Ben anne degilim o kadarini bilemem ama tecrubeyle gorduklerimi anlattim Allah anali babali buyutsun hayirli olsun :)

Gelecekteki ben daha bir de okul işi var kızımın vay alan vay ben naparım bilmem çok rahatladım iyiki sormuşum bu soruyu şuan o kadar iyi hissediyorum ki kendimi. İlaç almamak için doktora gitmem büyük ihtimalle olmaz bebeğim için iyi olmayabilir korkarım.

Ay her yasadiginda derin nefes al bunlati hissetmem normal de kendi kendine. Herseyin sorumlusu hormonlar. Sakin olursan bebegin de sakin olur.

Lohusalık depresyonu diyebiliriz. Geçici bir süreç. Ben de çocuğumun kaçırılmasından korkardım. Hatta ortaokul arkadaşım İstanbul'dan Ankara'ya geldiğinde beni ve bebeğimi görmek istemiş ve evime gelmişti. Yıllardır görüşmedik, ne alaka şimdi diye düşünmüştüm. Geldiğinde bayıltıcı bir gaz falan sıkacağını, kızımı alıp kaçacağını sanmıştım. Annem bende kalıyordu, kadını da endişeye sürükleyip, içeride oturmasını, her 10 dakikada bir gelip bizi kontrol etmesini tembihlemiştim. Kıza da çok soğuk davranmıştım. Şimdi o kadar mahcubum ki kızcağıza karşı

Onu eşimin sayesinde atlattım nefes alıyor sakin ol ben bakıyorum bak nefes alıyor diyerek ondan vazgeçirdi beni şimdi amacı ağlayınca ağlamamı engellemekmiş. Bakalım inşallah bu da geçer yaa bende üzülecek miyim sakin olsaydı diye ya şakın olamıyorum ki yapamıyorum nasıl başaracağım doktora mı gitsem acaba

Şuan sizlerle burada konuşmak bile işe yaradı ki belki bir uzmanla görüşsem daha farklı olabilir ilaç kullanmadan

İnşallah böyle olmaz. L

Tecrübeli kişilerden bunları duymak iyi geliyor çok teşekkür ederim. Birilerinin yaşamış olduğunu duymak kadar beni rahatlatan bir şey yokmuş. Teşekkürler L

Suan boyle hissetmen normal :) Annelige hos geldin ❤ Zorlu, yıpratici ve bir o kadarda mukemmel duygu.. Kendine biraz zaman ver inan daha rahat iyi olacaksin. Bende oyleydim takintili panik ama boyle oldugunda bebeginin en guzel anlarini yakalayamiyor ve bir sey oldugunda soguk kanli ve mantikli davranamiyorsun... Daha onunde cok surec var ben 10 ayda 10 yil yasamis gibiyim ama eskiye gore rahatim veben rahat olunca bebegim de rahat ve mutu oluyor.. L

Hamileyim ve keşke okumasaydım bu konuyu.

Eğer karakterin böyle değilse yani endişeli ve kaygılı biri değilsen terapi almanı öneririm. Allah bağışlasın bebeğini şöyle düşün evlatlarımız önce Allaha sonra bize emanet. Aksırdı ıksırdı diye kendini bitirmenin önce bebeğine sonra eşine zararı olur. Bebeğinle geçirceğin şu en güzel dönemlerin keyfini çıkarmalısın. Sorunları soğukkanlılıkla göğüsleyip bebeğine sağlıklı bir anne olmalısın. Sendeki bütün kötü enerji ona geçicek oda huzursuz olacak haliyle eşinde. Yok yere huzursuz etme yuvanı. Vakit kaybetme. L

Sabah uyandığımda yapmayacağım diyorum bugün daha sakin olacağım ama gün sonu öyle bitmiyor. Dışarı çıkıp biraz hava değişikliği yapmam lazım sanırım yoksa benim kötü. ç sanırım. Biraz daha normalleştirmeliyim umarım yapabilirim hep kararlıyım ama kararım hiç yerine gelemiyor L

Daha lohusasın, şimdi böyle olman anormal değil. Zamanla rahatlarsın bence. Bir de mükemmel olmaya çalışma. Hatasız insan da anne de olmaz. Daha yeni doğum yaptığın için bu durum hep duracak değil merak etme. Anneliğin içinde endişe var ama sendeki hal kadar değil elbette. Sana keyif veren şeyleri de yapmayı ihmal etme.

Geçer geçer. Çok normal bunlar. Aşamayacağınızı düşünüyorsanız psikolojik destek alın. Bir seans bile çok işe yarar.

;-) amin sağolun teşekkür ederimm

Orta olmak en guzeli cok salmak da cok ustune dusmek de ters tepiyor. Hatta cok ustune dusenler uzuluyor ve keske yapmasaydim diyorlar onun iyiligi icin Ihtiyaci oldugunda ihtiyaci kadar yaninda olun.

