olmaz mı tabi ki vardır. Ve çocuklukta alınan darbeler kolay kolay unutulmuyo..

Nasi tanidik geldi. Benim de halam karpuz kesiodu bi gun, hala gobek kismindan kucuk bi parca verir misin dedim yasim 4 falan. Sen gobegini yicen de biz neresini yicez gec iceri dedi hic unutmam. Ulan ufacık karnim var zaten göbeğin hepsini koysan önüme yiyemem bile. Alışverişe çıkardı ankaraya geldiginde cocuklari gezdiriyim diye bizi de alirdi. Poset tasitirdi tum gun yemek bile yedirmeden geri getirirdi eve. Ben de ayni hissiyatlar icerisindeyim halama karsi. O kadar hasta oldu hic gitmedim yanina umrumda da degil.

sizin hikayeniizi okuyunca aklıma benim Hikayem geldi. . 5 veya 6 yaşlarındayim annemin arkadaşı gelirdi bize sürekli ve beni çok severdi bende aşırı ilgisinden rahatsız olurdum sürekli beni kucaklamak isterdi. . bende ona sevme beni diye ağlardim. Kadın mahçup olurdu. .. büyüyünce ogrendimki onların hiç çocuğu olmamış ve çocukları çok seviyor. . her aklıma geldiğinde kendime kızarım keşke ses etmeseydim bende ona sarilsaydim derim. . o hissi yaşamayan bilmez 3 yıldır bebek özlemi çekiyoruz olmuyor eşim çocukları çok sever. . başkalarının çocuklarını seviyor. . o kadını çok iyi anlıyorum yıllar sonra. . demem oki acaba bebeğe zarar verir cocuktur anlamaz da biyerine el atar fln diyemi korktu kadın da size öyle tepki verdi. . tabiki bişeyler saymasi çok yanlış. .. çocukken yaşadığımız bişeyler iz bırakıyor. bigün evde çok sıkılmıştim Teyzem e gideyim dedim anneme olur git dedi. . kapıyı çaldım kuzenim açtı o zamanlar 20 yaşında fln di kuzenim. . NE VAR NİYE GELDİN diyip kapıyı suratima kapattı daha çok küçüğümmm. . Bu bende bi korku bıraktı ve kimseye tek başıma gitmek istemiyorum cesaretimi kırdı. .. 33 yaşımdayım düşünün iz bırakıyor işte. ..

Yoksulken daha mutluyduk çünkü lüks eşyalar değil hayal gücüydü bizi mutlu eden. birgün babam elektriği yatıramamış kestiler tabi o akşam bize mum ışıgında gölge oyunu oynattı ve çok eğlenmiştik kardeşimle bizden sonra doğanlar daha rahat yasadı tabi çünkü babam iyileşti çalışabildi amcam destek oldu falan ama bizden önce ve biz zamanında annemler çok yoksulluk çekmiş dün gibi hatrlarım daha Allah bidaha cektrmesin.. bende oğluma hiç kıyamıyorum daha 2 yaşında ama oyuncaklarına yemesine falan hiç hayır diyemiyorum bu huyumuda sevmiyorum..

Benim de ilk kalp kirikligim. Kreste bardagimi ögretmenim yanlislikla kirmisti Teyzem beni almaya geldiginde de benim bardagi kirdigimi söylemisti. Vayy arkadas daha o yasta haksizliga ugramisim.

Tatilya vardı bi zamanlar. Bir yerden dönüyorduk ben 14, kız kardeşim 12, erkek kardeşim 6 yaşında. Erkek olan tutturdu gidelim diye. Giriş parası da bayağı bir yüksek babam düşündü karar verdi annemle bizi arabada bırakıp erkek kardeşimi Tatilya ya götürmüştü. Bir saat sonra döndüler. Oysa ki biz de çocuktuk. Hiç unutamam o günü neden öyle yapmıştı babam hiç anlamıyorum maddi durumumuz da kötü değildi. Yaş olmuş kırk o üzüntüyü hiç unutmuyorum

Yaa, ne insanlar var gerçekten. Aynı hataları şimdi biz yapmayalım önemli olan o.

Aralarında bir tane insan yokmuş demekki çocuklar niye bekliyor veya gelin yiyin diyecek. Büyük günah bu aslında. Yazıklar olsun..

Bu anlatılan hikayelerden bunları mı anladınız? O bahsedilen şeyler istisnalar dahilinde olan durumlar. Mesela ben bi tanıdıktan su istedim beni kovdu annem de karşıdaydı. Tanıdığı halde yaptı yani bunu.. Yoksa gidip kapı kapı su dilendirmez hiç bir anne çocuğuna değil mi? Ve emin olun ki tek başına çocuğun başkasının evine gönderilmeyegini, günümüz anneleri daha da iyi biliyor.. Ayrıca bu anlatılan şeylerde bahsedilen asıl mesele merhametsizlik. Ailelerimiz neden olmadılar yani. Tabi ki bu bahsettiğiniz şeyler dışında ailelerin sebep olduğu sıkıntılar var. Mesela aile içi psikolojik şiddet.. Siz işi tamamen başka bir boyuta getirmissiniz.

Bu arada benim de asla unutmayacagim pislik, ortaokul ogretmenimdi. Cok caliskan, basarili bir cocuktum ben, öğretmenlerim hep severdi, neyse bir gun tenefuste sinifta cocuklarla sakalasip guluyoruz, bu nobetciymis, girdi sinifa, nefretle yuzume bakti "benim kizim olsan senden utanc duyardim, iyi ki senin gibi bir kızım yok" dedi. Oyle gozunu dikip uzun uzun bakti yuzume, sinifta çıt yok... 11 yasinda falanim, tüm sinifin onunde bu asagilanmanin tek nedeni tenefus esnasinda gulmemdi, nasil tuttum nasil aglamadim hala hayret ediyorum. Dilerim olmemistir de surunuyordur.

çok özel bir anımdır kimse bilmez, zaten anlatsam e nolmuş çocuktunuz ikinizde derler. Ama işte çocukta olsan kalp taşıyorsun, en kırılanından. Ablamla kavga etmiştik, cocuk kavgası işte. ben 10sam onun yaşı 12dir heralde. Sonra ben duşa gircektim, ben duştayken banyoda işi varmış, kapıda kilitliydi açmam için debelendi en sonunda banyo ışığını kapatıp beni karanlıkta bıraktı. Sonrasında mı karanlıktan korkar oldum bilmem ama elektrik gitmesi fobilerimdendir, hala telefonla girerim banyoya karanlikta kalirsam diye. Devamını da anlatayim. Karanlikta kalinca mecbur ciktim dustan ama havluyu bulcam da sarincam de derken korka korka anca kapiyi buldum. Bir an once Kapiyi actim ki işigi acsin. Havluyu bile bulamadan kapinin arkasinda bekledim cirilciplak bir vaziyette. Kapiya yapistim bekledim isini halletsin beni de oyle gormesin diye. Hic unutmam o anı, en savunmasız ve en korkmus halimle kapinin arkasinda o bekleyisim hala gozumun onundedir. Ve en kotusu yillar gecti ablam hala kalp agrimdir. Hala kalbi taştır bana, neden bilmem.

Ben de bir tane komik anlatayım gerçi trajikomik ama olsun. Ortaokulda bir öğretmenimiz vardı kadın aşırı dengesizdi. Bir dakika önce iyiyken bir dakika sonra esip gürleyebiliyordu. Bir gün bize şöyle dedi:Yarın molada yanıma gelin bahçede sizinle oturalım bir şeyler yeriz sohbet ederiz dedi. Biz de sevindik ne güzel iyi davranıyor filan dedik. Ertesi gün öğle paydosunda yanına gittiğimizde ne oldu dersiniz? "Siz utanmıyor musunuz beni öğle tatilimde rahatsız etmeye!" diye bizi kovdu. Bazen hatırlar gülerim

Biz sokakta oynarken kara fatma lakaplı bir kadın vardı bahçeli büyük bir evde oyuruyordu ama bahçesi yol hizasından aşağıda yoldan merdivenle iniliyor her tarafıda açık demir falan yok, bizim topumuz kaçardı hergün illaki kaçardı oraya inip oradan almak ne mümkün kadın sanki cam da bekliyor gibi hemen çıkar topu gözümüze baka baka bıçakla patlatırdı manyak ya hadii bir daha top alacak para bul işin yoksa, öldü gitti toplara gelmiştir orada

Dilerim öyle olmaz T tugsem_10 Minik dünyam... tek ayak

Hep beraber çocukluğumuza inelim bari :)

Ben de kardeşimle aynı okula gidiyordum ilkokulda. Canı tavuk dürüm çekmişti. Paramız bi tane almaya yetiyordu ben de kardeşime alamayız demeye kıyamadım. Almaya gittik adam sordu sen yemeyecek misin diye. Dedim ben tavuk dürüm sevmiyorum Ama her yer nasıl kokuyor salyamda boğulmak üzereyim. Kardeşime aldık mutlu oldu yedi. Ben tıkabasa yemek yemiştim önceki tenefüs şimdi kokusu kötü geliyor tok olduğum için falan demiştim kardeşime ama karnım gurulduyor. Abla olunca bazı günleri aç geçirmen gerekiyor işte

Nasıl da hatırlıyorsunuz 3 yaşındaki anılarınızı, maşallah size. Kızım 3,5 yaşında konuyu okuduktan sonra daha bi dikkatli davranmaya karar verdim.

İlkokulda beden eğitimi öğretmenimden sınıfa gelmesinden hemen önce tahtadaki konuşanlar listesini sildiğim için tokat yedim. Çalışkan, uslu, sınıf öğretmenimin gözdesi bir çocuktum ve bu anlamsız tokat beni öyle sarstı ki anlatamam. O adamın -eğer hala hayattaysa- acılar içinde ölmesini diliyorum net.. Affedemiyorum. mahtuana canımın hepsi

Birde ani daha bir gün koyde halamla babannem tarlada çalışıyor Halam su istedi babannene şu getir dedi bende git ananin suyunu sen getir dedim bana kızdı küçük bi taş attı ayağıma benimde yanımda bi odun parçası vardı halama atayım derken babanneme attim bayıldı rahmetli sonra Babam çok kızmisti bana istediğim ayakkabı vardı almadı ceza olarak oysa Halam baslatmisti

evet birde ortaokulda evimize biraz uzak geçtiğim sokakta bisikletimle geçen caddede bana yumruk atmaları sırf Türküm diye birde tehdit etmişlerdi bir daha geçme diye babamla polise gittik onlara para cezası gelmişti en acıklı hatıralarım çocukluğumda

Amin cümlemizden insallah bol kahkahali günler =)) R

Elhamdülillah Evet ya hic bişey eski tadı vermiyor dolap kıyafetle dolu ama bi eşofman giyiyoruz o kadar Cocukluktaki olanlar asla unutulmuyor daha çok böyle anım var aklıma geliyor yazdikca askitotomsu Yiğit Aras_SMA

Bi cocuk kapima gelse su istese nasil sevinirim hevesle veririm.. Gecmiste de yasanmis olsa kiyamadim ya Allahim nasil insanlar var

O mağazanın ortasında bana bağırdı hakaret etti hiçbir şey diyemedim birine anlatmaya utandım banyoya kendimi kilitleyip hüngür hüngür ağlamıştım Hala da kimseye anlatmadım ama hiç umutmadım

Tavır çok yanlış ama yaklastirmamakta haklılar. İlk bebegime bir şey yapmaz diyerek gorumcemin 3 yaşındaki kızına alıştırma çalışıyorlardı ve oğlum daha 2 haftalikti. Kafasını avuclayip tirnaklarini geçirip kanatti. Kalıcı bi hasar da olabilirdi bingildak daha açık yani. O gün bu gündür kendi büyük bebeğimi küçüğün yanına yaklastirmam çünkü 7 yastan ince zarar verme algısı yoktur çocuklarda. Dediğim gibi tavır hatalı ama uyarı doğrudur.

tamam kadın kötü davranmış da yıllar sonra hala bunu düşünmek çok da sağlıklı değil. her konuya böyle takarsanız hayatta kalamazsınız. I

pes yani nasil iftira atmis ve annelerimiz neden bizlere degilde el e inanir

Gürültü yapıyoruz diye polis çağıran psikopat bir kadın bile vardı biz çocukken sitede.

Benimde çocukken kalbimi en çok annem kırmış düşünüyorum da..

Ahh evet ya cocuklara bu ozensiz sofra meselesi beni en gicik eden seydi cocuklugumda siginti gibi annemde yapardi siz yemeyin misafir yiyecek en guzelini o yiyecek diye cok uzulurdum. Benim babannem rahmetli once cocuklarin karni doysun derdi onlara sofra koyardi. Bende hep oyleyimdir oncelik cocuklara yedirirm en guzelini onlara veririm sofrada masada yer veririm yer yoksada buyuklerin masasinin aynisini yaparim. Buyuklere yetmeyecekse yemek coxuklar yesin buyukler az yesede olur derim annemde kizar olurmu oyle sey diye.

Benimde hiçbir zaman unutmadıgım bir olay var Bayramlık almıştık eve gittik kardeşim küçüktü annem onu götürmemişti eve gelince denedi kardeşime olmadı annem git değiştir 1 beden büyüğünü al dedi bende ilkokuldayım 5. sınıf falan heralde Gittim orda kimse bakmadı yüzüme çocugum diye :) Bi tane çalışan vardı abla ben bunu değiştirmek istiyorum dedim Bana bağırmaya başladı değiştireceksen almayacaksın be bıktım sizden salak falan filan sonra da uzaklaştı ben tabi dudağımı falan büzdüm çok üzüldüm orda çalışan bi erkek gekdi yanıma eğildi canım ne zaman aldın sen bunu büyğünü mü istiyosun gel bakalım dedi ilgilendi benimle O şrfsz kızın Allah belasını versin eve döndüm hemen banyoya gittin kapıyı kikitleyip ağladım kimseye de anlatamadım Burdan okuyosan sürüm sürüm sürün emi gerizekalı

Ohoo şimdi düşünsem kaç paragraf çıkar. Hiç başlamasam daha iyi. Ben de çocuklar için ölüp biten, gördüğüm yerde mıncıran biri değilim hiç olmadım. Çocuğumu mıncırıyorum orası ayrı tabi ama çocukla nasıl konuşulur az çok öğrenmek insanlık vazifesidir. O çocuğu azarlamadan, iğnelemeden de bir şey söylemenin türlü yolu varken psikolojik şiddete ne gerek var? Bence burada gücü yeten yetene durumu var. Bunlar hep bana eziklik psikolojisindeki insanlar gibi gelir. Hayattaki sevgisizlik ve mutsuzluklarının sebebi başkalarıymış gibi davranıyorlar..

Tabii ki değil farkındayım. Benim anlatmak istediğim çocuğun annesi en başta kızının komsuya tek gitmesine hele de yemek vakti gitmesine izin vermemeliydi. Yanı yazayım da burada dursun. Çocuklarınızın konudan komşudan birşey istemesine, siz yanında değilken bir şey almasına izin vermeyin. Hele şu eşi bakkalda çocuklara hediye dağıtan arkadaş, uya eşini yaptığı çok yanlış. Hem çocuğun ailesiyle olan ilişkisine balta vuruyor, annenin çocuk üzerindeki otoritesini baltalıyor hem de o çocuklardan bir tanesi bunu başka biriyle dener, başka birinden bir şey ister de başına bir iş gelirse vebalin altından kalkamaz.

Bende misafirlige gittiğimiz evde tezgahtan değilde rafdan aldigim temiz bardakla su içtim diye kafama vurdu yaşlı başlı kadın bide zıkkım iç dedi. 7-8 yaşlarindaydim heralde. Ama ben içeri gidip evdeki herkese anlattım ağlaya ağlaya. Hatta büyüdükden sonrada arada sırada hatırlatmayı ihmal etmedim. Kadın öldü gitti hala adı geçtikçe tazelerim anıları. Pamuk gibiyim hiç travma falan kalmadı valla miss

Ezik hayatta bir yere gelememiş psikolojisi bozuk insanlar genelde çocuklardan çıkarır yasadiklarinin acısını. Çünkü yetişkinlere guçlerı yetmez. En basiti Çocuklara daha özensiz yemek sofrasi hazırlanır mesela büyüklerle oturtulmaz ya da biri gelince hemen kaldirilir. Yemegin daha kötü kısımları verilir. Yemez o doydu yok o istemez gibi kalıplara sokulur.

Ahahha yok artık baya kadının kafasını delmişsin Allah rahmet eylesin bu arada :) A Albino

Allah o günlere tekrar düşürmesin ben de yokluk içinde büyüdüm, okula giderken doğru düzgün ayakkabım olmazdi. Kuzenim spor ayakkabısını bana verirdi beden dersleri olduğu zaman. Yine bi hafta aramızda tartıştik bi konuda, ayakkabıyı vermemek için arkasına bakmadan gitti, sabaha da dersim vardı. Nasıl içim acıdı nasıl anlatamam. Ne kötü günlerdi

Ah aynı benim babaannem. Gözümüzün içine soka soka verirdi kuzenlerimize bir yandan da aman ha duymasınlar görmesinler derdi.

Çok üzüldüm gercekten. birde bilinçli yapmıs kendide biliyorki yaptıgını seni cagırmıs. nasıl bir vicdan var aklım almıyor

Benim annem hep öyleydi ki ben de çık sessiz uysal bir çocuktum. Ona rağmen gittiğimiz her yerde yanına oturtur kalkmama asla izin vermezdi. Biraz hareket etsem gözümün içine sert sert bakıp korkuturdu

benim kalbimi en çok kim kırmış diye düşündüm de küçükken, hep annem kırmış ya yabancılara ne kalmış.

