Peki dönüm noktanız ne oldu? N

Bir yerden başla senin gibi hiç dostum olmadan mezun oldum sebebi eşim hep yanımdaydı yetiyordu ama sonra anladım ki ben arkadaşlık kuramıyorum destek bile aldım bu konuda mali sıkıntım çok oldu üstüne ailem de sorunluydu çok çektim ama bunlar beni ben yaptı. Çok ders çalıştım fakülteden ev uzaktı okuldan çıkar kütüphaneye giderdim yurtta iğrenç siyasi kavgaları olan bir odadan sonra evde tek olmak istediğim şeydi ama sonra bir baktım kütüphane daha iyi geliyor. Param da yok kitaplara eve yetmiyor bile kütüphane hem ücretsiz her kitap car hem ortam rahat kalabalık arkadaş bile edindim ve okulu dereceyle bitirdim

Tatlı mesajınız için çok teşekkür ederim içimi rahatlattınız biraz da olsa :) evle ilgili alışveriş temizlik vs ben çok istiyorum bi düzen içinde olsun ama arkadaşlarım aynı fikirde olmıyolar nedense bir kural koysak dahi diğer hafta unutuluyor ama bireysel tavsiyeleri uygulayacağım tekrar teşekkür ederim.

Bölümün nedir? Ben çift dal yaptım ve cok zordu aynı anda iki üni. Yapılmayacak diye birşey yok S sonbaharsonuyok

Aslıdna sandığın gibi bir dönüm noktasına gerek yok o sadece filmlerde var. İçinde bir ışık var bu buradan bile anlaşılıyor üstelik buraya yazman çözüm istemen bunun için çabalaman demek al sana dönüm noktası süreç önemli başlangıçlar Harika olmasa da olur. Bir de süreçte düşüp kalkmak da var ki bunlar olağan kendine çok görme. Ayrıca bir dip not: okurken başarısız olup da sonrasında başarılı olan gerçek mesleğini tanıyan ve iş hayatında çok iyi yerlere gelen bir sürü arkadaşım oldu. Teorik dersler okulu geçmek ve bilgi birikimi sağlar esas olay okumakta severek okumakta sınavı geçmek için değil alanınla ilgili ne varsa gündelik hayatının bir parçası yapmakta ki Harika ötesi bir alanın var. Mükemmel eserler var. Daha basit dille anlatılan eserleri gündelik hayatında oku okul için de yazarak çalış ve her gün çalış. Eve gel müziğini aç bir süre takıl sonra geç kenara kendine ait köşende mis gibi çalış kendini şartlama zorlama ufak ufak ama her gün önemli olan bu her gün olması. Sonra yemekleri evde yap dışardan yeme bu bütçeni toparlar üst başa takılma hele makyaj malzemesine hiç sarma. Alanınla ilgili tüm filmleri izlemeye çalış ama mesele haftada 2 film gibi. Sonra arkadaşların bir yere mi gidiyor sen de katıl ama direkt samimi olma bizim durumumuzda bu tehlikeli bir an da açılma Gül eğlen ama adım adım davran. Sonrası gelecek emin ol. Keşke öğrenci olsam. Hala öğrenciyim tez yazıyorum ama iş dünyası o kadar acımasız ve zalim ki

Aynen öyle okula hic gidesim gelmiyor devam zorunluluğu yok herkes o kadar cin gibi ki çok pasif hissediyorum kendimi

bölümünü seviyorum ama ciddi anlamda emek vermek gerekiyor ve ben sorunları çok kafaya taktığım için veya hep tetikte olduğum için derslere odaklanamıyorum

Merhaba bir başvuru ile aldığın puandan daha az puanla alan başka bir yere geçiş yapabilirsin. Yök'e ve üniversitenin lisans yönetmeliğine bakabilirsin.

Bende 3. sinif olucam bu yıl konuyu ben mi açtım diye düşündüm bir an hukuk okuyorum okuldan hic arkadaşım yok ev arkadaşım var evin sorumluluğu fazla geliyor düzen kuramadım

Valla konuyla alakasi yok ama ben de okullar az daha geç açılırsa sinirden ağlayacağım. Öğretmenim ve evde çok sıkıldım. Size önerim ise branşınız kendinizi gelistirmeye çok müsait, bence kendinizi alanınıza adayın hicbir seyi düsünmeyin başka.

