Doktora yapıyorsunuz, bu süreçte boşanma işleri zorlar. Ne kadar kaldı? Tedavi olmaya ikna edebilir misiniz eşinizi? R

Yok. Çoookk sinirlendiğinde kolumu sıkar. Her kavgada değil yani. Ama dövmek olarak soruyorsanız hiç olmadı.

Bence bi aile terapisi alın çok faydasını görürsünüz. Sevgi varsa çook ciddi bi probleminiz yoksa evliliğinizi kurtarın derim. Evlilik terapisi iyi gelir umarım.

Belki de haklısınız biz anneler de suçlu. Kim bakacak sen isten çıkıp mı bakacaksın yoksa ablaların ya da annen mı dedim. Orasını brn bilirim dedi. Asla bakamazlar nereye bakıyorlar. Aslında doğru bırakacaksın görecek dünyanın kaç bucak olduğunu. Yabanelma Bir sabah gelecek kardan aydınlık... Üyelik

Hem de ne sinmek. Resmen korkuyorum. Bir de ondan önceki beni tanisaydiniz tam tersi biriydim. Çıkaracağını düşünüyorum. Cocugu alamaz değil mi benden. Çalışmıyorum çünkü. Doktora yapiyorum. M

Güncelleme üzerine yazıyorum, bu zamana kadar evliligin bitmesiyle ilgili net birşey söylemediyseniz, kaybetmekten korkmuştur. Eşiniz ne yaparsa yapsın ayrılık lafını yapacağınızı düşünmemiştir belki bu zamana kadar. Misafirlee gidince, sakin ama kararlı bir şekilde konuşun, bu şekilde yürütemeyeceğinizi bilsin eşiniz, belki toparlamaya çalışır kendini.

Şuan çalışmıyorum. Şimdilik ailemin yanına gidebilirim. Sonra iş bakabilirim. Ailem destek olur.

Kesinlikle psikolojik destek almaz. İhtiyacı olmadığını düşünüyor kendisi. M

Kişilik bolunmesi demissiniz ya bende bunu düşünüyorum son zamanlarda. Hatta borderline kişilik bozukluğu yakın geliyor bana. Bu konuda yardımcı olabilecek uzman arkadaşlar var mı acaba.

Hanımefendi siz kendi isteginizle evlenmis ve kendi rizanizla cocuk yapmis olmalisiniz. Bosanmak isterseniz de egitimli biri olarak calisir geciminizi saglarsiniz. Yani hayatinizi kimse mahvetmiyor siz secimlerinizin sonuclarini yasiyorsunuz.

Gerçekten bosanmayacaksaniz bir daha bosanacagim demeyin. ikna etmesine izin vermeyin sizi. nasilsa bosanmiyor deyip daha beterini yapacak. malesef sevgisiz büyüyen insanlar böyle değiştiremezsiniz. cocuklarina da aşırı düşkün olanlari sa ayrı dert oluyor. kurtulamiyorsunuz

Vala psikolojik siddet daha kotu mutlaka insanda kotu bi etki birakiyo... ozur dilese bile yarin bi tartismada gene bunu yapar... tedavi onerin az da olsa tedaviyle duzelir belki tedavi kabul etmezse de ayrili ki cocugunuz da ilerde kocaniz gibi olmasin...

Ben de artık değişeceğine inanmıyorum. Ve evet geçmiş bir sebep olamaz başka bir insanın hayatını mahvetmek için.

Allah bize doğru kararı verebilmeyi nasip etsin. Akıl vermiş bize. Kullanalım diye. Kader diyip oturmak doğru değil. Eğer harekete geçmiyorsak bu bizim korkakligimiz.

Eşinizle konuşun bi uzman desteğine ihtiyacı var eğer kabul etmezse zaten siz kimseyi degistiremezsiniz. kimse kimseyi değiştiremez. Kimse kimseyi de boşanmaya ikna etmesi gibi bişey yoktur. Yani ya böyle yaşamaya devam edersiniz ya da size yapılan sayhisizljklara dur dersinjz

Ben böyle karakterlede geçmişte yaşadığı hayatı bahane olarak kabul edemiyorum. Etkisi vardır ama yinede bahane değil. Kişinin kendinde bitiyor neticede. Bende farklı bir türünü yaşadım. O tarz koca modeli ile nereye kadar. İnsanların değişeceğine de hiç inanmıyorum. Sadece törpülenir belki ama ozamana kadar kimbilir siz ne hale gelirsiniz. Hakkınızda hayırlısı olsun

Yani cocugu boyle bir insanla ayni evde buyuymek istememeniz gayet normal. Adam asiri sinirli yazmissiniz, bana da dengesiz bir tip gibi geldi. Psikiyatriye gitmesini sart kosun. Bosanmak istemiyorsa doktora gorunecek bu kadar.

