Değişmeye dirençli bir karakter ama ben değişmesini zaten istemiyorum sahip olduğu alışkanlıklar farklı karakter farklı bişey o alışkanlıklarla evlilik yürümüyor onlar değişecek sadece ama aşırı inatçı ve agresif ben sen dedikçe o da sen diyor kavgamızda bile yarışır gibi olduk Anne civciv Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Hiiicbisey olmaz, iki ay çok da kısa bi süre değil bi hafta önce kaybetmemiş sonuçta, gidin kendi ailenizle konuşun usulünce, sonra da konuyu eşinize açın. Onun ailesi bişey demeye kalkarsa ben size derdimi anlatmaya çalışırken nerdeydiniz dersiniz. Bu adam bir problemi olduğunun farkında mı bilmiyorum ama, farkındaysa da bunu çözmek istemiyor. Geçinmeye gönlü yok derler ya, aynen öyle işte. Ben hiç vakit kaybetmeyin derim. Zaten bence konuyu açsanız kendisi de itiraz etmiycek

Aynen dediğiniz gibi iki arada kaldım ertelim bu düşüncemi zaman geçsin belki bi şeyler rayına girer diyorum ama iki seçeneği var ya düzelticem kendimi dicek ya da ayrılacak sürekli tatlıya baglayınca tekrar tekrar o sorun kendini gösteriyor

Benim de eşim ev işlerinde pek alakalı değil-dir. Anlasa da aman der geçer. Bende inatla her gün söylemeye kendim yapabileceğim şeyleri bile yapmamaya inatla devam ediyorum. 1 yıl da baya ilerledik. Geçen gün camları silicektim arka odaların cami duvardan duvara diye ben sileyim dedi. Perdeleri yıka istersen camlar siliniyor asayım dedi. Ben şok. Bence yanlış noktada karşı karşıya gelince kördüğüm misali iki tarafı da yıpratıyor. Eskiden bir seyle ilgilenmedoginde camasirini yikamaz yemek yapmazdim. Birimiz birseyleri eksik yaparsak zamaninda yapmazsak boyle durur hayat derdim. Soylenirdi ederdi simdi yapiyor baya. Tabi salladığı şeyler de oluyor artık bazen görmezden geliyorum.

İyi dileklerin için ayrıca sağol R rouges

Eskiye göre daha iyiyim o konuda çok sorun etmiyorum ne dediklerini ama daha çok ailesinden çekiniyorum

Normalde de çocuk isteyen biri değilim zaten eşimin sorumluluğunu da alır hem anne hem baba olmaya kalkarım psikolojim iyice bozulur diye korktum hep ama denedik bir yıl o ise çevre baskısından mı bilmiyorum ama sadece istiyorum diyor dillendirmez kendimce o kadar test yapar günü denk getirmeye çalışırım onu da sormaz etmez yani özetle istemek için istiyor koca olmayandan baba da olur mu bilemedim

Şu durum o kadar tanıdık ki... İnan değişmiyorlar

28 sene bekleyen yakınım var. Değişmiyorlar kendini yıpratma arkadaşım boğan gitsin

şimdi boşansanız "yazık adam babasını kaybetti psikolojisi bozuldu "olur boşanmasınız kendinizi yıpratırsınız

Düzelmiyor maalesef, çocuk oluyor senin üstüne daha çok iş yükü biniyor o yine aynı. Tek konuşma konunuz bebek oluyor o da bir kaç cümle sonra yine aynı sohbetsiz yanlızlık. Çocuk olmadan ayrılmanızı öneririm

Şu pandemide onu anladım ortalama kaç sene bu şekilde yaşayabilirim diye? Çocuk olsaydı halim ne olurdu Allah'tan uğraştık da olmadı diyorum ama çocuk olunca değişeceğine inanıyor bu adamın

Eşiniz de dikkat dağınıklığı olabilir mi? Hem de ciddi seviyede. Bir baktırsanız keşke. Benim eşimde var mesela. Unutmamak için yapacaklarını tahtaya yazıp yine unutuyor. Gece uyuma meselesine gelince. Bırakın adam nasıl isterse öyle yapsın. Ben şahsen sıkboğaz edilmekten hiç hoşlanmam. Bizde de uyku saati ilk yıllar problemdi. Şimdi herkes birbirini kendi haline bıraktı. Böyle daha mutluyuz. esmaa_9153 2 prenses

