kızlar günaydın... dün akşamdan beri üzgünüm çok mu abarttım bilmiyorum ama... kızım 6 yaşında anaokuluna gidiyor çok sakin akıllı duygusal bi çocuk.. bi sitede oturuyoruz ve sitemizde çok fena çocuklar var bunlar kızımı dışlıyorlar.. kızım 3 yaşındayken herşeye ağlayan bir çocuktu ve onlarla hiç oynamazdı geçen senelerde ben oyun çadırını bahçeye kurarak oyuncaklarını bahçeye götürerek aralarına soktum.. ama bu sene yine dışlıyorlar yavrumu.. sitedeki bi kızla aynı sınıfta ve çok iyi anlaşıyorlar ama diğer kızlardan birisi bu çocuğa bnm kızımla oynarsa onunlada küseceklerini söylemişler ve dün o çocukta arada kaldı ve onlarla oynadı.. kızım uzaktan onlara bakarak geçirdi zamanını.. eve geldiğimizdede sınıftaki arkadaşına neler söyleyeceğine dair odasında konuşuyordu.. çok üzüldü ve kırıldı.. özgüveninide kırıyorlar yavrumun çok moralim bozuk... ne yapabilirim onun için bu durum başına gelen varmı?

her cocuk bende dahil bununla karşılaşıyor. (yaşım 36. üzerimde nasıl bir etki bıraktığını sen düşün ) zamanla acılı bile olsa zamanla bunun üstesinler gelip sosysaleşip elbette kendini arkadaş buluyorsun. oynuyorsun vs... benim öğretmenimde coıcuk ayıran bir tipti. güzel, sakin tipli ve akıllı derslerinde başarılı olan çocukları cok sever kollardı. ben cirkin sınıfındaydım. tipi cirkin desrlerimde de cok başarılı değildim ama yaramaz bir cok asla olmadım. neyse o güzel başarılı olanlar bizimle konuşmasdı. diğerlerimiz ki 30 kişiseysek onlar 1o kişi biz 20 :) onların aileleri de kendi aralarında görüşürleri. bizimkiler görüşmesdi. ortaokulda da bu böyle gitti. lisede anladım ki okul arkadaşı diye bir şey olmaz. iki tane arada boşsuzsakta arkadşaım oldu. lise bitti onlarla da ilişkimiz bitti. mahalle arkadaşlarımın cogu erkekti. futbol bisiklet yarışı bahçede saklambaç filan oynardık. bebekliğimiz bir olduğu için iyi anlaştığım bir mahalle arkadaşlarım vardı. şimdi tüm bunları yazmamım bir sebebi var. hayat dogdugun anda başlıyor, bazı şeyleri sende seçemiyor istediğin gibi yönlendiremiyor yönetemiyorsun. yalnız çocuğuna karşı bu hassasişyetin ve ne yapabilirim düşüncen beni cok etkiledi. hatta tebrik ederim. yaşım 36 olduğu halde bilincim yerinde olduğu halde bazen annemi suçlarım... okulda ki dışlanmışlığım için bir care bulabilirdin. tabii o zaman öğretmenlere hediye vermek cok modaydı. annemde cahildir, cok okumamış, 18 de evlenmiş blablaaa fazla bir şey beklemek de yanlış olur. kadın buymuş bunu yapabilmiş... durum buyken sende bunu göz ardı etme.. nacizene fikrim: kendini bir pedogaga -danışmana git sana neyi nasıl açıklama veya oynamaya teşvik etmem gerektgini anlatır belki yaklaşımın yanlış? gerekirse anneleri ile görüş ama ne karşılık alırsın bilmem. sonra cocugun ilgi ve alaka duyduğu oyun şekli değişik olabilir. veya sürekli tek oynuyorsa başkaları ile zaman geçirmeyi bilmiyor olabilir, diğer çocuklar seçici ayrımcı karakterde olabilir bunların üzerinde durmanı tavsiye ederim. tabii bir zamandan sonra cocugunu da danışmana götür. cok faydasını görüyor çocuklar.

