Her daim içimizde özlem olarak kalıcak sanırım

Ben üniversiteye başladığımda öyleydim. İlk defa ailemden ayrı başka bir şehirde yapayalnız hissediyordum. akşamları annemi arardım konuşurken boğazım düğümlenirdi. Yurttayken gece ağlardım. Zamanla geçti hepsi ben şimdi yine farklı bir şehirdeyim evliyim. Uzakta olmaya alıştığım için evlilik zor gelmedi. Evinizde vakit geçirin, yemek yapın, film izleyin zamanla alışırsınız.

25 yıl ailemle oturdum Tek çocuğum elimi hiçbir şeye sürmedim Başka şehre taşındım haftada 6 gün çalıştım sıfırdan hayat kurdum Hiç annem vs diye düşünecek zamanım olmadı O hiç yapmadığım ev işini de yemeği de öğrendim eşim de benimle öğrendi Annemden daha pratik de oldum Gece yalnız kalamama bana çok garip geliyor Bir gece sabaha karşı 03.30 havaalanında oturuyorum bir erkek meslektaş ile karşılaştık konuştuk ikimiz de şehir dışına gidiyoruz Eşinin evde kalamadığını bırakacak yer bulmakta zorlandığını vs anlattı Dedim ki bir gün benim yerime o gitsin şehit dışına evin ne kadar güvenli olduğunu görür Evden gece 12 de çıkar taksiye biner terminale gider otobüse binip İstanbul terminalde ışık dahi yanmayan yerlerde iner havaalanına gider türlü türlü insanlarla oturup uçak beklerdik Cins cins taksiciler vs ev o kadar rahat var güvenli ki Bir süre üstüne gidersen alışırsın her seferinde annene gidemezsin çoluğun çocuğun olur tam bir keşmekeş olur

Benim. esimde ilk basta 3 vardiya calisiyordu bende evde kalmaya korkuyordum geceleri ayy bunu soylemez olaydim sonra kayinvalidemin evinden cikmaz olmustumm.. surekli burda kal die yapismislardi esimde beni suclayi sende korkuyorum. demeseydin bastan demisti((((

Surdan bir kaç sene sonra çoluğa çocuğa karışınca dunyada ne dertler varmış boşuna boşuna kendime dert aramışım diye kendine gülersin merak etme Ayrıca sağlık sorunu olmadığı müddetçe yeni evli tek kalamaz babanin evine git yok kayinpederinin evine git olmuyo cidden. Daha da alisamiyorsun yeni evine. Kitle kapını güzelce yat evinde. Emin ol evine yatağına alisinca babanın evi bile olsa kendi evini ozliceksin zamanla. O yüzden yapamıyorum edemiyorum demektense evine alışmaya çalış derim. Yıllarca evlenmeyi düşle; Evlendik peki ya sonra?Artik bekar degilsin. Evlisin ve sorumlulukların var zamanla daha da artacak. Aramıza hoş geldin :)

Normal bir süreç.. Belli ki hiç aileden ayrı yaşamamışsınız Yani üniversite için şehir dışına gitmek gibi. Kendi ayaklarınızın üstünde hiç durmamışsınız. Sabredin zamanla alışacaksınız. Daha sık aileleri ziyaret edin şimdilik Üzerinizdeki baskıyı arrtırmamış olursunuz. Eşiniz gece vardiyadayken yakınsa size kendi ailenizde kalın. Zamanla alışacaksın. Ama en büyük hata evde size birşey yaptırmamaları olmuş. Ailelerin çocuklarına en büyük kötülüğü bu. Böyle sudan çıkmış balık gibi kalınıyor maalesef. O yüzden zorlanıyorsunuz

direk baba evinden evlendiginiz icin su durumu yasadiginizi dusunuyorum, 18 yasinda ayrildim evden, 26 yasinda evlendim, hic o duygulari yasamadim, sadece bir baskasi ile evi paylasmak ilk donem zor geldi yanlizliga cok aliskin oldugum icin, o kadar. bence ailenizden daha erken ayrilmaniz gerekiyordu, bu donem asildigi icin suan bu sorunlari yasiyorsunuz, ama korkuyorum vs diyerek sakin baba evinize donmeyin, yoksa bu durum daha kroniklesir.

