evet plansız gelen mısafır bıle gerıyo ınsanı kı bu bebek... tum hyatın degısıyor. ama mukemmel bı hıs.. acaıp.. yuksek yogun bı sevgı kı kendınden ote. bı psıkologla gorus acılen ve bu kafandakı seyler bı duzelsın. ve en onemlısı alkol almaman kolaydır belkı ama sıgarayı bırakman gerek hem de cok acıl tam da olusum asamasında.. allah muhafaza elı kolu kafası.. heryerı zarar gorebılır.. duzgun beslenmek spor yuruyusler tam da yaza denk geldık cok kolay stress atabılırsın. arkadaslarınla yıne gez. meyve suyu ıc ne bıleyım:)) bu daha cok hosuna gıdıcek. saglıklı yasayarak daha mutlu bı 9 ay gecırırsın emın ol... bebegın olup olmamsı tamamen ılahı bı olay. senın ıstemen ıstememen duaların tabı etkılı ama gelcekse durduramazsın gelmıycekse olmaz.. olduramazsın. vardır yaradanın bı bıldıgı. vazgec vazgecme demek hakkım degıl. ama bı durumunu gozden gecır. su an sokta gb hareket edıyosun yuksek ıhtımal bı rahatla..

Keşke sigara ve kahveye ara verseniz inanın zor geç sorumluluk dolu günler bekliyor Allah korusun bebeğinde oluşacak herhangi bir durumda acaba çok sigara içtim ondan mı yada ne bileyim zararlı olan ne varsa onu aklınıza getirip psikolojinizi daha kötü yapacaksınız. Lütfen çok iyi düşünün ve öyle karar verin

Normalde istemeyen insanların doğurmaması gerektiğini düşünüyorum. çünkü çok büyük sorumluluk ama sizin bebiş de baya dirayetli çıkmış dünyaya gelmek için kolay değil hep doğum kontrol hapı hem prezaervatif engelini aşmak valla helal olsun

Kimseyi korkutmak istemiyorum ama her istediğimiz an olusmuyor. Hatta doktorlar da bundan bahsediyor menepoz 35 e kadar düşmüş önceden bir kadın için en verimli dönemler 25 yaşken 15 yasa düşmüş. Bende pko var mesela önceden bu kadar yaygın değilmiş. Erkeklerde sperm bozukluğu artık daha sık görülüyor. Tabi ki tedavi yöntemleri de daha çok gelişti. Ama sonradan yine olur diye şu an olan bir çocuğu aldırmak bence de mantıklı değil

Ben istenmeyen bebeklerin dunyaya gelmemesinden yanayim gunah evet ama istenmeyen bebegi anne mutlu edemez, anne hadi sonra alisirsa diye deneme olmaz yogurt yapmiyoruz ya tutarsa hesabi

Öğrendiğimden beri oruç tutmuyorum ama tutsam da aynı şey aslında. Kahve ve sigara hala..

Peki sigara konusu? Kullanmaya devam edecek misiniz? Hamilelik devam edecekse sadece siz değil karnınızdaki bebeğiniz de yaşıyor olacak. O da sigaraya maruz kalacak mı yoksa fedakarlık yapıp bırakacak mısınız?

Hissettikleriniz çok normal. Asla yargılamıyorum sizi. Evliliğimin başında regl gecikmesi ve mide bulantısını üst üste yaşayınca kendime test almıştım içimden inşallah değilimdir diye dua ederek. Şükür ki değildim şükür diyorum çünkü o dönemde ne evliliğim ne eşim ne ben bebeğe hazırdık. Size aldırın veya doğurun diyemem bunun kararını siz vereceksiniz. Bebek büyük sorumluluk, bir daha hayatınız eskisi gibi olmayacak. Kendinizi hazır hissetmeniz çok önemli. Hakkınızda hayırlısı olsun, iyice düşünüp öyle karar verin

Bulantılar başlar hatırlatır yakında

oluşamaz tabi ki ama tedavisi olmayan bir şey değil bu.

Tam 1 hafta önce doğum yaptım. Yatıp kalkıp hamdediyorum böylesi qüzel bi duyguyu yaşadığım için. İnsan yetebilirmym die düşünmüyor değil ama yüzüne bakıp kokusunu içine çektiğin zaman onun ıcn hrsyin üstesnden gelebilecegini hissediyorsun. Aslında kuruntularn boşuna oldugunu ne kadar güçlü oldugunu anlıyorsun. Hatta sen bu kadar güzeldin de ben seni nie bu kadar geç yaptım bile diyeblrsn:)

öncelikle sakin ol ve düşün eşini seviyormusun bir bebeğin olsun istiyormusun? bunları düşün bende hamileyim ve sigarayı bende bırakamadım kim yargılarsa yargılasın çok önemli değil kimse sen önemlisin en önce. bende alkol alıyordum hatta hamile olduğumu bilmeden de eşimle birkaç kadeh içmişliğim var . üşengeçliğe bakarsan 2 gün bulaşık durur tezgahta eşim toplar artık garibim (2 yaşında kızım var ve hamileyim yetişemiyorum ve çalışıyorum memurum). ama o bebek doğduğunda içine öyle bir sevgi geliyor ki tırnağı kırılsa dünyan başına yıkılmış gibi oluyor. bence yazık etme bebeğine doğurduktan sonra istersen alkolünü almaya devam edebilirsin. sigarayıda bırak demek isterdim ama bende bırakamadım azaltmaya çalışıyorum.

Farklı şeylere yönel, seni mutlu eden mesela, belki bi süre düşünmemek iyi gelir.

Eğer sizin yaşam tarzınız rahatsa, gezmeyi, eğlenmeyi, alkol almayı seviyorsanız her zaman seveceksiniz. Bunlar doyulacak şeyler değil ki :) Ben de gayet rahatıma düşkün, tembel, gamsız, gezmeyi ve alkol almayı seven bir insanım. Ama çocuğum olduktan sonraki sabrıma, kendimi tutmama, kendimdeki güce inanamadım. Haftaonu erken kalkmaktan nefret eden ben tık diye kalkıyorum, onun enerjisine ayak uydurmaya çalışıyorum. Çocuktan sonra istediğiniz, sevdiğiniz yaşamı ona göre uyumlayarak yine yaşayabilirsiniz. Evet zor, evet hayatın boyunca bir insanın sorumluluğunu üzerine alıp, ona göre hareket edeceksiniz ama yine de anne olmak çok güzel bir bağ. Hakkınızda hayırlısı olsun inşallah.

