bunu buraya yazmanın hıçbir yararı olmayacak biliyorum. buraya yazmamım nedeni sadece anlatmak istiyorum ama arkadaşlarımı artık kendi sorunlarımla sıkmak istemiyorum ailemin de bana karşı hiçbir desteği yok. her şey bir anda başladı yani hep mutsuzdum genel olarak ama böyle her şeyden vazgeçmemiştim. 18 yaşındayım bu yıl istanbul üniversitesine başladım. 1. tercihime girdim ama sonuçlar açıklandığında gram sevinmedim içim ölmüş sanırım. hiçbir şeye tepki veremiyorum. okul başladı gittim biraz sonra haftada bir uğramaya başladım kimseyle samimi olmadım o da içimden gelmedi. ders de çalışmadım kankamla gezdim tozdum, uyudum. derslerden kaldım bütünlemeye. mevzu sadece okul değil. sevgili, arkadaş, ders hiçbir şey istemiyorum. neden normal bir insan olamıyorum. bunu ben kendi kendime yaptım ama kasıtlı değil. yararı olacağını bilsem psikoloğa giderim ama sanmıyorum. yani bilime karşı değilim ama ben o raddeyi de aştım gibi. öleyim mi o zaman?