Ben de konuyu açan üniversite öğrencisi sandım. 29 yaşındaki kadın bunu sormamalı bile bence. Babanız koskoca kadının hayatına müdahale mi etmeye çalışıyor, ne ayıp.

Tam olaylar duruldu diyorum babamın tekrar gitsin bu evden dedigini duyuyorum. Söylediği sözler de ağır geliyor. Çok yoruldum artık bu gelgitler yüzünden, burada da ev hadi deyince bulunmuyor. Bu hem iş yerime yakın hem de fiyatı uygun, içime sindi o yüzden bu kadar kararsız kaldım. Kalsam da gitsem de her türlü pişman olacakmışim gibi. tulipa ΛŁŁ -SТΛЯ başlangıç 66; güncel 62; hedef

Aileme karşı bende çok duygusalim. Ama babamla aramızda aşamadığım duvarlar var maalesef. Inanc ayrılığı da çok hassas bir konu. Sadece kişisel tercihler yaptığım için kırılıp, üzülüyo ve bu konuda birşey yapamıyorum. Başörtüsü konusunu o üzülmesin diye 3 yıl erteledim, ama olmadığım gibi görünmek ağır geldi artik bir noktada. Şu an benden kötüsü yok onun gözünde. Ama ben muhafazakar yaşarken de sorunlarımız oluyordu, o zaman da kovmustu evden. Kafam çok karışık, en doğru karar ne olur bilemiyorum. Bi konu olduğunda o hemen sinirleniyo, ben ağlıyorum konuşamıyoruz bile.

Kendisi kimsenin çocuğu hakkında ileri geri konuşmazsa kimseden "sen önce kendi kızına bak" cevabını duymaz. O mahalle baskısına elinde meşaleyle koşanlardan biri de babanız demek ki. Böyle bir korkusu olduğuna göre... Ben sizin yerinizde olsam maddi hesabımı iyi yapar ve direkt ayrı eve çıkardım. Ben de 29 yaşındayım, ailemle yaşıyorum, ama kimse bir şeyime karışmıyor. Hayatımla ilgili tek bir şeye karışsalar yarın çantamı toplar çıkarım evden. Kendi hayatınızın iplerini elinize alın. Nasıl giyinmeniz, nasıl yaşamanız gerektiği sadece sizi ilgilendirir.

Olursun Burda bu cevabı aradıgına göre süphelerin cekincelerin olduguna göre cok net pişman olursun malesef Ayrı evde yasayan arkadaslarım bir an bile tereddüt etmeden önünü arkasını düşünüp öyle ayrıldılar evden Sen acaba dedikce acabaların karsına cıkar

Bu şekilde sürekli huzursuzluk yaşamaktansa yalnız yaşamak daha iyidir. Hem yaş gereği de artık büyüklere bağımlı olmak dönemi geçmiş ve insan her şeyden alınıp zoruna gidebilir.

Babanızın bu lafı hiç hoş değil gerçekten bizim saçımız açık diye bizi yetiştiren aileler kötü aileler mi biz kötü insanlar mıyız? Ben olsam ayrılırım direk.

Baban kapan derken sana sordu mu? Neden ayrı evde yaşayanlar kötü yola mı düşmüş oluyormus?

Belli ki babaniz o anki sinirle git diyor. Sizin acinzdan kirici oldugunun farkindayim ama babanizin gercek istegi bu degil anladigim kadariyla. O evi tutar ve tasinirsaniz her ne kadar ev ailenize yakin olsa da onlarin rizasini almadiginiz icin baglariniz kopabilir. Ayrica maddi olarak siz de hazir degilmissiniz. Bence acele etmeyin. Elbet yine uygun bir ev bulursunuz. Tabi bunu babanizin kovarken bir ofkeyle davrandigi ve sonra pisman oldugu varsayimiyla soyluyorum cunku benzer kavgalari cok yakinimdan taniyorum.

Dün bu sebeple konuyu açtım ama ağır sözler isittim. Sonuçta o seçimlerim yüzünden beni kovuyor, ben de gitmek zorunda kalıyorum. Bu rızalarıni alarak nasıl olur hiç bilmiyorum. Evden gitmek istesem zaten yapmıştım bunu defalarca, niye kovuyor, bana bu evde fazlalık gibi hissettiriyor, gururumu kırıyor bunu anlamıyorum. Şimdi benim için gitmekte zor kalmakta

Babalar çabuk sinirlenir defol filan der.. O senin onun istediği gibi giyinmen için de git demiş olabilir gerçekten de git demiş olabilir, fakat baktı ciddi gidiyorsun ondan gitmesin demiş olabilir.. Sen gidince bikaç gün de üzülebilir.. Benim babam da benimle uğraşır ama evleri ayırdık ayrı ev aldılar.. Ayrı olunca ağlamış.. Sen artık kendin düşüneceksin.. Gidince geri dönüş olmaz hiç yapamazsın bunları düşün öyle karar ver..

