çok değişik yaaa... çoğu insan çıkara dayalı yaklaşıyor, kimisiyse gayet sıcak, samimi... tek dertleri dost olmak... bakalım ünv bittiğinde ne halde olcaz, şimdiden çok merak ediyorum...

ne düşünüyosunuz kızlar ortaokuldaki ya da lisedeki gibi değil demi daha resmi daha sınırları olan ve daha soğuk çıkarlara dayalı yüzüne karşı direk hayır denilen ama aynı zamanda beraber deli gibi eğlendiğin, hocalar için içinden aynı küfürleri saydığın, kalmak üzere olduğun dersten beklenmedik şekilde mucizevi şekilde geçince ilk bulduğun arkadaşına sarıldığın gibi bir şeyler işte:roflol:

ay benım ılk yılımda kaprıslı kıskanç ve kuyumu kazan ınsanlar gordum.. bunlar arkadasımdı ustelık aynı masada yer ıçerdık... kaprıslı çıkarcı ınsanlardı... bana onlar denk geldı malesef.. ama sonradan yanı 2-3 qay sonra dogru arkadaslarınla karsılastım... ve onlarla hala arkadaslıgımız devam edıyor...11 yıldır yanı... herkes evlendı... ama gercekten şaşırtacak derecede yalancı kaprıslı ınsanlar gordum... zaten onlarda benı bulmus... okulda onlarda tek bır gruptu... onlar kadar kotusude yoktu hahahhahaha... :lepi: D

kesinlikle daha mesafeli ve çıkarlara dayalı, ama bunu genel için söylüyorum. ben altı yıl tıp fakültesi okudum. en başlarda hepimiz sürü gibiydik 6 yılın sonunda kaldık mı bir avuç insan. hatta 4 kişiyiz. ama bu 4 kişi kardeşten de öte artık. demem o ki üniversite arkadaşlıkları zor ve az oluyor.

Çok şaşırdım arkadaşlar... Bence hiç de öyle değil... Üniversiteden mezun olalı 9 yıl oluyor, hala da üniversiteden birçok arkadaşımla görüşürüm düğünlere doğumlara iftarlara gidip gelmişliğimiz var... Ama liseden mezun olup ünversteyi kazandıktan sonra liseden hemen hemen bütün arkadaşlarmla ilişkilerim koptu diyebilirim. Kazanamayanlar kıskançlıktan, kazananlar da farklı şehirlere dağılıp farklı ortamlara ayak uydurmanın derdine düşüp koptuk birbirimizden... Bir vakıf üniversitesinde ÖSYM burslu olarak okudum... Hep derlerdi özel üniv. lerde burslu burssuz ayrımı var, burssuzlar bursluları hor görüyor, paralarını ön plana çıkarıp eziyorlar falan filan... Aynı bölümde 10 buslu 50 burssuz toplam 60 kişiydik... ben dahil 7 burslu arkadaş hiçbir problem yaşamadık ne birbirimizle ne de burssuzlarla.. Demekki komplexlerimiz yokmuş... Ama diğer 3 tanesi hep şikayet hep şikayet... çok paraları var yok mercedesle okula geliyolar, yok şöyle yok böyle... Bunu komplex haline getirdikleri için de ayrımı kendileri yaptıkları halde yok bizi eziyorlar falan diyorlardı.. ezseler bizi de ezerlerdi... Benim bursludan çokburssuz arkadaşlarım oldu... Kenndi bölümündeki arkadaş sayımdan fazla diğer bölümlerden arkadaşlarım oldu... Böylece daha farklı bakış açları daha farklı fikrer edindim. Hukuktaki arkadaşın kantide bi arkadaşına dersle ilgili bişey anlatırken sen de duyup öğreniyorsun, aklınca bişey kalıyo, işletmeden biri ders çalşırken yardım ediyosun, aklında bişey kalıyo.. iletişiden radyo-tvden bi arkadaşının bi ödevi oluyo bişei oluyo yardım ediyosun, ona yardım ederken başka bişey öğreniyorsun... Adı üstünde üniversite.. universe. yani dünya.. dünaya daha gniş bakmayı öğreniyorsun... Lisedeki arkadaşlık o yaşın o günerin getirdiği havailikle kısıtlı, ve büyüyorsun ve o havailiğe ihtiacın kalmyor, ve o havailik sana çocukça geliyor bi süre sonra... Lisedeki arkadaşınla olan paylaşımların ne... yok o çocuk yakışıklı bu değil, ayyy ayşe saçlarını oksijenle açmış, fatma eteğini kıvırıyor... O bana çıkma teklif etti kabul etmedim, vs. vs. Geleceğe yönelik tek ortak nokta üniversite sınavını kazanmak... Bu da dostça bir paylaşım değil bence, görüyorum kuzenler lisede, ahmet bu yayınevinin test kitabını çözüyomuş benim de alıp çözmem lazım, aa ayşe günde 4 saat çalışıyomuş ben 4,5 saat çalışayım, ben daha çok çalışayım, ben daha iyi biyeri kazaayım... ani paylaşım değil rekabet var... Önemli olan arkadaşlığının boyutu, payaşımın derecesi ve derinliğidir.. Arkadaşı nerede bulduğun çok da önemli değil bence...

