Tamam belki bi olaydan sonra oldu. Yok oldu duygularım. Neden yerine gelmez. eskisi gibi sevgi heyecan dolu olamam hersey bomboş. Deniyorum zorluyorum kalbimi hissedemiyorum sanki. Hayatı ruh gibi hissetmeden yaşıyorum. E

Bir donem banada olmustu bu his ama buyuk bir sokun ardindan uzman destegi gordum. Bence bir uzmandan yardim alabilirsiniz. kiskivrak mutluluk çok

ben senin gibi olmak icin sakin olmak icin uzun zaman antidepresant kullandim. banada yolla senin hastaligindan :) Acquaa Y❀ Anneler

Konuyu okuyunca böyle düşünmedim desem yalan olur :)

Ingmar Bergman filmlerini seyredin. Orada bolca duygularini kaybeden insan temasi islenir. Film mekani Isvec olmasi sizi sikmazsa, seyredin, insanlarin karakterleri degisir, hisler kaybolur geri gelir, normal seyler bunlar. Ama SRI antidepresan aliyorsaniz, en buyuk olasilik aldiginiz haplardir.

Merhaba bayanlar, Farklı bir durumla ilgili fikirlerinizi almak istiyorum. Gerçekten duygularım yok gibi. Aşırı bi sogukkanlilik ve sakinim var üzerimde. Ve bu durumdan çok rahatsızım. çünkü önceden böyle değildim. Mesela ailemden uzakta yaşıyorum ve hiç ozlemiyorum sanki. Bazi zamanlar 1 yıl memleketimize gidemedigimiz oluyor. Gidince anneme veya Kardeşime sarilsam da içimde sevgi yok sanki. Canım kadar sevdiğim annannemi geçen yıl gözümün önünde ambulansla acilen götürdüler. En ufak bi korku telaş hissedemedim ve cok uzulmustum. Sevdiğim birinden ayrılırken hiç üzüntü yasamiyorum. kalbimde sanki hiç duygu yok o anda. Ruh gibiyim adeta. Esime olan duygularımi anlayamıyorum. Önceden aşk dolu şiirler yazardım. Artık alışkanlık falan oldu diye düşünürdüm ama normal gelmiyor. hic şiir veya mektup yazasim gelmiyor. 2. cocuguma hissettiğim duygular ilk anne olduğum zamankinden daha az sanki. İlk çocuğumda hersey çok farklıydı sanki duygularım. Bi şeye zarar gelse mesela bi bardak kırılma, sevdiğim bi eşya zarar görse umrumda değil adeta. Geçenlerde burada konu acmistim. eve gelen misafir altinlarimdan bi kaçını almıştı. En sevdiğim bilezigimdi. Çok böyle bi üzüntü yaşamadım. Günlerce dert etmedim. Uğradığı bi kaç haksızlık sonrası agladigim uzuldugum oldu. Hayal kırıklığı olmuştu çünkü. Ama sonra geçti. hiç olmamış gibi Nedir bu sizce? Psikolojik destek mi almam lazım. En ufak bi şeyde duygulanip ağlayan ben taş kesildi sanki ve cok rahatsizim bu durumdan BenveUtkum

bence zamanında çok kırıldın çok üzüldün bağışıklık kazandın

Bazen bana da oluyor, duygu değişimleri yaşıyor olabilirsiniz. Bu günlerde bende ruhsuzum

Zamanında tuketmissiniz demek duygularinizi.

Mesela hı kez bebegimden kan alacaklardi. 1 aylık ti o zaman. Iii kisi ugrasti. Bulamadılar damar yolunu. kaç yerden deldiler. en sonunda buldular. bebeklerde damar cok incedir dediler. ama ben o kadar sakinim ki sanki çocuğun cani yanmiyor gibi. Hemsire de takdir etti sogukkanliligimi. Belki de isine geldi olay cikarmadigim icin. Oysa başka bi bebeğe iğne yapıldığını görsem ağlarım onceden.

Ben de bir ara oluyordum. İnsan çok büyük üzüntüler veya başa çıkamadığı uzun süreli sıkıntılar yaşayınca taşlaşıyor sanki. Belki vücut kendisini korumaya alıyordur.

hayatinizdaki herkesi size zarar verecek duygularinizi kotuye kullanacak potansiyel olarak mi goruyorsunuz? bende olaylar karsisinda sakinimdir ama konu bebegim olunca oyle soguk kanli filan olamam. E

Bende bir uzmandan destek almalısınız. Hadi kırılan çalınana üzülmeseniz de olur da, insan ailesini özlemez mi anneannesi ambulansla götürülürken panik olmaz mı Duygu kaybı yani hissizlik yaşıyorsunuz bence mutlaka tedavisi vardır.

