Korunmaya rağmen olduysa vardır Rabbimin bir bildiği. Ben inanıyorum siz çok iyi bir anne olacaksınız Hayhatun Deneyimli Anne 😍❤ mom's Anneler

Rabbimiz hayırlı en kısa zamanda evlatlar nasip etsin size inşaallah

Bak iste bu kadini dinle konu sahibi. Neler yasadigini bir de ondan dinle. Koalina seni basta etiketleyecektim konuya ama kizar misin diye emin olamadim etiketleyemedim Yorumunu gorunce cook sevindim

Hamile olduğunuzu eşinizle paylaşın lütfen. Onun da söz Hakkı var sizin olduğu kadar onun da bebeği. İstemediğinizi anlatın ama haberi olsun vicdan azabı çekersiniz. Belki bu fikre alışırsınız karar verene kadar. tp10

Şimdi burda bir çok insan bir çok yorum yapacak karar yinede size ait ama sadece bir cümle söylemek isterim kararsız kaldığınız o evlat hakkında "keşke rabbim size verdiği o anne olma fırsatını bana verseydi çok isterdim anne olmayı" umarım ne demek istediğimi anlamışsınızdır

Daha 3 gun once dogum yapmis bir anne olarak bebegini kucagina almak opmek sarilmak aglayinca senin sesinle susmasi seni konusurken dinlemesi onu tatli tatli emzirmek degiyor iste bir evlada insani hayata bagliyor. S

Ne olursa olsun o bir mucize unutmaa

Konuyu okurken az once kucuk kizimin bana sarilip sen cok tatlisin demesi geldi aklima. Onun sarilmasindan degerli hic bir sey olamaz benim icin. Hamileliyim berbat kecdi, dogum desen felaket, lohusalik falan filan. Kizim 3 yaşina kadar hayatimi yedi))) Ama degdimi degdi))) Bir tane daha istiyorum))) Demem o ki, korkmayin. Kendi cocuklugunuz kotu gecti diye cocugunuzun da hayati kotu gecmez. Bence siz cok iyi bir anne olacaksiniz.

İyiyim, teşekkür ederim her şey yolunda, 10 haftalık oldu artık M

Yaşlandığınızda ya da herhangi bir sebepten elden ayaktan düştüğünüzde yanınızda ne mesleğiniz olacak ne de gezme tozmalarınız. Yanınızda olsa olsa çocuklarınız olucak. Hayatta her şey gezmek tozmak ya da kariyer yapmak değil. Eşinize ilerde bir şey olsa yine yanınızda çocuklarınız olucak. Her zaman genç olmayacaksınız. Sadece belirtmek istedim düşüncenize saygı duyuyorum..

Sadece nabız yoklamak için açılmış bir konu gibi geldi nedense. 2 seçenek var çok basit, aldırabilirsiniz ya da uzman yardımı alıp kendinizi çocuk fikrine hazırlayabilirsiniz.

Bebegine kıyma lutfen kariyerin icinde yarim kalmislik yok hamilelik doneminde zaten çalışabilirsin dogumdan sonra destek alarak işe donebilirsin en fazla 5 6 ay isinden ayri kalırsın icinde yasayan bi mucize ona kiyma nasibi var ki rabbim sana emanet etmis olumsuzluk yonlerini hep dusunme olumlu taraflarını da düşün

Başta böyle endişelenmeler normal ama dünyanın sonu değil, kariyeriniz de devam eder evliliğiniz de. Hayatınızın bir noktasında çocuk düşünüyorsanız kısmet diyin artık, yok ben hiç istemiyorum asla çocuğum olmasın diyorsanız yapılacak şey belli, kötü ebeveyn olmaktansa hiç olmamak evladır. M

Hiiçç gözünüzü korkutmayın. Benim de uzmanlığı almış arkadaşım var şuan 30 yaşında ve 2 tane kızı var biri 4 diğeri 5.5 yaşında. Ve bu arkadaşım aynı zamanda polisiye romanlar yazıyor ve kitapları basılıyor. Şuan 3. Kitabını çıkarmak üzere. Devlet hastanesinde de görevine devam ediyor aynı zamanda. Bu sizin için belki iyi bir örnek olabilir. Diğer taraftan benim eşim çocukları hiç sevmez hiç de istemezdi ama 4 yaşına girmek üzere olan bir oğlum var ve eşim şuan ondan asla vazgeçmrz. Onun için herşeyin en iyisi olsun ister ama mesela ikinci çocuğu ben öok istememe rağmen o istemiyor. Bence siz de doğunca alışırsınız. T

Bende kotu bir ailede büyüdüm bu sebeple hep korktum hic istemedim cocuk. Iyi anne olamam dedim yapamam dedim ama hamile kaldim tipki siz gibi. Hicbisey hissetmedim ama gerekenleride yaptim sigarayi bıraktım mesela. Doğum oluncada hicbirsey hissetmedim bebege baka baka anneligi ogrendim hissetmeyi bana muhtac olusu bir parcam olusu benden olusmasi. Bunlara hayret ede ede annr oldum simdi annelik askindan ölüyorum resmen ikinci cocugu bile yaptim. Dünyanın en guzel şeyiymiş nasil anlatayim size. Iyiki diyorum iyiki evlatlarim var ve anne olmusum. Oyle annelik ogrenir ogrenmez hissedilecek bisey degil yasadikca onu büyüttukce bag olusuyor bence ve sımsıkı hic kopmamacasina

Evlenmeden kocanla bu konuyu konusmadiniz mi? Adam 40 yasinda tabiiki artik ister, eger bi gun babalik istiyorsa.. okumus dirsek curutmus o kadar. Sirasi geldi diye dusunuyodur.. Boyle seyler onceden konusulmali.. ama zaten hamilesiniz.. yani aldirsan muhtemelen evliliginde buyuk hasar gorecek sirkencubin waiting for our

Belki de bu risk gerçekten isteyip istemediğini düşünmen için Allah'ın bir işidir. Kim bilir... Sevindim istemediğine... Umarım herşey sizin için çok güzel olur sirkencubin waiting for our

Benimki de yeni yeni ayaklanip yurumeye calisiyor. Demin koltuga tutunup bir deneme daha yapti ve popo ustu dustu kuzum Gozume bakip annii diyo O kadar guzel ki bir minigin sana muhtac olmasi Rabbim isteyen kimsenin kucagini bos birakmasin insallah O kadar cok evlat hasreti ceken var ki Allahim onlara da versin en hayirli zamanda insallah Konu sahibi arkadasim; bebek kariyere engel degil. Biraz ara verip yine devam edersin. Dunyan yikilmis gibi konusma lutfen. Ben kurtaja karsiyim. Ancak bu kadar dogurmak istemiyorsan tabiki o bebegin babasinin da onayini alarak kurtaj olabilirsin. Bu senin hakkin. Ama ben aldiramam diyorsan da lutfen onu kabullen ve sevmeye calis. Annen gibi olmak istemiyorsan once bunu yap lutfen.

Neyseki çocuk doğmadan fark etmişsin 5 değil 6 değil tam 9 haftalık bir gebelik karar vermek için 1 haftanız kalmış hepi topu... tabi ülkemiz için konuşuyorum. Eğer eninde sonunda bir çocuk yapacaksanız o bu olsun eğer hiç düşünmüyorsanızda kararınızı ona göre verin bir an önce

Birde haddim olmayarak diyeceğim ama hastanede kaç CA hastasını hayata döndürmek için uğraşıyorsunuz kaç iç kanama için çabalıyorsunuz kaç arresti döndürmek için ter döküyorsunuz veya kaç silahla yaralanan hastayı döndürmeye çalışıyorsunuz hayatın ne kadar saniyelerin ne kadar önemli olduğunu bizlerden iyi biliyorsunuz. Şimdi kendi bebeğinize sizin demenizle embriyonuzun yaşamına son vermeniz ne kadar doğru olur? Sizden bahanelere sığınmak yerine ona nasıl güzel imkanlar sunabilirim diye düşünmeniz gerekir.. Ve çocuğunuz doğduğunda yani dünyaya getirme kararı alırsanız ilerde her ona baktığınız da bu dediklerinizden dolayı vicdanın çok acıcaktır.

Evet adama güven konusunda büyük sorun oluşur Lakin Konu sahibi belki çocuk için kendini hiç hazır hissetmeyecekti Buda adama büyük haksızlık Bide biyolojik saat diye birşey var 50 yaşında baba olan biri çocuğu 20 yaşındayken 70 yaşlarında olacak Bana kalırsa bu çok bencilce Herşey zamanında güzel Burada geç anne-baba olanları kırmak istemem Acı ama gerçek Gene söylüyorum ister çocuğu doğurur istemiyor ise doğurmaz gene seçeneği var Ve bunu sorgulamak bana düşmez

Prezervatifi delenler var

Sevdiğinin farkında olmamak gibi bir şey mi demeye çalıştığınız? MorAnka

Benim annem beni döverdi. Sözlü şiddet de uyguladı. Simdi pişman belki, ama çocukluğum öyle geçti. Benim iki çocuğum var ve ben öyle bir anne değilim. Derler ki çok stresli olduğumuz zaman ebeveynlerimizin kullandığı eğitim metodlarina yöneliyoruz. Ama kararım net: Çocuklarımın gözlerindeki ışığı söndürmeyecegim. Bu konuda kendimi de sarıp sarıyorum. Kendimi geliştirmeye gayret ediyorum. Geçmişimizi değiştiremiyoruz ama geleceğimiz elimizde.

Anne olunca kariyerinizde kopmazsiniz ki, 4 buçuk aylık bir bebeğim var, 2 aydır görevdeyim, geçen ay da 4. üniversiteme başladım okumak için. İsterseniz hepsini birden yapabilirsiniz. Annelik, benim buna gücüm yetmez, dediginizden kat ne kat güç veriyor. Enerjiyi anneliginizden alirsiniz. Yaşınız çok küçük değil, ilerleyen yıllarda böyle bir fırsat elinize gecmeyebilir. Eğer 5-6 yaş daha küçük olsanız, aklinizdakileri tamamlamadan çocuk konusunu ertelemenizi önerirdim. Ama uzmanlık sınavını da atlatmissiniz. Madem çok da parlak bir aile hayatınız olmadı, şimdi bu bebek size engel değil, yol arkadaşı, yolunuzu aydinlatan ışık olacaktir, emin olun. Dusunsenize önümüzdeki sene kanguruya koyup haftasonu gezmesi yapacaksınız bebeğinizle, o sizin işyerindeki bütün yorgunluğunuzu alacak tek bir gülüşüyle. Eşinizin de yaşı var, aynı şans her zaman gelmeyebilir, siz bu konuyu bizden daha iyi bilirsiniz. Bence iyi düşünün, umarım size yoldaşlık etmesine izin verirsiniz.

Korunmana rağmen olmuş demek ki o bebeğin kaderinde dünyaya gelmek varmış. Ben olaya böyle bakardım. Yaşam standartlarınız da yüksek burdan bakınca bir pürüz görünmüyor. İnsan alışık olmadığı her şeyden korkuyor. Ama sende herkes gibi alışırsın belki günün birinde iyi ki diyeceksin..

Evet ayırıyor çokta mutlu. Seviyor zaten çocukları. Akell Elhamdülillah her günümüze... Anneler

Eger bebekli bir hayati asla istemiyorsaniz, ki oyle gorunuyor, aldirin. Cocuk dogurup pisman olmak, aldirip pisman olmaktan daha iyi degildir. Cocuk coook cok buyuk bir sorumluluk, butun hayatiniz degisecek, asla eskisi gibi olmayacaksiniz, yatili bakici da olsa ona birakip hafta içi calisip, haftasonu gezseniz de, akliniz hep o sorumlulukta kalacak, atesi mi cikti, hasta mı, yedi mi agladi mı, Bununla da bitmeyecek, okulu, egitimi, dunyanin giderek kotulesen dogal ve siyasi yapisi vs vs hepsi birer dert olacak size. Bunlari kaldirmak icin gerçekten cok sevmek ve cok istemek lazım. . push ; defne-28

Konuyu gördüm sinirlerim bozuldu

Eşimin ailesinde neredeyse herkes doktor. Teyzeler, kuzenler filan... Ve çoğunun çocuğu olduğu gibi aralarında profesörler ve doçentler de var. Sanki eğitim ve kariyer hakkınız elinizden alınmış gibi düşünmenin alemi yok. Ha çocuksuz bir insana göre daha yorucu bir hayatınız olacaktır, net ama bunun dışında hedeflerinizden vazgeçmek zorunda filan değilsiniz. Kötü çocukluğunuzu, aile yapınızı dezavantaj değil de, isterseniz avantaj olarak düşünebilirsiniz. Mutsuzluğu, bir ailenin, çocukluğun nasıl olmaması gerektiğini biliyorsunuz çünkü. O zaman evladınıza bunların olmadığı bir hayat verebilirsiniz. Bunlardan bağımsız olarak, elbette herkes anne olmak zorunda değil ve bu gayet normal bir hissiyat. Siz anne olmak istiyor musunuz, istemiyor musunuz, kariyerinizden ve ailenizden azade olarak bunu düşünün bence.

Düşünmeniz için son 1 haftanız.. A

bu kadar korku ve endişeniz varken tabi ki farkında olamazsınız, benim korku ve endişem yok ama öyle pıtırcık anneler gibi hevesli heyecanlı bir halim de yok, üstelik 19. haftama girdim ama içimde olduğunu bile hissetmiyorum. hele bi gelsin dünyaya inşallah o zaman pamuklara saracağım o ayrı. hep negatife şartlamışsın kendini. şimdi değilse ne zaman düşünüyorsun bu beş sene sonra da farklı olmayacak bence korkuların çok derin Önceki

Seni çok iyi anlıyorum bundan tam 5 sene önce ben de ansızın gebelik haberi almıştım çok şaşırdım böyle korunurken nasıl oldu diye, istemedim bu çocuk olmasın şimdi dedim kariyerim açısından da riskli idi. Sonra dedim ki buna sen karar veremezsin, sonra kendimi alıştırmaya çalıştım kabullendim ve olmadı düşük yaptım. Üzüldüm mi evet ama demek anomali vardı sistem eledi dedim. Bebek istemeye başlayınca da olmadı hiç. Yani gebe kalabiliyorum ama hep bir sıkıntı oldu ve kürtajla sonuçlandı. En son her şeyi kontrol altına alalım sağlıklı embriyo seçelim dedik öyle de oldu ama kucağıma almama gün sayarken hiç bir sebebi yokken öldü karnımda. Yerinde olmak için her şeyi yapmak isterdim.

