Aynen önce tatlı sonra da insanları üzdüğün için mutsuzluk oluyor yani bende öyle oluyor bide kafam o an çok çalışıyor normalde olsa öyle cevap veremem hatta yakın çevrem der olaf nereden aklına geldi, acaip çalışıyor kafam ama sadece cvp vermeye çalışıyor iki saniye sonrada mutsuz oluyorum

İlaçlarla sakinleşmeyi doğru bulmuyorum fakat dediğiniz gibi bir uzmandan bu konuyla ilgili yardım alabilirim. Belki benim göremediğim durumları, ya da görmek isteyip göz ardı ettiğim durumları hayatıma daha kolay adapte ettirebileceğime dair yardımcı olur.24 yaşındayım ve üniversitedeyken şakayla söylenmiş cümleleri bile kaldıramayıp, karşımdaki insanlara çok ağır laflar söylüyordum.

eziklikten kaynaklı bir narsistlik oluşmuş gibi. yani aslında kendinizi küçük gördüğünüz için kendinizi üstün hissediyorsunuz. birinin lafı sizi o lafın gerçekleştirtmez. yani biri size beyinsiz dese beyinsiz olmazsınız bunu hissedebilmek için özgüvene ihtiyacınız var. kendi benliğinize dair bir bakış açınız olmalı ki dışarıdaki insanlar bunu sarsamamalı o zaman özgüven sahibi olursunuz. şahsen her gün durduk yere ablamın hakaretlerini işitiyorum. eğer her insanın dediği gerçek olsa ben gebermesi gereken aşağılık insanın tekiyim vs. peki bu doğru mu? değil. ben biliyor muyum evet. bu durumda geri kalan herşey teferruat. kişinin kendini bilmesi derken bu kastedilir ben herkesten üstünüm o benden üstün vs gibi şeyler yok hayatta hepimiz eşitiz hepimiz eşit derecede değerliyiz. sahip oldukları insanı daha değerli yapmaz. hayata bakışınızda sorun var. bunu değiştirmezseniz sıkıntı yaşama ihtimaliniz yüksek.

rahat olabilmek bile bir nimet, bunu hatirlattin bana. problemlerinin özüne inmem gerekiyor cozebilmen icin. ailende guzel ve iyi yaptigin seyler takdir edilmedi mi, yada sen kisilik olarak begenilmedin mi, yada devamli birbirlerine laf yetistirilen bir ortamda mi yetistirildin. bunlari analiz edip, yuzlesip, cozum yolu aramalisin gibime geldi. sorunun derin.

Neden herhangi bir insanın olumsuz lafıyla kendinizi işe yaramaz vs. hissediyorsunuz ki? O insan gününde olmayabilir, bir şeye kızıp sizden sınırını çıkarıyor olabilir, belki olumsuz lafında haklı da olabilir, insanları demorilize etmeyi seven kötü bir insan da olabilir. Olabilir de olabilir. Önceden bende de vardı eşyalar, hatta insanlara zarar verme olayı. Sebebi içinde öfke birikmesi. Her gün 15 dakika yastık yumruklayabilirsin, nefes egzersizi yapabilirsin. Yani içindeki öfkeyi ne bosaltacaksa.

bayağı bayağı narsisistik kişilik bozukluğu bu. lafımın üstüne laf söylenemez biri beni eleştirirse ortalığı yıkıyorum falan. bir uzmana görünmen lazım tabi önce bu bozukluğu kabul ederek

Başka insanlara bu konuyu hiç açmadım, hep kendi içimde çözmeye çalıştım. Az önce yaşadığım bir olaydan ötürü sinirlerim çok gerildi, bende bir nebze rahatlamak için buraya yazmayı tercih ettim. Defalarca psikologtan randevu alıp, her seferinde iptal ettim. Çünkü egom o kadar fazla ki, 'ben o kadar zayıf değilim kendi sorunlarımı kendim halledebilirim' düşüncesine girdim.

