Yooo gayet hak ettiniz Beni burada tanıyan çoktur, kolayına yazmam böyle bir şeyi, hak ettiniz, kötü kalplisiniz, bu çevir kazı yanmasınlara kanmayacak kadar yaşlıyım ben, oturun kendi muhasebenizi yapın bana kendinizi anlatmanıza gerek yok daha da yazmayacağım konunuza sizi görmezden geliyorum artık

Donasyon veya evlatlık üremek değil. Başkasının çocuğu onlar.

Eğer iyi kurgularsam iyi kurgu dalında plaket mi verecekler ki. yataktan çıkamama sebebi kaygiydi. Onu yersem kötü olur böyle yürürsem olmaz gibi vesveseler yüzünden hareket edemiyordum. Aynı hastalığı taşır diye öz çocuk sahibi olmaya kiyamadigim oldu ama evlatlık benimle aynı genleri taşımıyor ki. Donasyon da öyle. Bu yüzden iki başarısız tüpün ardından çok zorlamamayi zaten öz olmasa daha hayırlısı olacağına dair fikre kapıldım ki bekarken asla çocuk istemiyordum. O dönemler çok daha ağırdı çünkü. Bazen çok kızıyorum niye daha gençken yapmadın şansım daha yüksekti diye bazen de en doğru kararı o zaman vermişim yazık olurmuş diye düşünüyorum N NauNau Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

İntihar düşünceleriniz vesaire de varmış. Çocuğu hayata tutunma bahanesi olarak mı istiyorsunuz? Eğer öyleyse çok bencilce ve sağlıksız bir düşünce ve çocuğun da hayatını mahvetmekten başka hiçbir şey yapmazsınız.

Doğrudur... Hiç şaşırmadım.

Maltese cinsi. Bir yila yaklasti hemen hemen. isyerime yakin bir abla var epey kopek bakiyor bahcesinde. Baya buyuk bir alan. Almaya pek gonullu degildi tum masrafini ben karsilarim dedim. Diger kopekler icin de mama aldim kabul etti. Mama veya ilac vs goturdukce arada ugrarim. Bir iki gune birakirim maalesef. Birakmayi hic istemiyorum ama disari cikamadigimda bunaliyor. Orada daha mutlu olur kocaman bahce. Karsida ormanlik alan. Abla kopekleri ormanda gezdiriyor da. ormanda yuruyuse cikinca vs rastlarim hep. Arada ben de alirim iyi hissettigimde. Baskasina sahiplendirmeyecek oyle anlastik.

Burdaki konularda hep görüyoruz annemin psikolojik sorunları vardi bizi döverdi dovmese bile psikolojik şiddet uyguladı vs diye siz böyle bir anne olmak ister misiniz? Öncelikle tedavi olun. Cocuk uzaktan göründüğü gibi değil asiri sabır isteyen bir sey. Bütün hayatınızda göre sekillenecek. Hayatınız eskisi gibi hiçbir zaman olmayacak. Evet güzel yönleri de var da sabır olması gereken en önemli sey

Acılara yürüyorsunuz korkmuyorsunuz valla.

Ağır psikolojik sorunu olan birine evlat edinme şansı taninmiyotdur umarım. Embrio donasyonu ra hakeza.

Bir kopege bakamaz durumdayken kesinlikle cocuk dusunmeyin hemde hic bir yolla. Once doktorunuzla birlikte ilac tedavinize baslayin. Sizin surekli olarak ilac kullanmaniz gerekirken sadece bir ay kullanmissiniz. Bu hastalikta sizin dusuncelerinizi takinti noktasina getiriyordur. Ben ilk yazdigimda size bu durumda oldugunuzu bilmiyordum.

Donasyonla hamile bile kalsanız sonrasında benim öz çocuğum değildi genlerimi taşımıyordu zaten deyip sokağa atabilirmişsiniz gibi bir izlenim edindim. Evlatlık da edinmeyin. Çocuk yapmayın yalvarıyorum. Sorunlu bir annenin çocuğu olarak yazıyorum bunu. Bir sürü travma yaşamak, anne nedir bilmemek çok korkunç bir şey, şu yaşımda belki o yüzden hala toparlanabilmiş değilim. Üstelik sizin çocuğunuzun babası da olmayacak. Çocuğu ölüme götürürsünüz. Yapmayın. Eşiniz biraz sert konuşmuş ama haklı. Daha kendinize, köpeğe bile bakacak durumunuz yok.

+ sokaktaki kediye merhamet duymayan biri ona karşılık verecek tepki alacagi bir çocuğa merhamet duyamaz Önce tedavi olun böyle yaşanmaz, farklı pencereler açılacak hayata yeniden başlayacaksınız Esiniz ayrı alem onuda defedin hayatinizdan

Annelık size iyi gelecek, cocuk da kımsesizdi onun ıcın de harıka secim olacak mı sanıyorsunuz. Sinirden agladım kızım bir yasına gitmeden once defalarca. Hastalıklar uykusuzluk yemek yiyememe, cocugun eahatsızlıkları.. kolay mı sanıyorsunuz. Kızımın ıkı yası yaklastı dayanamıyorum sesimi yukseltıyorum sonra oyle bı vıxdan azabı cekıyorum kı. O işler oyle kolay degil. Cocuk bakmak buyutmek hıc kolay degil haberınız olsun

Bunu demek yasak ama bana iyi kurgulanmış bir karakteri canlandırıyorsunuz gibi geliyor. İnsanların bam teline basmak ister gibi bir haliniz var. Hamile kalınca yataktan çıkamıyorsunuz ve donasyon istiyorsunuz. Bu bilgiyi verdikten sonra ne dememizi bekliyorsunuz? Bipolar olduğunuz için öz evlat istemiyorsunuz, ona kıyamıyorsunuz ama evlatlık alırım diyorsunuz. O çocuğunki taş mı? Kimin başına ne geleceği bilinmez tabi. Bu saatten sonra bipolar veya şizofreni bizlerinde başına gelebilir ama bir de kör göze parmak sokma durumu var. Sağlıklı düşünemiyorsunuz.

