Valla silmiyorum. Çünkü affedemiyorum.

Şu soz ettigim 1 yil oncesine kadar canimi yakarlarsa yaksinlar en fazla bir iki gun sonra unuturdum yüzüme yüzüme hakaret edildigi oldu onu bile unuttum ama bu olayi unutamadigim bir yana ondan sonra yapilan hicbirseyi basit birsey deyip silemedim en kucuk seylerden bile havadan nem kapar gibi rahatsiz

öfke ve sinir şeytandan gelir. içinde sna düşman bir ses var ve sana öfkelenmeni sinirlenmeni sürekli hatırlatır. o sesi sabrınla yeniceksin yoksa o ses seni parmağında oynatır. Peygamber efendimiz öfkelenen kişinin içine şeytan girer ve ben şeytanın bulunduğu ortmda bulunmam demiş. Sabırda böyle bir şey başarırsan senden huzurlusu olmuyacak :) eden ettiğinin cezasını mutlaka vericek sen cezalandırmak için gelmedin bir günah işlediğimizde Allah ble bizi hemen al sana ceza demıyor yada bize küsüp ekmeğimizi suyumuzu kesmıyor, o halde karşımızdakini cezalandırmak bizim haddimize deil.. unutma herkes kendi niyetinden hesaba çekilicek :) H honey bunch Guru Anneler

Anne esittir ben. Cok iyi bir insanim ama kinciyim, öfkem yillar gecse de ayni sicaklikta oluyor. Varsa caresi bana da söyleyin cünkü cok kuvvetli bir duygu, nasil cözülür bilmiyorum.

Silmiyorum. katlanarak artıyor bazen. Sadece bu değil hafizamda cok güçlü. Bu iyi gibi gözüken birsey belki ama aslında pekde iyi birsey degil. Of ya. bardaktakisu Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Uzerine baska olaylar gelince, yara gitsede yeri gitmeden devam.. K kanada

Maneviyatim maf oldu.. Çok. haklısınız çok düşünmekten kafayı. yiyecek gibi oluyorum. Kendime zarar veriyorum. kimseye değil. kimseye değil Konu sahibiyle konum. aynı sürekli düşünmek 2 gün düşünmesem 3 gün beynim. beynimi yiyor Bunları bana yaşatan insanların maf olmasını ölmesini. istiyorum Açı çeksin karsimda istiyorum. Roseaysea Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Gerçek hayatta kini anlarımda, bu sanal ortamdakini her mesajını takip edip, alıntılayıp, ona laf soktuğunu sandığı mesajlara birde aynı kafadan çete gelir o mesaja beğeni yağmuru tutar! ! İşte bunlar hep asosyallik...

zaten çoğu insanı iş hayatı değiştiriyor... Daha önce insanların bu yüzünü hiç görmediğiniz için, mutlu mesut yaşıyordunuz.. ama üzülmeyin bu durumlar insanı daha çok geliştiren şeyler.. daha akıllı, daha açıkgöz, aklıbaşında olmamızı sağlıyor... iş hayatında maneviyatı beklemeyip, profosyonel yaklaşarak çalışmalısınız... ayrıca her işyerinde olan durumlar... zamanla alışırsınız belkide...

Valla bildiğim bir şey varsa o da öfkenin ve kinin insanı çor yorduğu Allah'a havale edin en güzeli M m1y1v

silemiyoruz Stardust07 All iz

Siz haklıysanız zaten herkes eninde sonunda hak ettiğini bulacak. Allaha havale edin. O öyle güzel intikam alır, herkese layığını verir ki... Odağınızı değiştirmeye çalışın. Bataklıktan içinde çırpınarak değil, dışına çıkıp oradan ayrılarak kurtulursunuz. Dünyada ormanlar, tertemiz denizler, nehirler de var;bataklıklar, kanalizasyonlar da. Neye maruz kalacağımız biraz da bizim seçimimiz. Siz buna layık değilsiniz.

Her insanın kendi problemleri var, dışarı verdikleri tepki tamamen kendi iç dünyalarındaki üzüntüleri, problemleri. Bu yüzden her insan aynı tepkiyi göstermeyebilir olaylar karşısında, herkesin tetikleyicisi farklı. İnsanların kusurlu varlıklar olduğunu kabullenmek gerekiyor. Kabullenin ama tabiki de hakkınızı yedirmeyin.

