Birşeyleri değiştirmek sizin elinizde ama biliyorsunuz değil mi? Madem farkındasınız o zaman hemen iş aramaya ve bu sefer bulduğunuz işte istikrarlı olmaya bakın.

Siz doktora da yapsanız, yurtdışında eşinizle de yaşasanız yine mutsuz olacaksınız. Önceki konunuzdan hatırlıyorum; sizin destek almanız şart. Ayrıca kimseye hayat güzellikleri altın tepside sunmuyor. Herkes emek, çaba sarfedip bi yerlere geliyor, yakınarak değil. Etiketlere anlam yüklemekten yerinizde sayıp duruyosunuz.

takmayın artık bu kadar ya. geçmişe değil geleceğe bakın. bundan sonra yapabileceklerinize odaklanın. ha yapamıyor musunuz hayallerinizi gerçekleştirecek gücünüz yok mu. salın gitsin. siz de başarılı olmayıverin.

Bu psikolojiyle yapilan cocuga yazik olur, gunahina girerim. Hem zaten para da yok... P

Hayatla ilgili anlam sorununuz var bence.. Ondan sıkıldım bırak bunu beceremedim bırak.. Bir mecburiyet olmadıkça kolunu kaldırmayan birisiniz demek ki. O halde kendinize prensipler edinin. Spora başlayın mesela.. Ünvanınızla alakalı olmayan ofise tıkılıp kalmayacak bir iş bulabilirsiniz.. Önemli olan sizi bunaltmaması. Hayattan çalışırkende zevk alabilmenin tadına varın bence..

Ablacım bence siz bir sebat edin. Kariyer = emek, çaba. İşe girdim beğenmedim çıktım diyorsunuz. Eee kalmazsanız nasıl müdür olucaksınız? PhDye başladım bitirmedim diyorsunuz iyi hoş şimdi tekrar başlayınca ne değişecek? Bakın size şunu net yazayım: - Hayat yurtiçi yurtdışı fark etmez ücretli çalışanlar için aynı işten eve gelip yemek yiyip oturuyorsun bu. - Yurtdışındayım diye mucize beklemeyin - PhD yaptım diye kapınıza işler sıralanacak sanmayın. Ya da insanlar vaaav doktor oldu diye tapınacak sanmayın - Size 10 kez iş bulup para kazanın yazdık zaten kocanızdan hayır gelmez 5 para etmez bir tip - Seçtiğiniz hayatı yaşıyorsunuz. Kimi kariyeri, kimi evliliği seçiyor siz de evliliği seçmişsiniz. Herkes seçimlerini yaşar, aynı anda her şeye sahip olamazsınız. Yurtdışında yaşayayım PhDm de olsun işim de olsun o da olsun bu da olsun olmuyor hayat öyle değil. Aşırı derecede şımarık ve gerçeklerden uzaksınız. Her şeye aynı anda sahip olamazsınız bunu kabullenin. Sevdiğiyle evlenmek için başka bir şehirde daha az cazip bir işi kabul edip taşınan arkadaşım oldu ama 1 gün vahlanmadı çünkü özel hayatını işinin önüne koydu hayatı da işi de o şekilde ilerledi. Başka bir arkadaşım kariyeri öne koyup evlenmeyi 35+ya erteledi. Eeee her seçimin bir sonucu var, getirisi de var, götürüsü de var. Siz yaptığınız seçimleri yaşıyorsunuz şimdi derdiniz nedir anlamadım ki? Kendinize mi kızgınsınız?

Doktorada 2. yilimdan sonra konu ve hoca degistirmek zorunda kaldim cunku ilk konum kabul edilmedi, ve cok istedigim bir alandi. Sonrasinda bari doktoraya girdim devam edeyim diye devam ettim ama kafam basmadi... calistim ama teori uretemedim sadece teknisyen gibi calistim, doktora calismasi icin yeterli uretim olmadi, sonunda pes ettim R Rosalind

Yüksek lisanslı bir doktora terk avrupada yaşıyor elinden herşey kayıp gitti öylemi? Başaramadıklarına odaklanmayı bırakıp başardıklarınla mutlu olmayı denesen sonra biraz daha üzerine koyacak gücü bulacaksın.

Ikizler P

Devamli hem de Hep "sen daha iyisin daha ustunsun..." Ilk basarisizlikla beraber de dibi boyladim P

Bizler size fikir vermeye çalışıyoruz ama belki zmaan kaybettiriyoruz. HErkesin iç sesi vardır taa içinden aslında ne istediğini bilir herkes. Siz iç sesinizi ya tam duuymuyor veya anlamıyorsunuz. Bence vakit kaybetmeden bir psokologa da gidin. Ve bence asla Avrupa'daki oturum izninizi kıstas olarak görmeyin. Hayat bu onlarda sadece ülke. Siz doçent olduktan sonra her ülkede oturum alabilirsiniz. Vatandaşlık bile alma fırsatları ilerleyen yıllarda yine karşınıza çıkar... Mesele bence eşiniz.. Okul bile değil. Eşiniz ile devam ederseniz ne kazanacak ne kaybedeceksiniz. Listeleyin. . Okul da bulunur Avrupa'da bulunur. Ama "bu adam benim herşeyim. Annem, babam ailem" diyebileceğiniz. Aşk hissedebileceğiniz. Geleceğinizi ve sizi düşünen bir eş bulmak kolay değil. Düşünün. Eşiniz sizin "herşeyiniz" oluyor mu? Onun için yakın okulu, birşey değil. Ama ömür boyu başka başka fırsatlar bulduğunuzda, başka noktalarda bana destek ol dediğinizde kendini sizin için sizin mutlu olabilmeniz için kasacak size destek olacak mı?

hiç alakası yok. mutluluk insanın içinde. konu sahibi başarılı olsa da mutlu olamazdı.

Siz burada yazdıklarınıza bakıldığında; eşinizi gerçekten sevmiyorsunuz, onunla hiç mutlu değilsiniz. Ve ondan memnun değilsiniz. Yalnızca Almanya'da kalmış olmak için eşinizin yanındasınız. Gidip kurtarın kendinizi bu eziyetten o zaman. Bir de hayat her zaman bizim planladığımız, yönetmek istediğimiz gibi gitmez. Kimisi buna kader der, kimisi karma. Ama bilinmez bir güç de vardır bizi yöneten. Demek sizin yollarınız böyle olmalıymış ama hiçbir şey için geç değil Dönüp o doktoraya başlayın. İçinizde bu konuda pişmanlık kalmasın Kalbinize ve beyninize ferahlık dilerim

Allahim resmen beni anlatmissiniz. Bakin su anda olacaklari soyleyeyim. 1. Istanbula doktorama geri donecegim , offf almanyada kimbilir neler olacakti, offff esimmm esiimmm diye inleyecegim 2. Burada kalacagim, o zaman da "offf o universiteyi bitirsen ne guzel olacakti, salak kiz" diye inleyecegim 3. Gelip de universiteyi bitiremezsem, artik enkaza donusurum, almanyada oturumun gitmesi de ayri facia 4. Burda iyi bir is bulamayip surunme olasiligim da var Istanbulda ailemin guvenli sicacik evinde oturmak varken, neden boyle bir maceraya atildigimi bilmiyorum. Avrupada yasama etiketine niye bu kadar takintiliyim ozentiyim onu da bilmiyorum. Ve yine doktora etiketine neden bu kadar takintiliyim onu da bilmiyorum Bildigim tek sey, onlarca yazan oldu, herkes nasihat verdi, tekrar tekrar okumama ragmen, bir karar verip 5 dakika gecmeden yine karar degistiriyorum. Cok yoruldum kendimden cok

Yukarıdaki arkadaş bahsetmiş, kariyer eğer hayatımızı yaşamamıza engel oluyorsa açıkçası ben daha az kariyeri olsa da mutlu ve huzurlu olabileceğim bir işi seçerim bu saatten sonra... Bir aldanmaca ve ağza çalışan bir parmak bal gibi geliyor bana bu aşırı kariyer takıntısı. Çok para kazanmak da eğer huzurla harcayabiliyorsam aile düzenimi temelinden bozmayacaksam kendimden sürekli vermeyeceksem mantıklı geliyor.

Hakkınızda en hayırlı olan olur umarım. Sizin için dua ediyorum. İnşallah kocanız sizi bir tercihe zorlamayı bırakıp en azından masterı kabul ederde size 2 sene şans verir. Şayet kariyerinizi ve hedefinizi seçme kararı verirseniz de bu kocanızdan vazgeçmek değil. Çünkü siz ben onları seçtim seni de boşuyorum demiyorsunuz. O sizi bununla tehdit ediyor. Gerçekten sizden ayrı kalmayı belki onunda yüreği dayanamadı için böyle abartıyor. Şayet aşkından göndermem diyorsa zaten boşayamaz :) P

Bosanma surecimde istanbuldaydim, psikiyatriste gittim, bir dunya ilac yuttum, ama hic faydasi olmadi. Baristik berline geldim, yeni psikiyatrist yeni ilaclar... durum yime ayni

Keske dediginiz gibi kalkabilsem ayaga... P

doktoraya niye bu kadar taktınız anlamadım. Yapmayın yani ne olurki.. Birde kıyaslama yaptıkça hayatınızı karartırsınız öncelikle kıyaslamayı nırakın kıyaslama hem sizi sürekli mutsuz eder, hemde istediğinizi değil başkalarının yaptıklarını yapmaya güdülenirsiniz. Bence ne ile mutlu olacağıunızı oturup bir düşünün ve onu yapmaya başlayın..

Hayatı yakalamak için geç değil. Aşık olduğum adamla evlenmek için akademik kariyerimi yarıda bıraktım. Evlendim. İşe girdim ama mutlu olamadım, işi sevemedim. İşten ayrıldım. Evde oturdum biraz, sonra mesleğimle alakasız işte çalıştım. Yıllar sonra doktoraya başladım. Üstüne bir de çocuk... Doktora bitti. Boşandım. Şimdi de 40lı yaşların ortasında sevdiğim işi yapıyorum. Yaşın kaç olduğunun önemi yok. Sevdiğin işi yapıyorsan iş olarak görmüyorsun, hobi olarak geliyor. Nasıl bir hayat isterdin? Ne seni mutlu eder onu düşün...

konu sahibi kendi hayatını seçimlerini yaşamıyor ki. başkalarına ne hoş gözükür ona göre şekillendiriyor hayatını. bence değişmez de çabası yok çünkü herşeye bir bahanesi var. biri iyi bir unıversite 5 yıl diğerı acıköğretım 4 yıl 2 dıplomam var dilim var yaşım 40 10 yıldır çalışmıyorum. kimseye de hesabını vermıyorum ne derlerse desinler. ben böyle mutluyum huzurluyum insanlar için yaşamıyorum bu kısa hayatı. konu sahibi işte herşeyi birlıkte isterken aslında hiç bir şeye sahip olmadığını göremiyor ve zamanı da hızla azalıyor

İçinizdeki sesi susturmak sizin elinizde. Hayat boşluk kabul etmez, boş vaktiniz çok olursa kafanız durmadan problem üretir. İki yıl aynı yerde mi çalışıp bıraktınız? Neden başk bir iş denemediniz? Kendinizi meşgul etmeniz ve seveceğiniz işi bulmanız lazım. Ayrıca 36 yaşındaki kocaman kadın ailesi doktora yapınca gururlanıyor diye hayatını bırakıp ailesinin dizinin dibine döner mi ya? Gidince mutlu olmayacaksınız ama kalınca mutlu olmak elinizde. Devletin yardımıyla geçinmeyi bırakın, kendinizi işe yarıyor hissettirecek bir işe girip çalışın.

