evt canım tabiki bende bu durum karşısında bu iyiniyeti suistimal etmem daha sıkı dikkatli çalışırım evdende takip ederim en azından çocuk okula başlayana kadar işten ayrı kalmamış olurum bilgilerim deneyimlerim taze kalır bugünden itibaren bir deneyecem bugün öğle yemeğinden sonra işlerimi toparlayıp çıkacam inşallah bir sorun yaşamam

Biz alışıyoruz, çocuklarımız da.. Ama yapılan ne kadar doğru, orası tartışılır.. Her çocuk sabah uyandığında annesini görmek ister, anne sütünü biberonla değil memeden emmek ister, annesini her istediğinde yanında bulmak ve güvende olduğunu hissetmek ister. Konu sahibi arkadaşın bebeğine teyzesi bakıyormuş, hele bir de yabancılara baktıranlar var.. 2 arkadaşım var, ikisinin de bebeği 1,5 yaşında. Biri çocuğunu her sabah 7'de kreşe bırkaıp, akşam 6'da alıyor. Ben bile tedirginim, o çocuk serviste falan nasıl duruyor, nasıl uyuyor orada, korkmaz mı ağlamaz mı diye.. Ama arkadaşım çok pozitif, enerjik, neşe dolu, yaptığından emin.. Diğer arkadaşımın bebeğine anneanne bakıyor.. Çocuk dilediği saat yaıp, kalkıyor, yemek, park ilgi dört dörtlük.. Ama arkadaşım hep depresyonda.. Kızım bensiz büyüyor diye takıldı, sanırım istifa edecek.. Bu çok hassas bir konu.. Artıyı eksiyi iyi tartmak gerek.. Herkesin doğrusu farklı olacaktır elbette, çünkü koşullar farklı.. sunak

Sadece ilk mesajını okudum, liseden beri çalışan biriysen evde yapamazsın. Bir zaman çok güzel hissedersin ama sonra sıkılmaya başlarsın, tekrar işe girmek istesen ablan tekrar bakmak istemeyebilir. Çocuğun sana alışınca tekrar işe girmen zor olur, biraz daha büyüyünce aklı erecek senin evde olmanı isteyecektir. Çocuk bebekken çalışmaya başlamak daha iyi bence sonradan çok zor oluyor kendimden biliyorum. Eğer artık çalışmayacağım diyorsan çalışma ama bir kaç sene sonra tekrar başlarım diye düşünüyorsan çalışmaya devam et bence. Hatta bence çocuğunun okul dönemine kadar devam et. Okula başlayan çocuğa daha ilgili ve alakalı olmak gerekebiliyor. . push ;

Bende bayanların her zaman çalışmasından yanayım ama bunu isteyerek yapmak lazım... Sizin durumunuz biraz farklı gerçi çalışmaya alışmış bayanların evde oturması sıkıyor bir zaman sonra bunuda iyi düşünmek lazım... İş harici haftasonu tatillerinizdede oğlunuza vakit harcayabilirsiniz gerçi karar sizin ama ileriyide düşünmek lazım... A

evet canım bunu düşünecem gerçekten hatta haftada bir iki gün kendime oyalanacak bişey bulayım sırf o anlarda ablama bırakırım çocuğu bunun için yine ona maddi anlamda bir ödeme yaparak onada yardım edebilirim hafta sonu tüm gün oğlumla birlikteydim onun o gözlerindeki mutluluğu hissetmek muhteşemdi allahım çocuklarımıza sağlıklı günler versin iyiki gelmiş hayatıma hiçbişeyi gözüm görmüyo bazen

Benim anneciğim de çalışırdı.. Camın önündeki koltukta bebeğime sarılıp beklerdim onu.. Koşa koşa gelirdi, öper severdi, çorba karıştırırken ben kucağında olurdum.. Sırf yanında kalayım diye bardak kurulatırdı bana, kendisi bulaşık yıkarken.. Elde yıkardı çamaşırlarımızı, suyu dökerken ço ktuhaf bir ses geliyor, bakalım duyabilecek misin, derdi.. Duyamazdım.. Tuhaf ses gelmezdi zaten, şimdi anlıyorum, beni yanında tutmaya çalışıyormuş.. Bir ev aldı annem.. Bunu satıp kızlarımı üniversite için yurt dışına yollayacağım, derdi. Beni ve ablamı yani.. Annem vefat etti, babam evi sattı.. Karısının üzerine yeni bir ev ve üniversiteyi kazanan oğluşuna bir araba aldı.. E ne oldu şimdi.. Bari çocukluğumda daha çok anım olsaydı annemle..

içinizde kalacaksa çıkın diyeceğim ama haftasonu boşta değil msnz?hafta sonu gezin çocuğunuzla. ablanıza da maddi yardım etseniz acba alınır mı?:26: A

sizi çok iyi anlıyorum, insan keşke diyor ama ana yüreği o da sizleri düşünmüş zamanında daha farklı davranması beklenemezdi. ben de keşke annem bizi bu kadar düşünmeseydi, doya doya sıkıntı çekmeden yaşasaydı diyorum, ama... hy_patia

