Öncelikle herkese merhabalar Konuya bir anda girmis gibi olacağım ama bir süredir kendimde yaşamis olduğum duygulardan bahsetmek istiyorum. Bir x bölümde yüksek lisans ogrencisiyim suan. Lisans mezuniyetimden hemen sonra bir kaç is başvurusu girişimin oldu(neredeyse 8-9) Hiçbirinden olumlu bir geri dönüş alamadim. başvuru girişimlerim sonrasında kendimi hep ise yaramaz hissettim. bir kaç yıl içerisinde, mezuniyetimden sonra hep istemis olduğum yüksek lisansi kazandım. İlk kazandığım aylar her şey güzeldi. Ruh halim gayet iyiydi. Uzun bir zaman başvurularında bile mülakata gelememis olduğum yüksek lisansin mülakat aşamasını da geçerek hak kazanmıştım. Kendimi bir şeyler başarmış hissediyordum. Çok mutluydum vs. Yine bu süre zarfında evlendim. Eşim her zaman bana isteklerim doğrultusunda destek olur. Kendisi çok girişken ve sosyal bir insan. Ben onun kadar artık ne girişken ne de sosyalim. Üniversite zamanlarımda insanlarin samimiyetsizliginden, dedikoduculugundan, arkadan iş çevirmelerinden, sahteliginden, kiskancliklarindan, riyakarliklarindan iyice soğuyarak etrafımda çokça edinmiş olduğum arkadaşlarımı teker teker bıraktım. En sonunda yalnızlastim. Eskiye dair kimseyle görüşmemeye başladım. Sadece aileme kıymet verir oldum. Sadece onlarla zaman gecirmekten keyif alır oldum. Her ortamda dikkatleri üzerine çeken bir insanken artık kendimi çok silik hissediyorum. Bunu insanlar içinde belli etmemeye çalışıyorumetmediğimi de dusunuyorum. Herkes bir iş sahibi olmuşken ben bir iş sahibi olamadım. Kendimi çok mutsuz hissediyorum. Psikologa gittim bu süreçte kendindeki değişiklikleri anlattım. İki farklı psikoloğu söylediği de hep aynı şeyler. Kendine vakit ayır, kendine hobi edin. Zaten yaptığım şeyler. Evet kendime vakit ayırıyorum ama bu siliklesmis ruh halime bir etkisi olmuyor. Kendime olan özgüvenim kayboldu. Eski yıllarda lider ruhlu bir insandım. Artık asla öyle olduğumu hissetmiyorum. Aksine herkese uyumlu davranan bir insan haline gelmişim. hakkını çatır çatır arayan bir insandım. Kimseden çekinmeden. Ne ara bu hale geldim. Mesleki olarak üst düzey insanlarla görüşürken sorun yaşıyorum. Konuşurken demek istediklerimle söylemiş olduğum şeyler çok başka oluyor. Böyle kendimden başka herkese karşı aşırı saygım var. Benimle benzer sorunlar yaşayanlar oldu mu, asabildiler mi merak ediyorum. Kendimi çaresiz hissediyorum. Uzun oldu biraz okuyup vakit ayıranlar hakkını helal etsin. Benzer şeyler yaşayanların tavsiyelerine çok ihtiyacım var. Şimdiden teşekkür ederim.

