Bir dönem tüm hayatımı etkiliyordu, şu an biraz daha iyi. O yüzden kafam karışık zaten 1.5 sene daha katlanabilir miyim, alışmaya başladım mı acaba diye? H hepii Yolun açık olsun diğer yarım... tek ayak

Burakirsanmi daha mutlu olursun devam edersenmi buna karar ver. Devam edersen sahsi fikrim kendine olan guvenini kaybedebilirain baska is arastir bence. Isten cikarsanda o amire saysayistirsenin yzunden ayriliyorum allah karina yardim etsin oksijen israfi herif diye cemkirmeden cikma

Tabi ben bir yorum yazdım ama bu senin karakterinle de alakalı. Ben biraz maddiyatçı biriyimdir. Fayda maksimizasyonuna, getirisine falan önem veririm. Ulan ortam berbat ama iyi para kazanıyorum falan diye düşünüp iş dışındaki zamanımı güzel geçirirdim muhtemelen. Çünkü dediğim gibi ben de manyak manyak insanlarla aynı odada yaşadım.

ben dişimi sıkardım ama akıl vermek gerekirse dişini sıkma derim çünkü stres insanın sağlığını mahvediyor bu bir gerçek

Bu sizin karakterinizle ilgili. Önünüzü düşünüp bu durum ve insanlar hayatımda kalıcı değil, hepsi geçecek ama dayanırsam hayatım kalıcı biçimde iyileşecek diyebiliyorsanız kalın. Yok başka iş bulsam da olur bu kadarı bana fazla diyorsanız ayrılın..

Gezegen X

Dayanıklıysanız kalın sabredin gittiği yere kadar, ama bu davranışlar sizi ruhsal ve sosyal olarak çok etkileyecekse geleceğiniz için daha kötü de olabilir belki. İç sesiniz doğruyu biliyordur bence.

aynı ayarda bir yer bulabilicekseniz çıkın ama. aynı durumda bir arkadaşım vardı sabretti şimdi alıştı gibi. en azından eskisi gibi isyanlarda değil. işin şartları da kalitesi de çok iyi. bu zamanda iş bulmak çok zor eğer alternatifiniz yoksa idare etmeye çalışın.

Bence bu tarz insanlar her yerde var, onlara karşı duyarsız olmayı öğrenmek lazım. Mutsuz olduğum şeylere sabretmeyi yurtta çok iyi öğrendim. Ucunda sana ciddi şeyler katabilecek bir durumsa katlan. Takma milleti. Sorun bende değil, onlarda şeklinde düşünürsen alışmak daha kolay oluyor. Sen kendini biliyorsan gerisi boş. Akşam olunca evine gitmiyor musun, gidiyorsun. Paranı almıyor musun, alıyorsun. Buradan çıkıp gidince burada çalışmış olmak sana avantaj sağlayacak mı, evet. Geriye dönüp bakınca çekilen sıkıntılara tebessüm ediyorsun sadece. En basit örnek, üniversite öğrencisiyim, 4 yıldır kyk yurdunda kalıyorum. Ki ben hayatta başkalarıyla aynı odada yaşayabilecek biri değilimdir. Nelere katlandım, neler gördüm. İyisi de vardı kötüsü de. Kaçacak yer yoktu sonuç olarak. Okulu da bitirmek zorundaydım çünkü çektiğim sıkıntının sonucunda diplomamı alacaktım. Bak şimdi bitiyor, 2 aydan az kaldı. Bundan birkaç ay önce günler geçsin diye günleri sayıyordum, şimdi saymayı çoktan bıraktım. Bitmez dediğim bişeyin sonu geldi çünkü. Elalem yüzünden işini bırakma sakın çünkü öyle insanlar çok fazla var. Buradan çıkıp gidince diğer yerler daha mı farklı olacak sence? Kimse yüzünden kariyerine zarar getirme.

Isini yap kimseyle is konulari disinda muhatap olma aksam cik git, kimsenin lafina karisma kimseyle is disinda birsey paylasma, ne kadar daha kalman gerekiyorsa kal sonra git. Ayrica sunu bil kalitesi insanlarla heryerde karsilasacaksin. burdan kacarsin yeni gittigin yerde yine biri cikar karsina..