Madem bebeğinizle vakit geçirmek istiyorsunuz işten ayrılın. Ben çalışan anne çocuğu olarak büyüdüm. Evde yatılı kalan dadılarımız da oldu, gündüz gelip bakan da oldu. Anaokuluna da gittim ama asla anne eksikliği çekmedim. Anneciğim en güzel şekilde ilgilendi bizimle Ablanız meselesine de gelince bence ekonomik olarak destek olmaya devam edebilirsiniz. Yabancı değilsiniz ki kardeşsiniz. İnsan böyle dar gününde destek olmayacak da ne zaman destek olacak kardeşine. Eğer itiraz ederse "ben bu parayı sana vermiyorum yeğenimin okul masraflarına harçlık olarak veriyorum" dersiniz. Tatlılıkla halledilebilinir bence. Allah göstermesin ben kardeşim dara düşse napar eder ikna eder destek olurum. Q Queen of the North Kuzeyin

canim super teklif yapmis daha ne olsun bence bu sekilde kabul et. benim 2,5 yasinda kizim var. gecen yil surekli biraradaydik yurtdisinda oldugum icin sadece beni gordu bildi burda kimsemiz yok. yabani oldu cocuk Turkiyeye gelince akraba kuzen filan derken yavas yavas alisti basta cok zorluk yasadi ama alisti. tabi tekrar buraya donmeliydik. donuncede kizima kres bulduk. sabah 9:30 dan aksam 16:00 kadar hem sosyal olur hemde ikinci dili gelisir diye dusunduk. tabi en onemlisi mutlu olmasi. onunla yalniz evde kaldigimda da inanki kaliteli zaman geciremiyordum cok skliyordum ve o an yapacak birseyimde yoktu. bu yilsa universite ye kayit oldum Kore dili okuyorum. kizimda kreste. bazi gunler dersim erken bitiyor kostur kostur eve geliyorum ondan once yemegini yapiyorum onu bekliyorum. bazende 17:00 geliyor dersim varsa eger, ama o cok mutlu evde benimle surekli zaten ne yapabilirki. orda aktiviteler yapiyorlar ogretmenini gorunce ustune atliyor cokta alaklilar gercekten. bence mudurunun bu teklifini kacirma hem isini yap hemde cocugunla vakit gecir, gecirdigin vaktin kalitesi daha onemli bence suresinden. bu arada kac yasinda? 1Sen

ben çalışan bir annenin kızıyım canım, bakıcılarla büyüdüm. hiç bir zaman suçlamadım annemi aksine hep gurur duydum. sonuçta kreş yaşına gelince ev hanımı da olsan evde olmayacak çocuğun. bu konuda endişen olmasın. işin de rahatsa bir daha düşün derim.

off bu benim en hassas olduğum konu bence ihtiyacınızda yok ben kesinlekle kadınlarında eşlerine yardım etmesi çalışması kanaatindeyim ama sizin durumunuz çok farklı sizin durumunuz zaten çok iii bu durumdada çalışmayı düşünürseniz bence bu biraz bencilliğe girer çocugunuzu sırf istekleriniz yüzünden kendinizden mahrum bırakıyorsunuz onun size ihtiyacı var eğer durumuzun biraz kötü olsa yada evin sizin paranıza ihtiyacı olsa kesinlikle çalış derim ama hiç alakası yok zaten durumunuz çok iyi bence hemen bırakın işi ve çocuğunuzla ilgilenin inanın 4 ay dershaneye gittim bebeğime annem baktı her gün vicdan azabıyla kalkıyodum inanırmısın rüyama giriyodu kızım hep bana küsüyo benle konuşmuyo anneme anne diyodu rüyalarımda ben kapıdan çıkarken ağlıyodu şuan evdeyim ve hiç pişman diilim uyandığı zaman beni karşısında görünce heycanlanması gülmesi haykırmaları beni okadar muylu ediyoki hergün onunla bişi paylaşıyorum ve bu benim için büyük bi onur bana kalırsa bırak işini ve çocuğuna kendin bak

belkide paylaşmalıyım bilemiyorum onları görünce bazen içim eriyor yaa yemin ediyorum çok zor günler geçiriyorlar elimden geldiği kadar yardımcı olmaya çalışıyorum çocukları okula gidiyor kendine ait bir çalışma masası bile yok yani gerçekten çok rahat yaşamıyorlar eniştem çalışıyor ama asgari ücret alıyor nasıl geçinsinler ablamda kendine hiç harcama yapmaz üstüne kıyafet bile almaz çok dışarı çıkıp gezen bir insan değil normalde de çalışmıyor şimdiye kadar da çalışmadıki ayrı bir iş bulması çok zor onların o halini görünce dayanamıyorum çok üzülüyorum ama bir taraftada oğlumu düşününce...

Kızlar çok uzatmadan kısaca derdimi paylaşayım 19 aylık bir oğlum var, çalışan bir anneyim, Oğluma teyzesi bakıyor, Aslında maddi anlamda çalışmama gerek yok, eşimde bu konuda anlayışlı istersen çalışma diyor. Normalde liseden beridir sürekli çalışan biriyim üniversitede bile tatillerde çalıştım boş boş hiç duramam Hayatımda ilk defa doğum sonrası 6 ay evde oturduğumu bilirim Neyse ben işe başlayınca biz çocuğa ablam bakmasa bile bir bakıcı giderini düşündük Ablamda sonuçta emek harcıyor hakkıdır diye aylık bakım ücretini ödüyoruz ona Ablamın maddi durumuda hiç iyi değil bir de okula giden çocuğu var Son zamanlarda gündüzleri oğlumu çok özlüyorum ve havalar güzel olunca oğlumla parkta gezsem diye iç geçiriyorum vs vs Şimdi işten çıksam ne güzel bütün günümü oğluma harcayacam Ama çıkarsam ablam çocuğa bakamayacak artık ve dolayısıyla para kazanamayacak maddi olarak belkide çok sarsılacaklar eminim buna çünkü çocuğa bakım parasınıda alınca evlerini değiştirdiler bu evlerine biraz yüksek kira ödemesi yapıyorlar onlarında bir oğlu var okula gidiyor okula yakın bir yerden ev kiraladılar, şimdi bu olay olursa bu evi bile belki çocuğun okulunu bile değiştirmek zorunda kalacaklar İki arada kaldım İşi bırkamayı oğlum için çok istiyorum Ama ablamı düşününce bırakamıyorum İçimi çok rahatsız eden bir ikilemde kaldım ne yapsam bilemiyorum kristinnn

Okul çağı gelince neden sen iş bulamayacaksın ki, gene bulursun.. Hem de için rahat olur, evladına gereken ilgiyi sevgiyi vermiş olursun.. Evlat sevgili gibi bişey değil, yani görmeyince özlenen-çok fazla görünce değeri bilenemeyen birşey değil.. Her saniye görsen, her saniye gözünde tüten, yanındayken bile doyamadığın bir varlık.. Sen de onun için aynı derecede değerli ve vazgeçilmezsin.. Bu günler bir daha gelmeyecek, çocuğun bir daha bebek olmayacak.. Ben senin yerinde olsam, şimdi başa dönme şansım olsa bu anlattığım şekilde davranırdım. Belki de bu nedenle bu kadar yazdım, uzattım.. A

hiç bişiy cocuguna gösterecegen ilgi sevgiden önemli değil bence bende calısan bir annenın cocugu olarak büyüdüm her ne kadar işten gelip ilgisini üstümüze yogunlastırsada butun gun görmüyodum ve şimdi eksikliğini duuyorum senın cocugunda öyle olmasın madem ki ihtiyacınz yok ihtiyacın olmasaydı yapacak bişiy yoktu tabi ablana gelince en azından yeğeninin bir kısım masrafını karsılayabılrsın okuyomus zaten hem sen cocugunla vakıt gecırmıs olursun hemde ablan para kazanmasada masrafının bir kısmını üstlenirsin

annen vefat etmiş annem diye bahsettiğin üvey annen mi anlaşabiliyor musunuz bi topicde eskiyle, lgili yorumlarını okumuştum unutabiliyo musun onları zaman çare mi gerçekten hy_patia

Benim annem emekli polis küçüklüğümde bende çok sıkıntı yaşadım bu konuda bi orada bi burada kaldım :) Çocuğunuz sonuçta en doğal hakkınız onunla vakit geçirmek bence Kardeş /Abla 'nıza Aylık iş yapıyor gibi siz yine para yardımında bulunun ve çocuğunuzdan ayrı kalmayın.. Eğer siz hep böyle ayrı kalmayı düşünüyor çalışmayı planlıyorsanız ileride çocuk için avantaj ve dezavantajları olablir.. Evet çocuğunuz yalnız kalmayı öğrenmiş olacak fakat engenlik döneminde büyük sorunlarla karşılaşabilirsiniz bilirsiniz ergelik çağındaki özgür olma pskolojisi küçüklüğün verdiği anneden uzaklık ile birleşip size çok ama çok üzücü günler ile karşınıza gelir bu sadece küçük bir örnekti bence geri kalanları sizde düşünün.. B

aslında işimide çok seviyorum ve de çok rahatım bazı günlerde erken çıkabiliyorum istediğimde hem oğlumun geleceği için belki çalışmam dah iyi olacak ama ne bileyim bazen bir kadını çocuğuyla çarşıda felan görünce içim sızlıyor çok garip bir duygu sanki oğlum hep beni suçlayacakmış gibi hissediyorum MaviNAZLI çünkü aşk senin

