Ailenin yanına dön diyen arkadaşlar telefondan girdiğim için tek tek alıntı yapamıyorum o yüzden böyle cevap vereyim Arkadaşlar sıcak bi aile ortamım olsa inanın koşa koşa giderdim

olur mu canım estağfurullah bilmediğim şeyleri öğreniyorum bende, bi soru sordum ama hakikaten farklı şeylerde öğrenmiş oldum sağolasın

benim aklıma gelen sebepler bunlardı verilen isimler konusunda :) sana sorduk mu diye cevap vermeme ihtimalinizi düşündüğümden yaptım alıntıyı kucukpisi Hayata inat gülümse..

Merhaba arkadaşlar aslında bu konuyu kimseye anlatmaya niyetim yoktu ama sonunda dayanamadım ve belki sorularıma cevap bulabilirim diye düşündüm. Öncelikle zipzip sormadan söyleyeyim:19 yaşındayım. Üniversite öğrencisiyim. Buraya kadar normal. 2013 yazında tercih yaptım ve kazandım çok mutlu olduk vs vs okulu ne zorluklarla kazandığımı anlatmak için ayrı bir başlık gerekir o yüzden kısa kesiyorum. Çocukluğumdan beri yabancı dillere ilgim vardı ve tercihlerimi de dilden yana kullandım rus dili okuyorum şuan en büyük hayalim gerçek olmuştu. Tabi bunun bir hazırlık sınıfı var sonra 1. sınıfa geçiyorsunuz.. ben de hazırlık sınıfından başladım. Şimdi ayrı bir parantez açıyorum ileri derecede okb ye sahip bir bireyim. aynı zamanda panik atak, sosyal fobi, paranoya da var. Hem psikoloğa hem de psikiyatriste gidiyorum yani hem ilaç hem terapi ama hala düzelemedim. Aslında eskiden takıntılarım korkularım bu Kadar yoğun değildi ama yaşadığım travmalar sonucu bu aşamaya geldim. Okul konusuna geri dönersek geçen yıl hazırlık sınıfına başladığımda takıntılar yüzünden okula gidemedim. Zaten sosyal fobi ve özgüven eksikliği çok yüksek bu yüzden insanlara karşı rezil olma korkusuyla okula gidemiyordum. Bundan ailemin haberi vardı ayrı şehirlerde olmamıza rağmen okuldan kaçtığımı hiç saklamadım. Bu yüzden de çok baskı gördüm. Gitmek istiyordum gidemiyordum, sınıfın kapısına gelince elim ayağım titremeye başlıyordu vs vs. Derse girsem bile beş on dk zor durup sonra kaçıyordum. Evet belki saçma bir durum ama intihar da ettim sonucunda hiçbir şey olmadı. Doktorlara, camilere hacı hocalara kadar her yere gittim olmuyordu. Sonunda okulu bırakıp memleketime döndüm. Böylece devamsızlıktan sınıfta kalmış oldum.. Bu yıl okullar açılmadan önce anksiyetelerim yine başladi. Yine hazırlık sınıfından başlayacaktım malum sınıfta kaldığım için.. ve başladım da. İlk birkaç gün okula gittim ve sonrasında yine başladı aynı durum. Ve hocalar yine gelmeyecek dediler benim için söz vermiştim tutamadım. . İlaç kullanıyorum. Yine hergün ağlıyorum dua ediyorum vs ben hayatımda hiç bu kadar çaresiz hissetmemiştim. Devamsızlığım epey arttı yine sınıfta kalırsam okuldan atılacakmışım.. zaten herşeyden vazgeçmiş gibiyim. Ne yapsam olmuyor. Derken aklıma erasmusla yurtdışına gitme fikri geldi. Biliyorum bu durumda çok saçma ama buralardan bu ortamdan kaçmak istiyorum. Beni tanıyan insanlardan da uzaklaşmak istiyorum. Dil okuduğumu söylemiştim o yüzden rusyaya gitmek benim için iyi olabilir. Günlerdir sadece ölmek için dua ediyordum ama ilk defa bugün hayal kurdum bi umut hissettim. Ama ne yapacağımı nasıl olacağını bilmiyorum. İlla erasmus olmak zorunda değil sinavli değişim programları filan yok mu acaba? Hazırlık sınıfında olduğum için beni kabul etmezler gibi geliyor ama bilmiyorum Sizi fazla sıkmak istemiyorum sorusu olan varsa cevaplarım. Lütfen fikir verin

Anliyorum tatlim. Allah yardimcin olsun bir an once sagligina kavusursun insallah. Hic arkadasin yok mu mesela cok iyi bir arkadasin olsa onla birlikte gidip gelirsin okula. Korkularin azalir hem o da sana destek olur tesvik eder seni. Ben lisedeyken bir Turk arkadasim vardi hep yanimdaydi belki o olmasa okuku bile birakabilirdim. Universiteye gecince arkadasimla yollarimiz ayrildi gecen sene o yuzden kotu gecti benim icin cok yalniz hissettim. Yurtdisina gidersen iste bu problemi yasiycaksin seni anlayabilen birilerini ariycaksin yabancilarla arkadaslik edinmek zor. Herkes kendi ulkesinden olan insanlarla takiliyor. Istedigin zaman anneni babani goremiceksin onlarin ozlemi olacak bence cok daha fazla icine kapanirsin daha kotu olur senin icin. istersen okulu dondur bi sure kafani dinle seneye bomba gibi baslarsin :)

Tatlıses

Buna çok sevindim Eğer dondurulabiliyorsa çok iyi olur ama ailemin tepkisinden de korkuyorum açıkçası Yurtdışına gitsem okula devam ediyorum diye bişey demezler ama dondurma konusunu açtığımda okumak istemiyor musun filan diyorlar Ayrıca dondurursam seneye üçüncü kez hazırlık sınıfından başlicam..

