Annenizin kalbinizde açtığı yaralar ömrünüzce kapanmayacak maalesef, en nefret ettiğim şey evlat ayrımı o çok sevdiği oğlu mu bakacak peki elden ayaktan düşünce.

çocukken açılan yaralar kapanmıyor ben hep bilinçaltıma attığımı unuttuğumu sanıyordum ama bi yerde gene patlak veriyor maalesef..

Teşekkür ederim. Bunu duymak çok güzel.. Bende anne olmak çok istiyorum ama çok korkuyorum.. Çocuklarıma iyi bir anne olabilecek miyim? Onlara güzel bir hayat sunabilecek miyim? Güzel bir şekilde yetiştirebilecek miyim? diye.. F

elimden geleni yapıyorum zaten sağolsun yapmasamda ister :) dilek7760

Evet iki tane dünya tatlısı gözlerinin içlerine baktıgım kuzucuklarım var Rabbım sızede nasıp dilek7760

umarım sana yaşattıklarına şimdi pişmandır. sen en iyisi yapıyorsun iyilik yap denize at demişler. dilek7760

hiç bilmiyorum her yaşla birlikte benim yüküm hep arttı şimdi bakıyorum gençlerin hiç birşey umurlarında değil istedikleri gibi takılıyorlar ben hiç öyle rahat biri olamadım en çok da buna üzülüyorum sorumluluklarım hiç azalmadı. çok teşekkür ederim güzel temennin için amin inşaallah Allahım cümlemizin yüzünü güldürsün

Amin. teşekkür ederim.. dilek7760

benimde hizmet etmek asli görevimdi zaten zil çalar çalmaz açmak için kapının arkasında beklerdim o derece geç açılsa bi sürü hakaret. yemekteki et olayları aynen bizdede olurdu ya ne saçma şeyler di mi düşününce ama insanın içine oturuyor. keşke silsek geçmişi bi mümkünü olsa... P

amin çok sağolun.. Allah evlatlarımızla sınamasın hayırlı anne olmayı nasip etsin hepimize inşaalah dosdoğru yetiştirirm onu tek duam bu

Amin. Siz de üzülmeyin, kalbinizi ferah tutun. Yaşadıklarınızdan dersler çıkarmışsınız, evlatlarınızı çok güzel bir şekilde yetiştireceğinizi düşünüyorum.

ne acı. benım annemde çok ilgili değildi ama sizin konunuzu okuyunca buna şükür dedim. insan herşeyi unuyorda cocuklugunun acısını unutamıyor.

kız cocugu dahada korunması sakınılması lazım aslında. annenizin annelik güdüsü sadece abinizde işliyordu sanırım.

ne güzel anlatmışsınız, etkilendim ve duygulandım. çocukluğuma dair böyle anılarım yok ama özgüven konusundaki mesajınız hoşuma gitti. teşekkürler.

ailemle bağlarım çok sıkı değil abim sağolsun evlenmeme karşı çıktığı için bende ilk kez onun istemediği birşeyi yaptığım için konuşmuyor benimle.. annemle görüşüyorum çünkü çevremden kimse bu durumları bilmiyor herkes onu fedakar anne sanıyor bende bu saatten sonra insanların gözündeki değerini yitirmesini istemem. şimdi idare eder durumdayız yani dilek7760

Canim ya cok üzüldüm. .. Bundan sonra cok cok mutlu ol insaallah.. Kadin olmanin sınavı bazilarimiz icin niye küçücük yaşta başlıyor. .!

psikoloğa gitmeyi ciddi manada düşündüğüm oluyor ama hayatımda birşeyler yoluna girince erteleiyorum ara sıra tekrar açığa çıkıyo mutsuzluğum o yüzden hiç gitmedim ama ihtiyacım olduğu aşikar P

Yasadıklarınız yuzunden haklısınız korkmakta Umarım olursunuz Allah yardımcınız olsun P

çok üzüldüm seninde yaşamak zorunda kaldıklarına.. elimden geleni yapıyorum ama ne zaman mutsuz olsam tekrar başa dönüyorum sanki Rabbim hepimizin yardımcısı olsun . push ; dilek7760

önceleri iyiydik ama şimdi inanki tam olarak nasılız bende bilmiyorum. bazen oğlumu evden çekip gidesim hiç yüzünü görmeyesim geliyor. çalışan bi kadınım ve evime de yetişmeye çalışıyorum ama sağolsun hiç takdir etmez bi işin ucundan tutmaz ancak hasta filan olursam yardım eder Allah kimseye muhtaç etmesin P

Abin evlat da sen değil misin?! Nasıl bir zihniyet bu ya, annen de bir kadın olduğunu unutmuş.

