kesinlikle öyle oluyor. benımkı sesını bıle cıkarmıyor '' hak edıyor'' dıyor.

belliki anneniz sessis sakin, masum biri. o'da kızlarına laf geciremiyor demekki. sizde buna dayanamıyorsunuz ve haklı olarak annenizi korumaya calışıyorsunuz. ki ben olsam bende aynı seyi yapardim ama asla kardeşlerimle küs kalamazdim. bende ailemden uzakta gurbette yaşıyorum. ailemin yanına gelince benimde kiz kardeşimle tartişmam oldu benzer bi konu yuzunden. o an okadar sinirlendim bGırdım cagırdımki sen kardesim degilsin artık benimle sakın birdaha konuşma bike dedim o sinirle. ama daha akşam olmadan okadar uzuldumki; kendi kendime dedim zaten aylarca kardeşlerimden ayrı kalıyorum, gurbette onlarınasıl özluyorum diye nasil üzüldüm. gittim kız kardesimin yanına canım niye böyle yapıyosun ben seni çok seviyorum. isterimki hep mutlu ol ama boyle olmayalım biz kardeşiz dedim. boylede dusunerek onun için cok üzüldüm. sizde kardeşlerinizi alın karşınıza guzelce anlatın uyarın.

Peki yüzlerine şikayet edip yine de durumu düzeltemeyen anne ne yapmalı? :) Benim annem yüzlerine haykırıyor bunları. Kıymetliler olayı yok ama öyle de olsalar evlatlarım atamam Allah iyi etsin hepsini, onlar kötü olsa yine bana dokunuyor ne yapayım modu var. Kardeşlerim işi yüzsüzlüğe vurdular. Annem anne çekiyor. Bu ev de baba evi, ben buyum, düzenimiz bu olayı. Tabi sorsanız annemi seviyorlar, bana bir hafta gelse ne zaman geliyorsun diye zırt pırt eller telefonda rahat vermezler. Ama kendilerini düzeltme konusunda çaba sıfır. Amy lee

Size birsey anlatayim. Benim erkek kardeslerim de cok sorunluydu. Surekli annem onlari sikayet eder dururdu. Kardeslerime kizinca bu defa sorun cikariyor olurdum. Neyse bir gun isten geldim annem balkonda oturuyor ama bir sigara yakmis gozleri yasli. Ne oldu dedim hemen. Kardeslerim bir yere gitmis giderken kavga etmisler annemin baya kalbini kirmislar. Ben onu sakinlestirdim ama icimden de bileniyorum onlara. Bir gelsinler pisman edicem onlari diyorum. Sonra isleri bitmis geldiler, annem kapidan gordu yanlarina gitti "oglum karniniz acmi ne yapayim size". Ben dumur oldum tabi. O andan sonra anladim ki o annemin sorunu benim degil. Daha kendi evlatlarina yapma etme diyemiyorsa bana hicbir sey dusmez. O yuzden size tavsiyem annenizin kendi karari olan birseyi duzeltmeye kalkmayin. Onlara neden kizdiginiza bakmak kizdi der gecer sadece.

Kıskançlık var evet. Şimdi ben yılda 2 kez gidince elbette sevdiğim yemekleri yapıyor, kadın beni zor bulmuş illa ki tatlı oluyoruz. Karşılıklı bu ama ben annemi hiç bir zaman üzen bir çocuk olmadım. Dertlerimi bile duyurmamaya gayret ederim. Aman duymasın üzülmesin diye elimden geldiği kadar. Annem de hepiniz evladımsınız ama doğru beni en yormayan odur, bana söyletmez işini bilir ve üzerine düşeni yapar der. Acı gerçekleri duymak hoşlarına gitmiyor olabilir. Ama ayrım yok kesinlikle. İşlerine gelmeyince bu lafı ortaya atıp kenara çekiliyorlar. Off tek çocuk mu olsaydım ne :)

