Gideceğim ama ne zaman bilmiyorum, okul falan başladı şimdi. Tatile doğru falan sanırım heralde... Sesim hiç iyi değildir. :) Tiyatroya yeteneğim biraz var galiba ama tanımadığım insanların arasında, çok utanırım... Nm88326

daha cok gencsın... bende de bı ara vardı... lisedeyken.. tiyatro çözdü.. şimdi dilim susmaz, konusur da konuusrumm, ama bos konusmam :86: herkes bana danısır ne yapsam ne etsem, illa yapacak bir iş bulurum.. çok düşün düşün nereye kdr... Nm88326

Deneyeceğim. A

Onuda yazacaktım bak iyiki sordunuz. Beni arkadaşlarıma bir de aileme ayrı ayrı sorsanız dağ kadar büyük farklarla anlatırlar. Evde tam özgüvenliyim. Annemi şakalarımla deli ederim. Ama okula gidince kabuğuma çekiliyorum. Herkese ön yargıyla bakıyorum. Çok mesafe koyuyorum, kolay kolay yaklaşamıyorlar yanıma çünkü gönderdiğim bir sıcaklık yok. 2-3 kişi var konuşmaya çalıştığım, deli dolular nasıl çektim onları bilmiyorum :) Ama konuşurken çok farklı hissediyorum kendimi. Bende hayatı çok seviyorum ama onlar gibi olamadığım için üzülüyorum. Yapamıyorum. Bir türlü kafamı boşaltıp istediğim gibi olamıyorum... C cornella

Önerileriniz için teşekkür ederim. Kitap okumayı çok seviyorum ama farkettimde sürekli düşünüp, üzülmekten uzun zamandır elime almıyorum. :26: İlk işim bir kitapçıya uğramak. :) FBahar Guru Anneler

eminim simdi bi cok okuyan o aciklamadigin noktada takili kalacak. Allah yardimcin olsun. yasin ilerledikce gecmezmi sence? birde paylastinmi aynen bize anlattigin gibi ailenle mesela? A

sen cok düşünüyorsun.. boş vaktın cok... aslında faal bir insansın.. bunu dışa vuramıyorsun... bos vakitlerini kitap, müzik, sinema, tiyatro vb seylerle gecırsen boyle dsncelere kapılmazsın. msla arkdasına annene babana tanıdıklarına yaptıklarından bahset ne izledin ne okudun ne dıkkatı cektı, ne sevındırdı senı vbvb... bu arada yaşın kaç? Nm88326

derslerin arasında yapabilir misin bilmiyorum ama sürekli kitap oku roman oku kişisel gelişim oku karikatür oku.. yani farklı şeyler oku.. kuran biliyorsan oku. bilmiyorsan mealini oku.. mutlaka oku.. aklını düşünceden uzak tutmanın en etkili yolu inan bu.. aklını sürekli düşüncelerle değil okuduğun şeylerle meşgul et. ama onlarada takılı kalma mesela roman oku ama çok kaptırma içine oda psikolojini çok etkiler.. oku bitir bırak bi kenara yenisini al.. dediğim gibi derlerin arasında kitap okumak zor olur ama bi dene bişey kaybetmezsin ama hemen pes etme.. bi kaç tane bitir.. yada boş zamanında hobi edin kendine takı yap mesela bak bunlar gerçekten çok öenmli kafan dağılacak.. bence boş vaktinde sürekli düşündüğün için bunlar oluyor. kendine düşünecek vakit bulamayacağın aktiviteler bul.. A

psikolog doktora göründün mü hiç? özgüven eksikliği insanlarla iletişimle giderilir... tiyatroya yazılabilirsin. koroya katılabılırsın.. kendi kendine sarkı soylerken çekmek ve her defasında daha iyi yapmaya çalışmak da bunun ıcın bır basamaktır msla...

doktor mu var.. ilk defa duyuyorum bende birsey soracagım hehe :)):86: A

Haklısınız, vaktimi değerlendiremiyorum. Düşünmekle meşgulüm sürekli. 17 yaşındayım. C cornella

Sosyal Ol.. Okulunuzun Voleybol, Basketbol Takımı Yok mu? Turnuvalar v. s. Kafanı Dağıt.. Hem Arkadaş Edinirsin, Çevren Olur.. Daha Rahat Konuşursun.. Nm88326

