evet insan inanılmaz hassaslaşıyor... benim de topluluklarda çok kalbimi kıran insanlar oldu bilerek veye bilmeyerek... çok hassaslaştım, kırılgan oldum.. televizyonda şehit annelerini gördüğüm an ağlaya ağlaya kendimi alamıyorum.

canım ya böyle lafını sözünü bilmeyenler çok etrafta ben 1 yıllık falan evliydim eşimin akrabalarından hemen hemen aynı tarihte evlendiğimiz bir bayan la karşılaşmıştık bir yerde kendi o sırada hamileydi akşam sabah doğuracak ve yanıma geldi göbeğimi yokladı sendede mi bebek var dedi kaç aylık dedi bana aslında zayıf bi insanım bende göbek falan yok ama maksat nispet olsun o an öyle üzüldüm ki hala unutamam mavielle MİNİK DUTUM

aynı dertten müzdaribiz. yapabileceğin birşey yoksa kend, nle dalga geçeceksin ki insanlar üstüne gelmesin. onlar bir söylerlerse sen bin söyle kendine. ama kafana takma. bende diyorum kendime bana biçilen ömür böyleymiş diye. inan çok zor biliyorum ama yapacak birşey yok. sabır. bu arada bizde genetik uyuşmazlık var. bizde herhangi bir biyolojik sorun olmamasına ragmen embriyolarda kromozom anomalileri oluşuyor. yani yanlış kişilerle evlenmişiz diyelim. sizde de böyle bir sorun olabilirmi. embriyolara genetik tarama yapıldımı hiç. eğer yapılırsa sağlam embriyo transfer edilebilir sana.

Damdan düşenin halini, yine damdan düşen anlar... Çocuğu olan, hele ki uğraşmadan hamile kalanlar bizim gibileri ne anlar? Bir de 30 lu yaşlardaysan vay haline!!!... Çooook zor canım. Aynı duyguları bende fazlasıyla yaşıyorum. Bebek reklamlarına ve kürtaj olmaya çalışan, kürtajı savunan kadınlara illet oluyorum. Biz para verip, doktor doktor gezip, 1001 türlü zorluklarla mücadele edip yapamıyoruz... Allah yar ve yardımcımız olsun. evlat hasretiyle yananlar ve hak edenler anne baba olsun İnşallah...

Saksının içine baktığımda minik minik böcekleri gördüm. Aklımdan ne kadar gereksizler, var olmalarının ne anlamı var derkenn uzun bir süredir Allah'ın benim bedenime bir evlat "VAR" etmediğini düşündüm. "Var" olmak O'nun tarafından var edilmek ne müthiş birşeymiş. Minik böceklerin "Var"lığına imrendim. Evlat sahibi olamamak! Hayvanların bile yavrularına, doğurganlıklarına imrenerek bakmaktır. Baharda açan çiçeklere, meyve veren ağaçlara imrenerek bakmaktır. Evlat sahibi olamamanın hemen hergün insana getirdiği düşünceleri yazsan kitaplara sığmaz. Her gün biraz daha kanar yaran, kimse görmeden silmeye çalışırsın. Ama bir yere kadar...

evt maalesef bende... aynı düşünceleri paylaşıyorum arkadaşlar kafaya takmayın diyorlar haklılar ama o kadar hayatın ve tüm mevzuların merkezinde bir konu ki çocuk... sen unutsan da sana hatırlatıyorlar. mesela bugün gene canım sıkıldı.. bir arkadaş toplantısındaydım. ev temizliğinden laf açıldı. senin evin kirlenmezki çoluk yok çocuk yok... dediler. hafta sonu istanbula gidicem dedim tabi gezersin biz çocuklarda bir yere kımıldayamıyoruz sen müsaitsin dediler inanın kalbim o kadar kırıldı ki sanki çocuksuzluk bana verilmiş bir ödülmüş gibi... işte ben kafamda belli bir olura bağlasam da toplumsa sürekli sözleriyle yoksunnluğunu hatırltan, kıran insanlar var hepsini allaha havale ediyorum ne diyebilirim ki canları sağ olsun...

Böyle düşünenlere de kızıyorum ben biraz... Neyse...

amin : canım sana bir kucak dolusu çiçek yolluyorum lütfen kabul et 71: ne kadar güzel anlatmışsın hislerimize bukadarmı güzel tercüme edilir sweet-73 Popüler

Cevren biliyor mu bebek sorununu Biliptemi kiriyorlar seni Tedavi oldunmu yada olmayi dusundun mu En buyuk destekcin sensin canim Kendi kendini telkin edeceksin gerekirse agla agla Ama guclu ol İnsanlar yasamadiklari bir durum icin assla tam empatigoteremez Heleki cocugu olan seni assla anlamaz Cevrende neolursa olsun sen guclu oll

söyleyecek söz bulamıyorum 13 yıl tedaviler 4 gebelik ikisi ikiz gebelik kaybedilen 6 bebek dayanılmaz acılar ve sonuç ortamda birinin ağzından çıkan şu cümle allah herkezin gönlüne göre veriyor sanki ben bu kadar acıyı hakediyorum onu söylemek ister gibi ama yinede isyan etmedim hiç şükürler olsun rabbim bana peygamberlere verdiği sınavı vermiş elbet mükafatta vericektir rabbim hayırkı evlatlar versin yüzümüzü yere eğcek evlatlar vermesin

ne kadarda doğru anlatmışsınız.. bir insan mandalinayı soyduğunda yanına yapışmış küçücük yavrusunu görünce ağlayabilirmi, tiksindiği hamam böceğinin yavrusunu görünce içerlenip burnunun direği sızlayabilirmi sonra varlığının değerini var edenin değerini bu denli hissedebilirmi.. rabbim kimseye evlat hasreti yaşatmasın

offfff şu yazıyı okurken bile kendimi görüyorum göz yaşlarımı tutamıyorum çok üzücü bide ben 2 tane düşük yaşadım. çok zor günler geçirdim...

