Bosanmak vacip

Çok üzücü cidden. Bu insanlar evkenmese

Kavgalı husmetli değiliz gayet olumlu bir atmosferde açıklarız gereken desteği de alacağım bu konuda

Gostereceginiz ilgi ve sevgi asla babasindan bekledigi ilginin, babasiyla gecirecegi zamanin yerini tutmaz. Babamla cok eglenirdik, beni gezdirirdi, baliga gotururdu, oynardi... cok kucuk yasta babami kaybettim, herkes gozumun icine bakardi. Ilgi, sevgi, hersey mevcuttu ama asla babamla gecirdigim vaktin yerini tutmadi. Boyle evliliklere cocuk yaparak bencillik ediyorsunuz. Cocugunuzun duygulari hakkinda bile hüküm veriyorsunuz cok mutlu diyerek. Halbuki arkadaslari babalariyla yaptiklari aktiviteleri anlattikca cocugunuzun boynu bükülecek haberiniz yok. Su an bile babasi aramadiginda sitem ediyor cocuk. Nasil mutlu olabilir? Birde esinizle olan cok mutlu evliliginizden bahsetmissiniz. Babalik ayri, es olmak ayri kavramlardir. Insanlar iyi bir es olmayabilir ancak iyi bir ebeveyn olabilir. Esiniz iyi bir baba degil. Sizinle olan sorunlarini cocugunuza yansitiyoe. Olurda bosanirsaniz cocugun yuzune bile bakmaz Pamukannesi83

Varlığıyla yokluğu arasında fark olmayan insanla bir arada olmaya gerek yok. Belli ki bütün soğuk kanlılığınızla düşünerek varmışsınız bu karara, pişman olacağınızı düşünmüyorum. Hakkınızda hayırlısı olsun.

Boşanma girişimleri varken çocuk yapmak her zaman için risktir. Arkadaşların çocuğa yazık demesi bundan. Ayrıca tasarlayarak hamile kaldım demişsiniz, sanki eşinizden gizli olmuş gibi anlaşılıyor. Yani sonradan doğabilecek nedenler yüzünden boşanır insanlar fakat en azından değerli anne ve babaya sahip olurlar ayrı da olsalar. Sizinki biraz bile bile lades olmuş. Eşiniz koca değil ve zorla babalık yapıyor buradan bakınca.

MUTLAKA ELEŞTİRMELİYİM tayfanın iç baydığı bir konu daha. Yapılmış dünyaya gelmiş yetiştirilmiş bir çocuğun zamanı geriye alıp doğurulmama ihtimalini falan değil, evliliğiyle ilgili durumu konuşmak istiyor kadın. Ayy neyse, kimse nasılsa değişmeyecek

Evet ideal bir evlilik olmadığı kesin fakat çocuğa yazık değil mi?Bende bebek severim ama sırf seviyorum diye bir çocuk daha yapmıyorum çünkü madden ve manen yetemem ona. Yani olan çocuğa olmuş yine.

Çocuğa yazık olmuş. Eşiniz istemiyor muydu?

Talihsiz bir durum olmuş o zaman, bu sorunun cevabı size kalmış, boşanmaya daha yakın gördüm sizi. Boşanmadan terapiyle son olarak şansınızı deneyin dilerseniz. Olmuyorsa da uzatmanın anlamı yok, anne babası ilk boşanan çocuk sizinki olmayacak, endişe etmeyin adapte olur çocuğunuz da. B

Çok yanlış bir düşünce. Babanın yeri ayrı annenin yeri ayrıdır. Babasi olmasa bir yere kadar tamam diyelim fakat olan babanın ilgisizliği olmayan babadan daha kötüdür.

Sorunlu olmasına rağmen o evliliğe bir çocuk doğurmuşsunuz madem bence boşanmayın. Bu saatten sonra çocuğunuza mutlu bir yuva sağlamanın yollarını arayın. Aksi halde sonu zaten belli olan bir evlilikte çocuk doğurmuş olmanız bencilce olur diye düşünüyorum. Baştan belliymiş, çocuk neden?

