evet hak veriyorum sana bu konuda ;yabancı olmasın istiyor bazı ebeveynler yani değişik bir duygu

O zaman gecin gitsin bence. Normal anne babasi vefat eden bir insan olmaya devam edin. Benim de babam vefat etti, annem uzun omurler versin sag ve saglikli. Ben de sizden 1 yas kucugum, bizim yaslarda anne-babasindan biri vefat etmis baska arkadaslarim da var. Bir arkadasimin babasi kanserden oldu, diger arkadasimin annesi hastane mikrobundan oldu.

BiZim çok yakın bi tanıdık ta halasına evlatlık verilmiş ikizlermiş kız olanı halasına vermişler sadece kardeşleri arasında o okumuş bazen daha iyi oluyor çocukken öğrenmiş ama kendi biyolojik anne babasını da çok sever çünkü hiçbir Doğum gününde yalnız bırakmamışlar miras bölündü yasal hakkı olmadığı halde kardeşleri ona da baya birşey bıraktılar bazen neden verildiği de önemli -Pandora- Popüler Üye Anneler

Benimde ailem vardi ama herseyinle halan ilgilendi abartisiz babam cok sorumsuzdu bazen diyorum keske yurda verselerdi memur olurdum benim ki farkli bi olay mesela

Benim amcam çocuğunu büyük halama verdi. Halama dedem zamanında çok dayak attığı için rahmi zarar görmüş bu yüzden çocuğu olmuyormuş. Halam önce anneme söylemiş bi tane doğur bana ver diye annem kabul etmemiş. Amcamla eşinin doğru düzgün işleride yokmuş o yüzden 2 kızdan sonra doğan erkek bebeği vermişler. Küçükken biz onunla oynarken annemler çok tembihlerdi sakın gerçeği söyleme ona diye. Köyde halamın kavga ettiği komşusu söylemiş köyün ortasında bu senin öz annen değil diye bağıra bağıra..

senin gibi verilen çok var, eskiden oluyormuş böyle şeyler... ben senin yerinde olsam, hiç kafamı karıştırmazdım.. onları öz biliyordun ve seviyordun, hala da öyle düşünmeslisin... olan olmuş, nedeni niçini sorgulama hiççç... hatta sana gerçeği söylenmemiş kabul et... zaten öz ailene karşı anne- baba sevgisi hissedemessin bu saatten sonra...

Öncelikle biyolojik anne babanın istenmeyen 4. Bakımı belki daha zor maneviyat daha çok bölüşülmüş çocuğu olmayla, anne baban bildiğin kişilerin yanında yetişmeni kıyaslarsan belkide senin için daha iyi olduğunu düşüne bilirsin. Geçmişle barışmak gerekiyor canım.

Üzülmem size anlamsız geliyor sanırım, siz olsanız üzülmezmiydiniz?

Benim amcamın kızı halama verilmiş birkaç sene bakmışlar sonra geri almış yengemler dayanamayıp. Bir dayımda bir akrabaya verilmiş ama aklı kesecek yaştaymış senin annen baban onlar denilince ağlamış geri gelmiş. Bir komşumuz var şimdi oda yeğenini büyütmüş halası ama kız anne babasını biliyor. Ne bileyim tuhaf işler eskiden çok normalmiş...

Size sahip cikmadilarmi anna baba ölunce gercek babangil?en azindan buyuten anne baba ölünce keske sahip ciksalarmisti biyolojik ailen. normalde yaklasimlari nasildi size bunca zamandr biyolojik ailenin?

Merhaba. Oncelikle anne babaniza Rabbim rahmet eylesin. Mekanlari cennet olsun. Genlerinizin kimden geldigi cok onemli degil. Evlatlik verildiginiz ailede mutlu buyuduyseniz ne mutlu size. En kisa zamanda psikolojik destek alin. Biriyle dertlesmek gibi degil bu. Karsinizdaki profesyonel kisi sorunun kokenine inip dusuncelerinizi yeniden yapilandirmanizi ve dolayisiyla iyi hissetmenizi sagliyor. Bizim goremedigimiz seyleri goruyor. Ben cok yararini gordum. Daha once gitmedigime yaniyorum.

