hayır küçük değilim 25in üzerindeyim.. A

Çalışıyorsun değil mi şu anda?

arkadaşım aynı senin anlattığın gibiyim insanlarla pek konuşmak istemiyorum az arkadaşım var coğu kişiye güvenemiyorum ve sonradan da güvenmemekte haklı olduğumuda görüyorum samimi bulmadığım insanlarla sanki çok seviyormuşum gibi yapmacık davranıp yüzlerine gülemiyorum böyle de kendimi yalnız hissediyorum bazen mesela erkek ark. yok bunu kafama takıyorum çirkin bir kız olduğumu düşünmüyorum çok güzel bir kızda değilim ama ortalamanın biraz üstü diyebiliriz ama genelde insanlara karşı mesafeli olduğumdan sanırım erkekler benimle çıkmak istemiyorlar tabi kendimi yalnız hissediyorum ama bi taraftanda güzel taraflarını da görüyorum ne bileyim insan böyle yalnız yaşamaya da çok alıştım 27 yaşımdayım evlenme yaşımında geldiğini hatta birkaç sene sonra geçeceğini düşünüyorum koca olayını bir nebze ama çocuk için acele etmem gerekmiş gibi geliyor ama doğru insanı nasıl bulacağım bilemiyorum arkadaşlarıma bakıyorum diyorumki kendime " böyle biriyle evlenmek isteseydim zaten 10 kere evlenmiştim" katıldığım son düşünden sonra daha az takıyorum neyse fazla uzattım :)))))) sanırım sorunum gerçek anlamda güvenebileceğim sevdiğim, sevgilimin olmaması Allah'ım bu mesajımdan sonrada olsun inş. . push ; tourmaline

peki acaba sen hangi kursa gittin, bana önerebilir misin iyi bir yer? ama sanırım sorunlarım sadece bu kursla da çözülmeyecek.. yine de gitmek isterim.. P

bnce senın ya yasın kucuk 13 15 17 gıbı yada ozguvenın dusuk tourmaline

Bilmem farkında mısın ama 2012 yılında açılmış bir konuyu hortlattin Konu sahibi 5 yılda sorunu cozmustur muhtemelen :)

farkettim ama resmen aynı sorunları yaşıyorum belki o yıldan bu yıla sorununu nasıl çözdüğünden bahseder diye düşündüm. birazda iç dökmek olsun diye yazdım

bence sorunun özel hayatınla alakalı. Yani hayatında özel biri olmaması moralini bozmuş biraz. Doğru kişiyi bulduğun zaman moralin yerine gelecektir bence. tourmaline

Merhaba, Ben kalabalık ve topluluk içinde heyeecanlanıyorum. Dans kursuna gidiyorum rahatım fakat dramada herkes seni izliyor değil mi? Drama da yapabilir miyim sence böyle sıkıntısı olan birisi?

Canım birisi senin kalbini mi kırdı da bu kadar içine kapandın? Bu halinin tek sebebi özgüven eksikliği bence korkmana gerek yok, Kendinde beğenmediğin huylarının ve dış görünüşünle ilgili sorunların bir listesini çıkar. Değiştirilemeyecek özelliklerini kabullen Değiştirebilceğin özelliklerin için çözüm yolları ara ve başaracağına bütün kalbinle inan. Diksiyon kursuna git, tiyatro kursuna git... kısaca özgüvenini kazanabileceğin bir aktiviteye katıl. Veeee son olarakta kuaföre git kendine yeni bir imaj yap, yüzüne kocaman bi gülümseme koy; bak ozaman herşey daha güzel olacak. SANA İNANIYORUM, SENDE KENDİNE İNANIRSAN BAŞARIRSIN TATLIM. EsinBanu İnsanlık İnce

