biz pazar günü evlendik nikahtan sonra eve döndük konvoyla kayınvalidem arıyor arabadakileri bize gelin diye eve varmak üzereyiz 1 saatlik yol bende bu ne saçmalık dedim böyle bir şey konuşulmamıştı eve geldik hala gelin diyorlar eşimin dayısı falan bizde onları arıyorlar bende inat ettim kesinlikle gitmem diye en güzel günümüzü mahvettiler ısrarla gitmeyince onlar geldi sinirden ağlattılar ikimizi de hiç unutmam yaptıklarını laflarını işitip gittiler sonrası iyiydi tabi bu saçmalık hiç olmamalıydı annemler bilmiyor nasıl söylenir yani pazartesi günü alışverişe çıktık salı günü balayına gittik güzel geçti Allaha çok şükür eşim hiç yanıltmadı beni temmuzda 2 senelik evli olucaz Belissa ♡ Бизимки Масалди ♡ tek ayak

Evliliğimin ilk bir haftası... Düğün güzeldi... Herşey sakindi... Biz yorgunduk... Henüz kabus başlamamıştı... Evlendiğim ilk gece eşim hemen uyuyakaldı, yatarken üstünden yorganı çekivermişim diye bir hışımla kalkıp "Beni öldürmeye çalışıyorsun!" sen deyip ellerimi kollarımı gelinliğimin arka bağı ile bağlamaya çalıştı.. Başarılı olamayınca beni hışımla ittirip odadan attı ve üstüme odanın kapısını kilitlemeye çalıştı. Bu esnada hala bağırıyordu. Sonra beni tartaklayarak önce annemlere götürmek istedi. Sonra mutfağa atıp gitti yattı... Ben ne yaptım? Mutfak penceresinin önüne çöktüm.. Şok denilen şeyin ne menem bir şey olduğunu gördüm, bize öğretilenden farklıydı yaşayınca... Çok korktum... Daha önce hiç yaşamadığım bir şeydi... Şiddet ile ve nedensiz olarak o akşam tanıştım... "Tüm hayatım bir gecede yalan oldu"... İnanılmaz bir travmaydı... Hiçbir şey yapamadım.. Bu anlatılmaz... Ertesi sabah uyanan adam bambaşka biriydi... Benimse bir yanım ölmüştü... İkinci gece yatağa buruk gittik... Daha doğrusu ben öyleydim... Eşim dünyanın en sevimlisine dönüşmüştü... Ancak elinde sürekli telefon vardı.. annesi çağırıyor, dayısı gönül koyuyor ve kesinlikle rahat bırakmıyorlardı.. O gece de o uyumadı ailesini bu akşamlık gelemeyeceğine ikna ederken... Ben uyudum... Üçüncü gün annesi arabayı veremeyeceği için balayına gidemeyeceğimizi öğrendim... Üzüldüm... Ama olsundu.. O akşam ailecek yemek yenecekti... Cicim ayı neymiş... gençler yalnız bırakılmaz hem=) Kalktık gittik... O akşam eşimin annesinin yanında bana nasıl bir yabancı gibi davranmaya başladığını farkettiğim akşamdı... Evlilik insanları yaklaştırır sanırdım o geceye kadar... Oysa eşim ve ben bir yabancı olmuştuk... Benim bir yanım daha ölmüştü... Dördüncü günü hiç unutamam... Eşimle buzları eritmek için ısınma turları yaparken Kaynım ve annesi çıkageldi... Ardından diğer tayfa... Ev doldu taştı... Hala ilk gece yaşadığım travmanın etkisi altında olduğum halde ne kadar yapmacık da olsa gülebildiğimi keşfettiğim zamandı... Oysa dehşet içindeydim... Kültür şoku travması çarpmıştı bu kez... Benim bir yanım daha ölmüştü... Beşinci gün altınlarım istendi... Vermek istemedim... Kendime saklayacağımdan değil.. Ev alırız diye konuşmuştuk.. Meğer dünyanın borcunun altına girmişiz... Oysa eşim hiç borcumuz olmayacağını söylemişti... Ben böyle sanarak evlendim... Önce boşamakla tehdit etti beni.. Sonra evi dağıttı... Üstüme yürüdü... Sanırım hayatımda son kez o zaman korktum... Sondu o... hatırlıyorum.. son kez o zaman korktum... Bayılmadım ama kaslarım kendini koyverdi.. enteresan bir duyguydu, bilinçli felç gibi... ilk kez... Beni kolumdan sürükleyerek odanın ortasına fırlattığını hissettim.. Kendimi toparlamaya başladığımda beni tutup annemlere bıraktı ve bırakırken altınları istedi.. Verdim... Benim tam olarak yarım o gün ölmüştü... Hafta sonu da annemlere götürdü ve bıraktı... Ve para istememi söyledi.. Meğer hiç paramız yokmuş.. Bitmiş... Düğünde takılanları kendisi almıştı zaten... Ben utandım isteyemedim.. Çünkü hayatım boyunca ailemden hiç para istememiştim... Yolda döndü bana "Ne yaptın, para aldın mı?" diye... "Alamadım" dedim... Kolumdan tuttuğu gibi beni sokak ortasında sürüklemeye başladı "Annenin evine dönüyorsun, bıktım senden.. defol" diye... Sürükleyerek... İşte o gün, o zamana kadar yaşayan naif serotonin gerçekten ölmüştü... Kabus dolu bir ilk üç sene geçti... Şu an altıncı senemizi deviriyoruz... Kendim bile inanamıyorum hala...? Tüm bunları neden anlattım? Bilemiyorum... Belki hayatımda ilk defa bir yere derdimi dökmek istedim konu açmadan... Ne mesleğim, ne eğitimim ve ne de kültürüm... Hiçbiri engel olamadı yaşadıklarıma... Sadece bunu söylemek istedim... ThirtyFouR