Yani buna benzer çok hikaye var. İnsan ne hayallerle evleniyor. Boşanıp alıştığın düzeni bozup tekrar sıfırdan bir hayat, üstelik risk hala aynı oranda devam ederken. Yani zor. O konu bı kenara, çocuk için yıpratıcı durumlar. İstenmiyorum diye mutlaka hissediyor. Babasından aldığı kötü elektrik illaki yıpratıyor. Erkek aurasina da ihtiyacı var çocukların. Ne yapılabilir? Eşinizin çantada kekligi olmazsanız, sorumlulukları paylaşırsanız. Annesi gibi davranmazsaniz. Bu evlilik yürür. dogadostupanda

Çocuğa üzüldüm Anne olmak çok istemişsiniz ama keşke baba olabilecek bir adamla çocuk yapsaysınız Siz ayrılırsınız o sorun değil de bu adamın baba olmayı öğrenmesi gerekiyor Çocuğa trip atmak nedir ya

bu cocuga yazik degil mi?

Haddini bil. Hadsiz benim evladımın huzurunu mutluluğunu evlatlarınıza sağlayabilseniz ortalıkta problemli birey kalmaz.

Yeterince iyi planlayıp, tasarlayamamışsınız çocuk yapma işini. Kendi hevesleriniz için onu mutsuz bir evde büyümeye mahkum etmişsiniz. Bu hikayede en büyük suçlu sizsiniz. Şimdi yapmanız gereken daha da geç olmadan ayrılmak

buraya yazdıklarınızdan sanki eşinizle hep sadece ev arkadaşı gibiydiniz adam hep ilgizsizdi gibi anlaşılmış belki başta severek evlenmiştik, iyiydik, cinsel hayatımız bana tutkusu ilgisi yüksekti, iyiydik, çocuğu ikimiz de çok istedik filan deseydiniz fikirler farklı olurdu. ama şu anda anladığımız şu: eşinizin evlilik umru değil, çocuğu siz illa istemişsiniz, yapmışsınız, babası çocuktan bihaber. siz güçlü anne modunda... ha herkes çok mu iyi baba. valla etrafta iyi babayı ara ki bulasın... ben de baba olacak adam yok diye çocuk yapmayan kadınlardan biriyim. başka kadınlara "ay bu adama neden çocuk yaptın" demesi kolay. iyi babalar kapıda bekliyor da biz yapmıyoruz sanki te allaam. yalnız ben, kötü baba olacağını bildiğim için, iyi bir evlilik hayatı öngöremediği için yapmıyorum. sizin bunu öngörmemiş olmanız biraz tuhaf değil mi? bir de benim takıldığım şu oldu: adam kahveye gidiyor yahu... yani sizin anlattıklarınız yazdıklarınız akademisyen kadın tadında adamdan anladığım astsubay/polis kafası... siz entelektüel olarak baştan uyumsuzmuşsunuz sanki. hiç tanımıyorum ama öyle bir tını aldım ben.

Evet vaciptir desek boşanacak mısınız anlamadım Selizay

Dediğim gibi eşimle küslüğümüz kavgalara gürültülere dayanmaz. Sorunumuz olur bir süre susarız sonra geçer her evlilikte olan şeylerdi Çocuktan sonra özellikle eşimin tutumu değişti. Eşimle ortak kararımızdı çocuk yapmak elbette ama harici konularda kararlarımı kendim alır planlarımı uygularım.

Siz bu soruyu sorunca pot kırdığımı fark ettim. Bu yorumumu okuyup burukluk yaşayan varsa özür diliyorum. Elbette değil yanlış bir söylem oldu hizuran Olur öyle Anneler

Bu alıntılar hep babalıkla alakalı Baba Vanga olsaydım belki daha farklı bir tutum sergilerdim

