İyi akşamlar hanımlar... Boşanma aşamasındayım, şiddet sonucu karakolluk olmuştuk, darp raporu falan almıştım... Konu bu değil, yani aslında bundan dolayı oğlumla başedememem... 2.5 yaşında oğlum var, oğlumun yanında bana vurduğu için oğlum o an krize girmişti bağırıyordu sürekli diğer odadan bizi görüyordu çünkü.. Öncesinde de birçok kez bu şahsın bağırmalarına, kavgalarına şahit olduğu için, bağırıp, çağırıp krize girmeyi huy edindi oğlum.. İstediği bi şey olmayınca hiç susmadan bağırıyor artık o anda istediği şeyi yapsan da kabul etmiyor.. Az önce yine bi kriz anı geçirdi ve ben artık dayanamayıp ağladım da öyle sustu, sakinleşti... Ben bugünü asla unutmayacağım, oğluma öz babasının yaptığını görüyor musunuz, oğlumu bu hale getirdi... bundan sonra nasıl bir yol izlemem lazım, bu bağırmaları oğluma nasıl unutturabilir, bu konuda bilgisi olan arkadaşlardan yardım istiyorum..

Aynen vurmalar da var... Sarılıyorum sakinleşsin diye tamam tamam diyorum yok olmuyor... Önerinizi dikkate alacağım.. Ama dediğim gibi, hiç susmuyor tepki vermezsem saatler bile sürebilir, millet bu çocuğa ne yapıyor diye kapıma dayanabilir...

Böyle adamlar bir de boşanırken sanki çok iyi babalarmiş gibi velayeti de istemeye kalkar... Maksat uğraştırmak olsun, Fiziksel in izi geçiyor da insan da kalan bu psikolojik şiddet... geçmiyor işte... Allah'ım tez vakitte sizi kurtarsın Evladinizla sessiz huzur dolu günler geçirin...

Ben su konuyu okuyinca yine annemin cehaleti geldi gözlerimin önüne. O kadar cahil bir insan ki hem kendine, hem bize, hem de yıllarına yazık etti. Babam anneme her zaman bağırırdı. Evdeki kırdığı eşyaları saymıyorum bile. Yetinmez bize de bağırırdı bize hiç vurmadı anneme de vurmadi ama cok rezillik yaşadık komşulara karşı vs. Sonra ne mi oldu ben evlendim şuanda en ufak seye bağıran bir insan oldum sinir hastası oldum. Eşime bağırıyorum. Bagiran insanin bağıran çocuğu oluyor. Tabi bir babam asla olamam. Yine ona oranla çok sakinim en azindan kendimi tutabiliyorum. Oğlunuza geçmiş olsun yaşı çok ufak bu ortamdan kurtulursa unutur inşallah. Size vuran o adamin da elleri kırılsın ne diyim

Bir uzmana mi gitseniz acaba en cok korktugum sey bu illa aile ici siddet degil ama o cocuklarin duyabilecegi sekilde kimsenin kavga etmemesi gerekir buna annemiz babamiz kaynanamiz da dahil cunku cok etkileniyorlar umarim sizin icin temiz bir baslangic olur ve o yavrucak herseyi unutur

Unutsun diye elimden geleni yapıyorum ama dediğim gibi huy edindi.. Artık en ufak istemediği bi şeyde bağırıyor.

Eğer durumunuz el veriyorsa bir pedagog ile gorusmenizi oneririm.. kıyamam... Gerçekten olan çocuğa oluyor.. insallah kısa sürede atlatır yavrum

Bu konularda uzman biri olarak söylüyorum psikolojik danışmanlık yapıyorum. Bu yaştaki çocuğa psikolojik danışmanlık yapılmaz fakat oyun terapisi çok iyi olur. Fakat bundan daha iyi ise yarayan şey sızın sevginiz. Bağırma zamanlarında sarılıp kucaklayarak ben buradayım iyiyim bak diye sakinleştirici şeyler söyleyin. Ve bir anda geçmesini beklemeyin bu durum en az 6 ay devam edebilir

