Loreth konu sahibiyle benim yaslarimiz yakin sayilir, bizim zamanimizda okul yoksa sabah kahvaltidan sonra cikardik sokaga aksam hava kararinca girerdik eve Kimsenin annesi babasi da merak etmezdi, devir simdiki gibi degildi Acikinca calardik bi kapiyi siraya girerdik elimize ekmek ici peynir, salca, patates kizartmasi vs verirlerdi iner sokakta hep beraber yerdik Susayinca yine en yakin apartmana girer kapisini calar su isterdik, suraya girer ayni bardaktan suyu icerdik sirayla Biz cok hayvansever bir aileydik, hatta mahallenin ilk evde bakilan kopegi de bizdeydi, komsular sasiriyordu, sokakta tonla kopek var eve niye aldiniz diye, buna ragmen erkek kardesim birgun bir kedi yavrusunu alip duvardan asagi atti, ben daha 8 yasinda falandim, cok uzulmustum ama kimsenin aklina ona kediler duvardan atma demek gelmemis Ben baya kizmistim etmistim, simdi anlatiyorum hatirlamiyor hic hatta kizar bana, ben asla yapmadim oyle birsey diye, evinde iki tane kedisi var, tum sokak kedilerinr bakar kardesim ve ben ne zaman bu hikayeyi anlatacak olsam cok kizar susturur beni Simdiki zaman ise cok farkli, aileler cok farkli, crhalet, vicdansizlik, egolar almis basini gitmis durumda Simdiki cocuklar icin sorgulayabilirsin aileleri ama inan eskiden boyle degildi dunya

Burada istisna olan komşunuzun oğludur. Onun bu şekilde gelişim göstermesi nadir görülen güzel bir örnek. Ama çocuklarda kişilik henüz küçük yaşlardayken oturur. Yani söylediğiniz gibi radikal değişimler çok ender görülür. Küçükken içi hayvanlara karşı merhamet sevgi dolu bir çocuk düşünün. Yetişkinliğinde sadistçe hayvanlara eziyet etme olasılığı nedir? Küçükken hayvanlara eziyet eden, o merhamet o sevgi öğretilmemiş bir çocuk düşünün. Yetişkinliğinde muhtemelen o vicdansızlık yer etmiş olur. Hayvan olsun, insan olsun "can" kıymeti öğretilmiyor bu çocuklara. Sonuç bu. Söz konusu çocuk çokta küçük bir çocukta değil ayrıca yanlış hatırlamıyorsam 13 tü. Gayet akıl baliğ bir yaş bu. Ne diyeyim bilemiyorum haberi gördüğümden beri aklımdan çıkmıyor zaten Allah ıslah etsin

Bunu yeni okudum. Ya ben çok farklı bir ortamda, bir çiftlikte büyüdüm, anlattığın mahalle kültüründen uzağım. Çiftlik hayatı hayvanların gayet güzel sömürüldüğü bir düzendir, hatta çocukluk travması yaratabilecek şeyler de yaşarsın büyük ihtimalle. Ama hayvan sevgisini de serpmişler içimize, nasıl becerdiler bilmiyorum. Bir yandan ava çıkan, gündüz kümeste sevdiğin tavuğu akşam sofrana getiren, diğer yandan hasta diye ahırda buzağın başında sabahlayan, samanlığa yavrulamış kedileri kimse rahatsız etmesin diye samanlığa girişi yasaklayan bir aile... Belki her şeyi de öğrenmiyoruz, bazı şeyler de içimizde kendiliğinden var. Yani merhamet de, acımasızlık da... İşte artık içimizde ne varsa, sonradan törpüleniyor ya da daha çok yeşeriyor. Bu kısımda anne babalara önemli iş düşüyor. Ancak mahalle deyince sanki her yer mercek altındaymış gibi düşünüyorum, kendi büyüdüğüm düzenin aksine. Bizde her yer bağ bahçe... Gizli saklı işler çevirmeye çok müsait. O yüzden kafamda canlandıramadım belki de mahallede hayvanlara nasıl işkence edilebildiğinin. Kardeşinin kediyi duvardan atmasının altında nasıl bir sebep vardı diye merak ettim; kedilerin yüksekten atlayabildiğini görmüş, her zaman dört ayaklarının üstüne düşeceklerini duymuştur belki... Bu örnek bir işkence olmayabilir ama M monalazo 'nun örneğinde bile bile can yakma, işkence etme var. Birbirinden çok farklı çocuklar. Şuan ki insanlıktan ben de ümidimi kestim ya, şuan bu konuyu konuşasım bile yok.