Bence bir drama kursuna gitmelisin. Drama kursunu araştır internetten ve yararlarına bak derim. Bende gittim insana özgüven konusunda çok şey katıyo bence. Ama hocan iyi ve işinde başarılı biri olmalı:) tourmaline

malesef yok canım sorularının cevabını özel mesajında bulabilirsin.. P psikolojibusra

evet artık evlenmek istiyorum karşıma bana denk kimse çıkmıyor.. son 2 yıldır çok yoğun bir şekilde böyleyim yani içimden hiçbir şey gelmiyor, çok bezmiş gibiyim.. çok uzun süre işsiz kaldım vs.. etkiledi bunlar beni moralimi çok bozdu..

benden başka böyle hisseden var mı? benim sorunum ne olabilir?

canım psıkolojık sorun degıl de yetıstırılmenle alakası vardır kucukken tutucu yetıstırıldıysen onu deme ayıp buna dokunma sunu yapma dıye guvensız yetıstırıdıldıysen boyle olman cok dogal Ama aşamayacagın bır sey degıl bol bol kıtap oku her seyden bılgı edınmeye calıs kı gırdıgın ortamda dıyebılecek bır seylerın olsun dıs gorunusunde bakımlı ol aynaya bak kendını guzel gordukce guzel hıssettıkce yuruyusunde bıle guven olacak emın ol. Kendıne sureklı ben oyleyım boyleyım deme bıraz olumlu yanlarını gormeye calıs bır de unıversıteyı aılenden ayrı mı okudun yoksa yanlarında mı? tourmaline

pozitif ve yapıcı yaklaşımın için teşekkür ederim..

hayatının en güzel dönemleri... bence psikoloğa git... tourmaline

bence depresyona girmişsiniz gibi geldi bana. hep olumsuz bakıyorsunuz kendinize çünkü. en kısa zamanda bir psikoloğa gitmenizi öneririrm. çünkü bu olumsuz düşüncelerinizi değiştirmeniz gerekiyor ilk başta. bunun için de psikolog size çok yardımcı olacaktır...

canım fayda etmemesine üzüldüm ya ben hep böyle mi kalıcam.. ben de üni. teye yeni başladığım zamanlarda çok iyiydim, çok mutluydum, çok konuşkandım, herkesle tanışma hevesi vardı içimde.. öff ama sonra çok hayal kırıklıkları yaşadım küstüm, ama genelde de fazla konuşkan değildim zaten..:2: kendimi ruh hastası gibi hissediyorum :26: hiçbir erkek benimle tanışmaya can atmıyor, arada zar zor uzaktan beğenen tek tük birileri çıkıyor.. B

uzman yardımı alman gerekli. etraf böyle söylediği için değil, sen de artık bundan rahatsız olmalısın ki bizlerle durumunu paylaştın. tanı koymak basit bir şey değil. bunu ancak psikologlar ve psikiyatrlar yapabilir. sosyal fobiden tut da antisosyal kişilik bozukluğuna kadar varan bir yelpaze olabilir durumun. önemli olan senin gidip yardım almaya hazır hale gelmen. kimbilir bir kaç seansla kendini daha iyi hissedebilirsin. yardım almak çok önemli. git ve tüm hissettiklerini paylaş. asla zarar görmezsin. tourmaline

Anormallik mi? Normal insan da anormal insan da yoktur her insan farklı özelliklere sahiptir :) Neye göre normal neye göre anormal ¿ Sen de benim gibi anlaşabileceğin özellikte bir insanla karşılaşmamışsın demek ki.. Benzer insanlar ancak birbirini anlar demek ki sadece daha farklısın pek çok kişiden belki de daha özel ve güzel

psikoloğa mı psikiyatriye mi gitmeliyim? haftasonu gidebileceğim önerebileceğiniz uygun bir yer var mı?

sen genede yaptır canım tahlil b12 ayr bir vitamin

offfff. aynı ben. kendimi çok yalnız hissederdim. bu siteye geldiğimde anladımki herkesin ortak dertleri varmış. =( . push ; Rengeyigi

yani ben depresyonda da olabilirim sanırım, tamam hep bir sessizdim ama şu aralar hat safhada.. içimden birşey gelmiyor, bir durgunluk var.. enerjim yok, bir tükenmişlik hissi var, eskiden böyle değildim.. artık içimden hiçbir şey gelmiyor.. hiçbirşeye heveslenemiyorum.. LivreAmour C'est

ben tutucu yetiştirilmedim aslında ya, böyle olmamda suç bana ait, üni. teyi başka bir şehirde okudum ailemden uzakta.. P psikolojibusra

