o zaman aramak yerine bir problem olup olmadığını mesajla sorabilirsin.trip atmadan ama biraz da mesafeli bir sekilde: "1 aydir sesin solugun cikmadi merak ettim. baska bir derdin mi var, yoksa seni kiracak bir sey mi yaptim, sorun neyse dinlemek, yaninda olmak isterim" yazabilirsin. yeterince samimi bir cevap gelmezse demek ki cidden de sana o kadar deger vermiyor. sal gitsin derim ben. 1 ay çok uzun bir süre çünkü gerçekten.

Ben böyle bir tavırda değilim. Bunun için elbette silecek değilim. Bahsettiğim konu başka bir durum. Ben acaba iletişimde kalmak istemiyor mu, sadece benim çabamla mı ilerliyor ikilemine düşerek açtım konumu. Yoksa elbette çocuk değilim. Hayatin telaşını anlayabiliyorum. C

Ben sevdiğim insanlar için fazla toleranslı ve verici bir insanım. O yüzden silerim demiyorum. Ama bu çabası benimle iletişimini zayıflatmak için ise üzülürüm. Israrcı biri gibi gözükmek istemem elbette. Yaptığım şey haftada 1 arayıp halini hatrini sormak. Tabi bu 1 saat kadar sürüyordu konuşma yenGEnC

Ilk kez böyle bir durum yaşadım. Hem yargısız infaz yapmak istemiyorum hem de görünen köy klavuz istemez diyorum. Ama birbirimize karsi değer anlayışlarımız farklıymış ben bunu anladım

Kişisel alıp almama arasında tereddütte olduğum için açtım konuyu. Konumda bahsettiğim gibi başka birini de 1 2 ay aramadığı oluyor. Tabiki silecek değilim arkadaşımı:)

Konuyu en başta bize anlatirken zaten çok bariz ilgi istediğinizden değil Unutmak diye bı kavrama ben pek inanmıyorum bu arada. Bide niye hep siz arayasiniz onunda ben bı cokokuyanbiliri arayayim demesi gerekmiyor muydu çok seviyorsa sizi Bazen sandığımız gibi sevilmiyoruz bence

Arz edilmeyen istek ilgi senin boşa verdiğin emektir. Gerçekten mükemmel bir yorum. Sanırım hayatım boyunca iğne ucu kadar değer verdiğim herkese bunu yaptım ben.

Aramadı:) C

Bence üzüntüyü değil ilgiyi abartıyorsunuz. Çok iyi arkadaş da olunsa uzak sehirlerde eskisi gibi olunmuyor bunu kabullenmek gerek. Hele ki depresyonda ya da üzgün olan bir insan kafasında bin tane şeyle uğraşıyordur dolayısıyla kimseyle uğraşmak istemez. Böyle bir durumu varsa onu sürekli arayan kim olursa olsun soğur uzaklaşır. Rahat bırakın üstüne gitmeyin.

benim de çok sevdiğim, değer verdiğim bir arkadaşım vardı. sizin gibi çok ilgiliydi, beni çok severdi. mesaj attığında aradığında geç dönersem alınır soğuk yapardı. beni doğumgünümde çok şık bir restoranda alkollü bir yemeğe götürmüştü, onun doğumgününde ben antibiyotik kullandığım için "alkollü bir yere gitmesek" dediğim için alınıp küsüp buluşmayı iptal etmişti falan. bu tripleri, arkadaşlıktan çok fazla şey beklemesi, benim için bir şey yapıyorsa mutlaka birebir karşılık beklemesi ve hayalindeki karşılığı alamazsa küsmesi beni yordu ve ben hayatımdan çıkardım kendisini çok sevsem de. zaten hayat zor, arkadaşlık daha kolay olmalı. siz onun size olan sevgisinden eminseniz aramış aramamış umursamayın. 10 senelik başka bir arkadaşım daha var, ayrı şehirlerdeyiz bazen her gün konuşuruz bazen ayda bir, bazen ararım açmaz bazen o mesaj atar ben dönmem. daha birbirimize hiç gücenmedik, hala bir sorunum olsa ilk ona anlatabileceğimi biliyorum. belki sizin arkadaşınız da benim gibi daha spontane, daha kolay, daha az sorumluluk gerektiren bir arkadaşlık istiyordur. tabi hiç arayıp sormuyorsa siz de salın, kimsenin keyfini beklemek zorunda değilsiniz. ama yine de sırf bir mesajınıza cevap vermedi diye "dostluğun yalanmış" triplerine girmeyin derim ben. C

