Tek büyüdüm. Bir sıkıntım olmadı. Tabi kuzenlerle ben de çok eğlenirdim. 18 yaşında kardeş sahibi oldum. Çok seviyorum kardeşimi o ayrı. Kardeş gibi değil evlat gibi benim için. kardeş olmasa dünyanın sonu değil yani. Zaten büyüyünce evlilik vs kopuyor insanlar. Eşimin bir kardeşi var farklı şehirde. senede 2-3 kere ancak görüşüyorlar... benim de tek kızım var. Ülke şartlarından dolayı tek olarak da kalacak...

Kesinlikle bir daha anne olmayı düşünmüyorum. Bu şartlarda bu hayat savaşında de tek çocuk olması daha iyi diye düşünüyorum. ozdemircan

ben inanmıyorum böyle bir yalnızlığı asıl yalnızlığa kişilerin anne ve babaları yaşatıyor varken yok gibi davranarak. 8

Cok da genellememk lazim bence bunu kisinin yapisina gore degisir. bende tek cocgum varligi da bilirim yoklugu da. herkesle de anlasabilirim. her dedigim yapilarak buyulmedim cunku ailenin tutumuna bagli.

Ben değilim ama eşim tek çocuk. Ne söylendiği gibi mutsuz, ne de şımarık... Hiç istemezmiş kardeşi olmasını, küçükken en büyük korkusu buymuş hatta. Benim de tek çocuğum var, yeterli diye düşünüyorum. Zaten büyükşehirin hengamesi, trafik, çalışma hayatı derken çocuklara ayırdığımız vakit çok kısıtlı. Onu da iki çocuğa bölsem iyice vahim olacak durum. Maddi açıdan da sıkıntı çekmesin oğlum diye ikinci çocuk düşünmüyorum.

O kadar tanıdık ki her kelimesi, hiç karışık değil benim için. Siz ağlarken, çocuğunuza gülümseyerek her şey çok yolundaymış Gibi cevaplar vermek. Umudunu kırmamaya çalışmak ama bir yandan da umutlandırmamak. Allah inşallah hayırlı ve kendileri gibi güzel kardeşler nasip eder bizimkilere de

Ayrica zaman çabuk geçiyo hayat insanin başina öyle şeyler getiriyoki tek başına omuzlarina öyle yuk biniyoki kardeş olsa paylasırsın arıyosun gerçekten tecrübeyle sabit

E kopek alin :) valla ondan guzel oyun arkadasi yok :) yani oyun arkadasi olarak anlattiginiz icin dedim. yoksa buyuyunce birbirlerine destek olsunlar iste kardes bagi olsun diye dusunuyorsaniz yapin tabii ama biz esimle bir tane yapmaya zor karar verdik. baska da yapmayacagiz. iki kopegimiz var beraber oynar buyurler diyoruz :) cunku ilkini yapip biraz buyutup ikinci cocugu 37-8 yasindan sonra yapip hayatimi karartamam gibi geliyor. Gecen arkadasimdaydim. 7 ve 3 yasinda cocuklari. kucuk aglayinca buyuk de atiyor kendini yere. ne yemek yiyebildik ne iki laf konusabildik. eve gelince basimin agrisindan aldigim ilac da cabasi oldu. ikinci cocuk istemiyorsanz ama yalniz kalmasin diyosaniz hemen krese verin. orda baya arkadas edinir sosyal olur eve gelince sadece sizle cok enerji istemeyen seyler yapar. herkes mutlu :) arkadasimin kizi 18 aylikken basladi krese.

Ben 4 çocuklu ailede büyüdüm. Keşke tek çocuk olaydim. Bunu çok isterdim. Hiçbir kardesimle gorusmuyorum. Abim esimi DOLANDIRDI mesela. Diğer kardeşler de gorusmuyor bildiğim kadarıyla. Yani kardeşlik o kadar da muhteşem olmayabiliyor. Simdi bir oğlum var 6,5 yasinda. Yeni yeni ikinciyi düşünmeye başladım. Basta dusunmuyordum, tek çocuk olsun istiyordum. Sonra tatil kasabasına tasindik, ortam rahat, keyifli çocuk rahat buyur ve ben de istiyorum diye ikinciyi düşünmeye başladım. Çok istiyorum kardeşler iyi olsun. Bunun için adil ve kiyaslamadan uzak yetistirecegim evlatlarimi inş. Ben cocugum yalniz olmasin diye apartman çocuklarini eve doldururdum, yeni yere tasininda o da ben de hissettik ki kimsesizlik de zor. O yüzden varsin olsun bir tane daha dedik Rabbim de nasip ederse.

Bizde üç kardeşiz heryere ablam annem ben gideriz erkek kardeşi bide çok severim iyi ki kardeşlerim oglum 2,5 yaşında üç aylık hamileyim çocuk bizi oyun arkadaşı biliyo kuzenlerine gidince deli oluyo Nası oynayacağını şaşırıyor tercih sizin ama ben hep kalabalık aile hayal ederdim

Allah verirse ben daha 3 çocuk istiyorum, gerekirse hepsi tedaviyle olur inşallah. Benimkisi vir nal tamam, kaldı geriye 3 nal bir at hesabı..

Benimde bir tane kız kardeşim var benden 4 yaş küçük. Çocukluğuma değer katan tek varlık o. Eğer o olmasaydı birgün dahi çocukluğumu hatırlamak istemezdim çünkü çok zordu. O da aynısını söylüyor. Annemle babam çok kötü bir şekilde ayrıldılar 21 yıl evli kaldıktan sonra. Ama keşke ayrılmadan bi çocuk daha yapsalarmış ne güzel olurdu. Eşimler 4 kardeş en büyük ile en küçük arası 8 yaş. Ama bi masaya oturuyoruz hep birlikte eşler, çocuklar, kardeşler öyle güzel geçiyor ki.. Bayılıyorum.. hep birlikte tatile gidiyoruz ya da yemeğe diyelim hepsi çok daha neşeli geçiyor. Seviyorum geniş aileleri. Rabbim sana da tez vakitte sağlıklı, hayırlı, güzel bi evlat nasip eylesin. Chess

Kardeşlerle olan çocukluk anılarının yeri başka en büyüğüm 33 yaşım diğerleriyle aramız çok yok. Şimdi bile bir araya geldik mi eğlencenin dibine vuruyoruz. Dördüncü kardeşi biz istedik ama annem yapmadı :) siz annesisiniz elbet geçirdiğiniz vakit değerli ama daha çok şey paylaşacağı bir kardeşi olsa tadı bambaşka olur.

Yani bu söylediginiz çok başka bi boyuta taşır konuyu tabiki keyfiniz için yada bilerek ve isteyerek yapılan bişey degilse suçlayamam ama çok geçerli bi neden yoksa büyük yanlış bana göre.

Amin çok teşekkür ederim güzel dilekleriniz için cümlemiz mutlu olsun insallah size ve yaşadıklarımız da çok üzüldüm siz de hep mutlu olun insallah davetsizkullanici

İnşallah bizim de böyle olur

Ben de üzülüyorum. Mesela bir yaranazlık yaptığında, babasıyla ben kızdığımızda döünp yanına gideceği kimse yok. Bizi çekiştirebileceği filan :)) ben 30 yaşındayım. annemle babamı kardeşlerimle tartışır dururuz yani, yine dediklerini yaparız ama onlara bizİm gibi bakan birilerinin olduğunu bilmek iyi gelir.

Ben de katılıyorum. Biraz da evdeki huzur ve anne babayla alakalı bu durum. Yetiştirmeyle alakalı ilerideki kopukluk.

Evet, asıl öğrenmek istediğim tek çocukların yorumuydu gerçekten :)) çok teşekkürler. Çünkü ben oğluma verebileceğim tüm sevgiyi vermeye çalışıyorum ve ileride inşallah kendini kötü hissetmez ve beni suçlu bulmaz diye umud ediyorum. Sizden olumlu cevaplar gelince sevindim doğrusu.

Ben 2. Bebegi cokkk istiyorum. Fakat calisan biri oldugum icin bakici kres oyle zor ki Oglum biraz buyusun 30umu gecmeden istiyorum

evet evet katılıyorum kesinlikle. ve genellemelere karşıyım. burada bir çok genç kız konu açıyor. annem babam beni sevmiyor ablamı abimi kardeşimi kayırıyor diye. öylesi de var böylesi de var. her aile için değişen durumlar. benim kızım da 2.5 yaşında tek çocuk. tek de kalabilir 2. ye yapabilirim hayat ne gösterirse. ama tek kaldı diye sorunlu problemli biri olacak değil. toplumda bu açıdan bir cehalet ve basmakalıp düşünceler var.

Benim oğlum da 7.5 yaşında. Normal oldu. Evliliğimin 2. Ayında gebe kaldım. Benim oğlum da kardeşi olursa, ona neler yapacağını, hayallerini anlattıkça tabi inşallah yavrum diyorum ama içim burkuluyor, ağlıyorum ben de gizlice. 28 yaşında korunmayı bıraktım. 1 sene olmayınca 29 yaşında doktora gittim. Erken menapoz, hemen tüp bebek dediler. Bu ilk denemem. Şu anda transferimin 4. Haftasındayım. Bir kese göründü ama olması gereken büyüklüğün yarısında, gelişimi geriden takip ediyor. Doktor muhtemlen düşecek ama iki hafta daha bekleyelim dedi. Bu yüzden oğluma hiç söylemedim pozitif görümce bile kardeşin olacak filan diye. Biliyorum çünkü çok sevinecek ve olmazsa çok üzülecek. Yalnızca hasta olduğumu ve doktora gittiğimi biliyor ama anlıyor etrafta ükonuşulandan. Çünkü değerlerimin geriden takip ettiğini öğrendiğimde ağladığımı gördü ve doktorlar kardeşimi öldürdü dedi. Tutmazsa olana kadar devam inşallah. Bu deneme biraz acİl oldu. Eğer olmazsa en fazla 3 ay filan kilo vermek için beklerim. Sonra doktorlar uygun görürse hemen yine denerim.

ben tek çocuğum valla mutluyum... kim ne derse desin her istediğim yapıldı annem ve babam tarafından. her şeyi yaşadım doya doya kimsenin söküğünü giymedim... annemin babamın bir tanesi oldum... çok sevildim.. ellerinden geldiğince yapmaya çalıştılar.. bazen keşke bir abla olsaydı diye düşünüyorum ama çok da derdim değil açıkcası. belki yaşlandıkça sıkıntı olur ama şu an mutluyum.. insanların maddi gücü yok maşallah 4-5 tak tak doğuruyolar. sonra o çocuklara yetemiyorlar... bakamıcaksan ne doğuruyorsun yani.. ben buna karşıyım.. bu devirde herşey çok pahalı maksimum 2 çocuk olmalı bir evde... o devir eskidendi. eskiden geçimde kolaydı. şimdi öyle mi? maddi anlamda rahatsındır doğurusun ama zaten nedense ekonomik yönden güçlü olmayan ailelerd eçok çocuk var buda bence toplumuzu kötü etkiliyor..

Maalesef öyle, herkes kardeşiyle iyi bir ilişki içerisinde olamıyor, o bağ kurulamayabiliyor. Kızım tek çocuk, ne biz başka çocuk istedik ne de o kardeşi olsun istedi, bu durumdan biz de o da mutsuz değiliz. M ManzaramDeniz

benimkielr 2 yil ayni ana okulunda biulundular ( arasi 19 ay ) ogrtemen hep kollama derdinde kardesini derdi, arkadas bile edinmemisti kardesimi koruycam diye iksiininde baska arkadasi yokdu birbierleindne ayrilmadikalri için :))))) buuduler arkadas buldular da yapisik ikiz gibi dolabmakdan kurtuldular buyuk olan kiz hala kiyamaz, simdi ayni ilk okuldalar gozu hep ustundeymis, oglan ablami girmuyorum diyor ama kiz oglani goruyormus :)) daha dogrusu gozetliyor

Nasıl yarmama tuz bastınız bilemezsiniz. Gözüm dolu dolu okudum. Biz 4 kardeşiz, ben çok çocuk seven biri olmasamda kardeşlik kavramının güzelliğinden dolayı üç çocuğum olsun isterdim. Bir oğlum var 9,5 yaşında. O iki yaşındayken bi düşük yaptım, bir sene ara verip tekrar bebek istedşk ama olöadı 5 yıl. 5 ılın sonunda geçen sene bu zamanlar hamileydim, oğlum 9 ayın ne kadar uzun olduğundan şikayetçiydi, bi kaç günde doğsa diyprdu. Ama bebeğimin gebeliktede farkedilen büyük bir rahatsızığı vardı ve doğdu 20 günlükken vefat etti. Oğlum kardeşini göremwden kaybetti. Küçüklüğünden beri kardeş ister, pkula başlayana kadat heöen hergün katdeşim oşunca adını şu kpyaşım, şöyle yapalım derdi ki bizim evde bebek kardeş sözü geçmediği halde. Okula başladı unuttu, arkadaş çevresi genişledi, oturduğumuz sitede deok arkadaşı var. Ama işte geçen sene ki hamilelikle tekrar depreşti kardeş düşüncesi. Şimdi her markette, mağazada özellikle küçük çocukları gözlemliyor. Harekwtlerini gülümseuerek izliyor. Yağtıklarını bana büyük bi heyecanla anlatıyor. İçim parçalanıyor ama ilgiyle gülümseyerek dinliyprum. Bebeğimi kaybettikten sonra bir daha hamile kalmaya cesaret edemem diye düşünüyordum, şimdi en oğlum için istiyorum, Allah nasip ederse. Uzun ve karışık oldu biraz galiba ama, duygularım karmakarışık oldu bi anda...

Şu an 7.5 yaşında karar vermeniz dogumu falan 9 yasina yakin olur aradaki fark. Uzun bir yas değil ama ufak kardeş oyun çağına geldiğinde pek ortak paydada bulunamayacaklar. En azindan ergenlik sonrasına kadar. Bir yas büyük abim var. Beraber buyuduk. Ne olursa olsun iyi k var diyorum. Eger iki çocuğa da yetecek ikisini de mutlu edecek imkanlarınız varsa kardeşi olmasi fikrini oneriyorum size. Büyüme atakları vs problemli geçer ama uzun vadede bir kardesi olmasi mutlu edecektir. Sahsi gorusum tek cocuk olup tek çocuğu olan herkese saygi duyuyorum tabi ki. İmkanlar ve şartlar cok önemli. Sizin ve kızınızın karakteri cok önemli.

Umarim olur. Olmazsa da bunu cok sorun yapma. Cok tek cocuk var. Saglik olsun

Kesinlikle zordur ama kolaylıkalrı olur muhtemelen. Büyüük olanın Küçük işlerde yardımcı olabilmesi gibi. Ama dediğinizi gayet iyi biliyorum. Bizim eve gelen arkadaşları oğluma istediklerini yaptırmak için bak evden gideriz diye tehdit ediyorlardı çocuklara kıza kıza bıraktırdım bu lafları -GiTaH- Aktif

İnşallah olursa, kardeşiyle arasında en az 8-9 yaş olacak. Ama hem çok istediği için, hem de sıcakkanlı bir çocuk olduğu için aralarında kardeşlik bağı oluşurmuş gibi geliyor inşallah. yazarhanim35 Yazar

Ya şu sevgi bölünmesi olayını anlayamadım gitti. İlk hamileliğimde kv demişti bana kocanın sevgisi 2 ye bölünecek diye. Hala aklıma geldikçe gülerim. Sizden de duyunca şaşırdım. Nasıl oluyor şimdi 6 çocuğum var diye sizin altıda biriniz kadar mı seviyorum

Pardon o zaman :) ben alıntı filan olamuınca bana yazdınız diye düşünmüştüm

Her çocuk küçükken kardeşlere özenir ve ister ama bebek istemez aynı yaşta kardeş ister kardeşi olsun hayatta yalnız kalmasın şu bu hikaye ya çocuğunuzu tanıyan sizsiniz kıskanç bir çocuksa hiç aklınıza gelmesin kardeşi olmadı diye mutsuz olan biri tanımadım ben daha o sürekli oyun oynadığı için kuzen görünce mutlu oluyor benim eşimin kardeşi neredeyse o 17 yaşındayken doğmuş kv hatta yalnız kalmasın ileride biri olsun yanında diye düşünmüş hani bize bir şey olursa diye her neyse eşim kardeşine ölür biter onun tek lafına her şeyi yapar ama sohbetlerimizde kardeşi ilk doğduğu zaman mutsuz olduğunu ilk iki sene kabul edemediğini ondan önce hayatının cok güzel olduğunu anlatır hala şu yaşta bile içten içe kardeşini kıskanır seviyor ama kıskançlık var düşün kazık kadar adam 7 yaşında çocuğu hala kıskanır. Bazı insanın mizacı budur kıskanç biridir yalnızlığı sever çocuğunuzu gözlemleyin ona göre karar verin E Esila09

Kardes bence anne baba kadar onemli. Kardes olunca teyze ve hala da oldum. Cocugumun kuzenleri benim yegenlerim oldu. Bence ne kadar cok kardes o kadar iyi ama bu devirde en azindan iki cocuk olmali diye dusunuyorum. Kardeslerim olmasa cok daha yalniz bir hayatim olurdu.

