Çocuklarımın herkesin sevgisini tatmasi gerektigini düşünüyorum... Babaanne, dede sevgisi eksik kalmamalı hayatlarında, ilerde beni suclamamalilar... Kv ve kp bana kötüler ama çocuklarımı çok nazlarlar, kp omuzundan indirmek mesela.. Eşimde iyi ilgilenir, aklım onlarda kalmaz... o arada bende bekar bekar tatil yaparım...

Hiç birşey yapmadılarsa bu durumda siz bazı şeyleri yanlış anlayıp yanlış yorumlayıp kin duymaya başladınız sanırım Şimdide kendi içinizde yaşadıklarınız yüzünden aynı ortamda bulunmak bile sizi rahatsız ediyor Bence bu durumda sizin yardım almanız lazım Ya kimse kusura bakmasın ama 2 erkek çocuk annesi olarak artık çok korkuyorum yıllarca gözümden sakınıp büyüttüğüm çocuklarımın birgün eşiyle benim aramda kalmasından Dengesiz kv'ler yüzünden evliliği cehenneme dönen gelinlere sonuna kadar hak veriyorum Allah yardımcıları olsun ama sizin gibileri anlamak imkansız birazda kendi kendinizi telkin edin annesiniz sanırım biraz empati yapmaktamı zor yahu taylor

Kusura bakmada bana hiç normal gelmiyor bu durum. Eşin senin aileni eve sokmasa, görünce krize girse falan ne hissedersin. Ayrıca bundan boşandın diyelim, yeni karşına çıkacak kişininkiler nolacak, canımı sıktılar yüzlerini görmeyim olmuyor

O zaman tedavi pek de başarılı olmadı diyebilir miyiz? Ya da başarılı olduysa ne yönde başarılı oldu? Allah yardimcimiz olsun.

Konunun ne olduğu tabii ki önemli. Size hakaret ettilerse haklı olabilirsiniz. Bir iki kere üstü kapalı laf soktular diye böyle hissediyorsanız sadece kendiniz için değil çocuğunuz için de psikoloğa gitmelisiniz. Çünkü bu kadar zayıf olursanız çocuğunuza da iyi bir rol model olamazsınız. Konunun ne olduğunu bilmediğimiz için doğru yorum yapmak çok zor. İfşa olmamak için yazmıyorsanız içimizden birkaçımıza özelden konuyu yazın, insanlar fikirlerini yazsınlar. askitotomsu Yiğit Aras_SMA

Yaptıkları beni kendilerinden soğuratak benim için büyük şeyler. Belki başkaları için küçük. Ama benim icin buyuk. Kaldi ki esim de geçmişte bu olaylar olurken bu noktaya görünmemesi için önlem almadı pasif kaldı. B

Bak ben 15 yasında annemle ilgili bir durum yaşamıştım çok çok üzüldüm çok taktım bu durumu hep taktım 15 sene boyunca. Tavsan dağa küsmüş dağın haberin olmamış. Annemin umrunda olmadı ama ben takintimdan dolayı çok ağır okb hastası oldum. Şimdi psikoterapi görüyorum. Yeni yeni iyilesiyorum. Psikoterapi olaylara biraz daha farklı bakmamı sağladı. Asamadiginiz problem neyse bir uzmandan yardım alın tavsiye ederim. Belki kafaniza taktığıniz durum o kadar da önemli bir şey değil. . push ;

Hic bisey yapmadilar ama dedim ya ben soğudum bi kere. Zoraki görüşmek bana zulüm.

Gidicem zaten ama malesef dünyanın tüm psikologlari toplansa da bu kini içimden atacagimi hiç zannetmiyorum. Zira çok çok zor kin tutarım hatta bunlardan önce bir kişiye kin tuttum bugüne kadar iste tuttum mu da daha gitmiyor kinim.

Bu insanlar anam değil babam değil kardeşim değil. Gorusmezsem aklıma gelmiycek insanlar.