Bu konuda kararlıysanız bir doktor görüşü alın mutlaka, gebelik vücudun tüm dengesini değiştiren bir olay, bipolar tam tanı mı, ilaçları nasıl bırakabildiniz gebelikte kötü olursanız nasıl bir önlem alınacak bunları bilmeniz gerek

size tavsiyem evliliğinizi gözden geçirip bir karara varın, maddi olarak kendi ayaklarınızın üzerinde durabiliyorsanız koruyucu aile olun. Devlet bekar kişilere de koruyucu aile olma şansı tanıyor. Çocuk için belirli ödenekte veriyor. Eğitim masrafları vs. hepsi için... Not hastalığınız raporluysa vermeyebilir ama... hln09 Şeytanın

senin bence ilk önce eşinle olan problemleri aşman kararını kesin vermen lazım. Sonrasinda çocuk işini düşünürsün.

Bipolar bozukluk varsa evlat edinme/koruyucu aile olma şansın var mı bilmiyorum bir araştırmalısın. Çok geçmiş olsun inşallah. Bu kadar çok anne olmak istiyorsun inan anlıyorum seni. Ben olsam donasyonu düşünürdüm. Gerçi donasyonun da garantisi yok. Şimdi kaç para oldu bilmiyorum da... Seni maddi manevi suistimal eden bir adamla neden evlendin bilmiyorum da boşanmak seni daha çok üzmesin, adamdan büyük şikayetlerin yok galiba...

Büyük kısmının escort olduğunu da biliyorum epey araştırdım. Çocuk saplantısı nerden çıktı bilmiyorum. Hiç aklımda yoktu. Geleceğim planlarım hep tek kişilikti. Tedavi olurum yer içer gezerim derdim. Şimdi gece gündüz çocuk bakayım takintisi. Bir arkadaşım köpek verdi oyalanirim diye onu dışarı çıkarıp gezdirmek bile zor geliyor. Tekrar sahiplendirmek zorunda kalacağım. Çocuk fikri aklımdan çıksa müthiş özgür olacağım.

Büyük hata yapmışsınız, psikolojik tedavide kullanan ilaçları kontrolsüz bırakmak çok tehlikelidir, hastalığı dönüşümsüz noktalara çekersiniz, daha kötü şeyler yaşayabilirsiniz. Bırakma ve anne olma düşüncenizi anlıyorum ama bunu doktorunuzla planlamanız gerekir, bu şaka bir durum değil. Bu şekilde davranabildiğinize göre hastalığınızı tam manasıyla tanımıyor ve olabilecekleri bilmiyorsunuz demektir. Anne olma şansınız varsa kendi elinizle bitiriyorsunuz şu an, bakın bu hastalığın ilerlemiş dönemleri hat safhada sıkıntılı, lütfen ilaç bırakmaya çalışmayın artık, eşinizle birlikte doktorunuza gidin, önce kendinizi toparlayın ki sonra anne olmayı düşünebilin. Buradakiler gibi eleştiremem sizi çok yakınım, teyzem bipolar, tedavilerden sıkılmanızı, depresyon dönemlerinde yaşadığınız yılgınlığı ya da mani dönemlerinde aldığınız kararları anlayabiliyorum ama tedaviden pes ederseniz ömrünüzün sonuna kadar hayatınız çıkmaza girer, kendinize ve ailenize bu kötülüğü yapmayın

Sırf annelik icguduleriniz için "sen hamal misin, elalemin çocuğuna bakasin" diyen adamı baba yapmayın da, ne yaparsanız yapin

kimse bipolar hastası bir anneyle büyümek mecburiyetinde değil bunu size hakaret olsun diye demiyorum yanlış da anlamayın ama tedavi olmuyorsunuz. Bipolar hastalığı zordur. Bir çocuğun bir ömür bipolar anne ile başetmeye çalışması da daha zor. Hani en azından iyi bir baba olsa desek, o da yok. Biri sizden çıkarı olan arkadaşınız öteki de anlaşamadığınız kocanız. Sırf çocuk istediğiniz için bu kararı vermek çok yanlış. Üstelik hastalığınızın evresini bilmiyorum ama bugün isteyip doğunca veya çocuk gelince istemeye sevmeye devam edip etmeyeceğiniz konusu bile muamma malesef. Önceliğiniz tedavi olsun

Daha köpeğinize sahip çıkmıyormuşsunuz ki

Saçmalamayın S

Alıntıladığınız üyenin yorumunu okurken içimin yağları eridi. Kadın dünden beri yardımcı olmaya çalışıyor çok bile dayandı. Kötüsünüz iyisiniz diyemem. Sorumluluk sahibi değilsiniz diyebilirim ama. Köpekler ne ister ya? Yemek, su, günde yarım saat gezdir ve sev. Daha bunu yapamazken bu çocuk aşkı neden? Eşinizle mutlu değilsiniz, kendinizle mutlu değilsiniz, tedavinizi önemsemiyorsunuz ilaçları kafanıza göre bırakmışsınız... Sizin bu haldeyken herhangi bir çocuğa faydanız dokunabilir mi? Bi mantıklı düşünün ya.

Bence evlatlik alin bir cocugun umudu gelecegi olun. Tek basiniza maddi acidan bakabilecegini dusunuyorsaniz manevi yonden zaten istiyorsunuz kimsesiz birini anne sahibi yapmis olursunuz.

Gerçekten ya öyle sıkılınca sokağa da bırakamaz ama yapmayanda yok Daha birkaç sene önce bir kadın kızını camdan atıp öldürdü ve aynı şekilde oğlunuda atmış Psikolojik sorunları varmış aile ve sosyal politikalar bakanlığı araştırıyordur öyle değilmi aileyi Pazardan karpuz alır gibi vermiyorlar bence verilmemeli

Aslında iki kez hamile kaldım ve yataktan çıkmayacak duruma gelmiştim. Düşük yapınca tekrar rutine dönebildim quzuu fortis

Valla belli oluyor ablacım, her düşüncen acaip. Saçmalıklardan vazgeçip düzgün, sağlıklı bir hayat sürmen için önce bir doktora git yazdık sana sen hala donasyon yazıyorsun. BU kafayla nasıl annelik yapacaksın sence, gidip yeni doğmuş bir sabinin de günahına gireceksin.

Bipolar teshisiniz varsa evlat edinme kriterlerine uygun gorunmezsiniz muhtemelen.

Onu eskisi kadar sevmiyorum onun da benden soğuduğunu düşünüyorum pamuk musun nesin Şimdiden başka zaman

biliyorum, o yüzden çocuğa haksızlık olduğunu düşünüyorum diyorum. annesi siz değilsiniz, babası yok; yani bu çocuk hangi amaçla neden bu dünyaya geliyor? bunu sağlıklı düşünen bir insan neden kabul eder? siz böyle bir çocuk olarak doğmak ister miydiniz mesela? sizin güdülerinizi tatmin etmekten başka hiçbir işe yaramıyor bu yöntem. bu da çok bencilce. sırf anne olmak için sizin bile olmayan bir çocuğu 9 ay karnınızda taşıyıp, aranızda bağ bile olmayan bir adamın nüfusuna kaydetmek çok sağlıklı bir düşünme biçimi mi sizce?

