Şiddet hakaret vb. Olaylar yoksa dayan derim... Ben şuan eşimden ayrılmak için bir yola çıktım emin ol şiddet hakaret gibi şeyler görmesem dayanırdım. Onu düzeltmeye çalışır bunun için terapistlere giderdim. Gördüğüm kadarıyla şükür ki sende böyle şeyler Yok. İnan birini unutmaya çalışmak, aynı evde yaşadığın insanı unutmaya çalışmak çok zor. Kararın ne olur bilemem ama terapistlere gidebilirsiniz derim

Bazı şeyler vardır ki sabretmeye değmez ne yapsan düzelmez. Ancak ilk zamanlar sorun çok oluyor evliliklerde eğer büyük meseleler yoksa deneyip cabalamaya değer. Yuva kolay kurulmiyor.

aynen öyle ben de bu zamana kadar öyleydim, yıllar içinde belki yüzlerce arkadaşım vardı şimdi toplasan bir elin parmağını geçmez niye işte bu yüzden B

Merhametli olmanın şartı koşulu yoktur ya merhametlisinizdir ya değil, azdır çoktur vs.. bu içten gelecek bir şey, merhametli değilseniz anlayışlı olmaya bakın, bu sizin elinizde, bir şeyler eksikse başka şeylerle tamamlamaya çalışın, siz hep insani yönleriniz üzerinden kendinize vuruyorsunuz o zaman insani yönlerinizi geliştirmeye çalışın ne diyeyim, inatla, bencillikle sabırsızlıkla, surat asmayla nasıl bir evlilik bekliyordunuz? allah yardımcınız olsun sizin sorunlar sizin kendi benliğinde iç dünyanızda.

Kalkanlarimizi indirmekten kastim tam da buydu. Karsimizdaki insana guvenmek sonusta sevmisiz ki evlenmisiz dusman degiliz. Benzer sureclerden gecip 3. yila ulastik biz de evlilikte. Pes etmemek gerekiyor sanirim bu hayatta kolay olan ne var ki kaldi ki bu evlilik kolay olmasina imkan var mi. Ama sorunlar cozuldukce kolaylasip guzellesiyor.

ben burçlarınızı çok merak ettim. taraflardan biri kova olabilir mi acaba? . push ; M

İstiyorum, herkesten önce kendim için.

Ben seni anlıyorum Ve Hak veriyorum su alem

Dediğinize tamamiyle katılıyorum. Mutsuzluğumun kaynağının eşim olduğunu bilsem yarın ayrılırım zaten. Ama sorun iç dünyamda. Ondan ayrılsam da mutlu olacağımdan emin olamıyorum. Tecrübelere ve yola ihtiyacım var aslen.

Her ikisini de denedik, çözmedi. Seansa uzun vadeli devam etmedik fakat o süre içerisinde ilerleme de kaydedemedik. Uyarlamayı deneyebilirim? Belki ışık tutar. Denemeden bilemem sonuçta. Yani denemediğim başka ne kaldı, bilemedim. burcubahar0635 what u get is what u

Sanirim oncelikle varolan durumu belirleyeceksiniz. Uzun suren birliktelikten sonra evlilige dönusmüs bir iliskiniz var. Hemen her iliskide oldugu gibi inisleriniz cikislariniz olmus. Klasik kv sorunlari da olmus. Evlilik zaten basli basina zor bir kurum bunu kabullenmek gerekiyor oncelikle. Ve her gecen gun daha iyi bir evlilik olabilmesi icin mucadele etmek gerekiyor zoru basarmak icin. Kisilik carpismasi olmasi da dogal bu surecte. Karsinizdaki kisi iyi niyetliyse eger olumsuz yonlerinizi törpülemekten cekinmezsiniz zaten. Oyle olsa bile: Ben kendimden ödün verirsem beni sindirir diye düsünmeden tamamen kendiniz istediginiz icin olumsuz huylarinizdan vazgecmelisiniz. Cunku akli basinda hickimse huzursuz bir hayati tercih etmez. Kv problemleri zaten klasik simdilerde ariza cikarmiyorsa gecmisteki olaylari yeniden gundeme getirmenin anlami yok. Sonucta zaten kusak farki var idare ediyoruz. Ayy cook uzun oldu cozune gelemedim

Cok zordur daha yorucu ve yıpraticidir, once kendinize merhamet etmesini ogrenmelisiniz, gordugum kadariyla ilk adimi atmissiniz. Farkedip sorguladikca cozume yaklasiyorsunuz... Hersey cok guzel olacak inanin... Insanin kendisiyle kavgasi fazlaca zordur bunu yine kendi huzurunuz icin basarmak zorundasiniz nereye giderseniz gidin kendinizi de götüreceksiniz çunku...

