Ah kuzum aynı seyleri konusmustuk daha önce.. Benim de şansım kardeşlerim diyebilirim.. Artik daha kararliyim ama.

Söz konusu anne olunca pek yorumlayamıyor insan. Ama bencil bir karaktere sahip olduğu kesin. Belki onunda geçmişte içinde bastırdığı bir şeyler var bilemiyorum. Siz doğru bir karar almışsınız. Kesinlikle kendi kanatlarınızla uçun.

Ne denebilir ki Benim de annemle ilgili konum var anne olmaya hazır olmadan olmasalar keşke bu akar yıpranıyoruz sevgisizlikten.. Bu arada C Cikita Muz annem de aynısını yapmıştı. Ben ortaokulda birgün okula süslenerek gitmek istmeiştim toka filan takıp saçımı yapmaya çalışıyordum. Boşuna uğraşma onlar gibi olamazsın dedi... Onlar dediği sınıfımızdaki güzel kızlar Hep beni bir alt kademede görürdü. Kendi özgüvenimi kendim kazanmam gerekti... Hala da ama o kendine güvenme eksikliğini bazı durumlarda net hissediyorum..

Evet sizi cok iyi anladim, sevgisizligin yanına bir de yalnızlık eklenince çok zor.. Benim şansım su, kardeslerimi cok severim, ortanca kardesimle arkadaş gibiyim. Çoğu zaman onun omzunda ağladım annem herşeyden bi haberken.. C Cikita

Canisi o yüzden burdan gitme kararı aldım, özellikle ekonomik özgülüğü elime aldığımda yine burda kalırsam, annemin özgürlüğü olcak o benim değil. Ben güçlü bir kadın olmak istiyorum ya, tirsak, her düştüğünde aglayip yardım isteyen küçük bir kız çocuğu değil.. Bu arada bir benzerini annem de yapardı bana, ayy ne komik olmuş, ayy hiç yakimismamis, boyun kısa diğer kardeşine olur vs. ve daha bir suru şey..

Son paragrafina katılmakla beraber su sene özelikle çok zorlanıyorum part time iş aradim saatlerim uymuyor diye kimse istemedi. Burs falan da çıkmıyor. Krediyi de annem istemedi, almadım. Belki 24 den önce alcan eline özgürlüğünü kim bilir

Uç kız kardesiz biz. Ortanca kardeşime de boyle, bir de küçük kardesim var 2'ye gidiyor. Küçük kardeşimin üstüne çok titrer, tamam küçük ama, biz küçükken durum böyle değildi. Bugün can alıcı bir olay oldu. Kardesimle telde konuşuyorduk hoparloru acmisim, iste kardesim diyo ki param yok, maasin yatcak dedim , yatcak da ne olcak dedi gidicek bir kismi, iste anneme fazla para verdim dedi, ben de fazka verme dedim, dersaneye parası kadar ver dedim. Eyvahh ben miyim diyen, annem ordan bir bağırdı, kardeşime bağırıyor kapat diyor telefonu sunla konuşma diyor ama nasi bagriyor, ben essek miyim diye. Yorumsuz..

O da çok çekmiş, 14 yasında köyde kardeşleriyle bir başına kalmış dedemler gurbete gelmişler. Çok zorluk çekmiş, ama bu böyle yapmasını gerektirmez ki.. Kesinlikle bu güne kadar aldığım en doğru karar bence bu. Hedefinde birkaç yer var, insallah olur. Çünkü artık içimde bir iç çatışma yaşıyorum, çok etkiliyor beni..

Kesinlikle hicbirsey boş değil.. Yaşadığımız herşeyden bir sonuç çıkarmaya calisirim hep. İnsallah doğru kararlar alıp, bundan sonrası için daha sağlam birey olurum. İste yaptıkları en küçük bir hata bile nasıl bellegimize kaziniyor, biz farkındayız onlar zamanında fark edemediler..

