Yazdıklarınızı okurken kendimi görür gibi oldum. Bende 29 yaşındayım ve bekarım 2 senedir de ilişkim olmadı. Karşıma çıkan insanlar oldu ama biraz güvensem yine bir kazık yedim. Artık sevgililik olaylarına çok soğuk bakıyorum kimseden hoşlanamıyorum gibi bir şey oldu. Çünkü yine aynı şeyleri yaşayacağım diye düşünüyorum. Çevremdekiler yaşımın geldiğini düşünüp çok baskı yapıyorlar evlenmem konusunda. Bende bu baskılardan dolayı bunalmış durumdayım..

Cevremde sizin gibi çok var ablacım yani sizin gibi den kastım aynı duyguları yaşayan düşünen gibisinden düzeltmek isterim ☺ ama kadere inancımız tam olmalı bence nikah ve ölüm saati asla şaşmaz mış öyle derdi büyük büyükannem. Ama kaderde çabaya bağlı deniliyor bence önüne gelen fırsata şans vermeyi dene kendini sorgula mesela hani ben çok mu iyiyim falan diye. Evlenmeden önce ben böyleydim çok sevdiğim biri olurdu ilk başlarda her şey güzel giderdi etkilenirdim sonrasın da burcum gereği galiba huyum kurusun adamın en ufak bir hareket dış görünüş onu kafama takip kendimi tiksindirir soğuturdum sonra eşim çıktı karşıma ama diğerlerinden coook yakışıklı zengin vs. Değildi ama artık bende yorulmuştum ve kendime söz verdim herkeste var sende böylesin falan diye şimdi çok mutluyum 3. Ye hamileyim bence dene abla :) herşey gönlünce olsun inşallah

Ya da Alain Delon dur belki kendisi :)

Evlenen de pişman evlenmeyen de. Şu bir gerçek ki en imrendiğimiz kişilerin bile aslında evliliklerinde sıkıntı çıkabiliyor. Evlilik biraz da mantık işi aslında aşk ve sevgi bir süreden sonra sıradanlaşıyor hayırlısı ne ise o olur umarım hayatınızda.

Yaşınız geç değil ki. İnsanlar marifetmiş gibi daha 20lerinde evleniyorlar. Sevgilim şu an 31 yaşında. Ve bence aşırı donanımlı, yakışıklı, kültürlü, zeki, anlayışlı vs vs yani kısacası "sıradan" biri değil. Biz ayrılsak bir sebepten bu onun kötü bir insan olmasından değil bizim anlaşamamızdan olur ve ortaya 32 yaşında bekar bir erkek profili çıkmış olur. Onun da o yaşta bekar olması eksikliğini göstermez. Ben niye sevgilimi pazarlar gibi yazdım Neyse demek istediğim yaşınız genç bunu bahane olarak görmeyin. İstedikleriniz de bulunmayacak şeyler değil. Ama biraz kendinize batırın iğneyi de. Belki siz insanlara fazla üstten bakıyorsunuz, belki duruşunuz itiyor ya da yaklaştırmıyor, belki bize söylemediğiniz gerçekçi olmayan istekleriniz var. Bu şekilde kendini anlatıp da kimseyi bulamıyorum diyen kimi tanıdıysam çok önyargılı olduklarını gördüm. Sadece bir gözlem yazdıklarım.

Ben evlendim. Cocukta yaptim. Ama madalya vermediler. Cokta sey yapmayin...

Nefret ediyorum baskı yapan cevreden çocuğuna evlilik zamanın geldi bul birini bulamadin kimseyi kimse seni istemedi diyen her yasinda cocuklarina biricikleri olarak davranmayan, çocuklarına bir koca bir kari bulmayi zorunlu gösteren ailelerden... bulamazsa degersiz mutsuz kimsesiz ruh haline büründüren herkesten...

Çünkü 'vazgectigin toprak senindir.'