Herkes cıvıl cıvıl, kıpır kıpır, neşeli olmak zorunda değil ki.. Ben de sakin bir insanım, sadece yakın arkadaşlarımla çok fazla konuşurum. Ama senin durumun biraz daha farklı gibi. Ama ilk yazdığım cümleyi unutma. tourmaline

Bunun psikolojik bir sorun olduğunu sanmıyorum. Yeryüzünde milyarlarca insan var ve herkes farklı bir kişiliğe sahiptir. Birden bire neşeli bir insan kişiliğine bürünmeniz oldukça zor, zaten adı üzerinde kişilik bu. Buraya kadar oldukça karamsar konuşmuş gibi görünebilirim. Ama telaşlanmayın. :) Güven konusuna gelince.. Kendinizi başka bir insanın gözünden görün. Binlerce insanın içinde yürürken uzaktan görün kendinizi. Hayalinizde canlandırın bunu. İnsanların içine karışmış yürüyorsunuz... Herkesin aynı et parçasından olduğunu göreceksiniz. Aynı et, aynı organlar vs vs. Hiç bir fark yok. Kimse kimseden üstün değil. Sadece bazıları üstün olduklarını sanır. Ama öyle değildir. : ) Gidip vücut röntgeni çektirsinler bakalım neleri farklı neleri üstün, sadece sahip oldukları mallar farklı olabilir. Zaten 'İnsan' denen ırk yeryüzünde bir tane olduğuna göre diğer insanlardan hiç bir farkımız yoktur. O yüzden kendinize rahatça güvenin şimdi. Güvenmemeniz için bir sebep yok ortada. Bu laf çok klasik olsa da bir o kadar da doğru o yüzden tekrardan yazacağım; Bu yaşam size bir kere verilmişse yaşama olumlu gözlerle bakmak gerekir. Her ne kadar kötü olaylar yaşadık yada yaşıyor olacaksakta kabuğumuza çekilip saklanarak bu hayatı mahfetmemek değerini bilmek lazım. Ayrıca şunuda yazmak isterim ki toplum içinde çok konuşmak neşeli insan olmak değildir, yada sahte gülücükler saçmak. Dışarıda masum çocukları, bebekleri, yaşlı mutlu çiftleri ve sokakların masum canlıları hayvanları izlemek, komik filmler seyretmek, pozitif şarkılar dinlemek, sahip olduğun şeylerin değerini bilip hatırlamak mutlu olmanın en basit yöntemlerinden sadece bir kaçıdır. Bunları görünce içinde iyi şeyler hissediyorsan zaten neşeli ve pozitif bir insansındır. : ) tourmaline

umarım öyledir ama benim çocukluğumdan beri hiç kendime güvenim yoktu zaten bazı insanlara bakıyorum çok çirkin oldukları halde kendilerini aşırı bir beğeniyorlar, çok üstün görüyorlar, ben kendimi hiç beğenemiyorum, bir sürü kusur buluyorum kendimde.. A ayynill Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Önce bir nöroloji uzmanina gidin, konusurken kelimeleri unuttugunuzu aklinizda birsey tutamadiginizi anlatin. Röntgen vb. ceksin. Sonrasinda ise bir psikologa gidip iletisim konusunda zorluk cektiginizi ve diger sikayetlerinizi anlatin. tourmaline

beklemiyorduk ama bugün görücü geldi; kendi kendilerine pat diye geldiler, tanıdığımız bir bayan oğlunu benle tanıştırmak istiyormuş, ama oğlu benden 10 yaş büyük ve de biraz da akıl sağlığı çok yerinde değil gibiydi.. kızlar ya kendimi ne kadar kötü hissettim anlatamam yani ben zaten yaşımdan 10 yaş küçük gösteren biriyim, neden kadın beni oğluna uygun gördü acaba? beni de oğlu gibi akıl sağlığım yerimde değil falan diye mi düşündü ki, evde kalmışım falan diye mi düşündü ki acaba çok moralim bozuldu gerçekten (((

