Yine, yine ve yeniden başlayan duygusal yeme krizlerim sanırım en büyük sınavım... Çocukluğumdan beri neye üzülsem koştum buzdolabına ve yiyeceklere sarıldım. Yıllarca antidepresan tedavisi gördüm ama hicbir işe yaramadığı gibi inanılmaz kilo aldırdı. En ufak hüzünde, kafama takılan en ufak şeyde yeme krizlerine giriyorum ve 3 kişinin yiyip tıka basa doyacağı şeyleri tek öğünde kısa süre içinde yiyorum. Ardındansa bana kalan fazla kilolar, ağlama krizleri... Bunu aslında diyete girdiğimden beri büyük ölcüde bastırmıştım ama tekrar yaşamaya başladım. Yıllarca psikolojik tedavi gördüm kullandığım ilaçlar hep daha kötü bir noktaya getirdi. Dayanamıyorum artık lütfen yardım edin. Bütün çözüm yollari kapandi.. Her üzüntü sonrasında bunu yaşamaktan veya abartı sekilde alkol tüketmekten nefret ediyorum. KENDİMDEN NEFRET EDİYORUM. Bu kadar kontrolsüz olmaktan nefret ediyorum. Bunu aşabilen yok mu?

Alkol ve antidepresan haricinde be nde ayniydim. Millet uzulunce yemeden icmeden kesilir. Bende dolaba kosardim. Hersey beyinde bitiyor bunu unutmayin. Insanoglugunun karar verdikten sonra yapamayacagi hic bir sey yok. Ben buna inaniyorum. 73 kiloydum. Simdi 55 kg. yum. simdide kilo alirim korkusuyla kendimi tutmaya calisiyorum.

Bunun tam tersini düşünün şimdi öyleyse. Biri size çirkin dese o gün hiçbir sey yemiyorsunuz. Anneniz size ufacık sesini yükseltse kendinizi açlıktan bayılmak üzere bi halde buluyorsunuz. Iste bende öyleyim. Küçücük bir şeye sinirlendim sabah ya küçücük... Şu an mideme sancılar giriyor yemekten ama hala aç hissediyorum. Duşa girdim, temiz hava aldım, kahve ictim, yesil cay ictim ama olmuyor bastırmıyor

Emotional hunger. Pencesinden kurtulamiyoruz. Dermansiz dert resmen.

çok güzel ifade ettiniz durumu yeme alışkanlıklarımdanmıdır bilinmez ama özellikle kendimi diğer insanlara ifade edemediğimde bu boşluğu yemek yiyerek kapatmaya çalıştığımı farkettim bilmiyorum kötü beslenme alışkalnlığıda olabilir tabi.

Doktor musunuz? Zira bunlar bana doktorumun kurduğu cümlelerdi... Çok teşekkür ederim bunları duymak çok iyi geldi

Benimki çok aşırı bir konuma geldi artık. Yarım saat önce yediklerime pişmandım az önce bi o kadar daha yedim mideme ağrılar girdi midem bulandı yemeye devam etti gerçekten artık güçsüz hissediyorum kendimi.

Sevgili Lovedreams, Haklı olabilirsin aslında, boy büyük bir belirleyici etken ideal kilo hesaplamasında. Ancak bunu internetterki hesaplama aracından çok hastane-diyetisyenlerde olan yağını ve kasını ayırarak ölçebilen aletlerle belirlemek daha sağlıklı bir fikir verebilir. Şöyle düşün, iki kadın olsun ikisi de 1.70 boyunda, ikisi de 80 kilo. Biri bir atlet olabilir, incecik ve çok sağlıklı bir fiziğe sahip olabilir, kas kütlesi fazla olduğundan ve kas kütlesi yağ kütlesine göre kapladığı alana nazaran daha ağır geldiğinden bu kiloda olabilir. Öte yandan diğer kadın full göbekli bir hatun olabilir :) Yani haddim olmayarak sana önerim, bahsettiğim gibi bir ölçüm cihazı yardımıyla ideal kilonu öğrenirsen sağlıklı kilo hedefi koymak kolaylaşabilir. Ömrüm kilolarla uğraşmak yolunda heba olduğu için profesyonel hasta oldum böyle :)