Evet, kesinlikle. Kendimle mutlu olmayı öğrenmeliyim. İçim kabul etmiyor bazı şeyleri, ısrarla. Bu yüzden terapistin zaten bildiğim şeyleri söylemesi çözmüyor. Benim sorunum bilgisizlik değil. Çözümü zateb biliyorum. Nefsime hakim olamıyorum, duygusal davranıyorum.

Düzeltmek için daha önce bu yoldan gitmiş ve manzaraya ulaşmış bir tecrübenin yolu tarif etmesine ihtiyacım var. Umberlee

Biraz karamsar ve kendinizi suçlayan bir Yapıya sahipsiniz galiba bunu bir kenara bırakıp önce kendinizi kendiniz sevin çünkü her insanın yapısı farklıdır. Bende bencil biri değilsiniz kendi kendinizi eleştirebiliyorsunuz en azından Bahsettiğiniz olumsuz Özellikler tüm Hayatınızda tüm insan iliskilerinizi olumsuz etkiler ama onlardan kurtulmakta sizin elinizde

Kendimi sevmekle işe başlamalıyım, bi plan hazırlamayı düşünüyorum madde madde.

Baştan bu zamana rahatsız eden bir sebep var belli ki Sadece sizin aranızda, Ben 3 yıl yürüttüm, olamadı Mutsuzluğumu fark edip Ayrıldım Şu an daha mı mutluyum? Emin değilim, Lakin özgürüm

Kesinlikle, karamsarım. Belki bencilliğim eşime karşı kendimi bu şekilde davrandığım için onun bana giydirmeye çalıştığı bir giysi olabilir. Ama bu bencillik farklı zamanlarda farklı ortamlardaki kişilerden aldığom eleştiri olunca bi acaba mı diyorum

Harekete geçmeniz Lazım

Ne guzel zaaflarinizi biliyorsunuz ve acik yureklilikle itiraf ediyorsunuz. Bunu yapabiliyorsaniz bu zaaflari aşmak da mümkündür sizin icin. Ve butun bu olumsuz ozellikleriniz hayatinizi zorlastiriyorsa baska bir insanla da olsaniz yine ayni sorunlari yasayacaksiniz demektir bu. Yani bu durumda asıl sorulmasi gereken soru kalmak ya da gitmek degil olumsuz gordugunuz ozellikleri olumluya cevirmek icin caba harcadiktan sonra ne durumdayiz diye dönüp sormak diye dusunuyorum. Pes etmek icin henuz çook erken

Ne eksik ne fazla, aynı o tipim. O zaten barışıcaz diyen de eşim. Kaç bin kere barıştık ne diye uzatmaktaki ısrar diyor. Ama kendi de surat yapıyor. G greengirll

Allah sabır selamet versin. Terapist denendi, değişiklik sıfır. defne-28

Akrep olan siz misiniz? G greengirll

Ben sizin sorunlu oldupunuzu düşünemiyorum çünkü sorunlu kişiler genelde hep karsı tarafı suçlarlar. Sizi eleştiren kişiler kim? Ne kadar tanıyorlar sizi?

Daha çok erken, biraz daha sabır inşallah düzelir aşılamayacak sorun değil bunlar

Artık sevgimden emin olamıyorum. Niye devam ediyorum ki diye sorguluyorum. defne-28

Kötü gidişatın sorumluluğunu size yıkmış ve siz de kabullenmişsiniz. Oysa sorunlar varsa ikinizin de kendinizi sorgulayıp hatalarından dönmesi için çaba göstermesi gerekir. Ben buyum ister kabul edersin ister çeker gidersin durumu olmamalı madem birbirinizi seviyorsunuz evlilik fedakarlık istiyor. Biraz siz adım atacaksınız biraz da eşiniz. Başka türlü yürümez.

eşinizle değil kendinizle mutsuzsunuz. hayatı zorlaştıran bir kişiliğiniz var. iyi bir terapist lazım size. kalmak yada gitmek hiç birşeyi değiştirmeyecektir. zira kendinizi terk edemezsiniz.

