Sende eşine bırak çık biraz kendini dinle bana cok iyi gelirdi bebeleri bırakıp arada tek takılmak Hatta esim derdi çık diye beni bunalmış görünce cocuk ikimizin sorumluluklarda oyle

Yanıtı sosyal etki insan yaşamının zorunlu bir basamağı gibi görülüyor. Ben de ataerkil, sorumluluk almayan, kendi başına çocuk bakamayacak adamlardan bebek yapmayı anlamıyorum. Bile bile lades geliyor

Arkadaşlarınız yoksa da çıkın sadece yürüyüş yapın, oturun bir yerde kahve molası verin. Alışveriş yapın. Dinlenmiş olarak dönersiniz. Araları çok az, elbette bunalirsiniz.

Bende ondan bahsediyorum tek takılmak derken ister, tek ister arkadaşlarla çocuksuz takılmayı kastediyorum Artirsaniz cocuklar küçükken çok daha fazla ihtiyaç duyuluyor boyle kacamaklara

Al benden de o kadar. Kk da gezindikce cocuk fikrinden uzaklasiyorum.

Aynen öyle. Sanırım eşime daha fazla sorumluluk yüklemeliyim çocuklar konusunda

Desenize kalan 3.5, yıl kızımı saymiyorum o kolay sağolsun, simdiden belli bana arkadaşlık edeceği

Selam kızlar. 2 tane bebeğim var biri 3.5 diğeri 1 yaşında. Çok şükür Allah canlarına sağlık versin. Ama ben bazen artık evden çıkamamak, çıksam bile burnumdan gelmesinden bıktım artık. Korona çıktı diye bı yere gitmeye çekiniyorum resmen. Gittiğim yerde çocuklar hasta olur mu acaba yada gittigim kişinin çocukları hasta olursa diye düşünmekten dolayı gitmeye çekiniyorum. Bazen gitsem bile oğlum anne anne anne anne diye bunaltiyo beni ne sohbet edebiliyorum doğru dürüst ne bisey. Sıkıldım artik bu durumdan Bugün eşimle çıktık sonra eve geldik eşim geri arkadaşlarıyla takılmaya gitti mesela ne güzel 2-3, saatte olsa gidiyo kafasını dağıtıyor ama ben yapamıyorum işte arkadaşlarım hep uzaklar öyle hemen çıkayım gideyim diyebileceğim bı yerde değiller maalesef. Bilmiyorum ya arkadaş ortamına girmeyi rahat rahat sohbet edebilmeyi özledim sanırım. Benim gibi duyguları yaşayan hanimlar ne zaman gecicek, ne zamana kadar devam edicek bu böyle

Arkadaşlarımızla pandemi sürecinin en başından beri görüşmedik. Çok çok bunaldığımızda parkta ayak üstü görüşmüştük. Şehrin uç noktalarında oturuyoruz. Ortada bir yerde buluşuyoruz :) Artık dayanılmaz bir sosyal açlığımız olunca hasta olanlar gelmesin şeklinde oturmaya başladık. İki çocuklu olanların çocukları sizinkiler gibi çok küçük. 2,5 a 1 yaş gibi. Benim henüz 5 aylık. Bir kaç seferdir görüşüyoruz çocuklar için bile öyle iyi oldu ki. İlk oturmamızdan beri çok değiştiler ehlileştiler resmen Bir de arada babaya çocuğu bırakıp 1 saat bile olsa kendinize vakit ayırın. Çok nadir de olsa yapıyorum. İnanın iyi geliyor.

Çocuktan sonra yaşayacaklarımı bile bile istedim kızımı. Evet bunaldığım zamanlar oluyor ama bildiğim şeyleri yaşıyorum, keşkem yok. Evde duracağımı, biraz daha kısıtlı yaşayacağımı, hayatımın tamamen değişeceğini ve eski serbest yaşantımın olmayacağını biliyordum. Bu yüzden de zor gelmiyor. Bence birinci çocuktan hemen sonra ikinci çocuk ciddi bir karar. Çok ciddi.

