Helal olsun

Diğer sayfalara pek göz atma şansı bulamadım ama kendi açımdan yorumumu linç olarak algıladıysanız gerçekten üzülürüm. Zevk ve tercih meselesi, bunun da ötesinde yapı meselesidir neticede. Duygular söz konusu olunca dışa dönük olmak da içe dönük olmak da son derece normal. Hem tabi ki benim de okurken gözlerimin kanadığı konular ya da gerçek duygusunu/durumunu anlatım tarzının altına sakladığını düşündüğüm konu sahipleri oluyor. Ki sadece benim degil herkesin oluyor. İlk yorumunuzu donuk ve ön yargılı bulmuştum ben sadece, ona istinaden yazdım. Belki de ben ön yargılı yaklaşmışımdır. Yoksa bu lanetli yıldan sağ çıkmamıza sayılı saatler kalmış ve fırın başında yemeğimin pişmesini beklerken yeni yıla kimseyi linç etmiş olma hissiyatıyla girmek istemiyorum. O yüzden kalın sağlıcakla

Aman düşündüğün şeye bak hikayenin sonu güzel bitmiş cehennemde iki kişi olacağına cennette yalnız kal nolacak

ağzına sağlık

Sizde harıka yazmışsınız.

Çok güzel. Umarım hayatınız umdugunuz gıbı olur.

bakış açısı farklılığı işte. ben böyle, olaylara çok duygularını katan arkadaşlarımı bile dinleyemiyorum bunalıyorum, romantik ağlaklık bana göre değil, her şey duz, net, özet anlatılsın isterim.

inşallah hepimizinki çok guzel olur. çok da kolay bir hayat geçirmediğimi söyleyebilirim, fazla duygusal değilim sadece. zor şeyler yaşamadığım için ustten konuşmuyorum, dramatikliği sevmiyorum sadece. JES

Abdulhak Hamit gibi yazan biri olsa önunde eğilirim:) makber en sevdiğim şiirlerdendir. Amatör dramatizasyona tahammulum yok sanırım ahaha. Hayat beni acı gerçeklerle yuzleştirdiği için de duygusallığımı yitirmedim, kendimi bildim bileli böyle net, tasviri sevmeyen, ağlaklığa tahammulu olmayan biriyim, soğuk ve olumsuzdan ziyade. kimseye yuklenmedim ya ben yapmayın:) sadece sevmiyorum bir olay anlatırken ordan burdan betimlemeler, uç noktalar, devrik cumleler, o anı tekrardan yaşatmak için anlamsız çabalar. resmen linç edildim. ki ne hakaret var ne başka şey. sadece benim için çok derin acılar çok sessiz yaşanıyor, ya da insanın aklına guzellemek, ağdalı anlatmak yerine sadece ağıt gibi inlercesine ağlamak geliyor. tatlı anlatımınız için teşekkurler.

Ben anlamıyorum para için ayrı yaşayan eşleri. Orta da evlilik yokmuş ki zaten Rahatlık çok ama huzur yok artık

Ben bu yaşıma kadar canım gerçekten yanmayinca ağlamadım. Belki de ağlamayı zayıflik olarak gördüm. Ama inanın bazen ağlamak duygusal olabilmek gerekiyormuş. O kadar rahatlatıyor ki. Kac yaşındasınız bilmiyorum ama ben 90larin çocuğuyum ve annemin hep güçlü ol kendini ezdirme telkinleriyle büyüdü. Ben ve cevremdekiler. Gercekten öyle de oldu. Güçlü oldum. Ağlamadım Duygularımı ikinci planda biraktim. Ama yaş 35 olunca şunu farkettim. Bir insan her zaman güçlü olmamalı. Salmali kendini izin vermeli. Bazen zayıf olduğunu kabul etmeli. Bazen sebepsiz aglayabilmeli. Huzunlendiginde biraz sessizlesmeli. Ağladığında hickirabilmeli. Bunlar insan olmanın gereği ve inanın Rahatlatıyor.40 yaşımda hayata dair ne düşünürüm bilmiyorum. Ama 35imde doğrularım hayatım da duygusallığa yer vermem gerektiği. Hersey gönlünüzce olsun.

İnsanların bazı yonlerı vardır. Herkes sızın gibi olamaz. Eger sızı rahatsız eden bir yazıysa bence hepsını okuyup kendınızı zora sokup hemde yorum yapmamalıydınız. Cunku tarzınız deıl.