Arkadaşın var mı? Bir arkadaşım var yalnızca Başka yok. Onunla da çok samimi değiliz

Çok teşekkür ederim Kendime olan güvenimi mahvettiler o da ayrı bi başlık konusu diyebilirim Ama toparlamaya çalışıcam sanırım biraz duyarsız olmalıyım.. Lan Jale 🌸 Üyelik

Haklısın ben de öyle düşündüm Ama hazırlıkta okul dondurulmaz diyor çevremdekiler Okula sormadım ama sanırım doğru söylüyorlar..

Bende de vardı bir ara bu çekingenlik. Ben hiç bunu hastalık olarak görmedim. Garsonlarla ya da tanımadığım kişilerle konuşurken değilde genelde konuştuktan sonra sürekli sorgulardım kendimi. Sürekli acaba hakkımda ne düşünüyor, acaba beni salak mı buluyor, acaba ben tuhaf biri miyim diye sürekli kendime hayatı zehir ettim. Sonra bir dönem bu durumdan dolayı ciddi anlamda yara aldım. Sonra anladım ki ben kendimi ezdikçe, beğenmedikçe, umursamadıkça, kimse beni umursamayacak, beğenmeyecek. Çevrene bir bak. Başarılı ve özgüvenli insanlar hep önce kendini sevenler ve umursayanlar. Hepimiz aynı şartlar altında doğuyoruz. Kimse profesor olarak gelmiyor bu dünyaya. Şimdi dünya umrumda değil, ve kendimi çok seviyorum. İstediğim kadar saçmalarım, saçmalama özgürlüğüm var. Başkası beni beğenmiyorsa ve saçmaladığımı düşünüyorsa benimle arkadaşlık yapmasın. Beni beğenmeyen benle görüşmesin. Kimse beni beğensin diye uğraşmıyorum ve sana bir sır vereyim, kendimi bu halimle inan çok seviyorum. Geç kalmışım kendime değer vermek için. Bunları da ilk sana ve senin konun aracılığıyla KK'ya itiraf etmiş oldum. :) Bir dönem tedavi görmeyi düşündüm çünkü 10 sene önceki bir olayı hatırlayıp kendimi sorgulayıp duruyordum. Ama hiç tedaviye gerek kalmadı. Bir sabah kalktım ve bu ben olamam, ben böyle biri değildim ve olmayacağım dedim. Olmadım da. Umursama, dünya umrunda olmasın. Sadece kendini umursa. Kendi karakterinle örtüşen davranışlarda bulun. Başkalarının değerlendirmelerini düşünme. Önemli olan senin kendini beğenmen ve takdir etmen. Aynada gördüğün insandan memnunsan gerisi önemli değil. Lan Jale 🌸 Üyelik

Öncelikle geçmiş olsun. Yaşın daha çok gençmiş. Okuldan atılacağım korkusuyla kendini iyice hastalığın pençesine düşürme derim ben. Rusça'nın ne kadar zor bir dil olduğunu bilirim. Temel Rusça dersi almıştım. Rusların ne kadar soğuk insanlar olduğunu da bilirim bu yüzden burada ana dilini konuştuğun insanlardan kaçıp daha kötüye düşme ihtimalin var. Yurtdışı olayını kafandan sil. Tedavine odaklan. sen düzeldikçe okul hayatında düzelecektir. Lan Jale 🌸 Üyelik

Erasmus, Rönesans döneminde yaşamış bir filozof, bağnazlığa karşı çok sert eleştirilerde bulunmuş zamanında. Deliliğe Övgü eserinde özellikle bilginin ve bilgeliğin belirli çerçeveler içerisinde düşünen zihinlerden değil, uç, sınır ve her zaman öğrenmeye, denememişi denemeye, bilgeliğe aç zihinlerden yani "deli" zihinlerden çıkacağını savunmuş. Sokrates Ahlak felsefesi ve mantık biliminin babası sayılır. Yazılı bir eser bırakmamasına rağmen, öğretileri Platon ve Aristotales gibi felsefeciler tarafından aktarılmıştır. Antik Mısır'da gizli ilimler öğretisi aldığı ve Osiris İnisiyasyonuna dahil olduğu söylenir. Sanırım bu yüzden, mantık ve bilgelik konusunda isim yapmış iki felsefecinin isimleriyle anılıyor bu programlar. )

kişisel hayatınızı düzene sokmadan, ruh sağlığınızı dengelemeden bu kadar uzakta yapabileceğinize emin misiniz? önce bunları aşmanız gerektiği inancındayım mümkünse ailenizle aynı şehirde, hayatınızla, onların da desteğini alarak mücadele etmeyi deneyin buna hazır olduğunuzu düşünmüyorum başarılar ve mutlu günler dilerim

