Eşinle kızın evde kalsın sen yalnız git evet doğm zamanı yalnızlık hos degil ama başka çare gelmedi aklıma Kızını hastane kabul eder mi acaba esin kızın sen kalsanız

Biz de öyle istiyoruz ama doktorum covid dolayısıyla tek kişi kalabileceğini ve ziyaret sınırlaması olduğunu söyledi. Ama kızımı bırakabilecek yer olmazsa izin verirler sanıyorum . push ; A andromeda-80 Popüler

Sana karşı nasıl davranıyorlar.. senden sürekli beklentileri var mı? Herkes kendi halinde hesabında mi o da onemli A andromeda-80 Popüler

Siz de çok tatlısınız. Bana destek veren herkes öyle... Umarım dediğiniz gibi her şey yolunda gider. Dualarınızı eksik etmeyin. Doğum bitip evime dönünce detayları yazarım inşallah. Merak edenler olduğunun farkındayım. Hepinizin güzel enerjisiyle umarım güzel bir süreç geçiririz

Aralık sonunda Ankara'ya geleceğim. Keşke dogumunuza yetisebilseydim. Yanınızda dururdum, yardım ederdim hastanede size. Ama bir de şöyle düşünün, benim de yanimda kimse yoktu. Ben de tedirgin oldum ama inanın korktuğumdan daha kolay oldu her şey. İnsana bir güç geliyor resmen. Tamam arkada bir çocuğum daha yoktu, sizin durum daha zor ama kızınız da çok küçük değil. Ay abla olduğumda onun yaşındaydım :') İnsan bir anda büyüyor. Çocuğunuz hastanede yanınızda bile kendini öyle bir idare edecek ki şaşıracaksınız. Hatta size yardım da edebilir :) Artık abla oldu o. Beni annemin yanından alamamişlardı. Kardeşimle olmak istiyordum hep. Her şey güzel olacak, kolay olacak. Yeter ki sizler sağlıklı olun. Sağlıkla geçsin bitsin :)

Ankara'daymış benim de aklıma geldi Çok üzülüyorum böyle yalnız hisseden hemcinslerimi görünce. Ben bizim gelin ailenin en küçüğü diye kıyamıyorum. Temizliğine yemeğine yardım ediyorum. Kendini yalnız hissetsin asla istemem, annem hasta kadın bir faydası olmaz. Annelik de ablalık da bana düşüyor diye. Hamile kadının arayıp sorulmaması beni fazlasıyla üzdü

Amin inşallah, sağolun...

Evet, biz de öyle düşünüyoruz. İzin verirlerse süper olur. Hastaneyi de araştırdım. Çift kanepeli suit odaları varmış. Öyle bir şey ayarlayabilirsek şahane olur. Hem hep beraber oluruz, aklım kızımda da kalmamış olur, hem de kimseye minnetimiz olmaz. A andromeda-80 Popüler

Bilmem, belki de öyledir. Ailem sever mi bilmem. Ama arkadaş çevrem iyidir, severler beni sağ olsunlar. Biz çekirdek aile olarak eşim ve kızım birbirimize yetelim de gerisi ne isterse onu yapsın

Yaşadığınız durum üzücü ama utanilacak birsey degil. Annenizin bu davranisinin yükünü neden siz tasiyorsunuz ki.. Hatta arkadaslariniz bilse size daha cok destek olur. Ortada utanilacak birsey yok. Anne kiz arasindaki boyle durumlari sadece siz yasamiyorsunuz. Emin olun buna. Arkadasimin annesi de böyle. Bizler destek oluyoruz. Arkadaşımın utanılacak bi seyi yok. Annesinin boyle davranmasi boyle olmasinin suçlusu o degil. Siz de değilsiniz..

Rica ederim. Yalnızlığı paylaşmak mühim ben de yıllardır burda hiç bir yerde paylaşmadığım şeyleri paylaştım :) inşallah gönlünüzün en rahat edeceği şekilde bir çözüm bulursunuz.

Allah razı olsun. Amin, sağ olun. Dualarınız bana yeter, Allah yardımcım olur inşallah. Hepinize tek tek teşekkür ediyorum.

Sıkma canını.. senin zaten bir ailen var.. kızın da hastanede yanınızda olsa doktorunuzla konussanız

Bence niyet okuması akıl okuması yapmayın. Kırgınlık duymanız hele hamile halinizle normal. Ama madem irtibat kopacak konuşun açıklayın dinleyin oyle yapın. Tahminler üzerinden değil..

Durumu anlatırsan izin verirler canım.

Sen yine iyisin, benim öz annemin ve kardeşimin tek çocuğumu ( 9 yaşındayken) 5 gece evde yalnız bırakmak zorunda kaldığım ani ve çok ciddi bir tedavi sürecinde arayıp boya badana yaptiriyoruz, çok yorulduk bir yardıma gelmedin demislikleri bile var... destekleri surda dursun arayıp moral bozmasalar kafi... sen en fazla bir gece kalacaksın hastanede, bir şekilde halledersin üzme kendini

Allah sağlıkla süreci tamamlayıp evimize dönmeyi nasip etsin, yazarım elbette. Biliyorum burda da durumumuzu merak eden insanlar olduğunu. İyi dilekleriniz için çok teşekkür ederim

Amin inşallah. Haklısınız. Allah evlatlarımıza, bizlere sağlık sıhhat versin. Gerisi mühim değil. Allah kolaylık versin size de. Sevgiler:)

Onu belirtmemissiniz, okuyunca bi süre yengede kalacak gibi algılanıyor. Tek gece icin yenge idare eder herhlde. En kötü gider babasıyla evde kalır, siz hemsirelerden yardım alırsınız. Yeni dogan bebek zaten bütün gece uyur genelde. Biz 2 saatte bir kaldırıyorduk beslenme icin sabaha kadar uyumustu:) Hayırlı saglıklı dogumlar dilerim.

11 yaşin temizliğe, camasira, bulasiga dersleri varken nasil yardim eder. Hem evde yalnız geceleyecek yaş degil hem Z kusagi simdi bunlar. O sizin dediginiz 11 yaşlar eski nesillerin 11 yaşlariydi. Ekstra kendine bakim istemez ama dediklerinizi pek yapabilecegini sanmiyorum ben.

Gelmez, ben de istemiyorum. Sen güçlüsün, altından kalkarsın dedi bana. Zaten beni almazlar hastaneye, aşısızım diyor. Bazen aşıyı sırf bazı şeylerden kaçmak için yaptırmadığını düşünüyorum. Zaten bana faydası dokunacak biri değil, zararı dokunmasın da. İlk doğumumda çok yordu beni. Doğum yaptığım günün ertesi günü annemi misafir gibi ağırlamak, yemek yapmak zorunda kaldım. Geldi ve akşama kadar oturup evine gitti. Ne bir destek oldu, ne çocuğa baktı. Çocuğu tutmayı bile beceremedi. Gelmesin daha iyi o yüzden C

Yapamam sanırım. Onlar aramazsa aramayı düşünmüyorum. Bu durumda aranması gereken benim. Benim aramam çok yüzsüzce geliyor bana. Sanki onlara muhtaç olduğum için aramalıymışım gibi olmak istemiyorum. Başka bir çözüm bulurum Allah'ın izniyle. İyi dilekleriniz için çok teşekkür ederim.

Cok uzun yazmıssınız okuyamadım tamamını ama 11 yasında cocuk neden annesi dogum yapacak diye evden gönderiliyor. Zaten 1 günde cıkarıyorlar hastaneden sezeryande bile. Gelir en kötü gece yanınızda kalır. Bence evden gönderilmesi daha büyük travma cocuk icin, kardes geldi beni yolladlar gibi düsüneblr.

Ne tatlı anılarınız var kardeşinizin doğumuyla ilgili. Darısı bize:) Kızım da her sabah kardeşini görüp, öpüp koklayıp okula öyle gitmeyi hayal ediyormuş, öyle söyledi. Duyguları çok yoğun bir çocuk. Hastanede bile duygu patlaması yaşayacağına eminim. Bakalım, güzel olur inşallah her şey. Güzel enerjiler gönderdiğiniz için sağ olun

Allah razı olsun size sadece şunu söylim eşiniz sizle olduktan sonra gerisini boşverin ve çok şükür edin senelerdir evladım olmuyor keşke olsaydıda kimse yanıma gelmeseydi

Sizinki de çok kötüymüş. Allah yardımcınız olsun. Bazen aileden de olsa bazıları için gölge etmesin, başka ihsan istemez diyesi geliyor insanın. Şu cümleyi size kurabilecek yüzsüzlük kaçıncı seviye bir yüzsüzlük acaba?

Ben de bilemiyorum

Teşekkür ederim. Çok zorda kalırsam arkadaşlarım var sağolsunlar. Aileden yana yalnız hissetmiştim ama kendi çözümümüzü bulduk gibi. Siz dualarınızı eksik etmeyin yeter. Bana buradan verdiğiniz destek bile çok iyi geldi inanın. Allah kalbinize göre versin:) Sevgiler... B

Benim ailem uzakta değil. Aynı şehirde ve yakın oturuyoruz. Buna rağmen uzaklar bana. Komşusuna faturasını ödeyemeyince neden kendisinden destek istemedi diye kızan annem beni yok sayıyor. Hamileyim dediğimde kılı bile kıpırdamadı. Hatta yengem kızdı, anne torun geliyor, bu ne surat, gülsene biraz, hiç mi heyecanlanmadın diye. Torunu için iğne kadar emeği yoktur bugüne kadar. İlgilenmiyor ne benimle, ne de torunlarıyla. Bugün beni aramış, tarhanayı az yapmışım, size yetmez diyor. Yahu doğurdum doğuracağım, bana ne tarhanadan diyemedim tabi. Sana afiyet olsun anne, bize gerek yok dedim artık. Elbette güzel arkadaşlarım var. Bana destek olmayı teklif edenler de var. Ama ben çekiniyorum yapım gereği. Hem ailem burnumun dibindeyken onlardan yardım istemekten utanıyorum. Hem de hepsinin çoluğu çocuğu var, kime bırakacaklar da yanıma gelecekler. Ben kendi çocuğumu kimseye bırakamıyorum, onlara nasıl bırakın da yanıma gelin diyeyim? Hem pandemi zamanı kimseyi riske atmak da istemiyorum. Malum hastaneler riskli yerler. Covid kapsalar, ailelerine bulaşsa vicdan yükünün altından kalkamam. Ben eşimle daha rahat ederim her türlü. O yüzden umarım her şey umduğumuz gibi ilerler de arkadaşlarımın dualarından başka bir şeye ihtiyaç duymam.

En iyisi bu bence canım.. kızınız da yanınızda olsun ailece beraber gider gelirsiniz.. üzülme belki hatalarını birgün anlar ve değer bilirler.. yoksa da zaten tem deilsin sen kendi ailen var

İyiniyetlisiniz de ondan ikna etmeye çalışıyorsunuz:) Ailemin düşünmediği detayları düşünüyorsunuz. Büyük kızımı normal doğurdum. Şimdi de normal doğum planlanıyor. Bir aksilik olmazsa zaten eşim ve kızım yanımda olacak. Bahsettiğiniz eşyaların hepsi doğum çantamda mevcut. İnsan yalnız olunca başkaları bir düşünürse kendisi 15 kez düşünüyor. Hiçbir detayı atlamamaya çalışıyor. Ki zorda kalmayalım, son anda bir aksilik olursa ne yaparız diye. Yine de bir şeye ihtiyaç duyarsam eşimden isterim. Çok sıkışırsak çocuğu bırakacak illa ki bir yerler buluruz. Yüzsüzlük yaparız en kötü. Ama gerek kalmasın, her şey yolunda gitsin diye dua ediyoruz. Siz de dua edin. Ailemin düşünmediği kadar beni düşündüğünüz, ihtiyaç duyabileceğim alanları öngörüp yalnız kalmamam için çabaladığınız için teşekkür ederim. Ama ne yazık ki bu benim elimde değil. Dünya dönüyorsa sizin gibi iyi yürekli insanlar sayesinde... Sevgiler

Doğru ifade edememişim demek ki. Evet, sadece doğum süresince hastanede kaldığım zaman için rica etmiştim.

Amin inşallah

ilk doğumunuz olsaydı farklı düşünürdüm. yanınızda biri mutlaka kalmalı derdim. özel hastanede yapacakmışsınız, doğumu suit oda tutabilir ya da iki refakatçi koltuğu isteyebilirsiniz. kızınız da sizinle kalır. bu mümkün olmazsa yalnız kalırsınız. biraz bebek odası hemşirelerinden fazlaca yardım istersiniz artık yapacak bir şey yok. çekirdek aile kenetlenip mutlu olmaya çalışacaksınız. dilerim her şey yolunda gitsin, kolay bir doğum olsun sütünüz bol olsun:)

Çok tatlısınız. Hersey yolunda gidecek. Merakla haberlerinizi bekliyoruz.

Ben sezaryan sandım. İnşallah dikişsiz çok kolay hızlı sağlıklı bı doğumla kavusurunuz minige.

