sayın ipek tuncer küçükken çok acı yaşamışsın.. beni yatılı okul konusunda çok eleştiriyorsun. ama o benim fikrim değil halası ve babaannesinin fikri.. ben sadece bu ne derece doğru olur değil sizlere danışmak istedim.. çalışma olayına gelince çocuk okulda pek başarılı değil ama eli marifetli belki bir meslek lisesi yada başarılı olacağı iş kolu uygun olur diye düşünüyorum.. ayrıca içim ona karşı hiçbir za:44:man kötü niyet beslemedim. bunu bilmeni isterim... nurtursel

kimse kimsenin annesinden daha yakın olamaz bence. o çocukların bir anneleri yokmu. kendi anneleri bu kadar mı ilgisiz ki siz 2. anne görevi üstlenesiniz. boşanma en cok cocukları etkiliyor malesef eşler boşanıyor çocuklara öz annelri annelik yapmaktan mı aciz nedir anlam veremiyorum. kocandan boşandıysan çocugundan boşanmadın ya. bir arkadasım var o da eşinin 2. evliliği eşinin ilk evliliğinden bi oğlu var çocuk annesinde kalıyor ama anne çok küçük yaşta evlendiği için midir nedendir bilmem boşandığı adamı çocuğu kullanarak para tırtıklıyor ikide bir çocugu babannesine atıp atıp bütün gün dışarlarda geziyor lafa geldimide bu çocuk babasız kaldı bilmem ne ayağına yatıyor. duygu sömürüsü yapıyor. Allahtan ki arkadaşımın eşi çocuğu sana getireyim bak demiyor yada karısı ile olan ilişkisine çocugu sokmuyor. ama adam bu sebepten dolayı cok zorumda kalıyor ve hep aynı şeyi söylüyor hayattaki en büyük pişmanlığım ilk eşimle evlenmemdi diyor. baı arkadaşler yazmış ya buna kesinlikle katılıyorum o çocugun annesi değilsiniz ona en fazla ablalık yapın böylesi daha iyi. uzaktan davulun sesi hoş gelir başına gelmeyen anlyamaz tabi, benede bilmezdim böyle olayları arkadasımın yaşadığını anlattım sadece. yoksa adamın bir çocugu oldugunu ve aynı evde yasayacaklarını bile bile evlenen sonrada o çocuklara zulmeden üvey anneler hakkında düşündüklerimden bahsetmek dahi istemiyorum.

Gerçekten çok garibime gitti yazdıklarınız. Bir kere görümceniz nasıl oluyor da kocasının çocuğunu evde istemediğini söyleyebiliyor? Hadi o söyledi, kocası bunu nasıl kabul edebiliyor aklım almıyor. Adamın çocuğu, görümceniz bunu zaten biliyordu. Adam kendi evi olduğu halde çocuğunu nasıl annesi babasında bırakabiliyor. Gerçekten aklım uçtu A

sevgili gunka ilgin için teşekkür ederim.

arkadaşlar, bende biliyorum hiç kimse annesinin yerine başkasını koymaz.. kısaca kendimde bahsecedeğim:eşimde ve benimde ikinci evlliği benim çocuğum yok onun ise ilk evliliğinde bir kız var.. şimdi 14 yaşında.. biz evlendiğimizde 7 yaşındaydı.. çocuk kendisi beni anne olarak seçti. bende çocuk beni istediği için bu evliliğe kadar verdim. çoçukla annesi 2 yaşında ayrılmışlar ve biz evlenene kadar pek görmemişler. o gün beri babannesiyle yaşıyor. onu sevdim ona yardımcı olmaya çalıştım. ilk başlarda kızımla sen ilgilen diyen eşim daha sonra benim çocuğuma karşıma sen üvey annnesin demeye başladı.. aramızda bir denge kurmadı.. yani kısaca üvey anne kelimesini eşim aramıza koydu. tabi arada annesiyle daha sık konuşmaya başladılar.. ondan sonra bize geldiğinde huzurluk çıkarmaya çalıştı. ben yine ılımlı davranmaya çalıştım. bu arada benimde bir oğlum oldu.. onu yine çok sevdim. ben sevgimi öyle dışardan belli edemekki.. size yazmak istediğim şey kadar çokki.. onunla ilgili ne kadar sorun yaşasamda niyede ona yardım etmek istiyorum... arkadaşlar size sormak isteğim şey, bu çocuk okul hayatında çok başarılı değil, bu sene ortaokulu bitirecek.. onun için ne yapabilirim. bir ara meslek lisesi için görüşmeye gittim ama puanları çok düşük..