ben sızın ınsanlardan yoruldugunuzu bıktıgınızı ve vazgectıgınızı dusunuyorum insanların hayatlarında bır dönum noktası oluyor oyle bır nokta sızınkısı eskı halınızı ozlemıssınız ama eskı zamana donsenız emınım suan aslında kafanızın daha rahat oldugunu suanın daha kıymetlı oldugunu goreceksınız ne kadar zekısenız o kadar secıcı olursunuz zamanla olgunlasmıs akıllanmıs ve sonunda kendınızı bulmussunuz tek sorun kendınızı ortamdan uzak tutugunuz ıcın ıcınızdekı eskı sız zorlanıyor halbukı gerekırse bın panter gucune bedel olabılırsınız bundan emınım 0 000 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Bir kere siz= iş statüsü değilsiniz. Evet güzel bir işiniz olabilir. Bir süre sonra bulabilirsiniz. Ama eninde sonunda 20 yıl sonra emekli olacaksınız. Emekli insanların çoğunluğunun yaşadığı çöküntü nedeni de bu. Kendilerini emekli olunca yararsız hissediyorlar. Alakasi yok. Bizim toplumda statülü işin yoksa cafcaflı sıfatların yoksa hiçsin gibi bir algı var. Bunu aşırı yanlış buluyorum. Hayatta her zaman farklı zamanlarda farklı rollerimiz var. Bu bazen işle ilgili olur bazen annelik olur bazen eş arkadaş vs olur. Iş konusuna da böyle bakmanız lazım. Tabi ki emeklerinizin karşılığı için çalışın. Çaba harcayın. Mesela öğretmenlik bitirdiniz. Öğretmenlik için çabalayın. Ama bir yerden sonra öğretmenlik yerine başka bir alana da yönelebilirsiniz. Belki sizden çok iyi bir pasta ustası olacak. Belki kendi el işi atölyeniz olacak vs. Şu an toplumda herkes mühendis doktor avukat öğretmen olmaya çalışıyor. Bu alanlarda ciddi yığılma var. O yüzden milyonlarca kisi mutsuz. Halbuki ülkemizin başka iş alanlarına da ihtiyacı var. Size tavsiyem bir B planı oluşturun. Iş bulmak için çabalayın. Eğitimi yarıda kesmeyin. Ama başka bir alanı da isterseniz düşünün. Mesela ülkemizde organik çiftçilik alanında ciddi eksiklikler var. Aslında çok güzel bir alan. Bende ileride düşünüyorum. Hem birşeyler üretmek çok güzeldir. Bir de toplumdan onaylanma beklerseniz mutsuz olursunuz. Herkes her konuda denk olmak zorunda değil. Diyelim eşiniz çok statülü biri. Illa onun kadar statülü olmanıza gerek yok. Eğitim ve kültür uyumu varsa gerisi teferruat. Ayrıca statülü çoğu insanın Sadece etiketlerle yaşadığını illa görmüşsünüzdür. Boyle sizi bozmaya çalışan insanlarla belirli mesafede kalmak iyidir. Bu hayatta sırf kendinizi sevdirmek için rol yapmak kadar zor bir şey yoktur. Kendiniz olun. Sırf statü için yaşayan insanları etrafınızda tutmayın. Illa zorunlu olarak aynı mekanda iseniz de çok mesafe koyun. Ne olursa olsun değerli olduğunuzu bilin. Her gün ben değerliyim diye kendinize telkin yapın. Eğitiminizi bitirin yarıda bırakmayın. iş bulmak için gene çabalayın vazgeçmeyin. Ama bir B planı da yapın. Belki hayat sizi başka bir yöne götürmek istiyordur. Yeniliklere açık olun..

ama burada denilmek istenen bence size ne iyi gelecekse onu bulmak, git herhangi bir hobiye basladan ziyade, sizi ne mutlu edecek, onu dusunmeniz ve o yonde hayatinizi ilerletmeniz gerek. ornegin yuksek lisans istediginiz bir sey degil miydi, evlenmek, bu surecte calismamak? tam olarak neyi istiyorsunuz hayatinizda da olmuyor bunu dusunmeniz lazim. bunu bilmiyorsaniz da deneyerek ogreneceksiniz. Spor deneyin iyi gelirse devam edin, iyi gelmezse baska bir seye gecin mesela. Ama bir seyler olmali sizin haz aldiginiz, hayatiniza anlam katan. is kariyer de insanin hayatina anlam katabilir elbette, ozellikle doktor ogretmen falansaniz bu isleri misyoner havasiyla da yapabilirsiniz, ama hic bir muhasebecinin bu ruh halinde oldugunu dusunmuyorum ornegin. Ama elbette o kisiler de kariyer harici hayatlarinda kendilerini doyuruyorlardir manevi olarak. L

Belki de herkes mükemmel değil ya işte. Önemli olan insanın kendini nasıl hissettiği

ne durumdasınız konu sahibi benzer süreçlerden geçmiş biri olarak merak ettim M Madamu M

senin bir suçun yokki ülkenin geneli aynı durumda iş konusunda sen elinden geleni yapmışsın şimdi şansını beklemek zorundasın elbet bir yerden kapı açılır bu süre zarfında kendini yıpratmamalısın. Eşinde sana destekçiymiş bak ne güzel. sabret elinde sonunda kapılar açılır hiç ummadığın anda güzel şeylerde oluyor şu hayatta sen çalışmışsın ve okumuşsun emek vermişsin başvuruda yapıyorsundaha ne yapacaksın ki bekliceksin ama kendini yıpratmadan..

Vallaha kardesim bir cok seyi benzer yasamisiz ve ben acikcasi öküzlere lider olmaktan biktim usandim. Artik hayatimda sadece bana deger verenleri tutuyorum. Baskalar icin gram birsey yapmiyorum. Yapmiyorum derken ailem haric ücüncü sahislara. Cocuklari ve bebekler haric. Onlara devamli yardim ederim. O bitkinlik hissini bende yenemedim. Cünkü o kadar cok insan tanidim. Aralarinda iyi olani bir elle sayabilirim. Simdi birileri benimle tanismak istese bile ilk önce hep hayir kalsin tepkisi var bende. Ben kendi basarilarimi zaten hep kücük görüyorum, cünkü yetersizlik hissini cocukken icime yerlestirdiler bir kere. Düsünün Almanyada en iyi üniversitenin birinden ekonomi bölümünden mezunsunuz ama size göre becerdiginiz birsey yok. Inan daha henüz kendimi nereye atacagimi bende bilmiyorum. Yani benimde buna henüz net bir cevabim yok.

