Kardeşim var ama kesinlikle aynı çatı altında yaşayamayız. Onun sorunları ona yeter ve evlenmeden önce bir süre yaşadık, olmadı... iş arıyorum ama yok yok yok. Çocuk düşünüyor musunuz sorusunda takılı kalıyoruz çoğunlukla bi bilseler...

İnşallah. En büyük dileğim bu...

Ruh hali o kadar değişikti ki. İnsanın bakışları bile mi değişir. Sanki kim ne dese doğru kabul ediyordu. Bu süreçte asla kırıcı, hakaret edici konuşmalar dahi yapmadı. İkimizin de hatası var. Benim ilgi beklediğim anda o bana yanlış yaptı. O beni uyardığında ben onu dinlemedim...

Bi sure birbirinizi gormeseniz belki esiniz de yanlis karar verdigini farkeder her sey ust uste gelip bunaltmis sanirim kendisini. Biraz yoklugunuzda ozlesin sizi. Baktiniz hala ayni terapiste gitmeyi teklif edin umarim evliliginizi kurtarirsiniz

Boşanmadan önce evleri bi ayırın derim ben Herkesin travmaları karşılarken tepkisi aynı olmuyor. Peki herkesten mi uzaklaşmak istiyor eşiniz yoksa sadece sizinle olmak mı istemiyor?

Yalnız kalmaktan da biraz korkuyorum sanırım... İlk başta herkesten uzaktı. Annelerinden de uzaklaştı. Sadece bir arkadaş grubuyla görüşüyordu. Sonra tartışmalarımız kavgalarımız artınca benden daha çok uzaklaştı. Etrafına karşı eskisi kadar olmasa da daha yakınlaştı. Tepkilerimin çoğunun farkındayım, doğru da yaptım yanlışta. Ben de zorluk yaşadım ama destek göremedim malesef...

Bir iliski heleki bir evlilik bir gunde degismez, esin belki bu zamana kadar yasanilanlari biriktiren, alttan alan tarafti artik doldu ve sizi gozden cikardi, problemleriniz tam olarak nedir biz bilemeyiz ama bir kisinin cabasiyla evlilik kurtulmaz, eger gercekten bosanmak istegi en azindan bir iki ayda olsa birbirinizden uzakta yasamanizda fayda var, problemlerinizi daha sakin kafayla birbirinizden uzakta daha iyi gozlemleyebilirsiniz belki, yada ozlersiniz birbirinizi, problemlerinizi cozecek orta yol bulabilirsiniz bence bunu esinize teklif edin bosanmadan once bir kere bunu deneyin derim ben

Umarım bir an önce sağlıkla kucağınıza bir bebek alırsınız. Çıkamadı, farkında ama bu halim hoşuma gitti diyor. Sorumluluk yok, kayıp yok vs... yaklaştırmıyor düzeltmek için...

Yokmuş gibi davranma canım o kdri fazla olur biraz uzaklas sadece normalde evde olduğunuz gibi değilde bir tık geride dur

Haklısınız benziyor. Keşke ben de sorgulamayıp sussaydım ilk günlerde. Uyardı da üstelik... siz de lütfen güçlü olun. Kolay kurulmuyor bir yuva...

Şu an yapacağın en iyi şey masum bir sessizliğe bürünmek ve her şeyi kabullenmiş görünmek. Üzerine vardıkça soğur senden. Bir sevgi kırıntısı kalmışsa yeniden büyüyebilir. Bunu da ancak ayrılırsanız görürsün. Zamanla özleyecektir diye umuyorum.

Kadınlar manevi olarak, erkekler ise bedenen daha güçlü.. . Üstüste acı kayıplar yaşamışsınız. Hepsi takdiri ilahi... Hayat devam ediyor. Benim de 2. hamileliğim zorunlu kürtajla sonlandı 8 haftalıkken. Daha yeni yeni düşünmeye başladım 2. bebeği yeniden. Eşiniz depresyondan çıkamamış ve sanki zamana ihtiyacı var. İnşallah zamanla sorunları aşarsınız ve bir bebekle taçlandırırsınız

