yok estafurullah.. depresyon döneminde eklemeler yapılıyor ama manik depresif hastalarda mani eğer şiddetli yaşanıyorsa depresan kullanmak çok akıl karı olmuyor. çünkü antidepresanlar maniye sokuyor.. veren doktor bile düşünerek veriyor. bana lamictal başlanacaktı kendi doktorum kesinlikle kullanmamı istemedi.. verilse bile gözlemde tutulmasında fayda var hastanın.. eğer zaten şiddetli depresyonu yoksa depresyon ne kadar kötü olabilir ki .. tamam onun da zorlukları var ama bende en azından o kadar ağır olmadı depresyon.. dediğim gibi doktor eklemeler yapıyor. o yüzden doktor kontrolünde olmakta fayda var.. kontrolleri aksatmamak lazım.. farkettiyseniz rapor yazarken en fazla 3 aylık yazıyorlar. o da kontrole gidin diye düşünülmüş birşeymiş.. eskiden raporlar 6 ay 1 sene civarıydı : ) zaten sanırım depakin kullanıyordu anneniz di mi? depakin antiepileptik ve ayrıca duygudurum düzenleyicisi olarak kullanılıyor .. beni çok yavaşlattığını bilirim depakinin.. düşünürken bile kafam sanki 1 karış benden uzakmış gibi hissederdim.. ama kişiden kişiye değişen şeyler bunlar.. bende 20 kilo artış yapmıştı, başka kullanan tanıdığım çiroz çiroz geziyordu ortalarda.. yan etkiler bünyeye göre değişiyor da zaten... siz de deneye deneye bulacaksınız hangi ilacın en iyisi olduğunu.. misal ben karbamazepinle iyi gidiyorum şimdilik.. yanında da atipik psikotik kullanıyorum.. lityum da iyi diyen var ama ben sevemedim.. uğraştırıyor.. yok kan tahlili yok böbrek fonksiyon testi.. zor o biraz.. yan etkileri takip edin ona göre doktorunuza bilgi verin..

slm hanımsultan. eşin umarım en kısa zamanda iyileşir. ilaçlarını benim yaptıgım gibi bırakmasın. çünkü aradan bir yıl gecse de depresyon zayıf bi anını yakalayarak insanı yataga serebiliyo. lityum kullanıyordur büyük ihtimalle. lityum maniyi ve depresyonu önleyerek ortada kalmasını saglıyo, normal durumda kalmasını saglıyo insanın. ama lityum tedavisi sırasında tiroid bezleri ile ilgili bi kan tahlili gerekiyormuş ne yazık ki ben yaptırmadım. eşin yaptırsın bu testi. benim bogazımın sol yanında bi şişlik var digerine göre daha şiş sanki. sanırım tiroidle ilgili bişey ama ciddiye alıp da dr a gitmedim. en kısa zamanda gitmeyi düşünüyorum dr a. bir de sizden ricam olucak hastalıkları internetten araştırmayın insan okudukça aaa bende de var aaa bu da var diye diye daha da hastalık hastası oluyo. internette abartılıp anlatılıyo, insanı panige sokuyo. tekrar geçmiş olsun. iyi bi psikiatrla kontrol edilmeli, sürekli aynı doktora gidilmeli çünkü bir keresinde baska bi doktora gittim öykümü bilmedigi için bana yanlış ilaçlar verdi daha da beter olmuştum. bipolar yazmışsın görmedim ama halk belki bilmeyeilir bipolar ne demek, ama teshisi konulan mutlaka anlar bipolar ne demek:) son olarak bu hastalık çok zeki insanlarda ortaya çıkıyo. çok düşünen, yaratıcı insanlarda. mesela van gogh bu hastalıktan müzdaripti. ingiliz roman yazarları özellikle. ben en azından bu açıdan bakarak kendimi yalnız hissetmiyorum ve kendi kendimi telkin ediyorum:teselli:

sizle burada polemiğe girmeyeceğim... ben ne yazdığımı çok iyi biliyorum ve de sonuna dek arkasındayım... evett deneniyorsunuz... çok açık bu... hiç bir bipolar tegretolden fayda sağ-la-ya-maz... örneğin,, ayrıca ister kabul edin ister etmeyin,,,, bu rahatsızlık hastalık değil kısmi deliliktir... hala bunu hazmedemeyecek durumdaysanız zaten bununla başa çıkacak olgunluğa henüz erişememişsinizdir...) ve kendi namıma şunu söylüyüm; bipolarla karıştırılan çok fazla hastalık türü var... ciddi anlamda bana tegretol iyi geliyor, çok çok memnunum diyorsanız bipolar değilsiniz siz,,,, o halde derim ki sevinmelisiniz...

Gözüm korkuyor derken; Benim araştırmalarım hep bir şeyleri ikinci şahıslardan dinleyerek okuyarak geçti. O yüzden emin olamıyorum nasıl dönemler geçirdiğinizi. Ben tekrar salim kafayla okumalıyım önceki sayfaları haklısınız :) bir ara başka konular konuşulmaya başlanmış o yüzden bırakmıştım okumayı ve sizlere danışmak istedim. Ben onunla mutluyum ve geçirdiği dönemler olucaksa da yanında olmak isterim tabii. Çok doğru söylüyorsunuz kimin evlenildiğinde neye dönüşeceği belli olmaz. hanxixmsultan

Canım sende bir dr git bence. böyle de zor.. farklı bir ilaç verir belki.. fataldanger

nasıl atlattınız siz?biraz bilgi verir misiniz? şimdi ilaç kullanmıyor musunuz? C

yaklaşık 10 yıldır yaşıyorum bu sorunu benim doktorum genetik olduğu söyledi nitekim annemdede var fakat o çok hafif geçiriyor. ben 1 senedir ciddi bir atak geçirmiyorum. ama geçirdiğim ataklar hayatımı altüst etti. ilaçlarıma gebelik dolayısıyla geçici süre son verdik. depresyon ve manik dönemlerde terapi bende işe yaramıyordu. çok farklı kimliklere bürünüyor çünkü insan. ara dönemlere almıştı doktorum seansları. ara dönemlerde sadece mantıklı olabiliyor insan. yakınlar için çok daha zor bir hastalık. eşim ve ailem çok zor zamanlar geçirdi. benim kendime geliştirdiğim yöntem sürekli aktif olmak. zaman zaman zorla birşeyler yapmaya çalışarak atlatmaya çalışıyorum atak belirtileri. ve ağlamak kadar iyi gelen başka bir şey yok maalesef :)yaşayan biri olarak yakınınızsa hasta gözlem altındada olsa yaşmasına izin verin duygularını. çevreden tepki geldikçe hırçınlık artıyor çünkü s3nna

İlaçlarının ismi ne? Çok iyi bir doktora gitsen. Benim babam bıpolar hastası. Çok şükür babamda intihar girişimi yada düşüncesi hiç olmadı. Aslında babamın tanı bipolar ama tam olarakta onu kapsamıyor mesela 7 yıl hiç hastalanmadi. Doktorlar mümkünü yok diyor hemde iki defa birinde 5 yılı doldurdu birinde 6 yıl. Farklı farklı oluyor

Anladım doktorlarda kesin bir şey söyleyemiyo çünkü anne babada yok ama tabi genetiğin etkisi çok fazla değilmiş belirsizlik çok kötü dediklerine göre antidepresanlarda bu hastalığa sebebiyet verebiliyormuş E

Bu hastalığın genetik olduğunu her doktor söyler. Genetik değil demek nedir yani? Yazılan yazılan, araştırmalar bunu onaylıyor. B

ben 7 yıllık evliyim evlendiğimden 1 sene sonra depresyonla başladı ve tam 6 yıldır bu hastalıkla yaşıyorum,1,5 sene depresyon tedavisi gördüm 4,5 senedirde kendim mücadele etmeye çalışıyordum,3 yaşında oğlum var, hamileyken ilaç kullanmadım, doktorda vermedi zaten, bende kullanmazdım verseydi de, yani tek başıma 4,5 yıl mücadele ilaçsız, olmadı, olamadı..2 hafta önce doktora çıktım ve ilaç verdi, ben ilaca önyargılı değilim, her tür ilaçta olduğu gibi bu ilaçlarda da yan etki var tabi...

hastanelik olduğunda öğrenmesini istemiyorsan. yeni çıkmış bir depresyon vb bir hastalık olarak tanıt, işte de ailemde boşanmadan vs den sonra üzüntüden çıktı. üzülünce depresyona giriyorum dayanamıyorum üzülmeye de. ilaçlarını bırakma gizli de olsa iç. asıl sen söylemedikten sonra kötü bi şekilde öğrenirse başına kakar beni kandırdın filan der.

yazamadım günlerdir. resmen biri mağazamızın önüne koymuş kaza geçirmiş bir kediyi günlerdir onunla uğraşıyorum. bugün sabah ameliyat ettirdim.%70 masada kalır dediler kalmadı.2 günüde atlatırsak yaşıycak minik bebe:) şimdi bak dediğin doğru bende sonra oturup yüz kere bin kere düşündüm. ne kadarı hastalığımın yarattıklarıydı ne kadarı tesadüftü ne kadarı olağanötesi tedadüftü. bak ben o dönem msnde biriyle yazışmaya başladım. aşık olduğum çocuk sandım onu. neden biliyormusun aşık olduğum çocuğa mail atıyorum. ardından aynı gece bu çocukla msnde yazışırken sanki o maille bağlantılı bir şey yazıp tak benim çıkmam lazım diyerek anında çıkıyor. sonra ben ilaçlara başlayıp gayet kafam yerindeykende aşık olduğum çocuğa hep mail attım(1 kere bile cevap yazmadı)ama bu dediğim olay hep oldu. biz bir arkadaşımla kafayı yiycektik artık kesin bu msndeki o ama neden o zaman maillerime cevap vermiyor diye. bana bir telefon verdi arıyorum kro bir ses alakasız biri gibi. hani msnde yazan o olamaz gibi. en son aşık olduğum çocuğa mailde "ben sevemiyorum demiştin bana" yazdım o gece bu msndeki statusune "herkes sevemez " yazmış. ya şaka gibiydi şaka. sonra ben ilk atağımda şarkıcılardan biriyle tanıştım-isim vermek olmaz- sağlam rapçilerden biri diyelim. kadıköyde sokakta tanıştık ama tanışmak değil tartışmak diyelim. ben o dönem böyle mıknatıs gibi herkesi çekiyordum hernyse biz bununla myspace de yazışıp durduk. arkadaşlarım inanmadılar kanka olduğumuza sonra konserlerde bu yanıma gelip böyle el kol ense yapınca hepsi dumur oldu kardeşimde bu mevzulara şahit olduğu için o rapçiyle sevgili olduğumuzu aileme inandırmak zor olmadı tabi:))) hernyse sonra ben bunun nişanlısıyla fotolarını gördüm böyle noluyo lan diyerek inanamadım. koma vaziyete girdim işte o anda zaten ilk atak ayyuka çıktı bir sabah balkonda abim dünyaya dönüyor diye çığırınca annemler yaka paça doktor. ben ilaçlardan normale dönünce o rapçi ya nişanlım seni acayip kafa buldu diye nişanlısıyla

Manik depresif tedavisi gördü ablam yıllarca ama yanlış teşhis edilmiş şu an anksiyete bozukluğu tedavizi görüyor beim kızıma da manik depresif+borderline kişilik bozukluğu teşhisi koyuldu çok araştırdık uğraştık mallesef intihar etti 15 yaşındaydı

bu arada senin maceralar da iyiymiş ha.. güldüm baya kendiminkilere çok benzettim..

Ya bende 16 yasindayim film izledikten sonra hastaligi arastirdim ve beni korku sardi 1 belirtisini gormem ile pireyi deve yaparlar diyordu bende oyle bir kisiyim kafama kucuk seyleri takarim bu hastalik korkuya dondu bende sizlere saygisizlik etmek istemem ama simdi duygularimdan suphe surekli mani depresif diye dusunuyorum mutlu olsam agliyorum mani yasiyorum diye falan sonra olmasamda belirtileri kafama taka taka olduysam diyorum nolur yardimci olun ailemizde bipolar yok Önceki

manikler mani anında aldatabilirler bu doğal birşey ama eğer hastalık anında yaptığı bir şeyi siz affedemiyorsanız onu sürekli suçluyorsanız ona pek iyi birşey yapıyorsunuz diyemem.. çünkü hastalık anında yaptıklarını insan hep unutmak istiyor.. ve genelde de vicdan azabı çekiyor.. ha aldatacak diye birşey de yok tabii ki.. ilk önce manideki insan davranışları farklıdır.. doğa üstü şeylere inanır, çok hızlı konuşur uyumaz falan filan... mani psikozlarla iç içe oıluyor bildiğim kadarıyla.. psikozdaki bir insan normal bir hayat yaşamaz.. sevgilinizin manide olduğundan emin misiniz? ilaç kullanıyor mu bir de? tedavisini oluyor mu doktor kontrollerine gidiyor mu? eğer zaten bunları yapmıyorsa maniye girecektir bu yakındır... doktor kontrolünde olması şart manik depresif hastalarının... bir de mani dönemini bahar tetikler.. baharda değiliz.. sevgiliniz şu an mani yaşamıyor gibi geldi bana.. şayet manideyse bi süre sonra atağa girer.. abuk subuk hareketleri olur ve sonra düzeldiğinde sizden özür diler diye düşünüyorum.. size söylemim şu her hareketi manikliğe bağlamayın bence.. normali de bu anlattıklarınız olabilir...

merhaba canım. yazdıklarını okuyunca içim umutlandı gerçekten. çok geçmiş olsun diyorum sana öncelikle. Rabbim yaşatmasın bi daha. aydın da yaşıyorsun galiba. benimde annem aydınlı. dr un özel mi? birde ne ne zaman teşhis kondu ve ne kadar ilaç kullandın? bu dr unu bulmadan önce de yani bu 8 yıl içinde ilaç kullandın mı? ben anksiyete ve depresyon hastasıyım. eski halimi istiyorum hayal gibi geliyor. sanki o günler rüyaydı. ben uyandım. hala etkisinden kurtulamadım bu rüyanın. ilaç kullanıyorum idare eder oluyorum. ama içmediğimde yine korkular sıkıntıılar basıyor. anlatmama gerek yoktur heralde çok acı verici şeyler yaşıyorum ilaç almadığımda. demekki bu ilaç beni sadece uyuşturuyor tedavi etmiyor iyileşmek istiyorum. ilaç alıdığım halde eski ben olamıyorum rabbim cümlemizin yardımcısı olsun

Evet benim de annem manik depresifti tabi tedavi olduktan sonra hiç bir sıkıntısı kalmadı kardeşinin yaşadığı uydurduğu şeyler çok konuşması kendini beğenmesi bunların hepsi hastalığına bağlı şeyler eğer hastalığının son evrelerindeyse tedavisi daha ağır geçer ve almış olduğu şok tedavisinin sonucunda hastalığında yaşadıkları şeyleri hatırlamayabilir bile bu hastalık ağır sıkıntılar ve genetiğin etkisiyle oluşur kendinizi yıpratıp hastalığın sizde de oluşmasına izin vermeyin içinizi ferah tutun iyi günler yakındır.

Ben seni seviyorum aşqummm ben yanındayım

Ben de bipolarim 10 sene boyunca 3 kez atak gecirmistim sonra sozlendim... sozlume anlattim herseyi ve uykusuzlugun tetikledigini de... anneleri oglen gibi gelip sabah ezaninda yatmaya gitti evine her gun... uygun bir dille ifade ettik herkesin bur duzeni var diye... annem bile akrabalara kaciyordu sadece uyumak icin... tabii ben bir atak daha gecirdim... sonra nisan dahil herseyi burnumdan getirdiler... nisan olmadi bile... taki da... neyse dedim... sozlumu cok seviyordum... gecenin bir yarisi kiziyla size oturmaya geliyoruz deyince attim sözü... sonra sozlum beni ikna etti ve kactik... dedim ki ona beni annenin yanina goturursen beni bulamazsin aileme de donemem bu arada atak geçiriyordum... ve annesinin yanina goturdu ben de Karakoy e gittim kendimi... neyse bir sey olmadan ailem buldu beni... sonra evlendik... inanin yapmadiklarini bırakmadılar... hic bir destekte bulunmadiklari gibi maddi manevi... gorustugum akrabalari da arayip tehdit etmisler ona giderseniz sirlarinizi anlatırız diye... annesi yalan yere ekmegi alip gulerek yemin eden biri... kizi is arkadasina attigi iftira icin terfi etmiscesine sevinen ve bunu gulerek anlatan biri... evlendigimden beri 2 yil oldu yaklasik 6 kez atak gecirdim... esim seni seviyorum diyor... netten sahte hesap aldim bir kiz hesabi... esime selam yazdim... ve oyle seyler yazdi ki ben oldugumu bilmeden... evi yuksek yerden tutmus zaten ben hastaymisim... balkonlu olmasi iyiymis... evlendikten sonra basindan kaynar sular dokulmus... gorumcem sokaklarda o... pu diye bagirdi... bende kaynanin kapisina gittim ayni sekilde bagirdim... o kadar seviyem dustu ki esimin ailesiyle simdi görüşmüyorum ama sahte bir yasam yasiyorum gibi... kac kez eşyalarımı topladim gitmek icin esim ağlayarak seni seviyorum diyerek geri döndürdü... unv. mezunuyum su anda calismiyorum... isten ciktigim gibi kv kizim çalışıyor onun sozunu dinleyeceksin dedi kizi da sehir sehir dolasip ne yaptigi belli olamayan bir iste calisiyor... Allah im ben bu mide bulandirici varliklarla gorusmeyi kestim ama yaptiklarini sozlerini unutamıyorum... psikologa hayatim boyunca gitmedim... hep kendim atlattim sorunlarimi ama basa cikamiyorum canim aciyor... sahit olanlar senin boyle sabirli oldugunu bilmezdik diyorlar... bugun arkadasim ki ne durumlar atlattim huc bir zaman dusunmedim... onlar seni intihar ettirmek icin ugrastilar dedi... olmus kusun kafasini koparıp balkonumun onune bile attilar... böylesine kotu varliklarla hayatimda ilk defa karsilastim ve ne yazik ki esimin en yakinlari... cok berbat hissediyorum kendimi... bir yandan hastaligim bir yandan bunlar ve yaptiklari...

Bundan önceki 3 sene depresif ataklarımı efexor ile yendim. Bu sene de onu kullanıyoruz. Yanında depakin ve seroquel ile. Önceki seneler hep bir ay rapor aldım bu sıralar. Bu sene Dr da vermek istemedi, bende almak istemedim rapor. Dayanmaya çalışıyorum. Ama işyerinde sorun oluyor. Çok verimsizim. Halsizlikten zor kalkıp gidiyorum işe. Herkes benim elimde olduğunu söylüyor. Ama başaramıyorum ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

Evli misin çocuk var mı? K

Eğer yakınınızda bipolar varsa ve çevresindekilerde yaşadıkları sıkıntılardan dolayı utanıyorlarsa uyarın onları. Gerekirse sert bir şekilde. Evet bipolar zor bir hastalık ama hastaya zarar vermeye kimsenin hakkı yok

Allah bağışlasın canım... eminim çok şekerdir;şimdi en tatlı zamanları.:ecrin_bebek: özelden mesaj atamadım, yeni üye olduğum, için ama ekledim ben seni. öpüyorum hülya zemuszemus no.comment Aktif

7 aralıkta intihar girişimim oldu. 9 aralıkta psikiyatrla görüştürüldüm tanı bipolar duygulanım bozukluğu ilaç tedavisi ve seanslarımız devam ediyor ve edecek bugünde kontrolüm vardı.

manik depresif tanımıyla 60 mg rileptid ile 20 mg cipram alıyordum.. Ama gerçekten beynimde problem vardı benim.. Kayıp zaman oluyordu bazen.. Hatırlıyamıyordum. Kimyasal mış sanırım, öyle dediler.. Şu an hiç ilaç kullanmıyorum ve mutluyum yani. Sadece sosyalleşme problemim oluyor, bazen seslerde geliyor gene ama alıştım. T tugsem_10 Minik dünyam... tek ayak

Merhaba... bir arkadaşım manik depresif ama tedavi için uygun bir doktor bulamadık.. sadece ilaç veriyorlar ve hiç konuşmuyorlar, ikisini de uygulayanlar ise özelde çalışıyor, ücretleri çok fazla://İstanbul'da önerebileceğiniz bu hastalığa hakim hastane ve doktor ismi verebilir misiniz?

Bende hem bipolar hem anksiyete hemde depresyon var ücubirarada geciniyoruz. Çalışıyorum tüm sorumluluk bende iniş çıkışları bile içimde yasiyorum. Annem sanki saglikliymisim gibi anlayışsız. Rahatça hastalığı yaşama lüksüm bile yok G

aranızda manik depresif olup hamilelik yaşayan var mı? fenerbahcemine84

ben de şunu ekleyeyim.. ilaçlarını kullanacak aksatmadan.. aile ve yakınların desteği çok önemli.. en önemli katkın bu olur sanırım.. bi de şuna açıklık getirelim bipolar insanlar sürekli çılgınca etrafa korku saçar gibi dolaşan insanlar değillerdir.. eğer öylelerse ataktadırlar.. atakta olan kişi de ilaçlarını alır ve bi süre sonra normaline döner.. hergün bi ağlayan bi gülen bi insan demek değildir bipolar.. şu vardır evet gün içi döngülü bipolar hastaları.. ama ilaç kullanırsa yatışır.. ve muhtemelen o onun normali değildir.. bunu o insanı tanıyanlar anlar.. eğer normalinde bi öyle bi böylelik varsa bunu bipolarlığa bağlamayın bence... kişiliği de öyle olabilir... atak halinde bir insanı görmeden atağın ne olduğunu anlayamazsınız.. görürseniz de unutamazsınız Atak hali günlük yaşama benzemez... kek

çok zor bi hastalık yaşamadan anlayabilmek imkansız :/

önemli yan etkilerde ilacı değiştiriyorlar.. beniim kilo artışımdan dolayı (60tan 100e çıktım) ilaç değiştirdiklerini bilirim.. . push ;

Böyle şeyler okuyunca korkuyorum

çok geçmiş olsun. eve bir yardımcı tutma imkanınız var ise bir kadın tutun. en azından temizlikle birlikte ilaçlarını içirir annene de arkadaş olur belki. kardeşinle birlikte bi kadın tutabilirsiniz I ideal

keslka, ablanın yaşadığı şeylere ve inançlarına saçma demişsin onun içinde ne kadar anlamlı olduğunu düşünmeden... onun yanında da böyle söyleme olur mu tahmin edeceğinden daha hassasız kaldı ki o henüz durumu da kabullenmemiş sizce önemsiz olan söyleyeceğiniz herşey onda farklı anlamlar bulabilir. Şu an mani olduğunu söylüyorsunuz umarım en yakın zamanda bu durumu aşar. Size bir zaman dilimi vermemiz imkansız gibi ama ilaçlar etkili olacaktır doktorunuza güvenin. Manik ataklarda hastalık genellikle kabul edilmez depresifkense hiçbirşeye anlam yükleyemediğiniz için şokta oluyor ve bu anın geçmesi için doktora gitme zorunda kalıyorsunuz. Yani depresifkken durum tehlikeli manikken ise oldukça zor. Allah yakınları olan sizlere sabır versin. Ama sakin davranmanızı öneririm. Numaramı özelden verebilirim çok sıkıldığınızda ararsanız belki yardımcı olurum bilen ve yaşayn biri olarak bilmeyenlerle konuşmaktan daha iyi gelir belki. Tekrar Allah sabır ve sağlık versin. Önceki

Merhaba; Durumum tam olarak bu ne kadar da güzel anlatmışsınız. Boşandım, eşimin ısrarı sayesinde doktora gittik ve bipolar tedavisi görmeye başladım. Kötü kalpli ve ilgisiz ailem var. Eşim ilgileniyor evli olmadığımız halde, fakat ona da bugün bir geleceğimiz olamayacağını söyledim ve yok yere tartışma çıkardım her zamanki gibi. Bir insanı severken git dedim çünkü ona güvenmek istiyorum, yine eskisi gibi bağlanırsam onun için yaşamaya başlarsam ve yine bırakırsa diye korkuyorum ( bu sebeple gitmesini istedim (

Manik-Depresim sevgilim olduğundan beri her konuyu psikolojik rahatsızlıklara bağlamaya başladım sevgilimden ayrıldım fakat düşüncesi bir türlü kafamdan gitmiyor. Sürekli her an onu düşünüyorum aramak istiyorum ama kendimi firenliyorum onun benim için yanlış kişi olduğunu bile bile onu istiyorum yani bende takıntı haline geldi ve araştırma yaptım böyle psikolojik rahatsızlık varmı diye maalesef varmış ama ben güçlü bir karakterim olduğuna inanıyorum ve tamamen aşk acısı diyip unutacağıma eminim ama yinede arkadaşların bilgi sahibi olması için paylaşmak istedim. OBSESİF-KOMPULSİF BOZUKLUK NEDİR? Düşünmek istemediğiniz halde tekrar tekrar zihninize gelen düşünceleriniz varsa ya da aynı şeyi tekrar tekrar yapıyor yapmaktan kendinizi alamıyorsanız obsesif kompülsif bozukluğunuz olabilir. Ruh bilimde düşünce takıntıları ve bunların getirdiği sıkıntıyı azaltmak için tekrar tekrar bazı hareketleri yapma şeklinde belirtilerle giden rahatsızlığa obsesif kompülsif bozukluk adı verilir. Bu ruhsal rahatsızlık ilaçlarla ve/veya psikoterapiyle tedavi edilebilir bir rahatsızlıktır. Çoğunlukla çocukluk veya ilk gençlik yıllarında başlar; özellikle kişinin hayatının sıkıntılı dönemlerinde alevlenmeler ve artış göstererek seyreder. Çoğu obsesif hastanın bu durumunu saklayıp doktora başvurmaması nedeniyle eskiden nadir görülen bir rahatsızlık olduğu zannedilirken yapılan toplum çalışmaları en sık görülen ruhsal rahatsızlıklardan birisi olduğunu ortaya çıkarmıştır. Görülme sıklığı %1-3 arasında değişir, bunun anlamı Türkiye&#8217;de 1,5-2,5 milyon kişide bu rahatsızlığın olmasıdır. Bu rahatsızlık belirtileri size çok garip gelse de yaygın bir durumdur ve deli olduğunuz ya da delireceğiniz anlamına gelmez. Obsesyon devamlılık gösteren, tekrar tekrar zihninize giren istenmeyen düşünceler, hayaller, istekler veya sık sık ortaya çıkan rahatsız edici endişelerdir. Siz özellikle istemeden hatta bazı durumlarda özellikle aklınıza gelmemesi için uğraşmanıza rağmen aklınıza kendiliğinden gelirler veya belli durumlar ve ortamlarda kendiliğinden ortaya çıkarlar ve sıklıkla sıkıntıya neden olurlar. Örneğin: bulaşma oldu mu, &#8230; kir var mı? acaba kapıyı kapattım mı? ütünün fişini çektim mi?, &#8230;. zarar verebilir miyim?, farkında olmadan &#8230; yapmış olabilir miyim?, hata yaptım mı?, eksiklik var mı? &#8230; istedim mi? &#8230;. istiyor muyum? Cinsellik, kazaya ya da bir kötü olaya neden olma ve dini konularda şüphe, hayal veya düşünceler. Ne yaparsanız yapın bu soruların cevabını gönül rahatlığıyla bir türlü veremezsiniz. Aynı endişe kontrol edene kadar, ya da temizleyene kadar, ters ve rahatsız edici düşünceler olumlu bir düşünce gelinceye kadar ya da kendinizi rahatlatacak bir düşünceye ulaşıncaya dek sürer gider. Obsesyon adını verdiğimiz bu endişelerin içeriği kişiden kişiye değişmekle beraber ana temalar kirlilik bulaşması , cinsellik , saldırganlık veya kazaya yol açma ve dini konulardır . Bazı kişilerde akla gelen düşünce istek veya hayallerin bizzat kendisi, yani akla gelmesi bile sıkıntı verici, korkutucu veya utandırıcıdır. Bu düşüncelerin, istek, hayal ve endişelerin aklınıza gelmesi size sorumluluk da yükler; aklına böyle bir şey gelmiş olması nedeniyle önlem almadıkça içiniz rahat etmez. Giderek bütün hayatınız endişeleri düşünme, temizleme veya kontrol etme ile geçmeye başlar. Zorlantılar veya ritüeller : Çoğu kere aşırı veya mantıksız bulmanıza rağmen yapmaktan kendinizi alamadığınız tekrarlayıcı davranışlar. El yıkama, silme, kapıyı kontrol etme, musluğu kontrol, dönüp tekrar bakma, başkasına sorma, aynı düşünce veya istek akla gelmeden hareketi tekrar yapma veya belli sayıda bazı hareketleri tekrarlama veya zihinsel işlemler sayı sayma, dua etme, tersini söyleme, rahatlatıcı kelimeler tekrarlama, konuyu zihinde tekrar canlandırarak inceleme, konu üzerinde düşünerek analiz etme, soruya cevap bulmaya çalışma gibi. Temizleme, kontrol etme, hareketleri tekrarlama gibi kompulsiyonlar-zorlantılar sıkıntıyı azaltmanın tek yolu gibi görünmekle birlikte bütün vaktinizi işgal eder. Obsesif Kompulsif Bozukluğu Olan Bireylerin Ortak Özellikleri 1. Endişeler ve Takıntılar kötü birşeyler olacağı kaygısıyla İlgilidir: Takıntılara hemen daima eşlik eden sıkıntı size ya da sevdiklerinize gelecek bir zarardan korkmakla ilgilidir. Örneğin kapıyı pencereyi kontrol eden bir hastada &#8220;kapıyı pencereyi kontrol ediyorum çünkü açık kalırsa birisi girip çocuklarımı öldürebilir, paramızı çalabilir. Eğer bu olursa benim hatam olur ve suçlanmayı hak ederim.&#8221; şeklinde ya da yıkanma kompülsiyonu olan bir hastada &#8220;eğer temizlenmezsem hastalanabilirim, çocuklarıma hastalık bulaştırabilirim&#8221; şeklinde düşünceler ve korkular olabilir. 2. Kişinin takıntısının akıldışı olduğunu bildiği anlar olur. Belirtiler olmadığı anlarda çoğu obsesif birey takıntılarının gereksiz olduğunu bilir. Endişeler başladığında ise bunu unutabilir ve takıntılarından dolayı çok korkuya kapılabilir 3. Takıntılara direnmeye ya da bunları unutmaya çalışmak sadece durumu daha da kötüleştirir. Takıntı şeklindeki düşünceler ve hayaller çok fazla sıkıntı verdiği için kişi bunlardan şiddetle kurtulmak ister. Ama ne yazık ki bu mücadele unutulmak istenilen düşünceyi canlı tutar. Kişi ne kadar çok mücadele ederse o düşünceyi zihninden atması da o kadar zorlaşır. Düşünce takıntılarının sürmesini sağlayan şeyler: &#8226; Takıntıdan korkmak. &#8226; Aktif biçimde unutmaya çalışmak. &#8226; Hatırlatan durumlardan kaçmak. &#8226; Hiçbir zaman takıntı olmamasını amaçlamak. &#8226; Takıntıların ilerde de tekrarlayabileceği endişesini taşımak. 4. Zorlantılar geçici bir rahatlama sağlar: Takıntının yarattığı şiddetli sıkıntıyla kişi kendisini rahatlatacak bir şeyler arar ve sonuçta yaptığı bazı eylemlerle rahatlar. Örneğin kirlilik obsesyonu olan birinin elini yıkayarak rahatlaması gibi. Ama bu etki geçicidir. Bir süre sonra yeniden sıkıntı başlar. 5. Tekrarlayan eylemler genellikle özel bir sırada gerçekleştirilir: Zorlantı davranışları belli bir sıra dahilinde kurala uygun gerçekleştirilirse sıkıntıyı azaltır. Eğer bu kural bozulursa yeni baştan aynı sırayla tekrar gerçekleştirilirler. Kirlilik takıntısı olan bireyin yıkama esnasında belli bir sayıda yıkıyorsa yıkama sırasında yaptığı bir işlemi hatırlayamazsa işi tekrar baştan başlatması gibi. 6. Kişi zorlantılara da direnmeye çalışır: Zorlantı şeklindeki hareketler kişiyi geçici olarak rahatlatsa da bunları tam yapmanın zorluğu ve aldıkları zaman yüzünden kişi bunlara direnmeye çalışabilir ya da bunların zahmeti nedeniyle bunlara başvurmasına yol açacak nesne ve durumlardan kaçabilir. Temizlenme ritüellerinin sıkıntısı nedeniyle kişinin ayda bir banyo yapması, haftada bir büyük abdeste çıkması gibi. 7. Kişi bir takım koruyucu davranışlar için başkalarından da yardım alır: Temiz mi kirli mi diye birine sorma, yıkarken başkasına da izletme, kendisi yerine temizlemeyi ya da kontrolü birine yaptırma gibi. Bu hem kaçınmaya hem de sorumluluğu paylaşarak biraz rahatlamayı sağlar. OKB Neden olur? Bir çok insan kendilerinde OKB nin nasıl geliştiğini merak ederler. Bununla ilgili birçok bilimsel varsayım ortaya atılmış olup, OKB&#8217; yi tek bir nedenle açıklayamayacağımız görüşü en çok kabul gören varsayım olmuştur. Bu etkenler sırasıyla kişinin kalıtımın da büyük ölçüde etkisiyle şekillenen beyin özellikleri, içinde bulunduğu ortam koşullar ve yaşadığı olaylar, kişilik özellikleri ve düşünme biçimi, davranış tepkileri ve duygusal özellikleridir. Bunlardan bazıları diğerlerine kimi hastalarda diğerlerine göre daha ön planda olmakla beraber, gelişimin nasıl olduğuna ilişkin tatmin edici bir kuram yoktur. Çocukluk çağında beta hemolitik streptokok enfeksiyonu geçiren bazı bireylerde bazen obsesif kompulsif belirtilerin ortaya çıktığını gözlemlediğimiz oluyor. Ancak çoğu hastada bu tarzda belirgin bir biyolojik etken saptanamamaktadır. OKB si olan bireylerin yapılan beyin incelemelerinde beyinde, beynin orbitofrontal kortex ve caudate nukleusda adı verilen bölgelerde aktivite artışı olduğu saptanmıştır Bu bölgelerden caudat nukleus düşüncelerin sınırlanmasında rol oynar. Saptanan bu biyolojik değişiklikler OKB de hem bir bir neden hem de bir sonuç olabilir. Günümüzde OKB nin psikolojik nedenleriyle ilgili temel açıklama biçimi bilişsel davranışçı modele dayalıdır. Davranışçı model, çocukluk dönemindeki yaşantılarla oluşan bazı koşullanmaların OKB gelişiminde etkili olduğunu öne sürer. Bu koşullanmaların etkisiyle normalde herhangi bir özelliği taşımayan ve dolayısıyla da sıkıntı doğurma gücü olmayan bazı uyaranlar ve durumlara karşı öğrenilmiş bir korku ve kaçınma davranışı gelişir. Ayrıca birey kompülsiyonlara başvurdukça kısa süreli ve geçici olarak rahatladığı için kompülsiyonlar yerleşik hale gelir. Bunun yanı sıra çocukluk döneminin bazı düşünsel özelliklerinin ve o dönemde oluşan bazı inançların yetişkinlikte de sürdürülmesi (&#8220;bir eylemle ilgili düşünmek onu yapmak gibidir&#8221;, &#8220;kendine ya da başkasına gelebilecek bir zararı önleyememek o zarara neden olmak demektir&#8221;, &#8220;sorumluluk bir olayın olasılığının az olmasıyla azalmaz, &#8220;Kişi düşüncelerini kontrol edebilmelidir &#8211;etmelidir&#8221; gibi inançlar) bir diğer etkendir. OKB Alttipleri OKB çok farklı belirtiler izlenebilen bir rahatsızlıktır. Obsesyonlardan en sık görülenleri ve oranları: bulaşma: 32.9%, saldırganlık düşünceleri: 16.6%, kesinlik ihtiyacı, 8.5%, dini konular 6.3%, bedensel konular 6.2%, cinsellik 5.3%, toplama biriktirme düşüncleri 4.0% , diğer konular 20.2%, en sık görülen kompülsiyonlar ve oranları ise kontrol: 28.1%, yıkama temizleme: 25.9%, zihinsel tekrarlamalar 11.5%, tekrarlama 11.0%, sıralama/düzenleme 5.3%, toplama/biriktirme 3.2%, sayma 2.6%, diğerleri 12.4% dür. Bu çeşitlilik nedeniyle değerlendirme ve tedavi kolaylığı açısından yaşanan belirtilere göre OKB alttiplere ayrılabilir, bazen bir hastada birden fazla belirti grubu olabildiği gibi bazen de yıllar içinde belirtiler birinden diğerine değişebilir. Belirti türlerine göre başlıca alttipler: 1. Yıkayıcı&#8211;temizleyiciler: Kişide kirlilik bulaşma obsesyonu ve yıkanma temizlenme kompülsiyonu vardır 2. Kontrolcüler Birey yaptığı veya yapmadığı bir şeyle ilgili şüpheye kapılır ve bunun verdiği sıkıntıyla tekrar tekrar kontrol eder Toplayıcı- biriktiriciler Gereksiz nesneleri toplar sonra da atamazlar 4. Düzenleyici-sıralayıcılar Çevredeki nesnelerin belli bir düzende durması, simetri, eşyalarda eksiklik, leke, çizik olmamasına gereksinim duyarlar 5. Tekrarlayıcılar Bu kişilerin aklına kötü veya istemedikleri bir düşünce gelir ardından bunu etkisizleştirmek için belli eylemleri, sözleri veya düşünceleri tekrarlarlar Örneğin yakın birinin ölümünü önlemek için giyinip soyunmak, aklına kötü bir şey geldiği için aynı şeyi bu düşünce olmadan yapmak gibi 6. Düşünce takıntıları, saf obsesyonlar ve endişe Anksiyete yaratan düşünce imgeler akla gelir ardından bununla ilgili olarak nötralizasyon çabası başlar. Örneğin eşcinsel olduğu düşüncesi aklına gelen bir kişinin bunun üzerinde düşünmesi, analiz etmesi, konuyu araştırması insanlara bunu sorması gibi. Bazen gündelik sıradan olaylarla ilgili akla sıkıntı yaratan olumsuz bir düşünce gelir ardından buna karşıt iç tartışma gelişir ve bu konu saatlerce sürer. OKB&#8217;de Tedavi OKB gelişimine ilişkin çok karmaşık soruların tam cevaplarının henüz bulunmamasına rağmen tedaviyle ilgili çok önemli imkanlar bulunmaktadır. Bu rahatsızlığı olan bireylerin bilmeleri gereken en önemli nokta bu rahatsızlığın etkili tedavileri olduğudur. Gerek ilaç tedavisiyle gerekse bilişsel davranışçı tedavi adını verdiğimiz psikoterapi yöntemiyle yüz güldürücü sonuçlar alınmaktadır. İlaç tedavilerinde hastaların %60-70&#8217;inde yaklaşık 2-3 aylık bir süreçte belirtilerde %30&#8217;dan fazla azalma ortaya çıkmaktadır. Bu konuda kullanılan diğer tedavi yöntemi olan Bilişsel davranışçı terapi ile de tedavi sürecini tamamlayanlarda yaklaşık %85&#8217;e varan oranda hasta düzelebilmektedir.

Merhabalar. Doktorumla gorustum. Bir kaç soru sordu. Normal bir süreçte olduğunu soyledi. Ilaclara alışma esnasında anksiyete durumu geçici birsüre ilerleyebiliyormuş. Normalmis.. su an şikayetlerim ortadan kalkti.. cok sukur..

Forumda böyle bir bölüm olduğunu bile ilkkez gördüm. Demek ki insan ancak başına gelnce daha duyarlı olabiliyormuş. Herkestan özür dilerim... Bugun annemin de bu hastalıktan muzdarip olduğunu öğrendik. Tanı bugun koyuldu. Hala şoktayım... Yaklaşık 4 yıl önce dedemi kaybettik. Uzun bir hastalık sürecini atlatamadı. Bu süreçte kendisine en çok bakan, annem oldu. Tabi kendini unutarak baktı annem dedeme. Resmen adadı kendini.. Evini, bizleri ihmal etme noktasına geldi. Sonucta babasıydı... Sonra dedemi kaybettik. Birkaç ay sonra annem bir sinir krizi geçirdi. 1964 doğumlu annem. O zamana kadar böyle bir rahatsızlık yaşamamıştı. Bizler de bu uzun ve yorucu sürecin bir sonucu olduğunu düşündük. Birkaç gün hastanede gözetim altında tutuldu ve ilaç aldı.. Tam 1 sene hiçbir sorun yaşanmadı. Tam 1 sene sonra HAZİRAN ayında yine bir kriz geçirdi. Hatta neredeyse aynı günlere denk gelmişti önceki kriziyle.. Yine hastanede yattı ve ilaç tedavisine başlandı. Şuanda isim hatırlamadığım antidepresanlar... Bu arada anneannem de bizde kalmaya başlamıştı. Annem onunla da ilgilendi. Sonra dayımlar aldı anneannemi. O sırada kardeşler arasında skıntılar vs yaşandı. Toplam 3 kriz ve ilaç tedavisi geçirdi.. Tam ilaçları bırakmıştı ki, bu seferde anneannemi kaybettik. Ama çok şükür bu sefer kriz geçirmeden atlatmıştı annem. Bu arada biz kalabalık bir aileyiz. Ama 3 kardeş peşpeşe evlendik. Diğer kardeşimiz ünv. okumaya gitti. Babam çalışıyor vs derken o kalabalık ev bomboş kaldı. Haliyle de annem yalnız kaldı malesef.. Herkes elinden geldiğince yanında ama yine de oluyor tabi bi yere kadar... Annem Kendini sosyal aktivitelere verdi.. Arkadaş toplantıları, geziler, kurslar derken uzun zaman geçti sorunsuz. Yada biz öyle görüyorduk en azından... Derkennn pazar günü yine bir kriz geldi. Ama bu seferki farklıydı.. Geçen krizlerinde hiçbirşey hatırlamıyordu annem. Biz sonrasında şu oldu bu oldu diye anlattığımızda şaşkınlıkla dinliyordu bizi. Bu sefer ise, daha yumuşak bir krizdi. Ve herşeyi hatırlıyordu. Biz yine aynı hastaneye gittik. serum, sakinleştirici iğne le eve gönderdiler.. Ama biz bu sefer farklı bir yol izlemeye karar verdik. Özel bir hastaneye, doktora gittik. Doktor annemle terapi yaptı önce.. Sonrasında bizi bilgilendirdi. Kullandığı ağır antidepresanları şimdi alırsa, yanan ateşin üstüne benzin dökmek gibi bir etki edeceğini söyledi. Onları kesinlikle kullanmasın dedi. Aşırı alışveriş isteği, enerji patlaması, hızlı konuşma vs durumlarını sordu. Annem hepsine evet yanıtını verdi. Doktor Teşhisi de Manik olarak koydu. Ömür boyu kullanacağı lityumu ve 1-2 hafta kullanması için de başka bir ilaç verdi. tekrar görücek annemi yakındaç Kontrol amaçlı... Bunca zamandır basit sinir krizleri olarak nitelendirmiştik durumu. Oysa ki durum bambaşkaymış.. Umarım gecikmemişizdir. Umarım annem ve bu hastalıktan muzdarip herkes tez zamanda şifa bulur... Allah dermansız dert vermesin diyorum... Ve sizlerden bir hasta yakını olarak yönlendirilme bekliyorum.. Siz bu hastalıktan muzdarip olan arkadaşlarım, bizlerden beklentileriniz neler? size nasıl yardımcı olabiliriz? Önceki

canım ben mimarım zaten, atanmaya çalışıyorum.. 27 yaşımdayım... sigara konusunda ben de şöyle yapmayı planlıyorum, düşük tarlı sigaralarla bi süre gidip en sonunda bırakayım diyorum.. o da çok içmeye sebep oluyo diyorlar da ddenerim bakalım.. kilo konusunda da bakalım artık.. diyetisyen bulmam şart sanırsam.. gözüme çooooooooook batıyor kilom yazıcam sonra..

gerçekten benim gibiyseniz üzüldüm şunu biliyorum oğlum olmasa tereddüt bile etmeyeceğim. Ama bu türlü değişken bir babayla da ne kadar sağlıklı büyüyebilir bilmiyorum. Genetik olduğundan çocuğumuzda olma riski de taşıyor hangisine üzüleyim bilemedim. hemşire bir yakınımız 2. çocuğu sakın yapmayın diye tembihledi eşimin bu halini görünce. Böylelikle tekrar anne olmayı rafa kaldırmak zorundayım. çocuğu olunca düzelir mantığı yok kesinlikle bu hastalığın. Zira eşim oğlumuzu masraf olarak görüyor ve bu bana acı veriyor. Gercekten düzelme şansı var mı artık bilmiyorum. Bu hastalıktan kurtulan var mı tamamen? Hasta olanlar için de zor tabiki ama neticede onlar yaptıklarını unutuyor fakat, yakınlar için daha zor diye düşünüyorum. Allah sabır versin hepimize

Evet havalarda çok etkiliyor birde bende kaygı çok var buda iyileşmemi geciktiriyor

Canim benim ataklar yapiyor öyle, o ataklar olmadigi gectigi zaman dünya iyisi insanlar, gecicek hepsi öyle düsün, onun elinde degil, bipolar hastalari cok iyi niyetli temiz düzgün insanlardir ve cok akillidirlar, ince ruhlu düsünceli olmalari bu hastaliktan daha fazla etkilenmelerine yol aciyor. Sen kendine dikkat et, sinirlerini bozma gecicegini düsün, o o ataklari yasarken kendiside zorlaniyordur kim bilir ic aleminde neler cekiyor. busra-88 her zorlukla beraber bir kolaylık vardır!!! tek ayak

Merhaba arkadaşlar, ben 9 yaşımdan beri psikolojik çeşitli rahatsızlıklar yaşadım. 7-8 sene önce Bipolar1 teşhisi kondu. Manik dönemin vermiş olduğu etkiyle ilaç kullanımını bıraktım. O zamandan beri ilaç kullanmıyordum. Atakların üstesinden gelebileceğime ve kendi kendime yetebileceğime inanıyordum. Ne var ki 7-8 sene bunu başardım. ANCAK son zamanlarda atakların gün içinde defalarca olması ve kontrolümden çıkması üzerine kendi irademle doktora gitmeye karar verdim. Doktorum hastalığımın boyut değiştirdiğini ve Hızlı Döngülü Bipolar olduğumu söyledi. Bu çeşit bipolar'ın tedavisi biraz daha meşakatliymiş. Şuan yüksek dozda ilaçlar kullanıyorum. Çok fazla yan etkileri var. Doktorum, atakların yanında bu yan etkileri de bi süre yaşamam gerektiğini ve sabırlı olmam gerektiğini söyledi. Ataklarım hala çok hızlı. Gün içinde defalarca manik, depresif ve hipomanik ataklar yaşıyorum. Bu arada sevgilimden de ayrıldım. Atak döngüleri sık olduğu için aileme karşı da kendimi frenleyemiyorum. Bir de onların üzüntüsü bindi üstüne. Neyse.. Benim gibi Hızlı Döngülü Bipolar olan varsa sohbet etmek istiyorum. Bu durumları tek başıma yaşamadığımı, başkalarının da yaşadığını bilmek beni biraz olsun rahatlatıyor çünkü. Hepinize sabırlar dilerim.

anlıyorum tabii. delimorbulut kanatlarım var

Tabıkı daha kolay olur, en azından kafan baska seylerle mesgul olur ama yeter kı cok fazla sevıncten ve üzüntüden uzak durmaya bak canısı... minikdepresif Vazgeçtim

Bana da yaklaşık 2 ay önce bu tanı konuldu. Ama anlam veremedim açıkçası, ben kendimi paranoid bilirdim. Doktora sürekli korktugum için gittim. Özellikle tkip edilmekten başkaları tarafından zarar görmekten çok korkuyorum. Doktor bir kaç soru sordu. İlaç verdi ve de psikologa yönlendirdi. İlaçlar 1 haftada 3 kilo aldırdı. psikoloğo da kendimi çok fazla açtığımı düşünüp bütün tedavileri reddettim. Açıkçası manik olmadığımı düşünüyorum. Paylaşmak istedim :)

bak ben de depresyonda mıyım nedir sürekli uyuyorum.. tembelim tamam da sürekli uykum gelio... hava sıcak ondan mı dicem.. kimse benim kadar uyumuyo ki hava sıcak diye : ) ders de çalışamıyorum şu ara.. nefret ediyorum yazlardan... dalgalanman varsa bi görün canım hakikaten.. devletteki iyi doktorları bir araştır.. ben hep devlete gittim.. tedavi aynı sonuçta.. ama tabii dr. un seni bilmesi de önemli ama para da önemli : ))

BİPOLAR BOZUKLUKTA İLİŞKİ: Bipolar bozukluğa sahip biriyle ilişki içinde olmak sanıldığı kadar büyük bir cesaret ya da fedakarlık gerektirmez. macera ise hiç değildir. Zaten özverinin olmadığı bir ilişkide ise sevgiden söz edilemez. İlişki içinde olduğunuz kişinin de bir karakteri olduğunu unutmayın. Hiçbir psikolojik rahatsızlığı olmayan ama yapısı gereği size dünyayı dar edecek bir çok kişi mevcut. Hatta bipolar bozukluğu olanları gereksiz kıskançlıkları, kötü alışkanlıkları ve ilişkiyi yürütmedeki beceriksizlikleri dolayısıyla daha da kötüleştirecek bir çok sözde 'normal' insan bulunmakta. Onların sayıları bipolar bozukluğu olan insanların sayısından kat ve kat daha fazla. Her tartışmayı hastalığın bir belirtisi olarak yorumlamayın. Tıpkı diğer insanlar gibi onların da beklentileri, istekleri, duygu ve düşünceleri var. Herkesin iyi ve kötü günü vardır. Sabırlı yaklaşırsanız özür dilemesini de, affetmesini de iyi bilirler. Bu konuda sizden bile daha iyi olabilirler. Elbette duyguları daha hassas bu insanlara karşı anlayışlı olmalısınız. Her şeyden önce empati yapmalı, onların hissettiklerini, çektiği acıları duyumsamaya çalışmalısınız. Peki her yerde bu böyle değil mi? İlla ki rahatsızlıkları olması mı gerekiyor? İşini kaybetmiş, yakınını yitirmiş birisini sakinleştirmenin yolu "Üzülme, takma kafana" demekten mi geçiyor yoksa onun acısına ortak olup, ona omuz vermekten mi? Asla rahatsızlığını yüzüne vurmayın. Bipolar bozukluk sadece duygu durum bozukluğudur, bir delilik değildir. Bu hastalığı olan insanlar da deli değildir. Üstelik içlerinden bir çoğu sizin hiç olamayacağınız kadar yaratıcı, sempatik ve zeki olabilirler. Hızlarına dahi yetişemezsiniz. Zaman zaman ataklar sırasında daha hassas olabilirler, tıpkı annenizin, kız kardeşinizin regl dönemlerinde ya da herhangi bir hastalık sırasında hassaslaştığı, babanızın evini geçindiremediğinde yaşadığı hayal kırıklığı gibi. elinden tutun. çünkü zor günlerde varlığınızı hissettirmezseniz hayatlarında olmanıza gerek yok. iyi günde herkes etrafında olacaktır çünkü. Onları iyi anlar, hisseder, gereken desteği gösterirseniz, size hak ettiğiniz saygıyı gösterirler. sizin için yapabileceklerinin sınırını hayal bile edemezsiniz. duygularını böylesine uçta yaşayan bu insanlar fedakarlık konusunda da gerektiğinde hepinizden öndedirler. Onları anlamanız için saatlerce konuşmanıza gerek yok. bazen şefkatli bir sarılma, bazen ihtiyaçları olan sessizlik ve suskunluğu onlara sağlamak, bazen de birlikte kahkaha atmak yeterli olabilir. Sizi sevmediklerini, sizden nefret ettiklerini söyleyebilirler. Aslında kast ettikleri bu değildir. O an kendileri dahil herkesi istemeden de olsa kırabilir ve size acı çektirmek isteyebilirler. Hiçbir şey söylemenize gerek yok. kısa bir süre sonra size verdikleri sevgi her şeyi unutturacaktır. Unutmayın, onların çektiği ızdırabı eğer hissedebiliyor, anlayabiliyor olsaydınız ve bir günlüğüne bunu deneyimleseydiniz hayata karşı dirençlerine, ne olursa olsun yaşama tutunuşlarına hayran kalır, bu güç karşısında saygı duyardınız. Aslında onlar sanılanın aksine çok güçlü bireylerdir; topluma, yaftalara, ön yargılara rağmen ayakta kalmasını bilirler. Faceteki bipo grubunda paylaşılıp duruyordu ekleyeyim dedim, belki birinin işine yarar. Ayrıca yazıya tamamen katılmıyorum, regl dönemi benzetmesi durumu fazla hafife alıyor ve bence gayet de deliyiz, bunu çabuk kabullenmeye bakın. :)))

keslka mesajını şimdi gördüm ama ben henüz özelden mesaj atamıyorum.

Ben okudum ve senden suan ilaçlarını içmeni istiyorum hemen kalkip ilacini ic lütfen bak bende bu hastaliklarin oldugu bi yerde bulundum bi süre gordum yani tam olarak hissettiklerini anlamam mümkün değil. Gece gece yarin onemli bi gun olmasina ragmen uyku tutmadi ve forumda gezinirken bu konuya tiklamis ve son sayfaya elim degmis bulundu. Ki hic bakmamistim. Demekki bunu okumam gerekiyomus. Hastalik olunca tavsiye vermek rahatlamak icin vs zor çünkü yanlis dokunan bisey olur diye insan tam bilemiyor. Ama şunu bilki Sen çok değerlisin, aldigin her nefeste bunu hisset ac pencereyi derin derin diyaframdan nefes al insirah suresini oku bilki O seni duyuyor kimse bilmesede kimseye anlatamasanda.."Her zorlukla beraber bir kolaylik vardir" Rabbim gönlünü ferahlatsin Ya kuddüs ya şafi ve butun guzel isimleriyle. Son yazdığınada cok katılıyorum ne zaman kendini kotu hissetsen yaz yirtip at iyi hissetsende yaz kimseye anlatamadiklarini kagida dök.. icinde asla biriktirme resim yap mesela orgu yap bisey uret o dusunceler birikmesin icinde ve sonra patlamasin ne demis Mevlana Dostum sen düşünceden ibaretsin gül düşün gülistan olsun... yazdıklarım bisey ifade eder mi bilmem yasamayan bilemez elbet ama umarim hayatini nasil en verimli en guzel sekilde yasabilirsen o haline dönüşür donusturursun inşallah tez zamanda

mesaj tekrarı

atağı tetikleyen birşeyler olduğunu düşünüyorum canım.. ben mimarım ve okul döneminde çok uykusuz kaldım ve üni. deki hocalar çok üstüme geldiler.. ailevi problemler gençlik derken bi sürü saçma sapan şeyden dolayı hayatımın akışı anormalleşmeye başladı.. uzun süre uykusuzluklar aç kalmalar.. tetikleyen konulardan bir kaçı da bunlarmış araştırmalardan takip ettiğim kadarıyla.. ailemde doktor var ve o farketti atak yaşadığımı.. benim de annem bipolar.. ondan sonra bende de olunca şaşırdılar.. benim için fazla yorucuydu.. 5 senedir bipolarım.. ilk atağımda ben de dindardım bayaa : ) bu da hastaların genelinin öyküsünde var.. aşık olmak dine kayış falan filan yanii... ilk manimde saçma sapan hikayeler yazıp kafamdan onlardan korkuyordumm inanıyordum... öldürcekler beni diyordum falan.. hatta ailecek beni almaya gelmişlerdi ve ilaç vaktimde babam bana ilaç verdi cıngar çıkartmıştım otobüste beni öldürcekler diye.. 2. manim kısaydı 3-5 gün bilemedin 1 hafta.. onda da saçmalamalarım falanlar filanlar vardı tabii.. 5 gün yine iyiydi kendi açımdan, o kadar da rezil olmadım ele güne.. ilacımı aldım hemen toparladım kendimi... 3. atak berbattı.. uzun süre uykusuzluklar ve yine yeme bozukluklarımla başladı.. 3ünde de ilacı uzun süre kullanmam gerektiğinin farkında değildim.. ilacı bıraktım ve 1 hafta geçtiii geçmedi.. herşey tepetaklak oldu.. ne güzel işe girecektim istediğim yere hem de... bi bakmışım hastanedeyim.. yemek yerken ablama çıkıştım sen buna ilaç kattın beni öldürmek istiyorsun diye.. ablamı da bayaa severim yanii.. tuvalete kapattım kendimi polis çağırdım ambulans geldi filan.. direkt hastane : ) o dönem büyüye takıktım bana büyü yapıyorlar beni öldürcekler/öldürtcekler diye neler yapmadım off off.. dahası da var.. sevdiğim çocukla aram bozuldu. o da bipolardı... ve hala kötüyüz.. küstü konuşmuyor 1 senedir : ) ona söylediklerimi de aileme yaptıklarımı da düşündükçe kendimi affedemiyorum.. hani içinde olmadan bilinebilecek bir şey değil.. ama bana artıları da var eksileri de bu hastalığın.. daha çok büyüdüğümü düşünüyorum bu durumlarla ben.. damgalı olmaktan nefret ediyorum ama.. hani tek ben anormalim gibi sanki.. öyle davranıyorlar ve arkamdan çıkan lafları tahmin edebiliyorum... aslında anormallik de değil sapık olabilirdik katil olabilirdik ama sadece hastayız di mi : ) zor günlerdi şekerim çok zor :)

BİPOLAR BOZUKLUK HAKKINDA SIKÇA SORULAN SORULAR Bipolar Bozukluk hangi yaşlarda görülür? En sık başlama yaşı 20&#8217;li yaşların ortaları gibi görülmekteyse de ilk belirtinin ortaya çıkması genelde 15- 19 yaşları arasına rastlamaktadır. Ergenlik öncesi görülmesi seyrek olsa da mümkündür. Bipolar bozukluğun ortalama başlama yaşı erkekte 18, kadında 20 olarak saptanmıştır. 12 yaş altında mani görülmesinin nadir olduğu düşünülür. Geç yaşlarda başlaması ise seyrek olmakla birlikte, gene mümkündür, ancak öncelikle bedensel başka bir hastalığa bağlı olduğunu düşündürür. Bu hastalık genetik midir? Aile ve kalıtım araştırmaları Bipolar Bozukluğu olanların birinci derece akrabalarında hastalanma riskinin belirgin olarak yüksek olduğunu göstermektedir.1. derece akrabalarında Bipolar Bozukluk olanların hastalanma riski genel toplumdan 4- 6 kat yüksektir. Bipolar bozukluk 1. derece akrabalardan herhangi birinde bulunması halinde risk % 25, ana babanın her ikisinde bulunması halinde % 50- 75&#8217;e yükselir. Hastaların yarısında 1. derece akrabalarda Bipolar Bozukluk saptanmaktadır. Tedaviler ne kadar başarılı oluyor? Bipolar Bozukluk düzelen ancak belli aralıklarla yineleyen ataklarla seyreder. Atak sayısı arttıkça, atakların daha sıklaştığı bildirilmiştir. Diğer yandan ilaçlar ve psikoterapi ile hastaların büyük bölümünde bu ataklar önlenebilmektedir. Niye hala hastalanılıyor? Bipolar Bozukluk uygun ilaç ve psikoterapi ile başarıyla tedavi edilebilir. Bu hem hastalık dönemlerinin hızlı ve güvenli şekilde düzeltilmesi, hem de atakların yinelenmesinin engellenerek hastanın normal bir yaşam sürmesi anlamına gelir. Her hastada % 100 başarı sağlanamayabilir. Ancak ilaç ve psikoterapi ile başarı % 70&#8211;90 civarındadır. Tedavilerin yan etkileri neler? Birçok ilacın olduğu gibi Bipolar Bozukluğun tedavisinde kullanılan ilaçların da çeşitli yan etkileri görülebilmektedir. Koruma tedavisinde sıklıkla başvurulan ; &#8226; Lityum&#8217;un bulantı, ellerde titreme, aşırı su içme, ödem, dikkat dağınıklığı ve kilo alımı gibi hafif yan etkileri yanında Tiroid ve böbrek fonksiyon bozuklukları yapabildiği bildirilmiştir. &#8226; Valproik asit ile bulantı, titreme, kilo alma gibi daha sık görülebilen yan etkiler yanında saç dökülmesi ve özellikle çocuklarda olmak üzere karaciğer fonksiyon bozukluğu nadir olarak görülebilmektedir. &#8226; Karbamazepin ile de bulantı, kusma, sersemlik, yürümede dengesizlik, çift görme ve dermatit gibi yan etkiler görülebilmektedir. Nadiren karaciğer fonksiyon bozukluğu ve aplastik anemiye de neden olabileceği bildirilmiştir. Ayrıca Bipolar Bozuklukta çeşitli durumlarda kullanılan antipsikotik ve anti depresan ilaçlar çok çeşitlidir ve birbirinden farklı yan etki profilleri bulunmaktadır. Ancak bütün bu sayılan yan etkilerin görülme oranı düşük olup, ortaya çıktığında da yok edilmeleri mümkündür. Şizofreniden farkı nedir? Bipolar bozukluk ile Şizofreni belirti ve seyir açısından çeşitli benzerlikler gösterebilmektedir. Özellikle Psikotik özellikli Bipolar Bozukluğun Şizofreniden ayırt edilmesinde bazı zorluklar görülebilmektedir. Bu noktada aile öyküsü ve gidiş özellikleri önemli ipuçları sağlamaktadır. Bipolar Bozukluk genellikle ataklar halinde gelen fakat ataklar arasındaki dönemlerde kişinin iyi ve sosyal açıdan uyumlu olabildiği bir hastalıktır. Şizofrenide ise hastalık genellikle süreğendir, zaman zaman kısmi düzelmeler olsa da Şizofrenik rahatsızlığın izleri belirtilerin düzelme dönemlerinde de tam geçmez ve hastalar hastalık öncesi iyilik durumlarına tam dönememektedir. Öncül belirtileri nedir? Hastalığın seyrinde yeni bir atağın geldiğinin en önemli ipuçlarından biri kişinin daha önceki hastalık dönemleri ortaya çıkarken yaşadığına benzer belirtileri yaşamaya başlamasıdır. Özellikle uykuların bozulması, sinirlilik artışı dikkat edilmesi gereken atak başlangıcı işaretleri olabilir. Tedavi edilmezse? Bipolar atakların seyrinde uygun bir Psikofarmakolojik ve Psikososyal koruma tedavisiyle hastalığın yinelemesi % 70- 80 oranında kontrol altına alınabilmektedir. Tedavi edilmediğinde ise hastalık genelde daha sıklıkla yinelemekte ve sonuçta hastanın iş ve sosyal yaşamını bozarak ciddi kayıplara yol açmaktadır. Ayrıca tedavi edilmeyen atak sayısı arttıkça daha sonra uygulanacak tedavilere yanıt oranı düşmekte ve hastalık daha ciddi bir seyir izlemektedir. Ne zaman hastaneye yatmak gerekir? Bipolar Bozukluk, &#8220;depresif, karma ve manik&#8221; ataklarla seyredebilen bir hastalıktır. Ataklar sırasında kişi kendine ve çevresine zarar verebilir. Hastanın ataklar sırasında öfkesini arttırıcı, aşırı uyarıcı, hareketli ve gürültülü ortamlardan uzak kalması hem hastalığın tedavisi hem de hastanın korunması açısından gerekli olabilmektedir. Bu nedenle çeşitli durumlarda kişinin hastaneye yatırılarak tedavi edilmesi daha uygun olabilir. Özellikle hastalığını ve tedaviyi kabul etmeme durumu ve kişinin kendisine veya çevresine zarar verme olasılığının yüksek olduğu durumlarda hastaneye yatırılarak tedavi edilmesi yaşamsal bir önem taşır. Böylece hem hastanın korunması hem de daha yakın takip ve müdahelelerle hastalığın çok daha hızlı ve güvenli tedavisi sağlanabilir. Psikoterapinin yararı? Bipolar hastalık, ataklarla gelen, ataklar arasındaki dönemlerde işlevselliğin normale döndüğü kabul edilen bir hastalıktır. İlaç tedavilerindeki önemli gelişmeler artık bipolar kişinin hem üretken hem de yaratıcı olmasına izin veriyor, bir yandan da duygudurumunu dengede tutabiliyor. Bu nedenle ilaç tedavisi, bipolar bozukluğun tedavisinin belkemiğini oluşturuyor. Günümüzde uygulanan hiçbir psikoterapi yönteminin tek başına bipolar hastalığı tedavi ettiği ispatlanamamıştır ancak, ilaç tedavisini destekleyecek biçimde tedavinin bir parçası olarak değerlendirilir. Hastalığı kabul etmekte, ilaç tedavisine uyum göstermekte zorluk yaşayanların psikoterapi desteği almaları koruyucu tedavi için gereklidir. Hastalığın getirdiği kayıplarla başetmekte zorlanan, bu nedenle sosyal hayatında uyum sorunları yaşayan, yakın ilişkiler kurmakta zorlanan, ailesiyle sorunlar yaşayan birçok bipolar psikoterapiden faydalanmaktadır. Psikoterapiye başlamak için kişinin kendi motivasyonunun olması çok önemlidir. Doktorunun ya da yakınlarının isteği üzerine piskiterapiye başlayan kişiler, bir süre sonra tedaviyi yarım bırakma ihtimaliyle karşı karşıya kalırlar. Kişinin kendisini merak ediyor olması, kendisi üzerine düşünmekten rahatsızlık duymuyor olması, değişmeyi hedefliyor olması psikoterapinin etkinliğini arttıran etkenlerdir. Psikoeğitim nedir? Psikoeğitim programları da tıpkı psikoterapi yöntemleri gibi, bipolar hastalıkta uygulanan ilaç tedavisini desteklemek ve koruyucu tedavinin etkinliğini arttırmak amacıyla tedavinin bir parçası olarak uygulanır. Bipolar teşhisi konmuş her kişinin ve yakınlarının psikoeğitim alması gerekmektedir. Ülkemizde çogunlukla bu eğitim bipolar kişiyi takip eden doktor tarafından verilir. Daha kapsamlı ve yapılandırılmış formu ise gruplar halinde uygulanan psikoeğitim yöntemidir. Bu eğitimin içeriğinde, hastalıkla ilgili temel bilgilerin yanında, hem hastanın hem de yakınlarının bu hastalıkla baş etmelerini kolaylaştıracak stratejiler, kişiyi uygulanan tedavinin yan etkilerinden ve de gelecek ataklardan koruyacak yaşam tarzı düzenlemeleri yer almaktadır. Bu eğitimlerle hedeflenen hastalık hakkında daha fazla bilgilenmeyi sağlamak, tedaviye karşı oluşan dirençi kırmak, hastalığın tetikleyicilerini tespit etmek, hastalığın neden olduğu psikososyal yan etkileri belirlemek ve etkilerini kontrol altına almak, kişinin yaşamını düzenlemekte yaratıcı ve üretken olmasına yardımcı olmak ve kişilerarası ilişkilerinde içgörüsünü arttırmaktır. Ancak en önemli hedef, her koşulda uygulanan ilaç tedavisinin etkinliğini sürdürmek ve de arttırmaktır. S12: WHO'ya göre bipolar, şizoaffektif tanımları ve farkları nelerdir? C12: Şu anda psikiyatrik hastalıkların tanımlanmasında dünyada iki sınıflama sistemi kullanılmaktadır: 1. Amerikan Psikiyatri Birliği tarafından geliştirilen DSM , şu anda revize edilmiş 4. versiyonu kullaniliyor 2. ICD Uluslararası Hastalık Sınıflandırması. WHO sağlık planlamaları, politikaları ve araştırmalarında ICD sistemini kullanmasına rağmen, bilimsel araştırmalar, toplantı ve kongrelerde literatürde daha çok DSM sistemi kullanılır. İki sistem arasında ana hatlarda pek farklılık yoktur, önemli olan tüm dünyada bir hastalığı ayni standart ölçülere göre tanımlanması ve ortak dilin oluşmasıdır. Bipolar bozukluk şizoaffektife dönüşür mü? Şizoaffektif bozukluk, duygudurum belirtilerinin dışında, 2 haftadan daha uzun süren psikotik belirtilerin olduğu durumdur. Duygudurum düzenleyicilerinin yanında antipsikotik ilaçların da tedavide kullanılması gerekir. Şizofreni ise psikotik belirtilerin sürekli olduğu, başka bir hastalıktır. Bipolar bozukluğun bu durumlara dönüşmesinden ziyade, bazen şizofreni duygudurum semptomları ile ortaya çıkar ve diğer şizofreni belirtileri de arkadan gelir. Uzun süredir izlenen bir bipolar bozukluk hastasının şizofreni olma ihtimali oldukça düşüktür ama bazen kırıntı psikotik belirtiler mani, depresyon yada karma dönemlerden sonra sürebilir, o zaman da tanı şizoaffektif bozukluk seklinde değişebilir, şizofreni değil. Bipolar Bozukluk Hakkında Sıkça Sorulan Sorular H hazal_diren lafa bakarım laf mı

En doğru kararı hekimin verecektir fakat hekimin konusunda içine sinmeyen birşey varsa istersen farklı bir hekimde yeniden değerlendirsin seni ama kendini tam açık şekilde ifade edebilmen çok önemli geçmiş olsun.

Merhabalar, Ben de yıllardır bu hastalığı yaşıyorum.6-7 yıl önce başladı. çalışıyordum, tek başıma iki çocuk büyütüyordum. Bazı şeyler üst üste geldi. Bazı belirtileri söyleyince ablam doktora gitmemi söyledi. Fakat o kadar kuruntu vb duygular vardı ki sağlık ocağı doktorunun yazdığı hapları uyuşturucu diye attığımı biliyorum. Sonrası rüya gibiydi, ne yiyor, ne uyuyabiliyordum. İşe gidiyor ama ruh gibi geziyordum. Çocukları düşünerek ayakta kalmaya çalışıyordum. Dayanamayıp ailemi yanıma çağırdım bize baksınlar diye. Tayinimi yanlarına aldırmak için girişimde bulunduk. Tatilde onların olduğu şehirde rapor almaya çalıştım üniversiteden. Bana şizofren teşhisi konuldu. Bu sefer işyerim bu raporla işe devam edemeyeceğimi, işe uygundur raporu almamı söyledi. Sonra çalıştığım ilden rapor almaya çalıştım. O arada bana 6 aylık rapor verdiler. Bir yandan da psikiyatristin verdiği ilaçları kullanmaya başladım. Ama o zyprexa denen ilaç kilo aldırdı. Bir seneyi az çalışma, çok rapor atlattım. Sonra çallıştığım ildeki hastaneden işi yapabilir raporunu aldım, tek şart bir sene tedaviye devam etmemdi. Böylece tayin yaptırabildim.

ben bişiler oldugunu fark ediyodumda konduramıyodum fenerbahcemine84

peki bu dönmlerde sevdiğine hakaretler ve hayatından çıkmasını istediği oluyormu benimde sevgilim manik depresif bana bazen hakaret ediyor ve gitmemi istiyor sonra bazen ertesi gün bazende 2 gün sonra hiçbirşey olmamış gibi davranıyor.

Tabi anlar herhalde. ızmirdeysen ege universitesinde affektif hastalıklar diye bölüm varmış. sadece bu tür hastalara bakıyor ii bir yer olduğu söyleniyor. delimorbulut kanatlarım var

envinicim napıyorsun, ben çalışmaya başladım fazla uğrayamıyorum buraya.. kilo problemim hala var.. çözüme yönelik birşey yapamadım henüz.. sende durum nasıl? dukana başlasam mı diyorum da, zor yaaaaaaaaa!! kendime uzay yürüyüşü alcam bu maaşımla : ) en azından hareketsizlik gider azcık..

öyle ki dideralden önce corbami bile kaşığı iki elle tutarak içiyordum.. geçenlerde misafirlikte çayı üstüme dokuyordum az kalsın.. artık dışarda hiçbirşey yiyip icmiyorum artık biryerlere gitmek bile istemiyorum.. sırf bu sebepten.. doktoruma yeniden sorucam.. lithuril oldukça ii geldi aslında.. depresif halim onun sayesinde gitti.. ama bu titremeler canımı sıkıyor.. AmineMustafa

Çok geçmiş olsun, umarım şimdi daha iyilerdir Z

gereksiz düşünceleriinizle insanlara zaman kaybı olmamanızı diliyorum sadece... gerek ilaç gerekse hastalığı çok bilme konusunda... araştırın azcık.. ben o kadar araştırdım, fikirlerimi paylaşırken bile acaba insanlara yanlış bilgi verir miyim diye düşünmeden paylaşmıyorum birşeyler... ilaçlar ve hastalık konusunda fazlaca bilgisizsiniz.. lityum konusunda hele aşırı bilgisizsiniz.. leblebi değil sonuçta lityum... dediğim gibi araştırmadan etmeden hastalık konusunda 3 ilaç kullanmakla bilgi sahibi olunmuyor... hasta olduğuma ikna olmanız konusu da inanın çok umrumdaydı... burda insanlar fikir almaya çalışırken maniklerin deli olduğunu söylemeniz bir çok insan için ne kadar zor bir durum... siz kendi adınıza bunu sindirseniz de biraz diğerlerini düşünün... anladığım kadarıyla ŞANSLISINIZ ÇEVRENİZDE SİZİ ANLAYAN İNSANLAR OLMUŞ.. AMA HİÇ BİLMEYEN İNSANLARLA BU HASTALIĞI YAŞASANIZ İNANIN DURUM ÇOK FARKLI OLURDU... ki dediğim gibi bilgisizlikten bu yakıştırmayı yapmanız da bu konuda konuşacak düzeyde olmadığınızın kanıtı.. manik depresif için doktorların yaptığı açıklama şudur: durum PSİKOLOJİK DEĞİL FİZYOLOJİKTİR... bir de size bunları bu kadar uzun yazmamın sebebi sizin oluşturmaya çalıştığınız yanlış bilgiyi insanların da kabullenmesini istemediğimdir... insanlar oturacakları minderleri kendileri koyarlar bunu bilin.. bilgisiz insanlarla bu hastalığın aşılması da çok zordur..''deli ne de olsa'' diye diğer insanlar da hastalık mağdurlarını dışlarlar ve bu insanlar da altından kalkamadıkları bir psikolojiye sahip olurlar ve asla kendilerini affetmezler... genelde de intihar eğilimi yaygındır manik depresifte nedeni de budur... dışlanmak, anlaşılamamak, yaptıklarınızdan pişman olmak ... beyindeki kimyasalların dengesizliğinden başka bir şey değil manik depresif.. ve tekrarlıyorum LİTYUM TEK ÇARE DEĞİLDİR; BAZEN SON ÇARE OLABİLMEKTEDİR... bir de bunun ekt'si var şunusu var bunusu var... amaç insanlara daha yaşanılası bir hayat sağlamak... sizin yaptığınızı yine de yardımlaşma adına görüyorum fakat bilmediğiniz konularda kendi fikirlerinizi paylaşırken ''delilik işte yaaa'' ''lityum tek çare'' gibi söylemleriniz dikkatimi çekti, bunlar yanlış tabirler, bilmeyen kesim içinse fazlaca tehlikeli laflar.. YOKSA BENİM DE ÇOK UMRUMDA DEĞİLSİNİZ VE SİZE DEĞER VERDİĞİMDEN YAZMIYORUM BUNLARI!!! ya da tartışma olsun ben de içimi dökeyim amacım zaten hiç yok... biraz düşünerek okursanız beyninizi biraz zorlarsanız ne demek istediğimi anlarsınız...

Arkadaslar bu hastalik genelde herkesde depresyonla başlamış uc aydir major depresyon tedavisi goruyorum bipolara çevirme ihtimali olup olmadıgını nasıl anlayabilirmiyim bipolar depresyonun normal depresyondan farkı oluyor mu mani atağı geçirmeden anlamanin yolu yok mu başka belirti veriyor mu hastalık?

Beyinde kimyasal bir bozukluk denmişti. Hala bazen depresyona girecek gibi oluyorum ama kendimi tutuyorum.. Mutsuzluğa teslim olmamak lazım.. Sanırım kendi kendimi tedavi ettim. Gerçekten psikoloji nelere kadir.

Manik depresif yani diğer ismi ile bipolar bozukluk sizin yaşadığınız depresif dönemler gibi değil. Genetik bir hastalık. Ve ilaç kullanmadan normal bir yaşam sürdüremiyor bu hastalar. Ve çoğusu da ruh ve sinir hastalıkları hastanesine yatıp tedavi görüyor. Depresyon ve manik depresif bambaşka şeyler. Sakinliğimizi korumalıyız gibi bir tavsiye ne yazık ki bu hastalıkta işe yaramaz. Kendini peygamber zannetmeler, dine takmalar, uçabileceğini zannetmeler, daha ağır vakalarda halüsinasyonlar, ajan olduğunu düşünmek gibi durumlar var bu rahatsızlıkta. Yani şizofreniden önceki basamak gibi. O denli zor ve ağır bir rahatsızlık. Önceki

Tabi ki. Tedavisiz bipolar ipini koparmış bipolardır bence.