1 ay oldu. Arkadaş aramış laf arasında haftasonlari benimle görüştüğünü söylemiş. Yaa ne güzel gibi bişey söylemiş. Ne yapıyor nasıl vs diye sormamış. Biri beni arasa sorsa ve bi anda bunu kesse ben arar sorarım onu. Bir derdin mi var diye. C

Çok kıymet vermek güzel ama kimse bu konuları önemsemiyor artık. Ben rahatlığı savunuyorum. Dostumu aradım açmadı mı sonra döner dönmezse de yapacak bir şey yok ihtiyaç duyarsa arar. Bir kaç çok sevdiğim dostum var farklı şehirlerde hediye gönderirim ihtiyaç duyarsa bir telefonuna koşar giderim ama aylarca konuşmadığımızda olur buna çok takılmayız. Bir arkadaşım var mesela Google yerine kullandığım her konuda bilgisi olan ve bişey sormak için aradığım ve birgün bile işin düşünce arıyorsun beni demeyen. Yani kısacası free dostluğu savunuyorum iyi niyetle yanında olduğunu hissettirmeye çalışman güzel ama aynı fikirde olmazsan karşında ki insanın hareketleri seni incitir incinmemek için sal gitsin

Ben acaba dedim. Aslında görüşürken sıcacık bir konuşma oluyor. Gülüyor eğleniyoruz yeri geliyor dertleşiyoruz. Ya sen harika bi insansın keşke erkek olsaydın diye dahi takılırdı bana. Beni üzen durum neredeyse 20 gün olmuş ben bu süreçte onu 4 5 kez arardım. O gün unutmuş olabilir geri dönmeyi. Ama sonrasında aa cokokuyanbilir beni arardı diye merak etmiş olmaması. Ben elbette prenses sendromunda değilim:) aramalarım da benimle ilgilensin diye değil o yalnız hissetmesin diyeydi . push ; bebeklinick Bu karanlığın sebebi

Boşver sadece ararsa müsaitsen keyfin yerindeyse açarsın aramazsa boşver. yenGEnC

Benim en yakın arkadaşımla hic konuşmadan 6 ay geçirdigim olmuştu. Şehirlerimiz ayrılmıştı, hayatımıza yeni yeni insanlar girmişti. Ama hep çok sevdiğim biriydi. Onun da aradığım, açmadığı dönmediği zaman çok oldu. Eminim benim de onun aramasına mesajina donmedigim olmuştur. Ama aramızdaki bağ gercek bir bağ olduğu için hiç gönül koymadim, yilda bir - bazen iki gün birbirimizin şehrine gelip hızlandırılmış dostluk tazelemesi yaptik, bir sürü güzel anı biriktirdik. Bazen aynı duruma düştüğümüz bir dönem oldu, o dönem çok sık konusurduk, 'su mesajı atmış ne yazayım?' demek için bile birbriimize yazardık sonra ikimiz de o dönemden çıktık, konuşmalarımız minimuma indi. En son pandemiden önce o benim yanıma gelmişti. Döndükten sonra uzun zaman konuşmadık, ilkbaharda biriyle ilişkiye başladığını söylemek için aradi, bir saat konuştuk, yazın ben bir sebeple aradım, sonbaharda o bir aradi, kışın ben 'biktim artik istifa edicem' konuşması için aradım. Yani bir yılda 4 kere konuştuk belki de:) Hatta ben birkac ay önce "x şehrine gideceğim, yolu uzatıp gelebilirim ama misafir kabul ediyor musunuz?" Diye sormuştum, "gelme" demişti sonra nişanı oldu, bilet almak üzereyken saati öğrenmek için aradım, 'aile içinde olacak, ev de kalabalık, gelme istersen' dedi Sonuç olarak alınmadim, gücenmedim, ya da 'eskiden sevdiğim arkadaşım' moduna girmedim. Hatta bu hafta nikahı var, arayıp çağırdı ve sabah erkenden onun şehrine gidip tüm surecte yanında olacağım. Yani 'ayri ayrı zamanlarda iki kere aradim, üç kere yazdım, demek ki artık dost değiliz' düşüncesi benim için çok saçma bir dusunce. Aynı şekilde iki üç telefonunu açmadım, dönmedim diye benimle tüm ipleri koparan insanlarla da kendimi rahat hissedemiyorum. Bence çok da takılmayın. Belki mental olarak telefonu açıp konuşacak durumda değildir, keyfi yoktur. Neden her şeyi kişisel almaya bu kadar meyillisiniz ki?

