Haklısınız ben bunu kendime itiraf ediyorum şu an. Tek sorun benim cesur olmamam ve insanları kırmaktan korkmam. evet hiç cesaretli bir insan değilim. kararlarımla imtihan olmaktan korkuyorum. Belki de psikolojik okarak sıkıntım yok falan ruhsal anlamda daha çok güçlenmeliyim doğru kararı verebilmek için

Bence fiziksel olarak beğenmiyorsunuz. Yeteri kadar sevmediğiniz için de bu durumu göz ardı edemiyorsunuz

Sevşyorum ölüyorum evlenelim deyip karşısındaki kadını bir çırpıda silen adamlarla dolu etraf. Benim üniversite arkadaşlarım bu adamlar tarafından terkedildiler. Aralarında düzgün ilişkisi olan yok şuan. Bende eşimi görünce sevmedim, ısınamadım. Çirkin değil, kötü bi yanı yok, çok güzel giyinir, çok eli açıktır ama ben bi türlü ısınamıyordum. Sonra sonra alıştım hayatımda annem, babam kardeşim gibi biri oldu o olmasa kime güvenirim bilmiyorum. Hayatta herşey aşk, tutku değil.

Benim de içim titremiyor. Hayranlık beslemiyorum. İlk buluşmamızda huzurlu hissetmiştim rahat hissetmiştim ve aşırı bir güven oluşmuştu o yüzden hemen reddetmedim. 5 ay oldu ama uzak mesafe olduğu için sürekli görüşemiyoruz ayda bir falan. Değer veriyorum güveniyorum hatta bazen içime katasım geliyor ama bir an oluyor sen kendini kandırıyorsun diyorum kendime ve soğuyorum. nefret ediyorum kendimden sanki ondan başkası beni böylesine sevemeyecekmiş gibi geliyor. Ama ben onu hakettiği gibi sevemiyorum. Ben de söyledim emin olamıyorum dedim fakat bildiği halde mutsuzluğa da varım dedi.. İnanın kendimi nankör hissediyorum her türlü senaryoyu yazıp oynuyorum beynimde ve hepsi de mutsuzlukla sonuçlanıyor. Ayrılsam da mutsuzluk ayrılmasam da...

:) kendim yazdım sandım Bende böyle senin konu gibi 5 yıl evvel bir çıkmaza girdim diyordum ağlayıp zirliyordum nikah gününü alıp da arabaya binince hüngür hüngür ağlamıştım eşime de hüzünlendim ailemden ayrilicam diye demiştim ama aslında korkuyordum o çok seviyordu anlattım en sonunda ayrılmak istedim bırakmadı ağladı falan ama ben ne onunla ne onsuz oluyordum bir kısır döngü gibi birseydi sonra eşim aileleri tanıştırdı derken söz Nisan oldu 9 ay içinde de düğün oldu ama sanki nikahtan sonra bir sihirli değnek değmiş gibi çok bağlandım evlendikten sonra aşık oldum evet belki fiziki olarak hiç aklımdan geçmeyen biri idi ama şimdi hiç biri gözümde değil bir ortamda o kapıdan giripde bana yeşil gözleri ile gülümsemiyormu allahım diyorum bu nasıl bir güzellik nasıl bir aşk birde bebemiz oldu. Tabi bu benim kaderim mıdır nasibimmi bilmiyorum herkesin aynı değildir kaderi inşallah Rabbim hayırlısını verir hakkında hakkında hayırlı olanında gönlüne sevdirir ben çok dua ettim. Allahım sen hayırlı kapı aç diye hiç ummazdim bu denli seveceğimi şimdi eşitlendik işte Rabbim seni de feraha çıkarsın biran evvel

Peki nasıl yapılır bu? Üzmeden ya da daha az üzerek yapmanın bir yolu var mıdır C captain price erkek

Ben de aynı senin gibiydim. Acaba sevmiyor muyum, seviyor muyum, tutku yok mu diye diye 3 yıl söz bile yapmadım. Sonunda tükenmiştim düşünmekten. Kaygı bozukluğu yaşadığım için vesvese etmişim aslında. Sonunda evlendik ve ben çoooook mutluyum.. Keşke 3 yılımı mahvetmeseydim diyorum şimdi.. Aynı evin içine girince aşık oldum ben. Senin gibi düğün gününü falan düşününce çok kötü oluyordum.. Ama o kadar şefkatli, iyi, saygılı biriydi ki bırakamıyordum da.. Ğmit vermeyim diye kaç kere ayrıldım bu sefer kendi bırakmadı, ben razıyım seninle mutsuz olayım varsın derdi. Şimdi içim kıpır kıpır.. Paylaşımlarımız arttıkça, aynı evde olunca her şey değişti :))

Ayrıl arkadaşım. Böyle aşkı burnundan getiren seni sevip sevmediği belli olmayan biri yaraşır sana. Neden emin olmadan sözlenirsiniz ki anlamam, rahat batıyor bazı insanlara cidden.