:=))anladım... benim merak ettiğim bişi var.. bu hastalıkta kişilik tamamen değişiyor mu.. yani mesela manik dönemdesiniz ve sizi kızdıracak bir sebep var gerçekten ve ona kızıyorsunuz.. sonra iyileşiince o kızgınlığınız geçiyor mu.. yani hastalık geçsede o kırgınlıklar geçmiyo mu.. yoksa geçiyor mu..? kişilikten tamamiyle sıyrılıyor mu insan... X

sevgili arkadaşlar ergen psikiyatrına gidiyoruz. Doktoru ilacı kesicem deyince ben ne yapabilirim. Çocuğumun suratına bakıp iyi diyor doktoru. En ufak sıkıntıda tekrarlayabiliyorsa nasıl ilaç kesilebilir. İlacı bitince kontrole gideceğiz ne olacak bilmiyorum. Birde sanırım hastalık çok ilerlememiş. umarım tedavi doğru şekilde ilerler. Dün yazılanları okuyunca kızıma lütfen içindekileri tek başına yaşama bizimle paylaş, o zaman sana yardımcı olabiliriz dedim. Bana çok çabuk sinirlendiğini, o an karşısındakine tekme tokat girişmek istediğini söyledi. Kesinlikle şiddet eğilimli bir çocuk değildir. Kardeşiyle sadece ağız dalaşı yaparlar. Şimdi söylediklerini not alıp doktoruna anlatacağım. Birde bana kızımz nasıl davranmam gerektiğini söylerseniz çok sevinirim. 10 yaşında bir kızım daha var. Onun da kötü etkilenmesini istemiyorum. ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

Hamileyken çöküş dönemleri yaşadım, e bide aşırı hassaslık oluyor tabi... ilaçları doktor kontrolünde aldığı sürece tereddüt etmeyin... ne gibi ataklar yaşıyor tam olarak? çekmez diyorsunuzda o açıdan... merak ettim... sonuçta kimin ne olacağı belli olmaz... bugün iyi olan yarın hasta olur.. aslolan karşısına onu gerçekten seven birinin çıkması, çok panik geldiniz bana.. tam olarak neler yaşadınız?

yanlış anlama lütfen beni tabiki normal insan ama sende biliyorsunki normal insan davrandığın gibi davranmakla olsaydı bu durumda olmazdık zaafım var ama ben bu zamana kadar hiçbir sevgilimle arkadaşça sohbet etmedim beni aradığında ağlıyordu sebebide yok ağlamasının ve bu 3 gün boyunca sürdü bende destek olmaya çalıştım normalde telefonumu bile açmazdım yaşım 30

arkadaşlar KK'ne bipolar bozukluk için ve hasta yakınlarına yardımcı olabilirim belki diye üye oldum. çünkü çekilen sıkıntıları çok çok iyi anlayabiliyorum bir bipolar olarak.. banada 2004 temmuzunda bipolar teshişi konuldu. ve en son 2007 de mani atağı geçirdim. Allahıma şükürler olsun ki 2 yıldır atak geçirmiyorum. tabi hala ilaçlarıma da devam ediyorum. bu hastalık hakkında çok araştırma yaptım. çok dua ettim. aşağıdaki yazı bir gazete de tevafuken karşıma çıktı. doktorumda kullanabilirsin omega 3 ilaç değil deyince düzenli olarak omega 3 kapsül kullanmaya başladım tabi ilaçlarımı bırakmadan. sonra beynin sağlıklı olması için gereken şeylerden bir tanesinin de soya da bulunan lesitin maddesi olduğunu öğrendim. omega3 le birlikte hergün düzenli olarak lesitin kapsül kullanmaya başladım ve mani atağı geçirmedim 2 yıldır. hala kullanıyorum bunları ama hergün almıyorum artık. 3 günde bir dönüşümlü olarak kullanıyorum. İnşallah sizlerede faydalı olur. Rabbim hepimize şifalar versin. Diyet, Tesadüf Sonucu Keşfedildi Geçtiğimiz sene Amerika'nın ünlü Newsweek Dergisi yayımladığı "Akıl Diyeti" ile beyin için gerekli olan gıdaları açıklamış. Amerikalı bilimadamları, akıl hastalıkları ve özellikle depresyona karşı koruma sağlayabilen son derece basit bir diyet hazırlamışlar. Araştırmalar ve tesadüfler sonucu keşfedilen bu diyet, şimdi medya dünyasının favorisi olan "kilo verme, form koruma, yaza hazırlanma" diyetlerini bile sollayarak gündemin bir numaralı konusu olmuş. Hem Aklınız Hem Fazla Kilolarınız İçin Bilimadamları zaten "Her şey kafada başlar" sloganıyla "akıl sağlığımızı koruyalım" diyetinin kilo sorunlarına da çözüm olabileceğini savunuyorlar. Kendi tanımlamalarıyla "Psikiyatrik rejim" de dedikleri akıl diyeti beyne iyi gelen gıdalardan oluşan bir diyet. Beyni güçlendiren, strese karşı dirençli hale getiren, ileride ortaya çıkabilecek depresyon, manik-depresyon, doğum sonrası depresyon, intihar eğilimi gibi rahatsızlıkları bile önleyebilen bir diyet. Üstelik çok kolay. Listedeki gıdalardan, birini bir gün, diğerini bir başka gün, gönlünüzce tüketmeniz yeterli. Balık ve Ceviz Listenin Başında Akıl diyetinde iki önemli gıda temel alınıyor. Biri balık, özellikle somon balığı, diğeri de ceviz. Diyetteki yan gıdalar yumurta, ıspanak, buğday ve balık yağı... Diyet her gün biraz ceviz atıştırmayı öğütlüyor. Ya da bir gün ceviz, ikinci gün bir yumurta, üçüncü gün somonbalığı, dördüncü gün ıspanak. Bu gıdaların hepsinin Omega-3 adı verilen bir madde içerdiğini açıklayan uzmanlar, bu gıdaların beyin fonksiyonlarını düzenlemeye yaradığını belirtiyorlar. Beynin, yüzde 60 yağdan oluşan bir organ olduğunu ve doğru düzgün çalışması için Omega-3 yağ asitlerine ihtiyaç duyduğunu, oysa son yıllarda form korumak uğruna insanlar balığın bile yağsız olanını seçtiğini hatırlatan Psikiyatri uzmanı ve Harvard Üniversitesi'nde öğretim görevlisi Andrew Stoll, "İnsanlar vücut güzelliği için, aslında hiç bilmeden beyin sağlığını riske attılar" diye uyarıyor. Dahası zayıflamak için yapılan diyetlerin beyni riske attığı gibi, kalp sağlığı için de sorun yarattığını yazıyor. Araştırmacı doktorun açıklamalarında Omega-3 denilen maddenin, herkes için önemli ama anne adayları ve yeni doğmuş bebekler için daha da önemli olduğunu yazıyor. Ceninlerin genellikle beyin geliştirmek için anneden bol bol Omega-3 çektiklerini, eğer anne adayı zaten yetersiz Omega-3 alıyorsa, doğum sonrası depresyona girmesinin kaçınılmaz olduğuna dikkat çekiyorlar. 15 gram cevizde 1.02 gram Omega-3 bulunuyor. Bir kupa cinsi bardağa sığacak kadar ıspanak ise 0.5 gram içeriyor. Bir köy yumurtasında ise 0.17 gram var. Hepsini bir günde tüketmeye gerek yok. Bunların kanıtlanmış bir faydası daha var. Kalbinizi de, beyninize de formda tutuyor. Bu ikisi formdaysa, kilo sorununuz da ortadan kalkıyor. K

Benim Babam senelerdir bu hastalıkla savaşıyor. Biz de artık bitmiş ddurumdayız. Özellikle mani bitip depresyon döneminde perişan oluyoruz. Benim bir sorum olcak sizlere. Babamın hastalığı ki birçok kişide de aynısı oluyor mevsim değişikliklerinde daha çok kendini gösteriyor. Şu an da hafif bir hastalık seziyoruz. Belki de bize öyle geliyor ama ilaçlarını kullanıyor acaba ilaç kullandığı halde atak geçirebilir mi?

benim bahsettiğim durum devlet hastanesi için geçerli. Hepsi olmasa da devlet hastanesindeki psikiyatrlar genelde terapi eğitimleri almamış oluyorlar. Bazıları almış olabilir tabi ki ama alsa bile devlet hastanesinde 15 dakika dinlemek zorunda günde onlarca hastaya baktıkları için terapi bilgisi 10 15 dakikada işe yaramaz. Önceki

Bir insanın gerçekten bipolar olduğunu nasıl anlayabilirsiniz? Çevremde bu tanı koyulmuş biri var ama ben zerre inanmıyorum artık onun hasta olduğuna. Gerçekten bu hastalıkla mücadele edenler beni lütfen yanlış anlamasın. Ama ben bu kişinin artık gerçekten çok sıkıldım sürekli hasta gibi lanse edilmesine. Yaptıklarının sorumluluklarını almamak için hastalığın arkasına sığındığını düşünüyorum. Hiçbir pişmanlık ve samimi bir duygusu yok. Herkesi ve her şeyi kendi çıkarları için kullanabiliyor kendi çocukları dahil. Tamamen ihmalkar ve kötü bir insan olduğunu düşünüyorum. Lütfen bunun gerçek olduğu nasıl anlaşılabilir? smuwiLa

evet ilaçlarla kontrol altına alınan bir hastalık. ama ilacı bırakınca daha korkunç geri geliyor. gerçekten çok ilginç bir hastalık. defnesabunu sen terapiye gidiyormusun faydası oldumu S

Doğru söylüyorsunuz çok sağolun

oy oy auroras sende bayağı kilo almışsın. ilaçlar sayesinde çok şükür bayağı bayağı iyiyim.3 senedir artık çok nadiren gidiyorum doktora o da odaya girdiğim an gözümden anlıyor zaten çok iyisin diyor. o dukan diyetini arkadaşlarımın hepsine ben duyurdum daha moda değilken hepsi benden daha çok kilo verdi ama ya bende feci sinir yaptı, ayrıca galiba bizim diğerlerinden daha sağlıklı beslenmeye ihtiyacımız var. ben bir beslenme uzmanıyla gerçekten kilo verdim hatta adam gibi devam etsem sanırım eski kiloma dönerdim bile ama bende gece yeme sendromu vardı. gece şuurlu şuursuz kalkıp 3 kere dolap boşaltıyordum. iş mutfak kilitlemeye kadar gittti. şimdi her ne olduysa evlendim yine mutfak kilitliyoruz kilo almam durdu ama sabitleşmiş o yağlar yerini öyle bir sevmiş olacakki evlerini terketmek istemiyorlar. herneyse kilo bu başlığın mevzusu değil sanırsam ama biz başka ilaçları denemiştik. lithurille başladık bende öyle bir ödem yaptıki anlatamam. doktor arkadaşım hamilenin ayakları bile senin kadar şişmez bu ne böyle dedi ve şu an depakin, lamictal, citoles, akineton kullanıyorum. tabii tartıya düşman olan depakin. sanırım doktorlarda şöyle bir görüş var. kafa ayarı iyi olsunda biraz kilolu olsun nolucak.. oysa kiloda kafa ayarını bozuyor maalesef depresif yapıyor insanı. ama auroras birşey söyliyimmi o rezil hallerimdense sanırım bu kiloya katlanmak daha kolay

Günde 4 ilac iciyorsun seni iyi sanıyorlar.

evet durumunuz bipolar gibi görünüyor. Eğer şikayetçi değilseniz sırf tuhaflık var diye doktora gitmeyin bence, ama eğer şikayetçiyseniz, bu durum size kötü hisler yaşatıyorsa gidin. delimorbulut kanatlarım var

Cok sukur bir suredir iyiyim.. anladım ki bu hastalikta ilac olmazsa olmaz... inaniyorum ki inşallah ey bipolar birgun ben seni yonetecegim..☺

Doktora gitmedim henüz önce çözümü nasıl bulabiliriz diye zaman tanıyorum evliliğimize Çok teşekkür ediyorum cevabladığınız için Benim durumumda olanlar ne yapardı acaba. Ben hiçkimselere birşey belli etmeye çalışmaktan üzüntümü bastırmaktan geberiyorum deyim yerindeyse. Eşim kesinlikle boşanmayalım diyor Ben uzlaşalım güzelce anlaşarak çocukları incitmeden bu ayrılmayı gerçekleştirelim diyorum. Bir uzmanada görünemiyorum Hallederiz kendimizce diye beklemekteyim Teşekkürler tekrar

harika... J

geçmiş zamanın birinde bipolar bozukluğu olan bir hanımefendiyle tanışmıştım. ilaçlar bir yana hayatında üstünü örttüğü aksaklıklarla yüzleşince ve psikolog yardımı olunca epey toparlamıştı. Geçmiş olsun dileklerimle

kızlar cevap yazdığınız için tşkler. benim eşim rahatsız. bizde 2 yıl önce tanıştık bu hastalıkla. ilk önce depresyonla başladı aynı senin gibi 3-4 ay sonra mani atağı geldi. benim eşimde bu dönemde iş konusunda taşkınlıklar yapıyodu bide illa birilerine yardım yapıcam diyodu tabi zamanla daha da ağırlaşıyo. neyse atağı atlattıktan sonra 6 ay falan ilaç kullandık ve büyük bir hata yaparak tedaviyi ve ilaçları kestik. ve mani daha da ağır bir şekilde geri geldi. bu sefer hastaneye yatırdık. çok şükürki geçti şimdi ilaçlarımızı hiç aksatmıyoruz. daha iyi inşallah bi daha atak yaşamaz. bizimde o zamanlar çok canımız yandı ama şimdi o günlerden espri çıkararak utanmasını önlemeye çalışıyoruz. çok zor bi hastalık Allah hepimizin yardımcısı olsun sana da geçmiş olsun canım. aslında başlığı bipolar bozukluk tanısı konan varmı diye açmıştım ama pek cevap yazılmadı.

Bipolar bozukluğu olan hasta ve hasta yakınları için bir dernek var ıstanbul'da: Bipolar Yaşam Derneği. N

bu arada maniden sonra depresyon da yaşayabilir. ama genel itibariyle kış mevsimi depresyonu ilkbahar mevsimi maniyi tetikliyor.. doktoruyla bi görüşün mutlaka.. zeynomm

merhaba eşim bipolar 10 yıldır eşim her iki ucuda yaşıyor..7 ay önce atak geçirdi 2 ay hastanede yattı şok tedaviside oldu... eşim ilaçları düzenli kullanmıyor siz atak zamanında neler yaşıyorsunuz... eşim bizi şeytan olarak görüyormuş devamlı absest alıyor namaz kılıyor ben allahın sevgili kuluyum sizi kurtarmaya geldim diyor dine aşırı derecede yöneldi şüphe donuk boş bakma var ben boşanma kararı aldım bugün mahkemem vardı ertelendi... şok tedavisi fayda sağladımı... en son atağını ne zaman geçirdin...7 yaşında kızım var . push ;

maaşallah 10 sene nasıl atak geçirmedi eşim 1 sene boyunca hiç normale dönemedi depresyondan çıktı hipomani geçirdi ondan çıktı depresyona girdi yeniden manik atak geçirdi 10 gün iyiyse 10 gün kötüydü... bizde en ufak değişiklikte hemen doktoruyla görüşürdük son atağında şehir dışındaydık ilaçlarını yükselti doktor 2 katına çıkardı ama yine engelleyemedik gelince 15 gün sonra hastaneye yattı.. eşim şehir dışına çıkınca hemen hastalanıyor babanızda böyle bi durum varmı... bide denize girince hastalık belirtileri ortaya çıkıyor O osmanihan İpek

Arkadaşlar bana bir akıl verin lütfen. Benim erkek arkadaşım bipolar hastası. Son atağını birkaç yıl önce geçirmiş ve çok uzun süredir atak geçirmemiş. İlaçlarını olabildiğince de düzenli kullanıyor annesi babası çok hassaslar bu konuda. Ayrıca iki ayda bir psikoloğuna da gidiyor. Kendisi çok akıllı üniversite mezunu biri. Ben daha hiç anormal bir hareketini görmedim veya abartı. İlişkimiz çok yeni ve tabii ki ikimiz de çok mutluyuz. Ama ben ilerde ne gibi sornarla karşılaşırım nasıl zorluklar çekerim merak ediyorum. Onun yanında olmak istiyorum fakat gözüm korkmuyor da değil... Lütfen yorumlarınızı esirgemeyin.

istersen git ilacın hangisinden kullanıyorsun, mor ve turuncu ambalajlı olan var kullanmanı öneririm, dr. Zaten 6 ay sonra keser başka ilaca başlarsın oda önleyici olur, sen güçlü ve biliçli kızsın hastalığın la yüzleştiğine göre, Hannah

merhabalar... ben de bir manik depresif yakınıyım. eğer bu hastalığa sahipseniz veya bir yakınınız bu rahatsızlıktan muzdaripse deneyimlerimizi paylaşalım istiyorum. a. s.

eşimi babası doktora götürmüş benim haberim yok tabi doktor evlimi demiş evet deyince çok büyük hata etmişsiniz bu hastalık evliliğin yükünü kaldıramaz demiş... iyiykende hastaykende ancak ben ilaçları elile içiricem öyle içecek yoksa umursamıyor... kaç yaşındasınız Önceki

Bence o zaman kesinlikle doktora gidin. Durumunuz daha da ilerlerse baş edemeyebilirsiniz, çökkünlük hali sizi bitirir. Zaten biliyorsunuz bu tür psikiyatrik sorunlar bedene de yansıyor, iş güç yapamayacak hale gelirsiniz, eliniz kolunuz kalkmaz, çok halsiz hissedersiniz. Bu dalgalanmalar sizi yorar. Kendimden biliyorum, çok yorgunum.. Ben de gideceğim. Siz de gidin. delimorbulut kanatlarım var

edut ne demek anlayamadım chocotripi çilek reçelim minik

Merhaba arkadaşlar son yazılanları elimden geldiğince okumaya çalıştım. Yurt dışında yapılan araştırmalarda birçok psikolojik rahatsızlığın nedeninin bakterilerden dolayı beyne etsinin olduğu sonucuna varılmış ve bununla birlikte yeni yeni Türkiyede de yapılmaya başlanan GAPS diyetine bakmanızı öneririm. Birkaç doktor tanıdığımızla da paylaştık ve 1 ay belki daha fazla süredir uygulayanlardan gerçekten olumlu duyumlar aldık... Gnr35

yatış biraz insanı hastalık hastası hissetmesine neden oluyor. seninki hayatını devam ettiremeyecek kadar mı? ne bilim kendinden geçenler için yatış lazım da

Çook sağol. Ben İzmir'de yaşıyorum ama aslında Aydınlıyım canım. 8 yıl içinde hep depresyon ilaçları içtim çünkü hastalığımı tam olarak teşhis edememişiz; hep çökkün dönemlerimde doktora gittim çünkü. Mani döneminde iyileştim zannediyordum, süper hissettiğim için. Umutlan tabi, eski günlere dönmek hatta daha da iyi hissetmek imkansız değil. İnanmana bile gerek yok, kendini zorlama. Hissettiğin gibi davran ama doktor ve ilacı kesme. Teşhis Haziran'da kondu, Aydınlı doktor özel muayaneye sahip evet. Ama şiddetle tavsiye ederim gitmek istersen. Aminn, Allaha çok şükür ki her derdin dermanını da vermiş. Bir tek ölüme çare yok bu hayatta, için içini yemesin. İyi olacaksın. S

bipolar genetik. ve basit bir hastalık değil. siz hastalık hastası olmuş olabilirsiniz. netten belirtilere baksak kendimize birçok hastalık yakıştırması yapabiliriz. ağlamakla, kafaya takmakla falan alakası yok bu hastalığın. iyi okumadınız sanırım. daha iyi araştırın. atak geçirince tanı koyuluyor. bu konudaki ilk sflara bakın. işte bipolar öyle bir şey. atak sırasında kendinizi kaybedersiniz. ve hastaneye yatış yapılıyor sonrasında. bir yakınımızdan da biliyorum. sizin durum ergenlikte yaşanan bunalımlar olur, endişeler olur, duygu değişimleri olur. bipolar bambaşka. bu konulardan etkilenip acaba ben de mi öyleyim diye takıntı yapacaksanız okumamanızı öneririm böyle şeyleri. Y

Son raporda şizofren değil,"atipik psikoz"du sanırım, öyle teşhis koymuşlardı. Çok iyi bir doktora rastgeldim, ve tedaviye devam ettim. Bu arada hastalığım hayata yeni bir bakışa sebep olmuştu bende. Kendimle daha barışık olmuştum. Bir sene sonra kendimi çok iyi hissediyordum. Doktor da ilacı bırakabileceğimizi söylemişti, . Ben bir üç sene kadar ilaçsız yaşadım. Bu arada kendini geliştirme kitapları filan okuyordum. Sonra yine bir ara sinirlerim bozulur gibi oldu. Bir başka işyerine tayin oldum. İlk zamanlar iyi gibiydim, ama buraya alışamadım, içimden sürekli ağlamak geliyor filan... Sonrasında iş çığrından çıktı. Ben manik dönem yaşıyormuşum sonradan anladım. Kendimi büyük görmeler, gereksiz bir aktiflik, sürekli yazma isteği , en son işe gidiyorum diye çıkıp en az üç gün şehri dolaşmışım, hayal meyal hatırlıyorum. Müdürüm evi ziyaret edip aileme söylemese ortaya çıkmazdı. Ama ben içimden çığlık atıyordum zaten biri beni durdursun diye, beynim o derece hızlı çalışıyor çünkü, bir de içimden sürekli müzik çalıyor, bir ara tüm şehirde bile radyo çalıyor gibi ses duyuyorum. Bir kerede bir alışveriş merkezinde hatırlıyorum kendimi, neredeyse aşağı atlayacaktım, intihar düşüncem olmadığı halde, neyse vazgeçmişim.

Bende de bipolar var. Kimseye söylemiyorum artık çünkü normal bir olaya kızsam ya da bir arkadaşıma nedenli olarak kırılsam bilen insanlar hemen hastasın diye böyle oluyor demeye başlıyor. Bende böyle olmak istemedim. Artık hangi his benim bilmiyorum. Ben bu hastalıktan muzdarip biri olarak normal bir yaklaşım bekliyorum diğer insanlardan. Bu herhangi bir bedensel hastalık gibi. Ataklarımız pek tabii olabilir. Uzaylı değiliz sonuç olarak. deline Gud

Bir gün çok iyiyken bir gün berbat hissedebilirsin. Gondolun iki ucu gibi düşün fakat anlayamazsın bipolara döndüğünü çünkü zaten durumun içinde olan sensin canım. Ayrıca bipolar da yemek yeme oranı da önemlidir E

gecmiş olsun zilan... senın anlattıklarının aynısını yasadı ve yasıor kayınvaldem... psıkıyatrda 20 gun yattı, ruh saglıgında da yatmıs ozamanları ben bılmıorum ama 12 yıldır bu rahatsızlıkla mucadele ettıgını bılıorum... cok zor... tekrar gecmiş olsun, Allah sabır versın... minikdepresif Vazgeçtim

arkadaşlar merhaba;bende 2006da ilk atağımı geçirdim sonrasında düzelince neden kullanıyorumki ben bunları diyerek ilaçları bıraktım ve çok çok daha kötü bir atak daha geçirdim 1,5 sene sonra. ataktayken yaşadıklarımı düşündükçe utanıyorum kendimden. benim babamada 2003 te bipoolar teşhisi konmuştu. ama mesela o benim gibi hayali şeylerle kafayı bozmamıştı. herneyse şimdi düşündüğün bu mu yani diyceksiniz ama bende feci sıkıntı yaratan bir durum var o da depakin kullanımı sonucu aldığım kilolar. bir ara rejim yaparaktan 69 kiloya inmiştim şimdiyse 78 oldum. eskiden 60 kiloyken şimdi 78 olmak bende utanç yaratmaya başladı. özellikle evlendikten sonra eşim beni belkide motive etmek amaçlı saçma sapan konuşmaya başladı. ben depakine bağladıkça kiloyu o bana tamam ama sen bunu savunma mekanizması haline getirdin diyor. ve daha da beteri sigarayıda bırakmak istiyorum ve 100 kilo olmaktan korkuyorum. lütfen kilo alsalar bile verenler olduysa benimle deneyimlerinizi paylaşırmısınız? Önceki

kendi deneyimlerimden şunu söyleyebilirim eğer mani ardından tedavi görmüşsem ve iyileştiğime inanıp ilacı bırakmışsam en çok 1 yıl sonra hastalık bana bi merhaba demiştir.. bazısında bu aralık daha da uzar ama herkes için ille bi merhaba der gelir hayatına bi güzel çöreklenir.. çevremde iyileşen insan olmadı bu hastalığı yaşayıp da.. ilaçları doktorun söylediği süre kadar kullanması onun yararına.. ilaçlar için doktor arkadaşım bırakma demişti bana.. geri dönüşü daha şiddetli olur da demişti.. bilmenizde fayda var.. kendisine izah etmelisiniz bence.. bu hastalık şeker hastalığı gibi, beyninde fazla salgılanan hormonlar yüzünden alıyorsun, o hormonlar düzenli değil ve tekrar hasta olursun demenizi de tavsiye ederim.. çok geçmiş olsun..

kesinikle geçmişime göz atıldığında mani dönemlerim özellikle bahar ve yaz aylarına denk gelmiş... temmuz ortası olmasına rağmen ben hala depresif durumdan çıkamadım bu sefer... bilmem neden... teşhis konulduğundan beri depresif dönemdeyim henüz maniye girmedim ama girmem için tetikledik işte yukarıda anlattığım gibi antidepresan verildi... tetikleyip bir de o durumu göz önüne alacakmışız... belki doktorumun stratejisidir bu bilemedim ki...

ben normal bir yaşam sürüyorum, evliyim ve birde çocuğum var... zaman zaman çöküyorum ama bu dönemden çıkıyorum hemen, şimdi lityum lullanıyorum, doktor, beyinde denge kuracağını söyledi..2 hafta oldu kullanalı ama herşey normal, çok önyargılı bakmayın ilaçlara, beyinde sonuçta vücudun bir organı.. ben olumlu bakıyorum ve hayatım normal seyrinde şu an... ablanızda nasıl şikayetler var... K

dalgalandımda duruldum şeklindeyim. zor birkaç gün yaşadım. hala etkisinden kurtulamadımmı nedir canım hiçbirşey yapmak istemiyor. sadece oturmuş sigara üstüne sigara içiyorum. kendimden nefret edicem yakında. güya sigarayı bırakacaktım. gerçekten bana ne oluyor bilmiyorum. sanırım doktoruma görünmem lazım ama hani doktorumda o kadar tuzluki sanırım piyasada onu aşan yoktur. uff ne halt yiycem ben yaaa.

Evet genetik. %30 galiba annende varsa sende olma ihtimali. Ama tetikleyici bi unsur gerekir. Yani genlerimizde belki kansere yatkinligimiz vardir ama kanser olmadan da hayatimizi surdurebiliriz.

evet bipolardı aşık olduğum çocuk.. nerden buldum ben de bilmiyorum ama görür görmez aşık oldum çok garip ki.. boşver onu da ben de ilk manimde aşık olduğum çocukla kaçacağımızı sanmıştım.. üniversitede yurttayım o sıralar bavulu falan hazırlayıp yurttan çıktım : )gecenin bilmem kaçı.. sonra arkadaş döndürdü yurda geri.. ertesi gün de telefonla herkese biz kaççaz dedikten sonra üniversitenin kapısının önünde çocuğu beklemeye başladım.. çocuk da malın tekiydi arkamda saçma sapan şeyler söylemiş bu olaylardan sonra.. annemler üni. ye beni almaya geldiler ondan sonra.. babam çok sinir olmuştu bu muhabbete.. erkek muhabbeti yapılmaz da babamla : ) ama ben her manimde aşık olduklarımı babama anlatırım ve her seferinde elini bile tutmadığım sevdiceğimle evlencez biz baba tarzı konuşmalar yaparım.. babam ciddiye alır falan.. bunu her seferinde yapıyor olmak çok üzüyor şu ara beni yine birini beğeniyorum ve bunda da aynısı olursa diye korkuyorum açıkçası.. sana bir şey sorucam eşine bipolar olduğunu ne zaman söyledin? nasıl karşıladı o bu durumu? ben olaki elimden kaçırmadan biriyle sevgili olabilme aşamasına gelirsem nasıl söylerim, onu bile bilmiyorum..(27 yaşımdayım doğru dürüst sevgilim bile olmadı bu arada) bipolar olan sevdiğime önce depresyona girdim dedim kendisi deşti ben de bipolarım dedim.. o da öyle olduğunu söyledi falan rahatlamıştım.. bir daha karşıma bipolar biri çıkmaz herhal : ))

ben eski bir manik depresif hastasıyım 4 yıl tedavi oldum şuan sağlığım gayet iyi yalnız yan etkileri oldu ilaçların tabiki yani bu hastalığı sadece yaşayan bilir ve etrafında onunla birlikte yaşayanlar eğer yenme konusunda sorusu olan arkadaşlar varsa elimden geldiği kadar yardımcı olurum ayrıca benimki genetik değildi çocukluk ve ergenlik döneminde geçirdiğim travmalar yüzündendi.

Öyle mi dersiniz? İlaçları kullanmaya devam edeyim mi yani?

tamam canım merakla bekliyorum.. bu arada bana da msnden öyle tesadüfler çok oldu.. , bak bir de msnde girmemem gerek bi konu olunca da sanki msn kesiliyo gibi oluyordu.. telefonda da oluyordu o dönem.. karşımdakine düşündüklerimle ilgili uç bişey diyeceğim çat telefon kesiliyo.. işime geliyordu yani... bu arada kedi için çok geçmiş olsun kolay gelsin ayrıca..

yardımcı olabilecek yaşayanlardan varmı arkadaşlar B

canım ben de dengesizliklerimle ve olay çıkarmamla meşhurum.. iş yerinde çıkardığım olayların haddi hesabı yokkaydirigubbakcemile3 nihayet kınama cezası aldım. Allahtan devlet memuruyum da işten atamıyolar, özelde olsam yüz tane iş değiştirirdim heraldenaniknanik

Canım oyle düşünme gereksiz birşey yazdığını düşünmüyorum. kac yasindasin sen merak ettim muhtemelen yakınız yaş olarak. fataldanger

Ben tedavi surecinde bir manik depresifim. Psikanaliz goruyorum. Her gun gunluk tutmaya basladim ve bunu blog sayfamda paylasiyorum. Belki bizim gibileri anlamakta faydali olabilir. Adresim birmanikdepresifingunlugu blogspot sayfasi... Sevgiler.

Reklam İçerikli Mesaj Son düzenleyen: Moderatör: 5 Şubat 2018 Önceki

Hastaligini kabullenmemen, sana oyun yapildigini dusunmen, kimseye guvenmemen cok ama cok dogal canim. Allah seni bununla imtihan ediyor. Ilaclarini bi omur kullanman gerekiyor. Bak yan etkileri falan umursamadan bi kac ay kullan, sonrasinda yasam kalitenin yukseldigini goreceksin.

ailemde bu hastalığa sahip olan kmse yok netten araştırdım genetik demişer hep anlayamıyorum pazartesine randevu aldım ama endişeliyim E

bebetom Teyzesinin gülü

ema1 neden hastaneye yatmak istemiyosun anlıyamadım ne güzel fırsat geçmiş eline doğru tedaviyle kısa zamand -a ii olursun inş ben sakaryadan izmite her ha-fta gidiyorum kızım için maddi manevi çok zor oluyo ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

Kızlar yazdığınızı yeni gördüm. Depakin kullanan var mı bana iyi geldi sanırım dr bu ilacı başladı 1 aydır kullanıyorum. Bana kendimi daha iyi mantıklı ve güçlü hissettiriyor. Hatta öyle bir noktaya geldim ki, çoğu insan bana ben nişanlanmadan önce nişanlımla benim yapamayacağımızı farklı olduğumuzu söylerdi ben dinlemezdim. İLaçtan sonra yavaş yavaş düşünsel seanslarım oldu resmen kendimle ve Allah'ın izniyle bu nişanlılığı da evliliğe varmadan sonlandıracağım. Bunun dışında hiç şiddetli atak yaşamadım ben. Gün içinde dalgalanmalarım sık oluyor sadece. 15 günde bir defresif dönemim yanıı benimki hızlı döngülü bayağı. Bilmiyorum Allah hepimize acil şifalar versin inş.

bak bende de vardı bazı dediklerin.. bazı insanların yanlış kodlar olduklarını düşünüyordum.. onlar sahtesiydi güyya bazılarının.. insanlar birbirine benzerler ya benzeyen çirkin yüzlüler sahte insanlardı falan.. komik şimdi düşününce.. beni de sağdan soldan öldürecekler o sahte insanlar hatta dünyayı onlar ele geçirecek ve kıyamet kopacaktı falan.. senin cin hikayenin bi değişik versiyonu.. bunlardan sonra dinden kendi kendime soğudum.. ne kadar yaklaşırsam sonra bana o kadar dönüyor çünkü : )) bi de ailedeki insanlardan vakti zamanında kötülük gördüklerimin hep büyü yaptığını düşünüyordum beni öldürmek için.. o korkuya alışmak nasıl bir şeydir yaa.. sevdiğim çocuğa da seni de öldürcekler tarzı birşeyler söylemiştim : ) bak komik bir şey daha.. manim başladı ben de dışarı çıkma gafletinde bulundum.. daha ilk günü.. karşıma bi dilenci çıktı kocam hasta yol parası lazım dedi.. ne kadar lazım dedim 48 tl dedi çıkarttım 50 tl verdim.. bak yalan söylemiyorsun dimi dedim.. yeminler etti hatta eğer yalansa senin yerine ben yanayım gibi bişeyler söyledi.. ben de o çocukla buluşacaktım başka param da yok çıkarttım verdim parayı diye.. aradım param bitti gelemicem ben dedim.. sonra eve döndüm.. eve de kargo gelcek anneme diyorum ki bomba var kargoyu alma.. aklımda o var ya annemi de dışarı çıkarttım biraz yürüdük dilenci hala dileniyor.. içimden küfrettim annem para vercekti verme adiye dedim anneme.. : )) ama düşün o parayı vermesem çocukla buluşacaktık.. çocuğun yüreği ağzına gelirdi sanırım yanımda : ) hayır etmişim hayır bulmuşum bi şekilde.. tabii rezil oldum mu oldum : )) o da ayrı mevzu.. çocuğa çiçeğini çikolatanı al gel demişliğim de var.. of of of daha neler nelerrr.. onun da ayrı hikayesi var tabii.. ama bazen utanıyorum yaptıklarımdan.. sonradan anlatınca komik.. bunu ablamlara anlatamıyorum hala.. -çocuk küstü.. -neden küstü? -küstü işte : )) bi de ilaçlar perikardit yapıyor bazen bende.. kalpte ağrıya neden oluyor ben diyorum ki ben hissediyorum o çocuk beni aldatıyor ondan oluyor.. hatta ona sordum bunu sen başkasıyla birlikte mi oldun dedim.. günlerce küstü barışmasının ardından da çiçek-çikolata muhabbeti.. iyileştikten sonra günlerce ağladım defalarca mesaj attım barışması için bir sürü dil döktüm.. ama hala yok.. bak tam 1 yıl oldu... bu konu sanırım hep canımı yakacak.. artık o kadar üzülemiyorum tabii.. ama canım yanıyor ve utancımdan ölüyorum.. böyle işteee

Ben her yazını satır satır okudum. Bu kadar kendini değersiz hissetme lütfen. Neler yaşadın ailende şiddet falnmı vardı kim seni bu hale getirdi canım? Çok üzüldüm

peki depresyondan çıkış hali ilaçlarını kullansa dahi maniyle sonuçlanırmı bu konuda fikriniz nedir?kilo almaya başlamıştı fakat depresyona girince yemek yemeyide biraz kesti yinede alıyor sanıyorum. ben bile o kadar karışığım ki şuan annemi hiç düşünemiyorum(

Tesekkur ederrim zehranur oncelikle mesajimi yorumladigin icin. Aile en buyuk etken, ilaclarinin ve ruh durumunun takibinde onemli rol dusuyor. Arkadaslarim da benim sagolsunlar oyleydi, en kucuk bir taskinligimda aileme bilgi verir gerekli mudahale yapilirdi. bu hastalik;anneden gecen genetik faktorlu olan bir hastalik. ben cocuguma bunu yapamam. evlilige ise bazen kendimi bile cekemedigim zamanlar olur yalnizligimi ararim ve son derece rahatina duskun yasarim. bu yuzden evlilik varsin olmasin

benim bir arkadasim kullanmis ve etkisini görmüs. kendiside bu sorundan muzdarip. hicbir yan etkisi yok pahalida degil türkce bilgilerde var. M

estafurullhh,,, önemi yok,,, teşekküre değmez fakat tedbirli olun... manik faza hiç girmeyebilirsiniz de, aniden başlayabilir de,,, belli olmuyor bu kkkkkkkkkkkkkkkk hastalığın halleri... öte yandan ben geçmişde azılı bir manik-depresif olarak,, şuan hayatıma 3 yıldır ilaçsız devam ediyorum... böylesi çok daha iyi açıkcası... hastalık üzerinde kontrol kurdum diyebilirm... tabiki bu konuda çok şey bildiğim için, artık nasıl mücadele etmem gerektiğini biliyorum... 10 sene önce şimdiki aklım olsaydı tek bir ilaç bile yutmazdım,, o kadar söylüyüm... ilaçlar hiç birşeyi düzenlemiyorlar aslında... sadece akut dönem kurtarıcıları fakat çok çok zararlılar... fayda-maliyet terazisine koyduğumda,, ilaçların zararlarını yararlarından daha fazla buluyorum ben... yanlız bir artısı varsa yaşlanmayı geciktirmek gibi bir yan etkisi var bu ilaçların... bilimsel akademik ciddi tıp dergilerinde araştırmalarım ve taramalarım sonucu buna rastlayamadım ama kendimde gözlemlediğim şey bu benim... fakat yine de değmez bunun için kullanmak bile... ben antidepresan karşıtıyım arkadaşlar açıkcası... bunlar hiç masum ilçlar değiller... uzun vadede yaşlanmayı geciktirseler bile başka türlü zararları var...

Hastaligi kabul etme evresi saniyorum en zor olan kismi hastaligi kabul edip tedaviye baslayabilmek nasil bir baslangic oluyor öfkeyle karisik mi yoksa caresizlikmi E Endoplazmikbirkulumm

arkadaşlar manik depresifim,,, ilk ağızdan dinleyin... duyguları ve davranışları son derece tutarlı birini beklemeyin karşınızda,,,, bu beklenti sizi hayal kırıklığına uğratır... kış mevsiminde bu illet azar genelde,,,, depresyon baş gösterir... bu kısaca özetlemek gerekirse bir beyin ileticisi probleminden kaynaklanır... biyolojiktir ve önüne geçilemez... o yüzden ilaç kullanımı genelde şarttır ama ben kendi namıma ilaç kullanmıyorum... fakat erkek arkadaşlarınıza ilaç kullanma, kendin yen gibi gerizekalıca:) tavırlarla lütfen yaklaşmayın... böyle bişiy dünyada yok çünki,,,, hastalık ciddidir,,, sizi yorar... manik defresif sevgilis olan üç değil beş değil 10 kez düşünsün bunu,, yıpratıcıdır,, uzun vadede sağlıklı kişinin de psikolojisi genel olarak bozulma eğilimine girer,,,, başınız çok ağrır,,, çok büük aşkla tutkuyla sevmiyorsanız bu kimseleri yolunuzu erkenden ayırın derim... ilaç kullanım zamnalrında saplantılı kişilik göstergelerinin ortaya çıkmak olasılığı oldukça yüksektir,,,, genel olarak bu rahatsızlık kısmi deliliktir... eğri oturalım doğru konuşalım derim... ben şahsen bu hastalıktan muzdarip biri olarak,,,,,, yol yakınken erkek arkadaşınızdan ayrılın derim... çok da samimiyim... bu hastalık ciddidir ve yaşam kalitesini son derece bozar... siz onun yerine bir gün kendinizi akıl hastanesinde bulabilirsniz:)) ... iyi yanlarımız yok mu,, elbette var... son derece zekiyizdir,,,, nerdeyse ortak tek özelliğimiz budur,,,, bizimle olursanız iş ve kariyer hayatınızda bilgi birikimimiz ve zekamız sayesinde sizlere çok ayrdımcı olabiliriz ama bence unutun bunu...:) sağlığınız daha önemli,,,, manik zamanalrda başımıza gelenleri burda anlatmıyacağım bile...:) kısaca yorulur ve ypranırsınız,,,, bizm hayatlarımız ferrari hızındadır,, normal, ortadüzey segment arabası olan bizim dışımızdaki tüm düğer canlılar hızımıza asla yetişemez,,,, bu mümkün değil... yıpranır ve çökersiniz,,,, ve sakın bizden bunu anlamamızı beklemyin,,,, böyle bir kabiliyetmiz hiçbirimizin yok... çok uzn yazmak ve detay vermek siterim ama... işlerim var... kısacası,,,, ahhh,,, zoruz, uzak durun... . push ; H hazal_diren lafa bakarım laf mı

aslında hastalığın boyutu da önemli. Ne derecede olduğu, iyileşip iyileşemeyeceği, beraberken hangi durumda olduğu gibi... ben hasta eşi olarak evliliği sürdürmekte çok zorlanıyorum. Kimi zaman da tehlikeli boyutlara ulaştı doktorlar yatış kararı aldı ama 3 sene boyunca sular durulmadı yazıkki. Benim durumum maalesef bu! Sanıyorum siz bu kadar değilsinizdir. Evlilik normal insan üzerinde bile biraz adaptasyon zorluğu oluşturabilir, inişler çıkışlar normal karşılanmalı fakat biz öyle bir uçurumdan düşüyoruz ki sonumuzu göremiyorum. Bu sadece bana değil hastaya da eziyet! Bazen sanki evliliğimiz bitince sorumluluktan kurtulursa iyileşir gibi geliyor. Size kötü bir örnek olmak istemem umarım aldığınız kararla mutlu olabilirsiniz. herkes bizim gibi olacak değil tabi. G

Allah seninde yardimcin olsun, Allahin izniyle evlenirsinde bebeginde olur Allahin takdiri... sen düsünmüyorum desen bile herseyin bir zamani var o gün gelince sen bile sasirirsin. Hastalikla tedavide aile cevre cok önemli onlar sarsilmadan yardimci olmali, bazen kolay olmuyor ama bir yerlerden güc kuvvet geliyor. K

zor bir hastalık allah yardımınız olsun. benim çok yakın bir arkadaşım bu rahatsızlığı oldu çok çeşitli hastane ve doktora başvuruldu aşırı depresyon hiper aktiflik ve akıl ötesi davranızşlar aşırı para harcama normalde yapılmayacak akla gelmeyecek bir çok eylem ben tanıdığım ii bir psikiyatrıya eşilk etmiştim doktor sonrasında uyarıda bulundu bu hastalar iyileştikten sonra yaptılarından utanç duyar ve genelde intahar eder demişti kaale alınmadı ve 3 ay sonra kafasına sıkarak 30 yaşında hayata veda etti ardında bir çok seveniniş bırakarak umarım bu hastalığa düşen herkez kurtulur sorunsuzca M malenkaya

yani iyi ve anlayışlı bir psikiyatre gidin. devlet hastanelerinde de çok iyi doktorlar var, illaki özel olmasına gerek yok, hatta tam tersi diyebilirim ki özel psikolog ve psikiyatrlar bana hep sahtekar gibi geliyor. nitekim öyleler. beş dakika için yüzlerce lira alanlarını biliyorum ya, bu kişiliksizlik. mesela ankarada yaşıyorsan yıldırım beyazıt hastanesini tavsiye edebilirim. mani dönemi depresyon dönemine göre daha tolere edilebilir bir dönem, nispeten daha iyi, hatta çok iyi bile denebilir insanı göklerde uçuyormuş gibi hissettirdiğine göre ama işte ardından gelen düşüş, o depresyon.. işte onu yaşamamanız için ilaç kullanın derim, iyi hissedersiniz, uykunuz düzene girer, fiziksel yorgunluktan da kurtulursunuz. hem siz duygusal dalgalanmalardan da yorgun düştüğünüzü söylüyorsunuz. bundan da kurtulursunuz. bunun için en sık yazdıkları ilaç lithuril. lithuril gerçekten iyi bir ilaçtır, abuk subuk antidepresanlara benzemez. delimorbulut kanatlarım var

çok iyi biliyorumki bu hastalık tek başına ve gizlenerek geçirilecek atlatılacak bir hastalık değildir.. ben bekar olsaydım.. sevdiğim insana ilk tanıştığımda değil bir kaçıncı seferde bipolar hastası olduğumu fakat bir şeker hastası gibi önleyici ilaç kullandığımı söyler, hastalığı tanımak istediğinde ise bunu kendisinin araştırmasını daha sonrada aklında soru işareti kalmadığında tercih yapmasını isterdim. ama ailemden yada akrabalarımdan asla saklamazdım.. çünkü bilirim insanın bu ataklarda sığınacak limanı olmalı.. E Endoplazmikbirkulumm

Bana guven. Doktoruna guven. Insan bu rahatsizlikta ic goru denen o hissi kaybediyor maalesef. Once doktoruna git tekrar. Kafana gore asla ilaca baslama. Doktorun soylesin sana. Ve ne diyorsa yap. Bana bi sikintin derdin olursa ozelden de yazabilirsin. Bipolar bozukluk konusunda sana gozum kapali yardim edebilirim, etmek de isterim. Ama isin ilac boyutunu dozunu doktorun ayarlar. Isin psikolojik boyutunda destek olurum zevkle. Ama erteleme. Inan bana yasam kaliten yukselecek. 8

ESIMINDE BIPOLR BOZUKLUGU HASTASI KOTU GUNLER GECIRIYORYZ İLÇLRINI KULLNMK ISTEMEDIGI ZMNLR ILCLRI KULLNMAMSININ NEDENI SERTLESME SORUNU BU KONUYU NASIL HLLEDICEZ BILEMIYORUM ONU HERHALIYLE SEVDIGIMI SOYLUYORUM AMA EKSIK HISSEDIYO BU KONUDA KENDINI :s:s . push ; TesterTester

Merhaba çok teşekkür ederim sorduğunuz için iyi olmaya çalışıyorum, dengede kalmaya en azından. Geçmesini bekliyorum daha iyi olacak inşallah çok sağolun iyi dilekleriniz için

üzüntüden kaçıyorum zaten. beni üzecek şeyleride çıkarıyorum hayatımdan. bu yaz çok fazla üzüldüm ve stres yaşadım o yüzden mahvoldu herşey. şükür şimdi iyiyim dahada iyi olcaum

Bir rahatsızlığın olması için ailenizde olması gerekmez ama şunu da söylemeliyim ki 7 kuşak öncesine dayanan rahatsızlık duymuştum bir yakınımdan. Endişenizi anlayabiliyorum doktor seçiminiz iyi olur umarım. Ama unutmayın en iyi doktor kendinizsiniz her zaman, yeter ki bir şeyleri isteyin, isteyelim. Yenemeyeceğimiz yada kontrol edemeyeceğimiz bir şey olamaz bence. O yüzden kendinizi özellikle gözlemleyin ve bu ne olursa olsun doktorunuz ve yakınlarınızla paylaşın..

Ben manevi sikintlr snrasi bu rahatszlga yakalndm. istanbldan urfaya atanp gdnce hastlgm ortya ckti. ozl hastnye gttm. antidepresN verdi. bn kotu olnca da eeg emar cekildm. bu arada raporluydun hala da oyle. eeg de ortya ckti. dsukmus ama ilaca bsldm. iki hfta oldu. suan sanrm depresyn donemndeym ama dha ilaclrn fydasbi goremdm. erkn mi szce B beyaz_

böyle şeyler hakkında hiçbir bilgim yok ankarada bu bölümün olduğu bir hastane biliyor musun? ilginçmiş.

sevgilighs ilgin için teşekkür ederim, Allah razı olsun mesaj sayım 100 ü geçmediği için buradan cevap vermeyi uygun gördüm ikisi de benim canım ciğerimdi özellikle ikisini örnek verdim annem ilaçlarını almak istemese de bizlerin ve özellikle de babamın çabaları ile bu hastalıkla 50yıldır yaşıyor yeri geldi hastanlerde yattı yeri geldi evde atlattı ama hep dr. kontrolünde ve iyi görünse bile hep ilaçları ile beraberdi o yüzden yazdım abim ise ilaçlarını kullanmayı bırakmış ve maaalesef sonuç ortada umarım dr. kontrollerini ve kullanman gereken ilaçları ihmal etmezsin Rabbim şifa versin inşallah S

sevgili eftelya ; benim eşimde bipolar, ilaçlarını kullanması gerek aksatmadan, hastalık geçici bir şey değil baştan kabul etmek lazım ama düzenli doktor kontrolü ve ilaç tedavisi uzun yıllar devam etmeli. ilaç kullanmazsa daha şiddetli ataklar olur yaşayan biri olarak söylüyorum, hareketleri değiştiğinde uyanık olup hemen doz artırılmalı. geçmiş olsun. karamsar olmayın atak geçince eski haline dönecektir. A

günlük hayatınızı aksatacak kadar yoğun bir uykudan bahsediyor iseniz pskiyatrınızla tekrar görüşmenizde fayda var T tugsem_10 Minik dünyam... tek ayak

valla öyle sitelerde çözülen sorulara göre de zaten herkes manik herkes depresif.. bence abartıyorsun.. odaklanma git hobilerine yönel.. unutursun geçer gider... bipolar olmama rağmen bipolar birine aşık oldum ben bunları demiyorum... acaba öyle mi böyle mi.. didiklemene gerek yok.. öyle psikiyatrik sorunlara kolay sahip olunmaz.. sinirsel iletimle ilgili durumlar genetik olaylar beyin komutları filan falan takıntıların kişilik bozuklukluğu onlar psikolojik.. oturup o konuyu okumadım az bilgim var.. yani kişiliğinle ilgili onlar.. defalarca vurguladım.. bipoların kişilikle alakası yok diye.. . push ; yakarm

Haklısın denge yi saglamak istiyorsun incinmemek İçin Z zeytin8282 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

merhaba arkadaşlar, bundan 10 gün önce doktora gittim, bipolar teşhisi koydu, benim hastalığım 6 sene öncesine dayanıyor, anlattım herşeyi ve lityum verdi 10 gündür kullanıyorum, yarın ilaç kontrolüne gidicem... yanlız bipoları araştırdım, benimki daha çok depresyona benziyor ama, doktorum 2 uçlu olduğunu düşünüyor, alanında çok iyi bir doktor, yaşadıklarımdan yola çıkarak teşhisi koydu, ben yaşam dolu bir insanım, intihar düşüncem olmadı hiç sadece o dönemlerde aşırı uyumak ve hiç bir şey yapmak istemiyorum.. yatağa bağlanıp kalıyorum... çökkün oluyorum ve isteksiz, mani tam olarak nasıl ataklara sebeb oluyor? normal hayatımı sürdürüyorum, çalışıyorum, giyinip süsleniyorum.. yaşamayı çok seviyorum... 5 yıl ilacı kullanabileceğimi söyledi... beni biraz yaşadıklarınızdan bilgilendirir misiniz?

Merhabalar, Kadınla klübüne ilk girişim tüp bebek tedavilerim esnasında oldu.2 yılda 5 tüp bebek 3 düşük yaşadım. Son tüpün devamında büyük bir depresyon atağı geldi. Gitmeyen cinsinden. Doktor ilaç vs. Sık sık ataklar yaşamaya başladım. Bebek istediğimden uzun süre lityumu reddetmiştim. Geçen yıl başladım. Beni iyi kötü idare etti. Son bir kaç aydırsa gözle görülür bir iyileşme sağladı. Burada yakınların yer aldığını gördüm. Bu süreçte neler yaşıyorsunuz bir bipolar olarak kalpten hissediyorum. Yaşamak zor, elinden bir şey gelmemesi daha da zor. Benim eşim bu süreçte tek dayanağım en büyük güç kaynağım oldu. O kadar üzüldüm ki ona yaşattıklarıma anlatamam. Şu anda yeni bir blog açtım. Orada yazıyorum henüz çok yeni. Desteğinizle yazmaya devam edeceğim inşallah. Belki size de rehberlik eder diye düşündüm. Fikirleeriniz mühim. Güçlü kalın, esen kalın. Bloğumun adı...com.tr Son düzenleyen: Moderatör: 25 Ocak 2016

Çok geçmiş olsun antidepresan kullanmıyor musun doktora gittin mi?

yok canım ısrarlarında sakınca yok iyiliğim için yazıyorsun biliyorum. 30 yasındayım teşhiste 30 yaşında kondu. yani 7-8 ay önce hastalığın neler getirip götürebileceğini biliyorum epey bi araştırdım. zaten teşhis konulduktan sonra bi rahatlama oldu çünkü önceden kendimi kişiliği oturmamış biri sanırken aslında ataklar geçirdiğimi anladım :) doktorumlada konuştuk bunu hastalığım ileri seviyede değil nasıl anlatsam en büyük atakım intihar girişimimdi şimdi diyeceksin ki daha ağırımı olur.. ama ben girişimi yaptıktan yarım saat sonra aileme haber verdim ve şans eseri değil kendi çabamla kurtuldum. Zaten yoğun bakım doktorunun ısrarı üzerine doktor tedavisine başladım. Dediğim gibi gerektiğinde ilaç kullanırım ama şu an düşünmüyorum ilaçları kendim kestim ama doktorumda dozajlarını azaltmaya başlamıştı kesmesem bile 1 ay içinde bırakacaktık. benim hatam kendi başıma karar vermem oldu. Şimdi ise psikolog araştırıyorum. Bi şekilde hep yardım alacağım ve kendimi büyük acılardan koruyorum. Ne olduğumu öğrendiğimdenn beri kendimi korumam daha kolay oldu sanırsam. Ama dediğim gibi en büyük sorunum dengesizliğim :) Çok uzattım birazda saçmaladım sanırım. İnşallah bebişine kavuşursun canım. Önceki

Deneyimleri okuyunca ürperdim. ( Ne kadar zor bir hastalıkmış bu. Nurseli İdiz'le daha çok duyulmaya başlandı sanki. Ben de o zamandan beri bir şeyler okuyorum hep hastalıkla ilgili. Hastalar için ayrı zor, hasta yakınları için apayrı zor. Allah yardımcınız olsun. ( E Endoplazmikbirkulumm

On on beş dakika gene iyi 5 dakikayı zor buluyor.

Merhaba, Sanırım bende de bu rahatsızlık var ama emin değilim. Annemden bana geçtiğinu düşünüyorum. Annem hiçbir zaman psikologa gitmedi, dolayısıyla teshis de koyulamadi. Ben bazen çok mutlyken, bir saat sonra çok mutsuz oluyorum. Ayrılık acısı çekiyorum mesela, saatlerce ağlıyorum, sonra bir anda enerji geliyor ing çalışıyorum. Ancak benim sinirimi bozan çok şey oldu.. küçüklüğümden beri annemle mücadele ediyorum. Gerçekten çok yıprandım ve ekonomik özgürlüğümü elime geç aldım. Belki de bundandır.. ama kendimde farkediyorum, terk edilme anında, yada sevgilimle bir hesaplaama anında ben öfke patlaması yaşıyorum.. Ve en önemlisi içimde hep bir boşluk... Hep bir üretme isteği.. internette bipolari sanata yatkinlikla ozdeslestirmisler ve ben sanatla da ilgileniyorum... Hem de ilerliyorum, üretiyorum. Bir türlü coo mutlu olamıyorum. icimde hep bir kayg ve boşluk hissi. Sanki başka kişiliklerim var bazen tam bir ev hanımıyım evcimenim bazen ele avuca sığmaz eve uğramayan eğlence düşkünü biri.. kim olduğumu bilmiyorum.. Ben kimim ve nasıl bir hayat istiyorum bilmiyorum.. Kafamda o an o insanla ilgili bir düşünce oluyor ve ben buna inanıyorum.. ancak şu var ki çevremdeki dostalrima anlattığımda, şöyle şöyle oldu da sen bu yüzden böyle düşünüyorsun diyorlar... boşuna değil diyorlar.. Annemle ilgili sorunlarımdan dolayo terapiye başlamistim.. bağımlı kişilik denildi. bana bipolar yada borderline denilmedi.. hatta ben kendim sordum internetteki tanımlar ve belirtiler bana uyuyor diye.. belki denkendimi psikologa tam anlatamadim çünkü hep annemle olan sorunlar üzerinden ilerledik, ve bilissel davranışçı terapiler ile şemalar üzerinde calistik. ben terapiyi yarım bırakmak zorunda kaldım. Ben bipolar miyim diye soramam elbette size, psikologa git diyeceksiniz.. Ama duygu değişimlerim o kadar hızlı oluyor ki korkuyorum kendimden ve niye böyleyom diye ağlıyorum.. hayatımı keyifli geciremiyorum.. uzun süre psikologa da gidemeyecegim.. Lütfen beni anladiysaniz bir yorumda bulunun

merhaba kızlar, bir konuda yardımınıza ihtiyacım var... yaklaşık 2 yıldır bipolar bozukluk tedavisi görüyorum ve tedavim şimdiye kadar lityumla devam etti ancak tiroid sorun oldu ve nefroloji böbrekleri de korumaya almak lazım gerekirse böbrek koruyucu vereceğim deyince durumu psikiyatristime anlattım ve ortak bir kararla ilacı değiştirdik. şimdi depakine başlayacağız. tabi önce lityumu azaltacakmışım vs. ... doktorum ilaçla ilgili beni uyardı çok kilo yapar dedi bu da beni epey korkuttu, aslında lityum bana zaten 13 kilo aldırmıştı ama insan daha da şişmanlamaktan korkuyor gerçi başka çarem yok kilo yapsa da mecbur devam edeceğim ama gene de sormak istedim içinizde bu iki ilacı kullanmış olan varsa ikisi arasındaki kilo aldırma etkisini ve diğer etkilerini ör: sersemlik vs. kıyaslayabilecek birileri var mı? şimdiden tşk

Evet G

kocamı bırakırım ilacı bırakmam:)annenin manik dönemine denk gelse bile muhtemelen baban bunu anlardı. yani geçerli sebepler vardır ve muhtemelen birikmişlikler. işte bende biriktirmemek adına patladım sanırım. şimdi anlamadım neden sınavın iptal edilme durumu var?biz iyi sayılırız geçirdiğimiz günlerden sonra. ikimizde çok yorulduk herhalde tartışmaktan. artık zaten seviye yerlerdeydi. birde facebooktan falan onun hakkında arkadaşlarımla ve kardeşimle yazdıklarımı çeviri yapmışkiiii aman aman bu kadar rezil yazılar olamaz:) ben haysiyetimi ayaklar altına alıyorum ve seninle birlikteyim dedi. bende onların hepsi yüzüne söylediklerim dedim ama nolursa olsun 3. şahıslarla bu denli seviye dışı yazışmam onu kırmış. haklı bu konuda. aman neyse haketti o aslında bunu:)))karı kız yok itiş kakışta yok. dediğin gibi öyle olsa bir saniye duramam büyük konuşmıyım. ya şu diyet işine başlamam lazım kilo vermiştim mis gibi tekrar aldım.10 kilo hedef koysam ve gerçekleşse valla manken gibi olucam kendi nazarımda. insan nasıl bu kadar şevksiz olur ya. düşünsene daha güzel ve sağlıklı olacağını bile bile ne diye yer durur. her ay 3 kilo eder sana 3 ayda 10 kilo eksik. arkadaşımın biri en son yok abi beni dukan paklar dedi. acaba tiksine tiksine dukanmı yapsam. ama önümden dondurmalar meyveler geçerken nasıl olacak bu protein yüklemesi. ayaklarım bedenimi taşımıyor resmen.

bipolar hakkında kendi tecrübelerimle aradığınız herşey arkadaşlar : BiPolar Nedir darned Bir kuş gelse yüreğimin ucuna

Babam manik depresifti. Memleketine dönmek istedi engel olamadık. Orda atağa girmiş. Vasisi olmalıydık, izin vermemeliydik. Ama adam avukatlık yapabiliyordu yani normaldi dönemler arasında biliyorsunuz. orda psikotik depresyona girmiş kendini öldürdü. Bizim yüzümüzden oldu. Ara dönemlerde iyi oluyor diye onların kararlarına itimat etmeyin. Gerekirse siz kötü olun ama yalnız bırakmayın. Biz cahillik yaptık suçluluğunu ömürboyu yaşayacağız. Allah kimsenin başına vermesin.

bu hastalık genetik banada bu teşhis kondu ama ben bukadar ağır yaşamıyorum sada ece git geler var ilaç içince git geleri yaşamıyorum doktorum beyindeki madeden olduğunu söyledi bir sıvıyla ilgisi varmş ilacı kesince 3 ay sonra tekrarlıyo doktora gidince tekrar ilaca başlıyor bende anlam veremiyorum ne olcak bunun sonu tamamen ileşen varmı acaba

cipralex kullanıyorum 20 mg bırde xanax D DeliHA35... T Ü R K... Anneler

hastalık herkeste geç yaşta başlıyo benim kızımda çok erken başladı keşke böle olmasyadı beraber çok zor günler geçiriyoruz ve artık tahammülüm kalmadı Allah kimseye vermesin diyorum ancak bazı insanlar deli diye nitelendirip kınıyorlarya işte Rabbim onlara verir inş. büyük geçm, iş olsun hepinize.

nedense depakinin bende de kısa sürede etkisi olmuştu.. cedrina da seroquelle aynı etken maddesi olan bir ilaç, ikisini de kullandım sayılır.. iyi ilaçlar ama dikkatli olun gene de, depakin çok kilo aldırmaz derler ama ben almıştım... yan etkilerini iyi takip edin ve doktorunuzla muhakkak yan etkilerini paylaşın.. ona göre ilaçlar arasında geçiş yapıyorlar.. çok geçmiş olsun tekrar..

ben de bipolarım ve şunu söylemek isterim ki etrafımda o kadar çok psikolojik rahatsızlığı olan insan var ki sadece psikiyatriste gitmedikleri için kendilerini normal sanıyorlar. ben hastalığımı kabullendim ve 10 yıldır tedavi oluyorum. inanın bana biz çok duygusal insanlarız ve yakınlarımızı üzdük mü en çok biz yıpranıyoruz. bize sevgiyle ve anlayışla yaklaşmanız bazı şeyleri kolay atlatmamıza yardımcı oluyor. lityum bende çok sivilce yaptı, depakin de çok kilo aldırdı. lamictal kullanıyorum gerçekten iyi bir ilaç ve yan etkisi çok az. ilacından memnun olmayanlara öneririm.

Randuvum 25 önde bakın ben hastalıgımı kabul ediyorum sadece hastalık demiyorum. Zaten cezalandırılmış olabilirim artık kam olmaya bilirim. Şamanizm de de var bu durum esinize yardım edin çok üzüldüm. Bence bu durumu kabullenip daha az iyilik edebilir bende çok takintiliydim herkese yardim etmeye calisiyordum Isık herşey gerçekten bu dünya boyle bi dünya.. Ama geldiysek bu dünyaya bi şekilde dayanisma içinde yasamaliyiz. Umarim eski enerjimi bulurum ve okulunu bitirir yönetmen olurum. İnsanlara film ceker o şekilde yasamlarina dokunurum. Önceden insanlara söyleyecek çok sözüm vardi ancak simdi kendime bile diyecek sözüm yok.

bak şimdi havalarında etkisi olabilir ama genelde mevsim geçişleri bizi dalgalandırır yani seni bilmem ama benim son dönem yaşadıklarım biraz gerdi. birde feci bir konsantrasyon ve motivasyon sorunu yaşıyorum. resmen elim kolum bağlı gibi. spiritüalizmle bir ara ilgilenmiştim. ama reiki ve yoga hakkında falan pek bilgim yoktu. çakralar makralar:)bana biri birini tavsiye etmişti. gerçek işi bu değilde reiki master falanmıymış neymiş. tavsiye edende benim çok güvendiğim ve sevdiğim biri. faydasını görmeyeceğine inansam asla önermem demişti. geçen gün aradım. çok yoğunum bu aralar dedi. oysa ben resmen yalvarıcaktım bugün buluşalım diye ama ağzımı açmadım. ki o gün mağazada sadece volta atıp sigara içiyordum. birde bizim mağaza stüdyo ev gibi, ön tarafı mağaza arka tarafı başka bir alan. bende işte çöktüm arka tarafa böle hayata lanet halindeyim. ağlamak istiyorum onu bile beceremiyorum şeklindeyken birden içeriye biri girdi. benim aradığım adam. birden bu tarafta işim çıktı uğrıyım bari uğrıyım demiş. oturttu beni bir yere. bir yanda böyle motivasyon müziği falan enerji çalışması yaptı bana. allah biliyor ya bioenerjiye biraz inanırım ama reiki enerji verme felan bunları pek sallamam. işte bir şeylerden medet umucaz ya. hani placebo etkisi bile yaratsa olsun dedim. herneyse adam enerji verirken benim beynimden sürekli olumlama cümleleri geçti. ya dedim benmi kendi kendimi havaya soktum falan beynimi durdurmaya çalıştım başka şeyler düşünmeye çalıştım ama yok sürekli olumlama cümleleri geçti durdu. sihirli bir değnek dokunduda kendime geldim diyemiycemde garip bir şekilde kendimi daha iyi hissettim. hatta öbür gün dahada iyiydim. sonra para falan almadı gitti. garip geldi yaşadıklarım. demekki insan bazı şeyleri deneyimlemeli. herkeste aynı etki olur olmaz biliyorum yada gerçekten iyi olmaya çabalıyordum buda psikolojik anlamda işime yaradı. yani nedir ne değildir bilmiyorum. sonuca bakıyorum. olumlama cümlelerinde sigara içmek istemiyorumda vardı ama bak o etki etmemiş olucakki adamın ardından 3 sigara daha fosurdadım. sen sigara içiyormusun bu arada?

http://www.kadinlarkulubu.com/diyet...-moreno-nun-17-gun-diyeti-3.html#post25184075 bi incelersin belki ararken buldum bugün..

scarface arkadaşım sana eskişehirde psikolog serhat türktan' a gitmeni tavsiye ederim. psikoterapi alman lazım. bir sorun olursa cevaplarım. çok geçmiş olsun. . push ; minikdepresif Vazgeçtim

arkaadşınıza ilaçları ve tedaviyi kesinlikle bırakmamasını söyleyin lütfen çünki hayat boyu süren ve tedavi gerektiren bi rahatsızlık tşk. a. s.

Çok geçmiş olsun. Şifa dilerim biz buradan keşke yapabilsek sizin için birşeyler mutlaka doktora gitmelisiniz lütfen geciktirmeyin çünkü geciktirdikce artan bir hastalık C

ben de bipolarım ama lityum tedavisi tek çözüm değil ki.. depakini var tegratolü var.. yanında da antipsikotikler kullanılabiliyor.. genelde lityum kullanma eğiliminde oluyor doktorlar.. ben ismini yazdığım ilaçları ve onun dışındaki antipsikotikleri kullandım.. psikoz varsa mutlaka antipsikotik ilaçlar kullanılıyor.. lityum bende işe yaramamıştı misal... ve genelde hastalar iç görüsünü kaybettikleri için hasta olduklarını kabul etmezler... benim iç görümü kaybetme nedenim de hep psikoz oldu.. o yüzden antipsikotik ilaç mutlaka kullandım.. insan hastayken tedavi olması gerektiğini nasıl anlasın o yüzden bir psikiyatra sorup ondan fikir almanızı tavsiye ederim.. çünkü hastaneye yatırmak için gerekli durumları onlar daha iyi analiz ediyorlar... bir de sadece psikologla filan hallolcak bi hastalık değil... kaynakları okursanız hepsinde ilaç ve psikoterapi yazar... bu arada iyileşmez demek istemiyorum hiç kimse için çünkü orası belli olmuyormuş bazısında 1 ataktan sonra bir daha gözükmüyormuş ama bazısında da sürekli tekrarlayabiliyormuş... genelde de ilaç tedavisi koruyucu olabiliyor yani atak sayısını azaltıyor ve/veya geciktiriyor.. daha önce de yazdım bu sayfada, hastalık şeker hastalığından çok da farklı değil... nasıl ki onlar kullanmaları gereken insülini kullanmadıklarında krize giriyorlar manik depresiflerde de ilaç tedavisinin yokluğu durumunda ataklar şiddetlenerek devam ediyor.. gerçek teşhisin manik depresif olduğuna eminseniz ilaç tedavisinden başka çözümü yok.. ama şunu da belirtmek istiyorum manik hasta çok belli eder kendinde sorun olduğunu.. acayip davranışları vardır bir kere, saçma konuşur hızlı hareket eder, doğaüstü olaylara inanç potansiyeli yüksektir, kendini peygamber, devlet adamı ilan edebilir.. gerçekten saçma düşünceleri olduğunu anlarsınız.. o durumlarda da muhakkak hastaneye yatırılma göstergeleri oluyor insanların.. kliniği olan bir hastaneye giderseniz yatış önerecektir büyük bir ihtimal.. ben kendi adıma şu kararı verdim: gerçekten başka bir tedavi yolu bulunup da tamamen iyileşeceğim zaamana kadar ilaç tedavisinden kesinlikle vazgeçmeyeceğim.. çok yıpratıcı bir hastalık çünkü...

o zıkkımı bende içtim. bende de aynı etkileri yaptı bıraktıktan sonra kilo filan almana sebep oluyor. bunun harici bende 2 sene bipolar tedavisi gördüm. bende normal düzeyde sanırım etkileri kalkınca hastalıkta kalkıyor. daha doğrusu yaşayabileceğin düzeye iniyor. en sağlıklısı bu sanırım yoksa ömür boyu ilaç içip onların beni idion yada şeker kalp tansiyon obezite yapmasını istemezdim. şu sıralar geçmişte ne kadar hormon ve antipsikotik ilaç içtiysem hepsinin yan etkisi bol ödemli şişmanlığı yaşıorum. eşimin dengesizliği şu sıralar bu hastalığımı körüklemeye başladı. üzüntülü bir şarkı çalınca sanki yedi çocuğu toptan ölmüş anne gibi ağlayasım. hareketli şarkı çalınca da tekrar düğün yapıyormuş gibi dans edesim geliyor. zaten odaklanmam ve okuduğumun aklımda kalması, manik depresiflik ve onu iyileştiren ilaçlar sayesinde tarihe karıştı kitap okumaktan nefret ediyorum. çünkü aklımda yarım yamalak kalıyor. kesinlikle geçmiyorda eğer eşim beni çıldırtmazsa bu düzeyde idare ediyorum. onun harici bende çok ağlama ve ayağı kırık köpek gibi gezme etkisi veriyor. bu sıralar beni ağlattığı için eşim ağlatsa bile beni sanki annesinin dövdüğü çocuk gibi onun teselli etmesini istiyorum. Önceki

Arkadaşlar merhaba, bu gün bipolar hastası olan kardeşime, bipolar olduğuna dair rapor vermişler... İlaçları alabilmesi için gerekliymiş? Sizce de öyle mi? Çok iyi bir işi vardı, Şubat gibi tekrar başlamak istiyordu... Sağlık raporu istediklerinde sorun olacağını düşünüyorum, ilerde düzelirse raporu iptal ettirebilir mi?

Boho, yazdıklarını şimdi okudumda, inanırmısın tek cümle atlamadan hepsini yaşadım... yani okadar zorduki.."normal bir insan" olmak için her gün dua ediyordum. mutsuz, herşey batıyor, sisteme, dünyaya, yaratılışa, insanlara öfkeli, sürekli sorgulayan birilerine bir insana baktığımda filmlerde robotların analiz tekniği vardır ya, karşıdaki insanla ilgili bilgiler yazılar halinde ayrışır, benimde öyle oluyor, karşımdakinin analizini yapıyordum ve bunlar ben istemeden hızlı hızlı oluyordu. beynimden geçenlerin hızına ben yetişemiyordum. normal insanların yaşadığı boyutun birkaç boyut üstünde yaşıyordum resmen. tahamülsüzdüm. yani komple hayata dayanma eşiğim okadar düşüktü ki... sonradan işte tesadüf bir doktorla tanıştım bana uyguladığı ilaç tedavisiyle uzun bir sürenin ardından "normal insan" oldum resmen. şuan her gece bu normallik için şükrediyorum. Allah gerçekten kimseye vermesin..

doktorumun dediği düzen düzen düzen

özellikle depakini bırakınca bende inanılmaz değişim oluyor... dönemine bağlı... depresif fazdaysam intiharlar geçimsizlikler... manik fazdaysam neler nelero yüzden şimdilik cesaret edemiyorum 2 kere bıraktım ikisinde de fena şeyler yaşadım ipin ucundan döndüm... karışık kişilik yapısı bende de var, doktorum da bi keresinde daha tedaviye yeni başlamışken bazı hastaların kişiliğnde bu durumun mevcut olduğunu söyledi. ama zaten beyin salgılarındaki bir hasar da olsa kişiliklere yansımıyor mu?yani iki ucu. oklu değnek gerçekten... ama böyle de yaşanmaz demiyorum. daha temkinli yaşıyorsun evet ama yaşam kalitesini depresif fazda değilsen hele ve ilaçlarını düzenli kullanıyorsan düşürmüyor o kadar fazla... iyi ki bu foruma girmişim ya...

ben fikrinize katılmıyorum ama saygı duyuyorum tabi herkesin kendi fikri bana kalırsada insann özel sınırları aile ve sevdiğidir özel hayat dediğimiz bundan ibarettir diye düşünüyorum. söylediklerinizde haklısınız sevmiyorsa çok fazla üstelemeye ve fedakarlık yapmaya gerek yok aklın yolu bir ama insan gönlüne söz geçiremiyor işte neden? niçin? diye sorular soruyor kendine bende artık yoruldum zaten elimden gelenden fazlasını yaptım olmuyorsa olmuyor napalım artık ileriye bakmam lazım sanırım söylemek kolay yapması zor olsada. ilginize çok teşekkür ederim

bende 20 kilo gibi bir artış oldu o yüzden dedim.. yan etkiler de genelde konuşma bozuklukları, ellerde titreme, kilo artışı anlama dinleme problemleri oluyor.. ellerde titreme kilo artışı gibi problemlerden dolayı ben değiştirmiştim ilacı: ) ama daha ciddi etkiler olabiliyor tabii.. depakinde kan tahlili takibi olup olmadığını hatırlamıyorum ama... karaciğer böbrek üzerindeki hasar verme durumları oluyor bu ilaçların ona göre de doktorlar belli dönemlerde kan tahlili ve testler istiyorlar onları ihmal etmeyin.. dozun uygun gidip gitmediğini de o testlere göre söylüyorlar.. arttırıp azaltabiliyorlar ilaç miktarını..

Merhaba bana da bu yaz geçirdiğim atak sonucu bipolar teşhisi konulmuştu. Ama doktorlar hiçbir zaman koydukları tanıdan emin değildir bilirsiniz. Sadece falanca hastalığın olduğunu düşünerek bir ilaca başlarlar, gözetim altında tuttukları hastanın durumuna göre tedavilerini veya tanılarını değiştirebilirler. Uyku düzenim çok bozuk. Bu aralar tuhaf şeyler yaşıyorum. Mesela dün gece 23:00 gibi uyudum. Gece 03:00 gibi sebepsiz yere uyandım, uykum kaçtı bir türlü uyku tutmadı. O sırada odamda horlama sesleri duymaya başladım. Çok yüksek bir ses değil ama kulak kesilince tam olarak duyuluyordu. Odamda benden başkası yoktu halbuki. Bir müddet sonra da kalabalık bir grubun sohbet sesine benzer sesler duymaya başladım, cümleler seçilmiyordu, çok kişinin sesi olduğu için karışıktı. Bu karışık sesler de bir an oldu bitti, yarım dakika kadar sürdü. Bu olup bitenler beni çok korkuttu. Hala var olmayan bir şeyler duyacağım veya göreceğim diye sürekli tetikte geziyorum, gece odamdan dışarı çıkmakta zorlanıyorum, aranın ışığı yanık olmadığı müddetçe çıkmam çok zor. Aklımı kurcalayan ise şu. Acaba doktorlar yanlış teşhis koymuş olabilirler mi? İşitsel halüsinasyonlar mı yaşiyorum, şizofreni hastalığına yakalanmış olabilir miyim?

ben de bipolar 2 hastasiyim teshisim yeni konuldu ama ben hic mani atagi gecirmedim cogunlukla sinir ataklariydi benimkiler. bimiyorum iste kendimi alistirmaya, kabullenmeye calisiyorum bu hastaliga en zoru bu olsa gerek.. birde ben bu hastaliga bebek sahibi olmaya calisirken yakalandim, hormon tedavisi mi tetikledi onuda bilmiyorum ama tedaviyi yarim birakmak zorunda kaldim ve ne zaman baslayacagimi da bilmiyorum en az 1 sene beklemem gerecek gibi gorunuyor. sadece cok uzgunum bu olanlara iste elimde degil maalesef.. . push ; zeynomm

henüz bir senem dolmadı hastalığımla tanışalı ve hala antidepresan kullanma aşamasındayım.. kullandığım ilaçlar sayesinde geçmişte yaşadığım hiçbir şeyi hatırlamıyorum rüya görmüşüm gibi. aklıma gelince tebessüm oluyor ama acı çekmiyorum.. bende bazen kendimi seçilmişler arasında hissediyorum güüya rabbim herkesten farklı yaratmış doğa üstü güçlerim hislerim farklarım varmış.5 katlı binaların balkon demirlerinde gezmek istemeler. bunun için iddaya girmeler... vs vs.. 20 li yaşlarda belli edermiş kendini bu hastalık ben daha 24.. peki başıma daha neler gelicek allahım.. inş. ilaçlarım bu ataklardan korunmamı sağlar. dua ediyorum yaşadığım kötü olaylar bu hastalığımın belirmesine sebep olduysa, bundan sonra hiçbir kötülük görmek istemiyorum kimseden. bu yüzden çevremdeki herkesten elimi eteğimi çekiyorum. ama ölümler.. annemi babamı akrabalarımı kaybettiklerimde olacak.. hiçmi evlat acısı yaşamicaz bunlarla nasıl baş edicez.. sabır tevekkül birazdaha Allaha yaklaşarak ve doktrunla iletişim halinde.. sanırım ömrüm kliniğe gidip gelerek geçicek. en kötüsüde bilinçsiz ve anlayışsız aile, çevre.. şimdiden 20 yıllık 2 dostumu kaybettim. hayırlara vesile olsun nediyyim dost kötü günde belli oluyormuş. bazen heeeyt be ben bu dünyanın gelmişini geçmişini diyorum.. alıp başımı gidiyim vuruyim yollara kendimi ne iz ne yol bırakıyım diyorum.. sonra dönüp kızıma ve geleceğine bakıyorum. hayır bu hastalık benim kaderim sınavım ve bununla yaşamayı öğrenicem leyhime çeviricem diyorum.. beni kızdıranlara.. raporluyum ben haddini biliceksin diyorum hayatımı yaşıyorum.. bazen delide olmak güzel

slm canım annenede geçmiş olsun benim eşimde bipolar hastası 10 yıldır evlendiğimizde benden ailemden saklamışlar hastalığını ben hamileyken öğrendim hasta olduğunu allahtan geldi dert vrdiyse dermanıda var dedim yepki vermedim 8 yıllık evliyim 7 yaşında kızım var şu anda boşanma aşamasındayız eşim ilaçlarını düzenli kullanmıyor içmiyor biz veriyoruz o tükürüyor gizlice çok mücadele verdim ama ilaçlarını içme konusunda bi türlü içmedi benim gücüm kalmadı artık kızımın sağlığı için bu kararı aldım sen annen hasta iken neler hissettin benim eşim manide depresyondada aynı şeylerle başlıyor atağı bizleri şeytan olarak görüyormuş devamlı kuran okuyo namaz kılıyor 15 20 defa abdest alıyor ben alllahın sevdalı kuluyum sizi kurtarmaya geldim diyor aşırı şüpheci bi noktaya çok odaklanıyor aşırı derecede dine yöneliyor buda beni korkutuyor bana ve kızıma bi şey yaparmı diye eşim 3 sene önce 18 gün hastanede yattı 6 ay öncede 2 ay yattı son atağında doktor gerçeklikten tamamen kopmuş dedi ben artık ümidimi yetirdim ben 24 yaşındayım eşim 30 senin annen kaç yaşında

canım mani geçirme ihtimali iğneyi kullansa da vardır çünkü sinir arası meddelerle ilgili bi hastalık bu.. o maddelerin düzene girmesinin çok bi ihtimali olduğunu sanmıyorum ben.. ha şu vardır mani geçirmesine engel olacaktır bir süre.. bu ilaçların yarılanma ömürleri var.. o ömrün sonunda vücutta aynı düzen devam eder... ben doktor arkadaşıma sordum çünkü tamamen iyileşme ihtimali nedir diye.. o ihtimal pek yok gibi bişeymiş... yine ilaç desteği alması gerekli olabilir.. Dip not: bipolar hastalığı kişilik bozukluğu değildir.. kişilik bozukluğu psikolojisi bozuk insan oluyor yani.. ama bipolar hastalığına sahip insanlar psikolojileri bozuk insanlardır denilemez.. normal insanlardan farkları vücutlarında bazı kimyaslların salgılanmamasıdır.. bu maddeler de vücuttaki sinirsel iletimi sağlayan maddelerdir... bu açıklamayı yapma ihtiyacı duydum nedense... kek

tekrar mani dönemine geçmesinden çok korkuyorumm. kabusum oldu 1 haftadır inanın...

ben depresyona girmiyorum sanırım ferideei, benimki hep aynı gidişat. Veya normal halim depresif olduğu için özellikle girdiğim bir depresif dönem yok gibi duruyor. Yani ne deniyor bu duygudurumuna bilmiyorum, coşkun halimde bile bir depresiflik, bir uçurum hissi var. sanırım o zaman ben manide değilim, benimki başka bir şey. anlamadım gitti. Ben 8-9 yıldır psikiyatristlerin kapısındayım ferideei, hiçbir zaman kesin bir teşhis koymadılar. Veya bana söylemediler. Bu yaz bipolar gibi görünüyor dediler. fataldanger

kendisi veya yakını manik depresif olan herkese geçmiş olsun. benim sorum; manik depresif olanlara nasıl davranmalıyız ve nasıl destek olmalıyız? benim erkek arkadaşım manik depresif

EŞİM 20 YAŞINDA hastalanmış şimdi 31 yaşında. son atağında doktor gerçeklikten tamamen kopmuş dedi... eşimde az uyur sıkıntılı huzursuz olur para harcar ama aşırı değil biz daha çok dine yönelince anlıyoryz birden ben kuran okuyum yada namaz kılıp duatı çok ederse camilye gitmek isterse ozaman atak geliyor demektir sonra zaten hemen ilerliyor ilaçlarla da kontrol altına alınmıyor... eşimde iddalaşmaya başlar nedersen itiraz eder zaten hasta olduğunu hiç kabul etmez... gezmez devamlı evde ama hareketli olur konuşmaları saçma sapan... mesela ben öldüm senin yanında ölü biri var yanında yatıyorum der... bizde kandırp götürüyoruz hep... aniden atak geçirdiği bile oluyor 1 saat sonra normale dönüyor... kaç defa sereguel verip engelledim... yani bu hastalık yaş ilerledikçe azalmıyormu sen kaç yaşındasın O osmanihan İpek

ben daha 20 yaşındayım ama çok uzun zamandır kendimi iyi hissetmiyorum kendmde büyük değğişiklikler gördüm artık hayattan eskisi gibi umutlu değilim çok mutsuzum hiç birşeyden zevk almıyorum 1 yaşında bir kızım var aklımdan ölmeyi geçirdiğim zamanlar bile oldu ama kızım için içimdeki bu duygularla savaş halindeyim herşeyden nefret eder her zaman ağlar oldum sürekli uyumak istiyorum herşey herkes üzerime geliyor mutluluk bana çok uzak ben iyi olmadığımı düşünüyorum bu konuda bana yardımcı olurmusunuz bir uzmanamı danışmalıyım yoksa geçicimidir? G Gazelle.. Aktif

bipolar zor bi hastalık yakınlarında olan insanların çok desteğine ihtiyaç var manik döneminde hiç bişeyi bilerek yapmazlar ellerinde olmaDigi için sizi kirabilirler duygusallik on plandadır insanlar bu hastalığı bilmedikleri için saçma sapan konuşuyorlar bu hayatta kimsenin garantisi yoktur Allahim herkeze sifa versin

gerçekten psikolog musunuz? K

Elbette aile kurulabilir ama manik depresiflerin yakınlarının hastalık belirtilerini çok iyi tanıyor olması gerekiyor. Hangi evrede nasıl davranabilir bilmesi gerekir. Ve her zaman ilişkide manik depresifler hastalıklarından dolayı bir sıfır öne gecer. Sizi aldatsa dersiniz ki hasta ondan yapıyor maniye girmiş. Doğrudur da. Geniş düşünmeniz lazım. Herşeyi göze almanız lazım. Şidet de görebilirsiniz, sürekli küfür de. Aşırı yükselmiş benlik veya rijidite de. Dediğim gibi bir psikiyatri çalışanı haline dönüşmeniz gerekir. İlaçlarını aksatmadan ve bağımlılık yapacak olanlarını eleyerek, yan etkilerini bilerek yaşamak gerekir. Herşeye rağmen derseniz elbette sizin tercihiniz. Önemli olan dayanma gücünüzden emin olup olmadığınız. sevdammm

Arkadaşım bipolar atlattım demişsin fakat bipolar ile manik depresyon dediğin aynı şey

mERHABA, BU KONU BU KADAR YORUM ALDIĞINI GÖRÜNCE, HASTALIKTAN MUZDARİP OLANLARIN SAYISININ AZ OLMADIĞINI FARKETTİM 25 yaşındayım 11 yışdır bu hastalıkla mücadele halindeyim en zor safhasını yaşıyorum.. ilk atak geçirdiğimde ağlayarak uyumuyor, gereksiz yere intiharı düşlüyordum.. yaklaşık 4 5 ay sonra manik atağa geçerek sürekli koşmaya başlıyor her istediğimi elde edecek kudrette olacağımı zannediyordum şanslıyım ki bilinçli bir anneannem vardı ve akabinde beni doktora götürdü, bandırmadaki psiyatrist bozuntusu cemal bey beni görür görmez 16 yaşıma henüz girmişken bu kızı evlendirin diyerek başından savdı bizi. .. asker kızı olduğumdan anneannem beni akıl edip balıkesir askeri hastaneye götürerek halen de benim doktorum olan o muhteşem insan DR SEDAT İRGİL le tanıştırdı.. yaşım bu hastalık için küçük olduğundan prof lar eşliğinde tanı konularak 3 buçuk hafta hastanede yattım.. ilaçlarımı 3 kez bıraktığımdan her bırakışımda atak geçirdim, kendimi tanrı peygamber zannetmeler, dünyayı kurtaracağım ayağına internnette insanları örgütlemeler, çırılçıplak dans etmeler, tanımadığım insanlara ünv aylık harçlığımı hiç düşünmeden vermeler.. DR SEDAT İRGİL in manik dönemle ilgili 'MANİK DÖNEM YÜKSEĞE DOĞRU DURMADAN ÇIKAN, AMA KONACAĞI YER OLMADIĞI İÇİN YERE ÇAKILAN DURUM MİSALİDİR' der. yani ben ne kadar manik zamanımı özgüvenim arttığı, sürekli güldüğüm için sevdiğimden sonrasının depresyon olmasından artık nefret ediyorum.. bu hastalık öncelikle soru işaretlerinizi gidereyim toplumsal olaylardan çok genetik. şimdi ki derdim evlendiğimde hamile kalma sürecimde ilaç kullanamayacağım için atak geçirme endişesi ve çocuğuma bu hastalığı geçirme olasılığım... DR SEDAR İRGİL şu an balıkesir de özel bir muayene işletmekte. saat başı 200 tl alıyor üstelik.. ve ihtiyacınız olduğunda 24 saat cebinden ulaşabiliyorsunuz.. allah hepinize sabır versin:sorularınız varsa özelden mesaj atabilirsiniz..

evet günde bir tane alıyorum zaten şimdilik ama ilaçların değişmesi lazım bu ilaç fayda etmıyor galıba bana ne beter bir hastalıkmış bu tüketti beni dört ayda

Bipolar bir erkekle aynı evde yaşamak nasıldır? Çocuk teslim edilebilir mi? Çünkü o herşeyi bilir o mükemmel insandır ben malimdir aptalimdir o yüzden o olmazsa bir hicizdir vesselam o düşüncedeki birisi düşünün kendi ilaclarini bile yurtdışı sitelerine bakıp kendi kendine ayar yapar kah içer kah içmez, sonra sana inanılmaz takar kimi gün hiç konuşmaz kimi gün bir şeye verecek cevabı abartılı bir şekilde saatlerce olur? Böyle hasta olan var midir? Bipolar olup cocugunun annesine artık şu evin balkonundan atlasan da kurtulsak senden diyen bir baba olabilir mi? Yada öyle diyorsa sizce bu ilaçlarınızı içmiyor yoksa doktorların tanısını yanlıştır... A

=( geçmiş olsun. Sonuç ne oldu? Şizofreni var mıymış yoksa bipolar mısın? Psikoz durumları iki hastalıkta da yaşanıyor çünkü. Tanı ne oldu sonuç olarak? T tugsem_10 Minik dünyam... tek ayak

Depresyon kısmı olarak genetiktir mesela insanın aile geçmişinde intihar varsa bu ihtimale açık oluruz. Bu genetikten ziyade içsel öğrenme de olabilir tabii. Şöyle ki antisepresan insanı hasta yapmaz fakat farkında olmadan istemediğin bir davranışı yapmaya sevk edebilir seni tabii yanlış anlaşılmasın hemen örnekleyeyim mesela iştahtan kesilme gibi, çok uyku gibi, halsizlik ve ya bunların tam tersi gibi. Ama geçen msjda dediğim gibi bipolar olduğunu durumun içinde bulunduğundan dolayı sen anlayamazsın. O sebeple kontrollerini aksatmadan sürecine devam etmelisin . push ;

ilacı keserse atak geçire bilir kesmemesi gerek onun yerine hastalıktan korucu ilaç içmesi gerek kızınız dr. Sevmediyse dr. Değiştirin Önceki

İlaçlarını düzenli kullandığı için galiba bilemiyorum ki. Sizin epey ağırmış yaa. Şehir dışına çıkmak ya da deniz etkiliyor mu bilmiyorum ama hayatında yaptığı değişiklikler çok etkiliyor. Mesela ben evlendim evden ayrıldım hastalandı. Çalışmıyordu çalışmaya başladı değişik ortam olunca hastalandı. Fazla değişikliğe gelemiyorlar. Ani sevinç veya aşırı üzüntü tetikliyor hastalığı. Birde genetik olabilir. Babannemde mani çünkü. O osmanihan İpek

meraba... ben de bir manik depresifim.. Daha önceden de yazdım sanırım. İlaçla tedaviyi 1 sene önce bıraktım. Zordu ama psikanaliz ve sürekli mücadele ile şimdilik çok daha iyiyim. Yaşadıklarımı blogumda yazıyorum. Bu bir reklam değil sadece birazcık faydası olursa çok sevinirim. adresim Uzun süredir bu savaşın içindeyim, sormak istediğiniz her konuda da burdayım. Kendinizi kötü hissetseniz bile sadece yazabilirsiniz. İyi akşamlar. Son düzenleyen: Moderatör: 20 Nisan 2016 L

bu rahatsızlığa yakalanıpta, aynı rahatsızlık yakınlarıında olan kişiler var. yani genetik olma ihtimali var.

