Uzmanlar normal görmüş bilemedim. Hareketli çocuklara genellikle sportif faaliyet öneriyorlar. Benim oğlumda vıdıvıdı konuşma olayı vardı basketbola başladı, biraz susmaya başladı ne yalan söyleyeyim kreşten sonra top oynayabileceğiniz parklar varsa gidip deneyebilirsiniz. Günde 3-4 saati dışarıda geçirmek iyi gelebilir hem size hem gençlere

Çocuklar erkek sanırım. Büyüğünü spora gönderseniz? Çocuklar ayrı aktiviteler yapsa bir araya geldiklerinde o kadar didişmezler belki. Bir enerji verecek yiyecekler vermeseniz o kadar hoplayıp zıplamayabilirler.

Disipliniyle ünlü almanların bu davranışları normal kabul etmesi çok ilginç geldi bana. Online olarak bir Türk psikolog/psikiyatrist ile görüşmeniz daha mı iyi olur acaba.

Ya eskiden cocuklar baba höt dedi mi korkarmis sinermis falan, bence bizde de var suc, tepemize çıkarıyoruz cocuklari simartiyoruz, yeni nesil pedagojik açıdan çocuğu anliycaz, kizmiycaz ofkelenmiycez, sesimizi yukseltmiycez diye diye hepimiz timaranelik, cocuklar da pasa yavrusu oldu

Valla normalmis, Bana göre degil. Komsularimdan Allah razi olsun cocuk onlar diyip ses etmiyorlar.

Evet annem babaniza anlaticam dedigi Anda aklimiz cikardi resmen. A Scandal in Belgravia

Ama kavgalarda büyük olduğu için sürekli taviz vermek ablaya haksızlık olmaz mı? Sonuçta o seçmedi kedisinden küçük bir kardeşinin olmasını.

Ben de böyle olduğunu düşündüğümden uzun bir süre birbirlerine karşı sorumlu olmadan davrandım ama maalesef ki böyle bir davranış onlardaki büyük küçük ilişkini kavramlarına engel oluyor, bunu yaş aralığı az olan çocuklar için söylüyorum, yoksa 4 + yaş aralığı olanlar kendiliğinden bunun farkında. Tamamen büyüğe yük olacak şekilde değil sadece farkında olmak için arada hatırlatma yapılabilir

Toplu taşımada itiş kakış başkalarını rahatsız edecek şeyler yapıyorlarsa ve yanlarındaki ebeveyn ses çıkartmıyorsa bağıran kişi haklı kimse kusura bakmasın.

Çocuklarınızda anormal bir durum olmadigina sevinmelisiniz. Derin nefesler alın ve devam edin. Bu dönemler hizla geçecek.

Süper dadı tüm bölümleri bitirin, yabancı versiyonlarını da izleyebilirsiniz. Düzgünn uygularsanız, yüzde yüz sonuç alırsınız

çok geçmiş olsun canım annem geldi aklıma bizimde yaşlarımız çok yakındı aynı sizinkiler gibi. annem çok çekmiş bizden. şimdi gülerek anlatıyor o günleri. tavsiyem zeka oyunları çok oyalayıcı oluyor sessizlik oluyor ister istemez evde. bardak oyunu, kayıp çoraplar gibi oyunları oynatabilirsiniz.

Hayır hayır, başka bir üye başka bir konuda yazmıştı. Yorum yapan Avrupa'da bir şey demezler dediği için yazdım.

Tablet hic yok, TV cok sinirli. Genellikle ailecek eglenceli filimler izleriz hafta sonu bir veya iki kere. Disari hep cikiyoruz

Eskiden çocuklar bu kadar ana babayla dipdibe olmak zorunda değildi salardik sokağa akşam ezaninda gelirdi çocuk yorgunluktan perişan sonra da cuppa yatak. Resmen çocukların kodlarıyla oynandı çok üzülüyorum bu devirdeki çocuklara ve anne babalara da... Anaya yapışık oyun arkadaşı da anası okul arkadaşı da anası ne olacak bunlar böyle bilmem

Dijital baba ve gabor u takip edebilirsiniz. Beslenme sekilleri nasil arti internet ile aralari nasil tv tableti kesen 1 2 hafta zorlanan aileler var ama 2. haftadan sonra asiri toparlanan cocuk hikayeleri var dijital babada. mesela gabor dehb li cocuklar icin cok guzel bi konuşması var dinleyin derim

günün geri kalan zamanı için bakıcı tutup kendinize vakit ayırma şansınız var m? başka bir çözüm bulamadım siz iyi hissedin en azindan

