Çok teşekkür ederim canım çok zor günlerdi hala atlatmış sayılmam ama ilk günkü gibi olmuyo hiçbir acı tabi, hayat br şekilde devam ediyor umarım dediğin gibi allah bana sağlıklı bebekler nasip eder de içimin yangısı az da olsa hafifler teşekkür ederim iyi dileklerin için A

bence sende otoriteni koysaymışsn bıraz E

Teşekkürler ilgin için benimde paylaşip hafiflemeye ihtiyacim var ama yeniyim buralarda nasil özelden

evliliğin ilk zamanları zaten hep kavga ve küslüktür. erken hamile kalman da bunu hızlandırmış. erkekler sanıyorlar ki kadınlar iş yapmak, hem evde hem dışarda harıl harıl çalışıp yorgunluktan gebermek, kayınvalideyi falan mutlu etmek gibi hayallerle evleniyorlar... valla benim eşim bile böyle sanıyorsa bence hepsi sanıyordur. annelerini, ablalarını, teyzeleri, vs yıllardır evli kadınları böyle gördükleri için evlenir evlenmez kırk yıllık evli gibi davranmamızı bekliyorlar. o yüzden sen de evlilikten beklenti içinde olduğunu eşine anlatmalısın önce. bunları anladı mı iş tamamdır. kadınların evlilikten böyle şeyler beklemediğini, en azından başlıca hayallerin bunlar olmadığını sakince anlatmalısın.

Sana tavsiyem bu problemi halletmeden evlenme. Evlenince değişir diye sakın düşünme ben öyle sandım aldım boyumun ölçüsünü. Sonradan çok acı çekersin tecrübeli biri olarak benden sana naçizane bir tavsiye

Biliyorum çözülecek bişey değil ama en azından sınırlarını net belli et ona. Yumuşak davranma sakın üzülmesin kırılmasın diye tepkisiz kalma. Çünkü sonradan onun seni hiç acımadan kırdığını üzdüğünü göreceksin. Sınırını şimdiden belli et benim çektiklerimi kimsenin yaşamasını istemem . push ; E

Öncelikle hamilelik konusunda şunu söyleyeyim benim adet düzensizliğim vardı ve doktor pko olduğumu çocuk sahibi olmamın zor olduğunu söylemişti o yüzden ben hiç beklemiyordum hamileliği benim için şoktu aynı zamanda da çok sevinmiştim çünkü ya hiç olmazsa diye korkuyordum beklenmedik bişeydi yani. Diyorum zaten bugün bari evde dursak yoruluyorum dinlenmek istiyorum beraber oturalım evde diyorum o gün tamam dese ertesi gün gene aynı sonraki gün gene aynı. Laf anlatmaktan yoruldum artık sanki duvara konuşuyorum gibi. Ben de artık anlatmaktan vazgeçtim eskisi gibi yakın davranmıyorum resmen gözünün içine bakardım artık kırgınlığımı kızgınlığımı belli ediyorum. Haklı olduğumu da biliyor ama bunu değiştirmek için hiç bişey yapmiyor. Kaynanamla yakın sayılırız evet araçla 10-15 dakikalık bir yol ama uzak olsak da aynı şeyi yapardı eminim çünkü sadece orayı evi olarak görüyor o yüzden hep orda olmak istiyor E

Allah sabır versin çok üzüldüm Ben de karnımdakini kendimden çok düşünüyorum zaten ona karşı kendimi çok suçlu hissediyorum. Ama asıl suçlu olanın umrunda bile değil. Allah görüyor ne diyeyim E

Birşey değil canim İnşallah allah sana nur topu gibi bir bebek nasip eder laf olsun diye değil gercekten gönülden diliyorum eminimki herkezden cok hak ediyosun bunu bir an önce toparlanmaya bak yanliz değilsin biz hep burdayiz K

Öncelikle Allah yardımcın olsun canım, sana tavsiyem kesinlikle eğer baban yaşıyorsa eve gelsin ve eşin ile ciddi bir şekilde konuşsun yada büyüğün kimse. Baban desin bu böyle olmaz biz görüyoruz kızımzın halini sahipsiz değildir evlendiniz evine sahip çıkacaksın diye tehtitkar konuşsun. Biz kızımızı yolda bulmadık desin eminin anlayacaktır ciddiyeti...

Azusena amin canım Allah herkesin yuvasına huzur versin

şu an sizin evliliğinizin en mutlu günlerinin olması gerek hem daha çook yeni evlisiniz hemde hamilesiniz... eşiniz gibi erkekler çook var etrafta belki zamanla düzelir... E

emın ol yazdıklarını satır satır yasadım bnde ama gecıyo zamanla sen kendını yıpratma sessız kalmaya devam et...

