gereksiz mi bir çocuğun olsun onu kucağına al bak o zaman göreceksin gereksizmi. dünyanın en güzel duygusu daha önce niye yapmamamışım bile diyeceksin.

çocuğa hazır değilsin şu an, belki de kendini hiçbir zaman hazır hissetmeyeceksin ve çocuk istemeyeceksin. bu çok doğal. yazdıklarının tümü kendince bahanelerin olabilir ama hazır olsaydın hiçbirini düşünmezdin bile. kendini biliyorsun en azından... her doğuran anne olamıyor, doğunca nasılsa severim vb düşüncelere güvenme. istenmeden yapılan bebeklerin içinde terk edilenler de oluyor. doğurmakla düşünceler değişseydi, minicik bebeklerini terk eden anneler hiç olmazdı... bazı kişilerin aksine, sadece çocuk için evlenmek de bana saçma geliyor. bunları tartışmanın kimseye faydası yok. herkes kendi düşüncesine göre kendi hayatını yönlendirsin. en iyisi eşinle oturup, bir uzmanın eşliğinde bu konuyı detaylıca konuşmalısınız ve birbirinize karşı tamamen dürüst olmalısınız. çocukları sevmek ve çocuk sahibi olma istediği farklı şeyler. neden istemediğin de sadece seni ve eşini ilgilendirir. sadece eşin istiyor diye çocuk yapmamalısın bence. eğer düşüncelerin değişmeyecekse, eşinin baba olma isteğine saygı duyup ayrılmayı düşünebilirsin. seni zorlamaya devam etmek yerine ayrılma seçeneğini ciddi ciddi düşünebilir eşin de... iyi bir terapist, çocuk istememenin altındaki nedenleri -eğer nedeni varsa- daha iyi tespit eder. kendinin-toplumun düşüncesini kafana sokmak yerine, senin gerçek düşünceni anlamanı sağlar. kendi başına karar verme bence, çünkü neden istemediğini hala çok net bir şekilde ifade edememişsin kendine. çocuk yapmak kararı, yapmamak kararı, eşinle bu yüzden devam etmek veya boşanma kararı vermek... bunların hepsi muallakta kalmışken şu an bir karar vermemelisin bence. sonuçta verdiğin karar ne olursa olsun, detaylı bir düşünme sürecinden geçerek verilmeli. T

BENIM canavarlar 3 ve 4.5 ya$larindalar az once evdeki cumbu$u bi gorseydiniz, ikisi ko$uyo birbirini kovaliyor, çelme takip otekini yere du$uruyo, çiglik çgliga bagiriyoalrdi, apartmandayiz kom$ular $imdilik kapiya gelme te$ebbusunde bulunmadilar ama yakindir bende seksenlere bakiyordum:))) herkes kaldiramaz bu sesi iyi du$un karar ver anne olunca onlarin sesleri bagri$lari civilti gibi gelyor insan asya16 kuzucuğun

Allah allahhh hıc cocuk sevesınız gelmıyormu yahu tombıs ellerı parmakları tu tmak fılan bak sımdı canım cocuk sevmek ıstıyor pat eve gıdıyorum ben evde var hep aynı cocuga sevgı yatırımı yapıyorumm nasıl gereksız dedın bende onu anlamadım ıkı gozu bakıyor ellerı tutuyor acıkıyor cısı gelıyor robot degıl cok guzel bısey ama evlenırkende ustun koru gecmıssınız bu mevzuyu ben esımle cocuk yapmak ıcın evlenmedım ama ; cocuk ıstemıyorum deseydı bende evlenmezdım zira cocuk bızım bıyolojık olarak ortak cocugumuz degıl SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

Ay çok eski konulardan birin okumuştum bi kere kadın 5 tane doğurmuş 6. yı istiyordu sırf yenı doğmuş bebek kokusunu karı koca çok seviyorlarmış o an benım kafa bi gidip gelmişti demek ki bazısında çok güçlü oluyor bebek sevgisi. sırf yenısını bebek koklamak için yapıyorlarmış. P PrinceSSss I'm like a

Cocuk sahibi olmak gercekten buyuk sorumluluk istiyor... ama sevgiside dunyalara bedel... bir gulusunu gormek icin insan canini bile verir... gercekten istemeli, isteyerek dunyaya getirmeli... Boylece daha katlanilir olur hersey.. Rabbim tum isteyenlere tattirsin bu duygulari, onlarin acilarini gostermesin bizlere...

Her kes bi evladi olsun ister cok sasirdim durumunu za esiniz cocuk istemekle hakli bence yasinizda geciyor tek cocuk dusunebilirsiniz kararinizi gozden gecirin derim bakin anne olunca iyiki dogurmusum diyeceksiniz eminim ben oglumu dogurduguma hic ama hic pisman olmadim ayrica ozel bi nedeni mi var cocuk nefretinizin Önceki

Çocuk dogurursam bakıcak kimsem yok işten çıkamam çıkmakta istemiyorum bakıcılarda büyüyecek bir çocuk doğurmak o çocuğa yazık değil mi SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

Bende şunu anlayamadım; çocuk istemiyorum diyen birine neden zoraki çocuk sahibi oldurmaya çalışılır ki... Toplumun dayatmalarıyla yada sırf birileri istiyor diye çocuk sahibi olunmaz. Gerçekten anne/baba bunu istemeli;her yönüyle topluma bir birey yetiştirmeye hazır olmalı. Ancak bunun sorumluluğunu almaya hazır olunduğunda çocuk yapmaya karar verilmeli. Bir arkadaşın dediği gibi, konu sahibi buna ancak bir uzman yardımıyla karar vermeli. Buradaki dayatmalarla değil... Akabinde topluma zarar veren; topluma zarar vermese bile kendi hayatını sağlam idame ettiremeyen kendine güvensiz, sevgisiz ortamlarda yetiştirilmiş ya da sorumluluk bilincinde olmayan insan olarak yetişiyor bu çocuklar. Evet çocuk sevmek güzel;anne olmak içgüdüsel birşey. Ama her yönden çocuğuna yetebilecek, onu sağlam yetiştirebileceğinden emin olan kişilerin doğru zamanlamayla anne olmasını savunanlardanım. Dolayısıyla konu sahibini zorlamanız biraz zarar verici geliyor bana. eflinam

vallah bız ne desek kı :26: çocuğa sen bakcaksın sonuçta senın kararın eğer cıdden ıstemıyorsan bı anlamı yok eşınle cıddı cıddı konuşmalısın ama bunun ıçın boşanmak çok kötü ya R Rossiene

kaç yaşındasın ve nekadarlık evli olduğunu öğrene bilirmiyim:44: çocuk istemeyen yani hayatı boyunca istemeyen birini görmek biraz şaşırttı beni:26:güvenmiyomusun eşine anlatmadığın bişeylermi var:44: M

Aslında anladığım kadarıyla siz istemiyor değilsiniz. Sadece beyniniz, eşinizin bekarken söylediklerine odaklanmış çünkü hiç çocuğunuz olmayacak düşüncesine şartlanmış. Ve haklı olarak bazı tereddütleriniz var. Aaaah ah bir belseniz o minik meleğin sesini ilk duyduğunuz anda bu tereddütleriniz geçecek, bir bilseniz ilk kucağınıza aldığınızda değil yetememek, kendinizi dünyanın en güçlü kadını hissedeceksiniz ve bir bilseniz onunla ilk göz göze geldiğinizde bütün işler kariyerler en son sırada yer alacak sizin için. Zamanında tek düşündüğü iş olan ama doğumdan sonra gelen teklifleri de elinin tersiyle iten biri olarak söylüyorum bunları :) Kendinizi iyice bir dinleyin, sorgulayın. ''Hayır ben asla anne olmak istemiyorum'' cevabını alırsanız tabi ki saygı duymak gerek ama ''olabilir'' derseniz, bu eşsiz duygudan mahrum etmeyin kendinizi ve eşinizi.

