Depresyon cidden sıkıntılı bir durum. İşi de zormuş. Üzerine düşmeyin, kendinizi bir adım geri çekin. Bir derdi vardır ama bilemedim.

Siz onu düşünüp üzerine düştükçe o daha da gerilecek sizden çünkü evlilikte eşler bir süre sonra ebeveyn gibi oluyorlar birbirlerine. Hatırlayın ne zaman depresyonda olsanız ailenizden biraz uzaklaşıp serbest vakit geçirmek istiyoruz. Bu da bunun bir minvali. Kontrolcü olmayın kesinlikle onun üzerinde. Çünkü bu hayatı sorgulamalar zor bir kafa yapısına sokar insanı, istemeden siz sorular sordukça sizi de kırar pişman olur, kavgalar olur iyice ev ve siz onu gerek bir konuma gelirsiniz. Böyle zamanlarda en mantıklısı rahat bırakmak. Evde biraz Neşe ve keyif hakim olsun tavırlarınızda, hele ki dert asla yarıştırmayın. Sen böylesin ama ben de böyle oluyorum vs gibi yarışlara, ben daha kötüyüm sen böyle oldukça gibi cümleler olmasın. İllaki düzelecektir ruh hali. Profesyonel destek konusunda da yapıcı olabilirsiniz. Yardım alırsa daha kolay atlatabilir.

Valla benimki de 2 senedir diline doladı "depresyondayım, depresyondayım" Bende merhametliyim ya, alttan al, idare et. En son hafta sonu panik atak geçirdim. Bütün gün yataktan çıkamadım, ağladım. Ben ki 2 sene üst üste sezeryanla doğum yaptım, doğumdan 4 saat sonra ayaklanıp çocuklarıma baktım. Pazartesi psikiyatriste randevu aldım. Doktor ne derse onu uygulayacağım. Bir kaç gün düşündüm, benim sevme stilim problemli. Ver, ver, ver ama alma diye bir şey yok. Beni de bir ana doğurdu. Ben iyi olacağım ki, çocuklarıma faydam olsun.

Nekadar evlisiniz? Kisilel alanlarinizi cok mu ihmal ettiniz? Yani sınırı aştınız? Herseyi hep beraber bir arada mi yapiyorsunuz veya zorladiniz? Insan öyle olunca bazen bunaliyor, eskisi gibi olmak istiyor kendiyle ilgilenmek arkadaslariyla olmak. Hep üst üste oturunca esinden bile skilabiliyor insan bence:)

Ben depresyona girince eşten uzaklaşıp arkadaşlarla takilabilmeyi normal bulmuyorum. Kimseyi istemese yanında, yalnız kalmak istese anlayacağım da niye size bileniyor? Neden yani.

Belkide üstteki üyenin dedigi gibi siz fazlasiyla üsteleyip duruyorsunuzdur. Kendi haline birakin biraz. Tabi yaninda oldugunuzu bilsin, konusmak isterse, ama israrci olmayin. Biliyorum bu zor birsey, ama hallolur. Sizinde anksiyeteniz felan tetikleniyor böylece. Belkide siz enerjinizi yüksek tutarsaniz oda sonunda etkilenir. Ayni frekansa gecer:) Ama egerki illaki biisi yapmaliyim diyorsaniz, aksamlari yanina oturup sefkat gösterin, onu nekadar sevdiginizi söyleyin, kendinizi onun yaninda iyi hissetiginizi felan. Belkide bunlari duymaya da ihtiyaci vardir, tabiki " derdini anlat" laflarina girmeden. Bazen bendede oluyor derdim olsa bile biri cok israrci olursa veya " offf modun düsük benide asagi cekiyosun" derse, bu sefer tamamen kapatiyorum kendimi

Çok zor bir durum umarım düzelir bu durumu ne desem bilemedim

Depresyonda olan insan dışarı da çıkmak istemez arkadaşlarıyla da görüşmek istemez niyeyse Bi tek karısına depresyon. Soğumuş ya da başkası var aklında ya da hayatında.

Kesinlikle böyle düşünüyorum. Arkadaşlarıyla olmak isterken neden eli ayağı kesilmiyormuş. Geçecek bu işleri.

Alkol sigara kullanımı var mı eşin? S

Depresyonu sadece size yalnız farkında mısınız? Depresyonda olan insan sürekli kendini dışarı atmaz daha içine kapanır.

