Ruh kanseri olmuşsunuz. Çok zor oluyor okb insanı yiyip bitiriyor. Çeken bilir. herkes herşey kafada bitiyor kafanda bitir diyor ama bitmiyor işte nereye gitsen o düşünceler seninle. İlaç TedaviSi ile tamamen kurtulabilirsiniz. Yeterki kendinize inanın

Vucut her seye ıllakı tepki verir merak etme. Illakı bı yerden haberım olur dıye dusun. Ve sureklı arastırıp o yazıları o hasta olan insanları gorup kendını ıyıce içe cekme. Sana senı kotu hissettiren yazıları okuma baktın okuyorsun için kotu oldu dıyelım kı korktun hemen kapat Baska seye gec kafanı dagıt. Bak gercekten bı anda degıl ama boyle yapa yapa bu huyunu azaltacaksın. Onemlı olan huyu azaltmak. Ha demiyorum ki kendını kotu hissedince doktora gitme. Tabıkı gıt. Ama oncelık hastalık korkusunu azaltmak kotu bısey arastırmamak. Bunları dene ama en kısa zamanda psikologa gıtmenı tavsiye ederim devlet hastanelerinde oluyor.

Hangı Organ eksik

Merhaba. En uygun zamanda tedavi almanızı onerırım cunku hasta olma korkusunun yanında takıntı dedıgimız obsesıf kompulsıf de olabilirsiniz. Hatta obesesıflık sadece dusuncede, sız bunu araştırarak dusunerek aglayarak kompulsıf hale getiriyorsunuz yani davranışa donusturmussunuz. Ve panik yapıyorsunuz. Her sey beynimizi yonetmekle alakalı. İnternete en ufak bısey yaz zaten senı kanser yapar coktan. Merak ediyorsan arastır bak ama kesınlıkle tanı koyma kendıne. bak ve gec. Merakımı gıderdım de. Beynine en ufak bıseyı soylersen inanır. 5 yasında cocuk gıbı dusun beynini. Kandır beynini o korku geldıgı an hayır iyiyım de. Tabıkı bu kendı abarttıgını dusundugun seylerde yap ıllakı kotu oldugunda doktora gıdersın ıcını rahatlatırsın ama abartmana engel olmaya calıs. Corona olcam korkusu cok normal su surecte herkes yasıyor. yatıp kalkıp korona konusuyoruz. Hep aklımızda. Suan bu surecın normal oldugunu, olursam da tedavi ile asarım dıye kendıne telkin ver. Rahatlat kendını olumsuz bıseyler arastırma ve bakma. Benım onerebıleceklerım bunlar.

bu konuda aşırı drama queenlik yapıyorum cidden ama elimde değil. çok duygusal yaklaşıyorum. küçük kardeşlerim var sürekli aklım onlarda. zaten ayrı ailelerde büyüdük bensiz naparlar diyorum hep. onlara baktıkça bile içim acıyo

çok geçmiş olsun bu arada inşallah sağlıklı mutlu bir hayatınız olur hep

Bende alerji de var baska seyler de, bağışıklıgi baskilayici ilac kullaniyorum yani mesela limon/portakali ilaç saatlerine göre ayarlama yaparak tuketebilirim onun haricinde B ve D vitamini eksiklikleri var zaten korona ve bir cok hastalığın temelinde D vitamini eksikligi yatiyor. Çok şükür iyiyim, idare ediyorum ama bulundugum yerde 2 tane özel klinik var onun haricinde hastane vs yok, klinikteki doktorlar da hep 20li yaslarda genc mezunlar zaten. O yüzden hastalanmadan önlem almak en garanti yol benim acimdan

Cocukken bir hastalık gecirdinzmi yada en yakınınızda ki biri? YouTube izzet güllü var izleyn

