eger çocuk gerçekten çok istiyorsanız biraz acele etmeniz lazım önünüzde çokta zamanınız yok tabiki herşey Allahın nasip etmesi bu ayrı bir şey ama trende kaçıyor şuan 41 yaşını dolduruyorsun biyolojik saat diye bir şey var ki belli bi yaştan sonra öyle hemen isteyince anne olmakta kolay degil hayatın gerçeklerini gözardı edemeyiz istedigimiz yaşta anne olmak gibi bir lüksümüz maalesef yok . push ; yazarhanim35 Yazar

şartlarınızı bilmeden yorum yapmak zor. evli değilim demisşiniz, çocuğu kimden yapacaksınız? evlilik dışı çocuk tabi ki yapabilirsiniz, ama bunun sorumluluğunu alabilir misiniz?

işte o zaman bir kere değil bin kere düşünmeniz lazım, eskiden aman babane dediğim milyonlarca şeye banane diyemiyorum artık mesela, zor bişey bu, çok ağır, onsuz yaşayamam dediğim biri var hayatımda, bu hepsinden ağır. güzel mi çok güzel, ama bu kadar ağır bir şeyi kaldırma için çoook büyük bir motivasyon gerek.

Aslında sorumluluktan kaçtığını düşünmüyorum. 2 tane çocuğu var zaten. Sizler nasıl evladım bir yana dünya bir yana diyorsanız o da şuan böyle düşünüyor. Orta da olan 2 çocuk onların hissiyatları, gelecekleri nasıl etkilenecekleri onun için çok çok önemli. öylede olmalı zaten. onun bir çocuğa ihityacı yok şuan varsa benim var. İşte benimde var mı. Eger var kararı alırsam biliyorum ki o herşeyi yapar. Biz beraber olmasakta.

Aslında bunların hiçbirini kastemedim. Ben şuanda babamın var olmadığını hayal edemiyorum. Evliyim, çocuğum var. Herkesi bir kenara bırakıyorum gidip dizine yatıp saçımı sevdiriyorum. Bu hazzı bana annem veremiyor. Onun verdikleri başka, babamın yaşattıkları başka. Benim ilk aşkım babam. O var olmasaydı katıksız, etkisiz bir aşktan mahrum kalmış olucaktım. Hayatıma giren hiçbir erkek onun kadar masum bakamayacaktı bana. 2 insan bir araya gelerek bir insanı ortaya çıkarabiliyorsa, ikisinden biri olmadığında çocuk yarım kalıyor demektir ya. Bi insanı 3 şey büyütürmüş: Anne, baba, anne-baba ilişkisi. Hal böyle olunca o çocuğun haklarını ihlal ettiğini düşünüyorum ben.

Annelik eşsiz bir duygu. Karsiliksiz bir sevgi... o. uyurken bile. onu ozlemek.. o olmayinca bosluk hissetmek. Sabah uyandiginda onun gozlerine gulerek bakmasi. Onunla vakit gecirmek. Oyle guzel ve tarifsiz bir duyguki. Ama sorumlulugu bir o kadarda zor. Sabir istiyor.

yaşınızı merak ettim herkes anne olmak zorunda değil ama o duyduyu tatmak istiyorsanız neden olmasın Bayan X

bir de ben şunu anlayamadım. evlatlık mı alacaksınız yoksa kendiniz mi dünyaya getireceksiniz? R

Bir imzayi atmamanin değişik sebepleri vardir. Bazen kadinin maddi acidan mesela kendini korumasi icin imzayi atmamasi gerektir yasal nikah türkiyede kac yildan beri var ve neden var. Önce bunu iyice araştırın. Eğer bir kadin nikahin ona sunduğu haklara gerekce duymuyorsa kiymaz. Aslinda bu konu kimseyide ilgilendirmez. Bu olay tabiiki kültürel ve dinsel bir dimensiyon taşıdığı için fazla derinletmek istemiyorum. Ama dünyanın 4bir yaninda en normal şeyi olan bir konu nedense cok derinden tartışılıyor. Size bir sorum var: yukarda süslü cümlelerle yazdiginiz ve baba olarak secdiginiz eşinize güvenmiyormusunuz? Yani imza size nasil bir güvence sunuyor? Bende bunu tam anlamiyorum. Evet evlenmek güzel birşey, gelinlik giymekde güzel... ama imzah ile güvence sağlamak bence cokda romantik değil yani. Bazi kadinlarda gerekce duymuyor.

Zaten bende şartları, imkanları, yaşı, ülke normlarını, erkeği, evliliği ve herşeyi bir tarafa bırakarak sadece bu konu üzerinde duruyorum şuan. Ben ne istiyorum? Bu arada cevap veren herkese teşekkür ederim. Bazılarının aman ne yaparsan yap dediğini de tahmin edebiliyorum. Ama insan başka bir bakış açısına ihtiyaç duyuyor bazen.

Küçükken babaannemin diktiği filizlenmiş soğanlara bakıyorduk. Bunlar çürümüş babaanne dedim. Dedi ki,"kızım onlar anne gibidir, yavru büyütürken çürürler". Mecazi de olsa gerçeğe bir gönderme aslında. Evlat, elimizde kalanların en güzeli. Fakat bizden geriye ne kalıyor, o tartışılır

Saglikli mutlu huzurlu bir aile verebilecekseniz cocuk tarif edilemez bir duygu. Tabi sonradan sartlar degisebiliyor ama sizin once anlasabildiginiz sevdiginiz huzur buldugunuz baba adayi olmali.

Neden evlenmiyorsunuz, 4 yillik iliskiniz var, sartlariniz maddi manevi uygun? Bence sakincasi yok evliliksiz cocugun ama 1. Toplumu goruyorsunuz gittikce radikal Islama kayiyor, sizce sizin cocuga rahat verirler mi? 2. Yalniz basina cocuga yetmek manevi olarak zor, lohusayken hamileyken duygusal olarak hassas oluyorsunuz, yaninizda birini isteyebilirsiniz. 3. Siz yeterli olabilirsiniz kendiniz icin, ama cocuklari saglikli ruhsal gelisimi icin erkek figurune de ihtiyaci var. Babasiz cocuklar hep eksik kaliyor. Cocuk istemeniz normal ama cocugu bilerek babasiz dunyaya getirmek bana bencilce geliyor. Bu sebeplere dayanarak evlenin gitsin diyorum madem adam orda ya da degil cok da umrunuzda degil.

Niye evliliğe telafisi olmayan bir dayatma gibi baktığınızı anlayamıyorum bende. Seven insanlar ayrılmayacaklarına emin olarak bu adımı atıyor. Bundan vazgeçen boşanıyor. Ölümcül bir karar değil ki bu. Daha sevgilisiyle evlenmekten çekinen birine çocuk sorumluluğu yıkmak çok daha büyük bir risk. Maalesef tek başına kaldığı zaman, zaten emin olmadığı bu konu örf, adet ve din birleşimiyle karabasan gibi çökecek üzerine. Ben bunu hatırlatmayı bir kadın olarak borç bildim kendime. Sizin konunuz içinde tekrar ediyorum. Babasız çocuk büyür. Mecbur kaldıysa bazıları daha güçlü, daha özgüvenli, daha güzel bir karakterde bile büyür. Ama ben bir anne olarak "kusura bakma evladım. Seni çok istedim, bir baba adayıda yoktu. Bende tek yaptım, bi baban yok." diyemezdim. Çok güzel büyütüp çok güzel olanaklar sağlayabilirsiniz. Ama bu sizin yüzünüzden babası olmadığı gerçeğini değiştirebilir mi? Bi yanının her zaman eksik kalacağı gerçeğini değiştirebilir mi? Bazı gerçekler hangi dine, hangi ırka, hangi geleneğe sahip olursan ol değişmez. İnsan insandır, duygular duygudur.

Verdiğin karar kimseyi ilgilendirmez. Tek başına bu çocuğun sorumluluğunu alabileceğine eminsen kendine güveniyorsan yapabilirsin. Evliyim çocuğum yok olmasını istiyorum fakat her düşündüğümde kafamda deli sorular. Nasıl olur? Yapabilirmiyim? O sorumluluğu alabilirmiyim? Çocuk demek herşeyden önce büyük sorumluluk demek. Yaptım bitti gitti olmuyor. R

Konu başlığını görünce hemen dikkatimi çekti ve yazmak istedim. Buraya ilk açtığım konu anne olmayı istememekti.. Evliliğim süresince sadece bir merhaba dediğim insanlar bile hadsizce neden çocuk yapmadığımı ne zaman çocuk yapacağımı sormaya başladı.. Bende sizin gibi genel normlara uymuyorum. Ve insanlara göre çok aykırıyım. Yaşım 28 bu konuyu günlerce aylarca düşündüm.. Ve gerçekten anne olmak istemediğime karar verdim. Ama bende sizin gibi ya ilerde pişman olursam diye düşündüm. Çocuk doğurup pişman olmaktansa ki pişman olan kadınlarda mevcut çocuk doğurmamak daha iyi diye düşündüm. Belki bu fikrim 5 yıl sonra değişecek onuda bilemiyorum. Ama çok geç olduğunda ve ben gerçekten pişmanlık duyarsam yüzlerce kimsesiz çocuk var.. Bakıma muhtaç çocuklar var sevgi sadece kan bağıyla olmuyor diye düşünüyorum.. Evlatlık alıp ona güzel bir gelecek sunulabilir diye düşünüyorum. Bir kız çocuğuna sahip olsaydım eğer ona toplumun dayattığı gibi olmak zorunda değilsin, kadın olduğun için, doğurma yetisine sahip olduğun için doğurmak zorunda değilsin diye söylerdim. Farklı bir ülkede yaşamış olsaydınız evlenmeden çocuk fikri çok sıcak karşılanabilirdi. Bizim ülkemizde malesef acısını her an o küçücük çocuktan çıkarırlar. Siz bilinçli bi kadınsınız ki bunu sorgulayıp düşünüyorsunuz..

