İnsana saygı başka mevzu zaten. Mevzu mevki. Saygı duysunlar bi zahmet :) kolay kazanılmıyor mevki.. torpilli kısmı başka. Bazı şeyler torpille olmuyor. Torpille doktor olamazsınız, dünyanın sayılı cerrahlarından diye bahsettiremezsiniz.. yada ün salmış bi öğretmen olamazsınız torpille.. torpille bu kız hiç dava kaybetmiyor diye konuşturamazsınız arkanızdan.. gibi gibi.. pilot görüyorum mesela, imreniyorum.. nasıl saygı duymam uçağa hükmediyor resmen :) bazıları saygıyı hakediyor gerçekten..

Bunlar hep... nın Oyunu

Ama bu bahsettiğiniz insan merkezi sınav gibi güvenirliği fazla olan bir yöntemle siZinle aynı yeri kazanmıs. Bunu neden düşünmüyorsunuz? Mikropik

hakedene sonuna kadar saygı duyulmalıdır şayet dediğiniz ve gördüklerimiz günümüzde hakedenin kazandığı bir sistemin samimiyeti ne kadar güvenilir bilemiyorum

Burda açmayayım okadar kendimi. Ben avukatım babam asker diyeyim çok detay vermeden. Kardeşlerim ve eşimde iyi okullardan iyi bölümlerden mezunlar. Gurur duyuyorum onları anlatırken yada birileriyle tanıştırırken.. çöp toplayan amcayada saygım sonsuz, evime gelen yardımcıyada.. hepsi hakkıyla helalinden kazanıyor parasını. Okuyanın mesleğine olan saygı başka bişey tabi.

Alinti yapmissiniz okudum cok tesekkur ederim

Elimden geleni yapiyorum hatta son zamanda o kadar usandim ki bazen tum kitaplari atmak geliyor icimden Hatta artik insanlqr biseyler sordukca utaniyorum keske hic bulasmasaydim okul isine diyorum hic olmayan sartlari zorladim elimden ne geliyorsa yaptim evet belki okudugum okul bolum vs toplumda dise gelecek birsey degil ama bulundugum konum durum aile sartlari vs acisindan degerlendirirsem hepsi buyuk caba emek benim icin Ama o toplumda basamaklarin ustune yigilan torpilleri gordukce bezginligim git gide artiyor suan baska bir bolumu okumak icin son sansi verdim kendime buda olmassa okul defterini tamamiyle kapatip hayatimin kalanini ev kizi olarak gecirmeyi dusunuyorum Bu arada torpil bazinda oyle seyler gordum ki degil devlet ozel sektor dahi arkasi olmadan is yapamiyor kamuda alinacak en basit en kucuk bir is icin bile X pattiyle baglanti var mi yok mu ona bakiliyor bu duzenin bu halini boyle gordukce gelecege umutla bakamiyorum ama Allah buyuk insallah duzenin torpiliyle saltanat surenlerinde o basamaklardan indigi gunleri goruruz

K. bkma ama mevkii makamin olmadan insani afadersn kopek yerine koymuyorlar sirf bnun icin hirslandm ve tekrardan okula basladm maalesef aci bir gercek burcudeniz

Türkiyenin çok iyi bir ünisinden mezun oldum, çok köklü bir firmaya staj görüşmesine gittim. Görüşmeye 3er kişi alındık ve içlerinde en iyisi bendim. Bana sıradan sorular sordular, yanımda 2 yıllık üni mezunu kıza oradaki tanıdığının kim olduğunu... ben oraya bir tanıdık aracılığıyla gitmiştim, ama durum okadar iğrendirdi ki bişey söylemeden çıktım ve olumlu cevap gelmedi haliyle. Özel sektör defterini kapattım sonra... Şu anda bulunduğum yeri o an hayal edemiyordum bile, çok uzaktı. Ama sektörün pisliği beni bu yöne itti ve inat ettim. Az, çok az derken müthiş bir programla çalışıp sınavlara girdim defalarca. Ve oldu.. önüm açık.. ama bişey değişmiyor, bi üst basamakta da aynı pislik, bi üstte de. Ya inat edip hep daha yukarı azimle çıkacağız, ya yalakalık yapıp çıkacağız, ya da pes edeceğiz. Ama en başta, milletin tırı vırısını kulak ardı edeceğiz. Bana okadar çok dendi ki "bırak artık şu sınavı, olmayacak" diyen.. sonrasında" biz zaten biliyoduk" a döndüler. Duyarlı birisiniz belli ki, ve bu yaşadıklarınızın hiçbiri boşuna değil. Hayat bitmedi, devam ediyor. Bi yerinden bi şekilde devam edip daha iyi daha iyi olmak sizin elinizde. Ve sonunda siz de başkalarına göre o saygın konumlardan birine gelip saygı&nlığınızla orayı işgal edebilirsiniz. Yapabileceğimizin en iyisi bu... burcubahar0635 what u get is what u

Merhaba hanimlar yine bana ozel konulardan biriyle ben Bugun nette hediyelik urun sitelerinden birine denk geldim com guzel cok tatli seyler vardi ama dikkat edince tüm urunler sadece mesleklere ozel neredeyse tum a dan z ye akliniza gelebilecek tum meslekler mesleklere ait seyler var ev hanimindan tutunda 2 yillik bolumlere imam dan akliniza gelecek tum muhendislikler vs vs vs Yani normalde makam mevki onemseyen biri olmadigim ne baskasina hediye alirken boyle bir tercihte bulunurum nede boyle biseyi gozum arar ama bakarken okudugum bolumun meslek tanimi olmayisina burkuldu icim burkuldu sonradan bu ulkede artik herseyin meslek makam mansip oldugunu bir daha hatirlamak icimi acitti Makam mevki hastasi insanlar sadece benim cevremde mi bu kadar yigildi dunyayi tamamwn mi sardi anlayamiyorum insanlara bakiyorum genel cercevede evlatlarini dahi bulunduklari mevkilere gore onemseyen insanlar goruyorum Bir keresinde bir devlet dairesinde isim vardi bisey danismak ici gittim mudure yonlendirdiler kapiyi calip iceriye girdim mudur koltuguna yayilmis desem o bile az neredeyse uzanmis pozisyonda bir sahis odada baska biride vardi adam iceriye girmemle toparkanmasi bir oldu ceketini ilikleyecek neredeyse hosgeldinizler falan neyse bilgi edinmek istedigim mevzuyu soyleyince eski pozisyonuna donup tekrar yayildi koltuga onunla biz ilgilenmiyoruz dedi ve bitirdi bari odadan cikmami bekleseydin be adam Birgun sinava girdigim okulda koridorda sinifi ararken arkamdan biri kosup hocam hocam diye seslendi onca bana degil diye dusunup aldirmadim sonra bi baktim yaklasti tam dondum elimdeki kagidi gorunce haaa ogrencimisin ordaki sinif dedi sanki ona sinifi sormusum Daha saysam bi dolu ornek haberlere bakiyorum gecen alt yaxilar su sekilde intihar eden kadin profosor intihar eden genetik muh. Vs vs vs Meslegi olmayanlar vasiflari olmayanlar bu dunyada kimliksiz karakterler mi bu duzen ne zamana kadar boyle isleyecek Abartiyorsunuz diyenler olacak ama ciddi ciddi soyluyorum kendi cocuklarina vasıflarina gore deger veren insanlar gordum kendi cocuklarinin yaninda doktor hemsire vs vs meslekteki akrabalariyla ovunen insanlar gordum kardesinden soz ederken x hoca x hoca diye hitap edeni gordum Merak ediyorun hersey mevki makam mi eger degilse bu dunyanin durumu niye boyle

