evet aynen öyle de walla eşimle problemimde bitmedi ki Amonra

O zaman aramıza hoşgeldin canım opuyorumnanaktan Yalnızlık zor ya Allah kimseyi yalnız bırakmasın :Saruboceq:

haklisin canim duadan baska caremiz yok. ben inan cokmus durumdayim hic alisamadim buraya sag olsun esimde hic yardimci olmadi dil konusunda. etrafimdaki insanlar nasil caba sarf ediyor dil icin ehliyet alabilmek icin ama benim ehliyetim var cesaretim yok. bakiyorumda 2 3 tane cocugu olanlarada nasil bakimlilar ben 1 cocuklu oldugum halde onlar gibi ne sacimla ne giyimimle alakaliyim. . push ;

Tşk ederim Elif, verdiğin bilgiler için.. Ya ne bilim işte bende antisosyal olduğumu düşünüyodum. Ama bende de şiddet vs. yok tek sorunum yalnızlık :umursamaz: . push ;

Aynen canım ya walla etrafıma bakınıyorum millet kokoş dolanıyor çevremde bi de ben düşün çalışıyorum yani devamlı dışardayım ama sanki ölmüş de ağlayanım yok. Ben de ehliyeti 8 sene önce aldım ama o zamanlar daha cesaretliydim en azından. Keşke eşin de biraz yardımcı olsaydı dil konusunda iyi olurdu en azından kafana göre biraz çıkar alışveriş falan yapardın yani oranın yerlilerini görme tanışma imkanı olurdu. Gerçi Türkiyede anlaşamadığımız insan yok dil bakımından ama baksana bende burda yalnızım. Bi yerden sonra dil de kar etmio ama senin açından şöle düşünmüştüm en azından kafan dağılırdı bilseydin. Neyse canım biz burdan konuşuruz içimizi atarız en azından. Bilio musun bu aralar gebelik şüphesi var bende de. Tam kesin değil ama belki olursa onun hatrına bi çevre edinirim. Çocuğu olup yalnız olan arkadaşlarda çok var ama inş bi fark oluşur hayatımda opuyorumnanaktan A

tüm bu okuduklarımdan tek şey anlıyorum ben,,,, arkadaşım senin özgüvenin ve kendine olan saygın bir şekilde ciddi zarar almış..."nişanlım mühendis ve onun arkadaşları ve ortamında rahat edemiyorum, kendimi ezik hissediyorum" gibi bir cümle kurmuşsun,,, oysaki bu çok yanlış bir tutum ve duygu... sen sensin, onlar onlar... ayrıca yüksek okullar bitirmekle ve yüksek kariyerlere sahip olmakla ne insan insan olur ne de adam adam olur... kendine özgüvenini bu parametrelere sakın bağlma... kendini bir eşya gibi, bir meta gibi görüyosun sen şuanda.. ve değerini para, kariyer, banka cüzdanları, ev, araba olarak kafanda resmen endekslemişsin... bu çok büyük bir hata,,,,,, insan ruhtur... aslolan ruh ve karakterdir... eşya değildir, meta değildir ki fiyatı olsun... onlar mühendis, doktor vs.. yani yüksek etiketli,, oysaki sen sıradan kariyeri olmayan bir emekçisin düşüncesine çok takmışsın sen... bu çok çok yanlış... ruhuna değer ver,,,, tüm bunların farkında olman ve kendi içini kritize etmen bile farkındalık duygunun aslında çok yüksek olduğunu gösteriyor bana... bu senin adına sevindirici ama mademki istemediğin bir oyunda istemediğin repliklerle, istemediğin bir sahnedesin,,,,, ona buna şartlara bakma,,,,, rest çek herşeye,,,,, senin mutluluğun, kendine olan özsaygın ve ruh sağlığın hepsinden daha önemli,,,, para ruh sağlığını kimsenin satın alamaz... varsın kayıp paradan olsun... bence sen daha kıymetlisin, çünki eşya değilsin, ruhun var... G

Misskind walla aynen anlattığın gibiyim yani sessiz, konuşmayan kim ne dese dinleyen ama insanlar 1 adım yaklaşsa ben 10 adım yaklaşırım ama yavaş yavaş uzaklaşırlar. Ve aynen senin dediğin gibi düşünüyorum insanlar cıvıltı istiyor hareket istiyor o da bende yok. dur dediğini bi deneyim not alma olayı falan filan :)) keşke hepimiz aynı şehirlerde olsaydık en azından görüşürdük ya walla kendimi çok yalnız hissediyorum bana da bi kaç kişi çok soguk olduğumu söylemişlerdi fakat konuşunca sıcakmışım e e madem sıcağım niye kimse yanımda yok aman be bazı insanlarda çevrelerinde çok insan olduğu için şikayetçi bilmiolar ki benim gibiler yalnız

bende asosyalim fakat çocukluktan kalma değil daha sonra gelişen bir durum benim için ama her türlü bildiğim tek tedavisi var iyi bir psikolog bulup gideceksiniz... orda kendinize güven eksikliğinizin altında yatan nedenler ortaya çıkacak ve kurtulma yolları bulunacak sonra çeşitli kurslara katılarak hatta kendiliğinden şimdi samimi olmadığınız insanlarla kaynaşacaksınız. Kendi başınıza yenemiyorsanız yenemeyecekseniz tek yol budur! ben bir kaç seans gidebildim maddi imkanlarım yüzünden devam edemedim fırsatınız varsa bence gidin...