Esim de böyle sebebi o cahil anası. Altta kalmayın kimseden dayak yemeyin kimse sizi ezmesin tüm dünyaya gücünüzü gösterin diye diye buyutmus. Yani iyilikle yapılan bir tavsiye bir eleştiri bile fayda etmiyor sadece altta kalmamak için cevap veriyor dinlediginden ne demek istediğimi umursadigindan değil. kardeşi de eşiyle çok problem yaşıyor halbuki hayat böyle değil eşim kardeşim arkadaşım dediginiz insanlardan öğreneceğiz çok şey olabilir. Milletin işi gücü yok sizin kotulugunuzu isteyecek hali yok. Ha biri bişey der o derece karşılık verilir dalgaya alınır ama resmen kinlenip tüm dünya bana karşı diye düşünmek nedir?hayatı dalgaya almak lazım BİRAz rahatlamak lazım. Komplekslerden arınmak lazım uzman desteği şart yani

Kucukken hic mi insan yerine konulmadiniz? Ne olabilir ki bu kadar kendini savunmayi gerektirecek deneyim?

Kimse sizin üstünüze laf soyleyemiyor ve sizi seviyorlar yinede. Bu durum ters geldi bana

Psikoloğa gidin bence. Tabi kendi kendinizede asabilirsiniz ama burada psikolog arkadaslar vardı. Onlar hangi ekolü benimseyen bir psikologla çalısırsanız daha verim alabilirsiniz konusunda yardımcı olabilirler ya da kendi kendinizle yapabileceğiniz uygulamalar varsa bilgi verebilirler belki.

Açıkçası ailemin bana saygı duyduğunu düşünmüyorum. Ben mühendisim, kardeşimin mesleği benden çok daha üst düzeyde onun her şeyi için ayrı bir tolerans gösteriliyor. Kimse benim düşüncelerime saygı duymuyor, hep benden fedakarlık ve bir şeyleri idare etmemi bekliyorlar. Aile içi herkesin birbirlerine laf yetiştirdiği bir ortamda büyüdüm, evet

Bakın bu tarzda olup hatasını asla kabul etmeyen insanlarda var. Siz en azından muhakemenizi yapabiliyorsunuz tek eksiğiniz o olay anında sakinliğinizi koruyamamak anladığım kadarıyla. Yaşınız kaç? Bir hekime mutlaka görünün size çok iyi gelir. O an duyduğunuz öfkeyi kkontrol edersiniz belki ilaç yardımları alırsınız hayat çok daha kolay olur

Evet kesinlikle bu davranış biçimi nasıl desem bağlayıcı madde gibi başta tatlı geliyor insanı çok yukarı taşıyor. O kadar yükseğe çıkınca da beklenmedik bir anda insanı öyle bir düşürüyor ki hayatı birden tepetaklak edebiliyor.

Sorunlarinin kaynagi belli. Belki sen israrla fikrini belirtmekten, cabalamaktan, kendini ispat etmeye calismaktan vazgecmelisin. Elini ayagini tabiri caizse cek gundelik muhabbetlerde bile karisma sessiz kal. Yoklugunu sen varken bile bi hissetsinler. Sonra onlarin davranislari degisecek mi ona bak, ayni zamanda senin bu cabalamayi birakman sende nasil bi his veriyor ona bak, kendine dön yani.

emin misiniz?

Bu konu uzun vadede insanları sizden uzaklaştırır. Konunun en başında aşağılık kompleksiniz var gibi gelmişti ama siz kendinizi üstün görüyorsunuz sanırım daha egoistçe bir durum. Doktor değiliz, bence burada sana çok güzel tavsieler verilse bile bunları uygulamazsın eminim başka insanlar seninle bu konuda fikrini paylaşmıştır önceden. En iyisi bir hekime görünmek ancak o çözebilir ve ne yapacağını söyleyebilir

her konuda yazıyorum ama size de önereceğim david burns iyi hissetmek. okuyun. kafanızdaki düşünce biçimini düzeltiyor. bu konuları da ele alan kısımları var.

Tavsiye veren herkese çok teşekkür ederim elimden geldiğince uygulamaya çalışacağım :) K

Eminim, Allah'a şükür zamanında çok güzel dost kazığı yedim. Zaten bu şekilde davranışım insanlara güvensizlikle başladı. Dostlarımı eleyerek seçtim. Çok fazla arkadaşım yok, çok değerli dostlarım var. Demek istediğim arkadaş ortamlarında sempatik görülen bir insanım.