Aklima bu gelmisti, ama kari koca arasinda kara kedi olmayim demistim

Ya sonra olmazsa çocuğun bunu düşündün mu Allah vermiş kıymetini bil iyi bir anne olmaya çalış eşinde istiyor daha ne yok kariyer yok ben boyle mutluuum gecin bence

Bence burda iki şeyi ayırt etmek lazım: - bebek kariyerinize engel değil. Benim ailemde doktor olup anne olanlar var. gayet başarılı hepsi. - sizin aileniz kötü olabilir. Bu ama otomatik olarak sizi kötü anne yapmaz. Ama siz iyi bir ebeveynlik görmediğiniz için kendi yetiştirme tarzınızı kendiniz belirlemeniz gerekecek. - bu durumu öyle veya böyle eşinizle paylaşmanız lazım. Bilmek hakkı

Dahili tıp bilimlerinden birinde uzmanlık yaparsanız uzman olursunuz ama cerrah olmazsınız. Cerrahi tıp bilimlerinden birinde uzmanlık yaparsanız da uzman ve cerrah olursunuz.

Herşeyden önce o minik kalp size verilen bir mucize allah tarafından kader diye birşey var bazı şeyleri çok isteriz olmaz bazı seylerse istemeden olur ileride bunun pişmanlığını yaşamaktansa ve çocuk sahibi olamama gibi bir ihtimal de var o yüzden sukredin ve eşinizle konuşun kötü bir aile de büyümek sizide kötü bir anne yapmaz aksine kendi yasadiginiz kötülükleri ona yasatmassiniz daha iyi bir ebeveyn olursunuz fikrim bu nacizane umarım sağlıklı kararlar alirsiniz S su-doku sen

Zaman zaman böyle çığlık çığlığa ağlayan bir çocuk görünce tüylerim diken diken oluyor yani donup kalıyorum. Küçücük, çığlık çığlığa bağırıyor yani naparsın ki o an büyük çaresizlik. . push ; M

Rabbim bizede nasip etsin.. Valla sen ver bana ben gül gibi bakarım :)

bence siz gerçek değilsiniz..

Bilinmez. Ama Allah kimseye kaybettikten sonra sevme duygusunu yaşatmasin... Öyle düşünme lütfen doktorsun, elbet benden iyi bilirsin ama kayıp gitmez küçük bebisler nedense güçlü kuvvetli oluyorlar yazmıştım ya istemedim ben de diye, ben sırf belki bir şey olur da düşük vs olur kendi kendime diye ne buzdolabı, çamaşır makinesi çektim temizledim. Ne koltukları oradan oraya surukledim. Ne istediğimi ben de bilmiyordum. Hem kesinlikle mutsuz ve istemiyordum hem de buzdolabıni cekerken dusunuyordum acaba düşük yapsam ne hissederim diye... Şimdi ise bakarken bile üzülüyorum, istemediğim her an için özür diliyorum... Orada bir bebiş var ve eğer kısmetse sağlıkla doğar pozitif ol lütfen...

Ben isteyerek hamile kaldim. Ama dogurunca anca hissedebildim bu yazdiklarini. Oyle annelik rahme dusunce baslar diyorlar falan ama bence hikaye. Tabiki insan korkuyor. Bundan sonra ne olacak diye. Ben en cok acaba kari koca hayatimiz nasil olacak diye dusunmustum film izlemek, ani sehir disi seyahatleri... hepsi sanki hayal oldu gibiydi. Ama yaptik ve yapiyoruz. Bebegimiz kundaktayken de gezdik biz hamileyken de. Simdi 10 aylik yine geziyoruz durmadan. Film izlerken genelde yorgunluktan uyuyakaliyoruz ama olsun denemesi bile guzel Ancak dogurdugunda anliyorsun onun nasil bir mucize oldugunu. Bence bu konuda kendini suclama henuz kabullenme asamasindasin. Bircok insan gibi tedirginliklerin var. Bunlar bence normal.

Bebek sana engel olmaz aksine daha iyisi icin motive eder. İkincisi esin bebek konusunda hakli aslinda 40 yas baba icin zor bir yas. Gecmis gecmiste kaldi kalmiyorsa destek almlisin Evlat Kokusu Kötü Kalpli Kullarından Koru Allahım,💜 tek ayak

Tuvalete gittiğimde bile bacaklarımın arasından kayıp düşecekmiş gibi hissediyorum. Sevmeyi kaybederek mi öğreneceğim, kaybedince daha mı çok seveceğim kim bilir

Yani bebek istememenizden çok keşke ölseydim, keşke olmasa diye kurduğunuz cümleler acıttı beni. 24 yaşındayım, evlilik hazırlığındayım, üç çocuk büyüttüm, sözlüm hemen çocuk istiyor aşırı sıcak ama ben kendimi annelik katında görmüyorum. Hazır hissetmiyorum kesinlikle. Çocuk bakımında on numarayım ama annelik bambaşka, bu yüzden bebek istemiyorum demenizi çok iyi anlıyorum. Fakat konunuzu okurken düşündüm kazara bebeğim olsa ne yaparım diye. Herhalde ölmek istemem. Şu an anne olanlar, annelik hasretiyle yanıp tutuşanlar sizin ne kadar mucizevi bişey yaşadığınızı belirtiyorlar ki bence de öyle. Korkularınızın yersiz olduğunu anne olunca anlarsınız muhakkak. Yorumlarınız sadece korkuyorum, nasıl yaparım, yapabilir miyim gibi ifadeler içerseydi derdim ki yaparsınız. Hatta aile hayatının sevgisinden mahrum kalan biri olarak o kadar güzel yapardınız ki. Çünkü neyi yapmayacağınızı iyi biliyorsunuz. Ailenizin size davrandığı gibi davranmayacaksınız çocuğunuza. Ama bebek olduğı için ölmeyi istemek en başta o cana haksızlık. Bu yüzden gebeliği sonlandırmak daha iyi olur sizin için. Asla böyle bişey istemem ama sizinki farklı bir durum, hayatımda ilk defa birine kürtaj olmasını tavsiye ediyorum.

Hafif hafif kanamalar oluyor ama eskisine göre baya azaldı ve o hala yerinde ve yaşıyor

Canim bi doktor kontrolune git icinde snn parcanin kalp atislarini duy yavas yavas benimsemeye baslayacaksin korkun annen gibi olmak diyorusn ya aslinda olmayacaksin cok iyi bir anne olacaginin gistergesi bunu dusunmen bile M

Annelik zordur, yorucudur bazen sinir bozucu bile olabiliyor evet kabul ama iyidir ya Canından canın hergün biraz daha büyümesini izlemek, bazen bu ne ara büyüdüde böyle laflar edebiliyor diye düşünmek bile güzel Umarım kendiniz ve bebeğiniz için en güzel kararı verirsiniz.

Bi doktor olarak hamile kalmamak için alınacak önlemleri mutlaka biliyosunuzdur

Uzman olmak farklı bir şey değil ki zaten. Uzmanlığımı genel cerrahi alanında yaptım. Genel cerrahi uzmanı oldum yani cerrah oldum. Anlaşılması kolay

İstemiyorum deme ben dedim pişman oldum

Elbette yalnız değilsiniz, bu bebeği ikiniz yaptınız :) İçeride mışıl mışıl uyuyan bir yenidoğanım var, berbat bir hamilelikten sonra aldım kucağıma. Ah onu nasıl sevdiğimi anlatmaya kelimelerim, duygularım yetmez. Yüce Yaradan her dileyene versin! Doktor bir çift olarak korunmayı bilmeden hamile kalmadınız herhalde. Dolayısıyla bu bir mucize. Mucizenize sahip çıkın. Emin olun su akar yolunu bulur. Sağlıkla...

Keşke benim kuzumun kalbi atsaydı Rabbim görüyorsun mübarek gecede isteyen bir yana istemeyen bir yana herkes ayrı imtihanda İçim parçalandı 1 hafta oluyor zorunlu kürtaj olalı. İçim paramparça ben onun minik kalbinin atması için dünyaları verirdim. Lütfen o meleğe kıyma lütfen mahvoldum okuduğumda. Sev onu okşa karnını bağlan ona kaybetmek çok kötü

Bayan yeni bir konu açmıştı. Bebek down sendrolmlu ve %99 ihtimalle. Hakkında hayırlısı olsun R

Hic mi cocuk düsünmüyordunuz yoksa isterdiniz de su an zamani mi degil. İkisi arasinda cok fark var. Eger hic istemiyorsaniz bu düsüncelerle bas etmek zor olacaktır.. Digeriyse biraz daha zaman ilerledikce rahatlarsiniz diye düsünüyorum.

Anne olmak istemiyorum diyen bi kadın.. Ne bilim şey gibi.. immm.. şey.. karpuzun kelek çıkması gibi birşey.. Kötü bir çocukluk ve ergenlik gecirdim bende ama bu evlat yetiştirmeme engel değil.. bilakis nasıl çocuk yetiştirmeyi ne yapmalı ne yapmamalıyali yaşayarak biliyorum.. demek varken.. Kariyer de yaparım çocuk da... şarkısını da mı duymadınız :)) Becerebilir miyim ne demek ya.. ilgincsiniz vesselam. . Allah size bi can emanet etmiş Allahin can verdiği şeyi istememe lüksü ne haddimize

Aldirma o bebegi yazik hic bir kariyer ondan daha degerli degil unutma en fazla 1 yil geriye atar seni okadar

Doktor hanım sağlık alanın da olup ne kadar çok çocuk için tedavi gören insanları görüyorsunuzdur buna fazlasıyla eminim inanın özellikle çalışan bayanlardan ve ilk çocuğu düşünen insanların çoğu hazır olmuyo ama daha şu var ama daha bu var vs vs bahanelerin sonu gelmek bilmiyor malesef rabbim sağlıkla kucağınıza almayı nasip etsin. İkinci demek istediğime gelince doktor hatta cerrah olarak prezervatife kondom diyeni ilk defa görüyorum ama dikkatimi çeken bir şey kondom yırtılmışsa ki öyle hamile kalabilimişsinizdir bu kadarda istemiyorsanız neden ertesi gün hapı kullanmadınız sağlıkçı olarak bizlerden daha iyi biliyorsunuzdur bunları böyle muallak yaşamamış olurdunuz hem...

Hayatınızın bir aşamasında bebek sahibi olurum diye biR düşünceniz varsa o zaman şimdiymiş böyle düşünün. Ama asla istemiyorum eşim çocuk diye diretirse ondan da ayrılırım. Asla istemiyorum diye katı bir karşıtlığınız varsa dünyaya getirmemeyi düşünün derim.

Çok iyi bir anne olacağınızı düşünüyorum Çünkü böyle çok sorgulayan kadınlar anne olunca çocuğun her şeyiyle daha ilgili oluyorlar Çevrede gördüklerim böyle

Anne olmak çok güzel ve özel bir duygu. Anne olduğunuz zaman bu hassasiyetiniz sebebiyle ben çok iyi bir anne olacağınıza gönülden inanıyorum. Sadece tek yapmanız içinde bulunduğunuz bu duruma alışmak minnakmimar Real eyes, Realise, Real lies.. Anneler

Bence şimdiden böyle on yargılı olmayın. Siz onun kokusunu içinize çektiğinizde o minnacık gözlerine baktığınızda içiniz gidecek. Onun kokusu olmadan yapamayacak işten eve koşa koşa geleceksiniz. Şimdi böyle korkuyor olabilirsiniz endişeleriniz olabilir ama çocuk onu oyle güzel programlatiyorki size aklınız durur ev çocuksuz olmaz. Allah verdiyse vardr bir bildiği. Siz güçlü bir kadınsınız. Koskoca doktorsunuz. Akşama kadar nelerin üstesinden geliyorsunuz. O el kadar bebeğin size muhtaç olan o minnosun size ne zorluğu olabilir. Bence hiçbir şeyden korkmayın. Geçmişte aile olarak zorluklar yaşamış olabilirsiniz ama siz anneniz yada babanız gibi degilsiniz. Ve çocuğunuza güzel şartlar sunabilecek durumunuz var. Eşiniz de sizi seviyor sayıyor. Bebeğimiz de gelse mutluluğunuz 2 kat artacak. Nolur aldırmayın korkmayın. Sevincini mutluluğunu yaşayın. Tadını çıkarın. Bişeyleri yaşamadan bilemezsiniz

Bebeği aldırma bence cocuk da yapılır kariyer de bir iki sene sekteye uğrar belki. Deger mi bebeginden olmama. Hiç korkma bende kötü bir çocukluk geçirdim. Ama Benim çocuğumun annesi ben olacak annem değil babasi da dikkatle seçeceği bir insan o yuzden hiç korkmuyorum ben ve anne olmayı çok istiyorum. Sizin cocugunuzda cok şanslı olacak anne babası doktor olmak hayatta kaç kişiye nasip olur ki.

Bakalım, inşallah . push ;

Anne olmak için yaşınız biraz genç geldi maalesef Türk erkekleri okusa da yaşı büyük de olsa çocuğun sorumluluğunu direk anneye yüklüyorlar toz pembe değil...

Bu kadar istemiyorsanız sormanız bile hata yani ona gore karar vermelisiniz

Kanguru fikri sevimli geldi :)

Küçük kuzenim var 5 yaşında ve beni çok sever, çok iyi anlaşırız. Zaman zaman haftasonu gelip bizde kalıyor. Eşimle de çok iyi anlaşıyorlar yani benden çok o ilgileniyor kuzenle. Beraber kurabiye yapıyorlar, uçurtma uçuruyorlar bilmem ne. Ama tabi evde sürekli bir çocuk olunca durum değişir mi bilmem

Zamanında aynı süreçten ben de geçtim. İstemiyordum. Henüz yeni evliyim diyordum. Maddi manevi sıkıntılarımız var şimdi sırası mıydı diye üzülüyordum. Sonra beni bırakıp gitti. Ardından iki seneden fazla geçti. Ama onun yerini dolduramadım. Suan o kadar pişmanım ki... Ne büyük bir nimet olduğunu anlayamamısım. Umarım siz de bu dönemi bir an önce atlatırsınız.