O zaman okuma. Scroll down

Mutlu olun insallah ne diyelim. Uzucu. Keske 2. Cocuk olmasaymis. Ben bosanmalarda sadece cocuklara uzuluyorum. Her cocuk cok guclu degil, her cocuk yaralanmadan atlatamiyor o sureci. Ben hic umursamayan cocuk da gordum, ana babasindan daha perisan olani da. Ama artik her bosanma dusuncesinde olan ebeveyne cocugunuz cok buyumeden, mumkunse de cok cok kucukken ayrilin diyorum. Buyudukce zorlasiyor cunku. Anneler hep bu konuda hata yapar, aman cocuklar kucuk, buyusunler oyle ayrilalim derler ama tam tersi. Kucukken ayril ki unutsun, az yara alsin.

Siz beğen diye yazmamış zaten. Ruhu duyabilen insan, sanattan anlar. Bir nevi manevi gıda ve manevi boşalma... Ruhu duymayan insanlar var diye, diğer insanlar bu yanlarını yok mu etsin Kaç seferdir aynı yorumlar yapılmaya başladı kk'da. Yok öyle yazma, yok ben beğenmiyorum. Okumayın arkadaşım. Herkes aynı düşünmek ve yazmak zorunda degil

Mutsuz evlilikte çocuk yapmak göz göre göre. Üzüldüm çocuklarına. Allah yardımcınız olsun.

tepkimi belirtmeden geçemeyenlerdenim, yorum yapma özgurluğu de verilmiş, nerde böyle bir okuma parçası görsem suratıma aynı ifade yerleşiyor, bir rahatsız oluyorum. söylemesem çatlarım gibi hissediyorum.

F flamefire Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Tam bu tarih kızım saat 9.30 da dünyaya gözlerini açtı. Zor bir doğum 4 kilo doğan kapkara gözleriyle ben geldim diyen kızım. Ve ben sezeryanin acilariyla narkozun etkisinden çıkınca ağzından çıkan ilk kelime bebegim nasıl?iyi dediler ve ben oh deyip tekrar gözlerimi kapadım. Sonra yürüttüler ve benim yaptığım ilk iş karnımı tuta tuta kızımı emzirmeye gitmek oldu. O gün babası olacak insan yanımda yoktu. Hastaneden çıkınca gelecekmiş sanırım bahanesi buydu. Güya izin alamazmis öğretmen kendisi. En ufak hastalıkta okul falan görmez gözü ki nasılsa doğan başka bı can. Doğuran kendisi değil. Ben telefonda ben arıyorum anlatıyorum ama nasıl heyecanlıyım. Bebek kuvozde kaldı 5 gün. o yok. Biz hastaneden ciktik geldi beyefendi olmayan haspam ve bir komşu gibi geçmiş olsun dedi. Ve ben nasıl mutluyum. Yine de mutluyum. Bilmiyorum ki geri kalan hayatım da da hep yalnız olacagimi. Aslında doğumun bı tekrarı olacağını hayatın. Ve hep yalnız yapayalnız sadece sırtımda bir yük gibi taşıyacağımi. Geldi geldiği gibi annesiyle babasıyla kavga etti. Ve gitti çalıştığı memlekete kaldım mi yalnız iki haftalık bir bebek lohusa halimle. Ağlıyorum ağlıyorum ama yine diyorum ki iyiki var. Kaymakamlar aşağıda tam iki kat aşağıda oturuyorlar ve gelmediler. Annem gelinimiz doğum yaptı onun yanında. Neyse annem sağolsun geldi. Ve iki hafta banyo yapmayan kizima banyo yaptırdı. Çünkü yaptırmadım ben acılarım vardı ve çok korkuyordum zarar vermekten. Ve annem geldi. Baktı. Sonra benim tayinimin çıktığı memlekete geldik ve başladı kabus vol 2. Annelik yeni öğretmenlik evlilik yeni. Ve beni bizi hiç görmeyen bir eş. Mücadele ettim yılmadım devam ettirdim. Akillanmadim 2. yi de doğurdum. Ama bı gün karsima geçip bosanalim dedi. Mutsuzmus. Tamam dedim sonra bı tarafı yemedi tabiki ama beni uyandırmaya 5 saniye yetti. Sartel atar ya hani ortalık aydınlanır. öyle oldu kafamın içinde. Herşey nasıl netleşti. Nasil berrak. Ve kocaman bir BU ADAM BENİ HİC SEVMEDİ. sozu yankılandı. Birgün kucucuk bir sebepten yine hakaret edecekti. Sus dedim bir tokat attım. Anahtarı verdim. Git esyalarini topla dedim. Ağladı zirladi ama vazgeçmedim. Çünkü artık Netti hersy ışık yanmıştı bı kere. Bosandim. Vebugun 30.12.2020. yine yalnizim ama iki kişilik yalnızlık değil. Gerçek bir yalnızlık. Yalnızlığın da gerçeği güzelmiş onu anladim. Ve şöyle söyleyeyim. Aslında evliliklerde hiç bir şey düzelmiyor. sadece siz alisiyorsunuz. ve baştan hatasını görürseniz. Affetmeyin. Zira 10 yıl boş bir ümitle geçti ömrüm. Ama şimdi en azından gerçekten SEVİLEBİLME UMİDİM var.