İnsanlar ilginç ya Benimde çok samimi bir arkadaşım vardı böyle nerdeyse her gün konuşurduk Hafta sonları hep birlikte geçirirdik Sonra baktım mesafe koydu bana Kaç kere de sordum birşeye mi kırıldın diye yok diyor ama belli eskisi gibi değil Başta yazıyordu falan sonra onlarda kesildi Sonra nişanlandı hiç tebrik etmedim valla Benle konuşmayan insana ne diyebilirim ki En sonunda engelledim gitti Aramızda tartışma falan olsa anlarım da ortada birşey yokken kaç yıllık dostluğumuzu hiçe sayması çok gücüme gitti İnsan üzülüyor tabi Birşey olsa bile söyleyebilirdi kırıldıysa Düşünüyorum hala bir sebep bulamıyorum Demek ki o benim onu sevdiğim kadar sevmiyormuş hayatında bir eksiklik hissetmemiş ki böyle yaptı Vakit geçirmekmiş amacı sadece Değer vermeyen insanlarla görüşme Bırak üzülmeye değmez İnsan 20 günde 1 kere arar nasılsın diye

Çok değer veren taraf her zaman böyle oluyor maalesef. Kendilerini nimetten sayıyorlar bir müddet sonra. Ben de sizin gibiyim. Artık arayanı arar sorabı sorar oldum. Böyle kafa rahat. Çok fedakar olmayın. Hep veren hiç olmayın. 38 imde öğrendim geç oldu maalesef.

Açıkçası bu mesajı da yazmak gelmiyor içimden. Artık dert etmiyorum o dönem sadece beni biraz üzmüştü bu durum. Acaba ararken de zoraki mi hissediyordu görüşmeyi diye bile sormaya başladım kendime C

Bence de haklısınız. bebeklinick Bu karanlığın sebebi

Bence yeni arkadaş yapmıştır ondan geri dönmüyordur. Ben 42 yaşındayım arkadaşım çok gördüm tanıdım insan. İki tip insan var şu hayatta. Birincisi insana insan gibi gerçekten değer verenler ve sadık olanlar İkincisi de insanı sadece kullanılacak eşya gibi gören ve işi bitince çok da uöursamayan insanlar var. Yani olay bakış açısında. Kimseye kanmayacaksın çünkü bu zamanda kim gerçek kim oynuyor anlamazsın şartlar değiştiğinde. Ne yazık ki doğru bulmasam ve uygulamasam da işe yarayan tek şey bir arkadaşın yazdığı gibi sal gitsin. Çok üstüne düşme bir ihtiyacın olursa sıkılırsan ara konuş yani kendini düşüncen. Kendi ihtiyaçlarına göre davranacaksın karşısındakinin ihtiyacına göre değil çünkü senden arz edilmeyen İstek ilgi senin boşa verdiğn emektir arkadaşın anlamaz sen de gücendiğinşe kalırsın. Ben bekle derim elbet arayacaktır aramazsa da olduğu gibi bırak.

kişisel sebepleri olabilir. içselleştirmemek lazım. son 1.5 sene herkes için zorlu geçti. nasıl davranıyorsa öyle davranın. aramayın artık, ararsa canınız isterse açarsınız.

