Sorularinin cevaplarini cok dogru olarak güzel ve mantikli bir sekilde kendin cevaplamissin. Yani olacaklari cok iyi tespit edebiliyorsun cünkü anneni ve babani cok iyi taniyorsun. Onun icin burada bizlerin sana sevgilin hakkinda verecegi akillar hic bir seye yaramayacaktir. En mantiklisi onu unutmak ve derslerine, isine gücüne konsantre olman. Su an sana bir erkek arkadasin hic bir yarari yok... acele etme... zamanla biraz daha büyüdükten sonra, sende duygularindan emin olana kadar bir sey yapma. Ayriyetten akraba evliliklerinde dogacak sakat cocuklarida düsünmeni tavsiye ederim. D dumanoldu

Peki bu konuyu neden annenle paylasmiyorsun? Ne olursa olsun, anneni ve babani dinle, özellikle annenle dost ol, onunla paylas duygularini düsüncelerini, o senin icin herseyin en iyisini isteyecektir, bundan emin ol. Anneni dinle, o ne diyorsa dogrudur. D dumanoldu

canım seni çok iyi anlıyorum. benzer birşeyi ben de yaşadım. uzaktan akrabaydık, aileler karşı çıktı. o zamanlar ikimizde okuyorduk. ayrıldık dedik, gizli gizli 2 yıl kadar görüştük ama olmadı, ayrı şehirlerdeydik. çok aşıktım yani ondan sonra kimseyi sevemem sanıyordum. sonra eşimle tanıştım, evlendim. şimdi düşünüyorum da hani bir daha aşık olamazdım? iyiki de olmamış onunla diyorum artık. eşim mükemmel bir adam. ben de o zamanlar gençtim, toydum. senin de karşına daha neler neler çıkacak emin ol :)) D dumanoldu

Kesinlikle. Arkana bile bakma. :)

Daha cocuk oldugunu kendin kabul ediyorsun, peki bu ne simdi? Neden okuluna ailene konsantre olmuyorsun? Kacacak degil ya sevdigin cocuk. Okulunuzu güzel güzel okuyun ve okul bittikten sonra, mesleginizi elinize aldiktan sonra, bir kac sene calisip birikiminizi yaptiktan sonra, hayatinizi birde bekarlik sultanlikdir tarzi bir kac sene yasadiktan sonra, ehliyetini aldiktan sonra, kendi arabani aldiktan sonra, dis ülkelerei gezip, degisik tatiller yaptiktan sonra, kendi cabanizla ve emeginizle bir ev kiralayacak, mobilya alacak, kendinizi gecindirecek durumda olduktan sonra, gercekten ayaklarinizin yere bastiktan sonra, kisilikleriniz yerine oturduktan sonra, iyi bir gözlem yaptiktan sonra bu yazdiklarin hepsini düsünebilirsin ama oraya gelene kadar daha cok zaman var. Su an evdesin, annen yemek yapiyor, camasirlari yikiyor, evi temizliyor, esyalarini ütülüyor, sen oku diye elini sicak sudan soguk suya sokturmuyordur. Baban sen oku diye disarida calisiyor, para eve getiriyor, senin haracamalarini karsiliyor, suyu ödüyor elektrigi ödüyor, kirayi ödüyor, sen kisin üsüme diye gazi ödüyor, yemek alabilmeniz icin bogaziniza calisiyor. Günün birinde hem annenin hemde babanin yaptiklarini yapabilmen icin daha cok zaman var, sen en iyisimi okuluna konsantre ol, bu hayat öyle sandigin gibi kolay degil. Daha yuvadan nasil ucarim planlari yapma cünkü daha kanatlarini gelecekte ucmak icin güclendirme zamanindasin. Ask veya sevgi, simdi su an yasadiklarin kattiyen degildir, tabiki buna hoslanma diyebiliriz ama ilk önce senin üniversiten ve gelecegin icin bir meslegein lazim. Su an sevgili düsünmek cok lüks, rahatliginin ve imkanlarinin kiymetini bil. Anneni ve babni dinle onlar seni dogurup, büyütenler ve senin yiligini isteyen insanlar. Onlara karsi gelme. annen ve baban hayati bilen, tecrübeli insanlar eger sana bir sey icin olmaz diyorlarsa bilki bir bildikleri vardir. Sen su an zaten karar verme asamasinda degilsin, cünkü daha cok kücüksün ve hayati tanmiyorsun. Ailenle veya varsa kardeslerinle güzel zaman gecirmeye bak. Onlari büyük bir askla sev, sevgini saygini göster. Cünkü bir gün o yuvadan ucacaksin. Bunun icin bu yasta sakin endiselenme, senin bir tek derdin okulun ve ailen olmali. Seni öpüyor, derslerinde basarilar diliyorum. D dumanoldu

