bende 2 saat sonra atacagm nisanı blusucaz hiçbi skntımız yoktu hatta 3 gn oncesine kadar mükemmeldik ama ailesi tam bi felaket.. yüzyüze hiçbişey dedikleri yok tek yaptıkları sözlerinn içine alttan alttan imalar yerleştrmek 1-2 sustu ailem ama artk sonnda dayanamadı.. bende gördüm ki bu adam hçbizaman ailesinn karsısında dik durup beni savunamicak verdm kararımı. , insallah doğru yapıyorumdur allah pisman etmesin.. M

canım verdiğin nasihatlar için çok teşekkr ederim böyle güçlü olmanı takdir ettim sana acımayana asla acıma sözün herşeyi özetliyor canım gerçekten bana hiç merhamet etmedi göz yaşlarımı silmedi beni korkuttu çünkü merhametsizliğin en büyüğünü en güvendiğim ve sevdiğim insandan gördüm inan içimde bazen dönse ne dersin diyorum ve onu 2 kelime ile gönderirdim diyorum ben elimi tut hayatta olmaz diye birşey yok herşey iki dudağının arasında biter dediğimde yüzüme kapıları kapattı ama Allahın adaletine çok güveniyorum üzdüğü kadar üzülecek ve görmezlikten geldiği ben bir gün başka yüzlerle karşısına çıkacak... lost87 Uyanalım Gaflet

canımmm benım esımde cok sınırlıdır ya hatta sınırlendı mı hıc gozu bısey gormez sana su kadarını soyleleyeyım kırar döker ama ben bazen o bır soyluyorsa ıkı soylerım bazen alttan alırım duruma gore degısır ama en azından kıymetımı bılıyır dahan dun aksam dedıkı mesela ben cok sanslı bı adamım senın gıbı bı karım oldugu ıcın yanı kahrımı cekıyorsun Allah razı olsun senden on numara bır eşsin benım ıcın dedı bende cevap olarak baban bıle yapmazdı benım yaptıgım ıyılıgı sana, senle evlendım ya :) dedım sen yınede cok kızma cunku bılıyorsun kı en yakınındakı ınsan benım, ben senın en buyuk destekçinim bunu unutma dedım.. bılmıyorum sınırlı oldugu ıcın ayrılabılırdım ama yapmadım. cunku hata yaptıgında dayanamadı hep alttan aldı. ozur dıledı. yanı farkında benım esım kendının ne oldugunun :) ve asla ama asla agzından bıtsın lafını duymadım.. bır kere bıle.. cok sınırlenmdıgı anlarda bıle.. bılemıyorum hangısı dogru ama ben kavgayı uzatmıyorum o an sınırlıyken soyledıgı seylere fazla takılmıyorum kı, o da takılmıyor. eger takılacak olsaydık sımdıye ıkımızde bıtırırdık kı bende cok agır seyler soyleduım yerı gelınce.. M

Bu sanırım psikolojik bir durum, aklımıza yer eden kalıplarla ilgili, ona karşı hiç bir duygu beslemiyorum. Şu anda çok sevdiğim biri var hayatımda. Gelinlik benim 22 yaşımın güzelliğiydi, onun sembolüydü, masumluktu, iyi niyetti. Bir de onu annem tasarlamıştı, çeyizciydi rahmetli, Almanya dan kalan iyi bir abiye eğitimi vardı. Tüm tecrubesini o gelinliğe dökmüştü ve tabi sevgisini. 1 ay uğraşmıştı onu tasarlamak için, dikildiğinde içinde kendimi tanıyamadım, bir daha da öyle bir gelinlik görmedim zaten. Biraz onunda burukluğu var, annem öldü şimdi hiç bir gelinlik onun tasarladığı gibi olmayacak ve onun benim için o kadar emek verdiği gelinliği başka biri giydi. Allah yerinde mesut etsin herkesi, bilerek mi giydi bilmiyorum ama benim çok içim acıdı...

