Güzel sözleriniz için teşekkür ederim çok iyi geldi Inşallah söylediğiniz gibi olur

Bu sizin konuyu anlatamamanızdan değil kendi içinizdeki çekirdek inançtan kaynaklanıyor. Ben ilkokul öğretmeni değilim ama eğer müfredatı görürsem sınıfa girer anlatırım. Bunu mesleğinizi küçümsemek için söylemiyorum. 7-8 sene önce dünyada olmayan çocuklar sizden daha iyi bilemezler. Eminim anlatabilirsiniz. Terapiye gidin, bol bol sosyal ortamlarda bulunun, yalnızken yüksek sesle kitap okuyun. Evinize bir küçük beyaz tahta alın ve onun karşısında sürekli yazarak ders anlatın. Yavaş yavaş olacak paniğe kapılmayın.

Ben de aynı durumdayım konuyu nasıl işleyeceğimi bilemiyorum 3 hafta oldu başlayalı ama bomboş geçti şimdiye kadar hiçbir şey yaptırmadım. Istifa etmeyi düşünüyorum sürekli ama cesaret edemiyorum çok zor durumdayım prometheus

güzel kalpli olduğunuz için bu hisleri yaşıyorsunuz hemen herkes işinin ilk zamanları bu yaşadığınızı yaşar ama siz banane diyenlerden değilsiniz :) zamanla alışırsınız diye düşünüyorum :) O

Böyle yapmamalısın bu şekilde düşünerek daha da kendini incitirsin.. tulipa ΛŁŁ -SТΛЯ başlangıç 66; güncel 62; hedef

Bence sizin başka bir sorununuz var. Ben de öğretmenim ilk yıl bocalıyor tabii insan ama drrslerine hazırlıklı gidersen hiç sorun yaşamazsın. Başka insanlarla karşılaştırdığımızda mesleğimiz kolay ve stressiz. Kafanda o kadar büyütmene gerek yok. bence iyi bir psikoloğa gidip asıl sorunun ne olduğunu anlamaya çalışın. Geçmiş olsun. S

kızlar dediklerinizde sonuna kadar haklısınız ama bir de ben kendime anlatabilsem inanın ne yapacağımı bilemez haldeyim atanmamın tadını mutluluğunu bile alamadan böyle bir derdin içine düştüm, sanki hiç geçmez bu, hiç bitmezmiş gibi geliyor bu düşüncelerim.. belki bu anlattıklarım çok büyük bir sorun değilmiş gibi geliyor ama birde benim gözümden görseniz.. nasrettin hoca damdan düşmüş dediği tek şey bana damdan düşeni getirin diye sanırım benim yaşadıklarımda o hesap.

Eğitiminizi tamamlamışsınız, mesleğiniz var, atamanız olmuş, kendi ayaklarınızın üstünde duruyorsunuz... Türkiye'de bir kadın için bunun bir başarı hikayesi ve şans olduğunu unutmayın öncelikle. Öncelikle özgüven açığı bu tarz durumlarda bilgi açığından kaynaklanır; yani okuyun, çalışın, değişik kaynaklardan beslenin... Her dersten önce notlar alın, hangi konudan bahsedeceğinizi kısa kısa notlar halinde bir deftere yazın... Tahta kullanımına özen gösterin, anahtar kelimeleri tahtaya yerleştirin... Öğrencilerinize soru sorun, "sence neden?" "bu konuda ne düşünüyorsun?" vs vs gibi sorularla onları derse katın; ders sadece sizin değil, onların da performansı olsun... Okulda size destek olabilecek arkadaşlar bulun, yalnız olmayın, tecrübeli öğretmenlere zorlandığınız durumlarda sorular sorun, akıl danışın, hoşlarına gidecek ve size yardımcı olmak için yarışacaklardır -doğru insanları seçerseniz... Son olarak, eğer sahne korkunuz varsa -ki çok normal, bir sürü insanda vardır- zorlayın kendinizi ve sabrınızı bir tiyatro kursuna gidin, 3-5 hafta içinde sizi çok değiştirirler. Diksiyon kursunun da böyle etkilerinin olabileceğini düşünüyorum.

öncelikle herkese merhaba, ben 2012 eylül ayında atanan sosyal bilgiler öğretmeniyim 25 yaşındayım. okula gittiğim ilk günden beri okula alışamadım, kendıme olan güvenımı kaybettim, sürekli kendimi eksik görüyor ve bişey bilmiyormuşum, çocuklara yeterli olamıyomuşum duygularıyla hareket ettim ve anca 2 ay dayanabildim daha sonra bi psikiyatrise gttım, ilac verdi mesleğin ilk zamanlarında olur böyle durumlar dedi ve bana on gün rapor yazdı. o on gün sonra okula tekrardan gittim fakat bi türlü kendımı hayatın içine dahil edemiyorum sanki hayal alemındeymışım gıbı hissediyorum. okuldaki en kötü ögretmen benmişim gibi hissedıyorum yıne on gun rapor aldım ve daha sonrada heyet aldım. suan evdeyım kendımı çok çirkin ve hiç birsey bilmiyormuş gıbı hissedıyorum. meslegımı sevıyorum ama okula gıdınce kendımı ezık bılgısız ve cahıl hissedıyorum, sorumluluklar gözümde çok büyüyor, herkesten herseyden hayattan korkar oldum. müfettiş gelecek dersıme girecek ve bana sen ne biçim ögretmensın diyecek dıye çok korkuyorum. üniversiteden 3 yıl önce mezun olmuşum dolayısıyla konu hakimiyetim pek yok ve bu bende bırazda olsun var olan guvenımı alıp gttı, harıtalardan, kitaplardan korkar oldum. eminimki aranızda bi kaç cümle söyleyecek olan vardır. nasıl ders anlatmalıyım kıtaptan okutup geçmek vicdanımı rahatsız edıyor fakat aklımdanda hepsını anlatamıyorum. semınerımde yandı. ve 2. dönem okula gtmek mecburuyetındeyım. ailem arkadaslarım saskın nasıl bu hale geldım dıye. tabi hepsi çok üzgün. evden dişarı çıkasım gelmiyorr rapor aldım alalaı evden hiç çıkmadım nerdeyse 25 gün oldu. içine kapanık çekingen ve pasif bi insan haline geldim, böyle devam ederse yaşayamam diye korkuyorum. saygıdeğer üyeler derdini paylaşmayan derman bulamazmış derler, bende küçük de olsa bir umut istıyorum. bu durumu nasıl aşabilirim. sanki hayatta bir tek benim başıma gelen bi olaymış gıbı hıssedıyorum. artık öyle bır durumdayımki uyku nedır yemek nedır bılmıyorum ne yaşıyorum ne ölüyorum. aynalara düşman oldum. en ufacık seyde yerle bir oluyorum. sanki yalnız kalsam dünyada hiç birsey yapamam gıbı hissedıyorum. bır umut vadedenin kırk yıl kölesı olurum. nolur yardım edın bana

