değilim ama konu sahibinin anlattıklarından gördüğü tedavinin sadece hafif antidepresan kullanımı olduğunu söyleyebilirim. Sağlık ocağında bile isteyen herkese ayaküstü yazıyorlar... Teşhis konulmuş olsa konu sahibi bilirdi diye düşünüyorum...

Siz de sehirdisinda mi okudunuz?

öncelikle çok geçmiş olsun diyorum. Allah yardımcısınız olsun. annenizin bakıcısı vs değilsiniz tedavi olsun diyen yorumlara lütfen kulak asmayın. benim anneciğim de rahatsızdı. hem de senelerce çok doktorlara da gittik hatta hocalara da. bu rahatsızlığı dönemsel oluyordu herhangi bir şeye üzüldüğünde ya da uykusuz kaldığında bi bakıyorduk hasta olmuş. yaşamdan tat almıyordu hasta olduğunda, rutin yaptığı işleri bile yapmak istemiyordu. biz ne yazıkki annemi yeterince anlayamadık psikolojik tedavi gördüğü bir dönemde yaşamını sonlandırdı. annem aşırı derece inançlı bir insandı. ama bu öyle bir hastalıkki bence aklı gitti kendini denize atmasını başka şekilde açıklayamıyoruz. 4,5 yıl oldu acısı zerre azalmadı. bizimki böyle oldu sizinki de olur olabilir diye söylemiyorum asla yanlış anlamayın. size tavsiyem lütfen böyle kötü hissettiğinde asla yanlız kalmasın. gündüz zaten çalışıyormuş akşam da hiçbir şekilde yanlız kalmasın. sizin de bir hayatınız var çok iyi anlıyorum ama kendini iyi hissedene kadar gerekirse sizde kalsın, ya da yanına birini ayarlayın. acil şifalar diliyorum.

Hep komşunun çocuğu daha iyi oldu Bunu ancak yaşayan bilir Gerçekten bu yaşıma geldim ve artık çok yoruldum

Benim annemde böyleydi. Abim şehırdışındaydı hep ben yanındaydım. 1 saat geç kalsam arar gel sıkıldım derdi. Kahvaltıya arkadaşıma gittiğimde ses atardı benimle kahvaltı yapmadın çay koyar insan diye ağlardı. Evlenince çok zorlandı. Bağ kurduğu için böyle. Annemle bağımı ben kesince ikimizde rahatladık. Yanlış yolda ilerliyorsunuz. Bağ kesmek derken görüşmemek olarak algılanmasın her gün bazen konuşuruz giderim otururum eğleniriz ama ben evladım o ebeveyn. Ben onun yanında sürekli olamam. Enerjisel olarak bağımı kestim. Bi yaşam koçu bahsetmişti. "Bu benim duygum değil annemin duygusu, annemin sorunları benim sorunlarım değil, anneme ebeveynlik yapamam, ben bir evladım anne değil" tarzında. Zamanla annemde alıştı. Babam ilgisiz selam dahi vermez eve girince. Aman anneciğim çık gez sende derdine bak dedim. Keyfine bak dedim. Konuştum anlattım. İlaçlarını da kullandı rahatladı. En önemlisi ben anneme o her yalnız kaldığında yanında olamayacağımı öğretmeye çalıştım. Siz böyle yaptıkça devam edecektir. Kolaylıklar diliyorum anneciğinize ve size.

Anneme göre sorun benim evlenmem değil oda bilmiyor neden oyle hastalandigini ama benim dugunden hemen sonra olmasi bence sebebi gayet apacik belli ediyor

Yapamam ne demek? Allah sirali ölüm versin, annenizi kaybedince sizde mi öleceksiniz? Ya da anneniz kardeşinizin yanina tasinsa mesela sizde mi tasinacaksinjz? Annenizde önce siz bağımlılık tedavisi olun bence.

Göbek bağı kopmamış adamlar için konu açılıp duruyor. Bir fark göremedim. Anneniz size siz annenize kötülük yapıyorsunuz

Helal olsun O kadar güzel yazmışsınız ki Bazen anne babalarımızın anne babasıyım gibi hissediyorum Bu toplumda anne babalık kavramı bizlere sanki yanlış öğretilmiş Ben de annem için çok endişe ediyorum Hep annemin istediği gibi bir insan olamadım diye kendimi suçluyorum. Ne yaparsam yapayım olmadı işte Neyse ya

Hayatımda tanıdığım ennn şanslı gelin olabilirsin...

Demek ki doğru yada yeterli değil tedavisi çünkü ömür boyu bunla başa çıkılmaz kardeşinizde evlenecek yine mi başa dönecek belki verilen ilacın dozu artacak hissizleşecek ama bu bunalımlardan iyidir

Konu sahibi bakın herkes aynı yorumu yapıyor sizce sorgulamaniz gereken birşey yok mu?