Yani ona gercekden daha fazla yüklenemiyorum. Cok fazla calisiyor, vakit buluncada hep cok ilgileniyor. Cocuklarin banyosu, yok uyku saati yataga koymasi, alisverisi o yapar. D deeppinks Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Yok cocuklara siddete cok karisiyim. Ufaciklar zaten vursanda o yaramazlikdan vaz gecmezler ki. Bi akrabam vardi Ben cocukken yemedigi dayak kalmazdi, yine yapacagini yaparsin, Ben onun yaramazliklarini gördükce korkardim yine dövecekler diye o korkmazdi

Bizde sorun çocuk değil, ağlama-sinir krizi geçiren çocuğa ve annesine gözlerini dikip bakanlarda. Avrupa'da çocuk, markette avm de isterse çatlayana kadar ağlasın, yerlerde yatsın. Kimsenin umurunda olmaz yanından geçer giderler. Biliyorlar ki annesi çocuğa ağlayarak istediğini elde edemeyeceğini öğretiyor. Ağlatarak ağlamamayı öğretiyorlar çocuklarına. Bizim millet hemen başlıyor, bir çocuğu terbiye edememiş ne terbiyesiz şımarık çocuk diye. Çocuğu kaptığımız gibi ortamdan uzaklaştırıyoruz. Anne pes etmese, her zaman her istediği olamaz öğrenmesi lazım dese ayıplayan ayıplayana. Malesef kafamızı çevirip ilgilenmeme huyumuz yok. Konu sahibi, çocukların ayrı odaları var mı? Benim kızlar da 3-5 yaşlarındayken hep itişip kakışırdı. Ben taşınmakta bulmuştum çareyi. İkisinin de kendi odası olunca azalmıştı bağırış çağırış. Ama vurma itme falan yoktu benimkilerde. Oyuncak kitap vs atıyorlardı birbirlerine. Yedikleri içtikleri de önemli, dikkat ediyor musunuz?

Çok çok geçmiş olsun. Allahım acil şifalar versin inşallah arkadaşım. Ben olsam yarım değil tam gün kreşe verirdim yavruları.

Az önce gittiğimiz AVM'den kavga gürültü eve döndük. İstediği şey hot wheels karton resmini gördü canavar kamyon alın bana diye ağladı. Evde de bir sürü arabasi var canavar kamyon dahil. Almadık tabi. Ağlamak değil kendini yerden yere attı. Kucakladım eve gidiyoruz diye saçımı yoldu. Üstümde tepindi. Nasıl aldım getirdim arabaya bilmiyorum. Tüm AVM de gözler üstümüzde. Yarım saatte döndük gittiğimiz yerden. Tek çocuk. Asla mutlu olmuyor. Yarım saat oyun alanında durdu sonra bunlar yaşandı. Yolda tepine tepine uyudu. 4 yaş... Çözümum yok. Anca konunuzu takip edebilirim. Berbat ötesi dönemler. Herkes de aynı mi bilmiyorum. Okula da gidiyor bu arada. Herşeyi değil ama elimizden geleni yapıyoruz. Allah yardımcımiz olsun. Eşimle bile yer yer kavga ediyoruz o sinirleniyor falan. Ama adam da haklı ben sabır küpü diye bilinirim çevrede ben bile çıldırma noktasında kendimi zor tutuyorum

Yaşları farkı 2 yaş olacak iki erkek kardeş annesi olarak tırnaklarımı yedim yazıklarınızı okurken

Anladım. İsterseniz sayfasını inceleyip kitabı bir okuyun. Türkiye'ye geldiğinizde görüşme yapıp görüş alabilirsiniz. Aynı yazarın evde neler yapılabileceğine dair de bir kitabı var. Eğer böyle bir hassasiyet belirlenirse o kitaba göre evde siz de destek olabilirsiniz.

Bu kadar kavga gürültü nasıl normal olabilir ki? Hadi arada kavga olur da siz sürekli böyleler diyorsunuz. İnşallah müstakil bir evde oturuyorsunuzdur, yoksa komşularınızdan da şikayet alırsınız Çözüm olarak spora falan mı yazdırsanız enerjilerini atsalar orada?

Konu sahibinin çocuklarına mı bağırmış?