Ne yaşadınız veya o insanlar size ne yaşattı gerçekten merak ettim.. Benim annem 16 sene kv-kp ile birlikte oturmuş, babaannem anneme çok çektirmiş, dedem ise hep olaylara sessiz kalmış, ne anneme karşı çıkmış ne yanında olmuş.. babam ise annemi hiç savunmamış, ve annem bugün bu insanlara hala anne baba deyip, hallerini hatırlarını sorup, evlerine gidip, yeri geliyor yardımlarına koşuyor... Bunlardan daha mı fazlasını yaşadınız bilmiyorum, ama bence biraz fazla büyütüyorsunuz.. ki en son 3 ay önce görmüşsünüz Yani, tepkileriniz gerçekten fazla..

Hic gorusmemek mumkun degil esinin ailesi sonucta imkan varsa sehir degistirin uzakta olunca surekli gorusulmuyo Yoo in

Başka hiç kimseye kin duymuyorum ve kolay kolayda kin tutmam. Yaşam kalitemi bozacak düzeyde boyle yaşadığım baska bir duygu da yok psikolog çözer mi acaba sorunu mu? Ay çözülsün de istemiyorum. Bu insanları görmek istemiyorum

Hiç görüşmüyorum. Eşimde görüşmüyor psikolog daima geçmişi unutmamı şimdiki yaşama bakmamı söyledi. Ancak olmuyor öyle o insanlar sürekli telefonla taciz ederlerken burnumun dibindeyken unutmak olmuyor. Ha, eşimin ailesi de hiç geri adım atıp kızım hata ettik kusura bakma geçmişi unutalım birbirimize saygı duyalım demedi. Eğer deseydi belki bende böyle olmazdım. Hep biz yaparız ederiz evlendin katlanacaksın modunda oldular.

Gecmis olsun. Neden peki yani ne yaptilar ki

Görüşmeyin. Sağlığınızdan önemli değil. Belki zamanla öfkeniz gecer. Sizin de kusurlarınız olmuş sonuçta.

Yüz de yüz katılıyorum. Sen istediğin kadar görüşme o kin senin içinde ve görmesen de devam ettireceksin. Bir an önce psikologa gidip tedavi olman lazım. Onlara bişey olmaz kendine zarar verirsin.

Ben buna prenses sendromu diyorum. Bahsettiğiniz şeyin adı hayat. Her zaman sevdiğimiz insanlarla muhatap olamayız. Hele evliliklerde. Eşiniz sizi her hafta ailesini görmeye mecbur bıraksaydı hak verirdim belki ama böyle birşey yok. En son üç ay önce gördüğünüz birileri için koca kadın nasıl hastalandınız anlam veremedim. Yaşadıklarınız da çok travmatik şeyler değil siz söylüyorsunuz. Kendi ailenizde bile bazen neler oluyor değil mi. Kızmayın konu sahibi bazen insan kendi kendinin psikologu olmalı. Hiç ani ölüm gördünüz mü yakınınızda. Allah göstermesin bir dakikada kökünden değişebilecek hayatlarımızda inanın bahsettiğiniz sorun dert bile değil. Ha yine de kocamı ayda yılda bir göreceğim insanlar için bırakırım diyorsanız daha fazla da devam etmeyin hastalığınız ilerlemesin. Hayat kısa gece bıraktığımız hayatı sabah aynı şekilde bulamıyoruz. İnsan ilişkilerinde bu derece tahammülsüzlük de, politik ya da iki yüzlü olmamak değil hayat karşısında zayıf kalmaktır. Dilerim kendinizi iyileştirip yuvamız kurtarırsınız.