Esasında sizin söylediğiniz durumlar bazen hepimizde var, burada "uçlarda" seyreden ve insanların iradesini yok eden, sağlıklarını tehlikeye sokan durumlarla ilgili yazdım onu daha ziyade. Sizin durumunuzda sanki biraz yeme alışkanlıklarının da payı var diye anladım yazdıklarınızdan. Ancak tabiki şimdiden farkındalik edinmeniz iyi olmuş, sizin yoğunlaşacağınız nokta diğer arkadaşların verdiği tavsiyeler doğrultusunda ilerleyebilir bence.

Duydum :) ben bunu özetleyen bir topik açtım ama topluca bulusmak en iyisi olur katılıyorum sana. Yeme bozukluğum için tedavi görmeye başladım. İlerlediğim adımlarla sizlere de yardımcı olmak isterim

Ne alaka ama su an kelebek etkisini izliyorum.

bende yemek zamani eger can sIkIcI bir konu yada beni strese sokan bir konu konusuluyorsa bende istemsiz sekilde yiyorum. Iki laf ediyorum agzima bir sey atiyorum taaa ki o konu kapanana kadar... ayyyy bu aksam yemekte babama bir konudan bahsedecektim. gene aklima geldi. sofrayi siler supururum heralde.

Çok teşekkür ediyorum canım öneriniz için mutlaka diyemem ama en kısa zamanda doktora gitmeye çalışacağım :)

Güzel filmdir severim koş lola koş da fena değil onun ayarında tavsiye ederim :)

öncelikle ise kendinizden nefret etmeyi birakip sevmeyle baslamanizi tavsiye ederim. buzdolabinin üstüne not felan yapistirsaniz. her sinirle üzüntüyle gidip yemek istediginizde, sizi alikoyacak bir seyler yazabilirsiniz. bazen bilincsizce istem disi yapiliyor boyle seyler. aliskanlik oluyor. dikkatinizu farkli yerlere yonlendirseniz. bir kac sefer farkli bisey denerseniz zamanla yemenin yerine onu koyabilirsiniz. mesela cikip yürümek, uyumak, muzik yada film acmak yada bitki caylari icmek v. s farkli seylerde olabilir. umarim en kisa surede atlatirsiniz bu durumu..

yürüyüş denediniz mi?evde durdukca dikkatinizin orda olmasi daha yüksek.

Hiç bir hormonel sıkıntınız olmaması çok çok güzel bir haber :) Bakın aslında buradan bir yere varılabilir. Son 2 hayatınızda ne değiştiyse ve siz bu durumların ne şekle evrilmesini istiyorsanız bir liste yapın. Listeyi önünüze koyun ve yüzde yüz çözüm olamasa bile değişim sağlayabileceğiniz neler var bir göz atın bence? Ben de korkunç dikenli yollardan geçtim. Dediğim gibi 70 kilo vermiştim, hastalıklar ve diğer hayat sıkıntıları bana 20 kilo hediye etti :) Ama bu hediyeyi anlamak ve bunu sınav olarak görüp adım adım hayatımızı değiştirmek bizim elimizde. Ben de şu an bu süreçteyim. Eminim hepimiz yapabiliriz. Er-geç, yavaş-hızlı farketmez. Tespit etmek ve başlamak önemli :) Sevgiler

Kendinizle ilgili bunları farketmeniz zaten harika birşey, farkındalık ne kadar çoksa tuzağa düşme riski o kadar azdır

Aynı ben. lokma süremem azıma. sanki tıka basa yemişimde doymuşum gibi miğdem bulanır resmen. eşimle bi tartışalım iki günde süzülürüm

kesinlikle katılıyorum.. ya sıkıntıdan ya üzüntüden ya stres altındayken yemek yiyoruz.. topik açılabilir bu konuda

