Bunun tek çocuk ikinci çocuk olmakla ilgisi olduğunu düşünmüyorum. Kimi aileler küçük çocuğunu daha çok sever Kimi kızına daha çok düşkün olur Kimi oğluna Kimi daha başarılı olan çocuğuna ayrı özen gösterir. Kısacası ; ailelerin bazı böyle saçmalıkları var. Çocuk değilsiniz artık takmayın, bu annenizin yanlışı. B

Benimki uyumuyor ölmelil bir gün dahaaa. Ama ölürsem kızıma kim bakacakk

Ölmüyorsun ama sürünüyorsun kanka☺.

Benim ikinci kaza ile oldu kanks, o daha ufak, narin falan diye biraz daha üstüne düştüğüm doğrudur.

Cocugum yok sevgisini bilmiyorum da 2. Cocuk konularina bakarsaniz herkes "cocugum tek kalmasin" kafasiyla yapiyor ikincileri.

Sizin için üzüldüm, çok kırıcı. S

Biz de öyle değil annem ilk göz ağrım der ablama ama onu ayırmaz. Evi de hepimize böleceğini söylüyor. . push ; Pamukannesi83

Bizim sulalede kiz cocuklari daha onemlidir. Erkek basinin caresine bakabilir, kadini ezerler, doverler, eziyet ederler diye ailenin eli her zaman kiz cocugunun uzerinde olur, destek olurlar. Kiz cocugu mutlaka okumali, erkege muhtac kalmamalidir ayrica. Anaerkil bir yapi sulale yapimiz, eskiii ortaosya Turkleri gibi bir yapimiz var. Bu yuzden ayrim bizde var aslinda, sevgi olarak demeyelim de koruma kollama, yardim etme kiza daha yogun olur. Kizin sozu, nazi gecer evde. Misal erkek kardesin esi dese, erkek daha fazla pay almali mirastan diye tum aile dislar onu. Daha once diyen olmus, 40 yildir kimse gorusmez, ciddiye almaz onu gibi gibi.

Yani ilk çocuk farklı olur her şeyi onla öğrenirsin onla yaşarsın ama sevgi açısından bence ayrım olmamalı. Sizin anneniz tek değil etrafta çok var öyle düşünen. Bence hiç hoş bir şey değil Kristialia Her dileyen alır, arayan bulur, kapı çalana

E tabi biricik pipişkolu oğluşkolarının evliliklerini niye huzursuz etsinler. Kızları bwkar.

Yok öyle bir şey. Her biri ayrı ve değerli bir birey. Cahil ve merhametsiz insan kafası bu.

3 çocuk annesi olarak cevap vereyim; asla öyle bi "ilk göz ağrısı" durumum yok.

Iki kardesiz hic bir zaman ayrim hissetmedim ben ilkim ve kardeşim benim biriciğim İkimizede her zaman eşit davranıldi Benimde 3 yavrum var cocuklarimi kızıma kardes diye değil kendim istediğim için yapmıştım Hepsi benim en kiymetlilerim ve hepsi ayni benim

Evet böyle birşey olduğunu düşünüyorum. Annem evlat ayırmıyor ama babam ayırıyor. Çok net şekilde beni kardeşimden ayırıyor. Tavırlarıyla belli ediyor yani çok üzücü. Maddi olarak hep eşit olduk ama manevi olarak kardeşimi çok eksik bıraktı.

Diğer çocuk/çocuklar dünyaya gelmeden önce bir kısım olarak doğru annenizin teyzenize söyledikleri.. genelde 2. çocuk kararı ilk çocuk hayatta yalnız kalmasın/ kardeşi olsun diye dünyaya getiriliyor. Ama sonra gene en madur olan ilk çocuk oluyor İkinci dünyaya gelen çocuk genelde annenin ustalık eseri oluyor.. ilkinde yaptığı hataları yapmıyor, o bocalamaları yaşamıyor. Genelde ebeveyn de yaş olarak olgunlaşmış oluyor.. ama inanın sevgi açısından kalp aynı çarpıyor. Sormadınız mı annenize "gerçekten böyle mi düşünüyorsun? Peki benim için ne düşünüyorsun?" diye? M Mavi Menekse Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

ortancalar ne yapsin, sorarim size. ne ilk goz agrisiyiz, ne evin minigiyiz. biz direk olek neyse konuya ciddi yorumum, bu tarz sohbetler bazen ezberden yapiliyor, o yuzden ben cogu zaman ha ha evet tabi falan seklinde karsiliyorum. Ama kendi annem babam boyle aleni deseler, kac yasinda olursam olayim kirilirim yani. Ayrimciligin hic bir turlusu hos degil.