Harika bir anne olacaksınız. Bu yaşımıza kadar kariyeriniz çok güzel ilerlemiş. Bebek ayak bağı olmaz size.

Hmm bir düşündüm çevremdeki çocuklu meslektaşlarımı, herhalde bizimki de 7 yaşında apandisiti, 10 yaşında arrest olmayı öğrenecek :) ardacinar

Uzun zamandir bebek tedavisi görüyorum. Ben de sjzin gibi istemezdim. Bu duygu birden geliyor evet bebek istiyorum dedim ama olmadi. Bence derin bi nefes alin is hayatida aile hayatinizda rayinda gidecek. Uzulmeyin. J

Belki gerçekten uğur getiriyordur. Bugün girmem gereken bir karaciğer rezeksiyonu vardı ve ameliyat beklediğimizden bile iyi geçti. Mesleki doyum anlamında vb beni inanılmaz besleyen bir operasyondu. Belki mantıksız, şu an bunu onun var oluşunun getirdiği şansa bağlamak istiyorum.

Bence sonradan cookkkk pisman olursunuz. 10 milyon kere daha dusunun

Ölmeyi isteyecek kadar ne var anlamadım? Istemiyorsaniz aldırın, Yok aldıramam diyorsanız, yanlış algılarınızı duzeltin. Çocuk kariyere engel değil. Ailemin yarısı doktor, hepsinin de çocuğu var. Bir kuzenim yenidoğan cerrahi, 2 çocuğu var, anne olduktan sonra aileleri anlama noktasında isimde daha iyi oldum der. Çocuk evliligi/ilişkiyi etkiler. Sizi sınar. eşinizi, merhameti, şefkati, sevgiyi, aşkı sınar. Ama iyi ilişki zaten bundan daha bağlanıp çıkar. Ki iyi bir ilişkiniz varmış.. Kotu çocukluk geçirmeniz, çocuğunuz için avantaj. Evet sizin için üzgünüm ama empati yeteneği yüksek bir anne olacaksınız. Çocuğunuzun sizin gibi Mutsuz olmasin diye her seyi daha iyi yapacaksiniz.. Sürdürmeye karar verirseniz kesinlikle psikolojik destek alın hamilelik boyunca. Kendinizi doğuma hazırlamaya yardımcı olur.. Bu kadar dünyanin sonu değil. Sakin kalın.

Çocuk sahibi olamayanlardan özür dilemeniz gereksiz. Sizin çocuk istememeniz kimseyi ilgilendirmez. Burda tek sorumlu olduğunuz kişi eşiniz. Evlenmeden önce ona bu fikrinizden bahsettiniz mi acaba. Eğer bunu söylemediyseniz evlendikten sonra bunu öğrenmesi hiç adil değil. bencillik etmiş olursunuz. Sizin yaşınız genç ama kendisi 40 yaşında baba olmak için ideal ve de bence sınır yaşlar. Kötü bir çocukluk geçirmeniz kötü bir anne olacaksınız demek değil. Eşinize söyleyin, fikrinizi de belirtin, bakalım o ne diyecek. Üzgün ya da panik olmanız da çok normal ama ölmeyi isteyecek kadar uçlarda yaşamanız gerçekten saçma. Ya aldırırsınız ya doğurursunız bu kadar basit. Ve çok iyi bir cerrah olmanın yanında güzel bir anne de olabilirsiniz. Bunlar maddiyatla da doğru orantılı şeyler. Hayırlısı olsun.

29 yaş biyolojik olarak ilk çocuk için ideal yani nereye kadar erteleyebilirsiniz hiç istemezsiniz orasi ayrı.. siz çaresiz değilsiniz koskoca doktor olmuşsunuz. 2 doktor 2 eğitimli insan sizin yetiştireceginiz çocuklara ihtiyaç var bu memlekette. Birsuru bilinçsiz insan anne baba olurken. Asla ama asla aldırmayın. Dogurunca iyiki diyeceksiniz ❤

normalde çocuk isteyen ve çocuk doğurmaya sıcak bakan bi insan değilim mümkün oldukça az çocuk yapılması taraftarıyım vs vs sizin durumunuzda da aslında ne olursa olsun istemiyosanız aldırın derdim ama eşiniz çok istiyormuş ve yaşı da 40.. o yüzden daha fazla ertelemek çok mantıklı gelmedi bana.. iki doktor maaşı çok rahat yatılı bakıcı tutarsınız istediğiniz kadar kendinize vakit yaratırsınız... ve durumu acilen eşinizle paylaşın derim.

belki bebeginiz size mutluluuk getirecektir nerdrn biliuorsunizdur mesleginize ve kariyerinize engel olacagini dusunmuuorum maddi acidan bakacak guvunuz var ve yasiniz genc bence hamileligin tadini cikarin

Bunları düşünmeniz bile sizin iyi anne olacağınızı gösteriyor.

9 Ağustosta benzer şeyler yaşadım. Büyük kızımın 5 yaşına girmesine üç gün vardı. Küçük kızım 14 aylık olacaktı. Dünya yıkıldı üzerime sanki. Saatlerce kendimi yedim durdum. İnanamadım şok geçirdim, şaka gibi geldi. Burada konu açtım. Daha sonra eşime haber verdim, ailemde bana o an destek olabilecek kim varsa aradım. Aman bebeğin çok küçük sakın hamile kalayım deme, diye sıkı sıkı tembih eden ablalarım, annem, yengem, eltim hepsi öyle bir destek oldu ki... eşim geldi akşam oturduk konuştuk çok destek oldu ve insanların desteği kendimi daha iyi hissettirdi. 9 Eylülde düşük yaptım. Hamile olduğumu öğrendiğimde dünya yıkılmıştı, düşük yaptığımda canım çok acıdı. İnsanın yalnız olmaması böyle bir şey işte. Bana hamileliğimi sevdiren, desteğini esirgemeyenler oldu. Bak kendini beklentiye sokma. Kalp atışını duyunca ısınırım, tekmesini hissedince alışırım, kucağıma aldığımda severim belki deme. Bunların hiçbirinde bir şey hissetmeyebilirsin. Fakat sonra bir an bir bakıyorsun senin dünyan o. İnsan başka birini nasıl kendinden daha çok sevebilir ki, diye düşünüyorsun. Belki bunları karnındayken, belki doğumdan sonra belki ilk emzirişinde belki de doğum sonrasını atlattığında hissedeceksin. Sadece kendine zaman tanı, rahatla, nefes al... kimse anne olmayı bilmez, öğrenir. İlk kızımda doğsun diye gün sayarken, kucağıma almak için sabırsızlanırken anesteziden uyanıp odaya çıktığımda sesini ilk duyduğumdaki hissi hala hatırlıyorum; yabancılık. İlk kucağıma verdiklerinde sevemedim. Bebekleri çok seven ben, kendi bebeğime baktığımda hiçbir şey hissedemedim. Korkunçtu. İnsanlara gülümsemek zorunda kaldım. Kucağımdan alın diyemedim. Emzirme olayı kabus gibi geldi, alın istemiyorum diyecektim neredeyse. Bir türlü tutamıyor, tutabilsin diye uğraşıyorlar. Kendimi deli gibi suçluyorum bebeğimi sevemedim diye derken pat diye tuttu göğsümü ağzıyla ve o an işte ilk defa başka bir gözle baktım bebeğime. İçime oluk oluk aktı sevgisi. Bu durumun daha beterini yaşayan insanlar var. Deli gibi bebeğini kollarına almayı beklerken, doğumdan sonra bebeğini kabullenemiyorlar. Yani annelik deneyimleyerek öğrendiğimiz bir şey.

Hala aldırmayı istiyor musunuz? M

İyi hiçbir şey düşünemiyorum. İçimde ciddi ciddi bir embriyo olduğunu düşünmek sadece canımı yakıyor. Keşke ölseydim diye düşünmeye başladım. Yani bunu yazarken cidden çocuk sahibi olmak için uğraşan arkadaşlardan çok özür diliyorum ama...

Esinizle paylasin. Belki rahatlatir sizi. Bilmeye de hakki var M

Aa neden kızayım ibret gibi bir şey oldum ben artık

Eşin doktor sen doktor, maddi durumumuz iyidir, bebek olunca onun başına bekçi olup meslekten hayattan el etek çekmeyeceksin ki, ücretli izin süren zaten yaklaşık 4 ay, 4 ay çocuğuna bakıp sonrasında güvenilir nır bakıcı bulup o çok kıymetli kariyerine kaldığın yerden devam edebilirsin. Etrafımda çok karı koca doktor var bu şekilde hayatlarına devam eden. Zaten gebeliğin ilk üç ayı çok duygusal ve stresli geçiyor inşallah doğru karar verirsin

Üstte bahsettiğim kuzenim üç yaşındayken elimi tutup "Biliyor musun sen çok akıllısın çünkü hiç kızmıyorsun her şeyi güzel güzel anlatıyorsun," demişti. O aklıma geldi. Yani onunla sağlıklı bir ilişki kurmuşuz acaba bebekle de olur mu onunla da oturtabilir miyiz aynı iletişimi? Sonuçta biri kuzenimdi ama diğeri benim çocuğum olacak

Umarım bir an önce hayırlısıyla sağlıklı bir çocuğunuz olur

Hekim olupta ki imkanların uygun bebeği istememen çok garibime gitti, Bence doğurmalısın, hayırlısı bu demek Çocuk aldırma olayları çok kötü bence M

yani bebeği süpriz olup ilk öğrendiğinde olley diye havalara zıplayanların çok az olduğunu düşünüyorum sonuçts sorumluluk annenin hayatı değişecek kişi anne bakacak kişi anne korkmak normal değilmi

Hayatta en çok korktuğunuz şeyin başınıza geldiğini düşünün, o zaman keşke ölseydim demek bu kadar garip gelmiyor. Kürtaj olursam eğer çok vicdan azabı çekeceğimi biliyorum. Ve yaşamaya hakkı var. Sadece hiçbir şey hissetmiyor olmak, sevgi hissetmiyor olmak mesela. Bu beni üzüyor. Ve maddi ve manevi anlamda ihtiyacı olanları verememek, ruhunu doyuramamak.

Her şey mümkünse negatif olup bakamayacaksan aldır demek ne kadar normal? Ya bakabilecek ve çok sevecekse? Bu durumda masum bir canın bir takım gaz vermeler ile kendine sorulmadan yaşam hakkının elden alınmasını doğru bulamıyorum. Çocuk sahibi olmadan önce farklı düşünüyordum, bana da kolaydı ahkam kesmek ama artık değil.

Keşke ölseydim diyecek kadar kötü hissediyorsaniz dünyaya getirmemek daha dogru sanki. Cocuga yazık olmasın sonra

Şimdi oldu diye ağliyosunuz doğurursaniz da doğunca da buna ağladığiniz icin aglayacaksiniz bebek hic bir şeye engel değildir sorumluluk artmasina sebeb olur ama hic bir anne neden doğurmusum bu çocuğu demez hakkinizda hayirlisi olsun ozdemircan

Kürtaj düşünümüyorum ama bebeğin düşük riski ortaya çıktı N

Merhaba bende geçen yıl bu vakitlerde korunurken anı bir şekilde hamile olduğumu öğrendim inanamadım doktora yapıyordum tez asamasindaydim ayrıca ozel sektörde çalışıyordum ve iki çocuğum vardı 3. Hic aklımın ucundan geçmiyordu. Suan kızım 2.5 aylık doğurdum. Onu dunyalara degismem biraz fazla yorulacaksiniz elbet ama kariyeriniz etkilenmez Allahin izniyle ben bu hafta tez savunmama gireceğim 3 çocuklu bir anne olarak inşallah başarılı olurum. Yaşınız ve sartlariniz da müsait eşinizde istiyormuş ne güzel şuan gecmisteki kötü anılarınızı silip bilinçli bir anne olma zamani sıra size gelmiş haberiniz olmadan:)Bebeginizede kendinizede iyi bakın şimdiden hayırlı doğumlar.

Hiç çocuk istemedim MAKBIYLE Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

İs yasantiniz ve sosyal hayatiniz devam eder ayni sekilde yatili bir bakici tutarsiniz belki hatta filipinliler bu konuda cok iyi cok guzelde egitiyorlar. Olan olmus bir kez eşinize danismadan aldirmak haksizlik olur ama ogrenincede zaten yapacak bir sey kalmiyor. Belkide iyi gelecektir size bu bebek. Tabi soeumlulugu yuku cok fazla sizi anlamayan yoktur bu konuda ama bazen hayat bizim planlarimizi degil, planlarini bize uygulatiyor hayat suprizlerle dolu iste. Hayirlisi olsun . push ; M ManzaramDeniz

Benim bi arkadaşım vardı evlilik dışı çocuktu. Babasını hiç görmedi. Annesi başkası ile evlendi ve anneanne dede büyüttü kendisini. Çok zorluklarla geçti hayatı. Ama hiç vazgeçmedi. Şimdi kendi yuvasını kurdu ve çok güzel bir anne oldu. İnşallah örnek olur. Sana verilen bir mucizeye ve kendine şans ver Önceki

Rabbim kucağını doldursun inşallah bebelerle ve isteyen herkesin. Seni çok iyi anlıyorum. Bende ikizlerimi kaybettim.