söyle diyeyım ben bı kere attım ondada sorun ailesı ozellıkle annesı kardesı cok ustume geldıler nısanlımında ılk kez basına boyle bısey gelıyodu kapatamadı agızlarını neyse ben attım sonra bu cok yalvardı yakardı bı gece hayatnda sıgara ıcmemıs ben sabaha kadar oturdum dusundum sıgara kahve sıgara kahve :) bana karsıı en ufak bı sadakatsızlıgı olmamıs, en ufak bı şiddet uygulamamıs adamı, canımdan cok sevdıgım adamı terkedebılecekmıydım.. hadı yaptım dıyelım onsuz yaşamaya alışabılecekmıydım cunku benım adamın tek kusuru aılesıydı, benı koruyamamasıydı sonra dusundum zaten ayrı sehırlerde yasayacaktık aılesıyle. ve bana bıdaha arkamda duracagına daır soz verdı ondan daha fazla kımseyı sevemezdım ve sevmek ıstemıyordum da.. aılem cok karsıydı ama ben körkütük aşıktım ve aılemden gızlı evlendım nişanlımla.. zamanla aılemde kabullendı dugunumuz oldu sımdı cok sukur hersey yolunda nısanlımı aılemle bırlıkte yasadıgım sehre getırdım :) sımdı bı tartısmamız olsa annemler eşimi tutuyolar yanı onu benden cok sevıyolar desem yerıdır... sana dıyecegım tek sey, neden ayrıldın. bunun sebebı onemlı eger benımde cıddı bır nedenım olsaydı evlenmezdım ınan. vıcdanın rahatsa eger şu nedenle olmazdı dıyebılıyorsan hıc takma bosver ama bız en buyuk hatayı surda yapyrz bence kendımız uzulunce yada kızınca herseyı soyleyebılıyrz yapabılıyrz ama erkek yapınca aa dıyoruz onlarda sınırlenıyor onlarnda duyguları var kımseden dort dortluk olmasını beklemeyın yok oyle bısey

severek ayrılmak insanın resmen ciğerini dağlayan bir acı. biz de evlenecektik, henüz nişanlanmamıştık ama ailem de çevrem de onun evleneceğim insan olduğunu biliyordu. bir sene oldu ayrılalı, hala toparlanamadım tam olarak. hala burnumun direği sızlıyor. şöyle düşün ki, eğer gerçekten seni seviyorsa ve ömrünü paylaşmak istediği kadın sensen, o zaten sana gelecektir. ben buna hep inandım. eğer gelmiyorsa bil ki duyguları yetersizmiş. çünkü hiçbir insan gerçekten sevdiği ve sevildiği kişiden kolay kolay vazgeçmez. . push ; M

