burda çok konu okuduk ama vallhi sizin durum en vahimlerden okurken iyi bişey umdum hem ama malesef bulamadım bu durumunuz malesef böyle gitmez siz bu duruma şimdilik katlanıyor olsanızda ilerde daha çirkin şeyler yaşıyacağınız aşıkar eşiniz sizden ilgi görmediği bahanesiyle sizi aldatabilir veya iletişimiz tamamen kesilebilir aileyle aklıma bidünya olumsuzluk geldi bu durumlara düşmemeniz için karar vermeniz şart. boşanmak çok zor hele küçük çocukla buna cesaret etmek en zoru ama ailenizde size destek iken lütfen eşinizin sizi rahat bırakmayacağını düşünmeyin imkanı yok elinizden alamaz çocuğunu hem memursunuz bence en yakın atama zamanında ailenize yakın bir tercih yaparak işe başlayın

velayeti sendeyken, abin, baban, ailen arkandayken çocugunu nasıl alabilir ki senden? polisler şak diye bulur kaçırmaya yeltense bile kimin kaçırdığı belli. bence bahane arıyorsunuz ayrılmak için. acemicadi

peki bişey diycem babası niye "çocuğumsuz yapamam" demiyo da annesi diyo? çocuk onun da çocuğu değil mi? hiç sevmiyor mu kendi evladını? bu kadar sevgisiz ve şefkatsiz biriyle niye evlendin? geçmişe mazi derler ama buraları okuyan yeni evlenecek bayanlarda var ve hataları görüp tekrarlamamalılar., evlenirken böyle miydi yoksa sonradan mı değişti? ailesinden ayrı yaşasanız size nasıl davranırdı? hangi şehirdesiniz, doğulu mu eşiniz?

yav arkadasım bakkala gofret alcaz cocuga de... sağlık ocana götürcem de aşıya götürcem de... ne demek cocuga annesi babası bakıyo cıkartmam mümkün değil ne demek yaaaa... anlamıyorum artık ben bişe... siz bütün yolları kendi kendinize kapatıyosunuz... millet filmlere konu oluyo en olmıycak hapishanelerden kacarakk... gece git herkes uyurken... uyku ilacı içir hepsine.. offff türk filmi gibi yaaa. bu ne.. gercek deil bu... Laale Aşikardır Zat-ı

Bende şöyle bişi demek istedim.. Bi karar veriyorsunuz ya hani siz şuanda boşanmakda kararlısınız.. O mutlaka sizden vazgeçmicek ve değiştim felan dicek öylede davranıcak aldanmayınız.. Zerrece değişmiyorlar.. Sadece gözboyamak için geri dönmeniz için yapıyorlar eşek aynı eşek Böyle sizin gibi kararlıyken ki evide terk etmişken o salaklığı yapıp barışanlardanımmm pişmanım.. Herşey kötü iyi olan hiç bişi yok.. Siz doğru yoldasınız şimdi biraz yorulacaksanız sıkılacaksanız zor gelicek ama inşallah çok mutlu olucaksınız.. Çocukda yuva felan kurtarmıyor.. Aksine mutsuz bir yuvada daha çok içine kapanıyorlar.. O insan zaten şansı hak etseydi o evliliği şans verilcek raddeye getirmezdi.. Ben kafama çok vuruyorum umarım hakkınızda hayırlısı olur.. oykullua

Arkadaşım neden haber veriyorsunuz? Yine mi dayak yemek istiyorsunuz? Tamam araç yok, tamam küçük ilçe, tamam aileniz gelip sizi almalı vs. Çağırın ailenizi gelip sizi alsınlar!!!! Neden neden illa olay çıksın istiyorsunuz? Size ya da bebeğinize Allahım saklasın bişiy yapsa ne olacak?

canim cikma sende onlarin telefonlarina. ne ugrasiyorsun ki. ugrasmisin zaten ugrasacagin kadar, kac yilini caldilar senin, bundan sonra bi saniyeni bile calmalarina izin verme.

Sevgili adige gökçen yaşadıkların gerçekten ağır ve düzelmesi biraz zor gibi. Sen hep kendini ezilmiş olarak görüyorsun ama bence hatalısın. Neden dersen eşin ve ailesi sana söz geçirmekte zorlandıkları için üstünde baskı kurmaya çalışıyorlar. Bence sağlam bir karakterin var. Ve çok ama çok sabırlısın. Seni eşin kendi benliği ile hareket etmiyor demekki sen eşini değil onu yönetene karşı politik davranacaksın. Annesinin sözünü birebir dinleyen anakuzusu erkeklerden hep tiksinmişimdir. Sen o kadını alt etmeye çalış bence. eve gelince yemek yapma sabahtan çıkarken kaynanana deki akşama anneciğim senin şu güzel yemeğinden yap çok canım çekti ben senin kadar güzel yapamıyorum canım de. yüzüne gül işini yaptır. Suyuna göre şerbet ver kadına. deki anneciğim sen bu işi daha güzEL yapıyorsun de işini ona yaptır. O kadının hakkından gel önce. Bak göreceksin kurtulacaksın. Sen karadenizlisin sen dede var biraz dik başlılık. evden kaçmak çözüm değil. senin hayatını zindan edecek kişi boşanıncada zindan eder.

terkrar merhaba cumadan sonra giremedim nete. ben yokken yorumlar dahada sertleşmiş. hatta biri eğer bir adım atmayacaksan bizleride kızdırma kononu kapat diye öfkesini belirtmiş. zaten bu kadar çabuk karar verebilme yeteneğim olsaydı emin olun bu zamana kadar sürmezdi bu evlilik hatta böyle bir konu açma gereği bile duymazdım. dün yine küçük çaplı birbirimize girdik. konu aynı konu. yalnız farklı bir çerçevesi var. ben ona ve ailesine yeteri düzeyde düzgün tavırlar sergilemiyormuşum. şuan onunla konuşmuyorum aailesine bir saygıszılık yapacak bir davranıştada bulunmuyorum. bana yine bağırıp çağırmaya başlayınca kaynatam içeriye gelmek durumunda kaldı çünkü onların evindeydik her haftasonu olduğu üzre. kaynanam dışardaydı. gelince yine bir konuşma içerisine girdik. ben ona sevgi ve saygı göstermediğim için oda bana göstermek istemiyormuş. ben aileme onu saydıramamışım sevdirememişim. kendimde sayıp sevmemişim. ilgilendiğimi önemsediğimi ona göstermemişim. hep karşılık vermişim. cevap vermeyecekmişim. sen gitmemim istemiyorsan senin için uygun zamanda giderim doeyip konuyu kapatmalıymışım. ben seni göndermek zorunda değilim seninle evlenirkende seni 6 ayda 1 yılda yadda her neyse zırt pırt memleketine gönderirim diye kimseye söz vermedim ben dedi. bende göndermek zorundasın ben sana arkadaşlarımla tatile çıkacam demedim sadece ailemin yanına gidecem eddim dedim. yine asi dik başlı karşılık veren kişi oldum. bizim ilişkinin temeli benim ona ilgi göstermemem oldu. bende bana böyle davranan birine ne ilgi ne sevgi gösteremem dedim. elimden gelmez böyle birşey dedim. ben ev işlerinin çoğunu yetiştirmekte zorlanıyorum çünkü sabah 8 akşam 5 çalışıyorum küçük bir çocuğum var ve her hafta cuma akşamından çoğu zaman pazartesi sabahına kadar çalıştığımız ilçeden ailesinin yaşadığı şehre gidiyoruz 2 saate yakın yol gidiyoruz her haftasonu. birde benden herşeyi dört dörtlük bekliyorlar. elinden gelen bu daha fazlasını yapamıyorum ben diyorum ama öyle demeyecekmişim kaynanam ben eşime öyle desem vurur bana dedi. benim eşimde öyle bir konuşmadan sonra vurmuştu zaten. ben yapamıyorum deyince bir seferinde kayananam senin annen seni çok nazlı büyütmüş hiç düşünmemiş yarın ele karışır zorlanır diye dedi. bizimm buranın kızları pire gibidir her işin altından çıkarlar çünkü biz çok çalıştırırız onları dedi. o dedi ama ben çevrimde hiç pire göremiyorum. iş yerindeki arkadaşlarım hayret ediyorlar nasıl altından kalkıyorsun bu kadar şeyin diyorlar. yani o pirelerle daha tanışmak mümkün olmadı. işin özeti ihale yine bana kaldı. ben eşime onun istediği ilgi sevgi ve şefketi göstermediğim için oda bana böyle devranıyormuş. ilgisiz erkek ya içkiye yada başka kadına sarp olur haberin olsun dedi kaynanam ve konu böylece güzel bir deyişle kapanmış oldu... acemicadi

dün akşam annesiyle konuşurken yine kendimi uzaylı gibi hissettim annesi anlatırken bende bir sorun var benim kodum bozuk dedim içimden o kadar olayları benim üstüme yıkıyorlarki bende bir noktadan sonra evet ya adama kıymet vermiyorum oda bana vermiyo diyorum

çocuğumu bırakamadığım için kaldım zaten bunca zaman ono da aldım geldim. kamuda olduğum için işimi bırakmadım izinliyim haftayada rapor alacam ve tayin işleriyle uğraşacam. buraya ikametimi almam gerekiyor davayı burda açabilmek için avukatla görüştüm önceliğim tayin şuan... onlar anası danası şehir dışındayken bende iki parça eşyamı aldım ve çıktım evden. kaynanam aradı beni bi cahillik yaptın çık gel hiçbişe olmamış gibi evine işine geri dön dedi. ben gittim ve bitti bu iş artık dedim ama o kadar yanlış tanımış ki beni inanamadı bu kadar kararlı olabileceğime. hala şugün olmuş sen eşine ilgisizdin olaylar bu boyuta geldi düşüncesindeler... piskopatça düşüncelerini haraketlerini değerlendirmeye almıyorlar... olayların sıcağıyla haraket ettim sanıyorlar. bendeki birikmişliğin farkında bile değiller. ki ben onlara her seferinde bdn baunları bir noktaya kadar çekecem çekemediğim anda gidecem ve gidersemde bir daha dönmem dedim her seferinde... şuan gayet iyiyim rahatım huzurluyum belki buda normal değil bilmiyorum ama öyleyim en kısa zamanda bu dönemi kolay atlatabilmek için piskolojik destek almayı düşünüyorum... herkrsin hakkında hayırlrsı ne ise o olsun artık bundan sonra... Önceki

arkadaşım dönüp dönüp defalarca okudum, acaba olayı ben mi anlayamıyorum diye... ama halen neden sürdürmeye çalıştığınıza anlam veremedim... insan dünyaya bir kez gelir, her geçen gün sizin ömrünüzden gidiyor... böyle bir ortamda sizin ruh sağlığınız yerinde olamaz ki, yetiştirdiğiniz çocuğunuza da bir faydanız olamaz bu durumda... siz herşeyden önce bir annesiniz, çocuğunuz için bir modelsiniz... sürekli aşağılanan, ezilen, hakkını aramaktan aciz bir model olmayın rica ediyorum... siz sağlıklı olmalısınız ki bu topluma sağlıklı bir birey yetiştirebilesiniz. madem çalışıyorsunuz, madem aileniz size de çocuğunuza da sahip çıkabilecek durumda, lütfen sizden çok rica ediyorum artık boyun eğmeyin bu insanlara gxuxlçiçek

Cnm sen ne iş yapıyorsun? leadangel Tuğkanın

acaba son durum ne? :26: inşallah hakkında hayırlısı olmuştur.. sinemha

uzunca bir aradan sonra tekrardan merhaba. merak edilenlere açıklık getirim. Öncelikle memleketimde çalışıyorum tayini hallettim. anlaşmalı bir biçimde boşandım yaklaşık 1 ay oldu. şuan sanki hiç bunca şeyi yaşayan ben değilmişim hiç evlenmemişim hiç üzülmemişim gibi düşünüyorum. şuan herşey yolunda. adam olamayan adam beni de çocuğunu da aramıyo. yani korktuğum hiçbirşey başıma gelmedi. davada da uğraştırmadı sağ olsun. para diye ölmeleri işime yaradı anlaşmalı tek celsede boşandık. herhangi bir talebim olmadığı için çabucak bitti. şuan gerçekten iyiyim... herkese selamlar :) Chess

bu hafta itibariyle ailemin yanına gitmek için beni el üstünde tutan eşimden izin istedim ki haftaya iki gün kendileri şehir dışında olcağından çocuğada benim bakmam gerektiğinden iki gün izin almak zorundayım. bende hem ailemi çok özledim hemde 2 günüm boşa gitmesin diye izin istedim ondan oda olmaz dedi kendince bir iki madde sıraladı bence hepsi saçmaydı. bugün tekrar şansımı denim dedim ama ters tepti. arabada öğle tatili için eve giderken konu açıldı başçavuşun beygirimiyim ben sen beni hiç sallamıyon dedi. ende onu sen bilemezsin dedim kim bilir dedi allah dedim namaz kılmıyon giyimine dikkat etmiyon kocana saygı göstermiyon büyüğünü küçüğünü bilmiyon bu mu iman dedi iyi yok benim imanım dedim bu seferde sen say niye imanlısın dedi aklıma bişe gelmiyo dedim sonra başladı yine dövme olayına çevirecen bu konuyuda geçen sefer annem aldı seni elimden bu sefer kimse alamaz... sin sen haysiyetsiz karaktersiz bir insansın gerçi ne terbiye almışın ki ailenden ne veresin dedi şimdi olayları neden bu boyuta getirdin ki dedim ben sana yok dedim sen neden soruyon şu suratının haline bak dedi üzüyorsun beni nasıl bir surat beklion sonra dedim hiçbirşey söylemedim aslında konuyla ilgili günlük şeylerden bahsettim arabadada ama kendi açtı kendi etti eve geldik annesini mutfağa çekti bu karaktersiz bana memleketine gitmek istediğini söyledi bende şimdi olmaz sonra gönderirim dedim ama o bu konuyu sabah tekrar açtı kaynanamın tepkisine gelelim niye tekrar sordun uygun olunca gönderecem demiş benim gitmek istememin neden bir önemi yok bile diyemedim ağlıyordum çünkü ben sana dedikten sonra diretmedim dedim suratının hali ne dedi sen arabada bana o kadar laf saymasan beni tehdit etmesen böyle değildim ben dedim kaynanam sormasaydın bi daha deyince kafamı salladım çok alınmış bu konuya ağlamaklı geeldi sen beni de çok üzüyorsun dedi zaten yaşı hazırdır gözünde sanmaki biz oğlumuzu tutuyoruz dedi hiç tutmazlar tutmadıkları için o tepkiyi verdi zaten sonra namaza duracaktı benim ne durumda bu eve geldiğimi biliyormusunuz siz dedim ben sizi üzmek için birşey yapmadım dedim cevap verme tenezülünde bile bulunmadı ben ağlamaya devam şimdi eminim ben kötü gelin kötü eş kötü anne oldum yine zaten öyleyimde en azından dedikodumu yapabilecekleri uzun bir konu çıktı onlara ben kadın mıyım ki kocamın yok dediği birşeyi tekrar gündeme getirim ne ayıp bana lanet olsun hepsine akıttıkları her damla yaşımı Rabbim sorsun onlardan M

