Benimki de oyle yapsa psikolojim bozulur herhalde biz birazck fazla duskunuz galiba yanls anlasilmasin herkes evladina duskundur ama bu durum baska. bir durum o bagliligini yasamayan anlayamaz yarin oburgun buyuyunce arkadaslari da olacak restte cekecek ay smdiden tansiyonum dustu dusundukce

Ablam yiğenime kendisi bakıyor hic bakıcı yardımcı vs bakmadı ona ragmen yiğenim ananesinden cıkmak istemez dedesi oyun oynamaz bile dogru düzgün dedeyi görsün babayı falan unutur Bu yaşlarda oluyor böyle seyler

Şuan anlatsam da anlayacaklarını sanmıyorum, kelimeler ağır gelebilir diye düşünüyorum, karşı tarafı uyarıyorum yiyecek veya başka bir şey uzatıp vermeyin çocuklarıma, siz iyi niyetli olabilirsiniz ama çocuğum ayırt edecek yaşta değil falan diyebiliyorum..

Yalnızken sürekli dibimdeler nefes aldırmazlar diyebilirim J

Olur mu öyle sey, siz annesiniz, en guvendikleri.. aslinda bu durum belki de daha sağlıklı. Cunku bagimli olmalari da buyuk sorun teskil etmez mi, ilerisi icin.

Fazla dramatize ediyorsunuz. Duyan da çocuklar sizi kapı önüne attı sanacak. Çocuk onlar yahu. Benimkiler anneannenin evinden gelmek istemezlerdi. Yalvar yakar eve getirsem, seni istemiyoruz diye ortalığı ayağa kaldırirlardi. Büyüdükçe düzeliyorlar.

Babaları gibi balıklar yenGEnC

guvenli baglanma metodlari var onlari bir deneseniz.

Dün gelen misafirim hiç ilgilenmedi ki yani oturuyordu öylece benimkiler o gelir gelmez oyuncaklarını döktüler ellerinden tutup tuvalete götürmesini su vermesini falan istediler

Ayy kiyamamm ablam da yegenim iki yaşındayken çalışmaya başladı ben baktım. Aksamlari oyun oynamak için benim yanima geliyodu karnı acikinca ablama gidiyodu. Ablam da o kadar uzuluyodu ki benle oyun oynamak istemiyo diye. Şimdi kesinlikle ablamin dibinden dusmuyo. Bi dönem bu gelip geçer sende buna mi uzulmusum dersin :)

Bende senin gibi dusunuyordum ortamda hosmadigi bir sey oldugu zaman ozellikle korkuyorsa kucagimdan inmiyor ama onun disinda anneannesine cok guzel satar beni

Buyuk ogluma babasi cok bakmisti babasina asik.. hos hepsi oyle bence.. ben yapabildigimin en iyisini yapip en dogru kararlari almaya calisiyorum onlar icin.. cok kucukler daha.. buyuduklerinde anlarlar bazi seyleri dert etme

Kim ilgilenirse en cok bebekler ona alisiyor uzulmeyin el mahkum kimse zorunlu olmasa birakmaz bebegini. Endiselenmeyin

Nasil da duygusal dusunuyorsunuz kiyamam ya Oglumun kresinde sizin gibi bir anne var ikiz kizlarini birakiyor 2,5 yasindalar ben bile gorunce hist pist yapiyorum hemen guluyorlar. İlgi seviyorlar elbette gayet normal. Ya iki cocuk ensenizde tepenizde gezseydi perisan olurdunuz bir de iyi yanindan bakin. Buyuduklerinde en cok sizi sevecekler ben de 35ime geldim en cok annemi severim bakiciymis halaymis hic birini hatirlamam

Bir çocuk annesini bilir. Siz çalıştığınız için Sadece belli bir kişiye güven duymak yerine herkese güveniyor gibiler

Bazı cocuklar karakter yapıları gereği anneye ya da babaya her ikisinden birine cok düşkün olurlar. Bazı cocuklar da tamamen dışa dönük, sosyal, değişik insanlarla zaman geçirmeyi severler. Ben çalişmiyordum oglum küçükken ve her zaman fazlasıyla ilgili bir anne olmama rağmen oğlum bana düşkün bir cocuk hic olmadi. Hep sosyaldi :) halen öyle. Bu beni sevmedigi anlamina gelmiyor ve bunu hiç düşünmedim bile. . Burcu da Aslan :) sizinkilerin ne bilmiyorum ama ben bu tip davranişlarin cocuklarin yapılarindan kaynakli oldugunu düşünüyorum. Bazi cocuk annee diye ağlar bazisi hic böyle bi izlenim vermez. Rahat olun, anne kadar kimseyi sevemezler onlar büyüdükce ne demek istedigimi daha iyi anlayacaksıniz.

