Valla keşke kalıcı olsa. Bigün fazla yersem bakmışım 2 kilo almışım. Doğumdan sonra çok Psikolejim bozuldu vücudumun ayarı gitti resmen eskiden Yesemde kilom sabitti şimdi ise diyet yapmazsam o 1 ay uğraşarak verdiğim kiloyu bir günde alıyorumm

Eşim sabah akşam çalışıyor maddi durumumuz iyi değil izin günü bile yapamıyor.. Çok çalıştığı halde borçlar bitmek bilmiyor bıktım artık eve gelen hacizler.. Borçlardan dolayı mahkemelik olması falan üzülüyorum çok. Giderli

kendinizle biraz vakit geçirirseniz iyi gelebilir bu size:)

Siz şanslıymışsınız ne güzel. Benim bir sürü çatlağım var, göbek bel.. bende kilo verdim eskisinden de zayıfladım ama eskisi gibi değil işte.. Saçlar Kaşlar kirpikler bile döküldü. Bir kadın olarak dış görünüşümü özellikle zayıflamayı takıntı haline getirdim ve bu beni yıpratıyor. Sırf dış görünüş olsa iyi dediğiniz gibi gerekli gereksiz her şeyi takıyorum. Kişiliğim zedelendi geçmişte yaşadıklarım yüzünden kendime olan özgüvenim yok kompleksli biriyim resmen. Beceriksiz işe yaramaz hissediyorum kendimi hep öyle söylendiği için hiÇ takdir edilmedim hayatımda hep aşağılandım

tabii ki doktor işe yarar. ayrıca henüz doğumuma 2 hafta var, bilmiyorum vücudum ne olur, ama teyzemin 2 gelini de doğumlarına rağmen gayet taş gibiler :) siz bence şuan çok güzelsiniz ama diğer sıkıntılarınız sizi o kadar etkiliyor ki kendinizi beğenmiyorsunuz, onlardaki eksikliklerinizi başka konularla tamamlamaya çalışıyorsunuz. hem bunu daha sonra düşünürsünüz çünkü şuan minnoşunuz emiyordur diye düşünüyorum. gerekirse 1 yıl daha 60 kg gezin, bebeğinizin sağlığından önemli mi? zaten 47 kg imişsiniz, maaşallah hep önünüze bakın içiniz ferah olsun. maddi sorun herkeste bir dönem oluyor, sağlığınız yerinde ya, buna şükredin. ben de hep çalışarak okumak zorunda kaldım. günde 2 saat uykuyla geçirdiğim haftalar var. ve ne oldu? diplomam şuan türkiyede geçerli değil. tüm çektiklerim boşuna... ama şükretmek lazım. istediğim gibi olmasa da bi işim var bi bebeğim var sağlığım yerinde... bebeğe anneniz bakmaz mı aslında ya siz bir iş bulsanız? hem kafanız dağılır hem maddi sorunlara çözüm... livalinda

Bunun içinde doktora gitmiştim doğum yaptın sen dökülecek yenileri çıkacak diyip göndermişti. Diyetinde etkisi vardır tabii bakalım inş düzelmeye çalışacağım ama kafam sürekli düşünce halinde sürekli. Bir uyurken rahatım hep uyuyasım var I

Mutsuzluk kaynagimizi ilk vücudumuzda arıyoruz biz kadınlar.. Zayıf olsam dünya toz pembe olacak o burun biraz küçük olsa dertler bitecek değil elbet.. ama ilk onlara takiyoruz.. Beynimizden başlamak lazım diyete.. Onu guzellestirmek.. Benim de kilo vermem lazım tabiki mutlu olacağım daha iyi görünüp daha sağlıklı olacağım ama tek derdim bu değil olmamalı da.. Mutlaka yardım alın.. kendiniz ve bebeginiz için..

