Hanımlar, sinirlendiğiniz zaman bağırmamayı nasıl başarıyorsunuz? Çünkü ben başaramıyorum. Sinirlendiğim an sesim yükseliyor, bağırıyorum. Bir de saman alevi gibi bir öfkem var bir anda sinirleniyorum ama 5 saniye sonra geçiyor sonra bağırdığıma pişman oluyorum. Sevgilime de sinirlendiğim zaman bağırıyorum sonra o bağırmadan cevap veriyor bu sefer vicdan azabı duyuyorum. Siz öfkenizi nasıl kontrol ediyorsunuz? Bir de şu normal mi, çok merak ediyorum: mesela sevmediğim ve hatta nefret ettiğim bir insan var o kızı gördüğüm yerde sürekli "gitsem şuna bi çaksam, saçını çeksem elimde kalsa, kafa atsam burnu kırılsa, yumruk atsam çenesi düşse" gibi aşırı agresiflik içeren şeyler düşünüyorum. hayır şimdiye kadar da hayatımda hiç şiddete meyilim olmadı ama o kızı görünce sinirim öyle bir oynuyor ki gerçekten ama gerçekten başımın derde girmeyeceğini bilsem kızın ağzını burnunu kırmak isterim.. Neyse işte siz nasıl başa çıkıyorsunuz sinirinizle?

Sinirlenince sesin yükselmesi gayet normal bir şey. Bence sizin sorununuz küçük şeylere bile çabucak sinirlenebilmek. Tahammül sınırınızı arttırmanız gerekir ve bunun için kesinlikle terapi almalısınız psikologlar sizin bakış açınızı değiştirebilir

Sinirlenince kontrolünü kaybedeceğini hissettiğin zaman o ortamı terk et. Bu sana sakinleşmen için fırsat tanır. Telefonla konuşuyorsan da kontrolünü kaybedeceğini anlayınca derin bir nefes al ve "Şu an sinirlendim kalbini kırmak istemiyorum. Sakinleşince seni arayacağım" diyerek kapat. Mümkünse temiz hava alabileceğin bir yere çık, balkon dahi olur. Derin derin soluk al, oksijen seni yatıştırır. Nefeslerin hızlı hızlı değil, belli bir tempoda olsun. Sakinleşince içeri dön ve kavgayı en baştan almadan, karşı tarafı da anlamaya çalışarak tartışmaya çalış.

Başa çıkamıyoruz bence

Bende bagırıyorum yada odama gider kendı kendime sakınlesmeye calısırım. Ha benım de nefret ettiğim insanlar var ama hatta dibimde oturur kendısı seytan suratlıyı gormemeye calısırım.

Ya aslında öyle ufak tefek şeylere sinirlenmiyorum çoğu şey umrumda olmuyo ama olur da sinirlenirsem töbe kimse susturamıyo B Bremenmizikacisi Arılar bal yapmaya bayılırlar tek ayak

20 yaşındayım daha ama umarım anne olcağım zaman bu sorunu aşmış olurum Samsonn

Ilerde evlenecek ve cocuk sahibi olacaksiniz.."benim yapim" bu diye cocugunuza da sesinizi yukselterek bagirirsaniz ne olacagini tahmin ediyorsunuz.. Simdiden kendinizi kontrol etmeyi ogrenin. Ve sunu unutmayin yuksek sesle tartisan insanlar aslinda daha ezik gorunur. Hakli olan taraf sakin davranir. B Bremenmizikacisi Arılar bal yapmaya bayılırlar tek ayak

Bazen insan öyle dolar ki.. Zaten hayata 1-0 yenik başlamıştır. Elindeki su bardağı yere düşer, bardağa bile bağırır. Sakin ve hoşgörülü olmak için zihnimizle savaşmalıyız.

Erkek kadın fark etmez öfke kontrolü olmayan birinin yadında olmak oldukça güçtür Benim için katlanılmaz birşey

Öfke kontrol edilebilen bir şey, ilerde arkanızdan lanet bir insandı dedirtmemek için anne babanızdan daha iyi bir insan olmanın yolunu araöaya çalışın derim. İmkanınız varsa profesyonel destek alın veya yoga ve benzeri bir şeyle odaklanma ve sakinleşme yolunu bulmaya çalışın. Hiç olmadı nefes egzersizleriyle kendinizi sakinleştirmenin yolunu bulun ve muhtemel bir sinir harbinde erken davranıp kendinizi sakinleştirin. Öfke dalgasının geldiğini insan hissediyor, gelen dalgayı fark edip onu kapıdışarınetmeye odaklanın. Anne babamızı seçemiyoruz ama kendi karakterimizi yönlendirmeyi seçebiliriz. İyi şanslar umarım başarılı olursunuz bu yolda.

