Sizin "gerçek sevgi" tanımınız nedir? Karşılıksız mı olmalı, süresiz mi, sınırsız mı, sebepsiz mi? Stabil mi olmalı mesela; her ne olursa olsun aynı yogunlukta değişmeden devam mı etmeli? Psikologunuz sevgi diye bi sey yok derken kelimeyi sizin gözünüzden tanımlamış olduğunu düşünüyorum. Yani bi sevgi var, ama o sizin tanımınızla pek örtüşen bi duygu değil. Sanıyorum psikolog bunu vurgulamak istemiş. En karşılıksız görünenlerden gidelim mesela; "evlat sevgisi" dediğiniz şey hormonlarınızın bestelediği bi senfoni arka planda tam gaz çalarken beyninizin çocuğunuza bakıp "işte ölümsüzlüğüm" demesinden ibaret bi yerde. Tabi bu bi annenin çocuğuna duydugu sevgiyi kücülten ya da eksilten bi sey degil, bi karsılık da değil. Aksine muhtesem bi motivasyon. Aynı şekilde anne sevgisi adı altında ilk besin kaynagınıza, genetik ve cevresel bilgisini size aktararak hayatta kalmanızı saglayan canlıya duydugunuz bağlılık da sağlam bi motivasyon ve tatmin içeriyor ama bu onu degersiz kılmaz. Özetle yaptıgımız her sey icin ihtiyacımiz olan sey bu, motivasyon. Ve her motivasyon bi karşılığı dogurmak için ortaya cıkar, süresi ve sınırı vardır, inişli çıkışlıdır ve bi sebebe baglıdır. Sebep ortadan kalktıgında sonucu eskisi gibi istemezsiniz. Amacına ulasmıs motivasyona da tatmin denir ki ister fiziksel olsun ister duygusal yabana atılacak bi sey degildir. Ozetle duyguları realize etmek onların degerini düsürmesin, duygu ve dusünce dunyanızı yıkmasın. Aksine gelismesini saglasın, hayranlıgınızı arttırsın. Aksi zaten pembe dizi sıglıgında ucuz romantizm.

bunu sizin için değil, bu meseleyi koşula bağlayan psikolojinin babaları için söylüyorum hepimiz ayrı bir dünyayız. ben sizin hislerinizi hayır koşulsuz olacak diye zorlayamam. kimse de benim hislerimi bir sonuca bağlamak zorunda değil. başkasını bilemem. mutlaka bir tatmin olmalı diyen yapamamış olabilir. ben koşulsuz sevebiliyorum. sonucunda tatmin olan duygum bazen var, bazen yok. ille de olmalı diye düşünmüyorum. psikoloji bilimi insanların davranışlarını ve sebeplerini inceleyebilir ama duygularını inceleyemez. benim ne hissettiğimi bazen ben bile söyleyemiyorken, birinin böyle bir sınırlama yapması kabulüm degil :) bir şeyi sevmek, davranış degil, duygudur. mesela sevdiğim insanın kokusunu da seviyorum. sevmesem yanımdan geçse fark etmeyeceğim. her şeyiyle seviyorum. kokusunu, gülümsemesini, uykuda izlemesini, evladına şefkatini, hayvanlara merhametini. sevmediklerimi de onunla o sevdiği için seviyorum :) şimdi bunlrın hepsinin bir çıkara hizmet ettiğine, bir koşula bağlı olduğuna kimse beni inandıramaz çünkü hissettiğim böyle. he benim hissettiğim salt doğru değildir o ayrı o yüzden ilk cümleye dönüyorum, bunu koşula bağlayanların hissettiği yada mantığının da salt doğru olduğunu hepimiz kabul edemeyiz.

Canimsin Bence de varligi tartismaya acik olmamali sevgi mevzusunun, tam tersi herkese sevgi ogretilmeli Y

Ama o kedinin varlığı bile içinizi huzurla doldurmuyor mu? Alın size çıkar

Tam olarak o kast edilmemiş. Yazmıştım her zaman zihinsel bir tatmin üzerine kurulu hayatta her şey. Mesela çocuklarınızı seviyorsunuz, çünkü bu içinizdeki annelik güdüsünü ve hissini tatmin ediyor. Yanı bir karşılığa gerek yok. Burada karşılık davranışsal degil içsel tatmin anlamında kullanılmış. Evrimsel olarak zihin gelişimimiz bizi dünyanım geri kalanından ayrı göstermeye yönelik gelişmiş. Bu yüzden tatmin üzerine kurulmayan bir ilişki yok. Tatmin de dediğim gibi; hormonal, zihinsel ya da ruhsal olabilir ve kötü bir şey olarak nitelendirmeyin bunu

Bir dönem Ayn Rand'ın objektivizm felsefesine fena sarmış, tüm kitaplarını okumuştum. O dönem benzer düşüncelerim vardı. Lakin anne olunca "mıçarım felsefesine, anayım ben ana. Oy gurban olurum burun deliğine senin" diye haykırınca dümdüz kadın ana oldum. O yüzden hiç bulaşmam bu tartışmaya. Oğlumun terli atletini değiştiricem çünkü. Yabış yabış olmuş hep sırtı.

