O hala kızlarından kocaları gitse geriye ne kalır? Bilmemkimin eşiyim, benim eşimde şu işi yapıyor diye koca kimliği altına sığınan tipler onlar. Tek sıfatları kocaları. Kendini anlatabilecek eğitimi, mesleği vs yok malesef.. kocası gitti mi koca bir sıfır o mahalleli gözünde.. sen doğru yolda gitmişsin.. evlilik kısmet işi bence, zamanı gelince elbet olacaktır. Eğitimim, mesleğim, kariyerim herşeyden önce geldi benim hayatımda.. eğitimimi bitirip mesleğe başladıktan sonra artık evlenebilirim dedim ve evlendim.. kariyerim için önemli bi noktadaydım hamile kalmışım doğuramam dedim.. mutluluğun evlilikle, çocukla alakası yok.. sonra planlayarak hamile kaldım.. çok şükür mutluyum ama evlenmemiş olsamda mutlu olurdum bence. Bence ilk sorunun iş.. para kazanmaya başlayınca daha farklı düşüneceksin. PabucumunNicki

Eeee ben ne yazmisim farkli birsey mi? Ailesi okumamis kiza konu sahibinden daha cok ilgi gosteriyormus tekrar oku istersen. Z

Siz çok maddeci olmuşsunuz. Onca okumak, yüksek lisans asla o maddeci yönünüzü aşamamış. Şunda hem fikir olalım. Aileniz inanılmaz sığ insanlar. Ve siz onlara layık sığlıkta olmadığınız için kendinize yükleniyorsunuz. Bazıları için mal, mülk, gösteriş bir başarıdır. Benim içinse sokaktaki kediye son paramla aldığım mama, ona sağladığım yuva bir başarıdır. Size 'Allah bilir, Allah verirse olur, Allah'ın hikmeti' edebiyatı yapmayacağım. Çünkü yalan ve yanlış bir edebiyat. Hatta çok çalışan, her şeyi doğru yapan başarılı ve zengin olacak diye bişey yok. Hayat bu kadar pembe değil. Siz hayattan zevk almayı, gezmeyi, öğrenmeyi, vicdanı ve merhameti kendinize rota çizin. Pahalı otellerde iğrenç animatörler ve yapay ışık gösterileriyle bir beton yığınında mo geçireceğiniz bir seyahat istersiniz, ya da bir deniz kenarında, arkanızda ormanla kurduğunuz çadırın yanına uzanmış samanyolunu ve milyonlarca yıldızı izlemek mi istersiniz? Sizin ayrımız ve zenginlik anlayışınız bu şekilde bana göre :)

Demekki senin ailede okumak önemli degilmiş... Övülmek için İyi bir zengin koca bulman şart yoksa agzınla kuş tutsan yaranamazsın.. Hala kızlarının bir suçu yok biraz eziklemişsin gibi geldi onları onlar öyle istemiş hayatı öyle yaşamış sen böyle istemişsin böyle yaşıyorsun..

bence çok şanslısın ama fakında değilsin

Okuyup emek verip karşılığını alamamak konusunda aynı hisleri paylaşıyorum. İşim var çok şükür ama verdiğim bir çok emek defalarca boşa gitti. Ömür geçiyor be.

İşte kimine göre evlilik bir şans, bir statü, kimine görede okumak kariyer sahibi olmak. Önemli olan sizin hangisini istediğiniz ve yaşadığınız...

Yarim yarim okudum takdir edersin ki :) Benide okumadi ama yorum yapiyor diye yargilama sakin :) Okumussun ama sende ailenin kafasindasin alintiladigim kisimda bu cok belli oluyor icten ice ozeniyorsun kiskaniyorsun yada her neyse. Neden mesela bir annenin cocugunu sallamasi emzirmesi seni bu kadar rahatsiz etti yasini kucuk bulabilirsin ama bu onun tercihi mutlularda maddi zorluklarida yok diyorsun seni rahatsiz eden ne. . push ; PabucumunNicki

Evlilikle ilgili hissettiklerinizi "toplum yargılarıyla" temellendirmeye çalışmışsınız yazı boyunca. Neden? Çünkü böyle düşünüyor olmanız sizi de rahatsız ediyor, derin temeller bulmaya çalışıyorsunuz. Öyleyse nedir bu mantıksızlığa koştuğunuz ısrar? Evlilik ne mutluluktur, ne mükemmeldir, ne erken olmalıdır, ne de herkese uygundur. Mantık çerçevesinde kalmaya çalışın.