Ogretmensiniz diye herseyi bilmek zorunda degilsiniz "bilmiyorum, beraber bakalim" deyin ne olacak. M

Ilk kez ayrıldım ailemden belki onun da etkisi vardır bilemiyorum ama hasretliği falan da geçtim sınıfta verimli dakikalar geçirsem dünyalar benim olacak öyle hissediyorum.

Yeni atanan öğretmen travması yaşamaktasınız. Bu travmayı her öğretmen, atandığı ilk yıl yaşar. Kimi birkaç haftada üzerinden gelir, kimi birkaç ayda. Ama daima üstesinden gelinir. Öğretmenler odasında size profesyonel görünen, kendinden emin gözüken öğretmenlerin çoğunun sınıfta neler yaptığını bilmiyorsunuz. Gerçekten öğretmenler odasındaki her öğretmenin nasıl ders işlediğini biliyor musunuz? Sınıflarını gezdiniz mi? Hiçbirinde öğrenciler mum gibi durmaz, hiçbiri bağırmadan çocukları oturtamaz, hiçbiri mükemmel değil. Mükemmel olanlar da bu işe ilk başladıklarında sizin gibi korkuyorlar ve endişeleniyorlardı. Zira üniversitede size öğretmen olmayı öğretmiyorlar, teorik bilgilerin hiçbiri işe yaramıyor. Öğretmen olmayı sınıfta keşfedeceksiniz. Sınıfta deneme yanılma yapacak, çocuklara farklı yöntemlerle yaklaşacak, her yöntemde çocuklara biraz daha yaklaştığınızı fark edeceksiniz ve bu da kendinize duyduğunuz şüpheyi biraz daha azaltacak. Kendinize zaman tanıyın. "Değiştim, sessizleştim, eskisi gibi değilim, başarısızım, kötüyüm" gibi motivasyonu azaltıcı düşüncelere kapılmayın. Değişmediniz, sadece bir alışma döneminden geçiyorsunuz ve büyük ihtimalle rehber öğretmen olarak size bu yolda eşlik edecek olan hocanız da size bu konuda yardımcı olamıyor. Siz daha stajersiniz, hiçbir şeyden sorumlu değilsiniz, kimse size hesap soramaz. Dediğim gibi, kendinize zaman tanıyın. Her iyi geçen ders sonrası kendinizle gurur duyun, kötü geçen ders sonrası "Bugün sınıf sorunluydu, ben değil" diye düşünün. Zira sınıf atmosferi değişkendir. Yaza doğru öğretmenler gibi öğrenciler de gevşer. Cuma günleri, haftanın yorgunluğuyla çocuklar daha yaramaz olur. Pazartesi günleri, tatilden çıkmanın gevşekliği ile biraz daha bıkkın olurlar vs. Kaçmayın. Rapor almayın. İlaç kullanmayın. Yüzleşin. Okula ilk geldiğiniz gün girdiğiniz ders ile dün girdiğiniz ders aynı değildi. Değiştiniz. Bundan bir ay sonraki dersiniz de bugün girdiğiniz dersten daha iyi geçecek. Bilgi eksikliği konusunda da endişelenmeyin. Kaç öğretmen konusunda uzman ki? Kılavuz kitapları, öğretmenler derse gitmeden önce ders çalışsınlar diye verildi size. Çalışın, dersi nasıl işleyeceğinizi analiz edin, kafanızda plan yapın. Bir süre sonra o kılavuza bakmanıza gerek bile kalmayacak, derse girdiğiniz andan itibaren sınıfı kontrol altına alabileceksiniz. Ama bunun %100 bir kontrol olmadığını da bilin. Beklentilerinizi yüksek tutmayın. Bir iki öğrenciye ulaşsanız bile, o günü verimli geçirdiğiniz anlamına gelir. Üniversitede teorik olarak verilen bilgiler bir işe yaramıyor desem de, bilinçaltınıza öğretmenlik kodu işlendi. Bazı durumlarda ne yapmanız gerektiğini içgüdüsel olarak hissedeceksiniz. Rahat olun. Keyfini çıkarın. Ek bilgi: Müfettişlerden korkmayın. Onlar sizi denetleyebilecek zaman ve bilgiye sahip değiller. Artık not verme güçleri de yok, korkacağınız hiçbir şey yok yani. Sınıfa gelip, tek öğrenciyi kaldırıp soru sorarlar. Çocuk yanıtlayamazsa sınıfın durumunun vahim olduğunu söylerler ancak bu doğru değildir. Bu tür genellemeleri ve yanlış analizleri sizi korkutmasın, yıpratmasın. Geldiklerinde ne derlerse "haklısınız" deyin, sonra aklınızdan silip atın size söylenenleri.