Merhaba, Benim kafama takılan ama acaba kuruntu mu yapıyorum dediğim bir mesele var. Biraz alıngan bir tipte olabilirim. Yaklaşık 3 sene önce iş yerime başka bir şehirden çalışmak için gelen yeni mezun bir arkadaş vardı. Benden 1 ay sonra gelmişti ve şehirde pek tanıdığı yoktu. Iletisimimiz çok kuvvetli oldu ve iş dışında da sürekli görüşmeye başladık. Onu sosyal çevremle tanıştırdım. Bu şehirde asla yabancılık çekmedi, evimi açtım. Ve gerçekten çok güçlü bir bağ kurduk. Hiç bir zamanda tartışmadık. Siyasi, dini ve ahlaki değerlerimiz de benzer olduğu için müthiş anlaştık. Sonra bu arkadaş 1 sene önce başka bir şehire gitti iş dolayısıyla. Ve yine ailesinden uzak tek başına küçük bir şehire gitti. Giderken salya sümük ağladık diyebilirim. Ve iletişimi asla koparmadık. Ayda 1 de şehrime geldi. Evimde ağırladım. Tek kaldığı için ve çok sosyal olmadığı için e bir de pandemi olduğu için sosyalleşemedi ve gittiği şehirde yalnız kaldı. Ben yalnız hissetmemesi için sürekli aradım. Korona gecirdi kendisini ve ailesini her gün aradım ve halini hatrını sordum. Hic sebepsiz üzgün hissettiği bi dönemde çiçek gönderdim. Bunları anlatma sebebim ne kadar fedakar olduğum değil, gerçekten kardeşim olarak gördüğüm anlaşılması için.. Fakat son aylarda şuna evrildi. Arıyordum açmıyordu müsait olmuyordu belki de ve gerçekten tüm gün yalnız kaldığı için destek olmak için arıyordum. Açmıyordu bir kaç gün sonra kendisi dönüyordu. Ben bazen soruyordum x kişisini aradın mı hiç diye onu da 1-2 aydır aramamış oluyordu vs. Bu x kişisi de çok yakın bir arkadaşı bu arada.. Son dönemde aradığım ama 4 5 gün sonra geri döndüğü oldu. Önemsemedim pek fazla. Ama en son 22 mayısta aradım, açmadı. Ve o tarihten beri aramadı. Başına birşey mi geldi diye endişelendim başta fakat ortak instagram grubumuzda komik birşey paylaştı ve iyi olduğunu düşündüm. Belki ihtiyacım vardı iyi değildim ve aradım geri dönmediği için bozuldum. Ama sonra daha kritik bir durum olduğunu düşündüm. Evet unutmuşta olabilir insanlık hali. Ama herşey sanki benim çabam kadarmış gibi geldi. Yanı neredeyse 20 gün olmuş ve normal şartlarda 20 günde ben bu arkadaşımı 4 5 kez arardım. Ama arkadaşımın aklına dahi gelmedim. Acaba ben mi fazla alınganlık gösteriyorum dedim. Çünkü gerçekten çok kıymet verdiğim bir insandı.. Ben bu arkadaşıma karşı bozuldum belli de etmek istemiyorum.. sizin düşünceleriniz neler. Ben abartıyor muyum

Sizde kendimi gördüm. Eskiden ben de boyleydim. Hep ben arar herkesi ben idare ederdim artık arayanı arıyorum dert babası değilim.

Haftada 1 telefonda 1 saat kadar konuşup dertleşiyorduk. Ötesi yoktu. Öyle her gün arayan darlayan birisi değilim. Bir de onun orda yalnız hissetmesine gönlüm pek elvermiyordu. Ben biraz espritüel bi insanım, güldürürüm. Özellikle onun için arıyordum modu biraz yükselsin diye.

Fazla ilginiz bunaltmıştır belki.

Hahaha evet. Ama bana çok ilginç geliyor ya iki telefonumu açmadı diye arkadaşı silmek. Bu aralar böyle konular çok açılıyor. Yok davet etmedi, yok aradım açmadı. İnsanlık hali yani, cidden bunca büyütüp gemileri yakmak isteyecek bir şey mi?

Haftada 1 gün telefonda görüşmek fazla ilgi sayılır mı emin değilim.

