Umut veren bir cevap olmuş teşekkürler B Bercestemina Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Son soruya cevabım yardım dernekleri olurdu. Aktif çalışarak sürekli sahada olarak. İllaki hayat görüşünüze uyan bir tane vardır

Umut veren bir cevap olmuş teşekkürler B Bercestemina Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir

Bir gün gelir, Açmaz dediğin çiçekler açar. Gitmez dediğin dertler gider. Bitmez dediğin zaman geçer. Hayat öyle bir sır ki;Önce şükür, Sonra sabır, Sonra da inanmak gerekir. Mevlana Celaleddin-i Rumi böyle derken umutsuzluğa kapılmak olurmu hiç

Yurt dışı öğretmenlik sınavı var ona hazirlanabilirsiniz. Buralar anlamını yitirmiş sizin için. Bana da öyle olmuştu sevdiğimi kaybedince. Aidiyet hissimi sorguladım hayata karşı genel olarak. Çözümü uzun vadeli planlarda buldum. The_Woman

Access The Bars eğitimine katılmanızı çok tavsiye ederim. Dediğiniz gibi bir ortam oluyor keza hocalar da öyle. O günü asla unutamıyorum. Hayata bakışınız da çok çok değişecek. Bence sizin böyle bir şeye ihtiyacınız var. S

Sosyalleşmeden yaşamanın sağlıklı olduğunu düşünmüyorum. hiç öyle artistlenip, aman da insanlarla şöyle böyle, çıkarcı, ikiyüzlü, yalnızlık daha iyi klişelerine katılmıyorum. insanı insandan başka mutlu eden hiçbir şey yok maalesef. ne yaparsan yap. ihtiyacımız var işte bu şekilde yaratılmışız. eğlenceli bir arkdaş grubu sizi şuanki insandan bambaşka bir insan yapma gücüne tek başına sahip inanın ki. haa bulmak mesele, bulamıyor olabilirsiniz ama kimsenin sevmediğine inanmıyorum. ihtiyacım yok iatemiyorum diye şımarık çocuklar gibi dayılanacağınıza sosyalleşmenin yollarını öğrenseniz daha iyi olacak. M

Öncelikle başınız sağ olsun. Çok derin düşünüyorsunuz gibi geldi bana. Haklısınız zor dönemler geçti, geçiyor ve yaşadıkça geçmeye devam edecek. Evli ve çocuklu olunca herşey mükemmel mi olacak sanıyorsunuz? Hayırsız bir eş, vırvırcı bir kaynana ve en yara açanı hayırsız evlat... İllaki kafa dengi insanlar vardır etrafınızda kendinizi bu kadar kapatmayın lütfen. Ve kim bilir belki biri çıkar karşınıza çölünüzü gül bahçesi yapar. Ya nasip... Lütfen ama lütfen düşmeyin. Uçurumun ucunda hayat yok bilesiniz Bu karamsarlıklar içten içe bitirir sizi İşte o zaman görürsünüz yalnızlık nedir. yıkılma ve dik dur kendin için sen yoksan zaten hayat yok Kendinize iyi gelen bir terapist bulun. Sizi tanımam ama anlatın dinlerim ben özelden kimin kime iyi geleceği bilinmez. Ve umut en güzel şey sağlıkla kal. -nemesis- Half

Yas surecinin ne oldugunu ve yas olayini dibine kadar yasamis biri olarak yazayim. Yasadiginiz hissettiginiz her sey tamamen bununla alakali. Yonettiginizi dusundugunuz seyleri de aslinda yonetemiyorsunuz. Ayni yoldan gecmis ve ben iyiyim demis biri olarak iyi olmadigimi anlamam 3 senemi aldi. Toparlanmam ise 5. seneden sonra basladi.