Öncelikle boşanma sürecinde size kolaylıklar diliyorum. 2,5 yaş normal şartlarda da çocuklar için çok kolay geçmeyen bir yaş dönemi, çünkü kişiliğin geliştiği zamanlar. Şu anda yaşanan ağlama krizlerinde eşinizle yaşanan tatsızlıkların payını tam olarak tespit etmek mümkün olmadığından size tavsiyem geçmişte yaşananları düşünerek moralinizi daha fazla bozmayın. Oğlunuzun henüz kişiliği tam oturmadığı için, bu davranışından, huy haline dönüşmeden biraz çabayla vazgeçirmek mümkün. Açıkcası oğlunuzu hiç görmeden, akran ve yetişkin iletişimini gözlemlemeden uzaktan size özel yorum yapmam biraz zor. Size öncelikle üç kitap tavsiye edeceğim. Fotoğraflarını da yüklüyorum. Önceliği Denemediğim Yol Kalmadı adlı kitaba verin Sonra Ey Travma Bizden Uzak Dur. Sonra Çocuğunuza Kulak Verin. Konuş Ki Dinlesin, Dinle Ki Konuşsun diye bir kitap var onu da alabilirsiniz, harikadır. Bu durumlara verebileceğim genel geçer tavsiyeler ise şunlar: Fiziksel teması arttırın, kriz anlarında çocuğunuza yoğun bir şefkat duygusuyla sıkıca sarılın, bu temasla çocuğunuzun bedeninde oksitosin hormonu salgılanır. Bu hormon hem yatışmasına, hem de yaşamı boyunca duygularını yönetmesini sağlayan sinirsel iletişim araçlarını kullanmayı öğretir. Çocuğunuz var gücüyle tepinip sizi ittirse bile onu sıkıca tutmaya devam edin. Ağlamak gerilimi boşaltmasını sağlar. Şiddetli dalga geçtikten sonra dikkatini başka yöne çekin. 2. Kum ve suyun yatıştırıcı gücünden yararlanın. Oyun hamuru, parmak boyası da benzer etkiyi yapar. 3. Daire şeklinde kestiğiniz kartonlara değişik duygu ifadeleri çizin. Bu yaş içln mutlu, üzgün, şaşkın ve ağlayan yüz yeterli olur. Daireleri dondurma çubuklarına veya pipetlere yapıştırıp çomak kukla yapın. Kuklaları duygular hakkında konuşturun birlikte. Bu kukla ne hissediyor? Neden öyle hissediyor? Ne olmuş acaba? Hadi biz de yüzümüzü ona benzetelim. Sen ne hissettin? Niye böyle hissediyorsun? Ayna karşısında yapalım bir de. 4. El ve parmak kuklaları edinin ve onlarla oynayın. 5. Havalar ısındı, bol bol doğa yürüyüşüne çıkarın çocuğunuzu. Birlikte yaprak ve taş toplayın, ağaçları inceleyin, toprağa çıplak ayakla basın. 6. Mümkünse haftada 2, tercihen 3 gün, günde 2 saat oyun grubuna başlatın. 7. Yine mümkünse oyun terapisi uygulayan bir çocuk psikoloğundan destek alın. Umarım yeterince yardımcı olabilmişimdir. Desteğe ihtiyacınız olursa buradayım. Sağlıkla ve sevgiyle büyütün evladınızı. Eklentiler IMG_0774. JPG 96,3 KB · Görüntüleme: 13 IMG_0786. JPG 135,7 KB · Görüntüleme: 11 IMG_1575. JPG 130,8 KB · Görüntüleme: 12

susmaması öfke patlamasından. Çocuğunuzun kendini bağırarak rahatlatmasına izin verin. Hatta sizin sakin Tavrınızdan dolayı bagırma şiddetini daha da fazla artırabilir. Siz sabırlı olun. Eğer ağladığı zaman herşeyi yaparsanız büyüdüğü zaman çok sıkıntı yaşayabilirsiniz. Sizin bu huyunuzu öğrenir herşeyi bağırarak yaptırmaya kalkar. Biraz zaman verin hem çocuğunuza hem de kendinize. Bu geçiçi bir dönem sizin sabırlı olmanız çok önemli

ilerde de sorun olmaması için bence bi destek alın. babasından dolayı ilerde bir sorun yaşamasın.

Umarım öyledir.. Bizim yüzümüzden bu duruma gelmesini dülünmek beni kahrediyor çünkü..

Allah'ım yardım eylesin, siz güçlü duracaksnız unutmuş gibi yapacaksınız yavrucuğu bağrnıza basıp savaşmaya devam edeceksiniz tek çare bu...

derin sularda yardimci olacaktir

sarılmaları yapıyorum genelde okumuştum çünkü sarılmak gerekir diye, ama dediğim gibi asla sakinleşmiyor, evet belki sabırsız davranıyorum ama bu durum beni çok üzüyor.. Öneriniz için teşekkür ederim.. E

Allah kimseyi yuvasindaki huzursuzlukla imtihan etmesin ne diyeyim cok uzuldum

Açıkçası 2-3 yaş sendromunda da olabilir, arkadaşımın gayet iyi giden evliliği var ama oğlu istediği şey olmayınca kırıp döküyor çığlık atıyor ağlama krizine giriyor. Ben bu olayı yaşa bağlıyorum siz de çok sıkıp bunaltmayın kendinizi geçecektir diyorum

Bende böyle yazacaktım. Çocuklara neler yaşatıyorlar

İlgi ve sevgi ile aşabilirse de çocuk psikoloğuna götürmekte yarar olabilir bence. Umarım birlikte her türlü zorluğu aşıp zor günlerinizi unutursunuz.

Evet en büyük zararı oğlum gördü bu evlilikten... ben kendime üzülmeye bile fırsat bulamadım..

acil pedagog desteği alın yoksa ilerde çok büyük sorunlara yol açar. çok geçmiş olsun. Kalimeeero Göktürk ♥ Anneler

Amin. Gözümün önüne geldi de ben bile kötü oldum yavrucak ne yapsın

Sevgiyle, ilgiyle unutturacaksiniz, zamana yayarak. Cocugum icin bosanmiyorum diyenler umarim konunuzu okur da cocuklarina ne yaptiklarini gorurler

Çok teşekkür ederim, ben de sizi bekliyordum... .. Dediklerinizi aynen uygulayacağım, kitapları da mutlaka okuyacağım... Umarım oğlumun sinirleri daha fazla yıpranmadan üstesinden gelebilirim bu durumun..

Of ya, kıyamam size.. Unutur inşallah, yerine güzellikler koyarsiniz daha çok...

Ben okul öncesi öğretmeniyim. ilk önce görmezden gelmeniz gerekiyor. Bağırma anında her istediğini yaparsanız bunu huy haline getirebilir. Bağırmaya başladığı zaman sizde yanına oturun ve hiç tepki vermeyin. Bu sırada size vurmaya da çalışabilir. Ellerinden nazikçe tutun Ancak hiç konuşmayın. Öfkesi yatıştıktan sonra alın kucağınıza ve sımsıkı sarılın yine birşey söylemeden. Beş on dk öylece kalın. Zamanla öfkesi sönecektir ama bir iki günde düzelmesini beklemeyin sizde sabırlı olun