Bence normal bu durum. Sıkıntı edilecek bir şey yok gibi görünüyor.

Yok sadece ilk sayfayi okudum ama hala tuhaf geliyor bana bilemedim Cok kucukler anneden bu kadar bagimsiz olmak icin, sosyal olmalari guzel bir durum ancak temel ihtiyaclarini baskalarina karsilatmalari hic rastlamadigim bir durum Uzman degilim sonucta ama annelik tecrubeme dayanarak yapiyorum yorumlarimi yanlis anlamayin lutfen, ben hissettikleriniz konusunda size hak verdim

Anlıyorum ama kasıtlı yapmıyorlar. Elinizden geleni yapıyorsunuz zaten ama özel olarak biraz daha ilgilenin. Zamanla geçecek.

Ben anneme beni bırakıp gittiği için çok kızgındım hala hatırlıyorum :) üstelik kadıncağızın haftada 20-25 saati dersi varmış ona rağmen çok sinirliydim ona karşı ve yine bir tek ona karşı çok hırçın bir çocuktum. Biraz büyüyünce anlıyorsunuz ve geçiyor ama o dönemlerde anlayamıyor insan. Anladığım kadarıyla erkek çocuğu annenin çalışmasından kız çocuğu kadar etkilenmiyor. Ama kız çocukları bu konuda çok hassas doğum izni de ne yazık ki çok çok az... Kendinizi lütfen öyle hissetmeyin elbet geçecek. Hem siz 1-2 gün evde olmasanız emin olun üzüntüden perişan olurlar

Küstüm mü dedim alemsiniz

Benim de ikiz kızlarım var.. ben de öğretmenim.2 sene ücretsiz izindeydim. Bu yıl başladım. Ben şunu fark ettim. İkizleim oğluma göre daha dışa dönük, daha cana yakınlar.. Çoğu insana gidiyorlar ve yabancılık çekmiyorlar. Ben iki tane olduklarina bağladım. Giderken el sallıyorlar hiç üzülmüyorlar. Bence sıkıntı yok Takmayın her çocuğun fıtratı da farklı oluyor..

3 ay oncesine kadar calisiyordum ogluma annem bakiyordu beni gunlerce gormese annem nerde demezdi cok uzuluyordum 3 aydir evdeyim surekli vakit gecirdigimiz icin cocuk oyle bir baglandi ki simdi kimseye gitmiyor ben varken. yoksam da anne gel diyor surekli bir kac gun sonra 2 yasina girecek. demek o ki calisirken anneyle o bag kurulamiyor ama merak etmeyin zamanla duzelir

Ya şimdi ikizler birbirlerine düşkündürler onlar kesin senin yokluğunda birbirlerine bağlanmışlardır ama hiçbirşey senin onların anneleri olduğunu değiştirmez.. onlar çok küçükler daha sanmıyorum annelerini sevmediklerini büyüdükçe huy değiştirirler davranışları bakışları herşeyi değişir ama annelerini herdaim severler hangi çocuk sevmez annesini

Çok hoşsunuz gönlüme su serptiniz

Bunlar sempatik görünme çabasıdır muhtemelen. :) Ne kadar içselleştirmişsiniz kıyamam. Yani kimi çocuk böyle canayakın olur, mavi boncuk dağıtır herkese. Sizin bıcırlar da öyle demek.. Sizin yerinizi kim tutabilir. Lütfen mantıklı düşünün.

Daha çok küçükler. Kim ilgilense ona giderler bu çok normal. Sizi sevmemeleri mümkün değil yani endişelenmeyin

İşte ne güzel sosyal, kendini ifade edebilen kızlar yetiştiriyorsunuz çabalarınız sayesinde. İlgilerini çeken misafiri pas vermese bile tavlamak için türlü türlü numaralar biliyorlar şimdiden Hem bağımsız olabilmeleri daha iyi değil mi? Kendine yapışık çocuk yetiştirmek iyi annelik göstergesi değil bunu en iyi sizin bilmeniz gerekiyor.