Hangi bölümü okuyorsun merak ettim :)

Kesinlikle çok haklısın arkadaşım Ve bunu öyle güzel kullanıyorlarki egolarını geliştirmek üzere

Verdiginiz benzinci olayini kendi acimdan degerlendireyim eger benzinci yapisi kulturu itibariye herkese sen diye hitap ediyorsa es gecerim ama benzinci kiyafetinden mesleginden vs vs durumlarindan dolayi gelen bir insana siz diye hitap ederse hatta yetmiyormus gibi baska birininde sirasini o sahsa verirse o kisiye tutumumum daha baska olur tabiki Mikropik

Hediyeler içinde her mesleği göremezsin zaten üstelik o kadar ilginç meslekler varken.

Keske keske herkes emeginin karsiligini alsaydi bu toplumda isler dayilarla saglam arkayla x şahıslarin destegiyle yurumeseydi

İnsanlara sırf "okumuş" olduğu ya da iyi para kazandığı için değil çabaladığı için saygı gösterilmeli. Bazı insanların şartları bazılarına göre daha çetin olabiliyor. Pamuklar içinde büyüyüp ite kaka bir üniversite kazanıp meslek sahibi olan biri ile zor şartlarla boğuşan, okuma şansı elde edemeyen fakat çabalayan, çalışan bir işçi, bir hizmetli ya da ne bileyim her hangi bir başka iş yapan biri arasında çok uçurum var gösterilen saygı, verilen değer bakımından toplumda maalesef. Fakat asıl saygıyı hakeden, imkanları kısıtlıyken yoktan var edendir bence. Aileler bile çocuklarını tanıtırken mesleği güzelse onu ön plana çıkarıyor hemen.

Kendini ne kadar geliştirirsen elin ne kadar sağlam olursa o yuna geldiğinde sana o kadar bir şey olmaz. Şuan oyunların içinde oyuncuyuz kuzu. Kendimize kattığımız her değer bizi yükseltir. Satranç tahtası gibi düşün. sağlam adımlarla ilerlersen piyonken vezir bile olursun Dış görünüş yine çok önemli senin başına gelenler inan benimde başıma geliyor. Toplu olarak bir yere gidiyoruz ben arkadaşlarımdan bir kaç dk sonra sonra gidersem onların sırasını önemsemeden benle ilgileniyorlar. Bunun sebebi duruş biraz temiz ve düzgün giyim Ve sonra en önemlisi çabalamak şu sıralar bende de gelecek kaygısı var. Elimde bir kaç tane sertifika var. :)) Gittim kaç saatlik kurs almışım diye baktım :)

Ben artık hiçbir makamdakilere saygı duyamıyorum. Resmen aynı bölümden 3.69 ile mezun oldum. 2 yıl sınıfta kalarak 3 ortalamayla dahi geçemeyen sınıf arkadaşım sırf arkası sağlam diye şu an çok yüksek bir mevkide. Torpil geçiyor artık. Allah sorsun diyorum. O yayılıp kalan da büyük ihtimal zekasıyla değil tanıdığıyla gelmiştir o mevkiye çünkü zeki insanlar terbiyeli ve mütevazi olur.

Sizi tebrik ederim ama ben arkadaşımı tanıyorum ondan. Tanımadan konuşmam emin olun. R riccinus