Bence nerede ne konuştuğunu bilen, boş konuşmayan insanlar, daha değerli. Boş boş konuşup, ne konuştuğunu bilmeyen, karşıdakini zerre kadar düşünmeden konuşup kıran, bir de üstüne ben çok konuşurum diyip bunu marifet gibi anlatan insanları hiç sevmiyorum. E çok konuşuyorsunda, ne konuştuğunu bilmiyorsun. Çok konuşan insan her zaman daha çok hata yapmaya mahkumdur. Bu sıkıntılar bence biraz yapısal, biraz da geçmişte yaşanan tecrübeler, mutlaka bir nedeni vardır. İnsan eşi de olsa, ailesi de olsa, elbette bir arkadaşı olsun istiyor. Herkesle paylaştığınız ve iletişimiz farklı, kimse kimsenin yerinim tutmuyor. Ama önce kendinizi olduğunuz gibi kabul etmek lazım. Eminim şunu yaşıyorsunuzdur, zaten bir ortama girdiğinizde, büyük ihtimalle, benm hakkımda ne düşünüyorlar, şimdi ne konuşacağım, diye geriliyorsunuzdur. Karşıdakilerde hemen başlar, ne kadar sessizsin eleştirisine. Bu eleştirilerle karşılaşa karşılaşa, insan daha da uzaklaşıyor insanlardan ve korkuyor. Diken üstünde oturuyor insan sanki. Ben de soğuk ve sessiz diye tabir edilecek biriyim aslında. Ama öyle biryere gittiğimde nasıl yemek yerim vs gibi sıkıntılarım yok. Önceden benim de canım sıkılırdı, şimdi kimse umurumda değil, herkes kendine baksın. İş hayatına girdiğimde, çok faydası oldu, biraz daha açıldım. Ama ben hala hiç sevmiyorum ve sıkılıyorum, boş konuşan insanlardan. Öyle saçma sapan konular bulup konuşuyorlar ki. Bozuk plak gibi hep te aynı şeyleri konuşuyorlar. Nerede ne konuşacağını bilen insanlar olduğunuz için sevinmelisiniz bence. Bu zamanda böyle insanları bulmak zor asıl. Ağzı olan konuşuyor. Az konuşan insanların şöyle bir avantajı da olduğunuda düşünüyorum ben. Daha dikkatli, çevresini daha iyi gözlemleyen, insanların ne karakterde olduğunu daha iyi inceleyen ve karar verebilen, daha doğru kararlar verebilen, insaları daha iyi ölçebilen, kişiler olduklarını düşünüyorum. Önce kendinize değer verin, kimsenin ne düşündüğü önemli değil. Nasıl mutlu oluyorsanız o kadar konuşun, nasıl istiyorsanız onu konuşun. Abuk subuk boş boş konuşan insanların yorumlarına da değer vermeyin. Herkes kendisine baksın, keşke onlarda biraz az konuşsa. Gönlünüze göre de arkadaşlar nasip etsin Rabbim inş. Nasıl mutluysanız öyle yaşamak nasip etsin. S

walla ben de antisosyalim ve bu halimle gurur duyuyorum... böylece gereksiz ve aptal pek çok tipe tahammül etmek zorunda kalmıyorum... bence bu süper bişiy... onun yerine az ve öz dostlarım var... zeki insanalr hepsi de,,,, entelektüel ve zeki demeliyim hatta,,,, onlarla olduğumda matematik, felsefe, siyaset, psikoloji,,, bilumum aklınıza gelebilecke her türde konuda dolu dolu sohbetlerimiz oluyor... onlar beni, ben onları geliştiriyorum,,,,, paylaşımlarımız hep birbirimize bişiyler katıyor,,,, boş muhabetimiz olmuyor,,,, onlarla daha mutluyum ben...150 tane arkadaşım olacağına, az öz 3-4 tane olsun kafi yaa,,,, bu bukadar üzülünecek şeymi,, anlamakta zorlanıyorum:26: ayrıca bu forumlarda da ben çok şey öğreniyorum,,, bildiklerimi başkalrıyla paylaşıyorum meselaa,, en gereksiz konudan en ağır meselelere kadar... buda bir tür sanal da olsa iletişim ve bana çok şey katıyor,,,, ne güzel bişiy,,,,, bunalrı burda öğrenmek ve elinden geldiğince insnalara yardımcı olabilmeye çalışmak antisosyallikse,, ben kendimle gurur duyuyorum arkadaşlar... G

Bazen keşke ben hiç olmasaydım diyorum. Bu durum hayatımın her anını kaplamış durumda, aklımdan bir an olsun çıkmıyor bu düşünceler, alınganlıklar, kızgınlıklar. Herkes birbrinin aynısı bi ben farklıyım sanki içlerinde yalnız çaresiz mutsuz, insanlar ne kadar zevk alıyor yaşamaktan diyorum bakıyorum çevreme hayat dolu herkes. Oysa ben dünyanın tüm yükü üzerimde gibi yaşıyorum hayatı 2,5 ay sonra düğünüm olucak ama ufacık bi heves heyecan yok içimde. Çünkü aklım hep ince ayrıntılarda, kalbimi kıranlarda. Örneğin ben istediğim bölümü okuyamadım istediğim yerlere gelemedim hep bunun sızısını taşıyorum içimde şu an istediğim bi iştede çalışmıyorum mesleğimle çok alakasız kendimi hep ezik hep aciz hissedyorum. Mutluluğu kendime haram etmiş durumdayım ama üstesinden gelemiyorum bu durumun.

İnsanlar hakkında çok önyargılısın. Sürekli eleştirel bakışların var ve bu insanları rahatsız ediyor. Mesela bir yorumunda ben şen şakrak o... değilim diye mi bana yaklaşmıyorlar, ya da alnıma kara çalmadığım için mi?O kadar cahil buldum ki bu cümleni inan yakıştıramadım da bankacı olmuş bir bayana. Şen şakrak insanlar o..., ya da alınlarına kara mı çalmışlar. Hem kocasını aldatan kadınla arkadaş oluyorlarsa o onların bileceği şeydir özel hayatını yargılama hakkına sahip değiliz kimseyi. Ben açıkçası hümanist bir insanım kim ne yapıyorsa başkasına zarar vermeden yaptığı sürece o kişiyi yargılamam. İnsanlara biraz empati ile yaklaşmayı denesen, içinden konuşmayı bırakıpta biraz dışından konuşsan belki hayatın çok daha farklı olacak. Ayrıca kesinlikle bir pskolojik destek almanı tavsiye ederim çünü aşılması zor bir durumun var ucu taa çocukluğuna kadar dayandığına göre sanırım profosyonel bir yardım daha başarılı olacaktır. G

Canım bulunduğum şehirde bi psikolg yok maalesef bende bu durumdan çok rahatsızım. Başka şehirde bi psikologa gitme gibi bi imkanım yok. Teşekkürler bilgilendirme için arkadaşım inş hep beraber yeneriz S

sermerva arkadasimizin soyledikleri cok dogru bizim gibi insanlarin sorunu herkese guvenmemek. ben etrafimdaki insanlara bakiyorumda nasil iki gunde bu kadar samimi oluyolar sasiriyorum. semerta

Söylemek istediklerimi hissettiklerimi bi başkası benim yerime kaleme almış adeta...

