Merhaba, ben kendimi çok iyi hissetmiyorum açıkçası memlekete gidip bir an önce iyi bir psikiyatr veya psikologdan randevu almam gerek ilaç yoksunluğu hissediyorum. Ama kullanamıyorum da 6. ve 8. haftalar arası kesinlikle kullanmamalısın dedi doktor. Eşim işten gelince yürüyüşe çıkıyoruz akşamları o biraz iyi geliyor. Ama burda kimsem yok konuşmaya konuşmaya sesim kısılmaya başladı, nefesimi kontrol edemiyorum sanki nefessiz kalacakmışım gibi geliyor. Bu arada sizin tavsiye ettiğiniz videoya kaydetmeyi denedim bir metin okudum. Çok tuhaf geliyo kendi sesim isis

Emdr olmustum. calisirken boyle olmaniz cok ilginc. emdr yi evde kendin uygula. buyuk olcude iyi geldi bana ama goz temasinda cozum uretemedim. biktim kendimden D

Allah nasip eder inşallah size de ama en az 6 ay kullanın ilacı benim tavsiyem. 5. ayda falan çalışmalara başlarsınız.

Allah yardım etsin. Ama ben tedavide inatçı ve istekli olursanız sonuç almamanız imkansız. Bende acayip rahatım ya. 20 gün yazmamazlık etme. Ne yaşarsan yaz

Gebelikte lustral diğer ilaçlara nazaran daha kullanılabilir sanırım tabi doktorlar daha iyi bilir. Yürüyüş kesinlikle ise yarıyor Ben de sesli bir şekilde okumalar ya da konuşmalar yapıyorum kaydetmiyorum. Faydasını gorecegiz inşallah.

Sebebini sorsam da söylemedi, ama tahmin edebiliyorum. İyi niyetimden ve sevdiklerime aşırı değer verdiğimden her istediklerini yapmam, onları kırmak istememem benim sıkıntım. Çünkü her istenileni yapıp birşeyi yapmadığınızda kötü olan siz oluyorsunuz. O yüzden bizim gibi sosyal fobililerde hayır demek ne kadar zor olsa da yeri geldiğinde daha fazla üzülmemek için bazı şeylere de hayır diyebilmek, bizim kararlarımıza da saygı duyulmasını talep etmek gerek sanırım. Ben bunu yapamadım sonuç olarak sosyal fobim eskisinden daha da kötü hale geldi. Eş dost akraba dan çekinir boyuttayım şu anda. Umarım idareniz anlayışla karşılar, iyi ve anlayışlı insanların hala var olduğunu bilmek umut veriyor bizlere.

İlk gün kalbim çarpıyordu ates basiyordu giderken sanki okula yeni baslayan ogrenciyim:)Heyecan vardı. Bugün baya geçti. Hatta bugün kendim katıldım birkac defa mudur konusurken. Ama tam olarak geçmiş değil hemcinslerimle rahat konusurken karsi cinsten hocalarimla konusurken rahat olamadım soru sorduklarında kısa kestim ya da kaçtım bu da huy demekki gecmiyor.

Ben de nedense karşı cinsle konuşurken daha rahatım, hemcinslerimde hep bir önyargı, eleştiri, bir dedikodu hali var gibi geliyo o yüzden onlardan sadece kendime yakın hissettiklerimle rahat iletişime geçebiliyorum.

Birde seans araları o kadar uzun mu ben konuştum haftada bir ya da iki haftada bir görüşmemiz gerekir dedi bir uzman . push ; isis

Aminn inşallah P

Çok çeşitli ilaç kullandım. İlk başladığında lustral kullanmıştım, sonra tekrarladığında anafranile geçtim, sonrakinde paxil, paxera ve en son prozac kullandım. Sanki bana en iyi gelen lustral di. Paxil, paxera ve prozac çok yan etki yaptı. En son prozac ın yan etkileri kusma öğürme ve bana normalden daha fazla atak yaşatmasından dolayı çok yorulmuştu vücudum. bebek de istediğim için doktor kontrolünde bıraktım. Şu an hamileyim paxera ve prozac kullanırkenki kadar midem bulanmıyor:) Ha bu arada uyuyamadığım için de remeron vermişti doktor remeron çok rahatlattı beni çeyrek içmeme rağmen.

Merhaba. Bu konuda başka başlıklar da var fakat gördüğüm kadarıyla hiçbiri güncel değil, ben de yeni bir başlık açmak istedim . Ben şahsen herhangi bir doktordan tanı almadım, 12 yaşından beri inanılmaz derecede çekingen bir insana dönüştüğümden kendime bu teşhisi koydum :-D Bu korkudan muzdarip kadınlar var ise forumda deneyimlerini merak ediyorum. Arkadaş edinebiliyor musunuz, aşağılık kompleksi gibi durumlarınız var mı, başa çıkma yöntemleriniz nelerdir, sizi ne gibi durumlardan alıkoyuyor bunları paylaşırsanız mutlu olurum.

