Ne güzel yenmissiniz darısı başıma tecrübenizi paylaştığıniz için teşekkürler. Bende size özelden yazıp psikolog onerisi isterim. Mesela sizde de oluyor muydu birisi bana bir iyilik yapsın ona herşeyimi vermek istiyorum. Cok abartılı şekilde teşekkür ediyorum. Bundan mi kaynaklı acaba. Hayir da diyemiyorum kolay kolay. Boyle yaşamak çok zor. Ailemde tedavi ol diyor. Babamin ameliyat olduğu hastaneye gittim basim döndü kalbim sıkıştı duramadim mesela. Rain41

Çok teşekkürler aslında herşey elimizde ama bazen yapamıyoruz. kendime güveniyorum ama bazen hiçbir şey yapamiyicam diye çok korkuyorum. sevgilim destek oluyor ama evlenirsek yürutemezsem ya da çocuk olursa koruyamazsam diye korkuyorum bs. netflix belgeselini izliyicem O

Merhaba. Bir yıl önce anksiyete ile mücadele ettim. Her gün her gece ağlıyordum. Hayattaki bütün olumsuzlukların benim başıma geleceğine dair bir korkum vardı. Her şeye karşı güvensiz hissediyordum. Savunmasız ve kırılgan olduğuma inanmıştım. Erkek arkadaşım bu süreçte benim çok yanımda oldu. Ne zaman panik yaparsam beni sakinleştirdi. Telkin eden şeyler söyledi. Bu konuyu hiçbir şey saklamadan sizinle sık sık görüşen bir kişi ile paylaşmanızı öneriyorum. Bir başkasından yardım istemek, destek almak çekinilecek bir şey değil. Gelelim benim bunu nasıl yendiğime... Başta bu sorunu ilaçsız çözebileceğime asla inanmamıştım. Hatta içimde hep "Ya ilaçlarla da çözülmezse? Böyle korkarak nasıl yaşarım?" sorusu vardı. Bu da beni daha fazla paniğe sürüklüyordu. Sonrasında benim gibi anksiyete yaşayan birisiyle görüştüm. Bana söylediği şey içimdeki korkuyu yarı yarıya azalttı. "Her şey bitecek. Bitmeyecek sanıyorsun, geçmeyecek sanıyorsun ama geçecek." Yaşayan birisinden bunları duymak beni öyle rahatlattı ki. Üstelik bu kişi anksiyete ataklarını 1-2 saat yaşayan ve o anları HATIRLAMAYAN, ertesi gün olduğunda insanlardan öğrenen birisiydi. Yani eğer o başardıysa ben de başarırım, gibi bir güven oluştu. Sonrasında içimdeki rahatlama duygusuyla acaba ilk önce psikaytriste gidip ilaç kullanmak yerine bir psikoloğa gitmeye karar verdim. Pandemi nedeniyle kendime "online" görüşme yapabileceğim bir psikolog buldum. Daha ilk görüşmeden yeniden huzurlu ve mutlu bir şekilde yaşayabileceğimi anladım. Stres yapmadan, korkmadan, endişe etmeden... Hayal gibiydi ama gerçekten yavaş yavaş gerçek oldu. Ben hiç ilaç kullanmadım. 10 gün aralıklarla 1'er saat terapi aldım. Siz bunu ihtiyacınıza göre arttırabilirsiniz ama bana bu kadarı yetti. Bahsetmiş olduğum arkadaşım ilaç+terapi ile 1 yılda bu sorunu çözdü. Ben ona göre daha hafif bir anksiyete yaşıyordum bu sebeple benim 4 ay gibi bir sürede sadece terapi ile sorunum çözüldü. Demem o ki, geçmeyecek sanmayın çünkü her şey düzelecek. Eskisinden de daha iyi olacaksınız. Zihninizin nasıl çalıştığını fark ettiğinizde, sizinle nasıl türlü oyunlar oynadığını göreceksiniz. Önemli olan zihni kontrol edebilmek. Psikolog önerisi istiyorsanız bana özelden yazabilirsiniz. Böyle reklam yapar gibi olmasın...