Bir de annen yalnız değil ki... Evli barkli, kocası hayatta, iş güç sahibi kadın... Eminim senden daha fazla konusu komşusu arkadaşı mesai arkadaşı filan da vardır. Ya sen? Senin annen dışında kimin var? Anneni düşünmek dışında ne uğraşın var? Kardeşin okul için evden ayrıldigi zaman bunalıma girmesi saçma değil mi? Sen bu yüzden okuyamadin değil mi?

Yapacağınız en iyi yardım bu olur yıllardır ne biriktirdi kim bilir

Konu sahibi şu soruları da cevaplarsanız isteğiniz üzerine bir daha girmiycem konuya... Sonuçta sizin açtığınız konuya zaman ayırdım, begenmeseniz de yorum yaptım hakkım helal olsun ama şu cevapları bı alayım önce...

Annemin dışında eşimin ailesi var akrabalarımız var ve yaklasik 40-50 arkadaşımız.. Bazen gezmekten evde oturmuyoruz yani bizde gayet sosyal bi yasam sürüyoruz zaten

Pc'den bakıyorum banlı gibi görünüyor geçici pasif diye Psikiyatr ilk etap da bana mantıklı gelmiyor zaten konu sahibinin annesi hemen psikiyatr ile başlamış. Önce danışan olmak lazım bu durumda bence. Düşünce yapısı değişmiyorsa terapilerden sonra psikiyatra yönelebilir. Duygu sömürüsü yapan anne çok zor annedir. Silahını öyle kullanır ama kendisi de terapi alması gerekir çünkü bu davranış travmatik şeyler yaşamış ebeveyn davranışıdır.

İnanin annemde bilmiyor sebebini benden daha yalniz insanlar var diye kendisi söyler ama engel olamiyo akan yaşlara ilaclari kullandığından beri cok iyi ancak krizleri tekrarlar diye korkuyorum ben

Babanızla olan sorun çözülecek gibi mi? Belki daha ilgili olsa anlatsanız durumu hassas olduğunu dikkat etmez mi davranışlarına

Bisey sorucam annem beni niye manipule etsin eline ne geçsin ki bana bağımlı olsa bazen yemeğe gelin derim yorgunum ben evde durcam bugün der gelmez, tatile gidelim topluca kalabalik dedik siz yapin tatilinizi dedi yine gelmedi yani düşüncesiz bencil beni kendisine baglayan biri degil ki sadece arkadas gibiyiz sık görüşürüz zaten evim yakın sorun bunlar degil kii

Bu durum hiç normal değil ama. Siz birbirinize bağımlı durumdasınız annem tedavi gördü yazmışsınız, tedavisini yapan doktor size hep birlikte gezin, ayrılmayın birbirinizden mi dedi? Dediyse nasıl dedi? Bence sadece anneniz değil siz de destek almalısınız. Anlıyorum vicdan yapıyorsunuz ama bunun çözümü hayatınızı annenize adamak değil. Yarın bir gün çocuğunuz olduğunda da onun hayatını anneannesine mi adayacaksınız?

Evet saklamaliydi diycem ama yine acımasız bulacaksın... Ayrıca işyerinde evde "gözünden yaş akmak" niye bu kadar üzdü sizi? Niye siz haberdar edildiniz bundan?Kriz-atak dediğiniz tam olarak nedir? ben hala anlamadım...30 yıldır çalışıyorum, işyerinde başıma gelmeyen kalmamıştır, bıçaklanmısligim bile var Hiçbirini koştura koştura kızıma anlatmadım. Hala bilmez... Hayatı boyunca onun bütün dertlerini ben bilmek, farketmek ve çözmek zorundayım ama o benim dertlerimi bilmek, hissetmek zorunda değil, aksine kendi dertlerimden onu uzak tutmak benim görevim, çünkü anne olan benim...

Bazı anneler böyle işte nasıl manipüle ettiyse kızı benim annem asla böyle olsun istemez diyor o hasta diyor. O kadar annanem ki böyle diye diye iki kızının burnundan getirdi birinin yanında on iki senedir kalıyor teyzem psikolojik olarak çöktü gördüğüm sayılı güzel kadinlardan biriydi şimdi yüz otuz kiloya yakın yüzünde lekeler olan kırk yaşında altmışlı gibi görünen bir kadın.. mahvetti kızının hayatını annanem sebep oğlu yurt dışına çıkmış yaşamak ona harammiş şimdi artık teyzemin resmen annesinden nefret ettiğini hissediyorum karşısında ağzını acamazdi önceden anneme birşey olsa ben nasıl yaşarım diyordu. Konu sahibinin durumu ilerde böyle olur bu kafayla

O zaman siz fazla üstüne düşüyorsunuz.

İşinde uzman bir doktora gidip en uygun tedaviyi almasını saglayabilirsiniz, hepinizin ayrı ayrı ağlaması çözüm sağlayacak bir yöntem değil. Ayrica çok yakınsiniz bir birinize, babaniz da hayattaymis, ilgilenmese bile evde ki varlığı çok şey ifade edebilir. Bir silkinin kendinize gelin annenizle sosyallesecek planlar, geziler vb yapabilirsiniz.