Hocam ben de öğretmenim okb daha çok olmakla beraber sf problemi de yaşıyorum. En son toplantıda yaşadım bir paragraf okudum aman Allahım öyle hızlı okudumki bir an önce bitsin diye boğulacaktım. Rezil oldum düşüncesiyle kendimi harap ettim. Ben emdr ye başladım 2 seans gittim rahatlamış hissediyorum fakat hala kötünün iyisi. Temelde yatan sorun öğrenciyken çok sık okul değiştirmem ve canımdan çok sevdiğim annemin aşırı korumacı tavrı. İşimi çok seviyorum uzun uğraşlar sonucu atandım sınıfta hiç bir problem yaşamıyorum fakat öğretmenler odası toplantılar ölümden beter

Amin inşallah teşekkürler. Allah sağlık sıhhatle kucağıniza almayı nasip etsin size de. Lustrali ben de kullandım memnundum. Hatta ilk uzun süreli kullandığım ilactı. Simdi citolü kullanmaya devam edeceğim okb de de kullanıldığı yazıyor prospektusunde. Zaten hepsi birbirini tetikliyor aslında. Hakkımızda hayırlısı bizim de imtihanımız bu şekilde sanırım.

çekingenlikten öte bir illet bu sf. Sizi cok iyi anlıyorum ama topluluk karsisinda bir gorev verilirse kaçmak yerine kbl edin, bu illetin üstüne gitmek lazım kaçan gordu mu daha da peşine dusuyor

Hocam bu durumunuzu idare biliyor mu paylaştınız mı? Bana geçen yıl görev verilmişti ama ilçede üst düzey amirlerin geleceği birşeydi ben söyledim durumumu. Saklamaya çalışmak bizi çok sıkıntıya sokuyor çünkü, ve seanslara seminer döneminde gitseniz randevu alıp da çok işe yarayabilir. Ben geçen yıllarda terapilere en çok kendimi kötü hissettiğim anlarda gittim mesela seminer ve toplantı dönemlerinde işe yaramıştı. Bir de sorum olacak hocam alakasız gibi görünebilir ama çok ilgili aslında arkadaşlarınızdan dostlarınızdan darbe yediniz mi sebepsiz yere irtibatı muhabbeti kesen oldu mu sizinle de? İyi bayramlar... isis

İyi olmuş bebekler her şeyi hissediyor. Ben babami kaybettiğimde çok sıktım kendimi çok kastim üzüldüm hepsini hissediyorlar. Allahım sağlık sihhatle gelsin bebegin senin de şifan olsun inşallah ben inanıyorum o dünyaya geldiğinde her şey daha farklı olacak

Çok güzel tedavi planınız var iyileşiyorsunu bence yavaş yavaş:) darısı hepimizin başına

Neler olduğunu yazar mısınız? özel mesajda da bahsedebilirsiniz P

İnşallah peki sizde okb de var mıydı acaba P

Ben de 2 yıldır farkındayım yaşadığım bu sıkıntının. Çok geç kalmışım bunu kendimde farketmekte. 10 yıldır panik bozukluk tedavisi görüyorum, ama asıl sıkıntı sosyal fobimden kaynaklanan kaygı durumuymuş. Kendimi bildim bileli ilkokul ortaokul lise üniversitede hep utangaç biriydim, çok arkadaşım yoktu. Ama hep karakterimin öyle olduğunu düşünmüştüm. Kalabalık ve büyük bir ailede olduğum için de sosyal ortamlardan kendimi soyutlayamıyordum istesem de istemesem de maruz kalıyordum. İlk panik atağımı üniversite yıllarımda dedemin hastalığını öğrendikten sonra ve çektiği acılara şahit olduktan sonra nefes alamıyorum gibi bir hisle yaşadım. Doktor doktor gezdik tabi klasik birşey çıkmayınca psikolojik dediler. Panik Atak. İlaç tedavisine başladım. İlk aldığım ilaç bana iyi gelmişti. Sonra iyileştiğimi düşündüm, eğitim fakültesinde okuduğum için de her gün sunum yaptığımız zamanlar oluyordu bazen günde iki üç defa da olabiliyordu o zamanlarda da çok heyecanlanıyordum ama sanırım hem ilacın etkisi hem gençtim üstesinden gelebiliyordum. Yine çok arkadaşım yoktu ama ben zevklerimin, hayata bakışımın farklı olmasından hatta bazen başkalarına göre sıkıcı olabileceğimi düşündüğümden dolayı insanların benle diyalog kurmadığını düşünüyordum o zamanlar. Sonra mezun oldum, birkaç sene sonra atandım. Ama ataklarım ara ara devam ettiği için tedaviye devam ediyordum. Sonra mesleğimin üçüncü yılında bana törende konuşma görevi verildi. O kadar heyecanlandım ve kaygı yaşadım ki bu duruma ama hayır da diyemedim. Yaptım. O günü unutmuyorum mikrofon elimde ama zangır zangır titriyor elim öğrenciler öğretmenler görüyorlar... çok utandım. Ondan sonra internette araştırmaya başladım yaşadığım sıkıntıları karşıma Sosyal fobi çıktı. Belirtilerinin çoğunun bende olduğunu farkettim. Daha önce de terapiye gitmiştim ana anksiyetem içindi. Geri dönüp baktığımda çoğu anksiyetemin nedeninin sosyal fobiden kaynaklandığını farkettim ve bu sefer sosyal fobi ile birlikte gelişen anksiyete için terapi ve ilaç tedavisine almaya başladım. Sizde nasıl oluyor bilmiyorum ama terapiler bana bir kaç gün iyi geliyor sonrasında yine aynıyım. Yukarda arkadaş da bahsetmiş ama beni korkutan ne varsa ben hepsini yaptım kendimi hepsine maruz bıraktım zaten yapmak zorundayım mesleğim gereği. Ama artık çok yoruldum iyileşmediğimi ve bir olayda hep en başa sardığımı gördükçe moral ve motivasyon olarak çöküyorum. Artık yaşadığım olumsuz deneyimlerden sonra o kadar geriye gittim ki tedavide, eş dost akraba çevresine girmek kadar basit durumlardan kaçınır oldum. Mesleğimi bırakma aşamasına kadar geldim, istifa etmeyi bile düşünüyorum. Ne yapmalı ne etmeli? Bilinçaltı temizliği, hipnoz gibi alternatif yöntemleri deneyenleriniz oldu mu, olduğuysa deneyimlerinizi paylaşırsanız çok sevinirim.