Canım benim ki lafda çekip gidersem kardeşim ne olur yük ağır geliyor bazen oturup ağlamaya başlıyorum kardeşim daha 12 yaşında ve bir anda sudan çıkmış balığa döndük ben evlilik nedir bilmedim zaten bir orda bir burda gezmekten en büyük destekçim eşim oldu onu da kardeşimi de babamı da bırakıp gidemem ama zor yaşadıklarımız gerçekten Bazen istemsizce oturup ağlıyorum eşim gelir hemen düzelecek herşey diye sarılır bazen gider kendi kendime kalmayı daha çok severim mesela ben buda onu bilir üzerime gelmez

Yani biraz bencil yada siz ondan çok daha güçlüsünüz bence. İkinizde ciddi kayıplar vermişsiniz birbirinizden uzaklaşmak yerine kenetlenmeniz gerekiyor bence. doğru düzgün karşınıza alın konuşun eğer 3. kişiler yok ise boşanmasında sebep biraz ayrı yaşayalım deyin özleyin birbirinizi. Ayrı kalmak iyi gelebilir. Umarım hallolur herşey.

Üst üste çok kayıp vermişsiniz eşinizi çok iyi anlıyorum bazen aynı duruma bende düşüyorum çünkü

Açıkçası benim kalabileceğim bir yer yok. Yazın 10 gün ayrı kaldık. Döndüğümde iyiydik. Sonra yine aynı şey oldu. O gitmek istediğini söyledi. Tek şartım nerde olduğunu bileyim dedim. Tamam dedi ama gitmedi..

Bir daha teklif ederse tamam derim. Şuan çok az iletişim kuruyoruz

Bak canım her evlilikte olur kriz anları kendi haline bırak üstüne gitme güker yüzün eksik olmasın inşallah düzelir herşey bi de Bakara suresi çok iyi olur böyle durumlrda ya oku ya okut

Hayal edebiliyorum hissettiklerini. Ama ikinizde yaşdıklarınıza farklı tepkiler vermişsiniz. Sen eşine sarılmışsın. Oda bunları unutmak için senden uzaklaşmış. Karakterlerinizin meyveleri bunlar. Bu kadar yükten sonra soğudum diyen adam eskiye dönemez bence.

Belki biraz ayri kalmak kafa dinlemek iyi gelir. Oturup konuşun bir sure kafa dinleyin olmadi. Evet yasadiklari zor ama ayni seyleri siz de yasadiniz. Evlilik oyle zora gelince bosanalim demekle olmaz. Ortada emek var. İnsallah duzelirsiniz tez zamanda.

O kadar iyi analiz ettiniz ki. Sıkıntılı günlerinde kim bana naber dese bile batıyor der. Evet, o ilk günlerde ya o ya da ben gitseydik kafa dinlemye şuan çok başka olurduk. O ne kadar yalnızlık istediyse ben de o kadar insan istedim o dönemde... Gidebileceğim bir yer olsa giderdim muhtemelen teşekkürler önerileriniz için:)

siz gitmeyin o. gitsin ailesinin. yanina yada nereyi. istiyorsa oraya. Eşiniz bir tuhaf anlattiginiz kadariyla. Yasadiklari sizin suçunuzmuş gibi davraniyor. Psikolog daha da tuhaf ne demek ayrilin. Millet isin kolayini bulmus. Ayrilin demeleri icin para mi veriyoruz biz bunlara. Allahim ya...

Bence başka bir şey var bunun altında. Herkes neler neler yaşıyor da kimse aman bırakıp gideyim demiyor. Siz de yaşadınız neden sadece kendini düşünüyor. Çünkü bencil ve bence rahat, özgür olmak istiyor. Arkadaşlarıyla ortak karar almışlar diyorsunuz. Demekki kayıplara üzüldüğünden değil başka bir sebepten. Bırakın gitsin. Siz de hayatınıza bakın umarım çok daha mutlu olacağınız günler gelecektir.

Amin inşallah. O sorunları sadece evlendikten sonra üst üste yaşadı. Bense hep yaşadığım için daha çok kendi içimde hesaplaşıyordum. O bana yansıttı. Kabul de ediyor ama ne yapabiliriz artık onu bilmiyorum.

