Ben de kesinlikle kimseye vermek istemiyorum çünkü geri gelmiyor Kitap isteyenlere "Ayraç olmadan okuma, sayfasını bükme, kapağını arkaya yatırma" vs gibi şeyler söyleyince onlar da "ayy yok senden kitap alınmaz, ne kadar pimpiriklisin" diyorlar vazgeciyorlar Bir de ben kime kitap verirsem hemen yazarım Kime hangi tarihte hangi kitabı verdim. En fazla bir ay içinde gelmezse de arayıp mutlaka sorar hatırlatırım. Ee böyle olunca da kimse benden kitap istemiyor :)

tamam zaten ben her kitabı dağıtın demedim ki. benim de sakladığım kitaplarım var. ama bin kitap okuduysanız binini de saklamanız saçma geliyor bana.

star gazetesinden kupon biriktirip bi yığın kitap... bi koli çocuk kitaplarimi sakliyorum. kızıma vericem onlari kızımada kimseye verme diycem. inş vermez. S su-doku sen

bir daha okumak istiyorsak :)) buradan şiir kitaplarımı iç eden canım arkadaşıma sesleniyorum sayende kimseye kitap ödünç vermiyorum artık..

Vermeyin. Okumadım diyin, başka bir arkadaşa sözüm vardı ona verecektim diyin. Kıytırık romanlar verebilir tabii, öyle kitaplar var ki basılmaları için harcanmış olan ağaçlara çok üzülüyorum. Onun dışında herkesin bir ilgi alanı vardır. Ben felsefe, evrim, antropoloji vs okumayı severim, okuduğum kitapların içinde işaretlediğim bir sürü yer oluyor, hepsini de aklımda tutamıyorum doğal olarak, arada açıp bakıyorum. Bizimki gibi gereksiz eşya konusunda rekordan rekora koşan bir ülkede, insanların kitaplık oluşturmasının eleştirilmesi de tam bir ironi Günah sayıldığı için hiç içilmeyecek içkilerin bardaklarıyla dolu vitrinler ve hiç kullanılmayacak gereksizlikte örtülerle, dantellerle dolu çeyizlerden daha mantıklı geliyor bana okunmuş kitaplara sahip olmak.

Gorumceniz de o kitabı o halde gördüğünüzde hemen çantasından çıkarıp ne hale gelmiş. Niye düzgün taşımıyorsun benim için kıymetli ve diye sitem edip kitabı almanız gerekiyordu. Hatta şimdi arayın içime dert oldu diye anlatın. Benim için kitaplarım kıymetli çevremdeki çoğu kişi böyle davranıyor çok yıldım. Artık kimseye kitap vermeyecegim diye söyleyin. Sizden kitap isteyen kişilere bu şekilde anlatın derdinizi yüzü olan istemez. Pişkin olanlardan da uzaklasin

Vermeyin. Kitap söz konusu oldu mu ben de çok takıntılıyımdır. Ben onları çocuğuma çoluğuma kalsın diye orijinal baskı alıyorum bi' ton para verip. Ben de ödünç vermiyorum artık. Sadece benim gibi kitap değeri bilen gerçek okur arkadaşlarıma veririm. Onlar da çabucak bitirip geri veren insanlar zaten. Bi' ara o kadar çok kitap verirdim ki eşe dosta, aklımda tutamadığım için not alıyordum. Sonra bi' gün fark ettim ki verdiğim kitapların 3te 1i geri gelmiyor ve bunu yapanlar da hep aynı kişiler. Vermez oldum. Eskiden kitaplar okunmak içindir, herkes kitap okusun diye dağıtırdım. Artık öylr yapmıyorum. Geri getirmeyenler zaten okumuyor, emin ol.

Aynı ben. Sadece bebek bakım kitaplarımı veriyorum o kadar. Kalanını vermem çünkü özel basım ya da artık basılmayan birçok kitabım var.

cok haklisin. kitaplarim benim icinde cok degerli. her birinde anilarim var. aliyorsunuz bari geri getirin.

Kitap verilmez. Ben kimseye vermiyorum, verilen kitabin geri gelmesi, gelse de duzgun gelmesi cok dusuk bir ihtimal. Zamaninda 3 arkadasima vermistim kitaplarimi ve o kitaplar yok gelmedi bidaha.

Verme. Bı kıyafet bile ödünç alındığında kurutemizlemeye göndermeden geri vermiyorsak... Kitap adabını bilmeyen insanlara kitap vermeyin.

Tek cildi 40lira eden kitap var , niye sokağa atılsın? Bana göre sokağa atmak gibi, çünkü kıymet veren insan zaten geri getirir, getirmiyorsa atmıştır bir köşeye kendisi de unutmuştur. Tek seferde 300liralık kitap alışverişi yaptığım oluyor, insanlar orada burada unutsun diye mi? İlginç olan neresi sizce?

Hayır evlenmeden öncekileri dağıtmıştım çünkü hayatımda köklü bi değişim yaşadım o tarz kitapları sevmemeye başladım görmek istemiyordum yeni evimde.. Şuan çok seçiciyim beğenmeyeceğimi düşündüğümü satın almıyorum aldıklarımı da çok araştırarak alıp beğeniyorum B Bir

Sonuna kadar katılıyorummmmmmmmmmmmmmmmmmmmm Dünyanın parasını veriyoruz, biri gelip ayyy ne ponçikmiş versene bir okuyayım diyor. Sonra ne gelen var ne giden. Türkiye'de böyle bir algı var sanırım, okumaya alınan kitap geri verilmez diye. Vermiyorum kardeşimmmmm, istemeyin artık, belki turşusunu kuracağım

Canımı al kitaplarımı alma deyip gülüyorum şakayla karışık, vermiyorum ben kimseye.

ayy tüylerim diken diken oldu ilkokuldayken çok kitap lazım olurdu kütüphaneden alırdım unuturdum geri vermeyi kara listeye alınmıştım görevli kitap vermiyordu :) ama cidden unutuluyor ya verende istesin mutlaka not etsin bilerek vermemezlik yapmazlar unutmuşlardır.

ben kimseye vermiyorum verirsem de defter tutuyorum kime ne verdiğimi ama yine de gelmeyen kitaplarım var

Ben de zamaninda romanlairmin bir kismini kuzenime vermistim. Resmen gitmis arkadaslarina dagitmis geri getiren olmamis. ben de isteyemedim ayip olmasin diye. Kucukken teyzem kuzenimin test kitaplarindan bana cok verirdi cunku. onlar o kadar kitap verdi simdi birse demeyeyim demistim Ancak kizmak lazim. Kitap degerli, onemli. Aldigini geri vermeyenin okuduguna da saygisi yoktur

Yüzsüzce kitabı alıp getirmeyen o şahıslar, bari okusalar içim gam yemeyecek. Biri kitabımı bardak altlığı olarak kullanmıştı. Hala nefretle anarım o şahsı.

