Yorumunuz için çok teşekkür ederim. Benim 3. hazırlanışım sınava. Eğer bir yıl daha kalırsam 4 yılım kaybolmuş olacak. Bu kayıp da üniversiteyi bitirebilmek için yeterli bir zaman. Arkadaşlarım mezun olduktan sonra okula başlayacağım öyle bir durumda. Kendimi bu seneye zor alıştırdım. Okumanın yaşı olmaz elbette ama ben hayata atılmak için geç kaldığımı düşünür oldum şimdiden. Eğer bir sene daha kaybedersem ne olur bilmiyorum. Erkek kardeşinizi tebrik ederim. Azmin elinden hiçbir şey kurtulamaz. Ben de Hukuk bölümünü düşünür oldum. Zaten lise yıllarımdan beri aklımı karıştıran bir bölüm oldu ama benim hukuk kazanmam tek kelimeyle 'İmkansız'. Hukuk için bir senemi daha feda etmem gerekir. Ailemi de üzmek istemiyorum artık. Arkadaşlarımın hepsi okuyor. Beni evde gördükçe onlar da çok üzülüyor. Allah yardım etsin hepimize. pitirtay

Canim kulaginda bi problem cikmazsa bence psikolojik tir çünkü bas dönmesi cinlama yakin bi tanidigimda var ve psikolojik sinav stresli bi donem eminim buna ama bazo şeylerin nasip olduğunu unutma sen calis sonrasında allah a birak tedbir senden takdir allah tandir unutma

Haklısınız hayatın bize ne getireceği hiç belli olmaz. :) Nasipten ötesi de olmaz aslında. Kaderimde ne yazılıysa onu yaşarım. Okuyup okumamak engel olmaz. Sanırım ben çok fazla düşünüyorum her şeyi. Kazanamazsam özele gitme ihtimalim var. Aslında ben annemi ve babamı dinleseydim şimdiye özelde İngilizce Bankacılık ve Finans bölümü 2. sınıfta okuyor olacaktım. Onları dinlemedim. 'İlla Türkiye'de okuyacağım' dedim. Türkiye'de de İktisat okuyordum. Öğretmenlik hayalim var diye okulumu bıraktım ama çevremdeki herkes 'Öğretmenliği okuyup ne yapacaksın? Bitti öğretmenlik görmüyor musun?' dedi. Ben de çevremdekilere hak vermeye başladım. Öğretmenliği ne kadar çok istersem isteyeyim geleceğimi de düşünmem lazım. Bu yüzden de yine Türkiye'de ama iyi bir üniversitede Maliye-İktisat yazmayı düşünüyorum. Ama öğretmenliği tercihlerimin arasına koyacağım yine de. Hiç kazanamazsam da yaşadığım ülkede Hukuk okuyabilirim. Ama ben aileme çok masraf yaptım ve bu yüzden de özelde okuyup onlara daha fazla sıkıntı çektirmek istemiyorum. Bu yüzden Türkiye'de devlet üniversitesinde okumak istiyorum. qarden

Gerçekten mahvediyor her şeyi. Olmazsa dünyanın sonu değil farkındayım ama yine de stres yapıyorum. Elimden geldiğince sakin olmaya çalışıyorum. İnşAllah başarabilirim. Sınav günü rahat olayım da bunlara katlanabilirim. P

selam canım oncelıkle kolay gelsın çalışmalarında, hiç kolay degıl bılıyorum hele ki hedefler ugruna harcadıgın yıllar oldugunu düşündügünde yük dahada cok bınıyor ınsanın üstüne.. öncelıkle senınle aynı durumları yaşadım, hep gec kaldıgımı düsündum tum arkadaslarımokurken ben hazırlanıyordum, ama şu var bunları düşüne düşüne kenıdmı okadar cok strese soktum ki hem panık atak oldum hemde bır oncekı senenın puanının 26 puan altına düştüm.. sınavda atak gecırıp kagıdı kalemı attım cunku.. benım durumuma gelmeden önce önlemını al, kendını gevşet bu dunyanın sonu degıl de ve hedeflerın için elınden gelenı yap ama sonuc geldıgındede istedigin olmasa bile ıkıncı bır alternatıfın, yanı B planın olsun.. ben ne mi yaptım 26 puan bırden düştüğüm sınav sonucumla ıkıncı meslek alternatıfımı yapabılecegım bölüme girdim, şimdi bankacıyım.. çok çok daha ıyısı olabılırdı ama bu oldu, ve şuanda o yasadıgım yılların hepsi gereksız stres yaşadıgım yıllar olarak hafızamda.. hayatta hep bir B planın olsun.. şimdiden başarılar canım P

