Mekanı cennet olsun anneciginin

Çok üzüldüm tasarımlarınıza bundan sonra çok çok mutlu olursunuz insaAllah

Canım annem.

Anne boşluğu kaç yaşında olursa olsun insan yerine ne koymaya çalışırsa çalışsın asla dolmayacak bi yerdir siz yazarken annem aklıma geldi bı gün onu kaybedeck olmanin korkusu sardı içimi çok çok zor bı durum ölüm başlı başına bi travma zaten rabbim yardım etsin size anaciginzn da mekanı cennet olsun inşallah

Çok zor Rabbim mekanını cennet eylesin inşaallah. Bende babamı çok özledim. Baba demeyi özledim 2 seneye yaklaştı babamı kaybedeli ama hala gözüm yollarda bir gün gelecekmiş gibi bekliyorum

Ben kucukken ve genc kizlik donemlerimde hep deftere yazardim sevinclerimi huzunlerimi yazdikca rahatlardm sende seni rahatlaticaksa anneme notlar gibi basla yaz sevgini herseyini belki seni de rahatlatir belki ilerde yavrunda okur feyz alir

Ağlayın, bundan çekinmeyin. İçinizdeki zehiri akıtın. İnsan bir yakınını kaybettiğinde içinde onun acısını hissettiren 40 adet mum yanarmış. Ama zamanla o mumlar birer bire sönermiş. En sonunda da 1 adet mum kalır ve o mum siz ölünceye kadar sönmezmiş. O mumların sönmesi için var gücünüzle üfleyein. Zamanla sönecektir. Ama sonuncusunu ne yaparsanız yapın söndüremezsiniz. Hep içinizde birazda olsa o acı kalacaktır. Hayata tutunun. Moralizini yüksek tutun. Geride kalan yakınlarınıza sıkı sıkıya bağlanın onlarla mutlu olmaya bakın

SubhanAllah, aslında ne kadar şanslısın. kardeşin sana geliyor demek, çok etkilendim. benimde büyük kızım annemin kopyası. abim der Allah annemi aldı Aişe'yi verdi bize. bazen öyle çok benziyorki, bİ bakışı mesela. eşim anında diyor aynı annen. burnum sızlıyor ama hemen şükrediyorum. iyiki iyiki bu kadar çok benziyor azda olsa hasretim diniyor.

Affedilmeyecek ne yapmış olabilirsiniz ki? Hangimiz kırmadık, üzmedik sevdiklerimizi. Mesela şöyle düşünün, anneniz şuan sizin bu hüznünüzü hissediyor ve eminim mutlu olmanızı çok istiyordur. Ben ölsem, ardımda hüzünlü ve kendini suçlayan bir evlat değil, mutlu bir evlat bırakmak isterim. Çünkü o bir şekilde sizi hissediyor. Annenizin kabrinde rahat olması için, affedin kendinizi. Hep güzelliklerle yad edin. Dualarınızı gönderip, kaderi kabullenin. Anneler geride gözü yaşlı bir evlat bırakmak istemezler.

Aynı düşünceler bendede var kardeşim illet hastalıktan kaybettim aslanlar gibi dağ gibi babamı.. Bende hep hastanede yatıyor ama beni hep görüyor hissediyorum. Babamdan sonra hayatım mahvoldu sanki buu yaşıma kadar babamın kanatları altında gelmişim gibi hissediyorum bende yetişemedim cenazesine gittim diyebilirim

Başınız sağolsun.. Üzdünüz.. Konuya yazan, yazmayan tüm sevdiklerini kaybedenlerin de başı sağolsun. Allah hepsine rahmet eylesin. Allah sabır versin..

benim annem normalde hastalıktan korkan bir insandı. yani hasta olmasa bile kendisini hasta hissederdi bazen. Sık sık vücut ağrılarından şikayet ederdi, sırtım ağrıyor belim ağrıyor gibi. Sık sık muayene de olurdu aslında. Annemden 10 ay önce dayımı kaybettik biz akciğer kanserinden. Onun bir hastalık sureci oldu. Hastalığı da tanıyoruz aslında, annem tüm süreçleri takip etti. Ama belirti vermedi annemde, ya da farklı ilerledi diyeyim. Vefat etmeden 3 4 ay önce ağrılardan söz ediyordu ama ciddiye almadık ne kendisi, ne biz. Dayimdan sonra o hastalık korkusu gitti annemden, çöktü tamamen psikolojik olarak. Verdiği belirtiler sadece grip, nefes darlığı, boyun kol ağrısı filandı ve dayanılmaz değildi. Kaybetmeden 40 gün önce iste ağrılar arttı, dayanılmaz boyutlara geldi ama teshis konulamadı bir turlu. Gittiği hastanelerde akciğer enfeksiyonu, zatürre teşhisleri kondu. Dayımın doktoru annemin halini görünce bir tek o şüphelendi de tomografi ve pet-ct istedi. Ancak o zaman anlaşıldı ama hala biz enfeksiyondur diye düşündük, konduramadık Annemin pete girdikten sonra beni arayıp telefonda aglamasini hic unutamıyorum mesela, kabul edemiyorum ölmek istemiyorum diye... Yani kendisi de anlamadi galiba, verem oldugunu düşündü beni yaklaştırmadı yanına, torununu goremedi. Çok uzattım kusura bakmayin. O anladı ama kendisine konduramadı belkide. Bir de çok hızlı ilerledi hastalık. Biyopsi amacıyla hastaneye yatirdigimiz gün ultrasonla kontrol ettikleri karaciğerde ertesi gün bisürü tümör olduğunu gördük mesela. Doktor da söyledi çok hızlı ilerliyor, ilk defa karşılaşıyorum diye. 3 günde tüm vücudu sarıp bitti iste.

Kıyamam sana I inessa armand cıgım. Özlemini kalbimde hissettim. Rabbım dayanma gücü versin. Allah sana ve evladına uzun saglıklı mutlu ömür versin

Sesinin olduğu bir videom vardı, vefatından sonra hemen CD ye flash belleğe aktardım. Ama üç senedir, dinlemeye cesaret edemedim. Benim de sorularım var senin gibi. Oğlumla ilgili birçok şeyi ona sormak için neler vermezdim. Ne hamileligimi ne de oğlumu gördü ama diğer mesajındaki gibi hücrelerimiz de yaşamaya devam ediyor annelerimiz, bir de yüreğimizde. Demek ki bu yüzden acısı hep taze.

