Bir de çalışsanız ne yapacaksınız çocukla? F fozgeb

çalışıyorum..; eve gelir gelmez yemek... bulaşık.. derken çocukla bi ilgilen... her perşembe ve cuma günü çamaşır günüm oluyor. esergry Nirvana Anneler

Aha ben

Gülme ciddiyim ben, o parayı harcamadan da yapılacak aktiviteler var. Mesela belediyelerin kursları var, sporda dahil. Hem sosyal çevre hem bir şeyler öğrenmek, iyi olur bence. Bir arkadaşınla sahilde yürüyüş yapmak, bir kafe de çay içmek mesela, çok maddiyat gerektiren bir aktivite değil. Senin hoşlandığın aktiviteler değilse bir şey diyemem. Çocuklarımın okul arkadaşının annesi, iyi anlaştığım bir kadındı. Bazen çocukları okula bırakınca, yanımıza küçük bir termosla çay yapar, iki poğaça ile parka sahille kahvaltıya giderdik. Denize karşı kitap okuma günlerimiz bile vardı ki. çok keyif alırdım. Çalışan kadının işe gidince zihnini boşalttığı doğrudur. Şu anda çalışıyorum ve evde oturduğum zamanlara göre daha programlı ve motiveyim. Dört duvar arasında olmak, kesinlikle kafada kuruntulara sebep oluyor. Dün gece 1' e kadar iki makine çamaşır yıkayıp, 1 sepet dolusu ütü yaptım, zihnim boşalsa da işler bekliyor malesef.

Haklısın canım okul derdi de ayrı bir stres zaten. Benimkilerin arasında 1 buçuk yaş var bazen gerçekten tükeniyor insan. Ama en azından okulda 3 saat bile kalsalar bana çok iyi gelecek o süre. Mesela alışverişe çıkabilirim, evimi rahatça toplayabilirim, kuaföre gidebilirim yada yıllardır hasret kaldığım şeyleri yapabilirim diyorum. Bi yerde oturup tek başıma bir kahve içmeyeli o kadar uzun zaman oldu ki, herkes için normal bir aktivite ama bizim için çok büyük nimet bunlar. Sen de böyle bakmaya çalış en azından birkaç saat de olsa özgürlüğün tadını çıkar canım.

ne olmasını bekliyorsunuz ki savaş fotoğrafçısı filan değilseniz çalışan insanların da rutini aynı. sabah kalk işe git, işten çık eve git. yemek ye, vakit geçir, işlerini hallet, yat.

Çocuklu ev hanımları mı uyuyor hergün sabah 7 de uyanıyorum bir daha uyumam mümkün değil, yine küçük çocuk varsa öyle istediğin gibi gezmek de hikaye.

İki erkek çocuğunun arkasını ergenlik zamanı nasıl toplarız bilmiyorum cute :)) ama senin bu konuda maşşallahın var çalışan küçük çocuklu bir anne olarak ki çocuklar hareketli baya gördüğüm kadarıyla rabbim bahtlarını açık etsin biz analara da sağlık versin hizmet ederiz evlatlarımıza :))

Monotonluktan sıkılmak yerine rutinden huzur bulmaya çalışın. Bakış açısı değişince işe yarıyor.

Kesinlikle öyle. Hamileyken ile gitmek için kullandığım tıka basa dolu otobüsü bile özlüyorum ben. Ki o zaman şikayet ederdim. En azından insan görüyormuşum. Arada "bağa yir virin" diye çemkiren kısır günü teyzesini bile özledim. Ev hanımı olmak karadelikte kulaç atmak gibi. Çırpınıyorsun ama bir yere vardığın yok.

İnsan yoruluyo gercekten ve gun sonun da ben kendim icin ne yaptim diyo bir kahve bir cay bile icmeden gecyoruz bazi gunleri ama yine de her gunumuze sukur cocuklari okula birakinca kendinize bi aktivite edinin ne bileyim kulakliginizi takin esoftmaninizi giyin yuruyus yapin yada arkadaslarinizla bi cay bahcesine baska biyere gidin komsularla gun yapin. Ama sizin durumunuz da cogu anne bitmislik tukenmislik hissediyor we gayet normal

Ne güzel işte. Evde yaşayan birileri var ki çok şükür evde işimiz hiç bitmiyor. Bakma bazen ben de bunalıyorum. Sorun ev işleri veya çocuklar değil. Sorun eşlerimizin ilgisizliği. Onlar bize biraz ilgi gösterseler uça uça yaparız her şeyi.

evde olsam keyif yapardım şimdi. aynı durumdayız ben hem kendımi hem çocuğu hazırlıyorum. koştur koştur. yarı uykulu yarı uykusuz. eve git yemek yap 5 ten sonra. oda zıyafet niteliğinde değil kolayına ne gelıyorsa. çocuk ılgı beklıyor. bence şükret. herkes aynı durumda. ama ben sevıyorum bu durumu. N

parka götürün bence degişik bişey yapın daha ne olsun. :) çalışanlara hiç vakit yok. iki gün tatilim var onu da ev işlere gidiyor. izinim fazla olsaydi diyorum

Akşam bir kaç saat uğrayıp yatmak mı? Çalışan çocuklu kadınların işi akşam eve girince bitiyor mu sanıyorsunuz? Ya da her çalışan kadının evine haftada bir yardımcı mı geliyor sanıyorsunuz? Her haltı haftasonuna sığdırıp dinlenmeyi pas geçmeyi bilir misiniz? Akşama kadar kafa işten kazan olmuş ve biz tv karşısında göbek kaşıyacağız öyle mi? Eve adımı attığımız an bir curcuna alıp gidiyor bizde. Hangi çocuk annem babam yorgundur biraz kendi kendime oynayayım diyor acaba? Demesin zaten çocuğun ilgiye oyuna ihtiyacı var da şu itici kıyasları bir bırakın artık. Kimse ev hanımlarına yatıyor demiyor. Ev hanımları da çalışan kadınları kolaycı sanmasın. Bunun akşam yemeği var, sofra kaldırıp mutfak toplaması var. Siz üşenip o mutfağı sabaha bırakabilirsiniz ama evden sabahın köründe çıkan kadın/erkek bırakamaz. Çamaşır atıp çıkarnası var. Kurutma makinesi almayı akıl ettim çok şükür Kaç haftadır akşam yapacağım dediğim ütü işini öteliyorum mesela. Çocuk oyun için çekistirir bir taraftan. Sesi çıkmaz bu sefer "acaba nereyi talan etti?" diye endişeyle gidersin yanına. Uyku saati başka koşturmaca. Diş fırçalamak istemez, yatmak istemez. Dil döküp durursun. En son o uyuyunca senin de pilin bitmiş olur..

