merhaba benim de sekiz yaşında bir kızım var çok yaramazdı hiçbir şekilde yerinde durmazdı aynı şekilde ben de çok pimpirikliydim aman bir şey olmasın aman düşmesin insanlarla konuşamaz olmuştum ama bu gayet normal bir şey çünkü umursamaz anne olmak daha kötü bence çocuk bu düşer dersin çocuk düşüyor ağzı burnu patlar bunada karşıyım açıkçası ama geçiyor biliyor musun herkesin burada yazdığı gibi Şu an kızım sekiz yaşında ikinci sınıfa gidiyor onu okula bırakıp istediğim arkadaşlarımla istediğim şekilde görüşebiliyorum üstelik bana işimde pek fazla destek olmadı yoğun çalıştığı için ve ben kimseden destek almadım annem yakın çağırmadım saçımı kestirmeye bile gitmedim senelerce kendime hiç zaman ayırmadım ama şu an çok mutluyum Kendimi ayırabilecek mi çok zamanım var

Ayni esim gibisin cok itici kusura bakma ama esin hakli! 3 yasina gelsin cocuk toparlasin salarsin kendiliginden esimde auni boyleydi insan yaninda bana huzur vermezdi aman dusecek aman hasta olacak diken ustunde yasadim o yillari hala daha bir hapsursa benim burnumdan getirir niye hapsurdu neyi var acaba diye inan uzaktan ole ilgili gibi durmuyosunuz S Sismaniye

Benim kızım da 2 yaşında ve cidden bazı anlar sabrım taşıyor 2 yaş sendromunun dibindeyiz yani tam yemek yerken gidelim diye tutturuyor evin içinde bile onun dışında dışarda asla durmaz ben de koştururum peşinden ama hasta olacak diye falan çok takmam. Bu arada süt dışında doğru düzgün yediği bir şey yok

Canim olacak tabiki, suanda 2 yasinda olunca herseyden habersiz yavrucak. mecburen pesinde gezmek zorundasin. Arkadaslarinla biraraya gelmekten sakin uzaklasma, cunki hep evde olursan ilerde cicugun u onlarin yaninda idare etmen dahada zorlasir. ama herkezde ayni durum bu canim.4-5 yasina kadar pesinde cok dolasman gerekecek. ama zaman cook cabuk gecer merak etme. o yavrucak sana Rabbin emaneti, onu dusun hep. hayirla buyut

hepimiz ayniyiz bacim merak etme :) bi laf var ya analar daş yesin die :) hah iste bu durumlar icin ne dogru duzgun oturabilirsin ne yersin ama canlari sagolsun gozunu uzerinden ayirma sen yine de buyuyecekler iki gun sonra hepsi unutulur olduktan sonra ah vah demenin bir anlami yok saglikla buyusunler insallah.. ha olacakla ölecege care yok demisler engel olmazsin zaten biraz evham iyidir asiriya kacmamak sarti ile

2 yaşında olduğu için gayet normal. Uzun zamandır çıktığı ilk piknikse gayet normal bence fazlaca hareketli olması. Hasta olma ihtimali hep olacak yapacak birşey yok :)Büyüyünce biraz daha rahat edersiniz umarım.

Canım bu yapı meselesi birazda panik bir yapınız varsa zor ararsınız bizde de eşim sen gibi ben daha sakinim kızım günde bir 20 defa düşüyor napalim düşe kalka büyüyecek çocuk bunlar az sakinleştir kendini

ben seni çok iyi anlıyorum canım. bende senin gibiydim, birde ben kimseden birşey beklemeyen bir yapıya sahibim. kimse yardımcı olmadı bana hep tek başıma yaptım. kendim çocuktum çocuğumla büyüdüm. okula gitti bu sefer hareketli diye sınıftan dışlandı öğretmen dışladı okul değiştirdim şimdi bana ters bir okula gidiyor. napalım canım böyle böyle büyücekler. benım arkadasım kızım oldu senınde yavrun olsun inan mükafatını cok alırsın. çocuklar herseyın farkında Y