Allah çok çok çok sabır versin arkadasim

Allah sabır versin size. Mesajınızı okuyunca şu forumda annesinden, babasından, kayınvalidesinden, kayınpederinden, kardeşlerinden şikayetler dolu atılan mesajlar ne kadar gereksiz olduğunu anlıyor insan. Hayatta olan anne-babanın değerini bilmeyen o kadar çok şikayetçi arkadaş var ki. Şu dünyada herşey geri kazanılır. İşini kaybedersin yenisini bulursun, eşinden ayrılırsın yenisini bulursun, evlenirsin boşanırsın tekrar evlenirsin, vazon kırılır yenisini alırsın. Ama hayatından bir can kopup gittiğinde ne yapsan nafile. Herkesin yakınlarının kıymetini hayattayken bilmesini dilerim. Canım şuan annen için yapabileceğin tekşey ona dua edip onun yetiştirdiği hayırlı bir evlat olmak. Senin yaptığın her iyi amel onun defterine sevap olarak yazılır unutma. Kendin için yapabileceğin şey is ona yaşatabildiğin güzel mutlu anları hatırlamak. Bu sayede bir olsun ona olan vefa borcunun bir kısmını ödediğini düşünüp içini rahatlatmak. Hayata olsaydı onu mutlu edebilecek şey evlatlarının sağlıklı ve mutlu bir hayat sürmesi olacaktı. Sizde sağlıklı ve mutlu bir hayat sürmek için elinizden geleni yapın.

Canım rabbim sabır versin anneciğine de allah rahmet eylesin

Size de kendime de sabırlar diliyorum. Şunu anladım ki, bu acı geçeceğine katlanarak artiyor. Uç sene oldu, 13 sene de olsa ayni. İnsan hep eksik ve keskelerle yaşar mı, yasiyor. Ya geçen gün elime tamamen tesadüf eseri annemin yorgan iğnesi ve üstünde takılı bir parça ip geçti, hungür hüngür ağladım. İğneye takılı yarım kalmış iplik bile yüreğime oturdu. Sabır...

canım canım. aynı zamanlarda aniden kaybetmişiz babalarımızı. bu nasıl bir özlemdir nasıl bir acıdır yarabbim. tam bir çaresizlik. dediğin gibi

İçim cız etti yazınızı okuyunca ve şuan benimde boğazım düğüm düğüm.. Anne bu. Yeri dolmaz özlemi geçmez Rabbim dayanma gücü versin size İnşallah ahiret aleminde birlikte olursunuz anneciğinizle

Rica ederim. Allah mekanını cennet eylesin annenizin

Hepinizi tek tek alintilayip cevap vermek isterdim ama kendimde o gücü bulamiyorum, hepinizden ozur dilerim. Ve hepinize tesekkur ederim acimi paylastiginiz icin. Yalniz olmamak hem guzel, hem kotu. Bu aciyi cok kisi yasiyor malesef, allahtan hepinize sabir diliyorum. Bu kadar zaman sonra annemden bekledigim bir ses, bir soluk var hala. Bir haber bekliyorum sanki. Artik gelemeyecek birini beklemek cok zor. Onunla yaptigimiz bir cok seyi artik yapmak istemiyorum. Bir daha asla cocugum olmasini istemiyorum mesela. Bir daha annem yanibasimda olamayacak cunku. Ama S Spizella sana cok tesekkur ederim o paylastigin yazi icin. Ben zaten her adimimda kafamin icinde tasiyordum annemi, simdi vucudumda da izlerini tasidigimi biliyorum artik. Bana kendimi daha iyi hissettirdiginiz icin hepinize tesekkur ederim. Annesi babasi sag olanlara da birlikte saglikli, mutlu ve uzun bir omur diliyorum.

Yüreğimi dagıttın rabbim sabır versin size.. Başınız sağolsun.

Inancinizin dışında konuşuyorsam hoş görün ; ölüm saati bellidir ve değişmez. Anneniz seviliyormus ki, hissetmeden, usulca gelmiş. Kanser çok ağrılı bir süreçtir, anneciginiz hissetmeden göçmüş. Annenize, dayiniza ve tüm vefat edenlerimize Rahmet diliyorum Rabbimden. Anneizle aranızda olan o son munakasayi aklınızdan silin. Ölünce yakınlarımız, haksizliklarimiz geliyor zihnimizde yerleşiyor. O bir anne, yaşarken unutuyor bile, bunu unutmayın. Hep güzel anlariniz, guluslerinizi, sohbetlerinizi düşünün ve bu şekilde anı biriktirin aklınızda. Kendinizi affedemezseniz, boslugunuz artabilir, kabullenme süreci sancılı geçer.

Gözyaşlarıyla okudum keşke anneler ölümsüz olsa.. Birgün annemin beni bırakıp gideceği gün gelicek Nasıl dayanılır ki buna

Hayat sizi annenizden koparmış ama kardeşiniz ve çocuğunuz sizinle. Onlardan koparmasına izin vermeyin. Moralinizi yüksek tutmaya çalışın

geçenlerde vir sohbet dondu aramizda annemle öleyimde kurtul dedi bana nazlanarak ne kurtulacam kiz kisliklarimi kim yapacak sakin ölme dedim bende zamani gelince dua edeceksin öleyim diye dedi icime biseyler oturdu evet cok hasta olsa aci cekse daha cok aci cekmesin diye her gece dua ederdim allaha emanetini teslim almasi icin Allah sizi bu duruma düşürme miş tertemiz göçmüş anaciniz ele güne muhtaç olmadan evet bir anda olan şeyi kabullenip idrak etmek daha uzun zaman alir ama allah sevdiklerimizin ölmesini isteyecek dualar ettirmesin kimseye

zaten kabullensen belki bu kadar acitmayacak artik bunun icin yazdim zaten gözlerinin önünde bu sözü soylemeni saglayacak kadar aci cekmeden vefat etmis anneniz bunun icin bile mutlu olabilirsin cok aci biliyorum ben bazen o gunu dusunurken bile ne yapacagimi sasiriyorum istemsiz gozlerim doluyor yasasam belki bende kaldiramayacagim ama hayat devam etmek zorunda I inessa

Annemi cok ozledim deyisleriniz benide aglatti inan cok uzuldum. Mekani cennet olsun Allah sabirlar versin

Gecen sene ayni gun dogum yapmisiz ve ben de 6 ay once babami kaybettim. Bu acilarin tesellisi yok, pismanliklarlarim benim de oyle cok ki. Ben de o kadar ozluyorum ki... cok zor. Icime oturdu kaldi gece yarisi calan telefon

Yazdıklarını iliklerime kadar hissettim canım. Allah rahmet eylesin. Mekanı cennet olsun. Seni çok seviyorum I inessa armand. Hep mutlu olursun inşallah. ❤❤❤❤

Okurken gözlerim doldu, Allah mekanını cennet etsin, hastalıktan ölen insanların günahları dökülürmüş annenizde en güzel mekandadir inşallah şimdi Aslında bu yazdıkların hepimize ders olmalı hayat kısa annemlerimizin kıymetini bilelim, onları incitmeyelim

Özürlük bir şey yok, zaten bununla yaşıyoruz ; kendi adıma bazen böyle paylaşmak iyi bile geliyor