Miss-cix aslında erteleyebilirsin çocuk konusunu. Yani neden kafanı boşuna yoruyorsun ki. Daha yaşın 27'ymiş. Geç kalmış sayılmazsın. Bence akışına bırakın. Mesela ben 32 yaşındayım. 3 yıldır evliyim. Bende aynen senin gibi hiç ama hiç çocuk istemiyordum. Bana hep yaşın geçiyor falan diyorlardı çevreden. Fakat çevreye kulak asmadım. 35'e kadar yolum var dedim. Kafaya çocuk olayını takmadım. Şuan ise deli gibi çocuk istiyorum anlatamam. 5-6 aydır olmuyor ama moralimi bozmuyorum. doktoruma gidiyorum ve yine akışına bıraktım. Hem geç kaldığımı da düşünmüyorum. Nihayetinde benim istemem yani o anın gelmesi önemliydi. filtrekahve kötü söz, kötü göz ırak olsun. tek ayak

Kısaca anlatayım ben çocuk istemiyorum ama eşim bu aralar sürekli çocuk baskısı yapıyor artık bıktım kaynanam desen ondan beter sürekli çocukta çocuk kaç kere anlattım çocuk istemiyorum ben ayrılalım dedim onuda kabul etmiyor bırakmam diyor nasıl vazgeçiricem kızlar

ben de çok çocuk isteyen biri değildim. tüp bebekle zar zor bir kızım oldu. yani onsuz ben yaşamıyormuşum. nefesim canım ciğerim gözüm kulağım her şeyim o benim . push ; MaRaL_

Hiçimi hayatin boyunca cocuk istemiyorsun?

aynı sizin gibi mi evet farkındayım! M

Bilmiyorum özendiriyorsunuz beni Zaten şimdi karar versem bile hap kullanıyorum 6 aya kadar etkisi sürüyormuş sanırsam kafam çok karışık akşam bir konuşayım beyefendiyle M moonlight_mj4ewr Evlad-ı

şaka bir yana konu sahibininde kendine göre nedenleri vardır elbette ama bence her bayan annelik duygusunu ve her ekkekte babalığı tatmak ister ama sen kariyerin ve ebebk arasında kararsızzın o zaman çok iyi düşünmen gerekecek ama eminiki sen hele o bebeğini kucağına alsan varya ne kariyer, ne başka birşey sen bile şaşarsın ama yaşın genç 2-3 sene sonra bile düşünebilirsin vede eşin eğer anlayışlı, iyi, dürüst ve seviyor isen bu zamanda böle erkek bulmak zor derim ve boşanma fikrini kafandan at derim nacizane fikrim tabiki mlkctk

esinin fikrini deyistirip cocuk istemesi senin asla cocuk istememen kadar normal canim.. bu sorunun tek cözümü ayrilmaktirki zaten ikiside bi inat istedigim olsun derse zamanla ask, sevgi, saygi herseyin bittigi gibi evliliginizde biter.

bence konu sahibi de kararsız ve tam olarak ne istediğini bilmiyor. çocuk istiyor ama endişeleri var. bana öyle geldi. yalnız evlendim hadi bi de çocuğum olsun diye düşünmemesi de güzel. hazır olunan zaman da anne olmak en güzeli. ayrıca her kadın da anne olmak zorunda değil zaten. P PrinceSSss I'm like a

Yanlış anlamadıysam, annenle iyi bir ilişkiniz yok. Belki bunun da etkisi vardır?

24 yaşındaki kızım uyurken bile gidip nefesini kontrol ediyorum, annelik böyle bir iç güdüyle çalışıyor işte.. Ama sizin evlat sahibi olmak istemeyişinizide anlarım.. S

Bu korkular ve hatta kat kat fazlası var ben de. Annelerimiz genelde doğum süreci zordur, sancılıdır, kucagına alınca hepsi geçer derler ya ben o hissi yaşamak istiyorum. Hatta onu hayal ettikçe korkularımı unutuyorum. Kokusunu burnumda, şefkati içimde hissediyorum. Aksine anaç değilimdir. Hiç çocuk bakmışlıgım yoktur, çocuklarla nasıl iletişim kuracagımı bilmem. Başka bi topikte ben yazmıştım bu cümleyi ''çocuguma yetememekten korkuyorum.'' Amma asla bu korkum yüzünden anneliği tatmamak ve hatta sevdiğim adama babalıgı tattırmamayı aklımdan geçirmedim, büyük acımasızlık, haksızlık olur. Herşeyi yaşayarak öğrenmiyor muyuz? Bi yakınımız öldüğünde ben bu acıyla başedemem ölme demeyiz, ölür bizde onsuz, onun acılarıyla yaşamayı öğreniriz. Bu çok uç bi örnek ama bu da aynen öyle. Çocugumuzun acısıyla da tatlısıylada yaşamayı öğreniriz, Dünyaya gelen büyür derler, büyütürüz. Terapiste gitmelisin bence. Senin korkularının tam olarak bunlar oldugunu düşünmüyorum aslında. Önceki

bu boşanma sebebi olabilir sorduğun buysa bir tanıdığım eşi çocuk istemediği için boşandı geçenlerde, bence sen kaynanan istiyor diye yapmak istemiyorsun ona paye çıkarmak istemiyorsun gibime geldi M

evlenmeden soylemısmıydınız cocuk hıc ama hıc ıstemedıgınızı?

Annemle görüşmüyorum ki zaten başka şehirde kaynanamda benden uzak mısıra kraliçe olsun F

Kızlar öyle bir gaz veriyorsunuz ki 9 ay sonra kucagıma cocugu vericeksiniz kadesa

Olumsuz yorumlara elimden geldiğince düzgün cevap vermeye çalışıyorum herkesin düşüncesini öğrenmek istediğim için ama bazıları gerçekten çok ileri gidiyor ayıp yahu B bircocukannesi

evet uhde en guzel sey bebek kokusu gercekten ya dagılmıs parcalanmıs ol o senın koynunda degıl onun boynuna dogru burnunu uzat oyle uyumayı dene yok ya kcoamı cok sevıyorumda bebegımle uyudugum kadar sevkatı bulamıyorum ucumuz uyumayı sevıyorum

Keşke görüşmediğiniz anneniz ve babanızda sizi "gereksiz" görseydi... diyesim geldi nedense

Büyük bir hitimal ozamanlar istemediğinde, kendide bir cocukdu. Ama merak ettim bu cocuk nefretinizi, öğrene bilirmiyiz? Son düzenleyen: Moderatör: 5 Şubat 2013

Eşim istiyorsa onu mahrum bırakmamak için boşanmalımıyım peki CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

cok güzel anlatmıssın henüz bebegım yok ama ilerde düşünüyorum tabı. ama sen böyle anlatınca içimden bişiler koptu. anne olmak cok güzel olsa gerek. MaRaL_

Daha yaşınız genç, evliliğiniz de 3 yıllık, bence iyice gezin tozun, hayatınızı yaşayın her şey oturduktan sonra çocuk konusunu yeniden gündeme getirin. ben de evliliğimin 5. yılında 30 yaşında anne oldum, eskiden beri de hep 30 yaş ideal yaş diye düşünürdüm, tam da idealimdeki oldu. olumsuz yorumlara da hiç cevap vermeyin, başka bir arkadaş da yaşamış, bazıları hayata geliş nedenimizi üremek sanıyor... oysa ki hayata geleceğe bişeyler katmak, faydalı olmaktır önemli olan, kimisi bunu iyi bir çocuk yetiştirerek yapar, kimisi bilime, sanata, çevreye faydalı bişeyler yaparak. faydasızlar da laklak konuşur işte, evet hı hı diyip geçmek lazım çünkü ne derseniz diyin sabit fikirlerini değiştiremezsiniz... yasamayiseviyorum şansınla gel

cocuga hazir olmamak korkmak dogal duygular bence... zor bir sey cunku cocuk... bende gec anne oldum baya... gecte evlendim... evliliktede zor ve urkutucuydu bence... evlenmek icin evlenmeyecektim vs. vs. ama kizim dogdugunda hissetigim sey ben neden bu kadar bekledim... daha erken evlenmeliymisim... ikinciyi yapmaya yasim musait degil.. maddiyatta zorluyor... keske diyorum daha erken evlenseymisim ve bu duyguyu bir daha yasama sansim olsaymis... herkes ayni dusunmeyebilir tabii... kimse icinde yapilmaz cocuk ama benim hissettiklerim bu... zamani geri alsam ve kizim ilk kucagima aldigim ani bir daha yasasam diyorum hep... yeterince tadini cikaramadim dyorum bir daha yasasam :) filtrekahve kötü söz, kötü göz ırak olsun. tek ayak

ne kadar yanlış bir düşünce.. bir çocuğun annesiyle ya da babasıyla ne kadar çok vakit geçirdiği değil ne kadar nitelikli vakit geçirdiği önemlidir.. çocuğa ne zaman yazık olur biliyor musun? onunla ilgilenmeyen bir aileye sahip olursa yazık olur. bu genellemeler doğru değil, bu yargılarından kurtul bence. sürekli çocuğuyla olup onunla ilgilenmeyen anneler de var gün de 5-6 saat çocuğunun yanında olamayıp geri kalan tüm vaktini ona ayıran annelerde var.. ya da tam tersi. bu kişiye bağlı. CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

