ama uzman bana ne dicekki yanlış olduğunu biliyorum ama bu düşünceden kurtulamıyorum en iyisi üstüne üstüne gitmekmi yoksa ben yapamicam deip yine evde kalmakmı S

Bence bu ciddi bir psikolojik sorun. Uzman bana ne dicek ki demeyin, mutlaka birilerine danışmanız lazım. Kendi başınıza halledilebilecek bir şeye benzemiyor bu durum. Korkularla yaşamaya devam edemezsiniz... Hem size hem de sizi sevenlere yazık. İşinde uzman kişiler ne yapacaklarını bilirler. İyi bir doktor bulup ona güvenin.

mevzu biraz dağıldı aslında ben evlenip gidinceki alışamamktan bahsetmiyorum o ister istemez olacak ama yanımda sevdiğim olacak her daim, ben iş için ankaraya gitmekten bahsediyorum sözlümde ankarada çalışıyo ama evlenmiyoruz sonuçta yine beş vakit beraber olmicaz yani ben gece yastığa başımı koyduğumda hem kendi evimde olmicam hemde daha evlenmediğimiz için sevdiiğimde yanımda olmicak yalnız olucam bu zor geliyo bana evlenmemize bir seneden fazla var. bu arada tabiki sözlümü çok ama çok seviyorummm . push ;

ben diyecek bişey bulamıyorum bu konu beni aşıyor sen bile kendine diyecek bişey bulamıyorsun sonuçta boşuna uzman olmuyorlar belki bir ilaç bile verebilir P

ailene bu kadar düskün olman cok güzel ama hayatini erteleyip duruyorsun bunun sende farkindasin... hayatta hersey bizim icin, iyi kötü ne varsa... onlara bu kadar düskün olman sadece seni gücsüz kilar... bende aileme cok düskünüm, onlara birsey olucagini düsünmem bile beni mahveder... ama hayatini kurmalisin artik... insanlar is bulmak icin ne kadar ugrasiyor, senin ayagina bir firsat gelmis bence geri tepme... ve mutlaka uzmandan yardim al...

annem babam beraber canım ama anneme daha düşkünüm babama anneme yaptığım gibi zırt pırt sarılamam, ama onada çok düşkünüm şimdi yurt dışında olduğu için ondan bahsetmedim. tek çocuk değilim ama genelde öyle zannederler beni, ailenin ilkiyim diyelim ananem babam annem ayrıca amcalarım çok düşkündürler bana kalabalık bi aile içinde yetiştim hep sevgilerini hissederek küçük biyerde yaşıyoruz hep içiçeyiz o yüzden bırakıp gitmek çok zor geliyo. Sözlüm benim bu düşkünlüğümü pek ciddiye almıyo samsuna gelmessen evlenmem bile dedim ama o kendi işine bakıyo herkez nasılsa onun arkasında bana saçmalama diceklerini bildği için rahat. Ben bile kendime deyip duruyorum saçmalama saçmalama...

Seni cok iyi anliyorum. Bende aileme cok düskünüm. Hele ki anneme. Bunu pek belli edemem ama bu böyledir. Annemi evde yalniz birakmaktan hic hoslanmiyorum. Bu yüzden disari hayatimda cok fazla yoktur. Simdi buna birde yakinda evlenip buradan ayrilip ailemi gurbette birakacagim ekleniyor. Daha cok baglanasim geliyor aileme. Ama suda bir gercek her disi kus yuvasini terk eder. Günün birinde. Yavas yavas kendini alistirmaya calis. Aileninde kendine ait bir yasami var. Bundan emin ol. Hatta evlendikten sonra bile sen cok üzüleceksin onlar cok üzülecek ama zamanla alisilacak bu duruma. Insanoglu herseye alismaya meyilli. Zaman gerek sadece. InsaAllah hakkinda herseyin hayirlisi olur. K

Bana açıkçası bu halin hiç normal gelmedi. Annen baban beraber mi sırf annene olan düşkünlüğünden söz etmişsin ayrıca tek çocuksun sanırım? Bunlardan kaynaklanan bir fazladan ilgi görme halin oluşmuş gibi geldi bana. Biraz kendini frenlemeye çalış. Sonuçta yaşantının tamamında annen olmayacak. Eşin ve sen birlikte bir hayat kuracaksınız. Sözlün şimdi peki nasıl istersen diyor olabilir, ama ileri tarihte bu kadar anlayışlı olacağını sanmam. Empati yap, o annesine bu kadar düşkün olsa hoşuna gider miydi?

