Oncelik listemde cocuklarimdan sonra gelir.. hatta annemden de sonra bazen.. asik degilim..15 yilin sonunda ask degil.. aliskanlik kaldi.. idare ediyorum.. ama bu karakter meselesi asik degilim diye ayrilmayi dusunmem.. bence 4 buyuk kusur yoksa cocuklarda varsa belli bir yastan sonra evi dagitmam.. gittigi yere kadar

İki aylık.

Sizi yipratan seyler nelerdi mesela

Hayat zor geliyor. Beklediğim anlayışı bulamıyorum. Hoş sehbeti özlüyorum. Ailesi bizi çok yıprattı. Evli kalmış olmamız bile mucize. Ama şimdi olsa birdaha olsa savaşamam gibi. Hevesim yok. Sanırım tahammülüm azaldı. Herşeye tek başıma yetişmeye çalışıyor gibi hissediyorum. Bebeğimi canımdan çok seviyorum ama özgürlüğüm kısıtlandı. Ama benimki kısıtlandı eşimde değişen birşey yok.

Benin huyum kötüdür bu konuda mesela gittiği yere kadar gider boşanmam demişsiniz. Ben evet eşime aşığım seviyorum ama aşk bir zaman sonra bitiyor bunu da biliyorum. Ama birşeyden veya bir kimseden soğuduğum zaman asla o ortamda kalamıyorum siliyorum hemen o insanı.. İçim taş oluyo buz oluyo. Çok insan çıkardım hayatımdan hatta bana sen evlenemezsin kızım duygusuzsun falan derlerdi ve evlendim evet. Sizin sıkıntınız uzun yıllar beraber olmanız yıllarca ailesinden kaynaklı olan birikimler.. Büyük ihtimalle sırtınıza yük ettiniz herşeyi ama artık taşıyamıyorsunuz belli ki bazen karşındaki insan dünyanı yakar sesin çıkmaz da, elindeki bardağı düşürür kırar o an sinir krizi geçirirsiniz tahammülünüz kalmaz. Bence o raddeye gelmişsiniz.

Canım bebeğin daha iki aylık. Hormonların düzgün değil, adam babalığı bilmiyor, hayatın kaymış, loğusasın şu an. Herşeyi kafana takman, büyütmen, kendini mutsuz ve çaresiz hissetmen, kocana karşı tuhaf olman çok normal. Eşine bizimle daha çok ilgilen diyebilirsin evet ama onu sevmediğine karar vermek için kötü bir zaman. Eşin ne diyecek mesela? Çocuk oldu, beni bıraktı, sevmiyor artık. Şu an en son ihtiyaç olumsuz kararlar vermek ve iletişimsizlik. Sakin kalmaya çalış ve en az 6 ay dayan. Eşinle yumuşak yumuşak konuş, gerekirse bebekle daha fazla ilgilenmesini rica et ama direk sevmiyorum diye düşünme. Bekle, olmadı 1 yıl sonra düşünürsün

Hem de çok. sonanda

Konuştunuzmu bu durumu siz zaten gündüz akşama kadar bebeklesiniz eşiniz gelince siz çıksanız yada bebeği pusete atığ beraber çıkın şuan kolay Amanları arabaya atıp yağmurluğu takıp gidin

Çok üzücü bi durum, korkarım böyle olmaktan, ama çok sevmek çok aşık olmak da öyle büyük bir risk ki bazen çok canım yanıyo mesela, sevmesem bu kadar üzülmem diyorum, beklentim olmaz vs ama bunun adı da iki kişilik yanlızlık işte, hayat garip..

