Bende inanmıyorum açıkçası . push ;

Niye sizin ikinizden başka özel hayatınız yok mu birbirinizsiz yapamiyo musunuz bikbik her dakka bilikte mi olmak zorundasiniz. Bu dinamiklik değil bence.

Sevgililik zamanıda mı böyleydi? Sonra mı böyle oldu? 4 yıl süreci nasıl işledi?

Yani ayni fikirde degiliz sanirim bu konuda. Gece esim de biriyle konussa ben de sorarim kiskancliktan degil, bu saatte bir sorun mu var diye o da bana sorar. Ki bence eslerin bu tur sorular sormasi hemen kiskanclik olarak yoorumlanmamali

Ne zamandır evlisiniz. Ne kadar suredir taniyorsunuz eşinizi eylulcmre

Bence bu kıskançlık değil. Eşinizin sosyal cevresi arkadaşları yok mu? Daha çok siz olmayınca cani sikiliyor gibime geldi. Ayrıca gece on iki de telefonla ben uğraşsam eşimde bana sorar, bunda ne var ki siz çok abartıyorsunuz. Eşiniz sanki hayatinin merkezine sizi koymuş öyle davranıyor, fazlası sıkıcı olabilir ama boşanma dilekçesi hazırlayacak kadar da değil yani.

Konu yeniden gündeme gelmiş. Daha önce bu şekilde cevap vermiştim. İsterseniz buyurun okuyabilirsiniz.

Kızlar merhaba daha öncede burdan buna benzer sorular sormuştum. Konuya geçeyim hemen eşim çok kıskanç biri. Ben çalışan bir kadınım. İş yerinden kız arkadaşlarım var birkaç tane samimi olduğum ailecekte görüştüğümüz. Arkadaşımla bazen izin günlerimiz denk geldiğinde görüşüyoruz annesinide tanıyorum üçümüz görüşüyoruz eşimlede tanıştılar çoğu kez toplu olarakta görüştük. Arkadaşlarımla ne zaman dışarı çıksam insanların yanında saat başı arar "napıyorsunuz hayatım instagramda storylerini gördüm eğleniyorsunuz ama beni unuttun aramıyorsun beni hiç özlemiyorsun"vs.. tarzında cümleler söylüyor ben insanların yanında ne söyleyeceğimi şaşırıyorum ve bunu saat başı yapıyor. Yine arıyor ve "Napıyorsunuz nerde oturuyorsunuz mekan düzgün bir yer mi çok geçe kalmayın"felan diyor. Biz zaten eşimle bu konuyu konuşmuştuk en geç akşam 10 da evde olacağımı ama o daha 9 buçukta arayıp rahatsız etmeye başlıyor "kalktınız mı hayatım bak saat 9 buçuğa geliyor böyle konuşmamıştık ama biz"demeye başlıyor. Çoğu zaman saate dikkat ediyorum ama her zamanda saat tam 10 da evde olamıyorum muhabbet uzuyor ve zaten onların arabası var toplu taşımayla dönmüyoruz. Arabayla beni eve bırakıyorlar. Başka arkadaşlarımlada görüştüğüm zamanda ben bizim arabayla gidiyorum dönüştede yine herhangi bir toplu ulaşım aracı kullanmadığım için eşime içinin rahat olmasını zaten arabayla dönüyorum dememe rağmen o bunaltmaya devam ediyor. Bir başka örnek ise kız arkadaşlarımla mesajlaşıyorum bazen saat akşam 11 de felan bu başlıyor kimle konuşuyorsun, ne konuşuyorsunuz, eee o ne yapmış bu ne yapmış gibi gülerek sorular sorup olaya dahil etmeye çalışıyor kendini. Beni çok bunaltıyor en son bir ürün almıştım bir sayfadan bedeni olmadığı için iade ediyordum telefondan onunla uğraşıyordum saat akşam 12 di. Bu başladı kimle konuşuyorsun hayatım bende aldığım kazağı iade etmekle uğraşıyorum dedim. Hmm bu saatte cevap veriyorlar mı ki diye sordu bilmiyorum ne zamana cevap verirlerse artık dedim. Yazdığın kişi erkek mi diye sordu ben orda çıldırdım artık. Aramızda çok büyük bir kavga çıktı bağırdım ağlamaya başladım nefes alamıyorum artık bu evin içinde seninle dedim ne yapıyorum ben sana dedi. Sabaha kadar uyumadım ağladım bu böyle gitmez boşanacağım senden dedim ben boşanmıyorum seni çok seviyorum ben kötü bir insan değilim seni çok sevdiğimden yapıyorum bunları deyip o da ağlamaya başladı. Sabah olduğunda ben boşanma dilekçesini yazmaya başka bir odaya gittim yarısına kadar yazmıştım sonra geldi aldı elimden kağıdı ben senden boşanmayacağım seni çok seviyorum kendi canımdan daha çok seviyorum beni bırakma deyip ayaklarıma sarılıp ağlamaya başladı. Sonra bana söz verdi kendini bu konuda düzelteceğine dair. Eğer sözümü tutmayacak gibi olursam o zaman gidip boşanma dilekçesini verirsin hiç lafım olmaz işte o zaman dedi. Bundan sonra arkadaşlarımın yanında saat başı aramayacağını gece 12 dede gelsem sorun çıkarmayacağını çünkü arabayla dönüyorsunuz bu sebeple içim rahat dedi. Gece mesajlaştığında sana kimle konuşuyorsun gibi sorular sormayacağım çünkü ben sana güveniyorum ve senin yanlış birşey yapmayacağını biliyorum bu tarz haraketlerde bulunup seni bunaltmayacağım dedi. Ben çok güvenemedim söylediklerine 38 yaşına gelmiş huylu huyundan vazgeçmez bence. Yinede tamam deyip kabul ettim şuanlık birşey demiyor belkide rol yapıyor bilemiyorum. Sizde değişir mi yoksa rol mu yapıyor artık dayanamıyorum çünkü bu tarz hareketlerine. Kendimi kötü hissediyorum sanki ben yanlış şeyler yapıyormuşum gibi hissettiriyor. Bunlar kıskanç hareketlerinden sadece birkaç tanesi diğerlerini yazmadım bile. Artık aşırı bunaldım kafayı yemek üzereyim eğer bu tarz haraketlerine devam ederse dayanılacak gibi değil. Sizce değişir mi?

