Evet katılıyorum size. O kadar sermaye olacak diye kendini de bizi de yıpratıyor 40dan sonra rahat edelim ve herkes de onu destekliyor. Yanlış bende diyorum o zaman da.

Ev borcu mu bu? Ayda 8 bin ödeme çok uçuk bir rakam değil mi bana çok fazla geldi. 9 yıl aynı zorluğu çekmezsiniz, ilk yıllar zor olur genelde ama yine de üstlendiğiniz bu borç çok fazla. Aylık 15-20 bin arası gelir gerekir bunu ödemek için. Daha doğrusu bir taraftan da hayatı sürdürebilmek için.

bu kadar mal edinip çocuğuma bırakayım hevesi bir bizim toplumda var. siz nasıl çalışarak zorla ediniyorsanız çocukta ileride aynısını yapabilir. anne baba eğitim vermekle, meslek sahibi etmekle yükümlü bana göre. ha işler rast gider de mal mülk olur kalırsa o da ekstra olur. bir de hayatta neyin garantisi var ki? 40 yaşından sonra başınıza allah korusun ama ne geleceği belli mi ki o yaştan sonra borç ödemeyeyim diyor eşiniz? bir hastalık durumunda en ummadığınız yaşta en ummadığınız borçların altına girebilirsiniz ne yazık ki. ben daha erken yaşlarda insanın eli ayağı tutarken kazandığı ile hayatı yaşaması taraftarıyım. kolum bacağım sağlamken gezemedikten, gönlümce bir yerde yemek yiyemedikten sonra ne anlamı var ki? düşüncelerinizde çok çok haklısınız.

Hiç pişman değil

40 yasin ne garantisi varmis, yarin yasayip yasamayacagimiz malum, ben 42 esim 49 yaşında, duzenimiz, gelirimiz gayet iyi iken korona geldi vurdu evimizden isimizden olduk, insanin hayatta basina ne gelecegi hic belli degil o yuzden belirsiz bir gelecek icin yasamak bana cok mantiksiz geliyor Tum hayatim gezip tozup yiyip icerek gecti, zerre pismanlik duymuyorum, iyi ki yapmisim yapmasam koronaya carpip hic yapamayacakmisim belki de, ki ben bile umitsiz degilim elbet yeniden ayaga kalkacagiz diyorum Esiniz bana gore yanlis yolda, bu yasinizda ruhunuzu çürütmus, yol yakinken alin karsiniza konusun onunla, simdiyi, anı yaşayın kimsenin yarininin garantisi yok

O kadar katılıyorum ki size... Eşimin ailesi gece gündüz demeden çalışmış. Hala öyleler. Evleri arabaları var evet ama eşimin çocukluğu yok maalesef. 30 yaşını geçmiş adamın ailesi ile ilgili güzel anısı yok. Benim çocukken gezdiğim şehirleri o yetişkin haliyle bile görmemiş. Eskiye ait bir şarkı duyuyoruz. Bu şarkıyı küçükken tatile giderken babam arabada dinletirdi diyorum yüzümde tatlı tebessümle. Bırakın tatile gitmeyi eşim o şarkıyı bile duymamış. Kayınbabama sorsam gururlu mağrur bi şeylerini eksik etmedim aç açıkta bırakmadım onları der. Ama en büyük hazineyi, çocukluklarını çalmış. Kendinin dahi haberi yok. Çok yazık. Ülkede yıllardır milyonlarca insan bu şekilde büyüdü/büyüyor...

şu an öyle olur mu demek istesem de aynı şeyi yaşadık. evimiz olsun ileride ödeyemeyiz çoluk çocukla dedik. ilk 3-4 sene çok zordu dediğiniz gibi. çay içmeye gitmek istiyordum hem işten hem maddiyattan kaç kere düşünüp çoğunlukla vazgeçiyordum. ama şu an borçlar bitti kafa rahat. eşim 40 yaşına girdi ve gerçekten bu yaşta o borca girmezdi.