Koalina doğru söylüyorsun tatlımda benimde kardeşim böyle belirli bir yaşdan sonra anneler çoçuk çoçuklar anne konumuna geçiyor malasef bende geçen yıl gidinçe şoklara girdim o dağ dediği zaman dağı yerinden oynatan anneciğim babacığım gitmiş ürkek pısırık insanlar gelmiş ne yaptınız dediğimde aman allahım annemle babamın hayatları 4&4 de ben huzursuzluk çıkarmışım gibi oklar bana çevrildi bende karışmadım birdaha bakdım herkes memmun hayatından konu sahibi benimde aynı sorun var ama ben konuşuyorum isterseniz kin tutmayın konuşun rabbim herşeyi bilir görür ona bırakın

Sonuçta kardeşsiniz, içinizden geldiği gibi davranın, barışmak geliyorsa barışın. Ama sanırım istemiyorsunuz... kinciyim demişsiniz. Ben mesela kinci değilim, ama küsme huyu olan biriyim. Gerekirse sonsuza kadar küserim. Yani kin tutmam, ama görüşmeyi bıçak gibi kesip, bir daha görüşmediğim, yani tamamen küstüğüm kişiler var. Ben yerinizde olsam aramazdım sanırım, kardeşlere barışmayın gibi tavsiye vermek istemem, kardeş bu çünkü, iyi düşünün yani ama madem bize sormuşsunuz, ben de kendimce cevaplıyorum. Ben kendi kardeşimle bile aynı evde küsüm mesela şu an, 2-3 hafta oldu, barışmak gibi bir niyetim yok. Düşünün artık. :) Kinci bir insan için barışmak zordur sanırım. Siz bilirsiniz. Benim gibi 'babamın oğlu da olsa yamuğunu gördüğümde biter' diyenlerdenseniz aramayın. Kardeşle görüşmemek huzursuz ediyorsa adım atabilirsiniz.

Durum vahim o zaman. Kovuyorsun gitmiyorlar ama küsmeyi gerektirecek bir durum yok bence. Daha doğrusu küsünce elde edilecek bir şey yok, onlar yine orada annenin başının etini yemedeler, tek fark sen ablalarınla konuşmuyorsun. Nasıl çözülür bilemedim gerçekten.

Canım annen otoritesini kurmadıkça sen hiç bir şeyi değiştiremezsin. hatta hep kötü sen olursun buna emin ol. anneler evlatlarına ne olursa olsun kıyamıyor ben bunu anladım. Allaha bırakıyorlar her şeyi. evlat olunca akan sular duruyor her derdini çekiyorlar. kendini üzme annen bu kadar sorun etmiyor sen de etmemeye çalış.. not: bende bunlara benzer şeyler yaşadım. senin gibi davrandım ama elime hiç bir şey geçmedi. olan benim yıpranan sinirlerime oldu vallahi.

