Kusura bakmayın ama ben tüm bu yazdıklarınızda gerçekten iyi bir anne olmaya çalışan bir kadından başkasını göremedim Sadece fazla evhamlı, panik belki de obsesif ama evladını seven ve elinden gelenin en iyisini yapmaya çalışan bir anne olarak algıladım annenizi.. Ve evlat olarak size de bir şeyler söylerdim ancak anneniz benim diyeceklerimi çok sefer demiştir eminim. Be 30yaşıma yaklaştığım şu günlerde kesinlikle bazı yönlerden annenize hak verdim

Eski konularınızı da biliyorum ve yaptığınız şeyin doğru olduğunu düşünmüyorum.

Geçen hafta sivriliğimle annemi ciddi derecede kırdığımı hatırladım. Bilerek kırdım, oda anlamıyordu çünkü. Sonunda ne oldu? Birkaç gün aramadım ve annem aradı. Şimdi şu konunu görünce gözlerim doldu. Ne olmuş olabilir ki en kötü? İnsanı geçtim, bi anneyi ölmüş bil dedirtecek kadar kendini kaybettirecek ne olmuş olabilir? Bu rahatlık her ne olursa olsun onun tarafından sevileceğini bilmekten galiba. Sinir harbi yaşanır, bunu da gördüğün gibi en iyi anneler göğüsler. Seni derdinle tasanla taşıyacak bi annenin olduğu çok uzun yılların olur inşallah. 3nity

Amin. Seviliyorsun; sen annenin, annesi bir kadınsın.

Gangsta'nın tüm mesajlarını en azından bu konuda okumamışsınız, Yapacak çok da bi şeyleri yokken demişsiniz, yapacak o kadar şey varken, içinden taşıyorken, hevesle, heyecanla, yaptırılmaması, yapılacak olan her güzel şeye ket vurulması, önüne gelen her fırsatın küçümsenerek bertaraf edilmesi... O çocuğun hevesi ve heyecanı hiçe sayılarak, Uzaklaşmaya çalışıldıkça içine çekilmesi, mecburi hissettirilerek, dört bir yandan, Ergenlik de hafife alınacak bir zaman değildir, karakterin yerleştiği hayata dair fikrilerin ve yönün belirlendiği yaştır ki maalesef ailelerin bilinçsiz tavırlarıyla ya rezil olur ya vezir, Burada rezil olmuş bir hayatın acısı var, Acı öyle derin ki cidden Nasreddin Hoca'ya bağlanası tam, 'Yaşamayan bilmez'e ister istemez dönüyor Avukat değilim, 'arkadaş'ım, yaşadıklarını canımın derinliklerinde hisseden, diyelim.

her insanın mizacı bir mi? bu ne yani "hmm ağır yaralısın seni şu köşeye alalım" filan mı? ağır yaralıyım, sinirimi konuşarak atıyorum, çok sabrediyorum ve her şeyden önce insan olduğum için patlıyorum, konu sahibi de aynen öyle. insanlar yaşamadıkları şeyler için böyle kesin hüküm vermemeli.

Valla okuyunca sizinle empati yaptim.. bende anneme bazi konular yuzunden kizginim... gecmiyor... iki sussam ucuncuye patliyorum... o yuzden icinizi boşaltmissiniz kotu olmamis bence

ve aleyküm selam..

ben konu sahibinin annesiyle düzgünce konuşmadan direkt daldığını zannetmiyorum ve kırılan insanların susması gerektiğine de inanmıyorum her insan farklıdır. kimsenin yaşamadığı acılar hakkında peşin hüküm verme hakkı yok diyorum sadece.

Savunmuyorum inan ki, saygım var yaşadıklarına. Sen anne misin lafı bir anneye en ağır sövmektir. Bana dense oturup saatlerce ağlarım. Kötü biri mi hayır, seni çalmış biri anlattıklarından anladığım kadarıyla. Muhtemelen bu sözümün üstüne ban küfür edeceksin, olsun ; yinede senin için uykusuz kalmış, hasta olacaksın diye sarıp sarmalamış. Yanlış yapmış ama en azından yapmış. Yapmayıp terk etseydi, hiç saysaydi seni, bunları söyleyecek bir annen bile olamazdı. S sassyassyy Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Neden bu kadar bagirip cagirdiniz, sebebini yazsaydiniz? J Janet Jak Esim Durme, durme

Tamam anne bir gün bile olsa uykusuz kalmıştır.. Peki evlat olarak neler yapıldı kim bilir? karşılık olarak neler alındı? Karşıdaki de artık bir anne.. ve bence anne olduktan sonra yaşanılanlar daha gerçekçi..

Ben hala umuyorum o günlerin geride kalmış olmasını. Allah, inşallah senin duanı kabul eder de hepsi geride kalır, Çok amin.

Yine de hayır diyecekler, benim annemde klasik annelerdendir, 46 yaşında olmama rağmen ister ki hep onun dediğini yapayım ama yapmam, ne derse desin hayır derim, hayır dememe karşılık ısrar ederse de yapmayacağımı bilir, o yüzden ben onun en keçi inatlı evladıyım ona göre, gözlerini açar ne inatçısın der :) evet inatçıyım çünkü hayat benim hayatım, hayatımla ilgili tüm kararlar beni ilgilendirir, benim adıma annem bile olsa kimse karar veremez, buna müsade etmem, etmedim.

Bir poşetle çöpe konsaydınız dahamı mutlu olurdunuz acaba? Bebeklerim birgün bana böyle davransa ne yaparım bilmiyorum. Her insanın kötü huyları var elbette kimse mükemmel değil ama benim okuduğum kadarıyla anneniz çok çok kötü bir insan gibide görünmedi. Benimde ailemle saya saya bitiremeyeceğim sorunlarım olmuştur ama annemin bir damla göz yaşına dayanamam sağ olsun yeter. Şahsen kendimi doldurmak yerine anı yaşamayı tercih ediyorum. ilginc

Ağır yaralılar o köşede yaralanmışlardır zaten 1sen, neden çekilsinler,"beni yaraladın ama yaralarımı görüp vicdan azabı duyma"demek için mi? Üslup doğru olmayabilir, ama köşeye çekilmek bir şeyi çözmez, iyileştikçe yeni yaralar almaya yol açar bence...

Yalniz bisey fark ettim, su forumda sevdigim insanlarin cok buyuk kismi anne maduru Hanimlar galiba annelerimiz sayesinde muhtesem kadinlar olmusuz

"Aile terapisti alalım, anne-kız birlikte gidelim. İletişim kuramıyoruz anne, birbirimize bağırmaktan başka bir şey yapmıyoruz" dediğimi hatırlıyorum ergenliğimde. Çünkü psikolog psikolog beni gezdirirken, aynı psikologlardan bazıları "Sizi hep beraber terapiye alalım" tarzı da konuştu. Kabul etti mi? :) Elbette hayır, onun psikolojik sorunu asla olamaz. Sorun varsa bendedir. Ha ama çok güzel bir gelişme olarak artık "Psikolojik olarak çok yoruldum, yordunuz" deyip psikologa gitmeyi istedi. Ama bunun bize dönüşünün "Acındırma" olacağını biliyorum. Yine de gidelim dediğimde ve kendi psikoloğuma gittiğimizde önce biraz dökülür gibi oldu "Gangstayı anlıyorum, çok iyi anlıyorum" dedi, sonra bir anda "Ben elimden geleni, doğru bildiğim her şeyi yaptım bir anne olarak" deyip işin içinden çıktı, psikologa gitmekten de caydı. Nasıl? Size söylemiyorum da şuralarda bir yerlerde kendini alemin zekisi zanneden bir üyeyle muhattap olmak istemediğimden, ona da sizin nezdinizde -kibarca- cevap vermiş olayım da güzel defolsun ^_^ @Mune Gangsta konusunun kapatılmasını istiyor ve anlayışla yaklaşan herkese çok teşekkür ediyor; o yaranın anlayanlarla sarılacağını görmekten mutluluk duymuş, destek olanları gördüğü için de sevinmiş. Selamları var.

Ben de şimdi saydırdım da geldim :) tam konuşmamızın üzerine senin Konunu okudum. gerçekten yoruldum, boğazım acıyor yirtinmaktan. . birşey var ve o şey ona göre çok normal, bana göre değil annecim, hayır, daha kaç dilde söylemeliyim kendimi anlatabilmek için."ama ben seni zaten anlıyorum, ah yavrum bak ama çok kırılıyorum, lütfen dönüşü olmayacak laflar etme " sonrasında çark! Bıktım yemin ederim.. en azından sen anlatıp rahatlayabiliyorsun, ben onu da yapamıyorum :/ umarım geçer gangsta.. derdine derdimle cevap verdim, üzgünüm! Sanırım ben de çatlamak üzereyim. . Annelerimiz birgün bizi anlasın lütfen.. Anne mağduru olarak ben senin yanındayım :)

Baba, sanirim genelde hep arada kalan veya herseyi sonradan öğrenen bir figür olarak kalacak. Anne kiz evladi arasinda catismalar/barişmalar yaşanır derken baba eve çıkagelir." Selam, nasilsiniz, ne var ne yok, bir seye ihtiyaciniz varmi? modunda olur ekseriyetle. İstisnalar elbet vardir. Ama asıl mevzu aslında "kadinlar"arasinda! Bu arada konu sahibi neden banlandı? . push ; balpamuk

Genel olarak anneler çocuklardan önce gidiyor. Babaannem yataklara düştüğünde yurtdışındaki halamın gelip başında hüngür hüngür ağlayıp "keşke daha önceden kıymetini bilseydim" diye dövündüğünü gördükten sonra bazı şeylerin farkına vardım. Ki ikisinin arasında 15 yaş fark vardı ve 20yi aşkın senedir konuşmuyorlardı. Öte yandan benimde annem sivri dillidir laf sokar yapacağını yapar ama genelde evlat körüklüyor bazı şeyleri. Bizimde aramızda çok şey geçti çok kavgalar ettik evden gittiğimde oldu ama bir kere olsun anneme "anlayamıyor musun zekan yetmiyor mu?" cümlelerini kurmadım, kurmam da. Pişman olacağım, o gidince arkasından keder duyacağım sözleri söylememeye gayret ediyorum her zaman. Ki anne misiniz bilmiyorum ama sizin evladınız böyle dese gururunuz kırılmaz mı?