Pardon pampa devam edin siz ben çıkıyorum

Yoooook tek sey var Oda ALLAH sevgisi gerisi bos inan bos

sevgi neydi sevgi emekti

"Aldanma insanların samimiyetine! Menfaatleri gelir her şeyden önce. Vaad etmeseydi Allah cenneti; O'na bile etmezlerdi secde." baktıgnda çokta haksız sayılmaz.. Eşinle menfaat içinniye kendi çıkarın var her ikinzde de.. Belki bi durum Anne Sevgisi diyebilirim.. Milana22

o degil de şu konuşmanın sonunda, kendimi 'seviyorum deeeee' diyen kadir inanır gibi hissetmem

Yani öyle bakarsan doğru. :))) Huzurla da dolduruyor, yardım ettim oh biri kurtuldu en azından tatminini de yaşıyorsun, sonra o yumuşacık tüyleri okşamak da bir çeşit çıkar. Adamı seveyim desem kelleşmiş kartlaşmış, çocuğumu seveyim desem çok sevdirmez -anne işim var şimdi- der beni başından savar (3 yaşında da ne işleri var ne işleri), bu garibimin işi gücü sürtünmek kucağına yatmak, yumcalamayıp napayım. Bir de kendini salıveriyor lastik gibi sünüyor yumoş bir slime gibi, insanın mıncırası geliyor.

Karşılıksız sevgi yok demek istemiş. Buna katılıyorum. Çocuğumuzu bile bizim çocuğumuz diye severiz. Karşılığı kan bağıdır. Karşılıksız olan uçtaki duygular takıntıya dönüşebilir. Bir psikolog takıntılı duyguları bilir. Psikologlar uç duyguları fark edince (sizin hep istediğiniz gerçek sevgi ihtiyacınız gibi) bunu size fark ettirmeye çalışırlar. Ama yönlendirme yapmazlar. Sadece zihninizde bir kapı açmaya çalışırlar. Ondan böyle demiş.

Evet insan canlısı. Ama çoğu bozmuş. Özellikle 35 yaş ve üstü erkekler ciddi anlamda sadakatsiz. En azından benim karşıma gelenler öyleydi. Tabi genelleme olmasın. Iyi sadakatli kişiler de vardır. Ben bir araştırayım.. Hz Mevlana ne demiş:"Kendini Bil."

Beni az cok taniyorsun turuncu, bende miy miy sevgi poturcugu bir insan degilim ama sevgi doluyum, sevmeyi beceremeyenlerin dunyasinda cikmis bu fikir bence, sevginin bir karsiligi oldugu vs Sevgi bu kadar basit bir his degil Mesela simdi kocam karsimda, adama bakinca icim sevgi doluyor, yani ben sevdigim neye baksam kalbim patlayacak gibi oluyor, bunu cok dile getirmem ama cicden sevgi tum dunyayi kurtaracak tek ilac ozellikle karsiliksiz olani

Bir bebek büyütünce beklentisiz, muhtaca nasıl bakılır, merhamet nedir daha iyi idrak edersin. Ya da ben niye sokaktan kedi buldum eve getirdim, ne beklentim vardı hayvancağızdan acaba? Psikologunun gözüyle bakarsam safi masraf eşek sıpası, ne çıkarım var da aldım geldim? :)

kavramlara ne isimler verdikleri kişileri bağlar. sevgi diye bir şey var. karşılıksız sevgi yok dese neyse diyeceğim ki bence o da var. bir şeyi sever, karşılığını alırsanız, mutlu olursunuz. karşılığını alamazsanız mutsuz. bu sevginin olmadığı ile ilgili degil, sonucunu beğenip beğenmemekle alakalı.

Bendeki sorgulama mesleki deformasyon.. Vazgeçemiyorum.. Ama olduğu gibi kabul etme olayını deneyeceğim. Teşekkür ederim.

iyiki sevgi pıtırcıgı değilsin, olsan neler olacak sen baktın, senin için sevgi doldu, ben burada bunu okurken gülümsedim ve mutlu oldum. acaba varlığını yokluğunu, koşulunu, koşulsuzluğunu, tartışmayı bırakıp, nasıl güzelleştirdiğine odaklansak, bu anlamda farkındalığı arttırsak da sevdikçe mutlu mu olsak? bence bazı şeylerin sırrı var, bu kadar irdeleyip bozmamak lazım

Bence de rahat birakin kendinizi Ben mesela hic sorgulamam kendimi, bir de kendim de dahil herkesi oldugu gibi kabul ederim o zaman sorgulayacak birsey de olmuyor Bir de empati yaparim bol bol, beni kirici bir soz ettiyse biri, kimbilir ne yasadi da boyle tepki veriyor derim, yani boyle olunca ortada pek sorun kalmiyor, tavsiye ederim

Elbette farklı şeyler o savunabiliriz, hepimize ne iyi geliyorsa onu düşünelim. Dünyanın kendini iyi hisseden mutlu kadınlara ihtiyacı var