Yerim onu ben İnşallah kendisi kavrar çözümler bu durumu, Allah insaflı çocuklarla karşılaştırsın onlarda şimdiden tohumlarını belli ediyor Ben hep yiğenlerime ayrımcılık yapmanın ne kadar kötü birşey olduğunu söylüyorum, alay etmenin kötü birşey olduğunu anlatıyorum. Ama kimi aileler bu konuda çok duyarsız Dostlarınızın çocukalrı varsa onları ağırlayın beraber parka götürün ara ara ya da kuzenleri yiğenleri varsa

Böyle böyle toplumda değer görmenin nasıl bir şey olduğunu çözecek... yiğenim dediğiniz yaşlarda, fazlasıyla konuşkan olduğu için, biraz da kaprisli, çok dışlandı arkadaşları arasında... Sonra çözümü eve gelip onlara elma, su yada benzer şeyler alıp götürmekte buldu, daha sonra bunun da işe yaramadığını gördüsanırım sonrasında artık ne istenildiğini anladığından olsa gerek uyum sağlamaya başladı... Sakın bu ortamdan uzaklaştırmayın ve uzaktan izleyin aşama aşama söylediklerimide yaşarsınız bence... Ama bakın sonra mutlaka birbirlerine adapte olabiliyorlar... Ne kadan hoş bir annesiniz

olaya bi de karşı taraftan bakmak lazım. sıkıntıları ne ki dışlıyolar acaba? üzüldüm ben de kızınıza ama o yaşlarda normaldir bence.

hep diyorum çocuklar acımasız. zorlama arkadaşlık yaptırmayın. o da kendi gibi arkadaşlar edinir elbette

Özgüveninin kırılacağını düşünmeyin. Daha bir çok arkadaşı olacak. Kimileriyle anlaşacak kimilerini o istemeyecek kimileri de onu. Bunlar normal. Hele üzüldüğünüzü ona hiç belli etmeyin. Benim de okula giden bir kızım var. Geçen sene hiç anlaşamadığı çocuklarla şimdi çok iyi anlaşıyor. Böyle böyle hayatı öğrenecek.

bu konularda anneler biraz daha fevri davranabiliyorlar, çocuğum üzülüyor diyerek. babalar biraz daha orta yol bulucu olabiliyorlar , ben bu gibi durumlarda eşimi devreye sokuyorum, o daha güzel ara yapıyor çocuklar arasında. ama kız çocukları için eşiniz nasıl bir ortak aktivite bulabilir, bilemedim...

kıyamam kuzum yaa.. çocuklar çok acımasız malesef... siz inin yanına beraber oynayın.. yada başka bir yere parka götürün.. veya çocuklara kek falan yapıp yanınıza çağırın böylelikle bir arada olmalarını belkide kaynşmalarını sağlayabilirsin..

O çocukların annelerini tanıyor musunuz? Eğer tanıyorsanız onlara sorun "çocuklar böyle davranıyorlar ama sebebi nedir acaba" diye Duyarlı bir annenin bunu göz ardı edeceğini sanmıyorum.

Cok duygulandim gerçekten demekki annelerimiz bizi boyle dusunuyor belli etmesede

bende yaşadım çocukken ve dışlanmanın insanı nasıl üzdüğünü biliyorum kızım aynı şeyi yaşamasın diye bütün çabam.. uzaktan uzaktan onlara bakışları içimi çok acıttı çünkü... Nalet Kaynana çok cahilsin keşke

benzeri şeyler benimde ufakken başıma gelmişti. devamlılık arz edeceğini düşünmüyorum kızınız tek başına da atlatabilir çok müdahale etmeyin. ama uzaktan gözlemleyin herşeyi.

dışlamalarının sebebi nedir? A

bir çocuğun başka bir çocuğa onunla oynarsan küserim deyip herkezi kendisine çekmesini fenalık olarak algılıyorum ne yapabilirim ayrıca çocuğumun üzülmesi dışında başka şeyleri düşünemiyorum

Bahsettiğiniz çocuklar da 5-7 yaş aralığında sonuçta. tabi herkes objektif olma yeteneğini sahip olamaz o yüzden karışmayın kendileri halletsin diyorum. Belki bi kek meyve suyu günü yapabilirsin

katılıyorum.

analik iste yavrum uzuluyo diye oda uzuluyo

dışlamaları için bir sebep olmuş olmalı değil mi? sakin sessiz veya duygusal diye değildir. bence önce onu öğrenmeye çalışın.. oğlum da aynı yaşta bu arada..

Hiç bişey yapmayın kendinin çözmesini bekleyin. Kendi kızınıza sakin, akıllı, uslu deyip oynamayan çocuklara fena yakıştırması yaptığınıza göre çok objektif olamıyorsunuz.

