Kendinizde o gücü motivasyonu görün, illa insanların yaparsın edersin laflarına takılmayın.

Doktora git ablacım. Hem kan değerlerine baktırt. Büyük ihtimal b12 demirin düşük. Hem de psikiyatriste git. Özgğven problemin var, bunla beraber sosyal fobi oluşmuş, tek başına Bi yere gidememe gibi. Emin ol yaparsın ama Bi doktora git tedavi ol kendini iyi hisset. Bunun için ailenden yardım iste. Randevuyu al yanında biri gelir. Yakınlarına aç konuyu çekinme çünkü senin problemin sağlıkla ilgili.

merhaba, hissettiklerinizi okadar akıcı bir dil ve imla kurallarına uygun yazmışsınız ki ortaokul mezunu olduğunuza inanmakta güçlük çektim. nice üniversite mezunları kendilerini bu şekilde ifade edemiyorlar. gerçekten tebrik ederim. bence bu söylediklerinizi yeterince istemiyorsunuz. gercekten istiyor olsaydınız harekete geçmekte bukadar zorlanmazdınız. unutkanlıga gelince bir kan tahlili yaptırmanızı oneririm. doktorunuz sizi bu konuda yönlendirecektir. siz bence güçsüz değil, üşengeç bir insan olabilirsiniz. harekete geçmekte zorlandıgınız için, zaten başaramazdım cümlesini kendinize kalkan yapmışsınız. harekete geçtikten sonra fark edeceksiniz ki başaaramayacağınız bir şey yok. bunları isteyip harekete geçmemek de depresyon belirtisi gibi geldi bana. bir psikiyatristen yardım almanızı öneririm. oğlunuza gelince, yası henuz cok kucuk. siz kendinizi toparlayana kadar anca büyür. ozaman kendi kafanızdaki anne profiline ulasmıs ve oglunuza ornek olacak konuma gelmis olursunuz. tekrar söylüyorum, gercekten dili çok akıcı kullanıyorsunuz. burdan başlayarak birşeyler yapabilirsinz.

İçimde bir şeyler kıpır kıpır oluyor bu yazdıklarınızı okuduğumda. Başarabilir miyim diye düşünmeden denemeye değer demeliyim belkide. Sizin gücünüz ve başarınız ilham olsun yüreğime. Umarım yarın bu adımı 35 olmadan ünv. Bitirebilirsin diye yazan kadının cesaretiyle atarım. Teşekkür ederim..

Yapabilirsin kimsenin sana inanmasına ihtiyacın yok sen kendine inan yeter. Matematik için antremanlarla matematik 1-2 kitabı al mutlaka. Toplama çıkarmadan başlatıyor matematiğe yani sıfırdan baya iyi yerlere gelebilirsin. Yazın iki kitabı da bitir. Aöl yani açıköğretim lisesi kayıtlarını hep takip et kaçırma. Youtubedan bir sürü dersler var. Matematik türkçe tarih coğrafya resmen evden dershane imkanı sunuyor. Bence derslerde temelinizi attıktan sonra ufaktan İngilizce de çalışın. Kpss düşünüyorsanız ona da çalışmış olursunuz. Şimdiden başarılar dilerim

Hafızanın zekayla alakası olgudunu zannetmiyorum. 39 yaşında zeki, öngörülü bir kadınım. Okuduğum kitapların çoğunu hatırlamam, şehir dışı göreve çok giderim, gittiğim gorevlerin içeriğini, o ilde ne yedik, ne içtik, orada eşlik eden görevlilerin adını, yüzünü hemen unutuyorum. 2 küçük kızım var yüksek lisanslı mühendisim, açıköğretimi neredeyse hiç bırakmadım, önlisans, sertifikalar devam ettim hep hobi gibi. Benden çok küçüksün, kendine güven. Nerelerden başvurmam gerektiğini bilmiyorum demişsin, elinin altında internet var, bulunduğun yerin açıköğretim bürosunun adını yaz, haritalara gir, git, ilk başvuru için büroya gitmek gerekiyor mu bilmiyorum, ben şimdi netten hallediyorum işlemleri. Sora sora Bağdat bulunur. Kendine güven, bütün iş burada bitiyor.