Ben 27eşim 30 yaşında 3 yıllık evliyiz eşime güvenmediğimden değil istemiyorum bir nedeni yok konuşuyorum 2 3 ay susuyor sonra tekrar konusunu acıyor

Ben 32 yasindayim ve bende cocuk istemiyorum. her kadin annelik vasiflarini tasimayabilir. toplum enteresan daha varolmayan bi cocuk icin nasil istemezsin diyenler var, hatta biri saygi duymam falan demis biride cocugu olmayanlar var vs cok ilginc :) istemedigin icin bile suclusun. hayat senin hayatin ve bedenin sana ait. tek dusunmen gereken su:cocuk yasin gectiginde geriye donup pisman olmayasin, bunun icin terapiste git, ya cocuk sahibi olma yada ileri yaslarda anne ol derim M

Cok guzel yazmissin arkadasa katiliyorum. herkesin dediklerini ciddiye alma. kendini en iyi sen tanirsin, mutsuz olacaksan yapma, mutsuz bi aile yaratma, kendini dusunmek ayip degil A azra53

Teşekkür ederim desteğin için benim için bir örneksin senin gibi insanları gördükçe insanın bu dünyaya çocuk getiresi gelmiyor çok teşekkürler tekrardan Önceki

bu yüzden ayrılalım mı dediniz? ilginç böyle yazdıklarınızı görünce evlilik ne kadar basite alınıyor diyorum. F

bence sen çok güçlü bir kadınsın, çalışkansın ve çok iyi bir anne olabilirsin, tabiki seni zorlayamayız önemli olan senin ne istediğin ama o bebiş senin içine düştüğü an duyguların değişecektir, ve ultrasonda onu ilk gördüğün an neler hissedildiğini tarif bile edemem, çocuk sahibi olmak seni işinden ve güzel fiziğinden uzaklaştırmaz, bilinçli bir anne olacağına inanıyorum, hatta hayata daha sıkı sarılacağına, herşeyin kıymetini daha iyi bileceğine eminim. mutluluklar... M

acaba sizin anneniz, tanımadığınız, hayatını/imkanını/yaşam şeklini/sağlık durumunu/karakterini... bilmediğiniz birine yaptığınız bu saygısızca yorumu görseydi ne kadar gurur duyardı? M

Arkadaşım iyi misin sen? Gereksiz buluyorum diyen sen değil misin? Bu mantıkla gidersek sende öyle olmaz mısın? Durup dururken mi geldim yazdım sana bunu, o kadar önemlisin ki benim için gece gece dur nickini bile okumadığım kimseye gelip egomu şey ediyim dedim. Yorumların da hiç mi hiç istemiyorum dedin şimdi çeviriyorsun. Arkadaşım istediğini yap bize ne kime ne, sosyal bir ortam da insanların hoşuna gitmeyecek bir kelime kullandın. Yanlış anlaşılmışım demek yerine celalleniyorsun. Töbe töbe. Müneccim miyim ben senin neyi kastederek onu yazdığını bileyim neyi okuduysam onu söylüyorum. Neyse rabbim hakkın da hayırlı ve güzel neyse onu versin. MissCherryBlossom

:))) her zaman oyle olmuyolar kii sen uyyan bi bebek bul onu seyret HanimKelesimiGetir

belli kafasının karışık olduğu, konu sahibiyle beni harmanlamış, verip veriştirmiş. ne olursa olsun bir kadına hastane kapılarında ararsın, çocuk sahibi olmayı haketmiyorsun, Allah vermez sana denir mi ya, nasıl bir kötülüktür bu, hiç mi kalbi, duyguları yok bu insanların, ben burda çocuk sahibi olmak isteyenlerin topiklerini gördükçe dua ediyorum Allahım kimseye evlat aratmasın diye, ama bu kadın kalkmış beddua ediyor, yine de dedikleri dönüp kendini bulmaz inşallah...

Canim sen her yoruma bakma oyle. Hayattaki tek amaci evlenip cocuk yapmak olan kadin sayisi bir hayli cok burda. Boyle uyeler cocuk istemeyen birine vicdansiz, uzayli filan muamelesi yapiyorlar, sen de alisirsin. :) Konunu okudugumda cocuk istemedigini dusundum ki bu da istemek kadar normal birsey. Sonraki yorumlarinda ise daha cok cesaret edemiyormussun gibi geldi. Gercek anlamda istiyor musun istemiyor musun anlayamadim. Icinden anne olmak geliyor ama duzenin bozulacak diye korkuyorsan, malesef cocuk olunca insan bircok seyden fedakarlik etmek mecburiyetinde kaliyor. Cocuklu hayatla cocuksuz hayat elbet bir olmaz. Birinden birini secmen lazim. Gercekten cocuk istemiyor ama esin cok istiyorsa ya birbirinizle konusup, anlasacak, ikna edeceksin onu, ya da olmuyorsa yollari ayirmaktan baska sonuc goremiyorum ben. Cunku ciftlerin cocuk konusunda anlasamamalari cok buyuk birsey, diger meseleler gibi degil. Lakito

Bekarken çocuklardan nefret eden bence bu dünyaya çocuk getirmek saçma diyen adam evlenince çocuk sevdalısı oldu evet başta yapmayız dedim ve hiç istemiyorum düşünmüyorum yaani

Gereksiz görüyorum

Bu iki yorumundan sonra en iyisi bir terapist ile görüşmeniz bence. Eşin ile oturup konuşun tekrar bu konuları ve aile terapistine gitmenizde fayda var. Ben düşüncelerini sağlıklı bulmuyorum, lütfen yanlış anlama. M

evlenirken konuşmadınız mı bunu? bilmiyor muydu çocuk istemediğini? eğer bunu bilerek evlendiyse sana diyecek lafı olamaz.. ama şimdi ortaya çıkan bir durumsa, eşin çocuk istemekle haklı, herkes baba olmak ister tabii. M

Sizde o gereksizlerden birisiniz farkındasınız değil mi? . push ; M

Eşimle konuştum istiyorumda istiyorum diyor boşanmanın konusu bile açmıyor zaten bende belli şartlar koyarak düşüneceğimi söyledim tozlutarihkokusu

Konu sayibi iki şeyden korkuyor, bir işi, ikincisi ise doğurmakdan. bence ikiside boşuna korkutuyor olmalı. ben yüzme dışında yaptıgım bir şey yok, onuda kırk yılda bir yaparım Bu yüzden hiç esnek değilimdir! Bu durumda gerdek gecesinden beri, o tür geceler bir işkencekendi kendime ben bunu beceremiyorsam, nasıl dogum yapa bilirim diye düşünmekden ali koyamiyorum böyle, böyle bir güzel kendimi korkuturum yani bence sen o işi benden, ondan, şundan daha iyi yaparsın. Formunuda tekrar hızlı bir şekilde tekrar eskisinden daha iyi bir duruma getire bilirsin, düzenli ve iyi bir calışma ile. yok, yinede istemiyorum diyorsan, karar sana değil eşine bağlı:) ama eşine için cok kötü bir karar ve üzücü.. Son düzenleyen: Moderatör: 5 Şubat 2013 M

Eşinin kazancı iyise senin çalışmana ihtiyaç yoksa doğuma yakın bırakırsın işini bikaç sene çalışmassın. Gerçekten bak, eşine de yazık, önceden istememiş olabilir ama insan evlendikten sonra yaşı da ilerledikçe fikirleri istekleri değişebiliyor. görüyordur etrafta baba oğul ya da baba kız o da öyle olmak istiyordur. Eşini sevmiyor musun? Bu sebepten dolayı ayrılmayı düşünme bence. Ama kararlıyım eşime aşık da değilim zaten diyorsan da adamın hayallerini yaşamasına izin ver. F

