Ve Allah kimseyi evladıyla imtihan etmesin. Bende aldırmazdım

Canım aldirmamakla en iyisini yapıyosun. İnşallah doktorların dediği gibi değil de sağlıklı bir şekilde dünyaya getirmek nasip olur. Aldirirsan hep vicdan azabı çekersin bence, bırak nasibi varsa yeryüzünde zaten doğar, senin imtihaninda bu sekilde demek ki Rabbine sığın ve hayırlısını dile. Dualarım seninle inşallah..

Eşiniz ne diyor bu konuda? Ben aldırırdım. Siz ne kadar bakarım ederim deseniz de sizin başınıza bir sey gelse, yaşlandığınızda ölüp gitseniz ona kim bakacak? Mizacım biraz sert gelebilir, özür dilerim duygusal zekası düşük bir insanım, hayatım boyunca mantığımla hareket ettim ve kendimi senin yerine koyduğumda o çocuk doğduğunda ileride bir gün bana "beni niye doğurdun?" diye sorduğunu hayal ediyorum sadece ve benim bu soruya bir cevabım yok. Eğer ki senin iyi bir cevabın varsa ve o çocuğun etraftaki insanların acıyan bakışlarını, kendi yaşıtlarının farketmeden dışlamasını ve diğer tüm eksiklerini kapatabileceğine inanıyorsan doğur.

ilk önce sana sabır diliyorum arkadaşım. gerçekten benim bile içim cız etti. önerilere gelecek olursak; "benim halamın kızına da aynı şeyi dediler sapasağlam doğdu, doktorlar yanılabilir" gibi gerçek ötesi yorumlara aldanıp umut besleme. ha doktorlar yanılamaz mı, olabilir. başka bir doktora daha görünerek bu şüphenin önüne geçmiş olursun. ama o kadar doktor da böylesi bir durumda yanılmaz canım, bebiş muhtemelen engelli doğacak :/ şimdi sen aslında kendine şunu soruyorsun "ben annesiyim bakarım". e tabii ki bakarsın, kim evladını başından atabilir? ama bir de onun açısından baksak? hayat çok zor olmuycak mı onun için? hem duygusal hem fiziksel acı çekmiycek mi? çekicek evet. hadi diyelim en mutlu şekilde büyüttün, ya sana bir şey olursa kim bakacak o meleğe? yani bilemedim çok zor bir karar. sanırım ben aldırırdım, bilmiyorum yanlış bir şey belki, gerçi aldırdıktan sonra da uzun süre kendime gelemezdim. hep bir yanım buruk kalırdı. zaten ben bana yük olur diye değil onun duygularının zedelenmesinden hayat boyu acı çekip bir gün yapayalnız kalmasından korktuğum için bu kararı verirdim. cidden çok zor ya, allah senin yardımcın olsun. ama eğer doğurmaya karar verirsen lütfen ona çok iyi bak olur mu?

Önce bebeğin sagligindan emin olun. Sonra onun acisindanda düşünün ne kadar zor bi hayatı olucak tahmin edebiliyormusunz? Evet hiçbir anne evladından vazgeçemez ama bazen mantıklı kararlar verilmeli.

Rabbim hayırlı kapılar açsın canım...

Çok çok çok geçmiş olsun Kim ne diyebilir ki, sizin kararınız Bakarım diyorsanız öyle kabul ediyorum diyorsanız aldırmayın Ama çok iyi düşünün bunu Bunu en iyi sizbilirsiniz Çok acı gerçekten

Ne denir bilemedim. Her ne karar alırsanız Rabbim size kolaylık ve sabırlar versin inşallah.

Allah yüreğinizi ferahlatsın, biliyorsanız "inşirah" suresini okuyun bol bol. İmtihan dünyasındayız, sizinki en zoru belki evlatla imtihan. Ama ben de aldırmazdım. Allah o kadar büyük ki belki sapasağlam doğacak yavrunuz. Farklı şeyler de olabilir ama siz imtihanınızı kazanırsınız. Gerçekten çok büyük bir sorumluluk ama annelik zaten delilik değil mi.

Herşeyiyle sağlıklı doğup da 3 yaşında boğazına takılan bir çerezle beyni oksijensiz kalıp yatağa solunum cihazına bağımlı çocuk gördü bu gözler.

Yuregime isledi yazdiklariniz ama her zaman soyluyorum sağlıklı her birey zaten engelli adayidir. Ben olsam bende kiyamazdim yavruma. Beni secmis onun annesi olmami istemis gibi seyler dusunurdum. İnsallah dediklerinin tam tersi cikar ama dedikleri gibi olursada ikinizde cok ozel olacaksiniz ve Allah im insallah ikinizede yardim edecek. Kendinizi uzmeyin meleginiz hisseder konusun omunla sevginizi hissettirin. Sıkı sıkı tutunun birbirinize

bende sizin yerinizde olsam aldiramazdim kiyamazdim

Evladiyla sinanan bir anneyim. Ben dogumdan sonra ogrendim, bu belki sizin icin bir isaret... Rabbim yardimciniz olsun. Tek diyebilecegim gozunuzun onunde aci cekmesi, uzulmesi cok ama cok zor.