Herkesin dinamiği farklı demek ki. Benim eşim haftada bir dışarı çıkar çıktığı zaman arayıp rahatsız etmem gece 12-1 de de eve dönebilir ama bu sayı arttığı zaman haftada 2-3 e çıkarsa bende rahatsız oluyorum. Bi ara bunun yüzünden tartışmıştık. zaten akşama kadar iş oluyor akşam eve gelince yemekti falan derken birbirimize günlük ayırdığımız vakit ancak 2 saat. Bir hafta sonu var bunun bir gününü dışarda geçiriyorsa bir gün de benimle geçirmeli tabi diye düşünüyorum. O kadar vakit geçirmeyeceksek birbirimizle niye evlendik Bir aradayken zaten sıkılma derdimiz yok eşim de ben ayrı odaya bile gitsem yanıma gelir gel yanımda otur diye biraz bağımlıyız birbirimize

Allah beraber ömür versin ama bu kadar bağımlı ilişkilerde de ileride kayıplarda geride kalan çok zorlanıyor. Annemin ortaokul lise arkadaş grubu var. Çoğunun eşi öldü. Arkadaşlıklarını koparmayanld boşluğa düşse de arkadaşlıkların yardımıyla kolay toparladı. O dönem evlenip kendini çeken bazı arkadaşları çok zorlandı depresyona girdi terapi aldı. Aile başka eş başka arkadaşlık Başak. Kız arkadaşlıkların insana kattığı çok fazla güzellikten mahrum kalıyorsunuz üzücü

O zamanlardada böyleydi ama aynı evin içinde olmadığımız için bu kadar göze batıp rahatsızlık vermiyordu bana. Şimdi aynı evin içine girince anladım ne kadar boğucu hareketler olduğunu

Ayrı ayrı takılmak yok mudur?. insan kafayı yer be. nasıl bir modelsiniz. keşkd konu sahibinin eşiyle sizi buluştursak çifte kumrular gibi yaşardınız. A

Benim hiç arkadaşım yok. İş arkadaşlarım genel olarak erkek onlarla hep bir mesafe oluyor bu sebeple. Eşim arada çıkar arkadaşları ile ama ben çıkmam çünkü yok. Ailece görüştüğümüz bir kaç dost diyebileceğimiz aile var. Bir tanesi ile lise yıllarından arkadaşız hatta eşim ilkokuldan arkadaş, bize yetiyorlar. Ben tek takılmayı, kendimle vakit geçirmeyi çok seviyorum. Ailece görüştüğümüz kişilere zor vakit ayirabilirken bir de sadece kız arkadaş gurubu kesinlikle kuramam. Bu arada 16 yaşımdan beri eşimle sevgiliyiz ve ben arkadaş defterini 21 yaşımda kapattım. Yaklaşık 12 yıldır tek görüştüğüm arkadaşım yok. Babam askeri meslektendi 2 yılda bir şehir değiştirip arkadaş edinmek sonra ayrılmak beni çok yormustu tabii bir de arkadaşlarımdan yediğim kazıklar vesile oldu. Şimdi kafam çok rahat