Bende bilmiyorum dediğim gibi sürekli zayıflamayı diyeti düşünüyorum, yemek yemekten korkuyorum. Kendimi kilolu görüyorum çevremdekiler zayıfsın dese de.. Bu düşüncelerime engel olamıyorum üstelik annemle babam söylemeden önce farkında değildim

Beden sağlığı kadar ruh sağlığı da çok önemliymiş onu anladım v eşimlede konuştum anlattım içimdekileri doktora gideceksin zaten hap kullanırsın diyor, bu kadar takma diyor erkek işte biz kadınlar gibi duygusal değil saçma geliyordur ona muhtemelen

Bu ara kendimi hiç iyi hissetmiyorum, Nankörlük yapıyorum biliyorum 6 aylık bir kızım var sağlıklı Allahıma şükür eşimle de iyiyiz ama sorun ne mi? Nasıl anlatayım bilmiyorum öncelikle kafaya taktığım şey dış görünüşüm. Evlendiğimde 54 kiloydum boyum zaten kısa 1.58 sanırsam, neyse evlendikten sonra 60 kilo oldum. Hiç takıntılı değildim severdim kendimi fakat hamile kaldıktan sonra 75 le doğuma girdim ve ne olduysa ondan sonra oldu Allahım doğumdan sonra bende bir zayıflık takıntısı anlatamam. Doğumdan çıkınca 67 kiloydum hem emzirerek hem diyet yaparak 47 ye indim. Ama kendimi hiç bi şekilde beğenmiyorum zayıfladıkça zayıflamak istiyorum aynaya bakınca şişman görüyorum kendimi.. Hiç bir şey yemiyorum günde 2-3 kere tartıya çıkıyorum aptal gibi.. Son noktayı annemle babam koydu korktular benim için kızım sen anoreksiya olucaksın hasta olucaksın takıntı yaptın bırak diyeti dediler zorla bıraktırdılar. Kendime engel olamıyorum ama gerçekten hiç beğenmiyorum kendimi. Giyinip süslenip makyaj yapasım bile gelmiyor. Kendime kıyafet alaşım gelmiyor.. Ne güzel 47 kilosun diyeceksiniz belki ama öyle değil işte.. Eskiden fiziğim güzeldi bel yoktu göbek yoktu çatlak yoktu. Doğum yaptım ne kadar 47 kilo olsamda 54 Hallerimi arar oldum.. Çocuk doğurmak gerçekten fiZiği değiştiriyor.. Ne kadar zayıflasanız da önce ki fiziğiniz gibi olmuyor.. Size belki dert değil gibi gelebilir ama kafayı yemek üzereyim kilo konusunda hep şişman görüyorum kendimi. Psikiyatriden randevu aldım bir hafta sonraya verdi.. Dayanamadım buraya yazmak istedim. Zaten normal de sayılmam.. Problemliyim Psikolejik olarak bi kaç sene önce Nasıl söyliyim şiddete meyilliydim. Ağzım bozuktu saldırgandım ama çok şükür bunları aştım Eşimle maddi problemlerimiz var. Annemle babam yardımcı olmasa çok zorluk çekeriz.. Annemle babamla aram iyi önceye kıyasla.. Anlatsam roman olur o kadar şey yaşadım ki.. Daha önce de doktora gittim fakat ne yazık ki doktor yanlış tedavi uyguladı, 14 yaşındaydım o Zamanlar 18 yaşından küçüklerin kullanmaması gereken ağır ilaçlar verdi eczacı babamı uyarmasına rağmen babam aldı ilaçları kullandım daha kötü olmuştum o Zaman'lar.. Patavatsız, saldırgan bir insan olmuştum. Bilmiyorum belki bunlar bahane belki ben iyi bir insan değilim ben şımarıkça davranıyorum ama gerçekten kendimi hiç iyi hissetmiyorum.. Emziriyorum doktor ilaç veremez büyük ihtimalle diyor annem.. Gidince bunların hepsini anlatacağım bakalım.. Kızlar var mı benim gibi olan? Çok ama çok sıkıntılı bir lise dönemi geçirdiğimi de eklemek istiyorum.. Kavgacı olduğum için 2 liseden atılmışlığım var, zaten 12 yaşımda babam beni çalışmaya vermişti iş yerinde çok kötü olaylar yaşadım.. Haftalık 20 lira parayla idare etmeye çalışıp WC'leri merdivenleri temizlemek.. Üstüne azar işitip patrondan dayak yemek.. Diğer iş yerlerinde fiziksel olmasa da Psikolejik şiddet gördüm.. Usta- çırak ilişkisi diye söyleyip sürekli hakaretler aşağılamalar.. Uzun oldu okuyanlara teşekkür ediyorum karışık yazmış olabilirim aklım çok dolu.. Daha bir sürü şey var.. Belki beni yargılayabilrisiniz garip bir insan olduğumu düşünebilirsiniz ama her insan aynı değildir karakterim yetişme tarzım farklı.. Küçük yaşta yaşadığım şeylerinde etkisiyle Psikolejim iyi değil bende biliyorum.. Birde Bebek bakmanın yorgunluğu falanda var biliyorum bunları.. Sizce doktor işe yarar mı normale dönebilir miyim? Benim gibi çok kafaya takıpta düzelen var mı? Sağolun her yoruma açığım

Kusma olan bulimia nervosa.

