Annenizin belli ki psikolojik sorunları var, anneniz ve sizin icin dua edicem..! Allah yar ve yardımcınız olsun inşallah umarım bu kötü günlerin en kısa zamanda biter de feraha erişirsin..!!!

Annenize olan öfkenizle hareket etmeyin lutfen. Erkek kardesleriniz biz bayanlar kadar merhametli olmayabiliyor. Cok agir bir konu. Ama yolunuza devam etmelisiniz. Bu yasa gelmissiniz sukur. Varliginiz annenize bagli degil. Cok da dert etmeyin artik onu. Onun secimi, onun hayati. Ceremesini cekmissiniz elbet ama elden gelen bir sey yok. Ya onu kabul edin ve ozel hayatiyla ilgilenmeyin ya da tamamen hayatinizdan cikarin. Olan size olur manevi anlamda...

Annem zor bi hayat yasadi ama başkalarının hayatını zorlastirmasin. Simdi cocuklarim bana bakiyor deyip köşede guzel guzel otursun istiyorum. Rahatsizim yillardir yapmasindan sanirim mesafe koyacam tabi sebebini soylemek zorunda kalacam S

Aile içinde huzuru bozulabilir belki söylerseniz. Öfkelenip yanlis şeyler yapabilir. Simdilik söylemeyin.. Annenizle ciddi bir konusma yapın. Konusmayi duydugunuzu söyleyin. Ilerde yeniden evlenebilir tabi ki ama bu sekilde devam ederse evlatlarini kaybedeceğini söyleyin..

Söyledikleriniz bana o kadar iyi geldi ki terapi gibi. Beni cok iyi anladiniz ve düşünceleriniz cok hoşuma gitti. En kısa zamanda bir psikologdan randevu alacam kaygilarimi azaltmak ve icsel dayanikliligimi artirmak için. Annemle yuz yuze konuşacam kardesimin haberi olduğunu soylemeyecem. Ikimiz arasinda zannetsin Annemle yuz yuze görüşürken onerebileceginiz soylemek istediğiniz bişey var mi? Inanin bunu konuşmak icin cesaretimi toplamam lazim çok hassas bir konu. Bu konuyu açabilmek zor olacak benim için. S

Canim seninde soyledigin gibi sevgiye ac buyumus ve en basindan beri pskoljk sorunlari baslamis diye dusunyrm annenin bi psklogla gorusmesi sart onu ikna edeblrsen belki duzelir sorunlariniz M

Bende zaten merhametimden okurken ve evlenirken bi kuruş dahi yardim etmeyen ya da edemeyen anneme en cok ben yardim ettim. Erkek cocuklari onun için hep daha önemliydi.

Yillardir aliskin olduğum bir durum olduğu için çok ofkelenmedim zaten degisecegini dusunmuyorum. Biz bekar iken annemin en deger verdigi arkadaşları yaptıklarını duymuslar annemle bi daha hic görüşmediler ama annem yine vazgecmedi vazgeçmemiş dun bi kez daha anladim Kendimi kotu hissediyorum vicdanim rahat değil bi süre görüşmesem belki durulur bilemeyorum M

Dogru bi karar canm :)

Bazen bu tür uc noktalarda ki davranışlar eski adıyla manik depresif bozukluktan kaynaklanıyor olabiliyor. Manik donemde kimisi asiri alışverişe, kimisi kumara, kimisi de cinsel olarak sık partner değiştirmeye meyledebiliyor

Anneniz bu konuyu bir kenara koyarsak nasıl birisi? Size, eşinize karşı nasıl davranıyor? N e V a Le chemin est long, la victoire est sure. 🍃 Üyelik

Sevgili Berzelius, çaresizliğin ne olduğunu gerçekten anladığım ve derdimi kimselere anlatamadığım döneme dönüp kendime yapamıyorum ama ellerini avuçlarımın içine aldığımı, gözlerine baktığımı ve her şey çok daha güzel olacak diyerek sarıldığımı düşün. Dikkate alır mısın almaz mısın bilmiyorum ama birkaç tavsiyem var: 1- Annemin psikolojisi kötü neden ben psikologa görünmeliyim? diye düşünüyorsan psikologa gidenlerin önemli bir kısmı gerçekten hasta olanlar değil, hasta olanların hasta ettikleri. Kendi hasarlarını tamir etmen hayata daha aydınlık bakman için gitmen gerek. Önce sen git olanları anlat, anneni nasıl ikna edip getirebileceğini sor, annen zorla gitmeyecek. o zaten kendinde bir tuhaflık bulmuyor. 2-emdr yöntemi uygulayan uzman bir psikolog bul. gerekirse para biriktir başka şeylerden arittır ama git. 3-bence erkek kardeşin de olaylardan haberdar olsun. yarın öbür gün onun da kulağına gidebilir, en azından hazırlıklı olur. ayrıca senin hareketlerini de garipsemez. birbirinize maddi manevi destek olursunuz. Kendi mantık sisteminde düşünüp anneni yargılamakla bir yere varamayacaksın. onun da belki bilinçli olmasa da kendi kurduğu bir mantık var ve belki de biz onun hayatını yaşasaydık daha kötüsünü yapacaktık. Bence bilinç altı özellikle evli erkekleri seçiyor. Allah yardımcın olsun, en kısa zamanda güzel haberlerin gelsin.