Offff noluyo bu erkek Milleti ne ya onceden kadinlar daha zor alisirdi evlilige simdi işler tam tersine döndü. Erkekler ikidr bi yeni gelin gibi annelerinin evinden cikmaz oldular Sorsan buyuk cogunun evlenmeden hic duuskunlugu bile yokdur. aman zor is ya sen uzme kendini hamilesin bebegin dogunca cok gitmezdin derken de esin alisir inşallah. Allah Yardımcı n olsun E

ya bunları okuyunca hayret ediyorum. benm kocam melek yani. 1 aylık evliyim.. yani öyle sıksık hiç gitmedik.. söylemezde. en son oturdugu semtte aynı berbere gitmiş hep perşembe berbere gideceğim. 5-10 dk anneme de ugrarım istersen sende gel dedi yani istiyosan dedi bende geleyim tabi hem görmus olurz bi ihtiyaçları varmıymış dedim bakarız iyilermi? ben işten çıkıp direk gittim hatta hbrde vermemiş bi gittim kv şaşırdı hgdin fln filan aradan biraz zaman gecınce eşim geldi sohbet muhabbet kalktık eve geldık bizde.. hatta şu evliliğimzde ben kendi aileme daha çok gittim ve o hep geldi her günde yada 2gunde bir annesini arar hatta selam yollr kv bana. bazen ben sorarım annemle konustn mu dıye.. arasın sorsun tabi annesi.. belki yakın olsak sıksık giderdi 1 minibusluk yok istese yıne gider. hoş bu aralar eve geç geliyo. ama bu durum birazda karşı taraftan kaynaklanıyor annenin oğlum evin eşin yokmu diyip yollaması gerekiyor oğlunu.. bence kvdenzle konusun. çünkü eşinize söylesenz istemıyor ailemi diye tepki verebilir.. S Seul098 Az insan,

Bebek için bişey demiyorum o kısmet canım hem sana bir dayanak olur belki kocan da bebek olunca evine bağlanır inşallah allah yardımcın olsun sabret canım bebeğin için fazla üzülme yorma kendini bebeğe zararı olur onu düşün girlinred

Simdi bizde kavga ettik.. ve cok mutsuzum cunku haketmedim:-( saat 10.30 gibiydi annem aradi bisey demek icin, sert bir sekilde dediki neden ariyor hemde bu saatte bende kizinca ne olmus sanane dedim. Demez olaydim.. kiyametler koptu.. bilmiyorum sonumuz ne olacak:-:-( her seferinde mutsuzum, evlendigime pismanim demesinden biktim.. S

Sessiz kalıyorum zaten inanın kavga edecek sesim nefesim kalmadı. Oraya gidiyorum bişey sorarlarsa cevap veriyorum sormazlarsa hiç ağzımı açmıyorum. Zerre kadar içimden gelmiyor kimse için de rol yapamam valla bana yaptıklarını hiç unutmayacağım. Allahım görüyor benim vicdanım rahat onlar bulurlar elbet bir gün ettiklerini K

Sizi çoooook iyi anlıyorum benimde başıma geldi bunlar. Ben hayır dedikçe o oraya gitti. Ben istemedikçe onlara düştü. Sonra başka şeylerle ilgilendim ve eşimin üzerine fazla düşmemeye başladım. Şimdi gidelim diyorum gelmiyor. Yorgunum vs. bahane buluyor. Evimi uzaklaştırmam yetti bunlara

Elifcik benimde hamileleğim çok zor geçti sürekli ağladım kavga gürültü vss sonunda bebeğimi kaybettim doğum anında oldu şimdi o kadar piimanım ki bebeğime anne karnında bi huzur veremedim ne olur kendine ve bebeğine eziyet etme evliliğin ilk yılları olur bunlar seni çok iyi anlıyorum hassassın kırılgansın ilgi bekliyorsun ama erkekler kaba varlıklar düşüncesizler ince değiller bak kuzunu kucağına alacaksın inşallah 2 ay sonra onu düşün üzülme ağlama hi. te korkma bebeğine bşr şey olmaz bende o kadar agladım üzüldüm sapasaglamdı dogum anında sıkıntı oldu benim ama yinede güzel geçir hamileliğini K

ahh be elifcik ne kaybediyorsak hep iyi niyetimizden. bende kimse kırılmasın kimse üzülmesin diye sessiz kaldım kaynanamla oturuyorum ve daha 3,5 aylık evli olmama rağmen çok mutsuzum. eşimle bir problemim yok çok şükür ama kaynanamla ve görümcemle oturuyor olmak çok kötü eşine çok kızdım bir yerden sonra yazdıklarını okuyamadım nasıl sevmişte evlenmiş seven insan hamile karsına böyle mi yaparmış. sen kendine bak canım bebeğini sağlıkla dünyaya getir. umarım her şey güzel olur...