Off ya çok kötü oldum, gozlerim doldu. Bir anne nasıl çocuklarını bırakır gider hadi koca, ev vs neyse, çocuk ya kendi canin kanin.. Sizin adınıza çok sevindim, kızınızı olan sevginiz, sefkatiniz, insallah kızınız da oyle bir anne olcak :) Evet dedigim gibi son zamanlarda aldığım en doğru karar belki de.. Zaten içimde bir bilinç altından gelen uzağa gitmek gudusu vardı, üni için imkan yoktu burda okudum, ama iş hayatı oyle olmayacak insallah, yoksa kendimi özgür bağımsız, ayakları ustunde durabilen bir birey olarak gormuyorum şuan.

Geçmişteki türk annelerinin genel tavrı bundan beterdi, onlardan göre göre bizim anneler de böyleleşmiş. Kendime bazı konularda benzettim.. Normalde annem bana iş yerinde yanındayken, evde, yani ev iş ortamında sarılır gayet ama, bir keresinde parktayken (bisiklet çeviriyordum, 15 yaşındaydım) öpmek istedim yanına gelip, yapma demişti. Şimdi beni ne kadar dışarda içerde öpse de sevse de illa o gelir aklıma. Kazınmış yani. Benim annem de bana sürekli çalışmıyorsun, yok nasıl kazanıcaksın biryeri, yok niye oturuyorsun diyor. Yeni mottosu bunlar. Yahu birincisi benim hayatım çalışmazsam sonucunu ben çekeceğim. İkincisi tam çalışmayı planlamışken hevesim kaçıyor böyle dedikçe. Uyarsam da anlamıyor. Bir zamanlar arkadaşımın benden güzel olduğunu ima etmişti. Zaten o imasından sonra soğudum annemden, eskisi gibi sevmiyorum, sevemiyorum. Bende kendime söz verdim, böyle bir anne olmayacağım, hele son söylediğim olaydaki gibi.

Biliyor musunuz, bunu dusundugume inanamiyorum :) su ana kadar kısa sureli olarak hariç hiç ailemden ayrı kalmadim. Ama böyle kalirsam, hep çocuk kalcagim. Hep annem tarafından azarlanan, zorluk nedir bilmeyen, en küçük bir zorlukta ağlayan zirlayan bir kız olarak kalcagim. Sonrasinda ise hedeflediğim hayata ulaşıncaya dek, çekeceğim zorluklar inanın su yasa kadar hissettiklerimden yaşadıklarımdan, zor olamaz.

inş kendi çocuklarım olursa bütün sevgimi göstericem çünkü kimsenin verdiği sevgi anne sevgisinin yerini tutamıyor arkanda bir annenin olduğunu bilmemek başkalarının benim canım annem melek annem derken sizin aranızda anneyle sarılıcak kadar bile bir yakınlık yoksa çok zor bir sıkıntın oldugunda dizlerinde ağlayamamk. Sizin yine kardeşleriniz var ben tekim birde içimde hep kalıcak bir burukluktur anne sevgisi

Benim annem de bir cocuk olarak asla nazlanmama izin vermezdi... nede sevdirirdi kendini... ona gore boyle seyler zayiflik gostergesiydi bence su an anliyorum.

Bak benim annem de evine cok duskundu biliyormusun... Kadin her cumartesi bayram temizligi yapiyordu bildigin... son 5 yildir saldi kendini... evini de... ve ilgi sevgi dertlesmek birlik gibi kavramlari yeni yeni algiliyor ama yok... o kadar yuzeysel kaliyor ki hersey... mumkun degil derdimi anlatamam ona... cunku anlatsam da kadin ozde ayni seyler yapiyor eninde sonunda... yazik cok sey kacirdi bence... o yuzden kesinlikle onun gibi olmayacagim...

Ahah seni çok iyi anladim suan. Bu annelerin ev derdi nedir anlayamıyorum. Bak bunca borcun harcın içinde evi düşünüyor, evin cok da lazım olmayan kapilarini yeni yaptırdı, boya yapıldı eve falan. Bir suru gider, hatta sırf bu yüzden babamla çok kötü birbirine girdiler. Heh bir de su var, babamla ne geçiyorsa aralarında hep bize yansıdı su güne kadar. Ama hanfendi şunu düşünmedi hiç benim 3 çocuğum var ve okuyorlar, masraflaridir giderleridir, suyu buyu.. Eve imkan var bize yok iste..

Kesinlikle gerektirmez. Çok var örneği, ilk zamanlarda zorluk çekersiniz ama inanın değer. Hayatınız düzene girince iyikileriniz çoğalır.