Bir keresinde böyle bir piknikte şu an büyük olan olarak tarif edeceğim kızım elimden kurtulup giyinik olarak bodoslama denize girmişti... tek sıkıntı kasım ayindaydik. Ev yakındı ve eşim bizi eve bırakmışti, mangalda pişirdiklerinden bir tabak yapıp eve bırakıp geri dönmüştü arkadaşlarımizin yanına.. çocukla ben ceza almıştık yaniSonra kızım biraz büyüdüğünde aynı yerlerde piknik çok eğlenceli hale gelmeye başladı... sonra kızım biraz daha büyüdü ve " bir bebek olsa evde yuvarlansa ne güzel olur dimi " dedik ve yeni ailemizle tekrar başa döndük

evhamli ol cnm etraf kötü her seye engel olamasak da kazalara falan en azindan gozunun onunden ayirmamaya bak cocuk bu düşe kalka buyuyecek elbet abartmamak kaydiyla evhamli olmak iyidir.. benimkiler 3 yaşında ben evhamli diilim pek ama rahat da degilim merkur_kedisi siyah beyaz film gibi biraz... Anneler

sen öyle yaptıkça, çocuk dahada yaramaz ve hırçın olcaktır... genelde yabancı ülkede çocuklara pek müdahele edilmez, serbest bırakılır, kendi düşer, kalkar, yemeğini 1 yaşından kendi yemeye başlar döke saça... yere düşsün, kirlensin, çocuğu özgür bırak, çocuk için güvenli alanı yarat, çok müdahale etme, düştüğünde kendi kalksın örneğin, en ufak şeylerde çocuğa hemen müdahale edip, onun gelişimini engelliyoruz... bizler çocuk yetiştirmeyi bilmiyoruz açıkçası...

Gayet normal benimde 1.5 yasinda oglum onu kollamakdan dogru duzgun keyfine varamiyorum ama boyle olmasi lazim gitsin takilsin kendi basina denmez o yastaki cocuklara ne yapacagi belli olmaz

2 tane evladim var biri 4 biri 2 yasinda bunun 2 katini yasiyorum ama bunu asla bi sorun olarak gormedim bence senin sorunun bu olaylari sorun olarak gormende annelik bu anlattiklarin zaten

hepimiz oyleyiz merak etmeyin babaannemin bir lafi vardi surekli soylerdi anne karga yavrularim doğdu doğali sicak yolcu bokuna bile hasret kaldim dermis bizimkide o hesap yalniz ben piknige gidecegi zaman cocugu esime satiyorum cunku gercekten artik sosyallesmeye rahatca toplum icinde oturup giybet yapmaya gulmeye 1 lokma rahat ekmek yemeye ihtiyacimjz oluyor sizde esinize gitmeden soyleyin

Sizde bir gariplik yok esiniz butun erkekler gibi rahat 2 yas bir cocuk tabikide tek birakilmaz bende artik o yuzden piknige gitmek istemiyorum hatta alisverise bile. Genelde 4 yas olunca rahatlarsiniz ama bu birazda cocukla alakali mesela benim kizim 3 yasindan beri kendine zarar gelecek herseyi bilir ve korkar o yuzden skintim olmaz sozde dinler, ama oglum 2 bucuk yasinda bir saniye tek birakamam hic biseyden korkmuyor ve soz dinlemiyor kizimla dunyanin obur ucuna giderim hic skntim olmaz ama oglumla carsida 5 dakika yuruyemem tam sorun rezil eder beni. Hastalik konusundada haklisiniz neden cocuk durdur yere hasta olsun hemen bulasiyor zaten az daha sabir bekleyin iki sene sonra rahatlarsiniz

herkesın yasadıgı bır surec bu :) B blckndwht

bende dun parktaydim bizim çocuk kaydıragin en yuksek planına çıktı. kayabiliyor sıkıntı yon zaten aşağıda ben tutuyorum. orada ki başka anne ay dedi çok yuksek Nasıl kaycak ben izin vermezdim dedi. kayabiliyor zaten tutuyorum dedim. çocuk kayarken havalanıp uçacak hali yok ya gelcek dibime düşecek. böyle insanları gördükçe kendimi evhamlı olarak görmüyorum. kendini kirletmesine toprak kumla oynamasina izin veriyorum şahsen bizde oyla büyüdük. hala bir toprak parçası kalmışken su dünyada oynasın çocuk

Endise etmekte hastalanmasin diye kaygi duymakta haklisiniz ancakk bu asiri hal almissa ve cevrenizdekilerin cogundan uyari aliyorsaniz kaygi bozuklugu durumu diye bi sey var. Ve bu sıkıntılı birsey..

