At kendini dışarıya yaşayamadıklarını yaşa kendini en sevdiğin abur cuburla ödüllendir. Kurslara yazıl derneklere git sorumluluk al ve ruhunu doyur hatta oralarda edineceğin arkadaşlıklarla paylaşımın dibine vur. Birşeylerle uğraşırken kesinlikle müzik dinle hatta baktın müzik çok güzel bırak işi gücü sadece müziğini dinle. İş güç senden daha önemli değil ya. Bir kitapçıya git uzun uzun kitapları incele muhakkak sana kendini aldırtacak bir kitap bulup zevkle okuyacaksın eminim canım. Bunlar benim karamsarlıktan çıkma yöntemlerim işe yarıyor:)

çok teşekkür ederim hemen not alıyorum.

Mümin Sekman'ın kitapları.. Her şey seninle başlar.. başta olmak üzere diğer kitapları.

Karamsarlığa bir kere saplandın mı ne olursa olsun kurtulmaya bakmalısın. İnsan bir kere hayatında birşeyler ters gitti mi hemen umutsuzluğa kapılıyor, negatif oluyor. Negatifi çekiyorsun şu an. Bak mesela benim şu an en büyük derdim saçlarım. Zaten iki tutam saçım vardı çok lazımmış gibi gittim platine açtırdım. Sonuçta yandı, üstelik bende çingen bebesi gibi oldum. Aynaya bakmak gelmiyor içimden, bayram boyunca dua ettim "lütfen kış gelsin bere takayım" diye. Sabah kalkıyorum çirkinim, akşam yatıyorum çirkinim. Halbuki değişen saç rengim sadece, bu kadar harap olmaya ne gerek var değil mi? Eski sevgilin gidip başkasıyla mı evlendi? Defolsun. İşinden memnun değil misin? Daha iyisini bul. Çabala. Olmasa bile "uğraştım" dersin. Kimse okuldan mezun olur olmaz CEO koltuğuna oturmuyor unutma. Yeteneklerin neler? Bunları düşün ve daha çok bilemeye çalış. Kendine birşeyler kat, yeni bir dil öğren. Mesela boş zamanlarında bir hobi kursuna git. Belki hayalindeki işi sana edindiğin hobi getirecek? Öyle olmasa bile üretmek kadar harika birşey var mı? Kalk silkelen. Umutsuzluğa düşmek için çok gençsin.

Guzel goren guzel dusunur Guzel dusunen hayatindan lezzet alir Hayata bakis acinizi degistirmelisiniz, bardagin dolu tarafini gormeyi ogrenmelisiniz. kimsenin hayati mukemmel degil, herkes belli zorluklarla mucadele ediyor. Bulundugunuz duruma sukredin, kanaat edin ki imtihaniniz zorlasmasin.

Çürük dişin varsa git yaptı mesela ben o zaman anlıyorum hayatın kıymetini bazen insanın başına bir musibet gelmezse unutuyoruz elimizdekilerin degerini

23 yaşındasınız, 1.5 yıl önce 5 yıllık ilişkiniz bitmiş, hem de söz, nişan aşamasında. 16, 17 yaşınızda öğrenci olmanız gerekirken sevgili olmuşsunuz. E hemen evlenemeyince ve üzerinden 5 yıl geçince sevgiye de kavgaya da doymuşsunuz, ayrılmışsınız. Daha evlilik çağına yeni gelmişsiniz, karamsarlığa kapılmanıza gerek yok. Yaşadığınız acıyı da kabullenin yapmamanız gereken bir şeyi yaptınız, hata ettiniz şimdi de cezasını çekiyorsunuz. Geçecek, korkmayın. İş kısmına gelince mesleğiniz nedir, tecrübeniz nedir bilemiyorum lakin "Ay bu iş olsun, ay şu iş olsun." dediğim her işten koşarak, kaçarak ayrıldım daha sonra ve "Hayırlısı olsun." demeyi öğrendim. Bekleyince sabredince iş de geliyor, eş de gelecektir.