Bende bi türlü anlayamıyorum ev işini. Güzel bi sitede oturuyoruz, satın alsak alamayacağımız bi dairede. Niye illa benim evim olsun diye dandirikten bi ev almaya çalışalım ki? Kirada olunca ölmedik ya yıllardır. Benim en özendiğim şey, hani annelerle kızları alışveriş yapar ya, annesi der kızım şunu da dene, aa bu çok yakıştı kızım alalım der. Benim annem etiketini görünce beni kıyafetten uzaklaştırmaya çalışır. Her alışverişe çıkışımızda kavga ederiz. Almıyor kadın yahu almıyor inatla. En sonunda alıyor isteklerimin bir kısmını ama ya madem alacaksın sonucunda, biz niye 10 saat tartışıyoruz. Kendi huyunu da biliyor. İlerde çalış kendi paranla al diyor. Tıptan soğudum 6 sene diye, 2 sene daha ekstradan onun eline bakacağım. Başka bölümler falan araştırmaya başladım o derece. Babama aldırsam, birşey aldırdım ya, bir süre başka birşey aldırmamaya çalışır, yine aynı hesaba geliyor. 24 yaşıma geldiğimde maddi özgürlüğe kavuşsam nolur ki, ergenliğim, ilk gençlik dönemimde dilediğim gibi giyinememişim gezinememişim. Valla kendi derdimi anlattım senin konunda ama deşarj oldum kendi maddi özgürlüğümüzle, kendi yolumuzu çizeceğimiz zaman istediğimiz gibi bir birey olacağız sanırım. Öbür türlü kurtuluş yok..

Peki şuan güçlü hissedebiliyor musunuz, tamam genel olarak guclusunuzdur belki ama bazı anlar gelir ki o gozunuzu korkutan güç tuzla buz olur. Ben annemden sevgi sevkat ilgi alaka hiç gormedim. 19 yazımda neler yasadigimi neler sakladigimi bilmez mesela.. Belki benim anneme gore de öyledir, ama oyle bir anne olmayacağım ben..

Kimileri vardir sevgisini icinde yasar, kimisi sert mizaclidir, kimisi esirger herseyini... siz annenizin yanlislarini gorup, rahatsiz oldugunuzu beyan etmissiniz ama sunu da unutmamakda fayda var herkesin 1 tane annesi var... siz affedici olun, affettikce daha cok mutlu olacak, rahatlayacaksiniz. Anneniz belki dusuncesiz bir insan belki de psikolojik rahatsizliga sahip ama bir gercek var ki anneniz o sizin, ofkeniz gozunuzu kor etmesin buna izin vermeyin, annenizide opun yanaklarindan :)))

işin sırrı burda canım. sebepleri geç, yetişme tarzıdır böyle görmüştür kişiliktir gendir, aileyi model almaktır değiştirebiliyor musun? Hayır. sonuçları da geç, seni anlamıyor şefkatini göstermiyor tahakküm kuruyor? değiştirebilir misin? Hayır. Ama bir şekilde kurtulabilirsin uzaklaşabilirsin. ki sen de okulu bitirince gitme kararınla çözümü bulmuşsun. yapılacak en güzel şeyi tekrar etmişsin başka mesajlarda... özlediğin istediğin gibi bir anne olmak... en güzel farkındalık budur. yanlışa yanlış deriz ama yapmaktan vazgeçemeyiz neden? model almışızdır ister istemez beynimiz kanıksamıştır doğru kodlamıştır. ama sen bu hataya düşmeyeceksin inşallah... bak ben de çok otoriter sinirli, herşeye kızan bağıran ve bu durumlarda sana asla konuşma hakkı vermeyen bir babanın kızı olarak hep isyan ettim bu muameleye, ben öyle olmayacağım dedim kendime fakat zaman zaman maalesef aynı babam gibi oluyorum yani yanlış olduğunu bilsem de hem gen hem yetişme tarzı... bir gün bu durumdan tamamen kurtulmayı umarak yaşıyorum en azından hatamı biliyorum pişmanlık duyuyorum. Doğan Cüceloğlu bile aynısını yaşıyormuş. "bu kadar insana fikir verirken kendimi bazen çocuğuma bağırırken buluyorum ve bakıyorum ki aynı babamın hareketi" demişti bir yerde... boynuz kulağı geçsin. en büyük kazanımın şefkatli bir anne olmak olacak. Zamanı gelince Allah gönlüne göre versin canım

