önemli olan sizin aile huzurunuz. en iyisi ordan uzaklaşmanız olacak. yeni çevre yeni alışkanlıklar yeni tanışıklıklar size çok iyi gelecektir.

Eşiniz kitap okumayı sever mi? Ona çok güzel iki kitap tavsiye edeceğim.

İsin kötü tarafi icimizdeki cocugun hala anne baba sevgisine muhtaç olduğu ve anneler babalar hala bu açlığı doyurmadiklari. Dediğiniz gibi insana kendi çocuğunu sevmek bu kadar zor gelmemeli. Ama maalesef insanlar bu konuda cok empati yoksunu olabiliyor. Zaman geçtikçe bir cok insan yine yaptığı ile yüzleşir, ama esinizin ailesi buna hazır değil anlaşılan. Onlarla olan kavga eşinizi yaralamaya devam edecek. Onun icin bir süre kendini geri çekip kendine bakmasi lazim. Karşı tarafı olduğu gibi kabullenmek de lazım bir yerde galiba. Annem ve ben dogum sırasında az kalsın ölüyormusuz. Basdoktorun gelmesiyle son dakika kurtulmuşuz. Annem bana bir kere cocukken "sen ölsende olurdu, ben haytda kaliyim de" gibi bir cümle kurdu. O anda neden böyle canımı yakmak istedi bilmiyorum, ama bugün söylesem söylediğini büyük ihtimal "hatirlamaz". Günlüğüm duruyor ama. Eşinizi gerçekten iyi anlıyorum bu konuda. Ona bu süreçte destek olun. Dedigim gibi psikolojik destek de iyi gelecektir. Sorun hicbir zaman o olmadi çünkü. Bunu iyice icine yerleştirmesi lazım

Esınızı cok ıyı anlıyorum cunku benım kocamında annesı malesef duygusal sıddet uyguluyo kocama. Şöyle ki mesela öylesine bi ugramak zorunda kalıyorum hemen esıme acıtasyon baslıyo 'ahh yavrum bu aksam gelmeseydınız sabaha ölümü bulurdunuz o kadar fenayım dizlerim tutmuyo belime kadar ağrı vuruyo şekerim tavan yaptı' kocamda hiç kalmak hesapta yokken beni kenara çekiyo hayatım bu akşam burda kalalım mı bak annem kötüymüş eve gitsek bırakıp benım sabaha kadar gözüme uyku girmez diye bu sefer bana baskı uyguluyo. Tamam kalıyoruz deyınce kaynanam esımı markete yollayıp oğlum tatlı bıseyler al cekırdek alda su dızıyı ızleyelım dıyo. Hanı sekerın cıkmıstı be kadın. Yalan yalan ustune. Demem o ki ben bunun dısardan baktıgımda yalan oldugunu goruyorum ama esımde 'bak loveitred kaldık annem anında agrılarını unuttu moral ne kadar onemlı goruyomusun' dıyo ya allah askına sekerı 500e fırlamıs kadın duygusal olarak rahatladıgında ılac almadan sekerı 100e nasıl dussun benım kocam resmen salak ama salaksın dıyemıyorum annesı cunku. Bi gün bu yalanları gerceklesır de eger bızde kalmamıs olursak yanında esım bana bak sımdı gordun mu salaklıgı kalsaydık yanında erken mudahale edecektık demesın dıye kalıyorum. Demem o ki onlar ana ogul aralarına gırme sonra sen suclu cıkarsın arkandayım yanındayım de gec esıne. Kaynanalar cocuklarına ne kadar zarar verdıklerını goremıyolar

Zaten bir süredir bunu denedik yasadigimiz yeri seviyoruz basa cikariz dedik. Ama bu is öyle büyüdü ki illa ki bag koparmak istiyorsak onlarin yerinden gitmemiz lazim. Cünkü gelecekler buraya evladinin evine girmeyecek, e kac yillik mahalle huzur kalmayacak iyice, cocuklarim onlari görünce hic mi gitmek istemeyecek yanlarina. Basa saracak hersey. Zaten su an uzaktalar ama baglari burada