Bu insanlar akraba yada arkadas cevresinden olsa uzaklasiririm ayda yilda bir gorusurum ama gel gor ki anne babamdan daha cok gordugum insanlar Unutmaya misal dun yaptigi biseyi unutmaya calisirken bugun baska bisey yapiyor

The power kitabını tavsiye ediyorum arkadaslar. Bu kitabı okuduktan sonra kimseye ofke nefret duymayacaksınız Bu duygularla başa cıkmayı öğreneceksiniz Kendinize zarar vermeden biran once okuyun okutturun

üstteki yorumumu konuyu tamamen okumadan başlığa istinaden yazmıştım. Şimdi yorumları tamamen okudum ve yazıyorum. İş hayatının kesinlikle insanı şekillendirdiğini düşünüyorum. farklı insanlar, olaylar, mekanlar. Beni de en cok yıpratan bu oldu. nerede duracağını bilsen bile olaylar öyle çabuk gelişiyor ki. Kaç kez üzüldüm sayamıyorum, istemediğim durumlara bilinçli bilinçsiz birçok kez düştüm. Olmasından korktuğum her şey oldu. Olayların neresınde olduguma hep baktım ve aslında hiçbir yerinde değilmişim. En kötü ne olabilirdi, kötü diye geçirdiklerim de oldu. Ama hala nefes alıyorum, gülüyorum, mutlu hissediyorum. Ama içimde bir yerlerde hep söyleyemediğim şeyler, hisler var. ve biliyorum ki bu bir süre geçmeyecek. Bazen kendime üzülüyorum bazen çok kızıyorum. Yaşadığım bazı şeylerin müsebbibi belki benimdir, insan kendi eliyle yaptıklarının ceremesini çeker ama ben kesinlikle bi insanı hayattan sogutacak derecede kötülük yaptıgımı dusunmuyorum.. Büyüyorum, büyüdükçe değişiyorum, yaşadıklarımdan öğreniyorum. Biliyorum ki birgün yanımda beni gerçekten sevip anlayan insanlar olacak. Bana kötü gelenleri çoktan çıkardım. . push ; G

Konuyu okumadım başlığa istinaden yazıyorum SİLMİYORUM!!! bazı kişiler ve maalesef bunlar çok görmesemde asla hayatımdan tamamen çıkaramayacağım kişiler hayatımın evliliğimin içine ettiler. Ne hakkımı helal ederim onlara ne de öfkemi dindirmeye çalışırım. Hesabı öteki dünyaya bıraktım orası ayrı tabi. Öfkeden birşey yapacak değilim.

Eskiden oyleydim insanlar neden nefret eder kinlenir karsisindakine anlamazdim hatta baskasina kinlenen insanlar gozumde canavar gibiydiler simdi ise anlam veremedigim seyi

Ah ah çok teşekkür ederim.. Rabbim o intikamı hemen alsın istiyorum ama herşey hemen olmuyor beklemem lazım Bende bide okb var.. Çok güzel ve değerli yorumlarınız için teşekkür ederim

Öfke, kin, nefret zehir gibidir. Yoğunluğuna göre insanı gerçekten çok yıpratır. Hasta eder. Hatta karaciğerde bile hasar bıraktığını düşünüyorum ben. Maneviyatı çökertir. İnsanız. Bunları hissetmemek mümkün değil ama ben hissedince ya yazarak boşaltırım o duyguyu ve bir daha dönmem, veya akılsallaştırırım."Neden öfkelendim?Bu olaydan ne öğrenmem gerekiyor, hatalarım neydi ve bundan sonra nasıl davranmam doğru olur "diye. Bunları düşünürken zaten daha mantıklı ve dengeli bakmaya başlıyorum duruma ve kendimi de geliştirmiş oluyorum. Bastırmak ise bir işe yaramadığı gibi doğrudan ele alınmayan duygular dolaylı yoldan göstermeye başlıyor kendini. Aşırı yemek yeme, depresyon veya yorgunluk gibi psikosomatik hastalıklarla.