Merhabalar. Derdim eşim. Sanırım depresyonda. Her şeye aşırı sinirleniyor sürekli yüzü asık durumda. Yalnız kalmak ya da arkadaşlarıyla olmak istiyor. Birikmişlik var diyor. Sinirlenince ellerinde titreme ve bacaklarında boşalma oluyor. Bir doktora gidelim şekerin düşüyordur diyorum ama yok. Bayramdan sonra dedi ama şimdi ben hallederim diyor. Kendisi motokurye. Aklım bütün gün ondan bir şey mi oldu düştü mü kaldı mı diye bunun yanında benden de uzaklaştı. Evlilik sorumluluğu mu ağır geldi diyorum bilmiyorum şuan bir karar vermek doğru olmaz diyor. O kendi kendini dışarı çıkarak vs iyileştirmeye çalışıyor ama ben? Ben de anksiyete ve panik atak var neler kuruyorum neler yaşıyorum neler.. Bana biraz zaman ver diyor. Ne yapacağımı nasıl davranacağımı şaşırdım. Ara ara böyle gelgitleri oluyordu ama bu çok bariz oldu ve bize zarar veriyor. Asıl problem ise benim şimdiden ayrılmayı kabullenmiş olmam. Çok iyi bir insan çok seviyorum ve kıyamıyorum hiç ona ama evliliğimizde sanki başından beri eksikler var zaten. Bende ne yapacağımı bilemiyorum artık.

-cift terapisine gidelim de Ya da -ona alan tani, sabirli ol, sen de kendine zaman ayir ama hep pozitif dur -evde onu sasirtacak tatli suprizler yap ama belirgin degil, salliyorum patlamis misirlar hazir senin sevdigin filmi buldum gibi gibi ve bur sure konuyu acma o acsa bile bazen hepimiz boyle zamanlardan geciyoruz ben sana destek olurum diyip gulumseyip ee kola icer misin demek gibi Afallat

Bana depresyondan çok başka bir şey gibi geldi ama hadi hayırlısı

Arkadaslarina veya diger cevresine karsi tutumunda bi degisiklik yoksa o depresyon degildir sizinle arasina mesafe koymak istiyor gibi geldi bana

Valla eşinizinki resmen bahane. Adam arkadaşlara gelince atlı kovalıyor gibi gidiyor, nedense size gelince sus pus depresyondayım. Böyle depresyon mu olur. Bir de acaba evliliğe mi alışamadı demişsiniz ama 2.5 yıldır evliymişsiniz. 2.5 ay değil ki bu. Bu kadar zamanda alışmadıysa daha da alışmaz zaten. Yani kısacası bence eş kişisine güzel bir ayar verin, kendinizi manipüle ettirip de kölesi olmayın adamın depresyonda diye.

İşte bende onu düşünmekten vazgeçemiyorum. Öğretmenim şuan izindeyim ben. C Cokmulazmm Durma göge bakalım tek ayak

Aynen öyle. Dönem dönem hemen hepimiz depresyona giriyoruz. Yaptıklarımız az çok belli. O yüzden umarım eşinizden etkilenmezsiniz dedim. Benim kocam "depresyondayım" diyerek kendini dışarı atsa asıl depresyona ben girerim.

Siz anksiyete için tedavi oluyor musunuz?

Ne demek sana vakit ayirmiyor arkadaslariyla bu buyuk bir sorun tedavi gorsun veya ayrilmayi dusun. Bu arada gercekten biri olabilir arkadasimlayim diyip baskasinin yanina gidiyor olabilir

Tabiki olmadım. Başka biri olma ihtimali yok adam 12 saat çalışıyor zaten. Bana vakit zor ayırıyor başkasına nasıl ayıracak ki. Bu titremeleri el-ayak boşalmaları onu böyle yaptı bence. Tahin Helva

Motokuryelik kolay bir iş değil. Uzerine gitmeyin vardır bir derdi.

Güncelleme ; Annesi ben anlattıktan sonra aramış. Ben iyi değilim bana bir şey oluyor elim ayağım çekiliyor kesiliyor demiş. Ben de panik atak olduğum için bana yansıtmamaya çalışıyormuş. . push ; bebeklinick Bu karanlığın sebebi

Mizacı böyleyse demek ki negatife meyilli kendisi. Sizi de dibe çekmez inşallah. Eşlerin birbirini olumlu olumsuz çok etkilediklerini düşünüyorum.

Akışına bırakın. Eşinizi de kendi haline bırakın Bi müddet Her şey olacağına varir

Siz daha başından beri böyle değil miydi eşiniz? İletişimi yüksek, neşeli, hayat dolu biri değildi. Ellerinin titreme kısmını ayrı tutuyorum. Çareyi dışarıda, kendi halinde kalmakta buluyor. Siz ne olacaksınız bu durumda durumda? Pasiflikle iyilikte çok karıştırılıyor genelde.