Ailenin hayatina bu kadar müdahale etmesi normal degil bence. Onlarin bu asiri korumaci/ baskici tavirlari yüzünden su an bu durumdasin muhtemelen. Senin yetiskin bir birey olarak karar vermene izin vermiyorlar. Cocuklugunda ve gencliginde de boyle davrandiklari icin kendi kararlarini veremeyen, secim yapamayan biri olmussun ne yazik ki.

Merak ettim çocukluğunuzda dikkat eksikliği ve hiperaktivite gibi bir sorun var mıydı ya da ailenizde böyle biri var mı?

Evet kafam cok karisik. Hala bunlari yazarken "kizim yillar sonra, o doktoraya tekrar girmek icin hocalarina resmen yalvardin, eski doktora hocandan bile referans mektubu almayi basararak, girilmesi zor olan o universiteye kabul aldin, sen Allahtan belani mi istiyorsun" diyorum, diger taraftan "kizim esini terkedip gittin, adam 6 ay sonra seni kabul etti ve sayesinde yine yurtdisina gidebildin, Allahtan belani mi istiyorsun" diyorum. Kisaca, tekrar hayalini kurdugum doktoraya kabul alinca, birdaha esimin adini agzima almiycam, yurtdisi diye kendimi yirtmiycam diyen ben, okula kabul aldiktan bir sure sonra, esim ve yurtdisi diye aglamaya baslayarak, araya araci koyarak baristim ve 6vay suresince acilmis o felaket bosanma davasina ragmen, araci koydurarak esimle baristim. O bosanma davasini actiran ben degildim, zorla bosandirilmaya dayanamadim, araci soktum, esimi arattirdim ve doktorami gozum gormeyerek baristim. Geldim, cok cok mutlu oldum barismaya ancak ne oldu? Baristiktan 3 hafta sonra "ya ben ne yaptim, gitti doktoram" diye aglamaya basladim. Tekrar geri donersem, esim bosaniyor ve dolayisiyla yurtdisindaki oturum da iptal. Resmen beynim yaniyor. O kadar yalvararak girdim tekrar doktoraya... ve simdi durumuma bak... Beynim kisa devre yapti... P

Yazdiklarinizi okurken birsey farkettim. Kucukken ve gencligimde komsu kizlarindan biriyle annem beni mukayese eder "bak senin egitimine, sen ondan daha iyisin, daha basarilisin" derdi. Daha iyi universitelerde okudum, hatta ovda master icin yurtdisina gitmeyi istedi ama kabul almadi ama ben gidebildim. Sonra doktoraya devam etti o da. Cok harika bir evlilik yapti, cocuk yapti, doktorayi bitirdi ve simdi docent olmak uzere. Ben ise doktorayi bitirememis, calismayan ama yurtdisinda yasama firsati sunan bir esle evli ve elinde hicbirseyi olan biriyim... Kisaca sadececesim loser degil, esas loser benim. Ve sanki, bu loser esimin yaninda durdukca kardesimin dedigi gibi "gittikce dine gidiyorsun" iyi ama onun sayesinde de yurtdisindayim, her ne kadar 36 yasinda azicik is tecrubemle nasil is bulabilecegimi bilemesem de, ve hatta us bulabilecegime dair inancim olmasa da. Istanbulda, ailemin yaninda daha guvendeyim, ama o zaman herseyimi kaybediyorum... yurtdisinda oturumu bir daha hayatta elde edemem... Hani tekrar o doktoraya tekrar girmek icin ugraslarim? Ah yemin ederim beynim yaniyor!!!! P

Aslinda doktorama tekrar dort elle sarilmak isterdim, ancak bu sefer de esimi de almanyayi da kaybediyorum. P

Docent prof olmayi dusunmuyorum ki, sadece dr olayim yeter, ben makale okuyup yazmaktan nefret ediyorum beni strese sokuyor. Sadece dr titrine takigim, hepsi bu. Ne yasayip da bu noktaya geldim bilmiyorum. Universiteye derece yaparak girmis, universiteden fakulte 1. si olarak mezun olmus biri olarak su yasadiklarima sadece agzim acik bakiyorum. Asiri bir ozguvensizlik olayim da var, neden derseniz, doktora yaparken is aradigim donemde onume gelen her ama her is ilanina basvurdum, firma iyiymis kotuymus maasi azmis demeden basvurdum, abartmiyorum 200den kesin fazladir, hatta 300 u bulmustur da. Ve 1 yerden bile olumlu donus almadim. Veteriner kliniginde 3 ay temizlikcilik yaptim. Egitim gecmisimi duyan "ya seni en buyuk firmalarin havada kapmasi gerekir" derken, birakin buyuk firmayi, merdivenalti tabir edecegim yerler bile kabul etmedi. Yillar sonra en sonunda biryere girebildim, maasi teknisyen maasiyla ayni, baskasi olsa burun kivirir, ben ise is buldugum icin sukrediyorum. Yurrdisinda yasamayi istememin 3 farkli nedeni var 1. Almanyada master yaptim ve buraya asik oldum, donmek istemedim ama mecbur dondum 2. Evet resmen hava atacagim bir arac olarak gordugum icin istiyorum. Istediginiz kadar eziklik gorgusuzluk deyin, bu konudaki dusuncelerim degismeyecek 3. Esimle ilk tanistigimizda almanyaya kesin donus yapacagini soylemisti ve bunu bilerek evlendim. Esim Istanbul dogumlu, alamanci degil kisacasi, master icin gelip kalmis uzun yillar yasamis Evet devlet yardimiyla gecinmek cok asagilayici bir durum. Hele de ailem icin yuz kizartici. Ancak, biz hep boyle mi yasayacagiz? Eninde sonunda bir sekilde is bulacagiz. Devlet sirtindan gecinen asalak degilim ben. Esim az calisacak bile olsa, ben oyle degilim. He devlet yardimi aliyorum, evet ezigim, ailemin utanc kaynagiyim, ama en azindan devlet beni almanca kursuna gonderiyor. Su anda gittigim kurs 1000 civarinda ve bunu verecek gucum yok. Babam kendi konusunda bir duayen, annem deseniz cok bilindik bir yardim derneginin yonetim kurulunda. Ve ben, yillarca gurur duyduklari kizlari, cok gurur duyduklari doktorasini tamamlayamamis, dogru duzgun calismayan bir adamla evli, ordan oraya savrulan, yarinin ona ne getirecegi konusunda fikri olmayan biriyim. Cok acil terapiye ihtiyacim var ancak dedigim gibi almanyada 6 ay bekleme suresi var ve online psikolog icin de maalesef durumum yetersiz. P

Doktoradayken nasil gecis yapabilirim? Bunu cidden bilmedigim icin soruyorum

Yaaaaaaa ne talisin:)

Ne istediğinizi bilmiyorsunuz Hep aynı bahane ben monotonluk sevmiyorum.. genelde ne istediğini bilmeyen insanlardan bunu duyariz

Tüm sorunlari kendinizde gördugünü gibi tum çözumler de sizde bunu da bilin. Biz ne diyelim ki Amor-a

Bende iş konusunda çok bahsızım atanamadım 26 yasındayım az bir maasa çalışıyorum nişanlandım çok iyi biriyle tek yoldasım o oldu ailem akrabalarım çok çektirdi kardeşlerim çok iyi yerlerde tek ben bir yere gelemedim Çok gözyası döktüm bunalımlar geçirdim ama anladım ki değmiyor bazıları şanssız

Ben hep şunu der şunu söylerim Hayata erken atılmak insansı zinde tutar ve yol alır. Evet önüne çıkan fırsatları iş hayatında iyi değerlendirip çalışacak yol alacaksın Üniversitede iş getirecek bir bölüm okuyacaksın yada sana diğer arkadaşlarından hemen öne geçirecek bir meslek sececeksin. İse hemen atılacak dün hayat çünkü hızlı ilerliyor su gibi Kendine vakit ayırıp birazda para kazanır sağlığında yerinde olursa değme keyfine işte mutluluğun formülü bu

Geçmiş konularına da baktım da Guy winch ın şikayet terapisi diye bir kitabı var direk o aklıma geldi. Bence artık takmayı bırak akışına göre yaşa yeterince unvan ın, başarın var ve ne kadar mızmızlansan da şimdiye kadar istediklerini ucundan başından elde etmişsin.

Ve evet, hangisini secersem digeri icin pisman olacagim. Bunu biliyorum... iste bu yuzden de karar alamiyorum

Ancak bir problem var. Ilk doktorayi yarim birakmis, master notu sadece "iyi" olan biri olarak ituye bile butunlesik doktoraya kabul oldum, master notum yetmedi. Bu durumda, hangi uni beni ne yapsin? Ayrica, referanslari bile zar zor aldim, tekrar referans nasil alacagim? Kisaca, resmen koseye sikistim. Kabul eden universite, ituden kotu bile olsa, bu kriterleri nasil sagliycam? Ayrica almanyada basvuru yaptim, red uzerine red aldim...

Bence çok kötü bir fikir Kocası 50 ye yakın çalışmayan bir tıp. Hanim abla doktora mi yapsammmmmm Himmmmm yoksa Tr ye mi donseeemmmm Hımmmm olmadi burda mi takilsam diyen bir kişilik

Benim durumuma caresizligime uzulmus oldugunuz icin sinir olmamis olabilirsiniz :)

Turkiyeye geri donsem yine "esiimmm oturumum" diye aglayacagima o kadar eminim ki. Siz beni bosanma arifemde gorecektiniz... cildirma noktasina geldim hem es hem oturum gidiyor diye. R Rosalind

Bir konusunda çocuk için geç kaldığına. da. uzuldugunu yazmisti, onu hatırladım ona istinaden yazdım. Bu kadar detayı bilmiyordum.

Katılıyorum mutlu olan herkes başarılı ya da süper kariyerli mi ki?

Kesinlikle su konuda haklisiniz, su an elimde hicbirseyim yok... ve zaman geciyor... Su an elinde tek bana katkisi olan almanca ogreniyor olmam...

Ben size ustuste yaziyorum cunku nedense psikolojik problemlerinizi atlatirsaniz akli basinda bir kadin oldugunuzu dusunuyorum. Hem psikiyatrist hem terapiste gitmeyi denediniz mi? Doktora gecmisi olan biri olarak bazen beyindeki kimyasallarin yeterince salgilanmadigini ve bunun icin ilac destegine ihtiyacin sart oldugunu bilirsiniz, ilaclara karsi onyarginiz yoktur diye dusunmek istiyorum. Ilac + terapi uzun vadede sizin bakis acinizi degistirmeye yeter saniyorum ki.