Kalp atisinda ben bön bön ekrana bakarken kocam aglamisti hic unutmuyorum. Doktor bile gulmustu o halimize Ne duygusuz kadinsin, icinde kalp atiyo senden bir gozyasi dusmedi demisti bana esim. Tekmelerini benden cok o beklerdi Simdi diyor ki senden bu annelik potansiyelini hic beklemiyordum hamileyken cok ruhsuzdun

hic mi cocuk istemiyorsunuz, yoksa su an zamani degil diye mi dusunuyorsunuz. Hic cocuk istemiyorsaniz bence aldirmalisiniz. Ama zamani degil, sunlar sunlar olsun ondan sonra diyorsaniz, o cok zor olabiliyor, yani her seyi planlasaniz bile plan disi seyler illa ki cicikiyor, o yuzden biraz da rastlantilara sans vermek gerekir. Esinizin yasi da dusunuldugunde geciktirmemek daha iyi olacaktir. MorAnka

Lutfen bole konus mayın ınan aglıuarak okudum ben bır evladımı spına bıfıda lı olarak bıle bıle dogurdum evlat hasretınde ve kaybettım suan evladım olsun sarılayım opeyım gelzelım mutlu bır aıle olalım dıye hayal kuruyorum emınımkı sen vok ıyı bır anne olursun sakın mutsuz bır cocukluk gecırecek dıye dusunme sen onun annesısın ve herseyın ustesınfen gelırsın annesın sen suan ınanmasanda aneesın neolur bebegını dogur babasına sole emınol dah mutlu olacaksın dunyan degısecek karıyerınede devam edıceksın boyle karamsar olma benımde bır tanıdıgım var doktor ve senın gıbı evlendı hamıle kaldı suan cok mutlu bır kızı var sende tasıdıgın yavrunun kıymetını bıl onun sana getırecegı guzellıklerı dusun ve babasına sole dahada mutlu olacaksınız ınsallah Rabbim yuregıne ferahlık versın aklını degıl kalbını vıcdanını dınle haddıme degıl belkı ama senın yerınde olmak cok ısterdım

Aynı biz eşim her doktor kontrolüne önceden izinini ayarlar heyecanla gelirdi, gözleri dolar, ağlar bende tık yok hamileliğin ilerleyen zamanlarında ultrason da kızımın hareketlerini izleyince aman aman bir hisse kapılmıyordum ben, tamam güzel bir his ama abartılacak bir durumda yoktu yani eşimde tam tersiydi her seferinde. Doktorum bile eşiniz sizden daha hevesli, beklemediğiniz bir gebelik mıydı diye sormuştu. Aksine 6 aylık bir tedavi sürecinden sonra hamile kalmıştım ama o duygu olmayınca olmuyor Önceki

Sizi çok iyi anlıyorum. Bebegime hamile olduğumu öğrendiğim zaman ayni seyleri hissettim. Korktum. Siz gibi sanirim kötü bir cocukluk gecirmekten kaynaklanıyor. Ama sonra karar verdim bebeğim dogana kadar pek alisamadim. Korktum. Cok agladim. Ama kucagima alinca bebegimden utandim. Üzüldüm. Onun için. Öyle davrandığım icin. Simdi 6 aylik kzuum. Dünyanın eeennn güzel bebegi ve duygusuymuş anne olmak. Esimle de eskisinden daha da mutluyuz. Umarim sizde aldirmaz ve onunla yasamayi ogrenirsinz. Tabi bu benimki fikir sadece oneri. Ben de yasayarak öğrendim ve öğrenmeye devam ediyorm. Esimin de benim de ailemden uzakta tek başıma bakıyorum kuzuma. Hersey gönlünüzce olsun. Dilerim en dogru karari verirsiniz. Allah bebek yokluğu da aratmasin.

Gebelik süresince ve ilk yıl nöbet zorunluluğunuz olmayacak, süt izni olacak vs. Kolay olmayacak ama bu dönemleri değerlendirin. Bebeğinizle geçirin bol bol. Kariyere gelince 1 yıldan hadi 2 olsun hiçbir şey olmaz. Ben de doktorum. Sırf ileride pişman olmayım yaşım geçmeden bir çocuk yapayım diye yaptım. Ilk başlarda zaten bir şey hissetmiyorsunuz zaten aşırı istekli değilseniz. Ama hamilelik ilerledikçe o duygular gelmeye başlıyor. Bebek doğuyor ve nasıl bir korku, bir bunalım böyle daralma vs fena. Ama sonra düzene girdikçe aşık olmaya başlıyorsunuz ona. Ben mesela çok rahatıma düşkün bi insandım, saatlerce uzanir saatlerce uyuyabilirdim ve kimse uyandıramazdı. Şimdi gik dedi mi uyanıyorum ve hatırlamıyorum bile sabah. Bi bakıyorum o müthiş kahkahasını duymak için envai çeşit şebeklik yapıyorum mütemadiyen köpek olup havlayıp kovalıyorum falan.. Ki benim bebeğim gün içinde aralıksız 1 saat uyumaz. Gece en uzun 2 2.5 saat falan uyur ama öyle tatlı ki benim gibi rahatına düşkün tembel uykucu biruni bile mum etti.. Hormonlar ve o tatlı gülüş her şeyi hallediyor emin olun. Tabi ki hiçbir zaman bekar iki sevgili gibi olmayacaksınız ama bunu yadırgamaz bi hale geleceksiniz. Iyi bir de bakıcı bulursanız yavaş yavaş normale de dönecek her şey. Korkmakta haklısınız ama pişman olmayacaksınız inşallah. Ve kendi ebeveyninizden çok daha bilinçli iyi ebeveynler olacaksınız..

çocugu dogurmak yada dogurmamak sizin tercihiniz ama bir bebek neden kariyerinize engel olsun ki biri bana bunu anlatsin lutfen

Son durumunuzu merak ediyorum, paylaşır mısınız M

Kesinlikle oyle. Ben annemin metodlarina hic yonelmedim. Annem sectigi sozlerle can acitirdi. Onemli olan farkindalik, hayvanlar gibi içgüdülerimizle hareket etmiyoruz sonucta... Jawlensky

Geçmiş olsun. Sayfaların hepsini okuyamadım. Eşinize söylediniz mi peki? Büyük ihtimal istirahat etmeniz gerekecek. Ne düşünüyorsunuz? M

Sadece 9. haftada kalbinin attığını unutmayın istedim. Belki sandığınız kadar zor değildir ebeveynleriniz becerememistir. Ve durumunuz iyidir diye düşünüyorum gerekirse yanınıza yardımcı alirsiniz ve böylelikle iliskiniz etkilenmez. Yoruldugunuzda isiniz oldugunda esinizle basbasa kalmak istediginizde yardim edecek bir çalışan sizi çok zorlamaz diye düşünüyorum. Yapacağınız tek şey sevmek. Ve bir adami sevdiyseniz kendi caninizdan bir parçayı sevmek o kadar da zor olmasa gerek L

Ben 6 ay gibi rahatlamaya başladım. İşler daha eğlenceli hal almaya başladı, emekledi, ek gıdaya geçti, güldü, beni tanıdı. Şimdi 11 aylık ama ben ilk 3 ayı hafızamdan silmek istiyorum. 3 ay ruhen ve fiziken çok bitiktim.

Ahkam kesen yok. Bu benim fikrim size doğru gelmeyebilir elbette. Gaz vermek ne demek ayrıca. Karşımızda belli bir yaşa gelmiş, meslek sahibi olmuş, olgun bir kadın var. Gaz diye tabir ettiğiniz yorumlarla karar vermeyecektir zannımca. Daha önceki yorumlarda bambaşka birşey söylüyorum farkindaysaniz. Benim ısrarla demeye çalıştığım şey şu. Biz hepimiz kendi annelik duygularımizdan yola çıkarak yorum yapıyoruz. Ben şu an 42 yaşındayım neredeyse, geçen ay kurtaj oldum ağlaya ağlaya. Cok istedik ama kalbi atmadı. Kolay değil aldır demek. Ancak konu sahibi ölsem daha iyi diyor, devamında nasıl bir anne olacağını ölçüp tartip karar verecek. Kendi kendine bakicilarla, sevgisiz büyüyen bir çocuk ihtimali daha mi doğru peki. Böyle büyüyen tonlarca çocuk var bu gerçek yadsınamaz. Ancak bir anne olarak"keşke ölseydim"diyen bir anne adayı ağır geldi devamı insanı ürkütebilir. Korkmak, endişe etmek farklı şeyler. Ama keşke ölseydim diyecek kadar travma yaşıyor hanımefendi. Buna da gözümüzü kapatıp doğur sen doğur mu diyeyim. Gaz vermek, ahkam kesmek vb. ucuz ve suçlayıcı üslupla konusacaksaniz devam etmeyelim karşılıklı. Yoksa buyrun konuşalım. Sizde haksız değilsiniz bir can var ortada. Konu sahibinin cümlelerinden yola çıkarak yaptım yorumlarımi. Gene üstüne basarak söylüyorum doğurabilecek ve cok mutlu olacak belki de. Ya da diğer türlüsü.. Bu kararı, kendi icinde, aklı ve kalbiyle verecektir. Diger türlü belkide iyi anne olamayacak bir kadına " doğur doğur asla pişman olmazsin" demekte gaz olur diğer türlü. Konu sahibinin her türlü farklı yorumu görmeye de hakkı var diye düşünüyorum. Sonrası kendi kalbi, kendi aklı...

Merhabalar, ilk kez buraya yazıyorum. Sanırım daha önce hiç kendimi bu kadar çaresiz hissetmemiştim. 29 yaşındayım ve doktorum. Uzmanlığımı daha dört ay önce bitirdim. En büyük hayalimdi cerrah olmak ve çok severek yapıyorum. Bir yıldır evliyim. Eşim 40 yaşında o da doktor. Gerçekten uyumlu bir çiftiz, birbirimizi seviyoruz ve iyi bir ilişkimiz var. Anlaşamadığımız, zaman zaman aramızda tartışmalar yaratan tek şey bebek. Eşim baba olmayı çok istiyor. Sık sık bu isteğini tatlı tatlı belirtirdi ve ben gerçekten hiç istemiyorum. Bu yüzden artık bunu yinelemeyi bırakmıştı. Şu sıralar aşırı stresli bir dönemden geçiyorum işimden dolayı. İki haftadır sık sık baş ağrısı ve mide bulantısı yaşadım, bir defa baygınlık geçirdim ama hep yoğun ve stresli olmama verdim. Sonunda iki gün önce dank etti reglimin baya geciktiği. Test yaptım sonuç pozitif çıktı. Hemen kan verdim, doktorla görüştüm, dokuz haftalık hamileymişim. İnanamıyorum ya fark etmedim hamile olduğumu. Kondomla korunuyorduk. Ve gerçekten hiç istemiyorum annelik düşüncesi benim için çok korkutucu. Biliyorum anne olmayı çok isteyenler bunun için çok çabalayanlar var ama anne olmayı istemek kadar anne olmayı istememek de normal. Kötü bir çocukluk ve ergenlik dönemi geçirdim, kötü bir aile profiline sahipti ailem. Şimdi ben o bebeği de mutsuz etmek istemiyorum. Korkuyorum, beceremezmişim gibi. Yapmak istediğim bir çok şeyi yapamayacağım. Ve son birkaç yıldır hayatım gerçekten istediğim gibi ve mutluluk verici. Şimdi bunu yitirmek istemiyorum. Bebek sahibi olmak iletişimimizi ve ilişkimizin kalitesini düşürecek diye korkuyorum. Kariyerim için endişe ediyorum. Ama en çok da benim gibi mutsuz bir çocuk olarak büyümesini hiç istemiyorum. Bu beni çok korkutuyor. Eşimin haberi yok henüz. Çok canım yanıyor. Durup durup ağlıyorum. Keşke olmasaydı diye düşünüp ağlıyorum, keşke olmasa diyorum. Canım acıyor. Napacağımı bilmiyorum.

Benim sürecin çok daha zor oldu hamile kaldığımda evli değildik... Eşim hastaydı tedavisi bulunamıyordu hastaneye yatıyordusürekli... Öğrenciydim iki dersim kalmıştı sadece... Ben bu süreçte hamile kaldım aileme neyi nasıl anlatıcamdan vicdan azabından çocuğumun geleceği çok yıprandım ama sağlıklı kararlar vermeye çalıştım... Testte iki çizgi gördüğümde yaşadığım sadece şok değildi mutluluktuda bunu hiç unutmadım... Nişanımız oldu eşim hastaneden çıktı uçakla geldi 2 saate nişan yapıldı gitti... Düğünü bir haftada yaptık hastaneden çıkar çıkmaz. Ailemin hiçbir şeyden haberi yoktu allah yardım etti ve bu canı bağışladı. Ben bebeğimden vazgeçmedim şuan 31 haftalık hamileyim. İnanır mısın her şey yoluna girmeye başladı eşimin sağlığı iyi çalışabiliyor... onu içimde hissettiğim her gün her dakika allaha şükrediyorum. Allahtan dileğim sağlıcakla kucağıma almak... Demem o ki Allah yardım ediyor yeterki bebeğinden vazgeçme... Yinede sen nasıl olacağını daha iyi bilirsin istemiyorsan yapçak hiçbir şey yok bebeğinden fetüs diye bahsediyorsun bu tıpta böyle ama bir anne için kalbi atan bir bebek o yüzden iyice düşünüp karar ver...

psikolojiniz iyi gelmedi bana, gebeliğin ilk ayları zaten hormonlar duygu dünyamınızı alt üst eder ama sizin zaten çok fazla takıntınız varmış başarılı olmaya karşı, her şeyi çabalayıp oldurdum diyorsunuz ya, bazen hayatın planları bizim planlarımızın önüne geçebiliyor. ben de gebeyim bende de herhangi bi heyecan, sevgi yok, içimde olduğunu bile hissetmiyorum ama sevmediğim ya da istemediğim için değil, hormonlar duygular gerçekten farklılaştırıyor insanı, onu kucağıma verdiklerinde hayran olacağıma hiç şüphem yok. M

Geçmiş olsun, en kısa zamanda sağlıkla bir bebeğiniz olur umarım. Şimdi ben de benimkini sizin için de seveceğim :) Önceki

Aynı şekilde benim de İsyan etmiyorum ama birşeyi çok istememek lazım herhalde. M I N E R V A İzaha gerek yok, gördünüz yürüdüm çıktım. 🚶🏻♀ tek ayak cezası Anneler

Burda veya dışarda kimse size bu durumda şunu yap bunu yap diyemez eşinizden başka gidin ona anlatın bunları Önceki

Ne olacağını kimse bilemez, çocuk da bir kumar değil. Duygusal bir insan değilim ama gözlerimden yaş geldi. Sizi bu kadar anne olmaktan korkutan annenize öfkelendim, ona acıdım. Çok iyi bir anne olacaksın tamam mı? Kork ama o korkuların hepsini çocuğunla aşacaksın. Madem aldırmayacaksın, o halde kendine bir şans ver.

