Boşanmayacaksan bile çocuk yapma. Sonra kararını verince çocuk işleri zorlaştırır. Malesef eşin çalışmayı pek sevmiyor galiba. Böyle gider gibi

Sizin 15 yıl sonraki haliniz olan bir arkadaşım ve eşi var. Adam 15 yıl önce neyse şimdi de o. Ama kadın aynı değil, kendinden çok eksildi. Tek dediği şey, kafama edeyim, niye sabretmişim ki? Adam nazlı pozlu. Deri ustası, başka işi yapmam, ben mesleğimi yapacağım deyip durdu. Evde oturdu iki yıla yakın. Abi bekçilik yap, yok. Abi pazarcılık yap, yok. Alırdı çiğdemi eline, otur babam otur evde. Kadın bir yaştan sonra çaycılık yaptı, kazandığını buna verdi falan. Aynı olmasa bile benzer durumdasınız. Ev kuşu, tuttuğunu koparmayan, atılmayan erkek... Neyse. Allahım büyük konuşuyorum, sen sınama. Bence yolunuz belli.

Bazı erkekler sorumluluk üstlerine yüklenince ne yapacağını şaşırır hale gelebiliyor. Sanırım ikiniz de tam olarak bireysel hayatlarınızı oturtmadan evlenme kararı almışsınız. Bir de kadının ekonomik özgürlüğünün olması çok önemli. Eğer evi beraber geçindirirseniz birbirinize güç kuvvet olabilirseniz yani eşiniz de tek başına mücadele etmediğini arkasında karısının da olduğunu görürse kendini daha iyi hissedebilir. Siz de kendinizi güçlü hissedersiniz. O belli ki başaramıyor istikrarlı gidemiyor ama eğer seviyorsanız mücadele edin düzenli bir iş yapamıyorsa yapamıyordur zamanla daha iyi bir iş bulabilir, belki de çekip çevirecek düzene sokacak olan sizsinizdir. Erkekler bizden daha zayıflar. Ama size karışmayan saygı duyan manevi desteğini esirgemeyecek biriyse bunlar atlatılır. Ancak henüz düzeninizi oturtamamışken sakın çocuk düşünmeyin. Çocukla beraber öyle sorumluluklar yükleneceksiniz ki bu ruh haliyle ne siz ne eşiniz kaldıramazsınız her şey daha beter olur. Kendinize zaman verin, iş bulun, çalışın, sorumlulukları paylaşın, hayatınızı düzene sokun. Sevgi ve saygı da olduktan sonra yürüyecektir. Umarım herşey dilediğiniz gibi olur.

Direk boşan diyemem ama iş sorunu gerçekten ciddi bir sorun.. bende de bu var ama ben çalışıyorum en azından bi sekil geçiniyoruz eşim de çalışıyor ama sürekli ve düzenli bi iş değil o yüzden çok mutsuzum ve sürekli çatışma halindeyiz yani şimdiki aklım olsa işine önem verirdim kesinlikle.. bence en azından çocuk olayını ertele filmdelisi

En sevmediğim erkek tipidir, taşı sıkıp suyunu çıkaramayan. Benim için 'tittle' boştur, adam limon satarken de bununla övünmeli, evine helalinden ekmek getirebilmeli ve eşi bilmeli ki; o gün kocası para kazanıp hayatlarını idame etmek için elinden geleni yaptı. İşte bir adamda bu olmayınca, ben saygıyla yaklaşamıyorum kusura bakmayın. Ailemizde var bir örnek, boşandı çok şükür.

zor bir durum yaşınız çocuk için geç değil erken hatta çünkü hayatınız oturmamış belirsizlik içinde biraz daha zaman tanıyın evlılığinize 6 ay kadar çocuk yapmadan düzelmezse hiç bir şey boşanmayı ozaman duşunursunuz şu an sakin kalın kendi işinize iş bulmaya odaklanın işiniz yoksa

Isı gücü askerliği oturtmadan evlenilmemesi gerektiğini soyluyoruz hep. Ama sakalimiz yok ki.

Önce sen bir işe gir, eşini de kpss konusunda destekle.. tek maaşla geçim çok zor, bide ücretli öğretmenlik.. baktın olmuyor, o zaman gündemine al bosanmayi.. BideEee esinin ailesi size bakmak zorunda değil. çalışın, kazanın, harcayın.. kendi kazancınız değilse söz hakkınız da yok..

Ya bu erkeklerin kabadayılığını da anlayamıyorum, çalışma demek kolay, al şimdi çok mu iş peşinde koşturuyor kendisi? Bence 28 yaş annelik için hala erken bir yaş, lütfen ama lütfen bir cahillik yapıp bu sorunlar varken çocuk düşünmeyin, yarın bir gün başka bir konu açıp daha fazla acı çekmeyin!!! -lilith Aktif

Siz de keşke çalışsanız. Maddi geçim tek elden çok zor günümüzde. Eşiniz sürekli iş değiştiriyor ve verdiği sözleri de tutmuyor. Küçük çocuklar gibi. Yani sorumluluk sahibi ve yeterince olgun değil. Boşanma ile ilgili istediğimiz kadar yorum yapalım siz kalbinizden ve aklınızdan geçenle devam edeceksiniz. Ancak çocuk fikrini en azından bir süre daha rafa kaldırmanızı rica ederim.

Siz atanmış öğretmen misiniz o kısmı tam anlamadım?

Merhabalar ; Eşimle 1,5 senedir aynı evin içerisinde yaşıyoruz. Gel gelelim sise danışmak istediğim konuya eşim öğretmen evlenmeden önce kpss ye çalışıcam kazanırım gideriz burdan dedi. Ancak kazanamadı derken biz evlendik çok az bir miktarla evimi geçindirmeye çalıştım. Başka iş bul çık madem diyorum ben çokuyım iş bulurum diyo ama nerde. Çocuk sahibi olmak istiyorum yaşım tam zamanı bir kadın için ama maddi imkansızlık bu sorumsuzlukla çocuğumunda sorun yaşamasını isteniyorum. Ben iş bulmaya çalışıyorum ama malesef bulamıyorum. Şiddeti yok sövmesi yok iyi huylu biri hatta pasif bir adam diyebilirim. Söze gelince herşeye tamam ama icraate gelince kimse ona dokunmasın o keyfince yaşasın istiyor. Kısacası ben artık dayanamıcağım noktaya geldim sevgim azaldı saygı da duyamıyorum sürekli fedakarlık sürekli kıt geçinme durumu sorumsuzluklar beni çok yordu. Aklımda son 1 senedir boşanma fikri hakim aikem biraz daha sabret bakalım diyorlar ama benim sabrım kalmadı. Bir dış göz olarak derdimi size anlatmak sizden fikir almak istedin. Boşanmak istiyorum ama doğru karar mı? Saygılar..

Bence boşanmak için erken Alın eşinizi karşınıza son kez konuşun ve ona süre tanıyın Baktınız düzelme yok sorumsuzca davranıyorsa siz bilirsiniz Ama sizin bu boşanmayı düşünecek hale geldiğinizi bilmeli