Biliyorum ve hep iyi bir insan olması önceliğim olacak.. Ama annesi hayallerini yarım bırakmış bir çocuk hayallerinin peşinden koşmayı, hayalleri için savaşacak kadar güçlü olmayı nasıl öğrensin ki?

Aslında diploma bir örnekti. Benim genel olarak hayatım da çok isteyio başardığım pek bir şey yok sorun burda zaten.. İşimide aramızda kalsın kadınlarla uğraşmak zor geldiği için sevmiyorum M

Merhaba kızlar.. Son zamanlarda biraz stresli ve kaygılıyım. İnsan zayıf yönlerini tanıdığı birinin gözlerine bakarak anlatamıyor. Bu yüzden burda sizinle dertleşmek istedim. Biraz uzun olacak, Okursanız çok sevinirim.. Ben ortaokul mezunuyum ve 28 yaşındayım. Bu yaşıma kadar hep liseyi bitirsem, ünv. Okusam diye hayaller kurdum ama hep güvensizdim kendime karşı. Açıktan yazılmıştım ve o dönem çalıştığım iş yeri sınava gitmeme izin vermemişti, bende hiç diretmemiştim çünkü başaramayacağımı düşünüyordum. Hep böyle zayıf bir insan oldum hayatım boyunca. Hayallerimin peşinden gidecek gücü hiç bulamadım. Birde mesela 14yaşımdan beri tam bir kitap kurduyum ama okuduğum hiç bir kitabın içeriğini 2ay sonra sorsanız hatırlamam. Öyle de hafızam zayıf. Belkide bu yüzden hiç okuyabileceğime inanmadım. Hatta bi ara gitar çalmaya çok heveslenmiş ve ders almaya başlamıştım. Onu bile nasılsa başaramam diye yarım bırakmıştım. Eşimle biz sevgiliyken yani 22-23 yaşlarında bana hep gir açıktan şu liseyi bitir derdi ama o zamanlar çok önemsemezdim, amaan okuyup ne yapacağım derdim. Bu arada haliyle ortaokulu bitirip bırakınca babam beni kuaförde işe başlattı ve ben makyözüm ama şimdi o işi de bebekten dolayı yapamıyorum. Zaten çokta sevmemiştim. Şimdilerde öyle pişmanım ki okumadığıma, çabalamadığıma.. Şu an girişsem diyorum ama hafızam sıfır. Ne matematik, ne tarih hiç biriyle ilgili bir bilgim yok. Hatta itiraf edeyim deneyeyim desem bile gidip kayıt yaptırmayı bile bilmiyorum, sınavlara nasıl gireceğimi bilmiyorum. Birinin elimden tutup gel ben bu bütün işlere seninle koşturacağım, seni hiç yargılamayacağım demesine ihtiyacım var. Ama kendiliğinden diyecek bunu. İşte buda güçsüz karakterimden, cesaretsizliğimden.. Neyse asıl konuya gelecek olursak, oğlum var 1.5 yaşında şimdi. Ve büyüyor, büyüyecek. Ben ona güçlü olmayı başarılı olmayı nasıl öğreteceğim? Hayallerinin peşinden gitmesi gerektiğini nasıl anlatacağım ona? Merhametli olmayı, iyi insan olmayı, saygılı olmayı, güler yüzü ve sevmeyi öğreteceğime eminim çünkü bunları biliyorum. Ama ya ona güçlü durmayı öğretemezsem ve benim gibi başarısız olursa diye öyle kaygılıyım ki.. Sizce başarısız, güçsüz bir çocuk mu yetiştireceğim? İnsan kendinde olmayanı karşısındakine nasıl verebilir? Psikolojik yardım mı almalıyım bilmiyorum.. Öyle çaresiz, utanç içinde ve kaygılı hissediyorum ki kendimi anlatamam.. Bir nebze rahatlasın içim, içimde dağ olup söyleyemediklerim dile gelsin diye yazdım. Okuduğunuz için teşekkür ederim..