Dogumdan sonra eskisi gibi olunmaz diyrnlre katilmiyorum.11kilo alarak doguma gittim. Kirkim ciktiginda eski kilomdaydim. Catlagim da olmadi. Gobegim de gayet iyi. Hamileyim deyip otuz kilo alinirsa tabi balon gibi sisip sonmeye benzer olay. Dogum sonrasi psikoloji bozuluy bi gercek. Sen zor bi hayat surmussun ustelik. Boyle olman cok normal. Kendini yatistirip rahatlatamiyosan yardim almayi deneyebilirsin. A AklinYolu1

Siz tum bu duygulari yasayip, bunlarla bogusurken, esiniz?

Büyük ihtimalle evet siz söyleyince fark ettim kendimi beğenmediğimden dolayı kuaföre bile gitmiyorum. zaten hep bebekleyim arkadaşlarımla bile dışarda buluşmuyorum hep eve çağırıyorum. Kendimle barışık olmak istiyorum artık kirmizicilek16 Guru Anneler

keşke bebeğim olsa da 100 kilo olsam diyen insanlar var! Bu tamamen senin elinde kendi kendine iyi hissetmeye çalışmalısın gidişatın kötü çünkü ileride ilaç kullanmaya başlarsan daha kötü olacaksın bunu unutma 3nity

yıllardır kıloluyum, kılolu evlendım, kılolu hamıle kaldım vs.. tabıkı cok rahatsızım durumdan, ozellıkle dogumdan sonra bende aman allahım ne yapıcam artık hep böylemı olucam modumdaydım.. sonra amaaaann dedım kılo alınıp verılır, hiçbirsey için bozamam psıkolojımı.. bide benı eşim cocuktan önce cok takıyodu kıloya, ama dogumdan sonra vazgectı benımle ugrasmaktan, çocugumuz olmaz dıye korkuyodum diyor.. her halınle mutlu olmayı bılmelısın once cünkü saglıklısın ve sana baglı bır bebegın var, sorumlulukların var.. iradenle degiştirebilecegin durumlar için hayatını zindana cevirme hayat güzel yaşamak güzel:)

Sorunun kilo degil bence. Temelde yatan sebepler baska. Yardim alman iyi olur. Lahusalik psikolojisi de artirmis eskiden yasadiklarini.

Kilo takıntım haricinde geçmişte ailemle kardeşimle yaşadığımız problemler.. Babamın uzun bir süre işsiz kalıp parasızlık çekmemiz.. Aileden iş yerinden şiddet görüp okul hayatımda kendimi savunma amaçlı hep şiddete başvurmam ve başarısız olamamam, üstelik patronlarım tarafından küçük yaşta hep aşağılanmam kendimi resmen hiç bişey beceremeyen ezik bir insan olarak görmem.. Evlilik hayatım iyi olsada eşimle yaşadığımız maddi sorunlar falan yıprattı beni anlatsam bitmez o yüzden hep susmayı tercih ettim hiç bişey olmamış gibi yapmayı ama olmuyor aklımdan çıkmıyor

Kalorisi düşük yemekleri seç çevrendekiler hasta gbi grnüyorsun diyorsa dikkate al benm yüzüm çökmştü mesela

Kilo takıntım vardı 85 tn 50 düştüm 100 gr alsam günlerce deprsyonda olurdum 7 8 ay böyle geçti ne zamam memlekete gidip tartı evde kalınca ve ben annemin yemekleriyle 55 olunca vazgeçtim çünkü öylede mutluydm tbi yinede 2 kilo verdim o kadar da değil dedm nasıl mutluysan öyle yaşa

Aynaya bakıyorum kendi kendime tamam yeter artık iyisin diyorum kendini sev diyorum 5 dakika sonra yine aynı düşünceler.

