Büyü falan değil eşin baya baya bile isteye canını yakmış sonra pişman olmuş. Hamile kaldığına göre artık geçmişi de unutma zamanı. tedavine devam et bence aburcuburcu

Kötü bir sey demedim ki niye hemen ters tepki yapıyorsunuz? Problemler cozulmeden hamile kalmissiniz iste. Konu kapanır zaten büyülü müyülü konular acmak yasak.

Ben ortada yaşanan çok kötü bir olay göremiyorum. Her şey yaşanmış bitmiş, siz etkisindesiniz hala.. Bebek için herkes eleştirmiş aslında size iyi gelecektir. Şu an hormonlariniz da unutmaniza engel oluyor olabilir. Ancak ilerleyen günlerde özellikle bebek doğduktan sonra tüm bu yaşadıklarınız çok uzakta kalacak. Sizin yapmanız gereken, bunu travmatik bir hale getirmemeniz. Madem ağlamayan güçlü bir yapiya sahiptiniz. Yine öyle olun. Güçlü olun. Güçlü bir kadın ve güçlü bir anne olun. Terapinize devam edin. Aklınızı meşgul edin başka bir şey ile. Mesela bebeğiniz için bir şeyler örebilirsiniz bezleri koymak için kutu süsleyebilirsiniz. Duvar süsleri yapabilirsiniz boncuklar ile

Arkadaşım, konuyu kaldır diye bir yorum yapılmamış. Niye sildin ki... Düzenleme yapabilirdin. Ayrıca sorunları olan tek sen değilsin, herkesin türlü türlü sorunu var, buna rağmen birbirimize destek olmaya çalışıyoruz. Hamilesin anladığım kadarıyla... Allah kurtarsın, Bebeğin için sağlıklı düşünmeye ve sağlıklı olmaya çalış, geçmişe degil, geleceğe bak Canım... Umutla, aşk'la, sevgiyle...

Şimdiden söylüyorum yazacaklarım belki çok fazla olcak, Uzun olcak okumak istemeyen okumaya başlamasın bile sonradan eleştiri yagmurunu kaldıramıycam... Merhabalar, Konu biraz derinlerde geçmişimde yaşanan olayları atmakta güçlük çektim, Yıllarca 22 sene boyunca inanın 1 günüm gözyaşı digeri mutlu oldu, Ya hastalıklar yakamı bırakmadı, Yada ailevi şeyler neyse herşeye gögüs gerdim katlandım. Suskun bir insandım. hep sustum içime attım konuşmadım, aglamak nedir bilmedim 19 yaşıma kadar ergenligimde dahil annem babam ailem hiç kimse bir damla gözyaşımı dahi görmediler, Bu yüzden kalpsiz sayıldım sogukkanlı, Ruhsuz, Psikopat bile denildi. Fakat artık acıya karşı bir direncim vardı... Olaylar artık canımı yakmak dışında yaşadıgım günlük şeyler gibi geliyordu, Bir gün eşimi tanıdım, Konuşmaya başladık tabi ondan önce depresyon geçirdim 2 sene tedavi gördüm içime atmam sonra patlak verdi çünkü, Neyse tanıştıgımda tedavim bitmişti iyiydimde, İlk defa ne zaman agladım biliyor musunuz... Eşime aşık oldugumda, Mutluluktan. Ondan önce hiç birşeye aglamayan ben mutluluk nasıl birşey nasıl yaşanır bilmedigimden bu yüzden agladım. İlk defa gülmenin bana yakıştıgına inandım gülerken fotograflar çekindim flan filan. neyse zaman ilerledi, Eşimlede olaylar yaşadım ama sabrettim. Evlendik çok mutluyduk, İşte kimseye bişey demek istemiyorum. eşimin ailesinden ama ablası kaynanam flan degil anlarsınız herhalde büyü yapmışlar bize İlk 5 ay hep gözyaşı eziyet acıyla geçti eşimi tanıyamadım öyle olaylar yaşadım ki canımdan bezdim: Gitmek istedim gidemedim, Sonra eşimin ailesinden o kişilerden uzaklaştık, Bi kaç olay oldu. Sonra evde kuran okuttum temizledim dört bir yanı biranda eşim eski eşime döndü, Ama bana yaşattıklarını kendi afedemez oldu. Ben ise hala her akşam yeniden yaşıyormuşum gibi bana eskisinden daha iyi, Yemegimi yapar. işimi görür her konuda yardımcı bir eştir anlayışlıda ama galiba bende biten bişeyler oldu artık beni sevmiyorsun eskisi gibi degilsin bana biliyorum. Sana affettircem kendimi ama kendim ölsem dahi hep hatırlıycam dedi. Üzülüyorum onada, Ama ne yapcam bilmiyorum seviyorum öyle hissediyorum hala görünce mutlu oluyorum ama canımın yanmasına onu suçlamama engel olamıyorum kafayı yiycem psikolog yardımıda almaya başladık ikimizde daha yeniyiz bişeyde demedi tam doktor ne yapcam bilmiyorum düzelirmi Bu durum doktora hormonlar mı hamilelikten dolayı dedim, Yok alakası yok en iyi zamanlarındasın stres olmaması lazım dedi anlamadım bende WOLFROG Ekşiden aynı tadı