not: araştırın dedim ama dayanamadım şu alıntıyı paylaşayım dedim :) tam da mutsuzluğun dibine vurduğum bir günde bir kitapçı vitrininde karşılaştım doğan cüceloğlu'nu son kitabıyla. kitap adıyla tavladı beni : korku kültürü! kitabın alt başlığı adından bile güzel: niçin mış gibi yaşıyoruz? psikoloji profesörü cüceloğlu ile tv8'de cumartesi sabahları yayınlanan programının çıkışında konuştuk. uzun ve epey öğretici konuşmanın sonunda anladım ki türkiye'nin suyu hasta! niye mi? işte doğan cüceloğlu'nun ağzından nedenleri... bir arkadaşım anlatmıştı. japon balığı almış. işten sonra evine gidip balığını seyrediyormuş. şahaneymiş seyretmesi, böyle dalga dalga gidiyormuş balık. ama bir süre sonra balık yan yatmış, debelenmeye başlamış. kavanoza koyup deniz biyoloğu olan bir arkadaşına götürmüş. biyolog incelemiş, demiş ki; - iyi haberim var, kötü haberim var, hangisinden başlayayım? - hangisinden istersen - iyi haberim balık hasta değil. kötü haberim suyun hasta. - su hasta olur mu ya? - evet olur, iyi oksijen almıyor bu su. bundan dolayı bir bakteri girmiş. ve bu bakteri balığın sinir sistemini böyle etkilemiş. - ne yapmam lazım? - balığın suyunu değiştireceksin, bir de pompanı değiştireceksin. su değişince, pompa sistemi değişince gerçekten de balık iyileşmiş bir süre sonra. yine şahane biçimde dalga dalga gitmeye devam etmiş! bizim suyun hastalığı ne peki? korku kültürü. korku kültürü kavramını biraz açabilir misiniz? korku kültürü yaşamda gücü temel olarak kabul eder. hayatta en önemli şey güçtür. bu nedenle yaşam sürecinin kendisini sıfırlar. mutluymuşsun, coşkuluymuşsun, zevk alıyormuşsun hiçbir önemi yok. seni güçlü kılıyor mu kılmıyor mu ona bakacaksın. bu da sonuçlarla belli olur. mevki edindin mi, para kazanıyor musun, şöhretli misin, göster bana! böylelikle yaşamın bir süreç olarak değeri yok, güç temel değerdir. güçlü olan haklıdır, çünkü o güçlüdür. güçlü olanın denetleme hakkı vardır, çünkü o güçlüdür. yönlendirir. böylelikle tüm ilişkiler ve yaşam onun üzerine oluşmaya başlar. o nedenle böyle bir toplumda insan insana ilişki yoktur, güçlü güçsüz ilişkisi vardır. kadın erkek ilişkisi yoktur, güçlü güçsüz ilişkisi vardır. patron işveren ilişkisi yoktur, güçlü güçsüz ilişkisi vardır. bir toplumda "sen benim kim olduğumu biliyor musun?" diye soruluyorsa o toplumda güçlü güçsüz ilişkisi vardır! korku kültüründe insanların ilk karşılaştıklarında akıllarından geçen şudur: şimdi burada kimin borusu ötecek. o yüzden kolay kolay gülümsemezler, başka tarafa bakarak el sıkarlar. yani diyor ki: yersen, burada baba benim. böyle durumlarda ben kendimi nasıl tanıtacağım. profesör doktor doğan cüceloğlu. mutlaka mevkimi söyleyeceğim. yani işte 15 kitap yazdım, tv programı yapıyorum, filan, filan... bir kıdem listesi yapacağım sana güçlü olduğumu göstermek için. çingeneler kavga ettiğinde bende bu var diye sende ne var diye atışırlarmış ya... bizdekinin aynı. adam kitap yazıyor, üzerine prof bilmem kim diye titrini yazdırıyor, ne gerek var? korku kültüründe eşit ilişki yoktur, kim daha güçlü, kim daha üstün ilişkisi var. daha evlenirken bu karı koca ilişkisinde kendini belli eder, ilk gece gözünü korkutuyor, ilk gece. anne baba çocuk ilişkisinde de öyle. anne baba ilişkisinde nasıl? çocuk bir kere 0 - 7 yaş arasında müthiş bir mücadele veriyor. ne mücadelesi veriyor? varolma mücadelesi veriyor. "yemiyeceğim" diyor, "doydum" diyor. "yiyeceksin" diye ağzına tıkıyoruz kaşığı. "aç değilim" diyor. "hayır açsın" diyoruz. düşünebiliyor musun ya? şu işkenceyi düşünebiliyor musun? geçen gün üniversite öğrencilerinden oluşan 70 kişilik bir gruba konuştum. bir kız öğrencinin önüne gittim. "merhaba" dedim ama görüyorum nasıl korkuyor. inşallah doğru cevap veririm kaygısı var yüzünde. "sabahleyin karşılaşsak ben sana sorsam 'uykunu alabildin mi?' diye. uykunu alıp almadığını bilebilir misin?" dedim. "bilmem, belki" dedi. bu çok acı bir şey. "peki" dedim "senin uykunu alıp almadığını senden daha iyi bilecek kim var?" ona da cevap veremedi. üniversite öğrencisi bu! yandaki arkadaşa döndüm. "aç mısın tok musun bilir misin?" dedim. cevap veremedi, ııığğğ filan yapıyor. "senin aç ya da tok olduğunu senden daha iyi bilebilecek biri var mı?" dedim. "lokantacı "dedi. bunlar üniversite öğrencisi! bunlar bu kadar sınavdan sonra üniversiteye girebilmiş seçilmiş insanlar! ama düşünün öyle bir yaşamı boşaltma durumu var ki çocuk aç mı uykusuz mu bilmiyor. ve ben psikolog olarak şunu söylüyorum. bir insanın yaşamının temeli 0 - 7 yaş arasında atılıyor. bir vatandaşın vatandaşlığının temeli de 0 ile 7 yaş arasında atılıyor. neye benziyor bu biliyor musun, eğer siz bir çocuğa 0 - 7 yaş arasında türkçe öğretemezseniz, ondan sonra da düzgün türkçe konuşamaz, ona benziyor. eğer çocuklarınıza 0 ile 7 yaş arasında vatandaş olma bilinci veremezseniz ondan sonra ikinci dil öğrenirmiş gibi zorlukla aksak öğreneceklerdir. o zaman o üniversitelinin aç olup olmadığını bilmemesinin nedeni de annesinin çocukken aç olmadığı halde zorla yedirmesi mi? onun adına kararlar vermesi mi? bu ufak bir örnek. genel olarak çocuğa verilen mesaj önemli. "sen küçüksün bilmezsin büyükler bilir. sen kimsin ki..." bu genel mesaj yerleşince " ben kimim ki, otorite daha iyi bilir" inancına dönüşüyor. korku kültürünün özü bu! öyle olunca yaşam tamamıyla gerçeğin araştırılması değil, özgürce bir yolculuk değil, bireylerin, grupların, cemaatlerin birinden daha güçlü olma mücadelesine dönüyor. türkiye'de siyasal anlamda yaşanan da bu değil mi? evet! işte bu korku kültürünün aksi olan saygı kültüründe çok temel bir değer vardır. o da gerçeğe saygıdır. üniversite neden vardır? gerçeği keşfedip, öğrenip, yaymak için vardır. oysa bu korku kültürünün umurunda