Meraba ben forumu uzun süredir takip ediyorum ve sonunda kendimi açacağım birilerinin olması çok güzel ilk kez paylaşıyorum bunu birileriyle... 17 yaşındayım ve babam annemi defalarca aldattı ve annem de bunu biliyor... Benim bildiğimi biliyorlar mı bilmiyorum çünkü gece konuşurlarken duydum birçok kez. O kadına kıyafetler almış, ev tutmuş ve daha neler neler... Annem intihar eşiğine gelmiş hastaneye yatmış bunu da başka bir gece duydum!!! Bana hiçbir şey anlatmadılar bu güne kadar annemin depresyona girmesini başka hastalıklara bağladılar... Babam zaten ilgisiz hayatımda hiç bir şeyler yaptığımızı hatırlamıyorum zaten çok korkuyorum ondan eve 2 haftada bir geliyor meslek gereği başka bir şehirde çalışıyor. Çok sinirli biri ve ona hiçbir derdimi açamam hemen kızmaya başlar ya da dinlemez bir kere annem çok yoruluyor dediğimde sana ne diye beni azarlamıştı. Sadece beni parasıyla seviyor gibime geliyor tüm ihtiyaçlarımı karşılar, özel dersler aldırır istediğim her şeyi alır ama hiç beraber bir şeyler yapmayız sinema, kitap okuma falan... Anneme hep laf arasında babam gibi biriyle evlensem bırakır giderdim sen çok sabırlısın diyorum ama o babamın iyi olduğunu bize baktığını söylüyor oysa annem kendi ayaklarının üzerinde duran bir bayan yani maddi açıdan da hiç eksiği yok. Babam da aslında çok kültürlü biri evde kaç tane kütüphanemiz var gündelik haberleri takip eder vs. durumumuz da iyi iyi bir hayat sürmem için ellerinden geleni yapıyorlar ama ben dayanamıyorum bazen karşıma alıp konuşasım geliyor ama yapamıyorum... Korkuyorum. Bu senenin başında oldu bunlar ve çok zayıfladım kendimi derslerime verdim saçlarım oluk oluk dökülüyor alnımın yanları açıldı... Arkadaşlarımla aram bozuldu anlatamadığım için. Burdaki anne sayısını görünce de yazmak istedim kızınzı/oğlunuzu benim yerime koyun ne yapmam gerekiyor...?

çok üzüldüm canım benim ama ben annenin niye katlandığını anlayamadım ya madem maddi gücü var niye kendini böyle bi duruma düşürüyo senin de psikolojini kötü etkiliyo bu durum zaten kimseye bi faydası yok ki. bence annenle konuşup cesartlendir onu destek ver

dediğim gibi bir olayın üzerine daha yapsam iyi olmaz mı? hemen mi konuşmalıyım... of:... S

2. kadın olmayı tercih eden o kadar çok kadın var ki, eminim bu forumda da şuan okuyan vardır. Benim çevremde de var bu tipler. Anneler hatta. Ama ana değiller. Erkekler desen ayrı bir dünya onlar. Biz onları o şekilde canavarca yetiştiriyoruz. Gene bizim suçumuz, bizim sorumluluğumuz... Son sözüm kadınlar okusun... eğitilsin... 4+4+4 e rağmen...

bu konuyu ne zaman düşünsem gözlerim dolar o yüzden açık açık konuşamam ağlarım tutamam kendimi annem de dayanamaz daha da üzerim o olaydan sonra elimden gelen her şeyi yaptım annemi en iyi arkadaşım yaptım beraber hobiler edindik el işi-boncuk-puzzle ama daha fazla yapmam gereken şeyler neler olabilir? hala mutsuz olduğunu görüyorum. teşekkür ederim...

Bence annenle bütün herşeyi bildiğini paylaş en azından derdine ortak olursun. Rabbimde inşallah derdine çare olur.