Ben evin icinde fazla pimpiriklenmem. Mesela kanepeye mi cikti, ciksin. Cok tehlikeli bir durum olmadigi surece mudahale etmem. Disarida da pesinde dolanirim, kendisi yardim istediginde elinden tutarim kaldiririm vs. Düşmesi de lazim cocugun. Düşe düşe düşmemeyi ogrenecek. Tehlikeli bir durum olmadigi surece kendinizi de yormayin derim. D dgdln

Aynı konuyu iki gün önce kuzenim soruyordu bn napacagim hiç bişey den zevk almıyorum diye demekki iki yaş sıkıntılı yaş biftek siz öyle değilsiniz

2 yaş civarı hep bu şekilde geçer. Fazla kaygılı ve kontrolcü olmayın. Bırakın keşfetsin tabi ki canının yanmasını istemez hiç kimse ama bazen küçük can yakıcı denemeler öğrenmeleri için şart :) Onun da sizin de rahat edebileceği yerleri tercih edin bu süreçte.

Avm ye tövbe ettirdi, Allahim nasil kosup magazalara giriyor inanamazsiniz, tek tek raflari yere indiriyor, toplamaya yetişemiyorum, kucagima aliyorum tekme yumruk savuruyor, çıglik kiyamet... eşim bunlari sogukkanlilikla karşiliyor, düşerse umursamiyor düşe kalka büyürmüşbu kadar basit

Asla size özel değil. Bende aynı şeyleri yaşadım. Sıcak yemek, sıcak çay, toplu ev, dilediğin gibi dinlenme, uyku hayal oluyor bunlar bir süre. Ben hiçbir toplumda evde, parkta aklınıza neresi gelirse asla oturamazdım. Her işim yarım kalırdı. Ama hepsi geçiyor anılar kalıyor. Güzel vakit geçirmeye, evladınızın tadını çıkarmaya bakın. Farkındayım hiç bitmeyecek bir kabus gibi geliyor size ama inanın geçiyor.

Sizin korumacı olmanız normal olan. O yaşta bir çocuğu bırakıp keyfinize bakamazsınız. Koruyucu olmak telaşlanmak anneliğin şanındankendisine zarar vermemek koşuluyla bırakın keşfetsin. Çok panik olmamaya çalışın ki çocukta ileride size benzemesin. Kendine özgüvenli olamıyor ne yazık ki çok müdaheleci olunursa... Arada dışarı çıkınca bırak çocuk babayla olsun si z keyfinize bakın. Sonuçta biraz nefes almak sizinde hakkınız. Bu arada bu yaş biraz riskli peşinde olmanız doğal. 4 yaş annesi olarak bildiriyorum peşinde koşmak uzaktan göz takibine dönüşüyor artık. Hemde yaklaşık 3 yaştan beri

Bende zerre anormallik göremedim.. Başka nasıl olacaktı ki, oturduğu yerde duran, yada elinde tabletle uyusturdugunuz bir çocuk değilse, tabi ki peşinden kosacagiz Biz zemin katta oturuyoruz, demir parmaklıkli evimiz, mutfakta yemek yaparken, oğlum salonda dursa pencere açıkken, rahatsız oluyorum. Çünkü biri boynunu uzatsa oğlumla konuşabilir, sanki bir gelecek gibi geliyor, yalnız bırakmıyorum evde bile..