Sonuna kadar katiliyorum. Erkeklerin evlatlariyla bag kurabilmesi bizden daha zor. O cocuk ona bakip babam diye sahiplenmiyorsa erkeklerde de o duygu kolay kolay olusmuyor. O yuzden 35 yildir tanidigim engelli cocuklari olan tum adamlarin oyle ya da boyke bi yamugu kulagima geldi veya sahit oldum. Bizim gibi cilekes degiller aninda yalniz birakirlar biz evde bize muhtac bir bebekle cile doldururken. Tabii esinizi bilemem yani melaike bir adam da olabilir. Ama ben sahsen esime bu konuda guvenemiyorum durust olmak gerekirse. Bakamaz sevemez yani iki aya kalmaz ya katil olurum ya bosanirim. Onu da oyle kabul ettim diyelim. Ama ben de ayniyim. Allah beni boyle sinamasin tek duam. Ben basaramam cunku. Zaten cocuk cok istemiyorum bir de saglikli da olmazsa iyice depresyon yasarim o yuzden ben aldirirdim her ne olursa olsun. Kopeklerimden once olmeyeyim allahim diye dua eden insanim. Kimse bakmaz cunku ikimizin de ailesinden. E insan yavrusu olunca perisanlik kac katina cikacak.

Ahh canim konunu surekli okuyorum Rabbim yar ve yardimcin olsun insallah cok cok zor bir karar ama ne karar verirsen ver eminim en iyisi olacak sekilde vereceksin insallah kizinda hic bir sorun cikmaz diyecek cok birsey bulamiyorum dualarimdasin canim

Sorun engelli olmasi değil ki, sorun aci çekmesidir. Hayatini idame ettirememesi, sürekli tedaviler, haplar, amelyatlar. Bunlar kolay şeyler değil. Kimse çocuğunu kaybetmek istemez. Bu "sen 4 4lük değilsin, geri yolluyorum seni" mantiği değil. Bir çocuğun sürekli aci çekmesine hayat diyebilirmiyiz? Hastalik tedavi edilmeyecek şekilde ise bencillik değil mi o çocuğa hep aci dolu bir hayati sunmak? Kendi hayatini idame ettiremediği bir hayat?

Halen anlamamakta israr ediyorsunuz ve atarli bir şekilde konuşuyorsunuz. Bu şekilde sizin ile daha fazla konuşmayacagim. Iyi günler.

Bazi konular oluyor burada yorum yapamiyorsun Allah yardim etsin diyerek dua ediyorsun ancak benim icin buda o konulardan Allah yar yardimciniz olsun sizin icin onun icin hayirli dogru olan neyse o karari nasip eylesin kalbinize demeye geldim Sayfalara baktim herkes bakis acisina gore yaziyor ancak bilme ve bilmeme arasindaki dusunce bakis acisida muhakkak yasayana cok farkeder onun icin keskin yazmamak bakmamak lazim Allah dogru olani konu sahibinin kalbine kondursun

Zor canim cok zor bir intihanin var. Arkadasimin ilk cocugunda kafatası tavani gelismemisti ve doktorlar bunu maalesef 6. Aydan sonra fark ettiler. Bebegin yasama sansi olmadigi icin o zaman dogurmak zorunda kalip bebegu kaybetti. Simdi sükür 3 tane saglikli cocugu var. Sana aldir veya aldirma diyemem asla. Ben hastaligi veya farkli olan cocugu da dogrurdum sanirim, ama benim tek düsüncem su olurdu:ya gün gelir ben ölürsem ve o cocuk baskalarin eline kalsa, kim bakar? Tek onun korkusu olurdu sanirim. Rabbim sabir güc versin.

Allah yardımcınız olsun. Ben o cana kıymamanızı temenni ederim. O sizi annesi, eşinizi babası olarak seçmiş ki size gelmiş. Siz dahil hiç kimsenin onun yaşam hakkını elinden alma hakkı yok bana kalırsa. Yaşamaması gerekiyorsa zaten yaşamaz. Biliyorum kafanız şu an çok karışık. Şimdi ben baksam bile ileride ne olacak diye düşünüyorsunuz. Ama inanın tıp o kadar ilerledi ki, her şeyin bir çözümü var. Siz yeter ki savaşmaya gönüllü olun. Hem şimdi size bu bebek engelli, hiçbir şey yapamaz derler. Ancak öyle bir zaman gelir ki o çocuk dünyaya gelir, sağlığına kavuşur, büyür, eğitimini alır, mesleğini edinir, sizi gururlandırır ve gün gelir o size bakar. Kendimden biliyorum. Hemen hemen aynı olmasa da benzer bir hikayem var. Kendimi ifşa etmemek adına detay veremiyorum. Eğer isterseniz özelden seve seve konuşabilirim sizinle.

Aldırıp aldırmama konusunda bir şey diyemiyorum. Ama sakat denilip zorla düşürülüp doğum yaptırılan ve sapasağlam olduğu görülen bir bebek olmuştu çevremde Her iki durumda da Allah sabır ve kolaylık versin diyebiliyorum.