36 yaşındaki bir insan gerçekten ne istediğini nasıl bilmez ben hayret ettim. Hayalleriniz olmadı mı hiç? Bugüne dek pek çok hayal kırıklığınız olmuştur onlar bile size yol göstermiş olmalıydı. Eşinizle, yurtdışında çok mutlu olsanız aklınızda doktora kalmamış olurdu. Yok seçiminizde pişmansanız da arkanıza bakmadan gidebilmeniz gerekirdi. Yemişim kocasını, oturumunu diyecek kadar çıldırma noktası yaşındasınız bence.

tatlım bence sen git bir iki çoçuk yap.. bu sefer üzündülerine çocukta eklenecek.. arkadaşlarının hem kariyeri hemde çocukları var gibime geldi... en azından 2 ye 1 olursun.. iş herr zaman var... artık okumuşluğunda cabası :) çok mutlu ol inşallah :)

kendinize odaklanın bence. herkesin yolu başka sınavları başka. içsel çalışmalar yaparsanız faydası olabilir. P

Cok mantikli da bir de bunu benim beynime kazisaniz! P

36 yasindayim.8 yillik kariyerimi biraktim 4 yil once. bu sure icinde 5 asilama 2 tup bebek tedavisi gordum.15 aylik oglum var bin sukur. simdi de is ariyorum bulamiyorum. ama oyle bir yazmissiniz ki kendime dondum ve dedim ki : "benden beterleri varmis" elimde oglum var. Allah onu nasip etmeseydi de elimden geleni yaptim derdim acaba doktorayi tamamlamak icin elinizden geleni yaptiniz mi? Ya da yas 36 ise cocuk dusunmez misini

Sizin sorun ailede başlıyor zaten, bunu daha önce tespit etmiştik.. O yüzden hamlelerinizi aile tatmini üzerine atmayın. Bir de 13673. kere söylenen şeylere her seferinde 'aaa evet yaaa' diyorsunuz. Umuyorum ki tüm bu yazılıp çizilenler seçeneklerin ağırlığını sizin için biraz değiştirmiştir, bir karara doğru ilerliyorsunuzdur..

Şu an bulunduğunuz ulkede bir üniversiteye başvurma imkanınız var mı? Ne mezunusunuz? Denklik alabiliyor musunuz biraz onları araştırsanız? Madem o kadar önemli doktora yapmak orada yapmanın bir yolunu bulsanız? P

Her üniversite mezunu olan çalışacak diye birşey yok Her çalışan en üst kademeye yükselecek diye birşey yok Sadece hayatınız doktora yada iş hayatı üzerine kurulu olmasın bence. Bir bebek size iyi gelecektir. MissCherryBlossom

Danışman hocanız hiç mi ilgilenmedi, tez izlemelerinizde diğer hocalarınız hiç mi yönlendirmedi sizi bu yolla mezun olamazsın diye? Acaba iş hayatından kaçmak için doktora yapmak isteyenlerden misiniz? Çünkü hem yapamadım diyorsunuz hem illa tekrar devam edeyim diyorsunuz, hem kariyer istiyorsunuz hem monotonluk bana göre değil diyorsunuz ben sizi gerçekten anlayamıyorum. Seçimlerinizin arkasında durmanız gerekmiyor mu? Her seçim bir kayıptan doğuyor zaten. Bir şey seçer bir şeyi kaybedersiniz. Hayat hiçbirimiz için aynı dinamikte ilerlemiyor. Bir seçim yapıp, onunla mutlu olmaya çalışıp, olmadıysak alternatif yollar arayarak, hayatımıza devam ediyoruz. Kimsenin hayatı sizden farklı değil yani.

Sürekli kendine ezik muamelesi yapıyorsun, neden? Hem hiç bir şeyi kendine yakıştıramıyorsun, hem hep daha fazla istiyorsun. Oluruna bırak.. Bir şekilde yaşıyoruz bu hayatta. Kendini bu kadar mutsuz etme sal gitsin. Başkalarının hayatında da bir çok sorun var. Belki dışarıdan size, evliliğinize özenen insanlar da vardır. Boş hırs yapmaya gerek yok.

Etiketlere anlam yuklemek... Evet iste bu... Sanki dr li olunca, yurtdisinda esiyle yasayan biri olarak cok iyi bir etiket olacakmis gibi mi dusunuyorum acaba? Destek alma olayina gelince... maalesef burda 6 aydan once psikologlara gidemiyorum. Bu surede de cildirmazsam iyidir. Subatta okulum basliyor diye firlayip gidesim var, tabi arkada esimi ve yurtdisini sonsuza kadar birakarak... . push ; P

Online terapi icin maalesef maddi gucum yok... C

Kusura bakma hepsini okumaya zorlarken bogulacakmis gibi hissettim hayatimda hic birini böyle bardagin bos tarafa baktigini görmedim.. baska birsey söylemek istemiyorum sadece lütfen kendine gel diyebilecegim.. francesca Hayat 1 gündür, o da bugündür.. tek ayak

Ne güzel yorumlamışsınız. Tercihlerimizde özgür değilsek o hayat bizim olmuyor zaten. Sarkaç gibi bir uçtan diğerine savruluyor insan.

Hayatta herkes aynı hızda gitmek zorunda değil. Kendinizi başkalarıyla kıyaslamayın.

Alanınızı bilmiyorum ama doktorayı nasıl bitiremediğinizi anlayamadım. Bıraktınız mı yoksa savunmadan mı kaldınız? Genelde uzatma da verseler 4-5 senelik emeği atmazlar, mezun ederler. Hiç hiç bir şey yapmamış olmanız gerekir doktorayı bitirememeniz için. Ayrıca herkes doktora yapmaya uygun olmak zorunda değil neden o kadar çok zaman kaybettiniz ki? Roseaysea Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ben size bir şey söyleyim Türkiye'de bilim bitmiş durumda. Şu an buraya doktora için gelmek çok mantıksız. Üstelik denemissiniz size göre değilmiş zaten. Ne maddi ne manevi tatmin etmeyecek. Sizin şu an yapmanız gereken iyi kötü demeden orada bir işe girmek. Şimdi bir işe girseniz 4 yıl sonra iyi bir konumda olursunuz. Hem şimdi sizde olmayan tecrübe olmuş olacak hem de para. Ama sizin sorununuz bence daha çok manevi. Sanki hayatın anlamını kariyerde, unvanda arıyor gibisiniz.

Rahat olanı, kendime, sevdiklerime daha cok zaman ayirabilecegim isi seçerdim.

Konu sahibinin bardağın dolu tarafını görmesi için yani aslında sahip olduğu ama bunların farkına varamadığı özelliklerini saymış, kendisinin değil.

Belki iyi gelirdi:) yrn bir gun psikoloji ve para oldugunda yumurta rezerviniz tukenmis olursa yeni bir depresyon sebebi olabilir sizin icin tabi hic cocuk dusunmuyorsaniz orasi ayri MissCherryBlossom

Yurtdisinda oldugum icin yerimde olmak isteyen binlerce kisi var ve ben "turkiyede kendimi daha guvendigim yerde ailemin yaninda kalip doktoraya mi devam edeyim" yoksa "yurtdisinda belirsizligin icinde kendime yol mu cizmeye calisayim" diye cirpinip duruyorum P

İşte bu. Kendi kendinizi çok doğru analiz ettiniz. Bir yerden başlayın ve en güzel noktasına gelene kadar başarmaya devam edin. Siz başarı odaklı birisiniz bence. Başarmak için dogmuasunuz ama yön duygunuz yok. Tek bir seçim yapıp onda kalın hatta tek bir kararda kalmayı başarmaya çalışın bu bile sizin için büyük bir başarı olabilir.

Katılıyorum konu sahibesinin kafası çok karışık, yazım şekline de yansıyor daldan dala şeklinde yazıyor okuyanların beynini yiyor.

inanın okurken içim sıkıldı. ama o da olmaz, o bana uymaz, ben oyle mutlu olamam. size kim ne desin şimdi. tüm alternatifleri elediniz. iki ucu b. klu değnek.

Bu arada benim master + doktora programi, yani 2 yil durmadan ders alacagim... sonra da deneysel... bu durumda okulda olmak zorundayim... P

Ve de 36 yaşında yahu

o zaman bugün itibarıyla değişime ne dersiniz bugün başlangıcınız olsun sizin N ntprt

Şuan bana hangisini seçersen diğeri için her halükarda pişman olacaksın gibi bir enerji verdin. Ben finansçıyım hayatımı hesapla yönlendiririm yerinde olsam yapacağım hesap şu olurdu Türkiyede Doktoramı yapsam okulda da kalsam alacağım maaş maximum 1000 Euro Almanyada bir fast foodda kasada olsam alacağım maaş 1498 Euro gibi... Eğer ki çok içinden çıkamıyorsan sende ekonomi yönlü bir karar alabilirsin.

Esim uzun mesafe kosucusu. Aveupada cesitli yerlere gider ve kosar. Kayit ucretleri olsukca yuksek. Yine katilmak istedigi bir yaris var, hayali olan bir yaris, 250 kayit ucretini bir sekilde ayirmis! Iyi de biz devlet yardimiyla geciniyoruz, ben ustume birsey almiyorum ama o hayali icin o parayi bir sekilde ayiriyor... ve oraya gityiginde de masraf olacak... o hayalini yapiyor... Ama ben hayalimden vazgeciyorum... ya da sunun icin paraya ihtiyacim var dedigimde "git calis kazan" diyor... Burada inanilmaz bir bencillik mi var, ben mi yanlis dusunuyorum? O hicbir hayalinden vazgecmedi, vazgecmiyor. Ama benim hayallerim icin cok calisip cok para kazanip biriktirmem lazim. Iyi bir es olsa, benim bu online doktoraya gereken para icin "ben de calisayim, sana destek olayim" dememeli mi? "Senin hayalin, calis kazan ode git yap" diyor... Bana "tek basima kurek cek kendi sandalinda" diyor P

Allahim resmen beni anlatmissiniz. Bakin su anda olacaklari soyleyeyim. 1. Istanbula doktorama geri donecegim , offf almanyada kimbilir neler olacakti, offff esimmm esiimmm diye inleyecegim 2. Burada kalacagim, o zaman da "offf o universiteyi bitirsen ne guzel olacakti, salak kiz" diye inleyecegim 3. Gelip de universiteyi bitiremezsem, artik enkaza donusurum, almanyada oturumun gitmesi de ayri facia 4. Burda iyi bir is bulamayip surunme olasiligim da var Istanbulda ailemin guvenli sicacik evinde oturmak varken, neden boyle bir maceraya atildigimi bilmiyorum. Avrupada yasama etiketine niye bu kadar takintiliyim ozentiyim onu da bilmiyorum. Ve yine doktora etiketine neden bu kadar takintiliyim onu da bilmiyorum Bildigim tek sey, onlarca yazan oldu, herkes nasihat verdi, tekrar tekrar okumama ragmen, bir karar verip 5 dakika gecmeden yine karar degistiriyorum. Cok yoruldum kendimden cok P

Tekrar master veya doktora yapmak icin hocalarimdan referans almam gerek ki hayatta vermezler artik. Peki birsey sorucam, esimin yaninda ailemin yanindaki gibi rahat ve guvende hissetmiyorum. Ailemde babam ve annem o kadar guclu modeller ki, etkilerinden cikamiyorum. Ve birsey daha var. Esimle barisan, universiteyi onemsemeden, ailemin evlatliktan reddetmesine ragmen, kosarak gelen benim, ve gelince 3 hafta sonra "naptim ben universiteme donmem gerekir" diyen de benim!!! Bunlarin hepsi benim, ayni kisiyim. Cok yorgunum

Katılıyorum ben de konu sahibinin bir önceki konusunu hatırlıyorum. Keşke bir anda Doktor ünvanı inse havadan bana, sadece etiket için istiyorum bilimsel bir amacım yok demişti. Ben de doktora yapan ve tüm zorluğunu sonuna kadar yaşayan bir insan olarak şok olmuştum. Sadece ismimin önüne Dr. ünvanı gelsin diye çekilecek çile değil bu süreç. Konu sahibi bence sizin motivasyon biçimleriniz yanlış. Doktora yapmayı 'Doktor!' ünvanlı desinler, evlenmeyi 'Evli, evde kalmadı desinler', yurtdışında yaşamayı 'Avrupada yaşıyor desinler' diye istiyorsunuz. Hep üçüncü şahısların ne düşündüğünden bahsediyorsunuz ve onlardan etkileniyorsunuz, asıl önemli olan kendinizin ne istediği ama siz başkalarına mükemmel olarak gözükme odaklı yaşıyorsunuz ve bu konfor alanınız olmuş ondan çıktığınızı hissettiğiniz anda kendinizi kaybediyorsunuz. Ben size daha önce de yazmıştım ben de yurtdışında yaşıyor ve online terapi görüyorum. Para biriminden dolayı sizin için çok cüzzi bir ücrete denk gelir neden 6 ay bekliyorsunuz ki?