Eşimle konuşmamız henüz bitti O yeterince özverili bir baba olduğunu ifade etti ve suçlamalarımın doğru olmadığını söyledi. -Kahveye her zaman saat 21.00'da gittiğini bu durumda çocuğun yoksunluk hissetmediğini (oğlumuzun uyku saati 21.30) -çocukla ilgili yapılacaklar hep benim kararımla olduğunu bu durumda ona fırsat kalmadığını söyledi ihtiyaç belirleme ve karşılama konusunda benim ön planda olmamdan ötürü meydana geldiğini belirtti. -Oyuncak almamasının sebebini dönerken şehrimize indiğinde avmye gidip daha önce istediği oyuncağı alma planından kaynaklandığını ancak çok erken saatte geldiğinden avmye gitmesine rağmen görevlilerin saat 9da açılacağı bilgisinden ötürü yorgunlukla eve döndüğünü söyledi. Kendimizle ilgili problemleri de konuştuk. Kahveye gitmenin onu deşarj ettiğini abim ve kuzenimle gittiğini geç gittiğinden geç döndüğünü söyledi. Bana da bazı konularda eleştiride bulundu. Durum böyle yorumlarınız için teşekkürler.

Dayanamadım yorumların tamamını okuyamadan geldim ama konuya zaten geç kalmışım, yine de cevap vermeden edemedim. Anlattığınıza çok çok benzer bir evliliğin tek çocuğuyum. Hep söylerim babam iyi bir babaydı, çünkü annem eksikliklerini kapattığı için hissetmezdim. Bizim hikayemiz ben 10 yaşında iken annemin boşanması ile sonuçlandı. Babamı sevmeme rağmen boşandıkları dönemi hayatımın en huzurlu dönemlerinden biri olarak hatırlarım, annem sanki hafiflemişti. Elbette sürecin tamamı kolay değildi annem için, ama eskisinden zor değildi. Boşanın diyemem ama o evliliğin çocuğu olarak boşanmamanızı da söyleyemem. Bizde de kavga gürültü yoktu, yine de evdeki o gerginliğin, suskunluğun bitmesi harikaydı. Sizi anlıyorum, kötü bir evlilikte de mutlu, pozitif bir çocuk yetiştirmek mümkün, ben de öyleydim, annemin müthiş özverisi sayesinde. Çok uzattım ama özetle anlıyorum sizi. Boşanma bizim kurtuluşumuz oldu. Umarım kendiniz ve evladınız için en doğru kararı verirsiniz.

Soru mu bu şimdi yazık tabi yazık. Neymiş efendim evlat sevgisi varmışmış. Sizin zihniyetten nefret ediyorum. Lanet olsun neden evlendim dediği evliliğe çocuk yapan herkesten.

Eşim elbette istiyordu çocuğuma neden yazık olsun yahu

Bu adamı, iflah olmaz çocuk sevginizle tasarlayarak ve planlayarak baba yapan sizsiniz işte. Babalikla alakalı diyerek sorumluluğunuzu atmaya çalışıyorsunuz ama baştan söylediniz. Hiçbirimiz baba vanga degiliz. Geleceği görmek icin kahin olmaya da gerek yok. Bazi gerçekler gün gibi ortada.

Eşimle kavga etmeyiz ses yükselmez problem fazla yaşanmaz sadece paylaşımımız çok az ki bu da çocuktan sonra attı. Yoksa harala gürele arasında kalan bir çocuk değil çok da sağlıklı büyütüyorum. Acınacak halde değil yani. Boşanma benim için çok mantıklı bir seçenek bugün konuyu eşime açacaktım ama arkadaşıyla randevusu varmış akşama konuşacağız bakalım

Yahu baba olmadan adamın babalık anlayışını nereden bileyim son iki yıldır kahveye gidiyor önceleri dargınlıklarımız genelde ufak tefek problemlere dayanıyordu

Seviye muhabbetine girdiysek bu sığ diyaloğu kesmekten fayda var. Keske zihniyetinizi de klozete atıp sifonu çekseniz

Sorumluluk almak ve kisitlanmak arasinda fark var. Özgür tozmak istiyorsa baba olmayacakti

Peki bu konuşma size ne hissettirdi? Rahatlattı mı, yine de içiniz buruk mu ne düşünüyorsunuz? Ben tüm bu konuşmada manipüle edilip suçlandığınızı adamın kendini haklı çıkarmaya çalıştığını düşündüm mesela

Sen bu kafayla çok ilerlersin. Problemli bireylerin nasıl ortaya çıktığı da belli. Senin gibi kadınlar anca kocasına kuyruk kıstırıp başkalarına saldırır. Ne halin varsa gör. Hadi iyi akşamlar benim bu seviyeye yazacağım birşey yok. Tuvalette kaldığım süreyi uzatır öyle değerlendiririm boş vaktimi daha iyi buraya yazmaktan.

bunun kararını en doğru siz verirsiniz ama bitmiş birşeyi ittire kaktıra zorla sürdürmekte ne bileyim...