Annesi yaptığını kabul etmez, çünkü bunun için yaptıkları ile yüzleşmek zorunda. Bende aile içinde bazi şeylere maruz kaldım. Kimseyle birşey asla konuşulmaz, tartışilmaz çünkü dinlemek, anlamak yerine hep lafı kavgaya götürüp dururlar sonunda. Bende vazgeçtim. O açılan yaraları onlarla kapatamayacagimi anladim. Babamın ölümü bile asla konuşulmaz bizim evde. Eşinizin en büyük yıkımı annesinin yaptıklarını kabul etmemesi birde olanlardan onu sorumlu tutması. Halbuki çocuğun ne suçu olabilir ki?esiniz bence bir süre psikolojik destek alsın. Kendi değerini annesinin onayı olmadan keşfetmesine yardımcı olacaktır. Sınavıniza gelince: üzüldüğünüzu anlıyorum. Emek verdikten sonra kayvetmek hep zor gelir. Ama tekrar girebilirsiniz veya kendinize başka bir yol çizin. Sağlık olduğunca hepsi mümkün. Insallah iyi bir yere taşınır biraz huzur bulursunuz. Esinize mesafe iyi gelecektir

Sizin yapacağınız çok da bişey yok gibi. Naçizane tavsiyem bu radikal kararlar sizin önderliğinizde alınmasın. Eşinizin gönlü yoksa, ileri de bunun için sizi suçlayacağı bi duruma düşebilirsiniz. Kv ile olan ilişkinizi eşinizin anne-oğul ilişkisinden ayrı tutun. Kendi kırgınlıklarınızı, eşinizin annesiyle olan ilişkisine yansıtırsanız, onlar iyi olmak istediklerinde günah keçisi siz olursunuz. Gerçi taşınırsanız kv yine ilk sizi suçlayacaktır ama en azından eşiniz bunun sebebinin siz olmadığını bilsin. Kısacası kararı eşinize bırakın derim.

sasilacak durum bu zaten, yaslaninca yardim edecek kisi bendim. ellerine ne geciyor kalbimizi kirip anlamiyorkm. hep böyle güclü kalacakmislar gibi hüküm sürüyor yarini düsünmüyorlar, ben ana baba diye bakarim ama simdi benim kücücük bebeklerle eli kolum bagliyken destek olmamalari benim de icimi sogutuyor

Siz mutlu olamazsınız, esınızın sansına da annesinden sonra sızı cıkarmis Allah ne diyelim

yasli degil, cok iyi bakar kendine asla yormaz. herseyin iyisini yer, en iyi yerde o durur, seni bile kaldirir oturur asla cekinmez. bencil fazlasiyla yani cok iyi bakmis kendine bu durumda. esim durumu kabullendi zaten sorun bir sekilde kknu acolinca annesinin oömamis gibi davranmasi. en önemli sorun da esimkn annesinin sevgisini hic göremedigi icin ona ijtiyac duymasi en acisi bu. zorla sevemez ki insan. sevmiyor iste. dünden sonra galiba o da artik Roseaysea Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

cok icinde yasiyor aslinda, laf lafi acinca cikiyor illaki. ama yasanmadan bilinmez kayinvalidem cok zor bir insan. fazla muhattap olunca insanin ruhunu cekiyor konusa konusa. esime cok hak veriyorum. dediginiz gibi tasinmamak da cözüm ama istedigimiz siniri koyamayacagiz. yine gelecek yaptiköarini yoka sayacak bir daha yapacak, kisir döngü. üc senedir sinirladik iliskimizi ise yaramadi. neyse sinav cok bozdu beni. o da ayri bir konu, zaman bulup calismasi da sinava girmesi de dert cünkü, cocuklari birakacak kimsem yok. cok sükür bugün daha iyiyim ama düne göre

arabanin icerde bardak tasiyan yerine vurmus o kirildi. toplamda iki kere böyle oldu annesiyle tartisinca bunca yil. birak siddeti küfür bile etmez agzindan basit bir salak lafini duymadim. ikincisi ise cocuklar icin katlaniyoruz herseye o ne demek öyle, insan nasil cocugunu düsünmez. üzerime alinmiyorum hic ama ayip oldu bu hassas nokta cünkü.

Keser döner sap döner, gün gelir hesap döner. Annesi babası hep sağlam kalmayacak ya, illa ki muhtaç olacaklar. O gün işte intikam günü. Unutmasın eşiniz de siz de yaşadıklarınızı, abisini silen kardeşe de unutturmayın. Açsın bir dava soybağından ayrılsın, kurun kendinize yeni bir hayat. Ne ölüye ne diriye. Üzülmekle olacak gibi değil, kesin gitsin.