Benim ailem de uzakta. Ama mesela acil ihtiyacimda sirf destek olmak için gelmek isteyecek arkadaşlarım var. Mesela yakında ameliyat olmam gerekiyo gibi. Arkadaşım kalacak yanimda. Hem de seve seve gelir. Sizin de vardır böyle arkadaşlarınız

Çok teşekkür ederim. Allah bizi kimseye muhtaç etmesin, kimse de bana muhtaç olmasın, asla öyle bir şey istemem. Herkes kendi hayatında mutlu olsun. Allah da bizim işimizi kolaylaştırsın. Sağ salim doğumu yapıp evimize dönelim, başka bir şey istemiyorum. Kapımızı kapattığımızda biz bize yeteriz inşallah. Önemli olan hastane sürecini atlatabilmek. İyi dilekleriniz ve dualarınız için çok teşekkür ederim

Hamilelik duygularınızı yoğunlaştırmış belliki çok normal İlgi beklemenizi anlıyorum. Ama yengenizin 11 yaşındaki çocuğu bakmamak için sizden uzaklaştığını düşünmüyorum belki başka birşey olmuştur kendi problemlerine yoğunlaşmıştır yada size kırılmıştır bilmiyorum bunların hepsi olasılık Hepi topu bir iki gün zaten komşularınız bile idare edebilir.. Sonuçta 11 yaşında kızınız çok küçük değil veya olmadı onuda yanınızda götürün doğum sancınıza şahit olmaması kaydıyla tabii Ailenize gelince böyle bir zamanda sizi yanlız bırakan insanları asla affetmeyin işleri dğşerse yapmayın mesafe koyun

İnşallah, çok teşekkür ederim T

Bir konu anlaşılır da bu kadar mı yanlış anlaşılır? Birinden bir şey bekleyip ne yapmışım mesela? Tüm hamileliğim boyunca bebeğin ve evin tüm hazırlıklarını kendim yapmışım. Tadilat, eşya, temizlik, bebek alışverişi vs. ile kendim uğraşmışım. Kimseye haber bile vermemişim rahatsız etmemek için. Bu mu beklenti içinde olmak? Annemin huyunu bilirim, hiçbir şey istemiyorum ondan doğumda. Yapmaz, yapamaz çünkü. Eşimin ailesi zaten eşimi bile aramaz sormaz. Onlardan da bir şey isteyemem. Sadece evli abimden ve yengemden iki gün kızıma göz kulak olmalarını istedim. Onlar teklif etmedi, ben rica ettim. Onlar da tamam dediler ama beni 1 aydır arayıp sormuyorlar. Doğuracak kadınım, bir hal hatır sorulmayacak kadar meşgullerse kızımı bırakma konusunu tekrar gözden geçireyim dedim, bırakmaktan vazgeçtim. Napayım, ortadan kaybolan insanlara zorla çocuk mu emanet edeyim? Annemle görüşüyorum, evli olan kardeşimle ve ailesiyle de görüşüyorum. Her aile gibi yakın bir aile değiliz belki ama kendi dinamiğimiz içinde normal şekilde görüşüyoruz yani. Bekar olan büyük abimle görüşmüyorum. Ama o da kimseyle görüşmüyor zaten. Büyük kızımı bugüne kadar 11 sene içinde 1 kere tesadüfen gördü, kızım 4 yaşındayken. Hiç de öyle göreyim gibi bir talebi olmadı. Biz anneme gidince evden kaçıyor bizimle karşılaşmamak için. Sırf bizimle değil, annem hariç kimseyle konuşmuyor. Bunun da suçlusu ben değilim heralde. Eşimin ailesiyle ben görüşmüyorum ama çocuğumu babasıyla onlara gönderiyorum. Çünkü bana bir şeyler yapmış olabilirler ama çocuğuma yapmadılar. Babaannedir, dededir neticede. Çocuğumu kimseden kopardığım yok yani. Çocuğum benim büyük abim hariç herkesle görüşüyor. Konuyu açmamın sebebi zaten kızımı evde tek bırakmamak için kimseyi bulamamam. Evde tek bırakacak olsam bu kadar düşünmezdim, konu da açmazdım burda. 2 gece için kızıma bir çözüm bulmaya çalışıyorum. Evde tek bırakacağımı hangi cümlemden çıkardınız acaba? Çünkü konumda eğer yer bulamazsam eşim kızımla kalacak, ben hastanede refakatçi hizmeti alıp tek kalıcam diye belirtmiştim. Mümkün olursa, hastane yönetimi kabul ederse zaten kızım bizimle kalacak. Depresyona girdiğim de yok. Yalnız hisseden herkes depresyona girmiyor. Ailemle aynı şehirde yaşayıp doğum gibi önemli bir durumda destek görememek yalnız hissettirdi bana, ama alışkın olduğum bir durum olduğu için çabuk çıktım bu ruh halinden. İyiyim yani. Çözüm bulduğum sürece sıkıntı yok. Depresyona falan girmiş değilim.

Konuştuk, kalabilir dedi doktorumuz. Ama ailevi durumumuzu konuşmadık. Ani bir şekilde gece yarısı falan gelirsek kızımız da yanımızda olursa nasıl olur dedik. Sorun değil, durabilir yanınızda dedi. Doğumda da kantinde falan bekleyebilir dedi

İnsan zor günler geçirdiğinde gerçek bir ailesi olup olmadığını anlıyor zaten. Yalnız hissetmeniz normal ama inanın bazen bir yabancı ailenizden daha yakın olabiliyor yüreğinize Umarım süper bir refakatçiniz olur. Kendinizi yalnız hissetmezsiniz.

Sağlıklı doğumlar dilerim Allah sağ salim kucağınıza almayı nasip etsin :) yardım istemediğinizin farkındayım. Ailesi tarafından yaralı olanlar kimseden yardım bile isteyemez biri de ben.. Teklifimde ciddiyim :) tabiki güven konusu zor aşılacak bir konu ama dediğim gibi ben size de refakat edebilirim elimden geldiğince :)

Ben kardeşim doğduktan sonra ben oldum resmen. Abla olmak çok güzel bir şey. Yeri gelecek bir anne olacak o kardeşine. Şimdiden heyecanlı baksanıza :) Kök ailenizde aile sıcaklığını görmemiş olsanız da sizin ailenizde bu farklı olacak. Bizim zamanımızda 13 yaşından küçükleri almiyorlardi devlet hastanesine hasta görmeye, ben girebilmek için kuzenimle aynı elbiseyi giymistim, ikizi var diye her kiyafetten iki tane olurdu onlarda. Saçımı da aynı yapmıştım. O kimliğini gösterdi ben aradan sıyrılıp girdim içeriye :) Daha dün çizgi film izleyen küçük bir çocukken, kardeşim dogunca oyunlar numaralar çevirmeye başladım sırf onu görebilmek için :) Her şey güzel olacak, yaşayacağınız güzelliğe sevinin, ailenize takilmayin bile...

Size sarılmak istedim yazınızı okuyunca inanın... Aynı şehirde olsak ya kızınızı bana bırakın ya da hastanede ben kalayım yanınızda derdim cidden... Kendinizi üzmeyin düzeltemeyeceğiniz durumlar için ne güzel eşiniz destekmiş size en azından. Allah yar ve yardımcınız olsun. Ama insanlar nasıl bu kadar vicdansız olabiliyor aklım almıyor.

Karakter meselesi. Ben söyleyemem. Hele hamile kalmadan önce can ciğer kuzu sarması olup da hamilelikten sonra benden kaçan insanlara hiç söyleyemem. Eşim ilk doğumumda yanımda elimi tuttu. Kızımın doğumuna tanık oldu. Şimdi de yanımda olmak istiyor. Ben de onu istiyorum açıkçası. Ondan başka yanımda olmaya can atan yok. Kızım da dışarda bekleme odasında bekler. Kardeşinin ilk anlarına tanık olmak istiyor. Eşim ve kızımdan başka kimsem yok gibi düşünücem. Umarım başka kimseye de ihtiyaç duymam. Z zeraseba MELEĞİMİ

Teşekkür ederim. İyi niyetiniz yeter. En yakınımdan göremediğim ilgiyi buradan görmek içimi ferahlattı. Bu anlamda bile çok yardımcı oldunuz, sağolun:)

Olur mu öyle şey özür dilenecek bir durum yok Ben insan böyle bir durumda bile ailesinden destek göremeyecekse, ne zaman görecek diye sorguladım bir an. Evet hamilelik bir hastalık değil, ama insan son zamanlara doğru en azından aranmayı, nasıl gittiğinin sorulmasını beklemeyi hak ediyor. Hamileyken temizlik de yapılır ama son aylarda hareket yeteneği kısıtlanıyor, eğilip kalkmak daha bir sıkıntılı oluyor, destek gerekebiliyor. Yani dünyada sadece şahsı doğuruyormuş psikolojisine giren kadınlar gibi şımarıklık yaptığınızı düşünmüyorum, inşallah işiniz rast gider de bebeğinizi sağlıcakla kucağınıza alır, yuvanıza dönersiniz

Yapacak bir şey yok. İlk doğumumda da eşim kalmıştı. Başka kimsem yok ne yapayım. Evet, ihtiyaçlarımı çok iyi bilemiyor. Bir noktada uykusuzluktan sızıp kaldı, benimle çok fazla ilgilenemedi ama yine de yanımda olması bile yetti. Şimdi kalabilecek mi belli değil. Kalabilse benim için yeter de artar bile. İyi ilgilenememesi, yeterli destek verememesi umrumda olmaz. Tek kalmamış olurum en azından. Eşim olmazsa hastaneden refakatçi hizmeti alıcaz. Bakalım, birkaç çözüm düşündük böyle. Hangisi uygun gelirse doğum zamanı onu uygularız artık. Şu durumda kızımın kıskançlık yapıp yapmayacağını düşünmek de benim için fazla lüks. Çözmem gereken daha önemli sorunlarım var çünkü. A andromeda-80 Popüler

Teşekkür ederim, elimden geldiğince sağlam durmaya çalışıyorum. Bir tek Allah'a güveniyorum. O beni hiç yalnız bırakmadı, hep bir kapı açtı başım sıkışınca. Yine açar inşallah. Gerisi de benim düzeltebileceğim bir şey değil. Benimki de böyle bir aile ne yapayım. A andromeda-80 Popüler

Bu kimsesizlik hissi de şöyle geçer yengenizi kahveye davet edip yuzyuzeyken onunla çocuğun kalması mevzusunu tekrar konusarak yada refakatçi olmasını isteyerek her neyse yani... O an mimiklerinden tavrından anladığıniz kadarıyla da ne söylediği önemli olmadan yolunuza bakarsiniz

Teşekkür ederim iyi dilekleriniz için. Dediğinizi dikkate alıcam. Suit oda ya da iki refakatçi koltuğunu mutlaka sorucam doktoruma. İnşallah her şey yolunda gider. Çok sağolun:) yinandyang

doktorlar değil de hasta ilişkileri vs gibi birimler bakıyor daha çok. oda geniş olursa yardımcı olacaklardır.

Sizinde dediğiniz gibi, şu saatten sonra kimseden iyilik falan beklemeyin. Umarım doğumu sağlıklı bir şekilde atlatır en kısa zamanda toparlanırsınız. Tüm iyi dileklerimi gönderiyorum sizin ve bebişiniz için.

Amiiiinnn allah size ve ailenize sağlıklı çmürler nasip etsin düşünmeyin artık kimseyi.. sizinle kalsın kızınız ailecek bir arada olun

Belki de haklısınız ama yapamıyorum. Gururumu yenemiyorum. Beni arayıp sormayan insanlara çocuğumu emanet etmek çok yüzsüzlük gibi geliyor bana. A andromeda-80 Popüler

Kızım gündüz evde tek kalır zaten ama gece için korkar. Biz de sizin dediğiniz şekilde düşündük. Doğum yaptığım gece tek kalmak yorucu olabilir. Yorgun olduğum için uyanmakta ve bebeği emzirmekte zorlanabilirim. O yüzden ya kızımla birlikte eşim kalacak yanımda, ya da benim için refakatçi tutucaz ve eşim kızımın yanında kalacak sanırım.

Anladim.. o zaman hareketleri çok anormal değilmiş.. kimseye ne yararı ne zararı olan kişiler benim baba tarafım gibi.. bazen kiziyoruz ama bana ne zararı oldu diyoruz.. anne tarafım tam tersi açtığım konuları okursanız.. hani bir kuruş faydaları olur on kuruş geri isterler..

Evet, biz de böyle bir çözüm düşünüyoruz. Yengem hastaneden çıkana kadar bakacaktı ama beni uzun zamandır arayıp sormayınca ona bırakmaktan çekindim işte. Kızım bizim yanımızda kalırsa daha iyi olacak. Umarım kabul eder hastane. Kabul etmezse de dediğiniz gibi eşim kızımla kalacak, ben de hastaneden yardım alıcam.

Benim Z kusagi cocugum yok daha büyük benim çocuğum. Ben sadece cevremden gözlemlediklerimi dile getirdim. Masallah sizin 5 yasindaki çocuğunuz bunlari yapıyorsa diyecek lafim yok gerçekten, tebrik ederim.

Yengeni ara bence yapısı gereği düşünememiş olabilir. Kızınızın kalacağı 1 gün zatenkoca çocuğun ne zararı olacakki

Umarım gerek olmaz. Ama samimiyetlerine inandığım için birilerine gurur yapmayacaksam o kişiler arkadaşlarım olur yine de. Zorda kalırsam onları ararım en nihayetinde. Çünkü destek olmayı gönülden istediklerine inanıyorum. Ama dediğim gibi, mümkün olursa kendi başımıza çözmeye çalışacağız bu durumu. G gulmevsimi

Ee ozaman sorunda yok ki? Aile ilişkileriniz farklı gerçekten. Ben doğuma gidiyor olsam abimi ararım gel kızımı al veya gelin evde onunla durun derim. Çok kolay. Oda bana yapabilir. Doğum olmak zorunda da değil yani. Toplantım var gel çocukların başında dur veya 1-2 gün sende kalsın der. Rica etmeyiz, minnet etmeyiz. Çünkü bizim için bunlar olması gereken. Bunun için rutin günlük araşmamız gerekmiyor. Kardeş olmamız yeterli sebeb. Sizi arayıp sormamış olması 11 yaşında çocuğu tek bırakacak olması anlamına gelmiyor. Herkesin kendi işi gücü var, sürekli aramasını bekliyorsunuz ama beklentim yok diyorsunuz. Çelişkinin farkındasınız herhalde? Çocuk babannesiyle görüşüyorsa 2 gece onda neden kalamiyor onuda anlamadım Bahsettiğiniz işler zaten sizin ve eşinizin görevi. Evinizin temizliği başkasına neden dert olsun. Yapamazsınız çağırırsınız birini yaptırırsınız. Yakında 2 çocuk annesi olacaksınız bu tarz şeylere meşgul olmanız anlamsız. Sizin anneniz öyleymiş, siz farklı anne olun. Hayırlı ve kolay doğum dilerim. Sağlıkla kucaklayın inşallah.

Zorda kalırsa yapar ama temizlik, çamaşır en son düşüneceğim şey. Hastanedeki iki günü atlatalım da çamaşır iki gün yıkanmayıversin, ev biraz pis kalıversin bir şey olmaz. Dönünce ben yaparım. Eşim de kızım da ellerinden geleni yaparlar. Önemli olan hastanedeki süreci sıkıntısız bir şekilde atlatmak hepimiz için.

Arkadaş başka, aile başka. İki adımlık mesafede oturan aileniz varken söylediğiniz şeye kendinizi ikna etmek kolay olmuyor Anneniz, abiniz , kendi kız kardeşi yerine sizi kız kardeş bildiğini söyleyen yengeniz, "benim anne yarım teyzem değil, sensin hala" diyen yetişkin yeğeniniz varken neden yalnız kaldığınızı anlamak, buna ikna olmak kolay değil. Ama dediğiniz doğru. Kimseye güvenerek hamile kalmadığım için, kimseyi de bu durumda zorla yanıma çekemem. Bu tarz olaylarda gönüllülük esastır. Eh, kimse de gönüllü olmadığına göre kendi göbeğimizi kendimiz kesicez mecburen. Eşimle birkaç planımız var. Allah sağlık versin hepimize yeter ki. Bir şekilde altından kalkılır. V

Geçmez. Ben de benzer işler yaşadım, hissettim, hissetmeye devam ediyorum. Benim de bebeğim çok yakın zamanda doğdu. Ama yetmiyor bugüne dek yaşattıkları duygusal yetersizlikler canımı benim de çok acıtıyor. Özellikle gebelik, lohusalık psikolojisi ile daha da artıyor. Kendime telkin ettiğim şey boş ver eşin var çocuğun oldu arkadaşların var. Kendin kendine yetersin. Onlara sahip çık. Kendine değer ver, sana kıymet verene kıymet ver diyorum. Ben de ablama çok kırgınım, kızgınım. Bitirdim ama zihnimde. Çok zor bir gebelik geçirdim, çok riskli bir doğum yaşadım. Bir ihtiyacın var mı bile demedi ablam. Kendi öz ablam. Bugüne dek tüm iyi gününde kötü gününde peşinden koşturup her işini yaptım uzağını yakın ettim. Onun bana ihtiyacı varken hep arkadaş gibi olduğumuzu zannederken benim ihtiyacım olduğunda bir hiç olduğumu anladım. Karşılık bekleyerek yapmadım ama kardeşlik bunu gerektirir diye bildim yaptım ama onun kardeşliği öyle değilmiş. Ölümden döndüğüm gecenin sabahında elimden tutup yataktan bile kalkmama yardım etmedi. Anneme gelince şimdi etrafımda pervane, ama geçmişte yaşattıklarını ben aşamıyorum.

