Evlenmek istemiyorsan evlenme. Kimse sana bunun için bir şey diyemez. Onlara kulak asarak yüz verirsin. Çok istiyorlarsa kendileri tekrar tekrar evlensinler. Kendini toplumunu, kendi çevreni kendin yarat.

Evlenmeden önce hayat görüşlerinizin farklı olduğunu anlamamışmıydınız? D

Şahane yorumlar okudum kızlar. Herbirinizin haķklılik payi var. Benim evliligimde ben kendim tanidim kendimi keşfettim sanki. Evlilik hakikaten bir sorumluluk ve olgunluk işi bana göre. Kendini hazir hissetmeyen teredüt eden uzak kalmali. Yanliz geldik yanliz gidecegiz en nihayetinde evlenmemekte normal. Hele bu cağda evlilik yürutmek hakikaten çok emek istiyor. Rabbim herkesin gönlüne gore versin...

Toplum ve elaleme bakarsan işin yaş. Kararlılık bunları duymamanın tek yolu. Canın nasıl istiyorsa öyle yap. Çünkü onlar her zaman bir şeyler diyecekler.

Gel kız öpüjeem. Evlenmeyin kızlar, boşanma aşamasından bildiriyorum. Evliliği kutsallıkla, aile kurmakla boyuyorlar aslında. Tabi ben insanına denk gelmediğinden böyle düşünüyor olabilirim emin değilim. Ancak türkiye'de anakuzusu olmayan, kendisini pipisi var diye süper kahraman zannetmeyen, gözle bile olsa aldatmayan adam ben görmedim daha, varsa klonlayalım. O çok bilmiş toplum, evlendikten sonra sana evli kadınsın şunu yapma bunu deme öyle giyinme deme cüretini gösterecek, çocuk yap diye başında bekleyecekler ama tek çocukla kalamazsın unut onu. En az 2. Çünkü toplum. Sonra çocuklarını nasıl yetiştireceğine karışacaklar, sonra okudukları okullara laf atacaklar, mesleklerine yorum yapacaklar. Kaynana kayınbaba denen oluşumlar var, iyisine denk gelen varmış efsaneler göre. Ben görmedim. Kendi kuru oğullarını "verdiler" ya sana, sen köle olmalısın, taleplerin ardı arkası kesilmez. Restini çekersin, gider oluşunu doldurmaya çalışır falan. Bulaşma, gelme, tünelin ucu çok pis bir yere çıkıyor. Ben çıkmaya çalışıyorum şimdi.

Toplum etrafta ki kişiler hep konuşur onlar hiç susmaz ki her zamn diyecek bi sözleri vardır o yüzden takmamak gerek

Evlilik düşünerek ilişkiye başlamak bana göre değil.. Hiç bir ilişkimde evlilik düşünmedim, eşimle sevgililik dönemimde dahil.. Eşim alacağı cevaptan korktuğundan olsa gerek kalabalık bir ortamda hayır yada düşünelim şansı bırakmamak adına evlilik teklifi yaptı.. İstemesem yine evlenmezdim ama o an girdi aklıma evlenebilme ihtimalim ve evlendim.. Klasik evlilik türlerinden uzağız. Erkek para kazanan kadında ona hizmet eden anlayışlarından uzak kendimiZe göre gayet mutlu olduğumuz bir hayatımız var ve bize iki çocuk eşilik ediyor.. Ev sorumlulukları bana göre olmadığından onu halleden diğer yandan çocukların yükünü hafifleten desteklerimiz var evde ve biz bolca kendimiZe ve birbirimize vakit ayırma taraftarıyız.. Mutlu evliliğin sırrı burda bence.. bunu bulabildiğiniz zaman evlilik neden olmasın ki diyeceksiniz..

Kişilik dediğimiz şey nesiller boyunca genlerimize işlenmiş olan kodlardan oluşur. Bunlardan liberalleşmek için sorgulamak lazım. Bizim halkımızın da sorgulamaya ne kadar yakın olduğu malum. Konu sahibi bir yerde haklı, yaşını bilmiyorum ama artık kendisini bulmaya daha yakın. Toplumsal normların üzerimizdeki etkisi düşündüğünüzden çok daha fazla. Ama bir yerden sonra direksiyona kendimizin geçmesi lazım.