Valla ben size cok sasirmiyorum artik cunku sasirma esigimi coktan gectiniz. Soylenenleri de dikkate almiyorsunuz o yuzden bu gun ne yazmis acaba diye bakiyorum.

Kendi kopegimi cok seviyorum. Surune surune de olsa bakimini eksik etmiyorum. O benim yanimda mutlu merak etmeyin. isten donus saatimde cama yapisip beni bekliyor. Sokaga birakmam kucuk cins zaten yapamaz. sahiplendirecegim. Moral olarak cokkun hissetmiyorum eskisi kadar o yuzden gitmiyorum. Kararlarim isabetli mi diye buraya yazip gorus aliyorum R Rosalind

Evlat Edinme düşünüyorsunuz ancak sağlık raporu alabilecek misiniz? Bilginiz yoksa onu da ekleyelim, detaylı sağlık raporu isteniyor. Durumunuz engel olabilir. I

İlaçlarınızı kendiniz mi bıraktınız doktor mu kesti Bu kafa karışıklığının sebebi bence tedavinin kesilmiş olması, bipolar bozuklukta ilaca ara verme durumu pek olmaz bu yüzden zorlanıyorsunuz. Lütfen doktorunuzla irtibat kurun bir atak yaşıyor olmanız muhtemel, kendinize eziyet etmeyin

Sorun sadece bu mu sizce? Ben evliyim ister arkadas, ister bilmem kim olsun kimse bana gelip nikah kiyariz diyemez buna musade etmem. Daha dunku konunuzdaki gibi is yerinde hic bir erkek benimle diledigi gibi konusup sakalasamaz ne munasebet. siz sozde safsiniz ya karisi size geldigi zaman karisina atar yapmayi biliyorsunuz ama mesafe koymayi bilmiyorsunuz. Siz daha evliligin ne oldugunu bilmiyorsunuz ama cocuk istiyorsunuz sebep de kuzenler.

Cok yanlış kararlar alıyorsunuz. O adam kim oluyor formalite evlilik yapacak da baba figürü olacak. Hiçbir erkeğin sirf "baba figuru" olmak için formalite evlilik yapacağını sanmıyorum. Mantıksız işler peşindesiniz.

Arkadaşinizin normal şekilde evlenmesine engel bir durumu mu var? Eger yoksa ona guvenip bir yola cikmayin. Kendisinin olmayan cocuga babaymiş gibi, gercek olmayan formalite eşine eş gibi davranip bakip, sorumluluk alamaz çoğu kimse. Normal insan niye boyle hayatini baglasin Sadece kagit ustunde kalacak bile olsa biyerde biter. Belki ilerde aşik olur bir aile kurmak ister ya da nebileyim sıkılır yani. Kendinize guveniyorsaniz yapin, başkasinin lafina sozune guvenmeyin bence.

Sadece bu konusu değil, her konusu kabus. Bide eşi de kendi de platonik aşka kavuşamayınca evlenmişler. Orası daha feci.

Hayır fakat msjlarindan düşüncelerini görebilirsiniz. Ben daha fazla yorum yapmak istemiyorum çünkü ulaşmak mümkün değil.

Yasadıgı herşeyi dibine kadar hakeden nadir insanlardansınız.. Ne demek genleri sizden gelmediği için rahminizde taşıyıp dünyaya getirdiginiz ve bunu bile isteye tercih ettiğiniz çocuğa benim çocuğum değil ki demek. O çocuk istedi mi dünyaya gelmek? Sizin gibi zalim birinin simarik arzulari icin bu dunyaya gelecek ee? Ne olacak sıkılınca onu da ormana mi birakacaksiniz? Gen donorlerini mi bulup vereceksiniz? Allah layiginizi vermis vermeye de devam ediyor. Kandirmayin yok bana temiz kalpli derler yok oyle iyiyim boyle yardımseverim diye.

evlat edinmek sanki çok kolaymış bir şeymiş gibi istemeyen insanların taşlanmasını doğru bulmuyorum. bu kadar kolaysa gidin siz evlat edinin o zaman. adam 2 kere denemiş, daha da uğraşmak istemiyor olabilir. bu onu suçlu yapmaz ki. çocuk istemiyor değil, daha fazla uğraşmak istemiyor. buna da saygı duymak lazım. eğer beklentileriniz uymuyorsa ayrılın. ayrıca siz bipolar hastasıysanız belki evlat edinemeyebilirsiniz. şartlarını araştırdınız mı? ayrıca donasyonla hamile kalmak bence çocuğa çok haksızlık. hele hele babası olmayan birinin nüfusuna kaydetmek falan hiç mantıklı fikirler değil. hedefe çok odaklanmışsınız, çok önemli noktaları gözardı etmeyin bence.

Sizin önce sağlıklı bir ruh haline geri dönüp tedavinizi olmanız lazım. Köpeğin bile sorumluluğunu almakta zorlanmışsınız ki bebek sevgi fedakarlık ve ruhsal olarak dirençli olmayı gerektirir. Yazık değil mi bebek dünyaya geldikten sonra ruhsal olarak ona yetemez ve bakımdan mahrum bırakırsanız bunun vebalini nasıl ödeyeceksiniz

Yanlış anlamayın ama daha eş, yakın arkadaş seçimleriniz bir tuhaf. Siz şu an bir çocuğa hayatı boyunca annelik, rehberlik, yoldaşlık yapabilecek durumda mısınız? Önce tedavi olun. Bana göre ilaçlarını almayan bir bipolar hastasıyla yaşamak mayın tarlasında yaşamak gibi.