Çocuktan sonra bekar gibi gezmek imkansız hale geliyor maalesef hele iki çocuktan sonra çok zor, benim bunu kabullenmem zor oldu ancak çocuklu şekilde gezmeyi öğrendim diyelim. Arkadaşlarımın da birer ikişer çocukları var ev ortamında buluşursak evin b. ku çıkıyor ama o an evden yükselen çocuk sesleri, kahkahalar, bir tarafta ayağında sallayıp uyutmaya çalışan, diğer tarafta oyuncak kavgasına düşen çocuklarımızı ayırmaya çalışan, öbür tarafta çay tazeleyen birilerini görünce oturup iki dakika izliyorum. Bana muhteşem bir tablo gibi geliyor yaa hem bize iyi geliyor hem çocuklara, kendimi hiç o kadar yorgun ama bir o kadar da dinlenmiş yenilenmiş hissetmiyorum başka zaman. Dışarıda buluşalım dediğimizde de çocukları alıyoruz yanımıza, kum havuzu olan, oyun parkı bulunan alanları cafeleri tercih ediyoruz, çocuklar orada oynarken biz de kahvemizi içiyoruz, tabi uzun soluklu olmuyor eski zamanlardaki gibi ama yine de insana iyi geliyor

Tabi arkadaşlarla vakit geçirmenin tadı ayrı olur ama o mümkün değilse de kendinizi tamamen eve kapatmayın, tek de olsa çıkın dışarıya.

Bu dediğinizi senede iki sefer falan anca yapabiliyorum :)) Ama sanırım tek takılmak ayrı güzel olsa da insan bazen arkadaşlarıyla sohbet edip sosyalleşmeyide özlüyor

İnanın o kadar haklısınız ki bende bazen sorguluyorum kendimi hatta. yani diyorumki madem bu kadar bunalacaktin, neden çocuk yaptık ki? Yada ikinci neden ki? falan diye ama biraz daha kapsamlı düşününce amaan onlarda olmasa bı sure sonra o hayatından da sıkılıcaktin keşke bı cocugum olsaydı diyecektin diyorum kendi kendime böyle bı döngü içinde dönüyorum işte

Bende özledim. Çok haklısınız

1 yaşındaki öğle uykusuna yatınca çık. Uyandığı zaman eşin yemeğini yedirsin. Bakacağı sürenin bir kısmı uykuda geçeceği için aklın evde kalmaz. 3.5 yaşındakine de artık baksın bir zahmet.

Şu kısmı değiştirin Arkadaşla oturmasanız da bi kahve içmeye, bi yürüyüşe çıkın çocuksuz Kendinize zaman ayırın Diğer türlüsü tabi ki aşırı bunaltıcı

Evet çok iyi gelir eminim. Yaz gelsin hem çocukların hasta olma ihtimali azalır hemde korona biraz daha durulacaktır inşallah ozaman şimdi kış ya bide oyuzden bukadar bunaldım galiba

Ortalama 7 yıl Celal şengör evlenirken eşi çocuk istiyormusun diye sormuş Şengör ise vala karnında 9 ay senvtaşıyacaksın 2 yıl sen emzireceksin 7 sana bağlı bir hayat olcak Sen tamam diyorsan benim işim kolay ve zevkli demişti Bayılmıştım bu açıklamaya Konu sahibi 7 yıl ortama Bekarlık gibi asla olmayacak Hep düşünmen gereken birşeyler sorumlulukların olacak

Çocuğum olmadan önce görüşüyorduk rahat rahat ama şimdi her zaman musaitlik olmuyo iki tarafta da ya çocuklar hasta oluyor, ya eşimin işleri çıkıyor, ya arkadaşım müsait olmuyor vs. Yinede tabiki imkansız değil ama biraz daha zor oluyor yani ZmraKs Ya ümitsizsiniz, ya da ümit sizsiniz Anneler

Evde en ufak bir sey eksikse heyecanla ben alirim diyorum ve markete cikiyorum cunku markete yalniz cikabilmek, raflari bile dolasabilmek bir luks benim icin.2bucuk yaş iki bebe annesi

Çok haklısınız çocuklar küçükken insan daha çok ihtiyaç duyuyor bencede çünkü bütün gün evde oluyoruz zaten özellikle korona çıktıktan sonra hiç çıkamaz olduk.. benimle duygu karmaşami paylaştığıniz için teşekürler tavsiyenize uyacagim ZmraKs Ya ümitsizsiniz, ya da ümit sizsiniz Anneler

