Ben 2 seneye yakın antidepresan kullandım. Açık söyleyeyim,"içmem, asla" derken doktorumun ve babamın atarlanmalarıyla mecbur kaldım. Hala derim. Allahım razı olsun ki onlardan iyi ki zorlamışlar beni. Kendimi toparlayabildim. Çalışmaya başlayabildim. Daha sakin bir insan oldum.

Umarım dediğiniz gibi rahatlarım biraz ümitlendim çok sağolun. Amin onlar benim herşeyim. Allah hepimizin yavrularını bağışlasın.. Böyle kötü bir ilişkiye o çocuğu dünyaya getirmek çocuğa yapılan bir haksızlık diye düşündüm. Birazda ondan kendimi bu konuda suçlu hissediyorum.

Kafanıza göre antidepresan almazsanız doktorunuz sizin için en iyisini verecektir/ bulacaktır. Sandığınız gibi bu ilaçlar kontrolü sizin elinizden almaz. Daha berrak bir bakış açısı kazandırır. Sorunları çözmez onlar orada duruyor oluyor. Fakat doğru kararlar almanızı ve sorunlarınızla daha kolay başa çıkmanıza yardımcı olur. İnsanları bu şekilde yanlış yönlendiriyorlar, lütfen bir doktor ile görüşün...

Yok gitmedim. SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

bu ilaçlar benim evliliğimi kurtardı eşimle boşanıyorduk son şansı doktora gidip tedavi olmasıydı,2 sene oldu ilaç kullanıyor ve bana söylediğ ; yıllardır çektiğim sıkıntı strese gerek yokmuş keşke daha önce gitseymişim.. ne sana çektirir ne de kendim çekerdim demişti:)

ilaca alışma süresi var. herkeste farklılık gösteriyor. bir de dozunu ve ilacın cinsini doktor ayarlıyor zaten duruma göre. eşim birkaç haftada alıştı ve akşamları içiyor ilacını.. annem farklı bir tür kullanıyor o sabah alıyor mesela.. önemli kararlar vermeden önce lütfen tedavinizi olun. kendinize gelin ve sonra evliliğinizle ilgili kararlar verin. bir de kontrolsüz kahkadan bahsediyrosunuz devamlı, gülücük kahkaha ne güzel şeyler neden korkuyorsunuz ki bu durumda. daha güzel bir şey var mı gülmekten...

şu an eşinle aran nasıl. tam oalrak sorun nedir anlayamadım. hiç böyle bir tedavi gördün mü. her ilacın etkisi farklıdır kişiden kişeye de değişir. neden ilaçlara karşı böyle büyük bir önyargı oluştu ki sende. sana olumsuz etkisi olduğu anda dr. değiştirir ilacı veya dozunu. bunu hiiç kafana takma. ihtiyaç duyuyorsan bir yardım al lütfen

Bence o kadar da kendinize yüklenmeyin. Dert sahibi etmeyin kendinizi daha fazla. Hayat bir şekilde akıyor gidiyor, siz hayatınızdaki pozitifliklere odaklanın. Ne güzel çocuklarınız var, çocuk sahibi olamayan binlerce, yüzbinlerce insan var. Onların kokusu yeter insana, iki gülmesi gününü aydınlatır! Bu muhakkak. Ama destek alın. Benim annem de rahatsızlanmıştı hayatında yaşadığı herşey ona da fazla geldi. Kaldıramadı, sorunlu bir evlilik - sorunlu bir hayat. Akabinde ben çok destek oldum anneme, hep doktor kontrollerini aksatmaması için elimden geleni yaptım. Şimdi iyi çok şükür. O yüzden diyorum durumunuz vahim değil diye. Gözümün önünde kocaman bir örnek vardı. İnsan girdapta gibi oluyor. Ne yapacağını şaşırıyor, kimsesi yokmuş gibi hissediyor. Ama takmayın kafanıza, büyütmeyin içinizde. Herşeyin bir çözümü var bu hayatta, ümitsiz değilsiniz.

İlaç konusunda aynı sıkıntıya sahibim, bin tane antidepresan denedim diyebilirim, konuyu takipteyim İki gündür evde yatıyorum işe bile gidemedim =(((

öncelikle anti depresan konusunda, doktora gittiniz size reçete etti ama kullanmak mı istemiyrosunuz? yoksa kafanıza göre teşhis koyup tedavinizi kendiniz belirlediniz ve yine kendi kendinize ilaç kullanmak mı istemiyrosunuz? bu ilaçlar tedavi edicidir, benliğinizden uzaklaşmanız gerekiyorsa bunu da yapmalısınız. ilaç kullanıyorsunuz diye manasız hareketler yapmazsınız üstelik. sadece rahatlarsınız, beyninizdeki mutluluk hormonları devreye girer. dediğim gibi önce doktora gitmelisiniz ve ayrıca bu endişelerinizden de bahsetmelisiniz. eşinizle sorunlarınız sadece maddi mi o kısmı anlamadı.. bir de önce siz iyi olun ki çocuklarınıza annelik yapabilin. ve lütfen evladınız için "hataydı" demeyin bir daha. Allah uzun ömür versin. önce iyileşin çocuklarınızla mutlu bir hayata başlayabilrsiniz.

