Yanlış anladığımı düşünmüyorum. Şartlarla mutlu olmayın hep mutlu olmaya bakın. Biraz sosyalleşseniz? Yada öyleyseniz insanlarla iletişiminizi gözden geçirseniz?

Bugun konunuza benzer bir konu acmistim kendimi arkadas vs olarak sizdwn bi tık sansli hissettim ama yinede soyle soyleyeyim Issizlik sıkıntısını cok fazla yasadim hem maddi hem manevi sıkıntıydi cok sukur simdi hir isim var Sonrasina gelecwk olursak Allaha xok sukur dost diyeneyecek kadarda olsa arkadaslarim var yani kapisini calabilecegim yada arayip gel cay icwlim diyen gercekten sevdigim arkadaslarim falan Ama emin ol hicbiri kalbindeki o duygusal boslugun yerini doldurmuyor simdi anlatmaya kalksam cok uzatirim ama gercektwn mutluluk sanki askin icine saklanmis gibi Ben vazgectim insallah hayirlisiyla siz bulursunuz o mutluluğu

Kamuda çalışıyorum. Giyim tarzım da spora daha yakındır, klasik hiç sevmem. Yaşımı da göstermediğimi sölüolar. Bakımıma özen gösteririm. Dış görünüşümden hiç rahatsız değilim yani. İlgi duyma meselesine gelince, daha evvel de bahsetmiştim aslında; yaşı uygun hoşuma giden biri olsa evli çıktığı için ve çevremdeki bekarlar da bana hitap etmediği için kimse ilgimi çekmiyor. Evet teselli istemiyorum, gerçekleri istiyorum sadece. Madem erkekler şen şakrak bayanları seçiolar, bu durumda yapacak bişeyim yok çünkü elimde olmayan şeyler için çaba sarf edemeyecek kadar bitkin ve isteksizim. Ve kendimi ezmiyorum, hatta kendimi seviyorum. Zaten sevmesem kabullenmesi daha kolay olurdu bazı şeyleri. gibigibiyim

Peki geçmişte çok sevdiğiniz ama sizinden kaynaklı olmayan nedenlerden ötürü ayrılmak zorunda kaldığınız biri oldu mu? Karşınıza çıkanlarda hep birini mi aradınız acaba? Yalnızlık duygusal boşluk kim ne derse desin çok çok zor. İstediğin kadar paran pulun eğitimin işin olsun eve geldiğinde dört duvara girince her şey üstüne üstüne geliyor insanın. Bu da dert mi diyenlere evet hem de çok ciddi bir dert. Gezmek bsyler keşfetmek de bir yere kadar. İnsan sığınacak bir liman arıyor kendine.

