Büşracım kıyamam sana ama dediğin gibi ölüme gitmiyosun ki senağlama

Siz bilirmisiniz hiç kimse görmeden hıçkırıklarla ağlamak nasıldır? Ben bunu son 1 ayda öğrendim.. Annemin, babamın yüzüne bakınca burnumun direklerinin sızlamasıyla başladı önce.. sonra "anne-baba" derken kendiliğinden gözlerimin dolduğunu farkkettim birden.. Ne oluyoruz Büşra dedim?.. Ölüme gitmiyorsunki? Severek, isteyerek evleniyorsun.. Ama dedim sonra ailenden uzağa gidiyorsun.. Ne kadar iyi olurlarsa olsunlar, ne kadar sevgilin yanında olursa olsun evindeki gibi olurmu?Annenin-babanın sıcaklığı gibi olurmu? Ağlayınca sana sarılan anne kadar sevgi-şefkat dolu olurlarmu? Şimdi bile nasıl sessiz çığlıklarla ağlıyorum anlatamam.. Telefonda konuştum demin aşkımla.. en ufak birşeyde kötü oluyorum.. mesela demin çok mutlu ve hevesli bir şekilde "28 gün sonra eve geldiğimde benim karıcımmı açıcakmış kapıyı" dedi... Bunun düşüncesi bile beni gerçekten ama gerçekten o kadar mutlu ediyorki anlatamam.. Ama bir anda evimden, yuvamdan ayrılmamada 28 gün kaldığını düşündüm.. Ağlama başladım.. yine sessiz... kimseye duyurmadan.. telefonda benden bir söz bekleyen aşkıma sadece "gerçekten çok mutluyum aşkım" dedim sessizce.. sesli söylersem belki ağladığımı farkeder dedim.. Onada hissettirmek istemiyorum bu kadar üzüldüğümü.. bu bir anlamda benim mutluluğuma ket vuran bir duygu.. onunda mutluluğuna ket vurmak istemiyorum... Hayat öyle garipki... Şimdi aşkıma hasret duyuyorum.. evlenince aileme duyacağım.. hemde bu hasretin belki 1000 katını... şimdi onu özlüyorum, evlenince ailemi özliyeceğim.. hemde nasıl... Daha fazla uzatmak istemedim bende teli.. geç olmuş hayatım dedim.. uyuyalım dedim.. ama benim için uyumak ne mümkün.. Yatak odasında mışıl mışıl uyuyan annemi gidip öpmeyi, koklamayı o kadar istiyorumki şu anda.. ama öperken dayanamam ağlarım onuda üzerim diye gitmek istemiyorum.. zaten yeterince üzülüyorlar onlarda bana belli etmemeye çalışsalarda... Ne yparsam yapayım onların hakkını ödeyemem.. ne diyebilirim başka bilmiyorum... bunları kimseye söyliyemiyorum doğal olarak.. şimdide bir siz varsınız anlattığım.. senağlama

seni çok iyi anlıyorum canım ben evlendiğimde uzağa gitmedim hatta 10 dk mesafe var ama yinede o evden ayrılmak çok zor geldii... bende aynen senin gibi kimse görmeden hüngür hüngür ağlardımm... evleneciğime 1 ay kala hele o bir ay çok hüzünlü geçtiii... ama malesef elden bişey gelmiyo canımm çok zorr haalaa bile geceeleri ansızın uyanınca onlar geliyo aklımaa.. allah yardımcın olsun üzülmemeye çalış canımm BEYAZ

üzülme arkadasım daha nelerı var zor bılıyorum ama şükretmelısın... dhilek shizen &

ben de ailemden uzağım. ama eskiden daha zormuş. biz yine şanslıyız, şimdi telefon, internet derken en azından seslerini duyabiliyoruz, yüzlerini görebiliyoruz. Düğün gecesi bittiğinde, bizimkilerle vedalaşıp arabaya binerken, bir akrabam sakın arkana bakma, iyi değildir demişti. ne kadar doğru bilemem ama ben bakmamıştım. üzülme bak ne güzel bir yuva kuracaksın, ilerde çoluk çocuk ta nasip olur inşallah, siz anne-baba olacaksınız artık. düzen bu şekilde, ne yaparsın? Rabbim başka ayrılıklar göstermesin. Tüm sevdiklerine ve sana sağlıklı, uzun ömür versin. ayrılıklar sadece mesafede olsun, buna da şükür değil mi? allah sağlık versin, hayırlı etsin... . push ;

of be bihter benim de gitmeme nerden baksan 5 ay var daha ama ağlattın beni de be canım ya. Bu ikinci ağlatman üçüncüsü olmasın bak :mymeka: zati zor tutuyorum kendimi yeter ki bir fırsat olsun ağlayacak senağlama hxuxrrem 2000 SEN BU SEVGİYİ

ben ne yazik ki bu duyguyu her 4-5 ayda bir yasamak zorunda kaliyorum.. ailem tr'de ben burda.. ama canim annecigimle babacigim okul icin katlaniyorlar uzakta kalmaya senağlama havaalanlari artik resmen iskence yeri, ben de senin gibi gidis gunleri yaklastikca sarilamiyorum.. hele o son gun yok mu!! canim babacigim bile cocuklar gibi agliyor arkamdan :a015: , ben de saka yapip guldurmeye calisiyorum ama cok zor ya... Allah yardimcin olsun busra'cim.. hem onlar senin mutlulugunu isterler canim.. Allah sizi omur boyu mutlu etsin!! TuRuNCu

sen bunları yazınca kendi halim aklıma geldiii:çok üzgünüm: insan yaşağıdı evden uçup gidiyo bu kolay değil kiii ben ailemden o kadar uzakta bile değilim ama yinede zor... ama mesela ailemin yanına gidincede evime gitmek için can atıyorum çünkü artık orası senin olmuş sen o evin herşeyiyle ilgileniyosun. ben evlendiğim dönemlerdede annem çok hastalanmıştı doktora götürdük neyin vardedi anneme annem başladı ağlamaya niye ağlıyosun dedi doktor annemde kızım evleniyo dediii hıçkırıklarla başladııı :a015: doktorda anneme ne mutlu sana bak telli duvaklı evleniyo diye teselli etti ama anne işte

senağlamasenağlamasenağlamasenağlama

Kanayan yarama tuz bastın resmen arkadaşım. Evleneli beş yıl olmasına rağmen hala çok fazla özlüyorum. Aklımdan bir saniye bile çıkmıyorlar. Bu saatte yemek yiyordurlar, bu saatte şu işi yapıyordurlar diye. Aynı şekilde yanlarında olduğum zamanda aklım eşimde kalıyor, bir ortasını bulamıyorum. Hele ki ayrı şehirlerde yaşıyorsan özlem dahada artıyor. Yanlarına gittiğimde bir sonraki gelişimi hesaplıyorum. Allah başımızdan eksik etmesin onları, sağlıklı ve huzurlu olduklarını bilelim yeter bize dimitrina pamuktan kalbin

duygulandırdınız beni.. ama öyle maalesef.. hani bir laf vardır hem ağlarım hem giderim.. sevgiyle kalın... _BERAY_

:a015:senağlamasenağlamasenağlamasenağlama:a015: