Hayır Lalecim, uzatmadın aksine çok güzel yazmışsın harfiyen kendimi buldum yazdıklarında... Gülümseyerek ve tebessümle okudum, çok güzel anlatmışsın :) Benimde maddi yönden sıkıntım olmadı ve çok şükür ki halen yok. Ama bende çalışmaya her zaman farklı bakmışımdır. Benim nazarımda üretmenin ve çalışmanın hazzı bambaşkadır... Çalışan insanın duruşuda, bakışıda, ortamıda, fikirleride daha farklı olduğuna inanıyorum. Ve dediğim gibi; kekler, mutfaklar, komşuyla dedikodular eşliğinde sarılan zeytinyağlı dolmalar beni evde olmak adına tatmin etmez... Çok sevindim tam istediğin gibi bir iş bulmana canım, umarım bende en kısa zamanda bu mutluluğa erişirim... Hım, bu arada evet gönüllü projeler falan hiç aklıma gelmemişti... Kesinlikle harika bir fikir! Bunu muhakkak araştıracağım... TEGV'e falan bakayım bir... Hatta kafama epey yattı diyebilirim... Çok teşekkürler... . push ; Laale Aşikardır Zat-ı

meslekte araştırma görevlisi yazıyor üniv. lerde öğretim görevlisi yetiştirme projesi adı altında kişilere eğitim veriliyor... eğitim iş garantili... pes etmektense daha geniş çerçevede araştırma yapsanız iyi olmaz mı? ÖYP ye başvurun akademik kariyeriniz bitmesin... o kadar yıl boşuna okumuş olmayın M mutnojmet

Aslında kurumsallaşmış şirketlere başvuru yapıyorum herhalde o yüzden şansım çok az oluyor. :26: Gerçi referanslada başvuru yaptım, bu seferde mülakatlarda "tecrübesizim" diye alınmadım... Bu geçen süreçlere çok üzülmüştüm, düşünüyorumda epey yıpratmışım kendimi. Dediğiniz gibi sırf çalışmak olsun diye değil, önümü görebileceğim ve ilerleyebileceğim bir işim olsun istiyorum, bunun içinde ciddi büyük firmaların peşinde koşuyorum. Ama işte elimi nereye atsam olmadı, bu işsizlik süreci beni çok olumsuz düşündürüyor zaman zaman. Hım, bu arada tek kişilik İzmir'in tadını çıkarıyorum tabii... İzmir gerçekten yaşanılası bir şehir, birde düzenim tam oturdumu demeyin keyfime... Laalecim; Yeni Asır fedai gururumuz İzmir'de... Aslında dediğinde ne kadar haklısın, bu işsizlik sürecinde alakasız yerlere bile başvurdum ve şimdi düşünüyorumda o kadar da ne üdüğü belirsiz kişilerle muhattap olmanın hiçbir gereği yokmuş. Sonuçta aç değilim, açıkta değilim... Ama insan sanki bunu ister istemez hırs haline getiriyor iş için olumlu geri dönen olmayınca. Birde uğraş olmayınca çıkış yolu olarak "iş"i görüyor sadece. Hani keşke arasalarda, "ben artık iş buldum" diye ben geri döndürsem firmaları O da olacak, o da olacak... Evet, dediğiniz gibi kesinlikle herşeyin hayırlısı olsun... Geç olsun, ama olduğunda da adam gibi bir yer olsun. İyiki varsınız kızlar, çok teşekkürler... 27yasemin

Üzüldüm canım sınavın için, ama biliyorsun bu tarz mülakatlarda referans adın yoksa çok zor oluyor kazanman... Anlayabiliyorum. Bu arada çok geçmiş olsun... Ama öyle deme TV'de birşey yok diye... İzdivaç programları var ya Kabus gibi, değil mi? Umarım hepimiz atlatırız bu dönemimizi, Allah hepimizin yolunu açık etsin...