dalak F flamefire Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

çok güzel yazmışsınız teşekkür ederim<3

merhaba ben 19 yaşındayım kendimi bildim bileli panik ve evhamlı bir yapım var. en çok da konu hastalıklar olunca böyle hissediyorum. daha 12 yaşındayken vücudumda gözüme çarpan bir belirtiyi çok küçük bişey olmasına rağmen gidip internetten defalarca araştırıp kendime kanser teşhisi koymuştum. sonra olmadığına bir şekilde inandım ama 3 sene sonra tekrar aklıma takıldı ve o kadar çok kendimi inandırdım ki yaşadığım o kasveti, iç bunalmasını anlatamam. sürekli ağlıyodum kendimi çok inandırmıştım. çevremdekilerle bunu çok paylaşamıyodum ama artık dayanamayınca söyledim ve kontrole gittik. kontrolleri yaptırdım ve sıkıntı çıkmadı yine de 2 3 doktora daha gösterdim. içim rahatladı ama sonra tekrar internetten bakınca yine aklıma takıldı. neyseki bir şekilde onu da atlattım ve kendimi inandırdım. ya aslında o kadar daha fazla şey var ki anlatsam gülersiniz ama benim için her biri birer travma. şeker hastalığı olma olasılığım biraz daha fazlaymış mesela onu öğrendiğimde günlerce başladım ağlamaya, en kötü ne olabilir diye bakıyodum ve o kötü senaryoları düşünüyordum hep. çevremdeki herkese çocukça geliyor, şımarıklık gibi geliyor biliyorum ama öyle değil işte kendimi kaybediyorum ben o durumlarda kriz geçiriyorum resmen. şimdi de corona korkum başladı. bir ara atlatmıştım ama bizim apartmanda birinde de çıkınca aşırı panik oldum. sürekli kendimi dinliyorum. sanırım anksiyete gibi bir şey yaşıyorum. başım dönüyo arada. derin nefes almak için zorlamam gerekiyo kendimi gibi. yine başladım yani anlayacağınız. birkaç gün önce ciddi anlamda mahvolmuştum, gece gündüz ağlıyodum ama şuan biraz daha iyi gibiyim. yine de o psikolojiden tam olarak çıkamadım. dönem dönem artış gösteriyo bu takıntılı halim. sizce ne yaparak bunu aşabilirim?

Ben de takibe alayım

internette çok kirli bilgi var dediğiniz gibi. o felekat senaryoları aşırı korkutuyo beni H Hh-1 Popüler Üye Anneler

Atalarımızın bir sözü var ya düşün düşün... işin diye:):)Çok haklılar. Lütfen ıyı bır psıkolog bul ve tedavını ol. Yeöın ederım ılerleyen donemlerde daha zor oluyor.

belirtileriniz nelerdi F flamefire Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

bir de şöyle birşey var. dönem dönem yükseliyo. eğer o an düşünmeyi kesersem iyi oluyorum ama izin verirsem iyice düşünmeye başlıyorum ve çok yıpranıyorum. fiziksel belirtiler de verdiği için hasta mıyım yoksa anksiyete mi onu da anlayamıyorum.

Tabıkı zor haklısınız. Ilac kısmına psikiyatr karar verır once psikologa gıdıp ne derece oldugunu ogren ve terapı ile duzelebılır olmuyorsa zaten psikolog senı psikıyatrıye yonlendırır ılac tedavisi baslar. Dırek ben okb lıyım ilaç kullanmam lazım dıye arastırma yapma. Konu sahibine dıyorum.

çok teşekkürler bakıcam youtubedan falan da dinliyorum arada A

Doktor deılım ama okb olabılırsın. Hemen tedavı olman gerek. Ayrıca corona atlattım bendende babama gectı. Rabbım dermansız dertler vermesın. Hamd olsun hastalıklara. Görüp gorecegımız bu olsun. Bende senın gıbıydım bıseyler yolunda gıtmıyordu. Keşke daha kucukken fark etseydım. Takımtılıydım bazen agrasıftım. Bazı seylere asırı tepkı verıodun. Bır seyın en kotusunu dusunuodum. Fazla dusunce ıyı gelmedı.2 buyuk beyın amalıatı gecırdım. Bence hepsının etkısı var. Stres bucuda yapılan en buyuk haksızlıktır. Boyle devam edersen daha kotulerını yaşarsın. Sen benım gıbı olma. Guzel bır doktor bul ve tedavını ol. Yok ılac ıcmem flnda deme doktordan ıyımı bıleceksın.

dalak lily86

evet beynim bana hükmediyo resmen. dediğim gibi dönem dönem çok artırıyo kendimi inandırıyorum tamamen. şuan mesela daha iyiyim. ama üç dört gün önce ağlamaktan uyuyamıyodum resmen. insanın bunla yaşaması çok zor.

Bence piskolojık destek şart. Annem de böyle takıntıları var hatta doktora götürürüz sorun yok iyisiniz der bu doktor iyi değil anlamıyor Baska doktora gidelim der.

üniversiteler açılırsa eğer boş olduğum bir gün gitmek istiyorum kesinlikle

Barış Muslu yı bir inceleyin. Şuan korona döneminde online canlı yayınları mevcut. Gerçekten üzüldüm yaşadıklarınıza, çok zor şeyler. Beyin, üşüdüğüne inandırırsa kendini, beden donarak ölür. Bu aşamalara gelmeden, beyninize hükmetmeniz gerek.

evett haberlere bakıyorum bir anda fenalaşan falan görünce çok korkuyorum hep o ihtimali düşünüyorum..