Çok isteyenin laparoskopik yapılarak karından da toplanıyor 35 yaşından sonra bakireliğe takan erkekle de evlenilmese keşke o yaşa kadar oda bakire kalsin

Belli bir yaştan sonra insanların beklentileri değişiyor 15 yaşındayken yakışıklı olması yeterdi 18 yaşındayken herhangi biri olsundu 21 yaşında romantik olsundu :) 30dan sonra kadınlar hayattan ne istediğini biliyor çünkü 20 yaşındayken ki gibi sevgi yeter deyip aşktan gözü kör olmuyor evlenememnizin sebebi bu. Bircok ülke gezdim demissiniz yabancı biriyle düşünmez misiniz? Ya da birilerine sans vermeniz lazım ilk veya ikinci bulusmayla insanlar tanınamıyor. Gercekten sevebileceğiniz kisileri kaçırıyor olabilirsiniz

Evlilik mutlu son degil. 35 yasinda evlenen de 1 sene sonra 10 yillik evli gibi oluyor gordugum kadariyla. Ayrica türkiyede oyle cok okuyan, kültürlü erkek bulmak zor

Önce öyle gelinlik düğün işleri angarya gibi geliyor insana aça evlenme teklifi alıp söz yapıldıktan sonra kendine engel olamıyorsun o kaçmış gibi görünen heves hemen geliyor

Umarım doğru zamanda en doğru kişiyi bulup en güzel ilişkiyi yaşarsınız. Kesinlikle kısmet, başka tanımı yok bunun. Yok kritermiş, yok beklentiymiş sizle alakalı hiçbir durum yok. Biz evliler sanki çok planlı programlı yaşadık, kriterlerimizi çok iyi belirledik de öyle bulduk. Tamamen şans, kader, kısmet. Ne derseniz. Size şimdi seçici olma gibi yorumlar geliyordur. Olun arkadaşım seçici olun tabi ki, kimse kafasına yatmayan biriyle evlenmez. Herkes kendine göre belli bir ölçüde seçici davranmıştır evlenirken. O yüzden hiç kendinizde kusur bulmayın, kafaya takmayın. Hayatın tadını çıkarmaya devam edin. Vakti gelince olacaktır.

Ayrica şöyle düşünün:mutlu olamadiktan sonra evlenmek ve yuva kurmak cok onemli degil. ben huzurluyum mesela. evet bazen yalnizlik sıkıyor. Ve evet arkadaslarim 2. cocuk planlari kurarken ben oylece bakip minnos bir bebek kokusu ozlemi cekiyorum. ama kader ve şans isi bu isler.. durumu kabullenip yaşadığınız anın tadini cikarmaya calisin. özgürüz. ve hala umutlarimiz var. saglik olsun.

Nasip işte. Sosyal medyadan falan bulmaya çalışsanız? S

Kızlar merhabalar. Bu tarz konularının çok açıldığını biliyorum. Ama bir de benim derdimi dinlemenizi çok rica ediyorum. Yaşım 35. İstanbulda yaşıyorum. İyi bir işim, maaşım var. Dünyanın bir çok yerini dolaştım. Arkadaşlarım çok entellektüel biri olduğumu söylerler. Gerçekten de çok kitap okurum. Bilgi birikimim iyidir. Dış görünüş olarak da çok güzel olmasam da çirkin de değilim. Bakımıma dikkat ederim. Bunları anlatmamım sebebi biraz beni tanımanızı istiyorum. Amacım kendimi övmek değil, zaten övmenin ne yararı var. Burada kimse kimseyi tanımıyor. Ama işte hayattaki sıkıntım yalnızlık. Kimsem yok yanımda. Daha önceden yaşadığım kötü ilişkilerden dolayı yıprandım. İnsanları sevemez oldum. Bana göre herkes kötü, herkes arkamdan iş çeviriyor. İnsanların kötü özelliklerini hemen görüyorum. Bunlar yaşadığım travmalardan biliyorum ama bunu değiştiremiyorum. Evlenmek, yuva kurmak ve en önemlisi anne olmak istiyorum. Ama buna hevesim de yok. Yani yorgunum. Gelinlik giymek herkesin hayalidir öyle değil mi? Ben ise yarın evlensem düz beyaz bir elbise yeter, ne gereği var gelinliğe modundayım. Dediğim gibi hevesim kalmamış. Ama yalnızlıktan da çok bunaldım. Tabi yaşım da geçiyor, o da beni panik hale sürüklüyor. Arkadaşların aracı oldukları kişilerle görüşünce hiç etkilenmiyorum. Bir arkadaşım bu tarz şeylere kapalısın diyor. Bir başkası sen çok kültürlüsün, dışı veya cebi değil beyni dolu olsun istiyorsun, onu da bulamazsın diyor. Biraz çaresiz kaldım sanırım. Sosyal bir hayatım var. Gezilere katılırım her zaman. Zaten işim gereği sürekli yeni insanlarla tanışıyorum. Ama ya beni etkileyen biri çıkmıyor. Ya da olsa bile çoktan evlenip barklanmış oluyor. Malum yaş 35. Artık kafama yatan kişiler genelde bu yaş üstü oluyor ama o yaşa da bekar kalmıyor kimse. Neyse size derdimi anlatmak istedim. Umarım bir gün ben de mutlu olabilirim. Çünkü gerçekten mutsuzum.