Bende nişan atanlardanım dahası benim resmi nikahımda vardı eşimi seve seve bunu yapmak zorunda kaldım.. Benim 1 kaynım 9 yaşında görümcem var. Eşim abisiyle dükkan işletiyor kazanç aileye ait yani eşim ailesinin eline bakıyor eşimin şu hayatta en büyük başarısı o dükkanda çalışmak olmuş. Ve eşim beni görücü usulüyle geldi istedi ilk resimler görüldü sonra görüşüldü sonra istenildi. Ama sevdik dahası ben eşimi çok sevdim. Kayınvalidem bana bayılırdı gurur duyardı benim elimden tutar gıptayla bakardı öyleki seviyordu ama söz nişan derken kayınvalidem zamanla değişti. Ve bize gelip eşim için o pasaklıdır o hesap bilmez o olgun değil çocuktur tutumlu değildir vs diye ileri geri konuşuyordu umruma gelmiyordu birgün eşime yansıtmadım. Eşimin abiside aynı şekilde eşim için aynı şekilde konuşuyordu yani dahası şöyle diyeyim birgün annem mobilya alacağı için kayınvalidem eşim ben mobilya bakmaya gitcektik fakat o gün nikah işlemleri yapıldığı için ilk belediyeye geçtik kaynımda gelmişti kaynım eşime sen gelme ben gidiyorum dedi ve eşim gelmedi bırakmadılar mağazaya gittik. Annem yatak odasına bakarken kayınvalidem bazalı olsun dedi eşimle ben katalogdan daha önce beğenmiştik o yüzden anne eşim bazalı istemiyor dedim abisi gerizekalı kaç kez bazada yatmış dedi. Sustum gıkım çıkmadı eşimede demedim. Adam yerine koyulmuyordu eşim garibimde sevildiğini zannediyordu ailesi değer veriordu sanıordu.. hepte öyle sanıcak. Eşime bir gün yansıtmadım. Ailesi için hak diyordu eşim öyle ki annesi abisi ailesi birşey dese ona göre bana tavır alabiliyordu. Ben onların aldığı eşyaların 1 tanesini bile seçemedim sadece bir gün eşim perdeciye gitmiş ve benide çağırdı gittim caddede karşıladı kayınvalidemde orada perdeciye gitcektik dedim oda ben seçtim beğendim dedi peki anne dedim. eşim bozulduğumu anlayınca gidip bakalım dedi baktık boncuğunu beğenmedm böle olsun dedim kayınvalidem hayır olmaz dedi bozuldum yüzüm düştü eşimde gelip elimi tuttu sırf öle yaptı diye ağzımı açmadım ama annem dayanamadı eşimi çağırıp söyledi öle bir anne olmuştu ki annem ilk kez böle gördüm onu eşimi çağırıp tabaktan yatak odasına kadar ona beğendirdi ama eşimin ailesi asla böyle birşey yapmadı eşimi kayınvalidem uzak tutuodu mümkün derece ve ağzımdan yalanlar söylüyor eşimi üzerime salıyordu. EŞİM ilgisiz biriydi günde 1-2 defa arayan biriydi sevgisini beli etmezdi aylarca üzüldüm ama benim yanımda ol evlenince çok güzel olcak dedi hep bekledim neyse söz nişan derken resmi nikah yaptık o gün çocuk gibiydik ikimizde. Herşey oldu bitti nikah olduktan sonra eşim artık bizi kimse ayıramaz dedi bu söz benim için herşeydi cesaretlendirdi. Fakat ben herşeye kaynım ve kayınvalidemle gittim eşimi yollamıyorlardı. Gelinliğe altına herşeye.. Pazarlık yapıldı kayınvalidem gelinliğin altına giyicek ayakkabın var mı dedi ve pazarlıkta gelinlik için 1 ayakkabı ve terlik 2 elbise aldı gecelik alıcaksınız dedik o kızın hakkı biz almayız dedi babannem zorlayınca birtane aldı ama giysen giyilmiyor bile.. Yine sustum.. Hep sustum aslında.. Evimi hasta olduğum halde ben temizledim kayınvalidem babannem komşunun kızıyla o ahırı ev yaptık afedersiniz pislikten ölünürdü o evde.. Evi tertemiz ettik ve düğüne 1 hafta kala evimi serdik ellerimle serdim.. ellerimle.. özene bezene eşyalarımı ben seçmedim belki ama her odada her köşede hayal dolu birşeyler biriktirdim. Eşime yemek yapcak.. tv izlicek.. balkonda sohbet etcektik.. hayal ya hayal.. Ama olmadı işte evim serildi çeyizlerim eşyalarım gitti herşey sonra kayınvalidemgil bize geldi akşam 9 yaşında bir görümcem var o bana dönüp yenge efendim yengem dedim abimle ben sizde yatıcaz dedi şok oldum.. abisi dediği kaynım.. evet kaynanamda bu zemini hazırlıyordu.. beni hizmetçi alıyordu ama herşeyden önce ben kaynıma güvenmiyordum. Ve o an sustum eve gittiler babama söledim babam ara dedi aradım kayınbabamı kayınvalidem çıktı sordum sus boş konuşma dedi kapadı 2 dk sonra eşimi doldurmuş msj attı eşim bu ne demek dedi yazmadım babamda kayınbabamı aradı ve bitti dedi.. oda bitiyse bitti dedi.. Ağladım bağırdım çağırdım ölmek istedim.. evet belki kendi elimle yaptım ama bilmiyorum. Çok sabrettim. Eşim ertesi gün bize geldi gece 12 oda benim gel demelerimle belkide babam içeri aldı baba dedi nie böle oldu dedibabam dediki açıklama yapmam oğlum.. peki kızınızın kararı o beni çiğnemez sen aileni babanı çiğnermisin gerektiğinde evet dedi neyse baktı olmuyor çıktı gitti.. ağladım dizlerim kırıldı sanki kaçalım dedi gidemedim gitmedim korktum sırf ona birşey olur diye.. neyse ailesi geldi ertesi gün babam yine yok dedi çünkü her dedikleri şey yalan çıkıyor ve beni kullancaklarını biliyordu.. Nikahım 16 nisan düğünüm 12 mayıstı.. ama ben 12 mayısta boşanma davası için avukata gittim düğün yerine ve sonra eşimde ailesiyle bana namusumla ilgili ithamlar.. çok ağır şeyler söylemeye başladı bizzat okudum sosyal sitelerde.. ve şuan dava açıldı ve tüm eşyalarımı vermiyorlar kı babamda alma allahından bulsunlar hayrını görmezler dedi bendede 1 bilezik 2 yüzükleri vardı bende onları vermedim ama benim zararım o kadar fazlaki anlatamam hem maddi hem manevi.. Ve herşeyin sonunda eşime hadi gidelim dedim eşim aileme sormam gerek dedi ve yüzüstü bıraktı.. herşey böle.. ve benim eşim şuan başka kızlarla görüşüo.. Öyle bir çıkmaz ki naparım bilmiyorum kafam o kadar karışık ki ATTRAENTE ACTA EST