Sıkıntı, senin kisitlanip onun özgürlüğe devam etmesi. Bebeğin şuan çok küçük ve sürekli ilgilenmen gerekiyor o yüzden hayatın allt üst olmuş gibi hissediyorsun kendine ayıracak vaktin bile yok. Bende yaşadım iki çocuğum var emin ol çocuklar büyüyünce kendi kendilerine herşeyi yapacak kıvama geliyorlar o ozgurlugu sende yakaliyorsun bı zaman sonra. Sana ihtiyaçları kalmıyor memeydi alt değiştirmeydi vs. Ama şimdi yapman gereken senin de nefes almaya ihtiyacın olduğunu ve çevrende yardım edecek eşinden başka kimse olmadığını ve sana bu zamanı yaratmasını istediğini dile getir... Erkekler bazen görmüyor onun anlamasını beklersen sonu gelmez. Sen hatırlat bunları. Aslında ondan sogumadin anlasilamamaktan kaynaklı iletişim probleminiz var şuan ne yapsa gözüne baticak ve eminim ki çözülür bı durum :) sen bebeğini sağlıkla büyüt gerisi zamanla oturacak

Ben de hep aşkın, sevginin sonsuza kadar sürüp sürmediğini merak ediyorum. Çünkü ben de yanlışlar yapıla yapıla soğuyorum karşımdaki insandan. Sizin yerinizde olsam ben de aynı şeyleri hissederdim muhtemelen.

Evlilik kucuk bir harp sanatıdır... polita iyidir.. neyi idare edeceginize bagli.. dedigim gibi buyuk kusurlari affetmem..

Birlikte de çıkıyoruz. Ama eve geliyoruz eşim tekrar çıkıyor. Saatlerce yürüyor bazen yalnız bazen arkadaşlarıyla. Konuştum rahatsız olduğumu söyledim. Birlikte de çok vakit geçiriyoruz oldu savunması. . push ; E

Aşık olarak evlenmedim ki hala aşık olayım. Valla sevgi varsa gerisi kolay aşk bi anda alevlenip sönen bişey bence. Aşkın yerini sevgi alıyor. Ki sevgi saygı daha önemli diye düşünüyorum

Durduk yere mi bu kadar soğudunuz yoksa uzun zamandır beraber olduğunuz için mi sıkıldınız?

Bunlar olabiliyor. Bebek cok kucuk daha. Lohusalik psikolojisi cok baska. Esim de bir ay kadar ayri yatmisti. Ise gidiyor toplantilara katilmak zorunda kaliyor. uluslarrasi toplantilardi.. O yuzden bir donem ayri yatti. Ben de onu hic sorun etmedim. Zamanla duzelir.. ama eve geldikten sonra da surekli cocukla ilgilenirdi... yardimci olurdu.. Belki bu noktada yardim isteyebilirsiniz.. yeni duzene uyum saglamak cok zordur.. Sabir guzeldir eger cok buyuk bir problem yoksa

Yapmadik da olan da bize oldu iste. Evde durdukca baska hic bir ise yaramamaya basliyorsunuz. Oglum 5 yasini bitirdi, simdi bakiyorum cevremde bakiciyla buyuyen cocuklar cok daha girisken, saglikli, aktif. Yabanci bakinca daha iyi olur derlerdi de inanmazdim. Simdi tekrar cocuk sahibi olsam asla kendim bakmam o yuzden. Erkekler rahat, disarida calisirken dinleniyorlar. Evde ne evin isi bitiyor ne de cocugun isi bitiyor, ne kadar es destek de olsa hayat musterek de olsa kadinin omuzlarinda bence.

Büyük aşkla evlenmedim. Daha çok sevildiğimi sanarak evlendim. Evlendikten sonra çok hayal kırıklığı yaşadım. Çok boşanma kıyılarında dolaştım. Çok aşık kadınların sabretmeyecegi kadar sabrettim ve kesin emin oldum. Ben çok aşıkmışım kocama. Neyse bebekten sonra ailesi de kendisi de dahil olmak üzere hepsinin canı cehenneme duygusu oluştu bende. Tüm derdim çocuğum olmuş. Mutluluğum onunla bağlantılı. Eşimle kavga etsem duyduğum his üzüntü değil gıcıklık oluyor sadece. Çok iyi adamlar, çok mutlu evlilik çok az. Burnu boktan çıkmayan beni mi bulacaktı? Gerçeklerle koyun koyuna yaşıyorum. Fazla düşünmüyorum artık. Eşim hayatımdaki herhangi bir şey gibi. Önce yavrum, annem, sonra kendimim mesela.. Bu sıralamada hep arkalarda kaldı.

Ben hiç idare ediyim gittiği yere kadar kafasında olmadım. Şimdi zor geliyor herşeyi görev gibi yapmak.