şeyden korkuyorum ya mesela ben şuan kendimi rahatlatmaya çalışırken aslında kendimi kandırıyosam yani ya varsa ama ben görmezden gelmeye çalışıyosam?

Oyle dusunme kız. Bende astımım hemde alerjık 2 amalıyatım vardı evet 7 gun yatakdan çıkamadım korona oldugumda ama aslan gıbıyım.

Koronayi atlattım çok şükür ama hastalık konusunda aglamasamda dışa vurmasamda kafamin ici aynı durumda benimde. Her animda beynimin bir kosesinde o evhamlar var ve duruyor silip atamiyorum. Sizde oldugu gibi donem donem artiyor donem donem sonuyor. Asiri derecede yipratici bir durum insanin hayati zindana donuyor adeta Az bir mutlu olayim veya cocuklarimi izleyeyim direkt o evhamli dusunceler sariyor beni. Ya cocuklarim annesiz kalirsa ya hastaysam ama farkinda degilsem cocuklarim bensiz ne yapar diye diye beynim kemiriliyor. Ilk evlendigimde cok uzun bir sure yanliz kaldim ulke degistirdim farkli ortam siyasi olaylar esimin meslegi çok yakın bir arkadaşımın anı ölümü . Oldum olası biraz evhamli bir yapim vardi benimde ama sağlık konusu beni hic dusundurmuyordu bu olaylardan sonra uzun bir sure depresyona girdim sonrasinda saglik takintilarim olustu. Çok korkuyorum hastalanmaktan çocuklarımı annesiz birakmaktan onlardan ayrilma dusuncesi nefesimi kesiyor bazen. Konuyu takipteyim bende.

alabildiğim an destek alıcam inşallah geçer

Anksiyete gibi anlattıkların ve ileri bir durumu bence.

Sizin durumunuz artık klinik bir tabloya dönmüş, bir uzmana danismanizi tavsiye ederim. Bir de özellikle söylemek istiyorum, biraz kamu spotu gibi olabilir: LÜTFEN INTERNETTEN HASTALIK ARASTIRIP. KENDINIZE TESHİS KOYMAYIN! Siz ya da ben uzman değiliz, doktor değiliz. Teshis koymak ve tedavi planı yapmak için alanında tıp eğitimi almış doktorlarin işidir. Ben ki 22 senelik kronik hastayim kendimle. ilgili belirtilerde ne olabileceğini tahmin edebiliyorum ama yine de doktoruma sormadan hic bir ilac kullanmam, doktora gider kan veririm sonuca göre de doktorun yönlendirmelerini dikkate alır, bilmediğim bir ilaç yazdiysa kendi doktoruma danisirim. İnternetten arastirma yapanlara hep kizarim. Doktorlar da cok kızar hatta cok biliyorsan bana ne geliyorsun da derler ki haklilar! Lütfen önce bir psikolog/psikiyatri uzmanina gidin. Şeker ya da baska hastaliktan şüpheniz varsa da aile hekiminize gidip kan verebilirsiniz. Sonuclariniza göre doktorunuz zaten size neyiniz var neyiniz yok söyler, uygun görürse de vitamin/antibiyotik ne ihtiyacınız varsa verir.

Umarım.

Şuan iyi olduğuna aldanıp doktora gitmemezlik etme. İlerde başka takıntılar oluşabilir. Hayat kaliteni düşüren bir durum bu. Daha genceciksin, zamanını bu saçma düşüncelerle harcama.

Maalesef ben de aynıydım ama ben iyi bir derecede düzeldim. Anlayabiliyorum o yüzden bi ara baya takıntı oldu zaten kafaya cidden takan biriyim panik atak deseniz, anksiyete deseniz var. Ama nasıl daha az düşünmeye başladım biliyor musunuz? Öncelikle bir psikoloğa yazdım çünkü hem kötü düşüncelerime hakim olamıyordum hem de lisede durduk yere zorbalık gördüm ve yıllardır aklıma gelir kafama takar ağlardım, kendisi bana aklına kötü bir şey geldiğinde beyin kendini disiplin etsin diye bir öneri verdi diyelim aklıma hastalık mı geldi ya da yaşadığım kötü bişey aklıma mı geliyor kendinizi azıcık cimcikleyip telkin edin ya da minik bi ceza verin acı biber yemek gibi. Ve aklıma ne zaman hastalık ya da kötü bi an gelse cimciklemesem bile artık kendine gel diyorum bu kadar derin düşünüp takıcak bişey yok diye düşünüp hemen o an aklımı başka bişeye veriyorum ve kendi kendimi uyarıyorum yoksa kendi kendimi panik yapmaya devam edersem nolur halim? Biraz kendimizi eğitmemiz de gerek. Bir de nefes egzersizleri yapabilirsiniz panik atağa da çok iyi geliyor. Kısacası her şey sizde bitiyor bunu unutmayın.