Rabbim mekanını cennet eylesin inşallah annenin başın sağolsun.. İnan anlıyorum seni.. İçi kimin olsa acır.. senin gelinliğin benim eşyalarım çeyizlerim.. insanlar çok kötü ve anlamıyorum artık hiçbirşeyi.. Ve sen üzülme olur mu belki annenin tasarladığı gelinliği giymiceksin ama bir gün mutlaka gelinlik giyceksin ve annen seni yukarlardan bir yerde görcek ve prensesim mutlu diyicek.. üzme kendini.. M

Canım şiddet nedemek çok doğru bir karar almışsın... Şiddetin olduğu yerde huzur ve sevgi asla olmaz çok iyi yapmışsın.. birde vatan millet sevgisi yokmuş Evlenince çok sorun olurdu...

Kizlar ben de nisanlimdan ayrildim 2 ay oldu tam.. ama hala onu cok ozluyorum ve ne yapacagimi bilmiyorum.. bir taraftan cok kiziyorum ona ama diger taraftanda affetmeye cok meyilliyim.. bir gelse 10 giderim ben.. bu sureci nasil atlatacam bilmiyorum.. kasim atamalarinda sehir disini vermeyi dusunuyorum bu sekilde belki yeni ortam falan iyi gelir diye dusunuyorum.. ama bende artik kimseye guvenemem diyorum erkekler cok acımasız oluyor..

sekerparee akışa bıraktım.. tek ayak

Senin adına çok sevindim çünkü severek ayrılmak kadar acı birşey yok... Benimki biraz sinirliydi ve ne olursa olsun benden hep tek taraflı alttan almamı isterdi ama sorun hep onun konuşma tarzı olurdu kırıcı şeyler söylerdi yeri gelir hakaret ederdi sonra benden hiç birşey olmamılş gibi kendisiyle konuşmamı beklerdi benim maddi manevi ailevi hiç sorunum yoktu ama bunlar çok önemli sebepler.. en son öfkesine ve sinirine yenik düştü bir anda karar verdi bitti diye ve o kararındanda dönmedi sevgisinden şüphe etmediğim güvendiğim insan gitmişti yerine merhametsiz bir insan çıkmıştı bitmesin diye uğraşmadı ben çok uğraştım.. artık baktım olmuyor bıraktım her yapıcı olmamda hakaretller gittikçe büyüdü.. hiçbir sorun yoktu en ufak şikayetlenme bile olmadı benden yana çünkü karşıdaki insana ayak uyduran bir insanımdır Öyle bir rüzgarda çekti gitti ben daha huzurlu olurum evlenince sevgi biter diye 3 buçuk sene ben nasıl böyle bir insanı sevmişim diye ortada kaldım hala daha ayrılma tarzını ve yaptıklarını sindirmiş değilim.. Allaha havale ettim.. M