Dışlanmasının mutlaka bir sebebi vardır diye düşünüyorum. Sessiz sakin duygusal diye olduğunu pek sanmıyorum. Müdahale etmeden sadece gözlemleyerek sorunun ne olduğunu anlayabilirsiniz zamanla. Bide bazı dönemlerde olur böyle şeyler üzülmeyin çocuk daha onlar:)

aklima ne geldi arkadaslarini eve davet etseniz kek kurabiye yapsaniz severlet cocuklar oyle seyi kaynasirlar hem anneleride gelebilir. ya cocukken bende dislanirdim bazen dislardim oluyor boyle seyler..

yok müdahale etmedim zaten ama çok üzüldüm... ve özgüveni kırılır diye panikledim açıkcası önceki senelerinde bu tarz şeyler yaşadığında dışarı çıkmak istemiyordu yine öyle olursa diye korkuorum vanityfairr No pain no

Oluyor böyle şeyler.. Çok müdahele etmeyin bence. Hayatla mücadelesi başlıyor onun artık okula başladığı zaman da bu ve bunun gibi problemleriyle kendi başa çıkması lazım. İzleyin ama müdahele etmeyim. Kendi başa çıksın

Hepsi bir arada oynayamıyor bunu kabul etmek lazım Oğluma bir ara bir gruptakiler sen yavaş bisiklete biniyorsun dediler ki oğlum 4 onlar 8-9 yalında idi o da onlarla muhatap olmuyor ama 11-12 yaşındaki Abi'lerle arası iyi Ya da mesela bizim sitede bir grup akraba çocuk var ve birlikte çok da yaramazlar oyun Parkı'nın tepesine çıkıp aşağıdaki çocuklara kum atıyorlar Onlar var gitmem diyor mesela ama kendi arkadaşlarına gidiyor ya da mızmız çığlık atan en ufak şeyde ağlayıp annesine giden kişilerden kaçıyor Sarılan öpenden de hoşlanmıyor kızlar onunla evlenmek istiyor bu nedenle kızdı ve akşam eve gitti ben aşağıda iken mesela bugün onlarla oynar mı akşam bakacağız artık Sizin kızınızı neden istemediklerini bulun Maddi olarak farklı mı süslü mü oyuncakları farklı mı sizin tutumunuz onların annesinden farklı mı vs vs

böyle fena düşünecek çocuklarla arkadaş olması gerekmez zaten bu durumda.. bence ilerde nasıl insanlar nasıl arkadaşlar oalcakları bu yaştan belli oluyor. size bir olay anlatayı. benim kardeşim sayılacak kadar yakınım bir ark. var.2 de çocuğu. biri oğlumdan 1 yaş küçük, diğeri 2 yaş büyük. bir gün oğlum yanlarında bir öfke patlaması yaşadı.. kendi öz yeğenim bu durumu görünce korkup annesine sığınıp ağlamıştı. hatta evden kaçarcasına gittiler. bu ark. çocukları yanında olduğunda benzer bir durum; dedim ki bak arkadaşların korkacak seninle görüşmek istemeyecekler.. hani, sakinleşir belki diyerek. o akşam çocuklar demişler ki, anne neden öyle konuştu, biz atayı her haliyle sewviyoruz, ve asla böyle davrandığı için görüşmemeyi düşünmüyoruz. ben hala atayı çok seviyorum, lütfen bir daha blue_ismyheart teyze o şekilde bizim adımıza konuşmasın... düşünsene 8 yaşındaki çocuk bunları söyleyen.. korkup kaçan ve yakın zamanda görüşmek istemeyen de öz kuzeni, teyze çocukları.. şimdi ilerde hangisinden daha iyi dost olur dersen bellidir... kızınız da kendisi gibi arkadaşlar edinir kendisine.. akışına bırakmak lazım bence.

Bende konu açtım dün oğlum için benim oğlumda çok sakin duygusal girişken değil daha kcuk ama. işte ileride böyle olmasından korkuyorum ben de umarım düzelir ya digerleride çocuk sncta nedicem bilemedm üzüldüm

bence sitedeki çocuklarla yetinmeyin. çocuğunuzu yakınlardaki bir parka götürün devamlı ve belki orada yeni arkadaşlar edinir, veya bir sosyal aktivite bulun, kurslara götürün. değişik yerlerden arkadaşları olsun.