sevgi yok, saygı yok, ne var?

Canım ben senin yaşadıklarının aynısını yaşıyorum bir evladım var ve bu durum maalesef 7 yıldır düzelir umuduyla bekledim ama yok olmayınca olmuyor meğer anladım ki biz birbirimize göre değilmişiz sevgiden bir gram bile Yok ve şu an bir ay oldu annemin evine geleli yıllardır mücadele verdim milletin de baskısıyla belki düzelir belki şöyle olur böyle olur derken olan çocuğuma oldu şimdi herkes anladı bu evliliğin sürmeyeceğini de ben yıllardır yığrandığımla kaldım sana ımut vermek isterdim ama yaşadıklarımdan dolayı veremicem iyi düşün çocuk da yokken kararını ver diyebilirim sadece

Evlilik yıl dönümünden önceki gün amca oğlusunun düğünü vardı altını yanına almayı unutmuş. bizim yıl dönümünde onların otele gideriz hem çay içeriz altınını veririz diyor. o özel güne bile ailesini karıştıran kendisi ki. düğün günü hemen alıp gelebilirdi vardı alternatifi. yapmadı. özel günde bile. dediğimde anlamıyor. nolmuş diyor ne var diyor 1

Eşimle iyi olsam umrumda olmazdı. ama ailede de böylesi nispetvari davranış üzdü daha bi yalnız hissettiriyor. KV nişanlıykende yüzüme demişti. sen bize kendini sevdirmeye çalışmadın diye. insanlar kendini sevdirmeye uğraşmalı mı yani. sevilen sevilir istense. Bunun için özellikle bir şey yapmak beni yapaylığa iter 1

Öğrenilebilen ve geliştirilebilen bir beceri aslında... girlinred

Dugune gidilmis fotograf cekilmis ama cagirilmamis bir de ustune paylasilmamis vah vah buyuk dert. Bunlari dusunmek yerine esinizle konusmayi deneyin derim. Olaylari icinizde buyuterek bir yol alamazsiniz esinizle iletisim kurmayi deneyin. Siz esinizle konusmayip gelip burada konu acarsaniz bence siz de evlilik kavramini kavrayamamissiniz. Yok karsinizdaki insan odunsa yapacak birsey yok yoksa evlilik tam da hayal ettiginiz gibi.

Mizaç doğuştan gelir değişmez, kişilik ve davranış ise uygun yöntemlerle değiştirilebilir. Beceri ise doğuştan gelmez, süreçte çevre etkisi ve sosyal öğrenme ile kazanılır.

Sizinki ev arkadaslığı bile değil, kendinize kafa dengi bir ev arkadaşı bulsanız daha mutlu olursunuz. Daha fazla üzmek istemem ama evlilik bu değil daha çok yenisiniz en güzel zamanlarınız olmalı. Al karşına konuş, isteklerini söyle olmazsa yol yakınken dön.

Evliliğin ilk ayları özenirdim bir çok şeye.2 aylıkken, uğursuz geldi bu evlilik herhalde her işim ters gidiyor dedim diye birde bunu ailesine dedim diye algılayarak, tersini söykesemde inanmayarak yatağını ayırdı 1,2hafta. boşanalım dedi. sonra düzeldik ama hala o konuda inanmış değil. Kavga ettiğimizde açılır konusu. özellikle ailesinin aramızın bu şekil olmasında etkisi var olarak görüyorum en ufak laf dedirtniyor haklı olayım olmayayım fikir belirttirmiyor.

Evlilikte en önemli şey; bence iletişim. İki insanın karşılıklı konuşabiliyor oluşu en temel unsur. Bir şeyler yolunda gitmiyorsa bile iletişimle halledersiniz. Kavga dahi etseniz çözümü er ya da geç bulursunuz. Ama anladığım kadarıyla bu etken sizin ilişkinizde yok. Muhtemelen duygularla alınmış bir karar; uzun vadeli düşünülmemiş. İlişkinizi ciddi anlamda masaya yatırıp, ne yapacağınıza karar vermelisiniz. Hakkınızda hayırlısı olsun.