değil. korku kültüründe üniversite makam için vardır, mevki için vardır, daha güçlü olmak için vardır. araştırma yapmaktan daha çok nasıl kulis faaliyetleriyle, ayak oyunlarıyla makam elde edileceği öğrenilir. ayakta kalanlar, mevki, makam sahibi olanlar bunlardır. ve bunlar bir öğrenci çok akıllı ve yetenekliyse korkarlar, onu asistan almazlar. sadece üniversitelerde değil, hiçbir yerde çok akıllı adam istemezler türkiye'de. evet, çünkü tehlikesin. ama ben 25 yıl yurtdışında bulundum. orada adamın seni sevmesi veya sevmemesi üçüncü dördüncü derecede ilgilendiği bir şey. "sevmem ama harika bir kafası var, ondan dolayı buraya getirmek zorundayım" diyor. "arkadaşım olarak görmem ama hakkını veririm" diyor. şöyle düşünmek lazım. hepimiz bir ekibin parçasıyız. ben şu çocuğun daha mutlu olmasının bir parçasıyım. herkes böyle düşünmeli. o çocuk mutsuzsa emin ol şu veya bu şekilde o mutsuzluk benim hayatımı etkiler.trafiği düşün, herbir kişinin araba kullanışının kalitesi diğerinin hayatını etkiler. sarhoş ise, yorgun ise, hızlı ise trafikteki herkes etkilenir. toplumda da öyle. ben buna biz bilinci diyorum. korku kültüründe biz bilincinin gelişmesi mümkün değil. ya ben bilinci denilen arsız saldırgan kültür gelişir, ya da sen bilinci denilen ezik kişiliksiz kültür gelişir. arsızlar ezikleri daha da eziyor yani o zaman? zaten sen diyenler "meee" diyor, "çoban yok mu? uykum var mı yok mu bana söylesin, biri benim hakkımı korusun." mesela sınıfa girin öğretmen olarak. korku kültürüyle yetişmiş çocuğa güler yüzlü davranın, "günaydın çocuklar nasılsınız?" filan deyin. üç dört ders sonra size parmak atmaya kalkarlar. siz üzülürsünüz ben bunlara insan muamelesi yapıyorum, yaptıklarına bak diye. size süratle öğretirler nasıl öğretmen olunması gerektiğini. demek ki korku kültüründe korkutulma ihtiyacının giderilmesi için korkutan birisinin olması lazım. el ve eldiven gibi. ve bu bir yaşam felsefesi. mesela korku kültüründe yetişmiş kadınlar da korkutan erkek ister. onları korkutmayana "ne biçim erkek" derler. türkiye'de yüzde kaç korku kültürü hakim? şimdi belirli bir azınlık grup var. insan hakları, çocuk hakları diyen, insanca bir yaşam isteyen, birbirlerine "günaydın" demek isteyen, trafik kurallarına uyan... benim gördüğüm kadarıyla çok az... ve bu insanlar çok yalnız. eğer türkiye'de uygar insan gibi yaşamaya çalışırsanız süratle kendinizi keriz olarak görürsünüz. o sınıfa girip de "günaydın" diyen öğretmenin durumuna düşersiniz. başınıza gelmedik kalmaz yani? kendinizi korursunuz ama o zaman da kendinize yabancılaşırsınız. bir mutsuzluk yaşamaya başlarsınız. ve altını çizmek lazım. kimsenin kabahati yok. kimse kötü niyetle yapmıyor bunu. bildiği başka bir şey yok. 0 - 7 yaş aralığında bunu öğreniyor. bildiğini de gelecek nesle bağırta çağırta aktarıyor. bu böyle gidiyor. nasıl ki alfabeyi değiştirmek için seferberlik yaptık, köy köy gezip anlattık. bence bizim ana babalığı öğrenmemiz için de aynı şey lazım. çok ciddi olarak ve bilimsel olarak. ve bunu herhangi bir ideolojinin herhangi bir güç kapma yarışının parçası haline getirmeden yapmak çok önemli. türk politika tarihinde korku kültürü ne kadar hakim? hep korkutularak mı yönetilmiş türkiye? korku kültürünün dışında başka bir akım olmamış. avrupa'nın yaşadığı aydınlanma, birey olma hakkı mücadelesi olmamış. işte atatürk devrimleriyle bunu yapmaya çalışmış. fakat korku kültüründe yetişmiş insanlar onu da hemen bir canavar haline getirip iki kampa ayrılmış, hangisi güçlü olacak mücadelesi yapıyor. iki tarafında anlaştığı temel değerler nedir konusunda bir araştırma içerisine girmiş değiliz. ben şimdi olanların hepsini korku kültürü içinde bir mücadele savaşı olarak görüyorum, bu da bana acı veriyor. bir de bu savaşın, bu en tepedeki güç savaşının bizlerde, sıradan insanlarda yarattığı korkular var. herkes endişeli, kaygı içinde ve mutsuz. gerçeğe saygı bir değer olarak kurumlarda yaşamıyorsa o zaman benim çok dikkat etmem gereken şeyler var. ailem var, işim var, düzenim var. yaşamımı devam ettirmek için benim ya çok güçlü olmam lazım ya da çok güçlü bir ekibin parçası olmam lazım. bütün mücadele böyle dönüyor şimdi türkiye'de. karşı tarafın hakları umurunda değil, zerre ilgilendirmiyor. bir onların gözüyle bakayım diye kimse demiyor. çünkü bakarsa gücünü kaybediverir. o yüzden herkes yüzde 100 haklı olduğunu iddia ediyor. o yüzden de diyalog imkanı ortadan kalkıyor. diyalog imkanının olabilmesi için herkesin "arkadaş sen de ben de farklı bakıyoruz ama müşterek bir gayemiz var" diyebilmesi lazım. müşterek kabul ettiğimiz kriterler olması lazım. bu kriterler yok. o yüzden ben sana baktığımda acaba hangi taraftan diyorum. sana da sormuyorum, güvenim yok, alttan alttan anlamaya çalışıyorum. benim gördüğüm kadarıyla hem parti içi hem partiler arası politika güç mücadelesinden başka bir şey değil. kim mevkiye makama gelirse nemalanma durumu olarak görüyorum bunu. içten içe hepimiz de bu böyle olur diye kabul etmişiz. o nedenle korku kültürünü bizim en önemli baş belamız olarak görüyorum. henüz daha farkında değiliz nasıl ki balık suyun farkında değil, biz de korku kültürünün farkında değiliz. bizim de suyumuz mu hasta? aynen öyle, akvaryumun suyu aynı olduğu sürece yeni balıklar koysan bile bir süre sonra onlar da hastalanır. şimdi biz ne yapıyoruz, milletvekillerini suçluyoruz. sanki onlar gökten zembille indi. onlar da bizim balığımız! peki suyu iyi etmek için ne yapmak lazım? suyun ilacı ne? değerler! ilk değer gerçeğe saygı. anne baba olarak çocuğunun gerçeğine saygı duyacaksın. ikinci değer, gerçeğe sevgi. anne baba olarak çocuğunu seveceksin. en önemlisi de yaşama saygı. çocuğun kendi yaşamında kendisi olarak var olabilmesine saygı duyacaksın!