İki aylık bebeğim. Kırkı çıkana kadar böyle hissetmiyordum ama. Sanırım eşim daha ilgiliydi o zaman. Şimdi bizimle bile yatmıyor. tildamilda

Sanırım sizi çok üzdü yıprattı bu yüzden böyle hissediyorsunuz ve haklisinizdir muhtemelen.. aşık olarak kalmak için erkeğin ruhumuzu oksamasi lazım romantiklik ve gözümüzden düşmemesi gerek ki hayranligimiz devam etsin..

Aramızda çok tartışma olsa bende soğurum hemen henüz birbirimizi yıpratmadık çok şükür o yüzden suratına baktıkça şükrederim aşktan mı bilmiyorum ama

Hem tecrubem hemde gozemlemelerim. Uzun sure sevgililik veya kucuk yasta daha akil basa ermemisken yapilan evlilikler saglikli gelmiyor bana Ilk evliligimde hep cok kucuktum hemde asikdim, oda yasin verdigi heyecan. Sonuc husranla bitti. Kardesim 5yil ciktigi biriyle evlendi, o 5yil icinde yasanmadik sey birakmadilar. Ayni evin icine girince heyecani kalmadi. 2. evliligim cok kisa sure icinde evlendik oyle flirt falan yapacak vaktimiz olmadi. Oyuzden suan bi restoya gitsek yada bi parka bile gitsek heycan veriyo bana (yaklasik 1bucuk yildir evliyim) Yeni anne olmusun onunda etkenleri var tabiki. Bende 3ay once dogum yaptim bazen banada geliyolar Ama benimkisi ask degil, ask bitur heyecan gelip gecici. Benimki sevgi, buda karsindakinde gordugunn muameleyle olusur artar veya eksilir.

Eve geldiğinde eğer dışarı çıkma planı varsa birşey demeyim diye çok ilgili ve iletişimli oluyor. Sonra dışarı çıkıyor iki üç saat. Dışarı çıkmayacaksa da evde kendine uğraş buluyor. Okuyacak birşeyleri oluyor hep. Yada birlikte oturup film filan izliyoruz.

İşim var aslında ama bebeğime bakmak için ücretsiz izne ayrılacağım. Bırakabileceğim kimse yok. Bakıcı için de çok küçük. İki yaşına gelip de kreşe gönderene kadar ben bakacağım muhtemelen.

Bu arada Bebeginiz hayirli olsun Allah anali babali buyutsun demeyi unuttum Hosgor bende bebekliyim :) Bise daha soylucem lütfen kafana takmamaya calis herseyi oluruna birak sinir stres yapma sutun azalir bebegin daha cok kucuk yazik. Suan bir tek bebegine konsantre ol. Benimki suan 3aylik oldu daha boyle yeni yeni toparlanmaya calisiyoruz. Uzulme hepsi gecer ama bebegin tekrar bu yasta olmucak oyuzden bugunlerin degerini bil,, yorucuda olsa degerini bil. Ben hergun video ve foto cekiyorum bana cok guzel enerji veriyo. Her sabah rutin olarak esime gonderiyorum. Nebilim sende oyle yap hevesi artar cocuga karsi.

Gece çok sık mı uyanıyor bebeğiniz? Odasını ayirıp telsiz koysanız odasına olmaz mı?

Onu bunu bilmemde Kadin soguyunca birdaha isinmiyo. Hani heves kacinca geri gelirmi demissinz ya Bence gelmez.

Evet sandriyon Nirvana Anneler

Oyle iyi anliyorum ki sizi, aynen sizin gibi yasadim ben de 14 ay boyunca. Esim is sebebiyle hep disaridaydi, tek kaldim oglumla. Hala su anda bile yalnizim, oglum uyudu esim calisiyor. Benim yaptigim hatayi siz yapmayin mutlaka is bulup calisin. Evden uzak kalinca insan duzeliyor

Hamilelikten sonra lohusalık döneminde böyle duygular olabiliyormuş. Belki bundan dolayıdır. Bence bebeğinize odaklanın ve çok büyük bir probleminiz yoksa zaman tanıyın. Belki de geçici bir durumdur. Zaman tanıyın. Belkide babalığını görünce eşinize tekrar aşık olursunuz.