Ne kadar güzel kendinizi tanıyıp ona göre yön vermişsiniz hayatınıza isteklerinizi ihtiyaçlarınızı biliyorsunuz. Benim gibiler ise azıcık ondan azıcık bundan derken her fırsatı kaçırıyor işte..

Bence evlendiğiniz adama gerçekten aşık değilsiniz, o çok seviyor diye birlikteymişsiniz gibi hissediyorum, ben evlilik kararını verirken bu tarz şeyleri hiç düşünmedim, ama zamanın birinde sırf beni seviyor diye birini tanımaya çalışmıştım üç gün dayanabilmiştim

Bence sözlününüz size çekici gelmiyor. Arzulamıyor olabilir misiniz? Brokly Her şey olacağına

Onu sevmiyorsunuz, çekici de bulmuyorsunuz. Sakın evlenmeyin. Onun bu duyguları ne kadar daha devam eder sanıyorsunuz. Eninde sonunda bu durumdan sıkılacak. O zaman ben ona söylemiştim deseniz de boş. burcak86 hiçbişe

Ben de istemeden alıyorum o zaman mazlumun ahını ama Allah biliyor ya oynamak gibi bir niyetim yoktu duygularıyla ama evlenseydiniz o kişiyle de yine mutlu olacağınızın garantisi yoktu

Allah razı olsun sizlerden. Tanımadığınız bir kişi için zamanınızı ayırıp tecrüblerinizi paylaşabilmeniz o kadar güzel ki hayatta ömür boyu hep mutlu olun. İnşallah ben de o mutluluğu yakalayabilirim. Bence de karakterlerimiz benziyor ben de anı yaşayamıyorum. Buluştuğumuzda bile ilk anlar çok mutlu oluyorum herşey çok güzel modunda. Sonra bir iki saat geçmeden modum düşüyor düşünceler sarıyor ben buraya mı aitim soruları beynimi yakıyor. Pskiloga gitmeyi düşündüm fakat psikolog napsın sen sevmiyorsan ayrıl bunun için mi buraya geldin diyecek...

Öyle mi diyosunuz sevdiği için değil yani

Aynen öyle bu hayatta ki hiç bir şeyin garantisi yok ama şunu öğrendim hayattan önce kendini sevip değer vermeli insan ve azıcık bencil olmalı

Zaten aşık olmadığımı biliyorum sevgi benim için yeterli dedim ve hoşlantı olduğu için böyle bir başlangıç yaptım. Fakat sürekli bir ileri bir geri yapıyorum kendimden soğuyorum karşımdaki bunu haketmiyor dedikçe nefret besliyorum kendime cataspatas

Pişman oldunuz mu peki hiç o iyi adamı bıraktığınız için?

Tamamen sevmemek ve beğenmemek değil. Dengesizlik olması. Yani hislerim yoğunken beğenmeme gibi bir durumum olmuyor hissetmiyorum. Ama duyguda bir gerileme yaşadığımda gözüme batıyor. O yüzden dengesizlik varsa bu kendimden dolayı psikolojik midir yoksa yanlış kişiyi seçtiğim için midir diye dertleşmek istedim

Ben psikolojik bi sorununuz olduğunu düşünmüyorum. Tek sorun şu: neden ille de o olsun diye kendinizi bu kadar zorluyorsunuz? Çünkü sizi şuan kaygılarınız yönlendiriyor. 'İyi bir insan, ya onun kadar seveni bulamazsam, ya bir fırsatı kaçırıyorsam' gibi düşünceler onu sevmeye zorluyor sizi. Oysaki çok açık ki o kimya tutmamış. O kişiyi tek doğru seçenekmiş gibi görüp duygularınızı daha fazla bastırmayın. Kim bilebilir onun en iyi seçenek olduğunu? Bunu hiç kimse bilemez, o yüzden sanki bir fırsatı kaçırıyormuş gibi bir duyguya kapılmayın. Bence biraz cesur olun ve korkularınızla yüzleşin. zukkum başlangıç 93.4 güncel 84.1hedef 70.0 ☆☆ Anneler

Evlenmek için evleneceksin bu gidişle.. Bir şey hissetmiyorsan bırak bitsin. bu kadar dramatize etmenin ne anlamı var?