Kotu birsey olarak nitelendirmiyorum sadece dogru olmadigina inaniyorum, annelikten ornek verdik, ondan gidelim, icimizdeki annelik gudusu ve hissini tatmin ediyor demissiniz, emin olun annelik o kadar basit degil sadece gudu tatmini karsiliginda karsiliksiz sevgi verkek anneligi cok cok basite indirgiyor Anneligi kutsal gormuyorum, her kadinda da boyle bir icgudu olduguna inanmiyorum ancak bu kadar eziyet karsisinda bir canliyi bu kadar sevmek bence icguduyle aciklanamaz Ayrica her ne kadar bilim asigi bir insan olsam da maneviyata da cok onem veriyorum, ben insan irki haric dunyadaki herseyi seviyorum ve acikcasi herhangi bir beklentim de yok, sivrisinegi sevmem icimdeki hangi guduyu tatmin ediyor bilemiyorum ama cidden seviyorum, bahcemdeki agactan, gokyuzundeki buluta kadar seviyorum, sevginin de sadece bencilce, icgudulerimizi tatmin eden, bizi hosnut eden bir duygu olduguna inanmiyorum Kendimi de seviyorum, yasadigim sehri de seviyorum, sevginin de insanligin en buyuk sorun cozucusu olduguna inaniyorum, keske herkes herseyi sevebilse dunya daha katlanilasi bir yer olurdu

Kimseye derken erkeklere güvenmiyorum. Bana çok çıkarcı geliyorlar. Almam gereken ders ne bilmiyorum. Bunu bir düşüneyim. Teşekkürler..

Bir sözle değer yargılarınız yerle bir oluyorsa; ve psikolog sizi bu halden çıkaramıyorsa ikiniz de uygun yerde değilsiniz.

Aslinda kaşık da yok

Buraları hep what is the matrix yapmışsınız vallahi

gemicilk zihniyeti ile titanik izlemek

Sen edebiyatsever birisin diye tavsiye ediyorum , hani normalde okuyucuya biraz ağır gelebilir anlatımı, sıkabilir. Sıkılmazsan içine alıyor. Ben acayip olmuştum, hüzünlere gark oldumdu öyle. :) Oku bi bak bakalım.

İçimdeki gücü hiç düşünmemiştim, düşüneceğim, teşekkür ederim.

Bir konuya açıklık getirmek istiyorum. Konu sahibine 'psikoloğunuzu sorgulayın' deme sebebim;psikoloğun sevgiyle ilgili görüşleri değil terapi sürecini yönetmesine olan itirazımdı. Elbette konu sahibinin aralarındaki diyaloğu tam ve doğru olarak aktardığını varsayıyorum. Psikolojik danışmada, psikolog/psikolojik danışman kendi görüşlerini danışana aktarmak, benimsetmek için değil danışanın duygu ve düşüncelerini anlamak, yorumlamak için uğraşır. Mecbur olmadıkça da 'kendini açma' tekniğine başvurmaz.

Çocukluğumuzda ki o saf temiz olan sevgi duygusu gün geçtikçe kirlendi yıprandı ve tanınmaz hale geldi. Şimdide onun varlığını sorguluyoruz. Y

Sizin değil de psikologunuzun kafası karışmış bence. Y

Evrimsel psikolojide her şey bencildir. Yanı bir anne çocuğunu seviyorsa bu kendi annelik içgüdüsü tatmini içindir. Ya da bizim sevdiğimiz herşey içimizdeki bize hizmet içindir. Derine inersek her konuda bu "ben " anlayışını görürüz. Zihniniz sizi dış dünyadan ayırmaya tasarlanmış. Bu kötü bir şey degil. Gerçi zaten iyi ve kötü diye bir şey de yokta neyse. Daha entelektuel olup biraz evrim ya da psikoloji kitapları okusaydiniz bunu bilirdiniz. Dün çok entelektüelim kendime göre birini bulamıyorum demiştiniz, bence bunu da bi sorgulayın.

Saçmalamış.

Kendi bulamadıysa bu Dünya'da sevgi kavramının olmadığını göstermez.

Anne baba kardes cocuklarmizi karsilil bekliyerek mi seviyoruz cok sacmalamis. Yokuspokus

Bence anlatmak istediği farklı bir şeymiş psikologun, gerçekten de sevgi genelde bir tür çıkar ilişkisi. Her şeyden çok sevdiğim bir oğlum var henüz 5,5 yaşında o da beni her şeyden çok seviyor ama istediği olmayınca seni artık sevmeyeceğim diyebiliyor :) Ben de eğer seni sevdiğim için ya da sadece istediklerini yaptığım için seviyorsan sevme beni zaten diyorum :))) Sevginin karşılığında sevgi görmek ve beklemekte bir çıkar değil mi sizce de? Bizim toplumsal olarak "sevgi" konusunda ciddi bir algı hatamız var. Biz sahip olmayı sevmek zan ediyoruz işte her sorunun başı da tam olarak bu bence, eğer bir insanı ona rağmen sevebiliyorsanız işte bu sevgidir. En güzel örneği ise sadece evlat sevgisi sanırım.

Hayattaki her şeyi seviyorsunuz. Ve bu sizi daha insancıl biri yapıyor. Daha merhametli yapıyor. Daha pozitif yapıyor. Bunda da bir karşılık var. Illa karşılık rasyonel olarak durup düşünüp bilinçli tavırlarımızla olmaz. Bazen bilinçdışı olarak düşünmeden duygu geliştiririz. Siz sevgi dolu birisiniz. O yüzden de bu duygu sizde bilinçdışı olarak tezahür ediyor. Mesela ben şüpheci biriyim. O yüzden bu duygum bilinçaltında kodlandığı için önce herşeye şüpheyle bakıyorum. Duygu konusu biraz enteresan bir konu. Duygu güdülenmesi herkeste farklı oluyor. Milana22