Oğlum küçükken sizin gibi düşünüyordum, hep 2., 3. İstedim tabi ama arada zaman olsun dedim. Şimdi baktığımda 1 çocuk ve 2 çocuk arasında çok fazla emek farkı yok. O kadar emeğin az fazlasıyla büyüyor 2. Daha fazlası tabi ki daha yorucu olur. Bir annenin şefkati ve ilgisi çok fazla, tek bir çocuk için çok fazla. Bölünmeli bence, çocuk için de, anne için de böylesi daha iyi. Yukarıda bir üye söylüyordu, devamlı ailesinin bir tek evlat baskısından. İster istemez vicdani bir baskı bu, biz yaşlanınca yanımızda olmak, biz olmayınca birilerine dayanabilmek arzusu. Çok normal duygular. Ya da bir bayramda ziyaret edecek birilerinin olması. Evet, bazı kardeşlerde bu yok. O kopukluğu ben daha çok yetiştirme hatalarına bağlıyorum. Ki biz 3 kardeşiz, ailemin şu anda biz büyütsek çok hatası oldu bize karşı, hala oluyor. Rest çeksek, kavga çıkar. Neden ben değilde o dediğimiz çok durum var. Biz aklı selim 3 kardeş, bizimkilere bazen baskıyla, bazen tatlı sözlerle ama ona da şunu yapman lazım gibi yön gösteriyoruz. Yardımcı olmaya çalışıyoruz birbirimize. Ortanca kardeşim annemin psikolojik sorunlarından en çok etkilenen oldu. O daha kopuktur bize göre. Düğününden yerleşeceği evine, arabasına kadar diğer kardeşimle para denkleştirip bir hayat kurdurmaya çalışıyoruz. Annem çocuk sahibi olmaması gereken bir insandı. Çok hırslı bir iş kadını olabilirdi. Onun yerine çok mutsuz bir anne oldu. Ve bunu her daim bize belli etti. Kardeşlerimi cezalandırmak için süpermarkete gidip, buzluğuna kapattırmalar, ya da yine cezalandırmak için bizi akşama kadar ağlatmalar, ağzından tek bir kere bile seni seviyorum sözünü duymamış olmamız, yaramaz olan ortancamızı cezalandırmak için ellerini plastik çamaşır ipiyle bağlayıp gün boyunca bırakmak, 4 yaşındaki kardeşimi gelmek istemiyorum dedi diye bizi alıp, başka bir ilçeye gezmeye gitmeler, bir adamın gel beni seni annene götüreceğim diye kardeşimi tutup götürmesi Ve biz akşam vakti döndüğümüzde, minibüsten inerken kardeşim ve adamla karşılaşmamız.. o gün Allah ın bir lütfuydu bize şimdi baktığımda ama annemde de bir kıl bile kıpırdatmamıştı. Şimdi hala söyler, güleriz, anneme takılırız filan. Hala bir hata yaptığını düşünmez. Ama iyi ki 3 kardeşmişiz. Günlerimiz acıyla filan değil, gayet oyunla geçiyordu. En çok ceza alan yaramaz olduğu için ortancamızdı, şu anda problemli olan kardeşim de o zaten. Biz hep ona desteğiz. Oğlumsa fazla ilgili bir anne ve babayla bile, aynı keyifli çocukluğu geçirmiyor. Onu devamlı gezdiren, okuluyla ilgilenen, seven ve değer veren. İyi ve bilinçli anne babayla 2 çocuk çok daha keyifli olur diye düşünüyorum ben. Ama en güzeli insanın kendini bilmesi ve elindekilere özenle bakması dediğiniz gibi. Siz böyle mutluysanız ve Bunun daha fazlası sizi yoracaksa, gerçekten gerek yok düzeni bozmaya. Allah huzur ve mutluluk versin inşallah yuvalarımıza.

:)) benim annemin de düşüncesi kısa zamanda boşanmamızdı zaten, eşimin maddi durumu yoktu. Ailem trilyonluk evlerde oturuyorlar. Fakir biriyse kıymeti yok, çocuğunda olsa yüzüne bakmazsın. ne zamanki kendi şirketini kurdu, evler, arabalar aldı, o zaman kıymetli ve düşünceli damat oldu. Benim de kendimi kanıtlamak için iş güç sahibi olmam gereksiz oldu. Çünkü formasyonumu filan aldım, sınavları geçtim. Tam atanacağım sene, artık ihtiyacın yok deyip kardeşimin düğününü yapma sorumluluğunu tamamen omuzlarıma yüklediler. Her şeyini yaptım. Diğeri için de yapacağım inşallah. Çünkü benim için aile, aile olduğu için kıymetli, zengin olduğu için değil. Ve en çok ilgi gösterilecek zaman, iki tarafında rahat olduğu, beraber lüks tatillere gidebileceği zamanlar değil; tersine en zor durumda olduğu an. Eğer zorlukta yanındaysan, ferahta zaten koşarak gelir insan yanına. Sevenlerin çoğaldıkça, paylaştıkça mutluluk artıyor hayatta.

Ablami cok severim ama abim ve erkek kardesim ayni sehirde olmamiza ragmen dogum yaptigimda bile gelmedi. Kardes illa muhtesem bir sey degil. Ablam bir tane o ayri ama esim tek cocuk. Bi ayagini kirdi ev doldu doldu tasti. Ne kardes varsa yalniz kalmazsin denmesi dogru... ne de kardesi olsa yalniz kalmazdi mantigi... Bir de buyuyunce miras kavgasina tutusuyor cogu. Abim de boyle bir patlak verecek diye hissediyorum, allah gecinden versin

Bende tek çocuğum ve hep hissettim bi kardeş eksikliği. eğer imkanınız varsa bence bi çocuk daha düşünün

Kesinlikle benim tercihim değil bu şu anda. Sağlık sorunları. Ve bir anne olarak, kendi tecrübemden dolayı ben de bencillik ve haksızlık olduğunu düşünüyorum, en azından kendi açımdan. Yani ben mi çok hassasım bilmiyorum bu konuda. Bekülki herkes benim kadar duygusal bakmıyordur bu duruma. Ama ben çocuğumun çocukluğu eksikmiş gibi hissediyorum. oğlum da sizin gibi bu arada. Her gün ilk duasıdır, allah ım bana kardeş ver demek.

Tek kardessiz bir cocuk olarak büyuyen birisi olarak size söyleyebilecegim tek şey neden çocuklariniza bu haksızlıgi yapıyosunuz¿bende hep kardesim olsun istedim kalabalik olalm istedm kalabalik olan akrabalarıma hep giderdim siz istediginiz kadar ilgilenin çocugunuzla asla bi kardeş gibi olamycaksınız... tek olan çocuklar paylaşmayi ögrenemiyolar daha bencil oluyolar bende öyle oldum ama bunlari aşmak için gerekn her şeyi yaptim ve aştımda etrafimdaki insanlari gözlemleyerek hep kendimdeki sivri taraflari törpülemeye çalıştim bu sebepten kaynaklanan yünlerimi... ne gerek var çocuklari yanlızlaştırmaya siz tek başınıza yetemyceksiniz hiç bi zaman bu cok farklı bi durum kardessiz büyumeyenlerde anlayamaz malesef...

Durum aslında tam da sizin mottonuzdaki gibi; hayat biz plan yaparken başımıza gelenler. O yüzden artık uzun vadeli planlara hiç güvenim yok.

Bana göre çiftler ya hiç çocuk yapmamalı, yada enaz 2çocuk yapmalı. Kardeş bir insana verilmiş iki kanattır. Anne baba hayatlarından gittimi o kanatlarla hayatlarına devam ederler. Tek çocuk, çocuğa yapılan en büyük bencillik bana göre.

Açıkcası ne ben nede eşim geniş bir aile olma hevesine kapılmadık oda kalabalık aileden gelme bende ki ondada babasının sorumsuzluğu yüzünden kardeşlerine babalık yapmış ve çok çocuk doğurma fikirden caymış bende oldum olası kalabalık aile olayına karşıyım problemler dertler bitmiyor sorumluluğu zor biz ikimizde rahat ve sorumsuz insanlar değiliz kaynanam ise söyleniyor kadın 70 yaşında halen tatillerde torun bakıyor baktğığndada kayınbabanla bunun yüzünden tartışıyor o yaşta torun bakmak istemezdim

Şimdilerde çocuk büyütmekte zor birde apatman çocuğuysa daha zor benim kızım küçükken mahallede arkadaşlarıyla oynardı kızlı erkekli ve herkes birbirini tanırdı o zamanda biz apartman hayatını tercih etmedik, ama şimdiki durumlar farklı sapıklar çoğaldı kimseye güven kalmadı, herşey zorlaştı apartman çocuklarına acıyorum doğadan uzak, ağaç yok yeşillik yok alerji hastalıklarda çoğaldı apartman kadınların temizlik takıntılarından

bende 3 numaralı kardesim için aynısını dıyorm

bende tek çocuğum üstelik ne yaşıtım kuzenlerim vardi nede arkadas cevrem hem annem babam da oyle arkadas gibi olalim oyunlar oynayalim olmadi yani anlayacaginiz tek cocuk olmanin en kötüsünü en zorunu yasadim hala yasiyorum smdi 2 bebegm var aralarinda 15 ay var benm icin bakimlari zor oluyor ama sirf onlar benm gibi tek olmasinlar diye katlaniyorum ileride büyüdüklerinde birbirlerine destek olacaklar diye düsünüyorum insallah sizde kardes düsünürsünüz

Ben maalesef tek çocuğum. Tamam mutsuz bir çocukluk geçirmedim çocukluğumu hala hep güzel hatırlarım. Amaa... Aması var işte. Kardeşimin olmasını hep çok istedim küçükken sürekli dua ederdim kardeşim olsun diye duasız bir günüm geçmezdi. Annem babam ne kadar ilgili olsa da biirrr sürü yaşıtım kuzenlerim olsa da eksikliğini hep hissettim hala da hissediyorum.. Eğer annemler bile isteye beni tek çocuk olarak bıraksalardı kesinlikle onları affetmezdim. Nasip olmadı.. Hayırlısı böyleymiş. Tabiiki bunlar benim düşüncelerim herkes böyle hissedecek diye bişey yok. Yine de çocuğunuz kardeş istiyorsa kulak ardı etmeyin bir düşünün derim. Yanlış anlamayın sözüm meclisten dışarı ailelerin tek çocuk istemesi bana bencillik gibi geliyo. Dediğim gibi bunlar benim düşüncem..

valla ben tek çocuğum. çocuğunuza kendine ait zamanları nasıl değerlendireceği konusunda yardımcı olun. yani tek çocuk olduğu için sürekli sizlerle olması gerektiğini düşünmeyin ve de düşündürtmeyin. kendi kendine yetmeyi öğrensin yani. kardeş konusuna gelince ben ilkokul 5teyken annemler bana sordu kardeş ister misin diye bana niye soruyosunuz siz bakıp büyüteceksiniz dedim eksikliğini hissettim mi bu yaşıma kadar hayır. belki de o duyguyu tatmadığım için bi eksiklik olmadığını düşünüyorumdur bak onu da bilemem şimdi. hiç kafanıza takmayın tek çocuk diye de çok üzerine düşmeyin. kendi ayakları üzerinde durmayı ne kadar erken öğrenirse o kadar iyi oluyor bizler için. demlicaykeyfi Ve dünya bir çölse durma. Seraba su getir. Anneler

Bir tanıdığımın yıllarca çocuğu olmadı, bir kızı oldu sonra. Kızı 15 yaşındayken de kardeşi oldu. Bu tanıdığımın şimdi yaşı bayağı bir var. Kızı kardeşini büyütürken bayağı yardımcı oluyor. Ve ilerde anne, babası olmadığında, ailesinden bir kardeşi olacak ona, bebek için de ablası olacak Allah'ın izniyle. Yaş arası çok olmasa iyi olur tabi ama yaş farkına rağmen kardeş çok önemli bence.

Benim oğlum tüp bebek sonrasında 2 tane kaybım oldu. Ege bır tanesıne cok yakınen sahıt olmak zorunda kaldı 4 aylık sonlandırıldı gebelıgım. Sımdıe bazen kardes ıstıyorum ama bılıyorum kı olmucak dıyor. Ben zaten egeye sacımı supurge etmıs durumdayken bu sozlerı benı o kadar uzuyor ve aglatıyor kı anlatamam. Halbukı daha dune kadar kendısınınde gelısı cok mucızeydı, allaha kalmıs bıseydı ama geldı. Sızın sımdı ılk denemenız mı? Oglunuz normal mı oldu? Banada en son gıttıgım doktor artık tup bebek dedı ama ben bır kere daha denemek ıstıyorum

Beklenti dediğim o değil tam olarak. Misal bayramda 3 kardeşten biri gitse yalnız kalmamış olurlar ama tek çocuk varsa, o da gitmese kapımız çalınmadı diye düşünebilirler gibi. Ben tek çocuk olsam üzerimde bir baskı olurdu herhalde, manevi olarak bir ben varım şeklinde.

İkiyi bilmem ama tek çocukla bütün gün ilgilenmek zorunda kalıyorsun. Çocuk yasitlariyla oynaması gereken oyunu bile annesiyle oynuyor mesela. Ama iki çocuk olunca anne kendi işine bakabiliyor ayrıca bu durumda çocuklar kendi aralarında oyun kuruyor, ortak bi karara varmayı öğreniyor, anlaşmayı öğreniyor bence. Ayrıca mesela çocuklarla oyun oynarken biriyle oynamak demek hepsiyle oynamak demek. Aslında böyle çok daha zevkli olur oyunlar siz de bilirsiniz. 2-3 kişi kalınca oyun oynamadık biz sokakta. Hiç kalabalık bi oyunla bir mi az kişiyle oynamak. Derslerde ihtiyaçları olan kısım yarım saati geçmez kişi başı. Hatta büyükler sormaz bile kolay kolay. Benim ev işi yemek temizlik derdim de olmadığı için gayet güzel yetiyorum çocuklara. Okul sonrası 7 saatin en fazla 2 sinde bebeğin yanındayım. Kalan zamanın 1 saati ders, sonra 5iyle toplu oyun, ders zamanı vs gayet yeterli değil mi

İşte dışarıdan bakınca bencillik olarak algılanır ama yükümlülük sahibi hissetmemektir Örneğin ben tek başına X i yaparken bir başka kişinin bunun için kardeşi olan kişiden yardım istemesini algılayamıyorum zira kimse olmadan da onun yapılabildiğini biliyorum Destek istiyor kişi kardeşinden, kardeşim deyip destek olunuyor vs vs esasen kendi yapabileceği şeyleri yapmayıp sorumluluklarını başkasının kucağına atmış oluyor Bunlar yani kendi işini kendi yapmak kimseye yük olmamak bencillikse ben memnunum bu durumdan

Evet aslında, hem de inşallah :) ben de kendimi çok bırakmıyorum bu düşünceye şimdi. Çünkü o psikolojiye girince beşiğe, bebek kıyafetlerine yer bulmaya başlıyorum kafamdan :) bir kese göründü ama olması gereken büyüklüğün yarısında. Beta hcg mde ikiye katlamıyor zaten. Bu genelde düşük olacağı anlamına geliyormuş ama doktor iki hafta daha bekleyelim kalp atışı duymazsak kürtaj yaparız dedi.

o da doğru

Bilmiyorum fazla yaş farkı varsa ve üniden sonra hayata hızlı atıldıysa çok kısa süre aynı ev paylaşılıyor kardeşler açısından. Bence tek çocuk olmanın bir sakıncası yok ikincisi için geç kalınmış. Ben de geç kalınmış bir kardes olarak bu durumun tek kardeş olmaktan kötü olduğunu düşünüyorum.

Ablamin ogluyla kizi arasinda tam 10 yas fark var. erkek yegenimin kardesim olsun isteginide hic duymamistim. birgun enistem ve ablam yaspasta almislar oglum sana bir haberimiz var kardesin olacak deyince koltuktan koltuga ziplamis ucmus cildirmis sevincinden herkesi aramis beni de aradi bagirmaktan sesi kisilmis teyze kardesim olacak diye bagiriyor. halbuki kardesinin olmasini cok istiyormusta soylememis. ablam bile bu kadar istedigini bilmiyormus. icine atmis hep. simdi 5 yasinda olan kiz kardesi okuldan gelince abisini esortmanini hazirlar terligini onune koyar abisi de kardesini korur kollar. o kadar seviyorlar iste kardesler birbirlerini.

Doğru söylüyorsunuz hem çalışıp hem anne olmak gerçekten zordur eminim. Eş iş çocuk... ama çocuğunuz biraz büyüdüğünde ve siz yine çalıştığınızda, onu evde yalnız ya da bakıcıyla bırakmak istediğinize emin misiniz? Bi kardeşi olsa onunla paylaşım yaparlar sohbet ederler, buyuduklerinde gezerler falan. Ben geçen akşam ogluma biraz büyüyünce kardeslerinle sinemaya gidersiniz dediğimde gözleri parladı, hesap yapmaya başladı. Böyle guzelliklerlerden alıkoymak istemezdim ben.

Bu meseleyi büyütmeyenleri gördükçe seviniyorum. Ama çocuğunuz kaç yaşında bilmiyorum. Küçüklüklüğünde tek çocuğa odaklanmak daha kolay olsa da, büyüdükçe sizin verebileçeğinizden daha fazlasını istiyor çocuk. Biz üç kardeş, benim oğlumun benim etrafımda dolaştığı kadar anneme ihtiyaç duymazdık mesela. Tabi ki sizin kararınıZ ama ben iki çocuğun çok önemli olduğunu dülünüyorum artık.

Ama yaşınızda çok genç ne gibi bi problem var peki?

