Çocuktan sonra bütün dengeni şaşmış anladığım kadarıyla. Evet sorunlar var fakat adamın işine bağlı sorunlar yaşıyorsunuz sürekli. Evlenmeden öncede iş konusunda böylemiydi? Belki şu an bir geçiş süreci olabilir hemen ani bir kararla ve bu bunalmışlıkla sağlıklı bir karar olacağını sanmıyorum boşanmanın.

Bebekle ilk sene zor ve yorucudur. Bence isyanlarinizda haklisiniz. Esinizde kendince ekonomik özgür lük pesinde. Sorsaniz "ailem icin" der, ama bu sirada yuvasinin yikildiginin farkinda degil. Bence profesyonel destek almadan hemen bosanmayi akliniza getirmeyin. Yok sevgim tamamen bitti istemiyorum derseniz o zaman kendi ekonomik özgürlügünüzü kurmaniz lazim

Evet çok haklısınız. D Duyguras24 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Merhaba arkadaşlar. Yaklaşık 5 yıllık evliyim. Bir oğlum var iki gün sonra 1 yaşını dolduracak. Evliliğimin en başından beri problemlerim vardı aslında ama her evlilikte olacak cinstendi ve bu yüzden gözümde çok büyütmemiştim ama çocukla birlikte artan sorumluluklar, stres vs. sorunlarımız daha da arttı, içinden cikamadigim bir hale geldi. Öncelikle şunu söyleyeyim buraya eşimi kötüleyip, kendimi haklı çıkarmak için yazıp cizmiyorum. Gerçekten artık içinden çıkamıyorum ve kimseye anlatamıyorum. Objektif düşüncelerinize ihtiyacım var. Şöyle söylim eşim İşkolik bı adam. Bı fabrikada çalışıyor artı ben hamileyken bı dükkan açtı boş zamanlarinda da orda çalışıyor. Dükkanı açmasını önceden istiyordum ama hamileyken istemedim çünkü zaten yoğun çalışıyor bebek geliyor ve geri kalan vaktini bizle geçirsin bana destek olsun istiyordum ama o dinlemedi iyi bı yerden iş garantisi aldığını bunu kaybetmek istemediğini söyledi ve açtı. Hamileligim hep sağlık sorunlarıyla geçti. Bu süreçte de eşimin işinden dolayı gece yarılarına kadar evde yanlız kaldigimdan 1.5 saatlik mesafede olan baba evinde kaldım çoğunlukla. Dogumum da zor geçti ve kolik bir bebek dünyaya getirdim. Bu süreçte bile eşim hala çok yoğun çalışıyor ve hep ann teyzelerim yanıma gelip kaliyor bana yardımcı oluyordu. Lohusa depresyonuna da girdim. Çok zor bir hayatım vardı. Ve tartismalarimiz bu noktada başladı. Dinimizde oturan ailesinin bekar kız kardeşlerinin ne yazık ki bu zor zamanlarimda bana hiçbir destekleri olmadı. Günlerce uyumadigim zamanlarım oldu, çok çaresizim ne olur yardım edin dediğim zamanlarım oldu ve biz çalışıyoruz izin alamayiz zamanımız yok dendi hep. Eşim yine yoğun çalışıyor, israrlarim sonucu bı iki saatliğine geliyor çocuğu her gece acile götürüyoruz. Baktık böyle olmayacak pılımı pırtımı topladm çocuk 4 aylık olana kadar annemde kaldım. Eşim sadece haftasonu geliyor çocuğu görüp gidiyordu. Bizde annem babam ben sabahlara kadar beşik sallıyor, çocuğu sık sık acile goturuyordk. Oglumun inanılmaz derecede uyku problemleri var. Uyku eğitimi ilaçlar hiçbir işe yaramadi ve gittiğimiz her doktor bu durumun 2 yaşına kadar süreceğini belirtti. Eşimin sorumsuzluğu yüzünden ettiğim kavgalardan ötürü evi anneme yakın yere taşımayı haftada üç gün is yerinde sabahlamayi bu süreçte annen yanında kalsın dedi diğer günler eve erkenden gelmeyi teklif etti kabul ettim. Tasindik annem rahatsızlandı gündüz bı isim olduğunda destek oluyor ama geceleri eşim olmadığında yanımda kalamiyor artık. Özet olarak şöyle söylim tasinma kararını kendi aldığı halde sırf eve biraz erken gel bizimle vakit geçir diye kızdığım ve baskı yaptığım için, senin yüzünden geldik, birakmiyosun çalışayım, ananın yanına getirdim yinede hergun eve gel diyosun, bıktım senden bilmem ne. Kavga sonucunda ağza aliayacak hakaretler, tehditler, bağırıp cagirmalar... İster istemez ben de karşılık veriyorum. Benim ailem bu kadar fedakarlık yaptığı halde hala nankörlük yapıp onlara laf söylüyor ve bu çok zoruma gidiyor. Karşılıklı olarak birbirimize hakaret ediyoruz, ailelerimize laf söylüyoruz. Bir de eşimin en sevmediğim huyu çok yalan konuşur ve verdiği sözü tutmaz. Bu konuda onu binlerce kere uyardım böyle yapma sana olan güven bitiyor senden soğuyorum yapma şunu dedim ama bir gram değiştiremedim. Ona karşı sevgim de saygım da kalmadı artık ama sorun şu ki bosaninca nasıl ayakta kalacağım bilmiyorum. Annem rahatsız ogluma bakamaz. Yabancı birine güvenip de ise giremem şuan girsem de alacağım asgari ücret bakıcıya mi vereyim kiraya mi diğer ihtiyaçlara mi? Ekonomik özgürlüğüm yok. Ama böyle de dayanamiyorum. Hiç huzurumuz yok. Ne yapmalıyım?