İnşallah, çok teşekkür ederim.

Çok teşekkür ederim. İnşallah iyi kalpli insanların iyi dilekleri sayesinde her şey yolunda gider. Ben de sevgilerimi gönderiyorum size :) . push ; I

Umarım

Çok teşekkür ederim

Galiba öyle olacak. Allah kimseye muhtaç etmesin. Umarım hastanede covid sebebiyle sorun çıkarmazlar. Mümkün olursa kızımın bizimle kalmasını isteyeceğim.

Allah senin yanında inşallah sen hiç merak etme. Konuyu okurken ben bakardım cocuguda sanada ya deyip durdum. Allah yardımcın olsun kardeşim inşallah sağlıkla kucağına al bebeğini. Allah kimseyi kimseye muhtaç etmesin. Sağlığın sihhatin yerinde olsun. Hatta doğuma giderken de eğer aklına gelirse konu aç sana dua edelim hem doğumun kolsy geçsin hem işin rast gitsin. Bak hiçte yanliz değilsin tanımasak da birbirinizi seni de katcam duama

Ne tatlı, pozitif, moral verici yazmışsınız:) Gerçi tüm üye arkadaşlar çok güzel şeyler yazdılar, sağolsunlar. Çok teşekkür ederim size de. Ben de yemekten başka börek falan yaptım, dondurucuya koydum. Çıkarıp pişirmek kaldı sadece. Kurabiye de aklımda:) Umarım dediğiniz şekilde su gibi akar her şey, çok kolay olur. Kızımda aklım kalmayacak bir formül bulursam gerisini çok dert etmiyorum zaten. İyi dilekleriniz için de çok teşekkür ederim I

Burdan koskoca kucak yapıyorum. Vallahi bana kalsa aynı yerde olsaydık kızınızı bana bırakın derdim Yeni doğum yapmış arkadaşım ev taşımaya yardım etmeye çağırdıydı çok atom karıncayım hemen valla evin yarısını topladım arkadaşım da bebeğiyle vakit geçirdi zaten hali yoktu. Aynı yerde olsak temizliği memizliği 1 günde yapardım, ciddiyim.

Çok haklısınız ama gurur yapmayın, siz arayın doğumdan önce abiniz gece yarısı bile olsa gelip alsın kızınızı. Üzmeyin kendinizi, ağlamayan bebeğe meme verilmez, talepkar olun. Gurur yapıp aramazsanız siz zorluk çekersiniz onlara bir şey olmaz. 11 yaşındaki çocuğun ne yükü olacak ki bir kaç gün kalsa.

Bende senin gibiyim, hayatım boyunca olmam gereken her yerde oldum, ailemi her şekilde destekledim. Üç kez ameliyat oldum, tek başıma yattım, ağır hastalık zamanlarım oldu hep tektim ama ben kimseyi tek bırakmadım. Uzun zaman sonra hepsini yok saydım, öyle olunca üzülmüyorsun, yoklar işte... Gerçi biraz geç kabullendim, yaş 44, sen erken kabullen ve yoluna bak, güzel bir çekirdek ailen var, asla kimsesiz hissetme

Çok teşekkür ederim. Bahsettiğiniz şekilde çok güzel bir tecrübe olacağına eminim. Bu durumu sürekli arabesk moda dönüştürüp kendimi yıpratmıyorum. Ama bazen çöküyor işte böyle yalnızlık hissi. Temizliğimi bitirdim zaten çok şükür. Kimseye ihtiyaç duymadan yaptım, en ağırlarını bile. Bugün 8-10 kavanoz yedek yemek yaptım, vakumladım doğum sonrası rahat edebilmek için. Kendi işimi kendim yaparım ben, Allah sağlık versin yeter ki. Ama ailem varken yokmuş gibi olması zaman zaman ağır geliyor. Mesela bugün yemek yaparken dedim ki, başkalarının ailesi doğumdan sonra yiyeceğin yemeğini düşündürtmez. Yapar getirirler ya da yanında olurlar. Ama benimkiler öyle değil. Mecbur düşünmek zorundayım dedim. Bazen kalbim acıyor ama bu duygunun beni ele geçirmesine izin vermemeye çalışıyorum.

z kuşağını bu hale getiren bizler değil miyiz? Benim 5 yaşındaki kızım bunları yapıyorsa o neden yapmasın ki makineye atacak, asacak, belki uafk bir toz alma vileda yapmak ne kadar zaman alır ki? yapmak istemez, annesi yaptırtmaz ya da uğraşsın istemez ayrı mevzu ama gayette yapabilir.

Teşekkür ederim. Altından kalkarız eşimle. Ailemin yapmadığını, arkadaşlarımdan çekinip isteyemediğimi sizden nasıl isterim. Ama düşünmeniz bile yeter, çok teşekkür ederim A andromeda-80 Popüler

özel olmazsa hangi hastanede doğum yapacaksınız acaba? A andromeda-80 Popüler

Teşekkür ederim, Allah razı olsun Önceki

Çözüm bulunur bir şekilde. Eşimle oluşturduğumuz A, B, C planlarımız var. Ailemin yokluğu biraz içimi acıttı ve onu paylaşmak istedim. Yoksa Allah'a güveniyorum. Bizi şimdiye kadar hiç çaresiz bırakmadı, yine bırakmaz inşallah. _kybele_ Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Teşekkür ederim. İnşallah söylediğiniz gibi kolay ve sorunsuz geçer her şey. Siz tecrübeli bir abla olarak az çok biliyorsunuz neler yaşanır. Ben de yaşayacaklarımız için heyecanlıyım. Olumsuzluklara değil de ailemizde yaşanacak yeniliklere odaklanmaya çalışıyorum. Kızım çok sabırsız kardeşi için. Karnıma yapışık geziyor şimdilerde:) Gün sayıyor, doğum belirtisi var mı diye sürekli sorular soruyor bana. Çok tatlı bir abla olacağını düşünüyorum. Bana yardımcı olacağına da eminim. Neler yaşayacağımızı hayal edip gülümsüyorum bazen, kendimi gülümserken yakalıyorum. Bakalım bebek hayatımızı nasıl değiştirip dönüştürecek. Umarım sağlıkla gelsin ve büyüsün. Hayatımıza getireceği heyecan ve canlılık bize iyi gelecek inşallah. H

Çok sevindim, kızlarımız en büyük destekçimiz, sevgiyle kal

A andromeda-80 Bende Ankara da yaşıyorum. Özelden numaramı vereyim ihtiyaç halinde ararsınız. Ben hemen orada biterim

Amin sağolun

Bu durumda en mantıklı seçenek kızınızın da sizinle gelmesi olabilir. Hem böylece aklınız kızınızda da kalmamış olur. Böyle hassas bir dönemde bunları kafanıza hiç takmayın. Siz çok güçlü bir kadınsınız. Her şeyin üstesinden gelirsiniz. Bu zamana kadar gelmişsiniz de zaten. Bebeğinizi de sağlıkla kucağınıza alırsınız inşallah.

Teşekkür ederim. Düşünmeniz yeter. Biz hallettik gibi. Hem İstanbul'da değilim ben. İyi dileklerinizi eksik etmeyin, benim için yeterli V

Amin. Hepimizin inşallah. Seve seve gelecek insanlardan destek almak, öyle normal birşey ki. Arkadaşınızla bağınızı bile güçlendirir. Hayat zaten paylaşmak demek. Hayat bi öğrenme süreci, siz de bu süreçte birinden bi sey rica edip destek almayi ogrenin mesela. Bu durum vesile olup degismenize yolaçsın. Sağlıklı doğumlar olsun.. doğum olunca yazın burdan bizlere.

Ben de bilemiyorum. İzin verirlerse üçümüz kalırız. Yoksa da doğumdan sonra eşim kızımla kalır, ben de hastaneden refakat hizmeti satın alırım, yapacak başka bir şey yok şu durumda. O

kırgınlığın içime işledi, seni arayıp sormaları gerekir tabii ki çok haklısın ama bi adım atıp ara derim. Yine de yaklaşım hoşuna gitmezse bi alternatifin varmış, hastanenin hizmetinden yararlanırsın. Ama eşinin yanında olması çok iyi olur, aklın kızında kalmayacaksa abinlere bırak derim. Sağlıcakla gelsin bebeğin.

Haklısınız belki ama bunu yapamam. Benim karşı tarafla iletişim kurmak için telefon açtığım hiçbir formül beni mutlu etmez. Yanlızlık duygumu geçirmez. Ayrıca abimler covid sebebiyle doğumda bile evime gelmeyeceklerini söylüyorlar. Gelseler bile bebeği uzaktan görüp gideceklermiş. Fazla oturmayacaklarmış. Hastaneye de gelme konusunda isteksizler. Biz zaten pandemi patladığından beri evlerde hiç bir araya gelmedik. Hep parklarda, pikniklerde açık havada buluştuk. Şimdi ben yengemi nasıl kahveye davet edeyim? Edemem. Refakatçi kalmasını da isteyemem. Hastaneye gelmeyiz dediler çünkü. Hastaneye gelmeyiz diyene gel refakatçim ol diyemem. Ayrıca da dediğim gibi, doğuracak olan benim. Şimdiye kadar hep ben aradım onları haftada bir. Şimdi de onlar arasın. Aramıyorlarsa da napayım? Sırf birilerinin varlığını hissetmek için peşlerine düşemem.

Annem asla açık açık yardım istemez zaten, sadece çıtlatır, çaktırmadan söyler ben de bu yaşıma kadar leb demeden koşturdum her işlerine... ilk kez gidemeyince zoruna gitti sadece. Ben hastane psikolojisiyle çocuk evde yalnız felan diyip ağlayınca telefonda patladı. Ama yüzüne açık açık soylenmeden anlamıyor insan bazen gerçeği... işin komiği orda can çekisirken ve çocuğum evde yalnızken bir de anneme yardım edemedim diye üzülmüştüm bir süre... olayın özünü kavramam yine yıllar sürdü... yani O kadar aptaldim ki bence bana az bile yapmışlar

Yeni gördüm mesajınızını en temizi olur bence kızınız kardeşinide görür hemencecik yardım bile eder hatta.

Ben istanbuldayım ve sağlıkçıyım size yardımım olabilirse yardımcı olmak isterim

Herkesin kendi hayatı var. Alındım, gücendim ama yapacak bir şey yok. Kin gütmüyorum. Sadece bir şey beklemeyi bıraktım. Yine görüşüp konuşuruz aradıklarında. Ama artık onlardan ne bekleyip ne beklemeyeceğimin farkındayım.

Kesinlikle katılıyorum. Bazen ailesinden görmediği yakınlığı arkadaşlarından görüyor insan. Demin telefonda konuştuğum arkadaşım biliyorum sen de yalnızsın, annen yaşlı kadın, kimse yoksa ben varım, sakın çekinme aramaya dedi, boğazım düğümlendi inanın. Kuzenim başka şehirden aradı, hamilesin aklım sende kalıyor diye. Üstelik babası kanser ve yeni covid atlattı. Buna rağmen beni düşünmüş aramış. Ama ailem aramadı. İnsan ailesini seçemiyor ama arkadaşlar başka... Allah eksikliklerini göstermesin.

Hiç Canını sıkma sen ne koca yüreklisin bunu bil ne cesursun her şeyin altından tek kalkmışsın boş ver onlar sana muhtaç olsun her zaman inşallah. Senin hiç bir zaman ihtiyacın olmasın inşallah onlara. Olsun yanında refakatçi kalsın sonuçta çıkacan eşinin kızının yanına gidecen sen çekirdek ailenle mutlusun ya bu yeter. Çok daha çok mutlu olun eşinizle kızınızla bebişiniz ile inşallah.

Yapacak bir şey yok. Benimkiler de böyle. Annem büyük kızımda da yanımda kalmamıştı. Gündüzleri gelip misafir gibi oturup giderdi. Hiçbir yardımı olmadığı gibi bir de hizmet beklerdi. Doğumdan geldiğim gün yemek yapıp koydum önüne. Annem geldiği için o zaman daha çok yoruldum inanın. Küçücük bebekle lohusa halinizle misafir ağırlamak çok zor. O yüzden annemi istemedim bu sefer. Onun da canına minnet zaten. Geçen hafta aradığında 1,5 dakika konuştuk. Hazırlıklarını yaptın mı, her şey yolunda mı dedi. Ben de yolunda dedim ve kapattık. İşte ancak bu kadar ilgilenir benim annem. Ama ben de onu diğer annelerle kıyaslamıyorum. Yok kabul ediyorum. Öyle olunca fazla canım yanmıyor. Bakıcı olayı B planı olarak aklımızda. Eğer kızımın hastanede yanımızda kalması mümkün olmazsa bakıcı tutulacak. Her şey nasip, kısmet artık

Aslında yengemin kızıma bakmamak için benden uzaklaştığını düşünmüyorum. Kırılacağı bir şey de yapmadım. En son kızımın doğum gününde birlikteydik ve iyiydik yani. Zaten abla kardeş gibiyiz. Öyle çok kırılma, küsme, trip atma olmaz bizde. Sıradan gelin görümce gibi değilizdir. Ayrıca doğurmak üzere olan bir kadına kırıldıysa bile trip atıp aramıyorsa ben burda iyi niyet görmem. Çok yoğun işlerinin arasında benim doğum yapacak olmamı fazla önemsemedi belki. Ben de gördüğüm değeri sorguladım. Ama tüm konu yengem değil. Abim de aramadı, annem de umursamadı. Genel olarak eşim hariç kimse napıyor bu kadın diye merak etmedi. Ben ailem varken kızımı doğum yaptığım sürede nereye bırakacağız diye düşünmemeliydim. Ama düşündürttüler. Kızım için ayrı oda tutabilirse tutacak eşim. Yoksa da bekleme salonunda kalacak. 1-2 gün zaten, bir şey olmaz. Hastaneden hiç izin vermezlerse eşim kızımla kalacak ve ben hastanede refakatçi tutacağım. Ama ailem varken refakatçi tutmak da beni üzüyor. Ama bizim aile de böyle, ne yapayım. Yapacak bir şey yok.