Bunlar kapitalizmin gereklilikleri. sizleri ihtiyacınızın olmadığı şeyleri almak konusunda yönlendiriyorlar. alım gücü bu meslek gruplarında yüksek olduğu için bu nedenle onlara yönelik ürün vardır. bu meslek grupları onların potansiyel müşterileri.

Sonuçta aynı bölüm aynı üniversiteyi kazanmış degil mi yanlış anlamıyorum?

Doğan Cüceloğlu'nun "korku kültürü" kavramını bir araştırın :) pek çok cevap bulacaksınız

Evet haklisiniz bir market sahibinin ve bir doktorun topluma sagladigi fayda esdeger tutulamaz ama topluma begenilmeyen işci zümresini verdigi emeklerde gpzden cikarilamaz ve benim icin bana katkisi faydasi olmus her meslek sahibine saygim sonsuzdur Bi muhendisin topluma sagladigi yarar hayli fazla ama muhendis işçisiz tam katki saglayamaz doktorun hemsireye bir dis hekiminin teknikere ihtiyaci gormezden gelinemez zaten dikkat edilirse bu toplumda ise yarar her birey zincirin bir halkasidir benim nazarimda isini hakkini veren herkes saygiyi hak edendir Birde su ornegi vermek istiyorum evet doktorluk gercekten sayginligi hak eden bir meslek ama bir kalp doktorunun bir ameliyata girecegi zaman temizlikcisinden tutun teknikerine yardimci olacak kac ayri meslek sahibine ihtiyac oldugunu bilmenizi isterin saygi sirasinda statuye ayirirsaniz en son temizlik personeline sira gelir ama saglikta sterilizasyon basli basina buyuk bir onem arzediyor Bu benim gorusum fikrim bu tabi her insanin fikri dusuncesi ayni olmak zorubda degildir burcudeniz

bense özellikle mesleğimi gizliyorum dışarıda çünkü mutlaka tuhaf durumlar oluyor bazen soranlara bile söylemiyorum yakın tanıdık değilse. bence bunu tüm toplum yapıyor kendi anam ablam bile bana yapıyor kavga anında direkt meslekten vurmaya başlıyorlar bence torpil işe yarama mevzuları falan çok var ondan üst makama yalakalık yapıp iş hallettirme derdinde millet yoksa sevdiklerinden değil hatta arkasından sövüyorlardır

Kuşak ve doneme bagli egitim konusundaki dusuncelerinize katiliyorum bir zamanlar üniversite okumak ayricalikti ama emin olun o donemdede ozur dilerim biraz kabaca olacak ama tabir yerindeyse "Okusa Alim olsa eşek yine eşek " sozunu hak edecek bir cok egitimli meslek sahibi insan vardi. cocuklugum dogida gecti benim cocuklugumun gectigi yerde okumus insan sayisi cok azdi memur kesim hep disardan gelmis halkti ve doktoru hemsiresi hastaya en agir sekilde hakaretlerde bulunma hakkini gorurdu ve en agir hakaretlerle hastayi hasta yakinlarini asagilardi ve ben dogal olarak bu insanlarin egitimine makamina saygi duymuyorum keske meslekten once insanliktan paylarini almis olsalardi diyorum Ikinci bir kisma gelirsek olaya pragmatik olarak bakacak olursak herkes kendisine en fazla yarari olan meslege daha cok saygi gosterecek Acikcasi bu konu cok su goturur herkes icin degerler dusuncer fikirler farklidir Aslinda konu benim acmis oldugum sorundan farkli yone tasindi normalde ben konuyu insanlarin neden insanlarin insanlari makamlarina gore kategorize edip insana degilde meslege deger verildigine dair actigim orneklerdi hatta fark ettiyseniz ailelerin evlatlarini makamlarina gore kayirmalatindan insanlarin cocuklarinin yaninda bilmem hangi meslek sahibi akrabalariyla ovunmelerindem ornek vermistim Ama madem konu diger boyuta tasindi bende fikrimi su sekilde dile getireyim benimde doktora ogretmene hemsireye saygim var Ama doktor hemsire oldugu icin hastaya hasta yakinina hakaret etme hakkini kendinde bulan egitimi pozitif bilimlerle sinirli kalan sahislarinda makamlarininda benim acimdan hicbir onemi yoktur Yada gelecege bir nesil yetistirecek ogretmenin maasimi alayim gideyim zihniyetiyle ogretmen oldugunu dusunen ogeetmenin mesleginede saygim yok Belki bir cok kisiye fikir beyan ettigim icin cumlelerimi toparlayamiyirum ama ozetleyeek olursam Benim icin saygi meslekten once kişiye kisinin kişiligine gelir Ve bu toplumun calisan her bireyi bir zincirin halkalari gibi bir birini tamamlar biri olmadan oburunun meslegini icra etmesi zorlasir Bu toplumda saygin meslek gruplarina gosterdigimiz saygiyi sehrin temizlik personeline firincisina marketine evimize gelen yardimciya apartman gorevlisine gostermedigimiz surece olusturulan hiyerarjide bir kopukluk olacak duzende eksiklikler olacak Dogrusuyla yanlisiyla benim dusuncemde bu keske insanlara meslekten once insan oldugu icin deger verilmesi gerektigini ogrenebilsek

Katiliyorum size mutlaka algida secicilikte var ama inanin burda verdigim orneklerin kat kat fazlasini yasadim bu toplumda hatta oyle oldu ki bana sadece ben olarak deger veren insanlara karsi asiri bi deger verme olayi oldu Ama o siteye gelecek olursak emin olun bilindikler disinda bircok meslek vardi hatta tek tek branslar halibde kategorize etmusker

ben de güzel mesleği olan insanlara saygı duyuyorum. bu zengine saygı duymak gibi bişey değil ki, mesela kızımın öğretmenine saygı duyuyorum, başarılı bir doktora, güleryüzlü bir hemşireye, tuttuğunu koparan bir avukata, büyük saygım var, bu insanlar yıllarca okumuş, emek vermiş, biryerlere gelmiş ve işini en iyi şekilde yapan insanlar, saygıyı tabi ki hakediyorlar.

Adam okumuş didinmiş biyerlere gelmiş, saygı görecek tabi. Okumayana saygı gösterilmez demiyorum yanlış anlaşılmasın. Bende kardeşlerimi tanıtırken mesleklerinden bahsederim, annem babam eşim içinde öyleyim. Çünkü gurur duyduğum işler yapıyorlar. Mevki manyaklığı değil bu, gurur duyuyorum dedim ya..

Her zaman var her yerde de var. Ben de en çok şunu gözlemledim iyi bir yer mezunu olamayıp kendimi cok geliştirdim diyen insanlar genelde kof oluyor. Çıtası YOk çünkü kendimi geliştirdim dediği şeyler genelde iyi yerlerde okuyan insanları için cok normal değerler oluyor. Bunun tersi de elbette var. Okuyunca da herkes adam olamıyor. Madem bunu dert ediyorsunuz ona göre yaşayın, okuyun, Çalışın. Yapacak bir şey Yok.