Ya bi kere boyle seyleri kafaya takmayi birak. Tamam sigara kullanmiyroum ama benim yedigim abur cubur ve fast foodu yiyebilen insan yoktur kolay kolay. Assiri saglikliyiz bebegim de ben de. Hic de o kadar devasa etkiler yaratmiyor beslenmeye detay detay titizlenmek. Belli basli seylerden uzak durmaya calis, sonrasi keyfine bak. Cunku beslenmeme dikkat edeyim diye girdigin stres yedilerinden daha zararli

Annelik ömrü billah bitmeyen birsey bebekken sana bağımlı büyüyünce daha farklı olur diyorsun ama can bedende olduğu sürece bitmez kaygıların değişir sadece. cok beklemediğiniz bir anda olmuş şaşırmamaniz hemen benimsememiz garip olurdu bence ama zaman verin bebeğinizle ve kendinize hormonlarınız bile alt üst suan regly ken bile bir an gülüp bi an ağlıyor duygu sarmalı yaşıyoruz hormonlardan siz içinizde bir canlı tasiyorsunuz hormonlar horon tepiyor hali ile dediğim gibi zamana ihtiyacınız var B bafelix

Ben İstanbuldayım. Eger doktor da İstanbulda ise bana ismini mesaj olarak atabilir misiniz, elimde dursun.

Konu sahibi sonra çocuk sahibi olacaksan şu an olan bebeği aldirmamalisin bebek sen nikahlı değilken öğrenciyken falan olsa düşünürsün ama sen zaten bir evlilik yaşıyorsun çocuk sahibi olmak isteyexeksin bence mucizenin seninle kalmasına izin ver. O tedavi süreci o kadar zordu ki anlatamam. Bence biraz kendine zarar ver. Hiç çocuk sahibi olmayı düşünüyorum esime guvenmiyorum ben bu hayatta çocuk sahibi olmayi hiç düşünmüyorum diyorsanız o ayrı

İyi düşünüp doğru karar verin. Bebek geldikten yapamadım vazgeçtim denecek bir şey değil. Yapamayacaksanız da eşinizle oturun karar verin yapın. Çocuk büyütmek kolay değil. Tabii ki her şey değişecek bir daha asla eskisi gibi olmayacak. Evlenmek nasıl bekarlık hayatını değiştiriyor ve pek çok şey değişiyorsa öyle bir değişim. Sorumluluk artıyor, güzel değişenler de oluyor zorlayan yanları da oluyor. İlk iki sene size tamamen bağımlı oluyor. Uykusuzluk yorucu yanı var. Ama o kısım kolay geçiyor. İki seneden sonra alkol de alırsınız gezersiniz de. Ama aklınız her zaman bir insanda olacak. Bu değişmeyecek. Büyüdükçe kendi kararı kendi istekleri olacak, inatlaşacak. Sizi üzecek de güldürecek de. Bitmeyen bir dev sorumluluk. Güzel mi çok güzel ama zor mu çok zor. Karar vermeden iyice düşünün. Kendinizi dinleyin.

Bende ilk başlarda bebekten çok korkardım. bir süre istemedik. oda gelmedi zaten. daha sonra bende istemeye başladım. sonra bizim bebe gelmek istemedi... tedaviden de korktum bir süre, alerjilerim var, astımım var kalpte ufak sorunum var.. bi cesaret onu da atlatıp (1-2 yıl geçti) evliliğimizden 8 yıl sonra, tüp bebekle oğlumu dünyaya getirdim. çok şükür. ilk aylar zor oldu yalan yok. gezen tozan biri olarak eve kapandık. daha sonra bebeği kanguruya atıp atıp gezdik... tatillere gittik.. hiç birşeyden geri kalmadık... şimdi mi, pandemi vs derken, ekonomik kriz de vurdu. borcumuz olduğu için oturduk oturduğumuz yere. çocuk 6 yaşına giriyor. bence doğrurusunuz bebeğinizi... alkol ve sigarayı da bırakırsınız, sizde o güç var...

Gece mesaisi olarak eski konularımi okuyorum ve güncelleme yapmak istedim, kizlar ben doğum yaptım Cook coook zor bir hamilelik sonrası, oğlum şu an 3 aylik ve hemen yanımda uyuyor. Iyiki vazgecmemisim:) eğer hamileligimde 1 kez gülüşünü görmüş olsaydım bu konuyu acmazdim. Bazen hala kahvaltı yapmiyorum, hala tembelim ama ona karşı değil :) Allah isteyen herkese en hayırlı zamanda nasip etsin, isteyen herkes dualarimda. Yorum yapmış olan herkese de teşekkürler:) Minik insanım, oglumun su an dünyada yerini almış olmasında sizin de payınız var teşekkür ederim :)

İnşallah en kısa zamanda kucağınıza alırsınız bebeğinizi - Janna -

Birilerine bu konuda iyi gelmek bana da çok iyi geliyor inan. Yaşayan anlar çünkü. Bazen eşinin bile seni anlamadığı olacak bu da çok normal :) bol bol hamileyken fotograflarini cek kendinin karnının insan özlüyor :) saglikla huzurla kucağına almak nasip olsun inşallah arkadaşım:)

Amin amin Cook teşekkür ederim B

Yuce Rabbim 6 senedir hamile kalmak icin yapmadigim sey kalmadi ama verecek oldu mu iste hem hapa hem prezervatife ragmen veriyor. Bazen haketmiyor muyum acaba diye dusunmuyor degilim. Neyse... Hazir olmadan bir bebek dunyaya getirecek olmak bence de korkulacak bir sey. Cunku coook buyuk bir sorumluluk. Ama resmen bir mucize bu yasadiginiz. Demek ki cok azimli bir cocuk olacak hakkinizda hayirlisi olsun insallah.

Sağ salim kucağınıza alın insallah bebeginizi. Evet ben de öyleyim aynı yalnız kalmak istemiyorum. Sürekli düşünüyorum, kendimi hiç bir şeye veremiyorum. Surekli esimin yüzüne bakıyorum hani sanki en ufak bir olumsuz şey çıksa ağzından, anlatacağım içimdekileri. Yargilanmaktan korkuyorum

İşte tüm bu vazgeçişleri hissetmemek için sanırım çok güçlü bi bağ ve sevgi olduğunu söylüyor herkes, zaten insan çocuğunu neden sevmeyi bıraksın ki? Değişim iyidir, değişmekten değil değişememekten korkmalısın bence, belki bi psikologla görüşebilirsin

lazer yapmıyorlar diye biliyorum ışınları zararlı oluyor demişlerdi. bende 6 haftalık hamileyim bu mide bulantısı kusma halsizlik hali bende de var ve hayat kalitem müthiş düştü bütün gün yatıyorum. arada sigara da içiyorum ama bulantılardan zaten pek mümkün olmuyo. doğurma kararı aldınız sanırım inşallah güzel olur hayatınız