Allah yardımcın olsun. Bakacak veya her haliyle kabul edecek sensin, kimseyi ilgilendirmez karar. Verilen imtihanı hakkıyla karşılamayı nasip etsin Rabbim. Fikirlerine berraklık, bebeğe şifa versin inşallah...

Ben sanırım aldirirdim, kendimi tanıyorum, biliyorum çünkü. O yaşadıkça onunla birlikte her gün acı çekeceğim, Benden önce ölsün diye her gün dua edeceğim o kadar zor ki. Ve erkekler bu konuda çok duyarsız olabiliyor. Hayat devam ediyor, kendimi bu çocuğa adayamam diye eşlerini engelli çocuklarıyla terk eden adamlar gördüm. Ama dedim ya bu tamamen benim düşüncem. En doğrusunu siz bilirsiniz. Allahım yar ve yardımcınız olsun.

Allahim yardimcin olsun. dualarim seninle iki kere böyle olay duydum ama bebisler saglikli geldi dünyaya cok sükür

Bana da dediler bebeğimi 21. Haftada aldırmam gerektiğini. Hayatımın tehlikeye gireceğini söylediler. Bebek yasamaz senin ki de riskli dediler ben aldırmadım. Doğurdum 10 günlükken kaybettim. Vicdanım çok rahat. Acısını çok çektim ama vicdan rahatlığı var ya her şeyden onemli. Allah yardımcınız olsun.

Bebek doğduktan sonra da "evet öldürebilirim" diyebiliyorsaniz ne diyebilirim ki size. Engelli bir evladınız doğarsa öyle yaparsınız o zaman. Ben keskin olabiliyorum, çünkü böyle düşünüyorum.

Canim benim... Rabbim yardımcın olsun imtihaninda sabrını kolaylaştırsin çok zor ama bende aldirmazdim o benim evladım nasıl olursa olsun..

Benim bebegime de birçok anomali sıralayıp doğumdan sonra cok yaşamaz demislerdi tamam çağımızın icadı ultrain falan cok iyi faydalı aletler ama neticeyi sadece Allah bilir sen o sorumluluğu kaldirabileceksen tamam ama isyana dusersen hayatı kendine de o yavruyada zindan edersin çok iyi düşünülüp karar verilmesi gereken bir durum... bir komsum var onun da özel bir çocuğu... isimlerini bilmediğim birçok sendrom var çocukta ama o ablam öyle iyi ilgileniyor ki bazen hayran kalıyorum sabrına ve her zaman iyi ki olmuş der rabbim altından kalkamayacagimiz yük yuklemesin bizlere

Allahim en dogru karari verme yolunu gostersin inss cnm benimmm

Olabilir, benim de hiç katılmadığım yorumlar var, çok normal değil mi?

Bu bence tek taraflı düşünülecek bir şey değil. Tamam bakabilecek maddi durumda olabilmek var ama bir de manevi olarak yetebilmek var. Rehabilitasyon merkezinde çalıştım birkaç sene, o çocukların anneleri o kadar yıpranmış durumdaydı ki. Evet canından bir parça oluyor, onun için ölürsün bile ama o kadar seviyorsun ki bu kadar acı çekmesine, dışlanmasına, hatta o acıyan bakışlara bile dayanamıyorsun bazen. Romantik taraftan bakmak isterdim ama o çocuğun psikolojisini de düşünüyorum, anneyi de düşünüyorum. Her zaman bir yenidoğana bakar gibi ona bakmak zorunda olacaksınız, her zaman size muhtaç bir bebek gibi kalacak. Ben şunu yapardım bunu yapardım demek istemiyorum, uzaktan herkese söylemesi kolay çünkü. Ama iyi düşünün, aldırmak ona kötülük etmek olmayabilir böyle bir durumda. Geleceği tabi ki bilemeyiz ama bir önüne gelecekleri bilerek hareket etmek var bir de birden yüzleştiğiniz bir durum var. İkisi birbirinden farklı şeyler.

Engel derecesine göre değişebilirdi benim kararım. Down sendromu benim için aldırma sebebi değildir veya otizm. Ama ömür boyu acı çekeceği bir engeli varsa gebeliği sonlandırmayı düşünebilirdim. Evet çok zor bir karar ama evladının hergün önünde acı çekmesi daha zordur. Tabi bunlar farazi düşüncelerim. Yaşamadan bilemeyiz ne kadar empati yapsak da. Allah yardımcınız olsun.

Allah sabır ve kuvvet versin. Diyebilecek başka bir şeyim yok maalesef. Annesiniz siz, ne olursa olsun bakarsınız evladınıza. Aldırayım derseniz de saygı duymalıyız, kimsenin sizi yargılamaya hakkı yok çünkü.

Allah şifa versin. İnşallah sağsalim kucağına alırsın evladını. Her şey Allah'tan.. Aldır veya aldırma demem. Kendi adıma konuşuyorum -büyük laf etmek istemem- ama aldırmazdım sanırım.