Bu kişilik yapınızı törpülemediğiniz sürece evliliğinizde huzur bulmanız zor. Evlilik ne yazık ki sadece iki kişinin birlikte olduğu bir kurum değil. Size acilen psikolojik yardım+evlilik terapisi almanızı tavsiye ediyorum. Eşinizle birebir bir probleminizin olmayışı büyük avantaj evliliğinizi yıkmayın, toparlayabilirsiniz. Kendinize panik atak teşhisi koyup tabloyu ağırlaştırmayın. Psikoloğunuz bundan şüphelenirse sizi ilaç tedavisi için psikiyatriste yönlendirir zaten. 1Sen

Psikoloğa gitmelisiniz. Küçük sorunların bu denli içinizde büyümesi ve bu tur tepkiler vermeniz normal degil bunu siz de biliyorsunuz. Lavaboya gidip ogurmeniz, elinizin ayağınızın titremesi hiç normal değil. Bu kini içinizden atmak zorundasınız. Eşiniz sizi daha ne kadar alttan alabilir bir düşünün. Her şeyden önemlisi bu şekilde devam ederse ruhunuzun tedavisi geç kalabilir.

Sizi cok iyi anlıyorum gercekten Bende isim konusu yüzünden boşanma noktasına gelmiştim Cewremde ve kk da herkes niye bu kadar takıyosun boşver ne derlerse desinler dedi ama olmuyo işte Dün görümcemle tlfnda konuştum bana inat yüne istemedigim isimle kuzımı sordu. içimden ya sabır dedim ama artık onlar yüzünden huzurumu bozmamaya calısıcam Ne güzel eşiniz gayet sewecen anlayışlıymış Üçüncü şahıslar için yuvanızı bozmayın, bi kaç yıl sonra eminim niye bunları kafaya bu kadar cok takmışız diycez P

Kendi icinizde de celisiyor musunuz bir taraftan yaptiklari seyler sizin icin kucuk alabilir ama benim kisiligime ters diyorsunuz yani alingan misiniz anlayamadim pek. Diger yandan cok zor kin tutarim demissiniz? Yani kucuk olaylarin sonucunda kin tutabiliyorsaniz bu zor degil kolayca kinlene biliyosunuz anlamina gelir. Ben mi tamamen yanlis anluyorum. Esinizin yerinde olsam bende aynisini sizin ailenize karsi yapardim. Biraz empati yapmalisiniz. Bu bence oldukca bencilce. Esim de ailesinin yaninda beni savunacak cumleler soylemez ama bilirim ki arka planda benim yanimdadir. O nedenle ailesinin yaptigi yada soyledigi bizim huzurumuzu bozmaz. Cunku onemsemem.

Terapi iyi geliyor aksi türlü yastık altına itiliyor be hortuluyor geçmiş

Kötü hastalıktı, atlattım ama yeniden tekrarlama ihtimali var... Bu arada psikiyatriye de devam ediyorum. Kaldı bende izleri yani.. Ahtapot Anne Feeling lonely nowadays.. Anneler

En son üç ay önce gördüğünüz ve size ölümcül zarar vermemiş birileri yüzünden panik atak benzeri semptomlar yaşıyorsanız napayım bu benim karakterim hislerim deyip geçemezsiniz; bu ciddi bir sorun. Hele de bunları hatırlayıp eşinize kavga çıkarıyorsanız çok fena ben eşinizin yerinde olsam ve eşim ailemi hatırlayıp hatırlayıp kavga çıkarsa eeeh be olan olmuş zamanı mı geri çevireyim napayım deyip boşanma noktasına gelirim. Hayat zaten yeterince zor ve stresli; insan bari evinde huzur ve mutluluk bulmak ister. Öncelikle tabii ki kendi huzur ve mutluluğunuz için bir uzmanla görüşün. Ha yine de olmuyorsa boşanırsınız ama içinizdeki bu sorunu çözmezseniz size çok zarar verir P

En son 3 ay önce görüşmüştüm. Işte ben hiç görüşmek istemiyorum.

Disardan konulari okuyordum. Sırf bunu yazmak için girıs yaptım.. Bian ben mi konu açtim acaba diye düaundum çunku noktasi noktasina kelimesin kelimesine ayni durumdayim. Bende ne yapacagimi bilmiyorum. Psikolog paklamaz beni psikiyatri ye gtmeyi daunuyorum

Senin istemediğin isimle sorduğunda, sende kendi koyduğun beğendiğin isimle cevap vereceksin...