Benim icin ev demek huzur demek ve huzursuz bir ev ortaminda yasamaktan daha kotusu yoktur herhalde. Yasiniz biraz daha ilerledikce hicbir sorun olmasa bile bazen o eve sigamadiginizi hissedecek ve ayri bir duzen kurmayi isteyeceksiniz zaten. Korku hep olacak cunku tek basina hayati gogusleyeceksiniz artik ve inanin hayata cok daha siki asilacaksiniz ve bu da sizi cok daha guclu kilacak. Huzur korkudan cok daha buyuk.

Bazı zorunluluklardan ötürü 21 yaşımda yalnız yaşamaya başladım. Açık bir insanım, gece dışarı da çıkarım, kötü yola düşmedim :) Babanız kendi kararları dışında yaşayan herkese kötü gözle bakanlardan sanıyorum, o yüzden o laflarını lütfen kaale almayın, sizde yara açmasın. Benim de babamla çok anlaşmazlığım oldu. 29 yaşındaymışsınız, yaşıtız. Hayat sizin hayatınız. Annelerimiz babalarımız elbette önemli, onların fikirlerini her zaman almak gerekir, ama nihai karar size aittir. Bu hayatı siz yaşıyorsunuz, 10 sene sonra dönüp baktığınızda pişman olursanız giden yıllarınız gelmeyecek. Açılmak da kapanmak da kişinin kendi kararıdır. Bu yaşınızda bu kararınıza saygı duymayan, sizi yanında gezdirmeyeceğini söyleyen bir babanız varsa, en güzeli kendi düzeninizi kurmanızdır bence.

Gitmesin demis gitme, Ilerde Allah uzun ömur versin baban vefat ederse cok vicdan yapar uzulursun.. Baksana aileme. cok. duskunumde diyorsun bence gitme kal. Belki. fikirlerine saygi duyar zamanla.

Maddi olarak kendimi idare edebilecek durumda değilim henüz. Bağları tamamen koparmamak ve işimi biraz ilerletmek için taşınma fikrini ertelemek zorunda kaldım ama o kadar laf işittikten sonra böyle de mutlu değilim

Aslında o kadar genellemiyor, ben sonradan açıldığım icin kabullenemiyor. Bi insan hayatı boyunca açıktır o başka ama sen yıllarca muhafazakar yaşayıp, günahını sevabını bilip nasıl acilabiliyorsun diye kızıyor. Kendi irademle kapanmadim, sen istedin bende itiraz edemedim diyorum. Bu benim görevim şimdi olsa yine aynısını yaparım diyo MissCherryBlossom

Babanin tepkisini anlayabiliyorum. Onun inancina gore gunah islemis oldun ve bir anne veya baba olarak kizinin gunah islemesine sahit olmak zor birsey. Kimse evladinin inandigi kitabin emrettigi kurali cigneyip cehennemde yanmasini istemez. Tabiki Allah merhametlidir.. Rabbim affetsin. Cok zorlanirsiniz. Evlenip ayri eve cikinca bile insan ailesini ozluyor. Evlenmeden yanliz eve cikmak zordur. Yanlizligi cok sevmeniz lazim. Hangi ulkede yasiyorsunuz bilmiyorum ama geliriniz belirsizse isiniz zorlasabilir. Devletten yardim almakta eskisi kadar kolay degil cogu ulkelerden bitmeyen prosedurler var..

Baban kalsin gitmesin demis. Gonlu gitmeni istemiyor. Bence babanla görüş ayrılığı dışında bir sorunun yok gibi görünüyor.. Ailenle de mutluymuymussun. Araniz kötü olmadıkça ayrı eve çıkma bence. Herkes sevmez yalnizligi. Tekrar yol ayrımına girerseniz ozaman düşünürsünüz. Alisacaktir zamanla.

30 yasina gelmissiniz inanc farki bile olmasa bu yasta aileyle yasamak zor. Siz zaten hic gecinemiyorsunuz hep bir huzursuzluk.. bence ayri eve cikin ama su an degil. Babaniz kalsin demis, sizin de maddi durumunuz uygun degilmis. Bir sure islerinizi yoluna koyun, bu arada babanizi bu fikre alistirin. Evden tatsizlik olmadan, baglariniz kopmadan, iyilikle ayrilin.

Her tartismada evden kovuyormus, eee siz de 29 yasindasiniz agiriniza gitmesi normal. 15 yasinda cocuk degilsiniz ki evden kacip kotu yola dusesiniz. Mahalle baskisi yurtdisinda da mi var, saskinim. Istemiyorsaniz acilin, sadece babaniz laf eder toplumun gerisi umursamaz Turkiye'deki aile baskisiyla kapanmis kadinlara gore daha sanslisiniz.