Pskologunuzun acilen bir pskologa görünmesi lazım saçmalamış Önceki

Ben sadece şunu diyorum bu hayatta sevdiğinizi ya da hayatınızda tuttuğumuzu düşündüğünüz her şey sizin içinizde bir yerinizi doyuruyor. Sevgi yok tatmin var değil. Tatmin her şeyde var, sevgide tatminin sonuclarindan biridir diyorum :) tatmin olduğunuz için seviyorsunuz. En derinde olan şey tatmin, geri kalan herşey o zeminde ilerliyor. Tam toparlayamadım bende geçen mesajda ama bunda tam anlatmak istediğim buydu :) Milana22

Anne baba sevgisini bambaşka bir yere koyalım ama bunların dışındakiler evet beklenti var mesela eşimi çok seviyorum her türlü fedakarlığı da yaparım ama bunun temel nedeni bana kendimi iyi hissettiren değer veren bi adam olması. Ruh, kalp sevgiyle beslenir kimisi bir hayvanı sever kimisi işini sever kimisi ailesini sever kimisi çocuklarını sever... Sevmek ve sevilmek ruhun ve kalbin sağlığı huzuru için gereklidir.

Sizin adınıza sevindim. Hepsi etken olmuş olabilir. Veya olay genlerde var. Bende neden böyleyim bilemiyorum. Ama benim annemde mükemmelliyetçi. Eskiden bende öyleydim çok şükür onu yıktım. Ama benim yapımda şüphecilik çok. Burayı bile okuyunca bak erkekler demek ki bunu yaparsa ileride bu oluyor diye düşünebiliyorum. Bunun zemininde insanlara güvenmemem var. Özellikle karşı cinse. Ondan sonra iyice şüpheci oldum. iki kere aldatıldım. Bakalım bu konuya eğileceğim. Bir iç gözlem yapayım neler çıkacak.. Umarım bende karşılıksız sevgiyi bir erkekten görebilirim. Umudum yok ama nasip..

Olmaz mi sevgili derin sularda, hepimizde var o guc sadece kullanabilen var kullanamayan var gucunu, dis cevre tarafindan cok etkilenen var etkilenmeyen var, vs vs

Psikoloji de tezler ve antitezler vardır. Kimi okuduğunuza göre değişir insan psikolojisine bakış açısı. Nasıl bu çoklu kuramları görmeyip direk 'hayir bu böyledir zaten psikoloji kitapları böyle demiş' diyebildiniz bu kadar psikoloji kitapları okumuş bir insan olarak. İyi ve kötü diye bir şey yok bakış açısıda okuduğunuz kisiye göre değişiyor. Psikoloji bölümü bu budur demez hiçbir zaman, böyle bir tez vardır ama karsisinda yada yanında birçok farklı tezler vardır. Evrimsel psikolojiyi mantıklı bulanda vardır diğer psikoloji cesitlerini doğru bulanda. Psikoloji kitaplari okusada sizin gibi dusunmeyebilirdi.

Tüm yorumları okudum. Teşekkür ederim. Sanırım bu konuda herkesin farklı görüşleri var. Tavsiye edilen kitapları okumaya çalışacağım.

konu sahibi psikoloğu yanlış anlayıp buraları hep karistirmis biraz okuyayim dedim. beynim yandı. where is the sevgi? . push ;

Emin misiniz psikolog olduğuna? Evet koşullu sevgi vardır ama koşulsuz sevgi de vardır. Evlat sevgisi koşulsuz sevgiye örnektir bence. AbsolutPromise perfectly

Kendinden pay bic. Hic mi sevdigin bir insan evladi bir hayvan bir bitki yok?

Bence ben onlari sevdigim icin bana huzur veriyorlar. Sevmeseydim vermezdi Bana huzur verdigi icin mi seviyorum yani? Sanmiyorum ama yaniliyorsam karsi goruslere acigim. Ne bileyim mantikli dusununce bir kedinin bana verecegi duygusal hazzi disaridaki herhangi bir hayvanin basini oksayarak ta giderebilirim. Neden eve alip onca kulfet altina gireyim ki? Benimkiler 3 tane.. Simdi yurt disina gidecegiz bir suru prosedur var.. Gunlerdir arastirmaktan beynim döndü.. Sirf onlarin islemlerini yapabilmek icin esimi birakip turkiyeye dondum. Örnegin kabinde tek kedi ile seyahat edebiliyormusum... Sirf kargo bolumune vermemek icin 3 git 3 gel yapacagim.. ucaktan nefret etmeme ragmen 6 kere ucaga binecegim. Sevmesem amac sadece duygusal tatmin olsa bunlari burada sahiplendirip oradan yeni bir kedi sahiplenirdim mesela. Neyse son kararim vazgectim karsi goruslere acik degilim.. En azindan bu konuda.. Cikar falan kabul etmiyorum, edemem valla. Ben de 3 tane var goturusu getirisinden fazla.

