Zaten iş bitsin diye dört gözle bekliyorum sanki çıkışta yapacağım bir şey var gibi. Sonrasında da sıkılıyorum karamsarlaşıyorum Less-is-More Nirvana Anneler

Annemde evlen evli olsan sıkılmazsın evde bir ses olur diyor bilmiyorum haklı mı haksız mı Less-is-More Nirvana Anneler

Kesinlikle katılıyorum

valla akisine bence harika bir hayatın var.. sessiz sakin, maddi sıkıntında yok.. istediğin vakit sevdiklerinin yanına gidebilme seçeneğin de var.. sağlıklısın da.. bir eksiğin evlilik.. ona da eksik denirse tabi.. yaşadığın hayata özenen yığınla insan var şu hayatta şükür etmelisin aslında.. bunlar gerçekten mutsuzluk sebebi diil. hayatta ne mutsuzluklar var.. can acısı, ölüm acısı, borç ödeyememe acısı, işsizlik acısı bir sürüü sayabilirim. her insanın sıkıntısı elbette kendine büyük ama daha daha kötüsünün olabileceğini olduğunu var sayarsak şükür etmek için binlerce sebep bulabilirisin.

. push ;

Oldukça depresif ve karamsar sözleriniz. Küçük yerlerde vakit geçirmek zor olabilir ama insana sosyal çevre şart. Sık sık ailenizin yanına gitmeyi bırakın ve etrafınızdaki insanlarla planlar yapın. Eğer yine sosyalleşemediyseniz yaşadığınız bölgede varsa turlar, gezi grupları onlara katılın. Rafting yapın. Kayın, dağa tırmanın, yüzün, kültür tutu yapın. Gezin, eğlenin, keşfedin. Dilinizi geliştirin. Forumlarda Türkler açmıyorsa yabancı ülke vatandaşlarıyla sohbet edin, arkadaş edinin. Bir diğer önerim eğer hoşlandığınız bir hobiniz varsa mesela çiçek, bitki, sebze yetiştirin, , yağlıboya tablo yapın, taş boyayın, ahşap oyun, yemek süslene sanatı, pasta yapımı, dünya mutfağından denemeler, ev süsü yapımı yapın vs çoğaltılabilir. Blog açın, gezin sürekli çekim yapın, keşfedin. Siz değil insanlar sizi izlesin. Bi sirkelenin.

Siz yaşadığınız yerde kaç yıl kaldınız? Önümdeki süre beni korkutuyor Less-is-More Nirvana Anneler

Haftasonu ildışına gidiyorum ancak o zaman nefes alıyorum gibi hissediyorum

Hangi kitapları okudunuz? Büyük ihtimalle depresyona giriyorsunuz bu arada. İlgi çekici, sürükleyici kitaplar okuyun. Romantizmden, klasiklerden ziyade daha akıcı bilim kurgu, fantastik kitaplar mesela. Mitolojik kitaplar olabilir. Dizi platformu üyeliği alıp, izleyebilirsiniz. Kitap okuyup, fotoğraflayıp instagramda blog paylaşımlar yapabilirsiniz. Kendinizi mutlu edecek şeylere yönelin. Eve de kapanmayın, dışarı çıkın. Tatil gününüzde doğa yürüyüşü yapın. Tuval, boya falan alın internetten tekniklere bakarak resim yapmaya çalışın. Aklıma gelenler bunlar

Evde kendinizi oyalayacağınız şeyler bulmaya çalışsanız? Ahşap boyama, farklı kitaplar okuma-belki kişisel gelişim-, ingilizce geliştirme, puzzle yapma, farklı tarifler deneme, videolardan evde spor yapma vb. Ya da işten sonra bir spor salonuna varsa yazılıp onun derslerine katılıp çevrenizi geliştirebilirsiniz belki. Aklıma gelenler bunlar.

En az 5 yıl burdayım malesef

Yabaci dizi izleyin. Uc bes is arkadasinizi arada kahveye davet edin, sonra siz gidersiniz. Oyle boyle gecer zaman. Ben de buradan once kucuk bir ilcede yasiyordum. O kadar kucuktu ki toplu tasima yoktu. Her yer yuruyerek bes dk. Ama isten birkac arkadasla arada cay bahcesine giderdik, arada eve oturmaya derken zaman gecerdi. Su an yasadigim yer daha buyuk ama farkli birsey yapmiyorum. AngelicaPickles

neden tayin imkanın yok tatlım

Bu mantikla evlenilmez ki. Gercekten isteyip asik olmaniz gerek. Yoksa evlilik bu sefer cehenneme donusur.

Elimizdeki imkanlarla mutlu olmayı becermek zorundayız. Değiştirme imkanı varsa tabii ki çaba göstermeli ama sınırlar belliyse zorlamanın anlamı yok. Akşamları eve gidince nasıl sıkılırsın ki? Her akşam bir film, yarışma vs. izlesen zaten hemen gece oluyor, uyu, ertesi sabah işe git. Emin ol büyük kalabalık şehirlerde yaşayan bizler de her gece partilemiyoruz.