ay çok alemsin ya

yumurta dondurmak içinde bakire olmamak gerekiyo. bakire olmazsanda evlenemiyosun gibi bi kısır döngü var. yanlışta olsa

Canım inşallah çok mutlu olursun. Bu kadar detay vermek zorundada değilsinki beğenmeyedebilirsin mecbrmusun beğenmeye birilerini tamamen toplum odaklı çünkü bu yaşlarda olup evlenmeyince kesin seçisindir diyolar hee istediğimiz gibi biri çıktıda biz salağiz istemedik bende 32 yaşındayım bende elbette çok istiyorum ayrica bunu istemek anormal durum değil herkes kendine baksin millet bir taneyle yetinmeyip etrafa saldiranlari biliyoruz :)) umarim gönlünce olur tüm isteyenlerin...

Aynen öyle. Sade bir nikahla evlenirim, gelinlik duvak filan istemem tekrar evlenirsem diyordum hep. Nisanda evleniyorum. Sadece nikah düşüncesinde sabit kaldım. Gayet abartı kabarık bir gelinlik beğenip diktirdim ve upuzun bir duvağım olacak. O heves kadınlarda hep var bence.

Bahsettiğim erkek arkadasım da yıllardır bu dertten muzdarip te ondan yani...5 yıldır bulmaya calısıyor belki anlaşırlar diye düşünmüştüm

Çok entelektüel biri olsaydınız entelektüeli doğru yazardınız ama sorun bu değil. Arkadaş çevrem de sizin gibi. Üçü de sizin yaşlarınızda ve sırayla evleniyorlar bu ara. İstanbul'da olmanız bu konuda avantaj. İnanın hiç ummadığınız anda oluyor bu işler. İyi insanlarla karşılaşmanız dileğiyle

İkiside genellemeye kapalı. Bekarken kendini evliliğe endekslemeyenler mutlu, evlilikten çok beklentisi olanlar ve yeterki evleneyim diye çok tanımadan evlenenler hayal kırıklığı yaşıyor. Seçeneği bol hayatın önrmli olan doğru kişiye denk gelmek

Aaa sana ozel msj atıcam atamıyorum açar mısın.. ilginç bi tesaduf oldu da K Kavimlergocu Beni kıskananlar çatlasın çekemeyen halat taksin🌺 Üyelik İptali tek ayak

Bilmiyorum. Zamanında çok değer verdiğim, sevdiğim insanlardan büyük kazıklar yedim. Ya da bana çok kötü davranmışlar. Şimdi anlıyorum tabi bunları. Kahlofrida Hayat kısa, Kahlo uçuyor... tek ayak

ii de ha beraber yaşamışsın ha evlenmişsin ne farkı varki yav. Evlenince istediğiniz an kapıyı çarpıp çıkamama düşüncesi mi ürkütüyor. Misal bence de birisiyle beraber yaşama düşüncesi başlı başına cesaret. Beraber yaşama olmasa hatta evlilik benim için daha bile cazip olur Ama zaten eğer beraber yaşayabilecek kadar cesur bir adım atmışsanız geri kalan bir prosedür. Esas mesele o beraber yaşamaya karar vermek. Bende evlenmek üzereyim ve beraber yaşama fikri beni tuhaf hissettiriyor, korkutuyor.