Eşim de böyle düşünüyor, fazlasıyla canayakınlar... Otobüste arkadaki yolcu göz kırpsın gitmek isterler bahsettiğim uzun yolculuklar değil normal şehiriçi

Minikleriniz sevecen evet, ama sizde hiç mi yabani algısı olusturmadiniz. Eve gelen misafir neyse, hadi eve gelmiş diyelim, ama sokaktaki, parktaki, otobüsteki insana da gitmek istemesinler ya Benim oğlum da öyleydi, birisi gel dese koşup sarılıp operdi, yabancıyı öğrettim, şimdi tanımadıklarinin kendisine dokunmasına izin vermez. Ama sevdiklerine, alistiklarina karşı yine aynıdır, hemen satar beni Babasina, anneannesine, komşu ablasına hatta..

Yaşları gereği ilgi ne taraftaysa oraya giderler.. Ama Keşke yanlarında olabilseniz en güzel zamanlarına şahit olamıyorsunuz

Seninle pek vakit geçirmediklerinden oluyo tüm bunlar.. evet mecbur bırakıyorsun ama akşam eve geldiğinde beraber oyunlar oynasanız biraz olsun eğlenceli aktiviteler yapsanız anneleriyle eğlendiklerini düşünüp akşam gelmeni dört gözle beklerler ozaman.. yorgun olabilirsin kolay değil evet ama hafta sonları dışarı çıkıp eğlenin beraber sadece sen ve kızların.. daha çok küçükler

Küçükken öyle yapıyorlarsa sonrada dibinden ayrilmiyorlar

Hahah aklıma geldi küçükken anneme demiştim senin yemeklerini sevmiyorummm babanneminkiler daha güzelllll

Yaaa canm benim uzulme sakn onlar daha bunu fark edecek yasta degiller sen alsamlari biraz oyun oynarsan emin ol yine annelerine gelcekler ayni durumj bende kayinvalideme gelince yasiyorum oglum 2 yasinda kv gelince beni gozu gormuyo bile heleki gecen gun avmde yemege gittik dedesine gitti ne babaya ne bana gelmedi kucagima aliyorum agliyo vuruyo bana herkes bakti bize o kadar kotu hiseettm ki ama sonra azcik oyunla karisik simardik gecti emin ol onlar suan oyun kim oynarsa onun yaninda oluyolar

Kendinizi hirpalamayin. Benim cocugumda o yaslarda oyleydi heleki eve gelince senmi geldin diye kapiyi suratima kapatiyordu. Git diyordu bina koridorunda kaliyordum. Ki onunla zaman geciren genelde benim bakicidan sonra. Aglamisimdir koridorda cok. Yasinin getirisi gercekten sizle ilgili degil. Bu evre gecti. Simdi 3.5 yasinda beni gorunce kosuyor kocaman sariliyor. Hatta gecen okulda aglamis annemi ozledim. Annem gelsin bana sarilsin diye. Kisisel algilamayin ben o zaman cok uzulmustum anladimki yasin getirisi ozluyor sizi ama tepkisinide ters kose gosteriyor. Misafirler gelince hep sizin cocuklar gibidir. O normal yani.

Merhaba kısaca anlatmaya çalışacağım, ikiz kızlarım var 2.5 yaşındalar ben de öğretmenim, hayatımı her yönüyle onlara göre ayarlıyorum, maddi manevi ancak çocuklarım sanırım beni sevmiyor şuna bağlıyorum ben, ilk 2 yıl halaları baktı hala evlenince bakıcı tuttuk, tanıdık birileri aracılığıyla.. temiz iyi bi kız, hala da çok iyiydi, hala varken ona çok bağlıydılar şimdi de buna... Ben mecbur olmasam bırakıp gitmem ki ilk geldiğimde sarılırlar bitti, başkasını gördükleri gibi beni satıyorlar örneğin dün akşam yemeğe misafirimiz vardı, ilk defa gördükleri bi arkadaşım ama suyu ondan istediler çişe onla gitmek istediler çok kötü hissettim KOCA BİR HİÇ GİBİ

Bu nasıl bişey biliyo musunuz. Ben şuan hamileyim bebeğim bana hiç huzur vermiyo şuan son haftalardayim agirlastim canım yanıyo acaba bebeğim beni sevmiyo mu sorusuyla aynı gibi. Çocuğunuzun onunla ilgilenen kişiyi böylesine sevmesi çok güzel çünkü çocuk seviyorsa demek ki ilgilenen kişi ona sevgisini veriyordur. Böyle birini bulduğunuz için şanslısınız. İlgilenen herkes sevgiyle ilgilenmiş. Çocuklar için şartlar ne olursa olsun annenin yeri bambaşkadır bu öyle başkalarına gidiyo, başkalarıyla vakit geçirmek istiyo diye sizi sevmediği anlamına gelmez. Düşünmeyin öyle şeyler.

