Çok güzel yazmışsın arkadaşım, çok da doğru. İnsan nasıl çıkmaz da kalıyor, kişiliği değişiyor veya zorunda kalıyor. B

o duymak istemeyipte duyduğumuz sözlerin ne acıları geçer nede hafızadan silinir... affedebiliriz belki ama unutmak imkansız... hayatının uzun bir bölümünde o sesler kulağımızda çınlar durur... daha çok sinirlenir daha çok nefret duyarsın... sonrasında ne kadar ii olursanız olun ona baktıkça bile o sözleri hatırlıyor olucaksınız... DAL RÜZGARI AFFETSEDE KIRILMIŞTIR BİR KERE... kuzum Bu konida

asla unutmuyorum eşimin yaptıklarını söylediği sözlere affetmiyorum affetmek allaha mahsusmuş ben affedemem ama o kadar yüzsüzüm ki affetmesemde yaşıyorum yine onunla aynı yatağa giriyorum bazen kendimden nefret ediyorum bazen evliliğim için yapıyorum diyorum ama, yinede midem almıyor olanları

asla unutulmuyor canım bir hançer gibi yüreğinizin ortasında saplanmış bir vaziyette bekliyor sadece tozlanıyor ve örtüldüğünü sanıyorsunuz o kadar SodaLemon

içime atıyorum, kalbimin en derinlerine... unutmuş gibi yapıyorum, onunla yaşamaya devam edeceksen buna mecbur kalıyorsun, birikiyor birikiyor ve bir yerde patlıyorsun... işte kadınlar patladığında da evlilikte büyük sorunlar olmuş oluyor, kadın sustuğu sürece evlilik yürüyor maalesef... balpetegim küçük prensin

Bahsettiğin rafın adı bilinçaltım. Bir dahaki tartışmada ilkine benzer-ilkini çağrıştıran her kelime, bilinçaltıma ittiğim öfkeyi yüzeye çıkarır. Eskisinin 2 katı yoğunlukta bir hınçla kuşanırım silahımı, her duyuşumda da katlanır kinim. Orantıyı, sevgimle kurarım. Eğer seviyorsam, sevdiğim müddetçe unutmaya ve affetmeye çalışırım. Ama o sevgi bitti an unutmam da, affetmem de. Silerim.. Yazarken hiç te öyle hissetmemiştim ama okurken amma sert geliyo insana satırlarımfisfisfis talin

ben bazen butun gun dusunuorum sonra basima agrilar girio, canim cok yanio. bi insan hem nasil sevip, hemde ona karsi kinlenir bu sadece evlilikte oluo sanirim. sonra zamanla hersey eskisi gibi oluo ama izler kalbimizde gizli. yanimizda yatan insaniin haberi yok, onlar vurdumduymaz oluolar bence.. yares

Evlilikte söylenen kötü sözler, yaşanan tatsızlıklar aslında hiç unutulmuyor, geçmişte yaşanmış onca iyi şeyin hatrına verilenn emeğe zamana bakıyor insan... Artık yeter desem noktayı koysam diyosun onu da yapamıyorsun... affedemesen de içinde gizli bir öfke ile evlilik sürüp gidiyor böyle, en azından benım hayatımda böyle... Eşimin bir öfke anında söyledikleri bende nerdeyse hiç silinmiyor... O ocaliptus

ıcıme atıyorum. yıgılıyor. bırıkıyor. ondan sonra sıgmıyor tabı. sonrasını soylemeyım... E

MERAK EDİYORUM: Evlilikte olan sürtüşmeler değil!. tartısma esnasında duyduğunuz kulaklarınızı sağır eden laflar hangi rafa kaldırılır? bunlarla ne yapılır? Affetmek için unutmak şart mı? Unutmadan affedilmiyor.. Affetmeden de yasanmıyor. Mutasyona uğramak tam da bu mu acaba? Kendiniz değil, başkası gibi yaşamak...

evet, bu bi çıkmaz. doğru. kendim gibi yasamaya yeltenirsem cook acılar doğacak bundan biliyorum. baskası gibi yasamak tek bana acı veriyor.. bir tür fedakarlık galiba bu.. bilmem.. sarxix

eskiden çok farklıydım artık çoooooooook daha farklı bir insanım ben... çünkü öğrendim ki affetmeyerek asıl kendimi cezalandırıyorum. Kendimi ruhumda ağır yükler taşımaya mahkum ediyorum... Affetmeyi karşımızdaki kişiye bir lütuf olarak düşünüyoruz, halbuki affetmek en başta kendimize yaptığımız bir iyiliktir... Affetmemek, bizim iyileşmemizi, sağlıklı ve doyumlu bir yaşam sürmemizi engelliyor. Yoksa siz sizi inciten insanların, sizi iyileştirmesini mi bekliyorsunuz:uhm: Affetmek, bizi inciten kişilere duyduğumuz cezalandırma ihtiyacından vazgeçerek kendi tutsaklığımızdan vazgeçmektir. Affetmek, yaşamın geçmişinde takılıp kalmak yerine, yaşam yolculuğunda yeni deneyimlere açık hale gelebilmektir... ve affetmeyi ancak affederek öğrenebiliriz... unutmayalım ki Ellerini yumruk haline getirenler, tokalaşamazlara. s sevgiyle kalına. s. yasemin38

affedebilirim ama kolay kolay unutamam yapamam elimde değil... yüreğimde küllenmiş olarak durur ya bidahası olursa küller alev alır... O ocaliptus

Unutmaya calisiyorum, icime gömmeye cabaliyorum. Basariyorumda bazen. Ama öyle bir zaman geliyorki hepsi bir anda yüregimden fiskiriyor ve aklimdan tek bir kelime geciyor "Neden"? Yasananlari unutmak gercekten cok zor:çok üzgünüm:

Tesekkürler arkadasım mantık güzel.. balpetegim küçük prensin

benneyaptımki ayy üzüldüm canm ya kimbilir bizi neler bekliyor ilerde ürküyorum bazen nasıl sindirilirki böyle şeyler Allah yardımcımız olsun benneyaptımki M masal77

Yani... Ama Allah kimseyi affetmek zorunda bırakmasın.. seli

affedersin, affetmek zorunda kaldığın için... ama unutmazsın... unuttum sanırsın! bakın şimdi bu konuda burada bahsetmek bile tekrar hatırlamaya yetiyor:mymeka: seli