Ya İdrak sen beni bu psikolojideyken bile güldürebilen çok nadide bir insansın ya.. Allah da seni güldürsün, inşallah çok güzel, sabrına mükafat, gönlünün dilediğince bir ömrün olur, inşallah o kocan bi gün elektrik çarpmış gibi olur da şöyle koşar gelir sıkı sıkı bi sarılır sana, yeniden başlatır seni taptaze... Çocuğundan da yüzün gülsün inşallah, gururla ışıl ışıl... Amin. O komşu tarzı tanıdıklar var benim de; samimiyetim olmayan, ama dıdısının dıdısı arada görüşülen... "Aaa Sabri bey bana hiç el kaldırmadı Allah için, eh biraz çapkın ama ne yapalım, şükür başımızda, dövmesi yok sövmesi yok" ... Çapkın diyor abla; çocuklarının 3 farklı kadından kardeşleri olmuş; aile genişlemiş nolmuş yani? ... Tövbeler olsun. Ya hala gülüyorum ya. Ben ne desem burmayı takarken acaba gelecekteki gelinime? Hiç düşünmemiştim, ne desem? :))

Kac yillik evlisin? Kac yasindasin kac cocuk var? Buyuk mu cocuklar? Bi kere bosandin olmadi mi? Nesi olmadi yani?

Bu sabah benzer konu açmak istedim de fırsat bulamadım. Işin kötüsü ben eve gelme de diyemiyorum, çocuğa enerjimin yeteceği gün gelme bir müddet gözüm görmesin diyeceğim. Bebe anasının delirdiğine de şahit oldu bugün. Sızım sızım sızlıyorum sabahtan beri. Bunlar krizle çalışıyorlar. Uyumlu kadın mod on'sa battı hayatın. Delir ve işler yoluna girsin. Ne ka eğlenceli.

Maalesef çocukla ilgili şeylerde ben de hep peşindeyim, onun dışında yaptıkları ilgilendirmiyor. Kendi işlerini kendi halletsin bir zahmet.

Benimki de aynısı. Hiçbir şeyi ona teslim ederek kalbim rahat arkamı dönemiyorum. Çok basit örnekler anlatınca. Anlattığın insanlar buna mı takılıyorsun der ama bunu sürekli yaşayınca kaldırması gittikçe zorlaşıyor. Çünkü koca bir evin sorumluluğunu tek başına taşıyor hissine kapılıyorum. En basit şeyleri bile ya unutur ya yanlış yapar. Beş kere söylesem ve doğru yapsa şanslıyımdır. Abartmıyorum. Mesela o an başka işim oluyor ve kurutma makinesini şu ayarda aç, çamaşırlar kurusun diyorum. Onu bile yanlış yapıyor. Arkasından kontrol etme vaktim olmasa saatlerce yanlış ayarda kalıyorlar. Kafası mı dolu odaklanmıyor mu, çözemedim. Ama ben böyleyim elimden bu kadarı geliyor diyor çok sıkışınca.

Bilmiyorum ki ışık var mı? Böyle bi ışık görürüm, bi söner, bi görürüm bi söner. Bu yüzden ne kestirip atabiliyorum, ne temelli kabullenebiliyorum ya. Beni böyle böyle kandırıyor diye düşünmeden edemiyorum. Daha önce terapi zamanı birbirimize mektup yazmıştık, oturduk ikimiz de gözümüz dolu dolu sözler verdik birbirimize. Bir ay, bilemedin iki ay sonra yine bi işe kilitlenme haline girip beni es geçer oldu, salladı yani "Nasıl olsa beni seviyor" diye bi güven geldi adama. Dün gece de ağladı ki baya kötü ağladı böyle görmemiştim, içim sallandı, içimden "Sakın ağlama, sakın şefkat duyma" diye tekrar ettim kendime kaskatı durdum önünde. "Ağla ağla açılırsın" diye tiye aldım hatta ve daha neler, ağladıkça "Benim ağlamalarıma say" diyerek çok bencil, öfkeli laflar sarf ettim, çok vicdansız davrandım. Ondan baya berbat oldu sanırım, gözü hiçbir şeyimi görmüyor Gangsta böyle biri değildi diye telaşeli bir halde şimdi de. Hayırlısı diyeyim, bi şeyler planlayıp duruyor ya. Ya ne lüzum var şu hale gelinmesine değil mi? Ne lüzum var? Yer yer sinir yokluyor hala...

harbiden eli maşalı bi tip olarak canlanıyosun konularını okurken

Yok ya kisilik olarak rahat degilimdir aslinda.. cok cabuk sinirlenirdim eskiden mesela:) ne bilimki sinirlenmem birseyi cozmuyo bende mumkun mertebe elimden geldigince herseyi halletmeye kimseden birsey beklememeye basladim. Sanirim bu yuzden takmiyorum..

Toleransinizi kesin. Siz O' na uymayin O size uysun. Böyle deneyin bi de. Tatile de sakın O' nunla gitmeyin.

Beni de, bu aralar sicaklardan midir nedir bende fena takigim, resmen icimdeki ofke dalgasini bastiramiyorum

Onun yemesini mesele ediyormuş gibi mi görünüyorum hakikaten oradan bakınca?

Hakikaten bu nedir kedi gibi mıy mıy mıy, ben buradan şiştim.. Bu konu belli ki birikmiş bir şeylerin patlaması olmuş, sürekli çocuk gibi mızırdanan, ağırkanlı, iş bitiricilikten uzak insanlara kadın/erkek fark etmez, tahammülüm yok. Basın gidin bence, hem annenize, hem tatile. O düşünsün.

Bir seyi kendinizden ne kadar korursaniz karsi taraf okadar inatlasip israrla illallah ettirebiliyor. Ben de bunu anlamiyorum iste neden destek olmak varken köstek olmanin dayanilmaz iticiligini yasamak, yasatmak icin ugrasirsin ki? Zor olacak ama esinizin abur cubur yemek israrina karsi kalkan olusturun. Bir nevi "acimadi ki" mantigi. Siz hassasiyet gosterdikce karsidan ataklar geliyorsa tinlamayin bakalim o zaman sizi delirtmek icin baska seyler gelistirecek mi? Gelistirmek icin cabaliyorsa sayet o dolaba kendisini kitleyin gitsin :) Bence uzun sureli bir tatil degil de biraz daha kisa surebilecek bir plan yapin. Herseye kafa takacak yapida bir insaniz ki kendimden biliyorum o tatil burnunuzdan gelecek.. Acaba mutfak batti mi acaba ocagi kapatti mi suyu tasirdi mi vs vs. Kisa bir kacis da lazim sizin akil sagliginiz icin.. Tepkinizde haklisiniz fazla rahatlik sinir bozucu. Hele de sanki ozellikle yapiyormus hissi biraktigi zaman. Tartismalar arttikca iyilesmeler olmaz aksine bir zitlasma daha fazla sureklilik haline gelebilir karsi tarafta. Genelde boyledir.. Bunun icin tatil adi altinda bir uzaklasma degil de bile isteye bir uzaklasma alani olusturun kendinize. Ama uzun surmemeli. Sadece kendi tarafindan sizi yordugunun farkinda olmasini hissetmesi acisindan. Ust uste yasanacak gerilimler ve araya girmeyen mesafe sebebiyle de daha cekilmez, daha zor hale getirebilir olayi cunku. Olayi farkli boyutlara sarmadan algi yonetimini hedeflediginiz sekilde dogru yönlere kaydirabilmeniz önemli. Start verin.. Insanlar kendi istemedigi surece degismez --ki o bile zor. Olaylara biraz iyi tarafindan bakarak biraz da ayar vererek ilerlemeniz durumunda iyiye dogru yol alacagina inaniyorum.. Ee tabi bizi biraz da bu sicak havalar mahfetti.. :)

Beslenmiyorum desem yalan olmaz Ahu.. Moral bozukluğuyla cipslere kahvelere saldırmadım ama kurmaya çalıştığım düzenden de saptım, yemeklerimi aksattım ister istemez.

ben sizin yerinizde olsam tatile gitsem de gitmesem de tabela afis falan bastirir her yere asarim sanirim mesela balkona "sandalye balkonda unutulmaz cocuk icin tehlikeli" diye, bide dusen cocuk levhasi kapiyi kilitlemeyi unutuyosa kapiya "kilitlemek hayat kurtarir" kapidan kacan cocuk resmi ya da eve giren hirsiz resmi gibi yaraticilik konusunda sıkıntı yasamazsiniz yazdiklarinizi okumak cok zevkli cok akici ve zekice bi diliniz var bence bu arada yakin tipte bi esim var benim de, herseyi gectim cocuk olunca olmuyo yani aman yapsin aman birakiyim da gorsun diye bi dunya yok maalesef hamileyken esime pasta al dedim neli aliyim dedi kestaneli alma da neli alirsan al dedim, eve geldi kestaneli pasta almis bu ne dedim kestaneli pasta dedi, kestaneli olmasin deyince kestaneli pasta mi aliniyo dedim. ben de samdan dedi ama kestaneli al mi dedi alma mi dedi hatirlayamadim dedi, pastane de evden yuruyerek iki dk, dinlemiyo ki adam anlasin da alsin gelsin

Bazen bana da geliyor böyle soldan soldan. Ama bir yakınım gözümü açtı, açtı açmasına da uyguluyor muyum? Hayır. Yine de söyleyeyim hatamız her şeyi düşünüyor planlıyor olmak. Biz her şeyi düşündüğümüz için adamlara düşünecek bişey kalmıyor bi rahatlama geliyor, sorumluluk almıyorlar. Sen laf söyleyince de boş yere huzursuzluk çıkaran ortamı geren oluyorsun. Hatta bazen kendi düşünemediği şey yüzünden kendi başı sıkışınca bile suçu sende buluyorlar çünkü düşünme planlama senin işin oluyor. Sen de yapmayacaksın, sen de düşünmeyeceksin o da arkasını toplayan biri olmadığı için o kadar rahat olamayacak. Sorumlulukları bir bir üstüne yıkacaksın. Sonra onlar genç kalırken biz yaşlanıyoruz bize de yazık.

Evlilikte alışma devresini neden bu kadar uzun yaşadınızki? Sonuçta ikinizinde bu kadar sorun yaşayacak hatalarınız yok gibi Sadece birbirinizi benimsiyememişsiniz gibi geliyor bana Biraz daha sabır ve tölerans Yokuspokus Olduğu gibi kabullen sonra herşey daha kolay olacaktır

cok guldum ya yazi stiline hastayim. Ya bence cezayi hakediyor. Bu kadar planini mahvettikten sonra saglikli yasam cezasi lazim. Belki cipsleri yemezse hantalligi uyusuklugu gider. Benim esim cips dolabi yapip suraya bakma dese evde abur cubur namina ne varsa cope gonderirdim.

Bu kadar yoğun-her alanda böyle olsa, artısından çok eksisi bassa inan boşardım, ki çok iyi yapmışsın tebrik ederim; ama kıymeti bilse ne varmış işte? İlla bozulup bittikten, kaybettikten sonra, başına ipe ipe biri gelince mi olacak? Güzellikle hoşlukla, takım olup eğlene sevişe huzurla planlar yapmak, bir tutam şevkli davranmak bu kadar mı zor? Bu artık sömürü ötesine geçmiş. Ama yarı yarıya benzeştirdim evet. Erken yatayım derim, uykusuzum bitkinim; minder gibi oturur dizisini izler netten. "X bak kapıları kilitle yatarken, orada burada bi şey bırakma sabaha" derim; hani ne olur ne olmaz çocuk bizden önce uyanır fark edemeyiz tehlikeli bi şey bulur, kapıya asılır açar merdivenlerden düşer Allah korusun vb. Bi de gece o kapı komple kilitlenecek yani uyumamam yoksa. Kaç kere tamam dedi de gece tuvalete kalktığımda dış kapı - balkon-mutfak kapısını kilitsiz buldum. Nasıl uyuyayım şimdi güvenip, nasıl? Uyku düzenimi yoluna koyarım, bozulur, bozdurur yani adam. Bi de onun yatmasını ayriyeten beklerim her yeri kapatıp kilitlemek için. Bırakasım var, komple bi salasım, inceldiği yerden koparasım, basıp gidesim geliyor. Birlikte gitsek şu durumda aynen dediğin gibi sinire kalacağım. Bilmiyorum telafi etti etti şu birkaç günde, yoksa sinirsel olarak gidişimi iyi bulmuyorum. Ve dediğin gibi, bilmem olayını da yaptım, şey gibi "Bilmem ben sen bak-sen bul" ama yemedi yani, bulmayıvereyim amaağn halinde geçti yine bana kaldı mesela, en başından böyle olmalıydım sanırım.

O özür dileyememe huyun da kırılır, ben gelmişim 32me, sen daha 20li yaşlarında; o da olgunlaşır, evrilir güzelleşir. Senin dediğin yerlerden geçtim "Haksızım evet ama buna sebep budur! Beni bu yanlışa sen ittin" diye söylediğim zamanlar da oldu :)) Geçiyor, görüyorsun, anlıyor ve kendine geliyorsun. Evet fedakarlık konusu da böyle idrak, o kadar sessiz-gösterisiz bir fedakarlıktır ki o, kimse farkına varmaz. Ama kin-hesap olarak da birikmez. Birikirse karşılık bekledin demek olur, o da tam manasıyla fedakarlık olmaz. Değil mi? :)) Sıfır karşılık sıfır gösterisiz ödün = Fedakarlık. Biraz felsefe yaptım gibi oldu ama öyle; lafını etmem bazı şeylerin ve öfke uyandırmaz. Sevginin delili olarak görürüm; ondan hani bu kadar kolay ayıklayabiliyorum duygularımı, çok irdeledim vakti zamanında, yine senin yaşlarında ödün verip sinirlenirdim. Ki o zaman onun adı fedakarlık olmuyor, belki bir şekilde hakkını geri isteme gibi bir şey oluyor. Bu huylardan geçeceğini düşünüyorum, çünkü benim gibi keçi biri geçti yani; sen de haydi haydi geçersin, daha güzele taşırsın. Ben eski naif ben de değilim he, işin o kısmı da var, bi ayrı kabalaştım, girdiğim yeni ailenin etkisi olarak höt-söt hallerim arttı. Gerçi bu ayrı konu. Basit bi örnek vereyim; tanımadığım insana hayatta espri yollu takılan bi kız değildim ben. Bilmeden canını acıtacak bi yerine dokunurum, bana zoraki gülümser, içi acır derdim böyle biriydim yani. Eşimin ailesi-akrabaları tarafı da herkese bi şakalar, öyle böyle değil. Onların arasında bi savunma mekanizması geliştirdim; bana ufacık espri yollu bi takılma mı var, çat gerisin geri lafı koya-sustura anaa bi baktım ben baya bi ortaya karışık salata gibi bi şey olmuşum. Bu da böyle bi anımdır, durduk yere aklıma geldi. Biz nerelerden geçtik, ne berbat zamanlarda omuz omuzaydık da ne hallere geldik ya... Bunun için miydi? Böyle tersleşip durmak için miydi aynı evin içinde? Dikildi başıma şimdi de, "Seni bekliyorum, sen uyumadan uyumayacağım" diyor. Uyuma len mi diyim şimdi sabah işe gidecek. Bak gidip yatsam ok uykum geldi diye, fedakarlık olacak, ruhu duymayacak adamın. Karşılık sıfır, bir ay ayrı kalacağız kararına rağmen. Idrakyollariiltihabi

Bu pasta örneğinin milyon benzerini defalarca yaşadık. Yemek yapmadım dışarıdan bir şeyler yaptırıp gelecek, bilir "Acısız-soğansız-domatessiz" Her seferinde "Nasıl olsun?" diye sorar. Her seferinde aynı şeyi tekrar ederim Her seferinde yanlış yaptırır. Her seferinde yiyemem yarım kalır. Buna alıştım, bunda sorun yok mesela. Artık "Bu kez nesini yanlış yaptırmayı başardın?" diye dalgaya vuruyorum. Uyarılar güzel fikir ama işe yarayacağını düşünemedim nedense; yazarak da çoğu şeyi denediğim için. Bilemedim. Belki görsel de ekleyince, olur mu ki? Olsa da güvenemem artık o konularda, kontrol etmeden duramam, o paranoyaklık levelinden çok atlattı sağ olsun. Önceki

Ben buldum mutluluk formulunu aslinda:) Bazen evlilik bana gore degilmis bile diyorum:)) 10 yil sonra dusun:)) annelik guzel ama:))

sakin konuşmadan pek anlayan biri değilse kırmayayım aman üzülmesin diye kendini geri çekme ya. bir musibet bin nasihatten iyidir derler bazı zeka sıkıntısı olan erkekler cidden kötü bir şey yaşanana kadar anlamamakta diretir. eğer karşıdakinin milyon kere düzeltmeye çalıştığım hatasından ötürü benim veya çocuğumun başına bir şey gelse balkondan atarım onu. durumun ciddiyetini kafasına vura vura sokun anlamaz yoksa. çocukken nasıl yetiştirildi bilmiyorum ama erkeklerde bu vurdumduymazlık dominant kadınların anneleri gibi kendi arkalarından döküleni toplayacaklarına olan sarsılmaz inancından kaynaklanıyor sanırım. daha da dinlemiyorsa sizi annesini arayın üçü beş yapıp anlatın bir de o vursun kafasına belki öğrenir az. tatile de çıkın gidin kafanızı dinleyin gözünüzün önünde oldukça daha bir batıyor varlığı büyük ihtimalle size. kolay gelsin valla.

Sevmesem ben de çekmem. Ama "Seni bazen sevmiyorum, bazen bende nefret hissi oluşturabiliyorsun bu olmazdı, artık oluyor" diye konuştum kendisiyle vaktinde ve an an bu nefret hissini besliyor. Tükenmekteki bir sevgi diyebiliriz buna galiba. İş konusunda böyle hep ve ben de verilen bir sözün tutulmaması, belirlenen saatin defalarca erteletilmesinden nefret ederim. Bunun huy olduğunu zannetmiyorum çünkü çevreye karşı böyle değil bu konuda. Benim her şartta kendisini idare edebileceğimi filan mı düşünüyor acaba? Öyle bi rahatlık bu.