Ah canım benim sen çocuklarım için katlanırım diyen annelere katlanınca çocuklar işte bu kadar etkileniyor denilecek örneksin. Allah annene ve sana sabır ve selamet versin. Merak etme canım bende 41 yaşındayım ama aynı senin kaderini yaşıyorum maalesef anneme hiçbirşey yapamıyorum. Babalarımızıda allaha havale ediyorum. Rabbim en güzel cevabı veriri inşalllah.

Annen için yapabileceğin çok fazla bir şey kalmamış bana göre... Anneniz neden boşanmayı göze alamıyor... Sizi düşündüğü için olabilir mi?Belki durumdan haberdar olduğunuzu bilse cesaretlenir... Annenizle konuşup onun fikrini öğrenmelisiniz ilk etapta...

Canım başlığıma yaptığın yorumdan sonra konunu buldum ve yazmak istedim. Aynı yaştayız, belki tecrübe verecek olgunlukta değilim ama ikimiz de benzer şeyler yaşıyoruz. Ben senin yerinde olsam hep annemin yanında olurdum. Onunla konuş, duygularını öğren, sen de hissettiklerini anlat. Kendini de üzmemeye çalış. Söylemesi kolay ama yapmasıı zor şu durumda çok iyi anlıyorum seni.

Cnm benim kıyamam sana, şu yaşta kafanı yorduğun şeylere bak. Şöyle düşün birde öyle mutlu ol. Anneni sürekli dövse, para vermese, içki kumarı olsa, senide dövse, daha kötüleri var. en azından sizi muhtaç ettirmiyor, hepimiz neler çektik ve halende çekiyoruz. bak ben sabahın 6.30 da kalkıp işe gidiyorum kızlarımı allaha emanet edip, okullar açılınca diğeri evde kalıcak tek başına henüz 9 yaşında:) bende anneyim cnm.. K KRoNiKDeLi KAREN'İM

annenle açık açıık konuşup desteğini ona hissettirmelisin.. annen de belki de bu yükü tek başına kaldırdığı için o kadar kötüdür.. acılar paylaşıldıkça azalır.. sen ona açılacaksın ki yalnız olmadığını bu yükü tek başına kaldırmasına gerek olmadığını anlasın... sonrasıysa gelir zaten belki yeni bi yol çizmek için başbaşa verirsiniz. ama önce anneni bu durumdan çıkarman gerek..

17 yasindasin ve bu kadar akilli, zeki ve hürmetli insan görmedim burda. Seni cok cok öpüyorum Sen cok olgun ve bilgilisin, sakin ama sakin ne olursa olsun ilk önce kendini düsün. Sakin daha cok kilo verme, yoksa o kötü hastaliga anorexia nervosa olursun, bir dahada ömür boyu kilo alamazsin. Saclarinda cok üzüldügün icin ve kilo verdigin icin dökülüyor bir an önce cildiyeciye görün canim benim. Derslerini sakin ihmal etme, gelecegini düsün ve en güzel egitimini al. Cünkü senin cok güclü olman lazim. Eger anneni seviyorsan ve tabiki kendini seviyorsan egitimini en güzel sekilde yap, cünkü annenin güclü bir kizina ihtiyaci var.

Siz zaten çok iyi bir arkadaş olmuşsunuz, daha fazlasını yapmana gerek yok emin ol. Her konuda elinden gelenin en iyisini yapacağını annen biliyor. Annenin üzüntüsü senin bunları her an öğrenebileceğinin korkusu olabilir. Hoş güzel şeyler değil yaşadığı, onlara da içerleniyordur. Ben senin yerinde olsam anneme bunları duyduğumu anlatırdım ve gereken desteği bu konuda da verirdim. Aileyi bozmamak adına yapılan şeyler her zaman doğru olmaz. Ama, her şeyden önce kendini ihmal etmememelisin. Sevgili olivia'nın da dediği gibi, öncelikle kendini düşün ki annen karşısında güçlü bir kız görsün.