Iki gun cok kisa bir sure. Benim oglum uc yasinda bu sene baslattik. Ben dogdugundan beri hep yanindaydim, bir saat ayri gecmemistir. O da agliyordu. Ogretmenimiz cok iyi birisi. Ilk iki gun bir saat kaldi, tabi aglamakla gecmis. Sonra bir bucuk saat iki saat derken bu hafta ikinci haftamiz ve dun tum gun kaldi oynamis, aglamamis. Odul veya ceza vermedim. Bu hayatin gercegi. Ona gunu soyledim, her cocugun buyuyunce kendi arkadaslari olur, onlarla. Iraz vakit gecirir sonra anneleri gelip onlari eve goturur gezmeye goturur canlari ne isterse onu yaparlar dedim. Haa bi de benim oglum kalemlere duskundur. Ilk hafta sonunda hep o buyuk 48 li boyalardan isterdi, biz de o buyuk cocuklar icin derdik, o kalemlerden alip sen artik buyudun okula da gidiyorsun sana bunlardan alabiliriz dedik aldik. Kardesi de var, normalde her seyi paylasmalarini soyleriz ama bu kalemler ona ozel, kardesin daha kucuk o bunlari kullanamaz dedik, sen buyudun okula gidiyorsun dedik. Yani daha iki gun olmus, zamanla alisacagini dusunuyorum. ilkduyansenol kaça

canım ben 1 yaşında verdim şuan 4 yaşına yeni girdi şimdi bile bazen ağlıyor. ben işyerinde baba işyerinde o kreşte çok ağladığımız zamanlar oldu. sabah bırakıp akşam alıcağımızı anlata anlata zamanlada kendisi göre göre alıştı. Senin çocuğunda alışır ama bırakırken kararlı olmalısın yani verirken kapıda oylanmak yani verip dönmelisin F

Benimde kızım 4 yaşında ikinci dönem okula vermek istiyorum, ama sene başında vermek daha mı iyi diye düşünmüyor değilim, dışlanma olur mu acaba.. okuldan sogutmakda istemiyorum. S

evet haklısınız aslında ama annemi bırakmıyor ayaklarına sarılıyormuş :Ç) ilkduyansenol kaça

yorumlarınızı okudum gerçekten haklısın. en iyisi bnde onun ilgisini çekebilecek bişeyler yapmalıyım. bugün babasıyla gitti babasını hemen göndermiş kapıdan aama ananem yanımda kalacak demiş. acaba diyorum annemde bırakıp gitse mi ağlamasına rağmn ilkduyansenol kaça

anneniz neden kreşte bekliyor anlamadım alışma döneminde bile olsa görmemesi gerekir çocuğun annenizi yani uzaktan seyretmeli. Kapıda ağlıyor içeri girince unutuyorlar bizim gibi düşün biz işe istekli gelmiyoruz ama koltuğa oturunca sabah o halimizden eser kalmıyor. F

Çok yanlış konuşmuşsunuz, şahsen bir anaokulu öğretmeni olarak kırıldım. 5 yaşların öğretmeniyim, yani seneye ilkokula başlayacaklar, anne babaları yavrularını daha iyi bir eğitim öğretim hayatları olsun diye anasınıfına yolluyorlar. Çocuklarımın bir çoğunun annesi çalışmıyor, asla mecburiyetleri yok mesela. Ama rahat olduğu alandan çıkmak, farklı bir ortama girmek, farklı bir disiplinle tanışmak çok zor. Benim bir öğrencim 2 ay ağladı, annesi babası kardeşleri herkes kapıda bekliyordu. Sonra öyle alıştı ki 'Eve gitmeyelim, okulda yatalım' demeye başladı. Çocuğunuz okula gitmek istemiyorsa bağlı olduğu kişi haricinde biriyle göndermeyi deneyin. Mesela anneye çok bağlıysa babayla. Çok sabırlı olun, eğer bir anlık boşluğunuzu yakalarsa bu sıkıntı birinci sınıfa kadar devam eder. Asla ve asla okula gitmemek bir seçenek olamaz, bunu ona net bir şekilde belirtin. Bugüne kadar beni dinleyen tüm velilerimin çocukları okula alıştı, koşarak gelmeye başladılar. :))

