Artık gücüm kalmadı sokakta yürürken bile gözlerimden yaşlar akıyor her şeyi tekrar hatırlayıp anlatırsam ne hale gelirim diye korkuyorum Bright crystal Balık

Merhabalar uzun süredir forumu okuyordum dünden beri de üye olup bu konuyu açıp açmamakta kararsız kaldım. Burda birçok insana yardımcı olduğunuzu görünce benim de utanacak bir şeyim yok diye düşündüm biraz uzunca anlatacağım şimdiden kusura bakmayın olur mu... Ben 21 yaşındayım şuan çok iyi bir okulda okuyorum okumayı çok severim gelecekle ilgili büyük planlarım var. Hep tartışma olan huzursuz bir ev ortamında büyüdüm. Gördüklerim duyduklarım sonucu uzaklaştım annemden babamdan kardeşimden. Bu hayatta tek başımayım diye düşündüm zamanla da. Defalarca onların benim hakkımda konuştuklarını duydum... Kapı dinlemem, gizlice kulak kabartmam ama onlar asla saklamadılar benim için düşündüklerini zaten biliyorum ben de oradan. İnanın nasıl bu noktaya gelindi bilmiyorum. Kendileri tartışır ağza alınmayacak laflar ederler birbirlerine sonra barışırlar ben hiç unutamam o lafları. Böyle böyle soğudum zamanla. Annemin her bedduasında... İnanın en ufak şeyden saatlerce kavga edilir bizim evimizde. Öyle saygısızca edilir ki... Ben her şeyi bıraktım arkamda okumaya geldim diyordum ama hala huzursuzlukları buluyor beni 1000 kilometre öteden... Çok kötüyüm arkadaşlar sığınacak yerim yok. Dert anlatacak kapım yok. Erkek arkadaşım her şeyde yanımda olur çocukluktan beri birlikte sayılırız. Onun desteğine ihtiyacım vardı, alışık kavgalarımıza ama son olanlar gerçekten bana ağır gelmişti. Yazdım söyledim durumu senin desteğine ihtiyacım var dedim. Ama olmadı... Her şeyi üstü kapalı anlattım gibi oldu biliyorum. Açık açık anlatsam akşama kadar ağlarım susturamam kendimi. Kimsesizim sanırım...

O halde herşeyi anlat ve ağla. Belki ihtiyacın olan budur.

Canım artık onları geride bırakıp önüne bakman gerek, ben de senin gibi bi ailede büyüdüm, üniversiteyi başka şehirde okudum, tatile eve geldiğimde huzursuzluklar bitmiyordu, direk bana karşı olmasada hep huzursuz sorunlu bi ortam vardı, şükür kendi ailemi kurdum çocuklarım var, işim var, onlarla da mesafeliyim, sadece kardeşim benim için önemli, şimdi üzülüyorsun bi süre sonra insanı etkilememeye başlıyor, yapacak bişey yok önümüze bakmamız lazım S

Dök içini tatlım sonuçta seni tanımıyoruz. Buranın güzel yürekli kadınları bir nebzede olsa sana moral verir. Bright crystal Balık

Bol bol ağlayıp, günlüğüze yazın. Yazmak o kadar rahatlatıyor ki birine anlatıyormuşsun gibi geliyor. defne-28

Bu durumda olan sadece sen değilsin inan oku bitir okulunu sana senden başka yar yaren yok inan kendimden biliyorum sakın pes etme ağla rahatla kimseyi sığınacak liman olarak görme aramada sen okulu bitirip iyi bir iş bulup para kazanmaya başlayınca dostunda olacak ailende kardeşinde sabır çek Tursu sever Bazıları ölümsüz olmalı. tek ayak

Öyle düşünme canım Allah büyük Bi kapıyı kapatır birini açar Benim ailemden yana çok sıkıntım oldu halada var ama eşimin ailesi çok destek oldu, herzaman kızları gibi oldum çok şükür, babam sadece yatak odası takımı aldı onunda kaç kere parasını istedi, eşimin ailesi eşyayı düğünü herşeyi yaptılar, hep oğullarının arkasında oldular İnşallah Allah senide iyi insanlarla

Haklısınız hep böyle düşündüm ben de ilerde okul bitecek kendi yuvamı kurduğumda asla böyle olmayacak derdim. Şimdi düşünüyorum kimse benim yanımda olmayacak sanırım... Böyle zor günde bile yapayalnızım. Ne yuvası kuracağım ki... C captain price erkek