Köpek almak Bize pek uymayacaktır, hem yerden ötürü, hem de çok gezdiğimiz için. Kaplumbağalarımız var, bakımı en kolay hayvan, onları bile giderken bir yerlere bırakmak sıkıntı oluyor. Kreş olayları ise bizim için çoktan bitti, 3. Sınıfa gidiyor bizim bücürük :) ki o yaşlarda çok ihtiyaç hissetmiyordu zaten, kreş işe yarıyordu. Ve eğlendirmesi de basitti. Biz kolayca oyalıyorduk. Çalışıyordum, sabah 6 da kalkıp beraber faaliyet yapıyorduk. 7 yaşından sonra birden başlıyor o ihtiyaç ve anne babayı aşıyor çocuk. Kendi denklerini arıyor. Ben de sizin gibi düşünüyordum. Hatta bir arkadaşımla aynı senede çocuğumuz oldu, oğlum bir yaşındayken, arkadaş hamile kaldı. Üzülmüştüm durumuna, Allah korusun diyordum. Aradan 8 sene geçti. Şimdi o arkadaş oğlumun gitmeye can attığı yerlerden. Başta tabi ki ben rahattım, o yoruluyordu. Şimdi ben yoruluyorum, o rahat. İşini gücünü yapıyor, çocuklar Onlara gittiğimizde, çocuklar kayboluyor birden. Onlar içerde oynuyor, biz oturuyoruz. işini gücünü yapıyor, çocuklar gerekli olduğunda onun yanına geliyor. Ki bu bana çok garip gelen bir durum. Çünkü oğlum normalde hep anne bak, anne gel, anne oynayalım modunda evde. İşimi gücümü yaparken bile, onun ne yaptığını organize etme durumundayım eğer televizyon ve tabletin karşısında kalmasını istemiyorsam. Arkadaşsız bırakmıyorum. Ama bunun için ben çok yorucu. Yazları mahalle çocuklarını topluyorum. Kuzenleri devamlı gidip geliyor. Tabi anneleriyle beraber, devamlı bir misafir ağırlama hali. Oynasın diye devamlı kuzenlere götürme. Ben tv izlerken içerde oyalansınlar işte durumu olmuyor. Çocuklar gelince anneler dağıtma etme modunda, ben bırakınız oynasınlar, yeter ki oynansın o oyuncaklarla, minderlerle modUndayım. Artı bir çocuğun boşluğunu bir sürü kalabalık doldurmuyor anlayacağınız. Önceki

Arada kaç yaş olursa olsun kardeşe geç kalınmaz. Kardeş candır, kandır.

Annemin tek cocuguyum. Babamin iki kizi ve bir de evlatlik aldigi oglu vardi. Kardeslik ille kan bagiyla olmaz diye dusunuyorum. Zira uvey ablalarimla kan bagim var ama hic gorusmeyiz, diger evlatlik olan abimle de abi kardesiz sayilir. Annem hic pisman olmadi tek cocuk dogurduguna. Ben de hic uzgun degilim tek oldugum icin. Soranlara hep tek cocugum derim. Yalnizlik mutluluktur bana gore. Allah herkesin gonlune gore versin. S

Ah bu konu yaramı deşti yine.. Hala o kadar özeniyorum ki kardeşleri olanları görünce. Bense yapayalnız..

5 yaş fark olunca bayağı oynuyor yine. Bizimkide oynamazsa bile sever yine inşallah :)) Halim selim bir çocuk, abi olmayı, elinden tutup gezdirmeyi filan sever gibime geliyor. Çünkü sorumluluk almayk seviyor. Ama cinsiyet seçemiyoruz türkiye de :)) kanunlara aykırı.

Dediğiniz doğru. Hatta bu isimde bir kitap bile var. " var olan annenin yokluğu" diye. Ben de annemi daha iyi anlayabilmek için okumuştum.

Sevgili sess_s konunuzu yeni okudum ve oldukca duygulandigimi belirtmek isterim:) Ben de tek cocugum. Cocukluguma dair hatirladigim, yalnizligim ve de senin oglun gibi arkadaslarima fazlaca baglanma durumlarim :) Maddi manevi hazirsa ve de 2 cocuga da yetebilecekse anne baba bi kardesi olmali insanin. Ha belki ilerde cok da bagli olmayacaklar gorusmeyecekler ama yalniz gecen bir cocukluk bence zor. Avantajlari da var tabiki; ama mesela kuzenim evlenirken ablasi o kadar cok ilgilendi onla destek oldu ki; cok ozenmistim. Benim dugunumde hissettim mesela bir kiz kardes eksikligini. Hayirlisi olsun ins. Su anki durum ne? Karar verdiniz mi kardese

Ben de tek çocuğum küçüklük neyse de büyüyünce çok zor oluyor

Bende dört kardeşim. İyiki ablalarım var. İyiki küçük kardeşim var. Ama Tek kızım var. Öylede kalsın istiyorum. Eskisi gibi masum değil ki ortalık. Ben korkuyorum açıkçası.

Eğer okursan fikrini değiştirmeni tavsiye ederim. Anne için de zor, çocuk için de. B

Ya açıkçası benim de çok arkadaşım var tek. Ben de öyleyim. Hiçbirisi öyle doyumsuz şımarık falan değil. Aksine hepsi çalışan ayakları üstünde duran kızlar. Ben de sadece duygusal olarak daha iyi hissederdim diye düşünüyorum. Fazla duygusal ve sevmeyi sevilmeyi çok seven biriyim o yüzden sanırım. Çocuklarım benim hissettiğim eksikliği hissetmesinler istedim.

Bu biraz karakterlerle ilgili canım ya. Ben de tek çocuğum ve küçüklükten beri kardeşim olsun istedim. Olmadı... Hala aklıma gelince duygulanirim. Kimisi benim kadar etkilenmez. Kimisi daha çok etkilenir. Aileyle de ilgili tabi. sess_s eminim kardeşi olmasa bile oglun mutlu bi insan olacak canım. Çünkü onu cooook seven ve düşünen bi annesi var. Bende yoktu öyle bi anne..

Böyle mesajlar mutlu etti beni doğrusu. elimizden geleni yaptığımız takdirde gayet güzel gidiyor demek ki :)

Cok sukur anlattigim kisi cok saglikli suan. Dediginiz laf mi peki? Uzucu bir durum karsisinda bile nasil bu kadar sacmalandigini gercekten aklim almiyor. S

benim ikiz kızlarım var 1,5 yaşındalar kavga edıp 5 dk sonra oyun kuruyorlar bırbırlerı ıle güreşiyorlar... bakınca ıyı kı 2 taneler dıyorum... ha tek cocuk dogursaydım gene ımkanım da varsa yaş farkı aralarında olmadan yıne yapardım.. kardeş başka kim ne derse desin. amaaa şu var sizin istemenız önemli. sonucta sız bakıcaksınız... ne kardesler bılıyorum düşman gibiler kanlı bıcaklılar. allah herseyın hayırlsını versın..

bende tek çocuğum ve şuan bir oğlum var. mantığım iki çocuk olsun diyor, psikolojim ve şartlar ikinci çocuk senin neyine diyor. Tek çocuk olmanın sıkıntısını ufak tefek şeyle haricinde bende pek hissetmedim. çocukken anlamıyordun zaten. komşunun çocuklarıyla falan oynardım. gençlik dönemlerinde de çok sosyaldim zaten arkadaş çevrem vardı yine eksikliğini hissetmedim. sonra evlendim eşim çocuğum derken yine bi eksiklik hissetmiyorum

Anne olduğumda 22 yaşndaydım. Sonra bazı sıkıntılardan dolayı 6 sene korundum. Oğlum da hep yol arkadaşı oldu bana.1,5 senedir korunmuyorum ama olmuyor. Kendi kendine olması biraz zor sanırım bundan sonra yumurta rezervim azaldığı için. Zaten muhtemelen bu embriyonun da az gelişmesinin sebebi zayıf yumurtalar olması. En güzel yumurtaları korunduğum senelerde zayi etmişim :)

bence kardeş şart

Kesinlikle çok doğru tespitler Benim içinde mesela erkek arkadasım oluyor anlatıyorum hemen fikir alayım istiyorum aşırı değer veriyorum arkadaslarıma ama o değeri karşılık olarak göremiyorum Kardesim olsa onla paylaşırım kimseye gerek kalmaz zaten Ama kimse yok Bilmiyorum çok zor Birde üstüne üstlük tek çocuksun problemlisin şımarıksın diye damga yiyorsun Çok kırgınım bu konuda insanlara kimseyi istemiyorum artık Derdini paylaşıyorsun senin ufak bir başarısızlığında seni kırmaya çalışıyorlar daha alınganız daha yalnızız hayatta bu yüzden daha çok etkileniyoruz Ailemiz bizi el bebek gül bebek büyütüyor tüm imkanlarını bize harcıyorlar ama dış dünya acımasız bizim büyüdüğümüz aile gibi sevgi dolu insanlar yok Bağlanmayı değer vermeyi zayıflık olarak görüyor insanlar bu devirde Bence cocuğuna şimdiden arkadaslarına fazla değer vermemesini öğret senin en yakın arkadasın benim de. kimseye güvenmesin inanmasın Yoksa çok yara alır bu hayatta..

bütün bu sebeplerinizden daha önemlisi eğer çok iyi bir eğitim ve gelecek hazırlayabikecekseniz kardeş düşünmelisinşz

Bu konularda bayağı okuyorum ve gerçekten o bebeklik dönemi çok önemli. Bir psikiyatrist kendi vakalarını anlattığı bir kitapta, çok saldırgan ve iletişim kurmayan bir hastasının, ilgi gösterdiğinde diğer hastalarına göre çok çabuk iyileştiğini gözlemlemiş. Hepsi travmatik hastalar. Çocukluklarına indiğinde, bu hastanın 11 aylığa kadar onu çok seven babannesiyle kaldığını, o ölünce sahipsiz kaldığını görmüş. Diğer vakalar annelerinin yanında bile büyüse hep yalnız bırakılmış beşikte ve evde, çoğu zaman gün bitmiş yalnız, karanlıkta. O ilk 11 ay sevgiye doymuş bir bebek olduğu için, şefkati tekrar hissettiğinde çok daha çabuk toparlamış ve tedaviye cevap vermiş.

Hatta çoğu zaman bu duygusuz ebeveynlerdeki sorun bebeklik travmaları. Ben okuduklarından daha çok bunu gördüm. Bebeklikte yüzüne bakmakla, okşamakla, taklit edip, güldürmeye çalışmakla bebeğin şefkat ihtiyacı doyuyor. Beşikte öylece bırakılmış, emzirmeden alt değiştirmeye alınmış ve sevgiye doymamış bebekler küsüyorlar ve büyüyünce sevgi ve şafkate kapalı, aksi insanlar oluyorlar. . push ; 8

sizi uzmek istemem ama cevremdeki cogu arkadasim lise ortaokul vs.. olmak uzere tek ve mutsuzlardi. cokta dertlilerdi. belki denk gelmistir ama bilmiyorum. biz uc kardesiz. ablamla aramizda 1.5 yas var. kucuk kardeşimle 3. arkadas gibi buyuduk. sinemaya birlikte gittik. gece 4 5 lere kadar oturup sohbet ettik. ben hep kardes sart diye dusunenlerdenim. oglum 3.5 yasinda suanda hamileyim. tek cocuk mutsuz olacak diye bir sartta yok. elbet vardir hayatla barisik mutlu pozitif olan. ne guzel kuzenleri varmis. oglunuz ne diyor peki bu duruma? 7 5 yasinda sonucta konusuyor mu soru soruyor mu size?

kardeşimi çok seven fakat çokta sorun yaşayan biri olarak herşeyin hayırlısı diyorum. benimde 7 yaşında kardeşim oldu. çok seviyorum ama o kadar sorunmsuz sorunlu bir çocuk oldu ki. bazen tek çocuk olsam annem babam ve benim için daha mı hayırlı olurdu diyorum. kendinizi üzmeyin bence imkanınız varsa iyi yetiştirebilirim diyorsanız kardeş düşünün yoksa eziyete de dönüşebiliyor. her kardeş her evlat hayırlı olacak değil. S

Bu konuda sizin gibi içi rahat olanlar da rahatlatıyor beni. Çok da büyütmeye gerek yok diyorsun. Ama ben hep en az 2 çocuk olması taraftarıyım. İyi ywtiştirilmiş ve bağları kuvvetli iki kardeş bir anne babanın en güzel armağanı bence çocuğa.

İnşallah hayırlısıyla nasip eder rabbim. Olmasa bile en azından sizin elinizden geleni yaptığınızı onu bilerek tek bırakmadığınızı bilecek yavrunuz büyüyünce sizi suçlamayacak inşallah.

Kuzenler arkadaşlar ne içindir. Merak etme bisürü tek çocuk var. Çoğuda halinden memnun. He kardeş olsa fenamı olurdu. olmazdı.

Aynen, küçüklerle ilgilenen, bebekleri seven bir çocuk zaten. Çok iyi yapmışsınız siz de :)

İki yeğenim in arasında 9 yas gayette güzel oldu abi oldu büyüdü bizlere neşe geldi bakabilecek gücünüz varsa yapin mutlaka D damdan

Aynen. oğlum bu sene 9 olacak. Tüp bebek filan derken muhtemelen 11 yaşında filan olacak kardeşi olunca, allah nasip ederse. Oyun oynamıyacaklar belki ama çok iyi ve kardeşinin değerini bilen bir abi olacak inşallah.

İnşallah benim oğlum daviyi hatırlar bu zAmanları. Eşimin ailesi kalabalık olduğu ve her gittiğimiz evde en az üç çocuk olduğu için oğlum hep özendi tabi onlara, daha 4 yaşından beri kardeş istiyor. İnşallah, allah nasip eder, bu günlerde yaptırdığım tedavi olursa kardeşi olur. Ki ben tedaviyle olsa bile en az 3 çocuk daha istiyorum. Eğer olursa bu sefer aradaki yaş farkına rağmen anlaşırlar mı diye konu açarım muhtemelen :)) Peki siz mesela nasıl geçirdiniz küçüklüğünü? 7-8 yaşlarındayken oyunlar oynar mıydınız kızınızla? Evde sıkılmaz mıydı, kendi kendine mi oynardı? Bana yorucu geliyor hem anne hem arkadş rolünde olmak. nerisona

Amin inşallah. Ben gebeliğinizdem biliyorum ikizlerinizi, güle güle büyütün, hayırlı mutlu evlatlar olsunlar inşallah.

o kadar seviyorsan şükür

kimi çocuk kardeş özlemi duyarken kimi aramayabiliyor. tek ve kardeşssiz olmak her çocuğu aynı etkilemiyor. oğlum aynen seninkinin yaşlarındayken kardeş kardeş diye çok tutturmuştu ağlıyordu. arkadaşlarına özeniyordu. şimdi iki kardeşi var:)) benimkilerin arasında 8.5 yaş var. malesef çok yaş farkı olduğundan arkadaş gibi oyun oynayamıyorlar. ancak ileride arkadaş gibi olacaklarını düşünüyorum. büyüdükçe yaş farkının etkisi azalacak. peki sen düşünüyormusun 2. bir çocuk? yaş kaç?

İnşallah hayırlısıyla en kısa zamanda olur canım. İmtihan bunlar biliyorsun, bu günleri gülümseyerek hatırlayacağın zamanlar da gelecek. 6 yıl önce oğlum iyileşsin diye geceleri ağlaya ağlaya dua ederdim. Ne çok korkmuştum. Şimdi hastalıktan eser kalmadı elhamdülillah. Bir gün senin içinde böyle olacak inşallah.

Ben 4 çocuklu evde büyüdüm. Kalabalık ailenin tadı bambaşka. Bir kere anne babayla ayrı paylaşım, kardeşlerle ayrı paylaşımın oluyor. Kavga dövüş oluyor muhakkak, o kaçınılmaz ama yine dönüp dolaşıp kardeşler olarak birbirimize sokuluyoruz. Annem hiç bu kadar çocuk istememiş. Ama şimdi iyi ki olmuşsunuz diyor. Bence güzel.. İlerde ben de birkaç tane istiyorum maddi manevi hazır olduğumda.

annemle babamın bana en güzel hediyesi kardeşim. zaman zaman beni delirtse de iyi ki var. uyandığım gibi koşa koşa onun odasına gidiyorum, eşşek kadar adam olmasına rağmen "abla gel beni yatır" diyor. üzgün olunca güldürüyor, Allah'ım nasıl özledim sıpamı. kendisi kardeşim, en iyi arkadaşım, çocuğum, çocukluğum, her şeyim.

Insallah en kısa zamanda oglunuzun bi kardesi olur Ben 5 kardesim evimiz çok senlikliydi bi kavga ederdik bi gulerdik Şimdi benim 2 yavrum var aralarinda 2.5 yaş var birbirlerine hem kardes hem arkadas oldular hala da öyleler Bi gun acayip kavga ediyolardı sacma bi durum yüzünden bende ikisinede bagırdım sonra onlar birbirine sarildi annem bize kiziyo diye bana küstü ikiside Agbisi kizim okula basladiginda her tenefüs yanina gitmis alışsın korkmasın diye Yani diycem o ki kardes guzel sey...

Benimde oğlum 8yaşında ve tek çocuk. Ben 6 kardeşli bir ailede büyüdüm ve hepimiz cok iyi anlasiyoruz. çok cocuğum olsun isterdim hep ama maalesef sorunlu bir evliliğim oldu. oğluma hep çok iyi bir anne baba olmaya calistik. Ama ikinci çocuğa cesaret edemedim çünkü evliliğim hep bitecek gibiydi.. Bizler evlatlarımıza kardeş yapmak istiyiruz mutlu olsunlar istiyoruz ama burada asıl irade Allah. eğer rabbim nasib edecekse bahaneye bakmaz o çocuğu nasib eder. T

Doğru ama psikolojik olarak bir farklılık yaratır belki. Bir de uzun sürse de bir yerde yakalayacaklar birbirlerini. Beraber oynamasa da aynı anne babanın çocuğu olduğunu bilmek daha şyi hissettirir muhtemelen insana.