Hislerime tercüman oldunuz desem.

Size ciddi manada bir tavsiyede bulunuyorum YouTube a Nurdoğan Arkış yazın ve videolarını dinleyin. Kendisi sosyolog. Bende iş konusunda hep sıkıntı ve özgüvensiz yaşıyordum. Yavaş yavaş aşmaya başladım. Kafaya yine takıyorum ama başka açılardan. Şimdi burada uzun uzun anlatmayim. Şöyle düşünün sadece var olduğunuz için bile değerlisiniz. Y

Çünkü yoruluyor insan bir süre sonra çabalamaktan. Emeklerinin karşılığını alamadığı zaman, riyakar yalaka insanların bir yerlere birilerine yaranarak geldiğini gördükten sonra, en çok değer görenlerin aslında hiç değeri hak etmeyenlerin olduğunu anladıktan sonra yoruluyor. Ben başlı başına anlatmaktan, kendimi açıklamaktan yoruluyorum bazen. Bir süre sonra da daha az konuşmaya başladığımı fark ettim. Derdini anlatan insanların hala umudu var demektir, susan insansa vazgeçmiştir anlatmaktan. Umarım içinizi daha fazla daraltabilmişimdir.

Herkes samimiyetsiz çıkarcı fesat insanlardan şikayetçiyse kim bu insanlar bunu merak ediyorum hep Şakası bi yana hissettiklerinizi anlıyorum yaş ilerledikçe böyle bir aydınlanma geliyor insana. Ama bu yüzden tüm arkadaşlarda sorun bulmak ve herkesten kendini soyutlamak aşırı ve yanlış bir tepki. İnsan sosyal bir varlık çünkü. Bi süredir malum evden çalışıyoruz insan ilişkilerimizin aşırı yavaşladığı bir süreç bu mesela hepimiz farketmişizdir. Bu silik hissetme durumunuz o yüzden. Ve bence insanlardan kendinizi soyutlayarak hata yapmışsınız mesafe koymanız daha yararınıza olurdu. Yeniden çevre edinmeye samimi ilişkiler kurmaya çalışın, sosyalleşin. Başarısız hissetmeyin nereden baktığınıza göre değişir çünkü bu. Kimi insanlar da yüksek lisans isteyip yeterli bulunmadıkları için çalışmaya başlıyorlar mesela. Onlara sorsak siz başarılısınız böyle bir düzen bu. Şuna çok inanıyorum yolunuz nereye çıkacaksa o size kolaylaştırılıyor. Belki akademisyenlik yolunda ilerleyeceksiniz, bilmiyoruz bunu. Ne yapıyorsanız en iyisini yapmaya çalıştığınız sürece sorun yok. Kendinizi motive etmeyi takdir etmeyi asla ihmal etmeyin. Bu dünyada sadece kendimize sahibiz unutmayın bunu.

Sizinle aynı durumdayım. Ben de y. lisansı bitirmeme rağmen iş bulamadım. Arkadaşım özel bir şirkette üst pozisyona yükselmiş bile. Okuldayken bu kız nasıl iş bulacak derdik, çünkü yabancı konuşması vs. çok kötüydü. Öyle işte, oluyor, elimizden bir şey gelmiyor.

Başarı odaklı insanlarda oluyor böyle iniş çıkışlar sanırım Psikoloji alanında uzman değilim gerçi Yeni moda önce kendini sevmek ya da ben yeni keşfettim Evdeyken de yararlı şeyler yapabilirsiniz hala İş sahibi olmak tabi ki çok önemli üretkenlik açısından Ama bu evde olanlar işe yaramaz demek değil Siz kendinize israfmışsınız gibi davranmayın boşuna İnternet online eğitimler dolu illa bir şeyler öğrenmekten hoşlanıyorsanız İnsan her zaman tek bir kimliğe bürünüp onda sabit kalacak diye bir şart yok Bazen dobra oluruz bazen uyumlu oluruz İkisinden birinin daha iyi olduğuna dair bir kural yok sonuçta Kendinizi nasıl iyi hissediyorsanız öyle yapın Bazen insana balkonunda içtiği bir bardak çay bile çok farklı hisler verebiliyor Sizin bakış açınız hayatınızın kalitesini belirlemede büyük rol oynuyor

Ben kendim konu açmadım bu konularda ama arada böyle konular geldikçe bahsediyorum kendimden. Sürekli kendi başarılarımı bir tesadüf olarak görüp başarısızlıklarım üzerine gidiyorum. Asla kendime yaranamıyorum. Bir süre çabalayıp karşılığını göremeyince vazgeçiyorum, bırakıyorum, kendime küsüyorum ve diğer insanlara kızıyorum. Öyle tuhaf bir ruh hali işte. Her şeyin bir sebebi vardır aslında altında yatan, belki yetiştirilme tarzımızdan, sürekli rekabet halinde olmaktan, mükemmeliyetçilikten falandır.