Universite herkes icin ayni degildir. Benim icin de cok zorlu gecti ve 1 ders kaldi bitmesine. Eger sehir disinda evde kalsam yapamazdim. Imkanin varsa yurda cik. Ozel bir yurt hatta cok iyi olur ; yemek, temizlik derdi yok, calisma yerleri de olur. Rahat edersin. Ben de arkadalsarimla cok samimi degilim ve derslerde zorlandim ama kendimi derslerime verdim ve su an iyi bir not ortalamam var, ingilizcem iyi. Bosver, okul yillarini bos gecirme, en az 2,50 ortalama yap, staj yap, dil ogren, kluplere katil. Hem cv ne yazacak bir sey olur hem de sosyallesip ozguven kazanirsin. Ozellikle yurda cikarsan inan daha rahat olur. Benim tum arkadaslarim bu problemleri yasadi. Inan asiliyor ileriki senelerde. N

Valla o kadar haklısınız ki. Ben bazen kahvaltıyı bile dışarda yiyorum ya dolap boş oluyor ya kalkıp bişey yemeye üşeniyorum o derece saldım kendimi. Dışarıya rica minnet çıkıyorum evdeki arkadaşlarımdan başka arkadaşlarım çağırınca gitmiyorum mesela bahane bulup. Ders çalışıcam diyorum odaklanamıyorum. Dediğiniz gibi ben bu sorundan uzun süredir rahatsızım ve çözüm arıyorum ufak ufak değiştiririm umarım durumumu.

Ben de dersler hariç her şeyinden keyif alıyorum valla :) teşekkürler tavsiyeleriniz için

Siz genç hanımefendi, hayatınızın en tatlı dönemindesiniz :) Küçük planlamalarla hepsi üstünden gelinecek sorunlar:) Bazıları sizi bunaltacak ama hayatınızın ilerleyen dönemlerinde bunları hatırladığınızda yüzünüzde kocaman tatlı bir tebessüm belirecek. İlk kez kendi sorumluluğunuzu alma denemelerinizi yaptığınız bu süreçte herşey başlangıçta güllük gülistanlık gitmeyebilir ama kısa süre sonra ailenizle yaşadığınız evden ayrılıp okulunuzun olduğu eve geldiğinizde ohh evim, düzenim diyeceksiniz. Size önerim -Sebzelerinizi pazardan alın haftalık menünüzü planlayıp ona göre sebze meyve alışverişi yaparsanız hem ne pişireceğim derdiniz olmaz hem de şimdi yemek yapmak için alışverişe mi gideceğim diye sıkıntıya düşmezsiniz. -Evinizde can kurtarıcı makarna, pirinç, bulgurunuz sürekli bulunsun diğer gıda ürünleri için de ucuz marketlerin indirimli ürünlerini tercih edebilirsiniz. -Temizliği haftalık bir gün belirleyip yapabilirsiniz bu gün aynı zamanda çamaşır yıkama nevresim değiştirme vb gününüz olabilir. Bu tamamen opsiyonel çünkü haftada bir nevresim değiştirmek çamaşır yıkamak az gelebilir. -Okuldan dönüp biraz dinlendikten sonra notlarınızı temize çekmek hem akılda kalıcılığını artırır hem de sınava çalışmanınızı kolaylaştırır. - Sosyalleşmek şehri sizin için anlamlı ve keyifli kılacaktır. Bol bol sosyalleşin. Yemeğinizi evde yiyip en azından bir çay içmek için arkadaşlarınızla buluşabilir, bir hobinizin kursuna katılabilirsiniz. Kolaylıklar diliyorum :)

Sizin adınıza sevindim mesajın sonunda ben rahatlamış kadar oldum :) galiba o kadar cesur olamam ben T

Evet siz biraz abinize bakmışsınız :) ama zorunuza gitmez kardeşiniz olduğu için en azından. Ya büyük ihtimal ben de öyle dicem biliyo musun bana da sonradan dank eder geç olmadan uğraşayım dedim sorunumla alakalı. Sevgilim maalesef ki yok ve katılıyorum bari o olsa çekilir olurdu biraz ama işte bazeeen olmuyor bazeen:) kirmizigitar

Ben de böyle üni ortamı yaşadım zor sabrettim depresyona girdim özgüvenim azaldı ama iyiki sabretmişim diyorum sü an öğretmenim ve çok mutluyum N

Yok hiç öyle deme tünelin sonu b. ka çıkıyor. 4 yıl yurtta kaldım hem de KYK yani devlet yurdunda, çok da mutluydum ev işleri hiç bana göre değil, çıkanları da hiç anlamadım, yurt çok rahat bence farklı ve okula yakın yurtlara bakmalısın. Ders çalışacak daha fazla zamanın olur böylece.