Hayırlı olsun atamanız öncelikleDoktora da gitmissiniz muhtemelen mükemmeliyetçi bir kisiliginiz olduğundan kaygı bozukluğu yaşadığınızı soylemistir. Anlattıklarıniz o kadar tanıdık ki benim için. Emin olun geçiyor ama evde olmaz. Okula gidip işinizi yapabildiğinizi gördükçe o duygudan yavaş yavaş kurtulacaksiniz. İlaclarinizi kullanmaya devam edin, bir iki hafta daha kendinize zaman verin ve işinize dönün derim ben. Kpss, mülakat sizden kacamamis öğretmenliğin de hakkını vereceğinize eminim. Zumrelerinizden yardım istemekten cekinmeyin. Burada ismini veremem sanırım birkaç site var size çok yardımcı olacak olan, onları öğrenin bütün sınıf öğretmenleri bilir. Derslerinize önceden hazırlanın, plan yapın ve derin bir nefes alıp sınıfıniza girin. Müfettişler size rehberlik etmeye, varsa eksikleriniz tamamlamanız için size yol göstermeye gelecekler, adaysiniz siz, korkmayın. Denetlemeniz bittiğinde size yapmanız gerekenleri söyler, bu esnada not alın ve bir sonraki denetime kadar bunları tamamlayın, bitti gitti. İşinize dönmeyi ne kadar ertelerseniz o kadar zorlanırsınız, yetersizlik hissiniz artar, bunu yapmayın kendinize. kolayliklar diliyorum

öğretmen değilim ama turizm okudum ve sürekli insanlarla muhatap olduğum bi sektör ilk stajımda telefona sen bak dediklerinde ellerim titreyerek telefonu açmıştım ve doğru düzgün sesim çıkmamıştı ne diceğimi bilmiyodum, soraları müşteriler geldikçe sen ilgilen demeye başladılr ilk zamanlar hoşgeldiniz dedikten sonra ağzımdan kelime çıkmıyodu donup kalıyodum hemen diğer çalışanlar başıma gelip konuya giriyolardı onlar anlatıyodu otelleri bende sus pus bakakalıyodum :) bi kaç ay sonra biraz daha geliştirdim kendimi yine bilmediğim çok şey olduğundan çok kez kem küm kaldığım oluyodu ilk otel rezervasyonunu yaparken sırtımdal terler akmıştı formu doldururken kaç kere yalnış yazmıştım bilgileri titremekten :)))) şimdi başka bi sektörde yönetici asistanlığı yapıyorum bu sektöre ilk geçtiğimde belediyeye evraklar hazırlanıyodu onları yaparkende yalnış yapıcam diye ellerim titreyerek yazıyodum on kere kontrol ediyodum ona rağman bir sürü yalnışım oluyodu :) gel git zaman 3. senemi doldurdum bu sektörde ve şimdi tecrübemle patrona bile kafa tutucak duruma geldim. öncelikle hemen pes etme aylarca yapamicam diye düşünebilirsin ama bu düşünceni kırmayı dene, özet çıkar çocuklara, dersi sevdiricek dökümanlar yaparak git sınıfta analtıcağn konuyla ilgili, arada onlarla sohbet et laptopun varsa bilgisayardan konunla ilgili videolar göster müzik dinlet hatta komik ve öğretici videolar izlet arada gülmek dersin gerginliğini alır, ufak tefek kalem silgi hediyeli ödevler verebilirsin yada konuyu anlatmalarını isteyebilirsin ki bu çocukları senin dersine çalışmaları için motive eder ve daha istekli olurlar. bunun gibi ufak tefek şeylerle öğrencilerin sevgisini kazandınmı kendinede güvenin gelir Y Yasam Kocu Panik Atak Panik atak bir hastalık

Kizlar konu çok eski

Benimki sınıf öğretmenliği aslında daha minikler ama yine de anlatamıyorum. Evde ayarlayıp gidiyorum ama öyle olmuyor. Çıkmaza girmiş gibi hissediyorum kendimi sürekli. Ne yemek ne uyku hiçbiri yok. Her şeyi bırakıp gitsem kuş gibi hafifleyecekmişim gibi hissediyorum prometheus

Henüz çok yenisiniz. Zaman geçtikçe ilk zamanlarınızı düşününce ilerleme kaydettiğinizi göreceksiniz. Ben henüz atanmadım ama staj zamanında ilk haftalar çok heyecanlanıyodum düzgün cümle kurmakta zorlanıyordum. Ama haftalar ilerledikçe daha özgüvenli olmaya başladım. Birde verimli olmak için en önemli şey bence o gün ki anlatacağınız konulara her yönüyle hakim olmanız. Böyle olunca daha da özgüvenli olacaksınız eminim

merhabalar. ben de öğretmenim. sizi o kadar iyi anlıyorum ki... merak etmeyin siz bahsettiğiniz gibi bir öğretmen değilsiniz. bu ruh hali nezle grip gibi bi şey geçecektir. siz devlettesiniz. size tavsiyem dersane kitaplarından yararlanmanız öğrencilere bol bol defter tutturup sorular yazdırmanız internetten etkinlik bulup tahtada çözdürmeniz ürkek değil patron benim gibi davranmanız arada espriler sohbetlerle kendinizi ve onları eğlendirmeniz bunları yaptığınızda kitaba göz atmak unuttuğnuz yere bakmak tarzında yardımlar göze batmaz ve birkaç dersten sonra hepsi ezberinize yazılacaktır hiç merak etmeyin. konuyu açalı baya olmuş. o yüzden çok uzatmıyorum belki de okumayacaksınız. umarım her şey yoluna girmiştir :)

Staj zamanı o kadar mutluydum ki ve doğru mesleği seçtiğine çok emindim. Ama şu an öyle hissetmiyorum. Umarım geçici bir süreçtir

daha çooook yenisin bunu yaşaman okadar normal ki kimbilir kaç öğretmen bu psikolojiye girip istifa etti... ama pes etmek yok! zamanla sen de konulara vakıf olacaksın sular seller gibi anlatmaya başlayacaksın tabii ki tecrübe edindikçe... kısa bir süre öğretmenlik yapmış biri olarak seni çok iyi anlıyorum ama yıllardır öğretmenlik yapanlar bile her konuda bilgi sahibi değil inan bana... benden deneyimli bir öğretmen demişti bana çocuklar muhakkak ki senin bilmediğin bir şeyi sana soracaklar ozaman bir şekilde onu bilmediğini belli etmeden durumu kotarmaya bak demişti... merak etme her şey yoluna girer zamanla sen psikolojini düzelt önce gerisi gelir

Cevap verdiğiniz için teşekkür ederim. Evet öyle de denedim aslında 2. sinif ama yarısı okuma bilmiyor yarısı biliyor Fistiklicikileta Guru Anneler

Ben yeni atandım ben hortlattım kendimi çıkmaza girmiş gibi hissediyorum. Sürekli ağlıyorum 3 hafta oldu hicbjr şey veremedim çocuklara bomboş geçirdim dersleri. Anlatma yeteneğimin olmadığını düşünmeye başladım. Derslerde ne yapacağımı kestiremiyorum nasıl işleyeceğimi kestiremiyorum.