Ben de baslarda sasirirdim bu adam nasil bu kadar haksizliga göz yumar diye ama icinde yasayinca öyle bir beynini yikiyor ki daha böyle birsey yasamadim cok acayip birsey. Hastadir sürekli, aglar, olmazsa sinirlenir insanin üzerine gider ne gece ne gündüz birakir adamda. Esini iste arar, evde hic susmaz, ne yemek yapar ne güler insanin yüzüne. Ona karsi asla haksizsin diyemezsin, cektirir. Adam da yillarca böyle idare etmis, esime idare et diyor ama bu iskence oluyor. Keyfi bozuluyor aksi halde, tabiki de esini savunuyor o da. Esim der onu da anliyorum ben de cektim baska caresi yok bana saldirmaktan baska der, durum bu. Ama bu sekilde de olmuyor. Benim üzerime de cok geldiler. Mesela kavga cikarir esim yapti der, yalan söylüyor cok sahit oldum. Galiba yalanina inaniyor cünkü bu kadarina mantigim ermiyor. Ama her iki durumda da üzülüyoruz. Bi anasi babasi var kolay mi, iyi kötü idare etmeye calistik. Cok duygusal esim, öyle istiyor ki annesi bagrina bassin, destek olsun. Neyse bu dertler de gecer ama cok zor.

kendini sucluyor icten ice, annesi sen sorunlusun demis buna dün. bu kadin kac doktor hoca gezdi ama beyin yapisi degimedigi icin karakteri bu hali. ama kendi kötü karakteri esimi hasta etti iste elden ne gelir. cok aci bi durum. kücükken psikoljisini gercekten cok bozmus. belli bir yasa kadar yalniz odada büyümüs, hersey yasak. annesi sabah kalkmaz mesela kücükken acikirmis anne acim diye kapisina gelirmis azarlarmis onu, bunu gülerek anlatir ama benim yüregim burkulur Pamukannesi83

Biz bunca senedir hep birseyleri düzeltmeye calistik ama insanlar degismiyor. Alttan almadim mi aldim, yüzüme bakmadi benim ilk seneler, sürekli sikayetci oldu benden. Oglunu elinden almisim tribine girdi, benimle olmasindan büyük rahatsizlik duydu, bunlari hadi sindirdim birsey demedim. Inanin disari cikmamiza, nefes almamiza kadar karisti. Hep annesidir diye orta yolu bulmaya calistik. Esim zaten annesiyle iyi olmak istiyor, gözünün icine bakiyor. Eski anilari kapatmak istiyor yenileriyle ama yirmi yil önce nasilsa hala ayni annesi. Bir de cok özele girmiyorum ama gercekten kücük bir cocukken cok cektirmis yazmak beni utandiriyor bir anne olarak. Denedi olmadi, dün artik annen degilim senin diye cikisinca esim de cok üzüldü. Bitti artik yani. Bize bunu senelerdir yapiyor zaten ama bu cok fazla oldu, iki torunu var onlara aciyin dedik, hadi esimi sevmiyorsun torunlarini sev bari diyoru esim. Olmayinca olmuyor, beni sucluyorlar anlamiyorum zaten. Neler yasadigimi ben biliyorum. Aynen dediginiz gibi hersey, eskiyi acmak degil bu. Bu eskinin bugüne getirdigi miras. Ne ekersen onu biciyorsun.

Iste bu dediklerinizi ben degil onlar yapti, beni sevmeyen istemeyen onlardi diye ben de yasananlardan dolayi sevmiyorum. Ne yaptiysam bir kulp buldular, esime de cok gaz verdiler esinle disari cikma, o da cikmasin, söyle otursun kalksin, sadece beni dinlesin diyen onlardi. Gazi ben vermedim, sadece verdikleri gaz onlara döndü. Siz baya baya bir algilamakta zorluk cektiniz, inatla baska yerinden anliyorsunuz, muhalefet su yaptiginiz sadece

Hasta kabul edecek onu. Ben öyle yapınca takmamaya başladım. Birebir benzetmek doğru değil ama bir deliye laf anlatmaya çalışıyorsak biz de de bir delilik var demektir. :) Boşa çaba. Kendini merkeze koyması gerek. Siz de destek oluyorsunuz, ne güzel. Ama çok zor olduğunu ve bir ömür boyu her şeyde derin izler bıraktığını biliyorum. Allah yardımcısı olsun. Herkesin sınavı farklı. Psikoloğa gitti mi hiç?Bu şekilde de fayda sağlayabilir. Eşinizin okumakla arası nasıl bilmiyorum ama bir kitap tavsiye edebilirim. "Var'olan Annenin Yokluğu"\Jasmin Lee Cori