Yine bir konuya Idrakyollariiltihabi dokunuşu❣ Kesinlikle katılıyorum. İşe arabayla gidiyorsan çalan bir şarkı, toplu taşıma kullanıyorsan kulaklığında sevdiğin bir parça bile tüm enerjini değiştirebiliyor

Bunun size münhasır olmadığını farkına varın. Komşularınız falan yok mu yada gelen giden abla kardeş akraba v. s Kafanızı dağıtacak herhangi bir şey? Nil_6891 Guru Anneler

bazen şikayet ettiğimiz hayatlar, başkalarının her gün kurduğu hayalidir.

Sofrayi kendileri kursunlar, okuma yazma biliyorlarsa odevleri kendileri yapsinlar, odalarini onlara toplatin ben sekiz yasindayken bulasik yikayip, ev supuruyordum, simdi de tip okuyorum yani siz yardim etmeseniz de yapabilirler tek baslarina ders de calisirlar cok sikmayin caninizi oldugu kadar

Masallah saglikliyiz sagliklisiniz ki bunlari yapabiliyorsun. Iyi yonden bakmak lazim 3 gundur agrilarim var kipirdiyamiyorum evde bu yonden bakip sukretsek yukumuz hicte agir gelmez aslinda

Haklısınız. Bende bunlardan biraz yorulduğum bir dönem nedenini bilmediğim şekilde bacağımda ağrı oluştu. Bırakın koşturmayı ve iş yapmayı hareket bile edemiyordum. En çok zoruma gidende çocuklarımı kucağıma alamamak olmuştu. Anne oynayalım dedikçe resmen acı çekiyordum. Çok şükür geldi geçti ve hayat telaşına artık çok takılmıyorum. Yeni insanlar tanıyıp yeni yerler görecek fırsatlar bulmaya çalışsanız? Mesela eşiniz veya aileniz destek oluyorsa yardım istemekten çekinmeyin. Birkaç gün bile çok iyi gelecektir.

Beden yorgunluğu açısından bir yardım almayan ve hem ev hem iş yorgunluğunu üstlenen kadınların elbette ev hanımlarına kıyasla daha çok yıprandığını düşünüyorum. Ancak dişe dokunur bir kazancı olan ve ev işleri için yardım alan kadınlar asla ev hanımlarına göre daha çok yorulmuyorlar. Zaten mevzu burada kim daha çok yoruluyor mevzusu değil. Psikoloji öyle bir mevzu ki, şayet bozuk ise hiçbir iş yapmasan da üzerinden tır geçmiş gibi hissediyorsun. Maddi problem yaşayan ev hanımları ise haliyle hep aynı döngüyü yaşadıkları için mutsuzlar. Ben de öyleyim. Bu döngü öyle haftada bir sahile gitmekle kırılmıyor. Çünkü kalan günlerin aynılığı baki.

Bana 5 cm de yeterdi. Ona da razıydım. Bir pipili olarak doğsam kafiydi. Sekiz çok.

çalışıyorum aynı anda ikiz çocuklarım var 2 buçuk yaşındalar işten çıkar çıkmaz atarım bebek arabalarına yürüyüş ya da park yaparız dönüşte markete falan uğrarız sonra eve girer girmez hengame başlar çamaşırlar haftasonu yıkanır hergün evimi süpürür silerim haftada bir de yardımcı geliyor yemek bulaşık hepsini hallediyorum. ama çalışıyorum diye çocuklarımı asla ikinci plana atmam hep önceliğim onlar. anneyseniz çalışıyorsanız at gibi koşturmak zorundasınız. ama bu koşturmaları eğlenceli hale getirmek de sizin elinizde şikayet ederek çözüm bulamazsınız zamanınızı nasıl değerlendirebilirsiniz bunlara kafa yormak lazım

Şu alıntıladığım kısım kilit nokta. Nerede değilsek orada mutlu olacağımızı sanan insanlar olarak asla mutlu olmayacağız. Ruhen içinde bulunulan duruma adapte olamayınca ve ait hissetmeyince, çalışıp çalışmamak değil asıl sorun esasında.

O kadar saat ne isi yapiyorsunuz? Benim de cocuklarim var isim bi iki saate bitiyor, hatta seneye kucuk kizim da okula baslayinca bir kursa yazilmayi dusunuyorum. Hayati kendinize zorlastiriyorsunuz. Cocuklariniza bu istenmemisligi yansitmayin

O bazen bende de oluyor. biyere gitmeden once bisey yapmadan once beklentim tavan oluyor ama o seyi yapinca, oraya gidince hayal ettigim kadar coşkulu olmuyorum. Zaman zaman oluyor bu niyeyse. Ben yine de elin insanlariyla ugrasmamayi daha tercih edilir buluyorum birisi elimde kalacakti yoksa stress yetmiyor gibi bi de sikayetle ugraş.

7 yıllık bir çalışma hayatım oldu, rahatda bir isim vardı, hamileliğimin sonuna kadar çalıştım, doğumla beraber ayrıldım işten. Yaş aralıkları az 2 çocuğum var ama iş hayatını zerre özlemedim. Kendimi buldum işten çıkarak, esktra bir durum olmadığı sürece de dönmeye hiç niyetim yok. Idrakyollariiltihabi ise başlasa da mutlu olmaz gibi geliyor bana o zaman da dert edeceği başka şeyler olur, isteyerek yada değil ama genel tavrı bu sanki hayata karşı, yanlışsam düzeltiniz :)

Her gunum aynı Sabah kalk cocukları okula hazırla binbir nazlarını cek okula gotur eve gel ev işleri yemek bulasık camasır git geri okuldan al Aksam yemeği sofra kur kaldır odevleri banyoları yarın yine aynısı Bıktım ya hep aynı isler hergun aynı is sil bastan yap kafayı yicem

Ama sen çocuklu hayattan fazla sikayetcisin, Allah daha kotu sinar biraz şükret hayatına. Okula bırakınca eve girme iş yapma, gez dolas ye iç, kafanı dinle okul saatine kadar.

Ev hanımlığı bir mengene gibi sıkıyor ha sıkıyor. Evde olduğum zamanlar kafayı yemek üzereydim. Evde olunca bu rutinden çıkılmıyor ne yazık ki.