Merhaba hanımlar. Bu yaz ailemin yanına gittiğimde kardeşlerimle türlü türlü tartışmalarım oldu, tatil burnumdan geldi. Annem olmasa hayatta durmam da bir daha bu eve gelmem diye düşündüm ve söylemiştim onlara bunu. Tartışma sebebim ise şuydu. Babam rahmetli benim 6 kız kardeşiz. En küçüğümüzün yaşı 25, hiç birimizin derdi de bitmez. Çok bencil olduklarını, koca kazık oldukları halde annemi hiç düşünmediklerini düşünüyorum. Ayaklarına kadar hizmet, iş beklerler en ufak şeyde anneme seslerini yükseltirler. Kendi hayatlarında sorunlar var gibi gibi. Bu bahanelerin ardına sığınıp 60 yaşındaki kadını kendilerine stres topu yapmalarına tahammül edemiyorum. Bir zamanlar o evde onlarla yaşarken herkesin evinde böyle huzursuzluklar olur sanıyordum belki. Yine bu konu benim için sorundu ama bazı şeyleri görmezden gelebiliyordum. Ama annemden ayrı şehre düşünce yılda iki de görmeye başlayınca o evin o huzursuz, kavgalı halleri her gittiğimde bana batar oldu. Ne huzurlu hayatlar var benim annem niye bu hayatı yaşıyor diye düşünüp susamıyorum. Ve bu gidişimde de yine anneme gereksiz bağırmaları üzerine tahammül edemedim. Kavga ettim annemi savundum diye yalaka oldum. Tatile geldin, ortalığı karıştırma bu ev hep böyle bilmiyor musun sanki, ne diye karışıyorsun beğenmiyorsan git kendi evine bile dediler. En son gecemde bile bunlar konu oldu. İçlerinden biri sen uzaktasın diye tatlısın tabi annem seni özlüyor, kayırıyor, ayrımcılık yapıyor diye konu attılar ortaya, ağlamalı saçma sapan bir akşam oldu. Ben de bencilsiniz, benim annemden meleği yok ama onun kadar değersizi de yok. Sizin gibi evlat verecekse Allah bana ciddi söylüyorum evlatsız kalmaya razıyım. Bu kadın anneyim diye çekiyor ama ben olsam sizin belanızı hayatta çekmem yemin ederim. Ben o olmasa gelmem bile bu eve size meraklı değilim zaten ama benim önümde benim annemi üzdüğünüz her b. ktan mesele için ben tatile geldim bu evin düzeni bu demeyeceğim. Bu kavgaları hep edeceğim beni karşınızda hep bulacaksınız haberiniz olsun dedim. Huzur bozuyorum ortalık karıştırıyorum madem gidiyorum işte huzurla yaşayın. Bir tek kavga, annemin bir ağlamasını duyarsam sorarım ama o huzur hani diye hadi bakalım diyerek öyle küskün, kırgın ayrıldım.. 1 aydan fazla oldu annemi arıyorum ama onlarla muhattap olmuyorum pek. Onlar bir kaç kez aradı o kadar. Dün biri demiş anneme aramıyor bizi hiç diye. Ben de anneme onlara söyle huzurları bozulmasın diye aramıyorum dedim. Ama annem üzgün mü ne sanki kin tutmama bilemedim. Ara demedi illa, böyle diyorlar dedi sadece. Ben de böyle deyince tamam dedi hafif gülerek.. Bilemiyorum ben çok kinci biriyim, bana dedikleri değil annemi ağlatmaları sorun en çok aslında. Unutamadığım bu öncelikle. Uzun oldu yine kusura bakmayın. Fikirleriniz önemli benim için..

Karşındaki hatasını kabul edip özür dilese bile unutamaz mısın? Kinciyim yazdığın için soruyorum.

Anbemle ablam an ana. Hicbir seyine karismam. Herkes hakkini hukukunu bilecek ve koruyacak yaşta... Küserler de severker se, abkam iş yapar annem beğenmez. Ben bi bardak su versem tatli olurum. Annemi çok sevmem de aramam da. Ben daha kiymetliyim ama Benke küserse barişmam diye idare eder beni... Zamaninda korumadi beni, ben de affedemiyorum. Zora gelse annem yerine kardeşimi tutarim. Kardeş çok tatlidir... Ayrica tatilde yazlikta ablamla annemler yuzunden kava ettim ve 1 yil konusmadim ama yine candir ciğerdir

İlginç.. Tabi yaşanmışlıklarınız sebebiyle böyledir. Benim annemden değerli olamaz hiç biri. Bu kafayla hele hiç olamazlar.

Allah bi yerden çektiriyor. Senin isin de zor valla. Kimi kocadan ceker, kimi kv - kp, kimi de kardes. Ama kardesten cekmek de insana koyar ya ne diyim. Allah kolaylik versin.

Bu ilk kez olan bir şey olmayıp evdeki daimi durum olunca. Güzellikle söylemelerin sonucu ufacık bir değişim görmeyince bende güzellik falan kalmıyor maalesef. Hep onlar haklı, hep onlar doğruyu bilir. İşlerine gelmezse de sana ne deyip kenara çekilmeler beni delirtiyor açıkçası. Sana ne 5 yaşında çocuk atışması gibi. Ağzına çakasım geliyor 35 yaşında koca kadın yani! 40 yaşında olanın kendisi de anne bir de yani insan annesini anlar da üzmez bari korkar da üzmez..

Bence haklisin. Cok haklisin. Kullanan razi kullandiran razi felan gecicen. Soz konusu haksizliksa, ve helede benim iyi yurekli anamaysa bu yapilan haksizlik. Ortaligi kirip dokerim. Ben olsam bende aramam kardeslerimi.