Asla vermem kitabimi.

Kitaplarıma biblo gibi bakarım. Ne kalem değer, ne bir sayfası kıvrılır. Pek kıymetlidir. Kimseye vermem, zaten isteyen de yok. :) Paylaşmıyorum, o yüzden okuduğumu gören yok ki istesin... Hoş, benim her malım kıymetlidir. Paylaşmak istemediğimi bir bahane uydurur vermem. Size bir diğer tavsiyemse sosyal medyada kitap paylaşmayın madem istiyorlar. Zaten zırt pırt kitap paylaşmanın amacını çözemedim. Benim sosyal medya hesabında da var bir tane. Kadın kitap okumaktan çok, " kitap okuyorum" paylaşımı yapıyor. Benim de sözüm böyle olanlara gitsin. Yapmayın bunu. Yemiyoruz. :)

Ben de aynı dertten muzdaribim, alan ya geri getirmiyor ya da yıpratıp veriyor. Bu yüzden vermek istemiyorum. Gerçekten okumak isteyen insan o kitaba bir şekilde ulaşır, illa parayla almak zorunda değil. Kütüphaneler var, ikinci el kitapçılar var, e-kitaplar var, bir şekilde ulaşır yani. Bir de kitap saklamak çok mantıksızcılara cevabım var. Herşey mantıklı olmak zorunda değil. Ben sıra sıra kitaplarımı seviyorum, evimin bir duvarının kitaplarla dolu olmasından mutluyum. Avatarım bile kitap sevgimi anlatır. Okuduğumuz her kitap tıpkı resmimde de görüldüğü gibi bizi biraz daha kaldırır. Kitaplarımın üzerine oturup taht kuracağım ilerde :)) ben de böyle doyuma ulaşacağım.

Bende aynısını yapıyorum okuduğum kitabın benim için manevi değeri var bide başkası okuyunca rahatsız oluyorum elini yikadimi çantada ezip buzdu mu yemek yerken kahve içerken leke mi yaptı vs diye direk söylüyorum bu şekilde aynısını alayım sana diyorum bazı cok begendigin kitapları 2 adet alıyorum önerdiğim arkadaşıma hediye ediyorum ama asla kitap vermiyorum kitaplığımdan. Birde kutuphanem degil kitapligim olacak konuda yazdığınız düzeltmeden edemedim kusura bakmayin samimi

Vermem asla vermem. Zamanında verdim artık vermiyorum. Arada kitaplığıma bakıp seviyorum ben kitaplarımı. En büyük hayallerimden biri bir odası yalnızca kütüphane olan bir evim olması. Olursa çocuklarıma miras bırakacağım.

En değerli eşyam kitaplarım. Paylaşamam, benim gibi bakamazlar kitaplarıma

Ben ödünç kitap veririm ama bu o kişi için referans olur. İkinci kitabı verip vermeyeceğimi belirler. Bir arkadaşım vardı, kitabımın kapağına sanki yazar ona özel imzalamış gibi bir cümle yazıp imzalamıştı kitabı. Bu ne saçmalık dedim, ay öyle komiklik diye yapmışmış. Bir daha kitap mitap vermedim. Başka biri ayraç kullanmaktan acizdi, kıvırıp dururdu, o da ikinci kitabını alamadı benden. Ama sürekli alan arkadaşlarım da var. Huyumu bilir, tertemiz getirirler. Bu arada yayın camiasında çalıştığım için eve sürekli bir bedava kitap girişi oluyor, bu yüzden kütüphanemden faydalanmak isteyen çok oluyor. Artık çoğuna para vermediğim için, benim için kıymetli olmadıklarını mı düşünüyorlar, bilmem. Neyse... Cimri değilim ama malım kıymetli. Siz de böyle hissediyorsunuz ki, bu konuyu açmışsınız. O zaman vermeyin. Verdiğiniz emanete gözü gibi bakmayan insanın ikinci kere istemeye yüzü varsa, sizin de vermemek için olsun.

Vermeyin. "Kusura bakma veremem kendime kütüphane oluşturuyorum" deyin.. Benim düzenli bir kitaplığım yok. Kitaplarım evin içinde orada burada ama yapacağım inşallah.. Ben ablamlara falan veririm ama zaten gidiş geliş olduğu için okudun mu alayım mı diyebilirim? He yıpranmış olmaları beni bozmaz. İnsan bile yıpranıyor. Okudukça yaş alır bir kitap :)

açıkça sosyal medya da yazın "kitaplarımı hava atma aracı olarak kullanılmasını istemiyorum akraba ve arkadaşlarıma söylüyorum kitaplarımı istemeyin hele okumadığım kitabı tanınmaza hale getiren kişi iade ederken yenisini alırsın inşallah" diye yaz

Milletçe hayır diyememe gibi bir sıkıntımız var.

pdf kitap okursaniz facebookta pdf-ci kitap arsivi diye bir grup var inanilmaz kitaplar donuyor tavsiye ederim. Belki orada bulabilirsiniz.

Benim de kendi çapımda kütüphanem var ve kitap ödünç vermiyorum ama geçen sene taşınırken çok zorlandım açıkçası. Bir miktar kitabımı seçe seçe bir okulun kütüphanesine yolladım. Çocukluk kitaplarımdı bazılarını ayırdım yine de veremedim. Bir kez kuzenimden 2 kitap almıştım okudum aldığım gibi de temiz götürdüm "Kitabımı geri getiren ilk kişisin." demişti. Eskiden yumuşak yüzlüydüm çok kitap verirdim hatta lisede hiç samimiyetim olmayan bir kız kitabımı istemişti verniştim bir yıl sonra ben hatırlatınca herkesin içinde "Ne var yedik mi kitabını?" demişti. "Bir yıldır vermediğine göre yemişsin demek ki o kitap yarın sıramda olacak." demiştim getirmek zorunda kalmıştı. Kitabın altını kafasına göre çizmiş kendince bazı bölümlerine notlar almıştı yapışkanlı kağıtla nasıl sinir olmuştum. Evde az eşyayı çok seviyorum ama kitaplarım belalı eski sevgili gibi. Kıyamıyorum. Bazen aklıma geliyor bir bölümü açıp tekrar okuyup farklı şeyler anlıyorum. Bazen bazı satırlara ihtiyacım oluyor güç bulmam gerekiyor, elimi atınca orada olduğunu bilmeliyim.