Kendim için de cevabını aradığım çok büyük bir soru sormuşsunuz. O derin yalnızlık duygusu, kimsenin merkezinde olmama hissi çok ağır ve baş etmesi çok zor bir duygu. Keşke sorunuzun basitçe bulunabilir ve uygulanabilir bir cevabı olsaydı. Doğru cevabı bilmiyorum ancak sosyalleşmekten kaçınmanın yanlış cevap biliyorum. İnsanlardan uzak durdukça sizi tamamlayacak insanları bulmak daha da zor olacaktır. Bunun yanı sıra Jeffrey E. Young'ın Hayatı Yeniden Keşfedin kitabını okumanızı tavsiye ederim. Bir uzman değilim ama anlattıklarınız Duygusal Yoksunluk şeması ile çok örtüşüyor gibi geldi. Son zamanlarda bu konuya ilişkin dinlediğim bir podcast'te Haruki Murakami'nin romanlarının bu konuda yol gösterici olabileceği tavsiyesi ile de karşılaştım. Bir diğer tavsiye ise hayvan sahiplenmek üzerineydi. Yalnızlığı olmasa bile yalnızlık duygusunu yenmekte etkili olduğundan bahsedildi. Terapi alıyorsanız ve terapistinizle kimyanız uyuşmadıysa değiştirmeyi düşünebilirsiniz. Ama lütfen bırakmayın. Şema terapi denediniz mi, dediğim gibi uzman değilim ama etkili olacağını düşünüyorum. Umarım herşey gönlünüzce olsun.

Selamlar herkese Tam olarak bir soru sormayacağım kafam çok karışık ve cümleleri toparlayamıyorum ne soracağımı da bilmiyorum. Abarttığımı düşünüp kırıcı yorum yapacaklar eğer gerçekten zarar vermek istiyorsanız buyurun sizde vurun. Sevdiğimin vefatından sonra konu açıp sizden destek almıştım tekrar hepinize teşekkür ederim. O zamandan beri halden hale geçtim. Depresyona girmemek için çabalıyorum girmeyeceğimde. Ama çok korkuyorum. Gelecekten ölümden korktuğumdan çok korkuyorum. Hatta ölsem ne hoş olur diyorum ama biliyorsunuz biz seçmiyoruz ve seçmemeliyiz. İçimi şöyle açayım sorunların içinde ve sevgisiz büyüdüm. Ben gibi bir sürü insan vardır. Kendimle kardeşlerimle ilgilendim kendi kendimi büyüttüm ve evimde sığıntı gibi hissettim. Okuyup kendi hayatımı kurmakta buldum çözümü ama yeterli gelmedi. Burası çok komik aslında düşününce ama hissedince öyle değil ben hep kendi ailem olsun istedim. Beni seven biri güvenebileceğim biri. Çocuklarım evim olsun onlara bakayım. İçimdeki yalnızlık ve derin çok çok derin hüzünden dolayı bunun bana iyi geleceğini aradığımın bu olduğunu düşünüyordum. Tabi bunun da garantisi yok. Vefat durumuyla birlikte ilk yaptığım bir terapistten destek almaya başlamak oldu. Geçmişle ilgili sorunlarım üzerinde yıllardır tek başına çalışıyordum bu da başıma gelince destek alayım dedim çok bir şey değişmedi açıkçası. Terapisti henüz değiştirmeyi düşünmüyorum. Kendisi bana iyi gelemediğini ima etti sanırım bundan emin olayım öyle değiştireceğim. Yalnızlığımla barışıp tek başına yaşamayı kabullenmek istiyorum. Bunu yapanların sözleri çok değerli benim için. Önden gidenler bana ışık tutabilirler. Çoğu kadın çocukları için yaşar. Dünyası onlar olur. Yorulurlar şikayet de ederler ama bu hayat boyu amaç olur onlar için. Ben ve benim gibiler peki? Öğretmenim bu yaz tayin alma hakkım doğuyor. Eskiden hayalim küçük yeşil bir yerde yaşamaktı. Şimdi düşünüyorum da bu bana iyi gelecek mi gerçekten. Bir yıl para biriktirip bir kaç ülke gezsem ne değişecek hayatımda bir kaç hafta iyi hissettikten sonra. Gerçekten hayat anlamsız bir hale geldi benim için. Artık hayata anlam yükleyemiyorum. Her şeyle tek başına uğraşmaktan da çok yoruldum. Ustalarla muhatap olmaktan, bir şey bozulduğunda nasıl yaparım diye araştırmaktan, panik atak geçirdiğimde yalnız başına olmaktan, ailemin bile beni anlamamasından, gerçekten kendimi ifade edebileceğim ve aynı anlayış düzeyinde insan bulamamaktan çok yoruldum. Bunları yas sürecinden dolayı yazdığımı düşünenler olacaktır öyle değil bununla baş edebiliyorum. Onun vefatı benim için hayallerimin de sonu oldu. Artık beklemek istemiyorum. Her doğum günümde bu yıl da hayalimi gerçekleştiremedim diye düşünürdüm. Artık ne beklemek ne de bunu düşünmek istiyorum. Ama kafamda oturtturamıyorum bir gün elli yaşında olduğumda ki bu boşandığım takdirde de gerçekleşebilir hiçbir şeyin garantisi yok kendimi evde tek başınayken hayal ediyorum. Yalnız kimsesiz mutsuz. Böyle olmak istemiyorum. Hobileri olup vakit geçirebilen bir insanım. Ama ömür boyu böyle geçer mi? Sosyalleşmekten de bahseden olacaktır hayır sevmiyorum. Kendim gibi insanlar bulamıyorum. İnsanlar kendilerini gösterdikleri gibi değiller. Cam gibi olmayı seviyorum. Abartısız egosuz doğal. Bu çoğu kişide yok. Bunla beraber herkes birbiriyle çıkar için görüşüyor. Uzun süreli devamlı ilişkiler olmuyor bunlar. Yani ellimde onları yanımda göremiyorum. Ömür boyu yalnız nasıl yaşanır? Lütfen daha gençsin böyle şeyler düşünme demeyin bu cümle beni bekleme durumuna sokacak ve hüsrana uğratacak sadece.