Mrb hanımlar. Çok uzun zamandır içimde büyüyen ve anlatacak hiç kimseyi bulamadığım bir derdim var benim de. Aslında bir olsa şükür nedeni... 36 yaşında ve çok yalnızım hanımlar. Öyle bir yalnızlık ki, oldukça sadık bana. Hayatımdaki tek heyecan 2 senede bir tekrarlanan kpssye girmek. 3 sene önce atandığım halde. Bu arada bahsettiğim yalnızlık sadece gönül yalnızlığı da değil, her açıdan yalnızlık. Elbette bir kısmı benim seçimim, ama yapmaya zorlandığım seçimler. Mesela bir türlü bir dost bulamıyorum, bulduğumu sandığında ya yanıldığımı anlıyorum, ya da aldatıldığımı. 2 lafın belini kırmak değil kast ettiğim şey, güvenmek ve canın sıkıldığında rahatça arayabilecek sıcaklığı hissetmek. Bıktım sorunu kendimde aramaktan, nerde hata yapıyorum die kendi kendimi sorgulamaktan. Cevaplar aynı ve çözümsüz. Çünkü ben bitkilerle bile empati kuran bir salağım. Dost yok, bari koca olsa. Ama kendi cinsinden yana gülmeyen şans güler mi bundan yana a akılsız! Biyolojik saatin alarmı patlamak üzere olmasa belki o kadar dert etmezdim bu tür yalnızlığı. Yok ederdim, sevilmek, bir hayatı birinin seninle paylaşmak istemesi nasıl bişey acaba? Bir seferliğine bir ilişkide kadın rolünü oynamak neden benim içim imkansız? Çünkü ben bir problem olunca, 2 kişilik emek gösteren bir aptalım. Hiç değilse ailem anlasa halimden de evlat edinme isteğime şiddetle karşı çıkmasalar. Umutsuz vaka olduğumu bir kedi sahiplendiğimde anlamalıydılar oysa. Kızınız evlenmiş olmak için evlenemez. 36 senede olmayan şey, kızınızın akranları olan beylerin hepsi çoktan kapılmışken, geriye kalanlar da kızınızın hiç ilgisini çekmezken, olmaz! Kriterlerimin hepsi çubuk kriter olduğu halde hem de. Bazen düşünüyorum, madem beni mutlu edecek şeyler için geç kaldım - çünkü çok yaralandım - , mutsuzluğu neden kabullenmem gerekiyor? Hayatta en korktuğum şey, kendimi bildim bileli yalnızlık oldu ve ben bir kabusun içinde yaşıyorum yıllardır. Böyle bir kabusa mahkum edilecek ne yaptığımı da bulamıyorum. Zaten içimde zerre umut kalmadı çünkü ebedi bir zifir burdaki. Nerde bu yokuşun inişi? Şükredecek elbette çok şeyim var ama gözlerim kanarken o kadar zor ki teselli bulmak.

Bilmiyorum hayat enerjim tükenmiş gibi. Melankoliye sarmak değil aslında. Birçok şey hayatımda ters gitmeye başladı. Arkadaşlarıma bakıyorum yanlarında onları gerçekten çok seven bir yoldaşları var. Evlilik hayalleri kuruyorlar. Kendime bakıyorum kimsenin umrunda değilim. Şu an ki durumumdan gelecek tahmini yapabiliyorum az çok.

Bazen herşey insanın üstüne gelir sanırım öyle bir dönemden geçiyorsunuz. Herkesin dediği gibi yüzde yüz dost yok bende buna inanmıyorum. Biraz kafanizi dağıtacak hobiler edinseniz. Ne bilim pasta börek kursları hep ilgimi çekmiştir hem belki o ortamlarda kafa dengi insanlarla tanışırsınız. Birde kendinize bu kadar yüklenmeyin buraya çok büyük hatalar yaptığınız için de post açabilirdiniz. Kendinizi sevin

En azından dua edebiliyosunuz, bu bile birşeydir. Teşekkür ederim. Umarım ne siz ne de başkası benim durumuma asla düşmez.

Denemez miyim :) Benim maya bozuk, tecrübeyle sabit. Uzun süredir dua bile etmek gelmiyor içimden. Ne kabullenebiliyorum, ne vazgeçebiliyorum. Tam bir araf yani.

Çubuk Kriter :) çok hoşsunuz. Güvenebileceğim arayabileceğim şeklinde düşünüp dost aramaktan vazgeçin bence. Kimseye güvenilmiyorculardanım ben de.

Sağol canım bilmukabele Çok küçüksün bırak şimdi evlılık için üzülmeyi zamani gelince elbet olacak. Annenle, babanla, kardeşlerinle güzel anılar biriktir. Okuyorsan eğitimine önem ver. Kendini geliştir, kurslara git kendin için bir şeyler yap. Bu güzel zamanlarının tadını çıkar Ben toparlarım merak etme. Babamı kaybettiğimden beri ara ara bu boşluğa düşüyorum. Şükür bugün daha iyiyim