Yaşım 22 ve 6 aylık kızım var dünyadaki verdiğim en güzel karar anne olmakmis hiç birşey beni kızım kadar mutlu etmemiş bomboşmusum meğer eğer gerçekten uykusuz kalmayi sabretmeyi sahip çıkmayı becwrebilecekseniz dünyanın en güzel meyvesi evlat kesinlikle anne olmalisiniz

evliliğe değil, orda beni yanlış anlamışsın. konu sahibi için anne olmak telafisi olmayacak bir konu. yani yakın zamanda bir çocuğu olursa olur olmazsa belki asla olmaz. evlenme olayı yine sadece konu sahibine özel bir durum. kendi mesajlarında sevgilisinin evlenmek istemediğini yazdığı için. yine aynı konu sahibi sevgilisinin çocuğu nüfusuna alıcağını belirtdi. adam ilgisiz veya isteksiz değil sadece nikah istemiyor ben evlenmeye karşı değilim. zaten canımdan çok sevdiğim bir nişanlım var. sonbahar 2018 nikahım var. konu sahibi için vahim bir durum olduğu için düşüncelerimi söyledim. onun yerinde olsaydım yapardım ve eşim yoksa sperm bankasından yararlanırdım. not: sizin asla diyemeyeceginiz şeyi ben derim. optimal bir çözüm değil ama benim için bir çözüm. egoistlik olabilir ama benim yaşadığım ülkede bir çocuğun felaketi asla değil :)

Bazı duyguları ne kadar anlatırsanız anlatın yaşamadan bilemezsiniz. Annelikte öyle bir duygudur işte. Yapıp yapmamak sizin kararınız. Ancak çocuk büyütmek zor iştir sabır işidir. İnşallah keşke demeyeceğiniz bir karar veririsiniz

saygı çerçevesinde olan fikir alışverişi sağlıklı ve verimlidir. konu sahibi zaten tamda bunun için konu acıdı. değişik fikirler istemese açmazdı. aynısı benim içinde geçerli. düşüncelerimin arkasında durmasam yazmazdım. yadırgayabilirsiniz. yargılamak size düşmez ama. kimin yargılamaya hak sahibi olduğunu bildigizden eminim. belkide bu yadirgayan ve yargılayan toplum olarak insanlara saygı ve sevgi duysak dünya daha güzel bir durumda olurdu. ben hiçbir insanın toplum dışında bulunduğuna inanmam. toplum homojen bir kitle değildir esneklik sağlamak ise bize düşer. ben şahsen asla evlilik dışı çocuk yapmış bir kadını yadırgamam. aslında kimseyi yargılamam. bir kadının anne olma isteğini hele hic yargılamam. 30 yaşıma geldim daha birkere bile bir kadına, bu çocuğun babası kim, nerde, niye yok, neden yok gibi sorular sormadım.

Annelik duygusunu çocuğumu doğurduktan sonra anlayabildim . İster evlilikle olsun ister evlilik dışı olsun annelik duygusunu değiştirmez Ben annelikten pişman olmayanlardanım

Adam her türlü nufusuna geçirir. Çok ta iyi bir baba olur. Bunlardan şüphem olsa zaten düşünmezdim. Ama yurtdışına çıkmam söz konusu değil. Burada bir ailem bir düzenim ve çok çok sevdiğim iki tane yeğenim var. R

Karsinizda ki kisi cocuk bir kere olduktan sonra her turlu sorumlulugunu akacak bir yapida olabilir. Ama is oraya gelene kadar da yaninizda durmasi onemli. Ben evlenene kadar cocuk fikrini hic dusunmezdim. Hatta evlenirken de cok dusundum. Sonra cocuk istedim hemen olmadi tedaviler vs gorduk. Ama yasiniz kritik hemen olmayabilir, yumurtlama takibi yapmaniz gerekecek belki de tedavi gormeniz gerekecek. Karsinizda ki kisi cocuk istemiyorsa bunlar nasil yapilir bilemiyorum. Esim yanimda olmasa cok daha zor gecirirdim o gunleri. Bu konuyu zaten sorguluyorsaniz bana esasen cocuk sahibi olmayi isteyecekmissiniz ama sartlardan dolayi isteyememissiniz gibi geldi. Inanin bunu sorgulayan bir insan olarak bilincli bir anne olursunuz zayen

anlatılmaz yaşanır

3 aylık bebeği olan taze bir anne olarak şunu söyleyebilirim, çocuk bakmak gerçekten zor. Hele hele de birkaç tane olunca dusunemiyorum, bazen banyo yapmaya bile firsatim olmuyor. Esim bu kadar yardımcı destekleyici olmasaydı ne yapardım bilmiyorum gerçekten. Esimin bunca desteğine rağmen pestilim çıkıyor. Ama isin bir de sevgi boyutu var ki emin olun kimse bunu size tam olarak tarif edemez. Tabii herkes anne olmak zorunda değil, bunu zorunluluk olarak görmeyin ama evlat bambaşka bir şeymiş, şimdiki aklım olsa bebek yapmak için 32 yaşını beklemezdim, tek pişmanlığım bu. Allah isteyen herkese nasip etsin. lightpinklady Bslngc:74.7 Gncl:63.2 Hedef:62

Annelik duygusu doğuştan herkeste var olan bir şey değil, her doğuran anne olamıyor maalesef. Ebeveynlik çok sorumluluk gerektiren, bencilliğinizi tamamen kenara koymanız, yeri geldi mi kendi isteklerinizden, hayallerinizden vazgeçmenizi gerektirebilen bir durum. Bazı insanlara bu ağır geliyor, doğal olarak bu durum çocuğun ihmali, ebeveynlerden birinin depresyona girmesi ile sonuçlanabiliyor. O yüzden hem kendiniz hem partneriniz iyice emin olmadan kesinlikle çocuk düşünmemelisiniz. Her insan anne-baba olmak zorunda değil, toplum baskısı uğruna düşünmeyin kesinlikle. Sonra hem kendinize hem çocuğa yazık oluyor. C

Bu 2 çocuğu olan adam mı? CanEs ÇoK

öncelikle çocuk yapmak için evlenilmez diye düşünüyorum. zira bunu yapan birçok ünlü var 2 sene içinde boşanıp hayatlarına devam ediyorlar. onlar iyi örnek değil tabiki. ilişkiniz evlilik aşamasına gelecek kadar olgunlaştı mı, sevgilinizden emin misiniz, o evlenmek istiyor mu, çocuk istiyor mu? siz anne olmak istiyor musunuz? anne olmak zor ama bir o kadar güzel. ben hazır filan değildim yaşım geçiyor diye yaptım hiç de pişman değilim. o benim hayatımın anlamı. bir gülüşüne dünyaları veririm. onun için hep en iyisini isterim. 2. yi bile düşünüyorum sırfo o yalnız kalmasın kardeşi olsun diye. siz karar verin.

Ben tamamen kendi hayatıma göre cevap vereyim, bana sorduğunuz için. Benim uluslararası bir bakış açım yok. Türkiye'de örfünü adetini benimsemiş, dinine de kendince bağlı olmaya çalışan bi insanım. Şu durumda zaten benim evlenmek için bir sebep aramama gerek yok. Şartlarım bunu gerektiriyor. Güvenmediğimden değil, inandığım değerler için bunu yapıyorum. Ama sizler için, benden farklı düşünen ve yaşayan insanlar için de sebepler aradım. Siz sperm bankası demişsiniz sanırım. Bu durumda bi baba olmayacak. Erkek çocuğa kim rol model olacak? Kız çocuğa cinsel kimliği gelişirken karşı cins olarak ilk kimi görecek? Erkek arkadaşınızı mı? Anne, baba gibi olamaz; baba, anne gibi olamaz. 2. Derece akrabalar, erkek arkadaşlar zaruri durumlarda eksikliği gidermeye çalışır, o kadar. Ben bunun bile bile yapılmasını yadırgıyorum. İmza sizi zincirlemez. İmza sizi siz olmaktan çıkarmaz. Sadece iki insanı bir arada tutmak için bağı biraz daha kuvvetlendirmiş olur. Sorumlulukları hatırlatır.

yoo hiçte öyle değil tanıdığım bi çok insan çocuk doğurmak için evleniyor anlaşamasam boşanırım diyor herkesin hayat görüşü çok farklı sorumluluk alıyorsa doğurur...