Evet ilk göz agrisi diye birsey var. Herseyi daha sindire sindire yasama firsatiniz oluyor. Ilk heycanlar felan. Heleki ilk torun ise. Ama: Sevgi acisindan iki canavarimi da ayri seviyorum. Ikisi nasil farkli karakterlerse ikisinin sevgisi de farkli oluyor. Ikisine ayni sekilde özen gösteriyorum, am sevgim onlar kadar farkli güzel. Evlat ayirimi yok bende. Kahvaltı tabaklarina bile herseyi ayni sayida koyuyorum

benim tek çocuğum var bunu bilemem ama annem abime düşkün babamda bana babama göre ilk çocuğu abim olmasına rağmen bana çok düşkün yani... ilk göz ağrısı meselesi kişinin kişilere bakış açısıyla alakalıdır her ailede de ilişkiler çoook farklıdır annanemde rahmetli, en küçük çocuğu olan teyzemi acayip severdi... babanemde de 7 çocuk var ama beni çocuklarından çok sever siz kendinizi kötü hissetmişsiniz bence takılmayın hani çocuklara sorarlar ya anneni mi daha çok seversin babanı mı diye... o hesap birazda; kiminle iletişimi daha çok tutuyorsa onunla alakalıdır belki, bu sizi sevmediği anlamına gelmiyor asla sonuçta evladısınız aynı emeği size de verdi piraye

İlk doğan benim. Kardeşim erkek, benden daha çok seviliyor annem tarafından. Ben çok uğraştırmışım küçükken onu kardeşim daha uyumluymuş. Söyleyeceklerim bu kadar.

Öyle birşey mümkün değil, benim iki tane var, ikisi de aynı. Yapanlara anlam veremiyorum.

ilk göz ağrısını bilmem de x ve y kuşağı annelerde genellikle erkek çocuk sevdası inanılmaz fazla. işin komik yani başları sıkışınca da fütursuzca beğenmedikleri kızlarına koşarlar

Dört çocuğum var hepsinin yeri ayrı onlar benim canım ilk göz ağrisina gelince evet ilk farklı anneliği onda öğreniyorsunuz ilk o size anne diyor ikinci üçüncü alışıyorsunuz. Sonuncu anneligimde zirve yüksek lisans yaptığım süreç şimdi hangisi şanslı birisi cahil zamanıma birisi anneliği öğrenmiş sabırlı zamanıma denk geldi ama ben hepsini çok seviyorum eşime sorarsak en küçük bir başka neden benim babam diye seviyor baba değil benimmmm babammmm diyor RagnarLodbrok Ölürken

birinci cocuk tek basina ne yapacak, ikinciyide yapin tek cocuk olmaz diyen bir üst nesilden bu sözler şaşırtici gelmiyor bana. bunun bir de cocuk baktik buyuttuk ilerde oda bize bakar diyen versiyonu var.

Sizden büyük olan kardeşiniz erkekse ona "ilk göz ağrısı" denmez "ortadoğu erkekperestliği" denir. Net. Kimse beni göz ağrısı zırvalıgina inandıramaz. 33 yaşındayım. Etrafımda gördüğüm kadarıyla hep küçük olan tutulur ezilir düşüncesiyle. Ve bu sadece hemcins kardeşler için geçerlidir. Taraflardan biri erkek biri kızsa yapılan ayrımcılıga "ilk göz ağrısı" denmez. Işin rengi değişir çünkü.