Ya haklısınız ama çok fazla abartıyorsunuz yani böyle çıldıracak ne var ortada. Sizi seven değer veren bir eşiniz var nice insan buna hasret. Kişilik olarak zıtsınız ama bu o kadar büyütülecek birşey değil bence çünkü adamda kötü niyet yok gibi geldi bana. Biraz rahat olmaya çalışın. Sinirlenip bağırmayın sakinliğinizi koruyun bağıran kişi genelde ciddiye alınmaz çünkü. Ve bu tam da beklediğiniz şey: ciddiye alınmak. Yokuspokus

Bi leğene su doldur kafasını sok 2 dakika da bi çıkar beynine oksijen gitmeyiversin belki aklını başına devşirir diye düşünüyorum can09e Nirvana Anneler

Butun yorumlarini okudum son sayfaya dek.. Bence artik, bu herif benim kotulugumu mu istiyor diye iskillenmeye basla. Gercekten bencil ve enerji sömürücü insanlar vardir. Seni cildirtmaktan zevk alan. Hayat enerjini sömüren. Boyle kucuk beyinsiz seylerle cileden cikaran. Iyi niyet göremiyorum esinde. Kürek cekmeyi birak. Laf anlatmayi birak. Tepki vermeyi de birak. Izleme tarafina gec. Mesela cips konusunda tepki vermeseydin daha da ustune birsey oturturmuydu diye gozlemleye bilirdin. Dedigim gibi, narsist exim de boyleydi. Sana yaptigi seyler saygisizlik. Ve bildigin kötülük. Unutma konusu da bahane. Unutmamistir bence. Bence esine salak degilde bu herif kurnaz gözüyle bir bak. Belki öyledir bilemem. Seni bu hale getiren kendisi oldugu belli yalniz. Sinirli öfkeli olman vs.. Iskence cektiriyor resmen. Iyi niyet sapsallik salaklik yok. En salak insan bile iki laftan sonra anlar birseyler.

Konuştuk. Tek başıma istediğim an tatile çıkacağımı, kendisinin işinde istediği gibi vakit geçirebileceğini söyledim. İlaveten bir ay kadar birbirimizden ayrı kalacağımızı söyledim, bu bir ay içinde "Sevdiğim kadını, benden bir ay ayrı kalmayı istetecek hale nasıl getirdim?" diye düşünmesi gerektiğini vurgulayarak. Ve daha pek çok şey. Tek tek çetele gibi döküverdim; "Bi savunman varsa buyur, hangi bahaneleri kullanacağını merak ediyorum, seni dinliyorum" dedim. "Doğru söze ne diyebilirim. Doğru diyorsun." dedi. Öyle bir süre köyü yanmış aga gibi başını ellerinin arasına aldı, durdu, bekledi. "Özür dilerim" dedi gözü doldu. Bi şey demedim. "İşte kafam berbat oluyor Gangsta, bilmiyorum bazen sürekli uyumak istiyorum, bi dalgınlık halim var" filan dedi. Ben de "Depresyona benziyor ben de girdimdi ama sen fark etmedin, tedavisi var" dedim Sonra biraz daha bi saydırdım, daha özel şeyler onları yazmayayım olmaz yani. Sonra da "Kendini bi benim yerime koy bakayım"lı bi anlatım aşaması. Senin işin bir nefes, ya ben? sitemleri. Eşimin dalgın bakışları, cevapsız kalışı, defalarca özrü, kararlı mısın sorusu, evet kararlıyım cevabı. Vs vs vs.. Korktu evet. Korkusunda da yersiz değil, bir ay düşünsün bi bakalım. Baya konuştuk da anlatılmaz yani burada.

Bak neler yaptığımı anlatayım sana; kendimi boşverme olayım tamamen çocukla gelişmedi, kendimi boşvermediğim zamanlar baltalandıkça gelişti. Doğumdan sonraki süreçte aldığım 34 kiloyu verdim, hemen hemen yarım kadar insan kilosu kaybettim yani, salmadım. Gittim bir dönem saçlarımı komple değiştirdim "Tazeleneceğim" diyerek. Alış-verişlerimi yaptım; eksik bırakmadım. Yani o yollardan gayet kararlı geçtim, dile kolay 34 kilo; hamilelik öncesi kiloma-tipime geri döndüm. Bunu da iki yoğun düşünce ile yaptım: "Sen bu değilsin Gangsta, bu kiloda kalamazsın; en iyi hissettiğin haline geri döneceksin." diyerek "Eşin, çocuğun çok daha iyisini hak ediyor; çocuğunun peşinde nefes nefese kalıp tıkanmaya hakkın yok, eşine böyle görünmeye hakkın yok" diyerek. Benden yana, adamın modunu düşürecek zerre bir şeyim kalmadı, her alanda-her açıdan toparladım ki çocuklu hayatla birlikte başlayan sorunlar, gönül rahatlığıyla "Benden değilmiş" diyebilmek için. Çok da sorguladım ve tüm o sorgularımdan geçtim bu konularda. Ama sorunlar bir düzelerek bir sorunlu haline tepe taklak geri dönerek devam etti. Çabamın takdir görmesini beklemedim, "Güzelleştin bi" filan dedi elbette o kadar öküzcan da değil adam, ama küçümsendi. Yani bu yaptığım şey "Herkesin yaptığı-olağan-basit" bir şey olarak görüldü ve belki de ben böyle olduğum için zaten benden beklenen buydu ve adamın umuru olmadı, nasılsa ben kendimi her şartta toparlarım. :) Yeni elbise giyerim; önceden iltifattan deliren adam, suratıma bakmaz. E en başından beni bu delicesine ilgiye neden alıştırıyorsun böyle yapacaksan? Ya da tamam iltifat etme ama fark et, bi göz kırp. Ya da tamam fark da etme ama bi kendi haline bak en azından için için de şu kadına layık olabileyim de. Adamı da ben toparlayıverdim, sanki o hamile kaldı, o taşıdı, o doğurdu... Bi de adamın bozulan ayarları, giyimi kuşamı, kendine fiziken geri gelmesi ile uğraştım. Kendini salan o oldu. Onu toparladım, uğraşırken ben bunaldım "Yeter be" dedim heveslerim gitti bırakıverdim kendimi.. Sonra umuru değil kimsenin, ona içlendim "Ya kendin için, kendin için değilse de çocuğun için" dedim yine bi toparladım. Tipimi kılığımı yine tazeledim, adamı tuttum kolundan gezmelere çekiştirdim... O kadar çok çektim ki yoruldum ve eve yanına oturdum bir ara... Eve oturunca bir bıraktım pir bıraktım. Hatta öyle bi an yaşadım ki aynada " Ya dudağımın üstünde lekelenme mi olmuş, çil mi ne o. Aa bıyığım mı var benim?" filan diyordum yani. O yine iyi günlerimdi çünkü aynada suratımı hala inceleyebiliyordum. Yine toparlan kalk, adamı sallama bir başıma basıp çıkıp git... Sonra yalnızlık daha da artsın, tüm yalnız zamanların eskiler aklına üşüşsün, birkaç eski dert akılda yoklasın "Tek başımaysam, niye evlendim" derken yine eve otur... Bu kez aynasını da görme, paçavra gibi çocuk güneş görecek-parka gitmesi lazım diye sürüne sürüne git... Adamı çekiştir, buluştur git... Ve şimdi yine bi dellenip tazelenme hali... Dün kuaför-hamam ile bitirdim günümü. "Abla şu depresyonumu iyice bi kesele at" dedim, gülüştük öyle kadınlarla. Kendime değer veririm yani, ama sevdiklerimle huzurlu bir diyalog ve değer alış verişinde olmadıkça modum düşüyor ister istemez... Hani nasıl anlatsam bilemedim, solarım o istediğim şeyi karşımda göremezsem.

Konunuzu en başından beri ilgiyle takip ettim Yokuspokus. Eşinizi eşime epey benzettim. Benim de diyetimi sabote eden bir esim var:)Ustelik izini konusundaki ve rahatligi ayni esim.. O kadar güzel ifade etmişsiniz ki.. Benim kendime bile itiraf edemediklerini.. Kimseye anlatmam ozelimi de anlatmaya kalksam "Gül gibi kocan var nankörlük etme "ye bağlanacağı dan eminim. Biz de durum daha farkli amaEvlatlarimizla imtihan edildik. Zor zamanlardan geçtik. Esime göre çok güçlü bir aile olduk. Belki de haklı bilmiyorum. Neyse konu içinde konu olmasin. Bizimki de ayri Bdv konusu.. 20 gündür işi nedeniyle ayriyiz. Ben düşündüm bolca. Ayrilik iyi geldi. Sunu anladim; Esim değişmez en fazla bir hafta değişebilir. Ben de degisemem. Boyleyim çünkü. Bu diyardan gitmeye de niyetim yok hala çok inandığımız bir ask var çünkü, deveyi gutmeye devam öyleyse.. Ben olmaktan cikmadan, onu da değiştirmeden.. Ayrı kalmakta fayda var. Bizim her sene oluyor. Ayrilik sonrası 3-5 ay canım cicim ayları oluyor:)Ben ayrılıklarin sevgiyi güçlendirdiğine inanıyorum. Kendini dinlemek de bonusu. Umarım tatiliniz güzel geçer.. Her şey gönlünüzce olsun..

Yok onu da denedik biz oyle de olmadi.

Bencilimdir aslında bakma, bazen çok can yakarım da işte o radde getirilmem lazım; ama sevdiğim insanlara çabuk yumuşarım-belli bir kotası vardır bende, onu doldurana kadar yolu olur. Ama o kota dolar, beklenmedik anda aniden kestirip atarım; öyle çok dost sildim ve ardıma dönmedim, çünkü doldu, çünkü vicdan olarak tam rahat ve nefretle gittim. İşte o zaman anladılar, yok olunca. Seneler sonra bile arandığım olur bilmediğim numaralardan. Bi bakarım vakti zamanındaki bir arkadaşım "Yokluğunu arıyorum" diyordur. Ya cevap alamaz, ya soğuk cevap alır yüz bulamaz. Aynısı bu gidişle eşime olacak gibi geliyor ve o yüzden delicesine sarsıyorum "Ayıl artık" diye; kaybetmem diye çok güveniyor bana. Ve biraz da haklı bu güveninde çünkü ruh ikizim Idrakyollariiltihabi 'nın dediği üzere çocuklu olunca o kotayı doldurma hali uzadıkça uzuyor, uzadıkça sündükçe sünüyor. Çocuğuna bakıyorsun, oturup kalıyorsun. Çünkü kestirip atacak ciddiyette gelmiyor yaşananlar; bi aldatma, bi dövme, bi hırpalama, ekonomik şiddet, küfür-hakaret-aşağılama yok diyorsun... Konu içinde sürekli cefakar fedakar görünmüş gibi olabilirim ama öyle de değil aslında, yani bu benim çok elimde bir şey olarak gelişmedi; huyum böyle. Sevdiğim insan olsun, sererim önüne ne varsa, kolaylaştırıveririm. Böyle mutlu - düzenli hisseden bir insanım çünkü, ben daha iyisini biliyorsam lafını etmem yapıveririm. Hiçbiri bir noktaya kadar eziyet olmamıştı inan. Ama şu an eziyet halini alması, aynı yüklemenin, bu kez "İdare ediyor nasılsa" şeklinde bi lakayt hal, bi umursamazlık, bi kıymetsizlik hissiyle devam etmesi ve üstelik çabama çomak da sokulması. Hazır cevapları verme, düşünsün bulsun diyorsun ya mesela; adam suratım asılınca iki gün sorar en fazla, iyi misin diye; iyi değilim desem "Neden?" diye sorar, "Nedenini sen düşün" desem, "Öffhh" der, gider. Çünkü bakıldığında bir şey yok gibi görünür; vardır, bilir de ama nasıl olsa ben bunu sineye çekiyorum ya, ben delirene kadar yolum var. Sonunda delirir saçar dökerim, ondan sonra toplar. Bizim düzen bu oldu. O infilak noktası nasıl olsa geçiliyor ya, adam her soruna niye tek tek imtina göstersin değil mi? Bi kere toptan kesilir hesabı, iki çabalar, sonra 2-3 ay aynı tas aynı hamam devam edebileceği alanı sağlar. Böyle olunca değişmesine gerek yok, aslında onun yaptığı kurnazlığa sürekli düşen ben oluyorum aptalca. Ve aslında ne olduğunu da bir tutam bilir... O "Neden?" sorusunun bir manası bile yok, laf olsun diye sorulan bir soru. Çünkü bahaneleri hazırdır "Unuttum"... Ve şunu dahi söyledim vaktinde "Teknoloji çağındayız, o elindeki akıllı telefonun tarih tarih hatırlatıcı özelliği mevcut. Koy aylık bir iki tarih kafana göre ve kendin hatırlamış gibi beni kandır. İzin veriyorum, beni kandır, böyle mutlu et. Beynini kullanamıyorsan, telefonunu kullan" dedim. Ona bile erindi ya adam, ona bile üşendi. Şu an, bana karşı unutmak da dahil hiçbir bahanesinin kalmadığını, benim de ciddiyetimin giderek arttığını fark ettiğini düşünüyorum. Çünkü git gide gaddarlaşıyorum; hani çizgini hep çek demişsin ya, kaç çizgi çekildi de çiğnendi, duvar inşaasındayım artık.

Önceden özür dilerdi, baya baya pişmanlıklarla özürler, kendini bi düzenleme çabası 2-3 hafta bi affettirme telaşesi bi üzerime titremeler, bi coşmalar. Şimdi hem suçlu hem güçlü oldu başıma. Yalama mı oldu adam nedir ya? Tövbe yarebbi. Dinlenme-rahatlama maksatlı bir kaçış, soluk olacaktı, bu yüzden çocuğu gözüm arkada kalmayacak tek kişiye emanet için bekledim; tarihleri hesapladım ya her şeyiyle, bir haftacık... Çocuğu alıp gitmem, geride kalan eşime dinlence olur ancak, benim de çocuk peşinde gezmelerim buradaki halimden farklı olmaz, sadece mekan değiştirdiğimle kalırım. Güya baş başa kaçacaktık bu pazardan, bayram tatilini de full çocuğumuza dinç bir şekilde ayıracaktık, onun gönlünü edecektik. Turp sıktı her şeyin içine. Hoff... Annemin dinlenmesini beklesem 2-3 gün, hafta içinden mi kaçsam ne yapsam... Naapsam, gidip adamı yakasından tutup "Derdin ne benle" diye mi sallasam naapsam... Yokuspokus

Sabırdan ziyade bi çözüm versin tez vakitte, aminn :/ Kalmadı yerim kalmadı sabra. Kaç huyumu törpüledim, adam olamadı hala, olamadı nato mermer nato kafa, olamadı.

O gerçeği ben de kendime itiraf etmemek için epey direndim. Lakin boşa kürek sallamışım. Bir de şu mesele var. Sen de ben de; kendi içimizde öyle olmasak da, epey kırılgan, ince düşünen ve dahi lüzumsuz empati yeteneğine sahip olsak da, görüntü olarak güçlü ve eyvallahı olmayan tipleriz. Ben uzun düşünmelerim sonucunda saçmalığından emin olamadığım bir kanaate vardım. Erkek milleti bu kadın profilinden evlilik içinde pek haz etmiyor gangsta. Sevgiliyken, aşık oldukları elde etmek için çırpındıkları bu karakter özellikleri, evlilik içinde sidik yarışına girmelerine sebep oluyor. Bir tür savaş açıyorlar kendilerince. Bunun bir level ötesi de "yeterince kırılmıyor az daha kırayım da kendini değersiz hissetsin iyice" düşüncesidir. İnşallah sen o kısma hiç gelmezsin. Epey can yakıyor çünkü. Bir üyeye, "aksine çok özgüveni var" demişsin. Bilmiyorum fazla mı bilmişlik olacak ama seni ve hayatını kendime çok benzettiğimden bu yorumu yapacağım. Bence öyle değil canısı. Bence bu adamlar bizde olan özgüvenden öylesine rahatsız oluyorlar ki, bu boşvermişlik halleriyle özgüveni baltalamaya çalışıyorlar. Nispeten başarıyorlar da. Ben şahsen şu sıralar kendimi bok gibi hissediyorum. Valla her şeyi denemeden boşanmam düşüncesi de bizim kendimizi avutma biçimimiz. Toplum tarafından dayatılan evlilikteki dört büyük hata yok ya, içten içe boşanmak için yetersiz görüyoruz sebeplerimizi. Yavaş yavaş çürümek yeterli değilmiş gibi. Bir diğer husus da, muhtemelen senin koca da zamanında kendini "piremses" gibi hissetmeni sağlayacak ölçüde ilgi ve iltifat yağdırdı. He dibine kadar da hak ettin onları emin ol. Lakin şimdi öylesine bir rahatlık çöktü ki adama, sen de çamaşır asan akşama ne yemek yapsam diye düşünen alelade bir kadın kişisi oldun evlilikte. Toplumdaki yerini çok da umursadığını sanmam da, adamın gözündeki kimliğin bu olunca delirmemek elde değil haliyle. Silkelenip ayağa kalkmak ve bu koala benzeri heriflere "lan ben daha ölmedim, hala o peşinde koştuğun kadınım" demek ister gönül ama çocuk var tabi. Nereye kalkıyorsun ayağa. Önce bir tuvalete falan alışsın değil mi? Valla ben her gün yüz karar alıyor, doksan dokuzunu oğlumun yere fırlatıp kırdığı nesnelerle birlikte unufak ediyorum. Çünkü bu çocukla hiçbir bok yapamazsın idrak diyorum kendime. Sabır, az daha sabır. Sana da bana da.

O zaman sizin icin en dogru sey boyle kabul etmek ve sorun yapmamak boyle seyleri.. yaptigin seyleri gorevin bilip birsey beklemeden severek yapmak. Duygusallik onemli tabii, yoksa gozunuz baskasina kayardi belki ayri oldugunuz zaman icinde. Sonucta tek erkek o degil tek kadinda sen degilsin. Elbet karsiniza biri cikardi, ama siz 2. Defa birbirinizi secmissiniz. Bu guzel birsey bence

Tamamdır hayatım, vakit bulunca yazarım, ucundan azıcık okumuştum ama yine okusam hele de yeni gelişmeleri, senin adamın vicdana dokunur tavrına dair bilgileri belleğime yüklesem iyi olur

Çok sevindim senin adına gangsta. Kendim düzelmişim gibi sevindim. İnşallah daim olur diyeceğim de biliyoruz ki kısa süre sonra eski haline dönecek :) boşver yahu kabullenmeye çalış. En azından seviyor, çabalıyor bunu biliyorsun. İyi gelecek bu tatil size. Gelmiş bile belli :) ben pek iyi değilim bu aralar girip okuyasım bile gelmiyor forumu. Senin yazını görünce bir yazayım dedim. Mutlu ol inşallah :)

Neredeyse 20 gündür kendisini yer yer yok sayıyorum ve pek umurunda olduğumu da söyleyemeyeceğim. Çünkü kendi halinden gayet memnun, birkaç kez "Pek konuşmuyorsun sanki benle, bi şey mi var?" demek haricinde. "Yok bi şey" gibi en bilindik trip cümlesini cevaben aldı ve "Ok" deyip devam etti raad moduna.

