Noldu ki merak ettim P pembeli

Kafa dengi insanlara denk gelmemişsiniz demek. İleride karşınıza çıkar belki. Benim için de tanımlar sıkıntılı. Sınırı, kişiye sevgi ne kadar olursa dosttur yoksa sadece arkadaş mıdır?..

Evet ben varim. Sözde en yakin arkadasim, nikah sahitligini bile yaptigim kisiden kazigin alasini yedim. Ondan öncekiler de üzücüydü, ama bunda bütün eski cevremiz sok oldu

Bir tane dostum var, onun dışındakilere o kadar anlam yüklemediğim için hayal kırıklığına da uğramam. P pembeli

Arkadaşlık kavramına inanmıyorum. Dostluk zaten bu devirde zümrüd-ü Anka kuşu gibi... Geçen bir kitapta mı okudum? "Yol uzunsa ve kendi kendine çok uzun dersen yol daha da uzar." Aynısı bence yalnızlık için de geçerli. Evet yalnızız ve bunu kendimize çok fazla hatırlatmak işleri daha da zorlaştırmaktan başka bir işe yaramayacak.

Hayatımda zamanında dost kazığı yedim birkaç kez ve artık yalnız olmayı seçtim, daha a zyakan daha az stres misali. Dost kazığı yiyip, yalnızlığı secen var mi?

Bir dostum var. O kadar. Eksikliğini de duymuyorum. Çünkü tercihlerim değişti. Kimseyle saatlerce oturup onun bilmem ne problemini konusamam. Forumda bile baktım takıntılı, konudan çıkıyorum.

Bende de aynısı. Yani tam bir kazık yemek mi denir bilemiyorum ama ben artık iki kadın arkadaş olarak yan yana gelince birinin bir süre sonra çekememezliğe girmesini, bazen açık bazense masum görünüp sürekli imalarıyla rekabet hissettirmesinden bıktım. Bir iki tane eski arkadaşım kaldı, onlarla da kendi meşguliyetleri nedeniyle çok sık görüşemiyoruz ama yine iyiliğimi isteyecek onlardır herhalde. Belirli bir yaştan sonra hele de iş/okul/akademik kariyer gibi çevrelerde sahi bir dost bulmak bana göre imkansız hale geldi. Yalnızlık da çok boğuyor ama...

Ben butün kaziklarimi zor gününde yanında olduğum, her seye rağmen arkasinda durduğum insanlardan yedim ama insanlar sosyal varliklar eskisi kadar saf niyetle yaklasip dostum demesemde oturup kalktigim insanlar var en güzeli sınır cizmek ozelinide kendine saklamak.

Ergenlikte yedim ama sonradan dost kazığı yemedim. Çünkü hem seçici davrandım hem mesafemi ayarladım. N

Ne güzel işte :) Şanslısınız. Ben de yüzeyselliği sevmiyorum.

Arkadaşlarım var ama dostum yok. Bende verdim mehteri zamanında

Yalnızlığı seçmek değil de, eski ve çok yakın 2-3 arkadaşımı seçtim ben. Yeni arkadaşlar edinmek belli bir yaştan sonra hem zor, hem de bana gereksiz geliyor.

Sizin tanıma göre benim dostlarım arkadaşlardan daha fazla sanki Azıcık insan sevmiyorum da

İş ve üniversite hayatında çıkarlar işin içine girebiliyor. Dostum diyenden kazık yemişliğim var. Mesafe koydum. Neyse ki akraba, lise arkadaşlarım ve çıkarın olmayacağı kişiler duruyor. Bunlar bana yeter. Yalnızlık zor ama. İlkin oh kafam rahat dese de kişi, sonra yokluk göze batmaya başlıyor. Mesafeli de olsa arkadaşlarınız olsun. Kazık yediniz diye keskin sınır çizmeyin. Ben ne kazıklar yedim...

Var ben Bosanma asamasından tut cocuklarının ber anına kadar uanında olduğum kadın, eski görüstügüm kisi ile beraber olmustu, benim inadıma aak yasayacağını söyledi. Nice kötülemeler vs Acıkcası cok takmadım, annem eskiyen oyuncaklarını arkadaslarınla paulas demisti bende öyle yaptım dedim gectim. Bu sadece kazıklardan 1 tanesi bu arada Şimdi kısıtlı cevre ve sadece is yasamım var benim icin. Böylesi cook güzel. Nerde cokluk, orada sıkıntı Bazen hatta is fln olmasa dag basında yasasam meyve yetistirsem fln gibi hayallerim olmuyor da değil. Bu kadar erken yasa nasıl bu kadar yoruldum ben ya.

Benim kafada var bir sıkıntı sanırım. :) Öyle birisini bulamıyorum. Çıkarcı ve samimiyetsiz ilişkilere de tahammül edemiyorum. Belli ortamlarda arkadaş olanların o ortamlar kaybolunca kaybolduklarını gördükçe arkadaşlığa inanmamaya başladım. Bence arkadaş genel olarak yüzeysel ilişki kurduğun insandır. Çay, kahve, muhabbet. Dostluk yüreğini yüreğine akıttığın, derin ilişki kurduğundur. Benim tanımım bu :)

Yalnız değilim tek başımayım herkesle merhaba merhaba zaten işim gücüm var evin. İşi böylesi daha iyi kafa rahat

Hayatımda hiç dostum dediğim kişilerden kazık yemedim ama evliliklerimde kocam sayesinde hayatıma girmiş kişilerden çok yedim Artık kimse için birşey yapmama kararı aldım, kimseyle tartışmadan direk yok saydım kafam rahat. Yanlızlığı hiçbir zaman seçmem bu yüzden... I

insan sosyal varlıktır. Herkesle dost olmak zorunda değilsiniz arkadaşlarınız da olabilir. Yalnızlık çoğunlukla insanı depresyona sürükler.

Insanlarla belli bir sınırınız olsa yalniz kalmanıza gerek olmaz aslinda. Dost kazığı genelde mesafe, sınır ayarlayamamış insanlarin başına gelir.

Sen de mi yalnizsin kuzum

Dost kazığı değil de Akraba kazığı yediğimden akrabasızım artık şükürler olsun nasıl rahat nasıl güzel anlatamam yani