Isaretledigim yerde aslında cevabi. Zaten buna vesile diyoruz ya))) Sizin bilmediginiz bir yere gdip basvurmaniza vesile olmus. Hani bu kadr israrla isteyen birine onun istediği pahalıymis, orta karar birsey alinabilirdi, ben olsam böyle yapardim sizde böyle yapmayi tercih etmissiniz.

Hayır ev alınmadı, kiraya başka yere taşındı. Annemin öyle deme sebebi evinin büyük olması ve içinin yeni yapılmış olması sanırım. Başlarda yazdım birşey olmamış gibi baktım cevap vermiyor bende bıraktım . push ;

size iş bulmuş ayakkabı istemesi karşılıksız iş olmaz demek gibi birşey ve menfaat ilişkileri kuran düşünen insanlardan hayatım boyunca hiç haz almadım. siz içinizden gelirse alırsınız yada teşekkür edersiniz. illa birşey almak zorunda da değilsiniz ayrıca. paraya ihtiyacın varki çalışıyorsun... mesela samimi olmadığım biri vasıtasıyla olanaklı güzel bir işe girmiş olsam samimi olmamam gerekçesiyle ona bir hediye alırdım ama ne istersin ne alıyım sana demezdim de o bana bunu istiyorum dese yine alırdım çünkü samimiyetim yok yaptığı torpilin karşılığı gibi görür alırdım. samimi olduğum biri bana iş bulsa bunu samimiyetimiz gerekçesiyle yapar zaten. bende alır onu yemeğe götürürüm zaman bulursam yada teşekkür ederim. çok insana iş buldum valla benim hiç aklıma gelmedi birşey beklemek... bu konuda haklı buluyorum sizi. ev taşıma olayına gelirsek bunda da haklı gördüm. konuşmayan konuşmasın ya keşke benlede konuşmasalar ohhh kocamla güllük gülistanlık yaşarım. dost kazanmak kolay değil zaten baksana çevrene insanların artık birbirine saygısı kalmamış herşey bir menfaat doğrultusunda ilerler olmuş. elbet karşına yakınlık kurabileceğin biri çıkacaktır. hayatın içindeyiz sonuçta istesende istemesende o seni bulur... ne kadar doğru olur ne kadar yanlış o da zamanla belli oluyor işte.

Yok yani dönem dönem yeni insanlarla tanışıyorum ancak hayır diyemediğimden dolayı sanırım beklentiler arttıkça uzaklaşıyorum. Kullanılıyormuş gibi hissediyorum.

Az evvel de yazdım sanırım ısrara karşı alerjim var. Bir insan al, getir, yap demeye başlayınca yapacağım varsa da olmuyor içimden gelmiyor. Ve hayır dediğimde de yalnız kalıyorum

Anlayış beklerdim biraz

Bende bir arkadaşımın çalıştığım şirkete girmesine vesile olmuştum. Hatta pozisyonu gereği benden daha yüksek bir maaşla başlamıştı. Çok sevip değer verdiğim bir arkadaşla aynı şirkette olduğuma çok sevinmiştim. Birgün masama geldim aaa bir menekşe ve bir teşekkür notu arkadaşımdan :) çok kibar bir hareketti ama bunu bile beklemiyordum aslında :) ayakkabı nedir yahu?

Ya ne münasebet şu karşılıklı iyilik yapanlar. Başta deseydi ayakkabı al iş buluyum çok komik olmazmiydi? Arkadasin icinden gelse zaten alır söylemeye gerek mi var yada zamanımı var müsait bi zamanda belki alacaktı.

Sizin davranışlarınız karşı taraftan nasıl algılanıyor bilemiyorum fakat 26 yaş arkadaş edinmek için çok geç bir yaş değil. Aksine yaş ilerledikçe dost seçiminde daha isabetli karar alabiliyor insan. Hayır demesini öğreniyorsun, gereksiz insanları hayatına almamayı. Gerektiğinde mesafe koyabilmeyi.

Hafta sonu olduğu için evdeydik. Yani normalde olsa bende inanmam ancak dediğim gibi kv ile yaşıyorum ve böyle baş başa kalmalar nadir oluyor. Ayrıca kendisi de bir dönem kv ile yaşadı. Bu sebeple anlayış bekledim sadece

