Mutfak yasak ama biri eve gelince şımarıyor giriyor yemek hazırlarken bir de onunla mücadele ediyorum. Bakımını eşim üstleniyoe ama 7/24 ger hareketinde yanında olamıyor tabi mutfak örneğinde olduğu gibi ekstra yorgunluklar yaşıyorum. Annemin hastalığı GBM 4 diye geçiyor son evre beyin kanseri Allah kimsenin başına vermesin

O köpek aileden biri artık. Olmadi başkasına verelim de nedir? Benim de bir köpegim var yemin ederim kızımla da değer sevgileri. Canım benim o. Şu anda da yanımda havliyor bejle oyna diyor Hadi başkasına verelim demeyin Allahaskina ya! Onların da duyguları var!

Tutarli bir egitimle duzelir. Klasik kucuk irk simarikligi. Aslında çok daha erken baslamasi lazimdi egitimin ama kucuk irk sahipleri cogu zaman kopekleri ufak diye cok ciddiye almıyor ne yazik ki. Internette bol bol egitim yazisi var, olmadi bir egitmen de destek alabilir. Bunlar cozulmeyecek sorunlar degil.

Konu sahibi annem geliyor diyor E kendini dogurani ihmal etsin o zaman Sorumluluk almis geri donusu zor ama esinde suc bence ha kv ha kopecik olay burda Esi kendisi ile vakit de gecirmiyormus oyle anladim ben E ne yapsin konu sahibi Daha yapici yorumlarla motive olabilir Ki o anne ye ileride bakma konusu olusursa o zaman anne sen gelme benim kopegim mi var diyecek Eger kv sıkıntılı olsaydi es kisisi direk geri verirdi

Başınız sağ olsun, evet doğru özet kesinlikle doğru zaman değil benim için... daha çok eşim ilgileniyor özellikle rutiniyle öyle konuştuk ama bebek ve küçük ırk olduğu için şımarık pek söz dinlemiyor. Annem artık bizde kalıyor daha çok yatarken kafasına zıplıyor mesela 1 dk yalnız bırakamıyoruz, ilaç verecekken almaya çalışıyor mecburen odadan çıkartıyorum bağırmaya başlıyor bu gibi hareketleri olunca her an eşim ilgileniyor ben sıfır ilgide olabiliyorum gibi bir durum olmuyor ne yazık ki

Bizim yemeklerimizden yemesi yasak hanımefendi hayvan besliyorsanız bizim yemeklerimizden yiyemeyeceklerini bilmeniz gerekir. Bilmiyorsanız pek çok bağırsak problemleri olabileceğini söyledi veterinerimiz yasakladı. Ayrıca yasak olmasa da kafası yüzü yemeklere girsin istemem sıcak şeyler olabiliyor hem tehlikeli hem doğru bulmuyorum. Bebeğin annesi karar verir rahatsız oluyorsa tabi ki yalamamayı öğrenmesi gerekir. Size afiyet olsun

Yardım etmeyecek evde sorumlulukları olacak siz demeden yapacak. Ohoo siz söyleyince yapacaksa daha çok yorulursunuz siz... B

Tamam siz kendinize göre haklısınız ama eşinizde haklı, köpekle eşiniz ilgilensin biraz daha fazla siz diğer işlerinize bakın. çocuklarında zorluğu var ama hayatımızda bir sorun hastalık olduğunda başkasına vermiyoruz aynı şey gibi düşünün peluş değil atan kalbi olan bir canlı ve alışması size eve ortama kolay değil sizin gerginliğinizi üzüntünüzü bile anlayıp huzursuzlanır. annenize gitme sebebi hastalığı bile olabilir muhtemelen çünkü hayvanlar böyle şeyleri hissediyorlar.11 yaşında bir köpeğim var ve inanın kocamı atarım onu kimselere vermem

Pardon da masaya çıkınca eğitim almamış yavru köpeği normal yemeklerden nasıl koruyabilirim yere peçete düşse yakalıyor tek pencereden hayata bakmaya devam edin size iyi günler

Geçmiş olsun da ne alaka. İkna olmasaymışsınız başta madem

Konu sahibi de annesi ve kizkardesinin oldugunu yazmisti yani daha yabanci kimse yok Neyse uzatmaya da gerek yok birbirimizi gayet iyi anladik Tesekkurler

Evet insanlar asıl konuya odaklanmak yerine nereden vursam peşindeler. İnsanoğlu gerçeği maalesef. Çok teşekkürler iyi dilekleriniz için B

Allah şifa versin ama annenizin rahatsızlığından dolayı yaşadığınız sıkıntılar ve köpek sahiplenmekte dolayı yaşadığınız sıkıntılar birbirinden çok ayrı konular. Nasıl birleştirdiniz şaşırdım. Çocuğunuz olsaydı ne yapacaktınız? Çocuğunuzu da mı başkasına verecektiniz? Bunları önceden düşünmeniz gerekirdi. Çocuktan hiçbir farkı yok artık aldınız, bakmak sizin sorumluluğunuz. Eşya mı bu baktım beğenmedim, olmadı başkasına götürelim diyorsunuz. Ben hiç evcil hayvan beslemedim çünkü kendimi biliyorum bu ağır sorumluluğu kaldıramam. Keşke herkes öncesinde yapabilir miyim diye düşünce öyle bir canı sahiplense. Ortalık bir heves alınıp sokağa bırakılan canlılarla dolu. Eşinize hak verdim ben

