Yaşadıklarımı resmen yazmışsın hersey aynı 3 yaşında bir kızım hergün agliyor ve bende tüm bu yazdıklarinla basetmeye çalışıyorum nasılsıniz şimdi ameliyatı kime oldunuz çok merak ediyorum umut olursunuz inşallah, kirmizigitar

eşimin kuzeninin akli dengesi yerinde değil bütün aile akrabalar kardeşi özellikle o kadar severiz ki onu anlatamam bazen eşimle konusu açılır şöyle yapmıştı falan diye çok da eğlencelidir hatta deriz ki x kardeşi olmadan hayatta yapamaz çok seviyo çok düşkün her gün görür ilgilenir o kadar baglılar ki birbirlerine iki kardeş ve bütün akraba eş dost memleket herkes çok sever onu anlamaya çalışıyorum sizi neden beni buldu diyosunuz ama yapmayın lütfen mutlaka tedavi şekli bişiler vardır olmasa bile bu bi imtihan yardım almanızı da tavsiye ederim ayrıca onun toplumdan soytlanıp soyutlanmaması da sizin ve çevresindekilerin

öncelikle çok geçmiş olsun. umarım en kısa sürede bu umutsuzluğunuzdan kurtulursunuz, hatta sanırım yavaş yavaş kurtulmaya başlamışsınız. alıntı yaptığım kısımda yazdığınızdan anladığım üzerinden küçük bir öneride bulunmak isterim. öncelikle gözünüzde çocuğunuzu normalleştirmeniz lazım. ki zaten çocuğunuz anormal değil, sizin de dediğiniz gibi hasta. ama -muhtemelen paniğe kapıldığınızdan- onu anormalmiş gibi görüyorsunuz sanırım. sizin tavrınız böyle olursa elbette abisi de kardeşini yadırgayacak ve anormal olduğunu düşünecek içten içe. bebeğinizin durumunun normal olduğunu çocuğunuza anlatmanız ve göstermeniz gerekiyor. büyük oğlunuz bunu anlayacak yaşta. çocuğunuzun yanında nasılsa anlamaz diye kaygılarınızdan bahsetmemenizi öneririm. tekrar geçmiş olsun. güzel haberlerinizi bekliyoruz... Papatya Kokulu Hayaller Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Öncelikle size çok teşekkür ederim, benimle ilgilendiğiniz ve durumumu anlamaya çalıştığınız için. Tespitlerinizde haklı olabilirsiniz. Ben kendimi kontrol edemiyorum. Bazen durumu kabullenir gibi oluyor, sakinleşiyorum. Bazen kendime zarar verecek kadar sinir krizleri geçiriyorum. Sürekli olarak bu iki hal arasında gel git yaşıyorum. oğlumun hastalığıyla ilgili çaresiz kaldığımı hissettiren her durum kriz geçirmeme yetiyor. Bu gelgitlerden ben de bıktım, yeni hayatımı hazmedip uyum sağlayabileceğim ve sorunların üstesinden gelebileceğime dair kendime hiç güvenmiyorum. oğlumun tamamen sağlığına kavuşmasını sağlayabilecek biri dışında kimse bana yardım edemez diye düşünüyorum. Saçma sapan düşündüğümü de biliyorum. Ama uzman desteği almam konusundaki önerinizi düşünmeye başladım.

Allah bin kere razı olsun senden kardeşim, dua ve tespihlerin için, güzel sözlerin için... Benim de duadan başka yapabileceğim bir şey kalmadı bu hayatta. Dünyayı alnıma yazılan ömür kadar yaşayıp evlatlarıma kendimi adayıp ecelimi beklemek artık benim işim bundan sonra. Lohusalıktan sonra inşaallah namazıma, ibadetlerime devam etmek ve gece gündüz dua ve zikir üzere olmak istiyorum. yalnız ben bu halde nasıl çalışıcam bilemiyorum. oğlumun hastalığı sebebiyle sağlık kurulu raporuyla iki kere 3 ay olmak üzere toplam 6 ay hastalık iznine ayrılabiliyormuşum ama ondan sonrasında mesleğime nasıl devam edebilirim, bu ruh haliyle ve bu dertle nasıl verimli çalışabilirim bilmiyorum. Şu anda asla işimi yapamayacağımı düşünüyorum. Aklımda hep oğlum ve onun hastalığı varken öğrencilerime ne verebilirim? İnsanların arasına nasıl karışabilirim, daha şimdiden herkes acıyan gözlerle ve sözlerle bakıyor bana. Herşey bir tarafa canım oğlumu yaşıtlarının içinde çileli ve dert sahibi bir çocuk olarak hayatını sürdürmeye çalışırken düşünmekten kendimi engelleyemiyorum. Allah'ımız bizim için neyi takdir ettiyse o olacak elbet, ama çok korkuyorum. Yılmaktan, yıkılmaktan, ayakta duramamaktan, sabredememekten... Korkuyorum... Allah'ım kimselere dert verip de derman aratmasın.