Cnm hiç takılma böyle şeylere. Bak ben evliyim öyle çok da büyük problem yok aslında ama çocuk olmuyor. bende artık hiç umursamıyorum. Son bi iki bisey var onlarada baktırcaz sonra tamamen bırakacağız bu işleri. Çocuk insanın hayatının ilk önce gelen gerçeği değil ki. Cocuk cocuk die ugraşan on senenin sonunda cocuk sahibi olan ve çocuk oldugu sene ayrılan ciftler gördüm ben. Anasına babasina ata mı lan bunlar at at bunlar diyenler gördüm. Rabbim inan her seyin en hayırlısı bizlere nasip ediyor. Bak keyfine. İnşallah karşına adam gibi adam çıkar evlenirsinde mutlu olursun.

Konuyu evliliğe bağlamadan şunu söyleyeyim, yalnız çocuk büyütmek delilik bence. Anne olmak harika bir duygu ama çocuk büyütmek takım işi. İlla nikahlı eş olacak değil ama çocuğun babası mutlaka işin içinde olmalı. Bence evlat sahibi olmak tek başına altından kalkılacak bir yük değil. Tek başına çocuk büyüten tüm anne babalara helal olsun, Allah sabırlarını arttırsın, güçlerini daim etsin demek istiyorum bu vesileyle.

Ne diyeyim ben denedim, sen de dene. Ara sıra pişmanlık tabiki çökecek en anaç insana bile olur pişmanlık sanada olacak ama bambaşka bir şey evlat.

Kendimce 2 bebekli bir anne olarak söyleyeyim. Her Allahin günü gençliğim gitti, 5dk oturmayacak mıyım, yemek yiyip banyo yapamayacak mıyım, normal bir insanın asgari şartlarına sahip olamayacak mıyım diye kendi kendime söyleniyorum ve çoğu gece ağlıyorum. Balkonda oturup geçen arabaları izleyip 'siz gezin anca ben kapana kısıldım 'diyorum. Ama sabah uyanan büyük bebegim üstüme yatıp gözlerimi açmaya çalışınca, küçük bebegim onca insan içinde bir tek bana bakınca hepsi geçip gidiyor. Tabi ağlamalar ve zorluklar başlayınca bu düşünceler geri geliyor. Hiçbir zaman mükemmel anne duygularına sahip olamadım, doğum yaptığım an vahiy gibi bana yüce annelik gelmedi. Evet dünyada her şeyden çok seviyorsunuz, kaş kirpik sevilir mi ama izlemeye doyamıyorsunuz kılı tüyü bile ama farklı bir duygu değil bana göre. Sevginin aşırısı sadece. Ama bence çocuk büyütmek 2 ebeveyn tarafından gerceklestirilecek bir eylem. Bu sayede zorlukları atlatilabiliyor. Eşim olmasaydı timarhanedeydim, bunu tek başına basaran kadına da şapka çıkartırım.

bu cok enteresan bır duygu yasamak ısteyıp henuz yasamamıs olanlardan oncelıkle ozur dılerım anlatmaya baslamadan once bıkere delilik hayatınızda olabılecek en buyuk korku aynı anda sevgı, heyecan, bağ asla kopmayacak dönusu olmayacak bır adım uzuntusu uzuntun sevıncı sevıncın kendı canından vazgeciş. kendınden fedakarlık, cok buyuk sorumluluk. sadece o cocugu dogurmak degıl mesele zaten dogurmak en kolay kısmı dogurmakta bırsey yok en onemlı kısım onu en ıyı ınsan seklınde yetıstırmek. sen bır bıreysındır kendıne gore ıyısındır ama cocuk olunca kendınden daha ıyısını yetıstırıyorsun her anlamda. senın tum tecruben onun yolunda izler olacak. yanı tecrube kısısel gelısım cok onemlı sadece maddı degıl manevı zengınlıkte lazım sen sogan ekmek yersın yerı gelır. ama cocuk olunca oyle degıl. bazı harcamalar bazı ritüeller olmak zorunda kendıne dıye alısverıse cıkıp yıne cocuga alıp eve dönmektır annelık :) annene kızıp uff anneee deyıp aynı seyı cocuguna yaparken yakalamaktır kendını heyecanlı bır endıse degısık bır bağ cok degısık onu gozunden anlamak. acısı oldugunda hıssetmektır. kızım 2 yasına gırecek henuz ogrendıgım bu. kızımdan once ne yapıyormusum ben dıyorum dogumdan oncesıne gore cızgılerım daha sert ve net oldu. o buyurken bende buyuyorum onla ogrenıyorum ama cookk gec yasta anne olmak bence bencıllık. mesela ben 31 yasımdayım kızım 2 yasında benmı onu buyutucem omu benı yaslılıgımda ıdare edıcek. keske bıkac sene daha erken anne olsaymısım. ılk cocugunu 40 ve uzerı dogurmayı dusunenler bır kez daha dusunsun. buna verecek ozverı sabır enerjı otesınde vucudun zamana karsı koyamadıgı yaş almaların onun sana en cok ıhtıyacı oldugu doneme denk gelmemesı en guzelı olur onunla kosusturmak en guzelı olur evet bu duygu cok guzel ama herkes tatmak zorunda degıl ya da bu bır odul degıl benım neden cocugum olmuyor olacak mı dıye de dusunmemek gerekır

Sperm bankasından alabilecek kadar cesur değilim. Sadece şu anki sartlarimla olabilir mi olmalı mı ya da olmamalı mi onu sorguluyorum.

Allah ne istediğini bilmeyenlere de doğru olanla karşılaştırsın : )

İsteğiniz yoksa sırf yaşınız geçiyor diye neden çocuk sahibi olasınız? Herkes çocuk yaptığı için mi? Kendinizi bebek fikrine zorlamayın bence.

Adam tabii istemez zaten var neden daha dazla sorumluluk alsinki? Ayrica cocuk iliskiyi cok etkiliyor.. o yollardan gecmis bi kere bi kez daha neden yapsin? Kadinlar icinse biyolojik saat ilerliyor..

Amin amin Önceki

Lütfen bu çocuk fikrini unutun o zaman. Ne zamanki hayatının her anında sizinle olmak isteyeceğine, her zaman destek olacağına, acınızı tatlınızı her şeyinizi paylaşacağına kanunlrın önünde yemin eden biri çıkar, o zaman tekrar düşünürsünüz. Annelik tam bir delilik hali. Babasız anneliği seçmek size başınızı vuracak çok duvar aratır.

Size helal olsun demekten başka bir şey kalmıyor bana. Ben iki bebekle kafayı yedim hele bir de 3 tane off offf. Ben tek başıma bakacak güçte değilim, eşim evde olduğu her an büyüge bakıyor olmadığında ise ailemizden biri oluyor. Artık bakıcımız olacak başka çaremiz yok, siz nasıl 3 küçük çocuğa baktınız aklım hayalim almıyor. Çocuk meselesi çok derin bir konu. Ben hiç anne olmayı hayal etmiş, istemiş bir kadın değildim Allah 2 tane nasip etti pes pese. Çevremde çok isteyip de zor yolla kavusanlar var. Bakıyorum, inceliyorum da bu durum parayla iman durumu gibi. Onlar bu kadar istemisken benden çok daha az sabırlilar ben ise dünya kadar hayalim varken hepsini bir kenara bırakıp çocuk baktığımda daha sabırlıyım ki tezcanliligimla taninirdim. Mesele iyi anne olmak değilmiş, ben olduysam herkes olur ama kendini tüketme konusuna gelirsek onda başı çekiyorum herhalde.

Yok yok, biz küllerimizden doğarız yine de, annelik bir mucizedir..

Hani büyüklerimiz anne olunca anlarsın derler ya hep :) işte o lafın ne demek olduğunu gerçekten anne olunca anlıyorsunuz :)

Iki cocugum var. Tek olsam cesaret edemezdim. Evet cok guzel bir duygu, dunyanin en buyuk mutlulugu ama zorlugu sorumlulugu da buyuk. Ben tokezliyorum bazen, Allahtan babalari var

Evlatlik alan, veya babasiz cocuk büyüten kadinlar dışlamıyordu türkiyede? Diyelim öyle... sizce helede biz kadinlar dişimizle tirnagimizla buna karşı gelmemiz gerekmezmi? Ne yani? Babasiz cocuk tühh pis kaka cocukmu? Damgami alninda? Kadinin imkani varsa niye büyümesin çocuğunu güzel bir şekilde?

Çocuk muhteşem. Ama evlenmeden yapacaksanız yapmayın. Evliliğin bi ülkenin kanunlarına taşınmasının bir sebebi olmalı. İstesenizde istemesenizde toplumda dışlanacaksınız. Başta sorun etmeyebilirsiniz. Ama ileride bu çocuğunuza da yansıyacak. Sorumsuzluk olur bu yaptığınız.