Hehe aynı ben :) bende aşırı derecede bıktım yani işle ilgili olan herseyden. Sanirim biz zamaninda hayatımızin merkezine işi koyduğumuz için kafaya takip stres yapmisiz. Tam tersi olunca daha mutluyum

Memnuniyetsiz, şu ana kadar dayanamadığı için yanından sayısız kişi ayrılmış olan, sürekli aşağılayan ve baskı altında çalıştıran bir amir; ekibe en son katılan kişi olduğum için 'en iyi biz biliriz, sen zaten daha küçüksün, sözümüzden çıkmayacaksın' tavırlarında olan iş arkadaşları...

Soz konusu hayaller ise sonucu dusunerek karsilastiginiz durumla basa cikmanizi oneririm.

İş yerinde mutlu olmak çok önemli. Şu an sabahları daha alarm çalmadan uyanıyorum. Mutlu bir şekilde giyinip hazırlanıyorum. İşe giderken sevdiğim şarkıları dinliyorum. Pazartesi sendromu diye bir şey yaşamıyorum. İş yerinde zaten çok samimi olmuyorum kişilerle. Ama samimi de olsam kötü niyetli ve seviyesiz kişiler yok. Sorun çıkmaz. Bundan 2 önceki iş yerimde mobbing dahil her türlü huzursuzluğu yaşadım. İllallah demiştim çalışırken, çalışmam gereken bir süre vardı, o biter bitmez mesleğimi bıraktım. Sabah kalkabilmek için bile işi sevmek önemli. Bana kalırsa işten ayrılın. Bir kademe yüksek ama burnumdan getirilen bir işte çalışmak istemezdim.

Aynı şeyler düşünmüş aynı kelimeleri kullanmisiz çoğunlukla. Duygular bir :)

Eklediğiniz yazıyı şimdi gördüm, benim hayatım böyle sanırım, alışmam lazım :)) Nasıl anne olmamam gerektiğini de kötü şartlarda öğrendim, şimdi de nasıl şef olmamam gerektiğini öğreniyorum. Tahammülüm azalmış durumda ama malesef...

maalesef böyle insanlardan heryerde var canım idare ediceksin

Hem iş yerimden hem çalıştığım insanlardan hem de aldığım ücretten memnun değilim. Ama uzun zamandır aynı iş yerinde çalışıyorum. Emin ol bu işi bıraksan yeni iş yerinde de benzer insanlar olacak. Orada da değişik değişik sorunlar yaşayacaksın. Bir süre sonra alışıyor insan. Mutlu değilim ama mutsuz da değilim. İşsiz kalmaktan bin kat iyidir.

Sorun ne?

Ben bilmeden başladıydım p. ç olduğu kısa sürede ortaya çıkmıştı zaten CVnde erken kariyerde çok iş değiştirmek iyi görünmez mülakatlarda neden diye sorarlar. Sen de şef p. çti diyemezsin. Sebat iyidir. Seni hasta edecek kadar stres yoksa bence kal.

Benimde ilk çalıştığım yer dediğin gibiydi dayanamayıp çıktım. 2. Daha iyiydi ve kendimi daha iyi geliştirdim. Mutlaka daha iyi bir yer bulursun. Yoksa hayatın boyunca unutamayacağın kötü anlar aklında kalır bu daha kötü.

Bu işyerinden ayrıldıktan sonra kısa zamanda yeniden iş bulma olasılığınız yüzde kaç?

O zaman olayı parçalara bölerek düşünün ben öyle yaparım işin içinden çıkamayınca. Is yerinizle ilgili her şeyi ayrı ayrı düşünün ve sizi ne kadar etkilediğine karar vermeye çalışın. Kendinizi daha kolay analiz edersiniz böylece, karar verirken de rahat edersiniz. Bu işe ne kadar ihtiyacım var, is yerindekilere günün kısıtlı vaktinde ne kadar katlanabiliyorum, eve gelince bu durum beni etkilemeye devam ediyor mu, ediyorsa hayatımı ciddi manada olumsuz yönlendiriyor mu, alternatif bir iş bulabilmem mümkün mü gibi sorular. Dedigim gibi durumunuz tamamen sizin gücünüzle alakali, burdan bırakın ya da bırakmayın demek bir ise yaramaz ve sizin için doğru olan karar olmayabilir de.

