Maalesef sadece uyku moduna alıyor kendisini ben psikiyatrise 2 defa gittim daha çok psikolog desteği gördüm onda da çıkmaza girdiğim zamanlar da online görüşme yaptım

Bayılma korkusu bende de var. Vücudumdaki her değişikliği bayılmaya yoruyordum. Terapiden sonra bu korku daha kontrol edilebilir düzeye geldi. Anksiyeteda bayılacak gibi olma hissi var, o sebepten korkuyoruz sanırım

Aynı şeyleri yaşıyoruz ve bizi bizden başkası anlamaz çok illet bir hastalık ve çevremizin bize çok abartıyorsun en fazla ne yaşıyor olabilirsin ki gibi gibi düşünceleri bizi bu hastalığa daha fazla itiyor bizzat acil doktoru bile bana bunun bir saçmalık olduuğunu z kuşağının herşeyi abarttığını söyledi tersledim hastahaneyi terk ettim . push ;

Bir doktor bunu diyorsa biz ailemizden çevremizden şikayet etmeyelim anlamıyorlar diye. Çok üzücü. İnsan kendine bile bile bunu yapar mı hiç?

Ahh ahh o insanlar baktığın zaman anksiyeteden bayılabilrsin ben çok bayıldım nabzım 160 lara çıkıyor krizim tuttuğu zaman öyle nabzın vs yüksek çıkınca doğal olarak bayılma ihtimalin de çok artıyor ama hiç korkma hiç birşey olmuyor öyle bir durumda kriz belirtisi diyip es geçme ama gönlünü de ferah tut nefes egzersizi kesinlikle en doğal çözüm bu onu yap o anda ayaklarını da kalp hizası seviyesinde kaldır ve dinlen atlatıcaz allahın izni ile H

Çok teşekkür ederim. Ne güzel yazmışsınız. Gerçekten yaşamayan bilemez, anlayamaz. Bende kan tahlili yaptırayım kafam rahat etsin diye düşünüyorum ama bence anksiyeteden oluyor. Şeker ya da tansiyon olsa kendiliğimdem geçmez kısa sürede sanırım. Her an başka bi şekilde zorluyor insanı. Ne diyim çok zor. Yazdıklarınız içimi ferahlattı, çok teşekkür ederim. Fiziksel bir şey mi var diye çok takıyordum.

İsterim tabiki şu hastalıktan kurtulmak için nelerimi vermezdim ki aslında hepsinin bir sebebi var çocukluk tramvaları gençlik tramvaları çok zor bi hayatım oldu hala öyle gerçi bunlar yüzünden böyleyim bütün hayatımda güzel giden tek şey hayatımda ki insan onunda çok etkisi var iyileşmem de

Aslında bayılsak ne olur? Ölüm mü var sanki. Kendime çok kızıyorum ama işte engel olamıyorum. Ben kan görmeye iğneye dayanamam ve o durumların bazılarında bayılırım. Yani bilmediğim bir şey de değil bayılmak. Ama benimki sanki kontrolü kaybetme korkusu.

Kaygılarınızı ve aklınıza gelen milyonlarca olumsuz düşünceyi tahmin ediyor ve anlıyorum. Ya fenalaşırsam endişesi zaten ortak noktamız. Ya şöyle olursa ya böyle olursa diye başlayan düşünceler hep anksiyeteden kaynaklı zaten. Ama kafanızın meşgul olması bence size iyi gelecek. Terapi desteğini de es geçmeyin bence S

Bende çok fazla bayılacağım korkusu var (( H

Bu anksiyete krizi sakin olursan geçicek eğer ki böyle devam edersen daha kötü olucak nefes egzersizi yapıyorum o an temiz hava ihtiyacımız oluyor zaten nefes daraldığı için açık alana çıkıyorum cama balkona ne bulursam telefonu elime alıyorum birisini arıyorum kendi kendime farklı bir konu ile ilgili sohbet ediyorum aklımı dağıtıyorum olduğum alanı inceliyorum renklerini şekillerini yorumluyorum sonra zaten çarpıntım yavaş yavaş düzeliyor birşeyim kalmıyor tabi bende kalp rahatsızlığı olduuğu için daha çok panik yapıyorum

Kanser korkusu, ölüm korkusu, kalp krizi, kendini kaybetme... saymak istemem :) bir tavsiyem olacak ben de burada gördüm. İyi hissetmek ve panik atakta diye iki kitap var az önce şöyle üstünkörü okudum. Gerçekten etkili şeyler söylüyor. Yarın gidip almayı düşünüyorum. Adam baya garanti veriyor ve yazan kişi çok ünlü bir psikiyatrist. Bir araştırmanızı öneririm.

