Baş edemiyorum Hiç duyarsızlaşmakta istemiyorum Dünya o masumlar için fazla kötü Ve bazılarımız hayata şanslı başlıyor Açlıktan ölen filistin afganlı çocukların çok zengin komşuları var Dünyada bazıları yemekten ölürken bazıları açlıktan öluyor Hani bide diyorlar ya inanılmaz bir ahenk uyum adaletle yaratıldı dunya Bazılarının yüzüne yalan diye bağırasim var

Ben de çok üzülüyorum bir yandan da böyle insanların sayısının hiç de az olmadığını hissediyorum. çok korkuyorum ben bu insanlardan

Hanimlar artik cogunuz biliyorsunuz ama duymayan varsa diye yaziyorum.. Saadet ögretmenin kurdugu ucim'i lütfen takip edelim destek verelim bizim onlar elimiz kolumuz oluyorlar. Hep birlikte el ele verip cocuklari koruyacagiz sadece üzülmek yetmez

Merhaba arkadaşlar Ne kadar okumak istemesem de çocuk cinayeti haberleri çıkıyor karşıma. Kendimi bir anda tüm detayları araştırken buluyorum En son 3 yaşındaki Alperen Ekinci çıktı karşıma. Şu 3 yaşında annesinin sevgilisinin yumruk ve tekmeyle öldürüp gömdüğü çocuk kendimi bi an gözlerimi kapatıp olayı hayal etmeye çalışıp o anı hissetmeye çalışırken buldum yine. Çocuğun o an hissettiklerini acısını yaşayabilmek için zorluyorum resmen kendimi. Sonra neden çocuk yaptım ya benim çocuğuma da biri zarar verirse ya ben ölürsem ona da birileri böyle şeyler yaparsa diye çıldıracak gibi oluyorum. Kadericiyim ama bu konuda rahat olamıyorum. Sürekli manasız bir empati çabası içindeyim. Kalbim sıkışıyor oturduğum yerden resmen. Önceden de insanların acılarına duyarlıydım ama kızım doğduktan sonra psikopata bağladım. Kendi kendime psikolojimi bozucam Sizler bu haberler ve düşüncelerle nasıl baş ediyorsunuz? Rahatlatıcı ve yol gösterici önerilere ihtiyacım var

Tolstoy boşuna dememiş "Çocuğunuza birşey olduğunda hissettiğiniz acı mı daha fazla yoksa anne baba olduğunuzda yaşadığınız mutluluk mu? İkisini bir tartın. Acı daha ağır basıyor değil mi? İşte sırf bu yüzden bile çocuk yapılmaz aslında." diye. Allah tüm çocukları korusun diyelim bu canilerden.

Bu yüzden artık haber okumuyorum, değiştiremeyeceğimiz şeylere bu kadar üzülmemeliyiz bence... İnsan uygarlığı var olduğundan beri böyle şeyler olmuş ve olmaya da devam edecek. Hani diyorlar ya "eskiden böyle değildi" diye, hayır eskiden de böyleymiş sadece duyulmuyormuş. Şimdi nerede bir çocuk öldürülse, hayvana tecavüz edilse haberimiz oluyor. Karşıma çıkan haberlere de bakmıyorum çünkü üzülmekten başka bir şey yapamam maalesef. Benim gibi hassas biriyseniz size de aynısını tavsiye ederim.

Sırf bunlar için idam olsa keşke diyorum böyle mahluklari alıp beslemeseler Allah bildiği gibi yapsın insan bakmaya kiyamazken nasıl öldürebilir

1 günde 3 çocuk ölümü oldu ne kadar izlemem desemde kendimi izlerken buluyorum. Kayıp haberlerinde ilk aklıma gelen inşallah tecavüz bulgusu rastlanmaz diyorum artık bu kadar kötü duruma geldik.

. Rus edebiyatına uzak olduğum için, maalesef adını dahi duymadığım bir kitapmış. Birazcık baktım, ilgimi çekti. O cümle belki vardır belki yoktur ama her türlü alıp okuyacağım. . Teşekkür ederim.