Her kadının ilk anneliğinde yaşadığı duyguları yaşıyorsunuz. İkiniz de ilk defa ebeveyn oluyorsunuz, size yol gösteren hormonlarınız var onunsa hiçbir şeyi. Muhtemelen çocuk uyurken siz de dinlenin diye evden çıkıyor kaçmak değil yaptığı ama ne yapması gerektiğini bilmediğinden hata yapıyor. İlk aylar banyo yapabilmek için bile evde başka birinin olmasına ihtiyaç duyuyorsunuz ama eşiniz bunu algılayamıyor çünkü erkeklerin doğasında odunluk var karşınıza alıp sakin sakin anlatın, bebeği oyalayamıyorsa yapılması gereken işi o yapsın hatta koşul haline getirin ikisinden birini seçsin, bebek uyurken sizin de onun dizinde yatmak istediğinizi söyleyin, hayatın yalnız sizin için kısıtlandığını hissetmenin sizi çok üzdüğünü bu bebeğin ikinizin olduğunu hatırlatın. Aslında eşinizi sevmeyi bırakmış değilsiniz sadece çok şaşkınsınız ve çok yoruluyorsunuz. Ben ilk aylar çok kavga ettim eşimle çünkü babalık erkeğe sonradan eklenen bir duygu ve yaklaşık 6 ayda ekleniyor bie melisa çayı yapın hatta melisa relax tea diye bir çay var direk onu alın için iyi gelecektir, ama eşinizle mutlaka konuşun emin olun düşündüğünüz gibi değil sadece ikiniz de ne yapacağınızı bilmiyorsunuz ve siz söylemezseniz eşiniz bunu bilemez. Annelik zor, ilk defa anne olmak daha da zor emin olun geçecek, alışacaksınız, hepimiz geçtik o zor yoldan, allah size de kolaylık versin.

Sizi bu raddeye getiren olay ne

Çift terapisine mi gitseniz acaba? Mutlaka iyi gelir. Bazen insan öyle bir doluyor ki tek bir şey bile kaldırması gelmiyor. oyle bir bikmislik öyle bir bezmislik. oyle bir koyvermislik. Dolmussunuz gibi siz

O iki sene iste hep boyle geciyor. Ben de o sekilde birakmistim isi. Simdiki aklim olsa 6 aylikken geri donerdim ise. Evde bekcilik yapmaktan baska bir sey degil cunku.

Muhtemelen bebekten sonra problemleri olan evliliğin bir sarsıntı yaşıyor. Değişen vücudun hormonların hayat şartların herşey.. Ağır stres altındasın. Zamanla herşey kolaylaşacak. Soruna gelince vereceğim cevabın sana faydası yok, iyiyiz desem moralin bozulacak kötüyüz desem düzeltme motivasyonun azalacak. Sen bizi boşver, bebişine odaklan

Su an siz buyuttugunuz icin oyle düşünüyorsunuz. Inanin 6 aylikken calismaya baslasaydiniz, bu sefer de annesiyle büyüyen yetkin cocuklar ilginizi çekecekti. Annelik boyle birsey Tabii 5 yasinda size su an cok ihtiyaci olmayabilir. Ama bence 3 yasina kadar kesinlikle anneyle büyümeli

Bir anda olmaz o birikmiştir arkadaşlar

Bende degilim

Oyle demeyin ne olur bebeğinizi kendiniz büyütüyorsunuz, bu onun için cok buyuk bir şans. Evde bekçilik degil, annelik, cok değerli. 6 aylik bebeginizi yabanci insanlara bırakmamak, sütünüzden kokunuzdan kucaginizdan mahrum etmemek alternatifini kullandığınız için sizi tebrik ederim

Bebeğin 0-2 yaş aralığında filan mı, o dönemde çok fazla bu tarz sorgulamalar yapılır.