evlendik, ertesi gün kayınvalidemlerin duvak diye bir adeti varmış, yeni geline mevlüt yapılır, yemek dağıtılır. kırmadım onu kabul ettim. ertesi gün erkeden geldi hanımlar. bizim evimiz farklı şehirdeydi eşimin işinden dolayı. düğün ailelerin olduğu şehirde oldu. haliyle kayınvalidemlerde kaldık, onlar 3 gün akrabalarında kaldılar. 3 gün sonrada zaten balayına antalya ya gittik,1 hafta kaldık, oradan tekrar akrabaların bulunduğu şehre geldik, el öpme faslından sonrada evimize geldik çok şükür: )) S

ilk üç sene neden yaşamaya devam ettin? anlattıklarını dinlemek dahi çıldırtıcı, ki yaşamışsın. bu çok yıpratıcı ThirtyFouR

Soru güzelmis, düsünürken 9 ay öncesine gittim :) Dügünün ertesi günü, el öpmeye beklediklerini ögrendik ama ben gitmek istemedim Evde dinlenicem, yeni evliler yalniz birakilir hemen hooop diye gidemem dedim. 2. günümüzde el öpmeye gittik 15 dk oturup, arabayi da alip balayi icin yola ciktik. Yolculuk bile cok güzel gelmisti, o dügün stressi beni benden aldigi icin tatile cok ihtiyacim vardi. Balayinda 3 gün kaldik, esimle 5 senedir tanisiyor olsakta yeni sevgililer gibiydik :) Yoldan dönerken istanbula ugurayip ailemin yanina el öpmeye gittik, ev sansimiza kalabalikti. ilk 1 haftamiz güzeldi, allah kimsenin agzinin tadini bozmasin.

