Hangi doktora gittin son olarak? Son düzenleyen: Moderatör: 22 Aralık 2015

Bipolar olmadığım kesinleşti.2011'de şizofreniye tutuldum. Şimdi neurofeedbacki deniyorum; 2. seansım bitti. Deneyimlerimi yazarım.

1 hafta oldu, 2. Seansım, daha bir etkisini görmedim. Neurofeedback in şizofreniye etkileri üzerine bir çalışması var. En az 60 dakika en çok 120 dakikalık ortalama 58'4 seans sürmüş bu çalışma ve hastalık geçmese de hafiflemiş. Son düzenleyen: Moderatör: 22 Aralık 2015 Mutluluki Mucize 1 di şimdi 2 oldu

NARKOZ: ASRIN SALGINI DEPRESYON YALANI Hep söylüyorum! Günümüzde mevcut psikiyatri global sektörün Truva atına dönüşmüştür! Sağlıklı beslenme, kitlesel bilinçlenme gibi gelişmeler sonucu fiziksel sağlık alanında fazla hastalık üretemeyen, şimdilik şeker, kalp, tansiyon ve obeezite ile beslenen kapitalist vampir gözünü psikiyatriye dikmiş durumdadır. Çünkü bu alanda nesnel gerçekliklere gerek yoktur; felsefi kanaatlerinizi hastalık olarak pazarlamak son derece mümkündür. Bunun yolu da çok kolaydır: Telkin ve propaganda! "Şunlar şunlar varsa hastasınız" demek kitlelerin önemli bir bölümünde, "Aaaa onlar bende de var, ben demek ki hastayım" demeleri, derken en tabii ruh halleri üzerinde yatıp kalkmaları, bunlarla ilgili sürekli zihinsel doldur boşaltlar yapmaları hasta olduklarına inanmaları için fazlasıyla mümkündür. Nitekim de böyle oldu! Dünyada global bir sağlık sistemi var. Bu sistem kendi sektörünü dünyanın en karlı sektörlerinin başında tutma işlevi görüyor. "Para bu kadar belirleyici mi" dememek gerekir. Bu sizin için veya benim için öyle olmayabilir. Ancak kapitalizmin en temel sloganı daha fazla insanlık değildir; daha fazla kardır! Bu günlerde daha güçlü bir sesle tekrar yinelenen, "Dünyada depresyon salgını var" feryadı tam bir kara propagandadır. Yine aynı senaryo sahnede. Kitleler belki zor ancak doğal olan ruh hallerinden ötürü hasta olduklarına telkin ve propaganda yöntemiyle inandırılmaya çalışılıyor. Böyle yapılarak herkesin kaygılanması , "Muhtemelen benim yaşadığım da depresyon, çünkü bu kadar yaygınmış baksana" demeleri, bu düşünce sonunda tıpış tıpış kliniklere doğru koşmaları hedefleniyor. Yeter ki oraya kadar ulaşsın insanlar. Oraya gidip de önce hastalık teşhisi, ardından kutu kutu aynı ilaçtan almayan kaç kişi var sanıyorsunuz! Bu mesajla hedefledikleri ikinci nokta devlet kurumlarını daha fazla kaynak ayırmaya hazırlamak, bunun alt yapısını sağlamaktır! Böylece, devletlerin ilgili birimleri bu "asrın salgını" karşısında vicdani muhasebe yapacak, haliyle halklarını düşünerek şeker tabletiyle aynı etkiyi gösterdiği bilmem kaç kere ortaya konan bu "sihirli ilaca" tüyü bitmemiş yetimin haklarından daha fazla rakam ayıracak! Bu lobinin diğer çok önemli bir hedefi de dünyadaki mevcut global statükoyu muhafazadır! Onlar her ruhsal sıkıntıya hastalık diyerek, "Ne düşünce biçiminde, ne hayatı yaşama felsefende, ne de içinde bulunduğun koşullarda sorun var. Tek sorun var, o da beyninde. İçindeki maddesi azalmış, serotonini düşmüş" demeye çalışmaktadırlar aslında. Yani sorgulama, öde ücretini, sonra da iç ve uyuş sadece! Çünkü sorgularsa gerçek çözümü falan bulabilir insanoğlu! O yüzden korkuya fobi derler, hatta asla bilimsel olmayan, tam bir kandırmaca olan hipnoza bile önem verirler; ancak gerçek yaklaşımlara bir türlü yer vermezler. Amaç şu: Bir şeylerle uğraş, ama bu asla kesin çözüm veren şeyler olmasın! Yoksa sektör ne yapar sonra! Yine bu günlerde, "Gerçek depresyon vakalarının en fazla yüzde yirmisi kliniklere gidiyor" denilerek kitlelere, "Kliniğe gitmedik diye kendinizi sağlıklı zannetmeyin. Siz aslında durumundan habersiz olan cahil hastalarsınız. Ama biz, siz kliniğe gelmeseniz bile durumunuzun ne olduğunu oturduğumuz yerden biliyoruz" mesajı veriliyor. Böylece pastayı büyütmek için korku