Canım aynı duyguları bende üniversitemin ilk bir yılında yaşamıştım ama şimdi o yıllara dönmek için neler vermezdim sen düşün Arkadaş edinebileceğin ortamlara gir kurs klup vs Ve bu yıllarını en güzel şekilde dolu dolu geçirmeye bak yapabileceğin tüm faaliyetleri yap

Dayanamamak demeyelim de kendini akışa bırak ve keyfini çıkar bu zamanların lütfen. Bolca arkadaş biriktir. o merhabalaştığım dediğin arkadaşlarını da hafife alma. bir bakmışsın 5 yıl sonra aynı firmada çalışıyorsun ya da çok acayip bir şekilde yolun kesişiyor ve en yakının oluveriyorlar.

Başkaları cin gibi her şeyin ağzından girip burnundan çıkıyorlar sen de şaşırıyorsun di mi :) N

Univ deyken o kadar nefret ederdim ki, final haftalarinda sirf butunlemeye kalip bu sehirde bir gun daha gecirmeyeyim diye gunlerce hiiiic uyumadan calisirdim. İki gun bosluk bulsam kosup ailemin yanina gelirdim. Evde kaliyordum ve sagolsun rvi sadece dagitmakla yapilan yemekleri asermekle ilgilendigi icin bir de ev hanimi gibi ev temizligi duzeni faturasi para yetistirmesiyle bogusuyordum. Okulumuz sehrin 17 km disinda bir dagin tepesindeydi ve hergun 45+45 dk toplam 1,5 saati yolda geciriyordum nefret etmistim. Ama okul bittigi hafta kafam dank etti, allahim nasi bi manyak misim dedim:) her firsatta gitmeye calistim ama eski ortam yoktu biraktim sonra... Demem o ki, su an anlamiyorsun ama cidden kiymetini bitince anlyacaksin. Sevgilin filan var mi? Tavsiye ederim:) benim yoktu eminim olsa daha cekilir olurdu:) okuldan bi sevgili bul kendine:) sehir guzelesir filan:) N

Şöyle söyleyim benim için aynı evin içinde yaşadığım insanlar çok önemli ne onları yarıyokda bırakmak istiyorum ne de tanımadığım içime sinmeyen insanların yanına taşınmak N

psikoloji N

Hemen doktora git B12, demir gibi beyin fonksiyonlari için önemli vitaminlerine baktır. Birde iyot. Bunların yokluğu dikkat eksikliği, konsantrasyon bozukluğu, melankoli, sinirlilik ve güçsüzlük yapar. Aslında bizi yöneten, dışardaki etkilere karşı duruşumuzu belirleyen beynimizdeki kimyasallardır. Bu çok önemli, değerlerine bir baktır ve beslenme önem verip düzenli spor yapyapıyorsanız. Okula sadece ders öğrenmek için gitme. Eğer vaktin ve imkanın varsa kültürel veya sportif aktivitelere katıl. schadenfreude

Biliyorsun psikolojinin alt dalları var. En çok hangisi yada hangilerine ilgi duyuyorsun ve ilerde hangi alanda çalışmayı düşünüyorsun onu belirle öncelikle. Ben klinik ve gelişim severdim mesela. Bölüm kütüphanesinden farklı kaynaklar araştır oku. Ben çok severdim kütüphanede zaman geçirmeyi. Hatta ing ansiklopedilerden özetler hazırlardım kendime. Bölüm etkinliklerine katıl. Bir kere başlayacak cesareti bulursan gerisi gelir. Hep tereddüt içinde geri planda kalırsan ileride çok keşkelerin olacak. Sınıf içinde aktif olmak da önemli tabi bunın için iyi öğrenmek, ve öğrendiklerini kullanmak gerek. Arka planda sürekli başka sorunlarla uğraşan bir zihin için bu çok zor. O nedenle gereksiz kaygılarını yok etmelisin. İlk aklıma gelenler bunlar.

ben de keşke mezun olsam diyorum

Hiç arkadaşım yok demedim. Doğru dürüst dedim. İlla ki merhabalaştığım gerektiğinde vakit geçirdiğim insanlar oluyor. Fakat benim aradığım ciddi samimiyet, yakınlık ve bana bişeyler katacak birileri. Kimle yakın olsam görmezden gelemeyeceğim kötü niyetli davranışlarını gördüm. Şu an mesafeli duruyorum o yüzden.

ahaha bende bende ama ben veliyim:)) konu sahibesi keşke yerinizde olsam. en güzel yıllarınız kıymetini bilin.