Herşey de orta yolu tutmak gerektigine inanıyorum ben. Mesela benim evim yok ve ev alabilmek için çabalıyorum. Çünkü eşiniz gibi düşünüyorum. Bazı şeyler gercekten gençken yapılıyor. Eğlenmek gezmek nasıl gençlikte güzelse, çalışmak birikim yapmak için de en verimli çağlar gençlik. 40 yaşından sonra borç altına girmek istemem. Tabi ki her an ölebilirim bunun farkındayım ama ya 70 yaşıma kadar yaşarsam? O yaşta en azından başımı sokacak bir evim bir emekli maaşım olsun isterim. Kimseye yük olmak istemem. Nasıl olca öleceğim deyip gençliğimi yaşayayım deyip devam edemem. Bilemiyorum yapı meselesi belki de. Aylık ödemeniz çok fazlaymış bu şartlarda bu parayı ödemek çok zor gercekten. Taksidi düşürme imkanınız varsa iyi olur, en azından biraz daha rahat edersiniz. Son olarak yine orta yol iyidir diyorum :) çaba gösterilmeli bir şeyler icin ama, sahilde bir bardak çay lüks hale gelecek kadar değil. Allah yardımcınız olsun

Ha tamam 12 bin borç deyince şaşırdım. Geri kalan olağan aylık harcamalarınız zaten. Haklısınız ne diyeyim, ağır yük altına girmişsiniz.

Herkese merhaba. Hayata sizleri ne mutlu ediyor. Kurulu bir oyuncak gibiyim.. Sabah işe gel çalış, akşam eve git yemek yap çocukla ilgilen, dağınıklığı toparla uyu tekrar uyan tekrar uyu tekrar işe gel.. Hafta sonu dip köşe temizlik, ütü, çamaşır derken 2gün ancak yetiyor çocuğa ayırdığım 3 4 saat onunla aktivite yaparken yorulsam da öyle kendime zaman ayırmış oluyorum.. Temizlik için yardımcı gelsin fikri için oraya harcanacak para ancak çocuğun masrafı için yetiyor çünkü çok borç var. Eşim 40yaşından sonra borç ödemek zor mantığıyla 400 milyar borç yaptık pandemi olunca da ucu ucuna yetiyor. Bi sahilde karton bardakta kahve içmek bile lüks bana göre artık ama ona bile zamanı yok eşimin borç var diye çalışma aşkı. Bizim için çabalıyor ama gelecek garantisi olan bişey değil desem de değişen bir şey yok çocuğımuz rahat eder o zaman da diyor belki haklı ben abartıyorum kim bilir.. Kızlar 40dan sonra mutlu olmak için mi 9 yıl böyle sürmeli hayat Ruhum yok sanki son zamanlarda. Heyecan mutluluk nasıl bir his unuttum. Yorulmak tek yaşadığım duygu... Bazen ağız dolusu çığlık atma duygusu, bazen ağlama duygusu yaşıyorum. Hiç arkadaşım yok olsa da böyle şeyler herkese anlatılmıyor biz kadınlar bazen mutlu bilsinler isteriz. Yada ben öyle düşünüyorum genel olarak değil belkide ama şu hayat çok yoruyor beni. Ben neden evlendim diyorum anne olmak mükemmel bişey ama evlilik çok çok zor bişey. İçimi dökmek istedim bende buraya. Sağlıkla kalın.

Ama bu hesapta bir anormallik var farkında mısınız? 400000 lira için 9 yıl 12 bin lira ödenmez. Maksimum 7-8 bin olur taksitler. O 12 bini her ay kenara atsanız 9 sene sonra faizi hariç 1.3 milyon liranız olurdu. Ben mi yanlış hesaplıyorum sizin hesaplarda mı bir anormallik var?