Tek çocuğum, annem de tek. yanlız bir çocukluk geçirdim çok istiyordum bir kardeş hatta arkadaşlarıma uyduruyordum 1. sınıftayken benim de kardeşim var diye. Sonra büyürken başıma gelen bazı olaylar sırasında hep paylaşabileceğim benimle birlikte yüküme ortak olabilecek sadece iki kelime bile etse yeterli olabilecek birini aradım sürekli. Anlaşamayabilirdik ama hep kardeş olarak kalıp en kötü hal hatır sormaya devam edebilecek biri olacaktı hayatımda, olmadı. Şu an bir kızım var Allah izin verirse onu kardeşsiz bırakmayı düşünmüyorum, arkadaşlar kuzenler yerini dolduramaz bir kardeşin. Maddi-manevi durumunuz yeterliyse, tek başına bitmesin bence oğlunuzun çocukluğu

Benim de kardeşim ile aramda yaklaşık olarak 9 yaş var aramız gayet güzel bir sorun yok arasında yaş farkı az olup anlaşamayanlarda var çok yaş farkı olup anlaşanlarda var.

ee sen zaten kardeş hazırlığındaymışsın:)) inşallah tutar.

Üç kardeşiz iyiki bar onlar hayatımda. Her konuda desteğim benim kardeşlerim. Şu an tedavi olduğumu annem bile bilmezken onlarla dertleşiyorum. Ben tek çocuk fikrini maalesef anlayamıyorum hele ki ekonomik sebeplerle yapılmamasını hiç. Benim hiç çocuğum yok nasip olmadı tedavilerle uğraşıyorum. Böyleyken bile gözüm korkmuyor evladım olursa yalnız kalmasını istemem.

Bir arkadaşım küçükken "kardeşin olsun ister misin" demişler o da isterim demiş. Sonra kardeşi olmuş. Şimdi diyor ki ufacık çocuğun aklıyla iş yapmak nasıl bir şey anlamiyorum, keşke tek çocuk olsaydım.

Biz dort kardesiz. hayatimda en mutlu oldugum gunlerim koyumuzde annem babam kardeslerimle hep birlikte oldugum gunlerdi.

Açılın ben tek çocuğum! Ve ileride anne olursam da tek çocukta kalacağım. Gerçi şimdi bu konuda da tartışmalar çıkacak ve size " en azından iki kardeş olsun" diyenler olacak ama korkmayın. Can-ı gönülden söylüyorum bunu size gerçekten korkmayın çocuğa paylaşma ve sorumluluk bilincini aşılarsanız hiç eksikliğini hissetmez. O kadar korkulacak bir durum değil tek çocuk olmak ben hissetmedim şahsen. Hatta ailenin göz bebeği olmak hoşuma bile gider :) Endişe etmeyin bence.

Seni ayrı bi seviyorum sess_s. Ve hakkınızda hayırlısı olması için dua ediyorum. İnşallah inşallah inşallah hayırlı sağlıklı güzel evlatların olur. Öyle içten yazmışsın ki... En azından senin için dua eden bi arkadaşın olduğunu bil.

Yalniz yasamak, yalniz ölmek, her isi kendisi halletmek ve sirtini birisine dayamadan yasamak isteyen insan zaten 10 tane de kardesi olsa da istedikten sonra tek yapabilir. Ama kardes gibi birseyin yoklugunu hisseden insan tek basina yapamaz. Kardesin kardese destek olmasi omuzlara bir yuk degildir. Bu yuzden kardesler arasi yukumluluk kelimesi gecersizdir. Sanirim kardesiniz yok. Her zaman herkesin dedigi 'tek cocuklar bencil olur' lafi da yazdiklarinizla dogrulanmis oldu. Iyi geceler.

Esimle kiz kardesi arasinda yedi yas var. Su an gayet güzel kardesler yani su durum var bir de; bizlere birsey olsa evlatlarimiz birbirine destek olur. Gerci dünyanin civisi cikmis kardes kardese bile neler ediyor fakat iyi yetistirmeyle de cok sey asiliyor. Ilk zamanlar bebek bakacak oyun arkadasi degil. Ileride hersey oturacak. Benim kardesim var fakat yillardir konusmayiz abimle, kendisiyle bebeklikten beridir anlasmisligimiz yoktur. Potansiyel düsman bana. Fakat ben kizima kardes yapmak istedim hamileyim. Yani iyi kötü taraflari var illaki, biz anne baba olarak zaten hep yanindayiz ama onun kanindan bambaska bir insan olacaktir kardes. Tabi anne baba bu iliskiyi cok iyi islemeli. Ileride birbirine düsman olmamalari icin. Iciniz nasil rahat ediyorsa öyle yapin. Tek cocuk da tek cocuktur, onun da ayricaliklari coktur. Tek cocuklu bircok aile var. Ama yapabiliyorsaniz ve istiyorsaniz yapin derim acikcasi. Ömürlük bir dost vermek gibi düsünüyorum ben bu konuyu. Inanin ikinci cocugu sadece kizim icin yaptim. Onun dünyasina bir tek kardesi daha yakin olabilir. Yeri gelir sirrini acar, kabahatini örter. Gönlünüz nasil istiyorsa öyle yapin ama. Ikisinin de artilari eksileri illaki var. J jasmine7676 nasiple kavga

Ben kalabalık bi ailede büyüdüm. Keşke tek çocuk olsaydım ayrı odam olurdu derdim. Hep kız kavgaları, kardeş atışmaları hiiç bitmezdi. Bir tshirt yüzünden bir birimize girdiğimiz olurdu. Ama şimdi bakıyorumda ahh o günler. Kardeşlerimi çooook seviyorum. Hergün telefonlaşırız. Ayrı şehirlerde olsakta muhakkak iki gün ayarlar annemizin evinde buluşuruz. Tek çocuk yalnızlığı zor. İnsanın annesi babası bu dünyadan gidince seninle aynı şeyleri hisseden yaşayan bi kişinin varlığı bile yeter. Sırf bu bedenlerden eşimin bi akrabası oğlu 17 yaşındayken ikinci çocuğunu doğurdu

Dört kardeşiz Bazen beni çok kızdırırlar, çok üzerler zaman zaman yazıyorum forumda konular içinde Herkesin kendi düzeni var, çok da sık görüşmüyoruz, iki hafta yada bazen ay geçiyor Büyüdük herkes başka yollara gitti Ancak ne zaman bir liman arasak sığınacak birbirimizi buluruz Aşktan, evlilikten, evlattan, dosttan başka bir şey kardeş Ben insanın kardeşi olması gerekli diyenlerdenim, hayatımın en zor zamanlarını birlikte atlattık. Düşünüyorum benim annem 9 yıl yattı hastalıktan, tek çocuk olsaydım başaramazdım büyük ihtimal ama biz dört kardeş hem birbirimizi avuttuk hem de annemizi prensesler gibi baktık. Zor bir hayatımız ama sağlam bağlarımız oldu, kardeş candır, çok değerlidir, yerini hiç bir dost ya da akraba tutamaz. Çocukluk anıları için değilde yetişkinlik için kardeş çok elzem

Ben tek çocuk olarak büyüdüm. Ufakken pek dert değildi etraf kalabalıktı da sonra 12 yaşına geldim annem kanser oldu 18e geldim vefat etti. Kaldım mı ortada sudan çıkmış balık gibi. Öyle isterdim ki kardeşim olsun kol kanat gerelim birbirimize. Evlendim eşimin bir kız bir erkek kardeşi var bayılıyorum her durumda birbirlerine destekler sağolsunlar beni de ayırmazlar daha çok söylenirim ahh niye yapmamışlar bir kardeşim olaydı diye. Oğlum var 16 aylık. Ben ikinciyi düşünüyorum önümüzdeki sene. Allah nasip ederse kardeşsiz kalmasını istemiyorum. Naçizane fikrim tabii.

:-/ belki ergenlikten filandır tavırları. İnşallah çok üzmez ailenizi ve sizi. Benim bir arkadaşımın da 4 çocuğu var ama 2 numaralı çocuğu, yedi bitirdi aileyi ve diğer kardeşlerini. Allah her şeyin hayırlısını versin. Umarım kardeşinizle en kısa zamanda kurulur yeniden o köprüler.

Biz de 3 kardeşiz ve en küçük kardeşimle aramda 4 yaş var. Yani bir arada büyüdük. Normali de buymuş gibi geliyor bana. O yüzden garipsiyorum ve üzülüyorum belki. eşimin ailesi kalabalık, hep çok çocuk. Onları görünce oğluma bizim ev normal gelmiyor tabi. Ben de tecrübemden biliyorum ve kesinlikle tavsiye etmiyorum tek çocuk.

Teşekkür ederim canım :), ben de seni ayrı bir seviyorum kk da. çok da beğendiğim bir annesin. Ve çocukların da çok çok şanslı gerçekten. Senin gibi ben de anneden yana şanssızım biraz. Üfürüktenprensesin dediği gibi, Aile de sorun olunca, tek de olsan, çok da olsan çocukluk kısmı biraz sıkkıntılı geçiyor. Ama kardeş olunca biraz daha azalıyor tabi o zorluk. Annemi hiç yalnız bırakmamışımdır mesela, hep yanındayım her işinde ama bir anne kendisi 28 yaşında menapoza girmişken bunu nasıl kızına söylemez ve devamlı 22 yaşımda anne olduğu için devamlı suçlar kızını? Ben de salak inandım tabi, uzun ara verdim, yap dediklerini yaptım. 29 yaşımda çocuk istediğimde doktor erken menapoz, tüp bebek yapacağız dedikten sonra ancak öğrendim, o da başkalarından. Annen de 28 yaşındayken girmişti diye.

ne güzel bol keseden genellemeler yapmışssınız. üstelik yaşanlar değil komşu çocugu yakınım eşim dostum diyenler. ben de tek çocugum bahsettiğiniz durumları yaşamadım. mutlu bir çocukluk geçirdim zor olan kımı ise 5 kardeş de olsak zor olacaktı çünkü ebeveny tutumu yüzündendi. tek çocuklar içe kapanık problemli zor mahsun ezik ne çok hakaret etmişssiniz :) sakin olun gençler hepsi sorunlu değil sorunlu olan da kardeşler içinde büyüse de oyle oluyor. kişisel tercih meselesi maddi ve manevi durumlar etkili.

Gerçekten nerden nereye. İnsanda yer ediyor bu anılar. Bir anda o anlara gidiyorsun. Ben de misafirliğe gitmiştim annemle, oğlum daha bir kaç aylık. Kadının biri pijama satıyor, katalog getirmiş. Benim de hiç düzgün kıyafetim yok. Birini çok beğendim. 30 lira :)) ne kadar çok gelmişti bana. Ben de anneme al demeye utanıyorum ama ay bu çok güzelmiş, biraz pahalı ama filan diyorum. Belki alır diye. Yok benim ihtiyacım deyip verdi kataloğu kadına. O gittiğimiz komşu beni çok severdi. O bana almış, bir kaç gün sonra bana geldiğinde getirdi. Nasıl sevindim. Çok eskidi artık. Hatta eşim giymeyeyim diye yırttı ama hala saklarım ben onu. Şimdi 300 liralık pijamayı alabilirim ama onun kadar sevmem herhalde :) hamileliğimde kışlık paltom olmadığı için yazlık pardesümü giyiyordum. Bana liseden kalma kaşemi verdi giyeyim diye. Lisede 48 kiloyum. Hamileyken 70. Nasıl olacaktıysa bana artık. Bu kısım göz ardı edilsin, nostaljiyle beraber arabeske kaydık burada :))

Mekanı cennet olsun inşallah. Acınız tazeymiş. Allah çocuğuna da sabır ve güç versin. O bir kişilik boşluğu, kaç kişi dolduramıyor gerçekten. Eşim 9 kardeş, başka konu komşu, arkadaş ihtiyacı bile hissetmiyorlar birbirlerine gidip gelmekten. Biri hasta oldu mu, ya da sıkıntıya girdi mi, diğerinin canı yanmış sanki, hemen koşuyorlar. Arada tartışma olur, yine de bize laf söyletmezler mesela. Çünkü küs kalsa da barışacak, kopmayacak bir bağ var. Anne babalrını da çok erken kaybetmişler, ama sarılarak teselli bulmuşlar. Biraz da öyle kuvvetlenmiş bağları. R

Benim oğlumda tek cocuk 6.5 yasında ve bunu sureklı dıle getırıyor. Ben onunla hersey oluyorum oynuyorum oyuncaklarlada oynuyoruz, tek cocuga gore fazla ımkanı ne bılım cok buyuk bır odası cok fazla oyuncagı var ama buna tek basına sahıp olmasıda bana hıc adıl gelmıyor. Yanı kımı cocuk anneyle babayle ya da kuzenlerle yetınırken kımısı yetınmıyor benımkı yetınmeyenlerden. Ben deneyecegım kardesı olmasını

Ben tek cocuk degilim 5 kardesiz. Ama mesela yigenimden yola cikiyorum. Tek cocukken kimseyle oynamazdi. Misafirlige gidince bi oyuncak alirdi onuda elinden kolayca alirlardi diger cocuklar. Baslardi butun gun aglamaya. Ama snra kardesi geldi. Ve su an siz diyince fakrettim, en sonki misafir maceramizda cokta guzel paylasti oyuncaklarini ve oynadi hic bizi aramadan. Demem oki bence tek cocuk buyumek kisiligi azda olsa hayatta bencil yapiyr. Cunku her istedgi yapilan bi cocuk ilerde buyuyunce her istedgini elde edemeyen brisi oldugunu gorurse uzulur ve zorlanir. Hep ilgi alaka istiyor karsi taraftan. Hic paylasmak istemiyor birileriyle biseyler cunku paylasmak nedir bilmiyor. Su an yigenin 2 bcuk yasinda kardeside 1 yasinda. Kavga ediyorlarmi? ediyorlar. Ama mesela buyuk yigenim her kardesine iyi davrandigi gun bi sticker sece bilir. Buda sabrindan ve paylasimindan dolayi kardesiyle. O yuzden kac gundur kavga etmiyorlar.

maşallah onlara. Ben de ablaydım, kardeşlerim kendi işlerine bakardı, ben onları kollardım. Hala daha da öyledir :)) muhtemelen sizin de öyle olacak. Abla olacak hep Ama evet, kız kardeşi olsa süper olur. Küçükken çekişme olsa da, büyüyünçe çok güzel oluyor. MaRaL_

sevgi değil de ilgi bölünür bence. yani 2 çocukla 6 çocukla aynı şekilde ilgileniyorum diyemez kimse. sevgi de seni seviyorum demekle olacak birşey değil emek istiyor. bu açıdan bakınca çok çocugun daha çok sorumluluğu var anneye veya babaya duygusal olarak.

Eşimle yeni evlendiğimizde durumumuz pek iyi değildi. Annemle bi pastaneye gittik. Canım bi kurabiye istedi. Anne bundan da alsana dedim. Paranız varsa alın dedi. Şimdi durumumuz iyi, o ise çocuklarla harçlık veriyor. Halbuki şimdi dünyayı serse değeri yok. Mirasını da kardeşine bırakıyormuş Budur işte değerim...

Nerede oturuyorsunuz merak ettim, mahsuru yoksa? F fozgeb

Ben sizin bu konudaki yorumlarınıza sık sık denk geliyorum. Daha önce düşündünüz mü bilmiyorum ama eğer olmuyorsa bir çocuk evlat edinmeyi düşünmez misiniz? Hem Çocuğunuz tek kalmamış olur hem de bir çocuğun hayatını kurtarmış olursunuz. . push ; S

6 kardesiz. Benimle mesela sadece 2 kisi olan anne baba degil, ablalarim abilerim de ilgilendigi icin şahsen tek cocuk olanlardan daha fazla ilgiyle hic sıkılmadan buyudum. Tabi disardan herkes empati yaparak yorumluyor ama yasanmis versiyonu bu sekilde. Cok guzel gunlerdi yani. Bir ablam ders calistirir, oburu okula goturur, abim el arabasiyla gezdirirdi annem kazan kazan puding yapardi dibini yerdik. Zaten 6 cocugun hepsi ayni gun dogmuyor, arada yas farki oluyor. Kendim daha 1 tane bile dogurmadim buarada ama kardes olmak da cok guzel

Yaşım 30, pek çok arkadaşım daha ilk çocuklarını yeni büyütüyor, ben de inşallah kaybettiğim yılları bundan sonra telafi edebilirim diye bakıyorum. En azından ard arda iki çocuğun daha olursa inşallah. Oğlumun avantajı çok sevgiye doyarak büyüdü. İkinci olursa aynı ilk çocuk ilgisinde büyüyecek. Ben seveceğim inanıyorum cok

Ben 41 yasinda ucuncu cocugumu dogurmus biri olarak soyliyim. Siz istedikten sonra hic bir sey icin gec degil. Kardes gibisi yok bence de, hakkinizda hayirlisi olsun. Benim kizimla abileri arasinda da baya bir yas farki var ama sevmeye doyamiyorlar.