Selamlar 8 buçuk aylık evliyim. Çok sıkıntılar yaşadım. Çoğu hatta hepsi eşimin ailesinin oğullarının artık evli olduğunu bir yuvası olduğunu kabullenememelerinden kaynaklanan sıkıntılardı. Daha da kötüsü eşim de bir yuvası olduğunun farkında değil beni ailesi olarak görmüyor. Bıraksam annesinin kucağından hiç çıkmayacak haftada kaç gün oraya gitmek istiyor o kadar sıkıldım ki resmen oranın dışında hayatımız kalmadı ne arkadaşlarımı ne de akrabalarımı ziyarete gidemiyorum bir gün gitmesek ertesi gün ordayız. Evinin ihtiyacı eksiğini hiç düşünmez onların eksiğini hemen karşılar. evimizi evi olarak bile görmüyor. Hatta kabul etsem ailesiyle aynı evde yaşayacaktık ama ben kabul etmedim sen istersen git ama ben bile bile ömür boyu mutsuz olmayı seçmem dedim. Bu sebeplerden defalarca kavga ettik bir gün iyi olsak ertesi gün kavgalıyız. 7 aylık hamileyim ağlamadığım bir gün bile yok ve eşimin umrunda bile değil. Daha ilk zamanlarımızdan beri kırıp döktü beni. Kalbim paramparça resmen harabeye döndü. Uzun zamandır içimden gelerek gülmeyi unuttum. Bağırıp çağırmaları hakaretleri defol git demesi hep aklımda. Unutmaya çalışıyorum olmuyor. İçimde hep burukluk var. Hamilelikten dolayı bazen sıkıntılar yaşıyorum bir kere bile iyi misin ne oldu nasıl oldun diye sormuyor. Hiç bir işe de yardım etmiyor. Lafa gelince seviyorum seviyorum. Ama artık inanmıyorum. Ailesinden başka kimseyi umursamıyor. Onları düşünmesin demiyorum tabi ki ama azıcık da beni ve bebeğimizi düşünmesini istemek suç mu O kadar kırgınım ki. Çok severek evlenmiştik beni sevdiğine mutlu olacağımıza çok inandırmıştı beni. Şimdi hiç gözünü kırpmadan kırıp döküyor beni. Üzüntüden stresten kaç defa baygınlık geçirdim hamile halimle hasta yatarken bile kavga etti benimle. Oysa ki tek istediğim beni o halde görünce sevgiyle bakıp elimi tutmasıydı. O kadar yalnız ve yorgun hissediyorum ki ve o kadar kırgınım ki Yavaş yavaş kendinden soğutuyor beni gözlerine bakmaya kıyamazdım şimdi kızgınlıkla bakıyorum gözlerine. Ne kadar mutluyduk ne hale getirdi bizi. İçim o kadar yanıyor ki anlatamam. Sıktıysam kusura bakmayın arkadaşlar o o kadar doluyum ki paylaşmak istedim. Ne yapmalıyım sizce?

Nacizane tavsiyem şimdiden konuş nişanlının hayallerini öğren anlatırken gözleri parlıyorsa heycanlanıyorsa bilki yapacağı kesin. mesela annenlere ne sıklıkla ziyarete gidicez de bakalım nasıl tepki vericek hiç korkmadan çekinmeden konuş ki sonra pişman olma iki evlilik yaptım ama yanlış yerden bakıp doğruyu göremedim kandım ondan piyangoda olsa Allah I'n verdiği zekayı kullanmak lazım

şimdi yapı meselesi biz ne desek boş, örneğin benim eşim sizin eşiniz gibi davransa ben gitmem o gitsin otursun, oldu da sancım tuttu bir şey oldu aramadan kalkar hastaneye giderim benim tavrımı az çok tahmin ettiği için ona göre davranır ama tabi kişilik meselesi işte. sizinki biraz korkusuz kaybetme korkusu yok sizi.

Canım durumuna çok üzüldüm ne diyeceğimi bilmiyorum zaten sen de elinden gelen herşeyi yapmışsın kaynananla konuşsan yada görümcenle. seni anlayacak kimse yok mu ailende

elifcik neden bize hiç bahsetmıyosun bunları yasıyosunda (ocak 2014 annelerınde yanı)canım benım çok üzüldüm bazı erkekler bi kaçyıl evlerıne adapte olamıyolar ilk bı yıl bız hergun kayınvalıdemlerdeydık eşim sankı gıtmessek olmaz gıbı davranırdı hamıle hamıle hergun gıderdım hergün ama senın eşin kadar düşkün degıl belkı ama bnmde kayınvalıdem bırakmazdı gıtmesek nerdesınız dıye arardı eşimde zorda kalmamak ıçın gıdelım derdı sonra bebegımız oldu ben gıtmemeye basladım haftada bır falan gıttık arada onlar geldı ılk baslar esım degıl ama aılesı gelın dıye hergun surat yaptılar ben esıme solemedım evımde bebegımle ugrastım arada gıttım arada dedıgım haftayı gecmeden eşimde zamanla alıştı eve evde de hiç sıkmadım kı evı benimsesın dıye şimdi eve o kadar alıştı kı gecenlerde kayınvaldeme gıttım aramış gelıyorum eve ekmek alıncakmı bişi lazımmı dıye ben annenlerdeyım buraya gel dedım eve gıtmek ıstıyorum dıyo gelmıyo gel beraber gıdelım dıyorum duramayız yatıcamhalım yok dıyo yanı evını bı süresonra sahıplenınce evınden baska yerde rahat edemez aynı oraya gıtmek ıstedıgı gıbı evı sever meraketme...

