ben de calismak istemiyorum artik. pandemiden dolayi cok yavasladim. ofise 2 gün gidip 3 gün evden calisiyorduk. simdi 3 gün ofis 2 gün ev yaptilar inan o 1 gün fazla ise gitmek bile beni yoruyor. kendi isimi kurup bir süre de öyle calismak isterdim. bakalim insallah önüme mantikli yapabilecegim bir seyler cikar. bu sekilde ofiste calisarak emekli olmak zor, emekli olana Kadar da Yas siniri 70 e cikar.

Hehe bende de dört kedi var bence eşitiz

Annem 49 yaşinda calişiyor. Eskiye göre biraz daha yavaşladigini söylüyor sadece ama hiç yaşli hissediyorum, enerjim yetmiyor dedigini duymadim aksine bir sure calişmadan evde oturunca duramiyor. Gecinmeleri icin illa calismasina gerek yok ustelik.

Evden çalışan bir şirket bulsanız da yöneticiler genelde asistanlarını yanlarında ister. Ben C level yöneticilerin evden çalıştığına çok nadir şahit oldum. Ayrıca mesleğiniz zaten daimi koşuşturmayı gerektiren bir meslek. Yaşınız gereği de artık meslek ve yeni bir alan bulmak zor. Bu nedenle üstünde çok düşünmeden kurumsal bir şirkete girmenizi tavsiye ederim.

Merhaba, 18 yasimdan beri hem calisip hem okudum. Sosyal fobim, anksiyetem olmasina ragmen simdi baktigimda hep bir insan icine karismisim farkinda olmadan :) covid+ teyzemin hastaligi, vefati derken isimden 3 hafta ayri kaldim ve hasretle kosarak geldim bugun. Bir baslayin gerisi gelir inanin. Isleyen demir gercekten pas tutmuyor. 43 gayet genc bir yas, ergenlerden bagimsiz. Ben 16-17 yasindayken 30 bana yasli gelirdi dusunun! Hayatta hic birsey kafamizda kurdugumuz kadar kotu olmuyor.

Çok teşekkür ederim, iki tane geldi bile, heyecanla bekliyorum başında

yaslilik degilde hamlık diyelim ona bende 33 yasindayim 1 sene ara verdim geri dönmem lazım sahalara okadar hamlamışım ki insanlarla ugrasmak yol is hepsi kabus gibi geldi isi de begenmedim oryantasyon sonunda devam edemeyecegimi haber verip gitmedim tahammülüm kalmamis hic bir seye sabrimin antremana ihtiyaci var yaslandim gibi hissediyorum ama yaslilik degil hamlamak bu 1. ayin sonu da cenavar gibi oluruz işledikce ışıldar sosyalleştikce coşarız. İlk ay multivitamin vb rnerji veren gida takviyelerinden kullanip uyku saatini 1 saat erkene alarak daha kolay atlatabilirsiniz gecis surecini. Aksam isten donuncede dus alip bi 40 dakika sessiz sessiz uzanip rahatlayin. Gün geçtikce zimba gibi oldugunuzu hissedeceksiniz.

Ne güzel öneriler vermişsiniz çok teşekkür ederim

rica ederim sizinle ayni seyleri hissediyorum uzun sure calismadim ve calismaya donmekte zorlaniyorum benimde kaygı bozuklugum var bazen herkese kolay gelen isler bizler icin ızdırap olabiliyor baslangıçları çok zorlaştıran bir durum. Kendim icin yaptıklarımı önerdim size de.

Haklısınız. Bu sebeple evime yakın bir yer arayışındayım. Çalışma hayatı değil TR'de hayat zor genel olarak. İşte yorulmasanız bile yolda beziyorsunuz hayattan. Bir de İstanbul çok kalabalık, keşmekeş. Bizim zaten bir kaç seneye Ege'ye temelli gitme planımız var ben de o arada çalışmak istiyorum işte.

Yarama tuz bastınız. 45 yaşındayım, Vallahi artık hiç çalışmak istemiyorum. EYT yi bir yıl ile kaçırıyorum. Ona da bozuluyorum. Emekliliğe 13 yıl var. Gözümde büyüyor. Galiba yılımı tamamlayıp istifa edeceğim. Ona da beş yıl var

Z kuşağını boşverin gerçekten o yaşlarda benden 2 yaş büyükler bile çok büyük gelirdi bana 1 haftada alışırsınız yeni düzene

24 yaşındayım ve Z kuşağıyım. Bazen kendimi çok yaşlı hissediyorum

30 civarı yaşım var ama inanın ev işi ve iş hayatı çok yoruyor beni Bunun sebebi de iş değil Türkiye'de iş hayatı Malum çalışma saatleri aşırı uzun, senelik izin sadece 2 hafta, çalıştığınız zaman en az 12 saat dışardasınız ve muhtemelen ücrette tatmin edici değil. Hiçbirimiz güle oynaya gitmiyoruz işe Siz yine 2 sene falan dinlenmişsiniz Kendinizde o gücü bulursunuz diye düşünüyorum İlk başta adapte olmak zor olsa da zamanla alışırsınız.

