Ayyy ne güzel inşallahh korkmuşlardır.. Ben belkide daha kendimde o gücü bulamıyorum onları korkutacak gücü.. İnsan uzun yıllar yaşayınca bu hastalığı umudunu kaybetmeye başlıyor.. Sen kaç senedir yaşıyorsun bu hastalığı? Kaç yaşındasın? F

kalıcı bı tedavısı yok mu acaba:26:tabı doktorda haklı hamıle kalırsanız ılac kullanamazsınız, ama sanırım anlayıslı bı esınız var ne guzel cok sanslısınız cunku baska bırısı olsa kavga sırasında bunu yuzunuze vurup sızı kırabılırdı illa doğurmak gerekmıyo evlatlıkda edınebılırsınız, once hamıle kalmayı deneyın dıyecem ama atak geldıgınde yemıyorum ıcmıyorum dıyosunuz ıns kalıcı bı cozum bulunur bu durum ıcın, Allah yardımcınız olsun, ayrıca hıc ezık gıbı hıssetmeyın lutfen esınızın karsısında bası dık durun bu durum sızın elınızde degıl ehrkesın basına gelebılır A atheye

Allah yardimciniz olsun arkadasim. Panik atak hastaliginin bu derece agir bisey oldugunu ilk defa burda senden okudum. Ben bunu sadece takinti falan saniyordum. Bu hastalik bir olayla falanmi basliyor.?Nasil olusuyor?

Geçmiş olsun sana da canım.. ahh ataklar sırasında neler yaşadığımı kelimelere bile dökemiyorum.. ( Çünkü kelimeler kifayetsiz kalıyor.. o an ölsemde kurtulsam diyorum sürekli olarak.. Tansiyonum 18lere çıkıyor.. İnşallah bende bigün senin gibi bırakırım ilacı ve kurtulurum.. F

Ahh kalıcı bir tedavisi olsa keşke neler yapmazdım.. ( Uzak durmaya çalışıyorum bu konudan ama bir bebek gördümmü gözlerim doluyor içim gidiyor.. Annelik duygularım hat safhada.. Eşim benim çok büyük destekçim herşeyin bir zamanı vardır der hep.. Allah'a sığınıyorum Allahtan diliyorum çünkü artık yapabileceğim birşey yok.. Her yolu denedi halada umutla sabırla denemeye devam ediyorum..

İşte bu konuda bir ikilem yaşıyorum.. Jinekoloğada gittim çünkü bide dış gebelik geçirdim.. Allah'tan dış gebelikmiş çünkü ilacı yeni bırakmıştım ve yine aynı şeyleri yaşamaya başladım.. Jinekolog asla kullanmamalısın diyor psikiyatri kullanabilirsin diyor.. Kullanan çok insan var bu şekilde ama jinekoloğum birşey dedi içime oturdu..''Eline sağlıklı bir bebek alırsın ama o çocuk bi 10-20 sene sonra ne olur nasıl bir çocuk olur psikopatmi olur ileri derece psikikolojik hastamı olur onun asla garantisi yok'' dedi.. F

birde bebek sahibi olamadığın için ve çalışmadığın için hiçbir işe yaramadığını düşünme eminim eşin bu düşüncelerinden haberdar olsa çok üzülür sen ona maddi destek sağlamak içinmi varsın yada mutlaka çocuk yapmak içinmi varsın o seni sen olduğun için seviyor ve eminim eşin senin için nasıl çok şey ifade ediyorsa sende onun için öylesin senin varlığın bile yetiyordur eşine asla bebek sahibi olamayacak olan çiftler var onlar evliliklerini sonlandırmalı mı herkes çocuk içinmi evleniyor tabiki olması imkanı varsa sonuna kadar değrlendirir ve evlat sahibi olabilmek için elinizden geleni yaparsınız ama bebeğiniz olmayadabilir bu sizin hiçbirişe yaramadığınızı göstermez kendinizi üzüp yıpratmayın sinemha

terapi ve ilaç ikisi beraber olunca belki hastalığı yenmen daha kolay olur. sıkıntı yapma normal hayatına devam et bence. şükret eşin cok ii anladığım kadarıyla. kafanda kurup kurup düşünme emin ol eşinin cok büyük sıkıntısı olsa söylerdi sonucta erkek neler okuyoruz buralarda. baska seylere yoğunlaş ve unut bu düşünceleri ki hastalığı yenmen daha kolay olsun...

Merhaba arkadaşlar bu köşeye ilk kez yazıyorum hep takip ediyordum.. Herkesin bir derdi var.. ve herkesin derdine kendine büyük görünüyor. Benimde bu aralar derdim var ve sizlerinde fikirlerini almak istedim. Ben 5 senelik evliyim. Eşimle severek evlendik. Hala da seviyoruz birbirimizi.. Ben 7 senedir panik atak hastasıyım.. Atak arada geliyor takıntılı olduğum konular üzerinde geliyor ataklarım ve çok ağır geliyor yemiyorum içmiyorum konuşmuyorum banyo bile yapmıyorum diyebilirim atak yaşadığım süre zarfında sürekli ağlıyorum Allahım canımı al diye dua ediyorum tabi genelde ilaçları bıaktığım zaman oluyor şuan ilaç kullanıyorum çok iyiyim çok normalim.. Şuan terapi artı ilaç kullanıyorum 7 senedir her bıraktığımda tekrarladı.. Çok zor bir durum bu yaşayanlar daha iyi anlar.. Ama artık bende eşimde çocuk istiyoruz 5 sene oldu evleneli ben 26 eşim 34 yaşında.. ve doktorum şuan hamilelik düşünme diyor ilaç kullanıyorum zaten hamile kalamam ki.. Kalsam bırakmam lazım ilacımı bıraksam ben o yaşadığım ataklarla o çocuğu çok büyük ihtimal kaybederim.. Eşim ne zaman bebek görse gözlerinin içi gülüyor çok seviyor.. Ama benim durumumuda biliyor bana hiç bir zaman baskı yapmadı yeter demedi bu konuyla ilgili hiç ama hiç birşey söylemiyor ama ben istediğini hissediyorum.. Bazen en ufak bir sözünden bazen bakışından.. Ama beni üzmemek için dile getirmiyor. ve kendimi ona karşı bu durum nedeniyle çok ezik hissediyorum biraz soğuk konuşsa yorgun olsa aklımdan hep bu geçiyor.. Çalışmıyorum evdeyim.. Çocuk yapamıyorum.. eee ben ne işe yarıyorum? sürekli kafamda bunlar. Kendimi bazen çok değersiz hissediyorum.. Bazen aklımdan ayrılmak bile geçiyor eşimden.. belkide hiç çocuk sahibi olamayacağım ona bu duyguyu tattıramayacağım diye hep kendimi suçluyorum.. Hayatı boyunca başkalarının çocuklarına bakıp iç mi geçirecek diye üzülüyorum.. ( Bilmiyorum çok mu büyütüyorum sizce yorum istiyorum sizden.. sinemha