Koşulsuz sevmek deyince gözlerim doldu.. Haklısın. Keşke somut bir çözümü olsa sevgisiz kalplerin.

Tamamen bizim durum keske farkli cocuklari olsaydi diyorum secme sansi olsaydi..

Allah askina su konulari soyle robot gibi bir kitaba doker gibi yazmayin ya. Olayin ne oldugu belli degil, ne icin kizdin belli degil. Ozneyi 10 cumlenin 1inde ya goruyoruz ya gormuyoruz.. bune ya. Ben ona boyle dedim oda bana soyle dedi demek yerine, soyle demeeye devam ettim ve icimdeki cam kiriklari karsisinda... bla blaaa Ya bakin bizler normal hayattayiz kitaptakiler bir suru kisiye basiliyor. Kimse kimseyi tanimiyor, roman yazar, kitap basar gibide dert anlatilmaz yahu. K. k da yeni bisey bu, bi arada komediye dokerek dert yaziliyordu birden fazla denendiği icin ve bazi kisilere yakismadigi icin neyseki azalarak bittiler.

Hic birsey olmamis gibi davranmaya devam et. Bende anneyim cocuklar hep affedilebilir. Sende bunaldin sabretmek zor. Icimi bosalttim rahatladim anne kaldigımiz yerden devam edelim diyebilirmisin. Yada biraz ara verin N never mind

niye burda prensesçilik oynamayanları anlayamıyor musunuz? kadın duygularını boşaltmış kime saymış sövmüş de şimdi üslup bilmem ne karıştırıyorsunuz? konudaki point bu mu yani? zaten konu sahibini anlayamadığınız ve anlayamayacağınız çok belli. çok sinirleniyorum sizin gibilere, bana da "babana böyle konuşuyorsan bu hastalık sana müstahak" diyen olmuştu, konuda anlatılanı anlamayıp ahlak dersi verip çekip gitmeye çalışıyorsunuz ama çok sinir bozucu oluyor bu hem de karşınızda zaten sinirli bir insan varken.

evet ya haklısın bu konuda ben de istemeden de olsa bana çok zararı dokunmuş bir anne ve ölmesini dört gözle bekledığım hayatımda 1 haftalık anım olan bir baba müsveddesi sahibiyim. Ama güçlüyüm hala mutluyum hayat doluyum. Kendi evladım şanslı çok çok ilgili bir anne babaya sahip. aileyi seçemedim ama kızıma babayı ben seçtim

Of anne, Anne deyince aklıma hep çok güçlü bir kadın figürü geliyor, kendi annem öyle aslında. Aynı anda bu kadar güçlü bir kadının konu ben olunca bu kadar aciz oluşu da geliyor. Bana yaptıklarını düşündükçe ve kendisine sordukça çaresizce başını yana eğişi geliyor, içim parçalanıyor. Çok saydım ona, çok kustum içimi, sonuçta hem anlık rahatlama hem de ölene kadar vicdan azabı kaldı bana, yani yine olan bana oldu, kahretsin. Onun bile unuttuğu laflarımdan dolayı içim acıyor, üzülüyorum. Belki milyon sayfa yazarım anne ile ilgili ama bu lazımdı sana hacı, Yaptın, kendin için çok iyi bir şey yaptın aslında, yeter ki benim gibi vicdanlara bırakma kendini. Belki sonrası senin için farklı olur, inşallah. Ben yine karmakarışık duygulara daldım, Hadi bakalım hayırlısı hepimizin hakkında.

K Kestane

Annenin rahatlığına şaşirdim... Görüşmesek de benim için farketmez tavrı cok şey... incitici... Sen gereğinden fazla değer veriyorsun annene bu zaten bir gercek O yuzden hep yapacaģini yapiyor...

Çok iç içe yaşadığınız bir düzeniniz var gangsta... biraz da çocuktan sonra sanırım, baktıkları için ama artık biraz kendi düzenine, ailene dönmen, onlarında ellerindeki şartlara göre hayatlarını düzenlemeleri lazım.

Ya sizi konularınızdan az çok biliyorum. Sanki bütün aileniz küçük çocuklardan oluşuyor da, aklı başındaki tek yetişkin sizsiniz ve herkesi idare etmeye çalışıyorsunuz. Bu çok ağır bir yük. Bir patlama noktasına geleceğiniz ortadaydı. Keşke bu patlama ailenizin bir şeyler idrak etmesine vesile olsaydı, ne yazık ki olmamış. Valla benim annem hayatta değil ama size anneye öyle denmez diyemem. Ben olsam sizin kadar dayanamazdım belki de.

Evet - mış gibi oluyor. Düzeldi gibi olunca inanmak istiyorsun, bakıyorsun yine aynı. Teşekkür ederim.

Canım anne konusu benim derin yaram :/ Sadece anne de olsa baba da olsa bazen hakettiklerini söylemek gerekiyor. Doldun taştın farkındayım umarım bir nebzede olsa rahatlamışsındır.

Kesinlikle... bencil olan her yaşta bencil maalesef... K Kestane

Haklısın. Bu duyguyu tatmadigim için o öfkeyi anlamam mümkün değil. En son konuşması gerekenlerdir aynı yolda olmayanlar. Ben böyle konulara yazmıyorum aslında, yazmamın tek nedeni konu sahibinin annesine olan sevgisi ta uzaktan hissediliyor. Ofkesinin içine saklanmış. Yine üzülen kendisi olacak. Annedir ne yaparsa annedir demiyorum sadece bir gecenin hatrina ağır konuşmaktansa susmak, mesafe koymak en doğrusu diyorum. Cümlelerim yanlış anlaşılmasın. Yargılamak değil haddim sadece keşke diyebilirim. 1Sen

Cok haklisin seker :) UneTasseDeCafe Sözünü tartmadn söyleyn, aldığı cevaptan

Olur arada oyle seyler be gangsta, cok da takma kafana

Senin annene sukredecek o kadar cok insan vardir ki. Sen dile getirmissin saymissin bi de tek kelime dahi edemeyenler var senelerce iclerinde yasayip da disa vuramayan Gormedigi sevgisizlikten sevgi besleyemeyen Acaba ölse ne hissederim diye dusunup duran... Belki de sukretmelisin Keske bazi insanlarin sorunuda seninki gibi kisin kat kat giydirilmek olsa.. ozge72

Belki de bir rahatsızlığı olabilir mi acaba? Resmen annemin lise yıllarımdaki hali gözümün önüne geldi o kadar üsteler sıkardı ki boğulduğumu hissederdim arada oğluma yapmaya çalışıyor o zamanda annesinin ben olduğumu hatırlatmak zorunda kalıyorum susuyor. esergry Nirvana Anneler

Sıradan giydirdim. Kalbi mi var tansiyonu mu, şekeri mi var ölür mü kalır mı anam mı babam mı tanımadan. Hala rahatlamadım. Telefonun diğer ucunda sakin sakin "Söyle, söyle, rahatlarsın" diyen annem, yanımda "Şşş ne oluyorsun, onlar nasıl sözler? Sus artık" diyen babam. Dönüp ona da saydırmam, susup kalması vb... İtina ile en ağır sözleri seçmedim; ne nasıl geldiyse, ne varsa zihnimde onlar döküldü. Bu kadar ağır olacağını ağzımdan çıktıktan sonra fark ettim ve buna üzülmedim, zerre "İncittim mi?" düşüncesi taşımadım. Bu uzun bir zaman sonra gelen bir başka gerçek sinir krizi olmalı ve hiçbir pişmanlık barındırmıyor. Sesim yükselmedi, sözlerim ciddi manada ağırdı. Evladım bana söylese ağlardım, çok ağlardım. Annem ağlamadı, önce kendini savunmaya çalıştı, sonra olmayınca "Böyle düşünüyorsan görüşmeyelim o zaman kızım, beni ölmüş say, sen bilirsin, sen nasıl huzurlu olacaksan öyle olsun" dedi. "Huzur bulamıyorum anlamıyor musun?!" deyip devam ettim "Zekan mı yetmiyor?" diye. "Aaa anneye öyle şey denir mi?" diyerek kendi çaplarında ayıplayacaklar defolup gidebilirler konumdan; ya da ayıplayın, alışkınım. Evet. Mümkün değil anlamıyor. Anlamasını isterdim. Kabullenemiyorum. Nasıl işlediyse, atamıyorum. Nereye gizlediyse bulamıyorum. Çoğu kişinin kabullenip yoluna devam edemeyeceği ağır noktalardan geçtim, bir annemden geçemedim. Dövüp sövseydi, atsaydı; onu silip atmam kolay olurdu belki. Canının içine kadar sarsa, anladığını hissetsem ve gerçek bir gayret ile özür dilediğini görsem de affederdim. Çok blur. İçimi dökmek istedim. Drama Queen demek serbest. Ben de size "Anlayamazsınız" derim olur biter. "Annen hayatta en azından" diyeceklere de baştan diyeyim; "Evet, şükür ki." Okuduğunuz için teşekkür ederim; anneden ağır yaralı olanlara selamlar.

Sizi cok iyi anliyorum. Komsum vardi, kadin kizina neler neler diyordu. Kufur ediyordu, dovuyordu, ne hakaretler ediyordu. Kiz da 20-22 yaşinda genc kizdi. Her gun gozu yaşli bize gelir, anneme sarilir, keske benim annem sen olsaydin derdi. Kac kere intihara kalkisti kiz. ALLAH size sabr versin... J Janet Jak Esim Durme, durme

Ruh halinizi anlıyorum... ilginc

bin enneme esla öle dimim mımiy miy miy :)))mikemmel kişilikler burda kendinizi övüp ne anlıyorsunuz ya gülüyorum okudukça. Benim annem çok iyi çok seviyorum hakkını ödeyemem ama seni çok iyi anlıorum ben de bunun baba versiyonu vardı geçen sene öldü yine de yanındaydık son anların da ama öldüğün de hiç birşey hissetmedim bile kızgın da değilim ona gitti işte hayat bu malesef bazen en yakınlarımız canımızı daha çok yakıyor ama geçiyor geçecek...

Esas olan konunun sahibidir.

