bende 89'luyum ve işin garibi hep derim ki ben 23 yaşımı çok sevmiştim orda kaldım ben yaaa güldüm yani şimdi sende aynısını söyleyince. Bende istiyorum bebek ama bekliyoruz henüz gelmedi. Oluversin diyoruz ama oluvermiyomuş öyle pat diye. 3. ayımız bu bekleyişte. herkes diyordu eşin gelsin buraya sen niye gidiyosun eşini ikna et falan. bende erkek olunca iş güç bırakıp gelmek zoruna gider ağır gelir iişi gücü ters giderse dokunur ben gideyim dedim geldim. Ama haklıymış herkes çok zormuş kimsesiz kalmak. Eşimin ailesi çok denk olsa buda olmucak belki, ama onlarda bi ayrı terane

Birinin eşi yeni doğum yaptı memleketi de birisi ev sahibimizn her zamn işleri var birisi de öğretmen köyü yakın o yüzden genelde köye gidiyorlar Arabamız var gezmeye falan gidiyoruz ama işyerinde de bayan olmadığı için insan bir arkadaş arıyor sürekli eşimle zamn geçiriyorum ve bazen esim dışında dışarıdan bir insana da ihtiyaç duyuyorum

Evliliğin ilk zamanlarında hicc kimseye ihtiyacım yokmuş gibi ve eşim herseye yeterli gibi hissediyordum ama biraz zaman geçince sıkılıyor insan sonuçta bayanım ve bir hemcinsimle konuşma ihtiyacı hissediyorum farklı insanlar tanımak onlarla sohbet etmek istiyorum zaten utangaç bir yapım vardı ve bu durum beni iyice içine kapanık bir hale getirdi

canım eşim evlendğimden beri bebek çok istiodu. ben de ay evllk oturttrsak bi sene filan olmasın diodum. hiç korunmadık ama bebiişimiz de olmadı. snra tüplerimn kapalı olduğunu fark ettik. tedavi tüp bbek ile çocuk sahibi olduk nasıl karar verdk ya da verdm mi nilmyrm. hep genç olma isteği vardı bende. iyi ki de var bebeğim :)herkese hayrlı zamdna hyrlı evlat nasip etsin Rabbim

Merhaba arkadaşlar o kadar yalnızım ki derdimi anlatabileceğim konuşup gulebileceğim tek arkadaşım yok çevremde arkadaş olmaya çalışan insanları da kendim uzaklaştırıyorum. Arkadaşı olup gün yapan çay içip sohbet eden hanımlara o kadar özeniyorum ki bazen kendi kendimi gaza getiriyorum ama sonra aldigim kararlar uçup gidiyor bir kurumda çalışıyorum ve tek bayanım cekingen olduğum için erkeklerle zaten muhabbet kuramiyorum yardımlarınızı bekliyorum bende arkadas canlısı neşeli bir insan olmak istiyorum hayatta pasif kalmaktan çok sıkıldım lütfen yardımcı olun

Bizimde ikinci ay bekliyoruz bakalım hayırlısı Allah isteyenlere nasip etsin bazen istediğim de emin olamıyorum hazır mısın deseniz ona da emin değilim sen nasıl karar verdi anne olmaya asya5560

ayyy öyle patavatsz çookk varrr. neler neler var. laf söylemeyi bi şey sanan. bazen çini döküosun bi şey anlatıosun tak bi şey söylüyo soğuosun işte o eski arkdşlıklarımı tutturamıoyorum. ben 89 doğumluuym sanırım 26 yaşındyım. ama sanki 23 filan hssdyrm orda kalmışım. zaman geçio ama sanki hala çocuğum. çok sükür bbeğim var evet :)Rbbim isteyen herkese nasip etsin. o kusur bulma değl de canım seçici olma şimdi oturup kalktığın insan tabiki düzgün olacak evine davet ediosun sonçta. kimisi var çok muhafazakar kmisi var aşırı uçta şmdi böyle olunca bi yerden sonra ters düşüosun ya sen onla ya o senle. bi arkaadaşım bari yanıma düşsseydi diyoum sanki bana ii gelen herkes farklı şehirlere dağılmış

bende gurbetteyim samimi bi arkadaşım vardı o da ben evlenince samimilik pek kalmadı başkada kimsem yok Allahtan çalışıyorum kafamı dağıtıyorum en azından gerçi samimi dertlerini anlatabileceğin biri olmalı memleketimdeki eski arkadaşlarımla da sürekli konuşulmuyo telefonda bazen canım sıkılıyo saat kaç olmuş herkes evli barklı bu saatte aranmaz ki diyorum gerçi kimseyede dertlerimi yansıtmak istemiyorum ailem gerçek dostlarım benim mutlu olmamı istiyorlar çünkü, halalarım dostlarım telefonda konuşurken iyimisin mutlumusun derken ağlıyorlar bende oyüzden onlara dert dökemem sürekli birilerine dert dökmek için birilerinide arayamam az çok beni anlayan bi arkadaş vardı yanımda oda şimdi doğum izninde bazen çatlıyorum

