takıntılı davranıslarını gormezden gelın dıyordu bır uzman. Eger gorup ustelersek daha da pekişiyormuş cocukta. Cocugunda hıcbır sorum yok canım masallah

Benim oglumda da takintilar aynen hatta daha fazla. 2 farkli uzmana danistim bir sorun olmadigin söylediler. Mesela iki terlik tam duzgun durmasa biri biraz yamuk dursa asla dayanamaz duzeltir. Süt icer uykuya dalarken. Gozleri kapansa bile mutlaka biberonu sütü kim hazirladiysa ona teslim etmeden yatmaz. Baskasina da teslim etmez asla. Baba oyuncagim nerde diye sorar. O sirada ben oyuncagi versem almaz. Ben babama sordum babam versin der. Gömlegin üst dügmesini acik birakamayiz. Cunku varsa mutlaka kapanmali o dügme. Legolarla oynar. Oyunu bitince hepsini birbirine takar. Takilabilen bisiy takilmadan duramaz :) Kirik çubuk krakeri yemez hatta paketi alir kiriklari ayirir ve cope atar. Üsüdüm ve elimin altinda esimin polari vardi hemen attim omzuma. Kiyamet koptu o babasininmis. Ben niye giymisim?

İkinci çocukta sizin anormalliginizden istiyorum lütfen :) Zira yarım akıllı kaldım. Tutturma ve ağlama konusunda böyle saçma bir şey olabilir mi diyeceğim bir konu yok.

Duyusal olarak hassas bir çocuk olabilir. 2 yaş sendromu ile birleşince ağır geciyor. Duyu bütünleme aktiviteleri yapmanızı ve instagramdan ebru sidar ı incelemenizi öneririm.

Çok haklısınız öyle inatçiki malesef kafa kaldırmayınca kimk zaman pekiştiriyorum. Ama hep yapmıyorum bunu inanın. Bunun farkındayım. Zaman zaman caresiz kalıyorum Boleyn Kizi

Geçecek inşallah, oturup anlatsam roman olur... Hiç kolay geçmedi. Az pedagog yolları asindirmadik.

Kiziniz normal bir cocuk. Siz takintilisiniz. M ManzaramDeniz

Aynılar. Bizde bugün beyaz ayakkisini giydirdik kirk dereden su getirerek. simdi aylar boyunca beyazdanda başka ayakkabi giymez. her senemiz böyle. taktimi takiyor çok zor

Biliyorum. 2 tane dünya güzeli yeğenim var. Özellikle küçük olanının inadi ile uğraşmak mümkün değildi. Pekiştirmek pekiştirmemek vb kitap bilgileri işe yaramiyordu. Derdimiz canımızı minnacık cocuğun elinden kurtarmaktı. Elhamdülillah büyüdü. Annelere sabır dilerim Uğraşmak kolay değil. Yeter ki sussun diye insan ne yapacağını şaşırıyor.

inşallah benimde temennim öyle. Esas derdim bu takıntılarinin onun hayatini zorlaştirması. Hep devam eder mi? işte ilk annelik. deneyimli annelerden fikir almak rahatlatiyor bu süreçte . push ; L

Her zman değil bazen olan bir durum. Elbetteki kendi işimi kendim görüyorum yoksa anlatmak istediğim hani kötü bir durum olmadığıydı zamanla geçiyor. Annem çocukluk anılarımızı anlatırdı konu sahibinin kızı gibiymişim fakat öyle bir durum söz konusu değil artık

Eski konunuzu bilmiyorum ama şuan anlattığınız şeylerin hiçbirinde anormallik yok ki. Her çocuk böyle. Ben oğluma bot almaya ikna edemedim de bir kışı spor ayakkabı ile geçirdi kaldırdım sakladım ağladı dışarı çıkmadı mecbur kaldım yine aynı ayakknıyı verdim.