İmkanin el veriyorsa boşan derim. Boşandıktan sonra iflah olmaz bir şekilde tekrar eski eşine dönmeyi aklından geçirme. Ama çocuğa birlikte anlatın. Senden ayrı babadan ayrı bir hikaye duyup size olan güveni sarsilmasin. Kahveye gidilir de gece 1'lere kadar kalınmaz. Artık Nikahını da Caycı Huseyin'le tazeler.. :/

Boşanmak vacip mi derken umarım dalga geçmiyorsunuzdur. Yahu zaten baştan belliymiş herşey çocuğun hayatını bile isteye mahvetmişsiniz. Kusura bakmayın ben sizi anlayışla asla karşılayamam. Dünyanın en iyi annesi de olsanız o babanın eksikliği hep hissedilecek. Siz harika anne olmaya çabalayın elbet ama o babanın tavrı böyle okdukça çocuğun yarası hep olacak.

Iste senin her evlilikteki gibu dedigin sorunlar cogu evlilikte bir sure susup sonra gecistirilmiyor. Sorun ne ise konusuluyor ve bir cozume kavusturuluyor. Halinin altina supurulmuyor. Valla seninle iletisim kurmak da zor ben sorunun sadece esinde oldugunu dusunmedim. Insan gibi yaziyorum bir afra tafra ile cevap veriyorsun. Cok karar verip uygulayan biri olsan en basta boyle bir evlilige cocuk planlamadan once bir oturur dusunurdun. Cozebiliyorsaniz cozerdiniz, olmuyorsa bosanirdiniz. Simdi gelip karar alir uygularim falan komik olmus.

Bi söz var "çocuklar babasını seçemez ama ben çocuğumun babasını seçebilirim" diye. Konunuzun bende uyandırdığı his bu oldu.

Bosanmayi düsünmeden önce, önce bir problemleri gercekten cözmeye calisin. Ortada asilabilmeyecek bir problem görmedim

İnanın oğlumla çok eğleniyoruz huzurluyuz. bu yorumlar beni şaşırttı sanki boynu bükük yetimden bahsediliyor.