Evlilik ilk süreç genelde böyle özlemli ağlamalı geçiyor 1 aya kadar alışmış olursunuz karanlık yalnız kalma fobisi de bence ilk zamanlar ailenizde kalmanızda sakınca olmaz gibi sonra nasılsa tek başınıza kalmayı deneyeceksiniz

Bana hala zor geliyor, üstelik 2 bebek büyütüyorum ama böyle işte mademki evliyiz bunları yapmak zorundayız Zamanla alışırsınız merak etmeyin

Teşekkür ederim düşünceniz için Laale Aşikardır Zat-ı

Garip olan kocaman insanın kendi döküntüsünü toplamaya yüksünmesi bence. Bir zahmet evinizim işini de yapın. Ne kadar tembelsiniz. Kendinizi prenses sanıyorsunuz hayret ediyorum. Eve fikan da alışırsınız zamanla. İkide bir gidip milletin evinde kalınmaz. Duvarlar sizi yemez yani korkmayın. 5 yaşındasınız sanki evde tek kalmaya korkuyorsunuz. Kocaya naz yapmak keyifli geliyor herhalde. . push ;

Evlendim zaten ağlıyodum yabancı bi ev yabancı yatak ilk 2hafta wc sorunu yaşadım yabancı yerde asla giremem hala o 2 hafta öldüm resmen neyse onu hallettim ilk aydan hamile kalınca ağlama arttı annemi anlamaya başladım o anlarda annemlerde 15gün kaldığım halde eve dönesiye ağlıyodum Eşim uzun yola gidince yalnız kalırdım korksamda kaldım orası benim evim sonuçta Sabaha tv izledim arada diğer ışıkları yakıp söndürdüm kapıya eşimin ayakkabısını koydum hala korkarım eşim olmadığğında ama olsun Zamanla eşine evine alışınca da ben gibi annene kv ye gitmek istemezsin merak etme

ben ilk evlendigimde 7 ay yattim kalktim agladim 1.5 alisamadim isimden yeni ayrilmistim annemsiz tatile bile gitmemistim evde oturmak ayri zor geldi annemden ayrilmak daha bir ayri zor geldi esim bakti olmuyor beni 1 hafta anneme yolladi tesellin dussun diye o cok iyi gelmisti disari cikip eve gelince kapiyi pencereyi indirip kacip gidesim geliyordu evde hep tektim duvarlara konusacak dereceye geldim sonra zamanla alistim bir ara ise girdim esim bunaldikca anneme goturup getirdi simdi sadece hafta sonlari gidiyorum yazlari aylarca gormuyorum alisiyo a insan zamanla

evet :) bir de benim annem öyle prensesler gibi yetiştirmedi beni o ev temizlediyse ben yemek yaptım yada tam tersi ki doğrusunun da bu olduğunu düşünüyorum kocaman kızların ve erkeklerin annem elimi sıcak sudan soğuk suya sokmazdı bana hiç iş yaptırmazdı demesi garip değil mi?

Peki evliliğin nasıl bi şey olduğunu hayal ediyordun ki, ev işlerini zaten sen yapacaksın komşun gelip yapacak değil y Ben de evlenene kadar hiç bi iş yapmadım hep annem yapardı, yemek yapmayı bile beceremiyordum, ama bunları göze alıp evlendim, göze aldığım için de yavaş yavaş yemek yapmayı da ev işo yapmayı da öğrendim.. bana senin gibi eşim de yardım etmiyor ayrıca Ben sevdiğim adamla evlendim ve hiç sıkılmadım sen niye sııkılıyorsun, eşinmi sıkıyor seni Bence insan kendini hazır hissedince evlenmeli, adı evlilik olsun diye değil, Evlilik büyük ve mesuliyyetli bi müessesedir..

Şuan aynı duyguları yaşıyorum inan ki evi kilitleyip baba evine gitmek istiyorum annemlere de sık Gidiyoruz aslında ama alışmam için zaman gerekiyor sanırım inşallah çabuk alışırım çok sancılı geliyor bana ÇÜnkü E

Ben 1 senedir ailem burnumun dibinde olmasına rağmen ailemi özlüyorum.. Zaman zaman çok ağır bastığı bile oluyor. Yalnız korku duyma sorunun evlendikten sonramı başladı? Genelde yalnız kalmaktan korkarmıydın mesela? Bu olayın evlilikle alakası olmayabilir. Ev işlerine de zamanla alışıyorsun, ilk zamanlarda sürekli yanık yemek yerdik mesela bunları herkes yaşıyor. Ha ama şuan kendi evim dışında heryer bana yabancı, yani zamanla Allah sana o duyguyu veriyor yoksa kimse evli kalamazdı. Aile özlemini yenmek için çok sık gitme derim, çünkü o zaman hiç alışamıyorsun, yani bende öyle oldu daha çok üzülüyordum çok gidince. Biraz seyrelttim ve evime alıştım. yuvarlanan asi bir panda

İyi de eşin gece vardiyasını annelere gidecekseniz nasıl alışacaksınız ki yalnızlığa, karanlığa, evliliğe vs.?