1996 yılbaşı gecesi bizimtv bozuldu yılbaşı eğlencesi izleyemiycez rahmetli babaannemler o dönem gazeteden kuponla tv almıştı küçüktü ve koli içindeydi bi gece için istedim vermeiler neymiş kızının çeyizineymiş eşi kullanılmış tv mi getirdin demesin diye vermedi buarada kızıda evden kaçmıştı

gerçekten öyle çocuk Kalbi kıranlar asıl mesele. Bende köyde büyüdüm bununla gurur duyuyorum neyse babaannemle şehirde duran halamın yanına giderdik küçükken babaannemden hiç ayrılmazdım o zamanlar komşumuzun kızı vardı benden büyük kot elbisesi küçük geliyormuş komşumuz bana vermişti çok beğendiydim çocukluk işte onu giyip gitmiştim hiç unutmuyorum halam bana bi baktı bu elbise ne böyle diye üzerimden asıldı çıkardı ve gözümün önünde çöpe koydu o kadar çok canım yanmıştı kı hiç unutmuyorum bi çocuğa bunu yapmak ne kadar vicdansızca bişey ya sonra kendi kızının eskilerini giydirdiler bu halam ki o kadar zengin madem üzerimdekini beğenmedin git güzel bişey al halacım bak sana güZel bişey aldım gel giydireyim filan de çok mu zor ama iyi oldu bunu yaşadığım bi yandan çünkü sunu çok iyi öğreniyorsun çocuklar biz büyüklerden daha duygusal ve akıllı onlara gerçekten değerli olduklarını hissettirmek lazım

Ne münasebet keşke herkesin sizin gibi dili düşse... Ender bulunan insanlardansınız siz. Sevgiyle kalın...

Desene seninle aynı kaderi paylaşmışmışız Çok üzülürüm yedi diye laf edilmesine nasıl ağlatmışlar seni Tabağı kırmakta iyi yapmışsınBen hiç bir zaman çok yiyen bir insan olmadım çok da yemek seçerim ve o zaman 13 yaşında 55 kilo çok mu boyum da 1.60 düşünüyorum da neden böyle kasıtlı bir şey yaptı sonra daha da yemez oldum aman kilo alırım diye 47 kilo oldum sonra zayıf üstüne hiçbir şey bulamayan bir insan oldum o zaman da çok zayıfsın oldu. Bu diyen ablam da öyle zayıf biri değil 74 kilo. Ben bir gün dedim ona sen böyle yaptın çok kırdın beni. Kabul etti hatasını ama iş işten geçti. Koca kadın oldu hala daha kırıyor beni huylu huyundan vazgeçmez işte. Onu hem çok seviyorum hem de çok kırılıp üzülüyorum.

Bak hepimizi kırmışlar yalnız değilsin konu sahibi. 3. Sınıftayım, birgün yağmur yağmış bizim sınıfın arka duvarı da su çekmiş ıslanmış. Sınıfta tevfik diye bi çocuk var salağın önde gideni ders başlayınca öğretmene "örtmenim MinikPiranha elini yalayıp duvarı ıslattııaaaa" diyip dayak yememe sebep olmuştu. Bir kere de çok yakın olduğumuz bir komşuya benim sınıf arkadaşım gelmişti ben de gitmiştim. Sofra hazırlandı oturdum ama bana tabak yoktu, ne üzülmüştüm beni istemiyorlar diye. AcemiYolcu Gitmeyen Yolun

Öyle insanlar var. Böyle bir anım var benim de. Bir bayramda şeker toplamaya çıkmıştık. Bi teyze kapıyı açıp öyle bağırmıştı ki unutamıyorum. İstemiyorsa kapıyı açmasaydı keşke, hep gözümün önüne gelir bayramlarda . push ; defne-28

Benim babam daha bir değişikti Gerçi hala öylede ben görmüyorum artık pek Aç değilse bile sofraya herkes oturacak, yemekte ne varsa herkes onu yiyecek kişiye özel yemek mi olurmuş! Akşam hava kararmadan evde olunacak, küçükten büyüğe yatma saatleri 9,9:30,10 Muş herkes erken yatıp erken kalkacakmış Hasta bile olsan okula gideceksin. Mazallah bir gün gitmesen dünyanın sonu. Birgün Üç kardeş üçünüzde sabahçıydık. Geç kaldık diye korkuyla fırladık sabahın körü. Evden apar topar çıktık babam görmeden. Geç kalanada kızıyor. Koşturuyoruz okula ama bir gariplik var. Bizden başka kimse yok sokaklarda. Lambalar yanıyor hava aydınlık bile değil. Yolda birini görüp saati sorduk. Meğer annem uyku sersemi saati yanlış görmüş. Bacaklarım titreye titreye eve döndüğümüzü hatırlıyorum. Ne çocukluğumdan ne genç kızlığımdan bişey anladım babam yüzünden. Saçma sapan kurallarla tuhaf disiplin anlayışından başka bişey yoktu.

Ahh kıyamam nasıl yaralıyor böyle şeyler insanı anlatamam. Ortaokula yeni başlamıştım ben de, forma lazım tabi. Alacak durumumuz yoktu o an. Bi başkasının formasını giymek zorunda kaldım. Yaş 12.. Neyse aradan bi kaç ay geçti bi düğüne gittik, düğünde formasını giydiğim kızın akrabası bana herkesin ortasında dedi ki '' sen kimin formasını giyiyorsun?'' Ben de birşey diyemedim sustum sana hiç birşey demediler mi formayı verirken dedi gülerek.. Yine ağladım ağladım. Babam hakkımızı alkole verdiği için bu duruma düşmüştüm ben.. (

Bizde de vardı böyle bir manyak. "Niye su döküyosun?" diyince de koca kadın pişkin pişkin "Ne suyu çiçekleri suluyorum." derdi. Bizim alt katımızdaydı. Ben de onu yediğim kirazların çekirdeğini balkonuna atarak cezalandırmıştım.

Evet doğru söylüyorsun ama bunun için canını sıkma artık. Bizim de bi akrabamız doğum yapıp 40'ı için bize gelmişti. Ben de 9 10 yaşlarında falandım. Ranzanın alt katında bebeği kucağıma alıp severken annesi gelip kucağımdan altı ve kaldırdığı anda bebeğin kafasını ranzanın üstüne vurdu ve bebek ağlamaya başladı. Sonra telaşla içeri gidip anneme "x abla, queen bebeğin kafasını ranzaya çarptı ne yapmamız lazım?" diye sordu. Annemden bir ton azar yemiştim. Ben yapmadım desem de annem inanmamıştı ve bütün gece ağlamıştım. Okuyunca o geldi aklıma

Zaten şu yaşlı kadınları oldum olası hiç sevmem! Nedense hep bir memnuniyetsiz sinirli oluyorlar!

Kendim yetmezmiş gibi bide eşimin çocukluğuna indik sabahleyin benim adamda pek yaralıymış sabah bir sordum bin işittim vallahi ahhh kOnu sahibi yaramızı deştin

Nasıl bir kuvvetle attıysan çocuk halinle kadıncağız yoktan yere dikiş yemiş Koca kadını korkutmuşsun resmen gamyok Kün Fe

Canım benim kaç yıl önceki mevzu bunu mu dert ediyorsun? Benim de bebeğime sokakta vs mutlaka küçük çocuklar gelir bakarlar ben de uyarım. Tabi bu şekilde azarlar gibi değil. Çocuk bu ne yapacağı belli olmaz. En basitinden gelir yüzüne hapsirabilir yani. Benim yeğenim var çocuga tüm aile öksürürken hapşırırken ağzımızı kapatırız diye öğretmemize rağmen 6 yaşında hala kahvaltı sofrasında ağzını kapamadan öksüre öksüre yemek yerdi. Şimdi büyüdü kapıyor tabi.

Küçükken benim de başıma buna benzer birşey gelmişti, bir akrabamızın kızı olmuştu ve çok güzel masmavi gözleri vardı, çocuk masumiyetiyle aaaaa gözleri ne kadar güzeeeeel demiştim coşkuyla, çocuğun babası maşallah de maşallah de diyerek sert bir şekilde azarlamıştı beni, çok içerlemiştim ve hala da unutmam.. Abdominal

ay haykırdım gülmekten :) bende bi akrabağmızın evine gitmiştik. Ev sahiplerinin çocukları seyyar satıcılık yapıyormuş. Kapıda gençler kapıda duran arabayı taşlamışlardı. Her şey buraya kadar normal. Biz baya aradan geçti bahçeye indik bahçe dediğimde sadece toprak öle kuzenimle oynuyoruz. Ev sahipleri geldi bizi bi kovaladı. Meğerese arabayı kıran biziz zannetmiş. Bende çok azarlanmıştım ya sürekli ama hiç kendimi savunmamışım düşündükçe çıkıyor Önceki

Ben de bir anımı paylaşmak istiyorum.. Çocukken 5 -6 yaşlarındayken kapı komşumuza gitmiştim tek başınaydım.. Gittiğim komşumuzun da 1 - 2 yaşlarında benden küçük bebeği vardı... Kadın bebeğine yumurta yedir di yanımda.. Çok iyi hatırlıyorum bana vermemek için bu bebeğin ilacı demişti Çok saf sandı galiba beni hatırladıkça gülesim geliyor bir yandanda tuhaf hissediyorum. J

Farkındamısınız eski çocuklar yani bizler ne kadarda olgunmuşuz ezilmişiz ama gururumuzdan aslında.. şimdiki çocuklar daha bi özgüvenli daha bi şımarık yine vardır tabi olgunu ama geneli böyle.

Yok artık bir de hamilesiniz ha... Vicdanlarını gömmüşler bunlar.

Daha önceki mesajımda bahsettiğim gibi annemle babam ayrılınca biz annenannemlerin evine yerleştik.. Kardeşimle aramda 5 yaş var bu arada.. Yıllaaaar geçti kardeşim okula başladı.. Ben zaten alışmıştım durumlara.. Her neyse.. Aile apartmanıydı anneannemlerin apartmanı.. İki dayım da aynı apartmandaydılar.. Okul hazırlıkları başladı tüm kuzenlerimizde.. Küçük dayımın çocukları hep ama hep marka alırlardı.. Çantalar, ayakkabılar nike adidas falan filan.. Defterler, kitaplar, renk renk kaplıklar, kalemler.. Her şey hazır yani.. Bizim de babamız bize para yollayacak da biz de kendimize bir şeyler alıcaz.. Ama yok.. Kuzenlerim de getirdiler elleri kolları dolu.. Çocuk tabi ne anlasın onlar da küçüktü.. Bir hevesle bize renk renk aldıkları her şeyi gösterdiler.. Ben pek takmıyordum.. Ama kardeşim küçük olduğu için çok içerlemişti.. Çok ağlamıştı.. Biz neden alamadık diye soruyodu anneme.. Annem de ne desin.. Susuyordu.. Sonra canım yengem kardeşime sarılıp aplama yavrum sana da alırız.. Dayın hepsinden sana da alacak diye teselli etmişti.. Ama annem olmaz dedi.. Babam da parayı bir hafta sonra yollamıştı.. Ama kardeşimin o ağlaması içimi ne kadar dağladıysa artık şimdi hiçbir arkadaşında geri kalmasın diye çabalıyorum.. Evlenmeden önce çalışıyordum.. Babam kardeşimi dershaneye yazdırmıştı.. Ödemedi.. Ben ödedim.. Liseden mezun oldu.. Elbisesini ben aldım.. Üni de paraya ihtiyacı ne zaman olsa bne yolladım.. Yeter ki öyle ezik olmasın diye.. Kalabalık bir ailede büyüdük.. Mutluyduk ama bazen böyle şeyler doğal olarak olabiliyordu..

Benimde var anım ilkokul dört ve beşi okutan adı öğretmen olan ama o sıfatın hiç yakışmadığı insan çok fakirdik ozamanlar gittiğim okulda zengin muhiti benim gibi üç beş öğrenci daha var ama mecbur o okula gidiyoruz nedenini bilmiyorum ama diğer okullar almıyo illa oraya nakil olacak onu hatırlıyorum neyse okulda bi gün bi zarf dağıttı işte velileri yemeğe davet ediyolar okul yemeği ücretli yemek ailem gidemicek biliyorum ama sormadan verdi neyse dağıtırkende sakın kaybetmeyin gelmeyenler kaybederse iki tl ücreti var diye şans davetiye kayboldu ertesi gün gelenler parasını yollamış gitmicekler zarfları teslim etti benim yok çıkar ver iki tlyi diye tutturdu ki durumuzu biliyodu bende öğretmenim yok param dedim çıkardı tahtaya hem dalga geçiyor hem soruyor işte ne kadar harçlığın var biriktir bi kaç gün falan işte utanıyorum ya atıyom kafadan 25krş sınıfın yarısıyla karşımda gülüyo utanıp bi TL ye kadar çıkarmıştım olmayan harçlığımı o parayı ödedimmi nasıl ödedim hiç hatırlamıyorum ama o an hrp aklımda ki genç olsa şimdi derimki belki yaşın verdiği cahillik değil elli küsür yaşındaydı

burdan bütün suratsiz teyzelere oyuncak yollasak mi

Babannem kandan korkar bayılırdi kafası da kanaYnca bayıldı ama çok korkmstm yaa ince topuk #kadıncinayetleripolitiktir! Anneler

bende anlatmazsam hatrım kalır.. bir gün amcamlar lahmacun almış kendi çocukları falan geliyolar diye. koca paket.. benle abimde kapıdayız. aynı apartmandayız. annemlerde başka yere gitmişler. benle abim kapıda oyalanıyoruz. amcam dedi çocuklar gelin lahmacun yiyin. o zaman tam aile apartmanı. normal bunlar yani. sonra yengem aa onlar yemiştir. yine de birer tana verelim burda yesinler demişti. kapının önünde paketi açtı. bi bana bi abime sardı lahmacunu verdi bize. çıktılar yukarı. biz abimle o kadar kötü hissetmiştik ki kendimizi elimizde lahmacunlar. yemedik bile galiba. tam hatırlamıyorum ama orda öyle kalışımız aklımda.. bir kere de halamın çocukları bizde. üst katta da babaannemler. babaannem geldi. halamın çocuklarına hitaben sofrayı kurdum hadi dedi. bize söyleme gereği bile duymadı. orda öyle kaldık abimlerle. onlar çıktılar yemeğe.. halamın çocukları uzakta diye hep el üstündeydiler. biz nasıl olsa el altındayız diye. çok sıradandık..

Bende küçükken çok sessiz uyumlu bi çocuktum. Annem ve babamın gelirleri iyidi o yüzden maddi zorluk çekmedik. Bana annem işteyken babanem bakıyordu halam 3-4 yaşlarındayken bile beni çok kıskanırmış. Babaneme bana baktığı için dünyanın hakaretini ediyormuş. O kadın gelince babanem benim yüzüme bakmaz ben yokmuşum gibi davranırdı. 3-4 yaşlarında beni markete, bakkala, ekmek almaya gönderirlerdi. Babamda ailesine bişey söyleyemeyen bi adamdı. Onlar ne yapsa görmezden gelir. Halamıda çocuklarınıda hiç sevmem.

Halen öyledir sanırım fakirliği belli olan az sevilir çünkü süsü azdır ezikliğide vardır Ama kardeşim öğretmen ve bu konuda çok duyarlı çocukların evine ziyarete gidiyormuş aile durumu iyi olmayan ve çocuğun odası olmayan çocuklara extra iyi not verdiğini söyledi

Ccelik Popüler Üye Anneler

Nasıl düzelmiş mi peki arkadaşınız bana da pislik bir öğretmen hiç yoktan yere Tokat attı herkesin içinde ilk ve son tokat yemişliğimdir allahın belası kadın

Aminnn Aminnn canım bidaha gelmesin o günler Canım annem çok uzulurdu ama yapacak birşeyi yoktu kadının Şimdi her halimize binlerce şükür olsun Ilkokuldaydim fakirlikten 3 ten 5 e kadar okul öngülüğü giydim kolları yıpranmış rengi solmustu herkes yenı önlük giyer ben öyle bakardım üstüne kollarim gorunmesin diye hırka giyerdim 5. sınıfın son döneminde babam çok güzel bir önlük aldı o kadar mutlu olmuştum ki derslerimde iyiydi 5 ten çıkınca onlugumu başkası istemiş annem verdi çok üzülmüştüm doyamamistim giymeye başka güzel kiyafetim de yoktu çünkü

bu dayılarda var bir b. kluk

ben de bir çocuğu düşürmediğim halde yaşlı babannesi tarafından iftiraya uğramıştım hala unutmuyorum

Lisedeydim gerizekalı bir beden eğitimi hocası vardı okulda Okulun koridorunda köpük pano vardı Ben de şiir mi ilan mı ne bişey asıyordum panoya Panonun kenarına da ingilizce bi kelime yazılmış fazlalık iğnelerle "fair play" diye Ama çok belli öylesine kalan iğnelerle yapıldığı Burdan 2-3 iğne alırken bu bedenci herkesin içinde beni bir aşağıladı Bir bağırdı yer gök inledi resmen Ben ne anlarmışım orada yazan yazının ne demek olduğundan Cahil vs neler dedi İşin ilginç yanı ben ingilizce sınıfı öğrencisiydim Nesininanlamayacaksam 2 kelimelik dandik yazının O gün okulda sabahtan akşama kadar ağladım

Ben cocuk pek sevmem ama sirf uzmek, kalbini kirmak icin boyle seyler yapmam.

annen de bişey diyememiş ki yazık. o da ekmeğinin peşinde.

Bizimkiler bi cocuk icin huzursuzluk cikarilmaz kafasindaydi o zamanlar. Biri beni dovdu desem bile kalkip arkamda durmazlardi zaten, o yuzden sindim belkide ozamanlar. Bi cocuk kavgasi yuzunden komşu küslügümü olacak filan derlerdi. Hatta cocuk yuzunden kavga edenleri ayiplarlardi. Şimdiki annelerse "kimse cocugumdan onemli degil" diye dusunuyor. :)) Bi kesim daha vardi tabi onlarda da iki cocuk kavga etse butun aile, akrabalar ellerinde sopalarla birbirlerine girerlerdi :zd ortasi yoktu yani.

En tehlikeli olan yetişkin birini değil, bir çocuğu kırmaktır zaten. O çocuk o yarayı sarmaya muktedir değildir çünkü. Gelişim seyrini değiştirir, gün gelip hatırlamayacak olsa da bilinçaltında yer edinmiştir bir kere, davranışlarını etkiler bu. Halbuki yetişkin olsa belki de hiç umursamaz bile, umursasa da benliğini oturtmuş olduğu için neyin doğru neyin yanlış olduğunu algılayarak kendini iyileştirecek şeyin ne olduğunu çok iyi bilir. Sizi çok iyi anlıyorum. Geçen günlerde yıllar önce sadece çok acı çektiğim zamanlarda yazdığım bir günlüğümü buldum. 2 yıl yazmışım ona. Ama toplasan 10 15 günü ancak anlatmışım. Ama öyle şeyler yazmışım ki. Okurken düğüm düğüm oldu boğazım. Sen insan bile değilsin, demişim kendime. O evde yaşamaya hakkın yok, ne derlerse onu yap, yük olma kimseye. Ve daha şimdi anlatsam ağlayacağım cümleler. Ortaokul zamanlarımda, bir de lisenin ilk yılında yazmışım biraz. Ne oldu bilmiyorum ama unuttum sonra aniden. Yılda bir aklıma geldi, gelince ben bile şaşırdım, sanki hiç yaşanmamış gibi. Ama davranışlarımı etkilemiş. Şimdi aileme deli de olsam, aramız harika da olsa, evdeki hiçbir şeyi benimseyemeyişimi açıklayabiliyorum o günlüklerle. Günlüğü yok etmeyi düşünüyorum, şayet başıma bir şey gelir de günlük bulunursa arkamdan vicdan azabı çekmesinler, harap olmasınlar diye. Çok konuştum, işin özü şu ki, belki bu bizi daha duyarlı bir insan haline getirir. Yaraların tek başına gücü yetmese de, biz daha hassas bireyler olmak için daha çok çaba sarf ederiz. O yaralar kapansa da izi kalır çünkü, en azından o iz güzel şeylere sebebiyet versin.