Okuma yazmasi yok S

Erkek kardeşinizle paylaşmanız çok iyi olmuş, ortak bi şekilde hareket etmek size çok iyi gelecek. Doğrusu bundan sonra görüşüp görüşmeme konusunu şimdilik kafanıza takmayın derim ben. Gerekli yüzleşmeyi yaptıktan sonra, hem annenizin hem de sizlerin olanları biraz sindirmeye ve düşünmeye ihtiyacı olacak. Bu zamanı kendinize tanıyın lütfen. Annenizin aslında gerçekten tedavi edilmesi gereken bir şeyi var mı bundan da emin değilim. Çünkü herhangi bir tedaviden ziyade bir zihin değişikliğine ve hayatta başka uğraşlar edinmesine ihtiyacı olduğunu düşünüyorum daha çok. Ciddi bir duygusal boşluğu var ve bunu erkekler aracılığıyla doldurmaya çalışıyor. Hayatta onu besleyebilecek başka kaynaklar arayışına girse keşke o zaman işler bu kadar sarpa sarmazdı. Ama bir psikiyatristle görüşmek belki onun zihninde yeni ufuklar açacak. Değişmek kolay değildir ama en azından kendisine ve size sorun yaratmayacak bir düzeye gelebilir. Bazen sorun yaratan kişi en yakınımız bile olsa, elimizden geleni yaptıktan sonra, 'bu onun yolu artık' diyebilmeliyiz. Siz elinizden geleni zaten yapmış olacaksınız, gerisi artık annenizin bileceği bir şeydir. Kaygılarınızı hafifletin ve biraz akışına bırakın. Çünkü hayatta bazı durumlar vardır ki biz sebep olmayız ve gücümüz de çözmeye yetmez. Yapabileceğimiz tek şey dayanıklılığımızı arttırmak ve içsel gücümüzü korumaktır. Ben sizin de ilk etapta bir psikologla görüşmenizi öneririm.

Yillarin verdigi yorgunlukla savasacak haliniz kalmamis... Yoksa annenizin gorustugu adami bulup annenizden uzak durmasiniz soylemenizi isterdim, annenize de son bir ayar cekmenizi. Madem erkek kardesiniz bir kisim biliyor, birlikte annenizin karsina gecip adamla da karisiyla da konustugunuzu, bu isin bittigini, artik kendine gelmesini soyleyebilirdiniz Degismeyeceginden eminseniz kizkardesiniz icin destege devam...

Bende oyle dusunuyorum ama uygulayabilecekmiyim bilmiyorum. Aslinda annem cok dominant dindar zeki ve sinirli bi kadin ama bu konuda zaafi var. Cocukluktan beri erkeklerden hep nefret ettim sebebi annem. S

Yani bildiklerimi bilmiyormus gibi mi davranayim? S

Sizi cok iyi anliyorum Hayir normal iliskiyi gectim de birde evlj erkeklerden ne anliyorlar bilmiyorum bir gun bunlarin gunahlarini biz odeyecegiz diye korkuyorum begonyas All is Well :) Üyelik İptali Anneler

@Kazen konuyu kapatır misin lutfen

Evet haklısınız ama birazda bizi düşünsün çevreye eşime karşı mahcup olmak da var S

Erkek kardeşine anlatma, gerek yok. Ne yapacak ki zaten. Annenin özel hayatına da karışma. Nasıl istiyorsa öyle yaşasın. Koskoca kadını değiştiremesin. Sen kendi hayatına o da kendi hayatına baksın.

0 zaman ben size sormamış farzedin S

O zaman siz bilirsiniz ikiniz mantıklı bir karar verirsiniz umarim. Allah yardımcınız olsun.. S

Çok zor bir durum. Allah yardımcınız olsun. Size akıl veremem, herkes kendi durumunu en iyi bilendir ancak yerinizde olsam ne yapardım diye düşündüm. - öncelikle kendisiyle açık açık konuşup herşeyi bildiğimi ve son bir şans vererek bu ilişkiyi bitirmesini söylerdim. Biliyorum, çok zor bir yüzleşme olacaktır ancak vicdanen rahat etmeniz için bence son bir yüzleşme gerekli. - eğer beni dinlemez ve aynı davranışlara devam ederse sanırım ben hayatımdan çıkarırdım. Özel günlerde arar sorardım. Gerisine karışmazdım. Ancak zor durumda olursa elbette el uzatırdım. - maddi yardımı ise bütçem müsade ettiğince asla kesmezdim.

