içindeki yalnızlık.. geçer kalmaz öyle, hiç tahmin etmediğin bi anda bi bakarsın ki sen birine acayip bağlanmış dertlerinden haberdar olmuş. adı? bilmem artık belki sevgili olur belki en yakın dostun belki moda tabirle panpan ama olur birileri. sen farketmeden. en daraldığın anda giriverir hayatına ama sonra farkedersin

amiiiiin ya bu ilkokul arkadaşlarım özlemi bende de var ama onlar bile çıkıp gelince öyle olmadı. mesele insanlar değil galiba zamanlar... biz büyüdük ve kirlendi dünya diyor ya yeni türkü.. Yeni Türkü - Telli Turna - YouTube S

patsy dalga geçme yaa ( bstyldz

Arkadaşsızlık çok zor. Çok özelinizi paylaşmasanız bile sobet edebileceğiniz, bir kahve içebileceğiniz insanlar olmalı hayatınızda. Maalesef insanlar gittikçe yalnızlaşıyorlar. Herkes güven problemi yaşıyor. Balki arkadaşlıktada adım adım gidilmeli. Tanıdıkça bir adım, sonra bir adım daha. Chess

Aynı durumdayım bende bir süre sonra alısacağımı söylüyorlar ama bu duruma alışmak istemiyorum. Böyle olmamalıydı ve olmamalı. Şu hayatta dost diyebileceğin bir insan olmalı ama yok galiba. Benim en iyi dostum da sevdiğim insan başka kimseye öyle sağlam güvenemem ben.

5,6 yıl öncesine kadar çok sosyal iletişimi kuvvetli arkadaş canlısı biriydim.. Zamanla can dostum dediğim insanların vefasızlıklarına tanık oldukça insanlara karşı kalbim soğudu... Şu an ki iş yerimde herkese karşı mesafeliyim. birileriyle tanışmaya, kaynaşmaya bile çekiniyorum, hep kendimi geri çekiyorum, çünkü insanların ikiyüzlülükleri yüzeysellikleri beni bu noktaya getirdi.. Başka yönden ise dertleşebileceğim bazı şeylerimi paylaşabileceğim arkadaşlarım güvendiklerim olsun istiyorum, Sadece yakın akrabalarımla ya da eşimle oturup kalkmak istemiyormm. Ama yinede kimseye yanaşamıyorum, hep bir mesafe koyuyorum ( Benim durumumda olan var mı?

hem benim tercihim diyosun hem hem olsa fena olmaz diyosun kıs sen şuna iyisi denk gelmedi işte desene patsy

Kesinlikle çok doğru söylüyorsun. Üniversiteyi kazanıp evden ayrılalı 10 sene oldu.10 senedir yalnız yaşıyorum ve okadar aşağılık insan tanıdım ki. Artık insanlarla sohbet etmek bile çekici gelmiyor. Hayatta insanın arkadasından dolayı başına gelebilecek en kötü olayları yaşadım ben ve hala yalnızım. Sadece bir ew arkadasım var koskoca istanbulda. O da çoğu zaman sevgilisinde kaldığı için evde yalnızım. Bazen duvarlar üzerime geliyor. Ama zaten işte tüm gün insanlarla içiçe olduğum için ewde dinleniyorum. Artık insanların bana yaklaşmasından çekiniyorum. Yine ne darbe yiyeceğim diye düşünüyorum. Sürekli ağlayan biri oldum son zamanlarda. Ama inan yanlızlık, şerefsizlik, yapmacıklık ve yalaka arkadaslardan çok daha iyi. Sadece arada bir sınırı koruyup dertlerini paylaşmadan kahve içebileceğin bir arkadas olmalı. Dert ve sorunlarımı da psikiyatriste anlatıyorum :)))

insanların yüzeysellikleri yada dedikoducu filan oluşları seni korkutmasın.. herkes böyle hepimiz böyleyiz.. sen mesafe koyuyorsun ya karşındakine oda sana koyuyordur merak etme.. çünkü bu devirde artık kimse kimseye güvenmiyor. ama bu şekilde hayat gitmez.. biriyle oturup konuşmak dertleşmek ağlaşmak gülüşmek gerekir.. hayatın doğal akışı böyle.. bence hapsetme kendini.. ve rahat ol... kimin ne düşündüğü çokta umurunda olmasın.. sen kendi keyfine bak.. mesela ben.. herkesle konuşurum kaynaşırım.. vardır dertleştiğim insanlarda.. zararını gördümmü tabiyki gördüm.. ama bu yüzden tek kalmayı tercih edemem... herkese herşeyimi anlatırmıyım hayır.. ama zaten can ciğer dostun bile olsa anlatmadığın şeyler mutlaka olur.. o yüzden kapatma kendini ve herkeslşe iletişim kur.. sınırlarını kendin belirlersin nasıl olsa.. melekyavrum kızıma kavustum cok