meraba kızlar benim küçük görülen ama aslında baya büyük olan bi sorunum var sanmıyorum içinizde varmıdır benim gibi iş bulupta bunayan evinden ayrılamayan annesinin kuzusu sürekli annesinin dibinde oturmaktan müthiş mutluluk duyan sözlüsüne çok aşık ama evden ayrılcam korkusundan evlenmeyi erteleye erteleye teee öteki yaza atan (ailemden ve sözlümden yüz bulsam 2013 kasıma atcam tarihi ama nerdee) iki arada bi derede kalmışş bi kız... en baştan anlatim ilk üniyi kazamakla başladı bu aşırı düşkünlük samsundan istanbula okumaya gittim ama aklım hep evde ayda bir geldim ama bana yine yetmedi sürekli annemin kokusunu özledim durdum, ben yokken aman evdekilere bişe olacak diye hop oturup hop kalktım sürekli kötü rüyalr değişik hesaplar, inanın tatile gelince olabildiğince az uyur aradaki mesafeyi kapatmaya çalışırdım. neyse öyle böyle bitti okul sonra işe girdim iş baya geç bitiyo eve gelip bir iki saat oturup yatıyodum yine beni aldı bi dert ailemle az vakit geçiriyom böyle hayat olurmu zaten evlenip gitcem ne kadar fazla birlikte olursak o kadar kar derken zaten işe gidiş gelişde zor oluyodu arabası yoktu işi bıraktım. Bir senedir evde boşboş oturuyom aynen dilediğim gibi annemin dibinde ama böylede sıkıntı oldu sıkıldım artık bıktım iş aramaya koyuldum samsun çevresi felan filan sonra sözlümede baya mzımızlandım işim yok gücüm yok felan derken canım benim kıyamaz bana gitmiş kendi patronuylan konuşmuş bana uygun iş, adamda demiş tamam hallederiz mailini vermiş cv mi istemiş. aşkım bana bu haberi öyle heyecanlı verdiki benim havalara uçacağımı düşünerek ama yine sorunlu ben tepkisizce hımm öylemi tmm hayırlısı olsun demekten başka bişe demedim. Çünkü iş ankarada ailem hiç bişe demez gönderir beni sözlümde orda zaten hem evlenincede orda yaşicaz en azından işim hazır olur ama ben sorunlu ben dün gece uyuyamadım yine evden nası ayrılcam annemden nası ayrılcam tatilim olmaz nasıl gelcem hem ankaraya gidersem evlilik tarihide erkene alınır kendi kendimi yedim cv yi yollamasam sözlüm adama mahcup olcak yollasam tam istediğimden emin değilim yine iki arada bi derede kaldım öylece S

sağol canım ya benim kaderim hep gurbet heralde ünideyken okula evlerinden gidip gelen kızlara özenirdim çalışırkende ben başka şehirden gidiyodum otobüsle, yaşadığı şehirde işe girmiş olanlara özenirdim geçenlerde en yakın arkadaşım evlendi evi annesinin evine yürüme mesafesinde şimdiden ona özendim bense tam 8 saatlik uzağa evlencem hatta belki yurtdışına offf offf

neyi bekliyorsunuz ki?

bende ben evde yokken aileden birine bişey olurda sonra ben pişman olurum keşke daha fazla vakit geçirseydim diye düşünüyom saçma dimi:26:

bence bu durumun çok normal değil. ben de ailemi seviyorum ama onlardan bağımsız bir birey de olmayı başardığımı düşünüyorum. doğaya bakarsan kediler, kuşlar bütün canlılar yavrularını tek başına kalmaya alıştırıyorlar ki yaşamayı öğrensinler. hayatta yalnız kaldıklarında diğer canlılara yem olmasınlar. aileni çok sevmen güzel ama mesela ayrı yerde olsanız bile benim ailemle yaptığım gibi her gün istediğin kadar internette görüntülü konuşabilirsin, çalışır para kazanırsan her hafta sonu onları ziyarete gidebilirsin..

Hepimiz ailemize düşkünüz canım, kimse annesinden ayrı kalmak istemez ama bazen hayatın şartları, hatta doğanın şartları gereği, ayrı kalmak zorunda oluyoruz. Şöyle düşün, Allah korusun annene bişey olsa, sen yalnız başına kalacaksın, hem seni çok seven, sevdiğinden de ayrılmış olacaksın. ... Bende ayrı şehire gelin gitmeyi istemiyorum ama kısmetlerim hep öyleydi, şuan da da böyle bir durumum var, mecburen evlenirsem gideceğim. Annem ne zamana kadar benimle olacakki, veya ben onunla, bunu bilemeyiz ki? canım.. Kaybetme korkusu ve beraberinde kendine güven sorunu yaşıyorsun. Bu bağlılık senin içine kapanmanı, hareketsizliğine sebep olmuş. Bir uzman, psikolog yardımıyla evliliğe daha rahat hazırlanabilirsin. Bunu bir düşün istersen..

değişik bir ruh halin var önce ne istediğine karar vermelisin senin yerinde başka bir kız olsa sözlümün yanına gidiyorum diye mutluluktan uçar uzmandan bir yardım almayı dene icimdeki_sen 17.10.2014 miladim

çevremde hiç benim gibi yok kuzenlerim arkadaşlarım benim aksime nişanlı sözlüde değiller ama kendi hayatlarını kurmuşlar uzak yerlerde çalışıyolar ve çok mutlular benim tersime ailelerinin yanında canları sıkılıyo,, sözlüm Allahtan anlayışlıdır bu düşkünlüğümü hiç çok görmez ben zamanı gelince seni alıcam o zamanda bana alışcan der

işe yeni girdi hem daha ikimizde 23 yaşındayız hazırlıklar felan acelemiz yok yani aslında benim yok o hemen isterde