aynıyız.. benimde bu şehirde kendi akrabam ailem arkadaşım namına tek insan yok. benim kimsem yok diye ağladığımı bilirim. biraz işe girince hafifledi ama yinede halen yok kimsem. ailemin yanında nasılda neşeli konuşkan biriydim. şimdi evlenince hepsi yokoldu. birileriyle güzel muhabbet kurmayı başarırım, hatta yapıyorumda iş ortamında ama sonra çekiyorum kendimi o kişilerden kötülük dokuncakmış gibi geliyor. ki zaten zaman zamanda dokunduğu oldu. iyi niyetle yaklaşırım karşımdaki dengesizler genelde bayanlar ya yatakodasını anlatır ya kocası nasıl aşık onu, hediye aldı kocam, ay çok paramız var ay marka giyiniyorum, ay canım senin ayakkabını görünce çocuk ayakkabısı gibi geliyor demeler, sürekli gösteriş hava atma yarışları... benim 25 yıllık çevremde hiç bunlar olmazdı. kimse bana böle demezdi çünkü hep seçmiştim bi çevre oluşturmuştum kendima ama bırakıp geldik evlenerek. tanımadığım için mi bilmiyorum aşırı muhabbete giremiyorum. yüzeysel yani.. çünku kafam götürmüyor havalı gösteriş meraklısı salak insanları. bari diyorum yalnız olayım kafam rahat olsun. ama ailemin yanında iken çok arkadaş ortamlarında tanımadığım insanlarla güzel arkadaşlıklar kurup tanışırdım buna rağmen kızlar laf sokmazdı bana. saçma sapan hareketleri olan bisürü gereksiz kadın var işortamında. devir mi değişti gerçekten anlamıyorum. Bide ben kapalı bir bayanım, Aydın'da yaşıyorum ve sağolsun çoğunluk kapalıyım diye önyargılı. halbuki ben herkes açık diye önyargım yok. ateist arkadaşlarım vardı benim evlenmeden önce gayette anlaşırdık. ama burda çok değişik. suratıma baka baka gözüme baka baka ben kapalılara antipati duyuyorum siz kapalılar şusunuz busunuz diyorlar. e hal böle olunca kafamı ağrıtacağıma kimsem olmayversin diyesi var insanın..

O zaman şikayet etmeye gerek yok. Adım yoksa çözüm de yok çünkü. En iyisi değiştirmek için uğraşmadığımız bir şeyi olduğu gibi kabullenip mutlu olmaya çalışmak. ^^ H huzunlupapatya

Ben de aksine teke tek muhabbetleri daha çok severim daha aktif olurum. Bazen kalabalıklar da güzel gerçi ama başbaşa olunca daha derinine inebiliyorsun karşındaki insanın. Bence sizin en başta çözmeniz gereken olay özgüven sorununuz. Onun için seminerler falan araştırın. Kişisel gelişim kitapları da belki farkındalık yaratabilir. Çevreyi düşünmeden önce kendinizde değişiklik yapmak için adım atmalısınız.

canım sanki beni yazmışssın. aynı ne eksik ne fazla. benm yasadğım sehrde ailem de yok. iletişimm sadece telefnda arkdslarımla. o kdr özlyrm öyle hsret kalıyorum ki muhabbetlere

bazen aynen M masalzeynep in bahsettiği gibi kendmi gaza getryrm bi bakıyorum fıssss. mesela ehliyet alim dedim. ya da bir kuranıımı ielrletim. bi etkinliğe katilim boyama yazma çizme bu kararları aldım aldım hiç uygulamadm. bu sefer hepten sinirlendm.

komşularında mı çalışıyor?arabanız var mı? eşinizle bi yerlere gidebilrsini<

Bend edüşünüyorum anneliği hakediyor muyum diye. Doğurmuş olmak için doğurayım kafasında değiilim. Aslında kendimi geliştirmeliyim diye düşünüyorum ama henüz adım atmadım bu konuda. bişeyler yapmalı... biraz yaş ilerliyor, e eşim olmuş 30. Ben çok geç doğmuşum 12 sene sonra. çocuklarım benim gibi olmasın isterdim ama bakalım nasip. Yaşlı bir anne olmayayım hastalıkları fazla olan bir anne olmayayım erkenden bebeğim olsun dinçken olsun diyordum ama oldu yaş 26 :) İlk aylar aramıyordum hiç ama 8. aydan sonra ya bi bebişimiz olsa düşüncesi birden küt diye girdi kafama.