Ne kadar güzel... Hücrelerimi bilemem ama annemin bir fotokipisiyim, küçük kardeşim annemi çok özlediğinde bana gelir onun gibi kokuyorsun der, annemin eski arkadaşlarıyla rastlaşıyorum bazen hortlak görmüş gibi bakıyorlar yaşlandıkça daha çok benziyorum ona. Ama bu bile zor biliyor musun, bazen aynaya bakınca içim acıyor, ben annemi hatırlamadan aynaya bile bakamıyorum, çok tuhaf bir his, beni doğurmak için çok uğraşmış ablamla aram yedi yıl ve bu sürede sekiz düşüğü olmuş, çok çabalamış ben tutunabileyim diye o kadar istedim ki seni benim gibi oldun derdi, sırtımızdaki benlere kadar aynıyız, öyle acı veriyor ki bazen, çok çaresiz kalıyorum onu özlemek karşısında

ben hic son anlarında yaninda olamadim annemin, bebeğim var diye hastanede bekleyemedim o yoğun bakimdayken. Ondan önce 3 gün yattı hastanede, orada da kardeşim kaldı hep. Belki o yüzden kabullenemiyorum dediğiniz gibi, inanamiyorum belki hala. Belki size sacma gelecek, yanlış gelecek ama ben arkasından dua bile edemiyorum hala. Kabul edemiyorum çünkü. Hayat devam ediyor, etmek zorunda ama insan her an ariyor, eksiliyor Erkek kardeşim 20 yaşında, yanima gel dedim kabul etmedi yalniz yaşıyor simdi. Bi gün geldi bana, yemek hazirliyordum ben aç değilim ama makarna yap eve gotureyim, yarın ısıtır yerim dedi. O kadar zoruma gitti ki, onun soğuk makarnayi ısıtıp yiyecek olması. Günlerce ağladım sırf bu cümle yuzunden. Çok zor çok. Biz bu yasimizda ne hale geldik, küçücük yasta annesiz kalanlar ne yapsin..

Allah rahmet eylesin mekanı cennet olsun

amin.. Allah babaniza sifa versin T

Hic boyle seyler dusunmeyin, siz iyi bir evlatsiniz, insallah cocuklarim da beni, sizin annenizi sevdiginiz gibi sever, hicbir kotu evlat boyle derinden sevmez ve ozlemezdi annesini, ve emin olun anneni bunu biliyordu Huzur icinde yatsin anneniz

Şunu okuyorum ben böyle hissettiğimde, Hande Özdinler isimli bir Türk bilimkadını yazmış annesinin kaybından sonra. ANNEM vefat etti, onu yıkadık, pakladık, demir tabuta koyup Türkiye'ye uçakla getirdik. Oğlunun üstüne, eşinin yanına, toprağın içine, sanki bir tohum eker gibi nazikçe, dualarla bıraktık. Bir ömür bitti, annem gitti... Ama annemin mitokondrisi bende kaldı... Benim hücremde. Benim her hücremde, annemin mitokondrisi var. Her nefes alışımda, her kalp atışımda, her elimi uzatışımda, her düşüncemin başlangıcında, ne için enerji harcıyorsa bu vücudum, işte orda annemin mitokondrisi var... Annem gitti belki ama mitokondrisi bende kaldı... İnsanın başlangıcı olan o ilk iki hücrenin yumurta olanı, büyük ve zengindir. İçinde bir hücrenin yaşaması, çoğalması, değişmesi için gerekli olan her şeye ve bir ömür gerekli olacak enerjiyi üretecek mitokondriye de sahiptir. Mitokondri, hücreye enerji veren, canlı olmasının temelini sağlayan organeldir; babadan değil, anneden gelir. Anne, her çocuğuna enerjisini verir. Enerji üretme mekanizmasını verir. Harcanan her enerji, annenin çocuğuna verdiği mitokondriden gelir. Dolayısıyla anneler vefat edebilir ama anneler ölmez! Biz farkında olmadan, annelerimizi, gizli bir şifre gibi her hücremizin içinde taşırız. Annemiz vefat etse de bize enerji vermeye devam eder...

allah sabır versin tarifsiz acılar,

Annem annem annem 2005 te kaybettim ama acim, özlemim hiç bitmiyor. Bir tarafım hep eksik. Sizi çok iyi anlıyor ve acınızı derinden paylaşıyorum. Nur içinde yatsinlar

Gece gece beni de düğüm düğüm ettin be arkadaş rabbim sabır ve güç versin sana

Ben de yazıyorum ama okunacak kaygısıyla yazmiyorum, çoğu sadece annemle ikimizin anlayabileceği şeyler, sadece icimi boşaltmak için.. Kimseye anlatamadiklarimi hala ona anlatır gibi anlatıyorum gerçekten iyi geliyor.. Tesekkur ederim

Allah rahmet eylesin. Rabbim sabır versin. diyecek laf bulamıyorum. tek bildiğim kendinizi suçlamayın. anneniz yanınızda olsa bunu istemezdi emin olun. Çooook zor Rabbim sabırlar versin.

Yaşadığın güzel günlerle hatırla... Pişman olma somurttuğun için belki kırdığın için... Sende bir annesin kızına sarıl hayata sarıl... Ölüm Allahın emri Rabbim sana dayanma gücü versin

Allah bana kardesimin ve kizimin acisini gostermesin diyorum artik. Bunlarin disinda en acisini tattim diyorum. Dediginiz gibi artik hersey bos, giden geri gelmiyor. Haklisiniz elimden geleni yapiyorum, ona layik bir evlat olmaya calisiyorum. Emaneti kardesime iyi bakmaya calisiyorum.. T

Allah rahmet eylesin mekanı cennet olsun.. Anneler çocukları ne yaparsa yapsın onları affeder, kin tutmaz. En iyi anneler anlar çocuklarının halini. Sakın kendinize bu kötülüğü yapmayın. Eğer kendinizi suçlarsanız sürekli, bunun travmasını üzerinizden atamazsınız. Kendinizi affedin ve bilin ki hiçbir ayrılık sonsuza dek sürmeyecek. Birgün, bir zaman, kavuşacağız yolcu ettiklerimize.

25 sene boyunca belki 4 5 kez söylemediğim seni çok seviyorum cümlesini yoğun bakımdayken söylemek o kadar acınası, rezilce bir duygu ki. kimse yaşamasın inşallah bu duyguyu. O kadar insani rezil hissettiren çok az cümle var aklımda. Teşekkür ederim inşallah huzur içinde uyuyodur simdi

Evet tosia, yeri doldurulamayacak kayiplarim oldu, hala hayalimdeler. Ben masayı hazırlarken bile fazladan tabak koyduğum çok oldu. Detaya çok inmeyeyim, acı yanında acı yer bulmasın. Affetmek zorundasınız ve o günü silmek zorundasınız anilarinizdan. Dediği gibi olmuş annenizin. Kalbi güzelmiş gerçekten. Bende hep öyle diyorum, günüm geldiğimde muhtaç olmadan göçeyim. Her bulustugunuzda habersiz fotoğraf çekmesi de çok duygulandırdı beni. Benzer bir anım var.