Anladım canım. Insallah kotu sonuclanmaz canım tedavın genede bellımı olur

:)) birtanecik kıymetli oğlumu bırakamam ben. gelin benimle kapı komşu olmak zorunda ordan bakınca kötü bir kaynana imajı oluşuyor galiba ama yapcak bir şey yok kalabalık ailede yaşamak daha güzel hem :)

İki abim arasında 2 yaş var ve küçüğü bile benden 8 yaş büyük. Dışlanmışlık hissettim hep. Abiliklerini de fazla göremedim görecek kadar uzun zaman aynı evi paylaşmadık. Üniye giden eve dönmedi :) Küçük olarak eziliyorsun. Kafa zaten mümkün değil uymuyor. Ben küçük kardeş olarak onlarla sağlıklı iletişim kurabilecek kafaya geldiğimde çoktan evde yanlız tek çocuk kalmıştım.

Bizde 4 kardeşiz. Başım sıkıştığında ya da bişey olduğunda ilk onlarla konuşurum çok arkadaşım yoktu çünkü ihtiyacım olmadı en yakın arkadaşım 22 ay büyük olan ablamdı. Bana kalırsa en az 2 çocuk şart. Çünkü siz bu dünyadan gittiğinizde çocuğunuzun yanında bir kardeşi daha olsun tutunacak.. pure hazel

Çok teşekkürler. Kıskançlık filan illa ki olur ama onlar da sağlıklı duygular zaten. Hepsini aşıp çok güzel bir abi olacağına eminim oğlunun :) bir de bizim durumun avantajı evde küçük bir yardımcımız olacak. Bir bezi bile alıp getirmesi ya da 10 dakika banyo yaparken kucağında tutabilmesi çok büyük şeyler bir anne için. Benimde ilkinde hiç yardımcım yoktu. 5 dakika bırakamıyordum. İlk 5 sene maddi sıkıntılardan dolayı hiç cesaret edemedim. 27 yaşımda tekrar istediğimde de sağlık sorunlarım olduğunu öğrendim. Oğluma evliliğimin 3. Ayında hamile kaldığım için hiç beklemiyordum tabi bu kadar beklemeyi. 3 senedir bekliyorum şimdi. Yaşı 11-12 de olsa olana kadar ben deneyeceğim inşallah. Kader diyorsun, ben çalışabilmek için çocuğu bu kadar sene erteledim. Çalıştım, zoru geçtik, ev araba aldık ama şimdi de tekrar tedaviler için çalışmayı bıraktım. Düzensiz randevular ve yatman gerektiği zamanlar oluyor çünkü. Ve evet, yaş genç olunca uykusuzluk filann çpk koymuyordu. Şimdi bir gece uyumayayım, ertesi gün hayalet oluyorum. :) artık tecrübe kısmıyla kapatacağız o açığı inşallah.

Ben de tek çocuğum. Küçükken hiç ihtiyaç hissetmedim. Sosyal bir çocuktum. Paylaşımcıydım. Ailem istememiş ikinciyi. Ben de hiç söylemedim. Eksiklik gelmedi bana ta ki evleninceye kadar. Nişan düğün hazırlıkları hep yalnızdım. Evlendim uzağa. Baskı. Tek çocuğumuz var o da uzak demeler. Eşimle araları bozuk olduğunda bizim başka çocuğumuz yok kimden görücez demeler. Yaşlanınca biz ne olacağız demeler. Yani hep baskı. Bilmiyorum her tek çocuk ailesi böyle mi yapıyor bizimkiler mi bencil. Benim de oğlum var. Şu an 4 yaşında. İstiyorum ikinciyi. Ama çocuğa oyun arkadaşı olsun diye değil ilerde kendini bize karşı sorumlu hissetmesin diye. Bi de şu var iki çocuk arasında yaş farkı çok az olunca da birinci çocuğa haksızlık olur gibi geliyor. Tam sevgi, ilgi görmesi gereken zamanda ikinci plana düşer gibi geliyor. Onunla doya doya vakit geçirip ikinci çocuğa sahip olmak daha güzel sanki. Allah isteyene uygun zamanda nasip etsin inşallah Önceki

Zaten şuan onunla oynayacak kardeş zamanini gecmissiniz... Bir sonrakine de bu şekilde dediğiniz gibi yetemeyeceksiniz. Ben iki kardeşim ancak tek çocuk bana göre ideal. Gerçi henüz birinciyi yapamadım o ayrı :)) sevgisi vs farklı duygular olup yarın öbür gün fikrim değişirse bilemem Deniznisan Mutluluk ve

3 kardestik kucukken cok ama coookk eglenceliydi. Kavgalar geceleri habersiz birbirimizi boyamalar neler neler. Ama simdiiii hepimiz ayri sehirlerde kopuk hayatlar malesef kardes candir ama sizin durumunuzda onemli yetebilecekmisiniz kardesi istiyor diye degilde siz isteyince yapin. Benim iki kizim var 1.5 yas var aralarinda cok guzel oynuyorlar kavga ediyorlar bazen sadece durup onlari izliyorum ve dusunuyorum aceba buyuduklerinde nasil olacaklar. Haa benim ikincisi supriz oldu olmasa bende tek cocuk taraftariydim.

Çok zorlu bir doğum yaşadım, bebeğim henüz 12 günlük... Ben hiçbir zaman tek çocuk düşünmedim, hala da düşünmüyorum. Kardeş; bu Dünya' daki en güzel şey... Sırtını dayarsın, omzunda ağlarsın, her sırrını anlatırsın, destektir, güçtür, annenizi sizin kadar düşünendir, babanıza karşı sizi yumuşatandır. Yanyana olmasanız da, bir mesaj uzağındadır. En sevdiklerindendir. Kardeşsiz hayat düşünemiyorum. Allah nasip ederse, 3 çocuğum olsun istiyorum.

Tavsiye ederim. Yaş araları fazla değilken, o itişip kakışmalar, kavgalar, oyunlar çok şey katıyor çocuğa. Biraz büyüyüp beraber oynadıkça annenin üstündeki yük de büyük oranda azalıyor.

Tek çocuğum. Baskıcı bir ailede büyüdüğüm için ara ara abim, ablam olsa da rahatça birlikte takılsak falan dediğim olmuştu eskiden ama öyle çok duygusal düşünmedim. Bazen de bir çocuk daha olsa da bana bu kadar odaklanmasalar dediğim oldu ama ben büyükken olsaydı sanırım annem bu sefer de beni sorumlu tutardı ondan . Kuzenlerim il dışında geldiği zamanlar ben de çok mutlu olurdum küçükken ama büyüdükçe kırıldıkça daha bir soğudum insanlardan, kendi kendimin dostu oldum. Genel olarak pek aramadım açıkçası ve çevreme, kendi ailemdeki kardeşlik ilişkilerine baktıkça olmaması iyi olmuş gibi geliyor, iyi anlaşamazsak çok kafama takardım çünkü, ailemle iletişimimiz zayıf zaten manevi olarak kendi kendimi büyüttüm, büyütüyorum, daha kalabalıkta daha yalnız hissetmek istemezdim. Maddi anlamda ailemi de zorlardı bence. Hassas, kırılgan, alıngan, fazla değer veren yapım bununla mı ilgili bilmem, ona bağlanmış, bence aile ile de azaltılabilir böyle şeyler. Ben kendi kendimi iyileştirmeye çabalıyorum. İleride ailem olmadığında arar mıyım onu bilemiyorum şimdi. Bir de ben ileride ne eksik ne fazla 2 çocuk düşünüyorum , evlenince düşünce ve şartlar değişebilir belki tabi. Kısaca kardeşi olup iyi anlaşanlar evet şanslı ama duygusal anlamda boşluğumu kardeşe çok bağlamıyorum açıkçası, anlaşamasaydık bu boşluk artardı.

cocugum 2 yasina girmek üzere ve ben böyle 4-5 sene en az tekrar hamile kalmayi düsünmüyorum sonra diyorum cocugum 7 yasinda felan olunca ben iyice rahata ermis olacagim birdaha hic istemem herhalde. sonra diyorum ya simdi hamile kalsam ama kafamdaki planlara uymuyor daha yapmak istedigim cok sey var bende cagresizim bu konuda. biz 4 kardesiz kuzenler felan da var baya güzel cocukluk gecirdik kavga gürültü cok olmus olsada hep hatiralarimiz var cocugumuda böyle anilardan mahrum birakmak istemiyorum. bide düsünüyorum esim ve ben ölsek Allah korusun cocugumun kardesi olmayacak yalniz olacak hep bilmiyorum. illa tek cocuk olanlarin üzgün oldugunu düsünmüyorummbende bu anneye babaya bakiyor. cok kardes olup cok mutsuz olanlarda var

Hep 3 çocuk istedim, 2 kızım bir oğlum olsun diye geçirdim içimden. Yaş 32 oldu, nasip kısmet tabi ama bir çok sebep beni bundan alıkoyuyor. Bir kızım var 4,5 yaşında deli gibi kardeş istiyor, çok üzülüyorum. Bir sabah ağlayarak yanımıza geldi, yeter artık benim ne zaman kardeşim olacak diye. hiç düşünmezken acaba ne zaman olmalı diye düşünmeye başladım. Allah nasip ederse kızımı bundan mahrum etmek istemiyorum. Kardeş isteyen çocuğu bu duygudan mahrum etmek bana haksızlık gibi geliyor. Benim bir abim var, çok yakın oturuyoruz muhakkak hergün konuşuruz 2-3 gün görüşmesek meraklanırız. Evlenirken, kızımı büyütürken en büyük destekçim abim oldu, hala öyle. Bahsettiğim maddi destek değil, tamamen manevi. Her ne olursa olsun ilk arayacağım kişidir. onunda öyle, ilk destek istediği kişiler ben ve eşim olur. Eşimin bir erkek kardeşi var onlarda birbirlerine çok bağlılar, kardeşi yanında çalışıyor. Eşim şirket kurduğunda kardeşi hiç düşünmeden işini bırakıp abisinin yanına geldi. Elaleme çalışacağıma az çok abime destek olurum dedi. Velhasıl kardeş iyidir, ve bence olmalıdır.

Ben 3 tane çocugum olsun istiyorum, ama saglıgım bir cocuga ya izin verir ya da vermez. Kendi dogurdugum bir cocuk olunca evde, evlat edinirsem aralarında huzursuzluk olabilir. Bu yuzden ben hamile kalmayı düşünmüyorum, 3ünü de evlat edinicem inşallah :) iyi anlaşırlarsa birbirlerine yoldaş olurlar, ama anlaşamazlarsa ister 2 olsun, ister 10 farketmiyor... kendimden biliyorum... Ama 3 cocuk isteme sebebim tamamen kendim için, ev kalabalık olsun, bayramda seyranda eglence olsun diye :)

Kardesim var. Ne kdr kavga etsemde kizsamda benden cok farkli olsada kardes bambaska. Her zmn yanimda oldugunu bildigim ona her zmn yetisecegimi bilen.. pespese evlendik ikimizde dugun gunu ve tum ozel gunlerde birbirimize sigindik. Benim tanidigim tum tek cocuk buyuyenlerde farkli bir duygu var. Bunu disardan sezebiliyorum ama aciklayabilmem imkansiz. Bence kardes sart. Esimde 3 kardes ve ikiside bana can oldular. Ailemde tek cocuk kalan bir kisi var. Ve annesi cok pisman. Su an 15 yasinda. Hep. bi tarafi kirgin kaliyor. Artik digerleri de buyudu iyice arkadas gibi oldular. Allah sizede hakkinizda hayirlisini kismet etsin. Ama benim icim acidi uzuldum. Esma temur Hissiz kadin tek ayak cezası Sahte

5 kardesim. cok. sukur guzel anilara sahibim.. iyiki kardeslerim bar. Esim 4 kardes. Tek cocuk olmayi cok istermis.3 kiz kardesi var dusman basina. Benim suan bi kizim var. ins rabbim acisini gostermesin ImTheDevil I'm a devil of my world Anneler

Üzülme canım babası başkasıyla evlenip kardeş yapar. . push ; mahtuana canımın hepsi

Bir de su var her durumun avantajli ve dezavantajli taraflari vardir. Mesela tek çocuk olanlar kardeşi olunca her şey çok muhteşem olacak zanneder. Kalabalık ailede buyuyenler, yilmis olur, tek çocuk olsaydim der vs... Kusursuz hayat yok! ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

40 a kadar iki çocuk yapın sonra keyfinize bakın bence :) anne babanın yeri ayrı çocuğun yeri ayrı gerçekten de. Siz anne baba olarak işinizi gücünüzü yaparken çocuklar kendi dünyalarında eğlenirler. . push ;

Hayalim 3-4 cocuk dogurmak, ilkine bir cesaret edebilsem devamını da getircem. Kalabalık evleri daha sıcak buluyorum. 10 yıl sonra evimi bol kedili, köpekli, çocuklu hayal ediyorum. Kardeşlik duygusu baska oluyor. Ciğer diyorum ben kardeşime. Evet kıroyumdur.

Iste her daim kafamin icinde fink atam bi konu.. Ben de tek cocugum. Bazen soruyorlar "nasi yani, hic mi kardesin yok?!?" - evet hic yok, tekim ya hani, hic yok tabi Kendimle ilgili dusundugumde evet kardesim olsaydi nasil olurdu bilemem, hic hissetmedim boyle bi duyguyu, kardes sevgisini.. ama olsaydi iyi olurdu diyorum, ana baba baki degil tabi, onlardan kalan en guzel yadigar kardes olurdu heralde. Cocuklugumda da kardesi, ablasi olan arkadaslarima ozenir, yalniz hissederdim kendimi uzulurdum. Oglum 7bucuk yasinda, hayirlisiyla saglikla bi kardesi olur insallah M

Kardeş candır hatta kesinlikle şarttır.. Biz eşimle çocuk yapalim yoluna girdiğimizde en az 2 demiştik. Benim de şimdi 20 aylık bi çocuğum var 5 yaşında bi kardeş yaparız alay nasip ederse demiştik ama bu yaz ülkenin içine düştüğü durumlar, ülkenin eğitim politikası, savaş olan ülkelerdeki çocukların hali derken ben koptum resmen.. Tüm bunlar benim elimden çocuk isteğimi, evladima kardeş fikrini aldı.. bir şey olsa ne var ne yok satar kacarim diorm, evladımi kurtarırım diyorum. ikinci olsa nasıl yaparız diorm.. eğitim belli devlette zor artık bi taneyi anca eni konu okuturum 2. olsa aynı şeyleri ona da verebilir miyim haksızlık olmaz mi diyorum. diyorum da diyorum. kısacası bu gidişata bir çocuk daha düşünebilecek kadar polyanna olamıyorum maalesef..

İlk defa duydum bunu. En sevdiğim şeylerden biri bebekleri güldürmeye çalışmak. Bi gülüşleri dünyaya bedel...

Allah korusun, başına bir sıkıntı gelirse kardeşi olduğunda daha güçlü olur emin ol. Ve özel okulda verilen eğitimden çok daha önemli hayatını ve anılarını paylaştığı birinin olması. Benim oğlumun çocukken şunu yapardık diyebileceği biri yok şu anda mesela. Ya da arkadaşlarıyla bir araya geldiğinde attığı kahkahaları bizim yanımızdayken duymayız genelde. Bizimde kendi yaşıtlarımızla büyüklerimiz arasındaki konumumuz gibi. Bir çocuğa uzun süreçek bir yalnızlık veriyoruz gibi geliyor bana tek çocukta kalarak. İleride isterlerse küssünler ama çocukluklarını paylaşmak çok önemli

Gerçekten kimi çocuk çok mutlu durumundan ama benim oğlum da hep kardeş isteyenlerden. Oynamalarına gerek yok illa ki. Abi olmak bile çok mutlu edecektir onu. Ben de tüp bebekte transfer sonrasındayım şimdi. Ve olmazsa da allah nasip edene kadar deneyeceğim.

Ablamla aramda 2 yaş erkek kardeşimle 12 yaş var, ikisiyle de aramız çok iyidir sıksık telefonlaşırız bayramda izinlerde biraraya geldiğimizde çok iyi vakit geçiririz kardeşlerimle gülüp eğlendiğim zaman gerçekten başka. Bence kardeşliğin yaşı yok şimdi oyun arkadaşı olmayacaklar belki ama aralarında o bağ hep olacak.

Son karar sizin tabii. Ben eğer araları 4 yaşı geçecekse tek çocuk bırakmayı düşündüm hep. Birçok arkadaşım var arası 7-8 yaş olan. Onlar da farklı kıskançlık sorunları yaşıyorlar. Ve dediğim gibi maddiyat da çok önemli. Hakkınızda hayırlısı olsun Önceki

Allah gonlune gore versin mazlum bi çocuksa kardesine senden iyi baakar ama biraz haylazsa baya hirpalaniyor kuçuk olan, erkek çocuklari biraz fazla hareketli ve acimasiz sanki ama abisi ne kdr altindan girip ustunden geçerse geçsin 20 aylik oglum pesinden ayrilmiyor, ben çekiuyorum o yine gidiyor :))) aralari 5 yas ben çok oynamaz saniyordum ama oynuyolar valla insallah olur oglunun kardesi.. 8 yasindaki kizimda kesinlikle baska akrdes istemiyormus tek kiz oalrak kalcakmis :))) ah bi bilse tek kiz olmanin ne zor oldugunu! farkli cinsuiyet olunca paylasim falan hakgetire ozelliklede buyyunce (( ..