Aslında durumunuz çokta içinden çıkılmaz bir durum değil. Genelde antidepresan ilaçları gün içerisinde değil akşam yatmadan evvel alınır. Uyku düzeni beyindeki dalgaların daha rahat yayılmasını ve sağlıklı bir şekilde beynin dinlenmesi için önemlidir. Benim tavsiyem bir doktora gitmeniz. İçinizi dökmeniz. Uzman yardımı aldıktan sonra daha rahatladığınızı anlayacaksınız. Zaten herşeyin çözümü ilaçtır diye birşey yok. Ben niye 2. çocuğu yaptın demiyorum, diyenlere de karşıyım. Ömrü varmış, Allah vermiş. Sadece şükredin. Rabbim sağlık versin evlatlarınıza ve sizi evlatlarınızdan ayırmasın.

İlaç almaktan korkuyorum. Antidepresanlardan korkuyorum. Kendim olamamaktan, kontrolümü kaybetmekten, işyerinde uyuya kalmaktan ya da anlamsız anlamsız gülmekten. Kendimi komik duruma düşürmek istemiyorum. Arkadaşım hastalandı ameliyat oldu fakat hastalığım tekrar nüksederse diye evham yapıyordu ve çok üzülüyordu. Kafasından bir türlü atamıyordu. Doktor obsesif kişilik tanısı koydu ve bir ilaca başladı. Psikayatrisle konuşmak inanılmaz rahatlattı ağladım içimi döktüm dedi. İlacın etkisiyle işe daha moralli gelmeye başladı. Zayıfladı daha da güzelleşti. Kafama takmıyorum çok mutluyum keşke daha önce gitsem diyordu. Arada anlamsız kahkaları vardı. Ben işte o kontrolün elimden gitmesinden korkuyorum. 20 li yaşların verdiği saflıkla ve tecrübesizlikle evliliğimde hatalarım oldu. En çokta eşimden kaynaklanan sorunlardı. Bunları bir şekilde telafi etmeye çalıştım. Bir şekilde evliliğimi devam ettirdim. Manevi sorunların yanında maddi sorunlarda oldu arabamızı kaybettik yeni araba aldık telafi ettik. Paramız boşa gitti aman ne yapalım çalışıyoruz sonuçta canımız sağolsun dedik. Fakat tek birşeye çare olamadım.9 senedir çalışıyorum çabalıyorum ama yine başa döndüm. Kendimi artık çaresiz tükenmiş hissediyorum. Artık güçlü kadının gücününkalmadığını hissediyorum. Sinirlerim yıprandı. Durup dururken ağlıyorum. Sağlığımdan olmaya başladım. 18 yıllık mücadelenin vermiş olduğu bir yorgunluk yıpranma var. Hele son dokuz senesi çok canım yandı hala da yanıyor. Sonu da yok maalesef. Kangren olmuş önceden bitirilse fayda edecek bir ilişkiyi şimdi bitiremiyorum küçük oğlum içinde büyük oğlum içinde en iyisi babalarıyla olmaları kendim içinse ayrı olmak ama bu mümkün değil geriye tek çare ilaç gibi geliyor. Bir şekilde düşünmekten kendimi yiyip bitirmekten kurtulmak istiyorum. Çünkü en ufacık şey yaralarımı kanatıyor. Burada okuduğum bir konu gençlikte aynı hatayı yapmış biri olarak kızdırıyor beni.38 yaşında olarak 20 yaşlarımdaki hallerim yaptıklarım saflıklarım ve bunun getirdikleri aklımdan çıkmıyor. İyi olsun herşey dedikçe kötüye gitti. Belki 2. çocuğu yapmasam ya da zamanında cesaretimi toplayıp boşayabilseydim şimdi bu konuyu açmayacaktım. Kusura bakmayın biraz uzadı. Psikiyatrik ilaç almış olsam işyerinde uyuya kalma, günlük yaşantıyı olumsuz etkileyen olaylar olma durumu var mı? Her ilaçta böyle değildir umarım.

Psikologla görüşmeyi denediniz mi hiç? penceremden

Psikolog daha doğru olur sanırım, konuşmak rahat rahat anlatıp uzmandan fikir almak bi nebze iyileştirebilir ruhunuzu.