bak canım bu kadar derin düşünürsen kafayı yersin. bırak şimdi ne zaman evleneceğini düşünmeyi çoluğu çocuğu falan. 40 yaşında çocuk sahibi olan insanlar var. ilk işine 30 yaşında giren insanlar var. okurken çalışmaya başlayan, mevzuniyetinde aynı yerden devam eden insanlar var. hayatın sana ne getireceğini bilemezsin. ünv yılların en güzel yılların olacak. nası olsa bigün evlenirsin iş de bulursun çocğun da olur. bunları şimdi bi kenara koy ve hedefine odaklan. bunları düşünürsen kendi kendine köstek olursun. ayrıca da seni inan çok iyi anlıyorum. senin geçtiğin süreçten ben de geçtim. kazanamazsan özele gitme ihtimalin yok mu P

Ahh su sinav stresi herseyi mahvediyor lutfen yenmeye calis sonucta o kadar ay calistin gereken bilgiler sende zaten sakinles pitirtay

Yorumunuz için çok teşekkür ederim. 1 ay boyunca sürekli baş dönmesi oldu bende. Geçti dedim yine başladı ve 1 ay kadar daha devam etti. Sonra kulak çınlaması başladı. Yaklaşık 20 gündür geçmek bilmedi. Ben de psikolojik olacağını düşünüyorum ama korktum da biraz. O yüzden doktora gitmeye karar verdim. İlk önce KBB'ya gideceğiz. Eğer problem yoksa ve doktor başka bölüme yönlendirme ihtiyacı duymazsa psikolojik olduğuna ben de kesinlikle kanaat getireceğim. Rahatsızlığım olmadığı ve kendimi iyi hissettiğim sürece çalışıyorum. Elimden geleni yapmaya çalışıyorum. Ben de Allah'a sığındım. Vardır muhakkak bir bildiği. Hakkımızda hayırlısını versin İnşAllah. P

üniversiteyi bi kazan belki 50 yaşında olup okula gelen insanları göreceksin. okulda kimse kimsenin yaşını dert etmez. o yüzden 26 ne ki yani. ama böyle yaparsan kazanamazsın. bence bunların hepsi sınav stresinden oluyor. yapma. en kısa zamanda bi psikoloğa git ve sınav stresin için destek al. P

Valla yavrucum tüm yazdıklarını okumadım ama sanırım bu söyleceklerim en azından faydalı olacak. Bu içindee bulunduğun ruh hali o kadar normalki. Emin ol hedfe ulaşman, istediğin bölümü kazanman icin bu kaybettiğin birkaç sene hiç önemli değil. Zaten bu birçok kişide karşılaşılan bir durum. Erkek kardeşimden örnek vereyim. Şu an kendisi hakim. Ama hukuğu kazanana kadar göbeği çatladı. Kazanamadığını öğrendiği zaman kendisine şöyle dedim hep:Sen hedefine yürü. Kararlı ol. Kaybettiğin süre çok önemli değil. Sonuçta tüm hayatını etkileyicek bir şey için, geleceğin için uğraşıyosun. O yüzden tökezlemeler elbet olacaktır. Sen rahat ol, arkası gelir zaten. Allah yardımcın olsun. P