Canım senin sorunun yaşadığın yerde, gittiğin okulda değil ki kendi içinde. Yani klişe olucak ama kendinden kaçamazsın. Erasmusa da gitsen, farabi de yapsan sen yine sensin. Antartikaya kaçsan penguenlerden çekinip dışarı çıkmıcaksın son lafımı da kötü anlama nolur, azcık keyfin düzelir belki diye öyle dedim, şaka yani. sadece sen bu rahatsızlıklarını bi dev haline getirmişsin gözünde, şimdi de korkunç bi devin karşısında küçük bi kız olarak kaçmaya çalışıyosun. Kaçmayı bırak, direk devin üstüne de atlama, yani şu aşamada okul hayatı senlik degil. Okulunu dondurup tedavine devam et o dev bi baş edebilecegin boyutlara dönsün, sonra savaşırsın. Kendinle savaşmak başkalarıyla savaşmaktan daha zordur her zaman ama başka yolu da yok, yine sen yapıcaksın ne yapıcaksan. Lan Jale 🌸 Üyelik

Evet doğru bir tespitte bulundunuz Ben zor durumda kaldığım zamanlar hep annemin yanına eve kaçtım Ama artık bana kucak açacak bir ev ortamı olmadığı için afalladım ve kaçacak yer arıyorum. Kaçmaya çok alıştım. Bakın abartmıyorum hayatım kaçmakla geçti desem yalan olmaz. Hatalarımın, yapabileceklerimin sorumluluklarımin hepsinin farkındayım. Ama içimdeki kaçma ve ölüm isteğine karşı koyamıyorum. Kurtulamıyorum. shiningg

Yurtdışında daha çok zorlanmaz mısın? Bende hazırlıkta benzer kaygılar yaşadım, sınav tarihini kaçırdığından geçen seneki hazırlıklarla aynı sınıfa düştüm, sonra düştüğüm sınıfa gelen giden olmadığı in sınıfımın değiştiğini geç farkettim filan, ilk dersime girdiğimde 2 hafta geçmişti, herkes ortama alışmıştı, gözüme acayip işini bilen ve mutlu insanlar gibi gözüküyorlardı. Gayet sevecen davranmalarına rağmen ben kendimi Kezban Paris'te gibi hissediyordum o ortamda. Kitapları bulmak, öğrenci işlerinden bilgi almak, derslere yetişmek, Hiçbirşeyi doğru düzgün yapamıyorum, herşey çok karmaşık ve kayboluyormuşum gibi. Kendimi çok gerizekalı bulduğum için diğer insanlardan yardım da isteyemiyordum, ne kadar salak olduğunu fark etmesinler diye. Bir noktada stresten okula gidememeye başladım. Gerçekten fizyolojik olarak gidemiyordum. Ya uyuyakalıyordum ya mutlaka yapmam gereken başka bşr iş bulup yarın gitmenin çok daha mantıklı olduğuna karar veriyordum. Hiç unutmuyorum devamsızlığımın son günü, zaten akşam üzeri gibi uyanmışım, sabahlayıp okula giderim diye düşünüyorum akşam da liseden birkaç arkadaşım bende. Sabaha kadar inanılmaz neşeli ve enerjiğim, çok keyifli vakit geçiriyorum. Sabah evden çıkmama yarım saat var, üzerimi giyinmem lazım. Biranda zatürre başlangıcı oldum. Nasıl titriyorum, acayip üşüyorum kolumu kaldıracak Halim yok vs. Gerçekten arkadaşlarımda hasta olduğuma inanıyor evde ufak çapta bir seferberlik var, zencefilli kocakarı ilaçları, battaniyeler getiriyorlar, açıldığında sağlık Ocağı'na gitmeye karar veriyoruz. Okula yetişmem için gereken vapurun düdüğünü duyar duymaz mucizevi bir şekilde iyileşiyorum, sağlık Ocağına gitmek yerine sahilde kahvaltı yapıyoruz. Çok uzattım farkındayım ama benzer durum yaşayan biri ile karşılaşmak beni rahatlattı açıkçası belki sana da iyi gelir diye düşündüm. Ben hazırlığı ertesi yıl muafiyet ile geçtim. Muafiyet daha kolay oluyor bu yüzden ders almadan geçtim, ama senin aşina olmadığın bir dilse bu yıl kursa gidip gelecek sene muafiyete girmen mantıklı. Bir yandan kendini rahat hissettiğin bir şehirde kurs alıtken diğer yandan tedavini sürdürürsün ama İnan haZırlığı verdikten sonra çok daha kolay bir şekilde adapte olacaksın okula. pam de beaufort hicbi sözüne inanılmayan çakma üye, inanırsanız :) tek ayak