Bu acılar boşuna değil. Seni güçlendiriyor. İnanıyorum ki yaşından önce olgunlasmis ve eyvallahi olmayan guclu bir kadın olman uzak değil. Bana da cok guclu olduguu soylerler. Inan bunu ben birazda anneme borçluyum. Oysaki annem hataları olan bir anne. Beni sevmiş olsa da. Ama babama karşı hep yenik oluşu beni kamcilamistir...

Seni kardeşime benzettim :) o da hazırlanıyor dershaneye gidiyor, aylık düşen para çok fazla olcağı için de çalıştı bir miktar bu ay sonu cikcak işten neyse ki. Annem de ona cok yükleniyor, her konuda o da senin dediklerini söylüyor. Üzülüyorum duruma, ama ben kardeşime motive edici konusup, olasılıkları anlatıyorum hep. Senin annen, yine anlamış birseyleri sarılmış az da olsa sevgi göstermiş. Benim annem bana hiç sarilmadi, opmedi anlattığım gibi sevmeye çalışırken ittiği için çok nadir bayramda seyranda öperim.. Aynen sen de oyle bir anne olma.. İlerde çocuklarına cevrendekilere hep sevgi aşıla..

Eksikligini hissediyorum o sevgisizliginin kesinlikle Anneanem de onun gibiymis o da boyle olmayi secti... kirarsam bu donguyu anca ben kirarim cocuguma karsi...

Hay hayy vizelerden önce az bir zamanım varken degelerndirecegim hiç şüpheniz olmasın kurk mantolu madonna Feinne meal usri yüsra... tek ayak

Ben sevgisini belli etmeyen insanları anlayamıyorum. Sevgi paylaşılan birseydir, bir insan hem içinde tutup sevgiyi nasıl hissedebilir, ya da verebilir ki, anlayamiyorum.. Kesinlikle ben de sizin gibi dusunuyorum, sevgisiz yetişen çocuklar=mutsuz, kendi ayaklari üzerinde duramayan çocuklar.

Küçük kardesim baya bir seneden sonra oldu, üzerine çok düşüyor çocuğun özgüveni sarsiliyor, ama annem anlamıyor. Anneme birşey anlatinca ciddiyetten uzak bir şekilde he yaheee diye gecistiyor. Üzülüyorum bu duruma. Sorgulamaya basladim artık. İnsallah biz sevgisini gösteren anneler olcagiz :)

Ben normalde çok severim sarılmayı özellikle. Arkadaşlarımla buluştuğumda onlar bırakırlar ben bırakmam önce.. Dursalar 10 dk sarılabilirim insanlara. Ama annem bana sırnaşınca karşılık veremiyorum, sinir oluyorum bazen. Kendime de kızıyorum ona da. Bazı dedikleri hep bende ağır yaralar bıraktı. Ona baktığım zamanların 3te 2sinde aklıma bunlardan biri geliyor. Onun yüzünden güzellik kompleksi yaptığım zamanları hiç unutmam. Hala kompleksliyim, eskisi gibi olmasa da. Birde annem yoksulbir hayat sürmüş. Şuan hemşire maaşı var, babam da doktor ama çok cimri. Hani dışardan bakan ne güzel şuyun buyun var der. Onları aldırmadan önce olay olur halbuki, zor aldırırım. Bana tek kelime etmeden aldığı şey bir tek makyaj çantasıydı, şaşkınlıktan küçük dilimi yutuyordum, çok gerekli bir şey değildi ama tek kelime etmeden parasına bakmadan alalım demişti. Tek hayat amacı ev almak, yahu alamıyoruz işte, bari hayatı güzel yaşayalım dimi. Yok ama.