Bak şimdi diazepam etkin maddeli ilaçların bağımlılık dozu günlük 4-5 adettir. Bizim kullandığımız gibi yarım veya tam dozların bağımlılık yapması imkansızdır.

çok oluyorum ama size bir sorum daha olucak daha önce kullandığı ilaçları yazmıştım hatırlıyormusunuz bilmiyorum... depresyon döneminde ilaçlar değişiyormu aynı ilaca devam mı ediliyor

ben bu sene dukan yaptım Allahtan.. o dönem balon olurdum çünkü.. ama şimdi bıraktığım için baya aldım ama yine de o kadar fazla da değil.. 85 tim dukandan önce, 73e indim dukanla, şimdi 77yim : (( ve acayip iştahım açık... sigarayı da kpssden sonra bırakırım belki.. kpssye hazırlanıyorum da.. son 2 haftam.. bitince rahatlarım rejim bulurum spor yaparım hemen.. bakalım geçsin de şu sınav... sigarayı seviyorum ben aslında.. ama dişlerim sararıyor, kokuyorum falan o yüzden hoş değil.. sınav dönemi diye bırakmak istemedim.. çünkü çalışırken ara vermek lazım.. beyne oksijen lazım pöff çok stresliyimm

teşekkür ederim, ilacımı içersem uyuyabiliyorum içmediğimde uyuyamıyorum. . push ; G Gizem

canım genetik yatkınlığın olabilir ama bu sende de aynı sıkıntının baş göstereceği anlamına gelmez. hele ki meslek seçiminle hiç alakası olacağını sanmıyorum. psikolojiyi seviyorsan tabi ki okumalısın, bu seni hasta etmez yani :) hatta belki çok daha rahat başa çıkabilirsin hayatla. ailemde var bende de olur diyip sıkma canını, başka şeylere yönel dağıt kafanı :) B

Çok normal geliyor bana bu anlattıklarınız. Biz onca sene neler yaşadık anlatsam inanmazsınız. Her hastalıkta başka şeyler öğrendik ve alıştık artık. Çok zor gerçekten. Şuan yeni iyileşti babam tabii hala doktor kontrolünde ilaç içiyor. Bir de asla kabul etmezler hasta olduklarını. Size de Allah kolaylık versin çok zor bilirim.

olmayan şeyleri oluyo gibi zannetmek doğaüstü şeylere inanmak gibi sanrılar psikotik atak canım..

bizim saçma hikayelerimizi anlamazlar diyosun ya.. ben şunu merak ediyorum.. bu saçma davranışlar tamamen bilinç dışı mı yapılıyor.. yani o davranışları yaprken normal hissediyosun, ama maniden çıktıktan sonra hatırlayınca mı tuhaf geliyor... yani evrensel ahlak kuralları, iyi insan motifleri, toplumsal baskı hiç aklınızdan geçmiyor mu..? bir bilinçsizlik hali mi oluyor... tam olarak anlatırsanız bu saçma davranışları yaparken ne hissettiğinizi ve ne hissetmediğinizi çok sevinirim... benim de bir yakınım manik depresif.. ama hastalığı kabul etmediği için ve bu konuyu benim bilmediğimi düşündüğü için onunla konuşamıyorum... J

merhaba canım. ben açıkcası kendimi gayet iyi ve normal görüyor ve hissediyordum. ama etrafımdaki insanlar yani ailem bi anormallik oluğunu anlayıp beni ikna edip dr götürdüler ve direkt yatış 35gün hastanede kaldım mafoldumben ayrıca daha 20günlük anneydim:çok üzgünüm: S

ayrıca kilo da yapan ilaçlar var.. uyuşukluk.. unutkanlık.. titreme... öyle olunca az bir iyileşme belirtisiyle insan umutlanıp bırakıyor.. tabii sonra iyileşmediğini anlamak kötü olabiliyor.. kek

fikrimi söyleyeyim evet sana facebook şifresini vermek zorunda değil... herkesin kendi özel sınırları olmalı.. sevmiyorum diyorsa da fazla üstelemeye gerek yok.. insanlar için uğraşmaya gerek yok.. fedakarlık etmeye de.. aldatıyor mu bilemem ama manideyken karısını aldatan bi tanıdığım oldu.. mani dönemi için olası bir durum.. mani dönemi için en abuk sabuk şeyler bile olası.. ama yapacak mutlaka yapar diye de birşey yok.. yani her manik sevgilisini kocasını karısını aldatır diye birşey yok.. böyle bir çıkarım yapmanız saçma olur.. bipolar olan insanlar da sever neden sevmesin.. hislerimiz var tabiki yanlış okumuşsun sen onu.. belki şizofreni için falan okumuşsundur.. ya da şizofreni hastası olup da mani zannedilen biri için bu tez doğrudur.. o da belki..

sizde mi depresyon tedavisi görüyorsunuz D DeliHA35... T Ü R K... Anneler

bnde uzun sure depresyon tedavısı gordum 6 yıl kadar farklı teshısler kondu depresyon, anksıyete. manik sonrada bipolar su an bipolarım çok düşünuyorum ister istemz herşeyi kafama takıyorum sonra ya en basıtı mesela uzay bununla ılgılı sureklı araştırma uyelıkler kıtaplar bı terım bulurum o terım nerden çıktı araştır araştır oku oku çokçokçok dengesızım kımı zaman çok hiperaktıfım dunya sığmıyo içime uyumuyorum hiç acıkmıyorum uzay evren uzaylılar buyu vs bunlarla kafayı bozmuş durumdayım boyle bı fılm ızledım mı uzay uzaylılar olağanüstülük acayıp tepkıler verıyorum içime bı heycan sığmıyorum aşırı mutluluk, aniden ağlama ama öyle böyle değil hıçkıra hıçkıra titreme kendımı durduramıyorum ölmek ıstıyorum bazen canımın yanması çok hoşuma gıdıyo acı çekmeye bayılıyorum sankı dunya bnm etrafımda donuyo sonra bı dengesızleşıyorum 5 dk kahkaha şen şakrak delılıkler yerımde duramam 2dk gecmıyo ağlamalar hayat kusmeler ölmeler öldurmek ıstemeler ölumden korkmalar anım anıma uymuyo etrafımdakıler sevda sakın ol bırasdan ağlıcan dıye korkuyoz dıyolar daha bırsuru kızlar hastaneye yattım tedavı gorudm sımdı ılaçlarımı bıraktım sıkıldım cunku ama aynı aynı aynı d:2::2::2:aha bırsuru yazmıyım fazla uzun :):):):)

canım doktora yönlendirilmeli bence bu durumda sende bişey yapamazsın ailenin bişeyler yapması gerek... yanlışsam forumdaki arkadaşlar düzeltirlerse çok sevinirim. yanlış bilgide aktarmak istemem. çok geçmiş olsun. . push ;

Sayın Gülüm, Hekimim ne yazık ki İstanbul da değil maalesef, ben maddi açıdan da hekim konusun da çok şanslıydım gittiğim süre içersin de ki halen kendisi ile görüşüyorum toplam da iki kez ücret talebi oldu.. Dilerim istediğiniz hekimi bulabilirsiniz İstanbul da yaşayan hemcinslerimiz dilerim sizi yönlendirebilirler doğru psikiyatrist ve psikolog konusunda. Saygılar sevglm Işık &

Okuduğunuz, ciddiye aldığınız için gerçekten çok teşekkür ederim ailemle çocukken çok fazla sorun yaşadım, çok kırdıkları oldu ama çok şükür hiç şiddet gibi bir sorun yaşamadım. Şimdi aramız iyi zaten. Mutsuz bir çocukluğum oldu, akranlarımdan sürekli zorbalık gördüm, ailemden sürekli azar işittim, ama öyle bir şey olmadı şükür. Belki diyeceksiniz ki "madem şiddet görmedin, rahatlık mı battı böyle oldun?" Böyle diyen çok oldu. Ama bipolar bozukluk, şizofreni gibi hastalıklarda travmadan ziyade genetik etkili. Ailemde psikolojik hastalığı olan çok çok fazla kişi var, hatta bir kuzenim var dönem dönem halüsinasyonlar görüyor. Kullandığı ilaçları da biliyorum, ağır ilaçlar. İlaç kullanmayan kişi ailemde yok gibi bir şey. Ama ailede bunu en kötü yaşayan benim sanırım, o kuzenim hariç. O bile hastaneye yatmadı diye biliyorum. Doktorun dediğine göre özgüven sorunu, anksiyete büyük ölçüde aile kaynaklıymış. Ama bipolar biraz daha farklı. Umarım siz de öyle rahatlık mı battı gibi düşünmezsiniz ama gerçekten beni tanımasanız bile düşünüp sorduğunuz için teşekkür ederim, çok mutlu oldum

sanırım genetik değil Y

babanız muhtemelen bipolar type 3, 6 çeşit bipolarité var. . push ; G

zeynomm kullanıcısına sormak istediğim bişiy var,,, önclikle anneniz adına geçmiş olsun,,,, dikkatimi çekti,,, yazınız az evvel malime düştü çünki... torunlarıyla ilgilenen bir bayandan sözetmişiniz,, sanıyorum kendi annenizden bahsediyorsunuz... ki,,, torunlarıyla ilgilenen bir bayanın oldukça yaşı geçkin olmalı? bipolarite genellikle 20li yaşlarda başlayıp hayat boyu kesintisiz devam eder... benim anladığım ailede münferit bir durum yaşandığı şu an ,,,, teferruatı bilmiyorum ama; manik yada depresif spesifik ataklarla bipolarite genelde hasta yakınları tarafından karıştırılıyor gibime geldi,,, insanalr çok çeşitli yaş dönemlerinde depresyon yada mani atağı geçirebilirler, hatta çok geçkin yaşlarda bile nadiren de olsa,,, fakat bu klasik anlamda tip 1 ve 2 dediğiniz türden bipolarite değildir,, o nedenle annenizin durumu zannediyorum daha farklı? ben mi yanlış anladım acaba?bir kesitten bahsediyorsunuz siz, uzun vadeli yıllara yayılımlı bir süreçten değil? çünki belirttiğiniz ilaçlar örneğin kronik mani vakalarında kullanılmaz genellikle,, akut ve aniden ortaya çıkmış vakalar için destekleyici niteliktedirler... o nedenle daha önceden de belirttiğim gibi, kronik bipolarite ilaçları ile akut mani ilaçları hep karıştırılıyor forum okurları tarafından... lithium, depakin, tegretol hatta zyprexa vs... kargaşası da ordan çıkıyor zaten,,, zeynomm

görüştüm doktoruyla haftaya randevu aldık bakalım, hayırlısı hastaneye tekrar yatma korkusu var sanırım. düzelicem ben diyor ama kalkışı mani olmasından ürperiyorum resmen, hayırlısı bakalım artık kısmet zeynomm

öncelikle herkese geçmiş olsun ve Rabbim şifasını da versin diyorum benim annem 50 yıldır bu hastalıktan muzdarip, neler çektiğini-çektiğimizi anlatamam ancak yaşayan bilir abim ise maalesef kendisinde bu hastalığın olduğunu çok geç anladı tabi bizler de ( herkese tekbir tavsiyem var ne olur kendiniz veya bir yakınınız bu hastalıktan muzdarip ise ilaç olmadan da iyiiyim vs gibi kendinizce kararlar vermeyin şuan için kendinizi iyi hissetmeniz ya da yaknınızın iyi durumdaolduğunu sanmanız tekrar bir atak yaşamayacaksınız ya da tek başınıza mücadele edebileceğiniz anlamınıa gelmez maalesef ki ben ve yakınlarımızın çoğu abimde bu rahatsızlığın olduğunu onu kaybettikten sonra öğrendik, kendisi de zaten yeterince geç farketmiş/kabullenmiş ya da kabullenememiş durumunu başlarda ilaçlarını kullanırken sonradan bırakmış ve ne olduysa ondan sonra oldu zaten inanın bunları yazmak bile benim için çok zor abim çok feci bir şekilde canına kıydı Rabbim kimseye böylebir acı yaşatmasın biz bu acıyı yaşadık ve ben kimsenin bu acıyı en azından bu nedenlerle yaşamaması için buyazıyı yazıyorum Z

Bende manık depresıfım ancak Öyle ılerledıkı dr um hastaneye yatmamı ıstıyor ama ben yatmıyorum lÜtfen bana yardım edın samantha

Size birkaç şey sormak istiyorum. Benim erkek arkadaşım da bipolar. İlişkiye başlamadan önce söylemişti bana ve ben de araştırıp her şeyi bilerek kabul ettim bu ilişkiye başlamayı. Biz iki aydır birlikteyiz hatta iki aydır her gün görüşüyoruz saatlerce vakit geçiyoruz ama ben daha bir kere bile anormal bir davranış sezmedim. Tek bir gün hariç o gün de ilaçlarından birini eksik içmiş sadece biraz paranoyaklık yaptı. Sorum şu acaba sizin erkek arkadaşınız ilaçlarını düzenli aldığı halde mi atak geçirdi? Ve ilaçlarını alırken de anormal davranışlar sergilediği oluyor muydu? En önemlisi de ailenize bu durumu nasıl izah ettiniz? Sevgilinizin bipolar olduğunu öğrendiklerinde karşı çıkıp istemeyen oldu mu?

bende panik atak var sanıyodum yalnızca... ama son gittiğim dr. bu teşhisi koydu bipolar bozukluk... çok ağır bi ilaç verdi ama almadım kullanmayıda düşünmüyorum... ben mani de yaşadım 3-4 gün uyumamak aşırı enerjik olma halleri bu aralar depresif dönemdeyim ağlayamıyorum gülemiyorum kafam bomboş ve yoğun anksiyete nöbetleri yaşıyorum etrafımdaki kimse anlamıyo bu halimi en saçma sapan bişeye takıp onu istemiyorum bazen konuşmak bile gelmiyo içimden hareket etmek dahi... bi kaç sefer halisilasyon gördüm eeg çekildim bişiler yazıyo ama dr. bişiy yok dedi... sanırım ömür boyu süren bi rahatsızlık bu kişilik bozukluğu kısaca benim gibi olanlarla konuşmaya çok ihtiyacım var ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

ilkbahar gelince manik olurdum ben ki en tehlikelisi de o. bi kere eşini kandırmaya çalışma yani sakın kandırarak tedavi olmasını sağlama çok ters tepiyor. 2. si duygu sömürüsü uygulaman yararlı olabilir. :a015:

Ben bipolarım. Kızım, anne ruh durumun sürekli değişiyor diyor. İlaç kullanıyorum. Çevrem beni böyle kabullendi. İçinden geldiği gibi yaşa.

doktorumun bulunduğu şehirden taşındım ve şuan bulunduğum şehirdeki çocukluk psikiyatristime yazdırıyordum ilaçlarımı, falan sonra bu doktorum bırabileceğimi söyledi ve birden kestik, ama berbat günlerdi, o 1 hafta hayatımın en zor dönemiydi, sürekli ateşlenip terliyordum,1 hafta uyumadım ama sonra hepsi azalmaya başladı, ve ilaçları bırakmaya kendimi hazırlama sürecim vardı, kendi isteğim ve doktorun karaıyla bıraktım. Daha sonrasında kendimi kötü hissetiğimde kendimce yöntemler geliştirdim. Kesinlikle alkolden ve sigaradan uzak duruyorum, ayrıca kötü dedikoducu arkadaşlardan yani beni bunalıma sürükleyebilecek herşeyden uzak duruyorum, spor yapıyorum, açıkcası sürekli beynimi yorup düşünmemeye çalışıyorum. Tamamıyle iileştim diyemem ama kendime zarar verme noktasına artık gelmiyorum ama bu düşünceler beynimden geçmiyor değil:/

Çift karakter olayı özellikle bana da mantıklı geldi :) Zaten hep denir ya yaş ilerledikçe çocuk yapmak daha sıkıntı diye, ondan sanırım yaşlı sperm problem olabiliyor. Evet belki okudukça buralarda konuşuruz güzel olur :) Güzel sözleriniz, desteğiniz, iyi dilekleriniz için çok teşekkürler kendinize çok iyi bakın Önceki

nerde kalmıştık hah bu arkadaş nişanlım seni çok kafa buldu diye onunla kontak kurdurdu bana. biz başladık o kızla yazışmaya ordan burdan. herneyse ben noldu ne bitti bilmiyorum demekki normale dönememişim bir konser öncesi elimde koca bir paket abimin ölmeden önceki tüm dökümanları yazıları hepsini ellerine verdim. sonra bunlar uzak ara yaptılar doğal olarak. zaten o dönem tam ünlenme dönemiydi. şimdi ulaş ulaşabilirsen. annemler halada abime ait şeylere yanar dururlar. ya sonrasında neden bana bize bunları verdin çok üzüldük demişlerdi. kadıköydeki stüdyodan al dediler ben utancımdan alamadım. kafam yerine gelmişti ve düşün yani abim en değerlim yinede o utanç varya o utanç gidemedim sonrada kayboldu zaten. bunları yazmak rahatlatıyor sanırım. kötü anıları anıp anıp yaşatmak iyi değil ama psikiyatriste bile gitsen ne anlatıcan adam her bipooların tüm anılarını dinlese o da hayal aleminde yaşamaya başlar. velhasıl bipooların halinden bipoolar anlar. sonrasında ben psikolojik olarak farklı süreçlerede girdim. bazı şeyleri derinlemesine düşünmeye başladım. acaba bu gelen vahiyler falanda bize olanlarmıydı, din varmı yokmu. bak işte o zaman boşluk başladı. tutunacak dalımda kalmadı. ne diye dünyaya düştüm ve ne diye o zaman bu hastalık var bende diye. neyse derin mevzular bunlar burası yeri değil sanırım:))

Bipolar olsan kendin anlamazsın ki. Atak geçirirsin. Çok ciddi rahatsızlık. Bu sayfalarda yazılanlara da bakarsan delirmiş gibi bir hale gelip hastaneye yatırıldıktan sonra kendilerine geliyorlar. Antidepresan kullanan tanıdıklarımın kimi ruhsuz gezerdi kimi de çok şen şakrak olurdu. Bunlar değişebilir. Seninki depresyon ve anksiyete olsa gerek. Depresyona girdin demek ki. Bu yüzden de duygu değişimlerin yoğun oldu. Benim de öyle olmuştu. Doktorun ne diyecek bakalım..

Kimse size ayrılın ya da devam edin diyemez bu kararı kendiniz vermelisiniz. Ancak evlenip sonra kaldıramayıp ayrılırsanız hastalığı için sanırım pek iyi olmaz. Ben tanışma evresinde anladığım için bırakmıştım. Sizin ilişkiniz varmış bir nebze daha zor karar vermek. Eşi bipolar olan bir yakınım var, ilaçları düzenli aldığı için kriz geçirmiyor şu an bir sıkıntıları yok

hasta olduğunu asla kabul etmedi.. ama ilaçları içiyor... doktor, durumu çok kötü değil dedi ama yine de 5mg rexapn verdi..2 aydır içiyor.. ama hala bize karşı davranışları aynı.. ben de artık hasta olduğuna inanmıyorum... kişiliğinin öyle olduğunu, gerçek yüzünü gösterdiğini düşünüyorum.. kafam karışık . push ; M

aslında bunu sormamın nedeni şu: bazen insan, yakınının tüm kötü davranışlarını bu hastalığa bağlıyor... aslında o melek gibi biri, asla kimseyi incitmez bağırmaz, kızmaz, yalan söylemez, dengesiz hareketlerde bulunmaz.. ona bunları hastalık yaptırıyor gibi düşünüyor... halbuki bu hastalığı taşımayan milyonlarca insan gibi insani vasıflarını, hırslarını ortaya koyuyor olabilir... 15 yıldır atak geçirmemiş.. ama sanki bi hareketlilik var bu aralar.. doktora gitti ama doktor normal demiş... ama kızı ısrarla annesinin manik dönemde olduğunu, normalde onun böyle bi insan olmadığını savunuyor.. manik dönemdeyken sürekli o halde mi kalır insan.. yani 3 ay manik dönemdeysen bu 3 aylık süreçte hiç normal davranamaz mısın..? yoksa atıyorum bi gün manik, bi gün normal olunulabilir mi..? J

Herşey çok güzel gidiyorduuuuu(annem normale dönmüştü ilaçlarını düzenli kullanıyor, ne olduysa 1 haftadır yine eve kapadı kendini ilaçlarını biz verirsek içiyor ve memlekette doktora gelmek istemiyor ne yapabilirim. kendiliğinden düzene girermi acaba, acil cvb verin bu konuda bilgisi olan bayanlar lütfennnnn(( zeynomm

basiniz sagolsun. benim babam da manik depresif ve avukat, ozelden konusabilme sansimiz var mi acaba?

ruh eşi mevzusu bendede oldu. aşık olduğum benim hastalığımı tetikleyip ilk atağımı yaşadığıma inandığım,5 sene boyunca taciz ettiğim çocuğun başka alemlerde bile ruh eşim olduğuna inanmıştım. valla ben bir yandan hastalıkla bir yandan iyiyken bile ona olan aşkımla resmen öldüm bittim 5 sene. kimselerede söyleyemedim. yani annemler falan bilmez.2-3 arkadaşım bilir. insan 5 sene takarmı birine ya. hemde ban adilik yapmış birine. hani gurursuzluğun doruklarına varmıştım. ah be hayat ah..

Arkadaşlar ayni durum bendede var son bi kaç aydır oluyo doktorlar zayıflıktan diyor psikolojik diyor caresini bulamadim evlere mahkum oldum dısarı cıkamıyorum sarsılıyorum cok kötüyüm

teşekkür ederim. kendi gayretlerim, doktorum ve çevremin yardımıyla inşallah iyileşeceğim. Önceki

sağlığına kavuşur da kavuşmasına, ilaçları düzenli kullanmadıktan sonra aynı sorunları tekrar yaşarsınız, dikkat edin ilaçlarını almasına..

BİPOLAR BOZUKLUK KLİNİKLERİ 1. Adana Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Bipolar Bozukluk Birimi çarşamba günleri tüm gün hasta kabul ediyor. Randevu için 0322-3386060-3247 ya da 3204 Prof. Dr. Nurgül Özpoyraz, Doç. Dr. Lut Tamam, Uzm. Dr. Gonca Karakuş 2. Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Bipolar Bozukluğu olan hastalar, &#8220;Nöropsikiyatri Araştırma Birimi&#8221;nde izleniyor. Hastalar her gün rutin olarak görülüyor, ancak bazı hastalar çarşamba günü öğleden sonraları tüm ünite çalışanları tarafından beraber değerlendiriliyor. Tel:0312-5956610 / 0312-5957084/ 0312-5956792 / 312-5957223 Doç. Dr. Halise Devrimci Özgüven, Prof. Dr. Cem Atbaşoğlu, Uzm. Dr. Meram Can Saka 3. Ankara, Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi, Psikiyatri AD Duygudurum polikliniği ayrımlaşmamıştır. Ancak önemli sayıda duygudurum bozukluğu hastası başvurmaktadır. Adres: Poliklinik B kati 06100, Sıhhiye, Ankara Tel: 0312 305 1873 4. Ankara, GATA Psikiyatri AD Duygudurum Bozuklukları Birimi, Etlik/Ankara, Tel: 0312-3044522 Doç. Dr. Ali Bozkurt 5. Ankara, Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Özelleşmiş bir Bipolar Kliniği yok, fakat bipolar bozukluk hastaları görülüyor, Doç. Dr. Selçuk Aslan, Psikiyatri Polikliniği, 4. kat, Tel: 0312 202 5422 6. Bursa Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Psikiyatri Kliniği Duygudurum Polikliniğinde çarşamba günleri tüm gün boyunca Yrd. Doç. Dr. Cengiz Akkaya tarafından değerlendirilmektedir. Tel: 0224 295 18 40 7. Denizli Pamukkale Üniversitesi Tıp Fakültesi, perşembe günleri duygudurum polikliniği Tel. 0 258 444 07 28 / 1142 Prof. Dr. Nalan Oğuzhanoğlu 8. Edirne Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi Psikiyatri Anabilim Dalı Polikliniği: Pazartesi &#8211; Cuma Saat 8.00 -12.00 ile 13.00 &#8211; 16.00 arası Tel: 0284 235 76 42- 51 / 1140 9. Eskişehir&#8217;de Osmangazi Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde Pazartesi ve Perşembe günleri şimdilik randevusuz olarak duygudurum bozuklukları polikliniği yapılmaktadır. Hastalar doğrudan poliklinik sekreterliğine başvurabiliyor. Tel: 0 222 239 29 79/ 36 07 Yrd. Doç. Dr. Çınar Yenilmez 10. Gaziantep Üniversite Tıp Fakültesi'nde Pazartesi günleri duygudurum polikliniği yapılıyor. Randevu için 0342 360 60 60 dahili 76305'e başvurulabilirler. Doç. Dr. Haluk Savaş 11. Isparta Süleyman Demirel Üniversitesi Tıp Fakültesi Psikiyatri AD Duygudurum Bozuklukları Birimi Tel No: 0 246 211 28 14 12. İstanbul Tıp Fakültesi, Duygudurum Bozuklukları Birimi, Tel: 0 212 531 26 21 Çapa- İstanbul, Prof. Dr. Olcay Yazıcı, Doç. Dr. Sibel Çakır 13. İstanbul, Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi, Rasit Tahsin Duygudurum Merkezi, Poliklinik Tel No: 0212-5436565 / 1106, Doç. Dr. Erhan Kurt, Uzm. Dr. Evrim Erten, Uzm. Dr. Serap Oflaz, Hemş. Aysel Özer, Hemş. Cavide Çakmak 14. İstanbul, Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesi, Marmara Üniversitesi Hastanesi Psikiyatri Anabilim Dalı, Bipolar Bozukluklar Özel Dal Polikliniği Sorumlu Öğretim üyesi: Prof. Dr. Kaan Kora Bilgi için: 0 216 327 10 10 / 219 ve 0 216 325 06 12 15. İstanbul, Maltepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Henüz özelleşmiş bir duygudurum polikliniği yok ancak bipolar bozukluk hastaları izlenmektedir. Randevular 216 3999750 numaralı telefondan alınabilir. Doç. Dr. Figen Karadağ 16. Malatya İnönü Üniversitesi Turgut Özel Tıp Merkezi'nin duygudurum bozuklukları polikliniği çarşamba günleri hizmet veriyor. Randevu için numara: 0422 341 06 60-70 İç Hat: 2079 Doç. Dr. Rıfat Karlıdağ 17. Manisa Celal Bayar Üniversitesi Tıp Fakültesi duygudurum polikliniği Tel: 0 236 235 03 57 Prof. Dr. Ömer Aydemir 18. İzmir, Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi, Affektif Hastalıklar Birimi Psikiyatri Anabilim Dalı, Bornova-İzmir 35100 Tel: 0(232) 390 34 02 - 390 34 06 - 339 88 04 e-mail: affektif ege.edu.tr, Faks: 0(232) 339 97 36 19. İzmir, DEÜTF, Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Psikiyatri AD Narlıdere, 35340 İZMİR Tel: 232 412 41 52, Prof. Dr. Ayşegül Özerdem, Prof. Dr. Zeliha Tunca, Prof. Dr. Ayşegül Yıldız 20. İzmir Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesinde Salı ve Çarşamba günleri Duygudurum Bozukluğu polikliniği yapılmakta. Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi Psikiyatri Kliniği, Basın Sitesi, İzmir Tel: 0 232 244 44 44 den 2620 Doç. Dr. Şeref Gülseren 21. Mersin Üniversitesi Tıp Fakültesi Duygudurum bozuklukları polikliniği salı günleri hizmet veriyor. Randevu için numara 0-324-3374300- 1770 Yrd. Doç. Dr. Ayşe Devrim Başterzi 22. Samsun Ondokuz Mayıs Üniversitesi Tıp Fakültesi 2 yıldır Duygudurum polikliniğinde Yrd. Doç. Dr. Gökhan Sarısoy yönetiminde Pazartesi günleri tüm gün hasta kabulü yapılmaktadır. Adres: Ondokuz Mayıs Üniversitesi Tıp Fakültesi, Psikiyatri Anabilim Dalı, Duygudurum Bozuklukları Birimi, Tel: 0 362 312 19 19/3777 veya 2632 23. Zonguldak Karaelmas Üniversitesi Tıp Fakültesi Psikiyatri Duygudurum Polikliniği, randevusu için telefonlar: 0 372 261 01 69 dan 1354 ve 1355 hastane genel randevu birimi randevu için psikiyatri-duygudurum diye özel olarak belirtilmeli. 0 372 261 01 69 direk duygudurum birimine de 1651 nolu dahili hattan ulaşılabilir. Poliklinik Salı tüm gün yapılıyor. 24. Konya Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Pskiyatri Duygudurum Kliniği kurma çalışmaları devam ediyor. Hastane telefonu: 0 332 444 06 42, Klinik Şefi: Doç. Dr İbrahim Eren

ben bipolar bozukluk hastasıyım 2005ten bu yana ilaç tedavisi tam hız devam ediyor Önceki

haklısın mani dönemlerini sevdiğimi söyleyebilirim. tedavi oluyor musun bu arada sen?

pekı manık veya depresıf atak gecıren bu yakınınız nasıl oluorda bayramda fılan sızlerle gorusuyor.. yanı hemen klınıge gıdılmesı gerekır.. cok üzüldüm.. ılacları fılan varmı tedbır alındımı.. haydi05

Cipraex 10 mg bence major depresyon için az gibi geldi bana E

bu tür ilaçlar ilk bir ayda vücutta bazı yan etkiler yapabiliyor 1 ay sonra normale dönebilirsiniz ancak depresif döneminizde iseniz aileniz ya da arkadaşlarınızla sık zaman geçirmeye çalışın ilaçla birlikte psikoterapi de almanız halinde hastalıkla başetmeniz kolaylaşır sevgiler..

Benimle konuşan hayaletler görmeyi istemiyorsam bir an önce bir ilaca başlamak zorundayım. Bütünlemeler geçsin doktora gidicem. delimorbulut kanatlarım var

bipolar teşhisi atak geçirince koyuluyor. bunu sen değil etrafındaki insanlar anlar zaten. ataklar ağır oluyor ve hasta hiçbir şeyin bilincinde olmuyor. akıl sağlığı bozuluyor kısacası. sonra doktora yakınları götürüyor hastayı. sonra tedavi başlıyor. şizofreni mi bipolar mı ayırt etmeye çalışıyorlar en başta. çünkü benzer özellikleri var ikisinin de.

benim de erkek arkadaşım bipolar daha doğrusu mışş yani öyleymiş bana anlatmıştı ama sanki daha çok gelip geçen bi sinir hastalığı gbi yani bi takım olaylara bağlı olarak bi dönem kriz geçirip hasthnde yattığını sonra bi süre depresyon geçirdiğini sonra da düzeldiğini söyledi fakat bunun tekrar olabileceğini söylememişti ilaç kullandığını kullanmaya devam ettiği sürece iyi olduğunu söyledi ben de o zmn üzerinde durmadım nerden bileyim ben bipoları fln hiç aklıma gelmezdi böyle bi şeyle karşılaşacağım araştırmamıştım hiç moral bozmak istemem ama atak dönemi bi felaketti benim için tabi ilk defa görüyodum onu öyle.. ilişkimiz mükemmel giderken birden tuhaflaştı meğer hastalanmaya başlıyomuş bilemedim çünkü hastalığını bilmiyodum isyan ediyodum ara ara sana noluyo die ama yine fazla üzerinde durmadım çünkü nişan tarihimiz yaklaşmıştı ve tahmin edin ne oldu.. tam nişanlanacağımız hafta durumu patlak verdi ve ben o zmn anladım malesef olayın ciddiyetini bambaşka bi insan oldu tabi nişanı erteledik sonrası tam bi kabustu hem onu öyle gördükçe üzüntüden kahroluyodum hem hayallerim suya düştüğü için üzülüyodum hem de yaşadıklatım beni çok korkutuyo ve şaşırtıyodu düşünün artık halimi... aşırı ve kontrolsüz bi öfke aldı onu sonra hayller görmeye başladı sona sokaklarda olmıcak hareketler aşırı para harcama hatta sokakta gördüğüne para verme fln. bütün arkadaşlarını aramalar tuhaf tuhaf konuşmalar peygamber soyundan geldiğini iddia etmeler ve tabi ilaçlarını içmeme fln... kontrol edemiyoduk artık ne doktora gdiyo ne hastahaneye iice kendini kaybedene kadar bi sürü taşkınlık yaptı en son iş yerinden de çıkarıldı tabi birini dövünce ve en son ne yazık ki beni de dövmeye kalktı o an hiç gözümün önünden gitmiyo o halini hiç unutmcm sanırım... o an orda öldürcek sandım beni allahtan vurmadı durdu ama bana olan olmuştu korkudan tabi... arkadaşlar bu anlattıklarım kimsenin moralini bozmasın bu hastalığın en ilerlemiş hali sanırım atak geçiriyodu ve biz bi türlü hastahaneye götüremediğimiz için bunları yaşadık onun da elinde deildi kıyamam ona da eziyet oldu ama inanın o kdr zorduki onu götürmek işte hastalığın en zor kısmı da bu atak geçiriken kontrol etmek çünkü hiç bi şeyi kabul etmiyolar... bunları herkese örnek olsun die anlattım ben çok araştırdım çünkü detaylı bilgi bulabilmek için o dönem... bence bu hastalık için özel klinikler olmalı çünkü başlıbaşına çok farklı bi hastalık bu ve atak dönemi hastanın ve yakınlarının ciddi yardıma ihtiyacı oluyo.. atak geçirmeye başladıkları anda hasta yakınları çaresiz kalıyo hasta zaten kendini bilmiyo o anda başvurulacak bi yer olmalı ve bu hasta olduğu yerden sokak ev iş vs. her neredeyse görevli birileri tarafından alınıp götürülmeli başka türlü olmuyo çünkü taa ki hasta ciddi bi olay çıkarana kadar ortalıkta canlı bomba gbi gezio kendilerne de zarar her an bi başkasına da zarar verme riski taşıyo... bunlar benim izlenimlerim onu seviyorum ve kıyamıyorum henüz tam olarak iyileşmiş deil şimdilik sadece iyileşmesini bekliyorum elimden geleni yapmaya çalışıyorum onun için ama sonrasında ne yaparım hiç bilmiyorum çok zor allah hepimizin yardımcsı olsun ve lütfen herkes deneyimlerini yazsın... birbirimize destek olalım hem hastalar hem yakınları şimdiden hepinize tşkr... S

ben çok ama çok üzüldüm. ölüm acısı nedir bilirim bir aile içerisinde. lütfen dertleşmek istediğinde yaz olurmu.. tedavi olduğu haldemi oldu bu?

Çok ama çok geçmiş olsun. Gerçekten zor ve güç bir durum. Allah o günleri bir daha yaşatmaz inşallah..

Aynen oyle dediklerinizde haklisiniz bipolar bozukluk cift kutupli bozuklukolarak adalandirilir ve duygu durum bozuklugu kategorsine girer bu kategori icinde major depresiften tutup manik epizotlra kadar bi dalgalanma görülebilir ve insanlar hayatlarında en az iki kez duygu durum bozuklugu yasarlar bunun kalici mi geçici mi olduğuna ise kendileri zaten hissederler fakat gun geliyorki insan depresyonunu aylarr içinde bulabiliyor ve inanin dogru düzgün bir psikolog bulup ve ya ikinci kademe olarak psikiyatr bulmak cok zor ki ben psikoloji okumama ragmenn davranim bozukluguma care bulamiyorum. Yani kısacası bir insan gerçekten sorunları olduguna inaniyor ve hayat kalitesini tam anlamıyla düşürüyorsa doktora basvurmali.

canım geçmiş olsun en iyi hastane adana ruh sağlık dır oradaki doktorlar çok iyi arkadaşım yakalandı şimdi iyi dikkat et geç kalma yoksa kalıcı oluyor!!! Önceki

kızlar nasılsınız neler yapıyorsunuz ben bu ara gene cok bunaldım sımdı sehır falan degıstırıp bıseyler yapmayı dusunuyorum yoksa sankı aglama krızlerıne gırıcekmısım gıbı hıssedıyorum.. sacma sacma bı cok enerjıgım bı cok mutsuz fataldanger

tabi ki bir de anne baba teyze dede de oması da etkili maalesef benim ailemde de vardı fataldanger

Merhaba Vivianne Bunu sana soylemek istemezdim ama Bipolar geride birakabilecegin bir hastalik degil maalesef. Bir kere hastlandin mi bir daha gecmiyor... Önceki

sanırım en çok bipolar hastaları birbirlerini anlar.. ne yaşadığımızı az çok biliyoruz ve aynı. bir sabah uyanmışsın hayat çok güzelll en basitinden,, bir gün sonra kalkarsın hiç birşey değişmemiştir ama sen değişmiş agrasifleşmiş huysuzlaşmış bıkmış bunalım takılmışsındır.. nedenini kendin bile bilemessin ama farkında olmak güzeldir. bazen kendimi firenliyorum hoppss kendine gel çık azıcık nefes al kızını öp sarıl çikolata ye gezmeye git şarkı dinle hoooop bakmışım geçmiş. baktım geçiremiyorum uyurum. bazen eşime derim benim beynim yorgun uyuyim dinlensin.. yoksa sana pahalıya patlarım. oda izin verir hadi sen dinlen ben kızı götüriyim der. halbuki iş yaptıgımdan değil kızdan değil.10 saat uyusamda ya mutluyum ya mutsuz.. bu arada bir sorum olucak. 8 yıl ilaçtan sonra siz doktor kontrolündemi bıraktınız ilacı. benm bildiğim ömür boyu içiyoruz. 5 yıl içinde tekrar atak geçirdim diyosunuz ilaç almayı düşünmedinizmi yada doktora gitmeyi.. E Endoplazmikbirkulumm

bir de lithiumla ilgili kısa bir not olarak; lithium kullandım ben uzun süreler,,,, oldukça da faydasını gördüm,, ki ruh durumunu stabil hale getirmekte çok çok başarılı bir ilaç olduğunu düşünüyorum, şahsi kanaatim fakat bir süredir de hiç bir antidepresan veya antipsikotik almadan hayatıma devam ediyorum... kullandığım süre zarfı boyunca yan etkilerinden ben de tabiki oldukça muzdariptim fakat fayda-maliyet terazisine koyduğumda hep diyorum ki,, lithiumu tek geçerim... diğer adı geçen ilaçları ve daha pek çoklarını da yakınen kullandığım için biliyorum... o nedenle kıyaslama yapmıştım... evet,, bu rahatsızlık asla tam olarak iyileşmez sadece bazı zamanlrda sönümlenir,,,, kendi namıma;hastalığı iyi tanıdığım için artık fazla endişe taşımıyorum... rahatsızlığın kimyasına dair oldukça bilgim var ve bunu kontrol altında tutamamak gibi endişelerimi çok uzun zaman önce üzerimden attığım için ilaçsız yaşamıma devam ediyorum... ha zor olmuyor mu bazen oluyor çünki,,, bende depresyon sınırlı ve bazal bir düzeyde geçerken, maniye daha meyilliyim ben... bu da işimi bazen zorlaştırıyor ama artık dediğim üzere;hastalığın doğasını tanıdığımdan tepkilerimi de kontrol altına almayı çoğunlukla başarıyorum,, eskisi gibi değil yani... tabi bu uzun zamanlardan sonra onca deneyimden sonra erişilmiş bir bilgelik hali... altı sene üstüste şiddetli mani nöbeti geçiren ben,,,, artık herşeyi kabul etmiş ve panik durumununu geride bırakmış bulunuyorum... ilaç kullanmadığım dönemlerde hiç atak yaşamadım yanlız... bunu da belirtiyim... o da sanırım benim şansıma,,,, ilaçları nedne bıraktığım konusuna gelince ki yan etkilerini taşıyamamaya başlamıştım... o nedenle burda ayrıntısına girmiyorum fakat böyle bir tercihim oldu... fakat pişman değilim, çok isabetli bir karar aldığımı zaman bana kanıtladı fakat bu bana münhasır bir durumdur... altını özellikle çiziyorum... bir de komik bulduğum bir özelliği var bu hastalığın... manikler sanırım çok yavaş yaşlanıyorlar fiziksel olarak... bunun aslı varmdır diye doktoruma sormuştum vaktizamanında,, fakat yorum yapmamıştı,,, bu delilik macerasının en keyifli kısmı da bence de budur... zeynomm

öncelikle herkese merhabalar ve geçmiş olsun.. benim annem de 20 yıldır manik atak hastası, 2 yılda bir bu hastalık kendini gösteriyor, öncelikle şunu açıkça söylemeliyim ki bu hastalığın tamamen geçmesi diye bi durum sözkonusu değil, hastalık kendini nasıl gösteriyor diye merak ediyorsanız şunu söyleyebilirim ki; yakınınızın davranışlarını analiz etmek çok da zor değil, sürekli birşeylerle uğraşıyor ve hiç yorgunluk nedir bilmiyorsa, insanları kıracak sözler söylüyorsa, uykusuzluğundan göz altları morarmışsa, çok konuşuyorsa, geceleri uyumuyor ve birşeylerle uğraşıyorsa, yemek yemeği bile ihmal ediyorsa, kimseyi dinlemiyorsa, kendi kendine birşeyler uydurup ona inanmaya başladıysa, dine aşırı yönelme görülüyorsa hastalık kendini göstermiş demektir. hastalığa yakalanmamak için öncelikle düzenli uyku ve kafaya hiçbirşey takmamak gerekiyor. unutmayın ki sizin sağlığınız herşeyden daha değerli. tedaviye gelince: evde hiçbi şekilde düzelecek bi hastalık değildir, psikoloja gitmeyi reddecektir çünkü kendisine deli gözüyle bakıldığını düşünüp büyük tepkiler verebilir, yapabileceğiniz tekşey sakince konuşup onu psikiyatra götürmek için ikna etmek olacaktır, ilaçları içtiğinden emin olun çünkü öyle uyanıklardır ki siz ilacı içirdiğinizi düşündüğünde aslında içmemiş olabilir takip etmelisiniz. bunların hepsi tecrübeyle sabittir.. Rabbim herkesin yardımcısı olsun yıllardır biz yıllardır bu hastalıkla mücadele ediyoruz.. Zehranur

şöylecene kısa göz attım fena değil. ben dukanı yapmıştım şimdi düşünüyorumda feci sağlıksız geliyor. ben beslenme uzmanına gitmiştim ne halt yemek istersem bir şekil sokuşturuyordu listeye tabi öyle pasta çörek börek değil. ama simit fln vardı. zaten yarım simit ayran bir öğün olabiliyor eğer dışarıdaysan falan. herneyse benim arkadaşlarım karatay diyetiyle feci kilo verdiler. kadın şimdi 2. kitabını yazdı yeni. ama o diyette proteine çok yükleniyor. anladık protein yağ yaktırır vs ama bana gına geldi tavuktan fln. köfteye bayılırım o bile baymaya başladı. en acısı dukan yaparken balık çok yemiştim şimdi tiksiniyorum balıktan. herneyse ben şimdi akşamüzeri yada akşam yazıcam. bu sarkan göbeğe koca popoya benimde çözüm bulmam lazım. bugün kadının teki yanımızdan geçiyordu etli budlu bacaklar maşallah, eşim bana sende böyle olucaksın eminim dedi. ben birde sigarayı bundan bırakamıyorum anladım ne zaman böyle kilo kompleksi yaratsam hoop sigara üstüne sigara. bıraktığım an bindiricem diye. neyse yazıcam

İlaçların ismini yazın bence sonuçta tavsiye etmiyoz, illa için şöyle güzel böyle etkili demiyoruz.

doktor simdide QUELEPT diye bir ilac verdi. uykusuzluk icinmii depresan ise yaramadigi durumlarda diyor onun icinmi bilmiyorum. icsem oglene kadar uyuyorum ama fazla hareketliligimude aliyor. icmesem sabah 4te uyaniyorum. napicam duzenlimi kullaniyim uyku zorlugu cektigimdemi bilemedim. T Tsfm01

canım özelden mesaj yazarmısın aydındaki doktorun ismini

slm: tegretol çok genel anlamda dopamin üzerinden çalışır,,,, epileptiklerde denenebilir,,,, manik ne de depresif fazda iyileştirmek şöyle dursun daha beter eder uzun vadede(şayet kullanıyorsanız beni 5 sene sonra forumda bulun)... depakin de bipolar da kullanılmaz.. doktorlarınız deneme yanılma yapıyorlar,, aynen bildiriniz... hiçbiri lithiumla kıyaslanamaz... beyindeki etki mekanizmaları ve çalışma sistemleri apayrı çünki,,,, bir de ufak not: tek atak geçiren hasta dahi,,, ilelebet hasta kabul edilir,,,,, bu rahatsızlık tam olarak ilaçla da tedavi edilemez, sadece fazların yıkıcı etkileri sönümlendirilebilir, semptomlar kontrol altına alınabilir,,,, hastalıkd eğildir arkadaşlar bu, kısmi delilik durumudur hoşunuza gitsin gitmesin... o yüzden ilaçlara kurtarıcı gözüyle bakmayın,, onlar sadece durumu toparlayıcı,,,, kesin çözüme en yakın sadece lithiumdur ama yan etkileri çoktur... lithium bile çözüm değildir esasen,,,, kullananın bunu da göz önüne alması gerekir... gerçi diğerlerinin de yan etkileri aşağı kalır değil..

merhaba evleneceksiniz hayırlı olsun... siz nişamlınıza anlatmışsınız ne güzel. ben bilmiyordum hasta olduğunu evlendikten sonra öğrandim hamileyken... kabul ettim ilaçlarını düzenli kullanırsan ömür boyu yanındayım dedim...8 yıldır hep ben uğraştım eşim hep ilaçları bıraktı... atak zamanlarında neler yaşadığımı tahmin edersiniz... eşim atak geçirdiği zaman 20 yaşındaydım okadar çok korktumki kalbimin atışından uyuyamadım.. sanki kocamdeğilde çocuğum gibi oldu devamlı gözetim altında o yorulmasın strese girmesin diye herşeyi üstüme aldım o dahada rahatlaştı hiç birşeyi takmadı... ben çok yoruldum artık.. bipolar kişi hastalığın farkında olmalı bilinçli olması gerekiyor o zaman sorun olmaz eşim içtiği ilaçların adını bilmiyor...

bende 36 yaşındayım ve nişanlıyım. bu sene evleneceğim. benimde kendimce kaygılarım oluyor. yine depresif ağır bir atak geçirsem eşim ne kadar yardımcı olabilir ne kadar anlayışlı olabilir diye. hasta olduğumu biliyor bide üstüne çocuk istiyorki asla ama asla ben istemiyorum. şimdi iyiyim ama ataklarda annem kardeşlerim çok yardımcı oldu. sizede allah yardım etsin resmen bakım isteyen bi eşiniz var. evlenmeden önce anlatılmalı karşı tarafa ben hastayım hastalığım bu diye ciddi bir durum. bak sendede bi çocuk eş hasta durumun zor gerçekten O osmanihan İpek

Merhaba Eylem, senin anlattigin semptomlara bakarsam durumun bir depresyonu cagristiriyor. Kesinlikle bu durumunu ev doktoruna danismalisin. O da eger bu taniya vararsa seni bir Psikologa yönlendirir. Kesinlikle gecicidir gecer, hep böyle degilim arada bir oluyor diyip sakin gecistirme. Herseyden önce kizin icin kendine iyi bakmalisin o daha cok kücük ve sana cok seneler ihtiyaci olacak.

K Kupakizi555 Bipolar öyle bi şey değil. Konun kilitlenmiş ve muhtemelen banın (O şahane küfürlerin sebebiyle) hiç açılmayacak, oradan yazamadım buradan yazayım. Senin gibi tipler yüzünden, bizim adımız çıkıyor. "Manideyim sanırım, ondan küfür ettim" açıklamanla da tüy dikmişsin. Manide olsan, ettiğin küfrün üzerine 347823 küfür daha ederdin, geri vitese takmak yerine. Ama ciddili uyarı gelince, birden kendine gelivermişsin, açıklamalar filan. :) Aklında bulunsun, bipo taklidi yapacaksan, ya sonuna kadar götürürsün, ya da mani dönemi "farkındalığı" yaşıyorsan ağzını da kontrol edersin. Maninin de depresyonun da ortası yok, bu yüzden adı "Bipolar" ! Milletin önyargılarını besliyorsunuz, sonra bize kalıyor uğraşması. Bi de bunlar var işte, not düşmüş olalım. Hatalarından sıyrılmak için, öğrendikleri hastalıkların adlarını kullananlar. Bipolarsan da, hastalığının ardına sığınmayı kes. Her yaptığını hastalığa mal edemezsin.

Arkadaşlar eşimin benden bazı şikayetleri vardı... Ben şahsen arada dengesiz duygu durumlarım olduğunun farkındayım.. Çok sevinçliyken enerji doluyken bir anda tüm dünya başıma yıkılmış halde olabiliyorum... Eşim psikiyatriye vermem üzere bir mektup yazdı. Mektupta da "eşimin dengesiz halleri var bir an bana tapar gibi bakarken benle öyle ilgilenirken birden beni düşmanı gibi görmeye öldürecekmiş gibi bakmaya başlıyor dokunmama bile tahammül edemiyor" diye yazmıştı... Ben doktora giderken mektubu unutmuşum.. Eşimin şikayetini yüzeysel olarak anlattım doktor da bana 5 dakikada senin kişiliğin bu dedi... Şimdi benim kişiliğim mi bu:S

Siz tedavilere cevap veren biri olmuşunuz ve eşinize değer vermissiniz bu yüzden güzelleşmiş. hapları kullanmak istemeyen iğnesini vurdurmak istemeyen bi insanla 6 yıl harcadım defalarca evden koyulduk gece yarıları 4 yaşında kızımla annemleri evine döndük. Evlenmeden önce kesinlikle kayıtsız şartsız söylenmesi lazım.

ay auroras çok güldüm desem kızmazsın dimi. hikayelerimizden film yapsak sit-com gibi olurmuş demek. bende hristiyan olduğumu sanmıştım. hatta son din hristiyanlıktı müslümanlıkta neyin nesiydi. müslümanlık cinlerin işleriydi vs. aileden bazıları cindi bana göre. hatta bir gün toplanıp ölüm fermanımı yazdıklarını düşündüm. öldüm korkudan. sokaktan geçen arabalardan hangisi beni vurucak diye otobüsün tekinin içine atlamak falan filan derken. bir savaşı yönettiğimi düşündüğüm için falan facebookta bende ekli olan alakalı alakasız insanların duvarına "allahuekber" yada "la ilahe illallah" mesajları salladım tabi biraz kendime gelince facebook şifrem ele geçirilmişti ayağına yattım. iş ilişkilerinde bulunduğumuz bir firmadaki bayana kadınların başka gezegenden erkeklerin başka gezegenden geldiğini ve bir ton detayı anlattım sonrada ağlama krizi geçirdim kadın neye uğradığını şaşırdı. aşık olduğum çocuğa yaptıklarım aman amandı. en son gece 3 te "uyan uyan senin sayende yeni bir din doğacak" mesajını attıktan sonra muhtemelen şizofren olduğumu düşündü. ohoo hikayeler tükenmez ama hep derimki ilk atakta eğlencenin dibine vurdum ikincidede korkudan öldüm bittim. yanlız beyin nasıl bir muhteşem mekanizmadır ya hikaye uydurmalar falan değil ama beyin nasıl komut veriyorsa mesela ben dışarıda askerler savaşa hazır sandığımda resmen yüzlerce askerin yürüyüş sesini duydum, yada Allah şah damarımız kadar yakındır diye hatırladığımda şah damarım zonkladı ve yandı, yada beynim mesela inanılmaz hızlı çalışıyordu, annem küçük bir dahi gibi dolanıyordun ortalıkta diyor, inanılmaz derecede ikna ediciydim. herneyse yarın devamını yazıcam. şimdi bilgisayarı eşime devretmem lazım:)

biz kapatmıştık o konuyu.. ben özür dilemiştim açmaya gerek yok...

Canım geçmiş olsun.. kardeşimde yeni atak geçirdi oda bipolarmış manideyken oda görsel işitsel hatta dokunduğunu falanda söylüyordu... çok zor günlerdi.. manisi geçti şimdi depresyonda ;şuan ilaçlarını eksiksiz kullanıyor şuan boyle şeyler yaşamıyor... bizler doktor değiliz cnm tanı koyamayız... ancak endişelenme kardeşimde o donemde şizofrenmym ben vs endişeleri vardı... Size tavsiyem doktordan randevu alın geciktirmeyin sakın, ilaç değişimi dozda oynama vs derdinize çare olur.. fataldanger

Benim esimde de bipolar bozukluk var. gecen sene doktoru ona lithuril yerine baska bir ilac verdi. Lithurilin yan etkileri bu ilacta yokmus. Daha yavas salinimi varmis. Ilacin adi Quillonum, yurtdisindan getirtiliyor. Doktorunuza danisabilirsiniz, belki faydasi olur D

canım ben depakin kullandım.. doktorlar iyi diyor depakin ve lithium için ama ikisi de bende sersemlik yaptı bana en iyi gelen tegratol.. bu konuda şunu düşünüyorum ben : ilaç kişinin bünyesine göre bişey kimine iyi gelen kimine gelmiyor.. sadece canım kilo konusunda dikkatli ol.. yan etkisi olabilir.. olacak demiyorum çünkü depakin kullanan bi tanıdığım zapzayıftı.. geçmiş olsun sana da...

canı bende manik depresiftim ve panik ataklarım vardı. fobilerim patlak vermişti. ilaç kullanmayı reddettim bayagı uzun bir dönem, intiharı düşündüğüm artık sonlarımı yaşadığım bir dönemde, sonra tesadüfen bir doktorla tanıştım. doktorumu okadar sevdimki onun verdiği ilacı kullanmaya başladım. ilk 6 ay sorunların devam edecek 6 aydan sonra ilaç etkisini gösterecek devam et dedi. inanmıyordum ilacın fayda edeceğine ve inanırmısın atlattım. devamlı olarak kullanıyorum ilacımı aksatmamaya çalışıyorum. mutluluk hormonu salgılıyoru resmen durduğum yerde. en ufak şeylerden deli gibi mutlu oluyorum filan. doğru ilacı ve tedavi şeklini bulmanızı tavsiye ederim

Bu hastalığı taşıyanların hangi meslekleri icra ettiklerini çok merak ediyorum, ve de çocuk sahibi olmalarındaki zorluğu nasıl aştılar neler yapıldı? Zehranur

Ben de ilanlara karşıydım ama pskiyatrima çok güveniyorum bu konuda. tek başıma terapinin yeterli olmayacağını soyledi. Mecburen kullaniyorum

sadece fiziği düzgün seksi kadınlar hoşuna gidiyormuş şişmanlardan hiç hoşlanmıyormuş... ve işin ilginci beni de çok seviyormuş... bu mu sevigi fataldanger

mrblar.. ben biraz fazla çıkış yaptığımı düşündüm.. neyse uzatmaya gerek yok sonuçta hastalığı yaşayan insanların birbirine köstek değil destek olması amaç burda.. kendi adıma size saygısız davrandıysam özür dilerim.. çünkü sonuçta anladığım kadarıyla benden büyüksünüz.. ama şunu tekrar belirtmek isterim hastalığın başkaları tarafından yanlış değerlendirilmesini istemem.. çevremde beni anlayan çok insan da oldu anlamayanlar da oldu.. anlamayan insanlardan dolayı kalbim kırıldı ve dönem dönem yaftalandığım için kendi adıma üzüldüm.. şimdi hastalığı daha iyi tanıdığım için eskileri düşünmeyerek yoluma devam ediyorum.. o yüzden insanların hastalığı yanlış değerlendirmesini istemiyorum. ve tedavimle ilgili bana da söylenen her şeyi paylaşmamaya özen gösteriyorum sonuçta hastalık değil hasta vardır derler hep tıpta.. size de geçmiş olsun çok çok.. umarım siz de yaşamazsınız tekrar bazı şeyleri.. insanlarla uzun süre polemik yaşamak hoşuma gitmiyor.. fikirlerimin arkasındayım fakat sizi de sanal da olsa üzmek saygısızlık yapmak istemem.. hoşçakalın..

Sagol cnm, ozelde calisyorsa sknti olmaz sweet-73 Popüler

Sayın Gülüm, Babanıza geçmiş olsun dileklerimi iletiyorum. Öncelikle şuan ki durumunun teşhisini tam olarak kabul etmiş görünmeyen bir seyir izliyor olmalı zira farklı hastalıklarla bağdaştırması bu yüzdendir ki bu olabilen bir durum. Ben psikologa da gittim lakin psikiyatrist en doğru seçimdir. Benim en büyük şansım psikologa ikinci gidişimden sonra gerek kalmamış olması çünkü, psikiyatristim çok yoğun olmasına karşın uzun zamanlar ayırarak benimle sohbet ediyordu. Ve her zaman destek oluyordu. Örneğin gece yarısı dahi çok rahat bir şekilde kendisini arayıp durumum ile ilgili bilgi verip fikir alış verişi dahi yapabiliyorduk ki tüm diğer kliğine gelenlerle aynı şekilde ilgiliydi. Doğru hekim şart! Sizin yapabileceğiniz en doğru seçim bana göre şuan bunu ikili götürmektir ve lütfen ilgisini başka yöne çekin asla kendisini uzun süre dinlemesine, kendi kendisine kalmasına müsade etmeyiniz.

Merhaba. Ben de bir manik depresifim. 10 yıldan fazla süredir bu rahatsızlıkla yasıyorum. İlk üniversite zamanimda değişmeye başlamıştım zaten hep depresif dönemlerim vardı ama mani atağım üniversite dönemime denk geldi ve çok isteyerek kazandığım Endüstri mühendisliği bölümümü çok isteyerek de bıraktım. Mani döneminde 15 kilo verdim. Prensesler gibi geziyordum benden de güzeli yoktu :) gayet normal sıradan yasamı olan ben bir anda stand-upci gibi herkesi güldüren bi tip olmustum. Herkes bana bayılıyordu. Ama sonra daha da uçmaya başladım hatalar yanlışlar insanları takmamalar tüm dünyayı ben yarattım havaları ki normalde aşırı hassas ve empat bir insanım. Ve sonunda düşüş... Depresyonda manideyken yaptığın hatalar yer bitirir insanı, kaç kere intihar ettiğimi bile hatırlamıyorum. Hep depresyonda doktora gidilir zaten ve doktora gittik. Teşhisim konuldu. Depresyon. Sonraki mani atağımda da bipolar teşhisim konuldu. Arada normal donem yasadım ilaçlar sayesinde. Tekrar üniversite sınavına girmek istedim bu sefer mimarlık istiyordum kazandım onu da birkaç sefer dondurdum. :)) Tabi ilaçlar bir bırakılıyor bi başlanıyor bir depresyon bir mani üniversite iyice yalan olmustu sonunda hastaneye yattım kendi isteğimle ve ekt tedavisi uygun görüldü. Hastane sonrası ilaçlarıma hep sadık kaldım. Şimdi Doktorumla iletişimim hiç kesilmez. Zaten artık değişimimi hissediyorum. Hastaneden çıkalı 4 yıl oldu. Ben bir atak dahi geçirmedim. Üniversite bitti, evlendim. En çok üzüldüğüm ailem herşeyi çok ağır yasadı ben çoğunu hatırlamıyorum bile. Allah yakınlarımıza sabır versin. Ben onların desteği olmadan bugünlere asla gelemezdim. Söylemek istediğim hep kötü değil herşey, hayat gibi iste. İyi de var. Sadece doğru doktoru bulun ve bırakmayın. İlaçları iyiyim diye de birakmayin. Kafanıza göre azaltmayın. Hasta yakını iseniz de Allah sabrını veriyor sanırım. Bu hastalık da Allah'tan. Yanında olun, destek olun, doktoruna beraber gidin, ilaçlarını takip edin. Sağlıkla kalın )

Merhabalar, çok zor bir hastalıktır. Kuzenimin rahatsızlığı olması sebebiyle inişli çıkışlı dönemlerinde her zaman onun yanında olmaya çabalasak bile biri itiyor. Normalde olduğundan çok farklı olması, özellikle yükseliş dönemleri içerisinde tamamen bambaşka bir insana dönüşmektedir. Uyumadan nasıl yaşayabildiği konusunda ise ciddi meraklarım vardır...

merhaba brckktnr :) çok uzun zamandır internete giremedim cevabını yeni gördüm. Numaranı yollayabileceğini söylemişsin çok iyi olur aslında yaşamış birileriyle konuşmak. Yollarsan çok sevinirim yollamassan da canın sağolsun =)

bişey değil.. tekrar manik sevgili yaparsan sorularını cevaplarım : ) ya da tekrar başlarsanız.. hoşçakal..

demekki bilmediğimiz şeylerde olabiliyormuş ben zaten direk majör depresyonla yatış yaptım hastaneye. henüz bipolar olduğum bilinmiyordu.. antidepresanlar kullndıkça ve yaşadığım mutlu bir olay beni bir etkiledi manik atağa dönüştü tabi bunu doktorlar hemşireler anladı doğal olarak bipolar teşhisim konuldu.. aylar sonra. tedaviye başladım şuanda bipolar ilacımıda kullanıyorum ''depakn '' .. birde depresyondan çıkmam için vngis 150 mg kullanıyorum.. vengs beni maniye sokmadımı soktu.. hemen ilacı azalttık. ama bırakmadık. çünkü depresyondan tam çıkmamıştım. 1 sene kullanıcakmışım. azaltarak bırakıcaz. sonrada diğerini hamile kalabilmek için bırakmayı düşünüyoruz.. hayırlısı.. bu ara maşallah diyeyim iyiyim.. ne anormal duygu bozukluğu ne sıkıntı. sanırım yazın sonuna kadarda antidepresan75 mg kullanırım azaltıp bıraktırır. sende aynı hastalıktan muzdaripmisin..

Ankara'da manik depresif hastalık konusunda ihtisas yapmış uzman doktor öneriniz var mı? D

auroras bende giremedim hiç. boşanıyorum. hani bu sefer ciddi ciddi. avukat vs. sadece mahkeme tatilde şu anda o yüzdende hep kafam onlarla meşguldü. kilo aynı. sana yazacaklarım var ama saat geç oldu. diğer arkadaşlarda neler yazmış okuyamadım. bir-iki güne okuycam. çalışmayamı başladın?sevindim. nerde ne iş?

Mani dönem= Uykusuzluk, her şeyin aşırısını yapma, beyin inanılmaz hızlı çalışır. Aşırı para harcar, alkol aşırı alır, evde durmak istemez, her şeyin en iyisini ben biliyorum. ÖR= Ben hem en iyi şairim, hem en iyi ressam, hem en iyi müzisyen... Bu dönemde beyin aşırı hızlı çalışması sebebiyle düşünceleri birbirine karışır. Dönem içerisinde çok verimlidir. Fakat yaptığı işi eline yüzüne de bulaştırır. Olur olmadık davranışları vardır. ÖR: Hasta çok sakindir ama bu dönem içerisinde yolda geçenlere laf atar, dayak yer... Karakolluk olur. Aşırı para harcaması sebebiyle ciddi borcun altına girecektir. Gözü kimseyi görmez. Aşırı konuşmaya başlar... Eğlencelidirler... Depresif= Mani dönemde beyin çok hızlı çalışması sebebiyle bir süre sonra beyin bu kadar hızlı çalışmaya dayanamayacak olması sebebiyle çöküşe geçecektir. Depresyonun en dibinde yaşanacaktır. Mani dönem içerisinde her şeyi bilen o kişiden eser kalmayacak ve dünyası başına yıkılmış gibi olacaktır. Ağzını bıçak açmayacak, yatak içerisinden çıkmak istemeyecektir. Sürekli ağlayacak ve kendisini işe yaramaz hissedecektir. Karma dönem= Bazı bipolar hastalarında yaşanmakta olan durumdur. Hem mani hem depresif dönem. Tedavisi diğer ruhsal durumlara göre daha uzun sürmektedir. Umarım Açıklayıcı bilgi verebilmişimdir.

kronikleşmiş bir rahatsızlık demekki, eğer durum böyleyse hiç ilaç kullanmamak daha iyi

Hngi doktra gdiosn? Bn de depakin kullanyrum. bi de bi damla vardi. iki kutu ictm btti. haftya eeg ceklcm. duruma gore bsyler olck. kilo aldn mi peki. yaaa doktr cok onmli. nerde yasiyosun. titremeler cdden zor. bi de bn yatakta sallaniorm sanki deprem oluo gbi. kaale almamaya calscz da dsardaki kisiler cokyakndan baknca anliolr. calisiomusun ogrenci misin pki

Benim tanıdığım çok anaç bir insandır. Ilk yılı eşi krizler geçirdi ve sürekli zor zamanları oldu ancak sonra ilaclrini duzenli alinca bir sorun olmadi. Söylemediği şeyler varsa bilemiyorum L

İlaçlar düzgün kullanıldığında ve doktor kontrolünde olunduğu sürece memuriyet yapılamaz değil. Ancak başlangıçta sağlık raporu isteniyorsa, buna göre de bir karara varırlarsa bilemem. Ben yıllarca çalıştıktan sonra hastalığım ortaya çıkmıştı. Yine de özlük dosyamda bütün o raporlar, hastane kayıtları bile durdu. Ben de onun ağırlığını hissettim. En son mani atağı geçirdiğimden sonra, çalışsam kimse bir şey demeyecekti, ama ben emekli oldum. Devlet memuru olmanın bir de bu yönü var. Seni işten atmıyorlar, geri plan bir memurluğa çekebiliyorlar ya da çok ağır hastaysan malulen emekli olabiliyorsun. Benim yılım dolmuştu da normal emekli olabildim. Özel sektörde de çalışabilirsin. K

O osmanihan İpek

Arkadaşlar bu tür bir şikayetiniz varsa doktora gidip ne diyorsunuz? Test mi yapılıyor kan tahlili mi isteniyor prosedür nedir paylaşan olursa sevinirim...

Merhaba. 35 yaşındayım. 4senedir kabul etmek istemedim. Ama kabullendim geçen ay bipolar olduğumu. 3 aydır yataktan çıkamıyorum. Başağrısı, halsizlik... İşyerimle sorun yaşıyorum. Dayanamıyorum. Benim bipolarım, depresyon ağırlıklı olanmış. Iyi olmak istiyorum ama çok halsizim. mani ataklarım çok ağır geçmiyo. Beni depresyon mahvediyor. 2 aydır ilac alıyorum ama yaramıyor sanki. Sizlerden isteğim, depresyonda iken nasıl kalkıyorsunuz yataktan, yaşama nasıl katılıyorsunuz. ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

envini de cevap verir belki ama ben de cevap vermek istedim.. şöyle oluyor: yaptıklarımızı düşündüklerimizi gerçek zannediyoruz.. ve çok garip senaryolarımız oluyor onlara da inanıyoruz.. değiştirmeye çalışmak da yersiz.. hastanede doktorlar kesinlikle yaptıkların yanlış demiyorlar.. belki saldırabiliriz diye korkuyorlardır, bunu hiç kimseye sormadım... ama bana inanmayana ben düşman oluyorum şahsen o dönem.. doktorla görüşmesi lazım maniye giren hastanın bence.. ilaç düzeltiyo zaten insanı..

Sürekli takip altında olması gereken bir hastalık. Çevremde var geciken evrelerde ciddi boyutlara ulaşarak sosyal hayat ve özel hayatı tamamen bitirebiliyor. Adeta ilaçlar ile uyutulan bir insana dönüştü. Allah korusun ya..

henüz özelden cevap yazamıyorum sanırım. herneyse sporun dozajı artında ne olur bilmiyorum ama normal şartlarda iyi olsa gerek her gün 1 saat yürümenin falan. birde bende cardio pilates diye bir pilates cd si var, faydası olmuştu-farkındaysan olmuştu diyorum:))- ya o fotoğrafları sorma insanın bakası gelmiyor, utanıyor falan, hele böyle yıllardır beni görmemiş aile bireylerinin içlerinden "şuna bak amma şişmiş bu " dediklerine adım kadar eminim düğünümde. evlenirsin inşallah. benimki "aa hakkatten kader bu işler" cinsinden bir hikayesi var. geçen gün anneme "isyanlardayım" tadında bir açıklamalar yaparken buldum kendimi. ne diye bende var bu hastalık, ben niye böyle doğdum falan diye. hrneyse uykusuzluk var bende. e malum bu hastalık müzdaribi bizle uyku saatlerimizide aksatmamalıyız. bu arada yıllar önce telkinlerle bozmuştum kafayı. aa bir bakiim bu telkin müzikleri almış başını gitmiş, bende 3 gündür kendime istediğim konularda boyuna yükleme yapıyorum. acaba sipariş üzerine bir subliminal cd mi hazırlatsak ne dersin?işe yararmı

Hepinize geçmiş olsun diyorum arkadaşlar. Benimde abim manik-depresif.8 yıllık tecrübemiz bize şunu öğretti;doğru doktor ve doğru ilaç tedavisi. Öncelikle bu ikisi önemli ardından hastaya psikoloik-manevi destek olmak çok faydalı oluyor. İlaçlar düzgün alınmalı ve lityum-depakin kan testine önem verilmeli. Testler zaten hastalığın gidişatını gösteriyor ona göre yol çizilebiliyor. Ve hastanın kendi kendine tedavisini, doktorunu aksatmamasına yardımcı olmalıyız. Hastalığı kabullenmek tedavinin yarısı derler çokda doğru diye düşünüyorum. Bizde acı tecrübelerden geçtik şimdi neyi nasıl yapacağımızı biliyoruz en azından. Ama dediğim gibi doktor ve doğu ilaç tedavisi bu hastalığın olmazsa olmazları. Bir diğer kritik noktada şu;beyinde bir organ ve hastalanabilir. Bu düşünce ile yola çıkarsak hem hastamıza hemde yakını olarak kendimize pozitif güç katmış oluruz. Ben ve ailem bu şekilde başettik. Abim evli ve bir oğlu var. İlaçlarını düzenli içerek şu anda normal hayatına devam ediyor çok şükür. Tekrar hepinize geçmiş olsun diyorum.. hepimizin yolu açık olsun sevgiler:) zeynomm

merhaba kızlar benimle aynı hastalığı yaşayan arkadaşlarla iletişime geçmeye çok ihtiyacım var. ben bipolar olduğumu yeni öğrendim ve gelecek kaygım had safhada. özellikle bipolar teşhisini benim gibi bekarken almış sonrasında evlenip anne olmuş kişilerin tecrübe ve desteğine çok ihtiyacım var. lütfen bana özel yaşamımı nasıl devam ettireceğim konusunda tecrübelerinizle fikir verir misiniz?

Belirlenmiş gibi görünüyor gerçekten aile dostlarının kızıysa eğer. Dedim ya şükretmelisin senin için daha kötü bile olabilirdi. O da vazgeçtiyse ve hemen birini bulduysa ataktadır muhtemelen. Acaba iyileşince ne olcak önemli olan burası. Önceki

Herkese selam yazdıklarınızın hemen hemen hepsini okudum, paylaşan hastalara acil şifalar ve paylaşan hasta yakınlarına sabır dilerim.. 10 yıldır bu kuyunun içindeyim. Lisede başladı.. Okulumdan, çevremden, eğitim sisteminden oldukça mutsuzdum. Ilk gençlik hali tabi, ailimle sürekli laf dalaşı olurdu. çok başarılı öğrenciyken derslerle aramı tamamen kestim . Ailem doktora götürdü. Anksiyete var dendi. Ne hikmetse bi-polara dönştü tanı. Ne manik atak geçirdim ne de depresiftim. Sonra üniversitede patlak verdi. Ailem beni biraz da kandırarak hayalini hiç kurmadığım ve istediğimden emin olmadığım bir bölüme ve üniv. Girmem de sebep oldu. Sanırım bu da ve kasıtlı asiliklerimin sonu gelmedi.. Mutsuzluğumu sadece maskeliyordu çünkü olmak istemediğim yer, ortam ve insanlarlaydım hep. Farkettiğim anda asilikler yerini saldırganlık krizlere bıraktı. Bundan sonra ki maraton hastaneler, doktorlar, tanı farklılıkları ile geçti, çok ünlü eskilerden 2 doktor hiç bişeyi bile yok demişti. Ezelden beri toplumsal siyasal olsun sistemde ters ne gidiyorsa tepkili olmuşumdur. Arkadaşlarım gideceği barı, tavlayacağı erkeği, alacağı ayakkabıyı düşünürken ben hep derin-analitik düşünen, muhakeme yapan, konu ne olursa olsun bilgiyi öğrenmeyi araştırmayı seven biri oldum. Peki bunları paylaşacağım kimse var mıydı? Hayır yoktu. Baktım hep. Göremedim. Ben o kalabalığın içinde gerçekten hep yalnız olandım. Harbi bir arkadaşım dostum diyeceğim kimse olmadı hiç sadece "tanıdıklarım" vardı.. Toplum içinde ise hep öfkeliyim hep yabancıyım. Her sokağa çıktığımda olay olur. Araya girenlerin sayesinde katil değilim şu an. Insanlar düşüncesiz, kaba, saygısız, ahlaksız... Ben ufacık bir durumda saldırganlaşıyorum. Bir gün elimden kaza çıksada göğsümü gere gere ben yaptım iyi ki yaptım derim. çünkü benim beynim, sokaktaki yabancının insan onurunu zedeleyecek veya haksızlığa uğrtacak davranışının karşılığını vermeyi yaşama sebebi olarak görür ve vicdan azabı duymaz. 5 yıldan fazladır anlaşabildiğim bir doktorum vardı. Beni dinleyen ve konuşan ve takip eden bir doktordu. Lityum ve depakin, ardından lityumu da azaltarak hepsini kesmişti terapiyle. Bunlar 1 yıldan az bir sürede oldu. Ilaçları bıraktığımda ne kendi hayatıma dair ne de toplumda olumsuzluklar batıyordu. 3 yıl ilaçsız manik atak da geçirmeden, depresif olmadan, stabil ve "herkes gibi" yaşadım. Hayatımı idame ettirdiğimi hissediyordum. Doktora ben bi-polar mıyım gerçekten dedim. O da ben hala emin olamıyorum ama yine de çok az lityumun ilerde yarayabileceğını düşünüyorum dedi. Fakat ilk gençlikte borderline kb sonradan antisosyal kb'ye dönüşmüş bir tablo var. Tepkilisin, anlayanın yok, yalnızsın, şiddeti dışarıya yönlendirmişsin ama bu kendi hayatından mutsuz olduğunu değiştirmiyor, böyle sadece depresyonu maskeliyorsun demişti. Doğru diyordu çünkü o kadar toparlanma, kendini kontrole alma 1,5 yılda şarj gibi yavaş yavaş bitti. Kendi hayatım için yapabileceklerim, düzen, meslek, yaşam, ideallar hepsi onca çabalarıma rağmen suya düştü istanbulda. Hani türk filmerinde istanbul umut ekmek kapısıdır ya işte o filmlerde bu şehre gelipte hayal kırıklığının dibine vuranlardanım şimdi... 2 yıla yakın bir boşluk var ki içimde anlatamıyorum. Ben daha önceden de yaşamadım bunu. Yani kendimi artık aklen fikren ruhen hayatımda ilk defa bu kadar uzun zamandır amaçsız hedefsiz hissediyorum hayata karşı. Boş yani bomboş. Geleceğe baktığım zaman bişey görmüyorum. Doktorumu bıraktığım şehre gitmiştim geçenlerde o bile depresyon bu demeye dili varmadı. çünkü kendime bakıyorum, uyku sorunum işsizlikten düzensiz, sevdiğim tad alabileceğim ne varsa yapıyorum gündelik hayatım aksamıyor. Heyecan, neşe, tat.. Yok. Ya artık bu durum ne ben anlayamıyorum. Bir yıldır oldu bu hislerimi ilk doktora telde anlatığımda. Hemen lityuma başlattı. Bende değişiklik yok. Mutlu değilim fakat ne daha fazla düştüm ne de yükseldim. Stabil mutsuzluk hali. Adını buldum sanırım :) acayip bir mani patlaması yaşadığımı hiç bi doktor söylemedi. Hipomani yani tatlı mani, yarayan mutluluk yaşadığımı söyleyen doktorlar oldu. Var mı öyle bişey bende, varsa da çıksın su yüzüne artık :) bipolar için beyindeki kimyasallardan dolayı hede hede vs. Der hep doktorlar. Ben de ölç o kimyasalları da inanayım sana derim... Ben geçen yine araştırdım fakat bulamadım. Kimyasal derken hormanlardan mı bahsediyorlar yoksa başka şeyler de mi buna dahil? Bu "beyindeki kimyasalları" ölçen bişey okuyan var mı? çok ağır yaşayanlar okudum, üzüldüm gerçekten. Anne olanlar, annesini yazanlar, bundan kayıpları olanlar... Hele ki 11 yaşındaki çocuğa nasıl bu tanı kondu anlayamıyorum. Umarım doktor abartmamıştır durumu. Değilse bile küçücük çocuk o yaşta bariz mani ve depresyon atakları nasıl geçirir. çok üzüldüm. 10 yıldır hiç bipolar kimseyle tanışmadım. Ben kendime bakarak bu hastalığın sadece birkaç ilaç firmasını zengin etmek için oryaya çıkarılmış çok net bulguları olmayan bir hastalık olduğunu düşünürdüm. Burdaki paylaşımlar daha farklı bakmama neden oldu. Iyi ki okumuşum. Allah hepimize daha güzel günler gösterir inşallah. Sağlıcakla kalın.

bipolar hastalığı bir kişilik bozukluğu değildir.. normal hayatlarında abartı veya anormal hareket olmaz zaten.. normal insanlarız ki biz de.. sadece hayatımızın bir döneminde garipleşiyoruz.. hep diyorum şeker hastalığı gibi diye.. beyin hormonlarıyla ilgili olduğunu biliyorum ben.. gözün korkuyorsa kimseyle ilişki yaşama derim kimin ilişki veya evlilikte nasıl bir canavara dönüşeceğini bilemezsin.. bak biraz gerileri oku bu sayfalarda, ben ve envini yazdık mani döneminde yaptıklarımızı ondan farklı yapacakları erkek arkadaşının hayal gününe kalmış..

evet canım sigara içiyorum.. bi kaç kere bırakmışlığım var.. hastaneye girince tekrar başladım geçen seneden beri sağlam içiyorum.. aslında 6-7 senedir içiyorum da aradaa bırakırım ben zorla falan.. benim arkadaş da reiki yapıyor o da demişti çok faydası oluyo ben sana arada yolluyorum diye : ) bilmem ama etkisi nedir.. mevsimler bende de çok dalgalanma yapar.. yaz ve kış uyurum.. ilkbaharda maniye girerim : ) sen de sıkma canını ya.. depakini çok kötülemek istemem ama bende şöyle bir etkisi vardı.. sanki aklım bi karış havada.. umursamaz yapardı beni.. düşünemezdim doğru düzgün.. kafam çalışmazdı falan.. o etki sende de var mı? bi de benim demin çok moralim bozuldu.. kilolarım bi gitmediler yaaa.. bi de bacaklarımda sarkmalar var ki sorma çok feci.. şişman sarkmaları resmen.. lcwden bişeyler baktım da kendime.. çok feciii çok.. göbeeek bacaklarr göğüslerr.. bıktım valla.. ben ne zaman çıtı pıtı gezcem.. ne zaman istediklerimi giyeceğim.. kaç yaşımdayım bu yaşlarda giymessem ne zaman giycem güzel güüzel şeyler pöfff Önceki

kimsenin gitmelisin ya da kalmalısın yorumları etik olmaz diye düşünüyorum. Buna karar vericek kişi sizsiniz. Bence eşinizle birlikte terapi görmeniz durumu düzeltebilir diye düşünüyorum. Ben bipolar hastasıyım ve şuan birlikte olduğum kişiyle evlenmeyi düşünüyorum fakat gerçekten çok zor bir karar olduğunun farkındyaım acaba eşim benim ruh değişikliklerimin altından kalkabilecek mi diye... Önceki

Benim hayatımın aşkı dünyalar kadar çok sevdiğim kocam bipolar.6 senedie birlikteyiz. Yeni evliyiz diyebilirim.6. ayımızda beni evden kovdu. Annemin yanına geldim. Beni her yerden engelledi. Eşyalarımı sokağa attı. Boşanmak istediğini söyledi.2 ay sonra gel seni götürüyorum dedi gitmedim.2 gün sonrada 2 aydır neden yoksun?Karım nerde?Ne yaptığın belli değil dedi. Çalışacağım iş yerini aramış. Karımın çalışmasını istemiyorum demiş. Isten de oldum. beni sevmediğini söylüyor.2 gün sonra ne der bilmem. ailesi tedavi ettirmekle uğraşmak istemiyor. Bende tek başıma ulaşamıyorum. Ailem boşanmamı ıstiyor ben direniyorum. Bu arada ilaçlarını kullanmıyor. en son gördüğümde sanki kendi değildi. yardim edin lütfen?

ceviz ve balık yağı kullanıp faydasını gören var mı?

mani bulgularına psikoz bulguları eklenmişti o yüzden panikledik =((( Z

Şimdi baktım sohbet gibi bir bölüm yok kkda. İyice saçmalıyorum ya. Bu konuyu da gereksiz ve ilgisiz şeylerle işgal ettim. delimorbulut kanatlarım var

Ne yapmaya çalışıyorsun kadar bayanla her bölüme konu acmissin Bi daha uyelik alıp giremeyeceksin Son düzenleyen: Moderatör: 5 Şubat 2018 fataldanger

Doktorumun bana önerdiği çok güzel bir kitap var. Bir profesör hastalığını yani manik depresifi anlatmış kendi cümlelerinden.. Herkesin okumasını tavsiye ediyorum. " Durulmayan bir kafa " Önceki

arkadaşlar konu dikkatimi çekti annem çok fazla konuşuyor aynı şeyleri tekrarkıyor anne tekrarlıyorsun dediğimizde yinede anlatana kadar susmuyor bazen kendi kendine konuşuyor ruh hali çok değişken hayatından ağır tranvalar var onlar yüzünde mi oldu.

