Bazen dertleri sıkıntıları büyütüyorum gözümde sanki içinden çıkamayacakmışım gibi geliyor ama burda yazılanları okuyorum veya dışarıda hastalığına çare bulamayan ve yanında onun için dört dönen çaresiz aile bireylerini, daha doğarken hayata 1-0 yenik başlayan insanları görüyorum yakını vefat edenleri görüyorum onlara üzülmeye başlıyorum ve halime binlerce kez şükrediyorum hayat çok kısa meğerse diyip eşime dostuma bir fazla sarılasım geliyor kırılmış olduğum şeyleri unutuyorum.. Geçici şeyler için bu kadar üzülüp dert etmemem gerektiğini anlıyorum. Sizde de böyle oluyor mu? Bayan X

Hayir, hiç o açıdan bakamıyorum, başıma gelen her ne ise daha beteri yokmuş gibi hissediyorum bugünde öyle hissettiğim günlerden birindeyim. Herkesin derdi kendine ağır.

derdimi dinledim, derdimden iğrendim... onun derdini gördüm, derdime imrendim... Tam da böyle bir durum olmuş sizin ki.

Oluyor ama geçiyor honeysuckle istanbul