En sinir olduğum durumdur. Valla cimri diyenler de oldu bana ama okumak için dahi vermek istemiyorum. Vermemek için kırk takla atıyorum. Aynı sizin gibi özenirim, kırmam, yırtmam, karalamam. Karşıdaki bu kadar özen göstermeyince vermek gelmiyor içimden. Bulunmayacak bir kitaptır o zaman istenir ama kitap istenmesi bana saçma geliyor. Öneri isterim gider kitabı alırım. Asla başkasından okumak için almam. Alsam da o istemeden aldığım gibi geri veririm. Ben yakın zamanda kilitli kütüphane yaptıracağım. Anahtarı da kaybedeceğim. Kimseye direk veremem diyemiyorum, ama anahtarını bulamıyorum dersem belki çözüm olur benim için.

cok sevdigim kitabi eger okumasini istiyorsam aynisindan hediye alirim sevdigim kisilere, yoksa vermem :)) ama her kitabima bu muameleyi yapmiyorum tabi ki, bazilarini da zorla birilerine vermeye calisiyorum ki kitaplik cok buyumesin, surekli tasinan bir insan olarak kutuphane olusturmak gibi bir hayalim yok zaten. siz bir sekilde vermemenin yolunu bulun ama, insan kiyamaz hakikaten. sahsen ben istesem de bir yakinim olmaz dese hic alinmam, zira bu sekilde kutuphane olusturan bir kac arkadasim var, aliskinim :)

Kahraman tazeoglu'nun bir kitabini almistim. Hemde kendi paramla tabi lisede staj paramla. o kadar guzeldiki, bu kitabi muzeye felan koysunlar diyodum. Arkadasima verdim al oku bak cok guzel diye. Onunda kucuk kardesleri var. Aradan zaman gecti onlara gittimm kitap yerlerde sayfalari yirtilmis olarak geziyor Kirilmadim ki, zaten geri almazdim sonucta kendim verdim isteyerek verdim. Ama kitap sizin icin cok fazla deger tasiyorsa vermeyin derim.

Eskiden ben de böyleydim. Hey gidi hey. Canıma tak etti kimseye vermem dedim. Evi su bastı, 250-300 kitabı çöpe attım. Şimdi umrumda değil. Nadir bir baskı eski bir kitap değilse bagisliyorum. Sağa sola bırakıyorum. 5000 kitabı 3000'e düşürdüm. Devam da edeceğim. Çocuklarıma kalmasını isterim tabii de bütün kütüphane olmaz. En sevdiklerimizi belirledik. Eklenir eksilir onlar bırakılır işte. Sevgili konu sahibi, bu bahsettiğiniz şeyler kitapseverlerin yakınma adı altinda övündüğü durumlardandır.:) Geçiyor.

Kibarca vermiyorum diyebilirsiniz. Sizden kitap alanlarıda arayıp kitaplarınızı geri isteyin. Yüzsüze yüzsüz olun. İnsatagramda paylaşıncada

En yakınlarıma veririm ancak ama en son en yakın arkadaşıma verdiğim 2 kitap geldi aklıma. Ayrı şehirlerdeyiz bize kalmaya geldiğinde vermiştim. Sonra bir süre küstük farklı sebeplerle. Şimdi nasıl istesem bilemiyorum ama büyük ihtimalle görüştüğümüzde bir gün geri getirir o bana. Yani umarım

kitabi merak eden gidip kitapçıdan alir, kimseden almam, gider kitapcidan alir okurum..

Valla ben kitaplarim konusunda cok hassasim. Her kitap olmasa da bazilarinin benim icin yeri ayridir ve oyle herkes kafasina gore kutuphanemden kitap alamaz. Benim para verip aldigim her kitap ozeldir. Cok buyuk Stephen King hayraniyim, nerdeyse tum kitaplarini almisimdir. Onlari kimselere veremem kusura bakmasinlar. Yerli, yabanci 200 kusur kadar kitabim var. Elbette hepsini kendime saklamak gibi bir derdim yok. Verdiklerimde var. Ama bence yanlis dusunmuyorsunuz. Ben sizi anliyorum. Zamaninda benimde cok kitaplarim gitti geri gelmedi. Ben kitaplarimi yegenlerim icin, olursa ilerde kendi cocuklarim icin sakliyorum. Insan kendisine saklar saklamaz, bu o kisinin bilecegi istir. Ben okudugum kitaplarla bag kuruyorum. Dediginiz gibi bazilarini tekrar okuyorum. Bu durumu cok fazla insanin anlayabilecegini de dusunmuyorum dogrusu.

kendinizi kötü hissetmeyin bunu dert etmeniz gayet normal. isterseniz doğrudan kitaplarım geri gelmiyor o yüzden kim olursa olsun ödünç vermiyorum diyebilirsiniz. bu kadar açık konuşamazsanız aa o kitabı şimdi ben okuyorum bitince veririm diye geçiştirebilirsiniz , bu kitabı ödünç aldım arkadaşımdan ona geri vermem lazım şimdi ödüncü ödünç veremem diyebilirsiniz, instagramdam isteyene az önce başka arkadaşım istedi ona verdim diyebilirsiniz. bu geçiştirme cümlelerinin sıkıntısı sürekli yeni bahaneler bulmanızı gerektirmesi ama doğrudan vermek istemediğinizi söylerseniz temelli kurtulursunuz.