Çalışmayı da tattım zira bir sure sonra çalışmak ta rutine biniyo o da sıkıcı oluyo yani cunku rutine bağlıyo Ama tek iyi tarafı kazancın var evde korelmiyosun B

sizin rutininiz biraz sorunlu galiba. 3 cocuklu hayat kolay degildir ama hergün 8 saat temizlik/yemek yapilmaz. annemden kaptigim tüyolar (3 vardiya calisan, bekar bir anne): -haftanin max. 3 günü yemek pisirmek ve düzenli bir buzluk sistemi -haftanin belirli günlerinde belirli yerleri temizlemek - Evde yasayan diger insanlara is buyurmak- bu cocugunuz bile olsa. benim 7 yasinda ütü yapiyordum- cöpü cikartmak, evde toz almak ve balkonu yikamak benim isimdi. eminimki annem pesimden üstünden geciyordu ama yapiyordum. cocuklar kac yasinda bilemem ama kendileri yikanabilirler - Cocukalr derlerini kendileri yapmali- siz yine kontrol edebilirsiniz. bu liste böyle uzar gider. birakin cocuklar kendi odalarini kendileri temizlesin- bal dök yala olmaz ama olsun. - hergün kahvalti masasi kurmaniza gerek yok. ben annemin aksamdan hazirladigi ekmek arasini tost yapip öyle gidiyordum okula neyse- siz kendinize cok yüklenmissiniz. bukadar hirpalamayin kendinizi

kafa dengi komşularınız var mı? varsa çok iyi oluyor bizimkilerden biliyorum.

Valla bence bu hayatta biraz canımızın kıymetini bilmemiz lazım bence. Hep temizlik hep temizlik nereye kadar. Gerçekten kadınlar kendini çok harap ediyor. Ya bırakın biraz kirli kalsın mutfak çıkın dışarda dolaşın, yakın bir sigara, paran yoksa birinden iste bir temiz hava al. O günü kendine ayır ev ölsün nolur ki yanı. Bugün temizleyince yarın yine kirlenmeyecek mi? Sonra fıtık oluyonuz kolunuz beliniz ağrıyo.

Okula gidiyorlarsa çalışmayı düşünebilirsiniz. Eve de yardımcı alirsiniz, birine de iş imkanı sunmuş olursunuz. Inşallah 2 yıl sonraki planim bu yönde.

Ashsjjsa celallenmedim yahu anksiyetem azdı öyle görünüyor olabilirim :) valla yaşamak konusunda hiç ağzımı açmayayım. Kimseyi intihara sürüklemek istemem :))

Aynen seni okadar iyi anlıyorum ki bak bugun mesela koltukları silcem mecbur en son 3 ay once silmistim kılıfları cıkmıyo mecbur elde silcem Neden cunku ustunde cocukların cıkardıgı lekeler ve pis bi koku var 3 ayda koltuklar bu hale geldi Cocuklu ev bu demek Biri aksama biber dolma istedi oteki dolma asla yemez Biri kıymalı makarna sever oteki kıymalı olursa yemez Banyoya zor sokuyorum yıkanmayı sevmiyolar misal banyo savası var aksam yine evde Bu da kafa yoruldum artık

Hafta sonu da etkinlik işi çıkarma kadına. F fozgeb

Çok doğru bir konuya parmak bastınız efem :) bekar ve çalışıyorken sosyalleşmeye vakit kalmıyor diye söyleniyordum. Evli ve çalışıyorken uykusuz kaldığım için söyleniyordum. . Hamile ve çalışıyorken aşırı yorulduğum için söyleniyordum. Genel olarak mutsuz bir insanım :)) Ancak en kötüsü yine de evde olmak. Zira benim gibi modellerin durup düşünmeye vaktinin olmaması lazım. Çünkü deliriyorum. Çalışırken mutsuzluk olsa da delirme işi erteleniyor.

ya ben neye özeniyorum biliyormusun Ev hanimlara.. neye şikayet ediyorsun ki... vakit bol.. uyuma vakit de bol... gezme vakit de bol... çalışan kadinlara vakit hiç yok böle aktivivelere... inanilmaz yoruluyor

Çalışmıyosunuz en azından, bıde calısırken bunları yapanlar var. Çok şükür iyi ki varlar, ya olmasalar ne yapacaktık koca gun

daha dün arkadasımla aynı şeyden yakındık, bugünün dıger günden hiçbir farkı yok malasef... bu da ınsanı mutsuzluğa sürukluyor P

Esasında konu kim daha çok yoruluyor konusu değil lakin ısrarla konu oraya çekiliyor. Benim önemle üzerinde durduğum, insanın bir motivasyonu ve amacı olmalı. Bu olmayınca evde de dursan, çalışsan da mutsuz olursun. Çalışırken ekstradan zorunluluk oluyor. Sabah erken kalkmak zorundasın. Akşam o ev işlerini ertelemeden yapmak zorundasın. Çünkü ertesi gün evde olmayacaksın. Evde olunca yine yoruluyor, koşturuyorsun ancak her daim mevcut durumu sorguluyorsun. Düşünecek ve "neden hep aynı şeyleri yapıyorum" diyecek vaktin oluyor. Yalnızlaştığın ölçüde deliriyorsun. Ancak işyerinde müdür seni gözetlerken mevcut hayatın için mutsuz olacak vaktin olmuyor. Konuların üzerinde şöyle durup geçiyorsun. Kıyas yapmak yanlış. Her iki tarafı da deneyimledim. Her iki tarafta da zorluklar var. Ancak bir kadının kendine ait kazancı varsa, güne kendi için bir şeyler yapmak arzusu ile uyanıyorsa, yorgunluğu bile tatlı oluyor. Bir kadın sadece ev ve çocuk için koşturuyor ve kendini unutuyorsa, rahat da olsa az da yorulsa mutsuz oluyor. Meselenin özü bu.

Çalışmayı düşünseniz

Kazın ayağı öyle değil. Oğlum bu sene şehir dışında üniversite okumaya başladı ben rahat mıyım? Hayır ne yaptı, ne yedi, kimlerle takılır vs. vs. saysam arkası gelir düşüncelerimin. Kokusunu özlüyorum, didişmeyi özlüyorum. Özlüyorum da özlüyorum işte. Her ay gelmesine rağmen ben her uğurlamam da otogarlarda salya sümük ağlayarak eve dönüyorum. Allah evlatla sınamasın kimseyi. Ve ben akşam olunca onunla uyuduğum, ders yaptığımız, parka gittiğimiz, mutfakta geçirdiğimiz, güldüğümüz hatta ağladığımız günlerimizi arıyorum. Hani bi büyüseler de diyoruz ya. Büyüyorlar evet ama büyüdükçe, kendileri oldukça geçirilen zaman da azalıyor onlarla. Zamanın kıymetini bilin. Geri gelmeyecek çünkü :)

Şimdi hatırladım sizi. Peki çalışmıyorsanız nasıl geçiniyorsunuz? Yazılanlara katılıyorum çocuklarınız yalnız bir anneleri varsa daha fazla sorumluluk almayı öğrenmeliler. Bu yaşta bir çok şeyi yapabilirler. Bizim çocukluğumuzda bulaşık makinesi, kombi falan yoktu. Ocakta su ısıtıp leğende bulaşık yıkardık. Kıyafetlerimizi katlar evi toparlardık..

