Bence buraya yazdıklarınızı kendisine söyleyip bu durumun sizi rahatsız ettiğini ne yapabileceğinizi sorabilirsiniz. Seansları sonlandırıp sizi başka bir meslektaşına yönlendirebilir

Çok teşekkür ederim. Bana cesaret verdiniz :) Eğer aşamayacak bir duruma gelirsem mutlaka bahsedeceğim.

Sürecinizi daha iyi takip edip tespitler yapabilmesi adına bu durumu kendisi ile paylaşın. Hem bu sorununuzu çözer hemde tedavi sürecine olumlu bir etkisi olabilir.

Bana normal geldi. Yani hediye vermek istemen iletişim kurmak istemen. Bunu farklı duyguya yoran sensin. Olağan bir durum. İyi dinleyen anlayan birine karşı genelde minnet duygusu olumlu duygular hissedilir zaten :) ama bu ileri dereceyselki öyle anlamadım ben. Yinede korkulacak bşy göremedim. İçiniz rahat etmiyorsa başka psikologa söyleyin D Dertlerderyaolmus12 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Aktarım yapmak ne oluyor?

O kadar da gerçeklerden kopma durumum yok. Hayal kurmalarım var. Disleksi ve dehb ötürü muhtemelen. Özel gereksinimli bir bireyim. Duygusallıkta var sanırım o yüzden de duygusal bağ kurmuş olabilirim. Kıskançlık derecesinde tehlikeli bir biçimde hayal kurmalarım vb yok. Gerçeklerden kopm gibi değil. Biraz da çocukca sanırım :) 24 yaşındayım küçükte değilim ama

Ben burada cok da saglikli bir danisan - danisman iliskisi goremedim sanki. Belki yaniliyorumdur, psikologlar daha iyi bilirler elbette. Ama bu hissettiklerinizi ona soylemez ondan bilgi saklarsaniz size faydali olmasini nasil bekleyebilirsiniz?

24 yaşındayım. Disleksi ve dehb rahatsızlığım var. Özel gereksinimli bir bireyim. Biraz hayal kurma durumum var ne yazik ki M

İlk olarak karşınızdakinin gerçek kişiliğini bilmiyorsunuz hastaların karşısına bir maske ve rol ile çıkıyor. Yapı olarak anaç görünmüş olabilir aöa asıl yaşamında hiç böyle olmayabilir. Sizde sanki biraz fazla sevilme, onay görme var gibi. İlişkiniz sağlıklı değil şu aşamada. Sanki kendinizi ona beğendirmek için de uğraşa girmişsiniz gibi. Ama o zaman terapiye girmez. Siz de bir maske ile oradasınız o da aynı zamanda disleksi ve dikkat bozukluğu olsa bile başka bir tanınız olmalı. Toplumda çok sayıda bu dikkat dağınıklığı. Kendinizi salın ki verdiğini parayla aldığınız bir fayda olsun. P

Anlamıştir terapistiniz zaten. Baskasindan ornek vererek anlatın o da yonlendirir sizi.

Bence kendisine bir kez daha gidip görüşmeleri sonlandırmayı düşünün. Hediye kabul etmesi doğru değil, terapi sürecini kendisi baltalamış bile. Bu konuya dair sorgulamalar yaptı mı, konuştunuz mu hediyenin mahiyeti üzerine?

Hayatım sen profesyonel bir hizmet alansın terapistinden. Zaten bu karmaşaları çözebilmek için düzenli olarak para ödüyorsun kendisine. Elbette bu durumu da onunla paylaşman gerek. Ne yapacaksın terapistinle olan sorunları çözebilmek için bir terapiste daha mı gideceksin?

28 yaşındaymışsınız; bu tür etkilenme ve hayal kurma için geç bir yaş aslında. Psikoloğunuz ve kızı kaç yaşında? Yaşadığınız durumu atalarımız "Komşunun tavuğu, komşuya kaz görünür" diyerek özetlemişler. girlinred

Hediye kabul etmesi bana yanlış geldi. Ayrıca suçluluk hissediyorsanız ve anlatmaya utanıyorsanız bence bu bir şeylerin doğru gitmediğinin işareti olabilir. Veya belki de terapiste anlattığınızda sizinle ilgili bazı şeyler keşfedeceksiniz. Bence anlatmalısınız. Bir şeyleri saklayarak veya işinize geldiği gibi anlatarak terapi olmaz ki. Mümkün olduğu kadar açık olmalı, utanmayı göze alacak cesareti göstermelisiniz.

Bu durumu ancak bir psikologla konusmalisin. Kendi psikologuna anlatamiyorsan baska bir psikolog daha bulabilirsin. Annasan

Ben çok insani gördüm hissettiklerinizi, kendisiyle paylaştığınizda onun da anlayacağını ve size destek vereceğini düşünüyorum, bence bu da tedavi sürecinde atlanmaması gereken bir husus, sürecin bir parçası, yaşadıklarınizi daha doğru anlayabilmesi ve yön verebilmesi açısından bilmesi önemli olabilir.