Saat başı aramasının haricinde beni bunaltan birşey olmazdı. Gece dışarı çıkınca belirli bir saatte dönüp eşimle vakit geçiririm. Çıktığımızda ara sıra mesajlasiriz. Elinizde sürekli telefon varsa ne yapıyorsun telefonda diye sormuş olabilir. Takıntı boyutu falan görmedim ben sadece sizi seviyor vakit geçirmek istiyor gibi geldi. Bende arada bir mesaj atarım yani eşime ailesi başka şehirde yanlız gider oraya arkadaşlarıyla gece dörde beşe kadar oturur kıskançlik yapmıyorum bu noktada ama bir aramaya bu kadar rahatsız olunmamali bence. sizi çok sevdiği için bırakmaz beni takıntı yaptı falan diye düşünüyorsaniz bir gün bir birakiverir şaşırırsiniz.

Kıskanç insan hep kıskançtır, ben insanların sonradan değişebileceğine inanmıyorum bu konuda.

Eşinizin tedaviye ihtiyacı var bence. Hastalık bu tamamen. Destek almasını sağlayın olmuyorsa da boşanın. Öyle kendi kendine kimse değişmez

Evet ya akşam olunca evde olalım koca da evde olsun.

Eşinizin çevresi yok mu? Yani kimsesizlikten size sarıyor olabilir mi? Bana tam kıskançlık gibi gelmedi de sanki yokluktan, işsizlikten yani asosyallikten sizi darlıyor gibi geldi. Sanki kafasını meşgul edecek bir şey yok da sürekli sizi yanında istiyor, dönüp dolaşıp size bulaşıyor gibi. Ama gerçi konuştuğun kişi erkek mi kısmı ayrı bir konu ama neyse. Eşiniz söz vererek düzelmez. Terapi işe düzelir. Zihin yapısı sorunlu. Aşırı bunaltıcı bu durum, hatta arkadaşları ile vakit geçireceğine benimle kalmalıydı bile diyor olabilir bu adam.

Evet kesinlikle takıntılılıkta var beni kendine takıntı haline getirmiş resmen

Bu tarz konularda peki bir bilgim olmadığı için internetten araştırdığımda boşanma dilekçesi ile adliyeye gidilir yazıyordu o sebeple yazdım ben onu alıp gidecektim.

Rica ederim.

Ay kocayı evde bırakıp 10'a kadar arkadaşlarla takılıp sonra bundan sebep boşanma dilekçesi hazırlamak bana biraz abartı geldi ya.

Bu tipler bemcw değişmez.2,3 tane bana da denk gelmişti. yıllarca uğraştım, güzellikle. söyledim olmadı, bağırdım çağırdım olmadı. kısaca olmuyor. açma sen de. sessize al gitsin. ne yapacak ko. A

Başlarım böyle aşkın ızdirabina dediklerinden.. Ben eşimle eğlenmekten cok arkadaşlarla eğlenmeyi severim. O sebepten başka türlüsü beni bozar. Değişir mi? Az biraz hafifler belki umarım:/

Yok. İkimizin de birbirimizden başka özel hayatı yok. Gerçekten yok. Çok yoğun çalışıyoruz. Boş vakitlerde arkadaşlar yerine birbirimizle vakit geçirmeyi tercih ediyoruz.

Size çok üzüldüm ben okurken içim daraldı. Hayat böyle geçer mi? Eşiniz değiştim diyerek değişemez maalesef, sorunları olduğu çok açık. Ya profesyonel yardım alıp gerçekten değişecek, ya da bir süre daha rol yapıp sonra gerçek yüzüne dönecek.

Hep böyleymiş zaten ama bunu evlilikte anladınız artık. Tahammülünüz kalmamış. Ve hayır değişmez.

Kocayı eve bırakıp 10 a kadar takılmanın nesi kötü ki? Kocamızı cebimizde mi taşıyalım? Akşam ezanında evde mi olalım?

Bazı zamanlar mecburen eşsiz görüşmeler olamayabiliyor. Ben mesela dogudayım esimden dolayı. Cıkacak mekan yok kız kıza takılacak bir arkadas ortamın yok hepsi benim gibi evli cocuklu kimisinin bebesi annesiz durmuyor bebekli cıksak bişey anlamıyoruz. Anlastıgım arkadaslarım memlekette kaldı. Yani imkansızlıktan cıkamayabilşyorsun esle alakası olmayabilir. Benim esim karısmaz ama kimle nereye gideyim ki cok cok ev gorusmesi oluyor oda col cocuktan curcunaya dönüyor. Ama esle vakit gecirmeyi sevyprum evde oturup beraber bişeyler hazırlamak gilm acmak o bile dışarıda dolanmaktan daha keyfli geliyor. oda aynı sekilde benimle valit gecirmeyi seviyor zırt pırt cıkması olmaz gece gelmeleri olmaz r ayda bi arkadaslarıyla mangal yaparlar onun dısında evde genelde ben de karısmam. Konu sahibi de esiniz kıskanç mı degil mi anlamadım ama kıskanc olsa kız kıza takılmanıza da izin vermezdi. Yolluyor ama darlıyor anlamadım valla. Evde sıkıntıdan meraktan darlıypdır sizide