Merhaba canım benim çok duygulandım seni ve tüm çocuk isteyenleri çok iyi anlıyorum bende çok uğraştım çok yıprandım sosyal hayatım bitmişti çocuk soracaklar diye artık velilerim bile acıyorlardı bana ki ne acı ama en sonunda kavuştum Rabbimin izniyle hamdolsun maşallah yavruma bahtı güzel olsun inşallah o şu an benim yaşam enerjim ama yıllarca kullandığım aşırı hormon iğne ilaçarı ve en çok ta aşırı stres yüzünden meme kanseri oldum şu an tedavideyim hepinize sesleniyorum herkesi çok kafaya takmayın takıyorsanız psikolojik destek alın hiç kimse sizin canınızdan sağlığınızdan daha önemli değil unutmayın ve Rabbim hayırlısıyla tez zamanda sağlıklı bebişler nasip etsin inşallah biraz uzun oldu kusura bakmayın hepinize sevgiler

arkadaşlar sakin olmak lazım, stres yapmadan sabırla beklemek lazım. diyeceksiniz ki yaşadın mı, hayır yaşamadım ama düşnüyorum toplumda bizi üzecek o kadar konu var ki. lise biter üni yi kazanmayı dert ettirir insanlar bize üniversite biter iş bulmak stres olur. işe gireriz eeeee düğün ne zaman evde kaldın dert olur. evleniriz çocuk ne zaman. 1. yi yaparsın kimine göre acele etmiş olursun yine yaranamazsın. birileri de başlar 2. ne zaman. oğlum var ve çok zayıf inanın dışarı çıktığımda özellikle ilk ayarda sanki garip bi yaratıga bakar gibi bakıp ayyyyyyyy ne zayıfmış der yanımdan geçerlerdi. insanların saçma sapan lafları yüzünden ağladığım çok olmuştur. her önüne gelen tarif verir durur sanki ben bilmiyorum ne yedireceğimi. kısacası arkadaşlar anlatmak istediğim şu onun bunun lafına fazla takılmamak lazım. şimdi gezin tozun inanın bir gün kucagınız bebelerle dolacak..

merhaba tesadüf dolaşırken yazını okudum ve inan çok üzüldümm. lütfen ağlama yazık bebeğine ne diye ağlıyosun ki daha yeni transfer olmusminiğin neden onu üzüyorsunn. ben anlamadım daha bir kaç günün var.. bak kendini üzme valla kızacağımmm bvu moralle nasıl olacakki zaten çökmüşsün herşey kısmet bak ağlama.. benim transferimde kanamalarım oldu hep ağladım zırladım ne geçti elime biliyomusun minik bir bebek:)şimdi 8 aylık.. yıpratma kendini. K

çocuk için bir çok testten geçtim canım teşhis sebepsiz infertibile... çevremdekiler yaşadığımız süreci ve bunu ne kadar arzu ettiğimi biliyorlar. buna rağmen böyle cesurca konuşabliliyorlar. ben çocuk istemediğim için yapmayan biri olsaydım bu söylemlerinden hiç rahatsız olmazdım ama bilmelerine rağmen çok duyarsız davranıyorlar

. depresyona girme sebebidir. hamile misin? niye degilsin? bebek ne zaman gelecek? eeee? ler gibi soru isaretlerini sozlu olarak her duydugunda ofkeden delirirsin, sonra ofke yerini caresizliğev birakir. icinde her daim bir huzun tasirsin, artik aglamaya her daim hazirsindir. bir de buna sanki seninle dalga geciyormus gibi televizyonda habire cikan programlar eklenince iyice sinersin kendi icine. gecmise donersin, acaba neden ben diye bir plak takilir beyninin icine... hayirlisi buymus dersin disariya, iceriye ise soyleyecek soz bulamazsin. cocuk sahibi olamamak gizli gizli olmektir, oldugunun farkina kimse varmaz cunku yasamsal formun halihazirda devam etmektedir. dogdun ve oldun sen, tekildin ikilenemedin bittin...

inşallahhhhhhhhhhhhhhh K

aynı dertten bende de var çok üzülüyorum, takma rahat ol diyorum ama yapamıyorum. Allah kimsenin kucagını boş bırakmasın..

ne kadar süreçtir bebeğiniz olmuyor? sadecedilek

inanki yazdığın herşeyi tek tek ben de hissediyorum. ama bu duygulara teslim olmamamamız gerekiyor. çünkü umutsuzluğun da depresyonun da sonu yok. güçlü olmak ve bu işin peşinden koşmak zorundayız. bir de bu durumun bizi çok hassaslaştırdığını dşünüyorum. iyi niyetli soruları bile saldırı gibi anliyoruz bazen. dün bayram ziyaretinde eşimin kaçarak evlendiği için ailesiyle uzun zamandır görüşmeyen kuzenini gördüm. ben nişanlıyken kız kaçmıştı. en az 6 yıldır ilk kez görüştük ve bana herkesin içinde yüksek sesle tedavi görüp görmediğimi sordu. ve bir semt polikliniğindeki kadın doğumcuyu önerdi. doktor aramadığımı söyleyip konuyu geçiştirdim. ama o kadar kızdım ve üzüldüm ki bir kaç saat sonra migrenim tuttu ve şiddetli başağrım başladı. kızın art niyet taşımadığını sakin kafayla düşününce görebiliyorum. ama o an onu boğabilirdim.. biraz rahatlamayı, her söze kulak asmamayı, başka şeylerle mutlu olmayı öğrenmek zorundayız.. inşallah başarabilirz.