Anlasa kesmesi gerekir terapiyi. Siz başka birini bulun transferans türevi bişey yaşadığınız, amacınızı unutmayın odağınızı kaybetmeyin paranız da boşa gidiyor böyle

Eğer aşamayacak bir duruma gelirsem söylerim diye düşünüyorum. Şuan sağlıklı olmadığını ve bunu değiştirmem gerektiğini biliyorum. Bu bakış açısı ve ona karşı hissettiklerim doğru değil. Ve sağlıklı da değil. Bunu değiştirebilirim, ki bu benim elimde. Hani aşamayacağım bir durum değil. Eğer aşamazsam tabi ki de onunla paylaşacağım B

Çok aktarım yapıyorum psikologuma karşı. Keşke onun kızı olsaydım falan diyorum. Kıskanıyorum kızı ile onu. Acaba bunu nasıl aşabilirim? Fakat bunu nasıl aşabilirim bilmiyorum. Benim elimde de olan bir şey değil. Acaba bir daha gitmesem mi? Bir de bu durumu anlıyor mu bilmiyorum. Hediye falan gönderiyorum, dmden yazıyorum ınstagramdan. Bunları engellemeye çalışmıyor yani bir şey demiyor teşekkür ediyor sadece. Kızdığı da oluyor güzel bir dille. Doğru olan da bu belki de. Engellemeye çalışsa daha cazip gelir. Veya instagramdan engellese. Çok mu saçmalamadım. Belki de daha yapıcı düşünüp onun terapisttim olduğunu, annem olmadığını düşünmem gerekiyor. Size danışmak istedim

Psikolog tecrübem yok ama böyle hayaller kurmanız normal mi acaba? Gerçeklerden kopuk gibi geldiniz bana M

Alakası yok durumun paylaştığınız atasözüyle. Aktarım ve karşı aktarım psikoloji disiplininde çokça yer bulmuş temel bir konu ve yaşı da yok.

Aktarım ve karşı aktarım terapi sürecinde olağandır ancak bunu terapistinizle paylaşmanız gerekir. Neden böyle hissettiğiniz üzerinde konuşmanız ve çalışmanız gerekir. Hediye kabul etmesi çok normal değil bu arada. Caresiolmayancare ✳ 🎀 Asaf&Ada 🎀 ✳ Üyelik İptali Anneler

Bunları seans odasında mutlaka görüşün belki baştan bir yapılandırma gerçekleştirilir, mesajlarınız hediyeler ama tacize de giriyor. Bu durumda da sizi baskasina yonlendirir.

Aaaa yok çok utanırım. Kendimi suçlu hissediyorum zaten. Ne diyeceğim, size karşı duygularım anneme karşı olan duygularım mı? Veya keşke kızın olsaydım mı? Burada bile kimliğimi saklıyorum. Söyleyemem ki Ama anlıyordur da bence. Çünkü ınstagramdan falan yazmak, hediye göndermek. Bunlar aktarım belirtisi gibi sanki zaten. Yani farklı bir sevgi beslediğim belli sonuçta terapist dışında. M

Bu arada disleksi ve dehb rahatsızlığım mevcut. Özel gereksinimli bir bireyim.

Sizin aldığınız hediyeyi kabul etmesi yanlış bence siz arkadaşı değilsiniz

bunlar normal. terapistinize bunu anlatin, nasil ele alacagini bilir. bazi hastalar terapiste cinsel ilgi duymaya bile baslayabiliyor. bunlari konusabileceginiz icin o insana tedaviye gidiyorsunuz zaten. baskalarina anlattiginizda sacma ya da yanlis gelen seyleri konusabilin diye. Annasan

sorunlarınız için para ödüyorsunuz psikoloğa yani buraya yazacağınıza ona anlatmanız daha ekonomik olur

O sizin psikologunuz yanlış giden herşeyi onunla konuşmalısınız bu durum dahil. 5 yıl kadar oluyor. Kısa bir dönem çok zor bir olay yaşadım. Eşimle boşanıyorduk. Oğlum daha sonra ben ve eşim psikologa gittik. Onun sayesinde yuvamız yerine oturdu diyebilirim. Hen bize hem çocuğumuza faydası dokundu. Bazen inanın bende de aynı his oluyor. Benden küçük muhtemelen yaş olarak ama mesleği gereği öyle şefkatli ve eleştirileri öyle yapıcı ki. Mesela o zaman anladım ben iyi niyetli eleştiri nasıl olur muş. Senin iyiliğin için diyorum diye başlayan iğneleyici laflar aslında nasıl iyi niyetli değil miş. Çocuğu oldu yeğenim gibi hissediyorum. Gitmeyi falan düşündüm yanına. Dedim saçmalama cikom. Ama siz terapiye devam ettiğiniz için bu durumu ona açın. Bir yolunu bulur. En olmadı o size başkasını tavsiye eder ki. Zor durumda olan kişiler böyle tatlı konuşup güzel fikir veren insanlara hep yakın hisseder. H

Aslında şu ana kadar bu konuyu bir şekilde gündeme getirebilirdi psikoloğunuz. Belki de sizin bu bahsi açmanızı bekliyordur, bilemiyorum. Şu aşamada diğer arkadaşların dediği gibi sağlıklı bir bağ oluşmamış gibi duruyor. Bence de kendisiyle konuşun, utanmanız gereken en son kişi aslında Sizi anlar ve yargılamaz, zaten kendisine neler neler anlatılıyordur bu oldukça masum bir durum ve olası da. Çok bahsedilmese de DEHB'den dolayı hayal kurma olabiliyormuş evet, yabancı kaynaklardan okumuştum ben de.

Psikologuna karşı, annenize veya babanıza olan duygularınızı aktarma. Yani terapistti anne olarak veya baba olarak görme. Öyle hissetme. Aslında herkese karşı yapıyoruz. Mesela geçmişte olan birini, yeni birisine benzetme ona karşı aynı duyguları beslemek gibi. Duygu aktarımı