Ben evliyim, sorunuzun cevabı ben de yok ama yeri gelmişken bi şeyler yazmak istiyorum. En anlamadığım şey evlilik için birine yaklaşmak, bir ilişkiye başlamak. Evlenmek bir amaç olmamalı. Evlenmek karşındaki insanı çok sevince doğan bir istek belki bir ihtiyaçtır. Ama hiç bir zaman amaç değildir.. ayrıca bir insana bu evlenmelik mi diye karpuz seçiyormuş gibi bakıldığı sürece beğenilmez, kimse 4/4lük değildir, sevdiğin için kusurlarını da kabul edersin...

Evlilik zorunlu da degil eskiden öyleymiş simdi mesleğin de varsa git ayrı yaşa kim ne karışır bi yerden sonra susarlar. Her sey bi kadının ekonomik özgürlüğüyle güzel oluyor onun için kızları mn okutulmasi veya meslek edindirilmesi önemli.

Bende toplum baskısı nedeniyle. kendime. aslinda uygun olmayan biriyle yaşım geçiyor diye evlendim. Esim çok iyi bir insan daha iyisini vicdanlisini bulamazdim ama hayat görüşümüz çok farklı o yüzden ikimiz de mutlu değiliz. Bende sizin gibi eskiden ünlülere sasiriyordum evlenip hemen boşanıyorlar yazık diye. Şimdi imreniyorum ne güzel hem paraları var hem kimseyi cekmiyolar çocuk da yaptılar ne rahatlar

Bir cocuk için akli basında olgun sevecen baba cok önemlidir. Ruh dunyasini doldurur tam yetismesini saglar. Unlulerin evlenip cocugu babasız yeristirmesi ozenilecek ohh misss bi durum degil. Tek basina bir kadinin cocuk yetistirmesi de acayip yipraticidir diye düşünüyorum Allah anali babali büyütsün evlenmeden boşanma planlarina gecme hele de sadece çocuk yapmak için hiç evlenme çok saçma bir bencillik olur.

Evlenmesen evlenme diyemeyeceğim Bu hiç gerçekçi olmaz Evlenmek standart insan kalıbına göre olması gereken olmadığı taktirde eksik absürt marjinal olarak kabul görülür toplum tarafından Toplumda kadına bakış açısı Aileye bakış açısı Bireyin kendi hayatına bağımsız olarak karar verme hakkı Bu kalıplarda değişim yüzyıllar sürecek bir zaman dilimine ihtiyaç duyar Bekar olarak kalma hakkınız var tabiki ama bunun toplum tarafından kabulünü pek beklemeyin Not:keşke böyle olmasaydı

Benim anlamadigim herkese potansiyel koca gozu ile bakmissiniz ama suclu toplum olmus. Neden? Herkesin ozgur iradesi var. Toplum bunu istedi diye sizin de istemeniz baskalarini suclu yapmaz. Sanirim baskalarini suclamak sizi rahatlatiyor. Herkes evlenmek zorunda degil. Isteyen evlenir, isteyen evlenmez ama bunun sorumlusu baskalari olamaz.

kadın yekpare bir şey değil. bu yüzden sebepleri kişiye göre değişir. sevdiğiyle olamayıp mantık evliliğini istememek, kendini evliliğe uygun bulmamak, mutsuz evlilikler yüzünden oluşan korku, evliliği ideallerini gerçekleştirmenin önünde bir engel olarak görmek, beraber olduğu erkeğe tam anlamı ile güvenememek gibi türlü türlü nedenler olabilir. hepsi de evlenmemek için yeterli sebepler. neticede hayat nasıl isteniyorsa öyle yaşanması gereken bir şey. hatta kocasının ütüsüne ayıracağı zamanı işe ayırıp, fazladan çalışıp 5 bin tl maaş alıp, hesapsızca kendi hayatını yaşamak istiyor olabilir. kendi kendine "ne diye koltuğun üzerinde göbeğini kaşıya kaşıya tv izlerken aklından işyerindeki hatunu düşünen bi erkeğe meyve soymak zorunda kalayım ki?" diye bile düşünebilir. içimizde hala eskisi gibi annelerimizden gördüğümüz gibi, evleneceğimiz kadınlardan da sınırsız bir hizmet hatta kölelik bekleyenler de var. ilk başlarda bunu göstermese bile zamanla gösteriyor kişi kendini. kadınların çalışma hayatına girmesine karşı çıkılan yıllardaki agresifliğin nedeni buydu işte. kadınların muhtaçlıktan kurtulması korkusu. Özetle istemeyebilir bu gayet normal.