Evlatların için bile örnek olmak için kendini geliştirmeli birşeyler katmalısın sadece istemen gerekiyor benibosver Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bunlar güçlü olmaktan daha önemli şeyler. Hem neden güçlü, özgüvenli olmasın ki?

Anne olduğunuz için bu tedirginliginiz mevcut ve bu mevcutun eğitimle bir ilgisi yok. Benim annemde okutulmamis hatta zorla evlendirilmis bir kadın, onunda hayalleri elbet vardı ama hiçbir zaman bize anlatmadı gecmisteki kendisini, hepsini bastırdı. Babamı çok erken yaşta kaybettik, ayakta hep durdu ve halen şuan 55 yaşında çalışan bir kadın ve gerçek mana da güçlü, asla asosyal değil çünkü hayat ona zaten geri planda durmasını söylemedi. Yani aslında kendinize kendiniz inanın illa güçlü olacaksınız diye de bişey yok, bizler insanız bizim zaaflarimiz hassasiyetlerimiz elbet olacak düşe kalka herkesin büyüdüğü gibi anlatacaksınız herşeyi. Biz anne olarak isteriz ki evladım asla kotuluklerle, olumsuz şeylerle karşılaşmasın ama karşılaşınca da ayakta kalabilen insan olsun. Şuan çok gencsiniz kendinizi illa hafızam zayıf diye otelemeyin, benim bir tanıdığım 51 yaşında üni bitirdi bu sene, hayatta yeter ki nefes alın yapılmayacak bişey yok."ben yapamam, ben edemem "derseniz yapamazsınız önce kendinize inanın, insanları ise umursamayin M

Diplomayı önemsemeyin diyenlere aldanmayın o kağıt parçası her yerde karşınıza çıkacaktır, mesleğiniz ne olursa olsun diplomanızı alın

Komşunuzu tebrik ederim, azmini, savaşçı ruhunu ve istekli halini. Onun gibi olmam dileğiyle. Benim şöyle bir öyküm var çocukluğumdan: Anaokuluna gittiğim, okulla ilk tanıştığım yıl bir öğretmenim vardı, hiç bir öğretmenimin adını, yüzünü hatırlamam ama onu hiç unutmadım. Bir gün bize kağıtlara bir şeyler çizmemizi söylemişti ve ben küçük bir köpek çizmeye çalışmıştım. Zil çalınca yarım kalmış öğretmen kağıtları toplamıştı. Diğer ders geldiğinde resimleri duvara yansıtarak sınıfa gösteriyor, yorum yağıyordu ve ben çok heycanlıydım, yarım kalmış olsa bile çok güzel çizdiğimi düşünüyordum. Sıra benim kağıdıma gelince öğretmen ne biçim bir şey bu, hiç olmuş mu demişti ve hemen çekip çıkarmıştı kağıdımı.. Şimdiler de düşünüyorum da sanırım benim komşunuzun aksine böyle bir başarısızlık hikayesiyle başlamış hayatım ve kötü öğretmen tecrübesi çalmış gibi tüm başarılarımı.. Yine de bu hikayede umudum olsun. Çok teşekkür ederim M

Haklısınız ama işte hayatta yaşadığı o zorlukları aşması için yol gösteren olmam gerekmeyecek mi sizcede? Ben o yollarda güçlü durmasını öğretemeyeceğimden çok korkuyorum..