İlk çocuklar tecrübesizlik kurbanı oluyorlar, çocuğun yaşadığı her olumsuzlukla kendini suçluyor anneler. O nedenle ayrı bir yerleri oluyor belkide. Bakın basit birkaç örnek vereyim: Oğlum aşı olduğunda kıyamaz, dayanamaz dışarı kaçardim, annesine en çok ihtiyaç duydugu zamandı oysa. Ateşi azıcık çıktiginda hastaneye kostururdum, buz gibi sularla ateşini düşürmeye çalışirlardi yavrumun, o aglama seslerini hala unutamam. Aşırı koruyarak büyüttüm, bağımlı ve sosyalleşme problemi olan bir çocuk yarattım. O sorunu hala çözemedik. Kısacasi sevmeyi bile beceremedim, bir ton sıkıntı yasattim çocuğuma. Kızım da tecrübeliydim, aşı okurken hep kucagimdaydi, ateşi çıktığında konforlu evinde düşürdüm ateşini, sosyalleşme problemi olmadı hiç, çünkü daha özgürdü. Oğluma karşı hep bı suçluluk duygusu var içimde. Okulda yalnız kaldıkça, sosyalleşmeyip sıkıldıkça kendimi suçluyorum. Belki birçok annede vardır bu durum, bilemiyorum.

Yok be tatlım ilk değil erkek diye kıymetli abin. Ben de ilk çocuğum ama gözagrisi değil karın ağrısı sayar annem beni. Varsa yoksa oğlu, tek evladı oğlu, evveli ahiri oğlu... Ben de kumtorbası eksiketek, hizmette hazır asker işte...

5 kız kardesiz, en büyük ablam ve en kucuk kardesim Anadolu liselerinde falan okurken biz ortancalara pek sans verilmedi bizde meslek liselerinde okuduk dogal oalrak matematik sayısak falan yok. sayısal olmaynca univde de pek duzgun biryer tutturamadkı ama okuduk soncta. en buyuk ve en kucuk biz ortancalarda saflık okuduk özel bi kac hastanede calıstık ama sonra evlendik babama diyorum biz hep arada kaynıyoruz ilk göz ahrınzla son göz agrınız pek kıymetli kocaya vermiyorsunuz bizi tek tek verdnz ee onlar kariyer pesındeler siz koca oesıne dustunz napayım diyor. Saka bir yana tabikş seve isteye evlendik. ama en büyügün eskileriyle buyuduk herseyın sıfırnı o kullandı bi onun artıklarını kullandık hep dalga gecer bizle siz benim artıkcımsınz diye hiçte alınmıyoruz birbirmiiz cok sevıyoruz cok baglıyız hatta babam ablama oakdr duskunmus ki annem 2. ablama hamıleyken ben kızımın ustune gül koklamam ben ona alıstım baglandm baska bebek istemem dems sanki o kendinin degl gibi. sonra tek tek bi dogmusuz ama bugüne kadar hıc ayrımcılık hissetmedik herkese esit cabaladılar sonuctaö -Olivia- _Olivia_ Üyelik

ben ilk cocuguma ilk goz agrim ikincisine de ilk ikinci goz agrim diyorum ikisi de guluyor. anneler boyle seyler yapmamali sonra kardesler birbirine dusman oluyor.

Az önce bir arkadaşım geldi yanıma, kızı 4 aylık. Akşam uyuduğu zaman sabah saat 8 kadar uyanmıyor dedi. Benimkiler kocaman oldu hala uyumuyorlar. Bu da şans işi galiba

Merhaba arkadaşlar dün annem ile teyzem konuşurken biraz uzaktaydım, telefon ile ilgileniyordum sohbet oldukça ilgi çekiciydi haliyle kulak misafiri olmamak için direnmedim. Annem kendilerini dinlediğimden habersiz; evlat ayrımı hoş bir şey değil ama ilk göz ağrısı başka oluyor dedi. Diğerlerini onun sıkılmaması için getirdiğini, aslında her şeyi onun için planladığını, ne yaparsa yapsın sevgisinin çok başka olduğunu istese de değiştiremediğini ifade etti. Zaten anlıyordum hal, hareketlerinden, onun üzerine titremesinden, oturduğumuz evi bile ona ve eşine bırakmak istemesinden vs umurumda olmadı açıkçası azıcık kırıldım ama geçti. Çocuk değilim artık haliyle eskisi kadar kırmıyor bu tür şeyler. Sadece merak ediyorum ve annelere sormak istiyorum aynı durumu yaşayan var mı, ilk göz ağrısı gerçekten başka mı olur, peki neden böyle olur?