Cocuk yapin P

tipik ikizler nokta. P

Siz bir yola girmişsiniz. Atın pişmanlığı kenara, eşinizle kalın ve almanyada kariyeriniz için ne yapabilirsiniz buna bakın.. Ama eşinizde kendini toparlasın size destek olsun. Başka yolu yok gibi Önceki

Neyi seciyorsam, digerini istiyorum... Neyi seciyorsam, digeri icin pisman oluyorum... Surekli bir o olsun diye karar veriyorum, hop 1 dakika geciyor, digeri daha iyi diyorum. Kisaca her dakika 180 derece ucta geziyorum. Isin kotu tarafi, su an hangisini yaparsam aptallik yapmis olurum onu cozemiyorum! Hangisi aptalliktir, hangisi degildir onumu goremiyorum. Ve ileride asiri derecede pisman olmaktan korkuyorum L Leame Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Yok inanin zaman kaybettirmiyorsunuz. Aksine cok guzel birsey soylediniz. O benim herseyim mi? Annem babam ailem mi? Annemin babamin yanindaki gibi guvende hissetmiyorum, kesinlikle hissetmiyorum. Basima birsey gelse yine ilk kosacak ailem olacak, gerci kazadan sonra bakti hem de geceleri uyumadan bakti, annesi hastayken de ona yemekler yapip elleriyle yedirmis bakmis. Kisaca merhameti cok, ama" guvende" hissetmiyorum. Ama su da var. Tamam cok sukur ailem saglikli ve ayaktalar ama ne zamana kadar onlara guvenecegim ki? Yarin oburgun onlara birsey olsa ben bildiginiz darma duman olurum, hatta kelimenin tam anlamiyoa biterim. Onlar benim elim ayagim, kolum kanadim, herseyim. Esim icin herseyi yakmaya deger mi? Bunu bu gece tekrar tekrar dusunucem... Inanin zaman kaybettirmiyorsunuz, su anda doktorayinda almanyayi yuzumun yamuklugunu da gectim, sadece esimle olan durumu degerlendiriyorum...

Bu kadar karamsar bakarsan olduğun yerde kalırsın. Hayat bu. Bazen neyaparsan yap nasipten öteye gidemiyorsun. Ancak tercihlerde önemli tabi. Doktora olmamış. Kısmet değilmiş. Geçmişe takılı kalmak yerine, önünüze bakın

Nasıl işlere başvuruyorsunuz merak ettim doğrusu. Gerçi Berlin'de illaki almanca istediklerini de söylemişlerdi. Master burda büyük avantaj çünkü, almancaya ağırlık verip b2 alınca iş bulabileceğinize inanıyorum. Almancayı kendinize iş belleyip sebat etmeyi öğrenmelisiniz. Siz hayat için kendinizden bişeyler vermedikçe hayat size istediklerinizi vermeyecek çünkü. P

Kendinize olan guveninize hayran kaldim. Keske sizin gibi pozitif bakabilsem. Peki is tecrubeniz var mi? Yoksa sadece okulda gecen bir hayat mi?

Konuyu şimdi hatırladım... Bir noktadan sonra hayatın kendisi monoton zaten, ne yaparsanız yapın her iş bir döngüye sahiptir. İster "etiketli" olsun ister "etiketsiz"... Depresyonda olduğunuzu düşünüyorum.

Evet maneviyatta ariyorum. P

Yahu doktora doktora diyorsunuz ama çok iyi bir üniversite kaçırmamam lazım dediğiniz üniversite İTÜ. Bir şekilde Almanya' da hayatınızı yoluna koysanız o arada iş tecrübesi edinseniz dil skorlarınızı falan alsanız zaten kabul alacağınız herhangi bir üniversite İTÜ' den dünya sıralaması daha yüksek bir üniversite olur. Sürekli bahane üretiyorsunuz harekete geçmek yerine. Sonuna kadar denediniz mi, kaç sene uğraştınız, kaç tane okula başvurdunuz. Benim doktora yaptığım üniversite dünyadaki sayılı üniversitelerden biri buradan mezun bir arkadaşım bile bazı eksikliklerinden dolayı 2 sene uğraştı, yüzlerce doktora programına başvurdu, asla pes etmedi o arada kendine hep bir şeyler kattı ve şu an inanılmaz iyi bir doktora programına başlamak için kıta değiştirdi. Hayat 2+2 = 4 matematiğinde ilerlemiyor, deneyin deneyin sonuna kadar gidin yıllarca uğraşın gerekirse. Kendinize sürekli yapamam imkansız diye bahaneler üretmekten daha kolay olur sizin için.

Herkes kendi zamanında yaşar. Kimi 23 de mezun olur 33 yaşında harika bir işi olur. Kimi 25 yaşında mezun olur ortalama bir işle başlar. Kimi 23 de evlenir ama doğurmak için 6 yıl bekler kimi 30 unda evlenir o sene hamile kalır doğurur. Kıyas saçma ve gereksiz. Kimin hangi yoldan geçtiğini dışardan gözlemleyerek bilemezsiniz.

Allah razı olsun ondan

Ya olabilir. Bazen eşler ufak tefek böbürlenmeleri göz ardı etmeli. Hatta sen de eşim çok iyi sanatçıdır dedin mi hiç? Ya da "canım sen ne güzel resim yapıyordun, hadi yine başla" dedin mi? Hayatta hiç bir şey 4/4 lük olmuyor. Ve ben bu 4/2 lik durumda eşimin beyfendi, ilgili, sevgi dolu biri olmasını tercih ederim. Ben şuan yurtdışındayım, haftaya döneceğim. Banada ne güzel geziyorsun diyenler var, belki onlar çok istiyor yurtdışına çıkmayı. Ama ben eşimi okadar özledim ki ya.. keşke eşim olsa yanımda diyip duruyorum. Lütfen karamsarlığı bırakın ve güzel şeyleri görün.

Online yapın veya başka seçenekler var mı örgün orada ders alabiliyor musunuz bunları araştırın. Orda yapın başka çaresini göremedim ben. Eşiniz de umarım size karşı değişir. P

Tesla'ya mı geliyorsunuz yoksa :)

Secmediginiz benim olabilir mi zira ben de issizim

Çok zor bir durum. Ailenize ve kariyerinizi yaktığınızı düşünen hocanıza katılıyorum. Ama sorn şu ki biz mantıklı olanı dışardan söylüyoruz.. Ama bir de içinde olmak var. Siz eşinizi seviyorsanız onunla mutluysanız boşanmalısınız diyemeyiz.. Ha şu var yanlış insanı sevmişsiniz. Sizin mutluluğunuz içi 2 sene hayatını kasamayan bencil birisi. Belki o da sizi bencil buluyordur ama bilemiyoruz tabi... Bence eşiniz ile yurt dışında kurun hayatınızı. Orada bir üniversitede master veya doktora yapın. Çünkü siz o yola bilerek girmişsiniz. Eşinizden vazgeçince kariyer sizi tek başına mutlu edemeyecek belli ki. Orada bir üniversite çok mu zor sistemini de bilmiyoruz ama. P

Tamam kabul ediyorum da hangi secimi yapmam gerektigini bulaniyorum ve cildiricam! Doktoram gidiyorrrrrr Ya da es ve oturum gidiyorrrrr Hangisi Allahim Hangisi? Millet avrupaya gelmek icin takla atiyor, gelmisim, e daha ne istiyorum? Ama doktora... R Rosalind

Sizin için havalı şeyler sıralı tam liste 1)Avrupa'da yaşıyor olmak 2)Doktoralı olmak 3)Evlenmiş olmak 4)İyi bir pozisyonda çalışıyor olmak Bak şimdi ablacim 1 ve 3 var 2 de kısmen var. Doktora terk falan diyebilirsiniz onun da oluru var. 4 de olmayacak şey değil. Çalışırsanız olur. Mevcut durumda dr desinler diye Türkiye'ye gelmek hiç mantıklı değil. Çünkü o zaman 1 ve 3 gidecek.

Burada hata sizinde ama ben anlattığınız durumda genel resme baktım. Sizin hayatta mutlu olabilmeniz için sevginizin ve fedakarlığınızın karşılık görmesi gerekiyor. Siz eşiniz için kariyerden aileden geçiyorsunuz. Eşinizde biraz anlayış gösterip doktoranıza destek vermiyorsa bu hayatınızın her alanıda böyle olacak... şimdilik sorun doktora gibi ama sizin hep onun desteğine ihtiyaç duydugunuz anlar olacak. O bencilce mi davranacak? Bir de bende master yapıyorum. Ders yılı hep git gel gerekiyor ama devamında son 2-3 sene uzaktan uzaga hallediliyor. 6 ayda bi okula gitseniz yetiyor... Ki siz ilk yılın sonunda almanyada bir okula geçiş yaparsınız... Zor bir yola girmişsiniz. Eşiniz değişmediyse dönmemeliydiniz. Eğer onun için doktorayı feda edecekseniz, bir evlilik için hiçbirşey feda olsun tabi de... Bu sizin ona kaptırdığınız son şey olsun. Bir daha kendinizden kimse için vazgeçmeyin.

Ay allahım ya bende ne anladım P

Süreç odaklı olmak yerine sonuç odaklı düşünüyor ve yaşıyor olabilir misiniz?

Ben mi depresyondayım kız N ntprt

Bence ünvan işine aşırı anlam yüklüyorsunuz. Önemli olan para bence:) Günün sonunda beni mutlu eden sevdiklerime vakit ayırmak, kendime vakit ayırmak ve bunları yapabilecek para+zaman+sağlık kombinasyonunun olması. Misal ben şu anki süper cool programcılık işimi gayet monoton bir işle takas etmeyi düşünüyorum kendime daha çok vakit ayırabilmek için. Şu anki ünvanım, milletin vaaav nasıl bir iş yapıyor vb demesi benim için tırı vırı açıkçası çok çalışıp çok yoruluyorum realite bu benim için. Attan inip eşşeğe binicem ama hayat kalitem artacak, hiç mutsuz değilim. Sizin derdiniz kendi hayatınızdan memnun olmamanız bence yoksa öteki beriki nerde çalışıyor ne yapıyor diye düşünmezdiniz. Kariyeri ortalama tonla insan var hiçbiri mutsuz değil. Siz niye mutsuzsunuz?

2si de senin olsun panpacım C

Bence kendinize büyük haksızlık ediyorsunuz... Hayat bazen böyledir. İşler yolda gitmez. Ben de doktora yapıyorum eşim de... Akademik kariyere 30 lu yaşlarında başladı eşim, ben ise hiç ara vermeden. Şimdi hayat ikimize aynı mı davranmış? Hayır. Bir çok arkadaşım şanslarının da etkisiyle 21 yaşında daha lisans mezunu iken asistan oldu benim heep çırpınmam gerekti bu iş için :) Tırnağımla kazımam gerekti. Hayat da böyle bir şey. Başarısız da olabiliriz, bazı şeyleri geç de elde edebiliriz. Ya da pek çok şey ters gitmiş olabilir. Herkes her şeyi aynı şekillerde elde edemez. Önemli olan peşini bırakmamak. Böyle düşünerek sadece kendinizi bunaltırsınız. Bence önce kendinizi başkalarıyla kıyaslamayı bırakın herkes aldı yürüdü ben böyleyim demeyi... Eğer çalışıp çabalıyorsanız mutlaka bir kıymeti olacaktır tüm bunların. Zor olabilir, zaman alabilir ama mutlaka olur. Yeter ki pes etmeyin.