37 yaşındayım ben de yaşlanmış hissediyorum. Pandemide oldu bana da ne olduysa. Emeklilik hayalleri kuruyorum. İnş. şu emeklilik yaşı düşer

Haklısınız. Annem 68'inde bıraktı çalışmayı ve sıkıldım dedi. Gerçi o muayene usülü hasta oldukça gidiyordu özel sektör gibi değildi ama 68 yani! Ben heralde o yaşta huzurevinde olurum.

Patilerinden ve popolarindan operim onlarin

Valla ben dün 72 yaşında çok genç dimdik bir kadınla tanıştım bayıldım kadına 50 yaşında ayakta duramayan var yaş önemli mi bence değil hissettiğimiz yastayiz ben 18 yaşındayım alışırsıniz tabiki

2023'e yaklaştığımız şu günlerde 43 yaşa ileri demek de ne bileyim... Ortaçağ karanlığında değiliz ki. O zamanlar 25 yaş falan doğurmak için bile über geç sayılıyordu mesela, insan ömrü ne kadardı ki. Motivasyonunuzu kıran şey yaşınızsa bence bir an önce takvime bakın uyuşukluksa o konuda ben de yardıma muhtacım

Ne guzel tuyleri kadar omurleri olsun insallah

Umarım gönlünüze göre bir yer bulursunuz

Ben 30 yaşındayım ama sizin bu yazıya verdiğiniz enerjiden anlaşılıyor ki siz de en fazla 30 yaşındasınız ben sizi heyecanlı gördüm siz yaparsınız

Ben açıkçası çalışmama seçeceğimin olmadığını kendime hatırlatıyorum. Evde durunca da insan gerçekten salıyor. Yaz tatilindeyim şu an ve inanın iki kilo aldım. İnsan evde durdukça kitap oku tv izle yemek ye üçgeninden çıkamıyor: daha miskin daha enerjisiz oluyorum sanki. Özetle çalışma hayatı dinçlik veriyor. Ay başında yatan para da huzur veriyor. Yani emeklilik almaya hak kazanamadan mesela yatan primlere yazık diyorum. Başka seçeceğimin olmadığını bilmek beni motive ediyor. Yaşa bakmayın bence 60larda da çalışacağız mecbur şimdiden havlu atarsak zor

Yas 44, günde 12 saat çalışıyorum, ayrıca iki çocuk ve iki de kedi bakiyorum Ne yaşlısı yahu, silkelen ve kendine gel!!

34 yasindayim ama bedensel olarak çok enerjisizim kilo sorunum vitamin eksikliğim dolayisiyla. Sabah kalkıp kahvaltı yoga duş makyaj giyinme yolda sesli kitap dinleme bana iyi geliyor bence siz de öyle sabah rutini yapın.

Reactions: En buyuk kk, Zuzushh, meredithgrey ve 1 üye daha . push ; C Camille_claude

Konusu acilmisken bu ara ben suna takiliyorum. Internette mesela google'a Beren Saat yaziyorum, hemen onerilerde su cikiyor: Beren Saat gencligi?! Yahu bu kadin zaten genc? Daha ne gencligi:/ Genc ve yasli algisi gercekten karman corman durumda su an. Gecenlerde bir konu gormustum 26 yasinda kendini yasli hisseden bir kadin tarafindan.

43 yaş ne ki, bir yerden başlayın, devamı gelir elbet,

Bir tanesi şu anda doğuruyor En az 5 yavru diyorum, totalde iki çocuk ve 7 kedi olacak sabaha Ve ben deli gibi yorgunum ama sabaha kadar bekliycem başında mecbur kizimin

Ben 80 kuşağıyım, ailem o döneme göre yaşıtlarımın anne babalarından 10 yaş hatta bazısından daha fazla büyüktü. İster istemez 50 yaşlarında onları kaybeder miyim kaygısı yaşıyordum çünkü onların anne babaları da çok gençti ( 15-16'da evlenen kuşak) yani bende kavram kargaşası o zaman başladı. Halbuki DSÖ 50'leri orta yaş kabul ediyor artık.

