anaaa sadece ben böyleyim sanıyordum.

Telefon çalsa "üffff kim bu yaaaa" diyorum, o kadar istemiyorum konuşmak... Yani bence hepimizin yaşadığı bir sorun ne yazık ki.

Hepimiz böyleyiz bezdik pandemiden dolayı bütün bunlar başka açıklaması yok

Hiçbir şey yapmak istemiyorum, konuşmak bile beni yoruyor, sadece samimi olduğumu 2 arkadaşımla falan 2 haftadabir uzun süren sohbetler yapmak keyif veriyor, onun dışında kimseyle konuşmak dahi istemiyorum, annemle, ablamla iş arkadaşlarımla..8 ay önce yeni bir işyerine geldim eski iş ortamımda çok konuşursum burada çok fazla insanlarla samimi olmayacağım diye bi karar almıştım ama şu anda da cılkını çıkardım sanki, zoraki konuşuyorum yani.. bunda hayatımda bi şeylerin yolunda gitmemesi de etkili tabi ama konuşmak cıvıl cıvıl olmak istiyorum içten içe ama sonra amaannn be gerek var hiç konuşma diyorum, bazen biri bi şey anlatınca bitse de gitsek moduna giriyorum..

O durum bende de var ama bendekinin sebebi is yeri ile ya da diger insanlarla uzun konuşmalar yapmaktan artik sıkıldım mesela. bayramda kafa dinleyeyim modundaydim kimseyi aramadim sormadim Şu var tabii, konusmak icinizden geliyor ve susuyorsaniz bir patlama yasanabilir ama yok konusmak istemiyorum diyorsanız konuşmayın nasil mutluysaniz onu yapın, öyle davranin :)

Bence mantıklı bir karar almışsınız arkasında durun. Konuşunca da aman o neden öyle yanıt verdi, aman öteki niye öyle baktı diye takmıyor muyuz? Zaman geçtikçe en azından sağı solu gözlemlemiş olursunuz, konuşmaya değecek insanları çözmüş olursunuz.