Çocuğa göre değişir bence. Ben oğlum anasınıfına başladığında rahatladığımı hatırlıyorum. Yarımgün ayrı kalmak bana da ona da çok iyi gelmişti. Uyku problemi zaten çoktan bitmişti. İlkokul birinci sınıfta daha da olgunlaşmıştı. Giderek herşey azaldı. Şuan kızım 13 oğlum 10 yaşında. Yaklaşık bir yıldır kısa kısa evde bırakmaya da başladık. Mesela pazar ve market işlerini ikisi de sevmiyor. Evde kalıyorlar. Ya da gelmek istemedikleri bir yer oluyor. Özetle diyorumki beklenen gün gelecekse çekilen çile kutsaldır.

Siz kesinlikle kötü bir anne degilsiniz ama ben olsam düştügü an ok gibi firlayip kaldirmaya bi yeri acıdımı diye bakmaya koşuyorum, farkimiz burefleks bu bende dur diyemiyorum kendime... taşa topraga ota cimene dokunmasina bende karışmiyorum S

Üç yaşında olunca daha da rahat edersin emin ol. Bu evrelerde böyle oluyo sonra olgunlaşma dönemi. birazcik sık dişini yani. Benim kızım da huysuz du bayağı kimse istemezdi bizi hep ağlıyor diye o derece bir yıl kimseye gidemedim doğru düzgün. şimdi daha ılımlı herkese karşı şükür. darisi size

Benzetmelerimden dolayı umarım yanlış anlamassınız ama kediler kopekler ve cicekler de cocuk gibiler cocuklar genelde baska bir yere gidince şımarıyorlar yaramazlık yapıyorlar degisik ortam görünce. Biz de bir yere gittik mi köpegim kuduruyor. Hem aradaki fark kopekler kediler büyümüyor hep cocuk kalıyor burnumuzdan geliyor evde akıllı oturan köpek disarda havlamalar kudurmalar kendinden büyük köpeğe saldirmalar burnumuzdann geliyor cocugunuzun yasi daha ufak gittiginiz yerde su varmis tehlikeli tabi pesinde dolanmaniz gayet normal bise olmaz bise olmaz dememek lazim ancak cocugu da sıkmamak lazim acik alana gitmissiniz atsın enerjisini ama bir msiafirlikte ev gezmesinde rahat edemezseniz onu yapmayin

Benimki 3 yaşına gelince oh be dünya varmış demiştim. Ondan öncesi tufan

Cocugu olan bayanlar, inanin çıkmaza girdim artik,2 yaşinda bir evladim var, sürekli peşinde koşmaktan yoruldum, daha somut bir örnek vereyim dün piknige gittik aman düşecek, aman araba ezecek, aman suya yuvarlanacak diye oturup karnimi bile doyuramadim... eşime göre aşırı kaygiliyim, endişeliyim, panigim ve pimpirikliyim. piknige gittigimiz arkadaşlarinda cocugu hastaydi, sürekli benimkini sevmek icin sıkıştirdi durdu, içim içimi yedi bizimkinede bulaşir diye, birsey desem arkadaslar darilir, eşim kirk yilda bir insanlarla buluştuk niye sorun cikariyorsun kafasinda.! o da oturmadi, mangala falan yardim etti o yuzden cocuk tamamen bana kaldi, sorun şu ben artik gezmekten tozmaktan hayata karışmaktan arkadaşlarla takilmaktan zerre zevk alamiyorum, sürekli cocugu kontrol etmekten kafayi yemiş durumdayim bu herkesin yaşadigi bir süreç mi yoksa bana mi has merak ediyorum, bi tavsiyeniz var mi?bu kişiligimi bu halimi nasil degiştirebilirim?coçukla beraber neden her şey bana bu kadar zor geliyor anlamiyorum.. iştahsiz oluşu ayri bir dert bana, bu ataklari sendromlari ne zaman biter hic bir fikrim yok, cocuguyla hayati dolu dolu yaşayan mutlu bayanlar biseyler söyleyin tavsiyede bulunun akil verin lutfen