cnm öncellikle allah sağılıklı bir hayat nasip etsin evladınla sana. sen şu an iç güdüsel olarak bebeğine bakmak istiyorsun, ama sürekli çalışan bir insan olduğun için belli bir süre sonra evde olmaktan sıkılacaksın, tekrar çalışmak isteyeceksin, bebek zaten belli bir düzene alışmış, sonuçta bebeğine bakan birisi var zaten 6 ayıda geçmiş bebeğin kendini toparlamış ne kendi düzenini boz nede ablanınkini, genede hayat senin hayatın hakkında hayırlııs olsun. A

canım özür dilerim ben yazımın tamamını sana istinaden yazmadım sana dediğim tek şey şu ; hani sen dedin ya ablanın ev değiştirmesini anlamadım diye ben sadece onu kassettim diğer yazdıklarımı öyle yazdım sana cevap olsun diye değil ben ters konuşup kırdıysam özür dilerim tabiki ülkenin durumu gerçekten iyi değil inanki farkındayım A

evet çalışmaya alışınca evde durmak zor olacak biliyorum dediğim gibi aslında çalışmayı işimi çok seven biriyim ama dediğim gibi bazen oğluma haksızlık mı yapıyorum diyorum işten arta kalan tüm zamanımı ona harcıyorum zaten ileride beni anlayışla karşılayacaksa oğlum çalışmaya devam ederim tabiki ne bileyim kafamda sürekli sorular kalıyor acaba oğluma daha fazla mı zaman ayırmalıyım diye önemli olan onunla zamanı nasıl geçirdğimdir bunuda biliyorum ama işte bilemiyorum acaba bu zamanlarda böyle duygularla mı karlışaşılıyor yani oğlum 19 aylık sürekli bizi istiyor acaba bir süre sonra daha mı rahat ederim A

bende çalışan bir annenin kızıyım annem öğretmendi hiç birzaman annemi suçlamadım hatta hep iyiki çalışan bir annenin kızıyım derim. çünkü hem maddi anlamda olanaklarımız iyi oldu hemde evde oturan bir anneyle sürekli diğer insanlrla iletişimde olan kendini yenşleyen sosyal ortamlara girip çıkan bir annenin çocuğu olamk çok farklı olmalı. bende çalışıyorum biraz zorluklara katlanıyoruz ama çalışmak insanı yeniliyor sorunları kafanda kurup sorunlu bir insan olmaktan kurtuluyorsun. çocuğuna da daha çok faydan oluyor bence. yellowdaisyy

bence önce kendini ve oğlunu düşünmelisin. ablanıda düşün bu arada tabii. çalışıyorum dediniz. çalıştığınız iş yerinde sizin gibi anneler vardır ablanıza bakabileceği başka bi çocuk bulabilirsiniz. yada ona uygun bir iş araştırabilirsiniz bu çalıştığınız arada. ona uygun kabul edebileceği bi iş bulunca ablacım ben işten ayrılmayı düşünüyorum seni de mağdur etmek istemediğim için böyle böyle bi iş buldum sen bu konu hakkında ne düşünüyosun die konuşabilirsiniz sanırım..

evet buda mantıklı aslında bunu hiç düşünemedim ne bileyim ben evde olduğumda inanın işimde olsa çocuğumu kimseye bırakamıyorum sanki insanlara haksızlık ediyor gibiyim bilemiyorum benden kaynaklı bir durum bu biliyorum ben işe gitmediğim zamanlar sanki çocuğumu hiç bir yere bırakmamalıyım ne olursaolsun kendim ilgilenmeliyim gibi bir düşünce alıyor beni elimde değil

anladığım kadarıyla annem diye bahsettiği kendi annesi çalışıp didinen, babasının şimdiki eşine ev alınmış. keşke ev hiç olsaydı da çocuklukta anneyle daha çok vakit geçirilseydi, diye iç geçilmiş... K

valla işiniz rahatmış dediğinize göre hiç bırakmayın bence stres falan yoksa işinizde her türlü mutlu olursunuz zaten çocuğunuzdA sonuçta yabancıda değil ablanızda hafta sonları yada iş çıkışı gezersiniz bebeğinizle sonuçda yorucu bi işiniz yokmuş. ablanıza destekte bulunmanız bence çok güzel bi davranış.

isinizi birakmayin, calisan insanlar isten ayrildiktan sonra eve kapaninca bunalima giriyorlar... hic tavsiye etmem birakmanizi... oglunuz biraz daha buyusun sizin de bu duygulariniz duzelir sanirim... isi biraksaniz oglunuza cok vakit ayirabilirsiniz ama bir dusunun, tum gun evde, can sikintisi... yemek yap, temizlik yap, cocuga bak... sonra evde otur... eeeee baska? yani diyecegim o ki, sikilirsiniz calismazsaniz... ben kisin okul, yazin ise gidiyorum. inanin isim olmayan haftasonlari evde bazen cildiracak gibi oluyorum evde otursaydim ne olursum bilmiyorum delirirdim sanirim... bir donem delir mistim de zaten ama simdi duzeldim ay_82