Korkular için psikologa danışın.. O nedenini bulabilir..

canım ben evlı degılım ama baska yere atandım bu surecte bıle zorlandım sizi anlayabılıyorum

Şımarıklık başka bişey değil

yazdıklarında kendimi buldum, bende öyleydim. 1 yıllık evliyim, evime çok alıştım aileme gidiyorum ama kendi evimi özlüyorum artık

Hanımlar merhaba vaktinizi alacağım için şimdiden özür diliyorum. Bir tavsiye, fikir, öneri her ne ise Bi akıla ihtiyacım var. 7 senelik ilişkimizi 10 gün önce evlilik ile taçlandırmış bulunmaktayız. Evet 10 günlük evliyim 7 senedir bu anın hayalini kuruyorduk fakat gelin görün mutlu değil gibiyim sevdiğim adamla evlendim o yanımda olduğu için mutluyum tabi ama birden bire ev işlerinin ortasına düştüm. Çok şükür eşim her konuda yardım eder asla kenara çekilip yatmaz ama ben bekarken neredeyse hiç Bi işime elimi sürmiyırdum hem bu zor geliyor bana hem de sürekli Bi ağlama isteğim var sürekli ailemi özlüyorum. Ailemle geçirdiğim günler geliyo aklıma. Akşam oluyor mesela şimdi annemlerle olsaydım kahve içiyor olurdum yada şunu yapardık diyorum hep onlarla yaşadığım anlar gözümün önünde canlanıyor. Bir de uyku sorunum var. Geceleri uyuyamıyorum içimde Bi korku oluyor anlam veremediğim. Eşimle konuşuyoruz daha herşey çok yeni zamanla alışcaz diyor. Bilemiyorum neden bu anlamsız korku.. Gece eşim yanımda yatmasına rağmen içimdeki korkuyu atamıyorum ayetel kürsi okuyorum defalarca Bi ara uykuya dalar gibi oluyorum gene uyanıyorum. Anneme bahsetmemiştim bu korku konusunu. Dün akşam korkum iyice tavan yapınca paylaşıp fikir almak istedim. Çabuk bıktın sanki dedi. Aslında bıktığımı da düşünmüyorum ama neden bu aidiyetsizlik hissi neden bu korku var içimde anlamıyorum. Sevdiğim adamla hayallerini kurduğumuz günleri yaşıyoruz ama benim içim hep buruk ailemi terkstmişim gibi hissediyorum. Bu arada eşimde henüz alışamadığını söylüyor uyku problemi onda da var ama onun demesine göre bu zamana kadar yalnız yatmaya alışığız bundan dolayı rahat edemiyoruz diyor onun tanımı bana uymuyor ama eşim bana sarıldığında kendimi güvende gibi hissedip öyle dalabiliyofum uykuya. Ama adamda robot değil sabaha kadar kaskatı sarılıp yatsın haliyle uyku halindeyken dönebiliyo ben yine uyanıp başlıyorum korkuları geçirmeye çalışmaya. Benim karanlık korkum var evde akşamları hiç yalnız kalmadım korktuğum için eşim 3 vardiyalı işe gircek ve gece vardiyasındayken bizim için resmen çile başlayacak sanırım. Ailemde kalmak istiyorum eşim de bişi demiyor ama ailesi illa karışıp laf söyler diye düşünüyoruz eşimde bu yüzdeb arada Bi kendi ailesinde kalmamı istiyor yada kendi evimizde tek kalmaya alışmam gerektiğini söylüyor.. çuan geceleri tek kalmam çok zor benim için Vaktinizi aldım kusura bakmayın fikirlerinize ihtiyacım var. Bu yaşadığım his alışamamak mı hemen bu kadar erken bıktığımı düşünmüyorum ama bilemiyorum da :/ gece korkumu nasıl yenebilirim tek kalmayı nasıl başarabilirim şimdiden çok teşekkür ederim cevap veren herkese