Of ya böyle yazilari okuyunca iyce kötü oluyorum bende çok yalnizim sevgiye açim resmen tabiki rabbime bin şükür ama hani her karanliğin bir aydınlığı var derlerya aklima o geliyo neden diyorum bende mutlu olmak istiyorum artik benden 10 yaş küçüklerin evliligini seyrediyorum cok zoruma gidiyor herkes mutlu olsun elbette bizede artik mutlu olma sirasi gelsin

Her yaşın ayrı bir güzelliği olduğuna asla inanmıyorum çünkü herşey zamanında sağlıklı. İnsanın enerjisi yıldan yıla azalırken, enerji gerektirecek eylemlerin vaktinden çok geç geleceğine inanmak sadece züğürt tesellisi bence. İyi niyetinizden şüphem yok ancak yıllar yılı içimi daraltan şeyleri kendime saklamak zorunda kalma nedenlerimden biridir bu tarz realiteden uzak teselliler. Nasreddin Hoca misali, bana eşekten düşmüş biri gerek.

Kusura bakma canım ama yaşım 21 deyip devamında yazdıkların bana çok toy ve arabesk geldi. 97 doğumlular ne ara bu kadar melankoliye sardı ya. Şu saatten sonra istersen dünyanı değiştirirsin hayret ediyorum.

Birgün sevdiğim kadar olmasa da kısmen sevilip evlenebileceğime inancım kalsaydı belki düşünebilirdim yumurta dondurma olayını. Annem de önermişti ama üstünde bile durmadım hiç. Tontişimle idare edicem mecbur, artık ne kadarsa kalan azabım.

Size de çok teşekkür ederim başkasının konusunda da olsam bana tavsiye verdiğiniz için. Sizin dedkleriniz de aklıma yazdım sizde sağolunuz

Hiç öyle düşünmeyin yumurta dondurma olayını düşünün lütfen en azından ilerde bir gün keşke dememek için yapın bunu.. Hayatın insanın karşısına neler çıkaracağı hiç belli olmaz.. 36 yaş daha ne ki çok genç ve anladığım kadarıyla bilinçli bi insansınız.. Kapılarınızı herşeye kapatsanız da umuda asla kapatmayın.. Biyerlerde okumuştum mutluluk da insanın yaşadıklarından ziyade kendi zihninde olaylara ve hayatın getirdiklerine bakış açısıyla ilgiliymiş.. Bu konuda kitaplar okuyun bakış açınızı belki böylece değiştirebilirsiniz.. Ve de hiç unutmayın ki sağlık en büyük mutluluk sebebi -helen- Popüler

Cok tatlısınız yaa, Sizi kazanamayanlar utansın Ek olarak iyice zifiri karanlık olmadan güneş doğmuyor, çok yaklaşmış bence. Hepimizin sınavı farklı bu arada

Yok estağfurullah.

O noktaya gelmek cok kotu gercekten isiniz varsa o da guzel sizin durumu yasayipbir mesgalesi olmayan da var o daha da kotu oluyor. Bazen sunu dusunuyorum hepimiz insaniz hata yapariz da acaba bazilarinin hayatinda yer yok mu diyorum belki yaptiginiz bir sey bir hata her seye mal oldu. Bazilari da hata yapar daha guzel seyler olur. Bu da degilse imtihan ya da hayir vardir diyecegim baska ne soylenir ki? Allah yardimciniz olsun.