Çocukken yaşadığım travma çok yokluk değilde ailenin önceliği ev yapmak para biriktirmek bize yansıyan hep gözümüzün bişeylerde kalması.. Ondanmidir bilmem çocuklarıma ve tüm çocuklara çok hassasım bir çocuğun benim çocuğumdaki bir şeye ozenmesi içimi acıtıyor geçen anasifina giden oğluma süt koymamisim süt günüydü unutmuşum eve geldi ağladı onlar içerken canım çok istedi diye.. Evde var ama içmiyor okulda içemedim diye ağladı kendime çok kızdım ama benim yaşadıklarım geldi aklıma çokmu zayıf çocuk yetistiriyorum diye... Öğretmen süt vermiş bizimki sade süt diye istememiş

ay bu cok kötü annenlere anlatamiyormuydun? bunu okuyunca aklima teyzem geldi. annem agir tümör ameliyati olmustu uzakta. kac hafta götürmediler beni yanina. bi aksam teyzemde kaldim babam gelmis teyzem pencereye cik konus demisti. gece karanlikta görmedim pencerenin önünde bardak varmis o düstü kirildi. bana demedigini birakmamisti. agliya agliya uyuya kalmistim. teyzeme hic gitmem annem zorlayip götürdügünde hic birseye dokunmam cay bardagina bile. aman elim takilir kirilir.

Anneler çaresizdi ellerinden ne gelir ki yoktan var etmeye çalışıyorlardi.. Ben de aynı önlüğü giydim 5 sene boyunca.. Ayda yılda 1 kez alınırdı kıyafet felan. Şimdi çifter çifter var giymiyoruz bile.. Herşey çocukken anlamlı şimdi bir tadı yok ama çok şükür Herşeyimiz var.

Bi komşumuz vardı kızıyla oynardık Kızın annesi öğretmen babası memurdu Bizim ailelerimiz işçiydi Babası bizi hiç sevmezdi Bi gün kapının önünde oynarken bizim suratımıza baktı ve: X kızım gel içeri sokak çocuklarıyla ne işin var diye kızını içeri aldı Çok zorumuza gitmişti Bi kaç yıl sonra eşi adamı terketti Adam da bi süre sonra trenin altına atlayarak intihar etti

senin halanda acımasız mış cadı o çocuğu söylenecek söz değil

7 yasindaydim. Köy dernegi piknikleri olur bilirsiniz oraya gittik. Tüm köylüler davetli Babamin kuzeni olucak adam koluna saat yapicam bahanesiyle habire isirip durdu canim yaniyor haliyle babama sikayet ettim. Babamda cok sinirlendi o an adami göremedi bana da sakin kendine yaklastirma gördügün yerde bagir beni cagir dedi. Adam ortaya yeniden cikti isirmaya geliyor bende bi özgüven tabi Hössst köpek sen beni ne isiriyorsun dedim arkamdan savurdugu tekmeyi hic unutmam yere serdi beni.. Cenemde yarik olustu kanamadi fazla kuzenlerime yalvardim kimseye söylemeyin diye. 2 gun falan sonra annem farketti yarayi o zaman soyledim evde kiyametler koptu o an niye soylemedin haddini bildirirdik adamin diye.. 13 yasimdayken o adam dedemi ziyarete geldiginde kucuk kuzenimi sevmeye calisirken x fazla yaklasma isirir dedim pisman degilim Gecen senede dedem vefat ettiginde sirtimi sivazlamaya kalkti sen az öteye git diyebildim sadece. Ķucukken yillarca ondan nefret ettigimi aklima her geldiginde agladigimi hatirliyorum ama simdi 2 kere onu bozdum rahatladim.

Ah canım, Alman mıydı arkadaşınız?Irkçılık yapanlara insan deniyor mu hala...

Ben bana büyük gelen ayakkabıları öğretmenim görünce kendi kızını n ayakkabılarını verdiğinden hiç bahsetmeyeyim o zaman Yokluk gördük şükür bu halimize

Benim de bi anım aklıma geldi. Annemle parka gitmistik çok sıcaktı ve aşırı susamıştım. Annem de beni parkın yanındaki ev sahibimizin annesinin evine gönderdi, teyzeden bi kap su rica et diye. Gittim dedim ki teyze beni annem gönderdi biraz sus verir misin çok susadım dedim. Kadin bana aynen şöyle dedi '' Su felan veremem burda su yok hadi çık git burdan '' Üzülerek annemin yanına döndüm tabi..

acaba neden

Çok etkilendim yazdiklarinizdan ve unutamamanizdan. Çicektir çocuklar soldurulmamali

Valla okudulca farkettim ki benim cocuklugum cok fuzel gecmis ya pek boyle travmalarim olmamis gerci annem calisiyodu bana da halam bakiyodu ama Allah razi olsun ne guzel bakmis hic kirmadan incitmeden. ben pek teyzelerimi sevmem onlarla vardir boyle ufak twfek anilarin da neyse aklima baska bise geldi anlatayim da gülün bari. Bende 9 10 yaslarindayim muhtemelen bana yeni bi tisort almislar artk kim hatirlamiyorum siyah üstünde de kirmizi bi tavsan var. neyse ben goydim bunu ciktim disari arkadasimin evinin onunde oynuyoruz ama gelen gecen de bana bakiyo Allah Allah niye ki falan. binanin da guvenlik gorevlisi bi amca var onla da sohbet edioruz bi taraftan neyse bana dedi ki kizim sen eve gitte bi üstünü degistir istersen aaa neden ama yeni bu falan diorum adam dio ki olsun bu siyah ya sen cocuksun renkli giyin. tobe tobe diorum takti bu bana neyse gittim eve dedim x amca boyle boyle dio o sirada da benim amcam var bizde ama nasi guluo herkes bu cocufa bunu kim aldi die o benim tavsan zannettigim sey meger playboy amblemi olan tavsanmis sonradan ogrendim onu cocuk kiyafeti yapip satan sapiklara mi kizarsin onu bana alip ne oldugunu bilmeden giydiren anama halama mi kizarsin valla Allah korumus ama hatirladikca da gulerim

Kıyamam ya K

Herkes kendi yaşadığını biliyor, haklısınız... S

İşte, dediğim gibi ben pek sessiz kalmadığım, aksine ortalık yıkan bi çocuk olduğum için, o yaşlarda kırıldığım şeyleri hüzünle hatırlamıyorum. Bi olay ilave edeyim ben de: 5-6 yaşlarında filan olmalıyım, takunya terlikler var galiba o sıralar; ayağımda beyaz, çiçek desenli olanlarından, renkli ceyolar çıkmazdan önce. Apartmanda inip çıkarken beyin deliyor sesi, takır tukur... Ben de oturuyorum köşede. Komşu çocuklarında da var, tak tuk geziyorlar bakkalın önünde-apartman içinde. Birinci kat komşumuz çıktı pencereye bir bağırdı. Ama diğer çocuklara değil, direkt bana bağırdı. Adım çıkmış ya yaramaza; "Kafam şişti kafam, Gangsta! O terliklerini yakacağım sobada! Annen en üst katta tabi rahat" filan gibisinden. Oturuyorum oysa. Ben de "Sen de üst katta otursaydın o zaman. Kulağını tıka!" demiştim. "Şimdi geliyorum oraya" diye paldır küldür pencereden içeri girmişti, kaçmıştım ben de. :) Yani hatırlıyorum "Neden bana kızdı diğer çocuklara değil de, ben oturuyordum oysa" diye düşündüğümü anımsarım. Daha çok var böyle, yapmadığım halde her şeyin benden bilindiği durum, ama içime pek batmaz. :)

4-5 yaşlarındaydım. Annemle birlikte bir arkadaşının bebeğini görmeye gidecektik. Gittik. Zaten uslu bir çocuktum. Oturdum sakince annemin yanında. Sonra bebeğin beşiğinin yanından geçerken merak ettim yaklaşıp yüzünü seyrettim. Sadece seyrettim ama. O sırada sert bir sesle irkildim. Bebeğin büyükannesiydi. Çekil bakayım çocuğun başından! dedi. Daha başka azarlar da savurdu. Ne dediğini çok hatırlamıyorum ama kalbimin çok kırıldığını hatırlıyorum. Hiç unutmuyorum. Sonra gittim, annemin yanına oturdum ve bir daha bebeğin beşiğinin kenarından bile geçmedim. Çok üzülmüştüm. Çocuk da olsa her insanın bir kalbi var...

çocuk sevilmez mi yaa, çocuğun olunca ona sarılınca anlarsın ki dünya çocuk sen çocuk olmuşsun. içimden geldi P

Herkes bir anısını anlatmaya başlamış eksik kalmayayım. Fakirlikten ölüyoruz o derece. Kış gelmiş bana bot yok. Ben okula giderken üşüyorum o yüzden siyah mus çorabın altına bir çorap daha giyiyorum. Ama işte sabah evden çıkarken ne bulursam. Kahve rengi, yeşil, gri artık neyse. Saçma sapan bir görüntü gerçekten. Her sabah da fen hocası manyak kadın beni sıkıştırıyor. Çorap niye giyiyormusum. Kızıyor azarlıyor falan. Ama kadın yapıştı beni sürekli takipte. Ben o yüzde kadına yakalanmamak için okula geç gitmeye başlamıştım o derece. En sonunda dedim kadına botum yok ayağım üşüyor ne yapayım diye. Uyanmıştı pis kadın yaptığından. Kadın herhalde bir ergenin farklı tarz deneyisi sanıyordu benim o çorapları.

Bi tane daha anlatcam 6. Sınıfta yeni bi ingilizce öğretmeni geldi 1 paragraf yazın kendinizi tanıtın dedi Ben de ingilizceyi çok severim ama daha tatilden yeni dönmüşüz hiç bir şey hatırlamıyorum. Yanlış bişeyler yazdığımın farkındayım ama bilemiyorum. 1 hafta sonra yazdıklarımızı değerlendirmiş Sınıfın ennn ennn ennn kötüsünü seçtim dedi beni tahtaya çıkardı. Yazdığım yanlış yazıyı bi daha tahtaya yazdırdı Her yanlış yerin üstünü çizdirdi Çok kötü diyip durdu. Onun yüzünden ingilizce dersinden soğudum o sene çok kötü gitmişti Neyse ki kadının ısrarla soğutma çabaları çok işe yaramadı da ingilizce öğretmeni oldum Özlem Umarım emekli olmuşsundur. Varlığın bile başlı başına zarar yani

Off çocukluğum çok kötü fakirlik içinde geçti ben herhalde 12 yaşımda falanim diğerleri benden küçük 3 kardeşiz bayram yaklaştı giyecek doğru dürüst hic biseymiz yoktu babam giymediği yada küçük gelen bi kaç pantolonunu terziye götürüp kardeşlerime göre yaptırmış elinde olsa zaten yenisini alırdı eminim Kardeşlerimin bayramligi hazır benim yok ağladım gitmiş ayakkabima terzide yama yaptırmış elbise ne giydim hatırlamıyorum bile bayramda onu giydim halen unutamam

Bende anlatayım Ben ortaokuldan beri yatılı okulda kaldım annemler de öyle çok ilgili değillerdi yurtta bi gün hatırlıyorum odamdaki Kızlar benimle dalga geçiyorlar pis kokuyorsun diye dışlanıyordum Sonra müdüre çekti beni 3 günde bir banyo yapmalısın dedi bende hatırladım 10 gündür banyo yapmamışım çamaşırlarımı değiştirmemişim Söz verdim temiz olacağım diye müdüre odam fln değişti hep dikkat ettim ondan sonda ama o kızlar benle 3 yıl dalga geçti pis diye Ben sadece anneme kızıyorum insan çocuğuna banyoyu kişisel temizliği nasıl öğretmez ne taharet bilirdim ne temizlik annem sağolsun hiç umursamazdı Bu olay bende çok büyük travma oldu sanırım şimdi abartı temizlik yapıyorum çok sık duşa girerim eşim bıkıyor bazen

90 li lara slm olsun hikayeleri okudukça çocukluğumu hatırladım ne güzel günlerdi beee

Bu arada yanlış anlamayın bu yazıyı genel yazdım size özel bir yazı değil:)

Ani gecesi olmuş bugun tamda

Evet güya paylastik

Cok haklisin ben cocuklara buyuk insan gibi davranirim vede gayet alindiklarini incindiklerini ve hayallerinde kotu biryerde kalmak istemedigimi bilirim.

Benim de sana benzer bir anim var canim. Cocuk degildim de gerci cocuk yastaydim ya neyse.. Yas 17'lerin sonu, kizima hamileyim 6 aylik falan.. Hava almak icin hem de yuruyus olsun diye sokaga ciktim. Ama hava nasil sicak.. Yaz ayi.. Nasil susadim.. Bir sucu dukkaninin kapisini actim.. Yanima cuzdan da almamisim.. Dedim bir bardak su verir misiniz cok susadim ustumde para yok.. Kadin "veremem" diyince dondum kaldim.. Karnim da burnumda... Bu nasil acimasizlik.. Gozlerim doldu.. Unutamiyorum hic.. Hikayelerimiz benziyor diye alintiladim.. Bak uzuldum yine iste...

Aklıma getirdiniz Kardeşim benden 3 yaş küçük yeni başladı birinci sınıfa bende herhun yanina giderdim ağlamasın diye Okula çok kötü başlamıştı hep ağlayarak falan gitti Birgün kardeşimin çantasını topluyorum sınıftaki velilerden biri bana dedi ki hırsızlık mi yapıyorsun yooo dedim sadece onu diyebildim Siniftanda hemen çıkmadım neden bilmiyorum Sonra bı daha kardeşimin sınıfına gidemedim yine o kadın gelir diye hala gözümün önünde siması aradan 15 yıl geçti ve hala unutmadım

Yine bi gün, 9-10 yaşlarında felanim, markete gittiğimde bazen halamın evine de uğrardim yakın diye. Maddi durum olarak çokta iyi değildik.. Halamla kocası oturmuş makarna yiyor üzerine de peynir dökerek, neyse benim canım çok çekti teklif ettiler ama yok dedim. Sonra konu açıldı halam başladı babamın alkol almasından bizim durumumuzdan.. Dedi ki ben kızım ne isterse alırım, şu an bilgisayar istese gider alırım, bilmem ne istese gider alırım, ama senin baban sana alamaz dedi.. Hiç birşey diyemedim. 9 yaşında bir çocuk nasıl savunur ki kendini.. Ağlayarak eve gelmiştim..

O kadar çok şey var ki yaşadığim hangisini anlatayım diye şaşıririm Bu yüzden de hala anneme babama kızarım Birilerine karşı özellikle beni çok savunmadilar Ben zaten sessiz bir çocuktum Annem sinirli bir tipti milletin ne yaptığını da kalkıp söyleyemezdim

Eskiden çocuklara şimdiki gibi değer verilmiyordu malesef. En basit örneği Misafirlige giderdik. Hep önce büyükler yesin sonra siz yersiniz derlerdi. Tabi büyüklerden kalanlar konurdu önümüze. Buda hep benim zoruma gitmistir :)

6, 7 yaşlarındaydım o zamanlar. Zayıf bi çocuktum. Bi keresin de komşumuz gülerek, "baban beslemiyor mu seni, ekmek vermiyor mu sana?" demişti. O çocuk aklımla kendimi çok kötü hissetmiştim. Hala çocuklar ve yetişkin insanlar için kullanılan beslemek kelimesinden, zayıf insanlara neden kilo almadığı sorulunca, babasının, eşinin, veya bi yakınının sırıtarak "ekmek vermiyoruz biz ona" demesinden nefret ederim...

İlkokula ya gidiyordum ya gitmiyordum. Normalde gündüzleri annem çalışır bana da babam bakardı. Bir gün babamın çarşıda işleri olduğu için beni bir kaç saat kuzenime bırakmak istedi. Kuzenimin bir de kız kardeşi var, akranım. O gün kuzenimde yaşıtımız olan bir başka çocuk daha vardı. Babam büyük kuzenime "kızım bir kaç saat işim var, İris sizde kalabilir mi?" diyince hafif yüksek bir perdeden; "burası çocuk yuvası mı? Hepsiyle nasıl baş edeceğim?" diyip beni çocuk aklımla gitmeyi hiç sevmediğim, orada çok sıkıldığım anneanneme postalamıştı. O kadar üzülmüştüm ki, bütün gün ben orada sıkılırken aklım kuzenlerimin birlikte oyun oynayıp, eğlenmelerinde kalmıştı. Evlendim, aynı ilçeye taşındık. Kaç kere "kızımı okuldan alır mısın?" diye rica etti. Hiç bir zaman "Burası çocuk yuvası mı?" demediğim gibi annesi gelene kadar çizgi film izlettim, oyunlar oynattım, resim yaptırdım. Sırf yabancı ev gibi hissetmesin, annesini babasını aramasın, üzülmesin diye. Çünkü bence yeryüzünde kalbi kırılmış bir çocuk olmamalı. Keşke bizi de kırmasaydılar.

benim bir arkadasta bebeğini görmek için yaklaşan çocuklara çekilin akbabalar diyor. oğlum çok sever bebekleri. onu tembihliyorum gitme yanına diye sadece bakmak istiyorum diyor. bazı annelerde koruma güdüsü çok fazla ve gereksiz ne yazıkki.