Kendi hamileliğim aklıma geldi geçen yıl pandeminin dorukta olduğu yıl. Bulunduğumuz şehirde hiç tanıdığımız yok. Hastalık evlere tıkılma pandemi sebebiyle verilen kayıplar yakınlarıma destek olamamak hamileliğin getirdiği bazı sıkıntılar. Bigün olsun aşermedim ama eşime bunların vermiş olduğu sıkıntıyı çok yansıttım. Doğumuma kimsenin gelmeme durumu vardır yasaklardan hastalık riskinden dolayı yoksa annem beni asla yalnız bırakmazdı işte geçen yıl yaşadıklarımızı hepimiz biliyoruz. Gidip orada doğum yapamazdım doktoruma çok güveniyordum. İlk doğum olduğu için hiç birşey bilmiyordum. Yalnız doğuma gitmeye hazırladım kendimi. Mucize mi diyim Allah'ın işi mi annem ve kız kardeşim gelebildiler. Emin olun siz de zorda kalmazsınız biri muhakkak çıkar ya sizinle doğuma gelecek ya da kızınıza bakacak. Sağlıklı doğumlar o koca göbeğinizi benim için şefkatle bir okşayın.

Öyle arada uğruyor bu ruh hali:) Hamile olduğum için heralde

Amin inşallah sizin de P

Evet, kızgın değilim onlara. Biraz hayal kırıklığına uğradım sadece aramadıkları için. Ama ararlarsa normal konuşurum tabi. Trip atmam yani. Herkesin kendi işi gücü var, aramazlarsa kendi bilecekleri şey.

Haklısınız. Kabullenmek lazım. Ama anneniz 10 dakikalık mesafede otururken daha zor kabullenmek... Tüm ailem bu şehirde yaşıyor ve kimse yanımda olmayacak. Evime kimse gelmeyecek. Hastanede de yalnız kalacağım. Bu biraz yaralayıcı bir şey. Başka zaman olsa umrumda olmaz ama böyle zamanlarda insan üzülüyor işte.

Benim de bi arkadasim var benzer seyleri yasiyor ailesinde. Dogum yapti hastanede ben baktim. Esi çocuğuyla evinde kaldi. Yakin bi arkadasiniz varsa teklof etmezse siz edin..2 gece benimle kalir misin diye. Bazen insanlar düşünemez. Ayni sehirde olsak gelir ben bakardim 2 gece hastanede size. oyle uzuldum inan. Annenize denecek söz yok. Annelik böyle birsey degil. Hamile kizinin düşündüğü seylere bakın. Insan 2 gece bakar kizina. Ama üzülmeyin inanın böyle anne kız ilişkisi oyle cok ki.. bugunler de gecer. O bebek de dogar. Kendinize güvenin. Olmadi konu komsuya haber salin. Bi bakıcı bulun. 2 gün sizinle para verirsiniz gunluk, hastanede yanınizda olur.

Aşağı yukarı aynı durumda kalmışız. Size de Allah bir kapı açmış, ne güzel. Ben de eminim, Allah bize de bir kapı açar. Şimdiye kadar eşimle o kadar çok tecrübe ettik ki bunu. O kadar sıkıştığımız, dara düştüğümüz, işin içinden nasıl çıkacağımızı bilemediğimiz durumlarımız oldu. Bir el bizi sanki o sıkıntının içinden hop diye çıkarırdı her seferinde. Hep tek başımıza atlattık çoğu şeyi. Allahım şimdi de bizi yalnız bırakmaz inanıyorum buna. Dualarınız ve iyi dilekleriniz için çok teşekkür ederim. Allah razı olsun.

Şimdi olayları idrak edebiliyorsanız zararın neresinden döndüyseniz kardır bence. Bunlar hep tecrübe işte. Ben de ilk doğumumda annemden yana yaşadığım tatsızlıklar sebebiyle bu sefer asla yanımda istemedim. İnanın böyle kafam daha rahat. Bir daha aynı şeyleri yaşayıp yıpranmaktansa kalın bir çizgiyle mesafe koymak daha iyi. En azından üzülmemiş oluruz.

Teşekkür ederim iyi dilekleriniz için. İnşallah... Eşim de öyle diyor. Gerekirse bir oda daha tutarız hastanede yer varsa, yoksa da bekleme salonunda kalır, bir şey olmaz, sen üzülme dedi bana. Güçlü olduğumu biliyorum ama en yakınlarımın kaçmak için bu gücü bahane yapması beni derinden yaralıyor.

Genel bir yorum yapacağım. İnsan insana böyle zamanlarda lazim oluyor işte. Burada bazı konular okuyorum zamanında yorum da yaptım çoğuna kv görümce vs ile çok büyük olaylar olmamışsa köprüleri atmayı mantıksız buluyorum. Abiniz ile ilgili dusundugum şey ise bırakmayın Allah korusun. Hamileyim onlar beni arasın naziniza gelince hamileyseniz vallahi kendinize hamilesiniz nazi esinize yapın ben yenge isem niye sizin nazinizi kaprisinizi cekeyim. Ayrica hamile iken dip köşe temizlik yapılır bunda abartılacak birşey yok.

Teşekkür ederim. Abim de aramıyor. Kendisi aile hekimi. Muhtemelen covidli hastalarını araması falan gerektiği için yoğundur. Ama insanın doktor abisi varken hamile kardeşini aramaması da ayrıca koyuyor. Sağlık olsun ne diyeyim. Annem ise hep böyleydi. Üzülüyorum ama yapacak bir şey yok. Herkes kendi derdinde... Dostlarımı aramak istesem bile covid sebebiyle çekiniyorum. Bazıları başka şehirde, bazılarının kronik hastalığı var, bazıları çalışıyor. Yapacak bir şey yok. Kimsesiz olduğumu kabullenip ona göre bir çözüm düşünmek zorundayım. Desteğiniz için teşekkür ederim:)

Muhakkak sebepleri vardır. Ama ben kimseyi zorla yanımda isteyecek yapıda biri değilim. Ya gönüllü bir şekilde yanımda olurlar ya da olmazlar. Ben onları mecbur bırakamam. Tek de kalabilir insan. Kimsesi yoksa olur, napalım. Ona göre bir çözüm düşünmek zorundayım. F flamefire Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Kimse kimsenin eline düşmesin ya. Allah yardımcımız olsun, başka kimse olmasa da olur. Çok bi beklentim yoktu zaten de olan küçücük beklentilerimi de sıfırladım artık. G

Aslında kızımı bırakmam gerekmese umrumda olmaz. Daha küçük yaşta ve onu düşünüyorum. Yoksa beni düşünmeyeni ben hiç düşünmem. Kendime yetiyorum çok şükür. Ama ihtiyaç duyup kimseyi bulamamak çok kötü bir his... A andromeda-80 Popüler

Sizin adınıza gercekten üzüldüm keske yakında olsaydık, elimizden birşey gelseydi... Özel hastanede mi devlette mi doğum yapacaksınız? Oğlumu özelde doğmuştum, annem, erkek kardeşim gittik doğuma esim yurt dışı gorevindeydi. Kardesim kızım bensiz kalmayacağı icin annemlerden kızımı getirdi. Annem, bebek, ben ve kızım bir odada kaldık kardeşim de birşey lazım olur diye eve gitmedi o da boş bir oda bulmustu orda kaldı sabah da çıkmıştık, normal doğum olunca. Demem o ki siz de kiziniz, eşinizle aynı odada kalamaz misiniz refakatciye de yatacak yer oluyor sonuçta.

Bence boşuna geriliyorsun cnm... benim nasipse 5 gün sonra doğumum var kizimda bizle kalacak 8 yaşında... seninki 11 yaşında sizinle kalsın... zaten drda tamam demiş. en guzeli

Umarım dediğiniz gibi sorunsuz hallederiz, çok teşekkür ederim

İrtibat koparmak niyetinde değilim. Ama ilk arayan ben olmayacağım. Hamile halimle bir de neden aramadıklarını sorgulayacak değilim. Eminim işleri güçleri vardır. O çok önemli işlerinin yanında bana zaman ayıramadılar belki, bilemem. Ben olsam değer verdiğim birinin böyle kritik zamanlardaki durumunu merak ederdim gerçi. Demek ki herkes benim gibi değil. Ama yine de beni neden merak edip aramıyorsunuz diye sormak benim açımdan küçük düşürücü. Ararlarsa konuşurum, aramazlarsa da kendi başımın çaresine bakarım.

Doula ayarlayin sizinle kalsın. Eşiniz evde çocukla

Ne diyeyim üzüldüm Ben yaşadığınız şehirde olsam gelirdim yanınıza samimiyetimle söylüyorum Cocugunuza da bakardım

Annem böyle bir kadın. Hep böyleydi. Evlatları için her şeyi yapacak annelerden değil. Böyle kabul ettik onu. Üzülmüyorum o yüzden. Evet, hastane kabul ederse kızım bizimle kalacak. Çok da güzel olur. Hastanenin süit odası varmış. Orayı ayarlayabilirsek dördümüz birlikte kalıcaz. İzin vermezlerse de başta belirttiğim gibi eşim kızımla kalacak, ben tek kalıcam. Kendi çekirdek ailemizle bağlarımız iyi çok şükür, umarım hep böyle devam eder. Diğerleri de olmayıversin napayım. Gelmeyiz dediler zaten. Allah eşimle, çocuklarımla bize birbirimizin yokluğunu göstermesin yeter. İyi dilekleriniz için çok teşekkür ederim.

Hmmm, ben doğumdan sonraki süreç için endişelendiğinizi sandım. Yengeninde çocuğa uzun bir dönemden bakmaktan kaçındığını. Bütün bunlar epi topu 1 ya da 2 gün için mi? Valla eğer yengeniz 1 gün dahi kızınıza bakamıyorsa abinizle ilişkinizi sorgulamanız gerekiyor. Anneniz size hastanede refakatçi olabilir. Eşinizde kızınızla kalır. Zaten gündüz yanınıza gelip giderler. Hastane de hemşire oluyor. Sizin getir götürürüz yapacak birileri olur.

arkadaşlarımızı seçtiğimiz gibi ailemizi seçemiyoruz. Ağıra gidecek bir durum yok. Bakın daha önce ihtiyaç anında yemek götürdüğüm arkadaşım gribim diye, evet basit bir grip geçiriyorum diye 5 dk önce kapımı çalıp 4 çeşit yemek bıraktı. Bu işler karşılıklıdır. Şimdi ihtiyacınız var, yarın da siz onların bir ihtiyaçlarını görürsünüz. Bu kadar gurur yapacak bir durum yok

Size de çok geçmiş olsun. Yaralı olanlar birbirlerini yaralarından tanıyor galiba. Bu eksiklik hissini tanımadığınız insanlar anlıyor da en yakınlarınız umursamıyor. Allah evlatlarımızdan güldürsün ne diyeyim...

Ufak tefek yardımları oluyor. Evi toparlamak, düzenlemek gibi, yatakları düzeltmek gibi. Ama öyle temizlik falan yapmıyor daha. Ve gece kalamaz, doğru söylüyorsunuz. Gündüz kendi işini halleder ama gece için aklım onda kalır. O yüzden yanımızda olması daha iyi.

Benim annem var da yok gibi annelerden işte. Sağlık olsun ne diyeyim. Ben de dediğiniz gibi bebeğimizi alıp eve geldikten sonrasını hayal ediyorum hep. İnşallah hepimiz sağlıklı olalım da sorunlar aşılır bir şekilde. Ne güzel moral verdiniz ama Biz de sizinkine benzer planlar yapıyoruz. Bazı şeyler zamanı geldiğinde netleşecek tabi. İyi dilekleriniz için çok teşekkür ederim. Hiç tanımadığınız birinin yalnızlığını paylaşacak kadar güzel kalplisiniz. Ben de size kocaman sarılıyorum

Valla köprüleri attığım her bir kişiyle çok geçerli sebeplerim vardı. Asla pişman değilim. Allah'ın gücüne gitmesin ama onlardan gelecek hayır Allah'tan gelsin. Yengeme naz yapmaktan kastım, telefon beklemek. 1 ay oldu aramadı. Hep ben mi arayacağım? Doğuracağım, arayanım soranım yok. Yoksa ne için naz niyaz yapacağım. Kimseden bir şey beklemem. Zaten naz çekecek kimsem de yok. Temizlik mevzusuna gelince, doğumdan önce tabi temizlik yapılır da, 7-8 aylık karnı burnunda halinle beyaz eşya, yatak, koltuk çekilmez, tadilat temizliği yapılmaz, perde asılmaz. Ama ben tek başıma yaptım bunların hepsini. Gocunmadım ama yalnız hissettim. Bu da normal bana kalırsa.

Evden gönderilmiyor kızım, olur mu öyle şey:) Sadece hastanede kaldığım gece için bir çözüm bulmaya çalışıyorum. Gece tek başına kalamaz kızım, korkar. Kızımın bizimle kalmasını istiyoruz ama hastane yönetiminin bunu kabul etmeme ihtimaline karşı gece nasıl kalacağıyla ilgili çözüm bulmaya çalışıyorum.

Ya normalde sorun olacağını sanmıyorum ama hastaneler covid sebebiyle biraz temkinli. Bir sorun çıkmazsa özel hastanede doğum yapacağım. Kızımın yanımızda olmasını isteyeceğim ama kabul edilmezse eşim kızımın yanında kalacak, ben yalnız kalacağım. . push ; A andromeda-80 Popüler

Kendinizi üzmek yerine mutlu olmaya bakin. Sağlıklı güzel bir bebek gelecek yeni mutluluklar yeni heyecan. Ben doğum yaptigimda yalnızdım. Ben anne babami yıllar önce kaybettim yoksa benim annem hıc yanımdan ayrılmazdı melek kalpli benim. Hayat acımasız kiminin annesi var da yok gibi kiminin annesi varlığıyla hep var... Sonuçta ben bir hemşire arkadaş ayarladım hatta benimle kaldı. Çok ta ıyi geçti herşey. Hem profesyonel destek hem kimseye muhtaç olmadım. Üzülmeyin hep sonuç odaklı olarak düşünün. Doğumda yalnız kadınlardan biri olarak size kocaman sarılıyorum ❤ Herşey güzel olacak

Konu geçen haftanın konusu. Zaman zaman içim hüzünleniyor doğru, ama geçti artık. Şimdi doğumun heyecanı sarıyor ufak ufak. Kendi ailemi çok umursayamıycam, başka telaşlar sarıyor çünkü yavaştan bizi. Ben de 37 haftalığım. Sizin de az kalmış. Kolay bir doğum olsun. Allah sağlıkla kucağınıza almayı nasip etsin inşallah bebeğinizi. Ailenizle bir ömür sağlıkla mutlulukla yaşlanmanızı dilerim. Sibelim84

Amin inşallah. Çok teşekkür ederim, Allah razı olsun B

Ne kadar iyi anladım seni bilemezsin. Benim doğumum sabah 07de olmuştu. Annem zaten doğuma girerken yoktu da 9 gibi geldi. Lazım olan şeyler için eşim sağa sola koştururken annem kaldı yanımda. Ayy acıktım ayy susadım oğullarım aç kalacak. Dedim sen git eşim gelsin çünkü dayanamadım. Ben daha ayağa kalkmadan bunları söyleyince. O gece eşim kaldı yanımda. Hastaneden çıkınca bir gece annemlerde kaldım benle bebeği bir odaya koydular gece boyu yanıma kimse gelmedi. Sürekli ağladım ağladım. Boğuldum çok boğuldum. Neyse o günler geçti ama izi kaldı. Bebeğim üç aylıkken ameliyat olmam gerekiyordu. Biz de bebeğimizi bırakacak yer bulamayınca yanımıza aldık. Odada iki yatak vardı. Birinde ben yattım birinde eşim bebekle yattı. Şimdi kimseden beklentim yok annem de olsa babam da olsa beklemiyorum hiçbir şey. Acı belki ama en azından hayal kırıklığına uğramıyorum. Siz de yanınıza alın ve kimseden bir şey beklemeyin

