eşime öfkem de bu yüzden. hadi ben zıvanadan çıktım. al çocukları sakinleşmeme fırsat tanı değil mi? yok o da bağırıyor ya da izliyor sadece. maşallah size, inşallah ben de bağırmayan bir anne olurum

zor yaa... bende yapiyorum bazen... buyuk olan daha 3 yasinda bile degil.. guyya olgunluk bekliyorsun o anda... ama diger bebegin olmasaydi ilk cocuk bebek muamelesi goruyor olacakti.. -ki o da daha cok kucuk bebek yani... hatta onun yasadigi daha zor belkide... tek cocukken ona sormadan etmeden kardes istiyorum diyemeden bi rakip geldi yanina... kolay degil.. kucucuk kafasiyla anlamaya bile vakit olmadi belkide... hersey ilerisi icin onlar icin diye dusunup sabretmek lazim herhalde.. baska yolu yok.. bu bi surec ve hic birsey kolay degil.. heleki cocuk yetistirmek hic degil..

oy oy siz bağırdığınızda nasılda hızlı hızlı atıyordur minik kalpleri çocuklarınzn. nasılda kaygıyla duracak gibi oluyordur küçük yürekleri... kendinize vakit ayırın, bunalmışsınz, dinlenemiyorsunz, dolmuşsunuz bu yüzden çocuklarınz yaptıkları gözünüzde büyüyorda büyüyor. bırakın eşinizi aşınızı, umarsamayın kimseyi, zihninizi boşaltın, kendinize kahve yapın, çocuklarla oyun oynayın, resim yapın, sizde boyayın, dışarı çıkın, çimenlere uzanın, salıncakta sallanın kendinize terapi yapmış olursunz böylece, bırakın çocuklarınızı rahat bırakın onlar yaşayarak öğrenirler, bırakın düşürsün kardeşini sonucunu görsün, böylece tanımaya çalışıyor hayatı, siz üstüne gittikçede hem buna engel oluyor hemde ona ve kendinize zarar veriyorsunz. pedagog adem güneşin arşiv ses kayıtlarını baştan başlayıp dinlemenizi de tavsiye ederim, çocuk neyi neden yapıyor hem çocuklarınz ruhunu tanıyorsunz ve hemde terapi oluyor nasılda genişlediğinizi görüyorsunz ki eşinizde kulak misafiri olduğunda bu bilgilere ondaki değişimleride görmüş olursunz yoksa böyle böyle geçecek zaman bağırıp çağırarak sonra döverek sonra vicdan azabı çekerek öyle büyücekler çocuklar, içlerinde kocaman bir sızıyla, sarsılmış güven duygusuyla hayatı boyunca üstünden atamıyacağı olumsuz hislerle... R

ben çocuklarımın her hareketini normal karşılıyorum zaten. sorun öfkelenmem. onu da aşsam bi. P

valla zor hamile kalan anlar ancak seni.. doktor doktor gezdirmesin Rabbim kimseleri.. o 8 sene kim bilir nasil zor gecmistiki hamile kalmak anne olmak hayal saniyordunuz... eminim hic pisman olmadiniz 2. cocuk icinde... suan biraz daraltsada bu gunler gececek insaAllah.

eşim seviyor diye bol soğanlı patates yemeği, pilav sütlaç yaptım. demez mi ben soğansız severim, patates yemeği soğansız olur. ki soğansız yemek sevmez, her salata yaptığında bir büyük baş soğan doğrar. yemek yapmayı bilse amenna, makarna haşlamayı dahi bilmez. ay çıldırdım, şeytan dedi boğ o anda. bir de inatlaşıyor benimle çocukların yanında. kafamı duvarlara kapılara vurasım geldi. yok bundan sonra sana yemek falan dedim, ne hali varsa görsün. çocuklarla beraber parka gönderdim. hiç güvenmiyorum ama sakinleşmeye çalışıyorum evde. NeverOne

sorsan babasından dert yanar ilgisiz dayakla büyüdük diye. sen nesin diyorum farkın yok benim için. ama umursamıyor. kavun kokusu Buraya reklam

ikinci çocuk deyip soranlar bunları okusun madem zor durumdasın neden 2. çocuk Mutluluki Mucize 1 di şimdi 2 oldu

aralarinda 3 yas olmasi da cok birsey farketmez bence. Kardesimle 2,5 yas aramiz var surekli kavga edip itisiyorduk ve ben buyuk oldugum icin istisnasiz her zaman ben sucluydum. Azari ben isitiyordum, buyuk oldugum icin bana kiziyordu annem ve babam.15 yasima gelene kadar bu durum surdu o anlarda aile cok buyuk ofke duyuyordum, kardesimi benden daha cok sevdiklerini dusunuyordum. Cocuklar ayrimciligi hissetmemeli, annenizden yardim almamaya calisin. Kucuk kardesini itiyor diye bagirmayin sakin olup yaptigin yanlis oldugunu soyleyin.1-2 yil sonra kavga edip birbirlerine vurmaya baslayacaklar siz kavgaya dahil olunca dahada kotu olacak. Cocuklari ayri odalarda sakinlestirip esit ceza vermelisiniz.

hahahah neyse B Began Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Sinirlenince başka odaya geçin,5 dakikada olsa. İse yarıyor sakinlesmekte. Bugün kızım eline pudra kutusunu almış, yatak odama girmiş güzelce boca etmiş heryere ki normalde uslu bir çocuktur ama bugün coşmuş nedense, benimde mutfakta 5 dakika işim vardı, sesi çıkmayınca bir bakıyım dedim, inanın kabus gibiydi yatak örtüsü, yerler, kızımın saçi, üzeri aklınıza gelen her yer bembeyaz pudra, odaya girince kızım büzdü dudağını tabi farkında yaptığının, içten içe delirdim ama ona hiç birşey demedim, yıkadım giydirdim, aldım elime süpürge kova vs temizledim, gittim yanına konuştum, anlattım yaptığının yanlış olduğunu beni çok üzdüğünü, yorduğunu güzelce, özür diledi barıştık. Ben bağırsaydım sadece korkacaktı ve inadıma yapacaktı belkide beni sinirlendirmek için. 28 aylık bebeginiz artık konuştuklarınızı anlıyordur, sakinleşince güzelce konuşmaya çalışın, bağırmak hiç bir işe yaramaz. Dikkat çekmek için daha fazlasını yapabilir belkide kardeşi olduğu için. Çok zor iki bebekle biliyorum ama sakin olmanız gerek. Allah kolaylık versin.