Dikkat dagınıklıgından ziyade bişeyi aldığında yerine koymayı bile söylemeniz defalarca şunu kaldır demeniz gerekiyor bu dikkat dağınıklığı mı dalgınlık mı bilemiyorum, bu konuda bişey yapamam diyor ama kendi ilgi alanına giren konularda böyle dalgın değil tabi, uyku konusunda ise benim bahsettiğim on on beş dakika farklar değil ben birde uyuyorsam o dörtte beşte uyandığımda da aynı şey yani adam gece uyanık kalıp gündüz akşama kadar uyumayı seviyor böyle olunca ben evde hep yalnızım dışarı yalnız çıkıyorum, yalnız kahvaltı yapıyorum Vs sadece uyku kısmı olsa sık boğaz etmezdim ki etmedim ilk evlendiğim hafta da böyle yaptım sorun etmedim ama orta yolu bulmak lazım gece uyurken yanımda birinin olmasına o kadar kadar hasretim ki, o bunun eksikliğini hissetmiyor ama

Bütün arkadaşlara gerek verdikleri tavsiye olsun gerek ise yorumları olsun. Çok teşekkür ederim. "bosanırsan çok mutsuz olursun, daha iyisini bulabilecek misin, görmezden gel "diyen arkadaşlarımın yorumlarından sıkıldım. Kimse bu psikolojiyle ne kadar yaşar nasıl yaşar diye bakmıyor olaya. Tek ihtiyacım olan şey sevmek, sevip küçük şeyleri görmezden gelmek, en çok istediğin şey ise konuşabilmek bağırmadan çağırmadan empati kurarak konuşabilmek. Bunlar evlilikle biten şeyler değil bundan eminim karakter ile alakalı. acımı sevincimi dinlemeyen bir insanla ne paylaşabilirim ki hep konuşurken duvara konusuyormusum gibi hissediyorum abartmıyorum bir kelimelik tepki bile yok anlatırken. Ben bütün günümü zamanını bana ayırsın benle yatsın benle kalksın diyen bir kadın değilim aşırı ilgiden kendim huzursuz olan biriyim aksine kocam da bundan şikayetçi zaten ben geliyorum sen itiyorsun diyor hep. Evliliklerde meğersem iletişim ve saygı herşeyden önemliymiş geç de olsa farkettim.

Yani bu şekilde hep değişme umuduyla kaç senem geçer bilmiyorum ama psikolojisi bozuk hayattan kopmuş bir şekilde yaşayacağım kesin devam edersem . push ;

Dedim ya işte, farkındaysa da çözmek istemiyor. Çözmek istemeyen adama hiçbisey yapamazsiniz. Anca her zaman yaptığı gibi terketmeye meylettiginiz zaman ağzınıza bi parmak bal çalar, onla ne kadar idare edebilirse. Hiç çekmeyin derim, zamanınıza yazık, mutfağının ışıkları bozulmuş nolucak ya diyen adamdan tarlaya korkuluk bile olmaz

Arada yapıyor ben kükreyince ama liste yapmamı istiyor çünkü kendisi neyle ne yemek yaptığımı, eksiği gediği bilmez kendi ne yiyorsa onun eksikliğini bilir. Biz kadınlar merhametle hesap kitap yapmayarak yaklaşınca erkekler bunu taviz olark görüyor sanırım ama genelleme yapmıyorum benim ailemdeki erkekleri görseniz yemek de yaparlar çocuk da bakarlar kendilerine yeterler

Konuşulmuyor kendisiyle keşke konuşsa beş dakika sonra bağırmaya ne yapıyorsan yap demeye başlıyor, sayfalarca yazdım konuşamıyorum diye o ara da anneme gitmiştim bir haftalığına okumuş ama nasıl okumuş hiçbişey yokms gibi her zamanki şeyleri yazmışsın dedi geçti, çok rahat yetişmemiş biri aslında ama doğru sorumluluk hiç verilmemiş misal hiç yanlız yaşamadı yemek nasıl yapılır bilmez, bir hafta bir yere gitsem ocağı dalgınlıkla açık mı bıraktı diye yoklarım ki çoğu kez yapmışlığı var,

Al tabi. Ama inan başkalarının düşünceleri önemsiz. Kendini üzme ve önüne bak. Elalem ne çektiğini bilmez arkadaşım

O kadar haklısınız ki. Sevgiliyken de bi terketme olayı oldu da az düzeldi bu düzelmiş hali, sanırım ben onun ilk tecrübesiym diye bu kadar yoruldum adam benden sonra kimi bulsa sorun yaşamaz, bununla yaşayacak kişi de sorun yaşamaz

Şu an kendimi de onu da kendi halimize bıraktım ilk zamanlar cok kavga çıkardı yatak ayırdım diye şimdi çıt yok, halinden memnun gibi görünmeye çalışıyor çünkü aksini yaparsa işine gelmeyecek yani benim istediğim gibi biri olursa.