Okumayıp erkenden evlenenler hemen ortaya çıktılar. Ne demek istediğinizi anladım yaşım 23 ama çevreme tekrardan baktım böyle muhabbetler var mı diye, aslında pek yok. Bence algıda seçicilik var ya da yaşadığınız ortamda gerçekten kendini yetiştiren bir siz varsınız. Çünkü başarılı olmak için çalışmak gerekirken, başarılı bir evliliğin kumarda kazanmak gibi bir şey olduğunu herkes bilir. Maksat aradan çıksın diye evlenmekse ki sizde böyle bir istek yok anladığım kadarıyla duygusal, romantik birisiniz o halde bunları kafaya takmayın. Yaşadığınız yanlış ilişkilerle ilgili öz eleştiri yapabilirsiniz ama. Neden böyle insanlarla karşılaşıyorum, ilk başta neye bakıyorum da sonradan bir pislik olduğunu anlıyorum diye. Evlilik yine de kısmet tabi ki. Kendimi geliştirmiş biri olmayı, bütün evliliklere tercih ederim.

Güzel yazı... Sonda da dediğiniz gibi, belki hala kızları da keşke okusaydık diyorlardır. Bu mevzunun temelini özetlemiş.

Okuduğun yılların, harcadığın emeğin, geldiğin noktanın değersiz ya da yanlış tarafı yok, yanlış olan bulunduğun çevre. Çevrendeki insanlar, bulunduğun ortamlar bunların kıymetini bilmeyen, ya da bilse de önemsemeyen insanlar belli ki. Bir arkadaş, gün teyzelerinden statünle ilgili bi yorum bekleme gibi bişey yazmış, demek istediğim o. Çevrendeki insanlardan etkilenip üzülüyorsun, gerçek değerli olanın kıymetli olanın ne olduğunu sen de çok iyi biliyorsun, kırk yıllık anne kılığına girmiş, yirmilik kızın, onayına ihtiyacın yok... Ayrıca yaşın çok büyük değil belli olmaz ne olacağı, karamsar olmaya alıştırma kendini, bazı noktalarda çok çok haklısın ama kendini dibe çekme, umutsuz olma, kimseye bişey ispatlamak zorunda değilsin... Allah kapıları kilitledi diye düşünme, hayırlısı olsun diye düşün.

Sizin gibi üniversite mezunu Eğitimli biri durmadan hala kızlarını yazmanız bana biraz Abes geldi evlilik kısmetir ve yaşınızda gayet genç kendinizi kötü hissedecek hiç bir durum yok ortada evlilik yaşı artık 30 ve üstü oluyor önemli olan kafa yapınıza uygun birini bulmanız veya Karşınıza çıkması veya çıkmaması Herşey nasip ve kısmet kendinizi geliştirmeniz eğitmeniz hayata bakış açısında değiştirir lutfen iyi bakın iyi görün hayattan keyif ALIN

Kavram karmaşanız var. Evet okul okuyup meslek sahibi olmuşsunuz ama hala ortamınız gün teyzeleri. Ee onların size son konferansınızla yada doktoranızla ilgili soru soracak hali yok elbette hala kızı ilgi çekecek. Akademik bi ortama girecek olsanız da siz ilgi cekersiniz. Kimseyi e be yosma diye yermenize ezmenize gerek yok bence. Bi an önce kendi yolunuzu cizebilceginiz bi sans elde edersiniz umarım.

Senin esas derdin issizlik arkadaşım. Evlilik falan deme.. Yıllarını bir hiç uğruna verdiğini düşünme nedenin is konusunda bir kazancının olmaması. Ee haliyle boşa miydi hepsi diyorsun. Inşallah gönlüne göre bir ortamda meslek hayatın başlar. Gözün ne koca görür ne çocuk. Evlenmek, çocuk yapmak benim gözümde asla bir başarı olmadı. Annenle duygularını konuş derim sizi olumsuz etkiliyor.