Yaşadıklarınızı birebir şu an Ben yaşıyorum. Sizin yazdığınızın Üzerinden 8 yıl geçmiş ama umarım görüp dönüş sağlarsınız. Nasıl atlattınız bu süreci I istugul

öğretmen olmayı hayal eden ne çok insan vardır ne kadar güzel bir mesleğin var zamanla alışırsın gibi geldi anlattıklarından tamamen okulu bırakarak çözemezsın ayrıca mufettiş gelirse en kötü öğretmen sensın desın yanı demezde hadı dedı dıyelım ne olucakki dünyanın sonumu daha olmamış şeylerden bukadar gözünü korkutma inşallah yenersın korkularını

ben kendimden örnek vereyim; Çocuk gelişimi mezunuyum.. stajdayken yani ilk staja başladım, verdiler bana bir sınıf.. iyi hoş sonra öğretmen bırakıp gitti hiç tecrübem yok, çocukları oturttum aval aval bana bakıyorlar, ne yapacağımı bilemedim aynı senin gibiydim.. o gün sizin gibi düşündüm ben ne yapacağım dedim kendimi öyle yetersiz görüyordum ki.. aradan 1-2 hafta falan geçti alıştım.. emin olun yapabilirsiniz.. başlarda kitaptan okuyun bunda kötü bişey yok, çoğu öğretmen aynısını yapmıyor mu? siz sadece bir iki hafta, bir süre alışana kadar böyle yapın.. sonra yavaş yavaş değiştirin bu metodu.. bence yeni olduğunuz için öyle.. şıkır şıkır giyinip gidin okula gideceğiniz zaman, bir öğretmene yakışır şekilde bakımla.. emin olun alışacaksınız ve mükemmel bir öğretmen olablirsiniz.. electra_

yadığınız her şey için çok teşekkür ederim çok güzel seyler yazmışsınız. peki bu durumu atlatabılır mıyım yani kalıcı problem gıbı gelıyor şuan bana sanki bu ruh halinden hiç kurtulamayackmış gibi. suan ne yapmalıytım ders calışmalı mıyım? neler yapabılırım bilmiyorum. güvenımı kaybettıgım için insanlarla yüzyüze iletişim kurmakta cekınıyorum. benım okulum bır köy okulu şimdilik şöyle bi karar aldım orda bır rv tutup alışana kadar annem ya da kardesım yanımda kalcak. normalde okulum artvinin borçka ilçesinde ve ilçeye uzak olmayan bir köy ama ben az bunalınca kendımı eve atayım dıye köyde ev tutmayı düşünüyoruz. okuldaki ögretmenlerın hepsı köye ilçeden servisle gelıyor normalde 2 ay bende öyle yaptımn sonra dayanamayıp rapor alıp artvın merkezde oturan ailemin yanına geldim suan evdeyım ve caresızım ne yapacagım konusunda. bir gün aldıgım karar ertesı gun değişiyor inanın ne yapacagımı bilmez haldeyım bana ışık olana ne isterse verırım o durumdayım, nolur cevaplarınızı eksik etmeyın benden saygılar.. elif L

canım ya öncelikle geçmiş olsun. kendini o şekilde hissetme sakın. benimde başımdan kısa süreli öğretmenlik geçti üstelik ben minyon tipli bi insanım öğrencilerim lise öğrencisi benden iri insanlardı. ama neticede öğretmen benim ve benim sözüm geçer o sınıfta. ilk gittiğimde bende aynı şekildeydim nası olacak die sonrasında ders öncesinde ayna karşısında kendime anlattm konuları, söleyince saçma geliyo olabilir ama cidden işe yarıyo ve ciddi anlamda anlat kendine daha sonra zaten akıp gidiyo konu kendinden bişeler katıyosun kitaptan fln. kitabada direk bağlı kalmamış olursun. lütfen elinde çok güsel bi imkan var bunu bu şekilde yok etme. hem rapor flnda alma uzaklaştıkça geri gidemezsin. kendine bi söz ver ve kalk ayağa görevini çok güsel yap pambukmelek8788 :) seeen Seeeennn

Ogretmenim zaten plan var siz plana gore ders isleyeceksiniz, ayni ogrenciler gibi oturup konuya calisacaksiniz sonra da anlatacaksiniz. 3 yil olmus tabi ki konulari unutursunuz, milyon tane bilgi var. Toparlanin, yetersizlik hissinden kurtulun hepimiz insaniz. Velev ki mufettis geldi azarladi en kotu ne olabilir? Neden sizi azarlasin zaten haberli geliyolar. O

:) senin yerinde olmak isteyen binlerce insan var:) ve o okulu bitirdiğin göre eminim çocuklara yetebilcek kadar hatta daha fazkası bilgilerin var. madem böyle bir sorun yasıyorsun raporlu olarak evde durmaktansa tanıdıklarına rica et baska okullarda bazı deerslere gir hocaları gözlemle. kitaplar al oku... netten araştır videolar izle. bununla ilgili seminerlere felan git . push ; askitotomsu Yiğit Aras_SMA

O kadar yazdım ya konuyu kim hortlattiÖğretmenimiz iki grubu mezun etmiştir bile.

