Selam kızlar, Umarım yazacaklarım çok uzun olmaz ve umarım bana yardımcı olabilirsiniz çünkü boğulmak üzereyim. 4,5 senelik bir ilişkim var yaklaşık 9 yıldır tanışıyoruz ve artık yavaş yavaş her şeyi düzene sokmaya başladık bir çok şey atlattık ki bunlar neredeyse her ilişkide olan ve bizim altından zorlukla kalkıp sonunda mutlu olmaya başladığımız şeylerdi. Önceden açmış olduğum konuyu okuyanlar varsa annemle aramda sorunlarım olduğunu görmüştür ama ikimizinde zor bir dönemden geçtiği zamanlardı ve şimdi gayet iyiyiz hatta evlilik konusunda konuşmaya, çeyizim için ufacık bile olsa bir şeyler almaya başladık :) Babam ve annem 6 senedir ayrı ayrılık sebebi şiddetli geçimsizlikti ama aslında babam annemi aldatıyordu. Babam şimdi benden 5 yaş büyük biriyle evli ve 2 yaşında bir bebekleri var. Bebeği gidip görüyorum ara sıra. Babamla kendimi bildim bileli çok iyi bir baba-kız ilişkimiz olmadı bunları yazarken cidden çok fazla zorlanıyorum umarım beni anlarsınız. Babam genelde beni aşağıladı, çoğu kavgamızda ağza alınmayacak laflar etti ama ben hepsini bir şekilde affettim sonuçta babam. Şimdi erkek arkadaşımla böyle ciddi düşündüğümüz için ailelerin tanışmasını istiyoruz ortada isteme, söz gibi bir şey olmayacak sadece tanışılsın aileler birbirini öğrenmiş olsun ve alacağımız kararları bilsinler istiyoruz. Erkek arkadaşım ev almayı düşünüyor ve bu yüzden tanışma ve ev konusunda konuşmayı aynı gün yapalım diyoruz. Annem tanışmaya babamın da gelmesi gerektiğini söyledi, birisiyle görüştüğümü ve tanışmayı düşündüğümüzü kendisi söyleyecekti ama babamla yıllardır konuşmuyorlar ve anneannem anneme benim söylemem gerektiğini söylemiş. Babama bu konuyu nasıl söyleyeceğimi nasıl bir cevap vereceğini bilmiyorum ve açıkçası çok fazla korkuyorum. Boşanmaları her zaman iyi bir şey gibi görünmüştü gözüme ama şimdi yeni bir hayat kurma yolunda ilerliyorum ve paramparça bir aileye sahip olmak canımı acıtıyor. Bana yardım edin nolur kızlar babama nasıl söyleyebilirim ne şekilde davranabilirim ki beni ve annemi çok fazla yıpratmadan bu işten alnımın akıyla çıkabileyim? chihiro79 zeki, cevik ve

anneannem babam annem hakkında kötü bir laf eder diye korktuğunu söyledi bana göre de annemin konuşması en doğrusu zaten ama babam anneme düşman gibidir ve ne yazık ki sinirlendiği anda yapabileceklerinin sınırı yoktur tabii bu durum bana karşı da geçerli. ortada annem olursa sen buldun da sen yaptın gibi laflar edebilir ona göre yaşadığı kendi hayatı örnek hayat bizimkiler hatalı.. MissCherryBlossom

Kuzum benim, benim annem babam da ayri, benimki de annemi ben 15 yasindayken benden 4 yas buyuk biriyle aldatiyordu. Simdi bir de 21 yas kucuk bir kardesim var (ben 26yim dusun ) Bu adamla artik konusmuyorum annemi cok uzdugu icin, o yuzden bir gun evlenecek olursam sadece annemle tanistiririm sevdigimi. Bu adamin ne babaligindan ne adamligindan fayda gordum o yuzden dugunume vs de cagirmam. Senin durumun farkli, bence sen once annene konuyu soyle. Olmazsa bir sureligine ayrilmis olsalar da gorusen medeni bir cift gibi davransinlar ama uvey anneyi ortaya katmayin derim, garip olur. Annen yok derse o zaman annenle tanistirirsin, baban ortada gorunmez diye dusunuyorum. Yine de bilemedim kuzum, senin icin hos olmayan bir durum tabi ki, yine de gozunde cok buyutme bence. Kuzenim babasiz buyumus, bosanmis aile cocugu bir hanimla evlendi, evlilik islerini hep annesi ve anne tarafiyla goturduler. Bizim taraftan kimse de yadirgamadi, hatta teyzem yazik kiz yetim buyumus diye ustune titredi. Simdi bu gelin hanim, enistemizin etrafinda baba baba diye geziyor Hayirlisi olacagina varir zaten, sen annenle konus sonra da icini ferah tut derim. ATTRAENTE ACTA EST