Komşunuz emrivaki yapıyor, ben de emrivaki olan şeyleri hep yanıtsız bırakırım fakat hiç vakit kaybetmeden tekrar işe girmenize vesile olmuş. Dedigi ayakkabı 500 liralık bir ayakkabıysa ben 200 liralık birşey alırdım, emrivaki yapıp verirdim isterse üstüne koyar değiştirirdi. Sonrasında da araya mesafe koyar ona eksikli olmazdım. Akrabaya gelirsek kiraya başka eve taşındı diye insan hayırlı olsun denir mi ya kıskançlık Degil bu gereksiz olurdu zaten. Ki ev alsa bile denk geldiğin Zaman söylersin. Hiçbirimiz yana tutuşa aman şu akraba bir ev bir yazlık bir araba alsa da şu görevimizi yerine getirelim hayırlı olsun diyelim demeyiz. Herkesin kendine aldıgı yaptığı. Kalıcı dostluk bu yaştan sonra bulunabilir mi diye sorarsan da malesef bu yaştan sonra daha zor ama imkansız Degil. Bu da nedendir, çünkü küçük yaşlarda herşeyi ince eleyip sık dokumadan seçer, arkadaşlarımızın yanlışlarını önemsemeden kendimizi kolayca kullandırırdık, küçük yaşta eş seçiminde de aynıları yapıldığı gibi. Ne Zaman yaşlar büyüyor yanlışlara dur diyoruz kendimizi kullandırmıyoruz. Menfaatçi olmayan insan sayısı az. Çok samimi olduğum arkadaşlarımla aklım başıma geldiği için 24 yaşından sonra araya mesafe koyup uzaklaştım ben de. Hiç mi hiç gerek yok öylesine. Eş, evlat, aile hepsine bedel.

Karşı taraftan bencil ve kıskanç algılanıyor sanırım. Biraz bencilim doğru ancak bu tamamen kendi menfaatlerim doğrultusunda hareket ettiğim anlamına gelmiyor. Kıskançlık deseniz onu çözebilmiş değilim. Annem sürekli x ile konuş şunu almış hayırlı olsun de kıskandın sanmasın şunu söyle kıskandın sanmasın deyip duruyor. Anlamıyorum Nyks- Rigor

Aynen onu sonradan okudum. Bu kadr ısrar da normal değil; anlattiginiza göre aşırı bir israri olmuş onun da. O da itici.

İyi akşamlar. Bu kez kayınvalide ve eşten farklı bir konuyla geldim. Evet başlıktaki gibi hiç arkadaşım yok. Sosyal biriyim. Çalışıyorum. Dönem dönem kurslara, etkinliklere katılıyorum ama yalnızım. Bir kaç örnek vermek istiyorum. Mesela işyerinde yan dükkanda bir komşum vardı. Benden yaşça büyük. Bu kadınla yedik içtik gezdik dertleştik derken işten ayrılmam gerekti ve çok kısa süre içinde bu kadının vesilesi ile başka bir yere geçtim hiç boşluk vermeden. Daha sonra bu kadın, sana iş buldum bana ayakkabı al, sayemde oldu bak şu ayakkabı çok güzelmiş diye bir sürü resim ata ata ısrarla kendine ayakkabı almamı istedi. Bu ayakkabı mevzusu uzun süre uzadı. Hatta o ara ihtiyaçtan kendime bir çift almıştım maaş zamanı. Ee benimki nerde ne zaman alıcan bu ay mı öbür ay mı diye diye ıssssrarla devam etti. Ve benim midemi kaldırdı bu durum. Daha sonra kavga tartışma olmadan sohbetlerimiz azalmaya başladı. Derken taşındı gitti. Bir daha da görüşmedik. İkinci mevzu kalabalık bir aileyiz ancak samimi sevdiğim saydığım 1 akrabam vardı. Onunla sık sık görüşürdük. Kendisi taşınmaya karar verdi. Nakliye firması ayarlandı. Anneleri teyzeleri herkes gitti. Ben gidemedim. Çünkü o ara kvdem akrabasına gitmişti ve eşimle uzun süreden beri yalnız kalmamıştık. Gitmeme sebebim bu ve nakliyesi vs herşeyinin tam olmasıydı. Sonuç olarak gitmedim diye oda konuşmuyor benimle. 1-2 kez konuşmaya çalıştım asla cevap vermedi. Bende yazmadım bir daha. Daha sonraları annem beni zorlamaya başladı. X'i ara onu kıskanıyosun sanmasın!? Yani demem o ki yalnız vakit geçirmeyi çok seviyorum. Kendi başıma kahve de içerim, alışverişte yaparım. Sıkılmam kendimden. Ama zaman zamanda dertleşebileceğim, fikir alışverişi yapabileceğim bir arkadaş istiyorum yok. Yukarıda anlattıklarıma istinaden sizce ben mi kusurluyum? Arkadaş edinme özürlüsü müyüm? 26 yaş ömürlük dost bulmak için geç bir yaş mı sizce?