Ben de aynı şekilde eşimin üzerine düşmemeye başladım ama anlamıyor. Sizin eşiniz en azından anlamış benimki kesinlikle anlamıyor. Ben ona hiç onlarla ilgilenme ya da oraya gitme demedim sadece biraz da evimizle bizimle ilgilenmesini istedim ama yok. Dediğim gibi beni ailesi olarak görmüyor. En ufak bişey desm sen benim oraya gitmemi istemiyorsun sen benim onları bırakmamı istiyorsun diye kavga etmeye başlıyor. onları bırakmasını falan istemediğimi sadece beraber biraz vakit geçirmek istediğimi kendimize ait bir hayatımız olsun istediğim bir türlü anlamak istemiyor. Laf anlatmaktan o kadar yoruldum ki arık sesim nefesim kalmadı. İyice sessizleştim içime kapandım gözlerinin önünde tükendim de gene umurunda değil. Elimden bişey gelmiyor

Ben eşinin ailesiyle yaşayan evde ne yemek pişeceğine bile karar veremeyen eşinin dünyada en cok sevdigi kişiler sirada en son olan her seyden enson haberi olan esi istemediği halde 2cocuk doguran hamileliklerinde gözünden yaş eksik olmayan yetmedi üstüne aldatilip tokat yiyen ailesinin cocuklarini birakirsan gel denilen cocuklari icin kaynanasinin kayin pederinin hakaretlerine dayanmaya calişan 22 yaşinda okuyamamiş ben... varmi buna yorumu olan

Ailem de yakınımda sağolsunlar çok destek oluyorlar bir tek onlarla paylaşabiliyorum. Bazen onları da üzmeyeyim diyorum susuyorum ama annem telefonda konuşurken bile hemen anlıyor ne oldu üzgünsün diyor. Onlar da olmasa ne yapardım bilmiyorum. Ömrün boyunca böyle mi yaşayacaksın sahipsiz değilsin biz varız diyorlar. Biliyorum ki beni asla yalnız bırakmazlar ama ben sabredebildiğim kadar devam etmek istiyorum en azından ilerde yavrum bana hesap sorsa ben elimden geleni yaptım diyebilmek istiyorum.

Ben esinin ailesiyle yaşayan evde ne yemek pişecegine bile karar verme yetkisi olmayan kaynanasi ve kayin pederinin hakaretlerine cocuklari icin susan ben... eşinin bu dunyada en son sevdiği kişi olan eşinden sürekli"isine gelmiyosa kapi orda"cümlesini duyan bebeyini istemeyen bi babaya cocuk doguran ben hamilelikte gözünde yas eksik olmayan yetmeyip aldatilan birde tokat yiyen ailesinden "cocuklarini birakirsan gel "sözünü duyan 22 yasinda okuyamamiş caresiz olan ben... varmi buna yorumu olan A

canım hiç bişey için geç kalmış sayılmazsın koy otorıtenı bu saaten sorada olsa bilsinler tawrını fazla sıkma rahat ol ve umuruna getirme eşin gidiyosa sen g, itme ya hastayım de oda ayağını keser zamanla emın ol E

bu nasıl mantık ya çok severek evlen sonra annem annem diye orta da dolan evlenmeseydin arkadaşım maden bu kadar ailene düşkünsün başka aile istemiyorsun git hayatını yaşa sonrada ben ne yaptım diye kafanı duvarlara vur... arkadaşım bence son aylarına gelmişsin önce sakin olmaya bak hatta kendi aileni yanına çağır ağırlaştım felan de onların desteğini görsün ve seni yalnız sanmasın belki baba olunca duyguları kabarır Allah yardımcın olsun... E

yazdığın yazı toplamı 50 yi geçince ancak özelden yazışabiliyosun heralde yanlışım varsa kızlar düzeltsin. bnde hemen hemen yeni sayılırım biraz burdan konuşalım o zaman belki 50 yi geçincede özelden yazışırız. kaç yaşındasın cnm? nerde oturuyosun A

Amin. Ailem zaten her zaman destek oluyor onlar da olmasa dayanamazdım yalnız olmadığımı sahipsiz olmadığımı gösteriyorlar belki de öyle olmasa çok daha fazla eziyet ederdi bana