Kendinizi ifade edişiniz o kadar güzel ki.. çoğu satırda kendimi bularak ve gözlerim gayri ihtiyari dolarak okudum çünkü uzun süredir aynı hislerle mücadele ediyorum.. tek yapabildiğim dua etmek.. ikimiz için de her şeyin hayırlısı olsun, dileğim odur ki bir mucize olsun...

kız okurken ağladım ya. ağlayasım vardı belki bilmiyorum ama seninle benzer şeyler düşünüp hissediyorum. koşuşturmayla geçiyor ömür. durup hiç düşünemedik mutlu muyuz, gerçekten bunu yapmk istiyor muyuz diye. ben ihtimalleri de hırsıma kurban verdim geriye bi şey kalmamış gibi. ancak Allah elbet bi kapı açar. dua etmek rahatlatıyor

Yeterince sosyal misiniz? İşten eve evden işe yaşıyorsanız bu kısırdöngüyü kıramazsınız. Bir şekilde çevrenizi genişletmeniz, yeni insanlarla tanışmanız lazım. zafya

yaşamadığım bir konuda ahkam kesecek değilim. Ben ki yalnızlıkla iyileşen, yalnız kaldıkça parlayan bir insanım. Bana sessiz, sakin bir hayat çok daha iyi geliyor. Daha yavaş yasıyorum, daha anlamlı yaşıyorum. Yalnız kalamıyorum diye ağladığım zamanlar oluyor. Belki yaşınız sizi endişelendiren. Belki hayatınız çok monoton. Değişik bir şeyler yapsanız, yeni insanlarla tanışacagınız yeni ortamlara girseniz?

allah hayırlı ınsanlarla karsılastırsın. her sıkıntının bır mukafatı vardır.

Ablam 36 yaşında eşini kaybetti çocuklarıyla tek başına kaldı. Hayat onun için çok hızlı başlayıp çok hızlı son buldu. Kimin başına ne zaman ne geleceği belli olmuyor maalesef. Bu yüzden her şeyin en hayırlısını istemek, dilemek lazım. Olmuyorsa bir sebebi vardır muhakkak.

Ya gerçekten sizi tanıdığıma çok sevindim burada. Umarım ikimizin hayatı da rayına girer. Bir derdim var da değil de başka bir yerde karşılaşırız :) Dediklerinizi aklıma yazdım. Sağolun

Ama sizde teselli istemiyorsunuz, ümit verene ümit yok diyorsunuz. Eşekten düşmüşü ne yapacaksınız karşılıklı ah vah mı edeceksiniz? 36 yaş asla hiçbirşey için geç değil, harika bir yaş, kadınlığın zirvesi, hem olgun hem hala genç. Ama sizin için geç. Çünkü enerjiniz yok, ümidiniz yok. Kendinizi eziyorsunuz, güçlü başı dik, kendini beğenen, yaşamayı seven bir kadın değilsiniz. Belki bu yüzden yalnızlığınız. İnsanlar beraber olmaktan gurur duyduğu, parlak enerjik insanlarla olmayı seçer, kendisi için fedakarlık yapanı değil. -helen- Popüler

21 yaşındaki arkadaşın evlilik hayali kuruyorsa kendisini anormal hissetmesi gereken sen değilsin. Sakin ol hayat 22'den sonra başlıyor algın değişiyor huzurun o an'da olduğunu canını sıkan ne çok mesele olsa da gülümsemenin yanına kar kaldığını anlamaya sindirmeye başlıyorsun. Bir yanın buruk olabilir ama hayat bu benim hayatım deyip şükretmeyi biliyorsun.

Kendi tecrübemle kendine getirmeye çalışıyorum arkadaşı. Amerikayı yeniden keşfetmesin diyorum. Son cümlemle istersen tüm dünyanı değiştirirsin kendine gel diyorum. Omuzlarından tutup arkadaşça hafifçe silkeliyorum. Kötü bir şey yaptığımı asla düşünmüyorum. Son sorunuza cevap. Böyle eleştirmek bir şeyin acısı değil, insanı ümitsizlik bitirir ümitsizlik kanser gibidir. Bunun farkında olduğum için uyarıyorum.