Tek sorunumuz o değil. Aslında aramızdaki meseleleri halletsek kv aşılmayacak dert değil. O ikinci plan yani. Sıkıntıları başlık halinde açmaya çalışayım çünkü gerçekten burda değil belki ama günlerdir kendime aynı şeyleri tekrarlıyorum. Eksik kaldığı yerde belirtin tamamlamaya çalışayım. 1. Geçmişte birbirimize -ben ağırlıklı olarak- çok hata yaptık, kavgalarımızda konu çoğunlukla oraya geliyor. 2. Dikkatli olmamamdan, onu sahiplenmemiş olmamdan, sevgimi hissetirmediğimden ama ilgi alaka beklediğimden dem vuruyor. 3. Bencil davranışlarımdan rahatsız. 4. Alkol/sigara çok tüketiyor ve benim onu serbest bıraktığımı düşünmeme rağmen o onu sıktığım için bu tüketimini tetiklediğimi belirtiyor. 5. Surat asıp inat yaparak kavgalarımız uzuyor. 6. Güleryüzlü ve kabullenici değilim. 7. Meselelere çok farklı açılardan bakıyoruz. Beni çok fazla eleştiriyor ve bu eleştirilerde hiçbir zaman 'eleştiriye bakmadığımı "eleştirmesine" takıldığımı' söylüyor. Bu sebeple bu eleştiri konularında ilerleme sağlayamıyoruz. Hep aynı meseleler üzerinde ilerliyoruz ve haksız çıkıyorum. Bu da beni daha hırçın yapıyor.

Tam olarak bana kurulan cümle de bu: düşman değiliz. Yanındayım eşinim. Öyle göremiyorum. Haşa Allaha bile teslim etmekte zorlanıyorum kendimi. Çözüm tam bu, ama o gücü iradeyi kendimde bulamıyorum. İrademi ve nefsimi kuvvetlendirmeliyim.

Ben de yeni evliyim. Mutsuzluk var ama elimden geleni yapmaya çalışıyorum. Hemen pes etmek yok. Size zafer Akıncı nin videolarını seyretmeyi tavsiye ederim.

Bence sen olayı evlilikten bir çıkar önce, kendin için uğraş. çünkü sorun evlilik değil. Öncelikle karakter yapını sev, merhametsiz derken naparsın mesela? İnsanlara, kendinden güçsüz gördüklerine eziyet mi edersin? Yoksa yardıma ihtiyacı olan bi insana sırtını dönüp gider misin? Eşin ağır hasta olsa "ne halin varsa gör " mü dersin? Bencillik derken, her insan bence bencil olmalı biraz. İnsanlar kendi istediği en ufak bi şey olmadı mı karşı tarafı bencil ilan ediyo çünkü. Hepsini geçtim, gerçekten merhametsiz ve bencilsen, kabullen, karakterinle savaşmak seni daha iyi bir insan yapmayacak maalesef. Senin ilacın empati, sürekli empati kuracaksın. Birisine özellikle eşine bir şey yaptığından içinde "aynısını o bana yapsa mantıklı mı olur? Davranış olarak ben ne beklerim?" gibi.. Zamanla da kontrol altına alcaksın kendini ama senin karakterin olan huylar değişmez, huylarınla savaşma, onlarla uzlaş.

Yapım sizin gibi, sorunlarımız benziyor aslında. Bu yöntemi yani bazı konularsa tamam demeyi deniyorum. Ailesini takmamayı ve ilgili olmayı başarabilmiş değilim ne yalan söyliyim. Sabırsız oluşum üçüncü günde kendini belli ediyor hemen.

İlk adımı atmak mesele... Yürümeye başlasam o da yürüyecek ama ben yürümeyeyim o koşsun diye bekliyorum.

yeni evliyseniz başlarda insanlar yeni hayatına alışana kadar zorluk çekiyolar. aldatma şiddet olmadığı sürece bence zamanla atlatırsınız. pozitif düşünün :)