Resti çekin ya psikoloğa gidersin ya da bu iş biter ben senin buhranlarınla uğraşamam diyin

Aynı şeylere maruz kalıp kendimdeki eş kişisinin karakterini çözümlediğim için büyük resme bakınca anlamak çok zor olmuyor. Bu psikolojik baskıdan kurtulduğunuzda sizde anlıyacaksınız. Labirent gibi içindeyken çıkış yolunu bulamıyoruz ama yukardan bakınca herşey çok net...

Böyle kişiler kendi sindirilmişliklerini başkalarına yaşatıyorlar. İçten içe yoğun değersizlik hissine sahip aslında ve bu hissi sizi bastırarak teselli etmeye çalışıyor. Size hakaret etmesi fino alsaydın demesi seni bana iyi anlatmışlar ama kötüymüşssün demesi hep kendisini size aynalaması esasen. Kendi vasıfsızlığını karaktersizliğni size yansıtıp suçlu hissetirme çalışıyor. Korkutma, suçlu hissettirme, aynalama, kendinden şüphe ettirme... Biyerde okumuştum 'Suçlu hissetirilerek hayatı karartılanlar suçlu hissettirme konusunda önemli bi ustalık kazanıp başkalarına bunu silah olarak çok rahat kullanabilirler' diye. Eşinizde böyle bi altyapıyla yetişmiş o yüzden sizin bizim gibi merhamet sevgi vicdan konularında herhangi bir hayat tecrübesi hissiyatı olmamış. Zaten bunlar borderline narsist sosyopat piskopat gibi değişik şekillerde çıkıyolar. Ayrılmak istemezler çünkü onlara hırpalayacakları kaos oluşturacakları bi ortam lazım bi nevi stres topu arıyolar. Sarılır barışır yanında tutar sonra sar baştan. Düzelme ihtimalleri çok zayıf binanın temeli çürükse nasıl düzelticek o taşları yeniden baya zor yani.

Esinin psikolojisi seninkinide bozar. Hayattan aldigi darbeleri iyilestirmek istemesi lazim. Sana onun bu halleri zarar verdigini söyle. Zaten icinde insanlik varsa anlayisa gelir.

Bazı insanlar sadece kötüdür. Eşinizi bilemem belki de rahatsızlığı vardır uzman değilim. Ama kendisine zararı dokunan her insanı psikolojisi bozuk diye adlandırmak kendini kandırmak gibi geliyor bana.

Evladımin benim çocukluğum gibi bir çocukluk geçirmesini isterdim annesiyle babasıyla. Ben çok mutlu bir ailede büyüdüm. Eşim ise tam tersi. Ve ne gördüyse onu yaşatıyor bize bemce. Babası da üvey annesine aynı böyle davranıyor. Ve ben oğlumun da onlara benzemesinden çok korkuyorum. Çok. Çok. Çok.

calisiyomusun? kendi parani kazaniyomusun yani? ayrildiktan sonra ne yapmak istiyosun, ailenin yanina mi doneceksin ayri eve mi cikacaksin? esin yardim almali. o surec icerisinde sizde fazla diklenmeden destek olarak sorunlarini kabullenmesini saglamalisiniz. baktiniz bi degisiklik yok, ozaman son care bosanma olabilir.

Onu tanımadan önceki beni özledim, demissiniz. Bu duyguyu o kadar iyi biliyorum ki. Boşanmaya karar vermek zor is. İnsan hep bugün karar verip, yarın erteleyecek bir sebep buluyor. Uzun zaman alıyor ama aklında, içinde varsa bir gün mutlaka tak ediyor. Ben de boşanma sürecindeyim. Zor olsa da, doğru olanın bu olduğunu biliyor insan.

İşte cocukken gördükleri yasadıkları pskolojisini bozmuş ister istemez.. bu şekilde bi karaktere bürünmüş. Tabi ki siz çekmek zorunda degilsiniz ama.. Normal bi anınızda konusmayı deneyin ben bu davranıslara katlanamıyorum artık deyin ya düzel ya da bu iliskiyi sonlandiralim deyin.. bakalım kendisi de istiyecek mi tamam mi devam mi diyecek.. J joli_joli

Of of of nasıl yazmissiniz böyle. Yüzüme yüzüme çarptı. Şuan evde misafir var. Onlar salı gidecek. Onunla bugüne kadar hiç yapmadığım kadar açık net ve kararlı bir konuşma yapicam. Artık kendi bilir bundan sonrasını.