kızlar dün müdürümle biraz konuştum son günlerde demekki bu ruh halimi herkese belli ettimki sordu bana neyin var diye bende sadece oğlumu gün içerisinde çok özlüyorum, işi bırakmak onunla birlikte olmak istiyorum dedim oda benim çalışmamı çok beğendiğini, kaybetmek istemediğini söyledi ve öneride bulundu benim yurtdışında felan bağlantılarım iletişimim çok iyidir şirkette bilirler istersen çocuğun en azından okula başlayana kadar yarım gün çalış bazen öğleden kadar çalış bazen öğleden sonra gel veya bazı günler gelme çocukla birlikte ol dedi maaşımı yine aynı alacam ben şirkette yurtiçi ve yurtdışı kültür turları organnize ediyorum ve tur programını satış bölümüne iletiyorum gerisini onlar yapıyor satışını müşteri ilişkilerini felan... yani ben işimi yaparım öyle zamanla felan bir sıkıntım yok yani illaki şu saatte gel bu saatte git diyen yok bana mesela bu yaz döneminin tüm turlarını yaptım bitti zaten işim kısaca böyle müdürüm böyle dedi bende bir düşüneyim dedim sizce bu öneri nasıl

çocugunun yanında olman onun gelısımı ıcın daha ıyı olcak ablanada keske ıs bulsanız boyle bebek bakımı gıbı

Benimde 15 aylık bir oğlum var çalışmak istiyorum ama onu bırakmaya kıyamıyorum biraz daha büyüsün diye bekliyorum 1riposte evli mutlu

"Ben neyi yanlış anlamışım" hakikaten anlamadım.. Ben sizin maddi durumunuzla ilgil ibişey yazmadım ki, ben "ülkenin ekonomisinin dengesizliğinden" söz ettim.. Yani siz çalışmak isteseniz dahi işinizi kaybetme riskiniz var, ablanız size güvenerek hareket etmemeli demek istedim. "Yoksa siz işten ayrılırsanız, nasıl geçinirsiniz" demedim, kendimden verdiğim örnekler hep ablanızın durumuna yönelikti. Savunmaya geçmişsiniz gibi algıladım. Benim düşüncem, "işin maddi getirisine ihtiyacınız yok ise, çocuğunuza kendinizin bakmanızın daha iyi olduğu ve ablanızı zor durumda bırakmamak için bunu kendisine 2 ay önceden haber vermenizin yerinde olacağı şeklindeydi".. Bunu yazmak istedim, ama cevabınız benim mesajımla alakasız olmuş, herhalde yanlış izah ettim kendimi. Ben oğlunuzun kreşte tam gün kalmasını falan, nerede yazdım ki, hakikaten cevabınıza şaşırdım.. Bence işi bıraksanız dahi, yeğeninizin eksikleri için destek olbilirsiniz. Bir çalışma masası veya hatta bir genç odası takımı alabilirsiniz yeğeninize. D. günü hediyesi yaparsınız, ablanız da incinmez böylece.

canım ablanı düşünmen çok güzel ama önce kendi aileni düşünmelisin bence, çalışmayarak daha mnutlu olacaksan ve oğlunla vakit geçirmek istiyorsan çalışma bence. ben her zaman kadınların çalışmasından yanayımdır bu arada, ama sen bırakmayı istiyorsun. bu noktada öncelikle kendini düşün derim. ablan da bir yolunu bulacaktır, kocası var sonuçta. A

Haklısın canım ah bu çacuklarr canlarımız kanımız

Ay ne güzel müdürler var yahu Canım çok sevindim bu habere. Hem ablan çocuğuna bakmaya devam edecek hem sen işine devam edeceksin hem de çocuğuna daha fazla vakit ayırabilmiş olacaksın. Ama olur da işler bi şekilde umduğunuz gibi gitmezse de bence öncelikli olarak kendini düşünmelisin. Çocuğun seni suçlamaz bir sürü kadın çalışıyor ve çalışmalı da bence. Sen şimdi çalışırken kendine bakarsın, düzenli olursun, programlı olursun vs ama evde oturunca bi şekilde bunlar salınıyor bence. O zaman çocuğunun yanında olacaksın ama bakalım o senin bu halini tercih edecek mi. Şimdiki çocuklar çok fena vallahi kendine özen gösteren, güzel giyinen süslenen anneler istiyolar. Ayrıca ablan için, eğer sen tamamen işi bırakmaya karar verrsen, başka bir çocuk bulabilirsin. Sonuçta sen ondan sorumlu değilsin, yalnız olsa bir ailesi olmasa derim ki tabi ki yardımcı ol ama evi var kocası var, hayatının sorumluluğunu almalı. Aynı şekilde kocası da. Ablan çalışmaya başlamış bak hemen ev değiştirmişler, okula yakkın olsun diye yapmış olabilirler ama biraz ellerinde para biriktirselerdi ne olur ne olmaz diye daha iyi olmaz mıydı sence? Belli ki onlar yarınlarını senin düşündüğün kadar çok düşünmüyorlar. Bu durumda kendini boş yere yıpratma derim ben. Tabi bunlar tamamen benim dışardan bi bakışla düşündüğüm şeyler, evlerinde ne yaşıyorlar bilemem, bu yaptıklarının, senin bu düşüncelerinin haklı sebepleri de olabilir.