Aaah ah bugünle bitse elbette derim. Yarına da dengelerim ama bitmiyor. 2 gün sonra tekrar olusacak. Kilomdan geçtim sancıdan bayılmak üzereyim artık... cayimin

Ee yiyin gitsin o zaman ya tadımlık kadar yiyin beyniniz oraya takıldı şimdi. Yarım bi işiniz kaldı gibi düşünün onu görmezden gelmeyin

Sigara benim de derdim. Nasıl başardınız bırakmayı? Ben kendimi ikna etmeye çalışıyorum olmuyor. Deniyorım yok. En son diyorum ki amaaaan seviyorum işte içeyim. Halbuki sevmiyorum. Kendinizi ikna süreciniz nasıl oldu?

Profil resmndeki senmisjn

Anladım canım benim kemiklerim çok iri değil ama incede sayılmaz

Yoo niye yanlış anlayım, haklısınız. Ama daha 15 gün önce başka bir sebepten çok detaylı kan tahlili yapıldı bana. Allaha çok şükür ne şeker ne tiroid çıktı. Benimki bence açgözlülük. Hatta konu sahibi ile aynı sanırım, duygusal açlık, boşluk doldurmaca. Son iki yıldır böyleyim, daha önce böyle değildim ki. İki yılda hayatımda çok şey değişti ve ben kaldıramıyorum. Bütün mesele bu :/

O manken olcusudur. Kurdan olcusu derim ben ona. Ideal kilonuzun ustune 5 kg koyun o olcu normaldir. Sizin idealiniz 52 kg. dur.

Ama işte onu kafadan atmak gerekiyor öyle yada böyle. Bende mutsuzken tokta olsam atıştırmak istiyorum. Teşhis konulmuş bir durumum yok ama yemeden içmeden kesilenlerden değilim, gözüm dönüyor, işte bu noktada kendimle imtihanım başlıyor. Muhakkak başka şeyler yapıyorum kafamı dagıtacak ama çıkıp yürüyorum, ama kitap okuyorum, ama alışverişe çıkıp birşeyler deniyorum. Yemezsem ki yemiyorum uzun zamandır 1-2saat sonra iyi hissediyorum, geciyor. Birde ben iki öğün beslenmeye başladım, aralarda asla atıştırmamam gerekiyor, kendimi birazda buna şartlandırdım, dolayısıyla atıştırma, ara öğün vs diyerek yemiyorum. Tabiki sizin durumunuz daha ileri düzeyde olabilir,5000 kalori diyorsunuz, herşeyi gectim sağlık problemi yaşarsınız böyle giderse. Dilerim bir çözüm bulursunuz.

Aynen bende böyleyim valla son bir aydır çok cokuntudeyim kv kaynaklı yemek yiyemez oldum bugün sabahtan beri sadece yarim kase çorba ve bir dilim ekmek yedim oda midem bulana bulana şuan açlıktan midem gurulduyo ama yiyesim yok midem ağzımda nasil düzelirim hiç bilmiyorum varsa bi bilen banada söylesin 6 ay daha çekmek zorundayım o zamana kadar açlıktan ölmem inşallah diye düşünmeye basladim

Benim sorunumda iste burda basliyor... Aç olsam kahve bastirir evet ama şu an yediklerim 5000 kaloriyi rahat geçti. Yazmaya utaniyorum. Ağrıdan ölüyorum ama bıraksalar hala yerim. Benimde yeme krizlerimin sebebi çocukluğuma dayanıyor sebebi de bulundu. 1 yıl çocukken tedavi gördüm ardından 3 yıl daha gördüm hep daha kötü noktaya geldi..

doktor doktor gezdim bu kadar net konuşan sadece bir kişi oldu... Daha öğrenciyken böyleyse...

Cansu-S konu sahibi duy sesimi ve önerimi :)

Canım yanlış anlamazsan 47 kilo çok az değilmi

Benimde ideal kilom 54 filan ama ben o kiloda çok zayıf oluyorum çünkü kemiğim çok ince. boyum 162 60 kiloyum ama bence çok kilolu durmuyorum. hani öyle abes bi yanım yok.