Bana çok arabeske bağlamış gibi geldi eşiniz Psikolojik destek aksa iyi olur Neden taşınayım ki gözüne soka soka Mutlu olsun annesine ona muhtaç olmadığını hissettirsin Annesinin lafı ile babası ve kardeşi de onu siliyorsa güle güle gitsinler Saçlarınızı savurarak geçin önlerinden Sizin sınava gelince de hayatta sınav çok Bu olmaz başkası olur hayatta çok dönemeç var daha iyi bir yaşam sizin olur umarım

Kadın arıza demekkı kuzum bosver sen kendı cekırdek aılene bak onu takmadıgınızı gorunce mecbur yanasacak torunlarını ozlıcek asla tavız vermeyın

İyi de bu anne değil düşman mübarek. Uzaktan seviyeli bir ilişki de kurulmaz bununla. Babasıyla kardeşi de bilmiyor mu anasının huyunu? Karısının isteğiyle oğluna sırt çevirecekse o da baba değil yani

esim istiyor bu durumu ben karismam zaten ana ogul arasina, durum su ki ikimize de yapiyor bunu. esim ben yillarca cektim diyor idare ediyordu ama o da artik iyice yiprandi cözüm olsun istiyoruz. sonuna kadar annesine sans verdi bir tane annem var dedi, ben de anneyim anlarim. ama yaptiklari gercekten fazla oldu

O zaman içiniz rahat olarak gidin, bir süre sonra memnun bile olacaksınız, ben sırf bu duruma düşmemek için daha vasat bir yerdeyim. Başım salim hiç değilse. Diğer türlü eşimin sevdiğim akrabaları geldiğinde gitmesem olmaz, gitsem olmaz bir durum olacaktı.

Bir çocuğun en temel ihtiyacı beslenme ile eşdeğer anne-baba sevgisi ve ilgisidir çocukken. İnanın yemek içmek kadar önemlidir. Beslenme nasıl fiziksel olarak sağlıklı kalmamızı ve gelişim göstermemizi sağlarsa, sevgi ve ilgi de varsa psikolojik çatlaklarınızı onarır, iç dünyamızı şekillendirir, kendimizi algılayış biçimimizi bile etkiler. Çocukken yeterli ilgi ve sevgiyi almamış üzerine nefret duygusu ile tanışmış çocuklar büyüseler de o boşluk hep içlerinde kalır. Psikolojik olarak en zayıf anlarını pusuda bekler hep. Muhtemelen eşiniz de şuan psikolojik olarak zayıf bir döneminde. Ama bir insana bu duyguları yaşatmanın gerçekten telafisi yok ve ben çok üzülüyorum bunları yaşayan çocuklara... Anne-baba dedim ama aslında çocuğun en büyük sevgi beklentisi annesindendir, beklenti çok olduğu için yıkımı da baba ile kıyasla daha fazla olur. Sevgisizlik, ilgisizlik ve şiddet çocuğa yapılabilecek en büyük kötülüklerden biri bana kalırsa... Eşinizin psikolojik destek almasını tavsiye ederim, bence içinde taşımasındansa annesine bunları anlatması bir bakıma iyi olmuş. Bundan sonra destek olarak kendi iç dünyasını kuvvetlendirmesi gerekiyor. Bazı şeyleri ve bazı insanları oldukları gibi kabul edip, hayatımıza devam etmemiz gerekiyor. Eşinize ve size bu konuda şans diliyorum...

Demek ki kadında bir bozukluk vardı. Yoksa insan çocuğunu ne diye aç bırakır. Eşinizin böyle düşünmesi normal. Anneden veya babadan psikolojik şiddet gören çocuklar hep kendini değersiz ve sevilmeyek laik değil gibi görür, halbuki siddet uygulayan kişi sorunlu. Eşinize üzüldüm gerçekten. Annesini de Allah ıslah etsin.. Hani cahilik edip zamanında hatalar yapmışsın, bari şimdi arkasında dur ve çocuğunu sarıp sarmala, acısını kabul et değil mi? Bir kere acısını ciddiye alsa eşinize o kadar iyi gelir ki, ama kadinda o kapasite yok belki

