böyle düşünmeye devam ederseniz panik atağa doğru ilerlersiniz unutmayın her şey kafada bitiyor. isterseniz bir psikologa gidin..

Korkunun ecele faydası yok.. Bu kadar kasma kendini akışına bırak su akar hendeğini bulur Salvia

Benim problemim korku başlıktan anlayacağınız gibi. Üniversiteyi yeni kazandım ama mutsuzum ve bu geçen sene yazdan beri yani üniversite sınavı senesinden beri olan bir şey. Bir de üstüne istemediğim bir bölüm de okumak zorunda kalınca tuz biber oldu diyelim. Gelecekte de aynı şeylerin olacağından, iş bulamamaktan ve sonsuza kadar mutsuz olmaktan korkuyorum. Her zaman kalbim sıkışacakmış gibi oluyor ve kendimi hiç iyi hissetmiyorum. Ve bu sene fark ettim ki aslında kurduğum hayallerin hiçbiri gerçek olmamış, inanın bu gibi durumlar benim gibi hayalperest ve duygusal birini çok yaralıyor. Size belki saçma gelebilir ama hiçbir zaman evlenememekten bile korkuyorum. Sürekli yanlış kararlar veriyorum ve bundan sonra da hep yanlış karar vereceğimi düşünüyorum. İki sene önce böyle değildim. Ne oldu bana?

Aynı korkular, düşünceler bende de vardı. Hala var aslında ve ben de istemediğim bir bölüm okuyorum. Üniversite ortamından hoşlanır mısın, sana hitap eder mi bilemiyorum ama gittiğinde korkuların azalacaktır. Benim için farklı bir ortam değildi üniversite ama korkularımı azalttı. Hiçbir şey planladığın gibi olmuyor zaten, bu yüzden korkmana da gerek yok. Şu anki psikolojimle çok yardımcı olamayabilirim ama inan her şey olacağına varıyor.

Sürekli evde tıkılıp kaldığım için mi bilmiyorum ama gittikçe daha da karamsarlaşıyorum. Okula başlayınca düzelir inşallah. Sosyalleşsem biter belki ama bir senedir böyleyim. Bir sene içinde çok değiştim... Her adımımı korkarak atıyorum. İnterrnetten depresyon testi bile yaptım kendime. Sonuç : hafif depresyon.

Rahat ol hersey olacağı gibi olur. Sen ne kadar üzülsen de birsey olacak olan olacak Umutlu_OL_

Canım istemediğin bölümde okuma bence, bu konuda canı yanmış ve üni.1de bırakıp tekrar hazırlanmış biri olarak diyorum ki, bir daha hazırlan sonuçta hazırlanmak 1yıl ama meslek 20-30 yıl... Bence bu bir psikolojik sorun değil. Sen kendi seçimlerini tartıyorsun ki bu güzel bir şey. Ben de bölümümden memnun değildim ve hergün ağlıyordum, sonra biranda bir cesaret geldi ve anne babama ben bırakıp yeniden hazırlanacağım 'mutlu değilim.' dedim. Sen de yapabilirsin.

boşver her şey olucağına varır bu kadar fazla düşünme hayatı akışına bırak üzülmek yerine mutlu olucak seni mutlu eden şeyler falan bul

Hic de sacma gelmedi... Bu korkulari herkes yasiyor, sizin duygu esiginiz belli ki daha yuksek o nedenle daha yogun yasiyorsunuz... Beynimiz olumsuza odaklanmaya daha meyilli cunku negatiften korkariz ve korku guclu bir enerjidir... Hayatinizda yolunda gitmeyenlerin yaninda olumlu seyreden seyler de vardir onlara odaklanip onlari gelistirmenin yollarini arayin... Universiteyi kazanma stresi basli basina bir endise kaynagiyken istemediginiz bir bolum elbette canini sıkacak... İmkaniniz olsa, istediginiz bolum olana kadar deneme sansi bulsaniz da is bulma konusundaki sıkıntı her meslekte karsiniza cikar maalesef ulkemizde... Ustelik merdivenin ilk basamaginda yukarida canavar var diye tirmanmamak olmaz, bakarsiniz adimlarinizi attikca guclenirsiniz ve korkacak bir sey kalmadigini gorursunuz... Su an hayatinizin en kalici dostlarini edineceginiz, sosyallesme imkanlarini en ust duzeyde bulacaginiz, belki de esinizle tanisip is ve ozel hayatinizi sekillendirecek en onemli esiktesiniz... Bu heyecani tum tavsiyelere ya da ic telkinlerinize ragmen duyumsayamiyorsaniz imkaniniz varsa bir uzmandan yardim alin... Cunku hayatiniz bir film varsayarsak en aksiyonlu kismi universitedir ve bu kismi keyif almadan yasarsaniz ileride her sey yoluna girse bile layikiyla yasayamadiginiz bu gunlerinize cok uzulursunuz...

Umarım... O zaman anı yaşamak en iyisi.