Bi laf varda tam bilmiyorum Ciktigi yeri begenmiyor diye. O cok ovdugunuz kayinvalidenizden Bir laf yersin bir gun, esinden bir yanlis gorursun bir gun, o buyu bozulur.. Iste o zaman anlarsin annenin yeri nereymis diye..

Benım annemde senınkının farklı bı modeli.. Evıme eşim yokken gelir.. rahatsız etmek ıstemez.. damadıyla oturur muhabbet eder ama ertesi güne sanki yıne mesafeli olur.. Ama annemin eli hala ustumuzdedir.. hem kızıma, hem bana, hem damadına sürekli hedıyeler alır.. içinden gelir.. Ona göre kızı mutlu olsun yeter..

Eşinizin ailesiyle cicim ayları sizinki... Eşinize ufacık da olsa laf söyletmeyin, ezilip büzülmeyin. Laf edecek cesareti sakın ama sakın vermeyin. çok pişman olursunuz. Emin olun kimse mükemmel değil.

Annenle konuşmayı dene mutlaka. Değişime eşinde mutlu olur belki. Eşini taktir ettim. Mutlu olun hep smuwiLa

Bence kendinize sıkıntı yapacak bir durum yok.. Hatta böyle mesafeli olmaları daha iyi bile, sonradan ciddi suyu çıkar, ne güzel eşine saygıda kusur etmiyorlar.. Bence büyütülcek bir durum yok sen evliliğine bak şekerim

Çalışmıyorsun sanırım yazmamısın yazdıysanda görmedim.. çocuk için şehir değiştirmek ve bu nedenle değiştirmek neden yaa? Esinde çaktırmadan bunu kullanmış bence.. saf saf bozulup üzülecegine altta kalma fırsat verme üste çık.. Ayrıca aranız iyi samimisinizya gelip gittikcede bakarlar.. herkesin karakteri ayrıdır kimse kimseye yaranmak zorunda değil, ailen sana daha iyice eşine değilse belki Eşinden kaynaklanıyordur nerden biliyosun

Cnm aileleri değiştiremezsin ama annemle konuş en azından

benim anlamadigim suzin cocugunuzla neden birinizin ailesi ilgileniyor. cocuga anne bakar.

Ayagina kadar hizmet etmek istemediginizi ondan is yapmasini beklediginizi, kaynananizla kiyasladiginizi, Onu begenmediginizi fark etmistir belki, bir sorun bakalim.

Kendi annenle eşinin ailesini asla kıyaslama derim, Senin anneni karşısında bir erkek var sonuçta ister istemez damadıda olsa çekiniyor olması normal ben de sözlümün yanındayken annemin çok değiştiğini farkediyorum resmen utanıo sanki sözlümün yanında ama bu benim çok hoşuma gidiyo canım annem diyorum nasıl çekiniyo sözlümde çekindiğinin farkında ikimizde rahat etsin diye uğraşıyoruz, anne baban hakkında saçmasapan geriliyorlar vs. cümleler kurman ne kadar yanlış bırak en büyük hataları bu olsun misafir gibi ağırlanmanın kırk çeşit yemek hazırlanmasının ne zararı var tamam samimiyet istiyorsun ama olmuyor işte niye ailene bu kadar suç buluyorsun ki.

Sanırım herkesin isteği farklı. Biz samimiyet istiyoruz, kimisi de resmiyet ister. Aman karımın mı ailesi benden uzak allaha yakın olsun uzaktan seveyim der. Nişanlıyken hele ailem hepten garipserdi gelip gitmesini sizi çok iyi anlıyorum :) Ne ailemizi üzebiliriz ne sevdiğimizi. İnşallah zamanla herkes birbirine alışır..