İyi de güzelim kari-koca bütün basarısızlıkların altında annenin eşine çocukken ki davranışlarını mi düşüneceksiniz. Şimdi tarafsız bakmaya çalışıyorum o dönemler hangimiz psikolojik şiddete maruz kalmadık (Babam 17 annem 13 yaşındaymış ve her anlamda yalnız bırakılmışlar) Bunları düşünüp yine bizi sevmişler, her anlamda mutlu etmeye çalışmışlar diyorum. Yani eşiniz de o dönemi unutsun olabilir kimse 4/4'lük değil Şimdiki hayatına baksın. Anne-baba'ya da en fazla yapacağı saygı sevgidir. Evine gelen annesini sorgulayıp durmak ne kadar sağlıklı.. Arabayı çarpıp gelmek ne kadar sağlıklı. . Siz de klasik gelin-kaynana anlaşmazlığı yaşıyorsunuz. Bunu eşinizin çocukluğunda ki anne profiline bağlayıp yangına körükle gitmeyin.

Bebek geldi mi sağlıkla büyüsün Burada gördüm seni Konu sahibi kusura bakma

Eklentiler IMG_0600. JPG 135,5 KB · Görüntüleme: 16 IMG_0618. JPG 138,1 KB · Görüntüleme: 19

psikolojiye ilgiliyim ama bu cözmesi cok daha zor bir durum terapiyi kabul etmesi lazim gercekten, kendi halledebilecek gibi degil. yine fe kitaplara bie bakayim

Olaylı yer olması kötü, ikisi arası bir semt yok mu? O akraba işleri hep aynı, ben bir çoğunu seviyorum ama yine de özelimi paylaşmam, ne de olsa kimisi hala kimisi teyze diyor kayınvalideme:)

Destan gibi yazdım yazdım.. bunu anladııniz öyle mi? Neyse canınız sağolsun..

Tabiki de aynen dediginiz gibi, lafi gecince ben birsey yaptim demesin, herkes dövüyo cocugunu bi sen böyle oldun demis, örnek göstermis herkes normal diye.. Kücükten ezmis baya sorun cikarirsa babasina sikayet. Asla sesi cikmazmis zaten cocukken herkes sessiz bilir esimi hala da öyledir. Aglamazmis bile hakki yok cünkü, hak etmedigini bilir sadece. Böyle büyümüs e sancilari cikiyor simdi. Hersey normalmis gibi davraniyor normalse bana neden bunlari cektirdin diyor misal, madem mükemmelsin neden yaptin bunlari. En ufak birseyimi görse elestirir ama kendisi bu elestirdikleri zaten yapmaz. Sadece onun istedigi olacak, karsi gelirsen babaya sikayet, onun da kafa gidiyor zamanla tabi yükleniyorlar bize. Dedikleriniz cok dogru gizemliasli