Çocuğunuzla ilgili dram yaratılacak bir konu değil tahsilinizin olmaması aksine insan eksiklerinin farkındaysa çocuğunun eğitim ve öğretim konusunda daha özverili olabilir. Diğer saydıklarınız karakteristik özellikler gerek aileden gerekse çevreden şekillenecek.

eğer diploma alarak kendinizi daha güçlü, başarmış hissedecek ve özgüveninizi tamir edecekseniz dışarıdan filan okuyun derim. diplomaya çok anlam yüklemem. bence pek bir olayı yok ama mesela demişsiniz ya nasıl kaydolacağımı bile bilmiyorum. hah, işte bence tam bunun için sizin bu işlere girişmeniz lazım. çünkü bu ülkede bi çocuk okutmaya başlayınca anlayacaksınız ki okul, ödevler, sınavlar... sürekli değişen sistemler. siz biraz önden pişin derim. bir de kuaförde meslek edinmişsiniz. makyaj yapıyormuşsunuz. valla bence çok güzel meslek üstelik sadece sezonda çalışmak gibi opsiyonları var. sevmemenizin nedeni ne ki?

Hiç baslamadigin denemediğin için böyle hissediyorsun bence. Benim bı arkadaşım var orta okul mezunu ama okula ailesi göndermedi sessiz ailesine hiç birşey diyemezdi kızlarımız aynı yaşta geçen telefonda konuştuk ve bana söyledikleri çok dokundu çok üzüldüm. Cocuklarin derslerinden konu açıldı ben kızıma yetemiyorum dedi. Bende saçmalama elinden geleni yapıyorsundur eminim dedim benim kızımda çok zorlanıyor bazı derslerde kaç saat konu anlatıyorum kendi istemedikden sonra anlamaya çalışmıyor dedim. Ve bana en azından sen konuyu anlatabilicek kadar biliyorsun ben hiç birşey bilmiyorum matematikde çözemediği soruyu sorduğunda kızım ben bunu yapmasını bilmiyorum demek çok üzüyor beni dedi. Ben elimden geldiğince pratik yöntemleri anlattım şöyle çözün böyle yapın die. Yasiniz çok genç lütfen cocugunuz için deneyin en azından gerçekten denedim dersiniz yapılmayacak birşey değil okumanın yaşı yok mesleğimiz olduğu halde eşimle farklı bölümler okuduk tekrar yeni birşeyler öğrendikce hep istiyor insan ablam ortaokul mezunu ve hiç bir alt yapısı yokken dışardan liseye yazıldı çok çabaladı çalıştı iki çocukla beraber sizde yaparsınız eminim

Arzularınızın peşinden koşun. Bu sizin için diplomadır başkası için sokak hayvanlarıdır, kimi içinse okuyabildiği kadar kitap okumaktır lakin totalde ne olduğundan bağımsız insan kendi için bir şey yaptığında bakışı farklı oluyor. Bu endişeleri taşıdığınıza göre eminim muhteşem bir evlat yetiştireceğinize. Her daim çabalayan, endişe duyan, daha iyisi olmak adına düşünen, araştıran bir insandan daha faydalısı yoktur dünyada. Tamam ben oldum der egoya yenilirseniz işte o zaman kaybedersiniz. B Bihterinpekisi Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ona istediği ve çaba gösterdiği taktirde her sıkıntıdan kurtulabilecek gücün içinde olduğunu göstermeniz yeterli. Bunun için üniversite mezunu olmanıza lüzum yok. Eğitiminizi devam ettirmeniz sizin kendinize olan güveninizi getirecek. Bence açık öğretim kayıtlarını kaçırmayın. Çocuğunuza güvenin ve o fark etmeden davranışlarını izleyin. Ona güvendiğinizi dile getirin. Ona küçük küçük şeyler yaptırın. Örneğin çoraplarını kirli sepetine atsın. Yapınca aferin, başaracağını biliyordum, sana inanıyorum gibi onu destekleyici cümleler kurun. O bu yaptığının zor mu kolay mı olduğunu bilmez. Ancak istediği taktirde yapabileceğine inanır. Şunu unutmayın siz ne kadar güçlü olursanız çocuğunuz o kadar güçlü, siz ne kadar kibar olursanız çocuğunuz o kadar kibar olur. Bebekler görerek öğrenirler.

