Size özet geçmeye çalışıcam inşallah çok uzun olmaz. Ablam 10 yıl önce kaçarak evlendi ablama çok değer veriyordu kabullenemedi gitmesini hala da affetmedi kaçtığı zaman küçüktüm sevgilisi olduğunu hatta kaçtığını bile biliyordum. O zaman çok kızdı dövmeye bile kalktı. Nerden biliyim o yaşta doğruyu yanlışı. O sinirle okuldan da çıkardı beni kendi çabalarımla dışardan bitirdim. Şuan üniversite okuyorum çok şükür. Asıl derdim şu ki babam 16 yaşından beri kapanmam için baskı yapıyor. Başlarda onun korkusundan o evdeyken misafir gelirse bi yazma falan takıyordum. Dershaneye başladığımda tamamen açıldım zaten babam şehir dışında çalışır haftada bir gelir birde kışın hep evdedir. O ara okuyorum diye çok ses etmedi bizim oralarda okuyan kızlar biraz daha özgürdür pek karışılmaz aslında babam da okumamızı hepimizin meslek sahibi olmasını istiyordu allah var üniversiteyi kazandığımda övünerek anlattı neyse tamam dedim sonunda kabullendi. Okulun bitmesine bir sene kaldı zaten diye düşünürken geçenlerde uzaktan bi akrabamızın düğünü vardı kuzenlerim gideriz hep beraber dedi bende bir heves hazırlandım çünkü yaklaşık 4 senedir bir tane kuzenim hariç kimsenin düğününe gitmedim o düğünde babam yoktu çünkü. Neyse ben hazırlandım gayet normal bilek pantolon uzun kollu salaş gömlek topuklu normal düz fön yani. bana böyle mi geleceksin dedi evet dedim git düzgün bişey giy gelip beni rezil edeceksin bilmem ne dedi bende böyle yapacaksan gelmiyorum dedim cehennemin dibine dedi. Hayır kapanmamı dini açıdan yapsa belki bi nebze anlayabilirdim. Tamamen millet laf eder kafasıyla gidiyor. Bugün de bir nişan vardı ogullarına gelinine tek tek gelecek misiniz diye sordu sadece bana sormadı zaten gel dese de gitmezdim ama insan üzülüyor şehir dışında okuyorum yılda taş çatlasın 3 defa arıyor. Erkek arkadaşımın babası onu bazen günde 2 defa arıyor ilgiye boğuyor çok kıskanıyorum keşke benim babamda böyle olsa diye çok dua ettim istenmeyen evlat gibiyim canım sıkıldı içimi dökmek istedim. Abse10

Evet haklısın kırılmakta İçten gelmeli bence bu durum

Aynen öyle

Herşey, herkes değişiyor ama babamın kafa yapısı değişmiyor umudu kestim zaten de ne biliyim zoruma gidiyor.

İnsanlar evlatlarını yetiştirirken 1 defa doğruyu yanlışı anlatır dini açıdan sonra örnek olur. Ki insanız aklımız var doğruyu yanlışı zamanla düşünerek karar verebiliriz. Keşke baban elalemin değmeyecek 2 kuruşluk muhabbeti yerine sizin ne istediğinize saygı duyabilseydi. Bu zamandan sonra tek yapmanız gereken maddi açıdan kendinizi ispatlayıp verdiğiniz kararları onlara aşılamak. Eğer okuldan sonra bir iş bulursan farklı şehirde yaşayıp belirli aralıklarda ziyaret edersen canın fazla sıkılmaz. Anneniz ne düşünüyor sessiz mi kalıyor babanızın davranışları karşısında?

Kesinlikle öyle içten de gelmez bu saatten sonra.