Evet yedikleri ictiklerine dikkat ediyorum. Seker tabi yiyorlar ama asiri olmicak sekilde. Aksam saatinde hic. Yatmadan kudurma olmayan aktiviteler yapiyorum daha cok, mesela kitap okuma masal anlatma o sekil. Ayri Oda imkani yok . push ;

Bu kadar işin içinden çıkılmaz ise durum tam gün kreş ya da okul öneririm. Çünkü orda çok enerji harcıyorlar eve geldiklerinde çok yorulmuş olurlar. Ben çalışıyorum mecbur 11 aylık başlattım bebeğimi kreşe. Kreşle birlikte tüm hayatı düzeldi bebeğimin. Ki kendisi çok yaramaz Oğlum da kreşte büyüdü o akıllı bir çocuktu ama o kreşi hiç sevmezdi zorlandım. Kızıma çok iyi geldi kreş. Koşa koşa gidiyor. Enerjik çocuklara göre bence kreşler

Valla benim çocuk eğitim şeklimde bağırma vurma korkutma yok. Zaten korku ile saygının sağlanacağına inanmıyorum. Yetişkinler için de geçerli. Öyle de yetistirilmedim. Bizde sınırlar var. Çocuk bunları bilir. Sınırı aştığı zaman ceza gibi değil ama belli şeylerden mahrum kalacağını da bilir. Örneğin AVM'de bağırınca orda yemek yiyemeyip eve dönmek zorunda kalması gibi. Tekrar eder mi bu davranisi? Bence artık bunu yapmaz ama yapadabilir. Çocuklar hep sınırları deniyorlar maalesef. Bazı aylarda bu daha fazla oluyor biz de suanki gibi. Bazen ise çok sakin. Yaş sanırım. Ama bizden korkarak ilerde ergenliğin de aramıza duvar ormeyecektir en azından. Bizimle birşeyleri paylaşacaktır. O duvar örülen çocukları da gördük. Hepsi yetişkinliğe geçiştr büyük sorunlar yasadilar. Aileye yansıtmadığı için burda neler yaşayan insanlar okuyorum her gün

Yani onlara göre yok Su sendrom yok bu sendrom, yok kiskanclik, yok kendini ispatlama, güc savasi yani bir sürü sebep var. Yanlis bulsamda tehtit de ettim giderim diyerek, yada ceza vericem, oyuncak almicam, Eve gidicem diye. Dediklerimide yaptim. Ödülde koydum mesela akilli durursaniz Eve gelirken dondurma yeriz, hamburgerciler var ya isim vermeyim orda yeriz, oyuncak alirim falan diye. ama yok. Asla bisey fayda etmiyor.

2. cocuk için şeytan durttugunde açıp okumalık konu yaşları çok yakın. Uzmanlar normal görmüş. Bilemiyorum, en mantıklısı ikisini de spora vermek ve enerjilerini o şekilde atmalarını sağlamak

Benim de 5 ve 3 yaşında çocuklarım var, sizi çok iyi anlıyorum ama bir kaç tavsiye verebilirim. Çocuklarınızla duygusal bağınızı kuvvetli tutun, öncelikle yatmadan önce sakinlestikleri vakitte sohbet edin, konuşun, bu davranışlarının sizi yordugunu söyleyin, Diğeri ise elbet katılmayan olur ama büyüğe biraz sorumluluk verin. Küçük anlamıyor, 3 yaş sendromu halleri vs. çok oluyor ama büyükte empati duygusu gelisiyor yavas yavas, ona abla olduğunu, kardeşinin küçük olduğunu, inatlastigini ama dedigini yapınca sakinlesip mesela oyuncağını sana geri vereceğini, paylaşmanın iyi olduğunu vs. devamlı hatırlatin. Biraz abla kardeş ilişkinin de farkında olmaları gerektiğini düşünüyorum yaş aralığı az olduğu için daha çok yaşıt gibi davranabiliyorlar Son olarak eşinizden daha çok yardım isteyin ev işlerinde

Konu sahibi Avrupa'daymış ama. Üstelik yine burada Avrupa'da yaşayan bir üye yazmış, otobüste bir kadın yaramazlık yapıyor diye çocuklarına bağırmış orada.

Oda yok, zaten ayni saatde gidip gelmeleri benim icin daha iyi, yoksa devamli cocuk götür getirle gececek günüm. En azindan bu sekilde yarim günde olsa islerimi halledebiliyorum

5,5 yasinda bir oglum var benzer seyler yasiyoruz. Kardesi sakin olmasina ragmen onu aglatir, bagirtir. Evde hep bir bagirti aglama gürültü. Sessizce oynadiklarini bilmem. Daha kucukken se boyleydi hala boyle. Bazi cocuklar ozellikle de erkek cocuklar dürtülerini kontrol edemiyor, empati yapamiyor bencil oluyor. Çat diye gelip çizgi film açıyor, sen yemek yerken bir şeyler istiyor. Çocuga hayir demek, sınır çizmek apayrı bir vakit ve stres. Sabretmekten, enerjisini atabilecegi aktiviteler yapmaktan baska cozumu yok gibi

Peki çocukların gittikleri saatler aynı mı? Yani birini sabahtan ötekini öğlen gönderme şansınız var mı?