Memnun degillerse ciksinlar kendi evlerine. Yada adam gibi teşekkür etmeyi bilsinler

Tribini de attı, kızıp gidin evimden de dedi, günlerce küs de kaldı. Hep bir kısır döngü günler geçiyor, unutuluyor. Onlar anne diye elinde bir poşetle geliyor mesela eve bir şey almış. Ya da birinin selamını getiriyor. Hiç bir şey olmasa eve bir misafir geliyor uzun süreli. Küslük sonlanıyor onlar ders almıyor aynı tas aynı hamam. Benden istedikleri oraya yılda iki gidiyorsam tatil gibi gitmem ve bu kavgaları görmemem, karışmamam. Düzene müdahale etmemem. Ben de diyorum ki ben oraya yılda iki geliyorsam annemi üzgün, mutsuz görmek istemem. Madem öyle sen benim karışacağım durumlar yaratma. Bari ben varken tut o çeneni.. Böyle böyle uyuşamadık. Mutluluki Mucize 1 di şimdi 2 oldu

Evet çok vahim bana göre. Aslında geldiğimden beri bir kavga, huzursuzluk duymadım. Acaba gerçekten olmuyor mu yoksa annem bana yansıtmamak için anlatmıyor mu bilemem. Genelde morali bozuk olurdu ve amannn bıktım yaa ölsem de bitse bu işkence diye feryat ederdi. Ya da diğer kardeşlerimden alırdım haberi yine evi birbirine kattılar diye şikayet ederlerdi. 1 aydır böyle bir olay gelmedi kulağıma. Ben de acaba benim kavgam etkili mi oldu az daha uzatayım iyi iyi oldum belki :)

katılıyorum. görümcemde annesıne etmedıgını bırakmıyor, ondan da kıymetlısı olmuyor. arkasından bize şikayet edıyor ama davranıslarına da sessız kalıyor kayınvalıdem. gercekten rahatsız olan biri ciddi şekilde uyarır dıye düşünüyorum iş gercekten anne de bıtıyor.

Her evlat ayrıdır. Herkes farklı evlatlık yapıyor. Annenizi desteklemenizde çok güzel ama inanın bu durum onu daha çok üzer. Bence aramalısınız ve annenizin hatırına kırgınlığı kaldırmalısınız.

Diğer yorumlarımda yazdım aslında benim annem tepkisiz kalmıyor. Kendi kendine ağlayıp, bu saçmalıklara göz yummuyor. Evden kovduğu bile oluyor, işinize gelmiyorsa gidin evimden de diyor. Ama bizimkilere sökmüyor. Yüzsüz yüzsüz babamın evi diyen var.

Ben seni haklı buldum. kardes de atılmaz. bence git konuş kardeşlerinle ya da çağır konuş. annemiz artık yaşlandı idare edicez, iyi davranacağız ne olursa olsun o anne. hizmet bek emicez biz onu artık el üstünde tutacağız de. hatta böyle davranacaksanız annemi götürüyorum de. anlayacaklardır. küçük değiller

Benim kayınvalidem de kendini çok yıpratıyor ve arada eşim ablalarıyla kötü oluyor. Kullanan razı kullandıran razı sen karışma diyorum... Bir susuyor iki susuyor üçüncüye kıyamayıp yine söyleniyor ama herkes hayatından memnun.

İnsan evlenince anne babanın kıymetini daha bir anlıyor. Ben de bu tatilde benzer bir sorun yaşadim. Kızkkardeşim bir şeyden dolayı babama kızdı babam icerdeydi ama duydu hepsini ve ben sürekli süs babam içerde dedim ama dinlemedi sonra babam hiç sesini çıkarmadı bana sordu noldu kızım kardeşinin bir sorunu mu var diye ben de başka sşeyleri bahane ederek seninle ilgili değil diye geçiştirmeye çalıştım. Ama çok üzüldüm. Babam da annem de evlatlarına hhiç sesini yükseltmez. Bakarken de kiyamazdim ama şimdi daha çok üzülüyorum. Gidince anne baba siz torununuzla vakit geçirin ben bütün işleri yaparım. Rabbim herkesi anne baba kıymeti bilmeyi nasib etsin. Onları başımızdaneksik etmesin.

yani olay sadece annen degıl, siz tartısmıssınız sonucta bildiğin gibi yap

Cevabı kesin evet olacaktır. Uzakta olduğunuz için pek etkili olacağını düşünmüyorum ama bu tepkiniz belki birşeyler uyandırmıştır onlarda. Birazda kıskanmışlar sizi sanırım. Bazı cümlelerinden anlaşılıyor bu.