Allah sabır versin tesellin anneni tanımak onunla büyümek olsun en azından onunla güzel günler gördün en basiti doğumunda varmış ben annemi nerdeyse hiç tanımadım sesini bilmem kv ile olan sorunlarından dolayı beni dövmeleri benden acılarını çıkarmalari kalmış aklım da ve son gecesinde beni öpmesi şanslısın aslında ben anne ne bilmiyorum çocuklarımla öğreniyorum o hissi ama avantajım bilmedigim hissi anneyi özlemiyorum

Allah sabır versin. Nurlar içinde yatsın anneniz. 20 yıl oldu benim de annemle babam gideli. Dünyanın en zengin dilinin bile dışa vuramayacağı acılar. Konuşmak çoğunlukla boş geliyor o yüzden. Bin yıl anlatsam anlatamazmışım gibi o özlemi, zaman, kelimeler asla yetmezmiş gibi. Benim en büyük ilacım kızlarım. Acımla yaşamayı öğrenmiştim ama hep bir kara delik vardı içimde. Kızlarım o boşluğu mucize gibi yok etti. Allah evlatlarımızı bizlere bağışlasın.

Gözlerim yaşlandı okurken İçime işledi her kelimeniz Rabbim sizlere uzun ömür versin Anneciğinizin mekanı cennet olsun inşallah

whatsappta son yazismamiz, meme emmekten filan bahsetmişiz. demis ki bana, "emzirebildigin kadar emzir kuzumu, 6 aydan sonra sebze corbalari yapmaya baslarsin." Ondan ogrenebildigim son sey. Ben hamileyken bebek bakimiyla ilgili hicbirsey okumadim, annem var nasilsa o bana ogretecek diye. Bebegim buyuyor, ben buyuyorum, zaman geciyor. Ama icimdeki yangin hic gecmiyor.

Bugün bitince sanki annem tamamen gidecek. Geçen sene bugüne kadar hep güzel hatıralarımız vardı. Sanki bugün bitince hepsi gidecek... her yüreğimi yakarak gidenin seneyi devriyesinde aynı duyguları taşırım. bugün bitsin herşey değişecek. geçen sene bugün diye hatırlamıcam artık. okurken duygularınız ta içime geçti, çok hissettim çektiğiniz özlemi. Allah sabrını versin. hala anama babama benzeyen birini görünce burnumun direği sızlar. ismi bile onlarınkiyle aynıysa beni duygulandırır.

Bos kaldikca burda birinin derdi varsa paylasmak icin deva olabilmek icin giriyorum kendi dertlerimi unutuyorum bi anligina istiyorum ki bu dunya da kimse mutsuz umutsuz olmasin dermansiz dert olmazmis Allah kalbine dayanma gucunu vericek hep sunu dusun kendini telkin et kuzum bu dunya yalan.. bitecek

sizin de kayiplariniz olmustur muhakkak, iyi bilirsiniz beni İnsan o kadar farklı düşüncelere giriyor ki Mesela caminin onunde beklerken namazın kılınmasını, oraya gelen yaşlı dedeleri gördüm. Kendi kendime dedim ki, bu kadar yaşlı insan dururken neden benim 50 yaşındaki gencecik güzel annem gitti? Düşüncenin saçmalığına bakar mısınız? Ama düşünüyor iste insan ister istemez.. Annem çok iyi bir insandi. Kusursuz değildi elbette, ama kimseye kötülük düşünmezdi, dedikodu etmezdi, kimsenin canını acitmazdi bilerek. En büyük duası da 3 günden fazla çektirmesin bana allah, çocuklarımın bile eline dusurmesin di. Öyle de oldu galiba. Annemin beni çoktan affettiğini biliyorum.. Ama ben kendimi affedemiyorum Ve dediginiz gibi o boşluk büyüdükçe büyüyor.. Tesekkur ederim size ve başsağlığı dileyen herkese..

Mekanı cennet olsun. Allah sizelere sabır versin. Öyle içten hissettim ki acınızı ağlamamak mümkün değil

Nurlarda yatsın inşallah Rabbim dayanma gücü versin Annem gideli 10 yıl bitecek Nisan ayında, çok derin bir yara bu anlatılması çok zor Bana hep çok güçlü kadın derler ama o günden beri içimde hiç susmadan avaz avaz ağlayan bir çocuk var, anne başka bir şey, çok zor kadındı annem, 9 yılda hastalıkla mücadele ettik çok zor zamanlardı ama hala gitmeseydi de biz çekseydik diyorum bazen. İnsan acıya alışıyor, onunla yaşamayı öğreniyor ama geçmiyor

Taa icimde hisettim acini, nur icinde yatsin annecigin. Rabbim kalbine ferahlik versin, boylesi aci kayiplarda benim en buyuk tesellim, birgun hepimizin ayni yere gidecegi. Bol bol dua edin.

Allah uzun saglikli omur versin hepinizin annelerine.

mevlam sana dayanma güçlüğü, ve sonsuz sabır versin inşallah, anna, baba, kardeş, evlat asla yeri doldurulamayan ve acılarının tarifi olmayan en değerli varlıklar, fakat allahtan gelene boynumuz kıldan ince malesef yapacak hiç birşey yok, seni çok iyi anlıyorum çünki kendimi bildim bileli annemin 1 sn dahi olsa huzurlu mutlu olması için kedimi parçalıyorum, nekadar güzel annen yanında olmuş evlanı görmüş o mutluluğu birlikte yaşamışsınız evladını annenin yerine koy ona sarıl acılarını onunla hafiflet, allah evladına sağlıklı uzun ömür versin hayırlı evlat olsun, anneninde mekanı cennet olsun inşallah

Benimde annem en hassas noktam. Başınız sağolsun.

Burnumun direğinin sızlattınız Allah sabırlar versin Mekanı cennet olsun İş yerindeyim boğazım düğüm düğüm

Anı ölüm duygusunu tadan herkesin içine kor düşürmüş konunuz ve konuda diğer kayıp yaşayan herkesin mesajları. Allah hepimize sabırlar versin. Acı azalıyor zamanla ancak boşluk büyüyor. Yaş ilerledikçe o boşluk daha da büyüyor. Hiç belirti vermedi mi hastalığı annenizin? Ya da sakladı mi sizlerden acaba?

ölümcül bir durum yokken bir anda oluverdi diyelim. aynen benim annem de çok çekti. ben bana güçlü olmayı öğrettiği için müteşekkirim ona. bana bıraktığı en değerli şey o oldu.

İnanin agladigimi kimse gormuyor.. Dun gece bu konuyu acarken bagira bagira agladim ilk defa. Annemin gittigi gun bile aglayamamistim, duygularim alinmisti sanki. 11 ay oldu annemi kaybedeli, ilk defa agladim dusunun. Biraz rahatladim sanki dun gece aglayinca.

Çok üzdüm ben annemi, gerçekten çok üzdüm. Sıkıntılı giden ilişkimiz daha geçen sene düzelmişti. Daha geçen sene onu anlamaya baslamistim. Anne olunca anlarsın derler ya, öyleydi iste. 50 yaşındaydı, gencecikti benim icin annem. Neyse, öyle işte.. İnşallah dediginiz gibi olur, tesekkur ederim

Allah size ve annesini kaybeden herkese sabır versin.