Okb baya azaldı dusunce ve yikama takintisi fazlaydi ama ilaç da kullanıyorum. Seans başlayınca haberdar edin P

Merhaba içimdekicevher yalnız değiliz bizim gibi birçok insan var aslında ama bilmiyoruz. Siz profesyonel yardım alıyor musunuz? Ben gebelikten dolayı ilaç kullanamadığım için izne ayrıldım bu yüzden terapi alıyorum. Terapi bana ilaçtan daha iyi geliyor, birinin beni anladığını hissetmek çok iyi geliyor bana. Ama aklımda hep doğumdan sonra tekrar işe başladığımda ne olacak korkusu var. Geçen yıl ben de ölmeyi o kadar çok istiyordum ki iyileşemediğim için tek kurtuluş bu gibi geliyordu. Ve dediğiniz gibi üstüne gittikçe daha kötü oluyor, kendimi geri çektikçe daha iyi hissediyorum. Hatta bazen ilaç kullanmaktansa işi bırakırım gerekirse diye düşündüğüm de oluyor ama maalesef bu da mümkün değil. icimdekicevher

Psikolog a gidiyorum. İlaçlarım bitti daha almadım. Siz ne güzel evlenmişsiniz. Çocuğunuz olacak. Tadını çıkarın. Ben sosyal fobim yüzünden evlenip çoluk çocuk sahibi olamıcam. Evlenmek neyse de çocuk sahibi olamamak çok ğzüyor beni.

Estagfrllah bu yüzden buradayiz zaten paylaştıkça aynı dertten muzdarip olanları gördükçe insan yalnız olmadığını anlıyor Abdest alırken tekrar tekrar alirdim bu nedenle işkenceye dönerdi Allah affetsin. Ama şimdi bir defa alıyorum niyet önemli diyebiliyorum. isis

Sağol canım ben de inanıyorum buna, o geldiğinde herşey çok daha farklı ve güzel olacak inşallah.

Bir dahaki yani 3. seansım 27 ağustosta gideceğim. Gelişmeleri yazarım. Sizde de üstlerinizle ya da meslektaslarinizla konuşurken problemler oluyor mu ateş basması algılama problemi kalp sıkışıyormuş gibi hisler

Ben de sınıfta problem yaşamıyorum, hatta çocuklar bana iyi bile geliyor diyebilirim. Dediğiniz gibi toplantı ve öğretmenler odası atak yaşatıyor bana. Seanslara devam etmeyi düşünüyor musunuz? Gelişmeleri paylaşırsanız çok sevinirim.