çocuğumu bırakıp gidemem bunu yapacak kadar duygusuz değilim açıkçası. doğdu doğalı beraber uyuyuyorum ben onnula. kokusu olmadan uykuya bile dalamam. zaten daha çok küçük oda bensiz duramaz...

bu neki şimdi... dağda tarlada yaşıyosun diye herşeyi çekmek zorunda olduğunumu anlayalım... Eşin şehir dışında değilmi yada çalışmıyormu herneyse... O yokken biner gidersin otobüse.. kimsede eşini aramaz merak etme.. belki annene gidiyorsun eşinin haberi var.. elalem nerden bilecekte eşini arayacak... Velevki aradılar eşin geldi.. oranın polisi jandarmasıdamı yok kardeşim... Ne diyim yani... yol senin dükkan senin... yolun açık olsun.. nevgul61 Hayat

benim sorunum zaten bana söylenen hiçbirşeyi hayatıma çevirememem... kendimde düşünüyorum söylenenlerinin çoğunu ama birşeyler beni alıkoyuyuo gitmekten... bunları sıralamaya çalışsam sıralayamıyorum... piskolojim yerle bir oldu anlayacağın... ben okusam bende kızardım kendime hatta zamanında çok kızmışlığım vardır kendini hak etmediği hayata mahkum edenlere... ama kendi başıma gelince yapamıyorum... inşallah bu sefer bir sonuca bağlamayı düşünüyorum... hele bir gidip gelsin... maiwesiyah Hayatı Tersten

teşekkürler cevabınız için. çok yol denedik aslında piskoloğa bile gittik. 3 seanstan sonra eşim bu işe yaramaz deyip gitmeyi bıraktı. piskologla başbaşa görüşmemezde sen bu evliliği sürdürmeye kararlı mısın dedi bana sonrada ekledi senin eşin ataerkil bir yapıya sahip bu adam değişmez ancak zamanla az biraz yontulur. iyi olmaya çalıştıkça sen kötüsün dedi bana. aklımın almayacağı konulardan suçlu bulundum. bunları yazmak karar verip uygulayamadıktan sonra birşey ifade etmiyor ama yazıyorum işte belki az biraz rahatlarım diye. çok ilgili bir babadır hatta fazla ilgili çocuğun herşeyine o kara verir. giyimi uykusu yemeği aklına ne geliyorsa. benim anneligimi beğenmez. memlekete gidince günde 10 kez arayıp çocuğu yedirdin mi yeleğini giydirdin mi dikkat ettin mi düşmesin diye arayıp durur. bana güvenmiyorsan bir bakıcı tutsaydın dediğimdede senden iyi bakacağı kesin dedi. ben hiçbir şekilde beğenilmiyorum aslında. heçbir yaptığım iş takdir edilmiyo. çalışıyorum 5 e kadar eve geliyorum kaynana kaynata çocuk eş yemek hazrılamaya girişiyorum yemeği pişiriyorum sofra kuruyorum bulaşık çay derken birde çocukla uğraşıyorum aralarda gün bitiyo. onlara göre ben çok yavaşım. hiç takdir görmeden ilerlemek inan çok zor bir durum. temizlikten yemeğe çocuk bakımına aklına ne geliyorsa herşeye karar verme yeteniği olduğuna inan beni hiçbirşey anlamadığımı düşünen bir kocayla ömür geçirmeye çalışıyorum. ben ailemin yanına gidecem yada birşey istiyorum diyince biz hep sıkışık durumda oluyoruz ama başka birşey olunca benden hariç para gani. üstelik çalışıyorum ben. tabi şöyle bir durumda va banka kartım bende değil harçlık usulü yani benim çalışmam. okadar sıkıntın var ayrıl diyenler olacak ama şöylede bir durum var yapamıyorum. ayrılsam da yine onu görcem çünkü çocuk var. sürekli beni takip edecek uzaktan da olsa çocuğu almak için sürekli fırsat kollayacak. huzuru bulamayacam yani. çocuk olmasa çoktan kestim dönüş biletimi ama olmuyor işte...

okurken bile çok kötü oldumm. yani ayrılsanız.. bir kaç ayda toparlarsın kendini.. oh be keşke daha önceden ayrılsaydım dersin belki de.. çocuğa madem çok iyi bakıyor, onda kalsa gözün arkada kalmaz. ama çocuğumdan ayrılamam diyosan vermezsin. kendine daha fazla eziyet ettirme. en azından kayınvaldenlerden kurtul. sen ailenle ne kadar görüşürsen ben de o kadar görüşcem de.. gerçi kabul etmez heralde. ailene durumu anlat, onlar destek olunca daha güçlü hissedersin kendini, ayrılmak daha kolay olur. kesin anlat bence ailendeki her bireye

allah yardımcınız olsun ThirtyFouR

bencede canım niye çektiğini anlayamadım. sevgi, saygı hakedene veri, lir. ama sen haketmeyenlere vermekte ısrar ediyorsun. geç bi aynanın karşısına henüz gençsin çekebiliyorsun, ama yıllar sonra ne olucak. belki bi çocuk daha daha güçsüz pasif bir gelin. hayavana dönüşen bir koca ailevi sorunlardan dolayı dengesiz çocuklar. haa ozaman boşanmayı hiç denemeyin zaten yaşınız geçmiş çocuklarda yuvadan uçmuş olur. hayatınızı bu şekilde idama ettirin. ama yok yaşım genç güçlüyüm herşeye dayanırım deyipte. ayrılırsanız 1-2 yıla kalmadan eski halinize dönersiniz huzuru, mutluluğu, sakinliği, neşeyi yine bulursunuz. hayat karşınıza çok sevebileceğiniz sizi çok seven biride çıkarır. sizde hayatınıza bakarsınız. kimse vazgeçilmez değildir bu hayatta.

olsun canım işallah birgün dükkanında olsun... bak güzelin herşey insanın kendi elindedir... insan kendisini vezirde eder rezilde eder... bütün bunlara tahammül edenler var tabi... ama senin nedenin yok.. işin var ailen var arkanda... daha ne istiyorsun yada ne bekliyorsun... burdaki arkadaşlarda sana çok yol gösterdiler.. onlarında mı faydası olmadı... senin psikolojini anlamıyor değilim ama sorun şu.. sen teslim olmuşsun.. işte bunu anlayamam kusura bakma... bu tesliyemeti bana kimse anlatamaz.. heleki mesleğin varken ailen yanındayken... söylediğim ve savunduğum herşeyin arkasındayım.. gerçekler acıtır... bence sen teselli arıyorsun... ama bir an evvel egrçeklerle yüzleşmeye bak... senin için daha faydalı olur... ne bekliyorsunki? sihirli bir değnek mi?

canım memursun iş güvencen var, kendi ayaklarının üzerinde durabilirsin lütfen bunlara daha fazla katlanmak zorunda değilsin. okuduğum kadarıyla bu insanlar normal değil yani. seni ailenden de uzaklaştırıp iyice kukla yapmaya çalışmışlar. allahlarından bulsunlar.

ah be güzelim. senin durumunda esir kampından kaçma planı lazım sana. parça parça bilgi verdiğin için yanlış anlaşılıyorsun. ve haliyle konu amacından saptırılıyor. kendimce bir yol önereyim sana. iş yerinde arabası olan bayan arkadaşın varsa planının ilk aşaması bu olabilir. böylece eşin ve ailenin erkekleri sıcak bir çatışmaya girmemiş olurlar. çocuğu da doktor bahanesiyle çıkarırsın evden. ya da senin durumuna ne uyarsa. artık kendini düşünme zamanı. bir çok insan atıp tutar, mangalda kül bırakmaz konuşurken de, eşinin psikopatlığından eminsen acil mahkeme kararından başka yol yok. eğer memursa eşin işini kaybetmekten korkacağından adli bir hatya imza atmaktan çekinir diyorum. aileni de yavaştan bilgilendirmek zorundasın. bir anda herşey ortaya saçıldığında şoka girmesin insancıklar. yavaş yavaş halini anlat. bu evliliğin sonunu göremiyorum, sonumuz hayır değil, hep benim alttan alıp susmamla gidiyor ne zamandır de... haydi kavuş şu eski kişiliğine. hepsinin hakkından gelirsin sen istersen. böyle insanlar zayıfa diş geçirir, güçlüye boyun eğerler. kolay lokma olmayacağını göster artık..

İşte az önce dedim ya... En yakınınız, eşiniz neler yapmış da incinip gitmemişsiniz bizim yazdıklarımız mı kendinize getirecek yani? Bana pek inandırıcı gelmedi açıkçası.. Ekranı kapatın biz yokuz! Ancak evinizde, yanınızda olan gerçeğe gözlerinizi kapatıyorsunuz! Bebeği dışarı çıkarmak nasıl mümkün değil? Market, eczane, gezmek, park, doktor daha bahane sayıyım mı?

artık ailemin yanındayım... eşim her ne kadar beni tenezzül edip aramasada araya soktuğu kişilerle ve annesiyle konuşma halindeyim... ben her ne kadar ben onu ve evliliği kafamda bitirip buraya geldim desemde onlar hala birşeylerin düzelebileceğini sorunların çözülebileceğini düşünüyorlar... ailemden se bir Allahın kala beni gönderme taraftarı değil. benimde gitme niyetim hiç yok zaten. kendi ve ailesi beni o kadar küçültmüşler ki küçük beyinlerinde verdiğim kararın arkasında duracağımı kabullenmekte zorluk çekiyorlar. ama eninde sonunda onlarda kabullenecekler bu durumu... . push ; ThirtyFouR

herkese yorumları için teşekkür ediyorum. yaptığınız bu yorumları paylaştığım kişilerden o kadar çok duydum ki. ama ben haraket edemiyorum öylece kalakalıyorum tabi buna kalmak denirse... MeLaNqOliqH sormuşsun ailen ne yaptı diye aklıma geldiği ölçüde anlatim. çeyiz almaya gelecekleri zaman babam gelecekleri gün hazır olmayacağını bir iki gün sonra gelmelerini söyledi. vay efendim onlar arabayı ayarlamış ogün gelmeleri lazımmış diye bür sürü laf ettiler. ailemi bana suçladılar ve beni o kadar güzel işlediler ki bende kendi aileme kızdım küstüm. neyse almaya gittiklerinde babam çayizi düzeltmeye gelecek olan iki kişinin tek gidemeyeceklerini çeyizi almaya gelen ya annesi yada eşim için biriniz misafirlerimle birlikte dönün dedi. buna da çok içerlediler. babam ben iki kadını tek gönderemem demiş hala kullanır bu lafı benim üzerimde bende seni tek göndermiyorum baban yapınca birşey olmadı ben yapıncada olmaz der. işin aslı bizde çeyizi düzeltmeye gidecekleri erkek tarafından birileri götürür. ama bu çok kötü bir istek oldu onlar için. onlar gitmekte direnince babamda ben yalnız çeyizi yollamma diye diretmiş hala söylerler. sonra düğün zamanı babam minibüs istedi yakınlarımızı düğüne ötürmek için bu da çok büyük olay oldu. babam inat etti eşim inat etti. babam biz babasıyla hallederiz siz işin içine girmeyin desede benim herşeyi bildiğini sanan eşim konudan hiç sapmadı. düğün zamanı bu yüzden gerginlik oldu. kınaya bir iki gün kala babam babasına eren biraz erken gelsin damatlık alınacak dedi. amam çok geç haber vermiş onlar için gitmiş kendisi almış hala başıma vurur senin baban cimri bir damatlık bile alamadı bana diye. biz senin gelinliğini 1 ay öncesinde aldık. siz ne yaptınız hiç dedi durdu halada diyor. gelinlikle damatlık bir mi dedim ama anlatamadım... düğünde amcam buna sakın kızımızı üzme karşında beni bulursun ve benzeri laflar etmiş. hiç tasvip etmesemde bu da bana patladı. unut dedim suçlu oldum benim ona unut demem onu dahada sinir ediyormuş. babamı cimri annemi fesat yaptı. oturma odasını yatak odasını mutfağı aklınınza gelecek her türlü şeyi yaptık evlenirken. siz ne yaptınız ki dedi. çeyizimi beğenmedi. bohça yapmışlardı tüm ailesi için bir sandık dolusu içi çok güzel hazırlanmış bohça getirdim ama hiçbirini verdirmedi ailesine sadece anne baba ve kardeşlerine çıkanları verdik. gerekçe olarakta annen hazırlarken anneme sordu mu dedi. sorması gerekmez bizde dedim ama o da olmadı hala duruyorlar öylece bir sandık dolusu bohça. kaç tane minübüs eder onlar oysaki. siz herşeyi benim burnumdan getirdiniz şimdi sıra bende dedi durdu. ilk evlendiğimizde 1 ay sonra zorla götürdü beni el öpmeye aileme. oda 2 günlüğüne. o zamnalar ne zaman baban kapıma minübüs gönderecek o zaman götürecem seni dedi durdu. bunlar aklıma gelenler. ama ne kavga oldu düğünümüzde ne de kötü bir söz. bunlar işte onu delirten bizi ona göre bu pozisyona getiren şeyler. ben ne zaman aileme gitmek istesem yok dedi. ara söyle siz benim evliliğimizin içine ettiniz şimdi bende mutlu değilim sizde değilsiniz. babam hasta birde üstüne üstlük yakın zamanda kalp krizi geçirdi 1 ay yoğun bakımda kaldı bypass oldu. arkasından şekeri çıktı ayak parmağını kestiler. yoluna zor gidiyor ama hiç önemli değil bunlar. baban gelsin seni çok görmek istiyorsa diyor. ben babamın ameliyatından sonra yaşadıklarımın bir kısmını anlattım aileme 2 yılın ardından büyük tartışmalara sahne olan bir telefon görüşmemizden sonra. boşanma kararı aldım ama çocuk için bir şans daha verdik şanssız evlliğimize. abim asla gelmez zatende babam da sırf benim hatrıma gelir gelirse. aslına bakarsanız çekilecek bir tarafı yok ama mutluluk oyunu oynuyorum tabi ne zamana kadar oynayabilirsem... Bir_kadin

canım yazdıklarının hepsini okudum geçmiş olsun allah yardımcın olsun. sana bişey sormak istedim ne olur merakımı mazur gör. adige olan senmisin yoksa eşin mii. lütfen kusura bakma sorduğum için ama merak ettim.

gökcen son durum ne merak ettik?tayin işlerini halledip işe başladınmı naptınn?