35 yas cok mu ya hu? Daha gencecik kadinsiniz ne bu evde kaldim tripleri

Anladığım kadarıyla siz umutsuzluğa düştüğünüz için yeniden heyecanlanmanız, heveslenmeniz çok zor. Sizin yerinizde olsam hayat görüşünü beğendiğim, güvenilir, kaliteli çevresi olan birkaç akraba, dostuma evlenmek istediğimi açık açık söylerdim Bekar kişilere insanlar aklından geçse bile birini önermekte zorlanır, yanlış anlaşılmaktan ve gereksiz baskı yapmaktan korkarlar. Sizin durumunuzda birçok erkek de var, derdini söylemeyen derman bulamaz bunda ayıp bir şey yok, en azından niyeti evlenmek olan ve çevrenizce size yakıştırılan uygun görülen kişilerle görüşmüş olursunuz, olmadık insanlarla boşa zaman kaybetmezsiniz. Belki size uygun bir sürü aday vardır ama siz evlenmek istemiyosunuz sandıkları için kimse oneremiyordur

Sen kendin niye ayarlamadın cıcek gıbı cocuktan bahsediyorsun kaptırmasana baskasına

Bu evlilik işleri insanın yapısıyla alakalı bir durum. Evlenemedim diyen herkese sosyal ol tavsiyesi veriliyor konu sahibi sosyalmiş ama olmamış. Erken evlenen arkadaşlarımın hepsi hiç de sosyal olmayan insanlardı. Erken evlenmek istiyorsan ya geleneksel bir kafa yapın olacak erkeğin yakışıklısı olmaz, nikahta keramet vardır tarzı görücü usulü işlere sıcak bakacaksın ya da erken yaşta aşkı bulup karşılıklı olarak hem maddi hem manevi evliliğe hazır olacaksınız ama ikincisi binde bir çıkıyor. Bir de sosyallik ve eğitim seviyesi arttıkça kriterler de artıyor. Tanıdığın insan sayısının çok olması zihinde hep "ya daha iyisini bulursam" mantığını devreye sokuyor.

Sadece son cumlene takildim ben. Mutlu olmak icin evlenmeyi bekliyorsunuz gibi. Kac senenizi kacirmissiniz farkinda misiniz? Evli olmadan da mutlu olunabilir. 35 de gec degil. Arkadasim gecen sene evlendi. Bu arada ben 48 yasindayim. Muhtemelen o da oyledir. Esi de o yaslarda gozukuyor. Evliligin yaşi başı yok. Evlilik de mutluluk degil. Ben bosaninca mutlu oldum mesela.

Teşekkür ederim bozduğunuz için.

Bana evlenmedim dert yanan şirketten bir kıza böyle dedim herkese şikayet etmişti ben bulamıyorum mu diye. Bir tuhaftı Evlendirdigimde kişiler oldu ama yeni tanidiklarima asla demem artık

Kesinlikle öyle. Bende 8 senelik evliyim, 12 senedir de esimleyim. Hayatın hiçbir döneminde hicbirsey dört dörtlük olamaz. İster evli, ister bekar. Bu dönemler bazen uzun sürer, bazen kısa. Ama sonunda insan saygıyı, sevgiyi kaybetmeden beraber kalabilmenin bir yolunu buluyorsa hayat arkadaşı, eş kavramı oluyor işte..

Iste bu yorum, aradigim insan :)

Gene evlenemedim modu sinirleniyorum böylesi insanlara 0 000 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Evliliğin kendisi de bazen kabus olabiliyor. Evlenme o zaman - - - düşünüyorum kara kara 1 yıldır nikah tarihi almayı erteliyorumm. O da bir seçenek yani. Demek istediğim şu gönül ister ki herkesin güzel yuvası olsun ama evlenen de bin pişman. Yani aman geç kaldım diye acele ve yanlış karar vermemek lazım

Açtım E. Sen misin yoksa? Bana maili atan

Evlenenler pişman, evlenmeyenler mutsuz. Ben bu işi hiç anlayamadım

Peki hiç sevilmediniz mi? Yani sizi seven sizinle hayatı paylaşmak isteyen kimse olmadı mı hayatınızda?

Kime göre ne göre Çevrende evli olan ben dahil bütün arkadaşlarım sevişrrek evlendik. Bakire olanların yarısı hala bekar.