Sizinle ayni sayilirim benim de kendim disimda kimseye zararim olmamistir ailem de aynisini soyler. Oyle bir surec yasadim ki sizinkiyle benzer en sevdiklerim sevmedegim hale geldi ama bunu bu yasadiklarim yapti ve tamamen yikildim. Etrafimda gordugum rahat olan insan kirmaktan cok cekinmeyen yeri gelince arkadas satanlar iyi oluyor yani bencil olanlarin isleri rast gidiyor. Benim hata dedigim belki firsat geldi siz gormediniz. Bu arada uzulmeyin yasadiklarinizin maddi karsiligi olmasa sa yasanan her acinin mukafati oldugunu dusunuyorum inancliysaniz manevi yonu var. D

Bugunlerde herkes depresif. Bende mutsuzum cok. Umarım geçer bugünler. Öyle bir dost yok bence. Fikir uyuşmazlığı olup bir yerden kazık yiyorsun. Rabbim tez zamanda karşınıza hayırlısınj çıkarsın

Bence mutluluğu başlı başına birşeye bağlamak manasız. Şunu şunu yaparsam mutlu olurum, yapamazsam mutsuz olurum diye düşündüğümüzde 1-0 mağlup başlıyoruz. Ve onu elde ettiğinde umduğun gibi değilse 2-0 oluyor bu skor. Yine kaybeden biz.. Vel hasıl mutluluklar böyle birşeylerle şartlandırılarak yaşanmamalı bence. Siz kendinizle, sağlığınızla, işinizle, havayla, suyla, toprakla, çiçekle kısacası herşeyle mutlu olmaya bakın. Aşkta eklenirse mutluluk artsın, evlatta eklenirse daha da artsın Hayat zaten bu. Bazen hepimiz aynı boşluğu hissedebiliyoruz. Evlat özlemi isteği fıtrattan gelen birşey. Bende bazen evlatlık mı alsam diye düşünüyorum. Hatta bu ara kedi sahiplenme girişimlerim var :) Hepsi fıtratın gereğinden. Kendini üzme kendinle mutlu ol kendini sev diğer güzelliklerde peşinden tıkır tıkır gelir emin ol

İşinizi merak ettim, bir de giyim tarzınızı. Etrafınızda ilgi duyduğunuz erkekler oluyor mu? Bu kadar mutsuzsanız bişeyleri kesinlikle değiştirin

İlahi siz... Evlilik hayalleri kurmak 21 yaş işi degil. 20 yaşında anneme babama yok yawww ben evlenmem falan derdim. Gelinlik, düğün, kına gecesi falan başardı beni. Düğünlere bile gitmezdim sıkılıyorum diye, ne hayali? 25 yaşımda evlendim. Güzel giden bir evliliğin olmasına rağmen keşke 28-29 bekleseydim bir kaç sene daha dediğim zamanlar çok. Biraz iyimser bakın hayata. Tamam sevgi kelebeği olun uç uç uçun demiyorum ama önceliklerinizi gerçekleştirmek için yaşayın, fazlasını hayat zaten sunuyor...

Kız valla oğlum olsa alırdım seni:) cnm senin buraya yazman, benim sana yumurta dondur demem bile bir işaret belkide.. inan bana ummadığın anda oluveriyor herşey..60-70 yaşında dedeler nineler bile bulurken, senmi bulamıycaksın. 45 yaşında bile doğuruluyor. hiçbirşeyden pişman olmazsın ama çocuk yapmamaktan olursun. yaşın çok geç değil. evlenirsin ard arda yaparsın 2 çocuk olur biter... evlenmek istediğini her ortamda dile getir, çekinme...

Mutluluğu evliliğe bağlayanlardan değilim, sanırım yanlış anlaşıldım. Olumlama yapmaya da çok çalıştım ama bende hiçbirşey işe yaramıyor. Daha evvel de bahsettiğim gibi, umudun tükendiği yerde yaşam tam bir azap.

Siz bana bardağın bir de dolu kısmı var, onu görmeye çalış diyorsunuz, anlıyorum. Ama sorun ortada bir bardağın dahi olmaması, kalmaması benim için.