Umarım kocanız sizin onu sevmediğiniz gerçeğini kabullenip ayrılır bir güzel. Siz dönecek yeriniz olmadığı için bu evliliği sürdürüyorsunuz ama eşinizin size karşı bir mecburiyeti yok aslında. Öyle bol keseden nasılsa benden ayrılmaz diye söyleyip durduğunuz boşanma lafı birgün boğazınıza dizilir. Bir aydınlanmaya bakar hepsi. Kimse vazgeçilmez değil.

Ay bu ne okurken bunaldım. Sizi rahatsız ettiğini bile bile devam etmesi işin en itici yanı bence... Khomyuk

Aaaa bu şey değil mi ya BEN Laale Aşikardır Zat-ı

Hiç gerçekçi gelmedi

Kesinlikle aynı fikirdeyim rol yapıyorsada elbet birgün çıkar ortaya Laale Aşikardır Zat-ı

Hiç bir sevgili eş kız arkadaşın verdiğini veremez. Bence kız arkadaşlıklar ömür uzatıyor. Annemin ortaokul liseyi beraber okuduğu kalabalık bir grubu var. İçlerinde sizin gibi evlenince kopanlar oldu. 65ten sonra eşler ölünce o kadar yalnız ve mutsuz kalanlar oldu ki. Hayat uzun ve insanın bu yolda pek çok Farklı ilişkiye ihtiyacı var. Arkadaşın yeri ayrı eşin çocuğun ailenin yeri ayrı hepsine ayrı ihtiyaç var

Rest cekmeniz iyi olmus kendine ceki duzen verir insallah her aradiginda acmayin sizde ve acmayacaginizi soyleyin duzelmezse ayrilirsiniz cekilecek gibi degil cok asiri itici cunku surekli hayatim beni unuttun falan bagimli kisilik bozuklugumudir nedir bilemedim fridabaci Yağmur, kahve,

Öfke sorunu biriyse evet boşanmalı bence de...

Yok ki kız arkadaşım. Yani var da aman nolur görüşeyim diye yanmam açıkçası. İş yerinde görüştüklerim ya da eşli görüşmeler bize yetiyor. Zaten tüm arkadaşlar ortak bizde. Aynı ortama gitmekten rahatsız olmayız. İş arkadaşlar da ortak bu arada. En yakın dost birbirimiz olduk. İyisiyle kötüsüyle bize birbirimizden başkasına hayır yok şimdilik. İleride değişirsek bilmiyorum.

Bu nedir ya. Çok itici değil mi? Kıskançlık diyemiyorum çünkü kıskanma eylemi bile maskülen bir tavır barındırır. Adam sürekli bir mıçmıçlık peşinde. Evlerden ırak. Böylesine bir saat katlanamam.

Evet güven problemi var ama bu eşinizin değil sizin suçunuz. Önceki konularınıza göre baba evinden kaçmak için eşinizi resmen kullanmışsınız. Adam sevilmediğini hissediyor bu yüzden bu kadar güvensiz ve hırçın. Sizin gözü kapalı güvenmenizin sebebide eşinizin sizi gerçekten sevdiğini hissediyor olmanız. Yazık adamın günahına girmişsiniz hala boşanırsam baba evine dönmek istemiyorum diyorsunuz. Bu resmen bir insanı kullanmak, hakkına girmek. Evlenirken bencillik etmişsiniz bari şimdi etmeyinde boşanın adamdan. En azından gerçekten sevildiği bir yerde mutlu olur bir gün.

Terapi aliyorsa iyi bir duzelme ihtimali var bence. Cunku bu karakter meselesi degil oyle olsa duzelmezdi ama bu bir takinti gecmisiyle ilgili bir sorun kaynakli olabilir bu durumu terapiyle cozerse sorununuz cozulur. Visenyaa

Burada anlatmıştım, isterseniz okuyabilirsiniz... Şu anda bir şikayetimiz yok çok şükür. İleride değişirsek bilmiyorum o zaman düşünürüz.

