Haklısın kardeşim valla ben de yaşarken biraz bunalmadım değil

Bence sevgiliniz sorumluluk alacak olgunlukta değil. Ben sizin kadar anlayışlı ve anaç davranamazdım nitekim 15 yaşında değil. Öğrenim kredisini dahi sizin düşünmeniz çok saçma yanlış anlamayın. Ayrıca evlendiğinizde de bir anda sihirli değnek değmeyecek ve aynı evde olduğunuz için daha da gözünüze batacak bu davranışlar ve sorumsuzluklar. Birinin eşi değil annesi olmak istiyorsanız buyurun evlenin ama tersi zor gibi görünüyor anlattıklarınıza dayanarak.

Biz kadınlar bazen fazla rol üstleniyoruz. Annesi değilken annesi gibi davranma ya da başka bir şey. Bu da kimseye yaramıyor. Şimdiye kadar yarayana rastlamadım. Adam tabiki korkmaz kaybetmekten. Herkes kendi rolünde dursun. Son diyeceğim bu.

25 yaş hayatın çok başı.. iş hayatınında çok başı.. bence ani karar vermemelisin işsizlik özel sektörde olduğun sürece olacaktır. Önemli olan çalışmadan beklememesi. Yaşlarınız çok genç düzenli maaş geliri olduğunda konfor yakaladığında emin ol vazgeçmeyecek çalışmaktan. Sevginiz yeterliyse herşey geçer.. sen içindeki hislere göre hareket et bence. Özel sektörde 15 sene aynı yerde çalışan Türkiyede çok zor. Ama hepsi gelip geçici sen ben değil biz olduğu sürece hepsi geçecektir

Tereddüt ediyorsanız sakın evlenmeyin. Evlilik çocuk oyıncağı değil üstüne düşünülmeden, hallederiz yaa diyerek bodoslama dalınamaz. Ayrıca bence uzun bi ilişkiniz olduğu için ciddi düşünüyorsunuz yoksa kim böyle biriyle ciddi düşünür ki? Evliik çocuk eğlemek için yapılmaz.

Yaa alıntı yapmayı yeni öğrendim şu an Ben de tam olgun gibi hissedemiyorum haklısınız. Yani bilmiyorum erkeklerin hepsi de böyle gibi. Şu devirde kadınlar çok daha sorumluluk sahibi sanki. Aslında öğrenim kredisinden ziyade bedelli askerliğe gitsin istediğimiz için önce onu halledelim diye düşündük. Ki özel sektörde iş bulmak zor. Normal askerliğe gitse işinden olacak. Bu işi bulurken de çok uğraştım ve tekrardan aynı döngüyü yaşamak da istemiyorum. O yüzden kendim de ileride başım ağrımasın diye de düşündüm işin aslı

Ya ben de öyle düşündüm cidden. Tepki verince de tamam bütün gün kafede otururuz dedi. Bütün gün kafede oturmayı tercih ederdim işin aslı. Onunla gülüp eğlenmeyi özledim çünkü. Filme girecek 3 saatimiz bile çok değerliydi benim için. Benden sıkılabilirmiş gibi