Gunaydin kizlar yeni konu açmak istemedim, tecrubelilere sormak istediğim bir kaç şey var. Belki cevap veren olur, yarın doktora da sorarım ama sormak mantikli mi onu da bilmiyorum da. Ben hamilelikten önce lazere gidiyordum, zamanım geldi gitmem gerek ama hamilelikte bu bir sorun olur mu, hamileyken lazere devam eden oldu mu aranızda, lazere gitmesem de muayenelere giderken mecburen bir şekilde bu kıl tüy isini halletmem gerek ne kullanmalıyım? Kisaltsam da hala gözüktüğü için doktora ayip olur diye düşünüyorum. Bir de bu halsizlik, dusa girmeye bile halinin olmaması, kronik mod düşüklüğü hali hep devam edecek mi sizin de boyle mi oldu? Mide bulantılari kusma.. Bir de hamileliği boyunca sigarayı bırakmayan var mi aranızda. Cevap verirseniz çok sevinirim. Durumum da hala aynı sayılır aslında çok bir ilerleme yok, aynı hissizlik. Ama kendimi yükseltmek için bir tane unisex bebek tulumu aldim ona bakıp mutlu oluyorum :)

Biz 2 senelik evli ve 27 yasimizdaydik. Bizle ayni vakitte evlenen arkadaslarimizin 1 senedir deneyip bebegi olmamisti. Doktor baska bi arkadasim da onu teselli ediyordu, bi sure korunduktan sonra en az 6 ay olmaz genelde sakin ol vs diye. Qslinda bebek fikrine o an icin haizr hissetmiyor ve erken goruyorduk. Ama 30 yaş sonrasina da birakmak istemiyorduk bir yandan da, denemeye baslayalim zten en az 6 ay olmuyomus, sonra hamilelik vs derken nerdeyse 30 olcaz zaten, artik vakti geldi gibi bi kafayla korunmayi bıraktık korunmayi biraktigimiz ilk ay oldu yani biz korunmadigimiz halde, hamile kalinca oyle bir şok ve hayal kırıklığı yasadim ki. Noluyoruz dedik bi an. Tek hissettigimiz saskinlik ve korkuydu sanki. daha cok erken diye düşünüyorduk gibi. Pek sevinemedik. Esim de ben de. Ama zamanla alistik. Oyle cok duygusal bi insan degilim, "bebegin icinde hissettikce, annelik duygulari vs vs" diye baslamicam, cunku dogurmak uzereyim hala bana iyle muthis bi duygu falan yuklenmedi. Ama karamsar degilim. Hayatimda hep rahat bir insandim. Cocugumu da oyle yetistirmeyi, onunla da raahat olmayi umuyorum insallah. Evet benim de hala gezmek istediğim yerler, yapmak istedigim seyler var mesela. Cocukla gezmek belki zor, ama hayatinin odagjna cocugu oturtan bri de olmicam. Bu yonlerden hic karamsarliga dusmedim acikcasi. Oncelikle bu fikirleri kafanda yenmelisin bence. Insanlar her seyi cok abartiyor. Abartili ebeveynlik gercekten ebeveynlerin hayatini bitiriyor. Bir cocugun etrafinda bitik iki insana donusuyorlar. Ben asla oyle olmicam. Allah saglik vermisse, ozel bir ilgiyi gerektiren bir durumu oksa cocugumun, allah korusun, ful time mesaisi, hayati annelikten ibaret bir insan olmicam ben. Sadece biz cocuga degil, cocuk da biraz bize ayak uydurmali bence. Karamsar olma. Enjnde sonunda zaten yapacaktiysan biraz erken oldu sadece, once kafanda barisman gerekiyor anne oa fikriyle

Evet doğum yaptım ve iyiki de yapmışım diyorum :) burdan da hamile olup bu hisleri yaşayan herkese diyorum ki, is, es, maddi durumlar musaitse asla vazgecmesinler:)

Lütfen bebeğinizi bırakmayın zamanla alışırsınız ya sonradan olmazsa o zaman çok pişman olursunuz rabbimin bir bildiği vardır bunda da bir hayır diyin ve hamileliğin tadını çıkarın Bu arada bende çoğu zaman kahvaltı yapmayan biriyim bebeğim olsa ona nasıl bakacam diye korkmuyor değilim

Merhaba hepiniz bana iyi niyetli yaklastiginiz için hepinize çok teşekkür ederim. Burayi seviyorum sizi seviyorum. Duygularımda pek değişiklik yok, ama gelişmeyle ilgili yazmak istedim. Esimle hissettiklerimin bir kısmını paylaştım. Aslında onunda bana anlatmadigi farklı düşünceleri varmis. Çevremizde duyduğumuz bebek sahibi olmak isteyen ama zorluk yaşayan tanidiklarimizi düşünerek hep tedirgin olmuş, 2 ya da 3 yıl daha beklesek ne değişecekti ki dedi. Yapmak istediklerimizi onunla da yapabiliriz dedi. Onun mutlu olmasi beni bu konuda motive ediyor acikcasi. Durumun gidişatı ile ilgili sizlere yazmayı kendime borç bildim. Burasi bana yalnız olmadığımı hatırlatıyor. Keske KK buluşması olsa :)

saydığınız korkuları yaşamakta çok haklısınız yaklaşık 1 yıl önce bende elimde çift çizgili bir testle oturup ağlamıştım ya yapamazsam yetemezsem diye cidden korkunç bir süreç sigarayı dakikasında bırakmıştım ama kalp atışları durdu mecburen kürtaj oldum. şimdi ise gidip bir hata hormon testi yaptırdım ve dr elimi çabuk tutmamı söyledi daha fazla erteleyemezsin dedi o günden beri o psikolojik baskıyla çocuk istiyorum ama şimdi de olmuyor. umarım vicdan azabı çekmeyeceğiniz bir karar verirsiniz ileride çok pişmanda olabilirsiniz hakkınızda hayırlısı olsun

Bir an önce ne yapacağınıza karar verin çünkü sigara içerek bebeğe, organ gelişimine zarar veriyorsunuz. İlk 12 hafta içinde organlar tamamlanıyor, ondan sonra gelişip büyüyor. Benim de arkadaşım sigarayı bırakamadı. Çocuk tek gözü küçük doğdu. Mikroftalmi teşhisi kondu. Daha bu ay 1 yaşını doldurdu 2 defa ameliyat oldu. Büyüyünce protez takılacak çocuğun gözüne. Yani küçük derken sadece dikkatli bakınca farkedilen küçüklükten bahsetmiyorum bayağı çizgi gibi sağ gözü.

