Sanırım bölümünüzden memnun değilsiniz gibi. İsteyerek mi tercih ettiniz? Puanınıza göre mi tercih ettiniz?

Bahsettiğim hedefi kısa kestiğim için hayatta canımın istediğini yapabileceğim gibi durmuş :) Tabi ki öyle şeyler düşünmüyorum. Hayatın her anında zaten planlarımız aksiliklere uğrayabiliyor. Her şey herkesin istediği gibi olsaydı zaten kaos olurdu. Benim her istediğim dediğimden kastım farklı şeylerdi. Ben de size şöyle anlatayım o zaman. Eğer istediğiniz diğer bölüm için çok çalışsaydınız, gerekirse senelerce tekrar girseydiniz sınava mutlaka başarırdınız. Siz pes etmişsiniz. İşletme bölümüne sizi zorla sokmadılar sanırım? Bu bölümü okumak da sizin tercihinizdi öyle ya da böyle. Yapamadıklarınızın bir kısmı yetersiz istek veya az çalışmaktan kaynaklanıyor bence. Eşinizin sıkıntısı gibi konularsa elbette elinizde olmayan şeyler. Ama bazı insanlar zamanında aman başkası bulur, aman nasılsa kısmetimizde varsa olur diye düşünseydi teknoloji bile bu kadar ilerleyemezdi en basitinden. Bir ampulün bulunması bile ne kadar çok çaba gerektirmiş. İnsan uğraşmadıkça ve hedeflemedikçe hiçbir şey başaramaz. Hayalleriniz için gerçekten uğraştığınızda ise aksilikler olsa da hayallerinize yakın bir şeyler elde edersiniz mutlaka. Merak etmeyin dünyaya tozpembe bakmıyorum. Gerçekçi bakıyorum oldukça.

20 sene sonrasını çok güzel hayal ederim de olur mu orasını bilemem işte nasıl bir hayalden bahsediyorsunuz tam olarak?

Çok plan yapmam 20 li yaşlarda yapardım, 30 larda hayatın planlara izin vermediğini öğrendim. 40 tayım şimdi, mutluyum çok renkli bir hayat yaşadım ve hala planım yok. Ama plan diyorum oraya dikkat tedbir ayrı bir şey, onu da hiç elden bırakmadım

Habire hedefledim, hiçbirine ulaşamadım. Sorunum ne onu da bilmiyorum. Kısmet değilmiş diye kendimi avutuyorum.

Çok da isteyerek gitmiyorum açıkçası ama değiştirmek istesem bile ne istediğimi bilmiyorum zaten L

Bana hep ne guzel dinliyorsun psikolog olsana derlerdi gercekten fark ettimki insanlari dinlemeyi seviyorum ve bu yonde ders calisip kendime hedef belirledim psikolojik danismanlik okudum. simdi 2 yildir gorevjmi yapiyorum ve cok mutluyum. o yuzden yeteneklerinize uygun olan ve mutlu olabilecginiz meslegi yapmak cok onemli

Evet zaten değiştirmek gibi bir düşüncem yok hem işletme her yöne açık bir alan olduğu için bir yandan da kendimi avutuyorum zaten geç başladım daha da vakit kaybetmemem lazım

Gözünü kapat. 20 sene sonraki halini hayal et. Eğer yüzünde gülümseme oluşuyorsa doğru yoldasındır. Ben hep böyle yapıyorum.

Öncelikle yaş kaç ve ne okuyorsunuz?

Herkese merhabalar. Biraz genel bir soru ama hayattaki amacını ve hedefini belirleyememiş olan bana cevaplarınızla yardım edebilirsiniz diye düşündüm. Üniversitede okuyorum ama okuduğum bölümü istiyor muyum istemiyor muyum onu bile bilmiyorum. Nelerden hoşlanırım, gelecekte ne yapsam severim, benim amacım ne, bu işte ilerleyebilir miyim? Gibi sorular kafamı kurcalıyor sürekli. İnsanın hayatta belirli bir hedefi olmadıktan sonra her şeyi gönülsüz, yapmış olmak için yapıyor benim gibi. Peki siz hayattaki hedeflerinizi nasıl belirlediniz? Veya benim gibi ne yapmak istediğine karar veremeyen insanlar için önerileriniz var mı? Cevaplarınız için şimdiden teşekkür ederim