öncelikle allah yardımcınız olsun ben boşanın ve bir an önce kurtulun derim bu ortamda büyüyen çocuktan hiçbir fayda gelemz çocuğunuzu düşünün ve hayatınızı kurtarın boşanmayı kimse istmez ama böyle mutsuz hayatı ömür boyu çekmektense kurtulmak daha iyi bu hastalık gibi bişey çünkü aynıını bende yaşıyorum benimde kurtulmam an meselesi karşı tarafı bekliyorum gelmesini

canım abini ara.. anlat. Çık git evden bir arkadaşının evine sığın. Ne yapacak sanki, ev mi basacak?Yani hadi yap bişeyler.. O oezlem06 evli &

bu kadar olmaz arkadasim cikin gidin su evden. bosanin bu kadar zor olmasin son yazinizi okurken agzim acik kaldi vallaha. neden cekiyorsunuz? cok afedersiniz ama o insan musfettesinin hakaretlerini isitmek icin mi? annenize babaniza ne hakla laf eder? yok seni duzgun yetistirememisler bu mu sizin evlilik anlayisiniz? agzima o kadar cok sey geliyorki o adam hakkinda buraya yazamiyorum aciz olmayin lutfen cekin ve gidin almayin esyanizi falan da cik git babanin kapisina mi dayanacak bu adam? milletin ayrildi geldi demesinden mi cekiniyorsunuz? en fazla 1 ay konusur millet sonra herkes cenesini kapar ama esiniz olacak adamin cenesinin ayari yok bir omur mutsuz olursunuz . push ; Sirin06 ay parçam

su hayatta neler var dedırtecek bır konu olmus konu sahıbıı nsallah cok mutludur acısını sıkıntısını ıcımde hıssettım Önceki

bana gore cozum degil bu. cocugunun yaninda annesine hakaret eden, soven, dayak atan baba, emin ol ayrildiklarinda anneye dahada kinlenip cocugunu anneye karsi % 100 doldurur, ve cocuk anneye cephe alir yada gorusmek istemez.

canim benim ya nasil seviniyorum senin adina bilsen. o psikopat aileden, pislik herifden sanki kendi kardesim kurtulmus gibi mutlu oldum senin adina. aynen böyle dimdik dur iste, sana yakisanda bu canim. ailenin yanina gelince kendini hatirladin, benligine tekrar kavustun sanirim

sevgi saygı bitmiş aşağılamalara hakaretlere geçilmiş, birşeyler düzelmeli ya evlilikler çok karmaşık geliyor bana artık esrasofo psixi

suçun büyüğü oğullarındaymış. aslında bana göre tamamı onda benim tek suçum onlara fazla iyi davranmak herşeyi içimizde çözmeye çalışmak sabredip olmayan olamayacak meyveyi toplama çabasında olmak... aslında farkındalar naz yapmadığımın ama sanırım benim gitmemi kabullenemiyorlar onlar kapı dışarı etseler sorun olmayacaktı belkide... hiç aramadı çocuğunuda...

buradaki her arkadaş iyi kötü kolay zor bişeyler yazdı sizin yapabileceğiniz.. ama herşeye bir bahane bulmuşsunuz. işinize gelmeyenlere cevap bile vermemişsiniz... onu yapamam bunu edemem şu şöyle olmaz öbürü çok uzakta... artık ben bişey demiycem size... burda denen herşey de bi kulağınızdan girip öbüründen çıkacağı için diğer arkadaşların emeğine de yazık... sonuçta herkes zaman harcıyor burda size yardım ya da destek için..

Bence de ailene anlat mutlaka... S suuuuu

zor olanı kabulleniyor sanırım belli bir noktadan sonra insan... kabullenmek istemediği içinde kabullendiği durumda da mutlu olamıyor yada mutlu edemiyor... ne kadar şimşekleri çektim yine üstüme.. aslında alışığım bu aralar eleştirilmeye... ailemden arkadaşlarımdam eşimden dostumdan kime anlatsam sen olamazsın bu kadar şeyi yaşayan hala kapıyı çarpıp gitmeyen diyor. ya ben ben değilim ya da onlara kendimi tanıtamamışım... ama artık dönüm noktası benim için.. şehir dışından gelsin ben gidiyorum ailemin yanına. bu sefer belki çocuğu götüremezsin de demez... yada ben artık kavgayı göze alır ailemi çağırırım çünkü bu haftasonu da dinlediklerim ve yaşadıklarım artık dolum noktasını aşan sabrımı daha da taşırdı... keşke beklemek zorunda kalmasam iki günde olsa konuşsam ve rahatlasam ama işte yolculuk var... birşey olursa beni sorumlu tutmalarını istemem... ve ne de olsa baba ol hala...

napti arkadas acaba :26: Sizi tanimiyorum ama yemin ederim persembeden beri ara ara aklima geliyorsunuz acaba gidebildi mi diye E

bun nee okurken sinirlerim bozuldu. bide namazlı abdestli insanlar ya. namaz kılan bir insanda bu derece merhametsiz, anlayşsız bir ruh olabilir hayır ben inanmıyorum onların kıldığı namaza. siz nasıl bu kadar şeye tahammül ediyosunuz hayret doğrusu. tamam kesinlikle yuva yıkmak çok kolay ama bunlar malesef açık açık ısrar ediyorlar. rabbim yar ve yardımcınız olsun.

Çok ataerkil de utanmıyor mu peki senin paranı yemeye, banka kartını almaya. Karısının parasını yemeye gelince modernmiş ama. Bu adam ayrılsan da çocuğu vermemek için elinden geleni yapar. Ama sanırım seni sahipsiz sanmış. Abinden çekinir mi? Çekiniyorsa abinle konuşsan az çok kulağını çekse. En azından sahipsiz olmadığını anlar. esrasofo psixi

Tanıdım.. çok acı çekmiş çok üzülmüş insanlar tanıdım... ama herkes bir gayret bir mücadele içinde... sen ise herşeyi kabul etmişsin ve adım atmaya bile korkuyorsun... pes doğrusu... Bence eşinle benzer karakterlere sahipsiniz... işte bu yüzden bizim gördüğümüz olağanüstü manyakça şeyleri sen belkide normal görüyorsun ve oyüzden burdakilerin sinirlenmesine anlam veremiyorsun... D

çok sevindim arkadaşım valla.. şimdi ailen var arkanda dağ gibi, sakın seni kandırmasına izin verme.. mutlu bir hayat diliyorum sana. H

karmaşık duygular içindeyim boşanıp boşanmama konusunda. bu hayatın yaşanılır bir tarafını bulmanın çok zor olduğunu da biliyorum. bilip adım atamamak karar verip uygulayamamak ne zor bir bilseniz. ama yaşamayan bilemez... . push ; acemicadi

yok artık ya... eşimin annesi ve babası yani... nevgul61 Hayat

boşanmak bunca yılını bırlıkte gecrmış ınsan ıçın cok zordur emınım. ve ustelık babasız cocuk buyutmekte oyle.. kendımden bılırım babasz buyumenın zorluklarını. ama eger anlaşmıyosan zhuzursuz bı ortamda buyumesnden ıyıdr dıye duşunuyorum boşanmak demek cocuğuyla ılgılenmıceğı alamına gelmez esınızn.. ama tabıkı oncelıke duzeltmeye kalksanz aranzdakı sorunları oturup konuşsanz ne bılım işte askınızı canlandrmaya calışsanz bırlıkte bışeyler paylaşsanz belkı aranzdakı sorunlar cozulur ne bılım..

destek olan fikir beyan eden hatta beyanda bulunmadan derdimi okuyup benimle dertlenen herkese çok teşekkürler... ben zaten fitili ateşlemiştim buraya konu açtığımda ama sizler ateşi körükleyip daha hızlı bombayı patlatmama yardımcı oldunuz... Bir_kadin

seni tanımadığım için net bişey diyemem ama haksız yere hakaret ve şiddet gören kadınlarda özgüven kaybı, cesaretsizlik, boşanmayı göze alamama gibi psikolojik problemler ortaya çıkabiliyor. kendi iç sesini dinlemeli, duygusal değil mantıklı düşünmeli ve bir karara varmak için yavaş yavaş düşünmeye başlamalısın. düşünme evresinde sorunlarını çözmeye çalışma. çünkü çözemezsin. ne eşin ne de ailesi laftan anlayacak insanlara benzemiyor. kavga patırtı olmasın diye istediklerini tamamen yapmaya başla, içten içe de boşanmak için plan yapmaya başla. birde çocuğu gerçekten istediği için mi istiyor yoksa senin boşanmamanı sağlamak için mi orasını bilmiyoruz. bunu anlayabilmek için "peki kabul çocuk sende kalsın yeter ki boşanalım" dersen ne cevap verir, kabul eder mi ki böyle bir şeyi acaba? Önceki

şuan olayların içinde olduğunuz için ne kadar sakinim de deseniz idrak edemeyeceksiniz. karşılaştığınız şiddet sizi pıstırır, özgüveninizi kaybedersiniz. " ben eskiden böyle değildim, nasıl farkedemedim böyle olacağını daha önce, bu adam böyle biri miydi " tüm düşünceleriniz bunlar arasında dönüp dolaşacak. halbuki bir süre uzaklaşsanız ilişkinizi tahlil edecek ve en uygun tepkiyi vereceksiniz. bu süreç içinde kendinizi düşünerek ne yaparsanız yapın eşinizle burun buruna geleceksiniz, hazırlıklı olmalısınız. eşinizle anlaşmanın tek yolu dediği gibi ona itaat edip buyruklarını yerine getirmek ve egosunu tatmin etmek. siz bu arada ezildikçe ezilecek kendinizden hiç beklemediğiniz kadar özgüvensiz korkak biri olacaksınız. kaldı ki sadece eşinizin şiddetinin değil, eşinizin ailesinin aşağılamaların da muhatabısınız. bunu hangi kadın yaşarsa yaşasın böyle olurdu, unutmayın. yapmanız gerekenler, 1- banka hesabınızın hakimiyetini tekrar kazanmalısınız. kime ne kadar vereceğinize siz karar vereceksiniz. elbette bir evi beraber yürütüyorsunuz ve lazım gelen parayı da verebilirsiniz. paranızı istediğiniz zaman kullanabileceğinizi bilmek hem size biraz cesaret verecektir hem de hareket kabiliyetinizi artıracaktır. benzer pozisyondaki bir arkadaşım bir tartışma sonrasında evden kocası ve ailesi tarafından kovulmuş. yaşadığı tartışmalara o kadar alışmış onu şaşırtmıyor ki derdini anlatırken "evden gitmek için eşime bana bilet al demek çok daha incitici idi" demişti. 2- eşinizden bir daha şiddet görecek olursanız hiç beklemeden mahkemeye başvurup tedbir isteyin. eşiniz bir süre ailesinin de kaldığı o evden uzaklaşsın, sizin için durum daha kolaylaşmayacaktır. size yaklaşamayacağı o sürede belki biraz hafiflersiniz. ilişkinizzi tahlil edebilirsiniz ailenizin yanına gidebilrisiniz vesair. 3- insanlar değişebilirler, kusurlu yönlerini törpüleyebilirler. bunu ancak kendileri karar verirlerse yapabilirler. yoksa birinin bir başkasını değiştirmeye gücü yetmez. yontma dediğimiz o şey ufacık hatalar için olabilir, sizin karşılaştıklarınız değil. hele de sizin durumunuzda değişen siz olacaksınızdır, eşinizin bu şartlarda değişmesi mümkün değil. size boşanın diyemem, boşanın ya da boşanmayın, ama eşinizi affedebilmeniz lazım bunun için de durumun değişmesi şart. biraz diş göstereceksiniz karşı duracaksınız bir aralık bulup nefes alabilmeye başlayınca çok başka kararlar bile verebilirsiniz. o yüzden şuan bu olayların içinde iken boşanıp boşanmamaya karar vermeniz çok güç. hep aynı şeyleri düşünüp duracaksınız. şartları değiştirmek zorundasınız. kırk kere düşünüp evirip çevirip yazmaya çalıştım. bu konuda çok akıllı değilim, dik başlıyım hiç uzlaşmacı olamıyorum. o yüzden ben bu durumda olsa idim diye düşünmeden yazmayı denedim. sizin yerinizde olsa idim muhakkak ki sizin verdiğiniz tepkilerden başkasını veremezdim. ama zamanla hakarete karşı hakaret ederdim, bana bir el kalkmışsa vaziyetimi düşünmeden o ele ben de el kaldırırdım ve iş içinden çıkılmaz hale gelirdi. kendim ve diğer tüm kişiler bir kat daha hasarlı çıkardı bu işten. bu iyi bir yol olmaz. kesinlikle bu durumdan bir süre uzaklaşmanız lazım. butterflys73 Tek Bayrak Tek

canım yanlış anlama ama evliliğinde dayak var küfür var aşağılama var sürekli benden dinlensin diyen seni hiçbir şekilde beğenmeyen sürekli eleştiren bir eşin var. sende çalışıyorsun memursun ekmeğin elinde peki neden bu duruma katlanıyorsun ki:26: çocuğum için deme canım çünkü o bu ortamdan daha kötü etkilenir ayrılık durumunda da eşin size hiçbir şey yapamaz. kanun var nizam var hiç korkma ben yerinde olsam bitirirdim açık konuşuyorum ama tabi sen böyle yap diyemem ama sana bu şekilde davranmasına da izin verme

ya son yorum yapan arkadaşlara inanamıyorum. siz nasıl moral motivasyon veriyorsunuz?nasıl olur da burda çaresizliğini paylaşan bir kadına hakaret edersiniz' senin zekan yok mu' falan, 'eşinle aynsınız' bilmem ne! siz de bu arkadaşımıza psikolojik şiddet uyguluyorsunuz. baskı ile psikolojisi bozulmuş arkadaşın zaten o da bunun farkında ona hakaret ederek mi kandine getirmeye çalışyorsunuz yuh dyorum size... Arkadaşım sen de bir arkadaşın dediği gibi bebeğin ve senin kimliğin vs. bir kaç giysi alıp bebek için vs gizlice ailene sığın bence. ailen gelip alacaksa da bir bakkalda falan buluşun, evde yüz göz olmasınlar diğerlerleriyle. bir kavga vs çıkarsa da derhal 155i ara, senin lehine delil olur.

