4 yıl evliliğim boyunca asla! Dedim. Bebek hele hele ilk geceden yapılmış, koca elde tutmak için yapılmış vs vs 1,5 yıldır tek hayalim bebek sahibi olmak. Tüplerim de tıkanıklık varmış. Tüp bebek ya da açma ameliyatsız olma ihtimali düşükmüş. Ölüyorum sanıyorum 3 gündür. Nefes alamıyorum. Rabbim isteyen herkese versin sağlıkla doğru vakitte. Bu kadar isteyip aç susuz kendimi perişan edeceğim aklıma gelmezdi.

Zorunda denemwz ama bence gerekli. ben de senin gibi biriyim aslinda. evlendigimde cocuk istemek icin resmen kendimi zorladim oyle hevesli degildim cocuga. sonra 2 cocugum oldu cocuk guzel sey tabi ama bizim gibi tiplere zorluklar daha da zor geliyor. o acidan baya zorlqndim. gereklilige gelince bence belli bir yasa gelince illaki aranir. yas ilerlediginde bir zaman geliyor anne baba gidiyor. esin varsa da yaninda yine de yalniz hisseder insan kendini bence. hele allah uzun omur versin ama insan esini de kaybederse bence cocuklar torunlar teselli olur hayata baglar insani. insanogluna yalnizlik zor gelir. bir de saglik acisindan dusununce rahim kanseri meme kanseri gibi hastaliklar icin dogum yapmamis kadinlar baya risk tasiyor. demekki insan vucudunun dogal ihtiyaci dogum yapmak. ben boyle düşünüyorum

Esinle bu konuda hemfikirsen sorun nedir? Tabiiki anneanne babanne olmak istemeleri normal ama gece uykusuz kalio 9 ay tasiyip emzirecek omur boyu ebeveynlik yapacak olan sen ve esin. O yuzden ne istiyosan onu yap, baskalari hep bisey bekler ve konusur

bu toplumda eger cok sosyetik bi yasantiniz yoksa cocuksuz ciftler surekli mahalle baskisi gorur. siz istemeseniz de bi noktadan sonra eksiklik hissetmeye zorla hissettirilmeye baslarsiniz. ben cocuklari pek sevmem. simdi yeni bebegim oldu. olmasi gerektigi icin oldu yani. cunku biliyorum belli bi yasa gelsem cocugum olsa nasil olurdu diye hem benim aklima gelirdi hem de yillarca bu baskilara maruz kalmak istemezdim.

Evet. Bence çok istenmesi de beni itmiş olabilir

Bende sevmek ile evliliği bağdaşlaştıramıyorum, sonuçta her sevdiğimizle evlilik olmuyor evlenirken 30 milyon şey düşünüyoruz. Tekrarlıyorum çocuğun sağlıklı bir yuvada yetişmesini sağlıklı toplumun temeli olarak görüyorum çocuk istediğim için evlendim net! Herkes böyle olmak zorunda mı tabi ki değil!

Hayır bide simdi yapsan bi cocuk bu sefer ikinciyi isteyecekler Sonu yokki

Şimdi benim böyle demem garip olacak çünkü 8 gün önce doğum yaptım :) Kesinlikle her kadın anne olmak zorunda değil Çocuksuz evlilik de çok güzel. Ben 1 sene öncesine kadar (7 yıllık evliyim) çocuk sahibi olmayı düşünmüyordum. Daha doğrusu olmasa bir eksiklik olmazdı hayatımda. Sonra bir insan yetiştirmeye yardımcı olmak istediğimi fark ettim ve tabi biyolojik süreç falan.. kararım değişti ve bu kararımdan da mutluyum Ama şunu demedim mesela "keşke daha önce yapsaydım" Demedim çünkü öyle de mutluydum böyle de mutluyum. 6 sene boyunca çevreye hiç kulak asmadım Kısacası bence çocuk şart değil

Bakalım zaman ne gösterecek. Hayırlısı olsun inşallah. Şu an evliliğimin tadını çıkarıyorum. Bakalım kısmet...

Lofazalar cok konusmaz. Tebrikler canim, saglicakla buyut. Yazmis miydim ki onceden.

Evlenmeden bu konuyu esinle konusmusmuydun?

Eşim zaten hep bebek istiyordu. İlk korunmasız ilişkide bebek beklemiyoduk ama oldu. Çünkü yarım yamalak korunmasız bi ilişkiydi Bebek işlerine tam girişmemiştik. Adetim gecikti. Ben ihtimal vermedim. Test yaptırayım da stres geçsin adetim gelsin diye test yaptırdım. Beklerken negatif sonuçtan o kadar emindim mi. "Bu sefer negatif olacak ama artık korunmayı bırakıcam, olsun istiyorum artık" dedim. Zaten olmuş Kendimden çok emin bi şekilde "evet istiyorum" diyemeden hiç gebe kalmıştım... P

Benim hamileliğe adapte olmam çok zor oldu istenen bir bebek olmasına rağmen kendimi anne olacakmış fikrine alıştıramadım sonra kanamam oldu aşırı onu kaybedeceğimi hissettiğimde anladım onun varlığının ne kadar doğru olduğunu. Kısaca o hissi beklerseniz söyleyeyim gelmiyor. Eşinize bebek sahibi olmak istemediğinizi söyleyin çünkü baba olmak onun en doğal hakkı. Ertelemekten faydalanarak zamanı çalmaktan başka birşey yapmıyorsunuz. Anne olmak istememenizde doğal iş hayatında olan kadınlar olarak daha geç düşünüyoruz bebek fikrini. Birde sağlık sektörüde ciddi manada etkiliyor bu fikri emin olun.

Ben de 3 yıllık evliyim. Ne zaman biri çocuk düşünmüyor musunuz dese 4-5 sene sonra diye geçiştiriyorum. Hayatım boyunca hiç anne olma isteği olmadı bende. Ha ileride değişir mi bilemem. Gerçekten çocuk sahibi olmak çok büyük sorumluluk. Sizi çok iyi anlıyorum.

Bekarım ben ama hiçbir zaman ne çocukluğumda ne ergenliğimde çocuk istemedim. Üstelik sınıf öğretmeniyim. Bekar halimle bir muhabbet geçtiğinde istemiyorum dediğimde ya nasıl istemezsin o senin canın o senden bir parça vs... Hiç özenmiyorum da çocuklu annelere, sevimli bebeklere. Yolda çocuk görünce de ay ne sevimli şeymiş demiyorum. Evcilik oynarken de anne olmazdım ben. Eğer bir gün evlenirsem umarım eşim de istemez.

çok teşekkür ederim. inşallah tedaviniz başarıyla biter ve devamı da gelir inşallah. çok çok teşekkür ederim güzel sözleriniz için

Kesinlikle değil! Bu bir seçim, çocuk istemiyor olmanız da anlaşılabilir birşey. Ben hep herkesin çocuk sahibi olmak zorunda olmadığını savundum ama kendim için anne olabilmeyi çok isterdim hem de çok..

Ya kardeş olsalar bu kadar benzemezlerdi. Babasıyla gazi olduk benim burnuma yatarken tekme, babasının yüzüne de elindeki arabayı fırlattı. Muzu yer yarısını pat diye fırlatır, mandalina ister ne göreyim halıya limon gibi sıkıyor. Her seferinde yapmazsa olmaz.. Hepimize iyi gelir diye dışarı çıkıyoruz, tam tersi biz eşimle stres olmuş durumda ve yorulmuş dönüyoruz. Tek anımsadığımız çocukla uğraşma. Çıktığımıza değmiyor. Uykuyu hele hiç sormayın 18 ay boyunca ne zaman uyuduğu uyandığı belli değildi. 5 aydır çalışıyorum uyuma saatimiz 12 ile 2 arası hatta dün 02:30' u geçmişti hala uyanıktı ve bende sabah en geç 06:30 da kalkıp işe gidiyorum. Gündüz direniyormuş uykuya sonra akşam saatlerinde ne görelim otururken uyuya kalmış, yaslanarak ayakta uyuya kaldığını bilirim. Sabah 7 de herkes uyanırken biz uykuya yeni yatardık. O dalma problemi yok mu hele sifona basamaz olmuştuk gözler açılıyordu hemen, bir de maalesef çok çabuk hastalanan bir çocuk ay da 2 kez doktor yüzü görmezsek olmaz. Geçene kadar biz de kendimizden geçmeyiz inşallah..

Keşke herkese bunu anlatabilsem... Bu arada uzun zamandır buralara girmiyordum. Yorumlardan biliyorum gördüğüme sevindim

Kesinlikle öyle. Zaten sevgili Mune çok güzel bi yorum yazmış buraya. Harfiyen katılıyorum.

Ben evlenene kadar hep çalıştım, hayatımda ilk gittiğim tatil balayı için gittiğimiz İzmir di :) Hiç gezmedim tozmadım hep uğraştım ve istedim ki eşimle gezeyim tozayım... Belki gençliğimde gezseydim tadını alsaydım paramı harcasaydım hemen çocuk isterdim... Eşim de öyle, erkek arkadaşları hep evlenmiş tek sap bekar eşim kalmış, çok istiyordu gezmeyi tozmayı... Ve biz evlendikten sonra da kariyer anlamında ikimizin de çok yoğun olduğu dönemlere rastladı gene istediğimiz gibi gezip tozamadık. 6. yılımızda ilk kez 10 günlük bir tatile çıkabildik beraber:) Biraz beraberliğimizin tadını çıkarmak istiyoruz. Benim hiç bir zaman akşam 5 te eve gelen eşim olmadı, ben de eşim de eve girme saatimiz 19 ila geceyarısını geçti, toplantılar eğitimler seminerler... Bazı haftasonları bile birbirimizi göremiyoruz... Dolayasıyla bu kadar yoğunlukta ay sıkıldık doyduk hadi çocuk yapalım diyemedik... Şu an çok sorumluluk dolu olan hayatıma ekstra bir sorumluluk katmaya çok da hevesli değilim açıkçası... Zamanla oturursa düşünüyorum zaten ama şimdi benim için çok büyük yorgunluk ve eziyet olur farkındayım. Kaza eseri olursa tabi ki hayır demem, ama bakalım kısmet...

Evet. Zaten önünde sonunda olacak. İstesem de istemesem de bu bi zorunluluk bizim gibi toplumlarla.

2 cocugum var ikisinii de dunyalar kadar cok seviyorum. Gercekten cok degisik bir sevgi bağ bu. Oyle anneye babaya kocaya kardese karsi olan bir ask degil. Ama ayni zamanda cook ta buyuk bir sorumluluk gercekten. Cocuk sahibi olmak dunyanin hem en guzel duygusu hemde dunyanin en zor işi. Ve sunu da söyleyebilirim 2 cocuguma da tam anne olmaya hazirim dedigimi hatirlamiyorum. Bence hic bir anne eveeeet hazirim anne olmaya demiyordur. Ama karar esiniz ve sizin karariniz. Insallah hakkinizda dogru olan karari verirsiniz.

Kesinlikle değil. Ama bizim toplumumuzda inanılmaz bir mahalle baskısı var. Bekarken evlen derler. Evlenirsin çocuk derler. Çocuk yaparsın 2. çocuk derler. Kimseyi memnun edemezsin. Her boku elaleme göre yaşamak zorundaymışız gibi. Kimseye takılmayın. Bu eşinizle sizin verebileceğiniz bir karar.

Anladım. Sizin için gerçekten evlat olmuş cidden.. çok üzüldüm. O psikoloji var kadınlarda. Yerine koyma isteği. Mesela kadıncağız 47 yaşına gelmiş ama yetişkin çocuğunu kaybediyor. Sil baştan bir umut o yaşta tüp bebek deniyorlar. . Bakalım. 1 taneye karar verince inşallah her şey umduğumdan güzel olur...

Yes yes isine gelmedi dedigim elbette:) gorende kocani taniyorumda ondsn taraf oluyorum sanacak:) yaw soru soruyosun cevap veriyoruz begenmiyosun:)) asil sana lalalaaaa

Eşin istiyorsa durum farklı, biraz daha başbaşa kalıp birkaç yıl sonra düşünebilirsiniz. Zaten kedi annesiyseniz o da evlat bana göre ama çiftlerden biri istiyorsa insan çocuk mecburi gibi

Ben mi yazdım dedim bir an aynı şeyler bana da söylendi ama biz sizin kadar sağ duyulu olamadık, ben değil de eşim özellikle, baba olamayacağım diye çok korktu ve doktorlardan çok etkilendi. 6 ay visanne kullandım, bırakınca korunmayı da bıraktık eşimin isteğiyle hemen olmayacağını düşündüğü için ama ben ilacı bırakır bırakmaz hamile kaldım. Tamam hayat planlandığı gibi gitmez ama bizimki de fazla bodoslama oldu

Yakın arkadaslarim bu sebeple bosandi orta yolu bulamadilar Adam baba olmak istiyordu Kadin yani arkadasim tedaviye gitmeliydi tupler kapali ama gitmedi Severek ayrildilar..

Özellikleriniz isteklerinizin farkindaysaniz ne mutlu size. İstemiyorsaniz asla yapmayun derim cunku sevgisi evet cok buyuk ama sorumlulugu ve yorucu yönüde cok büyuk buyuk arzularla cocuk yapan insanlarin bile bir donem geliyor pili bitiyor inanki. O evlat sevgisi hic eksilmez o bambaska bir mesele ama demem o ki cocuk insani gerckten yipratiyor ve bunu istemiyorsaniz sirf sag sol elalem ne der istiyorlar diye cocuk yapmayin

Eşiniz çocuk sahibi olmak istiyorsa ve bınu evlenmeden önce söylemediyseniz bu durumda yapmak zorundasınız ya da adamın vaktini harcamayın dicem, tabiki olmak zorunda değilsiniz ama evliliğe karar vermeden önce haberi olmalıydı eşinizin

Ilk bir senw bebege karsiyim ama. sizin 3 sene olmus ve bebek beklentisi dogal ailelerin... cocuk sahibi olmak anne olmak gerçekten cok farklı bir duygu. Zaten bebegini koklamadan o hissi tam anlayamaman normal. Anac degilim diyorsun ama o bebeğin bedeninde oldugunu hissettigin anda anneeligini anlıyorsun. Bence anne olmalisin o duyguyu tatmalisin

Her evlilikte problemler olabilir, tartisma olabilir ama esinizden hakaret, küfür işittiginizi, dayak yediginizi, siz hamileyken esinizin "pismanim" dedigini, cocukla bile ilgilenmedigini filan yazmistiniz. Bu mu şimdi "gercek aile" olmak?