Ben bu işin geçmiş travmalardan kaynaklandığı düşünüyorum. Çünkü her ne kadar biz istiyoruz sansakta aslında en derinimizde evlilikten korkuyor ya da kaçıyoruz. Bunun için ben terapistle görüşmeyi düşünüyorum. Korkularımı, kaçtıklarımı kim olduğumu gerçekten ne istediğimi anlamak için. Yani bu korkular bizi engelliyorsa çözmemiz lazım

Ne güzel işte. Keşke ben de hiç evlenmemiş olsaydım. Neler vermezdim evlenmemek için. Yaşadığım acıları yaşamamış olurdum. Evlenmedim diye üzülmek bence bu hayattaki en son derdiniz olsun. Evlenip mutlu olan insan sayısı oldukça az

Kimseyi begenmiyor ki... istediği karakter imkansız Dasmeer

Kesinlikle. Burada ben bu olayı evli biri olarak hiç anlamıyorum Tamam sevgilik gibi laylaylom değil evlilik zorluğu mutlaka var. Ama insan annesiyle bekar evinde kavga eder geçinemez ayrı eve geçme hayali kurar. Farklı ailelerden yetişmiş iki farklı insan elbette anlaşmazlıklar olacak ama hayatı paylaşacağın gelecek hayallerini paylaşacağın birinin olması güzel. Neredeyse altı senelik evliyim, arada sesler yükseliyor, kavga ediyoruz. Ama akşam oğlan anne diye çağırana kadar yan yana yatmak, sarılmak da unutturuyor hemen çekişmeleri. Yada desteğinin olması da insanı rahatlatıyor. Bir yerden sonra en yakının oluyor her şeyi anlatabileceğin tek insan oluyor. İyi yanı da çok esasında.

Canım biz evlendikte ne girdik yerinde olmayı inan isterdim. Bekarlıgımı cok ozledım

Üniversiteden arkadaşım 3. cü yüde bitirdi. Parasına kıyıp öyle belgeler aldı ki garanti iş kapısı. Kimseyi de beğenmedi. Kız savcıya burun kıvırdı. Şimdi 34 yaşında düz memur olsun yeter diyor. Acaba sizde diploma yüzünden kimseyi beğenmiyor olabilirmisiniz.

25 yaşında evlenmek üzere olan biri olarak konuşuyorum. Kariyerime de düşkünümdür. Akademisyen olmaya çalışıyorum. Şuan evlilik safsatası yüzünden tezim aksıyor ve acayip gerginim. Ve bence attığım taş ürküttüğüm kurbağaya değmiyor. Belki ben değecek birini bulamadım ama gerçekten sosyal hayatı olmak, kariyerinden memnun olmak, tek başına hayattan zevk almak evlilikten mühim bir şey. Gönül ister ki her şey tam olsun ama bu dünyada cennet yok maalesef. Düşünüyorum da şimdi biz kadınlar çalışıp kazanıyoruz. E bu anlamda kendimize yeteriz. Evimizin işini de zaten yapıyoruz. Evlenince erkekler ne kadar ev işi yapsa da asıl yük bizde. Ben iş bölümü yapsak da hep adamı yönetmek durumunda kalıyorum. Neyse yani kendim de yaparım yapmasa ne olur.. E bir de günümüz erkekleri hep bi nazlı, kirpik dipleri ağırıyor neredeyse, cinsellik desen istediğim gibi değil. Ha bu koca ne işe yarıyor vallahi sorguluyorummm

Yaaa yoruma gel... Madem o kadar hem tezin aksıyor hem istediğin profil değil evlenme o zaman? Ama evleniyorsun... Sen yalnız olmayacaksın ama konu sahibi yalnız senden de 10 yıl ilerde... geceleri kabustan uyanınca kariyere sarılamıyorsun

Belki özel durumu vardır o yüzden kimseyi bgenmedigini soyluyordur P

Bunu çook önceleri birine yazmıştım burda. kimse ne demek istediğimi anlamamıştı. olay olmuştu ve topa tutulmuştum. yıllar geçti fikrim hep aynı hiç değişmedi. Eğer çok okuyorsanız eğitiminiz sağlamsa çok yer gezip dolaştıysanız evlenme şansınız zaten otomatik düşüyor. çok okumak sizi yalnız yapıyor. biri çıksa bile karşınıza kafanızdaki bilgileri karşınızdakine aktarmak istiyorsunuz paylaşmak konuşmak, ama adam alık alık bakıyor genelde yani sizden bi tık geride kalıyor ve siz soğuyorsunuz zira kadınlar genelde kendilerinden bir tık önde erkeklere aşık olurlar. Oyüzden eğitim Bilgi konusunda aşırı hırslılar, genelde ya evlenemez ya da evliliği yürütemez. Not: evli biriyim. ve eğitimi bilgiyi evliliğe tercih ederim...