Onlar canavar vahşi Bayan X

Bütün diğer yetenekler gibi vicdan duygusuda geç gelişebilir. Her çocukta aynı olmaz. Haöile kediyi, köpeğe öldürten çocuk için söylüyorum. Aklıma otuz yıl önce oturduğum evimiz geldi. Komşumun oğlu vardı, sadist ruhlu. Kedilere olmadık işkenceler yapıyordu. Burada yazamayacağım kadar korkunç şeyler. Psikolojim bozulmuştu kedileri ondan kurtaracağım diye. Bir imiyav duyunca balkona fırlıyordum. Şimdi o büyüdü adam oldu ve mahalledeki kedileri besliyor. Sokak kedi dolu. Onunda orada mobilya mağazası var. Önünde mama su kapları. Demek istediğim çocuğa cezadan çok rehabelite edici yönde davranılması gerektiği. Daha vicdanı yerine oturmamış bir çocuk sadece. Kediye de o kadar üzüldüm ki. Ama inanın böyle çocuklar çok var. En önemli model aile bu durumda. Aile içinde şiddet varsa çocuk bunu bir şekilde yansıtır. Kreşde arkadaşını döver, sokakta masum canlara eziyet eder. Bir şekilde içindeki hastalığı etrafa yayar. Bu çocuğunda ailesinin düzgün olmadığını düşünüyorum.

Hayır, nereden çıkardınız

Eger bu cocuklar 5 yaşında olsa katilabilirdim ama 13 yaş artik soyut kavramları anlama, vicdan-ahlak gibi duygulari gelistirme yaşı ve bu cocuklarda zerre pismanlik yok. Cok iddiali olacak belki ama ben nasil ki bir kurdu evcillestirmek mumkun degilse, bunlarin da rehabilite edilebileceklerini dusunmuyorum.

Katılıyorum, her çocuk sonradan vicdan ve merhamet duygularına sahip olamıyor, ilk deneyimini hayvanlar üzerinde yaşayan çocuklara örnek olarak Bryan ve David Freeman kardeşleri örnek verebiliriz, Freeman kardeşler çevredeki kedilere işkence yapıp kafalarını kesmekle tanınıyor, daha sonra anne babalarını ve küçük kardeşlerini öldürüyorlar, yakalanmasalar belki daha kaç kişiyi öldüreceklerdi. Bizden bir örnekse hatırlarsınız belki bundan birkaç yıl evvel bir asker zavallı bir kediye işkence yapmıştı, savunmasında nişanlısıyla sorunları olduğu için psikolojisinin bozuk olduğunu, pişman olduğunu söylemişti lakin terhis olur olmaz bir kontrol noktasında polisin dur ihtarına uymayıp kaçmış yakalanınca da polislere saldırıp bir polisin bileğini kırmıştı, 20'li yaşlardaki bu kişi sözüm ona bir hayvansevermiş, kendi evcilleri varmış, böyle biri hayvansever olamaz, eminim köpekleri vardır ve o köpekleri saldırgan yetiştirmiştir, etrafa korku salmak, belki başka canlılara zarar vermek için bakıyordur o canlılara zira her köpek sahibi hayvansever olmuyor, içlerinden bazıları özellikle büyük ırk köpekleri içlerindeki cani duyguları tatmin için sahipleniyor, ya dövüştürüyorlar ya da başkalarına saldırması hatta öldürmesi için yetiştiriyorlar, bu tip insanların çocukluklarında kedi köpek kaplumbağa kirpi gibi hayvanlara işkence etmediğine garanti verebilir miyiz? Daha birkaç gün önce hamile kediyi pitbulla öldürtme vahşiliğinin olduğu günlerde Antalya'da caretta carettaların yumurta bıraktığı plaja, o plajda caretta carettaların olduğu ve araçla girilmesinin yasak olduğunu belirten tabelalara rağmen arabasıyla girip drift yapanın, yuvaların etrafı çevrili olmasına rağmen üzerlerine gidip 10 yuvaya zarar verenin vicdanı var diyebilir miyiz? Taş bağlanıp denize atılan kaplumbağalar, başları taşla ezilen kedi köpekler, her türlü işkenceye maruz kalan hayvanlara bunları reva görenlerin daha çocuk yaşta vicdanları olsaydı, erişkin olduklarında o vicdanı kaybetmezlerdi.