Evet zorunda. Ben yaptiysam herkes yapsin arkadas

Başkası için sakın çocuk edinme. Ben ne kadar çok istediğim halde hamilelik bulantı kusma işe gitme üçgeninde sıkıştım çok zor. Hele istemeden olsa şimdiye rahatlıkla depresyona girerdim eminim. İstedim diye sabredebiliyorum

Evet ben çocuk doğurucam ama içimde istek yok... H honey bunch Guru Anneler

cnm aynen senin gibiydim, 29 yaşında evlendim, hiç çocuk düşünmüyorum dedim hep. sonra doktorlar çikolata kistin var çocuk yapmalısın olmayabilir hayatın boyunca dediler. doğal yoldan bebeğim olamayacağını düşündüm durdum. eşimle dedik ki hep birgün istersek de olmazsa evlat ediniriz. evlendikten 3 sene sonra denemeye başladık, öyle arada bir. ve ben bugün 4 aylık hamileyim :))) testteki pozitifi görünce ağladım, güldüm, titredim, üzüldüm, çok sevindim, hayatımda tüm duyguları biranda yaşadığım başka bir günüm yoktur. hastanede kan sonucunu aldığımızda eşimle beni görenler senelerdir çocuk hasretiyle yandığımızı düşünmüştür eminim. birbirimize sarılıp ağladık öyle mutlu oldukki. o an anladımki ben anne olmak istiyormuşum da haberim yokmuş. karnına düştüğü zaman sen zaten onu istediğnii anlıyorsun.

Allah uzun ömürler versin kuzucuğa tam olarak sizin içinize düşen sevgiden istekten gelmesini istiyorum... aksi takdirde baş edemem... Hayırlısı.

Benımde bır kızım var 8 yıl sonra oldu Cok ıstedım tup bebek yavrum Ama sımdı ıkıncıyı aslaa dusunmuyorum Rabbım evladıma tum cocuklara saglık versın Bebek dusuncesı benı boguyor ruyamda goruyorım arada hamıle oldugumu aglayarak uyanıyorum ıkı cocuk annesı olamam gibi gelıyor Tekrar hamılelık doğum buyume asamaları benı cok korkutuyor Allah isteyene versın ınlh Cok sorumluluk ısteyen bısey hem maddı hem manevı...

Her evli çift çocuk sahibi olmak zorunda değil. isteyerek ya da zorunluluktan. sebep ne olursa. biz istiyoruz şimdi ama olmuyor, bana kalsa kısmet derim zamana bırakır olursa olur olmazsa olmaz kafasındayım. ta ki çevremdekilerin çok bilmis düşüncelerini fikirlerini duyana kadar. modum düşüyor benim, etkileniyorum. üzülesim yokken bile üzülüyorum Önceki

Eger cinsellik vs evlilik disi yasayabiliyosan evlilik bencede sart degil. Tamam sevdin asik oldun vs ama o askta kalmiyo yani:)) ayni evdede yasayabilirsin belki. Ha sorun bi imza mi? Kimine gore evet kimine gore hayir. evlilik sart degil bence ama cocuk icin sart. Ha buarada cocuklar icin katlandigimiz seyler oluyor evlilikte. Eger cocuklarimiz olmasaydi daha kolay koparabilirdik evlilik bagini. Bana gore daha az bi onem tasiyo o zaman, ama kisiye gorede degisen birseybu tabii esmaa_9153 2 prenses

Ben de sizin gibi düşünüyorum. Hatta bu konuda çok bencilim. Hayatımın geri kalanını bir cana adamak, onun sorumluluğunu üstlenmek, fedakarlık yapmak bana göre değil. Ben bu dünyaya bir kez geliyorum ve dünyanın nimetlerini doya doya yaşamak istiyorum. Benim için, altını çiziyorum benim için, çocuk demek dert, tasa, aşırı sahiplenmek, kendinden ödün vermek demek. Kendimi seviyorum. Bu hayatı seviyorum. Bu hayatın tadını çıkarmak istiyorum. Eşim de ben de bu konu hakkında görüşlerimizin aynı olması benim için büyük avantaj. Aile baskısına gelecek olursak, eşim ve ben ne zaman istersek o zaman olur diyoruz. Çocuk hiç istemiyoruz dersek bu sefer "ama hayat çocuksuz olmaz bla bla.."diye başımızı şişirirler. O yüzden, siz kendinizi ne zaman hazır hissederseniz o zaman yapın. Kimsenin baskısıyla hareket etmeyin. Çocukla ömür boyu siz ilgileneceksiniz onlar değil.

Her evli kadın anne olmak zorunda değil elbette ama siz bu konuda eşinizle hemfikir değilsiniz ki zaten..

Ahajaj acaba bizim gibilere mi Rabbim boyle zor cocuk veriyor?

Ayni bende böyleydim. hic icimden gelmiyordu 12 yillk evliyim bu aradaa. hic cocuk isteğim yoktu olursa olur olmazsa olmaz mantigiydi taki gecen seneye kadar.7 senedir korunmuyirim olmuyordu ve isime geliyodu bu benim sanki. simdi deli gibi istiyorum ve o kadar pismanimki neden uğraşmadım caba gostermedim diye. ve 38 yasindayim. drlar yumurta rezervlerimim azalmaya bsladigini söylüyor. tup bebek yaptırcaz kismetse ama simdide esim pek istemiyor. o zmanlar o istiyordu bem iseksizdim. simdi hevesim kalmadi hic diyor. cok uzgun ve cok pismanim...

Evlenmeden önce bu korkacağım bi fikir değildi. Sonradan oluştu. Sanırım üzerinde uzun uzadıya düşünmek evlendikten sonra olduğu için. Alys

icine o istek anne olmadan gelmezki zaten misal ben 12. haftamda usg de bebegimin hareketlerini gorunce anladim anne oldugumu. o zmn baglandim bebegime. her kadin anaç ruhla doğmaz ki sonradan anaçlaşan da olur. icinde vicdan merhamet varsa her kadinin anneligi tatmasi gerektigini dusunurum. ilk bebegim olcak nasipse ama bu duygu anlatilamaz. dusunsene senin kokunla durucak senin sutunle doyucak. her an sana muhtaç. sen karsiliksiz sevginin de var oldugunu fsrk ediceksin. cok cok baska duygu tarifi yok ve yasamadan da anlayamazsin. ayrica esin cocuk istedigi halde sen istemiyorsan haliyle yasiniz da ilerliyo esinle oturup konusmalisin. bana esim ben hayatim boyunca baba olmak istemiyorum istemicem dese ben bosardim sahsen. benim annelik istegimi elimden almaya hakki yok derdim.

Hah sorunu bulduk:) kusura bakma ama esini resmen kandirmissin! Cocugun ismini bile dusunun ama evlenince cocuk istemem. Haksizlik yapmissin net, hayaliylede oynuyosun adamin

Sorun yaş sanırım ama 5 senedir uğraşıyorum. yaşım 40 oldu. Br kez hamile kaldım o da boş gebelikti. Tüp bebek sürecindeyim. İnşallah bana da kısmet olur analık. Eşinizle huzunuz daim olsun inşallah. Kim ne der düşünmeyin hiç. Hayatta ne istediğini\istemediğini bilmek kadar güzel bir lütuf yoktur. Bu lütfa sahip insanlarda hep en zararsız en haddini bilen insanlar olurlar, tecrübelerim bana bunu gösterdi. Yolunuz açık olsun.

Ee bunu evlenmeden konusmadiniz mi? Hic cocuk hayali kurmadiniz mi? Sahsen konusup yan cizenlerde oluyo sonradan gerci. Esim istemeseydi bosardim onu.. niye? Cunku flirt zamani vs cocuk hayalimizi konusurduk. Sonradan istemiyom dese yapamazdim sanirim

Fikrine tabiki saygi duyuyorum ama bundan 15 yada 20 yil sonra ayni fikirde olucakmisin. Birde bunu dusun derim. Belki o zaman keske diyeceksin ama is isten gecmis olacak.

şuan yenisin canım ama uzun yıllar evli kalsan ve evinde bir çocuğun olsun istersin. Çocuklu ev neşe katıyor herşeye farklı bakıyorsun. Ben 2 yıl hiç istemedim sonra istedim 2 yıl olmadı sonra 3. tüp bebek denememde oldu. Sakın büyük konuşma ben büyük konuştum planlı programlı yapıcam dedim sonra da isteyince olmadı.

maşallah allah bağışlasın

Alla size en kısa zamanda nasip etsin inşallah. Umudunuzu kaybetmeyin İlla ki olacak.

Eşimi severek evlendim. Çok da mutluyum allaha çok şükür. Ama ikisi ayrı konu bence. Eşimle evlilik dışında nasıl birlikte olabilirdim ki?

Çocuk istemeseydim evlenmezdim

Sizin ne istediğiniz ne hissettiğiniz çok önemli o çocuğu büyütecek olan sizsiniz. Kuralmış gibi bebek yapılmaz bencede. Ama şu detayıda vermek isterim eğer ufacık bir isteğiniz olursa şüphe etmeyin yapın çok güzel bir duygu :) sevgiler

Sanki benim için açmışsın bu konuyu konu sahibi, selam Bende 3 yıllık evliyim yaşım 25. 3 yıldır bende çeşitli bahanelerle erteliyorum. Hatta sanırım sırf çocuktan kaçmak için master yaptım doktora bekliyorum hayırlısıyla. Bebek korkumdan profesör olup çıkacağımbu gidişle iyi mi Sınıf öğretmeniyim. Çocukları severim, hatta çok severim. Ama aynen dediğin gibi hiçbir çocuğa keşke benimde olsa diye bakmadım. Zaten okuldan çıktığımda gözüm çocuk görmek istemiyor. Önümüzdeki sene düşünebilirim diye düşünüyordum eşim de ciddi bir istek içine girdi şu sıralar. Gel gelelim ben bu haleti ruhiyedeyken dün çikolata kistimin olduğunu öğrendim hemde 4. evre. Doktorum adetimin 3. günü çağırdı beni, bebeğe engel bir durum var mı diye bakacak. Eğer varsa 1 sene erteleyecek süren yok Cici, acilen çalışmalara başlaman gerekecek dedi. Olmadı aşılama, o da olmadı tüp bebek başlayacağız falan dedi. Bu kistin tek tedavisi doğum, ameliyat etmek istemiyorum yumurtalıkların zarar görür dedi. Bebeğe de, bebeğimin olamayacağını duymaya da hazır değilim. Biran önce bebek çalışmalarına başlamaya falan da hazır değilim. Dumur olmuş vaziyette mala bağladım, KK'da takılıyorum işte.

Yaşınızı şimdi fark ettim. şuan bunu söylemek kolay. Gelin bi 35-40 yaşına.

Evet dondurma işlemi yapılıyor. Şimdi sorun olmayabilir ya ilerde eşinde sorun olursa. Sakın yanlış anlama benim de yumurtam vardı. Ama malesef eşimde sorun var ve eşim ameliyat olmuyor olsa da %20 şans veriyorlar. Zaten evli bi kadının yumurta dondurma işlemini yapmıyorlar. Embriyo dışında.

O sizin görüşünüz tabi ki. Evlenmeden birlitelik de bana göre değil. Ben her zaman kalbimle hareket ederim ve hiçbir zaman yanılmadım çok şükür. Size de mutluluklar. Önceki

Kesinlikle katılıyorum M MissHayaLet Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Esinle cocuk konusunu konusmadiniz mi? O zaman istiyo gibi yapip simdi istemiyosun yani?

Ya evet ben de bu kafayı merak ediyorum... Dün birine sordum burda cevap vermedi, çocuk yapmayacaksam niye evleneyim diye, evliliği çocuk için mi yaptınız dedim. Cidden bunu merak ediyorum ben, çocuk için evlilik yapılır mı? Yaşlanınca yalnız kalmayayım deniyor, o çocuğun ne kadar yaşayacağı, sağlıklı olup olmayacağını, senin yanında olup olmayacağı ne malum? Sonra da çocuklara baskı yapılıyor, istediğim kişiyle evlen benim lafımdan çıkma niye yaşlılıkta yanımda olman lazım ben seni bunun için doğurdum. Hayvanlar da insana dost olur hem de bir çok insandan iyi, yaşlanınca bir evcil de edinebilirsiniz yalnız kalmamak için...

Ben de çocuk sahibi olmak istemiyorum ve bu konuda eşimle hemfikiriz. Bana da çok söyleyip duruyorlar, işte ilerde pişman olursun, çocuk evin neşesi vs vs. Ama her evli çift çocuk sahibi olmak zorunda değil. Ki ben, oldum olası istemedim ve çocuk da sevmem. Eşimle en başından bunları konuşarak yola çıktık. İşin özü, çocuksuz bir hayat tercih ettik ve çok şükür mutluyuz. Minik bir köpeğimiz var, benim için evlattan öte. İnsanlar hep konuşur. Ben artık zerre umursamıyorum ve bizim hayatımız deyip geçiyorum. Hayat sizin.

Merhaba arkadaşlarım. 30 yaşındayım ve 3 yıllık evliyim. Gel gelelim ki başta eşimin ailesi sürekli bebek beklentisi içindeler . Ben eşimle çok şükür çok mutluyum. Hiçbir sıkıntımız yok. Şunu düşünüyorum ki her kadın anaç ve anne olmak için yaratılmamış zannımca. Çocukları severim onla ilgili bir sıkıntım yok. Ama evliliğim süresi boyunca hiçbir zaman bir çocuğa "benim de olsa" diyerek, içimden geçirerek bakmadım. Etrafımdaki insanlar çocuğum olmayacak diye benden çok korkuyorlar. Ki ben tüp bebek merkezinde çalışıyorum. Her gün gözümün önünden onlarca kadın geçip gidiyor. Onların acı ve meşakkat dolu tüp bebek serüvenlerine şahit oluyorum. Ama bana sorduklarında "ya senin de olmazsa 30 yaşındasın" diye. "Olursa olur. Olmazsa olmaz" deyip geçiyorum. O zaman da garipseniyorum diğerleri tarafından. İşin özü, eşim de kabul etse kimseyi takmayıp hiçbir zaman çocuk sahibi olmasam ah demem gibi geliyor bana. 3 yıldır çeşitli sebeplerle bebek işini erteliyoruz ve bu benim işime geliyor. Siz ne dersiniz hanımlar? Bu konudaki fikirlerinizi merak ediyorum.