Yahu ben bunu bir türlü anlayamıyorum ya. Aldırın demek ne kolay?, eşini ikna edip aldırana kadar 10-11 haftalık olur. Hadi hemen aldırsa diyelim dokuz haftalık bir bebek. Anne karnında olsa dahi o bir bebek. Kalbi atıyor, bir canlı. Gözleri elleri olusuyor, cok hızlı bir şekilde gelişip büyümeye devam ediyor. Nasıl bu kadar kolay cıkıyor bu tavsiye agızlardan?

Ben de keşke ölseydim dedim vakti zamanında. Şu an da çalışmak zorundayım ve bu süreçte bakıcı bakıyor. Ancak bu ne aramızdaki bağı zedeledi ne de mutsuz bir çocuk oldu.

Ben yazdım sandım :)) inanın içimde bir his yoktu. hatta nasıl olacak doğunca ya sevemezsem diyordum çok kötü bir düşünce ama. şimdi gözüm ondan başkasını görmüyor, uyansa da sarsam diye bekliyorum. çok çok garip bir duygu. Şükürler olsun Allaha. Diliyorum ki her isteyene nasip olsun.

Ben de 2. gebeliğimi öğrendiğimde büyük bir depresyona girdim. Herkes dedi kucağına almayı bekle vs.. kucağıma aldım hala çok mutsuzum. Çok küçüktü konuşmaya başladığında. Gözlerime bakıp annemmm dedi. O gün benim için hayat yeniden başladı. Sanki biliyordu ona olan duygularımı. Çok ağladım çok. Şu an 6 yaşında. Hayatımda aldığım en doğru karar, onu dünyaya getirmek olmuş. Sizi çok çok iyi anlıyorum. Umarım benden daha önce bu duyguları yaşarsınız.

Ben çok üzüldüm. İnşallah bebeğin sağlıklıdır ve seninledir. M

Ben çocuk istiyordum ama öyle çok severim, çocuğum olsun ona öleyimm gibi değil de, evlendim ve artık aile olmamızın zamanı geldi diye düşünüyordum. Hamileliğimde de hiç öyle "ay miniğim, ay annem, bebeğime günlük tutayım, sürekli bebe mağazaları gezeyim" şeklinde bir anne adayı değildim. Uff hayatım değişecek, çok kısıtlanacağım, eşimle birbirimize doymadık bile diye hep bi tedirginlik içindeydim. Şimdi doğum yapalı iyi ay oldu ve onu bu kadar seveceğimi asla düşünmezdim. Mırıl mırıl uyanmış huysuz sesler çıkarırken beşiğinin başına gittiğimde beni görür görmez attığı bir gülücük, o doğmadan önce gittiğim tüm sinemalara, tiyatrolara, yurt dışı seyahatlerine bedel Siz de bence onu tanıdıkça, bağ kurdukça sevecek, planlarınızı ona göre yapacak ve yeni bi düzen oturtacaksınız. Umarım çok mutlu olursunuz.

Geçmiş olsun, iyi dilekleriniz için teşekkür ederim. Acınızı tahmin edebiliyorum ama bir yandan da şöyle düşünün bu doğal seleksiyonun bir sonucu. Düşüklerin büyük kısmı kromozomal sıkıntılardan dolayı meydana gelir. Bir tür ayıklama gibi. Bu yüzden belki doğsaydı sizin için de onun için de yaşam çok zorlu olacaktı.

Son durumunuz nedir merak ettim inşallah iyisinizdir. M

Mesleginiz yorucu, calisma saatleri muhtemelen fazladir. Bebek dogunca tabi bu tempoda calisamayabilirsiniz. Ama olan olmus, 2 aylik olmus bile. Aldırmak cinayetle eşdeğer. Allah verdigine göre hayirli olan budur. Kendinize kabullenmek icin zaman taniyin

7yıllık evliyim. ilk 2 yıl hiç düşünmedim çocuk. ne evlilik, ne çocuk gibi bir hayalim olmadı. tuhaf biriyimdir. sonra nasıl olduysa çocuk mevzusuna sıcak baktım. sorunum yoktu, eşim de biraz problem vardı ve çocuğumuz olmadı. çocuk istemiyorum diyen ben yaklaşık 5 yıl uğraştım ve 2kez tüp bebek yaptım. sonuç, şuan bebeğim 45 günlük. demem o ki ben de, hamileyken dahi hep düşünüyordum. nasıl olcak, eski hayatımı özliycem, birşey hissedemiyorum doğunca hisseder miyim gibi şeyler beynimi kemirdi hep. doğurdum, yanımda annem vardı. hep onla baktık 1 hafta kadar. sonra ne mi oldu. annem gitti ve ben bebeğimle baş başa kaldığım an anne olduğumu anladım. içime tarifsiz bir duygu girdi. kızım gözlerimin içine bakıp bana gülümsedikçe, her geçen gün daha büuük bir aşk duyuyorum ona. Evlat meğer neymiş. Allah dileyen herkese nasip etsin.

Minik adam da seni öpüyor

Dkh + kondomla hamile kaldım Doğumdan sonra dkh +kondom +spiral kullanmayı planlıyorum. Ama o sızı sectı ve dunyaya gelecegı varsa denizci düğümü attırsanız gelecektir. Doktorsunuz daha iyi biliyorsunuzdur. Allah ıcınıze versın onun sevgısını. Hareketlerını hıssetmeye baslayınca ve yuzunu gorunce bu fıkrınız degısecek

Daha önceki yorumumda çok farklı bir şey demiştim ama keşke ölseydim diyen biri var. Eger annelik yapamayacaksa ki herkes anne olamıyor Anne sevgisi gorme/görmeme ihtimali var. Bu noktada da cocugun doğurulması çocuğa haksızlık değil mi. Yoksa zaten ben bir anneyim aldir demek kolay değil. Keşke olseydim diyor konu sahibi!! O kadar istemiyor ki iyi anne olabileceğine kendi inanmıyor. Olsun sen doğur, bakicilar büyütüp, onlar sevgi gösterir mi diyeyim. Bi şekilde dünyaya gelen büyür mü diyeyim. Hayırlısı olsun çocuğun hakkında diyorum gene

39 yasında anne oldum Çocukları sevmezdim Annelik de bana hep uzaktı 37 de karar verdim Anca yapacaklarım bitmişti :) Aslnda bahane olarak bitmemişti de Suanda kucağımda 5 aylık bebeğimi emziriyorum Annelik çok başka birdeymiş Bilseydim İnan 25 yasında isterdim Suanda hayatta en büyük pişmanlığım geç kalmış olmak Ben de çalışıyorum 15 yıldır ve inanılmaz rahatına düşkün bir insandım W white

Allah onu size vermisse, korundugunuza ragmen, bilinki sizin hayatiniza renk katmak icin geliyor :) Kalp atislarini duymussunuz, bir kac hafta sonra onu icinizde hissedeceksiniz, sizin sesinize tepki bile verecek. Anlatilmaz bir duygudur, Allah isteyen herkese versin. bebek iliskimizin kalitesini dusurur demissiniz, ama ya tam tersi olursa? bir evde cocuk sesi olmasi kadar guzel birsey yok. cogumuz calisiyoruz ve cocuklarimiz var. ikinci hamileligimde bende istemiyorum diye dert yaniyordum, ama unutmayin hamilelik 9 ay boyuncadir, ve dusunmek icin vaktiniz var suan daha yeni, buyudukce ve onu his ettikce iyikide gelmis diyeceksiniz :) M

En iyi anneler, çocukluğunda ve ya büyürken en çok yara almış kadınlardan çıkıyor D

Siz en iyisi aldırın bu çocuğu. Biz size içimizden diş bilemeyelim. 5 sene sonra da buraya yazarsınız artık, istiyoruz olmuyor, eşim 45 ben 35 diye... siz doktorsanız direk el altından otomatik bebek düşürten o ilaçtan da alıp doğal düşük gibi gösterebilirsiniz de heralde. Ne olacak yani, haftasonu şehir dışı gezilerinden önemli mi bi çocuk!!

Bu sıkıntılar sadece hormonal bende evliliğimin 4 ayında hiç beklemediğim anda hamileydim psikolojik olarak ilk duyduğumda yok yanlışlık vardır diye ısrar ettim ama sonra ultrasonda kalp atışını dinledik baktım ciddi eve gittim oturdum saatlerce ağladım hayatla ilgili planlarım vardı benden anne olmazdı daha kafamda kendim çocuktum falan dülan yapamam beceremem derken alışana kadar ağladım biraz ama sonrası gerçekten çok güzel kızım kocaman oldu bildiğiniz arkadaş şimdi oğlumda var bazen çok çok zorlanıyorum düzenli ev hayatımız yok sayılır yeter bu kadar diyorum sonra çocuklarıma bakıyorum hayatta benim olan en iyi en önemli şeyler dünyalar verseler para pul meslek beni bi sarılmaları öpmeleri anne demeleri kadar mutlu etmezdi herhalde. Ayrıca kötü bi aile de büyüdünüz diye kötü olacaksınız gibi bi durum yok nelerin kötü olduğunu öğrenip yavrunuza daha iyi annelik yapacaksınız bu ilk şok sadece zamanla geçecek eminim :)

Yaşınız iyi, evliliğiniz iyi, eşiniz çocuk istiyor ve bence hakkı. Mevcut şartlarda aldırmanız doğru değil bence. artık kabullenip iyi bir anne olmaya çalışın. her kötü çocukluk geçiren çocuklarını mutsuz edecek diye bir kaide yok.

Bebege cok acidim bilmiyorum daha dunyaya bile gelmeden onu en cok sevip istemesi gereken kisi boyle konusuyor. ozman evlenmeseydiniz bu kadar istemiyorsaniz kariyerinizi devam ettirirdiniz. cunku evlilik buyuk riskmis sizin icin. 5 aylik bir bebegim var agladinda yanina gittigim zaman bana gulucukler sacip beni hadi alsana kurtaricim der gibi bakmasinin verdigi mutluluk hicbirseyde yok sanirsam ne kariyerde ne isde gucte

Içinden ne geçiyorsa onu yapın.

Anne olmama hakkınız hala mevcut. Kısıtlı bir süre kalmış olsa da kürtaj gibi bir seçeneğiniz var. Fakat dikkat ettim, hiç kürtajdan bahsetmiyorsunuz. Sizi korkudan çocuk sahibi olmak değil, çocuğunuza iyi bir anne olamamak. Bu bile iyi bir anne olacağınızın göstergesi. Kimisine göre çok normal bir şeydir, kimisine göre bir mucize ve lütuftur. Hayat bazen korkularımızı alır, korkulacak bir şey olmadığını göstermek için yüzümüze çarpar. Kucağınıza aldığınızda aman aman duygular hissetmeyebilirsiniz ama bir gün o şey büyük ihtimalle kendi canınızdan daha çok sevdiğiniz bir varlık haline gelecek. Yorucu, korkutucu, zahmetli kimse bunu inkar edemez. Mükemmel anne diye bir şey yok. Çocuğunuza kızacaksınız da, istemeden de olsa bağıracaksınız da. Anne olmayı da onunla öğreneceksiniz.

Çok enteresansiniz gerçekten yaşınız 29 olmuş... Bakıcı tutabilirsiniz... ama keşke ölsem diyorsunuz biraz sukretmeyi denerseniz iyi olur... sukretmeyince verilen güzellikler teker teker alınıyor onu gördüm

Yapmayin lutfen en guzel mucizenizi mujdenizi mutsuzlukla gecirmeyin Evlat sahibi olmaktan daha mutlu ne var bu dunyada Ben herseyden cok istiyorum ama olmuyor bakin cok sanslisiniz insallah en kisa zamanda bunun farkina varirsiniz Kariyer herzaman yaparsiniz bunun icin uzulmeyin lutfen bu mutlu gunlerinizin tadini cikarin

Umarım öyledir. Bebeği öğrenince ah canım bebeğim falan durumları yaşayamamak ve ona karşı bir sevgi duymuyor olmak beni tedirgin ediyor ve suçlu hissettiriyor. N

34 yasinda cok zor karar vererek hamile kalmis sizinle ayni duygulara sahip biri olarak sunu soyleyebilirim. Henuz dogmadi. Ona alismam cok zor oldu. Muhtemelen hayatimin en zorlu donemlerinden birine giriyorum. Hamileligi ve kilolarimi da sevmedim acikcasi ama su sipanin icimde kimildamasi ultrasonda gordugum o garip surat benim gibi annelik tarafi odun bi insani bile acaip bi hale soktu. Guzel seymis be dogur valla

Buradaki kimse çözüm bulamaz diye düşünüyorum fakat.. Anne olmak için çabalayan kişilerin içi cıızzz edecek biliyorum. Allah büyük istemeyenin değil de isteyenin olsaydı keşke yazık o masuma...

Şöyle söyleyeyim kötü anne olacak biri olsaydınız, acaba iyi anne olamayacak mıyım korkularınız olmazdı. Ya direk aldırırdınız ya da tutarım bir bakıcı kocamın ağzı kapanır modunda takılırdınız. Siz farkında değilsiniz ama daha şimdiden çocuğunızu sahiplenmiş, onun geleceği için korkmaya başlamışsınız. Bir anne olarak söylüyorum, çalışan her kadın sizinle hemen hemen aynı korkuları yaşıyor ve emin olun kariyerinizde aldığınız hiçbir başarı evladınızın gözünüze bakıp sizi sevdiğini söylemesi kadar sizi gururlandırmıyor. Kızıma hamile kaldığımda süpriz olmuştu. Aynı korkuları yaşadım. Hatta iki yaşına kadar çok yoğun çalışmak zorunda kaldığım için iki saatlik uykuyla süründüğüm çok olmuştur. Ama şimdi onun bana sarılması, annemin bana yapmadıklarını ve benim içimde kalanları onunla yapabiliyor olmak inanın geçmişimdeki yaralarıma da ilaç oldu. Umarım evladınız sizede huzur getirir.