Konularini gordukce acaba ne yazdi diye bakiyorum:) bu adami seviyo musun? Sevmiyo musun? Bunu anlamiyorum ben konularindan: ( Sevmiyosan senin gibi bi kadin niye cekerki bu adami? Seviyosan bisey diyemem tabii.. Benimde esim abur cuburcu ama beni dolapta cips olmasi cikolata olmasi cok etkilemez. Istemedigim birseyi yediremez kimse. Ha istersemde evde olmasamda gider alir yerim. En azindan gozune sokmasa bari ama.. Haricinde eve gelmemesi vs izin gununde is yerinde olmasi filan.. sozunde durmayanlari pek sevmiyorum. Hep yapiyosa bunu, huyu boyle demekki..

Özür dilemiş dilemiş, sonra bakmış yine aynıyım, kendini değiştirmek de zor, bir şekilde böyle de ilişki devam ediyor, kendinin bu halinden de bezmiş, vazgeçmiş olabilir. Ya yazdıklarınıza bakınca çok bilinçli, ne istediğini bilen bir kadın imajı çiziyorsunuz gözümde. Neden bir çift terapistine gitmiyorsunuz? Uzaklaşmak, tatile gitmek sadece sorunları ötelemeye, bastırmaya yönelik olacak. Siz de çok bezmiş görünüyorsunuz eşinizin bu halinden. Terapi belki biraz harekete geçirir beyefendiyi.

aynen oyle, dilimde tüy biter en son yine ben yaparım sonra kizinca son cok sonorloson oskom der ben de bi o kadar bi is varsa aninda yapalim bitsin kafasindayim karşıdan bakinca onlar da bize ne tezcanli ne agrasif falan mi diyo acaba Yokuspokus

Ne soylesem daha once dusundugunuz ve yaptiginiz bi sey olucak heralde. Ben kocamin miskinligini ongorebiliyorsam bastan su su saatte/tarihte cikiyorum, beklemem diyorum. Boylece en azindan onu birakip gittigimde trip atmis ya da "gunu mahvetmis" degil, konustugumuz plani uygulamis oluyorum. Belki bastan o esnekligi gostermemek lazim.

Aaa bu aynı benim koca.. Bence biraz kafa dinleyin çocuğunuzla.. İyi gelecektir her iki tarafa

Sonunda katil olabilirsin bence.

"Bi' cinnet her şeyi halleder." gibi duruyor burdan. Özellikle yeme içmenizi sabote etme kısmına özellikle gıcık oldum çünkü işin ucunda sağlık var. Sağlıklı beslenmenizi sabote ediyor resmen. Biri daha yazmış 14 yaşında erkek kardeşiniz gibi davranıyor eşiniz. Bence bazen delirmek lazım. Rol icabı da olsa bi' delirip höt demek gerekiyor. Silkelemek gerek eşinizi. Gerekirse dediğiniz gibi çocuğunuzu annenize bırakın, bi' gidin bakalım da herkes bi' tedirgin olsun.

Bana geeell, eş kişisi de okumasın bunu bi zahmet, okuyorsa da okumasın, küreğim elimde zaten, benimkine vurasım var ama adam yok biliyon, ona vurmayayım Ev beleş, deniz beleş, aktiviteler indirimli, gel hacı ciddiyim, hiç bu kadar ciddi olmamıştım hatta.

Asabisiniz Eşinize karşı

Ilk başta ki konu, siz sinirlendikce bunu yapmaktan keyif alıyor. Ne yerse yiyin. Sonuçta siz sağlıklı beslenme adına karar vermissiniz, bitmiş iş. Takilmadiginizi görürse, yapmaz artık. ... Söylediği saatte - keyfi olarak - gelmeyen kişiler gerçekten sinir bozucu oluyor. Bu konuda çok haklısınız. Sürekli programlama, düzenleme işi düzeyde çok yorucu. Ben olsam çocukları alıp giderdim sanırım. Fakat sonrasında bunu eşiniz büyük sorun haline getirmeyecekse tabi. Bir hafta bensiz karşında görsün diyorsunuz ya, o iş öyle olmuyor. Bir hafta rahat takılıyorlar. Ilk bir zaman tatil olarak görür erkekler. Sonra evdeki sessizlik vurur. :) Arkanızdan gelir bence.

Sen kac yasindaydin epey olgunlasmissin tecrube edinmissin.. Ayni seyi dusunuyoruz. Bir daha evlenir misin deseler dusunurum ama anne olur muydun deseler yarim saniye dusunmem.. Allah bagislasin Allah isteyenlerin kucagini bos birakmasin. beautifulsweet #HayatEveSığar Üyelik

Değeri lafta değil, icraatta, özenli davranılmasında, söze uyulmasında, istediğim tür gayrette hissetmek istiyorum. Temmuzun başında dedim "Ağustos ilk hafta ayarlayacağız-şu şehir-şuraya gidelim" diye. Bana "Tamam" dedi. Demeyecekti o zaman öyle. Annemin tatilinden önce hatırlatıp "Ayarladın değil mi? Annemin gelişinden bir gün sonrası tarihe çıkmış olabilelim" dediğimde "Tamam hallettim say" dedi. Demeyecekti o zaman öyle. Bundan bir hafta önce hazırlık için bir daha haber edip, onun 3 gün öncesinden izni ayarla dediğimde "Tamam" deyip, izinli olduğu halde işine gidip beni 5-6 saat bekletti. Bekletmeyecek ve bunun üzerine sinirlendiğimde "Niye böyle yapıyosun yağğ durduk yere, günümüzü mahvetme" gibi bir cümle kurmayacaktı öyle. Sonrasında tatile 3-4 gün kala "Hazırlanalım ya" dediğimde bana "Ya yoğunluktan olmayacak galiba, bayram zamanına-sonrasına kalacak gibi, gelince konuşuruz" dedi ve sonra hiçbir şey olmamış gibi eve gelince dizisini açtı oturdu. Ve ben abarttım o da bana değer vermiş oldu öyle mi? Hakikaten çıldıracak ne var ortada değil mi? "Ama sonuçta iyi niyetli" diyemiyorum kusura bakmayın. İyi niyetiyle beraber evden kovalayasım var sadece. Ha ama konuşacağım birazdan, hazırlanmasını bekliyorum. Baş başa konuşmaya gideceğiz, sakinlik ne kadar işe yarayacak göreceğim o zaman.

Tekil şahıs olarak sadece sizi ilgilendiren şeyleri yapıp gerisini koyverin. Bekar anne gibi yaşayın. Yok sayın eşinizi. Ben öyle yaptığımda eşim normale döner.

Seni görünce iç çekiyorum bi İdrak, acaba hangi haklı-farkında-doğru yerden yakalacayak ve o gerçeği olduğu gibi söyleyecek diye. Evet. Bu adam beni önemsemiyor galiba. Ya ağlama. Ya da ağla mı demeliyim ağla boşalt içini zehir gibi doldurmuş adam yine seni yavrum ya, of! Geçmiş olsun.. Ne diyeceğimi bilemedim. Çocuk biraz daha toparlasa zaten, derdini anlatır kıvama gelse, iş mi kurarım ne yaparım çıkaracağım kendimi şu evden, basıp basıp bir yerlere gidip duracağım. Bu ara verme olayını da bir güzel konuşayım evet. O kaldı çünkü bi. Nefret ediyorum bu huyumdan. Her şeyi denemeden olmuyor diyemiyorum, olmayacak belli işte. Niyeyse bu bktan savaşım?

Adama elimle kek yapıverdim daha napim? Almayacaksın-yemeyeceksin de demedim. "Bana ne ben de yiyceğm" de demedim. 3-4 gündür bir eve abur cubur yığma halinde, ses etmedim de gelip "Şu dolaba bakma" diye göstermesi nedir mesela? Yemek olayının hangi kısmına hak verdiniz çok merak ettim.

Haha cocuk konusunda ayni tehditi bende yapiyorum:)) sana ihtiyacim kalmadi gibisinden.. o da beni kullandin demek diyor:) Evet ama bazen sartelleri attiriyolar yapacak birsey kalmiyo

Ergenler daha enerjiktir en azından benim bu dedenin yanında.

Insallah iyi olur her sey. Ayyy ne olduysa kanli aydan sonra oldu hassas insanlarr daha hassas oldu sanki...

Kızlar, bugün işe gitmedi adam; aradı "Geçen haftaki izni bu hafta gibi idare edin, telefonum açık bi durum olursa ulaşırsınız" filan dedi gitmedi. "Daha faklı olacak, bu hale geldiğimizi yemin ederim bilmiyordum" diyerek yeminler edip, özür dileyip durmuştu gece; ben uyuduktan sonra uyuyamamış sanırım, uyandığımda başımdaydı uyanık. "Bu halin kaç hafta sürecek acaba? Yemezler" filan demiştim dünden yine, baya yüklendimdi. Bi hallere girdi geceden beri, "Seni yalnız bıraktığımı, bu kadar kendimden kopardığımı göremedim" deyip kötü oldu baya, ağladı içli içli. "Seni o bilgisayarın önüne, o koltuğa ben çaktım, benim yüzümden sessizleştin göremedim" diye diye.. O hafızası gidik, unutan adam bizim sevgililik döneminde samimi arkadaşı ile yaptığı konuşmaları filan anlattı, ben bu kızı çok seviyorum evleneceğim kadın ondan başkası olamaz filan demiş. Arkadaşı da, o kızın isteklerine yetişebilir misin filan demiş, eşim de ne isterse istesin değer ona filan demiş vs vs... O konuşmayı hatırladı anlattı "Gangsta sen benden ilgim, sohbetim dışında hiçbir şey istemedin ben buna bile yetemedim" diye ağladı. Baya uzun bir geceydi. Yine anlatmayacaktim da, biraz içeriği bilin diye anlatmak istedim. İşte sabaha kadar da durmuş, şimdi kahvaltılik almaya çıktı. Kararlı durmam gerekiyor diyorum kendi kendime, bir ay dedim diyorum. Bu kadar ağladığını görmedim eşimin. Anladı ciddiyetimi galiba ha? Tatil olayı için de ayrıca sitem etmiştim. Neden huzurla olmuyor diye, baya da bi şeyler demiştim. Kahvaltımızı yapalım da yanımıza ne alacağız bakalım filan dedi sabah. Ne diyim ben buna şimdi? Yokuspokus

Annen gelene kadar belki biraz yumuşarsın:)Bazen oluyor insana herşeyi batıyor.. Tatilde de birlikte güzel vakit geçirmek belki iyi gelir size.

Çok mu sorumluluğu alıyorsunuz üzerinden acaba? Nasıl olsa sizin hissedeceğinizden, ona kızgın olsa da bir şeyleri yine sizin yola koyacağınızdan haberdar gibi bir hali var. Eminim denemişsinizdir ama yapmayın bir şeyleri, o kadar ince düşünüyorsunuz ki size yazık oluyor. Onun tatili yansın, siz planınıza aynen uyun. Ya da birkaç sefer oyunbozan siz olun. Gidiyoruz deyip vazgeçin, ya da seni dahil etmemiştim deyin. Biraz kendiyle yüzleşse belki iyi gelir.

Ben bastırıyorum da noluyor sanki? Pis patlayacak az kaldı.

Aa yapma allah aşkına gang zaten insanın yediklerinden tut içtiği su miktarı bile stresi artıran sebepler

Senin herif tam öküzmüş. Sağlıklı beslenme konusunun aynısını lisede annem bana yapmıştı. Tatlıya çok düşkündüm o sıralar, acil durumlar için aburcubur dolabını kırınız bölümüm vardı hatta. Sağlıklı beslenmeye karar verişimin akşamı kadın anam odamı tatlıya boğmuştu, ben hırs yaptıkça o beni vazgeçirmeye çalışıyordu. Dolayısıyla her gün sabah uyandığımda aldığı şeyleri görüyordum, yenileri de ekleniyordu ama 3 ay 5 ay derken hiçbirine elimi sürmedim zafer senindir dedi yenilgiyi kabul etti. Sen bu şekilde devam et, kocan bir yerden sonra pes eder hatta sendeki değişimi gördükçe aynaya bakıp noluyo ya diye sana ayak uydurur kesin. Diğer kısma gelince, adamın karakteri buysa değişmez. Ben de kendi işlerimi son saniyeye kadar ertelerim ama sevdiğim, hayatımda olan biriyle ilgili plan yaparken son saniyeye bırakmam, hatta her şeyi bırakır sadece ona odaklanırım. Üstüne düşmekten ziyade biraz onu görmezden gelmeyi denesen, mesela ben anneme gidiyorum geliyor musun de üsteleme, gelirse ekime gelmezse köküme. Teklif var ısrar yok modu işe yarayabilir

esime isim var cocuk da oldu artik sana gereyk yok ayagini denk al diye tehdit ediyorum ben de evde bi kişinin isi sorumlulugu azalir böyle iki cocuklu bekar anne gibi yasamak yerine tek cocuklu bekar anne olurum diyorum esim aninda geri vites ama ben ciddiyim tehditte sevgi falan gormez gozum ben bu dunyaya kocama annelik yapmaya kendimi her ise adamaya mi geldim yahu

aynen ya bire bir boyle bizim de

Yemiyorum zaten de zaten geçen haftadan sabıkalı bi sinir etmiş, ne uğraşırsın daha değil mi? Özgüven eksikliği olduğunu sanmıyorum, fazla bile olabilir kendisinde, fazla ve yersiz özgüven. Kilo sorunum yok, derdim sadece sağlıklı yaşam, ondan yana da bi şey yok yani. Eğleniyor evet, takılıyor ve öyle seviyor şu ara. Ben basıp gideyim en iyisi. P

Ben de merak ediyorum valla "Ne olacağız böyle acaba? Ben bi gün yetti gari deyip bi inat silip atacak mıyım, yoksa böyle böyle alışacak mıyım; adam ne olacak, kendine mi gelecek aynı mı takılacak" hayırda mıyız şerde mi artık göreceğiz bi şekilde. Niye böyle çıktı bu adam ya? Alakası yoktu. Bi de çok ortada bir yerde; bazen kıyamıyorum da öyle bi şey yapıyor hani, ya diyorum çok yükleniyorsun adama, kaçışı oldu unutkanlıkları; bazen bakıyorum hayır ya diyorum, iyice bi saldı salladı beni; benim bu öfkeli halimin sebeplerinden biri oldu ve buradan bizi çıkarmak için tek gayrette olan benim diyorum... Çok diyorum ya... Yokuspokus

Benimle uğraşmanın onun hoşuna gittiği kesin zaten, takılmak istediği de doğru evet bunu istiyor da ben ne kadar müsatim bu eğlenceye o düşünülmüyorken niye o fazladan iki gülecek diye müsamaha göstereyim günlerce? Evet fazlaca birikti, zaten diğer haftadan kalan konuşulmadan geçilen sorunu da hatırlatarak "Beni gün gün öldürmekten başka ne yapıyorsun?" diye bağırdım. Tam büyütmem gereken anda büyüttüm bence büyüttümse de. İyi yaptım yani. Yokuspokus

Yemek konusunda abartmissiniz- gercekdende size uymasina gerek yok. saglikli yasam iyi hos ama sekersiz stresli yasam da zararli. diger konuda haklisiniz ama galiba cok taviz verdiniz. ben genelde 15 dakika beklerim. bu devirde 15 dakika beklemek cok bile. ek olarak- azcik esinizden bagimsiz hareket edin bir kac hafta. belki dank eder kafasina

Dün öyle adamcağız bi pişman pişman şey olunca, ben de kızlarla burada arkasından haldır haldır yardırınca bi vicdan yaptım "Sus, parçaladın adamı yerden yere vurdun" dedim ama sabaha geçti o vicdan, hak etti, doğru dedim içimi döktüm oh iyi ettim dedim vazgeçtim dengesizce oldu evet Sinir böyle yapıyor :/ Mune Müdürüm, hazır konuma gelmişken, müsait olduğun bir zaman senin de yorumunu isterim.

Sars ya, şu ara duvarlara çalasım var adamı; bu rahatlığı delirtiyor beni.

dayanamayıp yine yazıcam çünkü sinirlerim oynadı gerçek manada beklemesen misal ben olsam 15 dk bilemedin20 dk bekler çıkmayacaksam bile inat için çıkarım kitapçıya git, kahve içmeye git vs vs yeterki evde oturup kurulup kendini sinir etme

sanki benim ayrıldığım eşimi anlatmışsınız. tam da böyleydi. en küçük şeylerde bile güvenip arkamı dönemezdim, illa kontrol etmem gerekti. kontrol etmesem ya evi yakardı, ya evi su basardı, ya da çocuğu bir yerlerden düşürürdü. her şeyi unuturdu, önemsemezdi, anlattıklarınızdan fazlası var. tabi sonunda ben erkek miyim kadın mıyım, onun ebeveyni miyim, evde usta mıyım, tamirci miyim her şey birbirine karıştı. ben sinirli tahammülsüz biri oldum çıktım ve netice boşandık. ben bir daha evlenmedim. o evlendi ve benim tam zıttım bir kadınla. karısının dünya yansa umru olmaz. ben bilmem ki der. o hiç bir şeyi yapmayan yapamayan adam gitti yerine her işe koşturan evde yemek temizlik bile yapan lüzumsuz elektrikleri bile kapatan adam geldi. demek ki her şeyi bilmek iyi değilmiş. sihirli cümle ben bilmem ki. ben bu yaştan sonra bunu öğrendim. bilme be kadın bişiyide bilme, yok ben matkap bile kullanır, boya yapar, şimşirleri budardım. ama o mutlu karım hiç bir şey yapmasın yapamasın huzurum olsun diyor. ee beni tahammülsüz yapan sendin be adam. bu konularda anlatacak öyle çok şeyim var ki üşenmesem konu açıcam da vallahi üşeniyorum. neyse demem o ki takmayın, takmamaya çalışın, değiştiremezsiniz siz yıprandığınızla kalırsınız. ben sizin yerinizde olsam tatilime giderim, enerjimi toplar dönerim. beraber gitseniz sanki orda da sizi sinir eder gibime geliyor.