Bazen böyle şeyler hissedince grip olmak bile insanı geri genclestiriyor Neden.? Sagligimiza şükür etmeyi ögreniyoruz

Başlıkta da dediğim gibi aslında 23 yaşındayım ama kendimi resmen 60 70 yaşında kadınlar gibi hissediyorum. Hiçbir şeye ne hevesim var ne isteğim. Çok şükür hiçbir sağlık sorunum yok, ailemle, arkadaşlarımda da aram iyi ama iş ve özel hayat deyince orada yollar kapanıyor resmen. İstediğim hiçbir iş olmadı başladığım işlerde de hep bir problem çıktı. Onun dışında 1,5 yıl önce 5 yıllık ilişkim bitti tam isteme, söz aşamasına gelmişken. Hatta şuan başka biriyle evli bu durumu da çok zor atlattım, belki de atlatamadım bilmiyorum. 1,5 yıldır hayatımda etkilendim diyebileceğim kimse de olmadı. Yaşın daha küçük diyeceksiniz belki ama inanın niyetim hemen evlilik değil, ama insan sevmek, sevilmek, önemsenmek istiyor. Kendimi çok yalnız hissediyorum. Yalnızlık hissi bu aralar iyice arttı. Hatta yalnızlık hissinin yanında umutsuzlukta var. Hep böyle yalnız kalacağım, kimse beni sevmeyecek, önemsemeyecek gibi hissediyorum. Hiçbir zaman hayalimdeki gibi bir iş bulamayacağım diye düşünüyorum. Ne kadar kendime engel olmaya çalışsam da karamsar bakıyorum hayata. Bu karamsarlıktan nasıl kurtulabilirim sizce. Neler önerirsiniz? Ayrıca kişisel gelişim kitapları araştırıyorum belki iyi gelir bu karamsarlıktan kurtulurum diye. Sizlerin okuyup hayatıma çok şey kattı dediğiniz, önerebileceğiniz kitaplar var mı? Veya bende senin gibiydim şunları yapıp bu durumu atlattım diyeniniz?

Zamanı geri alma şansı olsa eminim ki zaman ilk insanların olduğu tarihte takılı kalırdı:) Sana keşke dememeyi bir alışkanlığa dönüştürmeni öneririm çünkü çok sıkıcı bir kelime o.. Ayrıca da ilk mesajda yazdıklarımı muhakkak uygula biraz renk kat hayatına canım. Unutma hepimiz insanız hata bizim işimiz:)

Sabah erken kalk. uzuuunncaa bi yürüyüş yap. çalışmıyorsan eger bunu her gün tekrarla. güne dinç başlayınca ne sıkıntı kalır ne dert.

çok teşekkür ederim :)

şuan etrafımdaki 16 17 yaşındaki insanlara bakıyorum da o yaşta nasıl yapmışım nasıl bir ilişkiye başlamışım diyorum. Daha küçük yaşta mahvetmişim hayatımı. En büyük eksisi de küçük yaştan itibaren hayatında biri olmasına alışınca insan tek kalınca bocalıyor. ilk zamanlar inanılmaz yalnız hissediyordum kendimi. boşluğa düşmüş gibiydim resmen. Sonra sonra toparladım derken şimdi yine aynı yalnızlık hissi. İş içinde bekliyorum bakalım. İllaki bir kapı açılacaktır bana. Şimdilik tek yapabildiğim dua edip beklemek.

Ben o tür kitaplardan çok okudum.. Faydalarını gördüm..

Sağlık problemim yok demişsin ama ruh sağlığında önemli bence kendin aşamassan psikoloğa git terapi al ve değiştir kendini. İŞ konsunda hangi işi sıkılmadan yorulmadan istekli yapabilirsin her sabah uyandığında işe oflayarak değilde koşarak gidebileceğin bir iş olmalı bu çok önemli. Malesef günümüzde kimse istediği mesleği okuyamıyor puan neye yeterse onu okuyor sonra çevremizde işini asık surata yapan insanlar oluyor. bol bol spor yap yaşam enerjin gelsin gençlik herkeze veriliyor kimi kıymet biliyor kimi ellerinden kaçırıyor hayatına yeni biri girince kolay atlatabilirsin ama sen değil o seni bulsun

sanırım şuan ben sizin dediğinizin tam tersini yapıyorum. kötü düşündükçe kötü oluyor her şey. Aslında hatamın da farkındayım ama önemli olan çözümünü bulabilmek.

al telefonu eline tak kulaklığı en iyi dost sana müzik

Genclik cok degerli ama nedense hep kiymetini bilmeyenlerin eline veriliyor.

ahh keşke dönebilsem o yıllara. şuan bambaşka bir hayatım olurdu belki de. N NezelejNosti BARIŞ... tek ayak