Sizi hiç garipsemedim hatta hoşuma gitti. Ne istediğinizi biliyorsunuz. Bence eşiniz istediği için göze alabilirsiniz ama başkaları baskı yaptıkça İnsan daha çok soğuyor hatta gıcık olmaya başlıyor bu baskıyı yapanlara

Hayır zorunda değil. Eğer hazır olmadan bir evlat sahibi olmazsanız çok sorun yaşarsınız, böylelikle iyi anne de olamazsınız.

Tabi ki... belki de öyle olacak. Buralara girersem mutlaka açarım

Istemiyorsaniz yapmayin. Sartlariniz uygun degilse yapmayin. En onemlisi, en basta dedigim; istemiyorsaniz yapmayin :) Bakacak, buyutecek, bu buyuk sorumlulugu tasiyacak sizsiniz. Karar sizin elbet. Ben ozgurlugune duskun, gezen, tozan, bircok kulturel, sosyal ve de sportif aktiviteleri seven biriyim. Ama cocuk sevgisi bi kere beynime, kalbime bi girdi; gozum hicbir sey gormedi :) Onu cook istedim, Allah omur versin kuzuma, kirpiginin teline kurban olurum :) Esinize zamana ihtiyaciniz oldugunu hazir olmadiginizi soylediginizde cok israrci degilse sorun da yok zaten. Millet konusur zati hep.

Evet. Hiç mi içinde yok diyorlar. Yoo diyorum garipsiyolar beni. Halbuki bence de. İstemeyen olsa bile söylenmiyor

Aynen öyle. Gerçekten mutluluğumun tadını çıkarıyorum. İnşallah sizin için de güzel olur her şey. Bana eşim istemiyorum dese sanırım sevinirim. Ben bazen "bak ne güzel hayallerimizi yaşarız, paramızı biriktiririz, şöyle olur böyle seyahatlere çıkarız" diye güzel hayaller kurdurmaya çalışıyorum. Hiç kandırmaya çalışma diyor

Aynen öyle. Ben de beklemedeyim. Biraz daha zamanım da var. Bakalım..

Valla bebek bakmak cok zor. Bir grip oldu alt tarafi dersin, 1 haftadir uyumuyorum. Bakimi maddi manevi endiseleri insani 100 yil yoruyor. Laylayloy yansitiyor cogu insan ama asla oyle degil. Cok agir bir sorumluluk. Tabi at kenara dogan buyur mantiginda olanlari kast etmiyorum... 4 ayda bittim tukendim o kadar soyleyeyim. Bu kadar agir yukun altina 5 yil girmeyi reddettim, sonunda esimin yogun talebi oldu... Zorunda degilsin yani. Hele ki sart mi ki diye dusunuyorsan oyle bebek diye olup bitmiyorsan daha zor bakarsin

Sevindim sizin adınıza

Çok teşekkür ederim <3

nasıl birisin bilmıyorum o yüzden sana söyleyeceğim su ki bence doğurmakla anne olunmuyor. Eğer çocukla ilgilenmeyecek ona sevgi veremeyeceksen çocuk sahibi olma. Üzülüyorum doğurup çocuğunu basıdnan atmak ıcın çoçuğunun elıne aksama kadar tablet veren yada ne bilim hıc bırseyleriyle ilgilenmek ıstemeyen annelerın gözümde zerre değeri YÖK. O evlatlara da yazık degil mi? Keşke baştan konussaydınız esınle sonuçta onun baba olma isteme hakkını onun elınden alamazsın. Sonuçta bu sağlık degil keyfi bi karar. Bence çok iyi düşün. Onu kucağına aldığında tüm duyguların degısebilir ve neden daha önce anne olmadım dıyebilirsin

Çocukları her zaman çok sevmişimdir evliliğimin ilk anından itibaren istedim ama olmadı tüp bebekle 3. Senemde kavuştum her ne kadar çok istemiş olsamda ilk aylar çok zorlandım şimdi çok daha kolay geliyor bakımı, evlat dünyada sana hiçbir duyguyla tarif edemeyeceğim bir lutuf bunu ancak anne olduğunda anlayabilirsin ama sana bunları söylememin sebebi şu gerçekten hazır hissettiğinde ve istediğinde anne olmanı öneririm oldukça zorlayıcı bir durum, başkaları için olmaz, kendin istemelisin çünkü hayatın artık o oluyor...

Aminnn. Sizi anlayabiliyorum. Merak etmeyin her şeyin çözümü var. Tüp bebekle sahip olabilirsiniz. Bu süreçte kendinizi helak etmeyin. Pozitif olun. Bence olacak

Yumurtan var Yumurtalıcaksıňnnnnnnnnn

Yaşımız aynı sizinle, ben 6 yıllık evliyim. Eşim benden 13 yaş büyük. Evlenmeden önce çocuğumuzun ismine kadar karar veren eşim sonradan hiç çocuk falan istiyorum dememeye başladı Arada bayağ sıkıntılı zamanlar yaşamıştık, şimdi yeni düzeldik sayılır belki zamanla düşünürüz... Allah kısmet ederse tabi.. Ama ben de sizin gibi hiç bir zaman anaç diye tabir ettiğimiz kişilerden olmadım. Kimsenin bebeğine iç geçirmedim özenmedim.

32 yaşındayım, Allah nasip ederse bebeğimi kucağıma aldığımda 33 olucam. Ben hiçbir zaman çocukları seven bir kadın olmadım. Bebekleri ise biraz. Ama yalan yok sokaktaki hayvanlara deli oluyorum. Sanki hepsi benim evladım. evde de 2 kedim var. Bazen eşime diyorum ki "evde evcil hayvanı olmayan insanlar nasıl yaşıyor ki" Çünkü en büyük eğlence ve stres kaynağımız onlar. Ben geç evlendim. 1 seneyi tamamladım hamile kalmak istedim. Peki çocukları sevmeyen, ayy benim de bebeğim olsa diye hayal kurmayan bu kadın neden anne olmak istedi? Çünkü hayatıma bir neşe gelsin istedim. Kedilerimi bu kadar seviyorsam, kendi evladımı kim bilir ne kadar severdim.. Sevdiğim adamla aramızda koparılamayacak bir bağ olacaktı. Hayatım her zaman bu yaşlarımdaki gibi geçmeyecek. Yanımda bir dayanağım olsun istedim. Annemin, çocuklarını herkesin üstüne koymasından pay biçtim. Karar sizin kararınız, tek dileğim bundan hiçbir zaman pişman olmamanız.

Aman istemiyorsanız sakin hamile kalmayın, gerçekten istemeden olan çocuklara çok üzülüyorum yazık o hayatı haketmiyorlar

Yaaaaa hiç tanımasam da size kocaman sarılıyorum. Aynı durumları yaşamışız tek fark benim eşim de istemiyordu. Yıllarca çocukları çok sevdik ama uzaktan pek hevesimiz yoktu bir ara denedik çok kısa ama araya başka şeyler girdi yine heves kaçtı derken daha yeni yeni bir anda o istek geliverdi. Hala bir yanım acaba diyor ama benimle aynı fikirde olup anne olunca anneliği seven birini görmek beni çok mutlu etti. İyi ki paylaştınız hislerinizi çok teşekkür ederim.

Ben hicbir zaman oturup çocuk sahibi olsam mi çocuklu hayat nasildir ben buna hazır miyim diye düşünmeye fırsat bulamadım çünkü evlendim bi ay sonra hamile kaldığımı öğrendim. Evet hic ama hic kolay değil şuan bu saatte ayaktaysam iki haftadır hasta olan çocuğum yüzünden yani artik aralıksız bi saat uyumak nasıl bir şeydir unuttum. İlki tam buyudu derken ikincisi oldu ikinci hamileliğim çok zordu ard arda iki çocuk gerçekten ben hic hazır değildim ve asla boyle bir hayata hazır olamazdım. Ama hep dediğim şey iyi ki hemen olmuş iyi ki ikisi de ard arda olmuş. Onların sevgisi, onların sarılması kokusu dünyadaki hicbir sevgi hiçbirşey beni bu kadar mutlu etmedi. Bu duygu bambaşka yaşamayan asla bilemez. Her kadın anne olmalı mi dersen ben bu sevgiyi bildiğim için evet olmalı çünkü dünyadaki bu en güzel duygudan mahrum kalmamalı derim. Çünkü bu duyguyu yaşadım biliyorum. Ama sen bilmediğim için bunun gereksiz olduğunu da düşünebilirsin. Evet evlat en büyük sorumluluk bu devirde bir çocuk yetiştirmek her açıdan zor fakat çok da güzel. Kelimelerle ifade edilemeyecek kadar başka birşey. Yine de karar senin sonuçta kimse çocuk istemiyorsun diye sana birşey deme hakkına sahip değil. Ben önceden çocuk nedir hic düşünmedim bile dediğim gibi evleneyim de bir çocuğum olsun demedim ilki hemen oldu ve o çok küçükken bir tane daha mutlaka olsun istedim daha calismalara başlamadan ikinci de geldi. Birlikte oynamaları sarilmalari beni öyle mutlu ediyor ki anlatamam her saniye benim için şükür sebebi. Ben önceden bu kadar bebek seven biri de değildim hani bir çocuk görünce nasıl oynanır nasıl sevilir onu bile bilmezdim. Yani bu sevgiyi her kadın yasamalı diye anne olmalı diyorum ben yoksa zorla çocuk sahibi olmak zorunda değil kimse tabiki...

Aynen öyle. Ben de birkaç kişiyi payladım. Artık sesleri çıkmıyor

Kısmet gerçekten. Olsun erkenden nasip olmuş... maddiyat hiçbir zaman toparlanmıyor zaten fazlaca bi gelir yoksa. Delik kovayı dolduruyoruz biz de 3 yıldır

Aynen. Eşlerin birbirlerinden uzaklaştıklarını çok duydum çok okudum... bu da korkutucu Önceki

Cocuğum olduktan sonra, hayretle bakar oldum boyle kolaycana cocuk yap diyenlere... Sanki hamileligi dogurması buyutmesi cok basitmiş de, aman yapiver bitane diyenlere aklim almıyor... Isin kötüsü bu sanirim dünyanın var olusundan beri boyle... Resmen kadın kadını cukura sokuyor Bu kadar kolayca cikmamali bu laf ya

O değil de asgari ücrete geçinebilen insanlar var hala, burada önemli olan beklentiler. Tatil, sinema, dışarı da yemek, kahvaltı aramayan, gezse de olur, gezmese de tarzında bir insan daha çabuk adapte oluyor gözlemlediğim. Ben aklımda olmayan bir unvanı bir anda alınca çok bocaladım. Kuzenim yeni evli şuan daha 6 ay olmuştur ona baktıkça burnumun direği sızlıyor bazen, şöyle 2 kadeh bir şeyler içmeye gidelim desek gidemeyiz, sinemaya gitsek desek onu da yapamayız Tek baş başa tatilimiz balayı idi sonra tatile gidemedik. Şimdi de imkanlarımız arttı ama bu seferde benim içimden gelmiyor sanki hiç bir şey.

Valla çok güzel... Mükemmel. Allah bozmasın. Pişman olacak olsanız bunu içinizde bi yerlerde emin olun hissederdiniz. Çok haklısınız.

Bende anneyim ve nasipse 2. yi de düşünüyorum. Kendimi bildim bileli çocukları severim iyi de anlaşırım. Anne olamasam baya üzülürdüm eminim ki. Ama herkesin düşüncesi, isteği farklıdır. Sırf evlendim çocuğum olmalı diye düşünüp çocuk sahibi olan, ilgisiz, sorumsuz ebeveynleri gördükçe, okudukça sizin gibi düşünenlerin fikrine saygı duymaya başladım. Çok isteyerek anne olduğum halde bazen omuzlarımda çok büyük bir yük varmış gibi hissediyorum. İlerisi için endişe ediyorum acaba iyi yetiştirebilecek miyim diye. Bu devirde çocuk sahibi olmak çok zor. Eğer eşinizde sizinle aynı fikirdeyse hayatınızı istediğiniz gibi yaşayın, illaki çocuk sahibi olmak zorunda değilsiniz.

Aaaa bak çok güzel fikir dondur mutlaka, bende gezeyim biraz dedim bir de rahata alışmıştım 35 de yumurta bitti çocuk yok tabi. Kuşlarım var sokak kedilerim köpeklerim var anneyim yani. Bir de en mükemmel koca bile bir süre sonra bi offf dedirtir. Çok severim eşimi ve sorunsuz evliliğimiz de olsa aşk kalmıyor

gerçek bir aile olmak için çocuk olmalı. her canlının bir üreme ve soyunu devam ettirme arzusunun olduğunu düşünüyorum. aksi takdirde hayatta olmazdık. şimdi çocuk istemeyebilirsin ama menapozdan sonra pişman olabilir mi, pişman olmayacaksan çocuk yapma bence de...

Zorunda değil ama Bebek evin neşesi Bence isteseniz güzel olur Olmasa da sağlık olsun

Cocuk sahibi olmak istemeyebilirsiniz, ama ileride olur diyorsaniz ertelemek mantikli degil. cocuk be kadar erken olursa o kadar iyi, Anne babanin sabri daha cok oluyor, cocugun Anne babayla gecirecegi yillar artiyor yoksa cocuk daha cok gencken Anne baba yasli oluyor vs vs

sen nasıl istiyorsan öyle yap canım. ne zaman istersen ne zaman hazırsan ozaman. elaleme bakma. onlar çocuk olunca gelip iki yardım etmezler anca konuşurlar

Çocuk sahibi olmayı istemek kadar istememek de doğal. Her kadının içinde bu duygu saklıdır olayına çok inanmıyorum ben. Sadece kadın olmak, anne olmayı istemeyi gerekli kılacak diye düşünmek bana saçma geliyor. Bakmayın çevreye; insanların beklentileri bitmez. Kızım daha bir buçuk yaşında "Yapıver ikinciyi birlikte büyüsün." cüler o kadar çok ki.