Beyni dolu erkeği ne yapacaksınız, ortalama, uysal, yönetilebilir erkek bulun :) Mutluluğun sırrı burada. Bak UYSAL ve YÖNETİLEBİLİR işte sihirli kelimeler...

Ben 40 yasindayim. yasimi gostermem ama bu, gercegi degistirmeZ.29 yasinda evlenip ayrildim. cocuksuzum ve yillardir yalnizim. sizinle ayni psikolojideyim. icime sinen biri olmadığı gibi, tam "işte bu" dediklerimden yana da cok badire atlattim ve yoruldum. bir yanim yuva kurmak istiyor bir yanim ise yasadiklarimdan ötürü korkuyor ve kabuguna cekiliyor. kkimseyi sevecek gücüm kalmadi. boyle garip bir sekilde yillar geciyor. yillar hizlica akip gidiyor. bir de baktim bu yasa gelmisim. hayirlisi deyip avutun kendinizi.. oluruna birakin. hala 35 sinizbir de iyi tarafindan bakın.

Malum yas 35 yolun yarısı demiş şair. ote tarafa hazırlıklara basla gari.

Allah senin iyiliğini versin izdivaç programıni özlemiştim... Ama sanmıyorum konuşsun baksana diyo arkadaslarimin tanistirdiklarindan etkilenmiyorum. Bu işler kısmet işi

Bende iyi niyetle dedim yeni tanidiklarima hatta eskilere de bazen karışmıyorum üniversitesi den bir arkadasim vardı Vakıfbank ta çalışırken memur arkadaşımı ayarladım düğün davetiyemi gönderince bana boyum kadar mail atmış o embesil senden hoslanoyormus kendine yapsaydın bana layık gördün diye ki benim sevdiğim bir arkadaşımdi beni begeniyormus ama yakın arkadaşımdi nerden bileyim bu yüzden pek karışmam bir arkadasimda Bağdat caddesinde yaşıyor ben buldum çocuğu arkadaşımdi babası sürekli dua ediyor işte

Yeni tanıştığınız kişilere ön yargılı olmayın. Eski tecrübelerinizi onlara mal etmeyin. Herkes kötü değil. Karşınızdakilere ve kendinize şans verin.

Zaten beraber yaşıyoruz. Bu kadar farkında oluşum da bunun sayesinde sanırım. Bana kalsa hiç evlenmeyelim beraber yaşayalım sorun değil. Benim fikrim bu yöndeydi. Karşı taraf çok ısrarcı evlilik konusunda. Ben de kara kara düşünüyorum.

Ben de çok kafama takıyorum ara ara, 1 yıldır kimseyle de görüşmedim sanırım yaş ilerledikçe biraz ihtimaller de azalıyor

İnşallah yapmazsın o evliliği, olayın başından keyifsiz isteksizsen evlilik çekilecek şey değil inan bana. Kendine bunu yapma. He aşırı aşıksındır, adama hayransındır ve o adam seni el üstünde tutuyor ağzının içinde bakıyordur evlilik o zaman çok güzel.

arkadaşını benimle tanıştırsana hala bekar mı

Dengine göre birini aramak istemen normal. Ama bu kadar kalıplarla araman sıkıntı. Yani hisler, güvenmek önemli olan. Emin ol yıllar geçtikten sonra çocuktan sonra oturup entelektüel tartışmalar aramıyor insan. Sorumluluğu paylaşmak, hayatı paylaşmak, güvenmek, bazen sadece sessizce yanyana oturmak istiyorsun. Ama sizin yerinizde olsam hobilerime göre kurslara giderdim. Okuma grupları var mı mesela? Yada felsefe grupları var mı? Yada fotoğrafçılık kulubü olabilir mesela. Bu tip ilgi alanınıza yönelebilirsiniz. Geziler de bu anlamda kapı açabilir. Sanatsal aktivitelere gidebilirsiniz aynı şekilde. Hatta açılışları atlamayın ama dikkat edin tabii galeri biti denen bedava şarap içmeye gelen tiplere denk gelmeyin.

Yaşınız kac olursa olsun evlenmek için cevre baskısı için asla ama asla evlenmeyin. Birakin ne zaman olursa o zaman olsun cabalamayin acele etmeyin kafaniza hiiiiiccc takmayin. ruhunuza kalbinize hayatiniza tamamiyla hitap edecek sevip sevileceginiz adam olsun evleneceğiniz kişi.