Evet, başkasının doğurduğu çocuğa anne olmak zor birşey.. Haklısınız. Ama bunu başaramayacak biri de kendini ölçüp tartıp, çocuksuz biriyle evlenecek o halde. O çocuklarda deneme tahtası değil. "Üvey anne" bende iyi şeyler çağrıştırmıyor, siz mükemmel biri olabilirsiniz. Çocuğun menfaatindne önce kendi menfaatlerini düşündüklerine de eminim. Çünkü dünyada tek bir varlık vardır, menfaatlerini kendinizindkinden önce tuttuğunuz. O da doğurduğunuz yavrunuzdur. Allah anasından ayırmasın hiçbir yavruyu. Gunka Azerbaycanlı

sayın egemn senin anlatığı şeylerden bazılarını yaşadım. ama yinede ona yardım etmek istiyorum. bütün arakadaşlara soruyorum.. ilerideki tahsil hayatı için acaba annesi ile oturup konuşak hata edermiyim.. baba ve annesi çok ilgisiz.. bende birşey yapmasam kendimi suçlu hissedeceğim.. lütfen yardım edermisiniz. işe gönderelim, yatılı okula gönderelim, yoksa evdemi otursun.. ne yapalım... sizce fikirlerinizi bekliyorum... Gunka Azerbaycanlı

her zaman arkadaşlığa, paylaşmağa varım. Bende de sorun olur çocukla bazen, çocuğun kalbini kırmak istemiyorum, çıldırıyorum.. paylaşıp fikir almaya ihtiyac duyuram. Sen de menim durumumdasın her halde. Bir birimize yardım edek Üvey hissi duymasın cocuklarımız. nurtursel

Sizin sorunuza cevap teşkil etmemekle birlikte yeri gelmişken söylemeden geçemeyeceğim. Bir çocuğun annesi hayatta ise o çocuk annesinin yanında olmalı; maddi yetersizlik falan benim aklıma girmez kardeşim. Doğurup doğurup çocukları sonra da boşanıp kocalara sepetleyen kadınlara sinir oluyorum. Anlasana taş kafalı o çocuğun sana ihtiyacı var.

annesi olan hele de annesi evlenip sonra senide götürücem deyip bırakıp giden ve nezaman alacağı belli olmayan bi çocukla aynı evde yaşamak çok zor. her şey zamanla daha kötü hale geliyor. Üzerinize yüklenen yük çok fazla herkes elini eteğini çekiyor. Daha önce tabi aynı evde haklı olduğunda kızabilirsin diyem eşiniz biraz sesinizi yükselttiğinizde artık size de bağırmaya başlaybiliyor. Bende üvey anne ne demek, insanlar nasıl üvey anne haline gelir diyorken nasıl el birliğiyle o hale getirildiğini şimdi çok iyi anlıyorum. herşey başta çok güzelken çocukla da çok iyi anlaşırken sizin üzerinize yükledikleri yüklerle herşeyin berbat hale geldiğini görüyorsunuz. Tüm anlayışı sizin göstermeniz, herşeyi kabul etmeniz, kimse vicdanlı davranmazken sizen vicdan muhasebesi yapmanız isteniyor. Ve çok zorlanıyorum. Aynı evde yaşamakta çok zorlanıyorum. Nankörlüğü gördükçe, heryeşi annesi mahvetmesine rağmen nasıl çocuğun onu sütten çıkmış ak kaşık sizi de herşeyi mahvetmiş insanmış haline getirdiğini gördükçe aynı evde yaşamak çok zorlaşıyor. Herkes bence empati kurmalı ve ona göre yorumlarda bulunmalı yaşamayan bilmez. Yaşamadan önce bende bilmiyordum.. M