Eşine söyle ölüp giderken evin tapusunu yanında götüremiyorsun ama

Insan hadi 1 yil, tas çatlasa 2 yil zorluk geçirir eger gerçekten ilerisi için %100 garantili sekilde daha iyi olacaksa. Ancak 10 yil bir çay kahve içememe, eve temizlikçi gelmemesi.. Hiç ama hiç degmez. Simdi zorlugu sen çekersin, evlilik yipranir ve bir baktin 45te es bosanip tekrar evlenip çok daha rahat yasar. Sen ise o yipramislikla kalirsin. Zaman o kadar çabuk geçiyor ki. Kendimizden pay biçelim, daha dün çocuktuk, yaslandik, anne babamiz yaslandi. Ne kaldi daha çocukluk, ergenligimizden? Aynisi senin çocugun içinde geçerli. Bügün bir oyuncak almadin, beraber gezmedin.. cocuk 15 yasina geldiginde bunlari yapsan bile istemez. Herseyin bir zamani, bir yeri var. Yerinde olsam es ile konusurdum, artik yapamadigini. Yoruldugunu. Dinlemezsede restini çekeceksin. Kendi basina ödesin, sende parani temizlikçiye ve ogluna harca.

Bu pandemi dönemi biterse inşallah biraz daha rahatlarsınız. O yüzden en güzel yıllarımı ipotek altına almadım. yemeden içmeden kesip yıllarca borç ödemek mantıklı gelmiyor bana. Varsın ben de ev sahibi olmayayım ne yapayım.

Beyefendi bir işte çalışıp birikim/yatırım yapıyor. Siz 3 işte çalışıyorsunuz. İşiniz, çocuğunuz, ev işleri. Davulun sesi uzaktan hoş. Öyle evde erkek olsam ben de çatır çutur borca girerim. Sabah kalk işe git, akşam gel hazır yemeği ye çocukla oyna TV seyret uyu. Güzel bir depresyona girin ev işlerini bırakın. Her şey de maddiyat değil. Parasız şeylerle de mutlu olunabilir. Temizliği yemeği düşünmeden açın bir dizi izleyin. Takın kulağa müziği yürüyüş yapın. Çocuğun derdiyle biraz da eşiniz ilgilensin. Sakinleşmiş olursunuz bir nebze. Tansiyonunuz sakinleşir. Şu kadınların çektiğinin yarısını erkekler yaşasa ülkede düzen bu şekilde devam etmez.

8 bin TL zaten 400milyar için olan borca ödenen tutar 4 Bin mutfak +faturalar olarak aylık ödenen tutar 12 Bin.

Bizim gibi 'gelecek garantisi' olmayan toplumların kaderi budur. Ortalama Türk insanı olarak bizler de bu şekilde ev sahibi olduk ne yazık ki. Eşiniz yanlış davranmıyor bence. Hayat şartları zor. Sizin yapacağınız oturup buna dertlenmek yerine 'polyanacılık' oynamak ya da evin bütçesine katkıda bulunmaya kafa yormak. İlerde eviniz olmadığı için dertlenecek bir potansiyel var sizde. Bu zorluklarla yaşayan ne ilk ne de son ailesiniz.

Sizi de suçluyor kendini evcimen sizi de duyarsız olarak nitelendiriyor. Belki bu kadar borca girdiği için o da pişmandır acısını sizden çıkaramaz ama

Merhaba Yanlış anlaşılma oldu sanırım. Ben 40 yaşından sonra borca girilmez diye genelleme yapmadım. Bu yaşın yaşlı olduğunu yazmadım. Kendi hayatım için konustum sadece. Ben girmek istemem dedim. O dönemi ben hayatın rahat dönemi olarak görüyorum sizin dediğiniz gibi. Bu yüzden 40 dan sonra borç vs uğraşmak yerine tadını çıkarmayı isterim

Cok takdir ettim sizi.

Güzel günler göreceğiz diye bu günlerdeki güzellikleri kaçırıyoruz. Her yaşın ayrı bir güzelliği var ve para gelir ama zaman gelmez. Ne olur böyle garanti şeyler için kendi hayatınızı mahvetmeyin. Yarının bile garantisi yokken,9 koca sene bir beton yıgını icin hayattan vazgecmek dogru değil. Birikim gerekir doğru ama birikim azami harcamalardan sonra kalanla yapılır diye dusunuyorum

Benim rahmetli tyzem, Allah rahmet eylesin yillarca el isleriyle ugrasti. Sabahlara kadatr. Sonra birden hastalandi vefat etti. Cocuklari evlerini satip parayida yediler. Smdi aklima geldide icim yandi. Bu dunyaya cok fazla baglanmicaksin. Ne kdar mal mulkun de olsa, hepsini geride birakip gidiyorsun. Cocuklarimda kendileri calisip elde etsinler.