Ama insanın mekanizması öyle, teşvik edici bir şey olmazsa yaşamaz bile, niye yaşasın? :) Zevk duymasa seks yapmaz, acıkmasa yemez, uyku hissi gelmese uyumaz; bir itenek lazım ki onu yapsın. Yaşamanın belirtisi "İstemek"tir bu kadar basit, istetecek de bir şey lazım; o lazım da "Beklenti-bencillik-tatmin" olarak açıklanabilir felsefe-psikoloji dünyasında, ben gündelik ticarete baktığımda bu güdüleri "Karşılık beklemek" olarak görmüyorum. Psikologun canı sıkılmış, dert dinlemekten baymış olabilir; iki muhabbet edelim saksını çalıştır diye şeapmış işte de konu sahibimiz dertlenmiş. Benim psikologla muhabbetlerin yanında bu ne ki? Ohhoğ, sağlam adam sakat çıkar, neyse ki benim kafada tahtanın biri yok, oradan giriyo çıkıyo denilenler

Tahminen aileniz hamilelikten beri size çok sevgi vermiş. Mesela beni de ailem sevmiş ama karşılıksız değil. Karşılıklı olduğunu hep hissettim. Çünkü onların evlenme temeli bile aşk değil, mantıktı. O yüzden hayatta mantık evliliğini hiç istemedim. Ve o yüzden hala bekarım.. Yani size bebeklikte yeterli sevgi verilmişse sizde bunu çevrenize vermişsinizdir. Freud 0-3 yaş tüm kişiliğin temelinin atıldığı yaş der. Kesinlikle katılıyorum. Mesela annem çalıştığı için babaannem beni büyütmüş. Azarlayarak yemek yedirirmiş. O yüzden 3 yaşına kadar eğer maddi sorun yoksa anneler çocuklarına ilk elden eğitim vermeli diye düşünürüm. Çünkü arada çok fark var. Kuzenim aynı sizin gibi mutlu bir birey. Annesi büyütmüş. Tabi illa annesi büyütüp mutsuz olanda vardır. Ama büyük çoğunluğu mutlu bir çocukluk geçirdi. O yüzden çoğu şeyin temeli 0-3 yaşta atılır. Biz bilinçli olarak anıları hatırlamasak da bilinçaltımızda kalır. Sizin kişiliğiniz sevgi temelli olmuş. Benim maalesef olamadı. Şu an mesleğim bu konularla alakalı olmasına rağmen koşullanmalarımı tam yıkamıyorum. Yani çok uzattım ama mutlu bir bilinç-altı mutlu bir kişilik oluyor. Ama o psikolog sevgi duygusunu inkar etmemiş. Sadece herkeste karşılıksız sevgi olmaz demiş. Milana22

Kızlar bugün psikologa gittim. Biraz sevgi ile ilgili konuştuk. Bana dediği şey çok kafamı karıştırdı. "Sevgi diye bir şey olmadığı." Anne baba sevgisi olsun, eş veya sevgili sevgisi olsun, ne bileyim her türlü sevginin aslında bir beklentiden kaynaklandığını söyledi. Yapılan fedakarlıkların hep karşılık umularak yapıldığını söyledi. Kafam öyle bir karışık ki şu an. Tüm değer yargılarım alt üst olmuş durumda. Çünkü yıllardır hayalini kurduğum gerçek sevgiye ulaşmak. Şimdi ise böyle bir şey olmadığı söyleniyor bana.

Işte sevgi yok tatmin var demek istemiş. Siz ondan tatmin olmadiginiz bir seyi hayatınızda tutmazsınız demek istemiş bu arada bence tatmini sadece iyi bir şey olarak görüyoruz ondan bu karmasa çıktı. Mesela içsel olarak değersiz olduğuna inanan biri kendine eziyet eden birini gayet güzel hayatında tutar. Çünkü içsel inandığı şey tatmin oluyor. Tatmini hep pozitif düşünmezsek bence karmaşa azalır :) tam cevap verebildim mi bilemedim:)

tatmine giden duyguların isimleri var sonuçta :) karşılıksız sevgi yok dese hadi yine anlarım da, sevgi yok?

Tolstoy'un İnsan Ne İle Yaşar kitabını okudunuz mu İnsan sevgiyle yaşar diyor kainat sevgiyle, hayat sevgiyle herşey sevgiyle var mevlana ne güzel der: Yaradılanı severim, Yaratandan ötürü hayatın kaynağı Sevgi değil midir... Annenin çocuğuna karşı olan karşılıksız sevgi ve merhameti, Yaradanın bir tezahürüdür... isterseniz biraz da tasavvufa yönelin "herkes seni terk etse Aşk Seni Terketmez..." bu kitap da tavsiye edilir...

Psikologun da bir psikologa görünme zamanı gelmiş, buradan o anlaşılıyor. Yokuspokus

Allah sevgisi olduğunda mahlukatı da seviyorsun. Üstelik çıkar içinde sevmiyorsun Salvia

1.5 yasinda bir kizim var. Uyandiginda annem diye sarilip bir opusu var boynumdan. Gelsinde ona anlatsın sevginin olmadigini. Milana22

Hep düşünürüm bende bunu sevgi varmıdır evet vardır anne evlada sonsuz sevgi duyablr ama asıl mesele fıtratta bazı anneeler var mesela dogurduguna sahp cıkmıyor olmuyor sevemıyor kendini dusunuyor oda var bence hersey karakter fıtratta bıtıyor

Bu arada yapici tavriniz ve tartismadaki olgunlugunuz icin kendi adima tesekkur ederim Kkda bu kadar guzel bir tartisma yasanmamisti bugune kadar, keske hep boyle olsa 3nity