Bu tamamen sana kalmış bir karar. Kiminin doğuştan oluyor annelik duyguları, küçük yaştan itibaren hayalini kuruyor. Kimi sonradan tatmak arzusunu hissediyor. Kiminde hiç oluşmuyor. İç sesiniz ne diyorsa odur. Bana sorarsanız sadece yapmış olmak için yapmayın. Gerçekten istiyorsanız yapın ki öyle görünmüyor. İkilemdesiniz. Gönülden bir isteğiniz yok ortada. Çok büyük sorumluluk çocuk. Doğurmakla bitmeyen, hatta yeni başlanan bişey.

Ben bunun çok ayrı bir şey olduğunu tahmin edebiliyorum. Ama bunu yapmak için bir sebep yok benim için. Yaptıktan sonra artık herşeyin o. H Hibaby Haya"t" ile Haya"l" arasındaki tek fark "tl"dir... tek ayak

tek başına çocuk büyütmek çok zor bir karar.. sorumluluğu çok ağır..

Yaşım 40. ve evet yaştan dolayı bu düşünce beynimi yemeye başladı. Ben de bu yüzden açtım bu konuyu. Yükümlülük olarak görmüyorum. Ya da efelik yapmaya çalışmıyorum. Ne istediğimi burada yorumlara da bakarak Çözmeye çalışıyorum. R

Sartlariniza bagli. Erkek arkadasiniz evli degilse, sizin de maddi manevi her seyiniz annelige elveriyorsa neden anne olmayasiniz? Anne olmak icin evlenmeniz sart degil. İnsan kimseye es olmak istemeyebilir ama bu anne olmasina da engel olmamali diye dusunuyorum. Yasiniz kucuk degilmis, bir mesleginiz varsa, kenarda kosede paraniz varsa yani hic kimseye muhtac olmadan cocugunuzun yasamini idame ettirebilecekseniz anne olun. Evlenmeyi beklerseniz cok gec kalabilirsiniz ayrica evlenmek zorunda da degilsiniz. Hayat sizin, dilediginiz gibi yasayin. Sadece cocuk yaptiginiz kisi evli olmasin, yeterli bana gore

Yaşım geç diye çocuk yapılmaz. Bunu kalpten istemek lazım. Zira çok zor. Bana sorarsanız ben asla tek başıma çocuk büyütmek istemem. Çünkü ne kadar zor olduğunu anladım. İnsan çok bunalıyor, patlayacak duruma geliyor. Ama karşında seni anlayamayacak, sana ihtiyacı olan bir bebekse bu durumda yardım edecek birileri şart. Çok şükür orada da eşim devreye giriyor. O benim sağ kolum.. Yani bence tek başıma bebek sorumluluğu alırım demek bana göre ya bilmemekten ya da efelikten.. He sorumluluktan kasıt maddiyatsa o da bir yere kadar geçerli..

Evlatlık alınan bir çocuğun zaten yuvası yok. Terkedilmiş bir çocuğa sahip çıkmak kadar güzel bir şey var mı? Bunu kim yadırgayabilir? Yada çocuğunu bırakmış bi baba varken ortada, kadın çocuğuna sahip çıktıysa ne denilir? Bunlardan bahsetmiyorum. Sevgililik dediğin şeyin hiçbir resmiyeti yok. Hem kendi için hem çocuğu için kadın haklarını koruyabilmeli. Bir adamdan çocuk yapabilecek kadar onu seviyorsan, bir çocuğun kaderini o adama bağlayabilecek kadar güveyorsan niye evlenmeyesin ki? Bi imza niye rahatsız etsin insanı? Amaç çocuk yapıp adamı umursamamakta bu tartışmaya bile değmeyecek bir konu. Bencillik. Bi çocuğu babasız büyütmek demek. Hayatının yarısının eksik olması demek. Bunuda kimse düşünmez heralde.

Eminim pişman olan çok kadın vardır ama bunu itiraf etmek cesaret istiyor. Pişman olunabilir. Normal.

Bambaşka. Kesinlikle tarifi yok. Hele onun kokusu küçücük vücudu anneye muhtaçliği

Aynı düşünceler vardı bir ara bende Bu dünyaya benden bir iz bırakmak istedim. Kızımı doğurdum. Hayatımda yaptığım en doğru en aşk dolu şey. Annelik yaşamadan anlasilabilecek birsey değil inan. Gece korkup uyanıp o minicik ellerini yüzümde bulmam. Yüreğimi o minicik ellerin ısıtması. . Beni gördüğü an ki heyecanı mutluluğu. ... Buna layık olan her kadın anne olmalı. . Bu muhteşem şeyi aşkı yaşamalı. .

Bence mutlaka anne olmalisin. Tabii ki evlendikten sonra.

Yapma sebebin şu Sevdiğin adamla beraber yapabileceğin en mükemmel eser

Bence anne olmalısın ama sorumluluğu seninle paylaşmak isteyen, evlilik dışı çocuğu olmasını göze alamayan yaşıtın bir adamla çıkmasının bu yola.

Siz bu düşünce ile yalnız başınıza ölüp gidebilirsnz ne demek o öyle evlenirsem pişman olur muyum? Yolun karşısına geçmeliyim ama acaba araba çarpar mi gibi oldu buda?yaşayarak öğreniriz birçok şeyi belki şimdikinden daha mutlu olursunuz belki çok pişman pismanlikginda aşaması vardır kendi içinde neye göre pismanlik belki iyi bir eş olur iyi bir baba olamaz işte iyi bi Baba da olsaydı die pişman olabilirsnz değişir yani zaman anlatır size herseyi... bir diger konu yaptığınız şey ne kadar aykırı da olsa sizin hayatınız sizin günahınız kimseyi ilgilendrmz tabi bizim toplumumuzda yanlış karşılanr haliyle SchonerDuft güncel : 62.90 hedef :

4 senelik bir ilişkim var. Ama onun da ötesinde ben kendimin ne istediğini bulmaya çalışıyorum.

Çocuk sırf anne olmak için yapılmaz bence. Üstelik her kadın anne olmak zorunda değil. Sırf siz anne olmak istediğiniz için kötü şartlarda yetişmek zorunda olan bir çocuk düşünemiyorum. İyi düşünün oda bir can bakamayacağınızı düşünürseniz çok büyük hata etmiş olursunuz.

Ben konu sahibinin yerinde olsam bırakın çocuk düşünmeyi, ayrılmak için tereddüt bile etmezdim. Kocaman insan karşısındaki. Hayatı hakkında karar alırken çocuklarını bu kadar müdahale ettirmesin bi zahmet. Olayın iç yüzü nasıl bilemiyorum, sizin söylediğinize istinaden söylüyorum. Hem sizin hem konu sahibinin fikirleri bana uymuyor. İçimde elbette yadırgıyorum hatta yargılıyorum. Ama bizim buradaki eleştirilerimiz sizin izin verdiğiniz yere kadar. Toplumun kabul ettiği yargılar neyse onun dışında kalanlar her zaman zorluklarla karşılaşıyor. Sizin yaşadığınız yerde bu yargılar da kabul edilebiliyorsa ne mutlu size. Umarım her ikiniz içinde hakkınızda en hayırlısı olur. R

Yaşınız kaç bilmiyorum. 32 yaşında anne oldum. İş arkadaşım 41inde. Kayınvalidem görümcemi 42sinde doğurmuş. Geç diye bir şey yok yani. Allah hayırlısını versin. İstiyorsanız olsun inşallah.

O zaman yazdigim 3 numarayi bir dusunun - Hamilelikte lohusalikta yalniz olmayi problem edinmeyecekseniz - Cocuga baba modeli olabilecek dede, dayi varsa olabilir, neden olmasin... yalniz yurtdisina yerlesme ya da adamin en azindan cocugu nufusuna gecirmesi durumu olur mu? Cocugun baba adi hanesi bos kalmasin.

Evlenmeden çocuk dünyaya getirme fikrini hiçbir zaman savunmadım, savunmayacağım da.

Anneligin nasil bir duygu oldugunu herkes farkli tasvir edecektir. Cok guzel harika esi benzeri yok vs vs evet. Cok zor ilk gunden baslayan zorluk artarak devam ediyor. yemesi icmesi hastaligi atesi... ve rol model olmak. en zoru bu. insan yetisiyor bir kadin bir erkek yetisiyor. sana baka baka gore gore ne yaparsan taklit ederek. Kizim 9 yasinda bazen kendimi görüyorum butun kapris zitlasma inat gibi huylarim birebir onda. Yedigine ictigina dikkat etmen gerekiyor. Okudugun kitaba Izledigin filme Giydigin kiyafete Cunku surekli gozlemliyor. Sigara icme anne ölürsün. Alkol almamak lazimmis anne yesilay kolu anlatti anne Dovme yaptirirken acimadi mi anne Neden göbeğini deldirdin ki anne Sen zaten guzelsin estetik doktoruna gitme anne Butun bu yaptiklarim zihninde kaziniyor. Tamam ben hayatta bir kadin olarak yasamak istedigim herseyi yasadim diyorsan eger anne olmak paha bicilemez. Anne korkuyorum yaninda uyuyayim mi demesi Arkadaslrina seni gururle gosterip bu benim annem derken sana hayran bakislari Cani acidiginda senin caninin daha cok acimasi Iyi olsun iyi insanlarla karsilassin diye dua eden anneme pifff derken simdi ayni dualari ediyor olmak tarifsiz iste

mükemmel bir duygu dünya bir yana o bir yana

evlat kadar güzel bir duygu yok fakat şartlarınız?