Benim boşanmayı dusunmemin sebebi eşimin bana olan tavrı. Daha doğrusu birbirimize olan davranışlarımız. Bu çocuk birgün düzelecek elbette. Ama o düzelince de başka sorunlarımız olacak ve bana karşı hep böyle olacak. Değişmeyecek. Evet çözüm bulmaya çalışıyor ama bulduğu çözümler hep kendi başından savma yöntemleri. Bakın bugün pazar. Ben isterdim ki evde olsun birlikte oglumuzu gezdirelim. Birlikte alışveriş yapalım. Ama bugün bile çalışıyor. Sözde yıllık izine ayrıldı bir de, bana destek olmak için. Bu nasıl izin diye soylendim sabah ve yine birbirimize girdik. O kadar çok bağırıp çağırıp beni bastırıyor ki hakli da olsam haksız duruma düşürüyor beni. Konusarak halletmeye çalışıyorum ama kendini hep haklı gördüğü için hiçbir sonuç alamıyorum. Kolik bitti çok şükür ama o kadar çok uyku sorunlarımız var ki ben hem yorgunluktan, hem stresten sürekli kilo veriyorum ve aşırı öfkeli biri haline geldim. Evet o da uykusuz, o da yorgun ama çocuktan değil çalışmaktan. Diyorum ya içinden çıkılmaz bi hale geldik artık.

bende asker eşiyim tek başıma 2 çocuk büyüttüm. etrafımda o kadar insan varki tek başına çocuk büyüten eşleri yoğun çalışan. çok şükür eşiniz size bağlı evine ekmek getirmeye çalışıyor. sizizn geleceğinizi düşünüyor. annenede kal demeiş yakın ev tutmuş adam daha napsın. yardımcı tutun, türk erekeklerin fazla bişey beklemeyin. onlar öyle eğitilmedi. bpşansan kim bakacak çocuğa rahatlayacakmısın

Bunlar nasıl laflar ya inanamıyorum aile demek zaten birarada olmak değil mi tabiki bazen ayrı olunabilir ama bu kadarı fazla

Abla mrh bu arada bende eşimle anlasamıyorum 2yasında cocgum var oyuzden katlanıyorum 3senedır evlıyım doru dürüst calısmıyo hep kendi ailesini tutuyo hıc Benı onlara karsı savunmuyı artık sogudum 4aydır babamın evındeyım şimdi ben bosansam cocgumu benden alabılırmı luften yardımcı olun bana

Biraz nefes almaya ihtiyacınız var. Yarım gü bile gelecek yardımcı olabilir. Eşinizle konuşup bir iş bulabilirsiniz. Çalışırsanız rahat olursunuz, farklı ortamlar olur. Neden hemen boşanmak istiyorsunuz ki. Bebek 2 yaşına gelene kadar böyle götürüp sonra olmuyorsa o zaman düşünün boşanmayı. S sinematiyatro Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Yaşadığınız süreç zorlu geçmiş, geçmis diyorum ama hala arayıs içerisindesiniz. Hayat bizleri farklı durumlarla sınıyor ve zaman zaman içinde bulunduğumuz durumdan nasıl sıyrılacağımızı kestiremeyebiliyoruz, bu sürekli aynı yerlere odaklanıp olaya geniş açıdan bakamamamızla alakalı olabilir. Bence ilk önce kendinize sunları hatırlatın; - Benim evliligim, benim çocuğum - Hayatimda olan kimse bir seyleri yapmak zorunda değil. Cevremde ki insanlardan keske yardım etseler, destek olsalar diye iç gecirmek de normal Bu beklenti karşılanmadığında yıpranmak ya da olumsuza odaklanmak 'bizim' tercihimiz, bunun yerine güçlü, olgun ve planlı olmayı tercih edebiliriz. - Kendinizi iyi hissetmediğiniz zamanlarda bir uzmandan faydalanmaktan geri duymayın ( ister 1 kereligine olsun, ister 10- ekonomik durumla da alakalı) gidin, içinizde ki sizi ele geciren tüm duyguları dökün, farketmeden duyacağıniz bir kelime, cümle sizi yüreklendirip, bakış açınızı değiştirebilir. - Eşiniz de olsa sunu kendinize hatırlatı; onun davranısları onun cocuğuna ve bana llan yaklaşimları da onun tercihi. Ben, onun bana kötü davrandığını, ya da yeterince ilgi göstermedigini düşündüğümde kendimi yıpratmak yerine bu onun eksigi ve hayata tutunuşu diyebilirim. Mesela esim çocukla kaliteli vakit gecirmezse, oyun oynamaz ya da ilgilenmezse, ben zaten kaliteli vakit gecirip güzellikle anılar biriktiriyorum, aranızda ki iliskiye bir noktadan sonra karışamam, ama yıllar ilerleyipde geriye baktıgında boşluklar görürsen şaşirma derim. - Eşleein çocuklarına ve birbirlerine evlilik içerisinde 'zorunlu' oldukları gorevler var Bunlarda eksiklik hissediyorsam net bir sekilde belirtirim, anlamıyorsa yönlendiririm. Cocuğun parka gitmesi gerek, doktor randevusu var yanımda olman gerek vs. Anlamiyorsa ya da anlamamazliktan geliyorsa imkanlar dahilinde yardımcı olacak birini bulmamiz gerektiğini söylerim. Bebeginiz henüz cok kücuk, siz daha yeni annesiniz, ekonomik ozgürlüğünüz yok. Bu sebeple 'mantık' odaklı olup kendinize ve bebişinize odaklanmanızı tavsiye ederim. Psikolojik destek alın, inanın size iyi gelecektir. Işleeinizi hafifletmek icin mumkünse destek alın. Hayatınızı eşiniz bile olsa bir insanın sevgisine muhtaç bırakmayın. Kendinizi sevin, bebeğinizle an'larınızı festivale cevirin, eğlenin. Uzun vadede kendinize yatırim yapın Umarım her sey güzel olacak sizin icin

Sizin yerinizde olsam ondan bundan destek almak yerine düzenli gelip giden bir yardımcı tutarım. Etliye karismiyor sütlüye karışmıyor evden barktan çocuktan haberi yok pasanin madem o kadar çalışıyor yardımcıyi da karsilasin bı zahmet. Bir de nankör üstelik. Sinirlendim

Evliliklerde iletisim kopukluklari o kadar cabuk olusuyor ki. Bir arkadasimda sahit oldum benzer. Kadin cok zor bir dogum gecirdi. O sirada evleri yapiliyordu. esi hep yapilan evle ugrasiyordu, isi yaninda. Kadinin evde cektigi zorluklarindan haberi yok. Ona göre kadin evde "sadece bebek" bakiyordu, kendisi bir sürü is ile ugrasirken. Ikisi ayni evde, ama farkli dünyada yasiyordu resmen, cünkü ortak paylasilan zaman ve alan yoktu. Onlar da cok kavga ediyordu bu yüzden. Beraber zaman gecirilmezse ve digerinin cektigi de görülmezse empati yolda kaliyor öyle. Baslangic nokta da orasi olmasi lazim.