Çok benzerleri oğlumda da vardı. Eski konularimi bulursanız benzerlikleri bulursunuz ve çaresizliğimi Mesela ayakkabı giyecek ya, önce sağ tek, sonra sol tek diye ısrar etmeler. Hasta olduğunda bütün hastaneyi inlete inlete boğazım ağrıyor diye anirip bagirmalar... Sinirlendiğinde ne varsa cam, çerçeve hatta tuvalet çöpüne kadar döküp yere indirmeler... Yaşayan bilir, sizi anlıyorum. Ama geçiyor, geçecek. Bizde şuan eser yok. Tavsiyem inatlasmayin, istediğini yapın yada yapmayın diyemem ama yapacaksanız da aglatmadan yapın ki, ağlayınca yapılıyor düşüncesi oluşmasın. Bir de huy olarak falan kalmıyor, geçince geçiyor. Bazı çocuklarda beynin geçiş aşamaları bu şekilde oluyor.

Amin diyeyim bende :)) Her çocuğun zorluğu vardır anneyi babayı yıldıran Haliyle anne baba olmak kolay değil Acaba Enpati tölerans yapacağım diye çok mu ödün veriyoruz diye düşünüyorum Çocuklar anne babayı kullanmayı öğreniyorlar Çok zekiler veletler:))) Benim için anneliğin en zor dönemi ergenlik Ergenliği görmeyen anneliğin zorluğunu daha daha görmemiş demektir

Herkese merhaba. Yine ben:) En son açtığım konuda kızımın bazı davranışlarından şüphe etmiş uzaman götürmüştüm. Kızım 2.5 yaşında. Çok şükür uzman herşeyin normal olduğunu söyledi. 2.5 yaş sendromunu ağır atlattığımızı ve zamanla kaybolacağinı söyledi, ayrıca farkındalık düzeyi çok iyi dedi. Doğduğundan beri her gün kitap okudum. İnanılmaz hayal dünyası iyi. Şuan kitabı açıp kendi kendine okur söyler. Hikaye uydurur. Bilmediği söyleyemediği nesne yok. Çok meraklı. Herseyi sorar. İletişim çok iyi. Daha evvel anlattıgım konudaki çogu şey kayboldu doktorunda dediği gibi. Tek bişey kaldı. Kızımın bazı takıntılı davranışları. Mesela örnek verecek olursam; dolabın kapağı açıksa kendi kapatamıyorsa "kapat, kapat kapat "diye söylenmeye başlıyor. Kapatınca susup normale dönüyor. Bunu sadece dolap kapagında yapıyor kelime tekrarını yani. Mesela süt içecek diyelim, ters tarafı dönük olamaz ön tarafı olacak şekilde içiyor. Herşeyi benim yedirmemi isterdi o davranış tamamen düzelmişti. Herşeyi kendi yiyip içiyordu ama son 2 gündür yine başladı, anne yedirsin anne içirsin diye. Yani takıntı yaptı yine. tam düzelmişken neden tekrar oldu bu? Son olarak mesela yeni bişey alıp assam onu kabullenmiyor, çıkar onu diyor. Ve çıkaetama kadar tekrar ediyor. yeni bi sabunluk aldım zor ikna ettim yenisi kabullenmesi için. Günlerce bizden beyaz ayakkabı istedi aldık. gitmiyor o yok diyor, pembe botları seviyorum diyor. onca ayakkabisi var ama hala ayni ayakkabiyi giyiyor. Kiyafette oldukça var bu takintisi. dün elbiseli pijama giymiştim, anne çıkar güzel değil, anne güzel olmamış dedi mesela. çıkarana kadar huysuzluk yapiyor inat ediyor. evdeki en sevdigi nesneleri ne varsa gelip koltuğa üst üste yiğıp üzerine battaniye örtüyor ve uyuyana kadar asla kaldirmamiza izin vermiyor. bu davranişida yeni çıktı dediğim gibi. Acaba korona dolayisiylami etkilendi diyorum. Bugün eski fotogtafımızı gördü anne yine gidelim oraya neden gitmiyoruz diye sordu. anlattım yine gidecegiz dedim. sanirim üzülüyor bişeylerin değiştigini düşünüyor. Herşeyimiz normal. Yaşıtlarından ilerde bile diyebiliriz. telefon tablete hiç aliştirmadim. Cizgi film açsam bilr asla izlemez. sevdiği tek bisey var, bobo adinda bir cizgi film sadece onu ister. digerini açacak olursam tepki verir kapat o yok o yok diye tekrar eder. günde 1_2 saat bile izlemez ama onuda. oyun kitap etkinliklerle günü kapatiriz. pasta kek börek yapar eğleniriz. yeme sorunumuz düzeldi şükür bu sayede sizin önerilerinizdendi ve uyguladım cidden birlikte yapimca yemeye başladı. inatçi ve bazi takintilari ikimiznde hayatını zorlaştiriyor. Benim sorum. bunları yaşyan anneler varmi? geçici bi sürecmi ve nasil davranmam gerekiyor. üstüne gitmiyorum genelde ilgisini başka yöne çekiyorum ama bazen işe yaramiyor taktimi o an kesinlikle olacak.