Sen bi de bana sor güzel anıyı yalan söyleme konusunda nasıl yetenekli bir insanmışım ben o yıl anladım. Hergün annemler arıyor okulda günümün nasıl geçtiğini dersleri vs soruyorlardı :) - kızım okul nasıl geçti? + her zamanki gibi - haberlerde gördük olaylar çıkmış yine sizin kampüste + Hıı yok ya ciddi birşey yok, medya algı operasyonu yapıyor işte herzamanki gibi :) Arkadaş konusunda da senin enazından ev arkadaşların var ben yalnız yaşıyorum, hala bazen Amaan bügünde gitmeyiveriyim moduna giriyorum ama önemli bir sınavım vs. Varsa arkadaşlarımda sabahlıyorum mutlaka. Sende ablana ya da diğer ev arkadaşına tembihle muafiyete gelsinler seninle. Gözetmen gelene kadar yanında kalsınlar. O zaman daha rahat hissedersin kendini. Kağıtlar dağıtılınca zaten herkes kağıtlar ile ilgilenecek sosyal kaygı hissetmezsin. Lan Jale 🌸 Üyelik

Haklısın Aslında gitmem gereken yerlere hep tek başıma gidiyorum yalnız olduğum için Mesela yemekleri yalnız yiyorum garsona sipariş verirken çok utaniyorum Konuşmaya başlamadan önce hep "şey.. bakar misiniz"filan diyormuşum şey dediğimin farkında değildim. İnsanları seviyorum düşman olamıyorum kimseye ama korkuyorum ışte Eskiden böyle değildim çok sosyal bir insandım. Nasıl böyle oldum inanamıyorum Sanırım yurtdışına gitmeyi de üzerimdeki gözlerden kurtulmak için istedim Kimse beni tanımazsa mutlu olurum diye düşündüm pam de beaufort hicbi sözüne inanılmayan çakma üye, inanırsanız :) tek ayak

Okulu neden donduruyorsun? İstediğin kadar terapiye git, ilaç kullan. Eğer kendini yatıştırıp, gündelik hayata devam etmezsen iyileşmen çok zor diye düşünüyorum. Bu hastalık senin içinde, sen çözersin ancak. PAzartesi dön ve Salı okula git. Gerekirse 1 ders kal ama git. Öbür gün 2 olsun, diğer gün 3 olsun ama git anlıyor musun? Lan Jale 🌸 Üyelik

Ben de geçen yıl okul nasıl diye soranlara yalan söylemek zorunda kalırdım hele hergün sokaklarda boş boş yürüyüp eve geldiğimde ablam dersler nasıl derdi ya zorla iyi derdim. Hergün dua ederdim Allah ım bana yalan söyletme beni kurtar vs diye. Gerçekten herzaman doğruları söylemeye gayret ederim o yüzden o zamanlar benim için işkence gibiydi.. Sonunda herkese söyledim okula gitmiyorum dedim anlattım vs. Bu yıl da herkes biliyor gitmediğimi. Artık yalan söylemiyorum çok şükür ama kalbimdeki üzüntü geçmiyor.. Bu arada ev arkadaşımın aklı beş karış havada, ablam da aşırı derecede anlayissiz davranıyor. . O okypete

erasmus için hazırlık +1. sınıfı bitirmen gerek...

farabi var erasmus var bir de bizim okulun sokrates mi ne öyle bir şeyi vardı kendi okulunun sitesinden bakabilirsin var mı diye ama bunlar için ilk seneyi bitirmiş olman şart diye biliyorum... Hatta ilk iki bile olabilir.. Korkma sebebin nedir o insanlara rezil olacaksın da ne olacak bak ben lisede tüüüm sınıf tarafından dışlanmış bir insanım ama ne oldu onlar çocukluklarını anladı özür dilediler bilmemne ama o süreçte ben naptım tek başıma mutlu olmayı öğrendim arkadaşlarıma muhtaç olmamayı öğrendim şimdi çok güzel arkadaşlarım var ama sorun çıkınca restimi de rahat çekebiliyorum çünkü daha güçlüyüm... Zayıflıklarından, yaşadığın kötü olaylardan ders çıkarıp güçlenmeye bak yoksa hayat çe-kil-mez

Bundan sonra konuşmaya çalışcam fikirlerini sorucam vs iletişime açık bi insan olucam Allah ın izniyle Ama sizin ilginiz beni gerçekten çok mutlu etti çünkü kalbimde bu yükü taşıyamıyordum sizlerle konuşunca çok rahatladım ve önerilerinizi kaydettim hiçbirini boş geçmedim elimden geleni yapicam.

Canim oncelikle durumuna uzuldum zor seyler yasadin belli ki ve sonucu bu oldu. Seni cok iyi anliyorum cunku bende yasadigim ailevi problemler sonucunca senle benzer seyleri yasamistim gecen yil ve bendr sinifta kaldim suan 1. Sinifi tekrar okuyorum. oncelikle sunu soyleyim ben yurtdisina gitme fikri iyi bi fikir degil. Ben yurtdisinda okuyorum burda yasiyorum. Suan sen yurtdisina gidersen butun bu problemlerdn kacip kurtulacagini saniyorsun ama bence daha kotu olur. Sonucta bilmedigin bi cevre farkli bir kultur kendini daha cok dislanmis hissedersin. Bulundugun yeden uzaklasmak istemeni anliyorum cunku bende oyleydim. Burdan kurtulup Turkiye'de okumak icin birsuru basvuru yaptim bu yaz ama kabul edilmedi yine burda kaldim. Ayrica erasmus 3. Sene oluyor. 1 sene yurtdisina gidip orda okuyabilirsin 3. Senende. Ben suan kendimi toparliyorum yavas yavas. sende oyle yapmaya calis bulundugun yere ayak uydurmaya calis inan kacip gitmek cozum degil ki gittigin yerde de ayni seyleri yasamayacaginin garantisi yok.. Hersey sende bitiyor.