Herkese merhaba. Forumu uzun süredir takip ediyorum, bir sürü dert okudum. Şimdi siz benimkini okuyunca, bu ne Allah aşkına diyeceksiniz ama ben bundan 5 yıldır kurtulamıyorum... Kurtulacağımıda sanmıyorum. Yalnızca bir şeyi sizlere açmadan anlatıcam O benim hayatımdaki en büyük sır. Yalnızca 1 kişi bilirken baktım 10 olmuş... Sonra bi baktım 20, 30... Durduramadım, bir sürü kişi öğrendi. Zaten 17 yaşındayım. Yaptığım aptallık küçükkendi, biliyorum anlamsız geliyor ne olduğunu tahmin etmekte güçlük çekeceksiniz ama ben bunu anlatmak istemiyorum, bundan sonra olanlar daha büyük sorunlar zaten benim için. Bu sır olayı yüzünden insanlara güvenim azalmıştı, daha o yaşta. Herkes saf saf çocukluğunu yaşarken ben temkinli davranmaya çalışıyordum. Bu beni farklı yapıyordu. Ama ben farklı olmak istemedim, çünkü yalnız kalıyordum. Sürekli sustum. İnsanlara konuşmaya çalıştığımda düzgün cümleler kuramadığımı farkettim. Hem kendime güvenmiyordum hem de inanın kafam o kadar karmaşıktı ki, kime nasıl davranacağımın hesabını yapmaktan iletişim kurmayı unutmuştum resmen. Herkes noldu sana böyle çok üzgün duruyorsun demeye başladı. Şuan tüm yaşadıklarımı, düşündüklerimi, duyduklarımı göz önüne getirince roman falan mı yazsam acaba diyorum. Bu yaşta bu kadar şey düşünmek, kafamı yastığa her koyduğumda azalan umutlarım, karamsarlığım... Ama sabah kalktığımda boşver her şeyi, kime ne bu senin hayatın bak yeni bir gün, dolu dolu yaşa diyorum. Ama yapamıyorum! Deli gibi kendimle konuşuyorum, her şey yoluna girecek, ileride çok güzel bir hayatın olacak, bu yaşadıkların sana çok büyük bir olgunluk kattı, üzülme diyorum. Yapamıyorum! 5 yıldır kendimi kandırıyorum, insanları kandırıyorum. Yapmacık gülümsemeler... Bu ben değilim. Ben yeni bir başlangıç istiyorum, yeniden doğmuş gibi... Ama yapamıyorum işte, yapamıyorum! Doğrusu ben sadece 5 yıldır kendim olamıyorum diye devam edecektim de baya yazmışım... Tamam, olanlar oldu. Önüme bakmak zorundayım. Ama büyük bir özgüven eksikliğim var. Bazen şöyle oluyor; dalgınken söylediğim bir şeyi sonra düşündüğümde ne mantıklı söylemişim diyorum ama pür dikkat dinlediğim bir şey hakkında, söylerken çok mantıklı gelen sonra düşündüğümde hayır o şöyle demişti asıl önemli olan oydu onun hakkında birşeyler söylemem gerekiyordu asıl, ne saçmalamışım diyorum. İşte bu benim insanları çok önemsediğim anda gerçekleşiyor. Ama bu ben değilim. Onları dinlerken yüzüm nasıl, mimiklerim onu önemsediğimi anlatıyor mu? nasıl güldüm acaba, çok mu yapmacıktı? Bunlar kafamda olduğu sürece kendim olamıyorum, mantıklı olamıyorum. Tuhaf geldi dimi? Bencede çok tuhaf ama ben böyleyim. 5 yıldır. Ne yapıcam... Nm88326

bu acıklamadın herneyse zaten bayagı kişi duymuş... burda seni kımse tanımıyor... içini rahatlıkla dökersen daha cok kişi yardımcı olabılır yada en azından kk nın psikolojı bölumunde doktora danısabilirsin... ama bu şekılde kapalı kutu gibisin... sorunun herneyse utanma... emin ol senın basına gelen herneyse burdakı bırcok ınsanın basına gelmiş olabilir!!! Nm88326

Bir de arkadaşlarımla büyük kavgalarımız oldu. Yanlış anlaşıldım. Yanlış anlaşılmadığım, beni net bir şekilde anladıkları zamanlarda bile inadına kırmaya çalıştılar beni, yalnız bırakmaya çalıştılar. Bunu yazmayı unutmuşum. Asıl olay burda koptu. Zaten güvenmiyorum kimseye, bu yaşanılanlar... Yıktı beni. Kendime çok kızıyorum ama. İyi olmaya çalıştım, kendimi ezdirmeden savundum. Ama bunu yapamayan aciz insanlar kıskandı beni. Bende aptal gibi yenik düştüm... Of Allahım of...

canım 17 yaş hepimiz için çok karışıktı. bazen ufacık şeyler bile çok büyük gelirdi. bazen çok olgun mantıklı olabilirsin bazen de çocuk gibi saçma şeyler yapabilirsin. bu bir süreç. kendini bu kadar irdelemeyi bırak. planlar yap geleceğin için yatırımlar yap. dil öğren. üniye hazırlan. spor yap... aile içinde özgüvenin yüksek arkadaş çevresinde farklı ise çevren seni bu şekilde zorluyor demek ki. zaten o çevrede de uzun kalmayacaksın. spor, aktivite, dershane... sana yeni çevreler yaratır. kendinle ilgilen. güzellğinle saçınla başınla olduğu kadar genel kültürünle de ilgilen. özgüveni en çok arttıran şey kendine vakit ayırıp yatırım yapmaktır. aynaya baktığında gördüğünden memnunsa, bir ortamda konuşmalarından sonradan pişmanlık duymuorsan kendine güvenin gelir zaten. yaşadığın şey her ne ise bir uzmandan yardım alabilirsin. yaşıtlarına anlatmak sana fayda sağlamaz. Rengeyigi

tanımadığın ınsanlara zamn gectıkçe alısırsın... tıyatro sorunu cözebilir bence... tıyatro hocasıyla bu konuyu konusursan daha ıyı olur basta.. bi de psikolojik destek alırsan gecer dıye dsnyrm.. A

ooo saol bebegim :)) A