Biraz feminist bakıyoruz belki ya da alışık olduğumuz kaynana formuna yıkıyoruz suçu bilemem ama benim için annelik sezgileri önemli sanırım bunu böyle açıklayabilirim anca :)

Seni senden iyi kim bilebilir? Tabiki önemli olan sana ne hissettirdiği. Artılarını eksilerini tart. Yoluna ona gore devam et. Bu arada öz-eleştiri yapmayıda unutma. Mutlulukla kal

Öyle hatırla devam ediyorsan bitir zaten. Hatırla ilişki bir yere kadar gider ama evliliğe gitmez, gitse de evlilik sürmez.

Şimdi ayrı ve uzakta oluğun için o kavgalar sana basit gelebilir ama ömür boyu çekilir mi onu düşün. Benim de varı böyle bir ilşkim inan içecek markası yüzünden alacağım güneş kremi yüzünden bile kava etmiştik :) Ama belli bir süre sonra çekilmez oluyor. Çok yakın komşumuzun kızı bu küçük kavgaları görmezen geldi şimdi çok pişman. Hemen esip gürlemesi de hoş değil. 10 yıl sonra 20 yıl sonraa katlanacak mısın bunlara ki evli iken daha çok değişirse ne yapacaksın Anneler sezgilerinde hep haklı çıkar garip bir şekilde annelik iç güdüsü diyelim biz buna. Benim annemin bir kere bile haksız çıktığını görmedim. Yüzük konusu bana da saçma geliyor herşeyin bir anlamı olmalı o yüzüğü takacağın günün de..

Buraya üye olduğumu biliyo birde öyle ifşa etmiyim kendimi :) ama şöyle ki o önlisans mezunu ve asgari ücretten biraz daha yüksek bir ücretle çalışıyor. Ben lisans bölümü okuyorum bu sene son

Bende öyle düşünüyorum insan içindeyken çok mantıklı, müthiş kararlar alamıyor böyle böyle uzun ilişkim oldu belki benimde ama toslamamak adına bunları artık ölçüp tartıp içime sinsede sinmesede uygulamam gerek

Aileler genelde haklıdır ama bazen çok anlamsız sebeplerle engel koyabiliyorlar şimdi. Ben daha fazla detay aradım yorum yapabilmek için açıkçası. Ama mantığını sevdim. Şu pastahane sözü dedikleri kendi arasında yüzük takma olayı bana da hep saçma gelmiştir. Haklılığına inandığın konularda diret. Saçma sapan, gereksiz kavgalar konusunda uyarmalarına rağmen kendisini düzeltmiyorsa da uğraşma. Zamanla çekilmez olur çünkü.

Canım sana söyleyebileceğim tek şey var evlenirken asla ama asla bu adamın huyu şöyle ama ben değiştiririm, evlenince değişir diye sakın beklentin olmasın. Eğer senin katlanabileceğin ve üzülmeyeceğin fikir ayrılıklarınız varsa ok, ama senin yaşamak istediğin hayat ile onun yaşama bakışı farklı ise bir düşün derim. Örnek olarak senin için tatil gezmek eğlenmek ise ama onun için tatil evde dinlenmekse zor olur ortayı bulmak.

İlk zamanlar çok kırıcıydık ama sonra ikimizde durumu farkettik kırmaya gerek yok diyip anlaşmazlık olunca susuyoruz sen haklısın ben haklıyım muhabbetlerine girmiyoruz. Herkesin zevki başkadır diyoruz. Zevkler ve renkler tartışılmaz cumlesi bizde ise yarıyor. Eşim ilk zamanlar çok kıskancti ve geçmişten gelen bir güvensizlik sorunu vardı iliskimizin 3. Ayında evlenme teklif etti ki parmağımda yüzük olsun diye. Artık tamamen düzene oturdu ilişki ve evlilik. Dedim ya çok titiz mesela akşam geliyor bu neden burda diyor nerde durmasını istiyorsan oraya koy diyorum kavga çıkmıyor. Ya da neden ütü yapmadın diyor canım istemedi yarın yaparım diyorum birsey demiyor. Sevdiğim şeyleri de öğrendi. Sevmediklerimi de bende onun tabi. En basitinden poğaça yapiyorsam yarısını eşim için peynirli yarısını kendim için patatesli. Orta yolu bulmaya başladık. Ailen için birsey diyemem. Ben eşimle ilgili hiç birseyi anlatmadim aileme. Sadece şu işi yapıyor şu kadar kardes annesi babası ayrı falan tarzında genel yaşamı anlattım ki babam direk ailece bize tanışmaya geldiklerinde gördü o zaman tanıştı.

