21 evet ama ben çekişme istemiyorum

Sosyal hayatınız da yaşadığınız bu olumsuzluklarin gerginliğini ailenizden çıkarıyorsunuz sanırım dış ilişkiler duzelirse dengesizlikte ortadan kalkar.. rahat olun surekli aklınıza bunlari getirerek kendinizi sıkmayın yeni sosyal cevreler edinin kalabalık ortamlara girin. içinizden geldiği gibi gülün. aktif konu ne ise fikirlerinizi açıkça söyleyin. karşınızdakileri cok büyütmeyin gözünüzde :)

İşte o patlayan canavarı durdurmayı öğren tatlım. Bu durumdan rahatsızlık duyman ve değişim istemen bile %90 halletmiş olduğunu gösterir. Pekçok insan öfkesini tepkisi kontrol etmesi gerektiğini bile bilmez Aferin doğru yoldasın...

Merhaba arkadaşlar burayı sık sık okuyorum ben de sorunumu paylaşmak istedim. Sorunum şu istediğim gibi davranamıyorum sanırım özgüven yetersizliği belki de utangaçlık samimi olmadığım kalabalıklarda sürekli gülen, utanarak konuşan ve gözlerini kaçıran biriyim. Peki ya ailem en sevdiklerime soğuk bazen sinirli davranıyorum. Bu elimde değil engelleyemiyorum. Bu dengesizlik beni çok yoruyor. Neden net bir davranışım ve karakterim yok? Ne yapmam lazım? Nasıl diğer insanlara karşı daha soğukkanlı ve net olabilirim? Ne diyeceğim aklıma gelmiyor kasılıyorum. Oysaki canım aileme karşı hiç öyle Değilim çok üzülüyorum sinirlerimi engelleyemiyorum, onlara çok sinirli davranabiliyorum dışarıdakilere davrandığım gibi davranamıyorum. Dışarıdan da salak biri gibi gözüküyorum sanırım. Çok yoruldum arkadaşlar lütfen bunu aşan düzelten varsa yorumlarınızı bekliyorum içimi döktüm böylece. Davranışlarımı dengelemeyi çok denedim engelleyemiyorum. Ailem konusunda sinirlenmemin hemen ardından çok pişman oluyorum Gönül alacak şeyler yapıyorum hediyeler almak falan gibi ama ben aslında bu olsun istemiyorum

İstemediğine değil ne istediğine odaklan. Örnek : Kavga etmek istemiyorum... değil Uyumlu ve uzlaşmacı olmak istiyorum... gibi Konuşma dilini değiştirirsen ailenle de barışçıl olursun.

Kaç yaşındasın? 20 Li yaşların başında aile ile çekişmeler normal. Zamanla daha dengeli olursunuz.

Çok haklısınız gerçekten kendimi çok yetersiz görüyorum her zaman böyle ve bunu da kafama takıyorum bu da beni ayrı mutsuz ediyor ve bu mutsuzluğum aileme yansıyor etrafımdaki insanlar beni pozitif Mutlu olarak görür ailem ise tam tersi. Ne olduğum hakkında benim de fikrim yok.

bunu deniyorum evde mesela bir süre oluyo fakat sinirleneceğim bir olay olduğunda çok fazla istemediğim kadar çok sinirleniyorum bir anda patlıyorum resmen

Bence doğal haliniz ailenize karşı olan. Dışardaki olmak istediğiniz siz. Ve kısa süreli gördükleri için sizi öyle sanıyolar. Aileniz her halinizi biliyo. Siz de ailenizin her halini. Ve evde gerçek kimlikler çatışıyo doğal olarak. Bi de toplumsal rollerle de ilgili. Mesela kimi insan evlat ve kardeş olarak iyidir, eş ya da arkadaş olarak çekilmezdir. Ya da tam tersi. İnsan tüm rollerini iyi yapamayabiliyo malesef.