Merhaba kızlar. Benim derdim üniversiteki kızlarla ilgili... tam 4 tane çok sıkı fıkı olduğum arkadaşlarımı bi anda suçumu bilmeden kaybettim... 4ü birden gidince çok ağır oldu tabii.. takmiyim diyorum ama olmuyor, iyice sağlığımı da etkiledi bu durum. Bir gün okula bi gittim baktım kimse benle konuşmuyor 3 gün okula gitmemiştim insan bi nasılsın niye gelmedin? der. Mesaj atmadıkları gibi geldiğimde de konuşmadılar ben de inat ettim onlar konuşmuyorsa noldu? diye sormayacağım dedim zaten sorsam da bi şey yok bebeğimm deyip o meşhur sahtelikleriyle geçiştireceklerdi... ama şunu anladım kızlar, gurur, inat, kibir, intikam alma hırsı insana hiç bi şey kazandırmıyor sadece yıpratıyor, ağırlaştırıyor. İnsanları 3 gün boş bırakmaya gelmiyor kızlar. Ben ne yaptım bilmiyorum ama muhtemelen hakkımda konuşarak birbirini doldurdular. Ben tek eve çıktım bu sene. 4 tane kızdan 2si benim evde kaldılar vizeler boyunca, yediler içtiler bi güzel kullandılar beni... sonra vizeler bitince biri memleketine gitti diğeri bende kaldı. Ben de onla dertleştim, diğer kızların bana neden böyle davrandıklarını anlattım falan... bu ister istemez dolduruşa geldi tabii oysa benim niyetim sadece içimi dökmekti... adım dolduruşa getiriyorsun'a çıktı. O da laf taşıyormuş olsa gerek ki ben sana mesafe koyacağım artık laf taşımak istemiyorum dedi... Tam unuttum diyorum birden mesaj atıyorlar, feysten engellemişler beni. Hepsi cephe almışlar bana, yediremiyorum bu yaşadıklarımı kendime... Naptım ki ben? bi dertleştim, güvendim diye mi çıktı bu sorunlar. Bi arkadaşa güvenip de bi şeyler paylaşmanın bedeli bu kadar ağır mı olmalıydı? Moralim bozuk diye yanıma önce babam sonra annem geldi kızlar... annem hala benimle kalıyor. anneannem yatalak hastası ama onu bırakıp da geldi yanıma... önce evladım diyor Allah razı olsun... ama muhabbet edemiyoruz ki.. anlatmaktan da yoruluyorum.. içimi dökemediğim için o yükü taşımaktan da... madem buraya geldin neden beni dinlemiyorsun anne? Habire evin temizliğiyle ilgileniyor geri kalan kısımlarda da uyuyor, bi kere de oturup sohbet edelim kızım yok. Tamam anlıyorum yaşlandı artık... ama annem hep böyleydi ki hep bi şeyler eksik kalıyordu... yani madem buraya kadar anneannemi bırakıp geldin, bari bana teselli ver anne, evimi temizleyip yemeği yapman değil beni oturup saatlerce dinleyip akıl vermen teselli eder beni... Ama yok, kimse dinlemiyor beni. Herkesin akıl danışmanlığını ben yapıyorum herkes psikolog gibisin valla diyorlar ama benim dinleyenim yok. Sanki benim derdim hiç yokmuş, olamazmış gibi.. Kısacası böyle kızlar. Arkadaşlarımdan dolayı okuduğum yerden de soğudum. Kendime büyütme diyorum ama olmuyor iyice psikolojim bozuldu. Sizlerden ricamsa azıcık olsun beni rahatlatmanız. Okuduğunuz için teşekkür ederim

