Bazen insan kendi ailesinden görmediği iyiliği, sevgiliyi bir başkasından görüyor ya işte bu daha çok koyuyor Sen de benim gibi atanmaya gitmeye bak Dağ başına gitsen bile en azından sana hakaret eden biri olmayacak Ben uzaktayken kıymetliyim maalesef E

Ben de bu tarz şeyler yaşadım ama benimki üvey anneydi. Anlayamıyorum bir anne öz evladına neden bunu yapar? Nasıl oluyor yani bu? Ben de babamın bir ara bana yaptıklarından sıkılıp ALLAHtan resmen hastalık diledim. Öyle bir hastalık ver ki, beni kaybetmekten korksun dedim. 2 hafta sonra o dilediğim hastalığa sahip oldum geçmeyebilirdi, ALLAHa şükürler olsun ki geçti. Sakın böyle şeyler dilemeyesin, aklıma bu geldi benim. Senin tek çözümün işinde başarı tutturup, ayrı eve çıkmak. Ama nolur yanlış yollara sapma yalnız kalınca tamam?

insan evlatlık çocuğuna bunları yapmaz.. anneliğe uygun biri değil bence anneniz. bir an önce bir işe girin. akşamdan akşama görüşün. çok üzüldüm bu huzursuzluğunuza. BitterKuzucuk Bal

Anlattığın gibiyse çok kötü durum Ancak 20 yaşında tüm ihtiyaçlarını karşılayacak bir iş nereden bulacaksın Yalnız yaşamak öyle kolay değil Evdeki bu tutumun sebebi nedir, banyo yapmak gibi temel bir ihtiyaç için neden izin alınır ki, babanla bunları konuştun mu hiç

Geçen yıl çalıştığım zamanlarda öyle bir olay yaşamıştım ki iş yerindeki herkez o senin üvey anne mi diye sormuştu.. Yok değil öz annem:)) Artık gülüyorum bu söze. Tek korkum bir daha bu evden git derse o zaman nolcağı! artık dayanamayabilirim çünkü. Bende olanları bitirdi tüketti.. Evlenmeden evli gibi hissediyorum,, Evde temizlik, yemek evde oldğum sürece bana bakıyor.. Evlenince rahat edersin, ben seni bugünler için büyüttüm senin kahrını çok çektim şimdi sıra sende diyor. Ceza verir gibi.. Maddi açıdan da sıkıntımız yokki,, ona sıkılıyor diyeyim. Sorun istemediği biriyle evlenmiş olması. Ve ailesinde tüm kardeşleri çok huzursuzdur. Bayılırlar en güzel günlerini zehir etmeye.

hmmm yazdiklarinin hepsini okudum sen neyapsan annene yaranamiyorsun bende bilmiyorum artik kac kardessiniz siz?

Canım benim, ne diyeceğimi inan ki bilemedim.. Sanırım sabretmen lazım, güzel bir iş bulana ve hayırlı bir eş ile evlenene kadar Gezegen X

canım inanamadım ben de öğretmenım 1 yıl falan memleketimden uzak bır sehırdeydım iple çekerdim tatılleri bahane arardım ailemın yanına gıdeyım dıye nasıl bı anne der gıt, evın var, paran var dıye şok oldum ben de evliyım suan 2 çocuğum var Allahım bağışlasın acılarını vermesın anneme bırakıp okula gıdıyom Allah razıolsun anacığım gözü gıbı bakar ama yıne de merak ederim arar sorarım dersm bıtene kadar tenefuslerde seslerını duymak için sabırsızlanırım eve gıdeyım bır an önce nasıl bı insan evladına bu sözleri söyler evlatlık da olsa kımse gıt gelme dememeli ben inanamıyorum bır de anne olmuşlar yazık anne olmak için yıllarca bekleyen, tedavı gören insanlar var ya E

evet canım aynen benmkılerde balkonda oyun oynuyolarddı baktım sesleri çıkmıyor uyumuşlar aldım öpe öpe yataklarına götürdüm koklaya koklaya ah o evlat kokusu ne güzel Allahım evlatla terbıye etmesın kımseyı nasıl dıyeyım kı gıt, istemiyorum senı Allahıma buyuk konuşmayalım yıne de ama Allahım söylettırmesın fehiye