Ahh ahhh bu dert bende de varpsikoloğa gitmeyi düşünüyorum

Hiçte başedemem valla. Sonra içimde mi patlasın. Benim yapım bu. Sinirimi illa dışa vurmam lazım. Hemen sinirim geçsede nu devran böyle idare ediversinler. Yapı meselesi bu. Kimisi sakin olur kimiside bizim gibi çabuk sinirlenir

İçinde durup kanser olacağına dışına çıksın konser olsun boşver. Ama bağırdığında da kırıcı olmamaya çalış. Ya da çok sinirlenirsen tek tek dura dura yüksek sesle söyle söyleyeceklerini. Kendine durup düşünme fırsatı verirsin bu sayede.

1 yildir yoga yapiyorum Ve Inan Cok yardimci oldu Bana. Ve bilincli davranisina yardimci oluyor. Mindfulness therapie de Iyi gelir...

Ya öyle eften püften şeylere sinirlenen bi insan değilim ama sinirlendirecek bir şey olursa hakikaten anında sinirleniyorum ve bağırıyorum sonra da hemen sakinleşiyorum. Yani öyle her gün sevgilime bağırmıyorum ama şimdiye kadar 3 kez kavga ettik 3ünde de bağırdım B Bremenmizikacisi Arılar bal yapmaya bayılırlar tek ayak

Kendinizi karşınızdakinin yerine koyun. Ben olsam nasıl hissederdim diye düşünün Bide şurası var karşınızdakinin bağırmak gibi bi huyu yoksa veya bağrılmasını sevmiyorsa onun için çok yıpratıcı olabilir.

Şanslısın karşına sakin insanlar çıkmış. Mesela bana bağırsan ilk ve son bağırman olurdu. Kendine ceki düzen ver ve kesinlikle psikolog yardimi al. Şımarık tophane berduşu gibi tavirlar sadece içinde sakladığın komplexleri gösterir.

Bu kadar öfke sinir vücuduna çok zarar verir mutlaka yardım almalısın

Ya sinirlenince beynim öyle bir devre dışı kalıyor ki hiç aman karşımdakini kırmayayım diye düşünmüyorum ama deneyeceğim bunları. Zaten öyle her gün sinirlenen bi insan değilim ufak tefek şeylere sinirlenmem ama sinirlenirsem bir anda sinirlenip bağırıp çağırıp hemen ardından sakinleşiyorum B Bremenmizikacisi Arılar bal yapmaya bayılırlar tek ayak

Şimdi bakın, karşınızdaki sizin 2 katınız bağıran bir tip olsaydı, bir daha ki sefere sinirlediğinizde kendinize öyle güzel hakim olurdunuz ki... Bunu hatırlayın. Sizi sevdiği için özen gösteren insanları bu kadar kolay kırmayın.

Kontrol montrol yok Bam bam bam

Hayatı hiç bu kadar öfkeli yaşamıyorum. Öfke bana zarar verir çünkü Boşverrr diyorum o insanla iletişimimi bitiriyorum ya da minimuma çekiyorum ve umursamıyorum

Başa çıktığımı kim söyledi

Yasiniz kac? Bazen insanlar yas aldikca olgunlasir ve daha sakin bir yapiya donusur.. en azindan sorunun farkindasiniz.. eminim halledersiniz B Bremenmizikacisi Arılar bal yapmaya bayılırlar tek ayak

Muhtemelen ebeveynlerinizden biri veya ikisi birden çabuk öfkelenen insanlar. Çocukken gördüklerimiz karakterimizi oluşturuyor ve bazı yönlerden çok şanssız olabiliyoruz. Ben de çabuk sinirlenen biriyim ve kaynağın annem olduğunu fark ettim kardeşimle olan konuşmalarımız sonucunda. Hayatımın diğer alanlarında çok kontrol edemiyorum ama çocuğumla ilişkimde çözmeye başladım gibi. Benim gibi olmaması en büyük motivasyonum. O yüzden sinirlensem de bağırmıyorum, ona çok belli etmeden sadece yapıcı cümleler ve hareketlerle belirtiyorum hoşuma gitmediğini. Bazen deliriyorum o zaman yanına gitmeden veya ilk fırsatta kapalı kapılar ardında tepiniyorum sinirden öyle gidiyorum yanına. Siz de içinizde çözüp birkaç saniye dinlerseniz kendinizi belki kontrol etmek için bir yol bulabilirsiniz. Önemli olan kendinize doğru motivasyonu bulmanız. Ben öfkeli ve sonradan pişman olan bir insan olmak istemiyorum diyorsanız buradan yürüyün derim. Bu arada benim yöntemim çok mu doğru bilmiyorum belki yanlış yapıyorum ama kendimce bulduğum yol bu ve şu an işe de yarıyor. Kolay gelsin. Zor bir süreç.