Maddi durumum orta ama eşim oyun ablasını kabul etmeyeceği için düşünmedim. Seneye büyüğü için kreş düşünüyorum

Kocam yardım ediyor çocuk veya ev işlerinde. Ama dediğim gibi bizim yardımımıza ihtiyacı olan hasta birinin sorumluluğu da var şu süreçte. Onun iş yükü hem işinde hem evde arttı. O konuda onu suçlamıyorum. Bazen o evi süpürürken diyorum gel ya oturalım şurda diye. Evet evin temizliğe ihtiyacı var ama benim ona onunla vakit geçirmeye daha çok MissCherryBlossom

Maddi açıdan var ama eşim çok pinpirikli yardımcı istemiyor. Akşam eve gelince kendisi yapıyor bazen süpürüyor ama ben benim yanımda olmasını isterdim o süreçte. Eşim çok gururlu biri ya da bende bazen adım atarken zorlanıyorum açıkçası. Aramıza mesafeler girdi. Birbirimizi çok kırdık ve onlarda adım atmamızı engelliyor

merhaba yeniden. Umarım iyisinizdir. Ben bu aralar biraz kötüyüm. Zor zamanlar geçiriyorum. Herkesin hayatında zor dönemleri olur ama ben de tükendiğim için sağlıklı geçiremiyorum bu sürecimi. 7 yıllık evliyim 2 çocuğum var. Ailevi sebeplerden ötürü fiziken şu ara sorumluluklarım arttı. Bazen gerçekten 15 20 dk uzanıp dinlenemiyorum. Küçük çocuğumun hayırdan anlamadığı ve en hareketli zamanları. Çocukları birine bırakıp kendime vakit ayıracak zamanım yok. Eşimin şu ara işleri çok yoğun ve stresli. Artık değer görmediğim yerlerde sınırlarımı koyduğumda yalnız kaldım. Daha doğrusu samimiyetine inanmadığım kişilerle. Karakter olarak hep herşeyi kendim göğüsleyen biriyim. Başkasından birşey talep etsem bu beni ona bağımlı kılıyor gibi hissediyorum sanki üstümde hak iddia edermiş gibi. Bu da artık beni çok yoruyor. Akşamları bi bakıyorum o kadar yorulmuşum ki. Hem fiziken hem ruhen. Sonra diyorum bırak sende insansın kendine tolerans tanı. Özgüvenim düşük doğumdan kalma 4 5 kilomu veremedim. Kendimi beğenmiyorum şu ara. Ne giysem yakışmıyor sanki. Bugün olan bi sınavımdan kaldım moralim sıfır. Sınava da stresli girmiştim zaten. Modum çok düşük şu ara sadece ağlıyorum. Sınav bitince de evde ağladım eşimin üzülme boşver diyip öylece telefondan haber izlemesi daha da üzdü. Takma falan dedi yolda ama dedim gerçekten üzüldüm yani kendimi sakinleştiremiyorum. Veya mevzu başka olsa da onun benim duygularıma duyarsız olması beni daha da yalnızlaştırıyor. Evliliğim de şu ara yoruyor beni. Birbirimize zaman ayıramıyoruz. Ayırdığımız zamanda da önce sen adım at tartışması çıkıyor. etrafımda bi sürü insan olsa da kendimi çok yalnız hissediyorum. Kendimi çok değersiz hissediyorum buna sebep olacak şeyler de yaşadım son zamanlarda üstüne tuz biber oldu. Güzel şeylerin olmasına güzel şeyler duymaya çok ihtiyacım var. Öylesine içimi dökmek istedim size. Lütfen linçlemeyin beni. Akşama kadar saatlerce ağladım ve kendimi sakinleştirmekte zorluk çekiyorum artık

1 yaşında. Şu süreçte çocuklarım hariç bakma sorumluluğunu üstlenmekte olduğum da kişiler var. Yani hayatım öyle bi evreye geldi ki yürümeye halim yokken koşmak zorunda kaldım gibi oldu

Adam yan gel Osman çocuklarla ilgilenmesin siz kırk parçaya bölünmüş ve tukenmissiniz evlilik kim için ne için artık iyice bunu sorgulamaya başladım. Acilen kendinize vakit yaratmanız lazım. Ama nasıl onu bilemem çünkü çok bahaneniz var gibi görünüyor bir günde yarım saat bile mi yok oturup bı kahve içip 5 sayfa kitap okuyabilmek için? Bunun sonunda kadınlar kanser oluyor işte kendinizin kıymetini bilmezseniz kocanız daha çok kaçar sorumluluktan. Bir de ülke gündemi malum zaten ulkecek mutsuzuz yetmezmiş gibi yüzümüz gülmüyor... Bu devirde çocuk gerçekten çılgın işi artık

Kucuk çocuğunuz kaç yaşında Bence destek göremeyen anneler en azından kucuk belli bir yaşa gelene kadar bu sıkıntılı zamanlardan geçiyorlar. Uykusuzluk, dinlenememek, her işin sizde olması sizi ekstra geriyor muhtemelen. Cocuk bakımında eşinizden yardim istemekten çekinmeyin. Ev isleri içinde yardımcı imkanınız varsa deneyin. Birazda biseyleri salmak lazim ya. Ev dağınık olsun. Yemek tek çeşit olsun. Akşam çocukları uyuyunca kendinize vakit ayirin

Küçükmüş baya. Yardımcı imkanınız varmi. Yarım gün çağırsaniz ortalığı toplar yemek yapar. Size de diğer işler kalır. Sakinlestikce eşinizle de aranuz düzelir gibi geldi bana. Birde ilk adımı karşı taraftan beklemeyin. Eşiniz o sizin. Flört zamanı degilki.

Boşanmak değil ama en azından yalnız kalıp kafa dinlemeye kendimi dinlemeye çok ihtiyacım var. Fiziksel olarak dinlenemeyince de yetersizlik hissim artıyor. Kendimi sadece sürükleniyo gibi hissediyorum

O da ne emmeye geliyor ne de gömmeye afedersiniz... bütün işe size yıkılıyor madem siz de yetişemiyorsanız tabi ki yardımcı alıcaksınız gelip kendisi bakmıyorsa çocuklara bakıcı işine karışmaya da hiç hakkı yok. ben olsam fikrini sormadan tutarım bir yardımcı, sonra da kendisine söylerim bitti gitti. akba988

Geçer. Vitamin takviyeler mi alsanız bahar kapıda herkeste bir yorgunluk var M

Al benden de o kadar 2 çocuğum işim ve normal sayılacak bir evliliğim var Ama herşeyden o kadar bıkmış bunalmış gibiyim ki sürekli modum düşük ağlamaklı geziyorum Sanırım evlilikten sıkıldım Boşanmaya da cesaretim yok

Maddi durumunuz iyiyse çocuklar için oyun ablası tutabilirsiniz. O sürede kahve içip keyif yapın.