Ne yapmalıyım bilmiyorum, huzursuzum açıkçası. eyvahedigeldismile Benim sıkıntım şu, haftanın bir günü zorunlu staj yapıyorum. Dün itibariyle 4. hafta oldu. Staj yaptığım yerden de bölümümdeki kişilerden de memnunum ama benimle benim kısmımla hiç alakası olmayan birisi var ki, beni huzursuz ediyor. Sınıf arkadaşım da benimle aynı yerde ama onun bölümü farklı. Arada onun yanında çalıştığı kişi geliyor bizim kısma çay içip, muhabbet edip gidiyor. Dün yine bizim yanımıza geldi o ara ben de önümdeki kağıtlara kaşe vuruyordum, bölümün şefi biraz hızlı yapmamı söyledi ben de elimden geldiğince hızlı yapmaya başladım. O da yanımda dikiliyor başladı konuşmaya:çok yavaşmışım, arkadaşım şimdi burada olsa çoktan bitirirmiş. ''Ben, O değilim.''cümlesi ağzıma geldi ama birşey söylemedim. Daha sonra yemeğe gittik. Arkadaşım ve O kişiyle karşılaştık. Birden bana bakıp kahkahayı basıverdi, şaşırmak işten bile değil. Neyse yemekten döndük. Bilgisayardan yapmam gereken bir iş var. Onları yaparken de öyle dalıp gitmişim ki arkadaşım, O gelmişler yine farkında değilim birden, _Tiffany haydi derse. İşyerinde ne dersi?:bbo:Bu eleman sürekli geyik çevirdiği için, ben de; _Görüyorsunuz önümdekileri, nasıl geleyim dedim gülerek çalışmaya devam ettim. O: _O önündekiler bitmez söyleyeyim, dedi ve gitti. Aradan bir süre geçti, ofiste ekibin en tecrübeli kişisi bir de ben varız. Bu, geldi yine: Takım tutuyormuymuşum, Fenarbahçe'yi sever miymişim?Henüz Avrupa kupaları yokmuş ama... ''İlgilenmiyorum.''dedim sadece. Bu da asıl konuya girdi. Kapıdaki bir hanımı göstererek;anlattı: Kütüphane gibi kadınmış. Arkadaşımı alıp o hanımın yanına götürmüş, o hanım da mevzuatla ilgili bir iki şey anlatmış. Ben staja, yani birşey öğrenmeye gelmiyor muymuşum?Niye gelmiyormuşum?Niye sessizmişim?Niye kimseye birşey sormuyormuşum? Ofiste o, ben bir de demin bahsetmiştim, en tecrübeli kişi var, onu kastederek devam etti: X bey 30 senedir benim yaptığım işleri yapıyormuş, bitirseymiş o bitirirmiş. Ne öğrenmişim?Resmen sözlü yapacaktı. Arkadaşım hızlıymış, o soruyormuş, o buranın tozunu yutmuş şimdi sorsam sular seller gibi anlatırmış bana. Gitti.. Gitmesiyle beraber artık bedenen işyerindeydim, sözleri sürekli beynimde. Düşünmeye başladım, aileme de anlattım. Şimdi bu söylenenler eğer bizimkiler tarafından söylenseydi hiç rahatsız olmazdım. Ama bu adamın yanında çalışmıyorum ki ben?Bizim şeften daha üst bir makamda mı?Dış kapının dış mandalı benimle alakası yok... İkincisi... kıyaslama benim hoşlanmadığım birşey.. arkadaşımla ben çok farklı insanlarız o rahat heryere girip çıkar bense çekingen bir yapıya sahibim. Herkes aynı olacak diye birşey yok ki... Ve kanımca ders olayında gelip şefime sorması gerekmez mi?''Tiffany'i de alayım müsadenizle X hanıma götüreyim bir iki şey öğrensin''diye kaldı ki benimle bir ilgisi yok. Ona ne yani. Bıraksın da bana ne yapılacağına bizimkiler karar versin. Sürekli geyik de yaptığı için zerre ciddiye almadım. Öyle ya işyerinde ne dersi?! Sorma, öğrenme olayına gelince, Haftanın bir günü sadece ve daha 4. hafta 4. gün. Gözümün önünde canlanıyor bizim kısım sürekli yoğun. Belki doğru belki yanlış ama onlar öyle harıl harıl çalışırken sürekli tepelerinde ''o ne bu ne ''diye soramam ki. Herşeyin yeri ve zamanı olduğunu düşünüyorum. Yine de rahat değilim, huzursuzum, yetersiz beceriksizim gibi hissediyorum. Annemle babam, yanında çalıştığım beye danışmamı söylediler. Bir dahaki Cuma'ya artık.. Siz ne dersiniz?Ne tavsiye edersiniz?Şimdiden teşekkür ederim. . AY. TASI. Aktif