Evlilik herşeyi çoğaltmak içindir. Siz tam tersi yalnızlaşmışsınız. Herşeyi zaten kendi başınıza becerebiliyorsanız, eşinize ne gerek var. Niye onu yük ediyorsunuz sırtınıza. Sakın çocul mocul yapayım demeyin, iyice tepetaklak olursunuz..

Kaynana görümce neyse de eşinle anlaşmak en önemlisi sizin için en büyük boşluk da bu zaten. Çocuk da yokken bu kadar mutsuzsan ve bu adam degismez diyorsan öyle boşan.

Kendinize bunu yaşatmayın. Kendi başınıza da ayakta durabilirsiniz inanın. Ne gerek var bir mutsuzluk yuvasında yaşamaya. Bir de ilerde bu mutsuzluğunuza çocuk ortak olur, o zaman hiç işin içinden çıkamazsınız. Kararlarınızda kati olun, sağlıklı bir kafa ile artı ve eksileri düşünün, ona göre kendiniz adına net bir karar verin. Evlilik dediğiniz gibi hayatı paylaşmak, herşeyi paylaşmak içindir. Mutlu günü de mutsuz günü de, eğlenceyi de, zor zamanları da birlikte omuzlamaktır. Siz hiç bir şekilde ortak paydada buluşamıyorsanız, sürdürmenin de bir manası yok çünkü. Hayat mutsuzluktan ve yalnızlıktan ibaret değil.

Benzer bir durumu ben de yaşadım, yaşıyorum. Eşimle evde en son ne zaman sarılıp oturduk, ne zaman sarılıp uyuduk bilmem. Soğuk bana karşı genel olarak, muhabbeti az. Yoğun çalışıp yoruluyor. Ama en önemlisi kişilik meselesi bu. Canlandırmak için elinden geleni yaptın mı? Sürprizlerle karşıladığın, evde özenli giyindiğin, Güleryüz gösterdiğin, sevdiği yemeklerle karşıladığın zamanlar tavırları nasıldı? Bunları denemediysen dene. Ama değişmediyse, gözlerinden mutluluğu görmediysen bil ki karakteri bu. O zaman da zaten iki seçenek var biliyorsun

Bütün ev işi bende olduğu için bile ayrilirdim herhalde ben. Bu kişiye göre değişebilir ama sizin başka sorunlar da var.

Amaaaannnn bırakıverin kv görümceyle fotoğraflarınız olsa ne olmasa ne. Olanları da görüyoruz. Boşver bu meseleleri. Eşinlede konuşma bunları, fikir de belirtme; erkekler sevmez bu sohbeti hatta buz gibi soğur. Sen eşinle olan iletişimine paylaşımına odaklan, salıverme kendini. O yaklaşmıyorsa sen yaklaş, o gülmüyorsa sen gül, o sarılmıyorsa sen zorla sarıl. İnsanın eşiyle mutluluğu biraz da kendi elinde oluyor. Deliliğe vur işi, mutsuz mutsuz dolaşma öyle. Hem maalesef çoğu evlilikte ilk yıl böyle saçma bir şekilde olabiliyor. Biz daha fenaydık, ilk yıl neredeyse birbirimizi öldürecektik hatta. :) Sonra süt liman olduk.. Boşanmak; şimdilik en son düşüncen olsun. Çünkü daha çok yeni evliliğin. Tabi çocuk da yapma bu arada.

1moonse3 sizin evliliğinizde en büyük problem iletişimsizlik ve henüz cinsellik yaşayamamış olmanız. Düğünde görümceniz sizi fotoğraf çektirmeye çağırsa ne olacak? Eş ailesiyle olanlar teferruat. Bence siz asıl problemin üzerini örtüyorsunuz. Sanki evliliğe hazır olmadan evlenmişsiniz ya da çok gençsiniz.