Ailesinin ilk göz ağrısı sadece ailesi değil bütün sülalesi böyle düşkün adam söyle böyle diyorum yok canım yaomaz öyle diyorlar. İşim o yüzden zor bir de babasını kaybettik iki ay önce gelebilecek tepkilerden çok korkuyorum dayanım az daha diyorum ama on yıl da geçse babasının ölümüne sığınacak adım gibi eminim. Zaten bendeki bu tahammülün son bulması taziye sonrası oldu. Açık açık ilişkimizi gözden geçirelim bugün yarın birbirimizi kaybederiz pişman olmayalım birbirimizin değerini anlayalım dedim açık açık ama. Baktım bi beni istemiyor yanında, yaklaştığım halde yalnız takılıyor uyumuyor benle o an farkettim ya ben böyle bir yokluğu yaşarsam yanımda olacak mı diye düşündüm?

Çok yıpranırsın Değişeceğini hiç sanmıyorum. Ben olsam tamamen kendi halıne bırakırım Baktım kendi halinden memnun, giderim. Gittiğini bile üç gün sonra farkeder seninki

Ne denir ki buna, gözünüz aydın :) Bu yazdıklarınızı annen yazdı deseler inanırdım. Yıllarca aynı dertlerle boğuştu, hala boğuşuyor. Yaşlar 70 ve garibim hala değiştirmeye uğraşıyor babamı. Değişmiyorlar. Maalesef, hele ki tembellik, sorumsuzluk, biyolojik saat farklılıkları asla değişmez. Kimsenin hamalı olmaya gelmediniz bu dünyaya Yolunuz açık olsun, umarım çok mutlu olursunuz.

Dört yıllık evliyim evliliğimizib ilk gününden beri aynı şey ile mücadele ediyorum, eşinin tembelliği, iş bilmezliği ce internet bağımlılığı. Eşine karışan, ilgi bekleyen bir kadın değilim aksine bir bireyiz kendimize özel zamanlar ayırabiliriz mantığıyla sürdürdüm ilişkimi hep ama karşı taraf bunu öyle algılamadı tembelliğin tembellik kattı. eşim evdeki hiç bişeyden anlamaz, bi musluk bozulur tamirci cagırmadıgı gibi bunu sorun da etmez, görmezden gelir, velhasıl tembelliğini örneklerle anlatsam sayfalarca yazar bıktırırım. Bu pandemi döneminde on kat arttı bu en büyük sorunumuz hep yalnız uyuyorum gece uyanık kalmayı sever çok geç gelir, tabi yalnız da uyanıyor kahvaltımı yapıyorum. Dört yıldır çok konuştuk ayrılık aşamasına geldik düzeltiyorum deyip iki hafta sürdükten sonra hop yine başa dönüyoruz. bu süreçte tekrar konuştuk ki normalde de konuşulmuyor kendisiyle öfkelenip hakaret ediyor bagıryor ha bire artık kaldıramıyorum tembelliğini, dalgınlıgını umursamazlıgını dedim yine bir sonuca varamadık bende sorun yok deyip geçiştirdi yine. Ömrünü günde beş dakika bile konuşamadığım bi insanla geçirmek istemiyorum sevgim kaldı mı ondan da emin değilim ama bu süreçte boşanmak istemiyorum babasını iki ay önce kaybetti millet ne der beni suçlar diye cesaret edemiyorum ama bu davranışları dört yıldır var o ise sadece babasının ölümüne bağlıyor bunu.

Maalesef düzeltemezsin çünkü tembellik bir huydur düzelecek bısey değil. Nefret ederim tembel uyusuk adamdan. Onlar yatarak öldürdükleri zamandan nasıl mutlu olup buna devam edebiliyorlar anlamıyorum. Evin 1 kadını 1 erkeği olur. İki vasfı da sen yüklendiysen yıpranmakta tabiki haklısın

Yani bir evlilik sürdürmek bu kadar zor olmasa gerek sadece biz kadınların uğraştığının çeyreği bit gayret bile karşıdakini en iyi koca en iyi baba yapabiliyor demekki, erkekler kadının her istediğini yaparsam daha çok ister mantığıyla bu kadar inatçı oluyor ve her zaman diyorum bi yaşa kadar öz anne bir yaştan sonra eşleri gibi cici anne istiyorlar, çok şanslılar aslında her daim hizmetini yapacak birileri var. Sizin de işiniz zor insan beklentiyi bıraktım deyince bile içinde biriktiriyor bazı şeyleri Rabbim size de kolaylık versin

