Canım seni ve kafanı meşgul eden şeyler bul;kitap oku, puzzle yap, çiçek yetiştir... ne bileyim hoşuna giden seni oyalayan şeyler yap, iyi geliyor gerçekten Çünkü artık zamanla takıntı haline getiriyorsun ailen iyiliğin için bişey söylese bile hep yanlış algılıyorsun;kendimden biliyorum

Dün yaşadağımız olayı yazıyım bakın, annemle yürüyüşe çıktık ama biraz gönülsüzdü çabuk olsun dizim var falan baştan hafif zıtlaşma orda başladı. Sonra konuşurken konu toplum baskısına ahlaka falan geldi, annemin de sevmediği bi akrabası var karşılıklı olarak yapay bi ilişkidir, dedi işte o teyzende gezdi gezdi erkeklerle yurtdışlarına gitti kimse almadı onu dedi, bende olabilir arkadaşıdır veya erkek arkadaşıdır gidebilir gezmeye ne var kadın ne yapmış sanki o.. mu yapmış da böyle anlatıyorsun dedim o da parasızını yapmış dedi, ben de sinirlendim çok çirkin düşünüyosun dedim ordan dedi bidaha tek başına yürürsün dırdır konuşma dedi bende sinirlenip adımlarımı hızlandırdım eve ayrı ayrı geldik son olay bu.

çocuk ve büyükler arasında ki sistem bozukluğu. şöyle düşün : onların bunca yıllık doğru veya yanlış edindinleri kabul ettikleri ve bunca yıldır yaptıkları doğruları var. taşlaşmış. senin ise yeni, gören, değerlendiren, seni mutlu edecek, tecrübesizce dogru olduğunu savunduğun binlerce fikrin var ve üzerine evde ailene bir birey olduğunu kabul ettirme caban var . örnek " ben artık büyüdüm ve fikrim bu. bakın gördüğümüz mü verdiğim fikir tam bir yetişkin fikri. hıh" iki tarafta uzlaşmak zorunda. sen fikrini birey olduğunu büyümeye calıştıgını fark edip annene bunu izah edeceksin. o da seni ve kendi durumunu anlayıp olayı sana izah edecek. amaaaaaa extra bişey yazayım : büyükler, bildiklerinin doğru oldugunu düşündükleri şeyin, gün geldiğinde yanlış oldugunu söylemesinden ve bunun doğru olma ihtimalinin %80 olşunu düşündüklerinde; durumdan KORKARLAR. çünkü bunca yıldan beri bildikleri şey artık o bildikleri değildir. evet haklısın demek yerine hayırı seçerler. kavga olmasını nasıl yaparsınız? onu bilmem ama o kavga olacak. az olursa ergenlik süresini az yara ile atlatırsınız. vaveyla Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

İleride şaşırmazlar, aksine kabullenirler sen yetişkin bir kadın olduğunda. Kendi tecrübelerine de sahip olacağın için korkmayacaklar şimdiki gibi. Ama şimdi telaşlanırlar, çok hassas yaşların, sen bu fikirleri söylediğinde akıllarına bin türlü şey gelir, tecrübesizliğinden hataya düşmenden korkarlar. Onlara göre hata olana da değil, her koşulda hata olarak kabul edilebilecek şeyler için de endişelenirler. Bu yüzden dediğin gibi senin de, geçiştirmek en doğrusu Anlattıklarından, konuşma biçiminden ne kadar akıllı bir kız olduğun belli zaten. Ama şunu unutma düşünce biçimin, bu ülkede azınlık. Burada da annen gibi o yorumu yapacak çok hatun var. İleride saçını başını bile yolmak isteyeceksin belki bunları duydukça. Ama yolmayıp, peki, ben farklı düşünüyorum diyebileceksin. Şimdiden bunu öğrenmeye çalışmak senin ruh sağlığın için daha iyi.. Herkes nihayetinde kendi doğrularına göre yaşar. Sen kendi doğrularına göre yaşa, ama bunu ailen de olsa şimdi herkese duyurmana hiç gerek yok. İleride de kendini böyle anlatmak zorunda hissetmeyeceksin, kararlarından onlar çıkaracaklar senin nasıl bir insan olduğunu ve kendi ayakların üzerinde durabildiğin müddetçe sana güvenecekler, senin için endişe etmeyecekler. Biraz sallandığında da, seninkiler onların doğrularıyla çelişse bile yine onlar sana el uzatacak, merak etme

Ben de aynen öyleydim eskiden. Henüz yeni yeni duruluyorum (bir ay sonra 22 olacağım), hala tam geçmiş sayılmaz yine de. Ailenin önemini anlamaya çalış, onları anlamaya çalış, temelde seni düşünüyorlar ve sen bunu her şeye karışmak ve her şeyi eleştirmek olarak algiliyorsun muhtemelen. Özeleştiri ve empati yapmaya çalış.

