Hanimlar hayırlı geceler ben hastalık hastası oldum. En ufacık biryerim Ağrısa kendimi hastanelerde buluyorum. Geçen ay göğüs ağrım oldu internette sebebini araştırırken meme kanseri teşhisi koydum. kendime ilk muayene ettim elime bişey gelmiyor derken sonradan elime biseyler geliyor gibime geldi gitmedigim hastane doktor kalmadı defalarca meme usg çektiler hicbirseyinn yok diyorlar ama içimi rahatlayamiyorum yardım edin lütfen

Mutlaka bir psıkıyatriye gidin. Cunku bu zor bir hastalik gecmiyor. rahatlatin kendinizi dusunmeye calisin. Inaninki sizden daha zor durumdayim 2. 5 yilda psikiyatri tedavisi gordum ustelik. gecmeyen kivrandiran bi midem agrim var. gecenlerde endeskopide yapitirdim hic bir sey cikmadi. psikiyatiye gitmekten korkmayin

öncelikle böyle bir durumda lütfen internetten hastalık araştırmayı bırakın, çünkü derdinize deva olması için baktığınız şeyler bir süre sonra kendinizi daha kötü hissetmeye yol açıyor. benim midem bebeklikten beri problemliydi, ne zaman internete girip baksam kanser zannederdim kendimi. daha sonra baktım ki en ufak şeyi de yazsan teşhis olarak kanser çıkmaya başladı karşımda. yazılan bir belirtinin sende olması, o hastalığının olduğunu göstermez. bana kalırsa doktorları tek tek gezmek yerine, ilk olarak bir psikiyatristle görüş. çünkü insanlar sadece bir yerleri ağrıyınca doktora gitmeyi alışkanlık edinmiş bu yüzden de ruh sağlığıyla ilgilenmek kimsenin aklına gelmiyor

Tetikleyen birşey mi oldu acaba? iki yıl önce bir video izledim kız kasiyerdi satış yaparken olduğu yerde düşüp öldü kalp krizinden. o günden sonra kalbimin hızlı çarptığını sol kolumun uyuşmaya başladığını hissettim doktor doktor gezdim hiç birşey çıkmadı iki yıldır hala kolumun zaman zaman uyustugunu hissederim o kızın ölümü hala aklımda dün gibi.. o korkular geldiği zaman hemen bir meskale bulurum kendime düşünmemeye çalışırım sizde o an düşünmemeye çalışın beş on dakikada geçiyor.. destekte alabilirsiniz ben hamileydim alamadım ilaç kullanamadığım için şimdide emziriyorum kendi kendime yenmeye çalışıyorum..

Benim annem de böyle. Seneledir hem de. Kolunda çıkan bir sivilce için günlerce doktor doktor gezdi. Bir doktor da değil üstelik, en az iki üç doktorun sonuçlarım temiz çıktığına dair onay vermesi gerekiyor ikna olması için. En ufak bişeyde ben ölücem ben kesin kanserim ya kötü bişeyse korkusundan hem kendi psikolojisini mahfediyor hem bizimkini. Hiç bişey olmadığı anlaşılıncaya kadar yaşayan bir ölü gibi resmen yemiyor içmiyor konuşmuyor ağlayıp duruyor. O kadar zor bir şey ki, üstelik psikiyatri ilaçları kulanmasına rağmen gram iyileşme yok. Biz de çok çaresisiz inanın, bir yolu olsa da bu durumdan kurtulsa artık bu psikolojiye bürünmese bu kadar korkmasa diye bir umut bekliyoruz.

Psikolojik destek almanız lazım. Üşenmeyin gidin lütfen hastanenin tüm bölümlerini gezmekten çok daha kolay olsa gerek.

İnternetten asla belirti okumayın önceden çok okudum şuan pişmanlığını yaşıyorum