Çok çok zor bir durum. allah sabır versin. bende aldırmazdım sanırım. yani bilmiyorum rabbime güvenir inanır belki de öyle olmayacağını düşünürdüm. çünkü iki kolu ve iki bacağı olmayan bi çocuğu doktorlar fark etmemiş ve çocuk o şekilde doğmuş. demekki dünyaya gelecekmiş rabbim göstermemiş o doktora. benim iki çoçuğumda da testlerde birşey çıkmamasına rağmen doğana kadar hep dua ettim. çünkü en iyisini rabbim bilir. son ana kadar birşey olmaz Doğum esnasında da sakat kalabilir. yani karar sizin tabi ama ben aldırmazdım. eşiniz ne diyor peki.

Çok üzüldüm Allah size güç kuvvet versin o meleğe yetebilmeniz için.

Canım halamın kızınada söylediler bunları kızı şimdi 8 yaşında yürüyo konuşuyo sadece kolları ve bacakları biraz kısa yaşıtlarına göre hiç canını sıkma inşallah saglıklı bir şekilde dogar minik melegimiz

Oncelikle Rabbim yardimci olsun. Karar sizin. Bu durumda bir bebege bakabilecek misiniz? Maddi imkanlariniz el verecek mi? Herkesin kendi karari fakat ben aldirirdim. Evladimin surekli gozlerimin onunde aci cekmesine dayanamazdim.

kendinizi değil doğacak bebeğinizi düşünün, siz o kadar ağır engeller ve sağlık sorunlarla yaşamaktansa hiç doğmamayı mı tercih ederdiniz? kararınızı buna göre verin. evet sağlık sorunları bütün aileyi etkiliyor ama asıl çeken, o sorunların sahibi oluyor.

Evet hasta doğup aci çeken bebekleri öldürelim. Yaşlanıp yatağa mahkum olan yaşlıları da öldürelim. Kaza geçirip uzuvlarını kaybeden cocuklari ve gençleri de unutmayalım. Ne de olsa bu saydıklarımın hepsi acı çekiyor ve kendi başlarına hayatlarını idame ettiremiyor olacaklar... Geriye çok sağlıklı, çok mutlu, neşe içinde yaşayan harika insanlar kalsın.

Arkadaş, hasta ve engelli DOĞMUŞ bebeklerin de ortadan kaldırılması gerektiği taraftarı da, ona istinaden yazdım. Yazıkmış, acı çekmesinlermiş, kendi hayatlarını sürdüremezlermiş...

Sağlıkla büyütün evlatlarınızı inşallah. Peki bütün hastanelerde aynı sonuç çıkmış bebeğiniz çok şükür sağlıklı doğmuş sormadınızmı hani sağlıksızdı bebeğim diye ya aldırsaydınız hiçbirşeye güven kalmamış

Bu sizin eşinizle beraber vermeniz gereken bir karar. Bugün konunuzu okumadan önce eşimle böyle bir konuda konuştuk. Bebek sağlıkla dünyaya gelir sonra bir sorun olur, hastalık olur engelli duruma gelir o çocuğa tabiki elimizden gelen en güzel şartları sağlayarak bakarız. Ama bile bile lades demek bana bu ülke şartlarında yanlış geliyor. Sosyal devletin sağlaması gereken destekten çok çok uzağız. Annem hayatının bir kısmını %98 engelli olarak yaşadı O kişi için de onunla ilgilenen ailesi için de buna dayanmak çok güç. Üstelik sizden sonra ne olacağını da düşündüğünüzde emanet edecek birinin olmaması durumunda devlet ne kadar sahip çıkacak? Emanet ettiğiniz kişi gerçekten bakacak mı? Bunlar hep soru işareti. Malesef insanın en yakınları bile hastalık gelince elini eteğini çeker oluyor. Bunları yaşadığım için söyleyebiliyorum. Tüm bunları düşünerek eğer ağır bir engel durumu, genetik rahatsızlığı olursa biz eşimle dünyaya getirmemenin daha mantıklı ve doğru olduğunu düşünüyoruz. Önceden tespit edilebilen bir durum ise yapacağımız şey bu olurdu.

5 aylık bir bebeği aldırmak ile doğduktan sonra öldürmek arasında hiç bir fark yok. Her organı, uzvu oluşmuş bir minik insan. Doğumdan sonra "olmadi bu, yazık acı çekmesin hadi öldürelim" diyebilir miyiz? Yaşamayacaksa da buna doğduktan sonra kendi vücudu karar verir zaten.

Konu cok hassas oldugu icin cumleleri cok dikkatli secmeye calisiyorum ama cogunluk o hassasiyeti göstermiyor. Bu konuyu, saglikli zannedilip engelli dogmus, ya da sonradan bir engele sahip olmus cocuklarla kiyaslamak cok buyuk yanilgi. Birinde elinizden gelen hicbir sey yok, dogmus, ya da o kazayi gecirmis ve artik o hayati bir sekilde yasayacak. Ama gebelikte konulan teshislerde ailenin bir secim sansi var, cocuguna baktiginda seni bile bile dunyaya getirdim demenin yuku var, yarin o cocuk beni neden dogurdun dediğinde vermesi gereken bir cevabı var... o yuzden anneye aldirmamasi ya da aldirmasi yonunde psikolojik baski uygulamak cok acimasizca. Boyle durumlarda anneye bu senin sinavin deniyor ya hani, peki cocugun sinavi?

