Öğretmenim ve anneyim.. Bu yazdığınız tepkiler bilgilendirme.. Ve bence çok önemli.. Bazı çocuk daha bogazlidir okulda verilen yemek azdır -genelde yemedikleri için- ve çocuk isteyemiyorsa aç kalır örneğin.. Bu da onu huysuz yapar vs vs.. Kavga etmiştir.. devamı gelebilir.. öğretmen bilmeli ve onları kaynastirmalidir.. Sizden utanıyor olabilir.. "haberdar etmenize sevindim.. bunu aşmak için bir yol izleyeceğim Teşekkürler " demek veliyi sorunlu olmaktan çıkarır.. ve tabiki dediğinizi yapacaksiniz:) Çocuğun özel durumlarını öğretmen bilecek ki çocuğun konforu artsın öğretmen de işini daha sorunsuz yapsın.. Anne olmamak objektif bakmami sağlıyor demissiniz.. Anne olsanız da bunu yapabilirsiniz mesleginizin gereği bu zaten.. Anne çocuğuna karşı objektif olamıyor olabilir evet bu noktada öğretmeni suçlama ortaya çıkabilir.. katılıyorum.. velilerinizi ve öğrencileri iyi tanımak lazım.. bir de veliye güven verirseniz o ölçüde abartılı müdahalenin önüne geçersiniz.. biliyorum farkındayım elimden geleni yapıyorum u gösteren öğretmen rahat eder.. veli de o ölçü de frenler kendini.. içi rahat eder.. Dinlemek lazım saçma bile gelse belki tek bir ise yarar kelime yakalarim diye.. Velinin de öğretmenin de sorunlusu çekilmezi var.. ama öğretmen herşeye rağmen veliye yönetime rağmen işini layigi ile yapmali.. söz konusu çocuk çünkü.. Hele ki meslek olarak 0-6 yaşı seçmiş.. 2 kat özen şart.. karakterlerinin büyük ölçüde oturduğu yıllarda eğitim için bakım için emanet edilmiş çocuklar onlar.. Bunun farkında olmayan çok okul öncesi öğretmeni var maalesef.. Mesleğini seven elinden geleni yapan çocuğa insana kıymet veren sabırlı sorunları çözmeyi bilen bir öğretmen bence en iyi ogretmendir.. Kolay gelsin hepimize.. zor ve guzel bir meslegimiz var..

Bir kere velileri memnun edemezsiniz, silin o ihtimali kafanızdan. Minicik bir şey için şikayet etmeye dağ, tepe aşar giderler de, memnun olduklarında bir adım atmazlar. Okul öncesi olsun, branş olsun fark etmez, her birine kendi çocuğu gibi davranamaz kimse. Davranıyorum diyen de yanılıyordur. Emanet gözüyle bakıp, emanete hıyanet edilmeyecek. Benim çocuğuma değil, çocukken bana yapılsaydı hoşuma gider miydi düşüncesi daha güzeli.

Ben bir okul öncesi öğretmeniyim. Geçen yıl karşılaştığım birkaç sorunlu veli vardı ve bu konuyu anlamaya çalıştım. Çocuğum olmadığı için belki de sağlıklı bir empati kuramıyorum, daha objektif bakıyorum olaylara, kimi zaman abartı geliyor tepkiler. - Benim çocuğum üşür, - Benim evladım acıkır. - Kızım utanıyor - Oğlum arkadaşıyla kavga etmiş. - Çocuğum normalde çalışıyor ama derste sizden utanmış. Ben haklıyım fakat karşı taraf da anne?! :) Sizin için '' İYİ ÖĞRETMEN'' nasıl olmalı? Bir öğretmen nasıl davranırsa, ''İşte Bu! '' dersiniz? kavun kokusu Buraya reklam