Salak ol kızım de. Bildiğin şeylere bile bilmiyorum demesini öğütle. Yerküredeki en mutlu insanlar en geri zekalı olanlardır de. Bence bunları de :)

Selam hanımlar, sizi durumdan haberdar etmek istedim, hala tatildeyiz. Pazar sabah dönüş yoluna çıkarız gibi planladık simlilik, gerçi belli de değil hala. Uzatabiliriz filan diyor eşim, yine tipik bir "Tartışma sonrası affettirme coşması evresi" yaşıyor kuvvetle muhtemel. Çocuğumu özledim bir yandan, öyle yazmak istedim. İlk gün yol boyu beni konuşturmaya çalıştı, sohbet filan, pek katılmadım zehir halinde olduğum için. İki gün öyle uğraştı baya, oraya buraya gittik, turlara katıldık vb. Pas vermemeye kararlıydım. Ama yine yaptı yapacağını. Bazen öyle aptal şeyleri buluyor ki beni güldürecek, marketten bi şeyler alalım diye uğrarken bir iki espri yaptı, tuttum kendimi gülmeyeyim diye. Son bi şey daha dedi dayanamadım kahkaha attım. :/ Tabi saniyesinde yüz buldu, sonra öyle yeniden konuşmaya başladım. Ya deli deli konuşup duruyordu güldürmek için dibimde, iki gün dayanabildim. Yani iyiyiz gibi.. Hala uğraşıyor işte. En azından geçen seneki tatilimizden çok daha iyi geçtiğini söyleyebilirim, daha bi atak, konuşkan, sohbete hevesli. Öyle yayılıp kalmıyor odada, binicilik turuna gittik mesela bugün, at çiftliğine, kendince romantik hallere bile girdi ki şaşırdım. Adama at eklenince bi gözüme karizmatik de geldi :)) .. Buzlar eridi öyle.. Bana da nefes gibi geldi, ihtiyacım vardı kafa dinlemeye. Şimdilik durumlar iyi demek için giriş yaptım. Yine oturduk sakince konuştuk da. Herhalde bizim tarzımız bu ya, biraz daha yaşlanana kadar beynimizi yeyip, kudurup bir iki esip gürleyip ağlaşıp öyle öyle birbirimize uyup birlikte yaşlanıp ölüp gideceğiz sanırım. Hayırlısı.

Haha istersen olur:)) istiyo musun o da onemli:)) bazen iliskiler eskiyo buna cok inaniyorum. Sevgi ask ayni kalmiyo. Ugrasmak bile gelmiyo icinden belki... ha mukemmel evliligim var diyenede asla inanmam:) yeterince ornek var cevremde ve bildigim...

Alla alla öyle miyim hakikaten? Hiç fark etmemişim iyi ki söyledin.

yemin ederim okudukça içim çekildi, elim ayağım titredi gaza da getirmek istemiyorum şimdi ne yazsam ne desem bilemedim tam duvara çarpmalık eşinin huyu maalesef

Ruh ikizi olabiliriz bence de :) Çocuktan sonra bok oldu bende de her şey. Çünkü adam diyor ki, bu her boku her ince ayrıntısına kadar düşünen, evladını yetiştirirken bile kendinden feragat eden kadın çocuğunu babasız bırakır mı hiç? Bırakmaz tabi. Her ne kadar boşanınca çocuk babadan boşanmıyor düşüncesinde olsak da bal gibi biliyoruz ki, anne ve babanın aynı evde olduğu bir aile profili elbette çocuk için çok daha iyi. Tabi ki her konuda olduğu gibi çocuğumuz için de en iyisini en mükemmelini düşünüp, bunun olması için çabalayacağız. Adamlar niye Salmasın ki çocuktan sonra. Ben kendimle ilgili özleştiri yaptığımda birkaç konuda hak veriyorum adama. Evet beni bu hale getiren, bomba gibi dolaşmamı sağlayan kişi, bostan korkuluğu olan eşim. Lakin birçok kadın daha beteri ile muhatap olduğu halde benim kadar tepki vermiyor. Çünkü pek umurlarında değil her şeyin mükemmel ya da mükemmele yakın olması. Hisle, empati ile işi yok bir çoğunun. Fazla düşünmüyorlar ya da. Biz çok fazla düşünüyor, çok fazla hissediyor, çok fazla incelik bekliyoruz. Her şeyin planlı ve düzenli olmasını istiyoruz. İsteklerimiz olmadığında ya da "bizim" gibi düşünemediklerinde, en azından ben kendi adıma fazlaca kırıcı olabiliyorum. Dilim çok sivriliyor ve asla susmuyorum. Hatta susuyorsam bile bu bir planın parçası oluyor yine :) bak sustum yine değişmedi, susayım bakayım nasıl olacak. Bak hala susuyorum :) Aslında böyle olmamalı. Susmak, karşılığında hala bir şeylerin değişmesini beklemek amacı ile gerçekleşmemeli. Çünkü bu gerçek bir susma hali değil, bir sonraki sinir patlamasına hazırlık oluyor. Biz kabullenemiyoruz gangsta. Ki bence bu da bir sorun. Sürekli bir tırmalama, değiştirme, çabalama hali. Halbuki bu çabayı diğerlerinin değişmesi için değil de kendi değişimimiz için ya da en azından kabullenmeyi başarmak için sarf etsek belki bir şeyler düzelecek. Sende durum ne bilmiyorum ama ben evliliği bok edecek ölçüde gururluyum. Kendi adıma bu da büyük bir eksi. Attığım adımı bile hesap ediyorum. "bak ben adım attım taviz verdim ama adam hala aynı" gibi. Fedakarlık kelimesi benim şahsıma hiç yakışmıyor mesela. Zira yaptığım fedakarlığın karşılığında nankörlük görürsem hayatı ona zehir eder, kendime de kızarım niye fedakarlık yaptım diye. Ancak birçok kadın fazlasıyla verici. Bizim gibi kadınlar, almadan vermeyi, verince karşılık görmemeyi kaldıramıyor. Bu da adamları gömdükten sonra öz eleştiri olarak burada dursun :))

Dönem dönem insanlarda tahammulsuzluk olabiliyor heleki karşıdaki insana taktı ise her hareketi batıyor. Yazdığınız konular tolere edilebilir şeyler bana göre. Ama eşinizin genel karakteri boyleyse insanı yoran bir tip belli ki. Ve sizin karakterinize zıt olduğu belli. Yemek olayında adama hak verdim, çünkü kardeşim diyet yapıyor diye eve almazken ben de olay cikariyordum banane ben yemek istiyorum diye, bırakın yesin tabii gözünüze sokmasın orası ayrı da. Diğer konularda size hak verdim. İnsan ikili ilişkilerde karşı tarafta bir şeyler yapsın, cabalasin istiyor. Esinize ite kaka yaptiriyorsunuz bazı şeyleri. Bir ara eski sevgilim de böyleydi ya, cidden insanın ömrünü yiyorlar bir yerden sonra. Benimki düzeldi sonradan, başka sebeplerden ayrıldık orası ayrı ama:) Allah sizi ayırmasın. Bence ayrı bir şekilde çocuğunuzu alıp, bir yerlere gidin, yoksa daha da batacak yaptıkları. Uzaklaşmak iyi gelir. Belki eşinizin kafasına dank eder bir şeyler, biraz da olsa düzeltir kendini. Kendi de çabalamaya başlar ailesi için. Bu kadar boş vermislikle, uyuşuklukla hayat geçmez ki, tek derdi işi sanki.

sen çok tezcanlısın, o çok rahat Gang.. sürekli yükü üzerinden alıyorsun belli ki adam sermiş kendini :) kendini yıpratma bir saatten sonra düzelme ya olmuyor ya da çok zor oluyor..

Ben niye seni 27 diye hatırlıyorum ya Genç enerjin geliyor demek, Lochta da böyle yamulmuştum, 20li yaşlarda zannediyordum kızı, benden büyük çıkmıştı. Kulakları çınlasın. Neyse benden küçüksün yine de tamam :))) Evet öyle öyle delirtiyor, git zıbar adam vicdanıma oynayıp durma değil mi? Dikildi yanımda, anca beraber kanca beraber diye diretir, bir ayı durunca ayarı şaştı. Beter olsun. Gaddarlaştım iki saniyede. Dengesiz miyim neyim, asabım bozuldu. Düzelir o huylarını aşarsın diye düşünüyorum, ya da aşma ya; aşma. Hak etsinler de öyle aş tövbe yarebbim; ben aştım da noldu aha işte başımda aynı tas aynı hamam durur. İlla deveye diken şeysine mi girmek lazım ya; öyle mi kıymetli olunuyor bu nedir ya? 1Sen

Gangsta konuştunuz mu eşinle, durumlar nedir? Merak ettim. Yokuspokus

Bir ay nerede kalacaksınız? Eşiniz nerede kalacak?

Katılmamak elde değil valla

Valla bu adamda ışık var. Sevindim adınıza. He bunlar sizin eş nezdinde bunların hepsinin gerizekalı ve köpkör olduğu gerçeğini değiştirmiyor. Şu fark edemedim sözünü alıp parça parça edip lokma lokma yedirmek istiyorum. Offf... Ama ışık var sizde. Gerçekten sevindim.

Iste o dilde tuy olayi olmuyo artik bende cunku birsey demeden kendim yapiyorum:) beklenti yok kafa rahat:)) ha fiziksel zorlanirim filan yardim isterim mesela... tezcanliyim bende... moralim iyi olsun yeterki yapamiycam is yoktur. Birde bozmussa moralimi tum gun kavga bazen

Amin cümlemiz. Daim olmayacak senin de dediğin gibi, şöyle bir buçuk iki aya kadar gerisin geri uyuz olduğum adam geri dönecek adım gibi eminim, iki ay üç ay kadar da bi dolumu olacak derken en geç bi 4-5 aya kadar "Bıktım" lı, baştan sona döşenmiş bir konum daha gelir. Klasik ben ve eşim işte... Senin için de ne desem bilemiyorum bazen İdrak, hem çok haklı, hem çok sabırlı bir kadınsın ve kendisine tavsiye verilmesine ihtiyacı olmayacak kadar akıllısın da. Senin için ancak aklıma geldiğince dua ediyorum, inşallah huzura kavuşursunuz, sıkıntın diner, hayatın güzelleşir, oğlun durulur akıllanır anlar seni, eşin görür fark eder, kafasına dank eder... İnşallah çok güzel günlerden önceki sıkıntılardır yaşadıkların ve geçer.. Yılma tamam mı?

Di mi ama, ağlasın, beter olsun, kadının hayatını da kendim gibi ot ettim, kadınımı bitirdim diye diye ağlasın. Bi yıkasın o kararttığı vicdanını. Nerede ne yapacağını şaşmış halde şimdi, bi oynasın eli ayağı.

ya ise yaramasa bile belki size biraz stres attirir diye dusunmustum hani belki o da asilinca biraz hicap duyar, siz elinizden geleni yapmissiniz ama yazdiginiz yazilari sevgiliden mektup, kahir mektubu gibi okuyup sonra hayatına devam ettiyse... bi kere esime sana mektup yazcam dedim ne mektubu dedi zeki muren gibi taklit yapip kahiirrr mek'tubu dedim bozulmustu ama hosuma gitti benim bu levhalar vs de belki onun sorumluluk yasinin 6 yasina kadar indigini fark ettirir, ilk okulda her yerin uyari levhasi oldugunu hatirliyorum mesela ben, aynada bile uzerini duzelt sacini duzelt diye seyler yazardi ya mesela durumde şöyle yaptır demem ben, bana nasil yaptiriyodun diye sorarim sanirim hani siz bisey dedikce bocalayip iyice koyuveriyo olabilir mi, benim esim oyle demisti bana. o kadar cok soyluyosun ki unutuyorum, dikkat etmiyorum ya da yapasim gelmiyo gibi

Şaka mı yapıyosunuz ya. Ben de aynı. Bu adamlara topluca bisey mi oldu. Bu ay tutulması erkek cinsine ters mi tepti ne oldu. Oynatmama az kaldı benim de.

Ne diyeyim İdrak şimdi; teknoloji görmüş maymun gibi bakakaldım yazına. Doğru. Çok salak bi inceliğim var; kılı kırk yarıp görüp, sindirip içinde yutup dışında umursamayan ve üzerine halay çekebilen. Öyle bi kamufle midir, kuyruğu dik tutma mı denir buna artık. Böyle deyince aklıma bi şey geldi, elini kıyma makinasına kaptıran bi kızın haberini okumuştum; yakın yaşlardaydık kızla ve ben o haberi olduğum yerde okuyup soğuk soğuk terleyip "Vayyy" diye acıyı düşünüp bayılmıştım. Ve çoğu kez haberlerle iner psikolojim bu yüzden mümkün olduğunca izlemem-okumam, çünkü biterim yani biter düşününce üzerine. Buna rağmen de biriyle karşı karşıya gelsem "İşine gelirse" çeken biriyim. Bu kadar olur ya. İdrak benim ruh ikizim sen misin kız? Tövbeler olsun. Evet, sevgili olana kadar gtmde döndü adam, evlendi yine dikkatliydi, çocuk oldu bingo. Adam yayıldı, üstelik git gide de bi ufak yarışımsı çekişme yaşanıyor evet. Ama ben kırıp döküyorum artık, resmen acıtacak cümleleri cımbızla çekip vuruyorum kırılsın gerekiyorsa da bi toparlasın diye. Yanlış mı düşünüyorum ki? Gaddarlaştırdı adam beni ya, "Hep aynı şeyi yapıyosun, durduk yere olay çıkıyo, günü mahvediyosun" filan böyle bi "Sen huzursuzsun zaten, sana olay gerekmiyor, sen olay çıkarırsın nasılsa" vurgusu.. Ki öyle değil, kendimi bu konuda bile sorguladım İdrak, yani hakikaten ben huzursuz memnuniyetsiz bir tip miyim de dedim, buraya konularını bile açtım, hipnozu şeysi nedir bu vb. diye ama değil ya. Manyak mıyım abi ben; huzursuzluğumun kaynağı var, kaynağı içten olan eşle alakasız olan durumda da "Ya bugün bi tersim ya" derim. Adam bana kendimi sorgulattı ya evet bu özgüvene darbe işte :/ Kendimi defalarca sorgulattı adam bana.. Evet, iltifata ilgiye boğardı ve rahatsız dahi olur uyarırdım "Ya bknu çıkarmasan mı acaba?" diye gülerek. Şimdi denk gelince yine yapar iltifatını kendi dilince ama işte lafla olsa. İcraat yok. 1 ay ayrı kalacağız ve bu kadın neden böyle bir karar alıyor diye bir ay boyunca düşüneceksin dedim; dedim de dedim ya bakalım ne olacak. Gözü doldu adamın. Zor tuttum kendimi.

Bence de basın gidin siz tatile, tek gidesiniz yoksa da kardesiniz varsa onunla yada arkadaslarinizla falan. Kimseyi bulamazsaniz turla gidin. İkinize de iyi gelir bence böyle yapmak. Kafanizi dinlersiniz mis gibi çocuk yok eş yok. Ağırkanli insanlarla hiç anlasamam ben. Ben gidiyorum sen naparsan yap derim hiç bekleyemem. Zaman akip gidiyor.

Gittik. O ara hatta deli gibi ümitlendim. Çünkü fark ettiği ve gelip konuştuğu-düzenlediği noktalar oldu. Kararlar aldık, birbirimize böyle yaklaşalım vs vs.. Sonuç nomunomuchua 'nın yukarıda özetlediği gibi.

Yorumlara şöyle bir göz gezdirdim, tek ben değilmişim kocasını duvardan duvara çarpmak isteyen Acayip fantaziler var kafamda, elleri kolları bağlayıp çivili sopayla ağzına yüzüne neresine denk gelirse yalvartana kadar işkence edesim var. Regl olmanın da katkılarıyla

"Sevdiğim insan" istihkakını çabuk doldurur oldu. Yok sayayım dedim işte günlerdir, o ara böyle doldum, sonuç bu. O

Ne diyon bacım sen?