kardeşim baştan sona okudum kendi yaşadığım yada yaşayamadığım evliliği okudum sanki... 10 yıl bu anlattığın gibi bir adamla evli kaldım evladımın annesi değil bakıcı idim paşamız izin verecek çocuğun uyuması için oynaması için falan falan. İnsana hayatta yapılan en büyük ceza psikolojk baskı yaşadım biliyorum. Benliğini özgüveni hayatını yaşamını alıyor paramparça yapıyor seni hiçbir şey yapamam başaramam kurtulamam sanıyorsun çünki kendini hiç hissediyorsun.. Ben her sabah kalktığımda ayrılıyordum gün boyu düşünüyor düşünüyordum ağlıyarak uykuya dalıyordum gece yarı uyanıyordum aynı şeyleri düşünüyordum. Uzatmayacam senden bin beterdim işim yoktu ailem sahip çıkmıyordu yuvan diyordu çocuğumdan ayrılamazdım tek dünyamdı... Adam eziyet oldun diye bir paket sigara içen bana bir paket alıyor 5 gün içeceksin diyordu eyvallah sustukça haklı oluyor Sokağa çıktığımda sadece yol paramı veriyordu elime başıma bir şey gelse kuruş yok cebimde ama kendine harcıyordu zevkleri bitmezdi... Bir gün bir akrabama gittim geleceğimi biliyordu çok yağmur vardı eve döndüğümde evde bulamadım evladımı benle yollamamıştı zaten bakkalla rica ettiim tlf açtım nerdesin ablamda ee ben yağmur yağıyor bekle dedi sadece... İşte o an düşündüm adamın kapısındaki köpek bile daha kıymetliydi zinciri benim zincirimden uzun diye düşündüm.. Bak o kapıdan sadece etek bluzla çıktım bakkaldan bir dolmuş parası istedim bir yakınıma evine geldim ama aklımda hiçbir şey hiç kimse bitti dedim. Ve bitirdim çocuğundan ayrılmayan adam bir ay dayandı evladına çocuğunu al dedi bıraktı işim yok param yok ve çocuğum var sen düşün durumun zorluğunu oğlum 3 yaşındaydı.. Akrabamda kaldım en yakın arkadaşlarıma temizliğe gittim çocuğum hep yanımdaydı bırakacak kimse yoktu zaten ailem karşı çıktı ayrılmama sahip çıkmadılar uzun zaman bu şekilde çalıştım sonra param birikince ev tuttum çocuğumu kreşe verdim kendimde muhasebe işine girdim 2buçuk yıl sürdü ve mahkeme almak için tutmadığı avukat kalmadı ama bırakmadım aldım velayetini ve 8 yıldır hem çalışıyorum hemde çocuğuma bakıyorum yanlız kimsesiz ama rahatım huzurluyum geçirdiğim 10 yılıma yanıyorum senin mesleğin ailen var yanında hiç durma kopar zincirleri çocuğunuda alamaz Rabbim bizimle beraber inş.. Unutma bir gün ayrıldığında neden çektim diye üzülürsün... SELAM VE DUA İLE KARDEŞİM RABBİM YAR VE YARDIMCIN OLSUN... N

teşekkürler... RAbbim herkesin hakkında hayırlısını nasip etsin...

abimi aramayı son çareolarak düşünüyorum. o gidince yerine varınca bir gün sonrada ben çıkacam evden. kıyamet o zaman kopacak işte. ama her yol kıyamet olacak zaten... G

son yazınıza cidden çok üzüldüm şimdi bu nasıl bir erkektir ki gidip hemen annesine yetiştiriyor olur mu böyle şey erkege böyle olmak hiç yakısmıyor aklıma takılan şey eşinizin ailenize düşmanlıgı nedir ben bunu anlamadım biraz daha açar mısın eger gercekten dediğin gibi ufak bişeyse onca yıl sürdürülecek bi yanı olmamalı sadece bahane gibi geldi bana bilmiyorum kafam durdu yazıp siliyorum aklıma kayınwalideniz geliyo aileniz gelio eşiniz geliyo hepsine bişiler yazmak istiyorum yazıcak o kadar sey war ki Liza.

evlendiğinden beri öylesine pasifize edilmiş ve onların talepleri doğrultusunda yaşamışsın ki ne yazık ki kendine olan güvenini yitirmişsin... lütfen toparlan kendin ve çocuğun için bunu yapmak zorundasın...

''Değişik yaş gruplarına göre anne babası boşanan çocukların davranış profilini özetleyecek olursak: 0&#65533;2 YAŞ Henüz birçok şeyin farkında olmadığı zannıyla bebeklik çağındaki çocukların boşanmadan en az etkileneceği düşüncesi yanlıştır. Bu yaştaki çocuklarda boşanma sonrası belirgin davranış değişiklikleri gözlenmiştir. Daha çok ağlama ve ağlama nöbetleri, uyku ve beslenme bozuklukları, oyuncaklara karşı ilgisini kaybetme gibi davranışlar en çok göze çarpanlar. Dolayısıyla bu yaşta dahi boşanma sonrası ayrılan eşler sorumluluk paylaşımı ve çocukla bir araya gelme planlamasını iyi yapmalıdır. Bu sırada çocuğun yanında ise asla kavga ve tartışma ortamına girmemelidir. 3&#65533;6 YAŞ Okul öncesi çağındaki çocuklar belki de boşanmadan en ağır etkilenenler olarak görülebilir. Çocuklar bu yaşlarda kendilerini hayatın dolayısıyla ailenin odak noktası olarak görür. Bu düşünce onları olası bir boşanmadan sorumlu oldukları zannıyla suçluluk duygusuna iter. Çocuk aklıyla &#65533;ben akıllı durmadığım için anne ve babam kavga ediyor, bunun için ayrıldılar&#65533; tarzında düşüncelere boğulabilirler. Sonuçta yeniden yatağını ıslatmaya başlatma, parmak emme, yatmak için çoktan rafa kalkmış pelüş hayvanını ortaya çıkarma sıklıkla görülen sorunlardır. Bu davranışlar çocuğun ne ölçüde korunmasız ve yardıma muhtaçlık duygusu içinde kıvrandığını gösterir. 7&#65533;12 YAŞ Bu yaştaki çocuklar her ne kadar kendilerine sunulan boşanma sebeplerine anlayışlı davranıyormuş gibi görünse de aslında yoğun bir kaybetme duygusu içine bürünürler. Bununla birlikte bu yaştaki çocuklar küçük yaştakilerin aksine suçu kendi üzerlerine almaz ve anne-babalarını suçlarlar. Büyüklerine öfke duyar, hayal kırıklığı yaşar ve kendilerini reddedilmiş olarak görürler. Yer yer anne ya da babadan birinin tarafını tutmak zorunda oldukları düşüncesiyle diğer tarafa düşmanlık besleme gibi davranışlar da ortaya çıkabilir. Hemen hepsi boşanmayı takiben okulda sıkıntı yaşar ve ders başarıları azalır. Bu yaştaki çocuklara boşanma ile ilgili sebepleri yalansız olarak aktarmak en iyisidir. Onlara çocuk muamelesi yapmak yerine bir yetişkin gibi davranmalıdır. Ayrıca çoğu çocuk aile içinde cereyan eden bu durumu arkadaşlarından ve öğretmeninden gizleme eğiliminde olduğu için, okulda ortaya çıkabilecek problemlerin biraz olsun önüne geçebilmek için öğretmenine mutlaka bilgi verilmelidir. 13&#65533;18 YAŞ Bu da yine yanlış olarak boşanmanın en az etkili olabileceği düşünülen bir yaş grubudur. Oysa ki bu yaşlarda zaten ergenlik çağının problemlerini üzerinde taşıyan çocuk anne babasının boşanması ilave bir stres faktörü ile karşı karşıya kalmış olacaktır. İlk tepkileri genellikle anne ve babalarına daha mesafeli davranmaya başlamaları, ebeveynlerinden çocuk kendi arkadaşları ile vakit geçirmeleri ve aile içerisinde yaşanan bu olaydan dolayı çevrelerine karşı utanç duyusu beslemeleridir. Kız çocuklar genellikle erkeklerden biraz daha hassas tepki verir. Anne-babasına karşı ortaya çıkan güven kaybı nedeniyle karşı cinse karşı ilginin artması ve bir koruyucu erkek arkadaşına sonucunda erken yaşta cinsel tecrübe yaşaması olası sonuçlardır. Erkekler ise daha agresif tepki verir. Dikkat edilmesi gereken ve beklenebilecek en önemli sonuç küçük yaşlarda suç işlemeye meyil ile ıslahevlerinin yolunu tutmalarıdır. Hem kız hem erkeklerde ilaç bağımlılığına adım atma ve kendine zarar verme gibi daha ileri problemler de hesaba katılmalıdır. Görüldüğü gibi çocuklu ailelerde boşanmanın çocuklara göre ideal yaşını bulmak hemen hemen imkansızdır. Anne ve babanın ayrılması her yaş grubundaki çocuğa oldukça ağır olabilen problemleri de beraberinde getirecektir. Çünkü &#65533;kutsal ve sağlıklı aile&#65533; rüyası bebeklikten ergenlik çağına kadar her çocuk için aynıdır. Kaynak: Baby und Familie dergisinin Şubat 2006 sayısından yararlanılarak hazırlanmıştır. '' Kaynağa bakacak olursan en az etkilenen grubun 0-2 yaş olduğunu söylemek mümkün, ayrıca dikkat ettiysen 0-2 yaş grubunun açıklamasının en sonunda '' Bu sırada çocuğun yanında ise asla kavga ve tartışma ortamına girmemelidir. '' yazıyor. Çocuk için bu eziyet haline gelmiş ilişkiye katlanmak acaba sizin endişelerinizin sonucu oluşan bir bahane mi? Bu adamın ve ailesinin elinizden özgüveninizi, kendinize saygınızı almasına lütfen izin vermeyin artık. O ufacık çocuğa öğretebileceğiniz, verebileceğiniz güzel şeyler var, 6 yıl sonra bu ruh halinden daha kötü olma olasılığınız yüksekken, ailenizin destek olacağını umarak başta çocuğunuz daha sonra kendi adınıza en doğru kararı hemen verip hemen uygulayın. esrasofo psixi

Hos degil ama en saglikli karar bosanmak

gerçekten durumunuza çok üzüldüm... en çok da nedden üzüldüm biliyor musunuz? siz normalde bu kadr sevilip sayılan, kendine bu kadar çok özgüven duyan bir insanken düştüğünüz duruma bakın... 7 yıllık bir flört demişsiniz siz bu insanla gerçekten 7 yıl güzel bi flört dönemi geçirdiniz mi... gerçekten okurken hayretlere düştüm. eşiniz aslında tek başına bir hiç karetkeri ne yazıkki oturmamış anlattıklarınıza bakılırsa annesinin ağzıyla adım atıyor koca adam. siz onun için ne siniz? ya aslında öyle birşey ki söylenecek çok şey var ama söyleyemiyorum ne söylesem hafif kalacak çünkü. yaşadıklarınız hiç kolay şeyler değil. böyle bir insana da böyle bir evliliğe de ne olursa olsun katlanılmaz lütfen artık benliğinizi bu kadar hiçe saymayın... belki bir avukattan ayardım alabilirsinizi boşanma sürecini ufak sıyrıklarla atlatabilirsiniz belki. offf gerçekten bilmiyorum ya yazıklar olsun onu doğuran anaya da meydana gelen çocuğuna da... hele size edilen hakaretleri okudum nasıl insan bu dedim ya gerçekten siz bunları nasıl yutuyorsunuz nasıl bu hale geldiniz. çocuklarınızı düşünüyorsunz ama çocuklardan da çok farklı bişey beklemeyin çocuklar bu şekilde birbirine saygı sevgi olmayan anne babayla yetişince ilerde onlar nasıl olcaklar... bence iler de ayrı anne babanın çocuğu olarak büyümek çok daha iyi hiç değilse mutsuz ortama tanık olmayacaklar. Allahım düşmanıma vermesin sizin yaşadıklarınızı evlilikle sınanmak da başka bişeye benzemez herhalde. ne olur artık değerinizin farkına varın böyle bir evlilik evlilik bile değil bunun adı devam ettirilemez. hiç bir olumlu tarafı yok hani olsa olumlu tarfından bakar yol gösteririz sana belki arkadaşım böyle yapsan falan deriz ama bu saatten sonra bir şey düzelmeyeceği gibi daha da ağır boyutlar alacak Laale Aşikardır Zat-ı

İnsanlar hayatta herşeye alışır ki en kötüsü budur.. Siz sıkıntı çekmeye alışmışsınız, duyarsızlaşmışsınız bence.. Çok fazla yapılabilecek bişiy olduğunu düşünmüyorum... Herşeyin farkındasınız, herkes yıl gösteriyor, güzel bir işiniz, aileniz var, ancak kılınızı bile kıpırdatmıyorsunuz.. İşte hep diyorum ya işler yolunda gitmeyince boşanmalı, sonra insanlara zor mu geliyor yoksa bu hayatı normal mi geliyor bilemiyorum...

evet ben de merak ettim gelişmeleri bildirsen inşallah mutlu olursun bundan sonra . push ; kitape

çok uzun zamandır forumu takip ediyorum ama hiç konu açmadım. daha doğrusu bir konu açacak olsam nerden başlarım bilemedim. benim her neyi denedimse yola getiremediğim bir eşim var. aslında eşim demek ne kadar doğru bu durumda bilmiyorum çünkü eş olamadık biz birbirimize. 7 yıllık flörtün arkasından 2,5 yıl önce evlendik bir de çocuğumuz var. zaten o olmasa çoktan sonlanmıştı bu birliktelik olmayan birliktelik. evliliğimiz süresince düğün zamanı olan çok saçma sebeplerden ötürü eşim bana evlendiğimiz günden hatta evlilik aşamasından başlayarak bu güne kadar hep kötü davrandı. basit diye adledilemeyecek hakaretler küfürler aşalamalar hatta sonunda şiddet. zaten ruhsal olarak şiddeti vardı ama fizikseli de ekledi. şimdilik ikide kaldı. ama her kavgada şimdide beni yine dövmekle tehdit ediyo. boşanmaya kalktım ama bir şans daha verdik çocuk için o üzülmesin hayatını etkilemeyelim diye. hep kavga hep dövüş birde kayna kaynata bizimle kalıyor ben çalıştığım için çocuga bakıyorlar. hizmet ediyorum o kadar ama bir gün teşekkür eden yok çok yavaşsın diyorlar sadece. ailemin yanına gidemiyorum ama o her haftasonunu onlarla geçiriyor. hafta içi beraber kaldiğimiz yetmiyo haftasonuda beraber kalıyoruz minnacık evlerinde. saygı sınırını çoktan aştık zaten. şuan hala niye oturuyorum o evde bilmiyorum aslında. sürüklüyorum birşeyleri ama gitmiyo duruyo yerinde yani şuan ben ne gidebiliyorum bu evlilikten ne de kalabiliyorum. ailem hasret kaldım. bu hafta çok uygun bir zamandı ama göndermiyorum seni şuan gidemezsin dedi kestirip attı. kendimi her ne kadar anlatmaya çalışsamda dinlemedi. 6 ay önce gitmiştim en son öyle zırt pırt gidemezmişim. düğünde ailem ona çektirmiş şimdide o onlara ve bana çektiriyormuş. niye buraya yazdın diye düşünecek olursanız; ben ayrılmayı çok istiyorum ama bir taraftanda babasız bir çocuk büyütmek istemiyorum. başka bir çerçeveden bakacak olursak böyle mutsuz bir ortamda büyüyen çocuğa babalı büyümenin ne gibi bir katkısı olur onu da bilmiyorum. eşim itaat et boyun eğ ben ne dersem o senin düşüncelerin ancak benimde düşüncelerim olursa kabul görür bilincinde. hep ittat et hiç itiraz etme. ki ben çok sosyal yaşamış fikri dinlenen kendine özgüveni olan bir insandım. şuan en çokta evlenmeden önce yaşadığım şeyleri görememekle suçluyorum kendimi. şuan ki en büyük üzüntüm kendimi bile bile mahkum etmek... çok sıkıntılı bir günümde bende birşeyler yazmak istedim sadece... ceylaan1988