sağol tatlım

Mesajı düzenledim şimdi. Haklısın, sebebini yazmayı unutmuşum

Hazırlıkta ve 1. sınıfta Erasmus yapılmıyor. Kaldı ki Onun için de sınava girmen ve belli bir not ortalamasında olman gerekiyor. Başka sınavlar var mı bilmiyorum. Kendi imkanlarınla gideceksen seçenekler vardır elbet. ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

içinde bulunduğunuz ileri derece okb ile erasmusu bırakın keyfen gitseniz de okula giremeyeceksiniz bu sebeple ailenize boşuna masraf yaptırmayın lütfen... bulunduğunuz durumu raporlayarak okula sunup uzaktan eğitim alıp alamayacağınızj araştırın öncelikle, ülkemizde de uzaktan eğitim sistemini kullanan okullarımız var Çukurova üniversitesi gibi.. şimdi belki beni yanlış anlayacaksınız ama bende anksiyeteli biriyim ve bugünlerde darlanmalarımız tavan yapmış durumda sebebini bilemiyorum anksiyeteli arkadaşlarımın tamamında bu durum söz konusu.. demem oki bu durum sizi öldürmeyecek bırakın kalbiniz çarpsın bayılacakmış gibi hissedin ama bir hafta zorlayın kendinizi derslere girin yoksa ilk başta dediğim şeyleri yapın ama katiyen erasmusa falan bulaşmayın ailenize zarar vermekten öteye gidemezsiniz çünkü..

Sevince çok güzel bir dildir. Zevkle yaparsın. O zaman tedavini hallet bölümüne odaklan canım. Bende okulumu, sınıf ortamını sevmezdim ama bölümümü severdim zevkle okudum, güzel bir şekilde de bitirdim. Sen de kendini buna yasla. safkelebek perfectus

Haklısınız Sosyal fobim var ezik hissediyorum dedim kendimi biraz farklı tanıttım Ben çocukluğumdan beri okuyup yazıyorum Güçlü bir hitabetim vardı herzaman aynı zamanda feminist bir gazeteye de yazmıştım Genelde insanların imrendigi biriydim sonra böyle tepetaklak oldum Geçen yıl bir doktor beni iki kelimeyi bir araya getiremiyorsun diye azarlamıştı kendimi savunamadım bile Nerden nereye.. Bana önerebileceginiz kişisel gelişim kitapları var mı Yıka Beynini diye bir kitap duydum onu okuyacağım bir de MissCherryBlossom

İyi de başladığın okulda da kimse seni tanımıyordu? Üstelik yurdundasin, yurt dışına gittin diyelim bu özgüvensizlikle orada daha beter zorlanamaz mısın sence? Ne zorluklarla kazanmışsın okulunu yazık etme yapamıyorsan dondur bari... İyice tedavi ol öyle devam et. Ayrıca zipzip daha çok ilişkiler üzerine açılmış konulara yoğunlaşıyor :) bu konu ilgisini cekermiydi bilmem :)

Haklısın Ama dediğim gibi yine okula gitmez de bir yıl evde oturursam deliririm herhalde Diğer yandan psikolog ısrarla okula git korkularının üstüne git diyor aynı şekilde psikiyatrist de öyle.. Aileme okulu dondurucam demeye de çok çekiniyorum açıkçası S skyrose

en çok etkilendiğim kitap %100 düşünce gücüydü. onu o sıkıntılı dönemlerimde okumuştum. çok sevmiştim. elime geçerse tekrardan okumayı düşünüyorum. bu tip kitapları o dönem okumuştum. aklıma gelirse tekrar yazarım.

yurtdışı lisans öğrenci değişimi için sadece erasmus vardı. 2 yıldır yeni bir program başlatıldı Türkiye önderliğinde: mevlana değişim programı. erasmus olmazsa mevlanayı deneyebilirsin. yurtiçinde farklı bir üniversiteye geçmek istersen farabi var. ama hazırlık okuduğun için kabul edilmeyebilir, bölümünün öğrenci işlerine bir sor oluyor mu diye. çünkü birinci sınıflarla son sınıfın son dönemini göndermiyorlar diye biliyorum. üniversiteye göre de değişebilir tabii. kısacası öğrenci işleriyle iletişime geç.