Bir kağıt alın. Sağ tarafa neden orada çalışmalısınız, sol tarafa neden orada çalışmamalısınızı yazın. Ona göre karar verin. Lakin sizin gibi yeni mezun kendine bir yol çizmeye çalışan biri olsaydım, eğer ciddi anlamda bana zarar vermiyorsa kariyerim için çalışırım. Çünkü meslek hayatının ilk yılları tabiri caize pişene kadar katlanılması, yani fedakarlık edilmesi, kendine yeni şeyler katılması gereken bir dönem. Bu dönem en fazla 1,5-2 sene sürmeli. Emin olun iyi iş yeri diye bir kavram yok. Sadece kötünün iyisi var.

Zaten kişisel algılamamaya çalışıyorum çünkü herkese böyle davranıyor. En çok kızdığım nokta, bu karakterde birisi olduğu bana söylenmişti. Yine de katlanabilirim sanıp hevesle başlamıştım işe.

Bu mutsuzluk is disindaki yasamimi etkiyo mu diye bakarim ilk once, etkilemiyosa kariyerim icin 1.5 yil bu ego savaslarina katlanirim fakaat bu olumsuzluklar tum hayatimi etkileyen bi boyuttaysa yeni bir is bakarim sahsen.

Ben de mobbinge bir dönem yoğun maruz kaldım hatta benim sağlığım bile bozulmuştu stresten. Yine de pes etmedim ve o iş bana çok şey kattı. Diğer taraftan iyi bir şey yaptığımı düşünmüyorum. Tamam güzel işti ama göz göre göre sağlığım bozulmuştu ne gerek vardı ki. Bırakmayı kendime yedirememiştim. Herşeyi ama herşeyi oldurmaya çalışmak gibi kötü bir huyum var yeni yeni vazgeçiyorum. Senin için de aynısını düşünüyorum. Zordan kaçan bir tipe benzemiyorsun, hiçbir şey senin sağlığından ve mutluluğundan önemli değil. Eğer çok kötü durumdaysan iş aramaya başla. Ama 1.5 sene katlanmak istiyorsan etrafındaki insanları gözlemle onlar nasıl dayanıyor? Sen de aynısını yap onlarla

Ben de senin durumundayım. Çalıştığım yere işe girmek için her yerden cvler yağıyor yaşıma göre fena da para kazanmıyorum. Referansı da güzel gel gör ki mobbing uyguluyolar. Müdürüm ben yokmuşum gibi davranıyo kendince bunu iyi niyetiyle yapıyo yani beni okula gönderiyo çünkü yapcak iş yok. Bana iş falan vermiyo. Bir ay işe gitmesem nerdesin diyen yok ben de bundan bıktım. Bu genç yaşımda emekli hayatı yaşıyorum.

Belki de size alistiklari icin davranislarindaki asiriliklardan vazgecmislerdir, hani olur ya ortama yeni biri girdiginde herkes oldugundan daha sert, cool gozukmeye calisir zaman gectikce De herkes normale doner. Insallah her sey gonlunuzce olur.

Ben bi yarım dönem öğretmenlik yaptım. Ama berbat bir lisede, endüstri meslek lisesiydi, öğrenciler çok fenaydı. Oraya giden ücretmli öğretmenler genelde 2 veya 3. haftasında görevi bırakıp gidiyorlardı. Bende daha tecrübesizdim, ilk kez çalışıyordum ve en zor okulda başlamıştım. İnanır mısın sabahları okula gitmek işkence gibi geliyordu, ayaklarım geri geri gidiyordu. Normal hayatımda da mutsuz oluyordum. Okulda somurtuk şekilde dolaşıyordum. Yani benim artık hayatımı da olumsuz etkilemişti. Hatta öğretmenlik mesleğinden bile bazı girdiğim sınıflar yüzünden soğumuştum. Yarım dönem dişimi sıktım ama bende mesleğime dair o kadar olumsuz etkiler bıraktı ki anlatamam. Şuan bile acaba yapabilir miyim diye kendimi sorguluyorum KPSS'ye hazırlanırken. Şuan keşke diyorum o yarım dönem bile olsa dişimi sıkmasaymışım da o okulda çalışmasaymışım. Hem hayatımı hem de mesleğime karşı bende olumsuzluklar bırakmazdı belki. O kadar değişik öğrencilerle karşılaştım ki... İşin özü iş hayatının dışında hayatını mutsuz etmiyorsa, işinize karşı sizde olumsuzluklar bırakmıyorsa biraz daha dişinizi sıkın. Ama durumunuz benim gibiyse bırakın. Mutlu olacağınız bir işte bulabilirsiniz.