Eve bir televizyon alırken bile özelliklerini vs araştırıyoruz bir canı kabul ederken ırk özelliklerini, köpek bakımının + - yönlerini araştırmamak gerçekten büyük bir yanlış olmuş. Evde evcil hayvan bakımı gerçekten büyük bir sorumluluk istiyor bu sorumluluğa hazır olan insanlar bakmalı bence, bir hevesle alıp eve tıkmak haksızlık gibi geliyor bana. Her gün 1-2 saat tempolu bir yürüyüş hem evdeki hareketliliğini azaltacak hem de köpekciğe huzur verecektir. Gençse dinamik olması normal bol bol oyuncak alın, fiziksel aktivitelerine ağırlık verin. Sakinleşir böylelikle.

Tamam çok yoğun tempodasınız Allah annenize de şifa versın ama ben köpeği vermek istemezdim Eşinize daha fazla sorumluluk verın iş yükünü paylaşın Evlat gibi oluyor o canlar

Çünkü haklı. Bunları baştan düşünmeliydiniz. "Ben bilmiyordum" demek gibi bir lüksünüz yok. İnternet çağında her bilgiye kolayca ulaşılabiliyor. Köpek sahiplenmenin ne gibi sorumlulukları var, hangi ırk nasıl eğitilir, bunları araştırıp aranızda konuştuktan sonra karar vermeliydiniz. Bari bundan sonrasını konuşarak planlayın. "Ya köpek ya ben" demek çok çocukça.

anneniz için şifa diliyorum sağlıklı ömürler geçirmeniz dilegiyle

Evde hayvan bakımı gerçekten çok zor. Bu kadar işin arasında ugrasamamaniz çok normal. Eşiniz hakkında naparsiniz bilemedim

Ben de birkaç ay önce, köpeğim sizinki gibi yaklaşık 8 aylıkken onu sahiplendirmek istediğime dair bir konu açmıştım. Bizimki de çok bağırır, evde yalnız kalamaz, her yere atlar zıplar küçük ırk olmadığı halde (şuan 1 yaşında ve 20 kg) aşırı aşırı hiperaktiftir. Biz de evimizin ona yetmediğini, yeteri kadar ilgilenemediğimizi düşünüp sahiplendirmek istemiştik ve hatta burda iyi kötü bir çok tepki almıştım. Sahiplendirmeyi düşündüğüm dönemde 1 günlük bir hastane yatışım oldu ve 1 geceliğine arkadaşıma emanet ettim. Kocaman bahçesi olan dubleks bir evde oturuyor arkadaşım. Tam da sahiplendirmek istediğim bir ortamdı açıkçası keyifli olur diye düşündüm. Ama ne yazık ki öyle olmadı. Bütün gece hiç hareket etmeden bir köşede yatmış, ağlamış, bizim gelmemizi beklemiş. O gun sahiplendirme fikrini aklımdan çıkardım. Demem o ki, size çok alışmıştır. Zorlukları çok fazla biliyorum, anlıyorum ama madem eşiniz sizden daha fazla isteyen taraf, zorlukları ile bu dönemde o uğraşsın. Siz sevin, gezdirin, birlikte yürüyüş yapın vs. Keyfini çıkarmaya bakın. Zamanla size çok iyi geldiğini göreceksiniz ssdece bakış açınızı değiştirin, onu evde bir fazlalık, problem olarak görmeyi bıraktığınız an her yaramazlığı size batmayacak hatta tatlı ve komik gelecek. Umarım beraber yaşamanın bir yolunu bulursunuz, annenize de çok geçmiş olsun

Çok teşekkür ederim, umarım hem ben ona hem de o evimize uyum sağlar ve huzurlu bir yaşam süreriz. Zorlu bir dönemde zorladığı için bu psikolojiye bürünmüştüm..

Esinize soyleyin sizi annenize geri sahiplendirsin.

O size cok guc verecek biraz zaman verin henuz bebek ortama alisacak liderini ogrenecek. Bambaska bir dunya. Bu donemde aslinda size nimet. Egitimlerini tamamlayin yavrular daha kolay egitim alir biz 3 yasinda tramvali can a egitim verdik. Hersey cozulur. Verme ihtimalini hic dusunmeyin bile o artik size ait bir parca.

%100 kendi kararım değildi eşim çok istediği için biraz zoraki evet demiş oldum. Sokağa atacağım demişim gibi tepkiler veriyorsunuz belki de gerçek sahibi onu daha mutlu edecek bir başkası vardır benim hevesim değil yani özetle J janemarple

Kopegin bakimini ustlenmeliki siz de yorulmayin hatta evdeki her işi ortaklasa yapabilmelisiniz eşinize durumu acin sakin bir şekilde zr

Bardak mı bu başkasına veriyorsunuz? Aynı şikayetlerden bende de var, benimki çocuk Ne yapalım şimdi? Yaptıysak ve siz de evlat edindiyseniz bakacaksınız, can yahu o. Neyse ki eşinizin tavrından dolayı iyi ve özverili bakıldığına neredeyse emin oldum, sizin elinize bakıyor olsaydı inanın verin de hayvancık kurtulsun diyebilirdim. Sıfır sevgi ile yazmanızdan belli durumunuz.