Allah nasıl nasip ettiyse bizde öyle kabulleneceğiz Rabbim yardımcınız olsun bence de doğru kararı vermişsiniz Özürlü diye aldırmak normalse biz engelliler günü diye yırtınmayalım hiç burada

İnsan ikilemde kalıyor Allah yardımcınız olsun gerçekten bende çok düşünmüştüm ne yaparım diye ama bir de bebeğin tarafından düşün hayat zor ve ona daha zor olacak biliyorum çok değişik ama yine de karar sizin ne söylenebilir ki bu durumda inşallah doktorlar yanılıyordur

Bence bu öyle "benim bebeğime down sendromlu dendi ama sağlıklı doğdu" durumu değil. Çene kemiği bile yok diyorsunuz. Kim bilir nasıl acılarla gelecek dünyaya.. Belki yaşamayı bile kotaramayacak. Bilemeyiz tabi ki ancak tahmin edebiliriz. Çok hassas bir konu. Sizin yerinizde olsam ne karar verirdim en ufak bir fikrim bile yok. Annelik demek zaten bir ömür boyu fedakarlık demek. Ancak sağlıklı çocukların anneleri bu fedakarlığın yorgunluğunu daha kolay atlatıyor. Çünkü tünelin sonunda bir ışık var. Bebekleri büyüyecek, yürüyecek, konuşacak, okuyacak, hatta belki evlenip kendi ailelerini kuracak. Onların beş tel saçı beyazlarken, engelli bebek annelerinin tüm saçları beyazlıyordur eminim. Siz ve bebeğiniz için hayırlısı neyse onu temenni etmekten öteye gidemiyorum.

Bu da sizin imtihanınız, ben de aldırmazdım. Allah yardımcınız olsun bizi de bilgilendirin

Keşke hiç böyle bir durumla karşı karşıya kalmamış olsaydın... Eğer gelişmiş ve engelli bireylerin normal bireyler gibi yaşamlarını sürdürebildiği bir ülkede yaşıyor olsaydık aldırmama kararını desteklerdim. Ama maalesef öyle bir ülkede yaşamıyoruz. Ayrıca bu durum fiziksel zorluğu bir yana psikolojik olarak hem seni hem evladını çok zorlayacak bir durum. Evladının en basit bir düşmesinde bile insanın kalbi sıkışırken, böyle bir durumda insan nasıl yıpranır kimbilir... Dilerim, bütün testler yanılmıştır... Dilerim, kimse evladıyla sınanmasın...

siz babası vefat ettiğinde o çocuğa kim bakacak kimin önce gideceği belli olmaz ama bunu düşündünüz mü?

İsabet olur.

aldırmak istemiyorsun bir anne olarak güzel bir davranış sergiliyorsunuz. benim başıma gelmedi böyle bir durum açıkçası ne yapardım ben de bilmiyorum gerçekten çok zor bir durum. Allah yardımcınız olsun öncelikle. karar verirken bir de evladınız acaba dünyaya gelmek ister miydi, doğurursanız ve yarın öbür gün Allah korusun sizin başınıza birşey gelse, evladınıza kim bakacak o ne durumda olacak. bunları da düşünün lütfen. allah herşeyin hayırlısını versin. çok zor bir durum. umarım sağlıklı ve doğru bir karar alırsınız.

Aldırsanız da aldırmasanız da umarım iki yol da sizi ferahlığa çıkarır. Sadece şunu söylemek istiyorum en kötüsü olur da bebeğiniz kendi hayatını idame ettiremeyecek durumda doğarsa elbette siz ona gözünüz bakarsınız. Ama ya siz bu dünyadan gittiğinizde ne olacak. Özel çocuğa sahip annelerin en büyük kabuslarından biri bu sanırım. Bu korkuya da hazırlıklı olun bence

Kızıma hamileyken 12haftalıkken down sendromlu dediler bütün testleri reddettim taramalrın hic birini yaptırmadım amniyosentez dediler kabul etmedim rabbime sıgındım senden başkası orayı cok net bilemez göremez dedim kızıma hatim basladım dua herseyin ilacı. kızım dogdu elhamdulillah sapasağlam ve tam tersine cok zeki.. ben aldır yada aldırma diemem ama ben kıyamadım benimde ondan önce 2düşüğüm vardı belki dedim allah beni boyle imtihan ediyor bakalım napacak