Siz bunları öğretin yeter, güçlü olmayı düşe kalka insan kendisi öğreniyor zaten. Her dediğini yapmayıp isteklerine ulaşmak için çabalaması gerektiğini eyleme dökerek öğretebilirsiniz belki. Bir de kendi kendine yetebilmeyi gösterebilirsiniz. Tek başına bir şeyler yapmayı erken yaşta öğrenmeli. Yemeğini kendi yemeyi, kendi başına giyinmeyi, oyuncakları toplamayı, sizin gözetiminizde marketten, mağazadan bir şeyler satın almayı gibi. Şimdiden bu kadar kaygılanıyor olmanız bile sizin iyi bir anne olduğunuzu, evladınızı en iyi şekilde yetiştirmek için elinizden geleni yapacağınızı gösteriyor zaten. umarım vatana millete hayırlı, yüzünüzü kara çıkarmayan ve özünde mutlu bir insan yetiştirebilirsiniz.

Ben ona doğruyu gösterbilseydim de onun güçsüz veya başarısız olma ihtimali olacaktı ama ben onU asla suçlamazdım dediğiniz gibi, hep elini tutardım. Korkum onun beni bir gün suçlması.. Ama umarım dediğiniz gibi olur ve hayatın ona sunduğu seçenekler olur. Oda doğru ve güçlü durmayı seçer umarım.. Çok teşekkür ederim desteğiniz için

Kaygılarınızı anlıyorum fakat bu kadar yetersiz ve kaygılı hissetmemelisiniz. Birçok şey eskisi gibi değil artık.. Çocuğunuz için güçlü olmaktan kastınız Akademik başarıysa ve buna istekse.. Gideceği okullardan, eğitim alacağı Öğretmenlerden ve arkadaşlarından çok şey öğrenecek, çok şey görüp örnek alacak.. Sizin gibi kitap kurdu bir anneden, merhameti, sevmeyi - sevilmeyi, duygularını yönetmeyi öğretecek bir annenin, evladının bu hayatta isteksiz ve başarısız olabileceğini düşünmüyorum. Sabırlı olun çocuğunuzla okullarda, kurslarda onun geleceği için elinizden geleni yapacağınız günler yakındır. Öyle anneler biliyorum ki Okuma yazma bilmediği halde çalışıp, didinip; donanımlı, meslek sahibi, başarılı, hayata her anlamda hazır evlatlar yetiştiriyor, topluma kazandırıyor..

En çok istediğim şey aslında arzularımın peşinden koşmak. Başaramamaktan korkmadan denemek. Umarım dediğiniz gibi güzel bir evlat yetiştiririm. zaten tek gayem bu. Çok teşekkür ederim desteğiniz için.

Hayat insanın önüne her zaman iki seçenek sunar. O neyi seçmek isterse onu seçecek. Siz çok güçlü hissetseydiniz kendinizi çocuğunuz daha sakin, naif biri olsaydı yine aynı şeyi düşünür müsünüz? Sanmam. Evladınızı suçlamazdınız ama insan kendine gelince hep acımasız davranır ve kendini suçlar.

Nihan Kaya- İyi Aile Yoktur Haim G. Ginott- Anne Baba ve Çocuk Arasında Doğan Cüceloğlu- Geliştiren Anne Baba

Özenerek yazdığınız, isteyerek ve kalpten desteklediğiniz için çok teşekkür ederim. Bir çok kişinin yazdıkları beni cesaretlendirdi. Önce kendim için bir adım atmak istiyorum. Sonra çocuğuma daha iyi bir anne olabilmek için.