sabah sekizde kalkıyorum oğluma kahvaltı hazırlıyorum onu gönderiyorum ufaklığı uyandırıyorum ona kahvaltı hazırlıyorum.1001 şaklabanlıkla 1.5saat kahvaltısını ettiriyorum. bu bittikten sonra sabah bulaşıklarını kaldırıyorum. ev süpürülüyo ve temizlenmesi gereken yer temizleniyo. saat 12ye kadar hepsi yetişmeli. TESPİT-1:ÖĞLENDEN SONRAYA KALAN HİÇ BİR İŞ TAMAMLANMAZ. saat 12 oluyor öğlen yemeği hazırlanıyo çocuk okuldan geliyo yemeğini yiyip gidiyo. ufaklığa dönüyorum 1.5saat onunla uğraşıyorum. öğlen bulaşıkları yıkanıyo dağınıklıklar toplanıyo ufaklığın özel gezdirilme saati geliyo. park mesaisi başlıyo ardından alışverişe gidiliyo. eve geliyorum, genelde saat 15.30-16.00 oluyo. mutfağa giriyorum yemek yapıyorum.17.30a kadar 3kap yemek pişer masa hazır olur. eşim gelir. oğlan çoktan dönmüştür bu arada. yemek yenir masayı toplarım bulaşıkları yıkarım. yaklaşık 19.00suları mutfağı terk ederim. birinin ödevi diğerinin oyuncakları derken 22.00olur. ufaklığa masal vakti, yaklaşık 30dk. sonra uyur. sonra diğerine yönelirim dişlerini fırçala git yat diye ufak bi sinir harbi yaşarım. bu fasıl oyalanmasınla 30dk. kadar sürer. saat 23.00olur. ancak tv karşısına geçer biraz haber izlerim. sonra yatarım. ertesi gün bu sil baştan tekrarlanır. Laale Aşikardır Zat-ı

Yaz yaz çok iyi oluyor, çünkü beni yazıyorsun... Sorma, bu aralar bizim evde de o tarz konuşmalar yasak Demek hemen hemen herkes -en azından iş arayan kesim- benzer durumları yaşamış, bende bir tek kendimim herhalde diyordum... Bu arada sizinde yaşadığınız yer İzmir yazıyor, bildiğiniz gibi İzmir iş konusunda fazla sıkıntılı bir yer. Bu durumu sizinde birebir yaşadığınızı düşünüyorum. İK ekleri mi dediniz? Az sonra bende internet üzerinden yine CV'leri bırakacağım Yine diyorum, çünkü iki aydır bu durum hiç sekmiyor, sabah ve akşam olmak üzere tüm ilanları yokluyorum... Burası gerçektende iyi geliyormuş, insana hiç bir konuda tek olmadığını gösteriyor ve yalnızlığını hissettirmiyor. İnanın dünden daha iyiyim, benim gibi bu durumlardan geçmiş kişilerden fikir almak bana çok iyi geldi... Tecrübelerinizi paylaştığınız için çok teşekkür ederim... matahari_

Ne mutlu size ki, duygularınızdan çok mantığınızla hareket eden, ne istediğinizi bilen bilinçli bir insansınız... Yaşadıklarınızı çok az da olsa, diğer mesajlarınızdan bir nebze bilgi sahibiyim. Almış olduğunuz kararlarınızın arkasında ne kadar sağlam bir duruşunuz olduğunu biliyorum... Anlaşılamamak fena demişsiniz; bende aynı şekilde bu dönemlerde bu şeyi yaşıyorum... Umarım bu süreci kolay atlatabilirim... Aslında ben hayattaki tesadüflere pek inanmam. Bir sistem var ve bizde o sistem içindeki döngüye dahiliz. Yaşadıklarımız içiçe geçmiş çember misali, tüm olayların birbirine bağlı olduğunu düşünüyorum... Sizin anlattıklarınızda bu dediğime çok güzel örnek olmuş... Ama işte, insanız sonuçta bazen dibe vurupta moralman çöktüğümüz zamanlar, kendimize laf anlatamadığımız günler, herşeye negatif baktığımız dönemler oluyor... İnanmaya çalışıyorum, bu yaşadıklarımın bana daha farklı kapılar açacağına... En azından buna inanmak istiyorum! Evet; dediğinizde son derece haklısınız... Allah sadece bir iş değil, yapmaktan haz alabileceğimiz hayırlı bir iş nasip etsin herkese... O yüzden bu önerinizi son derece dikkate aldım ve iş konusunda acele etmeyeceğim... Bu güzel düşünceleriniz için teşekkür ediyorum tekrar...

Ben bu dediklerini 2 aydır yapıyorum. Alışverişe gidip saçma sapan harcamalar mı dersin, abuk subuk şeyleri kafayı takmak mı dersin ne ararsan var. Ayrıca ev işlerini bile oflaya poflaya yapıyorum. Zaten hiç zevk almıyorum yemek yaparken bile... Dediğin gibi, ev işlerini yaparken mutlu olan ne çok bayan varmış... Ayrık otu gibi hissediyorum kendimi... Ayrıca üstüme acayip bir üşengeçlik, isteksizlik çöktü. Atalet dedin de, bu konuda seninle aynı noktadayız. Hayat felsefem hiç abartmıyorum şu oldu; Üşeniyorum, öyleyse yarın! toriii