Ailenizin tutumu yüzünden böyle hissediyorsunuz. Evlilik başarı değildir. Daha 29 yaşındasınız. Ne güzel okumuşsunuz, önce bir iş bulun çevreniz değişsin. Elbet karşınızada birileri çıkar. T triskadan

bence de benim eşimin akrabalarının hepsi senin hala kızları tarzı hayat yaşıyorlar ama ben an-la-şa-mı-yo-rum. Frekansım tutmuyor bir türlü konuşacak konuları yok boşluktan sürekli dedikodu açık arama 1 saat zor tahammül ediyorum. Bense kurslara gideyim kendimi geliştireyim kafasındayım ay ne bileyim belki de ben tuhafımdır P. S. yaşım 37 çocuğum yok evliyim

Size bi şey diyim mi yazınız mı diyim kullandığınız kelimeler mi diyim uslubunuz mu diyim bilmiyorum ama çok hoşuma gitti, yani tabii içerik olarak değil, tamamen dramatize etmeden meselenizi anlatmanız kişiliğinizin ne kadar eğlenceli olduğunu hissettirdi. Hatta yanlış anlamayın, dalga geçme niyetinde değilim ama yazınızın bazı yerlerinde istemsizce güldüm, affedin. :) Sizden küçüğüm ama düşündüklerinizi bende düşündüm, hatta ben siz kadar ileri de değilim, kariyer, y. lisans vs yok, üniyi bitirdiğimden beri tek derdim şu kpss iletti. Hala masa başında ders çalışıyorum, yaşıtlarım demicem benden küçükler evlenip çocuk bile yaptığı halde okuyanı da okumayanı da. Annemin bi dönem dalga konusuydum, malum evde boş durunca yemekti pastaydı kendi çapımda öğrenmeye çalışıyordum, üniyi bitirene kadar hiçbi şey bilmiyordum çünkü. Teyzem falan geldiğinde, çok güzel yapmışsın, aferin mutfak işini de öğrenmişsin dedikçe annem,"evet çok iyi ev kızı oldu, bundan sonra ev kızı olacak" dediğini bilirim. Bi ara çok fazla akraba, kadınlar arasında takıldıkça siizn düşündüklerinizi fazlasıyla düşündüm, ben ne yaptım bu yaşa kadar falan diye. Birkaç kişi demiş, ortamından ötürü diye ki çok haklılar, kadınlarla takıldıkça insan bi tuhaf oluyor. He şimdi çok mu farklıyım, hayır. Yine oturdum ders çalışıyorum. Öyle çok kadın, teyze görmeyeceğim bi süre sonra. O düşünceler yavaş yavaş kayboluyor bu yüzden. Sizde kendinize denk insanlarla takıldıkça daha iyi hissedeceksiniz elbet. Bence şimdiki çevrenizden ötürü bu sıkıntılı düşünceleriniz. Sizde ileride hayırlısıyla evlenip hak ettiğiniz işinizi elinize aldığınızda, kucağında bebeğiniz hem ev işini halledip hem işinizi halledip hem de bebeğinize baktığınızda iyi ki okumuşum etmişim diceksiniz. Hakkınızda hayırlısı tez zamanda sizi bulur inşallah.

Halasinin 20 yasindaki kizi evlenmis bebegi varmis ortamdaki teyzeler onunla ilgileniyorlarmis konu sahibi okumus neden onunla ilgilenmiyorlarmis diyebiliriz. A

Yüksek lisans +ales+YDS +kpss 82 hepsi hüsran. 32 yaşında evlendim allah bir tek eşimden yana yüzümü güldürdü. Pes etmek yok hala kpss devam. Allah hiç ummadığın anda kapıyı açıyor sabret

Kızlar hepinize teşekkür. Tek tek okudum yazdıklarınızı tek tek cevap vermeyi çok iştedim Yalnız şu aralar sıkıntılı bi zaman dilimindeyim hastayım biraz. daha iyi olunca yazacağım. Kıskanclık, işsizlik diyenler olmuş evet yer yer okudukça hak verdim hepinize yalan diyemeyeceğim. Annem bu hayattaki en memnun edemediğim kadın. Onun görüşleri ve isteklerinin beni ne hala getirdiğini görün istedim. Hiç bir zaman onun gözünde iyi bi evlat olamadım etraftaki herkes ama herkes sevdi, saydı. Annem çocukluktan beri görmedi bizi.. Komşu kızları teyze kızları her zaman daha aklıllıydı. o yüzden bu tuhaf duruşum bende farkındayım. Benden yaşça küçükler anlamsız veya salakca bulabilir. Yasadıklarımızı biz biliyoruz. başkası bilmediği için onlara da hak veriyorum.. Daha iyi bi vakitte yazacağım yine.