İlk okumaya başlarken aklımdan kesin 15-23 arasıdır yaşı dedimHani demişsin ya çocuktum sarılmadı öpmedi. Ahh kim bilir annenin içinde o zamanlar neyin fırtınası kopuyordu ne dertleri vardı. Annenin yaptıklarını makul karşılamıyorum. Her annede böyle davranır demiyorum ama bazen insanların sevgi göstergesi gizlidir. Disiplin adına yanlış tutum sergilerler.20 li yaşta sözlenmişsin iyi ki olmamışta evlenmemişsin. Çok erken. Ben hep diyorum çok erken. Okuyacak hayatı öğrenecek gençliği yaşayacak yaşta, evlilik sorumluluğu, koca sorumlu Canım senin yaşlarındayken benimde annemle çatışmalarım çok oldu. Daha ileri ki yaşlarda da öyle. Şimdi 30 larımı sürüyorum. Ve annem yok artık. Bir anne insanın hayatında ne denli önemliymiş yokluğuyla anladım. Keşke olsa da, bana dünyanın en ağır laflarını saysa. Çünkü şu bir gerçek. Etrafın ne kadar dolu olursa olsun. Annesizi olmayanın kimsesi olmazmış. Ne kadar kızarsa kızsın, seni annen kadar kimse düşünümez inan bana. Yaşın büyüdükçe annenle bu sorunların da azalacak. Önce kendi ayakların üzerinde dur. Hee ama tabiki dayı kızıymış, teyzeymiş, halaymış, kimsenin senin hayatında söz sahibi olmasına, hayatına müdahale etmesine izin verme. Z

Bunlari yapmalarinin nedeni para sanirim. ise gir paranin cogunu onlarin eline say en azindan evlenip gidene kadar rahat edersin. eylul166

Bende uzaktayken kıymetli olanlardan olcam galibaa hoş o da neye yarar kii? . push ; E

özellikle kendi ailenden bu şekilde soğuman çok kötü... allah yardım etsin.. ama işte değiştiremezsin ki insanları.. sanırım senden maddi açıdanda beklentileri var... sabırlı ol bakalım...

Allahım gönlündekını verir inşallah canım bu gunlerın geçecek inşallah evlatlarınla esinle çok mutlu bı yuvaya sahıp olursun ınsallah sen sadece sabır et ve dua et canım

benim aklıma direkt evlatlık olma ihtimalin geldi.. öyle bi durum olabilir mi? Meleknaz Herşeyin

Amin inşallah çok yakın bir zamanda bir iş bulabilirim. Bundan sonrası içinde en ufak bir umudum da yok bunu belirteyim. Çünkü bu durum geçici birşey değil.. Çünkü yapılan şeyler bir değil iki değil..

Öncelikle Allah yardımcın olsun cnm üzüldüm durumuna, bi aile kızına neden bunları yapar bilmiyorum evet zor ama sabret Allaha sığın dua et karşına hayırlı birini çıkarsın evlen ve kendi yuvanı kur, her şeyi alttan almaya devam et, unutma sabrın sonu selamet X