Allah hidayet, akil fikir versin, sizinde yardimciniz olsun.. Babanizin durumu tabiki annenizin davranislarini hakli cikarmaz.. Kesinlikle ciddi bir konusma yapin kabullenmiyorsa ayni seylere devam ediyorsa irtibati kesmekte yarar var bu sekilde sizin de hayatinizi mahfedebilir. Gerekirse maddi yardima devam edin ama manevi anlamda arayi açin

Aynen oyle cook zor. Babamın vefatindan sonra yapma bari. Nasil bir hayasizlik aklim almiyor.

Hastalığı devam ettigi surece depresyon ile yerdegistirerek devam edebiliyor. Sadece bazen dışardan bakıldığında saglikli gibi duran kisilerin aslında "sağlıklı" olmadığını söylemek istedim.

evet zorla evlendirilmiş, zor olmuş hayatı ama bu "evli" insanlarla olmasını gerektirmez o zaman gitsin bekar insanlarla olsun bence yaptığı en büyük ayıp burada bir de siz küçükken sizin yanınızda, sizin duyabileceğiniz şekilde yapması da büyük hata bunların sebebi zorla evlendirilmiş olması ile açıklanamaz bence psikoloğa gitmek de çözüm olmaz, sanmıyorum verilen ilaçları düzenli kullanmak, o ilaçların verdiği depresif duyguları bastırmak, düzenli olarak seanslara gitmeye devam etmek... zor yani, çok zor sanırım ben olsam uzaktan takip etmekle, maddi destek olmakla ve ancak bana gerçekten ihtiyacı olduğunda yanında olmakla sınırlardım ilişkimi edit: tabi ne olursa olsun psikoloğu denerdim umudum olmasa da

Degismeyecegini biliyorum ama pislikleri beni bulsun istemiyorum. Ayrıca hic birşey yokmuş gibi evlatlik yapmak da zoruma gidecek. Napacagimi bilmiyorum aslinda S

Annen yuva yıkıyor diyenlere soruyorum bu yuvayı tek başına mı yıkıyor acaba? Görüştüğü erkekler heralde çok masum ve anneniz kandırıp yuvalarını yıkıyor. O erkekler de suçlu. Bu tür her olayda kadına yuva yıkıyor demeyi bırakın. Anneniz çok zor bir hayat yaşamış ve yaşıyor. Bunları normal bir ruh sağlığıyla yaptığını düşünmüyorum. Rahatsızsanız görüşmeyin ama maddi yardım etmeye devam edin.

Bu yaştan sonra degisir mi bilmiyorum ama yıllardir degismedigi icin bazen gormemezlikten de geldim. bazen küstüm bazen yuzlestim. Artik bana da bulasacaklar karısı karşıma çıkacak olursa ne yaparim Boleyn Kizi

Akrabalariniz duymadi mi? Sonucta arkadaslari bile duymuş. Bence gorusmeyin. Allah korusun o kadar evli erkekle beraber olmus ya kucukken size bir şey bile yapabilirlerdi. Size zararı olur. Maddi desteği çekmeyin.

Sinirlenmekte haklısınız birde ben bunu yillardir yasıyorum. Bi yerden sonra durmalı ama yok. Eşime çevreme karşı utanç duymak istemiyorum kendine çeki düzen vermeli.

Hayatımı mahvedecek zatem o adamin karisi benim adimi öğrenmiş annemi anlatacak galiba cocukkende annemi anlatan insanlar olmuştu cok utanmıştım. Niye hep ben utancla yasayayım onun hatasinin bedelini ben mi ödeyecem S

Böyle anne olmaz fazla rahat etmiş aklı başka şeylere gitmiş elini eteteği çek Aklıma başına gelsin

Bugun olanlardan haberim yokmuş gibi mi davranayim yoksa yuzleseyim mi?

Kendisimi dunyanin en fedakar annesi olarak görüyor hasta bi adama ve cocuklara baktim okuttum diyor S

Bende onu diyecektim kardesin biliyordur zaten. Peki hic konusmadiniz mi neden insanlarin yuvasini yikiyorsun diye. Bence kesinlikle esinize anlatmayin.