Saolun teşekkür ederim.. Sizde anne misiniz bilmiyorum ama inş. rabbim sizi de anne olmayı nasip eder.. P

evet bencede.. kayınvalidem oğlunu bakkala yollarken bile kapıya kadar çıkıp peşinden bakıyormuş taki gelene kadar ben bunu duyunca kendimi daha da değersiz hissettim.

Bu konu beni çok etkiledi çoculuğumdaki kötü anılarım gözümün önünde yeniden canlandı sanki. Biz de iki kardeştik bir abim vardı bir de ben. Babam beni çok severdi ve hiç ayrım yapmazdı. Annemse tam tersi abim erkek çocuğu olduğu için hep baş tacı oldu. Annem tarafından hep ona hizmet edildi, benim de abimin hizmetçiliğini yapmam istendi. Abim bir gün yattığı yerden su istedi offf git kendin iç dedim diye annemden bir dünya dayak yedim ben nasıl abime karşı gelirmişim. yemeğin bütün etleri abimin tabağına koyulurdu. Hatta abimin sevdiği yemekse ve ertesi güne 1 tabak kaldıysa o yemeği benim de seviyor olmam annem için bir şey ifade etmezdi. Direkt abime saklanırdı o yemek benim peynir ekmek neyime yetmezdi ki. Ve işin ilginç yanı annem hala ayrım yaptığını kabul etmez. 2 çocuğum var benimde biri kız biri erkek, ikisi arasında hiçbir zaman ayrım yapmadım yapmam da mümkün değil. P

Saolun teşekkür ederim.. Sizde anne misiniz bilmiyorum ama inş. rabbim sizi de anne olmayı nasip eder..

şu anda bile yüzüne bakmıyor abim hiç konuşmaz onunla var mı yok mu hiç önemsemez gene ben en büyük desteğim ona

Keşke silebilsek, ama silinmiyor işte. Tabii ki çok saçma şeyler ama şimdi saçma olduğunu düşünüyoruz o zamanki çocuk aklımızla saçma gelmiyordu ki içimize oturdu.

yeminle yüzümü güldürdün :) erkek kardeşim de var benden küçük o fazla hırpalanmadı onu da el üstünde tuttu yani dilek7760

bu soruyu o kadar çok sordum ki kendime ama değilim ben buna karar verdim. dilek7760

Ne kötü yanlıs mı okuyorum dıye tekrar tekrar okudum Çok üzüldüm inanın şimdi nasıl peki hayatınız

bir pipi nelere kadir, cahillik çok zor... unutmaya çalış diyicem ama olmuyor bilinçaltı başka bir dünya çıkıyor bi yerlerden...

Annenızle aranız nasıl şimdi Pişman mı yaptıklarından Sormadın mı nıye böyle davrandın dıye Üzüldüm adınıza keşke anneliğinde bir sınavı olsa ChopSuey... tek ayak

Ben sizi tebrik etmek istiyorum.. nice insanlar ailelerinden gördüğü gelenekle büyüyor yani dayak yiyen dayak atıyor vs. ama siz çok bilinçlice bana yapılanı başkası yaşamasın diyorsunuz gerçekten hayran kaldım :) Allah yardımcınız olsun.. gerçekten zor insanın hayata tutunmaya başladığı yer aile sonuçta ama ailenin bilinçli olması her şeyden öte demek ki. Ama bu bilince sahip bir anne olarak evladınız çok şanslı bence Allah ınların yüzünü güldürsün :) P

Sevındım şimdi mutlu olmanıza bozulmaz hiç insallah Siz insallah iyi bir anne olursunuz doya doya yasayamadıklarınızı yaşatırsınız cocuklarınza marcello

Evet allah kimseyi muhtaç duruma düşürmesin.. O çok sevdikleri oğulları bakarlar artık..

Birde ailenle çocukluğunda yaşadığın sıkıntı ailene söylesen ne fazla ki.. Ben anneme çok anlattım hatalarını, ama hiçbirini kabul etmedi.. Boş vereceksin, umursamaz olacaksın,, bir tek kendini ve evladını düşün.. Mutlu olmaya bakacaksın bu hayatla.. P

Evliyim.. Güzel giden bir evliliğim var, eşimle mutluyum.. Ama ailemle aramda hep bir mesafe var.. Annemle aramız yine iyi.. Ama babam ve kardeşimle aram pek iyi değil.. Ama şöyle bir durum da var.. Çok hassas ve kırılgan bir yapıya sahibim. . Bazen kötü bir durum olduğu zaman direk man depresyona giriyorum..

Hep söylüyorum yine söyliyim, Böyle insanlara Rabbim annelik/babalık sıfatını nasip etmesin vicdanına tüküreyim böyle yaratıkların üzüldüm sizin adınıza benimde bi kız evladım var yazdıklarınızı dikkate alacağım başka çocuğum yok olsa bile asla ne vicdanımdan nede aklımdan asla evlat ayırımı Die bişey geçmez allah korusun... Bu nasıl bi zihniyettir yahu!!!!!

Bende sizin çocukluk döneminde yaşadıklarına çok üzüldüm.. Sizi okuyunca kendi çocukluğum gözümün önünden geçti.. Mutsuz olunca tekrar başa dönüyorum dediniz.. Bu sizin için çok zorlu bir süreç.. Hem psikolojik olarak, hem de manevi olarak.. Allah yardımcın olsun.. Psikolojik yardım almayı denediniz mi?

yazıp rahatlamak istedim sadece.. küçüklüğünden beri aşağılanan sadece kız olduğu için duymadığı hakaret kalmamış bir genç kadının annelere tavsiyesi diyelim. daha 5-6 yaşlarından itibaren haftasonu dahil sabahın 6sında kaldırılıp oğluna "taze ekmek" aldıran bir annenin çocuğuyum ben kar kış demeyip evin tüm ihtiyacını taşıyan minik bir kız çocuğuydum hiç bilmem annemle bir bakkala fırına gittiğimizi hep yalnızdım hep korkardım birşey olur mu acaba düşsem biri kaldırır mı diye ama Allah hep korudu beni çok şükür.. hiç mutlu bi çocuk olmamışım şimdi daha iyi hatırlıyorum dayak yemediği güne şükreden çocuklardandım. hiç sebepsiz yere hemde... hatta bi keresinde okuldan öğle yemeğine gelip abimin bi siniriyle tekme tokat dövülüp oklavayı kafamda kırmışlığı bile var ve hiçbir zaman annemin neden yaptın diye sormaması beni hep yalnız bırakması... bazen o günler canlanıyor aklımda ağlayacak gibi oluyorum inanın buraya yazamadığım o kadar kötü şeyler yaşattılar ki bana insanlarla dost bile olamıyorum kendi kabuğumda sıkışıp kalıyorum her insan yalnızdır biliyorum ama ben yapayalnızım şimdi 30 yaşında kocaman bir kadınım ama hala bazen o özgüven dedikleri şeyden bende olmadığını düşünüyorum... anneler lütfen evlat ayrımı yapmayın ve özellikle de kız çocuğunuz varsa ona bırakacağınız miras özgüven olsun çünkü bu sonradan kazanılan birşey değil maalesef okuduğunuz için teşekkürler...

Zaten hep öyle olmaz mı.. SEn ne yaparsan yap annene yaranamazsın.. Benimkisi de hep aynı.. Oğulları hep çok kıymetlidir onlar için.. Ne yapacaksın.. Elden ne gelir ki. Allaha havale edeceksin.. dilek7760

Yediğim dayakların sayısı belli değildi ama bana vurduğunda erkek kardeşime de vuruyordu bi travmaya neden olmadı dayak yiye yiye büyüdüm ohh mis

yarın bi gün elden ayaktan düşse bakabilir miyim bilmiyorum dua ediyorum Allaha kimseye muhtaç olmasın diye... o yüzden Allah hayırlısını versin diyorum P

çok şükür sevindim senin adına.. teşekkür ederim . push ;

Elinizde iki hurma varsa ve karsidan bi erkek bi kiz cocugu geliyorsa hurmayi once kiz cocuguna verin sonra erkek cocuguna diyen bi peygamberin ummetiyken anneler neden kizlarina karsi bu kadar kotu davraniyor anlayamiuorum

yazdıklarının altına imzamı atarım aynen öyle... sevgisiz büyüdük korkula sindirildik durduk işte sonuç yaşı büyüsede kendi büyüyemeyen çocuklar. benim bir oğlum var inşaallah kız evladı da nasip eder rabbim bana sarıp sarmalayacağım yaşayamadığım küçük hallerimi onunla yaşayabileceğim güzel bir kız çocuğu:) Allahım her zaman çocuklarımıza eşit davranmayı nasip etsin N

esinle nasilsiniz?

Yüce Rabbim o kadar büyük ki, hepsinin hesabı bu dünyada da, ahirette de mutlaka verilecektir. Etrafımızda da bazen şahit oluyor yada duyuyoruz, o yerlere göklere sığdıramadığı erkek evlatlarının evlenince evlerine bile gidemiyorlar, ne oluyor yine her şeylerine kız evlatları koşuyor. Bilmiyorlar ki böyle davranarak; kardeşleri birbirine düşman ediyor, evladı anneye düşman ediyor. Kısaca aileyi sevgisizliğe boğup paramparça ediyorlar. Allah merhamet, vicdan versin.

Bence bu hayattaki bize kalan en büyük miras ailemizden öğrendiklerimiz ve öğrenmediklerimizdir.. Ailenizle, özellikle annenizle görüşüyor musunuz? H