Bir iliski heleki bir evlilik bir gunde degismez, esin belki bu zamana kadar yasanilanlari biriktiren, alttan alan tarafti artik doldu ve sizi gozden cikardi, problemleriniz tam olarak nedir biz bilemeyiz ama bir kisinin cabasiyla evlilik kurtulmaz, eger gercekten bosanmak istegi en azindan bir iki ayda olsa birbirinizden uzakta yasamanizda fayda var, problemlerinizi daha sakin kafayla birbirinizden uzakta daha iyi gozlemleyebilirsiniz belki, yada ozlersiniz birbirinizi, problemlerinizi cozecek orta yol bulabilirsiniz bence bunu esinize teklif edin bosanmadan once bir kere bunu deneyin derim ben Tavrı bir günde değişti. Öncesinde kavgamız vs hiçbirşeyimiz olmamıştı. Arkadaşlarıyla dışarı çıktı, eve döndü arkadaşları da aynı şekilde ayrılma kararı almışlardı. Bir tanesi toparladı. Trajikomik bir durum. Öncesiinde varsa eğer hiç anlamadım çünkü bebeğimizin olmasını da o istemişti... 2,5 aylık hamileyken düşük yaptım... E

BOŞANmadan önce biraz farklı evlerde kalıp kafa toplamanızı öneririm...

Canım zor süreçler gerçekten bende kürtaj oldum boş gebelik geçirdim annemi kaybettim evliliğinin 1. Yılında evimde oturmadim mesela birbirimizi tanımaya fırsatımız olmadı her dediği batmaya başladı zaten kayıplar yüzünden üzgünsün herşeye yetmeyecek çalışan ben ama yetemeyen gene ben insan bunliyor bazen gerçekten kimseyi düşünmeden gidebilsem herkesi geride bırakmak isterdim benim de bunzamnlarim oluyor eşim o zamanlar genelde susar düzelmenin bekler bence sende bir dene bu durumu çünkü sizin de yasadiklariniz az çok benziyor

Ben ona hep şunu dedim. Kaybım oldukça kalanlara sarıldım, sense en yakınındakini ittin. İlk senelerde kavga etmezdik, edecek çok şey yaşamadık. Tabi ki tartışmalar, tripler, ses yükselmeleri oldu. Zaten şimdiki kavgalarımız ondan yordu bizi. Hani ne bileyim salak bile demişliğimiz yoktu birbirimize... değişiminde acaba aldatıldım mı diye de düşündüm tabi. Zaten bu düşünce beni yordu. Ama aldatsam giderim zaten, aldatsam eve geç gelirim, aldatsam düzeltmek için uğraşmam, aldatsam param mı olur vs şeyler deyince inandım. Başka da birşey gelmiyor aklıma...

Hayir malesef.. Yaninda sadece rahatsizlik duyuyorum. Sabah kalkmis sarilmak istedi izin verdim ama bisey hissetmedim, o da alindi trip atti gitti. Beni ruhen cok hirpaladi ve bunun hala farkinda degil. Yuzum guldugu an basliyor hicbisey olmamis gibi davranmaya.. halbuki beni rahat biraksa, arada elini omzuma koyup sadece iyi misin konusmak ister misin biseye ihtiyacin var mi dese samimiyetine inanirdim. Yuzum asik bunalimdayken bulasmiyor, darlamiyor ama azcik neseleneyim basliyor eski tavirlari. Neden cikayim kibunalimdan? Onun sacmaliklarini dinlemek icin mi? Bu arada bizde 8 yillik evliyiz, 2 de yavrum var. Iyiki varlar ama olmasalardi esiniz gibi 1 dk durmaz ceker giderdim. Duzeltmek degil rahat olmak istiyorum sanirim. Bu da senelerin birikimi olsa gerek..

ben öyle de böyle de mahkumum sanırım. Hayatımda ilk kez birine muhtaç gibi hissediyorum kendimi...

Terapisti de iyi seçmek gerekiyor. Kayıplar ve ruh sağlığı yerine evlilik için gittik. Keşke tam tersini yapsaydık . push ;

Evlilik terapistine gidin.