Melekcim ben özele yazamiyorum elliyi geçmem gerekiyomuş samyeli34

Bebeğini kaybeden güzel arkadaşim allah sabir versin ama sunuda unutma allah sevdiği kuluna sikinti verirmiş öbür dünyada seni almadan cennete girmeyecek bebeğin umarim bundan sonraki hayatinda cok mutlu olursun K

Bence evlenmeden önce iyice konuş bu konuyu nişanlınla sonra çok çekersin. Ben evlenmeden önce bu kadar olduğunu farkedememiştim daha doğrusu evlenince kendi yuvası olunca nasıl olsa önce kendi yuvasına önem verir demiştim ama yok daha beter oldu nişanlınla açık açık konuş evlendikten sonra çözülmüyor malesef

sadece senın yorumunu okudum. aklıma.. tam tersını yap demek geldı.. yanı sen ıyı ol onlarla.. sen gıtmek ıste.. sen gul eğlen.. onların yanında eşin yokmuşçasına.. o kadar kı bıktır gıtmekten... ama taşınma tabı yanlarına:)yapabılılır mısın bılmıyorum.. kolay olmayacaktır senın ıcın.. K

Ne diyeceğimi bilemedim allah sabır versin insan evlatları için her şeye katlanıyor biz buradayız arada yaz dertleşiriz bende bebeğimi kaybettim işim var her şey yolunda ama bebeğim gitti işte herkesin ayrı bir derdi var A

Kendi haline birakin ses etmeyin zamanla oraya gitme istegi azalacak U

Nasıl bi iş bu yaa akıl sır erdiremedim. Böyle erkeklerle hangi tip kadınlar geçinecek. Ben tehdit etsem sınır koysam sen benim ailemi sevmiyosun diye yine o haklı çıkar.

bunlar herkesin yeni evlendiği dönemlerde ve ilk hamilelikte yaşanılan şeeyler canım takma.. sonra hamileliğini bu şekilde geçirdiğin çok pişman olursun.. zamana ihtiyacın var biraz.. herşey düzelir merak etme.. düzelince aradaki bazı duygular kaybolmuş olabilir ama yapacak bişey yok doğanın kanunu bu böyle.. takma relax ol.. istemediğin birşeyi yapmaa o gidiyorsa gitsin.. sen istemiyorsan gitme.. bu sana çok iyi gelcek eminim..

yeni paylasılmıs sandım sonradan farkettim tarihleri nasıl düzeldimi acaba

çok zormuş gerçekten istersen özelden konuşabiliriz belki anlatırsan iyi gelir? A

Ahh be hayatım. evlilik başka nişanlı olmak başka. ne aceleniz var koştura koştura hamile kalıyorsun. herkes tabii ki iyi bir evlilik ister ama ya olmazsa.. bunu da düşünmek lazım. Bence eşin evliliğe alınamamış. evinize, sana, bebeğe alınamamış... varolan düzeni devam ettirmesi bunu gösteriyor.. ne kadar az giderse o kadar evinize alışır. acaba kayınvalidenle konuşsan birşey değişir mi?onlar deniyor mu hergün burada ne işiniz var diye?

hergün bende gittim yaklaşık bir yıl önce resti çektim boşanmakla tehdit ettim boşanmam dedi eve gelme o zaman almam gelirsende benden bişey bekleme artık senin eşin falan degilim dedim sesi çıkmadı akşama çiçek ve yemek süprizi yaptı sonra özürler şimdi hafta 1 gideriz şantajdan anlarsa dene

Bu çözülecek birşey mi? Bence ömür boyu böyle olacak. Benden önce hep ailesi olacak.1 aydır görüşmüyoruz kaç kilometreden kalkıp yanına gitcem 2 günlüğüne. Sürekli erkek kardeşi de yanımızda olacakmış gibi plan yapıyor. Biz yalnız kalmıyacak mıyız dedim. Kardeşimi yok sayamam dedi. İnsan nişanlısıyla yalnız kalmak istemez mi yaa. Nasıl bi mantık bu anlamadım E

allahım yardımcın olsun hem hamilelik hemde eşinle uğraşman çok zor. umarım vicdana gelir biran öncede seni ve bebeğini daha fazla üzmez. her yolu denemişsin güzellikle konuşmuşsun. bundan sonra bağırıp çağırmakta işe yaramıyor. yapacağın şey allaha bolca dua etmek ve sessiz kalmak. ne bilim dediklerini yap ama mesela annesine giderken gidin ama tamam gidelim falan deme git hazırlan oraya gittiğinizde hiç kimseyle konuşma. sadece ne yapılması gerekiyorsa yemekmi yapılcak git yap ama kimseyle konuşma. SESSİZLİĞİN ÇIĞLIK olsun onlara. belki bu sefer duyarlar seni.. belki bu sefer dinler seni.. E