Canım düşüncelerimi ve söylemek istediklerimi yazmışsın karar veremiyorum zaten en fazla 3 yıl daha sporumu yapmayı düşünüyorum şimdi doğurursam form tutuana kadar 29 30 olurum zaten belki bir 3 yıl bekleyebilirim bebişlerde şirinler ama uzaktan

İstemediğiniz, doğsa da sevgi gösteremeyeceğiniz çocuğu doğurmayın... Bu zamanla aşılacak bir sorun değil... M

hımmm valla eğer annliği azıcıkta olsa tatsan vazgeçilmez bir duygu olduğunu anlarsın :26:fikrin sabit olmasın bence dünyanın en güzel duygusundan kendini ve eşini mahrum etme MaRaL_

senı burada çok fena ikna edecekler bence konu sahibi MaRaL_

Niye eşinle sadece çocuk yapmak için mi evlendin? . push ; M

Teşekkür ederim canım yorumun için bir kaç yıl daha beklemek en iyisi galiba bu zaman içindede iyice karar vermiş olurum ne isteyip istemediğime 35 e kadar yolu var R Rossiene

ben hamılelıgımde 15 kılo aldım suan 15 aylık kızım ama hıç kılom kalmadı kı sız sporcusunuz eskı halınızdende guzel olursunuz endıse etmeyın ama bence bu konuyu bırkez dhaa dusunun bekera karı boşaması kolay gelır mısalı esınız bekarlıgında oyle konusmus ama şimdi mutlu bır evlılıgı vr demekk ı onuda taçlandırmak ıstıyor bu konuda eşinizi uçlu gormeyın herkesın fıkırlerı degıseıbılır M

valla canım yaşında küçük değilmiş adam çocuğunun olmasını istiyor sen istemiyorsun :44: çocuk istememnin özel bir sebebi varmı yoksa ben uğraşamam rahatımı bozamammı diyosun:26: M

sizinki gereksiz gormek deil cesaret edememk korkmak, bunlar normal olabilir ama gerekisz gormek anormaldi :)) gelelim sporcu ki$iliginize sizin mantikda gidersek sporla ilgilenen hiç bi kadinin anne olmamasi gerekirdi, kii vardir hemde çokdur ismini hatirlamiyorum milli basketçilerimizden birinin kuçuk bi oglu vardi e$iyle maçlara geliyordu olmayack i$ deil, belki daha çok azimedip çali$maniz gerekir ama deger inanin anne olmaya annecim diye boynuna sarilmasi herseye deger.. mlkctk

önce istemiyordun sonra gereksiz gördün sonrada bakıcılarda çocuk büyümesin dedin en sonda kariyerini kaybetmek istemedin. zaten sen mümkünse anne filan olma. sonra çocuğa habire kariyerim bitti senin yüzünden dersin. bence bunlar bi bahane sadece isitorsun ve naz yapıyorsun yoksa asla istemeyen biri hapı şimdi bile bıraksam 6 ay sonra olur demezdi, hapı bırakmayı aklının ucundan bile geçirmezdi.

Çocuk doğurmayı istemeyen kadına saygı duyarım, istemiyor derim anlarım... Ama... Bu sözü söyleyen bir bayana... Benim saygı duymam anlamam imkansızdır... MaRaL_

O zaman şöyle bir önerim var: Yalnız kaldığınız bir gece bundan sonra hep onsuz yatacağınızı düşünün. O bundan sonra hiç yanınızda olmayacak, onu en çok kıskandığınız kişiyle düşünün . Kocanız güzelce ona sarılmış yatıyor, siz tek başınıza tavana bakıyorsunuz. Bunun olmasını göze alabilecekseniz, duruşunuzu koruyun, mesele zaten inceldiği yerden kopar. Gerçekten seviyorsanız, şu yazdıklarımın düşüncesinden bile kudurursunuz... bu durumda yapacak tek bir şey kalır gözü karartıp çocuk işine girmek :) limon1988 yeni başlangıçlara! tek ayak

Seni anlayabiliyorum. Bizde eşimle çocuk istemiyoruz. Hayatımızı yaşayalım gezip tozalım derdindeyiz yaşımızda oldukça genç ondan belki. Daha 20'yim.. Fikrim değişir mi hiç bilmiyorum Bazen konuşuyoruz eşim bana soruyor bende 10 sene bu mevzuyu açmayalım diyorum ondan sonra bakarız diyorum Bu şehirde kimsem yok zaten, birde o sorumluluk bana ağır geliyor.. Belki eşin bi süre daha ısrar eder sonra susar ciddiyetini anlarsa.. Ama ciddiyse gerçekten de istiyorsa ya yapıcaksınız ya da ayrılacaksınız.. B

balım yine döktürmüşsün yavv ne güzel anlatmışsın yumuk yumuk eller, tombiş yanaklar bende kendimi hazır hissetmememe rağmen kokusu burnuma geldi yav akşam nişanlıma diyimde çocuk yapalımmmmmmmmmm eflinam

Bu konuyu daha önce de açmıştınız degil mi?

yazdıklarınız bana sanki şaka gibi geliyor daha geçen gün bir yakınımın hiçbirzaman çocuk sahıbı olamıycagını ogrendım ve okadar uzuldum kı Allah ım dedım ne buyuk acı. Allah dusmanınmın başına vermesın. dualar ettım ama şimdi okuduklarm benı çok şaşırttı. bir evlat bir can hemde sizin canınızdande degerlı bır can sevdiğniz adamdan bile vazgecebılıorsunuz o yavrucak gelmesın dıea acaba boyle dusnmenıze ne sebep oldu?çok merak ettım açıkcası. eşinizde sizi okadar cok sevıyormus ki baba olmaktan vazgecmıs. SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

Anne Olmak Normalse Olmayı İstememek de Normaldir Zorla Konu Sahibini İkna Etmeye Çalışmayalım Bence Çocuk Sevebilir Bi Kadın Ama Herkes Anne Olmak İstemez O Ayrı Bişiy Bazı Şeylerin Geçerli Bir Sebebi de Olması Gerekmez İstek Yoktur Bitti Yani Olmayınca Olmaz, Her Kadın Anne Olmak Zorunda Değil Tek Görevimiz Anne Olmak Değil

hayat senin hayatın istemiyosan yapmazsın olur biter M

İknadan ziyade, bence eğer etrafınızda varsa 55-60 yaşlarında, çocukları olmayan, zamanında çocukları olmasın diye isteyen insanlarla bir konuşun. Gerçekler yüzünüze belki acı bir şekilde çarptığında anlarsınız. Bizler yaşıtlarınız ve genelde şu anda sana yorum yapan arkadaşların bir çoğu anne olmak isteyen ve anneliği tadan insanlar. Bir de sizin gibi düşünen, anneliği hiç tatmadan belli bir yaşa gelmiş, görmüş, geçirmiş insanlara sorun fikirlerini. Duyduklarınız sizin de içinizi burkmayacaksa eğer, ben souvvenir değilim! Tercih kişiye kalır, kimse kimseyi yönetemez ancak fikir verebilir. Öyle "gaza gelmekle" "bir anlık heves ile" olacak şey değil muhakkak. Büyük bir sorumluluk. Bir şeyin yokluğunu çekmeden, varlığının kıymeti zaten bilinmez. Fakat şöyle bir durum da var ki, iş işten geçtikten sonra, gidenler de asla geri gelmez ... HanimKelesimiGetir

dikkatli kelimeler kullanmaya calisicam ama gercekten pes diyorum. nerden biluyosun cocugunun olacagini bu nasil bir uslup ya. meraketme allah sana cocuk vermez zaten sanki kendi elindeymis gibi. ben bes yildir o istemedigin cocugun pesindeyim esimle. 15 milyar paramiz gitti kucagimuz hala bos. bu bemim sorunum sizi elbet irgalamaz ama yazmadan duramadim. cocuk allahin bir kadina en buyuk hediysi servet degerinde. size diyecek cok sey var ama ben demicem. cocuk istememek kisinin kararidir ama bu ne burnu buyukluk ya kucuk daglari senmi yarattin. hasa allah size vicdan versin o minik yavruya kavusmak icin kadinlar nekadar agliyor neler cekiyolar habriniz varmi. 20 kilo fazlan var kendini cok cirkin hissediyosun tikandim kaldim. bu ne sukursuzluk sastim kaldim yanliz oyle buyuk konusma sende o hastane kapilarinda cok ararsin birgun. hic sanmiyorum ama her kadinin cocugu olmuyor cocugu allah veriyor. cok eminsin garantin var kulucka makinesi gibisin senin gibi biri cocugu haketmiyor zaten...

