Bu yasimda evinin hanımı olmayı bende düşünüyorum ve bunun su an için saçma olduğunun farkindayim. Bende ozeniyorum kariyer hedefi olan kızlara.. Keşke öyle bir insan olsaydım. P portakalcicegiii 2. üyelik sebebi ile profil pasif edilmiştir. 2. Üyelik! tek ayak

Yorulmussunuz siz heyecan kalmamis ondan yasli hissediyirsunuz toparlanin bir psikologa gidib olmad netten videolariniizleyin ama en gyzeli gitmek yardim istemek birde tasavvuf okuyub Mevlana Sems hz. okuyun hayatin gercek manasini anlarsiniz qzlm

haklısınız şu an tam bir ikilemdeyim çok yanlış ilerliyor hayatım. 22 yaşında bir insan aslında kendini biliyor, tanıyor olmalı. oysa kı ben öyle değilim. oturup düşündüğümde ne istediğimi nasıl mutlu olabileceğimi bulamıyorum. liseye başladığımda bilgisayar işinde olmak istedim ticaret lisesine başladım ilk seneyi bitirdim yok dedim avukat olcam düz liseye geçiş yaptım lise bitti televizyoncu olcam dedim iletişim fak. başladım yok dedim ben tıbbi sekreterlik istiyorum onu bırakıp sekreterliğe geçtim falan. hep hayatım dengesizliklerle dolu. P portakalcicegiii 2. üyelik sebebi ile profil pasif edilmiştir. 2. Üyelik! tek ayak

30 yasinda hem de evliyken devlet memuru oldum. Gercekten sacma dusunuyorsun. fbtl Bir

Henüz yaşım 22 olmasına rağmen her şeye, herkese geç kaldığımı düşünüyorum. İlkokul 1. Sınıftan bu yana okul hayatımın bir sürü inişlerle dolu olması, surekli ayrıl barış yaşadığım eski sevgililer.. O kadar pismanim ki.. Canım bir şeye sıkıldı üniversiteyi bıraktım, moralim bozuldu 3 yıllık sevgilimi bıraktım ve daha niceleri.. Liseye başladığımda bilgisayar işinde olmak istedim ticaret lisesine başladım ilk seneyi bitirdim yok dedim avukat olcam düz liseye geçiş yaptım lise bitti televizyoncu olcam dedim iletişim fak. başladım yok dedim ben tıbbi sekreterlik istiyorum onu bırakıp sekreterliğe geçtim falan. hep hayatım dengesizliklerle dolu. Hayatımda herşeyi yoluna koymaya karar verdim oturup çalıştım ve güzel bir üniversite kazandım. 7 aylık bir iliskim var , ailemle aram çok iyi, arkadaşlarım ve sağlam dostlarım var. Ama işte bunların devamını getiremiyorum bir turlu. KPSS çalışmam gerek Ekim'de sınav var malum.. Ama tam çalışmaya başlayacağım zaman senin sevgilin var neden ders calisiyorsun evlenirsin kurtulursun diyorum içimden.. . Sonra da bu yaşta memur olsan nolur diyorum kendi kendime her şey için geç diyorum. Allah ömür verirse biliyorum ki onumde çok uzun zaman var bir bayan olarak ayaklarimin üzerinde durmam lazım, bunun için çalışmam lazım güzel bir kariyer yapmam lazım ama işte kendimi ikna edemiyorum yaslandigimi hissediyorum ve bir an önce evlenmek çocuk sahibi olmak istiyorum.. Off, keşke küçüklüğmden bu yana hep ders çalışsaydım sevgili arayışında olmasaydim güzel bir lise ve daha güzel bir üniversite hayatım olsaydı. Çok pismanim... Son düzenleyen: Moderatör: 21 Ocak 2016 Nil

Ölmüşün ağlayanın yok be ya... Bu gençleri anlamıyorum daha az önce sur da kazanan çocukları gösterdi haberler. Yaşın 22 sana kocamaaaaan gelen dertler var ya işte onlar hayatında devede kulak canım. Kanının kaynaması lazım kalk silkelen hayatına renk kat. erkek arkadaşın sıkarsa ayrıl bitsin daha küçüksün hadi bakalım hayırlısı

Nereye geç kaldın 36 yaşındayım evliyim çocuğum var kendi işim ve kariyeri kabul edilen mesleğim var Şu anda kpss Kursu'ndan eve dönüyorum hiç bu yaştan sonra olur mu demiyorum Sevgilinle evlensen de çalışmak lazım hayat şartları ağır kirmizi