sabır diliyorumsana. bnmde bebeğim oldu yeni. önceden hepkavga gürültü vardı evmzde 3 senedir. ama artk öle bişi yok çok mutluyuz beraber oğluşuumuzu sewioruz. bnm kynvlddyle problemm yok iiiler çok şükür. çocuk olunca değişio herşey. şimdi kışda gelio her zaman evden çıkmam ben hasta olur çocuğum. sende gtmessin bebeğin olunca daha yaz a çok. eşinde bi gider iki giderheralde hem bebeğini çok sewicek emn ol baba olmak kolaymı. bnm eşim ben o kdr sewmem falan diodu şimdi görmelisnz deli oluo ona en başda çocuğumuz var onun göznde. tartışmalara falanda sıra gelmio çocukdan. hem eşinle konuş çocuğunuzun yannda artışmayın hç bir insan için en kötü şeylerden biride kavga eden anne babaya sahip olmuş olması bence. bence herşey düzelicek... do_major

Ahh ah çok iyi anlıyorum seni. Bana da beraber yaşamayı teklif etmişlerdi ama kabul etmedim etmem de. Tek doğru yaptığım şey de buydu heralde. Ama ayrı yaşayınca da tepemden inmediler zaten Allah sana sabır versin yuvana huzur versin. Ne heveslerle kuruyoruz yuvamızı inşallah güzel olur herşey

22 yaşindayim çankırıda oturuyorum iki dünya şekeri oğlum var evliyim sen kaç yaşindasin nerde oturuyosun nelerle uğrasiyosun A

eşin gitmese ailesi ararmı hemen gel, in diye . push ; E

Rabbim dertlerine derman olsun canım... Senin için dua edeceğim... Bebişin için dimdik durmaya çalış inşallah düzelir

Babam annem daha önce konuşmaya çalışmışlardı ama eşim onlar karışmasınlar deyip durmuştu sürekli. Ben de onlar da üzülmesinler diye onlara yansıtmamaya çalışıyordum ama anlıyorlardı tabi. En sonunda dayanamadım gene çağırdım babamı ve annem babam abim karşısına alıp güzelce konuştular eşimle. Aylardır konuşacağım anlatacağım diye kendimi paraladığım eşim söylediklerimin zerresini anlamayan eşim onlar konuştuktan sonra bir anda değişti. Gayet iyi davranıyor şimdi. Ama ben korkuyorum çünkü bir kavgamızda bana "Çocuk doğduktan sonra ayrılalım ayrılacaksak" diye bir cümle kurmuştu. Sonra anlık sinirle söylediğini öyle demek istemediğini söyledi ama benim aklımdan bu cümle hiç çıkmıyor korkuyorum yoksa o zamana kadar beni oyalıyor mu diye. Neyse eğer öyle bir düşüncesi varsa zaten nasıl olsa ortaya çıkar ve bir daha ben onun asla yüzüne bakmam. Allah hakkımda hayırlısı neyse onu nasip etsin

Zaten benim zoruma giden de kaynanamın ya da görümcelerimin düşüncesizliği değil eşimin hiç benim yanımda olmayışı. o benim yanımda olsa başkasının ne yaptığı umrumda olmaz sen şanslısın bu konuda. bebek dediğim gibi beklemiyordum dr bebeğin zor olur demişti o yüzden beklenmedik bişeydi yani oldu yapacak bişey yok

Boşanma lafını ağzıma alsam ne diyeceğini gayet iyi biliyorum Gözlerini dikip sanki ben suçluymuşum da o melekmiş gibi bakıp "Demek öyle istiyon ha demek sevmemişsin beni. iyi sen bilirsin" der geçer hiç durup acaba ben napıyorum da onu bu kadar üzdüm boşanmayı düşünecek noktaya getirdim demez asla. sadece beni suçlar. Çünkü karşımda resmen bir duvar var beni neden kırdığını neden bu hale geldiğimizi defalarca anlatsam da zerre kadar anlamayan bir duvar. yani suçlu olduğunun bile farkında değil

yok canım yok onlar hiç anlamazlar bir görsen kendileri melek sanki hep karşılarındaki suçlu E

inş canım benim ama üzülme ne olur... ailenle paylaş, atma içine insanın en iyi dert ortağı ailesidir her zaman unutma... hem ne düzelmez denilen evlilikler düzeliyor siz daha çook başındasınız yolun... eşinle tekrar konuşmayı dene ama kavga gürültü yapmadan...

Ben de evlenirsem sanırım aynı böyle olur hayatım. Ne desem nişanlım ve ailesi haklı çıkıyor. hep mi haksız olur bir insan ve ailem... E

Yeni üye oldum ve şans eseri durumunuzu okudum aradan el ette 7 yıl geçmiş merak ettim eşiniz ile durumunuzu sanırım çocuğunuz şuan yedi yaşında? İyi günler umarım mutlusunuzdur.