7. Yılımızı doldurmak üzere olduğumuz bir evliliğimiz mevcut. Bu süre zarfında birbirimize bakıp içten içe ''Nereden evlendim yahu aklıma tüküreyim." Dediğimiz çeşitli boşanma girişimlerimiz çok oldu ama ben iflah olmaz çocuk sevgim nedeniyle tasarlayarak planlayarak çoktan hamile kalmış bebeğimi kucağıma almıştım. Çocuktan sonra kayınvalideyle aram açıldı. Malum sütün yok, bu çocuk aç, zayıf kalmış, su içir şekerli su ver yıkarken tuzla gibi olmazsa olmaz lohusa darlamaları sonucunda bir de oğlunu beni dövmesi konusunda yönlendirmesiyle sonsuza dek hayatımdan çıkardım. Bu durum eşimle aramızda problem teşkil etmiyor bu kararıma saygı duyuyor kendisi yalnız ya da oğlumla beraber aile ziyaretlerini gerçekleştiriyor. Herkes huzurlu. Ama asıl mesele eşimin ve benim evde bir ev arkadaşı modunda olmamız Eşim bir gece çalışır sabah gelir çalıştığı gün çocuğumuzu hiç göremez. sabah gelir akşama dek uyur ben işe gitmiş, oğlumu da okula bırakmış olurum. sonra ben öğlen işten çıkar eve gelirim yemek yaparım akşam üstü uyanan eşimle akşam yemeğimizi yeriz. oğlumla 1-2 saat kadar sever oynar ya da dolaştırıp eve bırakır sonra kahveye gider gece en erken 1'de döner. Rutinimiz böyledir. Haftada 1-2 defa benim planlamalırımla dışarı çıkarız ama pek keyif almaz açıkçası bu bir sus payı mahiyetinde bir iştiraktır ki akşama yapacağı kahvehane mesaisi göze batmasındır. Esasen ben dırıdır diye tabir edilen sözlü münakaşalara girmem kısıtlamam sorgulamam ama oğlum "baba bu akşam gitmesen evde kalsan'' diyip babasına özlemini bildirir. Sonra yaklaşık 3 yıldır telefonunda şifre var. Annesinin mesajlarını okuduğum için koymuş tamam dedim üstünde durmadım. Ama asıl problem çocuğumuzun ihtiyaçlarına kayıtsız kalması Geçen hafta il dışına gitti bir hafta bizim aramız limoniydi 3 gün boyunca çocuğu ne aradı ne sordu. Yavrum sonunda arayınca beni neden hiç aramadın diye sitem etti de çocuğa sen arasaydın diye trip attı. Bir oyuncak istedi gelmeden de hatırlattım ama almamış çocuğun burukluğunu düşünün ben sonra aldım ama yerini tutar mı Çocuğu kurslara ben yazdırırım, okul taksitlerinden haberi olmaz, kıyafet ihtiyacı ayakkabı gereksinimi hep benden sorulur tiyatroya sinemaya ben götürürüm bisikletini kaykayını bile ben alıp sürmeyi bilmememe rağmen ben öğretiyorum youtubetan baka baka. Bana zaten ilgisi yok ama artık dert değil de bu dokunuyor. Boşanmak vacip değil mi şimdi bana? ... Edit... Eşimle konuşmamız henüz bitti O yeterince özverili bir baba olduğunu ifade etti ve suçlamalarımın doğru olmadığını söyledi. -Kahveye her zaman saat 21.00'da gittiğini bu durumda çocuğun yoksunluk hissetmediğini (oğlumuzun uyku saati 21.30) -çocukla ilgili yapılacaklar hep benim kararımla olduğunu bu durumda ona fırsat kalmadığını söyledi ihtiyaç belirleme ve karşılama konusunda benim ön planda olmamdan ötürü meydana geldiğini belirtti. -Oyuncak almamasının sebebini dönerken şehrimize indiğinde avmye gidip daha önce istediği oyuncağı alma planından kaynaklandığını ancak çok erken saatte geldiğinden avmye gitmesine rağmen görevlilerin saat 9da açılacağı bilgisinden ötürü yorgunlukla eve döndüğünü söyledi. Kendimizle ilgili problemleri de konuştuk. Kahveye gitmenin onu deşarj ettiğini abim ve kuzenimle gittiğini geç gittiğinden geç döndüğünü söyledi. Bana da bazı konularda eleştiride bulundu. Durum böyle yorumlarınız için teşekkürler.

Bu adam size evde nasıl davranıyor? Evinizde özgür musunuz? Size karışır mi kısıtlar mi maddi manevi yönden? Çocuk konusunda böyle ilgisiz ise belki terapi ise yarayabilir. Siz de adım atmanız lazim. Aktiviteler vs kurun. Bazı adamlar deli gibi çocuğa nasıl davranacagini bilmiyor. Eğitin öğretin. Bir daha evlenme gibi durum yoksa ev alanında sizi baskilamiyorsa biraz da çocuğa karşı değişim gosterirse bosanmaniza gerek kalmaz diye düşünüyorum.

O üyeye konu sahibi kadar tepki verilmemişti. Siteyi daha aktif kullanıp, tanındığı için daha anlayışlı yorumlar yapılmıştı. Sevgi kelebekli bir konuydu, aklıma geldi siz böyle yazınca.

Mevzu kavga mı? Adam sorumsuz çocuğunu 3 gün aramamış dayanabilmiş. Şaka mı yapıyorsunuz.? Acınacak halde olanın çocuk olmadığı kesin zaten.