Düşman, hikayesini bilmediğindir çünkü bağnazlık dediğimiz şeyi ortaya çıkaran da tanımamak, bilmemek, değişim-yeni insanlarla bir araya gelebilmek bağlamında ne Erasmus, ne Mevlana abes değil, felsefenin yunanistan topraklarında yeşermesinde başka kültürlerle olan tanışıklıklarının önemini yok saymak olmaz. Deniz ticareti, başka kültürlerle olan yakın etkileşim, coğrafi uygunluk hem maddi anlamda zenginleştirir, hem de manevi anlamda, kültür zaten yok olmaz, organizma gibi şekil değiştirir. İşte bunlar hep çoğulcukluk. . push ; Lan Jale 🌸 Üyelik

Ablana benim psikolojim bozuk odani bana ver demelisin bence :)

Canım şu an hala hazırlıkta olduğun için Erasmus programı ile yurt dışına gidemezsin. Bu programdan faydalanmak için okuduğun bölümde 2 dönemi bitirmiş olman ve yüksek bir ortalamaya sahip olman gerek. Rusya erasmus programına dahil değil ama sen Rus dili okuduğun için muhtemelen başka bir program dahilinde gerekli şartları sağladığında Rusya'da okumaya gidebilirsin. Bu hastalığı yaşamış arkadaşlarım var. Tam olarak bilemem nasıl hissettiğini ama okula gitmeden bu sorunu çözebileceğini sanmıyorum. Zaten çekindiğinden ve rezil olacağından korkuyorsun. Evden çıkmak istemiyorsun. İnsanlarla bir arada olmak zor geliyor. Sürekli evde kalarak bu sorunları nasıl yeneceksin? Yapman gereken ne olursa olsun dışarı çıkmak. Bir gün pazara git, bir gün sinemaya, bir gün tiyatroya, bir gün markete, bir gün müzeye ama devamlı bir yerlere git. Mesela gün aşırı aynı mekana git ve oradaki garsonlarla muhabbet et. Seni tanıdıklarından sürekli selam verecekler ve zamanla iletişim kurmak sana daha kolay gelecek. İhtiyaçlarını aynı yerden al ve gittiğin yerdeki insanlarla sohbet et. Kuaföre git, oradaki kızlarla konuş. Eğer rezil olmaktan ve incinmekten korkuyorsan sana şöyle söyleyeyim. Şimdiye kadar herkesin yanında en az 1 kere saçmalamış, aman ya ne yaptım ben demişimdir. Herkes saçmalar, herkes tuhaf davranabilir. Önemli olan bunları nasıl gördüğün. Sen özgüvenle aman ya ne olacak, dünyaya bir kere gelmişim, saçmalamak istiyorum doyasıya dersen, kimsenin gözünden düşmezsin merak etme. Lütfen biraz üzerine git. Sorunun evden çıkamaman, insanlarla bir araya gelememen. Kendini yalnızlığa mahkum ederek bu sorunu nasıl çözeceksin?

Aynen öyle. Okul durumu sürekli ilişkiler demek ki bu şu anda senin kaldırabilcegin bi sey degil. Kendini ve kaygılarını tetiklersin ancak. Yukarıda bi arkadaş önermiş çok begendim. Tanımadıgın insanlarla garson, kuaför vb. ufak dialoglar kur. Atıyorum gittin bi yere yemek yemeye, ne yiyeceğin belliyse bile garsondan tavsiye iste, kısa bi konuşma yap. Hem bi konu açma derdin olmaz, hem o adam seni en fazla nazik-kaba müşteri ekseninde tanıyabilir akşam yatmadan da çoktan unutmuş olur. Ortada seni kaygılandıracak daha az şey olur yani. Bol bol meraba, iyi günler, tesekkürler gibi kelimeleri kullan. Ufak ama gerekli bi iletişimdir, gerginliğini aşmana yardımı olur. Umarım çok daha rahat olduğun günlerde gelir canım. Z

Hazirliktayken erasmus yapamazsin ki yanlis bilmiyorsam.. bence okulunu dondur, atilmanin onune gec. Sonra da tedavine odaklan. Butun problemlerini cozdukten sonra okula devam et. Bu sene de kalirsan malesef atilirsin. dondurmaktan baska caren yok

valla yurt disinda uni okumak cokkkkkk zor dillllll daha zor anadilin türkce oldugu halde tr zorlaniyorsun birde yurt disi allah yardimcin olsun dil yok dis yokkk arkadas yokk kizim üni okuyor yurt disinda dogdu büyüdü acaba biraksammi diye düsünmeden edemiyorrr trden gelen arkadaslar sadece iki üc yil dil kursuna gidiyorlar diyor tr üniyi bitirirsin düsünnn shiningg

Ben genelde hayvanlarla iletişim kuran biriyim Sokaktaki kedi köpek kuş kaplumbağa vs farketmez hepsiyle konuşur ilgilenirim Çok seviyorum kendi hayvanlarım da var Çocukluğumdan beri hayvanlarla büyüdüm insanlara fazla ihtiyaç duymadım o yüzden bu kadar yalnız kalmış olabilirim İnsanları seviyorum çok yardımsever olduğumu söylerler ama yardım ederken bile çekiniyorum. Belki de incinmekten korkuyorum olabilir.. L Li-moon

ahhahaha zıpzıp olayına koptum okuyayım hepsini asıl cevabımı yazcam

Evet doğru bir tespitte bulundunuz Ben zor durumda kaldığım zamanlar hep annemin yanına eve kaçtım Ama artık bana kucak açacak bir ev ortamı olmadığı için afalladım ve kaçacak yer arıyorum

ben de okulu dondurmandan yanayım. rusya'ya gitsen bile rahatsızlığın orada da ortaya çıkabilir hatta bu durumdayken yurt dışında olmak seni daha da zorlayabilir. bu okulu çok zorluklarla kazandığından bahsetmişsin bence o kadar emekten sonra kaybetme. okulu dondur tedavi ol ve dönüp tamamla. dondurduğun süreçte de okula gitmediğinden dolayı oradaki çevren zaten kendiliğinden değişecek.