geç kalmadınız emin olun, üstelik geç yaşta (geçten kastım 20li yaşlarda olan doğuma göre) doğurulan çocuklar daha zeki oluyorlarmış. 39unda ve 42sinde doğum yapmış olan tanıdıklarımız var. hatta onlardan bir tanesi 2. çocuğunu da doğurdu 40lı yaşlarda. çok doğru söylemişsiniz, böyle buradaki gibi baskıyla çocuk sahibi olmaktansa, anne adayının kendisini hazır ve yeterli hissetmesi önemli. R Rossiene

Bende çocuk düşünmeyenlerdenim. Evlilik sadece çocuk demek değildir. Mutlu ve huzurluysanız pekala çocuk olmadan da güzel bir aile olunabilir. Çocuk şart değildir yani. Ayrıca sen hazır değil ve henüz istemiyorken nasıl senden çocuk doğurmanı ve o sorumluluğu almanızı bekliyor eşiniz, anlam veremiyorum. Bence zamana bırakın. Bu işler gaza gelip heveslenerek olacak işler değil... efeeylul Nilimsuyum

Sen çocuk için kendini parçalıyorsun istiyorsun diye bende istemek zorunda değilim marifet doğurmak değil yoksa bende doğururum 4 5 tane ben manevi konularda kafamın karışık olduğu için açtım konuyu dedikleriniz çok ayıp uğraşmasaydın çocuk için banane yani! Allah isteyene versin umarım en kısa sürede bir bebeğiniz olur inan şuan düşündüklerimi yazmıyorum yazsam çok kırıcı olucak üzüntüne veriyorum M

bebeklerimle uyumak, onların kokusunu içime çekmek, bebeklerim uyurken onları seyretmek, sabaha kadar uykusuz kalıp o halde işe gitmek, neden odanda rahat rahat yatmıyosun diye soranlara bebeklerim bensiz uyuyamıyor diye yalan söylemek halbuki onlarla uyumayı kokularını duyup her anne diye uyandıklarında belki duyamamda çok ağlarlar diye odamda yatamıyorum yatsamda onlarsız uyuyamıyorum diyememek... gecenin bir yarısı dalmışken uykuya haberin olmadan sağına ve soluna iki tane yavrunun sokulup uyuduğunu görmek soluğunu hissetmek bunlardan daha güzel birşey varmıdır ki hayatta ben bulamadım... annelik fedakarlık ister her yönden ben onca uğraş arasında onlarla birşeyler paylaşmak adına uykusuz kalsamda bundan şikayetci değilim kii... Allahım herkese nasip etsin bu güzelliği inş. Önceki

Yaş çok çabuk geçiyor, ikinizinde yaşı çocuk için çok ideal. Eşiniz bu duruma hazır, yeni evlide değilsiniz kendinizi hazır hissetiğiniz an bence çocuk yapabilirsiniz. Yani ikinizin de hazır olması gerekiyor maddi ve manevi açıdan .. Eşinizin baba olmaya hakkı var eğer sırf kariyer, iş için bu çocuk olayına karşıysanız ve kararlıysaniz bence boşanmalısınız.. Tamam sırf çocuk için evlilik yapılmıyor ama nasıl her kadının anne olmaya hakkı var ise erkeğin de aynı şekilde, bu durumda bencilce düşünmemek gerekiyor.. mlkctk

Gercekten seni ikna edecegiz gibi:) Baaaakkkkk Bu benim masaüstü resmimdi bir ara : Saka yapiyorum bu arada:) Cocuk istememe kararini saygi ile karsiliyorum. Üstelik sporcuyum demissin, aklindaki düsünceleri tahmin edebiliyorum. Öncelikle karar vermen gereken sey kariyerin mi yoksa bu fotograflardakinden bir tanesi mi:) Ne kadar fedakarlik yapabilirsin? Diyelim dogum yaptin, eski formuna hemen kavusamadin, bunun hincini cocuktan cikaracak misin? Yoksa olsun böyle tatli bir kizim oldu ya, olsun mu diyeceksin? Bence herkes karakterine göre davranmali. Ben de öyle cok cocugum olsun diyen biri degilim. Bazen olmasin istiyorum. Sorumlulugunu nasil alacagim diyorum? Dünya kötülesiyor sonu ne olur diyorum... Düsününce bir sürü sey geciyor aklimdan, ama bebek fotograflarina baktim mi eriyorum :) Bir de disarda cocuklu yeni evliler görünce :) Öncelikle celiskilerinizin ne boyutta olduguna karar verin. Ve istemiyorsaniz, altindan kalkamam diyorsaniz zaten yapmayin. Anne olmak kutsal bir duygu ama öyle kadinlar var ki keske anne olmasaymis dedirtiyor. Dolayisiyla hem cocuk hem anne icin daha saglikli bir karar, anne olmamak. Ben de hayatimin rayina oturmasini bekliyorum anne olmak icin :) uhde

Bir an dejavu oldu, bu konunun aynisi acilmisti sanki ve gelen ilk iki cevapta ayniydi. Ya da ben öyle hatirladim bir an. Her neyse, esiniz bunu büyük ihtimalle biliyordu, böyle bir sey saklanmaz ve evlenecek ciftler muhakkak konusunu eder. Eger esiniz fikrini degistirdiyse, o zaman yapacak bir sey yok. Siz ayrilalim bile demissiniz demek ki cocuk hic istemiyorsunuz. Fakat bu evliliginize zarar verir. Bence esinizle tekrar konusun, ya kabul etsin bu durumu, ya da ileride yasanacak sorunlari sirtlanacagini bilsin. Siz de bu sorunlarin bir parcasi olacaksiniz... Karsilikli tekrar tekrar konusmaktan baska careniz yok gibi.

ben de senin gibi asla çocuk sahibi olmak istemeyenlerdendim, evliliğimin 6. yılında 30 yaşımda hamile kaldım, aldıracağım dedim direk, eşim çok üzüldü, ağladı, madem oldu kıymayalım dedi, sonra doktora gidip kalp atışlarını duyunca yapamadım, eşimin de ısrarıyla doğurmaya karar verdim. uzun süre kabullenemedim bu durumu, çok ağladım, kendime kızdım. çünkü istemiyordum çocuk falan, çok mutlu hatta mükemmele yakın bir hayatım vardı, bişeyleri değiştirmeye ihtiyaç duymuyordum. ama doğuştan annelik genleriyle doğan kadınlar bunu asla anlamaz, yargılayıp suçlarlar seni, sanki her kadın çocuk doğurmak zorundaymış, anne olmayı istememek insanlık dışıymış gibi.. neyse... şu an kızım 14 aylık, artık mükemmel bir hayatım yok, eşimle aşkımız çok yıprandı, kariyerim bitti, 20 kilo fazlam var, çirkinim, eve kapandım sıkıntıdan çatlıyorum, tam 14 aydır uykusuzum ama tüm bunlara değdi mi dersen, değdi... bana bunu 2.5 sene önce söyleselerdi bitaraflarımla gülerdim, ama gerçekten değiyor. o yüzden tekrar tekrar düşün, yok asla istemiyorum diyorsan, eşin de kesinlikle istiyorsa yolları ayırmaktan başka yapacak bişey yok. 1

Neyin kafasını yaşıyorsun sen ya? Çocuklara gereksiz diyorsun, kimsin ki sen? Bakamam diye doğurmak istemiyorum desen saygımız sonsuz. Kendini bilen insan helal olsun der geçerim. Azıcık bir tart dediklerini, hoş mu senin söylediklerin? Kimi örnek aldığın fifi bi yavrucağa faydamız olur belki. MissCherryBlossom