Bir yerde okudum. Diyor ki: "Aşıkken evlenme. Kurtarıcıyla evlenme. Zayıf zamanında evlenme. Herşeye evet diyenle evlenme. Herşeye hayır diyenle evlenme. İlişkin yeni bittiyse evlenme. Savaştan çıkmış biri için gücü yoksa evlenme. Kendini mutlu etmeyen biri sen evlenme. Ertelemişliklerini çözmeden evlenme. Ve ne istediğini bilmeden"nefes alsın yeter" mantığıyla sakın evlenme.. Diyeceksin ki kimse kalamadı. ee o zaman evlenme. Eğer uygun biri yoksa ve uygun biri değilsen neden evlenmek zorundasın? Bu düşüncen bile evlenmemen gerektiğini gösterir. evlilik bir hedef değildir. Doğru zamanda doğru insan olarak, doğru insanla doğru yolda olması gereken bir süreçtir EVLİLİK. Kendini kurtarmak, birinin sorumluluğunu almak veya birine sorumluluk yüklemek için yapılması gereken bir eylem değildir EVLİLİK.."

Akici guzel anlatım sıkmadı, hoşuma gitti... Ama cok eziklemişsin kızları, okumamışlar evet belkide kapatiste yoktu baska alanda acilamadilar evlenmişler okumamışlar eğitim hayatları berbatmis ama aile hayatları iyidir belki gerçketen cok iyi bir annedir bilinmez... Sizin bu duyguları yaşama nedeniniz anneniz, takdir görememenin kizginligi annenize olmalı.. Yasinda cok gec degil ne olacak Z

biri ozet gecerse iy olck

ilgin icin tesekkurler. iy ki de okumamisim:))))

Kardeş sen çok yanlış gelmişsin :) Bence konunun ana teması bu arkadaşımızın hayatta onca çabasına emeğine rağmen ailesinin gözünde hala bir yere gelmiş olamaması

Kizdirma beni bazen yanlis anlayabiliyorum :) diyorum bu bana niye ters yazmis gulucugu falan gormedim inan. Yarim okudum ama anladim sadece konuya ilk yorumumda ayniydi aslinda konu sahibide ailesiyle ayni kafada o yuzden o ortamdan ayrilip kendini daha cok gelistirmek yerine kiyaslamaya girmis insanlarin farkliliklariyla ilgi alanlariyla sevemiyor.

Ben senin yazdığını okudum da sen konuyu yarım okumuşsun zaten Neyse ben sadece sana takılmak istemiştim nickini görünce. Espirili ve sevdiğim bir üye olduğundan. gördüğün üzere ilk mesajımda gülücük var. Neyse konuyu dağıtmayayım Konu sahibi sana önerim o ortamlara girmemen olur Ama ailenle yaşadığından o da imkansız gibi Onların hayata açtıkları pencere ile seninki çok farklı Seni anlayacaklarını düşünmüyorum En azından takmamaya çalış PabucumunNicki

Kör oldum davulun sesi uzaktan hoş gelir, o mutlu görünen insanların içlerinde ne dertleri var kimbilir. Allah kimsenin emeğini zayi etmez, okumuşsun belki vakti var ama er yada geç emeğinin karşılığını alırsın inşallah Topluma bakma, değer yargıları/ güzel görünen şeyler herzaman doğru olan olmuyor. Benimde gençken üniversite deyken, bazı insanların cok prim görmesine şaşırdığım olurdu, benim neyim eksik diye düşünürdüm bazen, kıskançlık değilde üzülürdüm içten içe. Ama uzun vadede hayat gösterdi ki o prim verilen şeyler değilmiş önemli olan. Tamam kariyer yaptık, iyi yerlere geldik, ama azıcık da olsa huzur yokmu, en önemlisi o. Ne para ne mal mülk, klişe olacak ama en önemlisi huzur ve vicdan rahatlığı. Ayrıca huzursuz mutsuz evlilik yapmaktansa, geç ama doğru evlilik yapmak en güzeli. Evliliğin kendisi zor zaten, birde yanlış insanla cehennem olur.

