Özgüven çok önemli. Öncelikle kendine güvenmen lazım. Ben bu konuda kendimi çok yeterli bulurum hep. Herkesle çok rahat konuşabilirim. Saygınlık çerçevesini aşmadan. Gerekirse Müdürüme bile kafa tutarım. Ha yaşım 33. ama senin yaşındayken de öyleydim. Biraz arkadaş çevreni değiştir. Herkesten kapacağın bişeyler olacağını unutma. 70 yaşındaki bi nineyle de sohbet et, 7 yaşındaki bir çocukla bile. M

Önünde aşman gereken tek engel var o da '' bu çekingenliğini ortadan kaldırmak '' ... ... Daha sempatik, konuşkan, güleç biri olabilirsin.:79:. . Sen içine kapandıkça kimse sana acıyıp seni açmaya çalışmaz. . Sen kendini aştıktan sonra bu durumdan kurtulabilirsin ancak...:129: ... İçinden nasıl olmayı hayal ediyorsan öyle biri ol.. ve önüne duvar koyanları da takma.. E

ben 26 yaşındayım ve senelerdir bu durumdan kurtulmaya çalışıyorum psikatriye de gittim ama yeterince etkili olmadı. Haklısınız ama çok vaktim olmuyo yoğun çalışıyoruz. Bununla ilgili tiyatro kursuna gitmeyi düşündüm bir ara daha rahat hareket etmemde etkili olur diye Halk eğitimde oda tirat yaptırdılar bize doğal olarak seçilemedim ve kaldı ama tekrar denicem tiyatro için.

Arkadaşlara katılıyorum canım ben de. İnsanlarla iletişim kurmanı gerektirecek ortamlarda bulun, kaçma, böyle böyle aşılacak bir şey. Ben de böyleyim ben de kendime güvenemiyorum ama inan özgüvensizlik berbat bir şey. Ben de çabalıyorum, sen de çabala daha sıcak davran kendini çekme, korkma. Umarım biraz olsun işe yarıyordur söylediklerimiz. Çünkü emin ol bu konuda kimse sana yardım edemez sen kendi kendine aşabilirsin.

canım yanlış anlama ama bu biraz asosyalliktende kaynaklanıyor olabilir ; mesela bi dans kursuna yazıl veya v. s plates spor felan orda insanlarla konuş yeni arkdaşlıklar edin faydası olucaktır.. yaşın kaç bilmiyorum ama 17 yaşlarında bende senin gibiydim konuşmaktan çekinirdim.. daha sonra yeni çevre yeni arkadaşlıklar edindim vala şuan insanlar bana yanlış bişey söylemeye korkar oldu özgüven ve dobranizm patlaması yaşıyorum zaman zamannn :)) MissCherryBlossom

Merhaba herkese iyi günler benim günüm hiç iyi geçmiyor kafayı yemek üzereyim düşünmeden yapamıyorum bu yüzden sizlerden yardım almak istedim. Benim derdim iletişim insanlarla istediğim gibi iletişim kuramıyorum mali müşavirin yanında satajımı yapıyorum yakında mali müşavir olcam bu hem işimi hemde sevdiğim insanla da istediğim gibi iletişim kurmamı engelliyor. Kendini anlatamamak çok kötü insanlarla kötü olmamamak için kendi istediklerimden düşüncelerimden vaz geçiyorum. onlarla tartışmaktan kaçıyorum. yanlış anlaşılmaktan ve yanlız kalmaktan korkuyorum kendime güvenemiyorum ne doğru ne yanlış en önemlisi benim doğrum ne? Ne yapmalıyım bilmiyorum. 3,4 senedir birlikte çalıştığım iş arkadaşımı seviyorum ama onunla yakın arkadaş olmayı bile başaramadım ona göre kendine fazla güvensiz sessiz beceriksiz bir insanım. Daha 17 yaşında kıs 1 senedir birlikte çalışıyoruz o bile onunla arkadaş olmayı dost olmayı başardı ama ben 4 yıldır bunu yapamadım anlaşamadım hep ters düştük şimdilerde yine yakın olmaya çalıştım başarır gibi oldum sanırım biraz belli ettim ondan hoşlandığımı sevdiğimi iş olarakta benim üstüm de bana şimdilerde ters davranıyor önceden şakalaşırdı takılırdı şimdilerde o yok iyice uzaklaştı benden önüme kocaman bir duvar var ve ben bunu aşamıyorum. her gün görüyorum gönlümede laf geçiremiyorum. kendime kızıyorum neden böyle biriyim diye kendine güvenen konuşkan cana yakın biri olsaydım böyle olmazdı diye kızıyorum kendime. Psikolağada gittim ama olmadı. NE YAPACAĞIMI BİLMİYORUM İYİCE ŞAŞKINA DÖNDÜM. LÜTFEN YORUMLARINIZI BEKLİYORUM&#8230;