Pişmanmış... Benimle ilk konuştuğu tarihi whatsapa yazmalar felan... Sanıyorki bende hazır kıta onu bekliyorum. İçimi dökmedim. Hesap sormadım. Söyleyeceğim ve duyacağım hiçbirşey, kırgınlığımı geçirmezdi, perişan olduğum günleri geri getirmezdi, en önemlisi kaybolan güveni tekrar kazandırmazdı çünkü. Bu yüzden susmayı tercih ettim ve bana ulaşabileceği her yerden engelledim onu. Pişmanlığını kendi kendine yaşasın özür dilemek için hatasını telafi etmek için bile bulamasın beni. Bu da benim intikamım olsun... Demiş ya şair ; "Ki sen; bu saatten sonra 'tek yolun benim' desen, ayaklarımı keser yine de bir adım bile atmam sana! " Aynen böyle...

@Ascelik06 :)

54. Gün Aslında bana bi asır gibi gelen bu süreçte 54 e gelebilmişim şimdi saydım. Ben bi kere iyileşince daha dağılmam diye düşünüyodum ama meğerse bu inişli çıkışlı bi süreçmiş bi iy bi kötü oluşumdan anladım. Mesela bi kaç gündür çok kötüyüm içimde bi yara var da birisi oyuyo gibi hissediyorum. Oyuldukça canım yanıyo. Ama ağlayamıyorum da. İlk zamanlar hıçkıra hıçkıra ağlayıp rahatlardım şimdilerde ağlayamıyorum bile. Sürekli bunu hakedecek naptım diye kendime sormaktan tükendim. Neden saf temiz masumca sevmek yetmedi? Neden sevginin önemsizleştirdiği çağa denk geldim? Neden hassas kalpler hep incinir? Neden insanlar kıymet bilmez? Neden güvenimizi yıkıp hayatımızın geri kalanını etkilerler? Neden neden neden? Sırtımı yaslayabileceğim dağ derdim ona, meğer uçurummuş o. Dibi olmayan bi uçurum. Düştüm ama yere çakılıp ölmüyorum taşlara çarpa çarpa düşüşüm bitmiyor bi türlü. Boşluktayım. İyileşmek istiyorum artık. Unutmak istiyorum tamamen. Zaman iyi gelecek diyorlar ama sorun şu ki Zaman geçmiyor bir türlü. Günler bitmiyor. Umarım artık zaman benide iyileştirmeye başlar, şu girdaptan çıkarım kurtulurum.