Kızım küçükken misafirimiz gelmişti Misafirinde 2 tane yaramaz mı yaraz çocuğu vardı Kızımında dedem bir portakal ağacı diye bir kitabı vardı Dedesi okumaya geçtiğinde aldığı bir kitaptı dedesi bir ay sonra öldü Onun için çok değerliydi Çocuklar o gün onu ve iki üç kitabı paramparça etmişlerdi Kızım 13 yaşında bağırarak ağladı Çocukların anneleri söz sana bu kitaplar borcum olsun ayıp ama ağlanmaz böyle dedi Olayı sinirlerime hakim olmaya çalışarak anlattım kadınada Anlayacak kapasitede bile değildi Senin için değerli olan başkası için anlam ifade etmiyor Şimdi bile misafirim varsa odasın kapısı kilitler anahtarı yanına alır Yavruma tranva yaşattılar O yüzden öyle olmasam bile seni anlıyorum

bazi kitaplari 2 bazilarini 3 defa okudum. Ayni filmi bikackez izlemek gibi dusunun. Ve cocuklarima kalsin istiyorum. Konu sahibine katiliyorum. Ben artik vermiyorum. Buyuk guzel bir kutuphane olusturmak istedigimi o nedenle benim icin onemli oldugunu soyluyorum. Cocuklarima da ayri kutuphane olusturdum. Gun icinde en az 2 kitap okuyoruz beraber. Onu da istiyorlar onu da vermiyorum. Hedefim okul oncesi 1000 kitap. Biri 2.5 biri nerdeyse 1.5 yasinda simdiye kadar 50 kitaptan fazla okumusuzdur. Konu sahibi kitapyurdu super bir site. Hem uygun fiyatli hem de guvenilir tavsiye ederim. Ayrica yorumlarla o donem cok satan olmus ama ici bos kitaplari eleyebiliyorsunuz.

kitaplarımı vermem. herkeste bunu bilir. ama bunun yanında çok fazla kitap hediye ederim. kitap verdiğim 3 kişi vardır. okurlar, tertemiz ve kısa zamanda getirirler. aynı şekilde bende öyle. çok yakın bir arkadaşım var. sürekli kitap veririz birbirimize. eğer ondan aldığım kitabı çok beğendiysem, geri verince kendime de alırım ki kitaplığımda dursun. o da aynı şeyi yapıyor. kısacası kıyafet, parfüm, para.. ne isterlerse alabilirler. geri vermeselerde sorun etmem. ama kitap benim için çok önemli.

Bir kac kisi disinda kitaplarimi kimseyle paylasmasini sevmiyorum. Kimseden de kitap istemem. Napayim darilan darilsin. M Missbohem Bu dünyada huzur yok tek ayak

Benimde ünide bi arkadaşım vardı sürekli benden kitap isterdi ama asla geri getirmezdi en az 10 kitabım kalmıştiŕ onda. bide hep çantasinda taşırdı aylarca kitapları

Kitaplarım benim için önemli lütfen istemeyin diye yazın sosyal medya hesaplarınıza ve kütüphanenizin üzerinede çerçeveletip asın

Valla kimse kusura bakmasin kitaplarimi veremem. Bencilce belki ama ask yasiyorum ne yapayim. Gorumcem yeni dogum yaptiginda elimdeki tum bebek bakim kitaplarini verdim. Okuaun etsin amasira bana gelince alirim diye.. Bebekleri buyudu istedim vermedi yani yuzsuz davrandi. Hele bir hamile kal veririm dedi. Yavrum bir bucuk yasinda hala vermedi ogrendimki o da kendi gorumcesine hediye etmis. Bir daha kim istese vermiyorum.. Esimun amca kizi geldi kendi capimda kutuphanm var inceledi secti hemen bir kactane aliyim bunlari dedi. Vermedim. Sevmiyirum kitap paylasmayi dedim Ama sevmiyorum Kiyafetimi vereyim parami vereyim kitaplarim ne bileyim cok degerli. Kutuphanemi buyutme istegim de yatiyor olabilir bu bencilligimin altinda. sizde vermeyin

Canim.. kisa surede okuyup, zarar vermeden geri getireceksen vereyim.. Normalde kitap alisverisi yapmam ama bu sartlarda olursa verebilirim... de.. eger kirmak istemiyorsan karsindakini Ama kirilirsa kirilsin diyorsan. Veremem canim verdigim kitaplar geri gelmiyor... de

Okuduğunuz kitapları neden saklıyorsunuz ki? Ben öğrencilik yıllarında bitirdiğim her kitabı otobüste unuturdum birisi alıp okusun diye

Ben vermiyorum, kim hangi kitabı sorsa falanca hediye etti daha okumadım, ilk ben okuyayım veririm diyorum ama vermiyorum.

Ya ben de size katiliyorum konu sahibi. Evimin esyasini alip gotursunler umrum olmaz ama kitabima el uzaninca sinirlerim bozuluyor.

Ben de tam tersi bol okunmuş, eskimiş kitaplara bayılıyorum o yüzden bir çok kitabımı sahaflardan alıyorum. Size önerim biraz paylaşımcı olun yok paylaşmak istemiyorsanız net olun.

Anliyorum ben de sizin gibiyim illa sayfaya dokunmaliyim... ama baskisi bitmis kitaplar ic8n birebir...

Yerden tavana kadar kitaplık.. Vay be

Düşünce kitapları felsefe kaynak başucu vs sevdiğim kitaplar bunlar

Benim kütüphanemin bir kısmı paylaşıma açıktır. 3-4 yıldır çocuk eğitim kitapları alıyorum mesela, asla paylaşmıyorum. Geri dönüp okuduğum çok oluyor. Bazen bir kaçını alıp karşılaştırdığım yerlerde... aynı şekilde mimari, dinler tarihi, tasavvuf, günümüz tarihi ve politaka ile ilgili kitaplar da paylaşıma açık degil. Roman, hikaye, bazı denemeler, bazı kişisel gelişim kitapları, çok önemsemiyorum açıkcası... geri dönüp okumayacağım kitapları paylaşıyorum. Geri gelen de oluyor gelmeyen de... Eğer hassasiyetiniz varsa paylaşmayın. Anlayış gösterecektir arkadaşlarınız.

Ben de kitap okumayı çok severim. Sürekli kitaplar da aldım, hatta bir ara hatrı sayılır bir kütüphanem de vardı. Ama minimalist ruhum kalabalıktan sıkıldı. Ben de çok sevdiğim bir kaç kitap harici hepsini dağıttım. Çocuğum da gitsin çok isterse kendi kitaplığını kendisi oluştursun. Siz de biraz rahat olun bence. Ha bir de merak ediyorum. Okuduğunuz her kitabı mı saklıyorsunuz yoksa okuyup beğendiklerinizi mi? Okuyup beğenmediklerinizi ne yapıyorsunuz? EbrarinAnnesi

Kitap cimrisiyim ben, para lastiği bile takarım kitaplarım düzenli dursun diye. Bilen dostlarım da alırlar ise bile tertemiz geri getirirler getirmeyecek olana da bahanem çok işin gerçeği.