Evliyim ben de kpss için tekrar hazırlanmayı düşünüyorum neden geç kalalım ki şşşş ben senden daha büyüğüm :)) sen bir sınavı kazanda zaten gidişatın değişecek bence senin tek olumsuz yanın hiçbir şeyi tam anlamıyla tamamlamamış olman... yoksa ikizler burcu musun? M Melis

Kiz delirme ne evliligi oku ne guzel iste hicbir sey icin gec degil. Yasin daha 22. Ben 24 yasima giricem mezun oluyorum bu sene ve ygsye basvurdum ikinci universite icin.

GErcekten pismansan otur güzelce sinavina calis. 22 tazecik, gencecik bir yas. Hayatinda biri olabilir evet ama suan önceligin evlilik degilde sinav, is ve kariyer hayatin olmali. Ben akli basinda, kariyerle ilgili güzel hedefleri olan kizlara bayiliyorum. Ama malesef cevremde pek göremiyorum bunlari. Kimi zaten evlenip, evinin hanimi olma derdinde daha kendileri olgunlasmadan Üzücü gercekten

Son paragrafta yazdıklarının aynısını yaptım, küçüklüğümden bu yana hep ders calıstım sevgili arayısında olmadım. Son senemde hayatımı birlestireceğim insan cıktı karsıma. Sen bir seye canın sıkılmıs üniversiteyi bırakmıssın Bu kendine yaptığın en büyük kötülük, hicbir sey okulundan önemli değil. Sevgilinin olması senin kurtulus biletin değil, benim sözlüm doktor olacak ama asla onu kendime kurtulus olarak görmedim Çocuklarım olsun istiyorum yazmıssın, cocukların kendi ayakları üzerinde duran bir anne bulsalar karsılarında daha güzel olmaz mı sence? Toparlan kendine gel sen mantıklı birisin A Aigerim Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Yaptığınız hataların veya düşüncelerinizin yanlışlığının farkında olmanız güzel. Şöyle düşünün; şu anda çalışıp bugününüzü değerlendirmezseniz birkaç yıl sonra da şu anı "keşke şöyle yapsaydım" diyerek anacaksınız. "Keşke" ile hatırlamamak için geleceğinize kariyerinize odaklanın.