Bende dogum yaptım, elbette vucut dogumdan sonra eskı halıne tamamen donemıyor. Spor yapanların bıle dondugune ınanmıyorum gobek kısmı onlarında aksıne baska turlu gozukmeye baslıyor ama bebegın daha kucukmus ılk 1 sene ınsan hamur gıbı oluyor ondan sonra vucut kendını toparlıyor ben 30 kg aldım, hepsınıde gerı verdım. ve zayıfımda ne var bu kadar takılacak anlamadım

Bilmiyorum bende kusma falan yok sadece kendimi şişman hissediyorum ve hep diyet halindeyim.. yavaş yavaş anorexiaya gidiyo herhalde ilerlemeden tedavimi olucam ama beynime söz geçiremiyorum inat ettim resmen A AklinYolu1

Tamm yetrli zaten yavaş verilen kilo daha sağlıklı ve kalıcı olur

Doktor Nasıl bir tedavi uygular bilmiyorum acaba diyetisyene mi yönlendirir doğru beslenmem için yoksa hap tedavisi mi.. Okb mi var acaba diyorum kilo dışında sorunlarımda var çevremde herkes bana sen çok rahatsın hiç bir şeyi kafaya takmıyorsun gibi görünüyorsun derler ama bende tam tersi birisi bir laf etse takarım günlerce aklımdan çıkmaz bebeğime odaklanmaya çalışıyorum iyi bir anne olmak istiyorum ama sürekli mutsuz hissediyorum kendimi annelik çok zormuş bir insan dünyaya getirip onu büyütmek.. Hele ikiz üçüz doğuranlara allah sabır versin ben bir tanesiyle çook zorlanıyorum Psikolejik kaldıramadım sanırım

Yok mu Yardımcı olacak kimse CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

Ben hep dışardan Mutlu görünürdüm hiç bişeyi kafaya takmazdım yada öyle sanıyomuşum.. Çok değiştim takıntılı mutsuz sürekli kötü şeyler düşünen bir insan haline geldim kendi kendimi Mutlu edemiyorum artık yardıma ihtiyacım olduğunu hissediyorum.. aspyn

Doğumdan sonra toparlanma vakit alıyor. Daha 6 aylık bebeğiniz. Tamamen eski hale dönmese ne olur? Azıcık göbeğiniz sarksın bir şey olmaz :) Yardım almak tabiki ise yarar. En azından nasıl davranacaginiza dair yol gösterilir Bu sekilde devam etmeniz bir kaç zaman sonra Bebeğinizle olan iliskinizi de zedeler. Emzirmek önemlidir. Ama psikolojik sağlığı tam olan anneye sahip olmak daha da önemlidir. O yüzden duruma göre bazen doktorlar uygun gördüğünde ilaç tedavisine başlanır. Bu da dünyanın sonu değil.

Doğum sonrası böyle hissetmeniz çok normal, psikiyatri randevularınızı ihmal etmeyin. Şimdilik evdeki tartının yerini değiştirin bakmamaya çalışın, egzersiz videoları izleyin pilates yapın mesela. Diyet yapmayın ama pilatesle vücudunuzu doğumdan önceki hale getirebilirsiniz. Kendinize vakit ayırın biraz, saçınızda değişiklik yapamazsınız muhtemelen emzirdiğinizden dolayı ama kendinize evde farklı şeyler yapın. Küveti doldurup uzun bir banyo yapın, spa müziği falan açın yan taraftan da youtube'dan. Manikür pedikür yapın aklınıza geldikçe, yapmasanız bile kremlenin vs. Kendinizi daha iyi hissedersiniz... E Etabiti

Yetersiz beslenmek saclari doker. Kendinizi bi sevin gerisi gelecek.