bu kadar karamsar olmayın bence farklı uğrsaşlar edinebilirsiniz kendinize değişik ortamlara gitmek kurslara katılmak belki faydalı olabilir Chess

bende sizler gibi düşünüyorum. bazen insanlar acaba ters tepki verir veya dalga vs geçer diye konuşmak istemiyorum. gerekte duymaz hale geldim. konuştukları konular bazen çok basit gereksiz geldiği içinde adım atmıyorum. aslında çok eğlenceli hareketli biriyimdir kendi başıma kendimi mutlu edebilen bir yapım var, çevrem az ama öz buda bana yetiyo... ama öyle zamanlar geliyoki insan aniden arayabileceği danışabileceği bir dost istiyo. bende gidip nişanlımla dertleşiyorum. bence bizim doğrucu bir yapımız var ve haksızlığı kabul edemediğimiz için insanların haksızlıklarına yalanlarına karışmakta istemiyoruz. bizimle samimi olmak isteyen insanlar elbette vardır ama biz birazda mesafeliyiz, ser verip sır vermeyenlerdeniz galiba. :)

ben de kendimi genel anlamda yalnız hissediyorum bu yalnızlık arkadaşla iki lak lak etmekle geçermi bilmiyorum, benim aradığım bundan 3 5 yıl önceki dostluklar sanırım, artık dost olunabilcek insanmı kalmadımı acaba çevremde, Aslına bakılırsa erkek arkadaşımla evlenmek için zamanımız var keşke hemen olsa onun la herşeyimi paylaşabiliyorum arkadaşım dostum sevdiğim iş arakadaşım hep yanımda o olmasa herhalde boşlukta gibi olurum bir diğer şansımda 4 kızız biz bi de ağbimiz uzakta o ama olsun yanımda biliyorum, onun için kız arkadaş gereksinmi duymuyorum, zaten çok iyi bi dostumda olsa paylaşacağım şeyler sınırlı güvenemem dışardan birine, güvenilmez yaşayarak öğrendim. geziyoruz, eğleniyoruz yeri geliyo kavga ediyoruz mutluluğumu sıkıntımı belli bi çerçevede ablalarıma bi de kız kardeşime anlatabiliyorum, sevgilime de herşeyimi rahatlıkla söylüyorum hemen de anlaşılıyo zaten benim yüzümden, erkek arkadaşımla yaşadığımz bi problemimiz var, onun arkadaş çevresiyle zaman zaman takılamaız gerekiyor d. günü partileri düğünler vs. de arkadaş ortamı özellikle kızlar benden 4 5 yaş küçük oluyorlar liseyi daha yeni bitirmişler, onlarla takılmayı sevmiyorum çok boş konuşup gülüşmeleri sinir bozucu onlarla paylaşabileceğim hiç bişi yok sonra neymiş efendim ben onlardan hoşlanmamışım burnum hava da sessiz duruyormşum davet edilen yerlere gitmiyormuşum gitmem tabii hoşlanmadığım ortama, şimdilik idare ediyoruz da hep böyle olursa evlenip uzağa gider de kardeşlerim den uzak kalırsam ne ederim bilmiyorum, kendi kendinizi renklendirmeye bakın, iç huzurunuzu sağlayın evli olanlar önce kendinizle eşiniz aranızda soğukluk gerginlik varsa bunları çömeye bakın, bu sorun ortadan kalktığında kendinizi ifade eedbilirsiniz isteklerinizi anlatabilir daha sı sosyalleşmek ten kasıp arkadaş çevresi ya da cafe sinemeya yalnız gitmemekse önce iç huzurunuzu bulun ki bunları yapma hevesiniz olsun, Sanırım yapmaktan zevk aldığınız şeyleri bu iç huzuru bulduğunuz da eşinizle yapmış olmak ya da kendi başınıza yapmış olmakta keyifli olacaktır. mesala yaşadığım yerde olsa hobi kurslarına falan katılırdım, imkanım olsa daha çok kitap okurdum vs işin özü ben arkadaş aramıyorum dost arıyorum kendinizle dost olun eşinizle dost olun yıllarınızı başka insanların beeklentileri yüzünden karartmayın derim

sorunun iki sebebi olabilir aslında birisi kendinize olan güveniniz birisi de karşınızdakine. ben on senedir tnıdığım bi insana da güvenemiyorum çevremdeki insanlar ne kadar yaklaşmak isteslerde bi mesafe koyuyorum. belki sizde de problem bu olabilir mesafe koyma çabası. yani ne kadar iyi olursa olsun bi insan diğerinin en küçük hatasını görse de kabullenemiyor. bi çok evlilikte bu yüzden son buluyo ya zaten. yalnızlıktan asla kurtullamazsınız ki.. sadece siz değil herkes. üzülmenizi gerektirecek bi durum olduğunu düşünmüyorum ortam değiştirseniz belki bi yarar sağlar. yeni tanıdığınız insanlar arasnda belki seveceğiniz biri olur ve kimse sizi tanımadığı için önyargılı davranmaz. ıımm konu bi yana beni de bi kardeşiniz olarak görebilirsiniz :) yani her zaman konuşmak sohbet etmek isterim. ASLINDA herkes birbirini tanıyo bu dünyada yani sokakta gördüğümüz ufak çocuğu da yaşlı amcayı da ama işte korkular yaklaşmaya izin vermiyo..

ben de 23 yaındayım aynı problem benımkıde coooooooook zor arkadas oluyor oldugumdan baska kımseyle konusmak gezmek ıstemıyorum yenı ortamlara gırmekten asla hoslanmıyorum ınsaların ne dedıklerıne cok takıyorum bıırrı bırsey derse gecelerce dusunup uzuluyorum herkese kusuyorum off offf kendımden sıkılıyorum

Hep hep yaklaştıkça insanlar kaçıo gibi hissediyorum ve ben çok alınganım yani birisi bana bişey söylese ben o kişinin yüzüne gülüyorum ama içimden düşünüyorum acaba bana neden öle bişey dedi die... ve sabahlara kadar düşünüyorum neden bana öyle dedi neden neden. Hatta eşimin arkadaşlarıyla görüşürüz bazen tabi sınırlı zamanlarda ve onlar bi hareket yapsa eşime eve dönünce "senin arkadaşların niye öyle niye böyle " diye kuruntulanıyorum. Bana göre gerçekten bi sebep var ortada ama eşime göre hiç bişey yok onların yaptıklarında vb. Yemeğe çıkıyoruz sorun olmuyor ank06 fakat sadece iş yerinde bu mecburiyet. zaten yemek sırasında ne paylaşabilirsinki seni tınlamayan insanlarla. işten sonra beni arayan soran yok. herkes bi plan yapıo birbirleriyle ama bana teklif eden yok nedenini bazen kendi kendime çok düşünüyorum ve tek bulabildiğim sebep benim sanırım şen şakrak olamam die nitelendiriyorum. Çünkü ben onların kaçabileceği tarzda bi insan değilim afedersiniz o... değilim yada alnıma leke getirecek bi hareketim olmadı anlayamıyorum. ama etrafıma bakıyorumda birbirleinin arkasından konuşan herkes kanki olmuş gezerken ben yapayalnızım yada çok fingirdek kızlar yani mendil değiştiri gibi sevgili değiştirenler hatta kocasını aldatan bi arkadaşımız var herkes de bunu bilio ama onunda etrafında bir sürü arkadaşı var anlam veremiyorum acaba benmi içimde çok inceliyorum insanları.