Doğrudur ben çok bilmiyorum.. Çevremde 2 boşanan tanıyorum biri çocuğu için 1000 tl diğeri de 1200 tl alıyor her ay.. Ordan yola çıkarak demiştim aslında bi de baba vicdanı olan adam illa ki yardım eder diye düşündüm.. Bu arkadaşın kocası da 2 işte çalışırken çocuğuna da bir miktar ayırabilir diye düşündüm ama tabi tanımıyoruz haklı olabilirsiniz mağdur edebilir. sonanda

Yazdıklarınızı okuyunca şu an hayatınızı zorlaştıran şey evlilik değil de kolik olan bebeğiniz gibi anladım ben. Yani boşansanız bile yine zor bi hayatınız olacak. Eşinizde kendince bi kariyer planı yapmış belli ki onu gerçekleştirmek istiyor. İşleri oturtup para kazandıkça bol bol para isteyip bakıcı tutmanızı tavsiye ederim. Bu kadar işkolik olmasının altında yatan sebepler mutlaka vardır. Beş sevgi dili diye bi kitap var alıp okumanızı tavsiye ederim. f621997

Açıkçası ben de böyle düşündüm.

Biz de aynıyız gercekten benim de eşim işkolik. Perti çıkana kadar eve gelmez gelirse de zaten ya uyur ya hastadır Peki boşansam ne olacak Bu da olmayacak Gecim derdine düşeceğim Çocuklar babalarını bu kadar da görmeyecek Yani kısaca artı ve eksileri birer kefeye koy. Şuan eşini bıraksam birini sevip güvenip yola cıkar mısın. Daha dolu olur mu kalbin yani duygusal tatmini bundan cok olur mu? Bunlara bir bak Öteki bakımdan Bebek büyüyecek Maddiyat düzelecek İş yoluna girecek Eşin hatasını anlayacak Suan eşim arkadaslar cagırınca ben gitme desem gitmiyor (10yıl sonunda) ama ilk gebeliğimdebeni bırakıp gitme dediğim halde yurt dışı gezisine katılmıştı. Geldiğimiz noktadan da eşimden de memnunum. Zamanla düzelecektir. Sabredin.

ben çok ciddi bir sorun goremedim adam çalisiyor isinde gucunde. siz de biraz huyuna gidin derim. boşaninca güllük gülistanlik hayat sizi beklemeyecek, evliliginizle ilgili sorunlar bitecek, başka sorunlar başlayacak. O Osirius Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Şu an tahammül eşiğiniz çok düşük. Bunun nedenleri var. Lohusa depresyonu zaten lanet bir şey, kolik bebeğin ne demek olduğunu da çok iyi biliyorum. Fakat geçiyor. Bunlar geçince sizin eşinize bakış açınız da değişiyor. Daha affedici, daha merhametli oluyorsunuz. Yani demem o ki şimdi ayrılıp 2-3 sene sonra aslında yürütebilirdik, o zamanki duygusal durumum bunu göremedi, deme ihtimaliniz çok yüksek. O yüzden ben en az 1 sene daha devam etmenizden yanayım. Hala düşünceleriniz aynı yöndeyse o zaman ciddi bir şekilde düşünebilirsiniz.

Bana ikiniz de hem haklı hem haksız geldiniz. Bir de hherkes bebeğinizin etrafında dönmek zorunda değil. Çalışan görümcelerden bile yardım bekleyip üstüne olmayınca gönül koymuşsunuz. Bana biraz beklentileriniz fazla gibi geldi o yüzden. Çocuğunuzun zaten 1 yaşına gelmiş maşallah 2 yaşına kadar para biriktirip o günlerde durum değişmediyse yolunuza bakarsınız. runib

Ailem bana manevi olarak destek olur bundan hiç şüphem yok. Maddi olarak ufak tefek yardımları olur ama ciddi anlamda destek olabilecek kapasiteye sahip değiller. Ben ki sessiz sakin, gayet saygili bı insandım ama dönüştüğüm halimden ben bile nefret ediyorum artık. Sürekli agresif, sürekli ağlayan, psikolojisi bozuk bı insan haline geldim. O yüzden artık katlanmak istemiyorum.

Dükkanı yeni açtığı için gideri çok kazandığını da o giderlere harciyor. Ancak bir sene sonra kar etmeye başlarım diyor. O yüzden şuan bakıcı tutabilecek durumda degilim. Ki tutsam da o kadar agresif, zor ve uyumayan bı bebeğim var ki ben bile bazen zor dayaniyorum bir başkasına güvenip de birakamam şuan. İki yaşında olsaydı en azından bir nebze daha kendini ifade edebilirdi ve bende guvenebilirdim bı başkasına. Ama daha çok küçük kimseye güvenemem bırakamam onu bı başkasına. D Duyguras24 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

İnşallah D Duyguras24 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bosanildiginda ulkemizdeki nafaka miktarlari o kadar komik ki, eger anlasmali bosanip miktari sen belirlemezsen, cekismeli bosanmalarda 350-500 arasi, neredeyse cocugun tum yuku annede. Verilen nafakalar sadece bir ayakkabi parasi. Ve sabit. Yani nafaka artirimi icin herseferinde dava acman gerekiyor. Onda da 100-150 tl falan artiyormus. Anlasmali bosanip miktari sen belirleyip hersene de şu oranda nafaka artirimi yapilacak diye anlasmaya yazilirsa o iyi. Ya da cocugun tum egitim giderleri odenecek falan denirse tamam. Cekismeli bosanmakarda maddi yuk yine annenin omuzunda. Verilen nafakalar o kadar cok cuz'i her ne kadar maasin 1/4 oraninda verilir dense de.