Allah benim gibi ikizleri... Dogdugum tarih ve saat bile falso 06.06 @06:00 Ama ben hicbir ikizlerin benim kadar dengesiz olduguna inanmiyorum, zira benimki korkunc bir boyutta. Hatta soyle diyeyim, kararsizligim o kadar ileri boyutta ki, gercekten gidim ilerleyemiyorum. Adim atiyorum, hoppp o ne yaaa hadi sen diger tarafa diye gidiyorum, sonra "hadi bakalim geri donuyoruz" diyorum. Tabi bu arada zaman akip gidiyor, millet almis basini gitmis, ben ise ancak temizlikcilik islerinden kabul eden doktora terk bir zavalliya donusmusum. Aslinda en cok aileme uzuluyorum, benim uzerimde emekleri cok, cok gurur duyarak buyuttuler beni, hep farkliydim onlar icin. Hatta erkek kardesim cok tembel basarisizdi, ablasi olarak ben on ayak olurdum. Simdi kardesim amsterdamda cok iyi bir firmada, gelecegin yoneticisi olarak yolunda ilerliyor, o basarili abla su anda becermedigi doktorasi, abuk sabuk yarim yamalak is tecrubesinle, almanca ogrenmeye calisan bir berlinli. Tum bublar olurken de hala "acaba itu de doktoraya kabul aldim, donsem daha iyi mi olur, iyi de o zaman es ve oturum gidiyor" diye surunen bir zavalliyim ben laylaylom20

Yüksek lisans diplomasına sahipsiniz bilmem farkında mısınız? Benim yuksek lisansa kafam basmıyor bırakmaktan korkuyorum. Ayrıca hayallerimi yaşıyorsunuz ben de yurtdışında yaşamak istiyorum. Yaşadığınız hayat bir başkasının hayali, neden bu kadar karamsarsınız? 36 yaş nedir ki insanlar 60 yaşında hayalini yapıyor hukuk vs okuyor

Donmeyin mi diyorsunuz? Doktora diye kendimi paralamam peki? Calisip para biriktirip online doktora mi yapayim?

Bardağın bu kadar da boş tarafından bakan birini görmedim.

İşin zor canım senin. Kararsızlık girdabına düşmüşsün. Bence en başta yapman gereken zihninden 3. şahısları silmek olmalı. Onlar orada ama ben şurdayım onların bunu var benim yok vs gibi düşünceleri sil rahatlayacaksın. Sonra kendine sor aslında ne istiyorsun? Doktora istiyorum dersen işin etiket kısmındasın sırf dr desinler diye onu geç bi kere. Yıllarca sırf o etiket icin gece gündüz çalışılmaz özellikle torpilin vs çok döndüğü yurdum üni ortamlarında. Onu ancak gerçekten cidden isteyenler devamını getirir. Yurt dışında yaşamak istiyorum tamam gayet güzel seçenek ama bunun için çalışmayan yaşı elliye gelmiş biriyle evli kalmak zorundayım. Hah bu kısım problemli. Burada bir problem var. Eşini artısıyla eksisiyle değerlendir ve o şiddet olayı da vardı. İşte sana faydası olan olmayan her şeyi değerlendir. Çalışma ortamında en diplerden başlanır ama akademik hayatta oyalanmışsın bunu telafi etmen lazım öncelikle.

Bir de su var. O bitirecegim doktora ile iyi bir is bulsam alacagim maas 5000 Euro. Tabi biterse... P

Esimin calismamasi... Ainda olay en basinda basliyor. Esimin enistesime ait bir firmada esimi calisiyor gosterdik ki, aileme "calisiyor" olarak gozuksun. Yoksa calismadigi icin ailem kabul etmeyecekti hakli olarak. Dusunuyorum da... ya adam calismiyor, neyine guvenerek evleniyorsun? Cok sevdim cok cok asik oldum. Ve bu sirada ilk doktorami yapamayacagimi anladigimdan, kaydimi sildirmesem de biraktim okula gitmeyi. Olmuyordu, yapamiyordum. Evlendigimizde ben de issizdim (2015), oturdugunuz ev kayinvalidenin, ama o baska sehirde, dolayisiyla kira derdi yok. Tek gelir kaynagi, sadece 1000 tl lik kira geliri. Evliligimizin 3. ayinda balayinda trafik kazasi gecirip hastanede yattigim donemde, esimin calismadigini ogrendiklerinde de artik onu istememeye basladilar. 2 ay yataga bagli kaldim, esim bana bakti, beyin ameliyati gecirdim, ozel sigortamiz olmadigi icin tum masrafi sadece ailem karsiladi, esimin ailesi hic yardimci olmadi ve bu ailemi daha da delirtti. Istanbuldayken ben kaza sonrasi bir sekilde ayaga kalkip is aradim, is bulamadin ozel ders verdim, tez yazdim, esim hic calismadi. Sonra ise girdim, o da o sirada evde pasta yapip satmaya basladi. Is yerinde doktora yapan biri "neden biraktin cok pisman olacaksin" deyince o an "doktora yapaliyim" zehiri kacti icime. Hic calismayan bir adamin pasta yapip satmasi bile buyuk bir basari iken, ailem bu duruma daha da delirdi. Sonra yurtdisina tasindik. Ailem "isini birakir nasil gidersin" diye yalvardi, "yurtdisinda is bulmadan nasil gidersin" dediler de, iyi decatanilan bir eleman degilim ki istanbuldayken is basvurum kabul olsun! Esim part time bile olsa yurtdisinda ilk zamanlarda calisiyordu ama ben yillar sonra zar zor buldugum isten ayrilinca resmen siyirdim, eve gelen para da kisitli, delirdim ve cok saglam delirttim, kavga kavga ustune, tokat tekme de var, terkedip istanbula dondum. Dondum ama, bosanmayi dusunmemistim ki! Bir baktim, ailem zaten istemiyor, ellerine super firsat gecti, babam bosanma davasi acti, hem de ne dava!!! Savciliga suc duyurusunda bulunmaya bile gitmek zorunda kaldim, zorunda kaldim diyorum, asla tokadi kucumsemiyorum ama savciliga gidecek kadar da buyutulecek birsey yoktu. Esime donmek istiyorum, almanyadaki oturumum gidiyor diye krizlere girdim, oyle zehir zemberek dava olunca esim de beni aramiyor, korkunc durumdaydim, aldilar beni psikologa psikiyatriste goturduler. Psikologdayken, duvarinda aynen soyle bir yazi vardi, ve o icimdeki doktora yapmaliyim zehiri tekrar buyudu, psikologun da gaziyla, gittim mezun oldugum universiteye , girdim gerekli sinavlara, bu sirada ailem her daim yanimdaydi, yeter ki hayalim gercek olsun. Tum bunlari yaparken esimi ve almanyayi kaybettigim icin sinir krizleri geciriyorum. Okula kabul oldum... o sevincimi anlatamam... yeminler verdim, cok mutluyum, esimin adini agzima almiycam diye. Okul baslamadan laboratuarda calismaya basladim, yurtdisina gitmek isteyenleri, gidenleri gordukce delirdim, esim esim almanya oturum diye diye en sonunda, gozumu karartio araya araci koydum. Dusunun, adama tazminat davasi acilmis, bana telefonda hayir seni istemiyorum" dese, bir de ustune "bu kadin deli, hem bana tazminat davasi aciyor hem varismak istiyor" deyip mahvedebilirdi beni. Ama 6 ay sonra, "arayacagini biliyordum" dedi, baristik, davayi geri cektim., okulu gozum bile gormedi. kAilem evlatliktan reddetti, beni sokaga atti, valizimi alip berline geldim. Neyse ki ailem, aracilar sayesinde beni affetti ama barisali 3hafta olunca "sen ne yaptin, okulunu nasil kaybettin!!" Diye aglamaya basladim. Esime "nolur doktorama doneyim, 5yil suruyor ama bir sekilde evliligimizi yuruturuz" desem bile "asla, gidersen bosaniyoruz" diyor. O doktorayi, universiteyi, kampusu cok seviyorum... ama tekrar basarabilir miyim bilmiyorum... Avrupadaki oturumumu nasil yakarim ellerimle? Esimi nasil birakirim? Donsem istanbula, yine bitmis olucam, burda kalsam "gitti doktoram" diye yine biticem... Kisaca, burada bir dolu sey yazildi cizildi, herseye ragmen, ben her turlu biticem... francesca Hayat 1 gündür, o da bugündür.. tek ayak

Hahaha, o zaman burada is bulayim en iyisi, ve belki baska biri de cikar P

Ben maden ocaklarında çalışıyorum. Maden mühendisinin en iyi ihtimalle 5 bin aldığı ocakta Ortaokul mezunu alaylı ocak çavuşu 9 _10 bin alabiliyor Yani demem o ki siz doktora 'yi bitirseniz de devir artık para devri... Insan kurabiye de satabilir Alçicılık ta yapabilir...

Vay be! Hic bu acidan bakmamistim!

Sorununuz tam olarak İşte bu sonanda

Ikinciye beni onersene

Kendime, o ilk girdigim doktorayi bitiremedigim icin cok ama cok kizginim. Girebilmenin gercekten cok zor oldugu oyle bir universite nasil bitirilemez? Gerci stanforda girip birakan da var... lonelybuthappy always alone never lonely tek ayak

Hersey elimden kaydi gitti... neden mi? Ne zaman is bulacagim? Nasil bir is bulacagim bu tecrubesizligimle? Ya cok pisman olursam? Ya tekrar donmedigim doktoram icin cok pisman olursam? Ya da ya donersem ve bu sefer almanyada yapabilirdim neden denemedim ki dersem? . push ; P

Ablacım olsa olsa ODTÜ, Bilkent, Boğaziçidir eee ben dünya çapında tanınan bir okulu bıraktım, Princeton ORFE bırakan adam da tanıyorum. Bence sen Phd işini geç senin kafanı o bulandırıyor. Olduğun yerde iş + evliliğin yeter. Yüksek lisansın var zaten, kariyerin olunca titrin de olur evliliğin de bitmemiş olur. PhD olmayıversin ölmezsin. Şu PhDye saplantıyı bırak bence. Şu an başlasan yine başarılı olamazsın çünkü PhD çok büyük yoğunlaşma gerektiriyor bu kafayla nasıl yapacaksın yani? Herkes PhDye uygun olacak diye bir şey yok ki. Sen de PhDye uygun olmayan bir durumdasın şu an eee boş geç o zaman para ve işe odaklan. O sırada belki daha çok para eden bir erkekle de tanışırsın belki bu loserdan da kurtulursun.