yerinde olmayı çok isterdim inan. ama yaşadığın şeyler çok insani duygular. birincisi bunun sebebi değişen hormonlarında olabilir yada gerçekten şuan hazır değilsindir. kendine biraz zaman tanı anlamaya çalış kimse de seni bu konuda suçlayamaz. sonuçta korunmuşsun benim annemde 4 çocuktan sonra doğum kontrol hapı kullanırken hamile kalmıştı üstelik her ayda adet gördü guatr için kullandığı ilaçlar korunma hapının etkisini düşürmüş. yani doktor öyle demişti. çocuğu iki kişi yapıyor ama onu karnın taşıyacak ve en büyük sorumluluğu alacak sensin

6.5 sene eşimle sevgili gibi yaşadık. Gezdik tozduk. Bebek için biraz bekleyelim maddiyatı ayarlayalım biraz dedik. Evet, 6.5 sene rahatça gezdik. Çok da memnundum. Ama emin ol ha şimdi ha sonra. Ben senin yaşadıklarının aynısını yaşayıp hissettim. O hayata da doyulmuyor, rahatlığa... iyice alışılıyor hatta. Hamile olduğumu öğrendiğim gün bütün gün ağlamıştım. hamilelikte de öyle ahım şahım duygularım şelale olmadı. Şimdi ise kucağımda bi melek var. Çok seviyorum onu. Biraz zor ama güzel Kucağına aldığın saniye itibari ile eskiyi unut ama. Ben bazen instagram arşivime bakıyorum. "Sadece bikaç hafta önce ben napıyodum" diye. O hayatla aramda yıllar var sanki... İşte böyle

Şuan soktasınız o yüzden hissettiklerin normal. Bende doğru düzgün kahvalti alışkanlığı olmayan kahve aşığı sigara içen biriydim ta ki kızımın kalp atışlarını duyana kadar... sonrasında geçirdiğim 8 aya inanamadim bilr ömrümde hic bu kadar sağlıklı beslenmemis ve kendimi dinç hissetmemiştim. Mucizenize sımsıkı sarılın ve kendinizi ona bırakın.

ben henüz nişanlıyım ama evlendiğimde en az 3 yıl, hatta 5 yıl bile olabilir, çocuk düşünmüyorum. o yüzden sizi çok iyi anladım. bir ara benim de reglim gecikti. çok korktum asla bir bebeğe hazır olmadığımı hissettim, sınavlarımın bitmesini bekliyordum, tezimi yetiştirmeye çalışıyordum o anda olacak bir hamilelik nikahı öne çekecekti ve ben daha nişanlımla baş başa kalamadan bebeğe alışmaya çalışacaktım. çok şükür ben sonra oldum regl. dediğim gibi ben sizi anladım. bence iyi bir doktora gidin ve eşinizle iyi bir karar verin. eğer hazır değilseniz bence bebeği dünyaya getirmeyin. çünkü bu öncelikle sizin hayatınız ve mutluluğunuz. istediğiniz zaman yeniden de gebelik oluşabilir iyi bir doktor şart dediğim gibi. doktor ismi de verebilirim isterseniz. allah hakkınızda en iyisini nasip etsin. yaşadığınız çok normal ve alacağınız herhangi bir karar kötü bir yola çıkmayacak, sizi mutlu edecek.

Istediğiniz an gebelik oluşabilir mi?

Hissettiklerime çok yakin şeyler anlatmissiniz. Evet tabi belli bir zamandan sonra istiyorduk, zaman olarak doğru değildi bana göre. Söylediklerinizi beynime not ettim.

Şuan ikinciye yedi aylık hamileyim. Planlı bi gebelikti kendimize süre vermiştik şu kadar ay deneriz olursa olur olmazsa olmaz demiştik, oldu. Bütün plana, programa rağmen hissettiklerini hissettim. Bu sefer hamilelik fikrine alışmam çok uzun sürdü hatta geçen aya kadar unutuyordum hamile olduğumu son trimestera girip ağırlaşmaya başlayıp, hareketlerim kısıtlanınca iyice idrak edebildim. Bende sigara içiyordum öyle böyle bırakıyosun kahveyi bırakamadım ama kafeinsiz içmeye çalışıyorum mümkün olduğunca. Hayatın ister istemez değişiyor bebekten sonra evet ama bir süre sonra bu değişime alışmış, ayak uydurmuş oluyor ve ona göre yaşamayı öğreniyorsun hatta öyle bir alışmış oluyorsun ki çoğu zaman evdeki eksikliği sana çok farklı geliyor, bi garip huzursuzluk yaratıyor. Korkuların çok normal sonuçta hiç yaşamadığın, bilmediğin, tanışık olmadığın hisler bunlar. Hakkınızda hayırlısı neyse o olsun.

Insallah en yakin zamanda beklediğiniz haberi alırsınız. Canı gönülden diliyorum bunu isteyen herkes için. Tesekkur ederim, belli bir vakte kadar düşünmeye vakit var en azından.

Okumanın faydaları antibiyotik d. kontrol ilacının etkisini azaltır ve bu ilaçlarda yazar

Dusundum bunu evet. Sağa sola soruyorum deneyimledikleri bir psikolog var mi diye, butcemi de cok sarsmayacak bir şey.

:)) ıste o kalp sesı var ya.. bılmem ben cok bekledım atmasını dıye belkı.. duydugumda aglamıstım.. hamıle oldugunu anlaman bıle zaman alıyo ınan bı sende degıl. belırtı olmayınca bı tek adet olmuyosun gıbı.. ama 8. 9. haftada ben burdayım anne moduna grıyo. o sana muhtac bakımına zamanını alır butun dunyadakı sevgını alır uykunu da ama vermem dıyemıyosun ıste.. dıyemedım hala :)) zaman ver kendıne. uzulme :)) ve yıne biraz buyur buyumez gezersın ne yapmak ıstıyorsan yaparsın :))

Korunmayi biraktigimiz ilk ay hamile kaldim. Hamile kaldigimda sigara kullaniyordum. Doktor onerisiyle azaltarak biraktim. Bisure gunde 10 sonra 7,5,2 seklinde birakiliyor. Kahve tuketimini birakmadim. Doktorum sadece sokakta satilan yiyeceklerden ve midye yeme demisti. Sevdigim seyleri tuketmeye devam ettim. Sizin gibi benimde kahvalti aliskanligim yoktu. Bebegi besleyebilmek icin hemde ilerleyen zamanlarda dis dokulmesi, kemik erimesi yasamamak icin kendimi beslenmeye basladim . Birsure sonra zaten vucudunuz alistigi icin kahvalti yapmaya alisacaksiniz. Merak etmeyin, insan dusununce boğulacak gibi oluyor ama yaşarken zamanla yeni duzene alisiliyor. Saglikla kucaginiza alin insallah :)