En güzel heyecanlarımı da en acılarını da buraya yazmışım... konuları okurken konu açma ihtiyacı hissettim. O kadar şiştim yani :) çok zor bir hayatım oldu. Küçük yaşta annemi kaybettim. Zor toparlandım. Büyük aşkla evlendim. Evlendikten sonra sorunlar başladı. Bizden kaynaklı değil. Ailevi. 5 yıllık evliliğimizin son 2 yılında önce kayınpederimi, sonra gözümden bile sakındığım babamı, sonra işimi, sonra bebeğimi ve bebeğimi kaybettim. Bebeğimi kaybettikten birgün sonra eşim artık dayanamadığını tüm bunları kaldıramadığını söyleyerek boşanmak istedi. Karakteri tam tersine döndü. Artık sadece kendisi için yaşamak istediğini söylüyor. En büyük hatam bunu çevreme duyurmak oldu. Ne kadar duyulduysa o kadar bozuldu ilişkimiz. Dr'a gidin dediler, nazar büyü var üstünüzde dediler, depresyon dediler. Biz kendimizi kurtarmaya çalışırken etraftan duyduklarımızla şiştik patladık. Çok güçlü bir kadındım. Çok zor ağlardım. Hepsi bitti. Güçsüz tavrım ve ağlayan yanım eşimi iyice uzaklaştırdı. Yüzüme bile bakmaz oldu. İnanın bir günde değişti. Evden aşkım canım diye çıkan adam akşam boşanmak istiyorum diye döndü. Kurtarmak istiyorum evliliğimizi, inanamıyorum hala çünkü. Ama o artık devam edemediğini soğuduğunu söylüyor. Tatil vs hiç istemiyor. 8 yılda 2-3 kere kavga etmişizdir. Şimdi hergün... dualara sığınıyorum? Nasıl davranmalıyım artık ben de bilmiyorum? Uzun oldu ama yazdıklarım inanın yaşadıklarımın yüzde 1'idir...

Nasıl kendim için yaşamak istiyorum? Tamam yaşadıkları kolay değil ama siz evlenirken iyi günde kötü günde beraber yaşlanmaya söz vermediniz mi? Adam kaçıyor sözünü bozuyor. Hiç üzülme kardeşim o kaybettiyse babasını sende kaybetmişsin ikinizin bebeğiymiş Rabbim onuda cennetine almış. Sen onunla yaşlanmak istemeye devam ederken o niye kendisi için yaşamak istiyor. Ağlama üzülme sen Allah kocana hidayet versin.

üst üste çok fazla kaybını zolmuş bu kayıplar insanı bazen fazla duygusal yapabiliyor ya da hayatın zaten kısa oldugunu anlayıp kendımıze zaman ayırmak ısteyebılıyoruz bence esınızın duurmu bu ama sız bence daha agır seyler yasamıssınız cunku canınızdan can gıtmıs... bencede bır sure ayrı kalmanız en ıyısı ama bu surec sızı ıyıce mutsuzluga ıtecekse ayrılın bırbırınızı mutsuz bır hayata mahkum etmeyın...

O hatayı baştan yaptım ben. Keşke yapmasaydım. Çok üstüne gittim iyi anlamda da dırdırda da

Boyle durumdaki biriyle devam edemezsiniz. Devam ettiginizi sanirsiniz ama bi yerden yine bi patlak verir. Ben sanirim esinizi anliyorum. Icinde tutup tutup bi anda dibi goren biri, keza bende oyleyim. Suan ayni duygulari bnde yasiyorum esime karsi, cok tanidik geldi. Duzelteyim mutlu olalim cagrilarina hep hayir istemiyorum diyorum ve gercekten istemiyorum. Bende depresyondayim ve duzelip o manyakligin icine yeniden girmek istemiyorum. Duzeldigimde tepemden inmiyor cunku. Sizde farketmeden esinizi cok bunaltmissiniz.

Ayni evde mi yasiyorsunuz, ayri misiniz suan? Ayni evde konusmamak olmuyor. mesela meyve tabagi yapip yanina birakabilirsiniz. Olur da konusursaniz sen bana soyle yaptin boyle ettin gibi sacma savunmalara gecmeyin. Fener real madrid maci gibi alakasiz konularda konusmayin. Birakin o konussun sizinle, siz temel zorunlu seyleri konusun. Aksam ne yiyelim vs gibi.. Ben kendi adima sunu soyleyim, benim kafamda bittigi icin agziyla kus tutsa umrumda degil. Esinizde ayni durumdaysa ben cok umut baglamayin derim.

