Olur mu öyle şey diyeceksiniz ama bazen yaratıcıma bile kin duyabiliyorum öyle nefret doluyum ki. bana istediklerimi vermediği için ben de onun istediği şeyleri yapmamayı düşünüyorum sonra kendimi toparlıyorum ama dua etmeyi bırakıyorum "hani ayakkabımızın bağını bile Sen'den isteyecektik hiç bir istediğimi vermiyorken neden daha fazla isteyeyim ki" diyorum öfkeyle. Tutamıyorum kendimi, off öyle dipteyim ki S

Ben de asla unutmam ve mesafe koyarım arama. Araya mesafe koymak benim içimi soğutuyor zaten çoğunun da iki yakası bir araya gelmiyor emin olabilirsin, kimsenin yanına kalmayacak yani buna inandığım için mutsuz olmuyorum.

kızlar kin gerçekten insanın içini içten içe kemiren bir duyguuu, kinci ve kin tutan insanlardan gerçekten uzak durmak lazımm A Ahuzarim Isvicreden tek ayak

tatlım psikiyatriye gitsene, ruuhunu rahatlatacak bişeyler söyler seni pamuk gibi yapıcak bir ilaç verir belki. bunda ayıp günah bi durum yok. hepimizin bir kusru var ruhen, karakter olarak. sen bunun farkındasın ve çoğu kişiden bir adım öndesin. şimdi geriye bu kusuru düzeltmek kalmış. onuda başarırsın. bir uzmanla görüş faydasını göreceksin S

bence tamamen yapıyla alakalı bişey bu kadar sorun yapma bende çok kinciyimdir bi sorun olup üzerinden zaman geçse hatta karşılıklı konuşup halletsek bile ara ara aklıma getirip getitip sinirlenirim karşımdakine de gereksiz bi tavır alırım aslında dediğin gibi senin bu yaptığın sdece sana zarar karşında ki belki hiç farketmiyo bile aklına geldiğin de başka şeyler düşünmeye çalış umursama bu kadar karşındakinin umursamadığını düşün kendini motive et S

Bende de bu durum var ama sinirim geçince gider hem kinci değilim.. Dua oku sıkıntının defi için

Kizlar ben o kadar kinciyim ki deli gibi surekli cocuklugumdan itibaren hayatimi gozdrn gecirip mimlenecek seyler ariyorum adeta... Ailede hic mutlu olmayan surekli sikayetci olan ve hep mutsuz olanin ben olmamin nedeninin kinci olmam oldugunu farkettim. Normalde hafizam cok iyi olmadigi haldebu konuda tam bir fil hafizasina sahibim. Ama intikam alamiyorum. Tek intikamim kendimi o kisiden mahrum etmek ama bu da o kisinin ne kadar umrundadir ki... İntikam alirsam vicdan azabi cekecegimi biliyorum. Bu yuzden de kendimi uzaklastirmayi seciyorum ama kinimi yok edemiyorum. Bu yuzden de keskin sirke kupune zarar verirmis ya ben de hep se sadece kendime zarar veriyorum... Ailemin bana olan tutumlarinin yani sira kardeslerime yaptiklari da hep icimde duruyor. Aglattiklarinda uzduklerinde lardesim unutup eskisi gibi olabilirken ben buyuk bir nefret biriktirmeye basliyorum. Komsumuz yolda beni gormezden gelirse bir daha yuzune bile bakmiyorum. Nasil kurtulabilirim bundan. Cunku farkettim ki mutsuz olmamin tek nedeni affedememem ve icimden de atamamam... Ve inanin ki kendimi bildim bileli yasadigim hayati tanimlayabildigim tek kelime Cehennem. Hep icimde bi cehennem var hep aci cekiyorum affedemiyorum unutamiyorum ve kimsenin hberi bile yok. Cunku hepsi unutulmus seyler neredeyse, annemlere eskiden beri icime oturan bisey soyledigimde ben hatirlamiyorum diyorlar. Bir tek ben cekiyorum bu azabi ve COK MUTSUZUM. Gittikce daha fazla sey birikiyor icimde ve ben artik kaldiramiyorum. Not:yazim hatalari icin uzgunum telden yaziyorum

Akrep burcu musun? Salvia

Selam sana birazdan yorum yapacagim.. Kardeslerinden KiN goren biri olarak yazacagim hemde.. Benim yorumum umarim, senin kinini biraz olsun yok eder.. A Ahuzarim Isvicreden tek ayak