Cok üzüldüm durumunuza... bende ailemle özellikle annemle cok sogukumdur... sizdeki gibi sanki mecburi dogurmus gibi hissediyorum, yani gerci abimi cok istemisler ben kazaren olmusum, ne hos dimi... bize baba tarafim bakti yillarca ailemin yanina geldigimizde cocuktuk ama kendi isimizi görecek yastaydik... allaha sükür siizdeki gibi ev ici olaylar olmadi, yeme icme, hersey vardi, ama maalesef maddiyatta evin icinde rahatlikta yetmiyor, ki sizde oda yok... bizim baglarimizda cok kopuk ben evlatlik görevimi elimden geldigince yapmaga ugrasiyom, siz fazla fazla yapiyorsunuz... annemde hep kendini düsünen tipdendir, maalesef yillar gecsede degismiyor hatta daha bi fazla oluyor, yada bana öyle geliyor... okuluna, meslegine konsantre ol derim, kendi ayaklarinin üstünde durmaga bak, kimseye evallah etme, saygini kaybetme, ama güclü ol... bende ayril evden diycektim isin gücün olunca ama baban onada izin vermiyormus, ne bileyim biraz dahi huzur olsa positif düsünmege bak idare et diycem ama okadar olumsuz anlatmissinki... Ama sakin haaaa bu karamsizligin icinde yanlis bi karar verme, yani sirf kurtulmak icin evlenmege kalkma, inan daha beter olur... insallah karsina iyi biri cikarda sende kendi mutlu yuvani kurarsin ama onu kurtulmak icin secme gercekten sevdigin icin sec ve ailenin arkanda olmadigini kendini bukadar yanliz hissediginide yansitma, bunlari kullanan cok erkek var maalesefki ve hayati sana daha cekilmez hale getirir... cok zor, nedesem bos, maalesefki ya cekeceksin, yada rest cekeceksin... siddet falan yoksa gerci buda piskolojik siddet ama dayanmaga bak, kendin icin yasa, onlara degil, yipratma kendini... bigün hayatin sanada gülecegine inan, umutlu ol... Allah gönlüne göre versin... TatliDillim85

Bazı insanlar öyle soğuk oluyor evlatlarına karşı. Bizde de öyleydi. Hiç hatırlamam bir sevgi sarılma öpme, ne anneden ne babadan. Şİ di kendi çocuklarımı uykuda bile seviyorum. Sana sabret diyorum. Gelinliğinle çık evinden Ayrı ev aranızda daha derin uçurumlar açar. Sabret onun mükafatını Allahım sana verir. Harika bir yuvan olur inşallah. E

canim benim bu hoş degil biliyorum ama sakin yagmurdan kacayim derken doluya tutulma. huzuru mutlulugu baska yerde arama evde huzuru sen saglamaya calis annenin huyuna gitmeye calis belki annenizin bilmediginiz sıkıntilari vardir karsiniza alip konustunuzmu hiç?