Selam hanımlar, nasılsınız? Nasıl gidiyor? Benim canım az sıkkın. Eşimi boğasım geldi yine. Yazmayacaktım, kaç gündür sinirlendirdi. Yazayım rahatlayayım-gerekirse fikir alayım istedim, çünkü çevremden kimse ile böyle konuşmuyorum. Birkaç gündür sağlıklı yaşama geçiş yaptım, belki diğer konumdan anımsarsınız berbat bi beslenme stilim vardı ve yazın ortasında gribe yakalanıp gün gün sürünmeye başlayınca canıma tak edecek hale geldi. Tüm zararlı alışkanlıklarımdan sıyrılmak, gücümü toparlamak adına bazı kararlar aldım ve benim adamın yeni eğlencesi beni sabote etmeye çalışmak oldu. İlk gün bi poşet marşmelovlu bisküvi alıp gelerek benim sağlıklı yaşam kararımı kutladı. Kovaladım başımdan. Diğer gün gelmiş "Şu dolaba bakma" diyor."Niye ki?" deyip dolabı açmamla kafama cipslerin inmesi bir oldu. "Sana o dolaba bakma demiştim, uyardım" diyor, çok zekice bir uyarı, tam amaca yönelik hakikaten, çok zekice bi çaktırmama hali değil mi? Delirdim. "Evlendiğimizden beri beni gün gün öldürmek dışında ne yapıyorsun başka ha?!!" diye bağırdım. "Ya sen yemeyeceksin diye ben de mi yemeyeceğim?"e döndü olay. İki gündür, buradaki "Kek" konusundan bahsedince, "Kek yap" diye dönüp duruyordu başımda, yapıverdimdi jest olsun diye; bana gelince itina sıfır. "Yeme mi diyorum, sadece gözüme sokup durma diyorum! Sağ ol çok desteksin bu konuda bana!!" dedim bastım gittim öbür odaya. Sinirim bozuldu. Aklıma Ağır Hayatlar'daki, hastayı sabote eden fetiş sevgililer geldi tövbe yarebbi... Zaten bozuktu sinirim; patlamaya hazırdım orası ayrı. Annem bugün geliyor tatilinden, günlerdir gezmesinde kadın. Haftalar öncesinden dedim adama "Annem döner dönmez bir gün es verip, pazar ya da pazartesi gününden çıkalım yola ayarlayalım" ... Tatil planımız vardı öyle, tamam demiştik, yeri-tarihi vb. seçtim, sadece eşime işini ayarlayıp yola düşmek kalıyor. Ha bugün ha yarın derken yumurtayı kapıya getirdi ve şimdi de diyor "Ya bayram sonuna doğru ya da bayramdan sonraya ayarlayalım, olmayacak gibi yoğunluk, konuşalım" ... Bana net bir şey söyle değil mi? En başından planla bir kere de kavga gürültü olmadan, ben bi delirmeden huzurla hallet bir kere şu işleri, bir kere de ailen için iş bitirici olabil, bir kere de senin ağır kçını beklemeyelim... "Konuşalım" dedi demesine de hala konuşacak, benim hatırlatmam-konusunu açmam lazım yine. Ben dürtmeden konuşması da yok!! Kabulleniyorum huylarını, öğreniyorum; sindiriyorum ama bazen fazla geliyor. Bazen ayağıma bağlı bir taş gibi hissettiriyor, ben yüzdükçe o dibe çekiyor. Geçen haftasonu cumartesi de apayrı delirtti; izin al dedim birkaç iş-alınacak var halledelim-hazır olalım. Bunu da 3 gün önceden söyledim ki cumartesi günü çok daha müsait olduğunu biliyorum; "Tamam cumartesiyi ayarlarım" dedi. Cuma akşamı "Sabahtan bi uğrayayım iş yerine, siz hazırlanadurun" dedi. Cumartesi sabah gitti, uğrayacaktı bi güya, aradım "Öğlen geleyim, arkadaşlarla birlikte çıkayım" dedi. Öğlen oldu "Çocuk uyuyup uyanınca geleyim haber edin" dedi. Çocuk uyudu uyandı oldu saat ikindi dört... Aradım "Az bir işim var halledip geliyorum hazırlanın" dedi. O az işten sonra da iki saat geçti ve artık mesaj attım "Artık gelme. İşin bittikten sonra da gelme işinde uyu" diye. Bir saat kalmış mesai bitimine ve adam izinli olduğu halde iş yerinde... Delirtti. Aklıma geldi yine, parçalayasım geldi adamı; elim ayağım titremişti o gün sinirden. Kardeşimi aldım yanıma çocukla, biz çıktık dışarıya. Arıyor "Neredesiniz söyle ya geleyim mahvetme günümüzü, niye böyle yapıyorsun?" diye; ölür müsün öldürür müsün? Günü mahveden ben oluyormuşum, hep aynı şeyi yapıyormuşum... Neden acaba? Durduk yere gün mahvederim ya ben, öyle hiç sebebi yoktur, adam her şeyi doğru yapmıştır masumiyet timsalidir, ama Gangsta durduk yere huzur bozar çünkü manyak. Telefonda bağırmıştım artık "Sana gelmiyorsun dedim!" diye. Neyse... İçim dolu, öyle de böyle de bi dolu, doldum. Annem gelince, tek başıma basıp gitmeyi düşünüyorum. Biliyorum adam zorla peşime takılacak, allem edecek kallem edecek tek bile basıp gitsem peşime düşecek ya da bir şeyler yapacak engelleyecek; bir şeyler olacak yani "Ben bir başıma gidiyorum sen otur evinde, işinden kopama"deyip bavul toplamaya başlayınca o yerinden oynamayan kçı, pireleniverecek. Düşünüyorum, annem de yenice stres atmış, huzurlu gelmiş; yol yorgunluğu da olacak tabi ilk gün üzerinde, ikinci günden çocuğu bırakıp yola tek düşeceğim diye eşimle çekişmemin ortasında bulacak kadın kendisini... Bu da olmaz. Bekleyip basıp gitsem diyorum. Bu eş kişisine çok kıl oldum kızlar öyle böyle değil. Evden kovaladım geçen "Gelme, düşün bi bu kadın neye sinirleniyor böyle, bir hafta gelme yanıma, otur ve düşün" diye ama inatla geldi ki sinire kaldım, çocuk yanımızda diye ses edemedim, anasının delirdiğine şahit olsun istemedim haliyle; öyle de araya kaynattı gitti. Üzerine adam akıllı bir özür-telafi bile yok. Öyle işte, bi uzaklaşasım var adamdan yoksa yırtacağım; şöyle bir ay yüzünü görmeyesim var, en azından bir hafta kadar bensiz kalmasını istiyorum ki burnu sürtsün, ot hayatının farkına varsın, iş-ev pineklerken eşinin sesi evde bi olmasın, yerine birileri planlamasın-her şeyi hatırlatıvermesin bi bomboş kalsın öyle. Bi ben olmayayım yanında. Ne yapayım sizce, nasıl yapayım?

Kasitli yapiyor bildigin. Narsist exim de boyleydi. Hadi kizdirmak icin arada yapilir anlarim.. ama surekli yapiyorsa yipratici. Hic saglikli degil.. O yemek konusunda esine hak verenler olmus. Ben veremedim. Oraya bakma ne demek ya? Cocuk musun sen? Insani zorla delirtmek mi istiyorsun? Bende sinirlendim simdi bak. Empati yoksunu mu esin... Allah sana sabir versin. Var bu adamda sacma birseyler...

Gangsta evde dura dura sürekli boktan aforizma üretiyorum kendime. Bugün de çamaşır asarken "yalnızlaştırmak ve değersiz hissettirmek de bir şiddet biçimi bence lan" diye söylendim. Sonuna lan eklemesem, kıçı kırık yaşam koçlarına insan uyutmak için bir yardımı olur bence. Yazdıklarını okudum, söyledim mi bilmiyorum ama bana kıyasla nispeten daha şanslısın. Hala umut var sizin ilişkinizde. Çünkü sinir bozsa da, ağlayıp üzülebiliyor eşin. Hani bir tepki veriyor en azından. Biz daha bitik durumdayız. Alt komşumun kocası onu aldatıyor. Boşanıcam diyordu geçen. Vazgeçmiş sonra. Çünkü iyi yönlerini ve kötü yönlerini tartmış. "mesela beni hiç dövmedi sağolsun" dedi. Önce şaka yapıyor sandım, baktım çok ciddi. Sen, seni dövmemiş olmasını sana yapılan bir iyilik olarak mı görüyorsun dedim. Heralde ne kocalar var dedi. Yorum yapmak, uzatmak istemedim bile. Böyle kafalar da var dedim. Yani diyorum ki bazen, acaba biz mi çok İrdeliyoruz her şeyi. Çok şükür beni de dövmedi kocacım mesela. Teşekkür etmeyi unuttum ama aldatma da yok Allah'ıma bin şükürler olsun. He aşırı derecede yalnızım. Değersizim, ot gibiyim. Dışarıdaki yabancı bir adamdan farkı yok kocamın. Ama olsun #binşükür #çokşükür en azından bir pipili var başımda. Bir pipili de doğurdum zaten, sırtım yere gelmez artık. Hayattaki amacım küçük pipili evlenince tecrübelerimi gelinimle paylaşmak. Senin aklına sıçayım ki evlendin diyeceğim ilk olarak. Burma bileziği takarken diyeceğim ki daha etkili olsun.

Bizim bu zıtlığımız üzerine 5 cilt ansiklopedi yazabilirim. Her yerden mi patlar bu illet uyumsuzluk. Bakalım artık ne olacak, son ataklardayım. Artık bu da olmazsa, KKya deli deli iç çekişlerle kabullenene kadar çok pis musallat olurum gibi bir his var içimde asdjha Sinir gülmesi geldi yeminle

off o kadar sinir oldum ki hadi diğer konuları geçtim çocuk konusunda da çok vurdumduymaz. kesinlikle bir ders verilmesi gerekiyor, artık bu çekip gitmek mi olur aynısını ona yaşatmak mı olur ama mutlaka birşey yapın fazlasıyla sabretmişsiniz

Yalnız sen niye benim 20'li yaşlarda olduğumu düşündün ki :) çok iyi düşünmüşsün gerçi ama ben 31 yaşındayım ayol :) Kk'da, profilde falan gördüysen bir ara forumda bir şeyler olmuştu, kazen de özel mesajla güncelleyin doğum tarihinizi demişti de üşenmiştim ben. Öyle kaldı. Yaşlıyım ben maalesef. Keşke yirmili yaşlarda olaydım :) Git uyu yahu, sen öyle deyince üzüldüm şimdi adama. Böyle böyle delirtiyorlar insanı işte.

Eğer eşiniz sizi ikna etmeye çalışırsa 1 ay ayrı kalmayın. Peki madem, söz ver v. s deyin derim. Beraber tatile çıkın ki bence o da gelecek kararınız değişecek.

Fedakarlık kısmında ben anlatamadım kendimi sanırım. Ben de fedakarım fazlasıyla. Lakin dediğin gibi, o kadar üstünü örtüyor ve yok sayıyorum ki kimse neleri feda ettiğimi anlamıyor, üstüne bir de bencil oluyorum :) hani bazı kadınlar vardır, ben fedakarım diye bağırır. Vericidir ama bu vericiliği olmazsa, hiç olacak cinsten. Varlığım yoluna feda olsun diye bağırır adeta :) ben öyle değilim. Ben özellikle göze sokmadığım fedakarlıklarım için daha da sinirleniyorum. İçten içe kinleniyorum. Bak bir noktada ayrıştık seninle :) ben af dileyemiyorum ya. Hani kendimi bunun için epey zorlayıp, üstün körü özür dilesem de hemen olumlu tepki alamazsam geriliyorum. Nasıl bir travma yaşadım bu hususta bilmiyorum ama insan gibi "evet ben bu konuda hatalıyım ve sen haklısın" demişliğim yok. Hemen savunma mekanizması çalışıyor ben de. Yaptım ama sor bir niye yaptım :) hani hata yapmışsam bile vardır sebebi. Ki muhtemelen o sebep sensin vs. Sevmiyorum bu huyumu. Lanet gelsin hatta. Sen bana göre daha naifsin. En azından olumlu hislerini ifade etmekle alakalı sıkıntın yok. Ben "üzüldüm, kırıldım" diyemiyorum, onun yerine kızdım diyor ya da kızıyorum :)) Onu bunu bilmem de ben çok yaşamam gibi geliyor. Kahrından öldü dersiniz arkamdan. Akışına bırakamadı ya da. Bir de konuyla hiç alakası yok ama çok merak ettim. İkinci çocuk düşünüyor musun gangsta :)

Ben nerdeyse 10 senelik evliyim. Cogu konuda iradeliyimdir kuralciyimdir.. ama karsimdaki kurallara uymuyosa benim kuralci olmam bisey ifade etmiyor. Bu adamlarin sorunsuzu var midir:) bence yok

Konu disi degil en azindan :))

Kaç kere söz verildi ya kaç kere. Şimdi burada anlatılmaz yine de bi şeyler deyip duruyor; ikna çabalarında. İcraatte göreceğiz dedim, kararlıyım. Kararlı olmam gerekiyor; bir ay dedim. Yumuşamamalıyım. Buralar karıştı zaten. Vallahi adama bi haller oldu. Yokuspokus

Tüm sayfaları, tüm yorumları okudum. Siz bu adamcıkların ebeveyni olmuşsunuz yahu? Yani evde bir değil iki çocuğunuz varmış gibi. Ne desem bilemedim inanın, galiba ben olsam "Şu gün, şu saatte çıkıyorum, geleceksen gel" deyip, anneme hiçbir şey belli etmeden bebeyi bırakır, hakikaten de tekrar arayıp sormadan defolup giderdim. Ha ama yalnız gidince sorunu kendinizle götürmeyin, kurulmayın. Gidin dağıtın kafayı, kendinizi dinleyin. Sanırım ben o cumartesi de böyle yapardım, resmen zorla plana dahil ediliyor gibi davranıyor, affınıza sığınarak sorardım, "Hayırdır sen kim köpek?" İznin var ve ailenle geçirebileceğin vakti işte harcıyorsun, lütfedersen beraber bir şey yapacağız, pes! Sizin için cidden üzüldüm, eşinize çok kızdım. Çocuğa gereken ilgiyi/dikkati göstermemek konusu zaten trajik, ben de hamileyim azcık empati yaptım, "ben bu sıpayı tek başıma yapmadım ki tek başıma bakayım" diyerek ciddi sorun olurdum, sağlam yükselirdim gibime geldi. Eşleriniz beni bu mesafeden yordu hanımlar, sabırlar dilemekle birlikte, sık aralıklarla cinnet tavsiye ediyorum.

Eşim gibi olmayın lütfen çünkü insan deliriyor ve bir noktadan sonra yeter be diyor, hele de "Tamam" denilip sonradan tarih aksatması filan... Bu berbat bi şey, "Söylediğin umurumda değil" demenin farklı bir yolu yapmayın yani. Bu huyun çakışması eşimin canı sıkkın olduğundan değil, ağır kanlılığını benim bölgemi de ele geçirecek-suistimal edecek kadar hayatımıza yaymasından kaynaklı.

Halletmiyo, cinneti tespih yaptım sallıyom Asabım bozuldu ya vallahi asabım bozuldu bu öfkeye itilmekten, düzenli cinnete gelmekten. Rol de değil, ciddi ciddi bi mutfak-dolap indirdim öyle vaktinde sinirden adama saldırmayayım diye. Daha nasıl yapayım? Matilda- Popüler

Şu kırmızıladığım şeyi yaşıyoruz; ben sıktıkça o yayıldı evlilik içinde, ben sırtlandıkça "Nasıl olsa yerime düşünülüyor" oldu; adamın unutma gibi çok güzel bir hakkı var, unutabiliyor, her şartta uyuklayabiliyor, sen bekleyebilirsin sorun yok önce keyfinin yerine gelmesi gerekiyor ve bu süreyi normal insan hızının altı x2 beklemen de gerekiyor. Şaka gibi ki 5 dakika aralıkla bile unutabiliyor. Dün gece en yakın örnek: Çocuk uyandı, uğraştım uyumak üzere ama bu kez de babasını tutturdu baba ister; uyandırdım adamı "Hadi bi aç uykunu, oğlan seni istiyor" diye. Paşa hazretleri kalktı, ağıır ağıır tuvaletine gitti, elini yüzünü yıkadı, çocuk "Baba" diye bağırır, adam çıktı oradan "Bi sigara içeyim" dedi, kırk saat balkona sigaraya gitti, orada uyuyakalıyor sonra, adamı toplamaya gidiyorum, çocuk tepemden inmemiş; adam geliyor "Oğluueeem" diye çocuğunu sevmelere gece gece uykusunu açmalara, "Ya çocuk uyuyacak, hoppala zıppala şenlikli oyun zamanı mı; yakma o ışığı kapa yanına yatıp uyut işte" diyorum. "Taam" diyor vatandaş, sonra "Ha, sadece beline pikeyi ört uykuya dalınca üzerindeki ince, hava da serinliyor bak" diyorum, "Taaam yaağğ anladım" diyor. Uyuyayım diyorum, yok uyuyamam yani çünkü bilirim o dediğimi yapmaz, 15 dk sonra kontrole gidiyorum, çocuğun üstü başı açık, yastık yerlerde, adam da balkona çıkmış sigaraya. Bu kadar mı zor bir pike örtmek, 12908391073287423 kere tekrar etmem mi gerekiyordu acaba? Çünkü adam da biliyor Gangsta kalkıp gtünü toplar. Çok küçük, basit bir kesit bak. Sinirimden konudan konuya atlıyorum ya. İyiliği görünmez oldu gözüme artık. Yokuspokus

Vardir heralde. Ama biz secmeyi bilemedik belki :) hepimizin artilari var eksileri var. Asgari musterekte birlesmek onemli. Hani klasik ama 3 gunluk dunya birbirimze hayati zehir etmeyi degil, birbirimize kolaylastirarak yola devam etmeliyiz... azerilerin kocalarina yoldas demelerine bu yuzden bayiliyorum. Biraz da sizin elinizde diyorlar bu arada, parmaginda oynatan kadinlara da gipta ile bakiyorum.. sen de becerebiliyorsan ne mutlu.

Şimdi diğer mesajlarını da okuduğum için düşüncelerimi daldan dala atlayarak yazabilirim, kusura bakma. Benim annem bizim gibi her şeyi düşünen bütün sorumlulukları üstlenen cinsten o yüzden babam çok rahat sürekli düşünmeden hareket eder. Halam ise safa yatanlardan onun da kocası her şeyi düşünmek zorunda kalıyor. Evliliklerde böyle sanırım biri hep daha çok yıpranıyor. Kendimi boşvermişim dedin ya çocuktan sonra ben de aynı söylediğin gibi oldum sonra baktım eşim beni eskisi kadar umursamıyor ben de çocuğumun ihtiyaçlarını giderdikten sonra kendime bakmaya, vakit ayırmaya, biraz bencil olmaya karar verdim. Diyete başladım, saçımı boyattım, alışveriş yapıyorum. Sen kendine ne kadar değer veriyorsan çevren de o kadar değer veriyor. Biraz ben demek lazım kendini ezdirmemek, kıymet görmek için.

dayaklık ya cidden biliyor olması lazım sizin bazı konularda nasıl tepki vereceğinizi. ona rağmen böyle haltlar yiyorsa iyi niyet aramam ben altında bunun. ya çekin konuşun derdi neymiş öğrenin ya da sağlam bi patlayın o öğrensin neyi yanlış yaptığını ayağını denk alsın.

@Mune konuyu kilitleme açık dursun şimdilik; olur mu?

Adama "Bana uyacaksın" demiyorum ki, yemeyeceğim halde gittim kekini bile yapıverdim, jest olsun diye, öyle bi diktem olsa üzerinde, niye bunu yapayım mesela? Aksine, onun benim kararıma sabote çalışmaları mevcut, öyle eğleniyor. "Şu dolaba bakma" diyor çünkü oraya baktırtacak yani, derdi o; orada cipsleri görünce pis pis bakacağım, adam da "Oiyyy kıyamaaam" deyip gülecek, eğlenecek, sarılacak sevecek, sinirli halimi mi seviyor adam anlamıyorum ki yani. Böyle şakaları liseden sonra bıraktık, ha yaparsın da her gün mü yaparsın be adam? Sonra da işte "Sen yemiyosun diye ben de mi yemiyim" diye çarpıtıyor. Önceki

Valla kaç kere söylersen söyle ister bir hafta ister 3 gün önce söyle ne zaman söyledin bana iş soylemedine geliyor. Bir de zeytinyağ gibi üste bile cikiyorlar. Bende söylerim söylerim baktım o gün gelince ortada birşey yok kendim giderim yada yaparım o zaman koşa koşa gelir yapar. Durum eyleme geçince o kaldiramadiklari popolarini bak nasıl kaldırıyorlar ben olsam valizimi hazırlar ona da ben gidiyorum der çıkarım yola

Her zaman anlattığınız gibiyse, bu uyuşukluk, boş vermişlik halleri insanı hayattan soğutur ya. Okurken nefes alamadım vallahi, kıpırda, konuş, hareket et be adam diye çığlık atasın geldi. Hafta sonu yaptığı şeyi eşim bana yapsa, hem bizimle olmaya fırsatı var, hem de bütün gün işte olacak, ay ölümlerden ölüm beğenirdi gerçekten. Eşinizin hala hayatta olmasından dolayı sizi tebrik ederim. Yaptıklarının, ne hissettirdiğinin farkında da değil demek ki? Günümüzü mahvetme lafından bu anlaşılıyor. Bu daha da bunaltıcı. Yani bir özür dileme, pişman olma, telafi etme moduna da ancak iteleyerek girer böyle insan. Çocuğunuzu alıp gidin bir yerlere, olmaz mı? Hem annenizi darlamamış olursunuz, hem de koca kişisinden azıcık uzaklaşırsınız. Çocukla zor olacaksa, birkaç gün daha sıkın dişinizi, anneniz bir soluklansın, sonra bırakın gidin.