Hanımlar bilmem farkında mısınız ama konu sahibesi zaten çok üzgün, binbir heyecanla beklediği yavrusunun sağlık durumu hakkında öğrendikleri canını acıtırken, yavrum her türlü kabulüm deyip sadece sizlere içini dökmeye çalışırken yazdıklarınızla hem onu hem de engelli evladı olan anneleri incitiyorsunuz. Konu sahibesi, kızınız sizin bir parçanız, yüreğinizden nasıl geçiyorsa öyle yapın, gebeliği sonlandırırsanız ömür boyu acaba yanlış mı yaptım diyeceksiniz, bebeğiniz doğsa yine bir sürü acabalarınız olacak, bebeğinizin yaşayacaklarıyla yüreğinizde hep bir üzüntü olacak, yani her iki türlü karar da çok ama çok zor. Bize akıl vermesi de şöyle yapın demesi de kolay, yaşamayan bilmez, dilerim Allah'tan bebeğiniz için Rabbim neyi münasip bulduysa o doğsun içinize, yavrunuz için en hayırlısı neyse o olsun. İncitilmemeniz, özel çocukları olan annelerin de üzülmemesi için konunuzu yorumlara kapatıyorum.

Aldirsaniz da aldirmasaniz da Allah yardimciniz olsun. Kimse evladiyla sinanmasin...

Ben olsam aldırmazdım benim ilk bebeğim için de engelli olur dediler ve sağlam doğdu Her şey Allah'tan ultrason var testler var ama yukarıda da Allah var sağlam doğup Hatta ilk bir kaç senesi normal devam edip otistik olan çocuklar var Her şey Allah'tan bunun da vardır bir sebebi aldırırsanz Allah'a karşı gelmiş olursunuz ve Belki bir daha hiç çocuk sahibi dahi olamazsınız Karar sizin

Gayb'ı yanliz Allah bilir.. Bende aldirmazdim Bu imtihanda ne sırlar vardır.. Bekle görelim mevlam neyler neylerse güzel eyler...

Siz şimdi kendinizi düşünuyorsunuz doğup engelli yaşam sürecek bebeğiniz biraz onun açısından düşünün derim siz olmadan kendini idare edemezse bunun yaşlılığıda var maalesef bilemiyorum çok zor

Allah yardımcınız olsun... Size en içten dileklerimle dua edicem

Doğurmaya karar verirsen bugünden çok fazla acı çekeceksin hem sadece sen değil dünyaya getirdiğin bebekte Tercih senin sana canı gönülden sabır ve irade dilerim

hiç katılmıyorum bu söylediklerinize.

Ben iki hamileligimde de testleri reddettim. Aldırmayacağım onun icin gerek yok dedim. Ama testi yaptırıp böyle bir sorumlulukta ne yapardım bilmiyorum. Bence bir fetva hattına başvurun.

İleride bir sürü ameliyat bir sürü tedavi süreci bebeğini daha çok yıpratacak... böyle bir dünyaya o masumu yardıma muhtaç bir şekilde doğurmayın derim ben... o bebek belki de o şekilde daha çok acı çekecek

Yakın bir arkadaşıma doktor bu bebek baya geriden geliyor down sendromlu olabilir dedi. Bunlar tekrar başka bir doktora gittiler doktorda gebeliğin başında olsan bu bebeği alırdık böyle çok bebek aldık down sendromlu olma ihtimali yüksek geriden geliyor ama doğuma az kalmış yapcak bir şey yok dedi ve bebek normal doğdu şükür ki sağlıklıydı. Ama gebelik başında olsa belkide alınacaktı. Karar sizin siz annesisiniz yaparım bakarım derseniz kimsenin size birey demeye hakkı yok. Kaldı ki o sizin canınız parçanız çok zor bir karar Allah inşallah bebişini sağlıklı hayırlı evlat eyler.

Çok geçmiş olsun başıma gelse şunu yaparım bile diyemiyorum çok zor bir durum

Herkese iyi hafta sonları diliyorum. herkesten fikir almak bana destek çıkmak için yazıyorum. Dertlesmek için nasıl bu kadar ayakta durup aglayamiyorum bende bilmiyorum. Çünkü biran aklım başıma geldi. asla üzülmüyorum allahım bunu bana nasip görmüş demek. 4 yıllık evliyim Ben 3 düşük yaşadım 4 gebeligim. Şükür bir kızım oldugunu öğrendim. 11 haftaliga kadar herşey güzel giderken bebek dow sendromlu vücut ödem kaplamış bu çocukdan bisi çıkmaz. Yasamaz falan demislerdi doktorlar. Ve su aldirdim 4 aylik oldu kafam çok karisikki. Bisi dusunemiyordum. Sonucum temiz geldi ama sevinemiyordumda annelik olarak. Ve pazartesi cinsiyeti ogrenmek icin gideyim dedim. Bebekte sorun çıktı ve ayakları kolları kemikleri kısa vücudu ödem kaplamış. Cene bozuk yok gibi göğüs tarafı genis karin bölge dar. Bir sürü sorun incelendi baya bir kaç doktorlar aynı şeyi dedi. Aldırmak için 1 hafta düşünün dedi özürlü dedi her yeri anormallik var dedi. Ben şimdi nasil kiyarim bu minige 5 aylık olmus nasil alırim bu cani. Sağlıklı diye seviniyorken şimdi özürlü sorunlu diye aldircakmiyim dusunuyom. Allahım bana güç versin kuvvet versin. Aldırmayı dusunmuyom. Yürümez bile dediler cuce olurmuş bir sürü sorun cikardilar. Kafa allah bullak şimdi bunu aldircaksaniz size kalmış. Öle konuşuyorlarki özürlü kabul ederim diyorsaniz. Ama istemiyorm derseniz alırız. Nasil yaparim ben bunu. Paylasmak istedim bana dua edin benim yerime koyun fikir verin. Yapamam zaten bunu ben kendimden eminim bakarım inşallah allah kimseye vermesin sagsalin hayırlı evlat nasip etsin. Demek istediğim iyi yapiyorum. Değil mi kafami bunaltan bir kaç var. Ama şimdi kendimce sensin annesi kimse zorla aldir diyemez. Korkma rabbim yardimci olur yiyecek ekmegi var ise yaşar yok ise rabbim alır ben yapmayi düşünmüyorum. Içimden paylasmak geldi simdiden okuduğunuz için teşekkür ederim.