Kızınız 11 yaşında küçük degil. Bir şey olsa derdini gayet rahat anlatır. Ben olsaydım ve kimse olmasaydı yanımda Hastanede yanıma alırdım kızımı, eger o da olmuyorsa abime bırakırdım. Sonuçta yüzünüze bisi dememişler. Bakarız demişler O yuzden hiç alınganlık yapacak durumda değilsiniz. Görmezden gelip kızınızı gönül rahatlığıyla bırakın abinize. Sanki bazıları bazı şeyleri gönüllü mü yapıyor. Görmezden gelin. bırakın abiniz 40 yılda bi işe yarasın Hiçbişi olmamış gibi ara sıra arayıp konusun Kı zaten bisi olmamış:) Not: bebek doğmuş bile

Kızımın bana ayak bağı olacağını düşünmedim zaten. Sağ salim doğum yapıp eve dönsem gerisi sorun değil bana. Benim tek düşündüğüm şey doğum yaptığım ve hastanede kaldığım sürede kızımın yanında kimse olmazsa ne yapar diye. Gece tek başına kalamaz, korkar. 1 ya da iki gün çocuğumu emanet edecek yer bulamadım. Ya eşim benimle kalacak, kızım yalnız olacak. Ya da kızımla kalacak, ben yalnız olacağım. Gündüzleri zaten yalnız kalabiliyor çocuğum, ama gece bırakamam. Ailem olmasına rağmen çocuğumu 2 gece bir yere sığdıramayınca üzülüp içlendim biraz. Yoksa ben eve döndükten sonrası zaten sorun değil. P

ben de kimsesizlerdenim. babam ameliyat olduğunda ben 2 yaşındaki kızımı hastane odasında baktım, geçen kış. iş çıkışı eşim aldı eve götürdü gece onla kaldı. bence kızınız büyük olduğu için ailece hastane odasında kalabilirsiniz. bir yere bırakmanıza gerek yok

Öncelikle bebeğinizi sağlıkla kucağıniza almanizı dilerim. "Çok yalnızım, kimsesizim, ailem arayıp sormuyor" ifadeleri bana biraz arabesk geliyor. Sormuyorsa sormuyor. Onlar da öyle insanlar. Hem sizin aileniz eşiniz ve çocuklarınız. Geri kalanlar akrabalarınız. Bu şekilde davranan insanlar için kendinizi üzmenize, sorgulamanıza gerek olmadığını düşünüyorum. Sizin yerinizde olsam onlar bana nasıl davranıyorsa ben de onlara aynı şekilde davranırdım. Ne eksik ne fazla. Bir tek anne yönünden üzüldüm. Keşke size annelik yapsaymış. Hayatınızdaki tüm işleri, planlamaları onlar yokmuş gibi yapmalısınız. Kimseye 'eyvallahınız' olmadığında kendinizi daha güçlü hissedeceksiniz. Bu arabesk ruh durumundan çıkarsınız o zaman. Kimseye minnet etmeden refakatçi tutun. Hem onlar daha tecrubeli oldukları için size daha çok faydaları dokunur

Annem dogum yaptığında yaninda kimse yokmus. Hemsireler yardim etmiş. Ama ne oluyo. O hastaneden de cikiliyo eve de geliyo vs bu günler geçer. Kendinize güvenin. Olmadi sunu yapin. Bi arkadasiniz kızınızla 2 gece sizin evde kalsin. Emin olun severek kalacak arkadasiniz vardir.

Ben ilk doğumda annemde kaldım. Bı ay. Eşimin ailesi ile gorusmuyoduk. İkincide anneme dedim yine sana geleyim. Annem de kaynanan varken ayıp olur seni eve getirmem dedi. Bende kızdım sen beni değil kaynanam ne der diye dusunuyorsun. Ben senden istediğim gibi yemek su isteyemem ondan.. zaten öyle oldu. Bı gün yemek yaptı gitti. Lohusa önüne üç öğün yemek koyulur. Ki yesin süt olsun. Evde dört yaşında oğlum var. Onun yicegi yemek yapmadı. Bende ikinci gün girdim çorba falan yaptım. Üçüncü gün söyledim öyle yemek yaptı. Bı haftaya kalmaz tatile kaçtı. Akıllandim ama. Bidaha çocuğum olursa gidip anneme yerleşcem. Sende arkadaşına bırak çocuğu. Açıkça söyle yengem tamam dedi ama böyle oldu agirima gitti. İki gün kalsın arkadasinda. Eşin yanında olmalı. Senin bebeğin bı ihtiyaç n olur. O zaman napcan. Kızı yada yengene yada arkadaşına birakcan. Başka çaren yok.

Kızım hastanede bizimle kalsın isteriz, kızım da ister tabi ki. Hiçbir zorluğu olmaz. Ama hastane kabul eder mi bilemiyorum. Covid sebebiyle sorun çıkarırlarsa diye ikilemde kaldık. Gündüz zaten evde tek başına kalabiliyor, sorun olmaz. Tek sorun gece tek başına olmaması. Kızım okulunda yeni. Evinde kalacak yakınlıkta arkadaşı yok. Başka alternatif olsa düşünmeden onu seçerdim tabi ama yok şu durumda. Temizliğe gelince mecburen yaptım. Çocuklara yeni odalar yaptık. Kısmi tadilat yaptırmak zorunda kaldık. Ev battı haliyle. Yeni eşyalar ve yeni düzen olunca ağır iş kaçınılmaz oldu. Yoksa ağır iş yaparak kendime mağduriyet çıkartma çabam yok. Zaten temizliğim bitti, son aya bırakmadım. Şimdi tek derdim iki gece kızımın nerede kalacağı. A andromeda-80 Popüler

Sağolun. Hayat bana da karmaşık şu ara. Doğum ve bebek için hazırlanıyorum. Aramadığım için alınmazlar heralde diye düşünüyorum. İyi dilekleriniz için çok teşekkür ederim.

Allah büyüktür gecer gider inanin bu günler ama bizler cok derin yasiyoruz düşünceli insanlar olarak. Sizi de kattim kusura bakmayin, bizler dedim :) Siz içinizi ferah tutun, bolca dua edin. Her sey gönlünüzden gecenden daha güzel olsun insallah

Aynı yanlışa ben de düştüm Bebek doğunca uzun bir süre yenge de kalacak, o yüzden yenge istemiyor sandım. Sadece doğum süresince 1 ya da 2 günmüş mevzu bahis. İnsanlık ne hale gelmiş. 11 yaşında kız çocuğunu evlerinde misafir etmekten zorsunuyorlar.

Doğuma yakın olduğunuz içinmi bilemedim ama çok fazla duygusala bağlamışsınız

Herkes kendi dünyasında. Onların da benden bir beklentisi yoktur. Ne onlardan bana, ne benden onlara. Bazen destek olmayı teklif ettiğim durumlar oluyor. İşte arabaları servisteyse benim arabayı alın gibi, maddi olarak sıkışmışlarsa destek olabiliriz gibi, ama şimdiye kadar hiç istemediler. Gerekirse ilk sana söyleriz derler ama söylemezler. Biz onlarla sadece buluşup vakit geçirip gülüp eğleniriz. Ne maddi ne manevi bir beklentimiz olmadı şimdiye kadar karşılıklı olarak. Ben bir kez eşim basit bir operasyon geçirdiğinde kızımı bırakmıştım onlara. Kızım o zaman küçüktü 3-4 yaşlarında. O da sabahtan akşama kadar sürdü. Başka beklenti durumu olmadı hiç.

İyi dilekleriniz için çok teşekkür ederim. Umarım dediğiniz gibi güzel olur her şey

İşte sizin aile dinamiğiniz farklı olduğu için anlamamışsınız. Normal olan sizinki, ona bir şey demiyorum. O yüzden bizi anlamanız zor. Bizde öyle teklifsiz şeyler olmaz. Biz mesela abimlerle ya da annemle birbirimize gideceğimiz zaman 1 hafta önceden müsait olup olmadığımız belirlenir. Öyle çat kapı gitmeler, teklifsiz birbirinin hayatında yer almalar olmaz. Anneme zaten senede iki kere giderdik hep beraber, abimler falan. O da planlıdır yani. Oysa annem 10 dakikalık mesafede oturuyor ve bizi öyle her zaman evine kabul etmez. Yengem de planlı olmayan şeyleri sevmez, ona da çat kapı gidemem yani. Zaten pandemiden beri kimsenin birbirinin evine gittiği yok. Evlerde buluşmuyoruz artık. Çocuğumu izin almadan onlara bırakamam yani. Sürekli beni aramalarını beklemiyorum. Önceden de sürekli görüşmezdik zaten. Haftada bir görüşürdük. Ama şimdi 1 ay oldu görüşmedik. Normalden farklı olarak doğum yapmam yakın olduğu için ararlar sanmıştım, aramadılar. Öyle olunca zaten rica ederek çocuğumu bırakacağım için çekindim, vazgeçtim. Çocuğumu babaannesine bırakamam. Çünkü hem babaanne çalışıyor hem de benim kızımı umursamıyor. Evet, kızım gidip görüşüyor onlarla. Ama gitmese görüşmese de soran olmaz. Eşim ve kızım sadece kendileri için görüşüyor onlarla. Eşim anne-babasını, kızım nine-dedesini görmek istediği için. Yoksa gitmeseler de kimse sormaz neden gelmediniz diye. Nitekim 3 ay oldu gitmeyeli, neden gelmedin diyen olmadı. Sadece geçen ay para istemeye aramışlardı eşimi. Eşim onları özleyince arayıp hal hatır soruyor o kadar. Yoksa onlar aramaz sormazlar işleri düşmezse. Özetle kızıma bakacak biri değil yani babaanne. Bugüne kadar kızımı ne anneme ne babaannesine 1 saatliğine bile bırakamadım. Çünkü o yakınlıkta değiller torunlarına karşı. Temizlik mevzusunu anlattım ama aynı şeyi söylüyorsunuz. Zaten kimseden bir şey beklemedim. Haber bile vermedim dedim ya. Temizliğim birilerine neden dert olsun? En ağır işleri bile kendim yaptım. Yapabiliyorsam neden birilerinden bir şey bekleyeyim. Bunu neden bana yardım etmediler gibi düşünerek, sitem ederek yazmadım. Zaten kimseden bir şey bekleyen bir yapım yok, bunun altını çizmek için yazdım. Sonuç olarak kendi çözümümüzü kendimiz bulucaz inşallah. İyi dilekleriniz için çok teşekkür ederim. A andromeda-80 Popüler

Bazı kırgınlıklarınız var ve ben size hak veriyorum. Karnı burnunda olan bir görümcem olsa, açıkçası sık sık arar sorarım. Bence ayıp etmişler, sonuçta samimiyetiniz varmış. Eşiyle yani abinizle konuşuyor musunuz sık sık, belki o yüzden görümceniz zırt bırt aramayayım diyordur. Annenize çok şaşırdım, yanınızda olması gereken esas kişi o, maşallah her şeyi yapmaya takati var yün yorganla, cam silmekle, mantıyla, börekle uğraşan, her şeyi yapar kimse kusura bakmasın. Bu kadar gururlu olmak iyi bir şey değil, dostlarınızdan yardım istemekten çekinmeyin. Güvendiğiniz bir arkadaşınıza kızınızı emanet edebilirsiniz. Ya da eve gelip bakabilir. Eşiniz yanınızda olmalı.

Kızınız çok küçük değil sizinle hastaneye gelebilir. Hastaneyi arayıp sorabilirsiniz bazı hastaneler daha serbest bu konuda. Ona göre plan yaparsınız. Allah yardimciniz olsun. zaten normal doğumsa bir gece bile kalmazsınız hastanede her şey yolunda ilerler inşallah.

Sizi en iyi ben anlarim, kimsesizlikten dolayi 2. cocugumun dogumuna giderken kizimizi görüsten tanidigimiz Alman komsumuza emanet etmistik... ondan Allah razi olsun cocuguma corba yapmis yedirmis hic unutmam. Aslinda annem vardi ama istemediler, olsun sunu hic unutma, Allah böyle haksizlik yapilan insanlara her zaman yardim ediyor. Sizede edecek. Dualarim seninle

Bende bir tane bile tanıdığımın olmadığı yurt dışımda yaşıyorum. Eşimle ameliyat, ağır hastalık durumları atlattık kimsemiz yoktu. İkimiz birden hasta olduk yemek yapmayı geçtim iki gün boyunca kalkıp hazır yemeği ısıtacak durumumuz yoktu. İlk yanlızlığımı ameliyat sürecinde yaşadım. Beynime nasıl işlediysem bu hayatta eşimden başka kimsenin yanımda olmayacağını artık kimsesizliğim hiç aklıma gelmiyor. Hastaneyle konuşun kızınızın kalacak yeri olmadığını. İzin vermezlerse bence kendinizde tek başınızada yapabilirsiniz. Yaşadığım ülkede doğum yapanlara hiçbirşekilde refakatçi kabul edilmiyor. Hatta gündüzleri bile belli saatlerde çok kısa görüşe izin veriyorlar. İnsan yanında birinin olmasını ister ama bence kabullenin daha kolay olur.

Kiziniz küçük değil.. hastanede topu topu 2 gün falan kalırsınız. kızınız yanınızda durabilir.. neden bu konu üzerine çok kafa yoruyorsunuz anlamadım. . belki de asıl uzuldugunuz acil bir durum olsa çocuklara kim bakar kismi?bu konuda haklisiniz ama beklentilerinizi az tutmak sizin sagliginiz icin iyi olur...

Canım emin ol işlerin tıkır tıkır gidecek. Şimdiden dert etme bunu. Kimse, aramazsa kuzın hastanede kalacak. Abinler arayacak. Kızın orda kalacak. Doğumun kolay olacak. Gayet isabetli olmuş yemek yapıp koymn. Ben kurabiye falan da yapmıştım misafire. Bol bol meyve suyu yap süt yapar. Bence doğum sonrası da kolay olacak hiç merak etme. Gelmezlerse gelmesinler, aramazlarsa aramasınlar. Sen çekirdek ailenle daha güzel kenetleneceksin. Allah sağlıkla kucağına almayı nasip etsin.

Allah sizin de yardımcınız olsun. Ama her zorluk, daha da güçlenerek çıkmanızı sağlıyor hayatta. Böyle düşününce iyi ki diyor insan. Umarım Allah eşlerimizden, çocuklarımızdan yana güldürsün bizleri.