İnsanın kendisini bu düşüncelere hazırlaması lazım evvelinde. Ama şöyle bir durum da var. Ben isteyerek hamile kaldım ama bazen derin derin düşünürken buluyorum kendimi. İyi bir anne iyi bir ebeveyn olabilecek miyim, olabilecek miyiz? Ona sağladığımız şartlar yeterli gelecek mi? Sizi anlayabiliyorum ciddi sorumluluk isteyen bisey çünkü. Bazı şeyleri yaşayamadan bilemeyiz değil mi? Bunca insan bunun üstesinden gelebiliyorsa diyip bekliyorum. Belki tahminimiz kadar, belki daha az belki daha çok yaşamadan bilemeyiz. Ben de tipik bir yay burcuyum, özgürlüğüme düşkünüm. "Bağımlılık" kavramı korkutmuştur beni. İlerisi ne gösterir bilemem ama bebeğimle hayalini kurduğum herseyi yapmaya devam edeceğime söz verdim kendime. Aslında inanılmaz duygu. Kalp atışlarını hissettiğimde, en son ultrason kontrolünde kıpır kıpır gördüğümde yaşadığım heyecanı anlatamam. Umarım vereceğiniz karar ne olursa olsun mutluluk getirir.

Konunuzu güncellemeden dolayı gördüm, o kadar sevindim ki doğurmanıza sigarayı bırakabildiniz mi, nasıl zorluklar yaşadınız, evinizi değiştirdiniz mi? 9 haftalık hamile olarak ben de aynı sizin gibi rahatına düşkün, gece hayatını seven biri olduğumdan şimdiki halinizi çok merak ettim

Kizlar merhaba. Kimseye söyleyemediğim anlatamadığım şeyleri hep buraya yazdım. Hayatımda son dönemlerde kotu şeyler olurken hamile oldugumu öğrendim. Bu imkansiza yakin bir ihtimaldi 2 farklı korunma yöntemi kullanıyordum. Olayın cok ciddi sokundayim. Stresten geciktigimi dusundum, ilacımı hic aksatmadigima emindim, ve her ilişkide her ihtimale karşı prezervatif kullandık. Testi yaptığımda saniyeler içinde cift çizgi cikti. Daha yeni evliyim. Çocukları cok seviyorum evet ama bunu hiç düşünmemiştim. Karışık yaziyor olabilirim ağlıyorum şu an. Doktora gittim ve kese gözüküyordu. Bundan sonra söyleyeceklerim için ne olur yargılamayın sadece birilerinden ben de boyle hissettim ve şöyle oldu ya da şunu yaptım demesini istiyorum Kendimi çok kötü hissediyorum, sigara içiyorum ve bırakamadım. Bebek fikrine su an sıcak bakamıyorum. Bir an heyecanlanıp mutlu oluyorum ama sadece bir an. Ya cok saçma belki ama gezmek istediğim yerler, yapmak istediğim şeyler vardi. Sanki bütün hayatım bitecekmiş gibi hissediyorum. Eşim cok mutlu. Ben kimseye hissettiklerimi anlatamiyorum korkuyorum. Doktor ilacın etkisinin kullandığım antibiyotik sebebiyle azalmış olabileceğini söyledi. Tüm korunma yöntemlerinde korunmanın %99 olduğu anlattı vs. Ben şok icindeyim. Kendimi hamile gibi hissetmiyorum. Cok anlik mutluluklar oluyor. Allah isteyen herkese nasip etsin inşallah biliyorum bekleyen olmayan cok insan var biliyorum. Sacmalama diyorum kendime, su an o küçücük sey için böyle düşündüğüm için de kötü hissediyorum. Beni kardeşiniz dostunuz kuzeniniz gibi görün ve lütfen bana bunun normal ya da anormal olduğunu söyleyin. Yargilanmaktan korktuğum için kimseyle paylaşamıyorum. Uzun yazmış olabilirim okursanız ve cevap verirseniz belki bir nebze de olsa iyi hissederim. Cok sorumluluk sahibi bir insan da değilim. Bazen üşendiğim için kahvalti bile yapmam mesela. Simdi de öyle o da benim yüzümden ac mi kalır diye düşünüyorum. Yaşam tarzım falan da biraz rahat, yani nasil anlatılır işte alkol alıp eğlenmeyi falan seviyorum. Tabiki bunlar bir bebekten daha önemli değil, neyi nasıl anlatacağımi da bilemiyorum. Bunlar normal mi, boyle hissetmem sıkıntılı bir şey mi? Su an bu bebekten vazgeçersem ilerde istediğimde ya olmazsa. Boyle düşündüğüm icin bile cok üzgünüm. Lütfen bana bir şeyler söyler misiniz

Yaşadığın duygular çok normal öncelikle bu noktada kendini rahatlat. Ben de kendimi hiç anne olarak düşünemiyorum şu an hamile olsam çok şaşırırdım üzülürdüm şook olurdum. Sen kendini psikolojik olarak hazırlamadan bu duruma maruz kalmışsın. Evet bebek sahibi olmak zor ama hayatın bitti anlamına gelmez. Çocuk biraz ele avuca gelene kadar eaki hayatından gezmemden uykundan feragat edeceksin ama somrasınsada gitmek istediğin yerlere onunla gidersin yapmak istediklerini yapmak için minik bir arkadaşın olur. Hele ki eşin de istekliyse ne mutlu sana. Tek yapman gereken hayatın bitmiş gibi değil hayatınıza artık minik bir arkadaş eklenmiş gibi hayaller kurmak

Ben olursa da olmazsa da başım üstüne dediğim, korunmayı bıraktığım ilk ay bebek haberi aldım. Bir kere büyük bir değişim. Kabul etmek lazım. Zor bunu da kabul etmek lazım. Kendi adıma gebeliğim çok zor geçti sonrasında da başka sağlık sorunlarım oldu. Herkes iyi beslenmelisin, vitamin içmelisin dediği dönemde ben sadece kustum. 6 ay sadece serum sonrasında da basit bir iki şey yiyebildim. Sonrasında kalp, tansiyon, safra kesesi sırayla alarm verdi. Yine çok sınırlı bir beslenme listem vardı. Bu bile tek başına yeterli idi mutsuz olmak için. Sigara değil de cipse çok düşkündüm. Öyle bir bulantı geldi ki. Asla yiyemedim. Sigarayı da eşim kullanıyordu ondan da tiksindim Dolayısıyla ilk 5-6 ay da zor geçti. Ama ne zaman dışarı kızımla çıkabildim. Kendi başıma bebeğimle bir şeyler yapabildim o zaman çok mutlu oldum. Şimdi havalar ısındı şehir dışı planlarımız var. İnşallah o kısmı da başarıyla atlatabilirsek, bence çok güzel olacak. Evet eskisi gibi sabaha kadar oturamıyor insan, kafasının estiği gibi çıkamıyor ama birlikte bir düzen oluşturuyorsun. Huzurlu, sağlıklı, mutlu bir bebeğin olmasını ve hayallerini birlikte yapabilmenizi diliyorum.