E esiniz ne yapiyor bu sirada Sadece evden calisip yukunuzu hafifletmiyor mu Bence isleri paylasin konu cozulur B

Zoraki evet nasıl oluyor? Eşiniz kafanıza silah mı dayadı? Kendi iradenizle evet demişsiniz, topu başkasına atmayın. Her ne sebeple olursa olsun kabul etmişsiniz, şöyle kabul ettim şundan evet dedimi sorgulamak gereksiz. Evet hevesiniz yokmuş ama bunu önceden düşünecektiniz. Benim kızım her gün yalvarıyor köpek alalım diye kabul etmiyorum. Kızım çok istedi kıramadım diye alayım o zaman sonra baktım bakımı zor başkasına veririm. Eşya değilki can bu. Belki de daha mutsuz olacak, hatta eziyet görecek. Vicdanınızı rahatlatmaya çalışıyorsunuz sanırım böyle ihtimalleri düşünerek. Şu an gerçek sahibi sizsiniz, sizin evinizde, sizin sorumluluğunuzda. Başınızdan atmak kolayınıza geliyor tabi.

Eşinizin işi iş yeri müsaitse oraya götürsün orada baksınlar. Haklısıniz bende çok çok severim hayvanları hatta insanlardan çok ama tabıkı sorumluluk sonuçta. Bebekken alıyorlar sahiplerine alışıyorlar sonra istemeyip başkasına veren çok gördüm. Sanki çocuğunu evlatlık veriyormuş gibi geliyor bana, üzülüyordur hayvanlar yadirgarlar. Siz de sahiplenin vermeyin kinseye demekki sevmiş sizi mutlu oynamak istiyor ilgi istiyor. İlerde çocuğunuz olursa ona da arkadaş olur.

Köpekle ilgileniyor. Yemeğe, masaya atlamaya çalıştığı için o sırada onu tutuyor mesela. Annemle ilgilenmeme yardımı olamıyor yemek de zaten ben yapmak durumundayım. Yani yük bende daha çok zeynones

Ilk mesajımda ne demisim mesela? "Eve almama imkaniniz olan insanlar degillerse de durumu anlatın. Siz boyle yaptiginiz icin kopek cigrindan cikiyor, başa çıkamıyoruz yapmayin diye" Benim cevap yazdigim mesajda konu sahibi eve gelenler yuzunden kopegin olumsuz etkilediğini belirtiyordu. Ben buna cevaben "kopek misafirden olumsuz etkileniyorsa soyleyin egitimini bozmasin" dedim. Siz acaba mesajların sirasini, kimin kime ne yazdığını falan mi karıştırıyorsunuz? Bu arada kopekle esi ilgileniyormus hatta bu yüzden birlikte vakit geciremiyoruz demis konu sahibi. Eşi kopek konusunfa pasif degil. İlgileniyor adam. Sadece egitimini verememis. O da destekle düzelir.

Sizin pencereler bana hitap etmiyor evet, kendi pencerelerimi daha çok seviyorum Ha bu arada yemeklerden nasıl koruyabilirim diye endişelenecek tip onu evden atmaya çekinmiyor ne hikmetse.. Duyarlılığınız gözlerimi yasartti :) Ne iyi bir insansınız . push ; Lyanna Mormont

Annem, ablam gelen kişiler olumsuz bir şey yapmıyorlar bebeğe atlamaya çalışıyor panik oluyor en fazla bebeği kaldırıyor havaya bu gibi şeyler. Bizimki en ufak yere peçete bile düşse koşup yakalıyor

Şöyle diyeyim, madem anne hasta anne açısından gayet pozitif olabilir diye düşünüyorum bebek bir köpek hoplar zıplar neşelendirir. Siz de bu kadar olumsuz bakmayın bence, yürüyüşe çıkarırsınız kafanız dağılır. Yani aslında bu köpeğin hayatınıza girmesi gayet pozitif olabilir. Bence eşiniz getirip sorumluluğu başınıza atmış. Adam gibi eğitim veremeyecekse de köpeği eğitime göndersin, ilgilensin. Bizim şirket ceosu yeni yavru edindi geçen yaz, adam eğitim vericem diye yazboyu evden çalıştı. Bu iş kolay değil ya kendin eğitim vericeksin ya da 1 ay götürüp getireceksin bir eğitmene. Eşiniz sorumluluk almalı. Eğitilmemiş bir hayvanla bunalmanız normal.

Zaten yardım ediyor ama daha fazla sorumluluk bende bir şeyi yap dersem direkt yapıyor sağ olsun. Yemekten çok anlamadığı için ben yapıyorum mesela zr

Psikolojik olarak kaldıramiyorsanız. Eşinize daha fazla sorumluluk verin. Sadece köpekle ilgili değil. Yemek ve evin düzeni tertibiyle de ilgilensin. Paşam köpeği getirmiş ama sanki sadece siz ilgilenin diye.. Öyle bir dünya yok. Annenizde hastaymış.. kolay şeyler atlatmıyorsunuz.