Lohusalıktasın. Öyle normal ki. Biz ilk iki sene ciddi anlamda yıprandık. Boşanmayı da düşündüm. Bebek büyüyünce rayına girdik tekrar. Biraz daha beklemenizi öneririm. Yeni hayatınıza alışmanız için geçen sancılı bir dönemdesinşz

Benimde oğlum 25 günlük tamamen yaşadıklarımi anlatmışsınız hatta şuan yine kavga ettik ağlıyordum ki konunuza denk geldim ne yapacağım bende bilmiyorum

Sanırım ben artık değilim. Öyle çok mutlu filan da hissetmiyorum kendimi. Eskiden olsa savaşırdım onun uğruna ama artık değmez gibi geliyor. 14 yıllık sevgililik 6 yılı evli. Çok zor zamanlardan da geçtik. Çok fedakarlık da yaptım. Çok direndik de. Ama artık hevesim yok sanki. Eskiden onsuz hayat düşünemezdim. Artık en ufak tartışmada alttan alamıyorum mesela. O tartışma büyüyor da büyüyor. İçimi boşaltana kadar susmuyorum. Soğuyorum artık ondan. Bebeğimi alıp kendimize ait bi hayat kurmak istiyorum mesela. İnsanın hevesi kaçınca geri gelir mi? Bundan sonra böyle mi olacak. Keyif aldığım şeyler artık keyif vermez oldu. Biraz önce yatmaya gitti iyi geceler deyip. Eskiden olsa sarılıp sohbet etmeden uyumazdık. Sana da dedim sadece. Öpmedim bile. İçimden gelmiyor. İç dökmek istedim size. Biraz yalnız hissediyorum da kendimi.

Kesinlikle öyle. Sabah geliyor mesela yanımıza. Bebeğimizi alıyor yatağından. On dk sevip bana bırakıp gidiyor. Sevmek eşittir ilgilenmek onun için. Susturmayı da beceremiyor bu arada. İşten kaytarmak için filan değil gerçekten beceremiyor.

Eşim yok. Boşanmafan once sevmıstım. Ama gerek yokmuş boş yere sevmısım. Bence en degerlı sey kendımızız

Bunlara sebep olan olaylari anlatsaniz? O zaman daha kolay yorumlayabiliriz. Ask dedigin kalici bir sey degil, daha gercek duygular var baglilik gibi, sevgi gibi, sadakat gibi, sabir gibi mesela

Cocuk olduktan sonra sorumluluklar artiyor. Bebek de hayati kısıtlıyor. Daha dogrusu hayat tarzi bile degisebiliyor cocuktan sonra. Erkeklerin hayatlarinda pek bir degisim olmazken, kadinlar bu donemlerde bazi seyleri sorgulayabiliyor. Eskiden sadece ev ve is sorumlulugu var iken uzerine annelik de eklendi. Ilk baslarda buna alismasi zor gelebiliyor. Erkekler de pek degisim yok, onlar hayatlarina aynen devam edip bir de ilginin azaldigindan sikayet ederler. Arada bir gelip bebegi severler. Tum yaptiklari genelde sadece bu. Yük hep annede.

Yeni dogum mu yaptınız peki?öyleyse lohusa sendromu olabilirsiniz... bendede oldu dogum yaptım bebege bakmak evi çevirmek tüm hayatm kısıtlandı uykusuzlukta eklenince duygusal ve asabi oldum acaba öyle bi dönem mi yasıyosunuz

Lohusa sendromuna girmişsin canım bende de oldu Ben gezememekten bunalmıştım yeter birgün bi bakıcaksınız kendimi camdan aşşa atmışım derdim şimdi aklıma geldikçe gülüyorum Çocuk olduktan sonra bir süre kısıtlanıyorsun gezmek mesela hele ki bu pandemide kızımın ellerini habire ıslak mendillerle siliyorum dışarı çıkardığım zaman bazen haftaiçi hiç çıkamıyoruz cumartesiye kadar o zaman eşime başlıyorum yoruldum bıktım sen enazından işe giderken dışarı çıkıyorsun biz çıkamıyoruz falan diyorum İnsan bunalıyor hem de çok bunalıyor bazen yanında kimse olmasın dışarı çıkayım kulaklığımı takıp müziğimi açıp saatlerce yürüyeyim diyorum ama olmuyor eskide kaldı onlar Geçicek ve bu günlerini düşünüp gülüceksin ben çok gülüyorum çünkü bebeğine sarıl onun kokusunu içine Çek ve şükret en önemlisi hep Gül

Her anne kisitlaniyor emin olun. En basiti is hayatinda sorunlar oluyor. Anne diye ise alinmayan cok insan var. Babalara ellesen yok bu konuda. Cocugunuz cok kucuk sanirim, ondan mi bu kadar bunaldiniz acaba?

