Acaba olayları biraz fazla mı dramatize ediyorsunuz? Namusla sınanmak derken ne demek istediniz? Boşanmak zor bir süreç evet, kimsenin acısını başkalarıyla kıyaslamak da doğru değil ancak insanlar nelere göğüs germek zorunda kalıyorlar. Sizin bu ruh halinden çıkmanız için önce kendinize acımayı bırakmanız lazım.

Boşanan insanlar namuslarını neden kaybetsin anlayamadım, çaldınız mı, çırptınız mı, harama mı el uzattınız... Bu kafayla giderseniz iyileşemezsiniz tabi. Boşandıysanız da boşandınız dünyanın sonu değil ya hayatınıza devam edin.

zamanla değişecek işte Öncelikle yükünüzden kurtulun Yani destek alın ve sizi aşağı çeken şeylerden kurtulmanın yolunu arayın. Mavisaclikadin Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Namaz kılmayı öğrenmek için başlamıştım yıllar önce, fakat içimde vesvese var diye yapamadım. O zamanlar görünmezlerden korkardım ve ya namaz kılarken olan vesveseden çok korkuyodum. Zamanla ise insanların birer şeytan olduğunu anladım. Abla öğrenme sürecindeydim başlamak ne anlama geliyor bilmiyorum ancak öğrenemeyince bırakmak günahmıdır diye yıllardı içimde bir korku var. Bazen başıma gelen bu olayların onunla bağlantılı olmasını düşünüyorum ancak bir yere varamıyorum

Artık birşeyleri birilerine kanıtlamayı bırakarak sadece " kendin " için yaşadığın zaman mutlu olacaksın.. Baban bırak gurur duymasın ya herkes seni sevmek ya da değer vermek zorunda da değil bu aileler içinde dahil... Çünkü anne- baba olmanın ne demek olduğunu bilmeyen insanlara da evlat olarak düşmek var bu dünyada ve bu sizin elinizde değildi... Bence güçlü bir karakterdesiniz ve hayatınıza nasıl yön vereceğini aslında biliyorsunuz... Varsın onlar sizin için bla bla blaaaa konuşsun... Ömür bitiyor hanımefendi.. Silkelenin kendinize gelin... Tertemiz sayfa açmışsınız... Şimdi yeniden güzel bir sayfaya gücünüzle, neşenizle doldurma zamanı.. Önemli olan geçmiş değil, önemli olan bundan sonraki hayatınız geçmişe takılarak, kişilere takılarak yaşamak mı küllerinde doğmak mı? Karar sizin I iqusa Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Karşınıza düzgün biri çıkarsa tekrar sevip evlenirsiniz, boşanmış olmak hiçbir şeyi değiştirmez. Kendinizi çok değersizleştiriyorsunuz ortada çocuk bile yok iki ay içinde ayrılmışsınız, kurtuldum deyin şükredin. Önünüze bakın. Kimseninde size acımasına öyle yaktın kendini vs demesine izin vermeyin. Bu dünyada ilk boşanan siz olmadığınız gibi son da siz olmayacaksınız. Biraz canınızın kıymeti olsun böyle öldüm bittim demeyin gerçekten üzüntüden hastalıklara yakalanırsınız dağıtın tepenizde dolaşan kara bulutları

Neler diyorsunuz öyle, namusla sınanmak ne demek. Boşandınız diye namussuz olmadınız. Evlenmek ne kadar normalse boşanmak da o kadar normal. Böyle kendinize acıyarak hiçbir yere varamazsınız. Ayağa kalkıp silkelenin ve kendinize gelin. Yaşamak için bir erkeğin karısı olmaya ihtiyacınız yok. Siz zaten kendiniz olduğunuz için değerlisiniz

Maneviyata yönelmenizi tavsiye ederim. Bi namaz insanı bu kadar mı rahatlatır dersiniz yaptığınız zaman. Manevi yönünüzü geliştirin Allahı zikredin çeşitli zikirler dualar, Allah ın isimleri var ben onları tekrar tekrar okuyup çok mutlu oluyorum yıllardır, bu kadar mutlu eden başka bir şey yok.

Yapmadım hep dürüstdüm ancak karşı taraf hep kendi çıkarlarına sahipti. Her kes diyo nasıl güçlüsün ay böyle öyle içimdeki savaşı bir ben biliyom. İnanınki yaşadığıma diğilde bir yere ait olamama bir hayata sahip olamamak beni alt üst ediyo. Boşandım eee sonrası, ne bir çoçuğum yok ne bir ailem yok ne bir işim yok tek başıma öğrenci olarak her şeye göğüs geriyorum. İnanınki umutla yaşamadığım gün yok ancak geleceğe dair hiç bir plan kurmuyorum bu günde kaldım

İki ay evli kalmaya takılmışsınız. Ne yani bir tane çocuk elinizde bir tanede karnınızda 5 yıl mutsuz bir evlilikten sonra mı boşanmak mantıklı geliyordu. Olmayacağını görüp başında bitirmişsiniz işte normal olarak. Bu herkesin cesaret edemediği bir şey olduğu için genelde ilk senartodaki duruma maruz kalan bir çok kadının derdini okuyoruz burada her gün. Sorgulamayı ve suçlu aramayı bırakıp hayata devam edin. Yaş kaç bilmiyorum ama eğitim varsa ona devam edin kurslara katılın çalışıyorsanız iş ile ilgili eğitimler alıp kendinizi geliştirin hayatta aktif olarak yer alın. Bir odada oturup hayatı sorgulayarak içinde bulunduğunuz ruh halinden çıkamayı beklemeyin.