Sevgili jadaloz Mesajı şimdi gördüm öğretmenler gününüz kutlu olsun yazdığım gibi çok kötü bi tecrübe yaşadık bunu anlayana kadar başka bir okul daha denedik ordaki öğretmenin davranış şekline bizde şahit olduk şimdi psikoloğa gidiyoruz orda yaşadığı bir travma azarlama vs olabilir dedi dr terapi görüyor ve bu çocuk daha 3 yaşında bile değil, işini ve çocukları seven öğretmenler kadar sevmeyenlerde var okullar para kazanmak için açılan yerlerdir kimi işini iyi yapar kimi beceremez her iki durumdada faturası çocuğa çıkar okul dendiğinde krize giriyor nasıl sevecek nasıl aşacak bilmiyorum okul bu başka bişe benzemez pırasa kabak sevmese hayatını etkilemez ama offf çok zor durumdayım tavsiyelerinize açığım Sevgiler

Merhaba kızım 4aydır okula gidiyor ilk haftalar çok iyidik çok mutluydu okulda özel bir çocuk var parkta oynarken çocuk kızıma vurmuş ve o günden beri kızım okuşda konuşmuyo oyun oynamak isetmiyor çoğu zaman ve artık sabahlarıda ağlamaya başladı gitmek istemiyo ve herhün kapıda 1saat uğraşıyoruz çok üzülüyorum bu duruma ne yapcamıda bilmiyorum normalde kızım çok atik girişken bi çocuktu okulun pedagola görüşüyorum ama nasıl bi sonuca varıcaz bilmiyorum başına böyle bişi gelen anneler oldumu neler yaptınız nasıl toparladınız

Hiç dikkat ettinizmi çocuğunuz mutlu olduğu yerde, anda nasıl anne babaya yapış yapış oluyormu? Çocuklar mutlu oldukları yerde aileyi aramaz! O anaokullarında çocuklarımıza nasıl davranıyorlar ki kalmak istemiyorlar tabii anne gibi kimse olamaz ama aman şöyle dikkat edin, aman böyle diye 100 kere söylediğiniz şeyleri tınlamazlar bile bu yerlerin 500 tl ile 5000 tl olmasıda farketmez hepsi ticarethane. Çocuğun mutlu olduğu biryer bulana kadar götürün bir gün kalsın ertesi gün yine deneyin birazcık ilgisini çeken biyer çıkacaktır benim üç yaşındaki kızımda şu an okul fobisi oluştu zorla gönderdim sonuç bu ve yavaş yavaş bişeyler anlatmaya başladı keşke ilk gitmek istemiyorum dediğinde göndermeseydim çok pişmanım Tabii her çocuk bir olmaz ama bütün bebişler mecbur oldukları için gidiyorlar yoksa sevdiklerinden değil! _Jadaloz_

amacım polemik değil ama cümleniz dikkatimi çekti. ben de bir anaokulunda öğretmenim. nasıl davranıyorlarmış ki anaokullarında çocuklara, üstelik onların gitmek istememesine sebep olacak şekilde? yaşlarının küçük olması sebebiyle çocuklar anne babadan bir süre ayrı kalmak zorunda olduklarını, akşam ya da öğlen gelip alınacağını kavrayamıyor sadece. tüm olay bu. kötü davranan kişiler yok mudur? bilemiyorum, olabilir; ama bunu "o anaokullarında çocuklarımıza nasıl davranıyorlar" diye genellemeyin de tüm öğretmenlerimiz üzülmesinler sözünüze. benim grubum da 3-4 yaş ama hastayken bile okula gitmek istiyorum diye ağlayan çocuklarım var, aileleri "hocam, çocuğum hasta ama gelmek için çok ağladı" diyerek geliyorlar. bunun yanında gelmemek için ağlayanlar da var. ikisine farklı mı davranıyorum, kesinlikle hayır.

ama bu şekilde çocuğun alışma süresi uzar