Universitebitti sonra master... Masteri yeni bitirmistim. Tek hayalim akademik kariyer yapmakti. Ingilteredeki bir universiteden doktora icin kabul aldim. Tam gidecegim sirada karsima o cikti. Ayaklarim yerden kesilmisti. Onu kaybetmemek icin gitmekten vazgectim. Kariyerimden de. Yeter ki onunla oluyum ilerde nasilsa tekrar donerdim kariyerime. O zamanlar oyle dusunuyordum. O universite mezunu degildi. Eger doktora yaparsam aradaki egitim farki daha da acilacak diye herseyi biraktim. Oysa cok basarili bir ogrenciydim. Turkiyenin en iyi universitesini bitirmistim. Asistanliktan bile istifa edip ise girdim. O issizdi. Ama benim gozum o zaman bunlari gormuyordu. Ailemin istememesine ragmen sirf ben istedigim icin nisanlandik ve bir is buldu. Asgari ucretle. Ask evliligi yapacaktim sevdigim adamla evlenecektim. Hep oyle derdim. Herseye razi oldum. Aileme bile soylemeden kendi altinlarimi kendim aldim. Cunku parasi yoktu. Nikahtan evlendik masraf olmasin diye. Aldigim altinlari o almis gibi koluma takti bir de. Bunlar o an icin onemli degildi gozumde. Tek istedigim sevdigim adamla evlenmekti. Esyalara kadar cogunu ben aldim. Evlendikten sonra butun masraflari ben odedim tek basima. Butun evin giderleri hep benim uzerimdeydi. Bu iste bir acaiplik oldugunu biliyordum ama gozlerim kor, kulaklarim sagir olmustu sanki. Derken hasbelkader o calistigi is yerinde yukseldi. Maasi da artti. Ancak tavirlari da degismeye basladi. Adama ozguven gelmisti. Bana da personeli gibi davranmaya basladi evde. Eve gec gelmeler, hesap vermemeler, durduk yere kavga cikarip gunlerce kusmeler... ve sonsuza kadar surecegini hayal ettigim evlilik catirdamaya baslamisti. O adam da gitmis yerine baska biri gelmisti sanki. Beni kaybetmekten de korkmuyordu artik cunku hayalini bile edemeyecegi iyi bir maasi ve isi olmustu. Hayatinda ben olmusum olmamisim artik onemli degildi. Isi herseyden onemliydi. 4 ayaginin uzerine dusmustu. Ben bu arada is yerindeki bazi olaylardan dolayi isten ayrildim. Simdi durum tersine donmustu. Onun iyi bir isi vardi. Ben okumustum ama issizdim. Aksi gibi de is bulamiyordum. Derken bir gun ona bile sormadan doktoraya basvurdum. Aradan 5 yil gectikten sonra. Kizmisti. Ona gore ben onun fikrini almamis, onu adam yerine koymamistim. Oysa evde artik adam yerine koyulmayan bendim. Cocuk dusunmuyordu o zamana kadar. Doktoraya basladigim zaman engellemek icin elinden geleni yapti. Ne zaman vize ya da final sinavim olsa kavga cikardi. Ancak bakti bunlar da beni yolumdan ali koymuyor cocuk istedigini soyledi. Benim de yasim geciyordu. Evet ben cocuk da yaptim kariyer de. Oglumu buyuttum, doktorayi da bitirdim. Ben doktorayi bitirdikten bir sene sonra evi terk etti. Gidis o gidis. Oglum ve ben kalakaldik. Baska biriyle. Asik ve mutlu. Ogluma bakabilmek icin ise girmem lazimdi ve tam 40 yasindaydim o zaman. Baska bir sehirdeki universitede ogretim uyesi oldum. Her seye sifirdan basladik oglumla. Gecmisi geride birakarak. 12 yil surdu evlilik... ite kaka... Simdi oglumla cok da mutluyuz. Ben bile senin kadar umutsuz olmadim hic. Seni o yuzden anlayamiyorum. 22 yasinda hayattan insan nasil umidini keser? En verimli ve en guzel caginda hem de. Ve neyine guvenip de kariyerinden vazgeciyorsun ki? Ben yaptim, sonuc ortada. Ayni hatalari sen yapma diye yaziyorum bunlari. O erkek arkadasin gider baskasi gelir. 22 yas dedigin nedir ki?Sen bence kendine sorun ariyorsun. Insanin bir hedefi olma hayatta. Sen kendine deger vermiyorsun. Deger verseydin kendini bu kadar kucumsemezdin. Bir erkege de sirtini dayamazdin. Nerden biliyorsun ki iki gun sonra her seyin renginin degismeyecegini? Adam belki iyi biri cikar kimbilir, umarim da oyle olur, mutlu bir evliliginiz olur belki ama hayatin ne getirecegini bilemezsin ki. Nerden biliyorsun ki adamin olmeyecegini ve senin ortada oylece kalakalmayacagini... once kendi hayatini bir garanti et. Kariyerinden asla vazgecme. Dunyanin binbir turlu hali var. Bir de hep sunu soylerim kendine faydasi olmayan insanin baskasina da faydasi olmaz. Once ne yapacaksan kendin icin yap... Sevgiyle kal...

özenmekle olmuyor iste birseyler yapmak gerek. Zaten gercekten isteyen zaten birseyler yapar. 5 yil, 10 yil sonra nerede görmek istiyorsan kendini ona göre hedef belirle kendine.

Ünv bitmeden mi kpss ye gireceksin Herşeyi bir anda yapmaya çalışma güzelce okulunu bitir İşe gir Evlenirsin

Aaaa sakın arkadaşım.! Üniversite ve kariyer herşeyden önemli! İleride sizi en Mutlu edecek şeyler en başta bunlar.! Çünkü sizi ayakta tutacak, sizi güçlü kılacak! Evlilik düşüncesini aklınızdan çıkarın, sen "sen" ol önce bi hayatta, sonra birlikte "siz" olacağınız kişiyi seçersiniz. Önce kendinizi bulun, geliştirin. Motive eksikliğinize söz geçirin mutlaka

Sınav ekimde.. Sınava lise mezunu olarak mı gireceksin? Universiteden mezun olabilir durumda olduğunu belgelemen lazım. Ekim de bunu nasıl belgeleyeceksin ki? Bölüm ne? francesca Hayat 1 gündür, o da bugündür.. tek ayak