İlk sayfadaki yorumlara baktim da herkes normal vs demis Kusura bakmayin ama ben normal oldugunu dusunmuyorum, cocuklarinizla aranizda saglikli bir bag kuramamissiniz, bunun da calismanizla alakasi yok Bende calisan anneyim, hemde ilk cocugumda asiri yogun calisan bir anneydim Aradaki bagin calismakla bir ilgisi yok, kizlarinizla kaliteli vakit gecirin, size karsi hirslari var hic gormedikleri bir misafir ile temel bakim ihtiyaclarini karsilamalarindan belli bu durum Aksamlari hicbir is yapmayip onlarla bas basa vakit gecirin, hafta sonlari parka gidin ama banka oturup onlari izlemeyin onlarla beraber oynayin, surekli sarilip onlari ne kadar cok sevdiginizi soyleyin, gece uyuturken mutlaka kendi masallarinizi anlatin onlara, bu bagi simdiden kurmazsaniz ileride daha buyuk sikintilara yol acar

Benim yeğenlerim de böyleydi, hala böyleler. Annelerini sevmedikleri anlamına gelmiyor bu. Ben bekarken annemlere gelirlerdi heves edip, gece oldu mu annemizi özledik diye başlarlardı. Her seferinde aynı şey olurdu. Sizinle bağları elbette vardır. Evde kimse yokken nasıl davranıyorlar size?

Canım şimdiki çocukların hepsı oyle. Uzulme. Ayrıca artık hepımız calışmak zorundayız.

Aslında hala varken yine bana bağlıydılar yani ilk 2 yıl ama bakıcıdan sonra sanki bana karşı böyle oldular hatta abla diye sesleniyorlar bazen belki geçici belki bakıcının iyi olması belki bana kızgınlar belki yazın hep beraberdik ve daha büyük oldukları için benim bianda evden eksilmem onları küstürdü, bilmiyorum ama eşim çocuklar hep bizi görüyorlar yabancı görünce ilgileri hoşlarına gidiyor diyor... umarım geçicidir. E

Hele bir 20 li yaslari gecsinler asıl o zaman anlarsiniz emeklerinizin karsiliksiz kaldigini

Merak etmeyin evde olup ilgilenenlerde aynı. Kızım 14 aylık sabahtan akşama birlikteyiz babasını görünce ona koşar Başkası içinde durum aynı. Evde yalnızken dibimden ayrılmaz ördek gibi peşimde.

Cocuk gelisimi okurken bi kac makale okumustum ve soyle bisi hatirliyorum cocuklar ozellikle kucuk aylarca annesi calismaya baslayan cocuklar annesinin kendisini terk ettigini dusunup onu gormezden gelme egiliminde bulunabiliyorlar. Ya da cok hircin davranip anneyi hirpalamaya calisiyorlar diye okumustum. Kizinizin sizi gormezden gelmesi bence tamamen sizin onu terk ettiginizi dusunmesiyle orantili

İnanın yapıyorum en çok da ağrıma bu gidiyor, okul öncesi öğretmeniyim hemen hemen hergün bir etkinlik yapıyoruz onu yapamadık diyelim mutlaka hergün bol bol sarılırım öperim sevdiğimi söylerim işim sebebiyle bırakıp gittiğim için üzgün olduğumu vs vs her şey üzerine sohbet ediyoruz kendi söylediklerine gülsünler diye defalarca aynı şeyi soruyorum, sırf vakit geçirelim diye haftasonu erkenden uyanıyoruz beraber mutlaka bir yerlere gidiyoruz eğlenip koşabilecekleri rahat edebilecekleri alanlara... Ne kadar halsiz de olsam hasta da olsam yapıyorum işte bu bana dokunuyor, hani klasik bir annelik de yapmıyorum, yedir içir giydir uyut... ki bunu yapanların çocukları daha bağlı annelerine

2.5 yaşındaki çocuklara mi küsüp alınıyorsunuz. Pes baska bişey diyemiyorum

Bence normal. Benim Kızım da bakicisina anne diyor ilk garipsedim ama kızım için bu bir seslenme şekline dönüşmüş. İki ona laf atan insanlarla hemen diyalog kurup oyun oynamak istiyor. Çok normal. Sizin haricinizde bir sürü uyaranla maruz kalıyor. İhtiyaçları bir tek sizin tarafınızdan giderilmiyor. O yüzden çocuk için bu normal olarak algılanıyor. Ben mutlu oluyorum yabani olmamasına, çevresini sevmesine. İlla bana özel bir ilgi beklemiyorum.