Bak eğer gerçekten bu düşüncelerdeysen önce bir silkelen kendine gel ve bir daha düşün... Fiziksel anlamda hoşlnmadığın biriyle nasıl aynı yatağa gireceksin? Evlilikte bu çok önemli eğer ben yatakta mutlu olamıyorsam o evlilikte de mutlu olamam. Ki bu sorunu yaşayan milyonlarca kadın varken ortalıkta. Şu an evli olmadığın için duygusal olarak hissetiklerin evlilik için yeterli zannediyorsun fakat değil. Bu söylediklerinle mutlu olman da mümkün değil. Evlilik oyun değil 1 değil 10 kez düşün. Çünkü şu an ile evlendikten sonra arasında dağlar kadar fark olacak.

Merhabalar arkadaşlar. Belki çok dert değil gibi gelebilir diğer dertleri okuyunca fakat yine de yazmak istedim. Bir süre önce konu açmıştım fikirlerinizi öğrenmek için. Sözlendiğimi çok iyi biri olduğunu değer verdiğimi fakat fiziksel olarak hayranlık duymadığım için emin olamadığımı anlatmıştım. Değerli yorumlarınızdan sonra düşündüm kendime belirli bir süre tanıdım kendimi geri çekmeden yaklaşayım diye. O çok ilgilendiği için şımarıklık edip etmediğimi anlamaya çalıştım. Hep işk adımları atmaya çalıştım süreç boyunca. Kafa karışıklığımı dahi paylaştım onunla. Sevgimden şüphe duyuyorum yeterli gelmiyor bile dedim. Destek olmaya çalıştı çözelim uğraşalım vesaire. Başkası yapsaydı senin bu yaptıklarını bırakırdım ama seni bırakamıyorum mutsuz olacaksam bile seninle olmak istiyorum tarzında şeyler söyledi. Böyle olunca ben tekrar denemeye karar verdim. Bir müddet his olarak çok iyi oluyorum hatta şaşırıyorum kendime. Onunla birlikte hayaller kuruyorum, mutlu oluyorum, fakat sürdüremiyorum bunu. İçimde düğün gününe gelinliğe çeyize dair heves oluşmuyor, nadiren oluşsa da çabucak geçiyor. Çok korkuyorum evlilikten. Bu kadar dengesizlik olabilir mi? Psikolojimin bozuk olduğunu düşünmeye başladım artık. Ben dengesiz miyim yoksa yanlış kişiyi mi seçtim aranızda bu ikilemde kalıp ayrılan var mı ilerlemeden buna dur demezsem herşey için çok mu geç olur? yoksa psikolojik olarak sorunlu olduğum için karşımdaki kim olursa olsun aynı şeyi mi yaşarım?

Yani evet hayranlık duymuyorum zaten fakat his olarak iyi olduğum zamanlarda bu gözüme batmıyor. bi anda hislerimden şüphe duymaya başlayınca fark ediyorum sanki

Böyle bir örnek duyduğuma sevindim. Allah mutluluğunuzu daim etsin inşallah. Beni çok iyi anlıyorsunuzdur o zaman. Çok mutlu olmam gerekirken ben de şu an tükenmiş bi vaziyetteyim. Çok korkuyorum sürekli erteliyorum birşeyleri. Her anım her dakikam bu iğrenç düşüncelerle geçiyor bu kadar düşünmeye ne gerek var diyorum bi yandan da ona kıyamıyorum üzülmesini hiç istemiyorum çünkü peki siz fiziksel olarak bir hayranlık besliyor muydunuz?

Ama aşık olduğunda bencil olamıyor insan gözü kapalı oluyor elinde değil. Ancak benimki gibi ortalama bir duygudaysa hep kendini düşünüp bencil olabiliyor. Sağlıklı bir düşünce mi bu evlilikte?

Onun sevgisini, ilgisini seviyorsunuz, benim görüşüm yanlış kişi sizin için. İsterse dünya iyisi olsun aşk, sevgi böyle bir şey değil, duygularınız sevginiz yeterli olsaydı bu durumu yaşamazdınız bence. M e g g Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Tipi senin hoşlandığın erkeklerden ne kadar farklı? Mesela ilk hoşuna gitmeyen şey nedir tipinde?