Terapiste gitmesi iyi. bu konu ile ilgili beraber de görüsebilirsiniz. Huylu huyundan vazgecmesi bir gün icinde olmuyor, ama üzerinde calissa yinede kisa zamanda üstünden gelebilir. Hakkinizda hayirlisi insallah Pinkflambe

Iniz saplantılı olmus ama kibarca yapmaya calismiş. Restinizden sinra fikkat eder bence. Yine de bir terapi alsa ikinize de iyi gelir hem kendi iyileşir. Ben daraldım okurken

Bence kıskançlığından ziyade jimsesizlikten yapıyor bende. onun bayan versiyonunum aynı evin içinde olsak bile eşim surekli yanımda olsun istiyorum. Ailem ve eşim dışında samimi olduğum kimse yok bende bağımlılığımi buna bağlıyorum

Yani demem o ki, bu adam bir anda bu hale gelmemiştir. Dört yıllık sevgilik döneminde hiç mi sinyal vermedi? Visenyaa

Boşanmayla benim arkadaşlarımın yüzüme bakmaması olayını pek anlayamadım. Tabiki tanıyordum öncesinde 4 yıllık bir sevgililik sürecimiz oldu ama bu kadar rahatsız edici değildi

İçimi baydı ya değişmiyorlar bacım emin ol toksik insan hep toksik

Üç dört kere konu açmışsınız. Eşinizi ona göre az sevdiğinizi babanızın öfke problemi olduğunu, eşinizin öfke kontrolü olmadığını, sürekli tartışma çıkardığını, boşanmak istediğinizi, sürekli bağırıp sonra gelip sarıldığını, her şeye karıştığını şimdi de aşırı kıskanç olduğunu ve karıştığını yazmışsınız. Psikolojik şiddet demişsiniz. Eşiniz sizi kontrol etmeye çalışıyor ciddi sıkıntılı biri. Bu sevgi değil. Tutku takıntı saplantı. Siz sürekli boşanmaktan bahsediyorsunuz sayfalarca size cevap yazılıyor konu açık kalıyor, aradan süre geçiyor eski konuları toparlayıp, eşinizin tüm özelliklerini veya yaşanılan tüm problemi anlatmak yerine cımbızla bir şey çekip eskisinden bahsetmeyip sayfalarca öyle mi böyle mi yazıp devam ediyorsunuz. Mutsuzsunuz devam etmeyin denilince ailem destek vermez babam abim baskıda turar. Eş terapisi önerilmiş ben ayrı o ayrı gidiyor diyorsunuz. Konu açarken beklentiniz nedir? Bir de odaya geçtim dilekçe yazdım? Çok saçma. Çok tutarsız anlamsız şeyler var Adamın kıskanma diye anlattığınız şeyler sevgi ve ilgi kıskançlık değil. Kontrol etmeye çalışmak. Anormal hikaye kurgunuz.

Esinizin ofkesi muhtemelen "biraz da beni gör" deme sekli. Anladigim kadariyla esiniz sevildigini hissetmiyor. Sizin onu gormediginizi dusunuyor. Bu sekilde kendini fark ettirmeye calisiyor. Beraber birsryler yapmaktan hoslanmiyorsunuz anladigom kadariyla, oysa esiniz sizinle vakit gecirmekten keyif aliyor. Esinizi sevmiyorsaniz bu zulmu esinize daha fazla yapmayin, bosanin. Evlilik cocuk oyuncagi degil. Bosanacagim kelimesi bir kez kullanilmali, kullanildiginda da uygulamaya gecilmeli. Tehdit unsuru gibi her seferinde bosanacagim denmemeli. Siz ne istiyorsunuz onca ona karar verin. Anladigim kadariyla hayatinizi esinizle gecirmek istemiyorsunuz. Aile evine de donmek istemiyorsunuz. Kimse bana karismasin, tek basima kendi hayatimi yasayim, duzenimin kurulu oldugu bir ev olsun, o evde esim olmasa da olur ben istedigim gibi yasayim, bunu mu istiyorsunuz? Ev arkadasligi gibi birsey mi sizinkisi, bilemedim.

Eski konularınızın paylaşılması iyi oldu, keşke konuda biraz onlardan bahsetseydiniz. Siz hala adamı sevmiyorsunuz. Adam da tam tersi sizi seviyor, üzerinize çok düşüyor ve sizden de ilgi görmek istiyor. Sizin onu sevmediğinizin farkında ve bu yüzden öfke patlamaları yaşıyor bence. Sevmediğinizi düşündüğü için güvenmiyor da olabilir. Yani aslında adama bunları hissettiren sizsiniz. Onunla değil de arkadaşlarınızla daha mutlu ve huzurlu olduğunuzu düşünüyor belli ki, sizin de onu özlemenizi arkadaşlarıyla beraberken ne zaman dönersin seni özledim demenizi bekliyor çünkü o sizi özlüyor. Ben eşinize çok acıdım vala yazık adama. Sizi bu kadar severken siz onu kullanıyorsunuz, sevmiyorsunuz ve adam ne yapsa batıyor. Kendiniz de bunu itiraf etmişsiniz. Eşinizin hatası sizden sevgi dilenmesi ve sülük gibi yapışması. Her boşanmak istediğinizde ağlayıp yalvarmak yerine, sevmiyorsan kapı orda dese, biraz gururlu davransa eminim apışıp kalacaksınız ve adam kıymete binecek. Çünkü biliyorsunuz her boşanıcam dediğinizde adam size yalvaracak. Siz de sonuna kadar kullanıyorsunuz. Eğer sevmiyorsanız adama böyle çektirmeyin, siz de biraz dürüst olun ve boşanın. İkiniz de her gün öleceğinize bir kere üzülür sonra özgürlüğünüze kavuşursunuz. İkiniz de esaret altındasınız şu an