işte sorun orda chess.. ben sosyal değilim bütün iş arkadaşlarım birbiriyle bi şekilde samimi ben kendimi çok yalnız hissediyorum. ya bu varya meslekle falan ilgili değil bankacıyım ama yalnızım evliyim ama yalnızım... yapayalnızım yokmu bana akıl verecek olann HanimKelesimiGetir

Profilinde bankacı yazıyor, eğer dogruysa bankacılar çok sosyaldir aslında.

Cnm çok güzel yazmışsın ilk önce verdiğin teselliden dolayı çok teşekkür ederim çünkü gerçekten şuan için rahatladım. Evet ahlak anlayışı o şekilde olan insanlarla arkadaş olmadığım için üzgünüm. Ve dediğin gibi bazı insanlar aile hayatımda ne olup bittiğini merak ederek, evliliğimde neler olup bitiyor ben nasıl biriyim diye yaklaşıp baktılar laf alamıyorlar uzaklaşıyorlar, ya da arkadan konuştuklarını duyuyorsun. Eğitim konusundaki yazdıklarında da çok haklısın aynı şeyleri bende yaşadım çoğu arkadaşlıklar özellikle eşimin arkadaşlarıyla evli olan bayanlarla 1 kere görüşüp bi daha görüşmedik ama hep karşı tarafın böle bişey talep etmemesiyle alakalı yani hiç arayıp sormadılar yada davet edilmediğimiz için biz gidemedik. Ve bu bayanlar kendileri okumadığı için ben üni mezunu olduğum için hep böyle bi kıskançlık için için yaşadılar. Haşa ben çok kıskanıldığımı falan düşünmüyorum sakın yanlış anlaşılmasın sözlerim ama böyle insanlar bi şekilde kendilerini belli ediorlar ve siz bi şekilde anlıyorsunuz. Tek dostumuz elbette Allah, eger O olamsaydı onun varlığını hissetmeseydim bu kadar güçlü olmazdım Allahıma bin şükür her zaman yanımızda ve sesimizi duyuyor. Fakat insan bazen yanına samimi bi arkadaş arıyor ben yıllardır yapayalnızım ve böyle yapayalnız ölüp gitmekten korkuyorum. Geleceğimi, düşünüyorum çocuğum olunca ne olacak ben böyle olduğum için onu da mı yalnızlığa sürükleyeceğim. Misafir nedir misafirlik nedir bilmeyecek mi yavrum...

algida evet canim dil bilmiyorum ve en kotusu ogrenmek icinde caba sarf etmiyorum. bizde sizin gibiyiz bir bana bakiyorlar bir esime ikimizde cok ciddi duruyoruz insanlar sanirim cekiniyorlar. ben cok rahatsizim bu durumdan ama esim sorun yapmiyor

selam aslında 06kendine güveninin olmasından ziyade bu daha çok kendini fazla korumayla alakalı. bizim gibi antisosyal insanların en büyük özelliği insanlara kolay kolay güvenemememiz. günümüz toplum yapısında insanlar evler gibi kapalı kutu. insanları gerçek kimliklerini çok kolay saklayıp sahte kimliklerle davranıyorlar. ister istemez bu da aslında bir koruma kalkanı oluşturmamıza sebep oluyor. yeni tanıştığımız birisi veya ortamı tanıyıp kendimizi güvende hissetmeden kendimizi açamıyoruz. A

Haklısın canım azim olduktan sonra herşey yapılabilir yeter ki istek olsun.. Öncelikle seni tebrik ediyorum darısı başıma umarım bigün bende senin kurduğun cümleleri kurabilirim.. Çok zekiyim çok başarılıyım demiyorum ama okul hayatım boyunca hep iyiydi durumum takdir edilen beğenilen biriydim ve kendimi ilerde hep iyi yerlerde hayal ettim gel gör ki üniv. sınavında bu böyle olmadı, beklenen başarıyı gösteremedim. Neyse oralar çok uzun hikaye yormıyım senide sonuç olarak şuan çok sıkıntıdayım, eşim mühendis kendimi onun yanında kötü hissetmiyorum ama onun arkadaşlarıyla bir ortama girdiğimde çok kötü hissediyorum kendimi, hem dalgın hep düşünceli oluyorum. Ben hep bi hayal kuruyorum ama hiç birini gerçekleştiremiyorum bilmiyorum neden belki yeteri kadar cesaretli değilm Aileme maddi anlamda destek olmak için 2 yıldır katlanıyorum bu işe, bu insanlara. Ben hep kendimden fazla başkalarını düşündüm hatayı burda yapıyorum bilyorum ama bunu değiştiremiyorumda. Maddi sıkıntılar herşeyimin önüne geçti geçmeyede devam ediyor.. Evlenince çıkıcam işten diye seviniyodum şimdide ev aldık nişanlım kredi çekti onun derdi bindi sanki sırtıma İş başvurularını inceliyorum ama hiç birine gitmeye cesaretim yok, herşey alt üst olucak gibi hissediyorum korkuyorum.. Birde herkesin lafı sözü bitmiyor mis gibi işin yerinden oynama kafayımı yedin diyenler var bilmiyorlar ki burda neler yaşıyorum O kadar bunaldım ki nefes alamıyorum kafamın içindeki düşünceler ağır geliyo artık bana taşıyamıyorum. Tek istediğim burdan bir an önce kurtulmak.