Zaten ailemle yasayacam donersem, ve evet harclik alarak doktoraya devam edicem. Ailem "sen yeter ki oku, biz variz yaninda" diyerek destekliyor, maddiyatta sorun yok. Ancak su var, gelip de becerememek, yeterlilikten kalip okuldan atilmak, bu yuzden hem kocadan hem yurtdisindan hem okuldan olmak var. 100% emin olsam ki okul bitecek, okul bitince zaten post doc olarak yurtdisina giderim. Ama tabi tum bunlari yapmak icin cok samin bir ruh hali gerekiyor ki oturumumu ve esimi kendi ellerimle kaybederek nasil sakin olup odaklanabilirim? Valla aklima gelen tek cozum, online doktora programlari. Gayet uyduruk bir universite ama atilma yok. Al sana dr titri. Tabi o diploma isime yaramayacak o ayri mesele. Kisisel tatmin sadece P

haddimiz değil bizim.. işin uzmanları var. sadece gözlem ve tecrübelerime dayanarak söylüyorum.. sanıyorum aileniz size kapasitenizin çok üstünde yük yüklemiş. belli ki mükemmelliyetçi insanlar. siz de başarısızlığın acısını yaşıyorsunuz. astrolojiyi ikizleri filan boşverin. kendinizi tanımladıkça bunlara inancınız katılaşır. "ben ikizlerim, dengesizim maymun iştahlıyım" gerek yok bu tanımlamalara..

Bana kalırsa siz o bahsettiğiniz arkadaşlarınız gibi çok iyi bi firmada çok iyi bi pozisyona sahip olsanız bile memnun olmayacaksınız monoton diye. Hayata bakış açınızı değiştirmediğiniz sürece mutlu olamazsınız. Herkes aynı şartlara sahip olmak zorunda değil o şansı kendiniz bulacaksınız

Maalesef online terapiyi karsilayacak gucum yok witch hunt 1gunluk SucukluKuruFasulye tek ayak

Esimin pek calismayan ama ilgi ve sevgi dolu oldugunu goren herkes, yurtdisinda yasadigimiz icin cok sansli oldugumuzu soyleyenler var. Ah bilmiyorlar ki isin asli cok farkli. Esim gercekten cok beyefendidir, kulturludur de, cok da sevilir. Ancak kendini disariya oyle bir gosterir ki sanirsiniz gercekten dedigi gibi bir sanatci. Halbu ki 4 yildir resim yaptigini gormedim ki sergi acip satip para, kazansin... P

Is basvurularimdan red gelince, bir hocam "doktora yapsana, falanca universitede bursku doktora var" dedi. Universite ortamini da cok sevdigim icin basvurdum kabul aldim. Turkiyenin sayili universitelerimden biriydi, kisaca yine "etiket" olayi cazip geldi. Su universitede dr ogrencisiyim deyince epey havali geliyordu kulaga. Dedigim gibi ilk sectigim konuyu sevdim ancak tez onerim kabul gormedi ve hoca degistirmek zorunda kaldim. 2. tez hocam da kesinlikle cok cok iyiydi, cok yardim etti ancak ben yeni teori uretme becerisine sahip olmadigim icin dugum oldum, birakin tezi, makale yazabilecek kadar calisma bile cikaramadim. Hocamla bosuna kurek cektigim kanaatine varip is hayatina gectim. Ama dedigim gibi, ben is hayatina da uygun degilim ki! Eee, o zaman ben neyim? Ne yapmaliyim? Turkiyedeyken ozel ders vermeyi cok seviyordum, monotonluktan uzsk oldugu icin. E simdi almancam olmadigi icin ders de veremiyorum. Kisaca ben, - universite ortamini cok seviyorum ve laboratuarda olmayi da seviyorum ama yok doktoraya gecmisye kafa basmadi - acaba gecmisylten ders cikararak trkrardan kabul olmus oldugum doktorama donuo denesem mi? - avrupada yasiyor etiketine feci takigim - o tembel esimden ayri kalma, yalnizlik hissiyati da beni yiyip bitiriyor Secim yapiyorum sonra oisman oluyorum... boyle de bir girdaptayim.. P

Sizin yerinize bir de ben anlatayım: 36 yaşındayım, yurtdışında yaşıyorum. Çok başarılı bir öğrencilik hayatı geçirdim ve güzel bir okul bitirdim. Doktora yapmak istedim, o nedenle işe girmedim. Sonrasında hayatımın aşkıyla tanıştım. İşsiz bir insandı ama ortak o kadar çok yönümüz var ki, aşık oldum. Birlikte yurtdışına yerleştik. Doktora yapmaktan vazgeçtim. Burada iş bulmak istiyorum çünkü yapabileceğimi biliyorum. Tecrübe istiyorlar, ama tecrübe için bir yerden başlamam lazım.

İki karpuz bir koltuğa sığmıyor maalesef. Bence bir karar verin ve o yoldan gidin. Ben de akademi ve kariyer arasında kalonca kariyeri seçtim. 30 yaşomda sofır tecrübe ile en dip pozisypndan iyi bir eğitimim olmasına çevremdeki insanların bana yakuştırmamasına burun kıvırmasına rağmen. Yeri geldi müdürümün yemeğini taşıdım, yeri geldi çay servis ettim, yeri geldi tüm gün kargo yaptım. Çok sebat ettim şükür şindi birçok kişinin gıpta ettiği bir pozisyondayım. Emek olmadan yemek olmuyor. Bir de üçüncü şahısların dediklerine kulaklarını tıkaman lazım.

Esimi sevmiyorum... konularimi okurken gormussunuzdur belki, balayinda buyuk kaza gecirdim ve yuzum yamuk kaldi. Bosanirsam kimsenin beni begenmesi mumkun degil, kisacasi omur boyu yalnizlik... aymaya her baktigimda - ki bakmamaya calisiyorum- kendime resmen aciyorum. Evet doktoraya donmezsem gercekten icimde kalacak, ama o zaman da hem yalniz kalicam, hem yurtdisindaki oturum gidecek. Ya istanbulda ailemin maddi durumu iyi, bu avrupa ozentiligi nereden geldi bana bilmiyorum! Ya da, 1 kere doktorayi denedim, beceemedim, neden kendimi resmen atese atiyorum yine? Ya gelip de tekrar beceremezsem? Avrupa... es... doktora... Kisa devre... M minikkurba

Ok, ucaga bindigim an a ukati ariyor. Kesin ve net. Cok ciddi Önceki

Offf para da yok online icin. Is bulucam da, para biriktiricem de... Peki almanyada yasama takintima gelince: daha dogrusu avrupada yasama. Abartiyor muyum? Ya da gercekten herkesin olmak istedigi biryerdeyim ve buldum da bunuyor muyum? P

Ben doğru mu anladım? Eşinize aşıksınız. Eşiniz ise ne çalışıyor, ne de sizin mutluluğunuzu ve hayallerinizi umursamadan beni istiyorsan diğer her şeyden vazgeçeceksin mi diyor? Belli ki platonik aşıksınız. Çok üzüldüm. Aşkınıza hürmetim var, platonik bile olsa yaşayın derdim ama karşıdaki insan iyi biri olsaydı. Bence Aileniz haklı... Ama siz aileniz veya kocanız için yaşamıyor kendiniz için bu ömrü yaşıyorsunuz. Benim fikrim size çok ama çok zor gelebilir ama bence bu aşkı 10 sene de sürse içinizden söküp atın çünkü sizin hayatınızı mahvediyor... Ağlaya sızlayada olsa onsuz yaşayabileceğinize inanın. Doktoranızı yapın... Yıllar geçsede yeniden hak eden birine verin bu aşkı... Kaçın bu evililikten...

Dun esimle uzun uzun konustum. Dedim ki, bak doktorayi mastera cevireyim, 2 sene...3 aylik ders donemlerimde istanbulda olurum, sonra gelirim, tezi de berlinde yazarim, yani git gel yaparak devam ederiz. Sonra da biter. Kesinlikle kabul etmiyor "turkiyeye gittigin an bosaniyoruz, ben benimle burada yasayan kadin istiyorum, sen o sekilde bilerek evlendin" diyor... Evet oyle, bilerek evlendim ama zaman icinde farkliliklar olamaz mi? Gitsem bir dert... Kalsam bur dert... Bir profesorum "bu adam icin kariyerini yakmaya deger mi" diyor bir baskasi "yurtdisindasin, ne doktorasi yahu, kur hayatini" diyor. Ailem kesinlikle pisman olacagimi dusunuyor... bircok kisi burada kalmamin kotu olacagini dusunuyor, bir kisim ise oj be yurtdisindasin diyor... Beyin devrelerim yaniyor...

Bu arada yanlış hatırlamıyorsam siz her şeyi birden isteyen biri idiniz. bir konunuzda hatta dönsem doktora kalacak, dönmesem yurt dışında yaşama bitecek. Her şeyi bir arada istiyorum demiştiniz. Hatta ben de orada doktoraya başlayın demiştim. Sizi yanlış hatırlamıyorumdur umarım.

Çünkü devlet desteği ile yaşıyorlardı

Makale okumayı sevmiyorsunuz, bir şeyler üretip bilim dünyasına katkı sağlayacak olan makale yazma işini de sevmiyorsunuz. Ama doktor ünvanı almak istiyorsunuz. Hiç sanmıyorum ama bir şekilde aldınız o ünvanı, hak edecek misiniz? Hoş; zaten hemen hemen bütün üniversitelerin doktora bitirme şartı ilk isim olacağınız bir yayın çıkartmakken bu durumda işiniz çok zor.

Evet maalesef boyleyim. Isin harip tarafi hala saf bir sekilse esimin "su projem var yapicam" soylemlerine umit bagliyorum, belki gercekten yapar diye... P

Siz hiç bir şekilde mutlu olamazsınız zor bu bakış açısı ile

2sinin de parası aynı kapıya geliyor kız. Biri bayağı prestijli ve egolu bir şirket, pozisyon tırt, iş tırt ama şehir çok iyi. Daha hafif bir iş, özel hayatıma daha çok zaman. Şehir de temiz ve düzenli, dünyanın en iyi şehirleri listesinde seçiliyor yakışıklı herifler de var 2 numara teknik olarak şahane bir konu, çok yapasım var yani alıp yürüyecek bir konu kendini süren arabalarla ilgili ama 1 numaralı fırsatı kaçırıyorum. Yorucu ve tüketici ama şan şöhret getirebilir

Turkiyede senelerce is aradim, en sonunda beni kabul eden ilk sirkete hemen girdim. 1 yil sonra, yurtdisina tasinacagimiz icin birakmak zorunda kaldim. Oncelikle, yillarca issiz olan biri olarak ise girebilmis olmaya sukretsem bile, monotonlastikca bunalmaya basladim. Su an yurtdisinda almanca ogrenmeye calisiyorum, bir yandan da ingilizce is ilanlarina basvuruyorum, arka arkaya da red yiyorum. Moralim rezalet. Beni nasil bir gelecek bekliyor bilmiyorum. Korkuyorum. Sanirim korktugum icin de doktorama geri doneyim, universite daha guvenli ortam olarak dusunuyorum. AcemiYolcu Gitmeyen Yolun

Is hayatina gireceksem kesinlikle yurtdisinda baslarim, zira burada edinecegim tecrube ile ileride bir gun turkiyeye donecek olsam, cok yuksek bir mevkiye gelmis olurum. Doktorayi etiketten dolayi yapan inanin sadece ben degilim, var boyleleri. Ama tabi asiri bir iskence oluyor. Doktora yapmak disinda, ben bir de universite ortamini cok seviyorum. Universitede calisabilmek icin de gerekenler belli, kafamin basmayacagi bir doktora... Kisir dongu icinde kisir dongu... MissCherryBlossom

Terazi Burcuyum aynı sizin gibiyim hep aklım yapamadiklarimda. Bazen dua ederdim allahım lütfen karşıma iki seçenek çıkarma diye karar almasi bir dert karardan pişman olmaması bir dert. Şöyle yaptım;bu seçeneği seciyorumve ne olursa olsun sonuna kadar gideceğim pişman olmayacağım diğerini dusunmeyecegim. Bakın etkili bir yöntem çünkü insan hayatında pek çok fırsat çıkıyor ve elimizle itiyoruz ama bunun sonu yok çünkü aklım diğerinde kalsaydı mutsuz olacaktım dolayısıyla Yetişkin gibi bir karara varıp arkasında durmak gerek. Sonuç ne olursa olsun