Tekrar Selam Kin... Bu kin sadece sana zarar veriyor diye dusunuyorsun degil mi? Hayir.. Kin duydugun insanlara da zarar veriyor aslinda. Bende yillardir kardeslerimden kinlerinden dolayi zarar goren biriyim. Hemde ne Kin. Seninde dedigin gibi, ta cocuklugumuzdan beri olmus olan konulari benim yuzume vurup her seferinde yuregimi acittilar.. Kiz kardesim annemin ta kucukken ben zayifim diye, bana bir iki lokma daha fazla vermesini bile icinde kin yapmis biri.. Onun iyiligi icin ugrasip didinirdim. Kimse ona zarar vermesin diye cabalardim. cunku kotu insanlari sezemezdi.. Sirf bu yuzden bile beni yanlis anlar ve benden nefret ederdi. Babam cocukken hepimizi dovmustur. cunku kendisi alkolikti.. Hep kendimi siper ettim kardeslerimin onune. onlara vurmasin bana vursun derdim. onlari cani yanmasin, benim yansin derdim.. Ama kardeslerim, bu yaptiklarimi hep unutmus, ve kendilerinin babamdan daha cok dayak yediklerini savundular yillarca.. simdi hepimiz evliyiz, cocuklarimiz var. Ama ikisinin de bana karsi bitmeyen kinleri var. Yaptigim en ufak hatada beni hayatlarindan silip attilar 1 yil- 2 yil konusmadilar. Beni hayatlarindan cikararak cezalandirdilar. Bunu onlara yaptiran kinleriydi.. Bitmek bilmeyen kinleri. Diyeceksin ki, sen cok buyuk unutulmayacak hatalar yapmissindir.. Hayir asla yapmadim. Ama onlar affetmekten yana olmadilar hicbir zaman.. Kolayi sectiler, kin beslediler bana.. Hatta oyle anlar geldi ki, bana olan kinlerini cocuklarimi bile arayip sormamakla odettiler.. suan benimle yine konusmuyor kiz kardesim. Niye? Hicc oylesine.. Cunku beni sevmiyor. Onun iyiligini dusunuyorum diye.. O agladi, onunla agladim. o mutlu oldu onunla mutlu oldum.. Neyim var neyim yok paylastim.. Ama o asla paylasmadi.. Etrafindaki herkeze sevgi dolu, guzel bir sekilde yanasirken oz kardesine asla boyle yaklasmadi. Bana hep kotu, cirkin, despot, fesat ve kinci yuzunu gosterdi.. Beni cok aglatti.. cok uzdu.. Aramizdaki kardeslik bagini sirf bu bana karsi duymus oldugu "kin"yuzunden bir cirpida koparip atabilen biridir.. Cumle aleme beni her seferinde rezil etmeyi basari gordu kendinde.. Aslinda icindeki pisligi, kinini disari vuruyordu, aslinda kendini tarif ediyordu.. beni degil.. Beni bilen biliyordu zaten. Cunku bende Kin adina zerre bir damla bulamaz kimse. Ben son derece merhametli, hatalari affedebilen, gormezden gelen bir olgunluga sahiptim. Hele ki bu benim oz kardeslerimse, canimdan bir parcalarsa.. Ama onlar asla benim gibi dusunmediler.. Biliyor musun? En cok onlar kaybetti hayatta.. Kinleri, ofkeleri, beni yok saymalari, onemsememeleri en cok onlara kaybettirdi.. Bana degil.. Kendi ic dunyalarinda hep bunalim icinde oldular. Evlerinde huzur namina hicbirsey yok. Hep mutsuzlar.. Hep sorunlar onlari buluyor.. Ama ben? Ben cok mutluyum. icim vicdanim cok rahat cunku.. Olmadik kadar guzel yollar acti bana Rabbim.. isim gucum hep rast gitti.. Cok sukur Allahima.. cunku yuregimde asla kin tutmadim kimseye.. Affedilmeyecek kadar buyuk hatalar bile yapsa insanlar bana, onlara Allahtan yureklerine merhamet vermesini, islah etmesini diledim hep.. iyi olmalari icin hep dua ettim.. iyi olsunlar ki, baska kimsenin canini yakmasin bu Kin... iclerindeki Kin, onlari benimle hep uzak tuttu.. Kiskandilar, affetmediler, yok saydilar.. Bir insan oz kardesini nasil cikarirdi hayatindan bu kadar kolay? Ama onlar cikardi.. Beni esime hep mahcup ettiler. Gurur duyuyorum ailemle dedirtmediler bana.. Suan kendimi duvarlar icine koymus durumdayim.. Bu duvarlari ormem de onlarin katkisi cok buyuk. O duvari orerken elime duvar taslarini kendileri verdi.. Onlar her ne kadar benim canimi yakmis da olsa, ben hep dua ettim onlar icin.. Ben onlar icin guzellikler, iyilikler diledikce benim islerim de hep rast gitti.. Kin asla tasvip etmedigim birseydir.. senide bitirir, karsindakininde gunahini almis olursun. Gel vazgec bu kinden.. Benim kardesim yazmis sandim senin konunu gorunce.. yuregimin diken diken oldu.. Uzuldum.. Bak ben simdi Migren hastasi olmusum. cunku oyle haksizliklar yapildi ki bana. Anlatsam inanmazsin.. Ama herzaman cahilliklerine verdim, sustum.. Tabi bende yaralandim hep.. Allah bile kullarini, onca gunahlarina ragmen bagisliyor ve affediyorsa, bizler kimiz ki? Gecmiste olmus bitmis hatalari affetmiyor, unutmuyor bide ustune karsindakine bilenip onun hayatini da cileden cikariyoruz.. Ben "Kinden" dolayi oldukca darbe almis biri olarak diyorum ki.. Vazgec... Sana yuregimi acip vereyim ellerine, bir bak bakayim yuregim kac parcaya bolunmus, kac kez kirilip yerlerden yerlere atilmis sebebi Kin duygusundan baska birsey olmayan bu kotu illet sey yuzunden.. Yapma ne olur.. Kin duydugun insanlara da gunah.. Bir problem varsa oturup cozmeyi dene, konus acik acik.. Asla yenilme bu lanet olasica "Kin Duygusuna"... Kin seni yakar, kavurur.. Affetmek en guzel erdemdir.. Ben de bana yapilan hatalari unutmuyorum ama kinde duymuyorum.. Hemde hic... Yureginin sevgi, sefkat ve merhamet duygulariyla yogunlasmasi dileklerimle...