Benimkiler biraz alakasiz ama gene de yazmak istedim:) Ilki ilkokul 4. Veya 5. Sinifta müzik öğretmenimiz koro icin secme yapiyordu. Katilmak isteyenlerin hepsine tek tek sarki soyletti. Sadece beni secmedi. Sanki beni de alsa ne olurmus Bir tanesi de anasinifinda huzurevine ziyarete gitmistik. Kucuklukten beri sakarimdir. Ben bir tane teyzenin ayagina basmisim orayi tam hatirlamiyorum. Birden aglamaya basladi beni hemen obur tarafa aldilar falan. 4 yasindaydim hala hatirlarim.

Ayar oluyorum şu çocuklar üstünden egosunu tatmin eden zavallılara

Ay ne güldüm parayı ikiye mi böldünüz gamyok Kün Fe

okadar yurek burkan hikayeden sonra iyi geldi

Küçüktüm yapilana aklim pek ermiyordu ama şimdi şimdi düşündükçe ve aklıma geldikçe sol kulağını her defasında çınlatırım komşu teyzemizin.. Görmemişlik bunun adı ben de bilemiyorum. Bi insan küçük bi çocuğu sofrasına niye buyur etmez ki?

Tek derdiniz bu olsun :) cocukluguma dair kalp kirikliklarimi anlatsam roman olur :)

Üzücü bir anne Bir daha kibar ebeveynler olalım

Şimdi geldi aklıma bir tane başkalarının anılarını okudukça. Annem bana bir bebek almıştı, 6 yasındayım, okula başlamamışım daha. Ama bebek harika bir bebek. Anne kız bebek, anne bebek kendi bebeğini kucağında sallıyor arkasından kuruyosun böyle. Çocuk aklı, aklım başımdan gitti oynuyorum sürekli Nasıl seviyorum gece onlarla uyuyorum. Anneli kızlı bebek harika yani. Neyse halamlar bize geldi, hep gelirlerdi öyle haftalarca kalırlardı, annecağızım da hizmet eder dururdu o çirkin insanlara. Neyse halamın kızı bebeğime kafayı taktı, istiyor da istiyor bana ver benim olsun diye. Biliyor tabii annemin ona hediye edeceğini. Neyse bahçede oynuyoruz, halamlar da o gün gidecek. Neyse bunlar gitti yolcu ettik. Eve geldim ben de. Bebeğimi arıyorum yok arıyorum yok. Ablama sordum annem x'e verdi bebeğini dedi. Aman yarabbim böyle üzülmek yok. Ağlaya ağlaya içim şişti, babam da gitti aynı bebekten alırım kızıma diye. Oyuncakçıda aynı bebekten kalmamış. Eskiden oyuncaklar da şimdiki gibi bol bol değildi kıymetliydi. Başka bir bebek almıştı. Ama diğer bebeğim gibi olmadı. Hala bazen rüyama girer o bebeğim. Bu arada halam da anneme sürekli zulmeden iğrenç bir insandır. Annelere mesajım şu : Lütfen el gün beni sevsin iyi bilsin diye çocuklarınızı ezmeyin. Sizin en değerli varlıklarınız evlatlarınız.

Benim de bir anım aklıma geldi :) ilkokul cağlarındayken apartmanımızda benimle yaşıt bi arkadaşım vardı. Bazen beni onlara cagirirdi. Ne zaman gitsem yemek yicekleri tutardı. Hep güzel kokular gelirdi mutfaktan. Annesi arkadaşımı hadi x yemek yicez diye çağırırdı beni oda da yalnız bırakırlar yemeğe davet etmezlerdi mutfağın kapısını da kapatırlardı onları yerken görmeyim diye. Yada bazen arkadaşımı yemeğe çağırmazdi annesi beni de çağırmak zorunda kalmamak için. Bu hep böyle olurdu ve ben daha 9 10 yaşlarında da olmama rağmen kendimi çok kötü hissederdim. Şimdi bile aklıma geldikçe o arkadaşın annesine sinir oluyorum.

Evet canm hemen hemen aynı hikayelerimiz bende kardeşime aç değilim demiştim.. ben önemli değildimde kardeşim tost yiyenlere baktığında çok zoruma giderdi üzülürdüm ve hergün kardeşimin sınıfa uğrardım beslenmesini yemiş mi karışan eden var mı diye şimdi kardeşim emniyette polis ve ben onun ismini oğluma koydum çok seviyorum onu bisürü güzel anılarımız var onunla..

demek ki eskidende kötü aşağlık insanlar varmış bence çocuklarımızı Olabildiğince korumalıyız

benim de var bi kırgınlığım 10 yaşında falandım kardeşim 8 anneannemler ev yaptırıyordu yaz tatili ordaydık bizde kardeşimle inşaatta ustalar falan çalışıyor dayım yemek aldı geldi lokantadan anneannem açtı poşeti ikisi başladı yemeğe biz kardeşimle çekingendik hep onlara bakıyoruz, dayım bana baktı ne bakıyorsunuz aç köpek gibi yesenize dedi. öyle ağırıma gitmişti ki hiç unutamadım ölüyorum dese bakmıyorum şu an sadece size anlattım annem bile bilmiyor.

Bir anı daha Babam bizi köye bıraktı ablamla bizimde canımız sıkılıyor dedemler çok erken yatardi. Neyse bi akşam yattilar bizde telefondan 156 yi arayıp koyun adresini verdik dedik ki burda komşumuz bize silahla ateş ediyor ArAdan 15 dakika geçti geçmedi jandarma kapıya geldi bi araba asker dedem çıktı yanlislik var Komutanım dedi ama biz yatağın içinde korkudan tir tir titredik daha da telefonu elimize almadık

Kendi cocugunu herkes sever illa ki :) G gulebilmek

Hala demeye şahit gerek. Şimdi evlendim çoluk çocuk sahibi oldum beni sorup duruyormuş sanki çok hayırlı bir halaymis gibi.. Böyle yapanların yüzüne bile bakmamak lazım da ben merhametsiz olamıyorum.

Bunu okuyunca içim acıdı abla olmak böyle bir şey herhalde

Madem herkes anlatıyor ben de yazayım. Küçükken çok sevdiğim bir arkadaşımla Kuran kursuna giderdik. Benim babam alkolik ayyaşın tekiydi evin bütün yükü annemin üzerindeydi maddi durumumuz da kötüydü. Onun babası iyi bir insandı. Hoca derste içki içmenin kötü bir şey olduğundan bahsederken arkadaşım bana dönüp imalı bir şekilde "Benim babam içki içmez." demişti. O an kendimi çok kötü hissetmiştim.

Olsun sağlık olsun artık siz de bundan böyle başka çocukları bilinçlendirirsiniz:)

Eşimin de annesiyle babası ayrılırken kornetto getirmiş öyle söylemişler o yüzden hep bi buruk olur kornetto görünce

Bu topik sayesinde çocukluğuma indim bir tane de daha yazacam. Komşumuza gitmiştik o zamanlar muz almak lüks. Evde soyulmuş muz kabuğu vardı evin kızı işte arkadaşım kabukları yiyelim aynı muz tadı neyse tam aldık merdivenden İniyoruz annesi bizi gördü muz almış yiyorlar sizi şerefsizler deyip süpürge ile kovaladı hiç unutmam.

Ne insanlar var... İnsan denirse tabii... Bizim bir komşumuz vardı benim yaşlarımda bir torunu vardı küçüktük bir gün markete girdik. Torununa pahalı bir çikolata alıp bana en uyduruğundan bir çikolata almıştı. Hiç unutamıyorum onu da. Ahh, yalan dünya biz küçükken de yalanmış daha neler göreceğim kim bilir...

Bende küçükken ailem maddi durum olmadığı için tanıdık bi akrabanın kresine verdiler beni krestekilerden 1 yaş büyüktüm 6 sanırsam :) Tanıdık olduğu için para almıyorlardı Kreşteki arkadaşlarımdan ikisi yaramazlık yapıp benim üzerime atmışlardı her ne kadar ben yapmadığimi söylemeye çalışsamda azar ve iteleme oldu kreşin sahibi şahıstan öyle kırılmış üzülmüştüm ki anlatamam.. Para almadıkları için acısını bu şekilde çıkardı galiba :))

Ah ah bende trajikomik bi anımı hatırladım.. 6 yaşında filanim bir tanıdığa akşam oturmasına gittik ozamanda algida vienatta çıkmışti böyle reklamlar filan hatta hatırlarsınız reklamda kadın elindeki kaseye vurup bir dilim daha derdi bizde durumumuz kötü olmasada pek alinmazdi oyle seyler bende istiom diyemezdim.. neyse o aksamda ben evsahibi ablayla mutfaga geçtim yardim için miydi beni mi cagirdi hatirlamiyorum sonra dolaptan vienatta cikardi ikram etmek icin masaya koydu dilimlemeye basladi bende cocukluk ya sevindim sonra bana dediki bak icerde tabagindaki bitince sakın bir daha istiyorum deme ben sorsamda istiyorum deme tamam mi dedi bende tamam dedim.. neyse içeri geçtik yedik bitti sonra abla canım bir dilim daha koyayım mi dedi ben hayır dedim sonra ısrar etti ben korkulu gozlerle hayır diyorum ama hala aklima geldikçe gülerim ablayada kiyamam belki yoktu durumu belki cocuklari yesin istedi.. ama ben hala vienattayi çok seviyorum ve onu hatirlamadan yedigim tek bir dilim bile yok

Siz eksik hatırlıyor olabilirmisiniz acaba:) ben çocukluğumla ilgili anıları anlattığımda annem yada babam yok o öyle değildi şöyleydi diye müdahale ederler mutlaka:) ben de acaba ben ş eksik angatırlıyorum diye düşünüyorum

Şu an hiç bir eksiklik çekmiyorum Allaha şükür.. Ama giden çocukluk geri gelmiyor malesef.. Allah herkesin evine huzur versin

Daha okula gitmiyordum. O zamanlar evimiz kiraydi. Birgun kapinin onune plastik bir sandalye cekmis oturuyordum. Ev sahibi gelip "Git babana soyle ev alsin, o zaman kendi kapinin onunde oturursun. Kalk ordan." Demisti. :)))) Bikerede annem is gorusmesine giderken benide goturmustu yine ufaktim. Annem işci buarada. Odaya girdik annem ayaktaydi bense gidip adamin masasinin yanindaki koltuga oturdum. Adam sert bir sekilde kalk ordan dedi. Anneme baktim basiyla gel işareti yapti. Gittim dikildim annemin yanina. Kendimi cok kotu hissetmistim. Benide herkes biyerden kovmuş arkadaş :)) Cocukluk zor olabiliyor bazen.

Bana kardesimi hatirlattiniz.. Kuzenimin oglu olmustu kiz ksrdesim de daha cocuk sizin gibi meraklanmis besikten bebegi izlemeye baslamis. Kuzenim de gelip bebeklere cok bakilmaz nazar deger demiş.. Kiz kardesim hala anlatir abla nazar nedir onu bile bilmiyordum ama cok uzulmustum diye..

Düşündükçe çıkıyor hep. 7-8 yaşlarındayım annem ben abim (9yasinda) anneannem ve dedemin evindeydik. Yemek yiyoruz mutfakta. Dedem de çok agresif alkolik korkunç bi adam. Şimdi çok sessiz olunca abimle ben gülmeye başladık ama tutuyoruz kendimizi patlicaz yani niyeyse komiğimize gitti. Sonra dedem olucak adam " Ne gülüyorsun kitabını bilmemne yaptığım" demesin mi? Ertesi günü annem bi not birakti bizi de alıp evi terk etti. O zaman annemin mücadelesi tam anlamı ile başlamış oldu. O zamanlar ettiği küfürü anlamamıştım sadece çok kızdığını ona guldugumuzu düşündüğünü anlamıştım. En son 4 sene evvel gördük yine annem ben abim ziyaretlerine gittik ve güya şakayla karışık bu p.. leri niye getirdin diyo. Annem de herseferinde onlarin anasi belli babası belli der usulsüz bişeyde yok. Oyle iste suanda hicbi sekilde gorusmuyoruz. Benim cocuklugum malesef pek guzel gecmedi

Küçükken (9-10 yaslarindayiz.)Kızlı-erkekli dansa davet oyununu oynardik. Rahmetli buyukannem salvarini tuta tuta yanimizda bitti. Agiz dolusu "orp oyunları bunlar orp oyunları bunlar bunları oynamayın "dedi ve bize saydirip gitti aralarinda hoslandigim çocukta vardi. Rezil olduk.. sonra bana ne mi oldu... depresyona girdim hahaha şaka be hicbirsey olmadi valla sapasaglamim. Biz neler neler gorduk bu anlattigim çerezdi. agzina saglik büyukannem

Buna istemsiz guldum cok tatlisinizdir eminimki :) T tugsem_10 Minik dünyam... tek ayak

Kilo bakımından halamda bana söylenirdi artık nasıl yiyorsam tabağıda ye dedi birgün sinirden tabaği bir ısırdım çat diye ortadan ikiye ayrıldı :))) melamin tabaklar vardı onlardan, işyerine gönderdiler beni onunla beraber karnım acıyor öğle yemeğine kadar duramıyorum annem azıcık peynir ekmek koyardı onu yerdim bana dünyanın lafını söylerdi tuvalate gider ağlardım, pis bir han tuvaletiydi hiçbiryere dokunmadan sadece ağlamak için oraya girerdim Oğlu oldu yıllar yıllar sonra bir tanecik tek onda hep kiloyla başı belada :) çatalı bırakıp eliyle dalıyor yemeğe hadi tabağı da ye desene diyecem olmayacak Allah çok büyük

Babam ozamanlar askermiş ablamda doğal olarak evin gözdesi ilgi alakayla büyütüldü cinsiyet farketmeden. Babannem ikinci çocuk erkek olur hevesiyle istemiş annemden zorla tabi ozaman ultrason falan zor işler kız doğduğunu duyduğu andan itibaren bana hep soğukmus. Birgün dedem pazardan gelmiş koca koca portakallar poşette ablamın ismini seslendi gel diye ablam koştu bende tabi arkasından. Dedem ablami içeri aldı ama bir hışımla ben adım attım eşik kısmına taak tahta ev kapısı yüzüme kapandı. Beni içeri almadı haz etmediklerini biliyordum benden ama sanırım onlardan sevgi dilenmeyi ozaman kesmiştim.

Evet o zamanlar üzüldük belki ama inanın annemi de bizi de güçlendirdi bu durumlar.. Düşünün annem çalışmadığı halde bir şekilde beni telli duvaklı gelin etti.. kardeşimi okutuu bir şekilde... Babam hiçbir zaman zamanında yollamamıştır para.. Annem birinden borç alırdı.. Babamın gönderdiği paradan verirdi sonrasında.. Çeyizimi kendim çalışarak yaptım.. Annemin çok emeği var.. Bizi kimseye muhtaç etmeden büyüttü.. Ailemizden kimse bize bir kalem almamıştır.. Biz de tutturmazdık.. Bilirdik yoktu.. Annem bana tek örnektir.. Ekonomik özgürlüğü olmadan bizi bir şekilde büyüttü.. O yüzden hep söylerim.. Kendi adıma boşanacak olsam asla korkmam..

Annem çalıştığı için bakıcı büyütmüş beni. 2 olay hatırlıyorum annem çok küçüktün hatırlaman imkansız dedi. Detayları anlatınca olayları o da hatırladı. Bir gün uyandım öğle uykusundan epey bi ağladım evde kimse yoktu. Cam gibi bir yere çıktım ilerden rahmetli anneannem ile annem ellerinde market poşetleriyle gelirlerken gördüm. Meğer bakıcı evdeymiş ama benim ağlamamı umursamamış bile. Bir gün de tuvalete girdik eski alaturka tuvalet tabi o zmn kapak filan yok. Burdan fare çıkar senin poponu yer dedi bakıcı bana. Hala fare fobim vardır. Kapaksız tuvalete girmem. Bir de ortaokulda 6. Sınıf filan salıncakta sallanasımız geldi 3 kız arkadaş. Adamın biri bizi bi azarladı kocamansınız ne işiniz var parkta diye.

Biz çocukken çok vardı böyle şeyler aynı dediğin gibi yemeğe çağırmazdılar ne var sanki çağırsan yazık günah değil mi nasıl yara bırakmış içinde

Benim de böyle anılarım çok, genelde annemin ele güne yaptığı abartılı iyilikler yüzünden çok ezildik biz de. Bi' de küçükken yemek masamız 8 kişilikti, kalabalık misafir gelince hep masanın en kötü yerine ben otururdum en küçüğüm diye. Masanın ortasında olan yiyeceklere ulaşamazdım, misafirin önünde istemeye çekinirdim. Neyse yıllar geçti ben büyüdüm yetişkin oldum, yeğenlerim oldu. Yemek masamız hala 8 kişilik, bu sefer çocuklara değer verilir oldu bizim evde, yeğenler ve misafir çocukları baş köşeye oturur oldu. Gözüm yok elbette olması gereken bu zaten. Ben hala masanın en kötü yerinde oturuyorum en küçüğüm diye. Benden küçük çocuklar yeğenlerim baş köşedeler. Yani ne küçükken ne büyükken masanın iyi bir yerine oturamadım. Hatta bir keresinde masada yer kalmadı da mutfaktaki masada yedik ablamla beraber. Eşim misafir diye salondaki büyük masada yiyordu, gönlü kırılmış tabağını alıp mutfağa yanıma geldi. O günden sonra annemle babam da benle eşimi yanyana oturtur hep. Bu da böyle bir anımdır. :))

Hayır eskiden de aynı oranda sapıklık ve canilik vardı ama eskiden iletişim kanalları bu kadar çok olmadığı için öğrenemiyorduk. Ayrıca çocuğunun başına bir iş gelen aileler utanarak saklıyordu. Ben de 40 yaşına yaklaşıyorum ama çocukken asla bu bahsedilenleri yapamazdım. Annem asla izin vermezdi.

