İlişkileriniz de çok vericisiniz galiba. Arkadaşım da aynı bu şekildeydi. Başta ilgi gösteren erkek arkadaşları arkadaşımın aşırı ilgisini görünce kendilerini geri çekiyorlar belli bir süre sonra aramaz oluyorlardı. İstisnasız hepsi öyleydi. Şimdi evli ama eşide aynı öyle çok ilgi göstermeyen ve umursamayan biri. Demem o ki çok ilgi gösterme, çok kıymet verme. Hiç kimseye vazgeçilmezim gibi davranma.

Karsina yanlis kisiler cikti ise bu senin degersiz oldugunu gostermez. Simdiye kadar karsina cikan bu tiplerin sayisi cok malesef onlar isleri bitene kadar arkadas, senin ve cogumuzun istedigi gercek degeri bilen tiplerin de sayisi az. Dunyaya kuserek olmaz. Herseye ragmen yoluna devam edeceksin. Sen degerlisin. Boyle boyle hayatindaki gereksiz insanlari cikaracaksin. Elmadan kurt cikabilir diye elma yemeyecekmiyiz misali biz de dunyadan el etek cekerek yasayamayiz oyle degil mi? Merak etme deger veren sevgiyi bilen biri elbet cikacaktir karsina.

Selam. Ilk olarak siz kendinize yeterince değer vermiyor ve güvenmiyorsunuz. Siz kendinize değer vermezseniz bunu başkalarından bekleyemezsiniz. Işe kendinizi sevmekten başlayın. Ve sevgi.. Sevginin hak edilmesi gerekiyor. Bu aileniz bile olsa. Hak etmeyen insanlara sevgi ve alaka gösterirseniz sizin değerinizi bilmezler. Bi gardınız olsun hayata karşı. Bi kalkanınız olsun. Saçma sapan insanlar olmasa da olur hayatınızda. Bundan 5 sene önce çok yanlış bi ilişki yaşadım. Karşımdaki şerefsiz adı insanın teki idi. Bana ne derdi biliyor musunuz kavgalarda. Suratından çamur akıyor dedi. Kendimi kötü, çirkin ve ozguvensiz hissederdim. O insan benden daha iyi daha üstün gibi hissederdim. Ama ayrılınca ve uzaktan bakınca onun yanıma asla yakışmadığını ve çok daha iyisini hak ettiğimi gördüm. Gittim çok daha iyisini buldum. Çok sevdiğim bir laf vardır. Insan hak ettiği ile yaşar, herkes kaybettiğine üzülsün diye. Ben herşeyi farkettikten sonra tam avucumun içine hayatımdaki gereksiz insanları yanıma yakışmayan insanları koydum. Aldım elimi başımın ardına yasladım ve orada yarattığım cehenneme gömdüm. Iyi insanlar mutlaka var kaliteli insanlar mutlaka var. Herşeyden önce kendini sev daha sonra da o insanları bul. Hayat çok kısa. Taktiksiz yaşamak lazım. Sevmek lazım..

Off gozumde ilerideki kendimi canlandirdim bir an siz oyle yazinca... anladim artik verilmeyecegini cunku gercekren kimse haketmiyor.

Su ana kadar ki iliskilerimde farkettim de hep alan degil de veren oldum.. her iliskimde, gerek dostluk olsun gerek insan iliskileri gerek sevgili iliskileri ayniydi. Ama bir o kadar umursanmadim. Ya da ne bilim insanlar cok guzel laflarini sokabiliyorlar sohbet sirasinda. Bunlatin hepsi ya yumusak basliligimdan ya da cok verici olmamdan.. Bunu nasil asabilirim

Bi yerde okumuştum kendimizi nasıl görüyorsak öyle oluyor diye, etki tepki gibi, bence inşalara fazla değer verme kendine ver önce değeri, ondan sonra erkekler zaten aşırı ilgi karşısında bir yerleri kalkıyor bence artık bunlardan ders al öyle devam et yoluna