Ben seni anlıyorum. Bazen kütüphanemin karşısına geçip kitaplarımı seyrederim. Okudugum kitaplari tekrar gözden geciririm. Ama kırışmasın diye dikkat etmem çünkü kullanıldığı belli olsun isterim. Tarih atarım, altını çizerim vs. Benim anlamadığım şey şu, neden görümcenden sana ait olan birseyi iade etmesini istemiyorsun. Bu ayıp mı? Geri ver demelisin bence. Ben kimseden kitabımı esirgemezdim ama vermeden önce sıkı sıkı tembih ederdim en kısa sürede getir diye ve bir süre sonra ısrarla isterdim. Kitapların maddi degerleri zerre umrumda değil. Manevi degerleri var benim icin. Kimseye temelli veremem..

Cocuk kalbi ilk askimdir, buyuyene kadar defalarca okudum, artik kitap gozyaslarimdan islanmaktan sayfalari tuhaf bir hal almisti Birkac sene once kitapcida gorunce hemen aldim, simdi oglum icin sakliyorum, okumak istediginde ona verecegim

kitaplarım kıymetlimdir genel olarak iş yerinin dışına çıkarmamaları şartıyla veririm kişilere.. bilgisayar kasamın üstü de küçük çapta bir kütüphanedir:)

Aynı kitabı 9. kez aldıktan sonra bir daha kimseye kitap vermedim. Giden gelmiyor zira:)) En sevmediğim şey.. Dolap orada kıyafet, ayakkabı, parfüm ne istiyorsanız alın ama kitaplarımdan uzak durun diyorum artık..

Sizi anlayabiliyorum; yanlış ama kitaplarımı bende kıskanıyor ve fazla sahipleniyorum. :) Okuyacağından emin olmadığınız kişilere vermeyin. Geri getirmeyenlerden de açıkça ya da bir bahane ile isteyin.

Yaptıkları çok ayıp, ödünç aldılarsa iade etmeleri gerekirdi. Bilinçli olarak geri verilmiyorsa adı hırsızlık bence. Size de bravo 9 kez aynı kitabı tekrardan almak, herkes yapmaz sanırım :)

Offf yalnız değilmişim. Ben de çok kitabimdan oldum ve istemeye utanan biriyim. Çareyi kitaplarımı isteyenlere bilerek vermemekte buldum. Tamam getiririm diyorum ama asla getirmiyorum

Ne kadar da haklısınız.. Aynı şeyleri yaşıyoruz inanın ben de bıktım artık vermemek için bahane üretiyorum, henüz okumadım diyorum, onda göz atmam gereken bir yer var diyorum, sen bunu sevmezsin pek akıcı değil boşver diyorum :))) vs. mecbur veriyor isem de tembih ediyorum kitabımı isterim bu konuda hassasım diye. Evlerine girip çıkıyor isem de gördüğüm anda soruyorum bitti galiba alıyorum diye.

Babamın fihristi vardır. Kime kitap verdiyse yanına tarihiyle yazar, 1 hafta sonra arar okudun mu diye. Okumadıyda 1 hafta daha müddet verir sonra yine arar ve okumamışsa zorla ister. Babamın parasını alırsınız ama kitabını alamazsınız. Siz de öyle yapın, süreli verin ve isteyin. Çok da saygı duyduğum bir hobidir, zamanında babama istediklerimi yaptırmak için kitaplarını dağıtmakla tehdit etmişliğim ve sonunda kazanmışlığım vardır.

sizin fikriniz size, benim fikrim bana. neden subjektif bi durum karşısında beni kendi görüşünüze ikna etmeye çalışıyosunuz anlamadım. kıyafet ile kitabı bir tutmanız da çok mantıksız. bir kitabı senede 1 kere okursunuz. bir gömleği senede 50 kere giyersiniz. kitabı 5 kereden sonra okumazsınız, mantıksızdır bence. ama gömlek ohooo. ben de kitap alıp çöpe atmıyorum. okusun diye başkasına hediye ediyorum. siz etmeyin. 30 sene küflensin kitaplığınızda. beni ilgilendiren bişey yok.

Uzun zamandır pek okuyamıyorum ama çok okuduğum dönemlerde ben kütüphaneden alırdım kitaplarımı okuyup geri götürürdüm, bir işe başladım mı hemen bitirme gibi bi huyum var ve 2 güne bi kitap bitirirdim, ücretsiz almak güzel oluyordu, ama kimsenin kitabına salça olmam. Madem bu kadar önemli bi arkadaş önermiş, istersen aynısını sana da alayım diyin vermeyin, kolay kolay isteyen de çıkmaz.

Vermeyin Hayatta kitap vermem, cok nadir guvendigim insana veririm ona da 40 tane laf ederim verirken Ben babamdan da boyle gordum, sadece bana kitap verir cunku bilir gozum gibi bakarim, hayatta baskasina da vermez Ben yine arada guvendigim biri isterse veririm ama desigim gibi o kadar cok konusurum ki okuyan hemen geri getirir

vermeyin. hassas olduğunuzu belirtin. bi kitap yüzünden küsecek halleri yok. bu arada kütüphane merakı bana çok saçma geliyor. hani akademik kitaplar olur veya hediye olur anlarım ama roman alıp okuyup kütüphaneye kaldırmak çok saçma dğeil mi? ne işe yarıyor? dağıtın gitsin. çok olmasa da kitap okurum ama evdeki kitaplar harry potter serisi, yüzüklerin efendisi serisi, henüz okumadıklarım ve hediye gelen bi kaç kitap. onun dışında okuduklarımı hemen dağıtırım. niye kendime saklayayım k?

haketmeyene ben vermem kitap falan sırf gösteriş olsun instaya foto atma derdinde olanlara 'hayatta'

Farkindaysan bana gore yazdim orada. Yani ben de kendi fikrimi savunuyorum. Sen benim fikrimin sacma oldugunu ben de senin fikrinin sacma oldugunu savunuyirum. Buna da tartisma munazara fikir alis verisi hatta biraz abartip brain storming diyebiliriz. O cumlelerin hicbirinde bence sen de boyle dusunmelisin gibi bir tavsiye yok. Bastan sona benim dusuncelerim ve yaptiklarim bu kesinlikle bu dogrudur demiyorum. Benim icin dogru bu diyorum. Bu kadar agresif olmana gerek yok. Ayrica inan bir kitap 5 ten fazla da okunabilir. Nazim hikmet memleketimden insan manzaralarini sayamadigim kadar cok okumusumdur mesela. Siir kitaplari defalarca okunmak icin vardir. Ama daha once dedigim gibi tutku hayata bakis acisi ve oncelik meselesi... bu arada kitaplarim kuflenecek kadar uzun yasasam da daha cok kitap biriktirebilsem keske.