İş yerinde olmama rağmen sesli güldüm. Hay Allah sizden razı olsun günler sonra ilke defa kahkaha attım :)

Yillar önce Çocuklarla ilgili bir yerde çalışıyordum, kucuk kızla içeride etkinlik yaparken beyaz saçlı, ellili yaşlarında bir adam da cam dışından kızı kameraya çekiyordu. Ben de 'bak deden kameraya çekiyor. İstersen önce poz ver öyle baslayalim' demistim Boynunu büküp 'o dedem değil ki, babam' demişti. Hala aklıma gelince utanıyorum

Amca kızı bunlar bir de ne biçim anne babası varmış yahu

Bizim tepemizden de su dökerdi manyağın biri. 5 kat yukarıdan. Sonra sonra uyandık anlayıp kaçıyorduk tabi..

ben de kendi çocuğum dışındaki diğer çocukları pek sevmem ama hiçbirine bilebile kötü davranmam. sadece çok yanlış bir davranışı varsa kızarım. kızılmayı da bilmeli çocuklar. ama vicdansızlık yapamam asla. hatta kendini dışlanmış hissetmesin diye içimden gelmese bile sevgi gösteririm başını okşarım bebeğimin oyuncaklarını veririm oynasın diye. esergry Nirvana Anneler

Hep kötü mü anlatacagiz bı tanee de iyi anlatayım bı gün apartmanın kapısında oturuyorum Komşumuzun eşi geldi kafamı olsaydı o gün için 25000 liraydı sanırım bozuk para verdi Öyle sevinmiştim ki pamko sakiz Çiko. Ne istedoysem alıp doya doya yemistim Önceki

Ayy kıyamam ya ahirette nasıl hesap verecekler acaba? Bir bardak suyu insan düşmanına verir. İnsanlar nasıl bu kadar kalpsiz olabiliyor anlamış değilim

Allah bildiği gibi yapsın böyle pislikleri. Okurken gözlerim doldu.. diyecek kelime bulamıyorum!

Bebeklere en çok zararı bahsettiğiniz yaş grubundaki çocuklar veriyor. Birincisi henüz acı zarar algısı oluşmadığı için merak duygusunun da etkisiyle fiziksel hasar verebiliyorlar, ikincisi pek çok bulaşıcı hastalık çocuklardan geçiyor. Ama tabi bu o teyzenin davranış şeklini haklı çıkarmıyor. Ben de bebeğime yaklasilmasina izin vermiyorum en azından hemen müdahale edebilecek mesafede duruyorum ama hiçbir masumu da bu şekilde azarlayıp kırmıyorum.

Benim de bir arkadaşımın ablası anlatmıştı. Lisedeyken sevgilileriyle okuldan kaçıp deniz kenarına gitmişler. İki kız iki erkeklermiş. İki tane çift yani. Sonra bir adam bunları bıçakla kovalamış. Siz nasıl kızlı erkekli gezersiniz diye. Canımızı zor kurtardık diyor. Hatta diğer arkadaşımın erkek arkadaşı kaçtı bir benimki kaldı adamla boğuşmada diyor. Şu an evli onunla. Gülüyorlar anlatıyorlar ama tam bir trajikomik aslında...

Ahh, kendi babaannem geldi aklıma. Hiç tanımadığı insanlara elindeki bir lokma ekmeğini veren babaannem... Merhametine hayran olduğum canım babaannem... Işıklar içinde uyu...

Bu ne ya? Pes artık. Yazık yavrum minnacıkmışsın daha. Ne üzülmüşsündür. Ay 3. Sınıfa giderken öğretmenimizde bana ve bi arkadaşıma cetvelle vurmuştu. Ben gururumdan ağlamadım. Diğer çocuk deli gibi ağlamıştı. Öğretmen gitti özür diledi ondan. Bende hani bana demiştim. Oda sen hakettin demişti. Ağlamadım diye haketmiş oldum. Nefret ettim zaten sonra kadından.

Aynen öyle... Bende böyle çok anı var gerçi kırılgan bir çocuktum biraz da ondan... Bir keresinde de ilkokuldaydım ilkokul öğretmenim iyi hoş ama biraz patavatsız bir kadındı. Ben çekingen bir yapıda olduğum için insanlarla konuşurken genelde sesim titrer. O yüzden pek hoş çıkmaz. Bana bir şey okutmuştu sonra da sen yılsonu gösterisinde şiir okumak ister miydin diye sormuştu evet mi dedim tam hatırlamıyorum ama o bana aynen şöyle dedi:Sen şiir okusan insanlar kaçar. Gülmüştü sonra da.

Yaaa yazinizi okuyuncaya kadar hala tek ben varim sanmistim benimde ortaokula giderken okuldan birkac cocuk aaaa bununda biyiklari cikmis bizim demis otekide evet pirasa gibi uzamis demisti cok kotu olmustum aglamistim. Uzun muddet pirasa yememistim. Simdi kiziminda biyiklari var onada okulda oyle derlerde uzulur diye uzuluyorum coxuklar birbirine acimasiz malesef BirTutamMutluluk20

Insanlarin derdi kalp kirmak kirmamak degil çünkü. Yetiskinler birbirlerine daha nazik davraniyorsa sebebi çıkarları, aman basim agrimasin, huzurum bozulmasin hesaplari. Ama bir cocuk onlarin çıkarlarını zedeleyemeyecegi icin istedikleri gibi davranabiliyorlar. Birçoğumuz annemize babamiza çıt diyemezken cocuklarimiza istedigimizi söyleyebiliyoruz. Çünkü anne babayi karsina almak elini taşın altina koymayi gerektirirken, çocuklarımızla boyle bir seye ihtiyacimiz yok. Ne zaman ki o çocuklar büyüyor ve çıkarlarımız oluşuyor, o zaman iste dilimizin ayarı olusuyor.

Ayy bi yoksulluk hikayeside benden gelsin be arkadaş ne de fakirdik ilk okul çağlarında şimdiki halimize çok şükür.. Şöyle ki amcam çok merhametli adamdır ne zaman görse bize hep harçlık verir okula bırakırdı.. o mendebur yengem sırf bizi okula götürmesin diye kızını hep geç kaldı bahanesiyle sonradan yollardı okula biz soğukta yürür giderdik cebimizde fazla para olmazdı bazen hiç olmazdı kızı hep kantinden tostlar çikolatalar yerdi gözümüzün önünde bizde öylece bakardık birgün annem ikimizede harçlık verdi ama ayrı ayrı tost almaya yetmiyordu bende kardeşime vermiştim paramı ona tost ayran almıştık o yemişti ben yine bakmıştım.. kardeşim 2. Sınıf ben 4. Sınıftım. Gözlerim fena doldu çok şükür bu günlerimize Allahım..

iyi ki de açmışsınız konuyu.. okunası, yazası ne derin şeyler çıktı bence...

Annemle babam ayrılmaya karar vermişler.. Tabi ben 5 yaşındayım ve ne olduğundan hiçbir şekilde haberim yok.. Bir akşam babam bana dedi ki "kızım artık ayrı evlerde yaşamamız gerek. Siz annen ve kardeşinle anneannenlerin evinde yaşayayacaksınız. Ama sizi sık sık görmeye geleceğim." Dedi. Ben pek anlayamamışım tabi ki. 5 yaşındayım ne anlayacaksam işte.. Ama babama aşıktım ve ondan ayrı kalma fikri idi hoşuma gitmeyen.. O zamanda kornetto dondurmalar yeni çıkmıştı ve çok istiyordum annem izin vermiyordu hasta olurum diye.. Babama dedim ki " Eğer bana kornetto alırsan olur.." Bilseydim ne zor bir hayat yaşayacağım der miydim hiç öyle.. 26 yıldır ayrılar.. Babam bizi sık sık görmeye gelmedi..

Marmariste bir gun sokak sanatçısı bjr cocugun cepheden resmini ciziyor ben de kalabaligin arasindan yanasip ama hic benzememis diyiverdim yaş 6 falan. Adam dönüp herkesin icinden çekil git burdan diye bagirdi aklim cikmisti halbuki cocuklar genelde numara yapmadan gercekleri söyler. Anasinifindayim bir gun omzuma da bizim koyde kusburnunda olan bi taş var bülbülün gozyasi derler nazarlik niyetine cengelli igneyle takilir. Annem onu yelegimin omzuna takmisti disardan. Ana sinifi ogretmeni de geldi bu ne diye sordu. Acikladim bilmis bilmis nazar değmesin diye takilir bizim köyde surda yetisio falan diye. Bu durdu kucumsemeyle baktı "senin nerene nazar degecek ki" dedi Bana da cok su vermeyen oluyodu mahallede ya. Su dilenirdim hep tutar kolumdan hadi evine git diye itekleyiverirlerdi.

Küçükken çok oluyordu benimde teyzemle pek aram yok. Devamlı bana babaannesinin torunu babaannesinin torunu halasının yeğeni deyip deyip duruyordu. Hala daha aklıma geldikçe sinir olmama yetiyor da artıyor bile

Oyy canim saol vala herkes vicdanli olsa keske. Ogretmenler zaten bi degisikti hep bana denk gelen. Fikstir yeni baslayan bi donemde yeni ogretmen ananiz babaniz ne is yapar diye sorar. Kimin velisi işine yarar kimi kapici cocugu diyw ezebilir onu saptamak icin.

Yaa ne insanlar var ya, gerçekten şaşırtıcı. Minicik çocuğa da iftira atmak. Pes doğrusu...

Bide yalancıydı 5. sınıfa kadar okuttu ortaokulda evimize daha yakın okula geçtim orda tabi işte soruyolar arkadaşlar öğretmenin kimdi falan o öğretmende o okula yakın sitede kirada oturuyomuş işte anlatıyodu bize üç katlı evim var arabam var diye meğer kiradaymış o okulda öğretmenlik yapmış falan sınıfta benim gibi üç beş öğrenci geri kalan durumları iyi olanlar onlara asla bişey demezdi her fırsatta fiziksel ruhsal bizi hırpalardı sadece bikere zengin bi çocuğa derste yerine oturmadı diye tokat atmıştı çocukta babama söylicem dedi okul çıkışında çocuğa yalvardı sakın söyleme bunda sonra ne istersen yapıcam diye şimdi düşünüyorum belkide derslerim hep onun yüzünden kötüydü okula gitmek işkence gibiydi onun senelerinde allah bildiği gibi yapsın

abla kardes konularini okuyunca gozlerim doldu buyukler tarafindan eziklenmedim ama benim de bi anim geldi aklima fakirlikle ilgili biz ilk okuldayken ikimize de kiyafet alacak durumumuz olmadigindan ben okula erkek kardesimin montu ve kazagiyla o da benim ay savascili kirmizi okul cantamla giderdi:) ben sabahciydim o oglenci evimiz okulun hemen yanindaydi ben okuldan kosarak gelirdim annem hemen cantami bosaltir kardesimin kitaplarini koyardi. ben de hemen soyunurdum kardesimin kazagini montunu verirdim o giyer cantayi da takar giderdi hey gidi gunler bu gunumuze bin Sukur

Sözde eğitim veriyorlar. Ne yazik! Çok üzüldüm sizin adınıza. Terapiye devam etti. Baya teknikleri falan var bu işlerin, derine iniyorlar. Ders falan veriyor psikolog yani yapması gereken şeyleri falan karışık uzun meşakkatli bir yol. Hak verirsiniz ki insan beyni bir umman. Ben sadece üstün körü bilgi sahibiyim bu konuda. Terapiden sonra hayatinda önemli değişikler oldu. Tabi ona verdiği zarari en iyi o bilir ne kadarini da tolere etti bilemiyorum

insanlar iletişim kurmayı bilmiyor maalesef Önceki

Amin inşallah

Belki menopoza girmiş olduklarından ötürüdür belki de artık orgazm olamadıkları içindir kim bilir :)

Ahh yokluk işte Ben de ortaokulda bi arkadaşımın doğumgününe davetliydim Ama düzgün giyeceğim yok Annem bana ipek gibi biraz parlak beyaz bir gömlek giydirdi Neyse gittim ben doğumgününe Arkadaşlarım bana senin üstündeki sünnet takımlarındaki gömlek gibi dediler Meğer gerçekten öyleymiş bize de bi akraba vermiş Üstüne de bi süveter giymiştim Doğumgününde geçen senenin doğumgünü fotoğraflarına bakıyorduk Benim üstümde yine aynı süveter Bi fotoya baktılar bi bana Sen de hep aynı şeyi giymişsin dediler Ona da çok üzülmüşüm Zaten içli bi çocuktum Valla çok çekmişim be :)

Ben de anlatayim bir tane; Cok küçük de degildim ben gerci, liseye yeni başlamıştım. Arkadaşlarım okulun ilk gunleri ders islenmiyor diye parka gidip piknik yapalim dediler tamam dedik 3 kiz 1 erkek dört kisiydik. Kızlar sonra gidip etraftan birseyler alalim dediler erkek arkadasla bende cardak tutmak icin bekliyoruz. Yaşlı bir amca geldi yan yana oturuyoruz. Vay terbiyesizler burada ne halt yiyorsunuz okula diye cikip burada yiyismeye mi geldiniz! Kendimizi savunmaya falan çalışırken de bana yine bir küfür geldi arkadaşım da amca utan kiz senin torunun yasinda deyince torunumu da... . O gün boş yere kufur yedim okul bitinceye kadr da arkadastik yani flort durumu bile yoktu

bu piskolojik şiddetin başka bir çeşidi allah onu bildiği gibi yapsın bende kızımı 5 yaşında yolladım ama hepsi 6 yaşında olunca kreş öğretmeni kızımı kreşten soğutmak için elinden geleni yaptı en sonunda kızım gitmemekte direnince vazgeçtik öğretmeninden korkuyordu keşke o zaman gidip müdüre veya eğitim müdürlüğüne şikayette bulunsaymışım ama vaktim yoktu yoğun çalışıyordum

Ah ah benim değilde buna benzer oğluma oldu eltimin çocukları yazları kvye gelirler her hafta onlara oyuncak kıyafet alır bigün eşimlr gittik ziyarete biz eve girer girmez çocukları yanına çağırıp sakın oyuncakları çıkarmayın vermeyin ona görmesin dedi allahtan oğlum iki yaşındaydı o duyduğunu anlicak yaşta değildi ama ben anladım ve çok zoruma gitti ki benim çocuğuma bi çöp almışlığı yoktur allaha şükür herşeyini alıyoruz elimizden geldiğince ama hep dua ediyorum allahım muhtaç etmesin evladımı ona

Kardeşim olmadığı için bu hissi bilmiyorum ama her zaman bir ablam olmasını istemişimdir.

Ben burda agladim sizi dusunemiyorum daha kucucuk bir cocukken Banada eski komsumuzun kocasi cocuklariyla oynamiyorum diye tokat atmisti hala unutamam yanagim nar gibi kızarmıştı bes parmaginin izi cikmis pisligin... bu travmalar gercekten suan gulsekte cok yaraliyor

Bende bı gün okulun kermes açılışında işte hazırlık vs yapan öğrenci grubunun icerisindeydim Hiç unutmam kendi kot pantolonumu belki yaşımın 5-10 uzeri olan başkasının verdiği sarı bir gömleği giydim Sinifimda sevilen ve öğretmenlerin güvendiği bı öğrenciydim Ya 6. Sınıf yada 7. Siniftim Açılışa büyük makamlardan biri gelecekti sanırım belediye başkanı El işi öğretmenimiz makam sahibinin yaklaştığı kişiyi görünce Makas tepsisini tutacak birini aradı gözü bana gel demesiyle ustumu suzmesi bir oldu Yok yok sen olmazsın dedi ve başka giyimi güzel olan bı kıza verdi tepsiyi İşte o zaman anlamıştım bazen güvenin insanlığın vicdanin bazı yerlerde işlemediğini Vay bbeee yordunuz beni yıllar...

Bazıları çocuklarla konuşmayı iletişime geçmeyi bilmiyo. O teyze de o cinslerden biriymiş. Benim kardeşim de dangozdur yeğeni olduğu halde oğlumla 5 yıldır bi defa düzgün iletişim kurduğunu görmedim. Bi de dayı olcak yani.. çocuk dilinden anlamayan ve hayvan sevmeyen insanlar bana hep itici merhametsiz ve soğuk gelmiştir..

Yurtdışına annemgil beni götürmeden büyük ev bulamadıklarında 2 yıl akrabaların yanında kaldım en vicdansızca halamdı o zaman ilk okul 2 sınıftaydım Ben kahvaltıda büyük bardak aldım diye bardağı yere fırlatıp sen kızımdan daha büyük bardakta çay içemezsin dedi ve ufacık bardağı çayı doldurdu hep aç gezdim zaten halam ölüm döşeğindede beni çağırmıştı gitmedim

Bunu ilk defa buraya yazıyorum.. Bir gün sokakta oynuyorum 9 yaş falan heralde sokaktan polis arabası geçerken ani fren yaptı bi çocuğa çarpmamak için aramızda 30 mt var polis camdan kafayı uzattı serserilik ne bakıyorsun gel çocuğu al diye bağırdı... Ben donup kalmıştım zaten çık arabadan bak çocuğa dimi

11-12 yaşlarındayım yolda karşıdan karşıya geçmeye çalışan yaşlı kadına size yardım edebilirmiyim dedim cevabı söylüyorum sıkı durun arabanmı var bana nasıl yardım edecen defol git dedi başımdan kaynar sular döküldü nezaman ordan geçsem aklıma gelir her saniyesi vicdansız kadın

Daha çok anı var bende esasında. Benim annem beni 43-44 yaşında dünyaya getirmiş haliyle yanımda bayağı yaşlı gözüküyor. Bir gün küçükken annemle bir mağazaya girmiştik. Annem bana seslendi bir ara. Ben duymamışım mağazadaki görevli abla bana şöyle dedi:Bak sana sesleniyor. Annen mi, anneannen mi bilmiyorum ama.'Onu da hiç unutmam. Gerçi kadının bir suçu yoktu o ne bilsin ama yine de bu olay da benim içime oturan olaylardandır... . push ;

Ne aptalmış o adam, sapık şey...

Yok yanlış anladınız sadece paylaşmak için konu açmıştım.

Ahh.. En çok zaten küçük yaşlarda bu tarz şeyler travmatik oluyor maalesef... Büyüyünce küçüklüklerini unutuyor insanlar, bazıları da empatiden, biraz olsun düşünceden bile yoksun ne yazık ki.

Ayıp ya Çingenelere öyle davranıyor demek ki Ne hakkı var Ben de can silen peçete sattırılan çocuklara çok üzülüyorum Kimbilir günde kaç defa hor görülüyorlar

26 sayfayi okudum icim acidi... Eskiden de simdi de insanlar kötü, tek fark eskiden ailelerimiz bizi savunmazdi, aman kucuksun saygili ol, laf yetistirme diye susturulurduk. Kiymet verilmezdi cocuklara, o yuzden boyle piskopatlar da rahat rahat nefretlerini akitirdi, simdi kolay mi her çocuğa git oteye demek? Yine yok mu var boyle yapilar ama eskisi kadar degil.