Yani başka bir dr. üniversite hastanelerinde bipolar bölümleri oluyor sanırım. fataldanger

ne konuda dikkatli olmalıyız biraz ayrıntıya girebilirmisiniz. ilaçları yeni kullanıyouz fikrimiz yok kilo aldırma konusundaysa sıkıntı olmaz annem zaten zayıf... hatta çok iyi olur:)... zeynomm

SELAM CANLAR,,, bende manik büyük depresyonum ama en büyük derdim işe gidememekk çalışamamk,,, üztelikte babamda çalışmamamı kabullenmeyen bir insan beni evden kovmaya kadar vardı bu durumm(((iş girersem hakikaten delirebilirimm, ama evde çok çok iyiyimm,, maşallahh,,, evd ederken evede kapanmam kurslara giderim birkaç dostum var onlarla eğlenirizz kız muhabbeti,, evdeki görevleerimi aksatmamm,, biraz çekingenlik var ama oda pek çok insanda var,,, yalnız işe giremiyorummm çalışamıyorum o kadar becerikli olduğumda halde çok çabuk öğreniyorum ve uyguluyorum kendimi geliştirmeyi çok severimm,, he bir sefer hakkaten aşırı kötü oldum babam beni zorla markete çalışmaya başlattı,, market şartları zaten ağır kalabalık insanlar 1 hafta durdum oda banaa 1 sene gibi geçtii camlarıı kırıp dışarı çıkmak istedim içimden ama nereye babamda evden atıcakk((onun dışında uyumluyum... güven kaybı olmıcak çok güvendiğim bri insan güvenilmez çıakrsa o zamanda atak geçirebilirimm çok güvendiğim bir insan tersi davranırsaa olabilyo,,,, onun dışında çok iyiym,,, erkek arkdaşımda çalışmamamı problem ettii,,, manik deprsyonum diye hergün sen hastasın sen hastasın dedii sabrettimm,, çalışamaman normal değil diyodu hep,,, çok üztüme gelip zorluyordu üstelikte onunda bipolar vardıı,, çok dengesizleşipp sürekli benim sorunlarımın üstüne geliyorduu ama ben onunüstüne hiç gitmediim kii sevgiyle çözeriz diyerekten çok sevdim oda sevdi biliyorum ama ne yazık kii sürekli bana hasta demesi yüzünden en sonunda mecburende olsa ayrıldık((((çokta sevdim hayatım boyuncada sevicem ama benden daha dengesizzzdiii kesin bir yerlerde hüsran olucaktı üstelikte ne kdar farkında olmaasada bencildiiii((ama gnede çoks eviyorum unutamıyorummkaydirigubbakcemile haydi05

Herkese merhaba, Öncelikle kendisi veya yakınlarında bu hastalığı yaşayan herkese çok geçmiş olsun diyorum.. Yeni olsamda buradaki paylaşımları okudukça hepinizin samimiyetini gördüm ve bende kaldıramadığım ve çare bulmakta zorlandığım sorunum hakkında size akıl danışmak istedim. Annem ve babamın 30 yıllık sorunlu evlilikleri geçen yıl boşanmayla sonuçlandı. Babamın davranışlarındaki akıl almaz anormallikler sonucu zorla gittiğimiz 3 doktor da bipolar bozukluk tanısı koydu. Aslında zaman zaman tekrarlayan ve aylar süren, "erkek milleti değilmi hepsi böyle" denilen bir çok davranışının sebebinin bu hastalık olduğunu öğrendim. Belki daha önce bu hastalığı öğrenmiş araştırmış olsaydık annem ve babamın evliliği bitmeyebilirdi. Ben istanbulda çalışıyorum ve babasına karşı oldukça ilgisiz ve kızgın olan abimle beraber kalıyoruz. Babamsa bana 2 saat uzaklıkta başka bir şehirde. Boşandıkları için şu an yalnız yaşıyor. Hemen hemen her hafta sonu yanına gidiyorum ama ben olmayınca ilaçlarını almıyor. Doktora gitmeyi de kabul ettirmek içinse haftalarca uğraşmam gerekiyor. İnatla iyi olduğunu hasta olmadığını söylüyor. Kimi zaman neşeli oluyor her şeyin düzeldiğine beni ikna etmeye çalışıyor. Kimi zaman da her gittiğimde geceleri hıçkıra hıçkıra ağlıyor. Tek isteği annemle barışmak ama annemin de yaşadığı şeyleri bir çok kadın kaldıramazdı, çok mücadele etti, melek gibi bir insandır.. Onca sorundan sonra barışmak istememesi ve "hayatımın son yıllarını huzurlu geçirmek istiyorum demesi" bana bu konuda söylenecek söz bırakmadı.. Çok defa abim istememesine rağmen İstanbul'a taşınmaya ikna etmeye çalıştım ama gelmiyor. Arkadaşlık yaptığı insanlardan tutun da yaşadığı hayata kadar her şeyi onu gittikçe daha çok dibe çekiyor. Yalnızlık da hastalığına tuz biber oluyor. Ve benim canım babam, hayatımdaki en değerli insan günden güne elimden kayıyormuş gibi geliyor. Onun bu hayata böyle mutsuz veda etmesi benim bu konuda ona yardım edememem en büyük korkum. Benden başka ona ailesinden destek veren kimse yok.. Nişanlıyım, yaza düğünüm var kısmetse ama bencillik mi yapıyorum diye çok düşünüyorum. İyi bir eğitim hayatım ve yeni başlamış olsamda iyi bir kariyerim var. Ama hayatımda ailemden canım babamdan önemli ne olabilir..? İşi bırakıp onun yanına gitsem, tedavi olmasını sağlasam, düğünü de erteleyebilirim. Benim gittiğim psikolog kendi hayatından sakın vazgeçme diyor.. En iyisi onun yanımıza taşınması ama gelmiyor, gelmiyor.. Sen yaza evleneceksin ve gideceksin diyor, beni merak etme diyor. Ama tedavi olmadan nasıl iyi olabilir ki? Uyutup zorla getirmeyi bile düşündüm 59 yaşındaki adamı.. Siz yakınlarınızı tedavi olmaya nasıl ikna ettiniz...? Hasta olduklarını nasıl kabul ettirdiniz? Bir kız babasına nasıl sözünü geçirebilir...? Annem hastalığını biliyor ama barışmak istemiyor, ben göstermemeye çalışsamda bütün sorumluluğun benim omuzlarımda olduğunun da farkında. Siz annelere de soruyorum, kızınız ve eski kocanız bu durumda olsanız ne yapardınız? Annemin, babamın ya da kendimin mutsuzluğuyla sonuçlanmayacak bir çözüm bulamıyorum. Şimdiden fikirleriniz için çok teşekkür ediyorum.

ölümün eşiğinden dönünce ki bunu kendi ellerimle yaptım herşeyin farkına o gece yoğun bakımda vardım. madem yaşıyorum elimden gelenin en iyisini yapmalıyımkaydirigubbakcemile5 S

evet,, anlatmak istediğimde de zaten buydu... bir anlık ataklarda hangisi olursa olsun; birbirini takip eden epizotlar genelde görülmez... atak; atak haliyle ortaya çıkar, şiddetlenir ve son bulur yada sönümlenmeye yüz tutar süreç içinde,... annenizin bir geçmişi var... uzun bir geçmiş sayılır hem de,,,13sene,,, münferitt değilmiş... mani dönemlerinde neler yapmaya meyilli olduğunu anımsıyormusnuz? örneğin saldırganlık, aşırı para harcama, aşırı fiziksel aktivite, sokakta ufacık şeylerden felan kavga çıkarmaya meyil, öfke patlamaları, günler boyu uyuyamama vs...? depresyona kıyasla mani daha sancılı geçer aslında düşünülenin aksine... bir de benim anladığım depresyonları da hafif seviyede değil,,, ortanın üstünde yada ağır şiddetle geçiyor sanırsam? bu durumda lithium da büyük ihtimal doktor başlamaz... elinizdekilerle tedaviyi sürdürür uzunca bir süre... tekrar geçmiş olsun... hasta yakınalrına ek bir bilgi olarak; bipolariteyi spesifik kılan şey;depresyon fazı değil hipomani yada mani fazının yıkıcı etkileridir. Dolayısyla hastalığın en çarpıcı tedavi sürecini mani yada hipomaniyi ortadan kaldırmak aşaması oluşturur. örneğin lithium için konuşursak; ağır ve orta dereceli depresyon ağırlıklı seyreden vakalarda tercih edilmesi doğru değildir ilk sırada çünki asıl etkisini mani üzerinde gösterir bu ilaç... bu nedenle her zaman ilk akla gelen ve tercihe konu olan lithiumdur ,, depresyonun baskın olduğu zamanlarda lithuimun etkisi tartışmalıdır... bunu FDA de raporlamıştır. dolayısıyla depresyon baskın fazlarda diğer ilaçlar tek tek hastanın tepki ve tolere düzeyine göre saptanmaya çalışılır... lithuim bir köşeye bırakılır,,. daha sonraki seçenek olarak hakkı saklanır... ayrıca mani hikayesi olmayanlarda ve baskın nitelik göstermeyenlerde epileptik ilaçların kullanılması tercih sebebidir doktorlarca...

Canim benim esin hasta kendini kontrol altina alamiyor sana söylemesi cok normal geliyor ona, suan eger asiri derecede ise anlattiklari maniye de girmis olabilir. Ne yapabilirsin ; üzülme sinirlerini bozma, evlendiginde biliyormuydun hasta oldugunu gözlemleyebildin mi, yoksa senden sakladilarmi hastadir diye bunlar önemli seyler ona göre hareket ederdin. Ama simdi birden bu hastalikla karsi karsiya kaldiysan kendini toparla öncelikle ölmek istemek isyan etmek fayda etmiyor önce sabirli ol, cevrendeki insanlarda az cok onun hasta oldugunu ögrenecek zaten saklanamiyor bu hastalik, onlarda ona göre hareket ediyorlar. Dua ediyorum ama imtahan dünyasindayiz, ne yapabiliriz bosan sana diyemem onu ancak sen bilirsin, dayanma gücün nereye kadar kendini kontrol et. Allah yardimcin olsun. Yazmak istedigin zaman buraya gel yaz, elimden geldigi kadar sana geri yazarim, isterdim ki daha güzel bir konuda yazisalim ama ne yapalim... O söyledigi sözler atak aninda geliyor söylüyor atak gectimmi hali nasil devam ediyormu eger ediyorsa o ilaci hemen kesin, doktoruyla da konusun en kisa yoldan. Zehranur

Çok sağolun güzel açıklama olmuş zamana bırakmaktan başka çarem yok şimdi ben depresyonu iyileştirmeye çalışıyım o zaman tüketti beni

manide tanınmaz olabiliyorum ben.. tabiki hiç yalan söylemeyen yalan söyler.. şöyle düşünmüşümdür hep sarhoşluk gibi.. saçmalar durursun ama sarhoş değilsindir.. abartı da olur.. ama belirtiler varsa dr. a gidilmeli yaşayanlar anlıyo yavaş yavaş maniye girildiğini.. ama normal de davranılıyor tabiki.. dışardaki anlamayabilir. çok ikna edici olunuyor çünkü J

denemek lazım. teşekkürler verdiğin bilgiler için alkisalkisalkis alkisalkisalkis MXUXGE28

Cnm bende aynıdır muzdarip im obsesif takintiliyim sweet-73 Popüler

Haklısınız yazdıklarınıza tamamen katılıyorum. Bende böyle düşünüyorum ve bu yüzden araştırmalarıma başladım kararımı verdim gidiyorum inşallah. kaygı günlük hayatta pek yaşamıyorum ama mükemmelliyetçi yapım oldukça fazla yani birşey nasıl olacaksa öyle olmalı. bunlar beni pek zora sokmuyor fakat dediğim gibi üst derecede sorularla yaşıyorum. yani hayatım sürekli kendimi sorgulamakla geçiyor mutlu muyum değil miyim vs. aslında takmasam belki her şey yoluna girebilir fakat bunu yapamıyorum bu yüzden destek almaya karar verdim. insanın sürekli mutsuz mutsuz dolaşması insanı çok yoruyor. Birde dipnot düşeyim hayatta zorluklarla çok karşılaştım ölüm, kaza, hastalık bunların bende çok etkisi olduğunu düşünüyorum ve kabullendim ki normal biri değilim yaşadığım onca şeyi belkide atlattım sanıp derinlere ittim. bu beni çok yıprattı sonuçta aileme bile rezil olmak istemedim böyle bir bölüm okuyup psikologa gıtmek bana utanc verici geldi fakat bunu da aileme söyledim artık büyük bir yük kalktı üstümden. İlginize çok teşekkür ederim ayrıca

kendim üstesinden gelebileceğime inandığım için. doktorumda kabullendi. doktor seanslarınıda kestik zaten gerek yok artık dedi. olay felan pek çıkartmam ben özel sektördeyim zaten öyle bi lüksüm yok :) arada çok iyi olup 10 dk sonra dipte olabiliyorum bu tarz olayları saymazsak çok fazla vukuatım olmuyor :) ama intihar fikri her daim aklımda. ama asla gerçekleştirmeyeceğimide biliyorum :) o cesareti asla toplayamam bir daha :) B

Dogru soyluyorsunuz zaten kaygilarim yüzünden tedavidende fayda göremiyorum

Merhaba benimde erkek arkadaşım bikaç yıl önce bipolar teşhisi konmuş ve tedavisine devam etmekteydi yalnız artık yaptıklarına anlam veremiorm paikolojimi alt üst etti bir gün benden hır çıkarrak ayrılıyor ertesi gün hiçbirşey yokmuş gibi davranıp aşkımdan ölüyor en son yaptığına ise artık şoklardayım benden ayrıldı ve çok geçmeden biriyle sözlendiğini duydum nasıl oluyorda daha çok kısa zaman önce bana aşık olduğunu söyleyen insan bunu yapıyor iPhone 'den Kadınlar Kulübü aracılığı ile gönderildi

Canım hemen doktora git... şuan şuurun yerindeyken, ama hemen git... maniye giriyorsun anlattıklarına bakılırsa fataldanger

Bana birisi bu hastalıpa sahip insanların çok çabuk aşık oluo duygularının ise çok sık ddeğiştiğini duyguları konusunda güven duyulamayacıpı söylemişti be kadar doğru bunlar? iPhone 'den Kadınlar Kulübü aracılığı ile gönderildi O osmanihan İpek

bu arada 2. atağımının hastane öncesi bir kursa gidiyordum.3. dersti sanırım. adamın teki dersi anlatmaya başladı, sesi komiğime gitti birde sanıyorumki hani örgütteyim o da ajanlardan biri, hani aynı taraftayız hesabı herneyse ben bir gülmeye başladım ama gülmek değil anırıyorum resmen, böyle sıraları falan yumrukluyorum gülme krizinden, bir arkadaş apar topar çıkardı beni sınıftan kusura bakmayın sinirleri bozuk bu aralar diye, sonrada aramış eşi dostu bu şekilde nasıl izin verdiniz dışarıya çıkmasına diye, ulan zaten annemler bu boyutta olduğumu anlasalar salarlarmı. herkes başladı telefonla aramaya hani bana ulaşıcaklar, bende şifreli saçma sapan cevaplar veriyorum. nerdesin diyorlar "belkide çok yakınındayım" diyorum. eve gel hemen diyorlar fln ben saçma sapan cevaplar. hey gidi günler ya. ulan bak iyi hatırladım neydi o gülme krizi, yazarken bile kahkaha attım burda. . push ;

aktif

Merhaba arkadaşlar, abim 2 aydır garip davranışlar içinde araştırdım maniyi karşılıyordu bu belirtiler. İnternetteki doktor onayladı. Ailem pek ben taraflı olmalı olayları farklı yönlü çözmeye çalıştılar. Ama abim günden güne daha kötüleşti. Kötü arkadaşlar kötü çevreler edindi. Ve aşırı miktarda para harcamaya başladı. Her gün evde kavga çıkmaya, cam bardak kırılmaya başladı. Abim o sinirle beni bile boğdu. Sonra onu bakırköye yatırdılar dün doktor mani teşhisi koydu. Ben söylediğimde dikkate alınsaydı belki bu sorunları daha az yaşayacaktık bilmiyorum. Ama şu an çok üzülüyorum. Babamın ağladığını ilk defa duydum. Abimi ona göstermemişler elini kolunu bağlarken. Babam ağlayarak bizi aradı. Ve o ses beni yıktı. Abimi çok özledim eski abimi. Onun düzelmesi için elimden geleni yapmak istiyorum. Bana yardımcı olursanız çok mutlu olurum... Hangi ilaclar hangi doktorlar hangi psikolojik yöntemler... Erkek olduğu için yerinde de durmuyor hastaneden çıksa da tekrar eski haline döner diye korkuyorum...

Bugün o kadar kapattım ki kendimi sosyal paylaşım sitelerine bile giremiyorum. insanlarla diyalog kurmak çok zor geliyor.. beni anlayan insanların olması ne güzel.. fataldanger

Allah herkesın yardımcısı olsun... Benım kayınvaldemde manik depresif kişilik bozuklugu var... Doktor ne cok sevınce ne de cok uzuntuye gelemez dedı... Bırseyı kafasında sabıtledımı anında değişiyor... Bı bakmıssınız saksıları ters cevırmıs, sabahın 5 inde buzdolabını bosaltmıs, evın tum camlarını acmıs, mutfaga bı gırdım butun tabakları ters cevırmıs ve ben duzeltrıken boynuma atlayıp bogmaya calısması... offff... cok zor... Ha bide öle bır deli kuvveti oluyor kı 5 kısı zor zaptedıyor... Hastanede yattı 20 gun ılk zamanlar kabullenmedı, ıgne olacak 15 kısı tutamadı düşünün... Sonrada aklına gelıp gülüyodu... Cook uzun suredır olan bırsey bu... ılacları yeterkı duzenlı için ve kontrollere gıdın derim... Çünkü hastalanınca hasta oldugunuda kabul etmıyorlar... Herkese acil şifalar dılıyorum... Temizhayalim gecemin

burdan da size başka cevap yazmayacağım... aynı şeyleri tekrarlamaktan bıktım çünkü.. anlayana anlatılır bazı şeyler.. evet bazı şeylerin çaresiz olduğunu sayenizde farkettim. burası platform olabilir ama düşüncesizce paylaşılmaması konuşulmaması gereken ne varsa maşallah hepsini yapmışsınız.. bilmem kaç tane kusurlu hata var yazdıklarınızda.. umarım söylediklerinizi kimse umursamaz bu başlıkta... umursamamalı çünkü..

merhaba bugün üye oldum. benimde anlatmak istediklerim var ama yardımınız ihtiyacım var eğer yaşayanlar varsa tabi bu durumu D

yo yo sakın o doktor görünümlü tilkilere gitmeyin. devlet hastanesi sayesinde atlattım ben yazınki atağımı. Zehranur

ilaç kullanırken de atak geçirenler olabiliyormuş.. ama eminimki normal atak kadar şiddetli değildir. ilaç hem atakların sıklığını hem de maniye girme ihtimalini azaltıyor.. ama yine kendimden bildiğim bir şey bu ben ilaç kullanırken maniye girmiyorum.. kan tahlillerinde ilaç düzeyine bakıyorlar düşük geldi en son benim.. şimdi günde 3 tane alıyorum karbamazepinden.. depakinin kan tahlili var mıydı hatırlamıyorum ama varsa mutlaka aralıklarla tahlil yaptırılmalı.. dozlar düşük gelince mani tehlikesi de artıyor..

normal insana nasıl davranıyorsan ona da öyle davran.. sevgilim olduğu için zaaflarım var demiyosun da hasta onun için diyosun ben bunu anlamadım... zaten defalarca yazdım defalarca vurguladım: BİPOLARLARIN NORMAL İNSANLARDAN FARKI YOK!!!!!!!! depresyon döneminin de normal insan psikolojisinden farkı yok.. en fazla çok uyur karamsar olur... eski sevgilinle görüşmemen senin daha kolay unutmanı sağlar.. dediğim gibi o NORMAL BİR İNSAN.. lütfen anlaşalım bu konuda!! bu arada kaç yaşındasın sen?

malesef bende de var . push ;

Neden utanıyorsun cnm?cidden ne var bunda fataldanger

aa bak ben bi de ne yaptıııımmmm ilk atağımdaaaa... üniversitede sınava giricem mum aldım kandil şeklinde sınava onunla girdim... hocaya da mektup yazdım sınavda resmen.. ben şöyle zekiyim böyle zekiyim şunu başardım şunu yendim tarzında.. eski aşık olduklarımı falan yazdım sorulara da kısmen cevap verdim.. hoca en düşük notu bana vermiş yine de geçirmiş beni.. sınavdan çıkarken de mumu üfledim çıktım.. bi de arkadaşlara işte bilimin ışığını söndürdüm tarzı birşeyler söyledim.. herkes gülme krizine girdi.. ben de gülüyordum zaten sürekli.. bir de babama 'savaş çıkacak baba sen de bu savaşı yöneteceksin ülkenin başına sen geleceksin çok mutlu yıllar bizi bekliyor' demiştim.. o da ayrı bi fantezimdir zaten... ya savaş çıkacak ya kıyamet kopacak falan..

Allah şifa versin inşallah bir an önce bu rahatsizligindan da kurtulursun. Z

rabbım yardımcınız olsun zor bır durum

bipolar tip kaç hastalık bir mi iki mi sanırım bipolar hastaları kadar kendinin farkında hasta yok. diğer şizorfren vb hastalıklarda kişi hasta olsa bile inkar ediyor.

Öncelikle ALLAH yardımcın olsun.. bende şu an psikolojik sorunlar yaşıyorum sana tavsiyem kesinlikle ilaçlarını bırakma, hiç birşey senden önemli değil senin iyi olman gerek ki hayata tutunasın herşey gönlünce olsun P

Benim akrabam da bipolar. Hastaneye yatırdılar onu. Hala ara ara gidiyor sanırım. İlacını bırakınca fenalaşıyor, sonra hastaneye yatırıyorlar. :/ Doktorlar bipolarsın demişse bipolarsındır. Ama sen değil de etrafındakiler ne diyor hareketlerin için? Mesela kendini üstün insan olarak görmen, aşırı enerjik olman falan dikkat çekiyordur neticede. Dışarıya da yansıyordur. Sende atak olmamış galiba. Daha hafif geçiriyorsun. Çünkü mani atağı yaşayan hastaların kendisi doktora gitmiyor. Zaten ne yaptıklarının bilincinde olmuyorlar. Sen kendi isteğinle gitmişsin. Bilinçlisin. İlacını bırakınca da ters tepmemiş. Yine atak yaşamamışsın. Kendi kendine kurup inanma, alınganlık, aşırı iç sıkıntısı depresyondayken de oluyor bu arada. Ben de yaşamıştım. Bir de genetik geçiş çok önemli bu hastalıkta. Boşanman tetiklemiş olabilir başlangıcını elbette ama tek sebep üzüntü, stres olamaz. Ailende de vardır bipolar kesin.

çok sevindim yaaa:).. ilk kez manik atak geçirdi ablam ilk kez böyle bir durum gördüğüm için çok merak ediyorum ilaçlar hayatını etkiler mi diye. tam 5buçuk ay sürdü geçmesi... şuan 6. ayını dolduruyor 7 ye girmek üzere daha 24 yaşında... Canı hiç bir şey yapmak istemiyor bu ara ama onun dışında çok iyi çok normal her şey... elleri çok titriyor bide yüzü falan kasılıyormuş bunlardan çok şikayetçi.. onu da zyprexa yapıyormuş doktor öyle söyledi... siz evliyken mi kondu teşhis? bi de hamileyken bu koruyucular kullanılıyor mu?

Sora sora öğreniyoruz birşeyleri. Babam tam tersi toplum içinde çok mutlu olur. Normal hayatında çok sevilen sayılan çevresi olan bir insan. Babam 5-6 kere yattı. 2 sinde şok tedavisi verildi. Zaten genelde küçükken olan olaylar neticesinde olurmuş bu hastalık. Dedemden çok korkarmış babam. S

Ben birşey sormak istiyorum arkadaşımın annesi uzun yıllardır bu hastalığı yaşıyor mesela bazı bir kaç ay çok enerjik 2 saat uykuyla duruyor sürekli birşeyler alıyor. Ve daha sonra kötü bir haberle hemen ruh hali değişiyormuş yani sürekli uyku ilgisizlik falan. Çok zor bir hastalık Allah herkese yardımcı olsun ben birşey sormak istiyorum bizim ailede bu hastalığı yaşayan yok ve bende okudukça yorumları kendimden korkuyorum yada kuruntu yapıyorum bende yaklaşık 3 4 haftadır bir uyku sorunu var ilk başlarda içim çok huzursuzdu ağlayasım geliyordu. Daha sonra bir gece uyuyamadım ve uyuyamama korkusu haline dönüştü şu sıralar 2 3 haftadırda kaçta uyursam uyuyayım sabah 6da zınk uykum bölünüyor ve uykum olduğu halde uykuya dalamıyorum. Ben bipolar değilimdir deme

canım benimde kızdığım nokta bu işte diyorumki eşime tek hasta sen değilsin ilaçları içip rahat yaşamak varken neden kendinede bizede eziyet ediyorsun biraz mücadele et sağlam dur hemen bırakma kendini diyorum ama bi kulaktan vurup öbüründen çıkıyor... şimdi bu çocuğa yazık değilmi eşim hiç bir şeyi ciddiye almıyor dava açtım o halen benim döneceğimi düşünüyor o kadar emin yani. sen çalışıyormusun O osmanihan İpek

Arkadaşlar merhaba, ben 4ay önce biriyle tanıştım herşey çok güzeldi çok dürüst normal görünen biriydi beni çok seviyodu bunu böyle söylediği için değil hissettiğim için biliyorum emindim yani. Evlenme planları yapıyoduk kısa zamanda. Çok derinden sevdiğini hissediyodum fakat yaklaşık 2hafta önce sebebini bilmediğim bi soğukluk girdi aramıza bi anda o aşık adam gitti konuşmayan zorla konuşan biri geldi neden böylesin noldu dediğimde önce kaçamak cevaplar verdi daha çok üstüne gidince rahatsızım ben her sene böyle oluyo içe kapanıyorum kimseyle konuşasım gelmiyo falan dedi bende üstne gitmedim peki iyi hissedince yaz konuşalım dedim aradan bi hafta geçti ses yok ben yazdım 2gün önce. Başta cevap vermedi bidaha yazdım bi anda görüşmesek daha iyi dedi neye uğradığımı şaşırdım sonra rahatsızlığının adının manik depresif olduğunu söyledi. O üzerime titreyen deli gibi aşık adam gitti umursamaz biri geldi sonrasında cevap bile vermedi sadece üzgünüm diyip bitirdi. Hastalığı araştırdım yeni yeni anlıyorum aranızda buna benzer dırumlar yaşayan varsa, yada detaylı bilgiye sahip olan yardımcı olabilir mi?

ben hala ilacımı bulamadım deneme tahtasına döndüm bugun gene uyuya kalmışım sürekli hayatım sekteye gidiyor bir türlü düzene alamadım her ilaç her bünyede farklı etki gösteriyor çözeceğiz inşallah ama tek başına altından kalkılabilir bir yük değil bu. Psikoterapi ve psikiyatrik düzenli kontroller şart.

allah hepimize sabır versin benim manıdepresif, şuan benımle bırlıkte kalıyo ılaçlarını duzenlı alıyor yanlız ne zaman arkamı dönsem sürekli beni konuşuyor bu beni çok yoruyo bazen olmayan şeyleri varmış gıbı anlatıyor neyseki ben olmadan bıryere gondermıyorum zor çok zor aman dikkat edin bu tür hastalar çok uyanık olurlar ilaçlarını içip içmediklerini davranışlarını süğrekli kontrol altınde tutun ben bu konuyu uzmanlarla gorustum bilinçliyim K

Doktorunla konuş iyi gelmediğini düşünüyorsan. Yine de değiştirmek istemezse bu sefer doktoru değiştir. Tedavini, sana iyi gelen ilacı ancak deneye deneye sen belirleyebilirsin. S

Sürekli bunalıma giriyor musunuz her gün? misspitty

slm hanımsultan ben çocukluğumdan beri bu hastalığa sahibim. kendi teşhisini kendi koyan ardırdan dr a giden... ve son olarak gerçek ilaçın benim içimde olduğunu keşfederek bu hastalıkla barışık yşayan biriyim...:)

cevap için teşekkürler, doğru hekim bulmak evet zor, benim 2 küçük çocuğum var ondan uzağa götüremedim en yakın özel hastanenin psikiyatristine çıkardım, verdiği ilaç ağır gelmesin diye çok düşük olanından verdi ayın 10unda tekrar gidicez, babam herşeyi kafaya takıyo bizde kafası karışmasın diye bir doktora gidelim dedik ama olmuyo psikatriye sorup bir psikologtanda yardım almaya çalışacağim, görüştüğüm bir psikolog var tavsiye ediyorum sitesinden buldum, beni aradı konuştuk çokta ilgili fakat çok pahalı... ne yapıcağımı şaşırmış durumdayım, gittiğin hekim istnbuldaysa adresini alabilirmiyim.. bugün bendeydi ve onu böyle çaresiz ve üzgün görmek çok kötü, bişeyler yapmak istiyorum düzelmesi için.. . push ; clk06

Ahhh ahhh coook denedik eve kadini sokmadi verdigimiz paralar cope.. Keske yaptirtsa kosa kosa gider evi temizletirim.

Kuzenimle tanistik bu hastalikla. Ilk baslarda yuzunde sarhosmus gibi bi ifade vardi. Etrafina gulucukler saciyor ve devamli nasil oldugumuzu soruyordu. Bi zaman sonra gizli gucleri oldugunu soylemeye basladi. Zaten ondan sonra hastaneye yatirildi ve koca adam birden bire herseyini kaybetmeye basladi. Esi bosandi, cocuklari babasinin yuzune bakmadi. Anlayacaginiz etrafinda cok az kisi kaldi. Manik donemleri cok ucuk hareketler sergiliyor, kendini oldugundan daha yetenekli, zeki, yakisikli ve tanrisal gucleri oldugunu soyluyor. Depresif donemlerinde ise, zaman zaman intihari dusunuyor garip davranislarinin yerine daha sakin ve daha sessiz kaliyor. Ve insanlardan korkuyor, devamli birilerin onu takip ettigini dusunuyor ve bu yuzden o ara pek evden cikmiyor. Artik bu tur seyleri az yasiyor, ama ilaclarin dozajini azaltmasi gerektigi donem yine bu tur seyleri yasamaya basliyor. Doktorun soyledigine gore de duzelme olasiligi yokmus. Bu hastaliktan kurtulmanin hic bir caresi yokmudur? Lalende

Evet varmış ankara da da güzel hastahaneler var muhakkak o bölümde vardır fataldanger

anlattığım veya anlatacağım şeyler onlara çok saçma gelecek ve en sonunda beni kapı dışarı edecekler diye korktuğum için. o yüzden hep farklı doktorlara gitmiştim. artık utanmıyorum da şimdiye dek hep bu çekince yüzünden böyle oldu yani. Önceki

bipolar hakkında herşey ::: BiPolar Nedir L

Ya ben soylemek istiyorum ama. Ablalari hep ruh hastasi ve deli vesaire falan diyor. Banada der diye korkuyorum. Cok seviyorum esimi. Bana edecegi tek kotu kelime sinirle bile olsa bizi mahkemelik eder. Cok ani sinirlenen bi insanim. Unuturum hemen fakat bende o sinirle bi laf ederim. Biter yani. Bide yasim ondan kucuk oldugundan turlu bahane uretebilir aileme. T tugsem_10 Minik dünyam... tek ayak

Bilemiyorum canım kardeşimde var. Bipolar ve manik, teşhisi doktoru koydu. Çok geçmiş olsun...

Ben de gece yastığa başımı koyduğumda olmayan sesler duyuyorum, bu yüzden uyuyamıyorum. Her an yine bir şeyler gelecek diye korkuyorum bu yüzden sürekli uyanık ve kontrollü olma gereği duyuyorum. Uyku düzenim perişan durumda. Çoğu zaman uyuyabilmek için sabah olup evdekilerin uyanmasını bekliyorum. . push ; delimorbulut kanatlarım var

çok zor gerçekten bana dahada zor... şok tedavisi 7 seans uygulandı 3 den itibaren iyi gelmeye başladı sonra ilaç tedavisine başlandı oda yan etki yaptı kusma... böyle yazıcam artık delirtti resmen... ilaçları değiştirmiş doktor... eşim ilaçları düzenli kullanmıyor ve hasta olduğunu hiç anlamıyor biz farkediyoruz söylüyoruz benim birşeyim yok diyor... sizede geçmiş olsun

doktorum bipolar bozukluk ve ağır depresyon teşhisi koydu hastaneye yatmam şartmış orda başlıcam ilaç tedavisine T tugsem_10 Minik dünyam... tek ayak

Selam. Annendr ne gibi bir rahatsızlık var. Benim annemde beni hasta edecek artık. hamileyim ve dayanamıyorum. biz çok ufakken psikolojik rahatsızlık geçirmiş. sonra düzelmiş. 1 sene önce yine tekrarladı kalp krizi geçiriyor gibi acile gidiyoruz orda kalınca iyi. eve gelince yine aynı. neyse onuda atlattık. ama inatla psikiyatrının verdiği ilacı içmiyor. aslında bırakmaması lazım. Çünkü çok değişik tavırları var. mesela bana küstü. yabancı gibi konuşmuyor arıyorum açmıyor. defalarca özür diledim. ama o kzıdı ya bir kere tamam artık ne yapsam yaranamam. insan evladına böyle tavır yapar mı diyorum. hele birde hamile halimle gecelerce anladım. bana mısın demiyor... ne olacak bizim bu halimiz... B

evet envini ikimizden başka yazan yok şu aralar bu başlığa.. ibret oluyoruz bence.. okuyan varsa halimizi anlıyordur.. çok öğretici paylaşımlar oldu bence.. : )) aileye evliliğin anlatılması hakikaten sakat bi durum.. anca ipler kopma noktasına gelir, insanlar o zaman açılır... depresifsen dr. unla paylaş ilaç eklesin dicem ama lamictali sanırım o yüzden kullanıyorsun.. şu ara şükür ben iyi gidiyorum.. ama kilo problemim çok moralimi bozuyor.. saçlarımı boyattım falan ablam diyor ki 'ruslara benzedin. tam erkeklerin beğenebileceği gibi oldun ama şu haline bi bak.. dobiş dobiş kim ne yapsın seni' : )) ruh halini neşeliye çevirecek aktiviteler yapmalısın.. spora başla hafiften spor endorfin salgılatır, mutlu olursun... bi de takma ya hiç bir şeyi.. evlilikte de sıkıntılarına odaklanma didikler durursun için içini yer.. takma.. ben geçen anneme şu aralar öğrendiğim bir şeyden bahsettim sana da bahsetmek istiyorum... mani döneminde o kadar çok hata yapıyorum, o kadar çok utanıyorum ki sonrasında, artık bi çöplüğüm var sanırım.. unutmak için her şeyi içine attığım koca bi çöplük... utandıklarımı, hatalarımı hep oraya atıyorum çünkü atmazsam aklıma geliyorlar ve boğuluyorum... o çöplükten sen de oluştur bi tane.. mutsuzluklarını at.. görme.. göre göre büyüyor çünkü

Allahım sen yardım et C

internet sitelerin birinde obsesif testi vardı cavpladığım sorulara istinaden destek almam gerektiği sonucu çıktı bu testler güvenilirmi sizce Obsesyon, Kompulsiyon Taknt Test, Obsesif Belirtiler, M+ Psikoterapi, OKB, Temizlik El ykama kontrol mikrop korkusu Ankara site adresi buna güvenerek psikoloğa görünmelimiyim. Nolur beni yanlış anlamayım Manik-Depresif sevgilinin bana katkımı desem, zararmı desem bilemiyorum herşeyi psikolojik olarak değerlendiriyorum hatta ilerletip kitaplar alıp psikolojik hastalıkları araştırmayı düşünüyorum ve bu teste göre şunuda anladım bir yakınımda obsesif testteki büütün sorulara evet yanıtını verdi ben 24 tanesine evet dedim bilmiyorum herşeyi pskolojiye yormak iyimi kötümü yoksa bende rahatsızımda böyle biriyle tanıştıktan sonramı bunun farkına varıyorum çözümleme yapamıyorum bir türlü.

arkadaşlar merhaba, bu hastalığı yaşayan ve yakınlarından tecrübesi olanlardan yardım rica ediyorum. kardeşimin eşi bipolar. manik dönemde başka birine aşık oldu. doktor manik dönem olduğunu boşanmaması gerektiğini tedaviyle eski duygu durumuna döneceğini söylemiş. ama bir aşk ilişkisi olunca arada nasıl sonuçlanır bilemiyoruz. manik dönem yaşayanlar yada buna şahit olanlar bu konuyla ilgili fikirlerini paylaşabilir mi acaba? C

250 mg. seroquel alıyordum şizofreni tanısı varken.. sonuç yatıştan sonra majör depresif dendi. bende gitmedim bir daha doktora.. inanır mısın bıraktıktan sonra çok daha huzurlu mutlu hayatım oldu.. Psikiyatrilerde insan, yanlış yapabiliyor çoğunlukla.. Ben de kala kala ilaçlardan harap olmuş karaciğer kaldı.

İnan ben kaygı ve korkudan psikolojik destek almaya başladım hiç kolay değil yaşamayan anlayamaz tutisss Klinik psikolog,

Sonra majör depresyon dendiğini yazmıştın dün. Hastanede gözlemledikten sonra esas teşhisi mi buldular nedir. Ama hala gölge görüyorsan iyileşmiş mi oluyorsun? Ses de duyuyorum diyordun? Alıştığın için bir şey yapmıyorsun galiba. Seni çok da rahatsız etmiyor demek ki.

Ayrıca arkadaşlar hiç birimiz doktordan daha iyi bilemeyiz ilaç konusunu. Siz size yeterli gelmediğini ya da çok geldiğinin kararını veremezsiniz. Bu gibi şeylerle eğer doktorunıza güveniniz tamsa tabii kafanızı meşgul etmektense daha farklı ve güzel şeylere odaklanmanızı tavsiye ederim. Bu alanda çalışan biri olarak bu gibi durumlar doktoru değil tedavi sürecini zora sokacaktır bu da süreciniz için destek değil köstek olır

walla anlatıklarınızdan sonra sabrınıza, sevginize ve saygınıza hayran kaldım..

canım eşimde aynı şeyleri yaşıyor 10 yıldan fazladır bu hastalıktan muzdarip. biz 6 yıldır evliyiz. çok zor günler geçirdik ailecek halada yaşıyoruz. evimiz, iş yermiz, arabamız herşeyimiz gitti. bu hastalığı herkes bilmediği için eşim sürekli atak geçirdiği için çevremizde kimse kalmadı. allah düşmanıma bile vermesin. sanada geçmiş olsun umarım kurtulursun.. haydi05

allah kolaylık versin... K

bu hastalığın bir adı da bipolar bozukluk sanırım.. Arkadaşım bipolar ve neler yaşadığını gördükçe Allah hepinize acil şifalar versin diyorum... çok zor bir hastalık... doğru doktoru bulana kadar çok gezdi arkadaşım... ama en son bakırköyde bir doktora gitti ve verdiği ilaçlar iyi geldi... düzenli kullanıyor ve şimdi iyi... en azından kontrol altında hastalık... Allah herkese acil şifalar versin... B

Bence sen gene kpss filan gir. Engelli raporun yoksa, sağlık kurulu için doktorlar üatünkörü sorup imza atıyorlar. Kendine güveniyorsan, doktor ilaç yaparım diyorsan dene şansını. bu kadar azmetmiş okumuşsun, neden yapamayasın. bir şizofreni filan gibi değil sonuçta. Çalışırken sorun yaşayacağını sezersen, hemen doktorunla temasa geçer atlatırsın. K

Cevabınız için çok teşekkür ederim. İçimi rahatlattınız, ona çaktırmadık ama tescillendim, Bi daha çalışabilir miyim, zaten nasıl çalışacağım onu da bilmiyorum diye üzülmüştü... Kurumsal bir firmada bilgisayar uzmanı olarak çalışıyor idi..

Oncelikle herkese gecmis olsun. Hastaligin baslangici hakkinda deneyimli arkadaslar bilgi verebilirler mi? Kendimde 2 ay once yasadigim korkunc bir olay sonrasinda aklimin eremedigi degisiklikler dengesizlikler goruyorum. Sorunun ne oldugunu bulmaya calisirken bu bozukluga rastladim, yardimci olursaniz sevinirim. siyah171

:)) Sevgiliyken beceremediğimiz şeyi arkadaşken nasıl yapıcaz orasıda var ama eski sevgiliden arkadaş olurmu çok saçma geliyo durumu kötü olmasa hiç konuşmamda nolur bir akıl verin.

bilmiyorum canım ya. aslında normalde gerçekten iyi birisi. hatta ben peygamber ahlakı var sende diyordum. dedesi de köyde anlatırmış peygamber gibi çocuk diye. her ihtiyaç sahibine yardım eder, dertleriyle dertlenir. şimdi ben kimsesiz kaldım. kimseye de diyemiyorum eşimin hastalığını. insanlar bilmiyor sapık der çıkarlar.. E

Cok. gecmis olsun canim benim..

Evet bende sadece ilaç kullanıyorum ama hissettiklerimi kimseye anlatamiyorum tutisss Klinik psikolog,

auroras sana özellikle bi şey sormak istiyorum benim anladığım kadarıyla bu rahatsızlığa sahip olanların en önemli sorunu ilaç kullanımı yani ilaçları içmek istemiyolar kötü olacağını bile bile tam düzenli kullanamıyolar neden böyle acaba bıkıyolarmı yada yan etkilerindenmi çekiniyolar içseler bile ya bırakıyolar yada ara ara ekisik yani birini içse diğerini içek istemiyolar neden bu böyle aslında düzenli hergün sabah akşam ilaçların hepsi tam alınsa belki hiç sorun olmck bununla ilgili bildiğin bi şey varsa paylaşırsan sevinirim şimdiden tşkr edrim

kendinizi deli olarak görmek hoşunuza gidiyorsa öyle kabul edin.. ben delilik olduğuna inanmıyorum.. burda bir arkadaşn dediği çok hoşuma gitti: nasıl insanın böbreği kalbi hastalanıyorsa beyni de hastalanabilir.. delilikle arasında o kadar büyük fark var ki.. gerçek anlamda deli görmemişsiniz demekki.. bilincin tamamen ve kalıcı yokluğu durumuna delilik denir.. akıl hastalıklarının farklı fizyolojileri var istediğiniz kaynağı açın okuyun.. uzun vadede depakin ve tegratol kullandım lityumda görmediğim etkiyi gördüm.. çok yakın doktor tanıdıklarım var ve takibimi yapanlar da yakınlarımın yakınları.. sizce bende deney yapma gibi bir yola giderler mi? hadi onu geçtim lityum kullanmamış olsam fikrinize katılmam söz konusu olurdu.. zerre etkisini görmedim.. ilk hasta olduğumda doktorum kesinlikle kullanmadı.. uzun zaman oldu zaten 5 yıldır bunları kullanıyorum yan etki söz konusu oldu diye tegratole geçtim.. lityumla ilgili konuşmak istemiyorum çünkü kullanan çok insan var ve ben akıllarını karıştırma yoluna gitmeye yarayan koskoca fikirlere sahip değilim.. doktorlar manyak mı bizi deney faresi olarak kullansınlar.. yeterince deney yapılıyo seni beni neden kullansınlar.. ağır ithamlar bunlar.. çok biliyosunuz siz çare bulun da hepimiz teşekkür edelim size.. zaten tiplere göre ayarlanıyor ki ilaçlar.. bi sürü tipi var ve bu konu üzerine o kadar fazla kaynak okudum.. saydığım ilaçlar da gayet iyi bir şekilde hayatın akışına fayda sağlıyor.. insanları yönlendirirken doktorların etmedikleri lafları etmek çok yanlış.. hastalık üzerine istatistiki veriler var şu kadar oranda iyileşen insan var şeklinde kaç yerde okumuşluğum var.. evet düşük oran ama zaten yazımda da belirtmiş olmam gerekiyor.. iyileşebilme ihtimali çok da düşük olmakla birlikte var.. ama genel olarak yapışkan bir hastalık.. beyinde fazla salgılanan hormonların etkileri var.. hormonsal bozukluktan başka bir şey de değil aslen.. kendini farklı göstermeye çalışan ergenler gibi kendi durumumla farklıyım ben şeklinde bu hastalığı kullanarak mutlu olacak yaşı çoktan geçtim en azından kendi adıma...

çok sağolun... gerçekten kabullenmekte bile zorluk çekiyorum... annem babam çok kotulerdiiki gündür iyiler, ya insan başına gelmeyınce bılmıyor, kardeşimde aşk takıntısıda var, inş oda geçer.. komik ama doktorunun ona yanık olduğunu düşünüyormuş, falan filan.. sızın yakınınız varmı hasta olan B

Benim de tehşisim bipolar.. İyi bir dr tedavisiyle arkamda bırakacağım inşallah. Selisha

evet sizlerde hasta olmak istemezdiniz ama allah dert vermiş dermanınıda vermiş... hastasın diye herşeyden elini eteğini çek dememiş... ilaçlar stabil tutuyor ama inadına ilaçları reddetmekde ne oluyor o zaman bütün aile etkileniyor... eşiminde depresyon ataği 6 ay sürdü sonunda maniye girdi zaten hastaneye yattı... eşimde kilo aldı özel hayatıda etkiledi eşime sen iyi ol ben herşeye razıyım dedim...

16 gün yattı annem hastanede şuan gayet iyi sakinleşti, geceleri uyuyabiliyor(1 defa kalkıyor)en azından, bu bile bizim için büyük aşama... bizi dinliyor ilaçlarını düzenli kullanıyor, morali çok yüksek torunuyla ilgilenmeye çalışıyor, ilaç olarakta depakin ve cedrina kullanıyoruz.1 ay sonra kontrolümüz var... inş bizim için kötü günler geride kalmıştır belki çok erken bunu söylemek için ama tüm temennim inanın bu...

Olablr benimkide öyle. hiLmiyE_2

hastaneye tekrar yatmak istemiyorsa söyleyin ilaçlarını düzenli kullansın : ) bende öyle bir etki yaptı valla hastane anılarım saolsunlar : ) şaka bir yana mutlak ve mutlak o ilaçları kullanması şart... en azından doktor kesene kadar.. kesse de tam düzelme ihtimali hayli düşük.. insanın yaşadığı günleri manisiz depresyonsuz yaşamasından yani kaliteli yaşamasından öte güzellik ne olabilir ki.. en acı gün bile maniden bi hayli hallice : ) size çok çok geçmiş olsun.. zeynomm

şöyleki sizinki varsayım olur bu durumda. tabi aile çevre herkesin farklı ben söylemeyi tercih ederim çünki çevremden negatif bir durum almayacağıma inanırım.. ki öylede olmuştur. tabi yapı meselesi benim hastalığım benim cesaretimi etkilemedi hiç bir zaman, hani güven deiğilde sadece liman diyelim.. güveninizi bu durumda herkes koşulsuz sarsa bilir ama anne ve babanın sanmıyorum. en azından onların bilmeleri gerekir. Önceki

zaten daha öncede ayrıldık baskalarıyla görüştü bana döndü bnde iyi insan dedim seviyorum kabul ettşm yine aynı sonu yasadım

arkadaşlar benim de babam bi atak dönemi geçirdi. ÖNcesinde özel hastaneye yatırdık. hastaneden çıktıktan sonra devlet hastanesine gittik. Özel hastane bunama teşhisi koydu, devlet hastanesi ise manik atak geçirdiğini söyledi. Şu an tedavi olarak basit bi antidepresan verdiler:S eğer manik atak geçirdiyse lithium vermeleri gerekmiyor muydu?

insan kendi hastalığını farkedebiliyor mu?

Benimde annem bu hastalıkta ama 1 senedir çok şükür tekrarlamadı eskiden hep bahar dönemlerinde olurdu senede 2 kere. Artık seyreldi. Psikiyatrlar geçmeyen bir hastalık olduğunu söylüyor ama yaş ilerledikçe enerji çok harcanamıyor sanırım ondan sebebi. Önceden ev başımıza yıkılırdı kardeşim ve ben çok korkardık. Bizi başkaları olarak görürdü dine aşırı şekilde yönelirdi Allaha mektup yazdığını bilirim annemin. Gerçekten çok zor hastalık. sadece ilaçları aksatmadan stressiz bir yaşam gerekiyor galiba başka da yapılabilecek bir şey yok sanırım. Selisha

Dayanamadım ve yazmak istedim. Cidden seni anlamak çok güç. Başka bir konu da açmıştın, bipolar eşim var boşanıyorum tarzı bir şeydi. Ya farkında değil misin böyle bir adamla kızını büyütmenin ne kadar zarar verici olabileceği konusunda? Küçücük kıza gece dua okuması, atak zamanı onu bunaltması, anormal tavırları falan... O kızcağız kim bilir ileride ne acılar çekecek. Sen hala boşanmış ailede büyümesin diye ayrılmıyorsun şaka gibi. Kızını düşünüyorsun sözde ama ona büyük kötülük yapıyorsun. Sağlıksız bir aile yapısında büyümek çok yıkıcı olur asıl. Boşanmış aile çocuğu olmak değil. Yazık ki büyüme çağında hasta babanın enteresan tavırlarıma maruz kalıyor. Allah ona yardım etsin en çok. Çok üzüldüm. Umarım büyük sıkıntılar çekmez. Sent from my iPhone using Tapatalk

ikiside antipsikotik fark yok fakat yan etkileri belki esinde degisiktir, sen neler gözlemledin? busra-88 her zorlukla beraber bir kolaylık vardır!!! tek ayak

ben 5 senedir bipolarımiki atağıda ardarda geçiriyorum ben.. E Endoplazmikbirkulumm

18 Ekim Pazar günü Bipolar Yaşam Derneği nin düzenlemiş olduğu bilgilendirme toplantısı var: Konu bipolar bozuklukta adli sorunlar. Tüm bipolar hastalara ve hasta yakınlarına açık, ücretsiz. Yeroint Otel, Topçu Cad. No.2 Taksim- ıstanbul Saat: 13.30-15.15 L

arkadaşlar bende psikiyatriye gittiğimde depresyon geçirdiğimi söyleyerek bi ton hap verdi. kullanırken mutlluluktan uçuyorum, ama bıraktıktan birkaç gün sonra neredeyse ölmek istiyorum. acaba bipolar bozukluk mu var bende? aynı zamnda kimi, neyi sevip sevmediğimi, isteyip istemediğimi anlayamıyorum. yani eşimi çok seviyorum, ama öyle bi an gellioo kii tövbe tövbe onu aldatmak istiyorum, sonra sanki bişey oluyor eşimmsiz yaşayamam diorum. yada annemi çok seviyorum sonra o ölse daha rahat ederim diorum kendi kendime, yada uzaklara gitsem. ben neyim arkadaşlar, kendimden iğreniyorum((

selam canımzemuszemus umarım en kısa zamanda hayırlısıyla hamile kalırım ve bi bebişim olur. ama daha 1-2 ay ilaçlara devam sanırrım sonbahara doğru tamamen kesices ilaçları, azaltarak gidiyorus. bakalım hayırlısıkaydirigubbakcemile3 senin bebişin kız mı erkek mi?kaç yaşında?Allah sağlık sıhhat versin ikinize de canımm. çok öptümmmmmzemuszemus minikdepresif Vazgeçtim

Merhabalar, Öncelikle bu hastalıktan muzdarip olan herkese acil şifalar dilerim. Benim de eşime mani teşhisi kondu, açıkçası manik depresif mi tam bilemiyorum, gittiği doktorun ismini bile vermediği için tam bilgi alamıyorum. Eşim çok tatlı ve sakin bir insanken birdenbire aşırı kıskanç, süpheci, kriz geldiğinde bağıran hakaretler eden iftiralar atan bir adam haline geliyor. Onu aldattığımı düşünüyor hatta emin, normale dönünce özür diliyor herşey düzelecek diyor. Herkesin ona düşman olduğunu zannediyor, aşırı para harcamaya ve çok küfürlü konuşmaya başladı. Bunlar manik depresif belirtileri midir? Doktor abilify tarzı düşük dozlu bir ilaç vermiş, daha yeni başladı, acaba yardımcı olur mu? Eşimi çok seviyorum ama bu tanımadığım korkunç adam beni mahvediyor, böyle giderse sonunda asıl hasta ben olacağım :-( Ne yapmalıyım? nasıl davranmalıyım? K

bizim sorular çalındı envinicim.. her sene veriyorlar birilerine artık gerçi.. bu arada birileriyle paylaşmak hakkın derdini.. öbür türlü içine atmak da ayrı dert.. annemin arkadaşı ayrılacak şimdi eşinden hiç şahit yok çevremde anlatmadım çünkü diyor.. boşver yanii içine de boşalt.. benim de kilo yine aldı başını gitti.. karatay mı yapsam diyorum ben de.. dukan çok sıkıcı.. yapabilene bravo valla.. bi de hepsi sağlıksız.. adamakıllı diyet bulmak lazım bulursan beni de bilgilendir olur mu?

anladımm ama benımkının yakıstırma olmadıgı baya acık bence ya tum belırtılerı asırı derecede uyumlu ve tum hayatımı bu sekılde yonlendırıp surklı yaptıgım seylerı yarım bırakıyorum sacma bı sekılde bakıcam dedıgın sıteye hemen cok tesekkur ederımm :) Önceki

Owww zanax iyidir güzel kafa yapar Önceki

Ben açiçasi, Turkiye'de bipolar hastalarının kullandigi ilaçların yetersiz oldugunu düşünüyorum. Normalde uc ayrı grup ilacın bipolaritenin tipine gore verilmesi gerekir. Hasta tedavi gorurken mutlaka psikoterapi destegi de almalıdır. Bipolariteye genelde anksiyete de eslik eder. Bu arada 6 tip bipolarité çeşiti vardir. Daha once de söyledim; patolojimiz kimliğimiz gibidir. Tamamen iyileşme asla soz konusu degildir ancak hastaligimizi kabul edip, ben boyleyim demek yerine nasıl degisebilirim, insanlara daha kolay nasıl adapte olabilirim, nasıl daha normal bir hayatim olur diye düşünülmelidir. Ayrıca hic bir psikolojik rahatsızlık, psikoterapi olmadan sadece ilaçla geçmez. hadi bakalım herkes psikologa! Hayat çok güzel ve her kotu uyuduğunuz akşamın bir sabahı oldugunu unutmayın olur mu? Sevgiler. G

sevgili corel çok geçmiş olsun. tedaviye başlamana sevindim. umarım en kısa zmanda iyileşirsin minikdepresif Vazgeçtim

Merhaba arkadaşlar benim annen şuam çokkk rahatsız 3 aydır mahvolduk ailecek burda yazılanları okuyunca annemin durumuna benzettim bana yardımcı olurmusunuz arkadaşlar sanki hep böyle kalıcakmış gibi annem sanki o annem değil de başka biri gibi ( B

kimsenin hastalığını kullanmak gibi bir lüksü yok.. kimse kusura bakmasın.. ben kanser hastalarının bile canla başla işine gidip saatlerce kimseye yük olmadan çalıştığına şahit oldum.. bipolarlık dediğin ne ki? ölümcül birşey değil.. çok ilerlemiş versiyonları bile bunu kullanmıyorlar.. hayatlarına kaldıkları yerden tutunuyorlar.. ilaçla tedavi edilebilen bişey.. ayrıca kendimizden değerli ne var Allah aşkına? sen elinden geleni yaparsın ötesi seni ilgilendirmez.. şunu yaparsan haksızsındır ama.. bu hastalık anındadır atak geçirmiştir.. onun o dönem yaptıklarını ciddi alırsın.. sen koyarsın kapının önüne.. ya da yüzüne vurur durursun.. hastalık anı da belli olur zaten.. abuk subuk düşünceler filan.. o haldeki insan savunmasız oluyor ve sonrasında pişmanlıkları ortaya çıkıyor.. atak haricinde normal davranır zaten insan.. kişiliği neyse onu yansıtır.. sana kolay gelsin..

Çok tesekkurler ilginiz için P

risperdal iğneyle ilgili bilgisi olan var mı? erkek arkadaşım 15 günde bir bu iğneyi yaptırıyo şimdi bi daha atak geçirmesi ihtimalini önemli ölçüde azaltacakmış ben umutluyum bu konuda ama merak ettim varmı burda iğne kullanan ve bu sayede atak geçirmeyen?

Tekrar merhaba Kardeşimin son atagı çok zorlu geçti üst üste iki atak geçirdi. İçki kullanmış malesef. Ailecek zor günler yaşadık. Oysa bu yaz sonuna kadar atak geçirmese ilaçları bıraktıracaktı doktoru. Ama imkansız gibi görunuyor. Kuzenim var oda 26 yaşında 1 yıldır ilaçsız devam ediyor. Atakları hafif geçiyor. Düzene bindi ve normal hayatına devam ediyor. Öğretmen kendisi. Yeni atandıgı sıralar zorlandı ama şuan iyi. Demem o ki, her türlü örnekler mevcut. Hakkınıza hayırlısı olsun. Ailenin ve sosyal çevrenin tutumu çok önemli. Bu rahatsızlıgı toplumdan dışlanmaya sebep gibi görmeyin asla. Çok başarılı insanlar var... Kardeşim şuan işsiz. En büyük sorunumuz bu. Hastalıktan dolayı iş ortamına uyum süreci zor oluyor nasıl desem mesela aşırı dürüst. Para yiyen iş arkadaşlarına tahammül edemiyor gibi. Buna benzer sorunları oluyor Martta düğünümüz var. Evliliğin daha iyi geceleğini düşünüyoruz. Bakalım nasıl olacak. Seninde dedigin gibi, tamamen iyileşmek imkansız sadece bununla yaşamayı öğreneceksiniz. Vücut şekline göre giyinmeyi becermek gibi birşey. Sizde kafa yapınıza göre hayatınızı inşaa edeceksiniz. Müzik dinlediginde anlıyoruz biz kardeşimin ataklarını zevki değişip rap dinliyor :) oysa türkü sever saz çalar. Hiç kurcalama bence genetik işini. 40 yaşından snra ki çocuklar da da brnzer hastalık görulmesi normalmiş. Yani sperm hücreleri yaşlandıkca bu tarz hastalıklara yatkınlık artarmış. Kardeşim son çocuk malesef Sosyal hayatın ne durumda. Evlimisin sevgilin varmı. Okul hayatın nasıl Z

Arkadaşlar merhaba, sevdiğim bir arkadaşıma bipolar tanısı konuldu. Fakat durumu tam netleşmis değil. Hastalığının başlangıcında işitsel halüsinasyonları oldu. Ayrıca şüphe durumu yaşadı. şuan tedavi görüyor. Bazı ilaçlar kullanıyor. Dr ilaç etki etmedikçe yenilerini deniyor. Devlet Hastanesinde psikiyatriye gidiyor. Süre çok kısıtlı. Ben de ona destek olmaya çalışıyorum. Psikologa gitmeye bir sene sonra ikna edebildim. Şuan, sürekli mutsuz olduğunu dile getiriyor. Ona nasıl yardımcı olabileceğimi bilmiyorum. Bana önerileriniz olur mu? T

Canim benim eger atak gecirme ihtimalin varsa cocugunu emzirmene ragmen dozajini düsük tutarak ilac vereceklerdir, tedavin ambulant olarak yani yatili degil ayakta olarak devam edicek gidip geliceksin... hamile bayanlar bile ilaclarini kesmiyor kullaniyor, ama dozaji düsük oluyor, yani söyle düsün 1 alicagina yarim aliyorsun onu doktor dengeliyor. Psikologa gidersen sana terapi uyguluyacaktir ilac yazma selahiyeti kanunen yok, bu yüzden ilacla devam ediceksen mutlaka bir psikiyatrist bulman gerek yani onlarin tibbi olarak ilac recete yazma yetkileri var. Eger bipolarsan bitkisel suruplar ise yaramaz, bipolar icin kullanilan belirli ilaclari kullanman gerekicektir. Eger yaza kadar bekliyceksen cevrende olup bitenlere bakmiycaksin, televizyon falan izlemiyeceksin, haberler senin icin yok olmus olucak, diziler filmler bunlari en aza indireceksin bunlar yani cevrede olup biten ataklari cabuklastiriyor, arka arkaya geliyorlar dikkat etmek gerekiyor. delimorbulut kanatlarım var

hayırlısı olsun envinicim.. anlaşmalı boşanmalarda avukata gerek yok.. aklında olsun.. inşaat şirketinde girdim işe.. antalyada diyetisyen arıyorum falan.. bakalım.. kpss puanım geldi çok iyi değil belki kasıma atamam olur.. hayırlısı bakalım.. S

envinicim iyi misin durumların iyi mi merak ettim seni..

neden hastaneye yatmakta direniyorsun bildiğim kadarı ile hastanede daha çabuk ilerleme gözleniyor hem hep doktor kontrolünde olcaksın bu senin sağlığın için gerekli görülmüşse eğer... ya da başka bir doktora gidebilirsin alternatif olarak o belki aynı şeyi düşünmeyecektir. farklı bir alternatif getirebilir belki. başka doktora gitmeyi düşündün mü?

Canım manideyken nasıl duruyorsun.. biz zapdetemedik onu ya, en son gece ben yuksek lisansa gidicem diye tutturdu, arabayı istiyor babamdan, bizde başka bişi düşünmeye başlayınca kandırın hastaneye götürdük, eve t baya kötüydü, şimdi depresyonda akabinde hemen depresyona girdi, siz ne zamandır hastasının . push ; fataldanger

Merhabalar herkes.. kafam çok karışık.. Ablama manik depresif teşhisi konuldu tam 32 gündür ilaç tedavisi alıyor ama hala geçmedi. İlk günlerdeki kadar heyecanlı, sinirli değil.. hızlı konuşmaları vardı yavaşladı ama yine de hala saçmalamaları devam ediyo artık ne yapacağımızı şaşırdık, tv izleyemiyoruz, bilgisayarla ilgilenemiyorum, müzik dinleyemiyoruz herşeyden sinyal aldığını düşünüyor.. kimseye gidemiyoruz eve davet edemiyoruz, zil ve telefon çalınca irkiliyoruz.. ödümüz patlıyo biri anlıcak diye =( sadece bekliyoruz bide dua ediyoruz... elimizden hiçbir şey gelmiyor. bu nasıl bi şey yaaa geçer mi diye soruyorum doktor geçeceğini söylüyor. yaşamış birilerinden yardım istiyorum.. ne kadar zamanda geçiyor, bi sabah kalktığında birden düzelerek mi kalkıyor yoksa zamanla mı düzelecek bu saçmalamalar? Bi de bazen dışarı çıkmak için okadar ısrar ediyor ki.. eski çalıştığı yerdeen bi çocuğa aşık olduğunu ve onun da ablama aşık olduğunu zannediyor.. beni buluşturun o çocukla diye tutturuyor. çocuk ta yeni askere gitti hiçbir şeyden haberi yok... cumadan beri 6 saatlik uykuyla duruyordu düne kadar... gece nişanlanacağını zannediyormuş falan... ısrarla iyi olduğunu ilaca gerek olmadığını söylüyor... çok yorulduk... ya nasıl konuşacağımızı şaşırdıkk bilemiyoruz.. bazen okadar doluyorum ki sus artık diye bağırıyorum.. tabii daha kötü oluyor... beni bilgilendirebilir misiniz rica etsem? şimdiden teşekkür ederim K

2 gündür acayibim ne mutluyum ne mutsuz işede başladım. U unuttum

aurores cevap için tşkr şunu anlıyoruz ki ne yaparsan yap ne kadar dikkat edersen et mani atağı geçirecek er ya da geç sık yada seyrek bu atakları durduramıcaz bu da beni korkutuyo açıkçası erkek arkadaşımı seviyorum ama atak halini gördüm ve gözüm korktu onun için elimden geleni yapıyorum ama hayat zaten zor bi de bu ataklarla nasıl idame ettiricez düşünüyorum kara kara çünkü işinden fln da çıktı atak geçirdiği dönem e her atakta bi iş kaybedersek nasıl yaşıcz nasıl geçinicez bilmiyorum en azından hafif geçeceğini bilsem bundan sonra yada ne bileyim işte işine fln en azından zarar vermicek bilsem hiç düşünmicem ama dedim ya gözüm korktu çıkamadım ben bu işin içinden umutsuzum malesef...

Çok sevdiğim bi arkadaşım duygusal bir kopukluk ve bir miktar maddi zararı aynı anda yaşayınca bunalıma girdi günlerce uyudu dışarı çıkmadı. Birde bunun ikincisi var çok hareketli ve aktif olan kismi "mani" dönemi. Burda kişi on kişinin düşünme kapasitesi enerjisi potansiyeli bir kişide toplanıyor! Aşırı konuşma, Özgüven patlaması, Hiperactivite, Herkese guvenme eğilimi, Amacını gerçekleştirecek taleplere aşırı eğilim, Çok fazla para harcama, İkna yeteneginde müthiş artış ve son olarak seks düşkünlüğü! Bu arkadaş in rahatsızlığı oncesinde en belirgin özelliği aşırı kıskanç olması maddi yada manevi şeylere karşı olan aşırı zaafları vardı. Bu tip duygu durumla yaşamak zorunda olan arkadaşlara tavsiyem nasıl bir migrenli migreniyle yaşamak durumdaysa kabul edip öyle yaşamalı. Ayrıca yapacakları en son şey hiçbirşey yapmamak olur mutlaka sorumluluk alanları ve mesguliyetleri olması gerekiyor çünkü oldukça yetenekli ve yaratıcı sahsiyetlerdir hareketsiz kalmasinlar. Sevgiler

kızımı elimden geldiğince atak zamanında uzak tuttum ama ne kadar tutsamda illaki etkilendi oda... ben kendimi düşünsem boşansam dahada huzurlu olurum ama kızım boşanmış ailenin çocuğu olucak bu beni üzüyor Önceki

öncelikle çok geçmiş olsun fakat bu rahatsızlık maalesef iyileşen türden bişiy değil... önemle duyuruyorum hatta,,, bu rahatsızlık iyileşen türden bişiy değildir... kendim de bu rahatsızlıktan muzdarip olan biri olarak söylüyorum bunu... kesinkes manik-depresif teşhisi almışsa babanız mutlaka lithium tuzu kullanmalı... lithiumdan başka çaresi yoktur,, ömür boyu bunu istese de istemese de kullanacak... direnç gösterirse, doktorla görüşün yemeğine, suyuna vs.. e gizli gizli, nasıl ne dozda katılıp içirilebileceğini,,,, birinin lithuimu içirmesi lazım... ve zaman zamanda ilacın kan düzeyinde ne oranda olduğunun tetkiki lazım,,,, ilgilenen biri olmalı babanızla,,, yoksa asla stabil hale dönmeyecek babanızın psikolojisi,,, en kesin çözüm lithiumdur... başka ilaçlarla da yada psikoterapi ile de vakit kaybetmek aptalcadır. Çünki bu hastalık bir beyin kimyası bozukluğudur... terapiyle felan da kesinkes düzelmez sadece sönme eğilimi gösterir,,, fırsatını bulunca hortlar yine geri gelir... tek çare lithiumdur... işiniz zor, kolay gelsin...

benim okuguğun bir yazıda ruhsal bazı hastalıkların geenetik olduğu belli yaşlarda tetikleyen bazı şeylerle beraber ortaya cıktığını okumuştum benim babannem ruh hastalıklarında yatmış gençken banada ondan geçtiğini düşünüyorum sorunlu bir evlilik yaşıyorum beş senelik evliyim ve evlendiğim ilk sene ortaya cıktı depresyonla beraber senağlamasenağlama Önceki

bu hastalık genetik mi? bir bilginiz var mı?

benm ablam da zyprexa kullanıyor şuan. yanında bikaç tane sakinleştirici ve uyku ilacı artı 15 günde bir iğne... Bu hastalıktan utanmıyorum da insanlara nedenini anlatamıyorsunuz yaa, direk aklını yitirmiş damgası vuruluyor bu tarz konularda o çok canımızı sıkıyor.. bu yüzden biraz soyutlandık... çok teşekkür ederim bilgilendirdiğiniz için inş çok mutlu sağlıklı gönlüne göre bi hayatı olur kızınızın :).. allah sizin kızınza ablama ve nerde varsa hepsine şifa versin inş.. ben ömrümde böyle bir acı yaşamadım bi daha da yaşamayız inş... bu arada düzelme birden mi oluyor yoksa zamanla mı çok merak ediyorum? yani bu 6 ayın içinde mantıklı konuşmalara başlaması, olmayan şeyler düşünmekten vazgeçmesi kaçıncı aydan sonra gerçekleşti? her sabah uyanınca olmayan şeylere inanmayacak ümidiyle gidiyorum yanına.. msj limitim tutmuyo özel mesaj atamıyorum TesterTester

merhaba çok güzel açıklamışsın çok teşekkürler. şuan benim babamda anlattığın çoğu şeyi yaşıyor, aynen dediğin gibi babamda yazın çok iyi, herkesle çok samimi, işinde çok fazla çalışıyo, insanlarla çok içli dışlı, kışın tam tersi kafaya takıcak bişey buluyo, sabah akşam onu düşünüyo, başka hişbir konu yok, sadece aklına takılan şey, doktor yanlış ilaç verdi ben kansermi oldum diyo sürekli, geçen senede bir doktora takmıştı yazın geçti gibi oldu, busenede buna taktı çok korkuyoruz ya sürekli yatıro ya ağlıoy, kafasını duvara vuruyo, intiharı yada o doktora zarar vermeyi düşünüyomuş, bazen. nasıl bu hale geldı bılmıyorum. önce devletin psikatriye çıktı şimdide özele çıktı, babamın şuan kullandığı ilaçta epilepsi hastalarınada verilen bir ilaç, sen psikoloğamı çıktın, psikiyatriyemi? psikiyatri terapı yapmadı sanırım tamda bilmiyorum terapi ne oluyo öyle çok konuşturamadı sadece anlattığı, doktor yanlış ilaç verdi kanser oldummu acaba bu... clk06

daha eski gönderilerinizi de okudum yok delilik yok ilaç kullanmıyorum ya siz kendinizi ne zannediyorsunuz doktor musunuz acaba? 3 dil biliyor olmak bişey ifade etmiyor.. size söyledim dimi çok yakınlarım doktor benim.. başka tedaviler olsa ilaç kullanılmasa falan bana uygularlar.. deli olsak daha farklı bir hayatımız olurdu falan filan.. marjinallik adına yaptığınız saçma sapan bir sürü benzetme bir sürü akıl verme çabası.. bence bu konuda yeterince bilgili değilsiniz.. ben doktorlarlar bizzat konuştum derme dediğiniz beğenmediğiniz kaynakları defalarca araştırdım sizin gibi akıllar vermiyor insanların bulundukları çevrelerde kendilerini kötü hissetmelerine neden olmuyorum.. bipolar insanlardan uzak durun ne demektir ya kendinizi tehlikeli bulabilirsiniz ama başkalarının hastalıklarını bilmeden burda atıp tutmak saçma.. daha önceki yazdıklarınızı da okumaz olaydım ya ne onlar öyle.. 2-3 tanesinden sonra anladım ki sözüne güvenilecek bilgi sahibi değilsiniz.. ayrıca dediğim gibi sizinle uğraşmak gibi bi derim yok: YANLIŞ BİLGİLERİNİZİ DÜZELTİYORUM.. bence daha fazla insanların kafalarını bulandırmayın sadece... farkındayım hakaret etmekten zevk alır bir hale geldiniz fakat tekrar rica ediyorum kendi yöntemlerinizi paylaşmayın insanların hayatını zehire çevirirsiniz ve bunun vebali altında ezilmesini kimsenin istemem... ne sizin ne başkasının.. onu geçtim burdaki hastaların yanlış bilgilenmesi hasta yakınlarının olayı sizin pencerenizden görmesi çok fazlaca tehlikeli.. saçma sapan akıllar fikirler falan!!! biraz biliyor olsanız daha temkinli olabilecek şekilde yazardınız... bana yaptığınız hakareti inanın umursamıyorum.. aslında da ne demek istediğimin gayet farkında olduğunuzu ve yiğitliğe toz kondurmamak adına yaptığınızı düşündürdünüz bende.. ya da böyle olmasını sizin adınıza diliyorum..

Elfff bekle tatlım bahar gelsin bu kapalı, yağmurlu, soğuk havalarda depresyon zor iyileşir zaten.

Bir psikolog olarak soyleyebilirim ki duzenli bir hayat ve iyi bir uyku rutini bipolar kisiler icun sart. Mevsim gecisleri, hayattaki donum noktalari tetikleyicj olabilir. Genelde duzenli bir hekim takibi ve ilac kullanini sart. Ancak bu ilaclarin Hamilelik, emzirme donemlerde kesilmesi ataklar icin ciddi bir risk faktoru. Genetik gecisi de olabilen bir rahatsizlik. Bu yüzden eslerin bilmesi sart.

eşimde iki uçlu mizaç bozuklugu, major depresyon var, özel mesaj atarsan yardımcı olabilirim

Hasta yakınıyım. Kendimde ya da çocuklarımda olacak diye çok kaygılıyım. Ailemde çok sayıda var ne yazık ki. Çok araştırmıştım. Genetik olduğu yönde çok fazla araştırma var

Bend bipolarim maalesef.

Ah canım ya bence hastalik nedir biliyor musun? Yalan... ve bunu aliskanlik haline getirenler agir kararmis kalp hastalari... bir Hadiste diyor ki müslüman icki.. hirsizlik... vs. yapabilir zorda kalir da ama yalan soyleyemez... insan olan ozetle bu tarz davranislarda bulunamaz... bana gelip anlattilar akrabalari... yaka silkip agza alinmayacak hakaretlerde bulundular kv gorumce icin sonra bana ordan Selam gonderdiler... simdi ben mi hastayim... gülerim gecerim! En azindan durust olmaya insan kalmaya calisiyorum! Eminim ki bir psikolaga gitseler direkt yatis onerirler hepsine birden... Önceki

siz hastasınız tamam,,,,, beni ikna ettiniz!!!.. ama sadece hastasınız!... gerçekten bu rahtsızlıktan muzdarip olanlar mesajımı almışlardır, ben eminim... ayrıca cevap verme gereği duymuyorum size... zaman kaybı olacak benim açımdan... Önceki

Evet ama her mani bir depresyon donemi tarafindan izlenir. Her mani doneminin ardinda bi depresyon donemi vardir. Ve inanin ilacsiz donemde cok daha agir olur. Evet ilk donemde olu gibi oluyor insan ama bi kac ay sonra alisacaksiniz ve neseli bi insan haline geleceksiniz.

Merhaba, Ben bir bipolar bozukluk hastasıyım. Uzun yıllardır bu dertle güreşmekteyim. Bazen ben onu bazen o beni tuş etmekte. Şimdilerde ipler elimde. Varsa bir gizemi bu işin çözmeli ama ne mümkün. Yeni bir blog açtım Buradan yaşadıklarımı, hissettiklerimi, yaşayacaklarımı herkesle paylaşmak arzusundayım. Bir bakmak isterseniz beklerimFikirlerinizi almak istermBenimde diyecek iki lafım var diyenler irtibata geçebilirSevgiyle kalın ataksız kalın!!! Bloğum:... .com.tr Son düzenleyen: Moderatör: 25 Ocak 2016

şunu vurguluyorum tekrar manik depresifler atak geçirmediği süre boyunca normal insan gibi yaşarlar.. atak sırasında uçlarda gezinirler... bilimsel açıklaması da şu insanların sinirsel iletimini sağlayan maddeler vardır beyin tarafından salgılanırlar.. sinirsel iletimi sağlayan maddeler sinir uçları arasındadırlar.. bu maddelerden seratonin ve dopamin sanırsam az veya çok salgılanır maniklerde.. kontrolsüz bi şekilde hem de.. bu da her zaman olmaz bazı dönemlerde olur.. yani sinirsel iletimle ilgili bu sorun ruhsal olarak patlak verir.. şeker hastalığı gibidir.. insülinini vurulunca dengelersin ya şekeri.. aynen öyle..

