ya niye gücüne gitsin İnsanın bazen algıları kapalı oluyor içinde bulunduğu şartlara bağlı olarak ki o zaman gerçekleri birinin söylemesi gerekiyor bence 40 çıkmamış bir bebeğim be 5 yaşında bir kızım var. Annem Doğumdan sonra 25 gün kaldı yanımda. Çok yorulmuştu babamda çağrıp duruyordu gitti o da. Yalnız kaldım bir hafta işin içinden çıkamadım. Bebeği yıkarken boğuluyor sandım bir daha yıkamaya cesaret edemedim. Annemde buraya gel dedi. Bende sazan gibi atladım hemen hem bebeğim biraz büyür hemde yazlıkta kızım da eğlenir diye. İki üç haftalık eşyayı topladığım gibi peşimde iki durmayan çocuk attım kendimi annemin yazlığına. Sadece kendi yorgunluğuma o kadar odaklamıştım ki anlamadım bile. Kadın yeni gitmiş zaten yorgun dinlenecek diye aklıma gelmedi. İki gün kaldık kardeşimle telefonla konuşurken çok yorulduğunu bunaldığını duydum. Apar topar bavulları toplayıp iki çocukla 10 saat yolu geri geldim bu sıcakta. Ne olduğunu da anlamadı şaşırdı Gitme diye peşimde dolandı durdu ama dinlemedim İnsan kendine fazla odaklanınca empatiyi kaybediyor Bence uyarmaya devam edin

Tam öyle değil aslonda tabiki oturalım sohbet olsun fakat 3 günün 3 üde arkadas grubuymusız gibi denize cafeye birlikte beni sinir etti niraz. Araba komusuna gelince ben masada yokken bana bile danşmadan söylemiş kıza şok oldm duyunca. M Minel_ask Previously

Dün ben cay kahve bulasıktayken sohbet ettiler 1 saat telefon numarası alısverişi falan yaptılar. Normalde tabiki annem yapsın bana hizmet etsin demiyorum ama annem kasmasa biz işleri bitirir oturur cayımızı da içeriz kahvemizide. Ben daha cok o ikisini ağırladm resmen.

Ben yanlış bişey görmedim. Siz bir misafirliğe davet edilseniz ve arkadaşınızın annesi sizinle sohbet etmese düşünmez misiniz kadın beni istemiyor muydu acaba diye? Bence anneniz misafirperverlik gösteriyor. Düşünemez ki kadıncağız sizi yalnız bırakmayı. Arkadaşınızın arabası hazır evinize kadar gidiyorken onunla gitmesini de makul buldum bunda da bence terslik yok.

Anneniz kırılmıyor bence.. Daha açık, daha yalın konuşunuz.. sonuçta herkes yerini bilsin.

arkadaslar merhaba, Durumu söyle özet geceyim. Suan biz yazlıktayız annemle birlikte bende hafta sonu tatili için arkadasımı evimize davet ettim. kız 3 gündür bizde ve annem 3 gündür bizimle. Hiç yalnız bırakmıyor. Bu arada annem bana da arkadas gibidir, kendini bizim yaşıtımız, arkadasımız sanıyor. Bazen oyle bir sohbete dalıyor ki ben ortamda fazlalık oluyorum. Arkadaslarımda sıkılıyor ama nezaketlerinden ses etmiyorlar. Sonucta biz yalnızken paylasımlarımız cok farklı annemin yanında daha farklı. Bide arkadasım gelince arkadasımın işe pzt sabah direkt burdan gitceğini Öğrendi onun işyeri bizim kışlık evimizle aynı yerde. Ben yokken planlamıslar yarın sabah birlikte gidiyorlar arkadasıma benide eve bırakırsın demiş. Bu arada hazır araba var diye 1 kamyon esya cıkarmıs bagaj ve arka koltuk full doldu esya tasıdık arabaya. Onun dısında annem babam ayrı. Sanırım annem beni cocuğu olmamdan ziyade yoldaş bildi es gibi hayat arkadası gibi. Bu hali ve tavrının ondan olduğunu düşünüyorum. Ben boyle hayat süremiceğim içinde anneme acık acık soyluyorum hep. Anne biraz arkadasımla yalnız bırak anne kıza esya tasıtıyorsun ayıp oluyor gibi. Sınra da vicdanım sızlıyor. Ne yapsam bilemiyorum. Susup kabul mu etsem boyle kırmaya devam mı etsem eminim onunda gücüne gidiyor cünkü.