Ben artık diyecek birşey bulamıyorum bunuda okuduktan sonra...2 seçeneğiniz var ya boşanıp hayatınızda yepyeni bir sayfa açacaksınız mutlu huzurlu kavgasız dayaksız, yada ömrünüzün sonuna kadar belkide ilerleyen yıllarda daha da kötüsünü görerek ömrünüzü heba edeceksiniz. Sizin yerinizde olsam bir dakika bile durmam o adamın o kaynananın yanında. Çocuğunuza yazık. Huzurlu bir aile ortamında büyüyemiyecek.. Beklemek için hiçbir sebebiniz olmamalı diye düşünüyorum. E elfrya

herşey çözümlü size göre ama ben küçücük bir ilçede yaşıyorum. öyle her dakika araç yok. ben tek başıma çocuğu alıp çıkaramam ki herşeyi beraber yapmak zorundayız biz. hapishaneden farklı bir ortamım yok benim... bu sefer kararlıyım konuşacam haftasonu artık gidemezsin derse aileme haber verecem ve olacakları o zaman takip edecem... başka yol bırakmadı bana çünkü... haraket özgürlüğü olmayan birinin bu söylediklerini yapması mümkün değil... yine çözümsüzlük üretmişsin diye düşüneceksin ama çözümsüzlük benim yaşantım artık... artık çözüm için çalışmaya çalışacam... Laale Aşikardır Zat-ı

canım içim acıdı her mesajında.. madem tüm kabahati sende görüyolar tamam ayrılsın oğlunuz benden o pirelerdenmidir böceklerdenmidir onlarda getirin paşa paşa baksın hepinize desene şunlara. ayrılmaya hazır olmasan düşünmesen bile onlara bu korkuyu yaşattır bak nasıl başlarına tac ediyolar seni. bende daha yeni boşandım ve ikizlerim var sen kendine güven yeter ki rahat rahat bakarsın bebeğine hiç arkan geri çekmesin ailende arkandaymış.. Zehranur

tekrar merhaba. o silik pasif halimden sıyrılıp ailemin yanına gelince kıymete bindim. ama öyle üzülüyorum ki beni hiç tanımadığına tanımadıklarına... gidince dönmem dedim gidersen dönme dedi. şimdi ne değişti? içimdeki beni içimdeki kendini bitirdikten sonra bu çaba niye... komik geliyo bana sadece... düşseler yakamdan ve beni azat etseler artık benden mutlusu olmayacak... ThirtyFouR

konu sahibini tebrik etmiştim zaten sizi de tebrik ederim sizler bence herşeyin en güzeline layık insanlarsınız allah yardımcınız olsun

konuyu yeni okuyorum adına sevindim, bu kadar güçlü, kendisine ve çocuğuna saygısı ve sevgisi olan bi kadın olduğun için seni tebrik ederim, umarım yavrunla çok mutlu olmaya devam edersiniz:13::13::13:

bedava hizmetçi bulmuşlar tepe tepe kullanıyorlar. ailen de pasif kalıyor anladığım kadarıyla. bunlar da bu durumunu seni sömürmek için sana karşı kullanıyorlar. bence artık uyan. kendini ve çocuğunu düşün.

boşanmayı bende istedim hatta kararımı verdim ama sonunu getiremedim. inandım ve boyun eğmeye devam ettim. kendimi boşanma olayına hazırlıyamıyorum. eşyaları evden çıkarmak bile öyle zor geliyor ki bana. evimi çocuğumun akşam babasıyla oynamalarını hasta olduğunda birlikte ilgilenmelerimizi atmaya hazırlıyamıyorum kendimi. seviyormusun dersen bir sevgi hissetmiyorum sadece alışkanlık. ben okadar sevilmeye alışkınım ki bu bile çok ağır geliyor bana. eşim her ne kadar sanki o beni almasa ben evde kalacaktım havasında olsada o kadar beğenilen biriydim ki ben. zaten çevremdekiler bunları benim yaşayabileceğime inanamıyorlar. kıyafetimden oturup kalkmama konuşmama gülmeme varana kadar müdahale etti eşim bana. ki ben her yerde sözü dinlenen herkesin çok sevdiği çok beğendiği biri olarak büyüdüm. nasıl sindirdin bu kadar şeyi dersen inan bende bilmiyorum. nasıl böyle bir evliliğe sürükledim kendimi bunu da bilmiyorum... basiretim bağlandı sanırım. boşanmak bir çözüm belki ama ben o çözüme ulaşmakta zorlanıyorum. düşünüyorum taşınıyorum nasıl yaparım bilemiyorum. ailem başka şehir de belki aynı şehirde olsak daha kolay olurdu birşeyler çekip gitmek... şimdi gitmeye kalksam çocuğumu benimle göndermezler. biri beni almaya gelse hır çıkar... her yönden çözüm bulmakta zorlanıyorum. birde biri seni bir takip eder iki takip eder 3. de bırakır adalet var demiş ama ben eşimi çok iyi tanıyorum beni huzursuz etmeden duramaz bir şekilde çıkar karşıma... çocuğum aramızda top gibi bir oraya bir buraya gider durur... çok zor bir durumdayım ve çıkamıyorum bu durumdan...

Aynen aynen!!! :13: Önceki

durumun nedir bilmiyorum ama ben çocuğumda olsa katlanmazdım. o çocuğun anne sevgisine ihtiyacı avar ama şu haliyle ne kadar faydalı olabilirsin ki zaten seni ev içde fazlasıyda silikleştirmişler sanki hiç bir şeyde zaten söz hakkın yok gibi. kendi ailene bile gitmene izin vermeyen yasaklayan bir ortamdasın. çocuğun içine ne kadar daha katlanmayı düşünüyorsun. bir ömür boyu mu? boşanmayı düşünüyor fakat çocuk için erteliyorsan cevap ver çocuğun kaç yaşındayken boşanacaksın. 2,5 yıllık evliyim demişsin çocuğun demen 1 yaşında filan. çocuğum etkilenmesin diyorsan en az 19-20 yaşına kadar bekleyeceksin. sence katlanabilecekmisin susarak ve birirktirerek. bu şekilde yaşayarak sence o çocuğa yeterli sevgiyi veya olması gereken huzurlu aile ortamını yaratabilecek misin? cevabın hayrı değil mi o zaman çocuğun yeterli bilince ulaşmadan ayrılman en mantıklısı. çünkü öyle bir ortamda büyüyen çocuk kız ise ilerde evliliğinde eşi annenle görüşmeyeceksin dediğinde senin gibi sessiz kalacak dayak yediğinde kadının kaderi budur deyip kendi kendine pansuman yapacaktır. çocuğun erkek ise babası gibi eşine eziyet edecektir kaçarı yok. çünkü öyle görmüş aileyi öyle bilecek... bana dese kocam hayır gitmeyeceksin yasak o gün bavulumu toplar giderim bir daha da geri dönmem. o benim eşim ben onun eşiyim. kulu değilim S

o da çocuğunu bırakmak istemiyor zaten en büyük çekişmemiz çocuk. bana vermiyo mahkeme sana verecek çünkü küçük ama ilk fırsatta senden alacam ve almak için elimden geleni yapacam senin ailenin kültüründe yaşatmak istemiyorum onu diyo. doğulu değil iç anadolulu. ben karadenizliyim. evlenmeden önce böyle değildi tabiki. yoksa bu kadar darbeye rağmen evlenmezdim. aslında evlilik öncesi sinyaller verdi ama evlilk stresi bunlar zamanla geçer diye evlendim. ama geçmediği gibi katlandı... neden devam ediyorsun yada devam etmiyorsun sorularının ikisine de cevap bulamıyorum şuan... herşey hergün biraz daha sarpa sarıyor sadece. ailesinin etkisi olmasa belki böyle olmazdık. benim yüzüme hiçbirşey söylemediler şu güne kadar. ne laf ne söz. ama ben eşimle ne zaman konuşsam sanki annesiyle konuşuyorum. verdikleri örnekler bile aynı ve bu beni aşırı sinir ediyo. onlar politik davranıyorlar ve bu konuyu dahada çözümsüz yapıyor aslında... W

saygı saygı saygı... CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

psikolojik destek alın siz tek başınıza başlayamıyorsanız o size yol gösterir ve başlangıç yapmanız için yardımcı olur size.. bari bunu yapın. Önceki

buradaki herkes yazdiginiz kadar yorum yapr. daha da aydinlatici olursaniz yorumlar da ona gore sekil alir. muneccim degilizki yazdiginiz bikac seyden hayat hikayenizi cikaralim ve ona gore yorum yapalim. yasadiklariniz dayanilir gibi degil. ailenizi cagirin ve gizlice kacin

konuyu yeni okudumm. çekeceksin bu çileyi diye düşünürken sonuna bakıyım dedim. çok sevindim senin adına. sen bukadar şeyi nasılll yaşadın katlandın hayret ettim. ama kendşine gelmişsin. bende eşimle yeni ayrıldım. bu kadar şeyi yaşasam büyük konuşmuyum arkama bakmadan kaçardım. eminim için rahat olacaktır. mutlluluklar daiim olsun G Gazelle.. Aktif

selamlar yorum yapan benim derdimle dertlenenen herkese... evet sonunda kaçmayı başardım ordan... şuan ailemin yanındayım bundan sonra ne olur ne biter bilemiyorum bildiğim tek şey yaşadıklarımdan daha kötüsünü yaşayamayacağım... F fb341

bu arada işime gelen yoruma cevap verdiğimi düşünenler yanlış düşünüyorlar ben şuan iş yerindeyim ve kısıtlı cevap verebiliyorum çoğu zaman... özellikle soru soran birşey öğrenmek isteyenlere cevap vermeye çalışıyorum... herkesin yorumunu da okuyup değerlendirmeye alıyorum kendi kafamda... dediğim gibi aslında duymaya alışkın olduğum şeyleri beni ve eşimi hiç tanımayan kişilerden duyuyorum... yorumsuz bir alan burası o nedenden art niyetli yada beni sevdiği için kimse yanlı yazmıyor. o nedenden burda bir konu açma gereği duydum bende... Laale Aşikardır Zat-ı

Dayanamazdım ben bu kadarına. Annemi, babamı görmek icin izin almam zaten sadece ben gidicem veya gidiyorum derim. Kocadan izin, git dedigin de gitmek veya gitme dedigin de gitmemek ne demek? Onun sacma sapan bahaneleri yüzünden ben aileme mi hasret gidicem. Hadi bunu gectim hakaretleri, tehditleri hic hos degil. Karar elbette sizin ama bana kalırsa bu evlilikte paylasılabilecek birsey kalmamıs!

Senin çocuğun yıllar sonra ya sana anne olarak hiçbir değer vermeyecek saygı göstermeyecek sevgili babacığı yüzünden yada yıllar sonra sana hesap soracak anne beni hiçmi sevmiyordun neden böyle yaşamaya katlandın diyecek.. insan olarak azcık kendine saygı duy ve bir şekilde o evden uzaklaş.. eşin karaktersizinde daniskası kusura bakma canım bende de var bi karaktersiz, ama ben seninki gibi bir eşle evlenmiş olsaydım evliliğim oturmadan çocuk falan yapmazdım.. kendi evliliğimde bile 2 yıldır çocuk yapmayı düşünmemiştim bi kendi evimize çıkalım diye demekki nasipte çocuk sahibi olmak yokmuş iyikide olmamışım.. ama sen sırf çocuğum var diyerek senin insan yerine konulmadığın o evde yaşamaya çalışmak bahanen olmamalı.. kurtul şu bahaneden.. her gece yatağında yanında uyuyan adam sana 1 gram değer vermiyor.. al çocuğunu git 1-2 ay belki değerini anlar pişman olur ama ben pişman olsa bile güvenmezdim sırf sana işkence etmek için seni öyle kandırıp oraya geri getirip şiddet falan uygulayabilir.. önce ayrı kalmanız şart birbirinizin değerini anlayın sen belki onsuz daha mutlu olduğuna oda sensiz yapamadığına inanırsa belki birşeyler düzelir..

sana çok basit bir çözüm yolu önereceğim. boşan, çocuğunu da babasına bırak. babası sonuçta yabancı değil, onda kalsın. ne dersin? uyar mı bu sana?

acele yada sonu okunmadan yazılan bir cvp oldu... Olsun başka okuyan kardeşlere yardımcı olur kuvvet verir inş.. çok sevindim durumuna çok şükür...:) WOLFROG Ekşiden aynı tadı

yaa rakadaşım hem çalışan bi bayansın... artı kendine özgüveni olan sosyal bir insansın.. bide ailen arkanda.. sahip çıkarlar yani ee sen neyi bekliyosun, kimin için neyi çekiyosun?değer mi allah aşkına söyle?sende ana kuzusu değil misin?cocuğunu düşünüyomuşşsun, babasız büyümesin diye.. ee babasız büyümesin derken, onu annesinden ediceksin.. annesiinin haytını zehir ediceksin, ediyosun hatta.. yapma etme, okurken sinirlerim bozuldu.. bu kadar "aktif"ken, böyle pasif davranma... sen cahil, koca eline bakan ailesi arkasında olmayan, çarasiz bi bayan mısın?gücünün farkına var!! herşey senin elindee... A

adige olan benim...

İnşallah gidebilmişindir.

ne yazıkki öyle bir imkanım yok olsa emin ol giderdim. çıkamıyorum çünkü işin içinden. çok küçük bir ilçede yaşıyorum en yakın şehir merkezi 80km ve gitmem imkansız. Aslında bir dönem 3 seans terapiye gittik beraber ama bunun bize bir yararı olmayacak deyip kesip attı olayı ve daha gitmedik... O da öylece kalmış oldu...