Doğru söylemiş insanlar hep ihtiyaçlarını karşılmak için yaparlar yaptıklarını taa ilkel zamanlardan beridir hep böyledir. İnsan ilişkilerininde çoğu hep bi beklenti, çıkara vs dayanıyor kimse yalnız kalmak istemez sonuçta ve bunun için birini arar. Çok sevdiğim bir dizideki replik geldi aklıma bu dünyada 2 tür insan vardır biri sen diğeri geriye kalan herkes, sonra bir de sen hayatını birini sevdiğini sanmakla geçirirsin diyede bir replik vardı. Çünkü insan sosyal bir varlıktır hayvanlar bile kendilerine eş bulamayınca sterese giriyor vs insanında böyle olması çok normal. Aslında hepimiz yalnız doğuyoruz ve yalnız ölüyoruz. Bu dünyada en saf sevgi bir insanın özellikle annelerin çocuğuna duyduğu sevgidir ama anne olmakta bir seçim değilmidir, anneninde o çocuğun saf sevgisine ihtiyacı vardır.

Heh bir de işin "iyilik yaptım" tatmini var. Acaba iyi hissettirmese bu duygu iyilik yapacak mıyız? Aslında çok derin bir konu. Psikolog neden böyle felsefik konuşmuş anlayamadım.

Bence hiç anlatmayın, yorumları okudum aşırı katı herkes.

ya konuyu böleceğim ama bu filmle alakalı geçen sosyal medyada çok güzel bir değerlendirme okudum. samet bebek olmasaydı, asya kimi seçsin isterdiniz? sorusu üzerine. özetle, cemşit'in asya'ya sadece çocuğu için emek vermediği, kadın ve birey olarak ayakta kalabilmesi için desteklediği, sığıntı gibi hissetmesin diye iş bulduğu, kendine ve çocuğuna yetebileceği özgüvenini de verdi. ilyas hödüğü ise kamyonunu versin diye patronla konuşmaya gittiğinde bile kadını dövüp, sindirip, aldatıp, terkedip insan yerine koymadığı gibi bir şeydi. filmi ilk izlediğimde o son sahnede ilyas a yüreğim burulmuştu biraz ama aklım başı da izlediğimde öyle olmadı. hödük cidden de. hatta şeref yoksunu hödük.

Affetmek iyileştirir. Belki de benim genlerde bir sorun var bilemiyorum. Kendi kendime iç gözlem yapıyorum. Neden bu kadar şüpheci bir yapım var diye.. Bulamadım daha.. Ben anne olacak mıyım bilmiyorum ama şu an aileme çok sevgi veriyorum belki bana da faydası olur diye bakalım.. Bir aile terapisti hocam; sen kendini çok deşiyorsun rahat bırak demişti.. Haklı galiba..

Ben de bir psikoloğum, meslektaşımın ne demek istediğini anladım, fakat katılmıyorum. Erich Fromm - Sevme Sanatı ve Sahip Olmak ya da Olmak adlı kitapları okursanız tatmin edici cevaplara ulaşabileceğinizi düşünüyorum.

Sevgi diye bir şeyin olmadığını söyleyen insanı dikkate almam ben. Ne yaptığı iş doğru olur, ne de yaşadığı hayat. Sevgi anne karnında başlar, fıtratımız böyle. Kimisi reddedip sert ve acımasız biri olmaya çalışır bunu güçlü olmak zannettiği için, kimisi de gücünü sevgiden alır.

Her psikolog doğru psikolog demek değildir, düşüncesini ifade etme şekli yanlış olabilir ya da siz onun asıl ifade etmeye çalıştığı şeyi farklı şekilde anlamış olabilirsiniz. ama gerçek sevgiye ulaşmak gibi bir hayali olan insana da psikolog ne desin bilemedim

Belkide yoktur.. Laale Aşikardır Zat-ı

Ama benim evlatlarıma duyduğum o benzersiz duygunun adı kesinlikle SEVGİ. Sevgi kesinlikle var. P

Katılmıyorum. Sevdiğimiz herşeyi bize bi faydası olduğu için mi seviyoruz. O zmn çok az şeye karşı sevgi besleyebilirdik. Sevgiyi sen kalbinde hangi konuma koydun bence onunla alakalı.

Tamam. 0 000 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Kafayı yemiş bir psikolog daha. Hangimiz normaliz ki... Sevgi olmaz olur mu canım insan ilişkilerinin temelinde sevgi vardır, anne baba sevgisi karsılıksız bir sevgi mesela ve sevdiklerinle mutlusundur, sevdiğin bi hayvanın başını okşamak bile mutlu eder insanı şimdi karşılıklıysa ben de köpeğin benim başımı okşamasını mı bekliyorum yani? Saçma. Psikoloğun acilen bir psikiyatriste görünmeli.

Belki de kendi icinizdeki guc sayesinde boyle oldunuz Ben kendime cok inanirim ve cok severim o yuzden dogustan bu kadar guclu, sevgi dolu ve mutlu bir insan oldugumu dusunuyorum Kibir akti heryerimden yanliz

Çok acımasızsınız.

Oraları geçtik, 11 sayfa felsefe yaptık, başa dönmeyelim şimdi.

Sevgi içimizde, içimizde..

Değil. Evrimsel psikoloji de farklı bir görüştür. Bir sürü ekol var. Bir ekole göre fikrini beyan etmiş.

Psikologunun bence iyi bir psikologa ihtiyaci var Mesela kedimi cok seviyorum o hayvan bana karsiliginda ne verebilir ki? Cok afedersin Yiyiyor iciyor uyuyor miciyor Ama ben ona olup bitiyorum..

