esasında yazmak istiyordum ama gecmiste 2 konu falan açtım sanırım bununla ilgili. tekrar taşımak istemedim buraya. ama garip bir şekilde atlatamıyorum. fazla değer vermişim sanırım alamıyorum geri. K kedi annesi fundy örnek

bir çoğumuz işyerinde sorun yaşıyoruz bazen uzaklaşmak yeni yerlere yelken açmak iyidir ama kaç kaç nereye kadar bulunduğun şehir ve yerin iyi ise hobi edinin bu çk eğlenceli kurslara gidin ben ing kursuna gittim yaşıma rağmen çok güzel arkadaşlıklar edindim şuan gerçi işyerinde bende mutlu değilim çıkma noktasındayım ama değişebilir herşey seninle R

Sorun nedir herkesin birleşip sizin saf dışı bıraktırıcak kadar R

Tartışmalarınızın sebebini bilmiyorum ama burda bir çok üyeye verilen tavsiyedir sevmediğiniz insanlardan uzak durun diye. Bence de kimse kimseye bağlı değil onların kararı bu yöndeyse üzgünüm ama saygı duymak zorundasınız. Kendinize iş dışında bir çevre edinseniz? R

Olayı anlatsaydınız daha ışıl ışıl olurdu düşüncelerimiz.. Veryansınlarınızın tek kaynağının işinizde çok boş insanlar olmasını anlıyorum.. İş yoğun olmadığında insanlar birbirine sarıyor.. Hepsi boşluktan

Evet, hayat iniş çıkışlarıyla güzel. Ama şu aralar herkesi kendime taraf gibi hissediyorum. Herkes benim aleyhime iş yapıp mutsuzluğumdan hoşnut oluyor gibi geliyor. işyerinde yaşadığım son olaydan sonra böyle oldum. Benle yaşıt arkadaşlarımla olan bir durumdu. Sorunu yaratan da direkt ben olmadığım için çözemiyorum. problemi yaratan kafalarla çözülmüyor. Sanki bir şeyler bilerek yapıldı, bilerek bir şekilde saf dışı bırakıldım gibi hissediyorum. Kendini geri çeken, çekmek zorunda olan bendim bu arada. Bu arkadaşların nişan- düğünleri olacak mesela ve ben olmayacağım. Ortak arkadaşların hikayelerini falan gizledim sosyal medyada, hepsini beraber görünce kendimi kötü hissettiğim için. Kesinlikle kıskanmakla alakalı değil sadece bunu mu bekliyorlardı diyorum içten içe. Öyle tuhaf bi his ki bu. Herkes olan sorunu yok sayıyor. Hiç büyük sebepler değil tartışılan şeyler ama öyle uzatılıyor ki. Hal böyle olunca kesinlikle istiyorlarmış böyle bir durumu diyorum üzülmeyi bırak diye telkin veriyorum kendime.. ama bir yere kadar, sonra yine aklıma takılıyor. en kötüsü de benim üzüntümden keyif alan insanları görmek. bu benim canımı en çok yakan şey, sahtelik de en yapamadığım şey ve doğal olarak mutsuzluğumu gösteriyorum yer yer. Her şey bi an çok yolunda, bi an mahvolmuş gibi.. bu düşüncelerimi değiştirmediğim sürece nereye gitsem aynı duygular olacak belki ama yok düzelemiyorum. mutluymuşum gibi yaparak kendimi kandıramıyorum. Ama bi bakıyorum benim üzüntümde katkısı olanlar hep mutlu. Her dakika mutlu olamayacağımı bazen nötr olmam gerektiğini hatırlıyorum. Sahip olduğum şeylere sevinerek mutlu olabilmek var sürekli aklımda ama bazen başaramıyorum. Başkalarının sebebiyet verdiği ve iraden dışı gelişen şeyler yüzünden üzülmek, bu gibi şeylerin benim değerimi düşürmediğini bilsem de kendime engel olamıyorum. Belki tayin ister dönerim memleketime bir süre sonra, ama kalacağım süre zarfında beni üzen insanlar yokmuşcasına mı davranmam gerekiyor mutlu olabilmem için, bilemiyorum

Kendinize sosyal aktiviteler bulun böyle yapmacık mutlu görünmezsiniz gerçekten mutlu olursunuz :)

up Sarjli dis fircasi 🌱 Üyelik

erkek arkadaşın da mı aynı işyerinden?

erkek arkadasina hangi sifatla kendine bu hakki gorup hakaret ediyo nasīl bir ortam çözemedim

bunu yapıp hala kendini haklı görmesi komik değil mi

Bir değil birden fazla insan seni yalnız bıraktığına göre onlar bugüne kadar dolmuş. Son yaptığın bardağı taşırmıştır R

zaten hatam o oldu, sevmediğim insanlala sırf kesişme noktamız var diye tahammül etmek. ve evet sanırım farklı bir çevre edinmem gerek Sarjli dis fircasi 🌱 Üyelik

Kizlardan biri erkek arkadaşımla tartıştı. Mecbur taraf olmak zorundaydım, adı geçen kisi hakaretler yagdirmisti çünkü.