Eşiniz aslında hiç haklı değil, aileler arasında farklı olarak gördüğü şeyleri sizinle paylaşabilmesi önemli ama bebek bakımı ve yetiştirme tarzı arasında bağlantı yok, sizi de onlar yetiştirdi en nihayetinde. Ailenizin "size" olan davranışlarında kusur bulması ve bunu kırmadan sadece size ifade etmesini anlayabilirim ama benim ailem ben bebekken benimle ilgilendi cevabını hakediyor biraz burada. Bazı şeyleri siz de görüyorsunuzdur ama bunlar eziklik sebebi gerçekten değil, farklılık sadece. Benimkiler de cins :) eşimin ailesinde ters gelen bir hareketim olduğumda açıklama yapmak zorunda kalmıyorum mesela bu yüzden, aa bizde böyle, huylar ister istemez geçiyor deyip mutlu mesut hayatıma devam ediyorum.

Sinirim bozuldu sonuna kadar okuyamadım, iyilikten anlamıyorsun sen bence annenin eşinin sırtına vurup naber demesi iğrenç bir görüntü olur emin ol, anlattığın durum harika hizmette kusur yok ve resmiyet var sen cıvık cıvık bir ilişki bekliyorsun o zaman kötü bir durumda bir tartışmada o cıvık ortamda olmak istemezsin emin ol evlilikleri bu resmiyet kurtarır emin ol, sende samimiyetin dozunu eşinin ailesi ile ayarla yarın samimi laflar canını sıkmasın

Benim babam da nişanlıma karşı aynı, 5 aydır nişanlıyız, nişanlım evimize ne bileyim anaanneme vs. sadece bayramlar da gelmiştir, hani şöyle xxx geliyor ben bir çay koyayım durumu olamaz. Babam hoşlanmıyor gelmesinden, ama düşünüyorum bize düşkün, annem de yok, ee evlenince nasıl olacak? Sen gel ama kocan gelmesin mi diyecek? Her zaman yanında olacağız, çünkü yalnız bir adam olacak eğer ki evlenmezse, nişanlım da farklı düşünüyor sıcaklık, samimiyet görmediğinden dolayı, halbuki benden dolayı ona samimiyet sıcaklık göstermesi gerekirdi, arada ben varım çünkü..

sonuçta sizin aileniz bu durumu rahatlıkla konuşup altında yatan nedenleri öğrenebilirsiniz :)

Kiyaslama yapmayin. Siz gelinsiniz, o damat. Elbette az resmiyey olacak. Kizinin mutkulugunu isteyen annr babalar bu sekilde ince dusunur ve bu sekilde davranir. Anneniz devali grlip giden, cok konusan, yorum yapan biri olsaydi iste o zaman esinizi gormek isterdim; kesinliklr tepki gosterirdi, belli etmeden. Ne nezaket sahibi bir anneniz varmis. Misafirperver. Esinize size saygisi varki temizlik yapiyor, o kadar cesit yemek yapiyor bu kadar yorulmanin karsiligi bu olmamali. Esiniz gelinle damat arasinda ki farki ogrensin. Sizde cok dillendirmeyin bu sozde farklari ki rsinizin dili alismasin. Hep derim erkek gormez, kadin gösterir. Uyanditmayin. Hemde olnayan şeyler icin.

Annenin eşine olan saygısı taktidere şayan. Bence utanmak sıkılmak yerine gurur duymalısın. Kendi açından bakarsak, evet ailenin seninle arasına kalın bi set çekmesi alınganlık yaratabilir, Çok da haklısın ama bunu çok rahat konuşup paylaşabilirsin özellikle annenle. Eşine el ense yapsın "naber damat" desin samimi olsun istiyorsun ama aynı samimiyeti sen annene gösteremiyorsun. "Hayırdır hatun" de "derdin anlat bakalım" de al karşına konuş. Anne bu neticede. Diyalog kurulabilinecek en rahat insan kişisi :)