Sevgi olmasaydı şayet bu dünyanın kahrı çekilir miydi?

Aynen öyle hepsine katılıyorum bize Cemşit gibi dost olabilecek adamlar gerek filmde cemşit kendi ailesini kaybetmesinin asyaya ve samete sahip çıkmasındaki etkisi nedir acaba yani gerçekten yaralananlar daha sonra o yaraları saracak kişiler mi oluyorlar acaba teşekkürler yorumunuz için N

Karsilikli Beklenti tabii olur hatta insanlar evlatlari arasinda bile guzel olani guzel huylusunu daha cok sevebilirlermis.. cenneti vaad etmese secdeye varmayan kullariz.. fazla soze gerek var mi? -nemesis- Half

Psikologlar hafif kirik olur derlerdide inanmazdim bunun kendine faydasi yok darlyda

insanlar sevmekten korktuğu için mi bu kadar yokluğuna tutunuyor? yada bilmediği için mi? her şeyi akıl ile çözme toyluğunun sonucu sanki. halbuki bizde her şey akıl değildir. kalp vardır, yürek vardır, gönül vardır. bunların ayrı ayrı olmasının da sebepleri vardır. da biz çok unuttuk :) hiç öyle pollyanna falan değilimdir. ama sevgi ilaçtır, devadır vardır ve hatta bana göre varlığı şarttır. :)

Rica ederim Fark etmez erkekler de insan canlisi Bu kadar yogun ise bu his, nacizane tavsiye uzerine yogunlasin, elbet bulursunuz sebebini

Amacına ulaşmış kafanı iyice karıştırmış içinden çıkamaki sık sık gel git yapmış var böyle hastası olmayan doktorlar Y

Varligi iyi hissettirio

Ne yaşadığına bağlı. Hayat boyu menfaat ilişkileri içinde olan duygular yaşamışsa bu şekilde düşünmesi çok normal.

Dizilere, filmlere bu mantık çerçevesinden bakarsak bütün romantizm, büyü bozulur, ben İlyas'cıydım ama şimdi böyle okuyunca kahrolsun İlyas diyesim geldi.

Sevgi dediğin şey vardır ama öyle sonsuz değildir. Çabuk ortaya da çıkar çabucak kayıp da olur. O yüzden gözünüzde o dizi ve filmlerdeki gibi fazla büyütmeyin. Sizi dünyalara değişmeyeceğini söyleyen birisi en fazla 3 negatif olayda bakarsınız bırakır gider. Ben kısmen hak verdim... Mesela sizi sevmeyen birisini ne kadar sevebilirsin? Annen, baban bile olsa sana karşı bir sevgi duymadıklarını hissetsen onları bile ne kadar sevebilirsin ki?

ben bu filmin nalet olası ilyas ı da dahil, her bir şeysini seviyorum iyiki meşhur olmuş. önerinle fark ettim, hiç başka kitabını okumadığımı. en kısa zamanda bakacağım

Deneyimlerimiz aslinda hep bize birsey ogretmek icin var İki kere aldatilmaniz, kimseye guvenmemrniz vs vs aslinda belki de guveni ogrenebilmek icin yasiyorsunuz bunlari Bence bunu bir sorgulayin, almaniz gereken ders ne ki hayat size bunlari yasatiyor?

Mesela bana sorsaniz 35 yas ustu hepsi sadik, iyi derim cunku cevrem onlRla dolu Siz bi yogunlasin bu konuya

Bu arada psikologlarda bu konuda farklı fikirdedirler. Uzun uzun yazmayayım ama Freud farklı düşünür mesela. Benim düşüncelerim de ona yakın. Tek bir görüş yok. Bakın mesela buraya yazan çoğu psikolog bile ayrılıyor. Bende psikologum ben farklı düşünüyorum diğerleri farklı. Ama bu konuda sevgiyi beceremeyenlerden cıkmış bu fikir diyemeyiz. Sonuçta freud bile bazı şeyleri sevmiş. Örn; karısı, kızı, kardeşleri.. vb

Gittiginiz kisinin diplomasini kontrol edin, hic boyle bir psikolog duymadim Sevgi karsiliksizi da vardir, evlatlarima duydugum sevgi karsiliksiz, anne babama kardesime ve hatta esime duydugum sevgi de karsiliksiz Hicbir beklenti olmadan seviyorum Bunun tek istisnasi, sayfiklarim kisilerin bana eziyet rtmesi, siddet uygulamasi vs olur, anca o zaman sevgim biter kendilerine

Ben onu sen nasıl entellektüelsin dediği için yazdım. 0 000 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Bence tam olarak öyle söylememiştir. Sanırım yanlış anladınız. Beklentiler, fedakarlıklar, yaşadığımız her şeyin karşısında hissettiğimiz duygular bizi biz yapar. Değer yargılarınızın alt üst olmasına gerek yok. Kendinize bol bol vakit ayırıp kendinizi tanımaya zihninizi ve duygularını geliştirmeye çalışın.

Bu arada biz kendimiz çalıp, kendimiz oynamışız 11 sayfa boyunca. Konu sahibi sevgiyi aramaya çıktı sanırım.