ah ben anlasam da size de anlatabilsem... nişanlıyken hiçbir anormallik yoktu ki. herkes imrenir gıptayla bakardı. babam falan hayret ederdi, bu çocuk senin için ölür, seni öyle takip ediyor ki bişey olur da ben farketmem, müdahale edemem diye korkuyor resmen derdi. doktor bu hastalığın en az 5-6 yıl öncesine dayandığını fakat hayatındaki önemli bir değişimle ortaya çıktığını söylüyor. depresyondan farkı da bu zaten. sinsice gelişiyor. ve aniden ortaya çıkıyor. tedavisi de en az 1,5-2yıl sürüyormuş. hayırlısı Allahtan.. A

hiç istediğim ve hayalimdeki gibi olmadığı için yazma gereği duymuyorummm

Hakikaten ne denir bilmiyorum. Bu da sizin sınavınız demek ki. Dualarım sizinle. Allah sabrınızın mükafatını versin.

düğün güzeldi bir güzel oynadık eve geldik gelinlikle abdest aldım imam nikahımız kılındı yemek yedik namaz kıldık Evliliğimin ilk gecesi benim için çok önemliydi çünkü eşim in ne kadar anlayışlı olduğunu o gün öğrendim. korkularımı anladı ve çok bekleyip istemesine rağmen sadece birlikte uyuduk:) İlk hafta kapıya bile çıkmak istememiştim eşimin yanında olmak istemiştim hep:) . push ;

Maşaallah mı denir ne denir bilemedim ki... nasıl bir sabır varmış sende arkadaşımm... ben de en kötü balayı benimki ve en sabırlı insan da benim zannederdim... ama yine de bende hikayemi anlatmak isterim... düğünden sonra evimize geçtik, güzelce duş aldık, namaz kıldık sonrea iki yabancı gibi oturduk kaldık öylece... o bir kanepede ben bir kanepede... heralde heyecan ne yapacağını bilmezlik falan diye yorumladım.. sonra yatalım bari dedik, konuşma yok muhabbet yok.. o yatağın bir ucunda ben bir ucunda.. ertesi gün balayı için yola çıkıcaz zaten.. sonra biraz yakınlaşma oldu ama o bile buz gibi... ertesi gün balayı için yola çıkacaktık, bana gitmek istemediğini söyledi.. neden diye sordum. beni başörtüsüz gördüğünde çok yadırgadığını ve soğuduğunu söyledi. ŞOK geçirdim resmen. akşamki soğukluğu da ondanmış yani.. o bi odada ağlıyor ben bir odada.. sonra yanıma geldi ayaklarıma kapanırcasına özür diledi. ve yola çıktık. bu kez 2. bir şok! biraz yol aldıktan sonra arabayı durdurdu ve ben gidemicem dedi... kalakaldım... iyi ozaman sen otostop çek dön ben devam edicem dedim. durdu, düşündü, yok yok bu şeytanın oyunu, oyuna gelmicem dedi ve tekrar yola çıktık.. zor bela otele ulaştık, orda biraz durumu toparlar gibi olduk ama evimize döndüğümzde yine uzaklaştı benden ve gerekçe hep aynıydı:BENİ BAŞÖRTÜSÜZ YADIRGAMIŞ, BEĞENMEMİŞ! sabrettim büyümü nazarr mı şu mu bu mu derken eşimin psikolojik bir rahatsızlığı olduğunu anladık. şimdi 7 aylık evliyim ve eşim tedaviye başladı 1aydır da ayrı yaşıyoruz, bu da tedavinin bir parçası.. çok çok özet anlatmaya çalıştım ama yaşadıklarım öyle garip ki ben bile inanamıyorum... düzelir inşaallah diye hep dua ediyorum... sizden de dua bekliyorum arkadaşlar... çok zor durumdayım

düğünümüzün ertesi günü balayına gittik sevdiğim adamla evlenmek muhteşem hissettirmişti düğün stresini ve yorgunluğunu atıp 10 gün sonra evimize geri döndük... o gün bugündür evliliğin doğru insanla yapıldığı takdirde ne kadar güzel birşey olduğunu düşünüyorum ve rabbime şükrediyorum... şimdi de oğluşumuza kavuşmak için gün sayıyoruz...

