Kızlar bir şey yazmadığınıza göre anlaşılan askeriyede çalışan veya tanıdığınız falan yok. Benimde çevremde kimse yok belki sizlerden bir fikir alırım diye yazdım.

Sağlık boyutu değil ama disiplin yönünü babamdan dolayı az çok bilirim. Benim babam da askeriyeden emekli sivil memur. Ama kendisi de disiplinli biri olduğu için yıllarca sert mizaçlı, sinirli bi yapısı vardır. Hatta yıllar önce bizi de oraya memur olarak aldırmak istemişti ama biz biraz duygusal yapıda bayanlar olduğumuz için vazgeçmişti, hatta"siz orda yapamazsınız komutanlar gelir bişey söyler ağlayıp sızlamanıza da bakmaz azarlar çıkar gider "demişti.. T

Babam da aynı şeyi söylüyor. Doktorlar bile aynı rütbede olduğu komutanlar karşısında susuyorlarmış doktorlar böyleyse hemşireler nasıldır diye düşünüyorum. Nasıl biri hiyerarşileri var anlayamadım. T

Canım benim babam albay doktor Gatada. Kesinlikle uzak dur. Aile hayatını her şeyini etkiler. Bir bayan olarak çok zor... T

Evet döner sermaye yok. Çünkü askeri hastanelerde katkı payı diye bir şey yok. Babanı dinle bence. Ben de istemiştim askeri hemşire olmayı ama babam asla izin vermedi. ''Ezilmek ne kelime hayatında duymadıgın küfürleri edecekler yüzüne karşı sen de komutanım diye ses çıkaramayacaksın.'' demişti babam... Bayan için çok kötü bir ortam. Yine de karar senin. İyi ki de izin vermemiş babam :) T

Biraz daha açık yazabilir misin? Döner sermaye ödemiyorlarmış diye duydum bir de babam orada ezilirsin diyor. Sadece kadrolu olmak cazip geldi ama sanırım askeriye pek iyi bir yer değil.