Her şeyimi paylaşırım ama kitaplarımı asla diyorum ben de Kapalı dolap içinde duruyorlar eve gelen bir hazine saklı olduğunu göremiyor zaten bu şekilde koruyorum

Benim de verip geri almadığım kitaplarım oldu ama sorun etmedim. Okuduğum kitapları genelde elden çıkarmaya çalışırım. Arada özellikle tuttuğum, çok beğendiğim etkilendiğim için kitaplığımda duran kitaplar da var. Onları vermek istemem ama :) Kolay kolay kimseden ödünç kitap almam emanet olduğundan rahatsız olurum.

Nefret ediyorum kitap isteyip de geri getirmeyen, kitaba zarar veren yamyamlardan. Neyse ki kimse kitap istemedi benden daha Isteseler de vermem herhalde. Herseye paralari var, kitaba yok. Zikkim okusunlar

Vermek zorunda mısın?

vermeseniz Önceki

Valla okuduğum kitapların kütüphanemde durması hoşuma gidiyor, okudum diye vermiyorum kimselere, o kitabı okuduğum günlere gidiyorum bazen, kimi zaman yeniden okuyorum, mümkün olduğunca kimseye vermiyorum, verdiğimin de peşine düşüyorum

ilginçmiş ya bu esergry Nirvana Anneler

Bu tutkuyu yaşamayan bilmez gerçekten. O kitaba bakacağım :) Ben de Orhan Veli nin Tüm Şiirleri kitabının gördüğüm her baskısını alıyorum, hepsi aynı kitap aslında. Ama her yeni kapağı görünce benim olmalı diye atılıyorum eşim çok kızıyor :))))

Çocukluğum sahaflarda geçti. Okul harçlıklarımdan biriktirdiklerimle kitap değiş tokuş ederdim. Ayrıca, elime geçen tüm paramla kitap alırdım. Bayram harçlıklarım, karne param Annem çok kızardı, sürekli kitap aldığım için. 22 yıl önce, 4 Şubatta aldım ilk birinci el kitabımı... Edmondo De Amicisi'in Çocuk Kalbi... O gün hala dün gibi aklımda. Doğum günümde ve karne için akrabaların verdiği paraları toplayıp almıştım Ne yazık ki, annem aldığım pek çok kitabı nasılsa okudum diye sobada yakmış Ne kadar içimin yandığını, üzüldüğümü anlatamam. O günlerde aklıma koyduğum tek şey bir gün kendi evim olduğunda, her odasında bir kitaplık olmasıydı. Şükür ki çocukluk hayalimi gerçekleştirdim ve evimin antresi dahil her odasında en az bir kitaplığım var ve içi okuduğum kitaplarla dolu Şu zamana kadar sahaf ve kütüphane hariç hiç kimseden ödünç kitap almadım. Şu zamana kadar ödünç verdiğim ve geri alamadığım en az bir kitaplık dolusu kitap var. Bu tutkuyu yalnızca yaşayanlar biliyor sanıyorum. Pek çok kişi neden bağış yapmıyorsun, neden biriktiriyorsun vs diyor ama kitaplarla aramızdaki bağı anlayamıyorlar sanırım.

Ben vermek istemedigim kitapları misafirler gelmeden önce ortadan kaldırıyorum. Toaf geliyor insanlara belki, ama ben su anda kendim calismiyorum cocuklarimdan dolayi ve böyle saga sola dagitmamaya çalışıyorum . Yani eskisi gibi ikinci üçüncüyü almiyorum. Ama hediye ettiklerimde oluyor

Çocuklarıma kalsın istiyorum altını çiziyorum dönüp arada okuyorum onları vs..

Ben de aynı mevzudan şikayetçiyim, benden ödünç kitap alan insanlar ya geri vermedi ya da yıpranmış bir şekilde geri verdi. Ben de çözümü hiç vermemekte buldum, neden diye sorulunca da böyle söylüyorum. "Ya ama ben öyle yapmam" gibi cevaplar geliyor; "Canım muhakkak tabi yapmazsın ama artık prensip haline getirdim yanlış anlama sırf seninle alakalı değil" diyorum üstelemiyorlar.

Ben de geri gelmeyen kitaplarımın hepsini tekrar satın aldığımdan beri ortadan kaldırdım kitapları neyse tek manyak ben değilmişim tekrar tekrar satın alan Seni neden sevdiğimi bir kez daha anladım şimdi

Bende oyleydim bikac sene once ama artik yer kalmadi, yeni kitaplik da alamiyorum o yuzden romanlarimi veriyorum, en buyuk hayalim evimin bir odasini tamamen kutuphane yapmak :) insallah ileride olur, o zaman romanlari da vermem

Değilim elbette ama hayır diyemiyorum empati yapıyorum ben birinden istesem de vermese kırılırım gibi..

görümcenizin düşünce kitaplarının hakkını veremeyeceğini biliyorsanız vermemekten başka çareniz yok.

Allah başka dert vermesin diyerek söze başlamak istiyorum.. Ama kitapseverler için çok mühim bi mevzuyu belki görümcem de okur ümidiyle buraya yazayım dedim :) Aynı hırkayı üç sene giyerim yine de kitap almaktan vazgeçmem hal böyle olunca her sene hırka değiştirenler doların da yükselmesiyle kitap fiyatları artınca kütüphaneme dadandılar.. Evet herkes okusun kitabın da cimriliği yapılmaz verelim diyoruz da aldığınız gibi geri getirin be kardeşim.. Hatta sadece getirin.. Ben onları okurken bile kırmıyorum sayfaya elimde bastırmıyorum ki yeni gibi kalsın.. Geçen gün henüz okumadığım bi tanesini görümcem bunu alıyorum ben deyip aldı gitti evine gittiğimde gördüm ki çantasında taşımaktan kenarları ezilmiş 400 sayfalık kitap kapağını bile açmamıştım.. Bu insanlardan kütüphanemi nasıl koruyacağım.. Bi başka arkadaş ne zaman fotoğraf atsam instagrama hemen bu kitap nasıl öneriyo musun arkasından bana ver diyo geri de getirmiyo okuduklarını düşünsem gam yemicem ama ondan da emin değilim.. Sadece paylaşmak istedim.. Bilmiyorum belki de benim düşüncem yanlıştır..

kitap verilmez bence kırılan kırılsın

İlle saklanmalı kitaplar bana göre. Kitabım gelmezse gözüm dönüyor valla:)) Liste yaptım zaten.. Arada kontrol ediyorum eksilen, giden, bir yerde unuttuğum var mı diye?