Mükemmeli bekleme kendinden. Tecrübeli bir öğretmen arkadaş öğrenciler senden daha az biliyorlar bunu unutma çünkü sen bu işin eğitimini aldın demişti heyecanlı bir arkadaşa. Sen de bunu düşünebilirsin. F flamefire Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Lisede bir hocam vardı. Matematik hocam... Kadıncağız inanın hiçbir şey bilmezdi. Eksiğini bilirdi. Teneffüslerde bana soru sorduğunu bilirim. Eminim ondan kat be kat iyisinizdir. Özet çıkarmak bencede çok mantıklı. Üzerinizden o ataleti atın lütfen. Az bilen hoca, evde yatan hocadan yeğdir

İlk öğretmenlik yıllarında gayet doğal olan bir olay. Sonuçta öğretmenlik sadece bilgi vermekten ibaret değil, bilgiyi nasıl verdiğinde önemli. Üniversitede 100 bilgi öğreniyoruz ama bu öğrendiklerimizin 5 ini verebilirsek şükredeceğiz. Yani öğrencilere aşırı bilgi yüklemeye gerek yok. Öğretmenlik yaptıkça öğrenilen bir meslek. Bilgi bilebilirsin ama nasıl öğreteceginin teknigini yıllar geçti kazanırsın o yüzden ilk anda hemen kendini böyle boşlama. Bir de meb camiasında ne öğretmenler var merak etme en kötü olmazsın. Günlük tekrarını yap bir de ben göreve başladığımda günlük plan vardı onun sayesinde hangi konuda ne anlatacağım ne örnekler vereceğim vs aklımda düzenli kalıyordu öyle birşey yapabilirsin. Mesela ben ilk sene ikinci sene yaptım şimdi 9. senem sadece konu başlığını bilmem yetiyor. Ha bu orta düzey için sonuçta kendimi yetersiz hissettigim anda ekstra kaynaklara yöntemlere basvuruyorum. Sosyal bilgiler alanında şanslısın mesela görsel metaryaller kullan. Her ders icin vereceğin kısa bilgiler olsun onun etrafında anlat konuları. Mesela konuları yazdırabilirsin farklı kaynaklardan. Yazdırmak en güzel iş cünkü tarihler akılda daha kalıcı olur. Soru çözdürebilirsin mesela yardımcı kaynaklar alıp yani pek çok şey ama işte bunu zamanla yaparsın önce bi kendine gel. Moralini düzgün tut. lost87 Uyanalım Gaflet

arkadaşım geçmiş olsun çok üzüldüm durumuna, çok alakasız işlerde çalışsak ta ben de işe ilk başladığımda "hiçbir şey bilmiyorum, yapamıyorum, beceremeyeceğim, olmuyor" diye kendimi mahvediyordum. ilaç içip giderdim işe, iş yerinde kimse beni görmesin diye su içmeye bile kalkmazdım. çok çok feci bir durum ama sana birkaç minik şey söyleyeceğim. öncelikle rapor alıp eve kapanmak ile kendine daha çok kötülük yapıyorsun, belli bir yaşa gelmişsin, sınava girmişsin, puanını almışsın, herkesin hayalini kurduğu atamayı halletmişsin böyle eve kapanıp, çocuklar gibi saklanmak seni daha kötü yapar. sonrasında bir düşün Allah aşkına öğrencilerin seni nasıl tartsın? kaç yaşındalar ki? sordukları soruyu bilemezsen panik olmadan, geçiştirirsin. ödev size dersin, tenefüste herkes çözsün dersin, sen çözersin filan. sanki hocalarımızın hepsi oxford mezunu muydu? sonra sen kimden korkuyorsun ki? işten atılmazsın, zam derdin yok. biraz bunların rahatlığını yaşa. hesap soran kimsen yok ki, ayda yılda bir müfettiş gelecek te, öğrencileri inceleyecek te "sen ne biçim öğretmensin" diyecek, kaç tane öğretmenine böyle dedi müfettiş, hiç hatırlıyor musun? ben müfettişin soru sorduğunu bile hatırlamıyorum. yapma Allah aşkına ne saçma insanlar ne kadar güveniyorlar kendine, çoğu kişinin imrendiği bir durumdasın, keyfini çıkar, rahat ol. L lacrimas

canım madem konu hakimiyetim yok diyorsun kendi özetlerini çıkar. birkaç kitap al. o gün anlatacağın konuların özetini çıkar. sen oku öğrencilerin yazsın. konunu da haritalar üzerinden anlat. elinin altında internet var bir sürü ödev, ders anlatım siteleri var onlardan faydalan. daha yenisin kimse senden mükemmel olmanı beklemiyor. ordaki öğretmenlerde ilk başlarda zorlanmışlardır ama zamanla tecrübe kazanmışlardır. korkma üzme kendini. ilk yılını atlat rahatlayacaksın bak.

bence sen harika bir öğretmensin bunları düşünmen kendini eleştirmen senin başarılı ve kaliteli bir öğretmen olacağını gösterir... ben öğretmen değil işsiz bir işletme muhasebe mezunu biriyim. askitotomsu Yiğit Aras_SMA

Canım ben de Sosyal Bilgiler öğretmeniyim. 7. yılımı çalışıyorum. 4 yıl dirsek çürütüp okuyan, emek harcayan, hele hele kpss gibi acımasız bir sınavı başaran biri cahil ve bilgisiz değildir. Sen çok değerlisin, özelsin, teksin bir kere, senden başka bir sen daha yok. Önce kendini sevmeli, kendine güvenmelisin. Hemen hemen herkes ilk atandığında benzer sorunları yaşamıştır tatlım yaşadığın her şey, hissettiğin duygular normal. Ben sana konuları ezberle derse öyle gir demeyeceğim. Bol bol kitap oku. Turgut Özakman, Yusuf Halaçoğlu, İlber Ortaylı kitaplarıyla başlayabilirsin. Tek Adam serisini okumanı mutlaka öneriyorum. Herhangi bir tarih dergisine aylık abone olabilir, dergiyi takip edebilirsin. Tarihi belgeselleri izle, izlet ve anlat. ne kadar derin bir etki bırakıyor üzerlerinde anlatamam. senin de bildiğin gibi bizim branşımız yaşamla iç içe, derste bunaltma kendini arada sırada sohbet et onlarla. 5. ve 6. sınıflara her dersin başında bir masal anlatıyorum, dersin sonuna kadar merakla ve ilgiyle dinliyorlar beni.. Bunu da yapabilirsin. Bir de her derse hazırlıklı ve farklı materyallerle girmeni tavsiye ederim. Sen zaten başarılı bir öğretmensin ama zaman içerisinde nasıl daha donanımlı hale geldiğine inanamayacaksın, hepimiz yaşadık bunları, hepimiz incindik.. Lütfen kendine haksızlık etme ve bir harita al karşına, ben değil sen benden kork de, tüm cesaretini topla ve yarın dimdik çık çocuklarının karşısına.. ben senin yanındayım her zaman, lütfen kendine inan.. ben sana inanıyorum ^^