Sizce eşim haklı mı yani? Haksızlık mı ediyorum? Bu zorlu dönemimde onun benim halimi görmediğini anlamadığını düşünüyordum oysa..

E haklı zaten. Çocuğunuz olsa ve zorlansanız da böyle mi tepki vereceksiniz? Can bu yahu başta düşünecektiniz bunları almışsınız bi sorumluluk ağır gelince ya o ya ben. Ben olsam köpüşü seçerdim bu arada. Sorumsuz insanlarla aynı yolda yürünmez.

Biz de zorluklarını hiç bilmeden hatta kolay sanarak iki günde iki kedi sahiplendik. Biliyorsunuz kediler köpekler gibi değiller eğitilmiyorlar. Bence çok şanslısınız köpeğinizi eğitebilirsiniz ve daha önce köpek baktığım için söylüyorum öyle sevgi yumakları ki dibinizden ayrılmak istemiyorlar. Bizim iki kedimizi eğitemediğimiz için masaya yemek yerken biraz tavuk falan koyuyoruz yanımızda yiyorlar. Böyle deneyin bir de, köpekler sahibine kediler evine aşıktır derler çok çok şanslısınız.

Eşiniz eğitimini aksatmasın. Misafire zıplaması da masaya zıplaması da havlaması da çözülür. O kadar zekiler ki ve o kadar hızlı egitiliyorlar ki. Aşığım galiba köpeklere. Apartmanda yaşamasam ben de isterdim bir dost.

Anneme şu an ben ve kardeşim bakıyoruz biraz bende biraz onda kalıyor, ne kadar ömrü var bilmiyoruz bile Allah kimseye yaşatmasın köpekle ilgilenirken çok yoruluyosun diyo benden su bile istemeye çekinir oldu. Ne yapacağımı şaşırdığım için böyle bir konu açtım

Daha 7 ayliksa cocuk henuz yaramaz olur. Egiteceksiniz bizim kopegin eskiden mutfaga ve yatak odasina girmesi yasakti girmezdi. Gerci simdi beraber yatiyoruz. Su an zor bir dönemden geciyorsabiz bakimini tamamen esinize birakin. Esinizi boyle bir karar vermek zorunda birakmayin sizi affetmez. Ben olsam affetmezdim. Annenizin rahatsizligi nedir ozel olmazsa

18 yıl köpek baktım, oğlum 18 yaşında öldü öyle diyeyim... Şimdi eşimin de 2 köpeği var, apartman dairesinde yaşıyoruz ve evet çeşitli zorlukları var. Sizi çok iyi anlıyorum, sevgisi çok başka olsa da sizin için doğru zaman değil öyle görünüyor. Anneniz için geçmiş olsun, Allah acil şifa versin inşallah. Eşinizden bu süreçte köpek bakımını tamamen üstlenmesini isteyebilirsiniz. Karşılıklı bir alışma süreci olacaktır, o zamana kadar eşinizin daha çok ilgilenmesi şartıyla bu konuyu bir süre açmadan deneyin...

Biz de bekarken bir pekinez kopus almistik cidden eslerin birbirine sarilmasina bile karsiydi kopusumuz. Azicik sarilasak evi basimiza yikiyodu, surekli ilgi istiyodu. Biz kimseye veremeyiz evlenince napicaz diye dusunurken babam cok sevdi. Hem bahceli musait yeri de olunca bizim evden daha mutlu oldu. Simdi annem bile seviyo ki o asla dokunmazdi kopeklere. size tavsiyem uzaklasmadan yakininizda gidip gorebileceginiz bi yakininizdan yardim isteyin. Bahceli ortam olursa onun icinde iyi olur. Ama hic tanimadiginiz goremiyeceginiz birine vermeyin. Cocuk gibi uzulurler. Hic kiyamam.

Annenizin özel durumundan dolayı tahammül seviyeniz azalmıştır, normal karşılıyorum. Bu süreçte köpeğinizin her şeyi ile eşiniz ilgilensin. Başkasına vermek onun psikolojisi için çok kötü. Onlar da bağlanıyor sahiplerine. Başka eve gönderildiği için yemeden içmeden kesilen hayvanlar duydum. Benim de evcil hayvanım var bu arada. Bazen zorlukları olduğunu biliyorum. Ama sevginizi ve merhametinizi esirgemeyin. İstediği sadece bu.. Eve, size ve kurallara uyum sağladığında vazgecilmeziniz olacak eminim. Not: Şimdi okudum, annenizle pek aynı ortamda olmaması gerekiyormuş. Anneniz sizde iken eşiniz başka odada ilgilenebilir. Böylece yalnız olmadığı için havlamaz diye düşünüyorum. Anneniz için de geçmiş olsun, Rabbim şifa versin

Keşke en başından beri almasaydınız bakamayacağınızı bile bile kabul etmişsiniz yapacak bir şey yok..

Ne kadar güzel bir yorumdur bu teşekkür ederim Bizimki küçük ırk büyük ırk kadar sahiplenme dürtüsü olmadığını söylüyorlar bir kaç günlüğüne arkadaşıma emanet etmiştim onu sahibi gibi görmüş ve çok mutlu vakit geçirmişti. Demek ki değişkenz Eşimle de konuştuk o da bakış açımı değiştirmemi rica etti ve bu süreçte benden zaten bakımla ilgili destek beklemediğini belirtti.