benim de görümcemin eşinin 2. evliliği. ama görümcemin ilk evliliği. eşinin ilk evliliğinden 1 kızı,2 de oğlu var. görümcemden de 1 oğlu var henüz 10 aylık. bu arada görümcemin eşinin 1 kızı ve 1 oğlu annesinde. diğer oğlu da babannesinde yaşıyor. bence burada eş yani baba önemli, eğer o aradaki dengeyi iyi kurarsa sıkıntı çıkmaz. benim görümcemin eşi ve de ailesi maalesef bu dengeyi kuramıyorlar. görümcem ilk başlarda bu çocukla gayet ilgiliymiş, evlendikleri ilk bir kaç ay da öyle.. bu arada görümcem yeni evli olduğu için çocuğu eve almamış. yani ona oda falan açmamış. çocuk yine babannesinde kalmaya devam etmiş. fakat gel zaman git zaman görümcemin kaynanası ve kayınpederi çocuğu görümceme dayatma yapmaya başlamışlar. işte siz çok rahat ettiniz alın artık çocuğunuzu bu çocuğa sen bakmak zorundasın falan demişler görümceme. hal böyle olunca görümcemde şuan çocuğu istemiyor. niye? çünkü eşi ailesinden yana oldu. eğer eşi deseydi ki sen onların lafına bakma, düzenimiz bi otursun zamanı geldiğinde alırız çocuğu falan demedi ailesinin dolduruşuna geldi. evi bile terketti. sonra hatasını anlayıp geri döndü. şuan görümcem çocuktan ve de eşimin ailesinden soğumuş durumda. ona dayatma yaptıkları için... inşallah sen böyle sıkıntılar yaşamzsın hakkında hayırlısı olsun canım. nurtursel

Kendinizi onların annesi yerine koymadığınız takdirde sizi sevebileceklerine inanıyorum. arkadaslarn da dediği gibi anne değil de abla gibi yaklaşın, onlarla birlikte vakit geçirmekten zevk alın ki bu onlara da yansısın.. bunlar işe yarayabilir. nurtursel

sayın nurtursel.. ben ne yazdım, iyi oku lütfen.. "konu sahibi iyi niyetle mi böyle düşünüyor, yoksa başka niyetle mi, bunu biz bilemeyiz" dedim. ve sonra kendi üvey annemden örnek verdim. üstünüze niye alınıyorsunuz? Gunka Azerbaycanlı

sevgili arkadaşlar... üvey anne konumda olupda eşiyle ve onun çocuğuyla problem yaşayanlar varmı... bu sorunlarla nasıl başa çıkıyorsun... birbirimize yardımcı olalımmı?... honeysuckle istanbul

eşinizin tavrı yanlıs olmus, bazı şeyleri de o aşılamış. kardeşimden biliyorum o yaşlarda ergenlik çağına girdi daha bir asi, söz dinlemez, her şeye karşı çıkar olmuştu. annem bile onla zor ilgilenirken çabalarken sizin bunu göstermeniz daha takdir edici olur. demişsiniz ya sevgimi pek belli edemem diye. kız olması sizin için avantaj bile sayılabilir. o yaştaki çocuk genç kızlığa adım atmaya baslamıstır. onun ilgi alanını çekicek bir şeyler deneyebiirsiniz. beraber alışverişe çarsıya gidebilirsiniz. onun hoslandıgı, zevk aldıgı şeyleri yapabilirsiniz. ya da ne bileyim çok yakın arkadasları olabilir onları eve davet edip agırlayabilirseniz bunlar eminim çok hosuna gidecek size zamanla yakınlasmaya baslıcaktır. okul seçiminde de siz arastırın ona fikirler sunun asla şuraya yazılcaksın demeyin bunları bunları arastırdım geleceğinle ilgili böyle bir meslek yapmak ister misin diye yanasın. ilk basları huzursuzluk çıkarsa da zamanla kendi halinde kaldıgında ona karsı olan ilginizi anlayıp değişceğini düşünüyorum egemn Guru Anneler