evlenmeden önce ilişkiniz nasıldı? kaç yıl beraberdiniz? hep mi kavga/sorun geçti, hiç aranızın iyi olduğu dönemler olmadı mı, kavga konularınız hep aynı mı? benim 2 seneyi doldurduğum bi ilişkim var ki son 1 senesi hatta daha fazlası sürekli sorunlarla kavgayla, anlaşamamakla ama asla kopamamakla geçti. kaç kere "yapamıyoruz" diyip ayrıldık, sonra yine "böyle de yapamıyoruz" diyip barıştık. "düzeldi" diyebilmem için çok erken tabii ama şu son 1 aydır ben hakikaten "biz olduk be" diyebiliyorum. umarım hep böyle devam eder ilişkimiz. 1 sene düzeltme çabalarımıza rağmen düzelemedik de şu son 1 ay niye farklı diye düşündüğümde gerçekten mentalitenin değiştiğini görüyorum. benim erkek arkadaşımda çok fazla korku vardı ve bu yüzden kendini koruma içgüdüsü geliştirip manasız hareketlerde bulunuyordu, bunu bana aylar önce itiraf etmişti ama düzeltememişti. bunu aştık mesela, canımızı okudu ama aştık. bu ciddi bir meseleydi ama ufak meselelerde de "kavga etsek nolcak yeaaa" kafasına girdik. biraz fazla didişen bir çiftiz ama artık rahatsız etmiyor çünkü bu durum büyümüyor. bugün mesela karşılıklı tripleşerek ayrıldık, 10 dakika sonra arayıp "ayyy sana ne diyicem" diye konuşmaya başladım, o da gayet normal bir şekilde karşılık verdi. eskiden olsa mesela dünyadaki en saçma konudan bile saatlerce kavga edebilirdik. bir tartışma öyle üzerine konuşmadan bitmezdi, üzerine günlerce kavga edilir; en alakasız eski mevzular açılırdı. artık ufak şeyleri ufak bırakmayı öğrendik. didiştik mi? didiştik. ok. uzatmaya gerek yok. 3 dk sonra normale dönmeyi öğrendik. inadın hiiiiiçbir yere vardırmadığını öğrendik. birbirimizin kötü huylarını kabul etmeyi öğrendik mesela. ben biliyorum ki tartışırken bana söylediği şeylerin %90ı doğru değil. sırf beni daha çok sinirlendirmek için gerçekten düşünmediği şeyleri söylüyor. eskisi kadar takılmıyorum o yüzden. e böylece beni sinirlendirmeye çalışsa da beceremiyor, elinde patlıyor, o tartışma o kadar büyümüyor. öyle. bence birbirinizi seviyorsanız haşa umut var. şu an boşansanız içinizde hep bi ukte kalacak. o yüzden biraz daha deneyin. son bi şans daha verin, bence.

Kesinlikle. O yüzden asıl sorun/m şu ki nasıl?

kavga sonrası takıntı bende de vardı. çünkü bu zamana kadar bütün insan ilişkilerimde "astığım astık, kestiğim kestik. uyuşmadık mı hadi eyvallaaaah" modunda, arkadaş kaybetmekten asla çekinmeyen, gereksiz bi dikliği olan bi tiptim. ama ilişkiler böyle yürümüyor. eskiden olsa tartışma sonrası ilk mesajı asla atmazdım mesela, şimdiyse umrumda olmuyor. "zaten barışacaz, ne manası var?" diye düşünüyorum The Calender

Kendini eleştirebilşyorsun, bu çok güzel.. Eşinin eleştirilerine neden tepki veriyorsun? Eleştiriyorum derken hakarete mi vardırıyor? Yoksa kendini başkasından dinlemek hoşuna mı gitmiyor?

Aldatma ve şiddet yoksa illa ki bir çözümü vardır. Evlilik yuva kolaylikla kurulmuyor. İnşallah umduğun mutluluğu yakalarsın

Bence suan gitmek için erken elle tutulur bir sorun yoksa. Her evlilikte ilk baslarda sıkıntılar olur. Eğer umudunuz yoksa ya da sevginiz bittiyse o ayrı ama henuz ayrılık kararı almak sonrasinda pişmanlık getirebilir

Cözüm önerim ise oncelikle tolerans sanirim. Bunca zaman inislere cikislara, en cok sizin aksiliklerinize ragmen esiniz sizden vaz gecmemisse aranizda hafifsenmeyecek guclu bir bag olusmus demekki. Hani hic iyi bir yanim yok mu demissiniz ya var demekki sizi seviyor ve vazgecmiyor Terapiye de gitmissiniz elinizden geleni yapiyor gibisiniz cift olarak. Bazi kisiler zirhlarini indirmekten korkarlar zarar gormemek icin ama bu da beraberinde insanlara guvensizligi getirir. Olaylari tolere edin her zamanki tavrinizin bir alt modunda kalin. Her zaman A diyorsaniz bu sefer B deyin Yani ne kaybedeceksiniz ki karsinizdaki iyi niyetliyse zaten sizi hegomanyadina aldigini dusunmez. Kullanmaya calisirsa da simdikinden pek farkli noktada olmazsiniz zaten. Gitmekle kalmak arasina donersiniz yine. Gecenin bu vakti tam anlatabildim mi emin degilim