Çok merak etmiştim, teşekkürler bilgilendirdiğin için... Biraz hiçbirşey düşünmeden ailenin yanında olmanın huzurunu ve rahatlığını yaşa... Sonra eminin sakince daha emin kararlar alabileceksin... Arada yazmayı ihmal etme... B

işte birde uygulamaya geçebilsem... konu açmak iyi bir fikir değildi sanırım çünkü gerçeklerle yüzleşmek ağır geldi bünyeme... hep örttüm konuların üstünü bu güne kadar... mutluluk oynamaya çalıştım ama ne kendimi ne onu mutlu edemedim... beceremedim yani...

yazık sana canım ya. bir örümcek ağının içine düşmüşsün. çırpındıkça daha çok bağlanıyor elin kolun. hani diyorsun ya ben böyle değildim asiydim diye. ailene, sevdiklerine asilik kolaydır canım. haydi ele yap yapabiliyorsan. ben sana pisikolog önerebilirim, çünkü kendi başına karar alma yetini kaybetmişsin. bak canım sen değerlisin. seni hiç tanımayan bizler bile sana ve sorunlarına sahip çıkıyoruz. kendini önemsiz hissetme. rabbime gönülden dua et. o herşeyi gören ve duyandır. hiç bir mazlumun duası ve ahı yerde kalmaz. sen bir adım at ki arkanda olacaklar da seni destekleyecek bir alan bulsunlar. ben sana inanıyorum, başarabilirsin.

kendine olan güvenin biraz geri gelmis, cok sevindim

Bu sitede hic kimse sana bu evlilige devam et, bi sans ver demez. Bu evliligin elle tutulur hic bi yani kalmamis Esin seviyesiz, sevgisiz, saygisiz, kisiliksiz ve VICDANSIZ. sizi zerre kadar sevdigine inanmiyorum ben. üniversite mezunu bi insanin bu denli cahil olabildigine inanmak istemiyorum. Dünden beri basliginizi okuyorum ama bi türlü yorum yapamiyorum, cünkü biz ne söylesekte bos siz kendinizi sirkeleyip söyle bi kendinize gelmediginiz sürece her söyledigimiz bi kulaginizdan girip digerinden cikar. Hayatinizla ilgili kontrölü tamamen kaybetmisiniz, hic bi sekilde mantikli düsünemiyorsunuz. Ben size sunu yapin bunu yapim diyemem, ama ben olsam asla ama asla böylesine sacma bi evlilige katlanmazdim. Hayatim cok kiymetli benim. Onurumum kiymetli, gururum kiymetli. Kadinligim kiymetli. Degil kocamin, su dünyadaki tek bi ALLAHIN kulunun bunlari incitmesine izin vermem. Orda gecirdiginiz her saniye fazlalik. Ömrünüzden ömür gidiyor, böylesine adi bi insan icin hayatinizi heba ediyorsunuz. Esiniz bu hafta gidiyormus, bu firsati mutlak degerlendirmelisiniz bence. Yoksa yine bu cemberin icinde takili kalirsiniz Is yerinden güvendiginiz bi arkadasa durumu izah edin, gerekirse o gün esiyle birlikte seni almaya gelsin Terminalden bilet ayarla öncesinden kendine ve cocuga. O saate göre oraya git ve annenin babanin yanina git. Ve ben olsam öncesinde emniyetle görüsür, korkularimi ifade eder ve yardim isterim. Onlar bile yardim edebilir size, evden cikarir. Ne cocugunuza ne kendinize bu eziyeti yasatmayin. Ileride o cocugunda zerre kadar saygisi olmayacak size

valla güzel arkadaşım biz güzelce dosthane bir şekilde yazacaklarımızı yazdık.. her bulduğumuz çözüme her gösterdiğimiz yola bahaneler bularak bizede söyleyecek pek bişey bırakmadı zaten... Ne yani afferim böyle devam et.. senin yerinde olsam bende böyle yapardım.. haklısın aciz bırakmışlar seni çok üzüldüm falanmı yazsaydık.. ki onlarda yazıldı zaten.. Benim gördüğüm bir gerçek var bende onları yazdım.. Bukadar olmaz arkadaşım olmaz... bi kendine gel yaa.. mesleğin var ailen arkanda... daha söylicek okadar çok şeyim var ki bu çareler içinde çaresiz kalma hallerine... Ama ceza alıcam en iyisi kapıyım çenemi...

Canım valla ben sana BOŞAN derim. Ne bu böyle?Sen benim kardeşim olsan yemin ediyorum seni yanıma alırım kocan olacak o salağı ve kaynanan olacak acuzeyi iyi bir sopalarım. Kusura bakmada kocan tam bir aşağılık kompleksli, aşağılık, pislik... Seni hiç sevmemiş bu salak. Ben düğün sırasında olan kötü bişi gördüm evet oda eşinin terbiyesizliği... Kız evi naz evidir ister mal isterler ister mülk isterler, erkek tarafı ya yapabilirim der ya yapamam ama şöyle olabilir falan der... Bir şekilde kız ailesini, kız babasını ikna eder yani. Bu ne ya böyle... Senin hatan en başta ailene laf söyletmeyecektin... Neyse hadi baban hatalı ona göre peki senin suçun ne ki seni cezalandırıyor. Ailene göndermeyince ailen kadar sende üzülüyorsun. Ayrıca ne demek kardeşim göndermiyorum falan... Sanki sen bara mı gidiyorsun pavyona mı?Sana bakıp büyüten ailene gitmek için beyfendinin gönlünü yapacaksın bir de öyle mi?Valla ailem benim için çok kıymetlidir, babam hasta olacak ve ben yanına gidemeyeceğim bi salak adam yüzünden. Çocuğunuda al o anasına, salağa hizmet edeceğine ailene hizmet edersin. Akşam eve gittiinde annen baban güleryüzle karşılar. Şimdi ne oluyor?Arsız bir eş, sıfatsız geri kafalı ailesi karşılıyor... Kolay olmaz en başta ama bu durumdan daha kötü olamaz sanırım. Bas şunun poposuna tekmeyide aklı başına gelsin. Bir süre bu tipler yapışır tabi ama canım kusura bakma da başka bir kadın bulur ailesi buna oda evlenir.. Senide, çocuğunuda unutur, rahat bırakır böylece... Ya çok sinirlendim ya... acemicadi

İşallah... Önceki

bencede konuşmak çözüm olmayacak. sen artık bitti ben gidiyorum deyince bitecekmi sanıyosun arkadaşım. sana yaptıklarını düşün en küçük olayda beni yerde sürükledi demişsin. boşanma lafını duyunca napıcak allah bilir. bence en iyi şey senin kimsenin haberi olmadan çekip gitmen. dedikleri gibi markete gidiyorum çocuğumla de hava alıcaz de. sokak başında bi bakkal da mı yok. sadece cüzdanını kimliğini vs. önemli eşyalarını al çık. şüphe uyandırmazsın böylelikle. banka kartın ondaysa kayboldu der iptal ettirirsin başka kart çıkartırlar. markete diye çıkar biner otobüse gidersin. ama önce yapman gereken tayine başvurman. izin haklarını kullan bu dönemde.30 gün illaki vardır. özel durum bu sorun çıkartmazlar sanmıyorum bende kamudayım tahmin edebilirim. sonra ailene sığın. gerisi gelir. ailenin eli üzerindeymiş madem bence hiç çekinme. ve aslaaaaaa evdekilere bişey deme. zararlı çıkan sen olursun. Laale Aşikardır Zat-ı

teşekkürler ilginiz alakanız ve yakınlığınız için. ben kendi açımdan öyle çok şey yaptım ki bu yuvayı ayakta tutmak için ama olmayınca olmuyor işte... kendi bünyemin karakterimin kiminin yetersiz gördüğü kişiliğimin veremeyeceği tavizleri verdim... ona göre giyindim ona göre konuştum ona göre oturdum ona göre kalktım... ben böyle büyütülmediğimm her kararımı çocukluğumdan beri kendim verdiğim çini bu kadar ağır geldi belki bana bunları yapmak... belki benim yerimde onların istediği gibi biri olsa bunlar hiç olmayacaktı ne o ne eşim kimse üzülmeyecekti ama diyorum ya ben onların dünyasında büyümedim... itiraz etmedin mi yapmam etmem demedin mi de ettim ama kabul ettiremedim ve kabul eden oldum. isteksiz kabul ettiğim için de bu durumdan ne o memnun kaldı ne ben... inanmazsın belki ama pantolon giyen insanları görünce imrenir duruma geldim. neki diyeceksin altü üstü bir pantolon ama eğer senin elinden hakların sen istemeden alınmışsa o küçücük şey bile öyle kıymetli oluyor ki... burda yapılan eleştirileri okuyunca savunmaya geçiyorum çünkü onların çizdiği profil değilim ben aslında... yanımda birinin varlığını sıcağını hissettiğimde yapamayacağım şey yoktu benim.. ama o kadar ezdiler ki beni bende kafamı eğdim ve bir müddet sonra kabul ettim. buna mecbur bırakıldım bir noktadan sonra. eşimin piskolojik baskısı öyle çokki ve benim üstümdede çok etki ediyor her ne kadar istemesemde. ben şuan gitme planları yaparken bile acaba arkamdan ne düşünürler suç haneme daha neler eklerler diye düşünmekten alıkoyamıyorum kendimi... yaşamayan bilemez inan. bende çok asıp keserdim erkek gibi büyüdüm istediğim yere gittim istediğim şeyi aldım hayatıma girene kadar. kurttum zorla kuzu yapıldım... çoğu zaman farkettirmeden hayatıma müdahale edişini izledim... egosunun bende tatmin etmesine seyirci kaldım.. gerçekten güçsüz olsam gerçektende aciz olsam bunları kabullenmek eminim çok daha kolay olacaktı ama genlerimde yok işte... ailemden yana bir çekincem yok zaten duyan herkes sen hala neden orda duruyorsun kendini sahipsiz mi sanıyorsun diyorlara. örümcek kafalı bir aile profilim yok.. ki bu kişiler bana şiddet uyguladığını bilmiyorlar... sadece anlattığım yüzeysel şeyler le bu konuda yorum yapıyorlar... biliyorum ki tüm düğüm bende çözülüyor ve Rabbim bana hakkımda hayırlısı ne ise onu yapma gücü versin diye dua etmekten başka çarem yok şuan... H

genellikle konuları okurum yorum yapmam ama okuyunca yazdıklarınızı dayanamadım maaşınız var aileniz arkanızda 6 aydır ailenizle görüştürmüyor size ve ailenize devamlı hakarette bulunuyor sizin anneliğinizi sorgulayabiliyor belki yazdıklarım katı gelecek ama yarın öbürgün çoçugunuz babayı örnek alacak evlilik böyle olur diye erkekse çoçugunuz eşine babası gibi davranacak kızsa sizin gibi pasif olup başını egecek şu forumda kaçtane kadın var işim olsun yada ailem arkamda olsun eşimden ayrılabilirim diyecek niye çekiyorsunuz anlamıyorum heleki benim aileme hakaret ettiği anda yada gidemezsin dediği anda biter benim için o evlilik evladınız için iyi düşünün lütfen önemli, olan o çoçugun saglıklı bir ortamda büyümesi

Git aç davanı... ve dön ailenin yanına... Inan bana başka hiç bir şekilde mutlu olamazsın... resmen çareler içinde çaresiz kalmışsın... önce tayinini aldır ailenin yanına... tayinin kesinleşincede aç davanı... hadi benden bukadar de... git yoluna... böyle yazık oluyor çok yazık oluyor sana

Canim bak hamileyim ve ikinci evliligim bir ailenin butunlugunden yanayim "bosan" demenin kolay olmadigini bilirim ve senin o adamla kalmanin zarardan baska bir yarari olduguna inanmiyorum! - ailene olan saygisizlik - sana olan saygisizlik - kaynananin sana olan davranisi seni ezmesi bunlar nereye kadar? tamam cocuk icin diyorsun ama bu kadar saygisizlik goren bir anneye o cocuk ne kadar saygili olacak? veya ilerde esine ne kadar saygili olacak? tum haklarin elinden alinmis cocuk gibi herrseyde izin istiyorsun ne calisman ne emegin ne susman bir seye saygi duyulmuyor aileni asagiliyor seni ezdiriyor bunlari gercekten cekmek zorundamisin sen? yani bu cektiklerine nasil bir cikar yol bulunur bulacagina inaniyormusun? yada ben bu dunyaya her zaman gelirim bu seferde cekiyim ne olacakmi diyorsun? vallahi cok uzuldum sana.. umarim kendini kurtarirsin ve kolay degil soylemek ama ayrilman en iyisi!

öncelikle tebrik ederim, kesinlikle doğru olanı yapmışsın. kendine değer vermeye başlamışsın, umarım geri dönmezsin. değişeceklerine de sakın inanma, bunlar sadece dönmen için ikna çabaları... sen kendine değer vermediğin sürece karşındakinden sana değer vermesini bekleyemezsin... şansın açık olsun... kitape

ailenin bilmesi iyi olmuş en azından onlara anlatmakla uğraşmayacaksın. bizi habersiz bırakma sen yine de. kapıyı kitlerse cam var. cam olmazsa alır bir tornavida çekiç kilidi kır. ya da git yedek anahtar yaptır bir köşeye sakla. beraber gitmemek için sağlam bir bahane hazırlamalısın. iş yerinden güvendiğin bir amirinden yardım isteyerek izin almayı deneyebilirsin. bir de insanlara kızıp gücenme. seni en ağır eleştirenler bile senin iyi haberini alınca mutlu olacak emin ol. her insanın sıkıntıyla başa çıkma yöntemi farklıdır. bak sen kaçmayı düşünüyorsun, başkası büyük bir rezalet çıkartıp kavga döğüşle ayrılırdı vs.. allah yolunu açık etsin. manen de olsa senin yanındayız. dualarımız seninle.

izin sorun değil benim için en kötü ihtimal gidince rapor alırım. zaten çok iyi bir müdürüm var. idare eder o beni. bu durumda zaten çokta önemli değil bir şekilde hallederim diye düşünüyorum... kaçmak olası olursa bunlar çözümsüz değil benim için... G

sağol yolumu açık tutup bana bir dükkan bahşettiğin için... bu çözümleri bende bir şekilde biliyorum ama ilk yazdığım yazıdan itibaren ben adım atmakta zorlanıyorum diyorum. içinde bulunduğum piskolojiyi tabir etmeye çalışıyorum. ama yeterli olmamış sanırım... nevgul61 Hayat

nedir şimdi kararın? boşanıcak mısın boşanmayacak mısın? çocuğu kocana bırakıp tek başına ayrılma fikri konusunda ne diyosun?

ben ne onu ne annesini alt edemem. onlar her şeyin altından çıkarlar. gitmek bir çözüm olmayacak büyük olasılıkla ama elimde başka çare yok. düzelme ihtimalini düşünemiyorum artık çünkü ben elimden gelini yaptığıma ve başaramadığıma inanıyorum... onlara görede ben onları idare edemediğim için sorun yaşıyorum. ama ben böyle insanlarla daha önce hiç karşılaşmadım ki onların hakkından gelebilim...