siz ne iş yapıyordunuz da haftasonları işten sınav için izin almak zorunda kalıyordunuz da izin vermiyorlardı aöf sınavları haftasonu olur ve hiçbir iş yeri sınava girecek birine engel olamaz. neyse geçen geçmiş ama anladığım kadarıyla okumak istemediğiniz için açıkcası herşeyi bahane etmişsiniz ve en ufak engeller işinize gelmiş şimdi bunun pişmanlığını yaşıyorsunuz hiçbirşey için geç değil ki... bunca zaman okumak istemediğinizden kendinizi zorladığınızdan aklınızda kalmadı okuduklarınız gerçekten öğrenmek isteyerek okuyunca odaklanınca aklınızda kalıyor emin olun... okuma yazma bilmeyen ebeveyni olan tıp okuyabiliyor sizde gayret edeceksiniz artık bu zamanda ortaokul mezunu olmak ayıp açıktan girin internetden başvuru tarihlerine bakın orada banka hesap no öğrenci işleri adresi yazar görüşün harcınızı yatırın başlayın eğitimin içinde olmadan neyi nasıl yapacağınızı bilemezsiniz şimdi herşey çok kolay internetde videolar konu anlatımı var bizim zamanımızda öyle değildi kalın kalın kitapları yaladık yuttuk keşke böyle görsel şeylere ulaşımımız kolay olsaydı şimdi okumak daha kolay kaynaklara ulaşmak daha kolay deneyin lütfen çocuğunuz için M

Güç güçsüzlük eğitimle direk alakalı olmuyor her zaman da asıl mesela bu devir de ortaokul mezunu olmak. Kusura bakmayın ama şimdi bile çoğu anne okumuş. Çalışır çalışmaz karışmam ama çocuğun ileri de annem ortaokul mezunu derdiğinde utanacağını düşünürüm. 28 yaşındasınız. 60 değil. 2.5 yılda açıktan lise bitiyor. Oturur çalışırsınız. Konu özetlerini okuyup çıkmış sınav sorularına çalışın. Bence liseyi bitirince kendinize olan güveniniz de yeri gelir ve üniversite bile okuyabilirsiniz. Yaşınız genç lütfen aklınızı başınıza alın M Mevsim hep

Yani aslında konu biraz yanlış anlaşıldı, derdim tam olarak diploma değil. Benim yürüdüğüm yolda dik duramayışım, kararlı adım atmaktan aciz oluşum. Yani kısaca güçsüz hissetmem. Yoksa diploma sadece içimde ki ukde. Ben hayatımın bir çok alanında güç gösteremeyişimden rahatsızım. Diploma bunun bir örneği sadece. Yoksa tabii ki diploma her şey değil. Kitap tavsiyenizi bekliyorum, çok teşekkür ederim

'İnsan zayıf yönlerini tanıdığı birinin gözlerine bakarak anlatamıyor.' demişsiniz. Ne kadar da haklısınız, hep düşündüğüm ve benim de dertlerimi etrafıma değil de buraya anlatma nedenimdir kendisi. Konuyu yanlışlıkla açtım ama bu cümle beni kendine çekti. Bence kendinizi ifade edebilme yeteneğiniz çok güzel. Buna karşı sırf diploma nedeniyle kendinize yönelttiğiniz haksız bakışa şaşırdım. Üniversite mezunu arkadaşlarım var bir cümleyi düzgün kurmaktan aciz. Bu konu aklıma çok sevdiğimiz eski komşumu getirdi. Size de anlatayım da örnek olur. Kendisi 27 yaşına kadar ortaokul eğitimi dahi almamış, üzerine de biri okul çağında iki tane küçük çocuğu olan birisiydi. Hayatında kitap falan da okumamıştı, hiçbir şey hakkında bilgisi yoktu diyebilirim çünkü çok küçük bir köyden gelip yaklaşık bir on yıl kv ile yaşadı, bir yere çıkarmadılar. Kayınvalidesi evi ayırıp gidince bu abla ortaokul sınavlarını vermeye başladı. Bazen sesi geliyordu kafama girmiyor diye ağladığı oluyordu :) Ama ilk adapte sürecinden sonra hızla bitirdi onu. Ardından liseye geçti ve üç sene gibi bir sürede bitirdi. Bizler liseyi örgün okuduk ama bana kalırsa açıktan da halledilebilecek bir şey lise. Okuduğum üniversitede liseyi daha erken bitirmek ve sınava daha iyi hazırlanmak için arkadaşlarımın birçoğu açık lise okuyup gelmişti mesela. Geneli de 3 senede bitirmiş. Sınavlar da öyle çok zor olmuyor kaynaklar da daha açıklayıcı. Neyse, bahsettiğim kişi sonra da açıktan iki yıllık bir üniversite okudu ve bir şirkette çalışıyor şimdi. Hala da dil kursuna falan gidiyor bir de o çocuklarla. Siz yine de hafıza sorunum var derseniz bir doktora gidip değerlerinize baktırın. Fizyolojik değilse psikolojik uzmanlarla bu sorunu çözmeye çalışın. Buradan bakıldığında hiç anormal durumu olan biri gibi değilsiniz zaten. Kimsenin de sizin elinizden tutmasına ihtiyacınız yok. Lütfen kendinizi böyle oyalamayın. İnternete yazın kayıt zamanlarını, şartlarını. İlk adımı atsanız gerisi gelecektir. Hiç yaşım geçiyor falan diye de düşünmeyin. O yaş her halükarda geçecek. Mesela lise bitene kadar 31-32 olurum diye gözünüzde büyütmeyin, o yaşa zaten geleceksiniz inşallah. Okumuş olarak mı o yaşınıza varmak istersiniz yoksa ertelemiş olarak mı? Siz çocuğunuza vicdanlı ve merhametli olmayı öğretir, eğitimini de desteklerseniz daha ne olsun! Onu kafanıza takmayın. Ama her şeyden önce bu kadar basit şeyler için keşke diyip durmanıza ve içinizde ukde kalmasına değmez. N nscckts Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