Size odaklı cevap yazicam. cunku mükemmelliyetciyim demissiniz. kendi problemli taraflarinizi torpulemezseniz, eşinizden ayrilasaniz dahi başka bir ilişkide mutlu olamazsınız. sizde biraz kendimi gördüm. ilk evlendiğim zamanlara döndüm. caba sarf ettim ama eşimde sarfetti ve biz evliliği kurtarabildik. ilk zamanlar ne kadar mutsuz oldugumu düşünürdüm. ama şimdi iyiki eşimle evliyim diyorum. o benim, ben onun sivri koselerimizi yumusattik. her güzel şeyin, bir kitabın, bir vazonun, bir tablonun yada binanın arkasında emek vardır. evlilik gibi bir kurumda bu neden göz ardı ediliyor anlamıyorum. mutluluk gökten yağmıyor ki.. egoyu bir kenara koymak gerek karşılıklı. bence bu evlilik düzelebilir

Etoil sorun tespiti yapıp çözüm planı belirle ve talimatlara uy. Özetle bu sanırım. Evet, doğru söylüyorsunuz amacım bu yönde. Aslında "iyi insan" olmakta güçlük çekiyorum. Merhametli, dürüst ve iyi bir insan olmakta güçlük çekiyorum. Duygularıyla hareket eden, vurdumduymaz, işine geldiği gibi davranan biri olmak işime geliyor. Bu yazdıklarım kadar katı değilim, aynı zamanda eğlenceli ve kendini geliştirmeye çalışan bir bireyim ama iç dünyamda karmaşalar evlilik hayatımı kötü yönde etkiliyor. @b a l a m i r hiç duymamıştım, deneyeceğim. @Evcilpiton Nasıl yöntemler denediniz? Bu soğukluk yüzünden sevgimin azaldığını, sevgisini azalttığımı düşünüyorum. @JustPeace Mutlu musunuz hayatınızda? Ben bu ihtimali kafamdan atamıyorum. @bensanademistim Sorunlar düzelmeden çocuk yapma planımız yok, Allah yokluğunu aratmasın. Niyetimiz henüz yok. Zaten aramızdaki soğukluk yatak odasına da yansıyor. @eftelya2015 Nasıl sabrettiniz, ne gibi yollar denediniz? Allah mutluluğunuzu arttırsın. @Cok da Seyapmamak Lazim Teşekkürler, umarım çözülür. The Calender Annem biz küçükken despottu; büyüdükçe yumuşadı. İlk çocuğum. Belli etmez, sevgi gösterisinde çok sık bulunmazdık. Hayır, aksine şımartıldım.

Heh işte tam olarak bu. Ben de aynını söylüyorum. Yarın yaşayacağım ne malum? Niye kendimi yıpratıp yaranmaya çalışayım? Psikolojik bir baskı var. Zamanında fazla üstüne gittim bazı konularda. Bugün açıkça söylediğim gibi 'sen bana benim sana davrandığım gibi davransan ben çoktan ayrılırdım' diyorum. Yine de acısa da acıtsa da ayrılsak da barıştık. Sonuç evliyiz. Psikopat mıyız neyiz ya. Sinirlendim.

5 yıl ınıslı cıkıslı bırılıskı sonucu yaklasık 2,5 yıldır evlıyım ınsanlar degısmez, bazı sorunları evlenmeden once asamazsanız zamanla buyur de buyur, evlılık sonrası aıleler cocuk vb de sorun sebebı olur.. bız cozduk ısı arada anlık cıkıslarımız olsada mutluyuz ve ben esımı sevıyorum o da benı sadakat varsa sıddet aldatma yoksa ve buyuk yalanlar yoksa cozulemeyecek problem yok bence.. yeterkı nasıl yaklasman gerektıgını bıl.. ve her daım konusan taraf olma bazen susmakta ıse yarıyor.

