Korkularınızı anlıyorum ancak gerçeklikten kopuk oldugunu düşünüyorum. Diyelim ki bir daha karşınıza seveceginiz biri cıkmadı, hatta erkek cinsinin soyu tükendi. Tek başınıza mutlu olabilmek varken birinden sevgi dilenerek ömür gecirmek daha mı mantıklı? Deseniz ki en azından o son kalan erkekle ürerim... Eşinizle aranızda öyle bir paylaşım da yok dogru düzgün. Yani dünyanın sonu bile olsa yine ayrılmanız daha makul bir secenek. Ek: şiddeti eklemeyi unutmuşum. Sözde o son seceneğinizin şiddet uyguladıgını da es gecmeyelim.

SeviyorsaNİz ayrılmamalısınız

Hanımlar, Boşanmak deyince aklıma türlü türlü şeyler geliyor. Yutkunuyorum asla kolay bişey olmadığını düşünüyorum. Erkeklerin hepsi aynı olduğu düşüncesi geçiyor aklımdan, eşimden ayrılırsam ne yaparım diyorum nasıl dayanırım nasıl ayakta kalırım, bulunduğum aile ortamı dolayısıyla çok modern bi aile yapısına sahip değilim muhafazakar insanlarız. Ailem arkamda olur verdiğim karar ne olursa olsun. Fakat ya hata yapıyorsam diyorum kendi kendime burda o kadar olumsuz şeyler okuyorum ki eşimle kıyaslayinca onunda iyi yönleri var elbet diyorum ama ya bana da kötü gelen yönleri, onlar ne olacak? kendimi bana değersiz hissediren vurdumduymaz. Herşeyi içine atan biri olarak gorunsede Evliligimizin daha ikinci yılında bu kadar sorun Yasar mıydık bana ilgisi bu kadar çabuk? bitebilir miydi? yanlış anlaşılmasını istemiyorum hemen evlenmeyi mı düşündüğüm aklınıza gelebilir asla öyle bir düşüncem yok ama ya olursa bilmiyorum nasıl alışabildiniz nasıl alisilabilir anlatacağım kimsem yok içimi sizlere döküyorum. Çaresizim. Bir evliliğin bitmesi kolay gelmiyor bana severek ayrıldıktan sonra pişman olanınız oldu mu? bilmiyorum

Buradaki herkesin düşüncesine tek tek saygı duyuyorum ve her cümleyi teker teker aklımdan geçiriyorum. Çünkü tanımadığım insanlar en doğru fıkri verecek ve yorumu yapacak insanlar. Bu evre de geçecek ve bişeylere başlayacağım kendim için. Kendime soruyorum bu çırpınış niyee diye... . push ;

Bence açık bir dille konuşmalısınız bu konuları onu karşınıza alıp. Belki sarıldığınızda ilgi beklediğinizi bile fark etmiyor, belki işle ilgili sorunları var vs vs. Konuşup mutsuzluğunuzu, beklentilerinizi, kırgınlıklarınızı güzelce dile getirdiğiniz halde hiç değişmiyorsa, sizi anlamaya çalışmıyorsa o zaman durum başka.. O durumda boşanmaktan başka çareniz kalmaz bence çünkü hiçbirimiz şu dünyaya mutsuz bir hayat geçirmek için gelmiyoruz...

Artısını eksisini yazdıktan sonra hangisi ağır basıyo?

Mutlu değilsen ayrılmalısın.

Size sevgi, saygı göstermeyen birinden bahsediyoruz. Öyle ki ailenizin yanına gittiginizde yokluguna alıştıgınız bu duyguları yaşamak tuhaf geliyormuş. Bunlar sizin cümleleriniz. Bir insan evli oldugu adamdan kendisiyle ilgilenmesini dahi beklemeyecekse o zaman neden evli kalsın? Bekliyor ama bu karşılanmıyorsa ve karşınızdaki kişi herhangi bir emek vermiyorsa bu durumda evlilige devam etmeniz, eşinizin sizi mutlu etme ihtimali üzerine oynadıgınız bir kumar olmaz mı? Beklentileriniz sevgi dilenmeye dönüşmez mi? Ayrılmamanızın özünde diger erkekleri düşünmekten ziyade yalnızlık korkusu oldugunu düşünmüştüm. O yüzden dunyada kalan son erkek diyerek aslında o durumda dahi eşinizin yoklugunun sizin için bir kayıp olmadıgını anlatmaya çalışmıştım. Fakat önemli olan sizin ne düşündügünüz elbette, iyi veya kötü farketmez, herkes hayatında istedigi seçimi yapma hakkına sahip. Ancak bu secimle neleri kabullendiginizi unutmayın lütfen.

Aramızda ayrılık yaşandiktan sonra şiddet kalktı.

Evliliğinin yada kocanın elle tutulur tek güzel yanı var mı? bize anlattıklarından yok gibi duruyor da Eğitim durumun ne iş güç var mı? boşanmak istiyorsan bunları düşünmen daha hayrına olur diğer erkeklerdense... işin yoksa iş bak eğitimin yarımsa onu tamamlamaya çalış...

Çok bilgi sahibi değilim. Ancak evlilik bir yuva kolaylıkla yikilmamali diye düşünüyorum. Elinizden geleni yapın. Affedilmeyecek bişey yapmadiysa tabi eşiniz. Ha çareler tükendi hala mutsuzsaniz boşanmayı düşünün o vakit.

regl döneminde misiniz? ben her reglde kocamı boşuyorum daa