Bence delirmiyorsun. Şu aralar çok duyuyorum arkadaşlardan bu sözleri. Ben de öyleyim neden yaşıyoruz, para kazanıyorum ama gönlümce harcayamıyorum hep bi gelecek kaygısı. Bu ülkedeki herkeste var bir miktar bu düşünce. Artık ümitsizliğe kapıldık yaşam hakkında...

Ben mezun olana kadar böyle değildim ki filozoflar gibi düşünmeye alışık değilim. Sosyalleşmek için bu şehirde 1 tane arkadaşım var maalesef. 2 3 tane de yılda 1 kez görüşebileceğim samimiyette olduklarım var. Özel psikoloğa gücüm yetmez hele bu şehirde kan emiyorlar adeta para isterken. Devlette de gittim dinlemedi desem yeridir. Cidden deliriyor muyum ya

Valla doğru yoldasın. Ufkun açılmış günlük telaşların ne kadar saçma olduğunun farkına varmışsın. Hep diyorum insanın çevresinde sürekli insan olacak diye bişey yok kurt sürüsü değiliz. Bir iki sınırlı arkadaşım var benim de ara sıra görüşürüm bana yeter. Aç fizikle evrenle ilgili bilgiler makaleler oku belgeseller izle. Çevreye ful ayak uydurman gerekmiyor.

Bütün gün aylaklık eden kafede orda burda dedikodu yapan bir gençten daha akıllı ve faydalısın. Asıl sorunlu olan kendi sorununu kabul etmez normali oymuş gibi davranılır ya ona yanıyorum ben de.

çalışıyo musun? çalışmaya başlasan sabahın yedisinde zınk gibi uyanmak zorunda kalsan hiç bunları düşünmeye vaktin olmaz.

İşe başladınız mı? Bana bunlar yeni mezun hallerinden gibi geldi. Bende üniversite bitip memlekete döndüğümde iş bulana kadar kafayı kırıyordum. Kaç yıl aradan sonra eve geri dönüp, iş yok güç yok, alıştığın çevre yok biranda boşlukta hissediyor insan kendini.

Film izliyorum mesela filmden kopup bunlar da bu film için amma zaman harcamışlar çekerken aslında o an oynarken çok saçmadır diye düşünüyorum. Kitap okuyorum of bunlar başkalarının düşünceleri bana ne ya deyip vazgeçiyorum. Televizyon izleyeyim diyorum saçmalık dolu. Bi ara evrenle ilgileneyim dedim bu hale gelmeden önce sonsuzluk içinde kaybolacagimi hissettim o konuya girmem hepten çizerim kafayi ben Rouge1o1 -Kitap

Eyvallah bacım:)

Doğru yoldasın. Filozoflar da binlerce yıldır bunları sorguluyor. Maalesef bu düzen koşu pisti gibi, yıllarca okutup, eğitip sonra iliğini sömürüyorlar. Fakat bu düsüncelerin yanında hayatta kalman şartlara uyman gerek. En mantıklısı birikim yapıp çiftlik hayatı yaşamak. Biz eşimle öyle karar aldık. Bu keşmekeş ve anlamsızlık içinde yıpranmaktansa belli bir birikimle özgürce gökyüzüne bakabielceğin doğa ile iç içe bir yere yeeleşmek şehirden ve düzenden uzak kendine yetecek kadar sebze meyve yetiştirmek, süt sağmak vs... basitleşerek bu anlamsızlıktan kurtulabilrisin belki. Ya da kurtulamaz sorgulamaya devam edersin. Amaç yok. Amaç varsa bilen de yok. Deli gibi üreyip kök salmaya çalışıyoruz işte biz anlamadık, çocuğumuz belki anlar diye.

Seninle ayni furumdayim hatta daha kotu bir durumdayim. Istanbul'un kiymetini bil cik gez dolas sergilere muzelere git zorla kendini hayata insanlara karis. Benimse burada gidebilecegim tek yer market.

Herkese beni ciddiye alıp cevap verdiği için çok çok teşekkür ederim. Sanırım herkes haklı değişen çevre, yapacak hiçbir işin olmaması, işsizlik bu durumun en büyük etkisi. Bende böyle olduğun düşünüyordum ama birilerinin bana söylemesine ihtiyacım vardı sanırım. 8 aylık iş arama sürecimle beraber böyle kalacak her şey, amaçsız, hedefsiz, hayallerimi gerçekleştiremeyeceğim, ilkokuldan ve liseden kimse ile konuşmuyormuşum bu şehir fazla sıkıcı düşünceleriyle beraber geldiğim son nokta bu oldu gibi gözüküyor. Tamam ben delirmiyorum. Az daha böyle düşünüp bu boşluğumun tadını çıkarmayı deneyeyim bir de.