Ben de diyorum ki eşinizle aranızdaki problemi çözün ve ailesine takılmayın. Kv şunu demiş görümce bunu yapmış vs'ye takılmak sizin durumunuzda gereksiz kafa yorgunluğu oluşturur. Uzun yıllardır evli bir büyüğünüz olarak naçizane hatırlatmakta yarar görüyorum, evlilikte eş ailesiyle olan ilişkide biraz politik olmak gerekebiliyor. Ben olduğum gibiyim ister sevsinler ister sevmesinler düşüncesi teoride şık ama pratikte uygulanması zor. Haa eş ailesi çok samimi, iyi niyetli ve kabullenici olur o zaman zaten politik olmaya gerek kalmaz.

İletişiminiz yok, yanlış anlamadıysam karı koca hayatınız da yok. Evin maddi yükü de üzeriniz de.. bu nasıl evlilik? Mutsuzsaniz karşılıklı bunu sürdürmenin bir anlamı yok. Eşiniz ile bunları aynen konuştunuz mu? Konuşmadiysaniz açıkça karşınıza alın eğer toparlanmıyorsa yol yakınken ayrılmak daha mantıklı malesef

Sizin onları sevmediğiniz gibi onlarda sizi sevmek zorunda değil. Sevmedikleri insanın fotolarinida paylaşmak zorunda değil. Hayatınıza bakın. Neden takıyorsunuz bunları? little dora Düz

Çocuk gibi kavga ediyorduk. Hemde çok sık. Birbirimizi suçluyorduk. Aynen yüksek sesle bağırıp çağırıp konuşuyorduk. Kaç kez boşanma lafladınız ağzımıza aldık. Kapıları çarpıyorduk, etraftan sinirimizi alıyorduk vs. Ama birgün geçmeden birbirimizin gönlünü alıyorduk. Zaman geçtikçe azaldı kavgalarımız, şimdi çok sakiniz. Hiç sesimiz yükselmez. Süt liman olduk. Yani evliliğin ilk yıllarında olabiliyor, sabretmek ve fevri davranmamak çok önemli.

Yav boşver gitsin eşinin ailesini. Görümcen fotoğraf çektirmiş de kayınvaliden düğünde şöyle yapmış da. Niye umursuyorsun bunları niye bir de gidip eşini darlıyorsun bu saçmalıklarla. Eşinin huyuna suyuna git demiyorum ama daha yeni evlisiniz kayınvalide görümceden başka konuşacak şey mi yok. İki kişilik bir hayat kurmanın başındasınız orası sizin özel ikinize ait başbaşa alanınız olsun niye adamın ailesini kendi elinizle sokuyorsunuz aranıza. Ha ev işlerinde eşine sorumluluk ver herşeyi üstlenme. Ama önce iletişiminizi yoluna sokun daha doğrusu aile çekiştirmesi dışında sohbet konuları yaratın. Eşiniz eve gelip sizle vakit geçirmek isteyeceği bir huzur neşe ortamı yaratın hem evliliğiniz hem de kendi mutluluğunuz için

Bambaşka bir evlilik tanımı daha. Malesef bu sadece eziyet böyle evlilik olmaz. Evlilik hayalini kurduğunuz gibi birşey. Elbette anlaşamamazlıklar oluyor ama saygıyı sevgiyi yitirmeden hallediyoruz biz mesela. Çalışıyormuşsunuz ailenizden de destek alabiliyorsanız boşanın derim. Hele çocuk sakın yapmayın derim. O evlada da yazık olur.

Bir beceremedik şu politikayı

Bence yol çok yakınken dönün. Evlilik senin yaşadığının dışında birşey. Sen dışında kalmıssın.

Ne eşin nede ailesi tarafından değer görmediğin için mutsuzsun. Seni mutlu edecek hicbirsey yapmamislar gibi.. eşinle konuş bu konuyu mutlu olmadığını söyle bu sekilde. Seni seviyorsa azda olsa mutlu etmeye çalışır. Eşinle aran zaten iyi değilmiş ailesiyle mi iyi olacak..