annem yok, 8 sene önce vefat etti, babam 3 yıl önce yeniden evlendi fakat annem hayatta olsaydı sizin annenizin yaptığından azını yapmazdı. Bize sık sık gelmez, davet etsekte gelir ama kısa tutardı, bizi davet eder 40 çeşit hazırlar ama yinede tedirgin olurdu, öyle "naber damat" asla olmazdı belki "nasılsın oğlum" o kadar, çok soru sormaz, çok konuşmaz çok gülmezdi neden mi? bazı ailelerin geleneklerinde var bu, böyle görmüş, böyle öğrenmiş. Babam rahat bir adamdır gençkızken bile sohbet eder konuşurduk evlendim babamın yanında eşimin elinide tutarım konulana girerim. ama gel gelelim eşimin ailesi; onlarda durum tam tersi, kayınpederimle baba kız gibiyiz dir sohbet eder benimle, konuşur, güler, hal hatır sorar, her sene kışın bana gelirlen en az 1 ay kalırlar, sorun yok kayınvalidem işime gücüme bakar yardım eder edebildiğince ama kayınpederimin yanında eşime adıyla bile hitap edemem hoşlanmaz, annesinin yanında bile yan yana oturamayız hoşlanmaz. Demem o ki her ailenin kültürü, ananesi farklı farklıdır, ailenizle eşinizin ailesini kıyaslayarak kendinize kuruntu yapıyorsunuz, gereksiz bir sorun arayışına giriyorsunuz. Yapmayın, allahın izniyle torunları olsun, hem anneniz ilgilensin hem babaannesi bü bir çocuk için ne güzel bir nimet. Eşinize de kendinize de zehir etmeyin en güzel zamanlarınızı. Sükunet biraz... Saygılar

Annenle konuşmadan hiç birşeyi çözümleyemezsin. Mutlaka konuşmalı ve hatta bebek olduktan sonraki ilgilenilmeme korkunu ve endişeni açık açık söylemelisin. 1Sen

yalnız gittiğinde ailenle bu durumu konuşsan? niye cekingen olduklarını samimi olmadıklarını sorsan belki de araya mesafe girmesine sebep olan birşey olmuştur kız ailesi biraz çekingen olr damada karşı ama zamanla aşılır bu problem diye düşünüyorum bence konuşmayı dene

ilgilenmekten kastım doğum zamanı yanımda olması, hamileliğimde ilgili olması, heyecanımı paylaşması, torunu için heyecanlanıp birşeyler hazırlaması, bebekle ilk günlerimde birkaç gün yanımda kalması vs. Sanırım zor şeyler değil? Bunlardan şüphen mi var derseniz evet var, çünkü kendisi ne nişanımda ne düğünümde hiçbir şeyimle ilgilenmedi. Aldığım çeyizleri sevinçle göstermeye çalışırken "hmm iyiymiş, neyse kaldır şimdi bunları" diyerek hevesimi ağzıma tıktı, nişan günü gelen hediyelere bakmadı, neyse ne falan diye geçiştirdi. Yani anneciğimde heves, heyecan namına birşey yok. Bu yüzden çekinmiştim. edaligeceler Du bist mein schatz... tek ayak

Çocuk için şehir değiştirmiyoruz. Bu ay memurluğa atanmayı bekliyorum inşallah, eşim istanbula atanamazsam ailesinin olduğu şehri yazmamı önerdi. O işini oraya da taşıyabilir sıkıntı yok. Ben ise burda olursam çocukla daha rahat ederim diye düşündüm. İnsanın kendi annesinin ilgilenmesi başka sonuçta. Bunun üzerine çıktı "bizimkiler daha iyi bakar" muhabbeti. yoksa eşim daha önce ailemle ilgili en ufak bir yorum dahi yapmadı. ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

Arkadaşlar haklısınız. Kıyaslama yapmam yanlış, bu psikolojiye nerden geldim bilmiyorum. Eşimin ailesi bu kadar üzerimize düşmese ben de benimkilerle ilgili böyle düşünmeye başlamazdım herhalde. Çünkü onların yaptığı iyilikleri benim ailem yapmıyor ve ben eziklik hissediyorum açıkçası. Eşim bu zamana kadar hiç yorum yapmadı ama dün çocuk konusu açılınca kayınvalidemlerin bulunduğu şehre taşınmaktan bahsetti, laf arasında ".. hem benim ailem bebekle daha güzel ilgilenir, yani şimdi kıyaslama yapmak istemiyorum ama, bazı şeyleri sen de görüyosun" gibi bir cümle kurdu. Çok üzüldüm ama bişey de diyemedim çünkü haklı. Bizimkiler çok sevgileri gösterir cinsten değil. Tamam konuşacağım onlarla. Benim bu zamana kadar düşündüklerim önemli değil fakat eşimin kafasındaki ufacık da olsa bu algının kırılması lazım. eylul2807 Supermom Anneler

ailene suç bulacağına aradaki ilişkiyi neden ayarlayamadığını düşün. ailen eşine değer verip yüceltiyor sen de laf ediyorsun. iletişimi ayarlayacak olan sensin