İçine annen kaçmış senin... Okumuşsun ama annen seni öyle ele geçirmiş ki sen de sonunda kendini hala kızları ile kıyaslamaya ve yaptığın güzel şeylerin üstüne çizik atmaya başlamışsın. Okumuş olmak ne zamandır okumayıp zengin koca bulmaktan daha az erdemli oldu? Yarın kime ne getirir belli değil, çok zengin fakir olur, eş dediğin el olur, tek kaldığında sana sadece o ana kadar elde ettiğin başarılar kalır. Yani ne zenginlik, ne koca sana kalmaz da meslek, kültür hep seninle baki kalır. Bence karamsarlıkla iyi kariyer yapacağın varsa da yapamazsın, bunları düşüneceğine hayata bir yerlerden asıl ve hala kızları ile muhabbet edeceğine KPSS çalış, internette yer alan onlarca kariyer sitesine başvur, git elden CV bırak firmalara.

Öyle tuhaf bi his yerleşti ki içime. Böyle hani canın bişeye sıkkın olurda unutursun neye sıkıldığını ama ilginç bi şekilde üzüntün sabittir içinde."ulan ben neye üzülüyordum" dersinde çok geçmeden hatırlarsın ya hah işte benim şu sıralar durumum bu. sanki hiç hiç mutlu olamama, sanki hiç evlenememe düşüncesi sürekli üzüyor içten içe sinsice, böyle hep kuytuda köşede bi yerlerde sürekli aklımda. Aklıma sokan hayatı sorgulatan kısma geciyorum yavaş yavaş.. Mantığıma ters düşsede içimde bi yerlerde mutlulukla evliliği bağdaştırmışım bir kere nedense, el ele dolaştıklarını görüyor gibiyim böyle kırlarda, çocuğun da varsa oh mis.. Evet saçma, bunu da biliyorum ama anlatamıyorum Kİ kendime, kendi düşüncem değil bu diyorum Ya sinsi bi şekilde arkamdan fısıldıyor biri sanki. Toplum bunu beynime böyle kazıdı hep bence. Birde şaşkınım bu yaşıma kadar evlenemeyeceğimi hiç düşünmemiştim çünkü. şoklardayım yani kk. Kendimi hiç hazırlamamışım buna ki. Yıllarca erken evlenirim deyip durdum. hadi 26, hadi 27 hadi 28 derken kalakaldım 29 da. kendimi hiç hazırlamamışım diyorum Ya, ben o lise yıllarındaki geyiğe mi takıldım acaba, hani o yıllarda önce kim evlenir geyiği vardı ya, o geyiklerde top 3 teydim. Albeniliymişim ondan erken evlenirmişim kesin. Tuhaf bi sevinç olurdu içimde bunu söylediklerinde.. hiç erkek arkadaşım da olmamıştı çünkü. Albenili olmak ne ki acaba vay be derdim kendi kendime, ergenliğimin en zulüm dolu yıllarında aynada kendimi çirkin bulduğumda kızların bu lafı tek tesellimdi. albeniliyim! Bu laf da küfür mü, iltifat mı belli değil. hani güzel olsan güzel derler, ne güzel ne çirkin ama bi albenin var hani dedikleri şahısdım. E ne oldu albeni işe yaradı mı, yok Nihayetinde durumum ortada, 2 çok kötü sevgili seçimi ve akabinde bir yığın aileyle gecen kavga Ve sıkıntılı gurbet yılları.. ilk beyazlar o yıllarda düştü sacıma.. gerisi de çok çabuk geldi zaten.. Ve sonunda koca bi turşu bidonu ile eve yolculuğum. .. şimdi geriye dönüp bakıyorum Ve özellikle bugünlerde çok geçmişimi irdeliyorum ne kadar yol aldım diyip duruyorum. evlenip çoluk çocuk sahibi olanlar nedense daha ileride görülür Ya bu toplumda, onlar doğanın kanunlarını sırasıyla yerine getirdiler çünkü, bu hayatta bi yapılacaklar listesi varsa o listede sonlara yaklaştılar. Eş buldular, çiftleştiler, yavru meydana getirdiler.. onları büyütüp, nesillerini devam ettiriyorlar.. İnsan türünün vazgeçilmezi Ya bu. Ben mi! ben daha kendimi doyuramıyorum. Ben onları görünce kendimi o kadar ezik hissediyorum Kİ evrimimin en başındayım hatta sanki hala bir maymunum da o ağaçtan o ağaca atlayıp duruyorum o kadar