Zaten bunlar bende asiri yeme ve uykuya donustu ne yazikkki Kendime zarar verdigini kabul ediyorum ama ne yaparsam yapayim yenemiyorum bu

Ben unutmam o kişi bana muhtaç olursa aynı davranırım yanlış yapmam yapanda affetmem S su-doku sen

Belki benimkide affedemeyisimden olan oldu biten bitti sil gitsin diyorum ama nerde icim icimi yiyor

eskıden cok takardım oyle uzulurdum kı uykumda bıle aglardım aklıma gelırdı kalbıme otururdu haksızlıklar kırgınlıklar keske boyle yapmasaydı keske soyle demeseydı dıye dusunmeler hep kendımde hata aramalar sımdı bırı bır hata mı yaptı bana dırek allah belanı vermıs zaten dıyorum o hatayı yaptıgı ıcın artık acıyorum uzuluyorum onun adına bır ınsan olarak onun yerıne utanıyorum ve gecıyor gıdıyor otomatıkmen benden cıkmıs oluyor o konu oyle dusundugum ıcın ve o artık kendısının problemı olarak kalıyor

Silmek istiyorum cunku beni sahiden yoruyor. gezgintosbaaa

silmiyoruz :) yapım böyle kindar bir insanım :) çok sakinim az sinirlenirim neşeli eğlenceliyim falan ama birine kin beslediysem geçmiş olsun :) bir şarkıda geçiyordu kin besledik ama kan kusturacağız diye aynı öyleyim. bir arkadaşım iyi ki seninle arkadaş olmuşuz asla seni karşıma almak istemezdim demişti :) baktınız silemiyorsunuz acısını çıkarın :) N Nfrtettti

Silmiyorum, unutmuyorum ki bir daha enayi, salak vs yerine konmayayım. Ama özel bir şey de yapmıyorum, çünkü illaki kendi pislikleri ve hainlikleri içinde boğuluyorlar; ama erken ama geç.

Allah affetsin bazen kendimi beddua edeeken buluyorum insallah aynilarini yasarlar diye yada insallah evlatlarida aynisini gorur diye sonra bin pisman

Aynen oyle uykularim kaciyor o insanlarin olduklari yerlere gidesim gelmiyor kafamda kurup kurup kendimi yeyip bitiriyorum

Ara ara aklıma gelir benimde yerimde kudurur dururm aslında keskin sirke küpüne zarar misali kendi huzurmu bozmaktan baska bir seye yaramıyor

Affede affede salak gibi olmuşum artık. O kadar kurdılar ki bırak affetmeyi, suratlarını göresim yok. 1 yıla yaklaşıyor. Ve çok yakınlarım bunlar. Bu sefer "beni kaybeden kendi kaybeder, "dedim kendime. gezgintosbaaa

Silemiyorum. Silmek icin önce affetmek gerekir. Insan affedemiyor. Belki biraz zaman. Bekki biraz kendiyle barışmasiyla alakalı. Kabullenmekle. Bugun cok dertliyim zaten. Hic bir seyi affetmiyorum. Öfkemden kuduruyorum.

Hayatımda bu yaşıma kadar nefret ettiğim insan sayısı bir elin parmağını geçmez. o da çok çok darbe yemisimdir olay yaşamışımdır en sonunda bu hale geldim. kendimi tamamen çekiyorum böyle insanlardan. muhattap olmayınca, üzerinden zaman geçince o nefret duygum da bitiyor, sadece bir HİÇ oluyor benim için. R

Unutamazsın ama senin vatan onun çevresindekilerle paylaşman olmuş onu savunmaları öfkeni tetiklemiş Halbuki ona hak veriyor olmalarının altında bir sürü sebep yatabilir 1. Savunmadıkları halde sen biraz ona karşı yumuşa diye bile öyle davranmış olabilirler 2. Onunla diyaloglrını sürdürmek zorundalar daha fazla yüze gülen arkadan konuşn olmak istemediler 3. O kadar önemli değildi onlar için geliştirdiler 4. Ona hak verdiler Ve ben dördüncüsü olduğunu sanmıyorum doğrusu Bu kadar nefret sana zarar sal gitsin O insan bunun cezasın ı elbet görür ama bu cezada hemen olsun kimsenin onun yüzüne gülmesin vs gibi ısrarcı olursan sen zarar görürsün H

Bende er yada gec yasattiklarini yasarlar diye dusunuyordum ama gunden gune daha azitip tozutuyorlar bisey gordukleri yok tek tessellim Allahin adil oldugunu bilmek

Ozel bir sey yapmiyorum, zamanla unutuyorum. Kindir nefrettir yok bende. Bana kotulugu dokunan insani sallamiyorum, hayatimdan cikariyorum bitiyor her sey. Eh, hayatimda olmayan insana neden kin duyayim veya nefret edeyim? Gerek kalmiyor zaten