Eskiden haram tatlıydı yani yanlış anlamayın evlenmeyince öyle oluyor şimdi helal eh şeytan helalı hoş göstermez evinde huzursuz ol işler güçler eskisden bak ne rahattın şimdi oldumu ya adamın bide çilesini çek vs

bende 12 13 yasimdan beri yemegi isi gucu yaparim ozamanlar cok gicik olurdum ama simdi iyiki iyiki ogrenmisim diyorum ve bence erkek kiz farketmez herkes evinin isini ve yemegini yapabilmeli is yapmamak prenseslik degil aileler bunu ayirt edemiyor maalesef kimseye muhtac olmadan hissetmeden kendi isini yapabilmenin ozgurlugu rahatligi paha bicilemez sizinde ailenizden ayrilinca bukadar yogun duygu yasamama sebebiniz uniyi disarda okumaniz alisik olmaniz

sizin asıl sorunununuz karanlık fobınız bence... ev işinde eşinizde yardımcıymış her daim el bebek gül bebek yaşam olmaz beceremezseniz bir yardımcı tutarsınız olur biter ama biraz gayret etmeniz lazım arkanızı toplayacak anneniz yok artık, zaten olmamalı da koca kadın olmuşunuz kendi evinizi çekip çevirebilmelisiniz.. ailenizi özleyebilirsiniz ama şu an sizde bir aile oldunuz, sizinde eviniz var aileye bu kadar bağımlı olmak doğru değil bence...

daha cok yeni evlisin zorlanman dogal esinle yapacak birseyler bul kendine biz aksamlari puzzle yapardik mesela ayni kitabi okurduk birlikte evin duvarlarina kagit yapardik kek falan yapardik

Evliliğimin ilk zamanlarını aklıma getirdin. Hemen anlatayım sana eşimle 9 sene sevgili olduk evlendik eşimin işi sebebi ile güneydoğuda bit kadar bir şehire yerleştik ben işimden istifa ettim herkesi ailemi geride bıraktım 750 km uzağa geldim ki şuan annemler akdenizde bir şehire yerleştiştiler 1500 km. Yaşadığımız şehirde havaalanı kapalı uçak filan yok anla durumu. Biz evi tam 1 günde yerleştirdik çeyizimi eşyalarımı aldık buraya geldik. Sabah kahvaltı yaptık 1 saatte mobilya seçtik 1 saatte halı beyaz eşyanın modelleri belliydi aldık. Evlendik balayından döndük aman allahım olduk mobilyacı ile büyük sorunlar yaşadık baza yanlıştı yatak lekeli salon koltukları ile Sandalyelerin renkleri varlık bir sürü şey ya daha. Mobilya ile ilgili yaşanan tüm sorun evliliğimize yansımaya başladı evde tartışmalar başladı öyle saçma mevzulardan ki sana anlatamam. Gözünün üzerinde kaşın var diyip kavga ediyorduk. Tabi bunlardan bi Allah'ın kulunun haberi yok ailelerden. Sonra eşim göreve çıkmaya başladı 15-20 gün evde kalıyorum ağlıyorum ailemi özlüyorum yanlız kalıyorum eşimi özlüyorum filan. Allah o sıra bana öyle bir şey yaptı ki aklım başıma geldi. Eşim doğru afrine göreve bende 1500 km ötedeki ailemin evine gittim 6 aylık evliydik. Eve döndüğümüzde tam 1 senelik evli olduk. Allah aklımı başıma getirdi dedim ki ailem zaten duruyor aynı noktada evim evim kocam aynen böyle oldu 6 ay eşimi görmek eve dönmek için ağladım. Evimize döndük dünyalar bizim oldu şimdi huzurluyuz arada hala çok sıkıştıkça ailemi özlüyorum o kesin. Ama eşimden evimden asla vazgeçmem biraz zaman lazım senin için

Ben iki hafta balayına cıktığım icin bende birinci ayın sonunda basladı bunlar hatta daha fazlası Yaklasık iki ay her gün gece aglama, eşime keske evlenmeseydik seni cok seviyorum ama evliliği sevmiyorum demekle gecti Eve yardımcı alıyordum ve eşim nadir bulunan eve benden cok bakan yemek yapan vs eşlerden olmasına ragmen adapte olamadım Dedigin gibi bekarken evde ne bulasık ne yemek ne alısveriş hic bişey bilmiyordum hos hala temizlik ütü bilmem mesela ama inan geciyor hepsi İlk zamanlar hatta ilk bir yıl o kadar cok bosanma vakası oluyorki biraz sabır diyorum demlicaykeyfi Ve dünya bir çölse durma. Seraba su getir. Anneler

