İçini rahatlatacaktır emin ol, kaç yaşındasın bilmiyorum ama gençlikte çoğunlukla böyle saplantılı sevgiler yaşıyoruz ama ilerde göreceksin her şey zamanla unutuluyor. The Calender

Şimdi ilk olarak psikiyatr a gittiğim için konuşmalık ortam olmuyor orada. Kısa kısa anlatıp hemen bir ilaç veriyorlar. Önceki doktorumda öyle olmuştu.

Yani orada not göstermek olur mu? Konuşamıyorum sanacak :/ vakit fe kısa demeniz gibi benyeniyimgaliba

Sıkıntı neyse anlatacaksınız, sızın gıbı kac kısı dınlıyorlar doktorlar hergun

once psikologa gitseydiniz o gerekli görürse zaten psikiyatriste sevk ederdi

Ablacigim bence siz bir terapiste gidin once. Guzelce konusmaya anlatmaya ihtiyaciniz var sanki. Isterseniz buraya da bir konu acin, belki rakatlarsinzi. K

Teşekkür ederim. Zaten ben de psikolog desteği istediğimi söyleyeceğim. Rahat olucam mecbur, anlatıcam yani yapacak bir şey yok yaşanmıyor böyle

Ben aşk acısı olarak düşünmüyorum böyle şeyleri, başka sorunlar vardır altında içinden çıkamadığınız düşünceler ya da haksızlık olduğunu düşünüyorsunuzdur. İlk seferde denk gelmem evet gerçekten şanstı ama bence kapıdan girer girmez inanılmaz bir ağlama krizine tutulmuş olmamdan endişelendiği için o şekilde yaklaştı diye düşünüyorum. İkinci randevuda bana bir şema çizdi değerler ile ilgili, takıntılı düşüncelerden kurtulamıyordum, aynı şeyi zibilyon kere geçiriyordum aklımdan artık beni boğana kadar ya da yeni bir düşünce yerini alana kadar. Son zamanlarda nöbetler yaşamaya başladım ve her şeyin ben de farkındaydım, anlatırken bana da aynı şeyi söyledi. Yalnız benim fark edemediğim şey agresif ve tahammülsüz halimin kişiliğim olmadığıydı. Yazdığımda düzelmiş gibi geliyordu ve randevuları iptal ediyordum bu yüzden, aklıma gelen her şeyi yazdım, sorabileceğim insanlara bende ne sıkıntı görüyorsun diye sordum. Anlattığım zaman kendimi bir noktadan sonra başkasının dedikodusunu yapıyormuşum gibi hissediyordum. İlaç kullan veya kullanma diye önerilebilecek bir şey değil, kullanmam gerekiyordu kullanmaya başladım o ilk 20 günde son 1 yılda dışarı çıktığımdan daha çok dışarı çıktım. İkinci randevuda bunları anlattığımda "ne oldum aşamasındasın daha, ben neymişim be diyeceksin" dedi doktor. Bilmiyorum bir sürü fiziksel hastalığın sebebi stresken en çok çekinilen şeyin bu konuda bir adım atmak olmasını anlayamıyorum. Lütfen gidin ve anlatın kendinizi içinizden geldiği gibi. bardaktakisu Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Devlet hastanelerinde böyle bir kural olduğunu bilmiyordum. O zaman siz secebildiginiz en iyi psikiyatriste randevu almaya çalışın. Belki de ilaç vermez doğrudan psikologa bile yönlendirebilir. Simdiden geçmiş olsun. Konusma olayında da kasilmayin, ben neler anlattım neler.. K

Utanmaya gerek yok onların şahit olduğu birçok olaylar karşısında alışmışlardır kimseyi ayıplamazlar bağımlılık derken bir insansa bu kişi unutma o hayatında yokkende hayatını yaşıyordun onun yokluğuna alışırsın biz insanlar yokluğada varlığada çabuk alışıyoruz onsuz yapamam deme hem seni sevmeyen saygı göstermeyen gitsin zaten bi zahmet...