algida yazdıklarını okudumda sanki benim cümlelerimmis gibi hissettim biran. Bir baslık acacaktım bende bu konuda cok dertliyim. Aynen kafamda bu konuları tekrar tekrar dusnup takıntı haline geitrdim. Niye insanlarla cok yakınlık kuramıyorum niye karsılık alamıyorum diye. Birkac nedeni var aslında boyle olmasının. Ama soyleyeyim ki bunun kadınların kıskanclıgıyla ilgisi yok bence. Ben insanlara cok adım atarım mesela ilk o gelşsin arasın demem. Boyle uzun bir sure yurutmeye calsırım. Tabii bakıyorum zaman zaman karsı tarafı tartıyorum bir sure sonra bosa emek verdigimi goruncede telini siliyorum aynı arama gafletine bulunmamak icin. Az bir sure degil emek derken diye kastetigim mesela bir ortamda biriyle tanısyorum tamam diyorum samimi geliyor baslıyorum adımları atmaya arıyorum gorusmek istoyurm evime cagırıyorum ama karsı taraf ne yapıyor sadece ayarlamaya calsıyor ama ne davet edilirsin nede onlar seni arar goruselim diye. bircogu boyle oldu. Birkısmı 3-4ayda bir arar gorusuruz. Artık ne anlamı varsa boyle bir arkadaslıgın. Birkısmıda sadece canı sıkıldıgı zaman laflayacak birni arar. Yani sadece o anlık can sıkıntısını gidermek icin. neyse cok uzattım. Nedenlerini sıralayacaktım ben. Buyuk ihtimalle dısarıdan insanlar seni soguk buluıyorlardır. Ne kadar durust guvenilir bir insan oldugunu sezseler dahi millet eglenmek istiyor cevrelerinde hareketli canlı insanları gormek istiyorlar. Soguk damgasını yapıstıyolar ve o etiket ustunden kolay kolay cıkmıyor. Oyuzden adım dahi atsan arkadaslıklarının gelismemesi bu yuzden olabilir. Dedigim gibi millet canlı eglenceli yuksek sesle konusan kahkahalr atan insanlarla beraber olmak istiyolar. Karsılarında hep bir seyleri dert edip bunalım takılan az konusan suskun ve kendi halinde insanları bulundurmuyorlar. Suan allaha sukur bir arkasım var aynı zamanda komsum. ilk kez benden cok adım atan arkadaslık kurmaya calısan birini buldum. Ama endiselerim yokmu var tabiiki artık yasadıgım seylerden hep acaba ilerde ne olur diye kafamdan seneryolar gecmiyor degil. Cunku suan o ve ben cok iyi anlasıyoruz saatlerce sohbet ediyoruz ama goruyorumki bazen diger komsularlada gorusmek istiyor bu normaltabiiki ama hicbiri karsılık vermiyor suan. zamanla karsılık verirlerse belki benim pabucum dama atılabilir cunku. Bu arkadasım ve birkac kisi dısarıdan agır ve soguk gorundugumu ama aslında tanıyınca cok farklı oldugmu cok sıcakkanlı ve iyi bir insan oldugmu soylediler. Yani kesinlikle dısarıdan gorundugum gibi soguk biri degilmiism. Fazla konuskan degilim yazmıısn ya bence soyle deneyebilirsin ben bazen oyle yapıyorum cunku isede yaramıyor degil etrafımda gordugum yasadıgım olayları yada degerli buldugum bilgileri kucuk dahi olsa hatta haberlerde gorduklerin dahi olabilir bunları kucuk kucuk not al. ve Birarkadasınla biraraya geldiginde bunlardan yola cıkarak sohbet baslat. Mesela ya gecenlerde soyle bir sey basıma geldi yada ya haberlerde soyle birsey gordum izledinmi vs diye baslayıp konu acıp sohbet edebilirsin. Cunku sohbet etmek icin once malzeme gerekir. Sonra konustukca rahatlarsın. Ama dedigiim gibi eger dısarıdan soguk gorunuyorsan insnalara o zaman kesin cozumu bende bilmiyorum cunku bende bu konuda cok dertliyim yapım boyle aslında ne kadar cok isterdim oyle olmayı ozaman cok daha rahat ilişkişler kurabilcegimi tahmin ediyorum cunku bilmiyorum ama belkide kadın bir psikologla gorusmekete yarar var. belki daha iyi bizi analiz edip yol gosterebilir.

algida, iş yerinde eşini aldatan insanın yanında çok kişinin olduğunu yazmışsın. evet öyle yapıyorlar insanlar çünkü imkan ları olsa onlar da aynı şeyi yaparlar. konuyu merak edip irdelemek istiyorlar. eğriye eğri, doğruya doğru diyemeyen insanlar. demek ki onlarla ahlakın uyuşmuyor. buna neden üzülesin ki? ne kaybetmişsin ki? sana yaklaşıp sonra uzaklaşan insanlarla ilgili olarak da şunu düşündüm. bazen insanlar seni ve hayatını çok merak ederler. biraz yaklaşıp anlar öğrenirler, sonra da eğer işlerine gelmeyen şeyler varsa kaçarlar. mesela sen sorunlu biriysen, ilginç sorunların varsa merak edip devam ederler ama yok sakin bir hayatın varsa onların kafa dağıtmalarına bu yetmez. çünkü ilişki denilen şey günümüzde sadace merak demek oldu. herkes bunları dönem dönem yaşar. ama bazılarının kaderidir. bakımlıyım beni dışlıyorlar vs demişsin. bu da çok olağan. çünkü gerçekten çok fazla çiğ insan var. kadın yıllarını verip okumamış, dirsek çürütmemiş, ilk gördüğüyle evlenmiş, şimdi bana düşman olabiliyor mesela. sanki benim mesleğim gökten zembille indi sanıyor. eminim yerlerimiz değişseydi yine bana özenen o olacaktı, çünkü karakterle ilgili her şey. ve ben bu insanla neden geçinemiyorum neden dost olamıyorum diye kendimi mi üzeceğim şimdi? ee herkes böyle mevzular farklı sadece... ben senin yazdıklarının anormal şeyler olduğunu düşünmüyorum. hele bu devirde. bence ilaç filan kullanma. kendini olduğun gibi kabullen. ben böyleyim de yeter. dinimizde diyor ki "yalnız ve tek dostunuz var: Allah" bunu din açık açık söylüyor zaten. aramaya ne gerek? düşman olmayalım o yetecek bu devirde.

algida canim dil egitimi aldim ilk geldigim zaman fakat araya hamilelik cocuk girdi derken tekrar basa dondum simdide gitmek istemiyorumki bu halimden bende memnun degilim aslinda ama istegim kalmadi

ahh canım ahh Keşke bizim gibi kimse olmasa, keşke yalnız olmasak G

Canım inan bazı duygularımız aynı.. Aynı şeyleri bende yaşıyorum Kendimi mutsuz, isteksiz hissediyorum Daha evlenmedin sanırım umarım herşey yoluna girer evlenince Kendi adıma girmedi insan yine arkadaşa, dosta ihtiyaç duyuyor Umarım sana farklı ışıklar yansır

