arkadaşlar eşim dün ameliyat oldu ufak bi ameliyat ama tabi sonuçta insanın canı yanıyo ufakta olsa ben bekledm eşimi 2 gün kaldık hastanede kayınvalidemle farklı şehirlerde oturuyorz ameliyattan sonra gidecektik zaten kayınvalidemlern yanına bayram dolayısıyla bugün eşimi aradı annesisöylediklerini duydum ananın yanına gel oğlum ben bakarım sana dedi ben o anda fıttırdım ama eşim ameliyatlı diye bişey söylemedm ama çok sinir oldum nerdeyse arayacaktım kayınvalidemi ben bakamıyormuyum ne biçim konuşuyosn diye ama saygısızlık yaparım diye alttan aldım perşembe günü gideceğiz sanırım ama hiç gitmek istemiyorm 10 gün boyunca orada kalacağız ya beni sanki çocuk gibi görüyolar arıyo yok şöyle yap böyle yap hep akıl verip duruyo artık o kadar psikolojim bozulduki eşimde ailesiyle yaşamamızı istiyo maddi ve sağlık sorunlarmz yüzüne karşı çıkıyorm artık çok bnaldım ya kayınvalidem eşimin kız kardeşleri kabusum oldu öyle girdilerki beynime çıkmıyolar bazen düşünmeye dalınca çıldıracak gibi oluyorm adımı bile unutuyorm kimseye bişey anlatamıyorm ya eşimin ailesi bizim ayrı bi aile olduğumuzun farkında değiller her an evimizin içindeler menevi olarak ben kaçarak evlendm eşimin annesinin eski eşyalarını kullanıyorm tabağımndan tut çatalına kadar kardeşleri geliyo her gelişlerinde şunu alacağız sonra bunu alacağız onunla çok anımız geçti eşyaları kiraladılar sanki bana da sonra geri alacağız diye kızım falan der annesi ama artık yumşatmıyo o sözler yüreğimi aileme karşıda içimde soğukluk var bana yeterince sevgi göstermiyorlar artık kafayı yiyeceğim ya anne duygusunu kardeşlik duygusunu anlıyorm benmde annem kardeşim var ama ben unutuluyorm ben neyim ve kimim artık eşimde ailesine laf söylüyorm diye bana şeytansın diyo oysa ben eşimi yakın gördüğüm için paylaşıyorm onunla sonuöçta benm muhatabım o ve ailesinin yüzüne birşey söylesem artık tamamen ipler kopar o zamanda eşimle büyük sıkıntılar yaşarız paranoya oldum hep acaba ben kötü biriyimiyim acaba nefsime yenikmi düşüyorm diye düşünüyorm her eşime kayınvalidemle ilgili kızdığım şeyleri belirttitğimde eşim umursamıyo bile beni bitireceksin diyo yedin bitirdin diyo daha evleneli 3 sene oldu artık bi yuvam varmı yokmu belli değil hissetmiyorm bişey ayrıca ben hasta olsam evimde olmak isterm evimde rahat ederim ha eşim bana yemek yapıp yediremez belki o yüzden annemin bakması doğru olur ama şimdi eşim hasta ben varım yanında herşeyiyle ilgileniyorm o yine ailesinin yanına gitmmek istiyo ben gitmek istemiyorm hiç içim çok soğuk kardeşleride gelecek ev kalabalık olacak misafir gibi hissediyorm zaten kendmi nasıl geçecek 10 gün sen git diyorm eşime ben evimde kalayım diyorm onada izin vermiyo acaba bu konularda gitsem yardım alabilirmiyim 39 kiloyum herşeyi kafaya takmaktan takatim kalmadı insanlar iyi davranıyorm zannederek patavatsızlık yapıyolar bazen senin zannettiğin birşey başkasının bütün hayatını etkilebiliyo kafam karmakarışık nasıl bi insan olduğumu ben bile farkedemiyorm artık Samsonn

39 kilo musun? Boyun kaç? Arkadaşım biraz oluruna bırakmayı denesin? Kendini üzüp germe bu kadar. Annesi baksın istiyormuş, boşver baksın o zaman, sende kendine bak bu arada. Dinlen, yemene içmene daha fazla dikkat et, çokta üstüne düşme. O senin ilgini sohbetini özlesin. Ev kalabalıksa zaten belli bir süre sonra kendi evinin huzurunu arayacaktır değil mi? Huzuru sende bulsun. İkimiz yalnız kaldığımız eşim sürekli şikayet ediyor, başımın etini yiyiyor demesin. Tabii yaşadıkların kolay değil, sinir bozucu bir durum, ama konuşup anlatmak derdine çare olmadıysa, bir de rahat takılıp, zaman içinde değişimi gözlemlemeyi dene derim. Çocuk falan yoksa çalışmayı düşünmez misin? Evine yavaş yavaş kendi istediklerini alırdın belki.