Of kızlar bu konu başlığı bile beniağlatmaya yetiyor. 1 yıl önce canım ciğerim babamı aniden kaybettiğimden beri acım çok büyük, Allah afftesin ama rahmetli kelimesini bile kullanamıyorum babam için, ona dua ederken acı çekiyorum çok zorlanıyorum. bu özlem ve pişmanlıklar insanı bitiriyor. ben artık ben de öldüğümde onunla kavuşacağıma öyle inandım ki böyle bir garip gün sayar gibi bir halde oluyorum çoğu zaman. tarağını bir kutuda saklıyorum kokusu kaybolmasın diye ve üzerinden çıkan son tişörtünü de kutuda saklıyorum..

Allah rahmet eylesin. Size de sabır versin inşaallah

Allah rahmet eylesin Insaallah mekanı cennet olsun. Kendinizi suçlamayin onun icin hep dua edin. Rabbim size sabir dayanma gücü versin.

Allah rahmet eylesin canim, anne olunca aslinda daha bi anlıyoruz onlari daha bi bağlanıyoruz.

Gözlerim doldu ya Allah sabır versin canım mekanı cennet olsun

ben de öyle. Sanki eşiyle hep hayal ettiği gibi, egede bir köye yerleşmiş gibi geliyor. Sanki yurtdışına gitmiş gibi, sanki bizi hep bi yerden izliyor gibi. Keske öyle olsa değil mi.

Allah sabır versin. Mekani cennet olur inşallah. Tarifi olmayan acılardan ne yazsam yetmez.

geri dönüşü olmayan hastalik evresine girdikten sonra insanin dili varmiyor evet soylemeye ama ya gönül ben 17 18 yasimdayken bir kuzenimin benden 5 6 yas kucuk ve cok hasta olan cok aci ceken dr larin yapilabilecek hic bir sey yok dedikleri cocugunun uzerine kapanarak aglayip allahim al canini kurtulsun hic degilse aci cekmez dedigini biliyorum umut kapilarinin kapandigini kabullenebilmek lazim bunu yapabilmek icin

Allah sabır versin canım mekanı cennet olsun inşallah. Annelerle ilgili her konuda bunu düşünüyorum anneler ölümsüz olsa..

Biliyor musun, ben telefonunu kaldirdim annemin, konusmalarimiz, mesajlarımız hep içinde ama cesaret edemedim okumaya, sesini dinlemeye. Kim bilir en son ne yazdık birbirimize?! Okumaya kalksam, hele yolladığı sesleri dinlesem yaşayamam ya da cildiririm o yüzden hazır olana kadar böyle bir işe girisemem. Seni o kadar iyi anlıyorum ki. Bak mesela eltime annesi sürekli gidip geliyor, o da sürekli gidiyor ama ben hep yalnızım. Gidecek bir annem yok. Oğlum dünyanın en tatlı kadınını hiç taniyamayacak. Ve daha bir sürü sey... Hayat çok zalim.

bu cümlelerinizi okuyup yüreği sızlamayan yoktur. annesi hayatta olanlar için "keşkeleri " "iyiki "ye çevirmek mümkün annelerimiz hayattayken bizim için çok değerli olduklarını hissettirebilsek keşke. Başınız sağolsun mekanı cennet olsun.

adı yok tarifi de yok (( aynen çok çaresiziz ne yazık ( Allah babalarımıza analarımıza gani gani rahmet etsin gerçekten bilmiyorum onlarsız daha kaç zaman geçecek

Ben ilk günden beri her gün okuyorum yazismalari. Hic silemedim. Onun telefonunu açmaya cesaret edememistim ben de, dün açtım ilk defa. Baktım birsürü fotoğrafım var. Bekarken filan is cikisi hep ayni parkta buluşur beraber giderdik eve, o parka gelislerimde fotoğraflarımı çekmiş karşıdan, hic göstermemişti bana. Çok acı yapılan planların yarim kalması. Mesela hastayken ekim ayıydı, internetten kışlık kaban bakmış. Kuşaklı siyah kaban diye aramis internette, Hastalığının ciddiyetini bilmiyorduk çünkü. Konser filan planlayıp duruyorduk. Artık herşey yarım kaldı.

Akşam akşam duygulandım. Acınızı paylaşıyorum, Allah sabır versin.

Tek tek cevaplayamadigim herkesten özür dilerim, hepinize çok teşekkür ederim iyi dilekleriniz icin..

Allah ımmm öncelikle sabır sabır sabırlar versin size.. gani gani rahmet etsin rabbim anacağınıza.. merhameti ile sarıp sarmalasın dilerim.. babam için sizinle aynı duyguları yaşıyorum (( 271 gün olmuş bizden aniden yok olup gidişi.. aklı yitirmemek elde değil.. inanç olmazsa kafayı yemek üzereyim.. çoğu zaman var bir yerde babam var hissi ile kalmaya çalışıyorum.. yokluğunu gerçekten hissettiğimde dayanamıyorum içim sıkılıyor ruhumun nefes alamadığını yüreğimin darlanıp darlanıp durduğunu anlatamam ben de ( acının tarifi yok ve ateş gerçekten düştüğü yeri yakıyor.. bu ölüm çok zalım çok ( dediğim gibi inancımız belimizi büküyor.. diyecek gerçekten söz yok.. maalesef artık ne yaparsak yapalım yoklar ve maalesef hayat devam ediyor.. inanın gülüşler, inanın hayata dair ne varsa hepsi eksik hepsi yarım kaldı.. sizi o kadar iyi anlıyorum ki ( babanız hayatta mı bilmiyorum ama ben anneme yaslandım daha çok.. kimseye karsi guclu gorunmek zorunda degilsiniz... sadece bebeginize karsi... cunku o da size muhtac o bakımdan hep diyorum ki.. anne baba evlat kardeş yani aile... ne olursa olsun evet hepimiz insanız öfkemiz de olabiliyor.. kus içini ama kin tutuma dön sarıl.. çünkü işte böyle bir gün var ki.. ne kadar özlesek ne kadar yalvarsak bir an bile görebilmek için ama yok yok yoklar ( ben de babamı çok özledim Allah ım çok özledim yaa ben de ağlayarak yazıyorum gerçekten acı hep taze.. geçmiyor.. bitmiyor.. tesellisi yok bunun ( kara bir toprak sen ona o sana bakıyor (( sabır versin Rabbim sabır versin.. mekanları cennet bahçesi olsun.. ((((

Yok saçma değil düşünceleriniz, sadece süreci kabullenme sancısı. Kabulleneceksiniz. Hatta bir zaman sonra unutacaksınız. Annenizi değil ama bu acıyı unutacaksınız yeri gelecek sanki hayatınızda hiç olmamış gibi gelecek. Sanki onunla olan zamanları, bir rüya görmüş gibi hissedeceksiniz. Babamdan biliyorum. Bazen diyorum ki, babam gerçekten bu dünyada yaşadı mı? O rüyaları da bilirim. Rüyalar boyut değiştirecek. Onu rüyanızda gördüğünüzde bile onun ölmüş olduğu gerçeğini kabulleneceksiniz. Allah unutmak gibi güzel bir nimet vermiş, yoksa insan gerçekten katlanamaz. Geçecek emin olun..