Ben de yatak ayrılmaz diyenlere karşıyım görevimizi annelikten ayıran tek şey yatakonlara göre, anca dank ediyor anneleri olmadığımız Elife

Her şerde bir hayır vardır. İyiki çocuğun olmamış bak. Sen bu yönden şanslısın Çocuk olsa işin zorlaşırdı ama önüne çok rahat bakabilirsin artık

Bebek belli bir yaşa gelene kadar oynamadı bile eşim benim zorlamamla oynar gibi yapar, beceremiyorum der telinin başına dönerdi. Şimdi çocuk 2 yaşını geçti yine bile zorla oynuyor yorgunum diyor ısrar edersem tartışıyoruz ben tartışmaktan yoruldum. Kendi haline bıraktım çocuğumla birlikte yaşıyorum boşanacağım zamanı umut ederek.

Kesinlikle yatak ayırmaya karşıydım ama bakıyorum sorun mu var yastık battaniye salona götürüyorum kapımı kilitliyorum kendisi konuşup çözelim diye kapıma geliyor gidiyorum düzgünce konuşuyorum yatağa girmeden o an neyse problem çözüyor yoksa yine yanimda yatmasını istemiyorum . push ;

Eşinle bi şey paylaşamamak konuşamamak çok zor bi durum Allah sıkıntılarının mükafatını versin. Benimde böyle tanıdığım biri var ev üstüne çökse internette takılmaya oturmaya devam eder kırılıp dökülenleri tamir etmez eğer sorun sadece buysa görmezden gel diyecem ama öfke patlaması da var

Tahmin ettim zaten çok şımarık yetiştirildiğini. Bende tek çocuğum insanın biraz kendini geliştirmesi gerek. Malesef ki anne ve babalar üstüne düşüp çocuğa hiçbir görev yükü yüklemeyince çok iyi bir şey yaptığını zannediyor ama o insan hem özgüven eksikliği yaşıyor hem de hiç bir şeyin sorumluluğunu almak istemiyor. Siz açık açık konuşmuşsunuz, gerekirse bir daha konuşun.. baba vefatı zordur ama hayat bir şekilde devam etmek zorunda

En korktuğum şeyi dile getirmişmişsinizhep onu düşünüyorum değil yetmiş yaşı on yıl sonra bile böyle devam ederse aynı şekilde sorun edecek miyim, birbirimize merhamet etmeyeceksek birlikte yaş almanın mantığı var mı? Ki küçük degiliz 32 yaşımdayım o ise 35 D

Başkalarının ne düşündüğü önemli değil ki Sen kendini biliyorsun. Boşanmak için sevmemen bile yeterli bir sebepken senin oldukça fazla nedenin var. Bilmiyorum ben insanları umursamam

Su an öyle yapıyorum ilk defa yatak ayırdım yalnız yatıp dertlenecegime ayırım ciddi olduğumu anlasın diye, yalnız yaşıyorum yalnız takılıyorum evde ama böyle gitmiyor bişey yapmam lazım ya düzelecek ya ayrılacak başka çaresi yok. Çocuk yol şükür bir senedir denedik ama adam benle uyumuyor ki istikrar sağlayamadık o konuda iyi de olmuş bir nevi

Çok zor haklısın. Ya o yokmuş gibi kendi hayat düzenini kurup yaşamayı kabulleneceksin. Ne bileyim kendin için yaşayacaksın işte. O da arada kaynayacak. Ya da yolun başındayken ayrılacaksın. İlerde ayrılmak çok daha zor olur. Yaş ilerler yalnız kalma korkusu çocuk vs. Ona göre düşün yani.

Kendi aileme mevzuyu açayım dedim annem stres hastası açamadım neyse dedim. Onun ailesi ile de hep geçindim ilişkime dikkat ettim. severler beni ama ben onların gözünde kocama çok iyiyim diye, biricik çocukları üzülürse benle empati kuracaklarını hiç sanmıyorum. Bizim insanımıza göre şiddet, aldatma Vs yok ise sende ararlar kusuru okumuş çalışan insanlarız çoğu kadın arkadaşım bile böyle düşünüyor. Bosanma mevzusunu çok açtım, o kadar açtım ki blöf sanıyor hem kendi evimden kovuldum, hem de sen açacaksın davayı sen istemiyorsun deyince bu iş kolay olmayacak anladım dedim kendime. wollstonecraft

gerçekten konuşup anlaşamamak cok zor, haklısın bu durum muhtemelen eşinize ailesinden geliyordur, elini sıcak sudan soğuk suya sokturmadılarsa o da sizden bunu bekliyordur