Yillarca surebiliyor mu? S

Zor bir durum öncelikle eşinize bundan bahsetmeyin ne olursa olsun bu annenizin özeli. Bence yapılacak en doğru şey annenizi karşınıza alıp yaşadığı hayatı yargılamadığınızı ama bunun sizin ahlaki değerlerinize ters olduğunu ve sizi yıpratıp yorduğunu, bundan sonra tedavi olursa yanında olacağınızı eğer reddederse artık yapabileceğiniz birşeyin kalmadığını ve görüşmek istemedinizi açıkça söylemek.. Kardeşiniz de sorarsa nedenini annenizle aranızda olan fikir ayrılıklarının artık dayanılmaz bir hale geldiğini bu yüzden görüşmek istemediğinizi söyleyebilirsiniz.

Esime aciklayamam başıma kalkar. Babamin vefatindan 1 yil sonrasi bile olsa yalniz birakmami istemez. Cünkü eşim kendi annesine aşırı duskun sinemha

Psikolojisinin iyi olmadigini bende düşünüyorum. Dualariniza ihtiyacım var imtihanim cok ağır. Bazen tayin isteyip bu şehirden uzaklasmak istiyorum sıkıntısı beni buluyor. O adamin karisi karsima çıkarsa ben naparim annemin ahlaksizligini nasil aciklarim S

Tedavi olmayi reddettigi surece bu hastalikla yasayacak demekki

Ya karşıdaki görüştüğü adama ne demeli afedersin kicindaki kıllar agarmistir çapkınlık peşinde karaktersiz insanlar.

Annemle yuzlestikten sonra görüşüp görüşmeme konusunda veya görüşme sıklığı konusunda fikrinizi alabilir miyim? Aslinda ben cocuklugumdan beri bunu kabul etmek zorunda kaldım çünkü değişmeyeceğini anladim. Cok uzuldum unv okurken psikolojim bozuldu gizlice psikiyatristen destek aldim. Tekrardan karşıma çıkacak olmasi yani annemin yaptıklarının beni bulması eşimin ve cevremin haberdar olmasi korkutuyor beni. Bize zarar vermesinde ne yaparsa yapsa modundayim artik. Dun erkek kardesimle paylaştım bir cok seyi anlattim o da annemizi degistiremeyecegimizi gerekirse yuzlesmemiz gerektigini ve gorusmeme konusunda doktora gitmezse gorusmeyecegimizi söyledi ama tam bir karar veremedik. Biraz zamana birakip bi kac gün düşünüp mantikli karar verelim dedik. Benim için dusunceleriniz mutlu etti. Cocukken guzel arkadaslarim oldu annemden uzak bi cocuklugum gecti. Hayatim odamda ders calismakla gecti annemle paylasimlarimiz olmadi. Hayatima hep yön vermek istedi cogu zaman başardı ama artik izin vermiyorum. Dediginiz gibi bu sureci kabullenmek zor olacak. Dediginiz gibi bi psikolog ya da psikiyatristen Destek almam gerekecek yoksa çok yipranacam bu dert benim içimden çıkmaz. Destekle daha kolay atlatabilirim gibi geliyor. Yükümü hafifletmem için ihtiyacim var.

Annenizin zor bir hayatı olmuş, doğal olarak sizlerin de zor bir hayatı olmuş. İnanın burda ne anneniz suçlu ne siz suçlusunuz. İkinizin de kendine göre çok haklı sebepleri var. Bu tip durumlarda doğruları ve yanlışları tartışmak, sürekli zihinde muhasebe yapmak insanı hiçbir noktaya ulaştırmaz. Bu bi kısır döngü yaratır sadece. Soğukkanlı ve mantıklı bi şekilde annenizle gerekli konuşmayı yapın ve yüzleşin. Maddi olarak desteğinizi çekmeyin ve manevi olarak ona sunabileceğiniz tek seçenek bir psikiyatristten yardım alması olur. Bu süreçte yapabileceğiniz başka bir şey yok. İçiniz rahat olsun, kendinizi hırpalamayın. Ne siz ne de anneniz hayatlarınız böyle gelişsin istemezdiniz. Fakat hayat işte olaylar böyle gelişti ve tüm bunları iyisiyle kötüsüyle kabul etmek gerek. Sakın kabul etmeyi pasif olmakla ilişkilendirmeyin. Kabul etmek demek, artık olmuş hiçbir şeyden kaçmamak demektir. Bazen bu çok acı verici olabilir ama iyileşmek ve hayata devam edebilmek için her şeyi olduğu haliyle kabul etmek gerekir. Ayrıca tüm mesajlarınızı okudum. Bunca zorluk yaşamanıza rağmen sizin oldukça güçlü ve mantıklı bir kadın olduğunuzu görebiliyorum. Siz de psikolojik destek almaktan çekinmeyin lütfen, anneniz bu desteği alsa da almasa da siz gidin. Çünkü tüm bunlarla başa çıkmak kolay değil. Bir psikologtan destek almanız en azından bu duygusal yükünüzü bir nebze azaltır. Böylece bu süreci daha kolay atlatacağınıza inanıyorum. Sevgiler.. S

Annemde evlenip ayrılsin ama evli erkeklerle beraber olup bana da bulaşmasın. Boyle bir annem olsun istemem. Namuslu olsun. Adamin karisi falan beni aramakla annemi tehdit ediyor

Allah yardımcın olsun çok zor bi durum!! Annen annelik yapamamış ama sen evlatlık yapmışsın hemde fazlası ile... Babana acıdım ben ençok? Acaba o fark Ettimi annenin yaptıklarını?