O yüzden part time dedim. Yoksa zaten 15 /20 yaş arasında yaşında evde oturup sokakta gezen çocuğu hem okullaştırmak hem meslek öğrenmek için kurulan bir sistem. Ve lise diploması veriyor. Keşke pandemi kasıp kavururken tüm herşey online dönmüşken halk eğitim merkezine gidip açık lise ile ilgili bilgi alsaydın. Gördüğüm herkes lise diploması aldı o süreçte.. Hatta lise mezunu ise de açıköğrerim önlisansı bitirdi labellevie Guru Anneler

Bak belki de korkularının üzerine gitme zamanı gelmiştir. Biliyor musun bende liseyi açıktan bitirdim örgün üniversiteyi kazandım devlette yani az puan da almadım. Belki sana ilham olur. Lütfen cesaret et. Yaşın genç ileride daha çok pişman olacaksın. Şimdi liseye yazılsan 35 olmadan 4 yıllık üniv bile bitirebilirsin M

Konu başaramamaktan korkmam ve korkularımın beni güçsüz kılması. Hep ya başaramazsam diye denemekten vazgeçiyorum. Zaten güç başarmak değil denemeye cesaret etmek değilmidir? Yani okumamaktan ziyade okumaya cesaret edememiş olmaktan utanıyorum. Paticikk Şışt Alerjim

Okuma yazma bilmeyen insanlar devlet dairesinde is göruyor. Siz sinava nasil girecegim diyirsunuz. Sorun gidin basvurun Allahaskina dilini bilmediginiz yabanci memlekette misiniz? Bence bi ucundan tutun aciktan liseyi hic olmazsa bitirin. Bi evlat iicn en onemlisi tuttigunu koparan kendine guvenen ebeveyn sahibi olmaktir. Tereddutlü, karasiz, özgüvensiz anne baba ister istemez biyerden sonra ilham kaynagi olamaz. Ogretmekten once yasayan örnek olmalisiniz ama siz sizi sinava sokacak birine ihtiyac duyuyorsunuz. Silkelenin önce. Kendinize ve evladinizin gelecegine kötülük ediyorsunuZ.28 yas ne ki,42 yasinda universite sinif arkadasim vardi. Ogretmen olduk hep beraber. Ben 44 yasindayim, o da 65 -66 vardır. Gec kaliyorum demedi. Cok istedim oldum dedi. Acik liseden uni. kazanmistı üstelik. P