umacılığı yapıyor. Esas söylemesi gereken şeyi, yani, "Demek kliniklere gitmeyen yüzde 80'lik daha büyük kesime hiç de bir şey olmuyor, bak ne güzel yaşayıp gidiyorlar" gerçeğini ise demiyor. Çünkü öyle bir hırsla gözünü o bakir yüzde seksene dikmiş ki bunu göremiyor bile. NEDEN SIK SIK BUNLARI YAZIYORUM. TAKINTILI BİRİ MİYİM YOKSA Gerçeklere kayıtsız kalamadığım, göz göre göre yapılan bu sömürüye eyvallah diyemediğim için yazıyorum. "Kötü komşu ev sahibi yapar" derler ya hani, kötü işleyen bu sömürü sistemi de aynı şekilde beni yazar yaptı! Bu sektörün çivisinin çıktığını görüyorum; çünkü yıllardır bizzat içinde çalışıyorum. Mutfakta olup biteni aşçı ve garsondan daha iyi kim bilebilir! Mutfağın içini bilmek için prof. olmak değil, aşçı olmak gerekir. Önce teşhis konuluyor kişilere, sonra önümüze geliyor bu vakalar. Haliyle gerçeği tüm çıplaklığıyla görme şansımız çok fazla. DEHB denilenlerin en fazla yüzde beşinin gerçek manada DEHB olduğuna, depresyon denilenlerde bu oranın yüzde ikiyi bile geçmediğine binlerce kere şahit oluyorum. On gün önce kocasından boşanmış kadının sekiz - on günlük doğal yas sürecine bile kronik depresyon denilebiliyor, iş o boyuta varmış durumda! Sonra da ya, "Bana ne, salla başı al maaşı" deme durumu ile, "Bari millet öğrensin, kendi tedbirlerini kendileri alsınlar, bu işin kendi içinden düzeleceği yok" deme tercihi arasında tercihe zorlanıyorum. Beni buna zorlayan şey sadece inancımın yüklediği mesuliyet duygusu ve doğuştan verilen, henüz bozulmadığını düşündüğüm vicdanım! Kimse belki de kendimi hedef haline getirecek bu yazılarım için bana para falan ödemiyor yani. Zaten hayatta en az zaafım olan şeydir, para! Çünkü onun her şeyi satın alacak gücünün olmadığını yıllar önce fark ettim! BELKİ DE BU, BU KONULARDAKİ SON YAZIM Çünkü ısrar; bir yerden sonra özün yani içeriğin önüne geçebiliyor, sözlenilenlerin önemini azaltabiliyor. Kişiler bu durumda içeriğin taşıdığı mesajla değil, söyleyen kişinin niyetiyle vs. uğraşmaya başlayabiliyorlar. Bilirim, günümüz insanı biraz tuhaftır. Kendisi için uğraşana değil, aleyhine çalışana meyillidir egoları! O sebeple kendisini seveni pek sevemez, gözü yine de çekip giden de, kendisinden kaçanda kalır daha çok! Onun için dedim zaten, esasında asrın sorunu Stockholm sendorumu diye! Evet, yeni, yine vicdanımı sızlatan bir tespitim olmadığı sürece bu konulardaki son yazım bu muhtemelen! Bu arada mühim bir hatırlatma yapmalıyım: İnsanlara depresyon hastası değilsiniz derken sadece bir suistimal olduğundan dolayı değil; aslında var olan ve adına depresyon denilen bir zorlu ruhsal süreçten kurtulmanın yolunun evvela kendimizi hasta kabul etmemek olduğunu bildiğim için de bunu söylüyorum. Yani, "Depresyon hastalık değildir, bu durumda siz de hasta değilsiniz" demekle, "Yardım almayın boş verin, çekin derdinizi" demiyorum ben; sizin durumunuzun düzelmesi için de bunun böyle algılanması gerektiğini söylemeye çalışıyorum. Çünkü hastayım dediğinizde iyileşme olasılığınızı değil; süreci besleme ve uzatma olasılığınızı artırıyorsunuz ancak! Benim hasta değilsiniz telkinim aslında iyileşmeniz için de gerekli olan temel terapötik bir yaklaşım! Velhasıl gerek özünde hastalık olmadığı için gerekse bu zorlu insani süreçten kurtulabilmeniz için en doğru psikolojik ve felsefi zemin kendinizi hasta kabul etmemek, böylece beyninizi ruhsal dünyanızın üzerine kilitlememektir. Bu kilit açık olursa ilaç alsanız da almasanız da vakti geldiğinde kurtulur gidersiniz. Depresyondan kim ölmüş! Dediğim gibi, depresyon vs. denilen bir süreçten kurtulmanın en doğru ilk adımı kendinizi hasta olarak görmek değil; sağlıklı ancak zor bir dönemden geçen bir kişi olarak algılamaktır. Bu ilk adımı doğru atarsanız gerideki adımlar kısa da olsa uzun da olsa hedefinize varırsınız! Psikolog İzzet Güllü