Çok teşekkür ederim Amiin, bütün çocuklar sağlıkla buyusunler inşallah P -pelin Aktif

Amin canım, sanada aynı şekilde. Bak oku burda yazanları hepsinin geçmiş bizimki mı geçmeyecek

Varlığı bi dert yoklugu yara... Sakasi bi yana cok guzel bi duygu ama arada düştüğümüz oluyor. Boyle zamanlarda kendimize özgürce vakit ayirabilirsek hem sarj oluyoruz hemde daha verimli ve mutlu insana dönüşüyoruz şahsen ben öyleyim eşler birbirine fırsat tanımalı ebeveynlikte

Arkadaşlarınız uzaktaysa böle tek başınıza kendiniz için alışverişe çıkıp sonrasında bir kahve için, yürüyün. Eşiniz baksın çocuklara o sırada. Ara ara yapın bunu.

Haklısınız sanirim. Normalde senede belki iki sefer falan olur bu ama biraz daha sıklaştırabilirim. Yinede arkadaşlarla olmakla tek takılmak farklı oluyo tabiki tek takılmak bile beni motive eder yinede zeysmother Eylülün

Sağlıkla büyüsünler güzel anne Anne olmak zordur evet ama bazılarına çok yakışır

Evet haklısınız çok ciddi ama yinede kızımdan dolayı hiç pişman değilim ya Beni asıl zorlayan oğlum, aslında oda enerjisini atamıyor ve haliyle bize sarıyor bu sene kreşe vermeyi düşünüyorum korona da azaldı iyice bakalm

Ya arkadaşlarım yakında olsa bende çıkardım elbette. Yani babası bakar yoksa bakmaz değil ama şöyle alıp başımı çıkayım desem arkadaşlarım en az 2 saat uzaklıkta oyuzden hem onların hem benim müsait olduğum bir zamanı bulmam gerekiyo birde zaten günün yarisi yolda geçiyor gibi bişey oluyo diğer konuda haklısınız sanirim anne olarak çocukları biraz daha kendimizinmis gibi sahipleniyoruz bende anneme giderim 1 haftalığına falan ama tabiki çocuklarla

Arkadaşlar uzaktaysa çocuksuz da görüsmeyecek miydiniz yani, çocuklarla ne ilgisi var ki o zaman? Mesafe iki saat ise ortada buluşabilirsiniz. Siz nasil tüm gün cocuklarla kalabiliyorsaniz, babası da 5-6 saat kalabilir merak etmeyin. Yapamaz, beceremez, idare edemez derseniz baba zaten hiç gönüllü olmaz. Birakin başa çıkmayı öğrensin, biraz da o bunalsin.

Kıyamam bende böyleyim şuan markete bile gitmek biraz kafamı dagitiyo oda oğluma yakalanmadan gidebilirsem tabi ZmraKs Ya ümitsizsiniz, ya da ümit sizsiniz Anneler

Ya amacım sizleri uzaklaştırmak değil gerçekten. Şimdi çocuk vaar, çocuk vaar yani her çocuk bir olmuyor kimisi biraz daha zor oluyor ne yazık ki kimiside kolay. Mesela kızım dışarda gezmeyi çok sever suspus durur ama oğlum doğduğundan beri ne zaman dışarı çıksam pişman olarak geri dönmüşümdur. Oyuzden tamamen sogumayinda mesela çocuk yapacağınız zaman bunları da düşünün, göze alın en azından neyle karşılaşacağınızi bilmiş olursunuz olaya bu yönden bakın ZmraKs Ya ümitsizsiniz, ya da ümit sizsiniz Anneler