Sanırım söylenecek pek bişey yok, napım benim kaderim de böyleymiş demekki L lacrimas

Merhaba oncelikle rahat olun. sinifta teksiniz ve sizi kimse gormuyor. Cok bilgim yok ama fikir olarak dusundum. 1. Sinif konu anlatimlari diye girseniz YouTube da vardir. Onlar gibi anlatsaniz nasil olur E Ea2606

Canım şöyle düşün küçücük çocuk onlar senin yeterli olup olmadığını nasıl düşünsünler. Onların aklı fikri eğlencede zaten. Senin elindeki müfredatıda kimse bilmiyor, öğretmen kapıyı kapattığında hiç kimse hocanın ne işleyip işlemediğini bilmez. O yüzden rahat ol. Okulda öğretmenlik yapmak bu açıdan çok kolay. Şuan bir kursta öğretmenlik yapıyorum ben, yetişkin eğitimi veriliyor. Öyle olsaydı ve yetersiz görseydin kendini tamam derdim. Çünkü yetişkinler senin iyi bir öğretmen olup olmadığını daha iyi anlıyor. Gerek duruşunla gerekse anlatımınla veya alakasız birşey sorup senin nasıl bir hoca olduğunu kestirmeye çalışıyorlar. Ben devlet okulunda da öğretmenlik yaptım. Tek sorun kalabalık sınıflar ve susturması zor olan öğrencilerdi. Şuan yetişkin eğitimi bana çok daha kolay zevkli geliyor. Banada müfettiş gelmişti çok fazla durmuyorlar zaten maksat görüntü olsun diye girip çıkıyorlar hiiiç gerilmene gerek yok canım. Bu arada bol bol Allahın isimlerinden Ya Fettah'ı çek. Atanmayı bekleyen nice öğretmen adayları var Rabbim sana lütfetmiş mesleğini yapabiliyorsun bunun için şükret ve sürekli azmet.. Gerçekten eksikliğin varsa ders çalışıp okula git belli süre sonra unutman kolay, günlük hangi konuları anlatacağın bellidir. Önemli yerlerin altını çiz derste unutmamak için falan.. Plansız zaten okula gidilmez. Ev ödevi mutlaka ver, bir kişiyi gelecek konuyu anlatması için görevlendir. Bu tarz uygulama projeleri geliştir canım. Allah yardımcın olsun sakın yılma.

Kaderim böyleymiş diye durumu kabullenmeyin. Dediğim gibi kendinize biraz zaman tanıyın. Kendinizi yetersiz hissettiğinizde herkesin bu yollardan geçtiğini düşünün. Kimi daha rahat atlatıyor kimi biraz daha fazla zorlanıyor. Ama hiç kimse meslek hayatına ben oldum diye başlamıyor. İşinize alıştıkça, kendinizi yeterli görebilmeye başladıkça bütün bu sıkıntılarınız azalacaktır zaten. Şu an daha gergin olmanız da normal. Sonuçta 2. dönem tekrar başlayacaksınız. Sorunu çözmediniz, ertelenmiş durumda sadece. Dolayısıyla aklınızdan biri sürü olumsuz düşünce geçiyordur, bir sürü senaryo yazıyorsunuzdur. Gerçekten bir eksiğiniz var mı yoksa mükemmelliyetçi yapınızdan dolayı mı eksiğiniz olduğuna inanıyorsunuzbiraz bunun üzerine düşünün bence. Hangi alanda çalışıyor olursanız olun her eyi bilmek mmkün değil ayrıca. İnsanız ve hatalarımızın, eksiklerimizin olmasından normal bir şey yok. Kaldı ki siz çaba harcıyorsunuz, eksikleriniz varsa da bunları kapatmaya çalışıyorsunuz. Bunu yapmayan o kadar çok insan var ki. Kendinize yüklendikçe sadece sorunlarınızı büyüteceksiniz, daha içinden çıkılmaz bir hale getireceksiniz. Biraz da olumlu düşünmeye çalışın. Başarabileceğinize inanın. Bu kadar sene okumuşsunuz, hala çalışmaya devam ediyorsunuz. Üstesinden gelememek için hiçbir nedeniniz yok bana kalırsa. Amor-a

bende sosyal bilgiler öğretmeni olcam inşallah henüz 2. sınıftayım. ezberi sistemi kötüleyen hocalar sürekli ezber yaptırıyo. kendi kendime düşünüyorum bu bilgilerimle nasıl öğretmen olcam diye. kendimizi geliştirmekten başka çaremiz yok ve kitap okumak bunun en iyi yolu en iyi terapi bu olur senin için. bizim için... P

canım sonuçda 3 yıl ara vermişsin mezun oldukdan sonra ve mesleğe yeni başlamışsın doğaldır bu durum emin ol zamanla üstesinden geleceksin. Kendimi çirkin hissediyorum diyorsun birkere okula giyin süslen püslen git makyajını yap özen göster kendine dış görünüşünle ilgili güven gelirse kendinden emin olursun arkadaşlarında dediği gibi bir gece önce ertesi günün dersi ile ilgili özet çıkart çalış git takıldığın yerde özete bak sonuçda öğrencilerin en fazla lise öğrencisidir onlardanmı korkacak çekineceksin öyle düşün çoluk çocukdanmı korkacağım de özete bakarsan takıldığında sana hesap soracak olanmı var. Kendine güvenmeyi öğrenmelisin bunuda rapor alarak eve kapanarak sağlayamazsın dediğim gibi öncelikle fiziksel anlamda kendine güvenmelisin dış görünüşünü sevmelisin bunun için birşeyler yaparak başla işe