İşte tam cevap verebilmek için ucundan da olsa sorun özeti öğrenmek istedim. Eşinle ilgili sorun olsa hani boşan deniyor ama aile ile alakalı sorun bence eşinle konuş bir süre görme iletişim kurma derim Tabii ki psikolojik olarak yardım al bu nefes kesilmesi VS eminim faydası olacaktır. Mutluluklar

Anlattiklarinizda kendimi gördüm. Ben de yaşadığım problemler sebebiyle bir daha hic gorusmek istemiyorum bense de takıntı haline geldi aklimdan silip atamıyorum gorunce butun cinlerim tepeme çıkıyor. Her seyi bastan tekrar yaşıyorum sanki. Ama onlar olmasa baska bi problemimiz yok cok şükür. Bazen de soyle diyorum her insan hayatinda biseylerle sınanır bizim de sinavimiz bu yonde demek ki buna da sukretmek gerek belki de farkedemiyorum diye aklimdan geciyor beni rahatlatan tek nokta bu açıkçası

Ilk defa nefesim kesildi, iki kere lavaboya kostüm afedersiniz ogurdum baya. Ellerim ayaklarım alev aldı tüm bedenim titredi. Yani artık bunun sonu panik atak falan heral de. M

Icinizdeki kin duygusu en cok size zarar veriyor, o kin tuttugunuz insanlara hicbirsey olmuyor Ben bunu hic anlayamiyorum, insan neden kendisine bu kadar zarar verir ki? Kendiniz bas edemiyorsaniz bu durumla psikolog destegi alin, anlattiginiz tabloda siz hic normal degilsinix, hayati bosu bosuna kendinize zehir ediyorsunuz

Aynı hisler aynııı Ben panik atak oldum da!! Tedavi gördüm Bir an önce aile terapistine gidin Ben geçen bayram gördüm şimdiden önümüzdeki bayramı Dert ediyorum düşün Çok zor Terapi alın ailecek

Bu dereceye gelecek kadar büyük sorunlar yaşadınız o zaman? Pamukannesi83

Ya kaç yaşındasınız bilemiyorum çizginizi belirleyin, eşinizle kesin ve net konuşun... sağlığınız bozulmadan önleminizi alin...

Sık görişmeyin

ben de aynı anlattığın durumları yaşadım hatta buraya o dönemlerde üye oldum seninkinden farkı, ben eşimin ailesiyle hiç tartışmaya girmedim, eşime söyledim, o da beni "kendisini ailesine karşı doldurmakla itham" etti halbuki ailesiyle aramızın bozulmasını istemediğimden ve sağlığım ciddi olarak bozulmaya başladığından bahsetmiştim kendisi öyle tepki verince ben içime atmaktan şiştim ve sonunda panik bozukluk atakları geçirmeye başladım yeni yeni anlıyorum ki o atakların sebebi, beni kapana kıstırmalarıymış 6-9 ay ilaç kullandım sonra bir şeyler az biraz düzelir gibi oldu çocuk olduktan sonra ailesinin anormal konuşmaları, üstlerine düşmeyen şeylere müdahil olmaları, eşimin adaletsizliği beni lohusalık depresyonuna soktu . Eşim ne mi yaptı? Hıncını annemden çıkardı. 5 yılın sonunda gemileri yakacak duruma geldim. ki bence geç bile kaldım. sonra aile terapisti falan... herkes mutlu, huzurlu olur inşallah ne diyeyim ama iyi bir aile terapisti faydalı olur bence Yoo in

Bende asla. politik olamam. Aile iliskileri akrabalik iliskileri hatta bazen dostluk iliskileri de siyaset isteyen isler. Belki baskasinin önemsemeyecegi basit göreceği seyler yapmışlardir sana fazla gelmistir. Bu da mukemmelliyetci ve hassas insanlarin basina geliyor hep zaten. Umarim radikal bir karar alirsin. Eger alamazsan kendi icindeki hırsın bitmeyecek. Onlarin yanina gittikce sinir oldugunla kalacaksin. Hiçbirşeyde senden ve sagligindan muhim degil. Olmamali.