bana kalırsa işten ayrılma derim.. ama ablan için değil geleceğin için falan.. eşinin kazancı geçiminize sizinkide geleceğinize yatırım olur yani.. çocuğunuza şimdiden para biriktirin ilerde evini bile hazırlarsınız onun.. yani tamam çocuğunuzla bütün gün olmak çok güzeldirde ama daha önemli şeylerde olabiliyor.. ablanızada başka türlü yardım edebiliriniz. ille çocuğunuza bakıcılık yapması gerekmez ablanız sonuçta istediğiniz yarım etmek olsun çok şey var yapacak.. ablanız neden işe girmiyor bu arada?bakıcı siz tutun onun çocuğuyla bir büyüsün oda çalışsın madem..

dediğin gibi herşey belli bir düzende devam ediyor zaten belki bu psikoloji anlık birşeydir belkide bu durumdan bir süre sonra kurtulacam çalışmaya devam etmek sanırım hepimiz için daha faydalı olacak sonuçta bir tek benim çocuğum böyle değil dimi bir sürü anne var çalışıyor bu aralar erken çıkıp oğlumla fazla zaman geçireyim bari belki bu ruh halim düzelir paylaşmak çok iyi geldi yaa sağolun kızlar gerçekten

sizlerle konuşunca kafamda çok şey yerleşti aslında inanın sonuçta çalışan birçok anne çocuğunu bakıcıya veya bakımevlerine veriyorlar benim ablam bakıyor kafam çok rahat eminim iyi baktığına çünkü çocuğum ablamı görünce hemen kucağına atlıyor çok seviyor onu ben işten ayrılsam belki bir süre çocuğumla iyi zaman geçirecem ama zaman çabucak geçiyor hemen okul çağı gelince ben yine evde kalıcam belki işime dönmek isteyecem o zamanda dönemeyecem bunları düşündüm şimdi belki çalışan anne olmak ileride daha iyi olacak belkide sürekli oğlumla kalınca belki birlikte olduğumuz zamanın değerini bilemeyeceğiz ama şu durumda birbirimizi aşkam görünce havalara uçuyoruz ikimizde o kadar güzel oynuyoruzki küçücük bir çocuk ama konuşunca herşeyi anlıyor beni hiç üzmüyor akşam yatağına yatıp kendiliğinden uyuyor allaha şükür hiç bir yorucu tarafı yok ne bileyim belkide gün içerisinde ayrı kaldığımız için biraraya geldiğimiz zamanı iyi değerlendiriyoruz bilemiyorum tabiki çok zormuş çalışan anne olmak A

Güzel bence, evden de çalışırsın bazen bebeğin uyurken. A

Bu çok mantıklı.. Çalışmadığı halde evde çocuk bakımı için yardımcısı olan çok insan var. Çocuğumu doğurduktan sonra evde geçireceğim 6 ay için ben de böyle yapmayı düşünüyorum. Büyük kızımla da zaman geçirebilmek, ilgilenebilmek için. Ara ara çarşıya çıkarken veya kocanızla yemeğe, tatile giderken haftada 2-3 bırakın bebeğinizi ablanıza. Aylık olarak verdiğiniz parayı gene vermiş olun.. A

evet canım o kadar çok üzüyordu ki bu durum beni allah yardımcım oldu çok iyi bi teklif oldu benim için şimdi oğluma gidiyorum çıkmadan bir bakayım diye girdim çok saolun fikirleriniz için paylaşımlarınız için

canım benim 3.5 yaşında oğlum var bizim burda pek kimsemiz yok sürekli evde ya da çarşıda, parkta olsakta arkadaş ihtiyacı doğuyor diye kreşe verdik çok seviyor egleniyor, mutlu oluyoruz ben çalışmıyorum üstelik. yarım gün gönderiyorum sabah kaldırırken içim kan ağlıyor ama servise binince dünyalar onun oluyor. şimdi haziranda kreşten alacağım bol bol gezdirmek istiyoruz, bir kaç arkadaşında bebekleri var onlarla görüşürüz diyoruz. yani çalıştığın için vijdan azabı çekme henüz zaten çocuğun çok kücük, senin işe gittiğini vs bilemez suçlamazda, belli bir yaştan sonra kendilerine arkadaş arıyorlar hem ablanın da cocukları varmış hatta ablan evine götürsün ortam olsun ona da. ablanada destek oluyorsun ne güzel. hem maddi olarak oğlun için güzel bir gelecek hazırlıyorsun fena mı?