Vala kimse altta kalmak istemez bazı şeyler karşısında ama sen çok uçtasın sanki yaşında kaç bilmiyorum ama yaş geçtikçe bir bakmışsın yanında kimse kalmamış, yardım almalısın bence NAVLEE Çok takıntılı.. Anneler

Lütfen öyle düşünmeyin hepimiz insanız, insan eksiklikleriyle insandır. Şimdi burada size tavsiye verilse onu da bu sebepten uygulamayacağnızı düşünmüştüm işte. Aslında tam da o yüzden sizin tavsiye almaya değil düşünce yapınızı değiştirmeye ihtiyacınız var. Böyle hayat zaten çok zor değil mi sizin için bile, kendinizi çok ağır hissetmiyor musunuz? Hemen yarın gidin emin olun hafifleyeceksiniz NAVLEE Çok takıntılı.. Anneler

İnanın egom yüzünden buraya da yazmayacaktım. Fakat artık bu bana zarar vermeye başladı. İnanın bugün bunu kendimde farkedebildim. Stresli bir olaydan çıktıktan sonra kendime gerçekten sordum 'Sen haklı mısın?' diye ve kesinlikle haklı değildim.

Bu tutumum arkadaşlarıma karşı değil ki... Arkadaşlıklarımla olan anlaşmazlıklarımızı konuşarak halledebiliyoruz. Anlayışlı arkadaşlara sahibim. A

Neredeyse her konuda çok fazla komplekslerim var. Bunlardan biri de altta kalma korkusu! Bebek, çocuk, genç yaşlı kim olursa olsun kimse benim üstüme bir söz söylemez. Kaba tabirle kimse bana laf sokamaz, sokmaya çalışamaz. Tabikide haklıyken kendimi savunabilirim. Fakat çok basit bir şeyden ötürü kötü bir laf işittiğimi hissettiğim anda bütün duygu ve düşüncelerim yerle bir oluyor. Kendimi işe yaramaz, herkes tarafından itilip kakılan biri olarak görmeye başlıyorum. Bu yüzden arkadaş ortamlarında kendimi üstün ve benzersiz göstermek için . Ben çok gıcık ve uyuz bir insanım, kimse bana bir şey yapamaz gibi cümleler kullanıyorum. Arkadaşlarım beni seviyor, sevilen bir insanım, düşüncelerimi mantıklı bulan insanlar. Fakat içimde yaşadığım bu duygu durumu kimse bilmiyor. Ufacık şeylerden, gereksiz şeylerden, rahatsız olduğum hareketlerden biri özellikle inadıma yapılırsa çok çabuk sinirleniyorum ve kişilere, eşyalara zarar veriyorum. Yeter ki biri benim üzerime bir şey demesin, bir şey yapmasın. Sonra kendi kendime kaldığımda da keşke yapmasaydım, çok basit nedenlerden kavga çıkartıyorum diyorum. Küçük bir çocuk gibi köşeme çekiliyorum ve bulunduğum ortamdan kurtulmak istiyorum. Kendi komplekslerimden ve davranışlarımdan çok rahatsızım. Bu düşüncelerle başa çıkabilmek için önerileriniz var mı? Ya da benim gibi bu düşüncelere sahip olan var mı? C captain price erkek

Evet söylediklerinize katılıyorum ve kendi durumumun ancak yeni yeni farkına vardım. Daha doğrusu dile getirebilmem zaman aldı. Bu bakış açısıyla hayatı kendime ve başkalarına zehir etmemin bir alemi yok. İnşallah bu yönde kendimi değiştirebilirim.

Bende de böyle oluyor ben teşhisi kendim koydum vallaha çok yakınımı yanımda çok eziyorlardı bende ufaktım cvp veremiyordum o kişide kendini savunamazdı tabi ben büyüdüm artık kimse ne bana nede o yakınıma tek bişey söyleyemez oldu resmen içimden bi panter çıktı, yani sizin gibi kimse lafımın üstüne laf söyleyemez oldu tabi bu beni önce çok mıtlu etti ama zamanla hareketlerimden rahatsız olmaya başladım, çünkü iyi bişey söyleseler bile yerli yersiz tepkiler veriyordum biraz kendimi geri çektim şimdi daha iyiyim ama hala var ben de bu hareketler

Hayatı Yeniden Keşfedin - Jeffrey E. Young Kendi şemanızı bulmanızı sağlar. Şemanızı bulduktan sonra tek başınıza baş edemeyeceğinizi düşünüyorsanız bir terapist ile görüşebilirsiniz. Hayatınızda başınıza gelen her olayı kendi kendinize halledemezsiniz. Bazen bir kör nokta oluyor, olayın o kadar içindeyiz ki göremiyoruz. Bu durumda terapist ile görüşmek kendinize olan bir hediyeniz aslında ve sizin güçlü olduğunuzu gösterir.