anne olunca, ailenizi o zaman anlıyacaksınız...23 yaşında oğlum var, geç kalınca yada gece dışardayken aklım onda kalıyor, ama tabikide baskı yapmıyorum ona... yeri geldimi güzellikle bazı şeyleri söylüyorum, geç kalınca onu merak ettiğimi... sert söyelesem kalbini kırsam daha ters etki yapar çünkü... burda suç ne ailenizin, nede sizin... suç bozulan toplumun... hergün izlediğimiz haberler, aileleri endişeli hale getirdi... dışarı çıktığınızda ailenizi dönüş saati hakkında bilgilendirin, yada baktınız geç kalıyorunuz haberdar edin... oğlum öyle yapınca benim içim rahatlıyor en azından... birde siz kzarlarsa, siz kızmadan tatlılıkla cevap verin, onları yatıştırır bu durum... Feel Good Inc Still livin' biatch tek ayak

Hesap sorulduğunda çirkefleşeceksiniz. En kestirme yolu budur. Ya da ayrı eve çıkın bir şekilde.

Peki nasıl bir yol izlemeliyim aileme karşı P

Evet haklısınız ben hep peki tamam diyen biri oldum benimde suçum var. Peki bundan sonra nasıl bir yol izlemeliyim sizce?

abim bana hep hava kararinca evde ol baska biseyine karismiyorum derdi gunduzleri gezerdim istedihgim gibi ama hava kararinca evde ol dedi diye gicik olurdum yasaklar tatli gelir hesabi buyudukce ve cocugum olunca anladim bazi seyleri iyikide oyle yapmis diyorum bana gore asiri uc noktalarda olmamak sartiyla aile icerisinde kurallar olmali insanlarin eve gekdikleri saatler belli olmali bu bir aile ve ev duzeni bence

Hayatta izin vermezler kıyamet koparırlardan biraz da suçun sana ait olduğunu düşünüyorum. Onlara 30 yaşında "hür iradeli yetişkin" olduğunu aşılamamışsın. Tavizler vermişsin ve onların güdümüne girmişsin. Ve birazcık bencil olmalısın ki hayatından zevk alabilesin. Biraz mücadeleci olmalısın ki özgür olabilesin piperr

Siz kimseyi kırmak istemedikçe, kırılan her zaman siz olacaksınız. Ağırlığınızı karşı tarafa hissettirmeniz şart.

Bir kaç büyük tartışma çıkarınca karışmamayı öğreniyorlar. 30 yaşına gelmişsiniz artık eve giriş saatime karışmayın demek insanları kırmak değil hakkınızı savunmak olur.

Merhabalar herkese :) Sizden yorum beklediğim konu olumsuzluklardan çok çabuk etkilenmem. Ozellikle ailemden biri olumsuz konustugu zaman modum çok çabuk düşüyor. Yada mesela ablam çok laf sokup ters konuşan birisi yillar icinde bende ona benzedigimi farkediyorum ve bu beni çok urpertip psikolojimi bozuyor. Cok sakin ve sabırlı biriyken artik insanlara karsi hemen cikisan birisi olmaya basladim. Bu durumu nasil asip durdurabilirim? İkinciside ailemdeki baski.. neredeyse 30 yaşıma yaklasmis ekonomik özgürlüğü olan birisiyim. Ama mesela erkek arkadasim oldugu zamanlarda disari cikarken geriliyorum. Yada aksam nerdesin, gec kalma bu saate kadar ne isin var, neden bu kadar sık dışarı çıkıyorsun soylemleri beni ciddi anlamda bunaltiyor ve psikolojik olarak yipraniyorum. Ben sabahlara kadar egleneyim eve gelmeyeyim modunda degilim ama saat 7 de neredesin diye soylenmeye baslamalari 9-10 da gelince acayip muamele gormek bunaltiyor beni. Kazancim iyi aileme destek oluyorum babamin borclarini oduyorum. Zaten farkli bir eve cikma durumumu hayatta kabul etmezler kiyametler kopar. Bende onları uzmek kirmak istemiyorum ölümlü dünya.. ama artik istedigim. gibi cikip gezmek ve laf duymak istemiyorum. Sizce nasil bir yol izlemeliyim bu konudada fikir verirseniz cok mutlu olurum francesca Hayat 1 gündür, o da bugündür.. tek ayak