Bence haklısınız bende görüşmek istemezdim galiba. Ne kadar akrabaya iyi niyetle vermiş olsalarda insan evladından vazgecmemeliydi değil 4 isterse 14. Olsun

Sahsen benide teyzemgiller kizi olmadgi icin amcamgillerde cocuklari olmadgi icin istemis eskiden bu tarz seyler cok oluyormus annem anlatirdi. benide annem vermek istememis veremem demis ama o donemlerde cocugu olmayan kim varsa once kendi akrabasindan istermisti normal karsilanirmisti. biyolojik annen baban senin gercegi ogrendgini biliyormu seninle iletisime gectilermi

Ben çocukken bir teyze vardı, annesi teyzesine evlatlık vermiş. Ama yan yana evlerde oturuyorlardı, hep birlikteydiler neredeyse. Gerçi bir kere duymuştum kadının ağzından bir ben mi fazlalık geldim diye. Geçen de bir öğretmen arkadaşımın kuzeninin aslında kardeşi olduğunu öğrendim. Onlarda aynı binada oturdukları için çocukluk döneminde sorun olmamış, ama sonrasında iki aile çocuğu paylaşamamışlar diye anlatmıştı arkadaşım, süreç biraz sıkıntılı imiş şimdi. Yine de geçmişe takılmamak gerek, güzel bir aileniz olmuş onu düşünün. Hep düşünürüm evlatlık olsam gerçek ailemi arar mıydım diye, belki farazi konuşmak kolay diyecekler ama asla aramazdım.

Evet destek alsam kendimi daha iyi hissedeceğim belki de. Inşallah bir gün o cesareti de bulurum kendimde. Böyle şeyler artık yoktur diye düşünüyordum ki, siz hala böyle zihniyetin olduğunu söylüyorsunuz, üzücü gerçekten Evet aslında en iyisi böyle insanlara yol göstermek, çocuk esirgeme gibi.

Keşke hiç söylenmeseydi zaten...

Haklısınız gerçeği bilmeden önce hiç şüphe etmemiştim. Sadece tek çocuk olduğum için şüpheleniyordum, o düşünceyi de hep atıyordum kafamdan. Gerçeği bilmemi de biyolojik ailem istedi, orası yanlış anlaşılmış. Annem vefat ettikten sonra onları seçeceğimi düşündüler, üniversite sınavına az kalmıştı, zaten annemi de kaybetmiştim, üstüne bir de öyle darbe vurdular, bencil insanlar. Haklısınız ihmal edilecektim, ama 4. çocuk olduğum için değil, biyolojik Anne-babamın mal mülk hırsı için. Yanlarında büyüyen kardeşlerimde o ihmali görüyorum zaten. Geçmişin sıkıntıları önüme çıkmasa her şey daha kolay olacaktı... MissCherryBlossom

İnşAllah giderim, bir gün mutlaka gideceğim eminim, yoksa atamıyorum bu dertleri kafamdan.

Canım bizim bı komşumuz vardı 6 tane erkek çocuğu oldu kızı olsun istiyordu 7. Side erkek olunca gorumcesinin çocuğu olmuyordu ona vermişti. Ama sonra çok pişman oldu geri alamadı cocugunda öğrenince nefret etti ondan falan ben daha küçüktüm tabi ozamanlar. İnsan kimin yanında büyürse o onun annesi ve babasıdır üzülme üzülecek biri varsa oda biyolojik annen ile baban

Ben çocukken karşı apartmanımızda altlı üstlü iki elti vardı, birinin çocuğu olmuyordu ve diğerinin 4. çocuğunu ona vermişlerdi. Kendi çocuğu gibi büyüttü. Aradan yıllar geçti hiç görmedim ama aklımdadır hala. Çok da güzel bir kızdı.

ha normal mi kesinlikle degil ama turkiyede cok var.

Çok yakın bir akrabamın çocuğu aslında eşinin yeğeni. yani kızın babası aslında amcası. iki ailede birbiriyle çok yakin. kızda iki aileleyde içli dışlı. ikisine de anne baba diyor.

Bu sekilde yazdigim icin afedersiniz ama size mal-mulk kalma durumu oldu mu, aileniz miras birakacak durumda miydi? Bu sekilde yazmak istemezdim ama o zamana kadar ses etmeyip tam o zamanda ses ediyorlarsa paranin kokusunu almis olabilirler.