Ay ben şu kadarını söyliyim. Eşim 10 dakikaya işten dönüyor. Ben 1 saattir onu keşke hemen gelsen diye darlıyorum. Genelde sakin olmama rağmen, nefes almaya ihtiyacın var şuan. Biliyorum, eşim gekdiğinde kızım beni görmeyecek. Tek başına çocuk büyütmeyi hiçbir kadın tercih etmez emin olun. Evlenmek istemeyen bir erkek içinde sorumluluktan kaçıyor derim rahatlıkla. Ayrılmayı düşünmek gerekirken çocuk planlıyorsunuz :) Son gelişmeleri yazın. Merak ediyorum kararınızı. :)

Bacım sen çocuk yapma boşver sevgilinle yaşa hayatını valla bak Önceki

Çocuklar mirasın ne olduğunu bilecek yaşta değil. Ama eminim ki büyükler düşünüyordur bunu.

Konu başlığını düşünecek noktaya nasıl geldim bilmiyorum. Ama sonuç ; bu ikilem. Vaktim yok yaşım geç. Evli değilim. Bu sorumluluğu tek başıma alabilirim ama anne olmalı mıyım. ? Bu arada şuan hamile falan değilim. Varsa öyle bir niyetim son zamanlarım karar vermem lazım. C captain price erkek

Özür dilerim, yazmayi unuttum. Sözlerim size değil tamamen geneldi. Siz diye bahsedince üzerinize alindiniz hakli olarak. Beni bizi başkalarını bırakın bence siz nekadar istiyorsunuz, ne kadar hazırsınız ona odaklanin. Dediğimiz gibi tamemen kişiye özel hisler. Öyle ki evladina hem annelik hem babalık yapan çok iyi yetistiren kadınlar da var. Diğer tarafta da anne bana olarak bile, çocuğuna yeteri kadar yetisemeyen sorumluluklarını yerine getiremeyen ebebeyinler. Bu taamen sizin kendi içinizde cozebiliceginiz bir durum bence. Ama ne karar verirseniz verin, hakkınız da hayırlısı.

daha büyük beklemiştim sizi bence imkanınız varsa yapın keşkeler ile uğraşmayın

Olursunuz. Evliliğe bağlamadan çocuk dünyaya getirmek o çocuğa da haksızlık olmaz mı? İlk adımı atmadan bir on beş adım atmak zorlar fıtratı. Hayırlısı olsun. Munzevi Zencefil Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Evli Değilim diyorsunuz. Ilişkiniz be boyutta sadece çocuk için mi evleneceksiniz? S su-doku sen

Eminim ki mükemmel bir duygudur, sahip olduktan sonra. Ama ben sahip değilim. Düşünce yapım ülkenin genel normlarına uymuyor. Çoğu kişiye göre aykırı. İşte tamda bu nokta da karar benim de. Ben de veremiyorum işte. Lütfen evliliğe falan bağlayın merak ettiğim sadece pişman olur muyum. ?

Üstteki yorumların cogunu okumadım ve onun için yaşını imkanlarını pek bilmiyorum ama soruna cvp verecek olursam annelik dünyada tarifi olmayan bi duygu ki herseyi hayatı dahi onun mutlu olacağı şekilde yaşamaya başlıyorsunuz... onun için yaşınız gerek hayatinizla birlikte ona ayak uydurabileceginze inanıyor kendine guveniyorsan yap çocuk.. ki zaten annelik başka bi mertebe ya kim pişman olurki anne olmaktan? Önceki

Bu soru tamamen kişiden kişiye değişir, ben kesinlikle iyi ki anne oldum diyenlerdenim. Bir daha dünyaya gelsem yine isterdim, hatta bir tane daha isterim. İsterim de isterim yani :) Ama annelikte şunu anladım, ister evli ol ister bekar çocuk yaparken maddi manevi her şartta babası olsun olmasın ben bakabilirim diye kendine güvenmek lazımmış..

Bazen evlendiginize pisman olursunuz ama isteyerek yaptiginiz cocuga kesinlikle pisman olmazsiniz. Cocuk buyuk sorumluluk kendinize guveniyorsaniz yapin. Ben ucuncu cocugumu 41 yasinda dogurdum, cok istedigim icin asla pisman olmadim. Sadece diger cocuklarda olan enerji olmuyor ama hayatim onunla daha cok renklendi.

Böyle bir duygun olsa şimdiye kadar hissederdin bence. Sonuçta hayatında dört yıldır biri varmış. Hala mesela net olarak evet bundan çocuğum olmalı diyemiyorsun. Bu kötü bişey değil bu arada. Herkes illa çocuk doğursun kafasında değilim ben. Hayat senin, üstlendiğin sorumluluklar sana ait sonuçta.

Bunları dert ederim. Zaten bu kararı vermek o yüzden çok önemli benim için. 3 Milyar 750 Milyon #SisterHood tek ayak

Ama sevgiliniz o zaman birlikte olduğu her kadını bu düşünceye sürüklese yada düşünmesine vesile olsa yada kadın kendi hür kararıyla bunu düşünse hepsinden evlilik dışı birer ikişer çocuk yapıp hayatına mı bakacak? Evin içinde birlikte yaşayan 2 ebeveynle uzaktan destek olan ebeveny arasında dağlar var. He mecburi bu hayatı yaşayan var. Birde bunu onlara sormak lazım. Bakın bi bdvye. Sırf çocuğu babasıyla birlikte olsun diye dünyanın zulmünü görüyor kadın, yinede gitmiyor evden. Gitmesi gerekiyor, asla doğru değil. Ama çocuğunun babaya olan muhtaçlığı her türlü mantığının önüne geçiyor. Anneliği anlatamam size. Anlatmaya başlasam yazıyı ağlamaktan bitiremem. Çok güzel. Ama bu kdar değerli bir varlığı her açıdan düşünmek zorundasınız. Kedi sahiplenmek gibi bir şey değil bu. Çok çok çok iyi düşünün.

Sevdiğim adamla yapacağım diye bir şey yok ki. Belki ilerde insan olarak sevdiğim ve çok iyi baba olacak bir adamla yaparım.

Cocuk Istemiyorum diyceksin istemiyorsan. Ben pek anlamadim sanirim konuyu. Baska ne diyelim?

Şuan doğurup doğurma maktan bahsediyorum. defne-28

Pisman olmadan yap bi tane koy kenara K

Ismarlama annelik olmaz. istemelisin, hazır olmalısın ki konuşmalarından pek istemediğin anlaşılıyor. Ben anneyim ve iyiki olmuşum diyorum. ama sen çocuğu doğurup sevgisizlikle rezil edeceksen olmayıver anne ne kaybedersin ki?

Ben çocuk yüzünden adamı bağlamaya çalışmıyorum ki. Adam değil sorunum ayrılık her türlü olacaksa olur.

Kadının anne olma isteğini yargılamıyorum ki. Kadının çocuğun haklarını ihlal etmesini yargılıyorum. Bunu da kendi içimde yapıyorum. "Aa senin çocuğunun babası yok. O zaman sen şunları şunları haketmiyorsun" demiyorum. Saygımda var sevgimde. İnsan olarak aldığınız kararda hür olduğunuzu, bu hayatın yönetiminin size ait olduğunu savunabilirim. Ama doğrularınızı savunamam. Az öncede söyledim zaten. Biri hakkında eleştiriyi, o kişinin izin verdiği sınıra kadar yapabiliriz. Eleştirilen sanane dedikten sonra kim ne diyebilir ki. Bu durumda birlikte yaşamak için bi engelimiz yok.