Kendinize vakit yaratmaya calisin veya bir hobi edinin. Ev isi bitmez. Gunde bir iki saat bir kursa falan gidin. O isler oyle de yapiliyor boyle de

Bayılıyorum bu şükür mevzusuna. Dünyanın en yanlış anlaşılan mevzularından biri olabilir mesela. Bir kadın çocuğum beni yoruyor deyince çat diye yapıştırılır cümle. "şükret çocuğu olmayan var" işinden şikayet etse "şükret işsiz olan var" vs vs diye uzar liste. Birincisi ben şikayet etmedim ki şikayet de edebilirim. Zorluklardan bahsettim. Bu şükürsüz olduğum anlamına gelmiyor. Nasıl bu sonuca vardınız merak ettim. İkincisi sağlığım ve oğlumun sağlığı için her daim şükrederim. Bunları asla kaybetmek istemem. Lakin konunun bunlarla ve şükürle bir bağlantısı yok.

Büyüyüp Üni basladıklarında rahat ederız ınsallah ya da torun bakmazsak evlenince bebeler

Kücük bebegım var uykusuzum bırde buyuk oglum vucudum o kadar yorgunkı uykuya hasretım yanı hep aynıyız ama ben sukredıyorum ıyıkı var cocuklarım onlar olmasa ınsan daha cok sıkılır. Bazen bende boyle dıbe cokuyorum ama kalkmak lazım evde bebek var izin vermıyor yuvarlanan asi bir panda

Anca bu kadar guzel anlatilirdi. Calisan kadinlarin hepsinin savunmasi ayni ama asla katılmıyorum. Tum gun evde durmakla aksam birkac saat ugrayip, yatmak kesinlikle ayni degil. Suan tek hedefim oglani az daha buyutup krese vermek ve calismak. Bu halde ne maas, ne dinlenme, ne tatil hicbiri yok. En azindan cebime para girer bosuna calismis olman.

niye ev hanimisin? gercekden merak ediyorum- bebeginiz kac aylik?

Araya günler, spor, oyun etkinlikleri gibi aktiviteler sıkıştırsanız, işi gücü, temizliği az bırakıverseniz iyi olur bence. Bu yaşantının sonu depresyon benden demesi..

Saglikli olalim da bunlari yapalim. Ne yazik ki ev hanimlari hep boyle bir gun bile ara verilmiyor Verildigi taktirde ev talan

Calisiyorken bunların çoğunu yapmıyoruz. Çocuklara başkası bakıyor, evi başkası temizliyor. Akşam da mesai devam etmiyor ; çok yorgunum deme hakkı oluyor.

Canım, inan çalışanlar da bu durumda. Sabah bi rkoşu uyanıyorum, giyin süslen, işe git. Orada hiç istemediğin kişiler ile zorunlu görüş dediklerini yap, hatta sana bazen hakaret etmelerine ses çıkarma, bir koşu eve gel, evi temizle, ertesi gün ne giyeceğine karar ver, ütüle. Duş al. Uyu. Ben buna çare bulamadım. Bulan varsa yazsın bir zahmet.

çocuk sahibi olurken beklentiniz neydi?:) Cocuksuz hayatında pek numarası yok yanı, ev is:) Cocukları bırakabileceğiniz biri varsa, bırakıp bi kac saat nefes alın derim. Bunalmıssınız belliki. Olur öyle.

Hepimiz aynıyız Ben çocuğumu okula bıraktıktan sonra haftada bir okuldaki annelerle kahve içeriz birbirimizin evinde. Güzel sohbetler oluyor. Haftasonu da kızımla bir gün çıkıyoruz. Hatta yazın evde hiç durmuyoruz. Eşimde izinliyse haftada bir üçümüz çıkıyoruz. Yinede sıkılıyorum. Çünkü hep aynı şeyleri yaşıyoruz. Bana atraksiyonlu hayat lazımdı:) işe de giremiyorum kızımı emanet edeceğim kimse yok çünkü.

Monotonluk hayatın gerçeği. Ama ufak değişiklikler yapılabilir, bize iyi yansır. Mesela ev işleri nankördür, her gün aynı işi ister yapsanız da yapmasanız da. Rutininizi biraz değiştirin ve kendinizi paralamayın. Çocuklarınızın okulda olduğu saatlerde sevdiğiniz birşeyler varsa onları yapın, vaktinizi değerlendirin. Yarım saat kitap okusa insan, ruhu dinleniyor. Kurslara da katılabilirsiniz zevkinize göre. Çalışın veya çalışmayın o kısmı bilemem ama yapılacak şeyler bulabilirsiniz. Ben de evdeyim bu ara. Okula giden çocuklarım yok henüz evdeler. Günler genel olarak aynı geçse de, "iki günü eşit olan ziyandadır" sözünü uygulamaya çalışmaktayım. Bugün hiçbir iş güç yapmayacağım mesela bu epey bir değişiklik benim için Devrilip yatacağım çocukların ihtiyaçlarını gözetirim. Bir de oyunlarına katılırım yeter

En azından okula bırakıp birkaç saat de kafanı dinliyorsun benımkıler henuz okula bile gitmiyor, gidecekleri günğ 4 gözle bekliyorum. Şükret bence canım.

Rabbim başka sıkıntı vermesin yani çocuk olmasa ne olucak ki. Çalışıyorsunuz hergün gene aynı iş ev yemek bulaşık çamaşır olucak. Evdeyseniz iş temizlik yemek bulaşık yat kalk aynı kimse 7 24 gezmiyor. Degisken0

Emin olun biz çocuksuzlar da her gün aktiraksiyon yapmıyoruz. İş, ev, aile büyükleri, arada bir sosyalleşme o kadar. Evlatlarınız ve siz inşallah sağlıklısınızdır, geri kalan boş.

Sizin bu evdeki rutinlerinizi çalışan bir kadın üstüne tüm haftanın temizliğini de katarak haftasonu gibi kısıtlı zamanda yaşıyor zaten. Biz de uzuvlarımızdan çekiştiriliyoruz. Siz bunu haftada zamana yayabiliyorsunuz. Tüm gün bir yerde çalışan kadın kendine zaman mı ayırıyor Allah aşkına? Milletin kaprisini egosunu çekiyoruz. Siz yazdınız "akşam eve uğrayıp yatmak" tabirini. Idrakyollariiltihabi nın yorumu daha yapıcı ve anlaşılır. Çalışan var çalışan var diye belirtmiş. Ona bakarsanız ev hanımı olup haftada veya iki haftada 1 evine yardımcı olan akrabalarım da var. Yani neymiş? Her ev hanımı da bir değilmiş değil mi? O yüzden dedim itici kıyaslara yer vermeyin diye. Kimsenin evinin işi beni ilgilendirmez. Benim iki koldan hayat mücadelemin ev hanımlarını ilgilendirmediği gibi..