Psikoloğa bir kaç kere gittim, ilk düşündüğüm neden daha önce gelmedim :) O da sizin gibi bir insan, hatta benim gittiğim çok matrak bir adamdı sohbet ediyorduk o zaten mesleği gereği sohbetten öğreneceklerini öğreniyor anlıyor. Bence hemen bir randevu al, daha önce niye gitmedim diyeceksin:) En kötüsü dertleşmiş olursun :) Emin ol o seni anlayacak, mesleği bu çünkü.

Tv de gündüz kuşaklarında sık sık rastlanılan şeyler bunlar.. özellikle esra erol da çok vardı böyle durumlar. Bence doğuran değil sahip çıkan büyütendir ebeveyn olan.

Sahiplenmeyi ben doğduğumda yapacaklardı. Ben büyümüşüm kendimi kurtarmışım, benim için ne yapabilirlerki bu saatten sonra. Hoş bir şey de yapmazlar zaten. Babama "hiç değerim yokmuş önemli olan benden kurtulmakmış" dedim, adam çok rahat bir şekilde "Öyle düşünmek istiyorsan düşünebilirsin " dedi. Sahiplenmesin s si yok.

Teşekkür ederim, inşallah. Allah sizin kızınıza da uzun ömürler versin. Etrafın dediklerini düşünüp kendinizi yıpratmayın, ağzı olan konuşuyor. İnsanlara böyle konular ilginç geldiği için dedikodu malzemesi arıyor, sorguya çekiyor. Onları düşünüp düşünüp kendinizi üzmeyin. Annenizle ilişkinizi en iyi siz yorumlarsınız. Aranız nasıldı tabi biz burdan bilemeyiz ama demek ki öldüğü gün ağladığınıza göre sevdiğiniz, değer verdiğiniz biriymiş.

Görüşüyordum, senelerce birbirimizi çok yedik, yaklaşık 2 senedir görüşmüyorum.

Hiç öyle düşünmeyin. Ailenizi kendiniz seçemezsiniz ve hayat evlilikten ibaret değildir ama evliyseniz çok mutlu olursunuz, değilseniz çok doğru bir insanla hayatınızı birleştirip çok mutlu olursunuz. Siz de çok büyük sevgiyle evlat yetiştirirsiniz inşallah ce herşeye rağmen geçmişinizi unutabilirsiniz umarım.

İş yerinde bir arkadaşım vardı dayısına verilmiş çocuğu olmuyormuş ama biyoyojik annesi babası ile de görüştügünü onlarıda çok sevdiğini söylerdi canım ister onlanda canım ister diger tarafta kalıyorum derdi halinden gayet memnun gibiydi ya da biz öyle sanıyorduk siz gibi dışarı yansıtmıyordu.

Kötü bir şey olduğunu düşündüğümden değil, nasıl anlatırım nasıl ederim düşüncesi beni korkutuyor psikoloğa gitmekten. Ama araştıracağım yazdıklarınızı, İnşAllah giderim, teşekkürler.

Hic oyle demeyin. Sizi buyuten aile bakin ne kadar guzel buyutmusler sizi, asla bir farklilik hissetmemissiniz oz anne-babanizdan. Sizi cok sevdiklerine de eminim, hayatta yalniz kalmamaniz icin gercegi de soylemisler. Gayet iyi insanlar bence. Yazma biciminiz, kendinizi ifade etme biciminiz gayet duzgun ve guzel, surda konu acanlarin %99undan daha anlasilir yazmissiniz. Aileniz sizi gayet iyi yetistirmis, iyi egitimli ve duzgun bir insan olmussunuz. Biyolojik ailenizde kalsaydiniz belki 4. cocuk oldugunuz icin ihmal edilecektiniz, istenmeyecektiniz, bu kadar iyi sekilde yetismeniz mumkun olmayacakti. Bence bu isi daha fazla kurcalayip kafanizi bulandirmayin..

Bu durumda olan iki tane arkadasim var. Cok zor bir durum. Bir anne olarak sunu soyleyebilirim cocuk dogurmak anne olmak demek degil bence. Onu buyutmek yetistirmek ilgilenmek anne yapiyor insani. Allah rahmet eylesin anne ve babana.

Eşimin öz halası, babaannesi tarafından kız kardeşine verilmiş. 2 sene önce kaybetti manevi annesini halamız. Biyolojik annesiyle de görüşürüz ama manevi annesini çok sever çok sayar ayrı bir sevgi beslerdi ona...