Önce tedavi olun Psikolojik rahatsızlığı olanların ben anne olmasını istemiyorum şahsen kendi fikrimi söylüyorum Eşinizlede problemleriniz var onları çözün

Onceki konunuzda defalarca yazdik. Annelik icdgudunuzu tatmin etmek icin cocuk sahibi olmayin. Evlat edinerek en azindan bir cocugun gelecegini kurtarabilirsiniz ancak onada esiniz yanasmiyor

Neden gelemiyesiniz üstesinden gelirsiniz annelik içgüdünüz yüksek ki evlatlık almayı düşünüyorsunuz hiç ertelemeyen hemen işlemlere başlayın

Kediyi köpeği niye karistiriyorsunuz şimdi ne alaka? Herkes hayvan sevmek zorunda değil. Ki hayvansever geçinenlerin coğu çocuktan nefret eder zaten. Tavuğu seviyorum mesela tavada. Neye göre hayvan sevgisi kime göre hayvan sevgisi. Hamamböceği fare görse kafasını ezecek kişiler bana hayvanseverlik taslamasın. Bal gibi türcüsünüz. Et yiyorsunuz daha ne? Ayrıca konu bambaskayken kalkip alakasız yerden bel altı vurmayın. Size ne yahu. Sevmek zorunda değilim. Hayvan sevebilirsin ben sevmiyorum. Var mı diyeceğin? Konumun altına salça olmayin lütfen. Alakası yok çünkü.

Ben iki yıldır ( arada 1 ay kullandım onu saymazsak ) hiç ilaç kullanmıyorum.

Bende bunu dedim ama herkes hayvan sevmek zorundami diye çıkıştı, birde evde varmış gerçekten düzgün bir doktora gitse ilaçlarını alsa tüm dünyası değişecek ama tek amacı çocuk sahibi olmak. İnşallah etrafında aklı selim biri çeker götürür

Konu eski olsa da şu kısma yorum yapmadan geçemedim.. Köpeği gezdirmek zor gelirken günde belli saatlerde dışarı çıkarması özellikle, çocuğa 7/24 nasıl bakacaksınız? Çocuğun ne zamanı, ne saati var? Ne senin hasta olmanı dinler, ne canının sıkkın olduğunu? Çok fikri kendi söylediğiniz gibi takıntı olmuş siz de, bence bunu çözün yoksa asla altından kalkabileceğinizi düşünmüyorum.

Dizi olur sizin hayat hikayenizden. Ama şöyle günlük diziler var ya hani aşırı arabesk, aşırı klişe. Tek derdiniz üremek mi? Yani çocukluk arkadaşınızı bile bu işe alet edecek kadar, böyle saçma bir işe girilecek kadar çok mu üremek istiyorsunuz?

Diyelim ki yumurta donasyonu oldunuz, bu çocuk engelli olma durumunda ne yapacaksınız, köpeğime dahi bakmakta zorlaniyrum dediniz. Sağlıklı çocuğun bakım zahmetinden geçtim engelli hele hele zihin engelli bir çocuk olursa nasıl yapacaksınız, lütfen forumda yazan herkese ama herkese kulak verin oturun düşünün ben bu çocuğu ne için istiyrum, sizde saplantida olduğunuzun farkındasınız ilaçlarınıza başlayın daha da ilerlemesin, çünkü daha sonrasında kim bakacak size şuan sağlıklı düşünemiyorsunuz arkadaşınızdan da uzak durun siz tekrar tedaviye başladığınızda bana öyle geliyor ki tekrar hayatınızda düzelmeler başlayacak, ilk okuduğumda çok sinirlenmistim ama şuan kızamıyorum bile lütfen tekrar tedavinizi başlayın çocuk fikirden uzaklaşın o arkadaşınızdan uzak durun cokfazla şeyi paylaşmayın Allah yardımcınız olsun...

Kendine bakamiyosun diyomus ama adam Haksiz sayilmaz eger hastaligi sebebyle kotu durumdaysa evlatlik da olsa hicbir cocgun hakkina girmemeli

Biraz hazimsiz kuzenler yüzünden oluyor. Dışardan bakınca çok güzel gibi görünen bir hayatım var. Eşim dışardan mükemmel imaj çiziyor özellikle akrabaların yanında çok ilgili sevecen davranıyor. Sülale genel olarak yoksul. nadir durumu görece iyi bir aileyiz. Sosyal medyada sözde rahat yaşamımı görüyorlar. Çocuk olmadığı için bununla avunup mutlu oluyorlar. Durup dururken bununla ilgili muhabbet açıyorlar anneliğin ne kadar güzel bir duygu olduğundan bahsediyorlar. Sürekli bir nispet havası seziyorum. Onlar durumuma sevindikçe ben daha çok çırpınıyorum. Üstelik ikisi de zor bela anne oldular. Hamile kaldigimda yüzleri düşüyor resmen. Kayinvalidem de hemen her gün bebek var mı diye sorup darlıyor.

Film gibi.. evlatlik guzel bence.. madem sen istemiyorsun dogurmak.. olan bir cocugu kurtarmis olursun.. olay sadece dogurmak degil zaten.. insan emek verdigini cok sever zaten..

Yorumlarin hepsine bakma sansiniz olmadi sanirim ozet gecmek gerekirse konu sahibi bipolar ama ilaclarini icmeyi reddediyor. Bir kopege bile bakamayip baskasina veriyor ama cocuk sahibi olmayi takinti yaptigini soyluyor.

Üf uzatma. Sensin osun demedik. O üye mi dedik.

Cinsi ne, ne kadardir sizinle? Benim de kopegim var ve hayatimdaki en degerli seylerden biri, o yuzden fazla empati yaptim ve cok uzuldum. Sizin koca bir hayatiniz var ama onun tek hayati sizsiniz, sahiplendirdiginizde cok uzulecek...

Konu bastan sona mantigima aykiri...

Önce boşanın kesinlikle, sonra iyice tedavi olup hayatınızı düzene koyun. bence bir süre aileden ve kocadan uzakta kafa dinleyin, ne yapma istediğinizi tartma fırsatınız olsun. Bu şekilde alelacele evlatlık, transfer, alakasız biriyle evlilik şeklinde giderseniz yine başınızı yakıcaksınız. Bu noktadan sonra artık yanlış karar verip kendinizi aşağı çekmemeye uğraşın. Kafanızı iyice topladıktan sonra belki başka biriyle tanışırsınız, ne olursa olsun çocuk işine apar topar düşünmeden girmeyin derim. O adamı da toptan boşverin bana eşinizden farkı yok gibi geldi para peşinde olabilir. Şu halde zaten tek başına çocuk yetiştirecek halde değilsiniz asla, sağlıklı insanlar tek ebeveynlikte zorlanıp buraya isyan konuları açıyor. Siz bipolar bir insansınız, hamilelikte lohusalıkta ilaçsız ve tek başınıza ne yapacaksınız tam olarak? Tek başına hamilelik için önce iyice tedavi olmalısınız diyorum. O arkadaşınız da dangalak toptan görmüyor mu hayatınızdaki problemleri git çocuk yap ben bakarım diyor... arkadaşınız ya para peşinde ya da gerizekalı.