Doğum yapalı 67 gün oldu değişik duygular içindeyim şu hayata iyi bir evlat verememekten korkuyorum ona yetememekten onu iyi eğitenemekten korkuyorum çok endişeliyim öksürse korkuyorum ağlasa bende ağlıyorum sabah kalkıp akşama kadar kızımın gelişimi için onunla konuşuyorum anlatıyorum olur olmaz her şeyi tepki vermediği zamanlarda hemen endişeleniyorum biraz fazla ağlasa korkuyorum eşimi telaşlandırıyorum o da ne yapacağını bilmiyor. Sağolsun hep yanımda ev işi olsun psikolojik olsun hep destektir. Geçen gün kızımız sabah çok ağladı ben çok korktum ağlamaya başladım sonra hastaneye gittik kızımızın gazı varmış eşim dönüş yolunda bana " bunu yapma kızımızdan çok sana bir şey olmasından korkuyorum o iyi bir şeyi yok ama sen iyi değilsin. Bunu kendine bunu bize yapma üzülüyorum." Diye bağırdı. Korkularımı biliyor. İçimde hem bebeğime yetememe korkusu var hem eşimle aramızdaki ilişkiye zarar verme korkusu var çok telaşlı olduğum için ona da kızıyorum aniden ses etmiyor ama sonradan patlamaz umarım doğumdan sonra benzer şeyler yaşayan var mı

Kesinlikle böyle o şekilde olmasını istemiyorum bebeğimin bir eğitimciyim ve sanırım bu yüzden de mükemmel olanı istiyorum öğrencilerimde de öyleydi ama bebeğimde daha bir fazlalaştı bu durum tabi ama birçok noktada haklısınız ben yanında olmalıyım onun daha fazlası bana zarar verecek şimdiden itibaren düzen kurmam lazım teşekkürler cevap için L

Her sabah uyandığımızda bu sefer bunu yapmayacağım diyorum günün sonunda kendinden bezmiş kafasında sorular olan biri oluyorum. Bu normal değil mi yani ufff

Annemlerden evimize döndüğümüzde bebeğim 37 günlüktü tam eve geldik dedik esime görev cikti ağrıya gitti ne zaman gelecek belli değil, ben 1 gece bile yalnız kalamadim arkadaşımı aradım gece 12de beni alın diye, eşi demiş sen git birlikte kalın o bebekle gelmesin düzenini bozmasın, evli kızı hangi bir gün çağıracam yanıma, gece 3te anneme ertesi gün icin bilet alıp o saatte aradim anne yanima geliyosun yarin aksam 6da ucagin var 8de yanımdasın diye, bizde yaşadık kuzum geciyo

Cook normal ben nefes aliyor mu diye surekli bakar uykularim bölunurdu... geciyor mu geciyor ama o ilk aylari bu kadar telasli yasadigim icin uzgunum ne gereği vardi... ona bisey olacak diye aklim cikiyordu.. sagolsun esim cok anlayisliydi. ilginc

Heralde hepimiz yaşadık bunları 5 dk fazla uyusa alır gelirdim ben uyuyacaksa göğsümde uyusun diye ise veremezdim kendimi bisey olsa farketmezsem diye, beşiğinden çok koltukta yanımda yattı Geçecek iyi bir anne olacaksın kendini darılama hayırlı uğurlu olsun bebeğin

Annelik zaten bu. Normal olamaman çok normal. Hemen hemen her anne çocuğuna yetememekten korkar. Yeter ki fazla endişelenme, endişelerin bebeğine de yansıyor. Daha lohusa sayılırsın bunun 2 yaş sendromu var, ben yaparım dönemi var, ergenliği var... Hep uğraşacaksın. Kısacası anneliğe hoşgeldin...

Balik yagi takviyesi aliyor musun tatlim. Bu hormonlarla bas etme de cok onemli yeri varmis. Bir dene istersen. Ayni zamna da demir ilacini da almayi ihmal etme.

Yaptıklarım normalse hoşbuldum.;-) onu anladığım dönemlere geçmek istiyorum.

Çok rahatladımm ya benim gibi olanları görmek çok mutlu etti beni allahtan biz annemle aynı şehirde 20 dklık uzaklıkta yaşıyoruz hep bizde geçen gün dua ediyor diyor li allahım ne olur torunumun hiç ateşi çıkmasın hiç hasta olmasın böyle büyüsün bu çocuk yoksa kızım kafayı yiyecek

Normalse sorun yok eşime göre ben iyi değilim çünkü görümcemler hiç böyle anne olmamış ban diyor kı hiç böylesini görmedim onlarda çocuk büyüttü diyor bunu deneyeceğim sakinleşeceğim inşallah teşekkür ederim . push ; D

Cevap için teşekkür ederim bebeğinizi Allah bağışlasın inşallah. Bir kişi daha okudum şimdi aynı yaşadığımı yaşayan çok mutlu oldum eşime hemen anlatacağım baaaaaaakk diye inşallah bende kısa bir zamanda rahatlayacağım

Cumlemizinkini insallah Daha cok yeni zmanla hersey oturacak ama o evham kalacak az cok cunku annelik boyle :)

Hamileyim ama aynı kaygıları bende yaşıyorum biraz hareketi dursa o gün hareket etmediğinde doktora gidiyorum ona yetememekten bakamıcağımdan sütümün gelmiceğinden çok korkuyorum sanırım bunu hepimiz yaşıyoruz yaşadıkların çok normal ve doğal geliyor şuanda bana bunu düşünmen bile bana iyi bir anne olduğunu gösteriyor