Kisiliginizle alakası yok. oglum 20 aylık biz de aynı durumdayiz. tek fark hasta birini incitmeden uzak tutmak için elimizden geleni yapariz. cocugu hasta olan arkadaşlarınızın sizden önce kendi çocuklarını uyarması gerekir. Çok fazla öyle ortamlara gidemiyoruz zaten kısıtlı çevremiz var bulunduğumuz şehirde. bir arkadasimin evine gideceksen hafif mama sandalyeleri var ya ondan kesin yanımda goturuyorum. bunun için arabanız olması sart tabi Arkadaslarimla benim evime yakın mekanlarda buluşuyoruz oğluma babası bakıyor 2 3 saat kadar.. yiyip içip öyle alıyorum oğlumu yanıma.. evin etrafında hatta apartmanin altı sağı solu pastane cafe olması avantaj benim için. Eşimle gittiğimiz yerlerde daha çok ben peşinden koşarim ama esim de ben bunalinca devreye girer. daha büyük çocuk bile olsa gözden ayırmak lazım. hem pat diye düşürüyorlar korkuları yok gozleri kara:) hem de zaman kötü.. O yüzden siz de rahat olun bu dönemlerinde hepimiz boyleyiz. bizim o kadar izole bir hayatımız var ki oğlan durmuyor diye dışarı çıkmasam kafayı yerim:)sevgiler

Bende ayno durumdayım çocukla hiçbiryere gitmek istemiyorum çünkü 2 katı yoruluyorum burnumdan geliyor herşey o dolu dolu yaşıyor dediğin kadınlar emin ol çoçukları sakın sattiyle uyuynan saatiyle kalkan şanslı anneler benim yavrum ele avuca sığmıyor peşinden 2 dk ayrılamıyorum yapacak birşey yok birkaç yıl böyle gececek tehlikeliri anlayacak yaşa gelene kadar böyle.

biraz fazla sanki yaşadığınız duygu durumu. Benimde 4 yaşına yeni girmiş bir kızım var, hiç sizin gibi olmadım. Heleki 2 yaş keşfetme, kontrol etme yaşı. Bu kadar çevresine kalkan örüp sıkıştıracaksanız bırakın evinizde keşfetsin. Hem sizde rahat olursunuz.

Herkes sizinle aynı durumda. Hala peşlerinde koşuyoruz.

etraf çocuklara göz diken pisliklerle dolu. piknik gibi yerler kaybolma vs. durumları için uygun alanlar. bence de çocuğunuzun başından hiç ayrılmamalısınız.

hasta olacak diye sakınmak, düştü diye hemen koşup kaldırmak, ya bir şey olursa diye evhamlanmak doğru degil. bugün hastalıktan koruduğunuz çocuğunuzun bağışıklık sistemi gelişmediği için kreşe/okula başladığı ilk yıl okula gitmediği gün gittiği günden fazla olacaktır. çocuk düşmeyi tecrübe etmezse kalkmayı öğrenemez. siz küçükken düşmediniz mi? dizleriniz yaralanmadı mı? bir yerlerinizi kırmadınız mı? incitmediniz mi? kafanızı gözünüzü yatmadınız mı? hepsi geçti öyle değil mi? çocuğunuzun da geçer. bu kadar korumacı yaklaşmayın. ama gözünüzün önünde tutma konusunda dediğim gibi o olması gereken. hele de piknik gibi açık alan, kaybolması kolay yerlerde. kahvetelvesi

Ahh Allahim ben de o günleri cabucak göreyim, büyüdügünü okula başlayip akıllandigini lütfeeen B blckndwht

Bırakın çocuk arada bir düşsün insanlarla temas etsin yemek konusunda çok fazla ısrarcı olmayın