Ben memurum ama atama için bu sene mecburen bekliyordum. O yüzden evdeydim

Merhabalar, Öncelikle forumu uzun süredir takip ediyordum ve bugün üyelik açıp ben de ilk konumu açmak istedim. Sizin bakış açılarınıza ve tavsiyeleriniz çok değerli benim için. Sevgilimle 25 yaşındayız ve 2 senedir birlikteyiz. 4 5 aya da ciddiyete bindirmek istiyoruz. Başlangıçta yan yana olan ilişkimiz bir süre sonra uzak mesafeye döndü maalesef ve uzunca bir süredir de buluşmadık. Sevgilim çok iyi, oldukça güvenilir de bir insandır. Yüz yüzeyken bana her anlamda çok da iyi hissettirirdi. Ama uzak mesafedeyken bir süredir yalnız kalmışım gibi hissediyorum. Ben onun hayatına oldukça vakıfım ama sanki ben kendi başımayım gibi. Ha bu hislerim ve aşağıda yazdığım her şey uzak mesafe kaynaklı ve uzun bir süredir bütün gün evde hiç sosyalleşmeden kaldığım için kendimi doldurmam kaynaklı da olabilir. Sevgilim oldukça donanımlı yabancı dili olan yurt dışına da gitmiş bir insan. Ailesinin yanlış tutumlarından dolayı özgüveni biraz eksik, tam olarak kendinin farkında değil bu konuda ama işsiz kalacak bir insan değil normal şartlarda. Ama baya bir süre işsizlikle ilgili sıkıntı çektik. İnanılmaz bir şekilde modu düşüyor, kendine acıyor. Ve bana yeterince çabalamıyor gibi hissettiriyor. İş başvurularını ben yaptım hep. Aslında kontrolcülüğü bırakıp başlangıçta 2 ay kadar hiç dokunmadım. Kendi başvurdu etti ve bir şey çıkmadı. Sonra farkettim ki yeterince yere başvurmamış yani sonradan kendinin de itiraf ettiği üzere. Aşırı bir çaba göremedim onda ben sadece kaygılanıyordu bolca. Sonra hem ona kıyamadığımdan hem de yani kendim de bıktığımdan hesaplarını aldım ve zaten evde olduğum için bütün başvurularını yine ben yapmaya başladım. Yani iki üç büyük iş arama sitesindeki çoğu ilanı gün içinde 3 4 saat tarıyordum ve o şekilde bir sürü görüşmeye girdi. Kimisi konum kaynaklı kimisi askerliği yapmadığından olumlu sonuçlanmadı. Ama en son tam istediği alanda ve kendi şehrinde bir yere girdi çok şükür. Oraya da ben başvurmuştum. Bu şekilde ona güvenip bıraktığım iki ayda yeterince görüşme gelmemesi ve benim kadar çok ilana başvurmaması üzerine benim ona olan güvenim azaldı işin aslı. Özel sektörde ne olacağı belli de olmuyor. İleride işsiz kalması durumunda tekrar bu döngüyle nasıl baş ederim bilmiyorum. Ki evlilik de düşünüyorum. Bazen beni korkutuyor, sanki bütün evi ben geçindirmek zorunda kalacağım öyle bir durum olduğunda gibi hissettiriyor bu düşünceler bana. Ve sorumluluk hep daha çok bende olacak çoğu konuda gibi geliyor. Ayrıca şu da var ki daha annesine bile anlatmadı beni . Ki önce işini ele almak istedi şimdi işe de girdiği için birkaç aya söylemeyi düşünüyor. Sonra da 4 5 aya isteme olur gibi konuştuk. Ama sanki yeterince planlamamışız gibi hissediyorum sürekli. Dediğim gibi ben kontrolcüyüm. Sevgilim bana göre rahat ve bir olay olmadan düşünüp kaygılanmaz çok. Ama ona kalsa bence seneler boyu annesine bile söylemez. Daha bana ayakları yere sağlam basıyor gibi hissettiremiyor. Maddi durumları çok iyi değil. Bu sıkıntı da değil gözüm çok yükseklerde değil, düğün nişan vs istemiyorum ki sevmem de zaten. Sadece nikah yapıp evimize eşya alsak yeterli ki o da 2 seneye evlenirsek gibi düşünürsem yavaş yavaş birlikte alırız dedik. Ailelerden yardım istemeyiz çok. Burada bile sanki çok sorumluluk üstüme binmiş gibi olacak bence. Ve sanki ben hiçbir şey istemedikçe iyice laçkalaşmaya başladı bu durum. Görünmez oldum sanki. Normalde ben rahat rahat harcayan, parayı da çok düşünmeyen biriydim. Orta halli bir ailedeyim. Şu an sürekli kaygılanıyorum. Onun kaygısızlığı sorumluluğu komple bana yıkıyor gibi geliyor. Ve artık iyice altında ezilmeye başladım bu durumun. Sevgilimin öğrenim kredisi borcu şu bu derken bir takım borçları da var ve evlenmeden birlikte halletmemiz gerekecek bu borçları da. Birkaçının aciliyeti var ve sevgilim maaş anlamında benden düşük kazandığından ben yardım etmeden yapamaz da bunları. Ki bu yardımı da tamamen ben teklif ettim, kendisi hiçbir şekilde teklif etmedi. Birlikte ödemezsek ileride benim de başım ağrır biliyorum ve ona da destek olurum yani o hiç problem değil. Sevgilimle mutluyum, çok da seviyorum ama birlikte gelecek hayali kurmak istiyorum mesela. Aylar sonra ilk kez buluşacağız ve bunu planlayıp heyecanlansın istiyorum mesela. Ama buluşmanın üstüne bile doğru dürüst konuşmadık gibi hissettim. Her şeyi ben belirliyorum sanki. Neyse en son buluşunca ne yapalım diye planını sordum. İşte sinemaya gideriz şu bu. Yani aylar sonra bir günlüğüne buluşmuşuz, ki yine aylar boyu görüşemeyeceğiz. Bunu oturup güzelce konuşarak vakit geçirerek değerlendirmek yerine 3 saati sinemaya mı kilitleyeceğiz diyerek kavga çıkardım bugün. Sadece o da değil benim heyecanlandığım buluşmaya oldukça heyecansız yaklaştı gibi geldi. Heyecanlandığını söylüyor ana hissedemedim yani bana geçmedi heyecan. Zaten bugünlerde evde boş oturmaktan kendimi dolduruyorum sanırım. Her şey geldi aklıma ve korktum işin aslı. Yani ilişkimizin ilk zamanlarındaki gibi değil bazı şeyler. Beni kaybetmekten korkmadığını düşünüyorum ve bu da çabasızlığını açıklıyor kendi içimde. Her gün bu forumda bir sürü şey okuyorum. Sevgilim bu tarz sorumsuzlukları dışında çok iyi bir insandır ve cidden seviyorum da. Ama artık büyümesini istiyorum ve kendi adıma da bu yönetme huyumu bırakmak istiyorum. Ayrıca kaybetme korkusu da kazandırmak istiyorum. Bana önerileriniz nelerdir? Şimdiden çok teşekkür ederim. L Leopar Taytli Burhan Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Sevgiliniz evliliğe ve sorumluluk almaya kesinlikle hazır değil. Sakın acele etmeyin.

