Öyle herkes büyük aşklarla evleniyor değil sanırım, ya da herkes ömrünün bir döneminde birine aşık olacak diye de bir şey yok görebildiğim kadarıyla. Ayrıca, 18-20 yaşındaki birinin hisleriyle 28-30 yaşındakiler aynı da olmayabilir. Ben evlenene kadar kimseye ilgi duymadım. Mutlaka evlenmeliyim ya da evlenmek istemiyorum gibi bir düşüncem de olmadı o süreye kadar. Sonra eşimle tanıştık. Büyük kısmı iş arkadaşlığı olarak geçen 1 senelik bir tanışıklığımız vardı ben 31 yaşındayken evlendiğimizde. Adı aşk mıydı, neydi bilmiyorum, ama eşimle evlenmeyi istedim kesin olarak, bunu biliyorum. Bir kez daha o tartışıp, ayrı kaldığınız ve onu özlediğinizi hissettiğiniz dönemlerdeki haliniz nasıldı onu bir düşünün. Bu dönemlerden sonra tekrar biraraya gelmeseydiniz üzülür müydünüz, ya da tekrar birleştiğinizde ne hissettiniz onları bir aklınıza getirin. Nötr kalıyorsanız eğer, olmazsa da hiç problem değil diyorsanız, bu kişi mutlaka evlenmek istediğiniz kişi değildir bana kalırsa. Ama, öte yandan aranızda sevgi, saygı, iş uyumunun olması da gayet olumlu şeyler. Bir evliliğin gerçekleşmesi için her zaman yeterli gelmeyebilir, ama bir evliliğin sağlıklı bir şekilde yürümesi için son derece lüzumlu şeyler. Bir daha başka birinde bunları bile yakalayamayabilirsiniz. Ha, evlenmek şart değil tabi ki, ama, evlendikten sonra anladım ki, iyi giden bir evlilik ve çocuk sahibi olabilmek de son derece güzel şeyler.

ne güzel duygular sizinki keşke ben öyle hissedeceğim bişey olsa şu na buraya yazma gereksinimi duymazdım bile :)) şimdi durum ne yine o şekil duygular var mı?sorun ben galiba sevme özürlüyüm

merhaba hanımlar forumu fırsat buldukça takip ediyorum şimdi aklıma benimde yazmak geldi bakalım sizler ne diceksiniz.. ilişkim konusunda oldukça kararsızım 28 yaşında iyi bir mesleği olan ve eli yüzü düzgün biriyim. özgürlüğüme çok füşkünüm evlilik son 2 yıldır aklıma yerleşmeye başladı hala bile acaba erken mi diye tereddütlerim var.. yaklaşık bir yıldır biriyle ciddi anlamda bişeyler yaşamaya başladık gerek ailem gerek ailesi artık evlenmemim konusunda biraz ısrarcı e tabi bizlerde evlilik yolunda bişeyler olsun istiyoruz ama çok karrsızım. bilmiyorum evlilik kararı vermeden bu tür kararsızlıklar normal midir.. kafam karışık onunla iyi anlaşıyoruz seviyeli bir ilişkimizi var bankada iyi bir pozisyonda çalışıyor çoğu şeyimiz bribine benziyor ama ortada böyle beni heyecanlandıran bir aşk yok. bikaç kez aramız bozldu onu çok özledğimi farkettim bidaha onu üzmemeye karar verdim ama şimdi herşey iyi gidiyoken içimde bi korku var acaba doğru insan mı diye . acaba daha başka birisi olsa daha mı iyi olurdu falan kafam allak bullak e oda oturup beni bekleyecek diil tabi hayatına bi düzen oturtmak istiyor.. sizler ne düşünüyosunuz evlilik için anlaşmak sayı sevgi mesleklerin uyumu yeterli midir e tabi hoşlanıyorumda.. yazacaklarınızı merakla bekliyorum :)

Bilemiyorum simdi, zor bi konu... Ben evlenmeye karar verdigimde en cok istedigim sey onunla uyuyup onunla uyanmakti, isde eve geldigimde onunla olmakti felan filan, tipik romantik genc kiz hayalleri iste Iliskiniz fazla uzunda degilmis, cok kararsizsin, bence tam emin olmadan karar verme sirf aileler istiyor diye... Önemli olan senin istemen! Bide, karsina acaba daha iyi biri cikarmi düsüncelerin... A

Konu içeriği nedeniyle "Aşk hikayelerimiz/Dertlerimiz" başlığına taşındı. Lütfen konuları içerikleri ile ilgili başlıklara açalım.

