Bizimkiler boşandı 30 yıldan sonra ben yine kurtulamadım dertlerinden evlendim cıktım o evden ama babam gelip annemi kötülüyor annem babama beddua okuyor acıkcası kurtuluş yok bence T

eskiden böyle değillerdi o zaman? Zamanla yaşın verdiği bi durumdur ben geçmişte de böyleler diye düşünmüştüm

hımm. Keşke boşansalarmış yazık değil mi annenizin babanızın ömrüne birbirlerini yemiş durmuşlar. Yaşınız kaç? Bence evden bi şekilde kopun. Yani Bi aktivite bi iş gibi. Kocaman insanlar siz de öylesiniz.

Merhaba arkadaşlar. 24 yaşındayım ailemle yaşıyorum şuan. Annem ve babam pek anlaşamıyor. Kavga gürültü olmaz ama ikisi de birbirini takmaz, birbirini mutlu etmek için birşey yapmaz, aralarında saygı olduğunu hiç bilmem. Annem ev işi yemek yapar babam eve para getirir. Bunun dışında aileye dair birşey görmedim aralarında. Arkadaşlarımın çocuğun da böyle artık normal gelmeye başladı ama ben gene de bıktım. Bazen takmıyorum bazen çok canımı sıkıyor. Annem sürekli babamı bize kötüleme kendini acındırma çabasında üzgün görünce dayanamıyorum ama haksız da hatasını söyleyince gene ağlıyor. Ne yapacağımı şaşırdım o annemde öteki babam ve babam asla annemi bize kötülemez. Gittikçe annem kötü görünüyor gözüme. Sizler anne babanız arasındaki ilişkiye nasıl bakıyorsunuz. Üzülmemeyi başarabiliyor musunuz? Karışıyor musunuz? Evden gidince de aklım burada kalacak gibi hissediyorum. Göz görmeyince gönül katlanır mı ki D damdan

Bizimkilere üniversite kazandıktan sonra sadece bir defa tepki verdim. sizinki kadar değiller ama sorunları olunca bize de yansıyodu. tatile geldiğim bir ara yine aynı durum oldu. bende ikisine kızdım, yeter sizi böyle görmeye gelmiyorum ben sorununuzu aranızda çözün diye. artik surat yapmıyorlar kolay kolay

O ortamda bulunmanın rahatsızlığında öte kişinin çocukluktan itibaren üzerinde bıraktığı psikolojik yıkımlar. Ben evlenince farkettim bunu mesela. Eşimin ailesinin torunlara karşı yaptığı şeyler hoş güzel olsa da bana çocukları şımartmakmış gibi göründü mesela ilk zamanlarda içten iiçe bi gıcıklanma hali farkettim ki onlara değil bu tuhaf duygularım böyle hissetmemdeki asıl sebep kendi çocukluğuma yapılmış haksızlıklar küçükken sürekli kötü ortamda bulunmanın vermiş olduğu bir çabuk büyüme hali.. demem o ki seni çok iyi anlıyorum konu sahibesi. Ben çözümü huzuru eşimde buldum şimdi hiç kafaya takmıyorum nasıl istiyorlarsa öyle yaşasınlar:) onlar değişmez senin bakış açını değiştirmen lazım..

45 yaşında ikiside. Bundan zevk alıyorlarsa da çocukları hiç düşünmüyorlar valla ben onları gördükçe evlilikten soğuyorum.

Yoo hatta şükrediyorum küçükken bizi annesiz babasız büyütmediler belki bizim için sabrettiler. Ama şuan ayrı olsalar daha mutlu olurdum herhalde. CalmBeforeTheStorm The

Yok geçmişte de böylelerde küçüklüğümde de hatırlıyorum. CalmBeforeTheStorm The

Yaşları kaç Belli bir yaştan sonra insanlar birbirine sarıyor Rutin işler yapılıyor ama heyecan mutluluk kalmayınca o dırdırdan şikayetten besleniyorlar Eşim beni 50 yaşıma gelince boşayacakmış böyle olmayalım diye CalmBeforeTheStorm The

belli bi yaştan sonra çocuk gibi oluyor işte insanlar

Geçici olarak anlıyorlar tamam diyorlar sonra devam CalmBeforeTheStorm The

Keşke boşansalarmış di mi? Geçmişte.

Onların tercihi öyle görmüşler. Bizde boşanan hiç yok çekiyor insanlar bir şekilde birbirini. Sınava girdim sonuç bekliyorum atansam gideceğim de. Gene ailem onlar gitsemde. CalmBeforeTheStorm The

evet ailen ama Yapabileceğin bi şey Yok ikisiyle tek tek konuşsan anlarlar mı? Hani aetık tartışmayın ben huzursuz oluyorum gibi söylesen huzurumuz yok evde vs

Karışma derim. Koskoca insanlar. Sen mutlu değilsen birlikte yaşamak zorunda değilsin. Herkesin kendi hayatı, kendi seçimleri. Cankiriklarim İki prens annesi 👑 Anneler