Genel kan tahlillerinizi yaptırın her şey normalse anksiyetedendir Y

Hastalığın nedeni bu zaten kötü olmadığını biliyorsun ama bunu bilinç altına işleyemiyorsun bende anksiyetenin yanında ölüm korkusu da var ve ikisi aynı anda tuttuğu zaman dünyada cehennemi yaşıyorum H

Çok sevinirim. Ben de kitaplarımı okuduktan sonra mutlaka etkilerini yazacağım. Belki onlar da iyidir okumak istersiniz.

Artık insanlar bana bayıl da bi görelim ne olacak diyorlar bayılmak dediğim aslında kontrolünü kaybetmek. Bunu kimseye anlatamıyorum.

Daha yeni şeker yada tansiyondan şüphelendim gittim ikisi de normaldi. Ve ben gerçekten bunlardan birinin çıkacağına emindim. Anksiyete aynı etkileri gösterebiliyor (

Ay ayy bende bi ara dışarıya çıkamıyordum be zaman insan içine çıksam oracıkta anksiyetem tutuyordu tek başıma dışarı çıkamıyordum annem olucaktı illla sadece 2 defa yalnız çıktım anksiyetem yüzünden ehliyeti araba almayı da uzattılar korktular ailem ama dediğim gibi şuan kontrol altına alabiliyorum tek başıma dışarı çıkmaktan zevk alan bir insanım yavaş yavaş eski Halime geliyorum

Ben yıllar önce psikiyatriye gittim 2,5 yıl ilaç kullandım. Prozac lustral ve yanında destek bir sürü şey. Obsessif kompülsif bozukluk ve anksiyete vardı. Sonra bıraktım geçti sandım ama ne zaman evde uzun süre yalnız kalsam tetikleniyor.

Siz psikoloğa mı psikiyatri doktoruna mı gittiniz H

Suan ayni durumları yaşıyorum pandemide aylarca evden çıkmayınca panik çarpıntı basladi bende ve artik ne zaman evden tek uzaklassam ya fenalasirsam ya bayılırsam korkulari geliyor ve panik oluyorum nasil kontrol edebildiniz bende eski halimi çok özledim

Benim ilaçlarım açıkçası çok etkilemedi kötü anlamda. Yani öyle sersemlik uyku gibi şeyler olmadı. Çok iyiydim. Ben de doktorum gitti diye küsüp aniden bıraktım. Bir ay kadar çok sıkıntı çektim. Ama sonra çiçek gibiydim. Ve üstünden yıllar geçti. İşte ilk zayıf anında yokluyor.

Ben ilaç kullanımını aslında anksiyete de doğru bulmuyorum kendine zarar verme eylemi yoksa eğer ki kullanılmamalı çünkü kesinlikle ilaçlar bağımlılık yapıyor ve ilerleyen süreçte ilacı bıraktığın zaman daha kötü krizler geçirmeye başlıyorsun vücudun sakinleştirici ilaç istiyor çünkü ve ilaç alana kadar yaşıyorsun krizi bizzat yaşadığım için böyle düşünüyorum diazem bağımlısı olmuştum olmadan sakinleşmiyordum her akşam özel hastahaneye gidip 600 700 tl ücret ödeyip sakinleştirici yiyordum bıraktım hastahaneye gitmeyi çok kötü oldum günlerce aylarca her gün fenalaştım git gite krizin süresi azalmaya başladı şimdi azda olsa kontrolüm altında

Haklısınız baktırmam lazım ama şeker olsa 5-10 saniyede kendiliğinden geçmez diye düşünüyorum. S

Ne düşünüyorsun peki kontrol altına almak için ne yapıyorsun

Terapi denedim fakat Doğru doktoru bulamıyorum sanırım. Bir de benim boşluklarda nüksediyor sizin de öyle mi? Ayrıca şekere gerçekten takıldıysanız gidin bir açlık tokluk ölçtürün benim ölçüldü hiçbir şey çıkmadı anında unuttum şekeri. Tansiyon da öyle. Tansiyonum düştü diye kendimi oradan oraya attım doktor ölçtü çok iyi çıktı. O zaman dedim şekerim düştü açtım zaten ve ölçtü gayet iyi dedi anında hepsi bitti gitti