Kimse seni yargilayamaz öncelikle hiç böyle düşünüp kendini strese sokma ben çok uğraşarak hamile kalan biri olarak söylüyorum ilk öğrendiğimde uzunca süre yalnız lalmak istemedim. Acaba doğru zaman mıydı acaba bakabilir miyim senin gibi eşimle yeterince vakit geçirdik mi diye bile düşündüm. Dediğim gibi tedavi olmuştum iğne vuruyordum kendime düşünebiliyor musun ki ben iğneden çok korkan biriyim ben bile çok tedirgin oldum. Öncelikle doğurmaya karar verdiysen emin ol zaman içinde yaşam tarzın bebeğe uyacaktır. Onu yiyemedim bunu yapmadım diye düşünme ben iki buçuk ay boyunca mide bulantısından peynir ekmek yedim bebek iki gün büyük çıktı hatta. Hissettiklerin, korkuların çok insanca anne olma fikri yokmuş bile o yüzden biraz zaman geçmesini bekle buyudulce onu gördükçe kabulleneceksin

Ilac+prezervatife rağmen olmuşsa ve mutlu bir evlilik varsa aldırmazdım çünkü mucize ve muhakkak bir anlamı var. Burda korunuyordum diye geri çekilmeyi falan korunma olarak sayanlar var, onlara asla hak vermiyorum mesela. Siz gerçekten önlem almışsınız, antibiyotikten ilacın etkisinin azalacağını bilseydiniz de daha fazla ne yapabilirdiniz ki esiniz de zaten korunmuş. Burda biraz manevi olarak hayat görüşü devreye giriyor, bunca şeye rağmen gelmişse vardır bir sebebi bence. Hakkinizda hayırlısı olsun

Evet doğuracağım insallah :) sizin de hayirlisi olsun bu arada. Bütün gün yatma hali bende de var, gerçekten asosyal oldum. Sanki bundan sonra hep böyle kalicakmisim gibi korkuyorum, insallah bir an önce ikimiz de daha iyi hissederiz :) B

Iyiki yazmışım. Gelecek cevaplardan bir tık tedirgindim. Bunu etrafımda beni tanıyan insanlardan en az biriyle daha paylasma cesareti geldi ufaktan. Diger doktor randevusuna kadar en azından bekleyip o muayeneden sonraki duygu durumuma göre de esimle paylaşabilirim diye düşünüyorum

Hele siz onu bi kucağınıza alın bakın noluyo, kendinizden önce ona yedirirsiniz emin olun. Gezmek istediğim yerler var demişsiniz, beraber gezersiniz daha güzel değilmi üzmeyin kendinizi herşey olacağına varır. İnanın hayat bunlar için üzülmek için çok kısa tadını çıkarın.

Ilk once hislerinize gore yargilanacak bir durum yok. Insaniz tabi hemen herseye hazir olamjyoruz. Ben çoook istiyorum bebek. Gece gunduz agladigim zamanlar oluyordu ama hamile kaldigimda bile boşlukta hissetmişdim kendimi. Galiba hormonlarin bir etkisi. zamanla kalp atişini duyup, ellerini ayaklarini gordukden sonra resmen hayatimin merkezi oldular. Kaybettim 5 aylik yavrularimi ve yuzlerini bile gormedigim canlar bir senedir kalbimin en derin koşesindeler. Diyeceyim o ki şu an boyle hissetmeniz normal. Belki zamanla duzelir alişirsiniz. Ikinci onemli husus bir gerçeyi kabul etmeniz. tamam korundugunuz halde hamilesiniz. Ama bu size ona kiya bilme hakki vermiyor. Istemeseniz de artik o can var. Lutfen artik kurtajlar yaygin olsa da bilinçli olalim. Onlarin yaşamina bizler karar veremeyiz. Bu düşünceden çikalim. Bir can veriliyor ve sen sadece o cani taşiyorsun. Onun yaşami hakkinda herhangi bir hukmumuz yok. Ya zamaninda engelle. Yapamiyorsan ya da yapmana ragmen olduysa bunu artik degistirme. Tabi doktora gitseniz on dakikada halleder. Bebek evet zorlu bir yolculukdur. Ama verdiyi muthis guzellikleri, mutluluklari bu dunyada ne kariş kariş gezmekle ne de en buyuk servete sahip olmakla sağlayamayiz. O yuzden anne baba olanlar aslinda dunyada en guzel servete sahip olduklarinin bilincinde olmali. Belki o zaman çocuklara daha az kiyilir, daha az çocuk dövülur, daha az çocuk istismar edilir. Son olarak da hakkinizda hayirlisini diliyorum

teşekkür ederim inşallah

seni çok iyi anlıyorum ben isteyerek hamile kaldım ama bazen ne yapacağım bakabilecek miyim korkusu içimi kaplıyor istediğim halde sana hediye gibi gelmiş resmen bence sürece alışacağını düşünüyorum. ister istemez hayat bir şekilde alıştırıyor evliliğin başında olması sadece zamansız olmuş. ama ben hiçbir zaman çocuğu ayak bağı olarak görenlerden olmadım 1 yaşına girmemiş bebeğiyle kamp yapan arkadaşımda var cocuğu yaramaz diye dışarı çıkmayanda nasıl eğitirsen öyle gider diye düşünüyorum. gezmek bence bebekle de yapılabilir bir şey bir sürü insan var. Eğer iki kişi kalıp kafanı dinlemek istediğin zamanlar olursa kayınvaliden ya da annen varsa onlara bırakıp yokmuşcasına takılırsın ama bir sürü anneden duyuyorum uyurken özlüyorum diyorlar bence sen çok güzel bir anne olacaksın ve şuanda ister istemez duygularını gebelikten dolayı daha üstlerde yaşıyorsun.