Sevgiliniz sizi kaybetmekten hiç korkmuyor. Adamın ebeveyni gibi davranıyorsunuz bu çok yanlış. Siz bu şekilde davrandıkça sorumluluk almamaya devam ederek sizi yorar.

Mune bu konuyu da mesaj gönderimine kapatabilir miyiz acaba

Onun yapması gereken şeyleri siz yapmayın. Adamın Kredi borcunu siz niye ödemeye kalkıyorsunuz mesela bu büyük bir yanlış.

Bence alınmakta haklısın. Ben benle ilgilenmesini isterdim açıkçası. Sinema ne yahu? Sanki zaman öldürmek ister gibi. Açmak istersen aç ama okuyan arkadaşlar da olacaktır.

Evet saygı azalması konusunda haklısınız. Normalde durumu bu kadar takmazdım. Şu an evde olduğum için de kafamda büyütüyorum. Ben mecburen atama bekliyorum şu an tabiki ama bekleme sürecinde de boşum. Yoksa aktif çalışma hayatına başlayınca onu kendi kendine de bırakabileceğimi düşünüyorum büyük oranda. Ki bu çalışma hayatının başlamasıyla yeni şehir ve yeni ortamlara gideceğim için onun da daha çok kaybetme korkusu yaşayacağını da umuyorum aynı

Bunu düşündüren biriyle gerçekten evlenmeyi düşünüyor musun şimdiden yaymış kıçını.