Umarım düzelir bu durum yani inşallah delirmiyorumdur. Hayat çok garip bir anlık kararlar bir anlık davranışlarla değişiyor olağan akışında zaten neler neler değişiyor sonra böyle anlamsızlık içinde kalıyor bazılarımız. Aslında garipsemek delirmek olmayabilir evet... Rouge1o1 -Kitap

Çayı dökene kadar bunlar olur, yalnızlıktan gelecek kaygısından olur normaldir dedim. Çayı dökünce bir psikoloğa gitse iyi olur dedim. Çay ninet ya dökülür mü? Şaka bir yana psikoloğa gitmen iyi olur, biraz dışarı çıkıp sosyalleşsen iyi olur.

Yani bir gelecek kaygısının getirdiği erteleme, bpşvermişlik olabilir işin ucunda malum mezunsun. O kitap okurken film izlerken olan his biraz gereksiz mi diyim hoş değilmiş mi diyim bilemedim. Ama ben dönemsel olduğunu düşünüyorum. Yine de delirmediğine eminim.

Bence bunlarin hepsi manevi bosluk! Inancin varsa ve saglamsa bunlar olmaz sanki.. ara ara herkes dusunur bole ama dunyaya bi kez geliyoruz tadinida cikarmak lazim belli olculerde M

Tam o yaşlarda, çalışmaya henüz başlamamışken bana gelen duygu.. Hergün kahvaltı, rutin ev işi, uyku.. Nasıl yani yetişkin olmak böyle birşey mi demiştim Hayat mücadelesine başlayınca bunların hepsini unuttum, düşünmeye de zamanım yok zaten

Bankada ev temizliği saçma geliyor bu ara.. ben yapıyorum o pisleniyor hayır amaç ne yani kendime eziyet bir haftadır çamaşır makinesini açmıyorum.. kalsın... saçma çünkü

Delirmiyosun fazlasıyla bilinçlisin bence...

Çok benliksin...

Hayat boş değil aslında. Bence siz olmak istediğiniz yerde değilsiniz. Bu sizi buhrana sokuyor. Belki şuan bulundugunuz şeyi yaşamak istemiyorsunuz fakat şartlar elvirişli değildir ve buda size boş geliyordur. Ve hayata karşı heyecanınız bitmiş... Gelecekle ilgili merakınız kaygınız olmaksızın yaşıyorsunuz. Bir insan geleceğinde onu nelerin beklediğini görmek için yaşamak ister ama kötü ama iyi. Sonucta buda bir hayata tutunma nedenidir. Peki sizi bu hayatta tutan şey nedir? Eğer hayat bu kadar anlamsız geliyorsa o zaman neden hala yaşıyorsun gidip intihar mı et demeliyiz sana? Kafanı kaldırıp gökyüzüne bak sonra bulutları izle uçan kuşlara bak o kuşların kanat çırpışlarını seyret. Hayatı sorgulamaya kalkarsan kendini yaşamaktan mahrum bırakırsın.

Canım bence yalnızlıktan şimdi İstanbula geldin üni arkadaşların falan Ankarada ortam değişti tabi.. Hayatinda biri yok biraz ilgiye ihtiyacın olduğunu düşünüyorum. Biraz kendine bak dışarı çık sosyelleş düzelceğine eminim. :)

Yine iymişsin benim bir arkadaş doğmanın boş olduğunu söylüyor neden doğduk boş bir hayatı yaşamak için mi oda hemşire kendisi niye doğup büyüyüp ölüyoruz diye fena takmışş

herşey işsizlikten kardeş.. işe gir. hayatına birini al bak nasıl anlamlı geliyor herşey. insanın özgüveni düştüğü zamanlarda hissediyor bu gibi şeyleri. kendini motive etmen pozitif düşünmeni öneririm arkadaşım.

İc e, kalbine, kendine dogru yapilan yolculuklar iyidir. Bu surec icinde sorgulamak da iyidir.. ama fazla dusuncelere kapilmamak lazim. Anin tadini cikar hislerinle yasa. Yalnizligi secebildigin surece guzeldir.