eşimin önceki evliliğinden bir çocuğu var. henüz 8 yaşında. üvey lafını hiç ağzımıza almadık. ismimle beraber anne der bana ya da bazen sadece anne. bu konumda olmamız annelerinin yerini almaya çalıştığımızı göstermez. evet, insanın bazen sınırı zorlanabiliyor ama böyle tatsız durumlarda, bir köşeye geçip sakinliğimi korumaya çalışıyorum. çoğumuzun çocuklarına yaptığı gibi. eğer çok büyük problemler, sıkıntılar olursa babasıyla beraber üçlü bir şekilde durumu tartışıyoruz, en sonunda bir çözüm bulunuyor. N

üvey anne ne demektir ya eğer ben eşimi böyle kabul ettiysem çocuğunada anne olmalıyım siz kendinizi üvey görürseniz problem yaşamanız kaçınılmaz zaten

bir üvey anne olarak size katılıyorum, hele hele boşanmayla sonuçlanmış ilişkinin arkasından, çocuklarını doldurup doldurup 2. kadının üstüne salan ve bundan zevk alan zavallı eski eşler iyi birşey yaptıklarını sanıyorlar ama asıl zararı kendi doğurdukları çocuklara veriyorlar ve bunuda bilirek yapıyorlar çünkü kendi içlerindeki öfkenin intikamını almak onlar için çocuklarından daha önemli sonrada kalkıp üvey anne yaftası yakıştırılıyor M

bendeki 12 yaşında erkek. zorlanıyorum çok. Evlilikle ilgili ne kadar çok hayal kurarken hiçbirini yaşayamıyor olmak da cabası. Ama en önemi görev eşlerde aslında. Eşiyle çocuğu çok fala bir arada tutmamalı bir erkek. Birde hamilelik üstüne iyice kafa gidiyo bende ne olacak diye Babayı benden kıskanırken bi de bebek çıkacak başına, Ergenlik bunalımı anne terk edilmişliği valla kafayı yicem. P psikolog2003

Öncelikle hepinize selam ben çocukları çok seviyorum ben küçükken çok zor şeyler yaşadım ve üvey anne şiddeti ve daha çok ağır şeyler babasızlık babam hayattaydı ama yok gibiydi şimdi nişanlandım fakat Ben nişanlımın ikinci eşiğim henüz evlenmedik oğlundan haberim var çocuk dokuz yaşına girdi o kadar anlayışlı davranıyorum ki doğum günümü öz annesiyle beraber dahil ettim hatta üçünün fotoğrafını bile çektim aslında çok geniş bakabilen biriyim Sırf çocuk bunlardan mahrum kalmasın diye ama ufak bir sıkıntım var çocuk beni babasından kıskanıyor sanki iletişimimiz çok iyi çokta seviyorum. Fakat babasıyla beraber yatıyor her iki haftada bir geliyor mesafemiz 2 saat benimle yatmasa doğru değil artık o yüzden aradan çekildim çünkü dokuz yaşında cinsel konuları artık kavuruyor biliyor ne kadar onu sevsem de içime sokasım geliyor ama babasından beni kıskanıyor Felaket derecede bunu hissediyorum sen git içerde yatıyor benim ne yapmam lazım bunu ortadan kaldırmam lazım bu durumu no benimle eşimin arasında bir engel olmamalı ne yapabilirim sizce D

Sevgili arkadaşım çok zor ama yüklendik böyle bir misyonu sendeki evlat kaçtane kaç yaşında vede cinsiyeti nedir benim 2 side erkek 15 16 yaşındalar tamda ergen dönem... P psikolog2003

