Herkes farklıdır, herkesin yaşadığı ilişki farklıdır, arada oluşan bağ farklıdır. En başta dediğim gibi yargılayacak olan cevap yazmasın çünkü ben abarttığımı düşünmüyorum. Ölümcül hastalığım da olsa onun omzunda ölmek isterdim. Hayırlısı ne bilemem tabii P

Merhaba, öncelikle bu yaşta ergen gibi ilişkileriniz var diyecek olan varsa hiç okumasın, düşmez kalkmaz bir Allah çünkü, ben de bunları yaşamayı hissetmeyi istemezdim. Başka bir forumda çok eleştirildiğim için deme gereği hissettim. 2,5 ay önce 4 yıllık ciddi ilişkimi bitirdim. Sebebi sevgilimin gözünün son zamanlarda dışarı kayması gibi saçma ve iğrenç konulardı. Ancak öncesinde mükemmel ve aşk dolu bir ilişki yaşadık, artık nişan yapmayı konuşuyorduk, her hayalimiz birlikteydi. bir anda nasıl bozuldu iğrenç bir insana dönüştü ne ben anlayabildim ne çevremizdekiler. Hala da gözüme soka soka kalitesiz davranıyor, benim küs olduğum kızlara falan yavşıyor, 27 yaşında güya ergenliğe yeni girmiş gibi davranıyor. Önceden oturaklı aklı başında bir insandı. Aile hayatım biraz sorunlu, geçen ay iş yerinde dolandırılıp işsiz kaldım, şimdi iş bulamıyorum. Sürekli evde olmak para sıkıntısı çekmek derken ilişkimin acısını 10 kat fazla yaşıyorum. Arkadaş çevrem çok az onları da bıktırdım hatta kardeşim bile derdimi dinlemekten bıktı artık. Esas derdim aslında biten ilişkim ben hala kafamda bitiremiyorum, o da beni arkadaşlarıma falan sordu benden ses çıkmayınca hayatına devam etmeye başladı ya da ilk defa sessiz kaldığım bağırmadığım için gaza getirmeye uğraşıyor bilemiyorum. Şu an kendimi başka biriyle düşünemiyorum, sabahlara kadar omzuna yatıp masumca ikimizle ilgili hayaller kuran insanı özlüyorum, kokusunu beni nasıl sevdiğini anlatırken gözlerindeki ışıltıyı özlüyorum, dertleşmelerimizi, tatillerimizi, her zor anımda koşuşunu, zekasını, zevklerimizdeki uyumu, aynı okuldan aynı meslekten oluşumuzu bile özlüyorum. bir kez daha sarılmak için koklamak için neler vermezdim ki..2,5 aydır özlemim azalacağına artıyor. ölene kadar unutamayacağım kadar güzel bir ilişki yaşattı. Hayatıma kim girse bu kadar sevgisini hissettiremez. Bu yüzden kimseyi o kadar sevemeyeceğim. Ama dediğim gibi o kişi artık değişti ve affedemeyeceğim şeyler yaptı, yapıyor da. Şu an bile konuyu oluştururken ağlıyorum kendime zarar vermeyi düşünüyorum çok yalnız hissediyorum, herkesi bıktırdım dertleşmekten gibi geliyor. Bana yol gösterebilecek olanınız var mı? Ne yapmalıyım böyle büyük ve özel bir aşkın acısı nasıl geçer? dışarı bile çıkamıyorum pek maddi sıkıntılardan. çıksam da hep yalnız dolaşmaktan bıktım usandım. Yeni insanlar tanımak istiyorum ama herkes çok vefasız. İlişki anlamında bile hayatıma yeni birini almak istesem tanışabileceğim bir ortamım asla yok, sosyal medya vs gibi ortamlardan tanışmaya karşıyım, aşk tesadüfi bir şeydir benim gözümde ol deyince olmaz. Zaten kimseyi de istemiyorum artık. yaşıtlarım evlilik telaşında ben ergen gibi bunları yaşıyorum, söylüyorum. Acımı kendimden çıkarıyorum uyumuyorum, yemiyorum istemsizce hep ağlıyorum. O kadar halsizim ki bir el tutsa beni kaldırsa keşke bir mucize olsa, kendime yetemiyorum. Ben kendi içime sığamıyorum dayanamıyorum, cesaretim olsa hayatıma son veririm, bir gün bile yaşamam. P