2 yıllık evliyim, çok şükür eşimle de ailesiyle de hiçbir problemim yok. Fakat sorun kendi ailem. Aynı şehirde oturmamıza rağmen evlendiğimden beri evime 2-3 kez ancak gelmişlerdir. Annem sanırım 5-6 kez geldi, o da mecburiyettendi. Ya bir işimiz olduğunda, veya bir yere gidileceğinde falan. Bunun dışında biz eşimle hafta sonları, en azından iki haftada bir uğrarız. İstanbul gibi büyük bir şehirdeyiz ve aramız 20 km. Gittiğimiz zamansa evlatları gelmiş gibi değil misafir gelmiş gibi karşılanıyoruz. Çok hürmetli, çok mükemmel, ama tedirgin ve yabancı gibi. Annem çok titiz bir insan, misafir geleceği zaman resmen kendini paralar, her şey çok mükemmel olsun ister. Bu yüzden bekarlığımda onlarla yaşarken çok sıkıntı çektirmişti. Her misafir öncesi o telaş eziyetti. Şimdi bakıyorum, aynısını biz geleceğimiz zaman yapıyor.. Evi baştan aşağı temizliyor, yemekler kırk çeşit.. Ama bi sohbet, muhabbet, yakınlık yok! Ailemi seviyorum, eşim olmadan yalnız gittiğim günlerde çok iyiyiz, annem babam rahat rahat her konuyu konuşuyor. Fakat eşim geldiği anda sus pus oluyolar. Özellikle annem. Onun yanında sesini alçaltmalar, süzüm süzüm süzülmeler, saygıda kusur etmemeler.. Hala damadından çekiniyo mu nedir anlamadım. Şöyle bi sırtına vur, naber damat de, yaptığı espriye ağzını kapatarak değil normalde yaptığın gibi kahkahalarla gül.. Ne bu resmiyet? Eşimin ailesi ise çook daha farklı. Çok samimiler, doğallar, canayakınlar. Yanımızda rahatlar. Gittiğim zaman misafir gibi değil evden biri gibiyiz. Ki zaten öyleyiz de.. Benim annem babam gibi yanımızda saçma sapan gerilmiyorlar. Ve çok ilgililer. Her ihtiyacımızı soruyorlar. Maddi arayışlarda değilim ama sürekli hediyeler, kıyafetler almalar.. Benim ailemse eşime evlendiğimizden beri bir çöp bile almadı. Kültür farkı herhalde diyorum. Bizde aile büyükleri fazlaca önemsenir, her şey küçüklerden beklenir. Tabi ki onlar büyüğümüz, başımızın tacı, fakat biraz da yakınlık göstermek samimi olmak çok mu zor? Evime kaç kez davet ettim, heralde davet bekliyolar dedim, annem hep bir bahaneyle geri çevirdi. Geldiği zamanlarda da nazlana nazlana. Kendisi yeni evli çiftin evinden çıkmayan yapışkan kaynana olmak istemiyor. Fakat böyle de aramız soğuyacak. "Yok biz gelmeyelim", "Yok biz şimdi gidelim başka zaman geliriz", "Yok gelmeyelim evde kardeşin bekler". Sanki bize rahatsızlık verecekler. Eşimin ailesi farklı şehirde olmalarına rağmen daha fazla gelmişlikleri kalmışlıkları vardır. Üstelik kayınvalidem gelince her işe yardım eder, gerçi ben ona iş bırakmam ama o yine bir iş bulur yükümü almaya çalışır. Annemse geldiği zaman önüne hizmet bekler. Yaparım sorun değil ama bana zahmet vereceğini bildiği için gelmek istemiyor. Babamsa ayrı bir cins. Örneğin eşimin ailesi varken ne kadar geri çevirsem de arabada eşimin yanına mutlaka benim oturmamı isterler. Babamsa kendisi eşimin yanına oturduğu gibi, arabayı ben kullanıyorsam da arkaya eşimi oturtur, kendi yine öne oturur. Eşim şimdi ne düşünse haklı değil mi? Çok utanıyorum.. Bunlar önemli değil fakat eşime biraz daha ilgi göstermelerini isterdim. Sorsan çok severler, annem damadını yere göğe konduramaz. Ama lafta. Bi kötülükleri yok, ama iyilikleri de yok. Yakında çocuk sahibi olmayı düşünüyoruz fakat bu ilgisizlik böyle devam ederse diye çok korkuyorum. Çocuk olur da ben kayınvalidemi etrafımda kendi annemden daha fazla görürsem çok üzülürüm. Ki annem de bu tarz dönemlerde ortada girişken ve baskın biri varsa kendini geri çeken biri. "Kayınvaliden ilgileniyor nasıl olsa " diyerek beni yalnız bırakabilir.. Belki de bırakmaz bilmiyorum.. Çünkü torun çok istiyor.. Damat hadi neyse de, torununu görmezden gelmesine dayanamam herhalde. Nasıl yola getiririm ben bunları? Ailemi eşime nasıl yakınlaştırırım?

