Ben de geçen ay duruma "Herşeyi aynı anda yapmak istediğim için hiçbirşey yapamıyorum." yazmışım :) sizi çok iyi anlıyorum.. Konuyu takipteyim..

Birkaç yıl önce magnezyum eksikliği vardı o da depresyona, yorgunluğa neden oluyormuş. Ama şimdi bilmiyorum var mı KaramelDelisi Geçmiş geçmiştir, gelecekse

Bence depresyondasinz destek alın

Sanırım sizde genel bir atalet hali var. Dönem dönem hepimize oluyor lakin sürekli olması sıkıntı Harekete geçmeden, oturduğunuz yerde "ama hayatım çok boş yeaaa" derseniz samimi olmaz Adım atın yeter ki, gerisi gelir merak etmeyin

Yanyana gelmemiş olman. Netten tanışmak da güven vermez bana, şimdi çok yaygın o ayrı. Dediğim gibi tamamen benim fikrim. Duygularına saygı duyarım elbette.

Kpss ye dört elle sarıl.. yaşaman gereken bir hayatı, gencliginin enerjisini henüz evlilik çocuk gibi sorumlulukların yokken yaşayabilecegin bir meslegin var.. sinavi kkazandiktan sonra hayatin bambaska bir boyut alacak. Kendini tüketiyorsun.. bu hayata herkesin bir geliş amacı var. Şuan evliyim bir kızım var.. kızıma hamileyken 29 yaşımda atandim.. ve hem iş hem eş hem çocuk inanılmaz yogun tempoda giden bir hayatım var. Lohusalıgimi bile yasayamadan ev tasıdim atandigim yere geldim. hergunum yogun geciyor. Okukum biter bitmez ne yapip edip atansaydim kesķe diyorum.. yeni atanan gencler geziler yapiyor egleniyorlar burda. Hayatimdan memnunum ama onlari gordukce keske o yaslarimj evde bis gecirmeseydim diyorum. Aslinda ucretli ogretmenlik vs yaptim sizin kadar bosta gecmedi ama yinede cok kiziyorum şuan kendine. Bombos olsam o yaslara geri donsem neler yapardim. Hayat secimlerden ibaret bunu unutma. sen kendinintüketme koreltme yolundasin.. yakında bu gidisle yankis bir evlilik yaparsin bisluktan tecrubelerime dayanarak yazıyorum.. Kendini keşfet. Ve unutma mucize diye gördüklerin senin emeklerinde gizlidir.

Bu ruh halinden kurtulmak istiyorsanız öncelikle bu kadar kalabalık yapılacak planları bi tarafa kaldırıp önce birine odaklanın Sırayla yani. ve siz o Totonuzu kaldırmadığınız sürece kimse size yatdımcı olamaz bi yerden başlayacaksınız en başta ertelemeyin aklınıza o an geldiyse kalkın o an yapın. ve bence ne kadar boş şeylere kafa yorduğunuzj görmek için çocuk esirgeme kurumuna ve huzur evine gidin dönüşte kendinize ilk diyeceğiniz şımarıklık yapma şükret olacak. İbadet konusuna gelince zorlayın zorla dua edin ağlamak için zorlayın kendinizi. ve zamanla farkına vaacaksınız bazı şeylerin düzeldiğinin. mutlu olmak istiyorsanız emek ve çaba ilk başta arkası zaten gelecek ama oturduğunuz yerden mucize beklemeyin

25 yaşındayım çok kitabım var elimde okumuyorum işte

Acaba sen ben misin dedim. Ama sonra calisiyorum demissin ya vazgectim cunku ben onu da yapmiyorum. Bu ara ben de gercekten aynen hissettiklerini hissediyorum ve bu beni asiri mutsuz ediyor. İyice eve kapandim. İnsan görmek bile istemiyorum. Kendim icin faydali hicbir sey yapmiyorum. Tv bile izlemiyorum. Butun gun evde yatak odasinda mal gibi uzaniyorum. Uyumuyorum da. Oyle bos bos geciyor gunlerim. Ve dusundugum tek şey bu bos zamanların acısının benden nasil cikacagi? Nasil pismanliklar yasayacagim.