Sevgili Zeynep psikolog sana ancak 15 dakika ayıracak ve sana uygun ilacı bulacak. Psikolog ise 45 dakika ve derin konuşma imkanın olacak. Konuşmak onların işi sen onlara bırak Yoo in

Yaa inşallah öyle olur. Daha önce gittiğim doktor, ki o ilk ve son oldu, beş dk da ilaç verip gönderdi. Neyin var dedi. Mutsuzum, değersiz hissediyorum dedim. Neden niye yok. Tamam ilaç yazalım.. Yine öyle olacak diye çekiniyorum

Yüzünüze "bunun için mi geldin" bakışı atmak için almıyorlar o kadar eğitimi. Emin olun günde kaç vaka görüyorlar sizin gibi.. Kaldı ki saplantılı ruh hali psikolojisi açısından da önemli bir vaka teşkil ediyor. Tereddütsüz gitmelisiniz.

ne hissediyorsan onu anlat utanmadan açık açık anormal görme kendini durum geçici grip olmak gibi düşün

Benim eşim gidiyor çok takıntılı ve sinirli idi. Şimdi o kadar rahat ve huzurlu. Kafasında kurmuyor en azından. Ayrıca doktor soruyor sen cevaplıyorsun gitmezse eşim gitmezdi İnan K

Yok kendiniz için not alın. Yeni birisiyle konuşma heyecanıyla unutabilirsiniz. Siz tüm konu başlıklarını söyleyin. O gerekli görürse psikologa uzun uzun anlatırsınız. tanrica_fides

Bakarsanız görünüşte aşk acısı ama daha derinlerde bambaşka yaralarım var zaten. Yani küçümsenecek bir durumum da yok da.. Konuya giriş şeklim beni anlayacak mı ya beni anlamazsa önemsemezse iyi gelmezse korkuları.. Bunu gitmeden bilemeyeceğim. Umarım hayal kırıklığı yaşamam

Devlet hastanesine gidiyorum. O yüzden önce psikiyatr görüyor gerek duyarsa psikologa gönderiyor. Ben psikolog desteği de isteyeceğim. K

Onlar ne gibi durumlarla karsilasiyorlar kim bilir, belki de oh korktugum gibi bir durum degil diye yuzunuze tebessumle bakar...

Gülünecek bir şey değil, başkasının derdiyle haline şükret kültüründen nefret ediyorum, birbirimize çok sık yapıyoruz bu hatayı. Herkesin derdi yaşayana büyük gelir, insanların dertleriyle başa çıkma şekli, o derde vereceği tepki başkadır. Birbirimizin kopyası değiliz sonuçta. Benim elim kesildiğinde gülerken bir başkası kanı görüp bayılabiliyorsa her şey olabilir. Aşırı duyarlı olduğumu düşündüğümü söyledim, dünyadaki her sorun omuzlarımda gibi hissediyordum, bütün sorunları ben çözmek zorundaymışım gibi. Doktor dedi ki, en çok alttan almamız gereken kendimizken en çok acımasızlığı kendimize yapıyoruz. Kendimizi küçümsüyoruz, dertlerimizi önemsemiyoruz, vücudun bize verdiği sinyalleri görmezden geliyoruz. Hep diyordum ki gitmeden önce acaba ben mi abartıyorum, böyle bir şey yok mu, sadece ilgi mi çekmeye çalışıyorum. Ama inanın ki öyle değil, öyle değilmiş. Kendinizi kötü hissediyorsanız bunun için çare aramalısınız. Ruhsal sıkıntıların bedensel sıkıntılardan hiçbir farkı yok, hatta çok çok daha önemsenmesi gereken şeyler dediğim gibi. Sıkıntılarınızı lütfen küçümsemeyin. T tugsem_10 Minik dünyam... tek ayak