2 aylik annesiniz. Lohusasiniz yani. Hisleriniz hem hormonal olarak, hem de psikolojik olarak cok ama cok normal. Kendinizi asla suçlamayın. Hemen hemen her kadın yaşıyor bunları. Bazisi birkac gun, bazisi birkaç ay. Insanin vucudunda ve ruhunda olan degisimler, bir-çok şeyi farklo gormeye sebep oluyor. Degisimlerinizi reddetmeyin. Onlarla güzelsiniz. Eşinizle paylaşmaktan çekinmeyin. Bebeginize alışamamış olabilirsiniz bu da cok normal, zamanla herşey oturacak. Eşinizden yardim isteyin bebek konusunda, tek basiniza yapabilseniz bile eşinizle paylasin bebek bakımını. Anneanne babaanneden destek isteyin. Destek demek size gelip yerlesmeleri degil. Bazen yemek yapip gondersinler, bazen sut sağıp 1 saat bebegi birakin eşinizle kahve için. Siz iyi olmazsanız, bebeginiz de iyi olmaz. Once siz ❤ Siz kilo aldiniz, siz dogum yaptiniz, siz emziriyorsunuz, siz uykusuz kalıyorsunuz vs vs. Esinizin hayatında bir değişiklik yoksa, eşinize sinir olabilirsiniz. Bu da normal. Paylaşın lutfen. Isteklerinizi açıkça söyleyin. 14 yillik bir iliski artik samimiyetin nirvanasinda olmalısınız

Çocuğa bakacak hiç yardımcı yok mu anneniz filan. Siz de ona bırakıp çıkın dışarı. Onun yaptığının aynısını yapın. Ev işi yemek de yapmayın. Bi anlasın değerini S

Bebek çok küçük, lohusa psikolojisi yaşıyorsun. Hayat sadece çocuktan ibaret sanıyorsun. Zamanla geçecek bu his. O yüzden eşine sakın belli etme bu durumu. Çünkü çok yaralayıcı bir durum. İlk kızım doğduğunda eşim de bana böyle davrandı. Çocuk ona gökten zembille inmiş ben yokmuşum gibi davrandı.. Çok kırıldım çok incindim. Bir şekilde toparladık ama aklıma geldikçe hala içim sızlar.

Ne kadarda naif ve güzelce anlatmışsınız yazınız çok hoşuma gitti Sevgili konu sahibi bir çoğumuz aynı şeyleri hisssettik ve yaşadık sakin kalın herşey yoluna gircek sevgiler

Bebekten sonra insan böyle bir moda giriyor evet.. Bebek en güçlü ilişkileri bile bi süre sarsabiliyor. Bende de olmuştu. Sanırım bi adamda aradığım şey aşktan da önce merhametmiş onu çocuk olunca farkettim 32 yaşındayım, 18 yıldır eşim hayatımda.. Seviyorum eşimi ama tabi o yıllar öncesinin tutkulu, kör aşkı yok benim de içimde. Sevgiliyken bir küçük trip atsa peşinde köpek olurdum . Şimdi ise tripleri umrumda olmuyor. Kavgamız gürültümüz olmaz ama peşinde pervane de değilim yani ergenliğimizdeki gibi. Belki sizde eski günlerinizle yani sevgililik günlerinizle karşılaştırıyorsunuzdur bugünlerinizi

Beceremiyor diye herseyi ustlenme. Ona da sorumluluk ver. Alisir yapabilir merak etme. Bebegin altini degistirebilir, banyosunu beraber yapin bebegin. Arada o uyutsun. Unutma sevgi emek demek. Yavas yavas sorumluluk ver. Bu donemi hepimiz yasadik. 2 yasina kadar falan malesef yapisik ikiz gibi geziyorsunuz bebeginiz ile. Fiziksek bakim olarak sana muhtac oldugu icin sana ihtiyaci var, bu nedenle su an kendine de az vakit ayiriyorsundur, hatta hic vakit bile ayiramiyorsundur. Hayatin hep bir kosusturmaca, uykusuzluk ve yorgunluk... tum anneler bunu yasadik. Ev konusunda eskisi kadar titiz olmana gerek yok. Tavsiyem arada yardimci al. Esine de sorumluluklar ver, ondan da yardim iste. Arada kendini de odullendir yapabildigince. Gule gule buyutun bebeginizi. Cocuk guzel sey... bu kadar sevilmese o cefa cekilmez der annem. Dogru. Onlari buyuturken aslinda biz de buyuyoruz onlarla...