Drama kursu tiyatro kursu değil. İkisi ayrı şeyler drama kursunda hergün değişik etkinlikler yapıyosun ve her günün sonunda da doğaçlama bi konuyla ilgili canlandırma yapıyorsun. Bizim drama kursumuz 8 kişilikti hem yeni arkdaşlıklar ediniyosun hemde dışarda yapmaya çekindiğin şeyleri drama kursunda yaparak özgüvene sahip oluyosun. Bide benim biraz konuşma bozuklğum vardı oda ortadan kalktı hemen hemen bu kurs sayesinde. Benim gittiğim yer avrupa yakasındaydı benim grubum 14 yaşlarındaki kişilerden oluşuyodu ama yetişkin drama kurslarıda var biliyorum. Nerelerde var araştır derim insan çok iyi motive oluyor:)Çekingenlik ortadan kalkıyor nerede nasıl davranacağını hangi durumlarda neler yapman gerektiğini empati kurmayı öğretiyor. Yani çok fazla faydası var tabi hocanın nasıl biri olduğuda çok önemli bir etken :)

Canım evet çalışıyorum.. Spor da yapıyorum.. Ben hoşlandığım bir insanla yakınlaşamıyorum beni beğenmez diye duygularımı saklamaya çalışıyorum.. En son birisi benden hoşlanır gibi oldu dikkatimi çekmeye çalıştı biraz, ben de çok istedim ama olmadı sonra geri çekti kendini nedense, kaçtı gitti, bir daha da yüz vermedi bana hiç Vebalı gibi hissediyorum kendimi

Dışardan kendine çok güvenli güçlü görünen biriyim yani çevremdekiler öyle söylüyorlar ama ben tıpkı senin gibi hissediyordum çoğunlukla karamsar düşünüyordum iş hayatımda özel hayatımda hiç değişmeyecekmiş gibi geliyor kendime güvenim düşüyor birazda mükemmeliyetçi yaklaşıyorum sanırım olaylara mesela dışarı çıkacağımda herşeyim tam takır olsun istiyorum bi eksik olunca direk özgüvenim düşüyor yada kendime son derece özen gösterip çıktığımda arkadaşım beğenmiyorsa direkt yerlere yapışıyor güvensizlik oluşuyor bu yüzden evden çıkmak istemiyorum böyle hissetmemde sonu hüsranla biten bi ilişkinin etkisi vardı bunun farkındayım seninde yaşadığın büyük bir hayal kırıklığının sonucunda bu hale geldiğini düşünüyorum. Fakat sonunda üstüste dayımı ve dedemi kaybedince dank etti kafama herşeye rağmen hayatın kısa olduğunu bi kere geldiiğimizi kimsse için değil kendimiz için yaşamamız ve bunun tadını sonuna kadar çıkarmamız gerektiğini anladım şimdi kendimle daha barışığım diyebilirim kendimle ilgilenmek acayip motive ediyor beni Hoşlandığın kişi konusunda da aynıyız sanırım benimde çok hoşlandığım ama belli edersem küçük düşerim diye korkup çekindiğim biri vardı belli etmeyeceğim diye nasıl çabaladıysam artık çocuk benim ondan nefret ettiğimi düşünüp uzaklaşmış sonra arkadaşlardan duydum çok üzülmüştüm ama iyi bir ders oldu bana bi kere insanların özellikle erkeklerin mutlu kendiyle barışık olan kişilerle tanışmaya can attığını öğrendim artık kendime daha güvenli olduğumdan kendimi insanların yanında daha rahat kontrol edebiliyorum kimsenin düşüncelerini kafama takmıyorum çünkü artık benim kendi doğrularım var akışına bırakınca ikili ilişkilerimin daha sağlamlaştığını gördüm Bence sen de önce aynaya bakıp ne kadar güzel olduğunu kendine söyleyerek başlamalısın makyaj yapıp hoş bi elbise giyip yap bunu çok faydası oluyor yeni tanıştıklarınla konuşurken heyecanlanıp dilin dolanması kelimeleri unutman da bence özgüven eksikliğinden kaynaklanıyor kendimden biliyorum çözüm olarak onu da ben kitap okuduğum zamanlarda ya da annemle ve yakın arkadaşımla doyasıya içimden geldiği gibi konuşarak resmen içimi kusarak yendim çocukken çok konuşma fırsatım olmamıştı şimdi acısını çıkarıyorum)sağolsun onlarda hep yanımda oldular katlandılar bana olmasalardı duvarlarla konuşurdum heralde umarım bi faydası olur bunlar umarım uygularsın çünkü aynıydım bende umarım senin için herşey yoluna girer! rapisa