Haklısınız. Benimki bazen eziyet oluyor bazen ise gerçekten ben adım atıyorum ona karşı onu mutlu etmek istiyorum. Ama dediğiniz gibi buluştuktan sonra bile aşırı mutlu olmuyorum ortalama bir mutluluk oluyor. C captain price erkek

Ben bunun ayrımını yapamıyorum. Nasıl yapabilirim? Zaten uzağız işyerinde vesaire nasıl olduğunu bilemiyorum. Tek ayırt ettiğim şey genel olarak diğer insanlara karşı hiç cana yakın değil soğuk ama bana karşı aşırı samimi ve cana yakın. Bir de aşırı hassas biz kadınlar gibi ve hemen herşeye morali çabuk bozuluveriyor. Çok erkeksi gelmiyor bana bu davranışlar galiba ben biraz sert ağır olmasını bekliyorum denizliligenc1995 Umut dolu insanlarız tek ayak

Onun mutluluğuna sevinmeniz çok güzel birşey. Ben de bu açıdan pişman olmaktan çok korkuyorum...

Aşık degilsin. Senin bu evrelerde heyecanli olman, dugun tarihini dort gozle bekliyor olman gerekirdi. Hala acaba seviyor muyum diyorsan sorun ciddi. Evlendikten sonra pisman olacaksin gibime geliyor Aşk, sevgi olmadiktan sonra insanlar birbirine nasil tahammul edebilir ki? Iyi tartın kendinizi. Krew

Birşey sorabilir miyim? Peki bir erkek kızın sevgisinden emin değilse ve kız da emin olamıyorum dediği halde niye sevildiğinden emin olmadığı halde hala ilişkiye devam etmek ister? remedioslabelle

Çok sevindim sizin adınıza. Peki o hislerinize rağmen nasıl devam edebildiniz nasıl cesaret ettiniz buna? Sizi buna devam etmenizi sağlayan şey ne oldu?

Açıkcası yoktu çünkü o benim üzerime çok düşüyordu bu ilişkiyi o evliliğe kadar getirdi. Kısa bi ayrılığımız oldu hiç üzülmem umursamam sanıyordum fakat hayatımda eksikliğini hissettim. Ben sevmektense sevilmeyi tercih eden biriyim. Yapı olarak fedakar, sabırlı, alttan alan biri değilim. Karşımdakinin dengeyi kurması gerekiyor.

Kendinize eziyet etmeyin. Ben bir keresinde beni seven birine şans vermiştim. 1 hafta dayanabildim:) Herkes daha çok seven tarafa empati yapar ve acır, ama ben sevilen tarafa üzülürüm. Çünkü seven taraf mutludur ilişkide, heyecanı tutkuyu tatmaktadır. Ama sevilen taraf cendere içindedir, en hafif şekliyle ise sıkılıyordur tatsız bir ilişki yaşıyordur.

Çok mantıklı geldi. Ben zaman verdim zannettim fakat yine iletişim halindeydik farkedemedim ki hiçbirşeyi. Çok haklısın bu dediğini mutlaka uygulamam gerekiyor en kısa sürede

aslında nasıl cesaret ettim bende bilmiyorum çok çok mutsuz olduğum bir dönemdi o dönem eşimle olmak. bana iyi geliyor du ama içimi kemiren de bu hisleri söyleyememek daha zordu sonra sonra bunları anlattım rahatladım bırakmadı beni uğraştı çabaladı ve başardı bir bilinmeze evet dedim ama sonu iyiye bağlandı inşallah böyle devam eder sahada hakkında hayırlısını versin mevla

Ne kadar güzel, kaderimiz aynıymış :)) Çok sevindim sizin adınıza da :) İnşallah konu sahibi de feraha ulaşır bir şekilde, çok zor o ikilem. Belki bizim şansımız böyleydi bilemeyiz tabi, ama umarım konu sahibi de yıllar sonra böyle yazar )

Bak ne yap biliyo musun? Biraz kafamı toplamama izin ver de sözü falan atma ayrı kalın konuşmayın gerekirse engelle. İletişim kurma yani ve gözlemle onunla konuşmadığında kötü müsün mutsuz musun diye. Çünkü bazen terkedilmeden anlamıyor insan duyduğu aşkın yoğunluğunu. Kaybedince anlıyor değerini.

Ben de eziklik olarak görürdüm, hatta çevremdekiler de öyle derdi. Sonraları şunu gördüm; bana karşı bu kadar alttan alan, her şeyime evet demeye çalışan adam başkalarına karşı hiç öyle değilmiş meğer. Kendini dışarıdaki çevresine ezdirmiyorsa ezik diyemeyiz bence. Bunun ayrımını iyi yapmak lazım. C