Owwww. Bizde bicak yoktu okurkende gülumsedim ama cidden trajikomik

Nereyse hepsini okudum ne çok çocuğun kalbi kırılmış benim de çok kırılırdı kalbim en çok da benden 15 yaş büyük ablama. Ben 6 yaşında iken ablam evlendi onun evini kendi evim gibi sanıyordum şu yapay çiçekler var ya onlardan var evinde çok severdim bizim eve döneceğimiz zaman iki dalını aldım bizim eve getirdim bi sonraki gelmesinde çiçekleri gördü sen bunları benden izinsiz nasıl alırsın hırsızsın. Babam kardeşin o senin demişti saatlerce babam ile tartışmıştı. Ben de çiçekleri alıp ona fırlattım al çiçeklerini diye. O kadar çok kırdı ki beni bu yaşıma kadar hala daha devam ediyor. Ben orta okula giderken ergenlik döneminde kilo almaya başladım boyum 1.60 kilom 55 ay sen çok kilo aldın ne olacak bu halin boğazına dur de. Beni çok etkiledi bir yıl boyunca hiçbir şey yemedim doğru düzgün hasta oldum bu yüzden. Oğlu benim yaşıma geldi öyle bir kilo aldı ki o zaman dedim hadi benim psikolojimi bozduğun gibi onun da boz psikolojisini. Sonra yıllar geçti oğlu evlendi gelini obez çok bunaldı krizlere girdi ablam işte kimsenin ahını almayacaksın

Ruh hastası insanlarr

Ne güzel dünyaya böyle bireyler

Ya arkadaşlar eminim hepiniz çok yararlanmışsınız da okudukça benim ağzım açık kalıyor. Kiminiz su vermedi diye komsuya kizmis. Kiminiz tek basina yemek vakti arkadasinin evinde cocuk basina. Birinin kocasi tanimadigi cocuklara hediye aliyor. Bunlar sadece birkaci. baskasina şu içmeye gidilmez. Bana da gelse bir çocuk vermem çünkü yarin bundan cesaret alip baska kapiyi da çalar ve açan kotu niyetli olabilir. Annesinin almasina izin vermedigi ya da almak istemedigi herhangi bir seyi kardesinin cocuguna bile alman yanlış bir hareket. Markette hiç tanımadığınız bir çocuğa alıp hediye etmek çok çok yanlış. Başka ülkede olsa çocuk tacizinden içeri alırlar. Küçük çocuk tek başına başkasının evine gönderilmez. Başkasının sofrasına da oturmaz. O yemeklerin içinde çocuğa alerji yapabilecek bir şeyler olabilir. Yani o travmalarin asıl sebebi aileleriniz. Bari siz kendi çocuklarınıza yapmayın.

Bizim oturduğumuz muhit ve. Aileler zengin değildi bir gün okulun. Bahçesine neredeyse bi kamyon eski kıyafet döküldü herkes daldı aldı kendine bişeyler bizim öğretmenimiz kızmıştı o zaman anlamadım alındık hatta şimdi anlıyorum o zaman yapılan muameleye kızmış canım hocam biz. Çocuk daldık eski kıyafetlere

Bazı insanlar insan değil yabani arkadaşlar neler neler okuyorum. Neyse ben de anlatayım. Annem ben çocukken dini sohbetlere katılıyordu. Bir gün birinin evine gittik çocuklar ayrı odada pastalar börekler geldi ben de oturdum oraya ben de yiyeceğim. Pasta da bir ilginç geliyor ıspanaklı kek böyle yeşil yeşil değişik geliyor işte çocuk aklı. Ev sahibi gelip bana kalk ordan bunlar hocanın kızları için dedi nasıl üzülmüştüm anneme anlattım gidip sonra annemle çıktık o evden ve annem sonra asla o sohbetlere katılmadı. Fatma teyze vardı o da duymuş bu olayı sohbetten dönerken sohbet evinden o kekten getirmiş bana yedim çok beğendim anneme de boşuna üzülmüşüm hiç beğenmedim çok çirkin yapmış dedim annem üzülmesin diye. Canım annem yaa..

Ben çocukları severim ama gördüğüm yerde sıkıştıran biri değilim.. Çok yeğenim olmasının da faydası var bunda. Çocuğa doydum bir nebze.. Kızmak derken çocuğu uyarmanın da dilini bilmek lazım. Dediğim gibi bir şeyi söylemenin türlü yolları var. Yanlışlık olmasın diye tam yazmıyorum ama Peygamber efendimizin de çocuk sevindirmekle ilgili hadisleri var. Sevabı büyük. Kalbi merhamet dolduran bir şey aslında çocuk.

26 yaşlarındaydı bizden hep rahatsız oldu şimdi yakın oturuyoruz gidip gelmiyorum görmek bile istemiyorum.

Konu sahibi valla güzel bir konuya değindin bu sayfa daha uzaaaarr gider demedi demeyin.. hadi kızlar çocukluğumuza inelim psikologlarda böyle yapmıyor mu yazın rahatlayın yazmak bedava

Bir anı da benden hiç unutmam amcam ablamla bana harçlık verdi kagit para ne kdar ama hatırlamıyorum bunu paylaşın ikiniz dedi bizde parayi paylaşın deyince ortadan ikiye bölduk bakkal gittik sonra bakkal baktı bize paralara güldü sonrada parayi Bantladi bayramdI zaten ögün istediğinizI alın dedi

annemi tarif ettiniz. Sirf bu yuzden cok ezildim

Kıyamam sizin 4,5 yaşlarındaki halinize. Ne diyebilirim ki. Çocuğu olan anlar derler ya ben sizin yazınızı okuyunca içim sızladı. Benim de 3 hafta sonra 1 yaşına giricek bi kız evladım var. Onun kalbinin kırılmaması için elimden gelen herşeyi yapicam.

Ayy adii pislik

Ne biçim merhametsiz insanlar var çocuğa bir bardak su versen ne olucak böyle şeyler okudukça iyice nefret ediyorum insanlardan

Maddi durumumuz cok iyi değildi. Şimdiki cocuklar gibi hergün kıyafet toka almazlardı bize. Sokakta arkadasımla oynuyorduk. Komşu bir abla geldi. Arkadaşıma tokalar almış. Çok güzeldi. Bana da sana diğer ay alcam dedi. Almadı tabi Ozaman çok beklemiştim. Verilen sözler tutulmalı

Ahh ya

Allah yasatmasin hicbir cocuga suan gulerek anlatiyorum ama cok etkisi kaldi cocukken..

30 yaşındayım çocukluktaki kırıklıklarımı hatırlamak istemiyorum beni tamamen dibe çekiyor hala düzeltmek için uğraşıyorum. geçen gün kardeşim annemin telefonundan bana şaka yapmak istemiş arada da yavrum demiş. görür görmez annemin yazmadığını anladım. içim o kadar garip oldu ki 30 yaşında değil 3-5 yaşında falandım o an öyle hissettim. kalbim kırıldı çok yalnız ve annesiz hissettim. korunmak istedim sevilmek istedim kardeşime norma gelen sözleri hayatım boyunca duymadığımı fark ettim çok değişik bir iki gün geçirdim uzun zamandır bu kadar zayıf kaldığımı fark etmemiştim. anlatmak istedim nedense.

Anneniz 15 yaşındayken size sivri burun topuklu cizme mi aldi?

Evet annemin bir tanıdığının annesiydi hiç samimiyetimiz yok sadece bebek görmeye gitmiştik. Anneme sordum ismini bile hatırlamıyor. Ama bende öyle bir suçluluk duygusu bırakmış ki sanki kötü bir şey yapmışım gibi... Evin şeklini bile ayrıntıları ile hatırlıyorum T The Good

Dünden beridir bütün mesajları okudum eskiler hicde iyi insanlar değillermiş boşuna eski insanlar çok iyiydi deyip durmasinlar Ilkolku 5. sınıfta folklor ekibine katılmıştım okul müdürümüz hem de folklor ekibini calistiyordu okullar arasında 1. olmuştuk sevinçle simarmisim ki müdür onumde ayaktayız başımın tam üstüne bi yumruk vurdu o an sanki hayat bitti gözlerim görmüyor sevincim bitti ayakta zor durdum gozlerimdem yaş nasilda akıyor başım çatlatacak gibi ağrıdı kimseye demedim herhalde uzun süre baş ağrısı çektim suçum sevinmek miş Duydum ki rahmetli olmuş uzun yıllar geçti Allah affetsin ne diyim

Benim halalarımla pek güzel anılarım yok sadece pek de sevmem kendilerini. Bizim durumumuz iyiydi. Annem babam hiç kısmadı yedik içtik. Gözümüz hiçbir şeyde kalmadı ama babam iş kazası geçirdi ayakları kırıldı. Babam maaş almıyordu sskdan rapor parasını alırdı. Biz en üst katta oturduğumuz için girişte oturan babaannemlerde kalıyorduk karşı dairede de halam oturuyordu. Babamın iş arkadaşları eve market pazar alışverişini yapar getirirlerdi halam onları hep kendi evine taşırdı annem zaten bir şey diyemezdi ama babaannem de bir şey demezdi. Bize gelenleri hep götürürdü. Bir gün evde yemek yapmamış babaannem annem makarna haşlayalım çocuklar yesin dedi halam makarnayı bize kıymamıştı. Annemde dışarı çıkarmıştı bizi, et döner alıp parkta yedirip eve getirmişti. Ondan sonra annem hep dışarda yedirip getirirdi bizi. Sonra bi gün büyük halam kavga çıkardı evde evliydi gelip bizim eve burnunu sokardı çıkın babamın evinden ya da yukarısını kiraya verelim flan diye. Annemde babaanneme kızını sustur sen konuş deyince babaannemler gitmemizi istiyormuş meğer. Annem toplanıp yukarı çıkardı bizi. Orda babamın hizmeti için duruyordu evde zaten gelen giden oluyor diye. Dedem şehirdışında idi gelince halama babaanneme laf söylemiş bizi aşağı indirmek istedi ama annem inmedi. Bi zaman sonra babamı da yukarı çıkardık da kurtulduk. Çok şükür ki babam da iyileşti. Bi de bi halam daha var göre hoca hafız sorsan ondan müslümanı yok. Babamın ayakları kırılmış ama bi çocuğuz daha 10 yaşında yokum yaz günü sokakta oynuyoruz vakit öyle geçiyor arada gelip babamı görüyoruz filan. O halam kardeşimle bana baban hasta siz sokakta sürtüp duruyorsunuz demişti. Küçük çocuk ne anlar. Çok sonra büyüdükten sonra yani aynı lafı yine kullandı. Bu sefer anladım tabi bi güzel daldım kavga ettik babaannem zor ayırmıştı. Lafı açıldı mı sövüyorum hala.

Dediklerinizde sizin açınızdan bakınca haklısınız ancak bu yemeğe çağırmama, su vermeme benzeri olaylar genellikle sizin gibi ince düşünenler tarafından değil, başkasının çocuğu, istenmeyen misafir sıfatıyla yaftalandıkları için gerçekleşiyor. Bir de geçmişte yaşanmış olaylar bunlar, komşulukların daha samimi olduğu zamanlar. Bilgisayarımız yoktu mesela, eğer surat asıp yüz çevirselerdi bazı ödevlerimi hiç yapamamış olacaktım belki de. Yaşıtım çocuğu olan iki komşumuz vardı, her gidişime de muhakkak kendi çocuklarına yaptıklarından bana da ikram ederlerdi. Bunu misafirperverlik çerçevesinde değerlendiriyorum. Bu varsayımım da ailelerin birbirini tanıyor olduğuna dayanarak, kesinlikle. Gerçi şimdiki zamana göre ele alırsak söylediklerinizin hepsinde çok haklısınız. Şu dönemde kim kime güvenebilir? Aileyi tanıyor bile olsak, bunca acı haberler arasında kim karşısındakinin duygularının dürüstlüğüne inanabilir? Özellikle bizim korumamıza muhtaç bir çocuk varken ortada. En basitinden önceleri sadece sevgi göstergesiyken çocuğun başını okşamak, şimdi ne denli ürkütüyor.

Ayy bu konu itiraf konusu gibi oldu aklıma geldikçe gözlerim doldu şimdi.. İnsafsız vicdansız insanlar.. Kac kez çocuk olabiliriz ki

Komik olan ne?

Konu sahibi kadının uslubu kesinlikle yanlış bunda hemfikiriz. Kalbinizi kırmadan söyleyebilirdi yada gözünü üzerinizden ayırmayıp dikkat edebilirdi size laf etmeden. Bebeğe dokunmanız durumunda uyarabilirdi güzelce. Bende kızıma yaklaştırmıyordum çünkü eşimin sizin yaşlarınızdaki yiğeni, uyurken gidip gözüne elini sokmaya çalıştı defalarca, her boşlukta kucağına almaya çalıştı kızımı ki ben kucağıma almaya korkuyordum ya düşürse. Kucak konusunda artık saçımı başımi yolacak raddeye gelmiştim benim kızım onun oyuncağı değildi anlatana kadar dilimde tüy bitti. Şu an 10 yaşını geçti o çocuk göya çok seviyor kızımı ama hala korkutmaktan geri durmuyor. Haliyle gözümü hala üzerinden ayırmıyorum. Hasta hasta gider şap şup öperdi mesela bir iki kez hasta olunca kızım, anneside uyarmayınca ben uyarmak zorunda kaldım çünkü bebekler çok savunmasız. Bu şımarıklık, hatta kıskançlık yani sevgiyle yakından uzaktan alakası yok. Ha tabiki yineliyorum, sizi azarlamasına gerek yoktu, birşey yapmadığınız sürece gözlemleyebilirdi sadece. Birşey yapmaya çalışsanızda güzel güzel uyarabilirdi.

Benimde en acıklı yaşadığım olay ilk okuldayken evin önünde oynadığım arkadaş ile babasının gelip çocuğun kolundan tutup sürüklemesi ve kızına bağırmasına bir daha bu pis Türkü ile oynarsan seni döverim söylemesi oldu arkadaşımda ağlıyordu olay yeri almanya

Yemin ederim okurken midem bulandı tüylerim diken diken oldu. Bu ne tür bir karaktersizlik isim koyamadım.

Ah canım, iyi olmuş şikayet ettiğiniz... ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

Benimde kotu bi anim var herkes anlatmis ben eksik kalmayayim Ilkokul 1 yada 2. Siniftayim saclarimi kisa kestirdi annemler sabah sirada duruyorum okulda iceri aliyolar sirayla kontrol ederek kaba sisko sinirli bi ogretmen sirayla iceri girerken butun okulun önunde saçlarimi yolacak gibi tuttu bi çekti gozumden yas geldi bu saclar ne dedi sonra aa kizmis bu dedi, erkek sanmis beni uzun mavi elbise gibi onlugumu gormeyecek kadar kor pislik saclarimda erkek saci olmayacak kadar uzundu, yinede uzun sure cocuklar alay etti benle cok utanmistim cunku butun okul gulmustu sirada bana buda benim yasadigim en kotu seydi sanirim kucukken..

Dayımın karısı yani yengem bize karşı çok cimridir Kendi yeğenlerine yağdırır Dayımın yeğenlerine falan asla bişey verilsin istemez Maddi durumları da iyidir Hani tang diye toz içecekler var ya Onlara ne zaman gitsek bundan verirdi ama 1 lt suda yapıp bize birer bardak asla vermezdi Kardeşimle benim bardaklarımıza yarımşar çay kaşığı koyar üstüne su doldururdu İçi gidiyodu resmen kadının bize birşey yedirecek diye :) halbuki ailem mutlaka eli kolu dolu giderdi onlara gideceğimiz zaman

Ben de anlatıyım bi tane. Bigün babamla büyük bi markete gitmiştik. O zamanlar maksimum 6-7 yaşlarındayım ve benle büyüyen kedim yeni ölmüştü. Markette kedi mamalarına bakarken bi mamanın üstündeki fotoğrafı görüp "aa baba bak, bu kedi çok benziyo benim kedime" demiştim. Ama babam yokmuş o sırada, başka reyona geçmiş farketmemişim. Bunu duyunca arkada reyonları düzenleyen gerizekalı bi kadın gelip "kedin de çok çirkinmiş" diyip gülmüştü pis pis. Ben de hiçbişey diyemeden üzülüp gitmiştim. Hala unutmam. Bundan nası bi şizofren keyif alabilir ki yani?bu tür insanlar kötü kalpli ve mutsuz insanlar. Allah bildiği gibi yapsın bunları.

Evet hala bugün aklıma gelince kötü hissederim kendimi suçum yokken azarladı iteledi ona rağmen anlatmaya çalıştım dinlemedi çünkü ailem para vermiyodu tanidikti aileme anlatmıştım aldılar beni kreşten de kurtuldum manyaktan :))) ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

Biz insanlar olarak konuşmayı da uyarmayı da bilmiyoruz he valla. Çocukları adamdan saymıyorlar kafalarına göre azarlıyorlar. Ben çocuklara daha ılıman ve nazik davranırım kırılmasınlar kırılırlarsa kendimi ifade edip toparlayamam üzülürler diye. Hani dengim olsa yav ben öyle demek istemedim der düzeltirim ama ufaklıklar bi kırılırsa toparlayamayız.

Yani güldüm kusura bakmayın

Su okuduklarimdan yola cikarak soyleyebilirim ki, bayagi bayagi hasta bizim millet.. iletisimi gectim, konusma ve anlasma yoksunu.. yazik yahu cocuk kalbi kirilir mi

Birgün bizde yaşlı kadın olacağız hem lokum gibi yaşlılar var ben çok severim

Ah canım ya ( diyecek söz bulamadım inşallah hayat boyu hep mutlu olursun hicbirseyin eksikligini cekmezsin

Ya ne kadar güzel kalpli bir insansınız ben de sizin o naif yüreğinizden öperim. Bir de benim annemle babam geç evlenmişler. Yani şöyle söyleyeyim annem beni 45 yaşına yakın doğurmuş. Haliyle kardeşim de yok hep bebek hasreti çektim kardeş hasreti... Bir de küçükken bana arkadaşlarım sorardı senin annenle baban niye bu kadar yaşlı diye. Hiçbir şey söyleyemezdim.