Yeni konu açınız.

O kadar haklısınız ki... En çok da bu yüzden kabullenemiyorum artık. Bir yıl birikim yapmayı ben de düşündüm. En azından oglum da biraz daha büyümüş olur ve belki uyku problemleri falan da azalır en azından benden başkası da bakabilir... Bilmiyorum, herşey gözümde o kadar büyüyor ki... Nasıl yapicam, nasıl altından kalkicam bilmiyorum. İnsanların bakış açıları, konusacaklari herşeyi düşünüyorum. Ama kendime güvenemiyorum altından kalkabilir miyim bilmiyorum. Çocuk olunca insan herşeyi çok daha fazla düşünmek zorunda kalıyor. D Duyguras24 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Kocam dedigim adam akşam işten eve gelmeyecekse neden evli kalayimki çok haklısın. Ananın yanına tasidim yinede eve gel diyorsun ne demek yahu

Çocuğun ilk yılı çok zor benimki de prematüre dogmustu da saat başı emzirmekten, uykusuzluktan halusulasyonlar görür olmuştum gazi 4. aya kadar devam etti, normal bir düzene ancak 6. ayda kavuştuk diyebilirim. Bu zamanda tek maasla geçim çok zor o yüzden kocanin iş kolikligine bir sey diyemedim. Bence asıl sorun sürekli yalan söylemesi ve hakaret etmesi. Bu konuda da iyi bir psikolog bulup cift terapisine gitmenizi tavsiye edebilirim. Kadınların kariyer yapmasını hep destekliyorum ama sorun buna bakis açımızda. Yani kariyer boşanınca düşünülecek bir şey gibi algılanıyor fakat şu ana kadar evlenmeden once de halihazirda bir kariyer yapmış olsaydınız, hayatiniz şu ankinden çok daha farklı olacakti bence. Evinize cift maas girdiginden eşiniz 2 iste çalışmak zorunda kalmayacak, sizle daha çok ilgilenecekti. Belki para biriktirip cocuk dogar dogmaz bir yardımcı tutabikecektiniz. O yüzden konuyu okuyan tüm bekar arkadaslara da evlenmeden, istikrarli bir kariyer yapmış olmalarını tavsiye ediyorum. Bunun dışında boşanmayı gerektirecek bir olay göremedim açıkçası

Çocuğu alıp annenize gitmekle onu rahata alıştırarak hata yapmışsınız... adam alışmış sizi ve sorumluluğunu ailenizin üstüne atmaya... Bu gibi durumlarda kaynana tercih edilmeli birilerinin huzuru kaçacak rahatı bozulacaksa kaynananızın bozulmalı Neyse olan olmuş işe girip çalışmak istediğinizi söyleyin eşinize... boşanıp çocuğun velayetini alacağınızı fakat kimseye güvenemeyeceğinizi bu yüzden çocuğuda k. v. yakın bir yere taşınıp ona bırakacağınızı söyleyin... Tutuşsunlar ailecek

E zaten şuan anne ve babanız sizin ve oğlunuzun sorumluluğunu almış durumda neyi düşünüyorsunuz anlayamadım..? Boşandığınızda çocuğun bütün maddi yükü sizde olmayacak.. Siz sadece eşinizi boşayacaksınız oğlunuzun yine babası olarak kalacak merak etmeyin.. Madem beyiniz bu kadar çalışıyor, oğlunun bakıcı parasını da verir.. F

Bu kadar yogun calışıyorsa kazanıyor olmalı. Bir yardımcı tutun evi ve bebegi idare etsin yükünğzü alsın. Eşiniz iş kolikse bırakın calısın. Evi emanet edecek biri olursa gündüz de Eşinizle buluşabilirsiniz. Yardımı anneden kardes ten beklemeyin çekirdek aile içinde o işi halledin. Bebek hep böyle kalnayacak elbette rahatlayacaksınız.

Kk ya açılan konuların %50sinden fazlası adamların vurdumduymazlıgı, sorumsuzlugu ve ılgısızlıgıyle alakalı. Nefret ettirdiler herseyden P

Evet sorun da burda işte. Yuvamız yıkılacak hala iş diyor bı de utanmadan o benden şikayet ediyor. Sanırım biraz daha beklemek zorundayım P

Eşinizi seviyorsanız bu hengame stres içinde şu an karar vermeyin. Zor günler biter çocuk büyür illaki. Sular durulunca gidişata bakarsınız. Eşinizde neticede ev taşımak vs çözüm bulmaya çalışmış. Hem yeni iş hem bebek kokay değil ikiniz içinde. Ama bu süreçte birbirinizi yıpratma dan yol almaya çalışın derim. Eve geç geliyorsa müsade edin gelsin. Biraz oluruna bırakın bakalım ne olacak. Acele karar verirseniz pişman olacakmışsınız gibi geldi bana.

Evet cocuk olduktan sonra nasilsa gidemez diye dusunuyorlar. Evlilik erkek ve erkek ailesinin rahat ettirilmesi uzerine oturtulmus bir kurum olmus malesef. Gecinmeye gonlu olan erkek zaten ailesini kaybetmemek icin herseyi yapiyor. Eger bir erkek bastan esini sallamayip kök ailesi ve kendi bencilligi uzerine kuruyorsa o evliligi cok da caba sarfetmeye gerek yok onun somuru duzenine. Olmuyorsa olmuyordur. Cocuk da yapmadan birakmak lazim. Cocugun evliligi kurtardigi gorulmemis su dunyada. Duzelmiyor boyle tipler. Somurup posani cikarinca da birakiyorlar. Bir insanda vicdan merhamet ve empati yoksa ne yaparsan yap seni gormez, anlamaz, duzelmez. Kalbine kilit vurulmus oluyor boyle insanlarin. Ugrasmaya degmez. Vakit ve enerji kaybi. Ona harcanacak vakti onsuz, yeni, mutlu, huzurlu, daha guzel bir gelecek kurmak icin harcamak lazim. Dunyada iyiler de var. Kendilerini bulunmaz hint kumasi saniyorlar. Ama oyle degil. Onlardan cok var malesef.

