Valla 5 yaşındaki çocukların dediğini takmam.

Merhaba herkese bu konuda aşırı canım sıkılıyor sizlere danışmak istiyorum neden olur ne yapılır diye İkiz kızlarım 5yaşında 9 yıldan sonra oldular herkesin evladı kıymetli ama biz cidden o yıllar içinde yapamadığımız hayal ettiğimiz ne varsa onlarla yapmaya onları her anlamda mutlu etmeye çalışıyoruz Okul öncesi öğretmeniyim az çok çocuk psikolojisinden anlarım, sevgi ilgi anlamında da eksik bırakmadığımızı düşünüyorum ama sitede parkta bahçede okulda arabada kimde ne görürse çok aşırı özenerek bakıyorlar hatta o özenerek baktıkları şeyden illa evde bahsedip bize de alın diyorlar almamız gereken bişeyse alıyoruz değilse konuşup kapatıyoruz konuyu ancak bi gezme olayını bile gelip söylerler Misal bu akşam bi arkadaşları ailesi ile yemeğe gidecekmiş okulda bahsetmiş onlar da eve gelip bahsetti biz de gidelim diye "biz bikaç gün önce gittik her istediğimiz zaman dışarda yemek yemeye gidemeyiz evde istediğiniz yemeği pişireceğim" dedim tamam ağlamadılar kızıp küsmediler ama her ortamda bunu yaşıyoruz. Şimdi Allah biliyor içimi "Biz de gitmiştik" desinler ve sıradan olan bu durumu hiç bize yansıtmasınlar istiyorum. Çünkü gerçekten sıradan bişey oldu hatta artık dışarda yemek yemenin bi albenisi kalmadı bende sıkıcı ve yorucu geliyor.. Neyse bu okul arkadaşları ile aynı sitedeyiz çocuğun ailesi beraber doğru düzgün hiçbir şey yapmaz Hadi bu çocuk için özel sayıldığı için anlatıyor benimkiler neden özenip biz de gidelim diyor ben o kısma üzülüyorum Biz tatile de gidiyoruz sosyal kültürel aktivitelere de katılıyoruz evde de gayet güzel vakit geçiriyoruz kek kurabiye pizza vs yapacaksak hep beraber yapıyoruz Ezcümle Ne ben ne eşim onları duygusal ve fiziksel ihtiyaçlarını ihmal etmediğimizi düşünüyorum. Nasıl davranmalıyım neden yapıyorlar bunu anlamıyorum çok konuştuk ama hep aynı şeyi yaşıyoruz üzülüyorum yetersiz hissettiriyorlar beni belki de ben gereksiz vicdan yapıyorum.. Ama her defasında başkasının terliğinden tokasına gittiği yere kadar kıskanmaları normal gelmiyor artık..

Normal. Çocuğunuzdan fazla olgunluk bekliyorsunuz

Bunlar kafaya takilacak seyler degil. Siz sanirim yetemiyor muyum duygusuyla kendinizi yiprattiniz o yuzden gozunuzde buyuyor. Yuklenmeyin kendinize. Komsunun tavugu komsuya kaz gorunurmus cocuk akli iste. Siz kendinizi yipratmayin. Cocuklarinizin biraz eksikleri olsa da olur siz yeter ki gergin bir anne olmamaya calisin.

Geçen yıl okul mezuniyetinde sınıf öğretmeni (1. sinif) kızıma kuzeninin balosunda neden yoktun gözlerim seni aradı demiş kızımda bizim başka işlerimiz vardı öğretmenim oyuzden gitmedik demiş. Ben şok oldum duyunca kızım ortamı idare etmiş halbuki davet edilmemiştik ben kızımin verdiği cevaba şaşırmak ve mutlu olmak arasında giderken benim başımın eti yendi bir hafta biz niye baloya gitmedik diye yani çocuk bu. Bnmkide 7 yaşında bu yıl yaşamaya başladık aynı durumu. Arkadaşlarında gördüğü herşeyi almak yapmak istiyor. Maksat alınsın gidilsin. Sonrasnda Ne gidilen mekana ilgisi var nede istediği şeye

Bence gayet yerinde davraniyorsunuz. Zamanla buyudukce onlarda anlicaklardir kafaniza takmaniza gerek oldugunu dusunmuyorum.

Çocuk yaaa istiyecekler bence çünkü daha tam anlamıyorlar neden olmaması gerektiğini bilmiyorlar bence sizde bir sorun olduğunu düşünmüyorum

Bana normal geldi, çocuk bunlar akıllarına geleni söylerler. Önce oturup tartıp sonra konuşmazlar ki. Hele de kız çocuklar biraz daha sohbet vs seviyorlar, çevreyi daha çok analiz ediyorlar. Erkek çocuklar pek öyle değil, benim oğlum aval aval bakar mesela çoğu şeyle ilgilenmez bile Ama durduk yere biz de yapalım biz de gidelim diyebilir. Şimdi önümüz sömestr, herkes nereye gideceğinden bahsediyor, oğlum toplar toplar gelir şimdi oraya da gidelim buraya da gidelim diye.

bunda bu kadar üzüleceğiniz birşey yok ki, hoşgeldin ebeveynlik, çocuklar biz ölene kadar ister, sizde ne gerekli ne değil, ne neden niçin anlatacaksınız. şuan yaptığınızı yapmaya devam edeceksiniz, zaten birşeyden geri bırakmıyorsunuz ki.