Olay annede biter aslında, durumlar karşısında şikayetçi oluyorsa kendisinin söylemesi gerekli bence, söylemiyorsa da karışılmamalı kendi tercihidir.

Ben bu düzeni belki böyle değiştiririm diye düşünüyorum aslında. Ne bileyim yıldırmak, hatalı olduklarını kabullendirmek istiyorum. Her yolu denedim en sonunda bunun için ilk kez böyle büyük kavga ettim ve mesafe koydum. Eğer kendilerini düzelteceklerse bunu uzatabilirim gerçekten. Yeter ki annem gerçek anlamda rahat etsin. En iyisi anneme açık açık sorayım yarın üzülüyor musun onları aramıyorum diye sorayım. Bakalım ne diyecek. Evet ara derse ararım yine ona kıyamam.

tabii bu kişiden kişiye göre degısıyor. sözünü gecırememıs olması elbette ayrı durum açıkça rahatsızlıklarını söyluyorsa ve gerektıgınde trıbını de ciddi anlamda atmıssa, buna ragmen her sey aynıysa yapacak bişi yok.. sen söylemıssın söyleyecegını trip atmak ıstıyorsan at ama degısen bişi olmayacak

Çok klasik bir söz var anne olunca anlarsın diye. Benim annem de erkek kardesimle sıkıntılı kardeşim bekar annemi çok kısıtlar oraya gitme buraya gitme bununla neden konuştun vs. Babam bile karışmaz onun karıştığı gibi. Ben ailemden uzaktayım ablana söyleyeceğim seni der annem arar bana böyle yaptı der ben kardeşimi ararım ağzıma geleni sayarım kapatırım yüzüne. Akşam olup eve gittiğinde barışırlar ama Allah var kardeşim birşey demez bana bağırır çağırırım. Ertesi gün ararım annemin sesi iyi gelmiş sarılmış barışmışlar ama benim kinim geçmez çok kinciyim kardeşim arayana kadar aramam. Annemi çok seviyor çok düşkün ölür onun için ama çok kıskanç başkalarının yanında bile ezmeye çalıştığı oluyor bir nevi erkeklik taslıyor arada kötü olan ben oluyorum onlar barışıyor benim kinim geçmiyor

Keske kardeslerine tek tek guzelce deseydin. Iyi polis kotu polis olmus.

Amin.. Aynen öyle. Başka anne babaları görünce daha bir anladım. Babam için yapacak bir şeyim yok artık maalesef ama annem için keşkem olsun istemiyorum. Eğer bu hayatı böyle bir tatlı zaman yaşayamadan giderse annem onları nasıl affederim bilmiyorum. Gerçekten asıl o zaman arasalar bile açmam sanırım Allah akıl fikir versin, hayırlı evlat etsin. Millet için, beş kuruş etmez sebepler için annemi üzmemeyi akıl etsinler artık inşallah.

Annenin direk sınırlarını koyması lazım, kavga sırasında değil normalde de dillendirmesi lazım. Siz bunları konuşurken annen ne dedi mesela? Muhtemelen evet haklı, istemiyorum dememiş susun kavga etmeyin gibi şeyler söylemiştir.

Kardeslere yapilan kin bana cok sacma geliyo kusura bakmayin. Basit atarli olaylar yasamissiniz her kardes gibi. Sacma kavgalar etmissiniz

sen buna ciddi anlamda kırıldıysan telefonlarına bi müddet cevap verme o zaman.

Telefonlarına cevap veriyorum da ben aramıyorum, , ilgilenmiyorum. Tabi çok kırıldım ayrım yapıyor sana bile dendi. Beni görünce gözü kimseyi görmüyormuş annemin. İyi madem hiç gelmeyeyim de rahat edin. Anne özledikçe sen gel hem bunlardan kurtulmuş olursun dedim. Böyle mi ayrılmalıydık? Küçük değiller ki yaşlarına vereyim. Biraz daha uzatayım bakayım. Teşekkürler yorumun için bu arada..