Rahat olun bence sadece insan yavruları geçmiyor bu süreçten. Tüm hayvan bebeleri de aynı şeyleri yapıyorlar. Kendine zarar verecek şeyler ve annenin sabrı hariç her anne serbest bırakıyor bebeleri Zaten ergenler bir, bu yaştaki çocuklar 2. Etraftaki yeğenlerden, kuzenlerden gelen bilgilerimin de sonuna geldim zaten

Çocuklarda bazen olabiliyor böyle şeyler. Aslında çocuk gelişimci arkadaşlar daha çok Yardımcı olabilirler. biraz da sizi test etmek için olabilir bu inatlaşma o yaşlarda. Burada sanırım ihtiyaçla şımarıklık arasındaki farkı hissedebilmek gerekiyor. Yani her dediğine tamam dememek lazım ama her isteğini de reddetmemek lazım karışık yaşlar bunlar. 2 yaş için bebeklikteki ergenlik diyorlar. Kendi bireyselliğini oluştururken, her şeye itiraz edip ağlayan bir çocuk oluveriyor. Bence evin normal düzenini korumaya çalışın tam olarak çocuğun üzerine odaklanmadan. O da evin düzenine göre ayak uydursun yavaş yavaş. Yani tüm ev, siz ve eşiniz onun istekleri etrafında dönmesin. Bir konuda kendini yırtarcasına ağlamaya başlarsa, bir açıklama yapın anlayacağı şekilde, sonra biraz da şurada ağla deyip üzerine düşmeyin. çok defa görmüşümdür ben çocuklarda, ağlamayla elde edemediklerini gördüklerinde ağlamayı bırakıyorlar. çocukların değişik inatları olur. Benim oğlum tuvalete alışma konusunda büyük bir direnç göstermişti. Tam bir sene uğraştım. Gece altına yapmıyordu. Yani tuvaletini tutabiliyordu ama gündüz özellikle alışmıyordu. Bir şekilde bunu kendi özgürlüğünü kaybetmek gibi algılamıştı ve onunla inatlaşmayı bırakıp, sen ne zaman istersen dedikten bir kaç ay sonra kendi kendine bezini çıkardı ve bir daha altına yapmadı. Ama bu zamanı ben değil, kendi seçti. ya da okul sütlerini hiç içmedi oğlum, sebebi de sür kutusunun üstündeki kız çocuğunun gözlerinin şeklini hiç sevmemesiydi kasdettiğim devamlı çocuğa odaklanmak da çocuğu şımartıyor. Israr ve ağlamayı koz olarak kullanıyor. Anne baba kızsa bile, bunu da dikkati üzerine çekmenin bir yolu olarak görüyor ve bilerek kızdırmaya da devam ediyor. Değişikliklere karşı hassasiyet konusunda ben de kızınızdan pek farklı sayılmam galiba. Çocukluğumda böyle miydi bilemem ama ben küçükken çocuk psikolojisi diye bir şey olmadığı için kimsenin fark ettiğini bile sanmam :) Yeni alınan bir eşyayı hemen dolaba kaldırmam, o bir kaç gün ortalarda gezer, ben ona alışana dek. Kitap filansa bir kaç gün konsolda bekletirim, gelir geçer bakarım. üniversiteden döndüğümde kendi valizimi De hemen açmazdım. Önce 10-15 gün eve alışmaya çalışır, sonra çıkarırdım eşyalarımı. yeniliklere, yeni lezzetlere, durumlara Oldukça alışık biriyim mesela ama bir otel odasında kalacaksam bile girer girmez orayı kendi düzenlemelerimle küçük Bir ev moduna getiririm bir şekilde. Bu da bir huy işte. bu kısmı biraz alakasız oldu, kusura bakmayın :))) kızınızdan bahsedince fark ettim ben de bu özelliğimi. kahvetelvesi

2 yaş sendromu özelliği değil mi bu? Ben öyle biliyorum. Bu yaştaki çocuklar kendi kişiliğini oluştururken inatlaşırlar. Çok uzatmadan, işi inada çevirmeden izin verip geçmek lazım diye biliyorum.

