Bugün olmak üzere artık bir care aradım ve kendimi burda buldum. 22 yaşında bir kız öğrenciyim. Ailemle yaşıyorum. Küçüklüğümden beri annemle aram hiç iyi olmadı diyebilirim hep soğuk rüzgarlar esti. Örneğin ergenlik yıllarım. Küçüktüm hep telefon bakmamdan bir şeyler cıkarırdı, gece mesaj geldi diye beni şifre girmem için uyandırdığını bilirim. Hep kavga ettik. Oturduk düzene koymaya calıstık yıllardır sadece bir hafta normal sürdü. Sonra yine kavga. Sürekli benle kendini eşit tutarcasına davranışlar sergiliyor, annemdir bilmiyorum belki forumdakiler tepki gösterecektir fakat annem şu an 39 yaşında daha genç. Bilmiyorum. Az önce kendisi yattığı için kardeşimle fısıldayarak konustuk normal şeylerden. Bir anda kalktı siz ne fenasınız dedi. Ne demek bu dedim sordum. Anlamışsınızdır siz dedi. Yani laf sokuyor. Güzel giden şeyi berbat ediyor. Tam iyiyiz derken illa bir şey cıkarıyor. Kücük kız kardeşim var 13 yaşında. Her zaman o bir tık daha uysal onun gözünde. Çoğu zaman ona sarılır öper. Ha evet cok nadir de olsa kızım falan der ama artık dayanamıyorum yıllardır kavga gürültü, sinirlerim yıprandığı için gözyaşlarıma hakim olamaz oldum en ufak olayda. Anlat anlat bitmez o kadar olay var ki. Annemdir allah rızası için tabiki bakacağım hakaret etmicem ama 2 sene sonra üniversite bitiyor atanmak için dualar ediyorum. Bilmiyorum yanlış mı düşünüyorum çok mu takıyorum yardımlarınızı bekliyorum M

Babanla nasıl arası? L

Her zaman babama kavgalarımızı anlatır. Hem de bazen şekil değiştirerek. Genelde ben kötü suçlu olurum. Artık babama da haksızım maalesef. Çok nadir haklı görüyor. Kötüler kötüler sonra babam bana kızınca kahraman gibi korumaya calısma cabası olur. Arası iyi ben dışındaki herkesle. Benle pek iyi olmaz şaka niyetli de olsa hep bi değişik işte laf sokmaca L

Annem zaten kuralcı hep onun dediği olsun isteyen biri. Ben baş kaldırınca haliyle kavga doğuyor. Onun dışında sürekli iğnelemeyle geçiyor. Aklıma takılıyor ister istemez bu şekilde canımı sıkıyor. Ona göre şaka ama altında nedense art niyet arıyorum annem dahi olsa. Hiç bir zaman kücük kardeşimi benden ayırmadı hak hukuk olarak ama cogu zaman beni ayırdı. Arkamdan iş döndü, işte ona söyleme madem bu para senin olsun gibi. Ya da kücük kardeşime o varken bana ayrı davranıyorsun demeler. Bırak küssün sen de küs diye akıl vermeler. Kardeşimle aramız cok iyidir. Sürekli yakınsınız diye misilleme, şaka yapar. Şu an aklıma bu kadarı geliyor inanın ama daha fazla tabiki. Evlat olarak illaki haksız oldugum taraf oldu. Ama bazı şeyler ben hiç bir şey yapmıyorken oluyor ValentinusNF