ezikliyorum kendimi. Ondan heralde etraftakilerin bu garip bakışları, acımaklı. bulamadı birini yazık! Neyse efenim geleyim konuya.. geçmişimde o zamanlar hiç ama hiç kendimi kıyaslamadığım kızları olan uzak akraba dostumuz vardı. Hala derdim. Çünkü babamın halasının kızıydı, benimde baba tarafından olduğu için söylemem gereken en yakın tabir "hala" oluyordu. bunun 3kızı vardı.3ü de temiz saf görgülü kızlardı. annem çok beğenirdi hep. bende. kafa dengi kızlardı ama çok tembellerdi. bizde ablam kardeşimle aynı şekilde edepli terbiyeliydik ama annem onları daha çok beğenirdi. onlar sokakta oynardı bağırır çağrışırdı, biz apartman çocuğuyduk. onlar kötü söz söylerdi biz bilmezdik. garipserdik öyle bağırmayı, ama annem her zaman onları çok severdi. ortaokul yıllarından sonra Ben iyi bi lise kazandım ablam Üni kazandı istanbulda. Çok başarılıydık. İnsanlar imrenirdi. Bu hala kızları çok tembeldi malesef biri de o yıl okuldan ayrıldı, okuyamadı. tüm dersleri 1,2 ymiş.. gittik bi gün halama. bakıyorum ben bu kıza kız halinden memnun, okuyamadım diye bi üzüntü görmüyordum, ben üzülüyordum onun yerine.. diğer kızların da durumu hiç iyi değildi. Ama anneme göre 4 4 lüklerdi. o küçük olan tek başına tüm evin halılarını siliyormuş çünkü. ortanca çok iyi yemek yapıyormuş annesini hiç mutfağa sokmuyormuş, "çok iyi kızlar çok " diyordu annem, hatta kısır günlerinde dilden dile efsaneler dolaşıyordu halam bi gün hastaneye gidiyor eve bi geliyor küçük olan evin tüm perdelerini yıkamış asmış, çok becerikli çok maharetliler, ben beceriksize gelelim neyse lise bitti başarılı bi not ort ve puanla üniye girdim bu hala kızlarından kalan 2si Üni kazanamadı biri kuran kursuna başladı diğeri üniye hazırlanıyordu. Annem hala onları çok övüyor Ve seviyordu. artık neden sevdiğini anlamıştık. annesi kalkmadan biri kalkıp kahvaltıyı hazırlıyor öteki tuvaleti fırçalıyordu cünkü. biz ise anormal çocuklar gibi tembel tembel uyuyorduk sabahları, onlar bizden daha terbiyeli ve düzgünlermiş, ne yosmalığımızı gördüyse annem. ve hala hiç erkek arkadaşım olmamıştı ablamın da benim de.. o zamanlar soramıyordum sadece içten içe kin duyuyordum anneme. Neyse ben üniyi bitirdim ALES yds ne varsa girip haxırlandığım zamanlar o hala kızlarından kuran kursuna giden o kursu da bırakmıştı. Diğer okuyansa ben iyi bir ünide Yüksek lisansa başladığım zaman kötü sayılabilecek bi bölüme kötü bi notla yerleşmişti. büyük olan ise evlenmişti. 3 yıl sonra yüksek lisansım da bitmişti, ağlamalı gülmeli, kah sinir krizleri ve ataklarla gecen yıllardan sonra sabah akşam çalışıp okuduğum her yerden mezun olmuş Artık uzay boşluğunda mal mal zıplayan bi astronot yalnızlığına düşmüştüm. o hala kızlarından ortanca da evlenmişti.. bir yıl sonrada küçük olan internette tanıştığı biriyle evlendi. Maddi Durumları da oldukça iyi kişilerle evlendiler, benim yüz yıl çalışıp alacağım evi arabayı aldılar. Çok iyi kişilikte adamlar çıktı karşılarına. hepsi de kıymet bilen eşlerine bağlı karıcım karıcım diye peşinde koşan enişteler.. Neyse bense mesleğim dışında bi kac işte de çalıştıktan sonra bunca yılın eğitimini ziyan etmemek adına üniversitelere akademik kadrolara başvurmuştum hiçbir sonuç alamadım iyi puanlarıma rağmen karşıma torpilliler çıktı. ah ne yapsan ne yapsam diye türküler çığırıp iş ve akademi arayışlarım, sınava giriş çıkışlarım devam etti, artık eski heyecanımı