Israr ve takıntı çocuklar için normal duruyor. Eğer israr sonrası istediği oluyorsa... ona biz olumlu pekistirme diyoruz. Yani davranışı ödüllendirerek tekrar etmesine siz sebep oluyorsunuz. Çocuk bakarken insan yeter ki sussun diye her istediğini yapıyor. Anlıyorum, anneleri de.. kafa götürmüyor bir yerden sonra. Ama neden böyle diye de sormamak lazım değil mi Sonunda pes edeceğinizi biliyor. Ondan yapıyor. Takıntı ve ısrar gider. Ve fakat onun yerine başka huy gelir. Pekiştirdiginiz davranışlar kolay sönmez. Bunu unutmayın.

2,5 yaş takıntıdan söz etmek için çok erken bir dönem. Bu yaş aralığındaki çocukta takıntı olmaz, kişilik gelişimi ve büyüme atakları bunlar. Dönemsel olarak farklı tepkiler, alışkanlıklar geliştirebiliyor çocuklar. Tekrar ve rutinler çocuğa, kendini güvende hissettirir bunu aklınızın bir köşesinde tutun lütfen.

Çocuk bebek tamam da, kimse size kalk kendin al, kapıyı kendin kapa demiyor mu? Birlikte yaşadığınız insanlar için zor değil mi bu durum?

Bu yas cocugunda takinti olmaz. Tekrarlari seviyorlar, kendilerini guvende hissediyorlar ondan. Anormal bir durum degil, buyudukce farkli tekrarlar goreceksiniz.

Yorumunuz içimi rahatlattı. benzer şeyler kızımdada var. Buda bi süreç. kişilikleri oturuyor dediğiniz gibi

Aynı şeyler kızımda da var 2 buçuk yaşına yaklaşıyor. Mesela yatağa çorapla yatmaz, emerken başımı açtırır, yastığın üzerindeki şekil düz duracak şekilde yastığı çevirir, tüm odaların kapılarını açar kapalı durmasından rahatsız oluyor. Bazen izin vermeyeceğimi düşündüğü şeyleri istiyor ben de tamam diyorum ve ne tepki vereceğini bilemiyor ağlamaya başlıyor hayır diye hem bizi deniyor sınırlarımızı öğrenmeye çalışıyor hem de aslında o an zaten ağlama ihtiyacı var ve buna kılıf arıyor bence. Ben de ağlamasına izin veriyorum başka bir şey sunup duygusunu bastırmıyorum sarılıp ağla kızım diyorum. Bireyselleşmenin başlangıcı bu dönem ve inatlaşmamak gerekiyor, kendi isteklerimiz üzerinden seçimler sunarak, kendi kararlarını verme duygularını tatmin etmelerine izin vermeliyiz. 3nity

Ben 4 yasindaki ogluma hala yeni ayakkabi giydiremiyorum :) 2 yilda ayni modelin 3 farkli numarasini giyiyor. Ilk defa bu sene bir baska ayakkabiya sans verdi :) ama favorisi eski olani. Pijamalari uzerinde paralanir kuculur asla yenisini istemez. Resmen deveye hendek atlatirim yeni bisey giydirmek icin. Pijamalari kesinlikle takim olmali mesela. Yeni nevresim gordu mu eskisini ister.. gibi gibi :) ama git gide hafifliyor bizde durumlar.

Siz bir yukselenine falan bakın genelde insanlar çok saçma buluyor bu burç işlerini ama çalıştığım süre boyunca musterilerimin burcunu sorar ona göre yaklasirdim bence gerçeklik payı var olsun işte, iyi tarafından bakmak gerek, en azından çocuğunuzu iyi tanıma, zevklerini öğrenme ve sevdiği şeylere ne kadar sahip çıktığını öğrenme ve görme şansınız oluyor. Yani muhakkak değişime uğrayacaktır ama bu dönemi de o böyle geçiriyor demek ki:) bence şu an halinize sukretmeniz çok daha mantıklı. İsmini vermek istemediğim bir yakinimin iki yaşındaki çocuğu düz duvara tırmanıyor resmen evde öfkeli bir devekuşu varmış gibi, savaş meydaninda savaş veriliyormuş gibi bir ev ortamı:) bence sizin yavru çok daha iyi bir dönemde