Sen ne iş

Sevgilinize annelik yaptığınız için sizinle ilgili heyecanını kaybetmiş gibi görünüyor. Biz adamlara annelik yaptığımız sürece, bizi anne yerine koyuyorlar ve maalesef romantik/seksüel çekim bitiyor. Bizim de eril enerjimiz aşırı çalışıyor bu süreçte. Kendinizi çekmeniz ve adamı yönetmekten vazgeçmeniz gerektiğini düşünüyorum.

Yukardakilerin yanında bu sorun hiç bir şey. Ama haklısınız burada. thepinka

Baştan aşağı şüphe tereddüt sıkıntı kaygı ilgisizlik.. İlişkinin elle tutulur bir yanı yokken ne evliliği

İşte her şeyini siz düşündüğünüz için o sorumluluk alma gereği hissetmiyor belki de. Mesela iş bulması gerektiğini bilmiyor mu? Oturacak başvurularını yapacak. Siz neden yapasınız ki ebeveyni gibi koca adamın iş başvurusunu? Evet şu anda iş bulmak çok zor, sıkıntılı ama bir yerden de başlamak, zorlamak gerekiyor. Saygı, sevgi önemli evet ama bir süre sonra siz de yorulmaya başlarsınız bu şekilde inanın ve saygınız da azalır. Kimse yanlış anlamasın ama ben rahatı için, keyfi olarak çalışmayan bir adama saygı duyamam. Sürekli sizin yönlendirmenizle mi geçecek hayat? Nereye kadar? . push ; thepinka

Bu kadar anaç olma anası değilsin. Koskocaman adam işini de aşını da kendi bulsun.

Söylediklerinizde çok haklısınız. Dün buraya yazılanların da etkisiyle biraz düşündüm. Özeleştiri de yaptım. İlişkide illa çok çabalayan bir taraf oluyor. Bu da karşı tarafı rahatlığa ve rehavete itiyor sanırım. Yine çabalamayım demiyorum ama bu kadarının fazla olduğuna kanaat getirdim. Ona alan tanıyıp çabalaması için fırsat tanıyacağım. Aksi durumda ben çabayı haketmiyor muyum diye kendimi değersiz hissediyordum bir süredir. Diğer buluşma konusu da kırıcıydı aslında benim adıma. Aylar sonra yaptığımız buluşma için daha heyecanlı olmasını beklemiştim kendimce. Ki iki hafta var daha buluşmamıza ama ben şimdiden düşünüyordum giyeceklerimi vs. Sohbeti kötü olan birisi değilim ki sessiz birisi de değilim. Oldukça konuşurum. Bu şekilde sinema planı yapması benim konuşmamdan sıkıldı mı diye düşündürdü bana. Ve doğum günüme çok yakın bir tarihte buluşacağız. Yani ekstra bir şeyler beklemiştim. Bir parkta gün boyu otursak bu benim için iyi bir plandır. Önemli olan birbirimizi görmemiz ama sinema vakit öldürmek gibi. Yine hediye falan alır ama bilmiyorum sinema ya da hayvanat bahçesi tarzı bir plan pek uygun değil. Buluşma için belki heyecanlıdır da ben yanlış yorumlamışımdır, bu da olabilir. Ama dediğim gibi ona biraz alan tanıyacağım. Bu heyecanını hissedemezsem buluşmak için kendimi yormamaya karar verdim. 4-5 ay daha ertelenir buluşma. Çok meraklıysa atandığım yere gelir kalkıp. Ne düşünürse artık. Biraz çabalamasını gerektiğini anlasın istiyorum. Şu zamana kadar benim düşündüklerimi o düşünsün artık. Ona atıyorum topu bundan sonra

