Canım valla hepsini okudum ama bu hayati kendine dar etme bosan gitsin çocuklarımı dolduruyo doldursun hic birsey olmaz kurbn oluyum bende aynı yollardan geçtim tek farkım çocuklarımın olmaması ama bende siddet gördum ailemin hic iyi yanı yokmus gibi davrandı aynı seyleri bire bir yasadım bosan gitsin düzelmiyorlar canım bende affettim 7 sene boyunca ama düzelmiyolar bak simdi bosandım şimdiki esim ile evlendim Allahıma çok şükür mutluyumsana tek diyeceğim mutsuz olduğun bir yerde kalma kimse için hayatını harcama değmez

Teşekkür ederim okuyup vakit ayırıp cevapladığınız için

Çok uzun, okumadım ama şunu soyleyim yeni boşandım eski eşimde kıymete bindim. adam yerine koymuyordu şimdi sürekli yalvarıyor. Bunlar hakediyor bacım ayrıca baba evide çok rahat oh olaun

Hapis nedir bilmiyordum bunu deneyimlemek beni çok değiştirdi asla oraya girmek istemiyorum birdaha. Bu yüzden çok değiştim inan falan diyor ama benim ne inancım ne güvenim pek kalmadı. İnanmadığımı söyleyince de bana kızıyor, neden böyle yapıyormuşum falan. Bir an önce içeri girsin istiyormuşum rahat rahat gezip tozmak için birileriyle konuşmak için benim tek bir hatamı söyle neyimi gördün benim de beni böyle iğrenç şeylerle itham ediyorsun ben naptım güvenini sarsacak diyorum, işte ona cevap yok. Tek bildiği makyaj instagram... Ki bunları da tamamen bırakmıştım babamın vefatından önce kapanmıştım daha ne yapayım diyorum, o zaman şimdiki aklım yoktu hatalar yaptım sen şimdi tekrar öyle ol ben asla hata yapmicam diyor.

Boşansan çocuklar zaten senin boşver.. E

Yorumunuzu görünce çok mutlu oldum, insan geride bırakıp doğruyu bulunca nasıl da mutlu ve güçlü hissediyor değil mi? darısı diğer tüm sıkıntıdakilerin başına...