Psikoloji okuyormuşsun zaten ama durumun anksiyeteye benziyor sanki

Ömrünün en güzel yıllarından birini yaşıyorsun şu an. Bitmeden kıymetini bil. Canını sıkma, her anın tadını çıkar. Bitince anliyosun ne kadar güzel yıllar olduğunu. Dün gittik (6 yıl sonra) eşimle okuduğumuz şehre. Sırf orayı görmek için yolumuzu uzattık. O kadar çok anı birikiyor ki. Yıllar geçse de tadı hep damağında kalıyor.

Ben de psikoloji okudum. Çok sevindim bölümünüzü görünce. En güzel çağlarınız. Ve hızla geçip gidecek, okuluz bittiğinde bu zamanları kaygılı geçirdiğinize üzüleceksiniz. Sınıfta arkadaşınız yok diye hiiiçç takılmayın benim 1 tane çok samimi olduğum arkadaşım vardı sınıfta onun da bir saygısızlığı olmuştu hazmedemeyip selamı bile kesmiştim. Onun dışında samimi olduğum birileri olmadan bitirdim bölümü. Psikoloji harika bir bölüm, kendini daha fazla nasıl geliştirebilirsin bunları araştır, bol bol oku. Hedefine odaklan. H

Merhaba, okulumun mezun olduktan sonra diğer üniversitelere nazaran avantajı var o yüzden göze alamıyorum açıkçası, teşekkür ederim ilginiz için. S sonbaharsonuyok

Hemen hemen herkes aynı şeyi söylediğine göre korkulacak bişeyim yokmuş demek:) işte insanın durumun içinde olunca bazen dayanamayacağını düşünüyor.. Z zlt8

insanlarla tanışın kaynaşın ve daha çok ders çalışın. bölümü sevmiyorsanız gerçekten size göre olmadığını fark ettiyseniz ilgi duyduğunuz bir bölüme geçiş yapın.

Üniversite arkadaşları, üniversite yılları hayatımın en güzel parçasıdır. Bir kere herşeyin muhteşem olmasını beklemeyin. Zaten yaşadıgınız fakirlik, yaptıgınız hatalar, yaramazlıklar, hayata tutunma cabasi hepsi üni hayatının bir parçası. Geri dönüp baktıgınızda arkadaşlarınızla paylaşacağınız ne kadar çok komik ve absürt anınız birikmişsse o kadar değerlidir. Kendinizi rahat bırakın önce bırakın hayatt bildiği gibi gelsin. Sizden farklı insanlarla da arkadaşlık kurmayı deneyin farklı kültürden gelen insanlar size hayata geniş açıdan bakmayı öğreteceklerdir. Keşke üni de bir gün verseler ve öğrencisin deseler nasil çılgınlaşırdım. N

Evle ilgili sorumluluklardan bahsetmişsiniz; ne olursa olsun üniversite insanın en sorumsuz yaşadığı en güzel yılları. Öğrenemiyorum diye kendi kendinizi şartlamayın orayı kazanabildiyseniz kesinlikle bitirebilecek kapasiteniz de vardır. Belki dinlerken kafanıza girmiyordur o zaman not alın ya da ders kitabını okuyarak üstünden geçin mutlaka ya da tersine belki dersi dikkatle dinlerseniz öğrenmeniz kolaylaşır kendi öğrenme sisteminizi arayın deneye deneye. Ev konusunda yetirmek zordur ama takmayın kafanıza kimse o yıllarda maddi ferahlık içinde yaşamıyor ben haftalarca elektriği kesik evde oturdum kira ödeyemedim atıldım olur bunlar gençlikte. Arkadaşsızlık sorun evet; ama üniversitedesiniz kulüplere çalışmalara katılın seminerlere gidin muhakkak derin olmasa da üç beş laf edeceğiniz insanlar bulursunuz. En önemlisi atın üstünüzden bir endişe ve karamsarlığı gençliğinizin özgürlüğünüzün tadını çıkarmaya odaklanın

Ben de bayram+yıllık izin bitiyor diye ağlamak istiyorum haftaya bugün iş var Keske 4 sene sonra bitecegini bilsem... gık demem calisirim. En azından seninki 3-4 sene kalmis

bırakma bırakma zaman hızlı geçip gidiyor elbet bitecek sabırlı ol bence kendine arkadaş çevresi edin yeni okulun kulübü filan vardır katılsana bir de derslere daha çok ağırlık vermeni öneririm madem zorluyor seni internette derslerinle ilgili eğlenceli videolar vs bulabileceğine eminim alakasız dahi olsa derslerle bölümünle ilgili keyifli video bulabilirsin mesela atıyorum ben mimarlık okuyordum okurken zorlanıyordum ama national geographic in mega yapılar belgeselini zevkle seyrederdim bana da çok şey kattığına inanıyorum:) mesleğinin keyifli noktalarını keşfet derim:) N