Kaç yaşında tanıdınız onu? 14 sene sevgililik dediğinize göre küçük yaşta başlamış bir ilişki olmalı O yaslarda yaşanan aşkla evlenmeyi pek sağlıklı bulmuyorum İnsanın kendini tanıdığı bir yasta daha doğru seçimler yapabileceğine inanıyorum. Bence eskiden de aşık değildiniz

Belki de. Tüm gün çocuğumla ilgileniyorum. Sabah beşten akşam yediye kadar. Arada fırsat buldukça ev işi yemek filan.. akşam uykusuna yatırınca beş saat uyuyor kesintisiz. Ben çocuğumu yatıyorum eşim yürüyüşe çıkıyor. Bir saat iki saat bazen arkadaşlarıyla üç saat. Bir gün kalsa evde ertesi gün çıkıyor. Eskiden birlikte çıkardık hep. Hatta hamileliğim boyunca uzun uzun yürür sohbet ederdik. Şimdi ben evde nöbet bekliyorum eşim devam ediyor. Zoruma gidiyor sanırım.

yenı dogum yapan cogu kadın gıbı genel bır sorgulama ıcındesınız benım esımın cok ıyı huyları da var ama sinir oldugum gıcık oldugum huyları da var ben daha cok bu kısıyle bır omur yapabılır mıyım dıye baktım olaya askın ne oldugunu bıldıgımı sanmıyorum sevgınınde sekıl degıstırdıgını dusunuyorum bır zaman sonra... benım ıcın en azından oyle hıc ask dolu bır kadın olmadım duzgun dursun efendı olsun yerını haddını bılsın sacma sapan ısler yapmasın severız modunda oldum hıc bır zaman buyuk beklentılerım olmadı sanırım o yuzden hala evlıyım benım ıcın evlılıgın bıtme sebebı ıhanet, sıddet, kumar veya alkol gıbı bagımlılık olur bunun dısında bır mevzu yasanırsa konusarak cozmeye calısırım oda olmuyorsa oldugu gıbı kabul etme saygı duyma oda olmuyorsa ısın ıcınden cıkamıyorsam aıle terapıstı onerebıleceklerım bu olur

Bebeginiz hayirli olsun. Allah anali babali saglikli büyütsün insallah. Her dogum tek fiziksel bir olay degil. Psikolojik olarak da yeniden doguyoruz aslinda. Kendi cocuklugumuzdan baslayip simdiye kadar verdigimiz hayat kararlari sorgulamaya basliyoruz. yipratici süreclerden gectiysek bile onlari da tekrar sorgulariz. Yeni bir role alismaniz lazim. Anne olmak öyle pat anne oldum bitti diye bir olay degil kesinlikle. Evlilikte iletisimi canli tutmak her zaman kolay degil. Bazen cok is hatta. Heleki isin icine ücüncü sahislar giriyorsa. Biz bazen hayatin stresinden esimize vakit dahi ayiramiyoruz. Benim ilk oglum dogdugunda careyi günde 10 dakikayi tek ikimize ayirmakta bulundum. Cep telefonlar yok. Oturup sohbet ediyorduk bir bardak cay veya kahve ile. Bazen oturdugumuz yerde uyuya kaldigimiz oldu öyle. Bazen 10 dakika sadece sarildik. Iletisim cok kolay kopuyor. Esiniz sizin kadar cocuk bakimin icinde degilse sizin ortak gecirdiginiz zaman ve konularda farkli olur. Bir evlilikte iletisimi canli tutmayi iki taraf da istemeli. Bir taraf bunu ama dile getirmesi lazim. Esinizi kisilik olarak tanimiyorum, ama bunu bir oturup konusma imkaniniz olsa iyi olur. Bunu ücüncü sahislari tekrar katmadan yapin. Olan olmus onlari sadece bu kadar evinizin icinde huzursuzluk yaratacak kadar konu yapmayin bundan sonra. Hepimizin aileleri var. Ben baskalarin dram yaratmalarini hususi evimden uzak tutarim. Onlar cünkü normal hayatlarina devam eder. Olan size ve evliliginize olur. Her evliligin ortak bir dili olusmasi gerek. Su anda yorgunsunuz. Ilk sene uykusuzluktan da yipraniyor insan. Alabildiginiz tüm yardimlari alin cevreden.