Oğluma oyun arkadaşı olarak ancak okulu ve haftada iki defa gittiği kuzenleri var. Ben istemesem de oğlum için gidiyorum sık sık görümcemlere, ki kendi yaşıtlarıyla oynasın. Ama kardeşi doğunca da onu sevmek ve büyüdüğünü izlemek, paylaştıkları ortak bir zaman olması çok şey ifade eder gibi geliyor. Tabi biz oyun arkadaşlığını kaçırdık ama abilik kimliğini taşımak, birinin senden ilgi ve destek beklemesi de iyi hissettirir muhtemelen.

Babamlar dört kardeş dördü de birbirine küstü. Çünkü rahmetli babaannem sevgisiz yetiştirmiş. Çocuk yaşadığını öğrenir ve işler siz endişe etmeyin eminim en güzel şekilde yetiştireceğinize.

Çocuğunuzda kendimi gördüm ben de isterdim kardeş ama annemler tek çocuk vs düşünürdü en sonunda dayanamadılar yaptılar tabi 7 yaşındayken küstüğümü bilirim onlara küsme nedenimde birgün oturmaya gitmiştik toplam 5 çocuk var ikisi bir kardeş ikisi bir kardeş herkes kendi kardeşi ile oynamıştı bense tek kalmıştım küsmüştüm o yüzden :) sizinde aşağı yukarı 9 yaş olacak gayette güzel anlaşabilirler arkadaş olabilirler yine. Beraber sinemayada giderler yemeğe giderler gezmeyede giderler küçük belirli bir yaşa gelince.

Ben 7 yaşına kadar yalnızdım. Hep kardeş kardeş dedim ama yapan olmadı.8 yaşında abla oldum. İstediğim bebek değil, oyun arkadaşıydi. 3 5 sene sonra ergen oldum, istediğim odamda yalnız kalmaktı ama bu sefer de sürekli odama girmek isteyen bir tip vardı:) Çocuğunuz kardeşi oyun arkadaşı için istiyor bu saatten sonra bu ihtiyacı karşılanmaz. Ama tek olmanın da birçok avantajı var; daha iyi eğitim, daha iyi şartlar. Bunlar da önemli.

Muhtemelen iki tek çocuk gibi olacaktır diye tahmin ediyorum ama nedir senin için eksileri bu durumun? Bu arada 2. Olursa 3. İçin beklemeyi filan da düşünmüyorum. Hemen ardından tekrar düşünüyorum, normal, olmazsa tüp bebek.

Annemin komsusu benimde cocuklugumdan beri tanidigim x teyzemin sadece bir oglu var o da 28 yasinda. kendisi de 45 yasinda. siddetli gaz ve karin agrisiyla hastaneye gitti ve buyuk miyomlar oldugu anlasildi ve rahmi alindi. o kadar üzüldü ki, ben hamileyim sandim heveslenmistim diye. esi istememisti bu zamana kadar kendide biraz rahatina duskundu ama zaman ilerleyince oglu ise girince birde psikolojik bazi sıkıntıları olunca kendini cocuk fikriyle avutmus agrili donemlerinde, bana arkadas olurdu onunla avunurdum diyor sürekli. Ameliyatinda annem kaldi yaninda, akrabalari uzaktaydi esi calisiyor. kizim olsaydii kalırdı deyip duruyor: )) Iki tarafli dusunmek lazım. Hem cocugunuz icin hem kendiniz icin. Benimde suan bir kızım var 2.5 yaşında. Suan düşünmüyorum hatta kızımı dusunmesem hic düşünmüyorum. Zira zor bir bebekti hala zor bir cocuk. DOğumdan sonra bir cok hastaligimi keşfettim. hafif duzeyde kalpte mitral yetmezlik, bel fitigi, safra kesesi taşı... resmen dogumu bekliyorlarmis ayyuka cikmak icin: )) ve ben daha 25 yasindayim. BBu yüzden de korkmuyor degilim. Sağlığım elverse ben 3 tane istiyorum ama su durumlar ve kızımın zorlugu beni caydiriyor... ONun icin belki 2 3 sene sonra dusunecegim 1 kardes. bilmiyorum nasil olacak. tek kalsin istemiyorum. Ha tek kalinca dunyanin sonu degil. 2 kardesim ve cok yas yok aramizda lakin ikmizde evliyiz ve carkli sehirlerdeyiz. bi de o erkek olunca ister istemez mesafe girdi. tek gibi birseyim. Ha cok mu zorlanıyorum hayir annem yetiyor ama isterdim bi ablam olsun ya da kiz kardesim. nasip. Sizinde sağlık sorunlariniz varmis yani gecerli bir sebep. uzulmeyin. kuzenleri varsa ve sansi yaver gider de guzel arkadasliklar kurarsa baki kardes gibi olur.

tek büyüdüm sayılır 13 yaşında kardeşim oldu. ay kardeşim oldu rahatladım ailemin beni bunaltması ona kaydı derken. kardeşimin kendisi dert gibi bişey oldu. şimdi hakkında tek düşündüğüm gen israfı olduğu.

Bende senin gibiyim canim..8 yasinda kızım var.. ikincisi olmuyor.. 3 senedir ugrasiyoruz.. Elimizden gelen bisey yok.. Rabbim ol demedikten sonra benim kizimda çok bunaliyor tek başına.. cok üzülüyorum tabi ama su konuda vicdanim rahat.. Onu tek cocuk olmaya ben mahkum etmedim.. kendi keyfim ugruna degil yani.. istedim mücadelemi verdim.. bi süredir kafamdan cikardim.. Rabbim benim icin kizim icin hayirlisi neyse o olsun diyorum

ben çalışıyorum hanımefendi. daha önce de dediğim gibi şartlara göre değişen bir durum. sizin için yeterli benim için şu an tek çocukla bile yeterli değil. istanbul denilen bir kaos da yaşıyorum. eve gitmem bile 1.5 saat suruyor iki çocuk eve işi ve kendi özel alanım imkansız hali hazırda. o yüzden tek çocukluyuz su anda. zaman ne gösterir bilemem.

Kardeş bu dünyada insanın başına gelebilecek en güzel şeylerden birisi, çok katılmasam da bir laf var hatta kardeş kardeş bıçaklamış dönmüş geri kucaklamış diye. İnsanın belli bir yaştan sonra iyisinde de kötüsünde de yanında olacak birilerine ihtiyacı oluyor. Çocuğunuzun yaşı çok küçük değil ama yine de çok çocuklu ailelerde büyüye çocukların daha olgun, daha egolarından arınmış, daha paylaşımcı olduklarını düşünüyorum. Eğer siz de istiyorsanız bence yeni bir bebek hem size hem de ona çok iyi gelir, hem siz yeni anne olmuş gibi yepyeni bir heyecan duyacaksınız hem de oğlunuz abi olmanın kardeş olmanın keyfini tadacak.

Kendi kendine oynar, resimler yapar, oldukça eğlenceli sosyal bir çocuk zaten. Dediklerinize ben de dikkat ediyorum büyütürken. 8 yaşında devamlı şehir gezmeleri, 4 yaşından beri yurt dışı seyahatleri, biraz ingilizcesiyle restoranlarda sipariş vermeler, otel görevlileriyle sohbet filan, yaşına göre oldukça zengin tecrübeleri oldu çok şükür. Şikayetten çok durum analizi benimkisi. Eskiden daha çok üzülürdüm, o kardeşi olunca yapacaklarını anlattıkça gizli ağlardım filan ama burda konu açıp tecrübeleri dinledikçe ve derinlemesine düşündükçe çok daha rahatladım. Yalnızca bu durumun da kendine göre eksileri var, onları minimize edip artılarına yoğunlaşıyorum.

Bende tek çocuğum ve çok merak ediyorum yaşlılık veya hastalıklar kapıya dayandığında çevrenizde görüp görebileceğiniz herkesin ilk kardeşleri yanına kosuyorken siz kendi kendinizle bir başınıza kalabilirsiniz. Kardeş dediğiniz anne baba gibi bişey bi güç bi dayanak bence. Kardeşsizligin eksikligini ben daha simdiden cok fazla hissediyorum ileride durum ne olur bilemem ama daha iyi olamayacağı kesin

Tek çocuk olmayı ben devamlı oğlumda gözlemliyorum. şartlarımız böyle deyip, ona göre çözümler bulsam da, sıkıntılı buluyorum bu durumu aslında. En başta oğlum için, çocukluğundan çok şey çalınmış gibi hissediyorum, oynayacağı oyunlar, yapacağı yaramazlıklar, gülüşmeler, sofralar. Hem onun hayatını gözlemlediğimde, hem de kardeşi olan çocukları gözlemlediğimde. Bu yüzden bu konuyu açtım aslında, özellikle tek çocuk olanların hissiyatını öğrenmek için. ve evet, ben de tek çocuk annesi olarak, kesinlikle tek çocukta kalmayın tavsiyesi veriyorum etrafımdakilere sizin gibi :) etrafımızda bu kadar çok çocuklu aile olmasaydı belki çok farketmezdi oğlum ama bir çok kuzen olunca kendi de özeniyor. Ben bu konuyu ona hiç açmıyorum. çok hareketli bir hayatımız var. Bir şekilde koşturup duruyoruz. Evde oturup sıkılmıyor ama tek dolaşmaktan sıkılıyor. Devamlı beraberimizde birilerinin olmasını arıyor. Küçükken annem bizi bu kadar gezdirse, bayram ederdik herhalde. Her yer bir oyun olurdu. Mesela sünnet olmak için onu hastaneye götürdüğümüzde, normal, heyecanlı bir gündü bizim için. O günden kalan başında ben, babası üçümüz ve sohbet filan olacaktı hatırasında kalan. Ama Halası kuzenlerini getirmiş hastaneye sürpriz yapıp. nasıl sevindi oğlum, anlatamam. Ellerinde üç oyuncakla sünnetin nasıl geçtiğini bile anlamadı bile operasyonun. R

Aynen. Ben birinci tüp bebek tutarsa 1 sene sonra yine düşünüyorum hemen. Doktorum şaşırmıştı. Senin zaten var, 3. İçin bu kadar zahmeti neden göze alıyorsun diye sormuştu. Ben bir tek çocuk yetiştirdim, 2. Bir tek çocuk daha yetiştirmek istemiyorum demiştim. oynasınlar, itişip kakışsınlar, öylesi çok daha kolay bence. Oğlumun kuzenleri var, biri bir şeyi anlatıyor, diğeri onun lafını tamamlıyor, 9 yaşında biz küçükken şöyleydi böyleydi diye anlatıyorlar. Ortak anıları var, tek çocukta bunlar olmuyor. Üç kardeşiz. Benim küçüklüğümde araba yolculuklarımızda, arabanın arkası hep oyundu. Kendi kendimize uydurduğumuz oyunlar, gidene kadar. Köprüden geçerken kim bilet alacak kavgaları. Nereye gittiğimizin önemi yoktu. Heryer eğlenceli olabilir 3 küçük çocuk için. Oğlumu incelediğimde, arabanın arkası büyük bir boşluk. İkimiz arabada, Hayal kurar ve sıkılınca uyur. Gidilecek yerde çocuk da yoksa, gitmek bile gelmez içinden. İşte biz sohbet ederiz, şarkı dinleriz, erken gider, önce bir parklarda oynar, paten kaydırırım. Çok şükür halimize, güzel geçiriyoruz tabi ki. Ama bir boşluk hissi hep var. İkinci kardeş önemli bence de. Bir de anne babanın dedikodusunu yapıyorsun tatlı tatlı, ortak şeyleri anıyorsun. Dediğiniz gibi, kimi zaman annene babana söylemediğin şeyleri kardeşle paylaşıyorsun. Ve o bağ öyle kuzenle filan kurulmuyor, aynı hissiyat oluşmuyor.

Anne için neden zor? Oğlum iki yaşında ve ben de düşünmüyorum ikinci

Tek çocuk değilim ama bir kız kardeşim yada ablam olmasını cok isterdim

En iyisini yapıyor eşin. Allah sevginizi muhabbetinizi arttırsın insallah R

o zman bol bol dua et hayirliisyla buda erkek olsun :) benim 6.5 yaisndaki haydut gibi valla dakika yerinde durmuyor hep hoplama ziplama pesinde ona bakiyor kuçukde aynisini yaoiyor benim kiz akrdesim yok çok istedim kizimin kiz kardesi olsun ama olmadi nasip bilsem kiz oalcak yaapridm aralari 10 yas da olsa ama iste olmuyor ki istemeyle :)))

Ben tek cocuk olarak büyüdüm, hala tekim. Hicbirzaman eksikligini hissetmedim, mutsuzda olmadım güzeldi gayet cocukluğum. Kardesimin olmasinida istemezdim. 6-7 yasinda cocugun lafiyla hareket edip kardes dusunmeyin bence hemen. Sizde istiyorsanız ona bisey diyemeyiz.

ahahah napamki kibrisami gitsem oda dunya para beee

Erken menapoz, bu gebe kalmayı oldukça zorlaştırıyor. Tedavilerle bir ihtimal

Anladım hayırlısı olsun belkide boylesi hakkiniDa hayirlidir. elinizde olan bi durum degil sonuçta üzmeyn kendinizi ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

benim kızımda 8 yaşında ve tek çocuk ancak kızım kesinlikle ve kesinlikle kardeş istemiyor, sanırım ihtiyaç duymuyor açıkçası eşim ve bende istemiyoruz ayrıca çocuklar arası yaş farkı çok olunca arkadaş gibi eğlenebileceklerinide düşünmüyorum mesela eşim ve kardeşi arasında 7 yaş var ve onlar hiç arkadaş gibi olamamışlar

kızım 5 yaşında. ben 2. bebegi tam da bunun için yaptım.. onu yalnız koymak ona en büyük kötülük.. ileride siz olmayacaksınız ama kuzen dost kanka hiçbiri bir kardeşin yerini tutmaz assla.. okadar korkak olmama ragmen kızım için yaptım bunu. tam tersi bencillik olurdu çünkü Smile_s

Tek evladım var, küçükken kesinlikle kardeş istemedi, gerçi bizde onun tek çocuk olarak büyümesini istiyorduk, Tek büyüyen çocuklara hep nedense şımarık, paylaşımsız, sorumsuz gibi önyargılar vardır, tek çocuk hiç çocuk diyenler olur ama öyle değil, tek çocuklarda pekala sorumluluk sahibi, kendini bilen bireyler olarak yetişebiliyor, birazda ebeveynlerin elinde bu. Siz çocuk düşünüyor musunuz peki? Eğer düşünüyorsanız çocuğunuzla kardeşi arasındaki yaş farkı iyice açılmadan bir çocuk daha yapmalısınız ama düşünmüyorsanız çocuğunuz mutsuz biri olarak büyümez ve büyüdüğünde ne kadar mutsuz bir çocuktum demez, Kızım 21 yaşında, ne çocukluğu ne ergenliği tek diye mutsuz geçmedi, ki zaman zaman kardeş konusunu çok konuştuk onunla, aksine olmamasından gayet memnun.

valla bende tek çocuk düşünenlerdenim. Zaten 37 yaşındayım ikinci çocuğa zaman ve tahammül kalmaz diye düşünüyorum

Biz 3 kardeşiz en büyük benim kardeşlerim erkek bi küçüğümle yaklaşık 2 yas var aramız ve eğlenceli bi çocukluk geçirdik fakat sonra cinsiyet farklı olduğundan eskisi kadar eğlenemiyorsun. En küçük kardesimizle ise benim 10 kardeşimin 8 yaş farkı var Bebek olarak sevdik elbetteki kardeşimiz ama öyle ben ve kardeşim gibi sıkı bi bağ olmadı ki ikiside erkek kısaca bu kadar kardeş durumuna takılmışsanız keşke daha erken davransaydınız şu an zaten kapanamayacak bir mesafe oluşmuş bana göre. Evlenince ise zaten başka şehirdeyseniz hepten uzaklaşıyorsunuz. Bi kardeşiniz olduğu hep içinizde ama öyle gündelik yaşamda pek birşey farkettirmiyor hatta hiç bir şey fark ettirmiyor 3 yıllık evliyim 10 yıldır da ailemden farklı şehirlerdeyim. Bu da büyük bir sebep tabi ki

Ben de tek çocuğum ve oğlumda tek olarak kalacak. Hic bir zaman tek çocuk eksikliğini yaşamadım ve oğluma da yasattirmayacagim ülkenin şartlarını görüyorsunuz yarin ne olacağımız belli değil maddi manevi 1 çocuk olsun ama layiki ile yetişsin diye düşünenlerdenim çünkü ben de böyle yetistirildim

Biz hazırız inşallah bunun için. Her zaman beklediğin gibi olmuyor. Daha önce anlatmıştım şu anda tedavi gördüğümü. Bazen akışına bırakmak çok daha iyi bir plan.

36 yasinda bir aile dostumuz gecen hafta kalp krizi gecirdi, bir haftadir yogun bakimda. Allah korusun hayata tutunamazsa tek olan kiz cocugu yalniz kalacak. Evet babasi cok sukur saglikli ama kardes kadar yerini tutamaz. O kiz tek kalirsa eger anne-babasinin ona yaptigi en buyuk bencillik olur. Kimse kusura bakmasin, alinmasin, gocunmasin. Allah korusun anne babama birsey oldugunda sirtimi ilk kardesime dayarim. Akraba, arkadas bir yere kadar.