Yazdıklarınızda biraz da olsa kendi evliliğimi ve sorunları gördüm, o yüzden yazmak istedim. Benim evliliğim 5. yılında ve son 2 senedir sorunlar yaşıyoruz, ben öncelikle tüm sorunların eşimin ailesi kaynaklı olduğunu sanarken eşim asıl sorun ikimizin arasında deyince şok olmuştum. Eşime göre de ben kendimi insanlara kapatan, kabuğuma çekilen, özgüvensiz ve soğuk davranan biriymişim. Eşimle konuşarak, okuyarak, tartarak, empati yaparak kendimi görmeye başladım yavaş yavaş. Sizden farklı olarak ben aşırı merhametliyim, başkaları üzüleceğine ben üzüleyim moddayım , sıkıntılarımı paylaşmam kimseyle hep bir mutluluk maskesi vardır yüzümde kendi içimde çözmeye çalışır sonra da patlarım bir yerde bu sefer kötü olan ben olurum... Kv ile olan ilişkimizde de başta onlara karşı çok ilgili iken yaşadığım iş, aile ve sağlık sorunları sebebiyle ilgisiz ve ters davranmaya başladım, onlar da küstü kıyameti kopardı tabi eşimle aramıza da yansıdı, istersen konularıma bak boşanma eşiğindeydik 1 hafta öncesine kadar. Ben bu süreçte çok düşündüm, ailede güvendiğim büyüklerime de danıştım akıl aldım ve gördüm ki eşimin istediklerini erkekler evlilik hayatında %90 isteyecek... Ailesi ile iyi olunması, Güleryüz, sıcaklık, özgüven vs... Bunlar zaten insan ilişkilerinin temel kuralı. Geçen bir filmde vardı erkekler victorias secret modellerini niye beğenir, sürekli gülümsedikleri için:) Tabi ki sırıtık şekilde gezmeyeceksin ama enerjini düzelteceksin. Terapist kısmını çok anlatmamışsın, ben de terapiste gittim ama hemen ilacı dayadı ve bir süre kullandım hayır bu çözüm değil dedim önce benim kendimi değiştirmem lazım, bakış açımı... Çok zor hiç kolay değil evet, kendini asla değiştiremeyen insanlar var, bu güç sadece ve sadece senin elinde. İstiyor musun değişmeyi? Önce bunu netleştir bence.

Öncelikle çok guzel yazmışsın. Tek sorun Kv mi biraz açsan? Ilişkisi düzelen illa ki vardır ama Evliliğin en basında Çatışmalar çok normal

"Merhametli değilim, bencilim, inadım var, sabırsızım, güler yüzlü değilim, idare edebilen bir insan değilim. Bunlar aklıma gelen ve hayatımı zorlaştıran şeyler. " siz böyle eşiniz de tersiyse asla anlaşamazsınız, merhamet bir çok kapıyı açıyor, bencillik hep benim dediğim olsun kafasında yaşamanıza neden olur karşı taraf bunu sindiremez, inat zaten bir evliliği kanser eder, güler yüzlü değilsen de kusura bakma somurtan surat asan bir eş isteyen bir erkek pek tanımıyorum, bence siz yukarıda saydığınız şeyler nedeniyle mutsuzsunuz, bu mutsuzluk nereye gitseniz sizinle gelir, her insan aynı ölçüde merhametli, sabırlı, güler yüzlü vs değildir ama aşırı eksiklik varsa dünyanın en anlayışlı insanıyla dahi yapamazsınız, ayrıca sizi taktir etmeliyim herkes bu itirafları yapmaz bencildir kincidir inatçıdır ama olmadığını düşünür kabul etmez siz kendinizin farkındasınız. çözüm de sizde.

Her ikisini de denedik, çözmedi

Tamam çok normal. 5 sene ye boşuna demiyorlar kritik zaman diye. Senin zamanlarında ben depresyona girmiştim herşey çok fazla gelmişti. Daha çook zamanın var.. o zamanlar kv yi o kadar takardım ki. Şimdi afedersin me takmıyorum :)))

Kötü giden ilişkim düzeldi mi bilmiyorum ama eşimle artık eskisi kadar kavga etmiyoruz. Sorunlar bittiği için mi hayır ama kafanda bu sorunlara bi çözüm buluyosun zamanla. Ya artık üstüne gitmemeyi öğreniyosun ya da kavga etmekten bıkıyosun herkes kendi kabuğuna çekiliyo. Evlilikte nerdeyse hiçbişeyi değiştiremiyosun ve arkanı dönüp gidemiyosan bunu kabullenmen gerek.

bana da konu sahibi kova gibi geldi :) özellikleri Kovayla örtüşüyor o yüzden sordum :) biraz eyvallahsız oluyorsunuz :)

Benim eşimle sorunlarım vardı aile ve maddi problemler. Tabi ki ilk zamanlar beni tanıyamamıştı ailesinin dedigine göre parayı lüxü seven biriydim. Zamanla tanıdı yeri geldi ekmek bulamadık eve, yeri geldi montsuz kış geçirdim. İşi bıraktı bir müddet yine sorunlar devam etti ki ben de bittim psikolojim bozulmus tedavi oluyordum. Ona göre de ben hatalıydım istediğim olsun diyen bir yapım, biraz da ilgisizmişim. Bana göre madem bende hata düzeltecem ve bakacam olmuyorsa boşanacaktım Boşanacaktım tedavi oldum bir şans daha ama bu sefer önceki beni düzeltecektim ve düzelttim çok şükür. Daha ilgili olmaya bazı konularda tamam demeye ve en önemlisi ailesini hiç umursamaya başladım. 3 yıldır şükürler olsun ilişkimiz düzeldi ve yeni ben ve yeni o olduk.