düğün gecesi düğünün olduğu otelde kaldık kaynanam illa bende kalcaksınız başka yer yok diye tuttturunca otelle pazarlık yapıp hediye olarak balayı odası istedik neyse otelde kaldık fakat ebn kendime otelde kalmak için çanta hazırlamıştım geceliğim ertesi gün giyceklerim falan fistan derken kardeşime dedimki bu çantayı getir oda tutmuş çantanın içini boşaltıp boş a getirmiş:))) düğün oldu odaya çıktık ben gecelik giycem çantayı bi açtım çantanın içi boş hadiiiii bizimkileri aradım gece saat 1 falan anne dedim bu çantanın içi boş isteklerimi söledim getirmişler ama aseton getirin demeyi unutmuşum neyse sabah kalktık ben duşa gircem aseton yok telefonlar edilio hadi kahvaltıya gelin el öpün diye duşumu aldım çıktım banyodan:) 1. gün =gittik kayınvalideye düğün gecesi altın yüzünden takışıp altınlarımı saklaması için ona vermediğim için bana tavır yapıo kahvaltı hazırlamamış yaptıgı tek şey sabah sabah şehriye çorbası, çökelek, domates, zeytin vardı sofrada başkada hiçççççççççççççbirşey yoktu yeminle neyse el öpcem dediki el öpmemi kaldı artık bende niye geldik o zman buraya dedim öptüm kayınpederide öptüm bizde adettir el öpülünce hediye verilir bişe vermedi:) ordan sonra bize geçtik öğlendi annem öyle güzel bir sofra hazırlamıştıki anlatamam size:) eşyalarımı topladım balayı için hazırladıgımız valizi arabaya indirdik ordan çıkıp kuyumcuya gittik bilezik küçük altın ne varsa bozdurduk bankaya gittik hepsini bankaya yatırıp gram altın aldık akşam olmuştu tekrar herkesle vedalşatık eşyalarımızı topladık yola çıktık 2. gün = 1.800 km yol katederek balayı otelimize ulaştık veeeeeeeee 5 günlük muhteşem bi balayı yaptık hayatımın en güze günleriydi sonna geze geze evimize döndük o kadar yorulmuşuzki eve geldiğimizde sabaha karşı 3 flandı eşyaları bi köşeye bıraktık duş aldık bi yatmışız deliksiz 20 saat uyumuştuk çok güzeldi:))) ertesi gün gece yarısı uynamıştık yemek yedik falan sonra biraz daha uyyup sabah markete gittik kahvaltı yaptık sonna izn bitti çalışmaya başladık evlenenli 11 ay oldu :) nasıl geçti bilmiorum :) ve bebişimiz gelcek:) uzaklardakiHAYAT mis kokulu

Sizi üzmek için yazmadım... Şu an hiçbir şey böyle değil.. Çünkü ben değiştim... Dolayısıyla evliliğim de değişti... İlk üç senemle son üç senem arasında inanın dağlar kadar fark var.. Sanki şimdi ki eşim ikinci evliliğim... Ben gerçekten çok değiştim... Nihil

hatırladıgım... ellerımde kınalarım... ailemi memleketlerine ugurlamam... ilk gece korkum esımle cok guzel2 gun... balayına gıdemedık cunku agustosa ayarlamıstık balayını... bol bol banyo ettıgım :) artık banyoyu gormek ıstemıyordum resmen...

bu erkek aileleri yüzünden evlenmekten korkuyor insan vallahi ne hikayeler var Derin Su derin

