eviliyim 6 yıldır, öfke problemi olan bir adamla hem de.. onun dışında hayet iyidir, iyi de bir babadır ancak öfke problemi herşeyin sütünde ve ötesindedir.. her iyi özelliği alıp götürür.. o küfürler edilip, hakaretler ağızdan çıktıktan sonra, en mükemmel adam olsa, kadın unutamıyor, affedemiyor.. adam da ben sinirli biriyim bu şekilde kabul et damarıma basma diyor.. daha ayzacak çok şey var ama sadece şunu söyleyebilirim, asla değişmez.. evlendikten sonra sinirlencek daha çok konu oalcak aranızda ve bırakıp gitmek de daha zor olacak... ben ayrılma noktasındaydım kısa zaman önce ama öfke sorununu kabul etti ve ilaç kullanıyor şu anda.. maşallah sıkıntı kalmadı ama gelecek ne gösteriri bilinmez... bence evliliğe adım atmadan iyice düşünün, mantıklı olun, aşk ve sevgi evlilikte bu büyğk sorundan daha az öenmsiz kalıyor..

Ben de öyle düşünüyorum ama dediğin gibi kolay bir karar değil bende tecrübeli birilerinin fikrini almak istiyorum, teşekkürler cevabın için

Evlenince de aynı şekil devam edecek, Evlilik karekteri değiştirmiyor çünkü yol yakınken mantığını öne al ayrıl derim.

Valla söylencek bişi yok ki evli ablalarım arkadaşlarım daha düzgün güzel yorumlar yapacaktır illaki direk ayrıl bırak derim o nedir öyle ya

Ben erkeğim, sen kadınsın kafası tiksinç

Arkadaşlar merhaba şimdiye kadar yazılarınızı hep takip ediyordum şimdi ben de yazmaya karar verdim fikirlerinizi çok önemsiyorum. Yardımcı olacaklara şimdiden çok teşekkür ederim. Öncelikle burdan sonra yazacaklarımı şu doğrultuda okuyun, şuan bir evlilik kararı vermem gerekiyor ve ben çook kararsızım. Erkek arkadaşımla uzun zamandır tanışıyoruz 2 senedir de birlikteyiz. Birlikteyken çok mutluyuz, eğleniyoruz, geleceğe dönük hayallerimiz ortak hayat görüşümüz ortak vs. çok uyumluyuz. Çevremizdekiler de bizi çok beğeniyolar. Ama benim çok büyük sıkıntılarım var. Aileme bunları anlatamıyorum çünkü evlenecek olursak ben ne kadar mutlu olursam olayım onların içi rahat etmeyecek. Arkadaşlarımın da cevpları beni tatmin etmiyor o yüzden sizin fikirleriniz almak istiyorum. Erkek arkadaşım çok sinirli çok dik başlı hemen herşeye sinirlenebilen biri. Bu özellikleri şimdiye kadar beni çok rahatsız etmiyordu ama son zamanalrda o kadar şiddetli kavgalar yaşıyoruz ki. Bana sinirlendiğinde öyle laflar ediyor, öyle küfürler ediyor ki ben ağzıma alamam onun söylediklerini, hatta yine böyle zamanlarda benim ya da ailemin kötü şeylerini yüzüme vuruyor benim canımı yakacak laflar ediyor. Sanki düşmanı ya da bir erkek arkadaşıymış gibi hakaretler küfürler.. Hatta küfürlerinin içinde tehdit bile var seni şöle yaparım elimde kalırsın bilmem ne.. Ama kısa bi süre sonra sanki hiçbişey olmamış gibi bana çok iyi davranıyor özür diliyor kendini affettirmek için bir sürü çaba sarfediyor söz veriyor bir daha asla olmayacak diye sinirden gözüm döndü asla sana zarar vermem dediklerimi ciddiye alma falan diyor.. affediyorum zor da olsa bir süre iyiyiz sonra yine aynı.. Diğer bir sorunum da şu Benim ailem ankarada onun ailesi tokatta. Bana her fırsatta tokatta yaşarız annem babam yaşlandı benim orda olmam lazım diyor ama bizim burda kurulu bir düzenimiz var işimiz var benim ailem de burda üstelik ben de tek çocuğum onun kardeşleri de var. Ben bunu istemeyince ben erkeğim ailemin yanında olurum sen olamazsın arada gider gelirsin istediğin kadar kalırsın. Senin bir erkek kardeşin olsaydı o da senin ailenin yanında kalırdı diyor. Bu tavrı hoşuma gitmiyo. Şu dönemde erkeğin ailesiyle yakın olunur gibi bir anlayış mı kaldı yani anlamıyorum. Bu bahsettiğim sorunlar önceden hiç yoktu hiç kavga bile etmezdik ama son zamanlarda çok arttı. Bana söylediklerini zaten hazmedemiyorum ve onu affedemiyorum ama yine de onca şeyin hatrı var birbirimizi seviyoruz gbi nedenlerle barıştık bi şekilde yürütüyoruz ilişkimizi ama son zamanlarda yaşadıklarımı düşününce evliliğimin kötü gececeğini düşünmeye başladım. Şuan çok kararsızım. Sizce evlilik doğru bir karar olur mu?

5 senelik eski iliskimde sizinki gibi kavgalarda kufurler tehditler ana avrat duz gitmeler yasanip barisinca ozur dileyip sana asla el kaldirmam sinirle soyluyorum derdi ve 5. Senemizde ilk tokatimi yedim afiyet olsun bana. Sonuc ayrildim yani lafta kalmiyor bilin istedim acilen kacin uzaklasin. Oyle anasina cok bagliysada otursun anasinin dizinin dibinde evlenmesin aha kapi orda tokata kadar yolun var hadi narssss diyin bitirin. Nacizane tavsiyem ayrilmaniz olur yoksa hayatinizi zindana cevirirsiniz

Ya tam benim ilişkimi anlatmışsın. ben acaba tanıdığımdadamı böyle biriydi yoksa değişti sevgisimi bitti hiç emin olamadım. sana aynı şeyi yaşayan biri olarak sakın ama sakın evlenme derim. bu yaşadığın tam olarak karşıdaki kişinin ipin ucunu kaçırması. asla düzelmez hayatının hatasını yaparsın!

cevabın için çok teşekkür ederim. Bişey sormak istiyorum evlenmeden önce de böle miydi peki? Çünkü bizim tartışmalarımız çok olmuyo ama evlenince artmasından korkuyorum.

Sen tabiki daha iyi tanırsın ama bu tarz erkekler değişmez değişecek olsa kendini affettirip tekrar yapmaz. Ya kesin bi tavır sergiliceksin kendinden ödün ver beni seviyorsan böyle davranma diyip bi gözlemliceksin seni kaybetme korkusu varsa en azındankendine hakim olmaya çalışır ama baktın hiç oralı değil aynı yol yakınken bırak gitsin belki okadar senelerini verdin emek harcadın ama evlenip ayrılmak emin ol daha zor ve yorucu bir süreç Aile meselesine gelince ben 7 yıllık evliyim benim eşimde öyle diyordu annemi bırakmam v. s babası olmadığı için bende kabul ettim sonuçta annesi ama 2 yıl bittikten sonra anlaşamamaya başladım dışardanda müdaheleler vardı evlerimizi ayırdık benim eşim bu süreçde beni destekledi ama tam terside olabilirdi. Bazen insan karar vermekte zorlanıyor yaşamadan bilemezsin babam hep derdi ki birşeyin artılarını eksilerini topla sana getirisine bak öyle karar ver hakkında hayırlısı olsun canım ama iyi düşün