Nereden başlamalı hangi sorundan bahsedilmeli bilmiyorum ki? Tek bildiğim artık aileme katlanamadığım, yordular beni çok, kırdılar çok fazla. En başından anlatmak istiyorum, bir tek yorum gelmese dahil içimi dökmek istiyorum artık, bir yerlere. Annemin kardeşim ve beni isteyerek doğurduğunu hiç sanmıyorum bizim olmamızdaki amaç sadece zorunluluklar bence. Evli insanın illa çocuğu olması gerekir düşüncesiyle yapılmış gereksiz insanlarız biz.. İsteyerek doğrulmuş olsaydık gerçekten böyle olmazdı hiç birşey. Annemle hiç yakın olamadık biz, hiç hatırlamıyorum ki annemin bana sarıldığını.. Anneme hiç yakın hissetmemem küçükken yaşadığım bir olay yüzünden. Ailece annaneme gitmiştik 3 yaşlarında falandım. Ben geri dönmek istemedim orda kaldım sonra annem beni alıcaktı ama almadı. O sabah annanem beni giydirdi eşyalarımı hazırladı istanbula götürdü tam sokağın başından beni eve bıraktı bende yürüyerek gittim eve ama annem yoktu babamla tartışmışlar kardeşimi de almış annaneme gitmiş. Ben 1 ay belki daha fazla babannemde kaldım. Hiç sevmediğim halde zorla kaldım orda. Bir gün babam beni halama götürmüştü ordayken telefon geldi annem gelmişti, onları almak için gittik. Ama annem beni görünce hiç sarılmadı, öpmedi onun yanında kardeşim benim yanımda babam hiç birşey olmamış gibi eve geldik. Onlar hayatlarına devam ettiler ama ben hep bu durumu hatırlayıp anneme hep kızdım, hep mutsuz üzgün yanım oldu.. Neden bıraktı ki beni? Neden orda görünce sarılmadı öpmedi? Hala cevap yok bu sorularaa,, Şimdi ben 20 yaşına geldim bir kaç ay sonra 21 yaşında olcam inşallah. Bu evde yerim olmadığını günler geçtikçe çok daha fazla anlıyorum. Her tartışmada evden kovulmaktan def edilmekten yoruldum çokk.. Çok ağır geliyor artık.. Bu yıl başlarında sözlenme durumum vardı sevdiğim insanla ALLAHım kısmet etmedi olmadı, nasip değilmiş. Bu olaydan sonra çok daha fazla yoruldum, herşeyden soğudum.. Hiç kimse istemedi, herşeyde sorun yaratıldı.. İsteme günü giyeceğim iç çamaşırına bile karar veremez duruma getirildim.. Nişan günüme dayımın kızı karar verebilme yetkisine sahipti ama ben değildim. Benim hakkım yoktu. İsteme günü neden sevdiğim insan konuşmuş diye ailem tarafından şerefsiz ilan edildi,, bizi bitiren şey bardağı taşıran son damla ise söz elbisesinin parası oldu!! İnanabiliyor musunz ben elbise yüzünden ayrılmak zorunda kaldım!! Ve ayrılık sonrası ohh iyiki bitti denilen akrabalara, anneye babaya sahip oldum. Ben odamda göz yaşları içerisindeyken onların dışarda kahkalarını duydum! Sanki kutlama yapılıyordu o gün evde. Sözden 1 hafta kadar öncesi benim okulda gitmem gereken bir uygulama turu vardı sevdiğim insanda geldi 3 gün kapadokya ya gittik orda bir resim çekmiş arkadaşlar facebookta paylaşılmış o kadar insan içinde benide sevdiğimi de görmüş dayımın kızı ve annaneme yengeme göstermiş annanemde beni doktora götürmek için gelcekmiş! Zor durdurmuşlar.. Ve arkamdan daha neler neler duydum.. İnsanlardan bi kere daha soğudum. O zamanlar hem okula gidiyordum, hemde çalıyordum söz olaylarından sonra çıkmak zorunda kaldım, o haldeyken devam edemedim. Çalıştığım paramı anneme veririm ben ihtiyacım varsa ondan isterim verir. Günlerden c. tesiydi çok iyi hatırlıyorum lazere gidicektim paramı istedim annemden kızdı yüzüme attı parayı al istemiyorum senin paranı hep böyle yapıyorsun hep bizi suçluyorsundan girdin