annem ilk olarak bu yaşta kim olursa olsun böyle bir şeye kalkismami istemez. ikincisi anneme söylemem başta babam ve halam olmak üzere diger insanlarinda öğreneceği anlamına geliyor buna eminim. bir de hemseri olduğumuz için sıkıntı olabilir söylemem

daha basinda denedim 3-4 ay konusmadik ama cok zordu bir sekilde tekrar basladik konusmaya. unutmak çok zor inşallah başalabilirim D

18 yasindayim. görüştüğüm biri var akademide okuyor şu an. ben de çok iyi bir üniversitede mühendislik okuyorum. sorun şu ki ileride sıkıntı olabilecek şeyler var, meslekler gibi aileler gibi. ailelerimiz tanışıyor hemseriyiz. kimseye derdimi anlatamıyorum. kimseden akıl alamıyorum. şu an onunla konuşuyor olmam mesleğinin getirdiği zorluklara katlanmayi gozealdim gibi geliyor ona. ama ben bu karar için daha cok kucugum. daha aramızda bir şey yokken konuşmayalım dedim. sonra ne olduysa oldu tekrar konusmaya başladık. onsuz yapamıyorum çok baglandim çok seviyorum. ama aileme şakayla karışık asker deyince bile olmaz diyorlar. bir de tanıdık oldugu için ileride olmazsa duyulma ihtimali var ki bu da benim için çok kötü olur. ne yapmam gerektiğini bilmiyorum. görüşmeyelim desem ikimizde çok uzulcz aci cekecegiz. ki zaten onsuz yapmak benim için çok zor. meslek en büyük sıkıntımız. büyük ihtimalle ben onun gidecegi sehirlere yaninda gidemeyeceği ya da mesleğimden odunvermem gerekecek ki ben bunu istemiyorum en iyisi yol yakınken onsuzluga dayanıp burda bitirmek mi yoksa her şeye rağmen devam etmek mi bilmiyorum bitireyim diyorum sonrada çok mu korkagim acaba hiç mi sevmedim diyorum nasıl bu kadar kolay vazgecebilirim diyorum. ben nedense başından beri bizim boşuna karşılaşmadığımız düşünüyorum. aslında hayatı mantık üzerine kurulu bir insanım ama severken mantık falan kalmıyor bu da beni çok korkutuyor. ben mesleğimden kariyerimden vazgeçemem. çünkü gerçekten çok emek verdim ve vermeye de devam ediyorum. biraz mantikli düşündüğümde olmasi için hiçbir neden bulamıyorum sevgimiz dışında. o da ilerde birgün biterse çok pişman olurum. çünkü onun söylemesine göre farklı sehirlerlerde yaşasak da olur. ben mi abartiyorum diye düşünüyorum ama onların gerçekten farklı bir dünyası, bakış açısı var. insan sevdigiyle beraber olmak için evlenir. ben onunla heryere gidemem o da bana ayak uyduramaz. ama cok severken bitirmek de çok zor. şimdi acı çekmeye hazırlayıp mantıklı olanı yapmam gerek sanırım