Toplumun genel alışkanlıkları ve beklentileri var malesef doğru. Bu sadece evlilik için değil hayatın her alanında karşılaşacağınız bir durum. Bunu içselleştirmemek, üzerinizde baskı hissetmemek sizin elinizde. Zaten insanlar hep konuşur. Eşimle 11 yıl sevgili kaldık "Evlenin artık çok fazla beklediniz." diyen insanlar nişan ve düğün arası 28 gün diye "Hamile mi acaba ne bu acele?" diyen insanlarda aynıydı. Çünkü alışılana göre iki merasim arasında en az birkaç ay olmalıydı. Konuştular mı? Pek tabii. Fakat zerre umrumda olmadı. Siz hayatınıza bakın, istemiyor musunuz? Evlenmeyin. Onlar konuşsun dursunlar.

topluma ne bakıyorsun, insanlar istiyor ki herkes kendini gibi yaşasın. ben evliyim, 35 yaşında evlendim, eşim teklif edene kadar da hakikaten aklımda yoktu hiç evleneyim diye düşünmemiştim. ama ben de toplumun gözünde çocuk yapmadığım için mimliyim. bir kısım olmadığı için yapmadığımı ama kuyruğu dik tutmak için böyle dediğimi sanıyor bir kısım aa olur mu dünyanın en güzel duygusu ileride pişman olursun'dan yürüyor. hiç birini takmıyorum, herkesin mutlu olma yolu kendine özgü olmalı. ben evli çocuksuz sen bekar belki de bekar anne. kimseye aldırmayın.

Ben de evlenmeyi dusunmeyenlerdenim. Kendimi evli olarak düşünemiyorum nedense. etrafımda evli olanların yaşadığı problemlerden dolayı yapamam evliliği gibi geliyor. Insanların evlenmek istemediğiniz için sizi yargılamasına izin vermeyin. Hayatınıza onların istekleri dahilinde yön vermeye çalışmayın. Evlilige karşı biri değilim. Ki aşık olduğum biri çıkınca karşıma fikrim de değişebilir. Bence siz de asla evlenmem diyenlerden değilsiniz. Karşınıza aşık olduğunuz biri çıkınca fikrinizin degisebilecegini düşünüyorum.

İnsanların her dediğine kulak asarsak ohooo işimiz var. Evlenseniz çocuk, çocuk olur başka bir şey bitmez böyle devam eder

Evlenmek istememeniz tabii ki en doğal hakkınız. Ben de 32 yaşındayım ve bekarım. Daha önce flörtlerim de oldu, hatta bir tanesi ile evliliğin eşiğinden döndüm. İyi ki de o kişiyle evlenmemişim diyorum nitekim maksat sadece evlenmek ise 10 defa evlenir 10'undan da boşanırdım. Fakat kimse evlenirken boşanmak için evlenmez. Hayatının her anını paylaşabileceği birini bulduğuna inandığı anda evlenmeye karar verir. Mantıklı olan da budur zaten. Gelelim şu mahalle baskısına. Kendimden örnek vereyim; eğitim hayatımın bir kısmını yurtdışında güzel bir okulda geçirdim, çok severek yaptığım çok güzel bir mesleğim ve mesleki başarılarım var. Ama gelin görün ki çok sık olmasa da arasıra bir araya geldiğim eş dost akraba kişilerinin tek merak ettiği konu benim ne zaman evleneceğim, kiminle evleneceğim mevzusu. Allah çirkin şansı versin diyenini mi ararsın, senin için çok üzülüyorum diyenini mi... Hatta sen artık evlenemezsin diyenler bile var. Anladım ki solucan deliğinden geçip farklı galaksileri keşfedip orada koloni de kursam, oraya da gitti bir koca bulamadı görüyor musun diyecekler. O yüzden aldırış etmeyin, ben artık etmiyorum. Çok üzerlerinize gelirlerse de; hayattaki en büyük başarılarının ne olduğunu sorun mesela. Velhasıl bu toplumda bekar kadın olmak zor, boşanmış kadın olmak zor, hoş evli kadın olmak da zor. Özetle bu toplumda kadın olmak çok zor. Erkeğe eşya muamelesi yapıp "evde kaldın" tabirini kullananı ne duydum ne de gördüm mesela.