Biseyler icin asil pismanligi ilerde yasarsin kafayi degistirmezsen Bende 19 yasimda bi cesit bunlari yasamistim herseye sahiptim ama yetmiyordu gezmek rahat aile yapisi maddi rahatlik hersey vardi ama hep daha fazlasini istedim sonra baktim olmuyo herseyden hevesimi aldim artik evleniyim seviyim seviliyim vs diye b ka battim sonra da zatej allah belami verdi asil pismanligi yasamaman icin suan tam zamani hic birseye gec kalmadin gec kalmayi en iyi bilenlerdenim tecrube konusuyo gercekten gec kalmak bambaska bisey kendini topla sonra benim gibi dert sahibi oldugunla kalirsin

Bence insan kendini tanıdığında ne istediğini bilir ve yapmaya çalışır çabalar çabalarken de sizin gibi düşünmez. Belki de siz henüz kendinizi tam olarak tanımıyorsunuz siz bu hayattan ne bekliyorsunuz başkalarının size öğrettikleri ve dayattıklarını bırakın bir kenara siz bu hayattan ne istiyorsunuz onu bulun yaparken mutlaka değişim yaşarsınız bu düşünceleriniz yok olur gider. Şu an odağınız dağınık tabi ki bu tarz düşünceler normal. bir evleneyim bir okuyayim arasında gidip geliyorsunuz.

Üniversite seneye bitecek, KPSS sınavında mezuniyetim yakın olacağı için girecegim malum 2 yılda bir oluyor önlisans. Her şeye yetişme çabasından yoruldum her şeyin bir sırası var babaannem hep der ki önce bir işini eline al kocayi her yerde bulursun.. Ne kadar da haklı halbuki P portakalcicegiii 2. üyelik sebebi ile profil pasif edilmiştir. 2. Üyelik! tek ayak

Çok küçüksün. Her şeyi yapacak doya doya vaktin var.. su00 Guru Anneler

Hangi konu acaba linkini bulabilir misiniz vargasabreu

ya burda bir arkadaş vardı. hayatımdaki her şeyi yarım bırakıyorum diye psikiyatra gitmişti. ve bir tanı konulmuştu ilaç tedavisi görüyordu.. bence siz de gidin zira. ortada pek bir sorun yokken her giriştiğiniz şeyi yarım bırakıyorsunuz. yaş şimdi genç pek sorun olmaz ama ileride ciddi bunalımlar yaşayabilirsiniz Allah korusun..

Ben 40 yasini gectigim halde hayata gec kaldigimi hic dusunmuyorum. Sen daha 22 sindesin. 40 li yaslarda bosandim oglumla hic bilmedigim baska bir sehirde yepyeni sifirdan bir hayata basladik. Buna ragmen senin gibi dusunmedim hic. Sen hayata erken yenilmissin. Kocaya guvenip de insan kariyerinden vazgecer mi? Sonsuza kadar evliliginin surecegi garanti mi? Ne yaparsan kendin icin yaparsin. Cok gencsin daha. Onunde koca bir hayat var. Hayat her dustugunde yeniden kalkabilmektir. Hayata yenilme. Yasayacagin cok sey var daha.

Bak Canım ben mesela liseyi okumadım okumak sürekli içimde ukte kaldı 23 yaşında dışardan bitirmeye çalışıyorum inan bitmesi için kırk takla atıyoruz demem o ki elindekilere şükret kıymetini bil düşün ki gelecekte çocuklarına örnek olacaksın