Aslında ben de her yaşta evlenilebileceğini düşünüyorum ama çocuk meselesi kafamı karıştırıyor. . push ; M

İst da evlenmeyi cok isteyen bi erkek arkadasım var o da bulamıyor yıllardır.. istersen tanıstırayım.. bosanmıs cocuk yok... müdür pozisyonunda.. ama oyle dolu dolu bi erkek anca cok okumuslarda var onlar da asosyal oluyor onlarla da mutlu olamazsın ki... cok dolu kültürlü adam türkiyede arama fazla... huyu iyi olsun yeter... bu arkadas iyidir istersen tanıs

Aslinda bir istemwyi biraksaniz hersey olacak da... bazen cok isteyince olmuyor. Ters cekim kurali...

Sinirlenmeyin lütfen. Yalnızlık ve aile kurma isteği bendeki. sonanda

Konu sahibinin yaş 35. Aile istemesi bir eş belki bir çocuk istemesi çok normal. Yaşı 25 olsa bende sizin yorumu yapardım. O yastaki kadınlara şaşırıyorum. Ama 30 sonrası evlenmek isteyenleri anlıyorum. Bende 32 yaşında bekar bir kadınım. Ve bende evlenmek isterim. Neden istemeyeyim ki? Kısaca yaşayan bilir.

Siz ne zaman bu kadar düşünmezseniz o zaman sizinde karşnıza muhakkak biri çıkıcaktır. Hesapla evlilik olmuyor. Insan herzmam istedigi ozellilere sahip birini bulamiyabiliyor. Evet bende zeki olsun derim çok birşey istemiyorum derim ama ne olur iste iyi bir meslegi de olmali vs. Devamı gelir isteklerin. Beklenti icinde tutmayin kendinizi birgün dogru zmanda hissedersiniz zaten sevdiginiz kisiyi o zman da tabi mantikli olmakta yarar var ama duygularda devreye giricektir. Neyse üzmeyin zamana bırakın sosyalleşebilen bir insansınız hayatınızı yaşayın. Sadece evlenmek degil mesle evlilik icerisinde de yanliz kalabiliyorsunuz bunu umutmayin..

Bu istek gayet normal. Hele de çocuk icin. Yaş geçtikçe her anlamda zorlaşıyor bakması doğurması. İnşallah yakın zamanda çıkar gönlünüze göre biri.

Kanka çok didikleme ya dürüst ve merhametli olsun yeter. İnan sonra beraber okur öğrenirsiniz. Yeni biriyle tanisacagin zaman heyecanlanmaya çalış. V

Çok mu secicisin Prenses 0 Bir papatya hikayesi... Anneler

Kismetinse ayağına gelir yapacak birşey yok evliside yanlız etkilenmedigin anlaşamadığın biri olacağına ama çocuk için 35 yaş kritik olabiliyor ben de tedavilerden gectigim için yumurta dondurmani tavsiye ederim ileride eşini bulduğunda çocuk madem istiyorsun sıkıntı cekmezsin

Ya böyle düşünmeyin, her evlenen pişman değil. Her evlenmeyen de mutsuz değildir. Evlilik uzun bir yol, söyle düşünün, bekar da olsanız on senelik yaşam diliminde mesela herşey mükemmel mi oluyor. İyisi de, kötüsü de oluyor hayatın genel olarak. İşte evlilik de oyle. İyi zamanlari oluyor, zor zamanları oluyor. Kimi zaman kırıcı, kimi zaman gönül alan. Tabi belli kriterler var, aldatma, şiddet onları ayrı tutuyorum. Onun dışında evlilik de iki kişilik bir hayat, çoğu zaman minik insanların da dahil olduğu.. İnşallah gönlünüze göre birini bulursunuz

Hayat herkes için aynı zamanda aynı şeyleri vermiyor. Kimi okulunu gecikmeli bitiriyor kimi işini 35'te sağlamlaştırıyor kimi 55'te evleniyor. Evlenmek istemeniz son derece normal ama olmadı diye kendinizi bu kadar üzmeniz normal değil. Ya vardır bir zamanı gelir elbet ya da yoktur hayatınız bekar geçer. Diyelim ki ki yok. Hayatınızı sürekli arayarak bekleyerek mi geçireceksiniz? O yüzden oluruna bırakın, hayatın tadını çıkarın. Hayatın tadını çıkarmak için bekar veya evli olmak bir sebep de değil bir engel de değil.