Evlenmeye mecbur muyuz? Fark ettim ki cevre baskisindan evlenmeye mecbur musum hissi icime islemis. Yer edinmis benimsemisim. Tanistigim erkeklere potansiyel es adayi gözüyle bakmisim son yillar. Hic icimden geldigi gibi davranamamis vaktim de daraliyor ve baskalarinin "yasin geciyor" cümlelerini yutmus bende daha 30 yasima girmeden en güzel yillarimi, evet gercekten yasim geciyor diyerek gecirmisim Bakis acima islenmis resmen. Oysa En güzel iliskilerimi de aklimda evlilik düsünceleri yok iken yasamis ve el üstünde tutulmustum. Ne zaman cevreden baskilar artti sacma sapan kisilere sans tanimis kendimden ödün vermisim. Evlilik denince gözümde kendimi evlenmis olarak dahi canlandiramiyorum. Ve Sükür simdiye dek teklif edenlerle evlenmemisim diyorum yoksa suan bosanmalarla bogusuyor olurdum üstüne. Bu Baskilarla ve hayatin standart gidisati yüzünden evliligi bende istedigimi saniyordum iste dedigim gibi ama icten ice biryerlerde tamamiyle oturan evet birgün evlenirim hissi yok hic olmadi. Arada anne olma istegi depresiyor sadece.. o da biolojik sanirim. Hatta ünlülere imreniyorum cocuk yapip bosaniyorlar oh mis. Ama onlar dahi toplum acisindan evlenmek zorunda kaliyorlar.. Acaba aramizda hic evlenmemis üyeler varmi? Toplumda kabul gördünüz mü? Bir insan evlenmek istemiyorsa kendi iradesiyle istemiyordur diye düsünenler olmuyor genelde. Daha cok aciyan gözlerle bakiyorlar hele ki kadinlarimiza. Yok bulamadi kimseyi yok kusuru vardir vsvs diye damgayi yapistiriyorlar insana. Valla evlilik kelimesine dahi resmen kılım ben artik. Duyunca sinirlerim bozuluyor. Beni birileriyle tanistirmak isteyen kisilerin yüzüne yüzüne evlenmek istemedigimi dahi söylesem anlamak istemiyorlar. Awaken aslinda güzel kiz nasil hala bekar diyenler dahi var Güzellikle niye bagdastirildiysa artik.. Neyse bu en masum bakis acisi herhalde. Fitne fesat baska insanlarda olmayan yerde kusur arar bu yüzden evlenemedi der vs.. bunlar niye bitmiyor ki? yüzüne karsi istemiyorum desen dahi ay yok bulamadi birini der daha da sinir bozarlar. Bukadar mi absürd ve anormal bir kadinin evlenmek istememesi? Eminim benim gibi bircok kadin vardir evlilik istemeyen. Amabu toplum baskisi yüzünden evlenmek zorunda hisseden.. insanin icinde yoksa yoktur yani. Sürekli mecbur musuz gibi empoze ediliyor her daim bize resmen.

Evlenmek istemiyorsanız evlenmeyin, toplum dayatmasını yaşamak ve sürdürmek zorunda değilsiniz. Kimseye de kulak asmayın bitti gitti.

Evlilik asla mecburi hissettiğin için yapılmaz. Birisi karşına çıkar ayaklarını yerden keser iyice tanırsın huyunu suyunu öğrenirsin zaten aşık olduysan her anını onunla geçirmek istersin. Her şeyi beraber yapmak istersin işte o zamanda evlenirsin. Ve doğru insanla evlendiysen o evlilik cennet gibi olur. Ama asla mecburiyetten evlenilmez o hayatta cehennemi yaşarsın

sinek kadar kocam olsun başımda dursun bir mantık var toplumda. dayağını yer aldatılır insan yerine koymaz kocası ama kocadır. benim kardeşim bekar iyi bir işi, iyi bir maaşı ve iyi bir hayatı var. ama etraftakiler her gördüklerinde özellikle bayan olanlar zevkle gözleri parlaya parlaya laflarını sokarlar. neden çünkü onları aldatan adam yerine koymayan kocaları vardır. koca önemlidir.

