32 yaşında bir ablan olarak diyebilirim ki yalnız değilsin ailesinden çekenler çok sayıda erkek arkadaşım olsa da omzuna yaslansan diyorsun ya omzuna yaslanılacak erkek öyle az ki ne varsa kendinde var güzelce okulunu bitir mesleğini eline al ailen daha az üstüne gelecek o zaman külahlar değişecek yani buna emin olabilirsin 1

Çok teşekkür ederim canım iyi dileklerin için Allah razı olsun şuan için yinede şükredip okuluma işime bakcam geleceği Allah belirliycek şuan için iyi dostluklarım var sağolsun onlar olmzsa belikde daha çok takardım ayrıca hep buraya bu siteye yazıyolar senin gibi insanlardan Allah razı olsun :)

O nasıl bir abla öyle ya Yuh gerçekten.. İnsan kardeşine bunu yapar mı, böyle konuşur mu, korkunç. Senle ne alıp veremediği var, ne uçarılığını görmüş de böyle muamele yapıyor sana! Oturduğum yerde sinirlendim Arkadaşım seninle aynı yaştayım, imkanlarının sınırlarını zorla ve ne yap et oku, kendi üstünde ayaklarının durabil. Böyle bir aileye muhtaç olarak geçirme hayatını, ha sakın ailemden kurtulayım diye de evlenmeye kalkma, yani evliliği kurtuluş olarak görme. İnşallah bu zor günlerini atlatırsın.

Ablanın psikolojik sorunları mı var? Ya da kendisi okumuyor mu bir kıskançlık durumu var gibi Annenin ne olursa olsun arayı bulması kavgayı kötü sözü engellemesi gerekir Ama yapmıyorlar işte bende çok kavga ediyorum kardeşim yüzünden annemle Naparsın insanın ailesini seçme şansı yok..

Ailemi bırakıp bazen kaçmak istiyorum gerçekten çekilcek çile değil 3 kardeşiz ama bana hiç biri iyi davranmıyor bu düşüncelerım ergenlıkten kaynaklanıyo desem zannetmıyorum 19 yaşındayım bunları atlatmış olmayılım. neyse konuya gelelim en basit okul olayı ben okul yöününden şanslı değiliö lisde sağlık okuyodum düze geçtim sonra üniversitede 4 yıllık bölümden 2 yıllık bölüme geçtim öyle olması gerekiyodu aslında bunu ailemde biliyordu ama bu benım her zamn başıma kalkılıyor babam süreklı işlerimin ters gittiğini söylüyo annem üstüme gelıyo ablam zaten bütün arkdşlarımın yanında rencide ediyo mesele dün en yakın arkdasımın yanında yemekte şapırdama uff ne salksın dedi yerın dibine girdim kardeşim bugun iş yapıyorum diye tekme attı annem desen hep onların yanında benım sucum ne anlmadım gitti ramazanın başında oruç halimle ablam bana durduk yere hayat kadını olcaksın yakında dedi kavga cıkardı her yerim tırnak izi ve morluklarla gezdim evi terk ettim dünyam basıma yıkıldı ben evden cıkarken ablam anne bırak gitsin zaten kız değil demekki üniversitede de milettin altından toplarız demişti. Gerçketen çekilcek gibi değil hayatım hep suçsuz günahsız yere neler çekiyorum insanın ailesi bu kadar mı köstek olur ben size daha üstünden anlattım daha neler neler var Yemin ediyorum dünyada tekim bu bi imtihan belkide üstüne 1 sendir sevdiğim çocuk başkasyla çok mutlu o ayrı bi acı ben sevgili konusunda zaten şansızım keşke bi erkek arkdasım olsa en azından başımı omzuna dayayınca huzuru bulsam ama oda yok işte kısmet.. Anlıycanı tutunacak bi dalım yok ne yapmam gerek hiç bilmiyorum..

cnm seni çok iyi anlıyorum üzülme demem yersiz ama üzülme. bazen ne yaparsan yap hiçbirşey yolunda gitmiyor niye bilmiyorum ama gitmiyor.

İşte tek istediğim okumak okuyup kendi paramı kazanırsam gerisi kolay çünkü her şeyi tek başıma yaptım.. yok kesinlıkle erkelerde huzur aramıyorum ama görüyorum destek olan var hiç değilse ondan teselli alırım diye düşündüm..

Diyorum ya canım ramazanın başında bi kavga ettik neler söyledi yazdım bazılarını zaten eve dönünce uğursuz geldi yine şöyle böyle demeye laf sokmaya başladı yakın arkdaslarımın yanında zaten rezil gidiyim.. çok teşekkür ederim canım bende okula filan tutuncam farkındayım kendi kurtuluşum kendi elimde..

Evet sende benim bi ablamsın çok iyi anlarsın beni tamam okul bitirip işimi bulcam onlar kolay ama içimde kalan sevgisilik güvensizlik insandan soğmama neden oldu ben nasıl aile kurcam hiç bilmiyorum. Aile kurmak zor sırf eşin değil onun ailesi olcak daha çok çekerim belki daha iyi olur ama şundan eminim bu dünyada ailenden görmüyosan hiç bi yerden görmessin hep öyle gider..

Gerçekten öyle ben elimden gelen her şeyi yaptım namazımı kıldım duamı hep ederim ama gerçekten yaşancaksa yaşanıyor. Üzülmüyorum düşünmemeye çalısıyorum yazıyım diyorum sayfalarca sırf tekrar hatırlamıyım diye yazmıyorum bu saatten sonra okulun bitmesini bekleyip yoluma devam etcem..