bir yakınımın kızı bebekken bu sıkıntıyla doğdu ve ameliyat oldu şu an 13 yaşında ve hiçbir problemi yok... allah dermansız dert vermesin.. geçecek bu bir süreç sadece, öyle düşünün ve üzerinize düşeni yapın, geçmeyeceğini ve yapılacak hiçbir şey olmadığını bile bile bir yükü ömür boyu sırtında taşıyanlar var, isyan

Ne diyeceğimi bilemedim boğazım düğümlendi Allah hepimizin yardımcısı olsun bunada Elhamdulillah demem lazım demekki inşallah bizde böyle bir durum olmaz... teşekkür ederim msjiniz için ablaniz ve prensesiniz için dua edicem. Çok uzgunum A

allah yardımcınız olsun. nolursa olsun allahtan umut kesilmez. belkı amelıyat sonrasında hiçbir sorun olmuycak inşallah. tıp ilerledi artık ve caresı varmıs en azından bu bile bi umut. ya caresı olmasaydı ömur boyu karnından tuvaletını yapmak zorunda kalsaydı. dedem bagırsak kanserıydı ordan bılıyorum görmedım ben bakamadım içim acıyodu ama orda bı torba takılıydı sürekli. bız normal otururken dedemden ses cıkıyodu kendısı bunu hıssedemıyodu ıstemsız olarak bagırsaktan gelen bıseydi. utanıyodu hep. gercekten zor bi durum. ama umudunuzu kesmeyın amelıyat sonrası hersey mukemmel olur ınsallah. dua ettım sızın için. 28Aynur03

Duaların için Allah razı olsun kardeşim. Yazdıkların bana moral oldu, umut verdi. Allah'ımız, doktorların olmaz dediğini de oldurur dilerse inşaallah. İşte bazı anlar umutlanıyorum, bazen de umutsuzluk uçurumuna yuvarlanmış buluyorum kendimi. Nereye kadar böyle devam edecek bilmiyorum. Dua etmekten başka yapılacak hiçbir şey yok galiba... 28Aynur03

Henüz çok genç olmakla birlikte yine de üzüntünüzü anlıyorum. Ama lütfen "toplum" denen kavram için bu kadar düşünüp kendinizi hırpalamayın. Toplum her zaman için kendine benzemeyeni yadırgar, dışlar. Bizim artık bunu umursamamayı öğrenmemiz gerektiğini düşünüyorum. O minicik bir bebek, şu an sizin güçlü olmanıza ihtiyacı var bence. Ben eminim ki diğer bebeğiniz de ileride kardeşini çok sevecek, onunla yaşamayı öğrenecek. Bizim bir aile dostumuzun iki kızı var. Büyük olan kızın zekasında gerilik var. Küçük kardeşi onu o kadar seviyor ki, her zaman destek oluyor her zaman yanında. Üstelik bu bahsettiğim çocukların biri 13 biri 10 yaşında. Daha bu yaşta bile böyle bir olgunlukla sarılabiliyorlar birbirlerine. Lütfen başka insanları düşünerek endişelenmeyin ve güçlü olun. Sevgi herşeyin ilacı, birkaç ay sonra çok mutlu olacağınıza eminim. Ve emin olun eğer buna inanırsanız mutlu olursunuz:) E