I iqusa Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Doğru hayatda her şey ola bilir ancak yaşım çok genç diye bu yaşta bunları yaşamanın iyi ve kötü yanlarını hep düşünürüm. Ben evlendim 2 ay sürdü bu zamanda her kes böyle gözlerle baktıki kısa süre içinmi kendinin başını yaktın. Kimseye anlatamadımki ben yakmadım babamın katılık dürtüsü, namusun önemi bu gibi şeyler başımı yaktı. İnanınki o tanıdığım insan evlenince nasıl değiştiyse tüm hayallerim çöpe düştü. Yapamadım olmayıncada kaçtım talihimden. Şimdi yanlızım mutluyum birine ihtiyacım yok ama ailem hep bir şey bekliyormuş gözlerle bakması beni sıkıyo. I iqusa Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Boşanma sonrası çok yönlü değiştim. Hani derler ya aile insana baht veremez. Bende de öyle oldu. Babam katı insandı hep kendi dediği olsun diyen tipti. Bense özgürruhlu, hep bir kendimi inandırma çabasında olan, hep hayatdoluydum. Hep kendim kendimi eğitdim dik kaldım. Olur ya en küçük olumsuzlukta hep üzerime gelip suçlu hisstetirme duygusunu yıllarca yaşadım. Onun için hep iyi puanlar kazandım, olumsuz insanlardan uzak durdum. Belkide bu içimde verdiğim savaştı. Ancak bu boşanma olayı beni çok yıpratdı. Babamın arkadaşının ailesine gelin gitdim, hep düşündümki belkide ailem en iyi insanı bana layik görmüşlerdi. Tanıdım ilk önce o insanı doğru ancak evlendikden sonra o insan olmadığını fark edince yine yanlız kaldım. Hayatımda çok genç yaşta verdiğim ilk sınavımdı boşanmak. Babam kendinden başka herkesi suçladı. Herkes ise onu suçladı. Bense kendimi suçladım. Ben hep düzenli derli-toplu, humanist, iyi bir karaktere sahip olduğum için, sevgi dolu, içten insan olduğum için bana çok güvendi ancak o insan öyle olmayınca kaldım kendi karakterimle yanlız başıma. Böyle dikbaş şımarık kötü biri olsaydım böyle başım yanmazdı. Bıktım insanların bir şey beklermiş gibi tavırlarından, bıktım bana yaramaz bir insanmış gibi bakmalarından. Ailem benim en küçük hatama bile tahammülü yok. Hep babam düşünüyorumda başka erkeklerden korktu ve ya benim kötü hayatım olmasından korktu ve ya gelecek vermek istedi, o da olmadı kendinemi çok güvendi ya da banamı Yaprak dökümü benim talihim sanki. Ordada namussuzluktan korkan baba namusla sınandı, bizdede. Başımı yaktım. Geleceği düşünemiyorum sanki hayatım bir ipliğe sarılı yaşayıp görücem neler olucak

Duygusalım evet, çok kısa şekilde evli oldum 2 ay için. Yapamadım ne etsemde. Karşı taraf hep bir bekleyiş içindeydi. hep bir sömürücü taraftı. Babamda destek oluyodu ancak bu beni sinir ediyodu. Hiç bir farkı yoktu evlilikten önceki benle. Bir yere bir yaşama ait olmak, parçası olmak istedim hep. En sonda yine kendi odama döndüm. Sanki dünyanın tek güvenli yeriymiş gibi geliyo.

Çok üzgünüm zor olsa da konfor alanından çıkmak gerekiyor iyileşmek için. Bir de dediğim gibi kendinize acımayı bırakın. İnsan kendine acıdıkça daha dibe vuruyor.

Doğru, çoğu kişi hep söyler güçlü karakterimin olmasını. İnanın yeni hayata alışmak için elimden geleni yaptım her şekilde denedim, yinede çıkmazlık beni kendi odama getirdi. Çoğu insan derki nasıl aşıyosun hem namusunu kaybettin hem temiz ismini, yaşım 20 genç doğru, inanınki çok riskler aldım. Bu insanla boşanmamda en büyük riskdi benim için. Başlamadan bitirdim. Fakat etrafımdakı insanlara bakıyorumda kadın gibi mutlular, eşleri çoçukları var. Bense küçüklükten hep tekbaşımaydım, o kadar yanlızdımki okumaya sardım bu defada iyi derece kazandım. Şimdide hayatıma birini alıp gelecek kuruyim derken yine kaldım öylece. Hep bir çabaladım hep inanınki, olmayınca da olmadı hayat bu. Ne istersin fakat ne çıkar defne-28