Neden mi yazık olmuş? Babasıyla kısıtlı vakit geçirmesi, istediği oyuncağı bile alabilecekken almayan babası ve anne baba arasındaki sorunlardan dolayı 3 gün babası tarafından aranıp sorulmayan bir babası olduğu için yazık olmuş.

umut edip hergun hayal kirikliklariyla yasamaktansa, gercegi kabullenip yoluma bakmayı tercih ederdim,1 hayatınız var ziyan etmeyin

Çok garip bi konu gerçekten. Hem bu adamdan eş olmayacağını biliyosunuz hem de çocuk doğurup çocuğuna karşı sorumsuzluğundan yakınıyosunuz. Çocuğa yazık olmuş diyen üyeye de niye yazık olsun diye kızıyosunuz. Madem bu işlerin tek taraflı olabileceğini düşündünüz de çocuk yaptınız o zaman niye bu adamın davranışlarını boşanma sebebi olarak görüyosunuz? Çocuğunuz olmadan öncesine göre ne değişti yani onu anlayamadım, hiçbir zaman aile olmamışsınız zaten, yine değilsiniz.

Oğlumun tek problemi babasıyla kısıtlı vakit geçirmesi onu da ben eksik bırakmıyorum mutlaka tamamlıyorum. Oldukça mutlu bir çocuktur. İyi ki var.

Belki aşılabilir ama eşim kendini kısıtlanmış hissedecek o böyle mutlu. Ama ben değilim. pamuk musun nesin Şimdiden başka zaman

Doğru aslında keske sperm bankasından alsaydım gerekli malzemeyi

ne vacibi bence farz olmus

Geçenlerde çok çok benzer bir konuya yorum yapmıştım, belki de aynı kişisiniz bilmiyorum. Baya da eksilenmiştim. Olsun. O konuya yazdığım yorumu buraya da bırakıyorum. Sizi tanımıyorum. Anneliğinizle ilgili de yorum yapmadım farkındaysanız. Ebeveynlerin görevlerinden biri de çocuğa mutlu, huzurlu bir aile ortamı sağlamaktır. Siz didişirken bebeğinizin bunu hissetmediğini mi sanıyorsunuz? Sizin ruh halinizden etkilenmediğini mi düşünüyorsunuz gerçekten? Büyüdüğünde anne babasının birbirini sevmediğini anlamayacağını ve bununla ilgili kendini sorumlu tutmayacağını mı sanıyorsunuz? Her çocuk mutlu ve birlikte bir anne baba görmek ister ve bunu hak eder. Ayrılıklar boşanmalar tabii ki olur, hayaller kurarak evlendiğimiz kişi beklentilerimizi karşılamayabilir veya bizi mutlu etmeyebilir. Ama siz baştan bile bile lades demişsiniz. Annelik içgüdünüzü tatmin etmek için berbat bir evlilik yapacağınıza çocuk esirgeme kurumundan bir bebek evlat edinseydiniz keşke. Hem oralardaki nice çocuktan biri anne sevgisine kavuşurdu hem de ayrı yaşayan alkolik bir babanın ağırlığını hissetmezdi.

Değil efendim görseniz çocuğu maşallahı var sahip olduğu enerji ve mutlulukla etrafına ışık saçıyor.

Boşanmak tek çözüm olmamalı. Çocuğunuz için.. Evlilik rutininiz çok garip. Bu düzeni bozmalısınız bunu da iyi bir Aile danışmanıyla ve eş ailesine karşı biraz yumuşamayla olur. Adamlar maalesef ki ailelerine mesafeli olan eşlerinden belli bir zamandan sonra soğuyabiliyorlar. Belli ki kocanız size olan kızgınlığını çocuğuna gösteriyor aslında burda yine tepki size çovuğa değil. Bu ergence hareketi keşke yapmasa ama deme ki o da öyle. Eşinizin ailesine değil asıl dişinizi eşinize gösterin tabi bunu çocuğunuzu arada hırpalayarak değil biraz politik davranabilirsiniz.