Güncele taşınmali bence bu konu cooook önemli

ah canım yaaa üzüntünün verdiği yorgunlukla naqsıl yiyip yutuyosun :Ç))))

canım bu kitap sigarayi birakmak icin ama duygusal yemeğe de mi iyi geliyor anlayamadım ben?

Canım yanlış anlamazsan 47 kilo çok az değilmi.

Olmuyor... Soğuk duş aliyorum kahveler, yesil caylar iciyorum ariyorum sevdigim insanlarla konusuyorum olmuyor. Kendimi sevememe nedenim zaten şu aptal bağımlılıklarım.

Senin içinde gizli antepli var konu sahıbı Bız burda hergun boyleyız Valla bılemedım kı bı sekılde yıyerek bastırdıgınız duygular spora alısıncada aynı etkıyı verır belkı Bence stres anında hemen evden cıkıp yuruyun derım

Merhaba, size bir kitap önereyim onu okuyun. İnanın ben çok faydalandım ve kendimi ikna sürecinde sürekli okudum, aklım çelineceği zamanlarda da yine altını çizdiğim yerleri açtım okudum. Bıraktım gitti kendimi çok özgür hissediyorum. Allen carr -sigarayı bırakmanın kolay yolu.

Tabii, herkeste farklıdır. Ben 1.73 üm 70 kiloyken 38 bedendim :) İdeal kilo direkt bir sayı değil bir aralıktır aslında 65-76 gibi misal. Bu internette ki hesaplamalar o aralığın en düşüğünü söylüyor size. Bir de dediğim gibi kas kütlesi, kilo dağılımı gibi etkenler de var

Bende sürekli açım Sürekli yemek yemek istiyorum hemde bunun için üzgun olmam gerekmiyor. Her an her duyguda açım ben

nasıl yiyosun lütfen banada söyle bende üzülünce buzdolabına koşayım üzülünce asla ağzıma bir lokma koyamam zayıflarım eririm biterim

Yanlız değilsiniz Alkol hariç

Ben de de var bu illet nefret ediyorum bu durumdan

Bende de tam tersi, üzüntü boğazımı kilitliyor gibi. Bir keresinde koskoca 2 günü 1 tane muzla geçirmiştim. Böyle nasıl anlatsam dünya başıma yıkılıyor, o an yesem ne yemesem ne, yaşamak için yapılan bir şeyleri yapmak istemiyorum. Su içmek, yemek yemek ne bileyim kalkıp tuvalete bile gitmek içimden gelmiyor. Oturduğum yerde yok olmayı bekler gibi kalakalıyorum. Midem zaten ağzıma gelmiş oluyor, nabzım beynimde atıyor şu durumdayken hayatın anlamını söyleseler aldırış edecek durumda olmuyorum. Buna bazen saatlerce süren ağlama krizleri de eşlik ediyor tabi. Herkesin tepkisi farklı oluyor demek ki. İkimizin de yaptığı doğru değil tabi. Ben yiyemiyorum, teyzem de sizin gibi üzgünken yer mesela. Hem de öyle hazır olanları kucaklayıp yemek de değil. Kadın hamur falan açıyor, börek yapıyor, güzelce sofra kuruyor sonra da oturup hepsini yiyor. Şahsen o böreği yapana kadar iştahının kaçmaması ayrı bir garip. Yerine bir şey koyamamaktan ileri geliyor bence, o an en hızlı mutluluk veren şey yemek oluyor. Ve hemen ona sarılıyor. O pasta mesela, lezzetli kreması ağızda dağılırken diğer olumsuzluklar aklına gelmiyor. Ama uzun vadeli olmadığı için sonrasında aynı acı devam ediyor üzerine bir de çok yemenin vermiş olduğu pişmanlık ekleniyor. İki kat mutsuz ediyor yani. Size tavsiyem, dolabın yanına gittiğinizde 20 dakika sonrasını düşünün. Dolaptaki her şey midenizde diyelim, karnınız şişmiş bir köşede oturuyorsunuz. İnanılmaz hantal, bitik, yenik, beceriksiz ve başarısız hissediyorsunuz hayal edin. Şu durumu cidden yaşamak ister misiniz? 20 dakika sonra olacakları engellemek sizin elinizde, yavaşça o buzdolabının yanından ayrılın, başka bir aktivite bulun, arayın, olmazsa hemen hızlıca giyinin, saçınızı başınızı düzeltip sokağa atıverin kendinizi. Ama ne olursa olsun o 3 kişilik yemeği yemeyin.

