kesinlikle üzerine gitmelisin. zaten uzmanlarda bunu söylüyor. uzmanlardan hariç ben de kendimden biliyorum. bazı ortamlarda ben de konuşamazdım. belli insanların bulunduğu ortamlar diyim. ama üzerine gittikçe, bilinçli olarak ortaya sürekli laf atıp sonunu düşünmeden konuş. zamanla kendi kendine sen bile inanamayacaksın açılacaksın. ve kendini sürekli yargılama. hata bile olsa ders olsun diyip üzerinde durma. kendine değer verirsen çıkan sözlerinde senin için değerli olur. biraz değersizlik duygunu yenmeye çalış derim

Sosyal fobiniz olabilir.

Kendinizi sevin R rouges

Bir arkadaşım sokakta ya da bir ortamda vs hiç tanımadığı insanlarla konuşarak aştığını söylemişti

Sesinin ince olmasının bir önemi yok. Konuşurken sesin az çıkıyor olabilir. Yüksek sesle konuşmaya çalış. Kendini daha iyi hissedersin. Yalnızken falan yüksek sesle şarkı söyleyebilirsin.

Bu da mantıklı bir öneri ama korona dolayısıyla ben bu aralar Appler de takılıyorum

Hep içimden diyorum ki ya şimdi saçmalarsam ya bana gülerlerse ya beni aptal gibi görürlerse

Hangi appler ben de deneyeceğim G

Bence psikolojik sizin ki. Sonuçta annenizin arkadaslarinin çocukları yokmuş sınıfta da mı hiç çocuk yoktu. Galiba siz içine kapaniksiniz. Bol bol kitap okuyun. Sosyal etkinliklere katilin calismiyorsaniz ise girin. Toplum içine karisin. Birazda olsa faydası olur. D dgdln

Tiroid hormonlarina baktir yavas konusmanin sebebi olabilir

Sizin durumunuzdayım. Dating applerden rastgele insanlarla konuşup sohbet becerilerimi geliştirmeyi düşünüyorum

Çocukken yaptığı şeyler alkış görmeyen sürekli eleştirilen çocuklarda ilerde bu tarz problemler görülüyor. Üzerine gidin aşarsınız G

Merhabalar arkadaşlar benim sorunum çok sessiz ve suskun olmak bir konuşmada hep dinleyen taraf olmak. Muhabbetimin güzel olmadığını düşünüyorum çünkü devamını getiremiyorum çok çekiniyorum. Küçükken annemin hep bekar arkadaşları vardı hiç çocuklu arkadaşları yoktu benm hiç çocukluk arkadaşım vs olmadı hiç parka vs de götürmediler o yüzden şimdi kendi yaşıtlarımla anlaşamıyorum büyüklerle sanki daha iyi anlaşıyorum gibi. Muhabbette hemen susup kalıyorum çekiniyorum ortamdan hemen kaçmak istiyorum benimle konuşulmayınca hemen kendimi yargılıyorum. Bir de küçükken babamdan çok şiddet gördüm o da benim psikolojimi çok bozdu etrafımda beni seven çok insan var ama birisi benm yanımda suskunlaşınca hemen benden sıkıldı mı ben çok mu sıkıcıyım vs diyorum ne yapmalıyım bu suskunluğu yenmem için ses tonum da çok ince herkes sen niye böyle yavaş konuşuyosn sesin ince falan diyo ona da sinirim bozuluyo konuşmak istemiyorum o yüzden de ne yapmalıyım sizce

Selamlar, konuyu ben yazmış gibi hissettim. Şiddete kadar aynı diyebilirim. Ben kendimde şunları gözlemledim belki size de iyi gelir :) Eğer ortamda rahat değilsem, sesim çıkmıyor. Hatta sesim titriyor. Ben de kendimi rahatlatacak şeyler yapıyorum. Ortamda ne kadar gülersem o kadar rahatlıyorum. Olabildiğince içinden gelmese bile gülüyorum :)))) saçma ama rahatlıyorum. Bir de gülüp tatlı tatlı dinleyince sanırım baya pozitif etki yaratıyor insanlar ilgilenmeye başlıyor. İlgi olunca daha da iyi hissediyor insan. Yine de tek çıkar yol terapi bunlar kısa süreli anca an kurutacak şeyler ama ruhu tamir etmek için terapi şart :)))))