Hayatta hiçbirsey için hedef belirlemedim Şuna inanıyorum İnsan ne yaparsa yapsın yazısı ne isw onu yasıyor Gencken psikolojı okumak isterdim İşletme okudum. Farklı bir iş yapmak isterdim, o da olmadı Suanda hiçbir hedef belirlemiyorum Bu örnekler cogalır gider.

Çocukken doktor olmak isterdim laborant oldum yakın en azından hastane de çalışıyorum düşünüyorum doktorluk yapamazdım hayat benim için en uygun olanı karşıma çıkarmış zaten çok şükür..

Mesleki olarak kurduğu hedeflere yaş itibariyle ulaşabileceği kadarına ulaşmış, daha yıllar gereken kısımlar için de yolda ilerlemekte olan biri olarak hayattaki hedefim : Mutlu bir hayat yaşamak. Ben üniversite sınavında derece yaptım, bölümümde en güzel okula gittim, meslek olarak zaten çok seçici olma lüksüm vardı ve sadece iki yere başvurup ikisine de kabul edilip seçimi kendim yaptım. Ama bir çok zaman aslında İngiliz ya da Amerikan dili edebiyatı okusaydım diyorum mesela. Edebiyatçı olur ve kitap yazardım. Çok zevk alırdım çünkü zevk aldığım konularda yazabilme lüksüm olurdu. Ama para kazanamayabilirdim işte. İnsan bir de öğrenciyken puanı en çok nereye yetecekse en yüksek nereye gidebilecekse onu istiyor. Ben bunu kısmen yaptım, bölümümü kendim seçtim en azından ama yine iyi bölümdü. Sonra düşünüyorsun ve en iyisi dediğim yer olmasaydı da, en iyi bölüm değil de başka bir bölüm olsaydı da mutlu bir hayatım olabilirdi, o zaman ne gerek vardı diye... Karışık bu işler. Şimdi her ne kadar tek hayalim İngilizce romanlar yazmakmış gibi hissetsem de bazen aslında daha tembel olmayan anlarımda işimi de çok seviyorum. Bana çok uygun bir meslek. Sizin açınızdan... Bence insanın gençken hayalini kurduğu meslek büyüyünce çok değişmeyebiliyor bazen. Belki siz de öylesinizdir. Ben mesela bundan onbeş yirmi sene önce ilkokul ortaokuldayken de bu bölümü okuyacağımı ve liseden itibaren bu mesleği yapacağımı biliyordum. Ama ilkokulda bile gazeteci olsam diyordum, kitap yazsam diyordum. O zamanlar İngilizce yazmaktan Türkçe'ye göre daha çok zevk alacağımı keşfetmemiştim tabi o kısmı yoktu ama zevk aldığım şey hep belliydi yani. Belki sizin de böyle zevk aldığınız bir şey vardır. Meslek işi öyle bir konu ki... Bence daha gençken seçme şansın varsa, hayatını bir yöne yönlendireceksen, para getirmesinden önce zevk aldığın işe yönelmelisin. Gerçekten zevk aldığın ama. Sonrasında o işle ilgili para kazandıracak da yollar oluyor. Mesela en çok zevk aldığın şey resim yapmak mı? Hiç para kazandıracak gibi değil değil mi? Çünkü meşhur ressamlar bile hayatlarını hep fakir geçirmişler. Ama sen küçüklükten itibaren çalışırsan ve yeteneğin varsa o işten para kazanmanın yolları da var. Mesela resimleri bilgisayarda çizmek gibi. O işi yapmayı gerektiren meslekler var. Kısacası hangi alanda olursan ol, eğer başarılıysan ve zevk alıyorsan o işten para kazanmanın yolunu bulursun. Ama sen öyle ortalama bir insansan o zaman para kazandıracak bir bölüme gitmeni tavsiye ederim. Herkes işinden çok zevk alacak diye bir şey yok sonuçta aç da kalma. Hayattaki amacım mutlu yaşamak olduğuna göre özel hayat ve iş hayatı arasındaki denge de çok önemli. Ben işkolik bir insan hiç değilim mesela. Zevk aldığım diğer aktivitelere acayip zaman harcarım. Eşim işimden önce gelir. Bu da beni daha mutlu yapar.

