Günlük tutman güzel bişey ama seni üzüyorsa atıp kurtulmalısın Güzel şeyler zaten hafızanda kalır

Yak kurtul. hem rahatlarsin

Daha önünde uzun yıllar olacak ömrün uzun olsun inşallah ama çok anıların olacak defterlere sığmayacak kadar 30 lar 40 lar Bazen hatırlamak bile istemeyeceğin anıların olacak atmayacaksan günlüktekilere güleceksin bile ah ne çocukmuşum diye

Merhaba 18 yaşındayım, iki üç senedir tuttuğum birkaç günlüğüm var. Açıkçası şuan bu günlüklerle başım dertte çünkü normalde anılara aşırı değer veren biriyim atmam nolursa olsun ve yıllar sonra bakıp o hisleri hatırlamak beni en mutlu eden şeylerden birisidir. Ama şöyle bi şey var, o dönemlerde yaşadığım tüm ailevi sorunları; üzücü olayları vs vs resmen ağlama duvarı gibi çok depresif şeyleri yazmışım sürekli. Yani bir yanım at artık açıp okuma at gitsin çünkü hayatında şuan düzeldiğine inandığın mevzularla karşılaşmak seni üzer ve sen çok daha iyi bi muammeleyi hak etmişken çevrenden gördüğün olumsuz tüm herşeyi tekrar hatırlamana gerek yok diyor Diğer yanım ise onlar senin yaşanmışlıkların nolursa olsun atmamalısın diyor, ayrıca o defterde hoşlandığım bikaç kişiden de hevesli hevesli bahsetmişim mesela, tabi hepsiyle kötü bitti o ayrı mesele ama işte masum duygular sonuçta.. Her şeye çok anlam yükleyen birisi olmak zor Sizce ne yapmalıyım

Açıp okuma, hepsini güzel, renkli kurdelelerle bağla sakla bir yere. 30 yaşını aştıktan sonra okumak çok keyifli oluyor.

Ben yakmıştım hepsini, kurtuldum hem o acılardan hemde başkası okur mu korkusundan, bence insan bişeyleri sonsuza kadar taşımamalı

Aslinda gecmise takili kalmakta cok iyi birsey degil. gecmis iyisiyle kotusuyle geride kalmistir Devamli devamli hatirlamak bugunu elinden alir. gecmise saygisizlik olmasin diye bugununden olursun. Bende cok tutardim gunluk senin yaslarinda. sonra bir hisimla hepsini yakmistim ve baya rahatladigimi hissetmistim