Girdiğim her ortamda 'artık son senen kısmetlerini değerlendir nişanlan okul bitince evlenirsin' , 'niye kimseyi kabul etmiyon birisi mi var hayatında' , 'evlenmeyi düşünmemek ne demek bak dha böyle talipler bulamazsın evde kalırsın ' gibi şeyler duymaktan çok sıkıldım bunaldım hepsinin ağzına terlikle vurmak istiyorum. Ama bu aralar en çok beni sıkan, annemlerin evlilik konusunu gündemde tutmaları. Önceden düşünmüyorum diye hiç konusunu bile açmazlardı herkese de öyle söylerlerdi. Ama o şahısın teklifini kabl edince zaten hani evlenmeyi düşünmüyodun gibi şeyler söylediler, bittikten sonra da onunla konuşurken evliliği düşündün şimdi de düşünürsün, kendi istediğine şans verdin bide bizim istediğimize şans ver görüş diyorlar sürekli. İstemiyorum diyorum artık takmıyolar ısrar ediyolar aslında görüş dedikleri kişiler de hep iyi insanlar istediğim kriterlerde ama şu an hiç bi şekilde kabullenemiyorum düşünmesi bile beni incitiyo. İlk evlilik hayalimi o kişiyle kurmuştum ne planlar olmuştu. O hayalleri bi başkasıyla nasıl yaşıycam hazır değilim karşımdaki kişiyede haksızlık olur Allah korusun aklımda başkası yanımda başkası durumunu hiç kaldıramam bana yapılmasını istemediğim şeyi başkasına yapamam. Ama aileme bunu anlatamıyorum çünkü bazı şeyleri eksik biliyolar. Bazen çivi çiviyi söker diyorlar evet bende bakıyorum artık o kişiyle olma ihtimalim kesinlikle yok bi adada yalnız kalsak yine dönüp ona bakmam hani ama ne biliyim işte biraz zaman geçsin istiyorum. Okul bitene kadar idare etsem ailemi sonra zaten atlatmış olurum hayatıma birini alabilirim diye düşünüyorum. Bazen de atanıp tek yaşayayım hiç o topa girmeyeyim diyorum güvenim kırıldı çünkü. Ama saf ve masum seven insanların varlığına inancım bitmediği için güzel bi aşk dolu yuvam çocuklarım olsun da istiyorum. Herşeyin hayırlısı ama bu kötü tecrübeden bi daha yaşatmasın Rabbim. Olmayacaksa hiç olmasın hiç evlenmemeye razıyım yeter ki bi daha gönlümle imtihan edilmeyeyim. Bilmiyorum çok zormuş ne erkek ne kız iyi niyetli olan hiç kimse duygularıyla oynanıp yarı yolda kalmayı haketmiyor, ama işte imtihan dünyası bazılarımızın imtihanı bu oluyor. Yine dertliyim bugün o yüzden uzun tuttum içimi dökeceğim kimse yok buraya yazmak rahatlatıyor beni. En kısa zamanda onu canı gönülden affedip hakkımı helal edip üzüntüsüz acısız hayatıma devam etmeyi diliyorum. Şu an bunu yapamıyorum her bi şey ona olan öfkemi tetikliyor çünkü. Allaha havale ediyorum başka yapıcak bişeyim yok. Ha bide eğer burayı bi ayrılık acısı çeken birisi okursa ona nacizane tavsiyem üzül ağla ama hayatını erteleme geleceğini etkileyecek birşey yapma. Ben final dönemindeydim ayrılığın başlarıydı ders çalışmadım çalışamadım daha doğrusu derslerimden hep kaldım bütlere çalışıyorum aklım başıma geldi okulum uzarsa bu bana iyi mi gelecek hayır iyice hayatım mahvolacak bi hiç yüzünden hemde. Siz siz olun derslerinizi okulunuzu işinizi kariyyerinizi bi hiç uğruna ertelemeyin mahvetmeyin. Neyse cağnım günlük içimi rahatlattım gidiyorum bi daralma nöbetine kadar kendine iyi bak.

Bugün zaten değişik bir haber alacağım belliydi... Yukarda anlattığım rüyada mesajmış demekki. Buraya içimi döktükten sonra bi sosyal medyadan bakiyim dedim. Baktım. Biosuna bi baş harf eklemiş... Yani 10 15 gün önce bana pişmanım naraları atan bey, affedilmeyince soluğu başkasında almış. Tesadüfki yeni sevgilisiyle baş harflerimiz aynı... Neyse bu pekte önemli değil, Görmem iyi oldu sanırım o an ufak bir mahvoluş yaşasamda adını anmamam, tamamen silmem için bi sebep oldu bana... Şimdi ona msj atıp x kişisi hayırlı olsun yeni sevgilin, pişmanlığın da çok samimiymiş gerçekten. Demek istesem de atmıycam en büyük tepki tepkisizlik diyip susmayı tercih ediyorum. Mutlu olsun. Bu defter de burada kapansın. Ben henüz hayatıma yeni birini almaya hazır değilken o bunu yapabildiyse, bu saatten sonra onu hiç tanımamış gibi silmek benimde boynumun borcu... Hoşçakal onunla ilgili herşey. Hoşçakal günlüğüm...

Günlüğüme renk kattığın için teşekkür ederim öncelikle... Gerçekten çok haklısın tam da dediğin gibi oluyormuş... Umarım hepimiz hakettiğimiz gibi yaşarız hayatımızın geri kalan kısmını, bizden çaldıklarını fazlasıyla geri alırız hayattan umarım...

Günlüğünü işgal edicem Ama.. Şunu söylemek istedim. Ne kadar kaçmak istersen o kadar düşüyorsun.. Ve tam bitti derken yeniden yaşıyorsun aynı şeyleri. Çünkü iyileşmene izin vermiyorlar.. Umarım hayatın hep güzelliklerle geçer...