Ben de cocuklarim kucukken ozellikle de emiyorlarken bir yere gitmek olarak degil de evde bulusmak uzere duzenliyordum bulusmalari. Daha rahat geliyordu bana cunku emme islemini daha rahat halledebiliyordum. Ama hicbir davetten de geri kalmazdim pandemi oncesi :) Yanima bana yardimci olabilecek kardesimi de alip gidiyordum cocuklarla gidiyorsam Veya denk geliyordu esim birakiyordu ama en olmadi yakinsa taksiyle vs gidiyordum. Cocuklu arkadaslarimla bir araya geldigimizde inanilmaz bir curcuna oluyordu ama biz o curcunayi seviyorduk, birinin cocuklari daha buyuktu o biraz kafamizi utuluyordu ama onu oyle kabul ettik ajdjfj :) canim benim. Cok yardimi olmustur bize. Cocuklarimizin bezlerini bile degistirirdi. Bir arkadasimla ayni zamanlarda dogum yaptik, lohusayken de destegini cok gorduk, yakinimda bir yere gidiyorsa bana ugrar bir kek bir borek ne yaptiysa getirirdi yersiniz diye. Biz curcunadan sikildigimizda da tv acarak ya da tablet vererek daha sakin bir ortam sagliyorduk. Simdi biraz daha buyuduler, hepimiz biraktik cocuklarimizi hepimize orta bir mesefede bir kafede bulustuk, eglenceliydi. Simdi lise grubumuzla bir bulusma ayarlamaya calisiyoruz ortak bir yer belirlemek icin. Sehirdisinda olanlar da var cunku. Bu kismi biraz zorluyor evet :) Herkes ayni anda musait olamayabiliyor. Sabredin, emme islemi bitsin cok daha rahat edeceksiniz. Bunlari anlatiyorum cunku benim icin de bir utopya gibiydi ama gecti gitti bile. Tekrar calismaya basladim, bir cevre edindim burdan da, pandemiden once sosyal medyadan tanistigimiz anne gruplariyla da bulusmalara basladik yeniden, biz sosyallesirken cocuklar icin de bir etkinlik duzenliyoruz. Biz kekimizi boregimizi yerken cocuklar oynadilar kendi aralarinda sonra da bir marangoza gittik, arkadasimizin babasiydi. Civi caktilar, odun sekillendirmeyi izlediler vs. Boyle gruplar olabiliyor instagramda, cevrenizde var mi diye bir bakabilirsiniz. Saglikla buyutun :)

O kadaaarrr haklısın ki... Ancak ne yazık ki tavsiye veremiyorum, kelin ilacı olsa kendi başına sürermiş... Tüm içtenliğimle Allah gönlüne inşirah versin diyorum, zor bir durum

O zaman bebeler babaya teslim :) çocuksuzken de arkadaşlarımla oturuyorduk ama bir noktadan sonra benim beynim kaldırmıyordu o sesi geçen oturduğumuzda bir anda hepsi sustu garip şekilde. Aa biz bağırarak konuşuyormuşuz dedik bir noktadan sonra ses umurumuzda bile değil artık koyu sohbete devam.

Eşiniz tam olarak bu durumun neresinde? Kendi çıkıyor siz neden çıkmıyorsunuz? Bir saat iki saat bakıversin bir zahmet, arkadaşlarınız uzaktaysa bilesiz kendiniz çıkın dolaşım, oturun bi kahve için yürüyüş yapın Babaları baksın.

Evet buda çok iyi gelir eminim ya arkadaşlarımın çoğu bekar yada çocuksuz şuan oyuzden çocuklarla gidip onları bunaltmak istemiyorum zaten çok sık görüşmüyoruz görüşüncede rahat olalim. istiyorum gerçi onların bi sıkıntı çıkaracağını hiç sanmıyorum ama işte ben kendimce öyle düşünüyorum

İyice bilinçli olduğunda rahata erersiniz Yani biri okula gider diğeri sizle gezer Ya da onun da kreş yaşi gelmiş olur. Ben bu yuzden aralarında biraz yaş bıraktım. Bebek doğduğunda kızım 1. sınıfa gidecek ve onun bana baya faydası olacak Çünkü kendi ihtiyaçlarını karşılıyor artık

Şu bir gercek ki çocuk olduktan sonra eskisi gibi olamayacak miyim sözu cok büyük bir tuzak. insanı öyle bir içine çekiyor ki oğlum ilk olduğunda eski resimlerime bakıp bakıp ağladığimi biliyorum. evet hiç bir zaman eskisi gibi olmuyor. bazen berbat oluyor. ama hiç bir zaman onlarla olduğu gibi olmuyor. ben de com keşke yalnız çıksam, bir nefes alsam dedim ki hakkımız çıktığımızda bile özlemle koşup sarıp sarmaladim. sizin ikisininde yaşlarının küçük olmasi çok büyük bir etken. dışarı ciksaniz bile bu öyle büyük bir zaman dilimi olmaması gerekiyor. ama eminim dinlendirilmeye deli gibi ihtiyacınız var... az daha sabır ne diyelim...