yakin arkadaslarim genelde en az 10 senedir tanidigim insanlardir. Cok cok samimi oldugum arkadaslarim da var ama onlarla da mesafe yuzunden cok SIK gorusemiyoruz. yeni ortamlarda oyle cok samimi arkadasliklar kuran biri degilimdir genelde mesafeliyimdir. ama bu beni pek rahatsiz etmiyor sahsen. ben oyle biriyim, civik civik iliskilerden hoslanmiyorum. zaten birsey soyleyim mi kadinlarkulubunde derdimi anlatmak beni o kadar cok rahatlatiyor ki buraya yazdigim cogu seyi yakin arkadaslarimla gidip konusmuyorum ((= halimden memnunum P

bence çok heveslenme evlenmiş arkadaşlarda bi gariplik oluyor. o eski tad kalmıyor insan çoğu zaman keşke bu kadar özlemle beklemeseydim eski günlerin hoşluğu ile kalsaydı diyor. patsy

kaç yaşındasın bakem sen, ooofffffff oofffffff bir zamanlar ben de öyle derdim de o yüzden sordum pat diye kaç yaşındasıni yok valla hiç öyle değil bacım ne edersen et insan bi yerde tıkaıyor kendi kendine yetmiyor. patsy

oooo o zaman seni bi fanusa koyup sırça saraya taşıyalım. nerde o dediğin güzel hayat. ne kadar kaçarsan o kadar kırıyorlar valla. tecrübeyle sabit söyleyeyim. neydi o şarkı yazsa olmuyor yazmasam olmaz misali anlayacağın.. bstyldz

arkadaş iki kelam yazı özetlemiş vesselam ne dimek benim durumumda olan varmı? tabi ki

maalesef son 2 aydır bende öyleyim, sevdiklerimden ayrı bir şehirde, yalnız..:2::2:

Benim de can ı gönülden dostum diyebileceğim, her şeyimi paylaştığım biri yok hayatımda. ama bu benim tercihim. ha olsa iyi olur, dediğin gibi bazen insan ihtiyaç duyabiliyor dertleşme olsun, fikir alış verişi olsun. patsy

20 şimdilik sorun yok ilerde ne olur bilemem. :) çok arkdşm var yinede kim olursa olsun kendi içimde yalnızm patsy

Ben özünde iletişim kurmayı, birileriyle sohbet etmeyi seven bir insanım, mevcut durumum beni sıkıyor o yüzden, ama ne yapacağımıda bilmiyorum, çünkü yeniden kırılmak istemiyorum patsy

Yalnızlıkla arkadaş olmayı kendi kendime yetebilmeyi öğrendm etrafımda çok arkadşm olmasına rağmen.. bnce en iyisi bu.. patsy

ya kısım sigara külü kadar yalnızlık ne dimek :44::44::44::44: içmiyos ki anlayalım, bizim yalnızlığımız kavanozda kalan son kurabiye, gökyüzündeki tek bulut falan işte en fazla.. patsy

Olabilir tabi tecrübeler benim için önemlidr daha göreceğim çok şey var biliyorum.. hayat ne getirir bilemem ama görüp görebilecğm her şeye kendmi hazırlıyorum. insanlar acımasız insanlar yalancı...:) Kittyy K Carpe

her yazılan yorumda bende böyleyim, benimde başıma bunlar geldi dedim meğer benim gibi çok kişi varmış on yıllık çocukluk arkadaım arkamdan ne işler çevirmiş sonradan öğrendim uzun zaman konuşmadık ama yılda bir iki konuşuruz ayrı şehirlerdeyiz ama üstünkörü konuşuruz ne o derdini anlatır ne ben geçiştiririz hele şu an ki konumum çok fena lojmanda oturuyorum Allahım bursı kadar kötü bir yer yoktur herkes birbirinin arkasından konuşuyor kime iyi desem hemen kullanmaya çalışıyor nankörlük ikiyüzlülük hepsi var insan şaşkına dönüyor korkuyor birine yanaşmaya konuşmaya bense kendi kabuğuma çekildim artık çoğuna selam bile vermiyorum çocuğum var çok şükür onunla parka gidiyoruz bir saat oynuyoruz evdede zaman güzel geçiyor ama bazen keşke benimde sırdaşım konuşacağım sıkıntımı anlatabileceğim bir arkadaşım bir dostum oolsa diyorum bazan ağladığım oluyor çünkü karşıma ilkokul arkadaşlarım kadar sıcak samami hiç kimse çıkmadı kavga bile etsek yine zil çalınca bahçede koşar oynardık yada silgini verirmisin bahanesiyle konuşurduk birimiz düşse kaldırmak için koşardık şimdi öyle mi biri düşsede birde biz vursak diye bekleyenler var hele biriyle bir konuda ters düş senden kötüsü yok eleştirye kimse açık değil kimsye doğrusun gösteremiyorsun yaptığın yanlış desen işitmediğin şey kalmıyor ben o nedenle artık kimseye yanaşma cesareti bulamıyorum ve kimseye iyilik yapmıyorum artık banane diyorum gerçekten öyle umursamaz oldum ki ama hep dua ediyorum Rabbim karşıma hayırlı arkdaşlar hayırlı insanlar çıkar die inşallah bekliyorum bakalım

sonuç itibaiyle bi tanede olsa biri olacak eninde sonunda duvara çarpıyor insan öyle kendime yeterim falan hikaye