Teşekkür ederim ya kendimi yanlışmı ifade ettim anlamadım ama sürekli bu çocugu niye yaptın denilmesinden sıkıldım. Ben şuanda evliligim kötü demiyorum ki ben öncesinden bahsetmiştim atamadıgım şeyler var hormonal olabilirmi hamileligimden dedim bi taşlanmadıgım kaldı

Canım merhaba, yazının başını okuyamadım ama yorumlardan biraz tahmin edebiliyorum. Bir kere evlilik karşılıklı hoşgörüdür, çok zordur ama teraziye koyduğunda kocanın iyi yanları ağır basıyorsa gerisine bakma, kimseyi de özel hayatına katma. Kocan her konuda mükemmel olacak diye birşey yok, biraz sen idare edeceksin, biraz o idare edecek. Yoksa yalnız bir hayata razı olmak gerek. Hamilelik ve gençlik insan duygularını çok etkiler tabi. Ama çocuk dünyanın en güzel şeyi. Doğacak çocuğunun mutluluğuna konsantre ol ve huzurlu olmaya çalış. Büyüydü vs. Şeylere de inanma. Allahın gücüne hiçbir büyü erişemez. Sen kalbini temiz tut ve huzur ve mutluluk için dua et. Bebeğin ve ailenle mutluluklar diliyorum.

Hamileligimi çok geç ögrendim herşey sıkıntılı oldugu gibi buda öyle oldu, Korunuyordum. Fakat erken dönem korunma olmadıgından kaynaklı oldu bekledigim bir durum degildi... Ruh saglıgımda ögrendigim zamanlarda bu denli degildi zaten, Zaman ilerledikçe arttı ve nedense 6. ncı aya geldigimde hamileligin şimdi agırlaştı bazı şeyler benim için WOLFROG Ekşiden aynı tadı

Büyü vs yasak, o kısımı silseniz daha iyi olur. Psikologa yeni gitmeye başlamışsınız devam edin ondan sonra net karar verirsiniz.

O kadar sorunun içinde çocugu nasil yaptınız

Anlattığın gibi ruhani şeylere inanıyorsan eğer evinin her tarafını sirkeyle sil, ne kadar iğne varsa at gitsin. Psikoloğun yanında aile terapistine de gidebilirsiniz eşin için kumsal-45

Keske ruh sagliginizi duzelttikten sonra hamile kalsaydiniz.

Cevap vermek için cevap veriyorsunuz anladıgım kadarıyla burdaki herkes. Ne güzel ahkam kesiyorsunuz, Ne güzel bir kafanız var hayatımızın her dakikası böyle demedim. Zaten eşimide severek evlendim onunla mutlu oldum dedim sonrasında olaylarıda söyledim neyin kafasını yaşıyarak böyle bir yorumda bulunuyorsunuz...