Ben de 3,5 sene sonra hamile kaldım.2 yeğenimvar kendi çocuğum gibi sevdim, severım onları. Oyle sey olur mu?Halasınız siz, cocuk özleminizi giderecektir eminim, ben hiç inanmadım kendi çocuğun gibi olmaz diyenlere.. Çocuk çocuktur..

Ben hayvan yavrusu bile görünce Rabbim şuncağızlara nasip ettiğini benden esirgeme derdim. Yakinlarimin bebeği oldu gittim sevdim. yani içimde hiç ya ben gitsem mi nasıl giderim gidersem nasıl davranirim bilmiyorum diye düşünmedim hiç

Çok şükür ki sağlık sorununuz yok. Yani olmaması için hiçbir neden yok. Sadece sabır ve dua gerekiyor. Çevremde böyle çok var. Stres sıkıntı yaptıkça olmuyor. Akışına bırakın. Dua edin...

Allah inşaallah kalbine gönlüne versin. Takdiri ilahi herseyın zamanı vardır. Şahsen koşa koşa giderdim o bağ da bambaşka bir his. Umutlarını hüzünlerinin bastırmasına izin verme..

Yeğen de evlat sayılır benim gözümde. İnşallah senin de en kısa zamanda olur hayırlısıyla

Doğan sizin yeğeniniz. Yeğen demek evlat yarısıdır. Sebepsiz çocuk sahibi olamıyorsanız daha zamanı gelmemiştir. Siz o bebeğin Allahın lütfu ve mucizesi olduğunu bilerek sevdikleriniz yanına gidin, Rabbim de inşallah tez vakitte size hayırlı sağlıklı bir verir.

Daha yeni evli sayılırsınız. Bu kadarcık zamanda bekleme ile bu noktaya gelmiş olmanız üzücü. Kendinizi frenleyin, sağlıklı duygulardan kopmayın. Her şeyin bir vakti var. Vakitsiz gelen güzellikler bile anlamsız değil mi?

Hayırlısıyla inşallah sana da nasip olur.

Öncelikle onlar için mutlu olmayı istemelisiniz... Herkesin sırası zamanı var, sizinki şu an değilmiş demek ki. Bakın size bir şey anlatayım, geçen gün yaşadım.. Benim eşimle sorunlarım var şu an boşanma bile konuşuldu. Bebeğim yok. Bir komşuya gittim geçen, gelini hamileymiş, kapıyı oğlu açtı gelini de geldi hemen, aa canım ne kadar kilo vermişsin ay ben de hamileyim biliyorsun bir de çok yemek yedim iyice şiştim dedi karnını göstererek. Ve bunu resmen benim canımı acıtmak için yaptı. Üzülmedim kendim için, ona üzüldüm sadece ne kadar kıskanç ve basit biri olduğu için. Abiniz için mutlu olun, mutluluğunu paylaşın.. Belki de çok yakında siz de hamile kalacaksınız belli mi olur...

öncelikle merhabalar hayırlı cumalar olsun inşallah allah ne muradınız varsa nasip etsin. kızlar kısaca şöyle anlatayım abim ile aramızda evlenme zamanı olarak 3 ay var 3 yıllık evliyiz ve eşi bugün doğum yaptı ve yarın hem büyük bir sınavım var ve çıkışta hastaneye gitmem gerekiyor. Ama nasıl gidiceğim aklıma o pembe elleri görünce kendi olmayan çocuğum gelecek bebeğin resimlerini atmış abım ya kıskanma değil ama öyle özendim ki o küçük pembe eller asla benim olmayacak gibi kendimi o kadar güçsüz hissediyorum ki biliyorum beni kendi ailem bile anlamıyor burada ki arkadaşlarım kadar. Bu his çok acı isyan etmek istemiyorum sadece sessizce ağlıyorum. not: Sebepsiz çocuk sahibi olamıyoruz?

Hem benim abim hem eşimin kardeşi bizden sonra evlendi. İkisininde bizden önce çocukları oldu ama inan hiç üzülmedim. Kader kısmet böyle şeyler. Benim canımı en çok bana güya acıyanlar sıkıyordu... Takılma canım sende git yeğenini sev, kokla...

Kendinizi doldurmayın. Gidin görün yeğeninizi, destek olun sevinçlerini paylaşın. Dilerim sizde sağlıcakla evladınızı kucağınıza alirsiniz.

cok zor bısey canım benımde evladımı kaybettım sankı hıc olmucak gibi AMA YARADAN VAR DUA ET CANIM

Anlıyorum zor bir yol yürüdüğünüz Ben de o yollardan geçenlerdenim ve maalesef yaşayamayan anlamıyor.. bir yeğeniniz olmuş ne mutlu İçinizdeki burukluğu elbet atamazsınız ama yüzünü görünce abiniz ve eşi adına mutlu olup unutursunuz o anlık bu hisleri eminim.

Ne var ki gidemeyecek? Dogan bebek sizin yegeniniz. Kaldi ki yabanci bile olsa iyi dileklerini iletip hayir dua etmek zor degil.