İnsanın hayatına bir kişi sokup onunla aynı evi paylaşması nasıl verilmesi kolay bir karar değilse ; o iki kişilik dünyalarına 3. bir kişi eklemekte sadece üremenin gereği olmamalı. Nasıl ki, her evlenebilme şartlarına hasıl olan kişi evlenmiyorsa... kendini hazır görmediği ya da hazır olan kişiyi bulamadığı gibi sebeblerle, çoğalmaya ve dolayısıyla evlat sahibi olmaya erişmiş her insanda illa bunu gerçekleştirmemeli. Önce istemeli. Hayatımıza mağaza vitrininde alıp almamakta kararsız kaldığımız bir elbise sokmuyoruz, olmadıysa dolabın bir köşesine atalım! Evlat sahibi olmak demek, bir birey yetiştirmek demek. Sizden ne aldıysa onunla yoğrulacak bir insanı büyütmek demek. Dolayısıyla istemediğiniz ve istememenizin sebebi '' sevmemek/gereksiz görmek '' olunca, bence zaten istemeyin. Sizin hayatınızı zorlar mı zorlamaz mı, kucağınıza alınca herşey değişir mi? riskini kaldıracak bir durum değil bu. Ortada ''hadi bir deneyelim, belki severiz '' denebilecek kadar önemsiz bir durum yok. Öyle ya ; ya sevmezseniz? O sebeble siz baskılara boyun eğip doğurmayın bencede. Ancak günün birinde ''yanılmışım '' derseniz, içinizde bir yerlerde bir boşluk hissederseniz evlat sahibi olun. Tabii geç kalmış olmazsanız. Eşiniz ise, başlangıçta sizinle bunu konuşmuş olabilir. Ama aldığımız hangi karar vardır ki ; ölene dek bizimle gitme garantisinde olsun. Ne onu şimdi geçen 3 yılın ardından içinde oluşan evlat isteğiyle sorgulayabiliriz, ne de siz hala oluşmamasını bu isteğin. Konuşun. Sağı solu bir kenara bırakın ve kalbinizden gerçek manada tüm geçenleri karşılıklı konuşun. Tekrar aynı ortak payda da buluşmak gibi, yeni ve ayrı yollar çizmekte doğal. Bir kez söz verildi diye her iki tarafta hayatını buna mahkum etmemeli. M

Galiba iş ve doğurmaktan korkuyorum bunca yıl iş için spor için kendimden o kadar ödün verdim o kadar çabaladım ki onları bırakmak korkutuyor beni birde tabi doğum var etraftan duydukça tansiyonum düşüyor herhalde ben doğursam ölürüm Meleknaz Herşeyin

çocuk istememenizin bir sebebi varmı yani hiçmi istemiyosunuz yoksa evlilik otursun felan diemi düşünüyosunuz:26: kadesa

çocuk delisi bir insan olarak seni anlamam pek mümkün değil ama ortada şöyle de bir gerçek var;eğer ikiniz başta konuşup bu evliliğe asla çocuk getirmek istemediğiniz konusun da karar vediyseniz ve eşin şimdi bu düşünceden vaz geçmişse 3 seçeneğin var, 1- sen de çocuk konusunda düşüncelerini değiştireceksin 2- eşinin tekrar çocuk istememesini sağlayacaksın 3-en son çare ikiniz de anlaşamıyorsanız evliliği bitirecksiniz. yalnız gereksiz görüyorum gibi bir sebebi de ilk defa duyuyorum.:26: M

bu nasıl çirkin bir üslup, nasıl bir tarz, beddua mı etmişsiniz yorum mu yapmışsınız belli değil. sizin çoooook istediğiniz bir şeyi başka biri istemeyebilir, sizin için servet olan bir şey başkası için hiçbir anlam ifade etmeyebilir, saygı duymak bu kadar mı zor!!! ben de çoooook şey yazardım da, sizin durumunuzdaki başkalarını kırmamak, yanlış anlaşılmalara neden olmamak için yazmıyorum... ama siz siz olun kimin neyi hakedip haketmediğine karar vermeye çalışmayın, orasını yalnızca Allah bilir.

Neler yazıldı, siz ne cevap yazdınız bilmiyorum. İstemiyorum dersiniz, herkes çocuk istemek zorunda da değil. Hani herkes hayırlı evlat ister ya, dua ederken hep "ben evladıma hayırlı olacaksam" dedim. minicik bir canı dünyaya getir, sonra sana hayırlı olmasını bekle hayır efendim önce ben ona hayırlı olmalıyım ki ondan bekleyeyim. Neyse bir evlat yetiştirecek gücünüz, ruhunuz, özveriniz de olmayabilir ona da tamam. Ancak bu düşünce çok net olmalı, yaş 45 e gelince ah keşke diye kafanızı duvarlara vurmayacak olmalısınız. Fikrinizin asla değişmeyeceğini biliyorsanız doğurmayın. Okuduğum eşinizin fikrinin değiştiği o zaman asla diyorsanız yapacak tek şey onu özgür bırakmak. Hiçbir sevgi evlat sevgisinden üstün olmadığına göre evlat isteyeni özgür bırakmak en büyük erdemdir. Hoş baktığınız vakit eşiniz 60 yaşında da genç bir kadından baba olabilir ama 30 yaşındaki heyecanı duyar mı bilinmez. Ama sizin 45 den sonra donasyondan başka şansınız olmaz. dost acı söylermiş.

Hiç istemiyor olmanıza çok şaşırdım. kusura bakmayın da benim için konunun özü şudur''insan ne için evlenir ki''... Evet çok fazla sebebi olabilir, aşıksındır, kendine ait bir ev, düzen olsun istiyorsundur. Sevdiğin adamla aynı ev de aynı hayatı paylaşmak istiyorsundur vs vs... Ama bana hiç birisi ''aile olma isteği, anne olma duuygusu ''kadar geçerli gelmiyor. Bence çocuksuz geçen 3 senenin üstüne, eşinin bu isteğini bir düşün, sorgula istersen. İnsanların duyguları, düşünceleri, istekleri her yıl hatta her yeni gün aniden değişebiliyor. Bir kıvılcım düşüyor yüreğine ''neden olmasın''diye başlayan sorgulamalar, deli gibi olmasını istemekle devam ediyor... Bu arada biyolojik saatimiz de tıkır tıkır işliyor:44: Sonradan keşke dememek için bence eşinin isteğinden ziyade kendi kararının doğruluğunu sorgula. Bak sana bu satırları yazarken, kendimizi paralayıp nihayet sahip olduğumuz mucizemin tekmelerini hissediyorum. Şu an sana çok anlamsız gelebilir ama inan bana dünyanın en güzel, en muhteşem duygusu. Her tekmede gözlerim doluyor, kocamla bana ait bir beden büyüyor içimde, yeni bir hayat, yeni heyecanlar... Evet bir daha hiçbir şey eskisi gibi olmayacak, gecenin bir yarısı aklımıza esip istediğimiz bir yere ''kalk gidelim''yapamıycaz, arkadaş toplantılarımızda millet sohbetin dibine vurmuşken, biz elimizde çantamızla alt değiştirme masası, emzirme odası arıycaz. Ama dünyaya bir canlı getirip, O'na doğru bildiklerini, hayat birikimlerini aktarıp, verebileceğin en büyük emeği verip karşısına geçip büyüdüğünü izlemek, kaçırdığın bir dünya aktiviteye değer... Hepsi daha şimdiden anlamsız, boş geliyor inan. Keşke çok daha önce sahip olabilseydik. Hayatım boyunca yaşadığım en evhamlı, en vesveseli, en endişeli ama en güzel, en heyecanlı, dünyaları da verseler değişmeyeceğim günleri yaşıyorum. Naçizane bir tavsiye, bence lütfen yaşayacağın bu duyguyu bir düşün, erteleyebilirsin ama vazgeçme... yagmuryag

Canım benim de senin gibi bir konu açmışlığım var :) Ben bebek istemiyorum ama hiç istemiyor değilim zamanı var diyorum ama eşim bebek delisi resmen Ben 25 o 30 ve 2.5 yıllık evliyiz :) Tatlı tatlı ikna etme çabalarında bi süredir ama ben ıh-ıh diyorum :) Adam cin fikirli olmaya başladı,, Gazozunu kontrol et de iç, bi gece içine ilaç atıp seni uyutup Nuri Alço olucam, tutmazsa Tecavüzcü Coşkun olucam, tecavüz edicem sana bebek olana kadar diyoo İnceden tırsıyorum kızlar

bende çocukları sevmezdim ta ki öğretmen olup sınıfa girinceye kadar... bence de en ıyısı terapiye gidip gerçek hislerini ortaya çıkarman çünkü buradan etkilenip maazallah çocuğu yapınca o duyguların falan geçer sonra pişman olmak var en iyisi kendini keşfedip öyle karar vermen. en iyisi psikolog çünkü buradaki herkes anne ve herkes çocukları seviyor çocuk yapmak çocukluklarının hayali ama eminim sen buyurken aman evleneyım gelinlik giyeyim bide çocuk yapayım diye hayal kurmamışsındır. onun için tarafsız biriyle profesyonel çalışman daha sağlıklı olur.

