Haklısın canım. Ama bu çevre baskısı işte mafediyor insanı. Hep sorular.." ne zaman evleniyorsun, eee biri yok mu, bak şurda çalışan X Bey var o da yalnız tam senin kalemin" Hayır bu insanları memnun etmekte mesele.. Evlenirsin mesela " keşke canım tanımadan yapmasaydın" Bazen şu çocuk olayını bile sorguluyorum. Evet hepimiz seviyoruz çocukları, bebekleri ama.. Bazen çekilmez oluyorlar. A. V. M'lerde dolaşan mutsuz çiftleri görüyorum da.. Yaramaz bir çocuk, ellerde fast-foodlar, akıllı telefonlara gömülmüş hayatlar.

Kesinlikle kimsenin sözüne bakarak hareket etme emin ol evlendiğin adamla aynı çatı altına girdiğinde yanında kimse olmuyor ve bi sıkıntı yaşadığın zaman evlen evlen diye ısrar edenler 'bi şey olmaz görmezden gel' demeye başlıyor. Zaman kötü ama herkese olumsuz yaklaşma en ufak şeyde olumsuz etiketi yapıştırma. Zaten bir insanı tanıdıkça seversin zamanla aşık olursun dilediğin gibi biriyle karşılaşırsın inşallah

Bu zamanda doğru insanı bulmak kolay değil tabiki seçici olmakta haklısında bu kadar da kasma kendini canım insanları tanımaya çalış güzel taraflarını görmeye çalış yoksa hiçbir insan dört dörtlük değildir ve bu hayat çekilmez emin ol

Hepinizin hayatında akıllı telefonlar yer etti artık değil mi? Özellikle de oyunlar. Hani kafa dağıtmak için oynanan. Gerçi biz biraz tetris nesliyiz ya. Hani nereden ne geleceğini bilirsin ya bu oyunlarda, çünkü 20938 kez oynamışsındır. İnsanlarda da böyle artık. İlişkilerde de. "Ulan ne yaşadın, evlenip ayrıldın mı sanki, çocuk mu büyüttün, doğum mu yaptın " diyebilirsiniz. Ama son zamanlarda çok çabuk eler oldum. Nereden ne çıkacağını biliyorum sanki. Bir laftan, bir kelimeden, bir jestten, bir mimikten siliyorum insanları. Belki çok mutlu olacağız, belki ruh eşiyiz. Hah ruh eşi dedim de.. Kendim gibi biri karşıma çıkınca da, sıkılıyorum ondan. DEĞİŞTİREMİYORUM çünkü. En kötüsü de bu. Yanlış davranışlarımın farkındayım ama düzeltemiyorum. Kasıyorum hep, bir türlü boşa alamıyorum vitesi. En basiti karşımdaki "ya ben İstanbul doğumluyum ama babam x'li, annem y'li" mi dedi. Direk kuruyorum kafamda. Haaaa tamam "x'li ise bu.." diye ön yargılar... Ya da "ben balık yemem, iğrenç" mi dedi. Aklıma hemen arkadaşlarla gittiğimiz bir yemekte bu muhabbeti yaptığı ve bizi rezil edebileceği korkusu geliyor. Ufak ufak sinek düşünceler ama mide bulandırıyor ne bileyim. -de leri, -da ları yanlış yazarsa bile :) Offf ne olacak