torununu sadece 15 gün gorebildi, 15 gun sevebildi. Bulaşıcı hastalık olabilir korkusuyla sonra sadece fotoğraflarına bakabildi. Ben de yıkamıyorum giydiklerini. Kokluyorum ama gitmiş kokusu. Saçları var hala üzerinde, öylece sakliyorum

20 yıl oldu annem öleli daha 18 yaşındaydım içimdeki boşluk hiç dolmadı her geçen sene daha da büyüyor allah herkese dayanma gücü versin...

amin çok teşekkür ederim.. Belki de ben bi türlü kabullenemedigim için geri dönüşü olmadığını, onu da diyemedim iste.. Kuzeninize ve çocuğuna da çok çok üzüldüm. Cocuklara ve genclere hic dayanamıyor insan, allah annesine sabir versin

annem yoğun bakıma girmeden bir gün önce ilk kez kavga etmiştik. yani anlaşamadığımız olurdu ama hiç ses yükseltmemiştim anneme, o güne dek. ve onu suçlamıştım bazı şeyler için. akşamına barışmıştık ama gündüz öyle tuhaftı. ertesi gün kötüydü durumu. 2 kere telefonda konuşabildim. 2sinde de gözümün önünde 2 küçük çocuk var, senin çocuklarını şimdiden gördüm demişti. akşam babam haber verdi, hastaneye gidiyoruz diye. ben yetiştiğimde yoğun bakıma almak için uyutmuşlardı. ben gitmeden 10 dakika önce de son sözü anneanneme "ben artık ölüyorum anne" olmuş. yetişemedim uyutulmadan. ağır sözler ettim 1 gün önce. gün geçtikçe daha çok koyuyor bu. taş oldum artık, gözümden yaş gelmiyor. acınızı anlıyorum. zamanla geçer diyenlere inanmayın. insan hayatına devam ediyor ama 1 mum sanki yeni yakılmış gibi hep yanıyor. ilk sene çok ağladım. doğumgününde, bayramlarda, vefat gününde. bu yıl ağlamıyorum. özel günlerde onun yaşarken yaptığı güzellik ve iyilikleri yaşatmaya çalışıyorum. deneyin, eminim size de böylesi iyi gelecek.. ve şanslısınız. en azından evliliğinizi ve yavrunuz olduğunu gördü. benim annemin son günlerinde sevgilim benden ayrılmıştı ve annem evleneceğimizi çok hayal ediyordu. tanışmasa da çok sevmişti, gözüm arkada kalmayacak diyordu. sanırım hissediyorlar. biz barıştık ama annem göremedi. çocuk için de yukarıda yazdığım gibi..

Ah güzel kalpli kadın... Sen yazarken ben de okurken ağladım. Anneler keşke hiç ölmese diyorum sadece. Anneme inanılmaz düşkün biriyim. Bazen annemsiz bir hayat nasıl olur diye düşünüyorum. Cidden onsuz bir hayatı düşünmek bile kalbimi yakıyor. Ama bak sen çok şanslısın anne oldun, hemde ne anne oldun! Tabi ki ağla üzül ama yavrun için de her zaman ayakta kal...

Gece gece aglattiniz.. En korktuğum şey, dayanılmaz son. Her gece başımı yastığa koydugumda acaba kızımın yürüdüğünü, konuştuğunu, okula gittiğini görecek mi diye dalıyorum uykulara.. Allah rahmet eylesin size sabırlar versin.

siz de bir anda kaybettiniz sanirim annenizi. İnsanin en cok icini acitan olmesi degil sevdiklerinin bence, yarim kalan seyler Annemin o kadar cok hayali vardi ki. 50 yasindaydi, neredeyse hic gun yuzu gormedi. Hic mutlu bir hayat suremedi. Sevdigi adamla sirf mezhep farki yuzunden evlenemedi, mutsuz bir evlilik surdu, bosandi. Bize hem annelik hem babalik etti. Yillar sonra o sevdigi adamla karsilasti, evlenmesini istedik. Evlendi. Ama onunla da mutlu bir hayat yasayamadi. Cocuklar bir arada anlasamadi, ikisi de cocuklarina duskun olduklari icin bekleyelim dediler. Cocuklar buyusun, biz sonra yasariz dediler. Tam ben evlendim, cocuklar buyudu bir araya geleceklerdi ki bir anda kaybettik annemi. Annem 50 yillik omrunde kendisi icin 1 gun bile yasamadi. Benim esas canimi acitan bu iste. Simdi arkasinda beni gectim, 20 yasinda oglunu birakti.

mutlaka üzgün olduğumuzu da hissediyorlardır. ben de şu an babamı kaybedeceğimi biliyorum. 2 senede bir, bir acı.. Allah zor durumdaki herkese sabır ve güç versin. . push ; I inessa

Çok zor, Allah sabır versin tosia.

Sevgili I inessa armand ; güclü anne, sen cok iyi bir evlattin her evlat annesinin gozunde iyidir ve inan beklentisizdir.. Annemde yaslandi ve ben sonuncu oldugum icin yasliligini en derinden hissediyorum biraz uzakta ve ben onu cok ozluyorum 10 senedir uzaktayiz belki cok uzak degiliz ama mesafe ha diyimce gidilmiyor, biliyorum ihtiyacida oluyor bana kesin hep kemikleri agrir beli agrir elleri titrer cok ozluyorum keske yaninda yakininda olabilsem hem baba hem anne oldu bize, biraz krndimi alistiriyorum yokluguna ama hic yokluguna alismak nefesimi kesiyor biliyorum ki gercek yasam. burasi degil birgun hepbirlikte sevdiklerimizle orda olmak dilegiyle.. Annen aklima gelince duani ve birlikte yapmaktan hoslandiginiz seyi yap agla acini yasa ama hic unutma o seni ve sevdiklerini orda bekliyor♡

Allah rahmet eylesin Mesajınız beni ağlattı her zaman yanı başımızdakilerin kıymetini bilmemiz gerekiyor Allah sevdiklerini kaybeden herkese sabır versin..

Allah sabır versin, annelerimiz en kıymetlimiz.. S Spizella

benim annemden 10 ay once babam gibi sevdigim dayim öldü akciger kanseri yuzunden. Dayimin esi yoktu, kizlari vardi ama annem birakmadi kimseye dayimi kendisi bakti. 10 ay boyunca neler neler yapti dayim icin. Doktorlar tedaviyi baslatmadi, kaldiramaz sadece yasam kalitesini arttirin dediler. Annemle otobuse binip gittik dag tepelerinde ot aradik, sirf birileri iyi geliyor dedi diye. İste o zamanlar meger annem de akciger kanseriymis. Bilmiyorduk. 1 hafta icinde kaybettik annemi biz, biyopsi yapabilip teshis bile koyamadilar. Annem, dayim ikisi de gitti simdi. İnsallah annelerimiz, tum kayiplarimiz yerlerinde dinleniyorlardir simdi...