Ama şöyle de birşey var. Benim babam gençliğin de ve çalıştığı dönemler istediğini yaptı, etti. O zamanlar doğru dürüst sigortası da yatırılmıyordu çalıştığı yerlerde.. Şimdi 55 yaşında emekliliği bile yok.. enazından bir evi olsaydı köyde yaşamak zorunda kalmazdılar.. Emekli maaşı da yok.. Şimdi hem çalışıp emekliliğini yatırıyor hem de evi geçindiriyor ki annem de inek falan aldı destek olmak içn.. Yani biz da diyoruz ki o zamanlar elinden geleni yapsaydı şimdi 55 yaşından sonra böyle kendini hırpalamak zorunda kalmaz evinde dinleniyor olacaktı.. Olayın bu boyutu da var.. Hani diyoruz ya şimdi gençken niye birikim yapasın gez, toz, eğlen.. Karşımda canlı şahidi olunca ben diyemiyorum onu

Beni anlasın istiyorum sadece çocuğum babaannesiyle büyüyor ben çalışıyorum böyle çok çok anne tanıyorum ve üzülüyorum.

Kendımıze zaman ayırmadıgınız ıcın boyle oluyor A

Çok uzun vadeli bir plan için o kadar süre özverili davranılamaz bence. Har vurup harman savurun günü yaşayın demiyorum ama 400 milyarlık mal sahibi olmak sizi zorlayacaksa 350-300 milyarlık mal sahibi olun keyfinizi de yapın. Belli ki 400 milyara durumunuz aslında el vermiyor. Allah uzun ömürler versin tabi ki ama 40 yaşına kadar yaşayacağımızın garantisi yok ki. Belki de hiç keyfini süremeyeceğim bir mal için hayatımdan bu derece özveride bulunmak bana uymuyor hiç.

40indan sonrada belki kahve icemeyeceksin. Ne anlami kaldi bir cay kahve icip kafa dagitamadiktan sonra malın mülkün. Tamam evlatlarimiz rahat etsin biz onlar icin zorluk cekeriz ama bu hayatta küçücük zevklerimiz de olmayacaksa bu yaşama haksızlık degil mi

Bu tarz agir borclara benim iki calisma arkadasim da girdi. Masadan kendi cay paralarini ödeyip kalkiyorlar. Arkadasina 1.25 tl cay ismarlayamiyorlar yani. Gezme durumlarinı bilemiyorum tabi. Bu kadar mutsuz olduktan sonra malı napayim.40 yasinda da cocugunuzun masraflari agırlasacak. Yine size sira kalmayacak. Siz gecen günlerinize yanacaksıniz. Eşinizin fikri pek de matah bir fikir degilmis yani. Hem sizi hem kendini eve hapsetmis. Varsa bir çıkar yolu bulmaya bakin. Yoksa işiniz zor. Temizlikle vaktinizi tüketmeyin haftasonu. Ufak bi termos çayla cikin dısari. Oturun bir parkta. Yoksa robotlasacaksıniz, ezileceksiniz bu iş yükunun altinda

Zamanında çok ağladığim günler olmuştu. Ama hiçbirşey değiştirmiyor ağlamak sinir krizleri geçirmek. Her gün son gun gibi tadını çıkarıyorum artık.