Oooo devlet hastanesinde psikiyatriste gideceksen başka tabi. Daha geçen hafta bulunduğum şehirde devlet hastanesinin psikiyatristine gittim. Recetemle ilgili bir sorun vardı. Adam yüzüme bile bakmadı, zaten kendinden geçmiş yaşama umudu kalmamış önüne geleni başından savan bir tipti. Siz en iyisi ne yapın bence biliyor musunuz önce psikolog desteği alın 3 ay süreyle falan. Eger ki psikologunuz krgzzynp hanim sizinle ilerleyemiyoruz, ilaç tedavisine başvursanız daha iyi olur diye bir psikiyatriste yönlendirirse o zaman ilaç tedavisine başlayın. Yani psikologunuzun görüşünü alın baktınız olmuyor mecbur psikiyatriye gidip ilaç alırsınız. P

Bu arada Ankara da ünlü bir psikologa da gittim. Ama onlar da süre sınırı var ve senden genelllikle başından geçenleri ve sorunlarini yazıp gondermeni istiyorlar . Açıkçası ben memnun kalmadım. Sureyle kısıtlı ya tam kıvama gelmişsin acılacaksin birşey ler dökeceksin zank diye haftayaki görüşmeye atıyordu. Yani aslında çok saplantiliyim OKB den şüpheleniyorum dersen bence psikiyatriste git. Yok içimi dökmem lazım sadece dersen iyi bir psikologa git derim ben. K

Karşılaştığınız insandan hoşnut olmazsanız bir başkasını denersiniz, emir değil yazdıkları ya da söyledikleri. Her insanın dediğim gibi bakış açısı başka. Ve eminim yalnız başına bir sorun olmadığının yazılarınızdan, çekinmeyin ya da endişelenmeyin. Umarım çarenizi bulursunuz en kısa zamanda. :)

aa buda sıkıntı mı demek ne demek kahvede yaşlı amcalara anlatmıyorsunuz derdinizi. bu konuda senelerini okumak ve uzman olmak için çalışmış birine anlatıyorsunuz. zaten siz içinden çıksanız problemin neden gidesiniz. sorun cinsel olsaydı söyleyemem ayıp kaçar mı olacaktı. karşınızdaki doktor sizi iyice dinleyecek ki faydası olsun size. tabi psikoloji konusunda da diğer doktorlar gibi şifayı hangi doktorda bulacaksınız zaman gösterecek. K

Yani maddiyatım yok. devlet hastanesinde bir tane doktor var. O doktora gitmeye mecburum. Ne kadar dinler bilmşyorum ama psikolog desteği istemeyi düşünüyorum K

Arkadaşlar psikiyatriye gitörye karar verdim. Bu saplantılı, bağımlı halimden kurtulmak istiyorum. Normal sağlıklı insanlar gibi ayrılığı kabullenmeyi, kendimi değerli hissetmeyi istiyorun. Sıkıntım şu ki doktorla konuşmaya çok utanıyorum. Ne diyeceğim ben bağımlıyım saplantılıyım hayatımda biri var ayrılsa da kabullenemiyorum mu diyeceğim? Derdin bu mu der gibi bakar diye korkuyorum. Psikolog yardımı da isteyebilir miyim? Gidenler var mı? Nasıl anlatabilirim derdimi arkadaşlar?

İnşallah öyle olmaz. Yoo in

eğer ilgili bir psikolog psikiyatr ise zaten seni anlatman yönünde teşvik edecektir. seni anlamaya çalışacaktır.

Ben bağımlıyım, saplantılıyım diye niye diyesiniz psikiyatriste? Teşhisi koyacak olan siz değilsiniz, doktorun kendisi. Siz sadece ne hissettiğinizi anlatacaksınız. Ayrıca o insanların meslekleri bu, psikolojik olarak yardıma ihtiyacı olanlara yol göstermek... Ne sorunlarla uğraşıyorlar, bir kendinize has mı sanıyorsunuz bu durumları ki, sizi yadırgasınlar? Kaldı ki yeryüzünde türünün tek örneği bir vaka da olsanız, hiçbir psikolog&psikiyatrist sorununuzu yadırgayıp, küçümsemez. İşleri yargılamak değil, kendinizi anlamanıza yardımcı olup, yol göstermek zira. Rahat olun biraz.

