çok zor bir durum, gerçekten çok zor üzücü, herkes öncelikle kendi hayatını ve kendi sevdiklerini düşünür, sevdikleri ile mutlu yaşamadığı sürece çekilen eziyetin ne anlamı var. Öncelikle eşinizin kız kardeşinin böyle davranışlarına müsade etmeyin, eşinizin yanında onunla yaptıkları hakkında konuşun ki utansın. Eşinizin kardeşi olduğundan mecburi yükümlülükleriniz var, ama sizin 1 ay annenizde kalmanız eşinizden ayırıyaşamanız (1 ay bile olsa) neticesinde aranızda bir soğukluk oluşabilir, çevrenizdekiler ayrılıyor mu dedikodusu yapabilir Öncelikle eşinizin kardeşine bakmak zorunda DEĞİLSİNİZ, hukuken de değilsiniz. Vicdanen öyle hissetmeniz için baskı oluşturuyor, siz çalışmadığınız için de bu dayatmalara mecbur kalmış oluyorsunuz. ÇALIŞIN, çalışmak istiyorsanız çalışın, görümcenizin size bu kadar çok gelip gitmesini engelleyin, sürekli bahane bulun anlasın gerekirse o bahaneyi eşinize de kullanın. Eşinize maddi anlamda bağlı olmayın ki eşiniz de sizin fikirlerinize daha çok değer versin. Kolaylıklar dilerim.

merhabalar herkese arkadaşlar biliyorum uzun ama lütfen bi akıl verir misiniz? eşimin kardeşi şzfrn hastası, erkek 30 yaşında. k. p. yok, k. v. geçen yıl vefat etti. kendi evleri var memleketlerinde, bütün abiler (3 tane) okumuş maddi durumları iyi. birde görümcem var. şimdi bunlar kardeşlerini evde tek bırakmak istemiyorlar. dönüşümlü bizlerde kalsın özellikle de çalışan gelinler zaten gündüz yok onlarda daha çok kalsın düşünceleri var. bakıcı şefkat göstermez deyip bunu da istemiyorlar. şimdi yıllardır görümcemin evine gitmemiş bunlar, görümcem sürekli geldiği için bizlere... 3 ay kardeşine zor baktı. şimdi ben çalışmıyorum şuan, yüksek lisans yapıyorum. 2 buçuk yıllık evliyim çocuk yok daha maalesef. ben eşimle bu konular yüzünden çok tartışıyorum, çünkü ben evdeyken de bize gelmesi gerektiğini, bakmak zorunda olduğumu görümcem hep aşılıyor. eşim bunu istemiyor ama beni anneme gönedrip 1 ay kardeşini getirmek istiyor. ben bunu kabul edemem. orası benim evim müsait değilse evim gelmesin o zaman. 3 insan var ona bakacak şuan. eşim arada gidiyor zaten görmeye. benim daha yuvam oturmadı bebek problemleriyle boğuşuyorum dertliyim çok. şimdi; ilk sorum ben 1 ay gidip, kardeşinin bize gelmesi (görümcem bende gelirim diyor gibi davranıyor). doğru mu? yapayım mı? yoksa bu bana yapılan bir haksızlık mı? 2. sorum ben sırf bu yüzden iş başvursu yapmıyorum, deli gibi çalışmak istiyorum, ama ben çalışınca 3 ay bizde kalacak. ben tamam gündüz yokum ama akşam eve geldiğimde rahat edemeyeceğim ve huzurum olmayacak. daha bebek yok sonuçta hamile olucam, yatmak istiycem, duygusal olucam, karnım burnumda nasıl hareket etçem? çalışmak benim de hakkım. ama bu böyle belki yıllarca devam edicek. nasıl sa kalacak yer var deyip bakmayacaklar çaresine. siz ce çalışayım mı? 3 ay kalması sizce doğru mu? yıpratıcı mı olur?