Tatlım hastalanırsın, sonra bakanın olmaz!! Ortada minicik de bebeğin var. Umarım bu durumunu aşarsın. Çok iyi olursun

Bebeğin için saçmalama artık. Bu küçük minik zamanlarına dönemezsin tadını çıkar bebekler olumsuzluğu emin ol hissediyor. Artık ergen değilsin herşey kılık kıyafet görsellik değil. Spor yap kıvrımların olsun. Annesin artık bukadar saçma şeylere kafa yormaktansa bebeğinle nasıl iletişim kurarım aşılar hakkında bilgi masajlar Vs araştır. Oda büyüdüğünde annem psikolojik sorunluydu sevgisiz kaldım bu yüzden böyle sorunlarım var demesin. Ben biraz sizi şımarık gördüm anneliğin hakkını ver kendini sev mutlu olki mutlu birey yetistir. Yeni anneler sütüm olmassa diye korkar siz diyetler yapmisiniz. sağlıksız zayiflamayin. Eskiyi de düşünüp durmayın evlisin kocaman kadınsın çocuk gibi şöyle oldu ondan böyleyim diye biseyler in arkasına sığınmayın. Çok bencil gördüm sizi o evlat için yanıp tutusanlar var elinde olanların kıymetini bil. Sağlıklı bir bedenin var bazı insanlarin kolu baçağı yok siz gibi depresif değil. Halinizden memnun olun çok farklı durumda olabilirdiniz.

Haklısınız Allahıma şükür sağlıklı bir evladım var saçmaladığımın bende farkındayım ama engel olamıyorum işte bu düşüncelere bütün gün evde Bebek bakıyorum içim sıkılıyor o yüzden böyle herhalde.. Uğraşacak bir şeyim olsa çalışsam falan düşünmeye fırsatım olmaz ama işte öyle bir imkanım yok şuan için qarden

Aslında bende böyle düşünüyordum kiloyu takmazdım hatta balık etli kadın güzeldir derdim ama doğumdan sonra oldu bende zayıflık takıntısı. Eskiden insanlar derdi zayıfla diye olmaz ben iyiyim böyle derdim şimdi zayıflama diyorlar ben durduramıyorum kendimi Aneroksiya belirtisi midir nedir bilemiyorum bunu fark ettiğim için doktora gitmeye karar verdim zaten ZeytinKek

Haklısınız bebeğim bana Moral oluyor beni Mutlu ediyor anlatamayacağım kadar çok seviyorum onu ama bu sorumluluk ağır geliyor.. Büyüdükçe hareketlendikçe yoruluyorum. Ek gıdaya geçtik şimdi iyice elim ayağıma dolaşıyor.. Annem kardeşime bakıyor daha yaşı küçük 4 yaşında geç oldu biraz.. Bu yüzden bana yardımcı olamıyor. Kv yok zaten görüşmüyoruz

Merhabalar doktora gittim ilaç vermedi emzirdiğim için gerek görmedi ama çok rahatlattı beni sağolsun konuştuk baya. Birdahaki aya randevu yazdı Yeniden inşallah daha iyi olacağım diyeti falan bıraktım kendimle barışık olmaya başladım artık aynaya bakınca beğeniyorum kendimi. Tabii takıntım tamamen geçmiş değil tartıya çıkıyorum ara sıra, bir gün çok yersem ertesi gün dikkat ediyorum falan. m. beauty

n Kesinlikle katılıyorum size. Sanki zayıf olunca güzel olunca kendimi Mutlu hissedicekmişim gibi geliyor zayıflayamadan Mutlu olmicağımı düşünüyorum değilimde zaten aslında çok itici buluyorum kendimi bu yüzden kompleksli bir insan olduğum için

Kendini kilolu görme takıntısı bu. kişi 40 kilo da olsa kendini hep kilolu görür. bir dönem böyleydim 46 kiloya kadar inmiştim. iki bucuk ay once doğum yaptım 80 kiloyla. şu an 68im. boyum 1.56ufak ufak dert yapıyorum bunu kendime ama bebeğime süt olsun diye yiyorum ama içerden içerden rahatsızım.

Sadece kilona yorum yapicam. Bu hastaligin adi anorexia. Acil olarak bir psikologla gorusmen gerekiyor.

Asosyalde değilim aslında konuşkanım kendimi güzel ifade ederim arkadaş çevremde var ama fark ediyorum ki ben çevremdeki insanlara herşeyimi anlatıyor gibi görünüp bir çok şeyi saklamışım içime atmışım.. İçimde bu dertler birikmiş ve ben patlama noktasına gelince şimdilerde fark etmeye başlamışım.. E Etabiti

Canım insan üzülüyor cidden. Doktora gidiyorum iyiyim çok şükür şimdi kilomu hiç takmıyorum yiyip duruyorum giyinip süslenip makyaj yapıp geziyorum :) Sende hiç takma kafana emzirdiğin sürece zayıflarsın Zaten yememezlik yapma halsiz düşersin sadece et balık sebze ye hamur işi Fast food yerine sağlıklı beslen yeter :)