Aldırmayı düşünüyor musunuz? Bu sizin için bir seçenekse, eşinizle konuşup bunu yapmalısınız. Ama yok ne olursa olsun aldırmam diyorsanız, bir an önce bu fikre alışın derim. Yaslarimiz aynı. Ben de bir buçuk yıllık evliyim. Şu an hamileyim. Eşim ilk günden beri bebek istiyordu. Ben istemedim. Bir yıl sonunda diye söz verdim. Tam bir yılın sonunda da hamile kaldım. Ne yalan söyleyeyim ben de korkuyorum hala. Özellikle başlarda çok korktum. Ama artık alışmaya başladım bu fikre. Öncelikle yaşım çok ilerlemeden hamile kalabildigim için şanslı hissediyorum artık kendimi. Çünkü eminim ileride bebek yapmadığım için pişman olacaktım. Evet annelik çok zor ama bence aynı oranda çok da güzel. Birkaç hafta önce artık bebek kıyafetlerine, oyuncaklara falan bakmaya başladım. Hosuma da gidiyor açıkçası:) Bu bebek kaderinizde var bence. O yüzden aldırmayın derim. Size kötü annelik babalık yapılmış olabilir. Siz bunu yaşadığınız için tam tersi çok iyi bir anne olacaksınız eminim.

9,5 aylık bir kızım var 34,5 yaşındayım Sana abla tavsiyesi her çocuk güzelliğinle mutlulukla ve sürprizlerle gelir.. bu çocuk senin küçük mucizen.. annemle babam ben 13 yasındayken boşandılar tartışmalar vardı hep ama ben kötü bir çocukluk geçirdim diye anne olmamayı seçmedim.. özellikle istedim bir ömür boyu benim yanimda olsun beraber eğlenelim gülelim ağlayalım diye ve doğurdum.. belki bunlardan dolayı tedirginsin belki baska seyler yasadın çocukluğunda bilemiyorum ama sen çok güzel bir anne olucaksın öncelikle buna inan.. senin yasadıklarını o bebişe yasatmıycaksin.. bak ne güzel doktorsun bir doktor olarak böyle umutsuzca düşünmene üzüldüm sizler onca insanı iyileştiriyorsunuz ama o micizeyi öldürmeye hakkın yok.. zorlanacağın zamanlar olucak olmıycak demiyorum ama onun bir gülüşü ve en önemlisi sana "anne"demesini duyunca bambaşka bir duyguya giriceksin.. ne zaman istersen bana yazabilirsin dinlerim.. ama o mucizeni öldürme seni çok iyi anlıyorum ama yapma inan pişman olucaksın..

Tabiiki ama daha oncede yazdim konu sahibine, bunlar evlilikten once anlasilmasi gereken seyler. Yani diyelimki 50 yasindayken cocuk isticez diye anlastilarsa.. ve konu sahibine oyun yaptiysa kadina haksizlik. Her turlu oncesinde anlasilmasi gereken birsey

Dün akşam kanamam oldu. Bebeğin düşük riski varmış. Ne diyeceğimi bilmiyorum

Malesef siz bencilce düşünüyorsunuz eşiniz 40 yaşındaymış ona yazık değil mi biraz daha gecikseniz dede diyecek adamcağıza.. Bence hiç pişman olmayacaksınız eşinize müjdeli haberi verin. Çocuk o kadar güzel bir şey ki anlatılmaz yaşanır...

Hak ettim bunu ben, o kadar çok neden buradasın dedim ki

Geçen yıl bu zaman tam 9 haftalık hamileydim, dün kanguruda gezintiye çıkardım fıstığı. Uzak değil çok yakın o zamanlar. Darısı size . push ;

umarım şuan hamileliğiniz devam ediyordur. Demişsiniz ya bugunlerimde yakaladım mutluluğumu diye tırnaklarınızla kazıyarak geldiğiniz bi noktadasınız anladığım kadarıyla ve güçlü bi insansınız güçlü olduğunuz için bu bebeği doğurmalısınız çünkü o gelmek için herşeye rağmen sizi seçmiş. Korkmakta çok haklısınız ama bence bu korkular geçici ayrıca içgüdüsel üreme eğiliminiz var şuan aldırırsanız hayatınızın geri kalanını pişman olarak geçirme ihtimaniliniz çok yüksel ayrıca artık herkes bebekleriylede geziyor ve babasının düşünceleri kim bilir ne hayalleri var çocugu olmasına dair bilemiyorum bence güçlüsünüz bununda altından kalkarsınız sizin büyüyemediğiniz o güzel aileyi siz bebeğinize yaşatın

Hakkinizda hayirlisi olsun. Bebek kariyere engel degildir. Ama sizin derdiniz bu yonde degil gibi. Umarim sizin icin olan dogru karari verirsiniz M

Bu sizde oyle oldu. Herkeste oyle olacak diye bisey yok. Tabii konu sahibi de doğurup sonra da bu dünyada yaptığım en iyi şey diyebilir çocuğu için. Her şey mümkün. Daha önce ki yorumumda sevgi dolu bir insansaniz çocuğunuzu seversiniz dedim. Herkesin yorumu farklı olacaktır zaten kararı eşi ve kendisi verecektir. Casper25 Sanma şahım herkesi sen sadıkane yar olur Anneler

Merhaba, bebegim iki aylik gercekten cok zorlaniyorum ne kadar olduktan sonra isler biraz daha kolaylasip yoluna giriyor sizce M MelatoniN

RABBİM en yakın zamanda size bir Melek nasip ettsin inşallah

Ben olsam esime soylemeden aldirirdim sanirim ama siz yapmayin Casper25 Sanma şahım herkesi sen sadıkane yar olur Anneler

Işte hayat insana bukadar adil malesef... Benimde iki çocuğum var 6 seneden sonra tekrar istiyorum ama olmuyor malesef

Birden pat diye telefonu bıraktım gittim eşime söyledim. Tamam ideal bir bebek haberi verme şekli değildi öyle dikilip burnunu çekerek hamileyim demek, sonra ağlamak... Çok çok sevindi ki bu hiç şaşırtıcı değildi. Ama bana sarılması bile o kadar iyi geldi ki. Hiç yargılamaması, ben duygularımı bir bir sayıp dökerken sadece sımsıkı sarılıp saçımı okşaması. Onun söyledikleri biraz daha rahatlamamı sağladı açıkçası. Yalnız olmadığımı hatırladım. Evet hala korkutucu ama en azından yalnız değilim

O kadar istemiyorsan aldır, ne diyelim... Doğuracaksan da iyi bir anne olmaya çalış...

Bebeginizi kucaginiza aldiginizda bu dusunduklerinizi hatirlamak bile istemeyeceginizi dusunuyorum. Ben evlendiktem 3 sene sonra cok isteyerek hamile kaldim ama ben bile dusunuyorum bazen.. Acaba esimle iliskimiz nasil olacak?Eskisi gibi olamazsak diye dusunuyorum. Cok hazir oldugum halde.. Yetersizlik duygusu, korkusu da var. Yani yasadiginiz duygu durumlari dogal.. Bebege isteyerek sahip olsaydiniz bile bunlar akliniza gelecekti. Onemli olan hissettiginiz bu duygular degil.. Bebegi isteyip istemediginiz.. Bebek hicbir seye mani olma. Ne kariyerinize ne de esinizle iliskinize. Ben buna inaniyorum.. Karar verecek tabiki sizsiniz.

Sizi hatırladım. Şuan mutlu olmanıza çok sevindimSağlıkla büyütün

Az önce yıkandığı için misler gibi kokan ve uykuya dalmış olan 2. Ayını bitirmek üzere bir pamuğa içim gide gide bakarak bu yazıyı yazıyorum... Ve ilk hamile olduğumu öğrendiğimde yaşadığım üzüntü ve mutsuzlukla geçirdiğim birkaç ayı düşünerek kendime kızıyorum. Annem bile bana "gerçekten çok şaşırdım. Reddedecegini, sevmeyecegini düşünüp çok korktum" dedi. Çünkü neredeyse son doğacağı güne kadar negatif ve mutauzdum. Tabi arada iyi hissedip sevdiğim günler oluyordu ama genel olarak istemiyordum ve hazir değildim. İlk kalp atışını duyduğumda bile sevinmemistim. Ne kadar salakmisim. Tek tük içtiğim sigara için bile şu an fazlasıyla pişmanım. İnsan hiç ummadığı duygular hissediyormuş. Öğüt vermeyeceğim ama kendi yaşadığımı anlatmak istedim☺ ve buna ek olarak, neredeyse hiç ağlamıyor. Geceleri mama vermek ve altını değiştirmek dışında uyanmıyoruz☺ detay vermeye üşeniyorum ama çevremde gördüğüm bebek annelerinin yaşadığı hiç bir zorluğu yaşamıyorum. Yani şöyle ki, kusmuyor bile. Çocuğu olan arkadaşlarımın tavsiyesi ile kusarsa lazım olacak diye onar onar aldığımız mendiller olduğu yerde tozlandi yani, hayat insanın umduğu ve hayal ettiği gibi olmuyor. Çevresinde gördüğü gibi olmuyor. Ben de çok korktum. İstemedim. Olmaz dedim, yapamam dedim. Ama insan görünce, dokunup hissedince yapıyor ☺

Böyle düşünüyorsanız iyi anne olacaksınızdir merak etmeyin. Ilk yorumlarimda "kalbiniz sevgi doluysa "diye ifade ettiğim şey tam olarak buydu. Annelik önceden öğrenilecek birsey değil zaten. Bebeginiz doğunca anne olmaya başlayacaksınız, ona baktıkça anneligi öğreneceksiniz. Hayırlı olsun.. Saglikla kucaginiza almanizi dilerim. destina_88 Guru Anneler

Keşke benim bir çocuğum olsa Allah'ım sen duy sesimi

O doğduktan sonra ne kadarda bos şeylerle uğraşmışım diyeceksin en güzel zamanlarinin baş kahramanı o olacak öncesini hatirlamayacaksin

Eşin baba olmak isteyebilir ancak burda ana etken sensin... Eğer bunu kaldıracak psikolojiye sahip değilsen doğurmamalısın... Herkes anne olacak diye bir düstur yok keza bende anne olmak istemiyorum ve eski evliliğimde kürtaj geçmişim ve travmam da mevcut... Doğurmuş olsaydım o yükü kaldıramazdım kendimi biliyorum... Toplum ne der, eşim ne isterden çok ben ne istiyorum tarzı ile yaşıyorum... Yaşın henüz çok genç... İyi düşün taşın dostum... Alacağın karardan mutsuz olmazsın umarım... Hayırlısı olsun... selennn Evli mutlu ve

Eşinizle paylaşın bilmek ve istemek hakkı. o sizden daha mantıklı düşünüyordur eminim.

Doğurmayı düşünüyorum. Ne bileyim dokuz haftalık olmuş kalbi çarpıyor. Kim bilir yaşanacak neleri var. Yaşama hakkını elinden almak istemiyorum. İnsanların hayatını kurtarmak için uğraşırken kendi bebeğini öldüren anne olmak istemiyorum. Gerçekten korkuyorum da nasıl anne olunur hiçbir fikrim yok. Öğrenirim herhalde neler öğrendim sonuçta diye düşünüyorum. Sık sık da acıyorum ona keşke iyi bir annesi olsaydı diye.

Bunu bizimle değilde eşin ile paylaş çünkü biz ne desek boş eşin muhakkak anlayacak seni

Tabi ki istemek kadar istememekte bir seçenek. 12 yıl sonra bebek sahibi olarak diyorum ki ben bile o kadar istememe ragmen hamileyken çok düşünmüştüm nasıl olcak diye. Bunu düşünmeniz çok normal. Hani hiç yemediğin bir yemeğin tadını bilmezsin ya, evlat da öyle bir seymiş. Bak o gelmeye karar vermiş 9 haftalık olmuş bile. İnanın şimdi keşke diyorsunuz ya, doğduktan sonra iyi ki diyeceksiniz. Evinize gerekirse yatılı bakıcı alırsınız. Yani endişe ettiğiniz şeyler çözümü olan şeyler.

Yine kariyer yaparsiniz yasiniz geciyor yahuuuu ikinizde doktorsaniz bi bakici tutarsin alt tarafi... Dogunca keske daha once yapsaydim diyeceksin.. Kariyerin bir sene olmadi iki sene gecikir bisey olmaz onuda halladersin bu hirsla.. ALLAH HAYIRLAR GETIRSIN.. BIDE NE GUZEL BI AYDA OGRENIYORSUN PEYGAMBERIMIZIN DOGUM AYII ALLAH MUBAREK ETSIN OLIMLU BAK OLUMLU OLSUNN

Çocuk 2 yaşına gelene kadar süt izni oluyor ve yarım gün çalışılıyor nöbet filan da 2 yaşına kadar yazılmıyor. Acil ameliyat durumlarını bilemem elbette yerinize bakacak birileri olacaktır. Rabbim hayırlısını versin inşallah bence olumlu bakın. Kızım 2 yaşında uyuyana kadar öpücüklere boğar beni o kadar sıkıntılı bir dönemden geçiyorum ki doğru düzgün ilgilenemiyorum bile ona rağmen bana olan sevgisi hayata bağlıyor beni.

Cocuk simdi olsa ve ya 5 yil sonra bir sey degisecek mi sizin icin? O zaman da hayatinizi bebise gore degistirmek zorunda kalacaksiniz. samimi

Kötü bir çocukluk kötü bir ergenlik ve yapayalnız bir ömür geçirdim. Simdi bunlarin tam aksine kalabalık bir aile istiyorum. Cocuguma kötü bir anne olmadim bana yapilanlari ona yapmadım. Tam tersini yasiyorum yasamak icin elimden geleni yapiyorum. Istediğim mesleğe sahibim. Sağlıklıyım. Şükrediyorum. Iki çocuğum var 3. Yu bile düşünüyorum. Yaşadıklarınızı yaşatmak zorunda değilsiniz. Şartlar dahilinde hayatınızı kolaylaştırın. Her şeye rağmen bu çocuk olduysa eminim mutlulugunuza mutluluk katacaktır. Hayatım alt üst olur diye korkmayin; altının üstünden daha iyi olmayacağını nerden biliyorsunuz. Biraz da akışına birakin.. Ne kariyerinize ne de hayatınızı yaşamanıza engel. Siz yeter ki isteyin. Ama her seye rağmen imkansiz istemiyorum, yapamam, bakamam, ilgilenemem, sabredememem diyorsanız karar sizin.