Sanki saksıda çiçek yetiştirmek kadar kolay bir iş çocuk büyütmek. hoş o bile çok basit değil ki

Ya bu meselelere herkesin yorum yapmasi cok komik geliyor, kari koca karar verirler yani, ne diye yorum yapilir ki. Benim 2 cocugum var, akrabalar karar verdiler sagolsunlar 3. yu yapmayacakmisim Yani hic kisisel durumunuza ozelmis gibi dusunmeyin, kimseyi asla memnun edemezsiniz. Bosverin nasil huzurluysaniz oyle, insan evinin kapisini kapattiktan sonra kendi kararlariyla yanliz kaliyor

Ben de sizinle aynı fikirdeyim. Herkes anne baba olmak zorunda değil. 29 yaşında bekarım. Hiç öyle evleneyim de çocuk yapayım derdim yok. Günün birinde evlenip çocuk istesem ve olmasa da tedavilerle falan uğraşacağımı sanmıyorum. Olmuyorsa olmuyordur derim ve kapanır konu. Çocuk diye ölüp biten bir yapım yok. Sizin, benim gibi düşünen tonla kadın var. Ama toplum baskısı mıdır, üremek zorundayız diye şartlanma mıdır, pek öyle ortaya atmıyor kimse bunları.

kesinlikle öyle yapıyorum. hem eşinizin varmış madem neden istiyor dicem ama erkekler de kadınlar da o konuda garip. 8 tane çocuğu olup 2. eşten tüp bebekle bebek yapmaya gelenler var. aklım duruyor... smuwiLa

Elbette değil ama ben olaya biraz farklı bir açıdan yaklaşmak istiyorum. Tüp bebek merkezinde çalışıyorum demişsiniz ve oradaki kadınların acılarıdan bahsetmişsiniz. Acaba siz "ben acı çekmek istemiyorum olmayacaksa o yüzden hiç olmasın" diye düşünürken kendi anaçlık duygularınıza biraz ket mi vurdunuz ki? Yanlış anlamayın asla psikolojinizi yargılamak yada sorgulamak bana düşmez ama genelde bu tarz psikolojik travmaların fazla olduğu ortamlarda bir şekilde bulunan kişiler o durumundan kaçma eğiliminde oluyorlar o yüzden bunu merak ettim şahsen

Siz milleti boşverin kendinizi biraz daha hazır hissettiğiniz bir dönem korunmayı bırakarak akışına bırakırsınız olayı, nasipte varsa zaten olur

tabi ki herkes anne olmak daha doğrusu doğurmak zorunda değil, zaten dünya yeterince kalabalık, ekonomik krizler, savaşlar, çevresel faktörler, kıtlık ve nükleer tehlikelere girmiyorum bile. ayrıca neden kendinize ömür boyu taşıyacağınız bir sorumluluk yükleyesiniz ki?

Ya tam emin olmadan çocuk yapıp da bundan dolayı pişmanlık yaşarsa? O daha kötü değil mi? Zira açıkça dile getirilmese de çocuk yaptığı için pişman olan çok kadın var. Kadın çocuk doğurur doğurmaz çocuk sevgisi ve annelik içgüdüsü gökten zembille inmiyor

Çok doğru dediniz. Herkes nasıl işine gidip geliyorsa benim de işim orası olduğu için belki de zamanla içime işledi ben fark etmeden. Ben de bi psikologa danışıcam mutlaka öncesinde.

Gel yamacıma ben anlarım senin halinden :) üç yıldır tatile gitmiyorum. Bir kez oğlumla adalara gittik iki günlüğüne. Uzak bir yere gitmeye cesaret edemedik. Eve nasıl döndük anlatamam. İkimiz de o gün tövbe ettik çocukla asla tatile gitmeyeceğiz diye. Biz herhangi bir yerde oturup yemek bile yiyemiyoruz. Sürekli bir koşturma ve kaos hali var. Sinemaya en son ne zaman gittim unuttum. En son ne zaman müzik dinledim unuttum. En son ne zaman sıcak çay içtim onu da unuttum :) İnatlaşma, ağlama, tutturma, etrafa saldırma, olmadık şeyler isteme ve dahi sürekli hareket etme. Ne ararsan var benim sıpada. Yemek yemesi sorun, uykudan nefret ediyor haliyle uykuya geçiş sorun. Dışarıya çıkmak sorun. Evde durmak sorun. Bazen o kadar Çaresiz kalıyorum ki "idrak sakin ol o sadece bir çocuk" diye söyleniyorum sonra oğlum geliyor "anne çok üzülmüş, sarıl anneye diyor" gel de sürdür kızgınlığı sonra. Geçecek diye umuyorum arkadaşım. Yani inşallah :)

Hamilelik ve doğum bebek sahibi olmanın en sorunsuz kısmı bence, yanlış anlaşılmasın kimi hamilelik ağır geçer, doğumda birtakım komplikasyonlar olur veya hamile kalmayla ilgili sorunlar yaşanır ben bunlardan bahsetmiyorum, herşey normal seyirinde gidiyorsa gebelik ve doğum da hiçbir şey yok, mesele bebek doğduğundan itibaren siz ölene kadar ki süreçte olanlar, doğumdan itibaren artık bir bireyin sorumluluğunu alıyorsunuz ve bu sorumluluk ömür boyu sürüyor, çocuğunuzu iyi, ahlaklı, vicdan ve merhamet sahibi dürüst biri olarak yetiştirmek için var gücünüzle çaba sarf etmeniz gerekiyor, siz çocuğunuzu bu şekilde yetiştirirken aynı zamanda dışarıdaki kötülüklere karşı da devamlı algılarınızın açık olması, çocuğunuzu tehlikelere karşı bilinçlendirmeniz gerekiyor, devamlı güncellemeniz lazım anneliğinizi çünkü zaman değişiyor, çocukların sorunları da değişiyor haliyle. Benim çocukluğumda uyuşturucu nedir bilmezdik biz, adını bile duymamıştık ya da pedofili nedir bilinmezdi, komşu amcalardan sakınma diye birşey olmazdı, akıllara gelmezdi böyle şeyler, belki de yaşanmadığından herkesin komşusunu aile bireyi gibi gördüğü bir dönem olduğundandır bilmiyorum, bebekken yaşanan yaş sendromu, büyüme atakları, ergenlik dönemi nedir bilinmezdi, daha kendi halinde, basit ve anadan babadan kalma metodlarla büyütülürdü çocuklar. Artık zaman değişti, herşey gelişti ama tehlikelerde çoğaldı, eskiden bilinmeyen herşeyden artık korkar olduk, küçükken ayrı endişe duyuyorsunuz, büyüyünce ayrı korkuyorsunuz, belli yaşa kadar pedofili kabusunuzken, belli yaştan sonra saplantılı bir aşığa denk gelirse diye panikliyorsunuz. Çocuk ömür boyu sorumluluktur, o yüzden ben çocuk sahibi olmak istemeyen kadınları çok iyi anlıyorum, onların zorla çocuk sahibi olmaları yönünde telkinleri de uygun bulmuyorum, her kadın anaç olacak diye birşey yok, ki her kadın anaç değildir, anaç doğsaydık, annelik duygularımız doğuştan olsaydı, bugün kendi elleriyle çocuğunu öldüren kadın haberleri okumazdık ya da anneleri tarafından terk edilmiş çocuklar için bir kurum olmazdı.

Tabi ki olmak zorunda. Çünki biz anne olmak istiyoruz. Her keste bizim gibi olmak zorunda. Her kes hayatını Bizim keyfimize, isteğimize göre yaşamak zorunda. Asla kendi hayatları, seçimleri olamaz.

Cogu insan yaslandiginda yalniz kalmamak icin yapıyor. Cevremde doğru düzgün evlilik bile yok, eşimle aramızdaki bağı sevgiyi kıskanıyorlar ama 2. Çocuk yapmaktan vazgeçmiyorlar. Çoğu kadın olan bir yerde çalışıyorum, benim önümde kocasına telefonda kufur edip saydırıp suratına kapatan mi gerçek aile şimdi? Bir gun yuzleri gulmuyor ama birbirlerini gazliyorlar surekli ayy cocuk yap diye. Hic te öyle bir gülüşü yeter de olmuyorlar büyüyünce. O çocuk bebek kalmıyor. Her gün dert anlatıyorlar.

Canım söylediklerine katılıyorum ne mutlu çiftler var çocuk sahibi olmayan mesela benim bir yakınım var kızın çocuğu hiç bir zaman olmayacak ama onun bu haliyle bile bile evlenen onu çok ama çok seven kocası var. Ve gerçekten çok mutlular. Tabi bu durum iki tarafın uyumuyla alakalı eşlerin ikisi de istemiyorsa çok da güzel geçinip mutlu olabilirler. Ama biri isteyip biri istemiyorsa işte o zaman bişeyler yolunda gitmemeye başlayıp mutluluk belli zaman sonra mutsuzluğa dönüşebilir. Aynen dediğin gibi mutlu aile olmaya başarabilmiş çiftlerde çocuk evlilik bağını daha da güçlendiriyor. Ama aile bağı tam kurulmadıysa sürekli bir sorunlar varsa aman çocuk olsun düzelir düşüncesine de karşıyım. Asla bir çocuk bozuk bir evliliğin düzelticisi olamaz. Söylediklerin çok doğru ben sadece senden farklı olarak bir kaç noktayı da belirtmek istedim.

benım çok şükür bir kızım var ve yıllarca kv yüzünden dogurmadım ama öyle böyle değil lafını bile ettirmiyorum kıyamet koparıyorum anne abla koca arkadaş hiç fark etmıyor herkesin ağzının payını veriyorum veee kızım buyudu kardeş istedi ona dayanamadım tamam dedim şimdi 3,5 senedir uğraşıyorum ve olmuyor tüp bebek bile yaptık hamıle kaldım kalbi durdu tekrar kaldım boş gebelık her ay döktüğüm gözyaşını görünce ben kendime bile inanamıorum, ben neydim ne oldum diye, allahım herşeyi gönlüne göre nasip eder inşallah güzel kardeşim

Herhangi bir saglik probleni ya da ciddi maddi inkansizlik yoksa Cocuk yapmak istemesem evlenmezdim.

Her kadında annelik yok yani doğal döngü içinde de çocuk ömür boyu annenin üzerinde kim ne derse desin. İstememeniz normal bu konuda suçlu hissetmeniz ya da eşiniz aileniz istiyor diye kendinizi zorunlu hissetmek zorunda değilsiniz. Ha başkasının çocuğunu görüp istemeyen ama çocuk sahibi olunca değişen çok insan var. İstemiyorsanız eşinizle konuşun kesin bir dille. Hatır için çocuk yapılmaz. Kimseye bir açıklama yapmak zorunda da değilsiniz. Kendiniz için yaşıyorsunuz bu hayatı. Hissettiğiniz şeyler gayet normal.

Sen bensin galiba. Tek fark ben 1 senelik evliyim ve çocuklardan hiç hoşlanmıyorum. Herkes pek bir dertli. Illaki doğurmak zorundaymışımcasına

Eşinle evlenmeden evvel bu konuyu konuşmalıydın. Şayet konuştu isen de şimdi vazgeçiyorsan eşine haksızlık olur. Eşin baba olmak istiyor olabilir. Onu bundan mahrum edemezsin ki. Ama sen de istemedigin sürece bebek yapma tabi ki. 3 secenek var gibi. Ya ayrılacaksınız, ya sen çocuk yapmaya razı olacaksın. Ya da eşin cocuk yapmamaya razı olacak.

Geçende de eşim ilerde hamile kaldığında bebek izni alamazsın dedi ... Yani belli olmaz bizim iş, ama siz daha çok yeni evlisiniz bence. Eşinizle mutlusunuz evliliğin tadını çıkarıyorsunuz, kedi evladınız var mutlu huzurlu yuvanız var... Burda da okudum kimisi çocuk için evleniyor, ben çocuk için anne olmak için evleneyim demedim hiç bir zaman hayat arkadaşı olmak için evlendim, çocuk için evlenenlerin hemen çocuk yapması gayet normal :)

Bende ilk yıl dönümümüz de hamileydim, sürpriz değildi ama mecburiyetti. Çikolata kisti vardı doğal yollardan olmayacak gözüyle baktırdı sağ olsun doktorlar, Allah nasip etti ama benimde oğlum inanılmaz zor bir çocuk, yaşlandım resmen diyebilirim :) Her şeyi mi zor olur bir bebeğin? Bazen geçmişe, eskilere sarıyorum ve özledikçe ne kadar yıprandığımı fark ettim. Sinemaya gitmek lüks, dışarı da iki kadeh bir şey içmek, müzik dinlemek zaten imkansız. Biz hep beraberken çıktığımızda bile tam bir kaos oluyor oğlum sürekli inat ve ağlama halinde, biz de onu sakinleştirme Ve sanki artık hiç bir şeyden zevk alamıyorum.. Tek gördüğüm çift olarak tatilimiz balayı idi. Son 2 sene gidemedik gerçi de bu sene gitmeyi planlıyoruz tam hayal ediyorum bir an sonra oğlumun inadının tutması, ağlaması aklıma geliyor, hiç isteğim kalmıyor.

Evet... Sanırım. Daha önce tatmadığım bi şeyi isteyemiyorum da... öyle tuhaf bi şey işte..

Ayni durumdan muzdaribiz. Bende sizin gibi 3 yillik evliyim. Gecen sene bu aylarda hamileydim ve malesef uzun suremedi 16 inci haftada kaybettim. Isyan etmedim sonucta Rabbim verdi Rabbim aldi dedim tevekkul ettim. Ama insanlarin gereksiz ve anlamsizca sorulari insani cileden cikartiyor. Yok mu birseyler. Yapin. Gencsiniz. Kendimi hazir hissetmiyorum diyorum olsun yinede yapin alisirsin. Sanki bakip buyutup sorumluluklarini alacak olan kisiler onlarda bizlere kuru kuru akil veriyorlar. Kendinizi hazir hissetmiyorsaniz bence yapmamalisiniz. Sonucta butun sorumluluklarini alacak olan kisi sizsiniz.