Tam bu yazdıklarınızı az önce bir arkadaşımla konuşuyordum başlığınız denk geldi bu kadar olur :) Sonuna kadar katılıyorum. Geçtiğimiz haftasonu kuzenimin nikahı vardı kız tarafıydık. Her şeyi çok yakından gözlemleyebildim. Bizim kız bizden gitti psikolojimiz, onların kız aldık psikolojisi, ailelerin bu kadar her şeye müdahil olması, sevgiliyken gayet birey olarak takılıp bir bütünü oluşturan çiftlerin nikah sebebiyle bir anda her yerde birlikte bulunma zorunluluğu olan insanlar haline dönüşmeleri... Kuzenimle eşi aynı memleketliler, oraya beraber gittiklerinde kuzenim eşi olmadan anne evine gidip tek başına kalamayacakmış mesela. Damat da olacakmış illa. Tarafların birbirlerinde karşıya daha çok karışması için söz hakkı bulması falan da apayrı. Bunları anlamıyorum. Hayatı daha boğucu hale getirmekten başka bir mantığı olduğunu da düşünmüyorum nikahın. Keşke bizim toplumumuz da bir çifti çift olarak kabul etmek için nikah zorunluluğu tutmasa, sevenler sevdiği için bir evde beraber yaşasa, aileler bu kadar müdahil olmadan... Çocuk istendiğinde formaliteden kıyılsa nikah falan... Keşke...

Kaç gündür ben de bunu düşünüyorum evlendim ayrıldım ama fark ettim ki hiç erkeklere koca gözüyle bakmamışım ben daha çok flört edeyim eğleneyim modunda olmuşum. Ama yalnız olurum evlenmem ya da evlenirim gibi beklentim yok. Hayatın planları bizimkinden farklı oluyor bazen Boşandığım için kimseye söz hakkı vermiyorum hakkımda konuşurlarsa da umursamıyorum herkes kendi bakış açısıyla konuşuyor çünkü. Bu aralar sağlık sorunu yaşadım anladım ki hayat öyle başkalarına göre yaşanacak birşey değil. Biri tarafından sevilmek, ilişkiye emek vermek de çok güzel, insanları olduğu gibi kabul edip sevebilmek de en büyük erdemlerden. Ben yapıyorum sanıyordum annemi bile olduğu gibi kabul edemiyormuşum, şimdi akışa bıraktım yaşıyorum uzun zamandır.

Evlenmeye mecbur degılsın, evlendikten sonra cocuk yapmaya mecbur degılsın, cocuk yaptıktan sonra ikinciye hıc mecbur değilsin. Bekarlık seni mutlu ediyorsa ölene dek bekar kal, millete ne. Bı de evliligi berbat olan tipler 'evlen hadı yasın geciyor' demez mi. Nasıl mutluysan oyle yasa, bosver insanları.

Teyzem 50 yaşında ilk evliliğini yapmış gençken bir köye düğüne gitmiş dediki itin değeri vardı benim değerim yoktu maalsef bakış açısı bu halbuki insana insan olduğu için değer verilmeli. Bende canım 34 yaşında ilk evliliğini yaptım 23 yaşından sonra hep arayış içine girdim en güzel yıllarım evlenmedim evlenemedim üzüntüsüyle geçti gitti. Benden küçüklerin evlendiği zaman aa odamı evlenmiş budami evlenmiş annemin herkes buldu bizimkisi bulamıyor herkes nasıl buluyor laflari komşu teyzelerden acınası bakışlar vs hele kuzenimin nisanlandigi zaman alyansa bakıp sonra bana bakmasi içime öküz oturttu resmen. Güzeldim ama sağlık sorunlarım vardı kendimi defolu gibi hissetiğim için çoğu ilişkiye cesaret edemezdim buda genç bir kiz için cok yıpratıcı Allah düşmanıma vermesin. Sonra bir cesaret geldi ama yas ilerledikçe tercih edilmemeye başlıyorsun. Öyle böyle 34 yaşında evlendim işte. Ilk bir yıl çocuğum olmadi. Bu seferde her ay doktora giderdim. Annem her ay adet olup olmadığımı sorardı. Adet oldum deyince üzülürdü. Cocuk doğdu bu kezde ikinciyi yapın diyor kv benim sağlık sorunum var kimin umrunda yaşamışım ölmüşüm umurlarında mi sanki. Neler neler millet ne der diye yaşıyoruz resmen.