Merhaba benimde kızım a aynı şekilde önce down sendromlu sonra da spina bfina dediler, başından midesine sant takılacak, kafası büyümüş, gelişim yok, bu çocuk olur görmediğimiz özel doktor devlet hastanesi ozel muayene kalmadı toplamda 15 bin TL para harcadik. Ben 9 ay boyunca engelli bir bebek bekledim herkes aldir bakamazsiniz maddi manevi bitersiniz herkes ama herkes uzerimize geldi bende esimde asla aldırmak istemedik benim bi de oğlum var dı ve 9 ay sonunda sağlıklı bi kızım oldu ama neler yaşadık hamile kaldıktan sonra kilo almak gerekirken 12 13 kilo zayıfladı çok şükür sağlıklı o kadar da uyanık bi kizim var ki umudunuzu kaybetmeyin şuan sinavdasiniz biz o sınavı kazandık umarım sizde kazanırsınız.

Bence konu açip kafanizi kariştirmaniza hiç gerek yok, siz içinizden geldigi gibi davranmalisiniz burda cok fazla farkli fikir alirsiniz ve kafaniz cok karişır daha cok celiskiler yasarsiniz benim sahsi fikrim.

Allah yardımcınız olsun Her iki taraf için de çok zor Allahım kimseye yaşatmasın bunu lütfen rabbim

InşaAllah vereceğiniz kararla yavrunuz Allahın mucizesiyle sapasaglam saglikli kucaginiza verilir.. Allah yardimciniz olsun

konu sahibi sizin için söylemiyorum asla lütfen yanlış anlamayın... inşallah bebeğinizin sağlıklı olduğu anlaşılır. bahsettiğiniz bu konuda da tabii ki karar sizin. ama bebeğin anormalliği hayatı boyunca sürecek bir hastalığı/durumu kesin olarak tespit edildikten sonra aldırmamak bana çok bencilce geliyor. Doğduktan sonra öğrenirilirse amenna ama sırf günaha girmemek için benim imtihanım diyerek ya da fazlateslimiyetçi bir yaklaşımla kaderimse sınavımsa çekerim demeyi aklım almıyor. Sırf günaha girmeme kaygısı güderek, hayatı boyunca başkaları gibi olamadığı için acı çekecek bir bireyi zorla yaşamaya mecbur etmeye benim hakkım yok diye düşünürüm. Çünkü asıl düşündüğüm şey kendimden çok acı çekmesi bana acı çektirecek olan çocuğumdur. Varlığı kendisine eziyet olacaksa yazık derim.

Çok zor bir karar, aldırın yada aldırmayın demek haddime değil ama her ne karar verirseniz en hayırlısı olur inşallah. Ben empati yaparak sizin yerinize koyduğumda aldırırmışım geliyor bana. Çok çok yakın arkadaşımın zihinsel ve bedensel engelli oğlu var ve ne yazık ki baba olacak karakter yoksunu ortada bırakıp gitti. Arkadaşım oğluna çok iyi bakıyor ama Allahım oğlumu benden önce yanına al diye de dua ediyor sürekli. Bir anne için nasıl acı verici bir duadır. Her ne karar verirseniz en iyisi en güzeli olması dileğiyle

T Tatlianne20 canm. bence konuyu kapat okudukca daha cok üzulebilirsin

canım çok üzüldüm İnan ki ayrıntılı ultrasonla bakıldı Mı ne bileyim belki yanılmışlardır Allah büyük rabbim sabır versin inşallah

çok zor bir karar, bebeğinize koydukları tanı ne tam olarak. doğduğunda sürekli acı çekecekse ona bunu yapmayın aldırın derim. daha gelişmiş bir hastaneye gidin bence. bu çok önemli bir durum. doktorunuzla tüm olasılıkları detaylı bir şekilde konuştunuz mu?