Ne desem bilemedim

Çünkü hamilelik bütün hormonları değiştiriyor. Sağlıklı bir insanın psikolojisi bile alt üst oluyor bazen. İlaçlarınıza devam etmelisiniz. Muhakkak destek alın şuan sağlıklı düşünme yetinizi kaybetmiş durumdasınız. Zaten size evlatlık verilmez şu şartlarda verilmemeli.

Ben senin ne yapmak istedigini bi turlu anlamadim arkadasim kusura bakmada. kocan var. ama bosanip evlatlik edinip baska adamin nnufusuna kaydettirmeye kadar dusunmussun.

Kedi köpekte savunmasız bir canlı. Ben sizin anne olabilecek bir psikolojiye sahip olduğunuzu düşünmüyorum. Bildiğim kadarıyla ağır ruhsal sorunlarınız var, sorun kocanızın çocuk istememesi olmamalı. Siz anne olacak ruhsal yeterlilikte değilsiniz. Burada bile en basit şeye kafayı yiyorken o çocuğa karşı nasıl acımasız olursunuz kim bilir.

evlatlık alın demiş de insanlar o çocugun canı yok mu neden sorunlu bir annesi ailesi olsun

Çok ayıp yazdiklariniz. Hiç de kötü kalpli biri değilim. Etrafimdaki herkes temiz kalpli der. Kaç kişiden pırıl pırıl düzgün bir insan tanımlaması duydum. Anlatmak hoş olmaz çok insana hayvana yararım dokundu. Hayvan konusunda biraz çektim kendimi eskiye göre. Sanki çok yakından tanıyorsunuz. O köpeği ben sokaktan aldım. Diğer köpekler boynunu zedelemişti. Pek evde kedi köpek bakma sevdalisi olmamama rağmen yine de kurtuluş olmak istedim. Kucaklayıp tedaviye götürdüm eşimle çatıştım eve almak için. Ne kadar kolay yargılamak. Bahsettiğim kadın gayet bilinçli. O köpekleri bir araya getirmez kedi de besliyor. Kendimi ispatlama çabasına girmiyorum hiç hakedecek bir yapım yok bu suçlamayı.

Arkadaşınız size niye öyle bir teklifte bulundu. Hiç iyiniyet sezmedim

Konudaki tek akla yatkın şey ayrı pencerelerden baktığınız kocanızla boşanma düşünceniz. Çok anlık kararlar alıyorsunuz. Yumurta donasyonu, evlat edinme, sahte evlilik hepsi çok uç kararlar. Durun, sakince düşünün, gerekirse ev arsa satın ama terapi alın.

Maltese ne güzel yaşar bahçede karşısı da orman, büyük cins köpekler falan... Dünden beri sabırla yazıyorum size, anlamaya, yargılamamaya çalışıyorum ama şu yazdıklarınız kalbimi sıkıştırdı resmen, evinizdeki can, doğuracağınız çocuk, eşiniz herkes heba olacak siz iyi olmayı mı umut ediyorsunuz, bekleyin bulursunuz şifayı... Siz kafanıza göre ilaç bırakın herkes bedel ödesin öyle mi... Hastalık bir yana kötü kalplisiniz siz allah layığınızı versin...

Donasyonda ben de öz annesi olmuyorum. Sadece taşıyıcı oluyorum ama sonra çocuk sıkıntı çeker mi onu da düşünüyorum.

Saglik durumunuz nasil bilmiyorum, ama esiniz gününüzün yetmeyecegini düsünüyorsa belki de vardir bir bildigi. Tek basiniza evlat edinmeniz oldukca zor olucaktir prosedür geregi. Bence profesyonel destek almadan böyle kararlar vermeyin

Köpeği sabah akşam 30-40 dk gezdiriyorsunuz ama bebeğe 24 saatinizi ayırmanız gerekiyor. Hayvanın yemeğini suyunu veriyorsunuz biraz oynuyorsunuz tamam çekiliyor bir köşeye dinleniyor uyuyor. Bebek gaz sancısı çekecek, diş çıkarma ağrı dönemi olacak, emeklemeye başlayacak devamlı peşinde gezeceksiniz. Dur durak bilmeden oyun isteyecek. Nasıl baş edeceksiniz? Her kadın nasıl yapıyor demeyin, siz ve etrafınızdaki herkes bir tuhaf çünkü. Doğursanız da evlat edinseniz de çocuk esirgeme kurumuna mı vereceksiniz köpek sahiplendirir gibi. İyilikle söylüyoruz anlamıyorsunuz, kızıyoruz eleştiriyoruz yine anlamıyorsunuz. Çocuk sahibi olmayı hırs hedef haline getirmişsiniz. Bize bile buradan hele bir olsun da nasıl olursa olsun hissiyatını geçirdiniz. Yeter ki ortaya bir çocuk çıksın sonrasını hallederiz kafasındasınız. Duyguları hisleri olan bir canlıdan bahsediyoruz. İkinizden biri son nefesini verene kadar ayrılık yok, evlat bu daha nasıl izah edeyim kelimeler bitti bende. Bizim köpeği bazen eşimle beraber çıkartıyoruz, birimiz erken dönse köpek neredeyse gitme diye ağlıyor. İkimizi beraber görünce mutlu oluyor. Anası babası bellemiş bizi hayvan.

Biraz sert yazdığım için üzgünüm ama gerçekten merhamet veya vicdandan uzak olarak görülebilecek biri değilim. Ki konuyla ilgisi yok ama tekrar söyleyeyim kimse kedinin köpeğin Yüzüne bakmıyorken daha böyle bir furya yokken ben hayvan besliyordum. Kasapları gezip parça et sakatat vs alırdik. Ben sizin ne hissettiginizi biliyorum çünkü aynı yoldan geçtim zaten.

Kendim bıraktım hamile kalacağım diye. Çünkü bir dönem nasılsa tüp bebekle bile olmuyor diye korunmuyorken hamile kalmıştım. O dönem bilmeden ilaç alıyordum bebek de düştü sonra. Doktorum ilacını bırakma ve mutlaka ailenden biriyle gel onlarla da görüşmek istiyorum dedi. Ama o ara ben tekrar hamile kaldım ve sonra gitmedim.