Büyük ölçüde hemde

Bildiğim kadarıyla eşinin seni boşamaya hakkı var çünkü soyunu devam ettirmek, baba olmak onun en doğal hakkı. Ama bunu bilerek evlemişse suç senin değil. Allah yardımcın olsun. Meditation

Biyolojik bir sorunun yoksa eğer bence bir kez daha düşün&#8230; Ne kadar paran pulun, şöhretin olursa olsun bir çocuk dünyaya getirmezsen hayatı eksik yaşarsın. M

çocuk yapmak için evlenmedikse boşanmak içinmi evlendik uhde

Hiç çocuk yapmak istememek geçmişteki psikolojik bir durumunuzdan kaynaklanıyor olabilir mi endişe duymanız falan gibi. Çünkü kadın yaradılış olarak içgudysel anne olma arzusuyla doğar. Ne bilim garip geldi. Doğrudur tabi kararınızı yargılayamam. Ama esiniz sanırum evlenmeden önce durumun bu kadar ciddi olduğunu tahmin etmemiş sonradan ikna edebileceğini düşünerek he demiş hak vermiş size. Yalnız bu konuda esiniz yavas yavas teklemeye baslamış bile bi süre sonra esiniz baba olma duygusunu tatmak için yanıp tutusmaya baslarsa ciddi sorunlar kapıda demektir. Sonu ayrılığa kadar gider. Ah keske bir an olsun içimde evlatlarıma beslediğim duygularımı bir makinayla size sadece 2 dakikalığana bağlayanilsemde anlayabilseniz lafla anlatılacak gibi değil tarifsiz.

genelde bayanların ruhunda var anaclık ama sende nıye yok bı sebebı olmalı sen hamıle kaldıgın andan ıtıbaren canından cok onu sakınıcana emınım filtrekahve kötü söz, kötü göz ırak olsun. tek ayak

Ben de senin gibi çocukları sevmeyen, asla çocuk yapmak istemeyen biriydim. Evlendikten sonra 2 sene de yapmadık zaten eşim çok istiyordu sürekli dile getiriyordu. Tamam dedi Der demez de hamile kaldım. Allah'a şükürler olsun 11,5 aylık bebeğim var şimdi ve keşke daha önce yapsaymışım diyorum. Evlat sevgisi önceden bilinmediği için böyle düşünebilirsin ama bidaha düşün bence. K

çocuk istememek gayet doğal bir istek neden herkes bir anda baskı yapıyor ki ayy ne şirin diye böyle yapa yapa ortalık kötü beceriksiz anne babalara doluyor ondan sonra sorunlu çocuklarla toplum uğraşmak zorunda kalıyor. K

ooo bız bı dusun deddıkk sen 6 ay var daha dıosn canımcım sen besbellı kı cocuk ıstıosun ama korkulrın var bı terapiste gorunmen iyi olur bence cunku ılerde cocuk yapmadıgın için yada esınle ayrıldıgın için pişmanlık duyabılırsın... SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

Ay bi karara vardın mı çok merak ettim olumlu bakmaya basladın mı şimdi. İnşallah bir bebişin olurda Allah içini nur dolu anne sevgisiyle doldurur. O zaman bize çok tesekkür edersin bak :)) nebf inci tanem biricik

bizde de tam tersi ben istiyorum eşim istemiyo . push ; CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

Katılıyorum sırf doğurmak için birilerinin tatmin etmek için özellikle kaynanamı doğurmak istemiyorum

bence sen çocuk istiyosun sadece o sorumluluğu almaktan endişelisin. bende evlenmeden önce böyle düşünüyodum uzun yıllar kesinlikle çocuk doğurmam diyodum. ama evlendikten birkaç ay sonra fikrim değişti. anne olanları gördükçe dahada imrendim. allaha şükürde bu duyguyu tattım. baktımki zamanla onu tanıdıkça isteklerini anladıkça hiçbir sorun kalmıyo niye korkmuşumki dedim.. kolay değil çok zor bi sorumluluk hastalanıyo sen daha beter oluyosun, keyfi isteyince uyuyo onu bekliyosun, yemeğini eksik etmeden yapıyosun. ama içindeki sevgi bunları aşıyo. eğer doğurduktan sonra ona bakamayacağını düşünüyosan, onu yeterince sevmeyeceğini düşünüyosan hiç günahına girme derim. bir çocuk için herşeyden önemli olan sevgi ve şefkattir, ama hayal ettiğin zaman onu kendi canından dahi çok seveceğini düşünüyosanda endişelerini bir kenara bırak derim. tabiki herkes kendini tanır.. Christian_Louboutin Tek askim ve iki

benim yegenlerim var. en büyüğü 3,5 yaşında en küçüğü 1 yaşında. yeğenim olmalarına rağmen. hiç bırakmak istemiyorum onları. hep bizde kalsınlar istiyorum. ve bebek olan yerin kahkahası bol oluyor. biz çocuklar varken onlardan başka bir şeyle ilgilenemiyoruz. ve bu çok güzel bir duygu. kendi çocuğum olsa naparım bilmiyorum. kimseye vermem herhaldeeee M

Ben bastan dejavu oldu dedim. Sonra simdi senin sorunu görünce konu sahibinin konularina baktim. Evet dejavu falan degilmis :) Konu sahibi ayni konuyu tekrardan acmak istemis sadece:) Christian_Louboutin Tek askim ve iki

Bazı insanlar çok anaçtır 15 yaşında bile anaçtır annelik ruhu vardır bende o yok ben cocuğa yetememekten korkuyorum çocuğa üzülüyorum. Çok kararsızım doğurup nasılsa herşey rayına oturur mu demeliyim eşimi bırakmalı mıyım? adamı daha fazlada oyalamak istemiyorum terapiste mi gitsek acaba? M

Geçen gün eşimle avmye gittik bir tane çocuk ağlıyo kenidin yerden yere atıyor eşimde çocuğa bak ne kadar tatlı dedi ona göre tatlıydı bana göre sevimli bir canavar

Arkadaşım çocuk yapmaman konusun da seni sonuna kadar destekliyorum...:128::128:

Eşinizin karar değiştişrmesi kötü olmuş, o zaman ne istediğini bilmiyormuş, şimdi bunu istediğine kanaat getirmiş. Kendisiyle konuşun, kesinlikle istemediğinizi, hayatınızı böyle sevdiğinizi söyleyin. Kararı ona bırakın, boşanalım derse düşünürsünüz. Bu adamı gerçekten seviyor musunuz, kaybetmeyi göze alabilecek misiniz? Boşanıp başka birine gidince arkasından bakıp pişman olmayacaksanız, resti çekin : ya bu konuyu kapat ya da boşanalım diyin. Yok arkasından yanacaksanız boşanmayın... bu işte ne yazık ki orta yol yok, ya siz mutsuz olacaksınız ya o istediğini almayacak. Ben bir kere aşık oldum, o benden ne istese yapacak, benden gitmesin diye dünyaları verecek durumdaydım ama yine de istemediğim bir şeye kalkışır mıydım bilemiyorum... zor bir karar Allah yardımcınız olsun. M

sonuçta bu eşlerin ortak vermesi gereken bi karar bence ortak noktada buluşmalısınız adam şimdi gitsin başkasından mı çocuk yapsın sen istemiosun diye tabi şaka da ortak bi nokta bulunmalı arkadaş sporcuymuş kaç yaşına kadar yapabilceksin o sporu ona göre kocanla anlaşın bi orta noktada buluşun bence

