Stresi bir an önce def etmeye çalışmak yerine onu kabulleniyorum. Evet ben şu anda stresliyim çünkü şöyle bir sorun var, şunun altından kalkmaya çalışıyorum gibi. Stresin varlığını kabullenip onu da yanıma alıyorum. Sonra içinde bulunduğum durumu pozitif veya negatif yönlerine odaklanmadan, yorum yapmadan, olduğu haliyle bir gözden geçiriyorum. Daha sonra bu konuyu çözmek için napabilirim, düşünce hatalarım var mı varsa neler, buna alternatif ne düşünceler üretebilirim sorularına cevap veriyorum. Başlangıçta bunları yazarak yapmak daha faydalı olacaktır. Bunun dışında spor, yürüyüş, nefes egzersizleri gibi şeyler de işe yarıyor stres yönetiminde.

Emzirirken kullanilabilir mi bilmiyorum ama sute gecmeyen antibiyotikvarsa antidepresan ilaci da kesin vardir. Benim sinir seviyem ileri dereceye ulasmisti son zamanlar. Artik sabanin filmindeki kel adam gibi sagimdaki solumdakini şamarlar vaziyetteydi. Bunu yapmamak icin ise kendime vuruyordum. Bacagim da hala morluk var o yuzden. Cok ilerlemeden onleminizi almanizi tavsiye ederim.

İnş atlatırsınız. QueenBee55 "Konuş Deli" Anneler

Kızlar merhabalar Bayadır buraya girmiyorum hamileydim doğum yaptım.. Başımdan biraz olaylar geçti ve şu an aşırı stresli ve sinirli bir dönemdeyim sizden ricam benim gibi stresli olan insanlar nasıl yönetiyorsunuz? Ben artık kendimi hasta etmekten korkuyorum ciddi ciddi erken yaşta ölüp gidicem bu stresten. Terapi almak istiyorum ama hem bebek çok küçük hem de bu korona illetinden evde tıkılıp kaldım eğer kendi kendime bir rahatlama olmazsa gideceğim inşallah. Bebeğim doğmadan önce eşimin ailesinin arsasına küçük bir ev yaptırdık yani eşimin ailesi, abisi ve kız kardeşiyle yan yana oturuyoruz siz ona aile apartmanı diyin yani. Ben çok büyük konuşmuşum asla olmaz diyordum ama eş işsiz kalınca bebek olunca bide bu hayat pahalılığı mecbur kaldık ve gittik. Elimizde biraz para vardı eve harcadık yerleştik. Eltimden nefret ederim o benden daha çok nefret eder ama o kadar arsız ki sürekli kapı aşındırır cinsten. Onun çözümünü buldum artık eskisi gibi kapıma gelemiyor. Kvdem aşırı eski kafalı bir kadın ben daha lohusaydım evimin taşındığı zaman kırkım çıkmamış benden yemek bekliyor ve diyor ki bundan sonra yemekleri sen yaparsın bende dedim ki sen bana yemek yapmayı bırak yemek yiyebiliyor musun diye soruyor musun? Yani aslında cevabınızı veriyorum herkese bazen kırmadan dökmeden ama buraya geldiğimden beri aşırı stresliyim ve bebeğimde stresli. Kendimi kapana kısılmış hissediyorum sürekli boğazımdan bir yumru ağlayasım var müzik dinliyorum bebeğimle ilgileniyorum ama yok aileyi sevmediğim için ve her gün gördüğüm için yapamıyorum. Biri biyerden biley diyor yine moralim bozuluyor. Ben neyi nasıl halledicem bilmiyorum artık. Siz neler yapıyorsunuz stresli zamanlarınızda? Ya da böyle bir durumda kalmak zorunda kalsanız ne yaparsınız?

Ben stresle baş edemiyorum, yakında o benimle baş etmeye çalışacak o derece...

Aslında asla öyle biri değildim. annem öyledir ben ona hep telkin verirdim. Benim tahammülsüzlüğüm neye biliyor musunuz? Kötü insanlar. O insanların kötü olduğunu biliyorum normal şartlarda asla görüşeceğim insanlar değil ama burda olduğum için onlarla mecbur yüzyüze bakıyorum arkamda bırakamıyorum onları.

Çoook teşekkür ederim. Muhakkak baktıracağım değerlerime de. Burası kendi evimiz olduğu için gitme şansımız yok inş olursa belki başka bir ülkeye

Ben zorda kalmadikca gorusmuyorum ve doktora gittim ilac kullaniyorum. Daha yeni basladim sayilir ama daha iyiyim diyebilirim.