Fazla evham iyi değil. Birgün parktayız. Veliler ve çocuklar vs... Benim küçük oğlum 1.5 yaşlarında falan. Parkta oyun oynuyor. Gözlerim devamlı üstünde, bende bankta oturuyorum. Oğlum olduğu yerde düştü. Kadınlar ayyy ayyy diye bağırdı. Oğlum onların ayyy demesinden korktu herneyse istifimi bozmadım. Oğlumu izledim. Ayağa kalktı bacağı toz oldu silkeledi, oyununa devam etti. Kadınlar kendi aralarında bik bik konuştular. Onlara göre kötü anneyim. Koşup çocuğuma yetişmedim diye. Ama her düştüğünde annesi yanında olmayacak ki. Sonuçta yüksek bir yerden düşmedi ki, olduğu yerde yere düştü. Önemli olan çocuğun bir birey olmasını sağlamak. Düştüğü gibi kalkmasını da öğrenecek. Eline yerden birşey aldığında, elinden çekip almadım. Oğlum bu kaka, pis at çöpe dedim. Böyle böyle öğrendi. 4 yaşındayken ablamlarla yeğenlerle pikniğe gittik. Oğlum başkalarının yerde bıraktığı pet şişeleri, poşetleri toplamaya başladı. Ablam ne yapıyor dedi. İzle dedim. Hepsini toplayıp çöp kovasına attı. Yanıma geldi ıslak mendil alıp ellerini sildi. Onu da çöpe attı. Ablam güldü ne çevreciymiş dedi Bunlar birer örnek. Küçük yaşta başlanmalı. Nasıl birey olunacağına. Onlar birer çocuk ama aynı zamanda birer minik insan.

Bu da zaten cocuk buyutmenin en guzel yani degil mi. Siz tek basiniza yetiskinsiniz evet ama cocugunuzla cocuk olun onun gibi dusunmeye calisin istahsiz ise zorlamayin ztn acikinca yiyecektir. Arkadaslarla takilmak? Zevk alamamak maalesef bu cocuugunzla vakit gecirmenin yaninda dert bile olmamali. Takilacaksanis esinize birakin zevk alirsinz. Ultra yaramaz bir cocugum var ve ben bundan cok memnunum cok egleniyoruz. Bence cocugunuz oldugu icin ona aayak uydurmayi ve eglenmeyi deneyin ztn 2 yasinda bir bebeginizin sorumlulugu szdeyse ilk derdiniz bebeginizi memnun etmek olmali evet guvenligini saglarsiniz ama cocuguna bakarken korurken zevk almalisin eglenmelisin Bu sekilde bastan olmaz. Herkes ay cocuk neden boyle ay cok hareketli ay cok yaramaz. Pardon? Annesi benjm ilgilenen benim kimene. Biraz bunalmislik gordum 2 yilda yilmissinz. Esinizden herseyi beklemeyin erkekler pek ilgilenmezler maalesef hastalik bulasmasina gelince cocuk onlar ya hrryerden aliyorlar gercektn guluyorum bazi annelerin bu haline sakinan goze cop batar

Guvenli yerlerde cocuklarimi tamamen serbest biraktim hep. Dussunler kalksinlar. Ancak yol, su, yukseklik bulunan yerlerde atmaca gibi tepelerindeyim. Bence olmasi gereken de bu. Y

aslinda biliyoruz da temizlige takıyoruz, of yine kirlendi Nasıl temizlicem derdine dusuyoruz şahsen ben öyle halim kalmadığı için çocuğu kisitliyorum

Canim merhaba. Oglum suan 33 aylık ve bende senin gibiyim. Inan dedigin gibi dısari cikmak bana da cok zor geliyor. Hep pesinde kosmaktan canim cikiyor. Hos eve geliyoruz beni yakala anne.. kos anne.. arabaya bakalim anne.. camda dakilalarca ayakta arabaya bakiyoruz. Istahsizligi omrumu yedi bitirdi inan. Parka gidiyoruz hadi salincak carpmasin etmesin hep pesindeyim.. zaten ben olmadan oynamaz.. Konunu takipteyim.. Y

Ben de ilk çocukta öyleydim. Sonra anladım ki öyle olmamalı. İkinci çocukta rahattım az çok anlıyorum seni.