Arkadaşlar şimdi size en başından anlatıyorum, çok uzun tutmamaya çalışacağım, yorumlarınız benim için çok önemli çünkü bazen insan olayın içindeyken büyük resmi göremiyor Eşimle şarkı söylediğim bir yerde tanıştık o da orda çalışıyodu, 1 ay sonra evlendik. 2 çocuğumuz oldu. 6 yıllık evliyiz. Detaylara gelecek olursak, evlendikten sonra sürekli içki ve uyuşturucu kullandığı için çok büyük kavgalar ettik. Bana her gün bırakacağına söz verip akşam yine aynı şekilde eve geldi. Evlenirken bu durumu sevgimle düzeltebilirim diye düşünmüştüm çünkü boşanmış bir ailenin çocuğuydu çok fazla travması vardı vs. 6 ay sonra askere gtti. Ben de ailemin yanına taşındım o gelene kadar onu kendi baba evimde bekleyecektim. Ama askerde yine yasaklı maddelere bulaşacağından korktum ve askerlik yaptığı yerde yaşlı bir çifte yatılı bakıcı olarak gittim. Her haftasonu yanımdaydı. Bu arada istediği için kapanmıştım da. Neyse askerde bu maddelere bulaştı, sonra çok yemin etti tekrar olmayacak diye üstünü kapattım. Döndü, evimizi kurduk, 1 çocuğumuz oldu, o şeyleri ağzına sürmedi ama bu esnada kavgalar bitmedi. Kapalıymışım ama makyaj yapıyormuşum dar giyiyormuşum "Fahişe gibiymişim"! Vs vs. Her ne kadar tamam dikkat edeceğim desem de, sonuçta bu kapalılık vs benim için çoı yeniydi ve kendine bakmayı hele ki makyajı çok seven biriydim. Bu yüzden tabiki yapmaya devam ettim ve kavgalar bitmedi. Aa tabi bu arada ailemden, ona tek bir kırıcı söz etmedikleri halde canavar gibi bahsetmeye başladı. Annemle ilgili sürekli kötü şeyler söyledi. Sonra 2. çocuğuma hamile kaldım düşük riski vardı. Bak annen hiç gelmiyor, ailen seni hiç sevmiyor gibi şeylerle beni sürekli doldurmaya çalıştı. Ama bu arada da ev işlerine falan sürekli yardım eden biri olduğundan ben iyi yanlarını görmeye çalıştım. 2. çocuğum doğdu ve 40ı çıkmadan babam öldü. Ağır bir depresyondaydım ama o kadar iyi kamufle ederim ki böyle şeyleri ne yazık ki.. O yüzden kimse ruh halimi anlamadı başta eşim.. Bu şehir bize yaramıyor, ailenin yanında olduğumuz için hep kavga ediyoruz dedi ve kendi memleketine taşınmaya beni ikna etti. Gittik, bok gibi bir süreç yaşadım. Bir dükkan açtık, annesinde kalıyorduk, annesi sürekli bana laf soktuğu ve bir rahat edemediğim için dükkanda kalmaya başladık. Ev tutana kadar 3 ay o dükkanda 2 çocukla kaldım. Sonra dükkan da tutmadı, işler battı, dedim ki ben ailemin yanına gideyim, burda kimse bakmaz, ama annem benim çocuklarıma bakar, ben de çalışırım sen de çalışırsın borçları öderiz. Tmm dedi, ben gittim 2 ay sonra da o gelecekti. 2 ay sonra içime bir kurt düştü ve baskına gttim ki ne göreyim heryerde esrarlar içkiler... Bi kadın görmediğim eksikti. Ama onu da internetten halletmiş foto atmış tanışma sitesindeb kadınlara onlar da buna atmış falann. Oho... Yine çok pişmanım buhrandaydım çocukları düşün ailemizi yıkma, ben boşanmış ailede büyüdüm onlar büyümesin neler neler... beni affetmen için tekrar ailenin olduğu yere dönelim dedi, inandım. Daha doğrusu çocuklarım için inanmak istedim. Döndük. Ama iş bulamadı ve ailesi de çağırdı gel bizim yanımızda çalış diye. Tekrar gitti. Tabi bu arada ben açıldım, dedim ki kusura bakma ama sen istediğin için kapanmicam, ben istersem Allah için kapanırsam ilerde o zaman kapanırım. Eyvah eyvah.. Ne fahişeliğim kaldı, ne bişeyim. Neyse defolup gitti ailesinin yanına. Ama bu arada bana ne kadar kötüyse çocuklara o kadar iyi. Muhteşem bir baba çocukların gözünde ve ona çok düşkünler, o da çocuklarına çok düşkün. Benim zayıf noktam da bu zaten. Neyse gitti. Bilin bakalım ne oldu? Uyuşturucudan tutuklandı! 1 ay içerde kaldı. Mahkeme günü verdiler saldılar. Çıktı geldi. Ama ne pişman, 6 senedir ağladığını görmediğim adam ağlayıp duruyor. Affet asla eskisi gibi olmayacak. Dedim ki, bak yeter, bundan sonra değişeceksin, bana bağırmak, hakaret küfür asla artık kabul etmiyorum. Evet ben de çabuk parlıyorum, hele ki adet dönemlerimde hulk gibiyim ama alttan alacaksın, sürekli beni suçlamayı keseceksin. Bu arada ben 28 o 27 yaşında. Yani maalesef ki çok küçük evlendik. Hatayı en başında yaptım. Bunun farkındayım. Ama sürekli kendimde hata buldum, daha anlayışlı olmalıydım, daha şöyle yapmalıydım. Bu kadar bağırmamalıydım. Herşey düzelebilir. Herkes değişebilir. Aileni yıkma. Çocuklarını düşün. Yuvanı bozma. Vs vs vs. Bu yüzden hep devam ettim evliliğe hep affettim çünkü kendimi suçladım. 5 ay geçti. Şimdi mahkemesi oldu. 2.5 sene içerde yatacak. Temyize gidecek yani hapse girmeyecek belki de 3 4 sene. Dedim ki gir şimdi, 2.5 sene nedie çıkarsın çocuklar okula başlamadan hayatımızı düzene sokarız. Niyeymiş, itiraz edip bu senelerde çalışıp borçları kapatacakmış ama herşey güzel olması için benim yine kapanmam en iyi olurmuş. O herşeye tövbe etmiş. artık başka biriymiş. Sana inanmıyorum güvenim yok kalmadı dediğimde de yine kavga ettik. Bana daha önce ettiği hakaretler çok ufak düzey yine ortaya çıktı. Ben şu an evliliğimizi kurtarmak için hiçbirşey yapmıyormuşum. Kapansam o da tövbe etmiş herşey çok güzel olacakmış... Kendimi bk gibi hissediyorum. Konuşmamı istemediği biri vardı, muhatabı kestim. Ama 2 güb önce kız kardeşimin bi işi için o kişinin müdürlüğünü yaptığı birşeyle ilgili bir mesaj attım. O da cevap verdi. Tüm mesaj şu ".. x kursu hangi günler. ... Şu günler. Tamam teşekkür ederim" konuşma bu. Bunu gördü ama neler neler söyledi. O kadar sakin söylüyor ki vu sefer bağırma çağırma yok, aşığımla konuşmuşum, ne biçim kadınmışım. Kocamın hiçbir istediğini ciddiye almıyormuşum. Bahane etmişim o konuyu adamla konuşmak için. Bu sefer ven bağırıp çağırıp çıldırdım. Ama o sesini yükseltmiyor hiç tabi, değişmiş ya! Boşanmak istiyorum ama yine yapışacak, değiştim diyecek. Sen bi şans verseydin evliliğimiz kurtulurdu diyecek. Muhtemelen çocukları da bu şekilde dolduracak. Ben değişmiştim, sizi bırakmak istemedim ama anneniz ufacık birşey yapıp kapanamadı ve erkeklerle konuşmaya devam etti o yüzden boşandık diyecek. Bu arada 5 aydır çok çok iyiydik mahkemeye kadar. Hatta sınırlarını zorladım gıkını bile çıkamadı. İyiyken çok iyiyiz ve ben bu iyilik durumu hep böyle sürebilir neden sürmesin neden olmasın diye düşünüyorum... Ev işlerine yardım eder, çocuklarla çok ilgilenir. Gezdiğime yediğime asla karışmaz. oturur konuşur, dinler. Yani neden boşanmakta zorlandığımı anlayın diye bunları da yazıyorum ki iyi yönlerini de söyleyeyim. Velhasıl kelam, mahkemeden sonra yine eski agresif, kaliteli tartışamayan, hakaret küfür eden bazen canımı yakan o adama dönüşecekmiş gibi geliyor bana şu anda... Kızlar ben ne yapayım..