Kuaförde makyöz olduğum için haftosunları yoğunluğundan yollamamıştı patronum. Ve evet biraz üşengecim aslında zaten mezunuyetimden çok canımı sıkan bu üşengeçlik ve azimsizlik hali. M

Ben güçlü olmanın öğretilen değil, öğrenilen bir şey olduğuna inanıyorum. Hayatta zorluklar yaşadıkça insan güçleniyor. Yani, yaş aldıkça kendisi deneyimleyecek bunu. Siz okumadınız diye eksik bir anne olmayacaksınız, güçsüz olmayacaksınız. Okumanın kafi olmadığı pek çok konu var burada görüyoruz, ki elinizde bir zanaat var.

Yazım diliniz dikkatimi çekti, nice üniversite mezunundan iyi. Yeteneğiniz vardır belki demeye getiriyorum. Kimisi çalışarak öğrenir kimi yeteneklidir. Kendinizi nasıl yaftalarsanız o olursunuz. Evet en azından liseyi bitirmek hedefiniz olsun. Ama meslek? İlla üniversite şart değil, bir zanaat de iş görür. Zira en az 5 sene sonra üniversite size meslek verir mi garantisi yok ama 5 yıl ne zanaat, sanat öğrenseniz ustası olacağınız süre. Çocuğa gelirsek o tabiat, uygulamak başka öğrenmek öğretmek başka.

Yapılabilir ve hatta belkide gerçekten başarılı olabilirim. Adım atmak ve korkmadan yürümek istiyorum bunu başarmak istiyorum, mezun olmasam bile. 51 yaşına gelmeden atarım adımımı umarım

Diploma her şey değil ki, bir mesleğiniz var, kitap okuyorsunuz ve en önemlisi çocuğunuzun yetiştirilmesi konusunda endişelisiniz, bir şeyler yapmak istiyorsunuz. Emin olun sizin çocuğunuz üniversite mezunu olup çocuğunu düşünmeyen ebeveynlere sahip çocuklardan daha şanslı. Çocuk gelişimi ile ilgili kitaplar okuyun. Tavsiye edeceğim kitaplar var. Yarın isimlerini yazarım.

Bunu biraz araştırmışmıştım ama devletin verdiği paranın üstüne çok çok az bir miktar ekleyip çalıştırıyor iş veren sizi. Ve maalesef ben daha önce çalıştığım şehirde evlenmedim, başka bir şehirdeyim ve burda hiç çevrem yok.. M

Merhaba, hala açıktan lise okuyabilirsiniz geç değil, kendinize güvenin, bu arada benim annem ilk okul mezunu bile değildi ama herşeyi o bize öğretti örnek oldu azmiyle, ve sonucunda 2 memur 1 de üni okuyan evlat yetiştirdi, kendinizi bu şekilde yargılamaktan vazgeçin..

Şu anki mevcut uygulama devam ederse ve sen tekrar çalışmaya karar verirsen mutlaka bağlı bulunduğun ilçedeki mesleki eğitim merkezine başvur. . Şu an mesleki eğitim merkezi şeklinde eğitim veriliyor. (haftanın 1 günü okul diğer günleri iş ) çalıştığın alana uygun programa kaydolup 4 sene devam edip haftada 1 gün eğitime giderek sonrasında hem meslek lisesi diploması alıyorsun hem ustalık sertifikanı tamamlamış oluyorsun. Yaş sınırı yok. Tek şart iş terini sen ayarlıyorsun ve asgari ücretin uüzde 30 u maaşı zaten devlet senin için işverene ödüyor. Hatta çocuğuna bakacak bir kişi ve part time çalışabileceğin bir iş yeri varsa hemen git başvur derim.

Belki haklısınız, gerçekten istesem denemekten korkmazdım yada korkularımla yüzleşirdim bilmiyorum. Yazım tarzında mi titizliğim de çok kitap okumaktan geliyor sanırım. Çok teşekkür ederim desteğiniz için A