Bir insan yavrusunu dünyanın en güzeli görmez mi.. Bunu merak ediyorum bazen.. Görmüyormuş demek ki. Hadi diyelim ki görmüyorsun, neden söylüyorsun. Kalbime kazılı kalan cümleleri hep güzelliğimle ilgiliydi. Saçlarım, dişlerim, burnum, kilom.. Sorunlarımı tek tek hallediyorum, yıl geçtikçe daha evrim geçiriyorum ama hala kendimi dünya çirkini hissediyorum. Yaşıtlarıma oranla hep süslü olarak anıldım, makyaj yapıyorum saçıma dikkat ediyorum çünkü kendimi yetersiz ve çirkin hissediyorum.. Saçlarım kıvırcık, ne yapayım genotipim böyle, elimde olsa mutasyon geçireyim, ama değil. 7. sınıftan beri saçlarımı düzlüyorum.. Kilo verdim, burnumu üniye başlamadan yaptıracağım . Kulağım kepçe değildir ama ona bile kepçe derdi, aklınca hani seviyor. Kusra bakma annecim senin gibi kraliyet ailesine yakışır yapışık kulağım yok o kadar. Birde bigün, sokakta yürüyoruz. Birden bi hışımla, milletin çocuğu burnundan düşmüş gibi, benimki niye bana benzemiyor dedi ya. Tövbe yarabbim. Yani mavi ekran gösterdim, beynim error verdi.

Kesinlikle, su yasimda dahi eksikliğini hissediyorum, ötesi yok bunun..

şu hayatta eksikliğini dolduramadığım tek şey anne sevgisi görmedim görüceğimide sanmıyorum

Çocuk doğurmakla anne olabilmek çok farklı şeyler. Bir kere anne sevgisi, bir çocuk için en büyük ihtiyaç.

Seni anliyorum, su aralar sana kafa dagitabilecegin bir film onereyim o halde "into the wild" sevecegine eminim... :)

Bayılıyorum güçlü kadınlara. : )

Merhabalar herkese. Bu konu, belki de biriktirdiklerimin bir patlaması ama daha fazla dayanamicam. Sorun annem. Bugüne kadar baskıcı tavırları, hiç gözüme batmasa da hatta hoşuma gitse de artık sorguladigimdan mıdır nedir, yoruyor artık beni. Birşey yapmaya kalkissam, sen yapma beceremezsin, milletin yanında "anca oturur bunlar, hicbirsey yapmazlar" serzenisleri beni çok yordu. Halbuki elimden geleni yapiyorum ben. Hicbir zaman doğru düzgün bir anne kız ilişkimiz olmadı. Yere dustugunde bir annenin yavrusu uzulur dimi, benim annem dustum diye bana vururdu bir de. Hic unutmam, küçükken 12 yaşlarında falan dayimlara gitmiştik, dönüşte eve bırakmıştı dayim bizi anneme sarildim ozledim seni dedim. Ne yaptı, beni itti ayıptır dedi. Ya nesi ayıp beee!? Diyemedim, aklim basmamisti ama bak Madonna unutmadı. Annem oldum olası hep evi süslerdi, evin perde koltuk hiçbir eksiği olmazdı. Mükemmel yapardı evi. Ama ya çocukları? Bizim üzerimizde doğru düzgün giysiler olmazdı, kuzenlerimize ozenirdik hep, çünkü bize birşey almazdi. Varsa yoksa hep evi süsleme derdi vardı. Ve, can alıcı nokta elimizde harçlık var atiyorum bir kısmını serzenişte bulunarak isterdi. Yani zorlama yok fakat, hani azcik beni gor derdi. İki kuruş harçlığım varsa, bir kısmını ona verdim hep. Vermezsem kusuyordu. Küçükken de böyleydi, bize verilen bayram harcligina el koyar, bize birşey almaz varsa yoksa hep eve hep eve. Ve karar verdim, suan üni son sınıf muh ogrencisiyim, kesinlikle burda bu şehirde kalmayacağım. Çünkü annemin baskıları sonucu, kendi ayaklarimin üstünde duramiyorum ve çalışma hayatım burda olursa yine duramayacagim. Allah'in izniyle, kendime başka bir şehirde hayat kurmak istiyorum uzak olmak istiyorum. Konuyu neden açtım diye sorcak olursanız; gorunuste bir sorun yok dimi. Haline sukret diyorsunuz. Ama bana yasattıklarını, hissettiklerimi gordunuz mu.. Ben boyle bir anne olmayacağım, söz verdim kendime. Yeri gelince otoriter bir anne, yeri gelince arkadaş ama sevgisini gösteren, sakinmayan, gücenmeyen.. Siz de böyle anne olmayın olur mu?

benim annemden svgisini gostermezdi ben anneme çok düşkünüm sarılır öperim ama o yapmaz sadece iş yaptığında severdi benimde üstümde hala onun psikolojisi var, çocuklarım olursa sevgimi hep belli edicem inşallah..