Evet diyebiliriz. Daha doğrusu ben diyebilirim. Aci çekmek kadar kötü birşey yok. Hayat sadece nefes al nefes ver değil ki. Vücüd sadece aci çektiği icin birakmiyor. Öyle olsa ötanazi diye birşey olmazdi. Tip artik o kadar gelişti ki. Bu zaten tibbi etik'te halen tartişilan birşey. Hayat ne kadar önemli? Önemli olan kalitesi değil mi? Mesela bu bebek doğsa ve sürekli aci çekse. Tedavisi için bide binlerce lira gerektiriyor, ki oda sadece semptomlari azalsin diye. Her ailede tedaviyi ödeyemez. O halde ne kadar doğru oluyor o çocuğa yillardir aci çektirerek yaşatmak? Ben senin kadar keskin olamiyorum. O kadar çok düşünülmesi gereken taraf var ki. Konu sahibine sabirlar diliyorum. Cok zor bir karar bu.

down sendormu testlerinde mutlaka yanılma payı veriyorlar yüzde yüz demiyorlar zaten diye biliyorum. Ama bu durum sizin durumunuz farklı, ben olsam ben de aldırırdım. Sapasağlam doğan çocuklarında başına bir şey gelebilir diyenler var, eğer doğmuş olsaydı ya da doğduktan sonra basına bir şey gelseydi tabi ki de bakarsınız gözünüzden sakınırsınız ama bu durum çok farklı. Bencilce düşünmeyin. Anomalikleri kesinse bu tek başına hayatını sürdürmeye yetmeyecekse bence çok iyi düşünün. Dünya zaten toz pembe bir yer değil. Bence çok iyi düşünün. Allah bana vermiş, o can bizi seçmiş bu benim imtihanım diye bencillik etmeye gerek yok. Eğer çocuk doğmuş olsaydı evet böyle düşünebilirsiniz ya da başına sonradan bir şey gelmiş olsa. Ama şuan anne karnında gelişimini düzgün tamamlayamiyor. O çocuk öyle bir hayat sürmek ister mi acaba? O karnındaki bebek neyi tercih ederdi? Şuan anne karnında tıp gelişti ve size bir seçenek sunuyorlar. Allah size akılda vermiş. Üzgünüm inşallah hayatınız ve onun için olan en doğru kararı verirsiiz

İstanbuldaysanız lütfen Çapa Tıp fakültesi perinatoloji bölümüne gidin. İstanbul'da değilseniz bile gidin. Bi konsey sizi görsün baksınlar. Kararınızı en net orda verirsiniz. Sizi çok iyi anlıyorum. Allah yardımcınız olsun. Ama unutmayın ki siz her ne karar verirseniz verin evladınızı düşündüğünüz için verirsiniz. Olumlu ya da olumsuz farketmez kimse size hiçbir şey diyemez.

Evet farkındayım zaten ben de o görüşünüze katıldığımı belirttim. Bence doğmadan önce müdahale edilmeye hakkı var ancak dünyaya geldiyse de öldürecek değiliz buna hakkımız yok diye düşünüyorum.

Yardımlı intihar mantıklı bir şey aslında. Çok ağır hastalıkları olan ve Yaşamak istemeyen insanlar tıbbi yardımla ölmeyi tercih edebilmeli. Yaşlanıp ya da yaşlanmayıp geri dönüşsüz şekilde yatağa mahkum olursam benim seçeceğim bir yol olurdu, ama ülkemizde yasak tabi. Diğer yazdıklarınızda ben de sizin gibi düşünüyorum. doğmuş ve yaşamak isteyen insanları öldürmek gibi bir şey bana göre de olamaz tabiki. Sadece kişinin yaşamak istememe hakkı da değerlendirilmeli diye düşünüyorum.

Kuzum çok hassas bi konu bu. Aldır veya aldırma diye kesin bişe sölenmez bu durumda. Hislerine güven... için nasıl rahat edecekse öyle yap. Biliosun Rabbim herseyin hayirlisini verendir. Bu da senin imtihanın. Esinle ortak bir karar al ve ileri de keşke dememek için adımını at kuzum.

Çok zor Allah yardım etsin. sanırım ben aldirirdim kızımı öyle görmeye dayanamazdim ofkelenirdim yikilirdim sürekli yorgunluk psikolojim bozulur ve hayat enerjim gider eşimle tartışır belki evlilik yıpranir ve kızım yipranir mutsuz anne mutsuz çocuk ve ben hastalansam 1 ay hastanede Yatmam gerekse Kim bakar es dost kalabalık aile misiniz?bir anda gözü bulanan 1 ay hastanede yatan ms teşhisi konmuş o an 3 yaşında kızı olan ve annesi babası olmayan Biri olarak yaziyorum. yani bir ömür çok zor inşallah sağlıklı bir melek nasip eder Allah size. yavrumun acı çekmesine dayanamazdim tahminim melek olarak kalıp acı çekmesini istemezdim. Zor dıştan konuşmak kolay dua edicem sana emin ol

Yazdıklarınızdan anladığım kadarı ile doğduğunda sürpriz bir şekilde sağlıklı olma olasılığı yok gibi duruyor kızınızın. Aldır ya da aldırma diyemem fakat ileride hayatın doğal akışı içerisinde siz vefat ettiğinizde kendisine kimin bakacağını düşündünüz mü?