Son söz niyetine... Tam 2 ay önce bugün, haketmediğim bi şekilde terketmiştin beni... O sebebe bakınca aslında o gün seni silmem lazımdı, aklımdan kalbimden hayatımdan. Ama olmadı işte duygularım izin vermedi, ağladım sızladım yandım. Yapmadığım şeyleri yaptım. Gülüşlerimi kaybettim, hayattan soğudum, okulumu bile gözüm görmedi. Çok canım acıdı, kimseye söylemeden içten içe tükendim... Seni sevmenin, güvenmenin bedelini ağır bi şekilde ödedim. Dibine kadar yaşadım acımı. Şimdi toparlandım ayağa kalktım. Alnım açık, vicdanım rahat bi şekilde hayatıma devam ediyorum. Masumca sevdim, Her olumsuz halini kabullendim, Sevgim ziyan olmasın ilkim sonum olsun diye fedakarlıklar yaptım Sadık kaldım Değer verdim Dualarımın başrolü yaptım Tertemiz bi sevda sundum Evvelim sen oldun ahirim sen ol dedim Yalan söylemedim Yanlış yapmadım... Ama sen hayaller kurdurttun Sözler verdin Seviyormuş gibi yaptın Hiç gitmeyecekmiş gibi tavırlar sergiledin Sonra sırf evine gelmedim diye terkettin Yalanlar söyledin Kandırdın. Bak bakalım kim ne kaybetmiş. Ben çok üzüldüm ama hiçbirşey kaybetmedim aksine kazandım. Ama sen çok şey kaybettin bunu hayat sana zamanı geldikçe göstericek. Sana çok ah ettim yalan yok. Ama şimdi seni affediyorum, hakkımı helal ediyorum, ah etmeye son veriyorum. Ve asla pişmanlığını felan görmek istemiyorum. İki dünyada da asla benim karşıma çıkma. Ben seni şu an hayatımdan tamamen siliyorum. Öfkem nefretim hepsine son veriyorum sevgiyle affediyorum. Sana bu kadarı bile değmezdi ama neyse... işte bitti. Kazandığım tecrübelerden ibaretsin artık fazlası değil. Allah iyi insanların gönlünü kötülerle sınarmış ama asla iyileri kötülere yar etmezmiş. Bizde de durum bu oldu ben seninle sınandım Ama şükür ki yüzünü erkenden gördüm ve yanlıştan döndüm. Bana bu şükrü yaşatan Allahımın adaletine güveniyorum bundan sonra sana hakettiğini yaşatacağından şüphem de yok. Ben bugünden itibaren tertemiz bi sayfa açıyorum, sevgiyle yoluma devam ediyorum... Sevgiyi hakedenleri hayatıma davet ediyorum diğerlerinin yoluma çıkmamasını ümit ediyorum... Merhaba Hayat...

81. Gün Çok çok daha iyim. Toparladım iyileştiğimi hissediyorum, içten gülüyorum eskisi gibi. Mutlu olabiliyorum. Farklı şeylere odaklanabiliyorum sürekli aklımda dönüp durmuyor. Epeyce soğumuşum, sevgim baya azalmış ona karşı. Özlemiyorum artık... Bazen aklıma geliyor işte böyle olmasaydı diyip biraz efkarlanıp geçiyorum. Vicdanımın rahat olması, bu noktaya onun yüzünden gelmiş olmamız avantaj benim için, kendimi suçlayacağım hiçbi konu yok elimden geleni fazla fazla yapmış olmanın rahatlığı mevcut. Ama işte bazen bilinç altımla baş edemiyorum. Anılarla bile baş edebiliyorum ama bilinçaltım rahat bırakmıyor beni. Rüyalarıma gelmesine sebep oluyo buda beni etkiliyo. Mesela dün gece rüyamda gördüm güya evleniyormuşuz düğün telaşesindeyiz bizim evin kapısına 'kız evi naz evi' yazısı asıyorum, onların kapısına da 'düğünümüze hoşgeldiniz' yazısı... Şu an gülüyorum yazarken komik geliyor ama yanı sıra sabahtan beri de rüyayı düşünüp duruyorum niye hala böyle bişeyler görüyorum ki gereksiz yere. Bilinçaltım bile ondan yana sanırım :) Umarım yakın zamanda bu oyunlardan da kurtulurum, Zira bazen en başa dönmekten yine dibe vurmaktan iyileştiğimi düşünürken aslında hiçbi yol alamamış olduğumu görmekten felan çok korkuyorum. Umarım böyle birşey yaşamam...

Özlüyorum...

Malesef kapatamadım günlüğü... Dün gece onu hayatımdan silip. affettiğimi yazmıştım. Kararlıydım da sabaha güzel bi enerjiyle uyandım. Ama akşama doğru tam 2 ay sonra msj aldım ondan... Vazgeçince dönüyorlarmış gerçektende. Msjı hiçbirşey ifade etmedi ama, bitmiş. içimde herşey. Tenezül edip. konuşmadım bile. Ama yazmasaydı daha iyiydi umarım bidaha yazmaz.