Kimse hayatınızı mahvedecek kadar büyük değil. Bu bir yol ayrımı sadece. Hayatınızı güzel kılmak elinizde. Kurun o güzel hayatı. Bunun için kendinizden başkasına da ihtiyacınız yok.

Ya zaten her olumsuz olayda böyle diyebilsek ne bu forum olurdu ne psikoloji alanı. Biraz daha empatili cevaplar vermek lazım bazen. Sevgili konu sahibi nedenini bile bilmediğiniz için böyle zorlanıyorsunuz bana göre. Belirsizlik beni de rahatsız eder. Son bi kez yüzleşin derim ben nedenini öğrenmeye çalışın. Bu defteri komple kapatın yani böyle yarım kalmış gibi olmuş. Sonra daha rahat bi şekilde devam edersiniz. Normal süreçler bunlar kendinize kızmayın zaman verin.

Sebep sunmaya bile tenezzül etmediyse bosverin gitsin. Cok klişe olacak ama siz daha iyilerine layıksınız, güzelsiniz, özelsiniz. Ben sanırım bu dönem kendime yoğunlaşırdim, kendimi daha cok sever, kendime daha çok bakardım. Mühim olan boş kalmamanız, bol bol meşgul olmanız. Hepimizin iyi kötü günleri oluyor ve hepsi ama hepsiii geçip gidiyor. Siz sağlığınıza ve bilhassa mental sağlığınıza dikkat edin. Allah yardımcınız olsun.

Aynen öyle bir yol ayrımı. Üniye devam etmeyi düşünüyorum. Eğitime devam insaalllaah P

Yok onunla görüşmek istemiyorum o da istemez sanırım. Değer de vermemiş bana bu kadarcik bile. Eğitime devam edeceğim. Önlisansi lisansa tamamlamayı düşünüyorum. Zaten 1.5 aydır çok iyidim. Son günler de böyle oldum P

Sebepsiz yere terk edilmişsiniz ve hala onu düşünüyorsunuz çok ilginç. Ben olsam canı cehenneme derdim bu durumda. Bana uzak allaha yakın.

Böyle şeyler demekle olmuyor maalesef.. İnsanın cevabını alamadığı, içinde kalan şeyler varsa olmuyor. Her ne kadar canı cehenneme derseniz deyin.

Bence düşündüğünüz şeyler cevabını alamadığınız şeylerdir. Herkes cevabını alamadığı şey konusunda takıntı yapar ve duruma alışması bu yüzden zorlaşır. Çoğu insan bunun farkında olmaz

Insaniz hemen unutulmuyor ama zamana birakin çunki derslerden de geri kalirsaniz hepten birşeyleri kaybetmeyin. Uğraşlar bulun. En esasi guzel anilariniz varsa düşünmeyin. Durumu kabullenin ve artik hayatima geleceğime bakicam diyerek kendinizi de bu düşünceye odaklayin. Inanin geçicekdir. Evladini kaybeden anne bile gun gelir kahkaha ata biliyorken hayatda herşey geçer

Bende öyle bakıyorum olaya. Hiç aklıma gelmezken bir anda düşünmeye başladım. P

Aklimiza hala o geliyorsa oturun dusununun dusunun dusunun... aramayin sormayin guncel durumununa fotosuna bakmayin... enson aklinizda kalan haliyle gunlerce dusunun... ve sonra Kabul ediceksiniz o yok gitmis. Yeni hic bir haber yok yeni fotosu yok... olum gibi kabul edicek zihniniz.. benim bildigim en guzel unutma yolu.

Hayatinda aci donem atlatmayan kimse yok, unutulmayacak olan da yok. Sadece beyin durumu kabul ederse kalp de kabullenir. O yuzden ilk once bittiğine beyninizi odaklayin. Zaten sonra kalp zamanla soğuyacak. Kendinizle kalinca başka şeyler bulun. Mesela komedi dizisi izleyin. Her aksam bir film izleyin. Ya da yapboz alin boş zamanlarinizda onunla uğraşin. Sesiniz varsa şarki soyleyin sesinizi kaydedin, eser roman okuma alişkanliği edinin, her akşam yarim saat 1 saat boncuklarla birşeyler takilar hazirlayin. Yeterki kendinizle kalacak zamani doldurun.

Aynısını doktorum da söylemişti. . push ; P

canınızı yakan insanı düşünmeniz ilginç. size haksızlık yapan insanı düşünmeniz ilginç. daha 1milyon tane sayarım size. kendiniz söylemişsiniz. bunca sene üstüne hiç uğruna terk edilmek bana zor geldi. diye. haksızlığa uğradığınızın farkındasınız. sonucunda zor günler yaşatmış size. düşünmek yerine bana uzak cehenneme direk diyin lütfen. ben size kötü birşey demedim.

hakkınızda hayırlısı olsun inşallah. ama hemen o düşüncelerden uzaklaşın herşeyi geçtim kapınızda köpek olsa uzak durun size zarar verir bu kişilik. önemli olan değerli olan siz kendinizsiniz siniz