Yoo işyerinde hiç huzurlu değilim, hobi olarak da yapmıyorum aksine hep söyleniyorum ahahjsjs. Benim genel olarak bir iç huzursuzluğu sendromum var zaten. Nerede değilsem orada mutlu olacağımı sanıyorum. Durduğum yerde mutlu olamıyorum. Hep "bir şey yapmam lazım" "ben niye buradayım" düşünceleri ile boğuşuyorum. Lakin kötü mü en kötü mü diye tercih yapmak zorunda olunca, kötüyü seçiyorum. Ev hanımlığı en kötüsü :)))

Gün içinde hiç kendinize vakit ayırmaz mısınız? Ben evde vakit geçirmeyi severim mesela. Kitap okurum, film izlerim, yabancı dizilere başlar her gün işlerimi bitirip takip ederim, arkadaşlarımı kahveye çağırırım.. Ütü yaparken netflix ten film açıp izlerim. Tabi bunları yapmam için evde olmam lazım. Çalıştığım için evde olmak kıymetli geliyor. Tabi çocuğum daha ufak onun da okula başlamış olması gerekiyor. Her gün yeni yemek yapılmaz mesela. Bir gün öncesinin yemeği yenebilir. Çocukları bırakınca gidip dolaşın. Spora başlayın, bir kursa yazılın vs. Hayattan zevk almak isteyene seçenek çok..

bence tamamen hayata bakış açısıyla ilgili. çalışan kadın olup off her sabah aynı kalk, işe git, kapris çek, eve dön koştur diye bunalıma da girebilirsin. zor gelse de severek de gidebilirsin. aynı şekilde sabah çocukları okula gönderdikten sonra ya da onlar kalkmadan fazla değil 15 dk bir kahve keyfi yapıp, ev işlerine baslayabilirsin, ya da aynı işler sıkıldım diye melankolik de olabilirsin. bence hepsi bizim bakış açımızda saklı. yuvasi koktuğu için yüz kere yuva değiştiren bir güvercin hikayesi okumuştum bilge bir kuş ona kendisinin koktuğunu söylüyordu. hayat da bu kendimizi değiştirmedikçe her hayat rutine bağlıyor eninde sonunda.

Son paragrafta yaptığınız iş için motivasyonunuz var. Ertesi gün erkenden kalkıp işe gidecek ve başka başka insanlar göreceksiniz. Mesela şu anda bir sepet ütü var beni bekleyen. Zerre yapma isteğim yok. Çünkü ertesi gün yine sadece ütü yapacağım. Belediyelerin spor aktiviteleri var evet. Kısıtlı zaman ve günde gidilen, bir miktar faydası olabilen aktiviteler. Mesela ben gittim onlara. Bir nebze iyi geldi ancak beni iyileştirmedi. Çünkü benim derdim zaman doldurmak değil. Kendim için bir şey yapmak da değil. Benim derdim, bunca yorgunluğun ve koşturmanın hiçbir karşılığının olmaması. Mütemadiyen koşturuyorum ancak cebimde para yok. Sahilde çay içmek için adeta maraton koşucusu gibi çocuğu yarım gün okula bırakıp hızlıca minibüse binip çayımı içip aynı hızla dönüp çocuğu almam lazım. İstanbul trafiğini düşününce, yetişme korkusu ile o çay keyif değil azap oluyor insana. Büyük şehirde çalışsan da çalışmasan da sürekli koşturup adeta robot gibi yaşıyorsun zaten. Üç kuruş para için saatlerce mesai harcayıp o kazandığın parayı harcayacak zaman bulamıyorsun. Hadi zaman buldun, bir yere gidebilmek için o zamanı trafikte harcıyorsun. Her türlü zulüm yaşamak zaten. Ancak evde olmak var ya, azap. Hayat akıyor ve sadece izliyorsun. Faturayı nasıl ödeyeceğim diye sürekli düşünürken kafanı dağıtacak bir şey yok. Elden gelen bir şey yok. İş görüşmelerinde "canını Çıkaracağız ama üç kuruş Vereceğiz. Ülkenin durumu malum" diyorlar üstelik. Aman bilmiyorum ben zaten komple karamsarım. Ancak ev hanımlığı tecrübe ettiğim en zor meslek.

Hayatınızda şükrettiğiniz herhangi bi' şey var mı çok merak ettim.

Küçük çocuğunuz varsa hayat onların ihtiyaçları etrafında dönüyor, dönmelide çünkü bize ihtiyaçları var. Bazen bana da geliyor böyle bir bıkkınlık, sevdiğim şeyleri yapmaya çalışıyorum fırsat buldukça iyi geliyor. Ama sizde genel olarak bir memnuniyetsizlik var, şuan ki şartlarınızı kabul edip mümkünse hayatınızı güzelleştirmeye çalışın. Evet 3 çocuğunuz var ve onlara bakmak gibi sorumluluğunuz.

Benimki de donuyor zaten o yuzden butun gunumu temizlige ayirmiyorum :) biraz mutfak, camasir, yemek, supurme, toplama falan. Haftada bir anca temiZlik yaparim. Hergun hergun temizlige mi geldik dunyaya B

yemek yapsa, dağınık toplasa, evi süpürse, çamaşır katlasa tamam. Bir de evin düzeni, eşyanın çokluğu, evin ve eşyaların eski/yeni oluşu calisma suresini etkileyebilir. Ayrıca mesela benim evimde saklama alanları yetersiz. O yüzden kolay dağılıyor. Ben neredeyse 9 aydır büyük temizlik yapmıyorum. sürekli supurme-silme gibi genel temizlik yapabiliyorum ancak. böyle olunca ev gerçekten 2 günde eski haline donuveriyor.

10 günlüğüne kaynananızı çağırın bakın bugünlerinizi nasıl özlüyorsunuz :)

Mümkünse çalışın. Yoruluyorsun ama rutini kırmış oluyorsun. Ev, enerjiyi emen bir kara delik.

Hep aynı ki. Bazen aksamlari veya hafta sonlari dışarıya gezmege vs cikariz. Yazlari yine daha guzel gecer tatil vs. Ama diger zamanlar bizim evdede durum ayni. Eş ise cocuklar okula bebekle kahvalti, evin isi, okuldan donen çocukların odevi, aksama yemek, toparlama... aksam esimle basbasa bir kahve icemeden uyuruz bazen.. Allah yokluklarını gostermesin, buyudukleri zaman ev bombos ve bolca vaktimiz olacak, bugunlerden de keyif almaya calisin.

Aynen öyle. Sahile inmekle komsuyla iki laklak yapmakla kafa toparlanmiyor ki nede bunalımlı ruh halinden kurtulunmuyor. Illaki her kosulda yorulacagiz bazi arkadaslar olayi farkli anladi sanirim. Bazilari ev hanimlarini aksama kadar gezebilir ve istedigi kadar uyuyabilir pozisyonunda bile sandı. Herkese kendi icinde bulundugu durum zor geliyor herhalde..