Bebeğim olmayacağını öğrendiğimde diyorsanız ben onu arkadaşımla konuştum. Israrla tüp bebek denemeleri yaptı. Sordum ona. Daha önce tatmadığın bir şey için nasıl bu kadar hırslı olup isteyebiliyorsun, çabalıyorsun dedim. O da olmadıkça garip bir şekilde daha da fazla istiyorsun demişti. Garip bir psikoloji

Aminn çok teşekkür ederim Patidostu Çok pati az insan çok

Ay hayırrrr :))) ne bileyim. Kandırmadım hayalleriyle oynamadım onun :)) O istiyor zaten. Tabi çocuk ismi falan düşünmüşlüğümüz var. Bende evlilikten sonra çocuk isteği hala yok. Olur zamanla sanmıştım. Sanırım olmayacak da... little dora Düz

Bu sonradan oluşan bi duygu. Hiçbir zaman bi çocuk istemeyeceğimi düşünmemiştim. Sonradan oluşur ya bazı duygular. Bende 3 yıldır tık yok

Çok teşekkür ederim...

bak su saat oldu biri uyudu biri uyumamakta direniyor. saglik problrmleri duygusal inis cikislari hepsi cok zor. ama bir annem diyorlar boynumdan bir opuyorlar kimse onlar gibi opemez kimse onlar gibi sevemez. ay ben bir aglayim musadenizle...

Yani çocuk istemiyorsan asla asla yapma çünkü bakımı inanılmaz zor sorumluluk çok ağır. .

Haklisiniz saygi duyuyorum. Ama sanki bana biraz kararsiz gibi geldiniz.

Eşimle hemfikir değiliz. Olsak zaten o konuyu kapatırım...

Ay çok teşekkür ederim geçmiş olsun dileklerin için kuzum. Bende araştırdıkça ciddi korkuya kapıldım. Ben bu kadarını bilmiyordum Rabbimden acil şifalar diliyorum hem arkadaşınız için hem kendim için hemde tüm sağlık problemi yaşayanlar için. Bu arada çikolata kisti ile ilgili açmış olduğum bir topik var açılan konularımda bulabilirsin. Orada da paylaşabilirsin detaylı şekilde, bilgilendirmek için kuzum. Oradan da konuşabiliriz. Çok teşekkür ederim

Cocuk sahibi olmak bence dunyadaki en buyuk sorumluluk. Bir bebegi dogumundan yetiskinligine Sen buyutuyorsun, bebeklik donemi ayri, cocukluk donemi ayri, her donemi kendi icinde bir cok zorlugu olan upuzuuun bir seruven.. Ve bu seruveni akil ve ruh sagligini yitirmeden, sevgiyle gecirmek istiyorsan once anne olmayi yurekten isteyeceksin. Ki bazen cok yurekten dileyip anne olana ragmen, annelik gorevinde kendini zaman zaman yalniz, yetersiz hissedebilir ve cocuktan onceki halini ozleyebilirsin. Bizim kulturumuzde evlilik=cocuk demek zaten. Evlenen ciftlere sorulan ilk soru cocuk ne zaman olur. Ben cocuk icin evlenmedim ki desen, e ne icin evlendin derler. Evlenmeden beraber yasamaya, sevismeye izin yok cunku! ama diyemiyorsun iste. Kendinizi hazir hissetmiyorsaniz ve hatta hic hazir hissetmeyeceksiniz anne olmayin. Herkes anne olmak zorunda degil, Kimi sadece kendisi icin yasamak ister hayati ve bu cok normal bir duygu. Ama esiniz baba olmayi cok istiyorsa evliliginizde bu sorun olarak karsiniza cok cikacak, ona hazirlikli olun.

Evet erkeklerin genel görüşü ben çalışıyorum eve para getiriyorum kadınında işi çocuklara bakmak. Ev işine yardım yok çalışan kadın dahi olsan yapanlar çok azdır herhalde. Onun için sorumluluk alabileceksen bunu en iyi sen bilirsin. Doğurmak hamile kalmak tabiki basit değil ama ikisi de anne olmaktan daha kolay. Dünyada hiçbir sevgi ile karsilastiramayacagin kadar güzel olan birşey evlat ama önemli olan onun sorumluluğunu alabilmekte.

Çok teşekkür ederim beni anladığınız ve güzel cevabınız için

Ya maşallah size

Kesinlikle dünyanın sonu değil. Ama bazıları öyleymiş gibi düşünüp benim de öyle olamamı istiyorlar... garip

Değil tabiki Cocukları cok severim ama istemiyorum henüz psikolojik olarak hazır değilim Dediğin gibi en samimi olmadıgım bile soruyor yokmu bişey diye Size ne de diyemiyorsun Artık sorunlarımız var diyorum susturmak icin alısamadım evliliğe diyorum hazır değilimi kimse anlamıyor cunku

İsminizden yola çıkarak kediniz olduğunu düşündüm.. onlarda evlattan farksız oluyorlar insanın gözünde.. annelik duygusunu onunla yaşadığınız için çocuk istemediğinizi düşünüyor olabilir misiniz?. benim bir çocuğum var.. ikinciyi hiçbir zaman istemedim düşünmedim.. bir de kedimiz vardı can parçam.. onu kaybettikten sonra öyle bir boşluk oluştu ki içimde resmen ikinci çocuk düşünmeye başladım ciddi ciddi.. ama tabii sadece düşüncede kaldı.

Bende komşu yada arkadaş çocuklarına karşı çok soğuğum, kucağıma alıp sevmem bile, karşıdan severim o kadar. Bazıları var şap şup yapışıyolar, hoppidik hopiidik zzıplatıyorlar bnde o yok. Ama kendi çocuğunun olması tabi ki bambaşka bir duygu olduğundan eminim, ben kardeşime bile kıyamazdım hala da çok severim. Evimdeki kuşuma çocuğummuş gibi bakarım onu ilgisiz bırakmam. Dediğin gibi bende anne olma gibi bi düşüncem yok ama yaş aldı başını gidiyor diye çalışmalara başladım. Sende pskolojik olarak değerlendir derim kendini.

Kısa ve güzel yorum

Yazini okurken gözlerim doldu biliyor msn. Benim de sokakta bldgm gözü sağ gözü çıkmış ayağı kirilms bıyıkları kesilms çok kötü halde buldgm prensesim vardı. Onu öylesine sevdim yemin ederim ki insann bebeği olsa öylesine severdi sanrm. Ki eşim de dedi sen bence kedidn aldn annelik sevgsni ondan çocuk istemyrsn ki burdaki hanimefndyi de anlyrm aslnda. Kedim bir gün balkondan gitmiş. Hala icimde öyle bir boşluk var ki saniyorm evladım olsa da yeri çok ayrı. Fotoğraflarına bakıp ismini cagrrm sanki gelecek gibi bir yerden. Ben onunla tecrübe ettm sanki anneliği. Şimdi gülen olmasn ama bunu yasayan bilir ve artık ben iyi bir anne olacagma eminim. Allah aratmasn diyorm son olarak.

2018 'de açmışım konuyu. Güncellemem ektedir Bebişim 1.5 aylık

Cocuk ismibile konusmuslar zamaninda simdi istrmiyormus

2.5 aylık evliyim kaynanası ayrı görümcesi ayrı gözümün içine bakıyorlar hani çocuk diye, sinir olmaya başlıyorum artık. Bir sorunum mu var diye düşünüyorum bunlar yüzünden. İstemeyebilirsiniz bunda yadırganacak bir şey yok bence.

Cocuk bakacak yeterliliğe isteğe sahip olmayanlar zaten doğurmasın el bir söyler iki söyler çocuk diye cocuk olunca iki kucagına al desen burun kıvırırlar bende 5 aylık evliyim millet cocuk soruyor dr git falan inan gitsem dahi söylemiyorum çünkü bu keZde dr ne dedi diye soracaklar en son kv patladım üvey görümcem soruyor beni her görmesinde cocuk varmı diye ben ona soruyormuyum hiç çocuklarıyla arası nasıl geliniyle kavga etmiş bariştimi vs biz sorsak söylemez bile biz kimseye karısmıyoruz ama bize karısan karısana dedim dedi herkes soruyor kızı da telefonda soruyormuş sormasınmı dedi sormasın dedim eşime dedim böyle böyle herkes cocuk soruyor dediki onlar mı bakacakmış Ben en morala motivasyana ihtiyac duyduğum sırada birde bu milletin işine gücüne karışmaktan zevk alan asla bitmeyecek olan gereksizler uğrasıyorum Allahtan eşim destek oluyorda hiç aldırıs etmiyorum etmemeye calışıyorum daha doğrusu işte tüm bunlar mahalle baskısı anne olmak istemesen dahi illa doğuracaksın illa ana olacaksın ya bu çocuğun bakımı var eğitimi var ama bir doğursan yetmez ikinci ne zaman ikinci olur sünneti ne zaman sünneti geçer cocuk büyür ne zaman evlenecek vs hazır cvp olmadıkça bunlardan kaçiş yok maalesef

Her evli kadın anne olmak zorunda değil, istemeyen olmasın canım. Ama her evli kadına sorulan ilk sorudur. Doğursanda 2. yi soracaklar. Yapmycaksan konuşanları takmayacaksın. Özellikle aile fertlerini. Nasıl istiyosan öyle yaşa. Ama canından can parça annelik çok kutsal, çok özel. Tavsiye ederim :)

Ben katılmıyorum son söylediğiniz cümleye çocuk olmayınca olur mu ya çocuksuz ev bomboş, sessiz, harabe gibi bana göre çocuk evin neşesi, mutluluğu en önemlisi sana anne diyen bir ses bir nefes olması bambaşka bir duygu olsa gerek

Bence çok mantiklisiniz elbette bu kadar kötü bir dünyaya bir çocuk getirmek çok büyük sorumluluk. .. ben de cesaret edemiyorum. .. gerek de yok... kızım var 13 yaşında onu deli gibi istemiştim... iki yıldır korunmadim her ay çok korktum ya kalırsam diye... sonra dedim ki yazık bana Korun geç. .. Hamilelik ayrı dert bebek ayrı dert.. o çok isteyerek olacak birsey.. inanin kızım da kusunca bile aglardim mutluluktan. .. ne güzel normal bir hamilelik diye... şimdi göze alamıyorum. . haklısınız yani... sevgiler

Millet ne rahat bu konuda gerçekten şaşıyorum. Bana göre birine çocuk yap demek yatak odasına karışmak gibi geliyor çok ayıp cok hadsiz

Valla ağzınız bal yesin little dora Düz

Kısmet. İnşallah tam istediğiniz zaman olur <3

6 yıl çocuksuz evliliği düşünürken aslında 4 yıldır evli ve çocuksuz olduğumu fark ettim. Zaman ne çabuk geçiyor yahu Bebeğiniz hayırlı olsun. Sağlıkla büyüsün.

Bende olmazsa. olmaz diye düşünüyordum. Ama 30 undan sonra, bu düşüncenin çevre baskısı olduğunu, olmasini istemeyenlere saygı duymayı öğrendim.

10 numara 5 yildiz yorum @Mune ablacim Bilincli bir sekilde bu buyuk sorumlulugunu almak istemedigini ve alamayacagini kabul edip ebeveyn olmamayi secenleri hakli buluyorum ben de.

Yaaa ne demek ❤❤ nasip olursa çok iyi anne olacağınıza eminim. Güzel bi duygu gerçekten

35-37 yasinda cocuk doguracagim deyin esinize, daha oncesinde baski yapmasinlar. Hic cocuk istemediginizi soylerseniz de o daha cok ister, ters psikolojiden dolayi. Zaten o yasa gelip hala esinizden cocuk yapmak istemiyorsaniz esinize asik degilsinizdir, temiz bir sekilde ayrilirsiniz. Ben de 31 yasindayim, cocuk dusunmuyorum, ama menopozdan kisa sure once (o da 50 yasinda falan oluyor, bir terslik gitmezse) belki yaparim belli olmaz. Zaten herseyin caresini buluyorlar, yumurtan olmasa bile cocugun olabiliyor, yeni haberlere bak istersen.

Kesinlikle öyle. İyi kötü görüp, okuyoruz. Hakkıyla, iyi şekilde büyütüp anne olana saygım sonsuz.

Gerçekten anne olmak isteyen maddi manevi hazır olduğuna inanan insanların çocuk yapması gerektiğini düşünüyorum. Beni eleştirenler olacaktır maddi durumu da kattığım için. Ama hayatın gerçekleri bunlar. Tabi çocuk olduktan sonra maddi durum bozulabilir hayatta her şey mümkün ama çocuk hadi bir yapmış olalım da kenarda dursun diye yapılmaz çok ciddi bir sorumluluktur bu. Bu yüzden konu sahibi bence herkes üremek zorunda değil. Tamamen insanın hazir bulunuslugu ile alakalı bir şey. Başkası istiyor diye çocuk yapılırsa anne depresyondan depresyona koşar bu da istedigimiz bir şey değil. Hakkınızda hayırlısı olsun.

Yumurtan yoksa çocuk olur evet ama başkasının yumurtasıyla ve eşinizin spermi varsa ikisi döllendirilir. O şekilde olur. İnşallah siz de istediğiniz zaman sahip olursunuz.

Anne olmak bir mesleğe indirsek en zor meslektir 24 saat aktif olmak uyurken bile bilinç altın çalıştığı için dinlenememek demektir uyuyorsun uyandığında hiç bakmadan onun hangi odada hangi oyuncağıyla oynadığını uyanık bilinç altın sayesinde bilmek demektir dışarıdayken eve gelene kadar yüreğinin ağzında nefesiz kalmak demektir özetle bir kadının kendine yüklediği en büyük sorumluluktur bunu neden kendimize yüklüyoruz bilmiyorum ama taşıyamayacaksan kimin ne dediğinin hiç bir önemi yok alma bu sorumluluğu.

Çocuk yoksa evliliğe gerek yok bu adamların kahrı anca çocuk için çekilir çok çocuk seviyorsak, sevmiyorsak lüzumsuz

Eşiniz aynı düşünce de değilse maalesef hak veremeyeceğim size. Çünkü baba olmayı istemesi en tabii hakkı ve siz erteledikce onun zamanından almış oluyorsunuz. Ama eşiniz de istemiyorsa herkes size saygı duymak zorunda

Size çok özendim iki tüp bebek denemem var bir normal yoldan gebelik ve kürtajla sonlandı çok acı çektim

Sanırım bir sorun da, eşimle mutlu giden bi evliliğim, kurduğum bi düzenim, görmek istediğim yerler ve eşimle yalnız geçirmek istediğim zamanlar var... Bu birbirimize geç kavuşmaktan mı bilmiyorum. Biz 4 sene uzak mesafe ilişkisinden sonra evlendik. .