Canım iyi karar verseydin kendisiyle konuş ve yapıcı olmaya çalış sonuçta nişan bu... Bir yerden bozuldumu inan toparlamak çok zor çünkü iki tarafta sinirler artınca gerisi ip söküğü gibi geliyor.. Bu nişan zamanında düğün yaklaşınca insanın kafasında evlenincede böylemi olur diye sorular yiyip bitiriyor insanı bunları olgunlukla konuşmak lazım tabi sende ciddiyetini ortaya koy Nişan zamanı erkek herzaman ki ailesini bile gözünde büyültüyor bir anda aileci oluyor.. Canım hakkında hayırlısı olsun Allah kalbinin temizliğine göre versin hayırlısını iste...

Arkadaşlar aranızda nişanlısından ayrılan varmı ben 2013 senesinin maduruyum... mayısta düğünüm olacaktı.. ayrıldıktan sonra çok kötü bir süreç yaşadım hani başıma gelmese nasıl birşey olduğunu anlamak ve bilmek mümkün değil ateş düştüğü yeri yakar tabiki iyiki olmamışta diyoruz hayırlısı kısmet böyleymiş diyoruz ama üzülmemek bir anda herşey yoluna girer demekle olmuyor çünkü insan sarsılıyor.. Boşanmakta kötü birşey tabi ki beterin beteri insan boşanma aşamasına gelince artık büyük bir karar vermiş ve bundan sonrası daha huzurlu olurum diye en azından hayatının diğer kalan tarafını kurtarıyor Ama nişanlıyken sevdiğin insan daha doyamamışsın el bebek gül bebek sevmişsin sana hep sevdiğini söylemiş hissettirmiş mutlu bir aile doğacak çocuklarının ismi gelinlik eşya ev hayalleri büyük büyük hayeller ve sonunda seni yüzüstü bırakıp giden ve ben bu insanımı sevmişim hayır olamaz dedirten bir insan.. İçinizde nişan atan ya da nişanlısı terkkeden varmı bu süreç nasıl geçti tekrar barışma oldumu başkası ile evlendiniz ve iyiki olmamış dedinizmi neler yaşadınız ve nasıl atlattınız... ya da aylar sonra barışmak istedimi... Şunu çok iyi anladım okuduklarımdan ve çevremden sorun ne olur olsun maddi manevi ailevi uzaklık iş vs.. sonuçta her insanda aynı acı... değerli fikirlerinizi bekliyorum..

ben iki tane nişan attım ikisinide ailem istemedi. ilki 3 yıl önce diğeri ise 2 ay oldu nişanı atalı canım. ikincisi doğuluydu kültürümüz farklıydı ve şiddet uyguluyordu ve ailesi çok baskıcı ve vatan millet sevgisi olan insanlar değillerdi. akrabalrımda sinirlendi bunlara sizin oradan kız almayız birde kız mı vericez dediler. M

sevgili arkadaşım, yarım kalmış herşey insanı acıtır. nasıl olacağını bilemediğin bir şey bu. hayallerinde ayrılmasaydık ''şöyle mutlu olurduk, böyle harika bir çift olurduk'' var. yaşansaydı ne olacağını Allah bilir. Ben 2 kez nişan attım. Yüzüğü atan ben olsam da atmaya mecbur kaldığımdan yaptım. Ben sadece üzerime düşeni yaptım yani aslında aynı şey senin yaşadığınla. Heder olan emekler, boşa kurulan hayaller, tükenen umutlar vs. korkunç acı veriyor. İlk zamanlar insan hep kendini suçluyor, sorguluyor. Ama inan geçiyor. Bir zaman geliyor hatta ya ben bu dingil için mi kahroldum diye şaşıp kalıyorsun. Biriyle tanışıyorsun ve eskisiyle kıyasladığında, seni terkedip gittiği için o eski nişanlıya şükran duyuyorsun. Herşey olması gerektiği gibi olur inan. Vardır bunda da bir hayır de. Allahtan ümidini hiç kesme. Ha bu arada nişanlın büyük ihtimalle döner. Her katil kurbanın öldüğünden emin olmak ister, bilirsin. Naçizane tavsiyem, sana acımayana asla acıma. Herşey gönlünce olsun. M