Yaa şimdi tabi her iliiki farklı ama ben boşansam mı diye düşünmeden edemedim Evcilpiton Unutan iyileşir..

Ben hep karşıyı suçlarım bu arada, hiç üstüme almam. Burda kendi içime dürüst olduğum gibi yazıyorum. O yüzden sanırım bu cümleler, e tabi biraz da eşin etkisi. Çoğunlukla eşim. Çok iyi tanıyor beni. Diğerleri yakın çevrem fakat içimi çok iyi bilmezler, açmam.

Nasıl bir süreçten geçtiniz? Mutlu musunuz? . push ; Nooption memento mori memento

Bir de sürekli eleştirilmek de her insanı canından bezdirir ve düzelteceğine artık duyarsızlaştırır. Hem eleştiriyor hem de alkol ve sigaranın bahanesini sizde buluyor. Dediğime odaklan diye baskı kurmuş tek taraflı görmenizi sağlamış. Her şey karşılıklı olmalı ve frekanslar tutmuyorsa çok da zorlamamalı. Hayat kısa o kadar zorlamaya değer mi diye de düşünmek lazım.

işte bu yani eşler samimiyet istiyor.

Ailenizle de, anne yada babaniz despotmuydu? İlk cocukmusunuz? Anneniz sevgisini dile getirmekten kaçınır ya da belli etmezmiydi? Çocuklugunuzda fazla sorumluluk yuklendi mi? Bu sorularin cevabini merak ettim?

kavga sonrası takıntı bende de vardı

Selam hanımlar, Benim derdim buraya sığdıramayacak kadar derin ve anlaya gücüm yetmeyecek kadar yorgunum. Hepiniz senaryoya aşinasınız aslında: Upuzuuun bir ilişki, ayrıl barış bir çift, kavga gürültüye rağmen birbirinden kop mayan iki insan. Sonucunda kısa süredir evliyiz ve tabi ki sorunlar artarak devam ediyor. Şiddet, aldatma yok. Soğukluk, kv muhabbetleri var. Sorum şu ki; mutsuz bir kadın olarak gitmek mi kalmak mı arasındayım. Gitsem gidemiyorum kalsam kalamıyorum. Çabaladım desem yalan çabalamadım desem elim izin vermez. Bana ya cesaret ya umut lazım. Bu yüzden merak ediyorum kötü giden ilişkisi düzelen var mı? Yama işe yarıyor mu, düzeliyor mu? Yoksa orda bırakmak mı lazım? Bırakan rahat mı etti?

bence iyi bir terapiste denk gelmemişsiniz. zira sizi iki dinlesem bende bildiğiniz şeyleri söylerim. davranış değişikliği sağlayabilecek birine ihtiyacınız var ve bunu yaparken gururunuzun kırıldığı hissine kapılmamanız lazım. düşünce tarzınızın hayata bakış açınızın değişmesi lazım. K

36 yaşında evlendim Eşimin 2. evliliği, benim ilk Çok sorunlu geçirdik ilk yılı İkimizinde oturmuş bir kişiliği ve değiştiremediğimiz huyları vardı O çok inatçı ve fevri, ben uysal ve sakindim görüntüde ama zaman içerisinde asıl inatçı olanın kendim olduğunu fark ettim Bir gün bir baktım adam tüm kötü huylarını törpülemiş, ben olduğum gibiyim Sonra bir gün sakin sakin muhabbet ederken bana dedi ki ; ben senin düşmanın değilim, hayat arkadaşınım, sürekli savunma modunda olmana gerek yok, benden sana zarar gelmeyeceğine inanırsan sorunlarımız çözülecek, o an yine bir sürü savunma yaptım ama sonra kendi içimde çözüldüm. Ona istediği ilgiyi vermeye, güvenmeye, kendimi teslim etmeye bşladım. Gördüm ki sonuçlar olumlu, ben yaklaştıkça o daha fazla yaklaştı, ben gayret ettikçe o daha fazla gayret etti ve şimdi 4. yılı bitirdik. Son iki yılda hiç kavgamız olmadı, konuşmayı öğrendik, suçlamadan konuşmayı yani. Siz sorunların farkındasınız zaten, bence zaman içinde değiştirebilirsiniz, sadece sakin olmanız ve kavgadan kaçınmanız lazım