13 yaşında babam istedi diye kapandım. Ayrı evde yaşamak değil de başımı açmayı kastediyor, gittiğin yol yol değil bunun bir sonrasi kötü yola düşmektir diye.

ne güzel Allahım hayırlı etsin.. bende kendi istegimle kapandım. Allah herkese nasip etsin. baban aslında biraz uslup yanlıslıgı olsada kendince seni korumaya calısmıs.

Yazdıklarından babanın gerçekten gitmeni istemediğini anlıyorum. onun da kendine göre haklı sebepleri var aslında ama yöntemi yanlış ve sana ağır geliyor. Ani çıkışlar yapma ve biraz suyuna git. Orta yol bulursunuz inşAllah. Evlilik konusunda ne düşünüyorsun bilmiyorum ama zaten küçük değil. Bi süre sonra birini sevip evlenip çıkabilirsin. Kurtulmak için evlen demiyorum sakın yanlış anlama. Sadece biraz daha sabret bence.

Ah ah etrafımdaki herkesi uyarıyorum kizlarinizi zorla kapatmayın diye ama nafile. Iç ten gelmesi gerekiyor nasıl istiyorsanız öyle yaşayın nasıl mutlu olacaksanız öyle yapın günah veya sevap bu kişinin insiyatifine kalmış birsey iyi düşünün karar verin ev konusunda.

Baban seni kapanmaya zorladıysa açılırken onun fikrini alman komik olurdu. Açıl, inançlarını özgürce yaşa. Dayatmalara boyun eğme. Kendi benliğini kaybetme. Ben evden giderdim sanırım. Benliğimi kaybedip "kendim olmamayı" kaldıramazdım. (Açık olup tek yaşayanlar kötü yola mı düşüyormuş, klasik geri kafayı zihniyeti. babanın zihniyetinden iğrendim. 1 dakika bile durma yanında.)

O kadar işittiğim laftan sonra kalmak benim için çok zor olsa da sanırım dediğiniz gibi biraz daha ertelemeliyim. Böyle gidersem herşey daha kötü olacak ve hayatım boyunca pişman olacagim belki.

Babanızın size çok değer verdiğini ama bunu yanlış ifade ettiğini görüyorum. "Burda mutlu değilsin o yüzden bir şey demiyorum" diyen bir baba çok da dar kafalı sayılmaz, "söyle gitmesin" diyen bir baba size kıyamıyor ve endişe ediyor demektir. Babalar çocuklarını canından çok sever ama bazen istemeden hırpalar Yani bu onun yapısı. İdare edemez misiniz?

Maalesef mahalle baskısı burda da yaşanıyor. Çok fazla tanıdık akraba var. Babam isin dini boyutundan daha cok elalem ne der kaygısı yaşıyor, yakın akrabalarimizin onu benim yüzümden yargilamasindan çekiniyor. Bundan sonra kime ne diyecekmis, sen önce kendi kızına bak derlerse verecek cevabı yokmuş

Bende babamla anlaşamadığımız zamanlar oldu ayrı eve çıkmayı çok düşündüm. Sonra derken bir gün babamı kaybettim. Babamla birlikte söylediği sözler bütün anlaşmazlıklar da gitti. Geriye yaz aylarında evimizin bahçesinde onunla oturup konuştuğumuz mutlu, içinde özlem olan anılar kaldı. Ölümüyle bana sanki, sana bütün dünyayı bırakıyorum kızım istediğin gibi yaşa demiş oldu. Ayrı eve çıkın istediğinizi yapın ama babanızın gönlümü kırmayın derim. İnsan kaybedince getirip vermediği bir bardak suya bile pişmanlık duyuyor emin olun.

Çok düşkünum evet. Belki de bu yüzden bile ayrılmalıyım evden diye düşünüyorum. Ne bileyim, tek başıma ayakta durabilmeyi de öğrenmeliyim. Ama boyle tatsız bir şekilde ayrılmak zor geliyor tabi.

Senelerce baskı yaptı annem "kapan"diye. Kapanmadım. Bir gün geldi, Kuran-Kerim'i okudum, sorguladım, tefekkür ettim ve "ben kapanacağım"dedim. Şimdi ailem istese "açıl"diye Allah'ın izniyle açılmam. Çünkü ailem sadece "kapan" dedi. O baş örtüsünün, kapanmanın anlamını bana öğretmedi. Şimdi ise o benim inancımın gereği. Bir anlam var. Aileler maalesef bunu anlamıyor ve çocuklarına da anlatamıyor... Bu hayattaki her şey için gerekli...

Maddi olarak tek başına yasamayı kaldırabileceksen ayrı eve çok derim

hayat senin hayatın, kararlarını sen verirsin.