Canım senin böyle olmanın nedeni öz güven eksikliği ve mükemmelliyetçilik.. Öz saygın da düşük muhtemel.. Bende de var seninki kadar değil ama kendime, yaptıklarıma, çevremdekilerin benim hakkımda düşündüklerine dikkat ederim.. Bu bir yere kadar doğru ama bunu abartmamak lazım.. Öncelikle sen iyi özelliklerini bir çıkar, bir kağıda yaz hatta=) değerli olduğunun, senden bir tane olduğunun farkına var.. Bakımlı ol, kendini güzel görünce daha öz güvenli olursun.. hobilerin olsun, farklı uğraşların olsun, bir şeyleri yapabildiğini görünce de öz güven artar.. kendini beğendiğine, bir çok şeyi yapabileceğine önce kendini inandır.. güne mutlu başla, güleryüzlü ol.. Herşey olacağına varır öyle herşeye çok müdahaleye etmeye çalışma, elinden geleni yap gerisini Allah'a bırak.. herkes ne der ne düşünür diye düşünme, sen herkesin doğru yaptığını, doğru düşündüğünü düşünüyor musun ki? hayır.. Onlar da senin için düşünmesin ne önemi var ki.. İnsanız biz hata yapabiliriz, dilimiz sürçebilir, bir konuyu yanlış anlayıp yorumlayabilirsin olabilir ne var bunda, böyle bir şey olunca gülüp geç, hiç kafana takma, kendinle barışık ol, diğer insanlar da bunu farkedecektir... eğer bunu aşamazsan psikologa görünmekten bir zarar çıkmaz.. İnş en kısa sürede atlatırsın bu durumu.. Unutma böyle hayat geçmez.. onu, bunu, şunu düşünerek hayatı kaçırıyorsun.. Giden ömürden gidiyor.. Herşeyi kafana takma, yaşamaktan zevk almaya bak.. Öyle deyince hemen olmuyor biliyorum, sen bunların farkındasındır zaten ama çabalamak lazım biraz bu durumu aşmak için...

bu durumu ne kadar zamandr yaşıyorsun yani ne kadr zamandr bölesn? ben yazdklarndan pek psikolojik bir rahatsızlığnın oldğnu düşünmüorum açıkcası.. ama bir psikoloğa gtmen, içindeki sorunları ona anlatman yararlı olablr.. yaşım 25 üstü demşsn ve erkekler tarafndan beğenilmedğni onlarla iletişim kuramadğnı söylemşsn.. ewlenmeyi düşünüyormusn peki? bu içinde bulunduğun durum, ewlenmek isteyp ewlenemedğnden kaynaklanıyor olablr.. M

ahh bende eskiden böyleydim sonra ne olduysa tam tersi oldu kimse laf söyleyemiyor hani laf sokma anlamında çünkü kesinlikle altta kalmam şimdilerde hafızam fil gibi, çenem kalaşnikof gibi, dışardan zaten özgüvenimin tavan olduğunu söylüyorlar bi bakışım bile yetiyormuş.. kesinlikle haksızlığa tahammül edemem kalp bile kırarım o anki sinirimle.. ama gel gör ki ben kendimi böyle sanmıyorum.. hani ben normal baktığımı düşünürken biri gelip lie hayırdır neden sinirlisin diye sorar. peki ben psikolojik vaka mıyım? bana göre hayır? günümüz şartları beni bu hale getirdi S

evet ama herkes çok fazla söylüyor bunu bana ve artık gerçekten de çok rahatsız edici oldu benim için.. bu imajı silmem gerek..