Ve sürekli kendimle kavga halindeyim yine olmadı yine başlayamadım bnfej bişey olmaz diye kavga ediyorum kendimle

Sizi sürekli uyutan yalnızlık hissi. Hiçbir şey yapmak istemeyişinizde çevrenizin sizden beklentisi olmaması, başarıya ulaşmamış olmanız ya da hedef koyduğunuz uğraşların sizi tatmin etmemesi. Hayat çok boş geliyor muhtemelen. Onun için boş yaşıyorsunuz. Maddiyatın gelip geçici olduğunu düşünüyor ama maneviyatınızı da zenginleştirmiyorsunuz. Bir parça hayal kırıklığı, bir parça sevgisizlikte yaşıyor olabilirsiniz. Çok sevdiğiniz kişiyi / başka bir canlıyı kaybetmiş olmanız da sizi amaçsız bırakmış olabilir. Bunların hepsi sizi bulmuştur. Hepsi bir ihtimal. Çözüm bende yok. Tek olduğumu sanıyordum. Yeniden canlanmak için bir yol bulursanız n'olur bana da söyleyin. Not: D, B12 ve demir eksikliği var bende. Bu yılışık halimi buna bağlıyoruz. Ailecek.

Mutlaka baktirin. O isteksizliginiz ordan bile geliyor olabilir. Benim B12 eksikligim vardi ve aynen anlattiginiz gibiydim uzerimde olu topragi vardi resmen. B12 igneleri vurulunca canlandim resmen.

Magnezyum eksikliği için muz ve soda çok etkili onu diyeyim önce. Yapman gereken şeyleri erteleme mesela kitap okuman mı gerekiyor kalk o an yap aklından geçtiği anda. Düşünme yani yapayım mu yapmayayım diye. Çekingenlik için bende de vardı lisede özellikle. İnsanlarla çok diyaloğa girilen işlere girdim üniversite de okurken part-time olarak. Gerçekten iyi geldi bir şekilde sohbet etmeye zorluyordum kendimi onun faydasını gördüm. İnsan kendini çok kötü hissediyor seni çok iyi anlıyorum. Birde hz Musa peygamberin bir duası var Allah ım dilimin bağını çöz söylediklerimi anlaşılır eyle diye. Bunu günde defalarca söylüyordum. Şu an gayet rahat iletişim kurabiliyorum.

İnternetten tanışmış olmam mı kabul edilebilir gelmiyor yoksa bunca zamandir yanyana gelmemiş olmam mı Sekoyam İlle de

Gerçekten mi Henüz hiç yanyana gelmemene rağmen... Bu ilginç geldi bana. Ben de yıllarca uzak mesafe ilişkisi yaşadım, eğitim aldığımız yerler farklıydı, sıkça bir araya da gelirdik. Bu onunla aynı şey değil. Ve seninkisi bana kabul edilebilir gelmiyor. Benim fikrim. Eğer sevgilinle sosyalleşsen bu da iyi olurdu senin için. Gençsin, okul, iş, kurslar, ortamlar bunlar seni bekler Silkelen kendine gel. O ilişkiden de gelecek adına umutlu isen sürdür ne diyeyim. lakin zor ise, hiç uzatma vakit kaybetme.