Merhaba, ben de sizin gibi 12 yaşından beri bu sorunu yaşıyorum. Birazcık düzelmiş olsam da hala devam ediyor, tamamen kurtulamadım. Hala bir çözüm yolu arayışı içerisindeyim. 12-16 yaş arasındayken neredeyse hiç konuşmazdım. Hatta sınıfta bana aa dili varmış falan diyorlardı. Liseye geçince bir tık düzeldim. Daha sonra üniversiteye geçtiğimde de biraz daha açılmıştım. Şuan çalışıyorum ve üzerine gittiğim için daha çok açıldığımın farkındayım. Çünkü şimdiye kadar hep kendimi zorladım ortamlara girmek için. Bilerek en utanacağım ortamlara girmeye çalıştım alışayım diye. Ama işte gelişme olsa da dişe dokunur bir farklılık yok. Hala bunu kafama takıyorum. Hatta iş hayatında daha da can sıkıcı olmaya başladı. Ben sürekli bu konu hakkında düşündüğüm için ve sebep sonuç ilişkisi arıyorum ve kendimde bir şey farkettim. O da algılama sıkıntısı çekmem. Mesela lisedeyken vs. derslere katılamazdım. Şimdiye kadar zannettim ki hep utandığım için katılmıyorum. Meğer utandığımdan değilmiş de algılama sıkıntısı çektiğim içinmiş. Beynim sürekli farklı şeylerle meşgul. O yüzden ortamlara kendimi veremiyorum. Bu da ortamdan soyutlanmama yani utangaç biri gibi görünmeme sebep oluyor. Bir şeye kendimi uzun süreli odaklayamıyorum. Öğrendiğim şeyleri hemen unutuyorum. O yüzden ortamlarda aktif olamıyorum. Yani tamam fobinin üzerine gideyim sosyal ortamlara gireyim falan da bu odaklanamama sıkıntısı ne olacak. Nasıl çözülecek hiçbir fikrim yok.2 kere psikoloğa gittim. ikisi de üzerine gitmemi önerdiler. Mesela derste derse katıl ya da ciddi bir ortamda bir fıkra anlat fln. Ben bunları denemeye çalıştım ama olmadı. Yani utandığım için değil. Cümle kuramıyorum. Anlatamıyorum ifade edemiyorum. Yani bu bence sadece üzerine gitmekle olacak bir iş değil. Hani başkalarının yanında yapamasam kendim tek başınayken yapabilsem derim ki utanıyorum o yüzden. Ama öyle değil. Kendim tek başınayken de bir şeyler anlatamıyorum. Aşağılık kompleksi var. Hep kendimi ezik görüyorum. Sanki herkes çok bilgiliymiş ben bilgisizmişim gibi geliyor. Aşırı empati yapıyorum. ve geleceği aşırı düşünüyorum. Bir işi yapmadan önce bin kere düşünüyorum, çok detaycıyım. İnsanlara karşı soğuk olduğum için aşırı yakın arkadaşım yok. Toplu ortamlarda genelde hep köşede kalan sessiz tip ben olurum. Şimdiye kadar o kadar çok ortama katıldım ki bu sosyal fobi yüzünden belki kaç kere fırsat kaçırdım.

Merhaba hanımlar. Bende de sosyal fobi var çok içe dönük pasif bir insanım. Hassasım da bıktım. İş hayatında çok zorlanıyorum. Sormam gerekenler soramıyorum çekiniyorum. Yalnız kalıyorum genelde. Arkadaş edinme sıkıntım çok fazla. Bir de nasıl desem bazı insanlar bana tepkili gibi geliyor. İlk örnek selam vermeyen bir sürü kişi oluyor. Biraz rahatsız oluyorum bu durumdan. Herkes birbiriyle markette orda burda selamlaşıyor. Ben de sıfır. Geçenlerde iş yerinde kutlama yemeği varmış. Ben de işe yeni geldim ortamda yeniyim. Bi çocuk ısrarla beni de çağırdı ben de bahane olur ortamdakilerle tanışırım diye kabul ettim. Ertesi gün iki kız ve bahsettiğim çocuk konuşuyorlardı. Ben asansör bekliyordum kızlardan biri çocuğa benim için o da gelecek mi dedi. Gelcek cevabını alınca da biz bize olsaydık keşke dedi. Aşırı etkilendim mesela. yorumlayabilecek var mo pskiyatriste gitmeyi düşünüyorum çürük elmayım resmen isis

Ben bugün 10 kişilik misafir ağırladım ve evet bunun için seviniyorum çünkü bu benim için büyuk çok büyük bir adım Allaha şükür çok güzel oldu sadece biraz başım ağrıdı o da stres yaptım azıcık nasıl olacak nasıl geçecek diye laf lafı açtı yendi çaylar içildi bu da boş bir takintiymis benim için. Ve ben bugün kendimle gurur duydum. Emdr 3 seans aldım bir faydası oldu mu bilmiyorum sadece olmuştur diye umut ediyorum. Bir dahaki seans 15 tatil zamanını bulur heralde ama gerek kalmaz insallah

Evet bende de oluyor üstlerimle ya da meslektaşlarımla konuşurken, ani ateş basması, sesimin kısılması kalp sıkışması, hatta benim çok ilerledi mide bulantısı ve öğürme bile oluyor. Geçen yıl her gün işe sabah kusarak gittim. Son bir senedir ellerimde titreme ve yüz kaslarımda titreme bile oluyor beni en çok rahatsız eden bunlar. Son bir iki yıldır sadece üstlerimde değil akraba ziyaretlerinde akraba arkadaş toplantılarında da oluyor... Artık iyileşmek istiyorum her geçen gün kötüye gidiyor.