Olur olur:) sen bi ac gozlerini suz etrafi bakalim:) M monalazo akşam güneşi tek ayak

Keşke senin yerinde olsam Ahh okul yılları özledim

Teşekkür ederim yorumunuz için :) N

psikoloji. tabi ki yok bahanesi olmaz çalışmamanın ama bende biraz kaygı problemi var. N

özel yurtlar çok pahalı burda. devlette kaldım ve ortamlar ne ders çalışmak için ne de dinlenebilmek için çok yetersiz. o yüzden eve biraz da mecburum diyebilirim. ki çıkmak istesem bile arkadaşlarıma ihanet etmiş gibi olurum çünkü evden önce de arkadaştık biraz da bu vicdanım yüzünden oluyor ne oluyorsa.

İnsanın nasıl okuldan hiç arkadaşı olmaz anlayamıyorum tanrica_fides

Kesinlikle okula yakın bir yere taşinmalısın ilk once. Çunku bende bir hafta kadar bir ilde okula 3 saat gidip 3 saat geldim. Bir travmaydı benim için. Kaldi ki ben gezmeyi ve yeni yerler gormeyi çok seven biriyim ama bir daha okula gitmedim. Birde özgüven sorunu yasiyorsun bence bunu halletmeden bu durumdan kurtulamazsin. burcubahar0635 what u get is what u

Merhaba arkadaşlar. Ben hayalimdeki şehirde hayalimdeki bölümü okuyorum. Ama aşırı mutsuzum. Yurtta kalırken mutsuzdum eve çıktım daha da mutsuz oldum. Yaz tatillerini iple çekiyor okul açılmaya yakın depresyona giriyorum. Bunun kendimce birçok sebebi var ve hiçbiri mantıklı sebepler değil biliyorum ama yine de açıklayayım; -öncelikle okuluma gitmek çok zahmetli çok uzak ve dersleri anlamakta arkadaşlarıma nazaran zorlanıyorum kendimi aptal gibi hissediyorum ve çok yoruluyor bu durum beni, ortalamam da çok kötü. sınıfımdan doğru dürüst arkadaşım yok, okuldan desen aynı. -diğer bir konu evle ilgili.. hiçbir şey hayal ettiğim gibi olmadı ; temizlik, yemek, faturalar, para yetirmeye çalışmak, ders çalışma, diğer sorumluluklar bitmiyor.. bunlar bende gereksiz bir endişe ve ağırlık yaşatıyor. üstüne üstlük bir de evle ilgili bazı sıkıntılar yaşıyorum ve bunları kafama çok takıyorum kimseye de anlatamıyorum rahatsızlığımı dile getirsem de pek umursanmıyorum. herkes diyor ki okul açılsın tatil sıktı, okul açılsın ailemden bıktım vs ama ben tam tersi ve bu psikolojiyle okula gidince de alışmam zaman alıyor ve hiçbir olayla baş edemeyecek kadar güçsüz hissediyorum, en ufak bir olayda kaçmak istiyorum. örneğin biriyle bi sıkıntı yaşayınca o kişiyi silmek istiyorum hayatımdan ya da yok olsun istiyorum çünkü heyecanlanıyorum kendimi savunamıyorum ve hemencik kendimi suçlu seçiyorum. Böyle böyle soğudum okuldan, okuduğum ilin adını söylediklerinde bile içim sıkılıyor. Şunu da belirteyim okUlumu düzenimi bırakırsam ilerde çok pişman olurum biliyorum çünkü yaşadıklarım herkesin az çok yaşadığı şeyler. Neden bu kadar korkuyorum ve güçsüzüm onu anlayamıyorum. Ablalarımın ve kardeşlerimin tavsiyelerine açığım.

Bende öyle diyordum Meğer en güzel yıllarmış

Bınları bilmek uygulamaya yaramıyor her zaman. Evet psikologların ruhsal açıdan yeterli olmaları lazım ama bu demek değil ki kendi hayatlarında hiç sorunları hiç çöküş dönemleri olmasın, ki ben hala okuyorum psikolog değilim. . push ; N

Bunu hiç düşünmemiştim. Gerçekten yorgun ve enerjisi düşük bir insanım belki bu yüzdendir.

psikoloji okuyorsan ilk ogrendiklerinden biri kararinda stres hayat kurtarir cok stres ket vurur herseye az stres rehavet yapar olmaliydi. ama daha da onemlisi bu tip bolumlerde okuyan biri kendi hayatinin iplerini eline alabilmeli kendi psikolijisini duzeltebilmeli ki okudugunun da hayrini gorsun. once kendi sokugunu dik cunki terzi olmayacaksin