Sizi uzen ne? Tercıh edılmemek mı? Vazgecılmek mı? Nedır yanı sızı bu kadar uzen? A

Benim arkadaşım teyzesine evlatlık verilmiş o dönemlerde böyle şeyler çokmuş zaten. evli kendi yuvası var iki taraflada görüşüyor onlarda kötü insanlar değiller yokluk varmış kardeşinin haline üzülmüş vermiş beni diyor. O tarafa bayramlarda gider gelir büyük bi bağı yok ama mutlu ayrılır. Evlatlık verildiği aileye çok düşkün baya yaşlandı annesi babası sağlık sorunları var eşiyle birlikte çok destek oluyor çok ilgileniyor hergün gider arar sorar

Bence sizi asıl üzen şey sizi yetiştiren anne babanın vefat etmiş olması. Şu an kendinizi yalnız hissediyorsunuz. Ben farklı açıdan yaklaşacağım konuya şu an hamileyim ama bu bebek o kadar zor oldu ki, benim hiç çocuğum olmayacak diye çok ağladım. Sizi yetiştiren anne babanızın yerine kendimi koyunca siz onlara ne kadar büyük bir mutluluk olmuşsunuzdur. Sizi aldıkları ilk gün bence size sarılıp sarılıp ağlamışlardır. Tabi akrabadan çocuk alma durumunu tasvip etmiyorum ama bu durum sizin slinizde olan bir şey değil. En kötüsü ebebeynlerinizin ikisine birden erken veda etmeniz kötü olmuş. İnşallah kendi ailenizi kurup ilerde çok mutlu olursunuz.

Biz yakın değildik, senede bir ya görür ya görmezdim.

Kuzenimin kp söyledi bir tane daha olursa su kişiye verin diye Kabul etmediler. Hatta arkadaşım da bu konu hakkında ne düşünüyorsun diye bana sormuştu belli ki bir yerden görmüş böyle birşeyi. Yani malesef hala varlar Dediğim gibi destek almanız çok iyi olur. O cesareti gösterin bu kötu birşey değil emin olun çok basit tekniklerle bile bu tür üzüntüler vs halledilebilir. İnternetten EFT yi araştırın. Psikolojik çok fazla teknik mevcut gerçekten etkili olan. İnsan düzelmez sanıyor ama 'duygu bosaltma' ve 'olumlama' olarak yapılan teknikler çok çok etkili.

Ben bunun çok örneğini gördüm. Bi akrabamın eşi ve eşinin kardeşi iki farklı akrabaya verilmiş. İki görümcesinin de çocuğu olmuyor diye Kadının ilk iki çocuğu görümcelere verilmiş. Siz düşünün o kadının da yaşadığı acıyı. Oğlan yıllar sonra öğrenmiş öyle olduğunu

Biyolojik aileniz ile büyüseniz şu anda bambaşka biri olurdunuz sanırım. Aslında bu sizin şansınız olmuş. Ama her ne olursa olsun insanın ailesi tarafından başkalarına verilmesi ağır bir şey. Hissettiğiniz şeyleri yaşamayan hiç kimse anlayamaz. Belli ki bu yükü tek başınıza taşıyamıyorsunuz. Bu yüzden bir an önce profesyonel birilerinden yardım alırsanız belki biraz yükünüz hafiler.

Eskiden boyle olaylar cok oluyormus, sizin gibi kimse bulamamaniza sasirdim. Bence hic uzulmeyin, ne guzel size oz anne-baba olmuslar. Cok isterseniz biyolojik anne babaya sorun beni neden verdiniz diye ama duyacaklariniza hazirlikli olun.