Benim de öyle ama bazenleri en iyi en mükemmel geçen anımda bile yaşayabiliyorum çoğunlukla o boşlukta olduğumuz zaman nüksediyor ama H

Öncelikle çok geçmiş olsun gerçekten bu hastalığı yaşamamış olan hiç bir insan hatta en iyi empati yapabilen bir insan dahi anlayamaz çok zor bende yaşıyorum sanki yer ayağımdan o anlık kayıp gidiyor ilk başlarda bende korkmaya başladım ve check up yaptırdım herşey temiz çıktı gizli şekerden tut beynimde tümör olmasından bile şüphelendim kendi kendime bende hamd olsun birşey çıkmadı ayriyetten beyin cerrahisine de gittim her yere gittim temiz çıktı her ihtimale karşı görün ama anksiyete belirtisi o kadar illet birşey ki artık vücudum olanlara alıştığı için yeni tepkiler vermeye başladı umarım atlatırız bir an önce

Anksiyete hastalığının en baş belirtisi bu zaten birşey oluyo kalp krizi geçiriyorum ölücem cehenneme gidicem nefes alamıyorum beyin kanaması geçiriyorum gibi gibi

Valla bende şekerim mi var diye takmış durumdayım ama bir yandan da diyorum ki şeker olsa nasıl geçecek 5-10 saniyede. Binbir surat gibi bu anksiyete S

Kan şekeri de aşağı yukarı aynı tepkileri veriyor ama en doğru sonucu dr söyleyecektir. Bence değerlerinize baktırmanızda fayda var. Tabi aynı şekilde anksiyeteninde belirtileri bunlar

Aynı şeyleri yaşıyoruz. Savaşıyorum hiçbir şey yok diye. Birbirimize destek olalım. Ben de okul için daha da kaygılanıyorum şu an. Mesajdan da konuşabiliriz

Bana da akıl verin lütfen çok çaresizim gerçekten insan düzeliyor mu. günlerdir birşey yiyemiyorum uyuyamıyorum özellikle sabahları çok kötü oluyorum Pazartesi okul açılacak ondan çok korkuyorum tek başıma birşey yapamıyorum dışarı çıkmaya çok korkuyorum aşırı güçsüz düştüm çünkü kimsem de yok Ne komşum Ne arkadaş Ne akraba bir tek eşim var o da çalışıyor. H

Kitaplarım var ve inanır mısın o kitapları okumaya başladıktan sonra kontrol altına almaya başladım eğer ki unutmazssam 1 aya kadar evime dönücem isimlerini yazarım H

Evet dimi? Boş kalmamak lazım. O kadar boş kaldım ki dört duvar arasında. Şimdi de insan içine karışmaya korkuyorum panik yapıyorum. Pazartesi okul var ve ben ya kaygı yaşarsam diye korkuyorum

Arkadaşlar bende de anksiyete var. Neredeyse 2,5 aydır evdeyim. Yalnız kalmamla iyice arttı. Hastalık hastalığı da var. Ben öğretmenim. Bugün okula gittim ve korkum şu ben okulda da fenalaşırsam ya çalışamazsam evden çıkamazsam bugün okulda bu yüzden hıçkıra hıçkıra ağladım korkulu düşüncelerimin ardı arkası kesilmedi. Pazartesi başlıyor okul. Ve ben şimdi de bunun için kaygılanıyorum. Gerçekten artık çok yorgunum... H

Merhabalar. 2 yıldır panik atak ve anksiyete ile ilgili terapi alıyorum. Çok zor zamanlar geçirdim ama şimdi daha iyiyim çok şükür. Fakat kafama çok takılan bir durum var. Bazen 5-10 saniye kadar kafam sersemliyor, ortamdan kopuyorum, bayılacak gibi oluyorum. Üstünde durmazsam geçiyor, telaşlanırsam daha kötü oluyorum. Kaygılandığım zamanlarda oluyor genelde ama bazende durup dururken oluyor. Şekerim mi düşüyor acaba diye endişelendm ama öyle olsa bu kadar kısa süreli olmaz diye düşündüm. Bu durumu yaşayan var mı? Fikirlerinize çok ihtiyacım var. Teşekkür ederim şimdiden.

İşte dediğimiz gibi yaşamayan bunu bilmez en iyi empatı yapabilen bir insan bile belli bir yere kadar anlar bizi H