Sevgili konu sahibesi konu basligini kendime yakin gordugunden Kkya girer girmez ilk konu sizin oldu. Size biraz kendimden bahsetmek isterim. Yanlis bolum tercihimden dolayi cehennem gibi bi lise hayatim oldu. Sayisal bana gore bi bolum degildi. Bunun sonucunda "gececek kadar' calisarak bolca kitap okuyarak lise hayatimi bitirdim. Ve bunun yaninda cevremde sik sik maruz kaldigim "lise aski" teraneleri erkeklere, iliskiye herseye olan ilgimi sifirladi kitaplara yumuldum. Kitaplardan romanlardan aldigim tadi hicbirseyden alamiyordum. Lisede " erkek fatma"ydim anlayacaginiz. Sonra lise bitti. Malum universite. Dershanedeydim. Karsima hayatimda gorup gorebilecegim en kaliteli adam diye dusundugum o adam cikti. Yasi benden buyuktu. Evlenmeyi cok istiyordu. Flort donemimiz harika ilerliyordu. Ve ben kendi hayatimdan vazgecerek bu adamla evlenmek istedim. Ygs sinavina girdigimda uniyi kazanmamak icin elimden gelen herseyi yaptim. Benim 4 yil uni hayatim cok buyuk bi rakamdi ve o hemen evlenmek istiyordu Vehasil nisanlandik hayatimdan vazgecerek. Cehennem gibi bi evreye daha adim attim. Asik oldugum adam beni mahvetti. Dugune cok kisa bi zaman nisani attim. Suan 22 yasindayim. 2 yil bosluk 4 yil arayla tekrar sinava hazirlaniyoeum. Elimde kaybedilmis seneler, belirsizlikler, ofkeye bulanmis "iyi ki"ler var. Uniye hazirlaniyorum 22 yasimda. Olur mu olmaz mi bilmiyorum. Emin oldugum tek sey var. Elimden gelen herseyi yaptiktan sonra huzur bulurum. Elinden gelen herseyi yapmaliyim kendi hayatima dair. Sizde oyle yapin. Hicbirseye benim kadar gec kalmis olamazsiniz Evlilik falan nasip isi. Siz 20 yasinda alin mesleginizi yine evleneceginiz insanla yazilan zamanda evleneceksiniz. Siz ustunuze dusen herseyi yapin gerisini Allaha birakin Ve uzulmeyin

21 yasında iyi bir üniversitede okurken ani bir kararla bıraktım. Bunaldim sıkıldım dedim bunun gibi bir sürü mazeret buldum. Aslında depresyon geciriyordum cok zor günlerdi. Yeni bir bölüm kazanip sıfırdan başladım. Sonra Universitenin ilk yılı esim evlenelim dedi hem okulu yarım birakmis hemde daha yeni toparlanmıstım lakin 1. Sınıf bitince evlenmeye karar verdim 4 ay icinde evlendim bide ankaraya ama okuduğm universite istanbuldaydı. Gidip geldim önce sonrada yatay geçis yaptım. 3 yılda bitti üniversite. Bu arada yüksek lisansa basvurdm kabul aldim oda bitti. Sonrada akademik olarak ise basladim ankarada bir üniversitede. Egitim hayatı iyi gidiyordu ama evliligin başından beri korunmadiğim halde çocuk sahibi olamıyordum çok zordu ilaclar doktorlar tedaviler bir isimde yolunda gitse illa cabalamak zorunda mıyım diye isyan ettim vazgectim dedigimde 2.5 yıl sonunda tüp bebek yapacağım ay hamile kaldım. Ama zor geçti oda kanama yaşadım hep yattım. Halada riskim var ama direniyorum. Dısardan bakanlar oh ne güzel evlendi okudu cocukta yaptı diyor. Bense ne geceleri uykusuzluğumu ne evlat icin çektiklerimi ne yaşadığım fırtınaları anlatmıyorum. Daha hayata başlamak icin çok çok gençsin. Kimi kolay bulur kimi uğraşarak. P portakalcicegiii 2. üyelik sebebi ile profil pasif edilmiştir. 2. Üyelik! tek ayak

aman amann sakınn! ben kız olduğum için çok istememe rağmen çok başarılı bir öğrenci olmama rağmen okutulmadim... sonra belli sebeplerden dolayı evlilik kurtuluş gibi geldi ve evlendim.. şimdi bir evladım var.. evlenince sorumluluk daha da artıyor bir de çocuk olunca.. asla isyan etmiyorum.. ii ki var kuzum. ben bipolar hastasıyım ve ilerde bir kitap çıkarmak istiyorum bipolar hastalığıyla ilgili.. diğer bipolar hastalarına bi nevi naçizane ışık olmak adına.. ve önce kendimi gelistirebilmeliyim bunun için diye düşünerek kullandığım onca ilaca rağmen hayallerle yaşadığım ağır ataklara rağmen yaşadığım onca acıya ragmen açıktan liseye başladım.. hiçbirşey için geç degil kendine ınan guven.. ayaklarının uzerine bas... bu çok çok önemli... kendine güven önce kendine.. hayatta hiçbirşey için geç değil yeter ki işte çaba göster.. Allah yolunu açık etsin inşallah

Evet daha 22'yim farkindayim. Okulum seneye bitecek, iş buldum çalıştım diyene kadar 25 olacağım işte olay burda başlıyor bu 25 bana çok geç geliyor halbuki ne kadar genç bir yaş. Annem 40 yasında açıktan liseye başladı ondaki azmin yarısı bende yok.. P portakalcicegiii 2. üyelik sebebi ile profil pasif edilmiştir. 2. Üyelik! tek ayak

40'ından sonra üniversiteye gidip kariyer yapanlar var. Daha 22 yaşındasın sen, farkında mısın? Evlilik kurtuluş filan değil, önce okulunu bitir mesleğini eline al sonra evlen acele etme...