Keşke ama onun olmasi daha imkansız Ben direk yaşama hakkı elinden alınsın isterdim tabiki işkence çekmesi gerekiyor böyle insanların.

Cocuk cinayeti ve istismari, hayvanlara eziyet ve işkence hergun mu olur ya. Tabi bunlar duyduklarimiz ve gördüklerimiz. Ya duyamadiklarimiz. Rabbim iyi insanların sayısını arttırsın. Benim anlamadığım polis yakalayıp getiriyor, geri bırakıyorlar bu mahlukatları. İllaki sosyal medya tepkisi mi gerekiyor ceza almaları için? Ben iyi insanların daha fazla olduğunu düşünüyorum umarım gerçekten öyledir. İnsanların adaleti olmayabilir ama Rabbimin adaleti var elbet cezalarını çekecekler diye düşünüyorum.

Inanin hicbirsey degismiyor Iki gun once ikranur kaybolup, olu bulundu. Suan sokakta 9-11 yas oldugunu tahmin ettigim 5 cocuk oynuyor, ne camda takip eden var ne baslarinda bekleyen aksam 9 olmadanda dagilmiyorlar. Kim neye guveniyor bilmiyorum. Insanlarda benim basima gelmez rahatligi oldukca maalesef cok okuruz bu haberleri. Okumayip izlemeyerek basetmeye calisiyorum, sokakta oldurulen kadinlara, taciz edilen cocuklara hayvanlara eziyete, durduk yere insanlara saldiran piskopatlara tahammulum olmadigi icin haber saati tv kapatip dizi aciyorum. Sosyal mecradada ilgilenmiyorum kismini isaretliyorumki onume benzer haberler mumkun oldugunca az ciksin. Yoksa anksiyetik bi hale burunuyor insan

Bugün de bebeğini boğan bir annenin haberini okudum. Zaten köpeğin üzerinden araba ile geçen tanımlanamayan cisme olan öfkem geçmedi. İnsan aklını yitirecek böyle haberlerle. Aysar_ İçim Garip, Sıfır

Canım bende o haberlere çok çok çok üzülüyorum hemen yavrularım aklıma geliyo onlari kaç gündür parka bile salmiyorum on dk mesafeye ya gotururlerse diye duyunca agladigim haberler ya başıma gelirse diye ama tamamen de kaptirmamamiz lazim kendimizi pisikolojik olarak bitirir çünkü evlat başka şeye benzemiyo o annelerrr kıyamam nasıl dayanıyorelimizden ne yazikki bu s... k insanlara bu çocuklara canice koyanlara birşey yapmak gelmiyor ne yazikki caydırıcı bir ceza gelmedikçe devam edecek böyle insanların sözde tabi insan idam edilmelerini istiyorum nice süt kokanlara kıydılar...

Annelik bi nevi psikopatlık gibiymiş. Denge kurmaya çalışıyorum ama tıkanıyorum o haberleri görünce Adalet kısmı yalan

Okuyunca etkisinden nasıl çıkıyorsunuz peki denizbenimadim Üyelik İptali Anneler

2 dakka bile kvye de bırakma. Görüyoruz babannenin dikkat etmeyip kaybolup kaçırılıp ölen çocukları

DIKEN. Com.tr bunun üzerine : Bir utanç raporu daha, türkiye cocuk istismarında hem kaynak ve hem de transit ülkesi diye bir reportaj yazmıştı. Suriyeli kızlar, yaşına göre sipariş ediliyormuş.

Sık sık yakın düşüncelere kapılıyorum. Çocuklarım oynarken uyurken onları izlemeye daldığımda aklıma başka başka çocuklar geliyor. Dünyanın biryerlerinde her daim şiddete ve suistimale uğrayan çocukların varlığını düşünüyorum. Elimden üzülmekten başka birşey gelmiyor malesef. Keşke her çocuk güvenli ortamlarda büyüyebilse ama olmuyor.