Eski konularınızdan hatırladığım kadarıyla ömrünüz boyunca size çok müdaheleci olmuş, kalıplara sokmaya çalışan, hala da yetişkin bir birey, yeterli bir anne olduğunuzu kabul etmeyen bir anneniz var. Sorun aynı mı? Aradaki mesafeyi açmanın daha politik bir şekli yok muydu? Eş, iş vs bahane edilip mesela...

Aman ölürse üzülürüm mantığıyla her şeyi içimize atmaktan hasta oluyoruz. Bazen içini dökmek gerekiyor. Zamanında annemle çok büyük olmasa da kavga da ettim, annem hayatını kaybetti ama pişman değilim söylediklerimden/yaptıklarımdan. Çünkü o gün o konuşmaları yapmasaydım şimdiki ben de olamazdım. O da beni hiç anlayamazdı. İyi yapmışsın kötü yapmışsın demiycem, ama demek ki yaşanması gereken bir şeymiş.

Ee patlayacağın belliydi zaten.. Annen bu rahatlığa alışmak için ne yaptı, neler yaşadı valla çok merak ediyorum? Ben de istiyorum da az biraz ondan.. . push ; 1Sen

kimin once gidecegi bellimi neden ailelerde ayni anlayisi dusunceyi bazen cocuklarina gostermiyor

çok geçmiş olsun 3nity

Hanımlar sakin olun lütfen, ne polemik çıksın ne de üsluplar bozulsun. Yazacaklarım hoşa gitmeyebilir ama bazen bazı şeyler tek taraflı olmaz, eleştirirken özeleştiri de yapmak gerekir, ayna tutmak gerekir yaşananlara. Hiçbirimiz çocuklarımız bile ailelerini seçme hakkına sahip değil, karar veriyoruz çocuk yapıyoruz, ben öyle doğuştan anneliğe inanmam, annelik çocukla beraber öğreniliyor, çocuğa göre şekilleniyor, kimse mükemmel ebeveyn olamaz, kimimiz daha iyi olmaya çabalar, kimi atadan babadan gördüğüne göre davranır. Çocuk yetiştirirken çoğumuzun hataları, eksikleri vardır, dediğim gibi mükemmel anne baba yoktur, kusursuz olmak mümkün değil, anne babalar hatalı ve eksik ama peki çocuklar, yani bizler? Hadi çocukken anne babaya itaat edip her denileni yapıyoruz, uslu çocuk, ideal evlat olmak için uğraşıyor, birşeye sesimizi çıkarmıyoruz ama ya erişkin olunca neden üstümüze uymayan, karakterimize ters gelen herşeye he he deyip boyun eğiyoruz? Anne baba hatalı diyelim, onların dizinin dibinde her dediğini yapmaktan bunalıyorsak neden dizin dibinde evlat olmaya devam ediyoruz? Kendi düşüncelerimiz kararlarımız yok mu? Kararlarımızı, düşüncelerimizi dile getirmek için illa kırıp dökmek mi gerekiyor? Anne ben yapamam demek bu kadar mı zor? Ben istemiyorum, yapamam, hayır demek zor mu gerçekten? Bizler nedense hep birilerini suçlamak üzere programlanmışız, tamam karşı taraf hatalıdır eyvallah ama hatalarına göz yumup ideal çocuk olmak için uğraşarak biz de hata yapmıyor muyuz? Biz anne babamızı, annemiz babamızı, babamız kendi ailesini suçlar durur, kimse kendini eleştirmez, hep karşıdaki suçludur, ya biz? Kimse mükemmel anne babalarla büyümüyor ama hayatımıza dair kararları alabilecek yetiye sahip olduğumuz zaman annem babam bahanesi ardına sığınmak, yapmadığımız herşey için onları suçlamak da olmuyor, artık çocuk değiliz, koca koca kadınlarız, yapmak istemiyorsak hayır demeyi bileceğiz, diyemiyorsak da dönüp önce kendimizi eleştirmeliyiz.

"Görüşmek istemiyorsan", "anne olarak kabul etmiyorsan" demek ne büyük yük ama aslında. Tüm sorunlardan sıyrılmış ve yüklemiş kızının omuzlarına, benden yana sorun yok sen vazgeçiyorsun diyor. Konu sahibinin çığlıklarını hiç duymamış, hiç anlamamış, hiç umursamamış ki, direkt vazgeçiyorsan vazgeçerim demiş. Zalimlik ayrı bakamamak ayrı diyorsunuz da bir çocuğu hayalerinden etmek zulüm değil de ne?

çocukluğunda ebeveynleri tarafindan sindirilen ya da sindirilmeye calisilan cocuklar buyuse bile bi yanlari cocuk kaliyo bence simdi boyle bi patlama olmus, ama aradan zaman geçse siz annesi dovunce anne diye aglayan cocuk gibi yine annenize dayanamazsiniz sanirim icinizde kocaman kalbiyle minicik bi cocuk kalmis ne olursa olsun o cocugun kalbiyle seviyosunuz annenizi anneniz de sizi sizden daha iyi taniyo sanirim bazi insanlar zamanla torpuluyo kendini, umarim anneniz o zamana gelmistir artik ne dersem deyim care olmicak icinizi de rahatlatmicak belki, sizin dolmuslugunuz annenizin her hamlesinde binlerce aninin kafanizda bi kac saniyede gecip gitmesine neden oluyodur siz annenizin tamamlayamadigi bu dunyaya bırakmak istedigi eserisiniz belki belki de hala tamamlanabilme ihtimaliniz icin umut tasiyo icinde kahvetelvesi

O yöntemleri anlatarak, olmadı trip atarak, olmadı yüksek sesle, beceremedim yazıyla, çaresizlik içinde yalvararak denedim ben. Olmayınca kalp de kırdım, en sonunda sonsuz uzaklaştım, yaşım 17 idi, Şimdi 36 Hala yanaşmaya uğraşıyor sebebi de yalnız kalma korkusu Ama ben hep yalnızdım, Oynamam gereken yaşta bulaşık, çamaşır yıkıyordum elde, yine yalnız. Canı istediğinde her şeyi yapabilen insan konu ben olunca zavallıya bürünüyordu,'ben cahilim, bilemedim' e getiriyordu. Evet ben de çileden çıkmıştım aynı Yokuspokus gibi. Burada iki ay annemle görüşmediğimi yazdığım için topa tutanlar olmuştu beni, Dışı seni içi beni yakar hesabı. Dünyan dar geliyor, aldığın nefes kemiklerine batıyor. Doğuran literatürde annedir, Ya anneliğe yüklediğimiz mana çok abartılı biz hatalıyız o yüzden böyle isyanlarımız Ya da biz çok haklıyız onlar olamamış, Sonuç yine kayıp hayatlar, yok olan canlar.

Kayınvalidemi görmemiş olsaydım sana katılmazdım ama oğlu ölüm döşeğindeyken kağıt imzalatıp herşeyini elinden alan bir anne gördüğüm için susuyorum haketmiş olabilir.

Biliyor musun aslında tek sorun sen annenin hayalindeki evlat değilsin annende senin hayalindeki anne değil.. birbirinizi olduğunuz gibi kabul etmedikce hep mutsuz olacaksınız belli ki. Ya da belki sadece burç uyumunuz yoktur

aleykum selam :))) iyi yapmissin, cok sabrettin. bende ayni boyle patlamistim gelisine gidisine. pisman olmadim. hala ayni o ama ben artik patlicak kadar onemsemiyorum. gülüp pöf yapip geciyorum. bu seviyeye gelmen dilegimle mjx : :))

Ben anladim. O baskiciligi, her seyi en iyi ben bilirimleri, gul gibi baktimlari, butun ev islerini yapip ustune sunun surasi niye boylelerini, iflah olmaz mukemmelliyetciligini ve her seyin sonunda "sen beni op de basina koy" tavrini, iki kelam etsen sutun emegim haram olsunlarini, siz onu iyi bir insan mi saniyorsunuz, ben ona laf etmiyorum da iyi, hele bir soz edeyim bakin gorun onun cirkefligini suclamalarini yani mutemadiyen suclamalarini hep suclamalarini, nankor oluslari, ... Ben anladim. Benim annem beni cok doverdi. İcimde oyle bir yer kirilirdi ki biraz gucleneyim ben de onu doverim diye avunurdum kucukken. Buyudukce bir hayvan ustune basilmasi gereken bir bocek oldugumu dusunmeye baslamistim. Sonra kesildi. Cunku artik diliyle daha eforsuz dovebilirdi. Nisanlandim Allahim bir an once bu evden bir gitseydi derdi. Evin boya rengini net hatirlamadigim icin herkesin icinde bu mal evlenecek iste derdi. Evlendim, yine babamla igrenc tartismalarin birinde yeter artik beni hakem kilmayin dedigim icin, uzulup agladigim icin cok lanetli biri oldugumu dusundugunu soylemisti :) Hala daha oyledir. Bu cocuklari niye giydirmiyorsun, niye evin temiz ve duzenli degil. Benim bilmem kac cocugum vardi ben temiz kadindim Allah icin, sen tembelsin. Sen cocuk yetistirmeyi bilmiyorsun Konusur konusur ve konusur. Hasili kelam cinnet de gecirsen iyi madem, madem ben kotuysem bu kapi bu da sapi derler ancak. Ne bileyim, herkesin hakli oldugu garip bir dunya burasi..

Tabiki öyledir evet ama hala anne babasıyla görüşüp konuştuğuna göre çok çok kötü insanlar olduğunu düşünmüyorum

Duyar kasmak değil bu, düşüncelerim bunlar. Doğurup zalimlik yaptıysa elbette bir hesabı vardır ancak iyi bakmaya çalışıp bakamadiysa kalp kirilmamali evet. Anne olmak sadece doğurmak değildir. Hiç bir zaman bunu savunmadim. Doğurmayip da anne olunur, doğurup anne olunmaz.

Bu somut bir sorun değil, bu yüzden çözümü de bu kadar somut değil. . push ; -nemesis- Half

Hatada ısrar ediliyorsa, Uyarılara hep ben büyüğüm kafasıyla yaklaşılıyorsa, Büyüklüğü geç, sen küçüksün hep de küçük kalacaksın, ne anlarsın zihniyeti ile devam ediliyorsa? Küçüklük büyüklük değil ki mevzu, Karşındaki de bir insan, En az senin kadar ki muhtemelen senden daha zeki olan bir varlık, senin dünyaya getirdiğin, Onun istekleri hep göz ardı edilen, sebep? Sadece senden küçük oluşu, Senin doğurduğun zamandaki gibi 'ben ne verirsem yemek zorunda, ne dersem yapmak zorunda ' yaşını geçeli çok yıllar oldu ya, Karışık oldu biliyorum beynim de allak bullak oldu zaten, Zibilyon kere anlattıktan sonra anlamamışsa kalp kırmadan anlatmanın başka yolu da yok demektir, kalmamış demektir, Tüm yollarımızı tıkamışlar bencillikleriyle demektir.