Arkadaşlar merhaba, aynı sıkıntılı durumla bende başbaşayım ve yoğunluklu olarak hem fikiriz burda babanın tavrı ve yardımları çok önemli. Öyle zorki annesi olan çocuklarla aynı evde yaşamak. Aslında annesi olmak daha kolay. yaşayan bilir. ben önceden üvey anne kelimesini duyunca ürperirdim sanki cadılardan bahsediyor gibi ama onlara bu vasfı yükleyen durumlar varmış şimdi yaşayınca anlıyorumBurdaki paylaşımlar kısa sürmüş. ama olsun ben yinede ara ara kontrol edeceğim yazoışmaları akıl akldan üstündür... ben çocuklarla değil ama nne ve babasından çok çekiyorum. şu an 6 aylık hamileyim ve dilediğim tek şey allah merhametinden eksik bırakmasın onları... P psikolog2003

İlk önce hepinizi selmalıyıram. Anladığınız kadar men Azerbaycanlıyım. Şimdi men de anlatıcam bazı şeyleri. Eşimin 2-ci evliliği menim ilk. Onun ilk evlilikten oğlu var ama annesi çocuk küçükken terk edib, babannesi büyütüb. Men geldiğimde çocuğu al biz bakalım diye söyledim Oğlum diyorum, okadar masum bakışları var, okada güzel çocuk ki anlatamam. Tam da ergenlik çağı, yaramazlığı çoktu. Sbs sınavı oldu geçen sene çok az puan aldı, babannesi özel okula koydu. Şimdi yakın şehirde okuyor, babanneisyle dedesiyle birlikte kalıyor. Bu sene tatile gitdik, çocuk o kadar dönmüş ki, üstüme bağırıyor, bana ilk defa üvey- sözü kullandı.. Kalbim kırıldı, bişey diyemiyorum, çocuğu babannesimi doldurdu acaba, bizle kaldığında böyle diildi. Babasıyla oturduk konuştuk- sordum oğlum nedi problemin, ne ettim sana neden böyle yapıyorsun, neden saygısız davranıyorsun bana? Sen söyle, men de doğrusu neyse onu yapıyım-Cocuk hep sustu!! Şimdilik onu ergenlik çağına göre kendi kendimde aff ediyorum. Ama çok zor oluyor, kendi annesi terk edib ben ona anne kadar yakın olduğumda -bağırarak konuşuyor. Yaşı 14 ama menle sanki arkadaşı gibi davranıyor. Men ona sınır koymadım abla anne diye mecbur etmedim. Adımı çağırıyor, olsun, ama bana iyi davransın yeter. Men inanıyorum ki zaman gelir, cocuk benim zahmetimi değerlendirer. Allah şahitti hiç kendi cocuğum diil diye düşünmedim! Sabırlar dilerim hepinize, üvey-sözünü duymayak hiç bir zaman!

sayın handealan... evet sizin dediğiniz gibi görev bana düştü.. baba ve anne çok ilgisiz.. babaya bu çocuktan birşey olmaz.. çok olursa evde oturur.. sonrada kocaya gider.. anlayışı.. anne başka havada.. bende sizler tarafından galiba yanlış anlaşıldım. galiba... . push ;

Bu kız 14 yaşında değil mi? Ne işine göndereceksiniz? Ne yatılı okulu? Güzel güzel babasının evinden okuluna gitse gelse olmuyor mu? Bence sizden talep edilmeyen, dahası yapmanızdan rahatsız olunan türden bir ilgi gösteriyorsunuz bu kıza.. Biraz daha uzakta durun derim.. B

bendeki 12 yaşında erkek. zorlanıyorum çok. Evlilikle ilgili ne kadar çok hayal kurarken hiçbirini yaşayamıyor olmak da cabası. Ama en önemi görev eşlerde aslında. Eşiyle çocuğu çok fala bir arada tutmamalı bir erkek. Birde hamilelik üstüne iyice kafa gidiyo bende ne olacak diye Babayı benden kıskanırken bi de bebek çıkacak başına, Ergenlik bunalımı anne terk edilmişliği valla kafayı yicem.