Kendimi kimsesizmiş gibi düşünüp ona göre bir çözüm düşünücem napayım? De ki yetiştirme yurdundan çıkmış evlenmişim, hamileyken de eşimle ayrılmışım. Öyle bir insan nasıl doğuruyorsa ben de öyle doğurucam. İçimde kalacak değil bu çocuk, elbet bir şekilde doğacak. İlk doğumumda da annem yardım etmedi bana. Siz gene yemek yap demişsiniz, yaptırmışsınız kayınvalidenize. O da bir nimet. Benim annem, senin evini, düzenini bilemem, nasıl yapayım dedi ilk gün bana. Geçti oturdu misafir gibi. Benden istedi, ben yaptım. Daha doğum yapalı 24 saat olmuştu üstelik. Benim yardım edecek ailem yok, öyle kabul ettim. Allah mecbur bırakmasın.

Bugün iki arkadaşımla konuştum. Bir ihtiyacın olduğunda mutlaka ara dediler. Samimiler biliyorum. İkisi de yakın arkadaşım. Ama aileden göremediğimi onlardan istemek ağrıma gidiyor. Tabi ki ihtiyaç duyarsam söylerim dedim ama söyler miyim emin değilim. Yine de zorda kalırsam arkadaşlarımı ararım ne yapayım. İnşallah gerek kalmaz. A andromeda-80 Popüler

Ins sizde... hayirli doğumlar nasip etsin Rabbım... hicbirsey için canimizi sıkmayalim takmaya kalkarsak takacak cok şey var inan bosver biz evlatlarimiza yogunlasalim

en mantıklısı para ile komşulardan falan refakatçi tutmak. şimdiden Allah kolaylık versin.

Benim de ikinci doğumumda, yanımda kalacak kimse yoktu. eşim ve kızım kaldı yanımda kızım 10 yaşındaydı o zaman, sizde öyle yapsanız. Kızınızda tek kalmaz.

Böyle hissetmeniz çok normal. Ama ben her zaman olayların olumlu taraflarına odaklanıp, onlarla mutlu olunması gerektiğini düşünüyorum. Mesela sizin yerinizde olsam kendimi çok güçlü hissederdim. Bunu tüm samimiyetimle söylüyorum. En büyük, en zorlu şeylerin üstesinden bile geliyorsam eğer yakınlarımın kaçması inanın hiç umrumda olmazdı. İnsanlar bencilse, kötü niyetliyse bu sizin sorununuz değil. Aksine böyle zamanlarda gerçek yüzlerini göstermelerinin her zaman daha iyi olduğunu düşünüyorum. Hiç kimse sizden değerli değil. Siz sadece kendi ailenize odaklanın ve güzel heyecanların tadını çıkarmaya bakın lütfen.

su akar yolunu bulur Allah a şükür kimselere ihtiyacınız yok anladığım kadarıyla maddi açıdan da iyisiniz bence hastane kızınızı da kabul eder Allah ım sağ salim kucağınıza almayı nasip etsin

Ülkedeki ailelerin ne kadar sorunlu olduğunun kanıtı gibi olmuş konunuz. Arkadaşlarınızdan yardım isteyin, gocunmayın. Tamam aile karşısında gururlu durma isteğinizi anlıyorum ama arkadaşlarınıza istekleriniz söyleyin derim. Zaten gönlü olan ihtiyacınızı sorar. Bir iki gün evde kızınızla kalacak veya evinde ağırlayacak durumu olanları bi süzün bakalım. Geçenlerde komşum doğum yaptı, 3 çeşit yemek indirdim öyle samimiyetim de yok. Birinin hayatını kolaylaştırmak bana keyif veriyor aynı keyfi sokak hayvanlarına yardım ettiğimde de alıyorum. Ve emin olun benim gibi bir çok insan var. Sadece ihtiyaçlarınızı görmeyebilirler, yüksek sesle bi söyleyin derim.

Annem kalamaz, ben de istemem zaten. Annem bana refakat edecek biri değil. Zaten yardımdan çok zararı dokunur, istemen. Büyük kızımda da bir gün bile yanımda kalmadı. Eşim hastanede kaldı. Evde de hiç yanımda kalmadı annem. Bir de doğumdan geldiğim gün misafir gibi bana kendini ağırlattı. Hiçbir işime yardımı dokunmadı, çocuğu tutmayı bile beceremedi. Ben unutmuşum çocuk bakmayı dedi, geçti kenara oturdu. O yüzden annemi istemiyorum. Diğerleri de covid var, gelemeyiz bilmem ne dediler. Eve de, hastaneye de gelmeyecekler. Bir tek kızımı 2 gün bırakacaktık. Ondan da emin değilim artık. Ortadan kayboldular çünkü. Neyse, Allah Kerim. İnşallah başımızın çaresine bakarız bir şekilde.

Bedelini biz ödesek de suçlusu biz değiliz elbette. Arkadaşlarım ilk ihtiyaç duyduğumda arayacağım insanlar. Allah eksikliklerini göstermesin. Siz bile ne çok yardım etmeye çalıştınız. Ben alışık değilim aslında böyle şeylere. Babam öldüğünde 18 yaşındaydım, şimdi 41. O zamandan beri tırnaklarımla kazıyarak elde ettim hayatta her şeyi. Destek gördüğüm bir hayatım olmadı. O yüzden destek nasıl verilir iyi bilirim ama nasıl alınır bilemiyorum, beceremiyorum. Bu da öğrenilir heralde... Çok teşekkür ederim. Güzel bir kalbiniz var. Umarım kalbinize göre insanlarla güzel bir hayatınız olur...

11 yaş evde yalnız kalabilecek bir yaş, doğum normal olursa zaten yanınızda illa birine ihtiyaç yok, doğumdan sonra biraz yanınızda kalıp gider eşiniz kızınızla eve, sabahta gelip sizi alırlar hastaneden. evde zaten yalnız olacaksınız eşinizin izni bellidir. Kızınızda büyümüş artık temizliğe çamaşıra bulaşığa yardım edecek yaşta bir şekilde halledersiniz. Sezaryan olursanız da hemşireler zaten destek oluyor. İlla biri dursun derseniz refakatçi tutarsınız para ile eşiniz kızınızla geceyi evde geçirir.

Sorunu çözdük. Sağ olun. Doktorum covid sebebiyle hastanede tek kişi kalabilir, ziyaretçi de alınmıyor demişti. Biz de çocuğu bırakacak yer bulamadık. İnsanların isteksizliğinden dolayı yakınlarıma bırakmaya çekindim. Kızımı bırakacak yer bulamayınca da duygusallaştım. Ben normal doğum yapmayı planlıyorum bir aksilik olmazsa. Eşim yanımda olacak. Kızım da bir şekilde hastanede beni bekleyecek. Eğer kızımın hastanede kalmasına izin vermezlerse ben tek kalacağım, eşim kızımla kalacak. Umarım her şey planladığımız gibi gider ve bir an önce sağlıkla evimize döneriz.

Var tabi sağ olsunlar. İki gün önce bir arkadaşım kızını bana bırakabilirsin dedi. Ama ben utanıyorum arkadaşlarımdan. Ailemden isteyemediğim şeyi senden nasıl isteyim kuzum dedim, sağol Allah razı olsun düşünmen yeter dedim, kapattık. Başka bir arkadaşım geçen hafta baya ısrar etti, bak yalnız hissetme, bir şeye ihtiyacın olduğunda ara mutlaka diye. Sağ olsunlar, varlıkları yeter. İnşallah gerek kalmaz ama olursa da arkadaşlarımın olduğunu bilmek güzel A andromeda-80 Popüler

Sevgili arkadaşlar, konumu merak edenler olduğunu bildiğim için bu mesajı yazıyorum. 1 hafta önce doğum yaptım. Hastanede suit oda tuttuk. Eşim ve kızım yanımda kaldılar. Abimler doğum için hastaneye geldi ama hastane yönetimi yanıma çıkmalarına izin vermemiş. Aşağıda bekleyip eşimle görüşüp gittiler. Dün de annem ve abimler evime geldiler ve bebek için tebrik edip gittiler. Her şey yolunda. Eşim ve kızlarımla birbirimize yettik çok şükür. Kimseye muhtaç olmadık, herhangi bir sorunla karşılaşmadık. Sizlerin de etkisini yadsıyamam. Sayenizde daha moralli gittim doğuma. Allah hepinizin gönlüne göre versin. İyi dileklerini, dualarını ileten herkese sonsuz teşekkürler...

Kırgınlıklarınızda cok haklısınız. Daha önce çocuk bakmıstım sonrasında ailenin hastane ısı oldugunda falan musaıt misin diye arayıp çok gitmişliğim oldu. Yani bi kuzen vs olabilir ya da cevrenızde bırı hatta komsunuz bıle 2 3 gun ucretı karsılıgında kızınızla ılgılense? Açıkçası aynı şehirdeysek ben bile ilgilenebilirim.

Öyle arada uğruyor bu ruh hali:) Hamile olduğum için heralde. Yoksa kimseye eyvallahım olmaz normalde. Şimdi de her zaman yaptığım gibi kendi göbeğimi kendim kesicem ve kimseye güvenmeden bir çözüm yolu bulmaya çalışıcam. Alışkınım bu duruma zaten. Şimdiye kadar hep böyle oldu. Eşimle o kadar çok şeyin üstesinden ikimiz birlikte geldik ki. Yine geliriz inşallah. Mümkünse kızım bizimle hastanede kalacak, yoksa da refakatçi tutucam. Buradaki arkadaşlardan aldığım destek bile moralimi yükseltmeye yetti. Size de iyi dilekleriniz için teşekkür ederim. B

Bazen aile, arkaraştan da yabancı oluyor... Ben de yaşadım bana kızım kadar yakınsın deyip te sonra 180 dönüp durdukyere düşman kesilenleri... İnsanlar sorumluluk almak istemiyor, ailen olsa bile bazen... O yüzden üzülmemek için en güzeli kimseden bişi beklememek... Ha gelirlerse hoşgeldin dersin, gerek yok sağolun der yollarsın kibarca... Aile her zaman en yakının olmuyor malesef seni anlıyorum ama üzülmeye değmez

Valla bilemiyorum ki bizde sizle dert sahibi olduk. Tamam bizde de akrabalar arasında tartışmalar filan olurdu ama böyle konularda birlik olunurdu. Hiç kuzeniniz, yakın olduğunuz bir arkadaşınız, komşunuz yok mu? Eş ailesiyle de aranız serin anladığım kadarıyla. Yine en medet umulacak yakın yenge duruyor. Ama onunda insafına kalmak biraz sinir bozucu. Hastane ortamı çok konforlu olmaz. Kızınız evinizde dursun. En kötü Bakıcı abla gibi bir şey bulmaya çalışın.

Merhaba hanımlar. Buradan nasıl bir yardım alabilirim bilmiyorum ama içimdeki bu his beni kötü etkiliyor. Sanırım biraz paylaşıp rahatlamak istedim. Çok uzun olacak kusura bakmayın. Okumak istemeyenler için baştan belirteyim. Ben 8 aylık hamileyim. Eşim, ben ve bir de 11 yaşında kızımla çekirdek aileyiz. Şimdi de bebiş geliyor işte. Benim annem ve iki abim var. Bir abim evli. Abimle de eşiyle de aramız iyidir Diğer abimle kimse görüşmez. Sadece annem vardır onunla konuşan. Sülalede görüşen yok zaten, biz de görüşmüyoruz. Annemle ise hep göstermelik bir ilişkimiz oldu. Hiçbir zaman gerçek bir anne kız ilişkimiz olamadı maalesef. Gelelim sorunuma: Ben şimdi yakın zamanda doğum yapacağım. Ama yanımda kimse olmayacak sanırım. Büyük kızımı evli olan abimlere bırakacaktık doğum yaptığım zaman. Eşim de benim yanımda kalacaktı. Hesaplarımız bu yöndeydi. Ama evdeki hesap çarşıya uymadı. Yengem ve abim doğumda tabi ki kızımı onlara emanet edebileceğimi söylediler. Gel gelelim buna rağmen her hafta görüştüğüm yengem, doğumuma az zaman kala birden irtibatı kesti. 1 ay oldu aramıyor. Hoş, önceden de ben daha sık arardım zaten. Ama şimdi hamileliğin son dönemlerinde olduğum için onlar beni arasın, merak etsin, sorsun diye düşünerek aramadım. Bilmem, belki naza çekmektir bu. Ama doğurdum, doğuracağım. En yakınıma da naz yapabilmeliyim diye düşündüm. Ama aradan 1 ay geçti, arayan olmayınca aramızdaki samimiyeti sorguladım. Ben aramayınca onlar da beni aramadı çünkü. Dolayısıyla çocuğumu bırakmak konusunda tereddüde düştüm. Galiba kabul etseler de çok da istekli değiller. Dolayısıyla kimseye zahmet vermek istemiyorum. Annem asla bakamaz zaten. Hoş bakabilseydi bile yollamazdım kızımı. Çünkü diğer abimle birlikte yaşıyor ve ben kızımı asla o adamla aynı ortama sokamam. Nedenlerini şimdi uzun uzun anlatmayacağım ama kızım tek başına kalsa çok daha fazla içim rahat eder. Annem de gelip bizim evde kalamaz. Çünkü çocuğum okula gidiyor ve kalabalık içinde risk altında. Kızım covidli biriyle temas etse, anneme bulaştırsa ben bu vicdan yükünün altına giremem. Annemin aşısı yok zaten, dolayısıyla bizim eve gelip kızımla kalması da mümkün değil. Başına bir şey gelse hemen kızımı suçlar. Ben buna dayanamam. Annem zaten şimdiye kadar ele güne karşı laf olsun diye annelik yapan biri. El alemin kınayacağını düşünmese umrunda olmam. Zaten ona güvenmiyorum. İlk doğumumda bir gece bile yanımda kalmadı. Onu da bırakın, doğumdan evimize geldiğim gün yanımızdaydı. Kalkıp da bir yudum su bile vermedi bana. Evini düzenini bilemem dedi. Kalktım önüne yemek yapıp koydum ben daha 1 günlük doğum yapmış halimle. Doğumdan gelip misafir ağırladım bir de. Yani yardım kabul etsem bile bana faydası dokunacak biri değil annem. Bana iki haftada bir telefon eder, aman kızım kendini yorma, sen hamilesin falan der. Laf olsun diye ama. Hamileyim tamam da, ben yapmazsam kim yapacak bu işleri anne diyorum. Bu sefer de hastalığını falan anlatıp kendi işimi bile yapamıyorum diye sızlanmaya başlıyor. Ama bana gelince hasta olan kadın kendi evinde maşallah çok sağlıklı. Yün yorganlarının yününe kadar kendisi yıkıyor, çırpıyor, dikiyor. Cam siliyor, canı isteyince en zor yemekleri kendisi yapıyor. Yanlış anlaşılmasın, ben ondan şimdiye kadar hiçbir şey istemedim zaten. Bebek için bile hiç bir şey yapmasını istemedim. Yapmadı da. Zaten usülen sordu, bir şey yapmam gerekir mi diye. Ben de gerekmez dedim. Geçen ay derinlemesine temizlik yaptım ben. Kimseye haber bile vermedim. Karnım burnumda buzdolabı, çamaşır makinesi de çektim, halılarımı da kaldırdım serdim, duvar da sildim. Eşim kısmen destek oldu, çünkü gün boyu işteydi haliyle. Genel olarak her şeyi ben yaptım. Annemin haberi bile olmadı, yardım da istemedim. Ama olur da isterim diye hep hastadır kendisi bana gelince. Önceden sızlanır ki olur ya yardım istersem bahanesi olsun diye. Neyse bunları şunun için anlattım. Annemden hiçbir zaman hiçbir şey isteyemem. Çocuğumu doğumda ona bırakamam. Bu bir alternatif değil benim açımdan. Eşimin ailesiyle ilgili yakın zamanda bir başlık açmıştım zaten. Yanlış anlaşıldım, mevzu para sanıldı ama değil asla. Eşimin de arkasında bir ailesi yok. Onlar sadece bir menfaatleri varsa eşimle iletişim kurarlar. Ben onlarla zaten görüşmüyorum yıllardır. Dolayısıyla onlara da çocuğumu bırakmam mümkün değil. Zaten doğacak çocuğu da merak ettikleri yok. Eşimi umursamıyorlar ki torunlarını umursasınlar. Başka bize destek olacak kimsemiz de yok. Arkadaşlarım var tabi ama ailelerimizin yanımızda olmadığı durumda onlardan nasıl bir şey isteyeyim? Demezler mi anası, akrabası dururken bizden böyle bir şey istenir mi diye? Eşim var bir tek işte. O da doğumda yanımda olmak istiyordu ama kızım daha gece tek başına kalacak yaşta değil. O yüzden muhtemelen eşim kızımın yanında kalacak. Aklımıza gelen tek alternatif ise hastanelerin refakatçi hizmeti. Gece refakatçi olarak kalmak için bir hemşire ya da ebe ayarlanabileceğini söyledi doktorumuz. Hastanenin böyle bir hizmeti varmış. Allah kimseye muhtaç etmesin tabi, çözüm bulabilmek bile bir nimet. Ama kendimi çok çaresiz, yalnız ve kimsesiz hissediyorum. Kimim kimsem olmadan tek başıma doğurmak ağrıma gidiyor. Sürekli burnumda bir sızı var. Ben annem anjiyo olduğunda büyük kızıma 7 aylık hamileydim. Annemin yanında durdum hastaneden çıkana kadar. Afedersiniz gerektiğinde altından da aldım, hiç de gocunmadım. Abimin hanımı olan yengemin doğumunda hastanede ben kaldım yanında. Karşılık beklemedim bunları yaparken tabi ki. Ama insan kendisi bir şeye ya da birine ihtiyaç duyduğunda sorgulamaya başlıyor sebepsiz. Ben onların yanında ihtiyaç duyduklarında sorgusuz sualsiz kalırken şimdi böyle kimsesiz olmayı da haketmedim. Ne olursa olsun, çok da gururluyum ama. Şu saatten sonra kimseden yardım istemem. Benim doğurmak üzere olduğumu bilip kıllarını kıpırdatmayan aileden bir şey isteyemem ben. Neden böylesiniz, ben bunu hak edecek ne yaptım diye bile soramam. Ama bu sızı, bu kimsesizlik hissi nasıl geçer ya? Ya da geçer mi? Kendimi nasıl rahatlatayım ben? Rahatlamaya çok ihtiyacım var çünkü.