Bizim buralarda bi laf vardır. Kendi kahpe olan herkesi kahpe sanır derler büyükler.

Tek kelimeyle anlatayım asla düzelmez sadece seni psikolojik olarak etkileyip suçlu olduğunu hissettiriyor Ömür boyu fedakarlığı senden bekleyecek ama yinede işine gelmeyen yerde senden kötüsü olmayacak Nasil bir gelecek vaat edebiliyor çocuklarınıza ve sana unutma kardeşim madde bağımlılığı asla bitmez bıraktım denince bırakan olmuyor sadece bir geçiş dönemi yine bir bahane ile devam eder

Sizi bu kalıba o hanzo sokmuş.. yani olmak istemediğiniz insansınız şuanda tek suçlusu da o bir kaç ufak tefek şey dışında ben sizde bir hata göremiyorum.. madde bağımlısı, şiddete, küfüre eğilimli canavardan kocalık ve babalık yapmasını beklemek akıl karı değil. 6 senede düzelememiş bundam sonra da düzelmez.

Böyle boş adamları kendize koca yapmayın. İnan vakit kaybı olan ömrünüze olur. Seven insan haklarına saygı duyar, seni şekillendirmeye çalışmaz. Bu adamdan bir... olmaz.

her bir satırda ayrı fenalıklar geldi. ben okurken kaldıramadım sen yaşarken nasıl kaldırıyorsun? iyi yönlerinden bahsetmeye çalışmışsın ama kusura bakma çocuk yapınca baba, soyadın değişince sana koca olmuyor! hala napacağım diye soruyor musun pessss! boşan lütfen kendine bu iyiliği yap ve boşan bu deyyus oğlu deyyustan. Mune konuyu bdvye almalısın... Unus