O boşluğu biliyorum da yerini dolduramıyorum işte Şimdi sakin kafayla düşündükce isyanı kesince bu yazılanlar öylesine doğru geliyor ki... İyi ki varsiniz teşekkür ederim

Arkadaslar kilolu insanlarin coguna bakarsaniz sorun duygusal acliktir. Öyle böyle değil duygusal açlık artik bircogumuzun sorunu. Ve benim de. Benim onerim bunu hep birlikte aşmaya calismak. Ne dersiniz duygusal acliktan kurtulmanin yollari diye bir topik mi acsak birbirimize destek olsak ne guzel olur aslinda

Böyle yaparak daha da büyütürsün beyninde yemek olayını. Yemek istediğin zaman suç işliyormuş gibi hissetme, yememeyi de ceza olarak görme. Vücudunu anlamaya çalış. Moralin bozukken yiyeceksen ye yemek ama yavaş ye kendini dinle, doydum mu diye sor, istediğin zaman tekrar yiyebileceğini hatırlat kendine. Şu an bir suç işliyorum psikolojisine girersen battı balık yan gider diye düşünürsün.

Sevgili Milena81, Bilmişlik yapıyor gibi olmasın, yanlış anlama beni derdim asla akıl vermek değil. Ancak attan düşeni attan düşen anlar diye girizgah yapıyorum :) Acaba bir endokrinciye mi görünsen? Bitmeyen açlık krizlerinin şeker-insülin direnci, bazen tiroid ile alakası olabiliyor. İştah kesici şurup vs yerine önce bu olasılıkları eleyebilirsen belki daha sağlıklı yaklaşabilirsin bu sıkıntıya, ne dersin? Sevgiler

Valla duygusal mı değil mi bilmiyorum ama ben de inanılmaz iştahlıyımdır. Artık son çare iştah kapatıcı şurup araştırmıştım, hatta buraya da konu açmıştım ama kimse yazmadı. Güç bela bi 5 kilo verdim ama 2 günde geri alabilme yeteneğine sahibim. Ben de aynen 3 kişinin yediği yemeği yiyebilirim. Özellikle de hamurişi. Kendimi tutmaya çalışıyorum, hazır kilo vermişken dikkat edeyim diyorum. Çikolata, cips, çekirdek, bisküvi almıyorum eve. Tam buğday ekmeği yiyorum o da sadece kahvaltıda, diğer öğünlerde yok. Pirinç pilavı yemiyorum artık, tatlı yemiyorum. Yine de çok zor veriyorum. Artık şaşırdım ne yapacağımı. Karnım doyuyor ama gözümü doyuramıyorum. Toksam bile yine oturup eni konu sofra kurup yemek yiyebilirim. Tok bile olsam! Gözümü doyuramıyorum

bende de var takipteyim konuyu

Okudum Herkese faydası oldu bir bana olmadı. Teşekkür ederim çok

Güçlü ve başarılı insan iradesine sahip çıkabilendir. Konunuzu okuyunca aklıma Elif Şafak'ın mahrem kitabındaki şişman kadin geldi. Onunda böyle bir durumu vardı. Kitabın sonuna doğru ortaya çıktı, çocukken uğradığı taciz sonrasi hızla yemek yemeye başlamış olduğu, o günden sonrada önünü alamadığı, kısırdöngüye girdiği, çok etkilenmiştim o karakterden. Sizide tetikleyen birşey olmuştur belkide. Hoş tedavide görmüşsünüz sanırım, belkide devam etmeliydiniz. Yapabiliyorsanız yemeğin yerine başka şeyler koymaya çalışın. Atıyorum su içersiniz yada dolaba yönelmek yerine başka birşeylerle kafanızı dağıtmaya çalışırsınız. Bende mutsuzken yemek isterim, yerimde ama sonra çok mutsuz olup vicdan azabı çektigim için, kahve tüketiyorum, kitap alıyorum elime, yada büyükler için olan boyama kitaplarindan, bir şekilde atlatıyorum o anki krizi. Ne önerebilirim başka bilemedim.