Atanmışsınız - ki bölümünüz de ancak çok yüksek puan alırsanız atanıyorsunuz- bu zorlu engeli aşmışsınız bundan sonrasını mı yapamayacaksınız. Bir insanın kendini yetersiz hissetmesi kötü değildir aksine kendini geliştirir. Siz bu kısmı eksik bırakıyorsunuz. Öğretmenlikle ilgili kitaplar okuyun youtube da dersler dinleyin kendinizi geliştirmezseniz ve tecrübeden kaçarsanız nasıl olacak? Ayrıca psikiyatrist yerine bir terapiste gitmeniz bu duygunun kaynağını görmenize yardımcı olur. Ve son olarak velevki bu korktuğunuz her şey başınıza geldi? En kötü ne olur ki? Bunun cevabı çözümünüzün ilk adımı

Yaşadığınız şehir ev çevreniz her şey değişti henüz daha tam uyum sağlayamadığınız için kaygılarınız bundan dolayıda oluyor olabilir mi

konu hakimiyetiniz yoksa ders işlemek gerçekten kabusa dönebilir. özellikle bikaç öğrenci soru sormuşsa. bu durumu da daha önceden ders çalışarak önemli ayrıntıları not ederek atlatabilirsiniz. Sınıf öğretmeniyim. Geçen yıl 4. sınıf fen bilgisi ve sosyal bilgiler derslerine çalışarak giriyordum. üstelik bilmediğim bir sürü şey öğrendim. yani bilmediğiniz birşey çıkması çok normal. utanılacak birşey değil. kendinizi toparlamaya çalışın bir an önce. . push ;

Benim de cocuklarim var. Aileleri hic ilgilenmemis demekki. Siz ailelerine her gun kitap okutmalarini soyleyin.

1-ilaç yetmez psikolojik destek de al internetten özgüven sorunu ile ilgili çalışanve tavsiye edilen bir psikolog bul ve danışma sürecine başla. 2-Sen aday öğretmensin aday öğretmenin hak ve sorumluluklarını araştır, yönetmeliği oku ki kendinden neyi bekleyip neyi beklemediğini fark et. 3-Müfettişler artık teftiş değil rehberlik yapıyorlar sizi "sen kötü bir öğretmensin" gibi bir ithamla suçlayacak kadar görgüsüzüne rastlama iltimalin yok denecek kadar az. 4-20 yıllık öğretmenler bile evde ertesi günün dersine hazırlanıp gider siz de benzer şekilde çalışmak zorundasınız. öğretmenlik durağan bir iş değildir. 5- durum kurtaracak yaklaşımlar geliştirin. mesela size yöneltilen soru ile ilgili cevabı bilmiyorsanız sınıfa dönüp sorabilirsiniz "bu güzel bir soru içinizde cevaplamak isteyen var mı?" yok derlerse soruyu soran öğrenciye teşekkür edip bir sonraki ders bu konuyu araştırıp gelin en tatmin edici cevap için artı puan vereceğim der kesersiniz konuyu. sonrasında araştırıp öğrenir haftaya onların eksiklerini siz tamamlarsınız vs... 5- bu konu kendinize karşı yaklaşımınız ile alakalı olduğu için burada çözüm bulmanız zor. kesinlikle profesyonel destek alın çok faydalı olur... geçmiş olsun şimdiden...

Bence önce eksiklerini kapatmaya çalış, bir el kitabın olsun. Sosyal bilgiler içerisinde tarih olaylarını barındırıyor mu? Bu durumda sürekli izin almak yerine, yeni kuşağın bilinçli bir şekilde yetişmesini sağlamalısın. Sürekli kaçtığın takdirde kötü bir öğretmen olduğunu düşünürler ve sen de bunu aşamazsın. Mümkün mertebe konulara espri yaparak yaklaşırsan çocuklar seni çok sever. Eğlence onlar için ön planda sonuçta. Bir de şiddetle öneririm, konuları görsel olarak anlat. Özellikle tarih olaylarını, filmlerle ya da çizgi filmlerle aracılığıyla anlat ki hem onlar eğlensin hem de konuyu daha iyi anlamış olsunlar. Öğrencilerini benimser ve onlar üzerine bir amaç belirlersen senin de motive olman kolaylaşır. Rahat ol. violin35 inşallah bir

dosya işlerinde falan bilmediğin ne varsa yaz ben yardımcı olurum takma bu kadar

Seni takdir ediyorum. Cunku sen meslegini ciddiye alan bir insansin SRN BİR OGRETMENSİN. Keske cocuklarim ilerde senin gibi biriyle ders gorse. Tek ihtiyacin olan sey evde onlara anlatacagin konuya calismak. Hic bise bilmeyen ogretmenler cocugun eline kitabi verip oku diyor ben bu cocuga ne kazandiriyorum diye derde dusmuyor ki senin gibi. Ozguvenini kaybetme sakin cok gereksiz. Sen bu isi ciddiye aliyorsun sanki digerleri cok sey biliyor pehh Adam unide docent olmus sinavda sordugu sorunun cevabini. bilmiyor hepimize dusuk vermis gittik konustuk idda ettik sinifta baktk cevaplara bizimkiler dogru hepimiz yuksek aldik rezil oldu adam. Gelmis bise bilmio bilmislik yapio bide ezberciden baska bise degil. boyleleride var iste. Sanio musun ogretmenler odasindaki ogretmenler cok sey bilio hahha. gulerim anca