Evlenmeden önce yaklaşık 4 sene birlikteydik. Bunun yarısı ayrı geçti. Hep kavgalar sorunlar vardı. İyi dönemler oldu, oldukça az kaldı sorunlarımızın yanında. Gittikçe biz de konuşmak yerine davranış odaklı davranmaya çalışıyoruz. Ben biraz takıntılı davranıyorum kavgalardan sonra, uzatmamak lazım aslında haklısınız. defne-28

Kv sorunu biraz yıpratır ama zamanla düzeliyor.. Aldatma şiddet yoksa ayrılma.

Öncelikle kendimi mutlu hissetmeliyim. Bazı şeyleri pratiğe dökmeliyim. Bilmek yetmiyor. Uygulama kısmında sorun yaşıyorum. Merhametli değilim, bencilim, inadım var, sabırsızım, güler yüzlü değilim, idare edebilen bir insan değilim. Bunlar aklıma gelen ve hayatımı zorlaştıran şeyler. Çözmek için film izledim, dua okudum, kitap okudum, psikoloğa gittim, konuştum, sustum, kavga ettim... Ama çözümsüz kaldım.

Hayır, kendimi değiştirmeden mutlu olacağıma inanmıyorum.

Tamam istemek ve kararlı olmakla ilk adımı attın... Şimdi kararlılıkla sürdürmen, pes etmemen lazım. Kendini motive edici bir şey bul, bir hayal kur mesela. Ben şöyle yapıyorum; kendime bir ideal yuva çizdim, onu gerçekleştirmek için bunları yapacağım dedim. Bahçeli bir ev, bebek yapma ve evcil hayvan alma hayalim var. Kocaman sımsıcak bir aile istiyorum artık. Bunun içinde baş etmen olan kocamla ve ailesi ile sorunlarımı aşmam lazım. Anladığım kadarı ile eşin aslan burcu , zaten okuduğum anda eşinin söylediklerinden benim eşimin söyledikleri ile çok benzer olduğu için durumu benzettim.

O kudret damarlarımdaki asil kanda mevcutsa ben nasıl ortaya çıkarabilirim? İstemek yetmiyor maalesef çünkü

Evliliğin ilk basında aynı eve giriyorsunuz iki farklı karakter bu anlaşmazlıkların hepsi o kadar doğal ki... Madde madde yazayım 1. Geçmişe Sünger çekmelisiniz artık gelecek var 2. Sevgi karşılıklıdır ikinizde bunu hissettirmelisiniz 3. Bencillik varsa değiştirmelisiniz 4. Alkol asla bahane olamaz bunu bırakmak istemeli kendisi çünkü her kızdığında ona sarılması Zayıflık 5. Inatla evlilik yürümez 6. Kabullenmek istediğiniz şeylere bağlı biraz da 7. Eleştiri bence normal olağan eleştiri olmazsa zaten gelişim olmaz Biraz o biraz siz birbirinizi anlamaya ihtiyacınız var.

Saydığınız maddeler benim evliliğimde de çatırdamaya neden olmuştu sonuç olarak boşandık ve halen hayatımızı sürdürüp farklı uğraşlar peşinde olsak da benden umudu kesmiş değil sözde pişman ama yine de bizden olmaz bunca zaman sonra...

tam diyecektim ki ortada bir resmiyet yoksa kötü giden ayrıl-barış tarzı ilişkilerin kurtarılması taraftarı değilim. ayrılın bitsin. bir de baktım evlenmişsiniz bile... evli iken ayrılması çok çok çok daha zor. bunu ilişki süresince yapamadı iseniz evli iken yapabileceğinizi hiç sanmıyorum doğrusu. umarım düzelir evliliğiniz, herşey gönlünüzce olsun

Çocuk yapmayın sakın! Biraz zaman verin. Zaten o zaman içinde düzelmeyeceğini anlayıp kendiliğinizden soğuyup gideceksiniz. Şimdi kendinizin üstüne gitmeyin. Bu sürecin tadını çıkarın. Sonunda özgürlüğünüze kavuşacağınız bir süreç :)