Okurken benim de boğazım düğüm düğüm gözlerim dolu burnumun direği sızladı. Hala tutamıyorum göz yaşlarımı kim bilir sizin içiniz nasıl yanıyordur. Allah yardımcınız olsun. Sabir versin.

Çok iyi geldi söyledikleriniz, Çok teşekkür ederim.

Basiniz sagolsun

Hiç yanında olamadım, hastayken gidip bir çorba bile yapamadım. Veremden şüphelendiler, annem bebeğim küçük diye istemedi gitmemi. O kadar pişmanım ki. Hastalığını bir türlü kabullenemedim, inanamadım inanmak istemedim. Hastanede yattı gidip elini tutamadım. Uyutup yoğun bakıma aldılar ben yetişemedim, istememiş erken haber vermelerini. Sadece kardeşime, ablanla birbirinize sahip çıkın, üzülmeyin demiş. Ben hala evinin heryerine bakıyorum bana bir mektup bırakmış olsun diye. Ben hiç iyi bir evlat olamadım.

ben de artık kabullenmek istiyorum, kabul edemiyorum hala. ilk mesajimda da yazdığım gibi sanki bugün ellerimden kayıp gidiyor. İnsan gelmeyecek birini bekler mi, hala bekliyorum. Rüyalarımda bile geri döndüğünü görüyorum hep, öyle hayal ediyorum çünkü içten içe. İnşallah kabullenebilirim artık.. Afdedilmeyecek hatalarım yoktu elbette, biraz kırıcıydım ona karşı, nazım ona geçiyordu çünkü. Ama o da hep biliyordu destektim her zaman ona.. Simdi ben desteğimi kaybettim. İnsana öldü diye kızılır mi? Ben her rüyamda niye gittin diye kiziyorum ona. Çok saçma sapan düşüncelerim var, buraya yazınca farkettim

Başınız sağolsun...

keske sag olsaydı da sesini duysaydım sadece bir ömür diyorum simdi biliyor musun. whatsapptan gönderdiği alakasız ses kayıtlarını defalarca dinliyorum. Allah uzun omur versin annene..

Her ne yaşamış olursanız olun anneniz size kin tutmamıştır, kendinizi suçlarsanız hep üzgün hissedersiniz. Çok taze acınız üstelik çok erken bir kayıp yaşı itibariyle de, ne güzel ki kardeşiniz var birbirinize desteksiniz bundan sonrası için. Anneniz sizi hep mutlu görmek ister, onu düşündükçe belki kalp ağrınız bir nebze olsun azalır sadece özlem kalır.

beni ne kadar çok sevdiğini anladım o fotoğraflardan. Bir de şey vardı, doğuma gittiğimiz gün dedi ki son hamile fotoğraflarını çekeyim, bi daha hamile göremem seni herhalde.. Şakayla soyledi o an belki ama, su an canım çok acıyor o anları düşününce.. Sizin de başınız sağolsun, allah sabir versin

Boğazım düğüm düğüm. Annemle son mutlu olduğumuz gün, geçen sene bugün. Doğum sancılarım başlamıştı, ben yanımda eşimi bile değil, annemi istemiştim. Hayatımda ilk defa annemi ne kadar çok sevdiğimi derinden hissetmiştim. Annem belime, sırtıma masaj yapıyordu, saçlarımı okşuyordu, elimi tutuyordu. Bana güç veriyordu. Doğumdan sonra kendimi çok mutsuz hissettim. Hayatım değişmişti tamamen, artık hiçbirşey eskisi gibi olamayacaktı ve ben çok acı çekiyordum. Annem yanımdaydı ama hastalığı hızla ilerliyordu, biz bilmiyorduk. Dayanılmaz bel boyun ağrıları, dayanılmaz bir halsizlik... Bana yardım ediyordu ama esas onun yardıma ihtiyacı varmış, bilemedim... Hazırladığı güzel kahvaltı sofralarında uykusuzluk, yorgunluk ve sıkıntıyla, 5 karış suratla oturduğum için öyle pişmanım ki şu an. Geçen sene bugünden sonra 43 acıyla dolu gün. İnkar, korku, kabullenememe, itiraz, öfke, sinir bozukluğu dolu 43 gün. Bugün annemle hatırladığım en son mutlu gün. Bunları gözyaşlarıyla yazıyorum, boğazımda bir düğümle yazıyorum. Derdimi kimseyle konuşamıyorum, herkes güçlü olmamı bekliyor. Ben annem öldüğünden beri dökemediğim gözyaşlarımı bugün döküyorum. Bugün bitince sanki annem tamamen gidecek. Geçen sene bugüne kadar hep güzel hatıralarımız vardı. Sanki bugün bitince hepsi gidecek... Yarın kızımın doğum günü. Ama ben bugünü ve yarını hep anneme hasretle mi hatırlayacağım? Ben annemi çok özledim. Çok çok özledim. O kadar yalnızım ki. O yokken o kadar çaresizim ki. Bunları sadece kendime bir not olsun diye yazmak istedim, güzel annemi anmak istedim. Kardeşime acısını hatırlatmamak için söyleyemediklerimi buraya yazmak istedim. Annemi çok özledim... benim en büyük derdim, acım, yalnızlığım, çaresizliğim, öfkem işte bu.. Anne seni çok özledim.

Sizden daha çok acı çekenler var, buda Size teselli olsun. 9 yıl evvel annem kanser olduğu vakit kalmadığı için doktor tavsiyesi ile acil düğünümü yaptık, zamanı kalmamıştı... düşünsene en mutlu olmam gereken günler kabusum oldu maksat öksüz olmadan evlenmek maksat oda görsün... evlendik 7 ay hastanelerde dengesiz depresyonda bir gelin... ne balayı ne uzun uzun geceler muhabbetler bugün yüzü hiçbirini görmedim. özlüyorum deliler gibi... çok ağladım çok zor yıllar geçirdim, hala birinin annesi ziyaretine gelse çocuklarına baksa, hediyeler alsa anacım gelir gözümün önüne, olsaydı ne güzel günler yaşardım, destekçim arkadaşım dert ortağım gitti. 23 yaşında annesiz kaldım. evsiz kaldım... acı geçmez ama hafifler... Allah kızına hayırlı ömürler versin. bizleri evlatlarımıza bağışlasın. bizler uzun güzel günler yaşayalım evlatlarımızla..

Çok zor bi durum... Okurken cok kötü oldum Allah annelerimizi babalarımızı başımızdan eksik etmesin Olmayanlarinda Allah sabır versin zor gerçekten annesizlik cok zor babasizlik cok zor kıymetini bilelim

Ağlattınız.. Anneniz için bir kaç damla gözyaşı da kalbime dokunduğunuzdan akıverdi.. Nurlar içinde yatsın.. Bir şey diyemem, anlayamadığım acı hakkında teselli veremem.. Öyle güzel şeyler demişsiniz ki anneniz hakkında.. Sadece şanslı bir rvlatsınız özlemle andığınız anneye sahipsiniz, anneniz şanslı ki kendisini özlemle anan bir evladı var demek istiyorum. Sevgiyle

Rabbim sabır versin. Mekanı cennet olsun

Başın sağolsun, benim de annem öleli kasımda 3 sene olacak ve onun ölüm yıldönümünden 1 hafta sonra kızım 1 yaşına girecek. Malesef hiç göremedi ne hamileliğimi ne kızımı. Dün gece o kadar yorgun ve mutsuzdum ki ağladım ben de onu çok özleyip. Şimdi ona sormak isterdim mesela, ben ne zaman yürüdüm, ne zaman konuştum, dişim ne zaman çıktı.. bu bilgiler de onunla yok olup gitmiş. Kimse bilmiyor başka... İşin daha kötüsü annemle hiç video çekmemişiz. Sesi yok ve ben ses tonunu hatırlayamıyorum bazen. Bana nasıl seslenirdi bilmiyorum ve buna çok üzülüyorum.