herşeyi bırakıp kader neyse o demeyeceksin ki. Misal ben üniversite sınavına hazırlanırken hep başka bölüm için hazırlandım ; ancak kısmketimde işletme varmış onu okudum. Burada hedefime ulaşamadım mesela. Okulda okurken çok sevdiğim biri vardı, onunla evlilik hayali kurardık, hedefimizde okul bitsin, iş bulalım ve evlenelim vardı ; ancak o da olmadı biz nişana bir ay kala ayrıldık. E daha sonra uluslararası bir şirkette işe başladım, orada 8 yıl çalıştım. Hedefim orasın ik sına girmekti ancak ben mühendilik bölümüne girebildim:) İşletme okudum ve uluslararsı bir şirkette 8 yıl kalite uzmanı olarak görev yaptım. Bak burada da tutmadı hedefim. Bunlar uzar gider, en basiti, eşimle evlendik. Hayalimde Bak bu da olmadı eşimde sıkıntı çıktı, bunun için tüp bebek yapılması gerekiyor ve suanda aylık 2700 tl ev kredisi ödüyoruz acıkcası tüp bebek için gerekli olan o para da bizi baya zorlayacak, e şimdi bu hayal de ertelendi:) Demek istediğim herşey kader diye çaba sarfetmeden oturup beklemek değil, Allah ne yazdıysa yaşanan o oluyor, bence buna inanmak.

Insan amacini yasadikca buluyor, sekillendiriyor. Universiteye giderken ben de ne olmak istedigimi bilmiyordum. Hemsirelik okuyordum. Sonra yapamayacagimi anladim, ordan ciktim, ekonomi bolumu bitirdim. Simdide isletme alakali calisiyorum... Hala da bilmem sabahlari neseyle kalkip, bayila bayila gidecegim bir is ne olurdu. Belki de bu onemsiz bi detay benim icin bilmiyorum. Eskiden kendimi kariyer odakli bi insan zannederdim ama simdi yasim 25 ve mutlu bir yuvam olsun, kocam cocuklarim olsun istiyorum ve bunu sanirim kariyerden cok daha fazla istiyorum. Yani 18 - 19 yasinda sorsan, cocuk dahi istemiyordum. 25 yasinda istiyorum. Belki 30 yasinda bambaska biseyler isteyecegim. Plan program yapmak cok guzel ama.. genel anlamda, su akiyor ve yolunu buluyor sanirim.

Benim hedeflerim hep degişdi. Yani 20 yaşindaki düşüncelerimli şuankilerin alakasi yok. 15-20 arasi cilgindim. Dünyayi gezdim. Sosyalist takildim. Para ozamanlar igrenc gelirdi bana. Tip okuyup afrikada insanlar yardim etmek tek amacimdi. 20-25 arasi anladimki tip entresan ama doktorluk benlik degil. Insanlardan tirsdim biraz... hukuk okudum 25-30 arasi anladimki para önemli... yatirim yapiyorum. Işimde yükselmeye calişiyorum. Hee 1 gün bile avukat olarak calişmadim Demek istedigim özüm degişmedi. Hala azda olsa sosyalist takilirim. Dünyayi gezmeyi cok severim. ama hayata bakiş acim degişdi. Daha olgunlaşdim yani. Yakinda cocuk projesi başlar. 20 yaşinda hayatindan anlam cikartamazsin. Daha cok gencsin. Gez toz yaşa gör ye ic. Hayat zaten bundan ibaret