Öncelikle geçmiş olsun. Burdan bi teşhiste bulunmak sağlıklı olmaz ancak sanki bir tür bağımlılık geliştirmişsiniz. Doldurulamayan bir boşluk ve bunu yemekle alkolle doldurmaya çalışan bir bünye var ortada. Muhtemelen yeme bozukluğu konusunda tedavi gördünüz. Ancak bunun sadece ilaçlarla çözülemeyeceğini biliyorsunuzdur. Tedavi süresi kişiden kişiye ve soruna göre değişkenlik gösterir. Bağımlılıkların temelindeki etkenler: Kendinden kacmak. Korku. Kendini sevmeyi bilememek.. Duygusal açlıklarımız ve bunun sonucunda geliştirdiğimiz bağımlılıklar bizi kısır bir döngüye sokar ve irademizi felç eder. Kişi iradesini zorladıkça en başa döner ve her defasında daha da doyumsuz bir şekilde gerçekleşir bu. Bu kısır döngüyü kırmaktan başka bir yol yok. Daha önce tedavi oldunuz ve çözülmedi diye hayat boyu böyle yaşayacaksınız anlamına gelmez bu. Denemeye devam, terapiye başlayın yeni baştan, özellikle de yeme bozukluğu, bağımlılıklar gibi konularda uzmanlaşmış bir uzman psikolog bulun. Bilişsel terapiyle son yıllarda birçok konuda çok çok başarılı sonuçlar elde ediliyor. Üstelik bu kez çok daha bilinçlisiniz, başarı şansınız çok yüksek.

Yani gerçekten de internet te yazan herşeyi doğru demek doğru değilmiş sagolun kızlar benim için yorum yaptınız

Rica ederim, umarım bu kısır döngünün biran önce dışına çıkarsınız ve özgür hissedersiniz. Psikoloji öğrencisiyim, bağımlılık konusu özel ilgi alanım:)

aynı durum bende de var sürekli bir kısır döngü içerisindeyim. fazla kilom yok ama bazen yemeye özellikle de karbonhidratlı gıdalara çok fazla yöneliyorum. genellikle üzgünken yiyemem, o anlar mutlu anlar oluyor. bu duygusal boşluğun sebebini henüz çözemedim ama kilo almadan kontrol etmek istiyorum

Kilon öyle abartı bir kilo değil ki.. girme ağlama krizine sonrasında. Yani pişman olma yedikten sonra. Çok Yedim yarın biraz daha dikkat ederim de. Yemeği duygularla çok bağdaştırmışız biz. Oysa asıl amaç vücudumuza gereken protein karbonhidrat vitamin minareli sokmak. Ama tabağa tok olduğumuz için az yemek koyunca küsen anneler büyüttü bizi, o tabak bitmeden kalkmak yoklar, bir araya gelince yapılacak en eğlenceli aktivite yemek yemek gibi algılıyoruz. Açken yemekten aldığımız hazzı aslında tokken almıyoruz ve hatta tokken yiyince doyduktan sonra yemeğe devam edince bin çeşit rahatsızlık oluyor vücutta. Ama gel de bunu bilinç altına anlat Kendine engel olamadığın durumlarda büyük pişmanlık yaşama başlangıç olarak. Yemek olayına bakış açını da değiştirmeye çalış hiç değilse bilinç düzeyinde...

Hipnozla bunun tedavi edildiğini duymuştum. İnşallah en kısa sürede çözüm bulursunuz...

canim tedavini adim adim paylasirsan hem sen motive olursun hem birbirimizi motive ederiz ne dersin birbirimize destek olalim mi?

