Selam hanımlar! Sitenin arabeks queen'i gibi hissediyorum artık kendimi Ben iyice ipleri kopardim galiba. Çorba içerken, ütü yaparken, dolmuş beklerken, çalışırken hatta sabah işe gelip poğaça yerken bile ağlayasim geliyor. Zaman mekan fark etmeden ağlıyorum deli gibi. Ağlayacak gibi olup ağladığımı kimse anlamasın diye lavaboya gitmekten ciğerim soldu. Sanırım çalışmasam iyice kafayı yiyeceğim. Normalde psikologa gittim kasim ayında süreçlerin normal olduğundan kendime zaman vermem gerektiğinden bahsetti. Hemen hemen 2 ay oldu ve ben hala batiyorum. Bu ay için yine randevu alacaktım ama Ocak ayı için randevuları dolmuş. Depresyondayken kendinizi iyice koyvermeden nasıl ayağa kalkıyorsunuz? Neye tutunuyorsunuz? Bu arada 1 hafta önce beni rehberinden sildi sanıyordum WhatsApp'tan hikaye paylaşmış, ama hikaye sadece bende görünüyor. Ben de galiba hala rahatsiz mi edeceğim diye endişeleniyor da deniyor diye düşündüm. Dün aradım. :') 100 kişi belki arama, gitme jehaan dedi ama pişman değilim. Böyle direğe carpmazsam kabullenemem gibi geliyor. Bı kere daha yüz yüze görüşmeye değecek bı şey yok muydu gibi bir şey sordum. Bu şekilde olmazdı dedi. Beraber olamayacagimi kabullendiği ses tonundan bile belliydi. Kırıldığı da. Sevildiğimi düşündüğüm için çok fazla zorladığımı, bunları rezillik olarak görmediğimi söyledim. Sevilmiyormuymuşsun yani iyi tamam dedi. Rahatsız etmeyeceğimi vsvs söyledim o da rahatsız etmek olarak algilamadigini söyledi. Sonrada bitti konuşma. Look Up Move on honey ;) Anneler

Kurtulmuşsun işte sevse ne olacak? Ne değişecek. Bak burda evlenip ayrılan yada mutsuz olan herkes zamanında sevgisinden yapmış herşeyi. İşin özü ömrünce çekeceğine bikaç gün daha acını çek sonrada üzerine çizgi çek gitsin. Zorlanıyorsun görüyorum ama ne demişler;seni öldürmeyen acı güçlendirir

Konunu görünce "Bu konuşmaları ekran görüntüsü alıp anne ve ablalarının olduğu gruba atan adam değil miydi?" diye sordum kendime direk. Düşünsenize ne berbat etiket. Bu bile başlı başına ayrılığı öpüp başına koyup yüksek bir yere bırakma sebebi.

her şeyi yaptığına artık emin olduysan sağlam dik bir şekilde ayağa kalk. artık kendin için uğraş bu kadar yetmez mi acı çekmen? gerçekten bu zamanları yaşayan biri olarak ileride arkana dönüp baktığında geçmişe takılı kalan tek sen olursan o zaman daha büyük acı yaşıyorsun.

Ayrılıktan çok yaşanacaklarına emin olup gerçeklestiremediklerinizi arıyorsun aslında. O hayalleri bırak kenara. Sen o hayallerin peşinde oldukça o adam kendini ulaşılmaz ilan edecek. Niye öyle sevmeyecekmişsin? Emin ol bulunmaz hint kumaşi değildi. Bir sal kendini bakalım. Edit: Sizden sen'e hızlı bir geçiş yapmışım hepsini düzenleyemedim

Belli başlı olaylar karşısında yaşanan üzüntünün adı "depresyon" değil bildiğim kadarıyla. Örneğin annesini yeni kaybetmiş ve üzgün, bıkkın, her daim ağlamaklı olan biri için "depresyonda" diyemeyiz. Siz de sanırım bir aşk acısı yaşıyorsunuz. Bu tarz acılarda ağlamak, hiçbir şeyden zevk almamak normaldir. Baş etmek için elbette yardım alabilirsiniz fakat ihtiyacınız olan tek şey zaman bence. Duygularını bastırmayıp acınızı yaşarsanız, kısa süre sonra kendinizi daha iyi hissetmeye başlarsınız.

Ulaşılmaz sanmaz belki ama uzaklastikca uzaklaştı zaten bu tavirlarimla. Umarım dediğiniz gibi olur :)

Elbette öyle de gerçekten sorunlu olduğuma emin oldum bunca şeye rağmen yok yok beni seviyor kafasındayim. Çıkıp tek başıma kendime gelebileceğim yok. Şubat için randevu aldım umarım çok daha etkili olur benim için

Bir şekilde geçecek bu zamanlar. Hüznünü yaşa ama çok yıpratma kendini.

Tabi ki ama hayal kurup yaşanmayan şeyler de cokk batıyor :) gerçi yaşansa da batacakti. Sadece şimdi güzel geldiği için bu kadar dokunuyor

Ne kadar süre sonra dedi bunu :)

Umarım benim de öyle olur :)))

Umarım :)

umarım her şey çok iyi olur senin için.

Bikaç yıl Ama onu unutamadığı için değil, evlendiği kişi geç çıktı karşısına:)

Evet anlıyorum. Bi arkadaşım da sizin kadar aşıktı. Hatta o kadar üzülüyordu ki, ömrümün sonuna kadar üzüleceğimi, sadece tek bir gün mutlu olacağımı bilsem de yine de onunla evlenmek isterdim derdi. Sonuç;iyi ki onunla evlenmemişim diyor. Bilmem anlatabildim mi :)

Geçeceğine sonsuz inanıyorum çünkü 2 ayda bile baya toplamistim kendimi sesini duyunca başa döndüm :)))

Evet haklısınız. Depresyon mu bilmiyorum konuda da belirttim. Sadece sürekli kendim bile cekemeyecek kadar ağlamaklı bı haldeyim. Ya normalde böyle birisi olmadığım için çevrem de garipsiyor. Sanki herkesin modunu düşürüyor gibi hissediyorum

Ahahahhaha cidden öyle kaldı çocuğun adı :) haklısınız belki ama sanki bir daha öyle hiç kimseyi sevemeyecek gibi hissediyorum, başka kimse de beni öyle sevemeyecek gibi