bazen insan ne kadar çabalarsa çabalasın olmuyor. bunu ileride siz umarım yasamazsınız ama yasarsanız da benı hatırlarsınız:) eski evliliğim için 4 sne mücadele verdim hayalımdekı mutlu bır evlılıktı hep ben ıyı olursam eşim de olur dedim, ailesi de olur dedim ama olmadı fedakar oldum, vefalı oldum, iyi bir eş oldum hayalım mutlu bır yuva idi ama olmadı bakın hayalim gercek olmadı. yeterınce calısmaya gelınce lisede sınıf 3. sü idim bursanın en iyi lisesine gidiyordum. ama benım sınava gireceğim ilk sene sorular calındı, yarıs atı gbi hazırlanmıstık sınava, hoppp sınav iptal oldu. snr yeniden bir sınav oldu ama o psikoloji ile de yeterli gelmedi puanım. bir sonrakı sene ise sınav sistemi değişti :) senelerse sosyal bölümde eğitim gören bizim dönemdekiler, sayısaldan da sorumlu tutuldu. hadi bakalım, benim sayısal yönüm cok zayıftır. senelece psikoloji için sadece sözel alan gerekırken, birden basıma sayısal derdi çıktı. özel ders aldım ancak 14 net cıkartabildim. basarılı olabilmem için matematik, fizik, kimya, b, iyoloji bunların hepsınde özeld ers almam gerekıyordu 18 yasındayım, ailemin bu kadar fazla ders aldırma imkanı yok. nasıl olacak şimdi, şansın, kaderin hiç önemi yok mu? siz sadece çalışmak, çaba göstermek ile birseylerın elde edıleceğine garanti gözüyle bakıyorsunuz. Böyle bir dünya yok malesef. Bazı yerlerde şans araya girer, bazı yerlerde de kısmet. Oturup kaderimizi yaşayalım demiyorum ama gösterilen caba, konulan hedef de bir yere kadar.

en buyuk hayalın canın ne isterse onu yapabileceğin bir konuma gelmekmiş ya ; bunu asla yapamayacaksın. Hayat üniversite zamanlarında düşündüğümüz kadar kolay değil. yaşımız ilerleyip iş yerinde sorumluluk sahibi olunca, evlenince ve çocuklarımız olunca hiç de canımız ne isterse sadece onu yaparak yaşayan insanlar olamıyoruz. En basiti iki arkadaş kahve içmeye bile çıksan o bir iki saatte kısıtlanıyorsun canının istediği olmuyor. Senin hayallerin çok tozpembe ama hayatta kurulan her hayal de gerçek olmuyor. az evvel yazdığım mesajı size de kopyaladım. aşağıda: herşeyi bırakıp kader neyse o demeyeceksin ki. Misal ben üniversite sınavına hazırlanırken hep başka bölüm için hazırlandım ; ancak kısmketimde işletme varmış onu okudum. Burada hedefime ulaşamadım mesela. Okulda okurken çok sevdiğim biri vardı, onunla evlilik hayali kurardık, hedefimizde okul bitsin, iş bulalım ve evlenelim vardı ; ancak o da olmadı biz nişana bir ay kala ayrıldık. E daha sonra uluslararası bir şirkette işe başladım, orada 8 yıl çalıştım. Hedefim orasın ik sına girmekti ancak ben mühendilik bölümüne girebildim:) İşletme okudum ve uluslararsı bir şirkette 8 yıl kalite uzmanı olarak görev yaptım. Bak burada da tutmadı hedefim. Bunlar uzar gider, en basiti, eşimle evlendik. Hayalimde Bak bu da olmadı eşimde sıkıntı çıktı, bunun için tüp bebek yapılması gerekiyor ve suanda aylık 2700 tl ev kredisi ödüyoruz acıkcası tüp bebek için gerekli olan o para da bizi baya zorlayacak, e şimdi bu hayal de ertelendi:) Demek istediğim herşey kader diye çaba sarfetmeden oturup beklemek değil, Allah ne yazdıysa yaşanan o oluyor, bence buna inanmak.