Canım sen dil de bilmiyorsundur. Senin içinde zordur tabi.. Gerçi ben Türkiye'deyim de ne oluyor bi tane samimi arkadaşım yok. Benim de eşim aynı kaynaşamaz hatta ben bazen iş arkadaşlarımla bi şekilde samimi olmaya çalışırım eve falan davet ederim ya da onların evine gideriz. Eşim aynı benim gibi hep birileri soru sorsun o da cevaplasın. Tabi böyle olunca bana bakıyorlar soğuk, Eşime bakıyorlar soğuk... Sıfıra sıfır elde var sıfır...

canım benim,,,,6 yıl önce ben de aynı psikolojideydim,,,, sevmediğim bir işde çalışıyordum, bölümümle alakasız ve kendimi harcanmış hissediyordum resmen,,,, kaldı ki okuduğum okuldan ilk 5 in içinde mezun olmuştum,,,, yaptığım iş potansiyelimin çok altındaydı ama kriz yüzünden de işsizlik delilik boyutundaydı o zamanlar... seçim şansım pek yok gibiydi,,,, bir sürü salağın içinde zeki ve farklı olmanın acısı bambaşkadır,, resmen ölmek istersin... bu da özel ilişkilerime ve sevgilime tutumuma felan yansıyordu çok sık olarak... derken,, bir gün dedim ki:herşeyi değiştireceğim... istifa ettim işimden,,,, kurslara katıldım ve bir kurumun açmış olduğu sınava girdim ve kazandım... şimdi önümü görebiliyorum... sevgilimi de terkettim,,,,, hayatımda demirbaş ne varsa attım çöpe ve yeni bir yaşama başladım,,,,, şimdi gayet mutluyum çünki herşeyi kendim kendimle ve kendim için başardım... azmimle... ben yaptıysam herkes yapabilir...

slm bende sizdenim:) eğlenceli değilim, soğuk kanlı, sırdan biri işte. YENİ bir topluluğa girdiğimde ter basıyor çok geriliyorum inanın ne bişey yiyorum nede içebiliyorum. ellerimin titremeside çabası. niye böyleyim acaba! işyerinde hergün 30a yakın kişiyle muhabbet. çok rahatım, ama kendimden büyük yada tanımadığım kişilerin yanında resmen hastayım akannehir mesela komşularımızla hep eşim konuşur, bana sorarlarsa cevap veririm okadar. acaba kendimize güvenimizmi yok, ne yapmalı? S

canım eşim beni yalnız bırakıyor yoksa ben bu kadar yalnızlıktan şikayet ederken neden eşimden uzaklaşayım çok sorunlar yaşadık bundan dolayı evlendikten sonra eşimin çevresinden dolyı belki bi şekilde çevre edinebilirdim fakat saolsun o da köstek oldu pc merakıyla. M

arkadaşım senin özgüvenin ve kendine olan saygın bir şekilde ciddi zarar almış... İşte doğru cümlelerden biri ve işte beni anlatan gerçek Ne yazık ki hepsininde farkında olarak hala bu psikolojide devam ediyorum. Söylediğin herşey o kadar doğru ki ne desem boş. ruhuna değer ver... O kadar güzel bi cümle ki şu herşeyimi özetliyo adeta belki sadece bunu başarsam tüm sorun çözülecek. Ama benim aptal kafam hep öncelikli değeri başkalarına verdi, veriyorda.. Ama bundan sonra daha çok uğraşıcam, durumun ne kadar ciddi olduğunu görüyorum sabah sabah buraya koştum ve iyiki de gelmişim kendime gelmemi sağladı sözlerin. Güna bakışımı olaylara bakışımı değiştirdi şu an için bile olsa ki bu bana yeter. Herşey için tşk ederim, bana vakit ayırdığın içinde.. . push ;

aa bende öyleyim yanlız yani M

Hmm o zaman ben ondan değilim.. Aman o yada bu canım ya walla sıkıldım artık devamlı kafama takıyorum. Zaten doktorda antidepresan bi ilaç verdi onu kullanıyorum. Kafamı biraz dağıtıor ama yine de çok etkili bişey değil gerçi ben doktora gidip bu olayı utandığımdan anlatmadım. Sadece kafama hep bişeyler taktığımı, aniden parladığımı, eşimin davranışları yüzünden devamlı ağlamak istediğimi falan... inşallah işe yarar mafoldumben