Evlenmeden once ya kendini farkli gosterdi ya siz anlamadiniz ya da evlendikten sonra biseyler oldu ve bu hale gelindi. Bu durumun hangisi gecerli anlamak icin ucuncu bir kisinin gozlemine ihtiyac var. Sonuncu secenek gecerliyse terapi ile duzelebilir belki. Tamam esiniz terapiye gelmesin siz gidin, uzman birine anlatin, esiniz de belki size destek olmak icin bir, iki kere gelir. Bisanacaksaniz çocuk konusunu diger hanimlar nasil çozuyorsa siz de oyle yapacaksinizdir ya da bu evlilige katlanip oglum icin kaldim diyceksiniz. Demek istedigim acmazda degilsiniz, madem doktora yapacak kadar da egitimlisiniz karar alıp, uygulayabilmelisiniz. Para kazanamayacak durumda olan, aile baskisi yasayan, bosanmak istese de imkani olmayan kadinlarimiz bile bir cikis yolu bulabiliyorlar.

girdim ilim meclisine, eyledim kıldım talep, dediler ilim geride, illa edep illa edep. kurtul gitsin. sana faydadan çok zararı dokunuyor. kar zarar tablosu çıkarmana bile gerek yok. yazık o yavru öyle bir ortamda büyümemeli. eşiniz kişilik bölünmesi yaşıyor resmen. aldığı eğitim de çöp. ruh lazım insana his lazım. kitap sonraki iş.

Konuyu ben açtım sandım.. Tek farkla bende ki bir baltaya sap olamamış ve babası sonradan evlenmemiş babasıyla yaşamışlar, takipteyim ne kadar dayanırım bu şekil bilmiyorum daha önce dava açmışlığım dahi var hep o iyi tarafıyla kandırılıyorum.. M

"Tamam çocuk sende kalsın, sende babasısın" deseydin eşin düzelirdi...

Eşiniz çocukluktan kalma travmaların etkisini, uzun süreli ve kaliteli bir psikoterapi almadan üzerinden atamaz. Ne yazık ki sevgisiz, aşırı disiplinli ve tedirgin bir çocukluğun izlerini silmek o kadar kolay bir iş değil. Dediğiniz gibi gerçek sevgiyi bilmiyor eşiniz. Eşten korkup, sinmek, onun tarafından azarlanmak ve psikolojik baskı altında olmak bir müddet sonra sizin psikolojinizi de bozar. Böyle bir evlilikte çocuk büyütmek, çocuk için ne kadar doğru?Tartışılır. Ayrılmak istemenizi anlıyorum ve size hak veriyorum. Bununla birlikte süreci doğru planlamalı ve dikkatli yürütmelisiniz çünkü eşinizin, bu talebinizi, anlayışla karşılayacağını düşünmüyorum.

ailenin destegi bir yere kadar tabiki. cocugun var. bosanma olayini kafanin bi kosesinde tut ama son caren o olsun. bukadar dillendirme bile bana sorarsan. oncelikle care ara, konunda 'sunu denedim bunu yaptim' a dair bisey yazmamissin ki hic. sabretmekle olmuyor sadece.

İyi de işte ona göre suçlu benim. Onu delirten benim. Ben uyumsuzum ben ben ben. İste lanet bir insanım. Az önce bana dedi ki beni evlenmeden önce ona övenler beni kakalamak için demis. Düşünebiliyor musunuz. Bu nasıl agir bir laf. Dayanamıyorum. Dayanamıyorum M

Haklisiniz ben istedim. Çok sevdim. Evlenmeden önce o kadar farklıydı ki. O zaman onu seçtim şimdi de ondan vazgeçmeyi secmeliyim biliyorum. beni tek düşündüren oğlum. Asiri düşkün babasına. M

Açıkça fikrinizi soyleyin son kez sans verdiginizi yoksa amacinizin bosanmak ve gayet net sekilde bunu yapacaginizi anlatin. son. kez deneyeceginizi uzmandan destek alma fikrini de dusunun kartlarinizi acik oynayin ve kesinlikle kararınızin arkasinda durun Allah kolaylik versin

Bu karakterdeki eşiniz kendisinde hata görmediği için destek almayı da kabul etmeyecektir muhtemelen. Ben şiddeti sadece fiziksel şiddet olarak görmüyorum, psikolojik şiddet de devamlı haldeyse benim için boşanma sebebidir çünku insanin ruhuna aldığı yaraların tamiri de zor oluyor. Siz kişiliğinize zarar alırken mutlu, huzurlu bir evlat yetiştirmesiniz. Eşinizle son bir kez konuşun olmuyorsa bir süre ayrı kalıp net kararınızı ailenizin yanında verirsiniz.