40 yaşımın garantisi yok ki. Hayat bugünden ibaret insanlar için. Normalde evlenmeden önce az biraz yatirim yapardim ama evlendikten sonra eşimle sürekli birseyler yaptigimiz icin olmuyor. Çünkü zaman cok kiymetli esim için. Yurtdisinda herkes böyle. Kimse bir yatirim yapayım cocugum rahat etsin olayina girmiyor. Girseler bile sıkıntıya sokmuyorlar kendilerini. Bugünkü bugün yeniyor yanina kar sadece gezdiklerin yediklerin eglendiklerin vs. Kaliyor. Üzüm üzüme baka baka karariyor sanirim gercektende. Ama karton bardakta kahve de icemeyeceksem niçin çalışıyorum. Bu dünyada misafiriz ve diger tarafa eli bos gidecegiz. Bir yakinimin esi böyle hep bir yerlere yatırım yapar maddi güçleri o kadar yerindeyken hep yatirima atar ve evlerinde bir bilgisayarları bile yok. Tek eglenceleri yedikleri yemek. Bu kadarina gerek yok. Ben yokluk cekmek ya da yatirim yapmak icin evlenmedim.

Hafta sonu işini 1 günde yapın. Olmaz demeyin, olur. Ertesi gün eşiniz ve çocuğunuz yürüyüşe çıkın. Yanınıza termos alın mesela.

Size katılmıyorum. Kendine zaman ayıran insanlar var keyif aldığı şeyleri sırf borç var diye ertelemeyen insanlar var, gelecek gelecek.. Şu gelecek kaygısı hiç ama hiç yok bende dün boğazıma ekmek takıldı öle bilirdim hani gelecek? Gerçekten geleceğe bağımlı insanları anlamıyorum eşimi de anlamıyorum bu konuda yaşayalım bakalım 10 yıl daha sözleşmemiz var gibi. Sizi de anlıyorum ama gerçekten ölüm ensemiz kadar yakın geçim çok zor hemde ama ömür geçiyor sonuçta.

Aynisi bendede mevcut esim cocuklarla ayni saatte ise gidiyor cocuklar saat 3 de esim 5 de eve geliyor evin butun isi bende alisveris kagit kürek isleri cocuklari al götur doktor randevulari esim geliyor dus yemek yatak hergun ayni hafta sonuda hic bir sey anlamıyorum nasi gecio birde corona bir de kıs depresyonu ayyy bende bagirmak istiyorum rahatlarim belki Calcifer Ay Çiçekleri Arasında Gonca

43 yaşından bildiriyorum, borcumuz yok çocukta yok ama aynı şekilde yaşıyorum Bu ülkenin şartları ağır, geçim zor, gelecek kaygısı herkeste var Ve ara sıra olan değişiklikler dışında yaşamak böyle bir şey, ne yaparsan yap sonunda rutine dönüyor. Evlat Kokusu Kötü Kalpli Kullarından Koru Allahım,💜 tek ayak

Virüs var deprem var her an ölebiliriz. Ben 15 yaşında ana babamı depremde kaybettim. Ev iş yeri evdeki herşey canlarıyla beraber yok oldu. Izmirde yasiyorum ve malesef depremde evim hasarli oldugu icin yikildi. Yani çok boş herşey. Bugün kuaföre gittim saçlarımı boyattım manikür pedikür vs. Çok güzel bir parfüm hediye aldım kendime. Bir de spor ayakkabı. Gittim güzel bir yemek yedim ve denize karşı bir kahve ictim. Para pul mal mülk boş bir anda yok olabiliyoruz. Hiç birseyi umursamadan anın keyfini yaşamalı.

40 indan sonra da baska borclar ve masraflar olacak ayrica 40 inda da herkes çalışıyor. Mutlu olmak icin 9 sene bekleme yap kahveni koy termosa iç gidip deniz kenarinda mutluluk içimizde olur kendimiz yaratırız saglik varsa mutluluk kolay iş.

Çalışıp çalışıp maaştan eline 300tl ancak kalması, hem çalışıp hem evin çocuğun sorumluluğu olması çokta mutlu etmiyor inanın. Keşke eşim de yatırım hırsı olmasa da ben sıcak çorbamı yapıp çocuğumla ilgilensem. Demekki sanretmem gerekiyor muş.