Hiç kız arkadaşlarınızla dışarı çıkmaz mısınız? Ya da eşiniz kendi arkadaşları ile çıkmaz mı? Ben bazen kardeşimle bazen arkadaşlarımla eşsiz görüşmeyi bir ihtiyaç görürüm mesela.

1 yıl 3 aydır evliyim ve öncesindede 4 yıllık bir sevgililik sürecimiz oldu

Ben eşine kızmak yerine üzüldüm açıkçası Merkur Retrosu

Konuya biraz fransız kaldık. Erkeklerin gece geç grlip evdeki kadını delirttiklerine alışmışım ya. Bu hikayeye empati yapamadım0 Tahin Helva

Değişir mi değişmez mi bilmiyorum da aynı evin içinde boşanma dilekçesi hazırlamak biraz değişik olmuş. Boşanmak isteyen ya adamı evden gönderir ya kendi gider. Davasını açar. Bizim evin kurallarından biridir ayrı ayrı takılmak yoktur. O yüzden size yorum yapmam doğru olmaz. Her evin, evliliğin, hayatın dinamiği farklı.

Anladım, teşekkürler:)

Maşallah sizde vazgeçmeye pek hazırmışsınız. Dilekçeler hemen hazırlanıyor.. Boşanın bakalim da o çok kıymetli arkadaşlarınız yüzünüze bakacaklar mı? Bir de siz bu adamı hiç tanımadan mı evlendiniz? Kıskanç insan elinde olmadan her an kiskançlık yapar..

Bu kıskançlık değil bağımlılık, size aşırı bağımlı, benim eşim de bana bağımlı o yüzden hemen teşhis koyabiliyorum ama çok şükür bizde ben disardayken aramaz çünkü baştan cektim resti, ne ben seni ararım ne de sen beni ara dedim Ama geri kalan her anlattığınız şey eşimin aynısı, yapacak birsey yok bu duruma, seneler geçtikçe biraz azalıyor öyle diyim, biz 8 senemiz bitirdik bu sene ilk defa ayrı tv izlemeyi kabul ettirebildim Güncelleme: şimdi yukardaki yorumu gördüm eski konularinizla ilgili olanı, sizdeki durum bambaşka, öfke sorunu vs adamın başka problemleri var, üstteki yoruma katılıyorum adam kontrol manyagi, bosanin

Siz hiç eşiniz olmadan arkadaşlarınızla buluşmuyor musunuz? ya da eşiniz kendi arkadaşlarıyle siz olmadan buluşamıyor mu şaştım kaldım hiç böyle bir şey duymamıştım. Bu iki tarafın da akıl sağlığını uzun vadede koruyabileceği sürdürebilir bir ilişki değil bence. Hiç mi arkadaşlarınızla bi alışverişe gidip iki kazak alıp dönüşte kahve içip sohbet etmek gelmiyor içinizden mesela

Bu mu gerçekçi gelmedi?. bu site kurulduğundan beri en gerçekçi konu bu olabilir.

Kıskançlık değilde daha çok takıntılı biri gibi sanki

Esinizin hic arkadasi yok mu o bulusmuyor mu kimseyle? Bana bile fenalik getirdi.

Esinizle bir terapiste gidin. Cogu zaman böyle takintili davranislarin altinda korkular yatiyor . Insanlar kendi davranislarin 38 yasindada ceki düzen verebilir, ama bunun icin önce temel soruna Inmek lazim. Örnegin küsme huyum cocukluktan kalma birseydi. Onu attigimda 32 yasimdaydim.

Ben onu arkadaşlarıyken asla aramam rahatsız etmem güzel güzel vakit geçirsin iş strestinden kafası dağılsın isterim. Hatta ben onu aramadığım için o beni arar bu sefer niye beni aramıyorsun özlemedin mi felan der. Rapor verir şurdayım burdayım şu arkadaşlarımızla şu cafede oturuyoruz diye. Ben bunu istemiyorum ama aramasın arkadaşlarıyla zaman geçirsin istiyorum. Telefonda gece geç saatte bile mesajlaştığında kiminle konuşuyorsun diye sormam çünkü gözüm kapalı güveniyorum ona bence bu birazda güvenle alakalı bir durum. Zaten bunu kendisinede söyledim demek ki içinde bana karşı güven problemi var ki bunları yapıyorsun bana çünkü başka bir açıklaması yok. Ha birde şu açıklaması var o da takıntılı olduğudur