Merhaba hanımlar, aslında derdim sadece bu konudan ibaret değil, ama onları anlatmaya henüz hazır değilim. Şimdi sadece kısaca anlatmak, az da olsa içimi dökmek istiyorum. Ben 18 yaşındayken Annemi kaybettim. Annemin vefatından bir kaç gün sonra onun aslında annem olmadığını, halam olduğunu söylediler. O an sanki annemi bir kez daha kaybettim. Biyolojik Anne ve Babamın dördüncü çocuğu olarak dünyaya gelmişim. Beni büyüten Halam ve eşinin çocukları olmuyormuş, ve beni bebekken onlara vermişler, zaten ben istenmeyen bir çocukmuşum. Size anlamanız için halam ve eşi dedim, yoksa onlar benim için hala Annem ve Babam. Beni öz evlatlarıymışım gibi nüfuslarına alıp büyüttüler. Annemin vefatından sonra Babamı bırakmadım, hatta ben evlendikten sonra da çoğunlukla bizimle kaldı. 2 sene önce malesef onu da kaybettim. Şimdi 32 yaşındayım, ve ben hep bunları düşünüyorum, geçmişte yapılanların sıkıntısını çekiyorum. Hep güçlü durmaya çalışıyorum, dışardan bakanlar beni görenler bunu kendime böylesine dert ettiğimi göremezler. Ama ben her gün aynı şeyleri düşünmekten kendimi alıkoyamıyorum. Benim gibi Halasına/teyzesine/amcasına/dayısına verileni hiç duymadım. Kk da da biraz arattım ama benimkisi gibi bir konuya rastlamadım. Biraz da benimle benzer bir kaderi paylaşanlarla dertleşmek için açıyorum bu konuyu. Var mı benim gibi akrabalarına evlat olarak verilenler?

Çok üzüldüm durumunuza. Ama bazen öz ailesinin çocuklarına yaptıkları eziyetlere şahit oluyorum. Psikolojik olarak öz ailenizin yanında pert büyüyeceğinize sizi kabul eden, mutlu bir ortamda büyümenizi daha sağlıklı buldum.

Benim de kayinvalidemin annesi cocuklarindan birini cocugu olmayan kiz kardesine vermis, hatta kadin nufusunu da istemis sanirim kayinvalidenin babasi karsi cikmis tekrar dan bebegi almislar... eskiden boyle seyler cok olurmus ama simdi zor boyle isler nufusa kayit etmek istesen dogum belgesi vs isteniyor... bu arada biyolojik anne babayla goruauyor musunuz?yuzlestiniz mi hic?

Allah Annenize uzun sağlıklı ömürler versin. Zaten durumumu bilmeyen insanlara anne babamın vefat ettiğini söylüyorum, herkese anlatamıyorum bunu.

Çok var böyle seni istemeyen öz ailendense öz gibi bakan aile daha iyidir boşver

Evet o durum vardı, mal mülk durumu yüzünden rahmetli babamın tarafı da bana düşman oldu, ama o da ayrı bir konu. Biyolojik Anne-babam yine çıkarlarını düşünmüşler midir?, belki düşünmüşlerdir bilemiyorum. Eğer öyleyse benle aralarını iyi tutmaları gerekiyordu, onlarsa tam tersi ne kadar yanlış yapılabilecek varsa yaptılar. S sudenazaz

Sizi psikolojik olarak etkiliyorsa destek alın bence. Bu çocuğum olmuyor çocuğunu ver olaylarını bilmiyorum ya ben çok tuhaf buluyorum sanki kızıyorum içten içe Kendi canından olanı vermek bu kadar kolay mı? Ya da oyuncak bebek mi bu O verilen çocuğun psikolojisi öğrenince ne olacak düşünmüyorlar Garip olan günümüzde bunu uygulamak isteyen insanların hala olması Çok istiyorlarsa çocuk esirgeme kurumları ailesi olmayan cocuklarla dolu onlardan birini alsınlar yuva olsunlar.

ama işte sonrası insanı düşündürüyor. çeşitli dert sıkıntı, ebeveynler içinde çocuk içinde değişik bir döngü bu,, benim eşimim kız kardeşini verdiler evlatlık kız ilk dediği neden diğerleri değilde beni verdin diye konuşmuyor ailesi ile;evlendi ama biyolojik annesinide yanına aldı misler gibi yaşıyor.

Şanslısınız, size sahip çıkabilen bir anneniz varmış. Biyolojik anne ve Babam, annem vefat ettiğinde gerçeği öğrenmemi istediler zaten. Biyolojik Anne babamı ben hep dayı-yenge olarak biliyordum hep. İlk başlarda onlara bir şans vermek istedim ama olmadı, neredeyse 2 senedir görüşmüyorum onlarla.

