Allah yardımcınız olsun inşallah ama başka bir şehirde hem okuyup hem çalışmak sizi çok çok zorlayabilir. Kendi şehrinizde tekrar hazırlanabilirsiniz ama ortaöğretim kpss çalışmak bence sizin içim çok iyi olabilir umarım güzel yerlere gelirsiniz

Acikcasi dediklerinizden cok hakkiniz olupta demedikleriniz icin mukemmelsiniz.. cogu insan belkide sizin yasadiklarinizi yasiyor inanin.. babanizin yaptigi hic hos degil sevginizi kaybetmemiz olmaniz ne kiymetli ama onun bile farkina varamayacak malesef.. annenizin kurtulma hayali yok... genelde oyle oluyorlar oda ayri.. evleneyim kurtulayim dememenizde harika.. bir cok takdir edilecek durus cumle var yazdiklarinizda calismanizda cumleleriniz kdar kiymetli... hangi bolum bilmiyorum ama gidip bitirmeye calisip kyk yurtlarinda kalsaniz sigortali calisamazsiniz ve geliriniz olmaz babanizdan almayacaginiz icin okumakta cok zorlanirsiniz.. kalsaniz kalınasi bi hayatinizda yok... yurtta kalip universite de calisabilirsiniz havuzunda spor salonunda kafeteryada kantinde kutuphanede bi cok ogrenci bu sekilde yapiyor.. tabi burs basvurusuda yapmaniz lazim... eger bu kotu bi bolumse bi yandan da iyi bolum icin sinava hazirlanabilirsiniz... lise mezunusunuz ortaogretim kpss de deneyebilirsiniz.. ya yapacaklarinizdan cok yapmamaniz gerekenler var aslinda mesela baskalarina siginmaya calismayin, yeterli geliri elde etmeden eve cikmayin, ailenizi tamamen silip gitmeyin mesafelide olsa iletisim olsun gibi.. ve rabbim yolunuzu acik etsin yaninizda olsun

Öncelikle hepinize merhaba, gerçekten muzdarip olduğm bir durumdan bahsedeceğim. Babam maalesef çok asabi bir adam. Evde asla huzur yok. Her gün kavga ve küfür evden eksik olmuyor. Aklınızın alamayacağı küfürleri annem ben ve kardeşim her gün yiyoruz. Tabi bazen haftada 1 2 kere iyi gününe denk geliyoruz ama genel olarak cok baskın ve huzursuz bir adam. Ben 2 3 sene önce üniversiteyi kazandım. Fakat bölümden tatmin olmamama rağmen kayıt yaptırdım. O sıralar yaz ayında çalışıyordum. Babam anneme parami biriktirip okuyabilecegimi söylemiş bu benim kulağıma geldi. Ve çok zoruma gittiği için okul hayalimden vazgećip açıköğretime geçtim. Şuan çalışıyorum ve eve tabi ki maddi desteğim var. Fakat evde hiç iç huzurun olmamasi sürekli kufur yemek beni çok bunaltıyor. Annemin boşanmaya niyeti yok. Dolayısıyla çok mutsuzum. Açıköğretimdeki okulumun bitmesine henuz zaman var. Yani kaydimin olan okula gitsem mi diye düşünmüyor değilim. Amacım o bölümü bitirmek değil. Sadece orda da normal işe girip yaşasam mı diye bile düşündüm. Nasıl bir yol izleyeceğimi bilmiyorum. Sadece çok mutsuzum. Her şeye ragmen babami tabi ki seviyorum. Fakat küçüklüğümden beri aynı durum hakim olunca artık bıkkınlık geldi. Tavsiyelerinize, yol gösterimlerinize saygım sonsuz. Hepsi benim için cok önemli bu durumda. Yardımcı olur musunuz

Gayet aklı başında bir insansınız ama okulu bırakmanız kötü olmuş.. Birkaç sene söylenmekle yetinir baba ben o okulu yine de bitirirdim.. İstediği kadar konuşsun eğitim haktır. Her anne baba bu hakkı ne şartla olursa olsun yerine getirmekle yükümlü.. G gunces

Düşünceleriniz icin teşekkür ederim. Evet evden ayrılmaya cesaretim henüz yok. O maddiyata tamamiyle sahip değilim. Evet maalesef babam asla düzelmeyecek. Kpss hazırlanıyorum ve mevcut acikogretim bölümümün bitmesini bekleyeceğim sanırım. Devlet ataması en büyük şansım olur sanırım.

Eğer maddi olarak kendinizi döndüremeyecekseniz ben evden herhangi bir sebeple ayrılmayın derim. En kötü anne baba bile taciz tecavüz ve dayak yoksa dışarıdaki insanlardan iyidir. Babanızın düzeleceğini sanmıyorum. Annenizin de eger maddi bir desteği yoksa tabi ki bosanamaz ülkemizdeki kadınların çilesi bu maalesef. Siz seneye için üniversite sınavına çalışıp iyi bir bölüm kazanıp okuyup hem kendinizi hem annenizi kurtarabilirsiniz. Babanıza bu süreçte kulak tıkayın mümkünse. Ben olsam öyle yaparım Lütfen evlenmeyi de düşünmeyin yazmamissiniz ama ben eklemek istedim Allah sabrını versin

Allah muvaffak eylesin kardeşim inşallah çileniz yakın zamanda hayırlısıyla son bulur yosunlukek

Düşünceleriniz için çok teşekkür ederim. Erkek arkadaşım var fakat henüź evlilik düşünmüyoruz. Yani en azından hayatta belli bir maddi kazanç boyutuna gelmeden düşünmüyoruz. Evliliği bu yüzden kaçış yolu olarak göremiyorum. Ekonomik şartlar da çok zorlayıcı olduğu için okumak bile değil başka bir şehirde tek başıma yaşayıp çalışmaya bile cesaret edemiyorum dolayısıyla. Üstten ders alıyorum ve sanırım 1 dönem sonra okulum bitiyor. Bir yandan da kpssye hazırlanıyorum tabi ki. Bazen olayın kini ve öfkesiyle birden her şeyi birakıp gitmek istiyor insan. Ama elime bu şartlar geçse bile yine giderken hem annemi hem babamı düşünürüm. Maalesef asla gamsız olamıyorum. Henuz napacağimı bilmiyorum. Tabi ki ne olursa olsun aileyi silmeyi düşünmüyorum. Ama yaşama dair keyfim de kalmadı diyebilirim. Söyledikleriniz icin tekrar çok teşekkür ederim. Hepsini dikkate alacağim