Allah bağışlasın oğlunuzu.. Çalıştığınız için vicdan azabı duymanızı anlayabiliyorum ama evde olsanız bu kadar mutlu olacak mısınız? Çalışmaya alışmışsınız ve bu sizde boşluk yaratabilir. Çalışma saatleriniz de esnekmiş dolayısıyle oğlunuza zaman ayırabiliyorsunuz. Çalışan insan üreten insan demektir. Bu hazla daha faydalı olacaksınızdır oğlunuza bence. Eğer yapabiliyorsanız bir süre izin alın ve deneyin. Daha mı iyi olacak mutluluk_huzur Kaderimse

bence işten çıkmayın. oğlunuz biraz büyüdüğünde belki de aynı performansta bir yer bulamayabilirsiniz tekrar. çocuklar çabuk büyüyor, hafta sonlarını ayırın oğlunuza. bebeğinize ablanız bakıyormuş çok şanslısınız istediğiniz gibi bırakabilirsiniz. ama işten çıkarsanız eskisi kadar rahat olmaz bence kafanız. çalışan kadın her daim daha mutludur elbette istediği işi yapıyorsa ki siz seviyorsunuz da. sinemha

Bence süper olmuş hem çocuğunla vakit geçirirsin ilgilenirsin ayrı kalmamış olursun hemde ablanı işten çıkarmamış olursun aynısı bana olsa allahtan başka ne isterim ki A

canım yok önceden bunu çok denedim ama direk paraya ihtiyacı olanlara direk para veremiyorsunki çok çok çocuğuna hediyeler alıp götürüyordum buan benzer şeyler ama direk para veremiyorum kabul etmiyor hem bu durum onu çok üzer eminim E EBRU 72

aynı şey bizim gelinimizin başına geldi o da kurumsal bir yerde çalışıyor,6 ay baktı kızına. ilk başta zor geldi ayrı kalmak, ama sonra alıştı şimdi iş yoğunluğundan zaman nasıl geçiyor işte bilemiyorum diyor yani kısaca alışıyor insan. A

Bu mesajda annem diye bahsettiğim, kendi annem, vefat etmiş olan. Diğerinden ya üvey annem diye bahsederim, ya kızımın anneannesi derim, bazen babamın yeni eşi derim. Her defasında yeni bişey türetirim, anne demek gelmez içimden. Ama ben küçükken evlendikleri ve babam "anne diyeceksin" diye dayattığı için kendisine de mecburen "anne" diye hitap ediyorum. O da çok sıkışırsam, seslenmem falan gerekirse. Zaten "anne" kelime olarak bir anlam taşımıyor dilimde artık.. A

bende çalışan bir bayanım.. çalışıyorum çocuğum için en başta tabi..5 sene yanında olacaksın sonuçta çocuğunun o da okula başlayacak. sen evde kalacaksın.. evet güzel tabi sadece senin ilgilenmen çocuğunla bu en mükemmel durum.. ama bakan ablan çocuğuna sonuçta o da en az sen kadar özveride bulunur eminim.. hem onların da durumu için bu en uygun olanı... ben bırakmazdım çalışmayı senin yerinde olsam.. günlerde uzuyor artık işten geldikten sonra da çocuğuınu parka götürebilirsin istediklerini yapabilirsin...

Ozaman ablana laf arasında söyle, belki baska bir iş bulabilir, hatta varda senin ogluna baktıgı için sizi bırakamıyorda olabilir,, İş bulursa da sende işinden cıkar oglunla zaman geçirirsin,, Önce ablanla bunu paylas istersen için biraz rahatlar kristinnn

Aynısı bende de mevcut, çünkü çalışıyorum.. Çalıştığım için bebeğime ayırabildiğim zaman kısıtlı.. Kaldı ki çok esnek bir işim var benimde, çocuğum hastayken, ateşliyken bir defa bile onu anneme bırakıp gitmedim işe. İşime devam ettim, ama işimi kaybetmeyi göze alarak. İş çok bulunur, belki 3 kuruş daha düşük maaşa bulunur, ama bulunur bir iyi kötü.. Fakat çocukla ilgili geriye dönük pişmanlıklar birikirse, asla çözünmez insanın içinde.. Ben evdeyken kızım su istese başkasına verdirtmezdim, hayır ben getireceğim derdim. Altını annem almak isterdi, ben işten yeni geldim diye. İzin vermezdim. Ben geldim artık, annesi geldi, derdim. Ama çalışmazsan öyle olmaz. Haftada 2-3 defa 1'er saat bırakırsın. Eşle başbaşa yemeğe çıkmak için en azından, bu çok çok gerekli. A

