Her ilişkide anlaşmazlıklar kaçınılmazdır. Peki, siz sevdiğiniz bir hata yaptığında nasıl karşılık veriyorsunuz? Söz konusu kardeşimizin nasıl karşılık verdiğine; hanımını ve ilişkilerini nasıl etkilediklerine bir bakalım. 'Kocam ile kendimi tarif edecek olsam, iki ayrı kutuptayız desem ancak yerinde olur. Ben güzel bir kitap okuyarak eğlenirken o güzel bir film izlemeyi tercih eder. Müthiş bir haftasonu için benim planım pikniğe gitmek iken o evde oturmak ister. Ben ekstrem sporları severken o 'angry birds' oynamaktan memnun olur. Evliliğimiz ailelerimiz tarafından ayarlandı, birçok farklılığımız olmasına rağmen ortak esas değerlerimiz de mevcut. İkimizin de önceliği ailemizdir, ilim öğrenmeye karşı çılgınlar gibi aç ve Allah'ın yarattığı güzelliklere şahit olmak için tüm yerküreyi dolaşmaya tutkun! Çok tuhaf bir şekilde ilk gerçek tartışmamız evliliğimizden birkaç yıl sonra oldu. Savunmamı gerektirecek bir akıl veya ideolojilerim olmadığı için değil. Aksine, gençliğimde hep tartışmacı, lider ve kadın haklarının gerçek savunucularından olmuşumdur. Fakat kocamın hep ılımlı, sabırlı bir atmosferi vardı ki ilk zamanlar sinir bozucu bulsam da artık bana da geçti. İşte ilk tartışmamızın nasıl gerçekleştiği: Evliliğimizin ilk birkaç ayındaydık ne olduğunu tam hatırlayamıyorum- ben sesimi yükselttim ve onun tepkisini bekledim. Yeterince sinir bozucu ki cevap vermedi. Devam ettim, sessiz kaldı. Şok olmuş ve inanamaz bir halde daha da ileri giderken, kocam ayağa kalktı banyoya gitti ve abdest alıp namaz kılmaya başladı. Namazı bittiğinde de uzunca dua etti. Bir tartışmada en kötü şey sessiz kalan bir karşı taraftır! Fakat en korkuncu da sizinle tartışmak yerine Allah ile konuşan bir karşı taraftır. Onu öyle izledikçe, sinirim suçluluk ve pişmanlığa döndü. Hiçbir suçu yokken sırf kötü bir gün geçirdiğim için masum bir insanı mı incitmiştim gerçekten? Ailemden uzak kalmak beni böylesine mi yakmıştı ki yeni evli kocama zarar veriyordum? Gerçekten de kalkıp namaz kılmaya mı başladı? Rabbime beni mi şikayet ediyordu? Kafamda tüm bu düşünceler yankılanırken, aşırı üzgün hissettim ve özür diledim. O gün fark ettim -ve gizlice onunla gurur duydum ki- onu sadece sevmiyor çok muazzam saygı duyuyordum. Yıllar boyunca ondan çok şey öğrendim, sevgim daha da büyüdü, onun eşliğinden zevk aldım, farklı konulardaki görüşlerini hep takdirle karşıladım. Her şeyin de üzerinde, Allah'a yeterince şükredemiyorum ki kocam benim daha iyi bir insan olmamda çok yardımcı oldu, daha iyi bir Müslüman olmamda! Not: Yıllar sonra kaçınılmaz tartışmalardan biri olduğunda, ikimiz de güçlü durduk ve hem Allah'a hem birbirimize yakın olup başladığı gibi bitirmeye çalıştık. Bugüne kadar, sevgili kocam dönüp bana bağırmak yerine namaz kılmayı teklif ettiği için ona şükranla bakıyorum.' kaynak: muslimmarriageguide.com