Evet derdim bu. Az önceki konuyu görünce aklıma geldi. Allah bozmasın hayatımın her alanı şu an çok iyi, ne bileyim, aile, sosyallik, aşk, arkadaşlık, eğitim, kariyer, sağlık. Her şeyi de yapmaya, elde etmeye gücüm var şu an. Daha ne ister insan. Böyle her şey yolunda gidince beynim durup durup element uyduruyor Geçen oturdum resmen takacak bir şey bulamadım. Şimdi kızacaksınız ama eminim beni anlayanlar da çıkacaktır, durduk yere huzurumu bozuyorum çünkü, insanlar var ne güzel aa her şey yolunda deyip huzurun tadını çıkartıyorlar, ben neden böyle olamıyorum. Veya nasıl öyle olabilirim? Ya ne olumsuzluklar içinde ben mutlu olmayı başardım zamanında, şimdi niye durup durup şunu da şöyle yapsam, bu da böyle mi olsa deyip ufak bütün detayları düşünüyorum, sonra tabii moralim bozuluyor her şey mükemmel değil sonuçta ama ben kontrol etmek istiyorum galiba her şeyi Bir de sürekli gelecekte mutlu olur muyum, bu işte devam etsem mutlu olur muyum yoksa doktora mı yapsam vb gelecekteki mutluluğu düşünürken bugünkü kaçıyor Galiba alışmışım ben hep keder, olumsuzluk, acı çekme, ağlama bunları yaşamaya. İnanın zamanında öyle çok ağladım üzüldüm ki artık ağlayamıyorum bile, gözlerim kurumuş resmen, doktora gitiğimde öğrendim Neyse bu da böyle bir iç dökmedir umarım beni anlayan da olur, varoluşsal krizler mi yaşıyorum anlamadım Ps. Acaba yeni progesteron haplarına başladım ondan mı oldu ya

sanki bu konuyu ben acmisim tek bi farkla. yillar once cok zor bi surec gecirdim her alanda dibin dibini gordum diyebilirim su an cok mutlu olmam gereken bi hayat yasiyorum. ben cok korkuyorum ne zaman cok mutluyum desem hayat al sana mutluluk simdi mutlu ol da goreyim diyor. hep boyle oldu hayatim en mutlu animda dibe coktum. simdi siradaki mutsuzlugumu sabirsizlikla bekliyorum

Kaç yıldır yollarda sefil oldum. Sonunda evime çok yakın bir okula tayinim çıktı. Eve yürüme mesafesinde. Sevindim. Hem de çok. Rüya gibi bir şey benim için. Ama içimde enteresan bir his var. Sanki her şey çok fazla yolundaymış gibi. Her an bozulacakmis gibi bir tedirginlik. Diken üstündeyim sürekli. Neden bilmem. Az önce eşim bana bombayı patlattı. İş yeri taşınabilirmis İnsan olarak bir şeyleri hedef yapmaya programlanmışız. Yolunda gidince bocalayisimiz ondan. Ben bir şeye kolay ulaşırsam sevinemiyorum. Hep altından bir şey çıkacakmis da daha çok uzulecekmisim gibi geliyor. J

Aslında mutsuz olmak boş zamanın çok olmasından kaynaklanıyor bence çoğu zaman. Çünkü daha çok düşünecek vakit buluyor insan.

felsefe ve sanat bos vakti olan toplumlarda gelişmiştir vaktiniz varsa refahinz varsa sorgulamaniz dogal bence sadece bunun icin depresyona girmemeye calisin

Acı çeke çeke Emrah moduna mı bağladınız artık acaba? :) Hayatınız düzene girince bi anormallik sezip, bi açık aramaya koyuluyosunuz.. Sürekli çabalamaya alıştıysanız olmak istediğiniz noktaya geldiğinizde bişey yapmayınca, elinizdekileri de kaybedecekmişsiniz gibi geliyordur. Yoğun bi dönemden boşluğa düştüyseniz normal :) Duygularınızın şükürsüzlükle ya da memnuniyetsizlikle alakalı olduğunu sanmıyorum. Bilgim olmadan yazıyorum ama belki ufak bi kaygı problemi yaşıyosunuzdur. Çünkü hepimiz belli dönemlerde bulunduğumuz konumdan sıkılabiliyoruz yada ilerisi için endişe duyabiliyoruz.

Ben de istiyorum.. 1) Hayatımda her şeyin bu kadar yolunda olduğu bir dönemi görmek.. 2) İki tatlı aşk arasında kalıp hangisini seçeceğini şaşırmak. 3) Fiyatına bakmadan alışveriş yapıp kasada fiyat öğrenecek kadar lüks hayat içinde olma duygusunu en azından bir güncük deneyimlemek..