23 yaşında tanıştığınız kişiyle 23 yaşındaki haliniz mutlu olmuş; şu anki halinizle şu anki hali artık uygun değilsiniz. İnsanlar değişir, gelişir, beklentileri hayata bakışları şekillenir... Belki bu kadar sorumsuz biriyle olmak istemiyorsun, belki o da bu şekilde annesi gibi tepesinde bekleyen biriyle ilişki yaşamaktan artık heyecanlanmıyor. İşlerin ciddiye binmesini istemiyor belki de nasılsa hallolur diye düşünüyor. Bence sal sen bunu, sonunda emek verdim emeklerimi yedi dersin. Başkası büyütsün yoksa senin büyüttüğünle başkaları güzel vakit geçirir üzülürsün. Genç gözünü açtığı kişiyle evlenmiş, çocuğu olmuş adamların bi aldatma hikayesiyle boşanma yolları aradığı bir kaç kişi tanıyorum. Arkalarında kalan kadınlar 2-3 sene tedaviyle kendilerine geldi. Sanki bu uzaklaşma iş güç sahibi olup iki kuruş para gören adamın yeni duraklar arama uzaklaşmasına benziyor.

Okurken bunaldim boguldum. thepinka

Ya aslında çok çok ilgilidir ve romantiktir. Hayata bakış açılarımız da aynı. Sevgisinden bir an şüphe etmedim ki yüz yüzeyken iyiyiz problem de yok. Sadece şu an ilişki ilerledikçe ben sanırım yapım gereği daha baskın da olunca o iyice rahatlaştı. Kaybetme korkusunun olmaması da ilişkide yaptığım tutum hatalarından kaynaklı bence. Her şeye okey olmak ve karşıdakine çabalayacak alan tanımamak işte sorunum. İnsanoğlu işte cepte olunca bu şekilde oluyor ya ister istemez. Sevgilim kötü niyetli olduğundan ya da isteyerek yaptığından değil yoksa B

Güzel yorumunuz için çok teşekkür ediyorum öncelikle. Umarım biz de atlatabiliriz dediğiniz gibi. Ülke şartları da her şeyi şu an biz gençler için çok çok zorlaştırdı maalesef

Daha evlenmeden borcunu ödeyeceğiniz bir insana kaybetme korkusu vermeniz mümkün değil. Bence ilişkinizi çok yanlış bir tutumla, çok yanlış bir noktaya çekiyorsunuz. Önce kendinizden düzelneye başlamanız gerek ki karşınızdaki insan da ona göre tavır alsın. Çünkü ben arkasını toplayan olduğu halde dağıtmayan bir erkek hiç tanımadım.

Tek taraflı bir çaba var. Bekarken kendi sorumluluklarının üstesinden bile gelemeyen biriyle evlilik inanılmaz yıpratıcı olur. Buluşma gününüzde kaliteli vakit geçirmeyi bile planlayamiyor ileriye yönelik yapacağınız her planı sizin yönetmeniz gerekiyor. Bence sevgiliniz henüz olgunlaşmamış sorumluk bilinci gelişmeden evlilik yoluna girmenizi hiç tavsiye etmem çok yorulur ve yipranirsiniz.

Sorumsuz erkekten koca da olmaz baba da. Bir süre daha değerlendirin bu adamı. İşinden şikayet ediyor mu, çalışmaya hevesi var mı, geleceğiniz için uğraşıyor mu gibi

Siz sanki sevgilinizin annesisiniz, sevgilinizin zaten bir annesi var. Arkasını sürekli topluyorsunuz, bu da sizi haliyle çok yoruyor. Biraz ona alan tanıyın ki birey olduğunu bilsin. Kendi sorumlulukları olduğunu anlasın. Alan tanımadığınız birinden birey olmasını bekleyemezsiniz.