Sırf bir aydir bu evlat ayrimi denilen sey yuzunden annemle konusmuyorum. Evet belki her annede yok ama bazilarinda gayette var.

Benim tek cocugum var aradaki farkı bilemem o yuzden yorum yapmam nekadar dogru bilmiyırm ama. 2 tane yigenim var. Kendi cocugumdan farksız benim icin onlar. Yani ben yegenlerim icin böyle düsünürken, kendim 2. yi dogursam aa ilk göz agrısı diyemem sanırım. Ki ben kendi dogurdugumdan önce, kardesimin ilk bebeği icin ilk göz agrım dediğimden linc yemis insanım

Tek çocuğum var o yüzden ne desem yalan olur. Ama mesele 2. çocuk istemiyorum tek acabam kardeşsiz büyümesi.. Yani olurda bir gün 2. çocuk istersem bu en büyük ihtimal oğlum hayatında yalnız kalmasın ve bir kardeşi can dostu olsun diye olur. Ama şimdi olsa 2. sinide onun gibi severim gibi geliyor.. sevgi ayrımı olmazda sadece 2. çocuk yapılma niyeti ilki gibi olmaz bende diye düşünüyorum.. zeysmother Eylülün

Çok eski değil konularinizda var gayette yazıyor orada. yenGEnC

biz 4 kardeşiz annem hepimizi ayrı sever ilk göz ağrısı diye ayrım yaptığını düşünmüyorum aksine beni daha çok sever evlenip gittiği için diğerleri, yani bence annenin karakteriyle alakalı olabilir daha fazla sevebilir bence bu konuya çok takılma sonuçta seni de seviyor diğer kardeşini "daha" çok sevmesi seni sevmediği anlamına gelmez Dasmeer

İki oglum var cocuklari ayirmak bana sacma ve imkansiz geliyor neden birini daha cok seveyim? İkiside benim canlarim yani ilk goz agrisi sadece ilkine daha cok sey yapmistim hevesle cekimler vs simdi bunlarin sacma oldugunu dusunuyorum hepsini yapmiyorum yani sadece bunu soyleyebilirim onunda cocuklarimla bi alakasi yok benim kafa yapim degisti oladar Milana22

Ama ilk bebeğe gerçekten tecrübesiz olunduğu için çok daha fazla efor sarf ediliyor kenks. Birde cidden çocuk yapanların hepsi kardeşi olsun diye yaptık diyor.

Bizim sülalede tam tersi durum geçerli. Evin küçük çocuklarına daha anlayışlılar kıyamıyolar genelde. İki kardeş kavga etse bile hemen küçüğün tarafını tutuyolar onu destekliyolar. Ezilenden yana olma psikolojisi de olabilir bilemiyorum

Bence annenizin evlat ayrımı yapası varmış bu da bahanesi olmus yoksa böyle bişey mümkün değil. Belki kız erkek ayrımı yapıyordur da böyle adlandirmak daha masum geliyordur K

Evlat ayrımı yapan aileler en büyük hayal kırıklıklarını o en değer verdiklerinde Yaşar olaya ilk göz ağrısı olarak bakmıyorum ama mutlaka bi evlat seçiliyor Bu arada bi öz eleştiri 2. Bebeği oğlum kardeş sevgisi tatsın diye istemiştim ama ayıracağımı sanmıyorum çünkü bende. Abim yanlız kalmasın diye gelmişim

Arkadaşıma da annesi abisi için "onun yeri başka, onu çok zor büyüttüm, hastalıklarında öldüm öldüm dirildim" demiş. Ben de şaşkınlıktan ölmüş ölmüş dirilmiştim. Galiba sizden çok var

ilki sonu bilmem bi tane var yanına yöresine bi tane daha düşünemiyorum ona haksızlık ona verebileceklerime eksiklik gibi geliyor onun için yapamadığım maddi/manevi şeyleri yapamam bir başkasına diye düşünüyorum elimdekini en iyi şekilde yetiştireyim yeter aksıne de ilk değil sonlar daha nazlı daha imkan tanınarak daha rahat büyütülüyor gibi geliyor etrafımda ama bedevinin dediği gibi hastayı iyileşene kadar uzaktakini gelene kadar küçüğü büyüyene kadar seviliyor galiba