Ben tek cocuk büyüdüm. Kardesimle aramda 15 yas var... Herkese, yakinim, arkadasim inanin hatta tesadüfen ayaküstü konustugum insanlara bile hep ayni seyleri söylerim. tek büyütmeyin cocugunuzu Ben tek büyüdüm hala icimde kardes kavgasina bile bir özenti var. Cok sey eksik kaliyo insanda... cok

İnsanlar bilmediği bir şeyin eksikliğini hissetmeyebilirler. Evlenene kadar ailemle yaşadım. Evlendikten sonra en çok kardeşlerimi özledim, biriyle aramda 3, diğeriyle 15 yaş var. Her gün konuşmuyoruz, sürekli görüşmüyoruz, öyle çok tutkun ve düşkün değiliz ama en ufak sıkıntıda tek yürek olabilmek güzel bir duygu. Aile için de güzel olsa gerek, biri olmasa diğeri yanında, biri aramasa diğeri arıyor. Diğer türlü bütün sorumluluk tek çocuğa biniyor. Kardeşsiz mutsuz olunmaz, her kardeş de can ciğer olmaz.

Gerçekten inanamıyorum. Sanki aynı anne iki farklı yerdeymis gibi geldi bana. Amaaan neyse geçti gitti. İnşallah onların yaptığı hataları yapmaz, evlatlarımıza iyi anneler oluruz :)

Benim için kardeşlerim anne babamdan bile önce geldiği için tek çocuğa sıcak bakamicam. Nasip olursa da 2 ya da 3 çocuk isterim

İki yıl kadar önce aynı düşünceler bende de vardı. Bigün oğlumun akülü arabasını aşağda arkadaşları alıp oynayıp atmışlar. Görünce anne sakın kızma benle bidaha oynamazlar dedi. O an kendimi çok kötü hissettim. Bi kardeşi oldu bir buçuk yaşında. Kavgalar, boğuşmalar, kıskançlıklar çok eğleniyorlar. Deli gibi seviyorlar birbirlerini. Ama bunlar iyi yönleri. Bide iki yılda sanki ömrümden 10 yıl gitti. Çok zordu. Yaş farkı az olmalı aslında. Zor bir karar.

Onları bolca yapıyoruz zaten. Devamlı bir misafir hali evde, çocuklar anneleriyle paket halinde geliyor çünkü :)) yorucu gerçekten. Ama katlanıyorum ona. Endişelenmek için geç kalmadım aslında. Kardeş istediğimde oğlum 5 yaşındaydı, 6 yaşında kardeşi olacaktı. Yine oynayacaklardı hesabımca ama tabi evdeki hesap çarşıya uymuyor. 27 yaşımda artık tüp bebekten başka çarem olmadığını öğrendim. 3 senedir tedavi görüyorum. Bu sırada da durumu en güzel şekilde geçirmek istiyoeum inşallah. Bu başlık çok yardımcı oldu bana.

7.5 yas simdi cocugunuz olsa 8den fazla fark olacak. Oglunuza arkadas diye dusunuyorsaniz su an pek bi faydasi olmaz aglayan bir bebegin oglunuza. Ilerisi icin dusunurseniz baska tabii. Bugun benim ufakliklar oyuncaklar icin falan kavga edip dururken ben de hastaliktan geberirken dedim tek olsa daha mi iyi olurdu Sonra kizima bakip utandim dusuncemden gerci.

Sizi çok iyi anlıyorum. Benim daha 68 günlük oğlum var zor bir dönem sonra tedavi ile hamile kaldım hamileliğimde zor geçti zaten. Doğumdan hemen sonra gene hormonlarim bozuldu hamile kalmam gene zor biliyorum hamileykende biliyordum eşimde bende 2. çocuk istiyoruz ağır tedavilere hiç cesaretim yok hele tüp bebeğe. Eşimle konuşuyorduk hamileliğimden beri oglumuz tek cocuk olursa mutlu olur dimi etrafında kardeşli aileleri görünce kardeş ister mi diye biraz büyüyünce niye benim kardesim yok derse vs. diye. Bir tuhaf oluyor insan ama bizim elimizde olan bir şey yok ki hem daha güzel biz tek onlara vakit ayıracağız iyi yönleri de var nerisona

Çoğu bölümüne katıldım ama ailenin tek çocuktan beklentisi olur yanlış inanış bence Burada da yazarım ben tek çocuğum eşim 4 çocuğun en küçüğü Kimse benden bir şey beklemez mesela daha başına buyruğum topladım çantamı 25 yaşında 8 saat uzağa taşındım ki özel sektörde iş bulurum diye ailem ağzını açıp tek kelime etmedi eşim ayrı eve çıkınca dünya laf ettiler Eşimin ailesi hala beklenti içine girer işte bizi doktora götür bizimle ilgilen görümcemden de eşimden de bekler Babam ameliyat olur sonra haber verir Yani olay çocuk sayısından öte bakış açısı

size yazmadım ki :)

Tahmin edebiliyorum, eş dost olması çok güzel ama bariz bir etkisi var benim oğlumda da. Henüz 8 yaşında olmasına rağmen. Geçen öğretmeniyle de konuştuk, bazı şikayetlerimiz vardı. Öğretmen benim oğlum da tek çocuk, ve aynı durumları yaşıyoruz. Biraz da bununla ilgili bu duygu hali diyor. Arkadaşlarıyla takıştığında sallayıp geçemiyor. Büyük mesele oluyor. Çünkü değişik bir bağlanması var o çocuklarla ve iyi olduğu çocuk ona yanlış hareketler yaptığında, fazlasıyla büyüyor iç dünyasında bu. Ben onu çok seviyordum diyor. Anlam veremiyor. Öğretmen de kız öğrencilerim duygusal ama erkek öğrencilerim içinde en duygusal olan sizin oğlunuz diyor. Akşam sıkıldığında arkadaşını arıyor kanki diye, amaç yaptığı çizimi onunla paylaşmak. ben kaç defa güzel desem de, o çocuğun yorumu ayrı bir önemli. Aradığında arkadan şen şakrak çocuk sesleri geliyor. Onu fark edip hemen kuzenlerime gidelim hadi diyor. Normalde bir çocuğun fark etmeyeceği detaylar bunlar.

Tek çocuk değilim olmak da istemezdim. Şuan ilk çocuğuma hamileyim. Hamilelik çok zor bir şeymiş bir daha hamile kalmam desem de bebeğimi kardeşsiz bırakmak istemiyorum. Herkesin kendi fikri tabi ki.

benim kızım da tek çocuk ve hep tek kalacak. kendisi de asla kardeş istemiyor (3 ay sonra 5 yaşında olacak) sen sadece benim annemsin başkasının annesi olamazsın diyor, biliyor sanki ona verilen sevginin, ilginin bölüneceğini. evet kardeş güzel bir şey ama şart değil bence, günümüz koşullarında çok çok varlıklı insanlar değilsek zaten bir çocuğu bile hakkını vererek yetiştirmek zor...

Bunu tek cocuk olanlara sormak lazimm Benim de bi kizim var ve ikinciye cesaretimi toplamaya calisiyorum. Ikinci cocugu sen mi istemedin?olmadi mi?

bilmiyorum ki çok uzak geliyor ama bakalım kısmet

Çok sevindim küçük kardeşle iyi anlaşmanıza. Arada çok yaş farkı olunca, arada bir kopukluk, uzaklık hissi oluyor mu?

bu benim çok düşündüğüm bir konu bir tek çocuk annesi olarak. Oğlum 7,5 yaşında. Tek çocuk. Onunla devamlı ilgilenmeye çalışsam da, okuma saatlerimiz, sohbetlerimiz, küçük oyunlarımız, gezilerimiz olsa da, büyüdükçe ona yetmediğimi hissediyorum. Belki ben tüp bebek, iş, güç gibi hayatın ciddileşmesinden, yaşın 30 ları bulmasından dolayı daha ağırlaştım. Biraz da eski küçükken ki basit oyunlar, basit mutluluklar yetmiyor tabi ki oğluma. Kendi yaşıtlarıyla ğaylaşabildiği bambaşka bir dünya var. Bayılıyor kuzenlerine gitmeye mesela. onların evleri bize o kadar şenlikli ve güzel geliyor ki gerçekten. Benim için ilginç, çünkü bakıyorum; çocuklar, kendi dünyasındayken; büyükler gayet rahat kendi işinde, sohbetinde. Oğlum için de eğlenceli, çünkü kudurabileceği yaşıtları var. Bariz bir ayrım var büyükler ve çocuklar arasında yani. Biz de böyle değil tabi ki, ikimizin hayatı da birbirine girişik durumda. Bakım, oyun, anne, arkadaş... Hepsi aynı kişi. Birbirini seven, uyumlu ve ilgili bir anne baba. Ama oynanmayan oyuncaklar mesela. Ya da arabada arkada yalnız başına oturulan kocaman bir alan. Ben kendi çocukluğumdan, arabanın arkasını devamlı itiş kakış olan, bazen oyun oynanan, bazen kavga edilen, tek başıma oturabilsem çok mutlu olacağım bir yer olarak hatırlıyorum. Ama oğlum çoğu zaman beni yanına oturtuyor yalnız kalmamak için. Ya da geçen herkesin kardeşinin olduğundan bahsediyor. Ben de bir arkadaşının daha tek çocuk olduğunu söylediğimde, o da sıkılıyor mudur benim gibi diyor? Bu konuda ne düşünürsünüz? Oğlum ileride yalnız ve mutsuz bir çocukluk mu hatırlar? Çevrenizde nasıl bu durumlar? Tabi onunlayken hep eğleniyoruz modundayım, ona yansıtmıyorum ama bunlar benim aklımdan geçenler.

Tek çocuk değilim, bir abim var. Keşke olmasaydı da tek çocuk olsaydım... Sayesinde mutsuz bir çocukluk geçirdim. Evlendim, çocuğum oldu. Hala anlaşamayız, daha doğrusu anne babamızdan başka tek ortak noktamız yok. Oturup konuşacak birşeyimiz yok. Eşimin erkek kardeşiyle ya da yeni tanıştığım bi insanla bile çok daha iyi anlaşıp sohbet edecek şeyler bulabiliyorum. Ama abimle yok... Allah korusun, annemi babamı kaybetsem de bir yakınlığımız olacağını sanmıyorum. Benim de 3,5 yaşında bir oğlum var. Bir de kızım olsun isterdim ama hiç hazır değilim, uzun bi süre de hazır olacağımı sanmıyorum. Belki hiç cesaret edemeyeceğim ve oğlum tek çocuk kalacak. Ama 4-5 yıl sonra cesaret edip de ikinci bir çocuğum olsun dersem, oğlum için değil kendim için isterim. Çünkü çok iyi biliyorum ki her kardeş ilişkisi o etrafta görüp imrendiklerimiz gibi değil...

Ablamı yakın zamanda 47 yaşında kaybettik. Yeğenim 19 yaşında üniversite 2. sınıfta. Bu zamana kadar onun tek çocuk olmasını hiç dert etmemiştik. Ama şimdi keşke onun yaşlarına yakın bir kardeşi olsaydı diyoruz. 2 teyzesi,4 dayısı bolca da kuzenleri var. Biz ne kadar destek olsak da kardeş candır/canandır. Muhakkak içinde kopan fırtınaları kardeşiyle hafif esintiye çevirirdi.. Allah'ın takdiri ne olacağı hiç belli olmuyormuş.

Ben tek cocugim harika bir cocukluk gecirdim. hic kardesim olsun istemedim hatta ben 6 yasindayken annemler sana kardes yapalim mi dedigin evden kactim o derece istemiyordum yani. Asla simariknya da icine kapanık mutsuz bir cocuk olmadim. Gel gelelim buyudum evlendim. ve birden anne babamin yaslandigini farkettim. gercekten bunu bir anda farkettim sanki annem babam hep 30 lu yaslarda gibi gelirdi bana... "buyumek istemiyorum annem babam yaslanir" diyor ya kolera iste onu yasadim resmen. sonra olum geldi aklima, onlari kaybetme korkusu basti. ben bu aciyi nasil tekbasima atlatirim demeye basladim. annrme babama bisey olsa evet herkes uzulur. teyzelerim uzulur amcalarim uzulur esim uzulur. ama kimse benim acimi paylasamaz kimsenin ici benim ki kadar yanamaz 3 gun aglar 4. gun unuturlar. bu aciyi benimle ayni sekilde hissedebilecek bu donemde siki siki sarilip omuz omuza verebilecegim bir kardesim olmasini cok istedigimi farkettim. Bunun disinda sorun yok gayet güzel bir hayatim var. Bazen görüyorummiras davasina, senin cocuguna bakti benimkine bakmadi mevzusuna, sana sunu aldi bana bunu aldi durumlarina bir cok kardes dusman oluyor. ya boyle olcaksa hic olmasin diyor insan.

Biizm oğlumuz da aynen bu halde

kardeşim, hani bi söz vardı ya ben gidince gemileri yakmam limanları yakarım diye. sorun icat edip yakmıştır o herşeyi.

Ben annemi alttan alıyorum da o bi de eşime yükleniyor. Havlu istedi diye bağırıp çağırıp kovdu mesela. Şimdi mecbur kalmadıkça görüşmüyorlar. İnşallah biz en iyi şekilde yetistirebiliriz çocuklarımızı

benim kafama takılan tek şey daha ileri yaşlar. şu an 32 yaşındayım halen tek çocuk olmanın zorluğuyla yüzleşmedim. belki ilerde bir boşluk hissederim. babam 5 kardeş kimse kimseyle görüşmüyor. bilmiyorum ya.. kader diyelim :)

Şimdi yapsan da doğumu falan derken 8.5 9 yaşına gelecek.. Benim abimlerle aramda da bu kadar yaş farkı var ve tek çocuk gibi hissediyorum kendimi. Küçük çocuk 9 yaşına gelince büyüğü üniye gider zaten. Evden gittikten sonra çocuk, her şey üst üste geliyor. Üni, iş, eş... Yani ne adam gibi kardeşlik yapamadık biz. Kardeşler arasında 2 3 yaş oldu mu haklısınız ama 9 yaş farkı olduktan sonra onun yalnızlığına ne denli çare olur bilemem.

Anladım seni Ama işte ben tek çocuğum hiç öyle baskı yok Üniversite tercihimi de kimseye sormadan yaptım 18 yaşında 25 yaşında da evden ayrıldım Hiç de ay ben tek çocuğum bensiz ne yaparlar demedim aynı şekilde tek çocuk olan kuzenim de benzer durumda yurt dışında Ailemin kendi hayatı var benim kendi hayatım ben gitmezsem boyunları bükük vs kalmazlar ki Mesela birisi yazmış işte biz yaşlanınca bize tek bakmak zorunda kalır diye üzülüyorum diye Kimsenin böyle bir beklentisi de yok artık eskiden bize baksın diye çok çocuk yapılırmış şimdi yatırım eğitime birikime vs Sonuçta önemli olan nitelik Birkaç çocuk sahibi olmak kötü mü tabii değil ama işte yavrum yalnız kalır hep o sorumluluk almak zorunda kalır ben ölünce kime yaslanır düşünceleri makul değil bence zira tek doğduk tek öleceğiz

Bol keseden yaptığım Genellemeleri, içe kapanık, mahsun, ezik gibi hakaretleri nerede kullanmışım bir gösterir misiniz? Genellemenin tam tersine çok şahsi bir durum benim için, ve üzerine devamlı düşündüğüm. Bu yüzden konu açtım ve özellikle sizin gibi tek çocuk olanların deneyimlerini öğrenmek istedim. Bahsettiğinz şeyleri söylemedim hiçbir şekilde. Çünkü oğlum mahsun, ezik bir çocuk değil. Tersine çok sosyal, kolay iletişim kuran, ve özgüveni çok yüksek bir çocuk :) ve bunda devamlı ilgimizin üstünde olması da etkili. Küçükten beri öğrettiğim ingilizce yle, Yurt dışına gittiğinde kendisi ve arkadaşları için sipariş veriyor mesela keyifle. Biz faturada görüyoruz, oğlunuz istedi diyorlar :) ama bunun yanında devamlı kuzenlerine gitmek isteyen ve 4 yaşından beri Hep bir kardeş için dua eden bir çocuk, ki ben hiç bahsetmem ona bu konulardan. Ama evet kalabalık aile seviyorum ve inşallah, allah nasip eder kurabilirim böyle bir yuvayı. Bayramda ilk gidip geldiklerimiz benim ve eşimin kardeşleri ve oğlum için de aynısı olsun isterim. Ben büyüdükçe kardeşlerimle hem paylaşımlarımız, hem yardımlaşmamız arttı ve ileride onun için nasıl olur konusunda endişeliyim, ki gayet normal kaygılar bunlar. Pek çok gelen cevapla da içim rahatladı. Pek çok tek çocuk mesaj attı ki, bir kısmı mesajlarını beğenerek takip ettiğim üyeler. Onlar da kendi düşüncelerini paylaştığı için ayrıca mutlu oldum. Uzun bir ara vermek benim kararımdı ve üzgünüm bundan dolayı ama bulabileceğiniz negatiflik budur ancak mesajlarımda. Hakareti nereden çıkardınız?

Tek çocuğum 6 yaşındaki oğlum da tek çocuk Biz memnunuz hayatımızdan Ben de tek çocuk olduğum için oğlum bu durumu normal görüyor Kardeş istemiyor hatta bir dönem asla kardeş yapmayın dedi Mesela ben çok başına buyruk dik esnemeyen biriyim burası kötü belki ama ben hayatımdan hoşnutum

Iyi de işte kimseye sırtımı dayama ihtiyacım olmaz ki Tek büyüdüm tek yaşarım her şeyi kendim yapar kimseden beklentim olmaz ki Kimseye de destek olma yükümlülüğüm yok yani kimsenin beklentileri yok bana dair Evet belki psikolojik olarak kardeşim var demek iyi olabilir ama arada 10 yaş olan kişilerin aradaki yaş farkı 20 yıldan sonra kapanır yani öyle paylaşmayı öğrenmek vs olmaz bence

Sizin de mi tek çocuk? Evet ben tüp bebek filan elimden geleni yapıyorum gerisi artık nasip. Siz nasıldı tecrübeniz?