Anlayamadım? B

Babanız için çok üzgünüm Allah rahmet eylesin sizlere de bol sabırlar diliyorum. Felçi bir hayvanı hayata tutundurmuşsunuz ne mutlu size, belki de haklısınız şu an bakış açımdan dolayı yetemediğimi ve yük gibi geldiğini hissediyorum. Zamana bırakmaya karar verdim bakış açımı değiştirmeyi deneyeceğim B

Allah başınıza böyle bir hastalık vermesin yine de, eğer verirse anca o gün beni ve psikolojimi anlarsınız. Negatif yorumunuz için teşekkürler

Ne yazsam kiblenecek gibi bir his var içimde. Susayım en iyisi.

O zaman köpegi istedigi gibi herşeyi ile eşiniz ilgilenip bu köpege egitimi verecek yada verdirecek para ile köpek egitimi veren yerler var belli bi süre köpegi emanet bırakıyorsun arada seanslara sizde katılıp beraber egitimi veriyorsunuz ve sorunsuz şekilde herşey halloluyor

Pandemide evden çalıştığımız için eşim de köpek sahiplenmeyi çok istiyordu ben de sonunda ikna oldum ve köpek edindik. Zorluklarına dair hiçbir fikrim yoktu ve hemen peşinden annemin ölümcül hastalığı ortaya çıktı bir yandan annemle ilgilenmem bir yandan çalışmam bir yandan ev yemek işleriyle ilgilenmem gerekiyor tahmin edersiniz. Buna bir de köpek faktörü eklendi ve o kadar zor bir ırk tercih etmişiz ki asla dinlenemiyoruz eve annem geliyor sürekli anneme zıplamaya çalışıyor, odadan çıkartsak yanına gidene kadar susmadan havlıyor, yemek hazırlarken bir yandan ona dur demekle geçiyor yemeğe oturunca ayrı uğraşıyoruz masaya devamlı zıplamaya çalışıyor. Ve ben hem bu tempoya hem köpekli hayata böyle zor bir dönemde alışamadım bunu eşimle paylaştım bana asla hak vermedi düzelicek alışıcak dedi başkasına vermeyi teklif ettim asla onaylamıyor ve bütün ilgisini ona vermek zorunda kaldığı ve ben de diğer bahsettiğim faktörlerle yoğun olduğum için kaliteli vakit geçiremez olduk tartıştık ilk defa dünden beri konuşmuyoruz. Köpeği ben veremem dedi sürekli aynı konuyu açıyorsun dedi. Gerçekten gücüm yok ya ben ya o deme safhasındayım üstelik kendini haklı görüyor fikir verin ne yapmalıyım Alıntı

Bazi kelimeleri anlamamisim o zaman diyorum bende annesi gelmek zorunda cunku kendi evinde asansor yok Ve kizindan bir bardak su istemeye cekinir olmus hastaligi yuzunden sık ayaga kalkamiyor belki Ne yapsin annesine gelme mi desin Ileride pisman olup kopekten daha cok nefret ederse ya

Annemin ölümcül hastalığı var. Psikolojim kaldırmıyor ekstra bir şeyi. Kıskanmakla ne ilgisi var anlayamadım?

Kendini haklı görüyor demişsiniz ama adam zaten haklı. Şimdi kızanlar olacaktır ama 1.5 yaşında bir kedim var. Eşim ya o ya ben dese kedimi seçerim. Daha çok sevdiğim için değil, eşim başının çaresine bakabilecekken o bakamayacağı için. Annenize çok geçmiş olsun ama hayvanlar insanlara iyi gelir. Üstüne atlamasını dert etmemelisiniz

Sahiplendikten 1 gün sonra annemin hastalığını öğrendik. Keşke normal bir dönemimde olsaydım ilgimi köpeğe verebilseydim ama olmuyor bu şartlarda. Gerçek sahibi olmadığımı hissediyorum daha mutlu edecek başkası vardır belki ona da yazık

Babama kanser teşhisi konulduğunda altıyla dokuz ay arası ömür biçtiler. O sırada bir tanıdık İran kedisini vermek istiyordu kesinlikle olmaz babam zaten hasta ilgilenemeyiz dedim. Hayvancağızı başkasına vermişler daha o akşam balkondan düşüp omurgası kırılmış. Eski sahip de yeni sahip de hasta hayvanı almayınca demek ki benim kısmetim deyip aldım. Ameliyat ettirdim felçli kaldı. Bir yanda giderek ağırlaşan babam bir yanda sürekli altı değişen fizik tedavi hareketleri yapması gereken felçli bir kedi. Başta çok karalar bağladım nasıl ilgilenecem bununla diye. Ama tuhaf bir şekilde o hayvana bakmak bana terapi gibi geldi. Altı değişip ön ayaklarıyla kendini sürüyerek yürürkenki neşesi iştahı oyunbazlığı bana felçli olduğunu bile unutturdu. Babamı kaybettik kedinin tekerlekli sandalye zamanı geldi onunla avundum bir süre de. Yani diyeceğim o ki hayvanı eğer yük zahmet olarak görürseniz o kısma yoğunlaşırsanız kendinize yük icat edersiniz. Ama onu bir kaçış noktası bir terapi gibi görürseniz öyle olur. Ben anıların içiçe geçmesine de kıymet veriyorum, mesela o köpek sizin için annenizin hastalık zamanlarında gelmiş kişi olacak hikayesi sizin aile hikayenizle birleşecek.