Canım hayat planlara gre yaşanmıyor bolumunu bıtır meslege atıl once ayakların yere bassın su akar yolunu bulur, başında kavak yellerı var su an canın ne ısterse ıstesın ıkı ay snra ondan da sıkılırsın tereddutlerın olur hayattakı en degerlı sey zamandır zamanı gerıye alamazsın bu yuzden okulınu yarım bırakmak zaman kaybından baska bırsey degıldır ıdaeller ıhtıyaclara gore belırlenır sen unı mezunu olduktan sonra pek cok alana yonelebıkırsın hatta ıkıncı bır unıversteyı okumak sana kıdem katar bunu yapmaman ıcın sebeblerın de olmazyerınde olsam akışına bırakırım

Hedefim ingilizcede bir bolumde yogunlasmakti. ingilizce ogretmeni oldum. yetenegim dil oldugu icin bu bolumu sectim. yeteneklerinizi belirleyip buna gore universite okuyun. basarilar..

Mesela şöyle söyliyim ben doktor olmak istiyorum. Ve kendimi 20 sene sonra acilin içinde koştururken gördüğümde mutlu hissediyorum kendimi. Oraya uygun hissediyorum gibi. Yani ben neden burdayım neden bu işi yapıyorum diye sorgulamıyormuşum gibi. Eğer öyle bir boşluktaysan meslek seçimini bir daha düşün derim :) Ben pek anlatamadım ama Kendini oraya ait hissetmiyorsan yanlış yerdesindir.

20 de hedefim çok farklıydı, 30 da daha farklı, 40 da da değişmiş olacak sanırım. En azından bir kaç yıl hedefe bağlı kalabiliyorum, ona şükür. Hiç yardımcı olamadım di mi

sen tr de yasıyorsun. neyazıkki sınav sistemi insanları degişik mesleklere mecbur bırakıyor. bölümünü sevmeye calıs. şimdiden iş nasıl bulabilirsin bunun için nasıl geliştirmen lazım kendini bak. hiçç sevmiyoraan bırakırsın.

Hayattaki hedefim mutlu olmaktı. Ne okuyacağıma lise sonda karar verdim, o da mecburen. Yatağa yattığımda vicdanım rahatsa, huzur içinde uykuya dalabiliyorsam hedefime ulaştım anlamına geliyor benim için. Diğer şeyler çok küçük detaylar.

Hımm!! İibf'lisin. İibf'lilerin mutlu olduğu görülmedi bu ülkede. Çokta şaapma yani. Overrated Uykusuz

Tabii öyle yapıyorum zaten ama asıl sorun bunları yapmak için nasıl para kazanacağım yani sevdiğim iş ne meselesi. Şu anda işketme okuyorum mesela her alana açık bir meslek ya da acaba terxümanlık mı okumalıydım ya da mimarlık... Hangisini daha çok severdim, bu bölümde iş bulup çalışırken mutlu olabilecek miyim sorunum daha çok

21 ve işletme 2. Sınıfım

Büyük işler başaran insanlar büyük hedefleri olan insanlardır :) İnsan ne yaparsa yapsın aynı şeyi yaşıyor demek büyük haksızlık. İnsanlar çok çalışarak neler başarıyor. Çalışmasalar hiç elde edemeyecekleri şeyleri kazanıyorlar. Ben de üniversite öğrencisiyim. En büyük hayalim canım ne isterse onu yapabileceğim bir konuma gelmek hayatta. Bunun için neler istediğimi az çok biliyorum şuan. Acele etmenize gerek yok bence, biraz hayatı keşfederek bulabilirsiniz gitmek istediğiniz yolu :)

İşte onu bilmiyorum ben. Neye uygunum neyle mutlu olurum... L

Ama her şeyi bırakıp da kaderde neyse o demek çok saçma olur L

Anladım ne demek istediğinizi aslında ama şöyle söyleyebilirim kendiöi doktor olaral da hayal etsem, mühendis olarak da hatta çocuklarına bakan ev hanımı olarak da hayal etsem mutlu oluyorum çünkü ya başarılıyım ya da mutluyum hayallerimde ama gerçek hayatta öyle olamıyorum nedense. Mesela üniversite hayali kurarken de mutluydum ama şu an değilim gibi