Anksiyetelerin sebepleri kişiden kişiye göre değişir. Ben zarar görmekten korkuyordum. Arkadaşımsa gelecek kaygısından muzdaripti. Fakat çözümümüz ortak. Anksiyete şudur: Bir şeyi çok düşünmek. Çözümü de aslında çok basittir: Daha az düşünmek! İnanın bana günden güne kafanıza taktığınız şeyleri düşünme süreniz azalacak. Örneğin şu anda günde 10 saat düşünüyor musunuz? Bir ay sonra bu 5'e düşecek. 2. ay da 3 saate. Sonra bir bakmışsınız ki, "Dün hiç aklıma gelmemişti!" diyeceksiniz. Bana bu süreçte bahsettiğim gibi erkek arkadaşım ÇOK destek oldu. Aklıma kötü şeyler getirdiğim anda hemen ona anlatıyordum. Kafamda dallanıp budaklanmasına asla izin vermiyordum. Ayrıca size kafanızdaki takıntınızı hatırlatacak dizi-film vb. şeylerden uzak durun. Daha çok komedi filmleri dizileri izleyin. Kendinizi meşgul edin. Asla boş durmayın. Evi silin, süpürün. Bir film açın izleyin. Arkadaşlarınızla daha çok buluşun. Sevdiklerinizle vakit geçirin. ASLA YALNIZ KALMAYIN. Düşünmeye vakit bırakmayın. Bu süreçte ben yoga ile tanıştım. Daha önce birkaç kez denemiştim hiçbir şey anlamamıştım ama düzenli olarak günde 15-20 dakika spor yapmanın zihinsel açıdan da ne kadar iyi hissettirdiğini anladım. Siz de size uygun olan bir spor biçimini benimseyin. Güne başlarken kahvaltıdan sonra 15-20 dakika spor yapın. Akşam saatlerinde papatya çayı için. Sakinleştirir, uykunuzu getirir rahat uyursunuz. Bir de eğer Netflix aboneliğiniz varsa, "Meditasyon Rehberi" isimli bir belgesel var orada. Animasyon şeklinde ve çeşitli meditasyon teknikleri de anlatıyor her bölümde, uygulamalı şekilde eşlik edebilirsiniz. Benim çözümüm bunlarla gerçekleştirdi. Ben inanıyorum ki siz de çok kısa sürede atlayacaksınız. Ne olduğunu bile anlamayacaksınız :)

Bu arada şunu önemle belirtmek istiyorum. Bazı durumlarda yalnızca terapi yardımcı olmayabilir. İlaç tedavisi de gerekebilir. Eğer kullandığınız ilaçların size iyi gelmediğini düşünüyorsanız psikyatristinizden kullandığınız ilaçları değiştirmesini isteyin. Ablamda obsesif komplusif bozukluk var. 2-3 yıl ilaç kullandı ve inişli çıkışlı bir şekilde bir iyi bir kötü oluyordu. En sonunda psikaytristini değiştirdi. İlaçlarını değiştirdi. Şu anda ona YARAYAN ve ona İYİ GELEN ilaçları buldu. Her ilaç herkes aynı etkiyi yapmıyor. Size iyi gelen ilacı ancak deneyerek öğrenebilirsiniz. Elbette psikyatristin önerisi ile...

Merhaba dostlar, En ufak şeyde heyecanlanıyorum, terliyorum elim titriyor. Tedavi şart galiba kendi kendime çözüm bulamıyorum. Bunda yaşadıklarıminda etkisi var. Hayatimda hiçbir şey yolunda gitmedi. Tek kalinca hep geçmişi düşünüyorum. Takintili biri oldum asansöre, ucaga binemiyorum. Tanimadigim yüksek katlı binalara giremiyorum. Avm ye gidemiyorum. Kimseyle uzun konuşamıyorum. Napicam yardımcı olabilecek var mı?ya da psikolog onerisi olan ilaç kullanmak istemiyorum bi ara gittim psikiyatri ye hiç memnun kalmadım ilaçlar yan etki yaptı.

Merhaba, ne tür takıntısı var ablanızın? Çalışabiliyor mu? Rain41

Hastalıklara karşı bir takıntısı var. Şu anda ilacı değiştirildi ve çok daha iyi oldu. Çalışabiliyor ve günlük hayatında artık takıntı vs yapmıyor.