Herkes çok sessiz olduğumu söylüyor. O kadar çok duyuyorum ki artık bunu duymak beni çok üzüyor. Çok fazla konuşmayı sevmiyorum sanırım, konuşurken cümleleri toparlayamıyorum. Aklıma söyleyecek kelime gelmiyor bazen bulamıyorum. Aklımda hafızamda birşeyleri tutamıyorum, hafızam zayıf, birşey sorduklarında hemen aklıma gelmiyor geç geliyor.. Dışardan çok sakin göründüğümü söylüyorlar. Sakinliğim insanları korkutuyormuş. Biraz çekingenim, ancak haksızlığa uğrayınca sesim çok çıkıyor, çok fazla sinirleniyorum. Sanki hayatla bağlarım kopmuş gibi eskisi gibi içten gülemiyorum, herşeye gülen insanlara bir mana bulamıyorum sıkılıyorum. Hoşlandığım insana hoşlandığımı belli etmekten çok çekiniyorum, saklıyorum duygularımı beni beğenmez diye çok korkuyorum. Kendime güven duymuyorum sanırım. Eğer karşı taraftan ters bir tepki gelirse yerin dibine geçiyorum, çok üzülüyorum. Kendimi beğenmiyorum ki başkası beni nasıl beğensin? Erkeklerle zor iletişim kuruyorum. Çok arkadaşım var aslında görüştüğüm öyle yalnız da değilim. Şöyle cıvıl cıvıl, kıpır kıpır, konuşkan neşeli bir insan olmak istiyorum yapamıyorum. Bu sorunlarım çözülebilir mi sizce benim psikoloik bir rahatsızlığım var mı tanısı ne olabilir? Ben bu kafamı nasıl değiştiricem..

Psikoloğa gitmeni öneririm.

aynı sorunları zaman zaman ben de yaşıyorum. Tam olarak kendimi beğenmeme değil ama hayatımı ne zaman düzene sokacağım diye merak ediyorum. Üniversite sınavına hazırlanırken 1 yıl inanılmaz bir stres yaşadım. Hedefim çok yüksekti. Hedefimi elde ettim. Ama olana kadar kendimi çok yıprattım. Çalışmak emek vermek değil sorun. Yaşadığım stres çok fazlaydı. Mezun oldum. İş bulma konusunda da hemen hemen aynı stresi yaşadım. Bir süre işsiz kaldım ama sonunda güzel bir işe girdim. Şimdi evlilik mevzusu gündemde. ne zaman olur nasıl olur diye düşünüyorum. Yani hiçbir işim sıkıntısız dertsiz olmuyo. Senin sorunun da aynı bence. İş araraken işsizliği çok takmışsın. Şimdi de konu evlilik. Onun stresi var. Ama ne olursa olsun hayatı biraz akışına bırakmak ve fazla da takmamak lazım. Hoşlandığın kişiye yaklaşma olayında da boşver onlar sana yaklaşsın. tourmaline

aynı sorun bendede var canım.. anlatıcak o kadar seyim varken hep biriyle diologa girdigimde susan taraf dinleyen taraf hep ben olmuşumdur.. bu halimden hiçte memnun degilim. daha dısan donuk.. konuşkan sosyallve dedigin gibi cıvılcıvıl bir insan olarak görmek istiyorum kendimi ama malesef olmuyorr.. bir insan 7 sinde neyse 70 dede o olur diye düşünüyorum.. bu bir hastalık değil psilokluk bir sey degıl bence. hepsini okudum arkadaşlar bunu kendi isteginle azminle aşacagı konusunda yorumlar yapmış kim bilir belkide hep olumlu düşününce istegin olur. tourmaline