Canım kızlar nurtursel-i suçlamayin, yatılı okul illa da kötü bir okul diğil ki. Onun durumu bizimkiyle aynı, çocuk okulda iyi okumamış, piskolojimi ya tembellik mi, bilemeyiz. Biz araştırdık, çok güzel yatılı okullar var, biz de bi ara düşündük, ama men kendimi cocuğun yerine koyduğumda düşündüm bunlar beni evden uzaklaştırmaya çalışıyorlar diye o fikirden vaz geçtim. İnanın, başkasının doğduğu cocuğa ANNE olmak çok zor bir şey, ama bunu başaran hanımların karşısında baş eyirem. Oğlum benle kötü konuştuğunda bi kere ona bir şey itiraf etdim-söyledim ki, oğlum, menim kendi annem benle bele iyi davransaydı keş ke, her zaman ellerinden öperdim.. Malesef menim kendi annem çok sert kadın idi, meni çok döverdi, hiç anlamaya çalışmazdı, kendisi oğretmen olmasına rağmen. Men hiç bir zaman çocuğu dövmem haksız yere bağırmam! Çünki kendim o dövülen cocuğun yerinde olmuştum, bunun ne acı olduğunu da biliyorum. Oğlumun göz yaşı menim yüreğimiz sızlatır, kıyamam! Her üvey anne- üvey, kötü değil inanın.. Bu da şansa bağlı desek doğru olur.

Konu sahibi "yatılı okul" fikrini iyi niyetle mi ortaya attı veya bilinçaltında kendisine bile itiraf edemedği başka planlar mı var, bilemeyiz.. Ama üvey anne ile büyümüş bir kız çocuğu olarak, üvey annelerin "yatılı okula yollama merakını" iyi bilirim. Kocayı ikna etmek için her yolu da denerler, cinsellik en başta.. Her karne günü başarı belgeleri getirirdim, buna rağmen akşamları evde ben yatınca kavga çıkardı. "yeter artık, daha ne kadar okutacaksın, girsin işe çalışsın, bıktım artık" şeklinde bağırırdı canım üvey anneciğim. Çok yastıklar ıslattım, çook.. Anacığım hayatta olsa iftihar ederdi, bu kadın da böyle yapardı işte.. Babam korkusundan bir minik hediye alamadı bana, ne anadolu lisesi kazandığımda, ne liseyi 1. likle bitirip plaket aldığımda, ne üniversite mezuniyet törenimde..

Siz o çocuk yada çocuklara ancak bir abla olabilirsiniz. Camelwhite

sevgili gunka beni bir sen anladın.. Teşekkür ederim... Seninle her zaman yardımlaşmak isterim.. Sorunnlarımızı beraber paylaşalımı? Gunka Azerbaycanlı

Yatılı okula koymayı tavsiye etmiyorum, çocuk kendini terk edilmiş hiss edicek! Bizde bu sorunu yaşadık, zar zor babannesini ikna etdik, özel okula koyduk. Puani düşük olduğu için iyi okula gidemezi, ya anafartalara, ya meslek liselerine gidecekti, orda da ortam hiç sağlam diil.

Benim de eşimin ilk evliliğinden oğlu ve kızı var. Oğlu üniversite okuyor kendini kurtarmış diyebilirim ama kızı felaket bişey. Ne ders çalışıyor ne okumaya gönlü var. Lise de eve her ders için özel hoca geliyor. Durumumuz zaten kötü borçlar var bir de boşu boşuna özel hocaya para verdiğimizi düşünüyorum ama babası ben görevimi yapayım düşüncesinde. Başlarda ona bir abla gibi yaklaşmaya çalıştım ama çok dengesiz hareketleri var. Evde sürekli yüzü asık gezen bir kız var. Ve gerçekten sebepsiz yere. Herkes üvey anne olarak kadınların eşlerinin çocuklarına eziyet ettiğini düşünür ama ben de eziyet gören benim. Evin her yerini dağıtıyor ve eşyalarını yayıyor her yere. Pandemiden dolayı evden çıkıp bi nefeste alamıyorum. Resmen psikolojim bozuldu. Çocuğum olur annelik duygusunu tadarım diye evlenmiştim ama çocuk filan da olmuyor. O kadar pişmanım ki düzenimi bozup evlendiğime. Eşimle birbirimizi seviyoruz ama kızı yüzünden sürekli tartışma çıkıyor evde. Kendimi maddi ve manevi kayıpta görüyorum ve hiç bir şey yapamıyorum