Kendini yanlış tanımlamışsın sen anti sosyal uyumsuz çatışma içindedir: Bireyin başkalarının haklarına ve kurallarına sürekli olarak saygısızlık etmesi, saldırıda bulunması Nedir? Bireyin başkalarının haklarına ve kurallarına sürekli olarak saygısızlık etmesi, saldırıda bulunması ve buna bağlı olarak gelişen davranışlara verilen isimdir. Genelde erkekler arasında daha fazla görülür. Pek çok araştırmacı antisosyal kişilik bozukluğunu ve sosyopat kişiliğini aynı anlamda kullanırlar, aralarında ki fark bütün sosyopatların antisosyal kişiliği olduğu, fakat her antisosyal kişinin sosyopat olmayacağı gerçeğidir. Araştırmalar bu hastalığın temelinde genetik etkenler olduğunu göstermektedir. Fakat aynı zamanda sürekli uyuşturucu kullanımı ve kötü aile ortamı bu hastalığın oluşması riskini arttırmaktadır. Antisosyal kişilik bozukluğu insanlara bağlanma konusunda başarısızlık yaşamak demektir. Başka insanlar sadece sağladıkları fayda için gereklidir. Antisosyal kişiler genelde hastalıkları olduğuna inanmaz ve sorunun ya başka insanların kendisini kabul etmeyi becerememelerinde yada başkalarının özgürlüğünü kıstılamayı istiyor olmalarında yatar. Sadece kendilerine inanırlar ve çevrelerinde zarar verecek yada küçümseyecek kimse olmadığında en rahat hissederler. Dünyayı tehlike ve hayal kırıklığı ile dolu bir yer olarak görürler. Dolayısıyla sürekli kötü niyetli ve acımasız insanların kendisini kullanmasına, suistimal etmesine ve elindeki her şeyi alıp yoksun bırakmasına karşı korunmak zorunda hisseder. Diğer insanları hep kontrol etmeye çalışan ve zarar vermek isteyen varlıklar olarak görür. Antisosyal kişilik bozukluğu olan insanlar başka insanların elinde ki gücü alması gerektiğine inanır böylece hiç kimse bu gücü kendisine zarar vermek için kullanamaz. Diğer taraftan yönetici olmayan yada kontrol etmeyen insanları kullanılmaya açık, zayıf ve savunmasız olarak düşünürler. Eğer antisosyal kişilik problemleriniz varsa başkaları sizi duygusal olarak soğuk ve duyarsız olarak görürler. Belki cazibeli görünebilirsiniz ama insanlar sizin bencil ve hesapçı olduğunuzu, içten olmadığınızı düşünürler. Ek olarak siz başka insanlara sadece size verdikleri yada kazandırdıkları için değer verirsiniz. Yaşamak için başkalarını manipüle etmek, aldatmak ve gereken her şeyi yapmak sizin için çok normaldir. Sonuç olarak antisosyal kişiler şüpheli ve hatta kanunlara aykırı davranışlarda bulunurlar, çünkü kuralların kendileri için geçerli olmadığına inanırlar. Antisosyal kişiler genelde diğer insanları tehditlerle yada saldırgan yaklaşımlarla korkuturlar. Bağımsız olmaları kendilerine aşırı güven duymalarından ziyade başkalarına güvensizlikten kaynaklanır. Her hangi bir baskı, otorite karşısında yada finansal problemler karşısında öfkelenirler. Genelde başkalarına verdikleri zarar karşısında duygusuz ve umursamazdırlar. Bu acımasızlık insanlarla ve hatta sevdiklerini söyledikleri kişilerle olan ilişkilerinde bile esası oluşturur. Eğer antisosyal kişiliğiniz var ise zayıf olmaktan yada kurban olmaktan korkuyor olabilirsiniz. Dolayısıyla çevrenizdeki kişilere üstünlüğünüzü ıspatlama ihtiyacı duyarsınız. Sizi kullandığını düşündüğünüz ve hatta sömürdüğüne inandığınız bir insana karşı kendinizi korumak için zalim ve insafsız olursunuz. İlişkilerinizde sadık kalmak, duyarlı olmak ve dürüst olmak konusunda zorluk yaşarsınız. Bu kişiler genelde dikkatsiz ve atılgandır; örneğin tehlikeli araba kullanmak gibi riskli işlere girişirler. Umursamazlığın bir sebebi içindeki boşluk hissini yok edebilmek için heyecan ve adrenalin arttırıcı aktivitelere ihtiyaç duyuyor olmasıdır. Belirtiler 1. Düşünmeden ani hareketler ve doğabilecek sonuçlara karşı umursamazlık 2. Kişisel çıkar yada zevk için yalan söyleme, aldatma ve kanunsuz işler yapmak 3. Başkalarının duygularını umursamamak, empati yapmamak 4. Sinirlilik, saldırganlık ve şiddet uygulamak 5. Güvenlik yada sorumluluk üstlenmek gibi konulara tamamiyle kayıtsız kalmak 6. Acıma duygusunun olmaması Tedavisi Antisosyal kişilik bozukluğu olan kişiler genelde çevrelerinde ki kişilerin zoru ile psikologa yada psikiyatriste gelirler. Eğer kişi sorunlarının nedenini başkalarında görmeye devam ederse ve sorumluluk almayı reddederse tedavinin süresi uzayabilir. Kişilik hastalıklarının erken yaşlarda gelişiyor olması ve insanların kendilerini bu hastalık ile tanımlıyor olması tedavinin çözümünü zorlaştırmaktadır. Tedavinin başarılı olabilmesi için kökleşmiş davranış şekillerine, yaklaşımlara, bakış açılarına, ilişki yapılarına ve kişinin kapasitesine bakılması gerekir. Bu hastalarda dikkat edilmesi gereken en önemli etken uyuşturucu ve alkol kullanımıdır. Bazı durumlarda madde bağımlılığı ve kullanımı kişilerin antisosyal davranışlar geliştirmelerinde temel etken olabilir. Bu durumda kişinin madde bağımlılığını bırakması kişinin iyileşmesinde önemli bir adım olabilir. Antisosyal davranış bozukluğunda kullanılabilecek her hangi bir ilaç bulunmamaktadır. Fakat bazı semptomlar ve davranışlar için doktor gözetiminde ilaç kullanımı önerilebilir. Örneğin saldırgan davranışlar için antidepresan kullanımı gibi. Fakat hatırlatmak gerek, antisosyal kişiler ilaç kullanımına sıcak bakmayabilir ve ilaç almayı reddedebilirler. Çiğdem Alper, MA Psikoterapist

bu yazılan belirtilerin hepsini kayınpederim tasıyor. Gercektende zor bir insan kendisi. Algida aslında sen bence kendini yanlıs teshis etmiiisn canım. Bence biz sadece iletişim kurmakta zorlanıyoruz. Antisosyal degliz. Antisosyal olanlar zaten oturup bunu uzun uzun dusunmezler kendilertini tartmazlar canım. cunku hickimse ile ne arkadaslık ne yakınlık kurmak isterler ve bundan da hic rahatsızlık duymazlar cunku zaten bu kendi secimleri.

Bende senin gibiyim ama hiç olay patırtı vs olmadı hehe sıkıntı etme ciddi bir sorun değil bence :) M

selam arkadaşlar. ben bu anto sosyalllik yüzünden tedavi oldum. fakat ne kar etti derseniz hiççççç. kimseyle görüşmek istemiyorum. insanlarla olduğumda o kadar kendimi gergin hissediyorum ki anlatamam. insanların yüzüne bile bakamıyorum baktığım zaman kaygı düeyim o kadar yükseliyor ki istemsiz olarak gülesim geliyor.. evliyim ama hayatıma baktığımda keşke evlenmeseydim diyorum. yalnız olmak çok nadir olarak beni sıksada insanlarla olmaktan daha mutlu hissediyorum kendimi yalnız olduğumda. insanlar durumumu bilemdikleri için kırıcıda davranıyorlar kendini bilemzce. kimseye birşey yapmasamda çok fazla konuşmdığım görüşmediğim için insanlarla ukala olarak nitelendiriyorlar beni. eşimle sürekli tartışıyoruz bu nedenlebeni kendisininde hayatını mahvettiğimi söylüyor. ama şunu anlamıyor ben insanlarla olduğumda ne kdar gergin ve mutsuz oluyorum. S

rica ederim, şimdi daha iyi olmana sevindim. İnşallah iyi insanlar bizi bulur. a. s.