Bak canım ben de aynen senin gibi düşünüyorum. Benim annem ise aynen seninki gibi düşünür. Ailemin benim bazı düşüncelerimi onaylamayacagini cok iyi biliyorum, bu yüzden kargaşa yaratmamak adina susuyorum, tepkisiz kalıyorum böyle konularda. Sonuçta bu yaşa gelmiş insanların kalıplaşmış düşüncelerini değiştiremezsin, sana "yollu" gözüyle bakarlar, anlamazlar. Ailen olduğu için idare etmek zorundasın ayrılana kadar, yoksa huzurun bozulur.

Öncelikle merhabalar herkese, Ergenliğin doruğunda olduğum bir yaştayım, biraz yapı olarak da hızlı çıkış yapan fevri davranan bi' yapım var. Annem de bazı problemler yüzünden benzer yapıda benle. Benim sorunum şu ki ailemle ne yaparsam yapayım anlaşamıyorum ki özellikle kendi düşüncelerinin her zaman tek doğru olduklarını düşünüyorlar, benim fikrimin bi önemi yok yanlış düşünüyorum onlar gibi düşünmek zorundayım. Fikirlerimi söyleyip böyle düşündüğümü belirtip sizinkilere hiç ama hiç katılmıyorum yanlış düşünüyorsunuz dediğimde kıyametler kopuyor. Lütfen fikir bekliyorum haftanın 3-4 günü kavgasız geçmiyor. Bıktım artık

Risksiz konularda muhabbet et, tartışma ortami yaratmaya çalışırsa olabildiğince hakim ol sinirlerine ve sessiz kal, sonra aşırı büyüyor çünkü. Yine de sevgi göstermeyi ihmal etme, bu sayede ılımlı olmaya başlıyorlar. Bunlar benim ailemle anlaşmazlıklarım sonucu edindigim tecrübeler, verdigim kararlar. Bunlar sayesinde şu an aram oldukça iyi. Eskisine göre çook daha iyi.

Dediğiniz gibi sanırım konuyu geçiştirip yorum yapmamak daha iyi olucak sanırım, ben şimdiden hafif hafif düşüncelerimin farklılığını sezdirmeye çalışıyordum ki ilerde birdenbire şaşırmasınlar, neyse kendileri beni buna itiyor elimden bir şey gelmiyor, en olmadı psikologla görüşmeyi önereceğim

Ergenim ve ailem ile hiç sorunum yok deseydin, bir sorun var derdim. Herşey yolunda. Endişelenmene gerek yok.