Kesinlikle katılıyorum size. ben ilk okula giderken denk geldim öyle birisine. benden birkaç yaş büyük bir çocuk eline yavru kedi almış kız çocuklarının üzerine atıyor, onları korkutuyordu. benim yanıma geldi aynı şeyi yapmak için, napıyorsun yazık değil mi ona daha yavru hayvan dedim. çocuk kendinden küçük birinin sözünü yani benim:) dinlemiş oldu ve bıraktı orda o hayvancağızı. belki bazılarının içinde vardır merhamet duygusu ama kendini ifade etme şekli farklıdır. bu da aileden kaynaklanan bir sorun. kesinlikle tekrardan topluma kazandırılabilir

çocukları ya erken kurtaracaksın yada aileyle birlikte tecrit edeceksin yanlarında insan ya da hayvan olmasın birbirlerini yesinler diye. cidden böyle iğrenç varlıklara merhamet duyamıyorum ya

Ben bunun tedavi edilebileceğini düşünmüyorum. Edilmesinler de zaten. Bahsettiğimiz şahsiyetlerin emniyete giderkenki konuşmalarını duydum. Zerre pişmanlık yok. Bence ölmeliler. Bunlar hiçbir şekilde tedavi olmaz. shizuma

Ben bu cocuklarin ailesinin sorgulanmasi ve ceza almasi taraftariyim.

Geç gelişen vicdanını rahatlatmak için mi besliyor? Bu işkenceleri yapan çocuk 6 yaşından büyükse vicdan falan geliştirmez. Rehabilite olmak çok daha farklı bir olay ki bu detaydan bahsetmemişsiniz. Büyüyünce birden mi bıraktı işkenceci olmayı.

Hiç aman hata yapmış ilerde vicdani gelişir diye bakamayacam olaya, eğer aynini yapmak mümkün olsa ki işte vicdan buna müsade etmez, valla yaparim. Hadi hata, söylediği sözler geleceğinin göstergesi. Dilerim aynı şekilde köpeklere yem olur. Vicdansizliksa vicdansizlik, boyleleri benim onun bir başkasının da çocuğuna zarar verebilir, yok olup gitsinler.

Peki bu komşunun oğlu sen misin?

Sanki bir günah çıkartma konusu olmuş. Bu konuda ben tek suçun ailede olduğuna da inanmıyorum. Toplum olarak çok cani bir haldeyiz. Video çekip koyanlar mı dersin? Sokakta kedi- köpek tekmeleyenler mi? Toplum olarak bozuğuz. Keşke böyle olmasaydık... Giderek daha kötüye gidiyoruz maalesef.

Yazdığınız örnekteki kişi nadir görülen bir şey yaşamış gerçekten ve ne güzel ki kendini rehabilite edebilmis. Ama ne yazık ki seri katillerin hikayelerine baktiginizda özellikle ilk deneyimlerini hayvanlar üzerinde yaşadıkları tespit edilmiş. Sonra kendinden güçsüz cocuklar sonra kadinlar diye ilerliyor hikayeleri. Yani bu bir içgüdü öldürme içgüdüsü. Bu sekilde tatmin oluyorlar. onun için bu tip şiddet içgüdüsü olan insanların acilen tedavi edilmeleri gerekiyor.

Çocuklukta kritik dönemler vardır. Bu kritik dönemi düzgün atlatamadan bazı davranışları geliştirmediyse inanın ilerde çok zor. Sizin komşunuz çok istisna bir örnek olmuş. B Bremenmizikacisi Arılar bal yapmaya bayılırlar tek ayak

oğlanın annesi aynı dediğiniz gibi ilgisizdi. İki oğlu vardı ve ikisinide sevmiyordu. Utanmadanda söylüyordu herkese. Onları sevememiş. Çocuğun anne bize kek yapsana diye yalvardığını hatırlıyorum. Diğer arkadaşlarının evi gibi kendi evleride kek, kurabiye koksun istemiş. Ben annesi ile konuşmuştum. Ama hiç oralı olmadı. Hem çocuğa, hem eziyet ettiği kedilere aynı derece acıyordum. Onunlada çok konuştum ama nasihat para etmedi. Bir güvercinin kanatlarını yapıştırmıştı mobilyacı tutkalıyla. Boynuna ip bağlamış sürüklüyordu. Onu elinden kurtarıp, zar zor tutkalı temzlemiştik kardeşlerimle. Tinerle. Gerçekten çok acımasızdı, evin balkonunda nöbet tutuyordum. Ama o çocuk hiç sevgi görmemiş, sevgi görse öylemi olacaktı. Şiimdi kendisi besliyor kedileri

Çocuklarda değil koca insanlarda vicdan olmuyor ki gelişmesi kalsın.