Gerçekten değmez ama aylık 12 milyar borç ödeme çok zor bir yük

Çocuğum okusun güzel bir mesleği olsun ona vereceğim sermaye bu bende okutmak.

Yani evet insan çocuğuna bişeyler yapar ama birlikte geçirilen mutlu günler parayla alınacak şeyler değilki, şimdi kendimden düşünüyorum babamdan ne kaldı bize hiçbişey, ne ev ne araba ne birikim, okuttu etti hep destek oldu o ayrı, ama musmutlu güzel bi aile hayatı verdi bize, gezdik eğlendik yedik içtik bunlar paha biçilemez benim için

Sade istediğim bu belkide. Bunca hastalık deprem varken sadece sağlık diliyorum.

Herkes ister ev sahibi olmak ama zorlamak yıpratıyor insanı..

Valla etrafımda vardi böyle tutumlu kadınlar hep erken yaşta göçtü gittiler Erkekler suan ikinci eşleriyle o mallari catir cutur yiyor Saglik icin birikim sart Butcem beni cok zorlayacaksa disari çıkamayacak kadar ona gore yatirim yapardım.400luk degil de daha uygun olurdu hemde gezmemden yememden eksilmezdi. Benim bakis acim bu

eşinizin yaşla ilgili travmatik bir durumu mu var acaba? atıyorum baba, amca birileri o yaşlarda sıkıntı yaşamış şahit mi olmuş. benim kuzenim askerden döner dönme 25 yaşında evlenicem diye tutturdu. işe yeni başlamıştı ve ailesinin de durumu yoktu. bekle biraz para biriktir falan dediler. dedi ki bekleyemem 35-40 yaşında çocuğum olursa ve ben 45imde ölürsem çocuk çok küçük yaşta babasız kalır. o zamana kadar büyütmüş olurum. evlendi, tam 34 yaşında baba oldu ve 46 yaşında ciiğerleriyle ilgili çok ağır bir hastalık geçirip ölümden döndü. hayat planladığımız gibi gitmiyor.

Anlatmak istediğim; kendinize zaman ayırırsınız, bir süre sonra bu da rutine döner. İnsanın içinde hep var bir değişiklik arzusu, ruhumuz doyumsuz. Yaptığımız her şeyi yaşıyoruz ve geçiyor sonra yine günlük şartlarımıza dönüyoruz. Tabi ki yaşamak konusunda senedimiz yok ama bir gerçekte var yaşlılıkta darlık daha zor, o zamanlara biraz daha imkan sağlamak için çabalanıyor, gençken her iş daha kolay. Alt katımda yaşlı bir çift yaşıyor teyze 82 amca 90 yaşında, yaşlılık cidden çok çok zor, onları yakından görünce daha iyi anladım

Coğrafya kaderdir

Hep diyorum mal mülk sahibi olmak için hayatlarının en güzel zamanlarını borç ödeyerek, sıkıntı çekerek geçiriyor ülkemizde yeni nesil. Değer mi?

En olgun cağına gelmek hepimize kısmet olacak mi onu da bilmiyoruz. Izmır de 15 sn de evim eşyalarım deprem de gitti şükür canımız kurtuldu. Bir sürü insan evlatlar anne babalar vefat etti. Virüs aldı başını gidiyor. Bugün de doyasıya yasanmali. ATTRAENTE ACTA EST

Pardon da 40 yaşından sonra borca girilmez vs nedir? 40 yaş bu ya hayatın en güzel yılları. Sanki emekli el ayak çekilmiş gibi 40 yaşa bu kadar anlam yüklemek nedir?

Abisinin olmadı 42 yaşından sonra çocuğu onu bilinç altında yerleştirdi

Evlilik öncesi böyle bişey sırulsaydı kabul etmezdim borç herkes ödüyor ama yüklü borç ödemek çok zor çok.