Bende çoğunlukla okb ve orta şiddette sosyal fobi. Fakat çok ağır travmam olmadigini söyledi doktor altta yatan sebep kendini değersiz görme. O da yetistirilme tarzı hatta bizim nesilin-90li yillardaki cocuklarin-çoğunun böyle olduğunu fln konuştuk işte misafirlikte konuşmayan konusturulmayan çocuklar mesela ya da çocuğunun yerine konuşan ebeveynler.. emdr bir haftada 2 seans aldım son seansi da bunlardan 1 ay sonra şu an memlekete gitme imkanım olmadığı için almıyorum orda başladım. P

İnşallah Allah hepimize şifalar versin hep düşünürüm fiziksel bir ağrının hep daha kolay tedavi şekli vardır çünkü yeri bellidir ama ruhsal durum daha karmaşık o yüzden zaten yillar alıyor ya şimdi de vesvese devam ediyor ama dur demeyi öğrendim mesela abdest alırken 2-3 defa alırdım şimdi diyorumki niyet onemli Allah kabul etsin ve tekrarlamiyorum. Misafirim gelecek okuldakiler ya diyorum elimden geleni yapacağım ama kasilirsam bişey olursa nedenini açıklarim kötü niyetli değiller aksine yardımcı olurlar önceden demişimdir burası kucuk yer herkes memleketinden uzak ve birbirlerine bağlılar. Yüzde yüz iyileşmedim tabi. Düşüncelerimi kontrol etmeyi öğrenmeye başladım kendimı eskisi kadar uzmuyorum her şey elimizde isis

Ne güzel yazdınız. Güç verdiniz gerçekten. İnşallah dediğiniz gibi olur.

Hayırlı bayramlar size de. Seansa memlekette gidiyorum bulundugum yerde sadece devlet hastanesi var psikiyatri o da. Bugun memlekete gidiyorum bayramdan sonra yine randevum var emdr. İdare ile paylaşmadım yani nasıl yaklasacaklarini bilmiyorum netice de onlar da insan anlayışla karsilarlar mi yoksa siz ogretmensiniz hocam böyle şey olur mu vs derler mi kafamda deli sorular:) Arkadaşlarımdan öyle bir darbe almadim hocam hatta sürekli ararlar çağırırlar ama iyice kabuguma çekilince pek katılmadım ama hep ısrarla çağırırlar. Destek olurlar. Burası küçük bir yer olunca herkes memleketinden uzak o yüzden bağlılık var. Siz olumsuz bir durum mu yasadiniz hocam

Ben gebelik nedeniyle ücretsiz izne ayrıldım, anksiyete ve stresin bebeğe iyi gelmeyeceğini söyledi doktor ben de başlamak istemedim.

Bence hepsi de etkili olmuştur, ben de artık namaza başlamayı düşünüyordum iyi ki söylediniz, çünkü aslında sürekli olmayan şeyleri düşünmek olacakmış gibi vesvese yapmaya ibadetin etkisi büyüktür. Yazım şeklinizden bile hissediliyor aşmaya başladığınız, çok seviniyorum sizin adınıza umarım hep böyle devam edersiniz.

Kusura bakmayın okul falan olunca giremedim benim takıntım daha çok kandan bir şey bulaşması yönünde ve korktuğum hastalıklar da zaten bulaşınca bir daha tedavisi olmayan hastalıklar olduğu için üstüne gitmesi oldukça güç oluyor hatta imkansıza yakın bir durum oluyor icimdekicevher

Aman insanlar üzülmesin aman kırılmasın diye diye bu hale geldik evet. Doktor bana senin kaynaninin olmasına gerek yok zaten kendi kendine kaynanalık yapıyorsun dedi:)Haklı. Artık diyorum kimseyi dusunmeyecegim hatta laf soktugum oluyor sasiriyorum kendime sonra yine aynı. Sanırım değer görmek herkes tarafından sevilmek istiyorum yine temelinde de mukemmeliyetcilik var. Ben okb yi daha agir yaşıyorum çünkü.

Ben de arkadaşıma katılıyorum, siz en azından tanışırım diye kabul etmişsiniz daveti. Ve siz yeni olduğunuz için karşı taraf da sıcakkanlı değilse kendi kendisine olmak istemiştir ama sonuçta sizin de orada olmanızı isteyip davet eden birileri de var iyi taraftan. Sizin de kabul etmeniz sosyal fobinizin çok ağır olmadığını gösterir. Mesela benim durumum o kadar ağır ki şu anda ben davet edilsem önce nasıl hayır diyeceğim diye düşünürüm sonra da gitmek istemem, gitmek zorundaysam günler öncesinden kafama takarım anksiyetem çok belli olacak diye hatta o günün sabahı mutlaka istifra ederim. Sizinki kişisel değil kesinlikle sizle alakalı bir durum değil bunu benim gibi kişisel alırsanız fobinizin daha kötü olmasına neden olursunuz. Bence de çok geçmeden bir psikolog/psikiyatr dan destek alın.

