Bir anne cocuklari arasında asla ayrım yapmaz tamamen yalan bir cumle ben de bunu bilirim anneler de çocuklarını ayırıyorlar malesef bizde de var bu durum ben öyle kabullendim çok oralı olmayıp kendi hayatıma bakıyorum siz de bosverin kendi hayatınıza bakın ilgilenmeyin

Öncelikle uzun bir konu olabilir, sabrınızı rica ediyorum Şimdi olayların temel sorunu şurdan doğuyor, biz çok sorunlu bir ailede büyüdük. Ben herkesle arayı bulmaya çalışan bir tiptim ancak benim açımdan ilişkilerde gözümün açıldığı bir nokta oldu. Benim çocuğum oldu ve çalışıyordum. Kardeşlerim ise bekardılar. Çocuk doğduğu andan itibaren annemi bir korku aldı "çocuğu bana baktıracaklar" bizim hiç bu yönde bir talebimiz olmamasına rağmen, çocuk doğunca hiç bir şekilde bize gelmemeye bebeği dahi arayıp sormamaya başladı. Çocuk 20 günlüktü süt ateşi olduğum için gelmek zorunda kaldı ve "küçük kardeşin diyor ki benim annem kimsenin çocuğuna bakamaz; herkes çocuğuna baksın diyor" dedi Çocuğun diş kutlamasında kvdem anneme 1907de ücretsiz izin alacak deyince de bu sefer "küçük kardeşi diyor ki çok iyi çok ucuza çocuk bakan kadınlar var tutsunlar bir kadın diyor Onun çocuğu olsa kimselere vermeyecek bakıcılarını tutup büyütecek" dedi Daha önce aramızda çocuk bakma muhabbeti asla geçmemişti, ben ücretsiz izin alıp kendim çok uzun süre bakıyordum ve evime temizliğe gelen bayan da bana çocuk bakımında yardım ediyordu zaten Şimdi ben bu laflar da bir aydınlanma yaşadım 1. kardeşimin tavrı 2. annemin kendi çıkarı için bu şekilde arada laf taşıyıp çıkarcı davranışları Çok alındım ve üzüldüm. Ancak çok gururlu bir tipimdir. Bu sebeple yemin ettim annemi asla çocuğuma bakması için çağırmayacağım diye. Sürekli bakmaktan bahsetmiyorum hasta da olsam, hastaneye de gitsem, akşamları master derslerime gitsem bakıcımda gelmese kesinlikle çağırmadım. Çocuğu yanımda işe, okula dahi götürdüm ama kimseden yardım istemedim. Hatta ameliyat oldum hastane de kaldım bir gece 2 yaşındaydı kızımı da yanımda götürdüm babasıyla başımda kaldılar. Annem bu durumu farkedince "ay çağırmıyosun çağırsan bakarım" tavırlarına girdi. Ama benim için konu kapanmıştı. Peki şimdi sorun ne? Kardeşimin çocuğu oldu ve annem başka şehre gidip çocuğa bakmaya başlamış. Annem bana gezmeye gidiyorum dedi ama kuzenime biraz ben biraz kvsi ortaklaşa bakıcaz demiş. Yani beni eleştiren bana yol gösterenler şimdi benden de gizlemeye çalışarak böyle bir karara varmışlar. Sonuçta yetişkin insanlar ben onların davranışlarını değiştiremem ancak bu olanlardan sonra özellikle ailemle görüşmek içimden gelmiyor. Bu kadar riyakar olmalarını kaldıramıyorum. Nasıl yüz yüze bakıcaz ben kaldıramam diye düşünüyorum. Konuşmak istemiyorum bu duruma ne dersiniz C captain price erkek

Bence de tavrınızı net bir şekilde koyun. Böyle annenin de kardeşin de yokluğu varlığından iyidir. Şimdi anne kutsaldır ıvırdır zıvırdır diye beni taşlamaya kalkmayın. Bu benim görüşüm ve eğer evlat evlatlığını bilsin diyorsanız, ana da analığını bilmeli. Net. Laale Aşikardır Zat-ı

Genelde öyle oluyor ya. Evlatlardan biri daha fazla mı seviliyor, ona daha mı düşkün olunuyor, onunla daha mı iyi anlaşılıyor bilemedim de çoğu zaman kendimize gösterilmeyen ilgiyi kardeşlerin birinde karşımıza çıkıyor. Ben takmamayı öğrendim. Mesafe en güzeli, kendi ailemiz bile olsa.

Okur okumaz bu kardeş hasetlik yapıyor dedim ve sonunda da öyle çıktı. Ben sizi haklı buldum. Benim annemde böyle çifte standart uygulasa inanılmaz bozulurdum. Siz de olabildiğince yüzeysel olun... Kolaylıkla büyütürsünüz inşallah evladınızı. zathara

Bütün kirildiginiz üzüldüğünüz durumları annenize ve kardeşinize söylemeliydiniz. Mesela kardeşinizle konuştunuz mu hiç o dönemde anneme böyle demissin ama benim öyle bir niyetim yoktu niçin dedin kırıldım vs. Ona da kendini savunma hakki doğardi bazen anneler farklı aksettirebiliyor bir de anne de olsa kardeş de olsa kimse kusursuz olamaz insanız neticede hepimiz farkında olmadan sevdiklerinizi üzecek söz veya tavırda bulunabiliriz. Ailelerde böyle şeyleri sıcağı sıcağına konuşmak lazım. Şeytan aile bağlarını koparmak için her türlü vesveseyi verir çünkü ona boşluk birakmamak lazim. Bence ailenizden uzaklaşmayın hakliysaniz da büyüklük siz de kalsın bişey kaybetmezsiniz. Mevrouwtje Dürüstlük pahalı bir mülktür, her insanda

haklısınız. her ailede bu tip insanlar oluyor maalesef. kan bağımız var diye kabullenmek zorunda değilsiniz. tabi ki bakmak zorunda değil ama sizin böyle bi talebiniz olmamışken kardeşinizin fitil ateşlemesi, annenizin bu lafları size söylemesi çok saçma. boşverin. istemiyorsanız mecbur kalmadıkça muhabbet etmeyin. ha ben olsam çat çat söylerdim annemin yüzüne.

Bence konu cocuk bakımı acıldında, düşündüklerini söylemen lazım. Yoksa sorular devamlı aklında kalır. TeslaninOsilatoru Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

bem calismiyorum cocuguma haliyle kendim bakiyorum bakacagimda belliydi yani hamile oldugumu ogrenir ogrenmez ayni kelimeleri duydum zaten baktirmayacaktim simdi daha cocuk ortada yok yengem 7 haftalik hamile ve annem hamile kadin insana ihtiyaci olur diyerek yanlarina gitti muhtacmiyiz bakmasinimi iistiyorduk hayir ama insanin icine öküz oturuyor iste degilmi A

Sonuna kadar haklısınız. Ben yerinizde olsam anneme de kardeşime de iki çift laf söyler, iki yüzlülüklerini suratlarına vururum.