San sohret getirebilir, dunyanin en iyi sehirleri arasinda... keske sizin yerinizde ben olsaydim. Ne kadar basarilisiniz ki boyle imkanlariniz var... P

Beni su an gercekten neyin mutlu edecegini goremiyorum... D dstn33 ALLAH VAR GAM YOK. Anneler

Bunu bana patronum söylemişti kariyer dedikleri sopaya bağlı havuç, seni peşinden koşturur ama o kadar. Her zaman elindekinden fazlasını istersin. Havucu ısırmaya çalışırken de gençliğinin güzelliğinin en güzel saatlerini harcıyorsun

Ya çalışırken mutlu olacağınız iş bulun, yada çalışmayın. Ama bu kadar kötümser olmayın pozitif bakın bence hayata, sizin monoton dediğiniz işi bulamayanlar var. Çok duygusal konuştum R Rosalind

Üniversitenin güvenli ortam olduğunu nerden çıkardınız? Akademik ortam, kurtlar sofrası adeta. Sizin bu psikoloji ile orda da dayanabileceğinizi ve sebat edebileceğinizi zannetmiyorum. Çok konu açtınız, çok yorum yaptık size, buna rağmen durumunuzda bir milim ilerleme yok. Rica ediyorum buralarda oyalanmayın, profesyonel destek alın. Şimdi bana 'yurtdışındayım,6 aydan önce randevu alamıyorum' diyeceksiniz. Online terapiyi de sordunuz bir ara, cevap yazdım size. Artık harekete geçin, yoksa ne yapacağınıza karar vermeye çalışırken bir bakmışsınız yıllar geçmiş, ömür tükenmiş.

Yani konu sahibesi sosyal yardımla geçiniyor, kocası adam gibi çalışmıyor nerdeyse 50 yaşında... iyi bir fikir değil bence.

Bence eş adına hiç üzülmeyin kendisi konu sahibesine gayet tekme tokat sallamış bir tip

Gercekten daha once hic dusunmedigim daha dogrusu farkima varamadigim bir konuya degindiniz "mecbur kalmadikca yapmamak" evet aynen bu Ve cookkk cabuk bunaliyorum. Mesuliyet alinca stres oluyorum, yapamiyorum. Tek basima becerebildigim birsey yok, ne yaparsam grup calismasiyla oluyor. Ne zaman tek basima kalsam corba oluyor hersey

Bu gecerli bir neden degil bence yardimci olmamalari icin. Imkanlari iyiyse sirf istemedikleri bir evlilik yaptin diye sen yalniz birakmamalari lazim bu konuda.. Neden istemediler bu evliligi? ailen seni evliliginden koparmak icin doktora yapmaya yoneltiyor olabilir mi? P

Fark ettim, kafa bulayım dedim Bir de bana yorum yapın yahu daha çok parası olan, yükü daha az bir iş buldum. Bir de çok iyi kariyer fırsatı sunan bir iş var neyi seçsem bilemedim vallahi.

Hepsini yaparken bir kendine güvensizliğin varmış anladığıma göre, en büyük nedeni bu başarısızlığının. Başarısız olucam diye başlarsan yaptığın işlere zaten başarısız olursun.

Basvurularim red uzerine red geldi... Ah keske burada yapabilsem ama imkansiz. Zaten yalvar yakar referans aldim hocalardan, bir daha da almam mumkun degil. Kisaca ya susup oturucam, ya basip gidicem sonanda

Esimi savunmak icin asla demiyorum... ama gercekten benden sonra terapiye baslamis ve hala gidiyor. Duzeldigine nasil inandim derseniz... gecenlerde bir tartisma yasadik, cidden tedavi oldugu belli, eskisi gibi olsa tokadi patlatirdi, sinirlerine hakim olmayi ogrenmis, odayi terkedip sakinlesmeyi tercih etti. Dedigim gibi esimi savunmak icin demiyorum, ama istenirse tedavisi olabiliyormus demek ki

Cocuklugumda dikkat eksikligi var miydi bilmiyorum ama 22 yasinda cok ciddi psikolojik bir rahatsizliga yalalandim ve etkileri bitmiyor. Sifir beden hastaligi, anoreksiya. blumia rahatsizliklarini duymussunuzdur, 22 yasinda cok ciddi olarak buna yakalandim, kilo almayi reddettigim icin tedavi de kabul etmedim. Yuksek lisanstayken bulimia cok ciddi bir sekilde basladi, doktoradayken hastaligim resmen zirve yapti. Millet ders calisirken, ben zamanimi daha fazla nasil zayiflarim diye kafa yormakla gecirdim. Bu da inanilmaz konsantrasyon kaybina neden oldu ve yaptigim hersey yarim kaldi. Simdi dusunuyorum da, aslinda tum hayatimi rezil eden olay bu hastaligim. Tum basarisizliklarimin nedeni... Artik iyilestim, ama bu sefer de elimdeki hersey kaydi gitti... Belki de bu yuzden tekrar doktorayi bitirebilirim. Ama belki de artik is hayatina girmeliyim.

Şimdi hayatınızla ilgili oturup bir karar vermelisiniz. kendinize bir yön çizmelisiniz. Ve kararınızın da arkasında durmalısınız. bir sürü olasılık var o yüzden hepsini tek tek düşünmelisiniz. 1- Eşinizle devam etmek istiyor musunuz? 2- Türkiye mi yurt dışı mı? Nerede yaşamak istiyorsunuz? 3- Doktora mı yoksa herhangi bir işe girseniz de olur mu? Amacınız olmazsa rüzgar nereden eserse oraya savrulursunuz. Önce ne istediğinize karar verin. Nerede yaşadığım önemli eğil işim olsun diyorsanız Türkiye'ye dönün, ama eşim de gelsin diyorsanız eşinizi de ikna edin. O kadar çok olasılık var ki? sizin ne istediğinizi bilmediğim için hangi yöne yönlendireceğimi de bilmiyorum. Eşinizin isteklerini her şeyi bir kenara bırakıp nasıl bir hayatı istediğinizi kendinize sorun. ona göre de hayatınıza yön çizin.

3 Lisans Mezunuyum, Yüksek Lisans yapıyorum. Ailemden hayatta kalan neredeyse hiç kimse yok. Evli değilim. Arkadaşlarımın 4-5 yaşında çocukları var. Ben hayatta onlardan daha mı gerideyim? Hayır çevremdeki herkes çok mutlu bir hayatım olduğunu bilir. Ne kadar kaliteli zaman geçirdiğimi bilirler. Hiç evlenmiş olmak için evlenmeyi düşünmedim. Bu aralar yüksek lisansı boşladım. Çünkü bana stres veren şeyleri hayatımdan uzaklaştırmayı tercih ediyorum. Hayata nereden baktığın kadar tercihlerinin sonuçları da çok önemli. Soruyorum sana doktorayı bitirince ne olacağını sanıyorsun? Hemen senin için akademik kadro mu açacaklar, yoksa aaa bu kız doktora yapmış işe mi alalım diyecekler. Hayır pratik hayatta işler böyle yürümüyor. Günümüzde İnsan ilşkileri yükselme basamaklarını ne kadar hızlı tırmanacağını belirliyor. Sen ütopik bir yaşam kurmuşsun olaylara da gerçek dışı teorik yaklaşıyorsun. Bu şekilde hayatta mutlu olamazsın. Yaşamını başkalarının ki ile kıyasladığın sürece mutlu olma şansın yok. Unutma herkesin zirveye çıktığı süre, zirvede kaldığı süre, zirveden indiği süre aynı değildir. Bugün sen kendi everestine tırmanmaya çalışırken, kendi everestinin zirvesinde olanlar. Yarın sen zirveye ulaştığında belki yolunu bitirmiş, inişe geçmiş olacak. Bakış açını genişlet, gerçek yaşamın dinamikleri senin ütopik dünyandan çok farklı bunu iş yaşamındaki zorlukları ve insan ilişkilerinin kişileri hangi noktalara ulaştırdığını görünce daha iyi anlayacaksın. Hayatı kendine ve sevdiklerine zehir etme. Çünkü tavırların bencillik ve şımarıklık nidaları taşıyor.

++++ Siz sahip olduklarınız yerine sahip olamadıklarınıza kafayı takarsanız bir gıdım yol alamazsınız

Madem ailen doktora yapsan sana 5 sene harclik vermeyi bile göze aliyor, neden terapi icin onlardan maddi yardim istemiyorsun? Cok yuksek ucretler soz konusu degil sonuçta. P

Aslinda soyle birsey var. Esim benim icin ne fedakarlik yapti derseniz, mesela ben onu terkedip gittigimde cok sevdigim bir evde oturuyorduk, bir sekilde tekrar ona geri donecegimi tahmin ettiginden, evin kirasi yuksek olmasina ragmen, yan odayi kiralamis vs ama bir sekilde evi tutmus. Bunun disinda yaptigi fedakarligi dusunuyorum... benim icin neyinden vazgecti? Kariyer ya da ailesinden degil, zira zaten calismayan bir adamin kariyeri nasil olacak ki? Bunlari yazarken kendime sunu soruyorum: tabi ki gelecegi Allahtan baskasi bilemez ama, bir bilinmezlige dogru gidiyorsun, ne olacagi belli degil, sen tekrar neden dondun? Evet esim ve oturumum diye yirttim kendimi. Yalnizlik korkum beni mahvediyor, ayrica herkes avrupaya gelmeye calisirken ellerinle bunu tepmem de cok fena... istanbula gelirsem 5 yil kesintisiz ders calisacagim, minimum 5 yil...2 yil full ders, hem de 15 tane ders, sonra yeterlik sinavi... sonra tez onerisi... ve iste tum bunlardan sonra tez... tabi ben herseyin cok ideal gittigini dusunerek yaziyorum. Yeterlilikten kalip atilmak da var, derslerden yeterli ortalamayi tutturamamak ta... iste o zaman tam felaket olur. Esimle ilgili gelecek konusunu dusunuyorum... esim 48 yasinda ve elle tutulur hicbirseyi yok... buraya projelerini gerceklestirmeye gelmis Nedir diyorum, bilmiyorum dusunuyorum diyor. Kisaca hayaller hayaller... ama sanatci ruhlu biri bu, ya ayrilirsam ve birgun cok basarili oldugunu ogrenirsem? "Gidersen, hemen cocuk da yapicam, evlenmeme gerek yok, cok da iyi bir baba olucam diyor... Bunlar disinda cok iyi huylari da var. Mesela, ben hicbir sekilde yemek yapmam, hepsini o yapar, sofra ona ait, bulasik ona ait, camasir ona ait, kisaca bir ev haniminin yapacagi herseyi yapiyor. Bunun disinda yapabilecegim, ve hem onun hem almanyada kalmak icin aklima gelen bir baska secenek de online doktora... tabi ki itu ile mukayese bile edilmez ve kendi bransimda degil, isletme doktorasi, ancak calisip para kazanmam gerekiyor ki odeyebileyim. 40000 tl! 2 yilda odeniyor. Su anda isim olmus olsa, hic dusunmeden yazilicam ve tum bu sikintilarimdan kurtulmus olucam. Allahim birc isteyebilecegim kimsem de yok, itudeki doktoraya zaten zar zor kabul oldum, o da gidiyor, geri gittim diyelim esim ve oturumum gidiyor... Istanbula donersem ailemin evine donucem, cok sukur kosullarimiz kotu degil, ancak herlrs avrupaya gitmenin yollarini ariyor, ben ise burdayim ve ellerimle oturumumu nasil iptal ederim? Beynim yaniyor beynim