8 yıl bekleyip de olmayınca, 2. için de bir 8 sene lazım herhalde diye düşünürken hamile kalmışım.

Büyük 2 yaş sendromu geçiriyor. Kardeş gelmiş onun travmasını yaşıyor. Kardeşine yaptıklarını normal kabul etmekten başka çareniz yok. Siz bağırarak onları korkutuyorsunuz ve güven duygularını zedeliyorsunuz. Çocuklar anne ya da babayı rol alıyorlar. Nasıl çocuklarınız olmasını istiyorsanız öyle davranacaksınız..

türkler kadar hayatı çocuk görenler yok bizde ben şuna inanırım mutlu anne=mutlu çocuk adam asgari ücreli kendi karnının zor doyuruyor 3 tane çocuk sonra kadın çocuklarına dayanamıyor 3 tane çocuk biri yazdmış kafasını sıkıştırdı 2. hamile deiye yazık o çocuklara B Began Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Bagirmak insani kotu anne yapmaz elbette ama 'bagirmayan anne olmaz, bagirmiyorum diyene inanmam' iddiali sozler. Gercekten oluyor bagirmayan anne ornek olarak kendi annemi verebilirim. Ben annemin bize sesini yukselttigini hic hatirlamiyorum. Ben de anneyim ve her konuda cok sakin mizacliyim. Sinirlenmem, sesimi yukseltmem. Esimle bile hic yuksek sesle kavga etmeyiz. Ben seslerin hic yukselmedigi bir evde buyudum ve yuksek sese tahammulum yok. Bu sebeple kizima hic sesimi yukseltmedim umarim da boyle devam eder. Cok zorlarsa beni derin derin nefes aliyorum ve dikkatimi tek noktaya odakliyorum kisa sureli. Mesela duvar saatine. Odak noktaniz degisince sakinlestiginizi fark edersiniz. Ya da baska odaya geciyorum 10-20-30 artik ne zaman rahatlarsam sayiyorum, sakinlesmeden yanina donmuyorum. Simdilik boyle idare ediyoruz.

Konuyu dine veya siyasete getirmeyin rica ediyorum...

İnsansınız, mümkün değil. Yeter ki benim olmaz olasıca komşum gibi çocuğunuza "Allah belanı versin" diye haykırmayın, elindekini bırak derken bile apartmanı, sokağı inletmeyin. İçinizden sayı saymak gerçekten işe yarıyor. Olmadı yastığa gömün başınızı ve çığlık atın.

İşte normal karşılasanız öfkelenmezsiniz..

canım ALLAH YARDIMCIN OLSUN AL BENDEDE OKADAR YORGUNUM DER ILGILENMEZ, ALLAHTAN BENM KAYINVALIDEM ILGILI AMA BAGIRMA GÜZELLİKLE ANLAT YAVRULARINA ONLAR ŞUAN IYIYI KOTUYU AYIRT EDEMEZ KENDILERININ FARKINA VARMAYA BASLIYOR ÖPEREK ANLAT SEV SENIN SİNİRLERN YIPRANMIS ÇOÇUKTAN ÇIKARIYORSUN HER SORUMLULUK KADINDA ÇOK HAKLISIN

bi yandan yas farki ne kadar az o kadar iyi benim pisman oldugum zamanlar oldu, olmadi degil... keske yas araliklari 1 yas olsaydi filan dedim... hatta hemen hamile kalsaydim filan dedim... simdi aralarinda 1 yas olurdu ne guzel olurdu belkide... ama tabiiki zorluguda olacakti... ilkinin acemiligi cikmadan digerine hamile kalmak kolay degil.. birde zaten tedaviyle oldu ikiside cok sukur. yas araligi ne kadar kucuk olursa o kadar cabuk alisirlar birbirlerine.. mesela 6-7 yasindaki tek cocugun kardesi olursa cok daha zor alisir.. cunku muhtemelen bir kac yil sonra bu zamanlari hatirlamayacaklar bile ve birbirlerine adapte olmus olacaklar... halbuki 7 yasindaki cocuk herseyi hatirlar ilerki donemlerdede daha cok psikolojik olarak etkilenir... kucuk yas araligi ilk iki cocuk icin onemli bence... zorlugunuda unutmamali tabii..

Valla daha geçen hafta gorumcemi 1.5 yaşındaki cocugunun kafasını sıkarken gördüm sinirden. Çocuk durmuyor diye. Ustelik bunu yapan insan yine 9 aylik hamile. Böyle örnekler cok B Began Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

afrika sıcakları bir geçse yine çıkacağım parka çocuklarla. ama dehşet sıcak. kocama diyorum sinirliyken sus, sakinleşince konuşalım, adam anlamıyor ki. B Began Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

inşallah canım. herkes evlat başka diyor. Rabbim hayırlısını versin

ahhh canım yaaa çok iyui anlıyorum seni ben de bağırıyrum 26 aylık kzııma bende çalıştığım yorgun olduığum içim eşim yardımcı olur ama yetmiyor işim hiç bitmiyor bende kızımla oturup oyunlar oynmak istiyorum sadece sarılıp onu öpüp koklamak istiyorum kızınca korkuyor ve oda bana öyle tepki veriyor çünkü çocuk gördüğünü yapıyor hatta kaş çatıyor demekki kuzuma çok kaş çatıyorum sonra sarılıp öpüşüyoruz ama olan oluyor bağırmak çözüm değil bir söylüorum yok iki söylüyorum yok çocuk bu anlamıyor ki ben mutfağı topalrken ayağımın dibinde hemen sandayeyi atıp yanıma çıkıyor sularla oynuyor yemek sularını yere her yere saçıyor ama kızım böyle yapma bebeğim şöyle yapma desen nafile zaten çocuğun bu şekil davranması normal çok fazla kısıtlamak normal değil ama yok yetişemiyorum yetişemedikçe geriliyorum

Ikisinide nasıl emzirebiliyorsunuz maşallah size, muhtemelen büyük kızınızı kötü hissetmesin diye kesmiyorsunuz sütten ama 28aylık olmuş artık yavaş yavaş başlasaniz mı acaba? O süreçte zor Allah kolaylık versin. Çok ama ćok haklısınız eminim yıpranıyorsunuz ama inanın o vicdan azabını çekmektense sakin kalabilmeye çalışmak daha az zarar verir size. Büyük kızınızla konuşarak sen ablasın, sen kocaman oldun, kardeşinin bezini getirirmisin beraber temizleyelim altını vb telkinlerde bulunmak işe yararmı acaba? Hani daha fazla sahiplenebilir belki, daha farklı bir gözle bakabilir kardeşine diye düşündüm ama tabi belkide uyguluyorsunuz bunu zaten bilemedim. Allah kolaylık versin

Öyle cnm gerçekten zor benim de eylül de ucu dolduracak bi kızım var çoook yaramaz daha doğrusu çok hareketli ve bebekligin sen beri geçmeyen uyku sorunumuz vardır bende öyle bagiriyorum kızıyorum bu sefer vicdan azabı çekiyorum. annelik cok zor eşinde yardimci ama. ne kadar olabilir kii hele bi de ben yorgunum dediğim de ne yaptın demesi daha dq çıldırtiyo ama çocuğa baktımi da beni mahvetti sana bişi yapmıyo dedimi allah başımdan kaynar sular dökülüyor GelenKutusu Mutlu ve 2 çocuklu bir bekar... Üyelik

Bu saat oldu 2den beri uyanığız ben be yapıyım.. yashikayesi

Ben de bağırıyorum arada, öyle yer gök inlemiyo ama kızdığım oluyo sonra öpüşüp koklaşıyoruz telafi etmeye çalışıyorum senin bide 2 tane, yaşları yakın, destek olan yok, zor keten prenses

ee yani? N Nfrtettti

benim de kastettiğim buydu esasında. ha dayak ha bağırmak. farkı yok. vicdan azabımın kaynağı bu. B Began Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

hepiniz haklısınız hanımlar. bunları ben de biliyorum. eskiden çocuğu dayakla terbiye etmek normaldi diye annemlere geçmişe yönelik kırgınlık dahi duyuyorum. Annem bağırma deyince sen bizi dövüyordun bile diyorum, herkesin beni anlamak yerine eleştirmesi canımı sıkıyor. ben zaten hatamın farkındayım, sebeplerim ortada. inşallah daha sabırlı olacağım.

Çok zor ya. İnan çok üzüldüm. Peki kızını yarım gün kreşe gönderme imkanın olmazmı? Oyun grubu yada sabahtan öğleye kadar gidebileceği, biraz sosyalleşir, arkadaş edinir, seninde yükün hafifler biraz. B Began Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

İkinci çocuk için erken davranmışsınız. İkiside çok küçük ve ilgiye ihtiyaçları olduğu yaştalar. Biraz sakin olun. kavun kokusu Buraya reklam

Yavrularina bak ne kadar kucuk ve acizler bagirman hicbir seyi degistirmez canim. Kizinin kardisina otur ve goz temasi kurarak kararli bi sekilde yaptiginin yanlis oldugunu anlat canim. Cocuklarin cok kucuk daha bunalman gayet normal.

gerginsin yardım alman lazım vs denmiş ama kızcağız çok yalnız bırakılmış kimseden destek yok şuan evlatlarının en hareketli ve laftan anlamadıkları dönem.. ama GEÇECEK geçincede rahata ereceksin grill... benimde çocuklarımın arasında 3 yaş var ve bende çok yalnızdım eşim yardımcı oluyordu ama yoğun çalışıyordu.. annelerdende fayda yok.. şuan küçük 3 buçuk büyükte altıbuçuk yaşında. oyun arakadaşı aramıyorlar beraber oynuyorlar tek sıkıntı şuan zaman zaman alevlenen kıskançlık. ben küçüğüm 2 yaşındayken işe geri döndüm ve inanılmaz rahatladım çünkü evde bunaldığım içinde onlara kaliteli annelik yapamadığım zamanlar oluyordu. şimdi daha iyi vakit geçiriyoruz.. senin yavrularında hep böyle kalmayacak sonuçta eninde sonunda büyüyecekler inşallah.. kreşe beraber gidecekler çok değil 2-3 sene sonra.. kendine olumlu telkinlerde bulun sabırlı olmayla ilgili sen hırçın yaklaşırsan onlarda hırçınlaşır sende ne görürse o şekilde tepki verir. çocuk eğitimiyle ilgili kitaplar okuyabilirsin motive olursun hem

bu büyükler nasıl yapmış yani eski insanlar? 9 tane çocuk doğururlarmış tarlada çalışırlarmış sonra gelip evin işi kocaları tabi çocuğa bakmazmış zaten eski insanlar da kocasından çocuğa bakmasını beklemezmiş herkez '' görevini '' bilirmiş, insanlar yaşam değişti artık şimdi kk daki kadınların %100 ı eşinin ev işlerinde yardım etmemesi ya da çocuğa bakmaması kosunda dert yanıyor ve bunları eşinden bekliyor bu kafa yani eskikafa değişmediği sürece durum düzelmez ve bu kafa da kaç nesil sonra değişecek? geçen gün bizim bi komsumuz konuşuyordu duydum ben de bu komşumuz oğlunu evlendirdi şimdi gelini doğum yaptı gelin dıyormuş eşine '' ben yoruldum biraz da sen bak '' diye komşumuz küplere binmiş şekilde anlatıyor '' biz de çocuk yaptık biz de çocuk baktık bir kere kocama demedim sen bak diye '' falan dıyor yanı düşünün bir kadın bu şekilde konusuyor eski kadınlar kabullenmişler çocuga bakmıyor ilgilenmiyor diye eşlerine söylenmemişler bu yüzden evlerinde kavga huzursuzluk çıkmamış ya da çocuğa balmaktan bunaldım evden dısarı cıkamıyorum deyıp bunalıma girmemişler ve ağlamamışlar bizde mi var kabahat yoksa süregelen bu düzende mi bilemedim bu arada ben de bu yüzden cok bunalımlara gırdım esımle kavga da ettım yanlıs anlasılmasın ılk mesaj benım hatta

oğluma her bağırdığımda bir köşeye bir lira atsaydım şimdi zengindim size öyle söyleyim. çünkü şöyle oluyor; "bebeğim tırmanma oraya. oğlum düşeceksin yapma. hayır diyorum! X HEMEN İN ORDAN!!!!" o kadar dert stres içinde her zaman sabırlı olamıyoruz. bazen kendimi sakin kalacağım diye zorlayıp farklı stratejiler deniyorum ama olmuyor... U

merhaba benimde kızım 39 aylık oğluşumda 8,5 aylık. oğlum ilk doğduğu zamanlar bizde çok sıkıntı çektik oğlumda kolik gaz sancısı vardı ve ne gece ne gündüz ağlamaktan uyumuyordu, sabahlara kadar eşimle oğlumu battaniyede sallamaktan ikimizdede ne hal kalıyordu ne de sinir, e kızımda ufak bizim sevgimize ilgimize ihtiyacı var ve oğlumun ağlamaları bitmediği için ilgilenemedik kızımızla.5 ay annenne bizleydi ve kızımla hep annem ilgilendi ve kızıma zaman ayıramamanın üzüntüsünü çektim hep 6. aya kadar. neyseki 6 aylıkken oğlumun koliği bitti ve normale döndü yaşantımız, o dönem sinirlerimiz çok gergindi ve ister istemez yıprandık yıprattık. neyseki geçti o dönem... kızımda kardeşiyle oynarken severken dozunu ve ayarını kaçırıyor kimi zaman ilgi çekmek adına kimi zamansa bebeğinde kendisi gibi oynayabileceğini düşündüğü için.. biraz sabır geçecektir sizinde bu döneminiz, büyük olan çocuğunuzda daha çok küçük sevginize şevkatinize ihtiyacı var, biz birimiz küçükle ilgilenirken diğeri öbür çocukla ilgileniyor sonrada değişiyoruz. o dönem ekmek almaya gidip nefes almak bile bana çok iyi gelirdi, biraz kendinizle kalıp rahatlamaya ihtiyacınız var,,, gözlerinizin içine bakıp sevgi ve ilgi bekleyen iki minik çocuk var yemekleri dışında bırakın işi gücü onlarla oynayın gülün. bende öyle yapıyorum inan. ikiside çok ufak ve tek başına bırakıp asla iş yapmam anca hafta sonu eşim evdeyken, hafta içi yemeğimiz meyvemiz ve keyfimiz...

Insanlık hali, herkesin zor zamanları olur. Hiç bağırmamak bence mümkün değil. Iyi anne olmak da hiç bagirmamak da gizli değil zaten. Ama şunu unutmayın sakin bir tutumla büyüyen çocuk sakin olmayı öğrenir. Bagirmalarla büyüyen çocuk bağırmayı öğrenir. Elinizden geldiğince sakin kalmaya çalışın. Güzellikten anlamayan çocuğa bağırmak yerine hatasını anlayacağı cezalar verin.. istediği bir şeyden mahrum etmek gibi..

büyük kızım 1 yaşına girince kendi bıraktı memeyi. hamilelikte karnım büyüdükçe, kardeş geliyor dedikçe yeniden emmek istedi. ki sütüm kesilmişti bile. renksiz bir sıvı akıyordu sadece. o neydi bilmiyorum. kelimelerimizi taklit ederdi, onu bıraktı. bazen kardeşi için bir şeyler talep ediyorum ama genelde reddediyor, iyi günündeyse kardeşiyle paylaşım içinde ama bazen bakıyorum elindekileri zorla alıyor, kulağının dibinde çığlık atıyor, küçük de çığlıklarla karşılık veriyor. sonra beraber bağıra çağıra ağlıyorlar. biri memede, biri ayakta uyuyor. bazen birini babaya veriyorum, ikisi de ağlayarak bana geliyor. bildiğim kadarını yapıyorum ama işe yaramıyor. demek ki çocuk da olsa insanlarla uğraşmak gerçekten yıpratıyor sinirleri. buna da şükür ne diyeyim. onlar sağlıklı mutlu olsun yeter ki. U

sürpriz oldu. sakin olmayı istiyorum ah başarabilsem. sakinliğim kısa sürüyor.

Aynen!! Benden baska kimse görmüyordu hahay süper ne korkuyordum eve gitmeye Bende arada anneme bi cimcik atiom masa altinda hahaha onuda cok yapardi Hic birini kötü ani oldugunu düsünmüyorum... Hatta anneme okudum size yazdiklarimizi: " ne zaman? " diye sordu

Hintli bir ermiş öğrencileri ile gezinirken Ganj nehri kenarında birbirlerine öfke içinde bağıran bir aile görmüş. Öğrencilerine dönüp "insanlar neden birbirlerine öfke ile bağırırlar?" diye sormuş. Öğrencilerden biri "çünkü sükunetimizi kaybederiz" deyince ermiş "ama öfkelendiğimiz insan yanı başımızdayken neden bağırırız? O kişiye söylemek istediklerimizi daha alçak bir ses tonu ile de aktarabilecekken niye bağırırız? " diye tekrar sormuş. Öğrencilerden ses çıkmayınca anlatmaya başlamış: "İki insan birbirine öfkelendiği zaman, kalpleri birbirinden uzaklaşır. Bu uzak mesafeden birbirlerinin kalplerine seslerini duyurabilmek için bağırmak zorunda kalırlar. Ne kadar çok öfkelenirlerse, arada açılan mesafeyi kapatabilmek için o kadar çok bağırmaları gerekir." "Peki, iki insan birbirini sevdiğinde ne olur? Birbirlerine bağırmak yerine sakince konuşurlar, çünkü kalpleri birbirine yakındır, arada mesafe ya yoktur ya da çok azdır. Peki, iki insan birbirini daha da fazla severse ne olur? Artık konuşmazlar, sadece fısıldaşırlar çünkü kalpleri birbirlerine daha da yakınlaşmıştır. Artık bir süre sonra konuşmalarına bile gerek kalmaz, sadece birbirlerine bakmaları yeterli olur. İşte birbirini gerçek anlamda seven iki insanın yakınlığı böyle bir şeydir. " Ben bu hikayeyi okudugumdan beri, sevdiklerime bagirmamak için kendimi tutuyorum hep. Belki size de faydası olur. Ayrıca benim annem hiç bagirmazdi bana, yeni nesil annelerin daha tahammülsüz olduğunu düşünüyorum.

konu sahibi geçen sene süper dadı diye bir program vardı tv de. izlediniz mi bilmiyorum. internetten o programı izlerseniz faydalı olacağını düşünüyorum. oradan birşeyler öğrenebilirsiniz. bence çok başarılı Serencam83 ÖMRÜMÜN

Niye vicdan azabı yaşıyorsun ki, anne dediğin bağırır. Benimki de hep bağırırdı, hep cırlardı yani aşağı mahalleden duyulurdu. Bağırmayan anne var mıdır şu dünyada bilmiyorum, bağırmanın bi zararı varsa da biz görmedik, hepimiz gayet normal, zeki çocuklardık yani. Benimki terlik atmazdı da bi bağırması zaten 10 terlik gücündeydi.

Gözlerinizi kapatıp düşünün.. Yemek tuzlu olduğu için eşiniz size bağırsa Kazayla elinizden bardağı düşürüp kırınca anneniz size bağırsa Apartman kapısını biraz sert kapattınız diye yönetici size bağırsa Balkonda telefonla konuşup gürültü yaptığınızı söyleyen komşu size bağırsa Ona surat yapmadığınız halde surat astığınızı iddia eden kayınvalideniz size bağırsa Sizden su isteyen eşiniz suyu 15 saniye geç getirdiniz diye size bağırsa NE HİSSEDERDİNİZ bir düşünün. Bir çocuk eline tabanca alıp birini vursa hapse mi atılıyor? Neden atılmıyor sizce? Çünkü cezai ehliyeti yok. Bu ne demek? Yaptıklarını isteyerek, bilinçli ve sonucunu düşünerek yapmıyor. 28 aylık kızınız kardeşini itecek ve düşürecek, çünkü sonucunu bilmiyor. Onun canı yanar diye düşünemiyor. Lütfen olaylara bu açıdan bakın. Büyük kızınızın dikkatini başka yönlere çekmeye çalışın. Onunla zaman geçirin. Ev işlerini, yemek işini biraz ikinci plana atın. Kimse size madalya vermiyor ev tertemiz diye. Bırakın biraz dağınık kalsın. Çocuklarınızla top oynayın evde. Balon şişirin, onunla oynayın. Siz de eğlenin ve eğlendiğinizi çocuklarınıza hissettirin. Anneniz konusunda diyebileceğim bir şey yok. Mümkünse ondan yardım almadan yaşamaya çalışın. Tek çeşit yemek yiyin. Kendi başınıza kalınca kendi düzeninizi de kuracaksınız eminim. Kolay gelsin.

ikisi de 8 yıllık evlilik sonrası sürpriz oldu. ben de bu kadar sık beklemiyordum. 8 yıldan sonra oldu ama iyi ki varlar. zorluğu çok fazla ama her şeye değerler. Alweer

Durun ve gulumseyin, durum ne olursa olsun derin bir nefes alin 5 saniye tutun ve birakin, bu esnada yalandan da olsa gulumseyin, goreceksiniz cocuklariniz da gulumseyecek ve butun ofkeniz gidecek. Onlar cocuk, o kadar aciz, gucsuz ve bize muhtaclar ki, bizim anlik ofke krizlerimiz onlarin kucuk dunyasinda derin izler birakiyor. Ustelik daha da hircinlasmalarina neden oluyor. Ben yapi olarak sakin biraz da kucuk seyleri ciddiye almayan bir tipim, kizima 3.5 senede 5 kere bagirmamisimdir. Esim de aslinda sakindir ama bazen zivanadan cikip sertce kızıyor. Sonuc ne biliyor musunuz, kizim benimleyken hep sakin, kedi gibi, esimleyken ise simarik ve agresif bir cocuk. Bizim davranislarimiz onlara direk yansiyor cunku, hem kendi huzurunuz hem onlarin huzuru icin biraz ofke kontrol yontemleri uzerine calisin, mutlaka size en uygun yontemi bulacaksiniz. Bir de "mahallenin en mutlu yumurcagi" ni mutlaka okuyun. Benim cocuklara bakis acimi degistirdi.

O zaman bu "adami" niye 1 degil, 2 defa baba yapiyorsun? Cocuklar kücük, fakat herseyi anliyorlar. Sorununa gelirsek, biraz pedagoji üzerine kitap okumani tavsiye ederim. Ilk basta cocuk uyarilir, o hareket neden yapilmaz diye anlatilir. Baktin tekrar yapiyor, bagirmadan ama kizgin bir sekilde bir daha denediginde cezasi atiyorum 3 dakika diger odada yalniz durmak oldugunu söyle, ve bunu harbidende yap. Cocuk yaptigi seylerin bir bedeli oldugunu ögrensin. Ayni zamanda iyi birsey yaptiginda güzel sözler ile "aferin kizimaa" ödüllendir. kavun kokusu Buraya reklam

2 bebeğinede acıdım.. Annen haklı büyk kızına abla gbii dawranmasını bekleme. O dha çok küçük. İkiz olduklarını varsay ve iki bebeğininde aklı yetmediğini aklından çıkarma. Eşinlede konuş bu konuyu. Bağırasın gelince diğer odaya çağır. Zmnla bu alışkanlık olur bebişlern yanında tartışmazsınız.

İki kardeş arasında çıkan sıkıntıda buyuğe bağırmanız kotu uyarın ama bağırmayın Öfke bence öğrenilen bir davranış biçimi kızınızın bunu öğrenmesine önderlik etmeyin Kızınızın kardeşinin bakımına tabiki sizin kontrolünüzde yardım etmesine izin verin onunla bir tık daha fazla ilgilenin sorunlarınızın büyük kısmı çözüm bulur böylece Eşinize annenize kızıp hırsınızı çoçuklardan çıkarıyorsunuz gibi Mutlu ve sakin anne mutlu ve sakin çocuklar Gece yatmadan melisa çayı için ertesi gün daha rahat etmenizi sağlar Z

Kızlar vicdan azabı yaşıyorum kızlarıma her bağırdığımda. Sabrım yetersiz kalıyor artık, eşimle, annemle en ufak bir şeyde tartışmaya başlıyoruz. Mesela 28 aylık kızım yeni yeni adım atan 10 aylık kardeşini itip düşürüyor, sakince uyarıyorum, tekrarlayınca evi çınlatacak kadar yüksek sesle bağırıyorum bir anda. Haliyle ikisi de korkudan ağlıyor. Eşimle de onların önünde tartışıyoruz, sus dedikçe susmuyor adam, daha da öfkeleniyorum. Annem zaten evlat ayıran biri, şimdi de torun ayırd ediyor, küçüğü ağlatacağım, büyük ondan önde diyor hep. İkisi de evladım sakın öyle bir şey yapma diyorum, inatlaşıyor, öfkem kabarıyor. Çalışmıyorum, yardımcı için imkanım yok, annem yardımcı olamaz, zaten iki çocukla bırakıp hava alamam hem çocuklar bensiz durmuyor, wc ye gitsem ağlıyorlar peşimden, baba da hep yorgun uykusuz olduğunu iddia edip yardımcı olmuyor. İşe yarayacak önerilere açığım

Bağırdıkça çocukların arsızlaştığını düşünürüm, düşünsenize siz bağırıyorsunuz ama ardından vicdan azabıyla öpüp kokluyorsunuz ne yanlış ne doğru çocuk anlayamaz durumu. Çocuğum yok ama okul öncesi öğretmeniyim şöyle örneklendireyim; çocuklar neler yapmıyorlar ki ;bende içimden 10 à kadar sayıp sonra sakince gel konuşalım diyorum gözlerine bakıp anlatıyorum bir süre sonra aynı uyarılarla o davranış tekrarlanmıyor ve sınıfımızın kurallarını sık sık beraber hatırlıyoruz hatta kendileri kural oluşturuyorlar daha etkili. Sizin kızınızda aslında daha bebek sayılır yavrum ama yinede anlar sizi. balperisi

adem güneş kitaplarını okumak ve programlarını dinlemek sizi rahatlatacaktır bir de pam leo nun çocuklarınızla el ele ebevyenlik kitabı szi daha sakin yapacaktır eminim... rabbim sukunet nasip etsin... sorunnuzun cevabına gelince... evet mümkün ama bunun için emek harcamak gerekiyor. adım adım sukunete ilermek lazım. bunu eskiden gergin ama şimdi oldukça sakin iki çocuk annesi biri olarak söylüyorum. bir işi bir kişi başarmışsa herkes başarır:) kendinize sıkça onların daha çocuk olduğunu hatırlatın... ve sizi her kızdıran davranışları bir ihtiyacı olduğunu gösteriyor. siz o ihtiyacı okumayı öğrenirseniz, ağlamaları da öfkesi de nimet gelecek eminim gözünüze... ve elinizi küçücük kalplerine götürün sinirlendiğinizde... hem rahatlatır hem de henüz pıt pıt atan kalpleri, sizi kendinize getirir...

Peygamberimizin kendisini taşlayan toplumlar için bile duyduğu sonsuz merhamet sonrası söylediği şey gelsin aklına" allahım onlar bilmiyorlar, bilselerdi yapmazlardı, sen onları affet" insan merhametle yetiştirilir canım benim. Hepimiz bağırıyoruz. Kendini paralama. Haklısın bu kadar bunalmakta. Yeterki durman gereken noktaları bil. O anda bu söz gelsin aklına. Bilmiyor ki. Çocuk işte...

yok ben sadece bağırıyorum, şükür o kadar çıldırmadım. bağırmayı da bırakırsam daha iyi bir anne olacağım inşallah. N Nfrtettti

onları beklediğin yıllardaki özlemini sık sık anımsa canım. doğru hareket etmek zorunda değiller, bilmiyorlar. kıskanması normal. merak etme küçük o şartlarda daha güçlü oluyor. zarar verecek boyutta olmadıktan sonra sakince illgisini başka şeye çek. pekiştirdikçe daha fazla yapar. ben ikinci çocuğum doğmadan kahraman abla hikayesi anlatırdım kızıma. senin büyük anlar. hep kardeşini kurtaran, yardım eden abla hikayesi dinlemeli. küçüğün eline de ablasının ilgisini çekmeyecek oyuncaklar ver. bazı şeylerle uzun süre meşgul olabiliyorlar. büyüğe kendine ait olduğunu söyleyeceğin bir köşe hazırla. küçüğün çıkıp rahatsız edemeyeceği. burası güzel kızımın evi vs. gibi ballandırarak göster. sonra küçükle ona oturmaya gidin. ya da küçük uyurken beraber oynayın. göğsüne yatırıp sakinleşeceği bir şarkı söyleyebilirsin. senin için birtane, değerli, tatlı vs. olduğunu dile getirebilirsin. biricikliğini vurgulanmasını bekler çocuklar. evde çocukları meşgul edecek çok oyuncak ve yöntem var. en kolayına gideni temin edip rahatlamalarını sağlayabilirsin.

işte bende çocuk yapıp bunları yaşamaktan korkuyorum Allah yardımcınız olsun

araştırdım bana yakın olanlar çok pahalı. kaldım iki arada bir derede yani.

işte uykusuzluk da mutsuz yapıyor insanı... anlamazlar kendileri yaşamadıkça...

Offf icimden birses tiklama basliga okuma dedi ama tutamadim kendimi okudum. Icim daraldi. Suan o kadar cok planlar yapiyorum ki gunluk rutinimi bile ayarladim bebegim geldiktwn sonrasi icin. Ama bu tarz seyler okuyunca. Kalbim sikisiyor biz de mi boyle olacagiz diyorum. Esim simdilik cok hevesli bebek icin. Surekli konusuyor oksuyor gobegimi. Cevremizdeki yakin arkadaslarimiz yeni dogum yaptilar. Hasaneye eve ziyarete gittigimizde falan benden daha ilili bebeklerle surekli sorular soruyor ama hep okdugum konulrda eskiden boyle degildi so radan oldu diyenleri gordukce daha da korkuyorum. B Began Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Cocuklarla bu yasta sakin konusmak cok önemli, kizini karsina alip sakince defalarca gerekirse günlerce yaptiginin yanlis oldugunu anlatmalisin.. Bagirarak cocuga bisey anlatamazsin..

hahaha evet zaten sesleri cikmiyorsa korkun onlardan birde aslinda bagirmak gercekten cozum degil o an dusunmemiz lazim... cunku gene ortaligi biz temizliyoruz gene biz yani.. degisen bir durum yok.. cocuk bu merak edecek karistiracak, ortaligi halledecekte... ama iste.. öfke geliyor göz karariyor..

hepsini düşünüyorum inanın, bağırana misliyle cevabını veririm ama evladım bana cevap veremez, daha süt kuzusu o. offf yavrularım benim. o kadar mahcubum ki onlara karşı. Akasya Saçmalamayın! Üyelik

Anne olmadigim için henüz size ne desem bilemedim ama tek verebılecegım tavsiye lütfen kimse cocuguna yolun ortasinda bagirmasin veya siddet uygulamasin. Tabi hiçbi yerde yapmasın o ayrı da. Yolda falan bazen öyle bayanlar görüyorum kadın öyle bagiriyor ki ben korkuyorum sonra da bu cocuk çok huysuz mutsuz diye şikayet ediyorlar. Vallahi öyle kadınları görünce Allahım sen böyle insanları bir daha anne etme djye dua ediyorum ne yalan söyliyim sırf çocuklara üzüldügümden. Sizin için yazmadım bunu genel olarak yazdım lütfen ustunuze alinmayin

amin canım.

Bizim ust komsumuzda boyle buyuk cocugu onun 3 4 yasinda ufaklikta orumcekte daha. Orumcekten atiyor cocugu ayagiyla ittiriyor kadinda bagiriyor cunku cocuk anlamiyor yani kiskandigi icin ama o komsumuzda sonra opuyor seviyor hepsini :) Ufaklikta bas bas agliyor sonra buyuk tam bi canavarlar Bence icinizden ya sabir ya sabir cekin :) lilipit

Peş peşe iki çocuk çok zor kendimden biliyorum. Büyük olana büyümüş muamelesi yapıyoruz ama o da daha bebek. Ben artık doğruca odalarına yolluyorum. Seninkilerden büyük oldukları için Düşünme Fırsatı veriyorum onlara. Sonra onlar benden ben onlardan özür diliyorum sarılıyoruz. Yine de hiç bağırmıyorum diyemem

Ya evet bir de "abartıyorsun kavun kokusu" demez mi... Ne abartması, o misafirlik hiç bitmesin, eve hiç dönmeyelim isterdim; eve kadar siniri geçecek mi unutacak mı belli değil Cimcik yemedim hiç, ama o gözler yeterdi. Bir de teyzelerim, malum anne yarısı, kendi annem yetmiyor gibi onların da lazerli gözlerine maruz kalırdım. Dipçe: Konu geyiğe dönmesin diye buraya yazmayıp özel mesaj atacaktım ama profilinizde bulamadım, belki sadece listenizdekiler gönderebiliyordur.

oğlum ikinci sınıfa geçtiğinde kızım bir yaşındaydı. Öğretmen oğlumu dikkatini toplayamadığı için rehber öğretmene yolladı. rehber öğrtmen hayatımızda neyin değiştiğini sorduğunda kızımın yürümeye ve konuşmaya başladığını söyledim. bana şöyle bir açıklamada bulundu; siz eşinizi çok seviyorsunuz adamın bütün ilgisi sizin üzerinizde sonra birgun sarışın sizden daha genç ilgi çekici birini getirip seni seviyorum ama onuda seviyorum ve bizimle yaşayacak dese napardınız. oğlunız şuan bu psikolojinin içinde demişti. nne baba olmak bizim seçimimiz zor ama sabırlı olmak zorundayız büyüdükçe zaten ne sabır kalıyo ne bişey sorunlar farklılaşıyor onların sizin sevginize ilginize muhtaç olduğunu düşünürseniz daha kolay başa çıkarsınız sanki Allah sabır versin fahri konsolos Ben giderim adım kalır mı acaba :) tek ayak

evlat bambaşka. yalnız benim gibi yapmayın araları en azından 3 yaş olsun :)

Ay annem bana misafirlige gittimizde hic görmemis gibi yedigimde bi bakis atardi... Yada kuzenlerle cok bagristigimizda bi kafa sallardi dudaklarindan okurdum:" evde görüsürüz" diye O günleri hatirladim

Kızım boynumu bir yakalıyor tırnaklarıyla aklım çıkıyor. Dün sırf ona bağırmamak için güya kendimi tuttum nasıl tuttuysam ben ağladım... zor ama napalım sabır lazım.. W

offf off bunun cozumu yok malesef bızde boyleydık en sonunda cocuk buyudu ve konu kapandı ben esıme '' sevgı babası'' dıyorum hala hazır karnı doyurulmus gazı cıkarılmıs uyutulmus altı degıstırılmıs cocugu '' ooyyy canım yavrum '' dıye sevıyordu sadece ama cocuktan en ufak bı ''ııgggh'' sesı cıktı mı '' bende durmuyor '' dıyerek elıme tutusturuyordu bızde cok kavga ettık ama dıyorum ya cocuk buyudu kavga ancak ole bıttı sorumsuz adamlara cozum yok malsef

Aynen öyle sabirim kalmadı bu yüzden öfke mi bagrarak atıyorum ne yazikki iki çocuk baş edemiyorum ne kendime ne eşime ne evime vakit kalmıyor kendimi insanlardan soyutladim akrabalık ilişkim kalmadı keten prenses

uzulmeyın anneler olur ole bazen ama esınızle de kavga etmeyın bunlar bole ıste yapacak bıse yok kendılerın de o gorevı gomuyorlar bastan kafa yapısı bozuk zaten B Began Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Benim anlatmak istediğim şey bağırma karşısında kendimizi kötü hissettiğimizdi. Size bağırılması sonucu siz de bağırabilirsiniz demek değildi. Bağırmak insanca bir şey değil. Bağırmak da sesli şiddettir. Dayak nasıl fiziksel bir şiddetse bağırmak da şiddettir.

elbette pişman değilim. Rabbim 3. 4. yü verse de başım gözüm üstüne derim. Herkes anlayamaz bizi.

Küçük kiziniz için büyük kiziniza bağirmaya devam ederseniz kardeşinden ve sizden soğuyacak sevilmediğini düşünecek ilgi çekmek için 10 yaşina gelse bile saçma sapan hareketler yapacak. Yeğenimden biliyorum.

Çoğu böyle olsa da hepsi değil. Eniştem müthiş bir örnek bu konuda. Anneyi ikiye katlar o kadar ilgili ve sabırlı bir baba ki. Akşam yorgun argın işten dönünce kızı ne derse onu yapıyor. Yorgunum uykum var demez hiç

Ben de bazen cok sinirleniyorum sesimi yuksek baslatiyorum diyelim kesinlikle sakin ve sevgi sozcukleriyle bitiriyorum. Oglum 32 aylik kardesi 3 aylik cogunlukla ya sabir diyorum buyuuuuuk bir nefes alip yutkunuyorum. Yumrugumu sıkıyorum. Dudagimi isiriyorum. Bagirmamaya calisiyorum. Tek tepki vermeden duramadigim isirmasi. Oyun oldugunu saniyor. Asiri keskin disleri var. Bir isirdiginda 1 hafta mor curukle geziyorum. Kardesini veya baska cocuklari da isirir diye korkuyorum. Beni isirdiginda da cezalandiriyorum.

Tek tavsiyem ''la havle vela guvvete illa billahil aliyyül azim'' çekmek.30 aylık kızım var bazen gerçekten çileden çıktığım oluyor. Anca ya ''la havle çekiyorum yada hasbinallü veli vel vekil, hasbinallahü ve niğmel vekil'' diyerek kendimi sakinleştiriyorum. Çok mu çok çileden çıktıysam başka oda, wc neresi olursa orada hönküre hönküre ağlıyorum. Bir rahatlama geliyor ki sorma gitsin.

Bu biraz yapi meselesi, ben en sinirli animda bile kimseye bagirmam normalde de sakin sakin hatta gulerek biraz da ironi yaparak konusurum. Bu yasima kadar annem babam kardeslerim dahil kimseye bagirmis degilim. Ona ragmen diyorum ya 3.5 yilda 3-5 kere de olsa kizima bagirmisimdir, birinde elimi birakip yola firlamisti birinde avm de kacip saklanmisti falan. yani mumkun degil yuzde yuz sakin olmak. Sadece onlarin ne kadar kucuk masum savunmasiz ve muhtac oldugunu dusunun. Sizden 5 kat buyuk birinin karsiniza gecip ofkeyle size bagirdigini ve karsilik verecek gucunuz olmadigini düşünün. Onlarin hayattaki en guvendigi en sevdigi sey sizssiniz bu guveni zedelemeyin. Gerekirse terapi gorun, en buyuk zarari kendinize veriyorsunuz zaten. M

Aynen ya, iki gün öncede banyoya girmiş, küvetin önündeki basamağı çekmiş lavabonun önüne, sabunu almış suyu açmış göya el yıkıyorken yakaladım eli dışında heryeri yıkamış sagolsun. Canı sağolsun deyip geçiyorum artık napayım, ne bana faydası var ne kızıma yararı olur bağırmanın. Yan odaya geçip agladığımı bilirim. Ama ona yansıtmamaya çalışıyorum. Konu sahibinin iki çocuğu var, ikiside küçük Rabbim sabırlar, kolaylıklar versin inşallah.

Erkekler böyle davrandığı sürece bu sorunlar hiç bitmeyecek. Teyzem de 2 çocukla sinir hastası olmuş durumda eniştem sagolsun evle ilgili herseyde hayalet gibi olunca. K

siz gebelikte bu kadar asabi iseniz doğum sonrası bebeğinize davranışlarınızı merak ettim doğrusu. Allah yardımcınız olsun. B Began Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Ben şimdi aynısını anneme yapıyorum, hoşuma gitmeyen bir şey söylediğinde gözlerimi belertiyorum şu şekil Sonra da nasılmııııış, hep böyle açıyordun gözlerini diye takılıyorum Bir de nasıl tuttururlardı zamanı, başka kimse görmezdi hedef çocuk dışında

Esinizden kesinlikle daha cok destek talep etmelisiniz... Iki cocukla coook zzor cook... Benim ablaminda iki kücük cocugu var ama einstem yatdimci oldugu icin fazla büyük sorunlar yasamadilse cok sükür. Acaba söyle ayda bir veya iki piskologa gitseniz? Sadece konusmak, dertlesmek ve objektif birinden fikir edinmek icin. Allah kolaylik

benim bi tane kızım var ama bende bağırıyorum bazen... bence mutsuz olduğumuzdan... benim eşim de hep yorgun ve uykusuz

yapısal olarak fazlamı gerginsin? yardım almayı denesen faydası olabilir. balimkizim 2014.. Şuram... tek ayak

Çocuğum yok ama öğrencilerime deli gibi bağırıyorum bazen. Aşırı sabırlı bi yapım olmasına rağmen çileden çıktığım olur nadir de olsa.. Sonra vicdan azabı çekiyorum tabi Ama başka çaresi de yok küçük çocuk senin derdinden anlamaz, sen de onun

hmmmsss bi deneyeyim bakalim...

Adem gunesi oku videolarini dinle Butun cevaplarin onda didem_ada bade ve

Allah bebeklerinize hastalık vermesin geçer elbet bu günler annesi üzülme sağlıklı olsunlarda bak ne güzel büyüyünce arkadaş gibi olacaklar.. ayrıca sizin burda ben bebeklerime zaman zaman bağırıyorum diyip üzülmnenizz bunu sıkıntı yapmanız bile iyi bir anne olduğunuzu gösterir evet yanlışlar yapıyorsunuz ama hiçbirimiz mükemmel anne değiliz şuan gerçekten işiniz hiç kolay değil ama silkinip toparlanın bir kere hem evim mükemmel temiz olsun hem çeşit çeşit yemeğim olsun hemde bebeklerim uslu otursun mantığı varsa hemen vazgeçin.. varsın ev temizlenmeyiversin gerekirse kahvaltılıklarla idare edin çocuklarınızın size en bağlı olduğu dönem bu dönem size bağlılık oluşturuyor bu en kıymetli zamanı onlarla mümkün mertebe oynayarak geçirin vs

Ya hangimizin annesi kızmadı? Gözleriyle bir bakarlardı, mum olurduk; demek ki baya disiplinli büyütülmüşüz. Şimdi ne öyle anneler var ne de öyle bakıştan anlayan çocuklar. Bize bir şey olmadıysa bu yeni nesil hayli hayli iyi olur Ve evet maalesef ne belalar okuyor çocuğa ne belalar. Terbiyesiz. Görgüsüz.

evet iki cocuk daha baska canim... heleki biri digerini fiziksel olarak eziyorsa... iki kardes olunca dahada dikkat cekmeye calisiyorlar cunku.. ne diyelim Rabbim bizlere kolayliklar versin...

bu yüzden sende çocuklarına bağırmayacaksın annenden öyle gördün hiç gerilmeden büyüdün maşesef benim annemde çok bağırırdı açıkcası bu gibi durumlarda ne görüyorsak o gidiyor şimdi ben elimden geldiğince kendimi engellemeye çalışyorum sonuçta annem kadar bağırmıyorum kızımda benim kadar bağırmazsa bir sonraki kuşak saki olacak hahah

ah ah. aynı şekilde düşünüyorum. Rabbim çocuklarımıza sağlıklı huzurlu uzun ömür versin hep beraber, bizlere de sabır versin.

Benim ikizlerim var.. 1 yasindalar o kadar yaramazlarki bazen bende kendimi tutamiyorum bagriyorum.. hemde cok bunaliyorum sicak bi taraftan onlar bi taraftan.. deli oluyorum bazen barirken annem ablam falan yanimda oluyor onlarda bana bagriyo niye kiziyomusum cocuklara.. ayy anlatirken bile deli oluyorum yemin ederim..