Çok ama çok teşekkür ederim. Beni cesaretlendirdiniz. İsterse gülüncek bir sebeple olsun bana acı veren bir şeyden kurtulacaksam anlatıcam. İnşallah bu kez faydasını görirüm

Allah yardımciniz olsun. Herkesin derdi farkli bu nedenle utanilacak bir sey yok. Soyleyin acıkça. Ben de cok gittim ilaç kullandim ama benim sıkıntım farkliydı. Hic garipsemez rahat olun T tugsem_10 Minik dünyam... tek ayak

Şimdi şöyle devlet hastanesinde psikoloğa sıra almak diye bir şey yok. Psikiyatra sıra alabiliyoruz. dediğiniz psikoloğa gitmek için para gerekiyor. Özel yani. Devlette psikiyatr psikoloğa gönderiyor.

onların gorevi seni yönlendirmek değil bu yuzden yargilamazlar da.. dogru soruları kendine yoneltmen ve kendi doğrunu bulman için ordalar.. sakin ol ve kendini seviyorsan git konus :) K

Ben buraya milyon konu açtım. İnsanlar da benden bıktı. Desteğe ihtiyacım olduğu söylendi haklı olarak. bardaktakisu Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

benden de bi tavsiye. doktora gidin derdinizi anlatın. ilaç verirse ilaçları kullanın. ama sakın internetten ordan burdan araştırmayın. çok farklı yorumlar olabiliyor. doktorlarında en çok kızdığı konu bu. onun tavsiyesinin dışına çıkmayın. sonuçta ünv koca koca kitapları hatim edip bu alanı seçmişler. kardeşim de rahatsızlıkalrı vardı. herkes bi yorum bişey diyodu. fıstık gibi gitti psikiyatri hastanesine ilaçlarını düzenli kullandı ve halen de kullanıyor. hastaneye ilk girdiği ile şimdiki arasında dağlar kadar fark var. allah doktorlarımızı başımızdan eksik etmesin. geçmiş olsun size de

Ablacim ben de cok buyuk siddette ve cok uzun sure ask acisi cekmis biri olarak soyleyebilirim ki, geciyor. Zaman her seyin ilaci, gercekten bak. Ben mesela takintili veya saplantili olarak adlandirilcak kafada biri asla degilim, genel olarak kendi isime bakarim kendi hayatimi umursarim. Ama ask denen duygu zaten %99 saplantiya benziyor. Beynin donup dolasip ayni noktaya geliyor:ask acisi. Simdi kendini bir tart, bu ask mesk islerinden once saplantili bir insan miydin otur bunu dusun. eger degilsen, yapacagin sey belli sabrediceksin gecip gitmesini bekliceksin. Baska bir problemin yoksa, ilac inan ask acisina cozum degil. Sadece o kanayan tarafi uyusturuyor, ama kendine geldiginde ayni yer kanamaya devam ediyor. Ask acisinin ilaci bence kopek gibi cekmek, dibe vurmak, acinla yuzlesmek. Sonra bitiyor gidiyor. Acinla yuzles, kacma. Ben 3. ayda reiki uzmanina gittim, aurami duzeltmek icin. Ama acidan arinmaya hazir degildim. Beraber calismayi yapinca daha iyi hissettim ama 1 ay sonra yine ayni mesele ortaya cikti cunku hazir degildim. Zamani gelince kendi kendine gecti gitti. Ben senden daha sansliydim, tam ayrilik sirasinda yeni is buldum, buyuksehre tasindim hayatim cok degisti. 1 yil yeterli bir sure bence. Birak gitsin ask acisini derim artik. Baskalariyla flort ediyor musun? Nasil bir cevredesin? . push ; K