Arkadaş edinme konusunda duyduğum şu söz hep hoşuma gitmiştir konuyla alakalı olduğunu düşünerekten paylaşıyorum "Yalnız yiyen yalnız ölür"

Kendi akrabalarini falan da önerebilirdi bence hafife almayin ciddi bi sey bu devirde yaptiği.. Nyks- Rigor

O kadar çok arkadaşın içinde öyle çok yalnızım ki.. ve bu duruma hiç üzülmüyorum aksine böyle çol daha rahatım artık gerektiğinde görüşüp gerektiğinde sosyalleşiyorum.. neden mi? Ben her arkadaşımın her derdine koşan biriydim.. ev taşıyorum arohi yardıma gel hop giderdim, ütülerim birikti nasıl yapcam diyen olsa hiç üşenmez yapardım severim ütü yapmayı, doğum yapıcam hastane süsü kurabiyesi yapılcak hepsini hazırlar bi de doğumdan önce gidip odasını hazırlar fotogrflarını çekerdim... bunlar gibi onlarcası.. ama ben hiçbişeyimde kimseyi yanımda göremedim sonra ben anladım ki arkadaşlıklarım dostluklarım ben ittirirsem gidiyo ben elimi çekmeye başladım hepsi kayboldu.. şuan diyorum ki iyi ki böyle olmuş kafam öyle rahat ki.. kimsenin derdiyle şişirmiyorum kendimi zaten beni yanında isteyen arayıp buluyo.. siz de arkadaş için kafa yormayın derim sizi isteyen size değer veren sizi bulur merak etmeyin gerisi kullanabildiği kadar yanınızda kalıyo..

Az evvel de yazdım sanırım ısrara karşı alerjim var

Bence kilit kısım bu. fedakarlık yapmak istemiyorsunuz sanırım genel olarak. öyle olunca da insanlar zamanla uzaklaşır.

Vesile derken şunu kastediyorum; beni önerdi evet ama işi almak ve devamını getirmek benim iş ahlakım ile ve çalışkanlığım ile alakalı. Bir de işveren ile uyuşmakta var. Ayrıca dediğim gibi teşekkür ettim, yemek yedik birşeyler içtik. Hediye de verdim dönem dönem sadece içimden geldiği için. İstediği ayakkabı fiyatlı bir ayakkabıydı. Alamazdım.

Ilk araci arkadaşınız icin kendi istedigi pahalıysa, istediginiz ve gücünüzun yettigi bir ayakkabi alabilirdiniz. Evet isverenle uyusmaniz vs is devami icin cok onemli ancak ise girmeden bunlar olmuyor o da buna vesile olmus.

Bilemiyorum ayakkabı isteyen neyse de sürekli görüştüğüm akrabam ona kafam takılıyor. Benim de eşimin arkadaşları var ailecek ve birebir de görüşüyorum hanımları ile ama çocukları var ğek vakitleri olmuyor dışarı programı için ve dediğiniz gibi herkesle herşeyi konuşamıyorsunuz.

Çok da gerekli değil o zaman hayırlı olsun demek. Bir de demişsiniz ütüye falan çağırdı sürekli diye. Ben de sizin gibiyim. Kullanmaya çalışıldığım yerden kaçıyorum. Boşverin çok takmayın kafanıza. Görüştüğünüz insanlar varmış zaten.

Benim de rutin görüştüğüm hiç bir arkadaşım yok. Eksikliğini de yaşamıyorum. İki kız kardeşim bir de erkek kardeşim var. Yapmacık ve menfaatçi veya yüzeysel hiç bir şeyin içinde olamıyorum 22 yıl çalışma hayatım oldu orada bir dünya insan tanıdım. Eğer yüzeyselliği ve arkadaşların yanlışlarını kendilerine söylemeyen, aman bozulmasın diye yapmacık davranan biri olsaydım sanırım rutin arkadaşım olurdu. Dediğim gibi kardeşlerim var ve o kadar eksikliğini yaşamıyorum.

Benim de şuan hiç arkadaşım yok telefonumu değiştirdim sosyal hesaplarımı kapattım daha doğrusu hayatımı değiştirdim insan bazen arkadaş arıyor ama şimdilik eşim annem ve kızım yetiyor. Arkadaş konusunda seçici olmak önemli arkadaşım çevrem komşum olsun derken bir çok gereksiz insanı hayatımıza sokuyoruz malesef

Seni haksız bulmadım. Önceden söz vermemişsin ki ayakkabı. Ne bileyim bir Çiçek de yeterdi. Ayrıca " ay rica ederim ne demek" deseydi büyüklük olurdu. Taşınmaya da gitmek zorunda değilsin. İşin olabilir. Sana mı sordu şu gün uygun mu sana, gelir misin diye. Saçma yani.

iyi olöus ikisiylede bittiği. hele ilk anlattıgın tam menfaat dostuymus. benimde lise arkadaslarım ve üni arkadaslarım uzakralar. dimdi iş yerinde bir kac kişi var kafamın uydugu ancak onlarlada iş dısı görüsmem benim tercihim gazla samimiyet ayrılık getirir gibi. esimin arkadaslarının karısı var aileck görüsürürüz. komsum var annm yasımda. seninde illaki böyle paylasımda bulundukların vardır. inanki bir ara bende yanlızım diyordum cünkü herkese herseyi anlatamıyorsun ama öyle arkadaslık bu yasta bulamadım zatn heraeyini paylasmakta dogru degil esin en büyük arkdasın olsun.