Anlamiyorum diyorum mesela Ben senden büyügüm Ben Sana vursam güzel olur mu veya ablan Sana vursa güzel olur mu diye. Onun yanlis oldugunu olmamasi gerektigini biliyor ama iste vuruyorlar birbirlerine

Tesekkür ederim Malesef mümkün degil, yoksa Bende tüm gün istiyorum. Almanyada yasiyorum ve burda kres bulmak istedigin gibi o kadar zor ki, bunu bulduguma sükür ediyorum

Gercekden artik cok yaramaz cocuklarim icin ne yapabilecegimi bilmicek bi hale geldim. Asla ama asla laf dinlemiyorlar. Devamli bagiris, hoplama ziplama. Birde kavga edip birbirlerine vurma huyu eklendi. Bizim evde siddet yok. Bastan söyleyim, cocuk doktoru, kres ögretmenleri ve pedagogla görüstüm. Onlara göre biraz fazla hareketliler, birbirlerini kiskirtiyorlar, bilmem ne sendromunu geciriyorlar. Yani kisaca hersey normal. Biri diyor, konusup davranislarinin yanlis oldugunu anlatin, digeri diyor bazen cok konusmakda iyi degil, daha az konusun. Dediklerinizi uygulayin, mesela kavga ederseniz parkdan eve gideriz derseniz, gercekden eve gidin. Zaten uyguladigim birsey, dedigimi yaparim. Kizmak, bagirmak bana göre degil. Yinede son zamanlarda yeter artik diye sesim yükseliyor. Ben kendim icin yardim almayida denedim, yine davranislardimda tutarli olmaya devam etmem, gerekirse ortamdan uzaklasip derin nefes almam önerildi. Yani uzmanlardan alabilecegim yardimi aldigima inaniyorum. Yarim gün krese gidiyorlar, ikiside yeni 3 ve 5 oldular. Malesef tüm gün yer cikmadigi icin mümkün degil Durum o kadar ilerledi ki, o kadar stres altindayim ki 5 gündür ani isitme kaybi yasiyorum. Yakin zamanda gecmezse hastaneye yatmak durumunda kalicam tedavi icin. Esim cok uzun saatler calisiyor malesef haftanin 6 günü. Evde oldugu zamanlarda cocuklarla vakit geciriyor, yinede evin icinde devamli bi bagiris cagiris gürültü hoplama ziplama var, o ilgilenirkende sakinlesemiyorum yani. Girdikleri her ortamdan yaramazliklariyla ilgili sikayet aliyorum. Benim ve esimin ailesi uzaklar, baskada birakip kafa dinleyebilecegim bir yer yok. Fikirlerinize tavsiyelerinize acil olarak ihtiyacim var. Beynim uyusmus gibi isitime kaybindan beri. Karisik yazmis olabilirim.

Ha bı de eskiden baba korkusu olurdu anadan korkmayan illa ki babadan korkardı yani. Psikolojileri bozulmasın diye sizlerin psikolojisi bozuldu şimdi.

Tablet televizyon var mi? Disari cikiyormusunuz devamli?

3 yaş çocuk özelliklerine bakınca benim küçüğe bayağı uyuyor. İşte bizdeki sorun büyük sabah okula gidiyor uykularimiz bölünüyor, öğlen gelince yorgun oluyor ama gündüz uyumak istemiyorlar artık. Uyumayinca da ikiside aşırı huysuz oluyor. Büyük okulda oyun oynadığı için kardeşiyle oynamak istemiyor, küçükte bu sene sürekli oyun oynamak istiyor. En küçük sebepten bile kavga çıkıyor işte. Ben zaten sinirli bir insandım artık sistem tamamen çöktü dovmemek için zor duruyorum

Kesinlikle spora yonlendir. Madem Almanya'dasin, bir suru imkan var. Mesela gecen gun bir Ilan gordum, yuzme kursu. Saglam yorulurlar orda

Kizlarim var. Büyügü spora gidiyor, o spordayken ufak olanla parkda oynuyoruz. Aslinda birbirlerini cok seviyorlar, ama oynarken bir Anda bi kiyamet kopuyor, aglamalar vurmalar bagirmalar, sonra stresden tansiyonu cikan bi anne, sonra hic birsey olmamis gibi birbiryle oynayip gülen cocuklar.