Son cumlenizi demeye calismis ise ok, o konuda hemfikiriz, ben sanki hic yoktur gibi anladigim icin bu kadar hararetle vardir diye savunuyorum Bu arada, ask evliligi sonucunda olmusum ama istenmeyen bebekmisim, daha dogrusu annem beni istememis, 6 yasima kadar annrannemde buyudum, 6 yasinda kardesim dogunca beni eve aldilar Travma ustune travma yani Sadrce babamin beni cok sevdigini biliyorum ben bebekken ama o da ayri deliymis ya neyse Ben 30 yasinda anne olunca annemi affettim, hep seviyordum onu ama cok kirgindim, kendim dogurunca kalbimde affederek devam ettim hayatima

psikologunuzu değiştirin çok net

Cengiz Aytmatov emek kavramını çok güzel işleyen bir yazar, en meşhuru bu olmuş çıkmış da, bir Elveda Gülsarı'yı okumanı tavsiye ederim Turuncu. Bir "At"tan neler anlatıyor neler...

Tek seven annen ve ailen net gerisi çıkar ben bunu bilirim

Ya bu konu dönüp dolaşıp en uca gelince, iki yere çıkacak, "Hiçlik" ve "En-el Hak" kavramı ki onlar da birbiri içine. Ondan matrix hesabı yuvarla hapını yaşamına bak

Ay o koku olayini bende seviyorum Kac kere kocamin yastigina sarilmisken yakaladi adam beni Napiyorsun diyo, ee sen kokuyo napiyim diyorum Cocuklarimin da kokusuna bayilirim, surekli enselerinden operim koklaya koklaya Bak canim cekti gidip yapisiyim milaya

Ben de her ikisi de mükemmeliyetçi ebeveynlerimden, koşullu sevgi ve onay görerek büyüdüm. Hele babam sevgisini hiç göstermezdi, ondan koşullu onay alabilirdim sadece. Nasıl olduğumu bilmiyorum ama ben sevgi dolu ve olumlu bir kişilik yapısındayım. Belki okul öncesi öğretmeni olup çocuklarla çalışmamın etkisi olmuştur, belki oğlumun. Belki eşimden karşılıksız ve yoğun bir sevgi ve kabullenme görmemin, belki hepsinin.

siz verdiniz muhakkak da ben anlamadım sadece isimlendirme farklılığı mı onu anlamaya çalışıyorum. annelik karşılıksız sevgi noktasında çoğunluk tarafından kabulü çok keskin olduğu için genelde örnek bunun üzerinden gidiyor. daha basite indirgeyelim benim anlamam için. gunbatımını seviyorum. sessizliği seviyorum. yada müzik dinlemeyi seviyorum. bunlar benim farklı zevklerimi tatmin ediyor olabilir. ama bu tatmin duygusuna ulaşmak için sonuçta seçtiğim yolun bir adı var. bana göre de sevgi. aynı şekilde ruh hastasının biri, zarar vererek tatmin oluyor. hayvana eziyet ediyor, insana eziyet ediyor. sonuçta o da bu duygudan tatmin oluyor ama bunun adı var, vahşet yada zulmü yada her neyse. benim sevgi diye isimlendirdiğim duyguya başka biri portakal diyebilir. ama bu o duygunun varlığını değiştirmez. siz o duyguya ne diyorsunuz? tatmin mi? tatmin için de iyi tatmin kötü tatmin mi diyorsunuz? bir başka diyeceğim ben küçük insanların fıtratlarının bozulmadığına inanırım. 4 yaşındaki oğlumun sevebilme kapasitesini görünce, bu bile benim için ispattır. salyangozu, oyuncağını, suyu, çamuru, ayakkabısını, her şeyi seviyor ve bunu hesapsız dile getirebiliyor. insanın su matarasından nasıl bir çıkarı olabilir şu sıralar en çok onu seviyor.

Psikolog diye görüştüğünüz kişinin mezuniyetini ve yeterliliğini sorgulayın. Kendinizi de hayatınızda birinci derece yeri olmayan birinin sarfettiği bir söz yüzünden niye yıkılıyorum?Diye sorgulayın.

Bu listeye yazarı bir psikiyatrist olan ve sevgi konusunu çok boyutlu ve derinden irdeleyen, 'Az Seçilen Yol' adlı kitabı da eklemek isterim müsadenizle.

Bana niye denk gelmiyor yahu.. Bak şimdi üzüldüm.. Nerede ıssız adam var hep onlara rast geldim.. Bir de uyanıklar; evlilik düşünceleri yok ama affedersiniz desem ki gel cinsellik yaşayalım hemen atlarlar.. Hepsine hoşt hoşt dedim tabi ki. Üstlerine soğuk su dökmediğime dua etsinler.. Ben yoğunlaşacağım bu konuya.. Iyi aklıma getirdiniz..

Başta saçmalamış diye düşündüm. Sonra hakverdim sanki. İnsanlar evlatlarını bile severler ama karşılığında saygı görmeyi beklerler. Sevme ilişkisi de beklenti ile ilintili. Eşlerimizi sevsek de gönlümüze göre olmadıkları her an harcamaya hazırız. Bir kaç yanlışta sevgimiz azalarak yok olmaya gider. Bu durumda karşılıksız sevemediğimiz doğru. Tabi sevgi diye bir şey yok yanlış bir cümle. Karşılıksız sevgi yok, olsa da geçicidir diyebiliriz.

Elbette, istediğiniz gibi size ne iyi hissettiriyorsa ona inanin sadece farklı düşünüyoruz Sevgiler