Anne olmaya hazır mısınız? Eğer çocuk bakımı hakkında bilgili, destekleyici sakin mutlu biriyseniz, sevgi ve ilgiyle, sıfır ceza bağırma çağırma ile bir çocuk büyütebilecekseniz bence bu yola çıkın ancak sırf bu yüzden boşanılır mı bilmiyorum. Eşinizi seviyorsanız bu sizin ortak kararınız ve o istemiyorsa zorlamak

Hali hazırda devam eden bipolar gibi ciddi bir rahatsızlığınız varken ısrarla evlat edinme veya anne olma düşünceniz ne derece sağlıklı? Anne olmak elbet ki hakkınız ama şu aşamada o evlada haksızlıktır. Ebeveynlik standart bir ruh haline sahip insanları bile aşırı aşırı zorlarken ve yetersiz kalırken siz nasıl bu işi kotarmayı düşünüyorsunuz? Çocuğuda geçtim hamilelik veya evlat edinme sürecindeki o sinir stres sizin hastalığınızı sizce nasıl arşa çıkaracak tetikleyecek hiç düşündünüz mü? Yapmayın nolur.

Bu üye o üye mi? Sokak köpeklerine kurşun sıkma hayali kuran?

Zaten esinizden ayrilip oyle anne olmayi dusunmuyor musunuz? Esinizden ayrildiginizda ailesi de sizi darlayamaz. Tedavinizi olun bu takintidan kurtulun. Sagliginiza kavustugunuzda bu fikri tekrar gozden gecirirsiniz.

Gidin tedavinize başlayın gözünüzü seviyim, haliniz hal değil. Yatış haline gelmeden bir an önce tedavinize devam edin. Koca koca değil, aile aile değil, sülale zaten almış başını gitmiş, kim koşacak size bişey olsa? Kendinize gelin.

Ben yazmistim ama ilk yazdigimda konu sahibinin durumundan haberim yoktu sonra tekrar yazdim tedavisini olmadan hic bir sekilde cocuk sahibi olmamasi konusunda.

Peki sizsiniz Bize bu kdr çemkirmeyi bırakın tedavi olun Ztn kurumdan olumlu yanıt almanız imkansız. Bir sürü denetim kontrol aşaması var. 1 kez Red yerseniz 2. Şansınız hiç olmaz Ayrıca bir tavsiye verdim ama o kdr. Ben sanal alemde bu kdr kızmam kendi iç dünyamda bunun yeteri kadarını alır geçerim.

Gamzelihaller size birşey hatırlatıyor mu?

Biz buradan ne anlatsak boş çünkü tedavisini doktor kontrolü olmadan bırakmış, muhtemelen farkında olmadan atak geçiriyor o yüzden anlatmakla ikna edemezsiniz, bu fikri sabitlikle devam edecektir, burada deva araması hata, daha çok aklı karışacak, demoralize olacak ve çocuk fikrine daha çok saplanacak. Boş yere kendide üzülüyor ailesini de üzüyor tek yapması gereken tedaviye geri dönmek üstelik etrafında bu durumundan yararlanmaya çalışan fırsatçı bir arkadaşı da var, umarım zarar görmeden toparlanır

Cok iyi yapmissiniz tebrik ediyoruz. Etrafinizda halin iyi degil diyen, sagliginizla ilgilenen bir arkadas, akraba yok mudur?

Vallahi her konuda ayrı gülecek yer buluyorum yorumlarınıza. Onlar bunun farkında değil mi demek istemiyorum o denli..

donasyon konusunda adamın hamallık demesi bir nebze doğru aslında anası bu kadın değil babası eşi olmayacak tamamen alakasız ve bilinmeyen bir anne baba olacak, sadece kadın gebelik yaşamak istediği için bebek kadının rahmine koyulacak ve evet bipolar ilaçlarının çoğu tahminimce gebelikte kategorisi uygun değildir, kullanamaz muhtemelen. 40 yaşıma gelmek üzereyim kafam allak bullak ben de her gün bin tane şey düşünüyorum bebek sahibi olmakla alakalı ama yovv dostum yovv bu kadarı da fazla.

İnsanlar zaten anne baba olurken kendi içgüdülerini, egolarını değil de doğacak çocuğu düşünselerdi, ortalıkta ziyan olan bu kadar çocuk olmazdı. Sadece anne olmak çok istiyorum, baba olmak istiyorum '' ben'' cümleleri hep.

Ya yorumlarınızı okudum da, ilgi sevgi mutluluk dolu yetiştirme tarzını verebileceğinizi düşünmedim çocuğa. Çocuk gelişimciyim ve değişik anne babaların sorunlarını çeken çocuklarla çok karşılaşıyorum. Anne olmak zorunda değilsiniz Bu arada hayvan çocuk benim için çok benzer, masum, saf ve yetinin bir insandan güçsüz durumdalar. O yüzden hayvan sevmeyen veya tavada seven birinin çocuklara doğru ilgiyi gösterebileceğini düşünmüyorum. Kişisel fikrim tabi, anne olacaksanız da formalite vs olmadan kendinizi duygusal anlamda tamamlayıp maddi imkanlarınızı tam tutup olmanız yönünde. Bu arada evlat edinme için büyük bir sıra var, siz almasanız anne ve baba içeren bir aileye gidecek çocuk. Elbette iyi bir aile mi bilemeyiz ama tek annedense bir aile içine gitmeleri daha faydalı gibi. Büyük çocuk evlat edinmek istiyorsanız ayrı tabi, onların talibi yok çok malesef

Icimden bir ses, evlat edinseniz bile onun sorumlulugundan da sikilip geri vermek isteyeceksiniz diyor

Yasadiginiz surec hic kolay degil, disardan ahkam kesmekte dogru degil, fakat yazmadan edemeyecegim donasyonla sahip olacaginiz bebegin genetigini nereden bileceksiniz, hatta yumurta toplama surecinde bir cogu sagliksiz ve kotu besleniyor, alkol alanlar bile vardir, nihayetinde kendileri icin toplatmiyorlar yunurtalari. Arkadasinizla iliskiniz de pek saglikli gorunmuyor, formaliteden evlilik, bebegi nufusa alma hic masum istekler degil, evli bir kadina boyle bir istekte bulunulmaz zaten.