Burda bircogu ya yazmis oldugum sorunu yanlis anladilar ya beni anlamadilar Bircogunun yorumu onca emek verip belli bir yere gelmis insanin saygi gormeyi hakedecegine kendiletinin saygi gostereklerine dairdi Hicbir zaman bir ogretmene doktora hemsireye bir mudure saygi gosterilmesine karsi olmadim sadece demek istedigim toplumda insanlara sadece makamlari oldugu icin degil insan oldugu icinde saygi gosterilmesi dusuncesinde oldum Yani bir bankaya gittigimizde gise memuruna nasil kibar bi sekilde yaklasip duzgun bir sekilde hitap ediyorsak ayni sekilde markete gittigimizde kasiyerede duzgun bi sekilde hitap edebilmeliyiz Hastanelerde karsilastigim bir durum otomasyon gorevlileri şık giyimli kadin veya erkeklere hanim yada bey diye duzgun bir turkceyle hitap ederken giyimi hali daha mutevazi vatandasa kendi sivesiyke daha farkli bir ses tonuyla amca teyze diye hitap edebiliyor Kurumlarda bir memurla konusurken laubalice konusurken mudurun karsisinda padisahin huzurunda gibi davranabiliyorlar demek istedigim kisiye makamindan once insan okdugu icin karakter sahibi oldugu ici saygi gosterilmesi

Isin bu kismini ilk defa duydum farkli bir bakis acisiymis

Hukuk fakültesinde akademisyen olan arkadaşım bizim neden mesleğimiz yok derdi Çoğu kişi okulundan şu mühendisi ya da doktor mimar pisikolog biyolog gibi unvanlarla mezun olurken hukuk fakültesi mezunlarının diplomasında bir şey yazmaz Keza akademisyen de kadrodur sadece ünvanı olsa da kadro yoksa bir kürsüsü yoksa ben doçentim demenin bir anlamı yoktur derdi Kulakları çınlasın Yani o statülü meslekler de bakıldıkları yerlerden farklı görünebilir

Verdiginiz ornekte durumdan ilk defa haberdar oldum acikcasi bir yandan uzucu amamesleklerini yine icra etme sanslarina sahipler Bolum adi vermeyeyinde bolumumle ilgili gonullu staj yapip kendimi gelistirmek istedim gittigim kurumdaki stajdan yetkili şahıs sonra gonlumu almaya calissada biraz kirici nitelikte hakaretvari konusup kalbimi kirmisti hadi mudur seni kabul ettide ben seni hangi birime vereyim zaten meslek taniminizda yok aslibda belli bi is alaninizda yok gibilerinden seyler soyledi orada durmadim baska yerde sansimi denedim ve bulunduğum yerde kendimi gelistirebilmem adina birkac birimde staj yapabilecegim soylendi elimden geleni yaprim ve cok sukur hatalarim olsada şeflerimin memnuniyetini kazanip ciktim ve staj yaptigimda gordum ki aslinda is alanimiz cok fazla ne yazik ki duzen bizim oturmamiz gereken yerlere arkasi saglam olan sahislari yerlestirmis

İnsana saygı duymama olayı makamla alakalı değil aslında, heryerde var onlardan ve bazıları da o makamlara kondurulmuş maalesef. Sadece üni mezunu olduğu için ev hanımı arkadaşlarını ezen de gördüm, prof olduğu için eğitiminden sorumlu olduğu asistanı ezen de; asistanının ısrarla çay getirme teklifini zahmet olmasın diye reddeden de. Bahsettiğiniz insanların gördükleri saygi de makamları gibi sahte, ama hakedenlerin yeri gerçek iyilerin gönlünde bambaşka bence, hakettikleri değeri göremeseler de... İki insan makam sahibiyim diye yalakalanacak, 5 dk sonra makamdan alınsam suratıma bakmayacak.. yemişim öyle saygınlığı...

Biraz da karşılıklı olduğunu düşünüyorum bu durumun. Sürekli benzin aldığım benzinciye ben 'siz' diye hitap ederken adamın 'sen'e geçmesi o adama saygımı azaltır mesela. Gider daha saygı gördüğüm ve saygı duyacağım bi benzinciden alırım yolu daha uzak olsa da... Aynı şeyi hocalarımda görsem aynı şeyi hissederim. Saygım azalır, ama bundan dolayı saygısızlık yapmam.. Olay makam mevki olayı değil yani, kişilik.. ve bukadar çok insan bu kadar çok karakter varken hep iyilerin biyerlere gelmesini, yada herkesin ideal davranışı göstermesini beklemek... fazla ütopik olur... herkes kendine bakacak önce...

Iste o oyunlara gelicez diye tirsiyorum

İlla ki oluyor bu.. bende bölümümden kaynaklı bazen bu tür davranışlara maruz kalabiliyorum moralim de bozuluyor fakat "eşek yine eşek" diyip dönüyorum İnan rahatlatıcı, tavsiye ederim

İnsana, emeğe saygı başka bişey. Burda mesleğe saygı, mevki merakı gibi bir durum var :) ben mesleğe saygıdanda hoşlanıyorum. Mesleklerimizle hitaplaşıyoruz demekki hoşlanıyoruz. Konuyu açan arkadaşın mesleği nedir acaba?

Ben de her insana saygı duyulması taraftarıyım sizin gibi.

Yok siz/sen dönüşümünden bahsediyorum, tabi bu bir örnek, ve kesinlikle mesleki bir beklenti söz konusu değil.. Neyse çok konuştum, söyleyecek çok şeyim var ama bu çok şeyler birbirine giriyor artık kısaca; saygı görmedğim doktora, dişçiye, benzinciye bile 2. Kez gitmem. Kendi çalıştığım yerde bile konumumu kullanmamaya özen gösteririm. İnsan olarak saygı görmeyi bekler, saygı gösteririm. Zorunlu hallerde de sinir olduğum insanları kısa sürede beynimden silmeye çalışırım. Herkes olması gerektiği gibi değil, bunu asla unutmam. Hayatı daha da çekilir kılmak için...

Bu durum hic degismeyecek.. gecmiste de vardi zaten simdi de var gelecekte de katlanarak buyuyecekk.. insanin siniri bozuluyor boyle bir durumla karsilasinca ama bu boyle.. edit: ne kadar dikkat etsek de belki bizler bile dusuyoruz bu duruma istemeyerek de olsa..

Insan bu kole sahip iliskisinin nereye kadar surecegini dusuneden edemiyor ne yazik ki goruntuye bakilirsada ebediyete kadar devam edecek gibi duruyor o yuzden cok sukur ki ilahi adalet var Ve sunu soyleyeyim inanin maksadim kendimi ovmek degil su saatten sonrasini Allah bilir ama simdiye kadar tum is tecrubelerimde elimden gelenin en iyisini hatta ustume dusenin fazlasini yaptigima inaniyorum insallahta oyledir İnanin bu ulkedeki makam sahiplerinden bircogu hakettigi icin degil ne yazikki arkasi saglam oldugu icin bulunduklari yerdeler Hatta oyle insanlar varki keşke hani su dediginiz kendimi yetistirdim diyen bos gordugunuz insanlar kadar kendini yetistirmis olsaydilar Size soyle soyleyeyim bu ulkede bazi bolumler var binlerce mezunu var is kolu genis bolumler secimler yapilirken buna guvenilerek o bolumler tercih ediliyor ama onlarin olmasi gereken yerlerde ortaokul lise mezunu insanlar oturuyor Konunun seyri sizin dusuncelerinisden dolayi bu sekilde ilerledi asil soylemek istedigim insanlarin emeklerine saygi gosterilmesin demiyorum ama insana saygi gistermeyi bilsek keske rutmeye degil

hassas olduğun için gözüne batmış hep böyleydi bu maalesef

Benimde demek istedigim bu birçok insan tabiki belli bir yere gelmis insana saygi gosteriyoruz hakediyor diyorlar Ben insanlara neden saygi gosteriliyor diye konu acmadim ki neden insanlar statulerine gore muamele goruyor demek istedim sonucta her meslegin topluma katkisi var Mikropik