Anneniz icin gecmis olsun ama kopekle esiniz ilgileniyor sanirim zaten. Baglanmistir alismistir vermek istememesi cok normal. Bahsettiginiz sorunlar da egitimle cozulebilecek sorunlar. İs, ev işi yemek vs evet kopekle zor ama ben hem çalışıp hem iki kopege tek basima baktim senelerce. Yeterince sevince hicbir sey yolunuzdan cevirmiyor. Siz sevmiyorsunuz mesele o. O yuzden esinizin kopekle ilgilenmesinden bile rahatsiz oluyorsunuz.

Yeni gelen kisileri ne yapip ne yapmamasi konusunda egitin. Hicbir misafir benim kopeklerimden onemli degil mesela. Onlarin egitimini veya psikolojisini bozacak insanin da evimde yeri yok kimse kusura bakmasın. Kara listemizde uc kisi var mesela su an. Eve almama imkaniniz olan insanlar degillerse de durumu anlatın. Siz boyle yaptiginiz icin kopek cigrindan cikiyor, başa çıkamıyoruz yapmayin diye. Eve gelenler gidecek ama siz kopekle kalacaksiniz. Profesyonel destek almaniz bence en iyisi olur, bunlar aşılması kolay sıkıntılar.

Ne güzel kafanızı dağıtacak bir anda gelmiş aslında. Büyük sorumlulukları eşiniz alır size de bir şey kalmaz.

Yerim ben o minnosuuuu. Kedimi eve aldığımda ben de çok pişman olmuştum çok yabani bı hayvandi hepimizi odadan odaya kosturuyodu. ailem onu geri vermem için baskı yaptı ama ben hayvanın travmatik geçmişinden dolayı iyice annelik misyonu edinmiştim. Zaman geçti gözümü ayirdigim an hala bisiylere zarar veriyor ya da misafirleri korkutuyor ama ailem de onu çok sevdi her hareketini gözümüzü ayırmadan içimiz eriyerek seyrediyoruz. Evde üzüntü keder olsa bile deli gibi ortalıkta koşturan bı canın olması muhteşem bisiy. Ben eşinizi tuttum. En istekli olan esinizse köpeğin bakımıyla o ilgilenmeli. Hayvan da evlattir bu konuda duygusuz davranmayın. Coxugunuz olsa bakımı zor diye atmazdiniz değil mi

Hersey üst üste gelmis. Corona sürecinde bir sürü hayvan bilincsiz bir sekilde alindi. Ortalik acilinca yine barinaklara birakmaya baslamislar. Sizi de anliyorum psikolojiniz bozulmus, ama bence hayvani vermek yerine eve yardim almayi da düsünün. Hayvani da egitmeyi ihmal etmesin esiniz

Köpek o üstelik bebek tabi ki oynayacak. Oynamasından rahatsızsanız bu hayvanı niye aldınız ki

Köpekler hasta olan bölgeyi anlıyor ondan annenize yaklaşıyor olabilir Kedim var evde 4 yıldır tüy oluyor herkes zor diyor ama çocuk dogurunca vazgeçtim at olmuyorsa onu da al vazgeç çok günah.. alışınca seversiniz hele o canın sevgisini farkedince daha çok.. köpekler herşeyden anlar. kedim bile beni annesi görüyor gece koltuk altında uyur düşünün

Yerinizde olsam bunu bir işaret olarak görürdüm; bazı şeylerin hayatımıza girmesinin bir sebebi var. Belki sevmeyi başarabilseniz annenize en iyi ilaç olacak o köpek. Moral en büyük ilaçtır ve köpekler gerçekten insanın stresini alıp neşe veren canlılar. Eğer yavru ise ya da ev hayatına alışkın değilse biraz zamana ve ısrarlı eğitime ihtiyacı var.

Bence şöyle düşünmekte fayda var ; Bir evladınız oldu eve getirdiniz size muhtaç çok gliyor aslında çok ağlamıyor şaşkınlığını korkusunu açlığını öyle ifade ediyor Bu bize muhtaç varlıklar da öyle sasirsa havlıyor korksa havlıyor açıksa havlıyor çünkü tek bildiği dil bu o size muhtaç bagirsaniz da size sadık sevseniz de o nedenle lütfen sevmeye calisin seviyorsunuzdur da lütfen biraz daha ya bu bir can diyerek bakalım eminim bir çok fedakarlık yapıyorsunuz onun için inşallah eğitimle daha uysal bir evlat olur sizinle yaşlanır

Çok geçmiş olsun üzüldüm Allah şifa versin inşallah

Çok tatlısınız teşekkür ederim inşallah her şey daha iyiye gider

Pes, millet de kızmak için yer arıyor. Konu sahibi zor anında siz den yardım istemiş, empati yapmak zor değil. B Bdenoz benim ablamında 2 köpeği var. maalesef bebek olduklarından çok hareketli oluyorlar sonradan duruluyorlar ama.. Siz de Annenizin durumunuzdan dolayı bağ kuramamışsınız sanırım. Eğiitim aldırmanızı tavsiye ederim. Çok geçmiş olsun Annenize.