Belli bir noktadan sonra iş aramak insanın işi haline geliyor. Çok iyi bilirim sabah akşam sürekli kariyer sitelerine bakmayı, iki dirhem bir çekirdek hazırlanıp mülakatlara gidip eli boş dönmeyi... İzmir çok güzel bir şehir, ben İzmirli'yim, aslında gezip dolaşacak o kadar çok yer var ki. Çevren olmasa bile tek başına dolaşmayı sever misin bilmiyorum ama ben sıkıldığımda öyle yapıyorum. İnsan tek başına sinemaya bile gidebilir, oturup kendine güzel bir yemek ısmarlayabilir. Bu süreçte iş bulmayı takıntı haline getirmemeye çalış. Ben de şu an iş arayışındayım, çok zor bir dönem gerçekten, bende durum tam tersi yani çevrem, eşim, ailem hep çalışmamı istiyor. Artık sıkıldım bir dostla ya da ailemden biriyle filan karşılaşınca "Bir gelişme var mı iş konusunda?" sorusunu duymaktan. İnanın ki, insanın üzerinde daha büyük bir baskı oluyor. Mutlaka elinden geleni yap, araştır tara, kariyer sitelerine her gün başvuru yap bir dolu. Ama dediğim gibi bunu çok da kafaya takıp üzme kendini. Mutlaka bir yerlerden bir kapı açılır unutma. Bir arkadaş İstanbul merkezli firmaların İzmir şubelerine bak yazmış, bence bu iyi bir fikir Kurumsal bir yerde çalışmanı öneririm, aksi takdirde pek çok sıkıntı oluyor. Evde vakit geçirmek istediğinde de tabi ki herşey ev işi olmamalı. Öncelikle evde sakın salma kendini, sanki çalışıyormuş gibi güzel giyin, saçını makyajını yap. Kesinlikle eşin için filan değil, kendi mutluluğun için. Aynaya baktığında güzel bir sen görmek kendine güvenini tazeleyecektir. Hobilerin neyse bol bol onlara vakit ayır. İleride bir gün çalışmaya başlayacaksın ve bu boş zamanları çok arayacaksın. Bunu bir tatil gibi düşün, boş vaktini fırsata çevir. Okumayı seviyorsan kitaplar al, sevdiğin dergileri oku. Uzun zamandır vakit bulamayıp seyretmek istediğin filmlerin bir listesini yap. Sonra hepsini tek tek izle. Bu forumda vakit geçir İnan, bu site bir terapi gibi... Kendini geliştirmek istediğin alanlar varsa, dil kursu vs. gibi onlara yazıl. İzmir'e yeni gelmişsin sanırım ama arkadaşlarını ihmal etme, sık sık ara sor, sakın kopma eski çevrenden de. Şimdilik aklıma gelenler bunlar, yeni fikirler bulursam tekrar yazarım

Ev hanımları ilginçtirki genelde vakit geçirme konusunda hiç şikayet etmiyorlar, bende şu an ev hanımıyım ama yılların yorgunluğu var üzerimde ve henüz evde olmaktan bıkamadım, özlemişim evi. Birde hergün temizlik yapmaya bayılıyor ev hanımları demişsiniz ya katılıyorum, bende mecbur olduğum için yapıyorum sevemedim gitti temizlik yapmayı.. işin sırrı burada diye düşünüyorum, ev işi yapmayı, mutfaktan çıkamamayı seversen sanırım evde olmaktan sıkılmıyorsun :)) Yapısal bir durum sanki.. fakat siz üzülmeyin nasılsa önünüzde bir kapı açılacak ve tekrar çalışma hayatına başlayacaksınız. O azim var sizde.. Laale Aşikardır Zat-ı

Teşekkür ederim Songül... Şöyle söyleyim, İngilizcem var ve ne yazık ki diğer alternatif dillerin kurslarının saatleri genelde ya akşam oluyor, ya da hafta sonları... Bu alternatife girişmiştim önceden, ama elimde kaldı daha başlamadan kurs zamanlamalarını öğrenince. Aslında şuan sırf bir kapı açsın diye işletme master'ı yapmak için Ales sınavına hazırlanıyorum tekrardan. Ama malum, tüm gün ders çalışmak olmuyor. Durum yine aynı. Bu arada sırf birşey yapmış olmak için reiki gibi kurslara da gittim. Ama çok tatmin edici olmadı. Çoğu kursların saatleri ise dediğim gibi ya haftasonu ya da akşam vakti... İşsizlik gerçekten çok zor birşeymiş; Allah herkesin yardımcısı olsun bu konuda... Ev hanımlığına alışamadım, kaldı ki evde olmak bana göre birşey değilmiş... Resmen demoralize oldum.

