Bu kadar az görüşmek her türlü sorun çıkarır zaten. Yılda 60 gün beraber 300 gün ayrı. Çelik bir irade lazım.

Ben yerinizde olsam güzel bir çift terapisi alırdım. Bir gerçek var ki devletin hastaneleri olsun, psikolojik destek veren kurumları olsun çok yoğun. O yüzden verim almak çok zor. Sizin birbirinize adapte olmaya zamanınız olmamış.

Askeri personel esiyim.. Babami kaybettigimde tsk izne yollamadi, nikahimiz varken "beni napcaksin yatalak annem var, hayatini karartma" diyerek o an ki psikolojimle esimi çok kırdım daha neler neler. Sonra düğün oldu doğup yaşadığım yerden memlekete dönmüştüm, kendi memleketime adapte olamiyordum. Dediginiz gibi yanimdayken zaten süreç belli en fazla yol izniyle 45 gün kalabiliyor. İletisim sorunu asla yaşamadık ama doğu görevine dönünce bana bir tripler geliyordu. Sonra ne oluyor biliyor musunuz bazi durumlarda anlasamasanizda rayina oturuyor. İlk 1 sene evlilik icin önemli çünkü sevgililik/nişanlılık dönemi gibi değil. Her sey ortak oluyor hayat değişiyor. Ya terapiye devam edin ya da sizi anlasamadiginiz noktaya sürükleyen konulara yönelip kendiniz çözmeye çalışın. Hemen boşanmak çözüm değil.

Tek seansta hiçbir şey çözülemez. Bu evliliği devam ettirmek istiyorsanız seanslara düzenli gitmeniz ve bakış açınızı değiştirmeniz gerekir

Iki tarafli gecinmeye gonlunuz var mi yok mu?bosanilacak bir kavganiz yok ortada ergenler gibi kavga etmissiniz yazik ikinizede karisilikli dinleyin birbirinizi ufak seylere takilmayin . push ; A

Biz birbirimizin artı ve eksilerini yazıp konuşmaya başladığımızda bile sonu hep tartisma ve kalp kırmayla sonuçlandı örneğin "bende sevdiğin bu kadaar az şey mi var sevdiğin hiçbir şey bulamıyor musun bende" veya "evde telefonla oynamam senin için bı eksilik bişey mi şimdi kim evde telefonla oyanmiyor herkes eşiyle 10 saat sohbet mi ediyor" gibisinden milyonlarca çözemediğimiz sorunlar oluyor bu arada tabiki telefonla oynayabilir sadece evlenmeden önce 3 yıl evlendikten sonrada 1 yıldır yolunu gözlediğim için onu bulduğumda sürekli ortak birşey yapmak veya ilgisini üstümde hissetmek istiyorum buda onu bunaltiyor bu sadece bir örneği malesef

Evliliğin ilk senesin de 2 kere bosanmaya karar vermeniz senede 60 gün görüstüğünüzden sanırım. Yani 365 gün görseniz, ilk bir yılda gün asırı bosanma kararı alıyor zaten insan:) İstisnalar vardır biyerlerde ama ilk yıl zor kabul edelim. Bide askerle evli olmak bence ekstra zor. Onun stresini herkes kaldıramaz. Ben kaldıramam mesela, evde askeri nizam isticek flaan. İyi bir aile danısmanı bulmanız en dogrusu.

Bende asker eşiyim. Eşim denizci olduğu için önceki senelerde ya seyire giderdi ya da pandemi dolayısıyla karantinada bir sene kaldı. Bizde yılda 2 3 ay maksimum görüştüğümüz olurdu. Biz bu sebeple hiç kavga etmedik çok şükür ama ayrı kalmak, her şeyi tek başına yapmak, özlemek, yeri eve alışmak vs hepsi başka çok ağır geliyor birden üstüne yükleniyor. Tabi ki eşini ayrı kaldığı için suçlamıyorsun sonuçta iş, para için orada ama herkes dipdibe iken onları görürken sen hastaneye bile yalnız gidince için buruk, kızgın, üzgün oluyor. Belli ki sen bu hisler olduğu için bunları eşine yansıtıyorsun belki farkında bile değilsindir. Biz hiçbir zaman uzaklıktan dolayı kavga etmedik fakat eşimin iş arkadaşlarından çoğu boşandı ya da o dönemi ağır kavgalarla, travmalarla atlattı. Bence neden iletişim probleminiz var onu bulmaya çalışın altta yatan duygu hangisi onu anlayın. Eşinle de açık açık konuşmalısın birbirinize içinizden ne geliyorsa tüm çıplaklığıyla anlatın ve özel psikologa gidip çift terapisi alın her şeyi çözersiniz.

Tekrar bir terapist düşünüyoruz ama devam edebilicegimiz bir durum söz konusu değil tek seansta yine birşeylerin cozulucegine inancım yok. Uzaklık veya mesafe sevgililik zamanında yaşadığımız özlemlerden dolayı oluşan problemlerdi. Lakin evlendikten sonra uzaklık sorunu kalmadi çoğu evlilikte olan basit problemler belki de sürekli ilgi görmek isteeme güzel bir lafi ağzından cımbızla almalar veya birbirimize annemiz babamiz gibi davranmak gibi problemler

Şunu da deneyebilirsiniz, bizim evlilikte ilk başlarda hep ben özel günleri hatırladım hediyeler aldım sürprizler yaptım hem de teşekkür etmemesine rağmen, herşeyde fedakarlık yaptım bunu gördüğü için bir süre sonra onun da yaklaşımı değişti, şimdi pekcok konuda o benden önce davranıyor. Ailesinden de birşey görmediği için sanırım alıştırmak gerekiyor biraz

tekrar aile danışmanlığı almanız gerekiyor. ama bu defa düzenli ve daha da istekli olarak, güzel bir terapiyle çözülmeyecek bir şey asla değil.

Bir sene içinde iki kez boşanma kararı alıp hiç anlasamiyorsaniz ciddi problemler var demektir. Hemen olmadı deyip bırakmayın mecbur başka terapist bulacaksiniz

Bir kez tek gittim sonrasında bir kez de eşimle beraber gittik A Aylakkadin Bahar, bir insanla gelebilir insana Üyelik İptali tek ayak

Iletisim sorununuzu konusarak cozebilirsiniz Saka bir yana evliligin ilk 2 senesi zor oluyor. Hele sizde boyle uzaktan evcilik oynamak hepten kotu. Guzel bir aninizda, herhangi bir tartismada birbirinizden nasil tepkiler beklediginizi konusun.

Biz de evlenmeden önce iiydik, sonra kavgalar başladı, ki öyle böyle kavga değil yer gök inliyor yani, her kavga baya maliyetli oluyordu bize. Kaç defa avukatin kapısından döndüm. Sonra sonra kavgaların dozu azaldı yorulduk kıracak bişey de bulamıyoruz artık. Eşimin artılarını ve eksilerini yazıyorum bir kağıda, ayrılınca nasıl bir hayatım olacağını hayal ediyorum ve çok şükür iyiki ayrılmamışım diyorum, sizin problemleri bilmiyorum ama bizimki annesi yuzundendi. Annesi dışında melek gibi insan, sizde onsuz bir hayat hayal edin, ve de kavgalardan pişman oluyorsanız sonunda bir yerde rutine binecektir ilişkiniz, çoğu evlilikler bu eşik noktayı geçemediği için belki de erkenden bitiyor.

Danışmana bir kez mi gittiniz