Bardağını daha zor verirdi bence Takım bozulur

Ablacım alırken bakıcaksınız bu ırk nasıl bir ırktır misal çocuk sever mi, havlar mı, bahçeyi sahiplenir mi... Küçük ırk köpekler çok enerjik hayvanlar genel olarak hele ki bebekse hop zıp takılması normal. gezmek ister, top oynamak ister o hayvan. Bunları veremem derseniz büyük ırk sahiplenicektiniz ya da baştan almayacaktınız. Şimdi ne yazsam boş

Teşekkür ederim. Kendinizi ne kadar daralmış hissettiğinizi anlıyorum bebek köpeğin sevgi atlayışları bile bir an bıkkınlık veriyordur ama kendinizi bu duyguya bırakmayın lütfen. Ayrıca evcil hayvan eşlerin birarada vakit geçirmesini engelleyen değil tersine arttıran birşeydir. Mesela annenizle ne kadar vakit geçirmek zorunda olsanız da köpeği bir yürüyüşe çıkarıp getirmek on dakika onu izleyip eğlenmek bile birşeydir. Ben köpekle de beraber yaşadım ne kadar küçükken eğitime verirseniz o kadar rahat edersiniz bunu gerekirse eşinize bile bırakmayın araştırın ve eğitimi halledin. Eşinizle ikinize de bireysel olarak size de iyi gelecektir o yavru Pinkflambe

Ilk mesajinizda ustekini demissiniz yalniz ben yanlis bir sey anlamamisim Ne olursa olsun anne bir yana dunya bir yana sizin tercihiniz farkli olabilir buna itirazim da yok ustelik ben konu sahibine gidin kopegi verin de demedim Esinin pasif olup sorumluluk almadigini belirttim

İlk cümlenize katılıyorum Madamgazel, evciller oyuncak değil, bugün sahiplendim yarın sıkıldım zor geliyor yapamıyorum deyip terk edemezsiniz, ne sokağa atabilirsiniz ne de başkasına verebilirsiniz, onlar da can ve terk edildiklerinde psikolojileri alt üst oluyor, hele evde bakılan bir canlı sokağa bırakılırsa maalesef hiç şansı yok

Annem böyle bi rahatsızlık geçirdi evimizdeki evcilimizin sorumluluğu bana da ağır geldi zaman zaman hatta evin sorumluluğu benim üzerime kaldığı için onun sorumluluğu da. Yine de bi canı, olmadı verelim başkasına demek bambaşka. İnanın aklıma bile gelmedi böyle bir şey. Hayat malesef dogrusal ilerlemiyor. Her an her şey olabilir ona göre bazı sorumlulukları almaya karar verdiysek sonuna kadar devam etmemiz lazım. Allah şifa versin annenize eminim onun için bile moral kaynağı olur üzerine atlasın bırakın. Bakış açınızı değiştirin.

Köpek masaya atlayınca ne oluyor? Saksı gibi bir köşede durmasını mi beklediniz alırken? Ben kedilerimle aynı masada yiyorum,. Bin yıl düşünsem aklıma misafir eğitimi vermek gelmez zira benim kedim misafirden çok daha önemli.. Bebeği yalasa ne olur mesela? Siz köpeğe alisamamissiniz kendinizi egitin önce.. Nefret ediyorum bir canı iyi zamanlarda alıp hayatin kötü gittiği zamanlarda faturayi yine o cana kesen insanlardan...

Aslında mesele köpek gibi gözükse de eşinizin halinizden anlamamasını dert ediyosunuz. bu tartışmaya böyle devam ederseniz sonu yok köpek kalsın gitsin kalsın gitsin... esas mesele de kendinizi ifade etmeniz gerekiyor. köpek konusunda da sorumluluğu eşinize bırakın biraz zor olsa da alışırsınız. kabul etmişsiniz çünkü A

Anlıyorum, insanın bu tarz çaresiz kaldığı durumlarda tahammülü çok azalıyor. Ama bir süre sonra birbirinize alıştığınızda, evcil dostunuz sizin üzüntünüze bile destek oluyor aslında. Bizim kedimiz biz üzgünken özellikle gelir kucağımıza, gırlar düşünün.. Ona zahmet külfet gözü ile bakmayın. Sevin, sesli olarak konuşun. Paylaşın yani üzüntünüzü, sevincinizi sanki anlıyormuş gibi anlatın.. Anlatırken oğlum ya da kızım deyin mesela.. Bir süre sonra bir bakmışsınız birbirinize alışmışsınız, ve iki dakika ortada olmadığında nerede diye evde onu arıyor olacaksınız Tekrar geçmiş olsun annenize

Bunu kendinize dediniz sanırım. Öyle ya da böyle ikna olmuşsunuz evinize almışsınız, bakacaksınız. Nasıl çocuklar ilk zamanlarda zor olur öyle düşünün. Kimse bunu çıktığı yere geri sokun ben bilmiyordum bu kadar zor olduğunu diyemiyor. Köpeğe ilgiyi de kıskanmayı ilk defa gördüm. Siz de ilgilenin madem ortak bir ilginiz olsun

Misafir geldiginde mutfaga girip ayakaltinda geziniyorsa, isinizi zorlastiriyorsa kapiya bebek/kopek kapisi koyun. Boylece yemek yaparken kopegi çıkartmakla ugrasmazsiniz.

