Aynen canım tecrübeli insanlar biliyo bazı şeyleri.. yakışıklı oluncada gerçekten insanın içi rahat etmiyo ona güvensem bile artık zaman kötü olduğu için acaba aklını çelecek birileri olucakmı diye düşünüyorum sürekli oda beni ayrı strese sokuyo tabiki.. Benim yanımdayken o kimseye bakmıyo ama bayanların ona baktığını görünce ben rahatsız oluyorum bu sefer ona patlıyorum o tabiki benim dikkatimi çekmiyo gözüm senden başkasını görmüyo diyo ama sonuçta hep yanında ben olmuyorumki acaba yanında yokkende ölemi davranıyo diye düşünüyorum

kadınlar tanıdıkça sever derler bence doğru olan da bu yani evet önce dış güzelliğe bakarız ama bize göre değilse değildir. önemli olan bize göre olup olmadığını anlayabilmek Caramelim

Tabiki iç güzellik önemlidir...

Tabiki her ikiside önemlidir fakat şu an tamamen zıt örnekler arasında kaldığım için kafam karıştı.. Ama dediğiniz gibi en makbulu her ikisininde aynı kişide olması.. Kısmet artık kaderimde ne yazılıysa onu yaşıycam.. Jumblante

dış güzellik önemli olsa bile zamanla o da önemini yitiriyor, yani o insan bir süre sonra size aynı güzellikte gelemeyebilir... işte tam bu noktada da iç güzelliği _tabi ki varsa_ devreye giriyor bence... benim eşim çok yakışıklı yada karizma değil, hatta onun annesi dahil çok insan benim ondan güzel olduğumu söyler ama umrumda bile değil... hem bence erkeğin çirkini, güzeli olmaz... sadığı, anlayışlısı, ilgilisi makbuldür

söledikleri çok mantıklı.. ama eger azda olsa görüntüyü önemsiyosan bir zaman sonra yakışıklı güzel istemeye başlarsın. bence acele etme herşeyiyle sana tam gelen birini mutlaka bulacaksındır.. buarada güzellik kişiden kişiye değişir unutma.. butterflys73 Tek Bayrak Tek

Bu zamana kadar hep benim için dış güzellik önemli değil önemli olan iç güzelliğidir dedim ama arkama dönüp baktığımda aslında çokta dış güzelliğe önem vermemezlik yapmadığımı farkettim özellikle son sevgilimin manken olduğunu düşünürsek aslında ben dış güzelliğede önem vermişim bu zamana kadar. Şu an ikisi arasında sıkışmış durumdayım.. Hayatımdaki insan manken dediğim kişi dış görüşünüş olarak kusursuz olabilir ama oldukça sorumsuz biri işe girdiğinde bile sıkıntıya gelemeyip ayrılan evlilik konusu açılınca bile hemen lafı değiştiren yada en az 5 yıl sonra olabileceğini söyleyen birisi. Sevgisi konusunda bi şüphem yok sevgisini sürekli belli eder, sadıktır ama sorumluluğa sıra gelince hep bişeylerin kendisine hazır sunulmasını bekliyo yanyana gelince herkes çok yakıştırıyo ama sonuçta sadece fiziksel olarak yakışıp sonradan mutsuzda olmak istemiyorum Diğer taraftansa bana sürekli ilgisini belli eden bi dediğimi iki etmeyen çok anlayışlı bana sürekli her konuda destek olan, gerçekten ileride çok iyi bir aile babası ve eş olabilecek birisi var. Ama fiziksel olarak yanyana geldiğimizde benden biraz kısa olduğu için bu zamana kadar hiç beraber olmadığım tipte birisi.. Yanyana geldiğimizde belki ben onun yanında biraz ona fazla gibi duruyorum ama iç güzelliği okadar fazlaki çok yufka yürekli çok temiz kalpli birisi ve beni kırmamak için elinden geleni yapıyor en zor zamanlarımda hep bana destek olmaya çalışıyor. Bu zamana kadar kimseden karşılıksız bişey görmediğim için bana biraz garipte geliyor.. Kendisi bana ilgi duyduğunu söyledi ama karşılık vermesende önemli değil benim sevgimin sana zararı yoksa ben tek başımada sevmeye devam edicem diyor.. Onunla bi ilişkiye başlarsam eminimki çok uzun süre geçmeden bana evlenme teklifi eder ve hiç bir konudada beni mağdur etmez.. Onu sadece normal arkadaş olarak görüyorum ama mantık olarakta tam evlenilecek birisi.. Kalbimse diğer taraftan yana ama onunla bi sonumuz olucakmı onu bilmiyorum Sizce hangisine önem vereyim iç güzellikmi dış güzellikmi? Dış güzelliği ve kalbimi bi tarafa bırakıp, İç güzelliği ve mantığımı seçmeliyim? Görüşlerinizi paylaşırsanız çok sevinirim kafam inanılmaz karışık Chess