Bu adam düzelmez. Düzelmesi için zaten çok fırsat vermişsin. Çocuklar ilk başta olayları anlamayabilir ama biraz büyüsünler seni anlarlar. Çocuklar zaten kalır. O babasıyla sen de annesisin unutma. Sana karşı dolmazlar. Adam kendini haklı çıkarmak için kapanmamanı sunsa ne olur ki çocuklara bu ilişkinin sorununun bu olmadığı çok belli. Yüzde yüz olarak sen haklısın. Insallah en az zarar alarak bu süreçten kurtulursunuz N

Öncelikle sizi dik duruşunuz bu güne kadar dayandığınız için tebrik ederim, Şimdi dışardan bir gözle bakınca bu kişi kişisel gelişimini tamamlamamış, madde bağımlısı, malesef sıkıldığında bunaldığında teselliyi bu tarz maddelerde bulan birisi. Bunu kabul edemeyip sevginiz ağır bastığı için, bir yola çıkıp dönemediğiniz için hep şans vermek zorunda kalmışsınız. Olayın içinden bir çıksanız, ah bir çıksanız dışardan bakabilme imkanınız olsa 5 dk bile durmazsınız. Çocuklarınızı bu adamla yetiştirmektense başka bir hayatın belki daha iyi olacağına bir inansanız.. Ama sizde bir inanç sorunu var sanırım, şu saatten sonra neyi düzeltrebilirim, çocuklarım ne olacak.. Biz farketmiyoruz ama karşımızdaki kişiler bunları kendine bir anahtar yapıyor biliyor musunuz, bana defalarca şans verdi vazgeçmez, çocuklarımız var onlar ne olacak, vs.. Bende bir ilişki atlattım bazı yakınlıklar yaşadığım için ne yapsa peşinden gitmek zorunda kaldım, alkolü bıraktım dedi bırakmadı sakladı, sigara keza öyle... bu başka şeylerde olabilir insanlar yapamayacakları şeylere kendisi bile yapmış gibi inanabilir... Gözlerinizi açın lütfen bence nasıl bir hayat istediğinize karar verin, bu kadar şans vermek sizin iyiliğiniz olabilir ama o kişi bunlardan faydalanmadığı gibi ilerletmiş.. Hakaret şiddet kıskançlığı kullanma durumları yaşadığım için söylüyorum önce sinirden normal geliyor, aman kıskandı a etti aman çok sinirliydi gibi ama geride bıraktığınızda göreceksiniz bir arada olmak isteyen insanlar, çoluk çocuk büyütecek yetişkinler küfür falan etmeyi tercih etmiyor... Bu özellikleri olup çok iyi olan insanlarda vardır ama bu kişi size doğru değil benim kanaatim.. Bizkler dışardan yargılarız sadece, yakın şeyler yaşayanlar anlamaya çalışır biraz. Ve son bi ekleme yapayım, böyle insanlar ne yapsa bi bahane bulur, sürekli kusur arayıp sizi eninde sonunda suçlu çıkarır...

O kadar haklısınız ki. Ama dedim ya, hep bir şekilde bana kendimi suçlu hissettirmeyi başarıyor. Galiba korkuyorum, bişeyler kötü olursa ilerde çocuklarla vs ilgili, benim yüzümden olduğunu düşünüp pişman olmaktan korkuyorum. Biraz daha savaşsaydım alttan alsaydım böyle olmazdı, elimdeb gelen herşeyi yapmadım diyip kendimi suçlamaktan korkuyorum. Çok saçma gelebilir ama ben de kendimi anlayamıyorum bu ruh haline nasıl geldim, nasıl çıkacağım... Hele babamın ölümünden sonra hiç ama hiç sağlıklı kararlar veremediğimin farkındayım. O yüzden gerçekten sizlerin bu yorumları benim için çok değerli. N

Hatayı en başta yapmışsın. Düzelir demişsin, ama düzelmemiş. Birde çocuklar olmuş, sağlıksız bir aile ortamında büyüyen çocukların ruh hali, çokmu sağlıklı olacakki. Çocukları dolduracak diye kaygılanıyorsun. Anlattıklarına bakılınca, bu adam düzelmez boşan acilen. Hatanın neresinden dönersen kar.

haklısınız.

Aynen öyle canım şimdi daha güçlüyüm valla iyiki de boşanmısım