Genç mücahidlerimizden biri cihada gitmek üzereyken annesiyle vedalasıp helallık dilemek istedi AnneSi: evladım eger senın ölüme gittiğini bilsem kesınlıkle senin gitmene izin vermicektım ama kuranda gecen bakara süresındeki ''ALLAH YOLUNDA ŞEHİD OLANLARA ÖLÜ DEMEYİN ONLAR DİRİDİRLER LAKİN SİZ SEZMESSINIZ'' ayeti hatırıma geldiği vakit senin memnuyetle gitmene izi veriyorum dedi. yolun acık olsun oğlum ve son bişi daha söyleyeceğimm, evladım sözlün; sözlün ne olcak onun haberi yok ki senın gideceginden genç: hiç birşey demeden göğsünü açıp henuz kurumamış kıpkırmızı bir gül cıkardı ve annesine uzattı... al anne: bunu ona ilet yeter ve ben sağ kaldıkça bu kırmızı gül de solmayacak dedi. "nasıl olur evladım" dedi annesi. "olurmu hiç öyle bişey en fazla suda kalsa bile en fazla bir ay dayanır". genç gene söze başladı ANNE: SEN BAKARA SÜRESİNDEKİ AYETİ NE CABUK UNUTTUN ŞEHİDLER ÖLMEZ DİYE DEMEK O GÜLDE SOLMAYACAK DEDİ annesi.. baŞındaki yaşlılık yazmasıyla göz yaşını sildi "oğlum git git evladım git"" RABBİM SENIN İÇİNDEKİ CEVHERİ EKSİK ETMESİN İNŞ RABBİM senınle ve arkadaşlarınla olsun inş. yolun acık olsun" dedi. daha sonra annesi o gülü genç mucahidin sözlüsüne verdi ve o genc in sözlüsü ölünceye kadar evlenmedi ona sözlü kaldı.. neden mi? Çunkü; GÜL SOLMADİKİ... irem naz Canım

paylaşımın için sağol..