Bi bana etki etmedi sanirim:)) ole bi rahatlik cöktü :))

Yani hep beraber program yapmak gibi beraber tatile gitmek gibi gorusturmeme mumkun degil tabi benim icin de. Duygular var demek ki ayrilamadigimiza gore bir arada tutan cocuk harici seyler var demek ki, ikimiz de cok yol katettik o bana benzedi biraz ben ona. :) kendinehas Kadrolu

İnsanın daha önceden gördüğü ilgiyi alakayı sonradan görememesi büyük hayal kırıklığı ya. Ben böyle bir durumda kandirilmisim gibi hissederim heralde. Köprü gecene kadar gibi. Naptiniz bu arada?Kararli misiniz ayri kalmakta?

Bu kısımda da öyle bir of çektim ki... En çok dolu olduğum konulardan biri. Kendimden çok şey buldum bu konuda. Geçen sene ücretsiz izindeydim ben, eşimin haftalık izinleri yarım yamalak bir var bir yok. Millete dedesinin cenazesi var diye 3 hafta izin verir, çünkü 'ama memleketi uzak', bize gelince yok yok yok. İş kendisinin değil bu arada, olsa bir nebze anlarım. En son Ramazan öncesi gece 3te bende bir sinir krizi, hop 5 gün izin. Hayır adam sonra da aileme vakit ayırıyorum edalarında. Ne kıymeti var, valla dilim hiç kıymeti yok diyor ama güzel vakit geçirdik mi geçirdik. Noldu daha önce aynı konuda çok kez sarstığı güvenimi yıktı, deldi, geçti. Asla unutmayacağım ne kadar çok canımı yaktığını, vaktiyle beni ne kadar yalnız bıraktığını. Ama bak güzel vakit geçirdik altını çiziyorum. Tazelendim geldim. Senin de öyle olacak inanıyorum. Mutlaka git tatile. Gerekirse suskun kal, surat asma. Dönünce devam edersin surat asacaksan. Kendin için asma surat, dönüp dolaşıp seni bulacak astığın surat, senin keyfin kaçacak. Gerçekten anlamıştır belki durumun ciddiyetini, çok da önyargılı olmamak lazım. Milyon kere benzeri yaşanmış olsa da ilk defa bu kadar büyük bir kriz içindesiniz sanırım. Aman iste Çincede kriz ile fırsat aynı kelimeymiş de falan da filan... Doğrudur belki kıytırık bir yerde okudum. Bu kriz bir fırsattır umarım sizin için. Iyi eğlenceler. Kendimden de çok bahsettim, kusura bakma. Aaa aynısı kaynımda diye diye okuyorum.

Gitsem nolcak, akşama yine aynı adam karşımda. Şöyle bir ay kopup gidesim var. Yokuspokus

Yokuspokus, yazdıklarından anladığım yıllar içindeki küçük küçük birikimler, senin mükemmeliyetçi karakterini karşındakiler için törpülemen ama karşındakilerden aynı çabayı görmemen patlamana sebep olmuş, bazen burada da yaşarız, denk geliriz ya, falanca üye eşinin ona sarılmamasını dert eder konu açar, bir kısmımız aman bacım ya bu da dert mi Allah başka dert vermesin, oku bak ne dertler var deriz, aslında derdin büyüğü küçüğü olmaz, hele evliliklerde, ikili ilişkilerde küçük dertlerde önemlidir çünkü gün gelir her bir küçük dert bir araya gelir, her biri birer küçük kar tanesiyken bir araya geldiklerinde çığa dönüşür ve biz o çığın altında kalırız. O yüzden konu evlilikse karı-koca ilişkileriyse en çok küçük küçük sessiz ve derinden biriken dertleri önemserim, büyük dertlerde resti çekmek, üstüne kavga edip net bir karar vermek kolaydır, adam döven bir kocadır çözümü bellidir, aldatıyordur yine çözümü bellidir ama dışarıdan iyi bir eş görünüp evlilik çatısı altında seni yalnızlığa ve mutsuzluğa itmeye başladığında, 3 kişilik hayatın yükünü tek başına sırtlandığında bunu ne eşe ne çevrene anlatamamak zordur, çözümsüzlüğe sürükler, toplumun evlilik kalıpları vardır çünkü, adam dövüyor mu, kumar mı oynuyor, alkolik mi, aldatıyor mu, eve para mı getirmiyor, iyi bir baba değil mi sorularının cevapları hayır olunca e daha ne istiyorsun deniyor, sevgi ve ilgi istiyorum, önemsenmek istiyorum, bazen bir an sarılmasını istiyorum sözlerin karşısında boş bakışlar ve bulmuş da bunuyor, şımarık bu kadın iç seslerini duyuyor insan :) Oysa evliliği paradan daha çok besleyen sevgi ve değer verildiğini hissetmektir kadınlar için, aslında erkekler içinde öyle galiba. Az evvel başka bir konuda yazdığımı yineleyeceğim, bazen öyle durumlar olur ki karşınızdakinin verdiği sözlerin önemi yoktur, verilen sözlerin tutulmaması sonucunda sizin kararlı duruşunuz belirler gidişatı, 1 ay ayrı kalmayı mı planladın, ciddi ve kararlı mısın bunda? O zaman eşinin vicdanına oynamasına rağmen yapmalısın çünkü defalarca söz verip tutmamış, şimdi yumurta kapıya dayanmış, kendiliğinden görmedikleri patlamayla gözüne sokulmuşken can havliyle döktüğü gözyaşı veya verilmiş sözün pek ehemmiyeti yok, ben de gaddarım galiba bu konuda, seversem çok severim, sonuna kadar arkasında olurum ama bende kredisini tüketirse de çok kötü soğurum, gözümün önünde ölürüm senin için deyip hıçkıra hıçkıra ağlasa gözüm görmez, katır inadım tutar, sanırım dışarıdan kaya gibi sert güçlü görünen ama içi pamuk şekeri kıvamındaki insanlar içten içe değer görme ve önemsenme yakıtıyla çalışıyorlar, beni önemsediğini hissettir sonuna kadar sırtlanayım herşeyi deyip önden gidiyorlar, biraz mola ver bu duruma, herşeyi düşünen ve planlayan olma, herkes adına düşünme, biraz da senin için düşünsünler ve uygulasınlar, biraz da eşin çabalasın plan yapsın çünkü her an herşeyi en ince ayrıntısına kadar düşünmek ve bunları tek düşünen olduğunu görmek de yoruyor, yıpratıyor ve enerjisini tüketiyor insanın.

Ağlamanın bize özgü olduğunu düşünüp bir erkek ağlayınca erkekler ağlamaz, ağlıyorsa demek ki çok içine dokunmuş deyip yelkenleri fora ediveriyoruz, bırakalım biraz ağlasınlar, doğarken bile ağlatırlar ciğerleri açılsın diye, ağlasınlar hem ciğerleri hem yürekleri açılır belki biraz.

Bence siz zamanında çok fazla taviz vermişsiniz o da rahatlamış açıkçası. Nasılsa yapan eden biri var iki kızar sonra bir şey olmaz diye düşünüyor. Mesela o tüm gün bekleme olayında aşırı taviz vermişsiniz. Ben kaç gün önceden söylememe rağmen eşim keyfi gelmeyecek sayar soverim kırar dokerim 3 5 günde konuşmam suratına bakmam. O da benim huyumu sinirimi bildiği için yapmaz zaten öyle şeyler ben alıştırdım ama onu o şekilde sınırlarımı biliyor benim en baştan. Yoksa her erkek bosvermeye tembelliğe meyillidir aslında. Bırakın cekin elinizi eteginizi tavrinizi koyun artık.

Beslenme düzeniniz ne durumda merak ettim

Kırmızıladığım kısımda kendimi biraz yakaladım İdrak. Evet, susmamın-umursamıyorum seni oyunumun karşılığında ne olacağını, nasıl sonuç vereceğini sabırla bekledim ve bu karşılığı bekledikçe istediğim yolda ilerlemiyor olduğunu görüp sinirlendim. Evet, bir miktar kabullenemiyorum çünkü pes etmiş gibi hissedeceğim ve bu bende olmayan bir şey. Hayatımın en berbat zamanlarında bile olmadı, burada açıklanacak şeyler değil de @kendinehas biraz ayrıntı bilir, öyle inat "Oldurana kadar tüm yollar tüketilecek, sonra olmadı deyip çekilebilirsin" gibi huylarım var. İsteyip istekte ısrar da değil, hayalperestlik derecesi bir ümit-olmayacaksa da en mükemmel haliyle olmayacak, sıfır suçlanma ile hali. Böyle deyince biraz manyakça olduğunu fark ettim o da ayrı Ama kendimi değiştirdim de İdrak. Örnekler vereyim; tavizsiz olduğum konulardan biri sakarlığın tekrarıdır ki yanlışlıkla tabak düşürüp kırmam bile nadirdir. Bunu törpüledim. "Kazara oldu, unuttum, dalmışım, yanlışlıkla oldu"ların tekrar tekrar ve tekrarını ciddiyim umursamadım. "Kendin gibi olmasını bekleyemezsin" dedim, sene sene törpüledim bu sert-kuralcıl huyumu. Kabullendim, "Bir insan nasıl bu kadar gürültü altında-bu kadar sarsmaya daha tamamen kendine gelip uyanamaz"ları... Kendimde çok önyargı da kırdım, bazı cümleler vardır karşımda onu kullanan birini gördüğümde kestirip atarım bunu aştım. Sıfır sinir-sıfır yargılama, full anlamaya çalışma mode on. Dilimin en sivri hallerini de törpüledim, ağlatırım ya adamı karşımda İdrak, zaafından yakalar delirtirim, bunu törpüledim; "Senin sinirin, bir başkasını acıtacak kadar haklı değil" diye diye.. Neleri değiştirdim-geliştirdim. Hele çocuktan sonra çok farklı şekillerde kendimi değiştirdim çoğu şeye müsamaha gösterdim. Ben aksine ağır fedakarım ve bunun haberi dahi olmaz kimsece. Kimse, o an neyden vazgeçip orada olduğumu bilmez, üzerini örterim "Benim için bunu yapıyor" bile dedirtmem. Bu hep böyleydi ve değişmedi. Beni yorsa da insan olduğumu hissettiren bir yön olarak bende gizli kalacak daima. Aptala bile yatarım yeri gelir :) Haksızsam köpek gibi özür de dilerim bak, öyle dik huyum yok, özrümü dilerim, haklısın ben bunu düşünemedim. Düşünebilecek olmama rağmen es geçtim, haklısın, bencilce davrandım vb. derim de. Çift taraflı bıçak gibiyim, kendimi de keserim yani, yeter ki adil olsun. Ama sonuç; adamın evlendiği halinin tam tersi bir hale gelip orada çakılı kalması ve zerre yerinden oynamaması oldu. Bu bana reva mıydı?

Gerçekten çok sinir bozucu bir koca:/// Çocuğun ona bırak pazar gününden, pazartesi itibariyle annen baksın, akşamları iş çıkışı yine babası baksın. Sen de kaç git gangsta, walla git. Ne bekleyip duruyorsun adamın sana uyum sağlamasını. Zamanla uyumsuz, gıcık bir tip olmuş çıkmış. Uzun vadede kadına psikolojik, fiziki her anlamda zarar böyle kocalar. Bir arkadaş yazmış, bekar anne gibi takıl, yok say..

Aslında.. Vakti zamanında yaşamış olduğum şeyler gözümde canlandı okudukça. Benzer yönlerimiz var kendi yapımla ve de zamanında bitirmiş olduğum evliliğimin ''kusursuz'' görünen kusurlu yanlarıyla. Yaptığın fedakarlıkları biliyorsun ya hani insanlar herşey, detaylı bilemiyorlar tabi ''Ee sorun dediğin şeye bak allasen dert görmemişsin'' diyen çok oluyor. Bu bile fena halde can sıkıcı. İnsanın ayarlarını bozuyor bir noktadan sonra gelişen, birbirini takip eden olaylar inadına delirtmek için uğraşıyor sanki.. Yaşamış olduğun çoğu şeyi yaşadım. İhanet, şiddet, hakaret yoktu belki ama olan çok şey de yoktu. Yalnızlaştım. Zaman zaman o olmadan da gezerim o olmadan da başarabilirim o yoksa ben varım o yapamıyorsa ben yaparım diye diye.. Ben kısa sürede delirenlerden oldum. Şimdi düşünüyorum acaba salağa yatsam ne olurdu? Mutlu olamazdım ki ben ben olmaktan çıkardım. Başkasının hayatını yaşıyor olmak gibi. Nihayet 2 sene sonrasında koptuk kendisiyle bitti. Çocuk olsaydı bu bitişin olmayacağını biliyordum. Bir bebeğim olmadı o yüzden. Ve ona eski eşim dahi erken tüylerim ürperiyor. O benim annelik duygularımı çaldı. Ve biliyor musun deliler gibi anne olmanın özlemi bana hala evlilik adına adımlar attırıyor yaşamış olduğum onca şeye rağmen.. İnsanlar, ''kendi kendine mutlu olabilirsin yeaa'' hikayelerine inanmış gibi yapıyor ve ben de yapıyorum aslında. Mutlu da oluyorum aslında çoğu zaman. Kendimi işime veriyorum aileme arkadaşlarıma. Ama bir bebek gördüğümde paramparça oluyorum.. Öyle bir babaya sahip bir evlat olmak istemezdim mesela. Ona da doğmamış çocuğuma, bu kötülüğü yapamazdım. Bu bana ondan kalan en büyük ceza, enkaz, en büyük acı oldu.. Konunu sabote ediyor olabilirim kusura bakma bunun için olur mu? Diyeceğim şu ki insanlar hayatlarında hep keşke diyor diyecek de. Şuan yine bir beraberlik içindeyim. Ama beynimi kurtlar kemiriyor. Yine aynısı olursa? Ona diyorum ki ''Ne olur ilerde ne yapacaksan şimdi yap ilerde nasıl olacaksan öyle ol! '' Oluyor da sağolsun ama yine oluru yok.. :) Bişeyler eksik. Tamamlanamayanlar çok.. Biz gibi düşünen kadınların en büyük sorunu anlaşılamamak. Anlaşılmak için çok çaba sarfetmek istemiyor olmamız. Hoş sarfetsen de filmin sonu yine aynı. Bu sebeple tükenmişlikler yaşıyorum buhranlar bunalımlar.. Kendime yaşamak için sebepler arıyorum bazen buluyorum bazen yine düşüyorum bu bk çukurunun içine! Demek istediğim şu ki Gangsta inan daha iyisi yok olmayacak da. Debelenişler, çırpınışlar bitmeyecek. Erkek olarak klonlanamadığımız sürece! Evladınız için sabırlar biriktire biriktire tünelin o ışıklı yoluna ulaşacaksınız. Başka türlü düşündükçe o tünel hiç bitmez. İşyerinden apar topar beynimde milyonlarca fişek aynı anda hareket ederken yazdım :) parağraf, anlatım bozukluğu, noktalama işaretleri hak getire! Nedendir bilmiyorum yazmak geldi içimden. :) HAYAT bir enstantane.. Belleğe güzel kareler sığdırabilmek dileğiyle..

Tum yorumlari okuyacagim. Zira bende de var bu modelden. Surada durayim :)

Bir de bu devamlı surette yapılan uyarılar kesinlikle ters tepiyo. Eşim dolap hakkında sürekli uyarır beni ya da sakarlığım konusunda. O uyardıkça benim elim ayağıma karışır daha da sakarlık yaparım. Bilinaçaltımda bi yerlerde de nasılsa takip eden biri var diye düşünüyor olacağım ki bin kere söylenmesine rağmen unuttuğum bir sürü şey var. Ama bu size değer vermediğini saygı duymadığını sevmediğini asla göstermez. Yokuspokus

Yüzümde ağlamakla gülmek arası bir ifade :) Anladın sen onu..

37 olacagim yakinda kismetse:) Sen? Ee tabii karsidaki elin oglu bana gore bi yerde:)) ama evlat oyle degilki:) tabii Allah hayirli evlat versin

Bi derdim de bu ya zaten Grill, sigara içmiş, sandalyeyi balkonun ucunda unutmuş. Evi yıktım ya, yıktım evi başına "Çocuk elden gidince de dersin unutmuştum diye, unutamazsııın, söz konusu çocuğunsa unutamazsın! Beni unuttuğun yetmiyor buna mı geldi sıra?!" diye ay bildiğin delirmiştim o gün; 22 aylık ya çocuk, sandalye bırakılır mı açık balkon kapısı ile son kat? Bu da ne oldu tabi, sürekli kontrol, totosunu topla, 23712 kere söyle ama yine de güveneme, git bak kontrol et. Gitti bi kere o güven, her balkona çıkışından sonra otomatik olarak sandalye kontrol etmeye gidiyorum. Bu tatile ihtiyacım vardı gerçekten... Şu hale bak, bi de burdan darbe yiyorum.

@Mune konumu şimdilik kapatabilir misin? Birkaç gelişme oldu, sonra ekleyeceğim. Yorumlayan herkese teşekkür ederim.

Şahane fikir. Kaç kaç kaç. Ya ben sizin sonunuzu çok merak ediyorum ne yalan söyleyeyim. Böyle ufak tefek şeyler hep ama sürekliliği çok yorucu. Bir de eşin uyarınca düzelip sonra aynı oluyor, bir umut görüp sürekli hayal kırıklığı da zor. Onun değişme ihtimali pek yok, sen kabullenip vazgeçeceksin gibi geliyor...

Evet can sıkıcı Şuanlik sadece beni etkiliyor. Ama iki kisi karar alınca haklısınız diger taraf icin cok kotu.