Bende gec kaldım... Aslında gec kalmak diye birşey yok. Balonyanak

30 yasındayım.. Bekarım.. Ünıversite mezunuyum. Daha bir kaç yıldır memurum.. Senin mantıgına göre ben çooook geç kaldım hayata Bir de şimdi baştan okuyorum bir daha.. Daha da geç kalcam anlasılan Şaka bir yana ben hiç hayallerim için geç olduğunu düşünmedim. Zaman görecelidir.. Hukuk okumak hep içimde kalmıştı. Bu sene başladım açıktan adalet okumaya ve dgs ile inşaallah hukuk fakültesine geçeceğim . push ; sonanda

25 yaşıma girdim ikinci üniversitem hayatımda yolunda gitmeyen bazı şeyler ve de yapmak istediğim meslek olduğu için seçtim bu yolu. zaman zaman geç kalmışlık hissi oluyor ama bakıyorum sınıfta evli iki çocuklu insanlar var. hemde 30 küsür yaşındalar. Hatta geçen gün 42 yaşında hemşire bir ablayla tanıştık mesleğini sevmiyormuş yeniden okumaya başlamış. Bence sen zora gelmek istemiyorsun. Dersler sorumluluklar.. Sevgili adı üstünde. Bir sevgiliye güvenilip ders çalışmamak. Evlenmeyi istemeni anlarımda bu yaşta bu kolaycılığı anlayamam. Canım sıkıldı okulu bıraktım canım sıkıldı evleneyim. Olur mu öyle şey. Biraz kendine değerli davran. Resmen nasıl değersizleştirebilir nasıl anlamsızlaştırabilirim her şeyi diyorsun... sonanda

21'e az kaldi, cocuklugumdan beri hep arastirma, ogrenme pesinde oldum. Fena sayilmayacak bir ogrenim hayatim var ama sosyal hayatim hic istedigim gibi degil. Hic sevgilim olmadi, basta olmasini istemedigim icindi. Ama yalnizim ben, asla arkadas cevresinde aranip sorulan pozitif enerji sacan biri olmadim. Akademik basari her sey degil. 20'lerin basinda gec kalmak diye bir sey olmaz. Ayrica okumanin yasi da olmaz. V

Buna hayat geç kalmak denmez. Bilakis hızlı yaşayıp yorulmaktır bu. 22 yaşımda ne sevgilim ne yorgunluğum vardı. Tek derdim okuldan sonra bulduğum işte kalıp tecrübe edinmekti. Senin sorunum çok şey istiyorsun ama hiç bir şey yapmıyorsun. Ya beklentilerini düşür ya da hepsi için bir şey yap. Ayrıca memurluk için belirlenen bir yaş mı var? 35 inden sonra memur olanlar var. 22 yaş nedir ki?

Üniversiteyi bırakıp sonra tekrar hazırlandınız ve yeniden başladınız ve yaşınız 22 mi? Geç kaldım dediğiniz için 27-28 de mi mezun olacaksınız diye düşündüm ama 22 normal mezun olma yaşıdır. Sanırım okula erken başladınız. Bu şartlarda da sene kaybınız yok demektir. Meteorid Believe in

Hani diyolar ya olum sadece başlangıç diye Evlilik sadece bir baslangıc Biliyorum örnek pek iyi olmadı. evliykende egitimine devam edebilirsin. Ama evlilik de herşey her zaman gulluk gülistanlık olmuyor. O sorumluluğu tasıycana inanıyorsan evlen D damdan

benimde aklıma geldi coco nun konusu o konu

Keşkeleri olmayan insan yok ki ben de dahil. O kadar çok keşkem var ki.. Ama eminim ki onları gerçekleştirsem başka keşkelerim olcaktı. Bence çok kasmamak, düşünmemek gerek bu ara bunu deniyorum. Klişe birşey vardır ya "akışına bırak" heh aynen öyle bence.