Ya aslinda hoslaniyorum mesela cok istiyorum söyle kitabimi alim, gidip bi yerde otturup saatlerce kimseyle konusmadan kitabimi okuyim ama olmuyor

Bi kafede tek otururken sıkılmak normal. Olabilir yani. Ya da yanında sohbet edecek birini aramak. Ama hayatıni etkileyecek şekilde yalniz başına hiçbir şey yapamamak normal değil. Bunun adı kendine yetememek.

Hep mi bu sekildeydi?

Gercekden artik kendime tahammülüm kalmadi. Asla kendi kendime biseyden zevk alamiyorum asla tek basima bisey yapmak istemiyorum. Hep birilerine ihtiyac duyuyorum. Öyle ki cocuklar olmasa onlar temiz hava alsin eglensin diye kendimi zorlamasam esim veya baska birisi olmadan disari cikmak biseyler yapmak istemiyorum. Esimde bu huyumu bildigi icin bana karsi bunu kullanacak kadar karaktersiz biri. Benim tam tersim tek basina cikar eglenir yer icer sevinir mutlu olur. Nefret ediyorum bu halimden. O kadar ki hadi cikim diye hazirlanip cok kapidan döndüm amannnn bosver diyerek. Evde oluncada yine kedim icin bisey yapmam ev isiyle ugrasirim. Kendi kendime sende degerlisin sende kendine biseyler yapmalisin desemde cikamiyorum bu halden. Param var, insanlar benimle konusmakdan hoslanir, sorun bunlar degil yani. Bu arada doktorada gittim, depresyonda degilsin dedi ama ben kendimi en dipte hissediyorum

Evde olmayi evimi seviyorum ama artik bazen duvarlar üzerime üzerime geliyor. Dedigim gibi evde oluncada evin keyfini cikarmiyorum ki, Ver Allah Ver temizlik yapiyorum is gücle ugrasiyorum U umran80

bi ara bana da oldu tam ayakkabı giyerken çok döndüm kapıdan ama ben depresyondaydım sizde de belki başlangıç vardır ya da bazı insanlar evde olmayı sever öyle mi sizde de acaba

Sizi kafesleyen nedir? Ilk onu cözmelisiniz. Yoksa arkasini getiremezsiniz. Bunlar disardan bilinemez. Bir örnek vereyim: Biri cocuklarini hep eve kapatirsa, herseye ne gerek var, oturun oturdugunuz yerde veya disari ile ilgili 1001 senaryo yazip evde tutsa bu cocuklari geleck icinde eve baglar. Cikmak isteseler bile iclerinde bir ses hata yaptiklarini söyler vazgecirir.. Siz disari cikmakla neyi bagdastiriyorsunuz mesela?

Kendi kendinizi sevmemek ayri Kendi kendinize birşey yapmayı istememekte sıkıntı var Ama tek başına dışarda zaman geçirmekten hoslanmazsaniz bu bir tercihtir.

Baska doktora görünücem bir bucuk hafta sonra.

Yalniz geldik dünyaya yalnız gideceğiz de. Tek başımıza mutlu olmayı öğrenmek lazım.

Dipte hissediyorum demişsiniz gittiğiniz doktor sizi anlamamış olabilir mi? Nasıl ki fiziksel rahatsizliklarimizi dahi bazen birkaç farklı doktorla görüştükten sonra tanı konuluyorsa belki sizde de böyle bir durum vardır. başka bir doktor belki de bu sorunu çözer. bilemedim umarım çözersiniz

Evde kendi kendime kahvaltı çay hazırlarım kahve yapar kitap okurum bunlar sıkmaz tek yürüyüşte yaparım ama gidip bir yerde gezeyim kafeye gideyim illa biri olucak konusucak yoksa sıkılıyorum normal saniyordum

Ben de tek çıkmak istemiyorum.

Kendinize bağlanmamışsınız. Muhtemelen hayatınızın odak noktaları yine başkaları. İlk etapta çıkmak zorunda değilsiniz. Evde akşamları sakince kendinizle kalıp zaman geçirmeye, düşünmeye, keyif almaya çalışın. Yalnızlığın huzuru, sessizliğin coşkusuyla bir dolsun içiniz. Kendinizi tanımaya fırsat yaratın kısaca. Sonra bir yerlerde tek olmak, daha fazla tercih edeceğiniz durum olacaktır.

Evde oldugum zaman asla ama asla bos bos otturamam huzursuzluk kaplar icimi eger islerim varsa yapilacak. Cinnetin esigine gelirim. Cok titiz degilim asla ama kafamda kendime kurdugum günlük rutinim var onun disina cikinca resmen icten ice cildiriyorum.

Spora hastaneye her yere birini arayıp yoksa evden çıkmayanlar mesela pazara gidicek alışveriş yapicak biri olmadan işini goremiyo onlar abartı oluyo sanırım

Ya ev işi mesgaleleriyle zamanınizi gecirmissiniz ya da çocuklarla. Bu ikisi disindaki herşey sizi germiş. Sizi rahatsız ediyor tek başına yapılan her eylem. Artık kademeli kademeli birşeylere yaparak başlayacaksınız.

Bilemiyorum ki, gencken annem ve kiz arkadaslarimla takilirdim hep, sonra esimle tanistim sevgililik döneminde her hafta sonu birlikteydik. Hic yanliz biseyler yapim diye düsünmedim yada fark etmedim bugüne kadar herhalde

Ben de tek çıkmam oğlumla cikiyorum kim tek çıkıyor ki herkes birileriyle plan yapıyor yanlış mı biliyorum

Bu sanırım tek kalmadan edinilebilen bir yaşama şekli değil. Kendi kendinize yetemiyorsunuz. Sorun bu. Kendi başıma şehir şehir gezen bir insanım. Kendi başima yürüyüş yaparım. Geceleri tek başıma oturmayi severim. Eşim bi yere gitse de evde tek kalırsam hemen kendime mukellef sofra kurarım. Severim tek takılmayı. Ama sanırım bu beceriyi tek başıma başka bir şehirde üniversite okumaya gittiğimde kazandım. Ben bi de yanima daima en sevdiğim roman kahramanı dostlarımı alirdim. Çalıkuşu, Akşam Güneşi, Boleyn Kızı gibi güçlü roman kahramanları ile arkadaşlık kurabilen bir insanın yalnızlıktan şikayet edeceğini sanmıyorum. Bu yaştan sonra bu eksikliği ne kadar kapatabilirsiniz bilemiyorum. Ama kimseye muhtaç olmayacak kadar sevebilmeniz lazım kendinizi.

Evde kaldikca bu seni daha da etkiliycek. Istemeden yapmak zorunda kaldiğimiz çok şey var. Bunu da bir zorunluluk olarak gor. Istemeyerek zincirlerini kir

Ne güzel iste bende bunu yapabilmeyi cok istiyorum. Evet ben hic yanliz kalmadim. Ama artik öyle bi hale geldim ki, sehir ici tek basima araba kullanirken bile panikliyorum, sanki ilk defa araba almisim elime gibi. Ki ben 300/400 km yol yapan insanim tek basima. Simdi bu niye anlamiyorum

Anladığım kadarıyla fiziksel bir rahatsızlıktan bahsetmemiş Daha çok kendi kendine yetemeyen bir insan gibi duruyor Kan değerleri ile bir alakası olacağını sanmıyorum.

Kan değerlerinize baktırdınız mı. Eşimde de budurum vardı. Artık kavga etmeye başlamıştık. Tiroid bezleri hiç çalışmıyormuş. Doğrudan buna sebep oluyormuş

Bende de bu sorun var, Baska bir saglik sorunu yani daha var. Ikicisinin bi alakasi varmidir bilemiyorum.