Sevgi yoksa zaten bitmiştir ki bitti diyorsunuz sadece gelecek endişeniz var Aileniz size destek olucak mi yanınızda olucaklar mi? Asgari ücretle geçinen çok kişi var bir yerden başlamak gerek yada ben yapamam diyorsanız bu adamla geçinip gidicek ömrümüzu zindan edeceksiniz

ayrıca görümceden yardım istemek çok yanlış M

Ben boşanacak bir şey görmedim. Evet eşler yardım etsin elbette çocuk büyütürken ama bizler kadar anlayıp müdahale edemiyorlar çocuk konusunda. 2 çocuk büyüttüm doğru düzgün yardım almadan eşimden. Ama bizi rahat yaşatmak için hep çok çalıştı hala da çok çalışıyor. Bu süreçte sürekli söylenip dır dır yaparsanız haklı da olsanız adamlar bir süre sonra sadece negatif bir insan olarak algılıyor sizi. Baktım söylenmek adamı benden soğutuyor, üstüne üstlük yardım da etmiyor, kavga işine geliyor, ben de elimden geleni yaptım çocukları öyle böyle büyüttüm. Biraz sakin olun, bir süre gerginliği azaltmaya çalışın.

Şimdiden bir işe girin. Nasıl olsa kira falan ödemiyorsunuz. Çocuğa anneniz hiç bakamayacaksa bile bir yardımcı tutun. Yaşadığınız il neresi bilmiyorum ama her yerde asgari ücret kadar para vermezsiniz. Sonuçta anneniz de olacak başında. Bu şekilde yardımcıyı da daha iyi tanımış olursunuz. Bir sene falan birikim yapmaya çalışın. İşinizi de garantileyince boşanın. O adamdan da nafaka gelecek sonuçta. Kimler neler başarıyor. Bu hayata gelmişsiniz, bir hakkınız var. Onu da size hakaret eden, çocuğuyla bile ilgilenmeyen, değer kıymet bilmeyen bir adamla heba etmeyin.

ben şu kısma takıldım daha çok. hayatınızda hiç özel sektörde çalıştınız mı bunu bilmiyorum ama iş hayatı insanın pestilini çıkarıyor. günde 9-10 saat mesai yapıyoruz hepimiz çalışanlar olarak. çoğu çalışanın haftada sadece 1 gün tatili var bu ülkede. ayrıca kardeşlerin bekar olmalarını neden vurguladınız? bekar diye insanların kendilerine ait bir hayatı yok mu? hayat sadece çocuk ve kocadan evlilikten ibaret değil ki, bekar insanlar da boş zamanlarını kendilerince değerlendirir. böyle beklentileriniz olmasın insanlardan, çalışsın ya da çalışmasın. çocuğu kendiniz istediğiniz için yaptınız sonuçta. tabii ki yardım etseler, edebilseler güzel olurdu ama olmayınca olmuyor. az beklenti çok huzur der noktayı koyarım. eşinize gelince... şu fazla çalışma olayına daha yakından bakmak lazım. bazı erkekler işi ailelerinden evlerinden kaçış gibi görüyor. yani adamın size ve çocuğa bakabilmek için çok çalışması gerekiyorsa çalışacak tabii, ne yapacak çalışmayıp? ama kaçmak için fazla çalışıyorsa o sıkıntı. yani boşanın diyemem sizin ekonomik özgürlüğünüz yok, çocuk çok küçük. sorunların çözülmesi için tüm çareleri tüketmeden boşanma kararı almak zor bana göre.

Öfke mi! Yok artık

Haklısınız. Tavsiyelerinizi düşünücem. D Duyguras24 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Aşağı yukarı 3 senelik evliyken gebe kalmışsınız. Bu süre boyunca eşinizin karakterini, iş kolikliğini biliyordunuz herhalde. Yaşadığınız zor anlıyorum ama baktığınız zaman adam sorumsuz dışarıda takılıyor hayatını yaşıyor değil, size daha iyi bir gelecek sağlamak adına çalışıyor. Bu kadar çalıştığına göre geliri de kötü değildir. Yükü üstünüzden alması için yardımcı tutun derim. Yine istemiyorsanız bebekle tek bırakmazsınız. Bebek biraz daha büyüdükten sonra işe girer çalışırsınız. Çözülmeyecek bir problem yok bence. Sizin geçtiğiniz yollardan çoğumuz geçtik. En sağlam evliliklerde bile bebekle ilk bir sene sıkıntılı geçer. Dikkatimi çeken bir nokta da her gün acile gitmek. Bu gerçekten hiç hiç normal bir durum değil ya siz çok evhamlısınız ya bebeğinizin bir rahatsızlığı var henüz bilmediğiniz. Boşanmak son seçeceğiniz olsun bebek büyüyüp işe girinceye kadar en azından kavga gürültüyü bitirin. İnan'ın bebek evdeki huzursuzluğu da sizdeki huzursuzluğu da hissediyor, ekstra huysuzlanıyordur bu durumda.

lohusalik zor bir süreç. bizzat yaşadım.. uykusuzluk, yorgunluk fiziksel çökme oluyor kadın da psikolojik destek de olmayınca depresyon geliyor ardindan hemen boşanmayı düşünmeyin bence, bi psikologdan yardim alin evlilik terapisti de olur. ayrica maddi imkan varsa eve yardimci biri gelsin yarim gun dahi olsa. sürekli ailenizde degil kendi evinizde olsanız belki ise yarar. aile bütünlüğü adına.