Evet tam olarak bu sıkıntım. Baska arkadası olmadığıda doğru. Cünkü dengeleri kuramıyor. Mesela benim bu arkadasım 10 yıllık arkadasım yeni değil baksan kardes gibi olduğmuzu sanar karsı taraf. Ama ben farlettirmeden bi mesafe bi denge kurarım arkadaslıklarımda aile hayatımdan bahsetmem, ev esyamı tasıtmam gibi gibi bissürü sey. İlişki ve denge kuramıyor sonra gelip benim arkadaslarımla arkadas olmaya calısıyor.

Kırmak değilde düşüncelerini ve doğru olanı beyan edebilirsin canım bunda bir sorun yok.

Anneniz normal davranmıyor. Benim ergenlik zamanları bile eve arkadaşım geldiyse annem bizi yalnız bırakırdı. Salonda ya da mutfakta isek yanımıza gelmezdi. Anneniz de arada bir sizi yalnız bırakmalıydı. Sanki onun arkadaşı gelmiş gibi siz bulaşığa girmişsiniz, anne sohbet ediyor. Kendi arkadaşı gelmiş gibi bir psikolojiye girmiş. Eşya taşıtma, bizi eve bırak vs. kısmı kullanmak gibi de olmuş. Bunlara izin vermeseydiniz keşke.

Benim annemde benimle takilmaktan butun arkadas cevresini yok saydi. Evliyim aynu sehirdr oturuyoruz. Ay gelin çok sıkıldım. O evde napiyorsun. Can arkadaslarim benim. diyor. sonra evinle niye ilgilenmiyorsun diye kızıyor. Diuorum biraz arkadas cevresi edin, bırakmıyorsun ki evimde oturayim. Gülüyor ama o sıkıldım diyince ben yerimde duramıyorum. Kıyamıyorum. Arkadaslarimla harcayacağım parayi onunla harcıyorum. Onunla kafelere gidiyorum. Diger arkadaslarimi da ondan kalan zamanda evime çağırıyorum. Bir arkadasin yaylasina, yazlik evine cagirilsak genelde onu da götürüyorum. Kıyamıyorum. Bence o kadar sıkinti cektikten sonra ona tutunacak dal olmak guzel geliyor bana. Arkadasimdansa anneme fedakar davranmak daha önemli.

Ben anladım sizi.. ben mesela sürekli anne kız birlikte olan kişilerle dostluk kuramam.. yani şu manada kuramam biranda ikisiyle kurmam gerekir. bu da benim için zor bı durum. mesela arkadaşıma anlatacağım şeyler olur ama annesi gelince anlatamam. hani annesi büyüktür, aramızda hem büyük saygı hemde kuşak farkı var rahat hissedemem. anneniz sanırım ben diğer büyükler gibi değilim sizin seviyenize iniyorum diye düşünüyor ve problem etmiyor muhtemelen. bide sizden başka arkadaşı yok gibi geldi. hersey neysede gitmesi filanda problem değil ama okadar eşyayı arabaya yüklemek ver arkadaşınıza taşittirmasi ayıp olmuş bence. arkadasiniz bidaha gelmezse anlarsiniz durumu. belkide sizin kadar rahatsız olmamıştır bilemeyiz. annenizi kırmak değilde güzelce konuşun. şimdi gectide, bı arkadaşınız geleceği zaman evvelinde annenizi ikaz edin yeter