Sen yaşın gereği her şeyin en iyisini bildiğini düşünüyorsun elbette, normal, ama onlar da yaşları gereği ve ebeveynin olduğu için her şeyin daha doğrusunu bildiklerini düşünüyorlar. Şu bir gerçek ki, sen yetişkin bir insan olup kendi paranı kazanana, meslek sahibi olana kadar onların kurallarına tabisin. Hatta reşit olsan, okulundan mezunn olsan ve işin olsa dahi o evde yaşarken onların kurallarına belli bir oranda tabi olacaksın. Doğrusu da budur, bu sayede Yüzde 90 doğru kararlar verebilsen bile o yüzde 10 luk hata yapma ihtimalin en aza iner. Bu arada sakın kurtuluşu evlilikte arama. Ben mesela üniversite sonrasından beri neredeyse ailemden ayrı yaşıyorum. Evlenmeden de kendi kurallarımla kendi hayatımı yaşayabiliyorum, çok da prensipliyimdir. Aileler elbette ki çocuklarını kendi bildikleri yöntemlerle yetiştirir ve bunun karşılığını almak isterler. Katılmayabilirsin, onları yanlış bulabilirsin ama siz yanlış düşünüyorsunuz diye diretmemelisin. Bunu diyeceğin zaman da gelecek, onu da ben öyle düşünmüyorum diye diyeceksin zaten, kimseyi suçlamadan. Ama şimdi aynı ev içinde geçinmeyi bilmen lazım. Her ne kadar ergenlikte olsan da küçük bir çocuk değilsin, bunu yapabilecek bir yaştasın. Yalnız önemli olan şu anne baban sana şiddet uyguluyor mu? Okumana engel olmak istiyorlar mı? Senin yetişkin ve okumuş bir kadın olman önünde duruyorlar mı? Yani geleceğini yakabilecek kararlar veriyorlar mı? Bunlar yoksa, kendini ve fevriliklerini törpülemeye çalışmanı tavsiye ederim. Bunlar varsa bile fevrilikle çözülemez, başka yöntemler üzerine konuşuruz o zaman da öyle bir durum varsa. Ama bu durumlar yoksa, mesela annen senin katılmadığın bir şey söylediğinde itiraz etmek yerine, 'Bana sanki bu da doğruymuş gibi geliyor anne, sen ne dersin? Sence çok mu yanlış, neden yanlış peki? dersen diyaloğa geçersiniz, merakla ve ilgiyle böyle sormayı dene, bakarsın annen seni ikna eder neden bakış açının yanlış olduğunda, bakarsın sen onu. Annen fevriymiş, fevriliği ondan öğrenmişsin. Benim annem de fevri, ben de ondan fevrilik öğrendim ve tam da ergenlik çağımda annem gibi fevri olmak istemediğime karar verdim. Şimdi 34 yaşındayım, çok sakin, çok sabırlı olmasam da ailenin en sabırlısı ve en sakini, en iyi iletişim kurabileniyim sanırım. Değnek değmedi elbette bana, ailede en çok belki de ben kendi içime yöneldim. Dışarıyı suçlamadan önce kendi sevmediğim huylarımı törpüledim. Hayatta da bunun çok faydasını gördüm. Bol bol oku, öfke kontrolüne dair yöntemler araştır, tıkanırsan bir uzmandan yardım almak istediğini söyle. Bakarsın gittiğin psikiyatrist anneni de çağırır onu da değerlendirir. Yani senin hayatında annen ya da baban gerçekten engelleyici ise, yüzde 90 yapıyor bunu zaten doktor. Senin özelini hiç anlatmadan seni sıkıyorlarsa onlarla da görüşüyor.. Bir de çok oku ne olur. Ne bulursan, öykü roman, hep kitap oku bu yaşlarında. Başka hayatları, başka bakış açılarını oku. Kendi doğrularını sağlam temeller üzerine inşa et. Mesela beni kendi içimdeki potansiyel fevri kadından kurtaran en önemli etken 12 yaşımdan beri deli gibi okuyor oluşum. Neyse, uzun oldu biraz... Umarım siz de aşarsınız

Annen sağken kıymetini bil. .

Ya sen alttan alacaksın ya onlar... Annene alttan al diyemeyeceğim için sana diyorum"alttan al, sakin davranmaya çalış, kavga olacağını hissettiğin an hemen odana çekil ki ne onlar kırsın seni nede sen onları kır". İlerde çok pişman oluyorsun gerçekten hem haksız olduğunu anlıyorsun hemde en güzel yıllarını kavgalı ve küs geçirdiğinden dolayı pişmanlık duyuyorsun!

Zeki bir kız olduğun belli zaten, ayrıca doğrucu, cesur ve açık sözlüsün de. Aileler bazen destek olduğu gibi köstek de olabiliyor, bu durumda idare etme becerisi devreye giriyor, bunu yavaş yavaş öğrenecek ve aile ilişkilerini yoluna koyacaksın :) Kendini geliştirmeye, derslerindeki başarılarını sürdürmeye devam et. Bu dünyanın senin gibi zeki ve güzel düşünceli insanlara ihtiyacı var. Umarım çok başarılı olursun.

Bir örnek verseydin daha iyi olurdu. Son tartışmanız neyle ilgiliydi mesela? Aileni çok fazla değiştiremezsin. Kaç yaşında insanlara hayır yanlış düşünüyorsunuz dersen öfkelenirler. Onların da her düşündükleri doğru olmayabilir ama sivri çıkışlar yapmak yerine kendi duygularını anlatırsan belki uzlaşabilirsiniz. Sesini ilk yükselten sen oluyorsan biraz buna dikkat edebilirsin.

Teşekkür ederim fikriniz için, başarılı bi öğrenciyim hedeflerim yüksek şuan için de iyi bi okuldayım, babam eğitim konusunda her zaman arkamda evet ama şu lafı kullandı bana gece, senin bozuk düşüncelerin oldukça ben senin elinden her şeyi alırım gerekeni yaparım, bozuk düşünce?neye göre kime göre kimin ahlak kurallarına göre ben bunu hiç ama hiç idrak edemiyorum, bir de evet kitap okumayı çok çok severim özellikle roman şu anlık için belki de en iyi kaçış yolu kitaplar olabilir benim için

Bende ergenlik zamanların da hic ailem gibi dusunmuyordum kendi dogrularim vardi ve onlari sonuna kadar savunuyordum ailemin dusuncelerini elestiriyordum. Simdi buyudum anne oldum. dusunuyorumda aslinda o zamanlar cokta haksiz degillermis. Ben cok fevriymisim. Anne olunca anlarsin derler ya. Ergenken bu lafa bile sinir oluyordum. Ama dogruymus ANNE OLUNCA ANLADIM. Velhasili kelam. Aileni kirma kendi dusuncelerini savun ama fevri olma. Kavga etme onlarla. Cunku senin en zor zamaninda en buyuk destekcin yine ailen olacak. Unutma seni onlardan daha cok kimse dusunemez. Buyuyunce ne demek istedigimi daha iyi anlayacaksin.