Çıkacağın kapıyı sert kapatma ki döndüğünde açacak yüzün olsun demişler. Evden gitmeye karar versen bile oturup konuşarak rızalarını alarak git bence. Çünkü ailene düşkünsün, özlediğin zaman gelip görebilmelisin.

Merhaba hanımlar, biraz endişeliyim, korkuyorum. Konu açıp fikir almak istedim. 29 yaşındayım, yurtdışında yaşıyorum. Babamla inanç ayrılıkları yaşıyoruz son birkaç yıldır. Bu da aramızda hep bi huzursuzluk ve gerginliğe sebep oluyor. Hatta zaman zaman tartışıyoruz. En son başımı açma kararı verince evden kovdu. "Beni, inançlarımı beğenmiyorsun madem, kendi hayatını yaşa" diyerek. Şimdi sular biraz duruldu ama ilk tartışmada kovuluyorum hemen. Daha önce de birkaç kez olmuştu bu, gururuma dokunuyor artık. Bu evde fazlalık gibi hissediyorum kendimi. Ailesine çok düşkün bir insanim, evden işe işten eve bi hayatım var. Hergun evde olmaktan, akşamları beraber çay içip tv izlemekten hiç sıkılmıyorum. Acaba aileme bağımlı mıyım? diye düşünmeye başladım. Evden bu sebeple ayrılınca da arada hep bi tatsızlık olacak farkındayım. Bir süredir evlere bakıyorum, yakınlarda bitane buldum, haftasonu kira kontratıni imzalayacağım. Dün babama bu konuyu açtım, yine saydı sayistirdi. "Ben sana git ya da kal demiyorum, kendin bilirsin, nasıl istiyorsan öyle yap. Ben seni kovmuyorum ama bizimle mutlu olmadığını bildiğim icin sana kolaylık sağlıyorum. Son yaptıklarının hiç birini doğru bulmuyorum, desteklemiyorum. Seninle dışarı çıkıp, seni bu halde yanımda gezdirmem. Zaten geriye ne kaldı da bunun bir aşağısı kötü yola düşmektir" gibi şeyler söyledi. Ben böyle konular açılınca karşısında çok konuşamıyorum, ağlıyorum genelde. Sabah işe giderken de anneme, gitmesin kalsın evde demis. Bu seferde kal dediği halde gidersem yine suçlu olucam, inat ediyormusum gibi. Yeni bir iş kurdum ve şu an düzenli bir gelirim yok, çok zor durumda kalırsam devlet desteğine basvururum diye düşünüyorum ama yine de çok korkuyorum herşeyden. Maddi sıkıntı yaşamaktan, başka sebeple birilerine muhtaç olmaktan, evimi aile ortamımi özlemekten. Daha önce hiç böyle büyük kararlar almadım, cok korkuyorum pişman olmaktan. Sizce ne yapayım? Siz olsanız ne yapardınız? Güncelleme; Babamla bağlarımı tamamen koparmamak adına evden ayrılmama kararı aldım. Yorumların çoğu da bu yönde gibiydi, ani bi karar verip daha fazla pişman olmak istemedim. Baban öldüğünde çok pişman olursun gibi yorumlar da duygusal olarak etkiledi. Çünkü empati yapabiliyorum ve bu durumu kabullenmek babam için de zor maalesef, farkındayım. Ama şimdi de işten gelip odama kapanıyorum. Salona gidemiyorum. Babamın bana söyledikleri geçiyor kafamdan, hakkımdaki düşünceleri çok ağır geliyor. Ne evden gidebildim, ne kalmak huzur veriyor. Karışık bir ruh halindeyim. Odamda da sıkılıyorum haliyle. Bu durumu atlatabilmem için ne önerirsiniz?

Konunu okumadım ama senin yerinde olsam keyfim ve kafam rahat değilse o evden cikarim. Zaten gelmişim 29 uma kimseye hesap veremem bu saatten sonra. Günler geciyor gerçekten

Dünya kadar insan var başı açık hepsi kötü yolda mıymış? İğrenç bir zihniyet. Açılmakta kapanmakta kişinin içinden gelmesi gerekiyor. Dinde zorlama olmaz ki Allah yardımcınız olsun.

29 yasind babanizla sorun yasamasaniz bile ayni evde zor olur zaten, bence bu sekilde konusun ve gonullerini alarak yakin bir yere tasinin, kendi faturanizi kendiniz odeyin, eve istediginiz saatte gelin, evin alisverisini kendiniz yapin, ... kendi yuvanizi kurun kisaca.

Allah razı olsun. Amin

Babanızla ayrı olmanız daha doğru gibi duruyor. Baskıcı ve saygısızca davranışları var. 29 yaşında bunları yaşamanızı doğru bulmadım.