O kadar kendinden emin bir yorum yapmışsınız ki sanki evliliğimizin başından beri bizimlesiniz. Eşimle birbirimizi çok sevdik çocuğumuzun olmasını da çok istedik her evliliğin başında pürüzler çıkar birçoğumuz bekarlığa eski günlerin rahatlığına özlem duymuşuzdur. Sanki günde üç posta dayak atan küfürbaz keş biriyle evlenip çocuk yapmışım gibi yorumlar geliyor şaşırıyorum. Bu kadar mükemmel eşlere sahipsiniz her biriniz harika ev ortamı sağlıyorsunuz da dışarıdaki duygusal yoksunluğa sahip çocuklar kimin acaba? Kesin benimdir.

Cocuktan once de biz neden evlendik dedigimiz cok oldu yazmadin mi? Ben mi yanlis okudum? Ayrica ben cocugu sagliksiz buyutuyorsun, acinacak halde nerede yazmisim? Yazdiklarim tamamen sorunlu bir evlilige cocuk planlalamanla alakali. Eski konuna baktim esin sana anne diyormus mesela. Evlilikte sorun olmasi icin illa ki kavga sart degildir. Iletisimsizlik de baslibasina sorundur ki sizde ne bir iletisim, ne bir paylasim yok. Sen cocuk planlayip isterken esin istiyor muydu bunu da bilmiyoruz. Adamin hayati arkadaslari gibi. Simdiye kadar bu sorunlari hic mi konusmadiniz? Cozemediginiz noktada cift terapisi falan hic dusunmediniz mi? Hep boyle kendikendine mi plan yapip harekete gecersin?

Çocuğu manevi anlamda büyütmenin içinde en önemli pay anne-baba ilişkisi. Siz aranızda "boşanma" kelimesinin pelesenk olduğu bir evliliğe bencil düşüncenizle bile isteye çocuk istemişsiniz. Konu sahibi sizi çok bencil buldum. Bunu kabul etmelisiniz. Bir kardeş düşünmeyin en azından artık. Şimdiden sonra çocuğu içinize sokamayacağınıza göre bundan sonrasını iyileştirmeye bakın. Belki boşanma belki daha çok emek eşiniz üzerine. Şu bir gerçekki;hiçbir ilgi, babanın verdiği en ufak bir cesaretlendirmenin yerini tutamaz tıpkı anne şefkatinde olduğu gibi. Es geçmeyin. Yorumlara cevaplarınız hep bir kabul etmeme üzerine. Kendinizden eminsiniz anladık ama yine de kulak vermelisiniz. M

Bile isteye hatta sonucunun böyle olacağını göre göre ateşe yürümüşsünüz. İflah olmayan çocuk sevginizi de tattığınıza göre varlığının aslında çok da bir anlamı olmayan bu adamı boşayın madem, çocuk yapmış görevini tamamlamış sanki.

Evde kavga dövüş olmaması sorun olmadığı anlamına gelmiyor yalnız. Bazen bir insana verilebilecek en büyük tepki: sessizlik, kayıtsız kalmak, iletişim kurmamaktır. Bazen sessizlik, evdeki tartışma seslerinden daha fazla can yakar. Umarım çocuğunuz hep mutlu bir çocuk olur.

Ya bacim etme eyleme o kadar sorunlu bir evliligi cocukla taclandirmissin. Simdi mi bosanacaksin? Buna kacimiz inanir sence? Ha dertlesmeye geldim kizlar bir anlatasim var desen inan hem daha samimi olur hem nedenleri, nicinleri konusulur.

Eşimin ailevi konularda kızgınlığı yok çocuğumuza da ılımlıdır ama kendi hayatını aksatmaz yoğun çalışıp izin günü de kendine ayırdığı için yetersiz kalıyor. Bence boşanma durumunda çocuğumuza daha fazla vakit geçirme olanağı bulabilir mahkeme kararıyla hafta sonu hiç değilse etkinlik günü belirlenebilir. G gunces

Eşim alkolik değil 101 bağımlısı olabilir. Evvelki mevzularımız basit şeylerdi baba olmasına engel olmazdı ama özellikle pandemiden sonra daha bağımsız ve sosyal olma eğilimi kazandı bu da babalık vazifesini aksatmasına vesile oldu. Bunu bilemezdim. Eşimle birbirimize saygılıyız birbirimizi insani olarak sever destekleriz oğluma olumsuz atmosfer hissettirmiyoruz ama evliliğin dinamiği aykırı bir ortam oluştu zamanla ziyadesiyle bağımsız. İlk boşanan ben olmayacağım oğlum da babasız kalmayacak ajite etmenin anlamı yok