Kafamı o kadar karıştırıyor ki! Dediklerinize katılıyorum ancak artık onun için sanki hiçbirşeyin önemş yok. Kayıplarınız için bile öyle olması gerekiyormuş vs diyor. Yada kötü bir haber aldığında tepki vermiyor. Eskiden çok kolay ağlardı. Benim gözümden yaş düşmeden o ağlardı. 1 yıldır bir damla gözyaşı dökmedi. Ağlayamadığıbı söylemiş dr a. 15 kg verdi. Gerçektrn ruhsal açıdan sıkıntıda mı yoksa deliliğe mi vuruyor çözemiyorum artık

Aynı evdeyiz. Bazen konuşuyor bazen konuşmuyoruz. Sizden sonra ruh halini daha iyi abladım. Keşke daha önce konuşabilseydik. Onun da kararsız olduğunu düşünüyorum A

Böyle şeyleri insanlar kaldıramayabilir ve patlama yaşıyor olabilir. Hiç kolay değil bunlar. Mutlaka bir travma geçiriyor. Bir tesapistten yardım almak tek çözümü. Bir şekilde ikna edin. İkinizin de ihtiyacı var.

Deliliğe vurmak insanı tüm sosyal ilişki samimiyetsizliklerinden kurtarır. Yapmak istemediği hiç bişeyi yapmaz, söylemek istediği herseyi söyler. İnsanlar 'neyse acısı var ondan böyle' der geçer. Bunalımda olan insandan kimse bişeyler beklemez. Mutlu gibi görünmek zorunda değildir. Bunca kayıp yaşamış birine "niye benle ilgilenmiyosun, doğum günümü unuttun vs" gibi ilişki sorumlulukları da yüklemezsiniz. Eşiniz bunların rahatına varmış bence... O yüzden böyle mutluyum diyor olabilir. Kendi gibi, içinden geldiği gibi davranıyor ve kimse bunu yadırgamıyor çünkü 'acısı var' Belki ayrılmak istemesinin nedeni bile budur. "Daha çok mutsuzluk"

1 sene az değil canım bende üst üste kayıp verdik son 2 yılda eşime diyorum bazen herşeyi seni arkamda bırakıp kaçıp gitmek istiyorum bunaldım herşeyden diyorum mesela

Öyle tabi insanlık hali ama 1 sene oldu...

Taş olsa çatlarmış zaten. Eşinin mutlaka tedavi olması gerekiyor bence. Şuanda senden ayrılmak çok iyi gelecek ona. Ama bir süre sonra etrafında kalan kimse olmadığında pişman olacak. İlla boşanacağım diyorsa da yapacak bir şey yok. Bi ayrışık süresi belirleyin kararlıysa o süreden sonra boşanırsınız.

O zaman siz uzaklaşın belki de gerçekten artık hayata karşı biraz kapattı kendini ve buna siz de dahilsiz. Sizde peşinden koştukça itici geliyor olabilirsiniz, siz belli ki mücadeleci ve gerçekten güçlü bir kadınsınız herkes sizin gibi dur gitme diyemez o kadar acıdan sonra eşinize tutunmuşsunuz. Ama bırakın ya bırakın gitsin eğer altında başka birşey yoksa akılı başına gelir zaten. Siz de kafanızı dinleyin biraz acılarınız yaşayın kapatın üzerini hatta durumunuz müsaitse psikolojik destek alın.

Biraz zaman ver canım

tamam insan nasil mutluysa oyle yasamali. Fakat psikolojik tedavi alan insan zaten saglikli karar veremedigi icin destek alir. E destek aldigi kisi de sagliksiz bir ruha sahipse o zaman isler karisir iste. Biz de biliyoruz mutlu olduğumuz gibi yasamayi deseydiniz. Hayret bir sey. Keske daha iyi bir aile terapistine falan gitseydiniz. Su an esinizle konuştuğunuzda ne. diyor son durumu ne kendisiyle ve evliliginizle ilgili ne yorum yapıyor. Hic konustunuz mu ya da bu konulari net olarak

