kapılarımı hiçbir zaman kapatmadım... ilk zamanlar da bile sesini duyduğum da dahi ağladığım zamanlarda sevgilim oldu benim son 9 sene hariç 12 yaşımdan beridir hep sevgilim oldu ama hiçbiriyle ileriye gitmedim hepsiyle de kısa sürdü... 9yıl önce istemeler başlayınca duruldum... zaten çoğu arkadaşım da evlenmişti... uzun süreli ilişkilerim oldu 2 tane onun dışında kimse olmadı.. doğru söylüyorsunuz nasipten öte köy yok curiouss

:) senin cocugun cok sansli olcagi kesin :) Vhalla imrendim CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

aynı duyguları bende yaşadım bi farkla benim sevgilimdi o zamanlar eşim ama çok problemliydik neyse.. zaman geçti evlendik çocuk için 1 sene korunmadık olmadı başladı bende korkular hiç anne olamayacak mıyım die sürekli ağlamaya başladım bu arada da ablamdır eltimdir üni arkadaşlarım hepsi hamile hepsi çocuklarının resmini paylaşıyordu her seferinde ağlıyordum.. ama her şeyin vakti var bu kadar kendini üzme bence çok ağlayınca daha çabuk olacak die bir şey yok kendine eziyet etmeyi bırak her şeyin bir zamanı var ummadığın anda gelişiverir her şey bir bakmışsın çocuğun kucağında.. zamana bırak etrafına pek aldırma çok kolay değil bu söylediğim ama biraz sabır gerekiyor.. belki hiç evlenemeyeceksin belki evleneceksin çocuğun olmayacak senin kaderin de bu ise ne yapacaksın hayata mı küseceksin... evlilik ve çocuk konusunu uzaklaştır bi kafandan bak her şey daha güzel olacak senin için.. sonra bi bakmışsın evlenmişsin Allah kalbine göre tez zamanda senin için hayırlı bir eş ve evlat versin.. sıkma canını nasibin sadece vaktini bekliyor buna inan.

ya bence bu düşüncelerle psikolojinizi bozmaktan öteye gitmezsiniz. belli ki hormonlar ve içgüdüsel annelik duyguların zirve yapmış.. neden çocuğunuz olmasın Rabbim ol der olur.. yani yaşla bu kadar alakalı değil ki yaşınız çok genç daha. tadını çıkarın.. sırf çocuğum olsun diye de evlenilmez zaten. babalığı hak edebilecek insandan çocuk yapmakta fayda var.. o yüzden gezin tozun eğlenin sonra kafanıza göre biriyle evlenin.. zira evlilik çok da ahım şahım değil.. ewt eşimi çok seviyorum dünyaya bir daha gelsem yine onunla evlenirim.. ama çok yoruluyor insan. ev, eş, iş, çocuk hızlı tren gibiyim o sosyal ağdaki fotoğraflar çok çekici dursada görünmeyen buzdağının görünen tarafı..

29 yaşını doldurmak üzereyim bir yıllık evliyim daha yeni sayılır yani ama eşimde bebek şimdi devamlı erken olduğunu söylüyor ben ise bu konu ya hem olumlu olumsuz bakıyorum... ANNE olmak en büyük hayalim annemim babamım torun görmesini çok istiyorum ama demekki sadece istemek yetmiyor ALLAH ın ne zaman nasip edecek diye bekliyorum... sende öyle yap içini refah tut Eğer ALLAH ım sana annelik yazdıysa kaderine mutlaka yaşayacaksın.. ben hiç evlilik düşünmediğim anda bir bir baktım evleniyorum belkide şimdide hiç ummadığım anda anne olurum... ALLAH herşeyin hayırlısını versin sıkma kendini üzme umarım hem iyi bir eş hem de çocuklu güzel bir hayatın olur