Bilerek yazdım ciddi ciddi, direk tedaviye başla diye inanki, çocuktan ziyade.. Arkadaşıma söylerim detayli yasadiklarini paylaşır musait olunca..

Anneliğe bakış açım tam da böyle, hatta annelik tam olarak böyle birşey. Çok güzel anlatmışsınız. 31 yaşındayım 3 yıllık evliyim. geç kaldığımı biliyorum.. bir çocuk enn yakın en samimi arkadaştır, gerçek sevginin ta kendisidir. Aşık olup evlendigimiz eşimize ait en guzel parçadır. Geç kalmamak gerek... burda "içinden gelmiyorsa zaten anne olma" diyenleri pek anlayamadım. Sanki doğurunca ona sevgi duymayacakmış gibi konuşuyorlar. Hamilelikle birlikte hormonlar zaten herşeyi hallediyor. Annelik tabiki kolay değil ama hiç bir anneye çocuğun bakimi yük gelmez. Tabiki dogurup birakan kötü istisnalar yok degil.

Hayır bide en yakınların veya aile büyüklerini bi nebze anlıyosun torun istiyolar yiğen istiyolar diyosun ama dün mesela iş yerindeki merhaba merhaba oldugum kız bile sordu Sanane yani sanane Gercekten cok cirkin

dogru haklisiniz ama unutmayin ki hep boyle genc dinc kalmayacaksiniz. yaslandiginizda kapinizi acacak kimse kalmayinca hastalanip yataga dustugunuzde bir bardak su vereniniz olmadiginda ne olacak. cocuklari yaslandigimizda bakici olarak gormek deyil bu. boyle anlasilmasin. cocuksuz olmak kimsesiz kalmaktir bana gore. anane dede olamamak torun torbaya karisamamak kisaca sonsuz bir yanlizlik.. herkesin harci degil tabiki cocuk buyutmek. ama kendi canin kanin kasi gozu sana benzeyen anne cim diye sarilan bir melek karsisinda uykusuz kalmissin cok mu. hergun kahvalti yaptirirken ellerini oksayan annecim seni cok seviyorum diyen sana bakarken gozleinden dunyanin en masum sevgisini gordugun o isil isil parlayan saf melegin icin yavrun icin herseye deger.. annelik yasanir aaa ben yapamam yok ya su kadin soyle cekiyor bu kadin boyle cokmus aaa uykusuz kalamam falan deyil.. anne olmadan anlayamazsiniz. omrumu bir canliya adayamam diyorsunuz ama size adanmis bir omur varmiski bu yasa gelmissiniz. annelik baska birsey tarifi yok mantigi yok.. kollarimi actigimda bana dogru annecimm diye kosan iki prensesim iyi ki dogurmusum iyi ki Allah sizi bana vermis.. herseye deger tum acilara tum yorgunluklara...

Hayatımın rutinini bozmak istemiyorum. Bu beni bir ömür ilgilendirecek bi sorumluluk. Hayatımda yeni bir dönem. Ömürlük alınacak bi sorumluluk. Buna hazır değilim sadece bu. Ve rahatıma düşkün bi insanım

Aminnn inşallah

böyle konuşan tanıdığım herkes yaş 35 sınırına dayandığında acilen bebek yapma moduna geçtiler çünkü tren kaçmadan sağlık problemi yaşamadan kendilerinden bir parçayı dünyaya getirmek istediler, gez toz nereye kadar eşte bir yerden sonra yetmiyor insana ve şimdi bebek sahibi hepsi... sorunuza gelirsek her evli kadın anne olmak zorunda değil, istese de olamayanlarda var zaten ama şu da var ki anne olmak gibi bir düşüncem olmasa evlenmezdim ekndi adıma çünkü evlilik birşeyleri yaşamak adına şart değil ama türkiye bir toplum da çocuk sahibi olmak istiyorsanız evlenmek şart gibi birşey tamamen kafanın rahatlığı için bilmem anlatabildim mi? ki ben çok anaç biri olmamama rağmen hayattaki iyikilerimden ilk sıradaki kızımdır..

Hayir her kadin anne olmamali bence istemeden hersekil korunmama ragmen ikinci bebegim oldu bakamiyorum asiri stres ve yalnizlik oldu hala ayni kucuk birseyde hemen bagiriyorum hic hazir degildim tek cocuk yeter diyordum suan hic cocugum olmamasini tercih ederdim cunku onlara iyi annelik yapamiyorum icimdwki sikintilari anlayan kimse yok bence hazir degilsen hic yapma cunku bebeklere yazik oluyor hic gunahi olmadigi halde hamileyken dogurunca severim gecer diyordum dogurdum degisen birsey olmadi hala benimseyemiyorum bunalimdayim galiba

Fikrinizi değiştirmenizin sebebi neydi?

hayir tabiki neden mecbur olsun herkes anne yada baba olmak zorunda değil bu bir tercih meselesi boyle baskilar yuzunden belkide cocugu olmayan insanlar kendilerini hep eksikmis gibi hissediyorlar bu konuda 3 yil tedavi gordum ben hep olursa olur olmazsada napalim kader kismet derdim ama etrafi bir gor sanki onlarin cocugu olmamis baskilar laf vurmalar tedavi surecinde oldugunu ve sonsuz morale ihtiyacin oldugunu bildikleri halde aptal aptal konusanlar kimse icin cocuk yapmayin o arayanlar laf sokanlar simdi nasilsin bir ihtiyacin varmi diye sormuyorlar bile 1 saat anneme birakip kuafore gidiyorum daha koltuga oturmadan basliyo ne zaman geliyosun diye anlayacaginiz millet bayiliyor insanlarin hayatiyla ilgili her karara burnunu sokmaya oyuzden hiic takmayinda duymayinda

Sebi bebi blogger değil mi? Bebek yapıp pişman mı olmuş anlayamadım... D

Altına imzamı atıyorum. Bravo

Amin :)

İnancını bilmiyorum ama şu '30 yaşındasın, bak ilerde olmaz ha' düşüncesine karşı benim bakış açım şöyle; tüm ruhlar zaten çookk evvelden yaratılmış, benim çocuklarım olacaksa onların ruhları da yaratıldı haliyle ve kaç yaşında olursam olayım o çocuklar zaten olacak.. Ha yaratılmamış ise zaten ne yapsam da olmayacak, ha 20 yaş ha 40 yaş, farketmiyor.. İnancım ve bakış açım bu yönde.. Hem her şeyin de bir zamanı var, hayatta işler matematiksel hesaplar ile yürümüyor.. Biyolojik durumlar, yaş faktörü gerçeklerini elbette inkar etmiyorum ama benzer yapılara sahip olup kimisi 4 tane peşpeşe doğururken kimisinde 1 tane bile olmayabiliyor.. Yani, bu konuda bilmişlik yapmanın, insanın ruh halini hiçe saymanın, canını sıkmanın manası yok.. Hem konunun başında demişsin ya hani, eşimle hiçbir sorunum yok çok şükür, bence bu her şeyden önemli..

Aynen öyle. Ben de öyle yapıcam

Elbette değil. Ancak bu düşüncede olup, kırklı yaşlarında pişman olmayan hiçbir kadına rastlamadım. Elbette kendinden emin, istisna zatlar vardır. Lakin benim tecrübe ettiğim tüm kişiler, sonradan pişman oldular. Eğer kendinizden eminseniz ve pişman olmayacaksanız istemeden anne olmayın kesinlikle. Ben de sizinle aynı yaşta evlendim. Çocuk fikrine tamamen karşı değildim lakin en az 4 yıl istemiyordum. Plansız bir şekilde hamile kaldım evliliğimin üçüncü ayında. Çok da doğru olmayan bir korunma yöntemi seçmiştim oğlum geliverdi acele ile. Hamileliğim boyunca hiç de öyle muhteşem anne duygularını hissetmedim. Elbette oğlumu kaybetmek istemiyordum ancak karnını okşayan, gün sayan annelerden de değildim. Erkendi benim için bu süreci yaşamak. Oğlum doğduğunda yine o anlattıkları olağanüstü duygular hasıl olmadı. Ben anneliğimi, bir gün bir konu yüzünden çok fazla üzülüp sütüm azaldığında anladım. O güne kadar hiçbir canlının aç kalma ihtimali beni bu denli korkutmamıştı. Küçücük bebek, mama yemiyor. Fışkıran süte kıran girdi gelmiyor :) bir yandan ağlıyorum bir yandan litrelerce su içip Allahım ne olur sütüm geri gelsin diye dua ediyorum. Ertesi gün durum düzeldi ve ben gerçek manada anne oldum o gün. Yani herkesin anneliği hissetme şekli ve zamanı farklı. Oğlum İnanılmaz zor bir çocuk. Son günlerde demek ki Allah beni seçti böyle bir çocuğun annesi olarak diyorum. Hiç pişman olmadım anne olduğuma. Lakin buna rağmen ikinci çocuğu asla düşünmüyorum :)

Konu sahibi ben de kesinlikle senin gibi düşünüyorum. Ancak ilerleyen yıllarda bebek sahibi olmazsam pişman olur muyum diye endişe ediyorum. filmdelisi

Ayyy Allah kolaylıklar versin... Anne olmak çok zor çok kutsal. Herkes yapamaz

Çok teşekkür ederim. Sizin adınıza da çok sevindim. Allah bağışlasın

İstemek gibi istememek de çok doğal bir tercihtir. Bu konularda eşinle ortak fikirdeysen, sorun olmaz.

Şimdi de iyi ki yapmışım diyorsunuz kesin :) Onun kokusunu alınca yeniden doğmuş gibi oluyor insan. Güle güle büyütün..

cok klasik olacak belki ama olunca seviliyor bakiliyor hem de deliler gibi:) olmayan bie seyin sevgisini ve ihtiyacini hissetmemeniz cok dogal. esiniz istedigi icin bir gun gelip yapacaksiniz ve dogdugunda kimseye vermek istemeyeceksiniz babasina bile:)

Çocugunuz olursa, lütfen olduktan sonra konu açın. İyi ki yazcağınıza eminim.

Ama tabi ki sizin kişisel fikrinizdir saygı duyarım

Çocuk istemeyen çocuk yapmasın diye düşünüyorum. Bunda anormal bir durum yok.

Evli bir kadın değilim ama benim fikrime göre hazır değilsen veya istemiyorsan 3. kişilerin dileklerini dinlememen. Tabiki eşinin isteğini önemsemelisin baba olmak istemek çok doğal bir istek fakat hepimiz biliyoruz ki 9 ay karnında taşıyacaksın senin için zorlu dönemler gelecek. İstenmeden yapacağın çocuk ve doğum ve sonrası sürecindeki zorluklar istememeni harlayabilir. Bu da çocuk gelişimini kötü etkileyebilir. Bence ister istemez yansıtılır bu çocuğa. Tabi evladını kucağına aldığında tam tersi de olabilir. Bunun için iyi düşünmelisin ve eşinle de bütün detayları düşüncelerini konuşmalısın

Valla 7 senemiz güle eğlene geçti ben hiç öyle hissetmedim hayattan ne beklediğimize göre değişiyor sanırım. Birinin annesi olmak çok güzel bir hismiş tabiki. Ama mutlu olmanın tek yolu da değil. Daha doğrusu bence mutlu olmak için değil mutlu olduğu için çocuk yapmalı çiftler..

Elbette herkes cocuk yapacak diye 1 durum yok. Tabi evlenmeden karsi tarafinda ayni görüşte olup olmadigini bilmek lazim. Taraflardan biri bebek istiyorum derse diger taraf istemiyorum derse evlilikte saglikli ilerlemez.

Her evli olan çocuk sahibi olmak durumunda değil. İsteyen herkese nasip etsin Allah ancak mental olarak hazır olmadan çocuk sahibi olmak da sağlıklı bir karar değil. Etraf baskısına aldırmayın benim ailem de sürekli biz maddi bakıcaz torunumuz plsun diyor ancak kendim hazır olmadan böyle bir sorumluluk almak zor. Eşimin ailesi de sürekli yaşın geçiyor diye laf söylediğinde acabalarjm çok oldu ama kulağımı tıkadım artık bunlara. Bu nedenle siz ve eşiniz hazır hissettiğinizde sağlığınız el verirse bir çocuk sahibi olursunuz ancak çok yakınımdan bildiğim maddi ve manevi olarak güçlü olmasına karşın tercih etmediği için çocuk sahibi olmayan gayet mutlu tanıdığım var yaşları ilerde olan. Yani boşverin dinlemeyin herkesin her konuda fikri var.

Olsun ne mutlu size. Hayvan annesi olmak bence mükemmel bi olay. Hep mutlu olun inşallah birlikte

Her deli gibi aşık olduğumuzla evlenmiyoruz sonuçta, evlenirken başka şeyleri de düşünüyorsunuz, sevdiğim adamdan çocuğum olsun istedim bu yüzden evlendim yoksa iki kafadar takılacaksak niye evleneyim ya ekstradan gömlek pantolon ütülemek için mi? Arada sırf aşk Gayesi olup evlenenler aşk sevgiye dönüşünce bocalıyor bence hep ileri bir hedefe ihtiyaç var en azından benim için öyle iki kukumav takılmaktan sıkılırım ben bir süre sonra.

Bu konuyu 3 sene önce ben açmış olabilirdim. Ne mi değişti hayatımda, 2 süpriz bebeğim oldu. Asla ama asla planlı bir şekilde anne olacağım demedim, hiçbir zaman öyle bir istek de duymadım. Aksine başıma dert alamam derdim, tahtalara vururdum istemem diye. Şimdi ise üçüncüyü istiyorum. Zaten yandı başım psikolojisi benimkisi. Ama tek diyeceğim, anne olmak doğurmakla olmuyor. Zaten çoğu vicdanlı kadın, annedir. Sokaktaki kediyi düşünen, düşen bir bebeği kaldıran, kanadı kırık kuşa yardım eden herkes koruma güdüsü ve karşılıksız sevgiyi tadıyor. Dünyanın en güzel şeyi gibi büyük laflarım yok evet ama tek vazgeçilmezlerim oldukları gerçek.