Çok ciddi şeyler bunlar. Geçmiş olsun ya. Ne kadar ağır. =( depresyonun ciddi boyutlardaymış demek ki. Hoca da para koparmak için atmış. Hepsi öyle o yalancıların. Bipolar duygu durum bozukluğudur evet ama buna sebep psikoloji değil ki. Beyindeki kimyasallarla alakalı. Şizofreniden önceki basamak derler hatta bipolar için. Tanıdığım bipolar hastası olduğu için aşinayım. Hastanede aylarca kaldığı zamanlar oluyor ilacı kestiğinde. Yanlış bilgi olmasın. Beyin hastalığı bipolar. O yüzden ömür boyu atak olmaması için ilaç kullanmak zorundalar. Depresyonda da ses duyma, halüsinasyon görme olabilir mesela, ağırsa eğer bunlar yaşanıyor ama geçici oluyor. Tamamen iyileşebiliyorsun çabalarsan. Fakat bipolarsan ilacını almadığında atak geçirmek maalesef kaçınılmaz.

nekadar zamandır bu rahatsızlığını öğrendin.. sende iki atağıda geçiriyomusun böyle yoğun E Endoplazmikbirkulumm

Evet zaman faktörü özellikle de depresyonda çok etkilidir. Bipolar gibi aniden atak geçirilmez. Sinyalleri aylar öncesinden verir. O yüzden yazdım zaten. Eğer kendini fazla dinlersen ruh sağlığın bozulur. Önlem almak gerekir. Kendimizi hırpalamamamız ve yaşananları büyütmememiz lazım. Evet özenti yaklaşan o kadar çok insanla karşılaştım ki. O şekilde algıladım mesajında. İşin iç yüzünden haberi olmadan ben öyleyim diye kendini etiketlemeyi seven insanlar var. Ama gerçekten hasta olan insan bunları düşünüp burada dile getirmekte bile çok zorlanır. Hazır sorun yokken sağlığını sağlamlaştırmakta fayda var. Depresyon için konuşuyorum ben tabii. Bipolar daha önce de dediğim gibi genetik bi akıl hastalığı olduğu için ondan kaçış yok ve ilaç kullanmak zorunlu.

corelcım gecmiş olsun... minikdepresif Vazgeçtim

inanamıyorum bu kitabı derhal almalıyım tamamen beni anlatmış yaaa bende çok şüphe ediyorum durumumdan sayılan özeliklerin hemen hemen hepsi bende mevcut belkide daha fazlası. ama bende kabullenemeyip ilaçlardan ve hastahaneden korkanlardanım. yaşadıklarım saymakla bitmez cinsten yıllardır defalarca intihar girişimlerim, sürekli olarak ruh hali değişikliğim, ağlarken gülmek, gülerken ağlamak, sürekli ölüm korkusu sevdiklerimi kaybetme korkusu, yada onlardan biranda vazgeçebilme sonrasında pişmanlıklarım, ani karar vermelerim, bir işe girememe yada hemen 3 gunde bogulacakmıs gibi olma, bır yere yalnız gidememe sokaga bıle cıkamıyorum yanız başıma sanki sürekli birileri beni izliyor gibi geliyor yada kendimi sürekli tehlikedeymişim gibi hissediyorum. şu sıralar acayip uykusuzluk stres ve boyun ağrısı çekiyorum, gözlerimden uyku akmasına rağmen direniyorum gözlerimi kapatınca aniden bişey olacak zannediyorum günlerdir 1 yada en fazla 3 saat uyuyorum onada uyumak denmez bayılıyorum sanki. kendimi eve kapattım hiçbiryere gitmek istemiyorum. yemek yemiyorum. onun öncesinde bi kaç ay oncesı ıse tam tersi deligibi uyumalar hiç uyanmak istememek. daha bi çok var yaz yaz sıgmaz buraya... bunlar negatif olanlar birde geçen yaz yaşadıklarım var ;aşırı mutluluk çevrende kendini en üstün görme, her sorunu çözebileceğine inanma, herkesin bana aşık oldugunu düşünme ve etme kabılıyeti, çok konuşma ve çevremdeki herkese neşe saçma, kendimi vazgeçilmez hissetme, gittigim heryerde ilgi bekleme ve gorme, artı kızlar bu atakları bence maddiyatta tetikliyor bu benim düşüncem aşırı mutlu oldugum donem maddi durumum çok çok iyiydi ve aynen şöyle hissediyordum sanki dünya bir oyun ve kumandası bende herkesi yönetebilirim düşüncelerini okuyabilirm onlar bnm her istedigimi yaparlar gibi geliyordu. fakat şu an yine ilk donemlerdeki rahatsızlıklarım devam ediyor... ayrıca çok yakın bir arkadaşıma manikdepresif teşhisi koyuldu zaten benimde ilk kez bu yaşananların hastalık oldugunu anladıgım donem oldu... bu durumu yaşayan herkese acil şifalar diliyorum hastalık hastası olmayalım o bize değil biz ona bulaşalım o bizden kurtulmak istesin birşeyin ne kadar üstüne gidersek o kadar içine düşeriz bu yuzden çokta fazla kafaya takmayalım :111::111::111: V vamphire

Allah yardım etsin ya zor bi hastalık gerçekten önemli olan ilaçları çok düzenli kullanmak gerekiyo ve çoğu insan iyileştim diye bırakıyo görüldüğü gibi o deneyimleri de yaşayan var :/ clk06

kızlar 3 hafta önce dr eşime zprexa verdi. bugün kontrole gitti ozaprin vermiş. hangisi daha ağır. sanki ozaprinin daha fazla yan etkisi var. fikri olan varsa buradan paylaşırsa sevinirim Zehranur

merhaba, nişanlımla 6 ay önce tanıştık ve 1 ay öncede nişanlandık sanırım büyük bi hata yaptığım konusunda endişeliyim aşık olmuştum çünkü.. herşey başlarda çok güzeldi, bana karşı ilgili eğlenceli sevgi dolu zeki bir adam olduğunu düşünüyordum.. zaman zaman sorunlarımız oldu tabi ama ciddiye almadım sonuçta her ilişkide böyle şeyler olur.. şimdiilerde ise en ufak şeyleri sorun ediyor konuştuğumuz ve bi karara vardığımız konular tekrar tekrar açılıyor ben alltan aldıkça hep bi kavga eğilimi tamam dedikçe konuları kapatmama 2 gün çok iyi 1 gün en ufak şeylere aşırı tepki gösterme, hep bi kendini üstün görme her zaman o haklı kesinlikle haksızlılığı kabul edememe bir gün kavga sırasında kendinin ermiş seçilmiş olabilceğini düşündüğünü söyledi sen hastasın dediğimde oda beni aynı şeyle suçluyor ve sürekli kendini üstün görüp övüyor iş çığrından çıktı tabi bende aslan burcuyum ve burcumun tüm özelliklerini taşıyorum ama sanırım yavaş yavaş pskolojimin bozulmaya başladığını hissediyorum çnkü baş edemiyorum artık kendimi deli hissetmeye başladım ayrılmak istediğimi söylüyorum ilişki bitiyor ayrılıyoruz 1 saat sonra melek gibi 1 adam karşımda tekrar barışıyoruz aradan 2 gün geçiyor tekrar saçma sapan bi sebebten kavga çıkarıyorr saçma sapan aşağılayıcı bi ton laf ediyor ben gene istemiyorum tonlarca özürler seni çok seviyorum sen benim herşeyimsin beni bırakamazsın gibi cümleler yani artık nasıl davranıcağımı şaşırmış durumdayım lütfen yardım pls. nasıl davranmam gerektiği konusunda endişeliyim artık o değil gerçekten kendimden şüphe duymaya başlıyorum artık acaba bende mi bir sorun var diye.. böyle hastalarda eğer hastalığından haberdar değilse inkar etme kabul etmeme durumu oluyor mu burda yazılan bütün özellikler onda mevcut çünkü biri yardımcı olursa sevinirim. teşekkürler... Önceki

evet seninki genel ilişkilerinde olan ve daha çözülebilir problemler sanırım olsun olmaman çok daha iyi :) evet benimki biraz daha agresif bi durumda olduğundan terapi görücem fakat işte bunu gören varmı diye merak ettim ilk gören olmucam sanırım ama olan kimseyide okumadım konulardada çok karıştı kafam iyice D

Teşekkürler. G

akilli insanlar ince düsünen duygusal, cogu üniversite mezunlari bu hastaliktan muzdarip yada üniversite hayatinda aniden hastaliga yakalaniyorlar hastalik teshisi gec yapiliyor hastaliktan müzdarip olanlar kendi kendilerini tanimlayamadiklari gibi cevreside gec fark ediyor sizin bilgileriniz neler paylasirmisiniz Zehranur

ya yazdıklarıma birşey oldu yarısı çıktı. gerisini sonra yazıcam ama:)

arkadaşlar 7 sene önce bana bu teşhisi koymuşlardı ama ben çevremde olup bitenlerin hiç farkında değildim intihar kafamda sadece o ve senaryolar vardı algılayamıyordum okulum vardı gitmek istemiyordum evet o dönem bittiğinde niye öyle bi dönem geçirdiğimi hiç anlayamadım ancak teyzem de panik atak lityum kullanıyorbir gün detaylı şekilde anlattı yaşadıklarını onun anlattığı kadarıyla gerçekten çok ağır bi durum ve ilaç kullanılmazsa geçecek die tekrarlamayacak die birşey de yok maaaleseffffff( kendime gelince babam hastaneye kaldırılmamı istemedi çok sert bi şekilde reddetti ve ilaç tedavisi bile olmadım.2 sene sonra evlendiğim sene gene bi depresif dönem oldu atlattım ama herkes bu kadar şanslı olmayabiliyor intiharlar ölümle sonuçlanabiliyor eşim inanmadı inanmak istemedi bu derece olabildiğine hastalığımın neyse hamilelik falan derken kayınbabamı teyzemi kaybettim aynı sene içinde. bi de ilk çocuğum 4 aylıkken 2. ye hamile kaldım aldırmak istemedim ve şimdi biri 3 biri 4 yaşlarına girdiler hiç bir şekilde antideprasan lityum vb ilaçlar kullanmadım ama geçmedi de rahatsızlığım ağlama gülme sinir krizleri kavgalar tartışmalar kafamda saçma sapan hayaller kuruntular... bazen eşimi acayip seviyorum bazen de nefret ediyorum görmek istemiyorum eve kapanıyorum. hatta boşanma aşamasına gelmiştik bir atakta evet kabul ediyorum eşimin SEVGİsi beni bu kadar süre idare etti 6. yılımıza kadar ancak çocuklarıma tahammülüm kalmadığı ve sesimi yükseltmeye başlamıştım üzülüyordum ancak yine de bağırıyordum( geceleri uyuyamıyordum eşimle de tartışmalarımız arttı ve bu ay dra gittim 4 tane test yazdı bunları yaptır beni bul dedi teslerin tarihi taaa 27 ekim ama dayanamadım başka dr gittim ve serequel xr verdi 15gün sonraya kan testi istedi bakalım hayırlısı BİR ÖLÜME ÇARE YOK ARKADAŞLAR ama çevremizdekilere zarar veriyoruz HİÇ İSTEMESEK DE bu nedenle DURUMUMUZU KABULLENİP İLAÇLARIMIZI DÜZENLİ KULLANIP sorunları sonuçlarını zararlarını en aza indirgeriz

hayatta bazen her sağlıklı insanın bile psikolojisini bozmaya yeten şeylerle dolu... siz çok kuvvetli biriine benziyorsunuz . push ;

Psikotik ilaç almadım canım bildiğim kadarıyla tam olarak psikotik atak nasıl bir şey? Ben normalde de içe kapanık biriyim. Cesur ama ketumumdur kimseye bir şeyimi anlatmam. Kriz zamanları daha çok içime kapanıyorum ve kafamdan bir şeyler kuruyorum, olduğum yerden ayrılmak istiyorum mesela ya da nişanlımdan ayrılmak, hiçbir şeyin doğru gitmediği hissine kapılıyorum.

Saçmalara olurmu oyle şey... onların mesleği bu neden bu şekilde düşünüyorsun.. onlara senden kat kat kotu ne vakalar geliyordur.. ayrıca çok doktor değiştirmen iyi değil.. neden devlet Hastanesi'sinde gitmiyosun, bak orası para tuzağı değil en azından.. ve bipolar merkezlerimi ne varmış.. onları araştır bnce fataldanger

envinicim güzel bir zayıflama yöntemi buldun mu sen? çok sıkıldı bugün canım... pöfff:106: ya hızlı kilo verdirsin ya da herşey serbest olsun... bize hızlı kilo vermek de yaramıyor ya gerçi... yaaa ne güzel giysiler var aslındaa.. çok özendim çok

1. Geçmiş olsun Allah yardımcınız olsun. 2. Antidepresanlar hastalığa sebep olmaz. Eğer siz manik depresifseniz ve şuan yaşadığınızda majör depresyon değil de depresif ataksa antidepresanlar maniyi tetikler ama dediğim gibi siz manik depresifseniz eğer bu olur. 3. Yani güzelim yaşayıp göreceksin önceden bilme, önlem alma gibi yapabileceğin şeyler yok. Bu hastalık beyindeki kimyasal bozukluk ve sinir iletim sistemindeki harabiyetten kaynaklanıyor. Olmamak için yada olduktan sonra kurtulmak için çaren yok. Hangimiz bulabildik ki? Korkma; bak günde 1500 mg lityumla benim hayatım çok güzel

Dr. kontrolünde çok uzun bir süredir. depresyon ilaçları kullandım yaklaşık 6 yıldır. bu ilaçlar psikolojik olarak normal hayatın aksamamasına yardımcı oluyor fakat, güncel yaşamınızdaki sorunlarınızı elbette çözmüyor... ilaç sadece bir geçiş dönemi cevabı ise siz ve bilinç altınızdır. ilacı bıraktıktan sonra başladığınız yerden devam ediyorsunuz...

Tedavi görseler bile mi?siz bunu yakınınızda birinden mi gözlemlediniz paylaşırmısımız birazcık neler yaşadınızı iPhone 'den Kadınlar Kulübü aracılığı ile gönderildi O osmanihan İpek

cipram dan uzak durun cipralex ile aynı değilmiydi etken maddesi, bipolar tedavisinde hala beyni uyuşturarak kolaya kaçıp tedavi etmeye çalışıyorlar. çok faydalı olmuyor. depresif ataklara iyi geliyo gibi görünse de bence diğer normal depresyon harici bipoları coşturmadan iyice uyuşturup pelte yapmadan sakinleştirmeliler. çok kronik vakalarda bence ömür boyu ilaç içilmesi lazım. çünkü o vakalarda artık iş psikolojikten psikosomatiğe dönüyor yani artık hangi beyindeki tuz eksikse ömür boyu o ilaçlarla dengelemeye uğraşıyorlar. benim psikolojikti sizinde öyledir. bir iki sene sonunda düzeldim. ilaç kullanmıyorum. psikolojik olarak zorlanmayınca problem yok kendi kendimi dengeliyorum. bence bipolar hiç evde durmamalı hep açık havada olmalı. bir şey yapsın yapmasın yalnız kalabalık farketmez o 4 duvar dan çıkmalı

bak ya bu spor işi gerçekten şaşırttı beni. ben ilaçlar sayesinde gerçektende hani çook şükür stabil gidiyorum ama huyum kurusun işte zaten bipoolar ruha sahip insanların hayata bakışıda farklı oluyor yani hastalık dışında duyguları daha yoğun oluyor sanırım, daha hassas daha irdeleyici kimi zaman kendine daha güvensiz. ben ilaçları bıraktıktan sonra kendimi spora ve dine imana vermiştim:)spor sonrası geliyordum böyle oturup dualarımı falan ediyordum. gayette sağlıklıyım aman aman derken pattt 2. atak. ama o ilki kadar neşeli değildi. korku filmi ve aksiyon içiçeydi. yani sen anla hergün şeytanla savaşmak, uyuduğum an ölürüm nöbetleri, ailemi şeytandan koruma çabaları falan derken halüsünatif bir şekilde tükettim kendimi. ilginç olan bu sefer ailemin geç anlaması oldu, nasıl onlarlayken normale büründüysem artık, demekki ilkindeki gibi mutluluk coşkularını göremedikleri için anlamadılar, birde ilaçları bıraktığımdan haberleri yoktu:)sonra atak anlaşıldı hemmmen doktor yolları gözüktü. gel görki 3-5 gün sonra yine söylemeden almadım ilaçları baktılar anormallik hat safhada 3-4 gün la paixin açığında takıldım öyle. zaten oranın açık yeri otel gibi. arkadaşlarım falan geldi gitti, cafeye çevirdik ortamı. ya ama böyle hastaneden sonra damgalı inek gibi dolanmak hoş değil tabi. birde ahhh o yaptığım rezillikler yokmu off anam off. ya hastayız ok alalım ilacı herşey normal olsun durumu olsa valla ok. ama insan yaşadıklarını unutamadığı için sanırım biraz daha zor atlatıyor. ben buna şunu demiştim, ben buna böyle yapmıştım, şurda şunu yaptım, burda bunu ettim, şuna şu mesajı çekmiştim derken yanii hangi birine ben hastaydım o dönem diyceksinki, hepsi yakının değilki, kimi iş bağlantılı insanlar, kimi eski aşkın kimi dıdısının dıdısı. hani amannn banane ne düşünürse düşünsünler kategorisinde olamayacak insanlar var. babam 2003 te bipoolar atak geçirdiğinde yine la paix açıkta yatmıştı ama telefonu elinden alın demişlerdi, iş hayatına yada özel hayatına zarar verecek rezillikler olmasın diye ama bu bipoolarında çeşitleri var sanırsam. babam taşkındı, kimi zaman tamamen suskun, kilit. sonundada cinnetimsi bir anda doktora gittil tabi o zaman bipooları b sinden haberimiz yoktu ama onda böyle hayali kahramanlar yoktu bendeki gibi, en azından tvden kendine mesajlar gönderildiğine inanmıyordu:)))benim doktorum şey demişti 100 sene önce olsa şizofren diyerek tıkarlardı sizleri hastaneye:))ama ilk doktora adım attığımdaki yorumu süperdi, ilk atağımdan sonra "uçuş güzeldi dimi" demişti. hala güleriz buna. neyse amma çok yazdım ben ya:)

Merhabalar Bendede duygu durum bozukluğu var. Öncelikle bu hastalığı taşıyan herkese diyeceğim ilaçlarını düzenli olarak kullanmaları. Bir sabah ilaçlarımı unuttum mu hastalığım hemen nüksediyor. Hem kendime rahatsızlık hem de ailemi endişelendiriyorum. Bunun olmasını kimse yaşamak istemez bence. İlaçlarınız bitti mi hemen yazdırmalısınız. Bi ilacım bitti şimdi yazdırmayayım on gün sonra diğeriyle yazdırayım yok. Şunuda söyleyeyim son öneri olarak. Kolay sinirlenen biyim. Doktorumun bana dediği birisine sinirlendiğin an başka tarafa bak konuşmadan içinden 10 a kadar say ve derin derin nefes al oldu. Benim eğitim hayatım çok zor oldu. Özellikle lise yıllarımda. Kaynaştırma öğrencisiydim. Sizinde aileniz bu hastalığı taşıyan birine bu konuda baskı yapmayın. Yani niye çalışmıyosun diye baskıdan söz ediyorum.

ben 100e kadar çıktım 60 kilodan 2yıl içinde.. doktorunla konuş bu konuyu mutlaka.. alternatif ilaçları sor araştır kullan derim.. depakin bende de çok kilo yaptı.. ama asıl zyprexadan ve rexapinden almıştım ben.. şimdi 73 kiloyum dukan yapıyorum.. çok sağlıklı değil ama kilo da çok sağlıklı değil napayım.. ayrıca mani döneminde yaptıklarım benim için de hep can sıkıcı oluyor.. sonrasında düşünüp düşünüp moralimi bozuyorum ama takma derim.. elinde değil.. vücuttaki kimyasallarımız bozuk bizim.. ilacını kullanmayı ihmal etmediğin ve takiplere gittiğin sürece sorun çıkmaz büyük bir olasılıkla..

benimde 11 yaşındaki kızım bipolar şu an en yüksek dozda olan ilaçları kullanıyor depekin bin mg --gyrek300mg beşinci sınıfa gidiyor ancak bi günümüz şikayetsiz geçmiyor nasıl davranacağımı ne yapacağımızı şaşırdık artık inş. düzelir Allah kimseye vermesin çok zor bi hastalık

Ona buna bakip gelip sana anlatmasi ilacin yan etkileri, ilaci degistirmelisiniz daha fazla yeni ilaci almasina müsade etme, doktoruna gittigi zaman sende git buraya yazdiklarini ona anlat belliki hareketlerini düsüncelerini yatistiricak ilaca ihtiyaci var bazen 3 lü kombine ilac kullanmak zorunda kaliyorlar, doktorla konus. Canim benim cok zor ama ne yapabilirsin, mani dönemi atlattiysa eger daha beter biliyorsundur. Senin yapicagin ona kulak verme dinleme isine bakmaya calis, kendinden emin ol onun sana birseyler anlattipta psikolojini bozmasina müsade etme, bunu yapabilirsin... durmak bilmez konusma istekleri ancak ilaclarla bastirilabiliyor zaten sen saglikli bir insan olarak kendine daha fazla dikkat etmelisin. Önceki

yan etkilerin çoğunu görmüşümdür.. ama kullanmak gerekiyorsa kullanıyorsunuz. ilacı kesmiyorlar. sadece mesela anti depresanlar sindirim sisteminizi yavaşlatır ona karşı ilaç verirler. depakn kullanıyorum yan etkisi, eğer ilaç dozu fazla gelmeye başladıysa saçlarda dökülme yapıyor. zaten kan tahlili yapıyorlar 6 ayda birbunun için. ilacı geç içtiğimde uykuya doyamıyorum sabah uyanmakta zorlanıyorum.. şuanda yan etkiler bunlar.. ama mesela klinikteyken dediğim gibi her türlü yan etkisini gördüm. Kabuslar, hafıza kaybı, halsizlik, ayağa kaltığımda dengeyi koruyamama, 12 kilo verdim mesela kilo kaybı manik atağın bir parçası saolsun enerji tavan yapıyor.. ama hiç yan etkilerinden şikayet etmedim... sadece anlatırdım doktoruma ogün olanları dozajında ayarlamalar yapardı.. uyku ilacını kullanırken, gece sıkışık bişekilde kalkardım lavaboya ama hatırlamıyorum tabi, daha girer girmez başımı fayansa dayar uyumaya başlarmışım ayakta annem beklermiş beni gelmeyince yanıma gelir beni yatağa o yatırırmış. manik atağa geçince uyku ilacını ikiye katladık o bile uyutamadı. sabah 4 te ayaktaydım

Hastaneleri araştırdım hastalar karma yatıyor ayrıca dışarı çıkmak yok kesin iyileşme olur demiyorlar belki daha kötü olabilirim kendimi mutlu etmeye çalışıyorum bunlar eski eşim yüzünden oluyor allah onu kahretsin . push ; samantha

Rica ederim bir nebzede olsa yardımcı olabiliyorsa birbirimize ne mutlu.. . push ;

Herkese Merhaba. Uzun süredir bu siteyi takip ediyorum bu gün üye oldum. Manik depresif durumunu çok yaşadım bende çok etkiliydi. Sürekli vardı. Ve yaptığım araştırmalara göre hastalık çok fazla ilerlediği zaman intihara kadar götürüyormuş. Gündüzleri manik son derece üst seviyedeyken depresiflik gece son derece üstte oluyordu bende. Psikiyatriste gittiğimde bana 3 ilaç yazdı isimlerini tam hatırlamıyorum. Ben ne zaman psikiyatrik ilaç kullansam hep göğüslerimden süt geliyor ilaç değiştirsem bile hep bu yan etki. Ben pek ilaç kullanma taraftarı değildim çünkü insanı robot gibi yapıyor, düşünceleri kısıtlıyor, yaşayan ölü gibi hissettiriyor. 11 yaşımdan beri hep psikiyatrist ve psikologlarda geçirdim çoğu zamanımı. Gerek aile gerek çevre olsun çok etkiledi beni. Bundan 3 ay önce artık bir daha kullanmayacağım dedim. Manik depresiflik sizde bitiyor çünkü. Sizin düşünce yapınızla. Beyin öyle birşey ki nasıl düşünürseniz gerçekten öyle hissettiriyor. Yapmanız gereken neleri yaparken mutlu hissediyorsunuz onları keşfetmek. Bir şeyi çok fazla takıyorsanız nasıl kafanızdan atabilirsiniz onu bulmak. Ben ilaçları en son bıraktığımda ilaçlara rağmen hiç birşey değişmiyordu sadece enerjisiz ve pasif bir insana dönüşmüştüm. Doktor da bana ilaçlar düşüncelerini değiştirmez demişti ki haklı. Tanıdığım bir uzman psikiyatristte vardı bir ara onunla konuştum bana böyle bir şeyde ilaç kullanma kendine zarar verirsin ilaç ancak kendi kendine değiştiremeyeceğin birşey vardır beyin yapında, bu olan şey seni etkiler ancak o zaman kullanılır gerisi düşünce tarzında bir konuşma yapmıştı. Bunlar üzerine çok düşündüm, ilgi alanlarımı keşfettim. Mesela ben felsefe okumayı çok seviyorum. Genel olarak kitap okumayı da çok seviyorum. Bir gün dedim kendime bırakıcam artık ilaçları diye o gün bıraktım birden kestim çöpe attım. Birden kesme derlerdi hep ama şöyle söyliyim düşünce yapımı da bir değiştirdim hiç bir şey olmadı. Şuanda mesela kötü hissedersem hemen açıyorum kitap okuyorum veya film izliyorum, sevdiğim müzikleri dinliyorum. Mutlu olabileceğim şeyleri yapıyorum. Spor yapıyorum sağlıklı besleniyorum. Bakın bu spor ve sağlıklı beslenme de sizi çok etkiliyor deneyin. Ve ben küçüklüğümden beri sürekli yazarım. Deneme, günlük, şiir tarzı, düz yazı çok yazarım. İnanın müthiş bir terapi. Ben kendimi böyle düzeltiyorum. En son intihar etmeyi düşünüyordum hayattan sıkıldım diye düşünün şimdi baya ilaçsız tedavisiz kendimi düzelttim. Hiç iti değildim ve hepsini kendim atlattım. Sormak istedikleriniz varsa eğer yardımcı olabilirim. Çok çektim bu ruhsal hastalıklardan ama çözüm de ürettim :) umarım biraz da olsa faydası olur bu yazımın

tosbaaaaacım sen neden bıraktın ilaçları? minikdepresif Vazgeçtim

Poff Bende uyuyamiyorum. bazen hayaller görüyorum. ya da dünyayı hiç hissetmiyorum bir hayal alemine gidiyorum. Allah yardimcin olsun kardeşim senin de.. ya ben kendimden şüphe ediyorum bazen. nasıl desem acaba istesem normal bir insan gibi olabilir miyim çok istiyorum ama olmuyor. çok dengesizim. bu gece enerji patlaması yaşadım yine. sanki içime bir canavar giriyor. durduğum yerde duramıyorum. kafam patlicak gibi oluyor beynimde kelebekler uçuşuyor. beni anlıyor musun.. fataldanger

bazen hastalığımı sevip kabullenip bazen nefret eden yalnızca ben miyim?

MERHABA QUEEN87 ne güzel yazmışsın rahatladım biraz. ben 1 buçuk yıl kadar daha önce depresyon yaşadım anksiyeteyle. yani o günler de ne varmış ki diyorum şimdi. o zamanlar gerçekten sağlıklıydım sanki sadece biraz agresif biriydim. ama bu kasımdan beri gerçekten bu hastalıkla boğuşuyorum. eskisi gibi şiddetli depresyon anksiyete yaşamıyorum çok şükür. ilaçlarımı düzenli kullanıyorum. ama vücudumda ki yersiz ağrılar sızılar anksiyetemi deprestiriyor. aklıma kötü kötü şeyler geliyor. veya benimle ilgisi olmayan ama duyarak ya da görerek tanık olduğum olaylar beni çok etkiliyor anksiyetem artıyor. bu sefer bu düşüncelerle boğuşuyorum. hevessizm herşeye karşı baya duygusuzum ilaç duygusuz yapıyor sanırım. nişanlıyım ama hiçbişeye heve edemiyorum. hayal kuramıyorum. heyecan desen artık tatmıyorum bile bu duyguyu. devamlı uykuluyum gece gündüz. ilacım kg yaptı zaten kendime güvenim kalmadı hiç beğenmiyorum kendimi. hiç bi işimi tam yapamıyorum kendimi veremiyorum hemen sıkılıyorum. dğşğncelerimi bütünleyemiyorum. hayatım böyle mi geçicek Allahım benim. aydında dayımlar var neresindeler bilmiyorum. bu dr gitmeyi düşündüm ama işten izin alamıyorum. bilemiyorum ne yapıcam J

Çok bunalım bunu nasıl atalatabilirim bilmiyor um . push ; AmineMustafa

Çok teşekkür ederim cevap verdiğiniz için :) elbette bir şey ifade eder, etmez mi hiç? Eskiden çok yazardım, günlüğüm vardı hatta ama sonra babamın eline geçip okuyunca çok kızdı böyle olmama. Utandım baya, sonra da az yazmaya başladım. Yazsam da kağıdı paramparça ediyorum :) tabii ki Allah bizi her zaman görüyor duyuyor. Bunu unutmamak lazım. Tekrardan teşekkür ederim

canım benim eşimde evlendikten sonra hastalandı, ömür boyu süren bir hastalık bir kere ömür boyu sürecek bir ilaç tedavisi var. karamsar bir tablo çizmek istemiyorum ama Allah böyle hastalığı düşmanıma bile vermesin. neler çektiğimi ben bilirim herkes farklı şeyler yapıyordur tabi arkadaşın dediği gibi artık hayal gücüne bağlı benim eşimin atakları çok ağır geçiyor. ilacı bırakma gibi lüksümüz yok belki 10 yıl sonra ondan sonrada hep bi korku acaba yine olacakmı o halini defalarca rüyalarımda görüyorum ama işte vicdanım bi yandan geçen yıllar bi yandan bi de kızım var, bırakıp gitmek vicdanıma da sığmıyor çok eziyeti olduğu halde ama atak geçince normal hiç bişey olmamış gibi. bu hastalıkla baş etmek zordur kendine güvenen ve onun için herşeye değer diyen girsin bu yola. buradaki arkadaşlar alınmasın inanın hepsi için dua ediyorum. Allah hepsinin şifasını versin gençliklerine bağışlasın. üstelik kızımda da çıkacakmı diye sürekli içimi kemiriyorum. inşallah korktuğuma uğramam. 10 yıl oldu evleneli doğru düzgün iş bulamadı bulduğunu da hastalanınca bırakmak zorunda kalıyor. ben çalışıyorum Allahtan ama çok yakınlarım hariç kimseye anlatamıyorum çünkü anlayamıyorlar. bu benim yaşadıklarım herkesin hayatı hastalığının şiddeti farklı belki bu hastalıkla hayatını normal devam ettirenler de var. Allah herkesin bahtını açık etsin. kek

Rica ederim ne demek. Demekki ailesi bu durumunu değerlendirmiş. Çok zordur eminim ama hasta diyerek teselli edebilirsin kendini. Belki de Allah böyle hayırlı görmüştür ssenin için. Çünkü çok zor bir hastalık. Baştan böyle olması senin için daha iyi oldu belkide. . push ;

tabi ki ilacını bırak demiyorum, hatta kullanması için teşvik ediyorum. onu seviyorum, gerçekten seviyorum... çok zor bir durum biliyorum ama, onsuz yapamam ki... ona destek olmak istiyorum. evet ben de yıpranıyorum bu arada... peki bu insanlar hiç mi sevmeyecek birisini, hiç mi aile kuramayacaklar? ilaçlarını düzenli kullandıkları sürece sorun ne kadar ciddi olabilir?

gül tabi canım bende gülüyorum seninkilere. ben şöyle bir çocuğa aşıktım o da bana, bu iş uzun hikaye biz bir araya geldik, ayrı şehirlerdeydik çünkü çok pis şeyler oldu. ben istanbula döndüm 10 gün sonra ilk atağımı geçirdim. en kötüsü işte ona gecenin bir yarısı "uyan uyan senin spermlerinle yeni bir din doğacak " mesajımdı. ha birde böyle her gün ona bir parça ismi mail atıyordum çünkü o parçalardaki insanların aslında benim seçtiğim insanlar parçalarında ona gönderilen mesajlar olduğunu düşünüyordum. ya yanlız bazen çook ilginç tesadüfler oluyordu hani o kadar cuk oturanlar vardıki. mesela eve gitmek istemiyordum aile ölüm fermanımı verdi diye. aynı anda annem tvde bir psikoloğun önerdiği bir kitabı duymuş(ama benim 2. atağın başladığından haberleri yoktu)herneyse kardeşim telefonuma 2 mesaj bırakmış, sonrada annem aramış kaç kere bende aradım noldu diye annem bana "giderken bana birşeyler söyle "kitabını al dedi. kitap ölümle alakalıymış falan anlatıyo böyle konusunu. ama sen bendeki psikolojiyi düşünsene ben korkudan eve gidemiyorum açmışlar benden ölümle alakalı kitap istiyorlar. yada elimdeki bir kitabı bir açıyorum tak öyle bir cümleki ya sana anlatamam. yani sonradan düşündüğümde evet bazıları hasta olduğum içindi ama bazılarına hala anlam veremiyorum. eşime gelince. şimdi ben eşimle yurtdışında tanıştım. o faslı. biz arkadaştık önce(1-2 hafta kadar )o zaman söylemiştim. aslına bakarsan ben asla onunla ilişkiye başlamayı düşünmediğim için böyle rahat rahat anlattım. o da ama çok normal gözüküyorsun dedi. ee tabi 4 ilaca iyi olurum. herneyse ya onun psikolojiye bakış açısı çok farklı. ona göre biz büyütüyoruz. hani babam biraz rahatsızlansa işte alsanız şöyle mesela fasa getirseniz havası değişse iyileşir diyor. sanki lityum yemeden iyileşirmiş gibi. yani bir ara ilaçları kullanma dedi. çünkü her haltı ilaca bağlıyordum. kilo aldım ilaçtan, yemeğe hakim olamıyorum ilaçtan vs vs. o da bunlara gıcık olmaya başladı. sonuç olarak son durum o bu hastalığın içeriğini hala kavramış değil. ona göre mutlu olursan hasta olmazsın gibi. atakta yaptıklarımı anlatıp anlatıp durmak istemiyorum ona. şimdi ilaçlara falanda taktığı ettiği yok sadece hamilelik düşünüyorum bir süre sonra ilaçları ne zaman kesiceksin sor doktora diyor. yinede ben eşimde böyle birşey olsa internette yapmadığım araştırma kalmazdı. ama bana bir gün birşey söylediki çok doğru bir yaklaşımdı. bende senin karşına geçip "vah vah hastasın ay yok ilaç kullanıyorsun" desem dahamı iyi olur dedi. çok doğru ben zaten kafaya yeterince takıyorum, birde o takıyormuş gibi davransa iice takarım. yani sallamıyor gibi davranması en iyisi sanırım.27 yaşında olupta doğru düzgün ilişki yaşayamamış olmak kayıp değil. ben geçmişime baktığımda keşke eşimi daha önce tanısaydımda önceki salaklarla uğraşmasaydım diyorum. zaten yeterince gereksiz anılar biriktirdik bir sonrakiler güzel olsun bari. bak ben 32 yaşımda adam gibi bir ilişkiyi buldum. kaldıki 7 senelik bir ilşkim vardı evlilik öncesi bitirdim. ama sonra bir aşık oldum.5 sene ağladım ardından. hastalığım ve o üzüntü çok ağır gelmişti bana. artık tam "yeter ya yeter" havasındayken düzeldi herşey. bu arada seninle karşılaştığıma inanki çok sevindim kimse bizim bu saçma hikayeleri anlayamaz:) Önceki

ya okuyunca kendimden şüphelenmeye başladım acaba ben de hafif de olsa öylemiyimdir diye, belirtilere bakınca bütün özellikler var, bir gün çok iyi hissediyorum herşeyi yapabilirim gibi geliyor, ertesi günü yok bu ülkede hayallerimi gerçekleştirmem bile zor fln demeye kadar gidiyor, korktum şimdi, ama ben çok şükür öyle intihar etmeye fln kalkmadım, onu kesinlikle denemem gibime geliyor, çünkü hayatı seviyorum herşeye rağmen. bir de mesela bir sorunla karşılaşınca eğer çok büyükse direk içime kapanıyorum, kendimi çok güçlü hissediyorum fln :) haydi05

hatta bipolar için özel klinik bile duymuştum ben ama ismini unuttum. ama genel olarak psikiyatri bölümü de bu hastalıktan anlıyor zaten öyle değil mi delimorbulut kanatlarım var

Raporum yok. raintimex

canım ilaçlarını bırakmazsa kontrollerine düzenli giderse atak geçirme ihtimali düşer.. o kadar korkmana gerek yok..

peki tanı nasıl konuluyor... mesela benim tanıdığımı götürdüler... lityum testi yapıldı, kan testleri yapıldı, öncesinde doktorla götürüşüldü, sonra hastayla gidildi... ama hepsi gayet normal.. çok şiddetli bir mani atağı değil demiş doktor... belkide yanılıyor, mani değil.. nerden anlıyor... Önceki

10 yıldır Bipolar bozukluk tedavisi görmekteyim ana hastalığım bu aksiyete panik atakta ve diğerleride çabası hayatım berbat durumda E

Siz çok şükür kurtulmussunuz inşallah bir daha yaşamazsınız insanın kendi kendini kurtarması ne büyük ne güzel bir şey Allah her zmaan yardımcınız olsun. Biizm bı akrabamız vardı dediğiniz gibi manik donemdeydi asla evde durmuyordu. Sürekli gezerdi kuzenler toplanirdik gelirdi o da bayandı anlatırdı da anlatırdı surdan sueyaa yürüdüm diye sürekli konuşurdu filmler izlerdi. İnternetten sürekli birileriyle konuşurdu. Birisi onu kandırmış ben Polat Alemdar la gorusuyorum derdi. Necati Şaşmaz bile değil yani Polat Alemdar. O kadar anlatırdık ismi bile film ismi gerçek değil resmini koymuş seni kandiriyo diye inanmadı konuştu uzun süre en sonunda adam bunu bırakmış. En son biriyle görüştü yine sürekli evine gidiyodu ablasıyla falan gorusuyodu. Babası annesi kızınca gece eve gelmiydou sokakta yattım diyodu gece gece annesi babası sokaklarda parklarda mi aramadı neler yapmadı. Ve bunlardan sonra o adamla da ayrıldı kuzenimle yoktan yere kavga etti kendini yerden yere attı tüm mahalle duymuştur kriz geçirdi ve depresyona girdi. inanır mısınız 3 yıl oldu depresyonda. Asla ulasamiyoduk telefonlara cikmiyodu düğünüme bile gelmedi yataktan çıkamadı. Asla yalnız birakmiyolardi intihar düşünüyordu sürekli. Tam 3 yıldır yatakta bitkisel hayatta hibi eridi diyo annesi ablasi. yemek yemiyomus sadece sigara ve az yemek gerisi yatakta. Bu 3 yılın sonunda durum atmaya başladığını görüyorum. Kandil mesajları gönderiyor. Uyanışa geçti artık tüm sülale farkında. Çok zor çok Alah düşmanımin başına bermesin yaşayan dan çok ailesine de zor Yokuspokus

Arkadaşlar doktorum major depresyon teşhisi koydu. agir derecede degilmis. Bende yoğun kaygı vardi. Umutsuz ve mutsuzdum. son zamanlarda hiç bir şey zevk vermiyordu.15 günden beri prozac kullanıyorum 20 mg. ne zamandır etkisini hissetmiyordum. bugun için bir kıpır kıpır oldu."Galiba deliriyorum "dedim. elim ayağım tir tir titredi Düz duvarı tırmanabilirdim Doktoruma mesaj attim. Yarin bir gel görüşelim dedi. Ne diyecek bilmiyorum ama şu an sakınım. Bi polar belirtisi midir bu acaba?mesajlarda doktorum herhangi bir şey yazmadı?sadece Acil bir vaka değil, yarın görüşelim dedi.

Kızlar merhaba. Üç yıllık sevgilime geçen yıl geçirdiği çok ağır bir mani atağı ile bipolar teşhisi konuldu. İki yıldır dengesizlikleri gelgitleri aşırı kıskançlıkları vardı ama ben karakterinden kaynaklanıyor sandım meğer bipolar olduğu içinmiş. Mani atağı geçirdiği gün kendini cinayet işlemiş sanıp polise kendini ihbar etmiş karakola nasıl gittiğimi biliyorum Bir yıldır ilaçlarını düzenli kullanmasına rağmen hala dengesizlikleri bitmedi. Ortada bişey yokken kavga çıkarıyor ağzına geleni söylüyor sonra pişman oluyor aşırı kıskançlıkları da cabası Kızlar çok seviyorum ama onunla baş edemiyorum. İki haftadır ayrıyız ama barışmak istiyor. Napacağımı şaşırdım üç yıldır o kadar yıprandım o kadar üzüldüğüm halde onu bırakamadım. Bipolar tanıdığını olan bana yardım edecek birileri var mı evlilik düşünüyordum sizce nasıl bir Yol izlemeliyim. Çok sevdiğim için devam mı etmeliyim yoksa ayrılmalı mıyım? Kafam Allak bullak dile kolay üç yılımı verdiğim insanı geride bırakmak çok zor ama dayanacak gücüm kalmadı artık sağlıklı düşünemiyorum artık bipolar biriyle ömür geçer mi?

Çok ağır hastalık dönemleri yaşadım. İntihara kalkıştım yuzlerce kez intihar ettim.. en son 70-80 tane hap içtim hastaneye gittim yoğun bakımda yattım 1 hafta o beni biraz olsun akıllandırdı. Bakırköyde yattım 1 hafta.. Şok tedavileri gördüm. Şuan geçmişime dair hiçbir şey hatırlamıyorum. İlaçlarımın dozları da çok yuksek oldugu için ülser oldum şuanda onla boguşuyorum ah ah işim zor ne yapıcam bilmiyorum Zehranur

Bazen kendimi iyi hissediyorum normal herkes gibi. sonra bu hastalık yakamdan tutuyor duvardan duvara vurup kırılmadık kemik bırakmıyor ve iyisin ya diyip üstümü düzeltip hiçbirşey olmamış gibi gidiyor.

Evet kalıtsal bir hastalık. Sizde veya eşinizde varsa çocuğunuzda olma ihtimali diğer insanlara göre biraz daha fazla oluyor. Ama çok değil %5 gibi küçük bir rakam. ruhan Ya Kuddüs tek ayak

Merhaba benim kızım 16 yaşında. Bipolar mani teşhisi kondu. Daha önce depresyon demişlerdi. Doktorunu sevmedi ve tedaviyi kesti. Bizde olayın tam cidiyetini bilmediğimiz için tamam başarabilirsin dedik. Dersleri bozulmuş ama bizden saklıyormuş. Yalan söylüyordu hem de ortaya çıkacağını bildiği halde. Haziranda tekrar doktora gittik ve tedaviye başladık. Doktoru ilacın dozunu düşürdü hiç sorun yoktu. Gülmesi konuşması değişince sorun olduğunu anladım. Zorladım ama söylemedi. Erkek arkadaşı varmış ve kendisini baskı altında hissettiği için tekrarlamış. Çok rahattı önce babasına çocuğu aratmış. Siz izin verirseniz dersane dışında görüşürüz demiş. Çok şaşırdık. Sizin yazdıklarınızı okuyunca bunları nasıl yaptığını anlıyorum. Doktor tekrar ilacını azalttı. Kesecekmiş. Nasıl olacak bilmiyorum. O kadar uzun tedavi gerektiriyorsa ne yapacağız biz. Zaten doktora doğru düzgün derdini anlatamıyorsun. Ona nasıl davranacağımızı da bilemiyoruz. Allah yardımcımız olsun. ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

bundan sonra geri dönüşünün olucağını düşünmüyorum, çünki söylenmemesi gereken ne varsa söylendi ağır şeyler konuşuldu gerçi her defasında aynı şeyler olmuştu ama bu defaki biraz farklı onun için düzeleceğini sanmıyorum ama kısmet bakarsınız tekrar öyle bir sevgilim olur o zaman sizinle tekrar irtibata geçerim. Kek isimli hanfendiyede teşekkür ediyorum msn adresini vermiş ekledim kendisiyle sohbet etmek için fakat kendisi çevrimdışı yada iletim gitmedi her ne kadar ayrılmışta olsam hala seviyorum gönül işte fırtınalarla alabora olmuş bir gemi gibi savrulsada derinliklerde, yine ışığa uzatıyor elini umutsuzca ama dibe geldik sonunda tükendi artık umutlarda onun için tekrarı olmaz diye düşünüyorum tekrar tekrar çok teşekkür ediyorum yardımlarınız için.

Ben de gelecek kaygısı ve ümitsizlik vardi. bir gece kendime zarar verme dürtüsü ile panik atak gecirdim. intihar edicem sandim. Doktorum böyle bir şey yapmaya meyilli olmadığını sadece bunun korku ve kaygıdan ibaret olduğunu söyledi. Ben de hep ya bir gün hayallerim biter, ünitelerim tükenirse korkusu vardi.. bu durum bana azap vermeye başlayınca destek almaya karar verdim Doktorum depresyon geçirdiğimi soyledi. panik atak da vsrmis. Agir olmadığını soyledi. Ne zamandır keyifsizdim. ama bugün aşırı bir heyecan, keyiflenme oldu."çıldırıyorum herhalde "dedim. Elim ayağım titredi.. tahminimce gene atak gecirdim. bakalim yarın ne diyecek.

Allah razı olsun çok teşekkür ederim. aynen kızıma benden başka bakacak kimse yok. yazın gittim beni psikoloğa gönderdi bebek olduğu için ilaç yazmadı. önerdiği psikolog çok pahalı ve güzel hastaneler bize uzak. normal devlet hashanesindeki psikiatri dr yardımcı olurlar mi. bebeğim anne sutu alıyor. yaza kadar sabredip oyle mi gitsem diyorum kafam çok karışık.. ne yapacagimi bilmiyorum. bitkisel bir surup var o da pek etki etmiyor. kendimle baş etmek zor geliyor bazen... fataldanger

Ya bende aynı durumdayım bulasiklar çamaşırlar birikiyor. yikasam katlayamiyorum. örgü oruyorum sipariş olarak kac gündür bitiremiyorum. kızımın doğum gününe iki hafta var hiçbir hazırlık yok. delimorbulut kanatlarım var

deneyim yazılarak hiç bi yere ulaşamayız. umarım en kısa zamanda çözüm bulunur. etkili tedavi yöntemleri var. arkdasının esinin mutlaka tedavi olması lazım belki de oluyordur bilmiyorum. 2- 3 ay sonra düzenli kullanırsa ilaçlarını iyileşecektir. fakat adamcagız işe gidiyorsa tehlikeli. ya hastaneye yatırılmalı, ya da evde tedavi edilmeli iyileşene kadar. allah sabır versin.. çok zor gercekten yaşamış biri olarak.. ayrıca bu dönemde bütün mal varlıgını akrabalarına, arkadaslarına devreden ve iyileştikten sonra çok pişman olmuş insanlar var.. kesinlikle dikkat edilmeli.

ha bu arada masal kitabının akibetinden bahsetmemişim sayfa sayfa yırttım kendilerini annem ne kadar kızdı sonrasında.. ben sana emek emek kitap alıyım sen yırt diye de trip attı bi ton..

bir arkadaşım bodruma gidiyordu.15 dkda karar verdim gittim onunla o yüzden yoktum nette. ama aklımdaydın sende benim. bittimi sınavın noldu?ben boşanmadım. birkaç ay daha deneme süreci. uff yani böyle öyle aptal saptal bir haldeyimki auroras ne birşeye konsantre olabiliyorum ne ileri ne geri böyle ne yaptığımın farkında olmadan geçiriyorum günleri. işte denize girip kitap okumakla geçirdim günleri dün gece geldim. böyle baktım eşimin yüzüne seviyormuyum sevmiyormuyum onu bile kestiremedim. senin anne baba neden boşanmışlardı. sen kaç yaşındaydın?nasıl desem ailecek evliliğin öyle bir anda bitmesindense biraz daha çabalamak gerektiği kanaatine vardık ama bir yanım geleceğe dair sanki kötü sinyaller veriyor. içimde tuhaf bir huzursuzluk var. bir yanımsa diğer arkadaşlarımın tecrübelerine dayanarak ilk senenin feci zor geçtiğini söyledikleri için biraz daha sabret bakalım diyor. hoş bir o kadarda boşanan var çevremde. işin kötü tarafı annem gıcık oldu eşime tabi. bende o da sürekli tetikteyiz. zaten şu anda görüşmüyorlar bira zaman gerekiyor görüşmeleri için ama şey duygusu çok kötü hani ailen eşini çok severken bir anda bazı şeyler su yüzüne çıkar ve hani onaylanma durumu biter ya. hani bilirsinki artık ailen onu sana yakıştırmıyordur bu pis bir duygu. sende ister istemez zaten araya soğukluk girmişken dahada bir soğuyorsun. ahhh ya keşke yaşamasaydık şu son 1 ayı diycem ama yaşamama şansımızda yoktu. ben şu an sadece kendi psikolojimi iyi tutmaya çabalıyorum. hiçbirşey yapmak istemiyorum inan. hani ne iş ne ev işi nede kendime dair hiçbirşey. doktor beni gayet akıl sağlığım yerinde bulmuştu. ama herhalde şu an boşanıyorum sanıyor. sanki ekstra ilaca ihtiyacım var gibi geliyor. şimdi desem bunu senin ilaca değil boşanmaya ihtiyacın var diycek. hoş doktor bizi her ne kadar birçoğundan iyi tanısada yinede o evde yaşananları ne aile ne doktor biliyor. yani problemler ok ama çözülebilecek türdenmi değilmi ben bile kestiremiyorken onların buna net cevap vermesi zor tabi. evlilik çok zormuş auroras inan çok zormuş

sana yaptığım en büyük hatayı söyleyeyim mi? iyileştim diye ilacı bırakmak... 2 kez bu yüzden atak yaşadım... iyileşme ihtimali için imkansız desek yeridir... o yüzden düzenli olarak paşa paşa ilaçlarımızı içicez : D düşüncelerin bir süre sonra düzene girer.. yanında antipsikotik ilaç kullanıyor musun? merak ettim sadece.. bipolarda psikotik ataklar olabiliyor.. bazen olmayadabiliyormuş.. olmayanı nasıl olur merak ediyorum da.. nehirimnehir Asktan hep

Merhaba benim erkek arkadaşımda da var bipolar rahatsızlığı sanırım. burdaki örneklerde okuduğum bazı sıkıntıları yaşıyor. Depresyon döneminde yüzü hiç gülmez herkesle iletişimi tamamen keser hatta ben onu zorlarsam konuşması için falan ilişkinin ona ağır geldiğini söyleyip ayrılmak ister ama bir iki hafta geçmeden birazda olsa kendine gelir ve yaptıklarını açıklayarak özür diler.

Doktorunuzla görüştükten sonra tekrar yazın lütfen sevgiler... Rengarenk

Topik kişisel kavgalarınız için değil, bu hastalıktan muzdarip olanların ve onların yakınlarının deneyimlerini paylaşmaları amacıyla açılmıştır.

yemek teklifiniz için teşekkür ederim yemiş kadar oldum..

Arkadaslar 27 yasindayim,12 yildir bipolar hastasiyim yasim geregi isimin olmadigini saskinlikla karsilayabilirsiniz lakin cene ameliyati oldum. Su an hayatim fazlasiyla daginik ve bnm gibi sikintisi olan biri hanvi islerde bulunabilir?memuriyetligi yapabilir mi ya da araniz bipolar olanlar ne gibi islerde calisiyorlar?ne olur yardim edin K

Engelli raporunu almaya niyetlenirken son anda yaftalanmayi kendime yediremedigimden vazgectim. Yorumunuz icin tesekkur ederim ama dedigim gibi ben cok erken tanistigim icin bu hastalikta, hep onunla beraber karar almak zorunda kaldim ve is konusundaysa halen muallaktayim..

Bu konunun ikinci yorum sayfasında yemiş canım baktım tekrar. Orada yazılmış Dr. Hastane isimleri. R

burdan birinin tanı koyması çok yanlış olur, hiç birimiiz o eğitimi almadık sonuçta.. ama manik depresifin çeşitlerinde gün içinde de ataklar olduğunu okumuştum, bilemem yine de..

Peki bende teşekkür ederim. İyi bir insansınız inanın söyledikleriniz yaşadıklarımı gözden geçirip kendimi toparlamama yardımcı oldu çok ince ve düşüncelisiniz sizinle tanıştığıma memnun oldum beni dinlediğiniz için teşekkür ederim. Reeldede sizinle görüşmek isterim samimi dost olucağımıza eminim ama sanal ortam görüşmek istemesenizde anlarım.

Evet ama bağımlılık yapabiliyormuş diğer ilacımında dozu az geldi galiba 4 ay olucak iyileşemedim hala

Bu nasıl bir hastalık genetik mi? Rengarenk

Sen yine de kendi kafandan o kadar genelleme yapma! Valla 10 yıllık evliyim eşimin hayatı benimle daha güzelleşti. Hele çocuklarım olduktan sonra hayatım daha da anlam kazandı. Ne mutlu benim aileme :) Neyse siz boşanın en iyisi Kimin kimden kurtulacağını en iyi Allah bilir.

Depresif ya da manik fazın dayanılmaz hale gelmesini beklemeden, hastanın ve yakınlarının da yaşam kalitesinin bozulmasını önlemek ve iyileştirmek amacıyla bu anlamda hizmet veren en yakın kuruluşa başvurmak en profesyonelce olanı. Ve bu konuda hasta yakınları daha büyük sorumluluğa sahip. Siz başa çıkamıyorsanız çıkabilen bir kuruma başvurup belkide çok önemli işleri, vasıfları olan yakınlarınızı zor durumlardan ve ipin ucundan döndürmüş olursunuz... O kurumlardan birinde çalışan biri olarak birazcık paylaşımda bulunmuş olayım dedim. İyi günler dilerim. K

Seninde yeni yılın kutlu olsun canım bu arada. Ben senin kadar dikkatli cevaplayamıyorum. Okuyorum ama tam dönüş sağlamam zor. Evde iki küçük bebek var. Dikkatimi tam veremiyorum. İçkiyi biliyordum ama kahveyi bilmiyordum. Fazla kahve tüketiyor kardeşim. bu konunun üzerinde durmam lazım. Yani sosyal hayatın çokta önemli değil bence. Ben çevreme baktıgım zaman hiç kimseyi normal sosyal ilişki düzeyinde görmuyorum. Yaşlılardan gençlere hatta çocuklara kadar herkes bir garip. Malesef teknoloji çağı bizim millete pek yaramadı. Herkes sanki kendisi mükemmelmiş gibi etrafını eleştiriyor, neredeyse herkesin herkesle çıkar ilişkisi var. Tüm bu karmaşaya sizin fazla ince düşünceniz gerçekten bir beden büyük kalır bence. Kendi kardeşim en azından öyle. Aşırı kibar ve ince düşünceli. Her ayrıntı önemli. Diyorum çocuk resmen güzel kalbinin zehir gibi beyninin dezavantajını yaşıyor. Bu arada bebeklerim iyiler. Galiba bana ve eşimede bulaştı. Hepimiz hastayız. Bir memlekete gidelim dedik aldık başımıza belayı. :) Okul hayatını tamamlayana kadar sabırlı ol, sakın pes etme kardeşim çok başarılıydı, bütün ilkokulu derecelerle okudu. Lisede aslında atakları belli olmuş farketmedik. Sonra üniversitede devamı geldi farkedemedik. Taki kendi memleketimize geçiş yapıp ailemin gözü mnüne gelene kdr. Yani demem o ki. Eğer ailen sana iyi geliyorsa çok uzaklaşma. Okulu uzattı kardeşim. Herkesin asla bitmez ipler kopmuş dedigi okulu yine dereceyle bitirdi. Gittigi iş görüşmelerinde işe alım uzmanlarıyla saatlerce görüşüyor ve hemen hepsinden şu tarz cevaplar alıyor. Sen bize fazlasın, seni işe alırsak önünü kapatmış oluruz vs. Yaşına göre çok donanımlı. Defalarca atak geçirdigi halde bi dünya sertifika aldı, kurslar falan derken kendini çok geliştirdi. Son atagında bi akü firmasının bölge sorumlusuydu kendisi istifa etti. Artık atak dönemlerinde istifa etmek yerine kenara çekilip kendini dinlemeyi öğrenmesi lazım. Çünkü kontrol edilmezse çok saçma harcamaları oluyor, çok garip kararları oluyor. Anne babamdan çok artık yük gelin hanımımızda. 8 yıllık sevgilisi. Ve gerçekten okadar sakin biri ki. Bütün ataklarda sakince kardeşimi kontrol etti yanında oldu. Öğretmen kendisi. onun zorlu bi hayat bekliyor hepimiz bunu ona dürüstce anlattık. Şuan ayrılsa kardeşimden hakkı var oysa. Ama güZel kalpli meleğim kardeşim kadar seviyorum onu. Gerçekten o olmasa herşey daha da zorlaşırdı. İnşallah seninde hayatına öyle birileri girer. Girmese de olur. Çok uç noktalar değil bunlar. Bana göre hayatın tek uç noktaları, sağlık ve huzur geri kalan herkes herşey tamamlayıcı unsur. Olsada olur olmasada olur. Kardeşimi detaylı anlatmamın sebebi sende sakın pes etme. Okuma alışkanlıgın nasıl veya hobilerin var mı bilmiyorum. Ama bi abla olarak sana en büyük tavsiyem. Kendine, güzel beynini, oyalayacak hobiler edin. Kardeşim okumayı seviyor. Ama doktorun önerisiyle onu sarsmayacak aşırı dini bilgi veya felsefik bilgi içermeyen kitaplar seçiyor. Fazla müzik dinliyor. Saz çalmak belkide bir çok kez onu atağın eşiğinden almıştır. Spor yapıyor. Son görüştügümüzde aynı anda 3 roman okuyordu. Sırayla gitsen iyi değil mi dedigim de, abla sanki hoşlanmadıgım dünyayı değiştirip yenisine geçiyorum böyle demişti. Sıkıldıkca değişiyor :) Takıntıları da var onun mesela. Sohbeti çok dolu. Bilgili bi çocuk asla boş konuşmaZ. Ama sen gibi sayılı bir kaç arkadaşı var, akrabalarla çok yakın olamıyor vs gibi sorunları var. Bence bu rahatsızlıgı olmasaydıda yapısı bu olurdu. Sizler çevreyi daha detaylı gözlemlediginiz için size herkes herşey fazlasıyla şeffaf görunuyor Şuan yoldan tut birini götür doktora en basit antidepresana başlatmazsa doktor bak gör :) herkesin kafa gidip geliyor. Kardeşimi babam çok olumsuz etkiliyor. Evlenirse düzelir umudun o yönde. Yani babadan uzaklaşması faydalı olacak. Bana göre babamı götürsek tam bakırköylük. Davranışları çook bozuk. Birde sana sormak istedigim sorular var. Ailenin küçüğümüsün sende. İsminde o, u, ü, ö gibi yuvarlak harf var mı, ve çift isim misin göbek ismin var mı. Kardeşime göre onun hasta olma sebeplerinin bi kısmı bunlar :) mantıklı açıklamaları var. Uzun oldu canım kusura bakma veletlerin gece mesaisinden yazıyorm şuan. Ve mesajın 3 açılışı bu. Anca tamamladım kopuk olabilir. Sabahın 5 i :) Z

benim abim 6 yıl tedavi gördü ama henüz tam iyileşemedi. istanbulda özel doktoru vardı tedavi ettiriyorduk. babamın olmayan sevgisi yüzünden travma yaşadığını düşünüyoruz. risperdal ve lithuril kullandı. şimdi ilaçları kesildi ama hepyalnız takılıyor abim. çok konuşuyor ama çevresinde kimse yok. babamdan nefret ediyor. çünkü hiç sevgi göstermedi abime. biz bu durumu nasıl yenebiliriz. aynı evdeyiz ve annem emek verirken gerçekten çokyıprandı çok üzülüyor. ağlamadığı günü olmuyor(

Merhaba arkadaslar, benim mustakbel esim, yani sevgilim bu hastaligi yasiyor. 2 yildir ayni evde yasiyoruz 3 senedir de beraberiz. 10 yildir boyleymis. Genetik oldugunu dusunuyor ama hayatta yasadigi olumsuzluklar da bunu tetiklemis. O, depresyon nobetindeyken yataktan cikmiyor. tuvalete bile gitmiyor. Yemek de yemiyor. Uykuyla uyaniklik halinde sadece yatiyor. bu bazen 1-2 hafta surebiliyor. Ben ona anlayisli, saygili davranmaya calisiyorum. Yataktan cik diye cok ustune gitmiyorum. Zaten gercekten bunu yapamiyor. Telefonlarina cevap vermiyor. Kapilari acmiyor. benden baska hickimseyle konusmak istemiyor. Sefkatli davraniyorum. Onu cok sevdigimi herseyin guzel olacagini, duzelecegini, bunun gececegini soyluyorum. Ve ben de buna inanmaya zorluyorum kendimi. Manic donemlerinde ise enerji dolu oluyor, cok fazla konusuyor, karsisindakini cok kisa sure dinleyebiliyor ama cok alakasiz cevaplar veriyor, acik sacik espiriler yapabiliyor, patavatsiz olabiliyor. Yuksek sesle konusuyor, cok para harciyor, herkese hediyeler almak istiyor. Uyumuyor surekli birseyler yapmak uretmek istiyor. Hayat dolu oluyor. Konusurken konudan konuya atliyor. takip etmek zorlasiyor. Bu donemlerde ise onunla birlikte eglenmeye calisiyorum. Cok para harcamasini elimden geldigince engellemeye calisarak. Ya da patavatsizlik yaptiginda uyararak. Cunku insanlari kirarsa sonradan uzuluyor kendisi de. Ama genellikle yakin cevremiz de alistilar onun bu durumuna, iyi niyetli oldugunu biliyorlar. Ben bu sekilde davrandim 3 senedir. Son 1 yildir boyle nobetler hic gecirmedi. Normal ve mantikli. Oncesinde senede mutlaka 1-2 hafta hatta bir keresinde 1 ay yataktan cikmadan depresyon yasamis. Ve surekli olarak manic donemi gelirdi. Ben boyle davraniyorum ama ben de yoruluyorum zaman zaman.. Cunku ben de 1.5senelik bir depresyondan ciktim. Ara ara geliyolar yine depresyon zamanlari.. Ozguvenim hic eskisi gibi degil. Toparlamaya calisiyorum. Aslinda onun hickimseye bir zarari yok.. Sadece kendine ve en yakininda ben oldugum icin bana dokunabiliyor.. Annesi de uzuluyor. Asla ilac kullanmak istemiyor. Terapiste, ilacsiz tedaviye sicak bakiyor ama bunun icin paramiz yok. Kiramizi bile zor oduyoruz. Herneyse.. Ben de kendi deneyimimi anlatayim dedim.. Belki birine yardimci olur. Ben onu cok sevdigim icin kendimi bir sure ona adadim. Iyi olsun basarsin diye. Ama simdi meyve veriyor. Ama gecisi bisey mi bilmiyorum. Yine yasadigi zorluklar karsisinda kilitleniyor ama yatak dosek gunlerce yatmiyor. Sizce zamanla atlatilir mi bu sekilde ne bileyim bilmiyorum. Elden baska ne gelir? Ya da ben hasar alir miyim zamanla? Sevgiyle bunu daha duzgun bir yola sokabilir miyiz? Basarabilir miyiz ki? I

peşimi bırakırsanız sevinirim artık... olayı kişisel husumete döktünüz... bu kadar da rahatsız olduğunuzu belli etmeyin bence, burası da toplumsal bir platform,, sanal da olsa,,,, ayrıca cahil dediğiniz ben; 3 dil bilen, hollanda doğumlu ve sizin gibi derleme bilgilerden değil, asli dillerinde yazılmış medikal kaynaklardan bilgi edinmiş biriyim... Kaldı ki, 20li yaşlarımda bu rahatsızlıktan oldukça muzdariptim... ki ; neyin ne olduğunu çok iyi biliyorum... bilgisiz olduğumu yazmışınız,, ben ise,, onca izahatimden sonra a... l olduğunuzu düşünüyorum... bilgisizlik aşılabilir ama diğerinin hiç çaresi yoktur maaalesef...

benim bipolar bir arkadaşım var. beni çok yoruyor. bipolar olan arkadaşlar kızmasın ama benim psikolojim alt üst oldu. benim en yakın arkadaşım bipolar ve davranışlarını anlamaya çalışmaktan yoruldum. ilk zamanlar bipolar olduğunu bilmiyordum ve niye böyle dengesiz diyordum. halbuki bu hastalığın semptomlarının hepsini yaşıyormuş. her gün farklı bir ruh halinde oluyordu. bir gün aşırı enerji patlamaları yaşıyordu, diğer gün siniri bozuk oluyordu. araba kullanırken birden bağıra bağıra mantra söylemeler mi, aşırı alışveriş yapmalar mı vs. bencilliği de vardı bipoların yanında. telefon açar, saatlerce işteki sorunlarını anlatırdı. ben bir şey anlatsam, bana sorunlarını anlatma diye terslerdi. onunla arkadaşlık sırasında hep diken üstündeyimdir. çünkü neye ne tepki vereceğini bilemem. anlık yaşar. uzun vadeli plan yapamazsınız, çünkü bir gün sonra ne olacağı belli değil. bir de tepesi attığında çocuk gibi arkadaşlarını her yerden engelleme huyu vardır. saçma sapan nedenlerden engellenirsiniz. hatta nedene bile gerek yok çoğu zaman engellenmeniz için. çünkü depresyon dönemindedir. bu belki bir gün sürer, belki aylarca. o konuda da stabil değil yani. mesela, benim arkadaşta bir tanesi altı ay sürmüştü, bir tanesi iki saat. sonrasında keyfi istediğinde engeli açar. bunu yapan kişi de zannetmeyin ki 20'li yaşlarında. 50 yaşında. en tuhafı da ilaç kullanmayı reddetmesi. ilaç kullanmadan nasıl dayanıyor, onu da bilmiyorum. ben anksiyeteyim ve düzenli tedavimi uyguluyorum. tabi ki her bipolar böyle değil ama dediğim gibi benim arkadaş böyle. benim arkadaşın narsist boyutu da var sanırım. ne onunla ne de onsuz yapamıyorum. hayatıma öyle bir girdi ki onu özlüyorum.

4 ay önce kendini balkondan atarak yada düşerek diyelim aklı dengesi yerinde değildi 4 güne yakın ilaç kullanmıyodu kullandıramadık atmamış. Balkondan düşerek vefat etti kayınvalidem. Büyük yıkım.. çok acı geri de bir sürü uzun yazı yazılmış vs ama hepsi boş yıllarca savaştı ve 15 yılın sonunda pes etti. G

eşim mücadele etseydi belki bu kadar yorulmazdım yapıp yapıp karşılığını göremeyince bende geri çekildim artık.. huzur en çok istediğim şey şu sıralar çocuk olmasa bu kadar çekmezdim

Kendini fazla dinlememeye çalış. Zaten bu dünyadan zevk almak hepimiz için zor. Dünya çok kötü bir yer haline geldi. Ki bizim gördüklerimiz yaşadıklarımız hiçbir şey değil. O yüzden çözümü olmayan konuları akışına bırakıp iyi bir bakış açısıyla yaşama tutunmak lazım. Depresyona girersen okula da gidemezsin. O yüzden hiç düşünme böyle şeyleri. Gözünde büyütürsen ufacık şeyler bela gibi gelir sana. Hayatını bile bile mahvetmeye gerek yok. Bipolar zaten genetik bir akıl hastalığı. Öyle ikilemlerim var demekle, ikilemlerim hafif değil demekle sahip olunan şey değil. Benim bi yakınım hep hastaneye yatırılıyor mesela. Hayatı kaymış durumda. Bunlar özenilecek şeyler değil. Kendinize hastalık ismi takmayın. Önceki

bu hastalığa sahip olan kişiler ilaçlarını asla bırakmamalı ben kendimi iyi hissediyorum diye. ama ne caredir ki az toparlandıgı anda hasta içmem ben bunları diyerek bir havaya girer. biz çok çektik bu hastalıkdan arkadaslar. İKİ UCU BOKLU DEĞNEK dedik biz kendi aramızda. iki uclu bir hastalık zaten. bir dönemde kişi cok enerjik oluyor. alıyorrrr.. satıyooooorrr... gruplarr... partilerrrr... renklerr... diğer dönemde ise o muhabetine doyum olmayan kişi bir kac ayını ateri oynayarak yada cekirdek yiyerek geciriyor. offfffffffff sustumm darlandımm... bu böyle yazılcak bişi değil. kahve yapıp uzuuuuuuuuuunnn uzunn dertleşmek lazım

Geçmiş olsun uyku uyuyabiliyor musun? fataldanger

Bipolarmiydi? Minnaklarimm... Anneler

Depakin vermesi çok yanlış olmuş, sizin kan ölçümü yaptırıp lithuril ve seroquel kullanmanız gerekiyor. Allah şifalar versin. Bunu bir üstte durumunu anlatan arkadaşa yazıyorum. Alıntılama aklıma gelmedi, özür. A

Hangi ilaçları kullanıyosun? E

Depakin mani zamanlarında yani yükselişte olduğunda çok zarar verir, bunu birçok doktor bilmiyor ve takipsiz veriyor, sonrası ise maalesef daha acı oluyor, tecrübeyle sabittir, ben değil de annem maruz kaldı bu duruma, bir depakin neler yaptı gözlerimle gördüm Titremeyi önleyici ek ilaçlarla destekleniyor zaten. Ama bence kan testi yaptırıp lityum tuz düzeyine baktırmalısın hele de yaz ayları çok tehlikelidir önlemini almak lazım eğer tahlil sonucun 0.50den düşükse alarm zilleri çalıyor demektir. A

Tekrardan merhaba maalesef mesaj hakkım olmadığı için size cevap yazamadım msn adresinizi özel mesaj olarak atarsanız size sormak istediklerim var çok rica ediyorum. ilginize şimdiden teşekkür ederim.

Manik depresifim. 12 yaşımda başladı. Ailemle sıkıntım var... G

Bipolar olduğunu tedavi olması gerektiğini söyleyin önce dolaylı kabul etmiyorsa direkt. tedavi olmuyorsa dengeli görüşün S

tembeltosbaacığım inan bana senin üzücü şeyler yaşamandan endişelendiğim için ısrar ediyorum, benim yaşadıklarımı yaşama diye... sana tam olarak bipolar bozukluk teşhisi mi kondu? eğer öyleyse bu hastalığı internetten biraz araştır canım; bir kere intihara kalkıştıysan bunun devamının gelebileceğinden korkmalısın. bu hastalık remisyon halindeyken yani uykudayken, sen kendini iyi, normal, sanki hiç hasta olmamışsın gibi hissedersin, her şey geçti bitti diye düşünürsün ama sonra hayatını etkileyen dışsal bi durum ortaya çıkar ve bi anda beyninin bütün kimyası bozulur, mani ardından depresyon.. yaşam kaliten düşer, insanlarla ilişkilerin bozulur, iş yaşamında sorunlar yaşarsın... canını sıkmak ve ahkam kesmek istemem ama deneyimlerime dayanarak konusuyorum.. ben su an 30 yasımdayım. sen kaç yasındasın merak ettim ve ne zamanteşhis kondu? ben ilk atağımı yaşadığımda 26 idim ilaca başladık ve ilaç alerji yaptı yüzümde korkunç sivilceler çıktı ilacı bıraktım ve ardından ataklar... intihar girişimi... bileklerimi kesmeler, ilaç içmeler... sonra yine doktorun kapısında buldum kendimi... başka ilaçlar başladık.. o dönem ben istanbulda tek başıma yaşıyodum ailem ankaradaydı, eşimle ayrılmıştık, maddi anlamda göçük durumdaydım ve kendimi alkole vermiştim ki;yapılmaması gereken en büyük hata da ALKOL kullanımı... bi gün ilaç alıyodum bi gün alkol... bi gün ilaçç... sonunda kendimi yoğun anksiyete nöbeti geçirirken buldum ve bakırköye zor attım taksiyle..20 gün hastanede yattım... majör depresyon... bu benim dibe vuruşumdu ve ailem aldı ankaraya getirdi beni 2 ay rapor verdi heyet ve tayin yaptırabildik şükür ki.. ve ben bi daha ilaçlarımı bırakmadım şimdi çok şükür iyiyim, evlendim çok iyi bi eşim var.. bebek istediğim için ilaçları bırakmaya çalışıyoruz dediğim gibi.. ama yaşadığım olaylar öylesine ders oldu ki bana bebek doğduktan sonra hemen doktora ve ilaçlara başlarım diye düşünüyorum.. sana naçizane tavsiyem duygudurumunu dengede tutmak için kullanman gereken ilaçları kullanman, doktorunla iletişimini koparmaman ve kendini riske atmaman.. nasıl ki tansiyon hastaları koruyucu dengeleyici ilaç almak zorundalarsa her gün, bizler de dengemizi korumak için ilaç almak zorundayız... çok uzattım farkındayım ama farkındalığın artsın istedim... sevgiler... fenerbahcemine84

peki ben her atak bi sonrakini daha da şiddetlendirir gibi bi şey duymuştum doğrumu acaba, yani geçirilen her atak hastalığı daha da ilerletiyomu

Yalnis düşünüyorsunuz biliyorlar. Ama bir devlet hastanesi psikiyatrisi terapi yapmaz. pskiyatrlar reçete ile ilaç yazabilir bunun yanında psikoterapi de yapar. Ayrica bu konuda psikolog ve psikolojik danışmanlara da eğitim verir ki benim pskiyatrim gayet güzel terapi yapiyor. yaklasik 1 saatlik bir görüşme yapıyoruz. Gayet verimli geciyor.

evet genetik faktör çok etkili

hayır maalesef bu sene okula dönüş yapamadım bundan sonrası da ne olur allah bilir ama ilaçlarımı hiç aksatmıyorum düzenli ayda 1 doktordayım çok da iyi bir hekim kendisi... şu sıralar kendimi gayet iyi hissediyorum bir daha atak yaşamamak için elimden gelen gayreti sarfediyorum :) ilginize çok teşekkürler Önceki

slm. ben manik depresifim. deneyimleri merak ediyosun.. hmm.. şimdi bu hastalık nadir görülen bi hastalık ve ben nerde nadir görülen hastalık var, gidip buluyorum:) bu hastalıga üniversite yılımın 2. yılında zemin hazırladım farketmeden de olsa. en basta yogun bir depresyon yasadım yani sadece hastalıgım depresyondu. iki yıl sonra ise bir mani atagı geçirdim ki allah düşmanımın basına vermesin. resmen akli dengemi kaybetmiştim, resmen bir deli gibi davranıyordum. bir kaç ay böyle delirmiş vaziyette gezdim. annem hep yanımdaydı, okul vardı ama derslere gidemiyordum her gün hastaneye gidip çare arıyorduk annemle. mani dönemimde kendimi çok üstün bir insan olarak görüyordum, yüzlerce km yürüsem yorulmam gibi geliyodu. aşırı hiperaktiftim. bir hafta uyumadıgım ve yemek yemedigim oldu. bir haftada 10 kilo verdim. dini yönden de acaip düşüncelere sahiptim. kendimi bu arada asker sanıyodum. tv izlerken mesela vj ler, dizilerdeki insanlar bana mesaj veriyomuş gibi geliyodu. her cümleden her bakıştan mesaj, gizli bir anlam çıkarıyorum. çok konusuyordum. daldan dala atlıyordum. annem bizi öldürdün diyodu ben gercekten onları öldürgümü sanıyordum. daha neler neler.. hatırlamak bile istemiyorum. yemin ederim allah düşmanımın basına vermesin. manik bir dönem yaşamaktansa depresif bir dönem yaşamayı tercih ederim. ama tabi depresyon da çok kötü bir şey. aylarca yatagıma yapışık vaziyette yaşamama neden oluyor. depresyon deneyimlerimi anlatmam gerekirse aylarca yataktan çıkmamak, güneşten, gündüzden nefret etmek, gece sabaha kadar tv izleyip akşam olana kadar uyumak, dogru düzgün yememek, içmemek, yıkanmak istememek, intiharı düşünmek, intihar planları yapmak, aglamak, aglamak, aglamak.. allaha çok şükür aylardır ilaç kullanmadıgım halde psikolojik sorun yaşamıyorum. yaşadıklarım sadece moral bozuklugu oluyo, bir iki gün içinde geçiyo. ilaçlarımı hayatım boyunca kullanmam gerekiyo fakat karacigerim şimdiye kadar binlerce ilaç kullandıgım için sanırım kötü durumda. sadece acil durumlarda yani depresyona girecegimi anladıgım zamanlarda baslıyorum tedaviye. tabi doktoruma gidip durumu anlatarak.. ismini unuttum bu konu hakkında soru soran arkadasın bunları yazarken ama, hayrola, sorun nedir? deneyimlerim belki yardımcı olmuştur.. kendine iyi bak..

Ben yıllar önce midemden boğazıma kadar uzanan aşırı heyecan yanma hissi bu hissini beni boğuyor gibi olması bu durumdan kurtulmak camları açıp abax avaz bağırmam toplum içinde garip davranışlar, şarkı söyleme gibi sonucunda annem tarafından hastaneye götürüldüm. Psikiatriye sevkedildim. Kan tahlilleri yapıldı. Bipolar teşhisi konuldu. İlaçlar verildi. Bu ilaçlar yoğun uyku yapıyor.

merhaba hanım sultan ben haltur benim oglumda bipolar bozukluğu rahatsızlığı var şu anda tedavi aşamasındayızinşallah sonuç alıcaz bügünden sonra dert lerimizi paylaşırsak sevinirim en azından drlarımızın dediklerini karşılaştırıp ortak bir sonuca ulaşabiliriz ne dersiniz şimdilik hoşcakalin cevabınızı bekliyorum . push ;

öncelikle geçmiş olsun demek isterim benim sınıftan bi arkadasımda var u rahatsızlık ve ben nasıl davrancagımı bile bilmiyorum aglıo.. ruh gibi bakıo öyle bi hale geliorum ki teselli etcek kelime bile olmuo ölmek istiyorum dediği bile oldu psikiyatra gidio Allah ona ve ailesine cok cok sabır versn umarım atlatr bu dönemi

Arkadaşlar bir şey sormak istiyorum ben manik depresif bi annenin kızıyım ayrıca amcamda da bi psikolojik rahatsızlık vardı ismini bilmiyorum ama annemde amcam bakırkoy ruh ve sinir hastalıkları hastanesinde tedavi gördü ben şimdi üniversite sınavına hazırlanıyorum psikolog olmak istiyorum ama bu hastalıkların genetik olduğunu duydum ve bende de çıkmasından çok korkuyorum psikolog olursam beni ruhsal bunalımlara sokacağından korkuyorum sizce napmalıyım? P

Bende de çok feci bir bağlanma problemi söz konusu olduğu için hep bir kaçma, yarım bırakma, zirvede bitirme durumları var. İlişkilerimi çok sevilmeme, ilgi görmeme rağmen berbat ediyorum. Uç noktalarda gidip geliyorum. Onu anlatınca dr. bundan bahsetmişti fakat benimki çok başka bir olay. Senin durumun işin içinde kendine zarar verme olduğu için çok daha ciddi. O yüzden terapi lazım. Rica ederim.=)

açıkçası ben çok araştırdım ve karşıma çıktı böyle birşey evet. sanırım bende de var. arasıra fazlasıyla coşkuluyum arasıra çok durgunum. arasıra derken 1 dakikada bile değişebiliyiorum çok enteresan bir durum. O osmanihan İpek

İlaç kullanıyor musun uykuna yardımcı olmuyor mu delimorbulut kanatlarım var

ben direkt atağa girmiştim dr. a bir şey dememe gerek kalmamıştı : ) ne testle ne kan tahliliyle belli oluyor.. A

canım inşallah bütün kalbimle sınavının iyi geçmesini diliyorum. ben biraz kafa bir dünyayım bugünlerde. boşanmaya karar verdimde. doktoruma gittim bugün iyimiyim değilmiyim yani verdiğim kararı şuurlumu veriyorum yoksa hastalığımın etkileri varmı diye. ne mani ne depresyon herşey yolundaymış. ben son günlerde pek iyi şeyler yaşamadım. bunları paylaştım doktorla. daha doğrusu ben boşanmaya karar verdim dedim. o da sebeplerini sordu. konuştuk falan. kararımı etkileme adına bir icazet vermemek için kendini sizginlemeye çalışsa bile "yete anlatma midem kalktı" dedi:) biz biraz kanka gibi oldukda doktorla. aslında mesafe olmalı ama bana her akıl fikrinde bunu doktor değil bir abi bir baba nasihatı olarak algıla der. herneyse işte kararımı destekledi ve bazı koşullar altında asla bu şekilde mutlu olamayacağımı ve zaten bu işin eninde sonunda biteceğini söyledi. gelişmeleri yazarım

ilacın yan etkisi yüzünden elim titriyor.. yoruldum artık... Önceki

Arkadaşlar sarsılma ile başa çıkanınız var mı? Q

Benim de abim bipolar bir senedir teşhisi kondu. hayatimda hiç bukadar çaresiz hissetmedim kendimi. Allahim yardımcıları olsun. Hastalik çok zor muhakkak onları anlamam mumkun değil nasıl bir ızdırap içinde olduklarını anlamak için milyon tane video izlesem de yasayan bilir elbet ama hasta yakınlarının da enaz onlar kadar çıkmazda olduklarini biz ailece soyleyebiliriz. caresizlik zormus bizi bizden başkası anlamaz...

Merhabalar. herkese geçmiş olsun. benim bir arkadaşım da bu hastalığa sahip. şu anda çok ağır bir atak geçiriyor. hasta olduğunu kabul etmiyor, hastaneye gitmiyor ve ilaçlarını almıyor. hastaneye yatırmak istiyor ailesi ama konuşarak olmuyor. Yöntemini bilen varsa yardımcı olursanız çok sevinirim. Kadınlar Kulübü Mobil uygulaması kullanılarak gönderilmiştir. pamuk34seker

Konu aktif midir? Yaşadığım bir kac seyi paylasmak istedim... fataldanger

merhaba benim ablama 6 ay önce kondu teşhis mani evresindeydi geçen ay tam anlamıyla düzeldi ama şuan bayaa durgun.. doktor beynin dinlenme aşamasında olduğunu söylüyor... biz annemle çok endişeliyiz de.. normal bi yaşam sürebilecek bi hastalık mıdır bu? siz lityum kullanmadığınızı söylemişsiniz nasıl önlüyorsunuz tekrar etmesini? annem bu kız nasıl evlilik yürütecek die endişeleniyor... doktor her şey yapabileceğini söylüyor ama biz çok endişeliyiz (

merhabalar yaklaşık 5 yıldır manik depresifim. manik olmaktan da nefret ediyorum.. en sevdiğim arkadaşlarımı, en sevdiğim insanı hep manideyken kaybettim.. acıtıcı tarafı işte bu sanırım.. manevi kısım... ne yapılabilir? aslında ilaç kullanmak dışında insanın yapabileceği pek bişey yok.. hastalık, şeker hastalığından farklı değil. doktor tanıdıklarım hep öyle diyor bana. okuduğum bir yerde beyinde fazla dopamin salınımı oluyor yazıyordu. yani fazla/az salgılanan bir şeyler bizi/beni bilinçdışı davranmaya itiyor. düşününce kronik rahatsızlıklarda ilacını almayınca olan şeylerin psikolojik boyutlu olanlarından biri manik depresif hastalığı. sanıldığı gibi delilik akıl yitmişliği falan değil yani. doktor bir yakınıma anlatıyorum: bunu düşündüm, şunu dedim, diye o da bana çoğu hastanın benzer şekilde tepkiler verdiğini benzer sanrıları olduğunu söylüyor. yani hastalık demin dediğim gibi şeker, tansiyon, kalp hastalıklarından çok farklı değil.. bu arada hastalık sorun değil bence herkesin bir sınavı varsa eğer... ama sonuçları sınavın zor kısmı... tırnaklarınla kazıyarak geldiğin yerdeyken birden düşmek kötü.. bilmeyen, anlamayan bir sürü insana rezil olmak, hastanede yatmak falan inanın yaşanmadan bilinebilecek şeyler değil. şu var tabii o dönem yaptıkları insana bayaa komik gelebiliyor sonra.. ben hiç sarhoş olmadım maniyi de bazen ona sayıyorum kendimce : ) son manimde tüm sarhoşluk hakkımı kullandım tabiki, 4 ay psikotik seyirli mani dönemimle... hadi yine herşeyi geçtim meslekte edindiğin başarılardan olmak, rezillik falan en kötüsü de canından çok sevdiğin insandan olmak.. kesinlikle boğazımda yutkunamadığım düğüm oldu kendileri... o da manik depresif ve anlatamadım durumu, toplayamadım hiç birşeyi öyle paramparça darmadağınık kaldı herşey. fazla platonikti veya olmasına ramak kalmıştı bilmiyorum ama böyle bir son birçok insanın çektiği aşk acısından daha katmerli acıtıyo insanın yüreğini... kimse bana demesin şimdi seni anlamıyorsa zaten salla gitsin diye.. beni ondan iyi anlayacak biri var mıydı? bence şimdiye kadarkiler içinde yoktu... bu farklı bir durum.. bir de gerçekten genetik geçişli bir hastalık, benim de manik yakınım var hem de 1. derece akrabam... düşünüyorum da sağlıklı bir çocuk doğurmak benim için gayet zor... gelecek de sorunlu tabi ki. bazen çocuk görünce gözlerim doluyor... işin özü şu hastalık hali çok zorlu bir süreç.. bazen 3-5 gün bazen 3-5 ay... psikiyatr tanıdıklarım ilacı bırakmadığım sürece çok da sorun yaşamayacağımı söylüyorlar.. ilacı bırakmak en büyük hata.. lütfen hastaysanız veya hasta yakınıysanız bu konuyu göz ardı etmeyin... sonuçlar fazla yıpratıcı oluyor çünkü...

merhaba arkadaşlar. benim şöyle bi derdim var. 4-5 ay önce psikiyatriste gittim. bana depresyon ve uyum bozukluğu tanısı koydu ve tedaviye başladı. ancak ben kendimi iyi bir şekilde anlatabildiğimi düşünmüyorum. ben depresyonda olduğumu sanmıyorum çünkü bazen o kadar farklı ve mutlu bi insan oluyorum ki böyle bi insana depresyondasın denmesi bana saçma geliyor. aslında duygudurumum tam olarak şöyle ki ; bazen özgüvenim öyle bi tavan yapıyor ki gözüm kimseyi görmüyor. herşeyi yapabilirmişim gibi hissediyorum. kendimi deli gibi alışverişe veriyorum asla yapmam dediğim şeyleri yapıyorum. çok agresif ya da sebepsiz yere çok mutlu hissediyorum. bazense kelimenin tam anlamıyla dibe vurmuş hissediyorum. hayatı üzerime bi yük olarak görüyorum yaşamak bile istemiyorum. içime kapanıyorum. araştırdım ve manik depresif olmaktan korkuyorum. doktoruma kendimi size iyi anlatamadım aslında böyle böyle şeyler yaşıyor ve hissediyorum dediğimde işimi bana öğretme diye tersledi.. ama gerçekten depresyonda olduğumu düşünmüyorum. sizce durumum nedir lütfen bana yardımcı olun arkadaşlar.