Kalp kırmadan sövüp soymadan anlatmanın bir yolu yok mu? Hatalı bir anne kendisi, zalim bir anne değil ki fütursuzca kırılsın kalp. beautifulsweet #HayatEveSığar Üyelik

Konu sahibinin babasını bilmiyorum, varsayarak veya kendimi düşünerek cevap vereyim. Benim babama bir kırgınlığım yok, evet yol göstermedi ama benim bulduğum yola da karışmadı, sen bilirsin dedi. Ama bir şeyi çok isteseydim ve beni işleye işleye vazgeçirseydi sanıyorum dönüşü olmayan bir kırgınlığım olurdu . İnsanın istediği işle/hobiyle ilgilenmesi ihtiyaç hiyerarşisinde ilk sıralara yerleşemese bile çok önemli bir ihtiyaç. Hayatını değiştiriyorsun ya... Kimin hakkı var buna? Anne olana kadar annelerin hakkı ödenmez derdim, anne olduktan sonra bu çocuğun hakkını nasıl vereceğiz diyorum. Ben anne tarafından bakamıyorum.

gangsta senin sorunun annenden beklentilerini hala dusurememis olman. yapisi, karakteri, hepsi belli. hep boylemiydi annen, evet. hic degisti mi, hayir . simdide sayip sovmussun ama en buyuk eziyeti yine kendine etmissin, cunku bak, yine an-la-ma-mis. bosa kurek cekmek bu. bosa enerjini harcamak bu.

Sizi hiç tanımayan insanlara bile defolup gidebilirsiniz diyebildigine göre annene üzüldüm açıkçası uslubunuzdan dolayı sizi anlama şansımız yok kusura bakmayin N ntprt

Zamanında anneme saydırdığım da oldu bikaç yıl küs kaldığımda hala çok kaliteli bi ilişkimiz yok ama günaşırı konuşup dedikodu yaparız kendisiyle. Herkesin annesinden yana öyle bi muhteşem bi desteği olmak zorunda değil ben böyle kabul ettin kendisini, çok hayatıma dahil etmiyorum olaylar olduktan sonra anlatıyorum genelde, beni derinden etkileyen şeyleri bilmez, gerçek anlamda -yakınım- değildir, onun şehrine gitti gecende eşim "bırakayım mı seni annenlere akşam alırım" dedi " daha geçen ay gittim ya annemlere amaan ne gerek var" dedim. Siz de "anneliğe" fazla anlam yüklemeyin bence ortalama bi ilişki tutturun gitsin.

Çocukluğum aklıma geliyor ara ara yara bere içinde hep baskı çok sevgisiz büyüdüm ben ya Bizde de dayak yoktu ama annem babamla ve akrabalarıyla okadar meşguldu ki hiç sevgi göstermedi bir fotoğrafımız var ben 9-10 yaslarındayım 23 nisan gösterim vardı, çekilirken artık dayanamayıp annemin elini omzuma atmıstım ordanda elini tutmuşum gülümseyerek, annemin surat beş karış Şimdilerde kızımı çok sevıyor sürekli sevgi sözcükleri dilinde beni neden sevmedin diye hep soruyorum içten içe Acına çare olamıyorum ama paylaşıyorum gangsta Biz şimdi farklı sehirlerdeyiz aramız eskiye göre muazzam. Sana da tavsiye ederim birkaç yılı buluyor ama düzeliyor yada mış gibi oluyor

Agzina saglik seker, rahatlamissindir Soylenecek cok sey var ama yasamayan anlamaz bu mevzuyu o yuzden ben sana sadece "anliyorum" ve "yanindayim" diyorum

A. s bende anneden ağır hemde en ağırından yaraliyim

Rahatlık değil bu ağır yara alma hali, sen yeter ki huzurlu ol, nasıl mutlu olacaksan öyle yap tarzında konuşmuş anne, bana hissettirdiği; evladımın mutluluğu için gerekirse ondan vazgeçerim... Ben çok üzüldüm hem konu sahibi için, hem anne için. Elbette sabrı kalmamıştır konu sahibinin asla yargılamıyorum umarım aralarındaki ilişki düzelir.

Sorun ne bilmiyorum yazmamışsın ama Anne, verilebilecek en güzel yanıtı vermiş zaten. Yok say madem.

Sen boyle dokulurken anlamayip oldu say diyen anne icin vicdan azabi cok zaten bosver

Sebebi neydi peki? AmberRose Blow a kiss, fire a gun tek ayak

Çocukken annemden ayrıldım ve şuan yetişkin bir kadın olarak hayatımda, onca yıldan sonra.. Arada kocaman bir boşluk, milyonlarca kalp kırıklığı ve birbirini hiç tanımayan iki insanız. Birkaç yıldır düşe kalka o iletişimi oturtmaya çalışıyoruz. Sürekli affetmek üzerine okuyorum, saatlerce yürüyorum, öfkemi atacağım ağır sporlar yapıyorum vs vs.. Ama şunu biliyorum ki; hayatta bazen bazı şeyler kırılmıştır ve telafisi yoktur. Gerçekten yoktur. Milyonlarca kör noktayla artık yetişkin biri olmuşsundur ama aynı zamanda en ufak şeyde oturup ağlayacak kadar küçük bir çocuk gibisindir. Sonra kabullenmeye başlarsın.. Evet bazı günler de sinir kriziyle ve öfke patlamalarıyla geçecektir.. Böyle olur.. Yaşadıklarımız farklı olsa da aynı duyguları paylaşan çok kadın var burada. Herkesin incinmiş yerlerinden öperim:)

bilemedimki. benim annemde yaptı bunları ki o zamanlar çocuk olayları bu kadar yaygın değilken. arkadaşa gitmeye ödeve kolay kolay izin vermezdi. onsuz alışveriş yapamazdık. şuan kararsız bireyler olduk topluca kardeşlerimle. ablam ortaokula giderken arkadaşı parlatıcı ruj almış ablam da heveslenmiş almış. eve gelince kırmış atmıştı annem. say say bitmez buna benzer ve sizin yaşadıklarınıza benze bir sürü şey. sır onlar istiyor diye fen bölümüne gittim mesela lisede. matematikte süperdim ama fizik batırdı beni. oyuzden hedefime çocukluk hayallerime ulaşamadım belkide. şuan iyi bi noktadayım neyse ki bazen ablamla konuşuyoruz dertleniyor annem hakkında konuyu kapattırıyorum. bastırıyor muyum acaba bazı şeyleri ama annem o benim. bilmiyorum kafam karıştı

Bu söylediğin şeyi annem bir gün bana söylemişti. Gönül Yazar'la kızı hiç anlaşamazmış yıllarca da konuşmadılar biliyorsunuzdur. Gönül Yazar Aslan burcu kızı da Yengeç'tir. Tıpkı annemle-benim gibi...

Bir de sunu yazmak istedim insan kimi zaman aile esi cocugu isi yonunden problem yasayabiliyor. Boyle zamanlarda daha fazla bunalip aci cekiyor bazen tek konudaki aci da yetiyor. Kimi insanlarin sadece bir yonden derdi varken sadece maddiyat sadece es sadece cocuk sadece saglik kimi insanlarin bunlarin hepsinden olabiliyor onun icin kimin ne yasadigini bilemeyiz. Pink_Butterfly92 🐾🐣 Anneler

Annenizin pedofoli korkusu yasadigi veya gordugu bir seyden olabilir Bu ulkede ortak sorunlardan birisi yasadigi acilari ve korkulari cocuklara yansitmak ve bir de yaptigi fedakarliklari gostermek halbuki bu cocuklari daha cok baski altina aliyor. Anneligin yaninda kendilerinin de bizim de bir birey oldugumuzun farkina varsalar keske..

31 yıllık yasantımda annemle 3 kere boyle oldum 6 ay hıc konusmadıgım da oldu aman o anne aman o buyuk ölumlu dunya dusuncesıne ınanmıyorum anne olunca annenı anlarsın anne olda gor dıyenlere kızardım anne olunca daha fazla kızdım cunku cocugun kıymetını daha ıyı anlayıp anneme daha fazla sıtem ettım. anneyse bızı dogurdugu ıcın anne sonucta. anne olması herseyı yapacagı bızım kosulsuz susacagımız her dedıklerını yapacagımız anlamına gelmıyor. her ınsanın bır sınırı bır sabrı vardır ve bu karsılıklı bır emektır. aılesınız küser barısır bagrısır atlatırsınız onemlı olan bu krız sureclerınde kin tutmamak bırbırınızın canı oldugunuzu hatırlamak fazla uzatmamak. bırde sanırım sızde benım gıbı fazla ıcınıze atıp sonra patlayanlardansınız bu kotu oluyor en ıyısı bırsey oldugunda o anda kırıldıgınızı soylemek. bırıkımlerın patlaması en cok sızı yıpratıyor karsı taraf yıne sızı sızın gıbı anlamaz en guzelı bırıktırmemek sorunları o an cozmek

Konuşmak var çok çok ağır konuşmak var. Konu sahibi yine kendi üzülecek, annesinden daha çok. Emira SY Nirvana Anneler

Rabbim feraha çıkarsın sizi umarım bir gün anlaşılırsınız.

Şu an rahatlamış hissediyor olabilirsin ama bir iki iki gün sonra vicdan azabı saracak içini, böyle işte ne kızıp adam akıllı rahatlayabiliyorsun ne de her şey geçip gitmiş gibi sıkıca sarılabiliyorsun insan kendini sıkışmış gibi hissediyor. Ben çözümü uzaklaşmakta buldum, ne derdimi anlatıp ağladım ne de sevincimi paylaşıp daha çok mutlu oldum, içim buruk olur her şeyde o yüzden. Şimdi şimdi anlamaya başladılar beni neden uzaksın aileni hiç arayıp sormuyorsun deyip sitem ediyorlar ama mazinin yarası bende cok derin, ittire kaktira götürmeyi bırakıp olduğu yere çiviledim ilişkimi yapacak bir şey yok. Siz de mesafe koymayı deneseydiniz keşke deneyip de yapamadıysanız hayırlısı olsun sıkmayın canınızı

Bravo. Kendinizi övduyseniz sadede gelebilirsiniz.