arkadaşlar ben kendimi bildim bileli birisinin bana anne demesini istiyorum küçük çocuk kucakladığım da annesiymşim gibi hayal kuruyorum, ama evlilik falan hevesli değilim neyse ben çekingen biriyim sevgilim yok evlilik falan herkes zamanı geldiğini söylediğin de herşeyin hayırlısı deyip hatta bazen dalga geçiyorum kendimle benim en yakın kardeşim gibi sevdiğim 10-15 yıllık dostum 3. çocuğunu doğurdu uzakta oturduğu için 2. çocuktan sonra koptuk üniversiteden beridir tanıdğım ev arkadaşlarım 7 yıllık dostlarım evlendi, buraya kadar problem yok 2 si de hamile olduğunu söyledi ve ben kendimi sorgulamaya başladım(biri 10 dakka önce söyledi) benim acaba hiç çocuğum olmayacak mı? isteyen olmuyor mu derseniz= çok oldu evi olan işyeri olan aşık olmadın mı derseniz felaket ötesi 9 yıl aşk acısı çektim ama ne evlilik ne birşey ben evladım olmayacak diye korkuyorum, ve şuan işyerindeyim ağlamamak için zor tutuyorum ne olur kıskançlık gibi düşünmeyin kıskançlık değil ikisini de çok seviyorum çok çektiler ve sonunda evlendiler Allah nazarlardan korusun niye evlenmiyorsunuz derseniz... için ısınmıyor yani ne bileyim hiç dert etmiyordum.. bir aşk acısını aşk acısı çekerek unuttum öbürünü de yeni unutmaya başladım ki onun da geçen hafta çocuğu olduğunu yaşına girdiğini öğrendim korkuyorum çok istediğim için çocuğum olmayacak diye korkuyorum korkuyorum bir türlü kimseye ısınamıyorum arkadaşlar tanıştırıyor, çocuklar devam ettirmek istiyor hayır diyorum aileler tanıştırıyor hayır diyorum elektrik alamıyorum, ya da görüşüyorum iyi bir çocuk deyip sonra biran bana dokunacağını düşününce sevmediğim için diyorum ki belki birgün severim acele etme diyorum ayrılıyorum arkadaşlarım ailem çooook fazla kişiyle tanıştırdı yeni tanıştıracak kimse yok ve ben çekingenim bir erkek yaklaştığında ürkek ceylan gibi korkuyorum ah bu korkularım uzun anllattımm ama yazı bitmeden ben ağlamaya başladım... ben korkuyorum çocuğum olmayacak diye annem diye kimse bana sarılmayacak diye... sütüm gelmedi endişesi yaşayamayacağım diye çocuk bakmak zor iş hiç uyutmadı diye bir sürü dert yanıp anlamlı anlamsız gülünce oh iyi ki varsın benim canım diye öpemeyeceğim diye korkuyorum

her zaman o şekil de dua ediyorum hayırlısı huzurlusu ne zaman olacaksa o zaman olsun diyorum olup çocuğumla huzursuz olacaksam olmasın hayırlısı ne zamansa inşallah o zaman olsun diyorum tabi son zamanlarda artık hayırlısı ne zamansa İnşallah en yakın zamanda olsun diyorum ama birkaç aydır yaşım ilerliyor ya ileride çocuğum olunca yaş hantallığından ilgilenemezsem diyorum bebek sitelerine bakıyorum bazen, hatta ağlıyorum... mesela bebeklerle ilgili sayfalara sosyal medya da üyeyim öğrenyim ileride çocuğuma lazım olabilir diyorum çocuğu olmayan aileler çoğaldıkça duydukça Eyvah benim de yaşım ilerliyor ya olmazsa diyorum anne-oğul anne-kız kombinlerine bakıyorum her çocuk görmeye gittiğim de annelerin göğüslerim yara oldu kanıyor deyip çocuk süt yerine kan içecek diye korkuyorum sözlerini duyuyorum

Bende senin gibi bekarken hep anne olmak içi evlenirim diyordum. Evlendim 2 yıl oldu neredeyse ama hala anne olamadım. Zamanı var demekki. Hatta arkadaşlarıma hep derdim çok çocuk istiyorum olmayacakmı acaba onlarda bana kızardı kötü düşünme diye. Bir şeyi ne kadar takarsan o kadar problem oluyor. Rabbim sana önce hayırlı bir eş sonrada sana bana ve tüm istiyenlere sağlıklı evlatlar nasip etsin inşallah.