Yazın kendi kendimi yeyip bitirdim seminer nasıl geçecek kalabalık nasıl olacak iste misafir nasil agirlayacagim -temelinde kendini yetersiz gorme var-derken Allaha şükür kendimi çok iyi hissediyorum boşuna takıp yorulmuşum. Okuldan arkadaslarla buluştuk güzel vakit geçirdik öyle titreme kasılma ve olmadı. Namaza başladım onun etkisi mi yoksa citol mu yoksa emdr mi bilmiyorum. Belki hep birlikte ama hiç değilse düşünceler kemirmiyor beynimi

Nasılsınız arkadaşlar kendini daha iyi ya da daha da kötü hisseden var mı ben dün dışarı çıktım sadece terzi ve market o bile iyi geldi. Evden çıkmak işkence gibi çoğunlukla. Ama çıkınca da hava almak bile iyi geliyor

Merhaba, okb ve emdr okur okumaz atladım sonuçlar nasıl faydası oluyor mu bende başlayacağım lütfen beni de bilgilendirir misiniz? isis

Kendinizi iyi hissedene kadar ilaçlarınızı aksatmayın. Ben bir gün içmesem bile çok kötü oluyordum hatta son zamanlarda kısa süreli rahatlık sağlayan yeşil reçeteli ilaçlardan almaya başlamıştım çok kötü olduğum için. Bizler dışarıdaki faktörlerden diğer insanlara göre biraz daha fazla etkileniyoruz. Bana neler demediler senden birşey olmazlar sen evlenemezsinler... kendi ailem bile böyle düşünüyordu. Dışarıdan 'bu asla evlenemez evlense de duramaz' gibi laflar geliyordu kulağıma. Yıllarca da atanmayı bekledim o zaman da aynı şeyler... Eşimle 10 yıldır birlikteyiz, evlendim de atandım da bu sefer de 'sen çocuk yapamazsın ilaç kullanıyorsun, hamilelik çok zor sen ilaçsız geçiremezsin ilaç kullanırsan bebeğe zarar verirsin...' o kadar çok konuşuyor ki insanlar... Ben de buna bir süre sonra inanmaya başladım. Uzun yıllar bebeğim olmadı. Herhalde olmayacak benim çocuğum dedim en iyisi boşanalım eşimin hayatını karartmayayım dedim. 3-4 senedir de herşey o kadar üst üste geldi ki, pes ettmek üzereyken doktorumla görüştükten sonra ilacı bırakma kararı aldım. İlacı bıraktıktan sonra da hamile kaldım. Ben nasıl yürüteceğim bu süreci diye çok büyük kaygılar endişeler yaşadım ama Allah o bebekle birlikte güç de gönderiyor sanırım 12 yıldır aralıksız kullandığım ilaçları kullanmamaya başladım. Evet kötü olduğum zamanlar oluyor ama bu süreci psikoterapi ile iyi götürüyorum. Çok uzun oldu kusura bakmayın ama bir sosyal fobilinin evlilik ve hamilelik süreci ile ilgili bir örnek olsun istedim kendinize olan inancınızı artırmanız, başkalarını dinleyerek kendinizi de olumsuz düşüncelere sevk etmeyin diye. İnşallah Eşiniz olacak kişi sizin içinizdeki iyiliği gördüğünde, gözlerinizden o sevgiyi ve enerjiyi aldığında zaten sizin fobilerinizi rahatsızlıklarınızı önemsemeyecektir bile. Çok güzel bir mesleğiniz de var. Siz sadece olduğunuz gibi davranın içinizdekini fark eden biri mutlaka çıkacaktır.

Kesinlikle ben de. Kadınlar yargılıyor inceliyor daha fesat davranıyor gibi geliyor bu da fobimi tetkliyor maalesef.

Dünden bu yana içimde öyle bir sıkıntı var ki gece uyuyamadım tanıdığım yanlarinda anksiyete yasamis oldugum bazı insanların yüzü aklıma geldi durdu saçma sapan. İnsan mantıksız olduğunun farkında fakat sıkıyor işte . push ;

Seminer programi açıklanmış 3 eylul de ben şimdiden düşünüyorum ya müdür görev verirse ya bişey anlatmam istenirse diye. Emdr ile 2 seans bunların üzerine gitmiştik fakat hiç azalma olmamış demekki. Bazıları diyecekki bide öğretmen olmuş önceden yazdığım gibi siniftar hiç bir problem yaşamıyorum problemi çoğunlukla üstlerim ve erkek meslektaşlarım olunca yaşıyorum. Bu daha çok takıntı mi bilmiyorum daha yaşanmamış bir olay için bile kendimi harap edebiliyorum.3 eylüle çıkacak miyim o bile belli değilken elim ayağım titriyor ya rezil olursam ya konuşurken sesim titrerse beynim kendini kapatırsa vs