Bu aynı biz 3 yaş ve 5.5 yaş... Büyük olan anasinifina gidiyor ama sabahçı olduğu için bana hiç faydası yok. Bu sabah 7 30 uyandilar. Sabah beri kaçıncı ağlama bagrişma.. en büyük etken benimde eşim çok yoğun calisiyor

bırakın kavga etsinler bağırsınlar, hiç kendinizi kasmayın çünkü işe yaramayacak. onlar 5 dk sonra dediginiz gibi oynamaya devam edecek siz sinirlendiginizle kalacaksiniz. herseyi yapmak çozüm olmadiysa belkide çozüm hiç bir şey yapmamaktadır bu konuda kendi hallerine bırakın

Ayni seyleri yasadigimiz oluyor gercekden.

İsteklerinizi çocuklara evcilik yoluyla anlatabilirsiniz. Bebekleri konuşturarak

Yok yok Benimle alakali bir durum degil bu. Bunu yapmaya Kaplan alir agzinin payini

En hareketli yaşları, oyun çağındalar. Trambolin alın, hoplayıp zıplasınlar. Kreş dışı bir kurs, aktivite, spor da iyi olur. İnsanın kafası kaldırmaz çok zor, geçmiş olsun size.

Şu kısim Çok normal bence :) benim de ablamla aramızda iki yaş var. Bazen dalasirdik saç saça, on dakika sonra sarılır oynardık. Hep bir bağırış cagiris olurdu. Ne zaman ortak isteğimiz olsa iyi gecinirdik. Babam da bizi sarmaş dolas görünce dalga geçerdi "ittifak kurduğunuza göre kesin bir derdiniz var" derdi Yaşı yakın kardeşler arasında hep olan seyler böyle fiziksel şiddet. Biz yine çok fazla zarar vermezdik, en fazla cimcikler, saç cekerdik. Bir aile dostumuz var, onların da bizim gibi yaşı yakın çocukları vardı ama onlar erkekti. Kardeşini yere atıp koltuktan kafasına zıplayan çocuklardı. Bir araya gelince onların minik kiz kardeşini emel sayın gibi halıya sarardik, sonra bir silkelerdik döne döne açılırdi (2-3 yaşında falandı ama o da isterdi. Aileler de ne güzel çocuklar sessiz sessiz oturuyor diye salonda takılırdı) simdi o kız mühendis oldu, maşallah beyninde bir hasar olusmadı Yani ben geçecek diyeyim, uzun bir zaman alacak ama normale dönecekler. Şimdi ilk insanlar gibi dertlerini, üstünlüklerini böyle idare ediyorlar. Bu arada çocuklar herkese karşı mi böyle kavgacı yoksa sadece kardeşe mi? Biz dışarda kimseyle tartismazdik bile, kibar kizlardik. Evde it gibi dalaşirdik

Cogu cocuk boyle degil mi zaten? Ya da benim gorduklerim hep boyle. Sizin icin demiyorum genel konusuyorum, yeni nesil annelik ve bunu bizim toplum olarak abartmamız cocukları boyle yaptı. Amerika'da cocuklar bir birey olsun diye serbest birakilir. Sınırlar net cizilir ama. Cocuk kendi basina herseyi yapmayi ogrenir. Bizim sınır koyma problemimiz oldugu icin serbest birakilan cocuklar genelde paşa olur, padisah olur. Hicbir seyi de tek basina yapmayi ogrenemez. Anneler olarak uzerlerine titriyoruz cocuklarin. 4 yasina gelip ayakkabisini bile giyemiyorlar sonra. Neyse de... Konu sahibi bence siz cocuklari krese verin, yasitlariyla sosyallessinler. Siz de rahatlarsiniz hem.

Bence duyu bütünleme konusunda uzman birinden görüş alabilirsiniz. Duyu eşikleri yüksek olabilir, o yüzden fazla uyaran, çok hareket istiyor olabilirler. Ebru Sidar'ın duyulmak istiyorum kitabına bakıp fikir edinebilirsiniz, instagramda therapist. mom sayfası ve duyusal akademi diye okullarının sayfası var. İlinizde merkezleri varsa en azından görüş almak için bir görüşme yapıp değerlendirme isteyebilirsiniz. Diğer destekleri aldığınız için aklıma bir bu geldi

Vurmanın iyi bir davranış olmadığını öğrenseler sorun azalır ama bunu büyük kızınızda nasıl yaparsınız bilemedim, küçük çocuklar daha iyi manipüle edilebiliyor çünkü. Belki bu sorununuzla ilgili hikaye kitabı bulursanız onlara olumlu katkı sağlar.