Çocuklar böyledir, bi tanıdığımıza gitmiştik küçük çocukları vardı dibimden ayrılmıyordu öpüp durdu gün boyu yanaklarımı da bir düğüne gitmiştik minik bi kız geldi yanıma annesi de hemen yanımızda sen annem olsana benim dedi herkes kahkaha attı neler var neler onlar daha çok küçük eve giderken sevdikleri birşeyden alıp görür oyuncak vs. senin gelmeni bekleyecekleri birşeyle alıştır

Benim yeğenim de keşke annem sen olsan diyo bana, Annesinin yanında hem de Annesinin hoşuna giden bir cümle olduğunu sanmıyorum empati yaptığımda ama annesi de pek takmıyor Çocuk işte, elbette annesini çok çok seviyor, bir kaç gün ayrı kalsalar deli gibi özleyeceğini de biliyorum Üzülmene gerek yok canım

Bu duygusallikla fazla yipranirsin. Sen doğurdun, şunun şurasında üç sene once senin karnindalardi ama artik doğdular. O göbek bağı kesildi. Artik onlar iki ayri birey. Sen ne yaparsan yap, nasil yonlendirmek istersen yönlendir, günün sonunda yine kendi bildiklerini okuyacaklar. Bu duygusalliga, herseyi kisisel almaya son vermezsen gercekten cok yipranirsin. Ben de anneme hiiic bagli degilim. Universiteye baska sehre gittim, imkanim olsa bayramlarda bile donmezdim. Evimi ozledim aglamalari falan, ilk günün şokunu saymazsak hic boyle birsey yasamadim. Hatta ilkokul cagindayken annem bizi koye birakti, gitti. Annem nerede bile demedik, 'hee gitti mi, iyi' deyip oyuna devam ettik :) Hic de oyle anne icin kendini heder eden, her konuda anneden yardim destek isteyen biri olmadim omrumce, hep kendi ayaklarim ustunde durmak istedim. Cocuklugumdan bile. En basiti on gun boyunca igne olmam gerekirdi -ortaokula yeni gecmistim sanirim. Onda bile annem gelsin istemezdim yanımda, tek basima giderdim eczaneye. Annem de duygusal bir kadin. Cok da ister sulalenin geri kalani gibi onun çocuklarının da anneye bagimli olmasini ama oyle degiliz ve gurur duyuyoru.. cevreme bakiyorum eşek kadar adamlar hala is kurarken babalari yardim ediyor, araba alacaklar ailelerden maddi beklenti icine giriyor, düğün yapacak tum borcu ailesine yikiyor, çocuk doğuruyor 50 60 yasinda romatizmali annesini bakici gibi kullaniyor, evlenmek icin- is firsatini değerlendirmek icin sehir - ulke degistirecekler aile dramasi yasayip pes edip kendi sehrinde kaliyorlar, hatta is arkadasim gözlük numarasi almaya hastaneye gidecekti babasi isten izin aldi, annesini de aldi kizi ailecek hastaneye götürdüler. Yani bunun adi da "güçlü aile baglari" Bana göreyse aile bağimliliği. Ne guzel, sizin cocuklariniz bagimsiz yapidalar, sizden ayri da kalabiliyorlar. Aslinda sukretmeniz gerekir. Çünkü nice cocuk var her sabah annesi ise giderken aglayan-kendini parcalayan-kapılara vuran... annesi onu birakip ise gittigi icin hircinlasan. Yani bu kadinlardan biri olduğunuzu dusunsenize. Böğrünüze oturan bir tasla, "acaba hala agliyor mu" diye buyuk bir vicdan azabiyla ise gidecek, belki de coktan istifa edecektiniz. Aslinda o kadar sanslsiniz ki, en azindan evden ciktiginizda biliyorsunuz ki onlar evde mutlular. Halalarini ya da bakicilarini cok seviyorar. Sizin evde olmamaniz onlarin kalbinde derin travmalara neden olmuyor... Bence boyle düşünün