Okadar yorgun hissediyorum ki.28 yasindayim hayata hiçbir başarı sığdıramadım. Güzel ülkemde hakkım yene yene, hayattan zevk alamayan bir bireye dönüştüm. Güzel puanlar almama rağmen, şu zamana kadar cok iyi geçen 15 mülakatta da başarısız oldum. Son birtane daha girdim ama okadar ümitsiz ve üzgünüm ki. Acaba bu sefer olur mu diye diye kendimi başka bir işe atmadım.. Baska bir yerd baslamadim. Yine olmayacak, yine dağılacağim. 1Etrafimda yüzüme gülen ama bir baltaya sap olamadığım için cok mutlu olan insanlarin mutluluğuna mutluluk katacağim. Ailem küçüklüğümden beri sorunlu. Ben dışlanmış bir evlat, dayak yenmiş, öz annesi tarafindan bu evden defol git sana nasil katlanacagiz diyilen, falimda bir seytan var evinizde dedi falci kadin diyor, annem. Şeytan benmisim. Herkesten daha fazla yaşam enerjisine sahipken şimdiden 80 yaşında ölmeyi bekleyen dedeler, neneler gibi oldum. Koparildim, sevgisizlikten, haksizliklardan yoruldum. Tutunmak istiyorum bir yerlere... Ve sizlerden yardim istiyorum ne yapayim ben?450bin, 135bin, 150bin takipcili kitlesi bayan agirlikli instagram sayfam var yıllardır tek yaptığım iyi şey bu sanirim. Buradan az miktarda reklam gelirim oluyor ihtiyaclarimi karsilamaya çalışıyorum ama bu gercek bir is değil, bugun var yarin olma ihtimali olmayan bir iş. Bir ara yurtdışından bebek kiyafetleri getirdim sattim cok da iyi olmasa da az biraz kazandim. Ticarete kafam yatkin biliyorum, insanlarla cok iyi anlasabiliyorum ama fikir üretme konusunda, karar verme konusunda tam bir muallağım. Artik okudugum okulu, aldığım puanlarin hakkini aramayacagim olmuyor, bosa kürek çekiyorum. Herşeyin hakkından gelebilirim kendimi topladığım vakit. Ne olur bana yol gösterin işe yaramak istiyorum artik...

Okadar güzel analiz ettiniz ki beni. Kesinlikle bu denli hissetmemde eşimin rolü çok büyük. Ben sana güveniyorum, yaparsin, başarısız diyerek benim yanimda olduğunu göstermeye calisiyor ama elimi neye atsam ya olmazsa ya şöyle ya böyle. Kimseye muhtaç olmak istemiyorum kendi ayaklarımın üstünde güçlü bir birey olmak istiyorum.

31 yaşındayım kendimi bildim bileli iş arıyorum sırf iş bulabilmek için liseyi açıktan bitirip 23 yaşından sonra binbir zorlukla üniversiteye gittim bazen aç bazen sokakta kalarak okulu bitirdim mezum oldum tam iş buldum derken kimi girdiğim işte tacize uğradım kiminde paramı alamadım kiminde mobingten dolayı kendim bıraktım. İşsizlik hayattaki en büyük imtihanım oldu diyebilirim içimde kanayan bir yara ve özel sektörden umudu kesip evde oturup kpss çalışyorum... benimde bu durumumdan en çok memnun olan kendi yakınlarım çektiğim acıdan haz alan... eş desen oda yok karşıma kimse çıkmıyor. Ömür miadımı doldurup bir an önce ölsem keşke diyorum... yalnız değilsin hatta senden daha kötü durumda olanlar var.

Haklısınız cevap vermeye calisiyorum ama cok fazla olunca malesef yetişemiyorum. Önerileriniz icin cok teşekkür ederim instagram üzerinden gitmek istiyorum fakat burada da yapılıp olumsuz olan cok durum var oyuzden daha temkinli ilerlemek istiyorum. Oda kendimi toplayip sağlıklı düşünmeye basladigim vakit ancak..

Ben sizin konularıniza cevap verilmesini doğru bulmuyorum açıkçası çünkü asla cvp vermiyorsunuz bu saygısızlık çok net bir saygısızlık hemde yani saygisizsiniz bence ama belliki şu an hassas bir haldesiniz. öncelikle herkes devlet kurumuna girecek diye bir kural yok kendinizi buna sartlamayin mutsuzluk sebeplerinizden biri en azından silinsin hayatinizdan instagram sayfalarınız bence cok guzel bir kitleye sahip bunu bir us olarak görüp ilerletebilirsiniz sonrada ilerlediğiniz alanda butik açabilirsiniz bence olur çokta güzel olur. ama önce psikolojik olarak kendinizi toparlamaya çalışın kendinize acımaktan vazgeçin işe

Falcının evinizde şeytan var demesi o gördüğü şeytan ya kendisidir yada çok özür dilerim kusura bakmayın ama annenizdir. Yılmadan hırsla iş aramalısınız güçlü olmak zorundasınız bu durumda hiç iş ayırt etmeden herşeyi yapın elinize gecen parayla küçük bir dükkan kiralayın ticarete yatkınsanız orda çocuk kıyafetleri satın yetişkinde olabilir aynı zamanda instagramdanda kıyafetleri satın kargoyla gönderin böylelilikle işiniz daha çok büyücektir diye umuyorum ayrı evede çıkarsınız bir zaman sonra sabır ve dua edin yok öyle öldüm bittim kimse sizi elinizden tutup kaldırmaz siz kendiniz kalkıcaksınız.

Yanlış hatırlamıyorsam su an kendinizi bu denli "başaramamış" hissetmenizde eşinizin sizden memur olmanızi beklemesinin rolü çok büyük. Yoksa pekcok isin üstesinden gelebilecek bir kadinsiniz siz. Evde çocuğuna bakarken kac kadın iki bin TL ye varabilen para kazanıyor ki? Ben memurum iki yıl ücretsiz izne ayrıldım... bırak para kazanmamami her ay eşim bana cep harçlığı verdi. Ben biraz da yapamadığını dusunduklerine değil yapabildiklerine odaklanmani oneririm