Ay yorumlar beni bayıyor bazen ya. Çocuğu çıktığı yere göndereceksiniz yani. Doğmuş çocukcağız eminim ailesi de çok seviyordur. Sanki herkes babasının koynunda büyümüş. Her şeyi de dram haline getirmeyin. Siz eşinizin nasıl bir baba olacağını nereden biliyordunuz da çocukla "taçlandırdınız" evliliklerinizi acaba?

Ne yaşadığımı henüz burada hiç yazmadim. Mükemmel bir eşim var da demedim. Belki şaşıracaksınız ama çocukluğumdan beri anne olma hayalim var. Bebek kiyafetleri biriktiriyorum 20 yaşından beri. Ama şimdi korunuyorum. Bu kadar istediğim halde korunuyorum. Bebeğim olsa eşim ilgisiz bir baba mi olacak, hayir. Ama başka sorunlar var. Ben bunlari bile bile anne olmaya zorlamiyorum kendimi. Çünkü benim mutlu olmadigim bir evlilikte çocuğum da mutlu olmayacak. Tasarlamiyorum, planlamiyorum bu yüzden. Sizi anlamama sebebim de bu.

Farz bacım, farz...

bence cocuk evdeki gerginligi anliyordur illa ki. bir de kafasinda, anne babanin, ya da kadin erkegin birbirine olan iliskisini oyle kodluyor. tabi anne babasi anlasamayan her cocuk kotu seyler yasayacak diye bir sey yok ama yine de cocuk icin uzuldum.

Hemfikirim Keşke böyle olmasaydı da ben dr boşanmayı düşünmeseydim.

Hayatınızdan memnun değilseniz boşanın Memnunsanız boşanmayın

Konu sahibinin üzerine ne kadar çok gelinmiş herkes çok dört dörtlük anne baba eş.. Bu evlilikte gönlünüz varsa eşinizle konuşup düzeltmeyi deneyin baktınız olmuyor sizin için ayrılmak büyük bir travma olmayacak rahat devam edecekmişsiniz kararınız çok zorlayıcı değil gibi geldi.

Evlilik bitmis zaten. Siz cocugunuzla kendiniz bir dunya kurmussunuz anladigim baba zaten disarda. Bosanip ayri ayri mutlu olabilirsiniz Z zxshermine

Aileler yıllarca çocuğum küçük diye boşanmiyor. guya amaç çocuk etkilenmesin. Ama o çocuk dediğimiz varlık evde olan herşeyin farkında ve yıllar sonra o büyüdüğünde dahada ağır travmaları oluyor. Lutfen mutsuzsaniz, o Evin içinde artık eşinize katlanamiyorsaniz bitirin. Gordugum kadarıyla hem anne hem baba olabilecek potansiyeldesiniz. Varligi yokluğu bir olan bir adama bizim gibi güçlü kadınların ihtiyacı yok

Yavuz hırsız ev sahibini batırmış sanki. Günün sonunda suçlu siz olmuşsunuz.

Konu sahibinin üzerine fazla gidilmiş sanki... ne olmuş evlat sahibi olmak istediyse... "çocuğa yazık" lafına katılmıyorum tabi ki ama baba figürü gerçekten onemli... üç gün aramadiysa siz arayıp konustursaydiniz "aa baban arıyor seni çok özlemiş deseydiniz" keske... bazen çocuklarınızın mutlulugu için gururumuzu kirmamız gerekebiliyor. Ben ortada boşanacak bir sebep görmedim.. evet ilgisizlik var ama iyi muhakeme etmek lazım..7 yaşındaki bir çocuk boşanmadan fazlasıyla etkilenir.. tabi ki bosanilacak sebepler varsa insan önce "evde huzur "diyerek bosanmali... ama ben sizin konunuzda önce oğlunuz diyor ve bosanmanizi doğru bulmuyorum.. belki konuşarak azda olsa ilerleme kaydedebilirsiniz