şu yüzden olabilir canım çok fazla zorluk çekmediysen şu yaşına kadar ondan olabilir yada bağımlı kişilik bozukluğu da olabilir ama senin dediğin ailesinin yanında okuyan arkadaşlarımda oluyor o yüzdn öyle dedim canım ben 18 yaşımda ayrıldım evden üstelik memleketimden 25 saatte uzakta okuyorum 3 yıldır ee hal böyle olunca büyünüyor ister istemez bence bir an önce alışmaya çalış canım hatta bu durumu bir fırsat olarak kabul et ve alış çünkü hayatın boyunca her zaman yanında birileri olamaz herkesden önce kendine güvenmelisin o yüzden şu dönemi fırsata çevir ve kendini kontrol etmeye çalış çok da duygusal düşünme yoksa seneye atandığın yeri kendine zehir edersin cnm öyle düşün :bbo:lmaz::1hug: BinbirRenk

burcu seni okadar ii anlıorumki inanılmaz daralıyorum annem markete bile gitse sıkılıyorum onsuz hayat düşünemiyorum ben. mesela gecen ablamlarla abimlerde kaldk sabaha kdr eglence gırgır fln ama yinede içim buruktu annemi cok özledm abah oldu hemen giyindm gittim ablamı beklemeden:))) KurabiYe Yeni

kışılık problemı yasıyosunuz bence.. annesız hayatın olmıycana kendınızı cok fazla alıstırmıssınız.. ama unutmayın hayatta ne olca bellı olmaz bazı durumlara yenılıklere alısık olmanız gerekır.. guzlu olmanız gerekır en basıtı annesı olmayan cocukları dusunerek buna baslıya bılırsınız..

insan mecbur kalinca herseye alisiyor canim o yuzden atama ciksa ne yaparim diye takma kafana, mecburen alisacaksin. bak bana, evlendim taaa dunyanin obur ucuna geldim ben nasil alistim? mecburen... ustelik annemi 2 yildir messenger disinda hic gormedim. annemi ozlemi icinde hep olacak tabi, hic gecmeyecek ama alisiyorsun... offf ben de cok ozluyorum annecigimi yaa... insallah en kisa zamanda yanina gidecegim kismetse :asigim: fransa159 diyemedim ya la! tek ayak

kızlar hepinize çok teşekkür ediyorum yorum yaptiğiniz için.. bu benimki gercekten aşiri bağimliliktan kaynaklanıyor.. üni. yi dişarda okumak istemedim.. bilinçaltımda hep annemden uzak kalma korkusu vardı.. bu korku beni hep engelliyor.. bu sefer ilk gün çok kötü oldum ama aradan 4 gün falan geçti şuan evde tekim ve çok iyiyim.. sanırım alişiyorum bu duruma.. umarım atanirsam zorluk yaşamam.. en azından şuan eskisi kadar yalnız hissetmiyorum kendimi.. bunu farkettim. demekki bir gelişme var.. hepinize çok tşkr ederim kızlar iyiki varsınızz Laale Aşikardır Zat-ı

sorunun nedenini ve durumun ciddiyetini iyice kavrayınca insan aşabiliyormuş canım.. sizin de dediğiniz gibi bağimli kişilik bozukluğu bu bendeki.. ikili ilişkilerime de yansiyordu.. hep neden böyleyim diyordum.. sonunda kendimdeki sorunun nedenlerini gördüm.. annem ben çocukken beni inanılmaz korudu kolladi.. arkadaslarım okula tek gelirken ben hep annemle gittim geldim.. annem birinci teneffüse kadar beklerdi.. çıkısta da almaya gelirdi.. ortaokul ve lise yıllarımda da hep annem oldu okul yolumda.. cidden abarttık biz.. ve ben kendimi hep ona bağimli hissetmeye başladım.. ve tek başıma hiç bişey yapamayacağima inandirdim kendimi.. yanımda annem olmalıydı.. annem yoksa sevgilim.. sonunda bazı şeyler kafamda oturdu.. insan olumlu olumsuz tüm yönleriyle kendini tanimali, kendini keşfetmeli.. ben de kendi iç keşfimde bu olumsuzluklarımı gördüm ve şuan aşabiliyor olduğumu görmek bana cidden güven veriyor.. güveniyorum artık kendime.. bağlilik ve bağimlilik arasındaki farkı görebiliyor bağimliliklarımı bağliliğa çeviriyorum.. hepinize teşekkürler dinlediğiniz için.. Laale Aşikardır Zat-ı