Mesajınız o kadar içimi ferahlattı ki, emek verip yazdığınız için çoook teşekkür ederim 9 haftaya yakın hamileyim ben de, çıldırıyorum mutluluktan ama diğer yandan da tüm hayatım değişti, kaygılarım var... Evim küçük, sigarayı hala arada yakıyorum, alkol tamam hiç canım çekmiyor şu an ama bir gün illa ki o kaçamakları, yazın akşamüstü biralarını özleyeceğim... Benimki gibi keyifleri olan biri de bunları söylüyorsa bir bildiği vardır Sağlıkla kucağınıza almanıza çok sevindim

Farkında olmadan annelik hisleri başlamış bile iyi beslenmiyorum kahve sigara içiyorum deyip kendini yargılaman bile annelik iç güdüsü işte bunlar yinede hayırlısı olsun iki durumda da kendi kararınız

Su an elimden geldiğince azalttım cok zorlanıyorum ama elimden geleni yapıyorum B

Evet ben de bazen diyorum kızım bu şartlara rağmen bu bebek olduysa bu cidden bir mucize diye. Sadece bazen öyle bir şeyin oldugunu bile unutuyorum

inan ki en başından sonuna kadar acaba ne kadar verdi diye sabırsızlıkla okudum. evliliğimden yıllar sonra hamilelik düşünüp hamile kalmama rağmen seninle aynı şeyleri hissettim başta. bebeğinin doğmasına karar verdiği ve doğduğunu okuyunca gözlerim doldu. umarım bende bu sürece kolayca alışırım. senin için çok mutlu oldum. sağlıkla büyüt inşallah

Kizlar ağlayarak okuyorum. Anonim olup rahat rahat paylaşmak beni rahatlatıyor. Zaten daha bu haberi bile 2 3 kişi dışında kimseye söylemedim. Başkalarının hamilelik haberlerini duyunca içim kıpır kıpır olurdu, kendimi hayal ederdim. Düşünmek için vakit var en azından biraz daha, onun yaşam hakkını elinden almak asla istemiyorum bunu yazarken bile kendimi kötü hissediyorum. Umarım o da benim özgürlüğümü elimden cok almaz. 1 hafta sonra tekrar doktora gideceğim kalp atışını duyup kendisini gorebilme ihtimalimiz varmis. O zamana kadar içimdeki sese odaklanıp dua edeceğim. Doğruyu görebilmek dogru karar verebilmek için. Bir konu okudum burda, bir anne bebeğine alisamamis ve aylar sonra gelip cok guzel duygularını paylaşmış. Umarım ben de öyle olurum. Dualarınızda bana da yer verin lütfen

Herhangi bir gebelik yaşamadım henüz ama yeni yeni bebek düşünmeye başladım ama bahsettiklerini ara ara ben de düşünüyorum çünkü dünyaya bir çocuk getirmek onu yetiştirmek çok büyük sorumluluk ve geri dönüşü de yok, hani sonu olmayan tek durum belki de ebeveyn olmak, ama aynı zamanda büyülü de olsa gerek ki herkes tattığı en güzel his olduğunu söylüyor, belki şuan yaşadığın şoktan dolayı böyle hissediyorsundur ama birileriyle konuşup rahatlamayı dene ve bence bebeğinden vazgeçme, sonuçta doğan büyüyor, yine sosyal hayatına devam edebilirsin ki sonsuza dek bebek kalmayacak, sakince içindeki mucizeye kulak ver konuş onunla ve kendini de onu da mutlu etmeye bak, evet bazen yeri geliyor kendimize bile yetemiyoruz ama eminim öyle bir sevgi işleniyordur ki içimize, ona en iyi şekilde bakıp yetebilme yeteneği bahşediliyordur içgüdüsel olarak, iyi bi anne olacaksın, içindeki gücü ve sevgiyi keşfet ve bu günlerin geçmesini bekle..

Merak ettim naptiniz. Umarım bebeğiniz dogmustur

benim için içimde yaşamayan bir bebeği aldırmaya kürtaja gitmek bile çok zordu hatta bütün süreç içerisinde en zoru o oldu günlerce kendi düşse diye bekledim ama olmadı. bir de siz bu kadar düşünüyorsunuz ama ilk gebeliklerde düşük oranı o kadar yüksek ki istemem başınıza gelmesini kesinlikle yanlış anlamayın hayatta ne olacağını sadece zaman gösteriyor

Vazgecip vazgecmemek sizin ve eşinizin vereceği ortak karara bağlıdır. Ama ilk başta habersiz geldiği için böyle hissetmeniz çok normal. Bende hamileyim ve kahve sigara bağımlısıydım. Bebeği isteyerek yapmama rağmen ilk aylarda zorlandım ve sigara ictiğimde oldu açıkası arada. ilk aylarda bırakırken cok agresifleştim ve ağlama krizleri yaşadım. Her şey kafada bitiyor emin ol. Benım emzik gibi yarın saatte bir elimde sigara olurdu ve günde 8 bardaktan fazla belki kahve içerdim. Şuan neredeyse hic icmiyorum. O içinde büyüdükce ne demek istediğimi anlayacaksın. Dedğim gibi bunlar senın iradene bağlı. Ayrıca bebekle de gayet geziliyor emin olabilirsin. Benimde acıkcası gezmek istediğim yerler vardı. Evlendiğimiz sene baliye balayına gidecektik covid yüzünden iptal oldu bidaha da para denkleştiremedik. Ama şimdi diyorum bebekle seneye yaza gideriz belki.

Zaten bunun icin forumun gebeliğe hazırlık bölümünde 1 saat gezmesi yeterli. Kaç aylarca tedavi görüp cocuk sahibi olamayanlar var malesef.

Her tedaviyle oluşur mu peki?

Oncelikle boyle hissetmen cok normal. Hazir olmadan yasanan bir gebelik hem de korunmaya ragmen olmasi tabi ki yargilanacak bir sey olamaz. Bebek sahibi olmak istemek kadar istememek de cok dogal. Su asamada kendini motive etmeye calisacaksin. Bebeginden vazgecmeni kesinlikle oneremem. Sonucta kalbi atiyor ve sana tutunmus. Tek yapman gereken bir sure hayat standartlarindan taviz vermek. Karnında buyudukce ve tekmelerini hissettikce ona alisacak ve asla vazgecemeyeceksin. Biraz zaman gecince yapmak istedigin ne varsa pekala onunla da yapabilirsin. Birkac yil kendi hayatin diye birşey olmayacak, her seyi ona gore düzenleyeceksin ama sonrasi cok keyifli olmaya baslayacak. Bu surecte esinin destegi cok onemli, ozellikle dogumdan sonra. Umarim her sey yolunda gider ve mutlu bir gebelik gecirirsin.