allah yardım etsin size.. gerçekten kolay bir durum değil yaşadığınız ancak şu an çok yoğun bir travma yaşıyorsunuz.. muhtemelen depresyon eşliğinde.. cümleleriniz içinde minik de olsa yeni doğan bebeğinize geliştirdiğiniz öfkeyi sezdim.. ve ilk bebeğinizle olan ilişkinizin yıpranmasını bu hastalığa bağlamanız nedeniyle oluşan diğer bir öfke.. açık konuşayım önünüzde iki seçenek var: ya bu hastalığı kabullenip toplum denen o gözünüzde çok büyüttüğünüz insan topluluğu ile savaşıp iki oğlunuza da sahip çıkacaksınız... ya da ikinci oğlunda içten içe öfke duyan, onu insanlardan kaçıran, ondan utanan ve ilk oğluna yetemeyen bir anne.. bebekleriniz ikinci seçeneği haketmiyor. allah size yardım etsin hiç kolay değil ama her şey bizler için.. kimbilir tıptaki gelişmeler evladınızı sağlığına kavuşturur.. son olarak lütfen bir uzman desteği alın.. cümleleriniz önemli sinyaller veriyor. M

Çok geçmiş olsun. Yüce rabbim şifalar ve sabırlar versin yardımcınız olsun. L

lütfen iyi bir profesyonelden yardım alın. kolay bir şey değil, ama bunu o minicik masum bebek için yapın, düşünmekle ve düşüncelerinizi tekrarlamakla bir yere varamazsınız. geçmiş olsun dileklerimle.

Çok geçmiş olsun, Allah şifa versin öncelikle. Şuan lohusasınız ve bu durumu kaldıramıyor olmanız normal karşılanabilir, ama mutlaka çevrenizden, özellikle eşinizden yardım alın, lohusalık başlı başına zor bir süreç. Evladınız sıkıntılı doğmuş evet ama anladığım kadarıyla çareside var, geleceği düşünmek için çok erken, şuan evladınıza sarılıp, tedavi sürecini atlatıp, geleceğe umutla baklamalısınız, Rabbim o kadar büyük ki olmazı olur eder, belki de gelecekle ilgili boşuna endişeleniyorsunuz, bebeğiniz gayet sağlıklı olacak ileride belki de. Benim oğlumunda bazı sıkıntıları var, yaşıtlarına göre geride gidiyor şuan, henüz teşhis koyulmuş değil ama gelecek beni de korkutuyor elbette, ama ben hep iyi olacağını düşünüyorum ve oğlumu çok seviyorum, onun yokluğunu düşünemiyorum, neyi olursa olsun ben ona ömür boyu bakarım, onun adına üzülüyorum elbette zaman zaman ama ben iyi olmalıyım ki, oğlumda gelişme kaydetsin. En önemlisi de, biz bir merkezden yardım alıyoruz şuan, öyle şeyler görüyorum ki orada, halinize binlerce şükredersiniz, kendinizden daha yükseklere bakmayın, kendinizden daha kötü durumdakileri düşünün derim, şükredersiniz gerçekten. Bebeğinize sizden daha faydalı kimse olamaz, kendinizi toparlayın biran önce bence ve umudunuzu sakın kaybetmeyin, herşey güzel olacak evladınız için inş. Rabbim evladınızında sizin de yardımcınız olsun, şifa versin inş. B