Kıyamam sana ben, içim acıdı. Annen geçmişte yaşadığı acılardan nasır tutmuş anlaşılan. Bir de erken anne oldu ise bazı anneler sevgi göstermeyi bilmiyor olgun anneler gibi olamıyorlar. şimdi 2 ye giden kardeşine farklı davranmasından onu anladım Benim annem de geleneksel annelerden. Beni sevdigini söylediğini hiç duymadım ama hep belli ederdi, severdi bilirim. Yalnız 20 küsür sene üstünden zaman geçmiş olmasına rağmen beni 12. yaşımda iken yatılı okula verdiklerinde, ilk akşam " beni burada bırakma anne ne olursun terketme " diye ağladıgım halde çekip gidişini bir türlü aklımdan çıkaramıyorum. Sonradan pişman olmuş ama içimde ukde kaldı. İnşallah bende annemin yaptığı hataları yapmam...

Lutfen ama lütfen kirin gerekirse uzmandan yardım alin, ben oyle düşünüyorum. Sanirim şuan hamilesiniz şimdiden başlayın :)

Ahh maddonam ahh!! SENİ ÇOK İYİ ÇOK İYİ ANLIYORUM Kİ AMA BENİM ÖZ ANNEDEN ÖTE SEVDİĞİM ABLAM VAR ÇOK ŞÜKÜR

Haha, opmeye calissam iter, tuhaf tuhaf bakar :) ama sorun bu değil ki, hatta benim içimde öfke falan da yok, kin de tutamam ben ama anneme anlam veremiyorum. Zaten uzun suredir planladigim birseydi uzağa gitmek, belki de değerimi anlar, belki bir kızı daha olduğunu, 22 yasında olsa da hala ne kadar çocuk mizaçlı olduğunu anlar, belli mi olur, belki biraz uzaklaşmak iyi gelir.. . push ; C Cikita

kaç kardeşsiniz diğerleri, ne böylemi davranıyodu

Bende ufak bir kaç iş yaptim, ama surekli olmuyor genelde o işlerde canim. Seninki aynen o hesap olmuş, insallah biz bizdeki eksiklikleri çocuklarımıza yasatmayacagiz :)

İnsallah aslında bunu farketmek bile bir adım, hatta en büyük adım. Oyle samimi hissedememe nedeniniz de zamanında bu duygunun eksik olması, ve zamanında olmamış ki şimdi mi olcak hissi veriyor.. Ben de, sevgisiz ve sevgisi olsa dahi onu paylaşmayan annem gibi olmayacağım..

Zaten fuar hostesiliği, anketörlük falan yapmayı düşünüyorum. Varlık içinde yokluk yaşıyorum ya. Umarım ilerde çocuklarımın isteklerini sürekli tersleyen, onları kıran birisi olmam..

Annesi gibi olmayacak biri daha var Bende de bi anne yarası var ki 24 yasında olmama rağmen geçmedi geçmiycek de. Ben daha 12 13 yaşlarında iken bıraktı beni abilerimi ve babamı... Çok Küçüğüm daha napıcamı hiçmbilemedim psikolojik darmadağın oldu koca eve annelik yapmak zorunda kaldım Becerebildiğim kadar hepimizin hayatını mahvetti o gitti bizi beni istemedi. Bi süre dedemlerde kaldıktan sonra duyduk ki evlenmiş Niye anlattım bilmiyorum ama bende kesinlikle onun gibi olmıycam kızım var ve çok seviyorum hergün defalarca söylerim sevdiğimi daha uç buçuk dört yaşlarında asla bırakmıycam onu... Sana gelirsek konu sahibi uzak olmak daha iyidir çok doğru düşünüyosun bi an önce açıl uzaklara kendi hayatını kur...

Ben de hep bayilmis ve onlar gibi olmak istemisimdir :)