Konuyu doğru yere mi açtım emin değilim, ama umarım şöyle bir geçerken gözünüze çarpar ve bir kaç yorumda bulunursunuz. Akademik kariyer alanına giriş yaptım ve önümü göremediğimden bu eğitimimi hocalarında yönlendirmesi ile yarıda bıraktım... İdari ve siyasi nedenler işin içinde yani... Bu süreç içersinde aylardır iş bakıyorum, kariyer sayfaları üzerinden başvurmadığım firma kalmadı diyebilirim. Son 2 aydırda fiilen işsizim... Tabi hal böyleyken, daha da bekleyeceğim gibi görünüyor... Zaten tüm ideallerimde balon gibi pıss diye söndü... Soruyorum; ev hanımları/işsizler; sizler evde nasıl zaman geçiriyorsunuz? Özellikle işsizler, kendinizi nasıl motive ediyorsunuz? Resmen moralman pilim bitti... Zaten iş bulamamamın sıkıntısı bir yandan; bir de insanın bir uğraşı olmaması çok kötü birşeymiş... Bütün gün sıkıntıdan ölüyorum. İzmir'de yabancıyım zaten, bir çevrem yok. Resmen tek başıma tavuk gibiyim; bir altımda ısıttığım yumurtam eksik... Sizler neler yapıyorsunuz, zamanınızı nasıl değerlendiriyorsunuz? Gerçekten ihtiyacım var fikirlere... Sudan çıkmış balık oldum. Hep olumsuz düşüncelerle kendimi yiyip bitiriyorum... :95:

Hürriyet İK Yeni Asır İK En vefakar dostlarımdır... İnanın ezberlemiştim her bir karesini.. Yeni Asır küçük ilanları okumaktan gözlerim nasıl bozulmadı halen şaşarım.. Netten de başvurum çok oldu geri dönen de oldu dönmeyen de.. Genelde ben olduğum yerde döndüm aslında.. Hep dediğim gibi sakın kendinize layık olmayan işlere başvurmayın! İnanın 5 para etmeyen adamlarla muhatap olmak daha çok can sıkıyor.. Hayırlısını dileyin her zaman.. Çok daha iyi olacağınıza inanıyorum.. İzmir muhteşem bir şehir ama maalesef iş konusunda çok kısır.. Kurumsal firmalarda acayip torpil oynar, geri kalan aile şirketleri de hakettiğinizi vermez.. Çalışan da pişman çalışamayan da.. Biliyorum çok zor..:2: Ama ben hep umutluyum.. Benim bile işim olduktan sonra sizin neden olmasın? Sadece zamanı şimdi değil demek ki... Bekleyelim görelim..

ay kendimi dinlemekten hastalık hastası oldum iyice Rabbim sabır versin zor ya boş durmaktan bile canı sıkılır mı insanın Allah'ım tez zamanda iş nasip eylesin bizlere inşallah. arada arkadaşlarla buluş kitap oku biraz tv biraz net vakit geçiyor ama boş geçiyor Allah gönlümüzdekini en kısa zamanda nasip eylesin Laale bayılıyorum kuzum sana ya ne mutlu sana.

Seni cok iyi anliyorum canim.. Bende ayni durumu yasadim yogun ve faal bir is yasantisindan sonra, yurt disina hic tanimadigim bilmedigim insanlarin icine geldim ve hem cevresizlik, hem dil sorunu, hemde aktif bir yasamin bitmesinin sokunu uzun bir sure atamadim uzerimden.. Halada mucadele veriyorum.. Allahdan 10 ay once bir bebegim oldu ve bir nebzede olsa bu durumu atlattim diyebilirim.. Gerci zaman zaman hala bunalima giriyorum.. Bende izmirden geldim buraya, sana soylemek istedigim izmir is konusunda cok kisir bir sehir, zorluk cekmen cok dogal.. En iyi cozum istanbul merkezli is ilanlarina bakman olacakki bunu denedinmi bilemiyorum ama izmir de subesi olan isler daha iyi oluyor.. Hangi alan uzerine is aradigini belirtirsen sana bazi fikirler onerebilirim... Umarim yardimci olabilirim canim... Ama olumlu olmaya calis, unutma olumsuz dusunceler sadece olumsuzluklari getirir.. MUTLAKA BIR KAPI ACILACAKTIR.. Senin icin hayirlisi neyse o olsun... temmuzz

canım ben yenı yeyım ozel msj yazamıyorum 100daha dolmadı sana nasıl ulasırım bulamadım