canım bence gülmeye devam et kendin söylüyorsun insanlar o zamn daha çok seni seviyordu dimi:)bende senin gibi çok gülen biriyim ve nedense bende eşimin ailesinin yanında çok fazla gülmüyorum belki çocukcu görünmek istemiyoruzdur:)kıskançlık olayında ise farklı düşün senin onda olmayan çok güzel bi gülüşün var bu paraylada gelecek bişey degil bence:)onda olmayıp sende olan çok güzel huyların vardır bence bunlara yogunlaş hem maddi açıdan degerlendirmelere girersen bunun sonu yok herzamn senden daha iyisine sahip olan var ama şunuda unutma daha aşagısınada sahip olanlar var şükretmeyi unutma gülümsemeye devam et:)

seni mutsuz edecek eski neşenden uzak tutacak olaylardan insanlardan uzak dur ünüversitedn arkadaşların mutlu ediyorsa onlarla da ola. s iş bul çalış maddi açıdan istedekilerini eksikleri al başka insanların madddi durumlarını hayatlarını kıskanmaya fırsatın olmaz kendini de mutsuz hissetmezsin

fesatlık ve kıskançlık bazen her insanın içine girer kimisi engel olamaz bu şeytani dürtüye... siz dua ediyorsunuz ne güzel ve yenmenıze az zaman kalmış başarılar... banada bu dürtü zaman zaman girerdi ne demeye başladım biliyormusun Allah herkesi daha daha mutlu etsin daha çok versin dedim hep ve bu dürtüyü yendım... ve şuan bende şuan çok mutluyum. hem inanlar için iyi düşüncenın mukafatını aldım hemde bu şeytani dürtüden kurtuldum. darısı başınıza.

aranıza yeni katıldım ve inan çok mutluyum ne kadar ortak yanlar varmış ne kadar da benziyomuş bu dertleer birbirine :)) inanın ben de kendimden nefret edicektim noluyo bana diye meğer herkese oluyomuş ben de evliyim ve evlenmeden önce kimde ne varmış neyi yokmuş asla umursamazdım şimdi kıskançlık da var fesatlık da galiba bu fesatlık eşimin ailesinden kaynaklanıyo bişey olduğunda şimdi kesin şunu düşünüyodur gıcık şey şimdi şöle yapar bilmem ne şey falan diyorum bilmeden kesin olmayan şeyler hakkında yorum yapıyorum belki günahını alıyorum ama engel olamıyorum ay_82

evlilik insana fesat olmayı ögretıyor:)) acı ama gercek, bende aynı senın gıbıydım sımdı o eskı gunlerımı arıyorum eskı ben olmak ıstıyorum ama olmuyorrrrr cozumunu bulursan bana da yardımcı ol meldam Kaderimin

kızlar. ben aslında oldukça neşeli şımarık bi insandım. lisede ve üniversitede herkes beni çok severdi. neşeme bayılırlardı. ama eşimle çıkmaya başlayınca sanki olgunlaşmışım gibi bişey oldu eskisi gibi gülemez oldum sonra düzeldim. şimdi evlenince eşlimin ailesinin yanında kendim olamıyorum. o neşemden eser kalmıyo daha ciddi bi insan oluyorum. oysaki kimse benim için değişmedi ben neden onlar için değişiyorum.. ayrıca eltimi kıskanıyorum. en güzeli aynı şeyleri istemiyorum farklı olsun istiyorum eşyalarımız. eltim suratsız bir kadın pek gülmez, çocuklarına bağırır, soğuk biri.. ama nedense onu kıskanıyorum.. geçen gece hep dua ettim allahım şu içimdeki fesatlığı al lütfen diye. kafama takıyorum en ufak bişeyinde. of çok kötü.. bazen başkalarına karşıda kıskanç oluyorum. maddi durumu bizden daha iyi olanları görünce sinirleniyorum. neden bendede yok diyorum. ama şükretmem gerektiğinide biliyorum ve şükrediyorum. A asilya

burada kendini rahatlıkla ifade edebilirsin bu platform bizler için var inan arkadaşına anlatamadıklarını burda daha rahat anlatıyorsun ve sağalsun burdaki herkesten güzel karşılıklarda buluyorsun bir nebzede olsa sıkıntılarından kurtuluyorsun umarım sanada böyle olur eltini düşünme doğacak bebeğini düşün bebeğin olunca sıkıntılarında geçecek bence inşallah

ay canım bi an kendimi buldum sende gerçi ben daha küçüğüm senden lise sondayım lise başlarında herkez bana çok neşelisin hiç morelin bozulmuyo hep gülüyosun ne güzel diyolardı ama eski sevgilimle çıktıktan sora neşelilik devam etmedi :S nazar değdirdiler bana fisfisfis S

en kötü şeylerden biri yalnızlık. Gidebileceğin bir yer, konuşabileceğin biri olsa kafan dağılır, rahatlardın. ınsan kendisiyle kaldı mı çok sorguluyor. Sıkıntı yapma bu kadar, eminim geçici bir durumdur PessiMisst.91

elimdekinin kıymetinide çok bilen birisi değilim ben... ya hem biliyorum hem bilmiyorum o kadar karışık bi insanım ki bu evime de yansıyor. dışarı giderken üzerimden çıkardığım kıyafetlerimi ölesine bi yere atıyorum eve gelince hemen dolaptan bi tane daha alıyorum bikaçgün sonra bi bakıyorum heryer çamaşır ne pis ne temiz? saldım kendimi.. pek arkadaşımda yok yanımda ve şu an hamileyim... yeni çevre yeni bi iş benim için şu an imkansız ama asıl rahatsız olduğum dediğim gibi içten içe fesatlanmam. hadi kaynanamın yaptıklarını falan geçtim. diyorum ki çoğu kaynana böyle. çaresiz kabullendim ve dedimki kendi kendime eğer kaynanamın kötü yanları varsa iyi yanları da var bunu görmeye çalışıyorum. ama kendim ve eltim hakkımda bu olmuyor. neden se? off ne zor işler.. keşke yanımda arkadaşım olsaydı güvenebileceğim birileri.

bi meşgale bulmak lazım düşünmemek için. neşeli olmak için.. ne zor bazen hayat. şımarmak istiyorum.. kahkaha atmak istiyorum kimseyi düşünmeden.. carpediem19