Resmen o gözle bakıyorlar ama yani hani anne kız konuşur her şeyi dayanağından böyle konularda yorum yapıyordum, yok bidaha Allah korusun zaruri olmadıkça muhabbet etmeye gerek yok

Örneği şimdi okudum... Eski mesajımdaki diyaloga geçme önerimi böyle konularda çekebilirim. Herkesin kendine göre doğruları vardır neticede. İşte bu konularda anneni sen düzeltemezsin, senin görevin de değil zaten bu. Bu yaşa kadar gelmiş, kendi doğrularıyla, sen nasıl değiştirebilirsin. Annene ben de katılmadım, ama benim annem olsaydı senin yaşındayken ben ses çıkarmazdım. yetişkin halimle de en fazla bence öyle değil derim. Sen onun annesi değilsin, onun ahlaki görüşlerini yeniden inşa edecek değilsin. Zaten anlayışlı olsaydı bile yapamazdın. Boşuna bir kavgaya giriyorsun. Ha öyle mişymiş, ilginç, de geç. Sana düşmez insanların beynindekilerin çirkin olduğunu söylemek. İleride de hayat böyle olacak ama sen senin gibi düşünen insanları seçersen başın hemen hemen hiç ağrımayacak. Mesela annen gibi düşünen bir adamla evlenip çok çirkin düşünüyorsun diye kavga etmek olmaz. Sen seçeceksin çevrendekileri, sana yakın olacakları. Anneni de annem diye kabul edeceksin olduğu gibi

neymis bu uzerinde anlasmadiginiz cok cok cok onemli konular? J

Teşekkür ederim gerçekten, insanlar elalem ne der diye yaşamadan hayatına devam etse ve kimse kimsenin hayatına karışmasa çok güzel bir yer olur dünya :)İyi dileklerim sizinle, içimi ferahlattınız biraz da olsa

Alttan almak istiyorum ama en ufak şeye sinirleniyor, cevap veriyosun bana bide dilin çok uzun falan diyor tutamıyorum kendimi bende bu sefer

Annenin vardır bi bildiği Onlarda senin bu ergen triplerinden bıkmışlardır ama evlat işte atsan atılmaz

Bazı babalar bunu yapıyor, annen de telaşlanıp konuşmuştur, senin onaylamayacakları bir yaşam yaşamandan endişe duyabilirler, olabilir, ancak böyle durumlarda sen de içinden bağırmak geliyor olsa bile, Tamam babacığım, ben okuluma odaklıyım zaten, bozuk düşüncelerim yok, emin ol, güven bana, merak etme aklım başımda, de onu da teskin et. Ahlaki olarak senin farklı düşünüyor olmanı kabul edemeyebilirler. Onların önüne kendi görüşlerini serme. Hiç bilmesinler. 23-24 yaşına geldiğinde de senin doğruların iyice oturmuş olur, o zaman da kendi ayaklarının üzerinde duran bir kadın olmaya odaklan. Ekonomik özgürlüğün elinde oldukça hayatlarındaki etkileri çok azalacak. Sana güvenmeye başlayacaklar. Bu açıdan rahat ol. Eylemek zorundasın şimdi onları, bu konulara hiç girmemelisin, başka çare yok

Kavgalarınızın tam olarak sürekli tekrarlanan bir konusu varmı? Bence kitap okumayı seviyormusun bilmiyorum ama kendine romanlar al okuldan gelince cekil odana romanlarını oku kulaklığını tak muzik dinle arkadaslarınla mesajlaş kendini mesgul et çok diyolog halinde olmazsan gergin ortam gevşer sohbetleriniz daha keyifli geçer diye dusunuyorum mesela mantıklı şeyler sohbet konusu ac annen senin hoşuna gitmeyen konular açarsa ses tonunu yükseltip cevap vermek yerine sakince ilgilenmediğini belirtirsen o kavga gurultu azalır bence

Dün akşamdan beri de aramız bozuk ki üstüne babama anlatmış, babam abime demiş onun namus kavramı yok heralde herşeyi yapabilir, bi insan nasıl kızına bunu der ya, bi baba bunu derse kızına daha başka millet ne der inanmıyorum çok ama çok üzdüler beni J