12 binin tamamini bugun harcamak da dogru degil, ama tamamini yarin icin biriktirmek de dogru degil. borclarinizi yapilandirabilirseniz yapilandirin. yoksa hadi her sey plana gore gitti diyelim, 40 yasinda borcu bitirdiniz, cocugunuz da genc delikanli oldu, baska masraflar da illa ki cikti ama siz zaten hazirliklisiniz onlara da. Evet cok mu guzel peki, kimseye anlatacak bir aniniz yok, calismak calismak calismak, bu kadar, gittim gezdim gordum yok, su hobim bu hobim var yok, o yok bu yok, bakin kendiniz bile kendi hayatinizdan sikilmissiniz. maalesef cocugunuz da sikilacak, kendini disari atacak, cocugunuzun arkadaslari olacak ama eve getirmeyecek, cunku anne babanin genc nesille paylasacagi bir hayat deneyimi yok. ben yasli insanlarla konusmayi cok severim, oyle guzel hikayeleri olur ki, sizin hikayeniz olmayacak, cok uzucu bence... yapmayin, hayati bu kadar iskalamayin bence. Ben her zaman tasarruflu bir sekilde de hayatin yasanabilecegini savunurum, ama sizin konunuzda cok zorlama bir tasarruf sekli var sanki, canin sikildiginda bir kafeye gidip cay icemeyecek duruma sokmamaliydiniz kendinizi.

Yıllarca borç ödemiş, hala ödeyen bir kadın olarak şunu derim Zaman gidiyor o giden zamanı da gülerek gönderelim. Bende ilk başta sizin gibiydim ama sonra baktım kendime hiç mutlu değilim. Yerler dedim evini yerini şimdi kasmıyorum kendimi olacaksa olsun olmayacaksa olmasın. 2 gün yaşayıp gideceğiz onu da karamsarlık borç içinde geçiriyorsak ne anlamı var yaşamanın?

42 yasindayim.1+1 yazligimiz vardi sattik.2+1 deniz gören yazlik aliyoruz ama onca ev arasindan keseme uygun olani aldim. Daha güzel ve pahalilari da vardi. Bi miktar borcumuz olacak ama bizi zorlamayacak. Dort yüzbin krediyi de veriyor bankalar ama o krediyi ceken disarda bir bardak cayi zor iciyor ya da icemiyor. Anlayacaginiz borcu odeyecegim, yazlikta nasipse yazlari oturacagim. Disarda kahve, cay da icecegim. Bunlari ayarlamak bunca zor degil. Benden sonra cocuklarima da buyursun kalsin ama orda beraber mutlu omyasadiktan, omrumuz ne kadarsa tadini aldiktan sonra.

en azından çalışıyorsunuz siz farkında olmadan kafanız dagiliyordur orda e para da kazanıyorsunuz... peki ya eve tikilip cocuklarin eşin kölesi olsanız daha mı mutlu olacaktiniz CiRiLLA ♈ Kayıtlı Üye 10 Ekim 2014 29.069 126.210 17 Kasım 2020 Konu Sahibi Evlat Kokusu #39 Kotu bir ornek belki ama tanidigim bir kari koca yillarca calisti cababaladilar bir ev yaptirdilar. Kadin bir hevesle içini döşedi nasil mutluydu. Ama eve yerlestikten asagi yukari 1 ay sonra vefat etti, kazada... 40 yaşini goreceginin garantisi yok kimsenin veya o yaştan sonra keyfini surecek psikoloji ve saglikta olacak misiniz yada? Bir karton bardakta kahve lüksse o evi de almayiverirdim ben. Dunyanin bin turlu hali var ama kendinizi sikmadan kenara az az biseyler koysaniz da olurmuş nebileyim.

40 yaşından sonra borcumuzun bitme zamanı olduğu için öyle örnek verdim. Mesela o yaşta 10yıllık bi borca girip 50 yaşında borcun bittiğine umut etmek korkutucu geliyor. Geldim 40 yaşına gezmek istiyorum araba kullanmak, yeni yerler keşfetmek. Yıllarca çalış ama sonuca gelince hayat şartları zor diye sadece malın mülkün oldu işte yine içinde ukte kaldı hayat zoruma giden de bu zaten. En olgun çağına gelip hayat şartları seni yönetsin Evlat Kokusu Kötü Kalpli Kullarından Koru Allahım,💜 tek ayak

Böyle düşünüyorum diye sen hiç birşeye sahip olmak istemiyorsun yerimizde sayalım istiyorsun diyor eşim.