canım düğünümüze 1.5 ay kala ayrıldım bende nişanlımla... olmuyordu gözüme batan çok şey vardı ama yine de çok zor bi karardı nişanı atmak... çok zor bi süreçti seni çok iyi anlıyorum uzun bi süre atlatamadım bende...3 yıl sonra eşimle tanıştık 1,5 yıl sonra da evlendik.. iyiki olmamış ve iyiki eşim çıkmış karşıma ve ben çok şükrettim allahıma onunla olmadığı için... en azından şanslı olduğunu düşün erken görmüşsün bişeyleri.. M

Bende attım. Ama şu an hiç pişman değilim. Sevgili dediğim adamın gerçek yüzünü görmek canımı hiç mi hiç acıtıyor artık. Bu yaz evleniyorum içimde en ufak bir sızı yok. O dönem üzüldüm o başka tabi.

Bende nişan attım, nikahıma 10 gün kala, gelinliğim, davetiyelerim, eşyam her şeyim hazırdı... Ailesi ve benim ailem ortak sebep oldular bu duruma, yaşımız o zaman çok gençti, o da ben de olanların önüne geçemedik, annelerimiz çarpıştı. Ayrılık kararını ben verdim, çünkü biliyordum ki bu evlilik olsaydı asla huzur bulamayacaktık. Beni en çok zorlayan gelinliğim oldu, gelinlikçi gelip alın diye aradı ama ben gidemedim, o kadar güçlü değildim. Rahmetli annem çizmişti gelinliğimi, nişanlımı aradım sen gidip al ne yaparsan yap dedim. Bir kaç ay sonra yeni nişanlısına giydirdi gelinliği, evlendiler. Bir zaman kaçtım insanlardan, yaşım 22 toyum, ağzımı açıp kimseye bir şey diyemiyorum, sevgi bir yandan, ailem bir yandan, dedikodular bir yandan, aklımda acabalar bir yandan... Bir kaç ay sonra sevgili nişanlım başka biriyle evlenip, üzerine de benim gelinliğimi ona giydirince, bir uykudan uyandım sanki, verdiğim kararın doğruluğunu kendi içimde kabullendim, hiç acabam kalmadı. Bir daha da evlenmeye yeltenmedim. Nefret ettim insanların duygusuzluğundan, yere annemin dizinin oturup, başımı yasladım ona, haklıymışsın dedim. Anlayacağını biliyordum dedi rahmetli, geçip gitti... Hala gelinliklere bakamam, neden bilmiyorum içimi acıtıyorlar, kardeşlerim evlendikleri zaman bile gelinlik aşamasında hiç birinin yanında olamadım. İçim kaldırmıyor çünkü. Ama geçiyor zaman her derde deva...

inşallah canım bu durumdan kurtulmak istiyorum sanki birdaha sevemem güvenemem gibi geliyor.. İnşllh Allah karşıma güzel kapılar açar ve bu düşüncelerim son bulur... nişanlanmak insana büyük bir güven veriyor diyosun ki herşeyi aştığın inandığın bir yola baş koyuyorsun seviyor ve seviliyorsun... ama tam bu anda karşındaki insanın gözündeki kendini görüyorsun.. Allahım kimseye böyle bir durum yaşatmasın birdaha göstermesin

ATTRAENTE seni çok iyi anlıyorum bende senin gibi gelinliklere bakamıyorum. Nikah salonları kabusum.. ve canım acıyor.. ATTRAENTE ACTA EST