44 yaşındayım, mecbur kalınca çalışıyor insan. En büyük hayalim artık evde oturup keyif yapmak ama gerçekler 55 yaşına kadar çalışmak gibi duruyor. Hayırlısı :)

Z kusagini bosverin ya, benim 18 yasindaki ogrencilerim zamaninda 23 yasindaki Rihanna'ya orta yasli demisti. 39 yasinda cocuk dogurdum, tam ise donecekken pandemi girdi. Pandemiden bir sey anlamadim yani, evde cocuk baktim, sıkılmaya firsatim olmadi. Ise donmek icin can attim. Ilk yil evden calistim, hic sevmiyorum evden calismayi. Cunku bir yandan ders yaparken diger odadan bebegimin aglamasini duyuyordum, ya da yemek yememek icin inatlasmasini. Ne isime ne bebege konsantre olabiliyordum. Gecen sene yuzyuze egitime gectik. Evden cikmak harika bir duygu. Spora da baslamistim, iyi gelmisti. 43 yasin nesi var ki? Siz de yaparsiniz. Insan eve alisinca once cikmak zor gelebilir de hemen alisiyoruz.

43 yaşında bosandim.7 yasinda kızımla tek maaşla yeni bir hayat kurmaya çalışıyorum. Emeklilik yaşım 58. 5 yıl devlet+20 yılı kurumsal öğrencilikten beri çalışıyorum. Allah sağlık versin çalışmaya da devam etmem lazım. Hatta ek işler yapıyorum. Evime yardımcı alamıyorum artik o da bende. Ödev çocuğa sosyal aktivite, doktor, hastane vs hersey bende. İsterseniz yaparsiniz.

Yaptığınız işi sevmiyor olabilir misiniz acaba? Yine yönetici asistanlığı pozisyonuna mı başvuracaksınız?

Ben 31 yasindayim ama emeklilik yasim 56 dolayisiyla 40larimi calisarak gecirecegim. Evde 1 haftadan fazla kalsam beni terelelliler basiyor. Biraz suslenip evden cikmak, is arkadaslarimla sosyallesmek, para kazanmak bunlar beni mutlu eden seyler. Siz de calismanizla ilgili sizi mutlu eden seyleri dusunup motive olabilirsiniz.

Hemşire sen ne zaman 40 oldun be? Ben de az değilim,38 bitiyor bu sene. Ben de yorgun hissediyorum ama oarayı görünce moral motivasyon yükseliyor sanırım para önemli benim için. Acep sende de öyle bir şey olabilir mi? Çünkü 20 yıllık tecrübe var sende, normal bir çalışandan çok daha fazlasısın sen