Bırakmayın Yanınızda olur o oynatır siz de kendinize bakarsınız. Ben hepsini yasadım inanın. 3 gebeliğin de ve 3 dogumumda bebek 10 Haftalıkken işe basladım. Zaman oldu evime devamlı kadın geldi yeri geldi haftada bir. İşe gitmediğim ve iki kadın geldiği sürec oldu. İki küçük bebek vardı bir zaman. Sonra kadınsız dönemler ve küçük çocuk ve de yıpranmış ben olunca su an ev hanımıyım. Pandemide temizliğe bile kadın almadım. Hepsini biliyorum yani yasadım inanın. Komple bırakmasanız bile gelip onunla oynayan Bi abla bulsanız o bile size iui gelir. İlk zaman bırakamazsınız ama belli Bi asamada artık Dısarı da cıkarsınız. Dediğim gibi hep böyle kalmayacak ki büyüyecek. Benim üç tane. En küçük tam fındık faresi. O kadar hareketli ki yasadığım yerdeki tüm komşular "ayyy geldi yine" diyorlar biz parka gidince. O da büyüyecek. Bu günlerini özleyeceğiz.

Öncelikle bebeğini söyliyeyim genelde gördüğüm kadarıyla panik ya da stres yönetimini iyi yapamayan annelerin çocukları kolik oluyor. Kolik bebeği olan anne daha stresli oluyor. Derken bu biir kısırdöngü başlıyor ve hem annenin stresi hem bebeğin koliği tırmanarak artıyor. Alaabiliyorsan bu konuda psikolojik destek al. Yoksa biraz kendini rahatlatacak şeyler yap. Unutma öyle ya da böyle senin bebeğin büyüyecek Allah'ın izniyle Eşine gelecek olursak bu kadar çabuk boşanmayı düşünme bence biraz zamana bırak. Evde sürekli bir gerginlik olursa inan daha iskolik olacaktır. İnsan huzur bulduğu muu olduğu ortamda kalmak ister

İyi bir terapistle görüşmeyi teklif etmeden bosamayin B

Şunu da eklemek istiyorum. Anne babanızdan ve eşinizin anne babasından yardım istemeniz çok doğal ve normal geliyor fakat bekar diye görümcelerinizden beklenti içinde olmayın. Herkesin kendi seçimi. Anne baba olmaya siz karar verdiniz ve bunun sorumluluğu sizde. İçlerinden geliyorsa yardım ederler, gelmiyorsa sinirlenecek bir durum yok. Geçenlerde bir konu açılmıştı, evlendim ama hala ablam ve yeğenimden kurtulamadım, sürekli yardım bekliyorlar diye. Yani onların bakışı da bu. Herkes çocuğunun sorumluluğunu alsın istiyorlar.

Esinizle bu durumu konustunuz mu? O bu evliligi surdurmek istiyor mu? Cicek bile alsan eve bakim istiyor. Ailesine vakit ayirmayacaksa bu evlilikte onun yeri nerede? Arada bir otelde kalir gibi gelip gidiyor mu? Maddi olarak getirisi olmayan bir is icin yuvanizin temeli sarsilmis. En ihtiyaciniz oldugu donemde yokmus. Desem ki isi bu, ama adamin zaten bir isi de varmis. Daha fazla kazanayim diye acmis ama o da yok. Seneye kazanacaginin garantisi de yok. Aranizda 1.5 saatlik bir yol varmis anladigim kadariyla. Bence esinizle konusun. Esiniz bu evliligi surdurmek istiyorsa o da fedakarlik yapmali, ailesine valit ayirmali. Surduremeyecekse de bebegi magdur etmemeli.

Kimse kimsenin içini bilemez. siz tabiki boşanmayın ki zaten boşanmak için bi sorununuz yok bence eşiniz para kazanmak için size daha iyi bir hayat vermek için sizi yalnız bırakıyo. Kendi keyfine geceleri geç gelmiyo, kazancını kumarda yada başka bi kadınla harcamıyo Sizde zaten bunların farkındasınız yazdıklarınızdan eşinize karşı bu konuda ne kadar hoşgörülü olduğunuzu anlayabiliyorum

Hemen boşanmayı düşünmeyin. Kocanız da işinde gücünde... Ben senin yaşadıklarının daha fazlası yaşadım. Hamilelikte çok sıkıntılar çektim. Ağrılarım vardı. Yetmedi hamileyken hipotroidi oldum. Tabi doktorlar test yapmadığı için doğumdan sonra anladık. Tabi ben o zamana kadar 30 kilo almıştım. Neyse oğlum doğdu ve gaz kaka olayı yaşadık. Kendi kendine kaka ve gaz yapamıyordu. 6 ay bunu yaşadım. Tabi öncesinde lohusa depresyonu yaşadım. sonra kolik bir bebekti de. Neyse bu da yetmedi oğlum da bir sıkıntı oluştu. Tam 6 yıl hastaneler de gezdim. Allah'ın her günü. Ateşli bir rahatsizlikti. Gecelerce uykusuz kaldım. Herşeyiyle tek başına uğraştım. Neden? Eşin yok muydu diyeceksin. Vardı elbet ama askeri elemandi. Nöbetleri olurdu, görevlere giderdi. Bazen birkaç gün, bazen birkaç hafta, bazen birkaç ay... Yorulmadım mi! Yipranmadim mi! Hem de çok. Uykusuzluktan halisünasyon bile görür oldum. Şimdi diyorsun ki bosanayim. İyi güzel de daha çok sorumluluk alacaksın. Çalışacaksın, çocuğu annene baktiracaksin ki "anneler de yorulur" bunu unutma. Şimdi kocan da suç bulalım. Eee sadece fazla çalışmak! E bu zaman da bu suç sayılmaz. Hayat çok pahalı. İki kuruş için insanlar sabahtan akşama kadar kürek sallıyor. Babam 7 çocuğuna bakmak için günde iki işte calisirmis. Eve sadece yatmaya gelirmiş. Yani bosansa annem bisanirdi. Ama ben kocamı sevmiyorum, yüzüne bile bakasim yok diyorsan, çalışmasını bahane etme.