Durumumu paylaştım. Taşınmaya olmazsa ütüye gel o olmazsa şuna gel buna gel deyip durdu. Onun için de bunaldım. Israr sevmiyorum hemde hiç. Biri ısrar etmeye başladığında başım dönüyor gözüm kararıyor.

Evet bende sizin gibiyim. İlk etapta soğuk görünüyorum ama aslında yumuşak yüzlüyümdür. Tanıştıkça farkeder insanlar. Evde oturmuyorum ki zaten. Çalışıyorum da zaman zaman aktiviteler de oluyor Nyks- Rigor

Menfaati için arkadaş olacağına olmasın

Vesile derken neyi kastediyorsunuz sizi önerdiyse bile bu çok küçük bir şey değil çünkü tanıdiksiz iş bulmak zor ve o kişi yardim etmiş belki ayakkabı isterim diye tutturması hoş değil ama bence zaten sizin içinizden gelmeliydi.

Haklısınız. Dozunda davranmayı bilen arkadaşım olmadı hiç. Sizde de öyle olmuş. Çoğu şey karşılıklıdır. Keser gibi hep bana hep bana yapan insanları gördükçe ister istemez moralim bozuluyor Nyks- Rigor

Sanırım akrabanız ev falan aldı ve anneniz de hayırlı olsun demeniz için sürekli ısrar ediyor. Aynısını ablam ve annem de bana yapmıştı. Amcam araba aldığında ısrarla arayıp hayırlı olsun demem gerektiğini söylediler. Aradım söyledim ben de. Ama ben araba aldığımda onun çocukları beni arayıp birşey dememişti. Orası da ayrı mesele Bence sizin kafanıza o akrabanız takılmış. Bence arayın ya da mesaj atın ve neden gelemediğinizi, telafi etmek istediğinizi ifade edin. Böylece içinizdeki huzursuzluğu telafi edebilirsiniz. Ve aslında bunun gibi ufacık adımlarla insan ilişkilerini düzeltmek de çok zor değil

ben sizi normal buldum ama akraba ve isyerindeki komsu haricinde nasil hic arkadasiniz olmadigini anlayamadim

İlki ayakkabı konusunda çok ısrarcı olup saçmalamış ben olsam alirdım heralde sussun diye..2. sine de eğer siz düzgün bir biçimde taşinmadan önce anlattiysaniz sizde sıkıntı yok ama anlatmadıysaniz sizde sikinti var..

Benimde arkadasim komsum yok Eksikligini hissetmiyorum esim bana yeter He sanmaki cok iyiyiz butun gun kavga ederiz. Hz ali ne demis Ben derdimi kimseye demem, dostum uzulur dusmanim sevinir

Bilmiyorum bazen düşünüyorum bir ayakkabıya mı bağlıydı o arkadaşlığımız diye. Akrabama gelince dediğim gibi kv ile yaşıyorum ve sık sık bir yere gitmez. O zamanki gidişi taşınmaya denk geldi ve ben eşimle baş başa kalmayı tercih ettim. Nyks- Rigor

Belli bir yastan sonra ömürluk dost cok zor. Cikarsa ne ala ama arayişa girmeye gerek yok. Bende yalnizliga alisigim severim. Bazen hic arkadasimin olmadigi da oldu. Mesafeli soguk bir tipim başlarda ve herkesle hemen iletisim olmuyor bende ama isteyince ona ragmen arkadas edindim. Evde oturmayla arkadas edinemezsiniz aktiviteler iyidir, arkadasliklar kurulur.

Kimsesi yok ki. Bi kaç arkadaşı var onlarda kendi işlerinin sahibi. Nyks- Rigor

Taşınma gündüz değil mi eşiniz işe gitmiyor mu Birisi bana yardıma gelemem çünkü Kv başka yere gidecek ben de eşimle başbaşa kalacağım derse buna inanmam bahane diye düşünürüm

Anlayış beklerdim biraz. Ve profesyonel firma ile taşındı. Çokta gerek duymadım kendimden fedakarlık yapmaya Milana22