Evet, ihtiyaç duyduğumda kimseyi yanımda bulamayacak olma fikri beni üzdü. Bir şey olsa kimi ararım dedim, bulamadım. Ama burdan çok güzel destek mesajları aldım. Kendi kendime yetebilmek bile şükür sebebi. Artık kafa yormuyorum aslında. Ne yapacağına karar verince bir rahatlama geliyor. Artık sıfır beklenti herkese karşı. Kızım bizimle kalacak. Hastaneye bırakacak yerim yok diyeceğim. Sokağa atacak halleri yok ya. Alırlar heralde. Covidden dolayı alamayız derlerse eşim kızımla evde kalır, ben yalnız kalırım

Teşekkür ederim iyi dilekleriniz için:) Anlaşılabilmek güzel duygu. Umarım siz de yaralarınızı sarar ve hatta onları unutursunuz. Teklifiniz için de çok teşekkür ederim. Çözüm bulunur bir şekilde. Maksat yalnızlığı paylaşmak idi. Onu da paylaştınız sağolun

Allah yardımcın olsun, Ankarada yaşıyoruz, evimizde çok müsait vallahi ben bile bakardım, umarım hersek gönlünce olur.

Beklentiler insanı yaralar.. yerinde iyi olsunlar.. gün gelir onlar senin eline düşer unutma

Ben de evlat ayrımcılığına maruz kalıyorum ama yine de size kurulan cümle çok şaşırtıcı. Siz evladınızı emanet edecek kimseyi bulamayıp 5 gece el kadar çocuğu bir başına evde bırakmışsınız. Mahcup olup en azından sessiz kalacakları yerde bir de sizden yardım mı istiyorlar? Yavuz hırsız ev sahibini bastırır dedikleri bu olsa gerek. Allah eşlerimizden, çocuklarımızdan yana güldürsün ne diyeyim. Bizi dünyaya getirenleri seçemiyoruz çünkü.

Çok teşekkür ederim. Düşünmeniz yeter. Birileri yardım etsin diye yazmadım aslında. Dertleşmek, içimde büyütmemek için yazdım. Eşimle şimdiye kadar o kadar çok şeyin üstesinden birlikte geldik ki yine ikimizin birlikte bir çaresini bulacağımızı düşünüyorum. Dualarınızı ya da iyi dileklerinizi eksik etmeyin bu bana yeter. Sevgiler:)

Okşadım, çok teşekkür ederim:) Sizin güvendiğiniz birileri varmış, güveninizi boşa çıkarmamışlar. Ne güzel... Annem normal zaman olsa beni asla yalnız bırakmaz diyorsunuz mesela. İnanıyorsunuz annenize, güveniyorsunuz demek ki. Benimse güveneceğim kimsem yok. Annem normal zamanda da yanımda olmaz benim çünkü, bundan eminim. Eşime güveniyorum bir tek ama kızımız olduğu için eşimin de onun yanında kalması gerekebilir. Nasipte ne varsa o artık ya... Napayım... Elimden gelmeyen bir şey için kendimi paralamak faydasız...

Annenizin 1 günlük olsun gelmesi gerek dogum bu

Seni o kadar iyi anlıyorum ki. 4 ay önce mecbur kalarak sezaryen ile doğum yaptım doğumum çok zor geçti. 3 gün hastanede yattım. Doğumdan sonra annem yanımda sadece 5 gün kaldı. Kayınvalidem de gelmedi evlerimiz yakın olduğu halde. Abartmıyorum gerçekten kimse yardımcı olmadı bana. Normal Doğum olsa belki 5 günde toparlanırdım ama sezaryen olunca bide zor bir ameliyat geçirince ayağa kalkmam çok zaman aldı. Benimde en zor zamanımda yanımda eşimden başka kimse yoktu. Eşimde mecbur olarak işe gittiği için o halimle kimsesiz kaldım. Düşündükçe hala kötü hissediyorum. Bir taraftan bebeğim ağlıyor bir taraftan karnımı doyurmak zorundayım ki sütüm gitmesin kaç gün ekmeğin arasına peynir koyup yedim. Ağlayarak canım acısa da evimin işlerini yapmaya çalıştım. Eşim sağolsun işten gelince birşeyler hazırlardı yerdik elinden geldiğince ev işi yapardı ama o da çok yorgun olurdu geldiğinde kıyamazdım bi şekilde yapmaya çalışırdım. Öyle böyle 4 ay oldu. Zor oldu ama bana verilen değeri anladım. Kolay kolayda unutmam. Sadece o kadar ağlamasaydım keşke diyorum kendime yazık etmişim başka bişey değil. O yüzden hiç canını sıkma yavruna her baktığında yalnız değilim diyorsun ve mutlu oluyorsun. Çektiğimiz her sıkıntı onlar için

Umarım gerek olmaz

canim cok uzucu bir durum anliyorum ama bence hic yardimsiz da yapabilirsin. zaten ilk cocugun buyukmus, ben olsam bu durumda aslaaaaa onu abimlere gondermezdim. hem kardesinin ilk zamanlarini gorsun, birlikte vakit gecirsinler isterdim. ayrica sana yardimci da olur, sen bir seyler yerken kucaginda tutar bezini getirir vs ilk cocugun olsa belki tereddut ederdim ama ikinci cocuk, cooook rahat halledersin. evin isleri icin imkanin varsa temizlikci tut, yemekleri de en basit seylerden yaparsin. ben fissler in duduklku tenceresini almistim, mesela herseyi cigden koyunca 15 dk da zeytinyagli fasulye yapiyordum. esin izin alabilirse 3-5 gun o da super olur, aksamlari yemekleri esin de yapabilir. bence kimseye minnet etmeden kendi isini kendin yapabilmek coooook super bir sey/

Arkadas bence bazen aıleden ıyı. Keske aynı sehırde olsaydık ben yıllık ızın alır bakardım kızına. Sanada an ve an resım vıdıo atardım. Gururlanmanda haklısın. Çok ama cok haklısın. Ama tek olmaz. Gururunu kenara koy bu zor surecte yanında olsunlar. Sonra ara dekı ben bundan dolayı cok rahatsız oldum. Bak çok agır ısım var bazen en yakınımı bıle arayamıorum yorgunluktan. Herkes bana kusuyor. Hep bız arıoruz dıye. Inankı o kadar dolukı beynım halım kalmıyor. Herkesın sebebı vardır. Esın senınle kalsın. Bence en fazla 1 gun yatarsın. Boyle hıssettım. Bole gorunce bır zoruma gıdıyorkı. Ben boşandım31 yasındayım sevgılım yok. Dıorumkı ne zaman evlenıp ne zaman bebek yapıcam.1 cocuk yapsam cocugum yalnız mı kalıcak dıorum O yuzden bırak ınsanlar yapması gerekenı yapsın. Aramadıkları ıcınde sebeplerı batdır. Hayat herkese farklı bır sekılde sebeblersunuyor.

şimdi yaşadıklarınız üzücü mü üzücü. destek olmaya karar verip ardından en azından kzıınız için bile aramamış olmaları gerçekten incitici. zaten bebiş doğdu doğacak, inşallah hayırlısıyla sağlıcakla kucağınıza alırsınız. bu durumu ağlayarak geçirebilirsiniz yada eşiniz ve kızınız için maceraya dönüştürebilirsiniz. eşiniz açısından bakacak olursak kızınızla o daha çok ilgilenecek, size de daha çok yardım edecek. kızınıza da bu arada görevler düşecek ve yeni, tek başına yapması gerekenler işler olacak, özgüveni artacak. arkadaşlarına da annem hastayken ben baktım falan diyecek :) bunu güzelce atlatınca kendinize ve eşinize güveniniz artacak. iyi ki böyle oldu, kimseye minnet duymama gerek yokmuş diyeceksiniz. ağır temizlik için haftada -2 haftada bir birini tutarsınız. eşinizle kızınız akşam evin temizliğini yemeğini yaparlar zaten. bu sizin için güzel bir deneyim olacak eminim :)

Size de geçmiş olsun. Allah acil şifalar versin. Ailenizle farklı şehirlerde değil de aynı şehirde ve çok yakın otursaydınız yine umursamaz mıydınız kapınıza bir kap yemek getirecek kimse olmayışını? Hiç aranıp sorulmamayı? Durumunuzu merak etmemelerini? Benim durumumda aynı şehirdeyken üstelik de çok yakın oturuyorken aranıp sorulmamak beni üzüyor, sizi bilmiyorum tabi. Evimde yaptığım işler bana zor gelmez. Gelseydi birilerini arardım sanırım. Her işimi kendim yaptım derken bu cümleyi sitem amaçlı yazmadım. Kimseden bir şey beklemem normalde demek için yazdım. Ama yapabileceğim her şeyi kendim yapmışken, kimseden bir şey beklememişken, kimseyi kendi durumumla rahatsız etmemişken bir hal hatır soranımın bile olmaması bence üzücü bir şey. Yoksa kimseden beklediğim başka bir şey yok. Tüm hamilelik sürecimde sadece abimlerden 2 gün kızımın yanında olmalarını istedim, o da olmayacak muhtemelen. Sağlık olsun. Başka kimseden hiçbir şey istemedim. Kimse de bir şey yapmadı. Ne benim için, ne bebek için. Biz eşimle kendi başımıza her şeyi hallederiz bir şekilde zaten. İyi dilekleriniz için de teşekkür ederim.

Kımse zorunlu yapmaz emın olun. Hak verıyorum. Allah ısınızı rast getırsın

Ne kadar doğru söylediniz. Yüzsüzlük insanın ikinci mutluluğudur derler ya, o bende yok maalesef. Dünya yansa umursamayan insanlardan olamadım. Halbuki hayat onlara kolay. Çok zorda kalırsam arkadaşlarımdan destek isteyeceğim ama mümkünse kızım da yanımızda kalsın diye uğraşacağım sanırım. En çok iki gece zaten. Biraz sıkıntılı olsa bile evimize gelene kadar idare ederiz. Hem ailecek bir arada olmuş oluruz. Güzel bir anı olur bizim için.

Çok teşekkür ederim. Eve döndükten sonrası için endişe etmiyorum. Kapımızı kapattıktan sonra gerisi çözülür bir şekilde. Hepimiz birbirimize destek oluruz. Temizliği eşim de yapar. Büyük temizliği ben yaptım, bitti zaten. Yemek olayını hiç düşünmüyorum bile. Kavanozlara yemek vakumlayıp attım şimdiden. Dondurucuya köfte, mantı, börek yapıp koydum. En az 10 günlük yemeğim var dolapta. Beni düşündüren tek şey kızımın biz hastanedeyken nerede kalacağı. Bizimle hastanede kalmasına izin verirlerse süper olur, başka bir şey istemem zaten. Kendi ailem de umrumda olmaz. İster arasınlar, ister aramasınlar. İster gelsinler, ister gelmesinler. G

Amin inşallah, sağolun... duruguzel

Teşekkür ederim. Ben de öyle yapmaya çalışıyorum. Üzülmenin ne bana ne bebeğe faydası var. Şartlar neyse ona adapte olmaya çalışıcam artık. piraye

Yok, bir sorunumuz yoktu zaten abimlerle. Sadece hamileyken, doğum yakınken biraz daha aranıp sorulmayı beklemiştim, olmadı. Kendi içlerinde beni çok önemserler ama bu bana yansımadığı için biraz kırılmıştım diyelim. Doğumda eşimin ve büyük kızımın desteği yetti çok şükür. Biz bize çekirdek ailemizle doğum ve sonraki süreci geçirdik. Benim kendi ailem de bebek yaklaşık 1 haftalıkken gelip tebrik ettiler. Bir sorun yok yani. Sorun çıkmadığı için de kim gelmiş, kim gelmemiş, kim destek vermiş, kim vermemiş umursamıyorum. Çünkü çok şükür hepimiz sağlıklıyız ve işler tıkırında gitti, sorunsuz bir doğum ve hastane süreci geçirip evimize döndük. Gerisi hiç önemli değil.