KPSS yle 4+2 sistemiyle atandım. Yani burda 6 yıl kalmak zorundayım. İşimi beceremiyorum. Konuşamadiğim için de çok sıkıntı çekiyorum iletişim kurmakta. İnsanların gözüne batıyorum. Senin gibi birine alışık değil bura yadirgiyoruz sana acilen konuşmayı oğretmemiz lazım seni başka işe geçsene daha kolay bir işe tarzı eleştiriler alıyorum. İstifa etmek istiyorum ama memleketimde 2 yıl oturdum evde özel yerlere başvurdum hiçbir yer almamişti

Aslında pek beğenmiyorum kitapları hatta aldiğima pişman bile oluyorum doğru bir plan belirlersem daha istekli olabileceğini düşünüyorum ben de ama nasıl bir plan hedefim yok ki canım hiçbir şey istemiyor bir de artık KPSS yi memleketime gidebilmek için tek umut olarak gördüğümden zorunluluk gibi hedef belirledim ama tam anlamıyla istemiyorum belki de yapabileceğime kazanabileceğime inanmıyorum galiba, ona çalışırken aklıma diğer yapamadiklarim geliyor. Kitap okumak başka ders çalışmak gibi işte hepsini bir anda yapmak istiyorum galiba ama bu da mümkün olmadığından hiçbirini yapamıyorum.

Yapmayı sevdiğiniz şeyleri bulmaya çalışın.. mesela kitap seçerken gerçekten hoşunuza gidecek tarzlara yönelin. İzleyip takip ettiğiniz kaliteli bir şeyler olsun. Küçük şeylerden keyif almaya bakın. Herkesin hayatı çok zor. Ve neler neler yaşıyor insanlar Mesela kendinize bir kahve ısmarlayın. Oturun sevdiğiniz bir şeyleri okuyun. Karalayın... mümkünse yürüyerek gidin bu aktiviteniz için. Mesela güzelce duşunuzu alın. Hafif makyaj yapın. Hazırlanın yani. Çok basit bir adım belki ama hafta da 1 defa bunu yapmak bile çok iyi gelecek eminim. Çok konuşamıyorsanız arkadaşlarınızla sinemaya tiyatroya gidin. Konuşmanıza gerek yok orada :)) sonrasında birlikte yemek yiyin. Kalabalık kız grupları çok keyifli olabiliyor çekingen insanlar için. En azından gülümseyerek ortamda varlığınızı gösterebilirsiniz. Eve kapanarak bunlar olmaz sizi sahaya davet ediyorum :))

Valla herkes güzel tavsiyeler vermiş. Ben de şunu ekleyeyim. Düzgün bir ilişki yaşayacağınız bir sevgili bulun. Uzakta olmasın, vakit geçirebilin yani Bütün bunların olmasıniçin de hayatın akışına karışmak lazım, çevre edinmek lazım. Yanlış anlaşılma olmasın, belki ilişkiniz güzeldir, aşıksınızdır. Ama ben yazdıklarınızdan, uzak mesafe hiç yüzyüze gelmemiş, sanal bir ilişki canlandırdım gözümde.

Kaybettigin kardeslerin ve cekingenlim disinda sanki kendimi okudum gibi olfum velki bende cozum bulurum diye konuyu takibe alicam

Sakın istifa etme ne guzel Ataman olmuş işte. Birikim yap kendine küçük bir araba al sonra yakın yerlere gezmeye git. Çok guzel olur gercekten. Iletişim kurmakta eğer gercekten seni aşan boyutta zorlanıyorsan psikoloğa git.

Ben zaten atanmış durumdayım ama 6 aydır çalışıyorum ama çok uzak bir yerde eve gidemiyorum çok yalnızım annemi özlüyorum KPSS ye tekrar girip memleketime atanmak istiyorum ya da ozelde iş bulup burdan istifa etmeyi bile düşünüyorum artık burda boğulacak gibi hissediyorum. Dayanamıyorum. defne-28

Kaç yaşındasın? Aslında yapılacak o kadar çok şey var ki. Bende belk kitaplar al onları okumaya başla. Sonrasında ise çevredeki kişilerle yavaş yavaş iletişim kur. Iş dışında bir aktivite bul mesela spor guzel olur. Hem vücudun da çalışmış olur.

Ilgini çekmiyor olabilirler mi? Ilgi çeken bir kitap alabilirsin. Ödüllü filmleri izle bol bol bir de kendine hedefler belirle.