Annenizi kastetmiştim. M monalazo akşam güneşi tek ayak

Emin olun annenizin bir suçu yok. O hala 15 yaşında bir ergen. Hiç yasayamadiklarini bu yolla yaşamaya çalışmış. Suçu onda değil onu zorla evlendirenlerde arayın.

Baktı senden başka kimseden fayda yok dua ediyorum diye seni kandırıyır bence... Ya bilmiyorum ne desem annen sonuçta... Maddi destek devam etmeli ama bi gönderde babana yaptı bunu istediği kadar iyi baksın kalbi kırıldı Ada'mın belki o ifade edememiş ama sen onun için söyle diyorum ipleri kopar!! Çok Zo işte aşağı tükürsen sakal yukarı tükürsen bıyık

Her doğuran anne mi ya? Annelik mi bu? Üstelik yuva yıkan bi insan bu kişi Sizin yuvanızı yıkan biri olsa ne düşünürdünüz? Çocuklarını küçüklükten beri böyle şeylere şahit olarak bütüyen ve yaşlanmasına rağmen buna devam eden bi insana hiçbir şey değmez. Karısı sizi bulmuş söyleyecek söylese ne olur ki bu şekikde annenizle ilişkinize devam ederseniz ödüllendirmiş olursunuz. Silerdim ben böyle bi kadını.

Ayrıca para ihtiyacını neden karşılayacaksınız evli sevgilisiyle daha çok gezsin tozsun diye mi?

Bizi buyuttu analik hakki var. Birde yanında kardeşim var

Evet evli S

Çocuk yaşta zihinsel engelli biriyle zorla evlendirilip normal bir psikolojiye sahip olması garip olurdu. İnsanlar genellikle yaşadığını yaşatma eğiliminde, o yüzden sadece kendi hayatı kötü gitmiyor; hayatına giren herkesin hayatı zincirleme etki altına giriyor. Sizin de öyle olmuş. Kimsenin duasıyla hallolacak bir sorun değil bu. Profesyonel destek alın.

bilemiyorum allah yardimciniz olsun demek icin geldim

Daha önceden söyledik evlenebilirsin dedik, 'ben evlenmem' demisti. Simdi yüzleşince tekrar söyleyecem neden evlenmiyorsun diyecem. Annemin ömrü heba oldu diye ebli erkeklerle yıllarca beraber olmasi hakli cikarmaz çünkü artik tovbe etmeli. Yaşlandi ayıp torunlari oldu S

Öyleyse gitmeli bir uzmana.. tedavisi var. mı bilmiyorum ama en azından psikolojik rahatsızlığı hafifletilebilir herhalde.. S

Çok zor bı durum Allah yardım etsin büyük konuşmiyim ama, bende öyle anneyle konuşmaz görüşmezdim parada vermezdim insan yaşından başından utanmasi lazım evlenmek istiyosanki babanız yeni vefat etmiş evlenir. Böylle milletin yuvasına yılan gibi süzülmeye ne gerek var ya kaç yaşında kadınsın Allah ıslah etsin sizide eşinize ailesine karşı mahcup eder bu durum üstelik erkek evladın var senin evlenme çağında sen fingirdeme peşindesin bı ayağı çukurda ya çok sinirlendim kusura bakmayin

Iyi gunumde coooook iyi ama zor gunumde destekçim olmadı. Cocukken anlasamazdik cunku hep yargilar eleştirirdi. Evliligimde pek destek goremedigim icin artik derdimi anlatmiyorum. Cocukken hayatima cok karisirdi. Hep yön verirdi zorlardı. Artik yonlendiremiyor cunku izin vermiyorum. Eşim anneme mesafeli davranislarindan hoşlanmıyor S

O zaman bosverin. Bir süre gorusmeyin bu olaya da karismayin. Su akar yolunu bulur. Gorusmek isterseniz gorusursunuz.

Sizce nasıl davranmalı diye sormuşşunuz bende fikrimi söyledim? Anneniz harika bi kadın o zaman neden sordunuz ki :) Yaptıkları doğru mi deseydim anlamadım ki fikrimi söyledim

Yüzleşmek yerine mektup yazarak anlatın bence.. Cunku karşılıklı iletişim etkili olmayabilir.. Aranızda tartışma çıkabilir. Mektupta güzelce içinizi dökersiniz. Etkili duygu dolu ve beklentileri içeren bir mektup..