aynı canım aynı.. bak sen bebişde bekliyosun yinede buda bir + senin için. benim oda yok. bazen düşünüyorum ne kadar sene sonra ailemin yanındaki çevrem gibi bi çevre edinirim diye. eşimi sıkıştırıyorum sürekli arkadaşlarından düzgünleri evlileri ile tanışalım oturup kalkalım diye. tek tük tanıştık ama eşim çok yoğun olunca akşam misafirliğide yapamıyoruzki düzgünce. arabada yok gidemiyoruz heryere. evlenelide herkeste bi kusur bulur oldum o da benim sıkıntım sanırım. eşimde diyor sen geçimsizsin o zaman her denilen sana batıyor diyor. Ama evleneli oldu böle. önceden valla böle değildim ya :) burda herkes imalı laf sokuyor kusur eksik arıyor. eleştiriyor hava atıyor. o da bana iğrenç geliyor. öle yapan insanla muhabbet istemiyorum. komşumla bile tartıştım sürekli kocasının yakışıklılığını anlatıyordu. bileziklerini gösterip gösterip ay çok var diyodu ya ya çok olsun bendekinden on kat fazla olsun ama gösteriş gibi görmemiş gibi davranıyodu. gelip gidip bildiğin laf sokuyodu. ilk zamanlarımdı evlilikte bide vallahi psikolojimi bozmuştu inan. kendisi buralıydı, e eş dost akraba dolu haliyle. ay senin kimsen gelmiyormu. bana her gün gleirler bi sürü çeşit yaparım ikram yaparım beğenirler çok beğenirler Size niye kimse gelmiyor yaaa sen eve tıkılıp kalma iki insan yüzü gör balkonda oturda diyodu. Elbet bende karşılık veriyodum ama sinir bozucu yani. onu geçtim afedersin ama namus konusunda imalı konuşmaya başladı. Bunlar eşinin ayakkabısı mı, hımmm eşin mi var evde.. içerde mi... e yok diyorum... ama kimin o zaman bu ayakkabılar.. yani saçma değilmi imalı hımm mımmm demeler sence. sonra sürekli tepeden bişey silkip durunca çamaşırlarım serili iken şorrrr balkon yıkayınca çamaşırları batırınca artık tartıştım. aynı şeyleri hissediyoruz inan. bende bak nasıl dertliyim yalnız değilsin baksana neler neler var konuştukca döküyom herşeyi sen kaç yaşındasın?

amin inşallah

Amin canım inşallah hayırlısıyla bebeğini kucağına aldığın zamanlarda gelir

öyle insnlar zaten cevremde hiç barınamaz ben de kapalıyım, aynen dediğin gibi ben kmseye o gözle bakmıyorum ki benm en yakın dostlarım açık zaten. insanlar maalesef dar kafalı. mesela ben de ailemn yanında oo çok neşeliyim filan aslında iş yerimdeki arkdşlarımla da bayanlarla muhabbet kuruyrm ama ötesi yok, geride bıraktığım arkdslarım gibi basım skştıgnda ya da dertleşmek istediğimde onları aramam mesela. benm gibi evlenip sehir değiştren bazı arkdşlarım var bakıyorum oturmalar gezmeler beraber etknlkler. diyoru neden ben de yok?akşam iştn çıkıyorum eve geliyorum bi yorgunluk eşimle de dışarı cıkıp bi şey yapmıyoruz tembeliz galiba. eşimin ailesi bize 70 km hftasonları genelde ordayız orda da evde oturuyoruz, eşim dsarda arkdşlryla görüşüyo. aslında eşimin orda arkdşarlnn eşleri var onlarla iyi kontakt kuruyorum ama onlar da uzakta, aynı şehrde olmak gibi olur mu?kendmi böyle sanki hayatımı doldurma derler ya emeklilik doldurmak giib öyle hissedyrm. her gün aynı şeyler... diyorum resmen dolu dolu yaşamıyorum daha yaşım kaç ki diyorum. aman pek bi dertliymişim kız

Bende bi tek kendim böyleyim sanıyordum:) Bari aynı şehirlerde olaydık da toplanaydık:) Benim de sizden hiç bi farkım yok. Çayın var mı deyip çat kapı gideceğim arkadaşlarım olsun istiyorum ama maalesef yok. Bekarken vardı öyle güzel dostluklarım evlenip farklı şehre gelin gittiler ben kalıverdim sap gibi Ailem ablalarım yakınımda ama onlarla da her şey paylaşılmıyo

Ben 23 yaşındayım evliyim bazen bebek yapmayı düşünüyorum ama bu yalnızlıktan bunalıp ona da faydali ola am bakamam diye korkuyorum küçük bir ilçede yim burda bayanlar pek dışarı çıkmadığı için bende çıkamıyorum markete dahi gidemiyorum tek başıma buda beni iyice bunaltiyor is ev arasi mekik dokuyorum resmen oturduğum bina da 4 daire var ve genellikle hiçbiri evde durmuyor bazı akşamlar eşimle eve geliyoruz tek bir ışık yok en azından komşularla gidip gelsek bu derece sikilmazdim

Aynen birde bir insanla tanışır tanışmaz başlamıyor muhabbet zaten bir insanla başbaşa kalınca da muhabbet edemiyorum kalabalık olması lazım iki lafın belini kirmak için bunları yaşamak istemiyorum gerçekten bazen çok zorlanıyorum tek arkadaşım eşim ve herseyi de ona yansıtmak istemiyorum

bende sızın gibi olmamaktan şikayetçiyim,

işte aynıyız. peki eşinn arkdşlarının eşleri

Evlenince sevdiğin kişiyle çok mutlu olursun diye düşünüyorum ama başka şeylerde gerekiyormuş ( hayat zor ya