Citol kullanıyorum 2 aydır. Bebek istiyoruz nasip olursa. O zaman aniden bırakmak zorunda kalacağım ilacı. Depresyona iyi geldi diğer sıkıntılar için henüz erken sanirim. El işi yapıyorum tığ ile battaniye:) biraz kafamı dağıtıyor Hangi ilactı kullandiginiz lustral mı

Sosyal fobinin ne olduğunu bilmeyebilirler, ben söylediğimde panik atağım var ve tedavi görüyorum bu görevi yapamayacağım sanırım sizi de zor durumda bırakmak istemem dedim. Tabi seminer durumu bana verdikleri görevden biraz daha farklı. Ama bence iş yerinde sağlık durumunun diğerleri tarafından bilinmesi kişilerin daha anlayışla yaklaşmalarını sağlıyor diye düşünüyorum. Mesela fıtığı olan öğretmen arkadaşları uzun süre ayakta kalınması gereken törenlerde görevlendirmiyorlar gibi... Tabi bizim sorunumuzda üstüne gidilmesi de gerekiyor. Arkadaş durumunu da şu yüzden sordum, ben bir kere 20 yıllık çocukluk arkadaşımdan darbe yediğimde kendimi çok soyutladım insanlardan. Uzun süre arkadaşlık ilişkisi kuramadım güven problemi yaşadığımdan. En son iki yıl önce bunu aştım ve yine çok samimi kardeş gibi bir dostum olmuştu. Aynı evde kaldık en zor zamanlarımızda birbirimize destek olduk. Daha sonra o da benden hiç bir şey söylemeden uzaklaştı irtibatını kesti. Bunlardan sonra sosyal fobim daha da arttı. isis

Benim de geliyor ara ara, geldiğinde böyle yok olmak istiyorum hiç var olmamış olmak. İlaç kullanıyor musunuz peki? Ben şuan hamile olduğum için kullanamıyorum ama kullandığım zamanlarda yaşadığım anksiyeteler ya da rezil olduğumu düşündüğüm anlar aklıma geldiğinde çok kafama takmıyordum. Keşke bunun kesin çözümü olsa beynin sorunlu kısmını kesip atsalar ama olmuyo maalesef...

Sen nasılsın raporlu musun yoksa başladın mi

Ben de evliyim 1 yillik 15 yillik da gecmisimiz var. eşim kalabalıktan hoslanmadigimi biliyor daha fazlasinı anlatsam eminim yanımda olur ama henüz anlatmadım. Sadece detaylı olarak annem biliyor. Ben de teşekkür ediyorum yaşadıklarımız güzel şeyler değil elbette ama yalnız olmadığını bilince rahatlıyor insan.

Yaptıkları büyük terbiyesizlik sanki babalarinin yeri tabiki yeni gelen de olacak giden de.. Ben sizin adınıza bir yönden sevindim o da bu tarz kutlama toplantı gibi şeylere istekle katilirim tanışmış olurum diye düşünmeniz. Demekki ağır bir fobi yasamiyorsunuz. Ama yine de ilerlemeden bir doktorla görüşün derim.

Yüz titremesi hakkında bir doktor dışardan fark edildiğine emin misin demişti. Yani kimseye sorma cesareti bulamadim göz titremesi gibi oluyor hatta gözümde problem mi var demistim.

Bunlarin hepsi vesvese eskiden bir şeyi 3 defa yapardım mesela elimi yikamak ya da dışarı çıktığımda tekrar kapıyı açıp içeri girip ocağa bakmak gibi şimdi elim temiz ölecek değilim ya diyorum ya da eve zarar gelsin girmeyeceğim yeterki bana zarar gelmesin diyorum dışarı çıkıyorum eve geldiğimde her şeyi zaten kapatmışım P

Haklısınız ama benim takıntılarım sanırım vesvese boyutunu aştı çünkü üstüne gidince ya bir şey olmaz diyebileceğim türden değil maalesef. isis

Bugün 3. emdr seansı bitti. Kendimi çok daha iyi hissediyorum yani eskisi gibi korkmuyorum bir taraftan ilaç da kullanıyorum artık ilaçtan mi emdr mi bilemiyorum doktor beyin işliyor atıyor olumsuz şeyleri fln dedi çünkü yeni yakin bir rüya gordum mesela üstlerimle ilgili hatta komik bir rüyaydı dilim sürçtü ruyamda doktor beğendi rüyayı iyi bir seymis:))Şimdi memleketten dönüyorum ilk defa ağlamadım mesela. Kendimi daha güçlü hissediyorum inşallah böyle devam eder

İsis işteki ilk günün nasıl geçti? Neler yaşadın? Gitmeden önce ve gittikten sonraki deneyimlerini merak ediyorum.