Eğer sabrınız yoksa içinizde o duygu o sevgi yoksa bence cocuk düşünmeyin Cocuk demek sorumluluk demek sabir demek. Hayatınızı yönlendirebiliyir bir cocuk. Birşeyleri erteleyebiliyorsunuz. Hayatınızı ona gore yonlendiriyorsunuz. Hıı sevgisi de cok baska. Diğer etrafınızdaki çocuklara benzemiyor evlat. Karni ağrısa sizin karnınız agriyor. Ateşlense gozunuzden uyku aksa bile uyuyamiyorsunuz. Acaba nefes aliyomu ki diye bile uykusunda dinlediğiniz oluyor. Siz üşüyünce onuda üşüyor zannediyorsunuz. Siz açıkınca o da acıkmis gibi oluyor. Onsuz yaptığınız herşey size eksik yarim geliyor. Yani o cenin rahme dustukden sonra anneliğin kutsallığı başlıyor iste.

az şişmiştim bu tam oldu:))

Sağolun, nasıl baktım, küçük emerken büyükleri yedirip, bir yandan kitaptaki resimleri anlatarak. Gözucuyla da tv izliyordum İnsan bir şekilde yetişiyor, ben ilk önce üzerime iyice birşey giymeye bakıyordum, yoksa akşama kadar pijama garantiydi. Evim o zaman 1+1.5 gibi bir şeydi. İşi çok sürmüyordu. Ama o kadarcık evde 20 25 kişi ağırladım sırasında.3er 5er gruplar olalım da demiyorlardı. İnsan kendi bir şekilde başının çaresine bakıyor da, misafir olayı çok başka. Aksi gibi çocuklar telaşı hissediyor sanki, daha gergin ve mızmız oluyor o zamanlarda. Eşim 2 işte çalışıyordu, yardımı yoktu hiç. Sonra da kendi işimize yanımda götürdüm çocuklarımı, tabiiki zordu, ama en kolay yanı çocuklarımdı yine de. Size yardım edecek varsa tabii ki yardım alın, ben bazen işten çocuklarımla geldiğimde yedirip yatırınca, yorgunluktan aç sızıp kalıyordum. Bir kaç gün yaşlı komşum aldı çocuklarımı, baktı. O günler tatilde gibi hissetmiştim kendimi. Beni şu anda en mutlu eden şey, o yorgun günlerde çocuklarımı hiç eksik bırakmadım, sinirli davranmadım, gönüllerini yaptım. Yoksa şimdi çok üzülürdüm.

koruyucu anne ol Nooption memento mori memento

Ben çocuğu sadece çok sevdiğim adamla benden ortak bir parça olsun ailemiz büyüsün mutluluğumuz artsın diye istedim. Ama eşim olmasaydı da yerinde sevmediğim ya da az sevdigim bir adam olsaydı sırf anne olmak için çocuk yapmazdım. Kedi falan alırdım daha az sorumluluk. Suanda ciddi mide bulantıları ve tansiyon sorunları yasiyorum. Bu çocuğu canı gönülden istemesem galiba katlanamazdim. Çocuk doğunca daha da büyük sorunlar başlayacak. Ama orasını hiç yasamadigim için bilemiyorum. Yani demek istediğim sirf ben de anneliği bir tadayim bakalım ne olacak diye çocuk yapılmaz ki...

annelik çok güzel bir duygu. doğru insanla ve doğru zamanda olursa tadından yenmez. önce niyetiniz evlenmek olmalı, çocuk sonraki iş

Anne olduğuna pişman olan çok kadın var. Onları da okudum. Şimdi bir çok insan şunu ayırt edemiyor bence. Anne olmayı sevmek ayrı, evladını sevmek ayrı. Senden çıkmış, sana muhtaç, en yakını sen olduğun bir canlıyı tabii ki seversin. Evlat insanın sevme, sevilme ihtiyacını doruklara çıkarıyor. Başka da bir avantajı yok. Herkes doğurduğu evladını sever, sen de seversin doğursan. Anne olduğuna pişman olanlar da çocuklarına ölüp bitiyorlar, ama onlar anne olmayı sevmiyorlar. Farka dikkat.

sizin gibi bekar 40 yaşında bir yakınım var, o da şu an aynı sorulara cevap arıyor, ona da aynısını söyledim, bir kızım var, dünya bir yana o bir yana, öyle büyük bir aşk ki anlatamam, ölüyorum onun bir gülüşüne. ama hayatımın onsuz 30 senesinde hiç eksiklik hissetmemiştim, yani benm için olmasa da olurdu. ve reenkarnasyon gerçek olsa, tekrar dünyaya bu anılarımla gelsem yine anne olur muyum, hiç sanmıyorum, büyük delilik. insan çocuksuzken sadece kendinden sorumlu hissediyor kendini, şimdi bütün dünyadan sorumluyum sanki, her an onu kaybetme korkusu, ona iyi bir gelecek verememe korkusu, savaşlar, eğitim sistemi, çevre kirliliği, temiz besin bulamama sorunu, hepsi benim derdim. yani bunları kendinize yük edecek misiniz, yoksa amaaaan doğan büyüyor, biz nasıl büyüdük, herkes bu kadar düşünse insan ırkının sonu gelirdi mi diyeceksiniz, buna ancak siz karar verebilirsiniz.

Bunu sizden iyi hic kimse bilemez ki :) anne olup pismanlik duyan da var. Anneligi dunyanin en guzel seyi olarak adlandiran da :) sen dogrulArini ve yanlislarini Tartmalisin. MissCherryBlossom

Evlenicem de demedim. Ben sadece çocuk yapmalı mıyım yapmamalı mıyım diye çelişki deyim. Bunun bile garantisi yok Allah verir vermez orası başka bir konu.

Çocuğun haklarımı ihlal etmek nasıl birşey. Mesela akşamları evde babasının olmaması mı. Ya da bir mezuniyette anne babayı bir arada görememek mi. Tada babanın anneyi kötulemeşi annenin baba için tukaka demesi mi. Bunları yazarken aklıma geldi. Belki ben sadece çocuğu düşürken babasıdır biz ayrılmış olsak bile diye düşünürken. Karşı taraf böyle yapmıyabilir. Offf çok zor yaw.

En çok onlar düşünüyorlar Bilinç düzeyi yükseldikçe çocuk sayısı düşer

Pişman da olabilirsin. Çocuğunu yine çok seversin onun için her şeyi yaparsın ama olmasa daha iyiymiş diyebilirsin. Çünkü çocuk gereksiz bir şey. Çocuk yapmak için çok geçerli bir sebep bulamıyorum ben. Düşünüyorum çocuğum olsa onun için her şeyi yapardım eminim çok da iyi bir anne olurdum ama buna ne gerek var ki? Tüm hayatını bir insana adamaya, ölene kadar bir canlıdan sorumlu olmaya, her şeyini vermeye ne gerek var ki? Ürememe ne gerek var? Beni hayata bağlayan bir şey yok, intihar etmek istemiyorum, tüm hayatımı bir insana adamak istiyorum. Sürekli aklımın bir köşesi onda olsun istiyorum. Kendimden önce hep onu düşünmek istiyorum diyorsanız, buna ihtiyacınız varsa yapın. Bir insan yetiştirmeyi deneyimlemek için desem sağlıklı olacağı ne malum? Engelli olsa 10 kat daha zor o çocuğa bakmak. Çok sevmek sevilmek için yapayım desem. Beni çok seveceği de kesin değil. Hem bu benim ömrümden ömür alacak bir sevgi olabilir. Soyumu devam ettirmek desem. Ne soyu? Hiç önemi yok. Yani çocuk yapmak için geçerli bir sebep yok. Ben bulamıyorum.

Çocuk yüzünden bağlıyorsunuz demiyorum. Adam çocuğunu görmeyecek mi? Zaten aranızda o bağ her zaman var olacak. E seviyorsunuz da birbirinizi. Evlenmek kadar boşanmakta çok normal. İleride ayrılık kararı alırsanız yine bir inzayla sonlandırırsınız. Neden evlilik istemediğinizi anlayamadım hala

Hayır değil :))

Rezil edebilme potansiyelim olduğunu nereden çıkarttınız. Ya da ben ne yaparsam nasıl davranırsan o çocuk rezil olur. Gerçekten aydinlatın beni.. ben ne kendime ne çocuğa ne de adama haksızlık yapmak istemiyorum.

Ben istemiyorum demedim. Onun istemediğini biliyorum. Şartlar dedim, herşeye herkese karşı derken bunu diyorum. İş başka bir yere gidecek artık bunu da biliyorum : )) Az sonra çıkıcam yarın şehir dışına çıkıyorum. Bakalım pazartesiye kadar neler dönecek bu cevaptan sonra : ))) pure hazel

Siz ne istediğinizi biliyormuşşsunuz. Ona göre bir yol almışsınız. Ben onu bile bilmiyorum. Sorumluluğunu alabilirim dediğim buydu aslında. Taşlanmaya hazırım.

Yo kesinlikle normal sorun ama söylediğim gibi pismanlik da farklı bi bakış açısı mesela bazı şeylerin kisitlancak bu konuda pişman olma riski bazı kadınlarda dha çok o yüzden ne konuda tereddutunuz var onu sormak lazım söze :) H Hibaby Haya"t" ile Haya"l" arasındaki tek fark "tl"dir... tek ayak

off sinirim bozuldu resmen. gözlerim doldu yeminle. bir tek cümleyle bu kadar güzel özetlenebilirdi. rahatladım ama elim kolum kalkmıyor hala. kaldığım yerden devam edebilecek enerjim yok.

bilemeyiz ki olur musun pişman benim çocuğum var tekrar dünyaya gelsem çocuk yapar mıyım emin değilim mesela ama onu çok isteyerek yaptık ve onunla olmaktan bu aşamada çok memnunum yaşın kaç yani ille de anne olayım tren kaçıyor modunu anlayamıyorum zira bu bir yükümlülük değil ki yapılması gereken örneğin görümcemin çocuğu yok o bunun eksikliğini hissediyor zira millet kaç çocuğunuz var diye muhabbete başlıyor ama bu ortamlara girmediği sürece sıkıntısı yok hatta diyor ki benim akranlarımın çoğunun çocuğu büyük, ailesi ile yaşamıyor zaten