Anladim tesekkur ederim. Ama bu olağan bir korku. Yaslarimiz yakin muhtemelen. Ailem bu korkulara sahipti ee suan bende. kahvetelvesi

Evlendigim ilk yil Kibris sicaginda zorla bana mont giydirmeye calisti annem. Sebebi - aylardan subat, hava 19 derece ve tabi en onemlisi bu mevsimde tshirtle disari cikarsam alalem fakir oldugumuzu dusunur, suna bak ustune atacak bi montu bile yok der. Hep elalem icin yasadi zaten de yaslandikca iyice devreleri yandi bnm annemin. Ben cok az gorusmekte buldum careyi. Evine gitmiyorum, arada ariyorum zaten muhabbeti sarmiyor, basliyor o soyle yapmis bu boyle almis.. Herkes yerinde iyi olsun. Hakkini helal etsin yeter, ne cocuguma bakmasini isterim ne de bi tas corbasini. Bnmkide hep sacimi supurge ettim, kiymet bilmedin modundadir. 8-9 yasimda hikayeler yazar kendimce ciltlerdim, insan birini alir saklar dimi. Hicbiri yok, hepsini ben farketmeden atmis, sebebi derslerimi etkilemesinmis :) 60-70 seneleri arasi dogan annelerde bu baskici ben bilirim tutumu bence var. ATTRAENTE ACTA EST

Tek konu sahibinden mi yükseliyor sence iyimserlerde bugün

'Zekan mı yetmiyor?' mu! Kendi çapımda ayıplayıp defolup gideceğim. Yuh! dedim okuyunca. Bir de matah birşey gibi önden önden atar yapmışsınız. Belli ki psikolojik olarak çok da sağlıklı olmayan bir kadını zeka testine tabi tutmadan önce muhakkak yapılacak başka şeyler olmalıydı. Çocukluğunda sizi, kendi onayı üzerinden var eden birine tepki olarak yemişim onayı diyerek bağımsız fikir ve hareketlerden hoşlanmanızı anlayabilirim ama bu başka birşey. Zekan mı yetmiyor?

Kalp kırmadan anlatmanın bir yolu yok mu? Var evet. Hepsini tükettim. Bir de kalplerinin içine ederek deneyeyim dedim.

Çok normal degil mi :) İnsanın en güvendiği, en sırtını yaslayabileceği, en yakını annesi olması gerekirken, hayal kırıklığına uğrayıp, itilmiş, güveni sarsılmış çocukluk geçiriliyor. Eh bu da güçlendiriyor :) Annesinden bile beklentisi olmayan bir kadını kim neyle korkutabilir? :) yalnızlık mı? Sevgisizlik mi? Psikolojik savaş mı? Çoğunu çocukken hallettik biz cınım.

Teşekkür ederim sassy. Sakinim. Buraya yazmasaydım keşke dedim yazdıktan sonra. Neden yazdım onu da bilmiyorum. Sanırım kendimi anlık yalnızlık hissinden çıkaramadım. Buradan kimsenin hak vermesine ihtiyacım yok, ben haklı olduğumu biliyorum annem konusunda.

damdan düşenın halini damdan düşen anlarmış kendine has açıklasan da anlamazlar ki

burada bana da "anneye öyle denir mi, babaya öyle konuşulur mu" diye giydirenler oluyor, sana da oldu ve olacak lütfen takma. emin ol sen haksız yere annene böyle konuşsan cevabını alırdın, herkes suçunu biliyor ki ona göre davranıyor. anne tarafından yaralanmak, benimsenmemek bambaşka bir şey ve "kişki iyli dimisiydin bikbikbik" safsatalarına tahammül bir yerden sonra bitiyor. bütün kalbimle sarılıyorum sana, umarım biraz olsun sakinleşmişsindir ve tekrar yaşanmaz.

evladim bana soylese aglardim demissin, neden? sen oyle yapmadigin/yapmayacagin icin mi? yoksa senin evladin daha kucuk sen resitsin ondan dolayi mi? Bak baska konuda kendimizden icin mukemmel anneler olamayiz, hatalarimizla variz dedik, neden annenin de kusurlu biri oldugunu kabul edip kafanda bu konuyu bitirmiyorsun ki?

Kendinize bir günlük alsaniz?

hiç sonuçta annendir babandır demicem bir evlat neden bu noktaya gelir elbette durduk yere değil sadece pişman oalcağın şeyler yapma derim

Baba muhtemelen bir kısmımızın babası gibi-en azından benim babam gibi- yol gösterme noktasında yok.

Uzuldum elbette Her doguran anne olmuyor malesef Size buradan elştiriler gelecektir ama sunu biliyorum ki hic bir evlat durup dururken bu raddeye gelmez gelemez Bugun tv de kizina siddet uygulayan manyagi gordum eee odami anne, yarin oburgun okiz da buyuyup buradan o manyaga konu acicaktir Yazik ya bir evladin dogmasinin aslinda ne denli zor ve mucizevi birsey oldugunu kardesimin tup bebek denemelerinde, huznunude aldigi negatif sonuclarda gormus biri olsrak diyorum ki Neden bu kucuk yurekleri yaraliyorsunuz be Neden ne var. Madem insanlik yok icinizde neden dunyaya getiriyorsunuz Insan bir otu bir cicegk bir kopegi bile icten severken bir masumu sevmemek neden. Evimde iki hesere oglum:)beynimi yeselerdd evi yiksalarda birgun buyuyup usanacaklari umuduyla buyutuyorum Okul cikislarinda ikisinide uzak yollardan gelmis gibi ozluyorum cunku onlar evlat Hatalarinida beni uzmelerinide bir ozurle affediyorum Sizde pisman olusani bir ozre bakar.

Ne yolu denerseniz deneyin. Anlamazlar. Keşke annem üvey annem olsaydı da canım bu kadar acımasaydı dediğim zamanlar o kadar fazla ki. Peritonoloji bölümü takibinde gebeyim. Çok yüksek riskli gebeyim. Ölüm riskim var. Eşime ben ölürsem sakın annemi çağırma dedim. Yaşadıklarımı ben bilirim. Şu hayatta üzüntü duyduğum çok şey oldu da, evlilik günümü zehir etmesini unutamam. Dünyanın en zehirli yılanını önüme atsanız o gün o bile dokunmaz ama benim annenim yaptıkları mezarımda ot bitse unutmam. Hakkım varsa haram etmem ama Rabbime çok büyük havalelerim var. Bırakın bu konuya fazla takılmayın, yoksa sağlığınız benim gibi elden gidince keşke yok gibi davransaymisim dersiniz. stres hastaliklarimi iyice çıkmaza soktu. H

Keşke annenize bu kadar saydırmasaydınız. Tamam benimde annemle problemlerim var ama bu kadar azarlayıp kırmadım hiçbir zaman. Sinirimden cam çerçeve indirdiğimde oldu,2 metre duvar aynasını yere indirdiğimde oldu. Sinirden bardakları camdan mı atmadım, sofrayı yerle bir mi etmedim. Herşeyi yaptım ama asla bu kadar kalbini kırıp üzmedim onu. Çünkü biliyorum yaşlanıyor, bir gün beni bırakıp gidecek. O gün gelip çattığında "keşke sana bağırmasaydım" diye mezarının başında ağlamamak için yapmadım hiçbirini. Zaman acımasız, anneniz yitip gidince çok pişman olursunuz.

İnsan sevdiklerine karşı mı bu kadar dolu bu kadar tepkili acaba? Bugün yolda çocugunun yüzüne peşi peşine tokatlar indiren bir anne gördüm.. Çok kızdım, sinirlendim derincee bir nefes alip gittim. Evet beni de ilgilendirdiğini düşündüm. Gayet makul ses tonuma dikkat ederek konusunca kadın da gayet makul, sakin konustu benimle. Evime geldim evimizde tadilat durumundan sebep ölümüne bir ses. Matkap, balyoz ne ararsan. Tabi ilgilenen annem, başlarında. Odama cekilip uzandim biraz.5 dakika sonra çok da suçu yokken azarladim annemi.. Kırıcı konustum ses tonuma dikkat etmeden.. Gözleri doldu benim sınırım da bu'dur daha ileriye gidemedim hiç. Ağlayamaz benim annem. Kücük yaştaki evladının acısını yaşamış, el kadar çocuğunu toprağa vermiş ama ağla mamiş bir kadındır. Daha önce seslerimiz yükselmistir, kavgalarimiz olmustur. Genel de hakli oldugumu düsünürüm ki öyle de. Mevzu döner dolaşır hep benim dikkat çektiğim noktada son bulur eninde sonunda. Ee annem iddialaşmasan. "Anne olan benim" en iyisini bilirim o evlat beni dinlemek zorunda"olarak düsünmesen keske. Düşünmesen de her tartisma sonrasi su kalbime biçaklar saplanmasa. Ne acı ki o benden çekiniyor olmasi gereken bu değil aslinda.. Onun bir gün yanimda olamayacagini son zamanlar daha cok düsünüp üzülmehe basladim yaşlanıyor cünkü her geçen zaman. Okadar sanciyor ki çocuk kalbim. En cok seven de en cok yaralayan da benim.. Disardaki x kisiye anlayisla, sabirla, sükunetle derdimizi anlatabilirken, kendi annemize, ailemize en şiddetli tepkileri veriyoruz. Aslında hepimiz yapıyoruz bunu. Bu yüzden Gangsta yalnız değilsin asla. Eylemler aslında doğru görünmeyen ama bir o kadar insani.. Çok iç içe yaşanılan durumlarda ne yazikki çoğalarak artıyor. Biraz uzaklik, mesafe tamamen çözmez ama katsayısını azaltır. Farkli farkli yaratılışlar. Ve önüne geçemediğimiz en çetrefilli işlerden biri değiştirmeye çalışmak veya değişmesini beklemek.. O halde duymazdan, anlamazdan geleceğiz zor da olsa..