yazdiklarinizi yasiyoruz gercekten de, birilerinin beni anlamasina ihtiyacim vardi cok. bunlari esime diyorum zaten, senin yapabilecegin birsey yol diyo. aci olan sey ne biliyor musunuz annesini babasini cok istiyor, ihtiyac duyuyor kobusmak görüsmek aile olmak istiyor. babasi bile düsman gibi davraniyor yeri gelince. öz evladini sevmek bu kasar mi zor. hadi dün sevmedkn bigün sev bari. ölmeden bu isi hallet hersey unutulur. cözemedik. esime de cok üzülyorum kalbi ne kadar hassas merhametli, artik üzülmemek icin adim atmak sart oldu . push ; Roseaysea Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Uyuyamadim, gece ücten sonra yatakta dönmekten sikildim hala ayaktayim. Dün bir sinava girdim kaybettim. Iki cocugum var, calismaya yetecek zamanim yok, yardim aldigim kimsem yok esim haricinde. Zor bela calisip karsiligini alamadigimi düsünüyorum. Ama oldu bir kere, biliyorum büyük bir dert degil ama öyle bir durumdayim ki, hani bari onu gecseydim kendimi daha iyi hissederdim.. Biliyorum dünyanin sonu degil ama bu basarisizlikla büyük bir depresyona girmis gibi hissediyorum. Gözlerim sisti aglamaktan, ne yemek yaptim, ne birsey yiyebildim. Bununla es zamanli olarak esim annesiyle büyük tartisma yasadi, sürekli oluyordu ama bu sefer annesi artik annen degilim demis carpmis kapiyi cikmis. Bize cok cektirdi hep iyi olmaya calistik ama artik bitti. Kisaca özetliyim tartismayi esim cocuklugunda annesi tarafindan yogun psiklojik siddete maruz kalmis, esimin hayati bu yönde cizildi. Konu acilmis ama annesi asla kabul etmiyor dövmedim seni senin kendi problemlerin var demis, asla yaptiklarini kabul etmiyor. Esim ne kadar yarali oldugunu konussa da bunun esimin sucu oldugunu iddia ediyor. Esim eve geldiginde ben kötü bir insanmiyim diye aglamaya basladi. Bu defe birseylerin gercekten bittigini gördüm. annesiyle pek oturup konusamayiz cok muhalefet eder, ne dersek hep tersini söyler israrla, uzlasmak asla mümkün degil. Sinavdan cikinca benimle de tartisti gazini alamayip esimle de tartismis. Yetti artik. Ben zaten yikilmis haldeydim üzerine esim.. Gelirken arabadan cikarmis sinirini, kirmis dökmüs. O kadar yipratti ki bu kacinci saymadim. Artik görüsmeyecegiz diyor. Yasadigimiz yerde sadece annesinin akrabalari var, buraya illa ki gelir. Ama biz artik sevdigimiz esimin dogdugundan beri yasadigi o mahalleden tasinma karari aldik. Kimsemiz olmadigi icin birikmisimizle taisnma islerini hallederiz de, kizimin arkadaslari parki, okulu hep burada. Cok üzülüyorum artik. Herseyi cöpe atip bir sekilde tasiniriz ama esim ve kizim icin bu durum cok yikici olacak. Artik yapacak birseyimiz kalmadi, bu kadin artik bu yaptiklarinin bedelini nasil ödeyecek bilmiyorum. Kac yillik evliyim gercekten düzelecek bir tarafi kalmadi ilsikimizin. Herkese dost bize düsman. Herkes iyidir ama ben kötüyümdür. O böyle yaptikca ben de mesafe koydum. Durum bu, dertlesmek istedim

Evet tam da dediginiz durumu yasamaktayim, bir de tüm mahalle ailesi desem yeridir. Kimse lafin gelisi üc günlük geline itibar etmez, kapili kapilar ardinda neler cektigimi bilirler de iste siyaset yaparlar. Aynen gitmeyi düsündügümüz yer cocuklarimiz icin iyi degil, biz önemli degiliz ama ortami kötü, bu en cok düsündüren sey beni, söyle diyim gidebilecegimiz yerde uyusturucu olaylari cok dönüyor nam salmis. Ama daha uygun baska bir yer de yok esimin isi dolayisiyla

Senin kv aynı benim anne. Bizleri yıprattığı yetmedi, etrafındakileri de ezmek yıpratmak istedi. Tabii herkes hasta ruhlu diye iltimas geçmez bir sürü dava vs ile karşı karşıya kaldı. Cezalar aldı ödemedi. Şu an hapisteymiş bana mektup gòndermiş beni affet vs diye ama affedemem. Ben evlendiğimden beri ne maddi ne manevi yanımda olmadı. Eşimle sözlendik sonraki günlerde kaynımı aramış beni kötülemiş sandığınız gibi iyi değil bu kız sonra nasıl yetiştirdiniz diye bana hesap sormayın dedi. Sonrasında zaten eşimle anlaştık ben çantamı aldım evden çıktım. Sonra geri dönmedim. Zaten evlilik işlemleri başlamıştı günü aldık evlendik. O süreçten bu zamana hiç destek olmadı anne olarak. Yalnız bırakıldım eş ailesi ezmeye çalıştı vs. Mektubu okuduğumda bir şey hissedemedim bile. Çünkü yaklaşık 1 yıldır görüşmüyorum kendisiyle. Eşin de bence ordan taşınma kararını anılarından kurtulmak için istiyordur ama güzel bir semte taşının imkanınız varsa. Görüşmemeleri daha hayırlı zira ben görüşmedikçe kendimi daha güçlü hissediyorum.

Eşinizi çok iyi anlıyorum. Benzer şeyleri yaşadım. Anlatmaya, yüzleşmeye çok çalıştım ama olmadı. Ben de bıraktım onunla didişmeyi. Hatta içimden affettim. Bu çok zor olabiliyor ama inanın çok özgürleştirici. Geçmişte ne olduysa oldu. Eşiniz anlamasını, itiraf etmesini beklerse kusura bakmasın ama daha çok bekler. O yaraları da ondan başka kimse iyileştirmeyecek. Takıldığı yerden kalkıp kendine, içindeki çocuğa yolculuk yapması lazım. Ki bu seneler alabilir. Acıtır ama çok olgunlaştırır insanı.