Ya aileniz bir garip ya da siz kardeşlerinizi kıskanıyorsunuz

2 kardeşiz bir kez bile hissetmedim evlat ayrımı asla hatta bir kardeşim çocuk, erkek çocuğu aramızda yaş farkı var annem ona bilgisayar almıs geçen beni aradı kardeşine yeni bilgisayar aldım sana da doğum günü hediyesi telefon alacağım sakın kendine alma dedi canımın içi... Yalnız benim annem evlat ayrımını kendi yaşayan biri.. ailenin tek kız çocuğu ve ananem dedem erkek çocuklarına çok değer mal mülk verdiler annemi hep dışlamışlar onlara baksın diye yapmışlar annemi yatılı okullarda büyümüş hatta ananemler ve diğer erkek çocukları hep Alman vatandaşı annem kız çocuğu diye napacakmıs Avrupa'yı Türkiye'ye yatılı okula vermişler küçücük yaşında hala ananem oğlanlar bir başka der yüzümüze karşı.. ben anneme kol kanat gererim hep bu konuda

İlk çocuk olduğu icin değil pipili olduğu için kıymetlidir o! Bitmedi bu anaların erkek evlat aşkı!

Soramadım duymamazlıktan geldim zaten sorsamda dürüst yaklaşmayacağini düşünüyorum açıkçası Borellus80

Çoooookkk annelik stajını yapmış bulundum

Benim ailemde yok, ablam ya da ben herhangi birimizi bir yönden diğerinden asla ayirmazlar, bugüne kadar da ayirmadilar. Böyle bir şey asla hissetmedim. Kardeşim erkek de olsa durumun aynı olacağına eminim Çünkü neden? Annemin yaşıtı bir erkek kardeşi var, tek erkek kardeş. Tüm çocukluğunu anne babasının onun üstüne titremesini görerek geçirmiş. Hatta hırsından erkek kardeşini dovermis. Dedemler ona para verirmis, "oğlum sofrada güzel bir şey yok, sen lokantaya git ye" diye. bu arada ogullari mezardan altın diş çalacak tipte birisi. Ne bir gün güler, ne havaalanından almaya gelir. Borç batağına girip elli yasinda bile Ana babasından para alan bir hayirsiz... Hep böyle olur. Annem de kendi ayrımcılık yaşadığı için dünyada en korktuğu şey çocuklarına ayrım yasatmakti. Bu yüzden evde her zaman sonsuz eşitlik içinde büyümüşüzdür. Hem her çocuğun kendince tatlı yönleri var. Ablam ilk göz ağrısı ama ben de çok komiktim mesela Size gelince, madem böyle bir şeyler hissederek büyüdünüz, benim annem gibi bunu yararlı bir şeye çevirin ve kendi çocuklarıniz arasında asla kıyas yapmayın, birine ötekinden fazla ilgi göstermeyin. Kendi teraziniz annenizin size davranış biçimi olsun. En azından yasadiginiz iğrenç duygu güzel bir özelliğe dönüşür Alys

Benim ikizlerim oldu, direkt çift göz ağrısı ile başladım. Biri sağ gözüm biri sol gözüm Sonra bir bebeğim daha oldu, onu da ikizlerim kadar sevebilecek miyim diye merak ettim durdum. Ama elbette çok sevdim Şimdi üçünü de birbirinden sevgi olarak zinhar ayırmam. Bazen fıtrat olarak insana daha yakın gelen evlat olabilir, huyunu sevdiğin olur, bir diğerinin bazı huyunu tasvip etmezsin falan. Ama yine de sevgide ayrılmaz bence. Aksi korkunç. Klasiktir, hangi parmağını feda edersin seçmek zorunda kalsan? Evlat da böyle bence. Hepsi benim parçam. Ailemde de ayrım görmedim. Ne maddi ne manevi ayrım sezmedim. Ama burada okuyorum özellikle erkek evlat kayırmak var memleketimizde malesef. Allah akıl fikir versin.

