Herseyi yaptik mi bilmiyorum. Hersey ne acaba? Yumusak bir insanim zaten, iyimser oldum olmadi, sert davrandim olmadi, tartistim olmadi, sustum icime attim ben bunaldim. Esim huzursuz bir insan ufak seylerden problem cikaran biri. Cok geldik ayrilmanin esigine. Öyle bunaldim ki kacip gitmek istiyorum. Keske bir süre ailesinin yanina ziyarete gitse az uzak kalsak istiyorum. Ama calisiyor gidemez su an. Kendi ayaklarimin üstünde durabiliyorum. Acaba özler miyim diye pis

Canım yuva elbette kolay kurulmuyor fakat olmuyorsa zorlama düşün kaybedecek neyin var?eğer ayrilirsan neye uzuleceksin?yeni hayatın çok daha iyimi olacak herseyi ölç tart. omur böyle geçmez hani desen çocuğumuz var ozaman bunları diyemezdim ama yok oyüzden kendini düşün! bendeuyeolcam

Yapi olarak zaten sicakkanli, güleryüzlü biriyim. Herkese öyleyim. Esimede öyleyim. Esimde benim tam tersimdir. Soguk, mesafeli, yüzü gülmez. Olabilir kisiligi bu. Ama evin icinde huzur vermiyor. Simdi iyiyse bir saat sonra tartisacak birsey buluyor. Eskiden tahammülüm vardi, artik dayanamiyorum inanin, bardak doldu tasiyor artik. Seviyor biliyorum ama hissedemiyorum sevdigini. Hic güzel bir lafi sözü yok. Hep tartismaya odakli bir insan. Yani negatif. Ailemlede arasi iyi degil. Oysa seker gibi bir ailem var, gercekten kendi ailem diye demiyorum, herkes annemle babami cok cok sever. Onlara haksizlik yapiyor. Bana haksizlik yapiyor. Toplum baskisindan cok korkuyorum zaten. Bir yere gidecegimde, iki kere düsünmekten. Hayatim simdikinden daha da mi bulanik olacak diye.

Bence burada yazılacak şeyleri sen çoktan yapmışsındır. Alttan almalar güler yüzlü olmalar huyuna gitmeler ya da tam tersi tartışmalar. Beş senede düzelmedi ise daha da zor. Belki on on beş sene sonra düzelir yaş arttıkça ama o zaman da sen senlikten çıkmış olursun. Hiçbir şeyi düşünme toplumu aileni vs. Sadece kendini düşün. Beş sene sonra nasılsan en fazla bir sene sonra aynı durumda olursun. Bazı şeyleri göze almak gerek. İyice düşün taşın. M

Ben bosanmis bir kadin degilim. Ama yine de elalem ne der demezdim mutsuz olsaydim. Calisiyor musunuz? Esinizle sorunlariniz icin gereken herseyi yaptınız mi? Duzelmeyeceginden eminseniz, kendi ayaklarinizin ustunde durabiliyorsaniz neden pisman olasiniz ki?

allah yardimcin olsun oncelikle. bosanmak herseye care degil tatlim. demekki sinavinda oymus senin. esini duzeltmeye calis biraz. tatli dilinle guler yuzunle. bi gun karşılık vermez iki gun vermez ama emin ol üçüncü gun verir. severek evlendik diyorsun demekki oda seni seviyordu. o yanasmiyorsa sen yanas sokul yanina zorla kolunun altina gir yolda elini tut ne bileyim daha bircok sey. ve allaha dua et esinle muhabbetinizin artmasi iicin. hemen bosanma dusunmeyin. sanki bosansan evlenecegin diger adam daha mi iyi olacak. on yargilarla dolu bi ulkede yaşıyoruz. bi konu vardi okudunmu bilmem ailesi dul diye geziye gondermemis. boyle zihniyetlerle dolu bi ulkede bosansan da rahat edemezsn. o yuzden sabret dua et dusun bol bol nerede yanlis yapiyoruz diye.

kıyamam ben sana ya. yaşın da çok gençmiş daha. kendini mutlu görmeye hakkın yok mu bu kadar mı değersizsin sen?silkelen kendine gel hayat çok güzel. şükürler olsun iyi bir eşe sahibim boşanmadım da ama çok tanıdığım oldu. hepsi de gayet mutlu hatta iyi ki ayrılmışım derler hep. yaşın gençken iyi düşün kendin için doğru olanı yap derim. dışarıda çok güzel bi hayat var. hakkın en hayırlısı ne ise o olsun arkadaşım, Allah'a emanet ol.. M

KK'da bir üyeligim var burda ama taniyanlar oldugu icin farkli bir üyelik aldim kendime. Öncelikle bunu berlitmek istedim. Esimle 2010 senesinde evlendik. Cocugumuz yok. Severek evlendik. Birazda benim tecrübesizligimden sevdigi mi zannettim belkide, ya da sevdim, ama sevgim saygisizlik ve huzursuzluktan dolayi azaldi bilemiyorum. Mutsuzum. Kisacasi bu. Mutsuzlugum her gecen yil artiyor sanki. Bu aralar iyice kötüyüm, bunalimdayim. Bana sevgisini belli etmeyen, huzursuz, huysuz, yüzü cok az gülen bir esim var. Eskiden esruhum derdim, ama meger ne kadar farkliymisiz, görememisim. Cok tecrübesizmisim, o benim ilkimdi, herkesi onun gibi zannetmisim. Cok caresizim, ayrilmak istiyorum ama cesaret edemiyorum. Ailemde biliyor mutsuz oldugumu. Esimden pek hoslanmazlar, ama hatrim icin birseyde demezler. Ailemin yanina gittigimde mutluluk oyunu oynuyorum sanki, ama gözlerim solgun. Eve gelmek istemiyorum. Cünkü geldigimde bana sarilip beni kollarinin altina alacak bir esim yok. Bunaliyorum, su an bile bogazimda bir yumruk. Coktan gittimde, bu evde kolumdan tutup beni cekecek birini ariyorum sanki. Esimle bitmek bilmeyen tartismalarimiz, farkli kafa yapilarimiz.. Keske diyorum, keske bir dügme olsa bassam, evlilik kararini aldigim o güne dönüp "biz olamayiz" desem. Ama zaman cok acimasiz, gitti mi dönmüyor. Ben evlenmis ve ayrilmis bayanlardan destek, bilgi, her neyse artik.. neyse benim isime yarayacak olan o yorumlari bekliyorum. Cünkü toplum baskisindan, yalnizlik, ayrilirsam daha mi mutsuz olurumlar, kalsam 5 senede düzelmeyen seyleri nasil düzeltebilirimler, yeniden mutlu olurmuyumlar.. hepsi kafamda kocaman bir soru isareti. 29 yasindayim. Hayatimin baharinda, en mutlu olmam gereken, evliligimin tamta oturmus olmasi gereken yillarindayim. Ama mutsuzum.. Aynaya baktigimda kendime aciyorum. O gülen gözlerim solgun. Gözlerim hep yasli. Bogazimda hep bir yumruk. Nefes alamiyorum. M

Ne denir bilemedim. Peki sizce bu sikintilrin hepsi esinizden mi kaynaklaniyor? Yani ozelestiri yaptiginizda evet ben de burada abarttım, iletişim eksikliği yaşadım yaşattim vs gibi fikirleriniz.. Ne diyeyim, Allah hayırlısını nasip etsin. S