Merhaba, ben artık fiziksel olarak rahatsız etmeye başlayan sıkıntılarım için stres gibi arkadaşlarımın gazıyla gittim. Yarım saat kadar konuştuk psikiyatrla, anlattım çok endişeliydim ne diyeceğim diye sabaha kadar kurdum aklımda uyuyamadım, yazmıştım anlatamam diye onları gösterdim. Panikten ağlamaya da başlayınca anladı zaten o kadar çok insan görüyorlar ki günde gözünüzden anlamaları muhtemel. Yalnız psikolog ve psikiyatr farkını bilmekte fayda var. Psikologlar ruh hastalıklarının kaynağının ruh olduğu düşüncesiyle yola çıkıyorlar, psikiyatrlar ise fiziksel olduğunu düşünerek. Bu yüzden psikiyatrların ilaç yazma yetkisi var. 2 randevu sonrasında Yeme bozukluğu, anksiyete ve okb teşhisi koydu, antidepresan kullanmaya başladım. Üzerimde toprakla geziyor gibiydim elimiz kolumuz ağrıyorsa doktora gitmekten çekinmiyoruz değil mi? Düşüncelerimizde bozukluk hissediyorsak da çekinmemeliyiz, hiçbir farkı yok çünkü. K

Çok doğru. Bunu bende yapıyorum. Hatta ben doktora gitmeden araştırıp kendime tanı koyuyorum. Bundan kaçınmak lazım. Doktora güvenicem bu kez umarık yanılmam

canim benim insanlar neler neler yasiyor neler anlatiyor. Ben gittim cok ta rahattim cunku psikologlar hic bir seyi sasirarak dinlemezler onlarin meslegi bu.

Allah şifa versin bende de bir tür saplantı var. hamile kalmaydı çocuktu kendi kendine idare etmekti. bu zamana kadar geldim bende de ayrıca depressif uçlu bipolar var. ailede genetik kardeşimde manik depresif. kızımı sağ sağlim bi yaşına kadar emzirip gıdaya geçtiğinde etraflıca bende gideceğim. ayrıca hep psikolojik hastalıkları akıl eksikliğine yoran bir toplumdayız bu yüzden insanların bilinçaltına kazınıyor. insan akılsızlıktan değil aklının bilincinin artıp genel dengesini bozmasından hasta oluyor.

İşte meselede ben birini sevdim ondan kopamıyprum istenmediğimi bile bile devam etmek istiyorum diye anlatmak.. Bu beni çok utandırıyor. O yüzden direkt bağınlıyım saplantılıyım demek işime geliyor sanırım. Ama haklısınız da teşhisi o koymalı. Bir şekilde anlatacağım mecbur K

Allah yardımciniz olsun. Herkesin derdi farkli bu nedenle utanilacak bir sey yok. Soyleyin acıkça. Ben de cok gittim ilaç kullandim ama benim sıkıntım farkliydı. Hic garipsemez rahat olun uckisidenbiri Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Evet utanmayacağım derdimden. Umarım bu kez doktordan yana yüzüm güler. Ayrıca psikologla da görüşmek istediğimi söyleyeceğim. Umarım artık kendime gelirim uckisidenbiri Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ne kadar güzel uzunca konuşabildiğiniz doktora denk gelmişsiniz. İlk ve son olan psikiyatr tecrübemde içeri girdim. Neyiniz var dedi. Ben dedim değerli hissetmiyorum, mutsuzum, ağlıyorum. 1 yıldır böyleyim aşamayınca geldim. Bir kitap okudum bir testt vardı onu yaptım ve depresyonda olduğumu söylüyordu dedim. Doktorsa bana sen zaten her şeyin farkındasın. Psikologla da görüşmek ister misin dedi. Ben dr siz nasıl uygun görürseniz neye ihryiacım var siz daha iyi bilirsiniz dedim. Sen ilaç kullan bu ilaçtan başka bir şeye ihtiyacın yok dedi. İlaçlarımı aldım biraz iyi de geldi ama sorunumun kökenini çözmüyordu. Bıraktım. Şimdi başka bir doktora gideceğim. Gerçekten iyi olmak istiyorum. Nefes almak istiyorum. Acıyla uyumak istemiyorum. Ama kalkıp da aşk acısı çekiyorum diye anlatmayı kendime yediremiyorum