Kac cocuk var? Cocuklar okuldayken eve gelmeyin siz de gezin dolasin. Cocuklu hayat boyle zaten.

ben okadar daginiktim ki annem artik bana evlende kurtulayim derdi espiriyle karisik simdi kizimi alip ona gidince ev bark ne olmus umrunda olmuyor gecenlerde duymadigimi sandi ama ben mutfaktayken kizima ananda gitmeyeydide hergun buralari dagitaydi keske dedi aklima skildigim bu hayat telasini bir gun ozleyecegim geldi sukrettim hergun evi dagitan telasima ortak olan birileri var yanimda diye bir rahatlama geldi insan aklini oynatacak gibi oluyor hergun ayni seyleri yasayinca ama demekki hayatin tadi tuzu orada cok bunaldigimda yemekde dahil hic bir is yapmiyorum 2 haftada bir uzatip bacagimi oturuyorum bir yemek yapmamak bile kendime 2 saat ayirmami sagliyor arada kahvaltilikla tostla falan idare edin esiniz ayda birde olsa disarida yemege cikarsin olmazmi

Üstte bir arkadas gayet güzel anlatmış ne demek istedigimi.. ayrica tam zamanli ev hanimligindan calismaya terfi etmis 2komsumu goruyor ve duyuyorum. Cocuklarida var. Illaki yoruluyorsunuzdur burda yorulmaktan cok kendine zaman ayiramamak tum gun ayni seylerle dönüp dolasmaktan dert yaniyoruz. Misal bugunumu su saate kadar anlatayim; evi topladim cocuk agladi kostum sakinlestirdim bilmem kac kere, yemegi ocaga koyana kadar bacagimdan asili mutfakta yerlerde resmen, yapma dersen 2tane okuldan gelecek cocuk var birazdan, yapmama gibi luxum yok malesef.. odev baslayacak o bitince aksam yemek, cay fasli ve bitmeyen toparlama, yikama, temizleme. Senin rutini bilmem ama ben artik evimi ozlemek, cocuklarla vakit gecirmegi ozlemek istiyorum. Birazcik nefes almak baska işlerle ugrasmak mesela. Aksam eve gidince bende calistim yorgunum dinlenecegim demek.. diger turlu evdesin ve yapilani hickimse gorup anlamiyor. Ve eminim icinde insan bulunmayan ev asla suanki kadar daginik olamaz!

Bebek yapın. O zaman her gününüz aynı olmaz bence Allah sağlık sıhhat versin. Tek derdiniz bu olsun MorAnka

Her gün çocukları yıkıyor musunuz. Ben mi çok pisim acaba. Haftada iki yıkayın. Hayatı kendinize niye zorlaştırıyorsunuz. Kanepeleride yıkatın çok büyük bir meblag degil

Bence çok alakası var. Farklı fikirlerde olabiliriz hemen celallenmeyin Öyle bir doldurmuşsunuz ki yaşamayım daha iyi der gibi Merak ettim ve bir soru sordum relax

Konu sahibi çocuklarınız okul/kreş çağına gelmiş ise ise girip çalışın. Bahsettiginiz bu düzen bir ev kadının düzeni. Ve bir ev kadınının zengin kocası yoksa bu düzen kırılmaz. Gerçi çok pratik fikirler veren bir hanım vardı. Ama ben hayatta onun kadar pratik olabilen bir insan değilim. Siz de benim gibiyseniz size önerim şunlar olacak. - çocuklarınızı servise verin - akşamları çocukların ödevlerine yardımcı olması için bir lise/üniversite öğrencisi ile anlasın. Gelsin her akşam 2 saat çocuklarınız ile çalışsın. - banyo işini eşinize yıkın - her hafta 1 gün düzenli temizlikçi alın - bunları finanse etmek için bir işe girin - yemek pişirme işi dert, cocuklariniz olmasa disaridan soyleyin derdim ama buzluk önerisi yapan biri vardı onu uygulayın. - sofra kur-kaldır ve bulaşık makinesi doldurma işlerini tum aile birlikte yapın.

Bazı yorumları gördüm yazmak istedim, bu sitede ev kadını-çalışan kadın kavgasını defalarca yaşadık, bir tanesi daha olmasın, içeriğinde annelik, ev kadınıyla çalışan kadın kıyaslaması olan konuların sonu iyi bitmiyor, bu sebeple aman diyeyim polemik çıkmasın lütfen.

Her konunda ana fikir "çocuklu hayattan bunalman veya özel hayatina vakit ayırmak için annenin destek olmaması". Lütfen psikolojik destek al. Cok mutsuz olduğun ortada

Dün bu sebepten dolayı evde terör estirdim, şimdi bu konuya denk geldim. Öncelikle eski çalışan, son dört yıldır ev hanımı olan bir kadın olarak şuna açıklık getireyim. Çalışan kadınlar da bunları yapıyor daha zor cümlesini kesinlikle kabul etmiyorum. Bir kere bütün gün boş olan evle tüm gün birilerinin olduğu ev aynı olmuyor anacım. Arada ciddi bir iş fazlalığı var. Onun dışında çalışan kadının bir şekilde gün içinde zihni boşalıyor. Ev-çocuk-ev işi üçgeninden sıyrılıyor. Dolayısıyla psikolojisi daha sağlam oluyor. En önemlisi de cebinde sosyalleşecek parası oluyor. Bu ay camları parasıyla birine sildireyim, yemeği dışarıdan söyleyeyim, bu hafta sonu şuraya gideyim gibi cümleler sarf edebiliyor. Çünkü parası var. Evet çalışırken çocuk ve ev sorumluluğu çok daha fazla yoruyor bedeni ancak çalışan kadının psikolojisi daha sağlam oluyor. Her gün aynı güne uyanmıyor en azından. Bakayım bugün de dünün aynısı demiyor. Bu ciddi anlamda insanı yıpratan bir durum. Çık gez dolaş diyen arkadaşlara gülüyorum. Tek maaşla o iş o kadar kolay olmuyor işte. Çıkıp şöyle çok fazla aktif olmadan dolaşmak en az 100 TL. Neyin gezmesi. Dün sabahtan akşama çamaşır yıkayıp ütü yaptım. Oğlumun ağzındaki yemeği tükürdüğü koltuk örtüleri, elinin yağını sürdüğü çarşaflar, yarım saatte bir kirlettiği kıyafetler, bir bardak vişne suyunu döktüğü halı. Öyle bırakayım mı bunları. Hani bunun titizlikle de ilgisi yok. Mecburen yıkanacak ütülenecek. Ben çalışıyor olsam ve oğlum tüm gün okulda olsa bu saydığım çamaşırlar çıkmayacaktı mesela. Ya da kahvaltı ve öğlen yemeğini okulda yiyeceği için sadece akşam yemeği hazırlayacaktım. Hayır kabul etmiyorum, evde durduğunda yaptığın işle çalışırken yaptığın iş kesinlikle aynı değil. Asıl sorun ev işleri ve çocukla yorulmak değil. Her günün birbirinin aynısı olması. Asıl sorun bu.