öncelikle mrb cnm yazdıklarını okuyunca bu konu bana da yabancı olmadığı için dyanamadım ve bnde yazmak istedim birincisi bu durum çok zor insanı hakikaten yıpratan evlilikten soğutan ve en önemliside beraberinde bi çok hayal kırıklığı getiren bi durum nasıl atlatılır hiç bi fikrim yok bende maruz kaldım böyle bi durumla o yüzden seni çok iyi anlıyorum inan. ve ben sözümü geçiremedim eşim yüzünden kayınvalidemin yanına geçtik ne annesi oğlundan nede oğlu annesinden arada olan bana oldu ve en sonunda dedim ki kendi kendime ben bu hayatı kimin için yaşıyorum bi arayış içine girdim eşimle ardı arkası kesilmeyen biri ötekinden daha kırıcı bi çok tartışma kendimi çok dürüst ve düzgün anlatmama rağmen suçlanmaktan kurtulamadım ve bu yüzdende eşimden bi tokat yedim ne ağladım ne bağırdım ne çağırdım çünkü içim o kadar hırpalanmıştı ki ona bunu bile layık görmemiştim ondan sonrada koptu bağlarımız özür falan diledi yalvardı ama nafile çok kırılmıştım şimdi artık umursamak bile gelmiyo içimden o kadar düştü gözümden. şimdi hiç bişeylerine karışmıyorum bana yaşattıklarını içinde yaşasın ve üzülsün çünkü söyleyince sen suçlu oluyosun paylaşıklarım bu kadar sende hamilesin zaten bu dönemi atlat gerisi allah kerim zaten bak eşin bebek olduktan sonra nasıl dönücek etrafınızda anneside kimmiş dış kapının dış mandalı kalıcak sen sıkma canını

İki gün üst üste gitmese hemen ararlar gelmeyecek misin diye laf sokarlar bizi unuttun bizi attın diye E

teşekkürler arkadaşlar yorumlarınız için inşallah düzelir demekten ve umut etmekten başka yapabileceğim bişey yok sağolun S

Canım öncelikle Allah yardımcın olsun rabbim eşine hidayet versin, Bence eşine karşı soğuk ol biraz kırıldığını yıprandığını kavga ederek değil beden dilinle anlat küs durma ama uzak davran mesela yemeğinizi yedikten sonra çay falan içiyorsanız onun çayını koyma kendisi alsın, bi derdi olsa ilgilenme ne bileyim parmağı falan yaralansa hmm de geç, git içeride uzan kendi kendine tv izle dinlen ve ona sadece bir kere ve kesin bir dille bu hamile halinde sana yaşattıklarını ömür boyu unutmayacağını söyle başka da bir şey deme bu şekilde tavırlarına da devam et. F

İnanın evlendiğim günden beri anlatıyorum sakin sakin tatlı dille kaç defa karşıma alıp konuştum ama anlamayan birine laf anlatmak kadar yorucu birşey yok. Yorgunluğumu hastalığımı falan bile umursamıyor ille de oraya gitmek istiyor kaç defa hasta yatarken kalk oraya gidelim dedi bazen gidemeyeceğimi dinlenmek istediğimi söyledim kalktı kendisi gitti ben hasta yatarken. Düşünsenize hem hamile hem hasta eşinizi siz evde yalnız bırakır gider misiniz. Çocukla uğraşma konusunda ise şunu söyleyeyim daha pek bir hazırlık yapamadım çünkü tek başıma uğraşıyorum adamın umrunda değil lafa gelse çocuğum da çocuğum ama lafla peynir gemisi yürümüyor. Tek başıma koşturmaya çalışıyorum ama hem param hem zamanım yetmiyor ne yapacağımı şaşırdım E

