çok güzel yazmışsın. inşallah... ben de kötü bir evlilik yapmaktansa kız kurusu olmayı tercih ederim:) "hiç mi yok?" sorusu, beni de çıldırtıyor. he var 250 gram. sarayım mı?tövbe tövbe:)

birşey sorucam yabancı dediğin şu erkekler hangi ülkeden?

bence etrafinin tavsiyesiyelerinide degerlendirmelisin nice evlilikler var hep birilerinin araciligiyla olan. ve cook buyuk sevgiyle yapilan. cok karamsar bakmayin. benim ailemde var o sekilde evlenenler tutup zorla vermediler. sadece gorusmelerine vesile oluyolar oluyosa oluyo. yaniii akisina birakin. insanlarada duvar ormeyin derim. insallah hayirlisi olsun adiniza. vee insan nasil isterse oyle yasar nasil yasarsada oyle ölür derler. siz gercekten iyi bir evlilik yapmak isterseniz elbet olur )

şans birazda denk gelmesi gerek öyle olması için inş. istediğin gibi birini bulursun

Ben daha da kotu durumdayim herhalde 31 yasindayim. Cevre baskisi cok sekilde dile getirilmese de bakislarda bile hissedilebiliyor. Su an iletisimde oldugum bir insan var ama ona karsi da maalesef birsey hissetmiyorum. Cok zorlasam da kendimi olmuyor, kalbim isinamiyor. Iliski diyemeyiz cunku ikimizde daha bir isim koymadik. O kisiye zaten benim durumumdan bahsettim.. Aski biraktim zaten, hayatimda bir sefer asik oldum. Bir daha da olacagimi sanmiyorum ama kalbimin isinmamasi durumu beni dusunduruyor. Bu kisiye hayir dersem artik sittin sene baskasi cikmazmis karsima gibi geliyor. Ciddi ciddi mantik evliligini dusunuyorum, yurur mu orasini hic bilmiyorum. Calisan, kendi ayaklari ustunde durabilen bir bireyim sukur. Kendime de cok alistim, belki yalnizliga bile alistim. Oyle karmakarisigim ki ne yapsam ben de bilmiyorum...

evet haklısın.. çevrende tanıştırmak isteyenler var mı onlarla tanış yada tiyatroya yazılmanı öneririm. ben 6 yıl tiyatro kursuna gittim ve ordaki dostluklarım o kadar güzel ki.. aile gibiyiz onlarla büyük küçük biçok kişi var grubumuzda hayatımda gördüğüm ve yaşadığım en samimi dostluk hatta dostluk bile az kalır onlar benim ailem.. belki orda bulursun ki bulamazsan bile aile edinmiş olursun kendine

bende senle aynı yaştayım.. çocuk için bende endişeleniyorum ama onun dışında kalitesiz saçma sapan bir evliliktnse yalnız yaşamak daha iyi geliyor bana... ama senin piskolojin bozuk bence intihar etmeye kalkmalar falan ne bileyim ilginç.. bende çok sevdim çok aşık oldum ilişkide yaşadım alatıldım terk edildim sevdiğim insan evlendi ve çocuğu oldu.. bana ne nispetler yapıldı sanki benim suçummuş gibi. vurdukça vurdular.. ama ben her defasında daha güçlü kalktım düştüğüm yerden... şimdi kendimi süper güçlü hissediyorum.. iyiki bunları yaşadım.. çok şşükür

ben de inanabilsem:)

bence de milliyetle ilgisi yok ta, Korelilerin örf -adetleri hiç Türklere benzemiyor yani... A

ben de çevremdeki baskılardan dolayı "evde mi kalıyorum acaba?" diye düşüyorum.. önüme gelen kimse yok mu? yok deyince hiç mi yok? diye soruyor.. aile desen ha bire dışarı çıkarken birini buldu mu acaba diye umutlanıyor.. .. keza evlenen arkadaşlar veya evlenmek üzere olan arkadaşlar da bir başka davranıyor.. ve tüm bu baskılar, dışlamalar insanı hazır olmadığı bir olaya hazırmış gibi hissettiriyor.. şöyle çekilip dışardan kendime bakıyorum ben hazır mıyım aile kurmaya sorunları aşmaya veya birine aşık olup gözümü evliliğe kapatmaya... ve malesef henüz değilim.. her neyse arkadaşım, aynı dert yoldaşım... biz çokuz, kendini yalnız hissetme... ve inan evlilerin çoğunluğundan daha mutluyuz.. biliyorum ki bi gün başkalarının dediği gibi koca bulmayacağız, diğer eşimizle karşılaşacağız.

30 genç daha yahu

karşındaki kişiye ısınamıyorsan, yapacak bir şey yok. emin olmadan evlenme... niye tekrar aşık olmazsın gibi hissediyorsun? şimdilik öyle düşünüyorsun, biri çıkana kadar.. yaşlarımız yakınmış. bende 29 yaşındayım. bende aday bile yok. ancak 19-24 yaş arası çocuklar takılıyor bana. onlar da olmuyor zaten.