Sizin yerinizde olsam çocuğum biraz toparlanıp kreş yaşına gelene kadar evli kalır en azından maddi sıkıntı yaşamam. Bu arada iş bulur. Bir düzen kurar sonra da boşanırım. Bu süreçte eşinizle aranızda nasıl bir ilişki olur onun kararını da siz verin. P

Görümce çocuğa neden bakmak zorunda ki? Siz görümce ile evlenmediniz ki? Tüm aile pervane olmuş zaten, abartmışsınız bakım işlerini. Annenize yerleşmeler vs, ilk aylar hepimiz aynı şeyleri yaşadıl babanın fonk sınırlı ilk zamanlarda. Sizin derdiniz çocuk değil kocanız üzgünüm. Haklısınız da bişey demiyorum çocuğu bahane etmeyin, neticede bu adamdan bile isteye hamile kaldınız.

Adam size bakmak için çalışıyor napsin, annemin yani demişsiniz taşımış, annenizin rahatsızlığından eşiniz sorumlu değil, gorumceler sizin çocuğunuza bakmak zorunda değil. Bir sürü kadın var daha zor, engelli, hasta çocuğa tek başına bakan, siz biraz nazlisiniz bence. İki tarafta hatalı yani.

Tesekkur ederim.

Sevgin yokk saygin yok bosanmak lazim. bir sure ailenizle yasarsiniz bebeginizi biraz buyutur ise oyle girersiniz. evlilik kangren olmus kesilmeyi bekliyor. karsilikli sovme sayma oryaminda buyumesin cocuk. hem siddete filan doner zamanla. bosanin nafaka verir ailende durup idare edip ise girersin.

İlk olarak Allah yardımcınız olsun. Çocuğun bukadar ağlamasıyla alakalı birşey söylemek istiyorum.. eğer somut tıbbi bir sorun bulunmadıysa kendisini güvende hissetmediği için sürekli ağlıyor olabilir.. buna çare.. eskiden köylerde beşiklere koydukları bebekleri sıkıca beze sararlardı.. bilirsiniz belki.. bu yöntemi bir deneyin kesinlikle faydasını göreceksiniz... bunu nasıl yapacağınızı bir uzmandan öğrenin veya videosunu arayıp bulun. Evliliğinizs gelince tabiki eşiniz sizin için bir gelecek sağlamak için çok yoğun çalışıyor olabilir... bunu bir kaç sene belirli bir yere geldikten sonra azaltırım gibi söylemleri olursa sabredebilirsiniz... ama... size genel anlamda gösterdiği değer ve ilgi öneiml.. sıkıntılarınızı ciddiye alıyorsa, yardım etmek için çaba gösteriyorsa, kısaca siz ondan bir eş olarak beklediklerinizi alabiliyorsanız sürdürün bu evliliği. Doğum sonrası depresyon ciddi bir rahatsızlıktır, herşeyi negatif görmenize sebeb olabilir... sağlığınıza kavuşmadan sağlıklı karar alamazsınız diye düşünüyorum. Eşinize duygularınızdan bahsedin, ona ihtiyacınız olduğunu daha çok vakit geçirmek istediğinizi filan.. cevabı nekadar tatmin eder o ayrı konu. P

Boşansanız rahat huzurlu bir hayatınız olamayacak bu şekilde. Öncelikle bebeğinizin neden uyku sorunu olduğunu bulun iyi bir doktora gidip kolik deyip ihmal etmeyin detaylı kan idrar tahlili ultrason vs hepsini yaptırın fiziksel bir sorun çıkarsa onu çözersiniz çıkmazsa doğal yöntemlerle çözmeyi deneyin. Her akşam ılık banyo, gün içinde mutlaka açık havada oynatmak, bol bol masaj yapmak, yediklerine dikkat etmek akşamları mutlaka rutin oluşturmak vs vs yani öncelik bebeğinizin uyku sorununu çözmeniz daha sonra evdeki durumu çözmeye çalışırsınız olmuyorsa o zaman boşanmayı düşünürsünüz. Not: oğlum doğdu hiç uyku nedir bilmiyordu 4 aylıkken cmv olduğunu öğrendik onu atlattık derken alerji ve reflü yüzünden uyumadı 3 yaşına kadar günde 4 saat uyuyordu. Artık ben uykusuzluktan halüsinasyonlar görmeye, evde tak diyedüşüp bayılmaya başlayınca ona ilaç vermeye başladım günde 8 saate çıktı uykusu. İlacı 2 sene kullandım bıraktık tekrar günde 4-5 saate indi ama artık ben de alıştım 4-5 saate. Yani uykusuzluk yorgunluk ne demek çok iyi biliyorum. Allah düşmanıma bile vermesin uykusuz bebek.

Sizinki askeri eleman ve zorunlu görev. Benimkisi ise tamamen kendi isteği. Aradaki en büyük fark bu. Ve bizim ekonomik sıkıntımız yoktu gül gubi geçinip gidiyorduk. Baya bi öfkeli bir yorum yapmışsınız Ama kimse kimsenin ne yaşadığını bilemiyor işte. P