35 inden sonra sonra evlenip, 2-3 çocuk sahibi olan tanıdıklarım da var, 20 nin başlarında evlenip 10 yılı geçmesine rağmen hiç çocuğu olmayanlarda. Nasipten öte köy yok, dua etmek, hayırlısı neyse onu istemek lazım. Ama 9 yıl bir adam için ağlayıp, başka tüm ihtimallere kapıları kapattığınızı söylemeyin lütfen.

Daha yaşınız genç:) Zamanı gelince inşallah tabiki sizde anne olacaksınız... Annelik içgüdünüz fazla bu yüzden böylesiniz, birde hani çevrenizde çok duyum almışsınız ya kendinizi geç kalmış hissetmişsiniz herkes 20 li yaşlarında evlenecek çocuk yapacak diye kaide yokki:) 30 larında 40 larında evlenip çocuk yapan var.. yersiz endişelerinizi birakın.. İnşallah karşınıza biri çıkar çok aşık olursunuz ve çocuğunuz aşkınızın meyvesi olur:)

her kadın ana rahmine ana olarak düşer ama bunu bazıları daha fazla hissedermiş. benimde annelik iç güdülerim çok çok fazlaydı mutlaka olmalıydı çok istiyordum ufacık cocukların bana anne demesınden mutluluk duyuyordum daha kucucukken. herseyın hayırlısı ınsallahh daha yasın kucuk ımıs 27, daha cook zamanın var

herseyın bı zamanı var ınanın en dogru zaman ne zamansa o zaman olsun, o dogru zamanda omur boyu hep mutlu etsın ınsallah...

Kaç yaşındasınız? N nscckts Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

27 yaşındayım GelenKutusu Mutlu ve 2 çocuklu bir bekar... Üyelik

Allah seni :)) okudum okudum dedim 40lı yaşlara yaklaşmış herhalde:)) ben de 26 yaşındayım elbet evlencez çocuğumuz da olcak Allah ın izniyle bu ne panik hemen daha şimdiden:) biraz sakin:) curiouss

Yaşla hiçbir alakası yok merak etmeyin ben 23 yaşındayım 8 aylık kızım var ama hep enerjik insanlara hep özenirim. uykudan zor uyanırım, halsizim hep... 34 yaşında tanıdığım var 3. Çocuğu görseniz pire gibi :) tam bir atom karınca onu okula yollar onu kreşe diğerini emzirir ev yemek koca cart curt:))) Yani bu kişiye bağlı Samsonn

Ben de hemen hemen sizin gibiydim. Annelik içgüdüm çok güçlüydü. Annelikle ilgili her şeyi okurdum genç kızken bile. Gel gelelim koca beğenemedim bir türlü. Ama en sonunda 29 yaşımda eşimle tanıştım, 30'da evlendim ve 31'de anne oldum. Her şeyin bir zamanı var. Üzülmeyin. Daha yaşınız çok genç. Önemli olan size layık bir hayat arkadaşı bulmanız, çocuğunuza layık baba olması. Mutlu bir yuvanız olmadıktan sonra 5 çocuğunuz olsa ne olur, çocuklarınıza bakıp bakıp kara talihlerine ağlarsınız. Bu süreçte kendinizi yetiştirmeye devam edin. Hem aşık olun hem de mantığınızın sesine kulak verin. Umarım güzel bir aile kurar ve çok mutlu olursunuz.

nıye cocugun olmasın :) oyle olumsuzluklar dusunme 27 ve ustu kadının kendını bıldıgı ve en guzel yasları bende 28 de evlendım ben hıc aklımda yokken ummadıgım bı anda 3 ay ıcınde evlendım mesela :) hıc aklımda evlılık yoktu bı anda herıfcan benı ıkna ettı bu ısler gercekden nasip işi evlenıp mutsuz olcagına bırak olmasın hayatında kımse gogsum agrıdı kanadı acıdı falan bunları dusunme sımdıden :) krem suruyorsun zaten bıseyı cok ıstedıgınde onunla sınanırsın bıraz akısına bırak dusunme hatta vazgec hemen pat dıye karsına ıcıne sınen evet dıyecegın asık oldugun bırı cıkacaktır Denas14