bırak evlensin bakarsın o kadın onu soyup soğana çevirir zira en küçüğü üniversite çağında 3 kızı olan yaşını başını almış ve anlattığına göre psikopat manyağın teki olan 1 adamla bir çıkar gözetmeden evlenmeyi düşünen biri olabilir mi? zannetmiyorum sevgilisi de ona benziyordur zaten siz de ne güzel 3 kardeş eğitimlerinizi başarıyla tamamlayıp ekonomik özgürlüğünüzü kazanacaksınız bence çıkartın o adamı hayatınızdan "babamızdır" diye merhamet göstermeyin sakın "baba" öyle olmaz... allah yardımcınız olsun... Selen_Ay

Bencede bırakın evlensin. Eğer yalnız kalırsa daha çok sizinle uğraşır. Evlenirsiniz kocanızla uğraşır yani hayatınızda hep bir huzursuzluk çıkaracak tedirginliğiyle yaşarsınız. Evlenirse sizinle değil kadınla muhattap olur derdi o olur. Emin ki o kadında çocuklaır olmadığı için babanıza yapmadığı şeyi bırakmaz ama gözünde kıymetli olur. Genellikle öyledir çünkü. Sizin refahınız için bence en iyisi evlenmesi. Hatta teşvik edin, iyi çocuklar olarak görür sizi.. Ne güzel hepiniz okumuşsunuz. Eminim maddi özgürlüğünüzde vardır. Allah yardımcınız olsun...

''baba'' deme bence kelimeyi kirletiyor. sert tutumunu anlıyorum en doğrusu bu, hakkı yok.. başka bir eve yerleşir umarım sizin eve gelmez. annene yaptıklarından dolayı onun mutlu olması seni hep mutsuz edecektir. elinden geleni yap mutsuz etmek için. sonuçta bir intikam durumu söz konusu olmalı. ben olsam cenazesine bile gitmezdim.

ne desem bilemedim canım gerçekten üzüldüm ALLAH yardımcın olur inşallah kardeşlerininde seninde D

Bencede bırakın evlensin. mutlu olur mu onu zaman gösterecektir. maddi imkanınız varsa farklı bir ev tutun, yada babanızın o evden gitmesini sağlayın. bu şekilde hem onunla hemde yeni eşiyle muhattap olmak zorunda kalmazsınız. Anneninizde inşallah diğer alemde huzura ermiştir. M

Merhaba arkadaşlar, Uzun zamandır siteyi takip ediyorum, yorumlarınızı, dertlerinizi okuyorum fakat hiç cesaret edemedim kendi derdimi de paylaşmaya. Bugün İpektuncer'in konusunu okudum ve çok etkilendim. Ben de aynı dertten müzdaribim. Kısaca anlatmaya çalışacağım. Annemi 4 yıl önce kaybettim. Kalp ameliyatı sırasında vefat etti. İkinci ameliyatıydı. Babam, anneme karşı her zaman çok zalim olmuştur. Dayak, küfür, psikolojik işkence... Elinden geleni ardına koymadı anlayacağınız. Annem ise çocukları için sabretti, sabretti ama sonunda hasta oldu ve kalbi daha fazla dayanamadı. Ben ve kardeşlerim için gerçekten çok acıydı bu kayıp. Bize sahip çıkacak, arkamızda duracak hiçbir akrabamız da yoktu. Dımdızlak kalmıştık 3 kız kardeş olarak. Ben en büyükleriyim. Yaşadığım tüm acıya rağmen kardeşlerime destek olmaya, dik durmaya çalıştım. İntihar etmeyi çok düşündüm ama kardeşlerim yüzünden yapamadım. Ben de ölseydim onlar ne yapacaklardı? İlgisiz, sorumsuz, acımasız bir babanın elinde. Rahmetli annemin arkasından söyledikleri hala aklımdan çıkmaz. Beni anneme çok benzettiği için içip içip sabaha karşı eve geldiğinde sürekli benle uğraşırdı. İğrençsin vs. hakaretlerde bulunurdu. Gerçi hala devam ediyor. Annemin vefatından sonra üniversiteme devam ettim, yarım bırakmadım. Kardeşimlerim de okullarına devam ettiler. Çok zor zamanlar geçirdik. Hepimiz adeta kuru birer yaprak gibi farklı şehirlere savrulduk. Küçük kardeşim babamla aynı evde kalıyordu sadece. O yaşta bizden ayrı, anne sevgisinden mahrum kaldı. Babamın da ilgilendiği pek söylenemezdi. Hatırlıyorum birgün bana sarılıp ağlamıştı, çok sevgisiz kaldım diye. Bunların hepsi benim içimde öyle büyük, öyle derin yaralar açtı ki... Daha anlatacak o kadar çok şey var ki. Ama kelimeler de yetmiyor, anlatmaya takatim de kalmıyor. Geçen yıl mezun oldum üniversitemden. Şu anda yüksek lisans yapıyorum. Birçok insanın hayal ettiği bir okuldayım. Annemin tek dileğiydi okumam. Onun yüzünü kara çıkarmak istemiyorum. O yüzden elimden gelenin en iyisini yapacağım. Konuyu çok dağıtıyorum farkındayım ama o kadar doluyum ki... Asıl mesele şu. Babam bu 4 yıl boyunca evlenmedi, benim anladığım kadarıyla küçük kardeşimin üniversiteye gitmesini bekliyordu. Bu sene kardeşim sınava girdi, inşallah Eylül'de o da üniversiteye başlayacak. Yani babamın sırası da geldi evlenmek için. Ben aslında babamın evlenmesine karşı değilim. Umrumda bile değil. Ama anneme yaptıklarını, bize çektirdiklerini unutamıyorum. Bizler acı içinde kıvranırken, onun mutluluk kahkahaları attığını gördükçe çok içim yandı. Onun mutluluğu zerre kadar hak ettiğini düşünmüyorum kim ne derse desin. Herkes benim bu konuda sert olduğumu, anlayış göstermememin yanlış olduğunu söylüyor. Nerden bilsinler içimizi. Babamız dediğimiz adamın bize neler çektirdiğini. Babamın birgün bir kadını koluna takıp gelip eve getirdiğini hayal dahi edemiyorum. Kıyamet o gün kopar herhalde. Asla ama asla eve kabul edemem. Başka bir ev tutup evlenirse de ömrümün sonuna dek konuşmayı düşünmüyorum. Sadece cenazesine giderim o kadar. Bu konuda gerçekten çok sertim. Eğer içinde biraz olsun vicdan varsa, belki o zaman anlar bize ektiklerini biçtiğini. Okuduğunuz için teşekkür ederim. Nasıl bir yol izlemem gerektiği konusunda fikir verebilirseniz sevinirim.