Sıcaktandır o 44 derecenin altında bizler çıldırıyoruz hele trafikte işide zor tabi birde eve gelince insan düşüp yatmak istiyor ama karsısında sürekli sorgulayan süpheci yaklasan ne olup bittigini anlamak içn üzerine dusen birileri adam daha da boguluyordur üzerine gitmeyin bu aralar siz de kendi kabugunuza cekilin oyle yapınca anlar sizi kırdıgını yalnızlastırdıgını evlilign bir cıkmaza girdigini anlayıp toparlamak içn kendine zaman ayıracak gidecek yalnız kalacak dusunecek yanlışlarını kendi kendine anlamasına ve cozum bulmasına fırsat vrin hiç ellemeyin sabır dilerim severek evlendiyseniz bu tarz seyler kalp kırıyor ama dedigim gibi ona fırsat verin sizde kenara cekilin birbirinize eski zamanlardaki gibi vakit ayırdıgınz muhabbet ettiginiz gezdiginiz anları özleyin inşallah düzelir

Dogan Cüceloglu diyordu: "ne zaman sinirleniriz? Yok sayildigimiz zaman." Disardan birseyler söylemek zor ama birikmislikler var diyorsa kime ve nedenleri önemli. Öyle cözülür ancak

Bu şekilde annesi gibi üzerine düşmeyin bırakın kendi haline siz zaten doktora gidelim diyerek bi çözüm sunmuşsunuz ama eşiniz kabul etmemiş. Bundan sonrası eşinize kalmış. Baktınız düzelme yok tedavi olmuyor o zaman evliliğinizle ilgili bir karar alırsınız. Sizin bir hayatınız var ömür boyu depresif birinin kahrını çekmek zorunda değilsiniz

E zaten bi nevi sen de yalnızlastın. Hazır fırsat varken bir tık ilgisiz bırakın sormayın kendi kendinize planlar yapın tek takılın arkadaslarla falan da degl ne blm evde gir odana dizi falan izle onla takılma oyle oyle hayırdır bu kadın iyice benden elini etegini cekti diyecek bu sefer o sizn ustunuze dusmeye baslıycak bazen işe yarıyor bu yarz seyler. Bemim esimde alıstı beni hergün modum yuksek esprili ilgili falan goruyor birseye canım sklınca kendi kendime cekiliyorum en basiti aynı koltukta bile oturmayıp tekil takılınca hemen diyor hayırdır bieşy mi var gelsene yanıma niye oturmadım yanima falan ki kendisyle ilgili bir sorun yoksa bile. Yani cogumuzda oluyordur bu zaten ama femek istedigim erkekler üzerşne düşülünce cekiliyorlar az bi ilgi alakalı kes hemen pesine dusuyor.

Neden Baska birisi mi var acaba... fikrini degerlendırmıyorsunuz?

Depresyon tanısını doktor mu koydu?

Nasıl üzerine düşmeden durabilirim ki hep korkuyorum ben de anksiyete olduğu için işte. C Cokmulazmm Durma göge bakalım tek ayak

Ben depresyondayken kimseyle görüşmek istemiyordum, yakın arkadaşlarıma bile mesafe koymuştum. Değişik bir ruh hali, anlatamam. Stresli, bunaldığım ve dertleşmek istediğim zaman arkadaşlarıma kaçasım geliyordu.

Kuryelerin çalışma şartları çok ağır. Günde 12 saat çalışmak, bu mesaji süresince iş stresi, mobing, baskı, can güvenliği endişesi, insanlarla birebir muhattap olmak hepsi ayrı zor. Hem ruhsal hem fiziksel olarak yoruluyor bu meslekte çalışan kişiler. Maddi durumunuz nasıl bilmiyorum, ama eşinizle oturup, onun için endişe ettiğinizi bir psikolog/psikiyatrist ile görüşerek tedavisi olmasını sağlayın. Annesini de aileyi de karıştırmayın. İkinizin arasında kalsın bu mevzu. Eğer mümkünse de kendisine yeni iş arasın.

Depresyon böyle bir şey değil.

İnsanın aklına hep olumsuz düşünceler geliyor di mi?

Sürekli onu denetlemeyin aman bişey mi olacak aman nerdesin vs gibi şeylerle, bırakın biraz kendi haline, arkadaşlarıyla takılsın kafasını dağıtsın. Motokuryelik çok zor ve yorucu bir iş, bazen kendini ve tüm hayatını sorguluyordur, tas çocukluğundan beri neyi yanlış yaptım neden bu işi seçtim neden bu hayatı yaşıyorum, bugünden sonra değiştirebilir miyim sorgularına düşüyordur bunlar da çok normal. Siz çalışıyor musunuz?

Ikna olduysanız ne guzel