Simdi sık sık görüşen yedigi ictigi ayri gitmeyen insanların aradiginda açmaması garip oluyor. Illa acacak diye bir sey tabii ki yok ama bir mesajla musait degilim ya da 5 kez aranmaya karşılık nezaketen bir geri dönüş yapabilirdi diye düşünüyorum. Ben şuna inanıyorum artık, bazı insanlar bizim onlara verdiğimiz deger kadar deger vermiyorlar. Mesela beni de arkadaslarim dertleri oldugunda ararlar, iyi bir dinleyici olduğumu falan söylerler ama benim canım sıkkınken arasam kimse dinlemek istemez. Ya da sizinki gibi haftada bir aradığımda bile geri dönüş yapmaya tenezzül etmeyen ama dert anlatmaya geldiğinde beni arayip icini döken insanlarla da karşılaşmışlığım var. Arkadaşınız hakkindaki düşüncem, kendince yeni cevre edinmis olabilir, sizi artik aramasi icin "sebep " kalmamıştır ya da sevgilisi vardır ona odaklidir, arkadaşım nasılsa orada, aradigimda yine beni eyler diye düşünerek sizi öncelik sirasinda aşağılara atmış olabilir. Ben ki sizin gibi dostluklara çok önem verirdim, artik kimseyi aramıyorum. Gerçek dost zaten her kosulda yaninda olandır. Mesela gecenlerde eski bir arkadasim geldi yemek yedik hersey spontane gelişti. Güzel de oldu. Ve yilda 1 kez bile görüşsek konuşacak seyler buluruz. Bence siz de ondan önce de var olan sosyal ortaminiza dönün, o da ararsa ne ala aramazsa da yapacak bir sey yok. Ben morali bozulduğunda size ulaşacağını düşünüyorum. Bazen bazi insanlarin hayatimizdaki yeri biter, ayrılık kaçınılmaz olur. Bu arkadasiniza da o gözle bakın. Tümden silmeyin ama öyle herhangi biri gibi görün. Ve lütfen kimsenin dert yükünü ustlenmeyin, hayat sizin hayatınız ve siz de kendi hayatınızdaki güzellikleri en iyi sekilde yaşamayı hak ediyorsunuz. F frances-ha Yeni

1 aydan fazla oldu arayalı. Hala geri dönmedi. Ben biraz hassas bir insanım ve ince düşünürüm kabul ediyorum ama kimseyi kolay kolay silmem. Bu arkadaşım gerçekten çok ama çok değer verdiğim bir insan. Ben onunla ayda 5-6 kez ancak telefonda görüşüyordum. Sebebi ise başka bir şehirde kendini yalnız hissetmemesini sağlamaktı. Yanı şöyle diyeyim. Kendisi başka insanların mutlu hayatlarını görmemek için dahi sosyal medyasını kapatmıştı. Ben onun psikolojisinin de çok iyi olduğunu düşünmüyorum. Kafasına taktığı meseleler var. Bu arada geçenlerde ortak bir arkadaşımız aramış naber nasılsın diye. Arada cokokuyanbilirle görüşüyorum hafta sonları diye konu açmış. Hmm güzel diye cevap vermiş. O nasıl, neler yapıyor vs diye düşünmeden. Yanı iletişimde olduğum biri 1 ay ortadan kaybolursa acaba nasıl diye merak ederdim ben. Ama aynı değer yargılarını paylasmadigimizi hissettim. Bu arada ben tekrar aramaya da cekiniyorum çünkü yine açmaz ve geri dönmezse aramızdaki köprüleri yıkmak istemiyorum. C

Bu arkadaş kk'de meşhur oldu

Yanı mesafe mi koymak istiyor yoksa onun normali mi bu kestiremiyorum. O yüzden yargısız infaz da yapmak istemiyorum. Gerçekten çok kıymet verdiğim biri. C

Bence bı öneminiz yok kendisi icin C

Ben çevresi sağlam olan sosyal biriyim. Onun yokluğu da, onunla konuşmamakta benim için büyük değişikliklere sebep değil. Aksine şuan hiç sosyal çevresi yok, erkek arkadaşı yok ve bilgisayarı dahi bozuk olduğundan tüm gününü dizilerle geçirirken şuan onu dahi yapamıyor. Yanı tamamen izole yaşıyor. Aynı zamanda bu durumdan da hiç memnun değildi. Ben üzerinden biraz olsun bu yükü alabilmek için, destek olmak için sürekli sehrime davet ederdim arardım onu.