Çok zor ama ya 2. Çocuk olsun diyor bide 40dan sonra olmazsa diye.

Ailem 52 yaşında ev sahibi oldu. emekli toplu parası +5 yıl kredi ödeme kapattı çok şükür. Şu anda da istedikleri yere gidiyorlar geziyorlar yemelerinden kısmıyorlar. Türkiye şartlarında evet kenarında birikimin olması gerek özellikle sağlık noktasında bir hastalık oldu mu parasız malesef olmuyor, ilerlemiyor hiç birşey. Düzenli geliri olan, sigortası düzenli olan hele kamuda memur olanın mal mülk edinme hırsını doğru bulmuyorum. Çocuğuna bırakacağın en güzel yatırım birlikte geçirdiğin kalitei anılar+ eğitim. Çoğumuz kendi kazandığımızı yiyoruz baba malı değil. Ölümlü dünya, faniyiz. Ölüp gittiğimizde çoluğumuzda çocuğumuzda, malımızmızda mülkümüzde bizi mezara koyup dönüp gidiyorlar. Hayatı, yapmak istediklerimizi imkanlar dahilinde ise ertelememek gerek

Ama böyle mutlu olunmaz ki Bir cafeye gidip cay icemeyeceksem İlerde 400milyarlık malim olacak diye Bugünü kaçırıyorsunuz Ne icin kim icin Benim ilk amacim kendimi mutlu etmek olmali Mesela temizligi kendiniz yaparsaniz 7 24 hizmet ederseniz ve çocuk bakimi bunlar insanı yipratir 50den sonra hevesin kalmaz paranda olsa

Eşim bu mantıkta değil ama borç ödenir ama yaş geçince ödenmez mantığı. Evlat Kokusu Kötü Kalpli Kullarından Koru Allahım,💜 tek ayak

Böyle depresyona gireceğinize boşayın bu adamı. Gençlik gittikten sonra eviniz olsa nolacak? Köle gibi işten eve çalışıyorsunuz, Böyle bir borca sokup bari ev işlerini ortak yapsa, onu da yapmıyormuş.

Eşinizin 40 yaş korkusu var belki tramvası var bu konuda. Ama 30lu yaşların hiç mi anlamı yok ben çocuğa asla mal biriktirmem. Ama en iyi şartlarda yaşasın benimleyken evimden uçup gitmeden istediği gibi yesin içsin gezsin tozsun isterim. Gözü başkalarında kalmasın başka çocuk ve ailelere özenmesin geçmişe dönüp baktığında ne güzel ne rahat bir çocukluk geçirmişim demesini isterim. Çocuğuma verebileceğim en güzel hediye mutluluk ve huzur dolu yıllar olmalı. Malım kendiliğinden artarsa tabii ki ben öldükten sonra zaten hepsi evlatlarımın. Biz nasıl yaptıysak onlar da yapar diye düşünürüm. Ama sizin anlattığınız gibi büyük borçlar evde huzur bırakmaz tahmmülünüz kalmaz çocuk birşey isteyince alıp almama tereddütü tatile gidip gitmeme tereddütü derken çocuğun en güzel yıllarından çalmış olursunuz. Eşiniz eski kafa düşünüyor tabii ki bir ev bir araba şart ama keyfimi geçimimi bozmayacak şartlarda ve sınırlarda olmalı. İşiniz zor bari bundan sonra eşiniz plan yaptığında enine boyuna düşünün. Bir arkadaşımın eşi vardı adam eşiniz gibi ev araba aldı 40ını da geçti sonra da keyfi yerde çocuğu bahane ederek arsa almaya başladı bu arada memur ve yiyip içmeden kısarak bunları yapıyordu. Çocuğu paravan yapıp açgözlülük ve tamahkarlık yapıyordu bana göre. Eşinize dikkat edin farkında olmadan öyle bir yola giriyor olmasın