Benim kuzenim birileriyle cinsel iliski yasadigini esini aldattigini soyluyor ama kanıtim yok diyor hayal mi gercek mi bilmiyorum diyor ne bilim taksi ile eve geciyor aksam kocasi isten gelince guvenlik kamerasina bakalim taksici benle eve girdi mi bakalim diyor durum bu teshis konmadi hastanede yatiyor

Merhaba winchesterr doktor kontrolünde başlamamış mıydın ilacına? Manik depresif durumları için gözlem yapılıyor bu durum değişikliğinle ilgili sen ve yakınlarının gözlerine bağlı olarak doktora anlatımlarınızla olmalı. Kişi eğer manik depresif ise duygularında değişim olur. Bu seninde bahsettiğin özgüven patlaması aşırı konuşkanlık enerjik hissetme gibi. Ve bir süre sonra depresif bir hale bürünebilirsin intihar nedeni olarakta bu enerjik hallerinden birden düşüş ve sanki bir daha olamayacakmış gibi endişelere bağlanır. Doktor kontrolünde ilacına başladın ise devam etmeni ve birden kesmemeni öneririm bunu doktorunda söyler zaten

evet kilo yapıyor bizim ilaçlar ama yapacak bi şey yok diyorum ya önce bu hastalığı kabul etmek lazım bu da kalp gibi şeker tansiyon gbi... anlıyorum zor kabul etmek belki atak döneminde kafa bayaa gidiyo sanırım bu yüzden kabul etmek zor ama hastalık işte kalp hastalanıyosa beyinde hastalanabilir bunu böyle düşünmek lazım e zaten ilaç dediğin yan etkiden ibaret.. kısacası arkadaşlar lütfen kendiniz ve yakınlarınız için ilaçları ve kontrolleri sakın ihmal etmeyin kek

Bende aynı şeyı dudunuyorum

evet abim beni çok sarstı.1996 da öldü. kaç sene oldu hala çok etkisi var üzerimde. birde böyle ölüm var ölüm var. abim dağcıydı, birilerini kurtarmak adına yola çıktı ve dönmedi. arkadaşıyla tipiye yakalandılar ve donarak öldüler. acaba bu olay, üzerine başka olaylar, sorunlar falan binicemi hasta oldum diyorum ama yok sanırım. bir sürü trajedi yaşayan insan var. sapasağlam olmasa bile psikolojileri bizim gibi bir hastalığa sahip değil birçoğu. demekki yazgımızda bu sınavı yaşamak var:) dedem hiç unutmam bir zamanlar birşeylerden bahsederken deli olanlar günahlardan muaf olacak, bu devirde herkes deli demişti. herkesi bilmem ama umarım kafayı yemişken yaptığım hatalardan dolayı muafımdır. bazende hatalarmı bana ceza oldu diye düşünmedim değil ama yok sıralamaya tarihsel kronolijiyi baz alarak baktığımda önce hastalık sonra hatalar geliyor. hata denen neyse artık. hangileri hata kategorisine girer girmez tartışılır. ama ben onu içimde hata sayıyorsam, vicdan yapıyorsam, dert ediyorsam demekki benim değer yargılarıma göre hata. hasta hatası tabi:))) farkındamısın biz işi özel yazışmaya döktük kimse araya girip sohbeti bölmek istemiyor sanırım:)

bende bipolar hastasiyim ve bu hastalikla mucadele edecek gucum kalmadi artik uc cocugum var onlarda cok etkileniyo bu durumdan en kotusude esim hasta oldugumu kabul etmiyor ne yapicagimi sasirdim pamuk34seker

Teşekkür ederim :) Olsun, tahmin edebiliyorum iki küçük çocukla ne kadar zor oluyordur. Kaç gündür bir sürü şey yazdınız, çok sağolun :) Evet kafein gerçekten etkiliyor en azından doktorumun söylediği bu. Hastanede bize asla kahve içirmezlerdi. Yeşil çay, normal çay bazen içerdik ama kahve, enerji içeceği tarzı şeyler yasaktı. Haftada bir herkes istediği yiyeceği getirtirdi, cips, çikolata her neyse. Ama asla gazlı içecek hele kola içirmezlerdi. İçim dışım bitki çayı olmuştu hatırlıyorum :) Doktorumla konuştuğumuzda eğer kötüysem hala sorar, çok kahve içiyor musun diye. Kafeini hayatından tamamen çıkart demedi hiçbir zaman, ama çok tüketmemi de istemiyor. Bu hastalıkta uyku da çok önemli olduğu için, uyku düzenini bozan maddeler pek iyi olmuyor sanırım. Dengeli içilirse bir şey olmaz sonuçta hayatımızdan tamamen çıkartamıyoruz, ama çok içmemek lazım. Ben de çok içiyorum ama doğru değil :) Annemle de bazen konuşuyoruz bu insanların normal olmadığıyla ilgili. Herkeste bir sıkıntı var. Bazısı çok uç boyutta yaşıyor bazısı tolere edebileceği boyutta. İleri seviyede olursa hasta deniliyor, halbuki düşününce etrafta teşhis edilmemiş ne kadar çok hasta var, tek farkları çok ilerlememiş onlarda. Bizim gibi ilerleyince sorun teşkil ediyor artık. Şu çağda kim ne kadar normal kalabilir? Pandemi dönemi hele. Bebeklerinize de size de çok geçmiş olsun :) aman dikkat edin havalar kötü, salgın çok arttı özellikle. Kardeşinizle çok fazla benzer yönümüz varmış onu fark ettim :) kendim gibi birilerinin olduğunu duyunca daha az yalnız hissettim :) lise 1 de başladı benim ilk defa, ama öncesinde de pek mutlu bir çocuk değildim ilkokulda bile. Takıntılarım benim de vardı hala var, 1. sınıfta bile takıntılarım olduğunu hatırlıyorum. O kadar tedaviden sonra büyük ölçüde azaldı ama bazen artıyor. Müzik ben de çok dinliyorum, evden kulaklık olmadan hiç çıkmam, evde de dinlerim hatta şu anda da dinliyorum :) enstrüman da çalıyorum birkaç tane :) ama sınav senem olduğu için hiç vakit ayıramıyorum şu sıralar. Spor da bir seneden fazladır yapıyorum, ona da vakit ayırmakta zorlanıyorum ama yine de yapıyorum. Evimde spor salonu var sayılır, koşu bandı, dambıl, halter vs onlarla çalışıyorum. Çok iyi geliyor. Kardeşinizi çok iyi anlıyorum sporu müziği sevmesi konusunda :) dedim ya çok benzer şey varmış Hobi edinmek özellikle bizim gibi insanlara çok iyi geliyor. Hastanedeyken çok kitap okurdum ama bu aralar yine sınav senem olduğu için okuyamıyorum yine de dersleri biraz yoluna koyabilsem okumak istiyorum. Çok zeki biriymiş, aslında ne kadar güzel bir şey ama olumsuz etkileyebiliyor işte. Ama bu kadar zeki olması ona birçok avantaj da sağlar. Bu kadar donanımlı, akıllı insanlar kolay bulunmuyor. Hele hastalığa rağmen bu kadar ilerlemek hiç kolay değil. Umarım çok iyi yerlere gelir :) Atak anlarında o saçma kararların saçma olduğunu bilseniz bile elinizden bir şey gelmiyor ne yazık ki. Zamanla daha yönetilebilir hale gelir illa ki. Atak geldiğini hissettiği an aslında izin alma şansı olsa, evine gitse. Size ya da aileden başka birine, nişanlısına falan haber verse. Sonra doktorla görüşüp tedaviyi düzenlerler. Böyle kararların önüne ancak o şekilde geçilir sanırım. Umarım zamanla daha hafif seyreder. Nişanlısı da çok iyi biriymiş, ne kadar güzel :) çok büyük bir şans. Bir de ben iyi insanların başına er geç iyi şeyler de geliyor diye düşünüyorum. Kardeşiniz çok iyi, zeki birisi. Karşısına da çok iyi biri çıkmış. Ona dürüst bir şekilde anlatmanız da çok iyi olmuş. Herkes bununla yaşayamayabiliyor. Baştan bilip göze alması daha iyi. Sakin olması anlayışlı olması da kardeşiniz için çok büyük bir avantaj. Ben atak geçirdiğimde bir de ailemi teselli etmekle uğraşıyorum düşünün :) kendim zaten kötüyüm, kendimi baskılamaya çalışıyorum bir taraftan onlar kızmasın, üzülmesin diye çırpınıyorum. Belli etmemek için uğraşıyorum. Bir yerde patlayacak bu sanırım. Ama kardeşiniz bu yönden çok şanslı, ona anlayış gösterecek bir hayat arkadaşı olacak :) umarım çok mutlu olurlar, sizi de kardeşinizi de tanımıyorum ama dilerim harika bir hayatları olur, hiç ayrılmazlar :) Estağfurullah, ne kusuru :) Asıl teşekkür ederim, ciddiye aldığınız için. Benim mesajlar da aşırı uzun, kusuruma bakmayın üşenmeyip okuyorsunuz, cevap veriyorsunuz. Çok sağolun :) Evet ben küçük çocuğum :) zaten iki kardeşiz. Ama tek ismim var göbek adım yok. Yuvarlak harf de yok :) açıklamalarını merak ettim ama, kim bilir sebebi ne :)

dışardan bakıp konuşmak çok kolay değil mi? Allah kimsenin başına vermesin böyle bir durumu. ancak çeken anlayabiliyor. evini, alıştığın hayatını, aslında sevdiğin insanı terk etmek ne zor kim bilir? ve hasta. elinde bile değil. ben boşandım iyi mi ettim bilmiyorum. arada 1-2 gün üzülüyordum, şimdi her dakika. tedavisi konusunda eşini yalnız bırakmazsan, ne bileyim sabah uyanınca ya da gece yatarken, sen içirirsen ilaçlarını olmaz mı? selisya o kadar kararlı olsa zaten burada dert yanmazdı, kesitirip atar, aman bana ne derdi. insan hep bir çare arıyor işte. umut peşinde koşuyor. evlenirken kurduğu hayalleri bırakmak istemiyor. ve kadın hep acıyor. kimse çekmesin bu derdi, ama ancak çeken biliyor. Annem 30 senedir babamla bu hastalığı çekiyor. Okadar haklısınız ki yaşamayan bilemez. Evet çoğu zaman keşke ayrılsaydım dediği oldu. Ama bir sinirle dedi hep. Hep acıdı. biz destek olduk ona kardeşimle. Hala da desteğimiz. Her seferinde yine annem düşmanı oldu. Şimdi 1 ay oldu tedavisine başlayalı. Bu da bir hastalık. Böyle bakmazsan zaten bırakırsın gider. Allah hepimizin yardımcısı olsun çok zor. S

Kardesim 1 yi k once maniye girdi... hastanede yatti40 gun.. sonra depresyon a girdi... simdiyse normale dondu masallah barekallah... ilacarinu aksatmayin.. uyku duzenine dikkat edin, ve onu sevdiginizi yaninda oldugunuzu hissettirin, ve bu hastaligin iaci sabir ve zaman, acele etmeyin, iyi olacak,

bozmak ne kelime bende paranoyak oldum resmen gece kalkıyor tuvalete ben peşinden gidiyorum acaba namazmı kılacak kuranmı okucak diye 3 senedir rahat uyku uyumadım devamlı rüyamda eşimin hasta olduğunu gördüm.. eşim gece uyurken birden öksürsün ben aniden korkuyorum elim ayağım boşalıyor kalbim yerinden çıkacak gibi oluyor... eşim hastalığın geldiğini anlamıyor ben ve babası anlıyoruz sadece devamlı benim bişeyim yok der... ilaçları düzensiz içer hep.. ilk atağında 1 sene düzenli içti hiç atak geçirmedi sonra yeniden bıraktı başladı hastalık dahada ilerledi... başka hastalığın olsaydı mesela şeker hastalığı o zaman ilaç içmicekmiydin derdin ilaç... eşimde devamlı sorardı doktora nezaman ilaçları bırakıcam diye... . push ;

geçmiş olsun dr. verdiği ilacı kullanmalısın beyindeki kimyasal bozukluğu düzeltiyor eğer kullanmaz isen hastalık ilerler ve atak geçirir hastaneye yatarsın bu duruma getirme bu hastalıktan kurtulanda var duygusallıktan uzak dur M mistero35

Cok gecmis olsun. oncelikle yapacaginiz is ;isinin ehli olan bir doktara goturmek. tam teshis konulsun ki siz de hastaligi taniyip ona gore davranin. Eger bir rahatsizlik geregi bu tavirlari sergiliyorsa, kendisi de bunu kabul edip tedaviye yanasiyorsa yaninda olun derim. Evlilik dostluk iliskisi gibidir.

eşimde birisi ölünce etkilenir dedesi ölünce atak geçirdi 2 sene sonra babaannesi ölüm döşegine düşünce atak geçirdi yakında olsun uzakta olsun birisi ölünce söylemeyiz 1 hafta sonra duyarsa o kadar etkilenmez... eşimde işe başlasın heyecan yapar değişiklerde etkiliyor... eşim topluma çok giremez girince hemen şüpheci sıkıntılı kızarır oflamaya başlar hemen eve geliriz düzelir.. eşimin ailesinde hasta yok eşim korkuyla olmuş... babanız kaç defa yattı hastaneye... çok soruyorum ama eğerki devam edersem nelerle karşılaşacağımı bilim ona göre karar verim

Üç ilaca rağmen geçmeyen bir korku heran kötü birşey yaşayacakmişim gibi. Ve en kötüsü sevdiklerimi üzmemek için hep iyi taklidi yapmak yalandan gülmek. Bağıra bağıra iyi değilim demek istiyorum G

Ben bipolar mıyım diye soruyorsan bence bipolar olma ihtimalin düşük canım. Benim ailemde birçok kişide var kendim dahil. Çok fazla internetten hastalıklara bakıyoruz ve hep en kötüsü bizdeymiş gibi davranıyoruz. Muhtemelen etkilenmişsindir. Ama demir değerine iyi baktır derim ben. Oda bu şekilde yapıyor. Stres falan da keza aynı belirtileri gösterir. K

depakin koruyucu oluyor sanırım. ne kadar süreyle kullanılıyo bu ilaç? bi de kullanırken bile tekrar riski var mı hastalığın? Bi de hem bipolar olup hem de evli mutlu çocuklu olan var mı yaaa hiç duydunuz mu çok merak ediyorum...

ilerlerse şizofrene çevirir diye okumuştum bi yerde ama uzun zamandır izlenen bipolar şizofreni olma ihtimali çok düşükmüş bipolar yakının mı var

arkadaşlar bi konuda yorumda bulunmak isterim; gerçi daha çok taze bir psikoloji öğrencisiyim ama bipolar bozukluğa genetik demenin doğru olduğuna inanmıyorum. genetik yapınız depresyonlara el verişli olabilir ama dikkat ettiyseniz hepiniz gözünüzün önünde olan aile bireylerinden bahsediyorsunuz. davranış bulaşıcıdır, hele ki siz küçükken annenize bipolar teşhisi konduysa model almış olasalığınız çok yüksek... bu bilgiyi kendinizi şartlandırmayın, ilerde 'aa zaten annemde de var bende neden olmasın' demeyin diye yazıyorum. yerimseniben haydi05

bişiy merak ediyorum arkadaşlar... manik-depresif teşhisi koyulan arkadaşların psikyatride yapılan kişilik testlerinin sonucu ne çıktı?yani borderline mı, anti-sosyal kişilik mi, narsist mi vs... babında... zannediyorum 6-7 çeşit ana-baskın kişilik tipi var bilim çevrelerince kabul edilen... bu konuda yorum yapabilecek arkadaş avrsa dinlerim... A

sanmıyrum genetik olsun. ama ailede olunca çocukta etkilenmş demkk i H haltur ben bir

yok mani atağında olduğunu sanmıyorum çünki o atağı yaşadığında yanındaydım abuk subuk hareketleri vardı ya beni mani dönemindeyken sevdi sonrasında pişmanlık duydu diycem ama öyle olsa ilişki gelgitlerlede olsa 6 aydan fazla sürdü birlikteliğimiz beni çoğu zaman sevdiğini söyledi çoğu zaman nefret ettiğini beni aldattığındanda emin değilim kesin bir şey yok ama davranışlarından dolayı öyle hissettim ve ondan facebbok adresini ve şifresini istedim vermem dedi bu şekilde istersen devam edelim dedi bende kabul etmedim haliyle mani döneminde aldatır dediniz hastalığın belirtisi dediniz buda benim tezimi doğruluyor demekki. birde herhangi bir form sitesinden okuduğum kadarıyla bu hastalıkta olanlar sevemez demiş birisi doğrumudur? sevgilim ilaç kullanıyordu fakat doktora gitmiyordu birde böyle bir durum var mayıs ayında tanışmıştık sizce tanıştığımız sırada mani dönemindemidir.?

5 senedir bipolar bozuklum hastasıyım. Eşimle 1 aydir evliyiz. Daha 1 ay olmadi bile. Annemle babam bosandi 3 sene once. Dikkat daginikligi depresyon vardi oncesinde olaylar neticesindede ataklar yasamaya basladim. Zaten depresyonda onceki degisken tutumlarimda hepsi bipolardanmis. Kullanmadigim ilac kalmadi. Geceleri erenkoy acile gitmekten o yoldan nefret ederim hala. nisanliykende kriz gecirdim fakat o beni siradan bi devlet hastanesine gitti saniyordu. Cunku ben hastaligimi soylemedim esime. Hala bilmiyor. Ilgisiz fakat beni seven bir kocam var. Ona soyleyemiyorum cunku ilerde basima kakar diye korkiyorum. Dolayisiyla ilac tedavimide biraktim. Dun gece bi tartisma gecirdik. birden aglamaya basladim bagirmaya kriz. geciricem diye cok korktum o anda bile kendimle savasiyrdum. Anlamamali diye. Cunku suurumu kaybettigimde neler yapabilecegimi cok iyi biliyorum. Ailem anlatirdi. Surekli sakinlesmeye calistim aglarken sesli sesli. Esim deli misin ya dedi ve bi anda kesildi aglamam. Cok korktum anlayacak diye. Ne yapmam gerektigini bilmiyorum yardim edin... T tugsem_10 Minik dünyam... tek ayak

Çift isim durumunun çift karaktere sebep oldugunu düşünüyoruz biz kardeşimle:) Yuvarlak harfte şanssız işleri zor olan kişiler gibi bi genellememiz var. Bu bi aleminde önerisi aynı zamanda. Neyse çok önemli değil. Küçük çocuklarda yaşlı spermden dolayı azcık kafaları gidik oluyor :) Hep söyleniyor bizim ki neden ben küçüğüm diye de. Öyle kendi aramızdaki saçma muhabbetler. Sana da hayatında başarılar dilerim canım. Bi ablanda benim. İstedigin zaman yazabilirsin. Karşına iyi insanlar çıksın umarım. Güzel dileklerin için sağol. Zaten yeteri kadar hobin varmış. Kitapta şöyle dursun herşeyin zamanı var. Vakti gelince okursun. Okudugun zaman kitap önerileri muhabbetimiz olur.. sınavlarını bir hallet önce upuzun güzel bi hayatın var. Umarım dolu dolu geçer. Kardeşimde bir kaç enstruman çalıyor. Müzik kulağı çok iyi. Ve yalnız öğrendi. Kurs vs olmadan. Çok fazla türkü biliyor. Ne kdr güzel şeyler çok imreniyorum. Biz güyya normaliz :) ağaç çiz desen onu bile yapamam :) Kal sağlıcakla Z

çok teşekkür ederim fikirleriniz için E

psikiyatriye bir görünmen lazım... burdan kimse sana teşhis koyamaz ki.. geçmiş olsun...

Arkadaşlar birşey daha dediğim gibi sevgilimden ayrıldım ama şöyle bir durumum var onu öyle bir takıntı haline getirdimki unutamıyorum aramak istiyorum daha önceki hiçbir ilişkimde bunları yaşamamıştım bilmiyorum sonucu aşkmı yoksa bende psikolojik olarak etkilendimmi bilmiyorum bipolar bozukluğu ile ilgili bir video izlemiştim buna benzer bir soru yöneltildiğinde doktora mutlaka destek almanız lazım dedi bendede aynı drurummu var korkuyorum bu akşam yanına gitmek istiyorum delirmişçesine akıl verin lütfen? kek

hımm.. peki şuanki eşin ne diyor bu duruma. gerçi o da kendini eli kolu bağlı hissediyodur. geçmişi düşünmemeye çalışsan dicem o da zor dimi :/ minikdepresif Vazgeçtim

canım kaç yıldır ilaç kullanıyordun? bu hastalık öyle geçecek bitecek bi hastalık değil... ömür boyu ilaç kullanmamız gerekiyor duygu durumumuzu dengede tutabilmek için. doktoruna çok kızdım nasıl olurda sana ilaçları bırak der. hiç bi dr bunu demez çünkü ilaçlar bırakıldığında beyindeki kimyasalların dengesi bozulabilir ve çok şiddetli ataklar geçirebilirsin Allah korusun.. kaldı ki intihar fikri filan diyorsun bu senin depresif moodda olduğunu gösterir... lütfen ama lütfen canım başka bir doktora git ve ilaçlarını düzenli olarak kullan.. çok daha iyi hissedeceksin kendini... bu hastalığı küçümseyip boşverme sakın. ben 3 defa intihara kalkıştım, çok şükür ölmedim:)) hastane de yattım majör depresyon tedavisi gördüm.. şu an ilaçları bırakmaya çalışıyoruz ama hamilelik düşündüğüm için ama doktorum da ben de bunun riskli olduğunu biliyoruz. lütfen ilaçlarını al ve düzenli olarak dr a git canımmopuyorumnanaktan minikdepresif Vazgeçtim

bende depresif uçlu bipolar var. Evde bol bol vesvese yaparım direk depresyona girerim ama artik lackalastim mi bilmiyorum. benimkinin genetik geçmişi var. inanin depresyona girmek daha güzel en azından düzelirsiniz bipolarla iyi olsaniz bile kendinizo omur boyu salamazsiniz. bende bipolardan once ictim prozac genel olarak insanı cilgin yapıyor hiper aktif yapiyor cok kilo verdiriyor. fakat aniden bırakınca problem çıkarmıyor Rengarenk

aynı fikirdeyim.. birkaç ataktan sonra ilaç tedavisini ömür boyu almaya razı oluyosun hatta... benim için durum bu en azından kek

Ben de bir manik depresif yakınıyım. Kendisi abim olur. Abim yıllardır gördüğü ilaç tedavisi ile normale döndü diyebilirim. Ancak yine de hastalığın bazı izleri kaldı onda. Bazı davranışları öngörülemiyor ve bazı zamanlar oldukça farklı davranabililiyor. Biraz alıngan, fazlaca konuşur ve baskın bir karakterdir iyi biridir ancak onunla fazla zaman geçirdiğimde kafam biraz anvale olabiliyor kendisi felsefe ve din ile yakından ilgili olduğu için çoğunlukla bu konulardan konuşur ve inanılmaz sorgulamalar yapar. keyifli sohbetler de yaptığımız çok olmuştur ancak genellikle depresif bir yapıdadır. bazen olaylara dair paranoyak bir bakış açısı sergiler sosyal biridir ancak bazı kalabalık ortamlarda napacağını şaşırıyor ve biraz garip davranıyor. genel olarak tecrübelerim bunlar. yine de maniklerin inanılmaz farklı bir dünyaları var bence. bambaşka perspektifleri var. abimle çok zaman geçirdiğimde bende manik olmuşum gibi hissettiğim çok olmuştur. neticede çok kolay insanlar değiller ilgi emek vermek gerek diye düşünüyorum birde tabiki sevgimizi. benim gözlemlerim bunlardır. selamlar herkese.

ben buna acayip kılım arkadaş.. bipolar öyle her harekette damgalamayı gerektiren bişey değil ki.. her insan bazen sinirli bazen gergin bazen paranoyaktır.. atak hali görmeyenlerin bu tarzına sinir oluyorum şahsen.. her hareketin nedeninin "senin psikolojin bozuk ya" ya bağlanması çok saçma bence.. bunu karşınızdakine yaptığınız her durumda onu yaralarsınız farkına varmadan.. atak halinde birini görseniz bipoların ne olduğunu ben anlatmadan anlarsınız sanırım.. öyle günü gününe olan şeyler değil bunlar.. artı, iki paranoyaya dayanamayan bence bipolarlara pek yaklaşmasın.. ilerde kıskançlık krizleri, beni aldatıyorsunlar, seninle ayrılmak istiyorumlar atak anında duyulacak ani çıkışlardır.. boşuna bu yola baş koymayın bence.. ola ki 1 hafta 1 ay ilaç almaz o zaman hayalet ortaya çıkar.. kek

bence bu kadar yüklenmeyelim arkada, belki manik dönemdedir... belki başka bi rahatsızlığı vardır, belkide gerçekten haklıdır... ben okumadım yazdıklarını ama nedeni bilmeden davranışı yargılamama taraftarıyım missplayful

Ben de yarın kısmetse doktora gidiyorum... Sürekli anormal duygularımdan dengesiz hallerimden ani duygu geçişlerimden bi durgun bi hareketli olmamdan rahatsızdım... herkes böyledir sanıyordum ben ama okudukça hasta diye tabir edilen kişilerle aynı deneyimleri yaşadığımı farkettim... zeynomm

rica ederim. istanbul da oturuyorsan aslında o kadar çok imkan var ki... mesela belediyelerin bir sürü kursları var, hemde ücretsiz.. onlara katılabilirisn. kesinlikle faydası olur. tabiki vaktin var mı bilemiyorum ama bu benden naçizane bir tavsiye. minikdepresif Vazgeçtim

slm yaz canım yazdıkça hatalarımı görüyorum... eşim mahkemeye gelmedi ben onu şkna edicem demiş.. cebimde haplarla geziyorum aynı şeyleri bidaha yapmıcam demiş tbiki inanmıyorum.. ama kızım inanmış durumda bana söz verdi içecek ben gördüm 2 tane içiyor dedi... ben ailemin bi arada olamsını istiyorum diyor... ileride beni suçlamasını istemiyorum babama bi şans daha verseydin söz vermişti sen ona bu şansı vermedin diyecek diye korkuyorum. mahkeme ertelendi zaten o zamana kadar kızım için uzman biriyle görüşücem bilgi almak için... biliyorum sağlıksız bir yuva olduğunu

Arkadaşlar merhaba ben epilepsi hastayım ve kullandığım ilaç depakin. Depakin kullanırken adet geciktirici haplar, doğum kontrol hapları kullanabiliyor muyuz? Bu konuda bilgisi olan var mı? Cevabınız için şimdiden teşekkürler. P

Merhaba arkadaşlar, Ben 25 yaşındayım ve 7-8 yıldır bu hastalıktan muzdaripmişim. -mişim diyorum çünkü henüz Haziran ayında teşhis konulabildi. 17 yaşımdan beri 2 yıl aralarla hayatımı çok kötü yönde etkileyen depresyonlarla uğraşıyordum, taşkınlık yani mani dönemlerimde ise iyileştiğimi sanarak doktora gitme ihtiyacı duymuyordum. Çünkü küçüklüğümden beri cıvıl cıvıl bir kişiliğim vardı. Doktorumun karşısına hep depresif olduğum zamanlarda çıktığımdan şimdiye kadar nedenini bulamamıştık. Çok iyi bir doktorum var ve onun sayesinde teşhisimizi koyduk, şimdi 8 senedir ilk defa bu kadar huzurlu ve mutlu nefes aldığımı hissediyorum. Bence en önemli şey doktor kontrollerini aksatmadan ilaç kullanmak ve bu hastalıkla yaşamayı öğrenmek. Şu anda depresyon ilaçlarımı kullanıyorum, artık dozları azalttık depresyonun d'si kalmadı =) ve bu hafta koruyucu ilacımı kullanacağım lityuma alternatif olarak. İleride gebelikte de kullanılabilen bir ilaç tavsiye etti doktorum ve ben bu işe çok sevindim. Çünkü hamilelik de zorlu bir süreç ve tekrar eskiye dönmek istemiyorum keyif almak varken hamilelik sürecinden. Eğer Aydın ili yakınlarında yaşıyorsanız doktor konusunda size yardımcı olmaya çalışırım seve seve. Hepinize keyifli, sağlıklı günler diliyorum. ruhan Ya Kuddüs tek ayak

Merhaba, anneme bipolar diyorlar ama bana kalsa şizofreni. Kendi kendine konuşma, gülme, ağlama, olmadık senoryalar üretme, temizlik yapmama, cop atmama, eşya biriktirme vs.. Dolu seyler... Babam ilgisiz yok gibi bir sey kardeşim ve ben evlendikten sonra daha kotu oldu hiç kimseyle doğru dürüst konuşmaz eve kimseyi almaz kendi halinde yasayıp gidiyor.. İlaçlarını içmiyor 92 de hasta oldu Bakırköy e yattı 2002 de Erenköy e, yine yatırmayı düşünüyoruz ama Erenköy almıyor, ilaç yazıp gönderiyor. İğne verseler yaptırırız ama ilaç içmiyor kardeşimin evi ve benim evim uzak, ilgilenen kimse yok. Sizce ne yapsak bu durumda? Ne tavsiye edersiniz? S

Manikdepresif şizofren öncesi midir?

canım yorumların tamamını okuma sabrını gösteremedim ama bende bipolar hastasıyım ve 5 yıldır tedavi görüyorum. Soruların veya sıkıntıların olursa dinleyebilirim..

merak ettiğim için soruyorum belirtileri nelerdi nasıl anladınız S

ha bir de delilik demek de okumamaktan kaynaklanan bir durum.. bilgisizlerin kullandığı cümleler bunlar.. bilgi düzeyinizi bu konuda arttırırsanız delilik ve mizaç bozukluğunun tam anlamları konusunda kendinize katkı sağlarsınız... en fazla süren atak 3-4 aydır ve maninin belirleyici özelliğidir.. hastaların genelinin de ince ruhlu ve düşünen zeki kesimden çıktığı araştırılmış bir konudur.. bir kaynaktan okumuştum orta kesimde ve zengin kesimde çok fazla görüldüğü düşük eğitim seviyesine sahip insanlarda fazla gözlemlenmediği de yazmakta.. insanları yaftalarken kullanılan delilik tabirinin hastalığın özelliklerini bilmemekten kaynaklandığını tekrar tekrar vurguluyorum!

Hayir hsyor nolur boyle dusunmeyin. bes kez ilac birakmis biri olarak soyluyorum ki hayatim hep basa dondu gerilerden tskip ettim. biraktigim gun icinde nese pariltilari kendine guvenim geliyor azar azar ama. sonra siddeti boyumu asinca ki bu 3 gunde oluyor en agir sizin o yan etkisi bol olan ilaclardan iciyorum. Manik zamanimda bir cok tehlikeyi atlattigimi farkettim. Geriye donup kayiplarima bakinca yan etkiler bunun yaninda inanin solda sifir kaliyor. ve bir de unutmayin beyindeki genetik bozukluga istencinizle mudahale edemezsiniz o ordadir kanayan yarayi dur kanama denecek kadar sacma olur. Hem 5 6 yil atak gecirmemis ilaclari duzgun kullanmis birinin cok dusuk dozlarda ilac alarak hayatina devam edecegini de bilin. arastirma demis te hanimefendi, kendisi baskalarinin hayatiyla oynamasin. ben bu isin 12 13 yildir iciresindeyim J

İlk depresyonla başlarmış ve ilaç ilk manik atagi tetikleyebilirmiş mod değişikligi yapıp N

kıslar 11 yalşındaki birr bebek sayılır çocuğunn nasıl olurda manik atakları başlar((üzüldüm gerçektende ben du raddeye kolay gelmedim((30 yaşındayım ancak ilerleye ilerleye buraya akdar geldi kızınıze dikkat ediyorsunuz allahtan bilinçli bir anneye benziyorsunuzz ne diyimm,,, geçmşiler olsun bol boll B

ay çok kötü bir hastalık kaynım da bu hastalık var çok ağır geçiriyor nöbetlerini hı birde sonrası var hem herşeyi hatırlıyolar birde ilaç içirmek imkansız hastayken biz baş edemeyip birisine veya kendisine bişey yapacak diye polis ve dr la götürüp yatırıyoruz hastaneye ama çıknca düzeldiği zaman 6 veya 7 ay sonra ilacını bırakıp tekrarlıyo tüm aile zor durumda kalıyo ya hastayken de çok saçma konuşmuyordu önce şimdilerde çok saçmalıyo rüya görüp herkese bişey yakıştırıyo kendisini çok üstün bir şahıs olarak görüyor geleceği gördüğünü söylüyo vs ama bunun genetik olduğunu bilmiyorduk herkese çok geçmiş olsun laline

Merhba, uzmanı değilim ama manik-depresyondan yani bipolar bozukluktan daha farklı bir durum olabilir nişanlınızda. Eğer şüphecilik ve agresiflik ağır basıyorsa aklıma gelen farklı bir durum var ama yazmak istemiyorum. Daha çok yeni nişanlısın, bir an evvel bu konuyu oturup konuşun, konuşmuyorsa emin ol gelecekte çok daha zor olacak.

Haklısınız galiba. yalniz yaşadığım için endişelendim kendi adima.. T tugsem_10 Minik dünyam... tek ayak

Bipolarım.. Klinik geçmişimde var. Ancak ilaç içmeyi 3 yıl önce bıraktım. Hamilelik için iyi olduğumu düşünerek bıraktırmıştı doktorum. Söz istedi benden çocuk 1 yaşına geldiğinde başlicaz dedi. Oğlum 2 yasında ve ben ilaçsız 2 atağıda hafif bir şekilde geçiriyorum bazen uzuuuun süre stabil kalıyorum. Gidebildiği yere kadar ilaç içmicem. Örnek almayın ama terapi ve omega d vitamini takviyeleriyle çok daha mutluyum. Hayatımda çoook kötü olay başıma gelmedikçe ilaca gerek duyacağımı sanmıyorum. Yarışmacı arkadaşlara başarılar diliyorum özet

Merhaba, Benim esim bipolar. 2 yildir cok zor donemler gecirdik. 3 aydir tedaviyi reddediyor. Bu hastaligi iyi biliyorum, yaninda olmaya calissam da yaptiklariyla, sebep oldugu olaylarla basa cikamiyorum. En zoru da cocuklarin etkilenmemesini saglamak. Bosanmak uzereyiz.

Psikiyatrlar terapi bilmezler genelde ve ilaçlı tedavi uygularlar. terapiyi psikologlar, psikolojik danışmanlardan terapi eğitimi alanlar yaparlar. Ülkemizde hastanedeki psikiyatrlar 10 -15 dakika dinleyip ilacı basarlar. Psikoterapide 50 dakika boyunca danışan dinlenir. Danışanı iyice tanıyıp öyle müdahale ederler terapistler. Rengarenk

ben bipolarım sorularınız varsa alıyım.. yani manik depresifim ama daha çok mani görülüyor bende.. o yüzden ilaç kullanıyorum sürekli.. doktorum var.. aklıma gelenler bunlar şimdilik..

dukanda ben veremedim kilo doğru dürüst.. annem inceldi bayaa.. ama tavuk et yumurta baydı beni.. ağzıma sürmüyorum.. ablam da bana dün akordeon gibisin bi bakıyoruz zayıfsın bi bakıyoruz şişmansın dedi... o kadar moral bozukluğum da vardı zaten :

Psikiyatrise gittiğinizde şikayetinize göre ilaçlar verilir tahliller yapılır kan değerleriniz ve filimleriniz çekilir. Verilen ilaçlar şikayete göre değişir ve şikayet geçmez depresyon sanılan durum manik olduğu anlaşılır ve genellikle lityum karbonat verilir. M

bi de ben daha önce söylemişmiydim bilmiyorum ama bence bu hastalık için ayrı klinikler oluşturulmalı atak döneminde devlet hastn. psikytri servisi saldırgan olabildikleri için bu hastalarla baş edemiyo ve almak istemiyolar ruh ve sinir hastlkları has. burası bu hastaya göre deil diyo e biz hasta yakınları perişan oluyoruz.. zaptetmek imaknsız oluyo ataktaki hastayı yatmaları şart ama ne alıp hastnye götürmek mümkün nede orda tutmak ne yapıcaz böyle bilmiyorum J

Bu aralar pek girmedim buraya, yeni görüyorum kusura bakmayın, Yeni yılınız kutlu olsun Çok geçmiş olsun kardeşinize, umarım iyiye gider. Hastaneye yatmadan önce gittiğim doktorlar hep depresyon tanısı koydu, ben bu hataları büyük ölçüde ona bağlıyorum. Bipolarlarda sık oluyormuş bu yanlış tanı durumu, depresyonla karışıyormuş. Ciddi bir mani tablosu gelişmeyince hep depresyon dendi, hep yüksek doz antidepresan verildi bunlar gidişatı kötü etkiledi maalesef. Yapacak bir şey yok, kesin tanı konsa belki hastaneye yatmazdım, daha az travmatik olurdu çünkü o günler çok kötü günlerdi, hala unutamıyorum, aklıma o dönemlerle ilgili anıların gelmediği hiçbir gün yok. Öyle bir hale geldi ki artık dinlediğim şarkı, aldığım koku, gittiğim yerler bile aklıma getirebiliyor. O günlerde çok dinlediğim bir şarkı karışık çalarken denk geliyor benim direkt gözlerim doluyor, çok enteresan, anlamsız geliyor ama çözemedim bir türlü. Yine de "keşke" demekle bir şey kazanılmıyor, bir daha olmasın diye uğraşmak gerek sadece. Atakları hissetme, fark etme durumunu hep yaşıyorum. Doktorum bunun çok iyi olduğunu söylüyor. Hatta çok kötü olduğum dönemlerde bir ilacımı belli bir doza kadar yükseltmeme izin verdi, "hiçbir hastama böyle bir izin vermem ama sen kolay fark ediyorsun sana güveniyorum" demişti. Gerçekten artık atak geçireceğimi hissettiğimde o ilacı bir iki gün artırıp önüne geçiyorum, yüzde yüz stabil olduğum hiçbir gün yok ama en azından işlerin çığırından çıkmasını engelliyorum. Farkında olsam da engel olamadığım oluyor, mesela mani geçirirken farkına varıyorum ama şöyle oluyor: " aa şu an mani geçiriyorum galiba hahahahhsjdj ay nolcak yaaa hiçbir şey olmaz hahahahahhs ne güzel işte hahahahshhs" onu fark ettiğimde bile o anlamsız gülmelerimi garip hareketlerimi falan kontrol edemiyorum çok enteresan bir şey. Depresyon da aynı şekilde oluyor genelde. Uyku sorunu zaten eziyet gibi, bir de işin kötüsü uyku düzeni bozuldukça ataklar tetikleniyor, atak oldukça uyku iyice bozuluyor, çok kötü bir kısır döngüye giriyorsunuz. Bir umut düşünüyorum "belki bir gün tamamen biter, belki ilaç kullanmama gerek kalmaz". Az önce bitmiş ilaç bilisterlerini atıyordum, o kadar çok çıktı ki. Ve onların bitmesi iki ay bile sürmüyor. Çok kötü oldum bir an, ben bu kadar kısa sürede bu kadar şeyi vücuduma nasıl alıyorum, ben hep bunlara bağımlı mı yaşayacağım diye. Evet, çok büyük ihtimalle ölene kadar kullanacağım. Zaten bipolarda ilaç kullanmanın sebebi büyük ölçüde hastalık yinelemesin diye. Bunu fark ettim. İlaçları hiç kesmeden kullanıyorum aylarca atak geçirmiyorum diyorum ki ben iyileştim artık, sonra bir iki gün kullanmıyorum ve atak geçiriyorum. Böyle çok insan varmış. İlaçlar genelde sürdürüm tedavisi içinmiş, benim bir ilacımın prospektüsünde bile yazıyor. Düşününce, şubat ayında doktora gidişimin, ilaç kullanmaya başlayışımın üçüncü yılı olacak, bu ayın sonuna doğru hastaneye yatışımın üstünden iki sene geçmiş olacak ). Hastane sürecinden önce tedaviyi bıraktığım bir dönem olmuştu ama o da kısa süreli zaten. Yani üç senedir bu işin içindeyim ve düzelmemiş ya da sonradan eklenmiş bir sürü şey var, demek ki ya çok çok uzun sürecek bu iş, ya da ölene kadar :) Genetik boyutunu bizim ailede çok merak ediyorum, psikolojik sorunu olan çok var ama bipolar var mı bilmiyorum, ya da geçmişte var mıydı. Varsa kimdi, ona ne oldu, acaba benim gibi miydi çok merak ediyorum. Ailede bildiğim bir bipolar olmayınca ve bunun genetik olduğunu düşününce "acaba ben bipolar değilim de kendi kendime tribe mi girdim" diye düşünmeye başlıyorum, yaşadığım onca şeye rağmen. Bir bulsam o kişi kim, gidip sarılacağım :) O makaleyi merak ettim, araştıracağım bulursam okurum da. Anneme de üstü kapalı sorarım belki :) Çok konuştum, özür dilerim. Bu konuda bir kez konuşmaya başlayınca kaptırıp gidiyorum. Çevremde kimseyle konuşamıyorum çünkü. Güzel sözleriniz için, cevabınız için çok teşekkür ederim. Kardeşinize de tekrardan geçmiş olsun, umarım nişanlısıyla beraber mutlu, stabil, güzel, sağlıklı bir yaşamı olur

canım sen doktora ne zaman gittin ihmal etme sakın bence yarın hemen git sanırım sen manidesin

defnesabunu, ben de manikdepresif hastasıyım. yazdıkların üzerine bir şeyler eklemek istedim. Mani dönemimde hiçbir şeyden şikayetim yoktu, kendimi bulduğuma, ideal insan olduğuma, aştığıma inanmaya başlamıştım. Bir çok sanatla ilgilenmeye başlamıştım, üretkenliğim zirvedeydi. Ben kendim şikayetçi değildim, ailem şikayetçiydi ve beni psikiyatre götürdüler. Çünkü onlara göre normal davranmıyordum. İstemeye istemeye gittim ve atak geçirdiğim söylenerek ilaç tedavisine başlatıldım. İlaçları kullandığım için çok pişmanım. Tedaviye başlayalı bir ay geçti, şuanda yaşayan bir ölü gibiyim. Mani döneminde kalmak, öylece yaşayagelmek isterdim; benim için bir sorun yoktu ki... Hayatımda ilk kez yaşama sevinci ve sevgi doluydum. Benliğimi öldürdüler. Ben böyle hissediyorum. Bir de depresyonun mani döneminden çok daha zor olduğunu düşünüyorum. Çünkü depresyon çekilmiyor, boğuyor, ölümü düşündürüyor, mani ise yaşamı. B blackrose79 içim ürperiyor! ya evde

Bana farklı yerlerde farklı zamanlarda border-line, narsist ve ismini tam hatırlayamadım şimdi ama bu ikisinin tam zıttı şeyler çıktı... hikayeme ise şöyle; Konuyu takip ediyordum... Ne yazık ki bana da yaklaşık 8 ay önce bipolar teşhisi kondu.. bende hep bişeyler olduğunu sezinliyordum fakat ne olduğunu çözemiyordum. üniversite 2. sınıfta eylülden marta kadar evden hiç çıkmadım yemek yemedim uyku uyumadım ya da 5 gün hep uyudum odamın kapısını penceresini perdesini açmıyordum grip olup kimse benle ilgilenmiyor çok yalnızım diye sürekli ağlıyordum ama kimsenin de benle ilgilenmesine izin vermiyor aciz miyim ben diye sinirleniyordum... çevremdeki insanları sürekli uzaklaştırıyordum, onları istemiyormuşum gibi ağır davranıyor sonra neden yanımda değiller diye üzülüyordum. sürekli herşey benimle ilgili olmak zorundaydı mutlaka benimle ilgili konuşuyorlar mutlaka arkamdan iş çeviriyorlardı. izlendiğime emindim... bi kaç kere halüsinasyon gördüm... ardından maniye geçtik. aslında marttan diğer eylüle kadar hayatımda hiç bu kadar eğlenmedim. çok kısa bi sürede çokça çevre edindim kendiliğinden gelişti. hiç uyumadan yaşıyordum. ama süper dinçtim insan üstü bir şeymişim gibi... üstelik hem okula gidiyor hem de sabah 4 e kadar öğrenci barlarından birinde çalışıyordum inanılmaz bir efor sarfediyordum ama yorulmuyordum. inanılmaz zayıflamıştım ama hiç umrumda değildi.. bıcır bıcır süper eğlenceli bi insana dönüştüm, maninin sonlarına geldiğimde ise öfke patlamaları baş gösterdi. herşeye sinirliydim ve kendimi tehlikeli hissediyordum.. hayvan gibi hissediyordum açıkçası içimden sadece bir hayvanın dürtüleri geçiyordu... yavaş yavaş düşmeye başladım eylülden aralığa kadar bu öfke problemleriyle uğraştım ve birden depresyon bu sefer çok ağır geldi... resmen spazm geçirir gibi kasılarak nöbetler geçirdim sürekli ağlıyordum içimde bişey vardı ve canımı çok yakıyordu... yukarıda anlattıklarım o an için sadece geçmişti tabii anlamını ne geçirdiğimi bilmiyordum doktor depresyonda olduğumu söyleyip antidepresan verdi... antidepresan eğer duygu durum dengeleyici kullanılmıyorsa çok tehlikeli imiş böyle hastalıklarda... o kasılarak ağlama nöbetlerinden 15 günde çıktım.. yine süper insan olmuştum mimiklerim bile değişti... hiç bişey umrumda değildi.. benden başka... yaklaşık 7 doktor değiştirdim 1 2 ayda çünkü ben süperdim onlar yanlıştı... hepsi a. depresanı bırakmamı söyledi ama umrumda değildi. annem bana zorla bıraktırdı ve bammmm!!! ilacı bıraktığımın ikinci günü uyudum ve sabah deliler gibi ağlayarak uyandım annem ne yapacağını şaşırdı koşarak bana antidepresanı aldı ve direk doktora gittik... o da bana a. depresanı bırakmam gerektiğini başka ilaçlar kullanıcağımızı ve iyi hissedeceğimi söyleyerek beni ikna etti... düşük dozlarda başladık zyprexa ve depakin... zyprexadan hala nefret ederim 3 haftada 9 kilo aldım ama kullanmak zorundayım... bu ilaçları kullananlar bilirler kan düzeyine bakılması istendi düşük doz olduğu için kanımdaki valporik asit düşük çıktı... zaten ilaçları kullanıyordum ama kendimi uzun zamandır depresif hissediyordum.. eskisi kadar atak şeklinde olmasa da keyifsiz oğlu keyifsizdim... şimdi ilaçları iki katına çıkardık üstüne bir de antidepresan eklendi... 2 3 senedir, değişkenliğin sınırlarını zorluyorum. çevremde kimse kalmadı... tek başıma yaşıyorum, köpeğimle... ama ilaçlarımı düzenli alıyorum, bu durum değişecek... arkadaşlar şunu söylemek istiyorumm hastalığınız varsa lütfen alkol almayın inanılmaz tetikliyor. bi kadeh ya da bi kaç kadeh farketmez... alkolden uzak durun! uzun oldu amabenim hikayemde böyle işte arkadaşlar... bakalım devam ediyoruz ilaçlara... doktorum beni bir de manide görmek istiyormuş, ondan yüksek doz antidepresana başladık:))hayırlısı

peki normalde sende olmayan bir özellik bu dönemde orataya çıkabiiliyo mu... mesela hiç yalan söylemeyen birisin ama manik dönemde çok yalan söyleyebilirsin, ya da çok ince düşünceli kibar birisin ama manik dönemde çok kaba olabilirsin gibi bişey söz konusu mu..? yoksa sadecekişiliğinde var olan şeyler, çok abartılı olarak mı ortaya çıkıyor..? bir de mesela mani dönemi 3 ay sürdüyorsa bu 3 ay boyunca hiç normal olunmuyor mu 1 saatlinede olsa..? . push ; J

arkadaşım boşanma dışında cinsel istek artışı, dini duygular, uyumamak, çok enerjik olmak, çok konuşmak... aynı durumu yaşamıştım 2 dönemi var bu rahatsızlığın mani ve depresif dönem ve bu dönemler dışında zaten normal insanlar gibidir manik depresif hastaları anlattıkların mani döneminin genel özellikleri maalesefffff( peki bu dönem bitince sürekli uyku halsizlik intihar düşüncelerin oluyo mu önemli olan bu kısım ve bu kısıma da depresif dönem deniliyor sanki hiç birşeyin anlamı yok yaşamak boş gibi gelir o mani döneminin tam zıttını düşün yaniiiiiii üzgünüm ama ilaçları bırakma druna güven çünkü mani mi depresif dönem mi hangisi denk gelir bilemeyeceğin için bunu kontrol altına alacak olan psikatri dr yani geçici bi durum değil üzgünüm ve buna inanmak istememen senin tercihin ancak ilerde daha kötü sonuçlar doğurması kuvvetle ihtimal haklısın mani dönemi asabiyet dışında güzel ancak depresif dönem iğrenç bi durum başka dr dene ama mutlaka git ve ilaçlarını kullan benim düşüncelerim de bunlar

bach cicekleri üzerine arastirma yapin lütfen hicbir yan etkisi olmayan 38 cicek esansindan damlalar yapiliyor hamileler ve ilac kullananlar bile kullanabilir. ingiltereli bir doktor olan bach bu zehirsiz bitki özlerinin insanlarin duygu durumuna nasil etki ettigini arastirmis. M

keslka ben de geçen sana üst üste mesaj attım sanırım bilgisayar takıldı ben yollamaya bastıkça sana mesaj gelmiş..

hayır değil. uykusu iyi bir problem görmedim. erenköye gidiyoruz. bu tür ilaçlar istediğin zaman alınabiliyormuki. bir de sık sık idrarı geldiğinden şikayet ediyor. ilacı değiştikten sonra oldu bu durum. birde dediği içindoktoru hallederiz ona gitmek istiyor. yeni bir doktora aynı şeyleri anlatmak istemiyorum diyor. haydi05

Merhabalar, Kasım 2016 da eşimin 1,5 yıldır beni aldattığını öğrendim, bunuda aldattığı bayan itiraf etti. eşim sevdiğim ve güvendiğimi çok iyi bildiği için benide onuda idare etmiş. Anlatışına göre ona acımış yardımcı olucam derken, ilişkileri başlamış, kopamamış, batınca batağa birden çıkamıyorsun diye bir bir anlattı, çok özür diledi. Ondan zar zor ayrılmış. Ayrılma acısıyla kadın bana herşeyi itiraf etti. Hazmedemedi bu dul bayan. Eşim hep tevbe ediyor, pişmanım nasıl yaptım böyle bişey deyip duruyor. Hiç ummadığım biri varsa oda eşimdi. Bana çok fazla değer veriyor affetmem için çok çaba harcıyor, çok belli ediyor pişmanlığını. Ama ben depresyondan çıkamıyorum. Çok şok oldum öğrenince ummadığım iki kişinin bana bunu yapmaları canevimden vurdu beni. Benim size danışmak istediğim sürekli tek başınayken ağlama krizine giriyorum, nefes sıkıntısı yaşıyorum, inancım olmasa intiharı bile göze alıcak durumdayım. Sevgim azaldı eşime, ama onada 3 çocuğumada kıyamıyorum. Cesaret edemiyorum boşanmaya Bu depresyon beni mahvediyor işimdende çıktım, Dewam edemedim bu durumda Dışarıya birşey yokmuş gibi davranıp evinde matem yaşıyorum. Ne yapayım çok mutsuzum, cok canim yaniyorr

17 yaşında güzel, yetenekli, başarılı bir kız hiç sorunu olmadan neden ölmek ister ki. Allahım nasıl bir dert bu! mutluluğun bile tadına varamıyosun acaba maniğe doğru gider mi diye. En uzak olayları bile tarihleri ve saatleriyle bilirken son bir ayınız siliniyor. Hıçkırıklarla ağlıyorsunuz sabahlara kadar. İlaçları bırakıyor atak geçiriyor tekrar başlıyorsunuz. Tabletler işe yaramayınca damardan almaya başlıyorsunuz. depresyon ve mani haliyle savaşırken ortalarda olmayı amaçlarken bir de ilaçların yan etkileriyle boğuşuyorsun. Babaannem asmış kendini ondan bana yadigar babam o yüzden bana annesine bakar gibi bakar. K

ben hala lisede okuyorum annemle kalıyorum ve o da bir manik depresif hastası. gerçekten çok zor oluyor böyle bir yakını olması insanın. özellikle annesi babası olunca.. manik dönemlerinde çok iyi oluyor desem yeridir. çünkü neşeli enerjik oluyorlar ama ani kararlar almalarına engel olmak gerek. benim annem manik dönemlerinde sürekli alışveriş yapıyor mesela. eve bir eşya alıyor veya büyük kararlar vereceği işler yapoıyor. bir keresinde plazma televizyon alıp gelmişti eve, bir keresinde laptop almıştı. sonra daha parasal sıkıntı çekiyor tabi. depresif dönemlerinde ise sürekli yiyor, uyuyor, negatif oluyor. o dönemlerde ben ne kadar alttan almaya çalışsam da kavga çıkarıyor. bir keresinde laptopu duvara fırlatıp üzerindeki bluzu yırttığını bile hatırlıyorum. sırf bu depresif atakları yüzünden evden ayrılıp 1 ay arkadaşımda kalmıştım ve ona haber vermiyordum.. destek olmak lazım biliyorum ama.. inanın dayanması da çok zor oluyor bu durumlarda.. A

Merhaba. İçki ya da başka maddelerin kullanımı bipoları çok etkiliyor hatta kafein bile etkiliyor. Ben kahveye çaya çok düşkünüm özellikle dersler için içiyorum, o bile bazen çok kötü etkiliyor. Hele ki içki. Çok riskli. Keşke geçirmeseymiş ama olmuş bir kere. Daha iyi olsun yeter ki. Umarım daha iyi olur. Kuzeniniz adına da çok sevindim. Evet dışlanma sebebi değil aslında ama bazen hareketlerimiz normal olmadığı için dışlanıyoruz en azından bana bu oluyor. Sosyal hayatın nasıl demişsiniz yani pek iyi değil. Bir de benim bulunduğum ortam biraz enteresan, her şeyle dalga geçen insanlardan oluşuyor. Şöyle söyleyeyim yüzlerine güldükleri kişi yanlarından ayrıldığı anda dedikodusunu yapmaya, küfürler etmeye, dalga geçmeye başlıyorlar. Benle ilgili neler diyorlar kim bilir. Hareketlerimi garip buluyorlar onun da farkındayım. İster istemez yalnız kalıyorum. Bir iki arkadaşım var ama aşırı samimi olduğum kimse yok. Yaşım ilerledikçe olur belki, ama kendimi bildim bileli hiç doğru dürüst arkadaş edinemedim. Sosyal fobi yaşadım zaten senelerdir, küçükken de çok fazla dalga geçilen bir çocuktum anaokulunda ilkokulda hatta ortaokulda. İster istemez arkadaş edinememeye başladım. Sosyal ilişki kurmayı pek bilmiyorum hala ve bu yine iyi halim, eskiden göz teması bile kuramazdım :) açıkçası garip insanlar da pek sevilmiyor, garip karşılamıyorum artık. Haftalarca depresyondan çıkamadığım oluyor, bazen ailem bile tahammül edemiyor elalem nasıl etsin :) ya da yerimde bile duramadığım, saçma sapan konuştuğum, hareketlerimi kontrol edemediğim günler oluyor, belki de insanları korkutuyorumdur. Hak veriyorum o yüzden mesafeli olmalarına. Ben yine de herkesle konuşmaya, muhabbet etmeye çalışıyorum, kendimi çekmiyorum asla. Olduğu kadar artık :) Evli değilim yaş olarak küçüğüm henüz :) sevgilim hiç olmadı. Okulda da derslerim iyi gibi ama çok zorlandığım noktalar da var, zorlandıkça bazen ruhsal anlamda daha kötü oluyorum. Bu aralar gerçekten rahatsızlığımın çok arttığını hissediyorum ve sebebi biraz da okul, sınav stresleri. Doktora gitmek için gün sayıyorum şu an :) Ama okul olunca da insanın bir uğraşı oluyor, iyi geliyor, evde kalmak daha kötü olurdu. Evlilik kardeşiniz için daha iyi olabilir gerçekten. Çok sevindim, bir şey kalmamış düğüne de :) her şey istediği gibi olur umarım. Evlilik iyi gelirse belki iş bulması da daha kolay olur. Dürüstlük çok güzel ve şu çağda çok zor bulunan bir şey ama maalesef bazen böyle zarar da verebiliyor. Müzik zevkinden bile anlaşılıyor gerçekten :) kısa süre de olsa insanın resmen karakteri değişiyor çünkü, çok enteresan . push ;

Öncelikle cevap verdiğiniz için çok saolun evet bnde bi atak dönemimi diye düşünüyorum malum bide tam mevsim geçişi nisan-mayıs ama ailesinin bu denli bu durumu destekleyişi beni şaşırtıyor aile dostlarının kızıyla sözlenmiş çünkü çok alt üst oldum ilişkimiz 4. Ayındayken ilk hastalığını öğrenerek bi şoka uğradım şimdi başkasıyla evleneceğini duyarak hayallerim yıkıldı resmen bi genç kız olarak ailrme karşıda mahçup oldum öprenince kendini aradıpımda ise hiçbişey demeden telefonu suratıma kapadı bi açıklama bile yok iPhone 'den Kadınlar Kulübü aracılığı ile gönderildi O osmanihan İpek

selam arkadaslar... ben siteden henuz yeniyim.. ve acıkcası bi polar bozukluk tanısı icin uye oldum diyebilirim... sizlerden biraz daha vahim bir farkım var sanırım.. benim esimde manik depresif ama sorun bu da diil, cunku 5yasımda ki kızıma da 2senedir bu teshis yakıstırılıyodu.. buyumesi beklendi, emin olmak istemedi dr lar ama suan cok acık... ve mecburen bu yasında ciddi ilaclara basladık... bu ozellikle yetiskin rahatsızlıgı oldugundan, cocuklarda gorulmesi olagan diil... arastırmalara gore dunyada 5 yasında sadece amerikalı 1kız cocuguna bu teshis resmen konmus.. ancak 2. sanssız cocuk benim kızım maalesef... anne baba olarak cok cırpınıyor, bilincli olmak adına 2 senedir surekli okuyor arastırıyoruz... cunku kızımın kullandıgı ilaclar degistirme bile yapıldıgı halde hic tesir etmiyor.. bu durumda toplum icinde ciddi sorunlar yasıyoruz ve gelisimimiz de cok geride.. egitimimizde gecikmeden deva arıyoruz... fikir yorum ve onerilerinize acıgım... simdiden tesekkurler..

inşallah en kısa zamanda iyileşir. ilaçlarını kullanırsa zaten 2 en geç 3 ay sonra eski haline dönecektir. yalnız bira içiyorsa içmesin. ilaçları boşuna kullanmış olur ve daha fazla psikolojiyi bozar. rahatlatıcı bitki çaylarından içsin mesela papatya çayı çok iyi geliyor. kendinize iyi bakın. hayat o kadar kısa ki hiç bişeyi kafaya takmaya degmez..

ilaçları kullanmıycam demiyor bakalım şimdilik, mani döneminde tedaviye başladık eski düzenine dönmüştü zaten, herhangi bir sorunumuz yoktu. sonra ne olduysa yıne yatağa attı kendini, şöylede bir durum var normalde 2 ay yada 3 ay depresyon dönemi yaşayıp 9 ay manide olan kadın bu defa neden bu kadar çabuk depresyona girmiş olabilir ...

ben bir bipolarım. tam 7 sene önce kondu bu teşhiş. sıradan bir panik atak hastasıydım ilaç terapi derken iyileştim hayat normal güzel derken birgün yine atak geçiriyorum sanarak başlayan bir kabus ve tam 1.5 yıl sürdü. ben depresif tarafındaydım çok acı çekiyordum intihar düşünceleri hergün gözyaşı nezaman iyileşeceğim iyileşekmiyim... diğer taraftanda mükemmeliyetçilik okb de vardı.. doktorum çok iyiydi ama verdiği hiç bir ilaç fayda etmiyordu ben gün geçtikçe kötüleşiyordum. başka doktorlarada götürdü ailem beni. ama oda olmadı fayda yok, tekrar kendi doktoruma götürdüler tekrar yeni ilaçlar olmuyordu olmuyordu olmuyordu. en sonunda ekt yaptılar iyileşmeye başladım. tam 7 yıl oldu ve 7 yıldırda ilaç kullanıyorum hiç ara vermeden bırakmadan. hiç bir zaman iyi oldum ben artık ilaç içmemeliyim demedim. doktorum içeceksin dedi ve halen içiyorum. bu böyle ne kadar devam eder bilmiyorum ama bu hastalığın 2 ucuda çok kötü. yaşayanlara allah şifa ve sabır versin

auroras bu senin çocukta bipoolar değilmiydiki?ay siz nerden buldunuz böyle birbirinizi. ya bende hastayken herkes potansiyel zehirleyicimdi. özelliklede doktorumdan nefret eder hale gelmiştim. beni kobay yaptı sanıyordum bak ben neyin kıyısından döndüm biliyormusun, bir gece güzel bir davetiye hazırladım, benimde aşık olduğum ama eminim şu anda benim şizofren olduğumu düşünen biri vardı. hernyse onunla evleniyoruz diye davetiye hazırlamıştım neymiş efendim antalyada olimposta evlenicekmişiz vs vs. tam davetiyeyi facebooka koyucaktım ve tagliycektim yarın yaparım dedim. ya düşünsene rezilliği çocuk benden nefret ediyor, millet çocuktan nefret ediyor, herkes hasta olduğumdan bir haber ve ortalıkta evlilik davetiyesi dolaşıyor, hemde ortak arkadaşlarımızda vardı:) ya şöyle bir müsait olsam bu 1-2 gündür çok yoğundum çok komik şeyler anlatıcam:)))

Takıntılı mısınızdır?

bu arada ben de aşık olduklarımı çok taciz ediyorum yaaaa hatta son manimde tüm eski aşklarımı aradım.. muhahahahahha salak salak konuştum kapattım.. çok komikti.. bunla ilgili bak aklıma ne geldi.. ilk manimde, çocuğun birine aşıktım, öyle patlak verdi zaten hastalığım... çocuk tam mal, bahsettim hani.. arkamdan atıp tutan mal.. neyse, bu arkamdan laf çıkardı diye ben bunun yüzüne bakmadım 3 sene, bu da arada taciz ederdi beni hareketleriyle.. arkama oturmalar, sandalyemi ayağıyla çevirmeler, uyuz uyuz bakmalar falan... ama tek kelime konuşmadım ben... üniversite bitti mezun olduk bi gün bayramda bi mesaj... sinirlerim tepeme çıktı, ne cürret diyorum.. cevap yazmadım ablamla değerlendirmesini yaptık, aynı kanıya vardık : çocuk yatağa atmalık kız arıyo diyoruz.. o kadar abazalaşmış yani ehe ehe diye de gülüyoruz.. ardından 2. bi bayram geldi yine mesaj attı, bu sefer mal, tacizinde ısrarcı, adını da kondurmuş mesaja.. ben ezbere biliyorum numarayı ama sanırım anlamadım diye yazmış adını.. ben de 'bi defolamadı ya hayatımdan hayvan' diyorum.. ilgi hastası da bi çocuk.. arızanın önde gideni, arkamdan dediğini de söyleyeyim üni. de 'mikecem de görecek, o olcak' demiş.. benim o kadar gururum kırılmıştı ki anlatamam.. utanmıştım çok.. fantezi yapmış işte hayvan.. neyse.. ikinci bayramdan sonra, ben umursamadım, ama diyorum demekki artık bayramlarda bi mesaj atacak herhal.. sonra ben hastaneye yattım ya son manimde, bunu aradım 'senin ruh eşin şu' dedim kapattım telefonu.. ardından beni msnden eklemiş nedense.. ordan konuştuk bi kaç, bi kaç da telden.. ama ben acayip zırvalıyorum.. ayrca manik depresif olana da feci aşığım bu mala yüz vermedim hiç.. gerçi yüz versem de bişey olmazdı herhal çocuk korkmuştu ilk manimde.. 3 buçuk attırmıştım çocuğa.. onu öldürceğimi sanmıştı falan düşün o kadar korkuttuydum.. neyse msn görüşmelerimiizde ben hastanede yattım dedim sanırım yine korkudan 3 buçuk attı.. ve tabii abazan tacizleri son bulduuu.. hala gülüyorum.. ilk defa işe yaradı manide olmak diye.. korkudan artık bi ömür mesaj atamaz herhal

çok enerjik olabilenlere öyle imreniyorum ki.. ben çok bitkin, yorgunum. çok enerjikken bunun değerini bil, değerlendir. . push ; busra-88 her zorlukla beraber bir kolaylık vardır!!! tek ayak

Oldukça iyiyim haftaya doktoruma gidicem bakalım ne dicek

peki burdan sorayım bazen beni sevdiğini söylüyor bazende sevmiyorum git diyor bunlar büyük ihtimalle hastalığın sebebi ama davranışları öyle bir boyuta geliyorki beni aldattığını düşünüyorum zaten dün itibari ile ayrıldık ondan facebook şifresini istedim benim özelim hayatıma kimse karışamaz dedi doğal olarak beni aldattığını düşündüm sert tartışmalar sonucu yine benim hayatından gitmemi istedi sizce tekrar arama ihtimali varmı atak halindemiydi yoksa baskıcı tavrımmı onu bu hale itti 6 aydır beraberiz 2 kez o benden ayrıldı bu üçüncü geri aradı 3 kez ben ayrıldım geri aradım bu defa nasıl olur bilmiyorum inanın çok yıpranıyo insan ne yapıcağını nasıl davranacağını bilemiyor ılımlı olduğumdada tepkiyle ve hakaretle karşılaşıyorum baskıcı olduğumdada nasıl davranacağımı çözemedim ayrılmamızda cabası oldu (( artık ne olur bundan sonra bilmiyorum ama şuna eminim çok seviyorum ama bir daha arayamam ararsam herşey daha kötü olur bence...

Bana bipolar teşhisi kondu. İlaç kullandım sonra şizofreni başlangıcı dendi hastaneye yattım.. İlaçları bırakınca düzeldim. Ve evet kendim bıraktım bir anda.. Bana da beyin kimyasalları ile bir şeyler dendi.. Bilmiyorum. Nasıl iyileştim acaba.. T tugsem_10 Minik dünyam... tek ayak

ve 111 yaşımdaki kızım bipolar 5 senedir ancak 1 senedir doğru tahşisle ilaçlarını alıyo şimdi ii çok şükür haydi05

Merhaba, abimde yaşadık iki hafta klinikte kaldı geçiciymiş ilaçlardan kaynaklıymış. Çok zor bir süreç gerçekten manikken ayrı depresifken ayrı sorun Allah yardımcınız olsun. G

BİPOLAR BOZUKLUK KLİNİKLERİ 1. Adana Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Bipolar Bozukluk Birimi çarşamba günleri tüm gün hasta kabul ediyor. Randevu için 0322-3386060-3247 ya da 3204 Prof. Dr. Nurgül Özpoyraz, Doç. Dr. Lut Tamam, Uzm. Dr. Gonca Karakuş 2. Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Bipolar Bozukluğu olan hastalar, &#8220;Nöropsikiyatri Araştırma Birimi&#8221;nde izleniyor. Hastalar her gün rutin olarak görülüyor, ancak bazı hastalar çarşamba günü öğleden sonraları tüm ünite çalışanları tarafından beraber değerlendiriliyor. Tel:0312-5956610 / 0312-5957084/ 0312-5956792 / 312-5957223 Doç. Dr. Halise Devrimci Özgüven, Prof. Dr. Cem Atbaşoğlu, Uzm. Dr. Meram Can Saka 3. Ankara, Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi, Psikiyatri AD Duygudurum polikliniği ayrımlaşmamıştır. Ancak önemli sayıda duygudurum bozukluğu hastası başvurmaktadır. Adres: Poliklinik B kati 06100, Sıhhiye, Ankara Tel: 0312 305 1873 4. Ankara, GATA Psikiyatri AD Duygudurum Bozuklukları Birimi, Etlik/Ankara, Tel: 0312-3044522, Doç. Dr. Ali Bozkurt 5. Ankara, Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Özelleşmiş bir Bipolar Kliniği yok, fakat bipolar bozukluk hastaları görülüyor, Doç. Dr. Selçuk Aslan Psikiyatri Polikliniği, 4. kat Tel: 0312 202 5422 6. Bursa Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Psikiyatri Kliniği Duygudurum Polikliniğinde çarşamba günleri tüm gün boyunca Yrd. Doç. Dr. Cengiz Akkaya tarafından değerlendirilmektedir. Tel: 0224 295 18 40 7. Denizli Pamukkale Üniversitesi Tıp Fakültesi, perşembe günleri duygudurum polikliniği Tel. 0 258 241 00 34/142 Prof. Dr. Nalan Oğuzhanoğlu 8. Edirne Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi Psikiyatri Anabilim Dalı Polikliniği: Pazartesi &#8211; Cuma Saat 8.00 -12.00 ile 13.00 &#8211; 16.00 arası Tel: 0284 235 76 42- 51 / 1140 9. Eskişehir&#8217;de Osmangazi Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde Pazartesi ve Perşembe günleri şimdilik randevusuz olarak duygudurum bozuklukları polikliniği yapılmaktadır. Hastalar doğrudan poliklinik sekreterliğine başvurabiliyor. Tel:0222-2392979/ 3607. Yrd. Doç. Dr. Çınar Yenilmez 10. Gaziantep Üniversite Tıp Fakültesi'nde Pazartesi günleri duygudurum polikliniği yapılıyor. Randevu için 0342 360 60 60 dahili 76305'e başvurulabilirler. Doç. Dr. Haluk Savaş 11. Isparta Süleyman Demirel Üniversitesi Tıp Fakültesi Psikiyatri AD Duygudurum Bozuklukları Birimi Tel No: 0.246.2112814 Doç. Dr İbrahim Eren 12. İstanbul Tıp Fakültesi, Duygudurum Bozuklukları Birimi, Tel: 0212 5312621 Çapa- İstanbul, Prof. Dr. Olcay Yazıcı, Uzm. Dr. Sibel Çakır 13. İstanbul, Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi, Rasit Tahsin Duygudurum Merkezi, Poliklinik Tel No: 0212-5436565/ 1106, Doç. Dr. Timuçin Oral, Uzm. Dr. Aytül Gürsu Hariri, Uzm. Dr. Evrim Erten, Uzm. Dr. Nesrin Koçal, Uzm. Dr. Erhan Kurt, Hemş. Aysel Özer, Hemş. Cavide Çakmak 14. İstanbul, Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesi, Marmara Üniversitesi Hastanesi Psikiyatri Anabilim Dalı, Bipolar Bozukluklar Özel Dal Polikliniği Sorumlu Öğretim üyesi: Doç. Dr. Kaan Kora Bilgi için: 0216 327 10 10 / 219 ve 0216 325 06 12 15. İstanbul, Maltepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Henüz özelleşmiş bir duygudurum polikliniği yok ancak bipolar bozukluk hastaları izlenmektedir. Randevular 216 3999750 numaralı telefondan alınabilir Doç. Dr. Figen Karadağ 16. Malatya İnönü Üniversitesi Turgut Özel Tıp Merkezinin duygudurum bozuklukları polikliniği çarşamba günleri hizmet veriyor. Randevu için numara: 0422 3410660-70İç Hat: 2079 Doç. Dr. Rıfat Karlıdağ 17. Manisa Celal Bayar Üniversitesi Tıp Fakültesi duygudurum polikliniğini Tel: 0-236-2350357 Prof. Dr. Ömer Aydemir 18. İzmir, Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi, Affektif Hastalıklar Birimi Psikiyatri Anabilim Dalı, Bornova-İzmir 35100 Tel: 0(232)3903402- 3903406-3398804 e-mail: affektif@ege.edu.trBu e-posta adresini spambotlara karşı korumak için JavaScript desteğini açmalısınız, Faks: 0(232)3399736 19. İzmir, DEÜTF, Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Psikiyatri AD Narlıdere, 35340 İZMİR Tel: 232 412 4152, Prof. Dr. Ayşegül Özerdem, Prof. Dr. Zeliha Tunca, Doç. Dr. Ayşegül Yıldız 20. İzmir Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesinde Salı ve Çarşamba günleri Duygudurum Bozukluğu polikliniği yapılmakta. Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi Psikiyatri Kliniği, Basın Sitesi, İzmir Tel: 0232 2444444 den 2620 Doç. Dr. Şeref Gülseren 21. Mersin Üniversitesi Tıp Fakültesi Duygudurum bozuklukları polikliniği salı günleri hizmet veriyor. Randevu için numara 0-324-3374300- 1770 Uzm. Dr. Ayşe Devrim Başterzi 21. Zonguldak Karaelmas Üniversitesi Tıp Fakültesi Psikiyatri Duygudurum Polikliniği, randevusu için telefonlar: Doç. Dr. Numan Konuk, 0372 261 01 69 dan 1354 ve 1355 hastane genel randevu birimi randevu için psikiyatri-duygudurum diye özel olarak belirtilmeli.0372 261 01 69 direk duygudurum birimine de 1651 nolu dahili hattan ulaşılabilir. Poliklinik Salı tüm gün yapılıyor.

Kızlar tekrar selam.. Ben de 2 haftada bir depresyon ataklarını geçiren biriyim.. Doktorum bana iki tedavi yönteminin olduğunu söylemişti geçen kasımda. Biri lityum takviyesi, diğeri depakin. Lityum bende işe yaramadı. Depakine başladık. Kasımdan beri depakin kullanıyorum. Doktorum benim oldukça iyi olduğumu ve yakında depakini de keseceğini söyledi. Doktorunuzla bir görüşün derim ben. Gerçekten yaşam kalitem çok yükseldi. Gerçekten artık çok daha iyiyim şükürler olsun.

ben de senle karşılaşımama sevindim.. ya bazılarını anlatamıyorsun insanlara hakikaten.. hasta olduğunu anlamıyorlar.. ya da dalga geçtiklerinde sinirlenirim diye anlatmıyorum ben.. çiçek çikolata mevzusunu ablama hayatta anlatmam misal.. ama böyle eğlenceli oldu di mi sanki : ) ölüme taktığım dönemde hastanedeydim ben de.. annemi aradım kitap istedim 1001 gece masallarını getirmiş.. ben dedim masal olsun falan diye.. ne olabilir di mi masaldan.. arkasını okudum diyor ki 'bir rivayet vardır 1001 gece masallarının hepsini okuyanlar tez zamanda ölürler'... aynen böyle yaa... daha neler neler.. o tesadüfler yüzünden zaten anlamıyorsun ya ne gerçek ne değil.. şanslıymışsın eş konusunda canım maşallah.. bakalım kısmette bana neler var.. bak bak bi tesadüf daha anlatcam.. son manimde hastaneye kapatılmadan önce aldım kuran mealini geziyorum öyle.. bişey oluyor ben de açıyorum kuranı bakalım bu konuda kuranda ne yazıyor diye.. direkt cevap çıkıyor falan.. bu kadar da olmaz ama ya şimdi düşününce... bence Allah da o dönemde insana şakalar yapıyor ben başka türlü açıklayamıyorum bu durumları.. böyle çok tesadüf oldu geçti başımdan.. anlam veremiyorum artık ben.. tamam başlangıç saçma sonuç saçma ama o tesadüf gayet mantıklı: ) birinde de hemşire geldi açtı kuranı bak burayı oku diye.. acaba halisyülasyon mu onlar da bilemedim.. halisyülasyon da görmem sanıyorum ben.. iyice paranoyak oldum sen de aşık olduğuna sarıyomuşsun ama bak bende de bu ortak.. maninin özelliklerini böyle böyle yazmışlar demekki..:13:

Hiç iyi değilim, çıldıracak gibiyim. Ankarada herhangi bir devlet hastanesinde iyi bir psikolog bilen var mı?

annemde var bu hastalık 13 yıldır. ilk 3 yıl önce teşhis konuldu fakat ilaçları kullanmadı 3 yıldır hem manik dönemlerinde hemde depreyon dönemlerinde ikna etmeye çalışıyorum. geçen hafta ikna ettim psikiyatıra gitmeyi ve şuan hastenede yatıyor. hala birseyim yok senin hatırın için yatıyorum diyor. yaptığı herseye bir mazeret uyduruyor. haklı çıkartıyor kendini benim aklım başımda diyor. bunun benim için çok büyük bir sınav olduğunu düşünüyorum. eski haline dönermi sizce, ne diyorsunuz, sağlığına kavuşurmu acaba?

Kardeşimde manik depresyon var sözde ama dışarda onun yanından geçen onla hiç ilgilenmeyen insanlarin onun hakkinda konusup dalga geçtiğini zannediyor. artik bu hastalık manik depresyondan çıktı mi sizce. bunun harici bende bipolar atlattım. fakat kocaminda psikolojik problemleri olduğunu düşünüyorum. zayıfladı hep gece yarısı eve geldi beni adam yerine koymak istemedi evliliğin başlarında böyle değildi gittikçe geçmişteki psikolojik sıkıntıları çıkıyor gibi. hep başkalarına oynuyor evine bana kızıma değer vermiyor. benim hic yanımda olmadi. bir aydır annemdeyim o ve ailesi aramiyor. yalanı ortaya cikana kadar kendini en doğru insan zannediyor. artık kocamin psikolojik sorunu olduğuna eminimde ne olduğunu çözemedim

Aslinda yorumda bulunmak pek icime sinmiyor ama, cunku ben ne dojtorum ne analist. Seninki sanki kaygi bozukluguna benziyor. Bir de mukemmelliyetci bir yapin varsa bu durum daha da zorlasir. Bence ne olursa olsun destek almalisin. Cunku insan ne kadar bilse de, anlasa da kendini disardan bir mudahale olmadan tam olarak cozemiyor ve ilerleyemiyor. Hem de biran once baslaki ileri ki gunlerine etki etnesin ve kaygidan yanlis kararlar verme. Benim yorumum bu... Dunyada milyarlarca insan ve bu nedenle milyarlarca karakter var. Teshisler genellemelere dayaniyor. Onemli olan kendini taniman. Bir de psikolojik rahatsizliklarin ozellikleri bircogu her insanda minimum seviyede vardir. Bu nedenle her okudugun seyde kendini bulabilirsin cok normal, ama bu sana zarar verir. Bence profesyonel gorus al. Nacizane fikrimdir. Umarim senin icin hersey guzel olur.

++ ilaç kullandığım dönemde ruh gibiydim, sevişemiyordum, düşünemiyordum, saatlerce tez yazıp ders çalışabilirdim, tam bir robot gibi oluyordum fakat intihar duygum ortadan kalkmıştı, uyuyabiliyordum, okulumu biitrebildim vs vs. ilacı bırakma isteğimde mezuniyetimle birlikte oldu yani. E Endoplazmikbirkulumm

doktorumdan habersiz bıraktım ilaçları :) ısrarlarına rağmen başlamayacağımıda biliyordu ki ilaçlarımı kestiğimi saklayabilirdim. 4 ay kullandım ilaçları intihar girişimimden sonra tedavi başladı zaten. ki benim hastalığım seninki gibi yoğun veya ileri seviyede değil. zira o intihara kadar hayatımı bi şekilde idame ettirdim ufak tefek sorunlarla. şimdi psikiyatr değil psikolog düşünüyorum. intihar fikri var ve hep olacak her insanın aklında vardır özellikle zor bir hayat yaşıyorsa, ama bazıları dile getiremez. ama şunuda biliyorum bir ikinci girişimim olmayacak birde en iyi tedavi yöntemimi buldum :) uyuyorum. çok daraldığım zaman uyuyorum uyandığımda kendime gelmiş oluyorum. ilaç tercih ettiğim bi yöntem değil zor duruma düşersem gene kullanırım o ayrı . push ; B

Öncelikle hepinize çok geçmişler olsun. Bu tür hastalıkların ne kadar zor olduğunu ancak yaşayanlar bilirler ya da yakınları bu hastalıkla uğraşanlar. ve ne yazık ki sadece sizi değil çevrenizdeki herkesi etkileyen hastalıklar. Annem e manik depresiften tutunda bipolara, okb ye kadar hepsinin teşhisi kondu. Tabii ki birçok dr a gittik, hala da ilaçlarını kullanıyor. Fakat çözüm bi yere kadar ilaçlarda. Dr lar da bunu söylüyor zaten. Anneme söyledikleri; sürekli birşeylerle oyalan, yani boş durdukça kafanız türlü takıntılar üretiyor, en basit şeyler bile size takıntı olarak geliyor. Ve maalesef ki atlatamadığınız zaman sürekli ilaçlara bağımlı oluyorsunuz. K

daha çok hayatından verim alamadığın, kendine ve çevrene verdiğin zararı gördüğün anda bir doktora götürülüyorsun, beni çok yakın bir dostum götürmüştü kliniğe :/ ben farkında değildim içinde bulunduğum durumun Zehranur

Ben 18 yaşındayım ve manik depresif yani bipolar hastasıyım 14 yaşımdan beri bu hastalık ile beraber yaşamaya calısıyorum size söyleyebileceğim tek şey ne olursa olsun eşiniz alışılagelmedik ne yaparsa yapsın ve yahut herhangibir konu ile ilgili aşırı duygusal yani çok sinirli, üzgün veya sevinçli yaklaşsın ne olursa olsun onu bırakmayın. ben bu hastalık yuzunden intihara teşebbüs ettim ve tedavi sürecimde 6 ay sadece ailem yanımda oldu. onun bu durumda ilaçlarını aksatmamasına ve size ihtiyacı var...

Benim eşime de yıllar önce Bipolar bozukluk teşhisi konmuştu ama daha sonra tedaviyi yarım bıraktı ama son zamanlarda gene belirtiler görüyorum tehlikeli şeyler yapmaya başladı tedaviye nasıl ikna edeceğim bilmiyorum birde bu hastalığı yaşayanlar size soruyorum bu hastalık mevsim değişikliklerinde daha çokmu atağa geçiyor yazarsanız sevinirim şu an moralim çok bozuk

merhaba bende buradayım! doğru tanı çok önemli canım hayatının yaşanılır kılınabilmesi adına

Hemde çok zor. Etrafımda tanıdığım gözlemleyeceğim birileri olmadığı için akıl almak yaşayan bilen birileri varsa öğrenmek için geldim. Yakınınızın evliliğinden biraz bahsedebilir misiniz? Düzenli bir hayatları var mı benim erkek arkadaşımda ilaçlarını düzenli kullanıyor. Gözlemlediğinize göre nasıl olağan bir yaşantıları var mı K kendimidurduracakdegilim Nirvana Anneler

Ben olmazsam olmaz misspitty

Selam arkadaşlar Bipolar arkadaşlarıma terapi olarak yardım etmek isterim. Ayrıca deneyimlerimi paylaşmak isterim bir bipolar olarak :) Üzülmeyin yalnız değilsiniz... Beraber üstesinden geleceğiz... Özelden mesajlarınızı bekliyorum.