Yaptığınıza doğru-yanlış demek haddim değil. Ama aşırı kontrolcü olmanın hem ebeveyne hem çocuğa zor olduğunu ve iyi gelmediğini düşünüyorum. Düşecekse düser diyorum ben. Sert kendine zarar verecek ortam yoksa çimenlik alanda koşup düşebilir ki düşmenin ne oldugunu canini yaktığını öğrensin. Ben dur düşersin dedigimde dinlemiyor. Dusunce yavaş gidiyor, düşersem acır diyor. Suya da çamura da düsmesinde bir mahsur yok. Yedek kiyafet bez aliyorum yanima. Kirlenmeyi öğrenir oyle de. Orada uzerini yedeklerle degistirir, evde mis gb banyosunu yapyi mi ohh:)) ne zaman pesinde koşarsın dersen? Benimki de 22 aylik ama asiri hareketli degil. Yol kenarinda yanımdan ayırmam. Parkta surekli pesinde dolanırım. Salıncak çarpmasın, merdivenden yuvarlanmasın diye. Avm de serbest bırakırım, sadece gözümün önünden ayirmam, elinden tutmam, kendi dolanmasina izin veririm. Merdiven ve kapıda elimi tutar veya kucagima alirim. Sosyallesmek hem cocuklara hem anne babaya iyi geliyor. Hasta biri varsa lütfen uzaktan sev derim. Yabanci veya arkadasim olabilir bu kisi. Cocugumun sagligindan onemli degil. O hasta atesler icinde yanarken benim icim kavruluyor, sevenin degil. Elbette gerekeni diyecegim. Surekli kontrolden ziyade belli yerlerde kontrolu babaya birakip gezmeden tat almaya calisin. Arada cocugu kendi haline birakin. Dun disaridaydik. Esim hesabi odemeye gitti. Ben icecegimi icerken kizimda iciyordu. Yanimda koltukta bu arada. Bardagi masaya koymak isterken sendeledi cenesi masaya carpti. Agladi gezdirdi esim sustu. Olacaksa dibinde de oluyor zaten. Kimse kimseyi suçlamadı. Anlık oldu ve tutamadım. Eğer çocuk düştüğünde esiniz suçlar sekilde davraniyorsa 3 saat yalniz birakin. Bunlar olağan seyler oldugunu anlasin. P Pearlgirl Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bu da cocuk büyütmenin en guzel yanı degil bana göre tek guzel yani yanaklarindan öpüp, koklamak başkada guzel yanı yok yok yok... hep bir kontrol, hep aman yedi mi aman aç mi aman tok mu aman düştü mü aman agladi mi aman hasta mi aman üşüdü mü aman terledi mi vs... bu uzayip gidiyor sizin gibi zevk alamiyorum ben bu işten

Canım aynılarını yaşıyorum benimde 22 aylık doğduğundan beri rahat hiçbirşey yapmisligim yok yemeğe gidemiyoruz mana sandalyesinde durmuyor başka yere gidiyoruz gezmeye bizim zit yönümüzde kendi istediği tarafa gitmek istiyor sürekli koşmak yürümek istiyor yani arkadaşlarım buluşmak istiyor onunla bi yere gidemem diyorum. yorum yapacak kişiler kendi çocuklarıyla kıyaslarlar seni çocuk bu tabi öyle olcak derler ama ben çocuğuyla uyum içinde her yere giden aileleri görüyorum benim ablam otobüs yolculuğu yapabiliyordu. çocuğu çok uyumluydu. bizimki otobüsü birbiribe4 katar. indir bizi derizyani olumsuz bi tarafa tabi ki can evlat bal evlat ama tek başına bakmak çok zor biri dese azcik gezdireyim 4 gözle bekliyorum ama nerdeeeeee

Ne zaman bitiyor peki? Kac yaslarina kadar boyleler. ? S Spizella

Şu an var ya hic o 2 gun gecmeyecek gibi cok kaygili evhamliyim hic durmuyor ki yerinde, nasil olmayayim

Ben de öyleydim. Sonunda psikiyatriste gittim de endişelerden kurtuldum. Tavsiye ederim.

tehlıkelı ortam yoksa düşsün ıslansın oynasın. yerı gelecek hasta olacak bağışıklık için. araba çarapacak olayına bızde takılırız canım. 3nity