Bende 55 kiloyum kimse inanmiyor bana dogru dediniz kisiden kisiye degisiyor. Boyum 160 bu arada. 55 kg. dan daha dusuk gosteriyormusum.

Canim boyum kısa benim 156 cm internette ideal kilomu hesapladım orada 47 yazdığı için 57 olmak istiyorum bekarken de o kilodaydim hatta 42 yi bile gormuslugum var

Çok teşekkür ederim söyledikleriniz beni nasıl motive etti bilemezsiniz. Aslına bakarsanız benim de kurtulamadığım bir sigara bağımlılığım vardı. O kadar canıma tak etmişti ki sonunda çözdüm olayı ve kurtuldum. Nasıl özgür hissediyorum anlatamam. Ancak şunu da biliyorum ki tek bir sigara yakarsam aynı kısır döngüye girerim. Bağımlılığın mantığını bir kez çözdünüz mü irade gücünü kullanmanıza gerek kalmaz. Sigara içmenin beni asla rahatlatmadığına aksine beni esir ettiğine o kadar ikna oldum ki kendiliğinden kurtuldum. Şimdi sizin durumunuzda da aynı şey geçerli: Bir şekilde tıka basa yemenin sizi rahatlattığına inanıyorsunuz ya aksine ikna olsaydınız? İçinizde küçük bir canavar var ve sürekli doyurulmayı bekliyor, siz onu doyurdukça güçleniyor. Güçlendikçe tekrar istiyor. Çünkü muhtemelen çok sıkıntılı bir anınızda tıka basa yediniz ve o rahatlama duygusu beyninize kodlanmış. O günden sonra da esiri oldunuz. İçinizdeki o boşluğu bir kez tespit etseniz ve onu doyurmanın çok başka yolları olduğuna ikna olsanız kurtulacaksınız. Tedaviden vazgeçmeyin.

Çok isterim ve elbette paylaşırım sizinle :)

O bendede var maalesef. Kendimi birşeyler yerken buluyorum. Alkolüm yok, sigaram yok kafamı dağıtma ihtiyacı duyduğumda ya yürüyüş yaparım ya eğlenceli birşeyler izlemeye çalışırım ya da elimde yemek olur. Yeme olayından ziyade kendinizi neden sevmiyorsunuz sürekli bir suçluluk psikolojisi var üzerinizde bunun üzerine yoğunlaşın bence. Bireysel psikoterapi alırsanız daha iyi hissedeceğinize inanıyorum. Sadece psikiyatriye gidip ilaç aldıysanız sorunun asıl kaynağı çözümlenmemiş olur.

İsyan insanın doğasında var :) Nelere isyan ediyoruz sonra " Daha büyüğü var burada derdin, buyur" diyor hayat ve bu döngü böyle sürüyor. Çok özel bir şey değilse eğer yakınlarınızla bu bildiğiniz "boşluğunuz" hakkında konuşun, konuştukça tükeniyor bazen mesele, önemini az da olsun yitirebiliyor. Ya da yaşanılabilir kılınıyor az da olsa :) Anlıyorum ben sizi, ben de maşallah öyle boşluklarla delik deşik sünger gibi olmuştum, minik minik yamadım, hala da yamıyorum :) Kadın çok güçlü bir varlık bence, nelerin altından kalkıyoruz. Bu da olacaktır, bir gün tam dolmasa da boşluk, beraber yaşanılır hale gelecektir. Ve siz de iyi ki varsınız, insan ortak paydası olan ve bu paydaları çekincesizce yazan insanlarla bir platformda buluşabilince umut doluyor. Birbirimizden destek alabilmek önemli olan. Sevgiler :)

Aynı ben dicem mesela dün eşimle kavga ettim stres mideme vuruyor kahvaltıda sadece yumurta yemiştim sabaha kadar aç gezdim yemek görünce sinirlerim bozuluyor

Yok hayır:) Konu konuyu açmıştı da iradeden falan söz ederken arkadaş sigarayı sormuş ona cevaben yazdım. MiuLego ⭐7⭐ tek ayak