Eşiminde arkadaşları ve çevresi var aslında o da görüşüyor ediyor ama ben ona bunları yapmıyorum. Terapiste gidiyor zaten onunlada birlikte düzeleceğini söyledi bana. Beni çok darlıyor ama sürekli yanında olayın bir yere gitmeyeyim bensiz uyumak istemiyor benimde yanında olmamı istiyor her daim. Bunlar iyi şeyler gibi görünüyor ama belli bir yerden sonra akıl sağlığını bozuyor insanın

Diğer konularınızı bilmiyorum sadece bu konu özelinden yazayım. Bir ara bunların benzerlerine ben de maruz kalmıştım. "Gittiğim yerden beni sakın arama ölürsem sana mutlaka haber veren olur, rahat hissetmek istiyorum, lazım olursan ben seni ararım" diye çemkirmiştim. Başka konularda da benzer sorunlar yaşadık ama biz tartışarak aşmayı başardık. Bence bu düzeltilebilir bir davranış ama eşinizin diğer defolarıyla birleşince size nasıl geliyor orasını bilemem.

Bosanmak elbette sizin tercihiniz fakat bu adam evlendikten sonra mi boyle oldu? Sevgiliyken boyle degil miydi? Yeni mi farkediyorsunuz? Bana bosanmayi gerektirecek bir durum yok gibi geldi. Kotu bir laf soylememis evet sizi sıkıyor bu yaptiklari fakat kotu bir uslubu yok bence konusarak anlasabilirsiniz. Biz esimle, esim aksam isten geldigi andan itibaren cok muhim olmadikca arkadaslarimizla konusmayiz birbirimizle vakit geciririz. O arkadaslariyla bulustugunda ya da ben gerekli olmadikca aramayiz herhangi bir vakit sorunumuz da yoktur ama en gec 1 de evde oluruz. Kural koymadik iliskimiz bizim icin olmasi gerektigi olcude ilerliyor sadece. Her iliski farklidir, sizin de dinamiginiz farkli. Siz onu ara misiniz arkadaslariyla otururken? Bu da bir secenek

Sağlıklı bir psikoloji değil, çift terapisi almalısınız mutlaka.

Neden üzüldünüz? K knickerbockerbande

Sevgililik zamanındada böyleydi ama aynı evde yaşamadığımız için bu kadar rahatsız edici değildi hareketleri şimdi evlenip aynı evin içine girince boğuluyormuşum gibi hissediyorum. Sabretmeye çalışıyorum umarım düzelir. Düzelmezsede ne yapılacağı belli Borellus80

Seni kendimden çok seviyorum demesi düşündürücü. Belki çocukluktan kalma bir terk edilme, dışlanma, yalnız kalma korkusu vardır. Uzman desteği almalı diye düşünüyorum.

Eşinizin size bağımlı olduğunu düşünüyorum. Eşinizi çok iyi anlıyorum çünkü 20 li yaşlarımın basında ben de onun yaptıklarını ve daha fazlasını partnerlerime yapıyordum. Bunun sizinle veya sizin yaptığınız eylemlerle ilgisi yok. Pencereden kafasını çıkartmayan biri bile olsanız eşiniz böyle olurdu çünkü konu siz değilsiniz, eşinizin zihni, kalbi ve duyguları. Ben şimdi 28 yaşındayım, evliyim önceki kadar olmasa da yine de eşime bu bunalıyorum diye bahsettiğiniz şeyleri yapıyorum maalesef. Eşim de ayda yılda bi evden çıkan, telefonla alakası bile olmayan, evde ve sadece benimle olmayı seven biri. Buna rağmen böyleyim bakın, konu siz değilsiniz yani. Sevgiliyken eşim bundan bunalıp ilişkimiz 3 yillikken ayrılma girişimlerinde bulundu, 6 ay kadar sürüncemede kaldık, ben de eşiniz gibi ayaklarına kapanıp ağladım beni bırakma nefes alamıyorum diye. Şimdi bakınca bugün beni terk etmeye kalksa gitme diye yalvarmam. Insan mutlu ve huzurlu olduğu yerde gitmekte ısrar etmez zaten, demek ki değil diye düşünürüm. Çünkü bağımlı kimliğimden kurtuldum terapi sayesinde. Bence eşiniz sizi tahmin edemeyeceğiz kadar çok seviyor ve bir takim çocukluk travmaları sebebiyle de bağımlılık geliştirmiş. Çözülemeyecek bir şey değil . push ;