Zorunda değilsin elbette. Baskaları için ugrasmayin. Sizin kafa yapınızdaydım. Zaman geçtikçe 'olsa mı ' diyor insan. O zamani bekleyin. Simdi ne gec ne erken iyi ki bu yasimi beklwmisim diyorum. 31 yasinda anne oldum.

Basindan evlenmeden once konussaydiniz ya adamla fikrin sorsaydiniz.. sizin gibi cocuk istemehen biriyle evlenmeniz gerekirdi.. esin istiyor cunku gun gelip bu yuzden buyuk kavgalar edebilirsinz.. yoksa cocuk istememen anormal degil olabilir yani

Bence başkalarının hayatını, doğrularını yaşamak daha büyük pişmanlık sebebi. Pişman olacaksanız da kendi kararlarınızdan olun. Kültürel seviye düştükçe, herkes aynı şeyleri isteyecek diye bekliyorlar.

Soranları boğucam artık hayır sana ne. Benim arkadaşım 3 kez tüp bebek tedavisi gördü. Ve kimseye de söylemedi. Her negatif sonuçta tek başına ağladı. Ama insanlar o arada "hala yok mu?" diye sormaktan asla vazgeçmedi. Ben asla kimseye sormam. Kimsenin ne yaşadığını bilemezsin...

Aynı durumdayım çevreden herkes sormasa aklıma bile gelmeyecek kadar istemiyorum ama vebalı gibi bakıyorlar. Bunlar da hep çocuktan şikayet eden insanlar

Ya iyide adamin hayaliyle mi oynamisim diyosun:) cocuk ismi bile konusulduysa oynamamissin desek ikna olcakmisin:)

Konuyu ben açsam ancak bu kadar hislerimi anlatabilirdim. İstemiyorum anne olmak ve bu sebepten eşimle sürekli tartışıyoruz. . mecbur muyuz anne olmaya, anaç doğmaya gönüllü hizmetçilik gibi geliyor. Eşimin ilk evliliğinden çocuğu var buna rağmen her regl dönemi suratı mahkeme duvarı. Gizli gizli korunuyorum. Kimsenin baskısı da umrumda değil. Bence en önemlisi senin ne istediğin ve istemiyorsan, hazır değilsen hiç o topa girme. Çocuk sorana Allah isteyen herkese nasip etsin de geç

Kesinlikle durum bu

Başkaları için çocuk doğurma kendin istediğin için olsun. Çünkü bakacak olan sensin.

Bır tane yavrum var dünyam o bazen olmasa hayatım ne kadar boş olurdu dıyorum sanki insanın dogasında var bu ne bileyim ne için varız ki kendimizden bı parca bırakmayacaksak tabı tercih meselesi

Işte o beklentilere kulak asıp kafa karışıklığı yaşamak bile üzücü. Hele çocuk gibi önemli ve özel bir konuda "Yapıver canım ya." gibi berbat bir mantık nasıl aşılanmış bize bilemiyorum. Istediğiniz, mutlu olduğunuz gibi yaşayın umarim.

Ben cocuklara cok düşkünüm, kedimiz gelmeden önce aşırı derecede anne olmak istiyordum, ertelemek zorundaydık, çok üzülüyordum. Ama 6 aydır kedimiz bizimle, geldiğinde 1,5 aylık bir bebek sokak kedisiydi. Öyle bir duygu ki "10 yil falan çocuk istemem artik" dedim :) evladım gibi seviyorum. varlığına şükrediyorum. O da annesine sarılır gibi bana sokulur, eşimi de beni de çok sever :) O bana resmen anneliği hissettirdi. Duygularım biraz olsun tatmin oldu. Siz de kedi annesi olduğunuz için durum bundan ibaret olabilir :) eksik duyguları kediniz doldurduğu içindir büyük olasılıkla. ama gerçekten anne olmanın yerini hiç birşey tutamaz. Ve herşey vaktinde daha güzel. Çocuğunuzla yaş farkınız daha fazla olmadan düşünmelisiniz bence.

Sizin gibi dusunen bir arkadasim vardi 36 yasinda hamile kalip dogum yapinca, ne kadar yanlis dusunmustum mutlaka Anne olmak lazimmis, demisti. Ben de sizin gibi dusunuyorum. Fakat arkadasımın bu sozu de canimi acitmiyor degil

Ben senden daha uzun süreli evliyim hiç aklıma gelmezdi çocuk aaa benim de olsa demezdim. Ama şimdi o dediğin tüp bebek sirasindayim. Icimi bu kadar yakacağını bende bilmezdim. Soranlara keskin bir şeklide 5 sene düşünmüyorum derdim ama olmadığını bilmek çok acıymış.

Gercekten çocuk isteyen ve sorumluluğu taşıyabilecek insanlar çocuk sahibi olsun zaten. Aksi taktirde çünkü hem anne hemde çocuklar mutsuz oluyor. Bence duruşunuz bu ise elalem icin bozmayın. Nasil mutlu olacaksanız öyle. Ilerde belki fikriniz değişir, belli olmaz, ama kimse bu konuda baski kurmamali

Evet... Bir kere geldiğimiz kısacık hayatımız insanların beklentilerini karşılamak ve kendimizi hiçe saymakla geçiyor.

Benim kafa yapısı da aynen böyle işte.. Gerçi ben 23 yaşında evlendim, sorumluluk vs pek düşünmemiştim, hallederim demiştim ama çocuk konusunda özellikle o ömür boyu sorumluluk hissi beni hep ürkütmüştü.. Şimdi evli değilim, evli olsam yine aynı şekilde mi düşünürüm çocuk konusunda, bilemiyorum ama ben evlendiğimde tüm arkadaşlarım bekardı nerdeyse, çocuğum olursa ben de büyüycem korkusundaydım :) Şimdi bi çok arkadaşım evli ve çocuklu olunca çocuk konusundaki katılığım biraz daha yumuşadı sanırım.. Çocukları oldu diye evlere kapanıp sosyal hayattan uzaklaşmadı mesela hiçbiri.. O da benim korkularımı azalttı.. Esas korkum, düzgün bi insan yetiştirebilir miyim? idi temelde ama her şey için bunca kaygı da doğru değil.. Zamanla değişebiliyor bazı düşünceler ve hisler..

Evli insanlar, özellikle mutlu insanlar ailedir cocuk olsada olmasa da. Cocuk yok diye sahte aile olmuyor kimse. Genellenecek bir durum yok cocugun aileyi gercek yapma gibi bir özelligi yok, olsaydi herkese olurdu. Hali hazirda mutlu, aile olabilmiş ve cocuk isteyen ciftler icin cocuk, aile baglarini guclendiriyordur muhtemelen. Ama istemeyen ve yine bu şekilde mutlu ciftler de gercek birer ailedir. :) Önemli olan mutluluktur ve gercek bir aile gibi davranmaktir.

Evet çok güzel bi hismiş ama her an yüreği ağzında bi anne oldum o biraz zor T

Yaa ahahahaa aynen öyle çok doğru.

İki ameliyat geçirdim birinde ölümden döndüm. Tüp bebek denedim iki kere. İstanbul'da gitmediğim jinekolog kalmadı. Doğal yolla 36 yaşında gebe kaldım. Hamileliğimi öğrendim. İki hafta sonra kan pıhtı sorunu, damar tıkanıklığı hastaliklarimi öğrendim. Neyse ilacımı, iğnelerimi kullanıyorum. Her yerim mosmor. Rabbime bir kere isyan etmedim. Bugünde doktora gittim tavsiye üzerine, bebek 2 hafta önde çok iri doktor bebeği ölçmeden bu bebek gününden çok önce iri dedi. İnanılmaz kasılmaların vardı. Doktor kasılma muayenesi ederken sağa sola hafif vuruyor bas bas bağırdım. Rahim boyu kısa, 40mm olması gereken uzunluk 27 mm. Hemen acile çıkarıp iğnemi vurdurdu. İlaçlar verdi. Neden bunları anlattım biliyormusun, bağıra bağıra ağlamak istedim. Onu hissediyorum, görüyorum. Yaşadıklarım vs vs. Bu çocuk işi Allah'ın emri inanın çok güzel bı düşünce içindesiniz. Ben uğraştım ama hiç bir zaman hırs yapmadım bugünde bunları yaşayınca aklım durdu artık. Sadece Allah'ım sen emredersen olacak biliyorum dedim. O kadar kasılmalarım vardı ki, iğneyi oldum rahmim gevşerken tuhaf ağrı gibi şeylerden bağırmak istedim. Her yerime ağrı girdi. Sizin düşünceniz çok çok sağlıklı. Etrafı boşverin. İnşallah hayırlısı ne zaman ise sürprizle gelsin mucizeniz.

Geçmiş olsun, çikolata kisti bayagi riskli inşallah sıçrama olmaz 8 yıl uğraştı arkadaşım, bütün tedaviler vs en son pes etti, sonra dogal yontemle. bi çocuğu oldu çok şükür. Ameliyat ile alacaklardi kisti bagirsaklara yapismis öyle bişey. Yani çok ciddi bişey çikolata kisti. Çocuk dan ziyade çok geçmiş olsun

Evet bende bebekli hatirliyorum seni meger boyle konun varmis.. hayirli buyut bebegini

Biz de 10 yıl istemedik canım. Bize de kısır gözüyle bakıldı, umursamadım. Hazır olmayınca içinden gelmiyor ki hele ki maddi sorunlar var iken. 30'undan sonra yavaş yavaş istemeye başladım. Yapabilir miyim korkusuyla ya allah ya bismillah dedim. Bu kadar çabuk olacağını beklemiyordum. Kapıyı aralar aralamaz geldi hamd olsun, bekletmedi bıcırığım. Doğum korkum hala var ama eskisi gibi değil. Allah güç veriyordur gebelere derdim, veriyormuş şükürler olsun. Şimdilik keyfim yerinde. İlerde zorlanır mıyım bilemem. Ama keşke sorunlarımız olmasaydı da 3 ncüyü doğuruyor olsaydım şimdi diyorum biliyor musun. Arkadaşım aşırı çocuk düşkünü. İnanamazsın. Ben de öyle bir şey yok. Ben kendi evladımdan başkasını sevemem, bakamam derken. O ölür biter çocuklar için. Yapı meselesi demek ki. Bana da çok şaşırırdı bebek düşünmediğim zamanlarda, hatta kızardı.

Kesinlikle ben de sizin gibi düşünüyorum. Teşekkür ederim

Yaaa ne güzel dediniz. Olmadı 15 20 yumurtamı aldırıp dondururum akarken doldurayım diye sizde var mı peki yoksa hiç düşünmediniz mi? Evet sanırım ben kocamdan sıkılmadım daha benyeniyimgaliba

O yumurtalar işe ya ra ya caaakkk!!!

29 olmak üzereyim. Teşekkür ederim İşinizden dolayı da olumsuz etkileniyor olabilirsiniz Ben öğretmenlik yaparken küçük yaş grubuyla çalışırken çocuk bakamayacağıma karar vermiştim hepsi bir araya gelince 10 kaplan gücüne ulaşıyorlar. Siz de sürekli bebek için uğraşan ve kimi zaman büyük üzüntüler yaşayan kişilerle berabersiniz. Bunun da etkisi olabilir. Gerçekten huzurlu sakin uyumlu bir evlilik hayatınız varsa insan bunu da değiştirme ihtiyacı hissetmiyor. Biz Eşimle 50 sene daha ikimiz başbaşa el ele yaşayabilirdik diye düşünüyoruz. Ama kızımız da gelince çok farklı bir boyuta geçtik diyebilirim. Hayatımızın çocuksuz aşaması da çok güzel ve değerliydi. Şimdi de farklı şeyler deneyimleyeceğiz. Ama çocuk isteğimiz hiç olmasa ya da deneyip de olmasa yine birbirimize yeterdik bence. Bazı insanlar aileyi çocuksuz olmaz sanıyor, ama benim düşümcem karı koca olmak aile olmak demek zaten... Umarım kararlarından çok mutlu olursun

Bence zorunda değil tabiki. Eşinizle aynı fikirde olmanız sizi daha da rahatlatacaktır. Ama kesin olark siz istemez o isterse o zamn üzerine düşünürsünz yoksa sizi zorlamadğı sürece hiç dert değil. Millet şmdi niye yapmıyosun der yaparsın onu şöyle bunu yap der sonra 2. yı yaparsn neden yaptın der :))) onlar hep derlerr

Annelik bu devirde cok zor hele ki calisiyormussun. O cocuk yap diyen esinin ailesi dogumdan sonra cocukla seni bas basa birakir gider. Arada bir gorunup anneligini elestirir seni yetersiz hissettirip giderler. O yuzden hazir degilsen deneme bile

Ne kadar doğru söylediniz. Teşekkürler.

Onemli olan istemek degil zaten hakkiyla buyutmek

İcinizde acaba cevre baskasina karsi bir inat olusmus olabilir mi

Olcam ya zaten o çocuk doğacak. Doğrucam. Doğurmama kararı almadım. Sadece istek gelmiyoorrrr Önceki

Keşke herkes sizin gibi açık görüşlü olsaydı...

Yaa bana mııı keşke yüz yüze konuşsak çok tatlısınız. Olsun bu birinci bebiş onu oyalar en azından allah bağışlasın

Neden cocuk sahibi olmak istemiyorsunuz? Merak ettigim icin sordum. 3 senelik evliymissiniz, istememe sebebiniz nedir ki? Konuya gelecek olursak, kimseyi ilgilendirmez bu durum. Insanlarin soylediklerine kulak asmayın. Sinir oldugunuzla kalirsiniz. Agizlarini malesef kapatamiyoruz tabi bizim millet meraklıdır boyle lafa söze ben ne sinir harbi yaşamıştım bi ara Ayrica evlilikte cocuk olacak diye bir kaide tabiki de yok, ama cocuk sahibi olmak icin evlenen var Hatta bir tanıdığım cocuk dogurcam bosancam diye espri yapıyormuş. Oyle soyledi bana arkadasim Nitekim de oyle oldu. Cocuk dogdu 3 4 sene sonra boşandı kocasindan :) adamda baskasiyla evlendi hatta geçen sene. Her şakanın altinda gercek varmis. Boyle kadinlar var. Ne yazikki :/

evet canım makyaj bloggerı. yok aslında tam tersi. 40 yaşında anne olmak istiyor. Çok şükür şuanda anne oldu ama tüp bebek vs çok uğraştı. Hatta evli olduğu halde çocuk istemiyor diye biliyorum. Yani sonradan aşkı bulma vs durumu değil. Sadece bebek özlemi sonradan geliyor.