Anladım sımdı ınsallah hayırlısı nasıp olur. Bu gebelıge kadar baska bır gebelıgınız olmadımı oglunuzdan sonra

Seni muhtemelen en iyi ben anlarım, oğlumu gödüğüm için kelimelerinde. Ve o daha bunları hissedeceğini bilmeden, ben üzülüyorum ileride böyle düşünebilir diye. Fakat sağlık sorunları olduğunda elin kolun bağlı oluyor. Ne kadar istersen iste, yapılabilecek bir şiey olmuyor. Yani bilerek isteyerek yaptığın bir şey değil çocuğun için.

Düşünceleriniz güzel fakat ben kendime göre yorumlayıp fikir vermek isterim. simdi etrafımdaki kardeşli olanların yarısi birbiriyle iyi geçiriyorsa yarısı kavgalı ha diyeceksin ki ailede yetişmeye bağlı haklılık payı var tabi ki fakat riske atılmamalı ama benim çocuk yapmayı düşünmemem tamamen ben sebepli eşim de destekliyor.19 aylık bir oğlum var maşallah dünya güzeli bütün çocuklar gibi fakat çok yoruldum kendimi yorgun ve bitkin hissediyorum ayrıca biz tüm maddi ve manevi gücümüzü oğlumuza verdik 2. yi kaldırabileceğini düşünmüyorum herkes biraz büyüsün 4 yaşına gelsin sen o zaman farklı düşünürsün diyorlar ama sanmıyorum bir daha aynı yolları sil baştan geçemem heralde

İnsanın kardeşi olmalı. Klişe olacak ama hayatta başıma biseu gelse tutunacak dalı olmalı. Kardeşi olan insanları görüp ozenmemeli. Evde de bi arkadasi olmalı her çocuğun

Ozur dilerim oğlunuzmus. Fikrim hala gecerli tabi

Anne için şöyle zor; mesela ben çok çocuklu arkadaşlarıma gidiyorum; çocuklar kendi aralarındalar. Biz büyükler oturuyoruz, çocuklar oynuyor, koşuşturuyor. Büyükler kendi işinde, çocuklar kendi aralarında. Ki zaten ben de çocukluğumda hiç hatırlamıyorum anne bizi oynat filan dediğimizi. Biz oyunumuzu oynar, ailemiz çağırdığında gelirdik. Bana garip geliyor, oğlum oynayın kendi aranızda deyip kendi işine bakabiliyor anne, öyle bir şey olamaz biz de. Kardeşler kavga ediyor mesela ama o gün bir kaç saat kardeşini görmeyince de dört gözle bekliyor gelse diye. Küse barışa, oyunlarla büyüyorlar. Tek çocuk olunca, onun oynayacağı arkadaşı da sensin. Kural koyanı da, kavga ettiği de, ev düzenini sağlayan da. Bu anne için de artı bir yük. Sen mesela temizlik yapacaksın o gün, ya da kendi işlerin var. Çocuğunu öylece koyamazsın. Devamlı ona da aktivite bulmak zorundasın. Hala biz oturur lego oynarız oğlumla mesela ama yaşıtlarıyla oynadığı keyfi veriyor mu, vermiyor. Geçen kuzenleriyle üç bücürük, haydi zıplamaca oynayalım diye koşarak ayrıldılar yanımızdan. Sonra yatakların altında saklambaç oynarken bulduk. Saatlerce oyun oynayacak enerji ve zaman bende yok mesela. Tek başınayken bir oda dolusu oyuncak koy önüne, oynanmaz bir müddet sonra. Ama iki çocuğu boş bir odaya koy, bazen kavga eder, bazen oynarlar ama yapaacak neler neler bulurlar. Benim oğlum yapacak bir şey bulamayınca çok tv izlemeye ve telefonla oynamaya meylediyor. Sınırlamalar getiriyorum ama onu yapma diyorsan, yerine de başka bir şey bulmalısın. Ayrıca kendi akranlarıyla devamlı iletişim halinde olmak, aynı şeyleri yaşamak, okulu, ilk deneyimlerini beraber yaşamak, kavga edip, kendi gücünü sana denk birileriyle sınamak, her istediğinin olmayacağını, ortak eşyaları sırayla kullanacağını görmek çocuklar için küçülklükten öğrenebilecekleri önemli dersler. Bir gezmeye gidiyorsun diyelim, annen yaşında teyzelerle gitmeyi mi tercih edersin, yoksa kendi arkadaşlarınla mı? Hangisi daha keyifli olur senin için? Ya da annen baban sana kızdı, bunu tek başına sindirmek mi daha kolay, yoksa kardeşine anlatıp dertleşerek mi? allah her zaman hayılrısını nasip etsin hepimiz için inşallah. Çok istediğimiz şeyler kimi zaman bizim için iyi değildir, bilemeyiz. Şartlarını bilemem ama iki yaşındaysa çocuğun arayı çok açmamanı tavsiye ederim. Benim deneyimlerim bu şekilde. Ki eşimin ısrarlarına rağmen çocuk konusunu erteleyen, bize şimdi fazla diyen bendim. Devamlı ikinciyi yap diyen eltim ve görümcemler için köylü kafası, bir kadının başka istekleri, başka hayalleri olmasını anlayamıyorlar diyordum. tamamen benim iyiliğim için söylüyorlarmış. Zaman bana başka bir şekilde düşünmem gerektiğini gösterdi.

işin özü tek çocuk diye çocuğu sımartmamak, paylaşmayı öğretmek ve sorumluluk vermek... bırde aıle baglarınız guclu ıse ve yasıtı sayılan kız erkek kzuenlerı falan varsa asla eksık hıssetmez, ben hıc hıssetmedım hıcte kardes ıstemedım..

Bende cocugum tek kalamsin kardesi olsun die ikinci cocugu yapmayi planlayanlardayim. Bana bisey olaursa yada babasina yaninda kardesi olmali dunyada tek kalmamali diye dusunuyorum.. oyun arkadasi dert arakadasi olmali bu hayatta

ayyy çok tesekkur ediyorum.. Allah hepımızın evlatlarının hayırlı olmasını nasıp etsın

Konu başlığınızı kaç kere görmeme rağmen okumaktan kaçtım ısrarla. 2. çocuk mu aslaaaa diyenlerdenim. Biliyorum ki içeriği yazılanları okusam fikrim değişecek. İçten içe bencilce davrandığımın farkındayım çünkü :-(

Öyle tabiiki çok şükür mutlu bir evlilğim 9 aylık dünya tatlısı sağlıklı bir oğlum var. Herkesin birsürü derdi var herkesin yükü kendine ağır. Allah dermansız dert vermesin. Dert olarak görmüyorum bunu elbette sadece içim buruluyo bazen. Dediğin gibi halime şükrediyorum.

Bir tek çıcuk olarak konuşayım evet yalnızım Biraz daha kırılganım. daha yalnızım diğerlerinden Anneye babaya hersey anlatılmıyor Bir kız kardeşim yada ablam olmasını isterdim Arkadaşlarıma çok değer verdim kardeşim gibi gördüm ama çok kazık yedim Tek çocuk olmak zor İlerde daha zor inan bana Yapayalnız kalıyorsun..

Konuyu hortlatmak istiyorum :) 37 yaşındayım Rabbim uzun ömürler versin 2 buçuk yaşında bir kızım var. Kızıma annemle babam bakıyor. Eşimde bende memuruz. Çevremde kime sorsam tek çocuk ileride çok sorun yaşar kardeş lazım, çocuğuna yapacagin en büyük kötülük onu tek bırakmaktır diyor. Bu düşünce aklımı karıştırıyor. Kızımla aramda 35 yaş var. Bazen düşünüyorum o 35 yaşına geldiginde ben 70 olacağım Allah bilir tabi ama belki 40 yasina geldiğini bile göremeden göçüp gideceğim bu dünyada onu tek birakmak istemiyorum. Bir kardeşi olsun istiyorum sizce bu düşüncem de haklı miyim? Konunun üzerinden yıllar geçmiş sizde nasıl durumlar? Önceki

Toplamak lazım valla, arası bizim kadar açılınca hiç toplayamıyorsun yoksa :)) şimdi mesela o düzene alışıksın ya, sonra öyle bir unutuyorsun ki. Sanki evin yetişkin evi. Sessiz, sakin, akşam yatıp sabah kalkıyorsun. Şimdi daha zor eskiye dönmesi :) Kötü yönlendirmeden dolayı olmadı ikinci çocuk aslında. eşimle evlenmemi ailem istemedi başta. Ben sevdim. Israr ettim. Benim ondan vazgeçmeceğimi görünce onay verdiler. On numara bir adamdır kendisi. Aileme de bazı konularda çok destek olmuştur. Oğlumun doğduğu sene eşim iflas etti. Ailem yardım etmedi tabi ki ve ondan çocuğum olmasının ne kadar büyük bir hata olduğunu ve hayatımı mahvettiğimi empoze ettiler devamlı. ingilizce öğretmeniyim ben. İşte ailemden devamlı bak kim nerelere gelmiş, sen bir atanamadın filan lafları. Ben Tabi ailemin doğru söylediğini ve bizi umursadığını sanıyorum ve üzülüyorum tabi :) tabi erken oldu çocuk, haklılar.. eşimin işi düzelene kadar ben çalıştım, onun işi düzelince ben başladım kpsss ye çalışmaya. Bunları yapana kadar 5 sene geçti. Eşim işleri düzeldiği anda istedi çocuk ama ben hala bizİmkilerin telkinleri altında olduğum için yok diyorum şimdi de benim kendimi kanıtlama zamanım. İki sene önce tam puanımı aldım, atanıyorum o sene. Kardeşim nişanlanacak ve düğünü olacaktı. Ailem düğün işlerini senin görmen lazım emrivakisiyle geldi. Eskiden onlar için çok önemli olan öğretmenliğim meselesinin bir önemi kalmadı tabi artık. Çünkü artık eşim bir ev almış, kendine, bana bir araba almış ve farklı şehirlerde şubeleri olan bir şirket kurmuştu. boşanıp gelirse diye bir korkuları kalmadı. Benim o kadar zaman kpsss ye emek dökmemin, hem çalışıp, dersaneye gidip, hem evle ilgilenmemin, okuldaki kantinden tost alacak param olmadığı için, evde yaptığım yemeği okula götürüp yemenin bir anlamı yoktu. Eşim iş kurunca her şey değişti. Kusuruma bakmayın. Yazdıkça cevap konudan saptı biraz. Aileme kızgınım biraz bu konuda. 32 tane evleri var. Hiçbir zaman kuruş istemedim onlardan. Kendi ayaklarımın üstünde durdum ama onlar tam kritik zamanımda kendi hayatları için benimkini görmezden gelebildiler. Oğlum 6, ben de 29 yaşımdayken ikinciye cesaret ettim ama 1,5 sene olmadı. Doktora gittiğimde erken menapoz dedi ve hemen tüp bebeğe başladık. Ki şu anda tüp bebek sürecinin içindeyim. Olur inşallah. Ve iki gün önce annemin de 28 yaşında, 3. Çocuğunun ardından menapoza girdiğini öğrendim. Beni çok üzen ve kızdıran bu oldu doğrusu. Bir aile, annenin erken menapoz geçmişinin olduğunu bilerek, kızına nasıl devamlı çocuk yapma telkini verir? En azından uyarmayı düşünmez mi konuda? çok uzun oldu ama uzun lafın kısası; önce ben istemedim, sonra da olmadı

tek çocuk olmak harıka bırsey, bende tekım tek bır evladım var bır kızım ve ıkıncıyı dusunmuyorum... bız boyle coook mutluyuz

Ben 4yasındakı kızımın baskılarına dayanamadım ve simdi okadar mutluki gün sayıyor bende hiç düsünmüyordum ama er yada geç lazım yani.

2 kardeşiz. Ablam var. Ve "eğer tek çocuk olsaydım" durumunu hayal bile edemiyorum şahsen. hayat benim için çok daha sıkıcı olurdu. Bence en az 2 çocuk sahibi olunmalı. ileride size bir şey olsa ne olacak? o çocuk yalnız kalacak. kardeşler arası saçma sapan kavgalar, küslükler artık eskide kalmış. siz çocuklarınızı sevgiyle, hoşgörü ve anlayışla büyütürseniz hiçbir sorun olmaz.

Insaallah.. Allah gonlune gore versin..

Benım kızımda 7 yasında bızde yanlızız ve oyle kalacak ama mutluyuz hiçbi arayısımız yok olmadı bu zamana kadar da hersey ona özel onun annesının babasının tek ilgisinin onda oldugu gibi

Bu konuda için tasalanmak için biraz geç kalmışsınız sanki. Şimdi hamile kalsanız aralarında 8.5 yaş olacak ve erişkinlige kadar sizin bahsettiğiniz paylaşımları yaşayamayacak zaten. O yüzden dert etmek niye? Daha aktif bir çocuk olması için ona destek verebilirsiniz belki. Arkadaşları ve akraba çocukları ile daha yoğun programlar yapmaniz ona da iyi gelir. Yaşıtları birlikte vakit gecirecegi hobiler edindirin F fozgeb

Gelin de arkadan söylensin dursun, kaynana bir peşimizi bırakmadı diye

Amin. Benim eşim hem esprili, hem mesafelidir. Kaynana bak kalkar giderim ha der, annem de yok yok der. Kapanır konu. Ama çok da yanında durmaz. Biz otururken geçer kuran okur içerde, haber izler. Ya da çıkma zamanına yakın gelir.

Tüp bebek demissin, yeniden bir çocuğun olması mümkün değilse üzülme. bu böyle olacak ve tabiki mutsuz bir çocukluk hatirlamayacak. siz ilgili bir anneymissiniz. kardes sevgisi güzel şey tabi mümkünse olmali. cocugunuzun ilerde mutlu bir ailesi ve çocukları olur inşallah ve eksiklik hissetmez.

selam cnm seni en iyi anlayanlardan biriyim nede olsa 2. çocuk konusu açılınca ben ordayım ve çocuklarımızın yaşıda aynı benim oğlumda 3 e gidiyor.2. çocuk kararını vermekte çok zorlandım çünkü bakacak kimse yokla başlıyor maddii yetebilirmiyizle devam ediyordu düşüncelerim, oğlum sürekli 2 kardeşli arkadaşlarını anlatıyor ve sürekli kalabalık ailelere gitmek istiyor, babası nekadarda arkadaş gibi olsada olmuyor yetmiyoruz çocuğa arada bu kadar zaman geçirdik evet şartlar bunu gerektirdi ama yinede şuan kardeşinin eşyalarına bakmaları okuldan gelip karnımı öpmeler ne olursa olsun herşeye değer, her haftayı sayıyor kıskançlııkta var daha doğmadan ama onuda aşacak inşallah bu zor kararı ben verdiysen sende verirsin diye düşünüyorum herhangi bir sıkıntın yoksa sağlık açısından, inan yaş geçince çok zor oluyor ben hantallaştım oğlumda daha aktif bir hamileydim bunda değilim maalesef sormak istediğin birşey olursa seve seve cevaplarım

Burası bdv :)) hep dert tasa. Ben de üzülüyorum, derken başka hikayelere bakıyorum. Halime şükrediyorum. Üzüldüğün şeyler kadar, eminim çok şanslı olduğun şeyler de vardır.

Ben birinci çocuk için ikincisinin yapılmaması taraftarıyım, ikinci çocuk birinci çocuktan bağımsız olarak isteniyorsa yapılmalı... soruna gelince valla yetişkinlikte görüşmeyen o kadar çok kardeş var ki, hele de işin içine gelinler damatlar girince herkes kendi hayat derdine düşünce hiç öyle istenildiği gibi olmuyor o işler ama tabii için rahat değilse yaş farkı daha da büyümeden düşünün, zaten yaş farkından dolayı pek ortak noktaları olmayacak bi de ben birinci çocuğa sen ablasın abisin sorumluluklarının yüklenmesine karşıyım, bazı aileler bunu o kadar abartıyorki yetişkinlikte bile kendine gelemiyor bazıları, kendi ailesini bırakıp kardeşinin ailesinin peşine düşüyor burda da bol bol okuduğumuz gibi, tabii bunu sen yapcaksın diye yazmadım birinci çocuklara yüklenen genel gereksiz bi durumdan bahsettim

Yanı suanda hamılesınız zaten dımı?

Dogru diyosunuz ailenin tutumuna bagli. Ama turk aileleri bildgim icin o yuzden oyle deme geregi buldum. Tek veliahtim diye simartirlar, her istedgini alirlar vs vs.

Tek üzüntüm kızım tek oluşundan dolayı yaşlandığımda sadece onun bize bakacak olması bu ağır yükü tek başına omuzlayacak bundan dolayı üzülecektir

Bunlara kendiniz karar vermeniz gerek :) ama herşeyin tadı bir başka oluyor...

Bu sorunu dolu dolu yaşadığım bu günlerde geç kaldığım için yaşadığım pişmanlığı anlatamam sana. kızımın içen kusu hamile girmesi ayrı bir olay Yaa ben sana de şu diyecem imkanın varsa lutfen dogur oğlunu tek koyma 1 yıldır olmuyor hapı bıraktığım ay hamile kaldım şimdi tup bebek için randevu aldım Sen düşün artık geç kalma sözümü bir abla nasihati yerine say çünkü ben senden baya büyüğüm. saglikla kal.