Biraz egonuzu güçlendirmeye çalışın, kendi isteklerinizi de ön planda tutun ve kendinizi önceliğe alın. İnsanlardan uzaklaşıp iletişiminizi kesmeyin. İnsanlarla daha açık bir iletişim kurun, hoşlanmadığınız bir şey olduğunda belirtin. Birileri üzerinde 'her şeye uyan, silik bir insan' izlenimi bırakmayın. Tercihleriniz ve bir duruşunuz olsun. Tüm bunlar da sağlam bir özgüven gerektiriyor, bunun üzerine çalışın, bu konudaki kitaplardan faydalanabilirsiniz. Size sürekli değersiz hissettiren o iç sesinizle tanışın ve aslında çoğu zaman ne kadar gerçek dışı konuştuğunu farkedin.

Evet cok haklisimiz ama artik o kadar yoruldum ki kimle tanissam sonuc ayni cikiyor.. Hep ben birilerini sevmis oluyorum ya da onu merak ediyorum hayatini ya da ne bilim bir seyler olsun diye karsi tarafa belli etmeden ben cabaliyorum. Ama hayatimda su ana kadar benim hayatima. girmek icin cabalayan birisini gormedim. Artik sevesim gelmiyor. Bazilarina bakiyorum kiz reddettigi halde adam aylarca cabaliyor ben yapsam hemen geri cekilir. Cok tuhaf.

O kadar guzel yazmissiniz ki.. uzuldum sizin adiniza gecmiste yasadiginiz olay icin.. Bunlari dusunmemin hissetmemjn tek sebebi babam.. bir gun olsun ona sarildigimi hatirlamam ya da baba kiz gibi muhabbet ettigimi... Mesajinizda kendinizi sevin yazmissiniz ama olmuyor yapamiyorum. Insanlarin bana degersiz davrandiklarimi gordukce yikiliyor sorunu kendimde ariyorum her defasinda. Neden geri cekiliyorlar bu insamlar bende mi bir sorun var gibisinden.. ya da neden hicbir erkek benden hoslanmiyor? Ilgisini belli etmiyor? Cok iticiyim heralde gibi gibi dusunceler.. dediginiz gibi kendimi sevmekle baslamak lazim bu ise. A

Yukarıdaki yoruma istinaden... The Perks of Being a Wallflower filminde geçiyordu "we accept the love we think we deserve" diye. Bu söz bende büyük bir uyanış başlatmıştı. Çaba, varolan bir ilişkide olması gerekir o bile her zaman değil. İnsanlar bu yönünüzü sezip o yüzden emek sarfetmiyor olabilirler. Biraz umursamamayı öğrenin.

Bende aynı şekilde insanlara çok verici davranıp sonradan üzülüyorum. Ama tüm bu davranışlarımızın temelinde özgüvensizlik yattığını da çok geç öğrendim.

Olabilir aslinda ama ne bilim mesela hic bmiyorum ki disardan nasil gozkuyor hani aramizda merhaba merhaba gecer oyle ileri tasinmaz bir merhabadan anlarlar miki benim oyle karakterde oldugumu. Bakar eder ama adim atmak yok mesela.

Babandan bahsetmissin sanirim olay orda basliyor. babanin tavrindan dolayi ozguven eksikligi olusmus. o da yansir iliskilere. insanlar kendine guveni tam kisilere daha cok yaklasirlar. tabi flort durumlarinda da olay biraz da sans.

Yapman gereken tek sey nasil biri istedigini bil ve eger karsindaki senin istedigin gibi degilse, sana istedigin degeri vermiyorsa ugrasma vazgec. Degisyiremiyoruz hicbirseyi. Bazen iplerin ucunu birakmak gerekiyor. Yaninda kalmasi gerekenler kalir zaten. Gitmesi gerekenlere de yol vermek gerekiyor. Ugrasma.