Ben ilk gözağrısıyım mesela ama kardeşim benden her zaman daha kıymetli oldu. Malesef aileler öyle veya böyle evlat ayrımı yapıyorlar.

büyük kızıma bazen derim ilk göz ağrımızsın sen diye ama bunu derken seni daha da seviyorum anlamında değil ilk evlat sevgisi anlamında :) iki kızımı da aynı eşit seviyorum kesinlikle

Bence her evlatı aynı sevmiyorsun. Hepsini canından çok seviyorsun, ama mesela birinin insanlığını, diğerinin sempatikliğini çok seviyorsun. Birine bazen gıcık oluyorsun, ama geme sevmekten vazgeçemiyorsun. Hayat gibi, İnişli çıkışlı. Ama mesela tüm birikimini birine adamak, birinin her istediğini yaparken, diğerine "bakarız demek" olmaz.

evlat ayrımı yok diyen karşısında beni bulur ya, net evlat ayrımı var. bir gün çocuğum olursa Allah vergisi çoklu gebelik dışında asla 1 çocuktan fazla yapmayacağım. yapmam.

Anne babanın ve çocuğun karakterine göre değişiyor. M Mutlak Butlan İnanmak istemiyorum, bilmek istiyorum.- Carl

İki çocuğum var, ikisi de çok değerli, ikisini de aynı seviyorum, insanların evlat ayırmasını da hiç anlamıyorum, ikisini de ben yaptım yahu nasıl birini oburunden çok sevebilirim

Bizim evde de tam tersi. En büyük benim anneme çocuklarının birini bırak deseler ilk beni bırakır. Ortanca kardeşime çok düşkündür, beni erken doğurduğunu söyler. Beni evlat saymıyor ve kardeşimi ilk çocuk gibi görüyorsa aslında dediğiniz doğru olabilir

En kıymetli siz olunca sizin anneniz normal diye mi düşündünüz? İlk veya son fark etmez çocuk ayrımı yapılabilmesi acı ve anormal bence.

İlk göz ağrısı erkek mi Bence erkek düşkünü

Ben böyle birşeyi kabul etmem Şükür ailede öyle bakan yok. Şuan tek çocuğum var ikincisi de olsa aynı severim ikisi de benim canım olur. Saçma geliyor bu muhabbetler. Aileniz de böyle yapıyorsa bu onların ayıbı. Ben soğurdum açıkçası.

3. Olarak söylüyorum ki ben hep daha el üstünde ve daha masraflı büyüdüm en kıymetli bendim bilemedim anneniz cok garipmiş..

Bunu bı yerde okumuştum Bir anneye hangi çocuğunu daha çok sevdiği sorulur ve İyileşene kadar hasta olanı Dönene kadar gurbette olanı Büyüyene kadar küçük olanı Ölene kadar hepsini

Ben 29 yaşımda ailemin ilk göz ağrısıyım, bütün çileyi ben çektim çokta sevildim ortanca kız kardeşim (24) bir dediği iki olmadı çokta kaprislidir o yüzden ona itina ile davranılır bir de ufak kız kardeşim (7) el bebek gül bebek, ayrım hissettiğim zamanlar oldu o da annemin beni 15 yaşında doğurup anneliği anlayamamış olmasından kaynaklı, ufak kardeşimle anneliği sil baştan yaşıyor ama ben bu durumu çok seviyorum.

Üç çocuğum var. Düşündüm ama hangi birini ayırt edeyim çok acımasızca bu. Ama şöyle bir gerçek var bence ilk çocuklar şanssız. Üçüncüyü çok rahat büyütüyorum, emzirmesiydi ek gidasiydi ilk okul tecrubesiydi filan ilk cocukta hep bir telaş ve cahillik oluyor. İkinci çocukta tecrübeli ve rahattım. Şimdi ustalık eserimi yetiştiriyorum Allah'ın izniyle :)) ilk cocuktaki heyecan ve ilk defa anne olma duygusu bir başka tabi ama bu sevginin azlığını ve çokluğunu etkilemez. Bence araya hep ortancalar kaynıyor yazarken bunu farkettim ama en başarılı da kendi kardeslerimden de biliyorum hep ortancalar olur :)

Aslinda bircok aile oyle, sadece anneniz durustmus