Nokta atışı işte budur, Yaşamayan da gerçekten bilemez,

Neden bütün hakareti yiyen anne oluyor? Hep suçlanan anneler eksikliklerde. Daha baskın olduklarından mi? DuuRumm ''Mükemmelliyetçi Mükemmelsiz'' Anneler

sen annesi süpperrr olanlara kötü mü dedin kiblerim sizi milana hanım ne diyorsunuz

Sövüp saydım mı sanıyorsun? En ağır cümlelerim ne biliyor musun? En ağır deyince aklına sövmek mi geldi? Sövmedim; "Sen anne misin?" dedim anneme, "Sen anne miydin, anne misin sen? Sen nesin, neyimsin?" dedim. "Zekan yetmiyor mu?" da dedim, hak etti çünkü. Annemi tanımıyorsun, beni de. Artık kırılması gerekiyordu, kırdım. Ben defolup gidemiyorum, anlamayacaksa, o beni ittir etsin diye kırdım. Ya sen kimi savunmaya çalıştığını hakikaten bilmiyorsun.

Anneyle sorunlar yaşanır bizde zamanında yaşadık ve yeri geldi bı dünya şey saydık üzüldük yiprandik sinirlendik falan hepsini anlarım burası zaten bir derdim var köşesi kimse kimseye ahlak dersi vermeye çalışmıyor bende dahil ne kadar sinirlenirse sinirlensin buradaki onu yeni tanıyan ilk kez yorumları okuyan insanlara defolup gidebilirsiniz demesini hos karsilamadim ve bunuda dile getirdim sizce gerçekten hoş bı durumsa bişey diyemiyorum empati kurun bence prensescilik oynayanda ahlak dersi vermeye çalışan da yok.

+100000000 ilginc

Anne çok müdaheleci, Gangsta'yı kalıplara sokmaya çalışan, bacağındaki çatlağa bile laf eden bir kadındı yanlış hatırlamadıysam. Ama kızı ondan bir şey istediğinde yan çizen, yanında olmayan, bencil. O senin annen elbet kırgınlıklar da geçer, içinde tutmamakla iyi etmişssin. Ana babalar kusursuz yaratıklar değil, yaşlı olmaları onları üstün ve dokunulmaz da yapmıyor. Milana22

Her doğuran anne olamıyor, her anne sevgiyi ve saygıyı da haketmiyor tamam ama gangstanın yorumunda yazdığı kadarıyla annesiyle bu kadar sorunu olmasını ben anlayamıyorum kusura bakmasın kimse. Evet hiçbir anne mükemmel değil, kimi çok baskıcı, kimi biraz ilgisiz, kimi çok şımartır, kimi sevdiğini çok belli etmez vs vs çeşit çeşit anne var. Biz de onlardan biriyiz. Dörr dörtlük insan olamadığı gibi dört dörtlük anne de yok. Çocuğum bi gün onu hasta olmasın diye çok sarmaladığım için, yada yemek yesin diye üstüne düştüğüm için benden nefret edecek boyuta gelecekse vahh vah bana yani.

Bir insan sadece doğurduğu için mi bu kadar büyük bir saygınlığı hak ediyor? Doğurduğu çocuğu hayatı boyunca mutsuz ettiyse, psikolojik olarak büyük zararlar verdiyse de mi boynumuz bükük dursun karşısında? Her konuda akıl almaz duyar kasıyorsunuz.

Pedofoli nerde geciyor? Önceki

Aynı annemle biz, konu sahibi annesiyle çok görüşüyor konularından biliyorum, ben o kadar görüşsem kanlı bıçaklı oluruz. Annem uzakta olunca çok seviyor beni ilginç:)) gangsta nin bu kadar içli dışlı olma isteğini anlayamıyorum ben mesela.. Annesi kardeşiyle gidiyor çocuğuna bakamicak diye kızıyordu, ben annem gelir çocuk yaparsam diye korkudan çocuk yapmiyorum.

Seni bu noktaya getiren neydi gucci

Nasıl yorum yapsam bilemedim ama evladım bana böyle yapsa kahrımdan ölürdüm. çünkü ben iyi bir anne olduğumu düşünüyorum. onlar için yaptığım fedakarlıkları düşünüyorum. umarım annenizle aranız düzelir. insanın her yaşta anneye ihtiyacı oluyor.

Elbette öyle, aşağılamak anne sıfatıyla yan yana bile duramaz. " Görüşmek istemiyorsan, anne olarak kabul etmiyorsan gorusmeyiz " diyen bir anne var karşıda. Bu kişi ne yük olur ne köstek. Benim hayatımı çaldın " demek yeterli olmasa mi bu etapta. Kırık canlarimizin acısını bin kere kırarak çıkarabiliyoruz, insanoğlu böyle. Bu bir çözüm değil, aksine yarayı derinlestirir.

keşke sorunun ne olduğunu da yazsaydın.

Arkadaşlar küçükken konu sahibinin yaşadıklarını kim yaşamadı ki? Kim annesiyle çatışmıyor ki? Pedofili demiş mesela. Demekki bir şey gördü ki korktu. Kim bilir annesi neler yaşadı? Evet bizler detaylı düşünemeyiz, ne yaşadığını tam bilemeyiz ama ölüm var. Evet ölüm var diye de kendimizi mi hep üzelim deriz değil mi? Ama babam akşam bana "kızım sana bir gün İstanbulu çok detaylı gezdireceğim, Kız Kulesine götürüp, vapurda simit yiyeceğiz, Ayasofyaya gideceğiz her yeri göreceğiz" diye saatlerce konuşmuştu, büyük abimle babam da hiç anlaşamazlardı 2 aydır küslerdi ama babam o akşam abimi de çağırdı barıştılar. Ve babam sabah vefat etti. Gitti, bir daha da gelmedi. Giden gelmiyor, abimle barıştılar iyiki yoksa abim de çok vicdan azabı çekerdi ki zaten abim de 8 ay sonra gitti ve bir daha da gelmedi. Yani ölüm öyle soğuk ki. Giden gelmiyor. Ve siz "keşke keşke bir şansım daha olsaydı da bu lafları söylemeseydim diye ömür boyu beyninizi yiyorsunuz. Aslında dert diye taktıklarımız o kadar boş ki.

soylemek istedigim hakareti tabiki onaylamiyorum bir cocugu patlama noktasina getirecek okadar cok sey yasaniyorki bazen bayanin sorunu ne bilmiyorum ama bazi anneler ve babalar gercekten katlanamayacak kadar kotu olabiliyorlar onlar icin soylemistim M meredithgrey 2013-2022'de vivelamour ve 2022'deki felidaee'yim. Üyelik

Bu size göre olani. Peki ya konu sahibi icin gecerli degilse? O zamsn hmm tuh tuh pekte saygisiz bir evlat. Dağlara taslara Yorumunuz, konunun duyarını kasıyo cıkışa lütfen.

Ben öyle pis düşmüşüm ki o damdan, anne der demez hatırladığım ilk acım bile aklıma geliyor annemle alakalı, Canım acımayı geçti resmen kanıyor artık, Ama ömür yandı, bitti, resmen kül oldu Ağlanmak da değil derdim hayatıma devam etmek O da bir parçası olduğu için bari kalanı güzel geçsin diye anlatmaya çalıştıkça sanırım batıyoruz Bilemedim,

Ben yazsam bu kadar olurdu. Ne olurdu sanki herşeyin sinirini benden cikartmasaydi. O sıralar ben yakinindayim diye miydi bütün kırıp dokmeleri? Evlendikten sonra rahata erdim ben de. Mesafe koydum içten ice. Doğumda geldi iki sefer ilkinde yedi bitirdi beni. İkincide artık umursamadigimdan sanırım koymadi artık. Dayaktan bahsetmiş bazısı. Diliyle dövmek nasıl olur tatmış mi acaba? Benden bir gün haber alamadı diye nerdeyse şehri ayağa kaldirmisligi var. Sonuç yine bana azari bastı. Yine beni suçlayacak birsey buldu. Hem de herkese ilan etti. Üstelik beni hergun arayan sesimi duymadan duramayan birisi de değil. Soğuktur hep bildim bileli. Espri bile kaldırmaz. Dışarıya iyidir ama sevilir. Artık takmiyorum ben. O öyle ben böyle. Gülüp geçiyorum. Beklentim de sıfır. Senede bir evime gelecek de ancak. O da büyük bir lütuf gibi. @GangstaWalk size tek sözüm birşey beklemeyin artık. Hiçbir konuda hiçbir beklentiniz olmasın. Kendinize ne kadar yetebiliyorsaniz o kadar. Olduğu kadar herşey. Çocuğunuz büyüyecek insallah krese gittiginde yaparsınız hayallerinizi. Ben hala bekliyorum onlar düzene girsin diye. Ancak o zaman kendi hobilerime vakit ayirabilecegim çünkü. Sağlık olsun da gerisi er ya da geç olur. hanmadi Love

Annem 10 yıldır annesiyle görüşmüyor. Biz sana aynısını yapsak ne derdin?Üzülmez miydin diyorm. Aynısını yapmanıza izin vermezdim. Kapınızda yatardım yine de küs kalamazdınız diyor. Haklı. Yatar. Bazen sebeplerini sadece siz bilirsiniz. Baskasına anlatılınca anlaşılmaz. Benim çocukluğumdan hatırladığım kare, annemin cmrtsi günleri anneanneme temizliğe gittiği. Ozmanlar annem 30 larında anneannem 50 küsr. Eli ayağı tutuyor. Basında orayı düzgün sil bak olmadı falan diyor. Ömrünce annemi böyle gördü. Sizinde yaranız derinki bukadr patladınız. Söyleneceklere kulak asmayın derim. İciniz nezman soğursa ozman görüsün..

Boşver, bu hale geldiysen vardır sebebi. Kim ne derse desin, ne yaşadığını, nasıl izler taşıdığını sadece sen bilirsin. Huzuru bulursun umarım. M Manap Manam

Her zaman anneler hakli degildir Evladina dunyayi dar eden anne babalar var Benim esimde agir konusur Kendini nasil hissediyorsun diyorum Insanin vicdani her zaman dogruyu soyler vicdanim rahat diyor Bu noktadan sonra yapilacak bisey soylenecek soz kalmiyor 1Sen

Bu kadar saydirmaniza rağmen sükunetle cevap vermiş. Defolup gitmiyorum konudan, çünkü söylemek zorundayım ; ancak her gün döven, küfür eden, terk eden, yıllarca görmeyen, asla ilgilenmeyen anneye bu şekilde yapılır. Ve hatta yapılmaz mesafe konur. Ağır yaralılar sükunetle köşeye çekilmeli, karşı tarafın kalbini paramparça etmeye lüzum yok. En azından bir gün olsa bile uykusuz kalmış sizin için.