öğrenciler bir şey sorar da cevabını bilmezsen "çok güzel bir soru, bunu herkesin haftasonu araştırmasını istiyorum, ödev" dersin sınıf içinde o an cevaplanması gereken bir durum olursa "ço güzel bir soru, önce bu konuda siz ne düşünüyorsunuz çocuklar" dersin onların yorumlarını beğenirsen sen de tekrar söylenenleri toparlarsın, yorumlarını beğenmezsen yüzeysel olarak bildiğin kadarını anlatırsın, zaten öğrenciler de bilmedikleri için sorun olmayacaktır ancak o gün eve gelir gelmez ilk işin cevabını bilmediğin soruları araştırıp ertesi gün okulda anlatmak olmalı yoksa aldığın parayı o zaman hak etmemiş olursun ve bir de konuyu ya da cevabı bilmesen bile asla yanlış bir cevap verme, yani bilmediğin şeyleri söyleme inan bazen "şu an hatırlamıyorum çocuklar bunu araştırmam lazım" demek bile daha iyi çünkü çocuk öğretmen lafı çevirdi diye düşünmüyor, öğretmenimiz bu konuyu bilmediğini dürüstçe söyledi, araştırıp bize öğretecek diye düşünüyor hoş zaten öğrenciler, öğretmen dersi bilmiyor diye düşünseler bile sen otoriteni korudukça onlara rezil olmazsın bence otorite de şöyle olmalı: -her zaman kendi çocuğunmuş gibi karşındakini adam yerine koymak -öğrencilerin arkadaşı değil, öğretmeni olduğunu hissettirmek -sık sık gülümsemek -hata yaparlarsa hakaret etmeden, bağırmadan ama ciddi bir bakışla uyarmak - özel durumlarını sormak -sınıfın düzenini bozan sıkıntılı öğrencileri büyük bir sabır gösterip sağ kolun yapmak

canım benım çocuklardan korkma biraz sevecen ol güler yüzlü ol onlara karşı. evde kendin ders çalış haritalara bak onlara bütün hafta ne alatcağını oku kendi kendine küçük kçük notlar al bir program hazırla önce sonra ödül sistemine geçmelisin artı eksi. 5 artı alana çikolata ne biliyim şeker böyle şeyler çocukları hem sana hem derse bağlar ve onlar sana bağlanınca gerçekten böyle bir zorluğu çekmiceksin ve 3 haftaya kalmaz kendine gliceksin benim nacizane fikirlerim bunlar umarım işine yarar :)

Kaç yıllık öğretmenim, bir konuyu bir sınıfa sıfırdan anlatacaksam oturur o konuyu çalışırım. Notlar çıkarırım. Gelebilecek muhtemel soruları tahmin edip onlara cevap hazırlamaya çalışırım. Hiç cevap veremediğim bir soru olmaz çünkü bu işin okulunu okudum ve karşımdaki öğrenci benim bildiğimin binde birini bile bilmiyor. Nasıl cevaplayamayacağım bir soru sorabilir ki? Ayrıca gerçekten çok alakasız bir şey sorarsa "hadi birlikte bakalım birlikte öğrenelim, ben size öğreteyim siz de bana." deyin. Veya açıkyüreklilikle "bunu şu an bilmiyorum/ tam olarak hatırlayamadım ama öğrenip sana döneceğim." dersiniz. Öğrenci bunu gıcıklığına yapıyorsa "acaba ne, bunu sana ödev olarak veriyorum, araştırıp gel." dersiniz. Anlatımınızda boşluklar olduğunu düşünüyorsanız konuyu anlatın ve kendinizi videoya çekin. Videoyu izlerken eksiklerinizin farkına varırsınız. Aynı şey konu sınıfa anlatırken de geçerli. Sınıfa anlatırsınız ve konunun bazı yerlerinden soru gelir. Aynı konularda hemen hemen aynı sorular gelir zaten. Bir zaman sonra nerede soru soracaklar, nerede şaşıracaklar, nerede tekrar isteyecekler, nerede zorlanacaklar zaten çok iyi bilirsiniz. Kolaylıklar diliyorum.

Bence sakin olmalı ve şunun farkına varmalısın. Kaçmak çözüm değil! İlk çalışmaya başladığım günleri hatırlıyorum; resmen son noktayı koyarken kalbim 105 falan atarak, içim titrerdi. İnan alışılıyor, şimdi bakıyorum da bazi şeyleri düşünmeden yapıyorum, yolda yürümek kadar doğal. Bir sonraki gün alnlatacağın konulara bir gece önceden iyice çalışıp hakim olarak ve hatta belki evde kendine anlatarak bir nebze rahatlayabilirsin bence. Alıştıkça herşey normalleşecek emin ol. Ha bir de o çocuklar senden çok daha az şey biliyorlar ve senden öğrenecekler, bunu da düşün bence.

mesleklerimiz farklı yaşadığın korkuları ve psikolojiyi anlamam imkansız tabi ki ama ; senin gibi atanmış olmayı dileyen binlerce öğretmen olduğunu düşünmeni ve korkularının üzerine gitmeni tavsiye ediyorum, ve ilk günler pes edip sürekli rapor vs lerle bu durumun üzerini geçici olarak örtersin ve korkuların peşini bırakmaz,

canim sitres yapma sakin ol... yepyeni bir hayat yepyeni bir ortam... kolay degil ama zamanla halledilebilir... oncelikle sen bir ogretmensin... hak etmissin sana bu mevkii verilmis... kendine inanmalisin ki ogrencilerine faydan olsun... yeterlisin iyisin nedenkendini kotu hissediyorsun... oyle olsa bu. okulu bitiripogretmenyaparlar miydi seni? konu hakimiyetine gelince kitabin mufredatina gore git... internette bir suru ogretmen siteleri var... dayanisma yapan... insanlara danisabilirsin... lutfen canim sizler cok degerli insanlarsiniz... kendinize cok iyi bakmaniz lazim... gelecek sizin elinizde... sen ogretmensin...

Merhaba muhtemelen ağır bir depresyon içerisindesin. İlaç kullanıyorsun anladığım kadarıyla terapi görmüyorsan mutlaka öneriyorum. Kendinle ilgili olumsuz yargılarının temelinde çocukluğunda duyduğun cümleler olabilir. Duyduklarımız zamanla iç sesimiz oluyor. Kendine inanmadan da olsa güzel cümleler kur iyi yönlerine odaklan L Limonlu Su "Nasipten öte yol yok, her şeyin hayırlısı." Üyelik İptali tek ayak