ben bu gün istenmeyen sevilmeyen bir yürekten kovulmuş küçük bir kadınım.. ilk hayal kırıklığını yaşamış ilk kez yüreği kırılmış yara bere içinde zorla büyümek zorunda bırakılmış talihsiz bir kadın... çok severken birden ardında tek basına kalmıs her seyini kaybetmiş bir kayıbım... bugün bu yanlızlıgın 12. günü... bugün hiç sevilmediğimi aslında hep iyi bir oyun arkadası oldugumu anlamamamın 12. günü... bugün hiç değerli olmadığımı anlamamın günü. bugün kaçılacak çirkin anlamsız biri oldugumu anlamamın günü... verebilceklerimin en fazlasını vermeme ragmen sevilmeye değmez oldugumun günü. cok canım acıyor... buna nasıl dayanılır... bu kırık gurur nasıl toplanır..

Sanıyorum ki, önceki konuda anlattığınız 3 yıllık ilişkinizden bahsediyorsunuz yine. o konunuzu okudum, sevdiğiniz adamın size davranışlarını yazmışsınız, siz hala o yapıda bir insan için üzülüyor ve hala seviyorum diyorsanız sizin için yapacak birşey yok bana göre.. Aslında mantıklı düşünseniz, adını bile anmazsınız. bakın arkadaşım, o kişinin size söyledikleri o kadar yer etmiş ki kafanızda, aynı onun size söylediklerini, şimdi siz kendi kendinize söylüyorsunuz. siz kendinizi sevmezseniz, değer vermezseniz, karşıdan da bunun aksini bekleyemezsiniz. hayatınız boyunca hiçbir erkeği hayatınızın mekezi yapmayın, vazgeçilmez olduğunu hissettirmeyin ve kesinlikle kendinizi kullandırtmayın. ne arayın, ne konuşun ne de sorun derim.. bazı ilişkiler ömür boyu sürmüyor maalesef, sevgiler yalancı geliyor. kısacası değecek insana göz yaşı dökün, değmeyecek insana da amannn boşver demeyi bilin... sevgiler... olgu35 ölümden başkası