Sonradan vicdan gelişme değil bence durum sonradan yaptığının farkına varıp pişman olma. belki o dönem hırsını onlardan alıyordu zamanla bunun kötü olduğunu anladı ve telafi etmeye çalışıyor. benim kardeşim demir sopa ile civcivimi öldürdü. ördeklerimi balkondan aşağı attı. kedinin kuyruğunu çekerdi. çok fena bir çocuktu şimdi hayvanlara karşı çok iyi. zamanla aklı başına geldi. benim hayvanlara zarar vermişliğim yok mesela bazı şeyler içten geliyor. bazı insanlar kötülüğe meyilli. Milana22

Mahallede oyle gizli yerler var ki sasar kalirsin :) ahh ahh cocuklugum, en olmadik gizli sakli yerleri bulur oralarda takilirdik

Ben köpeklerle büyüdüm. Hangi hayvan olurla olsun korksam dahi zarar veremem. Oğlumuda öyle yetiştiriyorum 2 yaşına giricek Allahın iznıyle ne zaman eline birşey versem hemen gider köpeğimize verir kendine sonra gelır alır. Bir kere kuyruguna bastı köpeğim can havlıyle salsırdı oğlumda korkunca vurdu köpeğe yanına gittim bak ağlıyor gordun mu canı yandı dedim hemen gittş sarıldı öptü. İnşallah büyüdükçe kaybetmez sevgisini

Aynen şiddet bir içgüdüdür ve bastırmak ancak eğitim ve tedavi ile gerçekleşebilir. Ozellikle Amerikan seri katilleri özel ilgi alanimdir :) Ve sanılanın aksine bu katiller hiçte korkulacak görünüşte olmayabiliyorlar. Sosyal yaşamları çok iyi komşuluk karı cok iyi hatta çok iyi bir eş ve baba yada anne olabiliyorlar. Onun için bu tarz insanların daha çocukluktan tedavi edilmeleri şart diyorum. Son düzenleyen: Moderatör: 26 Temmuz 2019

13 yaşta vicdanı gelismis olmasa ki aşırı saçma Aklı var aklıni kullanip yapmayacagini bilir. Bu tamamen sadist. Hatta muhabire sen ölsen bile uzulmem de neyi soruyosun demesi. Daha da kollama bak

Çocukların cezalandırılmak yerine rehabilite edilmesi gerektiği konusuna katılıyorum, yani asıl ceza ailelere verilmeli. Yalnız komşunuz olan çocuktan konuşursak eğer, mesela hayvanlara kötü davranırken ailesi neredeydi? Çocuklarını sokağa salıp hiç mi takip etmediler, nerede ne yapıyor diye? Sizin haberiniz olduğuna göre, başkalarının, belki ailesinin de haberi vardı bu berbat durumdan. Neden kimse aileye yaptırım uygulamadı? Ya da uyguladılar mı? Çocuk başınıza, hayvanları savunmak size düşmüş. Yetişkinler nerede? Konunuzda aslında bir sürü işe yaramayan yetişkin var. Yani çocuğun vicdanı zamanla gelişebilir tabi de, gelişene kadar takipçisi olmamız gerekiyor evlatlarımızın. Hiçbir can o sürece kurban gitmek zorunda değil. =(

Bu vahşetin psikoloji ve eğitim kısmını bilemem tabii, buna en sağlıklı açıklamayı uzmanlar yapabilir ama her ne kadar Amerika'daki seri katilleri yakınen bilmesem konunun üstüne düşmesem de gerçek olaylardan esinlenen criminal filmleri ve belgeselleri izlediğim oluyor zaman zaman, haklısınız çoğunluğu sıradan işinde gücünde aile ilişkileri olan, çocuk sahibi olmuş kişiler, belki içlerindeki caniyi kamufle etmek için sıradan bir yaşam sürüyorlardır bilemiyorum ama yolda görseniz zarar vereceğine inanmazsınız, bizde Amerika'daki kadar seri katil yok, var ama çok şükür ki çok fazla değiller lakin şiddete ve maalesef sapkınlığa meyili olan çok insan var ve baktığınızda hemen hemen hepsi normal bir insan gibiler, eşleri çocukları torunları var, çevrelerinde sevilip sayılıyorlar, zarar verebilecekleri aklınıza bile gelmiyor, kimi kedi köpeği öldürüyor, kimi bir insanı, kimi bir çocuğa tecavüz ediyor kimi elektrik direğine ve ne yazık ki bunların hepsi aramızda yaşıyor ve yakalanana kadar biz onların nasıl biri olduğunu bilmeden belki komşuluk yapıyoruz.

Bence bu tür çocuklar veya yetişkin kişiler topluma ayak uyduramayacağı apaçık ortada olan varlıklardır. Bu kişilerin yaşaması safi oksijen ve kaynak israfı olmakla birlikte esas olması gereken bu varlıkların ölmesi ve hiç değilse gübre olarak dünyaya bir katkı sağlamalarıdır. Tabi bu son derece vahşi bir çözüm olacağından en uygunu toplumdan tecrit edilmeleridir. Hapishane falan değil, tecrit.