İkinci doğumumu tam karantinanın başladığı gün yaptım. Hastaneye sadece görümcem girebildi refakatçi olarak. Kendisi hemşire olduğu için ben onu istedim. Yoksa çok ilgili annem, kv ve eşim var çok şükür. Büyük çocuğum 10 yaşında. Anlattıklarınızı okuyunca çok duygulandım. Yanımda olacak çok kişi var derken karantinadan dolayı yalnız kaldık resmen. Görümcem sağolsun çok ilgilenmişti ona rağmen moralim bozulmuştu. Abinizin, yengenizin aramaması kabul edilebilir değil. Ben çoktan arayıp nedenini sorar sonra da tenezzül etmezdim onlara. Görümcem olmasaydı ben yakın bir arkadaşımı isterdim yanımda. Bir erkek çektiğiniz acıyı, ihtiyacınız olanları nasıl anlayacak bebekle nasıl ilgilenicek. Kızım kalabilir dediniz yanımda ama şu virüs ortamında çocuğu hastanede yatırmak bence iyi olmaz. Eşiniz evinizde çocuğunuzla kalabilir, sizin de yanınızda samimi bir arkadaşınız kalabilir. Tabi bu benim düşüncem. Bir de yaşadığım için çocuklar arasında çok kıskançlık oluyor. Sizi hastane ortamında sürekli bebekle görmek çocuğu etkileyebilir. Evde görmesi daha farklı olur.

11 yaşındaki kız doğum sırasında size ayak bağı olmaz ki. Annem kardeşimi ben 10 yaşındayken doğurdu. Bir de benden büyük ablam vardı. Ben hatırlıyorum doğuma gittiği gece beni ayağında salladı. Babama hamsi kızarttı. Sonra kardeşim gelince bizde Çocuk aklımızla yardımcı olmaya çalıştık. Yengenizin yaptığı ayıp ama elbet bir çaresini bulursunuz. Arkadaşlarımdan duyduğum ilk 2 ay çok zor oluyormuş. Bu esnada eşiniz size destek olur. İnşallah kolay bir doğum geçirirsiniz. Kızınızı hafife almayın. Bakarsınız belki en büyük destekçiniz o olur.

Sağlıklı ve kolay bir doğum diliyorum öncelikle, bazen hayat karmaşası içinde yakınlarımızı ihmal edebiliyoruz, onun için abnizin eşini arayıp doğum zamanı çocuğunuzun orda kalmasında bir sorun olup olmayacağını teyit edin, baktınız bu konuya sıcak bakmıyorlr yda yuvarlak konuşuyorsa ona göre başka bir çözüm arayabilirsin, Allah yardımcın olsun canım

Fazla dramatize etmişsiniz bence, herkesin ailesi yanında olmuyor, altı aylık hamileyim bir tane çocuğum var ve covidi ağır geçiyoruz ailecek. Kapımıza bir kap yemek bırakacak ne ailemiz ne akrabamız var burada, kendi yağımızda kavruluyoruz ne yapalım. Doğum zamanı da öyle olacak sanırım yine çekirdek ailemle birlikte atlatacağız süreci, Rabbim sağlık versin de kendi işimizi kendimiz halledebilelim kimseye de muhtaç olmayalım. Kızınız küçük de değil 11 yaş büyük bir yaş, bırakacak kimse yok dediğiniz zaman hayır yine de almıyoruz diyen hastane de çıkmaz zannetmiyorum. Genel ev temizliğini de işini gücünü de herkes kendisi yapıyor zaten size has bir şey değil bu, çok zorlanıyorsanız da temizlikçi tutarsınız, aslında bu kadar basit. Hayatı zorlaştıran bizleriz. Hayırlı doğumlarınız olsun bu arada.

Evlat ayırmayı alışkanlık edinmiş bir anneye ve bunu her anlamda doğal karşılayan bir kardeşe sahipseniz zaten alışık oluyorsunuz... benim ailedeki görevim her işlerine koşmak, asla yük olmamak, kardeşimin görevi ise eksiksiz hizmet edilmek ve mallarını mülklerini itinayla yemektir. Bu görev dağılımı asla değişmez. Degişmesi teklif dahi edilemez... Yani ben sizin kadar şaşırmadım bu cümleye emin olun. Kabullendigim günden beri de çok huzurluyum. kafam rahat en azından

Sorduk doktorumuza. Gelebilir dedi. Ama gece kalma konusundan emin değilim. İzin verirler mi bilemiyorum. Covid sebebiyle biraz daha temkinli davranabilirler sanırım. Ama mecbur kalırsak da kapıya atacak halleri yok ya, bırakacak yerimiz olmazsa bizimle kalacak el mahkum. A andromeda-80 Popüler

Teşekkür ederim. Kimseyi üzmek değildi niyetim. Üzdüğüm için özür dilerim. Ama içim çok kırık dökük. Biraz nefes alabilmek için yazdım buraya. B Bluegitar Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

İyi dilekleriniz için çok teşekkür ederim. Çok şükür, Allah da kendisinden başka kimseye muhtaç etmesin hiçbir zaman. Umarım dediğiniz gibi su akar yolunu bulur.

Hic cekinmeyin. Benimle hastanede kal deseniz. Kalacaklar bakin. Diyin siz de.. bunda birsey yok ki.. Onlarin da zor günü olur siz de onlara destek olursunuz. Zaten mantikli olan da bi arkadasinizin yaninizda olmasi.. esiniz kizinizla evde uyusun.. destek almak muhtaçlık degildir. Bunu iyi düşünün. Evdekiler sabah gelirler. sonra bi hediye alip jest yaparsınız vs. Bebek saglikla gelsin. Şehrinizi yazsaniz burdaki kızlar olarak gelip bizler bile bakariz.

Teşekkür ederim. Büyük kızım kardeşine de bana da çok destek oldu sağ olsun. Çok olgun bir abla oldu. Siz de sevgiyle kalın A andromeda-80 Popüler

Cok üzüldüm sizin icin çünkü ben sizi anlayabiliyorum. Kendim de bazi seyler yasadigim icin buraya yazip uzatmak istemiyorum. Maalesef sizin gibi duyarli, hisli, asil, kaliteli kişiler icin hayatin bir cehennemden farki yok. Oysa tam tersi uyanik, insan kullanan, sinsi, planci, umarsiz insanlar hep rahat yaşıyor. Ben yerinizde olsam refakatci yerine mutlaka hastaneye esimi isterdim. Kiziniz kucuk degil 11 yasinda. Siz zaten ne kadar kalirsiniz hastanede en cok 2 gece? 11 yasindaki kizimi yakin saydigim bir arkadasima ya da kizimin yakin bir arkadaşının ailesine emanet etmeyi teklif ederdim. Ne derlerse desinler, siz utanmayin! Asıl 1 aydir arayip sormayan caniniz, cigeriniz dediginiz kisiler utansın. Saglik ve mutlulukla bebeginizi kucaginiza alırsınız insallah

Arkadaşlar seçilmiş ailelelerdir, hiç çekinmeyin arkadaşlarınızdan :) Benim bir arkadaşımın bana ihtiyacı olsa niye ben, niye aile değil diye hiç düşünmem.

Haklısın ama olabilecek olumsuzlukları da düşünmen lazım. En basit benim ilk doğumda biboran mama meme ucu çıkartıcı lazım oldu eşim koştu gece aradı buldu getirdi. Yada olmasın inşallah ama kuvez gibi bı durum olabilir. Bak ameliyat olacaksın. Kızın arkadaşında kalırsa bişey olmaz. Ama olumsuz bişey olursa senin insana ihtiyaç in var. Neden seni ikna etmeye çalışıyorum gerçekten bilmiyorum. Ama gerçekçi olmak lazım.

öncelikle hayirli dogumlar dilerim... Allah saglikla kavusmanizi nasib eylesin.. hic uzmeyin kendinizi, sizin icin sartlar neye el veriyorsa onu yapin yani kizinizi da yaninizda hastaneye götürün, kendi cekirdek ailenizle yetinin, diger sahislar icin uzulup, yipratmayin kendinizi...

Allah razı olsun, düşünmeniz yeter. Allah kalbinize göre versin :)

Arkadasim dogum yaptı anne k valide destek degil. 2. Cocugu. Yarin arkadaslari olarak bizler sirayla yemek yapip birakacaz. Iyi arkadasliklar hala var

Teşekkür ederim

İnşallah Güzel dilekleriniz için çok teşekkür ederim. Estağfurullah, düşünceli olmak iltifattır normalde, kusura bakacak bir şey değil ama bizim durumumuzda saflık gibi oluyor galiba:)

İzmirdeyseniz size refakatte edebilirim aslında. Aile konusunda bende şanslı değilim bir şey diyemiyorum o yuzden. Ama yardıma ıhtıyacınız olursa mesaj atmanız yeterli. Samimiyim

Ben de sizden çok küçük değilim, yaş 41 :) Ben zaten ailemin yapısını biliyorum da böyle zamanlarda tokat gibi insanın yüzüne çarpınca acıtıyor bazen. Yaptıklarım benim kişiliğimi yansıtıyor, bana yapılanlar ise karşımdakilerin. Ben de sizin gibi her ihtiyaç duyanın yanında oldum. Hatta söylemeseler bile hissettim, destek oldum. Benim yerimin başka olduğunu söylerler hep. Ama sanırım koltuk değneği gibi bir yerim var:) Koltuk değneği hep destek olabilmek için oradadır ama onun da bir desteğe ihtiyacı olduğu kimsenin aklına gelmez ya o hesap:)

Ne güzel. Allah sizin gibi arkadaşları daim etsin. Arkadaşınız da sizin kıymetinizi hep bilir inşallah. Benim yemek bırakacak kimsem olmadığı için şimdiden kavanozlara yemek vakumladım doğum sonrası için. Derin dondurucuya köfte, börek, mantı vs. attım. Her şeyimi kendim düşünmek zorundayım el mahkum.

Gurur yaptım, aramıycam. Yengem her şeyi o kadar ince düşünür ki bazen bana bile fazla gelir. Benim aklıma gelmeyen incelikleri vardır. Aramıyorsa kendi işlerine dalmıştır. Ama doğuracağımı bildiği halde hal hatır sormamasına, bir ihtiyacın var mı dememesine, aklına gelmeyişime alındım. O yüzden ondan bekliyorum aramasını. Aramazsa da canı sağolsun ama ben aramam.

Kızınızın yaşı küçük değil kendi kendinizi dolduruyorsunuz bence şuan. Gidip hastane refakatçisiyle kalmanız çok saçma. Abiyi net elediyseniz 2 ayrı ihtimal var. 2sini de kızınızın iyiliğini ön planda tutarak söylüyorum. Siz de ona sorarak karar verin. Eğer istiyorsa hastanede babasının yanında refakatçi olarak kalabilir. Bir gün okula gitmez ama kardeşinin aileye katılışına dahil olmuş olur kendini dışlanmış hissetmez. Yok eğer hastanede bütün gece bekleyemez zor bir çocuk ya da hevesi yok böyle şeylere diyorsanız kızınızın en yakın arkadaşının ailesinden rica edin çok plansız bir doğum olmayacaksa orada kalsın doğum zamanı, onun için keyifli bir şekilde geçsin. Ağır temizlik de yapmayın bir zahmet karnınız burnunuzdayken. Bazen kendimizi daha mağdur ya da daha haklı hissedebilmek için daha zor durumlara sokuyoruz tuhaf bir biçimde. Ben sizde bunu gördüm yapmayın bunu.

Hangi şehirdesin cnm gelip kızına baka bilirim yada güvenirsen bana bıraka bilirsin çok üzüldüm sana

Biliyorum ama özelde muayene oluyorum ben. Doktorum ayarlayacakmış her şeyi. Kendi ekibiyle gelecekmiş. Gerçi zaten o hastanenin doktoru aynı zamanda. Bi doktorumla konuşayım, gerekirse hastaneyle irtibata geçerim

Şuan ki durumuna üzüldüm. Evet çoğu kez kendimizi yalnız hissediyoruz. Yinede çok şükür ki çocuğun var ve dünya tatlısı biri daha yolda. İnsanlara kırgın olsanda bunu güzel kalbinde taşıma sonuçta herkesin bir hayatı var insanların iç duygularını tam olarak bilemeyiz belki onlarda kendilerini öyle yalnız kötü hissediyorlardir. Bu duyguların geçici çevrendekiler tabiki seni seviyor ve sana değer veriyorlardır.

Ailemin yapmadığını arkadaşlarımdan bekleyemem, utanırım. Aynı şey akrabalar için de geçerli. Eşimin ailesi eşimi umursamıyor ki onlardan yardım isteyelim. Eşim aramasa onlar doğum yaptığımı kaç sene sonra duyar. Menfaatleri olmazsa asla aramazlar eşimi. Nasıl bir şey isteyebilirim ki bu insanlardan? Hastanede hep birlikte kalmak en mantıklısı. Kızım için bir iki gece konforsuz olsun, bir şey olmaz. Yeter ki hastane kabul etsin. Ama etmezlerse de kızımı bakıcıya emanet etmektense babasına emanet edip hastanede refakatçi tutmayı tercih ederim. bebeklinick Bu karanlığın sebebi

Allah razı olsun teşekkür ederim dularınız için rabbim kolay doğum nasip etsin sağlıkla kucağınıza alın

Çok şükür tabi ki. Hamilelerin duası kabul olur derler. Allah sizin de gönlünüzden geçenden bile güzelini versin. Hayırlı, sağlıklı bir evladınız olur, kucağınızı doldurur inşallah. S Seul098 Az insan,

öncelikle hamilelik pskolojisi sanırım fazla duygusal ve detaycısın.. kimse olmasada cocugunu bıyere bırakmana gerek yok ki sen ztn amelıyata gıreceksın cıkınca kızınla kocan senı gormeye gelıcek.. kızını neden bıryere bırakıyosun bu sefer kıskanclık yapabılır cocukta etkılenebılır.. sende onlara mınnet etmeee

her şey gönlünüzce olsun

Teşekkür ederim. İyi niyetiniz ve desteğiniz çok güzel. Zaten hamileyim, gözümün ucunda pıt pıt duruyor göz yaşım. Hemen akıverdi:) Sanal da olsa destek görmek güzel. Keşke sizdeki iyi niyetin binde biri ailemde olsaydı...

Maalesef öyle. Benim de bir huyum var. Belki iyi, belki kötü bir huy bilemiyorum. Birisi bana bir şey için gerek var mı diye sorarsa gerek yok diyorum. Çünkü içinden gelen yapar, size bunu sormaz gibi geliyor bana. Mesela annem bebeğe bir şeyler yapmama gerek var mı, hırka yelek falan diye sordu. Ben de gerek yok dedim. O yüzden kim bir şeyi bana sorarsa hep gerek yok derim zaten. Kendim de mecbur kalmazsam kimseden bir şey istemem, beklemem. Sırf bahsettiğiniz hayal kırıklığını yaşamamak için. Allah altından kalkılmayacak sorun vermesin. İnşallah hepsinin altından da kalkabiliriz eşimle.

İnşallah... Çok teşekkür ederim

Amin sağolun. Öyle yapmaya çalışıcam zeynones