Bu aslında sosyal yapıyla ilgili bir olay. Yakın yaşlarda olduğumuzu tahmin ediyorum. Bizim neslimizde üniversite bitirmenin, meslek sahibi olmanın bir ayrıcalığı kalmadı artık. Ben de çevremde kendi yaş grubumda bu tarz bir ayrım hiç gözlemlemedim. Ama eski nesillerde ne yazık ki var, evet. Çünkü eskiden çok az üniversite varmış, üniversite kazanmak büyük bir olaymış. Şu an kıytırık gözüyle bakılan bölümlerde bile o vakitler gerçekten başarılı öğrenciler okuyormuş. E haliyle diploma=başarıymış. İmkanlar da şimdiki gibi değil. Kazanan dişini tırnağına takıp kazanıyormuş. Yani dirayet göstergesi de aynı zamanda. Halk da yoksulmuş, okuyanla okumayan arasında ciddi bir gelir farkı da varmış. Üniversite okumak sınıf atlamakmış bir bakıma. Şimdi işler öyle değil tabii. Okul kazanmak için neredeyse okuryazar olmak yetiyor. Lisenin son 1, hadi bilemedin 2 yılında dershane-özel ders-evde test üçlüsüyle herkes üniversiteli. Her şehirde en az 10 üniversite var zaten. Ama nitelik yok, okullarda da öğrencilerde de. Arkadaşlarla bunun eleştirisini sık sık yapıyoruz. Aslında sadece gerçekten hak edenler üniversite okumalı diye. Her geri kalmış toplumda kendini gösteren bazı kompleksli davranışlar bizde de var tabii. İnsanlara meslek edinme denen şeyin toplumun devamlılığını ve iş bölümünü sağlamak için geliştirilmiş bir sistem olduğunu anlatamazsınız. Aslında toplumda marangozun da halkla ilişkiler müdürünün de savcının da bulunma amacı ve işlevi aynıdır. Hepsi aynı işi yapar, aynı amaca hizmet ederler. Ama işte insan denen varlığın egoları devreye giriyor burada. Bir de özellikle ekonomik düzende aksaklığı engellesin diye uydurulmuş ''kariyer'' kavramı. Bunlar çok derin mevzular. Kitap yazılır bunlar üzerine. Şu kadarını söyleyeyim, ben çok çok iyi olmayan ama ortalama üstü puanla öğrenci alan bir okulda okuyorum, yani bu okulun öğrencileri Türkiye genelinin üstünde bir başarı elde etmiş diyebiliriz. Fakat hiçbiri beş para etmez. Okudukları bölümden başka bir şey bilmezler. Bu okulu bitirip iş güç sahibi oldu diye onlara saygı duyacak insan da ancak onların seviyesindedir. Genel sorunumuz da bu zaten; cehalet. Kendi okulumu bıraktım, çevrem okumuş/okuyan cahillerle dolu. Doktor bir arkadaşım var mesela, en iyi tıp fakültelerinden birini bitirmiş ama ne bir müzik zevki var, ne film kültürü, ne edebiyattan anlar. Kocaman bir 0 bu arkadaş benim gözümde. Yine iyi hukuklardan birinde okuyan bir arkadaşım var, liseden beri tanırım ama ders kitapları ve kıytırık romanlar haricinde bir şey okuduğunu görmedim. Beşeri bir alanda eğitim gören bir insan olarak hiç değilse temel seviyede sosyoloji, siyaset, felsefe vs. bilmesi gerekir ama zerre ilgisi yok. Bir de kuzenim var mesela, akran kuzenler arasında tek sayısalcı olduğu için alttan alta bize hep hava atar. Mühendislik bitirdi, 1 yıldır çalışıyor. Hayatında kitap okumamıştır, imla bilmez, diksiyonu bozuktur. Bu arada bu saydığım insanlar çok samimi olmasam da sevdiğim insanlardır. Sevmediğimden gömmek için demiyorum bunları yani. :) Kendi çaplarında hoş, eğlenceli insanlardır ancak durum bu. Bunlara mesleklerinden, akademik çabalarından ötürü saygı duyamam. Çabaysa bütün öğrenciler çabalıyor, lisanstaki de ön lisanstaki de, düşük puanlı bölümdeki de yüksek puanlı bölümdeki de. Üniversiteye gitmek yerine liseden sonra hayata atılan da çabalıyor. Tüm bu insanlara duyacağım saygı eşittir, çabalarına ve insanlıklarına duyacağım saygı. Daha fazlası değil. Başka bir hukukçu arkadaşım da felsefeyi yalamış yutmuş bir insandır, cayır cayır yabancı dili var. Şimdi bu örnekteki arkadaşla ilk örnekteki arkadaş eşit mi? Tabii ki değil. Demek ki konunun özü başka. Uzak bir akrabamız var, kendisi temizlik işçisidir. Hayatımda tanıdığım en kültürlü insanlardan biri. Kadının hayatı kitap ve belgesel olmuş. Bazen öyle şeyler anlatıyor ki bu bilgiye nerede rastlamış olabilir, benim niye haberim yok diye ağzım açık kalıyor. Ben bu kadına CEO'dan fazla saygı duyarım. Ne bileyim ya. Bence böyle yani. Yine de kimseyi eleştirmiyorum, herkesin kriterleri farklıdır. Ben insanları bu açıdan değerlendiriyorum. Öncelikler kişiden kişiye değişir, değişmese hepimiz aynı olurduk zaten diyerek bitireyim. Çok uzun yazdım sebebi de son zamanlar üzerinde düşündüğüm bir konu olması. Takipteyim, fikirleri merak ediyorum. . push ; S

Ben de 2 ortalamayla okulu uzatarak mezun oldum ama sonra kimsenin cesaret edemediği bir sınavı kazanıp, hala şaşırarak baktıkları bir bölüme geçiş yaptım. Benim için de böyle düşünmüyorlardır inşallah, boşandıktan sonra günde 10 saat çalıştığımı nerden bilsinler ki

O insanlar o ünvanları o meslekleri hakedene kadar ne kadar çalışıyolar bırakın da taşısınlar karşılığını alsınlar. Biz buna sosyal statü diyoruz.