da kaybetmiştim yeterki iş olsundu mesleğimin dışında yerlerde asgari ücretle calışmaya başladım. Bir kapıyı kapatan yaradanımın diğer kapıyı da arkadan kitlediği yıllarımı yaşıyordum. Bu sırada aile içi tartışmalar devam etti, bunun için mi okudun onca, beceriksizsiniz, birinide bulamadınız.. ve bunun gibi birçok yerin dibine sokup çıkartan laflar eşliğinde yerden yere vurulduk durduk. Gelelim şimdiye, yaş 29 sokaktan bi kedi bakıyorum evime alacağım. şöyle en yavrusundan.. işsizim ama sağlıklıyım çok şükür. babamın parasını yiyorum. Buarada kedi mamaları çok pahalı. Aileme söylemiyorum cünkü ciddi problem olur. "Kendine bakarmıyorsun daha " diye başlayan nutuklara çok doydum ben. Gecen annem hala diyor Kİ "bak o halan bile beni geçti! " Kızları evlendi Ya cünkü ondan. evlilik önemli, statü atlıyor millet. Arkadan gelip depara kalkan hala kızları evlenip bizi geçmişlerdi bu da annemi ezik duruma düşürmüştü. "E okudunuz sizde " diye savunduğunuzu duyar gibiyim. Durun size annem cevap versin "Okudunuz da ne oldunuz" konu kilit. Geçenlerde bu hala kızlarından en küçüğü geldi bize başka akrabalar da var. bu kız benden 8-9 yaş küçük. Kucağında çocuk emziriyor, sallıyor falan. bildiğin küçük kadın olmuş, herkes bunla konuşuyor, herkes ilgi gösteriyor, bu bildiğin küçük anne.. bi havalarda bi değişik tavırlar, halam da öyle, bizim akrabalarda herseyi soruyor, bunu nasıl yapıyon, onu nasıl yapıyon, bu da sanki kırk çocuk bakmış anlatıyor. Bir yandan da çocuğu ayaklarından alıp bi yan yatırıp bi dikiyor 6 çocuk bakmış anne edasıyla.. Ben iyi bi üniversitede eğitim almış master yapmış yıllarca o konferans senin bu seminer benim diyerek koşuşturmuşum. ama akrabaların hepsinin ilgi odağı bu küçük kadın hala kızı. kimse de demiyor ki e be Yosma sen ne yaptın bunca yıl. Neyse işte dedim Ya annem geçenlerde böyle ah çekip " halan bile geçti beni " deyince beni bi düşünce aldı."o neydi gız " diyecek bi hayat yaşadım. Takdir edilmediğin gibi benden geriden gelenlere bakıyorum çok mutlu huzurlular. demek istediğim şu Kİ okuyamadım şu olamadım diye üzülmeyin hayat belki size daha iyi planlar hazırlıyordur.. belki bir gün benim de yıldızım parlar diyip bekliyorum yine de umutla.. merak etmeyin o kadar umutsuz da değilim. İşte bu küçük hala kızı bana hayatı farklı bi bakış açısıyla yeniden sorgulattı. Ben halimden memnunum yinede, onlar da memnun ama işte. Ben yuva özlemi eksikliği yaşarken belki onlarda geceleri yastığa başlarını koyduğunda keşke okuyaydık ya! Diyorlardır. Ne bilem hala kızları bence hayat size daha başka imkanlar sundu, eğer bu yazımı okuyorsanız hiç üzülmeyin derim ben. Biraz hızlı Ve karışık yazdım yazım hataları falan için şimdiden özür dilerim. Diyeceklerim bu gadder.

Herkes genç evlenmek zorunda değil herkes evlenmek zorunda da değil. 29 yaş nedir? Okumuş kariyer yapmışsın eee 20lik küçük anne neyapmış? Onun amacı sadece ve sadece evlenmek olabilirdi misyonu yok vizyonu olsun. Evlilik eş+çocuk mutluluk demek değil. Sen o küçük anne çocuğa yan çevirip dik tutup gazını çıkartmaktan başka neverebiliceğini sanıyosun? Hayatında tek derdi kvsi birde çocuğun gazı bukadar.

Annen psikolojini bozmus.

Çok güzel yazmışsın. Umarım emeklerinin karşılığını bigün alırsın.. ama ben hafif kıskançlık kokuları da aldım :)) boşver annenin dediklerini iş aramaya devam elbet bi kapı açılcak.. reynax Canım