İş hayatında her zorlandığımda kendime bunu telkin ettim. Yerimde olmak isteyen milyonlarca genç var, şükürler olsun çok iyi gelirim var, az sakin, az sabır, bol çalışmak vs. vs. Azimle daha iyi pozisyon için çalıştım, etrafıma bakmadan. Çünkü işyerimi değiştirmek istemiyorum, eğer derdim çevremse ben de poziyonumu değiştiririm dedim, şükür, çok şükür çok iyi yerdeyim şu an... Herkes mutlu olur iş hayatında inşallah...

Aynı ayarda bulmam çok düşük, ama bir kademe düşüğünü kesin bulabilirim. V

Emin olun beterin beteri diyebilecegim insanlarla çalıştım hep bunlardan daha kötüsü olamaz dediğimde daha kötüleri çıktı karşıma is hayatımda. bi isimden maasi iyi olmasina ragmen istifa ettim sonrasında bi kac işyeri daha değiştim hep kötü isarkadaslari ve amirlerden dolayı stresli ve hastaliklarla dolu geçti hala da geciyor yıllarım.. ishayatinda mesafeyi korumak ve hep dik durmak gerek her zaman.

Herkese merhaba, Ben geçen sene mezun oldum ve hemen sonrasında oldukça iyi bir kurumda işe başladım. Burası benim için ve mesleğimde ilerlemem için en iyi yerlerden biri. Başta çok zor alıştım, çok şey yaşadım. Sorun şu ki çok sorunlu insanlarla ve çok baskı altında çalışıyorum, bu işe başlamadan önce amirimin de çalışma arkadaşlarımın da nasıl oldukları bana anlatılmıştı. Ben bu kadar mutsuz olacağımı tahmin etmediğim için yapabilirim diye düşünmüştüm. Şu an 1 hafta iyiysem kalan 3 hafta kötüyüm, ne yapmam gerekiyor bilmiyorum. Bu iş yerinde çalışmış olmak bana inanılmaz iyi bir referans sağlayacak, hayallerimi gerçekleştirmek için bir ara adım olarak düşünerek girmiştim. Zaten ortalama 1.5 sene daha çalışacağım, dişimi sıkmalı mıyım sonunu düşünerek? Yoksa mutsuz olduğum için ayrılmalı mıyım?

Her gün bu düşünceler aklımdan geçiyor inanın ama kesin kararımı veremiyorum.

Şeflerin bazıları iyi bazıları o... u çocuğu. Bahta ne geliyor bilinmez Başka iş bulursan da ordakilerin insan olacağının garantisi yok ki. Bence dayan. Aynısı benim de başıma geldi, ekmek parası dedim sabrettim. Bizim şef de böyle bir insan diyip geçiceksin, kişisel alınmicaksın. Üstelik hayat dersi de alıyorsun aslında, nasıl bir insan olmak istemediğini görüyorsun, kıran döken aşağılayan bir şef... sen şef olursan insanlara insanca davranıcaksın eminim.

Dişini sıkmaya değecekse, sabır.

Zaten hayatım bu aralar b.. tan. Bir de iş meselesini takamayacağım. İstediğim şeyleri alırken iş yeri filan aklıma gelmiyor :)) Emin ol parası biraz daha fazla olsa hiiiç takmam. Bu aralar baya bir relaxım çünkü

Bende böyle biyerde çalışıyordum. maaşım iyiydi. ama mutsuzdum. sürekli somurttuğumu hiç gülmediğimi farkettim. ve ayrıldım... ama benle aynı şekilde hayatından bezmiş arkadaşım devam etmek zorundaydı çünkü çocukları vardı borçlar vs... yani hiç bir iş yeri sorunsuz deil hele özel sektör içler acısı ama aşağılamak küçük görmek hakaret etmek başka bişey... ben kaldıramadım...(2sene yine çalıştım)