Selamlar, Ben aklında şunları şunları yapacam diyip hiçbirini yapamayan biriyim. Bütün gün evde olduğumda uykuyla geçiriyorum zamanımı. Sonra böyle bu nasıl bir hayat diye ağlıyorum. İçten içe üzülüyorum. Hiç arkadaşım yok. Sessiz, çekingenlikte aşiri gittiğim için arkadaşlık ilişkilerimi hayatım boyunca geliştiremedim. Dışarı çıkıp gezmek tek başına anlamsız geliyor. Zaten gezmeyi seven biri de değilim hiç beni yoruyor. Sorun o değil de zaten. Sorun şu mesela en başta manevi yani dinle ilgili görevleri vardır her inanan insanın, inandığı her neyse ona ait. Bublari yapmıyorum. Bunları yapmamak bana sıkıntı vermesine rağmen yapmıyorum. Acizliğin son noktası galiba budur. İkincisi okumam gereken birçok kitap belirledim kendime ama tahmin edersiniz ki bunları fa okumuyorum. Hem de hiçbirini. Kitabı elime alıyorum 20, 30 sayfa okuyup bırakıyorum. Sonra başka kitap, ona da aynı muamele. KPSS çalişiyim diyorum son 3 ay kala. Onu da beceremiyorum. Egzersiz yapmam gerekiyor, belimde ameliyat olmayı gerektiren ağrı yapan fitiklar var. Onu da unutuyorum, yapmıyorum. Branşimla alakalı çalışma yapayım diyorum. Onu da yapamıyorum. Etkili konuşma kursuna gitmeye başladım. Orda verilen aliştirmalari da yapmıyorum. Yani kısacası ben hepsini yapıyim derken hiçbirini yapamıyorum. Bu şekilde yaşamak da faydasiz, anlamsız geliyor. Hayatim işe gidip, kalan günlerde yatmaktan ibaret. Zaten yalnızım. Tanımadığım uzak bir şehirde. İşte de beceriksizim. Sürekli istifa Edip etmemek arasında gidip geliyor aklım. Ama 6 aydır çalışıyorum. Daha öncesinde 2 yıl boyunca evde oturmuştum. Çalışmanın kıymetini bilmem gerekirken aklım kaçmaya odaklı. Çünkü sessiz, çekingen olmak işte de iş dışında da beni yıpratıyor. Ağır kalmama sebep oluyor. Bu da kötü bir şey. Bazen kendimden nefret ediyorum. Hatta genel olarak. Herkes çok başarılı çok üstün çok güzel konuşuyor çok özguvenli, becerikli bense çok kötü. Kişiliği oturmamış, sürekli kendiyle uğraşan. Çocukken kardeşim öldü. O yüzden mı böyle aşırı çekingen oldum bilmiyorum. Atlatamadim galiba. Büyüdüm başka kardeşim öldü. Onu atlattım mı bilmiyorum. Bir tane konuştuğum biri var. O da uzakta. İnternetten buldum onu da. Kısacası kendimden iğreniyorum. Nasıl bir plan yapmalıyım? MariD Everybody forgives everybody for everything tek ayak

bunu yapan ev. ev denen şey çok acayip bişey. asosyallik de öyle. kendini zorla mutlaka. zorlamadan olmuyor, rehavete kapılma. nerden kaldıysan ordan başla. bir de bi kan değerlerini kontrol ettir belki bazı şeyler eksiktir. ben artık kafamı kaldıracak gücü bulamıyordum ki d vitamini ve demirim eksilmiş, şimdi takviye alıyorum enerjim geldi resmen. ve bol su iç. saçma gibi geliyor ama su içmek bile insanın moraliyle çok alakalı.

Çok işi bir araya getirmişsini, sırayla yapın...