ugurbocuuu öncelikle teşekkür ederim yazdığın için ocak 2014 annelerinde bahsetmek istemedim orada bambaşka bir heyecan paylaşılıyor oraya yazıp da kimseyi sıkmak istemedim orada yazılanları paylaşılanları okudukça derdimi sıkıntımı birazcık unutabiliyorum. Sen bu durumu baya atlatmışsın ne güzel ama ben atlatabileceğimi sanmıyorum hiç umudum yok kayınvalidem çok yaşlı olmamasına rağmen kalkıp hiç bir işini kendisi yapmayan hep hastayım hastayım diye ortalarda gezen bir insan iki görümcem var yanında onlar da aynı. Benimle akran sayılırlar ama içi geçmiş hepsinin resmen evlerini pislik götürüuor kalkıp temizlemeye mecalleri yok kayınvalidem desen bir tas çorba kaynattığını bile görmedim şimdiye kadar mutfağın yolunu bilmez o derece. Kısacası yanlarına oğullarını istiyorlar güya hiçbir iş yapacak halleri yok ya bütün işi oğullarına ve bana yıkacaklar. Ben kabul etseydim oraya taşınacaktık ama ben eşime istersen beni bırak git ama ben gelmem bile bile bütün hayatımı uçuruma atmam dedim.11 ay sonra büyük görümcemin düğünü var ve eminim ki o da evden gidince iyice baskı yapacaklar oraya taşınmamız için ve bu da hep aklımda biliyorum aynı şeyleri gene yaşayacağım çok büyük kavgalar yaşadık ben krizler nöbetler geçirdim hamile halimle yerlerde baygın yatarken bile geldi kavga etti benimle. O hallerimizi hiç unutamıyorum hep aklımda bağırıp çağırışı yüzüme nefretle bakışı Nasıl yalvarırdım biliyor musun nolur yapma artık dayanamıyorum hiç mi için acımıyor diye ağlaya ağlaya yalvarışımı ama onun hic içinin sızlamayışını unutamıyorum tamam sen ailene çok düşkündün evlenince onlardan ayrı kaldın ama ben de sokaktan gelmedim ben de annemin babamın evinden çıktım geldim ben evimizi yuva bildim deyince gene defol git o zaman babanın evine deyişi hala kulağımda çınlıyor Avazım çıktığı kadar bağıra bağıra ağlayıp nefesim kesilince uyuyakalışlarım hep gözümün önünde. Ama artık o kadar yorgunum ki inana onunla kavga bile edemiyorum. Sessizleştim durgunlaştım en son ne zaman içimden gelerek güldüğümü çoktan unuttum Bazen gözlerine bakıp benim gülüşümü özlemedin mi diyorum. Özledim diyor ama ne fayda ertesi gün gene aynı. çok yorgunum tükendim. Karnimdaki meleğim olmasa nasıl dayanırdım bilmiyorum. Eşimi o kadar özledim ki hem de yanıbaşımdayken

yakında evleniyorum ve korkuyorum bu tip şeylerden. çünkü nişanlımda ailesine düşkün ama umarım yaşamam öle şeyler. Allah yardımcın olsun cok üzüldüm senin adına ama ben kangren olan kolu kesmekten yanayım.

Arkadaşım şimdi demiyim diyorum ama 8 aylık evlisin 7 aylık hamilesin neden bu kadar kısa sürede bebek yapıyorsunuz iyice tanımadan flört başka evlenmek başka sonra boşanma oluyor anne baba hayatını her şekilde kurar ailesiyle filan ama o çocuk anne babasının ayrı olmasını hep dert eder aynı evde olmayışlarını, diğer ailelere özenir. Yakın mı oturuyorsunuz kaynananızla. Yani ne bileyim neden daha eveli gün ordaydık sen de dinlen evinde desen, film izleyelim beraber desen, zaman ayırmanı istiyorum ne değiştirdi seni bu kadar zamanda ne saygısızlığımı gördün desen ne cevap verecek senin ailen nerede bu arada onlara gitme sıklığınız nedir eşiniz özellikle yapıyor olabilir mi yani sen görüşüyorsun bende görüşürüm gibi evinize misafir çağıracaksınız çağırın söyleyin arkadaşım akrabam gelecek diye ne demek emrivaki yapmak hep. E

ailen nerde onların yanına git sana yazık değilmi Allah yardımcın olsun eminim zordur E

Evet kaybetme korkusu yok çünkü ben onu çok sevdiğimi gereksiz derecede belli ettim ilk başlarda bir tartışma olsa o aramazdı ben arardım ben giderdim yanına konuşurdum o bana doğru hiç adım atmazdı ben peşinden koşardım. Sonradan kafama dank etti artık ben de koşmuyorum peşinden ve bir keresinde de sen beni çok kolay elde ettin o yüzden kıymetimi bilmiyorsun o yüzden bu kadar kolayca kırıp döküyorsun dedim boşuna benden adım bekleme artık dedim artık çabalamıyorum

Bizde surekli kavga ediyoruz ne yapsamda yaranamiyorumona.. ona cok cevap verip dirdirci oldugumu soyluyor.. ama kendisi de cok alingan ve hep kusuyor.. ve hep deger gormek istiyor.. bana akil verin ben gercekten sasordim kaldim ne yapacagimi.. cekip gitsem babamin evine die cok dusunuyorum. A

vallahi hem size hem de bebeğinize yazık büyük bir stres içinde şimdi o yavru. evliliklerin ilk yıllarında olur düzgün düzgün konuşarak anlatın anlarsa anlar yoksa da yorgunum gelemem sana güle güle diyin gidip görsün anasını babasını, yakın arkadaşlarınız varsa evinize davet edin çaya falan alışsın eve bir süreç bu yakında düzelir iyilikle yaklaşın ve sabredin. baktınız düzelmiyor siz de gitmeyin. zaten yakında bebek olacak her şey daha da düzgün ilerler çocukla uğraşmaktan birbirinizle uğraşamıyorsunuz inanın... E