Çocuklara yapılan işkenceler beni dinlerin varlığı dua olgusu va bir çok şeyi sorgulamaya kadar itti.. çocuğum olmadan önce üstüne düşünmemiştim Düşünmek istememiştim belki. Kalbim kaldırmıyor artık.. Şuan bile tam şu saniye onlarca işkence gören binlerce çocuk kimden yardım istediğini bilmeden yardım istiyor ama ben burda allahım nolur şu evi arabayı bana nasip ey diyorm benim duam kabul oluyor o masumun ki olmuyor. Hangi haykırış yakarış bir çocuğun yardım çığlığından daha içten olabilir ki? Kalbim sıkışıyor.. gerçekten sıkışıyor...

İdam böyleleri için kurtuluş. Keşke yaptıkları şeyler onlara yapılsa da yalvara yalvara can veremeseler. Hümanistliğim falan ölüyor bu konularda. Hayvanlara ve çocuklara zarar veren yaratıklara gram merhametim yok.

Okumamaya çalışıyorum. Almanyada bu aralar cok büyük bir istismar çetesini indiriyorlar Almanyada. O çocuklarının çektiğini aklımdan bile geçirmek istemiyorum. Topusunun Allah belasını versin. Çocukları gözümün önünden ayirmadigim için abartiyorsun diyenler oluyor. Evet abartıyorum. Tedbir benden, takdir Allahtan. bu konuda kimseye güvenmiyorum diyebilirim

Ah be ikranurun etkisi hala üzerimde

Haberleri izlemiyorum. Nette de görünce detaya bakmıyorum. Çünkü bakarsam mohvoluyorum. Amerikada tüneldeki çocuklar olayına biraz derine indim en son. 10 gün hiç uyumadım. Yalan değil yatamadım. 10 dj uyudum ağlayarak uyandım. Aklımı yitirecektim. Hem hamileyim hem 2 yaşında evladım var. Deliriyorum. Bende bazen neden yaptım diyorum. Rabbim kötü insanlardan korusun. Elimizden gelen çocuklarımızı gözümün önünden ayırmamak. Evin bahçesi, sitenin parkı, komşunun evi. Bu devirler bitti gitti artık. Ben nerdeysem en fazla 2 oda ötemde olabilir. Tüm herşeyimizi onlara göre yaşamalıyız.

Ya bu haberlerin insanı mahvetmemesi mümkün mü? Kahredici, isyan ettirici, acıdan şok edici, çaresizlik hissinin dibi. Nasıl ya nasıl nasıl kıydınız diye düşünürken, çocuğun yaşadığı korkuları, son anında annesini mi sayıkladı diye kafanızda kurarken, ah kurmayalım ya. İnsanın kalbi acıyor. Çocuk yapma demedi mi, çığlık atmadı mı, o masumiyetin karşısında en adi, en iğrenç canavarın bile yumuşayacağını sanırsınız ama öyle olmadığını gördükçe insanın ruhu tekrar tekrar ölüyor. İki kızım var, hoş insanın çocuğunun olmasına da gerek yok kahrolması için ama... Diyorum sadece 1-2 dakika nerede olduklarını bilmesem, ölürüm ben ya. Of... İzlememeye, okumamaya çalışıyorum o yüzden. Elimizden bir şey gelmiyor, ee evde sevgi, ilgi bekleyen çocuklarımız var. Çoğu zaman haberlerin sadece başlığını okuyorum, ayrıntılara bakmıyorum, çünkü cidden aklımı oynatıyorum her seferinde. Allah kahretsin gerçekten.

Haberlerin detaylarını araştırıp fazla okumuyorum. Bazen açıp okumuyorum bile. Aklımı başka şeylere yönlendirmeye çalışıyorum. Anne olarak etkilenmemek mümkün değil çünkü. Bazi organizasyonları ve imza kampanyaları destekliyorum böyle konularda..