Abartmıyorum hemen hepsi aynı(( Tek fark akrabalarimla baya aştım bu durumu. Daha şimdiden semineri düşünüyorum mesela ama dediğim gibi kuruntularim eskiye nazaran azaldı ama o an gelince ne olur kestiremiyorum. Sizi öyle iyi anlıyorumki ben doktora gittiğimde sadece şunu söyledim diğer insanların yaptığı normal şeyleri yapmak istiyorum. Yazdım mi bilmiyorum babamı kaybettim ben mayısta böylesine bir acının üzerine hiçbir şey etkilemez diye düşünürken daha da artti. Allah yardımcımız olsun ben sıklıkla yazıyorum buraya siz de paylaşmak isterseniz dinlerim her zaman. Ben evde sesli konuşma denemeleri yapıyorum bugün bir eğitici bir film hakkında bir paragraf çalışıp sesli bir şekilde tek başıma anlatacağım defalarca. Faydası var diyorlar denemek isterseniz

Yerinizde kim olsa oyle bir sey duydugunda aynısını hissederdi. Tanıdıkça konuştukça kaynasip vakit gecirdikce artık siz de oranın bir parçası olursunuz. Yine de gereğinden fazla takıyorsaniz her an aklınıza geliyorsa profesyonel yardımı geciktirmeyin isis

Merabalar arkadaşlar. Okudukça kendimi gördüm yazdıklarınızda. Ben de öğretmenim. Toplantılar ve öğretmenler odası cehennem oluyo benim için. Neden bu kadar zor normal davranmak anlamıyorum. O kadar yıpratıyor ki bu durum. Üstüne gittikçe de geçmiyor. En kötüsü benim içşn sevip sevilme duygularını yaşıyamıyorum. Karşı cins le bir bardak çay içemiyorum. Bazen ölmek kurtuluş gibi geliyor:

İçimde bazı şeyleri aştım kafamda. Ama iş fiiliyete dönüşünce ne olur bilmiyorum seminer başlasın kalabalık söz alma konuşma vs bu gibi durumlarda daha iyi belli olur. Yine yakın bir zamanda düğüne katıldım orda da olumsuz bir durum yasamadim

Bi dönem olumsuz olaylar yaşadıktan sonra üst üste, eve kapandım. eve kapanma kararı almadım dıları çıkasım gelmedi hiç. Tüm duygusal çökğntğlerimi atlatma yöntemim olan kitaplara gömüldüm. belki 6 ay bu böyle gitmiştir. uni dönemindeydim. vize finalllere bile girmiyordum. sürekli yurttaki odamda takılırdım. uzun sğre evde olmanın berbat etkileri oluyor. insanlarla konuşmayı bile unutabiliyosun. normalde çok dışadönük bir insanımdır. zor toparlamıştım. üstüne gittim falan. sıkça dışarı çıkmaya başladım arkadaşlarımla görüşmeye çalıştım. öyle böyle geçti. her ne kadar insan insanın kurdurur ise de insan insanda yaşar diyorum. bizler sısyal hayvanlarız. o yüzden dünya ne kadar berbat bi yer olsa da güzel düşğnüp güzel görüp hayata güzellik katmak için çabalamak gerek diye düşğnüyorum.

Anladım hocam sebebini sorsaydınız keşke çünkü bizim gibi insanlar gerçekten müthiş iyi yürekli, hassas, karsisindakini kırmamaya özen gösteren ama en çok kendisini üzen insanlar. O yüzden ben kesinlikle sizde bir hata olduğunu sanmıyorum. Seminerde görev verilirse şimdilik yapamayacağımı belirteceğim dediğiniz gibi tedavi gördüğümü belirtilirim ki yalan degil. sosyal fobi değil de panik atak derim ki o da yalan değil biraz var.

Anladım o zaman okb için faydası oluyor yani değil mi şuan da okb durumunuz nedir eskiye göre azaldı mı? Benim de öyle çok büyük bir travmam yok ama artık emdr en iyi terapi türü olarak gösteriliyor ve kesin çözüm deniliyor onun için bir de onu deneyim ilaç dışında tek çare diye düşünüyorum. isis

benzer durumu bende yaşıyorum, terapiste gidin bence başka türlü dışarı çıkmakta sorun yaşıyorsunuz birinin sizi motive etmesi destek vermesi lazım isis

Hayır yazmadınız sanırım babanızı kaybettiğinizi, çok üzüldüm başınız sağolsun. Çok teşekkür ederim aynı şekilde siz de paylaşmak istediğiniz her zaman dinlemek isterim. Tecrübelerimizi, bize iyi gelen fikirleri paylaşalım. Tavsiyeniz için teşekkürler deneyeceğim ben de sesli anlatmayı. Allah yardımcımız olsun.

Eşime de anlatıyorum ben yaşadıklarımı çok utanarak, o da fark edilmiyordur sana öyle geliyordur diyor ama fark ediliyor gibi geliyor bana. kendim de sınıfta konuşurken ya da sunum yapacağı zaman heyecanlanan öğrencilerimden gözlemliyorum. isis