Zorlu bir süreç tabi Allah kolaylık versin sabırlar ersin canım sana. Fakat böyle de geçmez bir ömür biliyorsun. Sana iyi gelen şeyler yapmaya çalışabilirsin değişiklik olsun diye yani. Ufakta olsa küçük bir tatil gibi değişiklik yapıp biraz ortamından çıkabilirsin mesela. Zorlu süreç evet ama atlatılmaz değil. Allah kolaylık ve sbaırlar versin sana canım.

sanırım ben bastırdım. insanlar aradıkça açmadım teli ama aklıma geldi ağladım. ama bitmedi. şimdi sıkıntılarımın altında bu var sanırım. sanki artık ben o olaydan sonra başka biri oldum. küretajdan önce ve sonra... huylarım değişti.. annemle aynı şehirdeyiz gitmek istemiyorum işe gitmek istemiyorum... nöbet çıkışı gezmeye çıkıyoruz zevk almıyorum. sadece gün geçiriyorum. küçük olaylarda eşime sarıyorum. yanlızım sanki, öylece yanlızım...

canım 2ay önce aynı şeyi ben yaşadım 10haftalık düşük yaptım ve o an benim içinde herşey karanlıktı herkes kötüydü sözler yaralayıcı bakışlar alaycı ne bilim iyi olan ne varsa kötü geliyordu. çok büyük bi yıkım oldu benim için ben o bebeği 2sene beklemiştim ama gitti işte. herkes çok abarttığımı söylüyordu ama ben acımı dibine kadar yaşadım sonra tekrar iyileşmeye başladım şu an kendini nasıl hissediyorsan öyle davran ağlamak istiyorsan ağla yani acını sakın erteleme. sonra iyileşmen daha kolay oluyor. ve bu durum inan geçici bi süre sonra unutacaksın hatta geri gidip düşününce ne kadar küçük şeylere takılmışım diyeceksin ama bunu o an yaşarken anlamıyorsun anlamada zaten. nasıl hissediyorsan öyle ol. güçlü görünmeye çalışma. inşallah sende kısa sürede atlatırsın

Zor bi süreçten geçiyorsunuz. Allah sabır versin.

Zor bi dönem belliki ve eşinizle yada kendinizle atlatabilceğiniz kadar kolay değil. Psikoloğa gidin sizi tanımayan yardımcı olmak için uğraşan birine içinizi dökmek gösterdiği yolda ilerlemek işinize yarayabilir. B

içimde hiç bitmeyen bi huzursuzluk, bi mutsuzluk ne yapsam geçmiyo... nisbhr

arkadaşlar uzun zamandır anlatıcam tutuyorum kendim... yeni evlendim 7 ay oldu gerçekten eşimi çok seviorum... sabırlı sevecen ilgili bi eş... benim derdim kendimle...10 haftalık düşük yaptım. ondan öncede kalp atımları nedeniyle sıkıntılı günler geçirmiştim. kanamam oldu ve 3 hafta önce küretaj oldum. ondan sonra bi türlü kendimi toparlayamadım. herşeye takar oldum. o kadar hassasım ki... biri bişey söylüyo daha önce bana ne söylediyse beni onlarıda yüzüne vurup içimi rahatlatıyorum... eşimin üzerine gidiyorum... onun için küçük olan şeyler benim için kocaman olay oluyo büyütüyorum. sürekli ağlıyorum. ben böyle değildim... sanki herşey herkes üzerime geliyo... sinirlendiğim zaman gözüm kararıya... öfkeme hakım olamıyorum. gözüm pencereye takılıyo... hamileliğim aklıma gelince gözlerim şişene kadar ağlıyorum. kimse beni anlamıyo sanki. kimseye derdimi anlatamıyorum. eşim farkına varıyo düşünme artık diyo ama söylemeyle olmuyo ki... ben napim ya... G