Yasak mı var?

Zararın neresinden dönersen kar 10 yılda olsa... mutluluklar dilerim

Olan olmuş artık söyleyecek bisey kalmamış neden 2. çocuk diye sormayacağım belli ki düzeleceğine inanıp yapmışsınız bundan sonrasına bakın evlatlariniza sarılın onlarla ayakta dimdik durun dilerim omrunuzun geri kalaninda iyilikler sizi bulsun

M Mutlulukolsunartik Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Yoo biz sizin gibi değiliz. alışmıyoruz. Boşuyoruz. burdan bakınca sadece çocuklara acıyorum. Onları değil de kocayı daha çok seven bir kadın gördüğüm için.

Özeti geçmişiniz ne güzel de anlamışsınız olayı.. Bence üslubu bırakıp olaya bakmak lazım.. Anladığınıza göre de gayet düzgün yazmış.. Hoşlanmıyorsanız okumayın yorum da yapmayın olsun bitsin.. Arkadaş ne yazmış, siz ne demişsiniz yani asıl sizinki çok manasız bir birşey oldu kusura bakmayın..

Hayatta herkesin sınavı farklı maalesef. Siz de eşinizle ve yeni doğan bebeğinizle sınanmışsınız. Allah çocuğunuzu size bağışlasın. Keşke bunlar yaşanmasaydı ama böyle bir eşle çocuk büyüdükçe onun artan sorumlulukları ile baş etmek sizi daha da çok yorardı. Şimdi tek odak noktanız çocuğunuz. Eşiniz de olsaydı bir de onun sizi anlamamasından yükünüzü hafifletmemesinden doğan manevi çöküntüyü sırtlamak zorunda kalacaktınız. Allah sizi korumuş bence kalbinizin içini görmeyen bir insanla ömür geçmezdi. Allah size ve yavrunuza sağlıklı uzun bir ömür versin inşallah.

Bir ağaç değiliz bulunduğumuz yere köklerimizi salıp hayatımız boyunca orada kalalım. Bizi mutsuz eden yerlerden, kişilerden uzaklaşabiliriz. Bu lütfu kullanmışsınız iyi ki de kullanmışsınız. Hayat çok kısa. Depremler, virüs tekrar tekrar yüzümüze vurdu bu gerçeği. Bugün varız yarın hatta belki de birkaç saniye sonra yokuz. Hayat bir insanın bizi sevmesini beklemek için çok kısa. Umarım mutlu olursunuz

Kendinden bu kadar çok fazla emin olmamalısın. İnsanız mantıkla yönetilemez hallerde yaşıyoruz. Hadisi Şerif kırmayınız kırdığınız yerden kırılırsın ız diyor. Kalp kırmak kăbe yıkmak gibidir diyor. Rabbim hepimize merhamet ve edep nasip etsin.