Sakın bunu yapmayın. Kesinlikle fırsatçılık kokusu alıyorum. Durduk yere başınıza bela almayın. Evlat edinmek çok güzel bir şey ama masum bir çocuğun da başını yakmayın. Hiç malınız mülkünüz geliriniz olmasa, memur olmasanız bu teklif gelir miydi yine? Tamam her baba mükemmel değil hepsi çocukları için ölüp bitmiyor ama adamın birini de sırf formalite için baba konumuna getirmeyin. Size bir şey olursa bu kişi bakacak mı çocuğa yoksa çocuk aracılığıyla elde ettiği malın mülkün sefasını mı sürecek? Niye koruyucu aile olayıyla başlamıyorsunuz? Yavaş yavaş evlat edinme sürecine girersiniz. Yani kızmayın ama bipolar bozukluğunuz var ve 24 saat bir bebekle ilgilenebilecek misiniz?

Bak konu sahibi, benim hafif düzeyde anksiyetem vardı. Her şeyi kafama takıyordum. Dilekçede yaptığım ufak yazım hatası yüzünden uyumadığımı bilirim. Çocuk düşünüyorduk Önce terapi aldım. Hala endişeli miyim? Evet. Üye olmadığım anne bebek forumu kalmadı. Burada da bir sürü konum var mesela. Ama en azından kendimi kaybetmiyorum Anında toparlanıyorum. Git önce tedavi gör

Tum sorun buysa gorusmeyin kuzenlerle? Cok mu sart gorusmeniz anlamadim ki? Cevrenizde kiz kardesiniz, arkadasiniz falan yok mu sizi gorup psikiyatriste gitmeye tesvik edebilecek? Anlamiyor olduklarini sanmiyorum, yardima ihtiyaciniz var. Ve lutfen kopegi sokaga birakmayin, iyi bakacak birine sahiplendirin. O da can ve hayvan sevmiyorum diye bas bas bagiran sizin yaninizda mutsuz yasamayi hak etmiyor.

Genetik aktarım açısından söylediğinizi anladım. Ama tedavi görmeyen bir anneye mahkum etmemelisiniz evlatlık olan çocuğu da. Ama daha kaygılı oluyor bebek doğunca. İyi mi? Nefes alıyor mu? Bu verdiğim dokunur mu? Hasta mı? Aç mı? Neden ağlıyor? Kafanıza göre ilacı bırakmışsınız. Peki o zaman kaygı gelirse ne yapacaksınız? Çocuk ileride rolleri değişmek zorunda kalacak. Sağlıksız ve tedavi olmayan bir anneyle yaşamak zorunda olduğu için sizin bakıcınız rolünü üstlenecek. Önce tedavi... sonra çocuk...

Allah ıslah etsin seni etmiyorsa da senim ömründen alıp o terkettiğin köpeğe versin Yazık günah hayvana içim acıdı. Bari takip şartıyla ver hayvanı

Bu bencillikten başka bir şey değil bana göre. Neresinden baksam siz haksızsınız.

Aslında hiçbir zaman derin bir bağ yoktu. O da ben de başkasını seviyorken karşılık bulamayıp evlenmiş kişileriz

Eşinizi tü kaka göstermeye çalışmışsınız ama kendinizi doğru tartın, evlat edinmek herkesin harcı değildir özellikle erkekler bu konuya başka açılardan bakabiliyor. Ciddi bir rahatsızlığınız var ve siz ısrarla çocuk sahibi olmaya çalışıyorsunuz, bunun adı sorumsuzluktur, hastalığınızı yakından tanıyorum ailemde var, süreçlerine tanığım muhtemelen eşiniz bu yüzden istemiyor çok haksız da değil. Hele de paravan evlilik öneren arkadaşınız var ya fersah fersah kaçın ne biçim arkadaşlık o ya eşinizin arkasından çevirmeye çalıştığı halta bak. Biraz sakinleşin, konuyu öncelikle doktorunuzla istişare edin ve herkes anne olmak zorunda değil, bu dünyanın sonu değil, ben olmadım mesela hiç pişman değilim

Bipolar bir hasta olarak o çocuğa bakabilecek misiniz? Hastalığın seviyesi nedir, ilerde nasıl olur? evlatlık alınan çocuğa daha zor bir hayat sunacaksaniz bence tekrar düşünün. Geçmiş olsun.

Çocuk sahibi olmak zor ya bu devirde.1 de eyvallah. Ama 2. Çok pişmanım eşimin ısrarlarına dayanamadım. Allah kaza bela vermesin. Artık gözümde anne olmak kutsal felan değil. İnş linç yemem

Bebek bakmak kopek bakmaktan daha zor. Bende muhabbet kusu var. Evde serbest birakirim, sadece uyumak icin kafese girer. Surekli temizlik yaptigim icin yorulmaktan yakinirdim. Bebegim olduktan sonra anladim ki yorulmuyormusum. Üşenseniz bile ek gida doneminde yemek yapmak zorundasiniz. Aman yapamam deyip mamayi dayama ihtimalinix var N NauNau Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Donasyon konusuna yabancıyım detaylarını bilmiyorum, böyle bir gebelik olursa size gerekli olan ilaçları nasıl kullanacaksınız, tedaviniz nasıl olacak

Daha köpeğe bakamıyorsunuz ciddi ciddi çocuk mu istiyorsunuz? Çocuğa bakamayınca bir sürü çocuğu olan geniş evde oturan bi komşunuza mı vereceksiniz?

Birbirinizi seviyordunuz yani bir zamanlar? Çok ilginç! Hiç bu şekilde düşünmemiştim... S

Bipolar bozukluğunuz var, tedavi olmuyor kafanıza göre ilaçları bırakıyorsunuz, bir köpeği dışarı çıkaracak dermaniniz yok, eşinizle aranız kötü. Hayata karşı inanılmaz bir kafa karışıklığı içerisindesiniz ve tüm sorunlarınız bitmiş gibi tüy dikmek adına çocuk istiyorsunuz tabii ki çocuk istemek en doğal hakkınız ama kendinizi ölçüp iyice tartın. Annelik hiç bitmeyecek bir vicdan yüküyle yaşamak demektir. Onlara dair her şeyi defalarca düşünür her konuda kendinizi suçlarsınız. Mükemmel evlilik ve ruh sağlığını derinden sarsabilecek bir durumdur ebeveynlik. Bir kere ebeveyn oldunuz mu ay ben yapamıyorum başkasına vereyim deme lüksünüz de yok. Ölene kadar annesiniz artık. Lütfen çoluk çocuk koca moca işlerini askıya alıp ciddi bir tedavi sürecine girin. Sonrası Allah kerim...