canım benimde annem yok sana şöle anlatayım annem öldükten sonra ablam yüz çevirdi babamla uğraşamayacağını söyledi ben bakıyorum babama inan o kadar zor ki. feeminist oldum diyebilirim sana nefret ediyorum erkeklerden ki benim babamın senin ki kadar kötü huyları yok ama yinede çok zor inan bi kere yaşlı hiç bi şekilde anlaşamıyoruz arkadaşlarım çağırıyo rahatça dışarı çıkıp gezemiyorum. hep evdeyim. iş görüşmelerine gidiyorum akşam 9 diyolar ben ne zmn gelip yemek yapcam saat 11 de. işe bile giremiyorumdüşün. yani kısaca çocuk gibi bakım istiyo bunlr ki anlattığın huylarla senin baban daha zor aksi bi adam. erkek milleti zaten düşüncesiz bencil dengesiz yani canım kısaca evlenirse evlensin bak siz 3 kardeş birbirinize sarılabilirsiniz. beni kimsem yok yanızlığıda göze alıp evlenmesini istiyorum. bide bunların yaşlılığı hastalığı oooof hepsi dert. ben şu durumda evlenemem bile kim kabul eder beni babamla... yani kısaca hayırlısını dile Allahtan

Merhaba Kokie; Öncelikle yaşadıklarına çok üzüldüm. Başın sağolsun. Gerçekten çok güçlü bir kızmışsın tüm bu yaşadığın şeylerden alnının akıyla çıkmışsın. Baban hakkında bu kadar sert düşünme. Bunları nasıl yaptı bize diye beyninde sürekli bu konuyu düşünme sana yazık. Bak ne güzel iyi bi üniversitede yüksek lisns yapıyorsun ve babanı affet onu affetmedikçe yüklerinden kurtulamayacaksın. Onu affettiğin anda özgürleşmeye başlarsın. İçindeki babana karşı taşıdığın nefret sırtında taşıdığın bir yumurta küfesi gibidir belini büker. Affet onu. O sana kötü davrandıysa sen ona iyi davran inadına iyi. Sana taş atana sen ekmek at. Babanın evlenmeye hakkı var size ne kadar kötü davranırsa davransın. Bunu başta kabul etmelisin ve onu affetmelisin. o hayatına baksın sen de hayatına. İleride sen de evleneceksin babana kim bakacak?Baban isterse dünyanın en kötü insanı olsun sen ona evlatlık vazifelerini yerine getirmek durumundasın.