Aynı fikirdeyim. Açıkça konuşmalısınız. O Ocimum basilicum 👶💚 Anneler

1 yıllık evliyim. evlendiğimizden bu yana tartışmalarımız konuşamamalarımız, konuşsakta birbirimizi anlamayışlarımız hep daha bi arttı. kendi açımdan söyleyecek olursam, dediğim hiçbirşeye hak verilmiyor, onay görmüyor hep ne dersem ne yaparsam gözünde kusurluyum. ailesiyle alakalı fikir dahi belirtsem hemen bi karşı atak bi savunma. ilk önce bi anla değil mi ama yok hemen öyle değildir o, sen yanlış anlamışsındır vs. ler. bir sene boyunca aramızda bir şey de geçmedi geçemedi hitapları yumuşak gelmeyince korktum, sonra sonra kendi de talep etmez oldu denemek için. babası hasta onla ilgileniyor kendi işleri kendine göre yoğun birde sinir stres sen yaşatma diyor. ben yok gibiyim ki zaten. kendimi çok yalnız hissediyorum hergün ağlıyorum. okadr keyifsiz yapıyorum ki ne yapsam. çok başka hayal etmiştim evliliği, sevgiyi doyasıya hissederim sanmıştım, herşeyi bölüşürüz sanmıştım. ev yükü bende, çalışıyorum birde. tek başına bişeyleri yapacağımı bilsem bekar ayrı eve çıkar yine yapardım. hastayken hastaneye bile kendim bir başıma gidiyorum. ruhen çok yalnızım çok sıkılıyorum. destek almak istiyorum ama seanslara 200-300 tl verebilecek kadar para kazanmıyorum. aynı evde 2 farklı insan gibi yaşıyoruz 3 haftadır. yatakta sırtlarımızı dönüyoruz, normal zamanda da yakın uyuyamayız zaten. evli olup bukadr soğuk takılan, ama yinede sevdiğini sevildiğini düşünebilen var m ı?boşanmalı mıyım ben sizce?iyi günlerimiz de çok oldu güldüğümüz eğlendiğimiz, ama öyle bi şeytani bir şey geliyor ki o mutlu çift biz değildik sanki. herşey tepetaklak oluveriyor. çok tatlı gelmişti başta bu hale nasıl gelindi anlamadım bile. ailesinde de özellikle KV görümce tarafından sevilmediğimi hissediyorum. düğüne gidiliyor kendi yakınlarının düğün, resim çekinirken bir beni de çağırıveremiyorlar başka yaşıtım kızlarla çekinip nispet yaparcasına birde instegram da filan paylaşılıyor. yine görümcenin düğünündede benzeri oldu. benim olduğum resim paylaşılmamış. arkadaşının kızı ile samimi poz vermişler birinde. Aileden diğerleri ile olan resimleri koymuş. insan geliniyle koymaz mı bi tanede. Sevmesen bile oğlun için. çok üzüldü m kendim bile yokken başka kızlarla görünce begonyas All is Well :) Üyelik İptali Anneler

Bunu siz 15 Haziran 2017'de yazmışsınız. O zaman nişanlıymışsınız ve nişanlınızın sizi önemsemediğinden yakınmışsınız. Çok arkadaşı olduğunu ve sizin hiç arkadaşınızın olmadığını söylemişsiniz. Kusura bakmayın da göz göre göre gidip evleniyorsunuz. Sonra burada adamları taşlatıyorsunuz. Yahu bugün başka bir konuyada aynı şeyi yazmak zorunda kaldım. Adamlar "Ben evlilik adamı değilim" diye bağırıyor ama hanımcıklar üç maymunu oynuyor... Kocasız mı kaldınız? Bu kadar mı kendinize öz saygınızı yitirdiniz? Hiç mi sevmiyorsunuz o tatlı canınızı? Yazık ya gerçekten yazık Bide çocuk doğurursunuz evlilik kurtulsun diye. Al toplum böyle böyle bozuldu.

Hayatından kocanı çıkartıp seni gerçekten seven bir adamla evlendiğin zaman düzelirsin