merhaba arkadaslar annem babamı hıc sevmedı ama babam annemı cok severdı tabı annem hep çalışır bızle hep o ılgılenırdı anneme hep boşansana babam huysuz annem bı gun evde olmasa nerdesın anne babamla duramıyoruz cabuk gel derdım ve annemı trafık kazasında kaybettım o zaman unıversıte okuyordum ve okula dogru duzgun gıtmedım bunalım falan babam devamlı evlenıcem ay ben ne yapıcam mutsuzum falan esım cıktı karsıma ve dedıkı evlenelım denıze dusen yılana sarılır mısalı 2 ay ıcınde evlendık mutsuz bır aıle esıttır mutsuz bır evlılık buldu benı sukurkı bı oglum var ve suan bosanacagım ıcın uzuluyorum ama boylesı daha hayırlı o yuzden mutsuz bır aılede sırf aman kızım var benım annem hep boyle derdı aman kızım var yarın obur gun mıllet ne derle yasadı sonucunda ben mutsuz bı evlılık yaptım mutsuzsanız bosanın derim bende içimi dökmek istedim sadece

Tamam şimdi oglun desin annem güçlü bir kadındi. Mutsuz olmayi seçmedi. Sen diyemedin o desin. TheQueeninthenorth

Aslında annenizi örnek alsaydınız babanızı sevmemiş siz bundan ötürü mutsuz olmussunuz. Ama siZde sevmediğiniz birisiyle sırf kurtulmak için evlenmiş ve yaşadıklarınızı kızınıza yaşatmıssınız. Anneniz hatalıymış belki ama sizde hatalısınız.

anneme en çok minnet duyduğum konu zamanında 29 yaşında 2 çocuklu gencecik bir kadınken boşanma cesaretini göstermiş olmasıdır. annen gösterememiş ama sen bu cesareti göster. bundan sonrası için bir şeyler yap. Y

canım sızın ıcın babasızlık zor oldumu pekı eksıklıgını hıssettınmı TheQueeninthenorth

Annenin hatasına

aynen oyle. bence kadınlar birazda cesaret edemediğinden cocugum için sabrediyrm diyor ama aslında cocuk için de ii bi ortam değil farkındalar

öncelikle babasız değildim, babam hayatta çok şükür. sadece aynı evde büyümedim. ama istediğim zaman görebildim. biz büyürken anneme huzur vermeyen bizle ilgilenmeyen adam, ayrılınca bizi çok özler görmek ister olmuştu. annemle babam evliyken hep beraber ailecek bir şey yaptığımızı hiç hatırlamam. hep babam dışardaydı, ilgisizdi. evdeyken de devamlı annemle kavga halindelerdi, annemi hep gözyaşlarıyla hatırlıyorum... ama boşanmadan sonra daha huzurlu bir ortamda büyüdüm, anneannemle beraber dilediğim gibi yaşadım çocukluğumu. eğer annem o sorunlu evliliğini devam ettirseydi eminim ki ben de kardeşim de sorunlu insanlar olarak büyüyecektik. öz güvensiz olacaktık. ama boşandıktan sonra annem çalışmaya başladı. hem maddi gücümüz oldu, hem de kardeşimle biz çalışan annenin kendi ayakları üzerinde durmayı daha çabuk öğrenen çocuklar olarak büyüdük...