Okulun erasmus sorumlularına mail attım bu sabah bilgi almak için Ama çoğunluk yurtdışında hiç yapamayacağımı söylüyor bu yüzden bu fikrin saçma olduğunu idrak edebildim Dediğin gibi nereye gidersem gideyim düşüncelerimden kaygılarımdan kurtuluş yok o yüzden kararımı verdim Yarın ailevi bir sebepten dolayi memlekete gidiyoruz ve pazartesi donucez Bu süreçte ilaçları kullanmaya devam edicem ve psikologla görüşmeye gidebilirim Geldiğimde eğer iyi hissedersem okula giderim devam ederse dondurmaya çalışırım Tabi bir de hazırlıkta okul dondurulmuyo derlerse ne yaparım bilmiyorum S seyda_66

bence eve gitme çünkü seni bu hale getiren zaten memleketinde yaşadığın şeyler anladığım kadarıyla. erasmus fikrini de doktorna danış. bende de sosyal fobi ve anksiyete var. tedavi görüyorum. seni anlayan bir doktor bulmak çook önemli. doktorunla belli ki tam olarak anlaşamıyorsunuz ya da sen mi anlatamıyorsun derdini bilmiyorum ama doktorunu değiştirebilirsin. bana zorla kendini falan demiyorlar. her şey adım adım. ilk önce tek başına dışarı çık bir çay iç. başka bir gün yine tek başına çık yemek ye. sonra arkadaşınla çık falan dediler. ve en önemlisi ilaçlarını aksatma. ben bir tanesinin prospektüsünü beğenmeyip içmemiştim de aman allahım kafayı yiyecektim. birşeyleri yolmak, tırnaklamak deli deli duygular geliyor insana :)

Erasmus buyuk bir dusunur, ulkeler, kulturlerarasi degisim gibi ufuk acma amacli bir programa adinin verilmesi cok normal, benim adimi mi verselerdi :) Bu bir egitim programi, bir filozofun adinin verilmesi normal. Sokrates, Platon ve Aristo mit degiller, gercek insanlar.

alıntıyı doğru yere mi yaptın safkelebek? Cledyana

sen nerede kalıyorsun şuan. kendine ait bir odan var mı? Cledyana

yorumları okudumda bence sen çok yumuşak kalpli, iyi yürekli bi insansın ve insanlar tarafından kırılmaktan korkuyorsun. canım benim herşey kendine güvenmekle başlıyor. zaten tedavide görüyormuşsun. kendine güvendiğin an bütün sıkıntılarından kurtulacaksın canım . push ; AngelicaPickles

Bence sen doktorunu ve ilacını bulamamışsın ayrıca kendi yurdunda yapamayan oralarda ne yaparsın ordakiler senle ilgileneceğini mi sanıyorsun iyi bir fikir değil önce sağlığı sen hallet bence safkelebek perfectus

Bence 1 sene daha kaybetme. sehir disinda da okuyormussun ailenide uzme biraz dayanmaya calis burdan konusmak gercekten kolay ama sabretmeye calismalisin ki yurtdisinda daha da zorlanabilirsin gibime geliyo ileri icin yurt disina cikma fikri daha mantikli gibi

o da odasını diğer kızla paylaşıyor canım yalnız değil Hem odayla bir isim yok ki benim okula gidebilsem yeterliydi.

Tavsiyeniz için teşekkürler okuyacağım gerçekten ihtiyacım var okumaya Bu arada internetim bitti o yüzden cevap yazamadım İlginiz için çok teşekkür ederim hepinize

Aynen benim de öyle İnsanlarla konuştuktan sonra kendime kızıyorum kesin aptalca konuştum vs diye Her sabaha umutsuz uyanıyorum farklı uyandığım sabahlar olmuyor. Yaşamaktan zevk almıyorum Gelecekle ilgili hayallerim kalmadı Çok yorgun uyanıyorum yemek yemiyorum sadece çikolata bisküvi gibi şeyler yiyorum bunaldım yoruldum Biliyorum ilaçlar doktorlar sadece Yardımcı olay bende bitiyor farkındayım ama ayağa kalkacak gücü bulamıyorum. Aynaya baktığımda sevilmeye övülmeye değer birini göremiyorum artık Belki alakasız cevaplar veriyorum ama çok doluyum artık AngelicaPickles

Dondurursun tatlim. Ben 2006 da hazirlik okudum o zaman donduruluyordu. En dogru bilgiyi okuldan alirsin bence vakit kaybetmeden ara ogrenci islerini telefonla sor hemen. Gerekli evraklari da ogren, devamsizligin siniri gecmeden hallet bu isi

tatlım mevlana, erasmus, sokrat Aristo hatta konfüçyus bunlar büyük zatlar çok doğalda bütün öğrenci takas programlarında neden hep onlar mesela neden Tatlıses değişim ya da taklamakan değişim değilde filozof isimleri... tek tahminim Erasmus ön ayak oldu diğer değişim programlarıda muadil devam etti gibi.. Cledyana