Öyle evet. . push ; Yokuspokus

Cocuk varsa tabiiki gorusulecek. Bunun aksi sacma olurdu. O zaman duygusal olarak hala birbirinize bos degilsiniz? Duygu varsa guzel.. sadece duyguylada karin doymuyo tabii:)

Yemek konusunu abarttığınızı düşündüm. Ben hamileyken gebelik şekerinden ötürü aylarca diyet yaptım. Eşim oturur herşeyi yerdi. Hiç bu kadar mesele etmedim. Bazen kızdığım oluyordu tabi ama bu kadar büyütmedim. Bence sizin zaten doluluğunuz var. Ondan ötürü batıyor. Diğer konuda haklısınız bence. Kabız diyorum ben böylelerine :)) bir türlü harekete geçemiyor. Sabrınız yeter mi bilmiyorum ama misilleme yapın bence. Size neler hissettirdiğini öğrenmeli. Yokuspokus

Hala adamın hazırlanmasını bekliyorum mesela şu an. Bekle Gangsta işin ne. Bekle. 1Sen

Saglikli bir bencillik lazim sana gangsta. Lafta öyle varmis gibi gozukuyor ama icraatta yok gibi. Mesela o keki hak etmemis. Sana kotuluk edene iyilik etme. Ister esin ister ailenden biri olsun. Sinirlarini cek bundan sonra. Bu demek degil, sevme veya kotu ol vs Sadece insan iliskilerinde sinir koymak mecburi bence. Herkes nefs sahibi sonucta. Esine sonsuz fedakarlik yapma artik. Cunki onun bunun uzerine yatma ve kullanma rahat olma kapasitesi var. Boyle kucuk seyler dahi olsa kek gibi hep cizgini cek. Seni cips veya dolaba bak gibi seylerle sinir etmek mi istiyor. Not my problem not my circus diye bön bön suratina bak ve baska birseylere odaklan. Bi sorsun sorgulasin ne oldu diye simdi bu kadina. Önüne sunma hazir cevaplari. Beynini calistirsin kendisi dusunsun hatalarini. Adam zaten kisisel gelisimini tamamlama yolunda olsaydi boyle seyler yasatmazdi sana.

Ayyy valla zaten doluyum bende.. yazip durmayin su kocalari.. sanki benimki cok normalde sana akil vereyim. bana kim akil versin acaba.. siz yaziyorsunuz ben patliyorum burda.. git kiz birakta git.. gorsun rahatligi pasam..

Hepsini bir araya getirip kapıyı üzerlerine kilitleyip KKca kızlar tatiline çıkalım.

Yokuspokus benim oğlanı biliyorsun az çok. Bugün artık ufak çaplı bir cinnet geçirdim. İnanılmaz yorgunum, dün sinir stres mideme vurdu geceyi acilde geçirdim. Akşam eşim geldi. Çok yorulmuş o da ış yerinde. Tamam olabilir. Çocukla bir saat vakit geçirdi "annesi oğlan artık sende ben bitik vaziyetteyim" dedi. Hak verdim ve "bak zaten çok zor uykuya dalıyor. Lütfen uyuturken odaya dalıp bir öpeyim deme. Şimdi öp ve gelme" dedim. Bu uyarıyı evvelden kırk kere de yapsam odaya geldi ve çocuğun uykusu açıldı. Az önce uyarmama rağmen odaya gelip "oğluuum" diye öpmeye başladı. Bugün benim için zaten çok berbat bir gündü. Günümün yarısı ağlayarak geçti ve bir yakınımın daha kanser haberini aldım. Başladım ağlamaya. Defol odadan dedim sadece. Konu senin konun ve ben kendimden bahsettim. Çünkü ben artık sadece ağlıyorum. Değiştirmeye çalışmıyorum, söylenmiyorum. Bağırmıyorum. Uğraşma gangsta. Bak çok samimi söylüyorum yorma kendini. Asla değişmeyecek. Sen planlı, dakik olmaya devam edeceksin o da ağır ve rahat olacak. Çocuğunu büyütür büyütmez iş hayatına geri dön ve ilgilenme kendisiyle. Benim planım bu en azından. Bırak kendi sefil hayatında sıkıntıdan patlasın Bir de en önemlisi, karakter farklılığı falan değil mesele. Ben artık bunu anladım. Bu adamlar bizi önemsemiyor. Ne hissettiğimizi, ne düşündüğümüzü, ne kadar yıprandığımızı önemsemiyorlar. Evet başarabilirsen boşanma tadında uzun bir ayrı kalış onu bir nebze kendine getirebilir. Ben yapamıyorum, yapabilseydim eminim işe yarardı. Dene bunu olur mu.

Ben de. :/

Rahatsan demek ki kk birinci noteri kinayeye zeka barajı konsun istiyorum ben

Ben annemlerde, o bizim evde.

Gözümün önünde canlanıyor eşinin o halleri :) bir an boş anına denk gelirde çeker gidersin tırsısında şu an, eh be adam neden zamanında kendin göremedin dedirtecek cinsten, sana zaman ayırabilecekken, tatile rahatça çıkabilecekken nasılsa Gangsta beni idare eder demiş demek ki, oldurabiliyorlar aslında da ama işte sırtlarını da dayıyıveriyorlar eşlerin hoşgörüsüne. Madem planladı bir anda boş zaman bulunuverdi gidersin tatile, hala kızgınsan bile kendin için gitmen lazım, ki zaten gidecektin, tatilde eşinin durumuna göre hareket edersin, umarım tatilin iyi geçer, dönüşte merakla bekliyor olacağız seni.

Yazını okurken gözümde sırtında 100 kiloluk bir torbayı taşımaya çalışan bir kadın belirdi. Böyle ite kaka yaşamak zor tabi. Git biraz nefes al.

Sonuna doğru okumayi bıraktım. Ama genelinden belli oluyor. Siz sorumluluk sahibisiniz oda rahat bie insan. Birsey yapılacaksa siz hemen olsun istiyorsunuz esiniz genelde böyle erteliyor mu? Bende esiniz gibiyim de. Isden baska diger konuları erteliyorum artık. Ne yapilacak kisminada yorumum yok. Bunlarda biraz kisilik degilmi degisir mi ki, ben sanmıyorum pek. Ha benim erteleme sebebimden biride canim sıkkın bu aralar. Öyle birsey olabilir mi ki?

Eşinizle ilişkinizde sanki anne oğul gibisiniz. Okuyunca bana öyle geliyor. Çevremde ne kadar baskın çenesiyle eşini susturan kadın gördüysem hep bu haldeler. Her şeyi kendileri halletmek zorunda. Adamlar pısmış roller değişmiş. Sizin kocanızın da hanımcılık işine geliyor heralde. Yokuspokus

Sordun ya kac yasindasin kac yillik evlisin cocuk var mi buyukler mi Neyse sikinti degil. Parmagim asinmadi ya

Senin su kocayi soyle bi sarsmak istiyorum Yada getir bana benimkiyle kafalrini tokusturalim Bende cok gerginim bu aralar benimkine karsi, kafasini duvarlara surtup ates cikarasim var

Eşiniz fazla rahat ve siz de programlisiniz. Huylarinizi degistirip ortada bulusmaniz lazım. Bu şekilde devam ederseniz tikenirsiniz. Eşiniz olayın ciddiyetinin farkında bile değil. Siz O' nu ekmeye başlayın diyeceğim anlasin yaptığını da işiniz mühim. Ailenizin evi yakinsa programiniz olduğu gün O' nu ekip ailenize ya da başka yere gidin bi kere. Sen bana bunu hep yapiyorsun anladın mı şimdi nasıl hissettiğimi deyin. Sağlıklı beslenmede başarılar. Sizin O' nun sabote girisimlerine tepkiniz hoşuna gidiyor. Hiç takmayin yok sayın bozulur yapmaz bi daha. Ben darlandim burda Allah sabır versin.

Valla konunu okurken aynisini dusunmustum gangsta O kadar cok yalniz bir tatile ihtiyacim var ki, cidden kacip gidesim var, pek bi daraldim bende son gunlerde

Siz gidin bence... Paşa da çok isterse işyerini koluna takar peşinizden gelir.

Yaz buralara, ben okuyorum. Hak da veriyorum sana. Eşine de iyi yaptın, biraz da o ağlasın. Bazen gerekiyor.

Bu bi birikim, son iki yılda daha sık hale gelen. Bir ay ayrı kalmada ciddi kararlıyım-dım diyeyim; çünkü bana zamk gibi yapışmış durumda şu an eşim. Kesinlikle gitmiyor yanımdan. Mecburen anneme bahsettim; haliyle öyle de böyle de ben eşimi bizim evde bırakıp yanına gidince anlayacak; önden konuştum biraz. Önce bi azarı yedim "Niye paylaşmıyorsun benle, kardeşinle, bize bari bunu yapma" diyerek baya. Her türlü kararında arkandayız, ama X inan seni çok seviyor diyerek bi konuşmaya girdi, sen de onu seviyorsun ama bir türlü düzene giremediniz, kimi evlilikler 5-6 yılda oturur filan; klasik bir anne konuşması. Şimdi baş başa gidin, dönüşte kendini bir daha tart, öfkeliyken böyle kararlar verilmez; iyice soğutmayın birbirinizi kendinizden filan dedi. Açıkçası ikna olmadım, yalnız başıma gideceğim dedim. Ben seni biliyorum, tek başına gider, bir hafta otel odasında ağlar gelirsin; yapma, zehir olmasın; birlikte gidin, istersen somurt, istersen tersle ama yanında olsun eşin dedi. Eşim de ne hikmetse, o yoğunluk var yoğunluk dediği işinden tek araması ile bir haftayı boşa çıkarıverdi. Buna da ayrı bir sinir oldum. Demek oluyormuş-oldurulabiliyormuş, oradan da nasıl ciddiye alınmadığımı görmüş oldum. Benzini fullemiş, arabayı yıkatmış çekmiş, eşyalarımızı ayırmış; "Hadi bavulumuzu hazırlayalım" der dibimde gezer. Yarın yola düşeceğiz... Tatil dönüşü ne olacak, tatilde nasıl olur, iyi mi ediyorum kötü mü bilmiyorum. "Ben de geleceğim" dediğinde, "Ben de gitmiyorum, şimdi de hiçbir yere gitmiyorum işte buyur!" diye daha farklı bir yöne kırıp yokuşa devam mı etmeliydim, bilmiyorum. Kendimi zerre cezalandırmak istemedim, bir ay öncesinden her şeyi ayarlamaya çalıştığım, ihtiyacım olan tatilime kıyamadım. Adamı da mümkün değil yine bir öfke patlamasız kendimden uzaklaştıramıyorum, istediğini yap ama bensiz gitme deyip koala gibi yapıştı.

Şu dolaba bakma cümlesini türkçeye çevirecek olursak : beni evire çevire döv diyor orda. Siz anlamadınız.

Konuştuk az önce, bir ay çıktı ağzımdan ya hadi hayırlısı, bir ay insana güzel koyar.

Duymadim:)))

ya öyle bir yazıyorsun ki tatlı tatlı ortada bir şey yokmuş hissi uyandırıyor:) yeme içme konusunda fazla tepki vermişsin gibi geldi. diğer konuda haklısın bütün günü yemiş resmen baştan söyle bari 6 da gelebilirim diye bende ona göre program yaparım belki. son olarak bırakıp gitme.

Aslında taviz vermedim Sufisentir; hep belli bir düzende gittim ve yer yer uyum gösterdim sadece özel alanına, keyfine saygı-evliliğin gereği tarzı. Ama şuna tam olarak katılıyorum ki evet, sanırım böyle bir güveni var: İki delirir bağırır bi isyana bağlar ama nasıl olsa bişi olmuyo. Durum bu. Bir şey lazım ama ne lazım? Ara vermek mi lazım, bu akşam ciddi bi "Uzak duralım bir müddet" konuşması mı yapmalıyım tavizsiz, yine bi delirmeli ve bu kez toparlamadan yakıp yıkmalı mıyım, ne olmalı? Çok tavır koydum, farklı ne tavrı koyacağım? İşin berbat yanı, huylarımı bildiği halde, uyardığım halde, kendisine kendimle ilgili "Bak böyle yapabilirsin" deyip yöntem gösterdiğim halde ısrarla aynı noktaya bizi getirebilmesi. Düzelt-boz-düzelt-boz hep böyle bir dalgalanma hali. İkimizin bir aradaki ilişkisine bir isim verecek olsak kesinlikle "Uyumsuzluk nedir?" sorusunun tek kelimelik cevabı olurdu "Budur" diye. Güzellikle de söyledim, bağırarak da söyledim, delirerek de söyledim, terapiye gittiğimizde doktor eşliğinde de söyledim, yazarak da söyleyim, küserek de söyledim, umursamayıp da söyledim, bazen söylemedim... Ne kalıyor geriye ki? Ciddi bir ara verme, boşanmadan boşanmayı yaşatma gibi bir şey kalıyor galiba. Yokuspokus

Evet, o planlı-dakik-hızlı- kadınının önünde olan erkeklere imreniyorum ve örnek gibi gösteriyorum da biliyor musun? Belki kalbinde bir yeri kırmam gerekiyordur silkelenip eski haline dönmesi-kendine gelmesi için diye. Yok ya, ufacık bile koymuyor adama. Çocuğu kendine gelsin çalışsın diye komşunun çalışkan çocuğunu örnek gösteren ergen annenin dramı gibi kalıyorum. Adamın anası mı oldum başına hakikaten ne oldum ben ya :/ S su-doku sen

Hmm. Durduğunuz yerden bakınca siz de haklısınız. Sinir bozucu olmuş. Zaten ona karşı tahammülünüzü tüketmiş anladığım kadarıyla. Önceki mesajda dediğim gibi misilleme yapabilirsiniz. Benim eşim de yavaş ve kafası dağınıktır mesela ve ben de dikkatli ve hızlıyımdır. Bazen oldukça zorlanıyor ve geriliyorum. Ama bir zaman sonra şunu fark ettim. O benim pratikliğime o kadar alışmış ki sırtını yaslamış bana. Nasılsa ben bir şekilde çekip çeviriyorum. Onun birşey halledilecek mi diye bir kaygıyı bu evlilikte hiç yaşamadığını gördüm. Ve azmettim. Ona aynısını yaşattım. Hislerimi anlamasını amaçlamıştım. Tamamen düzeldi diyemem tabi ama faydası olmadı da değil. Ayrı kalmak ise bir başla alternatif tabi. Ama bana daha geçici bir çözüm gibi geliyor. Sadece nefes alırsınız siz ama çözüm odaklı değil.

Hayatimda en nefret ettigim sey agir kanli insanlardir ve malesef esimde oyle. bi yere gidecegiz mesela son dakikaya kadar kesin bisey soylemez son anda yok bugun gitmeyelim yarin gidelim der. ben kizip bagirinca herseyi abartma her dedigin hep olmaz diyip bide beni sucluyor. neymis ben surekli hep planli yasiyormusum. esimin istedigi hayat ne zaman aklina eserse aniden yapalim herseyi. ahh bu gicik erkekler

Valla anlamadim ama cok feciyim, cok sinirliyim adama karsi, offf ben sicaklardan diyodum ama ay ile de alakali olabilir Bilemedim

Sonuna kadar katılıyorum. Eşler karısına acımazken, az gözü dolsa biz neden acıyoruz ki? Bazen acıtsa da sonuna kadar kararlı davranmak lazım, herkesin iyiliği için.

Hanımcılığın da levelleri vardır belki olamaz mı? :) Sinik değildir de sizin yanınızda daha pasif kalıyodur diyelim. Sadece sizde değil etrafımdan gördüklerim bunlar. Kadın çok baskın olunca eşlere bi gevşeme geliyor roller değişiyor. Kadınlar önce mutlu oluyor sözüm geçiyor diye sonra şikayetçi. Eşinizin jestlerini yardımlarını kabul edin sonrası zaten alışkanlık haline geliyo onlar için. Hiç şikayetçi olduğunu da görmedim ben eşimin içinden gelerek yapar tatil, gezme planlarını, bana güç gerektirecek her türlü yardımı. Yani insallah öyledir gelmese şikayet ederdi heralde :))

Gangsta yazacaksan zaten kapattırma, 5 dakika önce gördüm gece ki kapatma talebini, tam kapadım bir baktım bugün mesaj yazmışsın, beni de dengesiz etmeyin gangstaaaa

Off poffff yazdım yazdım sildim. Senin ilacın olsa kendine sürersin dedim. Çözüm bulan olursa bu mıy mıy eşlere yazısın bizde nasiplenelim. En iyisi şuraya ilişeyim ben Yokuspokus

bendede var bir benzeri uyuşuk lap göt bir adam, herşey son dakika planlanır.. bende tam tersi planlı yaşamayı severim.. yalnız ben şunu anlamadım nede çocuğu bırakıyorsunuz yani tamam bizde çocuksuz tatile gidiyoruz arada çocuklu da gidiyoruz falanda adama kızmışınız belli alın çocuğunuzu da birlikte takılın ben çocuğumla takılmayı çok seviyorum yalnız sadece ikimiz.. ama bence siz adama karşı dolmuşunuz, çocuk zaten ayrı bir meşguliyet kafa dinlemeye ihtiyacınız var gibi o nedenle yaptığınız plana eşiniz eşlik etmez ise zaten kadın çocuğunuza bakacakmış alın annenizi ve çocuğunuzu eşiniz olmadan güzelce bir tatil yapın hem paranız boşa gitmesin yanlış anlamadı isem plan yapılmış hem biraz eşiniz yalnız kalsın, hemde siz kafanızı dağıtın..

Sürekli gıcıklık edip olan bozması çok sinir bozucu. Tam islak tuvalet terliği ile vurmalik. Bana da bu aralar geliyorlar ama nereden geliyorlar bilmiyorum. Her şeyden bunaldım. Eşim hiç ben demesem kalk kız çıkıp biraz gezelim demez. Hiç yani. Ben soracağım ben diyeceğim illa ki. Bu da çok sıkıcı. Bir süredir tek dışarı eğlencemiz haftalık market alışverişi yapmak. Oğlumla kanka olduk onunla park park gezmesek dışarı cikasim yok. Tek başıma gezmeyi hiç sevmem. Ondan da sıkılıyorum. Ben de mi konu acsam ne yapsam. çocuklu hayat beni bunaltti galiba. Evet sıkıntı bu. Ev hayatı bana göre değil. Bir yıl çalışmadım evdeydim her şey üstüme üstüme geliyor. İdeal bir ev hanımı da değilim ev işini de sevmiyorum. Oeff kendimden de bıktım şu an

İlk paragraflarda güldüm ama sonra içim bayıldı sürekli dürtülmesi gereken eş, ömür törpüsü uyuz adam.

Ya sanki bir şeyler yapmanızdan rahatsızlık duyuyor gibi, özgüven eksikliği mi var? Hani çiftlerden biri kilo alır diğeri kilo verince vermesini istemez ya, onun gibi geldi bana. Bir de siz çok üzerine düştüğünüzde ya da fevrileştiğinizde erkeklerde gülüp üzerine gelme, takılma huyu oluşuyor. Eğleniyor gibi yani... Bence fevrileşmeden net adımlar atın. Eve getirdiği şeyleri de inatla yemeyin, siz tepki vermeyince takılmayı bırakacaktır.

Gansta bu senin esinin karakteri. Adam tembel, ya da sevdigi seyler ve oncelikleri seninkinden farkli. Ve degismez de. Asla degismez. Ne yaparsan yap. Sadece ara sira ayrilik korkusuyla duzelir gibi davranir hepsi bu. Birbiriniz icin karakter olarak hic uygun degilsiniz. "Bu adami seviyorum, ayrilamam" dersen, adami boyle kabul edeceksin. Yoksa da geriye tek care kaliyor o da ayrilmak. Ikiniz icin de en hayirlisi bu olur.