Yok ya herkes normalleştirmiş ama bence normal değil ya da acaba bende mi bir sorun var. 3 yıllık birliktelikten sonra evlendik. 3 yıldır da evliyiz. Tek gün bile böyle olmadım. Anne evinde yaptığın herşeyin mislini eşinle yapabilirsin. Oturup annemin evinde kahve içerdik diye ağlayacağına kalkıp kocana kahve yapsana. Şöyle bir mutfak muhabbeti içinde tatlış tatlış içsenize kahvelerinizi. O evi güzel bir yuvaya dönüştürecek olan sizlersiniz. Anasınıfına başlamış çocuk gibi davranmayın da yuvanızın kıymetini bilin.

eşiniz gece vardiyasında iken arada gidebilirsiniz ama devamlı ailenizde kalmanız çok saçma. 10 gün daha yeni, alışırsınız. ev işi vs bunlara takılmanız da çok saçma.

valla 8 sene olcak ben hala yanlız kalamam 2 haftada bir gececci esim annemlere giderim zaten odam hala duruyo mis gibi bekar hayatıma orda devam ed, youm cayım corbam önüme annem istedim yemeyi yapar pasa gibi yasarım git annene napcan evde tek basına

Hic oyle bir his olmadi. Geceleri gece lambasi kullanirim bekarken de kullaniyordum zaten siz de oyle yapin. Evlendik tatile gittik sonrasinda bikac sehir gezdik ve neredeyse her aksam ve haftasonlari disari cikardik yurumeye bile olsa. Cok keyifli gecirdik, hic annem babam diye aglamadim, sevmiyor da degilim. Hala cikiyoruz ama cogunlukla haftasonlari oluyor simdi. Haftaici 1-2 kere belki. Ben de evlenene kadar yemek, ev isi yapmamistim hic. Hala 4 4 luk yapmam ve canimi sikmam bunun icin. Evlilik oncesi ailemden ayri yasamadim ama yine de asiri bir bagimliligim olmadi hic boyle. Suanda da ailemle farkli ulkelerdeyiz.

Bende ailemden 1,5 saat uzaktayım ve çok korkuyordum baştan ne yaparım diye? Ama sağolsun eşim çok yardımcı oldu hiç yabancılık çekmedik o da bende.. ilk günler işe güce çok girmeyin yemek vs dışarıdan söyleyin benim ev eşyalarını bulmam bile 6 ayımı almıştı nerde ne var vs.. aileniz yakınmış alışılmayacak bir şey yok

3 yillik evliyim bide 2 yasinda oglum var ben bile surekli annemlerle beraber olmak istiyorum 1 bucuk saat mesafe var ayda 1 kere gitmeliyim mutlaka

Ah ah, alışacaksın merak etme

bende hiç sevmiyorum peki işleri yardimci mi yapıyor H honey bunch Guru Anneler

2 senelik evliyim, ilk 3-4 ay ev işleri o kadar zor geliyodu ki zoraki yapıyodum diyebilirim. Bekarken bende hiçbişey yapmazdım. Evine alışıp benimsedikten sonra baba evi bile rahat gelmiyor. Şuan evde ufacık dağınıklığa tahammül edemiyorum, sürekli bi düzen bi temizlik.. Ve işleri severek yapıyorum. Evimi çok seviyorum çünkü. Uyku sorunu yaşaman da normal, bende uyurken eski yatağımda yattığımı odamı falan hayal ederdim Alışıyorsun. Geçici bi dönem bu sadece.. Eşin işe başladığında orda burda kalma olayı bana çok sıcak gelmiyor, illaki arada kalırsınız. Ama yok asla kalamam tek diyorsan, sende dönem dönem bi kv de bi ailende kal. İki tarafında gönlü olsun huzurunuz kaçmasın

Ben ilk evlendigimde 1 yil agladim ihanet etmis terk etmiskmgibi hisettim. ama. ufaktimda zaten. Simdi 2. Evlendigimde hic fark yok hergun gidiyorum onlari apar topar getirtiyorum. Is konusuna gelince ben bekarkende evliykende yapmadım sevmiyorum.

ben niye evlenince böyle olmadım acaba bende mi bi gariplik var onca yıl sevdiği adama kavuşmak için beklemişim artık aynı evdeyiz yansın gündüzler geceler modundaydım

geçer yavrum geçeeer... hepsi gecer

Yeni evlenenler hep oyle oluyor canim uzulme. Ben yataga yattigimda bu yabanci evde ne isim var benim kendi evimde neden degilim yatagimi ozledim dusunceleri dönüyordu kafamda. Annemin evinde bir gece kaldim kendi yatagimda sabaha kadar agladim. Alisma sureci boyle geciyor.