Çok zor, kötü olduğu zamanlar bir daha hiç düzelmiyecek gibi geliyor, hep bu şekilde yaşayacaksın gibi. Ama iyi olunca bir umut geliyor artık geçti diye.

Canım bu düşünceler gerçek değil, beyninin sana oyunu. Bazı hastalıklar bu duruma neden olabiliyor. Bazı hormonların az ya da fazla salgılanması gibi. Doktor değilim bilmiş bilmiş konuşmak istemiyorum ama benzer durumları ben de yaşadım. Bunları tek başına aşmak çok zor. Psikiyatriste gitmelisin mutlaka. Daha fazla işkence çektirme kendine.

Aynen bire bir bu durumdayım. Yıllar önce bir dönem senin gibiydim, atlattım sandım. Korona yüzünden son 6 aydır ben de böyleyim. Bana bir şey olur da ambulans vs yardım istemekte geç kalırım diye uyku bile uyuyamıyorum. Aklımı başka şeylere vermeye çalıştıkça doktora, hastaneye gitmekte geç kalacağımı düşünüyorum. Gerçekten hastalansam bu kadar dert çekmezdim belki. Hayatı zehir eden bir durum

Anlattıklarınızda kendimi gördüm. Sürekli hastalıkları aklıma getirip korkuyorum ve sonra başka şeyler düşünmeye çalışarak uzaklaştırıyorum bu fikirleri zihnimden. Tavsiyeleri ben de merakla bekliyorum.

Konuyu takipteyim. İnşallah güzel öneriler gelir.

Bunu psikiyatri ve psikologa gidip terapiyle ve gerekirse ilaçla aşabilirsin

Ben de şu an korona kapsam direkt ya yoğun bakımlık olurum ya ölürüm ya da organ kaybı yaşar birilerine muhtaç kalırım. Bakın bu benim için en kötü senaryo değil, olasiligi yüksek, virusu kaptigimda yaşayabileceğim en normal ihtimaller. Ona ragmen bu ihtimalleri düşünerek yasamiyorum, önlemimi alıp evimden çıkmıyorum ama ise çağrılıp gittiğim de oldu. Biraz da Allaha emanetiz, öyle düşünmek gerekiyor. Yani "korkunun ecele faydasi yok"!

İşyerınde 1 kısıden cıktı 1 hafta sonra 13 kılı pozıtıf. İshal ve baş agrısıydı. Birde bogaz agrısı. Tedavısıde sarmısak ve lımon gercekten.

çok sağolun bakıcam

ben de organ eksikliği var acaba onu mu çok kafaya taktığımdan böyle oldu bilmiyorum. gerçi normalde de panik yapardım

Bazı hastaneler online tedavi sunuyor artık, online psikolog veya psikiyatri ile görüşebilirsiniz. Görüntülü konuşma programları ile görüşülüyor doktor da sizi dinliyor. Evinizden çıkmadan bu işlemi uygulayabilirsiniz. Pandemi hafifleyince de yüz yüze bir doktora gidersiniz Geçmiş olsun

Hangi organ? Icimden böbrek gecti? Böbrek hastaliklarinin altinda derin korkular yatar diye okumuştum bir çok yerde...

Bakin korktukca vucut strese giriyor o da bedende baska hastalıklara sebep oluyor lütfen biraz sakinleşmeye çalışın eger kendiniz basa çıkamıyorsaniz uzman desteği alin

ben hic bu konuya ah canım.. falan diye yaklasamayacagım. cunku daha kötü oluyor. koskoca evrende toz tanesi kadar bir seysiniz. bir degeriniz, herhangi bir hakimeyetiniz yok. sizin dışındakilerin de öyle. evren milyarlarca yıldır var ve siz oldukten sonra da olmaya devam edecek. yani sunu demeye calısıyorum; kendinize müthis degerler atfetmeyin. en fazla ne olur? en fazla ölürsünüz evet.. sizden önce ölen milyarlarca insan ve sizden sonra da ölecek milyarlarca insan gibi. olagan bir sey. olacak bir sey. kah hastalık kah kaza sonucu herkes olecek. varlıgınızı size zarar vermeyecek sekilde degersizlestirirseniz bu durumdan bir nebze kurtulabiliyorsunuz. bende ise yaramıstı. deneyin bir.