Ay yok yok, bu ruh halimle cocuk yapmam. Cocuga yazik yahu

Dolu olan yonu var ise ben niye goremiyorum? Aysenaz93 Omrum, canim, sinan'im❤ tek ayak

Eşiniz adina üzüldüm neden sizinle olmak istesin güven vermiyorsunuz pek. Hayataa kariyer para pul vs evet önemli seyler ama bir aile kurmaktan daha önemli degiller yaşami idame ettirmek icin gerekliler kariyer icin mi yasiyorsunuz siz hirslariniza kurbansiniz sanki Bir sey olmadiysa tekrar denersin olana kadar cabalarsin siz ne istediginizi elinizdeki guzel seylerin varligina ragmen bilmiyorsunuz H Hayat ne garip

Bircok kez konu actigim icin artik "yine mi bu" diyorsunuz muhtemelen. Olayim ilerleyememek... bildiginiz, yerimde sayiyorum... hatta geriliyorum... Belirli bir zamana kadar cok basarili gecen ogrencilik hayatim, cok basarisiz bir sekilde devam etti. Ustune, evde kalma korkusunun da etkisiyle, hic calismayan bir adama asik olarak evlendim, o kadar ama o kadar ilgili ve sevgi doluydu ki, kor kutuk asik oldum. Ayrica, ortak hobilerimiz sayesinde de mukemmel vakit geciriyordik. beni ceken yani onunla yurtdisina tasinacak olmamdi. Cok basarisiz gecen doktora ogrenimim sonrasinda , tam 2 yil issiz gezerek en sonunda dusuk bir maasa ise girebildim, is hayatini da cok sevdigimi soyleyemem. Her sabah kalkip ayni ofise git, ayni kisilerle benzer seyler yap... monotonluk da bana gore degil... Kalktik yurtdisina tasindik, hayallerimi susleyen yere... dogru duzgun is tecrubem de yok, diyelim ise girdim, e burda monoton olmayacak mi sanki? Ve ben tum bunlarla bogusurken, millet aldi basini yurudu gitti... ben ise oyle yaprak gibi savruluyorum... Yillarca beni okutan ailemin emegine de yazik. Ne istedigini bilemeyen, doktora desen beceremeyen, is hayati desen monoton bu deyip bunalan, ordan oraya savrulup giden, sadece gunumu gecirmek icin yasayan birine donustum. Benimle mezun olan arkadaslarim, cok iyi firmalarin gerek yurtici gerek yurtdisi yonetici pozisyonlarindalar, ben ise en alt pozisyondan bile yaptigim basvurulara red cevabi alan biriyim. Hadi basvurum kabul oldu, iyi de ben yine monotonluktan bunalima giricem! Yas oldu 36. Bu yasima kadar sadece 2 yillik is tecrubem var, geri kalaninda okul + issizlikle gecen zavalli yillar. Tamam diyorum, o zaman sevebilecegin bir is bul, e iyi de onun da ne oldugunu bilmiyorum ki. Hayatta nerde yanlis yaptim hala bulamiyorum... Aysenaz93 Omrum, canim, sinan'im❤ tek ayak

Valla konu sahibi normalde mantıksız konuşan insanları görünce sinir oluyorum. Ama niyeyse size sinir olamadım:) Sırf daha havalı gözüktüğü için doktora yapmak istemenizi de garipsemiyorum. Ama gelince daha havalı olmayacak, mutlu olacağınızı da çok sanmıyorum. Öğrencilik hayatınız başarılı geçmiş. Siz sanıyorsunuz ki üniversiteye dönünce her sey eski mutlu günlerdeki gibi olacak. Ama öyle olmayacak işte. Çünkü artık para kazanmanız gerekiyor. E para yok babanızdan para almanız gerekecek, gelince çok manevi tatmin de olmadığını göreceksiniz.

Esimi savunmak icin asla demiyorum. Soyle bir durum var. Gecen sene berline ilk geldigimizde ortada sadece yarim birakilmis ilk doktoram vardi, sonra kavga edip istanbula gidince, o icimde kalan yarim kalmis doktora icin yeniden basvuru yaptim, kabul alinca yeminler aldim esimin adini agzima almiycam diye, 3 gun gecti, esimmm almanya oturum diye krizlere girdim. 6 ay sonra araci koyup baristik, hatta esim internette universiteye kabul oldugumu gormus banabarisirken "universiteye kayit yaptirmissin" dedi, ona ve almanyaya donmek benim icin o kadar takinti olmus ki, okulu gozum gormedi. Baristigimda hersey superdi, ancak baristiktan 3 hafta sonra "ahhhhh gitti doktoraaaaa" diye basladim. Kisaca, ben buraya gelirken, barisiyor olmamin gaziyla naptigimi farketmedim, ve sakinlesince napiyorum yaaaa demeye basladim. Bu yuzden doktorama donmek istiyorum deyince hakli olarak, e iyi de gelirken birakirim napayim diyen sensin, geri donersen bosaniriz dedi. Doktora dedigin minimum 5 yil. Oyle biriniz orda birimiz burda evlilik yurumez dedi... Kisaca, kendime kazik atan benim P

Bu konudaki düşüncem saçma gelebilir ama iş, kariyer olgusuna fazla anlam yüklüyoruz bence. İnsanlar binlerce yıldır istediklerini alabilmek için çalışıyorlar, o yüce erişilemez kariyerleri olan yüz binler yok oldular. Yani en iyi kariyere sahip olunca adın dünya tarihe altın harflerle kazınmıyor. Günümüzde bu meslek olayı iyice modern köleliğe dönüşmüş durumda. Yaşlanınca devlet bize 3 kuruş para versin diye 40 yıl gençliğimizi harcıyoruz. Bu yüzden benim için en iyi kariyer; -çalışmaya en az vakti harcayarak kazanabileceğim en fazla parayı kazanmak -eğer varsa hobi sayesinde para kazanmak. -insanlarla iç içe, fazla kafa açmayan işler İş hayatınızı sevmediyseniz illa devam etmek zorunda değilsiniz. Zaten aşağı pozisyonlara bile başvurmuşsunuz. Ücreti az bile olsa sevebileceğiniz başka sosyal bir iş arayın derim.

Var mi oyle calismaya en az vakit harcayarak kazanilabilecek max para saglayan isler icin oneriniz. ben de maasli calisma kafasi var da... is bulamiyorum acaba ne yapsam girisimci olarak? Samimiyetle soruyorum C

Sen doktor değil miydin cınım ya Cansinn34 Ablan kurban olsun

Kisacasi atacagim hangi adim salaklik? Gelecegimi ellerimle cope mi attim? Alys

Bir yerlerden başlamak lazım tek tavsiyem bu.

fransa da ılkokul mezunu evli arkadaşım var. basit işlerde çalışıyorlar karı koca yıllardır. banliyöde çok güzel bir villada oturuyorlar 2 arabaları var. paris te kirada evleri var. türkiye de yatırımları var. benden iyi durumları diplomaları olmamasına rağmen. ve asıl önemlisi ne biliyormusun çok mutlu gözlerinin içi gülüyor kadının. tüp bebekle 2 evlat sahibi oldu. eğitim kariyer herşey değil önemli tabi ki ama mutlu olmaya yeterli değil. paralarını kazanıyorlar ailesine sahipler birbirlerine saygılılar ve mutlular

daha önce de yazıştık. ben ruh sağlığı yerinde olmadıktan sonra hiçbir şeyin önemli olmadığını düşünüyorum. yaşadıklarınız sizi bu noktaya getirmiş olabilir. aileniz sizi başarılarınızla sevmiş muhtemelen.. üzgünüm ama, doktora için üretemedim tıkandım diyen biri olduğunuza göre, zaten yeterince akademik düşünebilen biri değilsiniz demektir. üstelik üniversitelerin de hali ortada.. bizim ülkemizde üniversiteler bilim yuvası mı Allah aşkına? şimdi nasıl doçent olunuyor biliyor musunuz? dosyayı hazırla, onaya sun, onaylandı haberi gelsin.. siz, ortalama zekaya sahip, öğrencilikte hasbel kader başarı göstermiş birisiniz. he sayısal zekanız yüksek de olabilir ama bunu sosyal zekanızla tamamlayamamışsınız. büyük bir holdingte beyaz yakalı çalışan olmak, ortalama bir firmada üst düzey yönetici olmak, kendi işini yapıp patron olmak, üniversiteyi zevk için okuyup bambaşka işler yapmak, hobini işe çevirmek, memur olmak bütün bunlar bir tercih.. tercih ederken de bazı kriterlerimiz oluyor. kendi işini kurmak için mesela cesaret gerekir. o sizde yoksa maaşlı çalışan olmayı tercih edersiniz. mesaili de olsa aktif bir iş yaparsınız.. satış işi gibi, alanınızla ilgili firmaları gezersiniz, fuarlara gidersiniz, ajanslara gidersiniz, yurt içi yurt dışı.. ortalama bir firmada yönetici olduğunuzda çok kurumsal bir yapı değilse, sorumluluk sizdedir bu hoşunuza da gider ama nihayetinde para sizden çıkmaz. memur olursunuz, işinizi belli bir düzende yaparsanız kafanız rahat olur mesai bitiminde kurum yansa umrunuz olmaz. Ama biliyor musunuz? hepsi için EMEK gerekiyor. ÇABA gerekiyor. HAREKETE GEÇMEK gerekiyor. Okul bitirmekle övünmek en fazla 25 yaşına kadar iş yapar.. Sosyal medyada, motivasayonla ilgili sayfalar var. Zaman öldürücü diye kategorize etmişler mesela. 1-elalem ne der diye düşünmek 2-hep başkalarını memnun etmeye çalışmak 3- mükemmelliyetçilik 4-ilham gelmesini beklemek... diye devam ediyor. Hayat "desinler" mantığıyla yaşanamaz! Hayatınız çöp olur o zaman. Desinler diye yurtdışındasınız.. sosyal yardımla yaşıyorsunuz. sosyal medya hesaplarınızda yer bildirimi mi yapıyorsunuz mesela? bionuzda neler yazıyor? Yurtdışında olmayı bir şey sanmak bir aşağılık kompleksi bana kalırsa.. Asla ekmeğinin derdinde olan insanlara lafım yok. Beden işçisi olarak çalışıp para kazanıp standartlarını yüksek tutuyor, hayattan keyif alıyorsa ancak takdir ederim. Siz iyileşmeden, ne doktorası? ne evliliği? Bağımlılıklarınızı, zaaflarınızı gözden geçirmeniz şart. Tedavi olun.

Mutluluk, genel olarak çocukluk döneminden beslenen, çook başka bir şey gerçekten. Konu sahibinin de çocukluğuna inilmesi lazım.

Aranizda ik da olan var mi? P

Ben resmen aklimdan supheleniyorum. Binlerce kere okuyup, tamam deyip 10 sn sonra karar degistirmekten ben de yoruldum. leylaklila

Yok yok, senin cevabın paralelinde olduğu için alıntıladım

Bir yandan siz de haklısınız bence, ancak konu sahibi ne ile mutlu olacağından bihaber. Yalnızca hubble teleskopu ile eksikliklerine odaklanıyor.

para candır bu zamanda kanka. sen gençken çuvalı doldurmaya bak