Ayni ben ne yapacağımı şasirmis durumdayim

Ama işe gidiyorum depresyonda olsam onu da yapamazdim sanki bilmiyorum ki bu bi çelişki mi Satelle-emillia

Konuyu takipteyim bende aynı durumdayım uzuuun dönemdir. Hatta bazen çok mükemmelliyetçiyim ondan mı acaba diyorum. Herşeyi aynı anda yapmak ve hepsinde iyi olmak istiyorum beceremeyince de hepsini iteliyorum. İbadetten tutta normal ev temizliğine kadar herşey

Bende şu ara sizin gibi hiç birşey yapmıyorum ama benim geçerli sebeblerim var. Beynimin gerisinde önemli sorunlar var belirsizlikler elle tutulur problemler olduğu için bu durumdayım. Konuyu takip edeceğim

Valla bn de aynıyım sen en azından kitap okumaya başlamışsın, kursa gitmeye başlamışsın bn de oda yok yapmam gereken ve yapmayı istediğim birçok şey var bn yapamıyorum diyete başlayamıyorum, kitap okuamıyorum, yürüyüşe başlayamadım bi türlü daha bir sürü şey

Bende çok boş geciriyorum

Evet öyle hı yanyana gelmediğim mesafeli sanal bir ilişkim var. Burda herkese garip geldi ama onu çok seviyorum. Bunu yazarken bile gözlerim dolacak kadar çok seviyorum. . push ; Sekoyam İlle de

İlk başta kendini sevmelisin, aynanın karşısında kendi güzel ve değerli hissetmeye başladığında özgüvenin yerine gelecektir bunun için adımlar atmalısın :) insanların hemen hemen hepsi kendini ailesi dışında yanlız hisseder bakamyın öyle kalabalık çevreleri olduğuna çoğunun içine baksanız bir yanlızlık vardır bunu sen sadece kendi içinde yaşıyorsun

Etrafindakiler çok mu iyi çalışıyorlar. Neden eleştirilere sessiz kalıp kacmaya çalışıyorsun? Bilmiyorum ama mobinge ugruyormussun gibi hissettim. Ayrıca istifa etme millet atanamadigi için intihar ediyor senin yerinde olmak isteyen milyon tane insan var. Kendini geliştirmeye bak imkanın varken.

Kan degerlerinize baktirdiniz mi? Bazen bir vitamin eksikligi bile isteksizlige, asiri halsizlige yol acabiliyor.

Gücenmeyin ama sizi okurken fenalık geldi bana. Tembellik mi desem sizin durumunuza. Bilemedim. Bi karar verin ve ona yapışın. Ben öyle yaparım. Çalışmıyorum şu an. Ama spora gidiyorum kitap okuyorum. Iş gorüşmesinin birinden öbürüne gidiyorum. Bi şey ler yapmaya çalışıyorum. Mümin sekmanin bi kitabı var. Ya bir yol bul, ya bir yol aç ya da yoldan çekil. Üzerinizdeki ataleti ve tembelliği atın ve biyerden başlayın. Ya da doktora gidip kan testi yaptırın.

İşinden memnun değil misin? Memleketinde iş bulma imkanın yok mu? KPSS ye temmuzda mı gireceksin?

Haklısınız ayrılmayı ben de çok denedim sevdiğim halde sırf bu yüzden ama kopamadik. P

Kuzum sen çok genc yaşta burada ki pek çok kişinin göğüsleyemeyecegi travmalar yaşamış, bunları farketmeden gömmüş ve acini yaşamadan "iyiymiş gibi" yapmış sin. Yillar önce bir erkek öğrencim vardı. Biraz hayta derste gönlü olmayan bir çocuktu ama birden herşeyi bıraktı. Okuldan atılmak için olmadık şeyler yapmaya başladı. Benim ogrencimi bu hale getiren babasinin görme yetisini kaybetmeye baslamis olmasıydı. Dede, amca belli bir yaşta sonradan kör olmuş ve baba da o yaşa gelince görmemeye başladı. Demek ki bende o yaşta kör olacağım diye çocuk herşeyden elini çekmiş tüm hedeflerinin üstünü karalamisti. Siz de çok büyük acılar cekmissiniz bence uzman bir psikolog dan destek alın.

Çok güzel bir duaymis H

En azından çocukluk travması vs açısından terapi alabilirsiniz