İnsanlar bazen bu durumlara düşebilir. haddim olmayarak tavsiye vereceğim. deniz erten kitapları okuyun G gulebilmek

İnsanlar bazen bu durumlara düşebilir. haddim olmayarak tavsiye vereceğim. deniz erten kitapları okuyun G gulebilmek Guru Kayıtlı Üye 18 Eylül 2013 1.187 2.276 30 Mayıs 2023 Konu Sahibi Mikasa Ackerman #7 Öncelikle başınız sağ olsun

Ben de tek yaşıyorum ve ara ara bu düşüncelere giriyorum. Hep mi yalnız kalıcam her şeyi kendim mi yapıcam diye ama bir yandan da bu yalnızlığa kendi düzenime o kadar alıştım o kadar seviyorum ki. Ben de çok sosyal biri değilim film izleyerek, telefon bakarak zaman geçiriyorum çok sıkılırsam bazen kendim yürüyüşe, alışverişe çıkıyorum. Kendi kendime gezmek birşyler yapmak bana iyi geliyor. Bazen bu durumdan sıkılıp arada arkadaşlarımla görüşüyorum o bir süre bana yetiyor. Yaşadığınız kolay değil Allah sabır versin üzerinden ne kadar geçti bilmiyorum ama zaman her şeyin ilacı demişler. Kendim için de sizin için de zaman ne getirir bilemeyiz belki hayatımıza yeni biri girer ve yalnızlıktan kurtuluruz. Hayırlı olan neyse o olsun Ama gerçekten yaşınız daha genç ve bu kadar karamsar düşünmeyin maddi durumunuz uygunsa terapiye devam edin. Hayattan hep bişeyler bekleriz bir beklentimiz olmazsa zaten yaşamak amaçsız olur. Güzel bir iş, güzel bir eş, belki bir elbise bunlar hep bir beklenti ama hiçbir şey istemediğimizde derin bir mutsuzluk olur bunu kendinize yapmayın. Güzel şeyler olacağına inanın ve inşallah güzel bir hayatınız olur Mikasa Ackerman