Hahahaha:)) Okurken gülümsettiniz allah razı olsun. işte annelik, okuyorumda.. sorun değilmiş uzmanda söyledim Çok fena biri bi görseniz Şuan tek bırak bildiği ezberledigi her yere gider. o kadar fena. ah o inatlari olmasa melek:)) terazi bu arada burcu. Bende teraziyim. uyumlu biriyimdir. inatlarim çok az. Ama babamız başak, teyzemiz boga. onlardan bişeyl almış olabilir

İnatçı çocuk yoktur, inatçı ebeven vardır. Çocuğunuzu bu şekilde etiketlemeyin lütfen. Ve isteklerine saygı duyun. Benliğini, iradesini ortaya koymaya çalışıyor

Şu ayni kişi nesneyi versin olayı bizdede var aynılar resmen

Var İki çocuk büyüttüm bu yazılanları okudukça çok yabancı tuaf geldi Belkide biz anormaliz

Öyle dedi uzmanda. Zamanla kaybolacak diye. Ama annelik öyle bişeyki için tamamen rahat etmiyor:) Ahtapot Anne Feeling lonely nowadays.. Anneler

Ben 24 yaşındayım çocuğum yok fakat kızınz daki bazı huylarım hala var. Mesela ben annem den bişey istedim ama onu bana kardeşim getirdi. Sonra ben başlıyorum niye sen verdin annem verecektim niye vermedin anne niye vermedin anne rahat 5 kere sorarım cevap dan ikna olana kadar. Eşime diyorum ki kapat kapıyı oda bana bir dakika kapatacağım diyor o onu kapatana kadar kapat şunu kapat şunu kapat şunu diyorum. Annem bazen anlatır kızınız da kendi mi gördüm yani değişebilecek şeyler ve bence canınızı çokda sıkacak şeyler değil

Ah şu yorum nasıl iyi geldi bi ağlama krizinin üzerine. İnşallah geçsin ya sabır diyorum M ManzaramDeniz

Bunları yaşamayan var mı ki?

Benim oğlum 6.5 yaşında onda da var bu durumlar daha çok temizlik ve düzen üzerine. Mağazaya gideriz bir kıyafet olması gereken yerde değilse onu götürür kendi yerine asar, bir çikolata diyelim birisi almış gofretlerin oraya bırakmış onun yerini arar bulur oraya koyar, tuvalete gireceği zaman kendisinden önce biri girmişse mutlaka ıslak mendille klozeti silip kurular öyle kullanır gibi gibi.. Onun harici gelişim olarak erken konuştu ve yürüdü, konuşması dili kullanışı yaşının üzerinde, aşırı dikkatli ve duygusal zekası yüksek. Bir de bu takıntı durumu genetik olabiliyor daha çok eşim de aşırı düzenli. Kalimeeero Göktürk ♥ Anneler

Bunlar kalıcı değil ama sizi test ediyor. Tuzağa düşmeyin. Ağlayarak istediğini yaptirmak isteyen cocuklar gibi. Israrla benim istediğim dediğim olsun diyor. Onun davranışına verdiğiniz karşılıkla da pekişiyor ya da sönüyor. Sönmesi için davranışın önce tavan yapması lazım. Çok ısrar edecek cok tekrarlayacak ama karşılık bulamayacak işte o zaman sönecek. Sizkn cimcime resmen edimsel davranışı keşfetmiş suyunu çıkarıyor. Benim ilk oğlum da inatçıydı ama bu ikinci gibi değildi. Kumandayla gözlükle oynamak istiyor mesela elinden alıp konusuyorum anlatıyorum 13 aylık avazi çıktığı kadar çığlık ata ata ağlıyor. Ben de istediğin kadar ağlayabilirsin vermem diyorum. Çok sabır tahammül gerektirebiliyor ama ilkinde yasadim gördüm zamanla kaybolup gidiyor alışkanlığa dönmeden. Komşularımıza da sabır diliyorum ha bir de karsi apartmandan aglamalarini duyanlara :)