Uzaklaşamıyorum. Ne yaptıysa, ne hale getirdiyse dönüp arkamı bırakıp gidemiyorum/Ya da geçmiş zaman mı kullanacağım bundan sonra bilmiyorum çünkü içim acımadı, otomatik gerçekleşti sanki. Ne daha kötüdür Turuncu? Kötü olduğunu bildiğin kötü davranış mı, iyi kılığı ile giydirilmiş kötü davranış mı? Beni dizinin dibine, senelerce üzerime çalışıp oturtmayı başardı ve öyle bir haldeyim ki onu suçlayamıyorum "Sen yaptın ki" diyorum. Ben mi yaptım gerçekten? Hiçbir ilgi alanım önemsenmedi; hiçbiri. Benim neyle ilgilendiğimin hiçbir önemi yoktu çünkü neyle ilgilenmem gerektiği annemce belirlenmişti ve bu yolda istemediğim fedakarlıklara girerek, beni yolumdan vazgeçirdi, o fedakardı ve ben kendimi suçlayandım. Yemek yemeye aşırı zorlanmak nedir biliyor musun sen? Obez olmamı mı beklerdin mesela? Anoreksiya oldum, saçlarım elime geldi ve bu benim "Dengesiz beslenmeme-söz dinlememe" suçum oldu. Sen 2 yaşından beri tek rahatlama yolun olan resim çizmenin elinden alınması nedir biliyor musun? İyiliğim içindi ve çok güzel açıklanmıştı, o kadar şahane ikna oldum ki aslında ben resim çizmeyi o kadar sevmiyormuşum bile :) Sonra tabi "Ben tercih ettim" oldum. O kadar ağır bir pedofili korkusu yaşardı ki annem; liseye kadar hiçbir arkadaşımla evinde doğru düzgün hatıram yok. Çünkü onlar bize gelirdi ve annemin yaptığı tüm yemekler karşısında böyle bir annem olduğu için şükretmem gerektiğini söylerlerdi. Sen kışın ortasında terledin mi Turuncu? Ciddi soruyorum. Kışın isilik çıkardın mı? Öyle bir fotoğrafım var; üzerimde beyaz peluş kabarık bi mont, zannedersem 3 yaşındayım; boynumun yukarısına kadar düğmelenmiş, kaşkolla burnu sarılmış, alttan yün başlık ile kapüşonun içine iki kat sarılmış. Açıklaması "Koşardın terlerdin" di. Bir çocuğun Antalya kışında o kıyafetlerle terlememesi ve isilik çıkarmaması imkansız. Sonra gelsin ağır gripler, iltihaplanmalar ve hastaneler. Serum başında bekleyen fedakar anne... Cahillik mi? Hiç zannetmiyorum, daha çok vekaleten munchausen sendromuna benzetiyorum. Çok bilgiliydi. Ortaokulda günlüğümü okuyup hesap sordu. Bu her annenin yapabileceği şey olabilir ama o günlüğü elinden alıp parçalarken karşımda gülümseyerek "Sen daha iyilerini hak ediyorsun" demesi? İyi mi kötü mü? Kuzenim sigaraya başlamıştı, ben ise merak edip ondan tek dal yaktım . Yakalanacak ve eniştem kızacak, benimkiler bana kızmaz biraz nutuk çeker sadece diye kuzenimin suçunu üstlendim. Teyzem "Aferim kızıma" dedi, annem teyzem karşısında boynunu eğdi diyemedi ya; o akşam sorguya çekildim. "Yazıklar olsun, senden hiç beklemezdim" girişi ile öyle rencide edildim ki.. Kuzenim "Kuzen sakın söyleme benim içtiğimi, teşekkür ederim" diye mesaj atmıştı ve söz verdim. Aldım telefonumu "Anne, sana bir şey göstereceğim ama bu sadece bizim aramızda kalacak; benim sana -layık- bir evlat olduğumu bil. Kimseye söylemeyeceksin tamam mı?" dedim. "Tamam annem, tabi annem bitanem, söz"ler... Mesajı gördü, anladı ve "O mesajı teyzene okutacağız!" a döndü olay. Hemen mesajı sildim "Anne nolur yapma, kuzenime söz verdim nolur" diye yalvardım köpek gibi. O ne yaptı sence? "Ben yeğenimin zehirlenmesini istemiyorum" diyerek beni de alıp kuzenim-teyzem öyle bir yüzleşmeye götürdü ki, kuzenimin yüzüne bakamaz hale geldim. :) Ve daha neler... Ve sürekli tekrar eden "İyiliğin için, bilemezsin, anlamazsın, olmaz, yasak, asla, ben bilirim, bana hak vereceksin, sizin için neler yapıyorum görmüyor musun, sen nasıl vefasız bir çocuksun" sözleri dönen her gün. Her gün anlam veremediğim bir yerden yükselen öfkem ve her seferinde sonucun "Neyin eksik?! Daha ne yapayım kızım senin için?"e bağlandığı o bilindik kısır döngü. "Elalem ne der"li travmalarımıza girmiyorum bile. "Senin tek sorunun şımarıklık" ile başlayan cümlelere de. Baktım olmayacak; basıp gideyim bari dediğimde kardeşimi hemen önüme koydular. Kardeşime baktım ve gidemedim. İntiharı düşündüm. Bunu anneme yapabilirim ama kardeşime böyle bir hatıra bırakamam dedim. Neye öfkelendiğimi senelerce anlamadım ve kendimi suçladım. Çünkü annem çok iyiydi, o bir anneydi. Sonra bir başka hastalık patladı kendimi sorgularken. Korktu, öldü bitti, sevgi sözcükleri sıralandı döküldü ve "Sen yaptığın hataları düşünerek çok üzüldün biliyorum kızım kendini suçlama, sen iyi evlatsın anneler için evlatları vazgeçilmezdir seni her hatanla sevdim ben." tarzında konuştu. Tüm hatalarım benim oldu :) Kendisinde hata yok. Turuncu, daha bunlar sadece %1i. Ben ömürlük bir beyin yıkama seansından çıkmaya çalışıyorum.

Aleyküm selam...

Sebep neydi yazsaydin keske.

Sizi suclamiyorum evet onlar anne babamiz ama bazen bizi cildirtiyorlar. bende anneme bazen oyle sinir olurum ki cogunda susarim bazende kizarim. sonra cok pisman olurum siz pismanlik duymadiginiza gore sanirim cok sinirlendirmis sizi kk birinci noteri kinayeye zeka barajı konsun istiyorum ben

Ana babadır haklıdır diyemeyeceğim çünkü kendini evladının iyiliğine, mutluluğuna adamış anne babalar çok az kaldı ilginc

sen ki koşulsuz evlat sevgisinin ne olduğunu burada hepimizden iyi biliyorsun. böyle sevilmek istemek hak değil mi.? köşene çekilmek çözüm değil el değil ki bu. kalp kırılıyorsa hala umut ettiğimizden. hala vazgeçmediğimiz bir nokta olduğundan.

Hayır o anlamda değil, anne babadan yaraliysak kosemize çekilip mesafeli olunmalidir yani. Kalp kirmaktansa mesafe koymak.

İnan bana bir bu kadar da ben yazabilirim :) Benim şizofreni teşhisi olan bir halam vardı, bir de üstüne aynı onun gibi olduğumu söyleyen, kız halaya çeker lafları. Annem+teyzelerimden biri :) En büyük şansım babamdı. Senin yüzde 1 dediğinin bende %30 olması babam sayesinde. Frenledi. Ve frenlerken o yıprandı. 5. Sınıfta boşanmaya kadar gidip döndüklerini hatırlıyorum. Ve onun bile sorumlusu alttan alta bendim. Anneme göre babam beni koruyarak şımartıyordu. Babam korudukça annem bilendi. Diğer kardeşlerimle aramızdaki uçurumda böyle ortaya çıkıyor. Babam daha sonra anlamış sanırım, onun müdahale ediyor olması annemi iyice zıvanadan çıkarıyordu, etmemeye başladı. İlerleyen zamanlarda gerçekten sakinleştiler. Böylece onların tüm kavgaları Benim yüzümden olmuş oldu :) Bunlar hep geçti. Bir kısmı ile bağıra çağra yüzleştim. Bir kısmına sünger çektim. Bir kısmını unuttum. Bir kısmı için tedaviye başladım :) Ama görsen konuşsan, çok seversin annemi. İyidir. Anlayışlıdır. Saygılıdır başkalarına. İlk evlat olmanın ceremesini mi çektim, o zaman zor şeyler yaşıyordu, onun etkisi miydi bilmiyorum. Zaten bu negatif yönünü babam, ben ve biraz da Dedem bildiği için sanırım kime anlatsam İnanmaz :) Uzaklaş. Gerçekten uzaklaş. Şartlarını nasıl ayarlarsın bilmiyorum ama bazen annemin evine gittiğimde o aşırı düzenli hali bile beni geriyor. Evdeki simetri, mobilya vitrini gibi olan salonu, evin kokusu bile bazen başka şeyleri getiriyor beraberinde. Benim 1 numaranın huyu suyu biraz bana benziyor. Kıskançlığı, konuşkanlığı falan. Bazen ona davranışında bile fark ediyorum. Öpmezsen öpme bende kardeşini öperim Kardeşin uzun ayağa bir kalksın seni dovecek He sen çok biliyorsun da ondan altına kaçırıyorsun Anneni mi seviyorsun babanı mı? Baban sana daha güzel bakıyor degil mi? Annen senin degil, benim. Çocuğun damarına basacak, dolayısı ile beni sinir edecek bir sürü şey işte :) bu yüzden de çok da bir araya getirmemek güzeli. 15 te 1 falan ideal. Bunlara sıra gelmiyor o zaman. Yedik içtik hooooppp çocukların uyku saati geldi tuh diyip kaçmak :) Yada çok sıkıştım çocuğu birine bırakacak olsam kızkardeşime bırakıyorum. O biraz daha annemle iyi, annem ben yapma desem inat eder yapar, o derse durur. Sanki ben bir yerlerde güvenilirliğini yitirdim, muhakeme yeteneği olmayan biriyim ve ciddiye alınmıyorum gibi. Konunu ele geçirdim :)) Neyse. Evet sorunlar somut degil ki çözümü somut olsun dedin. Ama bence biraz dene imkanın varsa. Babana bakma. Kazık kadar adam. Bırak biraz ne halleri varsa görsünler. Biliyorum ki sen kriz geçirdikçe nankör oluyorsun :) senin için Neler neler yapmış oluyorlar. Bari biraz nankör ol da kafan rahat olsun.