Misafir eğitimi nasıl yapılır bilmiyor belki de profesyonel eğitim aldırmamız lazım

Var fakat o da mümkün olmuyor, kendi evinde asansör yok ve merdiven çıkamıyor şu an. O yüzden bizlerin evinde kalıyor

Ev işlerini paylaşın bence

Belki görmemişsinizdir yorumlarda yazmıştım annem hasta çok dipdibe gelmesi doğru değilmiş kafasını yüzünü yalamaya çalışıyor diye panik oluyorum ben de B

Çok zor bir durum. Ama annenizin huzuru ve sağlığı ile kıyaslanamaz hiçbir şey. Köpeğinizi bir süre eğitime gönderebilirsiniz?

Nasil motive edici yorum yapayım ne istersiniz? Kopegin egitim sorunlari ciddi degil, profesyonel egitimle cozulur, esiniz destek alsin egitimini duzeltsin diyorum. Eve gelenler gelme diyemeyeceginiz kisilerse konusun kopegin egitimini bozmasinlar diyorum. Siz ne yazmamı isterdiniz, soyleyin onu yazayim madem.

Evet bir hayvan sahiplenmek çok zor, özellikle bir daire içinde köpek bakımı hayli zor. Ancak her ne olursa olsun bunu öncesinde araştırmak lazımdı. Evimde iki kedim var kuşlarım var bunun sorumluluğunu çok uzun süre düşünüp aldık eşimle. Yani boş yere konuşmuyorum. Bir hayvan evinze geldiği zaman sizi sahiplenir, tanır, bilir. Bir başka yere gidince psikolojisi bozulur. İki kedimiz de birincisi sokağa atılmış yada kaçmış bir yetişkin bir kedi idi ikincisi de yine yavru tatlılığı bitince verilen bir yetişkin kedi. Her ikisinin de psikolojisini düzeltmek hayli zaman aldı. Şu an yapmanız gereken şey çocuğu verecek bir sebep aramak yerine onun eğitimi için ne yapılabilir diye düşünmek gerekiyor. Köpekler eğitime çok açık hayvanlardır. Öte taraftan kirada oturuyor iseniz bahçeli bir eve bakmak hem köpeğin enerjisini atması hem de diğer pek çok zorluğu hafifletmek için bir çözüm olabilir.

Hayvanlari çok severim ama bakmasi zor ve heves edip alip Saga sola sokaga birakanlarada burdan yeri gelmisken... Konunuza gelince eşiniz yanlış yapmış hayvan sahiplenmek çocuk yapmakla aynı bir taraf istemeyince zorlanmamasi gerekli çünkü sorumluluk aliniyor. Üstelik zor bir zamandan geciyorsunuz kopekle bag kuramiyorsunuz aslinda o bag olunca o yaptigi şeyler insana batmiyor. Zor bir durum bastan kabul etmicektiniz belliki o bag esinizle köpek arasinda coktan kurulmus

Konu ilerledikce anliyorum ki esiniz gereken egitimi veremiyor B

Geçmiş olsun anneniz iyileşir inşallah bir an önce. Ama ben tahmin edemedim ev ve yemek işiyle neden siz uğraşıyorsunuz hep hem de şu dönemde. verin işlerin yarısını eşinize ya da çoğunu verin. Belki anlar sizi ve kopeginizin egitimine ağırlık verir. Çok pasif gördüm sizi. Ve bulduğunuz yol da doğru değil.

Çok haklısınız ama ne kadar okusak araştırsak da çevrede bir örneğini görmeden veya aynı eve girmeden ne derece zor olduğunu anlayamıyorsunuz. Benim için zor bir döneme denk gelmesi beni bu hayli zorladı normal zamanda sahiplensek durum nasıl olurdu görmek isterdim

Annesi geldigi zaman kopek kapisi alinip kopegin belli bir odaya/odalara girmesi engellenir. Boylece annesiyle kopegin iletişimi kesilir. Eşi de kopegin ev icinde sınırlamaya alisma surecinde kopegin yaninda olur alistirir.

Kopek kapisi :) yazdiginiz cogu derde deva.

Annenizin kendi evi varsa sira size geldiginde orda bakmanizi oneririm bu sure zarfinda esiniz de egitimiyle tamamen ilgilenir Ileride annenizin son zamanlarinda yaninda olamadiginiz icin cok uzulebilirsiniz

Kedilerimle aynı yemeği yiyoruz demedim masaya çıkıyorlar dedim... Doğduğumdan beri hayvan besliyorum ben merak etmeyin :) Köpek onu öğrenmesi gerekir, bunu öğrenmesi gerekir siz neyi öğrendiniz mesela onunlayken? Keşke robot sahiplenseydiniz onun kumandası oluyor köpek yanlış karar olmuş Her neyse iyi forumlar