Biraz fazla abartmiyor musunuz? Sizin yaşama sebebiniz sadece sevgiliniz miydi? Onunla dört senedir sevgiliymissiniz, iyi de siz 4 sene önce de yaşıyor, gülüyor, egleniyordunuz. Hayatınız onunla başlamadı, sadece bir doneminde hayatınıza dahil oldu. Bu kadar abartmak neden? ( Bunu 4 ay önce terk edilmiş ben söylüyorum, biliyorum yani aynı durumu.) Üzülmek normal, ağlamak normal, acı duymak normal ama hayatıma son vermek istiyorum falan abartı. Yaşayın acinizi zamanla azalacak. Yaşlarımız da aynı sizinle, inanın hiçbir şey dünyanın sonu değil. Daha genciz hayat karsimiza kim bilir kimleri, neleri çıkaracak. İnsanlar 50, 60 yaşında ayrılıp gerçek aşkını buluyor. Hayata böyle olumsuz bakarsanız olmaz. Kimse için hayata kusmeye, hayatına son vermeyi düşünmeye değmez. Değse zaten sizin yanınızda olurdu, sizi uzmezdi. Zamanında güzel şeyler yaşandı bitti onlara takilmayin, o zamanlar mutlu etti sizi pişman da olmayın, şimdi unutup geleceğe bakma zamanı. Hayat başkalarının arkasından yas tutmak için çok ama çok kısa. Yarın olumcul bir hastalığın olduğunu öğrensen, o adam umrunda bile olmayacsk sadece son zamanlarimda nasıl mutlu olurum hesabı yapacaksin. Yarının garantisi yokken, seni umursamayan bir adam için kendini harap edeceksen o da senin saflığın. Hayırlısı buymuş, demek ki burda bitmesi gerekiyordu sizin hikayeniz, belki evlenseniz çoluk çocuklu halde boşanman gerekecekti, Allah seni korudu belki de, onu senden uzaklastirdi. Ne hayırlı, ne değil sen bilemezsin ama hayatından kendi isteği ile çıkıp gidenler için fazla üzülme değmez.

Eğer yaşadığın ilişkiyi bu şekilde gözünde ve beyninde büyütmeye devam edersen bence işin daha da zorlaşır. Sence o senin yaşadıklarını yaşıyor mu şuan? Unutmak diye birşey yok unutmazsın ama alışırsın. Herkes nelere alışıyor. Bende boşanıyorum 1 hafta önce kafayı yiyordum ama şimdi bunun dünyanın sonu olmadığını kendime sürekli hatırlatıyorum. O senin gibi hissetseydi böyle davranır mıydı? Demek ki hissetmiyor ve öyle düşünmüyor. O zaman neden yıpranan sen olasın? Güzel, yaşandı bitti de. Çünkü öyle. Bence geri kalan yaşamın için lazım olacak gözyaşlarını bir adam için tüketme çünkü tüketenlerin hepsi pişman bari sen olma.

Allah aşkına iyi misiniz ya? Kalple ne alakası var? Benim de kendime göre mükemmel olan bir ilişkim dört ay önce bitti. Ben de üzüldüm. Ama sorunlar varmis ki bitti. Olmasa bitmezdi. Ne dememi bekliyordunuz, evet çok mukemmel bir ilişkiydi, sizi kimse onun gibi sevemeyecek bir daha karşınıza öylesi çıkmayacak, yas tutun mu demem lazımdı. Burda herkes aynı şeyleri söyleyecek, sevgilisinden ayrılan ilk kişi siz değilsiniz. Ve o mükemmel gördüğünüz adam gözü dışarıya kayan bir adam. Size üzülmeyin dedim diye kalpsiz olan ben. Cidden başka yorum yazmayacağım, bazen üzülüyorum kizlara. Kendini bu kadar değersiz gördükleri için. Ama sevgiliniz mükemmeldi, mükemmel şeyler yaşattı hala mükemmel. Bu arada kalpsiz olan sevgiliniz ben değilim. Şu an sizi üzen o, burda kendi çapımda hic tanimadigim size destek olmaya çalışan ben. Şaka gibi cidden. K

Demek ki üzülmeyi abartacak kadar mükemmel bir ilişki yaşamışım. Onun vaktinde bana yaptığı fedakarlıkları kimse yapmaz, benim de ona aynı şekilde. Kovacak olsa zaten arkadaşlarıma beni sormaz, o konulara girmicem affetmeyeceğim için. Allah size kalp versin bu şekilde abartıyosun dediğiniz için. Forumu açarken biliyordum sizin gibiler doluşuyor hemen, o nedenle yargılayacak olan yazmasın dedim P

Herkesin ilişkisi kendine göre mükemmeldir ama çok mükemmel bir ilişki olsa bitmezdi zaten, adama göre pek de mükemmel değilmiş. Abarttiginizi düşünmüyorsanız devam edin, aglayin sizlayin hatta gidin yalvarın ayaklarına kapanin. Tabi sizi kovmazsa. Hem yardım istemissiniz hem de abartmiyorum demissiniz, o zaman tam gaz hayatınızı zindan etmeye devam. Allah akıl fikir versin ne diyim.

Hala mükemmel olsaydı, o kadarcık da olur deseydim şu an dünden razı zaten. bence de yazmayın