Evet, hayatım düzene girdi. Ben düzensizliğe, problemlere, hep bir şeylerle uğraşmaya, düzeltmeye alışığım. Bu iş nasıl olacak her şey düzenli gidince mesela 10 sene sonrayı düşünüyorum, her gün aynı, çoluk çocuk, iş, evlilik falan o zaman da böyle mi hissedeceğim veya insanlar bu döngüyü nasıl kırıyorlar. Boş vakit & rahatlık bana yaramadı Aynen öyle, ya bu düzen bozulursa diye de korkuyorum şimdi o kadar uğraştım bugüne getirene, her şeyi yoluna sokana kadar, bozulursa tekrar baştan uğraş. Nasıl atılır bu düşünceler kafadan? Bir yerde yanlış bir düşünme stili var bu döngünün içinde o buna sebep oluyor ama nedir bulamıyorum -Sahrud- Bir anka

Cunku benim dayagimi yemedin. Eve gideyim hele bir...

Kuzum dram dan beslenir bazi insan boyle olma cok aglatan filmlerin cok izkebmesi gibi rahat ol cok dusunme vesvese oluyor

Bakın aslında kendinizde farkındasınız, o yüzden artık sadece anı yaşamak için telkinde bulunun kendinize. Eğer yok yapamam diyorsanız tam o sırada aklınıza "e ben istediğim herşeyi elde ettim zaten, şimdi sıra sadece kendimi mutlu etmekte, ben bunu hakettim" deyin

Bi paraşüte bakar!

Sanırım hep bir şeylere ulaşınca kendinizi mutlu hissetmissiniz. Ona programlanmis beyniniz. E şimdi her şey yolunda. Şu da olsun mutlu olacağım diyeceginiz bir şey de yok anladığım kadarıyla. Ondan bu haldesiniz. Baskalarina yardım etmenizi oneririm. Baskalarinin mutluluğu bana çok iyi gelir mesela, belki sizde de işe yarar. Hoş benim tonla derdim var ama derdim olsa da olmasa da mutlu olma yolum başkalarını mutlu etmek. Göz kuruluguna gelince, lens kullaniyorsaniz ondan olabilir.

Benim de hayatım hiçbir doneminde dort dortluk olmadı isim var ama esim yok ailevi birsuru sikintim var anneannem ve dedemi yakin zamanda kaybettim falan falan. Keşke duam kabul olsa da bir derdimi unutsam . push ; yenGEnC

Şuanki olmak istediğim nokta, şükür sağlığım yerinde ama hayatımda aşk yok, evlenmek istiyorum rabbim nasip etsin, ama eğer herşey yoluna girerse senin gibi kendimi, iyilik yapmaya adamak istiyorum

Anca kendime geldim hemen ilgileniyorum durumla.

Ben bu konularda genel olarak şöyle düşünüyorum: Mesela inşirah suresinde Allah buyuruyor ki "Biz senin göğsünü genişletmedik mi? Belini büken yükünü hafifletmedik mi? O zaman bir işi bitirince hemen diğerine başla ve Allahı çokça an." Bir de peygamber efendimiz diyor ki "iki günü aynı geçen ziyandadır." Yani ben bunlardan şunu da anlıyorum ki insan boş kalınca hem ömür sermayesini boşa harcamış oluyor hem de iç sıkıntısı, geçim derdi, huzursuzluk yaşıyor, kafasını vesvese, takıntı, zan, dedikodu dolduruyor. Ama üreten insanın buna vakti kalmıyor

İşte benim bu

Sana şükürsüz diyenler olacak ama ben seni anlıyorum seninki memnuniyetsizlik yetinmemek değil kaygı endişe elindekileri kaybetme korkusu. O panikle saçmalıyor insan hele de vaktinde çok sıkıntı çekmiş biriysen bu panik daha da fazla oluyor. Bu günlerin tadını çıkar. Hani burada üzülenlere bunu teselli olarak söylüyorlar ya dünyada hiç bir şey sonsuz değil mutluluk da mutsuzluk da. Moral bozmak gibi olmasın ama :) bu günlerinin değerini bil.

Nokta atışı. Hayatta hep bir şeylerin peşinden koşmam gerekti. Hep şunu da yapayım mutlu olurum, bunu da elde edeyim mutlu olurum. Diplomam olsun mutlu olucam... İşim olsun mutlu olucam... Bi' sevdiğim olsun mutlu olucam... İkinci diplomam olsun mutlu olucam... Ee sonra? Önceki sayfalarda birisi yazmıştı. Mutluluk bir amaç değil, sonuç değil de yoldur diye...