Bebeğimizi kaybettiğimizde onun bamteli koptu. Ben mutlu değilim seni de artık edemem dedi. ben sanırım biraz daha geleneksel bir yapıya sahibim. O kadar sıkıntı yaşadık tam rahatladık bırakıp gidemem karşımdakini. Bencillik olarak görüyorum bana yaptığını. Herşeyden önce karşımdaki hak etmiyor çünkü. Vefaya çok önem veriyorum. Sorunlar yaşanırken hiçbir zaman karşımdakini seviyor muyum sevmiyor muyum diye düşünmedim, kenetlenmeyi düşündüm. Hiçbir zaman kendi mutluluğumu yada özgürlüğümü ilk sıraya koymadım. Sanırım hatam da bu. Kendime değer vermiyorum senesittirhuzur Mustafa Kemal

Bencillik yaptığını söylediğimde bencil olsaydım giderdim diyor. 3. Kişi olduğuna emin olsaydım zaten bitirirdim. Ya var çok iyi gizliyor ve utancından söyleyemiyor içim o konuda çok rahat artık ister inan ister inanma diyor. yada gerçekten yok. Kuruntularımla onu daha da bunaltıyorum

Buyuk ihtimal ara ara depresiyordur yasadiklari ve aranizdaki tartismalarda edilen laflar. Cunku bende esimin bazen suratina bakmiyorum ya da baksam da asik suratla bakiyorum, mimik vs yapmiyorum bile cunku o an yada oncesinde aklima onun tavirlari geliyor. Dun yanima gelip Allah askina bana oyle bakma dedi ama elimde degil ki.. Cok zor boyle insanla devam etmek. Sizi uzmek istemem ama birakin icinden geleni yasasin, zaten yeterince zincirlendigi icin bu hale geliyor bianda gemileri yakiyor insan. Kimse bulunmaz hint kumasi degil, bende ayni sekilde degilim, inanin esiniz bu tavri kendini bulunmaz gordugu icin sergilemiyor gercekten ozgur olmak artik sacmaliklara kafa patlatmamak icin yapiyor. Insanin icinden bi seyler bir anda silinip gitmez, bu gidim gidim zaman alir ama bi bamteli vardir iste siz bilerek bilmeyerek ona basmissiniz ve en ufak sevgi kirintisini bile silmis ve buzlasmis. Ben kendi onunuze bakin, zamana birakin derim.

Keşke gitseydik evet. Hiç referans alamadık bu konuda. Konuşuyoruz ayrılmak istediğini söylüyor. Ama gitmiyor bazen iyi bazen suratıma bakmıyor. Belirsiziz yani...

Biz evlilik terapistine gittiğimizde ikimizde birbirinizi çok seviyorsunuz dedi mesela ben bazen düşünüyorum bu adam benim kahrimi nasıl çekiyor diye

Dediğim gibi en çok üzen beni yaşadıklarımız yüzünden değil ne bileyim karakterlerimiz yüzünden soğusaydık, yada hatalarımız olsaydı... işini sevmezdi. İşine sarılır hale geldi... ayrı kalınca tek kalmaz, kalabalık ve hareketli bir iş ortamı var. en ufak bir konuşmada ayrılık lafı geçiyor ama ne o gidiyor, ne de ben git diyebiliyorum...

Başınız sağolsun. Biz o zamanlar doğru iletişim kuramadık. Hatalarımızdan biri de bu oldu sanırım

İns canım düzelir ama herşeyden önce şunu düşün senin üzerine devamlı biri gelse ne hissedersin yada devamlı düzelmeye çalışan biri olsa karşında ona göre davran

Çok haklısınız. Zaten malesef geç farkına vardığım da bu oldu. Ama ben daha zor dönemdeydim. Allak bullaktım. İnşallah irademi korurum

bu yaşadıklarınıza sizin tavrınız ne oldu? büyükleriniz vefat etmiş ama bu evliliginizi sonuca getirecek bir durum olmamıştır. kavgalarınızın azlıgı bir normallik degil bana göre. eşinizin degişiminin altında olmayan degil sizin göremediginiz yada yazmayı unuttugunuz şeyler var.

anladım o gitsin o zaman evden

Gitmez olur muyuz? Daha kötü olduk. Ağır depresyon geçiriyor dedi dr eşim için. Eşim de böyle daha mutlu olduğunu söyledi. Dr da insanların karakteri değişebilir, ayrılık mutlu edecekse ayrılın, siz de toparlarsınız dedi. Ben şok geçirdim. Bir daha da gitmedik S Spizella