herkesin dinamiği evet farklıdır fakat bende dışarı çıktığımda ya da akşam-gece mesaj yazdığımda eşimin sürekli beni darlamasını istemem açıkçası. evlilikte sürekli diken üstünde olmak bana göre değil. ve temeli güvene dayanıyor. yani benim yanlış bir şey yapmayacağıma güveniyorsa, böyle şeylere takılmasını gereksiz görürüm. yalnız eski konularınızdan anladığım kadarıyla siz eşinizi zaten sevmiyorsunuz ve her yaptığı size batıyor. belki onun sevgisini gösterme şekli budur, arayıp sorduğunda vs sevildiğinizi anlarsınız diye düşünüyor da olabilir kendi de sizden beklediği için diyorum. bu boşanma durumunu da ağzınıza sakız yapmışsınız, siz de adam yaptıklarından pişman olsun diye bir nevi blöf yapıyorsunuz çünkü aile evine dönmek istemiyorsunuz. adama da sürekli bu şekilde davrandığınız ve sevginizi hissettirmediğiniz için size yaranmaya bile çalışıyor olabilir.. ya boşanacağım deyin boşanın ya da artık boşanmayı ağzınıza almadan aile terapistine de giderek bir yol çizin.

Haklısınız. Eşim terapiste gidiyor zaten. Umarım yararlı olur yoksa bende yuvam bozulsun istemem boşanmayı kim ister ki ama bu tarz hareketlerine devam ederse sonu boşanmak görünüyor malesef

Babam askeri meselekte çalışıyordu ve her 2 bazen 1 yılda tayin görüyorduk. Her gittiğim yerde çok güzel arkadaşlıklar kurdum ama hepsini bırakıp yeni bir ortamda yeniden arkadaş edinmek zorunda kaldım. Mesela 6. Sınıfa kayıt olduğumda aynı sınıf 5 yıldır birlikte okuyordu. Grupların içine girmek, kendini ispat etmek, iyi arkadaşlar edinmek çok zor. Sürekli iyi arkadaşlıklar kurmak sonra da bırakıp gitmek ve zamanla ortak şeylerin yok olması acı verici. 20li yaşlarda da yurtdışında üniversite okudum ve arkadaşlarımın çoğu menfaati için yaklaştı ya da hiç beklemediğim kötülükler yaptı ve o noktada artık arkadaş edinmeye zaman harcamama kararı aldım. Çok yormuştu beni bu süreç. Bir süre yalnızlık çektim ama sonra bunu sevdiğimi, kafamın daha rahat olduğunu fark ettim. İnanın içsel huzurum şuan çok daha iyi. Canım kendimle bol bol vakit geçiriyorum. Ailece görüştüğüm samimi insanlar da bana yetiyor daha fazlası için emek vermek gerekir benim ise buna enerjim ve zamanım yok, istemiyorumda. Enerjimi ve kısıtlı zamanımı aileme vermeyi daha doğru buluyorum çünkü arkadaşlıkların geçici ailenin ise kalıcılığını defalarca deneyimledim. Benim adıma üzülmeyin herkes kendi seçimlerini yaşıyor. Ben 16 yaşımdan beri arkadaşsız değilim. Kendi seçimim ile 23 yaşımdan beri kimse ile samimiyet kurmuyorum.

Bir evlilik yaparken, ya ben bu insanı değiştirebilirim, ne olacak ki diye yapılmamalı. Bir insan iki olmaz, herkes tolere edebileceğini düşündüğü insanlarla evlenmeli ki, bunlar çokta tolere edilemeyecek şeyler değil. Konu sahibi, bu evliliği çok fazla sürdürebilecek gibi gözükmüyor.

Üzüldüm sizin adınıza. Ben de 15-16 yaşından beri eşimle sevgiliyim ama onun da benim de arkadaş çevremiz var. Ortak görüştüğümüz arkadaşlarımız da var tek başıma görüştüklerim de var ve inanılmaz yoğun tempoda çalışan biriyim yine de arkadaşlarıma vakit ayırıyorum çünkü bana iyi geliyorlar Zaten arakadaşınız olmadığı için belki eksikliğini hissetmiyorsunuzdur ama iki üç yakın arkadaşınız olsa eşiniz olmadan da onlarla plan yapıp görüşseniz inanın bu sizi çok mutlu edecektir ve psikolojinize de çok iyi yönde yansımaları olacaktır

Evet haklisiniz, dinamikler farklı size iyi gelen de budur. Ama dikkatimi çeken bir şey oldu izninizle üzerine konuşmak isterimm. Ayrı ayrı takılmak yok diye bir kural olması, uzmanların da söylediği üzere, sağlıklı değil aslında. Bireysel bir alanınız olmuyor ve bu uzun vadede sorun getirecek bir şey. Mesela bi kız arkadaşınızla başbaşa eşler olmadan dışarda görüşemeyecek misiniz? Bu düzeyde mı sizin bahsettiğiniz kural, yoksa daha esnek mi Laale Aşikardır Zat-ı