Çocukken ben de öyleydim. Bana ailem dünyaları da alsa başkasında gördüğüm tokayı isterdim ve hep alınırdı. Hiç ilgisiz de kalmadım sevgisiz de. Size tavsiyem hiç böyle bir yöntem uygulamayın. Çünkü artık başkasında gördüğüm şeylere özenmesem de istediğim her şeyi almak istiyorum bu da bazen hem gereksiz masrafa hem de aldığım hiçbir şeyin kıymetinin olmamasına neden oluyor. Siz mantıklı olmayan şeyleri almamaya devam edin çünkü bir şeyler alma hissi sadece sevgi açlığını kapatmak için olmuyor, gerçekten nasıl alıştırırsanız öyle gidiyor. Sürekli mantıklı açıklamalarla almanızın gereksiz olduğunu öğretirseniz, biraz büyüyünce bu kızlarınızda oturur ve bir süre sonra gördükleri her şeyi istemezler.

Kendi çocuklarımda ve yeğenlerimde de var bu durum. Kızım kahkül kestirdi, ertesi hafta üç kuzende kahküllüydü, birinde değişik birsey görseler almak istiyorlar. Hele o yaştaki çocuğun biz bunu yapmıştık demesini beklemeniz ütopik geldi bana. Çocuk bunlar, evde yedirir içirirsin bir yerde sevdiği bir şey görür günlerdir açmış gibi saldırırlar, ay biz hep yiyoruz demezler, bizimkiler demiyor en azından bir çocukta oyuncak görür isterler evde onlarca oyuncağı vardır halbuki. Mesleğinizden ötürü de bunların gayet olağan olduğunu bilirsiniz aslında.

Bu dönemin problemi emin olun bütün çocuklarda var ve geçiyor zamanla hiç Merak etmeyin kendinizi yetersiz hissetmeyin..

Çocukların çoğu aynıdır bence. Benim de ikizlerim var. Oğlum dışarda yemek yerken yine gelelim der oyun parkında oynarken yine gelelim der. Anın tadını çıkarmak diye birşey yok bende bundan dertliyim

Algıda seçicilik olabilir mi? Siz aslında bunu dert ettiğiniz için çocukların söylediklerini cımbızlıyorsunuz belki de? Ayrıca, çocuklar ebeveynlerini yönlendirmeyi çok iyi bilir. Boşlukları asla affetmezler. Sizin bundan etkilenebileceğinizi bildikleri için bu şekilde konuşuyorlar. Dışarıda yemek yemek sizin de zihninizde önemli bir yerde durduğu için aslında, dillendirmeseniz bile çocuklar bunu keşfetmiş. Ya da özenerek baktıkları şey belki çok önemli bir şey değil ama sizin düşünmediğiniz bir şey olduğu için kendinizi sorgulayıp ben neden böyle bir şey almadım diyorsunuz.

Bilmiyorum ya benim kız kardeşim var ufak onda böyle şeyler hiç görmedim arada yapar onu da gider alırım yapmaması tuhaf geliyor bana çünkü kız çocukları ufakken böyledir. Normal olan sizinki emin olun

Çocuktur bu ister de ister. Siz ne alınmalı, ne alınmamalı biliyorsunuz zaten ona göre davranıyorsunuz. Sanırım çağın annelerinin sorunuda bu "yetememe" duygusu. Çevremde de var böyle anneler. Çocuğu güzel yetiştiriyor ama aklında sürekli "acaba ben bu çocuğa yetemiyor muyum, iyi bir anne değil miyim" düşünceleri var. Bence olması gerekeni yapıyorsunuz çok sorgulamayın kendinizi.

Bunun bu kadar kafaya takılacak bir sey oldugu hiç aklıma gelmedi. Benim kizim da 5 yaşına girdi. Kendisinde olan oyuncağın farkli rengi arkadaşında olsa bile özeniyor. Çocuk bu özenir. Geçen gün anne arkadaşım küpe takmış çok güzel küpesi var dedi. Ben kulağı acır diye deldirmeye kiyamamistim mesela. Tamam senin kulağını da deldiririm o zaman dedim. Yok acır dedi. Ne yapalım böyle şeyler olacak.

Çocuklar boyle değil midir zaten? Komşunun altı yaşında oğlu var. Bana ve eve aşık sanirsiniz. Çok normal bir evde yaşıyoruz ama çocuğa ilginç geliyor demek ki :))

90'li yillardan bildiriyorum: Arkadasim biz aksam yemege gidecek olsa, bana soyledigi anda Margaret de bizimle gelebilir miiii? diye benim anneme yalvarmaya baslamisti bile. Simdi boyle olmuyor mu? Bana biz de gidelim demesi cok normal geldi bu yuzden.