Amin. Degisecegini sanmiyorum. Anne ve babadan yana hiç şanslı olmadim. Başkalarının annesi cocuklarinin hayatini kolaylaştırırken benim annem zorlaştırdı. Anneannem annesiz büyümüş cocuklarina da sevgi göstermemiş. Annem de sevgiye aç olunca dışarıda aradı ama bizide harcamış oldu. Hep anneme benzemekten korkmusumdur. Bi de ona sorsaniz dunyanin en fedakar en iyi en mukemmel annesi. Kimseyi begenmez hep elestirir bizi bile. . push ; S

Annen için üzülme derim. Vicdan azabı çekmene gerek yok. O çocuklarını hiç düşünmemiş. Görüşme bir süre.

Eşime anlatamam. Annemle detayli hic konusmadim cataspatas

Ölünce vicdan azabi cekermiyim diye bende bunlari düşündüm ama telefon konusmalarini düşününce bi yanimda görüşme diyor. Telefonda; - annem: sen nasil ni erkeksin o kadinin agzini yüzünü kiramiyor musun beni nasil tehdit eder? -adam:... . -annem: soyledigi kızin benim kizimin olmadigini soyle benim kizimin adinin farklı oldugunu söyle. Beni bununla tehdit edemez. Bu kadin beni arayip hakaret edemez sen ayni kadin gibi erkeksin telefonunu ortalarda birakip onun karıştırmasına nasil izin veririsin? Bunlari duyunca öfkeden deli oluyorum affedemiyorum. Cok zor iki arada bi derede kaldim

Ben olsam akıllanana kadar yüzüne bakmam. Paraya ihtiyacı varsa hesabına yollayın. Benim hayatımın hiç bir yerinde olamazdı o, annem bile olsa.. . push ; S

Tekrar yuzlesmem gerekmeyecek mi Cunku sebebini soracak. N e V a Le chemin est long, la victoire est sure. 🍃 Üyelik

Annemden ziyade yanindaki engelli kizkardesime üzülüyorum. Kızkardeşim icin anneme daha da cok destek olmaya çalıştım S

Elbette gerektirmez. 3lbette aynı şeyleri yaşayıp normal bir hayat surenler de var ama herkesin yapısı aynı değil. Emin olun benzer durumda o kadar çok örnekle karşılaştım ki. Kaç yaşına gelirse gelsin mental olarak olgunlasamiyorlar ve tabiri caizse hep ergen olarak kalıyorlar. Bunu buradan anlatması inanın çok zor. O kadın normal bir çocukluğa ve gençliğe sahip olsaydı vok büyük ihtimal normal bir yaşam sürecekti.

Haklisiniz. 1961 dogumlu ama 63 lu oldugunu soyluyo inanin yaşından bende emin degilim

Zaten bende evlenmeyi degil de gizli gizli istedigiyle beraber olmasini anlayamiyorum bu nasil bi seydir ki cocuklarinin alninin egmesine degecek bisey aklım almıyor. Yıllardır mukemmel insanmis gibi gosterip gizli ayiplarini yapmamış gibi davranmasi hep çok cektiginden yakinmasi artık iyi niyetimizi suistimal ediyor diye dusunmeye başladım. Anladigim kadariyla anneme bu durumdan haberdar olduğumu tedavi olmasi gerektigini ve mecbur kalmadıkça görüşmeyeceğimi soylemeliyim. Bu durumu yakinlarima izah etmek zor olacak

Benimde cok zor bi hayatim oldu. Annem sevmedigimi bildigi halde bu adamla evlenmezsen hakkimi helal etmem dedi ve beni eşimle evlenmeme mecbur birakti bosanmak istedim sevemedim dedim. Kim seviyor ki dedi bana destek olmadi. Hep beni suçladı. Kendi istemediği bi hayata mahkum oldu ama beni de mahkum etti. Hayatimin en önemli kararını 'evliligim' annemin zorlamasiyla oldu. Esimde beni zorladigini ogrenince annemle mesafeli oldu annemi sevmez. Simdi esimle problemlerimi asla yansitmiyorum. annem Din ve cocuklar maskesi altinda evli erkeklerle beraber olmak. Vazgecememek... M

çok üzücü bi durum Allah yardımcınız olsun umarım annenızın bu hareketleri değişir

Belki bir süre sizi görmemek ona büyük bir ders olur ama yine de elinizi ayağınızı tamamen çekmeyin bence. Allah yardımcınız olsun.

Eşim annemle gorusmedigimi ogrenince eşime nasıl açıklama yapacağım? cataspatas

Ne olursa olsun o senin annen. Biliyorum kaldıramıyorsun ama onun yaşadıklarını da kimse bilemez. Ne bunalımlar geçirdi belki de delirme noktasına geldi. Bilemeyiz ki.. Maddi manevi evlatlığını yap derim. Yani ben olsam öyle yaparım.