Yanlış anlamissiniz ya daben yanlış ifade ettim. yapılanlar benim için beni onlardan tamamen sogutacak düzeyde ama belki başkası için küçüktür. Kin tutmam çok zor tutarım ama bu soğukluk geçmiyor yani bi nevi bu da kin. kisiligimle ilgili olan kismisogudugum insanlarla mis gibi de olsa bir araya gelmem istemiyorum. S

Kendiniz gitmeyin eşinize cocugunza haftada bi onlar soylemeden "hayatım biraz annen nasil diye baksanmi bi gorunsenmi" desen annesiyle bağlantısını koparmamasna sen ozen gostersen ama sen geri durarak. . push ; S Sevimlipanduf ☀☀☀☀☀☀☀☀ tek ayak

Beni hiçbiri paklamaz gibi. Ben gormezsem huzura ericem. Allah sizin de yardimciniz olsun

Bende böyleyim iste hic unutmam yaptiklarini. Ben pislik olsam belki sindiririm ama ben hatasizken birinin bisey yapmasını asla unutamiyorum cogu zaman pasif agresif oluyorum. Pasif agresyonu bir araştırın isterseniz. Pskologa gidebilirsiniz ama ben artık psikolojimin karakterimle bütünleştigini düşündüğüm icin gitmiyorum bile :)

Ailemle görüşmek esimin sağlığını olumsuz yönde etkileyecekse gorusmesin. Hatta esime söylüyorum ben ailemle gorusmiyim dilersen misilleme yap sen de benimkilerle gorusme

Yüzde yüz unutma gibi birşey söz konusu değil zaten Biz evlendiğimiz yıldan beri dönem dönem terapi aldık Her terapi ve terapist iyi geldi diyemem Panik ataktan geçen kış tedavi oldum büyük oranda geçti ama Yok diyemem Aile terapisine de bir kaç defa gittik Ben şahsi daha çok gittim, devam da edeceğim edeceğiz Ama aile konusu tamamen gçeeçvk bi konu değil Ben de iğreniyorum ve ömür boyu görüşmek istemiyorum ailesi ile, ve onlara karşı içimde hiçbir iyi temenni Yok, çocuk sahibi olamamıZda onları suçluyorum içten içe, şuan gebeyim ama bu da gelişmedi, yarın kürtaj olacağım Senin sağlıklı bir bebeğin var bu büyük bir artı, Terapistim sakinleştirdi biraz beni ama tamamen geçmedi nefretim öfkem Biraz da yapı meselesi sanırımama kesinlikle terapi öneririm I ivrindi

Pardon şimdi anladım. Zorla görüşüyorsanız işiniz daha zor elbette. Size ne yaptılar bilmiyorum ama Kimsenin ahı yerde kalmıyor. Allah'a havale edin bazı kimseleri. Ne diyeyim Allah yardımcınız olsun.

Sizinki daha kötü işte. Gorusmediginiz kişiler ne çok yer etmiş beyninize. Kesin bir kac seans uzman yardımı alın. Olaylara bakışınız değişsin. Kendinize de yazık değil mi? Sürekli kafa dolu nereye kadar?

Canım seni çok iyi anlıyorum birebir aynılarını bende yaşadım inan bu kadar benzeyebilir. Bende eşimin ailesi yüzünden çok sorun yaşadım beni savunmadigini hissettim ve geçmişi asla unutamıyorum hep eski konular aklıma gelir ve kavga çıkar onları gördükçe.. yapılanı asla unutamıyorum benimde resmen uykularım kaçıyor.. eşime kalsa çok küçük şeyleri sorun ediyorum fazla alinganim vs. Bu sefer eşimle çok büyük kavga ediyoruz benim eşimde beni çok dinler alttan alır ama ailesine tahammül edemiyorum allah sabır versin kelin ilacı olsa başına sürermiş bende ailesi yüzünden eşimden onlarca kez ayrılma noktasına geldim ve o benim için bu kadar uğraşmasa evliliğim çoktan bitmişti diyebilirim

Bunlardan başka kin tuttuğum kimse yok. yaşadıklarım benim için basit değil ciddi soguma sebepleri. Ama başkaları için belkibasittir. Zira burada okuduğum konularda benzer sorunları yaşayanlara boşver deniliyor zaman zaman ama kesinlikle benim için basit değil.