Ben sizi çok iyi anlıyorum. Benim eşimin de annesiyle çok sağlıksız bi ilişkisi var. Kaldı ki annesi çok iyi bi insan, bana hiç bi kötülüğü yoktur ama yine de onlar bi araya geldiğinde ruhum çekiliyor. Sürekli kavga halindeler, bi türlü aşamadıkları bi geçmişleri var. İkisi de sürekli birbirini suçluyor. Bunların üstüne bir de kv benle kötü olsaydı ben de sizin yapacağınızı yapar taşınırdım. Söz konusu anne baba olunca bu kadar temelden sarsılmış bi ilişkiyi düzeltmek çok ama çok zor. Öyle "unut gitsin" demekle de unutulmuyor. Çocukken yaşananlar unutulsa da, hissedilenler kişiliğimize işliyor. Uzakta olmak demek tüm bağların kopacağı anlamına gelmez, yine görüşürsünüz. Ama daha az... Hakkınızda hayırlısı olsun.

Bence yeni bir çevre size iyi gelecektir, iyi insanların olduğu bir bölge rastgelir inşallah...

Muhalefet olmak için yazmıyorum. Ben de yaşadıklarıma çevremde ki örneklere göre yorum yapıyorum. Ay iyi yapmışsın güzelim, kaç o aileden diyemem.. Her iki taraftan bakmak her zaman iyidir. Hayat kimse için mükemmel değil. . Napalm pes mi edelim, sürekli ev, şehir mi değiştirelim? Evet eşiniz, siz bir şeyler yaşamışsınz ama üstesinden gelmelisiniz bizlerin yaklaşımı, tavırları karşımızdakinin bize ne kadar yaklaşacağını nasıl davranacağını belirler. Etki tepki olayı yani.. Sizin hiç mi hatanız yok çok mu mükemmelsiniz ki kaynana'nın gençliğinde ki tavırlarını mesele ediyorsunuz.. Ben evlendiğimde rahmetli kayinvalidem Allah nur içinde yatırsın. Bana eşimi 7/ 24 kötülüyordu. Ben napiyordum bir kulağımdan giriyor bir kulağımdan çıkıyordu. Asla eşimle paylaşmadım anne-oğul arasına girmedim. Çünkü onlar ne olursa olsun et-tırnak. Durumları bu kadar icsellestirip hayatı kendinize zehir ediyorsunuz. Hayat çok kısa ve çok güzel. Zamanınızı, psikolojinizi böyle harap edeceğinize kendinizi eşinizi geliştirin, olgunlaşın biraz.

Anne babalarımızı seçerek doğmuyoruz. Ayrıca mükemmel anne baba diye birşey de yok. Eşinizin hayatı annesi yüzünden katlanılamayacak hale geliyorsa aradaki bağı kopartıp atar yok o derece değilse çok sık görüşmez arada hatırlarını sorar olur biter. Ama Amerikan filmlerindeki gibi annesi geçmişte yaptıkları için özür dilesin hatalarının farkına varsın diye beklerseniz çok beklersiniz. O yaşta insan artık değişmez ayrıca hata yaptığının farkında olsa zaten kendi pişman olur. Eşiniz çocukluğu yüzünden darlanıyorsa terapiye gidecek başka çaresi yok. Ama annesiyle tartıştı diye arabayı vuruyorsa filan siz kayınvalidenizi değil şiddet dürtü kontrolü olmayan eşinizi dert etmelisiniz. Ayrıca kayınvalide eş problemi yüzünden çocuklarınızı uyuşturucu sorunu olan bir muhitte büyütmeyi düşünüyorsanız kusura bakmayın siz de çok iyi ebeveynler sayılmazsınız

Iste adi anne olunca ayrilmak olmuyor ama bu sekilde de insana iskence ediyor, öyle bir arada kalma O Osirius Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Yani siz açık açık şunu soyleyin eşinizin ailesini hiç sevmediniz. Ne yapsalar, ağızlarıyla kuş tutsalar hep bir kulp buldunuz. Yine de size tavsiyem eşinize çok gaz vermeyin yoksa çok yalnız kalırsınız.