Haklısın belki de herkeste aynı değil. İŞinin yakınında ev tutamayanlar var. Maaşı az olanlar var ama o işe mecbur olanlar var. Ben de bazen tam tersini duydum. Evlenince rahata eren, işten çıkıp sabah kocasını işe gönderip öğlene kadar uyuyanlar, para kısmını kafasına takmayanlar, ancak akşam yemek yapıp, bir de eve haftada bir temizlikçi çağıran da duydum. Kişiye göre değişiyor sanırım.

Çocukları iade edemeyeceğine göre... _Degerlitas_ 🌷 tek ayak

Tabikide. 10 gun once agir bir enfeksiyon gecirdim,3gun yattim esim isyan bayragini cekti resmen.. hastalik olmasin her is herturlu yapilir. Gecmis olsun sizede.

Gören de çocuksuz bekarlar her gün bir partiye koşuyor sanacak. Herkesin hayatı böyle. Bunları bir de işe gidip yapanlar var. Onlar ne yapsın ki?

Ahhhh canım senin suan yasadıklarını bende vaktinde yasadım merak etme ogunleri gecirmeden okul gunlerine varılmıyo malesef sende bekliceksin sıranı Ama suna inan okula da baslasalar is azalmıyo Bu sefer okula gotur eve gel tekrar git al odevleri hastalıkları bitmiyo cnm

Ben de yazcaktim da yazmadim. Okuyanin bile psikolojisini bozar. Benim de calisma gecmisim minicikte olsa var ve cidden özlemiyorum hic aksama kadar sinir olup eve gelmekten baska bisey degil gibi. İş yerinde huzurlu olanlardan ve yaptigi işi hobi gibi severek yapanlardansiniz siz galiba.

Hepimiz belli bir dönem aynı sıkıntıları yaşıyoruz. Evet rutinler ve sürekli tekrarlanan şeyler ruhumuzu daraltabilir. Bunun anneliği sevmek veya anne olmaktan sıkılmakla alakası yok. Benim bu dönemlerimde duymaktan en nefret ettiğim söz" anne olmak kolaymı, bizde büyüttük neyin şikayeti bu" vs vs. Evlatlarım en değerli varlığım ama zamanında okumuşum, gezmişim, sosyalleşmişim, bunları bıçak gibi kesince ruh halimize yansıyor, insanız nihayetinde. Benim size önerim, çocuklar okuldayken ilgi alanınıza giren bir etkinlik, kurs olabilir. Yada bir gün önceden temizlik ve yemeği hazır edip o günü tamamen kendinize ayırın. Sabah çocuklarla çıkın, arkadaşlarınızla plan yapın, sahile bir cafeye, sinemaya vs. hangisi sizi daha iyi hissettirecekse.

Çalışan anne olmak elbette zor ama şöyle bir güzelliği var, paran var. Ev hanımı olunca bir kere ev her zaman temiz ve toplu olmak zorunda, güzel yemek yapmak zorundasın adın çalışmıyor çünkü. Ayrıca paran yok. Kursa mı gideceksin para lazım, alışverişe gideceksin para lazım, arkadaşla buluşacaksın para lazım, e bunların hepsi için eşinden istemen ve ufak çapta rapor vermen lazım. İşte sosyalleşiyorsun, geliştiğini hissediyorsun, para kazanıyorsun, hakkettiğini düşünüyorsun ama evde sanki o kadar değerli görülmüyorsun. 5 yıl çalıştım, 2 yıla yakındır evdeyim, kızım 2 yaşına girer girmez kreşe verip işe başlıyorum. Fizyolojik olarak daha zor evet ama ev hanımlığının psikolojisi çekilmez.

Rutinden çıksın diye Açık havadaki etkinlikler güzel olur.

Bende bıktım ama herkes aynı durumda. Hafta sonları çeşitli etkinlikler yapsan. Değişiklik olur

Ama tabi beterin beteri var sukurki saglıklıyız kendimize cocuklara bakacak gucu her sabah uyancak nefesi veriyo Allah bize Biz olmasak kim bakar bu bebislere Ben ot gibi yaşıyorum cok senedir Ot gibi yasasamda olur yeterki yavrularım saglıklı olsun babaları kaçtı bari anneleri basında dursun demi Allah yardımcımız olsun

Çok şükür sağlıklılar, okula gidebiliyorlar. Onkoloji servislerinde evlatlarının başında bekleyen anneler var tek istekleri iyileşip okula gidebilmeleri. Şükrümüzü eksik etmeyelim Allah ferahlık versin

Cocuklu olmadigim icin bende pek iş cikmiyor ama hergun ayri aksiyon yasamiyorum yinede. Evde oyalanacagim oyun konsolum var acayip oyun oynarim bazen. Arada darlanirsam 5 dakikaya cikip bir kahve bisey icerim, magaza bakarim. Onun disinda spor salonu üyeligim var gidiyorum, yoga da yapiyorum Manikurumu evde yapiyorum genelde ama bazen havam degissin diye bir kuafore ugruyorum orda yaptiriyorum ya da bir fön cektiririm. Netflix var dizi, film izliyorum, 1 saatlik kitap okumasi yapiyorum bazen. En cokta her aralikta KK ya da bakiyorum. Bence ev iyi ya İşleri olabildigince biriktirmeden ve cabuk yapsaniz kendinize bu sekilde vakit ayirirsiniz en azindan. Aksamlari da esinizin yorgun olmadigi zamanlar cocuklarla yemege cikin bazen cay icmeye yurumeye. . push ; portakalcandir Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Aylık değil üç buçuk yaşında :) oğlumun özel durumu var. Tam Gün okula uygun değildi bu yıl da. Umuyorum, yani inşallah önümüzdeki dönem hazır olur ben de dönerim işe.