2. Doğuma geldi mi M ManzaramDeniz

Beğenmemek ya da samimi bulmamak noktasında sonuna kadar serbestsiniz elbette ama öyle bi yorum yapmışsınız ki hani Abdülhak Hamit Tarhan'la karşılaşsanız "Makber falan geç bu ayakları, karım öldü de özetle ne uzatıyosun, zaten rahmetli karının cenazesinde yeni bi kadına aşık olup onunla evlenmedin mi sen, bi de hala kendini begendirme çabasındasın" diyeceksiniz gibi. Amatörce ya da profesyonelce hiç fark etmez, sanat sanat içindir sevgili yorum sahibesi. İnsanlar magaralarda yasarken bile kendilerini ifade etmek için sanata basvuruyorlardı. Tüm o sesler, renkler, objeler böyle var oldular. İçgüdüsel bi şey bu, sıcak bi şey, bizden bi şey. Hayatın olağan akışında her gün yaşanan, o nedenle de size basit gelen acılar ve mutluklar üzerine düşünmek, sorgulamak ya da bu duyguları kullanarak bi şeyler yaratmak, ya da en azından yaratmayı denemek bence çok anlamlı. Dili çok ağdalı ya da arabesk bulabilirsiniz, yukarıda dediğim gibi samimiyeti sorgulayabilirsiniz ama bence bu kadar soğuk ve olumsuz olmayın. Hayatında umutlandığı bi anın tadını çıkarmaya, hatalarından ders aldığını hem kendine hem insanlara kanıtlamaya, bilinmeye, anlaşılmaya, kendi hikayesinin kahramanı gibi hissetmeye çalışan bi konu sahibine de bu kadar yüklenmeyin.

Bazen olmayacak şeyleri zorlamaya bayılırız maalesef. Sana yalnız başına doğum yaptıran şahısa ıkıncı çocuğu yaptığın için bisey demek istemiyorum. Hayatında mutlu olursun insallah B

Herkesin herşeye bir cevabı olmamalı bence. Tanımadığınız bir insana neyin tepkisi?Konu sahibi istediğini yazmakta özgür, çünkü onun konusu. Haaa beğenmedin mi, yarıda bırak geç. İlk defa burda görüyorum; dünde biri ' çok uzundu okuyamadım ' yazmış ki okuma o zaman. Sanki sırf sen oku diye yazılmış...

hiç duygusal bir insan olmadım gerçekten uzulmem gereken yerler haricinde, duygusallıktan oldum olası nefret ettim diyebilirim, hem de gerçekten değmeyen saçmasapan insanlar için yapılan duygusallık, Allah korusun. şurda mesela oturup köpeğinizin ölduğunu anlatsaydınız oturur ağlardım bile, ama saçma bir evlilikten, ilgisiz bir eşten ayrılmanızda öyle ağlanacak bir yan göremedim. D

Etkilenin diye yazmadım. Sadece birine anlatmasam çok kötü olacaktım. Ama size kızmıyorum hayatın hangi anında gerçeklikle yuzlestiniz de duygusallık tam nefret ettiniz kimbilir. Allah hepimizin yardımcısı olsun

Hepsini okumadım ama eşiniz doğuma gelmemiş anlamadım kavgalı mıydın? Boşanma sürecinde miydiniz D

Eskiler ne derdi bilir misiniz? Acısı derin olan insan yolda sesli sesli şarkı da söylese insanlar hoşgörürmüş. Kimi türküyle kimi de şiirle anlatırmış derdini.. Belki oda acısını böyle atabiliyor içinden diye daha çok üzülürmüş insanlar. Hatta öyle hassas olurmuş ki bu kişiler çoğu sonunda delirir ya şiirler okur ya da meydanlarda bağırarak şarkı söylermiş.. Bu yazdıklarım konu sahibinden bağımsız genel bir yorumdu. Alıntıladığım cümlenize binaen yazdım.. Sizi fazla sert, keskin gördüm. Bu benim bakış açım deyip dilinize geleni söylerseniz, dert sahibi de bu da benim derdimi anlatış biçimim der geçer. Yaşanmışlıklar tahammülünüzü zorlamış olsa dahi kimse tarafından hoş karşılanmaz bu tavır. naçizane

Siz sevmeyebılırsınız. Bence harika anlatmış. Herkes boyle anlatabılse keşke.

bunu yazmak için saatin 12 yi geçip zamanın 30 aralık olmasını mı beklediniz? ne boş bir edebi çaba. ben insanların dertlerini kompozisyon gibi anlatmasını sevmiyorum, o uzuntuyle bile bir beğenilme çabası içindelermiş gibi yapay geliyor, hiç etkilenmiyorum. 2 çocuktan sonra eş ilgisizliğinden boşanmışsınız özeti bu, edebi sanatlar, mecazlar, cinaslar kullanmaya gerek yok.