Ne oldu bana bilmiyorum kiloyu hiç takmazdım şimdi hastalık boyutuna geldi. Zayıfladıkça zayıflamak istiyorum.. Eşim tam tersi kilo al diyor ben balık etli severim diyor ama işte ben kendim için istiyorum eşime yada başkasına güzel görünmek için değil.. İnşallah doktor yardımıyla kurtulmak istiyorum kilo takıntımdan günlük hayatımı etkiliyor dediğiniz gibi anoreksiyaya doğru gidiyorum

Ayni boydayiz ayni kiloda evlenmisiz ayni kiloda dogum yapmisiz:) ama ben en fazla 61 e kadar inebildim ramazanda baya kilo aldim su an 64 kikoyum ben ne yapayim o halde evet biraz takiyorum hep diyet karari aliyorum ama devamlilik yok bende vericem insallah ama unutluyum oyle cok da kötü gorunmuyorum yani:) bence hic kafana takacak biseyin yok neden abarttin bu kadar hala anlattigin gibiysen biraz anoreksiya belirtileri gordum sende allah korusun lutfen bebegin icin saglikli olan kilo neyse ona donmeye calis bu kadar sekilci olma eger eşin de sana zayif olman icin baski yapmiyosa ki yapsa da takma sen ideal kilona dönüp onu korumaya calis yeter

47 kiloya güzelsin diyemicem kusura bakma. Çocuk gibisin bence. 16 yaşındaki kardeşim o kiloda.

Kucuklukle ugrasmaktan bunlari dusunmeye nasil firsat buluyosun canim ya ben hamile kaldigimda 60 doguma 80 le girdim iki yasinda kizim ne rejim yapabildim ne baska bisi 67 lerdeyim simdilerde vucutta catlak patlakta oldu ama gozum hic bisi gormuyo nedense normal dogum yaptim zordu o zorlugu atlattim ya bide kizim kolikti 7 ayda hic susmadan aglayan bebek ustune istahsiz yemeyen bi bebekle bugunlere geldik daha yeni gozumu aciyorum ikiuc ayda bi kuafore gidebilirsem ne ala hafta bir ev temizligi aksama yemegimde olursa kendimi sansli hissediyorum... insallah atlatirsin canim nurella34 Gülümse

Evet doğumdan sonra arttı, bebeğime tek bakıyorum hiç yardım edenim yok ek gıdaya geçtik zorlanıyorum :/ livalinda

Mutlaka yardim almaniz gerekli, anladigim kadariyla kilo takintinizin disinda, epey ciddi sorunlariniz var.. bir de uzerine dogum sonrasi depresyonu.. gerekirse emzirmeyi birakin ve ilaclarinizi kullanin. ihmal etmeyin, cok gecmis olsun.

Kızınız zor bir bebekmiş, sizin yerinizde olsam daha çok bunalıma girerdim herhalde, benim kızımdan yana sıkıntım yok aslında sakin bir Bebek zorlandığım bunaldığım oluyor ama benim daha çok kendimle ilgili sıkıntılarım var maalesef

Sizin gibi düşünebilsem bende keşke. Büyük ihtimalle bu zayıflama takıntıma bir arkadaşımında payı oldu.. Hamileyken bana fil gibisin deyip gülmesi falan çok zoruma gitmişti ara sıra böyle espiriler yapardı kirmizibalikgolde Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Doktorum emzirmeyi bırak ilaç tedavisine başla derse mecbur öyle yaparım her ne kadar bebeğimi 2 yaşına kadar emzirmek istesemde. Bu gideceğim doktora evlenmeden önce de gitmiştim zaten tanıyor beni iyi bir doktor. Bir yandan da doktorun ücretini babamın ödemesini de hazmedemiyorum. Evlenmeme rağmen benim ihtiyaçlarımdan tutunda çocuğumun ihtiyaçları, ne bileyim bizim borçları falan babam yardım ediyor sağolsun ama eşime saygım kalmadı. Parası olsa cimri biri değil herşeyi yapar bizim için biliyorum ama Ada'mın parası yok ne yapayım. Yanında olmaya destek olmaya çalışıyorum ama benimde desteğe ihtiyacım var