Ben sizin yerinizde olsam kisasa kisas yapardim. Bir sure ayni onun gibi davranirdim, baktim cozum olmuyor iletisimi keserdim, yine de duzelmezse bosanirdim.

Aynen Yalan dolan Bosanirken erkekler cok serefsizlesiyor, kadina eziyet cektirmek icin her yolu deniyor, cocugu gayet kullaniyor kadini uzmek icin Tamam al bak senin cocugun dersen de 2 gunde getirir kapina birakirlar Hepsi tatava yani

mümkünse bir süre ayrı yaşasanız.. o zaman kendinizi daha güçlü hissedersiniz ayrılabilmek için. sindirmiş sizi.. peki ayrılma durumunda zorluk çıkarır mı?

İyi geceler kizlar. Bir aradan sonra yine ben. 3.5 senelik evliyim. 1.5 yaşında bir oğlum var. Aslında konuşmaya başlasam sanki yıllarca anlatabilirmisim gibi. Öyle doluyum ki. Eşim aşırı sinirli, ofkleli, ruh hali çok değişken, en küçük şeyden kavga çıkarabilen biri. Çok baskın bir karakter. Aşırı ben erkeğim kafasında biri. Üst düzey bir eğitim almış yurt dışı dahil. Ama kafa yapısı tam eskinin erkekleri. Benden de eski kadınlar gibi olmamı istiyor. Sürekli her kavgada modern kadınlar işte der durur. Bugün de bana diyor ki mesela keşke bir fino alsaydın öylesi lazımdı sana sizin cinsiniz öyle ister çünkü diyor. Yine itti kolumdan sarsti beni. Azarlanmaktan hakaretten bıktım artık. Bu arada beni sever de. Nasıl bir sevmekse bu. İyi olduğumuz zamanlar acayip iyidir. Aşırı ince düşünceli bir adamdır. Ama kotuyseeekkk kabalığın dibine vurur. Annesiz büyümüş biri. 10 yaşındayken kaybetmiş. Evli ablasinda kalmis biraz onun da kocası istememiş ablasına çok kotu davraniyormus bu da şahit oluyormuş. Babasi zaten bir kaç ay içinde evlenmiş. gelen kadın da çok aşırı disiplinli biri. Baba da öyle. Hiç sevgi şefkat görmemiş. Ben de eşimin sevmeyi sevilmeyi merhamet duymayı bilmediğini dusunuyorum artık. Tükendim kızlar. Oğlum için çabaladim ama. Galiba sona geldim. Onun bu evde büyümesini istemiyorum. Ayrıca kindardir da. Hiç birşeyi unutmaz. Bir bakmisim önüme gelivermis. Çok aşırı kendi doğrularıyla yaşar. Kızlar özür dilerim. Çok karışık oldu biliyorum. Ama inanın kafam daha karışık. Çok yorgunum. Onu tanımadan önceki beni çok özledim. Güncelleme: hanımlar bir tartışma daha yaşandı aramızda. Bu sefer ilk defa resti çektim. Hani seni bana kakaladilar gibi bir laf söyledi ya bana. Terbiyesiz dedim. Ben senin ne yazık ki hala resmiyette karinim dedim. Ben ortada bir kadın mıydım da sana iyi anlatip kakaladilar beni dedim. Ben o manada demedim onu dedi. Seni olduğundan iyi anlattılar falan filan geveledi. Sonra gitti geri geldi. Ne yazık ki karimsin öyle mi dedi. Ben de seni bosucam istediğin olsun dedi. Ben de ben de sana bunu dicektim aynen dedim. Bitsin dedim. Sonra çocuğu asla sana vermem dedi onun soyadı... Falan dedi. Ben de vicdansız sen annesiz buyumenim ne olduğunu biliyorsun ona da mı bunu yapacaksın dedim. Olurum çocuğumdan vazgecmem dedim. Sonra bir gitti geldi. Bir şeyler geveledi. Sonra odaya çağırdı. Gittim özür dile barışalım dedi. Kendi de özür diledi. Sarıldı. Sonra laf atmaya başladı falan. Neydi bu şimdi? Bu sefer ilk defa boşanmayı göze aldigimi görünce korktu mu. Ama neden? Benden vazgeçemediği için mi yoksa başka şeyler mi var kafasında?

Onu tanımadan önceki beni çok özledim M