Valla "Gideceğim" dedim adama. Gitmeyeceksin dedi. "Senden izin alan yok, haber veriyorum sadece basıp gidince -Aa gitmiş ya- diye gt gibi kalma diye diyorum onu da" dedim, adam ses edemedi ya hadi bakalım. Bi başıma ayarlarım ben, gelen peşimden gelir gelmeyenin keyfi bilir artık, sana da uğrarım bi dertleşiriz şöyle oh be.

Bi gun bosanmak istiyomusun?

Evet, yazdıklarınızdan ben öyle anladım. Loreth

Başka her şeyi bırakayım yığayım desem bile küçük çocuk - çocuklu ev söz konusu olunca o gamsızlığa erişmem mümkün olmuyor işte. Onu anlatmak istedim esasen yukarıda. Yani bırak, onun yaptığının aynısını ona yap-yaşat dedin ya; çocuk olmasa dibine kadar, ama çocukla o da bir yere kadar oluyor maalesef. Yoksa mesela benim resim eşyalarımı bi ortalıkta bıraktıydı öyle dağıtıp bakacağım diye, sonra da toplarım ya deyip toplamayı unutmuştu, kağıtlarım filan bükülmüş hep, "Düzeltirim, bak düzeldi yeaa" demişti. Ona misilleme, suratına baka baka arabanın içinde sigara yakıp kül silkeledim yere koltuğa ve "Temizleriz yeaa" dedim kudurdu. "Nasıl hissettiriyormuş önemsediğin şeye önem verilmemesi" demiştim. Ama her zaman olmuyor işte bu.

Sebebini bilmiyorum ama dislerim de agriyor. doktora sordum bisey yok dedi. bu arada ben buraya yazdiktan sonra bide baktim ozel gune girmisim ve ne bi agri ne bi sanci. totem yaptim belki buraya yazdim diye agrilar utandi da bu sefer es gectiler beni Yokuspokus

Ofh... Tek kişilik hayat forever yani. Ya rahat olamasın ya, benim kudurduğum gibi niye kudurmuyor; niye dertlenmiyor bu adam? Niye rahatsız olmuyor, niye "Bizde bir şeyler yolunda gitmiyor ve son bir senedir sürekli dalgalanıyoruz, ne oluyor bize?" diyemiyor bu nedir ya, bu ne çeşit bi eq yoksunluğudur ya?

Eşim de aynı ya. Üç çocuk oldu hala aynı. Mesela; bıçağı tezgah kenarına bırakma, çocuklar alır, derim 5 senedir. On kez bıçak kullansa en az yarısında tezgah kenarına bırakır. Pencereyi asla açık bırakmam çünkü kızlar hemen sandalyeye çıkıyor. Hava almak için camı açar, en az yarısında camı kapatmayı unutur. Allah korusun, çocuklar zarar görünce mi ihmalkarlığı bırakacaksın diyorum, susuyor sadece. Sanırım babalar anneler kadar ince düşünmüyor.

"Sadistsin" demişliğim var kendisine çünkü insanı sinirlendirerek-canını sıkarak-moralini bozarak sevme gibi huyları var, bunun manası da "Ben keyif alıyorum, senin nasıl sevilmek istediğin umurumda değil, ben böyle severim eğlenirim sen kudurabilirsin sorun değil" demek oluyor. Sadizme cuk oturan bir şey yani ve genellikle bana karşı böyle. Sorun şu ki ben mazoşist değilim yoluveririm. Bi gün de böyle olacak gibi ya, öff.. İçim sıkıldı.

Sizi o kadar iyi anlıyorum ki. Ben eğer bir iş varsa hemen yapılsın isterim eşim keyfi gelecekte ancak öyle. 24 saat bir koltukta uzanabilir. Dışarı çıkacak oluruz üç saat sonra keyfi yeter. O da zaten saat geç olur koştur koştur hallederiz. Sabah bir iş için evden çıktım. Çocuk uyanmış eşim uyumuş haberi dahi olmamış. Üç yaşında ki çocuk buzdolabından kavun almış kaşık almış onu yemiş. Yani çocuk bile emanet edemem. Lafa gelince de dikkatli babadır. Erkeklerin çoğu böyle galiba. Ne yaparsan yap değişmiyorlar. Böyle pratik programlı erkeklere imreniyorum resmen. Bir zaman sonra senin de kalkıp hiç birşey yapasın gelmiyor. Her şeyi iş olarak görmeye başlıyorsun. Umarım siz o aşamaya gelmeden toparlarsınız.

16 yillik evliyim bir kizim var 9 yasinda, evet aynen olmadi geri donduk. O halde gorusmeye devam ettik e baktik zaten gorusuyoruz. E hadi birleselim dedik o zaman.

Amin; evet öyle. Gelse bi dert olacak, gelmese bi dert olacak; iyice bi dengesiz hale girdim. Biz de 5 seneliğiz ve adım adım delirme halimiz mevcut. Niye böyle oluyor ya? Kadın-erkek farkı böyle bir şey desem, o da değil. Niye bu huzursuz haller? Eq olarak bizden düşük canlılar zaten erkekler tamam da bu kadar olmamalı ya. Bi de niye delirmemiz lazım bi? :/ Delirinmeden ilişki yaşanmıyor mu? Aklımda deli sorular. Yokuspokus

Est. zaten konuyla ilgili; dertleşiyoruz. :)

Tatil dönüşüne kaldı.. Yukarıda yazdım hemen. Yokuspokus

eşiniz değil de 14 yaşında ergen erkek kardeşiniz sanki. adam sizi takmıyor, sallamıyor.

Ama öyle değil, mesela onun ne yediğini dert eden bir insan kalkıp eşinin canı çekmiş diye yemeyeceği halde özene bezene kek hazırlamaz. Ya da "Bu eve kesinlikle abur cubur sokmuyorsun, yemeyeceksin!" diye kural koyar. Ama sağlıklı yaşama başlayacağım dediğimde içinde enn sevdiğim abur cuburla çıka gelen biri. Bunu umursamayınca diğer gün dolabı cips doldurup "O dolaba bakma" diye orayı işaret eden biri. Bu ne demek? Hadi ilki eşek şakası, ikincisi? İkincisi "Seni ciddiye almıyorum ve hadi beni eğlendir" demek. Bir çeşit küfür yani. Daha açıklayıcı oldum mu? Yokuspokus

Mesela bak esim saglikli beslenmek istiyo son gunlerde.. ben ne yaptim? Gunduzden cocuklari parka goturmeden mis gibi taze fasulye yaptim o da yesin diye. O ne yapti? Yemedi:)) yemek yapmasam suclu hissederim kendimi.. yapinca yemiyo. Delirtiyo beni boyle.. Yokuspokus kusura bakma konunu sabote ediyoruz bizde idare et bi zahmet:)) laf lafi aciyo:)

Ben tipik turk erkeklerinin ozellikle cocuktan sonra nasilsa beni birakamaz dusuncesinde olduklarini dusunuyorum. Ha haksizlar mi? Bence haklilarda.. cocuk olmasa bi cok olayda belki ardina bakmadan gidersin.. bicak kemige dayanincada cocugu filanda gormez gozun o ayri

Bunun nesine ne kadar alışılır Allah aşkına Geodal? Ortada buluşmak gerekmiyor mu? Dizilerine dokunmuyorum, haftanın her gününü ayrı ayrı diziyle doldurdu. Arabayla ilgili kararlarına hiçbir şekilde karışmıyorum, her yerini söktü elden geçirdi ya, durduk yere ne para harcayıp duruyorsun demedim, hobisi. Uykusu deli gibi ağır, benim de uyku tilki uykusu, buna alıştım mesela adamın elinde mi dedim. Saat çalar zaten ben fırlarım. Sabah 3-4 kere kalk yataktan, uyan hadi canım, hadi günaydığğn vb. kolundan tutar çekerim. Bunlara alışılıyor da, hassasiyetle altını çizdiğim, öncesinden uyardığm laflarımın totoya dinlenmesine nasıl alışacağım? Önceki

Inan hiç bir şey degismiyor. Biz her yaz 2 ay ayriyiz. Ayriyken sensiz ev çok kötü. Duvarlar üstüme geliyor bidi bidi. Gidince yanına 1 hafta çok iyi. Sonra mal aynı mal. :/

Evet, bazen hissettiğim şey bu, ama her konuda değil; öyle full paşaya hizmetteki anne hali yok bizde. Yemeği pişirdimse, masayı kurar; çayı demledimse servis eder, çamaşırını oralardan buralardan toplamam tertipli düzenlidir. Çocuğunun bakımını da yapar, yıkar, giydirir, oynatır, ilgilenir, altını temizler. Ama o sandalyeyi gider balkonun ucunda unutur. Ama karısı sağlıklı besleneceğim deyince bi uğraşıp her yeri abur cubur doldurası olur, kek yeme isteği azar, tatil planı ucuna gelir işi çoğalıverir... Tezat değil mi? Bu yüzden kestirip atılmıyor ya. Bu yüzden arada bir yerde sürüncemede kalıyor ya evlilik. İşkolik, eve girer evin içinde de evkolik. Planla-itekle uysun plana, kendi de eğlenir ha coşar bayılır; ama hazırlama kısmı bende; itekleyeceğiz adamı, motive edivereceğiz, bir tutam keyfini bekleyeceğiz... Cinnete geliyorum zaten arada. Ama uzun zamandır "Seni takmıyorum" u denediğim için cinnet şeysine girmemek için tuttum kendimi. Yokuspokus

Kadın şok olacak gelir gelmez "Durun bi çocuklar, konuşalım, noldu size?" diye. 10 gündür yok, dönüşte de böyle gergin ortamın ortasına girince... Bilmiyorum, biraz bekleyip gideyim diyorum, o zaman yine bayram karışacak araya, regl tarihim girecek öncesinde, tarih tutmayacak tatile; kafam karıştı ya. Sırf gıcıklığına annem gelir gelmez "Hopp buyur torunun, ben kaçtım" deyip habersiz gidesim var. Hiç olmayacak böyle.

Güzeldir.. Sözleri müziği..

Yorumlarınızı okudum. Çocuğunuza anneniz bakacakmis. Bu eşinizle iyi hır fırsat. Orada dinlenir buzları eritirsiniz. Yalnız gitmeyin. Ya da gidecekseniz ben gidiyorum sen arkamdan gel deyin :)

Ne dolmuşum ya, daha yazasım dökesim var. Çevremdeki hiç kimseyle, hiçbir özelimi konuşmuyor, şikayet etmiyor olmamın buradaki çenesi düşük yansıması gibiyim. Böyle yazıp durasım var, birileri okusun görsün istiyorum. Bu siniri atmam lazım; dalga dalga sinirlenip duruyorum. Hiçbir şey yiyesim yok, geldi bi şeyler hazırlıyor ve ben pc başından kalkmak, yemeğine-sohbetine katılmak istemiyorum adamın. Endişelensin, baksın düşünsün, geç mi kaldım diye hayıflansın öyle kara kara; bu kez kolay olmayacağını anlasın. Böyle bi ton bi şeyler yazıp buradaki üyeliği de iptal ettirip uzun süre bi gidesim var; her yerden gidesim var. Alıştığım her şeyi terk edip ardıma dönmeyesim var yine bir zamanlar yaptığım gibi. Ama bu kez +1im. Çocuğum var, terk edilmez bir sorumluluğum, geçemeyeceğim bir sevgi. Ve kendimi oyaladığım-dinlendiğim yer burası. İnsan bu kadar yalnız bırakılır mı? Bu kadar tek başınalığa alıştırılır mı? Kendini bu kadar kapatır- kapatmak zorunda hisseder mi? Fi tarihinde bi konu açmıştım, bana dert olan şeyler küçümsenmişti o geldi aklıma. Mesela bu da küçümsenebilir "Kendi kendine büyütüyorsun, dert ediyorsun" denilebilir bir konu. Ama değil. Buzdağının görünen kısmı gibi düşünüp, noktam-virgülüm dahil bu hale, bu çöküş haline şimdi şu an neden geldiğimin yaşım kadar birikimi olduğunu düşünün sadece. Hiç kimseye doğru düzgün hiçbir şeyini 30 sene boyunca anlatmamış, içine atıp kapamış biri olarak son 3-4 yıldır güm pat çat ters laflarla ortaya çıkan bir sinir de cabası. Bir tutam herkesin yaşadığı şeyler, bir tutam 4-5 kişinin başına gelebilen şeylerle oluşan bilindik bir hayat gerçi. Neyse. Bunu bir konuda burada yazdım sanırım; kolun bacağın kopar hallerden geçersin, her tarafın kıyım kıyım olur. Ama bir gün gelirsin mutfak dolabının açık kapağına kafan vuruverir, oturur gücenme halinde ona ağlarsın. Benim durum bu özetle. Çünkü güceniyorum artık. Çok güceniyorum bazı şeylere. Durum bu yüzden böyle bi saçma duygusal gel gitler yumağı halinde, ondan bunu da açıklamak istedim sadece.

O kadar olmam merak etme Queen. Ama üzerine atlayıp bir miktar yırtabilirim ondan emin değilim.

Ha yok size değer vermesini söylemem benim bir varsayımım yani deger veriyordur elbet demek istedim. Yoksa evet verdiğiniz örneklerde öyle çok ta bir değer verdiğini belirtme gibi bir durum yok. Ama sevip sevmediği konusuna değinmediniz ben de seviyor demek ki diye düşündüm belki ben biraz fazla varsayımcılık etmiş olabilirim:) Evet anlattıklarınız sinir bozucu. Ama seviyorsanız ve değişeceğini düşünmüyorsanız takmamaya çalışın. Ha sevginiz azalıyorsa ve bu gidişle yok olacağını öngörüyorsanız evet bir müdehale gerek. Nesrin

Birkaç gün rahat etmek için ortalığı birbirine katarak ömür tüketmek istemiyorum. 5 yıllık evliyiz adım adım delirdim. O tatile giderseniz peşinize takılmasa umursamaz diye içinizi yiyeceksiniz , peşinize takılsa -ki bu daha beter- hazır tatile konacak kafa yormadan. İki türlü de size zarar. Allah kolaylık versin.

Niyetini sorguladımdı bir ara "Sadist misin? Sen sadistsin ya!" da dedim kendisine. İnsan biraz bi dikkat eder değil mi? Çok basit oysa isteklerim, basit ve en kolay hali-yöntemi ile tepside sunuyorum resmen, adam ona rağmen rahat. Konuşayım diyorum bu akşam. Annem geldi geziden; zaten annemlerdeyiz , çocuğu uyutup kendi evime basıp gideyim bi orada çekip konuşayım-konuşa konuşa patlayayım dökeyim saçayım bi daha. Gerçi bu kaçıncı konuşma olacak bilmiyorum, saymayı unutuyor insan bir noktadan sonra. J

Çok sabırlı gördüm

Ama eşiniz de kötü niyetli yapmıyor bir de bu açıdan bakın. Böyle böyle kendinizi ona karşı doldurursunuz. Ha hoslanmadigim şeylerde şaka yapılırken, sevdiğim insanlar bana takılırken benim de sabrım bir yere kadardır. Bir yerden sonra herkes patlar. Siz içinize atmissiniz, biriktirmissiniz şimdi de patlama noktasına gelmissiniz. Bir ara yakın bir arkadaşıma karşı öyle olmuştum. Her yaptığı batar olmuştu bana. Böyle durumlarda biraz uzaklaşmak en iyisi oluyor. Uzaklaşın gerekirse uzun bir süre, bir ay kadar mesela. Çocuğunuzu da alın tatile gidin imkanınız varsa. O sizi, siz onu özleyin. Belki döndüğünüzde bir şeyler düzelmiş olur.

Bunu yapacağım, çocuklu konular haricinde bırakacağım ipin ucunu. Safa da yatacağım. Yoruldum vallahi. Idrakyollariiltihabi 'nın dediği gibi de çocuk biraz daha kendini kurtarınca kendimi işe vuracağım; evde dura dura da ayriyeten delirdim biliyorum. Güvenlik konusunda çok paranoyaklaştım, her şeye yeteceğim derken hırpalandım, saçımın boyası geldi geçti umurumda olmadı ve dahi adamın da umurunda olmadı. Bi silkelenir kendimi toparlarım, yine bi bakmışım insanlıktan çıkmışım onun bunun peşinde, onu düşün bunu hallet, şunu ayarla derken... Kendi başı sıkışınca suçu bile sende bulurlar dedin ya, aklıma şey geldi. Bi mevzu vardı, unutturma bana ben unuturum diye belirtmişti kendisi. Zamanı geldi aklımda ama bilerek hatırlatmadım, bakalım hatırlayacak mı diye. Bir iki gün sonra hatırladı, halletti ve bana "Niye hatırlatmıyorsun?" diye bi gayri ihtiyari çıkışmıştı. "Unuttum! Ben de insanım ve unutabilirim değil mi?" deyip gülmüştüm, adam benim unutabileceğime ihtimal vermiyor ya böyle bir rahatlıkta olduğunu anlamıştım o sıra. Aslında olaylar farklı-yeni ama konu aynı şeyin etrafında dönen, aynılarından ibaret. Unutmadığın halde unutmuş gibi yapmaya çalışmak da yorucu... Ama böyle böyle alacaksa dersini, daha iyi oturacaksa kafasına bunu da yaparım. Değişme-düzelme ihtimalini çok düşük bir ümit olarak görüyorum hala istemsizce. Çünkü diyorum bu adam böyle değildi, hep böyle olsaydı tanıdım tanıyalı; o zaman zaten değişimden bahsetmek çok daha imkansız olurdu, ama sonradan sonraya böyle olduysa demek ben bu rahatlığı ona sağladım, geri çevirme işi de bende diyorum. Çok düşünüyorum, belki haddinden fazla, gereksizce. Kabullenemiyorum çünkü kendimde değiştirecek yerim kalmadı. Bunu da kabullenirsem komple benim karakter gidecek, ben apayrı, eşime göre düzenlenmiş, zorlayarak oldurulmuş yapay ve mutsuz bir şey olacağım. Bir arada olacaksak, anlayacak, burnu sürtüle sürtüle anlayacak deyip savaşıyorum.

Sonra kadın niye cinnet geçiriyor diyorlar aha bunun gibi koca kişileri yüzünden. Bende bu ara taktim kafayı hemde benzer şeyler yüzünden :)

Siz kendi evinizde o annesine kalsaydı bir nevi iyi olabilirdi. Ama bir ay o evde sessizliğe alışacak. Haberde alamayacaksiniz büyük ihtimal birbirinizden. Bilemedim bir ay uzun bir süre bence.