Mekanı cennet olsun anneciğinizin en büyük korkumdur benimde anne babamı kaybetmek diyecek bişi bulamadım acınızı paylaşmak istedim sadece

Ağlamaktan okumayı tamamlayamadım. Çok üzüldüm, Allah sabır versin

Seni nasıl anlıyorym canım benim Aynu duygular babam için benim de

Siz tüm bu yapamadıklarınızı yapmış olsanız dahi, o "keşkeler" yine olacaktı. Çünkü ölüm tamda böyle birşey. Giden kim olursa olsun, kalana illa ki bir keşke bırakıyor. Mesela şuan benim annem vefat etse, eminim benimde suçluluk duygum olacak. Keşke daha sık gitseydim diyeceğim mesela. Ama hayatın içinde yaşarken ölümü aklımıza getirmiyoruz. Konduramıyoruz. Bende çok iyi bir evlat oldum diyemem gönül rahatlığıyla ama biliyorum ki, annem benden razıdır. Eminim sizin annenizde sizden razıdır.

telefonu elimde simdi, her dışarıda buluşmamızda karşıdan gelirken fotoğrafımı çekmiş. Hic bilmiyordum ilk defa gordum. Her seferinde yüzümde aynı mutlu ifade. Herşeyden önemlisi onun beni ne kadar çok sevdiğini yeni yeni görmek.. Annem beni eminim affetmistir, ben onun yavrusuyum. Ama ben kendimi nasıl affedeceğim bilmiyorum hic...

ben de anneme cok benziyorum, zamanla daha da cok benzemeye basliyorum.. Erkek kardesim de bana gelir, annemi goruyorum sana bakinca der. Sesimiz bile benziyor. Gecenlerde onlarin mahallesindeki bakkala gittim ben de, bakkaldaki kadin agladi sanki anneni gordum diye. Gencligini biliyor hepsi. Az once bir kargo geldi, annemin esi kizima dogum gunu hediyesi gondermis. Nota anneannesinin hediyesi yazmis.. Ben nasil ozlememem simdi, nasil aglamam.. Canini yaktigim, uzdugum herkesten ozur dilerim...

Suan annemle ilgili icim buruk oldu bende artik msj silme. takintimdan kurtulup tutucam anneme dair tum wp yazilarimizi kiyamam benden ogrendi hepsini zaten off agladim gece gece aciniz acimiz oldu.. Yavruna saril ben oyle. yapiyorum anne yerini bisey alamaz ama eminim o da torunlarina duskundu onun yerine sarilin aciniz hafiflesin beni en acili halimde yavrularim bakislariyla teselli eder. Biliyomusun annem bende kaldiginda giydiyi pijamalari esofmanlari yikayamiyorum kokusu var diye koklarim gidip gelip bisey olursa bana kalsin diye o koku annemin kokusu hep ayni sanki

Bizim annemle benzerliğimiz tek yumurta ikizi gibi, onun tek ayak tırnağındaki şekil bozukluğu bile bende var öyle diyeyim. Geçen kış uzunca bir zamandır görmediğim annemin eski arkadaşlarından birine rastladım, kadın beni uzaktan gördü, bembeyaz kesti böyle gözleri kocaman açık açık, yanıma geldi nasıl besmele çekiyor birde yaşlı kadın dedim x teyze bi sakin ol ben kızıyım, vallahi hayal görüyorum sandım dedi kadın korkmuş bir de bazen bana tuhaf hissettiriyor, teyzeme giderim mesela gözünü üzerimden ayırmadan bana bakar dakikalarca, ablam geldi sanki der tuhaf bir duygu, bir yandan hoşuma gidiyor ona benzemek bir yandan içim burkuluyor

Allah sabır, dirayet ve dayanma gücü versin size. En büyük acı bu zaten. Mekanı cennet olsun anneciğinizin

Boşluğu doldurulmayacak tek insan anne. Bende anne mi kaybettim o boşluk hiç dolmuyor ve ben yaşadığım sürece dolmayacak biliyorum. Acaba ölünce onu görebilecek miyim?Ona ne zaman tekrar sarılacağım?hep aklımda bu sorular. Allah hepimize sabır ve dayanma gücü versin...

sen de hep mutlu ol canım benim. Teşekkür ederim

Keşke yanınızda olup sizinle ağlayabilsem Ne kadar zor bir durum. Allah sabır versin. Dayanma gücü versin.

"Annemi kaybettiğimi sanıyordum, meğer her şeyimi kaybetmişim." böyle bir söz okumuştum ne kadar da doğruymuş. arkadaşlar eş dost sıkıntılarını anlatıyorlar günlük hayat ile ilgili içimden diyorum ki ya senin annen var nasıl bi sıkıntın olabilir ki git ona sarıl konuş saçını okşasın ne dert kalır ne tasa. Hayat her duyguyu öğretmek zorunda sanki bize. Sizi çok iyi anlıyorum gerçekten işimiz çok zor

anneniz allahin sevdigi kuluymuş çektirmeden almiş yanina mekani cennet olsun inşallah

Yatmadan bir siteye gireyim dedim ama oturdum ağladım okuyunca, çok üzüldüm. Allah güç versin size. Yavrunuz büyüyünce en büyük dert ortağınız olur yalnız hissetmezsiniz, annenizin acısı geçmese de çocuklarınızla güzel mutlu hayatınız olur insallah. Çoğumuzun pişmanlıkları çoktur mutlaka ama insanız işte, ne kadar üzmek istemesek de bazen üzüyoruz yada farkında olmadan kırıyoruz. Kiminin telafisi var kiminin yok, kendinizi üzgün hissettiğiniz de annenizi hatırlayın o üzülmenizi asla istemezdi, annelerin kalbi çok geniş hep bizi kucaklar sarıp sarmalarlar.

ANNE kelimesi bambaşka birşey. Rabbim rahmet eylesin size sabır versin Ki benim bu dediklerimin zaten bir önemi yok çünkü bunu eminim iliklerinize kadar yaşıyorsunuz. Sadece tek duam size sabırlar vermesi Rabbimin, anneniz içinde tek duam onu ve tüm vefat edenleri rahmet eylesin cenneti ile sevindirsin insallah... AMİN

Teşekkür ederim hepinize bas sağlığı dilekleriniz icin, kayiplarinizin da mekanı cennet olsun. I inessa