ailenin bu huyu yeni çıkmadı ya ortaya? muhtemelen hep böyleydiler az çok. bak son mesajında da yazmışsın zaten ilgisiz vs. diye. huyları yaradılışları böyle demekki. bunca yıllık aileni sen daha iyi bilip tartmış olmalıydın ve de bu tür bir kıyasa en baştan girmemeliydin. neden kıyaslıyorsun ki? çocuğunuz olsun bakalım bir. şimdiden taaa nereleri hesaplamışssınız. o gün geldiğinde annen de kendi bildiğince senin yanında olmaya çalışcaktır. yapabildiği kadarına razı ol ge. bunun için neden şehir filan değiştireceksiniz anlamadım açıkcası? bir de maddi destek açısından da içerliyorsun sanırım. bazı aileler böyledir yani sevgisini ilgisini tam gösteremez veya zaten ilgisi kısıtlıdır. bazı ebeveynler böyle ne yazık ki. muhtemelen ailen de insanlarla kısıtlı iletişim kuran, içe dönük tiplerdir. oldukları gibi kabul etmekten başkaca da yapacağın bir şey yok. ancak annenle bir ana kız gibi dertleşebilir, daha samimi ilişki içerisinde olmak istediğini belli edebilirsin. bir dene bakalım. lluvia87

İnşallah, kız kardeşim de nişanlımı sevmez, neden diyorum? Doğru düzgün bir sebep gösteremiyor. İşte neymiş çok ısrarcıymış, çok üst üste beni arıyormuş, eskiden de uzun uzun konuşmalarımız batıyordu bıkmadınız mı artık, yeter artık ne buluyorsunuz bu kadar konuşuyorsunuz? Kendisi hakaret eder, nişanlım bişey söylediğinde ipleri koparırdı. Sende yaptın derdik, hatta önce sen ettin, evet haksızım der ama yine yüzüne bakmaz, selam vermez. Bir bakmışsınız konuşur, bir bakmışsınız suratı asık, tripli. Her koşulda nişanlımın sessiz ve tepkisiz kalmasını istiyor maalesef, e karşındaki de insan taş değil ki? Her koşulda arada kalan ben, biri kardeşim diğeri evleneceğim adam.. Aile içinde böyle şeyler gerçekten tahammül edilemez yıpratıcı oluyor.

Haklısınız, belki de geldiklerinde biz bi kusur ettik. Söylemezler muhtemelen ama soracağım..

Birde ömrünü veriyor annr babalar evlatlarina, buyuduklerinde ya da evlendiklerinde ailelerini begenmeyenler oluyor; iste bu duruma hem kızıyorum hem üzülüyorum.