Internetten biriyle tanişmayi denedinmi? Evet biliyorum çok dikkat etmek gerek olurya karşiniza çikar belki. Birde ben şunu fark ettim ne kadar birşeye yüklenirsen ne kadar üstüne düşer ve sürekli onu gidermeye çalişirsan o kadar o durumdan kurtulamazsin. Yani en birinci kafani dağitmaya bak. Hayattini olduğu gibi sevmeye ve hatta kabul etmeye çaliş. Bir şükran dosyasi tut her gün sadece 3 şükran olduğun şeyleri yaz. Biliyorum bunlar insana şimdi anlamsiz ve boş geliyor. Az düşün az sorgula, yap nolocak Nasrettin hoca misali bir gölü yoğurtla Ya tutarsa?

Ama gerçekten kimsenin umrunda değilmişim gibi hissediyorum :) Oysa ki okulum güzel güzel bitsin. Mesleğimi devam ettireyim başarılı bir şekilde ama aynı zamanda güzel bir ilişkimde olsun hayali kurardım hep. Ama yok perşembenin gelişi çarşambadan belli olur derler ya benimkisi o misal J Janet Jak Esim Durme, durme

Dillendirmez miyim :) Yahu napayım 45 yaşında kocayı, şu an bile işten eve geldiğimde kendimi yatağa zor atıyorum. Yıllar geçtikçe iyice düşecek enerjim ve bu sadece yaşla da ilgili değil esasında. Sanki geçmiş somutlaşmış ve omuzlarıma binmiş gibi. Herşeye karşı bir bıkkınlık ve isteksizlik. Terapiler işe yaramıyor, daha ağır ilaçlar için yeterince deliremedim. Hapşurunca 'çok yaşa' dienlere dalasım geliyor gerçi :)

Canım çok tatlısın. Senin bu yaşta böyle bakman çok normal belli ki çevrenden etkileniyorsun. Sana tavsiyem bu yaşlarını elinden geldiğince dolu dolu geçir, gez toz hiçbir şeyi kafana takacak kadar büyütme. Doğru insan olduğuna inanmadığın kimseyle bir dakikanı bile geçirme geçirme ki seni üzmeye fırsatları olmasın.

Bir hocam 50 li yaşlarında yasiti biri ile evlendi.. çok geç oldu ama en güzeli oldu derdi.. öyle mutlular ki.. böyle olması gerekiyormuş derdi.. dünyayı geziyorlar beraber.. kitap yazıyorlar.. yaşamaya geldik dünyaya.. yaşamak için.. Evlenmek ya da anne olmak için değil.. çok tercih edilen bir yaşam şekli de olsalar tek seçenek buymuş gibi bekleyerek yıllar geçirmemeli.. tek gerçek an şu an.. yasıyor musunuz şu anı.. mutlu olmak için neler yapiyorsunuz mutlu etmek için.. geleceği düşünerek geçiyor ömür.. çok kiloluydum diyetisyene dedim 2 yaz sonra deniz beni bekliyor o zaman.. dedi ki hayır şimdi bekliyor.. 2 yıl sonrası için değil bugün için yaşa.. o yaz tombul tombalak havuzun ortasına bombalama atladım:)) çok sevdiğim bir söz var.. o hep gelmesini beklediğim "güzel" yıllar belki çoktan geçti.. beklemeyin umut edecek bisey yok.. tadini çıkarın size biçilen zamanın.. sevgiler..

öncelikle yumurtalarınızı dondurma işlemi yapın. erkeklerde o kadar korkar olduki evlilikten. kadınların maddi manevi isteklerinden. evlilik içindeki huzursuzlıklardan. sizin gibi iyi insanlarda arada kaynıyor böyle. dostluğa gelince, malesef artık yok öyle dostluklar ve aramayın. herşey günübirlik oldu artık, kullan - at...