geç olsun güç olmasın benim bi arkadaşım 18 yaşında evlendi çok severek evlendiler hemde hep özenirdim ama 3 yıl oldu şimdi evlilikleri bitmenin eşiğinde acele kararlar uyumsuz evlilikler o kadar çok var ki etrafta.. inşallah kafana gönlüne göre biri çıkar karşına sosyal sitelerdede var aslında birçoğu sapık olabilir ama arada illaki evlenmek isteyen dürüst biri vardır

ben o tanıştırma olaylarından hoşlanmıyorum. o zaman şartlanmış gibi oluyorsun ya. büyüsü bozuluyor. ben birisinden teklif almak, hatta nazlanmak falan istiyorum :) bana bile komik geliyor ama hayatımda yaşamadığım şeyler bunlar... valla benim kadar kursa gitmiş insan yoktur herhalde. şu anda da hem dansa, hem spora gidiyorum. ne zamanım yeter ne de maddi gücüm

peki spor salonundaki çocuğa takıntım hakkında ne tavsiye verirsiniz? Curious2 elifbursa86 A anitaaa A

kafaya takarsan bulman zorlaşır akışına bırak zaten zamanı gelince seni bulacak orta güzellik az yada çok güzellik önemli değil kimse karşısındakini bu yüzden sevmiyor zaten kalbin için seni seven biri çıkarsa işte o zaman evlilik olur... elbet biri çıkacaktır karşına... belkide doğru yerlerde değilsindir :) ruh haline ve yaşam tarzına yakın kurs dernek vs yerler olabilir

ilk söylediğin konuda haklısın. öyle olmaktansa yalnız kalmak daha iyi. intihar olayını kesinlikle tekrar yapmam. o durumlar 5 sene önce falandı. .. senin yaşadıklarından bu kadar güçlü kalkman da çok güzel. senin gibi yapmaya çalışıcam.

inşallah sosyal sitelere karşıyım. mutlaka içlerinde ciddi olanlar da vardır ama geneli dalga geçme amaçlı olduğunu düşündüğümden risk alamam. arkadaşına üzüldüm. benim çevremde genç yaşta evlenen ve çocuk sahibi olan mutlu çiftler var. iyi örnekler var etrafımda. 2 de kötü örnek var ve biri kendi anne-babam. hatta annem 26 yaşında evlenmiş ki, o döneme göre geç bile sayılır

Annem 43 yaşında getirdi kardeşimi dünyaya.. Yani daha çok vakit var üzülme:) ben de 28 yaşındayım bu arada, aday adayım da yok, çocuk meselesi beni de düşündürmüyor değil ama n'apalım kısmet, önemli olan güzel bir evlilik yapmak, etrafımda bekar kalmadı onu geçtim benden 7-8 yaş küçükler bile evleniyor, kafaya takıp neden dert edeyim ki, herkes kapısını kapatınca kendi hayatını yaşıyor, dışarıya gösterilenlere aldanmamak lazım, rabbim hepimize hayırlı kapılar açar inşallah

sağolun, çok güldüm ya :))))

Ben korece alanında çalıştığım için etrafımdakiler Koreliydi. Hayatımda Türk le çıkmadım hiç. Ben isterdim ki; kendi kültürümden, dinimden biri olsun... A

akışına bıraktım zaten artık hayal bile kurmuyorum... aslında sosyal biriyimdir. bir sürü kurslara, derneklere gittim ama hep aynı sonuç. bakalım artık..

Kızlar ben de 28 yaşındayım, evli değilim ama pek takdığımda yok açıkcası. Hayat her şeye rağmen yaşamaya ve zevk almaya o kadar değer ki, neden birisi yok diye kendinizi üzüyorsunuz. Arkadaşlarınızla çıkın dolaşın bol bol. Bu fırsatları bir daha bulamazsınız. Çocuk için de allah'ın dediği olur bence, zamanı geçmesin diye durduk yere yanlış bir evlilik yapmaktansa bırakın geç olsun.

anladım canım.. bence karekter meselesi ya milliyetle ilgisi yok.. koreliler türklere benziyormuş zaten öyle diyorlar..

inşallah öyle olur. teşekkürler güzel mesajın için

durumlarımız aynıymış. ben de kafaya takmamaya çalışıyorum artık senin gibi. hayırlısı olsun. çocuk ta hayırlısı olacaksa, kaç yaşında olursak olalım, sahip oluruz inşallah. annenden feyzaldım:)

Insanlari kafaya takma... tatile falan cik yeni hobiler bul kendini kesfet..

öncelikle kardeşine Allah rahmet eylesin canım mekanı cennet olsun, sabret çıkacaktır karşına doğru olan kişi, senin gibi düşünen bir kaç arkadaşım var ve şuan ikiside doğru insanı buldular ve ikiside nişanlı ama önceden onlara sorsan çok umutsuzlardı kimseyle olmuyordu diye, sana tavsiyem bu konuya çok kafanı takmamalısın akışına bırakmalısın, kafaya takınca inan olmuyor, akışına bırak hiç düşünmemeye çalış hatta, zamanı gelince olur allahın izniyle, bir de bol bol dua et aklına geldikçe içinde hayırlısı diye

hiç koreli tanımadım canım ama benzer diyorlardı

Bu korkuyla yaşanmaz ki yahu. istediğin zaman uygun kafana göre birini bulursan düşünürsün ne alakası var ki hayat kısa yaşamana bak.

eskiden takmıyordum.25 yaşlarındayken bir arkadaşım vardı evli çocuklu. üstelik hiç te mutlu değildi. ama kafayı beni evlendirmeye takmıştı. böyle ellerimi tutup gözleri falan doluyordu. bana "çok yalnızsın. çok mutsuzsun değil mi? "falan diyordu. bana birilerini ayarlamaya çalışıyordu. resmen kız, psikolojimi bozdu. artık onla görüşmüyorum. o zamandan beri evlenemeyeceğim, çocuğum olmayacak diye kafayı taktım. zaten beni düşündüren çocuk olayı. nerdeyse 30 uma geldim. kaç senem kaldı ki, doğurgan yaşlar geçiyor..