Kesinlikle ne kadar haklısnız. Kadını erkeği hadsizce soruyor...

Değil tabi ki. İstemiyorsanız istemiyorsunuzdur zorla değil ya.

Böyle düşünmeyin. Anne olmak çok kolay ama annelik gerçekten zor ve sabır işi. Kendinizi hazır hissetmeden çocuk yapmayın. Bu baskılar yüzünden kadınlar doğum sonrası depresyondan çıkamıyor. Doğan yavruya da yazık oluyor. Anneanne, babaanne, baba ne kadar yardımcı olursa olsun yükün çoğu sizde olacak.

Sizin olaylar iyice komplike bi hal almış. Çocuğunuz illa ki olur korkmayın :) allah şifa versin her şey istediğiniz gibi ilerler inşallah. Daha yaşınız da genç üzülmeyin hiç.

Çocuk istemeyen taa en baştan söylemeli bence, konuşulmalı yani bu durum aksi taktirde karşı tarafında günahına girilmiş olur ki, bunun vebali çok ağırdır...

Kaç yaşındasınız acaba? Bire bir aynı düşünüyoruz. Ben bir insan yetiştirmeyi, hayata bir birey getirmeyi ayrıcalığım olarak görmüyorum. Günde binlerce bebek doğuyor. Bir tane de ben yapayım diyemiyorum. . Bu arada hayırlı olsun tebrik ederim minnoşunuz için

Evet ben de öyle düşünüyorum. Bence de. Soranlara ya olmazsa diyenlere, olacaksa zaten olacak diyorum.

Bende 5 sene istememiştim ve 5 sene yapmadim. O arada bu dedigin paramiz yok birikim yapalim. bazı sorunlar var hazır değilim hepsini sıraladım yok illa bunlarada cevaplar buldular. Parayla ne ilgisi varmış parası olmayan herkeste çocuk yapiyomuş yok sorunları çocuk düzeltirmiş. Yani bunlarada kılıflar bulmuşlardı . push ;

Eskiden takip ederdim kendisini ama uzun zamandır etmiyorum bu durumdan da haberim yoktu. Teşekkürler...

Paramız yok de Sorunlarımız var de Olmuyo tedavi görüyoruz de Aklına o an ne geliyosa söyle savuştur derim Anca o dilden anlıyolar :)

Başlığa istinaden soyluyorum. Hayir her evli kadin anne olmak zorunda degil. Zaten insan bakmak istemedigi bir cocugu da yapmamali. Cunku o cocuga yazik. Ancak eger esiniz baba olmak istiyorsa cozumu nasil bulacaksiniz? Onu baba olmaktan mahrum ederek mi yoksa istemediginiz bir cocugu dunyaya getirerek mi? Keske bu konulari bastan konussa idiniz esinizle. Onun disinda kayinvalide gibi ucuncu kisilerin bu konuda torun sevmek icin beklentileri olmasi dogal olsa da bunun kararini ciftlere birakmasi gerekir. Bu da belki sizin cocuk istememenizde bir etken olabilir. Ancak evlilik eşittir cocuk diye bir sey yok. Sadece bunu bastan konusmamaniz kotu olmus.

Aynen öyle. Sonra herkes, eşin bile çekip uyumaya gidiyor.

Hiç çocuk istemedim, eşim de istemedi. Çok mutlu bir hayatımız vardı. Sonra doğum kontrol hapı kullanırken hamile kaldım. Bebenin 5. Hafta kalp atışı vardı, kesesio mükemmel bir elips şeklinde oluşmuştu. Doktorum genç olsanız bile bu kadar sağlıklı bir fetüs nadirdir deyince, yaş 33olunca yapalım bari dedik. Şimdi oğlumun yokluğunu düşünmek bile istemem, ama olmasa da güzel güzel yaşarmışız. Çocuk bir pranga. Kürk de kaplasan, altın da olsa pranga prangadır. Çok zor, çok yorucu. Bir lokmacık bile olsa istemiyorsanız, yirmi kere düşünün bence.

Kesinlikle öyle. Ben de 2 yıl daha beklicem bakalım...

Sağlıkla gelsin minnoşunuz. Teşekkür ederim bu güzel cevap için

Cocuk oldugunda eski gunleriniz asla geri gelmiyor. Hamilelik surecinde kilo almalar vucut hormonlar delirmis durumda oluyor. Bebek dogunca o cok zor surec basliyor. Buyuk bir sorumluluk ve ister istemez esten uzaklasma. Her an bir kaygi ya cocuga bisey olduysa, kreste bir kaza olduysa, serviste sıkıntı yasadiysa vs vs tonla seyler. Es hamilelikten itibaren uzaklasiyor. Sizi kadin degil de anne olarak goruyor. Cocugunun olmasi ne kadar iyiyse o kadar da zor. Benim de bir kizim var. Cok seviyorum ama bilin ki cocuk olunca hersey degisecek. Kizim iyi ki var ama bir evlat sahibi olmasaydim hic dusunmez pisman olmazdim.

Önce yazdım. Tabi ki sizin düşünceniz ama eşimi seviyorum ve biliyorsunuz ki başka türlü birlikteliğimizi devam ettirmek mümkün değil. Çocuk istemek ve evlenmeyi çok fazla bağdaştırmıyorum. Ayrı şeyler

Allah sabır versin. İnşallah sağlıkla kucağınıza alırsınız.

Tamam işte 5-6yıl zamanın var daha geç değil gez toz sonra zaten arayış başlıyor. Hem çocukla da gezilir. Ben 39 yaşındayım çocukta yok eee kocada sıktı yani hep başbaşa nereye kadar Tabi ben hep çocuk severdim ama eşin istiyorsa sen de ileride düşün canım

Aynen öyle. 10 sene de beklesem asla "hazırım" diyemeceğimi ve bunu ciddi anlamda diyen çok kişi olduğunu sanmıyorum. Zamanla kabullenerek ilerleyecek bi durum sanırım. Allah bağışlasın kuzularınızı

Ben de yıllardır tüp bebek tedavileri ile boğuşanlardanım. İlk zamanlar deli gibi istiyordum ama olmadıkça vazgeçtim, hevesim kaçtı, çocuk isteğin azaldı gibi bişey oldu. Olsa çok güzel olur ama çocuk olmazsa dünyanın sonu değil.

Allah sizin de dualarınızı duysun inşallah. Sizin de istediğiniz gibi olsun her şey

inşallah hemen olur ama olmadığını fark ettiğin zaman bu şekilde düşünmeyeceksin

cevap altta çıkcak birazdan ve bu 3. gebeliğim zor olacağını bile bile isteye isteye... şimdiden doğacağı zamanı iple çekip özlüyorum bende senin gibi düşünenleri anlayamıyorum ama emin olduğum bişey var ki bigün hamile kalırsan önce istemesen bile hemen bağlanacaksın keşke daha önce olsaymış diyeceksin annelik çok güzel bi duygu ve sen görüyosun insanların bu uğurda verdiği savaşları hani derler ya bekara karı boşamak kolay diye şimdi istemiyosun ama yarın gerçekten iş işten geçtiğinde pişman olma Ajda pekkan gibi keşke deme de nasıl mutluysan öyle olsun

Hay allah yaa... üzüldüm duruma inşallah olur hayırlısıyla. Zaten olursa eşiniz soğuk bakmaz sıkmayın canınızı. Tedavi olumlu olur inşallah. Minaako Dünyalar güzeli bir kız annesi 😍 Anneler

Bir şey soracağım gerçekten merak ettiğim için soruyorum ve yanlış anlamınızı da istemiyorum, sizin gibi düşüncede olanları çok duyuyorum yani çocuk istemeseydim evlenmezdim diyenleri, evliliğinizi çocuk için mi yaptınız? Yani çocuk istiyorum anne olmak istiyorum düşüncesi ile mi? Eleştiri değil sadece anlamak istiyorum...

Yaş ilerledikce fikirleriniz degısır bence ınsan biyolojık olarak da duygusal olarak da anne olma özlemi duyar bir gün. Sizinle aynı düşüncede olan bir yakınım vardı cocuk yapmadı gençliğinde su an 40 yasında ve tup bebek merkezlerini dolaşıyor.

Ben bu durumla ilgili eşiniz de kesin olarak ben bebek istiyorum dediğinde psikolojik destek almanızı tavsiye ederim. Bakın bu gerçekten olabilecek bişey. Herkes anne olmak zorunda değil asla. Ama alttan beslenen bir psikolojik travma sebebi de olabilir sizin bu yaklaşımınız. "Ya bizim de olmazsa? Ya hamile kalamazsam? Ya bende/eşimde sorun çıkarsa? Ya bizde acı çekersek? " Bunları belki açık açık içinizden geçirip de düşünemiyorsunuz belki ama bu bulunduğunuz ortama geliştirdiğiniz bir tepkime olabilir. Anne olmak istemeyen çok insan tanıdım ama pek çoğu çocuk sevmeyen gürültüsüne katlanamayan insanlardı. Siz çocukları seviyorum demiişsiniz. Bi psikolojik açıdan düşünün bence bu işi

Hayır her kadın anne olmak zorunda değil. İstemeyen kadınlar çocuğu kabullenemeyip çocuğa düşman gibi davranıyorlar. Hayatımı zindan ettin eğer doğmasaydın ben böyle olmazdım gibi sözlerle çocuklarının hayatlarını kabusa çeviriyorlar. Kendinizin farkında olmanız güzel. Keşke herkes bu farkındalıkla olsa.

Toplumsal bir durumdan önce kişisel bir durum aslında bu, eşinizin çocuk istemesi sizin çocuk istememeniz kadar doğal..

Sizde de tersi demek. İnşallah hayırlısı olur

Yok canım. Olursa 7/24 dayak atmıcam ya da ondan nefret etmicem merak etmeyin

Yaşınızı bilmiyorum ama yaş geçince istesenizde olmuyor. Sonra çok pişman oluyor insan. Ama şunu da unutmamalı bizim isteğimizle değil ki rabbimin vermesi. yoksa ne kadar uğraşsak da ol demedikten sonra olmuyor.

Çok doğru...

Cidden istemiyor ve eşinizi ikna edebileceğinizi düşünüyorsanız sıkıntı yok ama nu zamanlarda erteleyip bir beş yıl sonra baskıya Vs dayanamazsanız işte o zaman zor olur.. Zira 28de anne oldum, zor bebeğim var, onu çok seviyorum ama 25te doğursaymışım diyorum.. İkinci bebeği istiyorum yaştan dolayı ertelemek istemiyorum.. Yani bebek illa olacaksa yaş önemli bir faktör bence.. Doğumdan ziyade bakımı ile ilgilenmek için

Herkez çocuk sahibi olacak diye bir konu yok..

Her kadın anne olmak zorunda değil bana göre ama toplumun bakış açısı farklı, benimde bir oğlum var. Çok büyük sorumluluk, fedakarlık üstelik bende kendimi hazır hissetmediğim bir dönemde anne oldum. Yalnızdım, maddi anlamda zorluğa düştük, sonuçta ben çalışamayınca. Bende çikolata kisti vardı 4 aylık evliyken öğrenmiştim. Direkt çocuktan girdiler 'olmayabilir ya da doğal yollardan olmayabilir' 6 ay ilaç kullanarak ertelemiş oldum ama nereye kadar? Hep olumsuzluklardan bahsedince doktor eşimde korktu. Her şeyi boş verdi. Olmayacak diye baktığı için sonuç ben ilacı bırakır bırakmaz hamile kaldım. Oğlum şuan 22 aylık, iyi ki var ama çok zor günlerdi maddi, manevi. Oğlum zor bir bebekti, evliliğim de ilk 3 yılım sorunla, sıkıntıyla geçtiği için hiç bir şey anlamadım diyebilirim. Demem o ki, hazır olmak çok önemli, eğer hayattan farklı beklentileriniz varsa hiç bulaşmayın, daha da zor bir hal alıyor hayatınız çünkü.. Ben hiç çocuk düşünmüyor değildim ama en azından 2-3 sene düşünmüyordum eşimde hem fikirdi. Hem düğün için çektiğimiz krediler biter hem bu süreçte evliliğin keyfini çıkarırız demiştik kısmet işte

Adam akilli oturup konus bence esinle

İstemiyorum demeyeceğim. Sanırım 1 2 yıl daha bekleyip bi gebelik yaşayacağım. Sadece şu an içimde yok. Zaman ne gösterir göreceğim. Hayırlısı

Evli biri için kisinin tek başına alacagı bir karar değil çocuk sahibi olmak yada olmamak Çiftin ortak kararı ise tabiki her evlilikte çocuk olmak zorunda değil Bana kalırsa eşlerden birinin çocuk sahibi olmak istememesi üzerine boşanma doğal bir haktır

cocuk cok guzel cok zor.

Maalesef eksikmişsiniz gibi davranıyorlar...

Anne olmak istemiyorsanız olmayın. Çünkü anneliği istemeyip, hazır olmadan çocuk yapmak pişmanlıktan başka bir şey getirmez. Zaten fazla olan çocuğun sorumluluğu size on kat fazla gelir ve kendinizi yıpratırsınız. Her kadın anne olmak istemez, bu da gayet normal bir durum.

O zaman yumurtalarniza baktrn dondurun istdgnzde yumurtanz kalmazsa diye L

Herkes anne olmak zorunda değil ki. Kişisel bir durum, sorsanız herkes hatvansever ama evcil hayvan edinmez değil mi siz de çocukları sevseniz de annelik sorumluluğunu istemeyebilirsiniz. Zamana bırakın zamanla fikriniz aynı da kalabilir değişebilir de. Önemli olan sizin kararınız tabi eşinizle.

Amin. Buna gülenin insanı duyguları yoktur. Net. Benim 2 yıl baktığım kuşum kaçtı. Hüngür hüngür ağladım... çok iyi anlıyorum sizi. Bu duygu illa kendinden bir parçayla yaşanmaz. Böyle de yaşanır. Tebrik ediyorum sizi ve güzel kalbinizi...

Yaa beğenmez miyim aşk olsun E

5 yıldır evliyim, 37 yaş. Hala istemiyorum çocuk. İsteyene versin Allah. Ha verirse baş üstü vermezse benim de hiç umurumda olmaz, işime de gelir sanki.