Bebeğiniz çok küçük henüz sendromdan çıkmamış olabilirsiniz 14 + 6 sene evlilik süreci 20 sene... Yaşınız muhtemelen 30larda. Şuan sadece bebeğinizi düşünün evliliğiniz bir sürü badire atlatmissa şuan sizi sıkan çocuğunuzun gelişi olabilir Khomyuk

Maalesef kimse yok. E

Dönem dönem çok insan yaşıyor. Emek vermissiniz bunca yıl. Birlikte yapmaktan Keyif aldığını şeyleri hatırlayın. Mutlaka vardır. İnsan zamanla içten içe yalnizlasiyor. Kendinizi görmezden gelmeyin biraz düşünün ve mutlaka bir yardım alin

Tartıştıkça soğuyor insn gerçekten ama dönüp düşününce sevdiğin adamı görürsün bence İçindeki kini öfkeyi onunla paylaş birbirinizi anlamaya çalışın

Bebeğim doğduktan sonra soğudum. Bazen diyorum ki sevmeye ihtiyacım varmış yıllarca sevgilimi sonra eşimi sevmişim. Şimdi bebeğim oldu onu seviyorum. Sağlıklı bir durum değil farkındayım ama eşimi sevmeye ihtiyacım kalmamış gibi hissediyorum. Onu sevmek onunla alakalı değil de benim sevme ihtiuacımla alakalıymış yeni farkediyorum.

Neden sizinle yatmıyor odanızı yatağınızı ayirmayin çocuk oldu die

Camı açamıyormuş bugünkü bahanesi de bu. Yarın yatarmış. Havalar soğuyunca da temelli gelirmiş yanımıza. Uykum bölünmesin demiyor da. Suleymanin

Aşkın aynı heves ve heyecanla senelerce süreceğine inanmıyorum. Neredeyse 10 senedir beraber 6,5 yıldır evliyiz. Elbette artık aşık değilim. Ama çok seviyorum. Didiştğim kızdığım oluyor elbette ama güvenden mi sevgiden mi bilmem kolum bacağım gibi oldu yani. Benden bir parça gibi. Salt sevgi aşk olarak bakmayın yani. Bazen ben de eski günlerdeki uçuş uçuş mutluluğu, heyecanı arıyorum ama sonra monotondaki güven de güzel diyorum. Hayat iniş çıkışlı ilişki olmaz mı hiç. Önemli olan sevgi, saygı, sadakat, güven

Aslında yazdıklarınız çok mantıklı. Öncelikle eşim dışında yardım alabileceğim kimse yok. Benim annem yok. Eşimin annesi de huzursuzluk çıkarmasın uzak dursun yeter. Eşimle iletişi canlı tutma konusunda da hevesim yok. Değmezmiş gibi geliyor artık. Eskiden olsa ölüp biterdim ama sanırım artık onun çabalaması gerekiyor. Bugün işten geldi. Buzluğa balık koymam gerekiyordu beklemezdi ya o iş. O sırada bebeğimiz ağlamaya başladı. Eşime dedim ilgilen diye. Herzamanki gibi susturamadı. Yanıma geldiler. Bana diyor ki neden aç mısın diye sormadın bana. Herzaman sorardın ne oldu neden ilgilenmiyorsun diye söylüyor. İşimi hızlı hızlı yapıyorum ki bebeğimi alıp susturuyum ama eşim o arada ilgi bekliyor. İstiyor ki ben kırk parçaya bölünüyüm ama hiçbirşey sekteye uğramasın.