Ne demek canım sen hep yaz. Seni çevrendekiler tanısalar severler ya, naif bi insansın sen ben öyle hissettim en azından. Keske şu korkuların bitse de kaynaşsan o insanlarla. Lan Jale 🌸 Üyelik

Sekerim, ben yuksek lisansimi yurtdisinda yaptim. Okudugum kadariyla senin icin kotu bir fikir, yapamazsin. Burda arkadas edinemediysen, rezil olmaktan vs korkuyorsan yurtdisinda hic yapamazsin, cunku burda girisken olman gerekiyor. Yalniz basina yasayacaksin, yaninda kimse olmayacak, her seyi tek basina halletmek, ve guclu, dik durmak zoundasin, psikolojisi bozuk bir insan bunu yapamaz. Ben psikolojisi cok saglam bir insanim, benim bile dagildigim zamanlar oldu. Yurt odasinda yalnizken intihar sana daha cazip gelebilir ama bu sefer kurtaranin olmaz. Iyilesmek icin yurtdisina gitme, beter olursun. Kacmak, gitmek vs cozum degil, cunku gittigin her yere kendini de goturuyorsun. Senin iyilesmen gerek. Ailenle konus, ruhsal durumun yuzunden okula gidemedigini soyle. Ailenin yanina don, onlardan da destek al, iyilesmeye kararli olarak tedaviye git. Okulu dondur, sonra iyilesince donersin. Cok guzel bir bolum okuyorsun, universiteye girmek zor, iyilesmezsen emeklerine yazik olacak, en azindan bunun icin azmetmelisin iyilesmeye. Yazdiklarini okurken senin icin gercekten cok uzuldum guzel kardesim, keske yardim edebilsem. Insallah iyilesirsin, sikma guzel canini.

Biliyor musun benim de aynen öyle oluyor Hergün yarın giderim diyorum yarın kesin iyi olurum erkenden giderim diyorum ama ertesi gün mutlaka bir bahane buluyorum Çok yoruldum artık Muafiyet konusunda da geçen yıl bana sınıfta kalacaksın diyen herkese muafiyete giricem demiştim daha önce de belirttiğim gibi iki dönem evde rusça çalıştım ilerlettim vs Ama ne oldu biliyor musun bu sene muafiyet sınavı olduğu gün yine bahane buldum korktum ve sınava girmedim. O yüzden kendime hiç güvenim kalmadı muafiyetle geçerim diyemiyorum malesef. Kendine güvenmemek çok kötü. Ama senin adına çok sevindim canım güzel bir ani olmuş sahilde kahvaltı, arkadaşlar, vapur vs. Keşke benim de arkadaşlarım olsaydı :) Lan Jale 🌸 Üyelik

eee ben bunları biliyorum zaten tatlım sorum bunlar kim değil ki neden öğrenci değişimine bunların adı verilmiş çoğu filozof bir kısmı da yunan mitlerinden sence sebep nedir

Haklısın canım Diyorum ya tek istediğim kaçmak erasmus da rusya da bahane aslında farkındayım tabi kaçarak nereye kadar gidebilirim onu da bilmiyorum

hahhahaha valla bilmiyorum

Selçuk.. Lan Jale 🌸 Üyelik

Bundan sonra konuşmaya çalışcam fikirlerini sorucam vs iletişime açık bi insan olucam Allah ın izniyle Ama sizin ilginiz beni gerçekten çok mutlu etti çünkü kalbimde bu yükü taşıyamıyordum sizlerle konuşunca çok rahatladım ve önerilerinizi kaydettim hiçbirini boş geçmedim elimden geleni yapicam

Canım öncelikle durumuna çok üzüldüm. Erasmus kısmına gelince 2. sınıfı tamamen bitirmiş olman gerekiyordu benim zamanımda. Rusya erasmus programına dahil değil, AB üyesi ve aday ülkeler arasında gerçekleştirilen bir değişim programı. Farabi ise Türkiye içerisindeki üniversiteler arasında yapılıyor. Yalnız dilini konuştuğun, doğduğundan beri yaşadığın ülkede bile bu denli sıkıntı yaşıyorsan hiç bilmediğin, diline hakim olamadığın Rusya'da geçireceğin dönem seni daha fazla zorlayabilir. Bunu da bir düşün derim.

Evet o da var tabi Diyorum ya ne yapacağımı hiç bilmiyorum yurtdışına gitme fikri mutlu etti beni bilemiyorum çok çaresizim.. Zipzip i uğraştırmak istemedim açıkçası :/

Arkadaşın var mı? Bir arkadaşım var yalnızca Başka yok

Tatlım ileri seviyede okb olan bi arkadaşım aynı senin gibi düşündü ve Erasmus a gitti 1.5 ay sonra geri döndü ve okula da devam edemedi 1 senesi uzadı Çünkü nereye gidersen git düşünceleri de götürüyorsun. Inşallah daha iyi olursun shiningg