Pek istekli görmedim seni. Sanki toplum baskisindan dolayi "eee hadi olsun bari " havalarindasin. Evlenmek daha baska duygular tasir, sende onu hissetmedim, belki tam istedigin ve emin oldugun degil gibi. Bende : eevvettttttttt iste bu!!!!!! dedim ve hala diyorum.

"Karşıma daha iyisi çıkacak mı?" diye düşünmediğin ilk insanla evlen bence. Evlilik yoluna ilerlediğin insanın senin için en iyisi olması gerekir. Yoksa ilişkinde ilk olumsuzluk da "acaba"lara takılı kalır, hem kendini hem eşini yıpratırsın. Umutlu_OL_

Görücü usulü tanışıp yıllar içinde aşkla bağlanan ve eşini çok seven hanımlar da gördüm, her konuda uyumlu olup aşk evliliği yaptığı halde boşanan da... Bu işin bir formülü yok maalesef, "sevgi+saygı+kariyer=mutluluk" diyemiyoruz... En fazla "kader"le açıklanabilir, onu da hiçbirimiz bilmiyoruz... İş güç sahibi, belli yaşa gelen hanımlar artık daha özgür... "Evde kalma" olgusu ve toplum baskısı artık eskisi gibi algılanmıyor... Yaşınız da "Acaba başkası daha çok heyecanlandırır mı?" diye düşünen biri için "Daha iyisini mi bulacaksın şekerim, bu çocuğu kaçırma" diyeceğimiz kadar "üst limitlerde" değil... Hayatınızdaki insana evlilik için zamana ihtiyacınız olduğunu söyleyin... Bu durumu hoş karşılamaz da acele ederse yıllar içinde fikir ayrılığına düştüğünüz durumlarda muhtemelen anlayışlı davranmayacaktır, üstelik istediği sizden, karakterinizden, varlığınızdan ziyade "dünya evine girmektir"... Sizin için doğru kişiyse sizden vazgeçmeyeceği için sizi evlilik konusunda yüreklendirecek, bu tavrı da sizi heyecanlandıracaktır... Bu hoş bir süreç; onun hayat arkadaşınız olup olmadığını kendi tavırları belirleyecek...

Bende kendimi sevme özürlü saniyodum gercekten bak, ta ki esimi taniyana dek.. Sosyal hayatimda cok sicak kanli, herkesle iyi gecinen bi insan degilim.. Ya severim iyi anlasirim, ya sevmem uzak dururum. Onun icin annem hep derdi bu kiz basima kalacak diye Esime karsi hislerim halen ayni, hatta zaman gectikce daha cok baglaniyorum... Ama bunda onunda büyük rolu var tabi, gözümün icine bakiyo derler ya, iste o sekil. Hersey karsilikli Benim kuzenim 34 yasinda evlendi.. Herseyiyle dört dörtlük bi insan, sohpetinde bulunanlari kendine hayran birakir ve haftada en 2 tane görücü geliyodu.. Derler ya, doktorlar mühendisler gercekten öyle film gibi yani :) Bi keresinde sordum, neden geleni red ediyosun diye. Birinden biriyle konussan belki begenirsin dedim. Bana cevabi su oldu: Ben, benimle evlenmek istegen insani gördügümde gözlerimi kapatiyorum, onunla kendimi ayni evin icinde, tv izlerken, yolda gezerken veya sohpet ederken hayal ediyorum.. Simdiye kadar kimsede icim isinmadi, kimsede isde bu olabilir demedim.. Biraz uzun oldu kusura bakma, ama baglanti kurdum kendi yanimda :) Öbür arkadaslar ne der bilmem ama sanki sen hazir degilsin. Tabiki askla sevgiyle evlenen herkez mutlu olmuyor ama illa ki bu adam olsun demiyosan, biraz daha zaman tani kendine.. Kendinden emin olmadan evlenme, riskli yasarsin :) S sena01