canım bence alışmalısın, kendine hakim ol ve anneni engelleme giderken, engellemeki kabullenmen kolay olsun, kendini de kadına alıştırıyosun sen evlenince o ne kadar üzülür kimbilirbilmiyorumkismile dizinin dibinde oturamazsınki ömür boyu, ayrıca eviniz de çok sessiz biz mesela 5 kardeşiz ses vardır hep evde o yüzden birinin kısa süre yokluğu kimsede boşluk yaratmaz ama sen sanırım tek kalıyorsun evde, dışarda vakit geçir eve fazla uğrama yada arkadaşlarınla git eve ki hissetme yokluğunu fazla tencere_tava hersey senin icin

bende de aynısı var sanki tatlım benim o kdar agır değil tabi ama ben baska bi yere gideyim hemen bozuluoyrum vücüdum sinyal verio yerim değişsin ailemden ayrı kalayım bi kaç gün tamam ii gibi oluuyor ama sonraki günlker hasta oluoyrum resmen hasta sıtma gibi titriyorum kusuyorum midem alt üst oluyor yemek yiyemiyorum halsizklik çöküyor vee hiç bir şeyden keyif almıoyrum bende atanırsm ne edeceğim bilmiyorum yaaa bazen düşünüom atanıp birde ecvlenirsem ne yapacam die sürekli hasta mı olacagım böyle diye :sinifsinif:

çok garip... bende hiç olmaz hoş zaten ben ayrıyım ama sadece sözlüm olmadı mı ağlarım.. umarım aşabilirsin zor bişey olsa gerek.. U umran80

burcu annesinin yanına mı gitti nedir? :dance:

bende aynı senin gibiyim.. anneme aşığım o benim diğer yarım herşeyim.. bitanecik annemden evlenerek ayrıldım evlendiğim ilk sene heryerde annemi görüyordum kokusunu duyuyordum ağlaya ağlaya mahvolmuştum (bu arada eşimle evlenmek içinde 6 sene uğraşmıştım:))) 5 sene oldu hala içim buruk görüşüyoruz sık sık ama içimin ateşi bir tuhaf seni anlıyorum çok iyi.. annem herşeyim ALLAHım çok uzun versin annelerimize..

Kızlar benim gibi olan var mıdır şu dünyada =( ben neden böyleyim.. yaşım 23.. deyim yerindeyse eşşek kadar kız oldum.. ama ne zaman annemsiz kalsam bu evde duramıyorum.. annem bugün istanbula gitti uzun bir süre gelmicek.. ben evde babamla tekim.. babam işten gelir kendi odasına kapanır bi saat tv izler geçer uyur.. şuan bana bu ev o kadar boş o kadar anlamsız o kadar sessiz geliyo ki.. bi gün annemsiz kalsam özlüyorum.. bişeyler eksik hep.. yani bu yaşa gelip de evde tek kalmaktan korkan sıkılan annemi özledim diye zirlayan biri daha olamaz yaa.. resmen küçük bebekler yapmaz benim şu yaptiğimi.. dün sevgilimin yanında ağladım annem gidicek bi ay gelmicek ben ö-çok özlerim onsuz evde duramam diye, sevgilim de şaşirdi.. bize gelirsin aşkım ben gelirim ablamla.. seni yalnız bırakmayız dedi.. ama yok gene de biliyorum ki annem gelene kadar benim yüzüm gülmicek.. işin kötüsü kpss ye hazırlanıyorum.. seneye atanip gittiğimde napicam ben.. ne zaman büyicem.. ne zaman yalnız kaldiğimda boğazim düğümlenmicek.. ooof ooooffff:çok üzgünüm: johnnybravo fevkaladenin

anne iste bende özlerim bende onsuz oldugumda huzursuzum ama insan nelere alismiyorki resusitasyon

ahh canim :) evlenince alisirsin insallah :)

Evden okul, iş veya evlilik gibi nedenlerle zorunlu olarak ayrılmadıkça büyümek zor gerçekten. gamyoncuiremsu

bende bir zamanlar öyleydim. ama üniversiteyi dışarıda okuyunca alıştım. bir kız arkadasım var annesini güne bile yalnız göndermez her yere onunla gider. Allahtan bir geceleri yanında yatıcam demiyor. normaldir:) annenizle çok güzel bir iletişim kurabiliyorsunuz demektir:) Allah bozmasın canım.

yaşadığınız normal değil. ama bende bu durumdan bir nebze olsun annenizi de sorumlu tutuyorum. sizi kendine bu kadar bağımlı yetiştirdiği için. şimdi de psikolojik rahatsızlık sınırına gelmiş bu durumu beraber çözmelisiniz. siz bu şekilde devam ederseniz ne iş ne de evlilik hayatında mutlu olabilirsiniz. Laale Aşikardır Zat-ı