Annem ile dayim bir sebepten konusmuyorlardi kuslerdi yani. Bende bir gun anneanneme gittim. 10 11 yaslarindaydim. Herneyse dayim da ogun tesaduf anneanneme geldi, beni gordugunde bahcede oturuyorduk. Tam selam verecektim hosgeldin dayi diye bogazima dizildi cunku beni gorur gormez anneanneme bunun burda ne isi var eve neden aliyorsun bunlari, bunlar burdaysa ben buraya ayak basmam dedi ve gitti. Ogun okadar cok kirildim ve agladimki.. Kendimi cok aciz hissetmistim. Simdi yuzume bakacak yuzu yok. Kimsesi kalmadi etrafinda. Herkez ektigini biciyor gunu gelince yasattigini yasiyor

Çocukken yaşanılanlar gerçekten unutulmuyor, köyde dedemin bakkalı vardı tatiller de kardeşlerimle gitmek için can atardık rahmetli dedem de her akşam eve gelirken bize bisküvi gofret getirirdi kapı da üstüne atlardık eline bakardık, babannem, dedeme bizim yanımızda bağırırdı neden getiriyorsun getirme diye hakaretler ederdi evde iyi bir yiyecek varsa saklardı yedirmezdi bize, biz giderken de arkamızdan millete dükkanı yediler gittiler yine dermiş, şuan kendisinden nefret ederim dedem vefat etti o kaldı, iyiler hep önce gidiyor şuan tek kaldı annemle de kavgalılar Allah tan bize gelemiyor amcam da hep, şuan bayramlarda millet konuşmasın diye babamın zoruyla yanına giderim 2 dk oturur kalkarım babannem neden yanıma gelmiyorlar diye hiç sormaz çünkü yediği haltları biliyor yüzüne vuracağımı da biliyor insanın suçunu bilmesi de güzel.

Bu olayi hiç unutmam nedense. Köydeyiz dedemler ve akrabalarla pikniğe gitmiştik. Mangal yaptilar yedik bende eti çok severim hala öyle. Fazla yemisim biraz heralde suan farkina variyorum. Orada dalga geçmişti adamin biri ne demişti tam hatırlamıyorum ama şunu iyi hatırlıyorum aradan yıllar geçti lisedeydim başarı belgesi mi ne almistim o yaşlarda ana babalar duyurur ya herkese... bu adam da duymuş ve demişti ki "aferin yediği etler helal olsun ona". Aradan en az 4 yıl geçmiştir yani deli olmuştum bu lafi duyunca zaten haz etmiyordum iyice nefret ettim adamdan. Lisedeyim... her zamanki gibi otobüse binip eve gidiyordum okul cikisi.. kalabalik tabi bende oturmuşum koltuğa akşam hastaliktan uyuyamamışım yok yazilmiyim diye mecbur gitmişim sabahin köründe kalkmisim. Yaşlı teyzenin biri kalabaliklar arasindan sıyrıla sıyrıla geldi benim oturduğum koltuğun yanina nasilda fark etmiş hemen... dik dik baktı anladım ki rahat vermeyecek tam kalkicam... Terbiyesiz hem kalkmiyor hem köpek gibi bakiyor diye azarlamisti herkesin içinde. Bir allahın kuluda ses etmedi. Kalktım ayağa gözlerim doldu bir sey diyemedim. Yine köydeydik bir tane huysuz yaşlı teyze var. Çok geniş bir teras gibi açık alan var bayada kalabalık içerisi... Oynayayim diye kağıt kalem makas falan vermişler elime. Kelebek çiziyorum sonra onları kesip uçuruyorum kendimce. Kelebeklerimi kestim yanlislikla rüzgardan o kadının önüne uçtular :) sonra herkesin içinde bu beni bir azarladı, bağırdı... ne dediğini hatırlamıyorum ama o an gözümün önünden gitmiyor. Gözlerim dolmuştu yine... annem babam da nedense ses etmemişti. Gerçekten çocuklukta yaşanılanlar unutulmuyor travma olabiliyor daha bir çok böyle anım vardır allaha havale ediyorum kalpleri kararmış insanları... aslında bunlara hukuki yaptırım da uygulamak gerek..

Ya benim anım biraz komik ama hala unutmam ve kötü hissettiriyor ben buğday tenli biriyim ve antalyada yaşıyoruz. O zamanlar 8 ya da 9 yaşındayım ve antalya malum sıcaklar. Olmuşum kapkara. Dişler eksik falan. Annem abim geziyoruz çarşıda. Sonra bi dondurmacida durduk adam bana "git şurdan, uzaklaşsana ne bakıyosun çekil tezgahtan" diyor. Öyle demesiyle annemin tepki gösterip o benim kızım demesi bir oldu. Çingene sanmış beni adam ama hala unutmam gerçekten çok kotu

Bazı kardeşler nedense böyle. benimde öyle!! ya sevgisini gösteremiyorlar ya da cidden kardeşlerine karşı taş kalpliler

Evet kesinlikle... Önceki

Ayyy icim gitti

Ama bilmiyormuşsunuz ki üzülmeyin Benim babam da 48 yaşında baba olmuş Bana da hep deden dediler ama diyodum o benim babam diye

ayip mayip ertesi gün 32 dis gezerler sevaba girmis oluruz. cocuklari korkutmadiklari travma yasatmadiklari her an icin

Emin olun efsane değil. Hele bebek anne sütüyle değil de mamayla besleniyorsa her hastalığa açık. Bu arada belli bir yaşa gelene kadar meraktan parmağını bebegin gözüne sokan bile oluyor. Emin olun biliyorum da söylüyorum. Elbette kötülüklerinden değil. Hem en meraklı oldukları dönem. Hem vicdan mefhumu henüz yok. Hem daha neden sonuç ilişkisini kuramıyorlar. Yanı zarar vereceklerini düşünerek yapmıyorlar.

Birde kendi animi anlatim bari, icim gitti anilarim canlandi.. Kucukken ramazanda dayimlar yemege cagirmisti konu komşu akraba cok kalabalikti her oda tiklim tiklim heryere sofra acilmisti yatak odasina kadar.. iftara yakin oturduk sofraya ben ve kizkardesim kucuktuk oruc tutacak yaşta degildik. Amcamin hanimi yer yoktur buyukler oruclu siz kalkin sofradan dedi kardesimle beni kaldirdi biz koridora ciktik odalar hep doluydu herkes yemek yedi karnini doyurdu biz ayakta beklemistik gozlerimiz dolu dolu.. O yengemle bu tarz anilarim cok Allaha havale ediyorum

Evet maalesef. Bizim öğretmenlerde hangi öğrencinin annesiyle arkadaş olduysa o öğrenci hep en önde gözünün önünde otururdu. Biz üvey gibi. Hey gidi hey. Büyürken yaş atmıyor sadece işte. Kırıla döküle büyüyoruz.

Haklısın canim biz bezdirdik zaten gunde bes defa su mu istenir alinmioduk ona artik normal bisey die anlattim o kismi ben olsam ben de kizarim zaten cocuklari pek sevmem de cocuklari rencide etmek icin konuşanları hic sevmem. Sevme de kırma da.

Çingene diye küçümsediğimden demiyorum ama, eskiden bizim evin orda yaşayan bir grup çingene vardı, ara sıra su istemeye gelirlerdi.. Kızın teki elinde su bidonuyla geldi annemden su istedi, annem de verdi tabi. Suyu alıp giderken kız anneme dönüp dedi ki "gel benim şeyimi ye" yani daha pis bir üslupla dedi. Şimdi gülüyorum ama Genelde çoğu böyle terbiyesiz olduğu için insanlar da azarlıyor olabilir.

Cocukken cevap verebilen bir cocuk olman cok daha iyiymiş. Buyuyunce o kadar takilmiyorsun, genelde unutamadigimiz şeyler cocukluktan kalir bize. Bende aksine cocukken cok sessiz, pek cevap veremeyen, hayir diyemeyen, kimseyi incitecek soz soylemeyen naif bir cocuktum. Bu yuzden yasitlarim tarafindan baya bir itilip kakildim uzun sure. Artik nasil bikip nefret ettiysem ergenlige girince lisede kavga etmekten, saç baş yolmaktan mudurun odasina ugrardim habire, ailem surekli cagrilirdi. :) naiflik filan hak getire

Cocuklara herseyi ozensiz yapanlar var bak o konuda katiliyorum. Teyzem evleniyordu ve kina gecesi vardi kapinin onunde, ertesi gun dugun olacakti. Annemlerde nasilsa yarin dugunde yaptiririz diye kinada beni kuafore goturmediler, ustumu guzel giydirmediler Butun aksam gelin odasindan cikmadim ve kina bitene kadar durup durup aglamistim herkes guzel oldu ben olamadim diye

İnsanların acımasız olduğunu daha o yaşta idrak edebildim bu acımasız halam rahim kanserinden öldü çok acı çekerek birde iş bankasının kumbaram vardı o kumbarayıda çaldı içinde epey biriktirdiğim param vardı

Bizi de lisedeyken bir dede sopayla kovalamıştı aklıma geldi de Şimdi evliyiz iki çocuğumuz var

Bugünün görgüsüyle geçmişi yargılamışsınız, doğru olmamış. 80lerde 90larda herkes komşudan su içerdi, herkes birilerinin sofrasına otururdu, kimsenim bişeye alerjisi yoktu Bu söylediklerinizden tek katıldığım markette ailesinin almadığı bir şeyi o çocuğa alan üyenin eşi sanırım, onu da maddi durumu olmadığı için çocuğa bişey alamayan ailedir diye teskin ettim kendimi. Aile almak istemiyor da tanımadığı biri alıyorsa yanlış tabiiki.

Çocukken kalbimin kırılmadık yeri kalmadı sanırım :) Konunuza bakınca çoğunu hatırladım, aynı şekilde verdiğim cevapları da. Kötü hissetmedim, güldüm :) Susan bir çocuk olmadığım için belki de bilmiyorum, kırıklarım üzerine yürümek sorun olmadı hiçbir zaman. Esas çocukluktan yavaştan çıkarken çok sustum; susunca kırık kırık gibi kalıyor galiba. Geçmiş zamandır ya, takılmayın.

Dedemlerle altlı üstlü otururduk. Yazları ev kapılarımız açık olurdu. Orta gelirli bir aileydik ama öyle et falan hep hafta sonu babam haftalık alırsa pişerdi. Rahmetli anneannem ne zaman köfte yapsa tüm yaz açık olan kapı köfte pişerken kapanırdı. Tabi ki yemeyelim diye bunu yapardı. Nasıl güzel kokardı anlatamam. 40 yaşımı geçtim ama en kral köfte şimdi bile öyle güzel kokmaz, öyle güzel tadı olmaz. Ve halen bile buram buram kokusu burnumdadır.

Burdan bende el işi öğretmenine sesleneyim madem o zamanlar 35 yaşında evlenmemistin umarım bu düşünce felsefesiyle de evkenememissindir hala unutamıyorum o yaptığını daha diyecek sözüm yok

Çok benzer bir olay yaşamıştım, sizin yine komşunuzmuş. Benim babamın babasıydı, nam-ı diğer dedem. Köye onları ziyarete gitmiştik, evde amcamın çocukları, diğer kuzenlerim de vardı. Bizim orada olduğumuzu biliyordu, çünkü giderken kaç kere arayıp bir şey lazım mı diye sormuştuk. Ki gidince de aramıştık, dışarıdaydı, biz geldik sen de gel haydi diye. Gelirken amcamın çocuklarına çikolata almış. Geldiği gibi kimse görmüyormuş gibi onların çikolatalarını dolaba koydu, yanına çağırıp onlar gidince yersiniz dedi. Öyle dışlanmış hissettim ki. Olay çikolata değildi çünkü. Benim onun tarafından ilk dışlanışım da değildi. Bir de onun tek kız torunuyum bu arada. İyi insanların hürmetine dönüyor dünya, yoksa bu insanların içindeki cehennem hepimizi yakmaya yeter.

Mesajları okudukça içim burkuldu çocukluğum geldi gözümünün önüne Amcamlarla biz aynı binada oturuyorduk amcam yengem uzun boylu kızlarıda uzun benim annem babam kısa haliyle bizde kısayız 160 boyumdayım 15 yaşlarındayken annem bana topuklu ayakkabı almiştı o aralar sivriburun botlar modaydı yengem hele getirde ananın aldığı ayakkabıya bakayım dedi bende hevesle koştum getirdim baktı sonra dediki anan seni selvi boylu yapmaya çalışıyor herhalde üstüne amcamla kahkaha attılar dalga geçtiler üstüne kızlarını övüp Benide ezdikçe ezmişti bu yüzden onu hiç sevmem

konu sahibi, o teyze fosil olmuştur. artık öbür tarafta zebanilerle uğraşır. artık sana öyle davranan birinden olan nesil nasıl annen daha iyi bilir. o zamanlar o kadını tanıyan tek oydu çünkü. yada belki bir kere karşılaştığınız biriydi o zamanlar. esergry Nirvana Anneler

Güya eskiden insanlar daha iyi niyetli daha saftı?!! Baya pislermiş ya vizdansizlar okudukca uzuldum. Kesn benim de basima birseyler gelmistir ama suan aklima gelmiyor. Iyi ki gelmiyor.

öbür tarafta yemiştir artık kaynamış köfteyi diyorum. bu dünyada görmeyen öbür tarafta alır karşılığını.

Ama burda sizin kalbiniz kırılmamış ki, bayaa asılsız ihbarın ne olduğunu öğrenmişsiniz.

Ben de aynı şekilde. Bazen düşünüyorum annem böyle olmasaydı ben şu an nasıl olurdum diye

gamyok Kün Fe

Bizde öyle babaanne sevgisi görmedik hatta oğullarının evine gelmek istemezdi ama bizimki en azından oğluşuna çok seviyorum bunları diye yalan konuşmuyodu E

Babaanneler öyle yapıyor maalesef bize evde kokuşan yenmeyen peynirleri getirirdi siz yersiniz diye :) veya evde yenmeyen ne varsa:) herşeyi hesap ederdi kazığı hep bize atardı annem de hiç bişey demezdi ezildi durdu yıllarca, şimdi yaşıyor hala yolumuzu gözlüyor gittimi bayram ediyor ve o çok sevdikleri hiç kapısı çalmıyor ne garip dimi

Okudukça fena oldum Ne kötü insanlar varmış çevremizde 4-5 yaşlarındaydım Giriş katta oturuyoduk ve tam bitişiğimiz fırındı Annen elimd bi tane demir para verdi Fırından bi ekmek al gel dedi Sanırım tam ekmek parası kadardı verdiği para Fırına girdim kasada bi adam oturuyodu Parayı uzattım Adam cebine attı Ben tabi ekmek diye bekliyorum Yok ekmek Hadi git şimdi diye kızdı bana Eve elimde ekmeksiz gelince bi de annem kızdı Bir de en üst katta bi komşumuz vardı Karısı sepet sallar kocası aşağıdan ekmek peynir falan koyardı Üç arkadaş oyun oynarken sepet sallandı yine Biz de merak edip içine baktık boş sepet yani O sırada adam geldi bizim kulaklarımızı çekti Yerden bi naylon ip buldu üç arkadaş bizim ellerimizi üst üste koydurup birbirine bağladı Söz veriyorum bir daha sepeti ellemiycem dedirtti tek tek Uzun süre bu olayın etkisinden çıkamamıştım Gerçekten deliler arasında yaşıyoruz galiba

İşte vicdansız insanlar. Yani abartmayayım ama katilleri de, hırsızları da belki böyle anneler, babalar yetiştiriyor. Yazık...

Kiyamam ya cok iyi anlıyorum sizi. Ayrıca bu durumun psikolojide de yeri var zaten. İnsanlarımız çok cahil ne yazıktir ki. Bir örnek vereyim bir arkadaşım esiyle boşanma aşamasındaydı psikologa gidiyordu, kendiyle ilgili bir takim anlam veremediği şeyler vardi örn öfke nöbeti gibi. Psikolog çocukluk yıllarına inmiş ve ilk okul ögretmenin ona attığı tokadın gelişimin sürecinde onu cok yaraladığıni söylemiş. Beynimiz her şeyi saklıyor bu bazen bir nimet bazen de zillet olabiliyor ne yazik ki. Kırılmış kalbinizden öperim

hikayelerin çoğunu okudum, kendimden birşey bulduklarımda oldu, çok üzüldüğüm şeylerde.. işyerindeyim baktım gözlerim doldu ağlıcam bıraktım okumayı . herşeye rağmen bugünlerimize çok şükür hee bu arada iyiki bu sayfa var herkes ne güzel içini dökmüş.

Orta okula gidiyordum. Elim kesilmisti turkce ogretmenime soyledim eli. Kesildi diye dersteydik, demesinmi kedi seyini gormus birsey zannetmis diye. O an hic birsey diyemedi. Utandim bozuldum nefret ettim.

Senin gibilerin kem gözünden sakınmak için demek lazım da çocuk işte nereden bilecek.. Bir de anasınıfı öğretmeni bu salak.. . push ; Mavimilena Aynı yerdeyim

Çok garip insanlar var gerçekten. Ben annemden babamdan hiç görmedim böyle şeyler. Eğer sofraya bi insan denk geliyorsa çağırılır göz hakkı var diye. Hele ki bide küçük bi çocuktan bahsediyoruz yicegi ne sanki. Bi lokma bise

Ayy içim parçalandı ya... . push ; F fozgeb

Yüreği bu kadar kirli bir insan iste... Allah'indan bulsun...