Tamamıyla aynı fikirdeyim Bu ülkede yaşayacaksa çocuğun hayata 10 -0 geride başlaması demek bu Bizim buralarda imam nikahlı metres 3 çocuğunu dogursa kimse ağzını açıp bir şey diyemez tek başına çocuk bakan kadına huzur vermezler hem erkekler hem kadınlar Bizim yaşı 45 olan bir komşumuz vardı kadın 6 yaşında bir kız çocuğu evlat edindi Onun hakkında bile ne kadar dedikodu döndü iftira atıldı Yok zamanında o çocuğu kendi doğurmuş da bilerek cocuk esirgemeye vermişte kimse şüphelenmesin diye 6 yaşında geri almış da falan da filan da Bir dünya laf Almanya'da yaşıyor olsa yap gitsin dersin ama burada sirf anne olacağım diye çocuk yapılmaz bu şartlarda

Tımarhaneden bildiriyorum, az araları olan 3 çocuğumu tamamen kendim büyüttüm Kendimi tamamen bir tarafa bırakarak Vazgeçmediğim tek lüksüm kahve molalarıydı Artık biraz rahatladığımda, kendimi bıraktığım yerde bulamadım Beklemekten sıkılıp, ben benden çoktaaan gitmişim Bazen düşünürüm, evlattan başka kim ve ne için yapılabilir bu vazgeçişler? Sevgisiyle dünyayı sarmalayan kadınlar da vardır, dünya belki onlarla ayakta duruyor, ama onlardan değilim, o kesin...

kesinlikle katiliyorum. tek basina buyuturum demeyin cok zor cok.6 yil ugrastan sonra ilk kizim geldi ikincisi de surpriz yapti pesinden geldi. aralari 2 yas 4 ay. cok cok zorlandik ama simdi kucuk kizim 6 aylik olacak tadindan yenmez oldu. buyuk kizim da uc yasina girecek onlar benim herseyim. hep hayalimdi duamdi iki kiz annesi olmak. cok sukur Rabbime. Isteyen herkese nasip etsin Allahim. esimin yardimi olmasa cildiririm. anane teyze dede biyerde bitiyo da es yardimi cok onemli. baba cok cok onemli. kizim babasina asiktir babasida bir okadar cok sever kizini. baba onemli tabi karar sizin. babasiz cocuk buyutmek eminim cok fazla zordur. iyi dusunun. anneligin tarifi katiyyen olamaz ancak yasanir. her kadin anne olamaz bence sonucta o bebek buyuyecek bir birey olacak ve sorumlulugu hic bitmeyecek

Merak ettiğim sorulardan biri de bu. Neden sorumsuzluk. Babası ile evlenmiş ve günü geldiğinde boşanmış ve o çoçuğu bir şekilde yine yalnız büyütmek zorunda da kalabilirim. Çocuğa görmesi gereken ilgiyi sevgiyi şartları sağladıktan sonra. Babası ile istediği bağları geliştirebilmesine karışmadıktan, buna müsade ettikten sonra neden?

Tabikide. Bende çoğu şeyleri etik bulmuyorum.

O dünyaya geldikten öncesi yokmuş gibi..

Ben anne olmayi cok istiyorum. İsteğimi asla bır erkeğe bağlamadım. Bundan yillar önce (şuan 30 yaşımdayım) danimarkaya gidip sperm bankasina danişdim. Evraklarim hazir ve bir kenarda duruyor. Şuan şans eseri nişanlıyım. Kafamda gercekleştirmek istediğim iki planim var sonra sira cocukda. Eger ozamana kadar hala nişanlımla berabersem onunla olur. Degilsem eğer yol danimarkaya. Taşlanicam ama bende böyle düşünüyorum

Hayatımda aldığım en doğru karar anne olma fikriydi. Her şey bir yana oğulcanım bir yana. Ki 30 yaşımda anne oldum hiç çocuk delisi biri değildim. Evlenirken bile bin kere düşündüm. Lakin evlat başka, bambaşka... Bir ker dünyaya imza atıyorsunuz anne olduğunuzda. Ben hayata ideolojik bakan bir insanım ve ardımda ülkesine, insanlığa faydalı aklı selim bir birey bırakmak isterim gözlerimi kapattığımda. Ata'sına, toprağına sahip çıkan, hayata bir şeyler katan bir evlat yetiştirmek en büyük arzum. Yok kendi hayatını yaşayamamakmış, yok ömrünü feda etmekmiş... Bunlar caydırıcı bahaneler değil, unumu eledim eleğimi astım. Tek gayem oğlumu sağlıkla büyütmek ve geleceğini elim yettiğince şekillendirmek.

Olanlardan, anne olmasaydım olurmuş diyen de var, hayatın anlamı çocukmuş diyen de. Herkesin yaşadıkları, hisleri kendine. Tüyo alınacak bir konu değil. Ben de ülke normlarına bu konuda hiç uymuyorum. Anne değilim. Evliyim, yaş 36. Olasım yok sanki. Ben de bilmiyorum.

Durum buyken neden evlenmediginizi hala cozemedim, adam evli mi? R

Anneliği denedim neyi deneyecem allasen, geri iadesi yokmus mecbur ilgilendim. Tovbest. Neyse anaç bir insan değilim üşümüş mu, hasta mı olur, şunu yesin bunu içsin diye peşinde dört dönmedim, rahatim biraz dediğim gibi güzel bir şey sorunuz evlenmeden yapsam nasıl olursa haram, evlende yap. bezaaa

YAŞ kaç? Eğer çocuk olursa tüm Sorumluluğu tek başınıza mı alacaksınız? R

evet farkındayım gönülden bir isteğim yok. Ama şunu bilmiyorum. İsteksizliğim şartlarla mı alakalı yoksa böyle bir duygum mu yok.

Evet böyle bir yazı okumuştum. Ebeveyn olmaktan pişman olanlar diye. Orda bu ayrım çok güzel anlatılmıştı. O yazıyla ben kendime geldim. Gereksiz vicdan yapmaları iç çekişleri baskıyı sonlandırdım.

Ben 21 yasindayim 3 tane cocugum var zor mu zor ama guzel yanlari o kadar cok ki unutturuyor zorlugunu birlikte o kadar cok egleniyoruz ki herseyi unutuyorum dogru ya da yanlis o kismi tartismaya acik ama cocuklarimla birlikte buyuyorum keza esimde oyle harika bi duygu Önceki

Bence cocuk yapin guzel bi duygu tabiki. Ama zaten 2 cocugum var, yasayacagimi yasamisim ne gerek var diye evlilikten cocuktan kacan, bunu da buyuk ihtimal bizim bagimiz bi imza olamaz her halukarda seviyorum seni imza onemsiz vs diye suslu cumlelerle aciklayip keyfine gore yasamak isteyen sevgilinizden yapmayin bence. Bence tabi yoksa siz bilirsiniz tabi...

Ben hiçkimseye Rabbim benim ömrümden sana versin dememiştim ama kızıma çok rahatlıkla söyleyebiliyorum bunu yazıyorum ki siz anlayin o sevginin büyüklüğünü. 29 yaşında 9 aylık bir kız bebeği annesiyim, çok büyük sabır isteyen birşey annelik çok çok hemde.. eşim bana hiç yardım etmese bile gece işten gelince derin bir oh çekiyorum evvelden 4 sene böyle değildim, ama ne Zamanki çocuğum oldu eşimin evde olması bana güç veriyor. İyi düşünün derim

Yaşayanların söylediği gibi anne olmak çok güzel ve yürekten isteyenlerin yaşamasını her zaman dilediğim bir şey. Size kimsenin yaşatamadığı sevgiyi, güzel duyguları doruklarda yaşatıyor. Ama zorluklarıda göz ardı edilemez. Benim 2 evladım var. İkisine de çok isteyerek ama zor sahip oldum. İlk çocuğum doğduğunda 26 yaşındaydım sonsuz sabrım vardı. 3 yıl resmen günlük 3-4 saat uykuyla yaşadım. Yoğun alerjisi, uykusuzluğu, bazı kronik hale gelen hastalıklar derken çok zor büyüttüm ama uykusuzluk dışında hiç şikayet etmedim. İkinci çocuğum olduğunda 31 yaşındaydım. Çok zor bir süreçten sonra oldu çocuğum. İlkine nispeten rahat büyüyen beni zorlamayan bir çocuğum var ama bende ilkindeki sabır yok. Bunu da yaşımın ilerlemesine ve tahammülümün azalmasına bağlıyorum. Çocuk beni asla zorlamaz, çok sabırlıyım deli gibi çocuk istiyorum diyen ben yaşadıkça gördümki istemekle yaşamak çok başka. Anladığım kadarıyla sizde aman aman bir istek yok. Sadece yaşınızı düşünerek sonra pişman olur muyum diye düşünüyorsanız tam anlamıyla istekli ve donanımlı olmadan özellikle manevi ortam sağlanmadan anne olursanız çok daha fazla pişman olursunuz çünkü dönüşü olmayan bir sorumluluk bu.

Teşekkür ederim. Bu sorularınıza cevap verirsem buradan iş başka yerlere gider. Ben bunu şuan istemiyorum. Cevabını aradığım şey net. Herşeye herkese karşı ben ne yapmalıyım.