Ikna olup gidinceye kadar görüşmemeyi düşünüyorum. Iyilesmesi lazım onun yaptiklari yüzünden bizimde psikolojimiz bozulmasin M

Kirici konusmayin rica ederim

Anneni bırakma derim. Evet hatalı. Ama insan nasıl ki hatalı evlatları kaldırıp atamıyor. Anneyi de atmamalı. Kotu bi evlilik yapmak zorunda kalmis. Yasayamadıklari kalmis içinde. Annenize üzüldüm. Evet Haklı değil. Ama hayatının bir yerinde çok magdur olmuş. Anneni terk etme diyorum. Allah gecinden versin. Terk edersin. Beklenmeyen bir ölümle kendine hayat boyu sürecek bir vicdan azabı yaşatırsin. Annene sahip çık. Bundan yalnızca Hayır görürsün

Dikkatimi bir şey çekti. Anneniz sizi 16 yaşında doğurmuş. Şuan 38 yaşında olduğunuzu söylemişsiniz. O zaman şuan anneniz 57 değil 54 yaşında olmalı. S

Soylemek kolay ama o kadar kolay degil inanin. Yoklukta asevinden yemek getirip bizi doyururdu. Zor sartlarda okuduk

Zor bir durum. Ama bana kalsa eşinizle erkek kardeşinize anlatmayı derim. Hem kardeşinize niye anlayacaksın iz ki paylaşmak için mi, karar vermek için mi? Annenize gelince... en zor kısmı.. Vicdanınızla ahlaki değerler çatışıyor hele ki bu çatışma anne içinse çok çetin geçtiği ortada. Bir psikiyatrist goturseniz.. çözüm olur mu bilmiyorum ama sorunun kaynağını bulursanız belki düğümün ucunu da bulursunuz çözmek için...

Konunun hassasiyeti ortada. Aciklayip aciklamamak size kalmis. Gecmisten gelen yaralariniz oldugunu ve bu yaralari kapatmadiginizi soyleyebilirsiniz. Daha ne denir ki? Esiniz de saygi gosterip insallah kaşımaz.

Çok zor bir durum.. Evlatlarini kaybetme korkusu yasarsa belki akli başına gelir diycem ama daha once mesafe de koymuşsunuz degisen bir şey olmamış.. Erkek kardeşiniz evli mi? cataspatas

Merhaba, yanlis yonlendirmek istemem ama siz annenize maddi desteginizi surdurun, kim, ne olursa olsun analik hakki odenmez. Fakat irtibatinizi kesin. Sizi arayan olursa da onu anneniz olarak kabul etmediginizi soyleyin . Erkek kardeslerinize zorda kalmadikca soylemeyin Ofkeyle kalkip zararla oturabilirler Allah korusun. Anneniz icin soylenebilecek bir sey yok. Her koyun kendi bacagindan asilir. Allah hidayet versin.

38 yaşında hayatin en büyük imtihanlarindan geçmiş bir insanim. Konuyu kimseye anlatacak gücü kendimde bulamiyorum. Sorun annem... 15 yaşındayken hafif zihinsel engelli bir insanla zorla evlendirilmis. 1 yıl sonra ben doğmuşum. Annem bosansam mi diye aklindan gecerken bi cocugu daha olmuş ve cocuklari icin bosanamamis zaten gidecek yeri de yok. Ben 13 yaşımdayken hatırlıyorum erkeklerle telefondaki muhabbetlerini. Sonrasinda aldatmalarini. Yillarca annem hep nefsinin pesinde gitti. Cocukken derdim keske yaşlansa da biraksa. Kac kez yüzleştim, yapmayacam dedi ya da kabul etmemeler... unv okurken 4 yil annemin hatasindan dolayi hic ama hic konuşmadım. Su an 57 yaşında babam 1 yıl önce vefat etti zaten annemin hesap verecek kimsesi olmadi babam engelli oldugu icin. ama bugün cep tel konusmalarina kulak misafiri oldum. Konuştuğu kişi erkek. Eşiyle konusmalarini anlatiyor. Sanirim onun karısı bu durumdan haberdar olmuş ve anneme hakaret ve tehdit ediyor. Benim adımı soyadimi ogrenmis bana soylemekle tehdit ediyor. Eşini annemle gördü ya da duydu, bilemiyorum... Butun aksam ağladım nasil davranacagimi bilmiyorum ustelik annem maddi yonden bize muhtaç ve ben aliyorum ihtiyaclarini. Yarin erkek kardesime anlatmayi düşünüyorum. Gerekirse annemi bir daha asla gormemeyi.. Sizce nasıl davranilmali?