tabiki yarın ne olacağımızı bilemeyiz ama şuanki şartlara göre konuştum zaten maddi anlamda güvendiğim şeyler var tabiki yani ben işten ayrılırsam sarsılmayız eşimin kendine ait şirketi var gayrimenkulleri felan oldukça iyiyiz canım olayları çok uzatmak istemediğim için kısa cümleler kurdum ablam elbette benden aldığı paraya güvenipte evlerini değiştirmediler ilk önce onlar kendi çocukları okula başladı mecburen ev değiştirmek zorunda kaldılar bu kiraları diğerine göre biraz yüksek ama kendi çocukları için taşındılar önce eski oturdukları ev ev sayılmazdı diyebilirim banyosu mutfağı küçümsemiyorum ama çok vahim durumda bir evdi üstüne biraz daha zorlanıp mecburen çocuklarının okuluna yakın bir yere taşındılar bizde çocuğu bırakacak yer düşününce aklımıza ablam geldi önce zaten parayı kabul etmedi ben kendi çocuğum gibi bakarım dedi sonra kabul etti parayı ve bu sayade azda olsalar rahatladılar olaylar öyle gelişti benim oğluma gelince sonuçta oğlum daha çok küçük hiç yoktan 5 yıl belki 6 yıl okulada kreşede gitse onun bir bakıma ihtiyacı olacak bir şekilde onun kahvaltısını yaptırıp okuluna gönderecek birisi olacak şuan bu kişi ablam yani biz eşimle iki yıl biri baksın sonra kreşe göndeririz gibi düşünmüyoruz günboyu kreşte kalmasını istemiyoruz kreşe göndersek bile günün belli saatlerinde gidecek geri kalanında evde olacak konuyu çok uzatıp sizi sıkmak istemediğim için kısa kısa anlattım o yüzden yanlış anlamışsınız siz kusura bakmayın Son düzenleyen: Moderatör: 2 Mayıs 2011

işten ayrılırsan ablanıda işinden çıkarmak zorundamısın, maddi açıdan diyorum.. sen yine bebeğinle birlikte ol ablanda sana yardımcı olsun en azından durumunu dizeltene kadar...

Ben de böyle düşünmüştüm. "Senin oğluma çok emeğin geçti, ben de yeğenimin en azından eğitimine katkıda bulunmak istiyorum." diyebilirsin. Çalışman şart değilse, oğlun yuvaya başlayana kadar evde kalmayı düşünebilirsin. Çocuklar çok çabuk büyüyor. Şimdiden böyle duygulara kapıldıysan, ileride pişman olabilirsin.

İlk önce önceliklerine yer vermelisin... çalışmakmı, çocuğunmu... Neden 6 ay sonrası çalışmak istedin.. Ev hayatından bunaldınmı, peki şimdi evde kalmaya kararlımısın.. ablana gelince eğer maddi durumu kötü ise bırak bunu o düşünsün... sen onun için değil o kendi için çalışsın.. böylece tutduğu evden çıkmak zorunda kalmaz... çok cüzzi rakamla oğlunu sana yada bir kreşe bırakabilir...

Benim kızım 5 yaşında, oğlum yolda.. Kızım şimdiye kadar bana işe gitmemem için hiç baskı yapmamıştı, anneannesini çok sever zaten, şu an biraz uzağa taşındık. Ama her cumartesi anneanneye uğruyoruz, kızım çok özlüyor, çok seviyor. Buna rağmen.. Bana geçenlerde dedi ki.. "Anne ben ne düşünüyorum biliyor musun, kardeşim doğunca biz ne olacağız".. Şok oldum.. Ve ben bu kızı 1 sn bile yabancı birine bırakmadım. Annemin bir işi çıktıysa ben izin aldım, yeri geldi onu işyerine getirdim. Ama ikimizden başka hiç kimseyle muhatap etmedim kızımı. Hep güvende oldu, benim iş dönüşü saatlerim hep sabitti. Hiç hayal kırıklığı yaşamadı. Ama buna rağmen.. Çocuğun aklında, içinde neler yer etti ki bana bu soruyu soruyor..:26:

alıntı yaptığınız arkadaş gibi düşünüyorum ama bu ev hanımları için geçerli değil ki yani onlar evde oturuyor boş boş bi işe yaramıyor canları sıkılınca da kurup duruyor anlamında değil bi insanın mesleği yoksa veya sevmiyorsa işini yada çalışmayı ihtiyacı yoksa elbetteki çalışmayabilir ama mesleği olan biriyse ki bu sadece lise üniversite mezunu meslekler için geçerli değil herkesin öğrendiği yaptığı bi işi olabilir hele de bu işi seviyorsa o insan çalışmadan duramaz ve gerçekten de çok sıkılıp ona buna takar kurar durur kafasında kendi adıma evde oturup hergün aynı şeyleri yapmak beni çalışmaktan çok daha fazla yoruyor bence daha ağır bir iş ama sadece çocuk ve evişleriyle uğraşan kendine bi ilgi alanı hobi edinmeyen kadınlar da çok zorlanıyordur bu el işi bile olabilir bi oya dantel mesela eminim çok daha mutlu olurlar

canım yaa yazını okyunca içim öyle birden acıdı ki burnuma oğlumun kokusu geldi haklısın evlat hiçbişeye değmiyor onun bir kokusu için nelerimi feda etmemki