Ben değil kendi bana söylemişti istmediğini bende bende istemiyorum diye karşılık vermiştim M

iş yerinden dogum izni ve sut ıznını alıosun zaten aksamları sabahları vehafta sonları yıne senınle olucak benım kızım 15 aylık bende çalısıorum ama okadr mutlu bır bebek kı anlatamam onemlı olan onunla gecırecegınız zamanların kalıtelı olması degılmıdırr?ya ilerde pişman olursanız ve cok gec olursa?bunu dusunduuzmu hıc?benım ablamında cocuklara tahammulu pek yoktu yanı kucagına alıp pek sevmezdı ama sımdı kendı oglu oldu hayatımda boyle guclu bır sevgı gormedıgını soyluor baska cocuklarla kıyaslamayın sızın evladınız işi bırakmak zorunda olsanız bıle buna deger emın olun . push ; F

Çocukları sevmiyor olabilirsiniz buna saygı duyarım, tabi ki sevmek kendinden bir parça yetiştirmek çok güzel bir duygudur muhakkak fakat eğer siz henüz buna hazır değilseniz(bunun süresi bence yok 3 yıl değil 13 yıl bile olabilir) yada çocuklara olan ilginiz alakanız yok denecek kadar azsa, kısacası hayatınıza bir çocuk sokmak istemiyorsanız bu en doğal hakkınız. Üstelik siz bu cesareti ve güveni evlenmeden önce eşinizden almışsınız, buna dayanarakta rahat rahat bu evliliğe adım atmışsınız, eğer başta eşiniz sizin bu fikrinize karşın illede çocuk istiyorum, onları çok seviyorum deseydi sanıyorum ki sizde ona göre bir seçim yapardınız, keza bir kadın için çocuk mevzusu evlilikte ne kadar önemlidir bu belli bir şey. Bu durumda ben eşinizi haksız buluyorum, siz baştan tavrınızı koymuşsunuz, oda sanıyorum ki sizi kaybetmemek için sizle aynı fikirde görünmüş, nasılsa evlenince ben hallederim demiş atmış arkaya, ama şuan ki durumda hal öyle değil gördüğümüz gibi.. Sizi neden çocuk sevmiyorsun diye asla yargılayamam bu sizi en doğal hakkınız, üstelik böyle bir düşüncede olan birinin zorla çocuk yapması çok daha sakıncası diye düşünüyorum, sevgisiz anne sevgisi olmadan o çocuk sağlıklı bir hayat süremez, akıbeti de belli olmaz. Burada size kötü manada söz söylemedim sakın yanlış anlamayın, tam aksine fikrinizin zorla değiştirilmemesi gerektiğini vurgulamak istedim çünkü bence en doğrusu da bu. Ama şunu da söylemeden demiycem belki tezat olacak ama, insanın kendi evladı gibisi de yoktur diye düşünüyorum, tamam şimdi çocuklar size öyle geliyor ama kendi çocuğu daha başka olur insanın sanki, anne değilim ama bir bayanım bunu hissediyorum azda olsa içimde.. Hakkınızda hayırlısı olsun dilerim, asla ve asla zorla bir adım atmayın, bu boşanma sebebidir biliyorsunuz.. Efla bize bağışla

dogaa hanım, siz üstünüze alınmayın, okuduğunu anlamaktan aciz ama lafa gelince bıt bıt bıt yazmış işte. bir kere 20 kilo fazlası kalan sizsiniz, yani doğum yapmış, çocuğu olan birisiniz. konuyu açan hanıma yönelik yazmış sözüm ona, ama onun doğumdan kalan kilosu yok, zaten çocuk konusunda kararsız. kısacası kime ne yazdığını bile bilmiyor. üzülmeyin, üstünüze alınmayın.

Bu karar sana kalmış birşey. Eğer ben çocuk istemeseydim ve eşim de istiyor olsaydı boşanırdım. Çünkü farklı düşüncelere sahip olurduk, ne için karşımdaki insanın hayatına dair geleceğini engelleyeyim ki? Böyle düşünürdüm... Tabii yaşayan ile aynı şeyleri hissediyor olamam, o yüzden karar tamamen sana kalmış. Fakat bunu eşin ile netleştireceksin, oturup birlikte bu konu üzerinde konuşmanız ve tartışmanız gerekiyor. Zaten o zaman net bir cevap alacaksındır bütün sorularına... Hakkınızda hayırlısı olsun... kadesa

konunuzu okurken bebeklerimin kokusu geldi burnuma ilk defa bugün öğlen evime gidip göremedim bebeklerimi annelik çok farklı birşey yaşamayan bunu anlayamaz... bende çalışan ikiz annesiyim bebek için annesiyle kaliteli zaman geçirmesi önemli olan ve bakıcım var bebeklerimle ilgileniyor öğlen yada akşam evime gittiğimde bütün sorunları kapının dışarısında bırakıp bebeklerimle saatlerce oynamak, onlar için birşeyler yapıp onların mutluluğunu görmek herşeye bedel inanki... annelik dedilikmi KADESA'nında dediği gibi evet delilik ama muhteşem birşey. biz çalışan anneler onların gelecegi için çalışıyoruz bizlerde isterdik sürekli onlarla olalım maalesef hayat şartları böyle... bence kendini mahrum etme bebek kokusundan... kadesa

çocuk istemek nasıl bir haksa, istememek de haktır. doğal yolla çocuğu olmayıp uğraşanlara nasıl "ne uğraşıyorsun tüp bebekmiş, aşılamaymış, içecek-yiyecek karışımıymış" denmiyorsa, istemeyenlere de "olması lazım, yapmak lazım, şart" denmemesi lazım. kadın doğuştan analık iç güdüleriyle geliri her kadın çocuk ister düşüncesine bağlayıp yanılıyorsunuz. iç güdü dediğiniz şey, baba yeni doğmuş bir çocuğu nasıl tutacağını bilmez, ama anne sanki 3. çocuğuymuş gibi tutar, sarılır. bu tür şeylerdir o iç güdü dediğiniz. 4 tane 5 tane çocuğum olsun diyen insanların psikolojisinde nasıl ki bir şey aranmıyorsa, hiç çocuğum olmasın diyenlerde aranması saçmadır, gariptir. akrabaların, 7 kat yabancıların aile içi meseleye girmesi de ayrı bir saç baş yoldurtan hareketlerdir. eşinize "torun görmezsek hakkımızı helal etmeyiz" gibisinden bir şeyler söylenmiş olabilir, size anlatamıyor olabilir. 2nizde istemezken birden istemeye başlamasının altında bir şey olması lazım. yavaş yavaş bir süreçte olsa, fikri değişmiş diyebiliriz ama akşam yatıp sabah bu fikirle geliyorsa, baskıcı bir kuvvet var demektir. M

Saygı duyarsın yada duymassın senin bana hakaret etmeye hakkın yok ben gereksiz görüyorsam bundan sanane bence gereksiz sence olmaya bilir ben kim olduğumu biliyorum da sen bilmiyorsun herhalde size daha fazla cevep vermeyeceğim konuma bir daha yorum yapmassanız sevinirim bir açıklamada yapayım ordaki gereksiz demem şuanki durumumuz için gereksiz olduğunu düşündüğümü söylemek istemiştim çocuklara gereksiz demedim ama bazı zeki arkadaşlar burda millete saldırarak ego tatmin etmeye bayılıyor M

Kimi yorumları atlayarak okudum tamamen konuya vakıf değilim fakat, yolları ayırmak mantıklı yol; olmuyorsa da iki taraftan birinin ödün vermesi gerekiyor.. Ki bu, en başta çocuk istemeyen eşiniz bence.. Çünkü belki, kafadan olsun dese, hiç evlenmeyecektiniz.. Belki evlilik kararını, görüşleriniz bir diye verdiniz, biz bilemeyiz.. Ciddi bir durum, başta konuşulup sonrada yan çizmek pek iyi değil.. Ayrıca, eleştiren arkadaşlar, bu karar konu sahibinin.. Kimseye eleştirmek ya da kızmak düşmez.. Ben 22 yaşındayım, deli gibi çocuk istiyorum, bu konuda kimse beni de eleştiremez.. Lütfen insanların hayatına saygılı olalım.. R Rossiene