Çok normal. kızım o yaşlardayken ben de öyleydim.4 5 yaşa kadar o peşinden gitme devam ediyor. ama sonrasında da göz hapsine başlıyorsun. yani oturuyorsun rahatça ama gözünün görebileceği yerde oynamasını istiyorsun. zaman kötü. oyun parkında kalabalik bir parkta gözümü bir dakika ayırmıyorum. telefona bile bakmıyorum göz ucuyla. geçen çok büyük ve kalabalık bir parka gittik. ben bankta oturdum. nasılsa eşim yanında diye etrafı seyre daldım eşim kızımın peşinde dolandı. bir baktım bana geliyor eşim çocuk nerde diye. muhtemelen o telefona bakarken çocuk başka taraflara gitti.1 dakika hangi kaydırakta diye arandı durdu. beni de stres yaptı. Yani bence senin davranışında bir sey yok biz hala peşindeysek :)))

Anormal birşey yok canım normal şeyler bunlar. Hepimiz çocukların peşinde pervane gibi dönüyoruz dışarı çıktığımızda. Ama çok da abartmadan çocuğun da alanını kısıtlamadan, neşesini kaçırmadan yapmakta fayda var.

Sorun piknikte. Geçen hafta 12.5 aylık bebeği olan biz, 25 aylık çocuğu olan arkadaş ve 7 aylık hamile olan diğer arkadaş olarak pikniğe gittik. 5 yıl pikniğe gitmemeye karar verdik Zaten zor, hiç çekilmiyor piknik küçük ama aşırı hareketli çocuklarla. Benim kızda elimden tut ben yürüyeceğim, asla bir saniye durmayalım döneminde. Yapacak bir şey yok. Bir süre hayatımız böyle olacak. Biraz daha büyüyünce kalemdi boyaydı, kitaptı legoydu falan kitleyip 5_10 dakika kazanıp yemek yeriz herhalde :) M

valla canım çok akıllanmıyorlar açıkçası. bu sefer büyük bir insanla çatışmalar yasıyorsun. okul oluyor okuma öğret öğrendi öğrenemedi yaptı yapamadı. yani kısacası canım çocuğun varsa derdin çoktur. allah korusun hepsini o ayrı. ama zaman cabuk gecer bu yazdıgını gelır okursun 8 yıl sonra döndüm siteye. şimdi ikinciyi bekliyorum. hepsi unutuluyo çocukta özleniyor. merkur_kedisi siyah beyaz film gibi biraz... Anneler

Bence sizde bir gariplik yok, ben de sizin gibiyim. evde bile peşinde dolaşıyorum çünkü çok kontrolsüzler. Dışarı çıktığımızda da asla yalnız bırakmam çünkü ne olacağını bilmediği için herseye atlıyorlar. Ben de bir yere kahvaltıya, yemeğe vs gittiğimizde bildiğiniz aç geri dönüyorum. Ayrıca hastalık konusunda da ben de sizin gibiyim, asıl hasta çocuğun ailesinin dikkat etmesi gerekirdi. Sonuç olarak sizde bir gariplik yok:)

Gececek inan buyudukce senin davranisin normal ama yine de ortamlarda bulun cocugun sosyallesmesi için hastalik konusunda da haklisin

24 aylık ikizlerimizle aynı durumdayız.. onlara bir şey olmasın diye çekirge ye döndüm bir ordayım bir burdayım. cok normal..

Ben asıl rahat insanları, saldım çayıra olanları anormal buluyorum. Tabi ki çocukları korumamız sakınmamız gerekiyor. Yoksa başlarına neler geliyor görüyoruz. Daha dün komşunun kızımı öpmesine izin verdiği için annemle tartıştım. Benim çocuğumu benden daha çok düşünüp koruyan yok. Ben aç kalırım ama elim daima üzerinde olur hiç mühim değil. esergry Nirvana Anneler

3 yaşında rahatlamaya başlıyorsunuz dün arkadaşlarla çıktık. Onlarında kızı var 7 yaşında benim oğlan da 3 yaşında biz sohbet muhabbet ederken onlar beraber gezdi oynadı. Oh dedim ne güzel büyüdü. Ondan önce sürekli peşindeydim çok müdahaleci değilim aslında sadece başına bir şey gelmesin diye etrafında dolanıp duruyordum. Aklı kesmeye başlayınca rahatladım