Günaydın herkese. Kaç gündür atamıyorum içimden bu sıkıntıyı. Aklımdaki olumsuz düşüncelerden sıyrılamıyorum. Buraya yazıp biraz olsun rahatlamak istedim. Daha önce de birkaç tane konu açmıştım okulumla ilgili. Kısaca anlatayım tekrardan. Üniversiteyi 2. yılımda kazanmıştım. İstemediğim, sevemediğim bir bölüm olduğu için 1 yıl okuduktan sonra okulumu bıraktım. Sınava tekrardan hazırlanıyorum. Tam 1 ay kaldı YGS'ye. Tüm umutlarım teker teker yok olmaya başladı. İnanamayacağınız kadar stresliyim. Düşündüğüm tek şey 'Sınav'. İstediğim olmayacak, iyi bir puan yapamayacağım diye o kadar çok korkuyorum ki. Hiç çalışmadım mı? Çalıştım. Ama nedense kendimi yetersiz görüyorum. Evde kaldığım süre boyunca sürekli hasta oldum, rahatsızlandım. Hepsi psikolojikti belki de bilmiyorum. Hiç grip olmayan ben bu sene içerisinde o kadar çok grip oldum ki. Şimdi de gribim. Bir günüm iyiyse 10 günüm kötü. Başım döndü belli bir süre. Geçmek bilmedi. Tam geçti derken grip oldum. İyileştim başım dönmeye başladı. O geçti yine grip oldum. İyileştim dedim. Kulağımda çınlamalar, uğuldamalar... Evimizden başka herhangi bir yerde olduğumda her şey gayet normal. Kendimi çok iyi hissediyorum. Eve girdiğim anda bir yorgunluk, halsizlik, hastalık. 7 aydır sınava hazırlanıyorsam abartısız 4 ayım hep hasta olarak geçmiştir. Hal böyle olunca kendimi yetersiz hisseder oldum. Korkuyorum. Doktordan randevu aldık. Annemle cuma günü doktora gideceğiz. Kulağımda bir problem olduğunu düşünüyorum.:26:Önceden Türkçe'den ful ya da fule yakın yapan ben o kadar çok hata yapar oldum ki. Konularımı tekrar etmeye başladım. Tarih kitabını önüme alınca stres oluyorum, heyecanlanıyorum. Çalışmazsam asla rahat edemiyorum ama çalışınca da çok kötü bir şekilde heyecanlanıyorum, paniğe kapılıyorum. 20 yaşındayım. Okulumu bırakmaya nasıl karar verdim bilmiyorum ben de. Olmazsa dünyanın sonu değil biliyorum ama bir seneyi daha sınava hazırlanarak geçirmeyi göze alamıyorum. Hep seneye okula gideceğimi düşünerek motive ettim kendimi. Seneye okula başladığım takdirde mezun olduğumda 25 yaşımda olacağım. Eğer ki bir senem daha evde geçerse 26 yaşımda mezun olurum. Bana 25 bile çok gelirken 26'ya nasıl alıştırırım kendimi? Yazık değil mi kaybettiğim onca yılıma? Her şeye geç kalmışım gibi hissediyorum zaten. Evde çok şükür sıkıntımız yok. Ailemle aram çok iyi ama benim iç dünyam karmakarışık, kapkaranlık. Stresten ölecek gibi hissediyorum kendimi. Ne yapacağım, nasıl rahatlayacağım bilmiyorum ama günlerdir çok kötü durumdayım. Son düzenleyen: Moderatör: 17 Mayıs 2014 L

Benim okuduğum şehir küçüktü ve ben öyle çok büyük insanlara rastlamamıştım okulumda. Herkesten duyuyorum 'Büyük büyük insanlar var okulumuzda' diyorlar. Okul için dert etmiyorum 26 yaşı aslında. Ne zaman iş bulup çalışmaya başlayacağım? Ne zaman evleneceğim? Evliliğe de çok meraklı birisi değilim ama anne olmayı çok istiyorum ve 'İnsanın yaşı ilerledikçe anne olma ihtimali azalır ve doğumlar daha riskli olur' diye duydum. Bunlar beni korkutuyor. Sanki her şeye geç kalacakmışım gibi hissediyorum. Hoş nasibimde 23 yaşımda evlenmek yazılıysa okurken de olur. Kaderin önüne geçilmez ama insan düşünüyor işte.:26:Hastalıkların stresten olduğunu düşünüyorum bende. Elimde olmadan yapıyorum stresi ama. Çok bunalıyorum. Olmazsa dediğiniz gibi psikoloğa gideceğim. Bir de bitkilerden hazırlanan bir ilaç varmış. Rahatlatıyormuş insanı. Eğer bulabilirsem onu alıp denemeyi düşünüyorum. Sayralow hayat seni sevince

Bunda bu kadar stres yapacak ne var ki ben ilk senemde kazandım da noldu okulum 2 sene uzadı şimdiden :)) 6 sene okumuş olurum toplam çünkü alttan çok dersim var Ayrıca üniversitedeki sınıfımda 60 yasında amcamız var 2. üniversitesini okuyor kültür amaçlı ve dersleri de çok iyi onun yanında bir de evli çiftimiz var onlar da ünide tanısıp okulu bırakıp evleniyor çocuk çoluk büyüyünce devam etmek diplomayı almak için tekrar kaldıkları yerden devam etmek için geldiler yaşları da 50-55 civarı :)) onu geçtim zaten üniversitede çoğu kişinin yaşı büyük direk ilk senesinde sınavı kazanıp gelen yok okulda 28 yasında da arkadaslarım var hiç de sorun olacak bi durum değil. Olmadı bu ikinci üniversitem dersin arkadaşlarına nolcak kii P