Aslında çok çaresiz hissediyorum kendimi. nefes alamıyorum hiçbir yere cikmak kimseyle görüşmek istemiyorum. bu durum beni çok yoruyor bir mükemmel bir diplerde olmak... fataldanger

Bipolar affektif teşhisi konuldu bana yıllar önce. İlaçlarımı içtim. Ancak bu ilaçlar çok uyku yapıyor. Bu bozukluk yüzünden çok sıkıntılar yaşadım.

Çok zor. Kişinin kendisi için de zor yakınları içinde..

Ermişlik vs. den bahsediyorsa ya manevi yönde bir rahatsızlığı var ya da takıntı bozukluğuyla birleşen başka şeyler var gibi, ama çok ucu açık bir durumu var. B

Bende senin gibi düsünüyordum fakat yapilan mr ler beyin kontrollerinden sonra bu hastalarin beyin kimyalarindaki bozukluklar ve neorotransmitter denilen bölgenin iyi calisamamasi halinde ataklari hareketlendiriyor, yani hasta o an hastaliginin farkinda bile degil. Cok zor bir hastalik. Hasta yaptiklarinin farkinda degil, en cok yakininda olanlar etkileniyor. busra-88 her zorlukla beraber bir kolaylık vardır!!! tek ayak

Psikolog Haaa evet meslek kısmını psikolog yapmıştım. İtiraf ediyorum psikolog değilim ama psikolog gibi kadınım hakkımı yemeyim şimdi

ilaçların amacı hastalığı kontrol altına almak değilmi?evet mevsim geçişleri sıkıntılı olur ama sizce kullandığı ilaç hastalığını kontrol altına alıyormu bi değerlendirin ve doktor kontrollerini asla ihmal etmeyin derim ben. allah şifa versinbabanada sizede sabır versin O osmanihan İpek

genetik değil canım. 0-3 yaş arası gizil dönemden kaynaklanıyor. B

Merhabalar, Ben 7 yıl önce bu hastalıkla tanıştım. 2 mani atağı sayısız depresyon yaşadım. Son atağım 5 yıl önceydi. 5 yıldır atak geçirmiyorum çok şükür. Atak nedir? Atak kişinin kendini aşırı coşkulu duygularını ve hareketlerini kontrol edemediği dönemdir. Mesela şarkılardan filmlerden kendine anlam ve pay çıkarmak. Onlardan mesaj almak. Yerli yersiz oynamak veya bağırmak şarkı söylemek, kendini çok önemli biri gibi hissetmek o olduguna inanmak bunun gibi şeyler. Kişiden kişiye değişiklik gösterebiliyor. Kimi doktorlara göre 5 yıl kimisine göre 1 den fazla atak geçirmişsen 7 yıl süreyle atağın yoksa bu hastalığı yendin sayıyorlar. Depresyonlar çok oldu. Ama 1- 1.5 yıldır onlar da çok azaldı diyebilirim. Bu hastalık şizofrenden sonraki en önemli pskolojik rahatsızlık. Şizofrenlerde kişi kendi anlamıyor yakınlarına üzüntü. Ama bipolarda mani döneminde yakınlar sonrasında kişide büyük bir travma oluşuyo. Benim talihsizliğim ben hastanede yatmadım. Bütün o rezilliği çevrem arkadaşlarım işyerindekiler gördü. Ve işin bi kötü tarafı daha var ki herşeyi unutan biz bipolar hastalar o dönemlerdeki olayları sanki yeni olmuşçasına beynimizin her anında kazılı... Sayısını hatırlamıyorum oldukça doktor gezdim. İlk atağımda norodol ve akinaton ile başladım. Şuan zeldox ve lithum kullanıyorum. Şuan hastalığım sönmüş durumda şükürler olsun. Bazen o güzel şarkılardan anlam çıkarıyorum tabi :) ama bu 1 haftadan uzun sürdüğü zaman sorun teşkil ediyormuş. Mani atağından önce de var olan ama mani den dolayı sönen şuan patlamış bir volkan olan obsesif ile uğraşmaktayım. Bi de panik atak başlangıcı anksyetelerrrrr... Offff... O anksiyeteleri ben mani zannederdim. Hemen doktora doktorlar dayardı ilacı bana... Şimdi son doktorumdan Allah razı olsun... Son zamanlarda geçirdiğim anksiyetelerden sonra kafaya hiçbişeyin takmamak gerektiğini anladım. Çünkü hayat bir zindan oluyo. Çok asosyelim bu ara. Burda sosyalleşicem inşaAllah beni aranıza alırsanız :) Belki kötü olursam bu konu bana ağır gelirse giremeyebilirim bu konuya şimdiden affınıza sığınıyorum. Eğer etkilenmezsem sizinleyim. Bilgilendirme amaçlı yazdım. Belki bi ışık olurum diye. Obsesif konusunda etkin olucam. Ve diğer kk alanlarında... Sevgilerimle... Umarım tüm yaşayan arkadaşlarım kurtulursunuz bu illetten... Ve hasta yakınları sevgili üyeler, Ben nasıl iyileştiysem onlar da iyileşicek hiç merak etmeyinnn

Yat canim benim yat, hem tatile cikmis gibi olacaksin bak bi on gun on bes gun. Kafani dinleyeceksin, soz. fataldanger

bence bu hastalıkla baş edebilmenin ilk yolu onu gözününüzde fala büyütmeden 'ne olacak şimdi ' demek yerine 'neler yapabilirim ' diyerek başlamak gerekiyor... hastalığı kendi bendeninde olanın ilacıda kendi bedenindedir bence... ben bu hastalığı çok ciddi boyutlarda yaşayan biri olarak şunu söylemek istiyorum. öncelikle bunu bir hastalık gibi görmek ve utanmak yerine yürekli olabilmek gerekiyor. ben her tanıştığım insana hızlı geçişleri olan biriyim. ağlarken gülebilen... en sinirli anında kalkıp göbek atan biriyim. diyerek cümleye başlıyorum ve lütven üzgün ve sinirliyken konuştuğum şeyleri ciddiye almayın benim herşeyden önce size ihtiyacım var diyorum... bende bi zamanlar ciddi anlamda intihar eğilimi vardı, bi çok kez intihar ettim... çoğu zaman derdim ölmek bile değildi... bu hastalık nasıl benimle oynuyorsa bende onunla oynuyorum artık... biliyorum ki bu hastalık insanı kendi için yaşamaktan vazgeçiriyor ama bi sır vereyim eğer bi başkası için yaşamaya başlarsanız onu bu hayatta yanlız bırakmamak uğruna yaşamak için öyle mücadeleler veriyorsunuz ki! bende depresif anlarımda gerçekten beni seven bensiz olamayacağına inandığım insanlarla görüşerek hayatta kalıyorum... kendini kabullenmek bu hastalıkta en önemli şey...

en merak ettiğim şey bu işte.. isteseler hastalığı kontrol edebilirler mi..? ilk etapta yapmak gereken hastalığı kabullenmek sanırım.. K

Eğer atak dönemindeyse gayet normal bence. Benim dediğim gibi Babam anneme düşman oluyorsa, onun da sizi bırakıp başkasına gitmesi normal. Belki Babam evli olmasa o da giderdi.

slm eftalya ben merak ettim kızınız hangi ilacı kullanıyor hani idarara çıkıyor yazmışzınız acaba lityum mu bewniz kızım da lityum kullznmıştı doktoıra danışmadan kendim kestim ilacı çünkü sık idrar kaçırdı uykudA Bİ, le siz<e büyük geçmiş olsun Allah yardımcınız olsun... M mistero35

Eşimle evlenmeden önce ağır bir depresyon geçirdim. psikiyatri detavileri felan. o dönemde eşimle oturup konuşuyor sariliyorduk. sonra telefonum çalıyordu bi bakiyordum arayan o. halbuki yanımda değilmiş. biz daha şimdi oturuyorduk hayal miydi o diyordum.. oyle şeyler ışte. insan anlamlandiramiyor. fataldanger

iyi bir psikiyatıra gitmelisiniz bence, en azından teşhis konulana kadar..

slm ben kendim olsam boşanmak için kararlıydım. ama kızım olunca karar veremiyorum bu süreçte bunu düşünücm hep... ailesi bakıyor şimdi... hayat benim ama kızımında hayatını mahvedermiyim diye düşünüyorum onu aile hayatından mahrum bırakıcam büyüyünce ban kızarmı diye endişeliyim

Bende tam tersine ilkbaharda depresyona giriyorum :) E

canım benim oğlum var adı eren ve 18aylık çok hareketli bir çocuk çok öptümm. B

delilik olduğunu söylemek aslında yeterli olgunluk değil.. kendinize deliyi yakıştırıyorsanız o başka.. vücut kimyasallarının dengesizliği delilik değildir... mizaç bozukluğu = bipolar.. her zaman bipolar olmuyor insan.. şuuru her zaman açık oluyor bipolarların.. dediğim gibi kendinize yakıştırıp da bununla övünür gibi deliyim ben demek olgunluk olmuyor maalesef... hastalık konusunda sayısız kaynak okudum hiç birinde bu hastalar delidir demiyor.. Aynı zamanda annem de bipolar ve ona da başlanan ilaç yine karpamazepin türevi tegratol.. tegratolün yan etkileriyle lityumun yan etkilerini karşılaştırırsanız neden lityumun her durumda kullanılmak istenmediğini anlarsınız... ben son atağımda tegratolün ne kadar koruduğunu şahsen farkettim, ilacı bırakma sebebiyle atak yaşamam da durumu ne kadar iyi idame ettiğini bana gösterdi... ama karpamazepin ya da şu bu yararsızdır demek düzeyinde bilgi sahibi olmadığınızı gayet iyi farkettiriyorsunuz.. doktorlar gibi senelerce okumadan bu bilgiye varmanız da fazlaca cüretkar bir davranış.. çevremde sayısız doktor var ve yarar zarar durumu ayarlanarak ilaçları kullanıyorum kimsenin senin benim üzerimde deney yapma durumu yok böyle ithamları okumamış, cahil insanlar yapar, okuyana saygısı olmayan, o emeği görmezden gelen insanlar... sizin iyiliğiniz için çalışan bir meslek grubundan bahsediyoruz sonuç olarak.. toplumumuzda bu aralar doktorlara gösterilen saygısızlığın temelinde de herşeyi herkesten çok bilme eğilim yatıyor zaten... kaç sene eğitim alınıyor ve tedavilerin gidiş şekilleri için alınan tip uygulamalar var.. herkese hepsi iyi gelecek diye bir durum yok.. hatta lityumu kötülemek için söylemiyorum ama lityum eski bir tedavi şekli ve birçok doktor da artık lityumu kullanmak istemiyor yarar zarar durumunu bildikleri için... bipolarda değişkenlik de söz konusu bunun tip1, tip2, hipomanisi var... burdan, tek tedavi lityumdur diyerek insanlara yanıltıcı bilgi vermeniz ne kadar yanlış bir şey... hele de doktorlara deney yapıyorlar şeklinde ithamda bulunmanız çok fazla iddaalıca laflar bunlar.. deney yapsalar laboratuvardan çıkamazdık hiç birimiz... bir de bunun kanuni boyutu var bilginiz dahilinde olsun da doktorları karalayıcı türden konuşmanız sonsuza kadar son bulsun diye yazıyorum : kişinin dokunulmazlığı, maddi ve manevi varlığı MADDE 17- ... tıbbi zorunluluklar ve kanunda yazılı haller dışında, kişinin vücut bütünlüğüne dokunulamaz. rızası olmadan bilimsel ve tıbbi deneylere tabi tutulamaz... der ve devam eder.. yatalak durumda kalacak hastalar için bile doktorlar bu riski hayatta almazlar nedeni de bu madde.. doktorların hastaya bu durumu kabul eidyor musunuz diye imzallattıkları bir sürü belge oluyor deneme aşamasında olan durumlarda.. sonuçta onlar da ''sizin hayatınız daha iyiye gitsin de aman ben de mahkemelerde sürünürüm nolcak düşüncesizliğiyle'' sizi tedavi etmiyorlar.. yakınımda fazla sayıda doktor var ve onların önerileriyle yazdırdığım ilaçlardan gayet mutluyum.. bence engin bilgilerinizle insanların aklını karıştırmayın daha fazla...

Canım o yakınım da bipolar depresif var çok kötü oluyordu ama ben hiç ataklarını görmedim eşi anlattı bana ewt ilaçları var psıkolojık ne kadar ilaç varsa kullanıldı sonunda birini buldular fakat pskolog test yapmış kendi beynınde kendını öldürmüş hangi psıkologa gıderse gıtsın ilk vakkam demiş canım yani hayattan umudunu iyice kesmiş o yüzden çaresı yok canım yaaa kendisinin iyileşecegım demesı lazımmış ilk önce aynen bizler gibi bizler iyileşmek için elımızden gelenı yapıyoruz ama o bitirmiş hayatını umarım iyileşir M Minel_ask Previously

atağın ilk gününden bu yana 3 hafta 2gün oldu. git gide düzeliyor nerdeyse birşeyi kalmadı ama o iyileştikçe ben hastalanıyorum. bilemiyorum artık boşanmak istiyorum istemesine ama normalken öyle iyidir ki... ne istesem alır, gezdirir vs. sadece sinirlendiğinde ne yaptığını bilmiyordu. bi de bunları geçmişte yapmış. şimdi tövbe ettim bakmıyorum normalde sen de biliyorsun diyor. gerçekten en az 1 senedir gözünü haramdan sakındığına eminim ama canım yanıyor işte... Zehranur

siz kiloyu yine de takip edin derim hadi ben gencim de verdim kilolarımı.. daha önce zyprexa kullanmıştım ondan da bir 20 kilo alıp çıkmıştım.. gerçi benim mani atağımın hemen arkasından depresyon eğilimim oluyor.. ondan da kilo almam hızlanıyor olabilir.. 60 kilodan 100e çıkıp şimdilerde 75le hayatımı sürdürmekteyim.. ben bu arada lityum kullanırken sürekli kustum ellerimdeki titremeler bir türlü kesilmedi ve kesinlikle hiç bir iş yapamadım... doktorlarımla konuşmuştuk tekrar tegratol kullan dediler ve yazdırmaya gittiğimde doktor şunu söyledi bipolarda ilk olarak lityum ikinci sırada depakin ve üçüncü sırada tegratolü yazmayı tercih ediyorum.. yan etkilere göre ilacı değiştire değiştire kendimi en iyi hissettiğim ilacı kendi bünyeme göre bulduğuma inanıyorum.. bu arada mutlaka prospektüsünü okuyun ilaçlarınızın : )

öyle aciz durumda oluyosunuzki,, doktorun gözlerinin içine kedi gibi bakıyosunuz.. hastalığımı söylerken şaşkınlığımı hala unutamıyorum. ben doktora '' ayy doktor bey okumaya devam işe başlicam muhasebeye gidiyorum işte şöyle iyiyim böyle güzelim'' derkeeeen doktor beyin ''hımmm sizin yaşamış olduğunuz durum manik atak'' demesi.. ve bipolar hastasısınız teşhisi.. benim şaşkınlığım eveleyip gevelemem.. sorularım, yaşadıklarıma şimdi anlam veriyorum deyişim.. doktorumun tesellisi.. kapıdan çıkışım, çaresizce kimseye aldırmadan ağlayışım.. 5 dk sonra otobüs durağında beklerken kendimi kadınlarla kahkahalar eşliğinde muhabbet ediyorken bulmam. işte bipolar salıncak gibi bir oyana bir buyana sallar durur sizi... ancak ilaçla önlenir vesselam E Endoplazmikbirkulumm

52 yaşında annem hastalık hakkında çok bilgimiz yok yeni yeni toparlıyorum bilgileri. annemdeki farklılık 13 yıldır bir geçmişi olduğunu düşünüyoruz. doktorlarlada hemfikir olduk anlattığıızda. bir çok defa mani dönemi ve akabinde depresyon dönemlerini arda arada yaşadık... bu şekilde özetleyebilirim durumu size. şuan mani dönemi yaşıyorduk ama sakinleşti biraz... . push ;

Keşke rahatlayabilsem geleceği düşünmesem ama benim kaygım sadece hastaligimla ilgili doktorumla görüsücam bu konuyu çok sağolun güzel dilekleriniz için

bu zor dönemlerimde yardımcı olduğunuz için teşekkür ederim gerçeği göremiyordum gözlerim kör olmuştu adeta siz beni hiç tanımadan gerçeği görmemi sağladınız ve yendim artık o çaresizliği kafada bitirdim artık herşeyi sayenizde yaptıklarımı gözden geçirdim onun yaptıklarını gözden geçirdim boşunaymış herşey meğerse gerçekten herşey için teşekkür ederim size borçlandım yanlış anlamazsanız eğer size en azından bir yemek ısmarlamak isterim..

Çok teşekkür ederim gerçekten yazdiklariniz içimi çok rahatlattı. beklemicem en yakın zamanda bi psikiyatr a gidicem inşallah. daha kötü olmaktan korkuyorum. en azından bir çıkış yolu gösterir ya da bir teşhis koyar. sorunun ne olduğunu bilirsem çözümü daha kolay olur belki.. Allah razı olsun.. delimorbulut kanatlarım var

hayırlısı olsun envini yaa. üzüldüm bak şimdi senin için.. hatta inanır mısın bilmem bir an için gözlerim yaşardı, şu sayfanın öteki tarafından içime birşeyler dokundu.. ayrılma işi zor iştir ama iş o raddeye geldiyse de yapacak çok fazla birşey yok.. çevremde şu dönemde çok boşanma olayı oldu.. zor bi süreç... annemle babam ayrı benim de.. annemden biliyorum.. ama doktorun hakikaten iyiymiş çok dinleyecek vakitleri olmuyor çünkü doktorların..

merhaba ınanın aynı durumu ben de yasıyorum bebek beklıyoruz ama ben emin değilım çocugu dogurmalı mıyım yoksa çekıp gıtmelı mıyım

dayanamıyorum... dayanamıyorum. ne olur dua edin bana. ölüyorum sanki... ya o ölsün ya ben... insan karısının gözünün içine baka baka söyleyebilir mi bunları.. der mi hiç ailece görüştüğümüz evli bi bayana.. der mi gülüşü çok hoşuma gidiyordu.. onunla olmak istedim der mi.. allahım yardım et nolur.. ölmek istiyorum artık.. busra-88 her zorlukla beraber bir kolaylık vardır!!! tek ayak

İçtiğim ilaçlar çok unutkanlık yapıyor. aşırı halsizlik ev işlerini yaparken çabuk yorulma ilaçları bir kere bile içmezsem çarpıntı. florya

canım o kadar sıkılıyor ki kknın sohbet bölümü var mı acaba diye bakınacaktım az önce her şey gibi onu da unuttum. ders desen asla çalışamıyorum zaten, kitap okumak imkansız, internette gezinmek gibi eylemler kolay ve hafif geldiği için sadece böyle eylemleri gerçekleştirebiliyorum bu aralar. off o kadar sıkıcı ki.. fataldanger

auroras dukan yapmamaya karar verdim ben. ya bir sürü insani liste varken ne diye kendimi proteinin dibine vurdurucam yaaa. araştırma yapıyorum şimdi. ya biz bu konuda topic mopicmi açsak napsak sevilenolmak

bazen antidepresanlarda modu yükseltmek isterken maniye sebebiyet verebiliyor ya da fazla kabarmezapinde depresyona sokabiliyor hastalığın iki ucu var arası yok. düşünmeyin fazla herşey olacağa varıyor ama hepinin çözümü var. tedaviyle hayat şahane

bu arada bu aralar keyfim pek yerinde değil bazı sorunlar yaşıyorum. sorunlar beni hafiften dibe çekmeye başladı. korku duymuyorda değilim hani hiç dengem bozulmamıştı böyle.4 senedir sapasağlamım şimdi ben depresifleştim diye huzursuzda etmek istemiyorum annemleri. annem ben evlenmeden "senin durumun özel, bana bir söz ver eğer dalgalanmalar yaşarsan, sorunlar yaşarsan benimle paylaşıcaksın" demişti. şimdi paylaşmaya çok ihtiyacım var. ama evlilik garip birşey. eşinle olan özel durumları anlatırsın, iki gün sonra sen unutursun ama ailen asla unutmaz

Ailemin zorlamsıyla doktora gittim, ama yine bana şizofren demeye kalktılar, bir süre hastanede yattım. Çıktıktan sonra uzun süreli bir rapor verdiler o ara çalışmadım. İlaç almak için bir başka doktora gittiğimde bana belirtileri sordu, sonra mevsimsel olup olmadığını sordu, sanırım öyle dedim, bana bipolar bozukluk teşhisi koydu. rexapin ve depakin verdi. Bir başka doktor uyku konusunun bu hastalıkta önemli olduğunu söyledi. Sonra şu anki doktoruma devam etmeye başladım. Şu sıralar 6 ayda bir ilaç raporumu yeniliyorum gerçi. Bir haftadır ara ara geceleri uyumakta zorluk oluyor. Kendimi gözlemliyorum. Menopozda da aynı belirti olabilirmiş. Artık ondan mı, hastalıktan mı, bir süre gölemleyip doktorla konuşacağım. Bu topiği okurken, bazılarının ilacı bırakabileceğimizi söylediklerini gördüm. Bence bu yanlış, belki uygun değilse ilaç değiştirilebilir ama bırakılmamalı. Ben ilk seferde bırakmasaymışım, ikinci atak bu denli şiddetli, ve benim için üzücü, utanç verici olmayabilirdi.

bende ablası manik depresif olan biri olaraktan ailecek kötü günler yaşadık ama terapiyle yıllardan sonra daha iyi oldu. bazen yüksek volüm kahkaha attığında saniyelik bi noluyorzlar hepimizi sarsada mutluyuz

crazybutterfly83 zaten bipolar insanlar da sanki çok aramışız gibi imtihanlık insanlar denk geliyor bende anlamadım. elin böyle hastalığı olmayan gelini dudak bükcek diye rahatsız etmeyen bir koca sülalesi varken bunlar bize reva mı diyorum.

evet canım sen haklısın kendini bırakıp ilaçları bırakıp topu karşındakilere atmakla da olmaz. bu derdin dermanı ilaç doktor aile desteği. sen desteğini sevgini vermişsin bide üstüne çocuk vermişsin eşine. demekki eşin durumun pek farkında değil. evli olduğunun çocuğu olduğunun. çok şansta vermişsin. kendine gelmiştir o şimdi kendi düşünsün birazda O osmanihan İpek

auroras birşey sorucam doktor bana hayatın sorunsuz mükemmel bile olsaydı sen bu hastalığa sahip olacaktın demişti. sence bunu tetikleyen birşeyler olmuyormu?yada tamam var genetikte belki ama bir olay sonrası patlamıyormu, belki böyle önemli bir terslik olmasa hayatta hiçte ortaya çıkmazdı diyorum bazen ama sen ne düşünüyorsun?

Bipolar ya da major depresyon çok ağır oluyor. Sen istemesen de ailen, yanındaki insanlar durumun ne kadar vahim olduğunu anlayıp bir şeyler yapar zaten. Demek ki sen ikisi de değilsin. Depresyondayken ben ayağa kalkamıyordum, boğuluyordum resmen mesela. Hiç internet sitesine girip bir ileti yazacak gücüm dahi yoktu. Bipolar teşhisi için atak geçirmen lazım. Genelde o şekilde hastaneye yatırılıyorlar. Atak geçirirsen sen bilincinde olmazsın zaten olayın.

Mani zamaninda ozellikle kendinize olan guven arttigindan her seyde hakli zannedip, surekli konusarak karsinizdakini bastiriyorsunuz. bana sakinlestirici ilac vurmalarina izin verdikleri icin dusunun annem ve anneannemin cok net hatirliyorum saclarini cekip kafalarini carpistirmistim. ustume vasih atayacaklardi hakime donup sen kim oluyorsun da bana emir vererek otur diyorsun insanligi eksik yaratik demistim.350 lira yi 4 sene once tuvalet kagidiyla drgistirmistim isime daha cok yariyor diye. allah im deyip bizimkileri de peygamber ilan etmistim kuran i cozdugumu soyleyip kuran an ı kur demek diye atip tutuyordum gunes tarikatindan pesime takilip benden mesaj bekleyen de vardi diger taraftan. Diyecegim su ki kendinden siyriliyorsun. hi bu belki bir kismi bilincaltina attiklarinin disa vurumu da olabilir ama vahsi arzularimizi dengeleyen ego ve superego yok oluyor. kac kisinin doldurusuna geldim ilaclari biraktim. pozitof dusun kendi kendini telkin et zirvalariyla. doktorum hep derki nasil seker hastalari insuline muhtacsa siz de bu ilaclara muhtacsiniz. bu yuzden eksiksiz ken kendime kimse soylemeden iciyorum. bor de unutmadan sakin greyfurt kullanmayin etkikesime girip vucuda zarar veriyor. K

çok geçmiş olsun umarum düzelirsin canım yarın doktora gidicem nette araştırma yaparak tahmn yürüterek gitmez bu iş zaten

oncelikle çok zor bi durumum içindesiniz beklemediğiniz biri be buda esinizin sizi aldattığıni ogreniyorsunuz aklınıza kötü şeyler getirmeyin güçlü olmaya çalışın önce kendiniz için sonra çocuğunuz için kendiniz işin içinden Cikamiyorsunuz anladigim kadariyla bence profosyonel birinden yardım alın inşallah en yakın zAmanda atlatirsiniz bu günleri

Çok tesekkur ederim okuduğunuz için ilgilendiğiniz için o kadar yalnız hissediyorum ki birinin değer verip ilgilenmesi bile care oluyo destek oluyo B

Bipolar bozukluk hastaları anlattı; her atak ve depresyon mutlaka bitiyor Bipolar Yaşam Derneği ve Bipolar Bozukluklar Derneği 30 Mart Dünya Bipolar Günü kapsamında online bir etkinlik düzenledi. 'Anlat ki bilinsin... anlat ki umut olsun' sloganıyla gerçekleşen özel programda bipolar bozukluğu yaşayanlar ve uzmanlar canlı yayında bir araya geldi. Yıllardır bu hastalıkla mücadele eden hastalar, her atak ve depresyonun mutlaka bittiğini vurgulayarak umutsuz olmamak gerektiğini söyledi. Bu yıl 8'incisi düzenlenen forumda hastalar, kendi hikayelerinden yola çıkarak deneyimlerini paylaştı. Ardından uzmanlar hastalığa ve tedavisine yönelik bilgi verdi. SARI: YAŞAMA SEVİNCİMİZİ KAYBETMEYELİM Bipolar Yaşam Derneği Yönetim Kurulu Başkanı Özlem Sarı, "Artık bu programımız geleneksel hale geldi ve 8'incisini yapıyoruz. 36 yıldır bipolar bozukluk hastasıyım, hastalığı çok iyi biliyorum o nedenle katılımcılara özellikle teşekkür ediyorum. Bipolar, zor inişleri, yükselişleri olan çoğunlukla toplum tarafından damgalanan, anlaşılmakta güçlük çekilen bir hastalık. Fakat hastalığın en iyi tarafı ilaçla kontrol altına alınabiliyor. Ben bu hastalığı maraton koşusuna benzetiyorum uzun soluklu ve kronik bir hastalık. Düzenli ilaç tedavisi hekim takibi aile ve çevre desteğiyle uzun soluklu stabil yaşamlar sürebiliyoruz. Hayat bir sahne hepimiz belli roller biçilerek zaten sahneye atılmış durumdayız. O yüzden rolümüzü en iyi şekilde oynamak zorundayız. 'Bipolar bozukluk hastasıysam en iyisi olacağım' dedim. En iyisi olma yolunda gidiyorum. Hiçbirimizin birbirimizden farkı yok. Yaşama sevincimizi kaybetmeyelim her zaman yaşamak adına bir şeyler bulalım. Her düşüşün bir kalkışı olduğunu unutmayalım. Umudumuz yaşasın, yaşasın bahar" dedi. PROF. DR. ÇAKIR: HASTALIK İYİLEŞEBİLİR, UMUDU KAYBETMEYİN Bipolar Bozukluklar Derneği Başkanı Prof. Dr. Sibel Çakır ise el ele olma vurgusu yaparak "Doğru tanı ve tedaviyi alan yanlış inanışları yıkarak tedaviye erişmeyi artırmayı her iki derneğin beraber çalışmasına ve toplumsal farkındalığa katkıda bulunan, el veren bütün destekçilerimize teşekkür ediyorum. Bu hastalık yaşam boyu devam eden zor bir hastalık bazen de hastalığın şanslı taraflarına yüklenerek zorlukları bir arada aşmamız mümkün. Damgalama bipolar bozukluğu yaşayanların ve ailelerinin en önemli sorunu bizim de en çok vurguladığımız bu hastalık iyileşebilir, tedavide zaman zaman zorlanılsa bile umudu yitirmemek gerekir. Sadece iyileşme zamanına kadar geçen sürede biraz sabırlı olmak ve toplumsal kazanımları sağlamak, işlevsel olma, hayatın içinde olmak gerekiyor. Bu da tabi toplumun damgalayıcı davranışlarını aşmak ve bundan korkmamayı gerektiriyor. Bunu yapabilen kişi sayısı gittikçe artıyor. Burada tabi herkesin bir araya olması önemli bir nokta. Bipolar bozukluğu olduğunu söyleyenlerin, hastalığından çekinmeyenlerin sayısı da giderek artıyor. Beraber çalışarak o daha iyi günlere geleceğimizi ve damgalamayı hep beraber aşacağımıza inanıyorum" diye konuştu. "İLAÇLAR BAĞIMLILIK YAPMIYOR" Prof. Dr. Çakır, "Koruma tedavisi dediğimiz yeni atakların gelişmesini önlemek için ilaçlar önemli. Tabi bunların en etkili olanı kişiye en az yan etki yapanını bulmamız gerekiyor. Günümüzde artık seçeneklerimiz çok fazla olduğu için çoğu zaman ilacın yan etkilerini ortadan kaldırmak, zaman içinde yan etkileri olmayan ilaçlar devam etmek mümkün. Duygu durum dengeleyici yapan ilaçlar bağımlılık yapan ilaçlar değil. Bipolar bozukluk zor bir hastalık gibi görünse de tedavisi var. Toplumsal olarak damgalama davranışlarından uzak duralım" ifadelerini kullandı. PROF. DR. ORAL: TANI MANİ ATAĞIYLA KONULUYOR Prof. Dr. Timuçin Oral da "Bipolar bozukluk 15-25 yaş arasında başlıyor. Ama tabi daha geç olduğu da oluyor. Daha geç olduğunda iyi tetkik edilmesi gerekiyor. Tanı mutlaka mani atağıyla konuluyor. Çünkü kişi ve hekim sadece depresyon yaşanırken bunun tekrarlayan bir depresyon ya da bir kez geçilecek bir depresyon olduğunu bilmiyor. Dolasıyla bazen birkaç depresyon bazen çok uzun süren ne olduğunu bilemediği dönemin sonrasında yaşanan bir şey bazen de yaşam olayı araya giriyor. Sonuçta depresyonu takip eden mani dönemi hastalığın tanısının konulmasını sağlıyor. Bazen tanı 1 yılda ya da 5 yılda netleşebiliyor. Bipolar bozukluk hastasıyım diye ilan etmemize gerek yok ama öte yandan bilinmesinde bir sakınca olan bir şey değil çünkü bir rahatsızlık, ayıp değil. İnsan migren olduğu için utanır mı? Ne kadar çok saklanıyorsa ki bu damgalama yüzünden oluyor bunu biliyoruz. Bundan korkmadığımızda üstesinden geleceğiz" dedi. BİPOLAR BOZUKLUK YAŞAYAN HASTALAR ANLATTI Bir dil okulunda çalışan 25 yaşındaki Gözde Topal, "Hastalığım 17 yaşımda yoğun bir depresyon atağıyla başladı. 18 yaşıma geldiğimde ilk bipolar tanımı aldım. 8-9 kez hastaneye yatışlarım oldu. İlk başlarda okuduğum kitaplardan kitapları yazan yazarların hayatlarından hastalığa dahil oldum sonrasında daha detaylı araştırınca net bir şekilde öğrendim. İlk başlarda alkol ve ilaç dengesini kurmakta zorlandım. Şimdi aldığım alkol oranını azalttım ilaçların kendi başına tedavim için etkili olduğunu yeterli ve faydalı olduğunu önceliğimin ilaçlarımın olması gerektiğinin bilincindeyim. Hastane yatışları da beni zorladı, hala zorlanıyorum. İş, okul gibi birçok şeyi yarım bırakıyordum. Devamlılığım yoktu şu anda çalıştığım yerde 7'nci ayım gayet güzel bir şekilde çalışmaya devam ediyorum. Sevdiğimiz şeyi bulunca ya da bizi motive edecek insanları çevremizde gördükçe bunlar da aşılabiliyor. Çok sıkıştığımda kitap ve ağaçlara koşuyorum. Uzun yürüyüşler çok iyi geliyor. 'Ataklar sonsuza kadar sürmüyor, sonunda daha normal bir hale kavuşacaksın' düşüncesi beni çok motive ediyor" diye konuştu. "SABIR ÇOK ÖNEMLİ, ATAK ANINDA ŞIMARIKLIK YAPMIYORUZ" Bu hastalıkla kendimi dönüştürmeyi öğrendiğini söleyen Topal, "Geçirdiğim depresyonu ya da mani atağı stabile dönüştürmeyi öğrendim. Bu bana çok katkı sağladı. Anlamayı ve empati kurabilmeyi bunu geliştirebilmeyi öğrendim. Yalnız değilim bu hastalık sadece bende yok. Bu süreçte çok iyi insanlar tanıdım. Yazdığım en yaratıcı yazıları sanırım mani ataklarımdayken yazdım. İlk bipolar tanısı alan kişilerin sabırlı olması çok önemli. Yapılanlar çoğu zaman şımarıklık olarak algılanıyor ama değil. Hiç kimse depresyonda ya da mani de yaptıklarını yapmaz. Atak anında ve sonrasında aynı kişi olduğumuzu, bir bütün olduğumuzu unutmamak gerekiyor. Atak sonrasında bize o an yaptıklarımızı hatırlatmak yanlış. Bazılarını hatırlamayabiliyoruz bazılarını hatırlıyoruz ama hatırlamak istemiyoruz. Bu konularda biraz daha dikkatli gidilmeli. Hastalığı, atakları tanımak gerekiyor. Kabullenmenin çok önemli olduğunu düşünüyorum. Bir şeyi kabullenmeden onu yaşayamıyorsunuz. Eksiğimiz yok, dünyanın bir parçasıyız. Zamanla panik ve karmaşa azalıyor, korkulacak bir şey yok. İlk günkü panik kalmıyor öyle olsa devam edilemez" ifadelerini kullandı. ALPAY: HER DEPRESYON VE ATAK MUTLAKA BİTİYOR Boğaziçi Üniversitesi Batı Dilleri ve Edebiyatı Bölümü mezunu 27 yaşındaki Asya Alpay ise şu anda bir halkla ilişkiler şirketinde kıdemli proje koordinatörü olarak çalışıyor. Alpay, "Boğaziçi Üniversitesi'nde psikoloji dersler alırken bize bipolar bozukluk diye bir hastalıktan bahsedildi. Ama o kadar uç olarak anlatıldı ki hiçbir zaman bende olabileceğini düşünmedim. Yine eğitimim devam ederken anksiyete bozukluğu teşhisi aldım daha sonra depresyon teşhisi aldım. Mani atağı geçirmemle de bipolar bozukluk teşhisi kondu. İlk başlarda bipolar bozukluk teşhisine inanmakta zorlandım. Hatta şimdiki doktoruma ilk gittiğimde gerçekten öyle mi diye teyit etmiştim. Ama aslında bize anlatılan kadar uç bir hastalık değil. Hayatın içinde olabilen bir hastalık. Şu anda atak geçirme aralarım açıldı. Doğru tedaviye başlayınca her şey de yoluna girmeye başladı. Hastalığı daha iyi yönettiğimi düşünüyorum" diye konuştu. "HASTALIKLA NE KADAR GÜÇLÜ VE GÜÇSÜZ BİRİ OLDUĞUMU GÖRDÜM" Hastalık sürecimde yoğun depresyon yaşadığını aktaran Alpay, "Her depresyonumda kendimi değersiz, işlevsiz ve yalnız hissediyorum. Bana bu duygular çok ağır geliyor. Ne kadar bir şeyleri başarmış olursam olayım çok başarısız bir insanmışım gibi hissediyorum. İlk başlarda daha da zorlanıyordum bu duygunun içine sıkışıp kalıyordum, çıkış yolu göremiyordum. Ama doktorumun söylediği 'her depresyon bir şekilde bitiyor' sözü önemli çünkü gerçekten bitiyor. Bu duyguların temeli yok, bu süreçte kendime bunu hatırlatabilmeyi öğrendim. Bu duyguları hissettiğim anda doktorumla iletişime geçiyorum. Müzik dinliyorum, şarkı söylüyorum, resim yapıyorum bana çok iyi geliyor. Yalnız değilsiniz, umut mutlaka var bunu bilmek lazım. Ben hastalıkla ne kadar güçlü bir insan olduğumu ve ne kadar güçsüz bir insan olabileceğimi öğrendim. Çünkü defalarca düştüm ve defalarca kalktım tekrar düştüm, tekrar kalktım bu şekilde devam etti. Eminim ki bipolar bozukluğum olmasaydı çabalamayı, ayağa kalkmayı öğrenmeseydim birçok şeyde erken sendeleyip vazgeçecektim. Artık başaracağıma inanıyorum önümde hiçbir engelin durmayacağına inanıyorum. Kişinin kendine, doktoruna ailelerin de kişiye güveni çok önemli" dedi. DEMİREL: İNTİHAR EĞİLİMLİYDİM, 3 YIL EVDEN ÇIKMADIM Reklam ajanslarında 10 yıl kadar metin yazarlığı ile kreatif direktörlük yapan ve şu anda fotoğrafçılıkla uğraşan 35 yaşındaki Cihan Demirel de "Hastalıkla ilişkin Aralık 2017 yılında bir soygunla başladı. Bunun sonrasında ağır bir depresyona girdim. Çünkü değerli eşyaların yanında tüm çalışmalarımı içeren bir hardisk çalınmıştı. Benim için gerçek bir travmaydı ve intihar eğilimliydim. Mart 2019 yılında aradan 2 yıl geçip şimdiki doktorumla tanıştıktan sonra bipolar tanısı aldım. Yaklaşık 3 yıl süren depreif bozukluk yaşadım. 2021 yılında bundan ayıldım, 3 yıl boyunca odamda durdum, hiç çalışamadım, hiçbir şey üretemedim. Çok zorlayıcıydı ama bunun içinde bir ışık gördüm ve en büyük tutkum olan fotoğrafa tutundum. Dışarı çıkamıyordum 3 yılımı evde geçirdim. Ama bir gün 1 saat dışarı çıktım, daha sonra 2,3 saat diye bu süre uzadı. Bir hafta çıkamadım sonra tekrar denedim. Tamamıyla fotoğraf çekmek için dışarı çıktım ve böyle böyle tam bir günü dışarıda geçirecek hale geldim" diye konuştu. Ailenin desteğinin önemini vurgulayan Demirel, "Bipoları iyi tanımak mühim, hakkında her şeyi okuyup, öğreniyorum. Bu da bana eşsiz bir güç veriyor. Bir mani atağım yüzünden evimi sattım, 1 ay boyunca odamda yüzlerce fareyle yaşadığımı zannettim. Yani bu hastalığın kitabında yazan ne varsa neredeyse başıma geldi. Ama bu hastalık beni daha bilge biri yaptı. Hastalık sayesinde kız arkadaşımla tanıştım. O da bipolar birbirimize göz kulak oluyoruz, ilaçlarımızı takip ediyoruz. Yalnız değilsiniz, ailem 1 yıl boyunca ilaçlarımı tek tek içirdi, takip ettiler ve büyük bir fark yarattı. Çünkü depresyondayken ilaç içmek gibi kolay bir şey bile çok zor geliyor. Hepsi geçiyor, umutsuzluğa kapılmasınlar" ifadelerini kullandı. Bipolar Yaşam Derneği ve Bipolar Bozukluklar Derneği'nin gerçekleştirdiği programın moderatörlüğünü Mesude Erşan üstlendi.

merhabalar... ben de bipolar hastasıyım. 4 yıldır ilaç kullanıyorum ama ilaçlara rağmen ataklarım oluyoakannehir 30 yaşımdayım ve artık bebiş istiyorum. doktorumla ilaçları azaltmaya başladık ama ben korkuyorum acaba hamileyken atak yaşar mıyım diye... çünkü çok ağır yaşıyorum atakları... bi de panik atak derdim var benim yani hem bipolar hem panik bozukluk... fenerbahçemine senin hamileliğin nasıl geçti hamileyken ilaç kullandın mı? doktorum bazı ilaçların kullanılabileceğini söylüyo ama ben risk almak istemiyorum. dertleşelim burdan sevgiler... minikdepresif Vazgeçtim

Bende bipolarım çok zor bir hastalık tabi herkeste farklı oluyor kimisinde hafif oluyor ilaçlar veriliyor deneme yanılma yoluyla uygun ilaç bulmaya çalışılıyor. İlaçların bir sürü yan etkisi var ağır ilaçlar. Şuan depresyondayım ve ilk defa bu kadar uzun ve sancılı sürüyor.

Keşke biraz rahatlamaya çalışsan canım. Nefes egzersizleri falan yapsan. Ayrıca bu tip yanlış düşüncelerin olduğunu seni zora soktuğunu doktorunla paylaşsan. Dilerim her şey sdaha güzel olur senin için. Önceki

belki olabilir.. ama benim ilk atağım şideetliydi 2. normaldi 3. çok şiddetliydi ne desem bilemedim şimdi.. tedaviye göre olabilir.. ilaçların yarılanma ömrüyle alakalı olabilir falan.. onu sormak lazım.. nörotransmiterleri dışardan verdiğin için vücudun o maddeyi üretimi azalıyor olabilir ve belki daha şiddetlenebilir. fizyolojisini sormak lazım.. kek

merhaba. bu hastalıktan ötürü engelli raporunuz var mı? N

Kurul raporum var kpssye de hazirlaniyorum. bir b planim yok ama. ozel sektorde nefes alabilir miyim bilmiyorum. Hareketlerim tahmin edilesi olsa hic sorunum yok.. snkls

Ablam bipolar hastası yıllardır manik dönemlerinde ne çektiğimizi bir ben bir Allah bilir. Dertleşebiliriz istersen G

son günlerde çok depresif hissediyodum sabah farklı akşam farklıydım. Şart olduğunu söyledi doktor

Şuan aktifmisiniz acaba. Kızınız ne durumda. Çok üzüldüm. Umarım iyidir

ozaman eşinle oturup enine boyuna konuşman lazım. kendisine bakmayı sağlığıyla ilgilenmeyi öğrenmeli. süreklide hasta gezmiyor ya sağlıklı olduğu zamanlarda var. valla benim çocuğum olmadığı için ezberede konuşmak istemem ama şunuda biliyorumki çocuk önemli aile içende büyümesi doğru olan. hakkınızda hayırlısı çocuğun güzel günlerde mutlulukla büyür inşallah

Size bu hastalığı bizzat yaşayan biri olarak sormak istiyorum bu insanlar biriyle birlikteyken ona aşıkken bi anda ayrılıp ardından hemen başka biriyle sözlenmesi normal bi durum mu ben kafamdaki sorulardan bu nasıl oldu nasıl olur dmeekten kendimi alıkoyamıorum napıcamı bilmiyorum çok büyük gayal kıtıklığındayım ki ben ona o kadat anlayışlı saygılı olmuşken hep yanınnda olmaya çalışıp söok sevmişken? iPhone 'den Kadınlar Kulübü aracılığı ile gönderildi

Duygudurum düzenleyici de kullanıyorum, antidepresanla birlikte. Ama bu halsizlik ve isteksizlik geçmiyor. Hergün dua ediyorum geçsin diye3 aydır... ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

yok çalışmıyorum.3.5 ay önce annemi kaybettim. doktorun kestiği bir ilacım vardı tekrar başlandı. ciddi bir atak geçirmedim ama korktum hastalanmaktan. şimdi yalnız mutsuz caresiz hissediyorum kendimi ne enerjim var ne istedim boşluktayım. kardeşlerim ve nişanlım destek oluyor ama ben çok mücadele ediyorum kendimle. BU HATALIĞIN BENİ ELE GEÇİRMESİNE İZİN VEREMEM TEKRAR. annemi çok özledim. evleneceğim hiç isteğim ve heyecanımda yok. İşte bir hasta depresif atakğa bu adamlarla gidiyor. O osmanihan İpek

Daha önce tavsiye edildi mi bilmiyorum ama "Durulmayan Bir Kafa "bipolar bozuklukla ilgili olarak okunabilecek, bir psikiyatrın kendi hastalığının güncesi olan güzel bir kitap. Arka kapak:Bu tür deliliğin çok kendine özel bir iç sızısı, çoşkunluğu, yapayalnızlığı, dehşeti var. Uçtuğunuz zaman harikasınız. Düşünceler olsun, duygular olsun müthiş bir hızla, yoğunlukla üst üste geliyor, aynı kayan yıldızlar gibi siz bu yıldızların peşine düşüp her an daha iyisini daha parlağını buluyorsunuz. Çekingenlik diye bir şey kalmıyor, aradığınız sözcükleri, jestleri tak diye buluyorsunuz, başkalarını büyülediğinizin kesinlikle bilincindesiniz. Tekdüze insanlarda ilginç yanlar keşfediyorsunuz. Gövdenizin her yanını müthiş bir duyarlık sarıyor, baştan çıkarmak, baştan çıkarılmak karşı konulmaz bir istek heline geliyor. Her şey çok kolay, siz çok güçlüsünüz, parasal açıdan da her şeyi yapabilecek durumdasınız, üst düzey bir keyif, coşku, mutluluk iliklerinize kadar dolmuş. Ama bir noktadan sonra bütün bunlar değişiyor. Kafanıza üşüşen fikirler çok fazla, çok hızlı; biraz önce açık seçik gördüğünüz şeyler birbirine onulmaz biçimde karışıyor. Bellek yok oluyor. Arkadaşlarınızın yüzündeki ilgi ve keyif yerini endişe ve korkuya bırakıyor. Önceleri düzgün bir akış içinde ola her şey birden tersine dönüyor, sinir, öfke, korku birbirini izliyor, denetimi bütünüyleelinizden kaçırıyorsunuz, kafanızın en karanlık mağralarına dalıyorsunuz. O mağraların orada olduklarını bilmiyorsunuz o ana dek. Bunun sonu hiç gelmeyecek, çünkü delilik kendi gerçekliğini yaratıyor. L

Arkadaşlar doktorum hormon bozukluğu tedavisi için bana dıane 35 isimli ilacı verdı 9 ay kullandım ama çok etkiledi benı resmen pskolojım bozuldu herşeye alınır kafamı takar oldum herşeye ağlamaya başladım sebebinin bu ılac oldugunu dusunuyorum çünku kullandıgımdan berı boyleyım doğru mudur ilacın yan etkisi olabılır mı?benımle aynı sorunu yaşayanlar var mı çok merak ediyorum ve ne yapacağımı bılmıyorum bu durumdan kurtulmak için psıkologa gtsem işe yarar mı B

meraba öğrenmek istediğim bişey var depresyon dönemlerinizde en sevdiğiniz insandan dahi soğuduğunuz oluyomuydu? böyle bişey yaşıyosanızda sonrasında düzeliyomuydu nasıl hissediyodunuz? şimdiden teşekkürederim B

Çok teşekkür ederim

defalarca aynı şeyi söylüyorum sana.. ne olursa olsun, onun normal insandan çok fazla bir farkı yok.. atak zamanlarında abartı davranışları olur.. atağını gördüm diyorsun.. o atak dışında eminim o denli saçma hareketleri yoktur.. verdiği kararlara saygı duyman lazım.. sen karşındakine yaşama alanı sunmazsan karşındaki seni kaldırmak zorunda değildir.. bu insanın hastalığıyla ilgili bir durum değil.. ama atak anında herşeyi yapabilir.. onun o an ne düşündüğünü ve bunu yaptığını bilemezsin.. atak hali psikolojisi farklı bişey.. yaşının olgunluğunu göstermen lazım.. olgun davrandığını düşünmüyorum.. bu konuda kusura bakmazsın umarım.. belki normal hayatta olgunsundur ama bu konuda değilsin bilmeni isterim.. bazen kafa bulduğunu düşünüyorum çünkü.. ayrıca bu arkadaş sana iyi gelmiyor.. bunu farkına var önce bi.. ya da sen abartıyorsun.. psikolojik rahatsızlıkları araştırıcam bende de var mı acaba gibi düşünceler oluşturuyor.. neden kendine bunu yapıyorsun anlamadım ben bunu.. arkadaşın seni istese mutlaka bunu belirtir ama seni de istemiyor.. ARKADAŞ olarak istiyor olabilir bu durumda da BENCİL davranıyordur.. HASTA değil.. GERÇEK KELİME BENCİL... sen de zaaflısın... zaafı bilirim benim de oldu öyle zaaflarım.. ama inan o zayıflığını kullanıp bırakıyor karşındaki.. 3 gün sonra da buna ağlanacaksın.. iddia ediyorum sana bunu.. yine de keyfin bilir... soruların hastalıkla ilgili olursa yine cevaplarım ama gönül işleri için başka başlık açabilirsin.. ordan daha çok yorum alacaksındır..

başın sağolsun.. benim de intihar girişimlerim oldu maalesef.. ben pek kendimde olmadığım için o zamanlar, yapıyorum böyle şeyler... . push ;

Kırmızı oda'da ki Boncuk gibiii Önceki

malesef genetik benim teyzemde ve diğer teyzemin oğlunda var bu hastalık ama ilaçlarla kontrol altına alınıyo azıcıkda olsa haydi05

merhaba tekrardan sevgilimden ayrıldığımı söylemiştim ama arkadaşça muhabbete devam etmeye karar verdik aslında benim karakterime ters bir durum eski sevgiliyle arkadaş olmak ama karşımdaki insan sıradan biri olmadığı hasta olduğu için tamam dedim sizden ricam nasıl davranmam gerekir bana bir akıl verin ne dese tamam diyorum şu an eski konuları açmaktan kaçınıyorum dün ağzımdam sevgiliyken söylediğim gibi bir kelime söyledim bir daha arama dedi nitekim tamam dedim ve tekrar olmuycağına dair söz verdim arkadaşça devam ediceğimizi söyledim bu durumda karşılaşacağım sorunları ve davranış şeklimin nasıl olması gerektiği hakkında bütün arkadaşlardan rica ediyorum bilgilendirirseniz sevinirim şu an depresif dönemde olduğu için korkuyorum yardımcı olun lütfen..

ben de bu hastalıktan muzdaribim allah düşmanımın başına vermesin vallahi o kadar kötü ki... geçen sene ağır bir atak yaşadım kafayı yemiş gibiydim ağlama nöbetleri, sürekli birilerinin benim hakkımda konuştuğu düşüncesi yoldan geçenlerin bile benim hakkımda her şeyi bildiğini zannedip onlara kızıyordum bir cafeye gidiyordum ordakileri dinlemekten karşımdakine konsantre olamıyordum seslere karşı aşırı bir duyarlılık oluşmuştu. eskiyi bile hatırlamıyordum insanların adlarını unutuyordum sürekli uyuyordum... okulum bile yarım kaldı devam edemiyorum çünkü sosyal hayatı ciddi şekilde etkileyen bir durum söz konusu... bir ara annemle babamı bile tanıyamaz olmuştum arkadaşlar. onlardan bile korkuyordum dokunmayın bana diyordum. 1 senedir anca anca kendime gelmiş vaziyetteyim düzenli ilaç kullanarak biraz olsun daha iyiyim. çok değişik bir hastalık cidden. ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

tekrar gecmiş olsun corelcim, kararlı olman ve herseyın farkında olman cok önemlı ve cok guzel... Senı tebrık ederım canım minikdepresif Vazgeçtim

Selam bu konuda Bilgi almaya çok ihtiyacım var depresyon döneminde hangi ilacı kullanıyorsunuz sangiz

slm arkadaslar.. bende 5 yıldır bıpolar duygulanım bozuklugu tehsısı konmus bırıyım.. bende ılk basta 1 sene boyunca depresyon yasadım ve sonradan manıye cevırdı.. ara ara ataklar yasıorum hala.. 5 senedır psıkıyatrı tedavısı goruyorum, 3kezde hastanede yattım.. hastalıgı yasadıgım zamanlardakı olanı bıtenı uzun uzun anlatmaya hıc gerek yok, onemlı olan sonuca, faydalı olmaya bakmaktır. evet, gercektende zor bır hastalık ve allah kımsenın basına vermesın.. yasayan bılmez dıyorlar ya aynen ole.. ılk baslarda bende ustume kondurmamısdım hıc.. yok benım bıseyım yok fılan dıyordum.. ama bakdım olmuyacak bıras daha ılımlı yaklasmaya calısdım.. ve demem o kı, ınsan saten kendı durumunu bılır, kabullenmek basta zor evet ama daha kotu olmak ıstemıyorsanız en onemlı olan sey, erken tehşis ve tedavıdır.. kendınızde eger bu sekıl bısıler hıssedıyorsanız bır psıkologa gıdın.. hıc bırsey kaybetmessınız.. mıllet ne der, yanlıs anlar dıe dusunmeyın hıc.. sızı bu sekıl dusunenler deıl, kendı kendınızı kurtaracaksınız.. ben 5 yıldır yasıorum ve yerı geldıgınde de bırılerıne bı faydam olması ıcın rahat rahat soyluyebılıyorum durumumu.. bu hastalıkta en onemlı sey, moral... kendınızde olsa, bır yakınınızda olsa moralınızı hıc bır seyın bozmasına ımkan vermeyın.. cevrenızde bu durumda olan kısılerden destegınızı eksık etmeyın.. bı sekılde yanında oldugunuzu bellı edın ona.. ben arkadaslarımın ve en onemlısıde aılemın destegı sayesınde suan bu durumdayım.. Ankara'da bu durumda olan arkadaslar varsa ozelden de yazabılırler, hastahane ve doktor konusunda yada hastalık konusunda deneyımlerımı paylasabılırım herturlu destek olmak ısterım... Allah yardımcımız olsunn

Allah hepimizin yardımcısı olsun gerçekten zor hasta olana da yakınlarınada. Babamda dine düşüyor ama çok aşırılık olmuyor. Yani şeytan gibi görmeler fln yok. Ama öyle olsa korkardık. Geçen bir haber okudum kadın kızını deccal olarak görüp öldürmüş bipolar hastalığı varmış onunda. Gerçekten tehlikeli olabilir. Babamın hastalığında annem hep tek başına savaştı bizlerle birlikte. Halam da sağolsun yardımcı oldu arasıra. Annem boşanmayı hiç düşünmedi bizler için savaştı. Şu an bile Babam annemi ne kadar kötülese bile annem hep onu sevip pohpohluyor. Anneme hiç demedim ayrıl diye hep destek oldum ona da. Annem de okb var. Korkuyorum ona da bişey olcak. Ama çocuğunuz çok küçük etkilenmesi muhtemel. Ayrılmaktan ziyade eşinizin hastalık dönemlerinde onu uzak tutabilirsiniz. Anneannesine ya da başka bir yere gönderin derim ben. Ama eşiniz normal halinde de çalışmıyorsa mutlu değilseniz tabii ki sizin kararınız. Biz yalnız bırakmadık babamızı. Normalde muhteşem bir insan. Ama hasta. Bu şekilde düşünüp motive ettik kendimizi. O osmanihan İpek

ya yanılabilirler tabii ama psikoz sürelerine göre falan tanı konuluyor.. bunun testi falan yok jerry.. atağa girersin çevrendekiler zırvaladığını anlar, doktora götürülürsün.. ya da bi süre sonra otokontrolün olur dersin aa ben çok konuşuyorum çok hareketliyim ona göre doktoruna gider ilaç dozuna baktırır yeterli değilse arttırırsın falan.. ama ilk atak bence kim vurduya giden bi atak.. ne olduğunu çevren falan bilmiyor, korku saçıyorsun ortalığa : )) ilk ataklarda tanı konur zaten sonra hasta gittiği yerlerde hep söyler hastalığını doktorlar da ona göre tedavi uygularlar.. dedin ya belki yanlış tedavidir diye bir doktor tanıdığım mani tedavisi alan arkadaşıma ısrarla şizofren diyordu.. hakikaten de yıllardır iyileşmeyen ve dönemleri uzun bi manikti arkadaş.. şimdi görüşmüyoruz o arkadaşla ama belki de şizofrendi... sonuçta doktorların karar verip tedavi uyguladıkları bişey ama bazısında çok belirgin oluyo bu bipolar.. bunun da çeşitleri falan var.. tip1 tip2 tip3.. bak burda biri de yazmış hatta.. manik var şizofreniyle karıştırırsın şizofreni var manikle karıştırırsın tarzı bişey demiş onlara doktorları... bu kadar söyleyeceğim..

Ben olsam dayanmazdım, hastalıksa hastalık, hastalığı arkasına alıp tüm sapkınlıklarını sergileyenler de çok. Sizdeki sabır muazzam, belki sizin yaptığınız doğrudur kim bilir. Ama ben olsam bir dakika dayanmazdım, biliyorum.

sınav fena değildi envinicim.. canım sıkkın acaba iptal olcak mı olmayacak mı diye.. çok stresli girdim sınava çünkü.. annemlere gelince yıllarca evde olup bitenlerden annem yılmıştı.. baba tarafı her şeye maydonozdu.. annemin manik anına mı denk geldi hala karar veremiyorum ama boşandılar bi anda.. hem de çok yeni.. çocukları kocamanken : )) ben 27 yaşımdayım bu arada envini.. biraz zamana bırakman iyi olabilir tabiki.. benim de çevremde çok boşanan var.. ama aldatmadan şiddetten olanlara genelde hak veriyorum.. bir erkekte karı kız yoksa dövmüyorsa sürdürülebilir biraz daha.. bol bol kafa dinle bence de.. bu arada anne baba nerden bilir ki yaşananları.. o raddeye gelmeden kimsenin kolay kolay haberi olmuyo : ) aile içi bilir bu durumları hep.. sana sabır diliyorum canım.. bol bol kafanı dinle, kendine yüklenme, uykuna yemene dikkat et sakın onları eksik bırakma yeterince uyu yeterince ye... ve sakın ilaçlarını bırakma benim hep böyle kritik durumlarda uçuşlarım oluyor, ilaçları bıraktıysam...

Merhaba. Kendine zarar verme durumun var mı? Vücudunu kesiyor musun mesela? Bir de boşluk hissi ve depresyon dönemleri var mı? Çok inişli çıkışlı mı duyguların? Borderline olmana sebep olan travma teşhis edildi değil mi?

Önce psikoloğa gitti canım, psikolog da psikiyatre yönlendirdi. Bir kaç psikiyatr görüşmesinden sonra teşhis konuldu. Şu anda ilaç tedavisine başladı canım. Teşhis 4ay önce konuldu.

dur kız hele S

İlaç ismi yazmak yasak diye biliyorum... 40 mg paroksetın pax... kullanıyorum xanax ve şuan 50 mg lamictal.. teşhis major depresyon E

bana da manik depresyon tanısı koyulmuştu fakat ben ilaç kullanmak istemedim ve kullanmadım da. mani ataklarından şikayetçi değilim aslında=) ama depresyon atakları çok ağır oluyor gerçekten. M

aurares son cümlene kesinlikle katılıyorum ve ben de bir kaç şey eklemek istiyorum yukarıda yazanların yanı sıra maddiyat ve aile desteyi kesinlikle çok çok önemli bipolar kişinin ailesi bu konuda bilinçsiz yada ilgisizse siz sevgili yada eş olarak çok zorlanırsınız hastalık kontrol edilip idare edilebilinir belki eğer sevgi varsa ama yanlız olmaz hasta yakınlarınında birbirine destek olması şart ve maddiyatta aynı şekilde önemli ailenin maddi manevi güçlü olması gerekiyo ki hasta atak sırasında çalışamaz hale gelirse o sıkıntıya bide geçim sıkıntısı eklenmesin

ayrica bütün psikotik ilac kullanan arkadaslar lütfen senede bir yada iki kez böbrek ve karacigerinizi temizleyin Hoşgeldiniz - Tek Tedavi da karaciger temizleme yöntemleri var avrupada kulanilan basarili bir yöntem. karacigerle insan psikolojisi baglantili. biriken hertürlü madde duygusal sagliginizada etki ediyor. karaciger ve böbrekler cok önemli ihmal etmeyin E

ben bu hastalıgı yıllardır tanıdıgım ıcın yakınınızın ıyılesecegıne ınanıyorum.. yanı ıyılesmek derken koruma altına alınacagını.. ılaclar bır nevi ömür boyu cünkü.. nasıl kronık kalp hastası veya böbrek hastası vesaire ömur boyu kullanıyorsa aynen onun gıbı bıpolar hastası da kronık bır hastalık gıbı ılaclarını kullanıyor.. yanı yakınınıza uygun ılacı tesbıt etmek en guzeli.. bu hastalık için basvuracagınız kisiler ılk once psıkıyatrı uzmanları olmalı.. destek ıcın de uzman bır psıkologa gıdılebılır.. yanı ben ınanmıyorum yok hasta kendı beynını öldürmüs fılan cok ıyı bır psıkıyatrı uzmanına gıdılmesı ve ona uygun düzenlı ılacı alması gereklıdır dıye düşünüyorum ve bayramda gıttıgıınızde dahi bu hasta hafıften ataklarını göstermıs sıze ben anladım ve nasıl olurda klınıge gıdılmemıs dıye sasırdım.. cook gecmıs olsunn.. Allah sıfalar versın.. . push ;

merhaba, bugün nasılsınız? iyi olduğunuzu umarım :) yazınızı ben de okudum, bir anne olarak bir yavrunun canına kıymak istemesi, güzel ömrünü böyle ziyan edişi beni üzdü. inşallah düzelirsiniz.

Saolun gerçktn bn bikaç zmnda neler yaşadım ve hala atlatamıorm yaşadıklarımı size llah sabır versin ama bn size bişey sormak istiyorum şimdi bipolar olan bir insanın hiç mi duygularına gvenemicez ben hala aklmdaki soru işaretlerini gideremiyorum beni o kadar sevdiğini söylerken nasıl olurda bikaç hafta şnde başkasıyla sözlenebilir? iPhone 'den Kadınlar Kulübü aracılığı ile gönderildi M

Arkadaşlar merhaba ben epilepsi hastayım ve kullandığım ilaç depakin. Depakin kullanırken adet geciktirici haplar, doğum kontrol hapları kullanabiliyor muyuz? Bu konuda bilgisi olan var mı? Cevabınız için şimdiden teşekkürler. D

kendimce şöyle tarif edeyim mutluluktan bulutların üzerinde uçarsın ayıldığında yerin dibindesindir.

bu arada bence kilo gerçekten ilaçtan oluyor.. depakin acayip kilo yapıyor.. onu da şöyle açıklıyorum ben hani metabolizma hızlanııyor ya birden yavaşlatıyor ilaçlar yediğin de yarıyor haliyle şimdiden ben de doğumda nolcak diye düşünüyorum... ama tegratol doğum öncesinde kullanılabiliyormuş.. kilo da aldırmıyor miss valla : )

hiç farklı şeyler düşünme senin açıklama yapacağın tek kişi eşin o da bi zahmet senin rahatsızlığını görümcelerinden saklasın, laf vermesin ağızlarına sen görümcene açıklama yapmak zorunda değilsin. kocan yapsın açıklamayı ama yerine göre ayrıntısı kimseyi ilgilendirmez kendi başlarına gelmediği için ne bela bi hastalık olduğunu bilmezler seni kınayan senin yasadığını yaşamadan ölmez.

Evet. Halen doktora eğitimine devam eden yuksek lisansli bir klinik psikologum

Merhaba arkadaslar ben bu rahatsizligin bende oldugundan şüpheleniyorum ama doktorada gitmek istemiyorum. Cunku esim ve ailem bilsin istemiyorum. belirtileri yaziyor internette nerdeyse hepsi var bende ama yinede yasayanlar varsa bu hastaligi anlatmalarini istiyorum. Mesela ben aslinda cok neseli biriyim kolay kolay ofke patlamasi yasamam ama senede 3 yada dort kez oluyor. en sonki ofke patlamamda nerdeyse esimi terlikle dovecektim. o esnada aklimda oldurme yada intihar etme var. Gozumun onunune pencereden atladigim geliyor. Resmen sinir krizi geciriyorum diyebilirim. son yasadiklarima kadar kendime bunu kpnduramamistim esim hep soyluyordu dotora git diye gulup geciyordum. ama son yaptiklarim hic normal degildi. Yardimci olun lutfen belki de boyle bir hastalik yok bende ben bos yere supheleniyorumdur insallah. Rahatsizligi yasayanlar yardimci olun lütfen C

100 tane cevap yazmadan özel mesaj hakkı açılmıyor sanırsam.. telkin cdsi hakikaten yararlı olabilir.. özellikle mani öncesi : )) ya ilaçlar düzenli kullanılınca çok sorunlu olmuyor aslında.. normalden farkın olmuyor.. ama doğru ilacı bulduğun zaman ben tegratolden önce hep bi kusur buldum ilaçlara.. lithuril de kullandım o dönem faciaydı.. sorma zaten hastane maceram bile var 3 aylık... zaten beni dillere malzeme yapan da hastane maceram oldu.. neyse sonuçta benim hakkımda kötü düşünene için ben de çok iyi şeyler düşünmemişimdir eminim ki : ) hırslanmaya gerek yok yanii kilo konusunu da çok takma.. etli butlu olmak çok da fena değil... balık etli grubu 70ler falan : )) spor metabolizmayı hızlandıracak kadar çok yapıldığında tetikleyici mani için.. ama yürüyüşler sakıncalı değil tabii..

sizde bipolar olsa bu ilaç sizi maniye sokardı. depresif uclu olsa da prozac verilmez uzun vadeli olarak manik depresiflere. Rengarenk

canım bu hastalık, senin anlattığın türde bişiy değil... mani-depresyon ile depresyon aslında çok farklı şeylerdir... benzer görünürler ama değil... R

eger ki halusilasyonlari varsa bipolarité type 1, sadece duygu durumunu düzenleyecek, anksiyetesini ve depresyonuna dengeleyecek ilaçlar alması lazım. psikolojik rahatsızlıklar kimliğimiz gibidir. asla bizden ayrılmazlar ancak düzenli psikoterapiyle günlük hayata adapte olabiliriz. G

mrhabalar. evet buraya tam 1senedir yazılmamış ben yazıyım bari. malesef bende bipolar hastasıyım. doğum yaptıktan 20gün sonra atak geçirdim amma ne atak şimdi düşünüyorumda vay bea ben neymişim diyorum. eşimle olan ilişkimiz ailem derken bi baktım ataktayım :) ölmek istiyordum o zamanlar. kaçmak istiyordum herkezden herşeyden. acayip hızlı konuşuyordum makina gibi. çok sinirli ve asabiydim. acayip titiz ve düzgün biri olmuştum dolapları çekmeceleri düzeltiyordum sürekli ozamanki ruh halime göre hep düzenli olmalıydım artık anneydim eşime karşı hep süslü olmalıydım evim hep temiz olmalıydı ozamanlar tabi öyle düşünüyorum anne olunca birçok misyonum olmuştu. neyse ben tabi normal değilim herkes farketti beni götürdüler hacılara hocalara ben varya utangaçımdır normalde hocaya asıldım ya varmı böyle bişey adama dedimki amca negüzel gözlerin varmış senin :))) hehhehe neyse sonra bi baktım beni kocaeli unıv yatırmışlar 35 gün kaldım bebeğimi yalnızca 15gün emzirdim mamayla büyüdü yavrum. neyse sağlıklı. son dururum ise şöyle ara ara ölmek istiyorum bazen kaçmak uzaklaşmak istiyorum bazen acayip mutluyum bazen hastanede çok uzun süre yatmak istiyorum ilaçlarımı alıyorum. çocuğumun bana ihtiyacı var ii olmalıyım :) önce can sonra canan. hepinizi öpüyorum :) B

Gecmiş olsun canım... ben yazmıstım benım kayınvaldem de bu teshıs var manik depresif... Doktorunun dediği ne cok sevınecek ne de cokk üzülecek... yanı asırı ıyı veya kötu heyecan yasamayacakmıs... Bu durumlarda vucut dengeyı kuramıyormus... Herseyı kafana takma canısı... N

... ziyaret ederseniz memnun oluruz. Son düzenleyen: Moderatör: 29 Ekim 2014 . push ; ARYA2015 allahım sen

Yani bunları yaşayan bir tek ben degilim. aklım almıyor. anlamlandiramiyorum.. kendimi sorgulamayı bıraktım artık.. o daha çok yoruyordu çünkü Önceki

sanırım bipoları kadınlar depresyon sırasında farkedip dr a gidiyor. mani döneminin kimse farkına varmıyor. erkeklerde ise durum farklı. dr a gitmeyi yediremediklerinden hep hasta kalıyorlar. eşleri de eşimin huyu bu diyip geçiyor. sonra da hastalık kadınlarda daha çok görülüyor diyorlar. tanıdığım arkadaşlarım eşlerini anlatırken bildiğin bipoları tarif ediyorlar, hatta biri boşandı bu yüzden. ben de 8 sene farkedemedim, eşimin huyu dedim geçtim; ama şimdi düşünüyoruzda bi 12 senelik geçmişi var eşimde.

Merhaba Ben de bipolar hastasiyim ve 2008 den beri duzenli ilac kullaniyorum...

Kafayı yicemmm şu bayılcak gibi olma başdönmesi gibi sarsılma çok kötü bişi... bunun çaresini bulan war mı ya ((

ben ankarada yaşıyorum morbulut. öyle bir bölüm mü varmış sırf affektif hastalıklar için? çok iyi ya. delimorbulut kanatlarım var

iki ucu kakalı değnek valla ben eski kilomda olmayı şu an o kadar istiyorum kiii.. tamam normal olmak çok güzel bir şey de genç bir bayana kilo yakışmıyor arkadaş.. ben kilodan çok şikayetçiyim diye arkadaşım bana tegratol yazdı.. yanında solian kullanıyorum.. bayaadır bu böyle.. sen ne güzel evlenmişsin bak.. ben evde kalırım diye düşünüyorum bu arada bize fazla spor da yasak.. metabolizmayı hızlandırıyor diye şu zayıflama ilaçları da yasak... neden diyorum bazen... keşke böyle olmasaydım... bazen isyana kadar gidiyor bu.. insanlara açıklamak da zor olan bir durum.. bir sürü cahil insanın ağzına laf veriyorum.. o kadar okudum ettim.. millete sorsan deli işte... kiloluyken bu durum daha içler acısıydı.. çok şükür artık yüzüne bakılır bi halim var. kardeşimin düğün resimlerinde kendimi görüp bu ben miyim diyorumo zamanlar faciaydım çünkü... ama şöyle bir planım var: işsizim şimdi, işe girince spor aletleri alıp kendimi yormayacak şekilde spor yapacağım... ben de dukandan sıkıldım çünkü.. 6 ay oldu çok verebilmiş değilim.. onda da annemin aldığı hatalı yulaf unlarının hakkı büyük : ) öyle işte...

Sakin ol canım... İlk bir kaç sayfadaki yorumlara bak orada nerede hangi hastaneden yardım alınabilir Dr. İsimlerine kadar var. isine yarar biri mutlaka. Ena2007 Tatlı ogluşumun

aynen bende manik depresifim fataldanger

Canım benımde bir yakınım bu hastalığa tutuldu daha bayramda görmek nasip oldu. Çünkü daha öncesı kımseyı yanında istemiyordu daha beter oluyordu. Eşi ve ailesi onu sımsıkı tutuyorlar çünkü her gece saat 12 oldugunda başlıyormuş banyo yapmaya sabaha kadar banyo yapıyormuş rahatlayabilmek için canım sonrada beynımde bişey var midem veya başka bir yerının agrıdıgını söylüyormuş balkondan atlayacakmış neredeyse eşi zor yetışmış ve her gece acile gidelim diye tutturuyormuş şimdi biraz iyi eskiye göre bayramda ziyaret ettık aama konuşması yavaşlamış uyuşuk gibiydi aynı sözcükleri uzatarak konuşuyordu. Fenalaşmak için bizim ewden gitmemizi bekledi bir süre ellerini ısırmakta etleri çürümüştü. Arkadaslar lütfen kendimize hep moral verelim hiç birşeyi kafaya takmayalım ne olursunuz Allah her hastaya şifa versin içinde de bana canlarım M Minel_ask Previously

Hep psikolog hemde manik depresif olmak nası bi duygu :) D DeliHA35... T Ü R K... Anneler

Bu hastalıkla ilgili bir sorum olacak. Major depresyon tedavisi görüyorum 5 aydan beri. Cok şükür iyi oldum terapi ve ilaç desteği ile. 1. Sorum bipolar olabilir miyim? Bu konuda kendimden şüphelerim var. Icine kapanık bir insanım. Sanki konuşup eğlenince saçmalayacakmisim, dozunu kaçıracakmışım gibi hissediyorum. toplum içinde hep susmayi tercih ederim. Psikolojik de olabilir.. Bilemiyorum. Mutlu olduğum zamanlarda genelde yalnız kaldığımı hissediyorum özellikle bu sene. Bir de çok alınganım. Küçücük şeyleri takarım her ne kadar bu özelliğimi törpülemiş olsam da. savurgan değilim ama bazen sonunu düşünmeden harcama yaparım fakat aileme güvendiğim için rahat davranirim. Acaba bipolar miyim?bu ataklar nasıl oluyor?Doktorum olmadığımı söyledi. 2. Ozel bir kliniği olan doktordan yardım aldim. Major depresyon terimi depresyondan daha ağır bir terim. Doktorum reçeteye yazdığım major kelimesine takılma dedi ama pek bir açıklama yapmadi ya da ben anlamadim. Orta düzeyde bir depresyon geçirdiğimi söyledi ama reçeteye major depresyon yazdı ben anlayamadim. intihar etmedim, niyetlenmedim ama ya edersem kaygısı çok oldu. Gercekten major muyum?

Yok cnm nadir değil inan.. ağır manide oluyor bu durumlar... kardeşim 37gün yattı hastanede ;oradaki bipolarların çoğunda vardı bu tip şeyler.. fataldanger

:s5 senedir panik atak yaşıyorum çok çok farklı dr. lara gittim ama hiçbiri bana bu teşhisi koymamıştı dr. bipolar bozukluk diyince araştırdım nette evet çoğunu yaşadım... ama verdiği ilaç isim vermek istemiyorum şizofrenilere ve bipolar bozukluğu olanlara verilen bi ilaç antipsikotik bayağı bi ağır ölüm vakası fln var ve yeni bi ilaç korktum almadım bile.. bugüne kadar hep antidepresan kullandım veya sakinleştirici çünkü... sanırım bizdeki en önemli şey aşırı duygusal olmamız normal bi insanın düşündüğünden kat ve kat ince düşünmemiz bazı şeyleri... ama bazende inanılmaz umrsamaz oluyorum başka bi dr. a dahamı gitsem? ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

uzun bir tedavi dönemi gerekli. yani hastaneden çıkması iyileşmesi anlamına gelmeyecek. öncelikle panik yapmayın. hasta olduğunu kendisinin kabul etmesine ve durumu algılamasına izin verin. bende manik depresif bir anneye sahibim. en son kaybolmuştu günlerce karakoldan haber bekledik. sonunda bulundu ve hastaneye götürdük hemen. ki on beş yıla yakındır bu hastalığa sahip. birçok kez de maniye girdi. çözümü yok bu hastalığın bildiğim kadarıyla ama ilaçlarla dengede bir hayat yaşayabilir. bu duruma yaklaşımınız sakin olursa en azından ilaç tedavisi daha hızlı etki eder ve abinize de moral olur. Önceki

benim annem bu hastalığa yakalanmış durumda ben annemi tanıdım tanıyalı bu hastalıkla boğuşuyor çok acı bişi... senağlama senağlama annemın ilerlemiş durumda ben küçükken hastaneye yatırıldığını hatırlıyorum senağlama bakışları konuşmaları sanki gerçek bi insan değilmiş gibi senağlama ve sürekli ilaç kullanmakta onun bu hallini gördükçe ölmek istiyorum senağlama allah kimseye vermesın Y

o kadar güzl anlatmışsınki bende bipolar bozukluk hastasıyım aynılarını birebir yaşıyorum.

auroras gözümü karartıp dukanamı girişsem diyorum yine. arkadaşlarım tekrar başladılar. bir tanesi kısa sürede 3 kilo verdi. yani kimi daha geniş davranıyor. mesela sabah kahvaltıda 1 dilim ekmek yiyor yada arada dondurma meyve falan atıştırıyorlar. ne biliyim canıma tak etmeye başladı benimde kilom. birde şöyle bir durum var bak bu kilo yapışırsa bize bunun devamıda olucak. yani ileriki yaşlarda çook zorlanıcaz bunları vermek için. tamam dukan sıkıcı felan ama zaten istediğin kiloya ulaşınca koruma denen bir döneme alıyor sonrada herşeyi ye ama haftada 1 gün sadece protein ye diyor. ulan bu tiksindiğim diyeti tekrar yazıyorum ya helal bana. bu arada auroras allen carr diye bir sigara bıraktırma merkezi var çarşamba günü oraya gidip psikoterapi görücem. ramazan dolayısıyla fiyatı yarıyarıya indirmişler. başarı oranları çook yüksek. en yakın arkadaşım tak diye bıraktı ne sinir ne stres yapmadı birde ben günlerdir araştırıyorum mevzuya farklı yönden giriyorlar. herneyse ben bir deniyim bakıyımda şu illetten kurtulayım

iilaç kullanıyorum ve korkumdan aşırı düzenli bir şekilde alıyorum ilaçlarımı.. Zehranur

merhaba konuşabilirmiyiz

Ben olsam ben de korkardım. Gece kalkıp ne yapar belli olmaz gerçekten. Çünkü kendilerinde olmuyorlar. Allah esirgesin. Uzak dur gerçekten hastayken. Normalde atak gelince az uyur babam. Babam çok para harcamaya başlıyor. Bişey söyleyince hemen parlıyor. En son araba aldı. Sonra gezmeye verir kendini evde zor tutarız. Çoğunlukla hasta olduğunu kabul etmediği içinhastaneye yatırmak için oyun oynadık ona. Hastanedeki güvenlikle anlaştık yaka paça yatırdık hep. Çok acı gerçekten ama onun iyiliği için. Annem babamdan sonra oldu. Kardeşimde öyle. Babam galiba 25-26 yaşlarında ilk olmuş.

merhaba canım. ben doğumu yaptığım 20, günü ilk atağımı geçirdim daha evvel böyle bir durum yoktu. dolasıyla hamileyken ilaç vs kullanmadım. zaten çok güzel sorunsuz bir hamilelik geçirmiştim. açııkcası ben hamileyken alınacak bir ilacın olduğuna pek innmıyorum sonuçta kimyasal. bence yapabileceğin şunlar. ilacı kesip hamile kalıp sık sık dr kontrellerine gidip bol bol uyuyup doğum yapar yapmazda hemen ilaçlara başlamak. ama inan lohusa psikolojisi gibi bişey görmedim ben hayatta acayip bişey. rabbim sanada en kısa sürede bebiş versin. çok öptüm. B

ben ilaçları bırakalı oldu 2-3 ay.. geçen gün bi atak geçirdim evdekileri çok üzdüm ama hafif atlattım.. şimdi iyiyim.. bi şekilde kontrol altına alınıyor :) ama dengesizliklerimle meşhurum o ayrı mezu B

Benimde erkek arkadaşım aynen böyleydi bi bakıordum deli gibi üstüme düşüyo telegonu kapatmak istemiyor gün boyu bi bakıorum bende kötüsü yok ağzına gelen laflar ayrılmak istemeler ki en sonda beni çok saçma bi şekilde bırakıp bikaç hafta içinde başkasıyla nişanlandı ve ben hala kendime gelebilmiş deiğilim tam anlamıyla bana söylediği bana olan duygularının hepsi boş yalan mıydı aklım almyor hala iPhone 'den Kadınlar Kulübü aracılığı ile gönderildi O osmanihan İpek

Benim de bir arkadaşım böyle. Gözlemlediğim kadarı ile anlatayım. Bir kere şahit oldum mani geçirdiğine. Kimseye zararı yok içine kapandı işe gidip geliyor. Hobisi gezmesi tozması para harcaması filan pek yok çünkü görüştüğümüzde hep aynı kıyafetler var sanki. Hafta içi yoğun çalışıyorum hafta sonu evde dinleniyorum diyor. Durumunu çok kafaya takıyor sırf bu yüzden evlenmedi. Son olarak da biraz alıngan görüyorum hastalığına yoruyorum açıkçası. Zor bir hastalık benim gördüğüm benimle paylaştığı bu. Şimdi sınavlara hazırlanıyor. Soruhanim

Bu rahatsızlıkla 4 yıl önce tanıştım, çocukluğumdan beri süre gelen depresyonlarım vardı fakat "mani"tablosunu 4 yıl önce yaşadım muhtemelen15 günde10 kilo kaybettim diğer korkunç düşüncelerle canınızı sıkmak dahi istemiyorum.. Biz yetişkiniz Allahım yawrunuzdan alsın bize versin ( O daha bi melek.. aklıma pek birşey gelmiyor fakat belki yurtdışında henüz ufak olduğu için bi çaresi vardır Önceki

mrb benim sorunum nedir bilmiyorum 1 aydır işe başladım ama her sabah ağlayarak gidiyorum işe nedeni bilmiyorum en kötüsüde bu. böyle tuhaflıklar başladı bende. işe giderken sanki beni idama götürüyorlar eve dönerkende ağlıyorum böyle bişeyi ilk defa yaşıyrm. iş bana çok saçma geliyor evde kalmak istiyorum. hep kendime soruyrm işe bu şekilde devam etsem bende ruhsal hasar olurmu diye yada devam edip üstüne mi gitsem arkadaşlar lütfen yardımcı olun çok

ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

Ailesi destekçin değilse ve de ilaçlarını kullanmayıp tedaviyi reddediyorsa boşuna mücadele etme

galiba banaydı bu mesaj, çok teşekkür ederim okuduğun için ama ben depakinin bipolar bozukluk tedavisinde kullanıldığını da biliyorum prospektüsünde de yazıyor sence neden lityum? lityum yaşlılıkta titreme yapabiliyormuş ondan bu ilacı verdiğini söylemişti doktorum.. bir de şunu yazayım aman diyeyim ilaçlarımızı kafamıza göre bırakmayalım ben de her hasta gibi iyiyim diyip bıraktım iki kere birinde intihar ettim anahtarı olan bir arkadaşım kurtardı diğerinde de çok büyük bi kavga çıkardım annemle erkek arkadaşımla ve en yakın arkadaşşlarımla...