İyi de psikoloğa gitmek için psikiyatriye gitmek gerekiyor. Devlet hastanelerinde böyle. Önce psikiyatri görüyor. Özelde de psikoloğa gidecek durumun yok Yoo in

Çok çok teşekkür ederim. Umarım bulurum, randevumu aldın. Sağ olun :)

Ben sosyoloğum. Aynı zamanda çocuk gelişimcyim. Lisede de ünv de derslerini aldık haliyle. Kendinizi bu konuda rahat bırakın. Zaten sizin çok birşey anlatmanıza gerek kalmadan, soru cevap yöntemiyle gereken bilgiyi alırlar. Canınızı sıkmayın. Çok güzel bi ortam oluyor, kendinizi çok rahatlamış hissedeceksiniz inşallah. Yoo in

buraya yazdığın gibi anlatabilirsin yada anlatamam diyorsan duygularını yazsan bile olur K

Onu tanıdığımda 20 yaşındaydım. Ondan önce sevdiğim insanlar oldu ama hep platonik, karşılıksız, uzaktan. Onları da büyütürdüm gözümde asla unutmam derdim. Hayallerimde 20 yıl sonra bi sokakta karşılaştığımda aşkla bakarım sanıyordum. Hepsi geldi geçti tabi. Sonra onu tanıdım ve ilk kez karşılıklı bir şey yaşadım. Sevilmenin tadına vardım, nr aşıktı bana.. Mükemmel geçen iki sene ve sonrasında berbat bir ilişki.. Yani kabullenemedim. Beni sevmediğine hala inanmıyorum ama sevdiğine de inanmıyorum. O iki seneye takılı kaldım. bana ne yapsa gitmiyorum yanından. İstemiyorum seni bi kabullen diye yalvardı bana yine anlamadım Biz önceden de ayrıldık. 15 ay ayrı kaldı acım bi gram azalmadı. Daha da büyürtüm bağlandım. Takıntılı olduğumu düşünüyorum artık. Hem herkes o da dahil böyle diyor. Yoksa istenmediğimi bile bile niye hala faha binlerce kez arayıp biz nasıl ayrılırız ya diye sorayım ki? Ha tek sorunum o mu asla. Çocukluktan beri sıkıntı tasa içinde büyüdüm. Ama güçlü bir kızdım. Her şeyin geçicepine inanırdım. Konu sevgilim olduğunda acizleştim, gurursuzlaştım, mutsuzlaştım. Kendimi aşağılık hissettiğim tek dönem onunla olduğum bu zamanlar işte. Çok fazla arkadaşım var, sosyal de biriyim. Sevilirim çevremce. Ama kimseyle flörtleşmiyorum. Bunu da istemiyorum. Birine aşıkken başka birini düşünemiyorum. genel olarak 3 senedir evdeyim. Kpss hazırlanıyorum onu da beceremiyorum. İş yok para yok sınavı kazanamıyorum. Kendi işimi yapmak istiyorum. Ama onda da başaramıyorun. hayatımın çok zor karanlık döneminde gibiyim. Ve kafama taktığım tek şey onun benden ayrılması K

Hiç gitmedim ama utanacagin bir durum yok ki bunda. Kim kafasina ne takiyorsa onu anlatiyor sonucta. Emin ol dusundugun gibi bir tepki vermez hatta sen anlatmaya basladiktan sonra daha da rahatlatacak seyler soyler

Basta direkt psikiyatra değil psikologa gitmeniz daha sağlıklı olur. Seans ve test ardından psikiyatrik destege ihtiyacınız olduğuna karar verirse o sizi yönlendirir. Kendinizi anlatırken de çekinmenize gerek yok; psikolog da olsa psikiyatr da, size yardım etmek için oradalar, yargılamak için değil ^^