Benim lisede vardi oyle bi arkadasim. Teyzesi amcasiyla evliydi ve onlarin cocugu yok diye vermisler.. o sirada hamileymis teyzesi:) hic dert ettigini hissetmedim. Sadece anneler gunu babalar gunu cifter cifter hediye aliyorum derdi:) parasi bitincede iki taraftan alirdi. Gercekleri hic saklamamislar ondan zaten. Barisikti durumuyla

Allah sağlıkla kucağınıza da almayı nasip etsin, hayırlı bir evlat olsun size. Öyle diyorsunuz ama onlarda mutlu olamadı galiba. Annemin vefatından sonra patavatsız kadının biri, "Annen seni aldığına pişman olmuş, niye pişman olmuş?" dedi bana. Kendi ailemi de kurdum, 3 yaşında bir kızım var. Kendi kızımı sevmemle, rahmetli annemle beni kıyaslıyorum da bir mesafe vardı galiba, ya da gerçeği bildiğim için öyle düşünüyorum, bilemiyorum...

komsumun babasi oyleydi amcasina ve esine vermisler. sonra komsumun annesi komsumu dogurunca bukez de 6 yasina kadar yine ayni kisilere vermisler. yani hem oglunu hem torununu vermisler. kizin psikolojisi cok iyi degildi. yalan soylerdi surekli bir de esiyle de akrabaydi. hem babasi hem esi bibolar ve manik hastasiydi vs vs... ayni sekilde arkadasimin amcasinibda amcasina vermisler. beni bekar olan halamlar ostemisler biz evlenmiycez olunce maasimiz ona kalsin nufusumuza alalim diye annem vermemis. cok var yani.

Bence erteleme, çünkü kendimden biliyorum erteleyince sonsuza kadar erteliyorum. Karar verdiğin an uygula. Yani biriyle sohbet ediyorsun aslında işin özü bu:) Ki söylediklerin onda kalacak, sırlarını kimse bilmeyecek rahat rahat konuşabilirsin:) Pazartesiye randevu al bence, hadi uzatma :)

evet ama kurumdan

Ben degil ama bir tanidigim amcasina evlatlik verilmisti. 4 yaslarinda verildigi icin gercek anne babasini da biliyor. Amca yurt disinda yasadigi icin onceleei gercek ailesine uzak durmustu, yengesinin olumsuz etkisinde de kalmisti. Zor bir ergenlik donemi gecirdi. Psikolojik tedavi de gorsu. Su anda iki ailesini de benimsemis ve kabullenmis durumda. Mutlu oldugunu dusunuyorum. Kendi ailesini de kurdu. Ama Turkiye'deki gercek ailesini hic ihmal etmez, sik sik gorusurler. Kardeslerine de cok duskun.

benim teyzemler birbirlerini verdiler. Çocuk öğrendi. birbirlerin çok yakın oturuyorlar zaten, ama hiç tepki vermedi. şuan gayette iyi. sadece teyzemler yiyolar birbirlerini sana çocuğumu verdim diye onun haricinde sıkıntı yok.. bende düşündüm evlatlık ama bu tarz şeyler yıpratıyor insanı

Belki yitip gidecektin. Sana sahip çıkmışlar ne güzel yetiştirmişler. Çok çok kötü isen psikolojik destek al.

Kurumdan almak tabi daha doğru olurdu. S sudenazaz

1. örnek: böyle aslında çok varmış. en basiti benim teyzemin ve eniştemin de çocukları olmuyormuş neyse eniştemin erkek kardeşinin yeni doğan çocuğunu vermişler mahmut adı ama mahmut çok ağlamış bebek hiç alışmamış geri almışlar ailesi gil mahmut anlatıp güler sanırım normal böyle şeyler. mahmut misal teyzeme anne der enişteme baba geri gitmesine rağmen. 2. Örnek: üniden çok yakın arkadaşımın ailesinde olmuş amcasını halasına vermişler zamının da o da sizin gibi onla büyümüş etmiş ama amcası da isyan etmemiş hatta kardeşler arasın da en değerlisi halaya verilen amca bu 2 örnekte iç içe olan aileler mesafe yok çocuk veriliyor ama birlikle büyütüyorlar gibi sizin öyle bir durum var mı biyolojik anne baba arasında mesafe falan

Hayır o yuzden sormadım, sız bunlardan kacamazsınız sızı ne uzuyorsa bunu kendınızede ıtıraf etmenız gerekıyor. yazdıysanız gormedım zıra.

Düşündüm derken, evlatlık almayı mı düşündünüz? . push ; NedirYani Kalbindeki Endişeleri