Niye bu kadar biriktirdiniz içinizde kızlar ya? Yetiştiriliş midir, yapı mıdır, çocukluğun verdiği saflıktan mıdır, hep sessizlikten kırılıp kalmışsınız okudum biraz. Çoğunuzun anlattığında "Bir şey diyemedim tabi" tarzı ibareler var. Neden diyemediniz? :/ Kız benim bit kadardan beri suçlanmadığım şey kalmamıştır, hepsine güm pat çat... Hani hoş değil bunu söylemek, övünülecek bir şey de değil ama ortaokul öğretmenimi hüngür hüngür ağlattım ben ya bana yaptığı haksızlığı suratına vura vura. 12 yaşlarında filandım. "Sen ne kötü bir çocuksun, asisin" filan diye fişlemeye çalıştıydı da "Ben kötüysem siz kötü öğretmen olduğunuz içindir!" demiştim. Sonradan sonradan kırıldım sustum, ergenliğin ortalarından- sonlarına doğru... Çocukken mermer gibiydim. Bir sö var ya çocuklar taze beton gibidir, üzerine ne düşse izi kalır diye, ben hiç taze beton olmamışım sanki bakıyorum da. Yav sizlere içlendim okudukça. Sizler çocuklarınızı özgüveni tam yetiştirin, çocuk oldukları için yarım zannederek, büyükler dünyasını kutsal sayacakları şekilde değil. En güzel çağlar çocukluk... Benim öyleydi en azından, hep çocuk kalsaymışım derim. Köpüş gibi bir şeymişim düşünüyorum da, hoşt diyeni ısırmışım :)) Sanırım biraz yapı, biraz da annem etkisi gibi... Kafam da iyi, saçmalayayım dedim şu hatıralar temalı konuda Kız üzülmeyin be, geçti gitti bitti... O hatıralar sizi siz yapanlar şimdi ^_^ Tecrübeler, çocukluğunuza dair kırıntılar. Hafıza duygular ile sağlanan bir mekanizma, en mutlu olduğunuz zamanlar da ayrı tatlı, hüzünler de. Sizi 5-6 yaşlarına, 10-11 yaşlarına götüren zaman makineleri onlar. Bizi daha iyi insan yapan tüm kötülere teşekkürler. Gebersin hepsi Ay kendimi daha rezil edesim var, hangi konularda saçmalasam acaba daha

3-4 yasindaki cocuktan bebege zarar gelmez kafasinda olmayin arkadaslar. Tam da o yastaki çocuktan zarar gelir. Ben de 12 yasindaydim kardesimi 3 yaşındaki kuzenime verdiler. Ya bi su almaya gittim geldim. Cocugun kucuk parmagini ısırmış kırmış. Dayagi da ben yedim niye bakmiorum diye.

bak bi sey daha geldi yine okudukca yine biz kucuguz kardesimle her kesin var konu komsuda bizim yilbasi agacimiz yok nasil istiyoruz ama kardesimle cali supurgesini ters cevirip uzerine pamuklar ilistiriyoruz guya kar yapiyoruz uzerine sonra annemle babam bi aksam yilbasi agaci almaya gittiler. nasil bakiyoruz pencereden onlar gelene kadar camdan inmedik sus alamamislardi ama kapi komsumuz zaten bizimkiler buyudu artik suslemiyoruz deyip bize vermisti suslerini tabi cok sevinmistik

çocukların kalbi, biz büyüklerden daha kolay ve çabuk kırılır.. işte o kalp kırıklığı içten içe kanamaya devam eder.. orda yıllarca böyle kalır kapanmadan... çünkü onlar bilmezler kırgınlıklarını iyileştirmeyi... benim kızımı da aynı sebeple benzer şekilde kırdılar ve o çocukla annesini her gördüğünde o yarasını hep hatırladığını görüyorum gözlerinde hüzünle..

Siz de sevgiyle kalın... hep güzellikler sizi bulsun. İncindikleriniz, inceliginiz olsun hep güzel bakalım bilinçli bakalım etrafımıza

Aynı annem. Ödü kopardı biri bize yaramaz yaftası yapıştırır diye. Günlere, gezmelere giderdik, milletin çocuğu birlikte oynarken ben annemin yanında kös kös oturur öteki çocukların sesini dinlerdim. Ev sahibi ekstradan kurabiye falan uzatsa istemem derdim, annem al derse alırdım ama nedense boğazıma dizilirdi zor yerdim.. Sonuç olarak biz ne güzel ne uslu çocuklardık.. Annemizi hiç üzmedik, üzülen biz olduk..

Bak bu doğru benim kız öğretmen ayrım yapıyor vs diyordu üzülüyordu ne zamanki kendi öğretmeninden özel ders almaya başladı en ön sıraya oturtmuş ilgilenmeye başlamış çocukla F fozgeb

Evet ya ben tahmin edemedim ona geleceğini bayagi dikiş falan atıldı.. Zaten bize hiç gelmek istemezdi ben çok yaramazlık yapıyorum die

Okadar üzüldümki içim sızladı konuyu okurken yaşadığım tüm kötü anıları ötelemeye çalışıyordum bu anını okuyunca aklıma geldi biz küçükken maddi zorluklar yaşadığımız dönem amcam semtin zenginiydi ablalarımla kapılarına giderdik yengem eve almazdı iceriyi öyle merak ederdim ki kafamı uzatır bakardım şimdiki zenginlerin yaşadıkları evler gibi cocuklarıda güzel giyinirdi ozamnda kot etek moda tabi zenginler alabiliyor birtek amcamın kızları kapıdan eteklerini gösterir bak bizim var sizin yok cunku siz fakirsiniz derlerdi aglayarak eve giderdik Canım babam durumu düzelince bir sürü almıştı bize :) hicbir cocuk fakirlik yaşamasın horlanmasın küçük düşürülmesin

Bir tanede rahmetli dedemden güzel bir anı hatırladım şimdi. Yalova da pazara gittik gezerken bir tezgahta civciv satıyorlarDi. İlk kez gördüm istedim falan tabi. Sonra olmaz dediler götürdüler beni. Evde unuttum gitti. Dedem geldi sana limon aldım dedi kese kağıdını uzattı. Civcivler nasıl sevindim. Arka balkonda bana kafes yaptılar. 3 ay oynadım onlarla.

Bende bir ablam olsun isterdim ama çok şükür ki 4 tane pırlanta gibi kardeşim var..

kadın resmen ayaklı tramvaymış ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

Iyi bari bi ayakkabı cezasıyla yırtmışsınız. Ben bu durumda babamın vereceği düşünemiyorum

Oluyor böyle şeyler ya herkesin başına geliyor malesef. Benim de bir sürü anım var hangisini anlatsam ki İlkokula gidiyordum kaçıncı sınıf hatırlamıyorum okula gittim . Okul kapısının önündeyim bi tane oğlan kapıya vuruyor ısrarla açan yok ben de bekliyorum kenarda. O an kapı açıldı, kapıya vuran oğlan kaçtı gitti ve kapıyı açan dangalak adam da bi sinirle geldi bana tokat atıp ne vuruyon kapıya diye bağırmıştı bana. Etrafta oturanlar o vurmadı falan dedi ben de ağlaya ağlaya okula girmiştim. Yahu ben vursam ne olur tokat atmak mı gerek? ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

o zamanlarda düşünüyordum bende öyle bir çocuktum fakat. böyle olsam bile anneme yaranamadım ki o zamandan belliydi zaten kimseninn ona yaranamadığı. ben kardeşim büyüyünce kızıyoruz bazen ona. artık bilinçliyiz o hala kimseyi beğenmez. hani öyle yaptığını inkar eder yine aynı şeyi yapar. ama biz onun yapma dediği şeyi yapsak kıyamet kopar. kendi bize hep baskı yapmış. içimize güvensizlik aşılamış. bunu yaptığını inkar eder. kendi yetiştirmiş oldu bizi sonuçta yine beğenmez yine yaranamayız. artık Allah onu nasıl bir gelinle ıslah eder bilmem. tabi o kardeşim annem gibi derdini çekecek bulursa.

Bahse girerim pedofili pisliğin tekiydi. Kişi kendinden bilir işi demişler

Herkese tek tek çok üzüldüm Hepinize sevgiyle sarılıyorum güzel kadınlar! İnşallah biz çocukların içindeki ezikliğin sebebi olmayız, inşallah kendine haksızlık yapıldığında kendini savunabilen çocuklar yetiştirebiliriz..

Çünkü vicdanlı çocuklar yetiştirmiyoruz. Tohumdan fidana yanlış kodlama. Bizim yetiştirdiğimiz canavar, bizim sorumsuz davranışlarımizdan dolayı başka bir çocuğun kalbinde yara acar mi zerre umursamıyoruz. Sonra gelirsiniz yillar yillar sonra burada içim acıyor diye konu açarsınız işte sorumsuz, duyarsiz ebeveyinler yüzünden oluyor bunlar dolaylı yoldan da olsa bu böyle. Bu da bir nevi birinin bahçesini kirletmek, birinin hakkına girmek olmuyor mu? Ne olur farklılıklara saygı duyan çocuklar yetiştirin, toplumsal yozlaşmayi ancak böyle aşabiliriz. Biri bile okusa acaba ben nasıl yetiştiriyorum çocuğumu dese kar benim için. Offf gece gece cenem düştü affola

Evet insanın nasıl içine oturuyor değil mi küçük gibi görünse de...

hislerini gayet iyi anlıyorum ben kendi kardeşimi evemezdim babannemin annesi bakardı başında bklerdi bakıcı da vardı ama o nine varya beni çekyattan aşağıya savurmuştu bebişe zarar vericem diye sadece öpmek istiyordum. O zamanlar kendisinden nefret ederdim ama işte eski kafa ona emanet gibi hissediyordu koruma içgüdüsü... büyüyünce anladım Allah rahmet eylesin. . push ;

Abla olmak tarifsiz güzel birşey ablalar anlar o kardeşleri koruma içgüdüsünü

Disleri dokulsun ufacik cocuga tekme atan ayaklari kirilsin pisliğin... Allah surundursun nasil icim gitti ya sizin yerinizde kizimi dusundum de ben onu koklamaya kiyamadan buyuteyim s... teki gelip tekme atsin. Kopek Önceki

o zaman aklı fikri yerinde olduğu ve kasıtlı olduğu için artık... insanlar akrabanda olsa öbür tarafı nasıl olsa hesaplamıyorlar. G gulebilmek

Dök içini rahatla köşesi :))

Gerçekten çocuklukta yapılan şeyleri insan hiç unutmuyor. Yetişkinken yaşadığım şeylerin çoğunu unuttum, daha doğrusu kafama takmadım.. O yüzden bizler evlatlarımızı bilinçli bir şekilde yetiştirelim kalplerinde yara bırakacak şeyler yapmayalım. Biz unuturuz ama onlar asla unutmaz. Tıpkı bizim de unutmadığımız gibi.. Ben 6 yaşlarındayken altıma kaçırırdım ara sıra.. Ki bu olabilen birşey.. Çok iyi hatırlıyorum babam çikolata getirmiş ben de nasıl sevinmiştim, hani şu çekmeceli çikolatalar var ya ulkerin minik minik, onlardan.. Tam çikolatayı alacakken babam dedi ki hayır bunlar kardeşin için sana yok, çünkü sen altına kaçırıyorsun... Kendince bana yöntem uyguluyor ama bilmedi ki yaraliycak. Ve ben yaşım 27 olmuş hala unutmuyorum..

Nasılsa çocuksun sana inanmazlar diye iftira atmış bende böyle bi çok haksızlığa uğradım küçükken de büyükken de ve bunlar hep icimde uktedir

Ilk olaya koptum 2. Şerefsizlik resmen. Insanlar gerçekten çok acımasız ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

Çocukken yaşadığımız şeyler şimdi bir çok şeyin nedeni aslında.. Benimde Fransa 'da bir kuzenim vardı. Çok küçüktü tabi o zaman onlar tatile gelmişti. Bizde köydeydik ve pek iyi değildi durumumuz. Kuzenimde bir elbise görmüştüm çok beğenmiştim. Çocukluk işte.. yengemde anneme kuzenimin elbiseyi giderken bana bırakacağını söylemiş.. O kadar mutlu olmuştum ki.. Hep hayal kuruyordum;kendimi elbisenin içinde hAyal ediyordum falan.. tabi kuzenim bırakmadan gitti.. o kadar zoruma gitmişti ki çok ağlamıştım unutamam.. şimdi elbise var hersey var ama niyetse aynı hazzı vermiyor

Aman boşverin. Biz de üç kardeş babaanne sevgisi tatmadan büyüdük. Çok da güzel büyüdük. Bugün evliyim. Bende gelip kalmak çocuğumu görmek için can atıyor ama geçmişler olsun. Hiç içimden gelmiyor.

Ben cocukken kardesimi oteki mahallede birakip gelirdim. Arkamdan aglardi anne abyam beni burda birakti diye. Aramizda 6 7 yas vardi. Ben bisiklet kullanirken o bezli zibini acilmis haliyle pesimde gezerdi. Bana hep bas belasi gibi gelirdi annem pesime takardi cunku. Yazdiklarinizi gorunce cok caniymisim onu dusundum. Annem hep baba 10 erkek cocuguna bedeldin der. Vardir herseyde bir hayir. Gecmis unutulmuyo tabi. Onemli olan ders alabilmek Önceki

Siz bu devirden bahsediyosunuz biz 90 lı yıllardan aradaa çooookk fark var şimdilerde komşumu var Allah aşkına. Ben çocukken bizim mahallede su da istenirdi teyzeler pişi yapar bize dağıtırdı da evet bazı arkadaşlara kötüleri denk gelmiş olabilir ama çoğu iyi insanlardı.. Bizde bir sevdiye teyze vardı şeker satardı sokakta oyun oynarken ondan şeker isterdik hiç boş çevirmezdi hep herkese dağıtırdı. her bayram mendil ve 1 lira verirdi kağıttandı o zaman bozuk paralar.. şimdi olsak kim kime şeker dağıtır her gün.. hee birde gıda alerjisi dediniz ya o zamanlar alerji kelimesi bile yabancıydı insanlara o da bu devrin hastalığı oldu malüm doğallık kalmadı.

Bu da yorumsuz işte... Ne insanlarla aynı havayı soluyor hassas çocuklar...

O akşam yemeği diğer çocuğu sofraya davet etmemek emin ol ki çocuğun alerjisi olabilir mantığı değil.

Bu gece yine eski günler aklıma geldi komşumuz almanciydi 2 tane kızları vardı benle yaşıt bende ergenlige girmek üzereydim 13 14 yaşlarında varimdir çok güzel giyinirlerdi fakirdik hayranlıkla onları izlerdim birgün almanya ya giderken bana giydiği ayakkabıları vereceğini söyledi verdi ama ayakkabı renk turuncu topuklu 39 numara benim ayak numaram 36 kendi ayakkabısını vermedi yengesinin ayakkabısını vermiş Aynı kişiler kardeşimi sürekli çarşıya yollar şunu getir bunu getir sana almanyadan futbol topu getireceğiz demişler kardeşim top sevinci ile onların hizmetçisi olmuş halen daha getirecekler kardeşim sürekli anlatır bu olayı

Yok şimdi ayıp olur

Çok uzuldum ya benim esimin yegenleri geldiginde elimde ne varsa yapip veriyorum bu nasil vicdansizlik cocuk bu utanabilir bir tabak koyuver yani yemezse de geri koyarsin tencereye

Ben de çocukken anneannelerle yaşamıştık annem babam ayrı Anneannem çok sinirli bir insandı. Hala da öyledir herhalde yurtdışında yaşadığımdan bilmiyorum, küçükken tvde Süngerbob izliyorum diye kızardı bu yaz da örgü ördüğüm için kızmıştı. Bu sene kızma sebebi de ev işi yapmamam veya bir işte çalışmayıp evde oturmamdı Nitekim neden o kadar sinirli olduğunu bu sene öğrendim maalesef. Keşke öğrenmeseydim saklı kalsaydı ben anneannemin mizacını öyle bilseydim Ama kendi hayatındaki sorunların acısını on yaşındaki bana çektirmek doğru muydu? Değildi... Yalnız buna rağmen Kıbrıs'a gitmeden bir gün evvel bana sarılıp ağlaması beni çok üzmüştü hakkını helal et demesi İki sene önce ettiğimiz bir kavgadan sonra teyzemle konuşurken ben x'i daha çok seviyorum demişti ve içim acıdı sinirle olduğunu bildiğim halde. Babam da değişik bir insandı. Mesela benim gözümde daha çocuk yaşta olan bir insandan aşırı kibarlık mükemmellik beklenmemeliydi, zayıflık=güzel görünüm algısı daha o yaşta oluşturulmamalı dolayısıyla az yemeye zorlanmamalı, bir spora kafayı taktığı zaman "offff taktı kafayı buna" diye annesine şikayet etmek yerine yönlendirmeli veya o çocuk televizyonda bez bebek vs izleyince annesine şikayet edilmemeliydi. Ama herkesin anlayışı farklı oluyor, olan da bize oluyor tabii. Sonra neden bu kız bana mesafeli, Allah Allah? T tugsem_10 Minik dünyam... tek ayak

Bazı yaşlılar ne kadar terbiyesiz ve kalpsizler.. Huysuz yaşlıları hiç sevmiyorum, hiç çekilmiyorlar. Böyle şirin ve tonton yaşlılardan kalmadı sanırım pek. İyi madem ne hali varsa görsün ölecek mi kalacak mı :) Hey Allahım

Öğretmeninizin sözleri bir çocuk için gerçekten incitici ama şu su isteme olayına bir de yetişkinlerin gözünden bakın. Bizim komsunun çocukları vardı anaları hemen üst katta eve çıkmazlar zırt pırt bizim cama kapıya gelirlerdi. Bir süre sonra cideen sinir bozucu oluyo sizi kovan kadını da daha önce bezdirdiler heralde

Ama çoğu suratsız ve sinirli Umarım biz lokum gibi olanlardan oluruz

cok daha farkli konumlarda olacagimizi dusunuyorum.

Bir de annem kürtaj olduğu için 9-10 yaşında bir çocuğa :"Annen artık katil oldu"diyen yenge var. Birkaç yıl sonra aynı olayı yaşadı. Kendisini severim asla oh diyemem ama demek ki neymiş, kınamayacakmışsın!

Canım benim...

Yaşadığınız şeye çok üzüldüm. Ne gerek varmış öyle bağırmasına. Huysuz yaşlılardanmış demek ki kadın Ben de çocukluktan bir anı patlatayım hemen hiç kaçırmam böyle şeyleri İlkokuldayız, öğretmenimiz kadınla erkeğin farkını anlatıyordu ama çocukların anlayacağı şekilde. Bakın erkekler benim gibi bıyıklı olur, dedi. Sonra sınıftan bir çocuk "öööreetmeniim Annwyl'in de bıyığı var o da erkek miii?" dedi. Evet, daha ilkokuldayken bıyığım varmış O zaman çok üzülmüştüm ama şimdi gülüyorum hatırladıkça Bıyıklıyım ben diye yıllarca üzülmüştüm

Kıyamam ya. siz terbiyeli yetiştiğiniz için cagrılmadan gitmemişsiniz üsluba bak denirmi minik cocuga böyle ya cok kızdım dayınıza. o kac yaslardaydı

Ne kötü şeyler dünya bu kadar kötü mü diyorum bazen halbuki anneniz babanız yanınızda değil diye sizi el üstünde tutması gerekirken...

Aslında eskiden insanlık şimdikinden daha merhametsiz daha vicdansızmış bence Ama şimdiki gibi iletişim ağı olmadığından kimsenin bir halttan haberi yok Okudukça utandım insanlığımdan Çocukken açılan yara kapanmada kapanmaz ki

Allah ım korusun N e V a Le chemin est long, la victoire est sure. 🍃 Üyelik