Bende kendimi benzer hissediyom. Bu aralar işyerinde işleri de toparlamakta zorlanıyom hatta. İş olmasa rahat olacağım, işler beni sıkıyor. Bence düzenli uyu, erken yat erken kalk, spor yap faydası olur. Ben bunu bir türlü uygulayamasamda:)) Saat kaç olmuş hala uyumadım:)) siyah_ Kedi Canını

banada aynı şeyi söylüyorlar sessiz olmak kötü bişey değil.. ama insanların sen çok sessizsin dilin yokmu vs dediklerinde üzerine atlayasım geliyor sanane belki ben konuşmayı sevmiyorum sananeeeee tatlım takma sen öncelikle işe kendini sevmekle başla.. sürekli olumlu şeyler söyle kendine.. ben çirkinim ben değersizim ben beceriksizim falan dersen buna giderek inanırsın mutsuz olursun.. ben öyle yapıyorum inan işe yarıyor.. ben güzelim kendimi seviyorum de beğeniyorum de değer veriyorum de.. olumlamalar yap kendi kendine:) tourmaline

Ahh canım yazdıklarında kendimi gördüm resmen :) Keşke sana yardımcı olabilsem çünkü bende aynı senin gibiyim ve çok iyi anlayabiliyorum durumunu. Bende sürekli girdiğim ortamlarda ve kendi çevremde çok tepki alıyorum bu yüzden. Yanı sürekli yanaşmak isteyenler oluyor, arkadaş olmak için falan çokta güzel birşey aslında ama ben tanışmak adına 2 kelimeden fazla edemiyorum malesef Hemen içli dışlı olamıyorum. Öyle olan insanların neşesi ve girişkenliklerine de uzaktan hayran kalıyorum sadece. Bu yüzden yeni arkadaşlıklarım hiç olmadı diyebilirim. Halbuki akrabalarımla falan olduğumda gayet konuşkan ve sevilen biri olduğum halde. Ama dışarıya gelince nedense aynı olamıyorum. Bu kesinlikle özgüven eksikliğinden bence. Mesela ben 5 sene öncesinde çok daha iyiydim gayet kendiyle barışık, kendine güvenen. Ama gerçek hayata atılınca, dışarıdaki bazı insanların kötü düşünceleriyle, davranışlarıyla karşılaşınca ve hayal kırıklıklıkları da yaşayınca böyle içime kapalı hale geldim. Korkar oldum. Çok alıngan kırılgan herşeyi ince ayrıntısına kadar düşünüp kafaya takar oldum. Kim ne diyecek yada birisi birşey derde kırılırsam, üzülürsem falan diye düşünüyorum hep. Bunun için psikiyatr ada gittim ilaç da kullandım ama hiç faydası olmadı bana. Ancak psikologa gidersen veya grup halinde yapılan seanslar oluyormuş onlara katılarak atlatılabilir diye duymuştum kii onlarında ücret baya tuzlu.:106: Ben pes ettim o yuzden artık. Böyle yaşamaya devam ediyorum şimdilik yanımda olan insanlarla sadece. Belki birgün birşey yaşarımda tekrar özgüvenimi kazanabılırım diye de bekliyorum:97: Umarım sen kısa zamanda atlatırsın bunu:85: tourmaline

sende kendimi gördüm diyebilirm canım nörolojiyi sormussun kelimeleri unutmakla ilgili bir sıkıntın varsa bu bölümde dr bazı tahliller yapıyo b12 vitamini eksikliğinde unutkanlık gibi durumlar ortaya çıkıyo öncelikle tahlillerini yaptır. sonrasında psikolog canım psikiyatri önermiyorum çok baştan savma yapıyorlar derdini sıkıntını anlamadan ilaç yazıp geçiyorlar, benimde sorunum senle aynı psikologa gitmeyi düşünüyorum inşallah bu sıkıntılı durumdan kurtuluruz tourmaline