Konuyu dagitmak istemem ama sormadan edemedim. Görüşmek istemediginiz insanlara çocuklarınızı nasil gönderiyorsunuz bu mesela benim icin inanilmaz bir tabu bunu nasıl aşabiliyorsunuz merak ettim Yoo in

Neden eş ailesiyle görüşmek zorundaymışız gibi algı var toplumumuzda anlayamıyorum eş ailesi ağzımıza etse de görüşmeliyiz sanki, görüşmüyorum yaklaşık 3 yıldır görmedim 33 yılda görmesem umrumda değiller ama bu durumu bilen arkadaşlarım akrabaların sürekli eşimin ailesini sormaları beni sinir ediyor gayet açıkça görüşmüyorum görüşmeyi de düşünmüyorum diyorum, sırf onlar var diye ben nikah fotolarıma bile bakamıyorum psikolojik olarak bana çektirdiklerini bir ben bir Allah bilir, çok ahım da var helal de etmiyorum gözyaşlarımın bir damlasını, o yüzden görüşme canım madem seni kötü etkiliyor bırak görüşme alma evine falan eşin gitsin görsün kararlı ol eşin de zamanla alışır

Okey bende görüşmemeniz taraftarıyım zaten. En azından bir süre. Ama zaten çokta içli dışlı değilmişsiniz. Görüşmeyin ve o süreçte psikoloğa gidin. Ben kin duymanın tedavi edilmesi gerektiğini düşünüyorum her zaman siz ne kadar verirsiniz orayı bilmem fakat Mide bulunmalar vs onlar aileyle görüşmesenizde başka bir sıkıntıda yine ortaya çıkacak. En azından bunları halledersiniz. Y yakaib

Ayni benim durum. Esim cabalamasa yüz defa bosanmistik. Ayni şekilde bunlar aklıma geldikçe eşimle başka şeyi bahane edip kavga çıkarıyorum.

Görüşmeyin o zaman. Gerekirse yardım alın eşinizle de konuşun. Neler yaşadınız bilmem ama hissettiklerinizi anlıyorum. Evliliğimin 1. yılında eşimin ailesini göreceğim zaman tüm vücudum titremeye ve üşümeye başlardı. Tansiyonum düşerdi, rengim sararırdı. Tabi eşimle de tartışırdık ailen şunu yaptı bunu etti. Sonra 1 yıl tedavi gördüm, psikoloğa gittik sile terapistine gittik ilaç kullandım filan. Görüşmeyi kestim oh kafam rahat. Eşim ısrar etseydi görüşmem konusunda çok net boşanırdım. Çünkü artık hasta olmaya başlamıştım.

Görmeyin gerekirse, ama yıllar önce olan bir olaydan dolayı git gide artan duygu yoğunluğu kindir. Kabullenmek istemiyorsunuz belki ama geride bırakamıyorsunuz da. Bi düşünün sırf bu sebepten eşinizi bırakmayı, çocuğunuzun arada kalmasını vs göz ardı edip boşanmayı düşünüyorsunuz. Hadi boşandınız diyelim; ilerde çocuğa ne açıklama yapacaksınız? Bazı şeyleri unutmak, sünger çekmek iyidir. Affetmek huzur verir.

Esinizin yerine koydum kendimi. cok zor onun icinde.. hani buyuk bi sorun olmadigini sizde soyluyorsunuz. bisey yapmadilar diyorsunuz.. esiniz sizin gibi dusunseydi ve buraya yazsaydi ne olurdu acaba.. bence hepinizin huzuru icin psikologa gidin. mutlaka yardimi olacaktir.. ama siz yyardimi da istemiorsunuz ki

Soylediklerinizin hepsini kabul ediyorum kin duyuyorum, affedemiyorum, bu kini geride birakamiyorum yapamiyorum, yapmaya cabaladim da olmuyor soğudum görüşmek istemiyorum. Hislerim böyle iken napiyim?

kin hic iyi bişey degildir. herkesten cok size zarar verir. affetmek affedebilmek Rabbimin bize verdigi ve hoşnut da oldugu cok güzel birşey. eşinizi de yıpratmayın yuvanıza yazık

Aileyle görüşmesen başka birşeye kin duyup kendini mahvedeceksin. En iyisi psikolog. Yaşam kaliteni bozacak düzeyde yaşıyorsun duygularını.

Görmeyince dusunmuyorum aklıma gelmiyorlar. Görüştüm böyle oldu. Ben mi anlatamıyorum acaba. Zorla zoraki görüşüyorum istemiyorum. Bilmem anlatabildim mi?

Yanılıyorsunuz, çok zor kin tutmuyorsunuz, zira yaşadığınız basit olaylarda bunu yasamazdiniz. Milana22

eşinize üzüldüm... doğrudan siz psikologa gidin derim.. siz, kendi içinizdeki problemi halledin sonra aile danışmanlığını düşünürsünüz. eşinizden yana da sorun yokmuş ama gidin madem.. ne diyeyim.. Sepesel Küsmek istiyorum Anneler

Ben bugün eşimle ciddi ciddi konuştum dün niye modemin bulandigini anlattım artık bünyenin tepki verdiğini kaldırmadığını anlattım. Tamam görüşme dedi ama insallah sözünde durur

Bu insanları gormedigimde sorun yok. Bunları oturup dusunmuyorum. aklıma bile gelmiyor ama görünce işler değişiyor. Ben de huzur kalmıyor.

Belki sorunlari sana anlatsan o da sorun mu dersin ama ben sorun yapıyorum. Bu biraz da benim kisiligimle alakalı birinden soguduysam olsem o kişiyle görüşmem bir araya gelmem bu babamın oğlu olsa bile. Politik olamam mis gibi yapamam yapamiyorum yani. Ben bu insanlardan soğudum iyi de deseler batıyor.

Aynı beni, eşimi ve ailesini anlatmışsın. Ben ciddi bir hastalık ile aklımı başıma aldim ve eşime " artık ya görüşmeyeceğim ya bosanacagim, sağlığım herşeyden önemli" dedim ve artik görüşmüyorum, onlarda gelmiyor bende gitmiyorum, eşim düzenli olarak gider, çocukları ya tatilinde gönderirim, bu kadar... Yakın zamanda bebeğim oldu, gelmelerine izin vermedim mesela, "sütten kesince al götür görsünler" dedim

Iyi geceler. Şimdiden rahat batması, aile yuzunden bosanilir mi falan diyecekler bilsinler ki gerçekten artık sağlığımı olumsuz etkilemeye başladı. biraz uzun olabilir şimdiden k. bakmayın. Eşimle severek evlendik. Gerçekten gözümün içine bakan biri. Sürekli alttan alır, sever sayar iyi bir estir. Geçmişte ailesiyle sorunlar yaşadık yuzgoz olduk belki kucuk bir kisminda gorece kusurlu taraf bendim. bi de bu sorunlar belki başkaları yaşasaydı umursamazdi bile ama ben taktım. Hem de acayip şekilde. Esim geçmişte yasanan sorunlarda pasif kaldı. O ise pasif kalmadigini sadece tepkisini yanimda vermediğini söylüyor yani tepki verdigini ama benim gormedigimi soyluyor. Neyse ben unutamiyorum yaşananları ve artık sağlığımı olumsuz etkiliyor. Bugün ailesiyle görüştük benim yaşadığım stresten nefesin kesildi midem bulandı lavaboya zor yetistim. Ben bu insanları gormedigimde uzak oldugumda eşimle cocugumla çok mutluyum sorunun yok. Ama bunları görünce tüm iç huzurum, aile huzurum kaçıyor. Gorusmiyim desem esim tamam der ama evimde bunun huzursuzluğun esim dolayısıyla yine yasarim. Napiyim ben artık panik atak, anksiyete belirtileri vermeye başladım asamıyorum.