Yani dediğiniz gibi oldu bende anlamadım ne oluyor falan diye şaşırdık eşimle ama eşim hiç umursamadı mesela o alışmış annem böyledir ben askere giderkende böyle yaptı hergun ağlamış zamanla tanırsın dedi kalktık evimize geldik. Ama tabiki hergun oraya gitmiyoruz diye ağlayıp hastalandım beni hastaneye götür diye arıyordu en sonunda komşu dedi psikologa gidin böyle olmayacak ben desem delimiyim diceyecek karismadim. Hatta doktoru benide çağırmış ama kayınvalidem gidip görüşmemi istemedi ne dediyse doktora öle şükür sonra düzeldi ama sarmiyo ozamanki gibi

Doğrusunu biliyorsanız buraya niye sordunuz? Anneniz hasta siz de pek normal değilsiniz.

Annem bu durumdan memnun degil ki arayip durma der mesela banayani ustune düşen benim aslinda kardesimin hic umrunda değil bu durumlar, ben fazla dusunceli ilgili kalıyorum sevdigim herkese boyleyim ama anneme ozel degil yani hasta degilim bende annem hasta diye yapmıyorum bu ilgiyi herkese ayniyim. Pinkflambe

Sanki sizde de bir hastalık baş gosteecek artık siz bu kadar üstüne düşerseniz anneniz kendi hayatina hiç dönemez ananem de ayni şeyi yaptı şimdi kendi hayatini kararttı. Mesela bir kursa gitsin belediyelerin açtığı kendini eve hapstetmesin sizin de kendinizi silkelemeniz lazım bir eviniz bir eşiniz var çocuğunuz olacak. En güzeli annemizin dışarda yapacağı bir kurs bulmak yeni arkadaşlar edinir odak noktası çocukları olursa çok sıkıntıli olur haywti

Canım 25 yaşındasın, iki yıldır evlisin, annenle telefonla her gün 4-5 defa, yüzyüze en az 2-3 defa gorusuyorsun, evli olmana rağmen çarşı pazar tatil heryere anneni de götürüyorsun. Ve daha kimbilir hayatında neleri belirledi bu durum... Sence bunlar normal mi? Sence annen sana ne yaptığının gerçekten farkında değil mi? Yakında annenden çok senin psikologa ihtiyacın olacak ve gidersen o da sana aynı şeyi söyleyecek... Eşinin anlayışlı olması da büyük şansmis senin için ama bu anlayış da uzun sürmez. Çünkü normal olan bu değil...

Anne anne anne cocuk gibisiniz anlatilanida anlamiyorsunuz malesef:) neden annem beni manipule etsin? Neden cunku bazi anneler boyledir siz yeterince olgun degilsiniz anlayamiyorsunuz sebebide bagimli kisiliginizden heralde yoksa bukadar buyutup dert etmezdiniz daha ortada bisey yok anneniz cocuklarini kendine baksin baglansin onu mutlu etmeye cakissinlar diye yapmis heralde? Neyseki kardesin akilliymis takmiyormus kafaya ama burda yazilanlari kabul etmesenizfe dogru iatediginiz kadar inkar etmeye calisin

Teşekkür ederim

Senin şu anda bir işin yok bildiğim kadarıyla, okumak için bile aile evinden ayrilmamissin, tanistigin ve annenin onayladığı ilk adamla, aile evleriyle, akrabalarla içiçe bir evlilik yapmışsın, şimdi de daha evliliğin oturmadan anne olmak istiyorsun... Hayatin boyunca hiç "birey" olamamişsin... Ekonomik duygusal ve sosyal bağımsızlığı hiç tatmamişsin... o yüzden şu anda yazdıklarımız sana çok yabancı, sacmasapan geliyor ama 10yil sonra anlayacaksın niye erken olduğunu...

Zaten 2 senedir psikolojik destek alıyor cok iyiydi ama ben yokken en azından kardesim evdeydi şimdi o da gidecek yalniz kalacak diye üzülüyor malesef tetikleyecek basa saracak diye çok korkuyorum Calypsoooooo Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bence acilen psikolojik destek almalısınız çok sağlıksiz bir şekilde annenize bagimlisiniz yukarda yazdığım olayı lütfen okuyun ben size çok üzüldüm anneniz resmen manipüle ediyor

Benim uzulecek bir durumum yok merak etmeyin siz beni ben sadece care arıyorum annemin rahatsizligina bu kadin canavar mi canim benim hayatimi neden manipüle etsin aa

Annem bana yansitmamak icin elinden geleni yapıyor ben çok farkındayım. Sadece artik 25 yaşında olduğumu ve herseyi bildiğimi unutuyor. Psikolojik birşey malesef onu asla suclayamam o da beni üzmek hic istemez eminim.

Annenizin durumu hiç normal değil evladının hayatını bu kadar sabote etmek yazık gerçekten Eşinize acıdım en çok ben böyle bişeye asla tahammül edemezdim