brain storming aynen, size iyi okumalar dilerim. atanamayanogretmen Körler sağırlar birbirini ağırlar 💯 Anneler

Okunulan kitaplar bence takas edilmeli ki herkes okusun hemde sizede alanada maddi açıdan yardım olsun diye düşünüyorun. Bide 0 gibi kitap güzel değil ki hiç bir yaşanmışlık yok

Bunun çaresini kimlik karşılığı kitap vermekle buldum. Çok merak ediyorsanız gidin satın alın, ha paranız yok ama yine de çok merak ediyorsanız bırakın kimliğinizi en geç bir hafta sonra kitabı getirin diyorum. Zaten bir kitabı en fazla bir haftada okumayan elinde süründürüyor demektir, o okumak değildir. Kimse kimliğini bırakamadığı için kitaplarım hep benimle. Oh olsun. Sizin de söylediğiniz gibi nerelerden kısıyorum da alıyorum ben kitaplarımı. Fotoğrafını çekip sosyal medyada paylaşsınlar diye veremem öyle millete.

Yok okudum birkaç kez hemde. Çok sevdiğim de bir kitap. Okumaya alan getirmedi. Bir daha aldım. Bir daha alan getirmedi derken.. 9 kez almışım Vedat Türkali'nin Birgün Tek Başınası'nı :))) Bu kitabı hatırladın mı diye de kehhh kehhh gülüyorlar terbiyesizler evlerine gittiğim zaman.. Kitaplığımda olmalı dediğim kitaplar gelmeyince tekrar tekrar almak zorunda kalıyorum..

Benim kitaplarım kıymetli valla kimseye el sürdürtmüyorum. Başlarda bahanelerle savuşturuyodum kitap isteklerini ama son birkaç yıldır direk söylüyorum kitaplarımı paylaşmak istemiyorum diye. Hatta isteyenlere kitabı halk kütüphanesinden temin edebileceklerini hatırlatıyorum:)

Sizi çok iyi anlıyorum. Kardeşim de sizin gibi ileri de evinde bir kütüphane istediğinden saklar ve kimseye de vermez. Ben alırım huyunu bildiğimden aldım kitabı ama aklın kalmasın getircem derim ve tertemiz geri götürürüm. Bekarken eve gelen arkadaşlarımdan görüp isteyenler olduğunda üzgünün kardeşimin onlar biraz huylu vermiyim derdim. Veya kardeşimle isteyenleri kibarca reddederdi "ben bunları arşiv olarak kullanıcam listeledim üzgünüm veremicem ama istersen sahaflardan falan alıyım sana." Diyin geçin, haklısınız bazıları perişan ediyor bazıları hiç getirmiyor sonra siz isteyince kabahatlı oluyorsunuz.

sizi çok iyi anlıyorum. kitaplarım benim için de kıymetli. ki benim kitaplarım da dönüp dönüp okunacak cinsten kitaplar. emanet vermeyi sevmem. hediye edebilirim elimden geldiğince ama vermek istemiyorum. özensiz davranıyorlar çünkü.

Siradan roman degil ama klasikler verilmez, gelisimle ilgili kitaplar, tarih kitaplari verilmez, buyuk bir kutuphanem var, 10 yasimdan beri kitap biriktiriyorum, yani yaklasik 30 yildir olusturdugum el emegim goz nurum onlar benim Ve sevdigim klasikleri 5-6 yilda bir tekrar okurum cunku ben degistikce kitaplardan ogrendiklerim de degisiyor, fark etmediklerimi fark ediyorum, yanlis algiladiklarima sasiriyorum vs vs Su anda evdeki en buyuk kavgamiz da bu, esim yurtfisina tasinirken kitaplari annemin deposuna kaldirmami istiyor, ben ise canla basla mucadele veriyorum onlari da goturecegim diye :)

Ben artık kitaplarımı plastik oyuncak kutularına kaldırıyorum. Göz görmeyince alıp giden olmuyor pek. Ha okuyup getirene veririm kitap, hiç sorun etmem, bir daha okumam bunu sevmedim dediğim kitapları da okumak isteyene hediye ederim ama çok sevdiğim, kızımım/oğlumun ileride okumasını istediğim kitapları kaldırıyorum. Sizde vermek istemiyorsanız, ya hayir veremem çünkü geri getirmiyorsun diye acıkça soyleyin yada kaldırın ortadan.

Vallahi yarama parmak bastınız. Buradan seslenmek istiyorum, toplayıp götürdüğünüz kitaplarımı geri getirin. İçlerinde okumadıklarım da vardı. Sayenizde kimseye kitap vermeyeceğim artık.

Yorumları okurken aklıma geldi, Çetin Yetkin hoca, Bir Savcının Not Defteri'nden kitabında bahsediyordu; herhangi bir sebep belirtmeksizin toplanan ve yakılan kitap dağları olduğunu. Hatta yakılacak kitapların içinden birkaç savcı arkadaşı ile birlikte kurtarabildiği kadar kitap kurtardığını anlatır anılarında. Ülke tarihimiz bu tarz anılarla dolu maalesef. Bir kısım kitapları da yayınevleri nedendir bilinmez kitapları basmıyor ya da yayınevleri kapanıyor ve o kitaplara ulaşabilmek mümkün olmuyor ne yazık ki. Mesela benim okumak istediğim birkaç kitap vardı ve basımları tükenmişti. Birini beş yıl boyunca aradım, bir diğerini 3 yıl. Bir başka kitabı ise bulabilmek için neredeyse şehirdeki tüm sahafları gezdim. Keşke benim annem babam da benim için kitaplarını biriktirselerdi. Çok mutlu olurdum. Eşimle düşüncemiz, çocuğumuza bırakacağımız tek mirasımızın kitaplarımız olduğu. Çocuğumuz ileride kitaplarımızı ne yapar bilemiyorum, şimdilik kitapları çok seviyor, kendine ait bir kitaplığı var şuan 5 yaşında. Yorumlarda bir arkadaş siz ölünce çocuğunuz kitaplarınızı sahafa satacak demiş. Bu da çocuğumuzun tercihi. Belki sahafta bizim gibi kitaplarına tutku derecesinde bağlı başka birine ulaşır kitaplarımız.