Kesinlikle katılıyorum bende şu an aynı durumdayım üniversite okuyup yalnız kalmayan yokmuş ama o yalnız kaldığın vakitler çok düşünmeye vaktin oluyor buda seni olgunlaştırıyor merak etme yalnız değilsin Ben okulda aynı yaşadıklarına benzer şeyler yaşadım ama sebepsiz yere uzaklaşan bendim diğerlerinden çok yapay sahte geliyordu arkadaşlıkları bir tanesi fazla soğuk gelirdi bana diğeri sürekli gezme erkek merakında biri diğerlerinin hep yanındaydı sevmezdim hiçbiri bırak dostu arkadaş bile olamaz bunlar dedim kendimi biraz soyutladım sonra başka kızlar vardı bana göreydiler onlarla yakın oldum bazen sorun çıksada alınganlık olmuyor. İnsan yalnız yapamıyor yalnızlık Allaha mahsus demişler boş değil ben kaldığım yurtta da yalnızım burda da kimseyle yakın olamıyorum acaba ben mi soğuk biriyim sorun bende mi diye düşünüyorum bazen eski liseden arkadaşlarımla da unuttuk birbirimizi kımse kımseyı aramıyor yada sadece benı aramıyorlar ılk kazıgımıda en yakın arkadasımdan yemıstım ya zaten neyse bu gunler de de yurt sorumlusu hep bızımle konusurdu saçma sapan tripler yapmaya basladı bana dik dik bakmalar göz devirmeler koskoca kadın yahu ıkı cocugu var bu tavırlar ne gel konus bende konusacakken çıktı annem dayanamamıs aramıs ne oluyor dıye yanlıs anlamıs demıs çok huzursuzum çoookkkk vargasabreu

Üniversite arkadaşlıklarında okul bittiğinde zaten iletişimde bitiyor nadir devam eden arkadaşlıklar etsede eskisi gibi devam etmiyor. Lise arkadaşlığı hiç bitmiyor :) Bence fazla önemsemişsin çok büyütmüşsün, sağlığını mutluluğunu etkilemelerine izin vermemelisin. Konuşmadan açıklama yapmadan böyle cephe aldılarsa zaten hiç arkadaşın olamamışlar sadece öyleymiş gibi davranmışlar. Yeni arkadaşlar edinmeli ve mutlu olmaya çalışmalısın. Anneninde zaten sıkıntısı varmış annesi hastaymış o yüzden kafası yerinde değildir. vargasabreu

acaba unı okuyup bu durumları yasamayan varmıdır. lıseyı bıtırıp ıyı kotu bı unı. gırdık dıye bıyeri kalkanlar malesef var arkadasım hıc kafana takma aynı yollardan bende gectım ustelık sen bırılerıyle dertlesmıssın laf tasıtmak falan demısler benım kımseyle samımıyetım yoktu ama bugun ıyıysek yarın yuzume bakmıyolardı bende 1 2 3 derken bıraktım yularlarını benden uzakta bagrıssınlar dıye rahat rahat bıtırdım okulumu hep dıyorum yanlızlıktan olen olmamıs bende olmedım bak ama sen kendıne bu kotulugu yapıp psıkolojını bozarsan bıtmez o okul hıc sallama ne hallerı varsa gorsunler canını sıktıgına kendıne zarar verdıgıne degermı? baska kımse yok mu okulda onlardan baska arkadaslar edın kendıne ev arkadası bul annenı gonder kalabılırsen yanlız kal daha ıyı kalamam dersen arkadas bul annenı de gonder anneannene baksın o da sıkılıyordur orda aklı annesındedır dedıgın gıbı yaslanmıs yorulmus agır gelıyodur ona ama once kendı psıkolojını ıyılestır degmez ıkı kendını begenmıse bu kadar yıpratman.

Canım yaşadığın problemlere bağlı tabi bilemem yine de ama seni tebrik ediyorum düz bir tavrın olduğu için. İstediğin tavrı koyabildiğin için. Yapmacık davranmamışsın ne güzel sahte bulduğun arkadaşlıklara nokta koyabilmişsin. İnsanın her şeye eyvallahı olmaması güzel bir şey kendi fikrimce.