Yok benim anlattığım kadarıyla bilir annemde ama garip bi içgüdü işte demekki. E

Bu farklılıkları yaşarken birbirinize kırıcı oluyor musunuz peki? Ne güzel bu kadar zıtlık içinde mutluysanız, Allah daim etsin :) Annem detaylı olarak tanımıyor ama işte en başından beri ısınamıyor tek olumlu yorumu evet çok yakışıklı çocuk ama... Şeklinde :) MissPoine

Ailenin içine sinmiyorsa kesin bir pürüz çıkar

İşte o yüzden yaşıtlarımdansa biraz daha yaşayan bilen insanlardan fikir almak istedim haklısınız teşekkür ederim MightyPineapple La Chica

Helede uzun bir ilişkiden sonra bunun mantıklı olduğuna karar vermek için biraz kendi fikirlerimi destekletmek istedim sanırım, haklısınız :)

Hep yakınlarımla paylaştım bu konudaki sorunlarımı ama işte ben gibi hepsi henüz 21 yaşında kanı deli akan tipler olduğundan kendimden büyük insanlardan veya yaşıtım olupta bu konuya başka pencereden bakıcak insanlardan fikir almak istiyorum. Şimdi şöyle ki benim üç senelik bir ilişkim var özet olarak siyahla beyaz olmasakta farklıyız. Çok basit konularda bile zıt insanlarız bu ister siyaset olsun ister bir kuruyemiş markasının kalitesi olsun. Gülmeyin cidden bu konu üzerinde bile zıtlaşabilitemiz var, olduda benden 5 yaş büyük olur kendileri ağırdır oturmasını kalkmasını bilir falan ama ben genelde onun kafa yapısı olarak benden küçük olduğunu düşünürüm bu belkide kendimi bahsettiğim zıtlaşmalarda haklı görmemle alakalıdır bilemiyorum. Bi diğer belirgin özelliğimizde biz öyle ufak çapta tartışma yaşamayız genelde kavgaların sebebini bile unuturum ama hiddetli olurlar gereksiz bi şekilde. Çok yersiz saman alevi sinirlenmeleri olur anında pişman olur falan. Şu yüzük takma muhabbetine ciddi kafa takan bir insan, ayrı şehirlerdeyiz ben üni. okuyorum ve o da aklınca "benimdir" veya "sahipli" dercesine bunu yapmamı istiyor. Bilmiyorum belki bunu anlamlı bulanlar vardır anlarım ama ben bı tarz şeylerin özel olduğunu ve olması gerektiği zamanlar olduğunu düşünürüm. Söz-nişan gibi. Onlar içinde yaşım henüz erken. Bunun dışında belki saçma gelebilir ama hani çok babacı bi insan olduğumdan belki babam ondan bağımsız böyle bir şeyler yaşandığını duysa zaten üzülür bir de kendimce isminide koymuşum ne biliyim öyle işte saçma ve gereksiz geliyor. En son kavgamızda buydu ve bozuğuz biraz. Bunların haricinde standart sevgiliyiz işte. Sıkıntım şu ki artık bu kadar zaman geçti, belki ciddi şeylerin başlangıcı olucak bir zaman sonra arkadaşlarım hep bana "sen bi insana kolay kolay değer veremiyosun bak o da seni şöyle seviyo böyle seviyo biraz sinirli sadece" gibi telkinler veriyor. Erkek arkadaşımı annem tanıyor ailesinden dolayı, öyle asla falan demiyor ama hiç bi zamanda ılımlı bakmadı belki mesleğinden belki biraz mesafeli soğuk duruşundan bilmiyorum ama bana hep "aman beggg sende yani başka insan mı kalmadı" tarzında yorumlar yapıyor. Bilen bir kaç büyük akrabamda öyle. Ve ben bugüne kadar annesi olumsuz yorumlar yaptığı halde evlenip çok mutlu olan biriyle karşılaşmadım sezgilerine inanıyorum belkide. Ama dediğim gibi sağlı sollu çok farklı yorumlar alıyorum ya seviyosun seviliyosun devam et tarzında ya da aman boşver tadında anneminkiler gibi. Yani özetle benin annemin sezgilerine, ilişkimdeki dalgalanmalara bir yön vermem gerek Teşekkürler şimdiden Eklme: bu ani sinirleri veya gereksiz hiddetinin değişmesi adına çok uzun bir ayrılık süreci geçti bir müddet iyiye gitti sonra eski haline yavaş yavaş geri gelmeye başlıyor gördüğüm kadarıyla.

Zıt kutuplar birbirini çeker derler ben buna inanıyorum. Emin ol biz de eşimle aynıyız her konuda zıtlaşabiliriz. Öyle bir yetenek var yani. Eşim benden 6 yaş büyük dışardan bakıldığında çok efendi ağır başlı görünür ama içini bana sor ben kendime çocuk ruhlu derdim eşim benden çocuk. Bazen söyleniyorum bile 32 yaşında adamsın yaşına göre davran çocuk gibisin senin peşinde uğraşmaktan yoruldum diye. Ama o sevgi var ya bizde hepsinden üstün. Temizlik manyağı titiz kocam ve asla bi düzen kuramayan dağınıklıkta çığır açan ben mutluyuz evliliğimizde. Susmayı öğrendik birbirimizi tanıya tanıya yediğimiz peynir bile ayrıdır benim peynirim bitmiş alsana muhabbetleri döner evde. Ama bizde fark ailem hiç tanımıyordu yorum yapmaya fırsatları olmadı annem bu kadar zıt olduğumuzu bilse karşı çıkardı eminim ya da kıskançlık dozlarını bi duysa :) ama yaşadığımız her şey bizim aramızda kaldı. Annen kişi olarak iyi tanıyor mu yoksa dıştan bakarak mi yorum yapıyor yast