Doktora sınıf arkadaşım ders döneminde hamile kaldı bölümdeki hocalarımız bayıla bayıla seviyor şimdi en küçük öğrencimiz diyorlar :))) Çocuk tersten başladı biraz, en zorundan ama olsun. Çok da güzel olur.

şu son cümleleriniz okadar ciğerimi yaktiki keşke dediğiniz gibi olsaydi oda yük olmaktan çok istenen arzulanan heyecanla beklenen bir bebek olsaydi

Gerçekten cinsiyet eşitsizliğini çok iyi gözlemleyebileceğimiz bir alan tıp. Özellikle cerrahi birimlerde kadın asistanlara pek tahammül edemiyorlar. Mobbing vs. Ama olacak yani her alanda kadınları görmeye alışacaklar ve kadınlar yapamaz zihniyeti çürüyecek.

Bahsettiğiniz gibi mutlu bir evliliğiniz ve baba olmaya gerçekten hazır bir eşiniz varsa size hediye edilen bu bebeğe kıymayın derim. Bebek kariyere engel değil. Çalıştığım hastanede birçok bebeği olan hastane kreşine veya yakındaki kreşe bebeğini bırakıp aralarda emzirmeye giden insanlar vardı. Yeter ki sevgi olsun olmayacak şey değil.

Bi doktor da 9 hafta farketmiyorsa biz burda garibim kadınlara boşuna kızmışız

Hahaha boyle bisey varsa gelde bu adama guven simdi : ( gercekten buyuk bi kazik aslinda

Yaşadıklarını yaşatma her iki durumda da.. Sen kötü gençlik geçirdin diye kötü bir anne olacaksın diye birşey yok.. Kendini yetiştirmiş doktor olmuşsun. Çocuğuna da bakarsın, ne istersen çocuğunla da yaparsın.. Kötü düşüncelere kapılma bence ama dediğin gibi istemek kadar istenmemek de senin hakkın tabi ki.. Kalimeeero Göktürk ♥ Anneler

Amin amin çok amin.. Milyonlarca kez amin. Allah razı olsun

Korkularınızı anlıyorum, böyle bir şeye hazır değilsiniz ve ona yetememekten, sevgi verememekten korkuyorsunuz. Ben anne değilim fakat çevremde sizin gibi örneklere rastladım, hepsi anneliği kucağına alınca tattığını ve böyle bir sevgiyi hayatları boyunca görmediklerini söylerlerdi. Şimdi de o kadar iyi ebeveynler ki görünce hayret ediyorum çok mutlu oluyorum onlar için. Genelde hamilelik süresince o duygular özellikle hazır değilseniz pek hissedilmiyor zaten. Kıpırdanmaya başlayınca bir şeyler dank ediyor içimde bebeğimi büyütüyorum diyorsunuz. Benim bebeğim ve bana ait bir parça, sevdiğim adamla benim miniğim, eşsiz bir parça yani düşünsenize :) siz kendinize inanmıyorsunuz ama ben sizin çookk sevgi dolu bir anne olacağınızdan şüphe duymuyorum. Neden mi? Şimdiden onun için endişelenmeye başlamışsınız çünkü sevgi veremezsem diye. Kariyerinize engel değil korkmayın. Maddi durumunuz iyi, güvenilir bir bakıcı her şeyi kolaylaştırır kendinizi korkutmayın. Sağlıcakla kalın :)

Bu mesajınızı yeni gördüm Ben isteyerek çocuk sahibi oldum. Buna rağmen hamilelikte ilk 4 ay bir şey hissetmedim. Asla karnıyla konuşan, annelik duyguları taşıyan bir hamile değildim. Doğumda bile pek duygulanmadım, bebek doğduğu anda ben onu sormak yerine çok rahatladım diye düşünüyordum Ama bu demek değil ki bebeği sevmedim Şu an diğer odada uyuyor ve ben onu çok özleyip fotoğraflarına bakıyorum. Onu anlıyor, isteklerine saygı gösteriyor ve çok çok çok seviyorum. Ailemin yaptığı hataları yapmamaya çalışıyorum. Merak etmeyin aylar var önünüzde hazır olmak için.

Doktor arkadaşım var 5. Sınıfta evlenip mezuniyete 30+ haftalarla katılıp mecburisine gitmeden doğum izni sonra tek bebekle tusa hazırlanıp 3 yıldr asistan artı zor ve bol nöbetli bi bölüm artı o arada bi bebeği daha oldu çocuklaları 4 ve 2 yaşında çok mutlu kariyerine kesinlikle engel değil hocalar sıkıntı çıkarmasa bi bebek daha istiyorum şuan diyor

En yakın kuzenim doktor ve 4 çocuğu var. Seçim sizin.

Sizi çok iyi anlayabiliyorum, hamileyim ve ben de yaşam standartlarımın düşüceği kaygısı ile yaşıyorum. Ama bunu üste tutmak elinizde. Eşiniz size yeterince yardımcı olur ve bir de yatılı iyi bir bakıcı bulabilirseniz kendinize ve işinize zaman ayırabilirsiniz. Ama zaten o çocuğun içinizde tekmesini hareketini hissettiğinizde herşey sizin için de değişecek:) Kararınız ne olursa olsun kesinlikle eşiniz ile bunu paylaşın, paylaşmadan yapacağınız her hareket bencillik olur. Yabanelma Bir sabah gelecek kardan aydınlık... Üyelik

Sizin yasadiginiz gibi beklenmeyen bir hamilelikle basbasa kaldim, bir kere dogurmaya karar verince beyin kendini cok guzel adapte ediyor. 9 ay uzun bir surec anne de kendini psikolojik olarak hazirlayabiliyor boylece. Kucucuk, ciglik cigliga bir minnakla basbasayim cok zorlaniyorum ama zamani geri alsalar yine dogururum, bence dogurursaniz siz de pisman olmayacaksaniz Kalimeeero Göktürk ♥ Anneler

Hiçbir zaman bir gün hamile olabileceğimi düşünmemiştim, bir kere bile. Çünkü istemiyordum ve olmazdı. İstediğim her şeyi çalışıp çabalayıp oldurmuştum, başarısız olmayı kaldıramazdım, hayatımdan başarısızlığı uzak tutmak için hep çok çalıştım. Şimdi anne olmama hakkımı kullanmakta başarısız oldum. Yere çakılmış gibi hissediyorum. Ve ona karşı sevgi, heyecan vs. hiçbir şey hissetmiyorum. Orada olduğunu düşünmek yalnızca beni tekrar tekrar şoklara uğratıyor, korkutuyor ve üzüyor. Keşke onu heyecanla bekleyen, çok seven iyi bir annesi olsaydı. D

Hayırlı olsun, endişelerinizi yersiz buldum. Kötü bir aileden gelmiş biri olarak siz çok çok iyi bir anne olursunuz neden bebeğiniz de sizin gibi mutsuz olsun ki. Bunun için bir sebep yok. Keyfini çıkarmaya başlayın güzel bir yaşta anne olacaksınız Ah bir gülüşüne dünya değer modunda değilim ben de çünkü o hissi bilmiyorum 12 haftalık hamileyim henüz ama dediğim gibi endişelerinizi yersiz buldum. Sizin için hayırlı olanı yaparsınız inşallah.

Açıkçası kelek karpuz gibi bir yakıştırmayı gerçekten çok küçük düşürücü buldum bir kadın için. Bir kadının hayattaki tüm olgunluğu, verimi, hayata katacağı şeyler döllenme ve doğurma yeteneğiyle ilgili mi? Kadını değerli kılan ana unsur doğurmak mı? Kadın çocuk doğurmuyorsa ne yapsa nafile mi?

Ne yaptın kocana soledınmı bebeği?Ayrıca sakın aldırmayın. Çok günah çok. Ne kadar zor bir bebek dunyaya getırmek. E

Bence korktuklarinızın hiçbiri olmayacak. Eşiniz çok mutlu olacak, çok güzel bisey deneyimleyeceksiniz beraber. Kariyerinizde de belli bi noktaya gelmişsiniz, yavaşlasa bile kalinan yerden devam eder. Erken de degil, gec de degil bence yaşınız bebek için. Mutsuz çocuklugunuzu, mutlu bir çocuk yetiştirerek temize çeker, siz kendi ailenizin yaptığı hataları yapmazsınız.

Ben de aynı süreçlerden geçtim merak etme her şey iyi olacak. Öyle güzel öğretiyor ki sana nasıl anne olunacağını sen kendi bebeğin için en mükemmel anne oluveriyorsun. İlk aylar biraz zorlu sadece, adapte olması zor ama sonrası çok tatlı. E

Aldırma, çocuk sahibi olmak için sıraya girenler var. Bir canı alma. O bir mucize. Evren anne olmanı istiyor. Dersem inanma ve umursama. Çünkü senin bedenin, senin hayatın, senin kararın. İstemiyorsan eşine danış ve gereken şeyleri yap. İnan bana sadece kendinden sorumlusun.

Tabi haberi var, tüm süreci beraber yaşadık zaten. Çok garip hissediyorum. Çok kaygılıyım ama çok tepkisizim.

M minelgaraib benim konumu okumalısın. Aynı duyguları hissetmemiş, benzer süreçlerden geçmemiş kimsenin yorumlayabileceği bir durum değil bu. Neler hissettiğini ve düşündüklerinin çoğunu anlatamayacağını da biliyorum. Ben "kalbi atınca farklı hissedeceksin" dedikleri aşamada yaşadığı için üzülmüştüm mesela. Ben aldırmayayım, kendi düşsün, oluşmasın vs gibiydi düşüncelerim. Hem yazık diye düşünüyor ama bir o kadar da istemiyordum. Sonuç; 11 aylık benim minik dünyam.

Keşke hamile olmasaymışsınız zor durum sizinki. Ama çocuk bu dünyadaki en en en mükemmel varlık. S

Nöbetlerinizi düsünmeyin bende kabin memuruyum yeri gelecek 3 4 gün evde olmayacağım. 2 senelik evlilik sonrasi bebeğimiz oldu ilk 1 sene biz istemedik sonraki 1 sene olmadı. Bazen yoruluyorum tukeniyorum biraz daha mi bekleseydik diyorum ama gercekten o bakışı gülüşü yok mu içimi eritiyor. Bu sevgi gercekten cok baska aklınız gönlünüz heponda. Asıl sevgi nedir o zaman anlıyorsunuz kalbinize sığmıyor. Kolay değil elbet ama dünyanın en güzel şeyi...

ilkinde oturup sizde ağliyorsunuz sonra git gide alışıyorsunuz, krizi yönetmeyi öğreniyorsunuz ikincisinde bırak ağlasın ya birşey olmaz moduna giriyorsunuz

Cerrah olmadığınızı yeni uzman olduğunuzu yazmıştınız. Neyse çok da anlamam ben onlardan Diziyi soluksuz izlemiştim Gökhan Alkan hayranıyım da birazcık konuyu okuyunca direk aklıma geldi. M

Bu konu dizi değil miydi? Neydi adı ya bir doktor dizisi KALP ATIŞI. Aynısının tıpkisi Bu kadar tesadüf olamaz. Adam 40 yaşında bir cerrah Kadın 29 yaşında o da cerrah kötü bir çocukluk geçirmiş. Anne olmak istemiyor adam da aksine çıldırıyor bebek için tartışıyorlar falan sürekli.

İlk çocuğuma isteyerek hamile kaldım, ne öğrenince nede kalp atışını dinlediğim de birşey hissettim. Hatta kendimi sorgulamışltım niye böyleyim diye. Karnımda hareketlerini hissetmeye başlayıncaya kadar böyle devam etmişti o hissizlik hali. Şuan sizin de birşey hissetmeniz gayet normal o yüzden. Bence eşinizle paylaşın bu durumu, size iyi gelecektir, desteği.

Muhtemelen bir gün tamamen aynı konunun öznesi olacağım Tamamen kalbimle yorum yapıyorum Doğru olmayabilir. Bence aldırın. Hazır değilsiniz. En anne olmak isteyen insanlar bile çooooook zorlanıyor bebekle.

Kendinizi hazır hissetmeniz çok önemli ama gerçekten insan bebek doğmadan önce bazı şeyleri bilemez. Ben doğmadan bu kadar çok sevebilecegimi tahmin edemezdim çocuğumu. Emek verdikce büyüyen bir sevgi bu. Eger sevgi dolu bir yüreğiniz varsa bebeğinizi seversiniz. Baba adayı da 40 yaşında o da kaç yaşında baba olacak. Onunda baba olmak hakkı var bilemedim. Hayirlisi neyse o olsun sizin için. Korunmanıza ragmen hamile kaldiysaniz bebis gelmek istiyor belki de. Kariyerinize devam edersiniz. Kac çocuklu doktorlar var. Anne olmakta çok güzel bi duygu. Umarim en doğru karari verirsiniz, hayirlisi olsun

Hayır istemiyorum

Bence hazır olmadığınız için panik olmuşsunuz. Eşinizle de bu durumu paylaşıp birlikte düşünün birde. Kendinizi suçlu hissetmeyin, bir çok anne var başta bebeğini istemeyen ama sonra bebeği dünyaya gelince ona sımsıkı sarılıp nasıl şimdiye kadar ertelemişim diyen. Üstelik bana göre o çok bebek isteyen çoğu kadın olaya, yani bebeğinin olması düşüncesine pembe gözlüklerle baktığı için sizden daha çok bebek istiyor gibi duruyor. Siz fazla bilinçli olduğunuz ileriyi fazla düşündüğünüz ve başınıza neler geleceğini bildiğiniz için korkuyorsunuz. Hatta o doğmamış bebeğinizi bile o kadar çok seviyorsunuz ki ona iyi bir anne olamayıp onu üzersiniz diye korkunuzdan şuan bu haldesiniz. Bunları içimden geldiği gibi yazdım, çünkü bende bir senelik evliyim bebek düşüncesinden hep korktum. Ama bir yanımda kendimi bebek fikrine alıştırmak istiyor, eşlerimizle bu hayatı paylaşıyorsak onların istekleriyle kendi isteklerimiz ortak bir paydada buluşmalı. Biraz baştan zorlansanız da eninde sonunda düzene girer her şey, ikinizin de mesleği var. Zaten konunuzda aldırmaktan bahsetmemişsiniz bile, bence istiyorsunuz ama korkularınızdan kurtulmaya ihtiyacınız var. Bunu da en güzel eşiniz sizinle konuştuğunda başarır. Onunla bir an önce konuşmalısınız.