Çok geçmiş olsun acil şifalar diliyorum. Mariphus

merhabalar öncelikle Rabbim acil şifa versin size. okuyunca o kadar üzüldüm ki hemen dilimden dua döküldü sizin için. Çok zor bir durum kesinlikle anlamamız elbette mümkün değil ama inanın bana şu hayatta herşeyin çaresini verir güzel Allahım. İnsanların yüz nakli olduğu bir yüzyılda yaşıyoruz tıp hergün yeni şeylere gebe. nasıl umutsuz olursunuz daha küçücük bir bebek o mutlaka bir çıkar yol bir çare çıkar karşınıza. internte bu hastalığı yaşayan insanları araştırın onlarla iletişim kurun görüşün. mutlaka çok şey öğreneceksiniz yeniliklerden haberdar olun. Allah size bir mücadele sebebi vermiş tüm hayatınızı bu uğurda yönlendirin. çocuklarınıza en iyi şekilde nasıl olabileceğinizi düşünün. ben bu düşüncelerin tamamını lohusa olmanıza bağlıyorum. inanın ben geenellikle hep pozitif bir insanımdır lohusalık bana vız gelir demiştim ama çok büyük laf etmişim. o kadar saçma düşünceler içindeydim ki bunu lohusalık bitince anladım. nasıl böyle bir hta yaptım çocuk doğurdum dedim kendime yaa düşünün. o dönemde saçma düşünceler uçuşuyor beyinde. Sadece şu an sabırlı olmanızı bu lohusalığın üzerinizden geçmesini en azından hormonların normale dönemsini beklemenizi öneririm. Ancak bu süreçte mutlaka bir psikoloğa kendinizi açmanızı da özellikle öneririm. çünkü evden 1 saat uzakta sizi yargılamadan dinleyecek bir insanın olması inanın size o kadar iyi gelecekki. ve sonrasında günlük rutine dönüp diğer oğlunuzlada vakit geçirmenizi öneririm. herşeyin bir çaresi var şu hayatta ölüm dışında. ben eminim ve içimmden öyle geçiyor ki Rabbim size mutlaka bir çıkış kapısı verecek şimdeden geleceği düşünmek çok gereksiz belkide dediklerinizin hiçbirir olmayacak. Allahım yar ve yardımcınız olsun. daraldığınız zamanlarda buraya yazın olurmu

Çok haklısınız, sonuçta alnımıza yazılanı yaşayacağız. Elimizden geleni yapıp dua etmekten başka yapılabilecek bir şey yok. . push ; ruhan Ya Kuddüs tek ayak

Arkadaşım benimde aynı bebeğim yükseklik 3 cm hangi doktora ameliyat oldunuz şimdi Nasılsıniz çok üzgünüm Allahim hepimizin çocuğuna şifa versin yardimci olursaniz çok sevinirim A

Arkasim ya yaktin beni bebeklere dayanamam Zamaninda lohusaligin ve cesitli hastaliklarin vurdugu anne olarak dayan birakma kendini derim O kuzunun en buyuk dayanagi sensin suan Guclu olmalisin evlatlarin icin Ben hep oyle dedim kendime Elalemi bosver el bakar gecer Ama kuzularla sen guclu olacaksin ki hayatta kalasiniz Bugun ettigim tum dualarim tespihlerim oglunun olsun Dilerim rabbim hemen saglik versin Allah ol dedimi hersey olur dayan Hem sen lohusasin evin melek dolu senin Bool dua et rabbimize sigin hersey

arkadaşlar hepinize çok teşekkür ederim, beni anlamaya çalışmanız bile benim için çok önemli. İyiy ki bu siteye yazmışım derdimi. Bu kadar iyi insanlarla karşılaşacağımı ve bu kadar içtenlikle derdimi paylaşacaklarını çok da tahmin edememiştim. Cevap yazan herkesten Allah razı olsun, Rabbim hiçbirinize sıkıntı yaşatmasın bu mübarek günde hepinize duacıyım. Ne olur sizler de bebeğim için dua edin. Özellikle edmina duan için çok teşekkürler, içinizden iyi şeyler geçtiğini yazmışsınız. Bu da bana büyük moral oldu. çok teşekkür ederim. Daha bir kaç gün öncesine kadar çok şiddetli sinir krizleri geçiriyordum, am şimdilerde daha iyi hissediyorum kendimi, çocuğum için iyi bir cerrah arayışına başladık. Anal atrezi ameliyatında çok iyi bir cerrah bulmamız lazım. Dokuz eylül üniv. gitmeyi düşünüyoruz şimdilik. Bu konuda tavsiyeleriniz varmı? L lazzo

Ayni sorunu ablamin 3. Bebeginde yasadik bizde. Hatta size daha da acisini soyleyeyim, bebegimiz dogdu ilk etapta sadece anus yok ama ameliyatla giderilecek dendi kolostomi acildi, sonrasinda bebegimizin harekrt ve gorunusunde farkliliklar cikmaya baslayinca 9 ay fark edilemeyen down teshisi ile basbasa kaldik. Tabiki bizim icin, hele ki ablam icin cok zor zamanlardi. İlk etapta kolostomi onu ne kadar yikmisti ki sonrasinda down cikinca aslinda kolostominin ne kadar basit bir durum oldugunu gorduk, en azindan tedavisi vardi. Yegenim su an 5 yasinda, down icin surekli egitimlerde, anus problemini ise biz unutali yillar oldu... A