Arkadaşlar buraya yazdığım konular oldu... neredyse 5 yıllık bir mazisi var evliliğimizin ve sorunlarımızın.. boşanmaı çok istediğim zamanlar çok oldu... birinde bir dost girdi araya birinde annem birinde kendisi özür diledi değişeceğim numaralarıyla beni uyuttu... şimdi de karşılıklı olarak anlaştık ve boşanmayı ikimiz de istiyoruz... Peki ben neden bukadar kötü hissediyorum kendimi? 5 yaşında bir kızım var onu görünce gözlerim doluyor.. mutlu aileleri görünce ağlıyorum eve gidip... niçin başaramadık aile olmayı mutlu olmayı diyip ağlıyorum... sabahları erkenden kan ter için uyanıyorum hep rüyamda onu görüyorum... ona ulaşmaya çalışıyorum rüyamda... çevreme nasıl söyleyeceğimi düşünüyorum.. ne tepkiler alacağımı düşünüyorum... Desteğinize ihtiyacım var... özellikle boşanma yaşamış arkadaşların... yardım edin lütfen... ilkduyansenol kaça

bende 2 yıl önce boşandım çocuğum yok biraz daha kolay oldu benim için sizin hep yanınızda olan bi aileniz ve maddi özgürlüğünüz varsa hem kendinize hem çocuğunuza hemde eşinize acı çektirmeyin çok zor bi süreç sizi bekliyo ama kolay geçiyo inanın bana boşanmanın en zor kısmı bana göre kararı vermek ve mahkeme süreciydi bir çırpıda sildim attım evli arkadaşlarınızı görmek istemeyeceksiniz dışarda el ele gezen bir çift gördüğünüzde içiniz yanacak ama huzurlu bi hayatınız olacak ben hala yaşıyorum yaşıtım birinin evine gittiğim zaman düzenini eşini çocuğunu görünce içim burkuluyo ama en azından huzurluyum ve hiç pişman değilim ben 4 yıl evli kaldım keşke daha önce boşansaydın dediğim çok oldu benim hayatımda şuan birisi var çok şükür mutluyum huzurluyum allah daim etsin beraber olduğum kişi unutturuyo bana boşandığımı ama hep bi korku halindeyim evet çok seviyorum evlenmekte istiyorum ama ya mutsuz olursam?ama sürekli böyle düşünüp hayatımı ve ilişkimi çekilmez hale getirmiyorum. söküp atamıyosunuz içinizden ama acıtmıyo artık bu çok büyük bi başarı benim için. ben şunu yapın diye sizi yönlendiremem elbette şartlarımız yaşadıklarımız çok farklı benim çocuğum yok sizin düşünecek daha çok şeyiniz var belki de. allah doğru kararı vermenize yardım etsin. nasıl ve nerede mutlu olacaksanız tercihinizi o doğrultuda yapın. filtrekahve kötü söz, kötü göz ırak olsun. tek ayak

arkadaşlar çok teşekkür ederim... burası küçük bir yer ve ben de herkesin bildiği bir mevkideki bir kişiyim.. pek arkadaşım yok kimse yok dertleşebileceğim.. ve özellikle boşanmış kişilerin bana bunun birgün geçeceğini söylemesi beni çok ferahlatıyor.. bir gün gelecek ve benim içim artık yanmayacak değil mi... U

Allah yardımcınız olsun mutlulugu inş. kızınızla doya doya yaşarsınız L

çok güzel yazmışsınız, yani uzanıp elinizi tutmak istedim, 1-2 sene sonra o sızı da kalmayacak demek istedim. hayatınızın ama yavaş ama hızlı yoluna girdiğine sevindim. bundan sonra dönsün, gülsün şansınız. boşanan/boşanma aşamasında olan tüm arkadaşlarımız dahil.

kurtarılamayacak bir evlilik kangrene dönüşmüşse daha fazla üstüne gidilmesi doğru değil. çocuk için, evet bu durumda üzülüyorsun ister istemez kendi yaralarını sararken çocuk bir yara daha açıyor. ama mutsuz bir evlilikte yetişen çocukta büyüdüğünde sana daha çok üzüntü verir. bundan sonra hayatına çocuğunla devam edip daha doğru kararlar vermeli kendini daha güçlü hissetmelisin hayat bir kişiden ibaret değil en büyük acı ölüm acısıdır Allah başka acı vermesin L

çok teşekkür ederim... haklısın... allah çocuğumla sağlıklı yaşamayı nasip eder inşallah bana da... R redperi

ben bir süre acaba kendimi çimdiklesem uykumdan uyanır mıyım kabus mu bu modunda dolandım ve kimseye söylemedim ama bir kaç kez çimdiklediğim oldu kendimi, denedim belki diye ama benim sadece boşanma değil birkaç şey ardı ardına geldi ve kızım daha minnacık bebekti. çevreyi hiç düşünme, o kadar çok yaşanıyor ki artık malesef çok da yadırganmıyor, istediklerine detay girersin istediklerine anlaşamadık der geçersin. benim tecrubelerime göre boşanmak gerçekten mutsuz bir evlilikten daha zor değil, hatta omuzlarından kalkan yükü hissediyorsun, tabi ki boşanma sonrası yaşamını idame edebileceğin olanakların varsa aile, iş vs gibi. şartlar çok iç açıcı olmasa da sonradan kendi kendine yürümeye başlayan çok kadın hikayesi biliyoruz tabi. çocuğun hayat arkadaşın gibi bişey oluyor zaten, ondan güç alıyorsun. umarım hayırlısı olur sizin için, ayrılsanız da çocuğunuza iyi ebeveynler olursunuz inşallah.. evlilikler gerçekten bir kaosa giriyor bazen ve tek çare boşanma oluyor çünkü adım atacak yer kalmamış gibi bişey bu durum. benim öyle olmuştu. şimdi çevremdekiler bebeğim de küçük olduğundan ve medeni şekilde ayrıldığımız için ileri de tekrar bir araya geliriz dye düşünüyorlar, tabi yaşadıklarımı ben biliyorum.. herşeyin hayırlısı inşallah A