tabiki de iç güzelliği benim için çok önemli tamam elbet dış güzellikte olması gereken bişey fakat dünya yakışıklısı olsun da istemem bır ınsan ile ömür boyu beraber olmayı düşünüyorsam beni seviyor mu mutlu olabılr mıyım dıye bakarım babaannem der ki yakışıklı erken alıpta ne yapacksın der onu sana mı bırakırlar derler kadın biliyor işi onu da çok yakışıklı bırı ıstemış sırf cok yakısıklı dıye kabul etmemiş bayanlar rahat bırakmaz ddıye . push ;

birinle mutlu olabilmek için, her iki tarafında çaba sarf etmesi gerektiğine inanıyorum. egoizmin olduğu yerde mutluluk olmaz. karşı taraf size birşeyler veriyorsa, siz de bunun karşılığını vermelisiniz. bu alıp verme işlemi manen olmalı ama. iç dış güzellikten ziyade huzuru yakalamak önemli bence. huzurun daim olduğu yerde sevgi, saygı ve güven var demektir. ilgi ve mutluluk var demektir... N

ikisi de önemlidir... ama önem sırasına gelince elbette iç güzellik en önemlisidir... dış güzelliğe gelince ; size itici gelen bir insanla zaten mutlu olamazsınız, dünyanın en iyi insanı da olsa... bir tartışma yaşadığınızda dış güzelliği size hitap etmeli ki yüzüne baktığınız zaman öfkeniz dinsin :)...

yanii tabiki 2. seçenek daha cazip çünkü evlilikte bütün sorumluluğu omzumda taşımak bi bayan olarak oldukça ağır geleceğinden dolayı ozaman yakışıklılığıda gözüm görmez herhalde Caramelim

erkek olsan derim ki gözünü hos gelen bayan daha önemli ilk siradadir tabikiii =) Ama bayanlar hissiyati cok yüksek her seyde her konuda öyle tatmin olup mutlu oluyorlar erkeklerle en ters düstügümüz sorunda bu degilmidir? yakisikli gördükmü allah sevdigine bagislasin diyip geceriz ancak kadina deger veren adami gördükmü ne güzel allah banada böyle es nasip etsin deriz hep Ruhunun tatminligi yaninda gezdiricegin Ken den daha önemli Ama olmuyorsada olmuyordur zorlamanin anlami yok tabi W

güzellik göreceli bi kavram, güzellik bakan gözdedir diye bundan derler ya hem bi insanda ikiside olabilir, güzeller sorumsuzdur, çirkinler çok iyidir diye bişey yok hatta çirkin görünenler içinde kötü olanlar için kötü olduğunu anlatmak için içi dışına vurmuş derler senin olayına gelince bence bu iki adaya güzel, çirkin olarak bakma, bence ikiside sana uygun değil yakışıklı olan sorumsuzmuş, eee diğerinede sen arkadaş gözüyle bakıyomuşsun, bence öyle bakmaya devam et, yani onunda hakkı bi kadın tarafından gerçekten arzulanmak, sanırım bu hissi sen ona veremeyeceksin, çünkü o gözle bakmıyorsun, bu ona büyük haksızlık olur ayrıca erkeğin kısa olmasında bi sakınca görmüyorum ben, insanların dış görünüşerinden ziyade karşılıklı hislerdir önemli olan yoksa senin çirkin buludğun bi adamı başka bi kız çok yakışıklı karizmatik görebilir