konuyaa yine söz konusunu açtıı.. Kavga ettik git gelme bu eve istemiyorum seni defol dedi. Ağlaya ağlaya çıktım sevdiğim insanı arasam gel demicekti, annem evden kovmuştu napıcaktım.. Mecbur işlerim halledip eve döndüm, dönmek zorundaydım. O akşam herşey duruldu sanıp arkadaşıma gittim otururken kardeşim mesaj attı babam lahmacun aldı eve gel diye. Gittim, gitmez olaydım. Annem babamı doldurmuş,, babam istersen o çocuğu sana bulurum getirim seni ona veririm ama defolup gidersin bu evden. Seni red ederim dedi. İstemediğim halde neden böyle sözler söylendi? İstenmiyorum biliyorum ama yapacak neyim var kii? Şimdi ise okulum bitti, o söz olaylarını unuttum.. ailemi affettim dedim, herkeze karşşı pozitif düşünceyle bakmayaa çalıştım.. Yıllar sonra ilk defa anneme ben sarıldım, hergün öpmeye çalıştım.. Geçen haftalarda işe başladım ama malesef olmadı anlaşamadık ayrılmak zorunda kaldım. Paramın çalıştığım kadarını aldım çıkarken. Annem genelde mutsuzdur, herşeyin en iyisi, en mükemmelini ister, ketumdur, çok konuşanı sevmez, espri yapmaz, yaptırmaz.. Hazır aramız düzelmişken gezmeye götüreyim dedim annem mutlu olsun diye.. Yok olmadı yine olmadı. Bayram oldu tüm evi tek başıma baştan aşşağıya temizledim. Cam sildim, kapı, yer ne yapılması gerekiyorsa artık. Evde elimden geldiği kadar temizlik yapıyorum, yemek yapıyorum ama yok olmuyor.. anlaşamıyoruz.. Dün sabah uyuyorum kalkmış annecim, kardeşimde sınava gidecekti bana bağırıyorr esmer_ kalk kahvaltıyı hazırla kardeşin sınava gidecek. Ya mübarek kendin hazırlasan uyuyorum değil mi ne kaldırosun? Neyse kalktım hazırladım yedik.. Ve sonrası yine temizlik annemde kalktı sarma yaptı misafirlirimiz geldi ağırladık falan neyse gün bitti. Bu sabah yine erken uyandım yatağımdayım, annemde kalktı kardeşimin yine sınavı var o gitti. Gittim salonda oturuyoruz, kahvaltı yapcaz o bana bakıyo ben ona. Dedim anne kahvaltı yaptın mı yok dedi yapmadım. Tmm dedim çay koyuyorum bende, neyse hazırladım yine yedik. Tv yi açmış değiştirdim başka kanal sonra yatakları topladım evleri toplucam yinee.. Durdu durdu yine heryer battı çıktı temizlik yapmak gerek dedi bende anne nereyi temizlicen dedim. Buzdolabı dedi. ee dedim ben yapmam. Zaten ne zaman yaptın ki dedi. Dedim herşeyi ben yapıyorum onuda sen yap. Onu bile bana yaptırmak istiyorsun, Yapma kızım yapma evlenince kaynana yaparsın dedi. Bende anne çok nankör geliyorsun herşeyden yapmıyorum artık sana bişey dedim. Kızdım artık yani dayanamıyorum o kadar yapıyorum ediyorum hala nankör geliyorr,, Şimdi ise ben napayım ne edeyim hiç bilmiyorum.. Bu anlattıklarım sadece bir kaçıı,, bu evde yerim yok benim onu iyi biliyorum.. İşe başladığım an bu evden çıkmak istiyorum babama söyledim evlenmeden çıkamazsın, at bu kafanı dedi. Kim dolduruyorsa dinleme kimseyi dedi. Ve küfürler, aşşağılamalar, hakaretler. . Bu evde banyo yapmam dahil yasak, çok nette oturmam, tv izlemem.. Geçen pazar sabah kahvaltıdan önce banyo yapmak istedim ona bile izin çıkmadı.. geçen akşam onlar uyudu tabi tv kapandı saat 11 falan bende netteyim bana kızdı bende kapatmak zorunda kaldım o saatte tv yi açsam kızacaklar eminim açamadım uykumda yok öyle yatakta saattlerce düşündüm durdum.. Napayım ben kızlar? Bir akıl verin lütfen.. Birazda uzun oldu kusura bakmayın lütfen. ALLAH yorum yapandan da razı olsun yapmayanda.. ATTRAENTE ACTA EST