Tek derdiniz çocuk sanıyorsunuz ama değil eşiniz, hastalığınız vs. Önce tedavi olun. Evlatlık çocuk diye psikolojik sorunları olan biriyle olmak isteyeceğini sanmıyorum. Zira sizin psikolojik sorunlarınız var bilmem kaçıncı konunuz olduğu için biliyorum yani. Gözünüzün önü mü buharlı silin biraz gerçekleri kabullenin. Şu an hayatınızda ki tek sorunları çözecek olan çocuk da değil. Ayrıca arkadaşınız niye nüfusuna alsın ne gerek var alengirli işlere. Kibar biriyimdir ama gerçekleri anlayın diye sert yazmış olabilirim. Kusura bakmayın diyemeyeceğim kendinize gelin

Ben kendimi bildim bileli bipolarım. 12 yasımda ilaç kullanmaya başladım. Tam teşekkülü net teşhisim 15 yaşında kondu.16 senedir bipolarım ki bu konuda doktorların teoride öğrendiği şeyleri bire bir defalarca bata çıka yaşayarak öğrendim ve çoğu doktoru cebimden çıkartacak hale geldim onca yılın bilinciyle. Berbat bir haytım oldu ve heran yeniden olma ihtimali taşıyorum bunu bilerek yaşıyorum. Dünya bipolar günü seminerlerine grup toplantılarına sayısız uzman sohbetlerıne katıldım. Biraz ağır bir hastayım. Ama ben ve ailem hastalığım konusunda fecı bılgılı olmama rağmen yine de her an birşey olabılecegını bılıyorum yuzde 50 ihtimal. Onemli olan en ufak bır durumda bı atak sezdıgını anladıgınız anda kendınızı doktora atmanız. Tabi bu da senelerce o bataklıklarda engebelı yollarda yurumekle tecrube edılıyor. Ben suan 31 yasındayım ve 9 yasında bır çocuğum var. Hala annelik benim için çok çok zor. Ama sanırım hayata karşı inatlaşmaya alışmışım Annelik sağlıklı bir birey için çok zor ama bipolar bir anne olarak annelik normal annelikten bin kat zor. Bebek ve çocuk denilen şey eşittir uykusuzluk bipolarda uykusuzluk eşittir ATAKLAR. Hamileliğimde ilaç kullanmamıştım.1 sene de emzırırken kullanmadım. Diş dönemi kapıyı çalıp uykusuzluk kronikleşince tekrar ilaç kullanmaya başladım. Şuan yüzeysel anlattığım için eminim yaşadığım zorlukların trilyonda birini anlayamıyorsunuz. Bipolarken anne olmak cok zor. Gerçi bipolarında tipleri var. Mani ve depresif atakları şiddetli seyreden, hastane yatış geçmişleri bulunan, atak geçişler sık ve bilinçsiz bir bipolarsanız çocuk hayatta düşüneceğiniz en son şey olmalı... Tabi ki şöyle bir durum var arkadaşlar burda yorum yapacak arkadaşlara seslenmek istiyorum. Özellikle bu kişinin rahatsız ve BİPOLAR olduğunu göz ardı edip kötü yorum yapan tüm arkadasları mübarek ramazan günü allaha havale ediyorum. Manik atak dönemindeki bir insanda mantık aranmaz. Asla ve asla dediğinin aksini ona kabul ettıremezsınız. Manideyken bireyin hedefi birdir ve o hedefe ulaşabilmek için tüm yol ona mübahtır. Bu tip bireylerle zıtlaşmak sadece ona inadına bir seyı yaptırmanızı sağlayabilir. Manideki biriyle sevecen ve ılımlı konusmak gerekir. Çok fazla hassass olduklarını unutmayın. Söyleyecegınız sozlerin hayatına ne denli zarar verecegını tahmin edemezsiniz bunları bizzat yaşayan hisseden kişi olarak yazıyorum bunları... Hastane ve intihar geçmişLERİ olan biri olarak yazıyorum. Bu yazımı okuyan biri olursa hayatına katmak istediğim bir nasihat bipolarla zıtlaşılmaz. Ne kadar maviye pembe dediğinde siz ona hayır o mavi derseniz deyin fikri değişmeyecektir. Daha ılımlı konuşmak gerek. Birey depresifken hayati önem taşır, yanlız manideyse her anlamda sıkıntıdadır. Mani mantığı devre dışı bırakır. Bende yoğun bir mani dönemimde bu arkadasın taşıyıcılığa taktığı gibi rahmimi aldırma konusuna takmıstım. Zaten spiralim vardı ama ya spirali çıkarttırıp çocuk doğurursam dıye rahimime takmıştım. Ay neyse işte kardeş sanada tavsiyem bipolarsın dendiyse kendini bu konuda araştırmalara ver. Hem kafan dağılır hem semptomlarını daha iyi tanır ve doktorla irtibat kurarsın. Ama stabil olsanda her daim ve sabah akşam birer adet duygu durum düzenleyicilere ihtiyacın oldugunu unutma

Kötü kalpli zaten, kiracısı hakkında yazdıklarını okumuşsunuzdur belki. Paçalarından kötülük akıyor, Allah'ta layığını veriyor.

Lütfen yanlış anlamayın ama sağlık sorunları olan insanların özellikle psikiyatrik sorunu olan insanların anne baba olması doğru değil. Ne olur çocuk yapmayın evlatta edinmeyin. Tedavinize odaklanın herkes anne baba olmak zorunda değil.

Eşimle tek problemimiz bu değil. iki kez tedavi başarısız oldu. Üçüncüye maddi kulfet ve umudunu kaybettiği için yanaşmıyor. Esasen ben yola çocuğun da benimle aynı sıkıntıyı çekmemesi için evlat edinme için çıktım. Çünkü bipolar hastasıyım çocuğun da aynı olma ihtimali yüksek olurdu genetik olarak. üç yıl ben istemedim. Şimdi yine yavaş yavaş evlat edinme veya embiyo donasyonu düşünmeye başladım. Sen hamal mısın kendine zor bakıyorsun elalemin çocuğunu istemiyorum diyor. Ayrılsam kıbrısta donasyon yaptırsam veya evlatlık alsam üstesinden gelinir mi? Babasız ve maddi olarak sadece benim imkanım olacak. Ama bir taraftan zaten hiç aileleri yok. En azından ben olacağım. Çocukluk arkadaşım var. istersen embriyo donasyonu yaptır tutarsa formalite evleniriz nüfusuma alırım baba figürü olurum diyor. Benim evlilikle ilgili her süreci sıkıntıyı biliyor.

Tek bir soru, köpek bakamayan çocuk nasıl baksın