Allah bağışlasın oncelikle hepimizin kuzusunu bende de var iki tane biri 5 diğeri 1.5 sizin ikisinin arası biraz daha azmis dinlenme veya bebeyi bırakıp çıkma durumu çok olmamıştır muhtemelen ondan bunalir tabiki insan. Bide hiç ama hiç arkadaşınız yoksa bile tek gidin bikac mağaza dolasin bı yerde sevdiğiniz biseyi yiyin için öyle dönün eve. Bu bile iyi gelir bence. Eşinizin arkadaşları veya arkadaşlarının eşleriyle tanissaniz bı arkadas çevreniz olur arada gidip geleceğiniz veya dışarda gorusebileceginiz. Ben aynen böyle yapıyorum ama memeden kesince en çok rahatlıyorum. O zamana kadar çocuklarla gidiyorum cunku bensiz durmaz pek. Büyügu emzirme bittikten sonra akşam 7.30 da uyuturdum daha sonra uyansa bile benimle bı işi olmayacagi için babasi uyandığında su isterse suyunu verir veya yanına uzanır geri uyurdu. Ben kizkiza o an ne planladiysam onu yapardim. Sinema, cafede buluşma, dışarda gün yapardık. Şimdi yine emzirme bitsin başlarız yavaş yavaş ikisinide babasina bırakır çıkarım. Arkadaşım yok burda demişsiniz ama kaç senedir ordasiniz? Arkadaş birazda çabayla olan bişey en başında. Biraz girişken olmayı deneseniz? Mutlaka eşinizin arkadaşları veya onların eşleri vardır. Benim şuan tüm çevrem bu şekilde oluştu. Ve gün, doğum günü, kizkiza takılma sürekli bişey oluyor yani..

Eşin çocukları sana bırakıp arkadaşlarıyla çıkıyor da sen neden ona bırakıp arkadaşlarınla çıkmıyorsun ki? Tabii ki bunalirsin. Sen anneysen o da babası. Allah korusun hastanede işin olsa mesela baba bakamayacak mi çocuklarına sen yokken? Bence kadınların en büyük hatası çocuk kendi maliymis gibi davranması. Benim annem her sene bir ay kendi anne babasını ziyarete ve yılın o döneminde toplanan hasadimiza yardıma giderdi. Bize de paşalar gibi babam bakardı:)

Çok teşekkürleer Pandemiden önce bende davetlere falan gidiyordum dediğiniz gibi özellikle evde olanlara ama sonra artık olmamaya başladı gidemedim maalesef. Şu dedigniz insta gruplarını bende duymuştum ama ulasmayi denemedim hiç cocuklar küçük nasılsa büyüyünce yaparım diye kaldı oylece de. İnanın çok motive oluyorum böyle okudukça en azından karamsarlıktan cikiyorum geçeceğini anlıyorum. Biraz daha sabır güzel günler yakında diyelim ozaman

çocuğu olan çoğu insanın özgürce gezip dolaşabilmeyi, bekar günlerini özlediğini görüyorum. kesinlikle sizinle alakalı değil yalnız madem eski özgür günlerimizi özleyeceğiz ve hayatımıza bir ton kısıtlamalar gelecek neden çocuk yapıyoruz? sorusu ister istemez kafamda canlanıyor. o kadar çelişkili ki, bir yandan deli gibi çocuk arzulamak ve dünyaya getirmek ama bir yandan da hayatımızın tamamen başka bir hayata, olumsuz anlamda evrilmesi. dediğim gibi bahsettiğim çelişki asla sizinle alakalı değil sadece neden diye sormaktan kendimi alıkoyamıyorum. madem çocuk bu kadar kısıtlayıcı bir unsur neden çocuk yapanlar bu kadar fazla..