canım seninkine benzer durumları yaşadım ve yaşıyorum. sözlenme işinde bizimde ayı durumlar oldu ailem nşanlımı istemedi sebebide yakışmıyomuşuz o yüzdenmiş. onların göründe ben kainat güzeliyimde çaktırmıyorum işte neyse hala istemiyolar gerçi. ama eskisi gibi konuşmuyolar. vermediler neler çektim ama direttim ddiğimi yaptırttım. annem dolduruşa gelen biridir babaannem güzel dolduruyo bana saldırıyo. MİLLET ne dermiş kimse o millet artk. ev işlerinde ise yaparım hep ama annem yaptığımı görmeyip babam gelince tüm gün yatıyo dediği zaman bnm şarteller atıyo başlıyorum bende bağırmaya. nankörlük o yapıyo görmüyo yaptığımı görmesin Allah biliyo herşeyi herkesin içini sabret. en sabrediyorum işe girmek için en azından evde daha az durucam ve vakit bu şekilde geçicek. sende sanırım şu yok ben sabredemeyip çok karşılık veririm. dilimi tutamıyorum haksızlığa gelemiyorum. . push ;

Bugüne kadar böyle olmuş ama dilerim bundan sonrası için herşey harika olur hayatında. Keşke geçmişe dönülebilse de anneciğinin o gün seni öpüp koklasa. Ama olmuyor işte. Allah senin karşına sana tüm yaşadığın kötülükleri unutturacak bir eş ve seni öz kızı gibi sevecek bir kv versin inşallah. Sezon itibariyle iş bulman zor olmuş olabilir ama en kısa zamanda huzurlu olacağın bir işin olur dilerim. E

ne demek bunlar inanamıyorum ya sizin için de aynı yorumu yapıcam: evlatlık olma ihtimaliniz var mı?

Allah sabır versin. Aileni değiştiremezsin ama bir süreliğine idare etmeye çalışabilirsin. Annen mutsuz ve baskı altında bir kadın anladığım kadarıyla... Kimbilir neler yaşamış. Zaten evi terketmesinden de mutsuzluğu anlaşılabilir. Onu psikoloğa gitmeye ikna edebileceğini de sanmıyorum. O yüzden en iyisi beklentini azaltıp fazla karşı karşıya gelmemek. Öncelikle iyi bir iş bulmanı öneririm. Evet belki evden ayrılmana vesile olmaz ama en azından evden uzak kalmış olursun. Hem böylelikle kendi paranı kazanırsın ve gelecekte daha iyi bir konuma gelme şansın olur. Bu sefer maaşını annene vermemeyi deneyebilirsin. Veya maaşını olduğundan az söyleyip, bir kısmını kendine ayırırsın, birikim yaparsın. Evlilik konusunda aklını kullanman çok önemli. Sakın evden kurtulmak için yanlış bir adım atma. Seçeceğin eş, gelecekteki hayatının simgesi olacaktır. Denize düşüp yılana sarılırsan bir mutsuz evden diğerine geçmiş olursun. İş hayatı çevreni de genişletecektir. Daha çok insan tanıyıp gözlemlersin. akandeniz herşey güzel

ben ve benim gibiler bilemiyorum evlatlıkmı bu arkadaşlar ama madem itip kakacaklar sevmeyecekler dışlayacaklar neden aldılar bizi en başta neden getirdiler evlerine belki bizi gerçekten sevecek bi aile alacaktı mani oldular herşeyimize mani oldular ah anne ah babam oldugunden beri görüşmüyorum ben çareyi bunda buldum yoksa yerdim kafayı annelik ne doğurarak oluyo nede bakarak ben bunu yaşadım umarım ben gerçek bi anne olabilirim tek duam

Canim demesi kolay biliyorum ama sabret.. Hersey zamanla düzelir ins. Ailenle olmasa da hayatin daha güzel olur ins. Yasadigin hersey sni güclendirsin ins. Sen Allaha sigin O sana yardim edecektir ins..

Herkez siz ve sizin anneniz gibi olmuyor olamıyor malesef.. Benim anneme de sorsanaız o mükemmel bizim için çok şey yapmış! Tamam yapmış olabilir, yapmıştırda. Ama bunların cezasını bize yüklemek zorunda değil. Biz bu dünya ya o istedi diye geldik! Kendimiz istemedik.. İlerde evlenirsemde eğer bi çocuğum olursa ki bu en büyük hayalım onunla annemle yapamadığım herşeyi yapıcam, yaşıcam.. Bunları yazarken söylerken yaşarken hiç gözyaşı dökmüyorum nedeni ise o çocuğum için. Ona daha iyi bakabilmek için, kendimi yıpratıp ona kötü anne olmamak için.. Çünkü ben annem gibi bir anne olmicam, çocuğumu hiç ağlatmıcam, hiç üzmicem hep arkasında hep destekçisi ben olucam.. fehiye

Yaşadıkların kolay şeyler değil. Ben senin kadar sabırlı olamazdım. Ama sen sabretmelisin. Bence buda senın sınavın bu sekilde düşünürsen belki daha kolay atlatırsın. Ancak ailenle konuşman gerektiğine inanıyorum.