Öyle doluyum ki.. Çok doldum artik cevrem hep kuru kalabalik derdimi dinleyecek kimsem yok. Belki biraz rahatlarim diye düşündüm. 5 yıl bi iliskim oldu benim nisanlandik ama ayrilik oldu. Iyiki de oldu inanin simdiki aklim olsa yillarimi harcamazdim cok canim yandi ama unuttum kabul ettim olmayacagini. Ama ben gururumu ayaklar altina aldim yalvardim kabul edemiyecegim kadar agir kaldiramiyacagim hakaretler etti bana ' seni 5 yil kullandigima say 'dedi. Bunlara ragmen yalvardim ona aklim yerinde degildi ki.. diyorum ki nasil dustum o hale dunyada bi o mu kalmisti sanki su gunlerde sadece onun pismanligi var ona karsi. Ben lise mezunu hemsireyim. Adim hemsire ben yapamadim bu isi sevemedim mezun olali 3. Yilim. Ama 7 ay fln calistim o kadar su anda issizim is bulamiyorum tecrubem yok arkam da bi de dayim olmadigi icin bizim gibiler issiz geziyo. Universte okumak istiyorum ailemin durumu yok yuk olcam zaten faydam olmadi hic yuk olmayi da istemiyorum. Kpss calisiyorum kasim da gircem daha cok var hirsli bi insanda degilim. Bizim maddi durumumuz kotu ben calisip annemin yuzunu guldurmek isterdim. Ben boyle bos bi insan olmak istemezdim ben 21 yasinda evde oturan disarda gezecek arkadasi bile olmayan bi insan olmusum bu kadar ise yaramaz olmak oyle yakiyoki canimi bi faydam yok ne baskasina ne kendime. Is ariyorum bulamiyorum eczaneler sekreterlikler yok yok... arkadas cevrem yok var ama uzaktalar herkesin kendi hayati var sunlari onlara anlatsam umursamazlar bile ben deli dolu bi insandim ilk okul arkadaslarim okumadigimi duyunca sariyo. Biriyle konusuyorum insanlar okuyo calisiyo biseyler yapiyo ben evde oturuyorum demeye utaniyorum cunku meslegim var. Sanki bi cukurun icindeyim cikamiyorum demlicaykeyfi Ve dünya bir çölse durma. Seraba su getir. Anneler

demlicaykeyfi Ve dünya bir çölse durma. Seraba su getir. Anneler

bulursun insallah umudunu kaybetme. Nerede yasiyorsun bilmiyorum imkanlar nasildir ama sen uzak yakin demeden basvur. Elbet cagiran olur. Once belki sartlar 4 4luk istedigin gibi olmayabilir ama zamanla hepsi duzelir. Sen de isine isinirsin. Her meslekte bu boyledir. Once bir ezasini cekersin sonra yillar gectikce sefasini surmeye dogru ilerlersin. Bunalman normal ama olsun. Ev islerine yardim etmen de bir yardim cesidi. Kendini ise yaramaz hissetme, aksam herkes senin emeginle pisirdigin yemegi yiyor degil mi ama

Gayet guzel bir meslegin var hemsire hanim. Bu sekilde depresyona girme. Elbet acilir bir kapi. İsini yapmak istiyorsan elbet bulunur bir is. Herkesin dayisi yok inan. Sen bir yere geldiginde bileginin hakkiyla gelmenin keyfini yasa. 7 aylik tecruben varmis. İnsallah gonlune gore olur.

Kötü şeyler düşünmek, kötü şeylerden bahsetmek hiç bir zaman sana fayda sağlamaz. İlk başta umudunu kaybetme, sağlıklı Mısın ona bak ve şükret. Meslegin varmış ve iş bulamıyorsun ama bu da seni yıldırmasın. Önce sen kalkıp silkelen, iyi düşün ki herşey yoluna girsin. Birazcık daha atak olup geçici yapabileceğin bir işe girebilirsin, bir yandan okulsa okul sınavsa sınav kendi paranla sosyalleşip, daha azimle çalışarak geleceğine yön verebilirsin. Millet 30 35 E kadar okuyor. Hayat bir yerden alıp öyle bir yerden yüzüne gülüyor ki o ettiğin sıkıntılara dönüp sadece gülüyorsun. Ve Allah'a bol bol dua et, zaten o Zaman öyle ferahlıyorsun ki ardından da herşey yoluna giriyor. Saçma şeyler kafaya takıp isyan etme sakın. Herşey güzel olacak.

Devlette okuyanların, bursla yaşayanların, dişini tırnağına takıp yok parasına çalışıp kariyerinde yükselenlerin dayısı mı var? Kendinizi kandırmayarak başlayın işe. Oturun doğru düzgün ders çalışın, sınava girin. En kötü açık öğretimden devam edin, bir yandan da hangi iş olursa olsun çalışın. Bence 15-20 yaş arası insanın ezilme yaşı. Bu dönemde ya gerçeklerle yüzleşir ekmeğini kimseye yedirmezsin yada hiçbir şey yapmaz "ben neye yarıyorum ki" dersin. Zehir gibi bir kafanın yapamayacağı hiçbir şey yok. Sizde öyle olun.

Azmedince yapamayacağın hiçbir şey yok inan ki.. Henüz 21 yaşındasın. Güzel bir mesleğin var. Yaşıtların hala Üniversite öğrencisi ve her üniversite öğrencisi de hemen iş bulup atanamıyor maalesef. Sen elinden geleni yap azimle çalış sınavına. Senin azimli olman, çaba göstermen aileni de mutlu eder. Bu bir süreç öyle düşün. Bazen istediğin konuma gelmek zaman alır. Ve emin ol bizler de belli konuma gelebilmek için çok çalıştık.. Hiçbir şey kolay olmuyor maalesef

Hem mesleğin var hem tecrüben var problem mesleğini sevmemense sayet açık öğretimden farkli bir bolum okumayı deneyebilirsin. Ama ne kadar şanslısın universite eğitimini tamamlamadan daha bir meslek sahibi olabilmişsin hemşire hanım. Calisirken aynı bölümün birde üniversitesini okursan harikaa olmaz mı sağlıkçı olmak güzeldir saygı duyulan bi mesleğin var bence değerini bilmelisin.