Sırf bu yüzden kendim terapi almak istiyorum aslında bosanırsam sadece kendi aileme ve yakın arkadaşlarıma açıklama yaparım ama insanların ne dediği beni etkiler bunu tek başıma atlatamam diye terapi almak istiyorum

Millet sen bu sıkıntıyı çekerken nasıl etkilenmiyorsa sen de kimsenin lafından etkilenme. Elalem ne der düşüncesi kadar saçma bir düşünce yok. Elalem kendine baksın Bu kadar umursamayın

Elalem kendisini çok seviyor çünkü gamsız neşeli biri olunca bu adam mı bu kadarını yapıyor diye düşünüyorlar

O benim hatam işte ben yüklendim her sorumluluğu söylene söylene, evlenmeden önce yalnız yaşadım iki yıl her şeyden anlarım yapayım dedim adam rahat o konuda katım yapar diyor kafaya takmıyor iki aydır mutfak ledleri söndü ev karanlık adam ne olacak ya diyor misal ben de yapmıyorum uğraşmıyorum

Ben normalde çok hareket eden herşeyi yapıp öyle oturan bir kadınım ona benzedim bazen günlerce boş boş otururum

Probleminin farkında ilk iki sene bunu dile getirdiğimde farkındayım değişmeye calısıyorum dedi hep o degişmeler iki haftadan öteye geçmedi hiç, şimdi ise ben de böyleyim beni değiştirme deyip internet bağımlılığı, tembellik bir karakteriymiş ben değiştirmeye çalışıp kötü bişey istiyormuşum gibi davranıyor

Kız ailesinden neden çekiniyorsun? Hayatım bu senin hayatın. Ortalama kaç sene yaşayacağız? 70-80? Hayat çok kısa. Kimseden çekinme bu senin kararın. Ağzı olan konuşur. Bırak konuşsunlar

Çok korkuyorum o ihtimalden zaten muhabbet yok endişem ondan ziyade çocuğun her şeyine ben mi bakacağım bayılır çocuklara ama sadece oyun oynar, kedim var o da bir nevi bebek gibi yemeği tuvaleti suyu hep bende arada söylerim de bir tuvalet değiştirir ama sadece oyun oynar onunla, bayılır kediye ama işte sadece bayılır Anne civciv Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Etme arkadaşım yazık değil mi canına? Etme. Yaşın da genç. Neyi çekeceksin? Zamanı geri getiremezsin lütfen geç kalma

Benim de değişeceğine olan inancım yok dört sene oldu değişen değişmişti sanırım

Ben hep kendimi suçladım adam ilgili ben sorun buluyorum diye ama zamanla sabrım tükenince farkettim iyi dayanıyorum baskın ve aksi olmama rağmen adamda hiç bişey degiştirememişim aksine hep beni suçladı olduğum gibi kabul etmiyorsun diye o isterse bunu yapar zorlayınca olmuyor. Ki istemiyor zor geliyor demekki

Sorun özetle bu aslında. Yani evimin karısı da kocası da benim. Evde hiçbişeyle ilgilenmez, araba kullanmayı öğrendim zevkten dört köşe alışverişi artık kendin yaparsın demeye başladı, bir kombi ayarından bile anlamaz basit şeyleri bile bilmez, fanusta yetişmiş sanırsınız evlendiğimizden beri sofra kurup kaldırmayı bulaşık yıkamayı ögretebildim fazlasını öğrenmem deyip çemkirdi zaten ben hep kendi işini kendim gören biri oldum bekarken her işten anlamaya çalıştım diye bu rahatlığı. Bu benim hatam ama davranışları da öyle kötü ya da iyi bişey anlatırım beş saniye sonra dinlemediğini farkediyorum. Aşırı dalgın. Gözünün önündeki on defa kaldır dersiniz anca anlar kaldırır, daha nicesi benim sorunum fiziken ruhen çok yoruldum artık üstüne bir de aşırı yalnız kaldım bu süreçte normalde sosyal çevresi geniş bir insanım ama pandemi işte eşim de tam tersi be insan sever çıkar, ne de başkası eve gelsin ister

Olmaz bacım olmaz.

benimkinde de dikkat dağınıklığı var. bir iş yaparken başka işe atlıyor diğerini unutuyor. ama şükür hep yardımcı olur, olmaya çalışır Konudaki beyefendi bir şey yapmak için çabası bile yok allah yardımcın olsun ama naçizane tavsiyem bence alışveriş filan yapmayın D Deniztrn bırak kendi yapsın, yapmıyorsa o ne yiyorsa sizde onu yersiniz. yapamıyorum yetişemiyorum dersiniz yazık ya bu evlilik denen şeyin sorumluluğu hep kadınlara mı yükleniyor