Tamamen alisamamak. Bende cok agladim. Annemi terketmisim hissi olustu bende de. Ki evlenmeden once de esimle yasiyorduk biz. Yine de evli olmak bu buyuk sorumlulugun altinda ezilmek korkusu sarmisti beni de. Bende uyuyamiyordum. Halbuki imzayi atmadan once yine ayni adamla yatiyordum. Inzayi attim uyuyamaya basladim. Zamanla tekrar alsitim evli olmaya ev isleri yapmaya uyumaya ailemle yeni iliskime.. Bence normal yasadiklariniz. Zamanla gececektir. Bunalmislik ve alisamamislik hali bu ama bikmislik degil. :) N

sadece sabırlı olun

Sanırım bu bıraz da aileye bağlılık meselesi. Evlenmiş olmak için evlenmedim elbette fakat şuan zor geliyor C captain price erkek

Bende öyleydim ilk 3 ay titreyerek uyandım hep. Ev silerken suya sirke koy bana çok iyi gelmişti. Nazardan oluyor bence Allah mesud etsin

Evlilige hosgeldin canim. Suan yenisiniz ondan. Kaynaklaniyor. Anne eviyle es evi farkli oluyor haliyle. Bende suan feci gribim 2 cocugunla beraber esim saolsun yardim eder. Ama Annemin evinde olsaydim elinde ihlamur ustumde yorgan basimda beklerdi. Zamana ihtiyacin var alisacaksin. Geceleri icinde gece lambasini surekli acik birak ben oyle yapiyorum cok ise yariyor

Biraz daha eve alışmış gibiyim ama geceleri uykuya dalana kadar çile çekiyorum resmen onun dışında halen daha gece yalnız kalamayacağımı düşünüyorum zamanla yalnız kalmaya çalışacağım

Tavsiyenizi dikkate alacağım. Ah ah anacığım hiç Bi şey yaptırmazdı bana şuan bazen evlenmese miydim diyorum sonra sevdiğim adamla evlenmek için ne kadar beklediğimizi uğraştığımızı hatırlıyorum çıkmaz gibi bili bu düşünce

Çok normal yaşadığın hissettiğin herşey. Bende ilk evlendiğimde hem çok sıkılmıştım hemde babamın evini çok özlemiştim. Akşam olunca şimdi kardeşimle kahve içer sohbet ederiz diye içlenirdim. Annemde yok hep ne yemişlerdir ne içmişlerdir ne yapmışlardır nasıl idare ediyolardır diye düşünüp üzülürdüm.2 yıl olcak hala aklıma gelirler üzülürüm. Aynı mahalledeyiz biz kaldı ki. Eşimde anlayışlıdır. Kardeşim haftada 3 4 kez gelir yanıma. Bazen kalır bende göndermez eşim kalsın yanında diye. Biliyo düşkünlüğümü sağolsun. Babamın sevdiği bişey pişirirsem onuda çağırırız hemen. Bende bazen yalnız kalıyorum evde. İlk zamanlar gündüzde korktuğum olurdu. Kapının kilidini değiştirmek filan istemiştim. Alıştım şu an yalnızlığada evimede ama baba evi farklı oluyo hep özleniyo.

10 gün icinde bu hale geldiysen... yani evlilik bu, alisman daha coooook sürecek, ama korkma herseyi atlatacaksin, cok kasmamaya bak. aglamalarin normal, hele ki annenler sana ziyarete gelince ve bi süre kalip gittikten sonra büyük bir bosluk olusacak ama bunlarin hepsi normal. kendine zaman ver, bugünden yarina olacak bisey degil ama cidden arkadaslarin dedigi gibi evlilige hosgeldin, cok ta merak edilecek bisey yokmus dimi

Gençlerin belli bir yaştan sonra ailesinden bağımsız bir hayat kurmaları yasalaştırılmalı bence. Ben çok küçük yaşlardan itibaren hasta da olsam da parasız da olsam tek başıma mücadele ettiğim için evlenirken aile özlemi diye bir duygu oluşmadı. Aksine ailem ana babam değil kocamdır.

Bu kadar salmayin kendinizi. Ailenizle gobek bagini koparip bir birey olmayi ogrenmelisiniz... Her erkek ve kadin ogrenmeli...