İnşallah. Ramazan ayı bitince çalışmaya başlayacağım. Bir süre destek için daha iyi olur diye düşünüyorum P

Benimde demek istediğim bu guzelgozlu818419 cevabını alamadığı birçok soru var konu sahibinin.. haliyle çokça zamana ihtiyacı var, illaki geçecek ve iyiki bitmiş diyecek. Ama zaman gerekli Pandemi döneminde sosyalleşmek, spora, kursa vb gitmekte çok zor. Sadece şunu söyleyebilirim, konu sahibinin yaşadığı şey çook normal ve zamanla iyileşme olacak

Yıkıldıkça yeniden inşa edeceğim sloganını kendinize kodlayın. Hayatınızda bu ilk yıkılış olmayacağı gibi son yıkılış da değil. Güçlü bir kadın olmayı ancak insan kendiyle savaşarak kazanabilir. Ve bunun verdiği zafer inanın hayatınıza çok güzel şeyler katacak. Bu bitecek ben daha iyisini yaşamak için elimden geleni yapacağım diyerek adım atın. Mutsuzlukta mutlulukta insanın hayatında hep var olan bişey. İnanın mutsuzluğu tatmadan mutluluk gelmiyor. İnsan hüzünleri sayesinde gerçek mutluluk neymiş anlıyor.

Odaklanma problemim var şuan meşguliyet bulsam da geçer umarım.

Haklısınız belki yine görüşmeye giderim doktorumla devam ederse bu

Yıllar önce çok sevdiğim biri vardı. Evlenmeyi düşünüyorduk. Bir gün ansızın ortadan yok oldu. Öyle çok ağlamıştım ki günlerce. Tlf nuna ulaşamadım hatta aptal gibi başına bisey geldi sanmistim. Arkadaşlarla hastaneleri bile aramıştık kaza mi oldu başına bisey mi geldi diye. Günler sonra şerefsizin bir kadınla tatile çıktığını öğrendim. Ne aptalmisim. Adam gününü gün ederken ben mahvolmuştum. Şimdi düşün o keyfi yerinde gününü gün ediyor. Kendini üzme.

Belki çok daha iyileri çıkacak karşınıza. Belki uçurumun kenarından döndünüz. Bugün üzüldüğümüz çoğu şeyler ileride iyiki dememize sebep oluyor. Bu açıdan bakın olaya

Sonsuz karaktersiz... Bir de gerizekalı instagramdan bulmuş benu birsuru mesaj yollamış. 13 yıl önceki olaydi

Evet sanırım yalnız kaldım birkaç gündür o yüzden oldu böyle. P

Allah razı olsun.. boş kalmamaya çalışıyorum bendee. Kendime dikkat ediyorum cevremdekiler de fark ediyor P

Aynen öyle. Çevremde o kadar örnek var ki kötü şeyler yaşayan onları görünce sukediyorum halime. İstemsiz oluyor bu durumum. 3 ay da kısa değil ama birkaç gün bile kendimle kalsam sonuç bu maalesef. . push ; P

Nişan Atalı 3 ay oldu. Sebepsiz yere terk edildim. Çok zor zamanlar geçirdim. Kafam çok karışıkti. Bir süre psikologa gittim. Düşünmemeye başladım onu. Çok iyidim. Ama birkaç gündür aklıma geliyor. Düşünüyorum. Kötü oluyorum başım ağrıyor. Dün gece ağladım düşünüp. Ama ders bile çalışamıyorum şuan. Ne yapabilirim bunu aşmak için

Karaktersizmis

Üzülmeniz cok normal. Aklınıza gelmesi de normal. Zamanla geçecektir. Kendinize meşguliyetler bulun ki kafanız dağılsın.

Sebepsiz terk edilmelerde yada neden terk edildiğini bilmeyenlerde iyileşme biraz daha geç oluyor. Yaşadığım için sizin hislerinizi anlıyorum. İlkin kabullenmek, unutmak kolay gibi geliyor ama yalnız kaldığınızda böyle bir terkedilmeyi hak etmediğini ve böyle bir ayrılığı kabullenmemeye başlıyor zihin. Size tavsiyem bol bol sosyalleşin, birileriyle konuşun, köşenize çekilmeyin içinizi dökün..

ne yaptı yapıldı bilmem ama yokluğunda bu kadar üzen insan varlığında nasıl üzecek kim bilir.

Neresi ilginç? Canı cehenneme diyorum bende zaten. Ama bunca sene üstüne hiç uğruna terk edilmek bana zor geldi. Zaten hala seviyorum dönsün demiyorum. Hayatımı yönlendirmekte zorlanıyorum

bak şimdi derde derman olurken egolandım. geçtiğini bil. böyle kalmayacaksın

Çok haklısın.

3 ay cok erken 6 7 ay olunca daha iyi hissetmeye baslayacaksın Çok daha mutlu olacagın günleri düşün

O üzülüyor mu tabiki hayır Sen neden bu kadar kendiniz üzüyorsun ki değer mi o pisliğe Yazık degil mi gözyaşlarına Aglıyacağın yere şükret ya evliyken olsaydı bu yaşadıkların Dersine çalış geleceğini düşün