Kızlar Allah aşkına kurtarın beni bu öfkemden kinimden bir çıkış yolu gösterin.. :((((( . push ; matgzntp

bırakabilmen zor ama değil sana kalmış bende o yapıya sahiptim sonra düşündüm 3 günlük dünya ne gereği var işle filan meşgul ol ben öle herşeyi pozitif düşünmeye ve olumlu bakmaya başladıktan sonra değiştim..

nedense bir faydası olacakmış gibi gelmiyor... gitmiştim önceden, ilaç vermişti kullanmayı kabul etmiştim ama hem halüsinasyon görmeye başlayıp korkuya kapıldığım için hem de ilaç kullanınca kendimi çok güçsüz çaresiz ve ilaca bağımlı hissedip bırakmıştım. Psikoloğa da gittiğim oldu ama hiç 2. seanslara gitmedim... Çünkü faydası olacağına inancım yok 2ba-

Bazi durumlarda konusup cozsem de sonradan aklima gelince yine sinirlenebiliyorum, tam cozemedigimi dusunuyorum. Dusundukce icim daraliyor hayat bildigin zindan oluyor ben de cok istiyorum takmamak ama elimde dgil icimi kemiriyor bir seyler surekli CatlakB ALLAH'ım Hakkım da Hayırlısı tek ayak

Hayır değilim... S

Tamam ben kinciyim bunun farkındayım ama etrafıma en az zararı verebilmek için en çok kendime zarar veriyorum, içime atıyorum. Etrafıma aksettirdiğim tek şey onlarla iletişime geçmemek. Çünkü geçersem dilimi tutamayacağımı biliyorum çok kıracağım. Ama hiç kimse de bana yardımcı olmuyor, olamıyor. Evde kimse benimle konuşmuyor o kadar yalnızım ki şu an. Kimse yüzüme bakmıyor... Tamam konuşmamalarını ben de istiyorum ama ne bileyim çok kötü hissediyorum yine de... Keşke annemle aynı dili konuşabilseydik, anlaşabilseydik böyle olmazdı. Şimdi gidip yanına konuşsam bile yine aynı noktaya geleceğimizden adım gibi eminim. Defalarca yaşadım çünkü... Bir tek babam konuşuyo, o da bu işi kendine çevirmek için. Çıkarı için. Emirler veriyor şunu yap bunu temizle bilmem ne diye. Egosunu tatmin ediyor sanki. Bunca yıl yiyip içmişim de onların bir karşılığı olurmuş yaptıklarım/hizmetlerim. Her şeyin bir karşılığı olması gerektiğini düşünüyor. Her adımımın hesabını tutuyor resmen ya. Böyle kinci bir babanın da böyle kinci bir evladı olmaz mı zaten! Param olsa yüzüne bile bakmicam ama Allah vermeyince ne yapabilirim ki!!! Param olsa bana daha farklı davranırlardı, saygı duyarlardı. Şimdi evdeki bi hamam böceği gibiyim. Allah bunları çekmemi istiyor ki iş nasip etmiyor bana. S

Bende kinciyimdir valla. ama kin duydugum insanlar bana buyuk yanlış lar yapan insanlardir. yani ufak seylere kinlenmem. ama birisi beni gerçekten acittiysa anca o zaman kin duyarim buda omrum boyu surecektir. yapi meselesi. Sra_

inan bende aynıyım aklıma geldikçe sinirleniyorum ama böyle sadece kendimizi üzüyoruz başka bişey olmuyo aslında karşı tarafla problem konuşulduğun da içindekilerin hepsini tam sölememkten kaynaklanıyo malum insan herşeyi söyleyemiyo ya içinden ne geçiosa söyle bence içinde kalıp seni kemireceğine karşındakine söyle içinden gitsin B