Hayatımız monoton oldugu icin cogu seyden sıkılıyoruz maalesef..

Kendimi sizin yerinize koydum, o boş zamanla ne kadar güzel şeyler yapardım diye hayal ettim birden... İşte herkes elinde olmayanı ister nedense. Umarım kendinizi meşgul edip oyalayacak birşeyler bulur ve güzel bir arkadaş çevresi edinirsiniz.

Oyle dusunmeyin. Henuz sizi gercekten seven insanla tanismadiniz. Zamani var demekki

Kimse beni gerçekten sevmiyor zaten Less-is-More Nirvana Anneler

Hersey yolunda lakın siz mutsuzsunuz yanlışsa duzeltın. Sadece bi fikir sunuyorum gerısı sıze kalmış. Tayın vs dedıgınıze göre etrafınıza bı bakının boyle naif olan düzgün aılesı kendısı yardıma muhtac olan bır çocuk bulun. Bır kız çocuğu fılan. Once aılesıyle samımılıgı guvenı kazanın sonra o çocuğun odevlerı varsa ıhtıyacı kıtabını alın varsa bı nevı ablası olun. Sıze rahatca gelebılsın. Saclarını örün vs. Ne biliyim. Aklıma bi an bu geldi.

Kitap film hepsini denedim sıkıldım elime kitap alasım gelmiyor. İlgimi çekmiyor hiçbir şey

Yeni fırın sipariş ettim yemek falan yapayım değişik zaman geçsin diye o kadar yemeği kim yiyecekse. Yemek yerken bile zevk almıyorım Less-is-More Nirvana Anneler

E ne guzel. Bes gun kendinizi oyalayacak seyler bulamiyor musunuz? Yeni insanlarla iletisime gecim bence, bir noktadan sonra buna mecburuz aslinda. Insan sosyal bir varliktir. Surekli yalniz kalmak depresyona goturebilir. Mukemmel arkadaslar bulmak zorunda degilsiniz, birkac ortak noktaniz olsun yeter. En kotu is yerindekilerin dedikodusunu yaparsiniz

Okuyunca bir an bunları kendim yazdım sandım, tamamen aynı durumdayız inanın benim durumum da aynı fakat ben yalnızlığı seviyorum hatta öyle ki dışarı çıkmak istemediğimde çevremdekiler depresyondasın, çık dolaş diye gereksiz yorumlar yapıyor oysa alakası yok. Bir yerde okumuştum, "kendinizi, kendinizle başbaşa kalınca sıkılmayacağınız şekilde yetiştirin" diye bir söz, bu çok önemli. Sürekli yalnızım mutsuzum diye düşünmeyin, yalnızlıkta büyük huzur var. Tamamen özgürsünüz bu çok güzel bir duygu. Benim gibi, sizin gibi o kadar çok insan var ki. Hobi edinmek için illa bir kursa gitmek şart değil, evde YouTube' dan ilgi alanınızla ilgili bir video izleyerek istediğinizi öğrenebilirsiniz. mimsiar

Her şeyden sıkıldım. İşten insanlardan yaşadığım yerden. Kendimi mutlu hissetmiyorum. Sadece zamanı öldürmeye çalışıyorum. İnsanları çok umursamaz buluyorum. Burda hiç arkadaşım yok edindiğim arkadaşlarla da iletişimi kestim sadece eski arkadaşlarımla telefonda görüşüyorum. Onlar bana iyi geliyor. Memleketimden kilometrelerce uzağım. Tayin imkanım yok. Ailemin yanına gidince mutlu hissediyorum sadece. Yalnızlık canımı da sıkıyor. Evli değilim. Hayatım böyle nasıl geçecek diye kara kara düşünüyorum. Önceden mutluydum. İnsanlar hep gelecekte mutlu olacağını hayal eder. Benim sanki geçmişim hep daha mutlu. Hobi kursu vs. Hiçbir şey yok. Küçük sıkıcı bir şehir. Herkes akşamları evine ailesine gidiyor. Ben karanlık bomboş eve geliyorum. Annem artık evlen diyor. Ciddi düzgün bir insan karşıma çıkmadı diyorum. Sanki ömrüm böyle geçecek gibi. Yorgun hissediyorum kendimi. Depresyonda da değilim. Memleketime gidince çok iyi oluyorum. Ancak burası beni boğuyor. İşim var şükür de ediyorum ama mutlu olamıyorum.

Şimdi o iletişimi kestiğin insanlarla tekrar iletişim kurmaya başlıyorsun. Sonuçta senin memleketine dönebilme imkanın yok, elinde olanla yetinmek mutlu olmak zorundasın. Her gece boş eve gelip yalnızım yalnızım diye ağlamakla olmaz. İnsanlar da dört dörtlük değildir. O onu dedi bu bunu dedi samimiyetsizler diye ilişkini kesemezsin. SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler