Mizaç meselesi. Kendinizi değiştirmek zorunda değilsiniz ama bir ömür sosyal hayatın içinde olacaksınız, bu da bazı yetenekleri gerektiriyor. Etkili iletişim kurmayı bilmezseniz sağlıklı bir hayat süremezsiniz. Öğrenilebilecek bi' şey bu da, değişmenize gerek yok.

Mizaç değişmez. Ama akademik kariyer hedefliyorsanız hocanız haksız değil, diğer hocalarınla iletişim halinde olman gerekir.. Anladığım akademide zaten acayip bir rekabet söz konusu. Herkes nasıl kendimi gösterir, diğerlerini nasıl ekarte ederim derdinde.. Sadece akademik çalışmalarınızla aralarından sıyrılamayabilirsiniz. Eğer bu olasılık ilerde sizi mutsuz edecekse en azından akademik camiada biraz konuşkan olmakta fayda var..

Hiç arkadaşınız olmaması sizi etkilemiyor mu? Gezip tozacak, arada makara kikiri kafa dağıtacak bir tek kişiye bile ihtiyaç duymuyor musunuz? Ben böyle bir ömür kendime yeterim diyorsan sorun yok dicem de doktora da yazar olmak için değil sanırım? Benim tüm akademisyen arkadaşım öğretim görevlisi ya da prof şimdi. Ee haliyle hem konferanslarda hem öğrenci önünde epey rahat olmaları beklenen bir durum

Ozel hayatinizda hayir, hicbir kaliba uymak ve kendinizi degistirmek zorunda degilsiniz. Modern hayat disadonuklerin dunyasi ve icedonukler her zaman o dunyaya ait olmuyor, olmak zorunda da degiller. Akademik hayat-is hayati konusunda etkili iletisim kurmayi ogrenmek cok isinize yarayabilir. Konusmayi sevmiyorsaniz yazili iletisime agirlik verebilirsiniz zaten profesyonel ortamlarda yazili iletisim en iyisi. Buna ragmen 'small talk' dedigimiz diyaloglar konusunda pratik yapmaniz isinizi cok kolaylastirir. Ben de doktora yapiyorum mesela bir seminere gittiginizde sonrasinda konusmaciya gidip sunumunu begendiginizi soylemek, birkac yorumda bulunmak, kisaca kendinizden bahsetmek small talk ornegidir. Bu sekilde isbirligi yapacaginiz kisilerle de tanisabilirsiniz. Bu tarz durumlarda derinden iletisim kurmaniz zaten gerekmiyor kisaca havadan sudan bir sohbet, is ile alakali birkac diyalog, bitti. Pratikle gelistirebilirsiniz ve network olusturmaniza cok yarari olur.

İletişim kurmadan bir yerlere gelemezsiniz maalesef

Bu gerçekten mizaçla ilgili. Bazı insanlar şakır şakır konuşur ama yazamaz. Güzel yazarım ama konuşamıyorum dediğiniz için merkürünüz retro olabilir. Yaradılışınız böyleyse zaten fazla konuşmayıp onun yerine yazmaya odaklanmanız gerekir.

Mizaç meselesi. Olduğunuz halinizle güzelsiniz. Ama sahiden ağzı laf yapan, girişken, tuttuğunu koparan; tabiri caizse kendini iyi satan kişiler hep çok iyi yerlere geliyorlar. Sessizlik sanki pasiflik gibi algılanıyor

Kendinizi değiştirmeye çalışın bence. Bulduğunuz her kalabalık ortama girin rezil olacağınızı düşünseniz de konuşun, insanları gözlemleyin. Hangi durumlarda nasıl konuştuklarına neler söylediklerine başkalarıyla nasıl iletişim kurduklarına bakın. Bu şekilde iletişiminizi gelistirebilirsiniz

sessiz bir yapım var, insanlarla gerekmedikçe pek konuşmuyorum. hiç arkadaşım yok. biraz da hiç konuşmadığımdan biri bir soru falan sorsa düzgün cümleler kuramayabiliyorum veya hazır cevap olamıyorum, güzel konuşamıyorum. aslında rahatım, kafam rahat. ama etrafımda büyüklerim olsun okuldaki hocam olsun, böyle olmamalısın, hayatta başarılı olmak, bir yerlere gelebilmek için iletişim kurman gerekiyor. yoksa başarısız olacaksın diye beni zorluyorlar. okulda hocalarınla sürekli temas halinde ol, git konuş diyorlar. (doktora yapıyorum 27 yaşındayım, yazdıklarıma bakınca kendimi hala ergenlikten çıkamamış gibi hissediyorum, ergen sessiz, utangaç kız gibi)

Ayna karşısında kendi kendinizle konuşa konuşa, kendi sesinize alışa alışa yenmeniz gereken bir durum bence. Bir yerde mizaç tabi ama ne yazık ki bu devirde suskun, pek konuşmayan insanlar pasif görülüyor. Daha konuşkan, girişken, ağzı laf yapan tipler daha dişli algılanıyor.27 yaşındaymışsınız, iş hayatında bile çenenizin kuvvetli olması sizin faydanıza. O yüzden bu suskunluğunuzu bozmanın zamanı gelmiş bence.