Tam benlik konu, ben anladım seni. Olay aslında fiziksel olarak enerjiyi bulmak değil. İnsan 40 lı yaşlarda daha kendine/hobilerine odaklı, hayatın keyfine vararak yaşamak istiyor. Sakin, dingin, sevdiği şeylere zaman harcadığı bir hayatı olsun istiyor. 41 yaşındayım, 20 yıla yakın çalışma hayatım var. Çocuklarımın doğumlarından sonra aralar verdim sadece. Bu süreçte iş kadınlığı, ev hanımlığı, annelik, öğrencilik yaptım. 2/3 sene öncesine kadar ben evde yapamam, kariyerim için daha ne donanımlar katabilirim kafasındaydım. Son zamanlarda içime dönüp ben neleri seviyorum, hangi sosyal çevre beni mutlu ediyor, ne yaparsam sabah yataktan hevesle kalkar koşa koşa giderim sorgulamalarına geçtim. İçinde 3 tane olimpik havuzu olan bir sitede yaşıyorum havuz alanına daha bu sene adım attım. Hafta içi işteyim, haftasonu ev derleyip topla, çocukları kurslara götür, misafir ağırla, aile büyüklerini ziyaret et hengamesiyle geçiyordu çünkü. Senelerdir psikoloji ve kişisel gelişim ilgimi çeker daha bu sene kendim için o zamanı yaratıp eğitim almaya başladım. Sporla uğraşmak istedim hep ama daha geçen sene özel hoca ile çalışabildim, oda koştur koştur yorgun gidilen antremanlarla geçti. Okumak istediğim kitaplarım komodinin üstünde, başucumda bekliyor. Geriye dönüp baktığımda 41 senelik hayatımda toplamda 1 senemi tamamen kendime odaklı yaşamışmıyımdır emin değilim. Birde ne var biliyor musunuz? Biz kadınlara ayaklarının üstünde dur olayını yanlış öğretmişler. Ok kimseye muhtaç olmayacak şekilde kendimizi hayata hazırlayalım, B planlarımız cepte dursun ama bir savaşın içinde gibi de yaşamayalım. Hep vermek yerine almayı da bilelim. Hafta içi yataktan sürünerek ve isteksiz kalkıyorum hafta sonu sabahın köründe gözlerim açılıyor. Tamamen psikolojik aslında, çünkü hafta sonu zorunluluk yok, beyin ertesi günü düşünerek huzurla uykuya geçiyor Sadece çalışınca üretiyor ve sosyalleşebiliyormuşuz yada evde oturan her kadın sadece evinin işlerini yapıp komşularıyla lak lak yapıyormuş gibi genellemelerden nefret ediyorum artık. Bugün evde oturmaya başlasam istediğim kitaplarımı okurum, uzun zamandır istediğim yogaya başlar yaz aylarında yoga kamplarına bile katılırım. Haftanın bir iki günü kişisel gelişim ile ilgili eğitim ve seminerlere gider gelirim. sevdiğim arkadaşlarımla kahve buluşmaları yapar, muhabbet ederim. Eeee hafta doldu zaten. Şimdi bu durumda sabah 9-18 arası ofiste kafam evraklara gömülüyken mi kendim için daha üretken olurum, manevi ve fiziki gelişimim adına iyi şeyler yapabilirim? Yoksa planladığım üst paragraftaki hayatı yaşarken mi? Maddi anlamda bir zorunluluğun yoksa emekli et kendini gitsin. Kaç gün yaşayacağımızı bilmediğimiz hayatta bu kadar tırmalamanın anlamı ne?

Ben kendimi bildim bileli yorulcam enerjim yetmez amaan. modundayim. Sen yine +40 a kadar uretmissin Ben +22 den beri yaşlıyim

yaş oldu 33, özellikle çocuktan sonra benim enerjim yerlerde. tabii bunda eşimden çok az destek alışımın da payı büyük. bazen 56 yaşına kadar çalışmak zorunda olduğumu düşününce afakanlar basıyor ama çoğunlukla iş hayatım benim nefes alma alanım. hem beni yoran ama aynı zamanda enerji ve ilham veren bir yer. dolayısıyla çalışmıyor olsam herhalde bir süre sonra tek düzelik ve monotonluktan sıkılırdım. öğretmenim, yazın 2 ay tatilimiz var. bu süreçte bol bol dinleniyor, kitap okuyor, uzun zamandır yapamadığım şeylere vakit ayırıyorum, hobilerimle ilgileniyorum ama artık ağustosun sonuna doğru okullar açılsın diye gün sayıyorum bence işe başlayın ve duruma bir bakın. eminim ki kendinizi iş temposunda daha enerjik ve mutlu hissedeceksiniz. ama baktınız böyle olmuyor, o zaman iç sesinize bir kulak verirsiniz.

Siz değil sadece burda da hatta toplumda çok kişi var 50 yaş civarini yaşli dusunen. Biraz da kulturel bir şey galiba.

Herkese merhaba KK'nün güzel kadınları. Aslında buna benzer konuları 2016 senesinde çalışmadığım o dönemde de açmıştım. O dönem kendi işimizi deneyip başarısız olmuştuk üzerine de 15 Temmuz krizi patlamış ve gönülsüz bir işsizlik süreci yaşamıştım. Bu işsizliğim planlı oldu; çalıştığım şirket beni madden ve manen sömürdüğü için çok yoruldum ve 2021 Kasım'da işi bıraktım. 20 senelik üst düzey asistanım ve gerçekten çok yorulmuştum iyi geldi. Eşim planda olmayan terfiler aldı, elimize bir takım paralar geçti derken geçinebildik. Ama bu bahar böyle gitmez, hazırdan çok yedik, yiyoruz. Ve benim çalışmam gerek. Tahmin ettiğimden fazla teklif alıyorum görüşmek için, bazısı yol yüzünden olmuyor ben de artık biraz seçiciyim iyi bir yer olsun istiyorum. Ve sorun da burada başlıyor 43 oldum bu sene çünkü. Pandemide eski şirketim evden çalışmaya geçti, yol ve öğle arasına harcadığım vakti evle ilgilenerek ve haftada 1-2 kez ofise giderek düzenimi sürdürdüm. Ama müstakbel işim evden çalışmayabilir, beş gün ofise gitmem gerekebilir. Benim kafamda herşey karman çornan olmuş durumda, nasıl bir düzen kurarım diye düşünüyorum. Mümkün mertebe evime çok yakın yerlere başvuracağım, evimize gelen ablamızı da her hafta almayı düşünüyorum. Ev kirlenmez ama ütüyü, bazen de yemeği yapar. Eşim evden çalışıyor market, alışveriş vs. o yapar eeee sorun ne diyeceksiniz. Arkadaşlar ben kendimi çok yaşlı hissediyorum Belki de öyleyimdir bilemem dermişim Enerjim yetmeyecek, yorulucam, yapamayacağım gibi geliyor. Bunda pandemide evden çalışmanın da etkisi büyük tabii. Ben ofise gidip çalışmayı unuttum. Her gün işe gitmeli tempoyu unuttum arkadaşlar! Nasıl adapte olucam? Sadece iş nedeyle değil yaşım 40+ olduğundan yediğime içtiğime dikkat etmeye ve yeniden spora gitmeye başladım. Özel hoca ile çalışacağım heralde fark eder enerjim. Evet ana konuya dönersek yeniden sorayım ben nasıl pandemi öncesine dönerim?