Evet buna hazırım.

ben de bunu hep düşünürdüm 4 senelik evliyim çocuklara karsı sevgim algım pek yok ama son bir yıldır anneliği tatma gerektiği kanısına vardım ama şimdi de kendiliğinden olmuyor çocukları sevmem diyorum ya, merhametli bir insanım. kendi cocugum olsa severım dıye düşünürdüm hep ama sizin gibi emin değidlim kardesımın bir ay avvel bebeği oldu, o bebek beni mahvetti. kardeşimin bebebği için bile canımı verebilecek kadar cok sevıyorum, burnumun direği sızlıyor ona bakınca ve inanılmaz özlüyorum demek kendi evladım olsa sevgiden çıldıracagım bugune kadar kimsenın cocugunu da öyle aman aman sevmedim dedim ya ilgi alanıma hiç girmedi yaşın kaç ki?

Benim için çocuk sahibi olmak istemenin en cazip sebebi çok sevdiğim adamla ikimizden oluşan bir bebeği sevecek olmamız. Bu romantik düşünce içimi ısıtıyor ama işin içine biraz realizm katınca uzaklaşıyorum.

o halde yapabilirsiniz. R

Tamda bu merak ettiğim sorun yoksa neyi denedin ne hissettin ne yaşadın? R

Pişman olurmuyum düşüncesi kafanda varken çocuk düşünme. Senin Bu kuruntularınla en ufak uykusuzluğunda yada yaramazlıkta pişman olman olası bence. Çocuğuda ziyan etme. Doğurup bakmayan o kadar çok örnek var. Bir arkadaşımı annesi bebekken bırakmış bir komşusuna kaçmıştı. Kız yıllar sonra annesini buldu da kadın bir daha beni arama dedi Kıza. Evlat doğurunca vicdanda sevgide kendiliğinden gelmiyor demek ki. İçinde olsaydı acaba demezdin bence. kendinden çok düşünemeyeceksen evladını çöpsüz üzüm kal daha iyi.

otomatikman hayatin tamamen o oluyor.. bunu goze alabilecejsen tabiki yap.. ama once hayatubi yasa. yeterince yasadimm dersej tabiki cocuk mutlaka sart insanin hayatinda L

Öncelikle Allah hakkınızda hayırlısı neyse onu nasıp etsin. Annelik göreceli bir duygu kime göre neye göre. Burda anneliği dibine kadar yaşayıp pimpirikli özverili fedakar olanı da var. Aman çocuğum var iyi kötü büyüyor olsa da olurmuş olmasa da diyen de var. Peki siz, hangi düşünceyi baz alicaksiniz. Bu öğretilen egitimi verilen bir duygu degil ki, sizin nekadar istediğiniz ne hissettiginizle alakalı tamamen. Ben kendi adıma gerçekten bu dünya da encook anne olmayı sevdim. Allahım bagislarsa iki oğlum var. İsteyen herkese de nasip olsun. Evlilik dışı ya da evlenerek o tamamen sizin vericeginiz karar elbet. Hangisi size uygun da o hayati yaşarsınız. Ama sperm bankası'ndan alma fikri bile beni veriyor. Işte bir evlada yapipabilicek enbuyuk haksızlık oymus gibi geliyor bana. Esinizden anlaşamayıp ayrilabilirsiniz, ama ileride babasıyla görüşüp gorusmemek onun kararı olur. Ama diğer türlü o çocuğa büyük bir haksızlık gibi geliyor bana. Yani onun ilerisi için verebilicegi kararı siz ondan tamamen alıyorsunuz. Hem de ona sormadan. R

Etik bulmuyorum ama sizin düşünceniz saygı duyarım

Iki cocugum var ikisini de isteyerek yptim. Cocuk sahibi olmak kendinden vazgecmeyi kabul etmek demek. Anac bi insan degildim. Hala degilim. Cocuklarimi canimdan cok seviyorum. Ama cocuksuz hayat daha kolay, rahat, ozgur. Cok sevecegin gulunce gunesin olacak bi varligin olacak ama o haric diger tum guneslerin batabilir. Bunu goze alarak karar ver. S Sismaniye

Konu zaten burda ikiye ayrılıyor. Konu sahibi sadece anne olmakla kafasindaki sorulari bize yöneltdi. Evlenme konusuna değinmedi ve acmak istemedi. Kadin 40 yaşında ve kesin bunu enine boyuna düşünmüştür ve kendine göre tartmıştır. Karşımızda 15 yaşında bir genc kiz yok. Sizin şartlarınız size, konu sahibinin şartları kendine uygundur. Kadin 40 yaşında ve şuanda vericeği karar onun icin bir dönüm noktasi. Bu şartlar altinda, telafisi olmayacak bir durum için evlen dayamatsi bana doğru gelmiyor. Evlenmesi mümkün olsaydi zaten kesin cokdan evlenmişti. Sperm bankasi konusu bana özel bir konu. Size cok uzak olabilir bu tercih. Doğrudur. Ben şahsen cok sağlıklı anne+cocuk aileleri taniyorum. Mümkün olmayan birşey değil yani. Babasız cocuk büyümez algisi cok yanlış. Büyür. Cokda güzel büyür. Belki sizin cevrenizde yokdur ama babasiz yetişen muhteşem karakterli insanlarla dolu bir dünya. İdeali tabikide anne baba cocukdur. Bunu zaten tartışmıyorum. Ama olmadiysa bir kadin anne olmakdan mahrum kalmamali

Çocuk enteresan bir sorumluluk. Benim şu an evdeki çiçeği bile düzgün sulayamadığım için vicdanım sızım sızım sızlıyor. 2018'in sonlarına doğru düşünüyorum ama şu anki halim devam ederse o da zor. Size gelecek olursak, her kadın anne olacak diye bir kaide yok. Farklı düşünce yapılarımız mevcut. Bence önce evlilik.

Evet mesela bir hayatın başlamasına karar verirken o insanın yaşayabileceği hayatı duyguları düşünmek yerine kendi duygularını düşünmesini doğru bulmuyorum Anne olmak kendinden önce onu düşünmektir Umarım hak eden herkes çocuk sahibi olur Kim olursa olsun

Söyle düşünün kedi köpek bile sahiplenemiyorum. Ya yetemezsem diye.

Evlilik olmadan çocuk diye başlar birazdan Minikkuala bekleme

Annelik herkese yakışmaz yakışacağını düşünüyorsan yapmalısın Kendini değil çocuğunu ve onun duygularını düşün böyle daha sağlıklı bir sonuç elde edersiniz

R RENEWA Öncelikle belirteyim, anne değilim henüz, ama olmaya çalışıyorum. Herkes anne baba olacak diye bir şey yok. Sorduğunuz sorunun cevabını sadece siz verebilirsiniz. Kendinizden emin misiniz? Sırf cocuk yapmak için yapılmamalı. Bu en büyük haksızlıklardan biri olur. Bir bebeği karnında taşıyabilmek, onu doğurabilmek, büyütebilmek, doyurabilnek, okutabilmek.. Çocuğunuz 50 yaşına da gelse çocuğunuz olarak kalacak. Tüm yaşamınız boyunca ondan sorumlu olacaksınız. Tıpkı anneniz gibi..

bi arkadasim 40 yasindayken ve evli degilken anne olmak istedi ve yurt disindan bebek evlatlik aldi, kiz buyudu kocaman oldu, anne kiz cok mutlu ve guzel bir hayatlari var bence her kadin anne olmamali, gercekten isteyen ve becerebilecek olan olmali yani annelik muhtesem bir duygu bana gore ama boyle hissetmeyen tinlarca da kadin var, siz hangi gruba giriyorsunuz bunu sadec3 siz bilebilirsiniz

Budur galiba. Olabildiğince iyi bir ilişki yaşıyorsun ve artık acaba mı diye soruyorsun. Ama o acaba mı dediğin şey gün geliyor ilişkini bile etkiliyor.

Ama bu sizin elinizde olmayan bir seçenek olurdu. Sevgililiğin hiçbir hükmü ve yaptırımı yok. Her şey vicdana kalmış. Manevi tazminat davası açabiliyorsunuz sanırım. Ama boşanırken kazanacağınız diğer haklar sizin durumunuzda geçerli olmuyor. Birde nufüsa kayıt meselesi var. Nolucak babalık testiyle mi gidilecek? Bunlar işin teorik kısmı. Çocuk yapmayı planladığınız, hayatınızı çocuk sayesinde birbirine bağlamayı düşündüğünüz bir adamla neden evlenmek istemiyorsunuz? Bi imza sizden bir şey eksiltmez. Aranızdaki bağı resmiyete döker. Sizi bu mu ürkütüyor? İstediğiniz zaman kapıyı vurup gidebilme özgürlüğü mü arıyorsunuz? R

Tarifi ve izahi yokki bu duygunun dunyada yasanilabilecek en guzel duygu annelik isteyen ve hakkini verebilecek olan herkese nasip olur ins

Sevgilinize test yptiginizi hamile oldugunuzu soyleyin bakalim ne tepki verecek? Önceki