Ben zaten yakışıklı zengin kelimelerini hiç kullanmadım mesajımda. Sadece beyni dolu bir insan istiyorum. Sohbet edebileceğim, dolu dolu biri olsun istiyorum.

Evlenenler pişman değil. Gidip manyak gibi göz göre göre "aman yaşım geçiyor" "Evlenince düzelir " "Çocuk olunca düzelir" "Daha iyisini mi bulacağım" "Herkesin kocası / evliliği böyle" . . . Gibi safsatalar ile evlenen bir insan pişman olur tabi. Ben hiç pişman değilim. Egitimliyim. Babamın ekonomik durumu gayet iyi, ailem oldukça rahat insanlar... tek başıma turkiyeyi gezdim. Buna destek oldular. 29 yasimda da evlendim. Ailemin üst sokağına yerleştim. Gayet iyi bir evlilik yaptım. Çünkü gec kaliyorum diye acele etmedim. Babamın evinde sultanlar gibi yaşıyordum. Evlenmesem de büyük kayıp değildi. O sebeple ilk bulduğuma atlamadım. Tecrübeye kulak verdim. Benden önce evlenen ablama kuzenlerime ve arkadaşlarıma tecrübelerini sordum. Benden büyüklerin anlattıklarına kulak verdim. Eşimi daha sevgili iken bütün ailemle tanışırdım. hepsinin fikrini sordum. Esimin ailesi ile tanıştım. Gözlemledim. Burayi bekarken de takip ediyordum. Yakindan tanıdığım ve hayat görüşünü takip ettiğim üyeler var. Ki buranın sıkı takipçisi olan arkadaşlardır. Onların tecrubelerine kulak verdim. Bekar arkadaşlara yazdıklarını tekrar tekrar okudum. Anne baba duası aldım. Evlendim. Ve dünyanın en iyi adami ile evlendim. Çünkü düşünerek evlendim. Evlenirken 10 sene sonrasını düşünerek evlendim. Bi zerre kadar pişman değilim. Salak salak evlilik yapıp sonra pişmanım diyenlere kulak asmayın. Yukarıdaki anlattıklarıma dikkat edin. Kulağınıza küpe yapın. Nasibiniz karşınıza çıkınca hayırlı olacaksa insallah güzel bir yuva kurarsınız. Yaşınız geç değil. Kadınlar artık 30 yaslarinda evleniyorlar. Hayat şartları böyle. 20 yaşında evlenmeler yok artık. Biz okuyoruz. Çalışıyoruz. Geziyoruz. Zaten 28 37 arasi evlenme idealdir. Kendinizi bu konuda darlamayın. Ve unutmayın "Olanda bir hayır, Olmayanda bin hayır vardır" Allah kalbinizde olani insallah hakkinizda hayırlı kılar.

Evlenmek isteyen insanları eleştirenleri ben de anlamıyorum. Herkesin tecrübesi hayat görüşü farklı zaten buraya bunu dert edenler geliyor anladığım kadarıyla. Ben de 35 yaşımdayım işim gücüm her şey yerinde iken denk gelmedi bir türlü.. cocuk istiyorum ve yaşım ilerledikçe risk artıyor. Panik yaptım ve ister istemez bu konu enerjimi düşürüyor epey mutsuzum. Varsa çevrenizde aklı başında düzgün adaylarla tanışmaya açığım :))

Ne zaman ki evlenme hayallerimi bi kenara koydum o zaman benim icin dogru insanı buldum Her zaman sunu diyin kendinize ben mükemmelmiyim ki karsımdaki mükemmel olsun Evet herkes ister yakısıklı zengin egitimli vicdanlı iyi mesleği olan vsvsvs ama hepsi aynı anda aynı kişide olmayabiliyor taleplerinizi bi tık düşürün derim nacizane

Kültürlü olsun diyenler hep evde kalıyor cunkı yok

Allah hayırlısını nasip etsin, umarım gönlünüzden geçirdiğiniz, sizi tamamlayacak kişi gelir sizi bulur Bu saate kadar olmamış olması, mutsuz, huzursuz ve neticesinde ayrılık yaşayacağınız bir evliliğiniz olmasından daha iyidir her zaman. Ne demiş atalar, geç olsun, güç olmasın Mutluluklar dilerim