Eşiniz maalesef bunu söylemek zorundayım ki, annesine verdiği değeri azaltacak. Fiziksel olarak müsait ise herkes doğurabilir ama herkes anne olamaz. Zaten eşinizin bu durumu annesi aynı hareketlerine devam ettiği için devam ediyordur. Yoksa aklı başında biri bu kadar sorun haline getirmezdi. Çok üzüldüm koca insanlar halen anne-baba şiddeti görüyor psikolojik olarak. Muhtemelen şuan kötü davrandığı için eşiniz zihninde geçmişe gidip, zaten hep böyleydi deyip daha da üzülüyor. Bence duygusal açıdan annesinden uzaklaşması gerekiyor. Açık açık konuşsun kendisiyle ama bağırıp çağırmadan, ağlamadan. Bu şekilde devam edecekse görüşmeyelim lafını onun söylemesi lazım annesinin değil. Hasta olur, bakıma muhtaç olur annedir yine bakılır ok, ama gününü zehir edene anne de olsa bir set çekmek lazım. Yazık ya...

Bunu aslinda cok önceden yapmamiz lazimdi ama bir umut bekledik. Esime dedim olmuyorsa olmuyor. Tasinalim dedigimde böyle olmasini hic istemezdim dedi, biliyorum. Olmuyorsa olduramayiz. Cok ugrasti ama annesiyle ugrasmaya ne sbair ne saglik yeter. Babasi ve kardesi de sirtini döner bu durumda, malum anne propagandasi, hatta giderken babasina söylemekle tehtit etmis, babasini doldurup esimin üzerine salar hep kavga ettirir. Biktik. Ama cok özgünüm S Spizella

bu lafin aynisini esim der, asla anneme birsey anlatmaya calidma diye sakin tartismaya girme der. mantikli yürümez cünkü cok iyi biliyor. terapiye gitmeyi defalarca teklif ettim ama ona hic zamanimiz yok, cocuklar icin olan ranfevulara ancak yetisebiliyoruz, ehliyet aldigim gibi daha bir rahatlayacagiz, oldugum yerde baska imkanim yok

Sımdı sen esıne gorusme yada gorus desen ılerde senın kafana kakar bak senı dınledım oyle oldu dıye. Oyuzden ne karar verırsen yanındayım ımajı cız. Adamlarda bı dengesız cunku Roseaysea Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bu konularda yazılmış çok kitap var. Çocukluk travmaları, insan psikolojisi. Okuya okuya kendini keşfedebilir.

Esiniz olani biteni oldugu gibi kabullenmedikce herzaman huzursuz bi hayat yasarsiniz umarim farkindasinizdir. Kac yasina gelmis inat bi kadina biseyleri zorla kabullendirmeye calismak, bana bunu yaptin vs diye surekli gecmisi desmek bi sonuc getirmez cunku esinizin annesi siz olseniz de yaptigini kabul etmeyecek. Esiniz bazi seyleri geride birakmayi bilmeli, bu acinin baska dermani yok. Kirip dokmeden gorusmeyi kesebilirdi. Gozunuzde ne kadar kotu olsa da yasli bi kadin, bugun var yarin yok.

dün kabul etmedigi icin esim cok sinirlendi iste. yaptiklarini inkar etmis esim de delirmis cünkü ne cektigini iyi biliyor. hala etkisi var üzerinde malesef, cok zor atlatir bu durumu cok uzun yillar cekmis söyle diyim eli ekmek tutuncaya kadar bu da 17 oluyor cektirmis onu besledigi icin Pamukannesi83

Aralarina girmiyorum ki zaten, ben yokken de hep tartisirlardi. Ben geldim benimle de tartisti. Ayni devam ediyor. Ama artik dayanabilecegimiz noktayi gectik, iki kücük cocugumuz var. Onlara da yansiyor O Osirius Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

İlkini okumuştum. İkincisini şöyle bir araştırdım da ilgimi çekti. Mutlaka okumam lazım. Çok teşekkür ederim.

Yeni park yeni okul bulunur onlar dert değil, tayininiz çıkmış gibi düşünün. Önemli olan aile içinde huzurunuz olması ç. Karı koca bunalmışsınız belli. Zaten yardım eden yokmuş en azından gölge etmelerini engellemiş yeni bir sayfa açmış olursunuz.

Tabii ki. Terapiyle çok daha hızlı, sağlam ilerleyebilir ama kabul etmiyor dediğiniz için dedim ben.

Onlara rağmen yaşayamazmısınız orada, taşınmanız şart mı, o kadar memnunsanız kalsanız keşke..

Allah kolaylık versin, en hayırlısını diliyorum siz ve çocuğunuz için.