Takdir edilmemek cok kötü bir sey. Kendini değersiz gibi hisseder insan. Bi süre sonra özgüvenini yitirirsin zaten. Ne demek yaa bakıcı cocuga senden iyi bakar! Hic kimse cocuga annrsinden daha iyi bakamaz. Benim diyen adam anne gibi olamaz... Densizlik bu resmen. Ben size cıkıp bosanın arkadasım diyemem ama hep su gelir aklıma böyle durumlarda: Sen simdi cocugum var onun icin katlanıyorum dersin ama cocugun büyüdüğünde bosansaydın bana sordun mu derse napıcaksın? Evlatlar böledir bizim gibi empati yapamazlar. Anneye değer verilmeyen bir evde büyümesindense sizin yanınızda huzurla büyümesi daha evla bence. Yavas yavas aklı ermeye baslayınca babası nasıl davranıyorsa o da öyle davranmaya baslayacak. Büyükleri anneye saygı duymuyo o da duymayacak. Aksama kadar siz yanında deilsiniz cünkü... Bir de eşiniz niye sizi rahat bırakmasın ki. kanun var nizam var. Siz kontrolü elinize aldıktan sonra gerisi kendiliğinden çözülür. Kafanızı takmayın bosyere; yok beni takip eder bilmm ne die. İki kere eder 3. de edemez. Silkinin ve kendize gelin bence. Kendinize de evladınıza da bu eziyeti yapmayın...

ailem şu yönden pasif kalıyor ben hala o evde oturmaya devam ettiğim için müdahale etmiyorlar ama eşime sorsan bizim evimizi onlar yönetiyorlar. o annesiyle aynı evde oturmasına rağmen günde yarım saat telefonda konuşuyo artık ne konuşuyorsa ben uzaktaki ailemle nadiren görüşüyorum ama onun inancı bu yönde. sırf bu düşüncesi yüzünden konuşmak istemiyorum onlarlada. birde dayanamıyorum gidemiyorum çünkü istediğim zaman. o da beni daha kötü yapıyo. abimin ayrıntılardan haberi yok tam olrak bilseki beni dövdü bilseki bana küfür edip aşalıyo kimse tutamaz onu. ama ben kötülük olsun istemiyorum. bugün çıkıp gitsem annem babam niye geldin demez banada çocuğumada paşalar gibi bakarlar. kaldı ki ben memurum çalışıyorum.

arkamda dağ gibi ailem var diyosun, memurum diyosun... hala ne silkelenmesinden bahsediyosun... arkadaşım bence eziyet görmek sende alışkanlık yapmış... maddi manevi kendini sömürtmeye devam et tamam mı... ayrıca boşanırsan özel durumdan tayinin anında ailenin yanına çıkar ama senden umudum yok benim... konu başlığında ki gibi HİÇ olmayı seçmişsin sen!!! smuwiLa

Durumunuzun kısmen olmasada çoğunu yaşadım. Şuanda eşimden ayrıyım. Şimdi düşünüyorumda neden önce ayrılmamışım çocuğum, kurulu düzenim, belkiler ve el gün ne derlerle geçti günlerim. Allaha şükürler olsunki ayrıldı benden beni bırakan o oldu ama iyi yapmış insan olduğumu anladım. Bende devlet memuruydum harçlık alırdım maaş kartım ondaydı. vede hiçbir zaman takdir edilmedim hep horgörüldüm 2 çocuğumla birlikte nasıl yaparım derken ev tuttum çok güzel bir düzen kurdum ve oturduğum evi aldım çok şükür. Şimdi deli gibi peşimde ama nafile ben kim olduğumu değerimi anladım çünki.. Sana sadece şunu söyleyeceğim ezdirdirdikçe kendini dahada kötü olacaksın hiçbirşey için geç değil lütfen ama lütfen kendini ve çocuğunu düşün: (( Hayat okadar güzel ki... M

birde kendini hiç olarak nitelendirmişsin!! asıl hiç olan, senin içinde olduğun durum, yaşadığın hayat!! A

bende evli ve 1 cocuk annesıyım kendimi göz önünde bulundurrarak yazdım yzdıklarınızı bu zamana kadar az cok okudum okadar sevındım ki sizin adınıza sizin eşinizle yaşadıgınız hayat degılmiş arkadaşım siz hapismişsiniz ve memur okumuş bi yer sahibi olan insa kayınvalidenizle kocanız ana ogul size ne kadarda baskı kuruorlarmış kayınvalidende senın döncegınınden emin gibi konuşmuş kararlı ve sizinde bi kişiligiiz oldugunu bundan sonra alarlar şayetki dönmezseniz ki buzamana kadar hiç bir yorum yapmamıştım dönmeyın siz i anne siz bi kadın olarak o kadar söylenen lafları yutmuş ve alın ben geldim hareketlerınıze botun egıyorum demış olacaksınızzzzzzz hayat degılmiş yaaaaaa eşinizde size deger vememış sanırımki tüm azdıklarınıza istinaden söylüyorum heleki o arabada söyledikleri ve eve gelıp annesine anlatması zaten anne baba oldumu evde ev degıl o hayat bi paylaşım olmaz eşlere dair size bu yenı hayatınızda mutluluk, saglık, ve yüzünüzde gülümseler eksik olmasın diyorum

benim dağ gibi bir ailem var arkamda... beni herşeyin üstünde tutan kırılırım diye avuçlarının içinde taşıyacak bir babam var. ben babamın bu kadar kıymetlisiyken bu kadar çaput haline dönüştüm... ama kimseye anlatamıyorum içinde bulunduğum durumu... haraket edemiyorum ben yapamıyorum... kısılıp kalıyorum... ailem bu kadar detayı bilse zaten sonuç çok kötüye varır. kıyamazlar bana ve yaşadıklarıma... ama işte sorun bende sağlıklı karar verip uygulayamıyorum...

tekrar okuyan yorum yazan fikrini paylaşan herkese teşekkürler... bende artık kalamıyorum zaten bu kötü durumların içinde. köşede bir yerlerde kala kalıyorum sadece. sizin kızdığınızdan kat be kat daha fazla kızıyorum kendime... daha önce dediğim gibi ben böyle değildim yaşarken oldum... en kısa zamanda konuşmayı tasarlıyorum kafamda... ne olacaksa nereye varacaksa bu konu varsın artık... ama bu hafta pek olası değil çünkü uzun bir yol gidecek bi kaç gün sonra... yolda başına birşey gelirse sorumlusu ben olmak istemiyorum... sadece yakın zamanda yaşadıklarımı birazda eskileri paylaştım burdan... daha anlatacak o kadar çok şey varki aslında ama bu kadarı bile yetti sanırım herkesin sinirlerinde tavan yaptırmama...

Bugüne kadar milyonlarca insan pes etti. Öfkelenmiyorlar, Ağlamıyorlar, Hiçbir şey yapmıyorlar. Yalnızca zamanın geçmesini bekliyorlar. Tepki gösterme becerilerini yitirmiş onlar. Sense üzgünsün. Bu da senin ruhunun hala canlı olduğunu kanıtlar... Paulo Coelho

merhaba canim, mutlu olmadim tabii herseyi arkana birakmana ama sevindim kararli ve guclu durusuna.. Ve nihayet kendin icin bir seyler yapmana! oyle bir anlatiyordunki sanki daha uzun seneler bu iskenceyi cekeceksin gibi geliyordu bana.. simdi anladigim kadariyla ailene donmussun o sureci anlatirmisin zamanin varsa cocugun yanindami? nasil gittin? ailene anlattinmi herseyi? kaynanan sana neler diyor? is yerinden ayrildinmi? dik durmaya devam et uzaklasinca sanirim daha iyi goruyorsun artik yapabileceklerini degilmi?

aslına bakarsanız çizdiğim profil gibi ezik bir karakter değildim ben bundan yıllar yıllar önce. özgüveni full erkekleri parmağında oynatan kimseye eyvallahı olmayan biriydim. ama içine düştüğüm hayatbeni böyle yaptı. karar vermek ve uygulamak o kadar zor ki benim piskolojimde. yorum yapanların sinir sisteminde benim acizliğimden ötürü sıkışmalar hiddetlenmeler olduğunu sezinliyorum ama inanın yaşayan bilemez. beni tanıyan ve bilen insanlar benim nasıl böyle bir durumun içine düştüğümü nasıl bu kadar kendimi çaresiz hissettiğimi anlamlandıramıyorlar. ama hayat işte insanın nasıl davranacağı zamanları kestirememside olası bir durum olabiliyormuş...

Işallah hakkında hayırlısı olmuştur... H

kolayca halletmene sevindim hakkında hayırlısı olsun daha da güzel günler yaşaman dilegiyle ewladınla... N

ÇOK FAZLA ALTTAN ALMIŞSIN... ÇOOKKK... BUKADARINI KİMSE ÇEKEMEZ.. BU NE YAAA BÖYLE... ÇALIŞAN AZ ÇOK KAZANAN BİR BAYANSIN... ÇOCUĞUNDA OLUMSUZ ETKİLENİYOR BU ORTAMDA... AL VALİZİNİ ÇIK GİT ANNENE.. YADA HERNEREYE OLURSA.. AMA ORDA bir dakika durma... İNSAN BAZI ŞEYLER İÇİN MÜCADELE ETMELİ.. HAKKINI KORUMALI... BU DİNENDE AHLAKENDE BÖYLEDİR.. SÜREKLİ SESSİZ KALARAK SONUNDA KAZANACAĞINIMI SANIYORSUN.. YADA BİŞEYLER DÜZELECEKMİ ZANNEDİYORSUN... SENİN KONUNU OKUDUKÇA DARAL GELDİ BANA.. KENDİ YAŞADIKLARIMI ANIMSADIM...5. YILA GİRİCEM EVLİLİĞİMDE.. İLK ZAMANLAR BENİM EŞİMDE SENİNKİ GİBİYDİ.. ŞİDDETİ YOKRU AMA ERKEKLİK TASLARDI.. BİR BAYRAM GÖNDERMEMİŞTİ HATTA ANNEME... SUS SUS NEREYE KADAR... HEP DEDİĞİM OLSUN FİLAN İSTERDİ... AMA TESADÜF OLDU TABİİ.. BİLİNÇLİ OLARAK YADA PLANLI OLARAK DEĞİL... ARTIK BEYNİM DÖNMÜŞ DEMEKKİ... SABRIM FİLAN KALMAMIŞ... MEVZU ÇOK ÖNEMSİZDİ... YERDE HEPSİ TOPLANMIŞ YEMEK YİYORLAR BİR BAYRAM GÜNÜ... BENDE İÇERİYE GİRER GİRMEZ SOFRALARINI BAŞINA GEÇİRMİŞTİM.. O SOFRAYA BİR TEKME ATTIM NE YEMEK KALDI NE BİŞEY... HERKES ŞAŞKIN... AMA İÇİMDEKİLERİN HEPSİNİ DÖKMÜŞTÜM.. HER LAFI HERŞEYİ SÖYLEMİŞTİM... YETER ARTIK.. KİM OLUIYOSUNUZ SİZ BE.. KİMSİNİZ LANN SİZ BAŞLARIM BÖYLE AİLEYEDE YUVAYADA.. BEN YÜZ VERDİKÇE BİTİRDİNİZ BENİ.. DELİRTTİNİZ DEDİM SONUNDA... YA SİZ DEFOLUN GİDİN.. YADA BEN... O GÜNÜ HİÇ UNUTMAM... BÖYLE BİRİ TABİYKİ DEĞİLİM AMA.. SONUNDA BİTMİŞ SABRIM DEMEKKİ O GÜN BUGÜNDÜR EŞİM KUZU TABİ OZAMANLAR YENİ EVLİYDİK... ŞİMDİ DEDİMYA 5 YIL OLDU ARTIK... BAŞTA, NASIL BAŞLARSAN ÖYLE GİDER MANTIĞIYLA OTORİTE FİLAN KURMAYA ÇALIŞTI AMA YEMEZLER... OHOO DAHA NELER NELER ATLATTIM O DÖNEM... ŞİMDİ ALLAHA ŞÜKÜR ÇOK MUTLUYUM... ALLAH HERKESİ YUVASINDA MUTLU ETSİN.. SANA ŞUNU DİYEBİLİRİM SAKIN SESSİZ KALMA ARKADAŞIM.. KÖK SÖKTÜR.. SÜRDÜĞÜ YERE KADAR SÜRER.. ZATEN HERŞEY NASİP KISMET.. BİTECEĞİ VARSA BİTER.. AMA SAKIN KENDİNİ EZDİRME.. BEN TESADÜFLER SONUCU ÖĞRENDİMKİ ÖYLE SESSİZ KALMAK HERŞEYİ ALTTAN ALMAK İNSANA SAYGINLIK FİLAN KAZANDIRMIYOR.. TAM AKSİNE SENDEKİLERİDE BİTİRİYOR... AMA HAKLARINI SÖKE SÖKE ALMAYA BAŞLADIĞIN ZAMAN HERKESTEN KIYMETLİ OLUYOSUN

şimdi okudum bunu.. senin adına cook sevindim... rahatlamışşsın artık.. hakında hayırlsı olmuş kitape

... güzel bir duyguymuş tanımıdığın insanların senin için sevinmesi. teşekkürler. şimdi ne vaatler var? herşey düzelecek biz mutlu olacaz... ve bunca yaşanmışlığa rağmen hala ona inanacağımı sanıyorlar. sanıyorlar yazıyorum çünkü malum şahsiyet hiç aramadı beni ve ben hiç istemesemde ailesiyle görüşüyorum. hergün kendimi anlatmaktan bıktım. beni her olaydan sonra babasının evine giden sonra kocasına dönen basit zihniyetlerle karıştırıyorlar oysa ki. ben o kadar lafı haraketi çektim ki onca zaman okadar biriktirdim ki pisliğini içimde... her olaydan sonra ben bu yaşadıklarımı bir noktaya kadar çekecem çekemeyeceğim noktada gidecem ve bitmiş olacak benim için herşey dedim... ne acı ki hiç dinleememişler hiç ilgilenmemişler sözlerimle... şimdi aradıkları zaman biz elimizden geleni yaptık diye düşünüyorlar belkide ama hiç aramasalar daha adam olduğunu düşünebilirdim. sen her fırsatta git seni istemiyorum senden nefret ediyorum seni boşayacam sana sırf şu çocuk sizin kültürünüzle yetişmesin diye katlanıyorum ve bunun gibi bir sürü kelam eden adam ben değişeccem deyip karşıma çıkmamalı şimdi. o kendi kazdı mezarını ben sadece toprak attım... umarım en kısa zamanda biter bu süreç... çok stres yapıyor çünkü bana.. ama şuan nefes alıyorum... yürüyorum gülüyorum konuşuyorum... eski beni küllerinden yeniden oluşturmaya çalışıyorum... ThirtyFouR

Hiç kimseye kolay kolay boşan demem ben... Evlilik yürütülmesi kimi zaman çok zor bir kurum. Bazen gerçekten işin içinden çıkamadığım zamanlar oluyor benimde. Ne kadar zormuş diyorum evlilik. Üstelik birde çocuk varsa kat be kat zorluyor insanı. Canım senin durumuna gelince;Karşındaki kişi anlayışsızsa, bencilse, kabaysa daha da zor. Sen ne kadar iyi olursan ol, çalış para kazan, herşeyi yetiştirmeye çalış yinede yaranamazsın, en ufak bir tartışmada ağza alınmayacak sözler, hakaretler işitir, dayak yer incinirsin. Zaten bunları yaşıyorsun sen daha iyi bilirsin gururunun ayaklar altına alındığında, böylemi olacaktım bu halemi gelecektim diye millet gece uyurken gizli gizli ağladığını tahmin edebiliyorum. Dedim ya burada o kadar çok derdini anlatan insan var ama ben şimdiye kadar kimseye boşan demedim. Ama senin durumun çok etkiledi üzdü beni. Düşüncelerime önem verirsen, bende boşanmanızın hayırlı olacağı inancındayım. Bazı arkadaşlarında dediği gibi, kıymet bilmeyen insanlara hizmetçilik yapıp üstüne üstlük laf işitip dayak yiyip üzüleceğine, annein babanın evinde çalışıp kazanıp, onlara hizmet edip karşılığında gülen yüzler görmek, evladın ve senin geleceğin için çok daha iyidir. Bebeğin kaç aylık bilmiyorum ama ilerde sizin kavgalarınızlamı büyüsün babasının pis laflarınımı duysun, annesine el kaldırdığınımı görsün istiyorsun?O yavruyada kendinede daha fazla acı çektirme yazık günah ikinizede.. Bir adım at, sıkıntını paylaş ailenle gerisi gelicektir..