Lütfen buradan bizi bilgilendir iyileşme oranın hakkında canım. İnşallah kısa zamanda sağlığına kavuşursun. Son düzenleyen: Moderatör: 22 Aralık 2015

Sizofreni tanisi nasil koyuldu peki?

Geçmiş olsun canım Allah acil şifalar versin inşallah. Dayımda şizofren rahatsızlığı var. ne zamandır nasıl bir tedavi görüyorsun ve faydası ne kadar oldu öğrenebilir miyim acaba.?

2011 'de ses duymaya başladım.48 gün hastanede yattım. Orada tanı kondu. B beyaz_

bende 10 yıldır bipolar bozukluk hastasıyım çeşitli doktorlara gittim ama sonuç alamadım bu hastalığın geçmesi gibi bir durum malesef söz konusu değil sadce durgun bir döneme giriyorsunuz geçti sanıp yanılıpta ilaçları bırakınca birden hiç ummadığınız beklemediğiniz bir anda hayatınızı alt üst edebiliyor şuan ilaçlarımı kullanıyorum ama uyku problemlerim var hiç düzelmeyen geçmiş olsun

benim bir yakınımd abir polar geçiş dönemlerınd eılac kullanıyro sonrada hiç kullanmıyro dokltor kullan demesıne ragmen spor yaparak o dönemleri atlatıyor.. ılac içmiyor.. zaten beblli bir yasta gecıyor dıye bılıyorum C

Kardeşim de var bu rahatsızlık. Babamlar İzmir'de bir merkeze götürdüler. İyi geldi ama bipolar durum tamamen geçti dersem yalan olur. Sanırım tamamen geçmesi diye bir şey yok belki de. Yalnız yaşadığı duygu dalgalanmaları ve öfke hali oldukça iyi oldu. %60 daha iyi diyebilirim. Bu da bizim için güzel bir gelişme.

Merhaba arkadaşlar bende bta bipolar bozukluk var. Yaklaşık 10 yıl oldu. İlaçlar hiçbir şeyi halletmiyor, ben de beyin dalgalarını normale döndürdüğü söylenen neurofeedback i denemek istiyorum. Deneyimi olan varsa paylaşabilir mi?a. s.

denemedim duymadımda ama işe yarıyan bir yöntem olsa keşke müşteririsi çok olurdu:)) nisasum birtanem, minik