Uzun zaman oldu ama yanılmıyorsam Kreutzer Sonat'tı

Eliden gelse çocuklarımı kapı dışarı salman. Ama ruhen sağlıksız olurlar. Ama inanın birinin gözünün ucu değse sapik mi diye düşünüyorum. Çok korkuyorum. Elimden geldiğince önlem almaya calissamda nereye kadar koruyabilirim. Rabbim kötü insanlar cikartmasin karşılarına.

Lev Nikolayeviç Tolstoy'un hislerime tercüman olan bu harikulade tespitini hangi kitabında okudunuz acaba? Bulamıyorum. Çok merak ettim.

Fazla empati psikolojik dengeni bozar bunu yapma. Sağlıklı kalmak istiyorsan elinden bir şey gelmeyen konularda psikolojini kapatmalısın. Mevcut kötülüklerin hangisini engelleyebiliriz ki? Keşke biz üzülünce korkunca onlar olmasa! Ve çocuğun için endişelenmek.. Hayat bazı şeylere göz kapama sanatı sanırım, pollyannacılığın ta kendisi. Gerçekleri düşünerek yaşarsak hepimiz huniyi takar gezeriz.. Yeryüzünde ne yazık ki kötüler var. Bize düşen kendimizi ve koruma gücümüz olanları koruyup yola devam etmek..

O çocukların çaresizliği aklıma gelince yapanı paramparca etsem rahatlamam düşüncesinde buluom kendimi. Hanımlar is yine bize düşüyor. Cocuklarımıza sahip çıkacaz. Bakkala, koyuna ne yazık ki sokaga oyuna bile göndermeyecegızZaman cok kötü artik bizim çocukluğumuz gibi değil devır. Sahsen ben eve girmezdim ama artık neler neler oluyor Millet azmiş, niyetler cok fena. Dugunde uyusun diye düğün evinde bir odaya bırakılan 3,4 yaşında ki kızın haberi hala aklımda. Kızlarımı kv hariç kimseye, kimsenin evine bırakmam Şahsi düşüncem eşinizden ayrıldınız mı ok en doğal hakkımız. Amaa çocuklarımız büyümeden yuva kurma peşine düşmeyelim. Insanız belki konduramayız ama kimse kimseye istisnalar hariç ana baba ne yazık ki olmaz.

Evladını sev ve koru fazlası bizim elimizden gelmez. Önce tedbir sonra tevekkul. Aklına kötü şeyler getirme. Beyin bazen sürekli tekrar eden düşünceyi yaşatır insana beyninin bunu yapmasına izin verme. Sürekli tersini komut ver beynine yanlış düşünüyorsun. Öyle bir durum olmayacak. Diyerek olumlama yaparak hayatını guzellestirebilirsin

Kızım olacağını öğrendiğimde çok korkmuştum nasıl koruyacağım diye ama bu soysuzların ne kız çocuğa ne erkek çocuğa ayrımı var. Ben de sizin gibiyim alımın hayalinin almadığı şeyleri çocuklar yaşıyor ya kahroluyorum kendi cocugumu o cocugun yerine koyup düşünüyorum bir an ah diyorum ah Allah herkesin evladını korusun Adam sevgilisinin oğlunu öldürüyor bilmem ne ünlüsü yüzüne cocuk derisi enjekte ettiriyor neden bu çocuklardan ellerinizi çekmiyorsunuz diyorum öyle korkuyorum ki parkta bir adam görsem kesin istismarci diyorum bir çocuğu tek görsem ya başına bir şey gelse diyorum. Rabbim bize yardım etsin bazen kardeş düşünüyorum kızıma bazen de koruyamazsam diyorum

Haber izlemiyorum ama internette sürekli karşımda tahammülümü çok zorluyor S su-doku sen

Evde tv yok zaten. İnternette elbette karşima cikiyor başlik olarak ama icerigine girip detaylica okumuyorum genelini ve düşünmüyorum.