Bir es birini iyice tanımadan önce keşke çocuk yapmasa. Söyle 2-3 sene en azından bekleyip, küçücük bir kritikli nokta bulunduğu zaman eşin hareketlerinde, onu düzeltmeden keşke çocuk yapılmasa. En perişan olan çocuklara acıyorum. Önce annenin babanın ayrılmasıyla kadar, patiirtisini, gürültüsünü, saygısızlığın, kavgalarını dinliyorlar, şahit oluyorlar ve üzgün durumda yatıyorlar aksamleyin ve sonra ayrılma, bazı anneler adamımsiz duramiyorlar, hic tanımadıkları bir adam çıkıyor karşılarına, Anne yeniden evlenince. Yada anne çocuğunu annanne de veya babasın da bırakıyor. Sonunda hep olan o masumlara oluyor. İnşallah once çocuklarınızı büyütüp, çalışan bir anne olursunuz ve hemen adam peşine düşmezsiniz. Berthold Brecht yaşasaydı, Drama ödülü verirdi yazılan forma için.

sizin adınıza üzüldüm, hayata düz bakmanıza, yaşanılanlara bir anlam yükleme yetinizin olmamasına.. hissetmiş yazmış.. bir başkası değil kendisi yaşamış bunu. Onun için düz değil basit değil. Ortada kaç senelik emek var, kaybolan umut var.

O kadar guzel anlatmışsınız ki. Def edın kendı pıslıgınde bogulsun. Pamukannesi83

Zaten çalışıyorum Çok şükür. İkincisi çocuklarım asla ve asla boşanmanın olumsuz etkisine maruz kalmadi ve gerçekten haklı olduğumu biliyorlar. Konustugumuzda da arkadaş kaldigimizin farkındalar. Evlilik tarafından bakmışsınız hayatımda hiç bir zaman aman erkeksiz duramam ben saçmalığına kapilmadim. BEKARKEN bile bundan sonra da öyle düşüneceğimi zannetmiyorum. Katıldığım tek bir konu var evet eşler birbirini tanımadan asla çocuk yapmamalı ama derseniz pişman mısınız yanlış evliliğin için de tek doğru iki prensesim. Her gün her saniye şükür sebebim.

Zaten doğumda belliymiş sonrası gereksiz uzatılmaya çalışılan sıkıcı türk dizileri gibi olmuş. Ne olursa olsun insan bir tek evladından pismanlık duymuyor. Umarım bu saatten sonra gerçekten sevip sevilirsiniz.

Ohhh cok sevindim sizin için iki çocuğunuzla mutlu bir hayat yaşarsınız insallah F flamefire Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Gercek yalnizlik, sahte kalabaliktan her zaman daha kolay gelmistir benim gözümde. Kadinlar cogu zaman herseyi bir arada tutma cabasina girer, halbuki tek basina ugrasacak olan insan bastan neden evlensin. Allah evlatlariniza hayirli uzun ömürler versin.

Hayırlı olsun ama adam zaten doğumdaki ilgisizliği ile göstermiş ne olduğunu 10 sene biraz kendi kendinizi yakmışsınız. Zararın neresinden dönülse kardır diyelim artık.

Saygı duyarım. Netlik candır. Umarım güzel bir hayatınız olur.

Okuyunca çok şey yazmak istedim. Ama sadece sizin yerinize bir oh çektim. Allah size çocularınızla en güzel mutlulukları yaşatsın. Gerçek yanlızlık sahte anlamsız bir birliktelikten çok daha iyi bencede.

Bence iyiki o ışığa fırsat verip evliliğinizi bitirmissiniz. Şuan kalbiniz kırık olabilir ancak içiniz rahat, aklınız rahat. Bundan sonra hayatınızın tadını çıkarın.

Herşey gönlünce olsun M Mutlulukolsunartik Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Konu sahipleri konusunu istediği gibi yazıp, aktarnakta özgür. Biz de okuyup okumamakta, yorum yapıp yapmamakta özgürüz. Bununla birlikte yorum yapma özgürlüğünü kullanırken; konu sahiplerini böyle adeta vura vura eleştirmeye, cüretkar bir şekilde had bildirmeye hiç birimizin hakkı olmadığını düşünüyorum. Yazılan iki paragraftan yola çıkarak hiç tanımadığımız birini samimiyetsiz bulmak ne kadar doğru? Burası sosyal medya platformu diye elimize nalıncı keserini almaya gerek yok.