Kimse yok muuu.. depresif doneme girdim sanırım. Mutsuz isteksiz ve patlayacak gibi oluyorum.. hep üzüldüğüm seyler aklıma geliyor gece uyku duzenim bozuldu.. doktorum ne diyecek bakalım sizler nasılsınız

ayrıca abine de çok üzüldüm.. yakınların feci ölümleri ailede çok derin izler bırakıyor.. benim de ananem öldüğünde yıkıldık biz.. ananem şofben patlamasıyla hastaneye kaldırıldı.. çok feciydi.. 1 ay hastanede yattı ve öldü.. her yeri yanmıştı.. zor.. hala etkisinden kurtulamadığım bi olaydır.. . push ;

Geceleyin rahatsız ediyor. Sabaha kadar uyuyamadığım oluyor. Gündüz yalnız kalmadıkça olmuyor hayır. Bana teşhis koyamadılar canım. Sürekli şu şüphesi var bu şüphesi var oyaladılar.. Bende bıraktım. Şizofren şüphesi mani depresif şüphesi hiper aktivite şüphesi depresyon şüphesi... Hatta hiper aktiviteye DEHA yazmışlardı raporda çok gülmüştük arkadaşlarla. Sonuç olarak doktor tedaviyi bırakma dedi. Ben hastaneden çıkar çıkmaz kaçtım arkadaşlar. . push ; busra-88 her zorlukla beraber bir kolaylık vardır!!! tek ayak

Ben sizin adınıza çok sevindim. Hayatınız güzel görünüyor. Bense şu an ağlamaklı yazıyorum bunları. 5 gün önce doktora gittim bipolar değilsin ama gereken ilaç için o tanıyı resmiyette koymuş, bana öyle söyledi doktor. Duygu düzenleyici ilaç kullanıyorum. IlacI kullandığımdan beri iç acısı, boşluk duygusu kalmadı artik bende. Sanırım bipolarim. Ben 5 ay önce evlendim ben hep depresyonda olduğumu düşünüyordum ama değilmiş. Eşime durumu söyledim. Önceden biliyo muydun diye sordu bilsem söylerdim dedim bana güvenmiyo sanırım. Internetten tanışıp evlendim zaten bi anda karar verip evlendim. Muhtemelen bu da hastalığın etkisi ile oldu. Evliliği ruhsal bunalimimdan bır kurtuluş olarak gördüm. Benim Ailem boşanmışlar ben 1-2 yaşlarındayken annemin yanında büyüdüm annem ev hanımı üvey babamla ben 3 yaşındayken evlendi. Sorumsuz biri üvey babam doğru dürüst çalışmaz icralar gelir evimize annem benimle ilgilenmez beni pek sevmedi. Yanındayım demedi eskiden kafaya takiyodumda simdi takmiyodur. psikolojik sorunları vardi o yüzden benimle ilgilenemedi beni ihmal etti bana bağırdi beni aşağıladi bunların hepsinin farkındayım o evden hep kaçtım. Ama benim ruhsal bunalimlarim bitmedi yanımda ailemde yok. eşimle son kavgamizda ben kendimi kaybettim eşim evden gitti çatıya çıktım sinir krizinden sonra gecenin karanlığında çatı bana huzur verdi ölüm düşüncesi beni rahatlattı intihar etmicektim eşim eve gelmeden eve gececektim ama eşim vakitsiz geldi orda gördü beni daha fazla kızdı. Daha fazla uzaklaştı benden en ufak şeyde kızıyor ilk 3 ay benden kaynaklı ise kavgalar sonrakiler de ben alttan aldım. Eşim benimle az konuşuyor. Bende ona dedim rahat ol seni mutlu eden şeyleri yap ailenle daha fazla görüş dedim. Onu çok sevdiğimi söyledim. Bu hastalıktan dolayi ayrılmak istersen anlarım dedim. Bi şey demedi. O belki benden ayrılabilir de ben yapayalnız ne yapacağım bilmiyorum çok çaresiz hissediyorum. Eskiden olsa dayanamaz sürekli eşimi arayıp rahatsız ederdim sırf içimdeki huzursuzluktan dolayi ama simdi öyle değilim ilaçlardan dolayimi bilmiyorum duruldum üzülsem bile mantıklı olmaya çalışıyorum eşim bana bağırıyo bağırsa bile cevap vermiyorum. Eskiden olsa cevap verirdim. Yapayalnizim hayatta kimim var bilmiyorum. Çok kötüyüm yardimci olun.

Bipolar bozukluk yüzünden bosanma davasında nasıl bir yol izlenmesi gerekir bilgisi olan paylaşabilir mi D DeliHA35... T Ü R K... Anneler

Önce psikoloğa gitti canım, psikolog da psikiyatre yönlendirdi. Bir kaç psikiyatr görüşmesinden sonra teşhis konuldu. Şu anda ilaç tedavisine başladı canım. Teşhis 4ay önce konuldu. D

20 mg kullanıyorum ama buda az geldi iyi olamadım 4 ay oldu çünkü D DeliHA35... T Ü R K... Anneler

Bana lityum bulunmadigi icin depakine baslatti doktorum tedirginim biraz Önceki

psikoz süreleri ve mizaçları farklı oluyor canım..

merhaba benim eşimde bipolar II teshisiyle tedavi görüyor 1 ay oldu ama ağır geçiriyor bu dönemi yani varsanıları var iş yerinin ona araba ev vereceğine inanıyor daha öncesinde iş yerinin onu dinlediğini falan düşünüyodu kendisini çok üstün görüyo ve diğer tüm belirtileri yaşıyor benim merak ettiğim bu varsanılar ne zaman geçer eşim ne zaman bu ataktan çıkar nolur bana fikir verin ayrıca zyprexa ve lityum kullanıyo uyuyamazsada xanax kullanıyo rabbim yardımcımız olsun hepimizin yakınlarına şifa versin inşallah

Kızlar çok zorlanıyorum dayanamıyorum

ben çalışıyorum ve evliyim; ancak bende saldırganlık hiç yok, kimseye zararım yok, hatta iş yerinde şu an hasta olup, ilaç kullandığımı bilen yok, benim hastalığım dönem dönem aşırı uyuma isteği, vücudumda ağrı, aşırı hassaslık ve ağlama gibi... şikayetlerim bunlar, aşırı uç noktada bir hareketim yok, sadece bazı dönemler aşırı temizlik yapıyorum o kadar, yani mani şikayetleri bende yok gibi ama, doktora söyledim, herşey kitaplarda yazıldığı gibi olsa bu işi robotlar yapardı dedi. çok teşekkürler yorumunuz için... Önceki

burdan sorabilirsin bence.. sorun olmaz diye düşünüyorum..

Ne güzel demissin aynen. yönlendirdiği psikolog bir muayenesi 500lira.. nasıl bir tedaviyse artık anlamadım. sağolun inşallah gidicem.. fataldanger

ilaçlarımı gizli aldım yıllarca, arkadaşlarımdan gizledim, akrabalarımdan, annemden babamdan, sewgilim bunları bahane olarak görmesin diye kendime yüklendim, yüklendim, yüklendim, çok güçlüydüm ama bir o kadar da dayanıksız, "siyah" ve "beyaz"dı çemberden dışarı çıktığımda gördüğüm. E Endoplazmikbirkulumm

yakın bir tanıdığımın problemini danışmak istiyorum. şubat ayından itibaren kriz geçiriyor ve haftada 2-3 kez bu ataklar oluyor. Depresyon diyor doktorlar ama aşırı alışveriş etme isteği var. en ufak bir sinir anında kriz geçiriyor. avazı çıktığı kadar bağırıyor dil altı hapını alınca sakinliyor. Ailesinin yapmadığı kalmadı hocalara gittiler, emar çektiler hiçbir şey çıkmadı. Tamamen psikolojik dediler. o kadar dengesiz davranıyor ki. Şimdi kocasına taktı. nereye gitse onu da yanında istiyor. çok zor bir durum. sürekli uyuyor pelte gibi. bu rahatsızlık ne olabilir sizce ailesi çok zor durumda. J

muhasebe, ilahiyat öğretmenlik ne istersen var.. zekayla alakası yok sadece kafa karışıklığına yol açıyor o dönem. benim klinikte hafızam silinmişti. ot gibi uyuyordum hiç birşey hatırlamıyordum sadece kişiler ve orada neden bulunduğum. birde sinir vardı tabi. çocuk işi zor ama imkansız değil. hamilelik psikolojisi her insandan 10 kat fazla sizi etkiliyor. doğum güzel bir duygu ve sizi manik atağa sokabiliyor o heyecan.. yada lohusalık sendromu denilen olay yada aylarca uykusuzluk huysuz gazlı bir bebek sizi depresyonada sokabilir arkasından.. benim kızım çok uysaldı ailem anlayışlıydı ama zorbir doğum geçirdim evhamlı eşim kaynvalidem çocuk stresi derken depresyona tutuldum kızımın havalesi benim hastalığımı ortaya çıkardı kliniklik oldum teşhisim ordan çıktığım gibi geçirdiğim manik atakla kondu. yani yaşadığın her olay atakları tetikliyor. ilaç içtiğin zaman etkilemesi daha zor..

tekrar doktoruna gidip bi değerlendirmeden geçmeli bence. genelde bi öyle bi böyle olurlar bu hastalıkla yaşayan insanlar ama artık ilaçlar çok fayda görüyor insanlar. kendisi bu durumun farkındamı acaba değilse ona göre herşey normaldir. doktora beraber gidin sen onda ne gibi anormallikler olduğunu anlat tedavide hasta yakınlarının görüşleride önem taşır. O osmanihan İpek

Ya dedim ya eskiden öyleydi artık değil. Artık utanmıyorum. Kötülük tartışılır, onlar benim ne yaşadığımı bilmez, ben onların. Yarıştırma yapmayalım delimorbulut kanatlarım var

Ben 5 yaşında annemin hasta olmasıyla tanıştık hastalıkla. Atak dönemlerinde kendimizi o kadar çaresiz hissederdik ki anlatamam şu an atakları eskisi kadar ağır geçmiyor ama bizi de istemeden hırpalıyor. Allah hepimizin yardımcısı olsun ne diyeyim K

Sadece anlatmak istiyorum... anlatmak istediğim o kadar çok şey var ki sadece biraz ini paylaşmak istiyorum. umarım beni anlayan birileri çıkar... sürekli ruh dalgalanmasi içindeyim. bazen kendimi çok mükemmel hissediyorum. yemek yemeye uykuya ihtiyaç hissetmiyorum. buna rağmen acayip bir güç oluyor. günlerce ugrastigim işleri kısa bir sürede yapıyorum. gezmek istiyorum. müzik açıp saatlerce dans ediyorum. ama bir zaman sonra tam tersi bir halde buluyorum kendimi. ozguvensiz isteksiz yorgun tam bir depresyon hali anlayacağınız. bazen beynime hakim olamıyorum çok hızlı çalıştığını hissediyorum. sanki kafamın içinde kelebekler uçuşuyor beynim kafatasima sığmıyor gibi. koşmak geliyor içimden.. o an çaresiz hissediyorum aklımı yitirecek gibi... dr gitmek ilaç kullanmak çözüm değil gibi geliyor bende bir sorun olduğunu kabul etmek istemiyorum. yazın çok zor bir dönem geçirdim dr gittim bebeğim var ilaç veremedi psikoloğa yönlendirdi ama bulunduğumuz yerde ii bir dr yok. kendimi anlamlandiramiyorum. sanki içimde başka başka birileri var sürekli bir çatışma halindeyim. dalgalı bir deniz gibi. farklı bir dünyam var.. bu aralar yine eve kapattım kendimi. bipolar miyim bilmiyorum ama ortak şeyleri yaşıyoruz ve onları anliyorum. sahi ben neyimmmmm. .. fataldanger

yukarıdakı yazıya ek bılgı annem i kastetmıştım

ilaclarini düzenli bir sekilde kullaniyormusun Zehranur

Ben hem lityum hem anksıyete ılacı hemde antıdepresan kullanıyorum 3 ü birlikte 10 gün içinde etkısını gösteriyor. ayrıca bende etki etmediğini düşündüğümde doktor kanımda lityum içeren ilacın oranına baktı az buldu 60-100 arası olmak gerekır dedı ve 1 ıctıgım ılacı 1.5 cıkardı. yanı ılacınız yetersız olabılır

Arkadaşlar herkese merhaba. Prozac isimli bi ilaç kullandım anksiyetem için ama kullanırken aşırı bi mutluluk özgüven konuşmadan duramama ki aşırı sessiz ve utangaç biriyim ben. bıraktım ama şimdide resmen dipteyim intihar denemem oldu arkadaşım engelledi. manik depresif olabilir miyim nasıl teşhis ediliyor korkmaya başladım artık. E

psikoloji. gen.tr sitesinde bu konuda bir şeyler vardı. Oradan da fikir alabilirsin. Bana da böyle bir yakıştırma yapılmıştı zamanında salak bir doktor tarafından. Halbuki alakam yok. O yüzden biliyorum bir şeyler. Bana dr. bu rahatsızlık için ilaç değil terapi önemli demişti. Çünkü adı üstünde kişilik bozukluğu. Ama ilaçlar takviye olabilirmiş. Ve ayrıca benim gittiğim dr. borderline birinin tam olarak düzelemeyeceğini söylemişti. Ve kimi insanlar da yaşla beraber düzelme görülebildiğini belirtiyor makalelerde.

çok çok geçmiş olsun dicem ama lanet geçmicek onu da biliyorum.. ben de bipolarım çünki,,, yanlız eskisi kadar ağır manik fazlar yaşamıyorum artık... şu maniyle ilgili durumlarınızı okurken resmen üni yıllarıma döndüm:) aynı benim durumum... insanüstü yemeyen içmeyen uyumayan sürekli hareket halinde ama bi o kadar da vahşi bir hayvan kadar öfkeli ve yırtıcı engellendiği zaman:).. ben artık antidepresan yada antipsikotik kullanmıyorum yanlız... zyprexa ben de kullandım ama beni yavaşlatmaya yetmedi pek,, kilo aldırdığı çok doğru ve inanılmaz ödem yapar... sevmem o ilacı... ilaçsız yaşıyorum.. aşırı depresyonda değilsem... düşüşler başlarsa da 1 hafta süreyle kullanıp bırakıyorum... prozac aslında mani-depresif için uygun bir ilaç değil biliyorum ama ben de işe yarıyor,,, lityum çok önerdiler ama uğraşamam onla,, sürekli plazma düzeyinde takibi lazım... başı düzeltirken kıçı batırıyor... neyse benim asıl öğrenmek sitediğim hangi tip hastaların hangi tip kişilik yapılarına sahip olduğu ile ilgiliydi esasen... ben kendimi bir kategoriye sokamadım:) borderlineın her özelliği yok ben de,,,,, karışık bir kişilik yapım var:))ama gözlemlerim borderline daha yatkın bu hastalığa,,,,, ne kadar fizyolojik bir sorun gibi görünse de,,, bunun kişilik tipleri ile alaksının olduğu inancındayım...

bu arada hakikaten tesadüfler de olmuyor değil.. bak misal babam kulaklıkla bana kuran dinletti birinde... ben de babam beni öldürecek diye düşündüğüm için eşhedüenlaaa çekiyorum.. sonra ben eşhedüenlaaa dedikçe mp3ün sesi gidiyor geliyor.. diyorum ki bu kuran büyüyle yapılmış.. beni öldürtcekler yaa yine başardım öldüremediler... sonraa bana meyva suyu almış babam tadı değişik geliyor içiyorum içiyorum en son babama veriyorum sen de iç diyorum elleri titriyor çok az bişey içiyor diyorum ki içinde zehir var işte ondan sonra beynimde uyuşma gibi oluyor geçiyor.. diyorum yine atlattım.. hastane maceralarım da benzer... kan kusturdum ordakilere zaten.. taktıklarım vardı : ) bak hastanede yaptıklarımdan da bahsediyim azcık.. hastanede cam kenarında kalıyordum beni vurdurcaklar diyordum... o yüzden ters yatıyordum yatağa camı görmeyecek şekilde... hastanedeki görevlilere para verdiklerini düşünüyordum benim yediklerime zehir karıştırsınlar diye bi de tehdit ediyordum bazılarını.. dr. lara söyledim ölürsem seni sorumlu tutucak diyordum.. dünya üzerine senaryolarım da film yapılacak türdendi tabi ki.. ablama bi dahaki manimde bana 'dünya üzerindeki en zeki yaratık' olmadığımı hatırlat diyorum artık.. kendime de manilerim için mektup mu yazsam acaba.. şunları şunları yapma diye.. : )) annem ablam kardeşim çok çok anlayışlılar onlar sayesinde toparlıyorum.. babam yaptıklarımı mutlaka yüzüme vurur.. ciddiye alır.. küser falan.. ama anlayışlı insanlar çok önemli.. bizim desteğe çok ihtiyacımız oluyor çünkü.. tüm yapıtlarımızı aniden yıkıp tozları arasında geziyoruz sanırım

Emin ol bu hastalığı yaşayan kadınlar daha kolay kontrol altına alınabiliyo ama bi erkek için aynı şeyi söyleyemem sen tek başına yapamazsın emin ol ve ailenin yanında kalmaya devam et. Duygularını değil mantığını dinle.

Ilaclarin bi omur kullanilmasi gerek canim, cunku bu iyilesen degil yatisabilen bi hastalik maalesef, Allah yardimcin olsun, cok zor.

düşündüğünden daha da ciddidir... gerçekten kendine güveniyosan gir bu işe,, yoksa, uzak kal... biz bi şekilde hayatımızı idame ettiriyoruz,, bazen gerçekten sürünüyoruz:) tuhaf bir şekilde iç direncimiz çok yüksek çoğumuzun ama normaller de bu direnci ben hiç görmedim açıkcası... o nedenle işiniz çok zor bilesiniz,,,, tabi bu dediklerim çift kutuplular ve sürekli mani-depresyon arasında gidip gelen ben gibiler için.. depresyon hastalarına yönelik konuşmuyorum... Önceki

Merhaba arkadaşlar, benimde bir yakınım var, genelde depresiftir ruh hali. Her gün görürüm çünkü iş arkadaşım. İş sonrası arar saatlerce konuşur, anlatır, anlatır. Hayattan zevk almadığını, dünyayı taşıyamadığını söyler. Kendi ölümü dünya için bir kayıp olarak görmediğini söyler. Bir de regl dönemlerinde çok kötü oluyor, bunalıma giriyor resmen. Bazen sabahlara kadar oturup hazırlanıp sanki deliksiz uyumuş gibi gezdiğini bilirim. 3 yıl önce majör depresyon geçirmiş, intihar girişiminde bulunmuş. Bazen çok iyi oluyor, o insan gidiyor mutlu bir insan geliyor. Giyimine dikkat ediyor, alışveriş yapmak istiyor. Sabahlara kadar eğlenmek istediğini, içmek istediğini söylüyor ki normalde içen biri değildir. Ama en fazla bir hafta sürüyor bu ruh hali Bir anda bakmışsınız karalar bağlamış yine, öfkeli oluyor bir anda yükseliyor, anlık kararlar veriyor. Beyninin hiç susmadığını söyler arada, hep düşünüyormuş, doktora gitmesini söylüyorum bende bir şey yok ki diyor. Neyi olabilir bilemiyorum sadece yardım etmek istediğimden bir çok şeyi araştırırken buldum kendimi.. :/

tip 1 depresyonum temelide onla alakalıymış neden ilaç tedavisine başlamayıp yatışı uygun gördü anlamadım T tugsem_10 Minik dünyam... tek ayak

merhaba bnde bipolar sevgilimden ayrıldım üstelik nişanlanmayı planlıyorduk çok air bir durumu yoktu. neyse benimle ilgilenmemeye başladı nde bitirelim dedim btirdik şimdi ıkı ayda birini buldu sürekli whatas upta konşuyor ama onu yüzünden benim psikolojim bozuldu ayrılmakla iyi mi oldu dıyorum bazen hastaydı evlilk zor mu olurdu dıyıp tesselli ediyorum kendımı sizce yanlıyormuyum G

merhaba stronger, öncelikle çok geçmiş olsun. acaba nerede yaşıyorsunuz ve hangi doktora gitdiiğinizi öğrenebilirmiyim oğlumunda piskolojik sorunları bir arkadaşım tüm manik deprosyon belirtilerini taşıdığını söyledi bizde bu konu ile ilgili doktor arıyoruz. teşekkürler

ilaç yerine terapiste gitmeni tavsiye ederim. ilacın bi işe yaradığını görmedim bağımlılık yapıyor. hem beyne hem mideye zarar. ben gittim terapiste çok faydasını gördüm. problemlerimden kurtuldum şükür . push ; Rengarenk

sanırım haklısın bu konuda duygularımla hareket ediyorum karşımdakide bundan faydalanıyor sanırım ama ona bir söz verdim kendini kötü hissetiğinde arayabilirsin diye ama yüzyüze asla görüşmüyeceğim dediğin gibi bana iyi gelmiyor her anlamda beni kötü etkiliyor sanırım artık mantıkla bakmam lazım bu işe duygularımı dizginlemezsem bu defa daha büyük bir yıkımla karşılaşacağım BENCİL kelimesinde sonuna kadar haklısın sadece kendini düşünüyor kimse umrunda değil kendi ne isterse onu yapıyor beni dinleyip anladığın için teşekkür ederim.

merhaba defne hanım benim sevgilimde manik depresif ( maalesef dün itibari ile ayrıldık çok kötü durumdayım fazla üstüne gittim sanırım ama benim karakterimde böyle onun iyleşmesi için hayatını düzene sokmak istedim en basiti facebook şifresini istedim özel hayatıma kimse karışamaz dedi insanın direk aklına aldatıldığı geliyor ki gayet normal öyle düşünmem bundan sonrası nolur bilemem ama birdaha aramıycam gururumu ayaklar altına alıp ararmı bilmiyorum ama sizinle deneyimlerimi paylaşmak isterim tabi mesaj hakkım olmadığından size cevap yazamıycağımdan msn adresinizi özel mesaj olarak atarsanız sevinirim bu konuyla ilgili bilgisi bana yardımcı olacak arkadaşlarında aynı şekilde msn adreslerini özel mesaj olarak atmalarını rica ediyorum yardıma çoooooooook ihtiyacım var. Önceki

İnsanın kendiyle yüzleşmesi zor bir durum. Nasıl nerden başlayacağımı bilmiyorum Bende bipolar hastasıydım, hastasıyım... 28 yaşındayım hayatımın 8 yılını malum ilaçları kullanarak ve terapime düzenli giderek geçirdim. Eğer ilaç kullanmasaydım şuan hayatta olabileceğime inanmıyorum. Duygu durum bozukluğu yaşayan bir kişiyi anlamak deveye hendek atlatmaktan zordur :) Yaklaşık 4 yıldır ilaç kullanmıyorum, doktor kontrolüyle bıraktım kullanmayı. Kendimi kontrol edebilmede bazı dönemlerde sebepsiz sıkıntılar hala yaşamıyor değilim. Ama çoğu sıkıntımı spor yaparak aştığımı söyleyebilirim, oluşan enerji fazlalığını bu şekilde aktarmış olabilirim. Zehranur

EŞİM ATAK ZAMANINDA BİZLER ŞEYTAN OLARAK GÖRÜYORMUŞ ben allahın sevgili kuluyum diyor sizi kurtarmaya geldim diyor kuran okuyor namz kılıyor dine aşırı derecede yöneliyor 2 kere yattı hastaneye senin gördüğün şeylerdemi böyle

hastalığı yenmesi için sevgilime ne gibi bir yol izlemeliyim bana çok üstüme geliyorsun beni boğuyorsun diyor ilgilendiğimde bunları duyuyorum kendi haline bıraktığımda sevmiyorsun beni diyip yine saldırıyor bazen şefkatli bazen saldırgan kötümser. ne yapmam lazım nasıl bir yol izlemeliyim lütfen yardımcı olun. nehirimnehir Asktan hep

Geçmiş olsun size de. aynen dediğiniz gibi sürekli erteliyorum işleri hiçbirşey yapacak gücüm olmuyor. bebeğim var onunla bile ilgilenemiyorum Ne yazık ki.. yazın gittiğim nöroloji uzmanı üniversite hastanesinde yönlendirdi. üç saat uykuyla günlerce enerjik bir şekilde yaşıyordum. gecenin bir yarısı temizlik yapıyordum. üniversite hastahanesi bize çok uzak onun yerine bir psikiyatri dr gitsem olur mu.. daha önce de tedavi gördüm. ağır depresyonlar geçirdim.. sizinle konuşmak ii geldi teşekkür ederim beni anlayan birilerinin olması ne guzel... Zehranur

Okudum ama uzun uzun cevaplayamıycam. Bebeklerim hasta. Bu ara gece gündüz yok bizde. En kısa sürede bu mesaja ayrıntılı cevap vericem. Allah kimseyi dermansız dertle sınamasın. Değerli oldugunuzu unutmayın. İyi günler

Bipolar bozukluk - hasta ve yakınlarına yönelik bilgiler Her insan, yaşamı boyunca olaylara karşı küçük iniş çıkışlar gösterir ve bu, insan hayatının doğal bir parçasıdır. Doğal olmayan ise, üzüntü, keder veya sevinç durumlarının aşırı ve sürekli olması, kişinin aile, sosyal ve iş yaşantısını önemli ölçüde bozmasıdır. BİPOLAR HASTALIK NEDİR? Manik-depresif hastalık olarak da bilinen, temelde duygusal yaşamı etkileyen düşünce, davranışları bozan bir hastalıktır. Hastalığın temel bir özelliği, nöbetler halinde gelen manik devrelerdir. Bu hastalık, muhtemelen sinir iletimini bozan bazı maddelerde ki değişikliklerle ilişkilidir. MANİK NÖBET NASIL TANINIR? Genelde manik nöbeti tanımak, hekimler için kolaydır. Manik hastalarda başlıca şu belirtiler gözlenir. Kendisini çok iyi hisseder, mutlu ve keyiflidir, gücünün yetmediği işleri yapmaya yeltenir. Olmadık yerlerde şarkı türkü söyleyip, oynayabilir. Bazen büyük güçleri olduğunu ve yeni icatlar yaptığını iddia edebilir. Bazen de kendisini evliya, peygamber veya çok yüksek biri gibi düşünebilir. Bencilliği artar, hafızası güçlenmiştir. Aşırı neşelidir, etrafını da güldürür, olmadık yerde açık-saçık şakalar yapabilir. Kolayca dostluk kurar, fakat bunlar yüzeysel dostluklardır. Taşkınlık, aşırı sinirlilik, özellikle karşı çıkılırsa saldırgan davranışlar gösterebilir. Çok fazla konuşur. Susturulma çabalarına karşı susmaz. Yüksek sesle konuşur. Dikkati dağınıktır. Konuşması kolayca çelinir. Düşünceleri hızlıdır, bir konudan alakasız bir diğerine atlar. Toplumsal yönden kötü sonuçlar doğuran işlere girebilir. Bazen tüm parasını dağıtabilir. Olmadık kişileri, resmi makamları telefonla arayabilir. Ülke sorunlarını çözme iddiaları olabilir. Uygunsuz cinsel davranışlar gösterebilir. Uykusu azalmıştır, günlerce bir-iki saatlik uykuyla idare edebilir, buna rağmen kendisini dinç hisseder. Tüm bu belirtilerin hepsinin bir arada görülmesi gerekmez. Fakat birkaç tanesinin bir arada görülmesi ve bu belirtilerin bir haftadan uzun sürmesi hastalık teşhisi için yeterlidir. UYARI: Bu hastalık, kişi hayatını oldukça olumsuz etkiler. Tüm yaşantısını ve uyumunu bozar. Bu belirtiler, hastalık öncesi durumla uyumsuzdur. Aile fertleri ve hastanın çevresi bu duruma anlam veremez. Hastalık olduğunu düşünmedikleri için hastayla mücadele ederler. Oysa tüm bunlar, daha kötü sonuçlar doğurur. Bu durumda, vakit geçirmeden hastayı bir psikiyatri uzmanına götürmek gerekir. Hasta, hastalığını ve ilaç almayı kabul etmeyebilir. Bu durumda hasta nazikçe ikna edilmeye çalışılmalı eğer ikna olmazsa ve çevresine zarar verme eğilimi varsa ısrarla hekime götürülmelidir. BİPOLAR HASTALIĞIN DEPRESYONLA NASIL BİR İLİŞKİSİ VARDIR? Hayat boyu geçirilen tek bir manik nöbetle dahi BİPOLAR HASTALIK tanısı konur. Bazen de manik ataklara benzeyen fakat onun kadar ağır olmayan HİPOMANİ durumu görülebilir. Bazen de hastalarda, kendini sürekli üzgün hissetme, enerji azalması, yorgunluk isteksizlik, durgunluk, uykusuzluk, iştahsızlık, suçluluk gibi belirtilerle seyreden manik dönemin tam tersi; DEPRESYON dönemleri olabilir. BİPOLAR HASTALIK KİMLERDE/ NE SIKLIKTA GÖRÜLÜR? Her 100 kişiden 1 kişi, ömründe en az bir kez manik nöbet geçirir. 20-25 yaşları arasında en sıktır. Kadın ve erkeklerde aynı oranda rastlanır. TEDAVİ: Hastalığın ağır olduğu ilk dönemlerde, hastanın doktor gözetimine alınması ve hastaneye yatırılması şarttır. Bu dönemde, tüm sorumluluk doktora bırakılmalıdır. Hasta sakinleştirildikten sonra Bipolar Hastalığın asıl tedavisi olan LİTYUM&#8217;a başlanır. Ayrıca yatıştırıcı başka ilaçlar da verilir. Hastaların yaklaşık 1-2 hafta içinde belirtileri yatışır. Daha sonra ayaktan tedavi edilmek üzere, hasta taburcu edilir. KORUYUCU TEDAVİ: Genel de BİPOLAR HASTALIK tekrarlayıcı bir hastalıktır. Hasta düzelse bile, hastalığın tekrarlamasını önlemek için LİTYUM kullanılması sürdürülür. Hastalarda LİTYUM dışında KARBAMAZEPİN ve VALPROAT kullanılabilir. LİTYUM TEDAVİSİNE NE KADAR DEVAM EDİLEBİLİR? Tekrarlayan nöbetler söz konusu ise, bu tedavi birkaç yıl, bazen yıllarca sürmelidir. LİTYUM&#8217;UN YAN ETKİLERİ NELERDİR? Lityum uyuşturucu bir ilaç değildir. Alışkanlık yapmaz. Sıklıkla; bulantı, kusma, ishal, çok su içme, sık idrara çıkma, ellerde titreme, guatr, kilo alma gibi tehlikeli olmayan yan etkiler görülebilir. Bu yan etkiler kontrol edilebilir. UYARILAR : Hastaneden taburcu edilen hastanın dikkat etmesi gereken durumlar vardır. Bunlar; Hasta Lityum tedavisine devam etmeli. Doktordan habersiz ilacı kesmemeli, ya da dozu değiştirmemelidir. Ani uyku değişikliklerinden sakınılmalıdır. Uykusuz kalmamaya dikkat etmelidir. Doktor kontrollerini aksatmamalıdır. Lityumun yan etkilerine karşı aşırı susuz kalmaktan ve az tuzlu yemekten kaçınmalıdır. Aşırı kusma, ishal gibi durumlarda da hekime başvurulmalıdır. Hekim uygun gördükçe, Lityum&#8217;un kan düzeyine baktırılabilir. Alkolden uzak kalınmalıdır. Hamilelerde kullanılmamalıdır. Uzun süren uykusuzluk, sinirlilik, hızlı konuşma gibi belirtiler hastalığın tekrarlama işaretleri olabilir. Bu durumda hemen doktorunuza başvurunuz

ben sanırım hafif atlatıyorum psikiyatrımla bugün görüştük eğer böyle devam edersen 3-4 ay sonra ilaçları keseriz dedi:) iyiyim şükür ya hastalık oyun oynuyor ya da düzeliyorumm önümüzdeki günlerde görücem

allaha şükür yok öyle bir hastalığım olanlarada şifa dilerim yerimseniben minikdepresif Vazgeçtim

canım inanır mısın bilmem aynı boşluk bende de var.. ben de diyorum neden geldim dünyaya ne gerek var tahta olaymışım ben meraklı değilim insan olmaya gibi çok söylemim var.. ben de o dönemlerde özel şeylerimi değerli giysilerimi sağa sola dağıtıyorum canım.. abin için üzüldüm.. ama eşyalarını vermen de iyi olmuş bence.. insanlar anılara gömülüyo öbür türlü... tabi vermeseydin iyiymiş benim söylediğim dolu tarafı bardağın... ben son manimde ruh eşi kavramına takıktım.. bi insanın ruh eşi kendisine benzeyendir diyordum.. eğer kendine benzemeyen biriyle evlendiyse o insan kendi ruh eşiyle karşılaşır karşılaşmaz ölür gibi hipotezim vardı... utanıyorum şimdi dr. lara, hemşirelere o çocuk benim ruh eşim filan diyodum... bazen bu kadar ekşın beni yoruyor biliyor musun... ama dediğin gibi psikiyatrlar bizim hikayemizi dinlemeye kalksalar günde 2-3 hastayla anca uğraşırlar.. zaten dinlemedikleri iyi rezilliklerime ortak ettiklerimin yüzüne bakamıyorum sanırım sonra

Kardeşim gayet iyiydi 2ay oncesine kadar.. bir anda oldu anlamadık ;1ay evde yalnız kaldı, staj yapıyordu ve yuksek lisans ikisi bir arada uykusuzluktanmı oldu bilmiyoruz fataldanger

delimorbulut yazın tedaviye başlamışlardı, ama hastane eski doktoru gönderip de yenisi geldiğinde tedavi hevesim kırıldı, sekteye uğramış hissedip bırakmıştım. Aylardır ilaç kullanmıyorum üstelik tedaviyi de yarıda kestim. Sanırım o yüzden hastalığım ilerlemiş durumda. İki yıl önce okuldaki kurumdan ücretsiz olarak psikoterapi alıyordum dr. psikologdan. Kendisine neredeyse bir yıl kadar uzun bir süre devam etmiştim. O zamanlar da terapilerin işe yaramadığını, benim düzelmem için ilaç tedavisinin şart olduğunu söyleyerek sürekli psikiyatriye yönlendirirdi beni fakat ilaçların yan etkisinden dolayı iki gün kullanıp bırakırdım. Sonra, ilaç kullanmayacaksan benimle görüşmeye gelmenin faydası yok dediğinde alınıp gitmeyi bırakmıştım. Bir kaç gün önce, iki yıl sonra ilk defa olarak kendisiyle görüşmeye gittim. Çünkü beni en uzun süre gözlemleyen, hayatımı en iyi bilen, beni en çok tanıyan insan ve de doktor kendisiydi, bunu göz ardı etmemeliydim, ben geleceğe dair kaygılarım için gittim, çünkü okulu bırakmayı düşünüyordum, bu süreçte ne yapabilirim diye sormaya gittim. Fakat o daha çok hastalığımla ilgilendi ve beni daha kötüye gitmiş gördüğünü söyledi. Geleceğe dair tek önerim bir psikiyatrla tedaviye başlaman dedi. Görüşme bitmek üzereyken ona "Size görüşmeye geldiğim zamanlarda da bana hangi teşhisi koyduğunuzu hiçbir zaman söylememiştiniz" dedim "Şimdi söyleyebilir misiniz? Benim hastalığım ne?" dedim. Söylediği şeye inanmakta güçlük çekiyorum, inanamıyorum, bu kelime hala kulaklarımda çınlıyor ve anlamını unutuyorum, bir kabus gibi beynimde dolanıp duruyor. delimorbulut kanatlarım var

Merhaba Depresyon döneminiz ilaç tedavisiyle kaç ayda geçiyor sizlerin ben suan o dönemdeyim ilaç kullanıyorum lityumla birlikte. 2 ay oldu başlayalı ama tam düzelme henüz olmadı G

senin elinde değil atbiki

sanki diğer ilaç daha iyiydi. kafayı yemiş gibi. su cinsel istek olayı beni deli ediyor. önüne gelene bakmaya başladı. yetmezmiş gibi bana anlatıyor. onların göbekleri küçücük falan... ben doğum yaptım spor da yapıyorum. çıldırmamak için kendimi zor tutuyorum. hastalık diyorum ama insanın eşinin yüzüne baka baka başka kadınları anlatması beğendiğini söylemesi... nasıl dayanıcam ben ya... hergün gözyaşı... hergün kalbime bıçaklar saplıyor resmen... Zehranur

Merhaba dün devlet hastanesındekı doktor 10dkklık bır gorusme sonrası bıpolar gıbı duruyorsun ılac kullanman lazım dedı yalnız benım 10aylık bebegım var ve emzırıyorum doktor da emzırmeyı bıtırıp ılac kullammaya baslayıp tekrar gelmelısın dedı tabı ıstedıgın zaman bırak emzırmeyı seklınde soyledı ama benım kafama takılanlar sunlar ben burda deneyımlerını paylasanlar kadar agır ataklar yasamıyorum ve de 10dkkyla teshıs konabılır mı bılmıyorum ozel bıryere gıdecek malı durumum yok tabı aylarca yasadıklarımla ugrasıp bır de cocuk yetıstırmeye calısacagım ne yapacagımı bılmıyorum kımden yardım ısteyecegımı bılmıyorum

Evet anlasılmıyormus ama kaygım bitmiyor elimde değil aslında suan sadece iyileşmeye odaklanmam lazım ama ben 5 yıl sonrasını düşünüyorum şimdiden

Eşimde bipolar affektif bozukluk 6 yıldır evliyiz 11 yıldır bu hastalık varmış hayatımın hatası benim karşıma çıkması oldu. Hastaligini gizlediler ve defalarca hastaneye yatti kapalı psikiyatri bölümüne yatti her defasinda en az 2 ay yatisi oluyordu. Artik boşanmak istiyorum ve dava açtım. Dr özellikle evlenmesin bu hastalar diyor lütfen dinleyin karşıdaki insanın hayatını mahvediyorsunuz üzerine bi de cocuk olunca çekilmez oluyor K

Bipolarin ilk atağından bu yana 3 yıl geçti ve 12 kilo aldım. Akşamları yememeye çalıştığım halde. Hep açım hep troidlerime kanıma şekerime vs bakıldı hicbirsey yok Z

başınız sağolsun.. annenizin durumu etkilemiş sizi inşaallah hemen atlatırsınız... hastalığınızın bilincindesiniz siz hemen atlatacağınızı hissediyorum... düğününüzde bi tarafınız buruk olacak ama anneniz hep sizinle olacak siz mutlu olursanız oda bunu hissder... bu hissettikleriniz çok normal bizler bile bi yakınımızı kaybettiğimiz zaman depresyona giriyoruz etkileniyoruz...

beş senelik evliyim ve bu hastalığa yakalandım yaşadıklarım yüzünden valla benim babannem ruh hastalıklarında yatmış gençken benim okuduğum bir yazıda bu tür bazı hastalıkların genetik olduğu ve tetiklyen bazı şeylerle belli bir yaşda ortaya cıktığını okumuşdum bende bana babannemden geçtiğini düşünüyorum tabi sorunlu bir evlilikde tetikliyen oldu galiba cok zor günler geçirdim bide sanırım bu hastalığı yaşayan herkes kendini diğer insanlardan farklı görüyo nedende üstün gibi garip yani

Bir Manik Depresiften Merhaba, 2008 yılında açılmış olsada güncelliğini koruyan bu konu da kişisel deneyimlerimi paylaşmak isterim. 2000 li yılların başında teşhis ve net tanı konularak tedaviye başlanıp 4.5 yıl sonunda ise tümüyle normal seyire dönüşüm koruyucu tedavi olmadan bitirildi. Elbette ki nüksedebileceği gerçeği asla ötelenmedi bu nedenledir ki önce 3 aylık dilimler saha sonra 6 aylık son olarak da yıllık kontrollerle takip edilmiştir. Şuan hiç bir ilaç kullanmadığımı bilmenizi isterim. Bir çok arkadaşımız yaşadığı zorlu sınavı izah etmiş, benzeri durumlar daha şiddetlilerini ben de tecrübe ettim. Ve hemen hemen herkesin ifade ettiği DÜŞMAN BAŞINA dahi gelmesin sözüne imzamı atıyorum. Manik Depresif in ortaya çıkışı üniversite yıllarıma denk gelmektedir ve sevgilimden ayrılmamın akabin de ortaya daha belirgin hatlarla çıkmıştır. Kendimde ki değişmelerin farkındalığı ile kendi arzumla ve de aileme bu değişmelerin normal olmadığı yönündeki fikrimi beyan ederek ugun bir hekim bulmalarını rica ettim. Bir kaç hekim değiştirmek zorunda kaldım. Sonuncusu ki bana göre en doğru olanıdır tedavi süresi ve sonrasın da ki rutin takipte daima büyüz özen göstermiştir. Kendisine minnettarım. Benim tecrübe ettiklerimin en belirgin olanı ise mevsimsel döngülerdi. Bahar ve yaz manik, güz ve kış ise depresif. İlk zamanlarında ataklar ki çoğunlukla depresif olanlar da donuk ve sabit bir noktaya bakış ardından gelen ağlama krizi, yoğun kalp çarpıntısı ve akabin de epilepsi nöbetine benzer kontrolsüz el, kol, bacak kasılmaları... ya da titremeleri şeklinde idi. Nefes alış verişin de tıkanmalar ya da sıklaşma ise hepsin de en belirgin olan göstergeydi. Kırıp dökmeler, intihar teşebbüsleri, uykusuz geçen günler ya da yatakta mıhlanmışcasına kalmadan geçen günler, yemek yememe ya da tam aksi iştahlı yemek yeme.. sürekli seyahat etme isteği, yeni insanlarla çarçabuk kurulan arkadaşlıklar, manasız duyulan güvensizlik ya da aşırı güven, cinsel arzuların yanı sıra alkol kullanımında artış. Aşırı para harcama, olmayacak maceralarda kendini bulma, kendini üstün hissetme ya da tam aksi değersiz görmeler... ve niceleri gibi sürekli konuşma isteği ya da aksine suskunluklar birbirini izledi durdu. İntihar teşebbüsümün sonucu zar zor ölümün kıyısından döndürüldüm, günlerce kaldığım yoğun bakım çıkışın da AFEKTİF BOZUKLUKLAR SERVİSİ'ne sevkim ve konunun ihtisasını yapmakta olan araştırma görevlisi ile görüşmem sonucu hastahaneye yatışım gerekli görülmedi bunun yerine lityum tedavisi ve de epilepsi hastalığında kullanılan nöbet önleyici bir ilacın kullanımına başlanması konusunda hekimimle hemfikir olundu. Sonrası malüm kan tetkiklerine bağlı olarak artan azalan dozlar. Lityum tedavisinin kesilmesi akabin de tetikleyicisi olduğu troit in hipertroidi şekli baş gösterdi, erken tanı ve teşhis ile 1 yıl süren bir tedavi uygulanarak o da sonlandırıldı. Rutin olarak TSH ve FT3 ve FT4 lerimi de kontrol ettiriyorum. Kısmen yaşadıklarımı yukarıda izah ettim, yapılması bana göre yaşadığım tecrübeleri de baz alarak şunlardır; Erken tanı ve doğru teşhis her türlü hastalıkta olduğu gibi bu durumda da çok önemli bir faktördür, bu nedenle yakınları olarak en önemli önceliğiniz farkettiğiniz belirtilerden yola çıkarak; Konunun uzmanı olan doğru ve sabit bir hekim seçimi, Belki de en önemlisi bir çok arkadaşımızın da vurguladığı gibi kabullenme, barışma ve tedavi konusunda istekli olma Düzenli ilaç kullanımı ve kontrol, asla keyfi kullanım özellikle de dozlar da yapılmamalıdır Nefes ve bedensel egzersizler Uzun soluklu açık havada mümkünse bol yeşil içeren yerlerde yürüyüşler Zihni meşgul edecek meşgaleler Bir evcil hayvanın sorumluluğunu alma ki bunu yapmaya imkanınız el vermiyor ise sokak hayvanlarının beslenmesi, barınması, ... na katkıda bulunabilirsiniz. Toprakla uğraşmayı sevmeseniz de saksı da süs bitkisi yetiştiriciliği, bonsai, ... ya da sebze yetiştiriciliği ile keyifli anlar yakalayın derim. Din e ya da din dışı olanlara karşı yönelimlerden uzak durma Manik Depresif ile ilgili detaylı incelemelerden uzak durabildiğiniz kadar durmanızı önereceğim Mümkün olduğunca yer zeminine yakın katlarda ya da müstakil, bahçe içersin de olan evler tercih edilmelidir. Yazmak bana göre en iyi ilaç, günlük tutmanızı tavsiye edeceğim tüm içtenliğiniz ve de cesurluğunuz ile. Yıllar sonra siz de elinize alıp okuduğunuz da ne demek istediğimi daha rahat anlayacaksınız. Yanlış seçilmiş arkadaşlıklardan uzak kalmaya çabalamalısınız. ... Önerilerim kaba hatları ile yukar da yer aldığı şekli iledir. Dilerim her biriniz en kısa süre de atlatır ve rutin hayatınıza olağan/olmasını istediğiniz şekil de dönersiniz. Saygılarımla

Hafif nöbetlerle seyrediyor bende öyle dedi vakti zamanında gittiğim bir psikolog. Dereceleri var sanırım. Depresif dönemlerde dünya her şey kötü, negatıf, yaşamaya değmez böyle zamablarda kimseyç aramam, dışarı çıkmam, resmen tek arkadaşım kalmadı. manik dönemde her şey yine kötü ama umrumda değildir, sarkastik konuşma başlar hızlı düşünürüm ve hayat yaşamaya değer. İlaç verdi ama kullanmadım, çok ağır. Kendim baş ederim dedim. İyi kötü gidiyoruz. . push ; Yokuspokus

slm,, geçmiş olsun.. hamileyken zyprexa kullanılmaz... aslına bakrsanız hiç bir antipsikotik kullanılmaz... bu ilacı kullandım ben... faydalı fakat hamileyken asla kullanılmaz... antipsikotikler masumm ilaçlar değiller... çoğu uzun süre plazma düzeyinde stabil seyrederler..,, bıraktığınız andan itibaren bile... bebeğe yazık,,, sakın ha diyorum,,, başka yönttemler bulunuz...

ilaç kullanıyorsun değil mi? K

slm:) geçmiş olsun öncelikle... bazen mani ataklarının öncesinde yoğun depresyon görülür... şahsen ben de öyle oluyordu...(20li yaşlarımda) aniden manik faza geçiş... o yüzden doktorunuz çift kutuplu olma ihtimaliniz üzerinde durmuş muhtemelen... aniden diğer faz gelebiliyor çünki... mani fazında da anlattıklarınızın tam tersi oluyor,,, aşırı hareketlenme, huzursuzluk, saldırganlık, uykusuzluk,, aşırı hareket ve konuşma ihtiyacı,, çok hızlı düşünme, kavrama(20li yaşlarımda ben 3 basamaklı sayıları 3 basamaklılarla 10 saniyede çarpabilecek hıza erişmiştim,,, çok şükür ki şimdi daha salak ama normalim:) fakat çarçabuk unutma,,, aşırı sosyallik vs... fakat tüm bunlar olumlu görünseler bile olumlu şeyler değiller,,,, altını özellikle çizmek siterim... okul hayatınız ve iş ortamınız varsa çok sıkıntıya sebep olabilirler... otorite ve polisle başınız belaya girebilir çünki resmen pimi çekilmiş yürüyen bir ayaklı bomba oluyorsunuz.. aniden saldırganlaşmak da cabası... benim yaşamımım bazı kesitlerinde bunlar var fakat daha normale dönmüş durumdayım şuan... lityum çok ısrar edildi bana fakat biliyorsunuz kan öçüm değerlerine sürekli endexli bir ilaç ve kullanmayı reddetmiştim... fakat siz lütfen düzenli ve kontrollü kullanın.. mutlaka faydası olacaktır... bir tür denge sistemi kuruyor lityum...5-hidroksitriptamin salınım dengesizliği üzerinde fakat ağır metaldir lityum... böbreklerinize dikkat edin derim... umarım manik faz yaşamazsınız... benim kendimde gözlemlediğim mani ve depresyon arasında gittiğiniz geldiğiniz süreç lduğu zaman,, depresyon ayağı daha sert geçiyor fakat sadece depresif takıldığınızda:) derecesi çok daha düşük, çift kutupluya göre... son not:korkmayın,,, yıllar içinde daha stabil bir hal alacak duygu-durumunuz... ama başlangıç safhaları biraz sıkıntılı... K

ben genetik olduğuna inannıyorum çünkü ne kadar doktora gittiysem kızım için yüzde 95 genetik dediler M Minel_ask Previously

Benim erkek arkadaşım manik depresif olduğunu açıkladı bana. Biz daha bir aydır beraberiz, ben bir şeyler seziyordum işte ilaç kullanımından vs. ama böyle bir rahatsızlığı olduğunu ve okulunu bu yüzden bıraktığını bilmiyordum. Bikaç gün önce bu ara manik döneme girebilirim filan dedi ve gerçekten birkaç gündür tuhaf davranıyor mesela beni sevdiğini söyleyen adam bana bağlanmak istemediğini söyledi. Benim de kafam çok karıştı bu rahatsızlığından ötürü. Beni yanlış anlamayın ve yargılamayın, erkek arkadaşımla henüz yeniyiz ve ben diyorum ki böyle bir insanla yaşam çok zor gözüküyor. Onun yanında olamıyorum. Ne yapmalıyım bilmiyorum H hazal_diren lafa bakarım laf mı

Sağol canım, depakin kilo aldırıyormuş galiba çünkü bana da etkisi oldu bu konuda keşke zayıflatsa... Düşüncelerim çok sık değişiyor çok sıkı gidip geliyorum konular arasında.. Lithuril bende hiç yaramadı, bunu da deneyerek göreceğiz. Bazen bir diyorum tamam iyileştim. Bazen de o kadar karışık oluyor ki fikirlerim anlayana aşk olsun.

yazdım yazdım silindi ya uff. şimdi efendim bakınız karatay rejimi sanırım o kadarda protein içermiyor.17 gün muhabbetini yapma derim. bırakınca sonuç aynı. bize 365 gün rejimi lazım:))ama bak ben sana söyliyim ben diyetisyenle 9-10 kilo vermiştim. içerikte hep aynıydı. sadece ben mesela tatlıyı özledim diyordum her gün 1 tane maviyeşilin gofreti vardı albeni tadında onu sokuyordu araya ama matematiksel olarak başka bir ayar çekiyordu. tabi o profesyonel hani 100 kalori soktum 100 kalori şurdan keseyimden ziyade protein karbonidrat vs herşeyi hesaplıyordu. bende az yormadım kadını ama. tutturdum sabahları poaça yiycem yok o yok bu. en son cheesecake yemek istiyorum dediğimde kadın "bak ebru hanımcım yeme onu" falan demişti. durum şu insan gibi yediktikten sonra zaten veriyorsun. hemde ilaçlara rağmen veriyorsun. yaşla falanda alakalı tabi. sen kaç yaşındasın?bu arada anlamadım ben sen mimarmı olmaya çabalıyorsun başka birşeymi?sigarayı bırakıcam demişsin sınavdan sonra:) geçen gün sigara paketine baktım ulan bu paketmi benim hayatımı yönlendiriyor dedim. içindeki hepsini kırdım attım. ha sonraki gün ilk iş gidip paket almak oldu. yarın artı ve eksilerini yazıcam bu meletin. tamam zaten zehir yani daha nolsun ama ben hayatımda nereye koydum bunu, yanii içmezsem belki 1 hafta stres çekicem ama bırakırsam yüzümün gözümün rengi açılıcak enerjim artıcak böyle eşimden önce eve koşturup duş alıp 1000 kere diş fırçalamak zorunda kalmıycam ya herşeyin ötesinde insan ciddi ciddi gençleşiyo bu meleti bırakınca. ben bırakanlara bakıyorum sanki pür pak oluyorlar. sabah ağzın pas gibi olmuyor yani böyle şeyler yaz yaz bitmez. birde sigara benim stresimi almıyor galiba dahada bir arttırıyor bir dahakini ne zaman içicem diye. mağazada bütün gün sadece sigara içtiğimi farkettim. kahve yap sigara iç, çay yap sigara iç, kola koy sigara iç. manyaklık bu resmen.25 kent white götürüyorum her gün. ardarada 4 sigara içebilirlik kapasitesi oluştu. diyorumki yarından itibaren denesemmi. hoş kilo vermeye başlamışken ne halt yiycem diyorum.1 hafta bakıcam görücem. metabolizmasal etkisi 2-3 kiloymuşki akşam yediğim magnumlar zaten 250 kalori yani yemesem oldu bitti. geriside gırtlağa kalmış. alanlar bu 2-3 kilo metabolizmasal yavaşlamadan almıyorlar. cipsti gofretti onu bunu ağıza tıkmaktan alıyorlar. hem demezlermi midenin 3te biri su 3te biri yemek 3te biri boş olacak diye. biz insanlar o kadar bokunu çıkarmışızki o mide gırtlağa kadar dolmadan kalmıyoruz masadan. neyse ben evlenip kilo alanlardan değilim. paso akşamları sebze salata yada köfte salata şeklinde yiyoruz. benim tek derdim gün içerisinde sağlıklı beslenip sonra dün gece yaptığım gibi 1 magnum artııı 2 paket ayçekirdeği yemek. ah salak kafam ya. insanın doğasında olmayan ne halt varsa sokuyoruz vücuda. şimdi ben 1 hafta tırlatmayı göze alarak sigara bırakma denemesi yapıcam. şu allen carr denen adamın bir videosu var. milyonlar o herif sayesinde bıraktı. çook etkili bir yöntemle bakıyor mevzuya. yani diyorki sen salak değilsin oturup sana sigaranın zararlarından bahsetmiycem. sonrada bu haltı beynimizde nelerle eşleştiriyoruz ona göz atıyor ama esprili bir dille. izlemeni tavsiye ederim.1 saatlik bir video. yanlız iyi bir yerden bul netten yoksa adamın ingilizce anlatımı ile türkçeleştirme böyle çorba oluyor yani konsantre olamıyorsun sesler karışınca. ben sana linki bulup atarım. bu aralar bende tekrar izliycem. belki birbirimize gaz veririz şu kilo sigara konusunda.

bana kimse cevap vermeyecek mi

Mutlaka doktora görünüp düzenli bir sekilde ilaclarini kullanmalisin, sorununun ne oldugunu az cok biliyorsun. Yazdiklarina göre bipolar olma ihtimalin yüksek kendinde farkindasin... ic alemindeki dalgalanmalar düsüncede hizlanma, bilinmeyen düsünceler korkular endiseler bunlar birikiyor patlama yapiyor, yani tibbi dilde bipolarin mani dönemine gecis yapiyor, atak gecirmeden doktora git ilac al, bebegin var onun icin sana yazdim cocuk oldummu cok zor olur, Allah korusun hastaneye falan yatmak zorunda kalirsan kim bakar ona... sakin inat etme doktora git ilaclarini kullan kardesim. Doktorlarin bipolara yazdiklari ilaclar zaten belli degismiyor. delimorbulut kanatlarım var

Değilsin tatlım rahat ol... Her konuda olduğu gibi hastalığımız konusunda da bi-polarız malesef.

Merhaba. Ben bipolar olduğumu iki sene önce öğrendim, aslında öncesinde bipolar olduğumdan şüpheleniyordum ama doktorlar emin olamamıştı. Daha çok depresif belirtilerim vardı çünkü. Biraz uzunca bir hikayem var. Daha doğrusu ben özet geçmeyi beceremiyorum. İsteyen okusun, isteyen okumasın okuyan olacağını da sanmam. Yakın çevremde bunu uzun uzun konuşabileceğim kimsem yok. Ailem dahil. Onların tadını kaçıran bir konu. Çoğu arkadaşım da hastalığımı bilmiyor, bilen iki tane arkadaşım var, onlarla da aylardır görüşme imkanım olmadı. Onlarla da bu konuları konuşmayız zaten. Onları korkutmaktan, kendimden uzaklaştırmaktan korkarım hep. Zaten anlattığımda da pek anlamıyorlar, bir şey demiyorlar, kafaları karışıyor. Düşününce, ben de yaşamasam anlamazdım. Ama ben bunu etraflıca konuşabileceğim birileri olsun istiyorum. İnsan tek başına bu kadar şey yaşayınca dile getirmek istiyor. Ama damgalanma riskiniz de var. Kim dinler bir tek? Doktor. Ama doktorumla da ayda bir zor konuşuyorum, bazen ona bile imkanım olmuyor. Onun haricinde kime söyleyebilirim ki? Ben kendimi bildim bileli biraz içine kapanık, mutsuz, alıngan, özgüvensiz, utangaç biriyim. Çok küçükken durum tam tersiymiş, ama zamanla böyle biri oldum. Arkadaşım pek yoktu, beni pek sevmezlerdi de. Haklılardı. Neyse. 8. sınıfta sınav hazırlığı malum, iyice sinir stres sahibi oldum. Mükemmeliyetçi bir insandım hala da öyleyim, takıntılıydım, en iyisi olmalıydı, fen lisesi olsun, sonucum harika olmalı, notlarım çok iyi olmalı, özetle, HER ŞEYİM MÜKEMMEL OLMALI, OLMAK ZORUNDA. Çok da başarılı bir öğrenciydim, sınavlarım genelde yüz gelirdi, doksanın altı notum olduğunu bilmem. Denemelerde sınıfımda birinci olurdum, bazen okulumda. Olamasam da birincilerle yarışabilirdim. Ama yine de yapamamaktan çok korkuyordum, matematikte çok sorunum vardı ve kendime sürekli kızıyordum, kötü şeyler söylüyordum. Sınav yaklaştıkça ben iyice strese girdim. İntihar düşüncesiyle ilk o zaman tanıştım. Hatta okulda tavana asılı bir çengel görüp "acaba bununla kendimi asabilir miyim" diye ciddi ciddi düşündüğümü hatırlıyorum. Neyse sınav günü geldi çattı, ilk oturum güzeldi, ikinciden ağlayarak çıktım. Hiç unutmuyorum, ağlaya ağlaya yolda karşıdan karşıya geçerken kendimi o hızla geçen arabalardan birinin önüne atmak istemiştim, gerçekten çok istemiştim. Ciddi ciddi bunu düşünmüştüm. Ama o zamanlar bunların anormal olduğunu bile bilmiyordum. Sonra sınav sonuçları açıklandı, fen lisesine gidebiliyorum hatta özel okullar burslu alıyor. Ben yine de sonucumu öğrendiğim gün mutsuzdum biliyor musunuz? Aklımda hep "daha iyisi olmalıydı" düşüncesi... Sonrasında bir özel okula kayıt yaptırdık, bir süre mutluydum, okulla ilgili kaygım ortadan kalkmıştı en azından. Sonra liseye başladım. Yine çekingenim, akranlarıma yaklaşamıyorum falan. Bazıları arada bir çağırırdı, aralarına katmaya uğraşırdı ama aradan zaman geçince onlar da anladı benden bir şey olmayacağını. Kimseyle ilişki kuramıyordum, öğretmenlerime bir günaydın bile diyemiyordum, birisiyle iletişim kurmam gerektiğinde elim ayağım titriyordu, göz teması kuramıyordum. Sonradan bunların sosyal fobi olduğunu öğrendim. Sosyalleşemedikçe yalnız kalıyordum, yalnız kaldıkça da iyice dibe batıyordum. Zaten ciddi bir özgüven sorunum vardı. Gider kışın ayazında bahçede tişörtle gezerdim, tek başıma. Üşümek iyi geliyordu, biraz da üşüyüp kendime eziyet etmek istiyordum, kendimden öyle nefret ediyordum ki. Tamamen yalnız değildim ama çoğunlukla yalnızdım, bazen kalabalıklar içinde bile yalnızdım. Kendimi rahatlamak için anormal derecede kahve içerdim, gerçekten sağlığımı bozacak derecede içerdim. Bağımlılık noktasına gelmişti. Hala da çok kahve içiyorum, azalttım ama bırakamadım. Bir süre sonra ben iyice kötüye gittim, intihar düşüncelerim tekrar başladı, üstelik artarak. İntiharla ilgili planlar, araştırmalar yapıyordum. Zihnim hep bunlarla meşguldü. Çok mutsuzdum. Sosyal ilişkilerim çok kötüydü. Ders başarım da habire düşüyordu. Takıntılarım çok artmıştı sonradan okb teşhisi de kondu. En sonunda psikiyatriste gittim. İlk başta basit bir depresyon olduğunu söyledi aileme. Sonra beni tekrar çağırdı, dolaylı da olsa intihar konusunu açtım. Adamın yüzündeki ifadenin net bir şekilde değiştiğini hatırlıyorum. Bu sefer endişelendi, dört gün sonra tekrar gelmemi istedi. Gittik, bu sefer de beni hastaneye yatırmak istediğini söyledi. Kabul etmedim. Beni sık sık kontrole çağırıyordu, her hafta gidiyordum. Birkaç kere daha bu hastane konusunu açtı, neden kabul etmediğimi de sordu. Herkes bana deli der dedim, hemşireler bile bana deli gözüyle bakar dedim. Adam korkuyordu fark ediyordum, bir keresinde yine intihardan konuşurken işte gelecek hafta gelecek misin geleyim mi ne zaman geleyim falan, çok net hatırlamıyorum ama söylediğim bir şeyin üstüne "inşallah haftaya intihar etmezsin" demişti, beni haftaya görüp göremeyeceğinden emin değildi bile. Benle anlaşmaya çalıştı bilmiyorum doktoruyla bu tarz bir anlaşma yapan var mı, intihar etmeyeceğime dair bir söz almaya çalıştı. Ben de yapmadım. Ama sürekli kendime zarar veriyordum. Kendimi kesiyordum, gereksiz yere bir sürü ilaç içiyordum. Bunlar arttıkça doktor iyice korkmaya başladı. Hep tek başıma giderdim, aileme bir şey diyemesin diye. Artık iş öyle bir boyuta gelmişti ki, bir daha tek başıma gelirsem kabul etmeyeceğini söyledi. Çok üzülmüştüm o zaman, kızmıştım, ama şimdi düşününce anlıyorum. Ben olsam ben de o durumdaki bir hastanın ailesine haber verme ihtiyacı duyardım. Hele ki o yaşta. Ara ara duygudurum dalgalanmaları yaşamaya başlamıştım, bazen çok coşkulu hissediyordum, sordum, "ben bipolar olabilir miyim, korkuyorum" dedim, bana "belki olabilir ama ben bipoları eğer nasıl kontrol edebileceğini bilirsen denizde sörf yapmaya benzetiyorum" demişti, hala unutmuyorum o lafını, bazen o şekilde teselli buluyorum. Ama ciddi bir manik dönem geçirmediğim için öyle bir tanı koymadı. Sonra bir kere ailemle gittim, sonra da bir daha gitmedim. İlaçları da bıraktım. İyiyim sanmıştım. Sonra lise ikiye geçtim. Öğretmenlerim aileme sürekli özgüvensiz, mutsuz olduğumdan bahsediyorlardı. Bu sefer de psikoloğa götürdüler. Psikolog da halimi iyi görmedi ki ikinci seansta psikiyatriste gitmemi söyledi. Başka birine gittim bu sefer, o da farklı ilaçlar yazdı. Yine pek iyi değildim. Bu doktor gelecek ay kontrole çağırmıştı, gittim, aynı ilaçlarla devam. İki hafta sonra ne oldu, kendimi öldürmeye çalıştım. Hiçbir şey yapamadım, tam yapacakken yakalandım, hareketlerim o kadar tuhaftı ki zaten tedavi gördüğümü bilen kişiler anlamıştı bir delilik yapacağımı, tabii ben o sırada o kadar kötüyüm ki resmen kontrolsüz hareket ediyorum, kimse fark etmez sanıyorum. Engel oldular, sonra doktorun hastanede olduğu ilk gün gittik. Anlattık, duygudurum dalgalanmalarından bahsettim. İlk defa bir bipolar ilacı yazıldı. bu arada ben halüsinasyonlar görüyorum falan. Gerçek olmadıklarını bilsem de görüyordum. Sonra ben daha yetkin bir doktora gittim, dedi ki psikotik şeyler de var benim seni yatırmam lazım. İstemedim ama kabul etmek zorunda kaldım. Bir ay sonra servise aldılar bu dönemde benim bir girişimim daha oldu, hastaneye yatana kadar tedavime bakan doktora anlatınca o hızlandırdı süreci, acil diye. Bu dönemde ben sigara da içtim, alkol de aldım, kendime çok fazla zarar da verdim. En dipteyken de yatırdılar. Yatışın ilk günleri çok mutsuzdum, sürekli ağladım, kafamı duvara vuruyordum, kapıları zorluyordum kaçmak için, hastalara "buradan nasıl kaçılır" diye soruyordum sonradan baya geyiğini yaptık, çok güldük, hepsi "sen öyle bir geldin ki biz korktuk bu kız deli diye" dedi, ha sonradan servisin en normali ben oldum o ayrı konu :) bu süreç içinde yine ilaç değişimine gidildi, ilk defa lityum kullandım. Çok yüksek dozda antipsikotik kullandım. Ama yine kesin bir tanı yok. Bir hafta sonra vizite gelen doktora takıntılardan bahsedince "bu çocukta okb varmış neden antidepresan vermediniz" diye antidepresan başladı. Kullandığım 3. ssri oldu o da :) yeni bir ilaç daha verdiler, birkaç gün sonra da dozunu artırdılar . Sonra ne oldu, sonraki vizitte dedim ki ben çok kötüyüm. Yerimde duramıyorum, ağlıyorum falan. Sonra bunlar bi korktu tabii kıyamam benle ilgilenen asistanın yüz ifadesi değişti hocam dün iyiydi diyor, gerçekten de iyiydim noldu şimdi ben de ayrı şaşırdım sonra hoca bana iyice anlattırdı, eskiden olan aşırı coşkulu zamanlarımı da anlattım. İşte bu sefer bipolar dediler. Enteresandır ki benim hiçbir zaman haftalar süre mani ataklarım olmadı, hatta o yüzden bazı raporlarda bipolar yazarken bazılarında tanımlanmamış duygudurum bozukluğu yazıyor, daha doğrusu ilaç raporlarında bipolar, taburcu raporunda öbürü yazıyor. Sonradan araştırdıkça ben tip2 olduğumu düşündüm, çok şiddetli maniler geçirmiyordum ama hipomani yaşıyordum ve depresyonum vardı. Çok aşırı ve ani duygudurum değişimleri yaşardım hala da böyle bu durum. Beni aldılar bir saat bipolar ne onu anlattılar, psikoeğitim deniyormuş ona da. Zaten bildiğim bir hastalıktı ama iyice detayını öğrendim orada. Benim orada durduk yere benim de anlamadığım ağlama krizlerim tutardı, çok kötü olurdum, sakinleştirici verirlerdi. Sonrasında taburcu oldum. Lityum gitti başka bir ilaç geldi, kendisiyle bir seneden fazladır beraberiz. Antipsikotikle iki senedir beraberiz. İlaçlarımı ne zaman aksatsam, maniye doğru kayıyorum. Geçen hafta doğru dürüst içmedim, hayatımda öyle mani geçirdiğimi hatırlamıyorum. Sürekli kendi kendime konuşuyordum, halüsinasyonlar tekrar başlamıştı, anormal derecede hiçbir şey olmasa bil gülüyordum, kollarım kesik içinde kalmıştı, arada bir ağlıyordum, iştah uyku falan kalmamıştı hiçbir şey yiyemiyordum, düşünce uçuşması yaşıyordum resmen düşünceler birbiriyle yarışıyordu, kafamın içi hiç susmadı ve ben hiçbir şeye odaklanamadım, en basit soruyu bile çözemez hale geldim. Tiklerim başladı, intihar düşünceleri tekrar başladı. İlk yattığımdaki halimin manik dönemine dönmüş gibiydim. Sonra biraz mantıklı düşünebildiğimde, bu böyle olmaz, dedim ve ilacımı aldım. Geçti. Ama sonra ben salak gibi ne yaptım? İki gündür yine ilaç almadım. Bu gece de almadım ve saat 4 olduğu halde uyanığım, kahve falan da içmedim, bir bardak çay sadece. Zerre uykum yok . Gecenin 2 sinde gittim saçımı düzleştirdim makyaj falan yaptım. Düzleştirirken de yerimde duramadım. Şimdi sakinledim tekrar, ama uyuyamıyorum. İşin garibi gidip o ilaçları içmek de istemiyorum. Doktor bunun bir tür kendine zarar verme olduğunu söylemişti. Neden içmiyorsun derseniz, inanın bilmiyorum. Ders çalışmama engel olduğunu düşünüyorum ama asıl sebep bu değil. Ne olacak bilmiyorum, umarım kötü olmaz. Ama olsa da umrumda değil. Yaşamam o kadar gerekli mi ondan bile emin değilim hatta. Belki içmezsem krize girip bitiririm bu işi diye düşünüyorumdur. Bir tarafım ölümü tekrar arzuluyor. Bir taraftan korkuyorum, içimde bir parça da yaşamak istiyor. Ama yaşamam için pek bir sebep de göremiyorum. Aklım çok karışık. Buraya kadar okuyan var mıdır, sanmam. Beni gerçek hayatımda ciddiye alıyorlar mı ki sanalda alsınlar? Okuyan varsa da hakkını yemeyeyim ama Ama ben yine de yazdım, yazmanın bazı şeyleri çözdüğüne inanıyorum. Herkese geçmiş olsun.

ben bu hastalıgı sanırım 13 yıldır tanıyorum.. ve yakınım bıpolar bozukluk fakat elhamdulıllah ılaclada olsa caresının olması bızı cok sevındırıyorr.. ımtıhan dünyası.. bu hastalıga sahıp yakınımı okdar cok sevıyorumkı.. olsun o ısteyerek yapmıo butun yaptıklarını.. o bızım canımız.. ıyıkıde var.. ıyıkıde bızım cancagızımız.. onun yoklugunu asla düşünemıyorum.. evet senelerce hastane sıkıntıları agır manık ataklar.. elektrosok tedavılerı.. ıntıhar gırısımlerı.. ve daha neler neler.. cok zor ımtıhandı.. ama bız artık bu hastalıgı bır bobrek yetmezlıgı veya dıyabet veya kronık kalp hastalıgı gıbı gorup oyllesıne barısıgızkı.. bu hastalık bır mısafır.. belkıde onun ahırette kurtulusuna vesıle.. bızımde bu tatlı yakınımızdan nasıplenmemıze vesıle dıyorum.. bu hastalıgın manık donemı olmaması ıcın dakkası dakkasına ılac vermekle beraber en onemlı sey moral.. en onemlı sey hastanıza sahıp cıkmak.. ona destek olmak.. ve yapmak ıstedıklerı varsa karsı cıkmamak.. uzaktan kontrol edın ama onu yapmak ıstedıklerıyle basbasa bırakın ama tetıkte olun kollayın. kol kanat gerın derım.. vesselam.. bebetom Teyzesinin gülü

Evet gerçekten aile dostları haklısınız belkide öyle ama çok üzüldüm çok psikolojim bozuldu ki ben bir de iki ay sonra psikolog olacak birisiyim allh gerçekten herkese sabır versin hiçbirşeye anlam veremediğin karşıdakini anlayamadığın yarın ne olacak beni ne bekleyecek diye güne başlamak çok huzursuz edici iPhone 'den Kadınlar Kulübü aracılığı ile gönderildi O osmanihan İpek

benimde babam bipolar hastası. yaklaşık 20-25 senedir her atağında yaşadığımız perişanlıkları saymıyorum bile.. son 6 senede bu 3. atağımız daha önceki atak 10 sene önce olmuştu bu aralar biraz sıklaştı.. şu an yine manik dönemdeyiz. artık ilaçlar konusunda uzman olduğumuz halde babamın hastalığını kabul etmemesi yüzünden bir şey yapamıyoruz.. işin ilginç yanı babam en son atağından yani 2 sene önceden beri ilaçlarını düzenli annem kontrolünde alması. şu an depakin kullanıyor neden atak geçirdiğini anlayamıyoruz.. lityum asla kabul etmiyor takıntılı ona bu yüzden doktoru depakin verdi.. ne yapacağımızı bilmiyoruz. çok zor inanın Allah kimseye yaşatmasın..

merak ettim doktorunuz bu yeni mezun olanlardan mı? 16 yaşında tabiki baskıyı sevmiyorlar ama takip etmen gerek uykusu nasıl? Bu hastalık gençlerin uykusuz kalması ile ortaya çıkıyor, şunuda belirteyim her doktor iyi olmuyor, aksi ve dengesiz hareket gördüğünüzde hemen ilaca geri dönün

neler yaşıyorsun mesela hastaneye yattınmı

Herkes, hayati belli bir raya oturmusken teshis konulan insanlar kadar sansli degil. yasim 0n dort on besti ki hatirliyorum lise giris sinavinda yerimde oturamayip agladigim icin paldir kuldur kacmistim. on bes oldum o zamana kadar benim yasimda bipolar teshisi konulmus kimse olmadigindann 3 bucuk hafta balikesir askeri hastanesinde resmen kobay misali ilac verip tepkilerine bakarak teshis konulmasini bekledim. doktorum sayesinde uludag universitesitesi calisma ekonomisini kazandim yine onun sayesinde bitirebildim. Aile konusunda ozellikle anneanne bakimindan sansliydim kanatlari altinda, ozenle baktilar bana. bu benim allaha en buyuk sukur borcumdur. onun disinda ilaclari birakmamin 2 ertesi gununde en siddetlisinden ben allahim diyebilecek kadar ataga geciyor 600 luk seraquelle zor uyutuluyordum. iliskilerim maks 4 ay surdu. hastaligin verdigi tavirlar karsiya renkli geldiginden pek ilgi uyandirdim ama dipteki anlarimda cekemiyor yalniz kalmak istiyordum. yasim simdi 27. oniki yildir bana eslik eden sahane bir doktorum var balikesirde olmasina ragmen gitmekte tereddut etmiyorum. ve son aldigim karara gore ne bebek sahibi olmayi ne de evlenmeyi dusunuyorum. agir bir yukum cunku. karsimdaki benden ne zaman bunalacak endisesiyle yasamaktansa baglanilmadan yasayabilecegim iliskileri tercih olarak goruyorum

Yazdıklarınızı okurken acaba ben mi yazdım bunları dedim kendi kendime... Benim de ailem boşandı ben de evliliğimin basında çok bocaladım. Evlilik benim icin de çok çabuk verilmiş bir karardı. Fakat ailelerimiz de sagolsun hep yanımizdaydi. Ben esime evlenmeden rahatsızlığımı söylemiştim. Tabi yasamayan durumu bilemez başlarda hem evlilik stresi hem rahatsızlık da birleşince boşanmak dahi istedik. Eşimin de aşırı sinir problemi ve takıntıları vardı. Onu da doktora yönlendirdim. O da tedavi oluyor şuan. Bana göre de olması gereken bu, hasta olmasalar bile hasta yakınları da destek almalı çünkü onlar iyi olmadan biz iyi olamayız. Doktorumun da söylediği tabi bu. Diyceksiniz ki neresi iyi bunun, ailecek doktorluksunuz:) şuan eşim sinir ve takıntılarının çoğunu atlattı ve daha verimli bir birey oldu. Daha sağlıklı adımlar atıyoruz. Ben zaten uzun Zaman önce atlattım bu psikoloji ile savaşmayı ve sadece doktorumu dinliyorum. Yapabileceğiniz çok şey var. Tedavi oluyormussunuz zaten. Esinize desteğe ihtiyacınız olduğunu uygun bir şekilde anlatmak onun da doktorunuza sizinle gelmesini sağlamak ve eğer doktorunuz uygun görürse ona da destek ve bilgilendirmede bulunmasını istemek. Ayrıca kendiniz icin birşeyler yapmayı da deneyin. Hergun evden çıkıp yarım saatlik yürüyüşler yapın mesela. İnanin daha kolaylaşıyor herşey. Güçleniyorsunuz. Şuan gecmisle bir kapana sıkışmış gibi hissetmeniz çok normal çünkü henüz yeni yeni tedavi oluyorsunuz. Evliliğin verdiği sorumluluk da ister istemez insani etkiliyor baslarda. Ama emin olun hep böyle kalmıyor. Düzelecek ve sağlıklı insanlardakindan belki daha Mutlu evliliğiniz ve yaşamınız olucak. Çünkü siz zoru ve sorunları çözebilen biri olacaksınız zamanla..

Kafasi koparilmis kusu balkonumun onune koymak... olmamis seyler icin yalan yere GULEREK yemin etmek... iftira attigi icin tepine tepine GULEREK bunu buyuk bir basari gibi anlatmak... benim ne midem ne de aklim almıyor... benim rahatsizligim uyku ve stres bozukluğunda tetikliyor... ama bunlarin ki biri 40 i geckin iflahi zor bir durum... aciyorum sadece... ve ilahi adaletin tecellisini bekliyorum! Dunyada ya da ahirette! Umarim dunyadayken de gorurum! K

bu hastalığın şifzofreniden farkını bilen var mı yaaa? ilaçları ayni belirtilerii aynı... niye böyle ayırmışlar acaba çok merak ediyorum.

açıkcası,,,, burdaki bazı kimselerin ne denli hasta, saldırgan, nevrotik ve hazımsız olduklarını gördükten sonra, kendimi çok mutlu hissetmeye başladım ki,, demek ki,,, ben bayağı iyileşmişim... ve bazılarına göre oldukça ve oldukça normalim,,,, hatta hastamıyım ben şüpheye bile düştüm istediğiniz gibi at koşturabilirsiniz... ben burdan izliyorum zaten...

X... bende halsizlik yaptı çok.. bi de paroksetın etkın maddeli antidepresan kullanıyorum... D DeliHA35... T Ü R K... Anneler

Aynen bende öyleyim glamouer alisma

Geçmiş olsun hepinize. Bir şey dikkatimi çekti çevremdeki ev kadınlarının çoğu depresyonda ama o kadar da benciller ki sıkıntılarını etraftan çıkarıyorlar. Dizimin ağrıdığı dönem evde istirahat ediyorum baktım entrikalar dönüyor başrolde ev kadınları aynı şu umutsuz ev kadınları dizisindeki gibi tabii sözüm efendi kadınların dışındakilere... Birbirleriyle nası uğraşıyorlar inanamıyorum hem depresyondalar hemide hırs içindeler vay anasını çelişkiye bak! Hiçbiri ne bi kursa gidiyor ne çıkıp geziyor ne bir aktivite yapıyor ondan sonra neden depresyon oldum acaba aceba niden oldun boşluktan olmasın.. Bir şeyler üretmeye çalışma üstüne kocalarının sinir sağlığını da bozuyorlar sanki kocaları neden oldu çalışmamalarına.. Ey Allahın angutu eline al bi kitap oku gazete oku radyonu aç müzik dinle bi hobi edin yeni şeyler öğren of dolmuşum ya gırtlağıma kadar yaptıkları dedikoduları duysanız inanamazsınız ama iki ekmeğin fiyatını da toplayamazlar! Sözüm tabiki tüm ev kadınlarına değil lüzumsuz tiplere.. Ne çalışkan ev kadınları da var biliyorum el yeteneğiyle ailesine yardımcı olan evini çekip çeviren..

bu arada uykum geldi çok da toparlayamadım yazdıklarımı.. cümle düşüklüklerim varsa affola.. sınavdan falan da çıktım bugün.. kafam doldu...

merhaba kek.. ilaçların alınmama nedeni yan etkiler olabiliyor bazen.. bazen tam bilinçli olunmaması da bi etken bence.. şu düşünce oluşuyor insanda "ben iyileştim ilaç kullanmasam da olur" erkeklerde iktidarsızlık yapanları var ilaçların.. bi de ilaç düzenine alışmak da kolay değil.. bi sabah bi akşam alıyorum ben ilacı

merhabalar bende 4 sene önce bipolar duygu durum bozukluğu yaşamış ve bunu acı yaşamış kişilerden biriyim ben ilk önce panikatak ve ağır depresyon tedavisi gördüm malesef bir doktorun yanlış antidepresan dozuyla olay bipolara döndü o kadar yüksek dozda ilaç kullandırdıki fazla mutluluk hormonundan sonra kendimi inanılmaz güçlü özel farklı daha başka boyutlarda hissetmeye başladım bir gece kulağımda bazı sesler duyarak evden çıkıp gittim malesef kendimi denize attım 250 metre açıkta sahil güvenlik gece beni bulup çıkarmış sonra gözümü hastanede açtım ama hiç o kadar korktugumu hatırlamıyorum çünkü ailem yok tanıdıgım yok çok kötüydü neyse polisler benim adresimi zorla alıp eve götürdüler ailem şok olmuş sonra karakola götürdüler hepimizi ifadeleri alındı tekrar eve geldik ve acile kaldırmışlar tekrar tabi zorla küfretmediğim saldırmadıgım kimse kalmamış ben izmirde yaşıyorum önce egeye götürmüşler ama araştırılan tüm hastanelerdeki doktorlar manisa ruh ve sinir hastalıkları hastanesinde daha çabuk iyileşeceğimi söylemişler ve yatırmış bizimkiler 3 hafta kaldım ağlaya zırlaya yalvardım beni çıkarın diye ama ailem sabretti şükür beni dinlemediler çıktıktan sonra baktım ki tek ilaçla olmuyor iyi bir doktor bulmak için internette hergün doktor araştırdım en sonunda egede doktorumu buldum ve allaha şükür terapilerle kendime güvenim sağlığım yerine geldi 4 yıldır hiç atak geçirmedim evet düzenli ilaç kullanımı önemli terapi çok önemli altta yatan sebepler bulunuyor kendine inanmak ve iyileşmek önemli ilaçların zararını gidermek için yılda 2 kez kan testi yaptırın bol su için bol güneş bol mutluluk herşeyin ilacı bence ve ailevi destek asla bipolar hastası bir insanı suçlamayın çünkü o hayatın darbesini zaten çoktan yemiştir çok kırılgan ve evet gerçekten zeki ince düşünen insanlarda çok fazla görülüyor matah bişey deil zekanın fazla olması oda zarar çünkü yanlış yerlere kullanıyor insan umarım faydam dokunur azda olsa iyi doktor iyi insan sizi insan yerine koyan hekim herşey demektir!!!

İlk ortaya çıktığından bu yana 14 kilo aldım ilaçlardan mıdır başka şeyden midir bilmiyorum nasıl vereceğim kiloyu mahvetti bu ilaçlar. . push ; cunoesse