Sacma degil iste bana gore. Istek tutku ve hayattaki onceliklerinizle alakali. Mesela sizin bu mantiginizda birkere giydigin elbiseyi ver tutma gibi geliyor bana. Bikere o hazzi yasamissin. Ikinciye gerek yok. Benim kitaplarimda sari postitler yapistirilmistir sayfalara mesela. Gece yarisi uyanip atiyorum ucurtma avcisindaki su soz neydi diye tekrar okumuslugumu bilirim. Evlenirken bile esime bunlar benim ceyizim dedim ben baska bisey istemiyorum. Her ay 100 tl ayiriyoruz butceden hem bana hem cocuklara kitap almak icin. Yani kisacasi tutku ve zevk meselesi. Herseyimi paylasirim yemegimi parami kiyafetlerimi ama kitaplarima dokunmasinlar. Sanmayin ki hepsi orjinall ogrencilik yillarimda olgunlar ikinci adresimdi. Ne bileyim bence konu sahibi bastan sona hakli. Ama ben kitaplarimi tabiri caizse kitap gibi tutamiyorum. Alti cizilidir. Post itler yapistirilmistir kimi sayfalar kivriktir kimilerine cay kahve dokmusumdur. Ama ne bileyim onlar da yasanmislik katiyor iste.

biz değişik yerler gezmeyi, oralarda yaşamayı seven bir aileyiz, o yüzden çok sık taşınırız. Taşınırken en zoru kitap oluyor. Biz artık kitap tutmuyoruz evde. Okuduğumuz kitabı hemen elimizden çıkarıyoruz başkasına ver oda okusun şartıyla geziyo kitaplarımız. Ama prensibimdir kendim okumadığım kitabı vermem. Beklesin çok istiyorsa ben okuyup bitireyim öyle vereyim. Sizde hayır diyemiyorsanız ben okuduktan sonra diyebilirsiniz.

Odalar boyu kütüphaneler kurucam çocuklarıma bırakıcam diyen arkadaşlar sahaflara gidip konuşsun; sürekli ölen birilerinin kütüphanesi çocukları tarafından kolilerle sahafa satılıyor. Şimdiki nesil ekran nesli hele de ileride o kağıt kitaplara ne kadar değer verecekler şüpheli. Ben klasikleri teorik kitapları yani birden fazla kez ihtiyaç duyacaklarımı evde tutuyorum polisiye best seller gibi okudum bittileri eskiden cezaevlerine gönderirdim şimdi prosedür değişti galiba artık köy kütüphanelerine filan göndericem. Nesne olarak kitabı sevmiyorum çok yer kaplıyor tozlanıyor manevi bir değer yüklemiyorum cismine. Hepsi elektronik ortama geçse rahatlıycam

Bir kitap hastası olarak seni çok iyi anlıyorum. Kitaplarım çok kıymetlidir. Bu konuda bencilimdir ve kimseyle de paylaşmak istemem. Cebimde son kuruşum olsa kitap için verir sonrasında parasız kalmayı göze alırım. Okuduktan sonra da kütüphaneme koyar geçer karşısına keyifle seyrederim. Genelde vermem. Sadece güvendiğim kişilere veririm. Direk hayır demem ama insanlar kitaplarıma verdiğim önemden istemeye çekinirler.

Ben romanları da çok seviyorum. Kaç yıl önce okuduğum romana denk gelince açıp bir kaç sayfa okuyorum. İlk okuduğum anda hissettirdiklerini hatırlıyorum. Eğer hatırlamadıysam baştan okuyorum yeni bir kitap gibi oluyor :)

Birkaç kişi dışında kimseye kitap vermem. Giden gelmiyor çünkü.. hatta kütüphaneme "kitap ödünç verilmez" yazacağım :) bıktım artık her gelenin birşeyler tirtiklamasindan. . belki o aldığın kitabı tekrar okuyacağım, bunu nerden bilebilirsin? Yada okumayayim yani, sana ne! Herşeyi almaya gücü yetenin, kitap almaya da yeter.

ben abime vermişim vermedi uyuz... zorla aldim.. hele çaktirmadan da aldim.. bi daha vermek mi hayatta... git kendin al dedim vermedim. SIFIR MOD %100

gidenler geri gelmediği için kimseye vermiyorum valla istediği kadar alınabilirler. ancak benim gibi kıymet veren, geri alacağımdan emin olduğum bir iki kişi var bir tek onlara veriyorum.

ayni bencok duskunum kitaplarima gecen kayonvalidem beb evde yokken bes alti tanesini almis sozde okumak icin yeminle evimi soysaydi budar canim acimazdi... o yuzden ben sakliyorum sanada oneririm bazan veya kilitli bir cekmecen varsa oraya sakla... Okusalar gam yemem, zaten yurt disinda yasiyorum ayni kitabi tekrardan alma imkanim olmuyor ben careyi gozden irak bir yerde saklamada buldum

Bende kitaplarımdan kütüphane kuruyorum ve kitaplarıma düşkünüm. Bu nedenle sizi anladım. Benimde kitaplarımı alıp getirmeyen çok oldu. Seri kaptırmışlığım var. Bu nedenle artık kimseye vermiyorum. Kırılan kırılsın. Kitaba verilen paraya acınmaz, gidip alsınlar. Size de öneririm...

Hay ağzınla bin yaşa :-( 50 ye yakın kitap kaybı içimde derin bir acı olarak duruyor :-( kitap emanet vermekten bıktım artık :-( verirken tembihliyorum ama yok ya yok. Emanete sadık olmamak bu kadar basit olmamalı :-(

Benim de 4-5 defa 3 ciltlik seri kitabı almışlığım var. Arkadaş alıyorsunuz getirin yaa. Üstelik en sevdiğim kitaptır benim için. Bana dese ki "Kocabebegim şu kitabı bana alır mısın" inan gider alırım ama benden istemesinler. Bazen geceleri uyuyamadığım da oluyor. Kitap dışında bir iki eşyam daha var böyle benim için değerli olan. Onlara da aynıyım. Verirken bir parçam da onlarla gidiyor. Eşim bu yüzden cimri olduğumu, paylaşımsız olduğumu düşünür. Belki öyleyim ama elimde değil. Aklım sürekli onlarda oluyor.

Her seferinde alıp okumadan mı verdiniz, 9 kez satın almak nasıl olabilir?

her okudugum kıtabı saklamaya kalksam :) egıtımımle alakalı ve hedıye gelen kıtaplar dısında tum kıtaplarımı dagıtıyorum bazı seyler paylastıkca guzellesır :)

ben kibar bir dille "kusura bakma kitaplığımdan kitap veremiyorum ama istersen aynısını sana alayım" diyorum. henüz kırılan evet bana da al diyen çıkmadı :) her şeyimi paylaşırım ama kitaplarımı asla.