Kaygı bozukluğum olduğundan bunları düşünmeme engel olamıyorum malesef. Yani normal olan anneniz zaten benim de annem 68'e kadar çalıştı.

Konu sahibi,20'liklere taş çıkartırız. Doparlan, kendine gel

Kaygı bozukluğu bende de var. Bu bende gelecek korkusu da yapıyor. O yüzden birikim yapmak zorunda hissediyorum hep. Bu da çalışmama motive ediyor bir bakıma.

33 yaşındayım. Bu sene bir delilik yapıp yarim bıraktığım üniversiteye afla dönüyorum ins. Üstüne iki üniversite okudum ama o fakültedeki iki sene kadar beni yıpratmamıştı. Pandemi kaynaklı sosyal anksiyetelerimle z kuşağıyla nasıl yapacağım hicbir fikrim yok. Ilkokula başlayan iki veledim de cabasi. Takipteyim konuyu.

Bende pandemi etkisinden daha tam çıkamadım. Eskiden cumartesi de çalışsak derdim. Şimdi yatsm ve daha da yatsam diyorum Fakat iş yerinizi severseniz ortam güzel olursa sizi bu motive eder diye düşünüyorum

Yaş 33 öğretmenim pandemidir, gebeliktir, doğumdur, ücretsiz izindir nerdeyse üç yıldır çalışmıyorum biri 10 aylık diğeri 4 buçuk yaş iki çocuğum var ben de bu kaygıyı yaşıyorum şu aralar eve, çocuklara, öğrencilerime yetişebilecek miyim diye ilk haftadan sonra adapte olabiliriz diye umut ediyorum

Şöyle ki, zaten emeklilik için çalışmıyorum ben yani öyle bir hayalim yok. Alacağım emekli maaşı zaten üç kuruş olacak bir evin kirasından alırım ondan fazlasını. Ama şu an tek maaşla maaş yüksek dahi olsa zor. Çünkü herşey ateş pahası. Patates, bulgurla beslenip tek maaşla geçinmek de bana göre değil bu durumda tek çare çalışmak oluyor. Bir de ben seviyorum çalışmayı, daha hareketli, bakımlı ve düzenli oluyorum. Ama popom mu yemiyor nedir üstümde bir halsizlik var bugünlerde.

süpersiniz şans yanınızda olsun allahım kolaylaştırsın güçleştirmesin.

Ay bir de benim 40 yaş üstü boşanan bir arkadaşım var. Genç kız oldu resmen

Başlarda yorucu gelebilir ancak zamanla illa ki alışacaksınız. Yaştan bağımsız düzen değişince her türlü başta yoruluyor insan, lisede yaz bitip sonra okul başlayınca bile her gün gelir eve uyurdum direkt 43 gayet genç bir yaş, z kuşağını boş verin ben onların yaşındayken 25 yaş bile büyük geliyordu bana Benim annem 50 küsür yaşında ama hala zevkle çalışıyor ve keyfi çalışıyor. Çalışmayınca sıkılıyor tam tersi. Ki işi de masa başı bir iş değil. Siz de halledersiniz canım ne olacak hatta belki daha iyi olur evde oturmaktan.

Sevmediğim işim değil, sonuçta bu benim işim 20 sene çalıştım. Beni yoran son şirketimdeki insanlardı onlardan da kurtuldum.