Herkes topluma katkıda bulunmuyor. Bulunsa bile eşit düzeyde değil. Üstün ve ince zeka gerektiren meslekler daha fazla saygı görür. Bir doktorun, fizikçinin, mühendisin topluma katkısıyla sıradan bir memurun katkısı bir değil. Doktorluk denen meslekte insanın hayatını kurtarıyolar yeri geliyor binlerce milyonlarca kişinin hayatını kurtaracak çözümler buluyorlar. Keza mühendislikte yeni buluşlar ortaya çıkarıp sistemsel bir şekilde matematik zekasıyla pek çok işi yürütüyorlar. Şimdi bu insanlarla ilkokul mezunun topluma katkısı bir olabilir diyosan ben bişey diyemem sana. İnsanlık vs ikinci planda kalır aslında herkesin dilinde olan ama kimsenin gerçek hayatta kaale almadığı kavramlar bunlar.

Ama bak orda da ne var biliyor musun, herkesle anlayacagini dusundugun dilde konusma olayi var. Ben bir pr ciyim. Dolayisiyla isim insanlarla iletisim kurmak, iletisimde en onemli sey hedef kitleye uygun mesaji vermektir. Yani ben komsum x teyzeyle sizli bizli hanimli konusursam teyze bundan irrite olur , ote yandan tarzindan teyze desen ayari yiyecegini bildigin tipler vardir ki onlara ninen yasinda dahi olsa x hanim diye hitap edersin bu kisilerin maddi duzeyi ya da birini digerinden asagi gormekle alakali degil aslinda, nabza gore serbet vermekle alakali. Burda bile yapmiyor muyuz? Ben yapiyorum, ustelik cogunlukla farkinda olmadan yapiyorum, dusuk sosyoekonomik duzeydeki konu sahiplerine yazarken daha gunluk dil, daha az jargon kelime kullaniyorum ve bunu sonradan yazdiklarima bakinca farkediyorum. Cogumuz gunluk hayatimizda farkinda olmadan yapariz bunu. Mesleklerde de istisnalar olmakla birlikte meslegi icra edenler genelde kiminle nasıl konusmalari gerektigini cozmus olurlar. Ornegin calisan, Birine siraya girer misin dediginde siraya girecegini, diğerini siraya sokmak icin siraya girsene kardesim demesi gerektigini biraz deneme yanilma yoluyla ogrenir. Her zaman tutmaz tabi ki ama hepimizin kafasinda belirli kaliplar var bu bir gercek.

Haklisiniz topumda her zaman olmus olan ve sure gelen bir durum ama sanki cagimizda biraz daha sinirini asacak haddeye geldi Benimde meslek sahiplerine hep saygim oldu sevmedigim idareciye dahi saygisizlik edecek bi davranista bulunmadim bulunulmasınida hos karsilamadim ama gunumuzde saygiyi rutbeler karsisinda el pence divan durmakla karistiranlar var

Yeni değil ki bu. Her zaman mevkisi yüksek insanlar daha çok değer görür toplum tarafından. Bu bana anormal gelmiyor açıkçası. Saygı duyarım ben bir yerlere gelmiş insanlara. Zaten dolu, kültürlü bir insansa mevki ve meslek sahibi olan alçak gönüllü olur. Ne demişler boş başak dik durur.

Tam tersi bir durum da var. Belli bir mevkiye gelen insanlar toplum tarafından kıskanılıyor. Çünkü kendilerinde eziklik duygusu oluşuyor, kendini üstün tutmayı çalışıyor. Ve tabii tam tersi belli mevkiye gelmiş insanlar karşı tarafı ezik görüyor. Yani karşılıklı olarak oluyor bu.

abartma değil de algıda seçici olmuşsunuz sanki biraz.. hediyelik eşya sitesinde her meslek var demişsiniz ve saydıklarınız yüksek makamlı mesleklerden ziyade toplumda sıkça karşılaşılan meslekler. bölümünüz ne bilmiyorum ama ilerisi için iş imkanı kısıtlı ise siz de bu yüzden biraz meslek konusunda algılarınızı açmış olabilirsiniz...

Bakin ben hicbir zaman kisiye meslege saygi duyulmasin demedim Ama verdigim ornegi dusunun mudur koltugunda oturan sahis beni gordugunde yayildigi mudur koltugunda ben karsisibsa bir insan gordugu icin edebinden kendini duzeltti zannettim fakat beyefendi beni mufettis vs her ne zannettiyse ondan kendini duzeltmis bekledigi kisi olmadigimi ogrenincede tekrar karsimda yayilmaya devam etti Kusura bakmayin amq insana saygi duymasini bilmeyen zihniyetin makamina saygi duymuyorum benim icin doktor hemsire ogretmende saygi hak eden insan fırin manav kasapta Soyle bir ornekte vereyim staj yerimde stajere temizlik personeline memuruna saygi gosteren saygideger idareciler mudur yardimcilari gordum iste ben bu insanlarin makamina saygi gosteririm cunku bu insanlar makamsan once insana insan okdugu icin deger veren saygi gisteren insanlar

maalesef ezelden ebediyete sürecek mevki tartışması. mesela yan komşumuz daimam anne parası yiyen kumarda bir kaç taksi plakasını batıran biri. 50lerin sonunda vardır sanırım her konuşmamızda 2 yıllık ünileri yerin dibine sokuyor bir gün bende onu yerin dibine sokacağım o olacak. pardon x amca siz ne mezunusunuz. mesleğiniz ne geliriniz nereden geliyor diyip

Yok canım hepsi öyle değil emin olabilirsin yani ben kendim değil ama eşim o durumda, mezun olduktan sonra 5 sene işsiz kaldi sonra kpsse alanda 90 aldı, şans eseri tabiki allahin yardimiyla bir kuruma atandi sonra 3 kurumun sınavıni kazandi birinde mülakatta elendi, diğerine kazandi ordanda başka kurum sınavıni kazandı ki 2 defa mülakattan elendiği bir kurumdu, mülakatıni geçti egitim vs göreve başladı... Yani bu şekilde olan çoğu kişi vardır bizim gibi referans olacak üst makamda tanımadığı kişilerin olduğu, saygı duyulsun diye demiyorum ama ben eşimi takdir ediyorum zira ben pes ettim bile o etmedi.

Bunun örneği çok fazla tabii ki, ama bi an bana mı diyoooo demedim değil Şaka bir yana, hepimizin güveni kırıldı bu konuda maalesef...

Ya bu arkadaşım onunla bu bir mi? Alenen torpil. KPSS'den de yds'den de benden az almış insan ayrıca benden önceki senelerde sınava girmişti. Totalde 3 yıl sınıf tekrarı. R riccinus

Ne işler yapıyorlar, meslekleri neler? R riccinus

ben bu ülkede bir yere gelenlere pek saygı duyamıyor şüpheyle bakıyorum acaba kimlerden bir benmiyim