Allah razı olsun ama çok zor bi durum. Cozumunu bulamadım yillardir

Annenin davranışı senin evladı olmanla ilgili değil. Sen yine evlatsın. Çapkınmış işte, öyle kabul et onu. Benim teyzem var. 8 defa evlenip ayrıldı, sevgililerini saymıyorum bile ama severim kendisini.

Hayır tabii ki bu onun yaptıklarının yanlış olduğu gerçeğini değiştirmez. Bence yüzlersin ve bir psikologa görünmeye ikna edin. Hissettiklerinizi anlatın. Ama bana kalırsa önce siz bir uzmana danışıp asıl ondan tavsiye isteyin.

Ben mi destek alayim annnem mi almali anlamadim. Annem asla yanaşmıyor. Sorunun kaynagi annem. Ben gitsem psikiyatriste işe yarar mi acaba? S

Aminn. Cok zor bir durum anlatilacak gibi degil utanç kaynagi. Su an kendimi biraz daha iyi hissediyorum gozlerim şişmiş ama S

Aslinda rahat mutlu bir hayati yok ancak hic bir sey onu erkeklerle beraber olmasindan alikoymadi. S

Hem o da bilsin herseyi yillarca ben bildim ben ustlendim bu derdi hem de çözüm bulabilir miyiz ikimiz diye cunku kardesim annemle mesafe koyunca soracak zaten.. Yillardir bu durumdan degilde farkli davranislarindan dolayi surekli gitmesi gerektigini soylerim daha gecenlerde yine soyledim ama gitmeme konusunda israrci ilaçları icince uyusacagini cok uyuyacagini saniyor. Halbuki dengesizlikleri var biliyo. Sevgisiz bir ailede büyümüş hic deger görmemiş sorunun kaynagi bu gibi geliyor ama uzman bilir tabiki S

çocukken zorla gelin edilmiş belki de zoraki bi evliliğe tutsak kalmış. Ne bileyim, tamam yaptığı hata ama ne bileyim yani yaa içimin bi yanı suçlayamadı nedense. Yaptığı kabul edilemez ama kadının da ömrü nasıl heba olmuş aslında. Karşına al konuş derim ben. İsterse evlenebileceğini ama bu yaptığının doğru olmadığını falan söyleyebilirsin.

-tek başıma degilde kardeşimle konusmayi düşünüyorum tek basima konusamam gibi geliyor. Icim icimi yiyecegine annem bildigimi bilsin istiyorum. -eger ayn davranışlarına devam ederse ogrenmem cok zor olacak. Kendini kolay ele vermez. Harketlerinden suphelenince bugn cep tel'imin ses kaydedicisini açık bi sekilde koydum odadan çıktım öyle ogrenebildim. - maddi yardimi dusunecem. Fikirleriniz icin teşekkür ederim. S

Çözüm aramaktan vazgeçmelisiniz belki de.. Kendi mutluluğunuza odaklanin. Yine zor zamanında yaninda olursunuz ama mesafeli olun.. S

Siz çok haklısınız tamamen haklısınız fikrinizde ama yalnız bırakmak yerine doğruya yöneltilebilir mi diye düşündüm ama zaten anladığım kadarıyla da herşeyi yapmışsınız S

Zaman zaman anlamistir ama kendini ifade edebilen bi insan degildi. Annem babama cok iyi baktı bebek gibi. Bizedr hep mukemmel anne oldugunu empoze etmeye çalıştı. Ama babama sadık olmadi. Aslında babamin ölümü bi kurtulustu. Ben hep babannemi ornek aldım ALLAH rizasi için yaptım. Annem hep erkek cocuklarina yatırım yapmak istedi ve yapti ama simdi kız cocugu başkaymış deyip gece kalkip hep dua ettigini soyluyor

Bu olayda anneniz de mağdur kusura bakmayın da. 15 yaşında istemediği biriyle zorla evlendirilmiş, gidecek yeri olmayan zavallı bir kadın. Boşanamamış. Üstelik zihinsel engelli dengi olmayan biriyle evlenmiş ve düzgün ve doyurucu bir evlilik hayatı da olmamış. Evet yanlış gelebilir size ama onun hayatı bu. Evli insanla ilişki yaşamak ahlaken size doğru gelmeyebilir. Ama annenizin hayatı bu. Güzellikle vaz geçirmeye çalışın ama iletişiminizi koparıp kötü muamele etmenizi gerektirmez. Ayrıca tek suçlu da anneniz değil sonuçta anneniz kimseyle zorla ilişki kurmuyor. Anneniz size ve kardeşine karşı ihmalkar ve kötü bir anne olmadığını varsayıyorum tabii.

Bi yanim sizin gibi düşünüyor diger yanim kırgın ve öfkeli.