Oncelikle Allah yardimciniz olsun. Yegenimde kolik bebekti bir kisiyle gercekten zaptedilemiyor. Ama ilerde o bebeginizle yasadiginiz zorluklar size hic zor gelmeyecek inanin bana cocugunuzla mutlu gunler yasadikca size kosarak sarip opunce tum yaralarinizi saracak. Esiniz su an hic bir seyin farkinda degil ve sorumlulugun fazla geldigi bariz belli. Simdi bosanmak mi derseniz bana burda kizanlar olabilir ama benim fikrim bosanma konusu ani karar alincak bir durum degil hele ki bebek oldugunda. Tum ayrintilariyla duusunmenizi tavsiye ediyorum. Cunku su an duygusal bir zamaninizdasiniz ve duygusal anlarda karar vermek dogru karar almakta zorluk cikartiyor. Ugrasmaniz gereken bir cok konu var cunku. Esiniz kabul etmeyecegini dusunseniz bile bir aile terapistini kesinlikle onerin. O kabul etmez kesinlikle demeyin siz elinizden geleni yapmis olun. Karsilikli bagirip cagirmadan sakince esinize ondan destek beklediginizi ve bu sorumlulugun iki kisininnpaylasmasi gerektigini soyleyin. Bosanmadan once elinizden gelen duzektebilmek icin tum kozlari kullanin. Cunku erkekler sorumluktan bir sekilde kaciyor ve bunu kabullenmeyip kadini sucluyor. Neden boyle davraniyorsun diye sorun onu anlamaya calistiginizi belli edin oncelikle. Yargilamadan. Yargilancaklarini bildikleri icinde kaciyolar.

Sen baskı yapmasan nasıl peki hakaret ediyor mu ben evlendim evleneli eşimin şartları böyle çoğu zaman dükkan da kalır geç gelir hafta sonu gider hiç tatili yok hiç tatil yapmadık Birlikte gezemeyiz adam köyüne gidip ailesini göremiyor ne yapsın bizimle gezmiyo ama tekte gezmiyo kavga edecek bişey bulamıyorum benim ailemde yok tek büyüttüm oğlumu yani destek yok öyle diyim sizin için çalışıyor hiç evine bakmayan eşi olanlar ne yapsın bence yuvani bozma pişman olursun

Kımse kımsenın cocuguna bakmak zorunda degıl, bekar gorumce dıbınızde oturuyor dıye yardımcı olmak zorunda degıl, bu bebegı yardımlasarak buyuturuz dıye dogurmadınız herhalde. Oglum ıkı yasını bıtırdı hala ara sıra uyku problemı yasıyoruz, ıkızlerım 1 yasını bıtırdı hala zorluk cekıyoruz, bakıcı var ama ben ıse cogu zaman zombı gıbı dıyorum. Suan ısınız de yokmus zaten, once cocugunuz kres yasına gelsın sonra ıs bulursunuz calısırsınız sonra bosanmak gıbı radıkal bır karar alırsınız. Anne baba evı olsa da cocukla en cok kendı evınızde rahat edersınız. Boyle bır karar ıcın once bırıkım ve duzenlı ıs gerek, dıbını gormedıgınız suya gırmeyın

Çocuk krese gidene kadar annenizde kalin. Bosanmadan. Maddi yukunu odesin eşin. Sonra eşinin nafakasiyla çocuğu krese yazdir kendin de çaliş. Kucuk de olsa ev tut çik. Tabi boşanmayi kafana koyduysan sonanda

Konu sahibinin üyeliği aktif bile değil. Başkasının konusunda kimse yardımcı olamaz size. Ben yorumumu yazayım ama siz kendinize konu açın ki insanlar görüp yazsın. 2 yaş çocuğunu babanın alması imkansız

Vicdan meselesi işte. Size de ne mutlu ki böyle bşr adamdan kurtulmuşsunuz.. Ne desem boş yani

Yaa olarak sizden büyük olmalıyım. Ayrıca üç çocuk annesiyim sizin o yoldan 3 kez gectim. Bebegin ilk hali zor yıpratıcı hele de hiç uymuyorsa kabus. Boşanırsanız hepten tek kalacaksınız su esnada bu sebepten boşanmanın Sşze bir katkısı olacak mı hayır. Sşze katkısı olacak yolları arastırıp. Bebegin yükünü üzerinizden alacak birini bulun. Eşiniz yardıma acık. Adam ev tasımıs annenizin yanına az bişey değil ki. Sizi de görüyor ama o da onun iş hayatı. Ne yapsın dükkanı kapatıp Size mi baksın. Ben anne olunca istifa ettim evde oturuyorum cünkü önceliğim ev ve bebek. Erkeklerin önceliği de iştir. Evi gecindirmek onların birincil vazifesi ve de hazır cabalıyormuşcabalarının meyvesini yiyecek olan yine sizsiniz. Onu güzelce ikna edin yıkıcı değil yapıcı olun çok değil 3 4 yılbir yardımcınız olsa çok rahatlarsın uz. Gece mesele oluyorsa yatılı kadın alın bir yıl. aslında bir yasında cocuk kolik bitmiş olmalı acaba alerjisi falan mı var? Baska bir pediatriste daha gösterin bence.

Bu evliliği bitirin diyecek kadar korkunç bir tablo görünmüyor dışarıdan ama tabi ki yaşadıklarınız sizi nasıl etkiliyor en iyi siz bilirsiniz, siz ne hissediyorsanız öyle davranın. Sonuçta eşiniz çalışıyor ve çalıştığını size ve çocuğuna harcamıyor mu? Tüm bu didinişleri daha rahat bir hayat yaşamanız için değil mi? Ondan beklediğiniz desteği parayla da sağlayabilirsiniz. Yardımcı bir abla alırsınız yatılı. Zaten en zor zamanlar geçmiş, çocuk gelmiş bir yaşına. Görümcelerinizin size destek olma gibi bir zorunluluğu zaten yok buna gönül koymanız anlamsız. Açıkçası çalışan görümcelerde işten izin alıp çocuğa bakacak değil ben yapmam siz yapar mısınız bilmem ama ben çevremde kimsede de görmedim böyle bir durum. Bırakın gelini ben işimden izin alıp kız kardeşimin çocuğuna da bakmam ne alaka yani bana mı güvenmiş bana mı sormuş? Çok bunalmışsınız desteğe ihtiyacınız var belli ama bu yorgunluk sizi hassaslaştırmış bence. S Songul

Bu kadar değildi dükkanı açtığından beri böyle. Ani bir karar almak istemiyorum. Ne yapacağımı veya ne yapmam gerektiğini bilemiyorum artık içinden çıkamıyorum. Hiç huzurumuz yok B