sen ne güzelki çok güzel arkadaşlıllar edinmişsin ama genele bakarsak bu herkesin yaşamınd aböyle olmuyor ne yazıkki bend eöyle çok kötü insanlarla karşılaştım diyemem ama benim bahsettiğim samimiyetsizliğin daha yaygın yaşandığı yaş ilerledikçe ben şu an üniversitede okuyorum ve bunu görüyorum, mesela iş hayatı için daha beter diyorlar orda hiç samimiyetin olmadığını söylüyorlar ayağını kaydırmak için gözünün içine bakan çok oluyomuş çokta abartı olduğunu da sanmıyorum ama bunların yanında herkesin çevresinde mutlaka iyilerde vardır ve olmalıdır da bi arkadaş türkiyedeki arkadaşlıklar daha sıcka dmeiş bencede katılıyorum yurt dışına çıkmamış olsamda:roflol: D

Ozellikle birkac tane Lise arkadasimdan hic kopmadim, en iyi dostlarim onlar. kaydirigubbakcemile5 joey just

insanina denk gelmenle alakali.. oyle insanlar geliyorki tek bir gun darda iken yaninda oldun diye 40 yil cidden hatrini tutuyolar.. canindan kanindan oluyorlar.. bazilarini ise koynunda yatir istersen yoldan gecerken seni gormezden geliyolar.. insanina bagli.. ama genel ortama bakicak olursan daha mesafeli arkadasliklarim var.. gerci benim lisede de oyleydi arkadasliklarim ama uni. ortaminda arkadasliklar daha cikarlara dayali. iyi not tutuyorsan basarili isen felan bi bakiyosun etrafin insan kayniyor.. %;90 i cikar arkadasligi bnlarin.. o yuzden cok takilmicaksin arkadas olayina.. birlikte birseyler yapabildigin insanlar arkadasimdir deyip geciceksin.. ille de 40 yil sursun diye ugrasmicaksin.. her arkadasligin miadi var.. decemBer medeniyet bekarların omuzlarında

gerçek hayat işte

benim lise çok kötüydü, insanlığı üniversitede gördüm. çok acaip şeylere de rastladım, ama iyilerin yanında kötülükleri azdı.

Yaa herkes kendi yaşadığını biliyor... O yüzden sizin söylediklerinize yanlıştır diyemem, ama benim ve benim içinde bulunduğum arkadaş grubum için yaklaşık bir 15-20 kişi için üniversite arkadaşlığı daha güzel, daha özel ve daha derin... Türkiyedeki arkadaşlık, yurtdışındaki arkadaşlık falan.. Ben böyle bir ayrım olduğunu da düşünmüyorum... ışim gereği 6 ay kadar yurtdışında yaşadım 4 ay kadar ıtalyada 2 ay kadar da holanda da... Orada ki hem yurtdışı hem de iş ortamıydı... Orada tanıştıım arkadaşlarımla hala görüşüyorum.. Faceden mesajlaşırız iş icabı ben gittiğide yada onlar geldiğinde mutlaka buluup ya bir yemek yeriz ya bir kahve içeriz. Yada başka ülkelerde fuarlarda karşılaşırız, illa ki 1-2 tanesiyle organizasyon yaparız... Şunu tekrar belirteyim, herkes yaşadığını bilir ve ona göre yorum yapar.. Allah herkesi iyi insanlarla karşılaştırsın... reneta80