Bir seneye yakın psikiyatri desteği aldım. İnsanın kendisinde bitiyor olay. İlaçlar falan manik depresif bozukluk, şizofreni gibi rahatsızlıklarda oldukça etkili oluyor genelde. Mesela manik depresif lityum yetersizliğiyle oluşuyor. Ama panik ve diğer panik bozukluklar, kaygı bozukluğu daha çok bireye bağlı. İlaçları kullandığım dönem gittikçe daha çok depresyona girdim hiçbir şey beni mutlu etmedi en sevdiğim şey müziktir. Nefret etmeye başladım benim için her şey saçmaydı. Tabiki davranışlarınız psikolojik sıkıntı olduğunu gösteriyor tabiki destek alın ancak kendiniz en iyi tedaviyi kendiniz sağlayabilirsiniz. Bu biraz zamanla oluyor kendi kararlılığınızla oluyor. Destek almak dışında sizi mutlu eden şeyleri yapın. Hayatta kendinize bir amaç bulun. Hayatınızı beğenmemektense sıkıntılarınızı abartılı yaşamaktansa sahip olduklarınıza bakın.

Ben sinirlenince uzulunce kendime zarar veriyorum, kalp hastasiyim taşikardi var kalp kapakciginda sarkma var. Ufak ufak krizler geciriyorum ama umursamiyorum agir durum yok diye. Sinirlenince uzulunce biktim artik diyorum zararli ne varsa iciyorum 3 gune kadar agri kesici falan ictim 10 tane ustune birde 8 tane sigara ictim hastanelik oldum. Fakat kendime hic acimiyorum, bazen bu kadarmiyim ben diyorum. Ailemede anlatmiyorum bunu diyorum sinirden stresten falan diyip gecistiriyorum. Sizce kotu bi durum mu? K kuruyan

Psikolog falanda zahmetli iş, zaten iki yıl once panikatak var diye antidepresan kullanmistim dozu dusuk geliyor diyede 2-3 tane birden icerdim bunye alismisti artik lustral diye bi hapti :)