Gidip kendime kitap alıcam şimdi bari onunla falan oyalanayım ya

Özür dilerim, konu çok şükürsüzmüşüm gibi görünecek ve biliyorum insanları sinir edecek. Bilmiyorum bunalım mı geçiriyorum. K Kuf Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Evet. Benim hayatımda her şey yolunda gitmez ki, ya bozulursa, ya ilerde mutlu olmazsam, ya şöyle olursa böyle olursa binbir tane kaygı var kafamda. Daha olmamış şeylerin acısını çekiyorum yani

Fazla rahatlıktan ve bosluktan kendinize dert cikartmaya calısıyosunuz.. Allah baska dert vermesin..

Ben size hiç "şükürsüzsünüz"demeyeceğim, çünkü zaman zaman yaşadığım hislerin benzeri bu yaşadığınız durum. Ben bunun sebebini kendimce "hedefsizlik" olarak düşünmüştüm, eğer yapı olarak sürekli koşturmaya, hedefe ulaşmak için koşturmaya yatkınsanız böyle boşlukta olduğunuz anlarda -yani herşeyi elde ettiğiniz anlarda- kendinizi mutsuz hissediyorsunuz

Haha, ay okuyunca güldüm, şu sıralar tanıştığm biri tam bu durum içinde. İnsan ne olumsuzluklar içinde mutlu olabiliyorken bazı insanlar güzellikler içerisinde ufak olumsuz şeylere enerji harcıyorlar, siz psikopat mısınız nesiniz anlamadım ki?

Başlığa ithafen söylüyorum hiç öyle bi zamanım olmadı maalesef

O zaman şöyle yapın, madem boş zamanınız var daha önce vakit bulamadığınız birşey yapın. Bir kurs olabilir hobi olabilir uzun zamandır okumak isteyip de okumadığınız bir kitap olabilir. Bir dizi olabilir. Yani yapılabilecekler listesi oldukça fazla :) mesela beni düşünmekten alıkoyan şeylerden biri de the walking dead dizisi :) bayılıyorum o diziye hayatta kalma mücadelesi, yaşadıkları onca şeye rağmen umutluca hergün yeniden başlamaları...

hersey yolunda gitse bile kafaya bişeyler takarız çünkü kimyamızda bu var. şükredip kabullenmeye çalış bence

Halk dilinde " rahat batması" diyoruz biz buna şaka bir yana aslında üretmek için güzel zamanlar bunlar. Hazır kafaya takacak birşey yok, okuyarak, yazarak degerlendirin icinizdeki kafaya takma sanatını.

Aynı durumdayım, her şey yolunda gitse bile, takacak bir şey mutlaka bulup, günümün her saniyesi onu kafama takıyor, düşünüp anlarımı mahvediyorum. Gelecek kaygısı, ailemden birine bir şey olacak kaygısı, şunu şöyle mi yapsam düellesu hep beynimi kemirir. Bir şey olumlu sonuçlandığında eee sırada ne var diye düşünürüm. Terapi, ilaç her şeyi denedim, bunun adına kaygı bozukluğu dediler. Bu yolda tedavi ve kitaplarla ilerlemeye çalışıyorum en mutlu günlerimde, en başarılı günlerimde bile aklımda beni kurcalayan hep bir sorun vardı. Her şey yolunda olmasına rağmen mutlu olmayı başaramıyorum.

Bir de bir söz okumustum: "Mutluluk bir varış noktası değil, yolculuğun kendisidir." Mutlulugu menzil olarak düşünmeyin yani.

Kendime kitap aldım bir saat önce falan yatmadan okumayı düşünüyorum. İzlediğimiz diziler bile mücadele baksanıza nasıl alışmışız, güzel dizi yalnız ben de severdim :)

Genel anlamda benim hayatim bu, sunun surasinda 1 yildir kotu zamanlar geciriyorum onun oncesinde her seyim tamdi. Kendimi dinlemeyi sevmem ama, oturup "gelecekte mutlu olur muyum" demek yerine cikip en sevdigim yemegi yerim, arkadaslarimla bulusurum, sarhos olurum vs. Mutluluk siz gondermediginiz surece gitmez hayatinizdan. O yuzden sevdiginiz seyleri yapin, gunu yasayin, eskimis fikirleri de atin kafanizdan. Durduk yerde niye mutsuz olasiniz ki.

Basliga oyle imrendim ki...

Beynimiz mutlulugu kosullu yasamaya odakli. If, then algoritmasi diyorlar ya buna. Eger şu olursa o zaman mutlu olucam. Ama o anlik bi mutluluk hemen tekrar bir kosul bulmak gerekiyor ki gelecekte bir mutluluk beklentisi oluşturulsun. Ama iste bu bi tatminsizlik getiriyor çunku anı yasamiyoruz ve asil amac huzur olmali o da her durum icin gecerli yani kosula bagli olmadan.

Ayy son şıkkı bende çok istiyooom