Sizi çok üzecek bir olay veya şok yaşadınız mı E

En güzeli yav. Hissizlik, ben de istiyorum Yinemipilav goo. gl/WzqFMX tek ayak

Evet mutluluklarim da donuk genelde. Sevdiklerime kavusunca hiç heyecanlı değilim. Kardeşimin düğünü var yakinda. bende zerre heyecan yok. eskiden mutluluktan havalara uctugum durumlar şimdi çok basit geliyor ve beni en çok bu durum rahatsız ediyor işte

Biliyormusunuz i nsan yasindan buyuk acilar haksizliklar yasayinca çelik gibi sinirlere sahip oluyor bir yerde bir ornek vardi bazi insanlar patates gibidir normalde tas gibi sert olan kendisi sicak suda dagilir bazilari kahve gibidir sicak su onlari kahve gobi bambaska. lezzetli bir yiyecek haline cevirir... biraz zaman verin kendinize ve dinimizin onerisidir yetim basi oksayin kalbiniz yumusar cozumlerdendir... zayiflara. merhamet gosterin tefekkur edin sukredin ve dua edin duzelir

20 yasinda ve ayni durumdayim. Sebepleri dusundum ve kendimi aydinlattim. Kucukken fiziksel degil ruhsal acidan cok aglardim, alingan ve hassas bir cocuktum babam surekli zayif ve aciz oldugumu soylerdi. Artik sessiz, asla insan icinde aglamayan, asiri sogukkanli biriyim. Sinavlarda, sozlu de olsa, heyecanlanmiyorum. Kimseye guvenmedigim icin yakin arkadas ve sevgili edinmiyorum. Arkamdan konusanla selami kesiyorum, cok civik ve haddini asanlarla da. Arkadas konusunda asiri seciciyim. Hic sevgilim olmadi. Sevmedigim biriyle polemige hic girmem, ille konusmam gerekirse kisa cumleler secerim. Ciddiyet ve mesafe vazgecilmezim:) Herkese elimden geldigince yardim ediyorum ama yardim kabul etmemeye ozen gosteriyorum. Cocuklara, yaslilara ve hayvanlara merhamet hissim var ama sevgimi dokunarak ifade etmiyorum. Bir de cok yakin olmadigim kimselere ilk selami vermem, teklifsiz masalarina oturmam... Ne kadar sirnasik kiz demesinler diye galiba...

nirvanaya ulaşmışınız e en güzeli ya işte hayat çokta ciddiye alınmaya gelmiyor amma sanırsam bişey olmuşta hevesinizi kırmış ve geri kalan herşeye ilginizi kaybettirmiş gibi, ne ola ki acep? . push ; kendinehas Kadrolu

Evet çok supheciyim ve kimseye guvenmiyorum. aşırı güvensizlik hakim. sırtını dönen dostlarım. Arkamdan yapılan dedikodular, çıkarcı insanlar, menfaat icin ihanet eden yalan söyleyen bazı sevdiklerim... Bu yüzden kimseye guvenmiyorum. Bu sebep diyelim ki. ama çözüm önerisi fln yok mu?

Malesef bende sen gibiyim sadece sakinlik yok bende bu durum dönem dönem benimde canımı sıkıyor

Ben de bilemiyorum maalesef. Buraya yazarken tereddüt ettim. Beni merhametsizlikle suclarlar fln diye. Demek ki tek de değilim. farklı bi çözümüm olursa yazarım ben de

En guzeli bu. Hastaliklar neyden geliyor saniyosun? Hepsi stressten uzuntuden. Ne mutluki hastaligin ilacini bulmussun. Ama eger mutluluklarinda boyle donuk yasaniyorsa, sevinmek mutlu olmak ne hatirlamiyosan o zmn sorun var demektir. E

Kiz sana buyu yapan filanmi oldu yoksa resmem biseylerin etkisinde gibisin Z

Buda usanmışlık sendromu sanirim banada oluyor hatta genelde oyleyim. Ama tepki alincada insan rol yapamiyor

Bu anlattıkarınız eğer bir hastalığın tanımı ise; bende bu hastalıktan istiyorum...

Aynen katılıyorum canım

Aynen. Bir noktadan sonra hayattan sille yediğinde şaşırmayıp yoluna devam ediyorsun, alışıyorsun. Ben de taşlaştım artık ne şaşırıyorum ne üzülüyorum bir şeylere. O kadar çok üzüldüm ki geçmişte artık soğuk hissiz bir insan haline geldim.

Evet beni çok üzen bi kaç olay yaşadım Geçmişte. halen de canımı sıkar bazen. ama bastırmaya çalışıyorum. Yaşadıkça bastiriyorum. ne olduğunu yazmak istemiyorum. ama yapılan bi haksızlık karşısında tepki veremeyip susmak zorunda kalmak gibi. Olayı açığa vursam daha kötü olabilirdi hersey. Susup acısını kendim yaşıyorum

büyüyorsun...

Acaba senin gibi olmak daha mı iyi? Hayatı bir yerde fazla ciddiye almamak daha mı güzel bilemedim.. Bu durumunu garipsiyorsan bir psikologla görüşmen iyi olur tabii ki

Bu duygusuzluk ileride birden yogun bir şekilde kırılabilir ve ani buyuk pişmanlıklar içinde bulabilirsiniz kendinizi gibi geliyor bana. Fırtına öncesi sessizlik derler ya. Oyle hissettim. İleride bir patlama yasayacaksınız sanki diye.

O zaman sorunlu bisey bu. Sence neden kaynaklaniyor? Biz burda teori uretiriz ama sen kendini daha iyi bilirsin. . push ; E

konuyu okuyunca sizde kendimi gördüm konu sahibi benim de kalbim ruhum yok gibi ot gibi yaşıyorum kimseye sevgi dolu değilim kızıma bile sarılırken içim donuk neden böyle oluyor acaba E

aynen kazanılmış yeti... MissCherryBlossom