Tamam çok güzel Tecrübenizle aydınlatmaya çalismissiniz fakat mutlaka sizde yasamissinizdir 20'li yaşlarda bize ne söylense bir kulağımızdan girip birinden çıkıyordu. İlla ki bir şeyleri deneyimleyerek öğreniyorduk. Bu genç arkadaşlarımızda zamanla;deneye yanıla kendilerini toparlayacaklar. Bu arada sizi kırmak için cevap vermemiştim. Öyle olduysa özür dilerim.

2 sene evvel biten ilişkim haricinde hiçbiri, karşımda onları aramama neden olacak kadar uzun süre kalmadılar hayatımda. Uzun soluklu olan ilişkimdeki kişiyi de aramadım sonraki tek ve son tecrübemde de, sadece onun kıymetini anladım ama tabi artık çok geçti, son pişmanlığım fayda etmedi. Sonrasında da kimse ilgimi çekmez oldu. Ama bunun nedeni yine bir kişi değil, tarihin sürekli tekerrür etmesinden bıkmam. 3nity

Kaç yaşındasınız bilemiyorum ama siz 21 yaşındayken hiç melankolik olmadınız mı?Hiç arabesk cümleler ağzınızdan çıkmadı mı? Olabilir yani. . 21 yaş çok çok küçük, deneyimsiz, saf, pırıl pırıl.. Böyle eleştirmek neyin acısı acaba?

bana da yaşamın biraz monoton ondan bunalıyorsun gibi geldi. tabi sürekli işe git gel evde tek yaşa zor olur. ben senin yerinde olsam bol bol yurtdışı gezileri yaparım. yabancı insanlarla konuşurum. açıl yani

Dört yıl önce üniversiteye yeni başlamışdım herşey gayet iyi gidiyordu, babama sonra kanser tehşisi kondu. Hayatım birdenbire yerlebir oldu. Hem maddi hem manevi çöküntü yaşadık ailecek. Derslerime konsantre olamıyordum o yüzden notlarım düştü dersleri zar zor geçiyordum. Hem babamın hastalığla uraşıyorduk hemde aynı zamanda üniden kalan zamanda çalışıyordum. Hepimizin piskolojisi bozulmuştu, ailecek sinirimizi birbirimizden cıkarıyorduk. Belki iyi birisi çıkarda karşıma evlenirim diye düşünüyordum ama o da olmuyordu. Sizin hissetiklerinizin çok iyi anlıyorum çünki sizden çok daha zor bir zaman gecirdim her türlü imtihanı aynı anda yaşadım. Ağlamadığım bir gün yokdu. Şimdiyse evlendim hatta hamileyim, babamın durumu şuan gayet iyi. Maddi durumuda ailemin düzeldi. Şuan düşünüyorumda bunları nasıl aşdım ben bile bilmiyorum. Ama artık her anın kıymetini biliyorum ve hayatımı kendime zehir etmiyorum. En küçük şeylerden bile mutlu olmayı öğrendim.

Ben de öle düşünüyorum aslında, birşey yaptım ve geleceğime mal oldu. Ama düşünüyorum, zararım sadece kendime oldu, bile isteye kimseyi kırmamaya hep özen gösterdim ve bu nedenle de çok eleştirildim yakınımdaki insanlar tarafından ama napiim, yapım bu, napsam değişmiyor. Bilemiyorum, galiba artık kendimi de tanıyamıyorum çünkü zannettiğim kadar iyi niyetli biri olsam, bu derece azap içinde olmazdım.

Ay benden dolayı polemiğe girmeyin nolur zaten sizin derdiniz size yetiyor

Şükret haline diyip geçiştirmek istemiyorum. Ama imtihan işte kimi evlenir dayak yer aldatılır imtihan olur kimi evlenemez yalnızlıkla imtihan olur. Yaşım 21. Daha şimdiden umudum yok. Tanıdığım erkekler adi pislik çıktı teker teker. Düzgün birini bulacağıma hiç umudum kalmadı.