yapabileceğim uğraşları bile bulamıyorum ki ne yapabilirimki ben bu saatten sonra.. burda adam gibi kurlar falan da yok spora gittim orda da baktım bayanlar hep akşam gidio bende akşam çıkamadım. başka da kurs yok zaten mirmirmirmir

Arkadaşlar bu durumda bana yardım edecek olanlar varmı bilemiyorum ama yinede sizlerin tavsiyesine ihtiyacım var. Bende bir çeşit sosyal fobi var ve bu kendimi bildim bileli var yani çocukluğumdan beri pek arkadaşım olmadı çünkü ben çok konuşkan biri değilim ancak birileri bişey soracak öyle cevap vermek için konuşurum mesela bazı insanlar ağzına geldiği gibi konuşur hep hayatları laylamlomdur ben öyle değilim. Ben insanların yanında hiç samimi davranamıyorum hep kasılıyorum bütün cümlelerimi tartıyorum kendime güvensizlik de var. mesela eşimin arkadaşlarıyla görüşürdük eş olanlar yada çıkanlardan sevgilileri benden pek hoşlanmazlar ben davranışlarıma hep dikkat ederim ama bi şekilde kıskanırlar beni sanırım çok bakımlı olduğum için. diyorumki bazen paçoz paçoz giyinsem acaba daha mı çok arkadaşım olur. off off evliyim ama eşimde aynı onunda pek arkadaşı yok yani ikimizde antisosyal. zaten kendisi pcnin başından kalkmıyor oyun oynayıp duruyor. bazen ağlıyorum neden bizim arkadaşımız yok diye. en azından dışarı çıkalım dolaşalım diye. çıkarız dolaşırız ama hep yalnız. etrafa bakıyorum herkes konuşkan a desn hemen sohbet ortamı yaratıolar ama biz öyle değiliz eşimde bende susup oturuyoruz. ben hatta bazen bişeyler hazırlarım davet ederim arkadaşları gelirler ama sonra kendileri hiç aramaz görüşmek için. lütfen arkadaşlar bana yardım edin benim gibi olanlar kendi deneyimlerini de paylaşabilir. Sosyal olan ve kendine güvenen arkadaşlardan da fikir ve deneyim bekliyorum ben hatta bazen bişeyler hazırlarım davet ederim arkadaşları gelirler ama sonra kendileri hiç aramaz görüşmek için.

anladım canım o kötüymüş gerçekten... o zaman bu konuda biraz kitapları karıştır derim... bana çok etki etmiyor açıkçası ama belki sana faydası olur... hiç yoktan iyidir. onun dışında bencede sosyal kurslara gidebilirsiniz tanıştığınız insanlara berebar bir şeyler yapmayı teklif edebilirsiniz... ne bileyim yemeğe çağırın haftasonu şuraya gidelim hepberaber deyin... kız arkadaşlarınızı alışverişe çağırın... en önemlisi gülmeye zorlayın kendinizi... kelin ilacı olsa başına sürermiş ya yinede belki yardımı dokunur M

Anladım canım ya tabi sana da bıkkınlık vermiştir bu durum. Canım inşallah aşarız bu durumu dua etmekten başka yapacak bişey yok :Saruboceq: M

Peki iş arkadaşlarınızla filan hiç yakınlaşmayı denemedinizmi. Öğlen yemeğine filan beraberce çıksanız aslında. Siz sessiz kaldığınız için acaba onlardamı size yaklaşamıyor.

Canım erkeklerde bi müddet sonra başa kalkmaya başlıyorlar en ufak bi sorunda. Bak çevrende kimse yok, milletle geçinebilsen bi tane arkadaşın olur falan diye :2: erkek arkadaşın evlenince de bu desteğine devam ederse süper olur. Ama bilio musun eş de yetmiyor bi arkadaş çok farklı insan bi şekilde strese girmiyor yada stresini atıyor gezip tozarak yada konuşarak. Ama bizde o olay olmadığı için akşama kadar birbirimiz yiyoruz. Arkadaşların liseli kız arkadaşları olayı bizde de var sana katılıyorum biz ne paylaşabilirz ki... muhabbetlerde süper yalnız neymiş efendim şu şunla çıkmış, bu şuna bunu yapmış, vs vs saçma sapan dedikodular... bende gitmediğim zaman benden kötüsü yok senin yüzünden arkadaşımla aram bozulacak diyor bensiz de gidemiyor o ortama sanki ben o kızlarla görüşmek zorundayım kaydirigubbakcemile

canım estafurullah ne demek... lafı olmaz ama mademki sözlerime değer veriyosun ve mantığına yatıyor söylediklerim,, o zaman eylem zamanı,,, enine boyuna ölç, biç,, seni neyin mutlu ettiğine, neyin mutsuz ettiğine karar ver... ve bu seçimleri yaparken de iç sesine kulak ver,, mantığına değil... mantık sadece düzene ve gidişata prim verir, ruh sağlığına ve mutluluğuna prim vermez çoğu zaman,,, iç sesinin mantığını bastırması dileklerimle... elinden gelen yeterli olmuyorsa, gerekeni yapacaksın... hayatın altın kuralı... sevgilerimle...

Bilgilendirme için çok teşekkür ederim arkadaşım araştıracağım kaydirigubbakcemile5

antisosyalla sosyal fobi aynı sey mi bilmiyorum ama bu dısarı cıkma konusunda sorun yasayan kısılerın sarı kantaron tabletleriyle duzelebıldıgını okumustum belkı kımısıne ıyı gelebılır dıger adı st john wort ya da sarı kantaron dıye satılıyor

size birşey sormak istiyorum insanlarla olmak size gerksiz geliyor mu?Ben boş boş konuşan insanlara mesela dayanamıyorum. sırf insanları güldürmeye çalışan insanlarıda sevmiyroum.

Canım ya en azından öğrenmeye çalışsan tamam belki çevre yine aynı sebeplerden dolayı ciddi duruyoruz diye edinemesek de en azından kursa falan gidersin kafan dağılır yeni bi dil öğrenmenin verdiği zevki tadarsın. Canım benim eşime göre de hiç sorun yok o halinden gayet memnun. Olan bizlere oluyor işte kafaya takan sadece biz kadınlarız. Yalnızlık insanlara mahsus bi özlellik deil ve cidden ben bu durumdan hiç de memnun değilim.