Öncelikle eşinize söyleyin. İnşallah aldırmazsınız. Ayrıca bence harika bi anne olucaksınız. Geçmişinizde yaşadıgınız olumsuzluklar sızi yanılgıya dusurmesın. Hem kım anne olarak doguyokı hayatta. Eşinize söyleyın çünkü bu onun en dogal hakkı.

Kürtaj istemiyorum çünkü yani yaşama hakkı var ve bunu elinden almaya hakkım yok gibi geliyor. Evet iyi anne olamamaktan korkuyorum, ruhunu doyuramamaktan korkuyorum. Ve şu an bana yabancı gibi. Sevgi vb. şeyler hissedemeyince korkum ve kaygım pekişiyor.

yani şöyle söyleyeyim kendi çocuğunuz olduğu zaman sürekli birşeyler isteyecek, soracak ve bazen sizi bunlatacak yeğeninze gösterdiğiniz sabrı herzaman kendi çocuğunuza gösteremeyebilirsiniz bazen insanın kafası kazan gibi oluyor bütün gün yoğun birşekilde çalışıyoruz laf anlatmaya hal kalmıyor ama çocuklar öyle değil enerjileride, anlatıp soracaklarıda hiç bitmiyor. Ozamanlar bazen de öyle çok güzel güzel anlatamayabilirsiniz bazı şeyleri Ama genel olarak çocuklar ile aranızın iyi olduğunu güzel iletişimizin olduğunu düşünüyorum o yüzden eminim siz çok iyi bir anne olacaksınız hem anneler arada kızabilirde, bu onları kötü yapmazki 10u kez hadi artık yatak vakti dendiği halde halen yerinden kımırdamıyorsa mesela anneyede arada geliyorlar yani, kızıp bağırabilir, normaldir. Tecrübeyle sabittir

ah o kadar iyi anlıyorum ki.. 24 yaşımdaydım hiç çocuk istemezken ikizlerim oldu. Dünyam başıma yıkılacak sanıyordum ama hiç de öyle olmadı. onlardan önce hiç yaşamamışım gibi. Çocuk olması eğitime ya da işinize engel değil birçok imkan var artık. maddi gücünüz de yerinde anladığım kadarıyla. Biyolojik saati de unutmamak lazım. Bugün vereceğiniz karar için ileride ne kadar pişman olacağınızı düşünürseniz cevabı zaten çok açık bulabilirsiniz.

Ay ne olur kiyma bu supriz bebise. zaten esinin baba olma yasi gelmis. Mutlubir evlilikte diyorsun. hamilelik meslegine engel degil. dogumdan sonra iznin bitince baslarsin isine eko durumunuzda iyi mis gibi buyutursunuz. esine mutlaka siyle onun mirali sana cok iyi gelecektir. Bende öğretmenim atanmadan 23 yasinda anne oldum.2bebegim 28byasinda ve son 3 numara 35 yasinda oldu.7.5 aylik oyle guzellerki. Iyiki de olmuşlar. hic pisman değilim. iyi bir anne oldugumu dusunuyorum. iyi de bir ogretmen. F flamefire Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Buna kendisi de karar veremez, bilecek olsa zaten konu açmaz ikilemde kalmaz. Ben de bilemezdim. Çok bebek isteyen biri dahi kötü bir anne olabilir, annelik ağır gelebilir. Evet suçluyorum çünkü ben bana yapılan bu tarz senden anne olmaz, aldır, ölecek kadar istemiyorsan doğurma, allah böylelerine veriyor da bana vermiyor ve daha ağır yorumları hep ağlayarak okudum hala da aklımda ve unutmadım. Aynı yorumlar bana da yapıldı o sebeple alıntı yaptım siz veya diğerleri çok farketmiyor. Benzer süreçlerden geçtim, muhtemelen çok ağırını yaşadım ve geçti. Ben o dönem hep iyi örnekler aradım, konu sahibinin de bunu aradığına eminim. Aksi halde bebek aldırmak buraya konu açarak karar verecepi bir şey değil, eşiyle konuşup direk aldırmaya giderdi aklında hiç şüphe olmasaydı.

Hmm evet dizinin ana karakteri beyin cerrahıymış sanırım, maalesef o tutmuyor ben genel cerrahım. Ama bir yönden siz de haklısınız, bu durum sadece dizilerde yaşanabilir. pearl

Sayın doktorum siz daha iyisini bilirsiniz ama yaşınız,29 anne olmak için ideal bi yaş eşiniz 40 yaşında. bende yıllarca öteledim istemedim iş güç hayat aşk dedim her rutin muayenede herşey normaldi çocuğum olur diye umursamadım tabi anne olayım artık deyince kendime yaptığım kötülüğün ve tabiiki eşimede farkına vardım artık çok geçti 5 yıldır bebek sahibi olmak için çabalıyoruz ve tıbben hiç bi olumsuz bi durum yok hangi doktora gitsem gelme senin çoçuğun olur dediler ve olmadı işte hayret ediyorlar yumurtalıkların yaşına göre genç hormonların normal nasıl olmaz diyorlar şimdi yeni yeni anladım ki hem Rabbimi hem de vücudumu küstürdüm... veren Allah herşey daha da güzel olabilir neden kötü yönlerini değerlendiriyorsunuz kötü bi çocukluk yaşamanız ona en iyi aile olmanıza engel değil hayırlı olsun ilk bol bol dua edin siz hekim olarak daha iyi bilirsiniz stres bu dönemde sizin için ve bebeğiniz için hiç iyi değil

E o zaman doktorların çocuğu olmasın mı? Çocuklukta yaşadığınız olumsuz olaylardan ötürü tereddütlü olmanız normal ama mesleğinizi çocuk sahibi olmaya engel görmek bahane aramak oluyor biraz. Yatılı bakıcıyla pekala halledilir endişe ettiğiniz şeyler.

Öğrendiğimde sadece bir hücre topluluğuydu şu an yanımda uyuyor, minicik mis kokulu insan doğmadan anlamıyor hele ki hamileliğin ilk 3 ayı korku endişe bulantılarla filan geçiyor ama sonra kucağınıza bir alıyorsunuz dünya aydınlanıyor. Bu lafları çok duyardım ama inanamazdım nasıl olur diye. Evet dünyada daha fazla sevebileceğim hiçbir şey yok.

Hepimiz eninde sonunda annelerimize donusmuyoruz. Çocukluğu kötü geçmiş ve. mukemmel ebeveyn olan birnsuru insan var. Ayrıca bakım konusunda da iki doktor bir bebeğe bakamicak maddi durumdaysa Türkiye'de diuger çocuk sahibi aileler ne yapsin.

Keske olmasaydı ve keske olmasa cumlelerınıze istinaden, aldırın.

Olanda da olmayanda da hayır vardır diye düşünüyorum

Evlilikte sorun yoksa, maddi durum iyiyse hem de ilk bebek aldırma derim açıkçası. Bebeğe hiçbir zaman tam anlamıyla hazır olmuyorsunuz, çok isteseniz bile hamilelik haberini alınca insanı bir korku kaplıyor.

Bence eşiniz size bir oyun oynamış Kondomla hamile kalmak? Heleki bu insanlar doktor ise Doğurursunuz yada doğurmazsınız bunu sorgulamak bize düşmez Hakkınızda hayırlısı

Korkma, demek istiyorum. Şuan bebeğin büyük ihtimalle 3 cm civarlarında, atan bir kalbi var. Kendince belki haklı sebeplerle olumsuz taraflarını görüyorsun hep. Ben de ilk kızımı 8-9 hafta civarı öğrendim. Regl düzensizliğinden hamile olduğumu anlamadım. Herhangi bir gebelik belirtisi de yaşamadım. Elbette kürtaj hakkın, kimse seni doğurmaya zorlayamaz. Fakat sadece olumsuz yönlerinden bakma. Sakin kal ve sadece istemiyorum düşüncesine odaklanma. Eylül ayında istenmeyen gebeliğim düşükle sonlandı. Ne kadar çok üzülmüştüm o kırmızı çizgileri gördüğümde. Düşük yaptığımda daha çok üzüldüm. Çünkü o bir ayda olumsuzlukları bir yana bırakıp iyi taraflarını görmeye çalıştım. Sadece sakin ol ve eşinle paylaş.

Ben bu kadar çocuk istemeseydim tek yöntemle korunmazdm sanirim garantiye alırdım işimi, ki korunduğunz halde hamile kaldıysanzda belkde kaderinz burda devreye girmiştir herşey sizin elinzdeyken belki bu değildir hayatınıza, kararlariniza yön verirken burda yönü şaşmistr belki yani diyorum ki siz ne kadar şekil vermeye calissanzda yaratıcının da bı plani var sizin bizim onun için. Eğer hiç istemiyorsaniz bebeği eşinizle konuşup aldırın onada buradaki gibi net söyleyin ama ben öleyim daha iyi bu çocuğu doğurmak istemiyorum deyin izni olursa doğurmazsnz olmazsada bu fikre alışmak için destek alin bide olumlama yaparak kendinizi bı sakinlestirin, "dünyanın sonu değil" gibi mesela.

Zaman ayırabiliyor mu çocuklara ve kendine?

Ya bilmiyorum. Mantıklı konuşan bir yanım evt diyor, senin ebeveynlerin çok iyi değildi ama bu senin de öyle olacağın anlamına gelmez. Sonra kafamda natüralist düşünceler uçuşuyor. Hepimiz eninde sonunda annelerimize dönüşmüyor muyuz gibisinden. Ve cidden zor. Nöbetim olur mesela iki gün evde olmam, gecenin bir yarısı acil durum olur ameliyata giderim. Ve gebeliği sonlandırmak için de eşimin rızası gerekli. I inessa

Ya cidden ruhen hazır olmamanın yanında yaşam tarzı buna uygun mu onu da bilmiyorum. Çok spontane yaşayan insanlarız. Nöbet vs. yoksa mesela cuma günü birden aklımıza gelir haftasonu şehir dışına çıkar bir konsere gider biraz o şehri gezer geliriz. Pazartesi tekrar iş başındayızdır. Nöbetim olur iki gün eve gelmem. Eşimin nöbetleri olur. Üç dört gün birbirimizi göremediğimiz olur. M

Zaten kondomla korunduğunu belirtmiş

Tabi ki getiriyor. Ben de tezimi bitirdiğim zaman öğrenmiştim hamile olduğumu. İntihal raporum süper geldi. Danışmanım şimdiye kadar bu kadar düşük oranlı tez öğrencim olmadı demişti. Savunmadan düzeltmesiz geçtim ve alanımdaki en iyi yayınevi tezimi bastı hem de bana ücret vererek ki genelde yazarlar ücret ödüyor basılması için. Ve ben kitabımı aileme, eşime ve en çok da küçük mucizeme ithaf ettim Spontan yaşamaya gelince siz nasıl olursanız çocuğunuz da ona alışıyor. Vallahi bizim çocuğu yatağından çıkarıp gece 2 de kokoreççiye gitmişliğimiz vardır. İstanbula bodruma vs gittiğimşzde sabahtan çıkıp gece yarılarına kadar gezeriz. Siz kasmaz rahat olursanız çocuklu hayat daha kolay olur.

Bence kucağınıza alınca her şey değişir. Çok güzel bir şey annelik. Hele karnınızda tekmelemeye başlasın Önceki

2 doktor maaşı ile bebeğe yatılı bir bakıcı ayarlamak zor olmaz ki. Siz anne evlat kaliteli vakit gecirirsiniz sadece, olmaz mı? Baba da zaten ilgilenecektir. Aklıma gelen tek mantıklı çözüm bu.

İki oğlum var, baze 3. de olsun istemiyor değilim... Evlat, bebek başka birşey, doğunca anlarsınız..

Onu hissettiginde ne kariyer ne iş ne para herseyin boş olduğunu anlayacaksin.. Bence uzmanliginizi almissiniz bebeginizi dunyaya gelsin allahin izniyle kaldiginiz yerden hizlica devam edersiniz.. zaten yasiniz henuz kariyerinizi devam ettirmek icin genc ama cocuk icin tam ideal bir yaştasın samimi

Hani demişsiniz ya son bir kaç yildir hayatim güzel diye, Bebek ile dahada güzelleşecek inanın. Ne güzel maddi kayginız yok. Eşinizle anlasiyorsunuz en önemlisi eşiniz baba olmaya çok hevesli. Güzellikleri zorluklarini eritiyor inanın. Anne olmak bence dünyanın en güzel lutfu

Kara kedi ak kedi Ben sen düşündüysek emin ol oda düşünmüştür Konunun başında eşinin çok çocuk istemesiyle ilgili verdiği ayrıntılarda bana kalırsa bunun kanıtı Önceki

inan bana öyle güzel anna olacaksın ki buna sen bile şaşıracaksın, aldırmadıgına çok sevindim saglık sıhatle dogsun bebegın

Çocuk konuları burada çok su götürür. Ve burada kimse yardımcı olamaz, bir grup çıkar biz çocuk sahibi olamıyoruz der, bir grup aldır der, bir grup niye korunmadın der. He bir de doktorsun bak tü sana korunmayı nasıl bilmezsin bile derler. Ama bu sitede millete korunurken nasıl hamile kalınır şaşırıyorum diyip kendisi korunurken hamile kalanlar var. Önleme rağmen gelen bir bebek varsa ben nasip diyorum yiyecek ekmeği içecek suyu var demek ki. Bence önce eşinle durumu paylaşıp sonra psikolojik destek alarak süreci doğru yönlendirmeye bak. Anneliğe hazır olmaman tamamen geçmişinle alakalı olabilir ve bilinçaltı temizliği ile bunu halledebilirsin. İş güç vs. para olduktan sonra yardımcı alıp yükünü hafifletirsin

Umarım

6 yıl tıp egitiminin üzerine 5 yıl genel cerrahi egitimi almis ve genel cerrah olmus. Tebrik ederim bir bayan icin gercekten yorucu. İnternken genel cerrah hocalarimiz bayan asistan istemezdi. Çocuk büyütmek mesleginize engel degil ama o da büyür bir sekilde. Siz önce bebek fikrine adapte olmalısınız. Önceki