Umarım en kısa zamanda bir bebeğiniz olur. Ben son 10 günde ailemin saglik sorunları, is problemleri derken kotu zamanlar geçirdim. Üzerine boyle bir durum olunca Allahim diyorum bu bana verdiğin güzel günlerin habercisi mi? İçimdeki her şeyi söylemek istiyorum sizlere, cinsellikte bile daha yeni yeni kendimi tanımaya başlamıştım. Her anlamda yeniydi her şey..

Bence korkma eşinle sakince konuş bence çünkü duygularını bilirse sana destek olur. Bunda yargılanacak birşey yok ki. Ama zaman içinde emin ol durumu kabulleniyorsun

Yaşadığınız hisler o kadar normal ki. Beklemediğiniz hazır olmadığınız bir anda gelişmiş. Bunun için asla kendinizi suçlamayın neden böyle hissediyorum diye. Ama sonuç olarak evlilik hayatımda bir bebek istiyorum anne olmak istiyorum diyorsanız şunu söyleyeyim ben planlı bebek isteğim ilk ay hamile kaldım, ayda sadece 3 ilişki ile tamam dedim kolaymış bu istenince oluyor, kalp atışını da duydum ama bir sonraki kontrol kalp atışı durmuş işinin ehli bir doktora kürtaj oldum işte o kürtaj sonrası olanlar oldu rahim kazınmayıp vakumlu olduğu halde rahim kalınlığı eskisi gibi olmadı 2 yıldır bir rahim filmi 2 histeroskopi sayısız ilaç şimdi aşılama sürecindeyiz. Demem o ki aldır yine olur bir kere olmuş yine neden olmasın sonra isteyince olur kısmı herkeste olmuyor haberiniz olsun. Bebek işi oluncaya kadar da zor olduktan sora da zor bambaşka bir süreç bunu kabul etmek lazım inşallah en doğru kararı verir sizin için en iyi olacak yolda mutlu bir şekilde ilerlersiniz Rabbim gönlünüze ferahlık versin

Tebrik ederim, sağlıkla büyüsün miniginiz

İstemeden hamile kalınca kabullenmek kolay olmuyor. Ama ben sizin bebeğinizden vazgeçeceğinize inanmıyorum. Ben isteyerek hamile kaldığım halde keşke daha mı sonra olsaydı diye düşüncelere girdim en başta bende kabullenemedim ama sonra karnım büyüdükçe hareketlerini, tekmelerini, hıçkırıklarını hissettikçe ve en sonunda kucağıma alınca bütün her şeyi geri de bıraktım.

Evet malesef ben onlardan biri olduğum için bunu yaşayan kadınlar zaten bilincinde yazdıklarıma uzulmezler ama bu durumu yaşamayan biri malesef tam olarak anlayamıyor. Tabi ki tıp gelişti her zaman umut var ama o süreç düşmanim yaşamasın çok ayrı şu an hamileyken bile o hissettigim duygu bozukluklarini yaşamıyorum. Yani bir insan kurulu evlilik düzeninde ilerde çocuk sahibi olma hayali varsa şu an olan bir bebeği aldırmak kesinlikle mantikli değil. O bebeğin oluşmasu zaten doğal yollarla yüzde 25 aylık şansı sebepsiz infertilitesi olan bile oluyor ilk çocuktan sonra yıllarca bekliyorlar. Kuzenim ilk cocuktan sonra tam üç yıl ugrasti

İsteyerek iki kere çocuk sahibi oldum. İkisinde de hamile olduğumu öğrenince şöyle bir titredim. Çünkü hayatım değişecekti biliyordum. Daha önünde sekiz ay var. Alışkanlıklarını değiştirmek ve psikolojik hazırlık için iyi bir zaman. Ya yarın doğacak olsaydı... 9 ay taşımak da boşuna olmuyor, var bir hikmeti. Şimdiden tebrikler...

Evet ev değişikliği yaptık, beyefendinin odasi olsun dedik ama bir süre daha 1+1 evde idare edebilirmisiz bizimle aynı odada kalıyor çünkü. Sigarayı cook azalttım ama malesef bırakamadım. Onu bırakmaya çalışın. Alkol zaten ilk öğrendiğim andan bugüne kadar hicc yok :) cook özledim deli gibi içmeyi, ama emzirmek daha keyif verici :) biraz daha buyudukten sonra 1 2 ay daha, arada sırada ananeye babanneye bırakıp gece kacamaklarina devam edebileceğimize inancım sonsuz :) ama su an 1 saat babasına bıraksam çığlık kıyamet ağlıyor 1 saat sonunda, bence beni özlüyor aşık bana hahaha. Hamilelikte psikolojik olarak hep yikiktim, depresyon gibiydi. Lohusalik da felaket bir dönem, ama cok normal cok olağan ve cook geçici. Hep geçici olduğunu düşünün, 9 ay gececek, doğum sancısı gececek, lohusalik gececek hepsi gececek ve sonrası cook güzel :) saglikla doğsun insallah bebeğiniz:))

Bu tedirginliği yillarca bebek sahibi olmak isteyenler de yaşayabiliyor. Kürtaj gibi niyetiniz yoksa sigarayı bırakın acilen. Kolik molik olup canınıza da okuyabilir ilk zamanlar. Uslu bir bebek olup en güzel hayallerinizi de süsleyebilir. Onla da gezebilirsiniz. Her şey olabilir. Ama bence bu bir mucize ve ona sarılmalısınız

Evliliğimin ilk yılında ben de sizin gibi düşündüm. Eşimle bol bol gezmek, tatiller yapmak, baş başa vakit geçirmek için bebeği erteledim. Nasıl olsa hemen olur diye düşündüm. Ama tabi evdeki hesap çarşıya uymadı. Tam çocuk düşünmeye başlamıştım ki yumurtalarımın bitmek üzere olduğunu öğrendim. Şimdi de bebeğim olsun diye yanıp tutuşuyorum. Sizin o kadar dikkat edip korunmanıza rağmen yine de olmuş. Tutunmuş size... Bence mucizenizi sahiplenin

Maşallah. Allahım analı babalı sağlıkla mutlulukla büyütmeyi nasip etsin inşallah arkadaşım.

Ben bir seneyi geçkin süredir bebek isteyip sahip olamadığım için içim buruk okudum. Ne kadar istemek normalse istememekte o kadar normal. İlerde olup olmayacağını da ancak Allah bilir ama bir kere hamile kaldıysan kolayca yine hamile kalırsın demek ki rahimde yumurtalıklarda problem yok. Çocuk sahibi olmak büyük bir sorumluluk ve büyük bir fedakarlık istiyor. Şuan hazır değilsin fakat artık olan olmuş belki 9 aylık süreçte bebek fikrine adapte olursun ya da hiçbir zaman istemezsin bunu ancak sen bilebilirsin. Hislerinizi dinleyip ona göre karar verin.