Eş falan yok kaçtı gitti diyorum seneler oldu Donem donem ise girip cıkıyorum zaten hic calısmamıs biri değilim hos calıssamda aldıgım asgari ucretten hallice Ne temizlikcisi ne servisi Para zaten az onlar ayırcak butcem olmaz

Şimdi buna ne denr ki YYapmasydınız keşke Yetiştirme şeklinizi değiştirin Softayı onlar kursun kaldırsın yardımcı olsunlar sorumluluk verin

Öncelikle sizi çok iyi anlıyorum. Madem durumun farkındasınız öyleyse değiştirmek için muhakak adım atmalisiniz ne gibi adımlar. Mesela çocuklara yaşlarına uygun sorumluluklar vererek yavaş yavaş üzerinizden bazı sorumlulukları hafifletebklireinjz. Okula hazırlanma aşaması özellikle çocuklarınıza devretmeniz gereken bir aşama kıyafetlerini kendileri giymeliler, çantalarını kendileri hazirlamalilar gibi. Dağıttıklarını toplamayı öğrenmeliler siz sürekli onların dagittiklariyla meşgul olmamalisinjz. Maddi ödül veya maddi cezalardan kaçının ama bir yere gitmek isterler o zaman dersiniz ki ben de oraya gitmeyi çok isterdim ama oyuncaklarınızı toplamamissinjz bu şekilde bırakıp gidemeyiz. Ayrıca temizliklerini yaşları kaç bilmediğim için eğer çok küçükseler sizin gozetiminizde kendileri yapmalılar. Yani banyo yaparken siz bir tabureye oturun ve ona dokunmadan banyosunu izleyin gerekli yerlerde nasıl yapması gerektiğini söyleyin o tamamladıktan sonra siz eksik olduğunu düşündüğünüz yerlerini yıkayarak ona yardım edin ve çıkın. Tabiki yardiminjz en baştan tekrar yıkamak şeklinde olmamalı. Bir süre sonra banyosunu kendi yapabilir hale gelir. Belli ki evde ortaci eleman gibi olmuşsunuz herkesin işine koş yetiş kolaylaştır ama kendi işin olmasın hesabı. Eşiniz eve geldiğinde muhakak yardım isteyin çocuklarla ilgilenmesi konusunda olur ev işleriyle ilgili olur. Kendinize bir hobi edinin, haftada bir saat bile olsa bir kursa katılın böyle hem sosyallesip hemde zihinsel aktif olacaksınız. Yemek yapma konusuna gelirsek ben kendi taktiklrtimdem vereyim. Öncelikle benim en küçük boy bir derin dondurucum var. Tabi bir çok şeyi konserve olarak da bulundurabilirsiniz. Ben bir paketin tamamını nohut ya da kuru fasulye yi düdüklüde öldürüyorum sonra kendi yiyebileceğimiz porsiyonlarda paketleyip buzluğa koyuyorum. Barbunyayi da aynı şekilde yapıyorum ve barbunysyla çok farklı yemekler salatalar yapıyorum. Uygun vakitlerimde mantı yapıp buzluğa atıyorum. Eşim kıyma aldığında bazen bir kilonun tamamını bazen yarım kilosunu tamamen köfte yapıp buzluğa koyuyorum. Taze fasülye, ıspanak vs öldürüp yine buzluğa. Patlıcanları fırına verip közleme gibi yapıyorum sonra soyup doğrayıp paketleyip buzluğa atıyorum, börek yapıyorum bir kısmını yiyoruz kalanı buzluğa. Daha bir sürü şey yapıyorum aklıma şimdilik bunlar geldi. İnsanlar bunu sadece kışlık hazırlarken yapıyor ben sürekli çünkü inanılmaz pratik ve misafir gelse bile yorulmuyorum. Üstelik internetten bakıp farklı farklı tariflerde de deniyorum buzluktan cikardiklarimi herkes çok begeniyo. Yorulmadan yemek yapmak paha biçilemez. Elbette zamanında enerji harcamış oluyorum ama inanın hepsini geniş zamanlarımda yapıp koyuyorum. Tam anlamıyla 20 dk da mükellef sofralar kurulabiliyor. Bu inanılmaz bi rahatlık inşallah faydası olur size de

Kız orada bile karşı tarafı /partnerimi mutlu etmeyi düşünmüştüm

Her gün kendinizi geliştirmek için zaman ayırın. Çalışmayı da düşünebilirsiniz

Konunuz okadar tuhafki. Herkesin hayatı 3 aşağı 5 yukarı aynı. Dünyanın kuralı böyle. İş-güç-çoluk-çocuk, böyle. Daha önceki konunuzu hatırlıyorum. Çocuklarınızdan neden bukadar şikayetçisiniz? Evet yorucular kabul, ama en nihayetinde çocuklar ve size ihtiyaçları var. Onlara dünyaya getirirken beraberlerinde bisürü iş ve sorumluluk getirdiklerini bilmiyor olamasınız. Bence sizin sorunlarınız farklı, sorunun kaynağı çocuklar değil. Hayatınıza renk katmak sizin elinizde Ev işi zor geliyorsa, bir işe girip çalışın eve yardımcı ayarlayın. Çalışmayı düşünmüyorsanız spora gidin, bisürü kurslar var onlara katılın. Kendiniz için birşeyler yapın. Siz sade anne değil, kadınsınız bunu unutmayın. Önce siz mutlu olacaksınız ki, çocuklara faydanız olsun 1Sen

İşin ile evin yakın olmalı. Yarım saat içinde işte olabilmelisin. Benim bir ara ev ile isim toplu tasima ile yarım saatti. Ama ben uyandıktan yarım saat sonra işte olurdum. Duşu da sabah yapardım ise de taksi ile giderdim 5dk falan sürüyordu. Şirketin hemen yanında kuaförüm vardı. Sabah fonumu de cektirirdim. Ona da 10dk yi asarsa kizardim. o sira da makyajimi da yapardim. Bir de simdikinden tam 15 kilo zayiftim. off be ne keyifmis. Param da var her akşam da gezmelerdeydim. Gece de uyku tutmaz kitap okurdum. Her hafta 1 kitap bitirirdim. Bizim evli arkadaşlar da aynı senin bahsettiğin hayatı sürerlerdi. Ben de hayatı kendilerine zorlastirdiklarina karar vermiştim. Gömleklerimi, pantolonlarimi da kuru temizlemeciye ütüye verirdim. Ooo bir de hafta da 3 - 4 spor salonuna giderdim. Off be ne hayatmis. Bu ne zaman bozuldu biliyor musun evlendim uzağa taşındım herşey bozuldu.

Sabah yedi buçukta uyandım. Oğlum uyandı ben de uyandım haliyle. Ev hanımıyım ama uyumuyorum. Gece de kırk kere uyandım oğlum sayesinde. Gezemiyorum çünkü gezecek param yok. Çalışırken ben de böyle derdim. Ev hanımlığı ne rahat derdim. Kazın ayağı öyle değilmiş.

Hepimiz gene "bir ev işi yapıyorum, bir yemek yapıyorum, bir çocuk yetistiriyorum herkes parmağını ısırıyor" a bağlamisiz... "keşke erkek olarak dogsaydim...90 B cup memem olacağına 8 cm pipim olaydı... şahane hayatım olurdu" diye düşünen bir tek ben varım sanirim