Bana herşeyi kafaya takan, en kuçuk problemde dunyalar basına yıkılan biri gibi geldiniz. Bardagın dolu tarafından degılde bos tarafından bakmayı denesenız bir kerede. belki daha farklı olacak hersey.

Şöyle düşünün hepimiz bayıldığımiz harika hayatlar yaşamıyoruz. Kendi adıma sevmediğim insanlari görmezden geliyorum. Uzun zamandır insanlarla tartismiyirum çünkü laf anlatsamda anlamyorlar. Çok bunaldigimda kitap okurum namaz kilarim TV izlerim. O an içimden ne geliyorsa onu yaparım.

Kapatın kapınızı. Hiç kimseye açmayın. Kendi yağınızda kavrulun. Eşiniz hayırlı iş bulmuştur inşallah.

Ya diyorum ya müsaade etsem fena kaynanalık yapıcak. Doğumuma geldi yaptıgı tek sey hastahane yemeklerini yiyip gitmek. Mesela benim ağrım sızım varmı nasılım umrunda diildi. Tek üzüldüğü şey yemek gelmiş gitmiş kimse yememis bilseymis o yermiş düşündükçe sinir oluyorum bunları yaparken hasta değil ama hanımefendiye birşey dersek hemen hasta ve birşey olur maazallah

Bir kavga çıkarırım ki küslük olsun. Sen sağ ben selamet, ardımdan da istedikleri kadar konuşsunlar, kafam rahat olur diye düşünürüm.

Ben stresli bir is yapiyordum stresli bir ortamdaydim ve biraktim. tavsiye etmem stresi yonetmeyi ogrenin derim. ben yonetemedim rahatligi sectim. pisman miyim hayir ama destek almalisiniz

Emzirirken kullanabilir miyim bilmiyorum ama bende doktora gitsem mecbur kalcam gibi. Anlatırken bile rahatlayamıyorum Pembroken Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Arkamdan konuştuklarını biliyorum ama kimse yüzüme birşey demiyor. Deseler cevabını veririm. Eşimin ailesi yaşlı onlarla tartışmaya girsem kötü ben olucam. Hatta aramız iyi olmasına rağmen sırf ailesinden ötürü eşimden boşanmayı bile düşünür oldum. O durumdayım yani. . push ; QueenBee55 "Konuş Deli" Anneler

Ama işte sonrası kötü hastalık insanın yakasını bırakmıyor en kötüsü stres. Ben de bir baş edebilsem.

sinirinizi yönetmede en işe yarayacak şey problemin kaynağına inip onu çözmek olacaktır, problem de belli fakat şimdilik taşınmanız mümkün değil gibi. bir süre en azından taşınacak maddi seviyeye gelene kadar terapi alabilirsiniz, hatta terapiyi hiç ertelemeyin derim ben. küçük bebekle sizi kabul edecek psikologlar kesin vardır. öfke eğitimi alır rahatlarsınız. bunun dışında klişe olacak ama kan değerleriniz çok önemli. miligramlık oynamalar bile öfke bozukluğu, stres, depresyon yapabiliyor. kanınıza da baktırın mutlaka.

Evet maalesef onları değiştirme şansınız yok. Olmadığı içinde güzel zamanlarinizi onları kafanıza takarak geçirmeyin lutfen

Kaynanan tam kaynana. Lohusayken senden yemek isteyince sende b.. k ye deseydin. Şuan görüşmüyor ve kafan rahatti Şaka bi yana oyle de deme tabiki. Sinirlarini çiz mecbur kalma hicbirseye. Mesafeyi de koyunca düzelir durum

Galiba doğum sonrası herkes benzer olaylar yaşıyor. Daha bugün konu açtım ben de başedemeyince doktora gittim antidepresan başladım.. Bakalım 1 hafta oldu..

Merhaba; eşinizin iş bulmasına sevindim. Benim size tavsiyem çocuğunuzu da alıp sık sık hava almaya çıkın. Bu size iyi gelecektir. Anneniz yakındaysa ve gelecek durumda ise onu çağırın. Ya da kardeşimiz vs varsa.. onlar size iyi gelecektir. Ama sık sık dışarı çıkmanız çok önemli bence.

Evet bende dediklerinizi de yapıyorum diyorum ki içimden mesela yaşlı insanlar böyle gelmiş böyle gidicek huylarını karakterlerini değiştiremezsin ama sonra yine başa dönüyoruz en büyük nedeni de benim ailemin çok farklı bir yapıda olması biz herşeyimizi konuşuruz. Kafamız özgürdür yani birbirimizle herşeyi paylaşırız ama eş ailesi çok geri kafalı bende laf anlatmayınca bu hallere düşüyorum. QueenBee55 "Konuş Deli" Anneler