Ben çocuk yetiştirmekten/psikolojisinden pek anlamam da 5 yaşındaki çocuklar için büyük bir beklenti değil mi? "Güneş ailesi ile beraber yemeğe gitmiş, hımmm biz daha yeni gitmiştik" diye düşünmek? 45'e çok az kaldı, ben bile dışarda yemek deyince daha dün gitmiştik demem, hazırlanırım ne yalan söyleyeyim...

Evet yetersiz hissettiğim oluyor ve kompleks yapmış olabilirim

Zaten çocuklar hep birilerinde görür ve ister. gayet normal. kizim 9 yaşında o da istiyor ama tabi her istediği de olmuyor.2_3 yıl önce bu istemeler daha fazlaydı.

Kız çocuklarında boyle bir durum var sanirim. Ben ilkokuldayken bir kisi kirmizi kaban aldi, sonra siniftaki her kizin kırmızı kabani oldu. Biri isikli ayakkabi alir, digerleride alir. Birisi kokulu silgi alir, herkes alir vs. Birde bence cocuklar yeterince somut dusunemiyor. Mesela diyelim dun yemege gittiniz, onlara gore hergun gidebilirsiniz. Bazi seyleri tekrar tekrar soylemek gerekiyor. Birsure sonra oturacagini düşünüyorum. Normal geldi bana

normal. aynı olay bizdede var. 10 yaşındaki kızım saçını boyatamadığı için bana surat asıyor küsüyor neymiş arkadaşları boyatıyormuş onların annesi izin veriyormuş muş muş

bence tamamen dedikodu yapıyorlar ve basit bir imrenme var. ajhahahah tatliş kızlar maşallah

Normal bence.. benim Kizimda baskasinda oyuncak tel girmus istedi, oje gormus istedi vs. Yani yapabileceklerimj yapiyorum.. aldim oje istiyor her gun surelim her gun ama gerek yok.. sonra bi kac kez surunce hevesi gitti Simdi gormese aklina bile gelmiyor.. Ha abileride mesela yemege filan cikmak istiyolar arada... neden tuhaf olsun

Tamamen cocuk olmalarıyla ilgili bunu size söylüyor olmalarıda güzel. Söylemeyipte içten içe düşünüp üzülseydiler, tavıırlı tepkili davransaydılar siz ne olduğunu bile anlayamasaydınız, içlerinde birike birike huylarını etkileseydi durum daha zor olurdu. Arkadaşları söylüyor akıllarına düşüyor biz bunları zaten yapıyoruz ve keyif alıyoruz neden bir daha yapmayalım ki veya bir tane daha almayalım ki diye düşünce yapısı cocuk aklı işte olumlu veya olumsuz cevaplarınıza da tepki vermiyorlarmış herşey normal bence.

Cocuk bu normal. Bir arkadaşim vardi ve özel olarak sadece birbirimizde ne görsek istiyorduk. Bir gun ikimiz yeni alinmiş kiyafetlerimizle disari cikmiştik ve ben arkadaşimin ustundekileri begenmiş, kendi kiyafetimi begenmemiştim meger arkadaşim da benim ustumdekini begenip kendi kiyafetini begenmeyip uzulmuş. Ailelerimiz bir ara bizi ayni şekilde giydirmeye başlamişti cozum olarak birikte aliyorduk. Sonra geçti tabi. Cocuklukk

Çocuk diyorum geçiyorum. Başkasındaki tatlı gelir her zaman. Evde bulgur pilavı yemez başkasının evinde annem pilav yapmıyor der gibi gibi.

Kızlar sohbet etmek istiyordur bence. 'atakan yemeğe gitmiş, biz de gidelim' cümlesi kadar normal bir cümle yok ki. Kitaptaki kız koltuk minderlerinden yatak yapsa onu da 'o yapmış biz de yapalim' diye isterler. Çocuk bu. Başka örnekler var mı sayacaginiz? Anlattığıniz her şey bana çok normal geldi. Konudaki tek anormal cümle "Şimdi Allah biliyor içimi "Biz de gitmiştik" desinler ve sıradan olan bu durumu hiç bize yansıtmasınlar istiyorum." Bu nasıl bir istek allahaskina yani okul oncesi öğretmeni olup okul öncesi çocuğundan bu cümleyi duymayı beklemek saçma değil mi? Hangi 5 yaşında çocuk der ki 'mehmetler dönme dolaplı parka gitmis. Kırmızı çarpışan arabaya binmiş. Biz de gitmiştik ben yesile binmistim' diye. Der ama 'bir daha gidelim, onda da kırmızıya bineyim' der :))) Bence siz 'acaba çocuğuma yetemiyor muyum' kompleksine girmissiniz, böyle küçük şeyleri bile buyutmussunuz Benim yeğenim de beş yaşında, ne duysa o da yapmak ister. hiç başkalarını kıskandığıni düşünmedik. Gayet doğal bir çocuk hali bence... '10 yaşında kızım onun iPhone 'u var, bunun marka ayakkabısı var, şu tatile mikonasa gitmiş biz niye çeşmeye gittik diyor herkesin her şeyini kiskaniyor' diye konu açsan hak vereceğim ama beş yaşında çocuktan fazla bir şey beklemeyin