İyi bakmamanın içine psikolojiyi de eklemek lazım. Zevklerini, becerilerini es geçmemek, Hayalleriyle dalga geçip, küçümsememek, Kendisinin yetemediği yerde seni yetersiz ve aşağılık hissettirmemek, Değil mi? Fırsatın varken o fırsatları seni zedeleyerek ve engelleyerek kaçırmamak da dahil olmalı 'iyi bakmama' kuralına,

Annenin kusuru, evladına karşı kibir olmamalı Goha.

Ben 26 27 senedir hatirladigim yaştan itibaren ne sevgi ne ilgi ne bir bakım gördüm annemde hiçbiri 3 yaşındayken ben babamdan ayrılıp beni snnrannemin başına ayıp keyfine gezip evlenen bir insan ben ise salak gibi belirli bir yaşa gelene kadar anne anne diye zırladım ne vardıysa hiç evlatlarını duushmeyen bedil duygusuz bir insandır kendisi tek amacı var yemek içmek gezmek tozmak ona buna süslenmek evlatlarını hiçe saymak olmaz olsun böyleleri anne...

can kırıkları yaş 40 da olsa 50 de olsa içinde yaşıyor insanın ama yaşamak lazım hayat güzel çünkü herşeye rağmen inadına yaşamak mutlu olmak lazım

Peki, ilgi çektiğinize göre artık sadede gelelim isterseniz.

Eski konulara baktim. Sebep kurs dolayisiyla oglunuzun bakim sorunu mu? Tam olarak sebep ne?

Ben kendisine sarıldığımda, ben sarılmanı/öpmeni istemiyorum, kalk da şu mutfağı topla bir işe yara diyen bir anne ile büyüdüm. Kabus gibi ergenlik, kabus gibi bir gençlik. Evlendikten sonra rahata erdim. Aramız düzeldi. Mesafeli ve seviyeli bir ilişki kurduk. Bu süreçte sadece ilk doğumumda yanımda 5 gün kaldı, onda da bana çocuğu emziremiyorum, beceremiyorum diye eziyet etti :) Hatta 4 günlük Doğum yapmış kadın olarak 'Sütün sidik gibi, bu çocuğa yaramaz' lafını annemden duydum. 2 gün sonra da arkadaşları ile tatile gitti. Kırgınlıklarım var. Her şeyi ben bilirim havasından yoruldum. Çok iyi yönleri de olan biri. Becerikli, toplumda sevilir, insanlara saygılı, her ortamda esprili, Güleryüzlü. Neden bana böyle İnan bilmiyorum :) Uzak kalınca iyiyiz. Uzak kalıyorum. Her gün konuşuruz ama nasılsın iyi misin, o kadar. Fazlasına girince b. ka sarıyor. Senin kadar iç içe olsam şimdiye çoktan kriz üstüne krizler geçirmiştim. Her anne iyi olmuyor. Enteresan ama her anne her çocuğuna da iyi olmayabiliyor. Kabul ettim, devam ettim. Huzurlu muyum? Evet. İhtiyaç duyuyor muyum? Evet Zaman zaman üzülüyor muyum? Çoğunlukla. Bana yaşattığı pek çok şey için kırgınım, diğer kardeşlerim nispeten daha hafif atlattığı için mutluyum. Karışığım :) Anneme ben de çok saydırdım. Genel olarak evlatlarından bul diye geri döndü. Bakalım neler bulacağım :)

İçin rahat mı? Pişmanlık var mı? Anneyimbenanne35 zamandir herşeye ilaç olan... tek ayak

Anne kalbi kırılınca insanın hayatındaki bütün işler ters tepiyor bu inanctayim. Kabul ediyorum, burada anneyi savunuyor gibi görünüyorum. Hayır, derdim sadece haksız da olsa kirilmamasi gerektiği üzerine. Zalimlik var birde iyi bakamamak var. Bu ikisi ayrismali.

Konu sahibi yok zaten, birazdan çıkışa doğru giderim. Ekran arkasından " hadi ordan be " nidaları yukseliyordur konu sahibinden bana. Saygısız evlat demedim, demem ikisini de hayatlarını da yaralarını da bilmiyorum. Anlattıklarının üzerinden yola çıkarak en azından bakmaya çalışmış bir anne gördüm. Elbette bu bana göre, kendi parmaklarımla yazıyorum.

Tanıdığım en zor anne kendi annem, benim dediğim olacak hırsından hepimizi perişan ettiği zamanlar olmuştur, her şeye rağmen tek bir kez gönlünü incitmeden uğurladım bu dünyadan. Yanlış yapmışsınız, sizde evlat büyütüyorsunuz bu kadar kırmaya gerek var mı. Konularınıza denk geliyorum zaman zaman, bunaldığınız haklı olduğunuz noktalar var ama bu yaptığınız çok uç bir hareket. Deliyim doluyum, böyle de söylerim içimi dökerim marifet değil, özür dilemelisiniz

Bak ne güzel.. elinden geleni yapmışsın... evet kimse annesini babasını seçemiyor.. istediğinde Harika bir anne modeli değildir, biraz olsa anlaşılmaktır.. Ama "cahilim" hep arkasına sığınılandır.. dilerim mutsuz günlerin geride kalmıştır

Saygı duyarım.. Diğer konuları da az çok okudum diyelim. Yüzde birlik denilmiş ama o kışın isilik olma olayında anneye kimse yüklenemez. Yani buraya yazmaya bile değmeyecek bir konu benim için. Benim çocuğum yok ama arkadaşlarımdan görüyorum çocuklarını nasıl zorluklarla, aman bir şey olacak diye hep bi kalp ağrısıyla büyüttüklerini. Kötü anneler yok mu var. Ama konu sahibinin annesi az çok okuduğum kadarıyla kötü bir anne değil en fazla bir şeyleri yanlış yapmıştır.

Yalniz degil evet ve yasamadigimiz acilar hakkinda kolayca yorum yapmamak gerekiyor once anlamaya calismak gerekiyor.

Teşekkür ederim

Baba bu hayallerin neresinde? J Janet Jak Esim Durme, durme

Ve aleykum selam gangsta. İyi yapmışsın kendi kendini yiyeceğine birazda annen yesin kendini. .. düşünür belki bu kız neden böyle oldu neden bu kadar ağır konustu dank eder belki. Yaşayan bir annem olsaydı eminim aynı şeyleri çoktan yapmıştım... kırıp dökmustum eminim.. neden bu kadar sevgisini bize gostermediginden hesap sorardim mesela... ya derdim sen ne biçim bir annesin... 6 7 yaşındaki kızın cinsel istismara ugradiginda korumadigini... anlatiysam inanmadi ve muhtemelen dövdü var bir anı ancak terapiye devam etmedim hatırlamıyorum... anlatmadiysam, davranisimdan, durusumdan, korkularimdan nasil olupta farketmedigininin hesabını bağıra bağıra sorardim hiç acimazdim.. Sadece yapabildiğim mezarına gidince ona hesap sormak ama cevap yok. Ha bide babam var... az kaldı ona patliyacagim... insan kime güvenir ailesine dimi? öyle kazıklar yedim ki geçenlerde içimden konuşmak dahi gelmiyor aramiyorum o arayinca mecbur konuşuyorum.. hala kendi haklı... bana özel olan bir durumu memlekette duymayan kalmamış pişkince diyor ki" Bundan sonra sırrını anlatacağın adamı iyi seç " lafa bak secmistim babacığım!! Güvenmistim baba!! demek ki babana bile guvenmeyecekmissin!! Neyse hayatta iken canını acıtandan hesap sormayı öğrendim... ölünce pişman olursun soylemediklerine... yaşarken soylebildiklerin olur belki, pişman da olunur ancak için soğur.

Evet büyüklere sevgi, saygı gösterelim.. orda tamamız.. Ama bazen büyükler, her yaptıklarının, her düşündüklerinin her şekilde her ortamda her şartta doğru olduğunu düşünmeleri, eylemlerini de bu yönde yapmaları insanı bazen çileden çıkarabiliyor.. Her yöntemi deniyor bazen insan, bazen de kendini bu durumda buluyor... Eğer içinde bir "acı" hissetmiyorsan haklısındır ve çok iyi bir rahatlama gelmiştir diye düşünüyorum

Bazı anneler gerçekten hakediyor..! Bilerek veya istemeyerek evladının her firsatta canini yakip sizi tahammul edemediginiz duruma getirip iki lafinizda aglayip annenim ben senin deyip aglayabiliyor. Evet annemsin ama annelik mi yapiyorsun diyemiyorsun. Keşke sizin yaptiginizi bende yapabilseydim... Birgaripinsan

Konunuzdan hiç bir şey anlayamayıp, diğer konularınıza baktım. Annenize genelde planlarınızı bozduğu için kızıyorsunuz sanırım. Ben anlayamadım. Kadın size yaranmak için sürekli istediklerinizi yapmak zorunda mı? Bence siz bir kaç tane arkadaş edinmeli ve annenizi hayatınızın merkezi olmaktan çıkarmalısınız. Önceki

Evet bende çoğu zaman düşünüyorum ya eksiksem, ya yanlışsam diye. En çok, çok sevmek ve çok şefkat göstermek geliyor elimden. Birde hep dinliyorum, önemsiyorum. Biraz düşündüm de konu sahibini, yaZdıklarını, buradaki yorumlardaki feryadı, öfkeyi ; sanıyorum duyulmadiklari için isyanları. Babalarda anneler kadar bu suça ortak ama kenarda köşede sessiz adam olduklarından göze carpmiyorlar.