saol canım.. görücem artık zaman göstericek bazı şeyleri.. Hayat ummadığım anda ummadığım şeyler çıkarıyor karşıma bazen herşeyden herkesten okadar bunalıyorumki hiçbir tercih yapmadan kaçıp gitmek istiyorum uzaklara ama yapamıyorum tabiki.. Derdimide pek kimseyle paylaşmam sadece sizlerle paylaştım.. Derdime ortak olduğunuz için teşekkür ederim hepinize düşüncelerinizi paylaştığınız için.. KurabiYe Yeni

Zamana bırak bence Gönlüne göre birisini mutlaka bulursun Güzellik olayına gelince de Dış güzellik önemli tabii ki ama sen bir ömür yaşlanacağın insanı seçeceksin evlenirken Manken sevgilini bi'hayal etsene çökmüş ve aksi bir ihtiyar olarak Zamanla aşk sevgiye dönüşecek Her gün görmüşlüğün verdiği etkiyle o güzellik sana sıradan gelecek Önemli olan yanında mutlu olacağın, sorumluluk sahibi, iyi bir baba olacağını düşündüğün bir insanla evlenmek. flocke topiclerin güzin

kişiye göre değişiyor sanırım 2-3 sene önce benden oldukça kısa ve tam benim tersim biriyle birlikte olmaya başlamıştım. yani asla olmaz dediğim biriydi.. ama sevgisi öyle derin öyle saf ve öyle temizdi ki.. içiyle ruhuyla kalbiyle bağladı beni kendine ve tam 2 yıl sürdü.. etrafımdaki herkes bana yakışmadığını ilerde sorunlar yaşayabileceğimizi ve dengim olmadığını ayrılmam gerektiğini söyleyip durdular ama ben hiç dinlememiştim... bende onu çok sevdim hatta gerçek aşkı yaşamıştım.. çok güzel gidiyordu.. ama bitti.. insanlar zamanla değişiyor.. ve o da bir gün değişti.. hani imkansıza ulaşana kadar elinden gelen herşeyi yaparsın ve ulaşınca o artık hiç bir tat vermez ve sıradanlaşır ya 2 sene sonra resmen böyle olmuştu.. o değişti eskisi gibi değildi... bende çevreme kulak verdim... şimdi başka birisiyle mutluyum ve onu çok seviyorum... ve pişmanlık yaşıyorum geçmişim için ben bu kişiyi mi sevdim diye ve kendimden nefret ediyorum... insan bazen gerçekleri en yakınındayken göremiyor.. bi zaman sonra da sadece iç güzellik yetmiyor... yada tam tersini düşünelim dünyanın en yakışıklı insanıyla birliktesiniz ve allah korusun bi gün geliyor ve o kişi bi kaza sonucu yüzüne bakılmıycak bir hale geliyor... bu hale geldi diye bırakıcak mısınız yada sevginize aşkınıza sahip çıkıp ona sımsıkı mı sarılıcak sınız.. daldan dala atladım sanırım.. regl dönemine girdim ne dediğimi bende pek anlamıyorum kusura bakmaın kızlar

Evet ilk etapta herkes tanımadan dış görünüşünden etkilenerek bişeyler hissetmeye başlar daha sonra tanıdıkça zamanla duyguları ilerler mutlaka.. Benim hiç zamanla tanıyarak sevdiğim olmadı mesela eğer başta etkilenmediysem daha sonrada bi etkileşim olmuyo Ama artık evlilik çağına gelince işin içine mantıkta girmek zorunda kalıyo çünkü etrafımda sadece sevgiyle evlenip mutsuz olan yada boşanan okadar çok örnek varki acaba sadece sevgi yeterli olmuyomu diye düşünmeye başladım ister istemez.. Mantığımı kullanıp tanımaya çalışsam yada bişeyler hissetmeye kendimi zorlarsamda mutluluk olabilirmi ondanda emin değilim