Eleştirilere alışkın olmanız öyle normal ki.. En yakınızdan, eşinizden en ağır darbeleri yemişsiniz.. Dışarıdakilerin ya da biz sanaldakilerin cümleleri sizi ne kadar incitebilir ki? Merak ettiğim neden "çocuğu götüremezsin, götürücem" polemiklerini düşünüyorsunuz? O işe gittiğinde birkaç parça eşyanızı alıp çocuğunuzu kapıp çekip gidemiyor musunuz? Onu terk etmek için ona haber mi vermek zorundasınız?

Ben.. Benim sinirim... Saçınızdan sürüklendiğinizden bahsettiğiniz bir mesaj vardı hani.. İnanır mısınız; gözlerim doldu, işyerimde... Haklısınız sizi tanımam, etmem di mi? Neden sinirleniyorum ki? Neden kıyamıyorum ki size, bebeğinize? Neden burayı bu kadar ciddi alıyorum ki?

aslında aldığım eleştiriler beni incitiyor. zaten biraz daha incinirsem belki kendime gelirim inancıyla okuyorum birazda yazılanları... giderken haber vermek değil gayem ama çocuğuma annesi ve babası bakıyor bizim evimizde. onu çıkartmam mümkün değil yani. yoksa çok planlar yaptım ama uygulayamadım.. . push ;

Bu kadar haksızlık ve baskıya bünyeniz daha ne kadar dayanabilirki, hiç birşeyin düzelmeyeceği belli, bir noktada dayanamazsınız hem size hem çocuğunuza yazık olur. Psikolojinizi bozup çocuğu bile elinizden alabilirler yani. Allah'ın izniyle ben bu işin altından kalkarım deyin ve çocuğunuzuda alıp gidin bence. Boşandıktan sonraki hayatınız şimdikinden nekadar kötü olabilirki. Hem zamanla düzelir ama bu evlilik zamanla düzeleceğine dahada kötüye gider gibi. Kadınlar zayfıtır ama analar kuvvetlidir. Sende ana olarak kuvvetli olmak zorundasın.

yaw harbi onlara hizmet edip asagilanacagina kendi ailene hizmet et en azindan bosa gitmez hem evin kizi olursun hem cocuguna bakarlar sende is bulur calisirsin bu yorumada sonuna kadar katiliyorum C combine

ben de arkadaşlar gb düşünüyorum. kendisine saygısı olmayana kimse saygı göstermez ve mazeret üretebilen insanlar başka hiçbişey üretemezler.. yolunuz açık olsun

kamuda memurum... kristinnn

Konunun başından beri okudum sabırla. Konuyu açma amanınız burdaki arkadaşlardan tarafsız yorumlar alabilmek ve daha rahat kararlar verebilmek diye düşünüyorum. O yüzden eleştiriler mutlaka olacaktır. Ağır yorumlar yapan arkadaşları tasvip etmiyorum ama öyle şeyler yazmışınız ki ben çileden çıktım. İçinden çıkılmayacak çözülmeyecek hiçbirşey yok Allah sağlık versin bir ona çözümümüz yok malesef. Ben sizin yerinizde olsam diyip yorum yapıcam ama inan daha ilk hakaret cümlesinde çeker giderdim hiç gözünün yaşına bakmadan. Kaldı ki ben direkt kulağımla duymadığım halde kaynanamların ailem ve benim hakkımda çok ağır şeyler sözlediğini duydum ve emin olunca doğruluğuna bütün ilişkimi kestim o dakika, eşim müdehale bile edemez. Ha ben de ona görüşme demiyorum annesi sonuçta. Kimse senden değerli değil cnm çocuğun bile, bencillik değil bu kesinlikle. Siz zaten ayrılma kararı almışınız sanırım ama çizdiğiniz koca ve kaynana profili beni çok korkuttu lütfen herşeyi bütün ayrıntılarıyla düşün ve olası durumlar için çözümler üret kafanda, Alllah yardımcın olsun. ThirtyFouR

Karar senin tabikide. O zaman Allah yolunu açık etsin. Allah sana ve çocuğuna yardım etsin.

merak ediyorum son gelisme ne acaba? Önceki

Canim kimseye kizma biraz acimasiz sert kacabilir yorumlar ama demekki bir kadin olarak yurekleri kaldiramiyor ofkeleniyorlar durumunu o kadar mahzun anlatiyorsunki huznun burdan hissediliyor inanki! canim dusunku "kaynanamla yasiyorum eziyet goruyorum ama esim yanimda arkamda" diye konular aciliyor onalra kimse demez evini terk et esini bosa ailene kac diye.. cunku is kocada bitiyor bu durumda.. ama guzelim senin arkanda esin yokki? saygisizlik var eziyet var seni dunyaya getiren ailen bunlari yapmadi sana binbir hayalle evlendigin kisi ve ailesi yapiyor bunlari ustelik bir anneye senin hakkin yeniyor parmaklarimi tiklatip klavyeye BOSAN yazmak kolay degil benim icin yada arkadaslar icin.. ama cekilesi bir hayat gibi durmuyor iste eli kolu bagli toreye kurban olmus dogru durust okula gitmemis bir kadinda degilsin hakkin var hukukun var insan olarak anne olarak kadin olarak gormen gereken bir sayginligin var! sen terbiye edilecek bir cocuk degilsin artik ailen terbiyeni vermis sen terbiyeni sekillendirmis ve gelin olup yuvani kurmussun birilerine hak degil seni sekillendirip daracik kaliplara sokmak bastirip itip kakip hakaret etmek! bunlari sende biliyorsun eminim ama fedakar kadinsin'ki yapismissin yuvana ne kadar ince dusuncelisinki kimsenin basi agrimasin istiyorsun senin icin kendine deger vermen gerekiyor! kendi degerinin farkinda olman gerekiyor yeter be! bende insanim diyip kendini ele alman gerekiyor ailen bir uzulur iki uzulur sen derdini yuregini acinca anlamazlarmi seni? anaciginin yanina gittiginde kurtuldugunda o evden senin var olusuna sebep ailenin yaninda huzurlu olmayacakmisin iten kakan olacakmi seni orda? ne desem yetmiyor.. yinede en iyisini sen bilirsin diyorum ama cesaretli ol bu dunyaya bir kac kez gelme sansimiz yok diyorum anamdan sonra hizmet edecegim kadin deger bilmeli diyorum koynuna girdigim kocam sacimi sefkatle oksayip beni yureklendirmeli korumali sevmeli kirmamaya ozen gostermeli diyorum.. uzakta olsak senin yanindayim . push ;

hıslerıme tercuman olmussun bana yazacak baskada bırsey kalmadı tebrık edıyorummm... Bir_kadin

Umarım kararın sana mutlu günler getirir. Herşeyin daha iyi olacağına ben inanıyorum. Sevgiler. Arada bizi haberdar et durumundan. Laale Aşikardır Zat-ı

Dün eşiniz ve ailesi yola çıkacaktı; siz de ailenize gidecektiniz. Gidebildiniz mi? Herşey yolunda mı? ThirtyFouR

Kolay değildir, anlıyorum. Sana hemen şu dakika boşanma kararı al demiyorum. Ama buna bir son vermeye bir ucundan başlamak zorundasın. Ailenle paylaş. Ortamı, eşini, herşeyi onlar daha iyi biliyor bizden. Destek olacaklarından da eminsin. Senin kafandaki bin tane haklı endişeyi ve korkuyu onlar yatıştırabilir. Hemen ailene anlat. İşe diye çıkmıyor musun evden? Telefon et. Biraz onlara güven. Gerisi gelecek zaten.

Cok sevindim Ara ara girip durumundan bahsetmeyi ihmal etme...

sen şimdi harekete geçmeyip rabbime havale ediyorsun, kendi kaderini çizmek yerine kabullenişe bırakmışsın bile kendini. anladığım kadarıyla eşinde ağır davranış bozukluğu var. böyle bir insanın düzelebilme olanağı olduğunu sanmıyorum. kusura bakma ama sen evladın için değil kendi sebeplerinden dolayı berabersin o adamla. evlatlar hep bahanesi bu işin. evladını sevdiğini söylüyorsun ki ben o adamın sevebilme kapasitesinin yeterliliğine inanmıyorum. sahiplenici bir sevgi onun ki malını sever gibi. o çocuk büyüyüp en ufak bir şeyin hesabını sorsa onun da şiddet göreceğine adım gibi eminim. kısacası ya birşeyler yap, yapmayacaksan da bu kadar insanı üzüp kızdırmadan konunu kapat. F freeware 2. üyelik sebebi ile profil pasif edilmiştir. 2. Üyelik! tek ayak

tabiki böyle bir sonuçta olası ve var biliyorum. Ama siz eski beni tanımadığınız için ezik karakterimi bildiğiniz için bu kadar yazmışsınız. Haklısınız da. Amaben bir silkelenip kendi benliğime dönebilsem... Sorun var olan potansiyelimi kullanamamak sanırım... Konuya bile giremiyorum... Birşeyler kitlenip kalıyo boğazımda... Başlayamıyorum ki birşeyleri bitirebilim... Ben böyle değildim yaşarken oldum...

Neden boşanamıyorsun? Sebep ne? Eşini çokmu seviyorsun? Gidersen onu özlermisin? çocuğunu düşündüğün içinmi gitmiyorsun? Babasız büyümesin diyemi? Sence şu ortamda büyümesi dahamı iyi? Nedir yani sana bunu yaptırmayan sebep? Cesaretini topla lütfen? Sen eşinden hiç boşanmaya kalktınmı bugüne kadar? Ne tepki verdi tebessm79

zaten karar aldım artık açmayacağım... ama bu kadarda olmaz ki ya... geleceklermiş dışarda anası babası o yemek yiyecekmişiz ordan da arabaya atlayıp evimize dönecekmişiz... yeni açtıkları sayfadan yaşamaya devam edecekmişiz... ben çoktan kendime temiz bir sayfa açtım zaten içinde sadece ben olan... ThirtyFouR

neden bu kadar olan bitene ragmen hala cocugunuz icin katlanmak zorunda oldugunuzu hissediyorsunuz? cocugunuzun psikolojisi ne olacak? esiniz sizi doverken, soverken, hakaretler ederken ailesinin eli armut mu topluyor? neden engel olmaya calismiyorlar?neden ogullarina biraz olsun nasihatta bulunmuyorlar? esinizin cocugunuza karsi cok ilgili, ona cok duskun oldugunu soylemissiniz. bana gore hic de ilgilibir baba degil. ilgilenmek demek yemegine suyuna, bakimina karismak ozen gostermek degildir. cocugunuzu yasattiginiz ortamida mutlu hale getirebilmektir. her dk anneyle kavga eden bir baba, hakaretlerde bulunan, dayak atan bir baba bence cocugunu dusunuyor olamaz. eger dusunseydi hadi sizi es olarak kabul edip etmemesini gectim cocugunun annesine boyle davranmazdi. anne ne kadar mutsuz ve huzursuzsa cocuk da bir o kadar mutsuz ve huzursuz olur. bence artik biseyler yapmalisiniz. hem calisiyormussunuz, ekmeginizi kendiniz kazaniyorsunuz. bence bu adama artik bir dur deyin. Y

oo plan bile yapmışlar yemekler yenılıyor kaynaa ozaman evde yapsaydı yemeklerı sakın evladınız var dıye dönmeyın cocuk orada o psikoptlarla yaşarmı hasta bi cocuk olur cıkarrrrrr

aslınad bir tekme de benim atmam lazım ama ben onu yapamam. yeter artık istemiyorum ben bu evlilği diye bağırdım bir keresinde. öyle saçma bir sebepten saçlarımdan sürükledi ki beni. kaynanam içerdeydi duysun ve oğlunu üstümden alsın diye tüm gücümle bağırdım. sebepe gelince yine sinir oklarını üstüme toplayacağımı biliyorum ama anlatim. anlatmak için açtım bu konuyu sonuçta. düğün resimleri çıkarken resimci birer tanede aileler için yapmış o kendi ailesinin kini verdi ama ben veremedim o benim aileme tepkili olduğu için vermeyecekmiş o zaman ne kadar anlatsamda anlamadı vermedi. aynı albümden bizde de var ne yapacaz onlarda bizim resimlerimizi görsünler dedim ama fayda etmedi. annem yakın zamanda evlendikten sonra ilk kez evime geldi. hasta babamı bırakıp 2 ay çocuğuma baktı. düğün resimlerimi ilk kez 2 yılı aşkın bir süre sonra gördü. bende giderken albümüde götür dedim o her ne kadar kocannı sağı solu belli olmuyo birşey demesin sana yine desede verdim. zaten herşeye bişe diyo varsın buna da desin dedim. beyimiz albümü yerinde göremeyince nerde diye sordu bende anneme verdim dedim. sen misin diyen. o eşek başımıymış ben onun vermeyeceksin dediği bir şeyi nasıl olurda ona sormadan verirmişim bağırıp çağırmaya başladı. yabancı birine vermedim anneme verdim dedim bir baktım üstümde. ben bağırınca anneciği gelip aldı oğlunu üstümden. siz üniversite mezunu insanlarsınız utanmıyormusunuz böyle davranmaya dedi. oğlu da bak anne anlatim sana gökçen böyle böyle yaptı dedi. kaynanamın ölümcül yorumu: vermeseydin kızım kocanın huyunu biliyorsun verdin de iyi mi oldu şimdi dedi... bende yine aynı savunuyu yaptım. anneme verdim yabancıya vermedim dedim. ama bu onlar için geçerli bir sebep olmadı. hatta bağırdım diye eleştireye maruz kaldım. siz memur insanlarsınız biri duysa ne kadar ayıp olur hiç düşünmedin mi dedi bana annesi. o an ne yapabilirdim ki? yani bu durumdan sonra ben yine edepsiz yetişmemiş aile terbiyesi almamış itaatten uzak bir gelin bir eş oldum... verdiğim tepki yanıma yeni sıfatlar ekledi sadece ama bir işe yaramadı... S