"Ben değiştim"... Eşimin ve ailesinin ihtiyacı olan gelin oldum... Bazı insanlar vardır... İyilikten, yumuşaklıktan ve naiflikten anlamazlar.. Bunu zayıflık olarak görürler ve baskı kurmaya, "kültür", "gelenek" adı altında bir sürü bencillikler silsilesini size kabul ettirmeye çalışırlar... Siz sustukça bunu terbiyenize değil, zayıflığınıza yorarlar... Önemli olan geldiğiniz ailenin karakterini ve eşinizin karakterini gerçekten anlayabilmek... Ve karakteri komple değiştirmek, kalmak istiyorsanız, eşinizin çocuk gözlerinde kalmak için bir sebep görebiliyorsanız... Çok zor ama imkansız değil... Ben zaten konulara cevap verirken çoğunlukla kendi deneyimlerimi yazıyorum. Ama elbette evliliğine ve kişinin karakterine göre değiştirdiğim şeyler de oluyor... Eşim değişmedi aslında... Sadece "Cıss" ları çok iyi öğrendi... Ben çok yoruldum ama tüketmedim kendimi... bir çocuğu yetiştirir gibi özenle devam ettim... Aslında en başta ki sorunun cevabı buydu belki.. Annem ve babam "Sevmek emek ister... Vazgeçebildiğini asla sevmemişsindir" diye diye aklımıza kazıdılar. Gururumu kırardı "Sevdim" dediğim insandan savaşmadan vazgeçmek... Belki de aslında tüm cevap bu...

bizim evliliğimiz bi garip birimizin ailesi izmir birimizinki istanbuldaydı 2 yerde ayrı dugun yapıldı önce eşimin ailesinin oldugu sehşrde izmirde evlendık aynı salonda nıkah ıslemlerıde oldu 4/12/2009 o gece kayınvalidemde dını nıkahımızda kıyıldı o gece orda yattık kardeş gıbı uyuduk cunku bı dugun daha olacagı ıcın o gelınlıgı sanına yakısır gıymek ıstedım ama aılede olay oldu azcık eşim susturdu... ertesi gunu sabah yola cıktık ıstanbula annemlerle bırlıkte gece yarısı evdeydık eşyalarımızı valizlerle getırdık yasayacıgımız daıreye attık resmen uykudan baskası gozumuz gormuyo 1 gece once dugun ondan oncekı gece kına topuklarımız sısmıs uyandıgımız sabahın akşamında bır dugun daha var kuafor bılmem neyse telaşlı gnun ardından 6/12/2009 2. düğün akşamında evımızdeyız dgun salonunda merdıvenlerden dustum eşım benı tutacam dıe belını ıncıttı ama oklava yutmus gıbıydı eve geldık wc ye gırdı ordada su varmıs terlıklerle gırınce ayakları kaydı ve belın ustune ıkıncı darbe... o gece baya acılıydı adamcagız kahve yaptım ıctık eşım bana ben eşime abset aldırdık ve abdest aldıgımız suyu evın 4 bı kosesıne serptık bereket ve huzur olurmus... ardından sukur namazı kıldık ve odamızaa o gece sadece opüşüp koklaştık yorgunluktan sızlayan vucudumuzu dınlendırdık ve sabah namazıyla beraber uyanmısız o zamandan sonra oldu olan ilk 3 gunu evde geçirdik ve izmire gittik k. validelere el opmeye 2 gun orda kalıp gerı donduk kısın ortasında evlendıgımız ıcın balayına gıtmek ıstemedım acıkcası denız olmayan yerde balayımı olur dıe ama şimdi pişmanım ora ayrı gayet guseldı bızım evlılıgımız takı oglum dogana kadar dogduktan sonra ne oldu bılemıyorum cok tartısır olduk 1. sebep aılesı malesef 2. sebepte dın acıklık kapalık mevzuları kocamla sahsı bı sorunum olmadı cok sukur mutluyum esasında bıde benı herseyden onde tutsa pek ıyı olacak amma nasip

içim acıdı sabahsabah canım ya çok soru eminim çok cevap vardır şuanda hiçbişey sormaya mecalim kalmadı

:))son cumle cok kısa ve öz olmus:) K

bız duğunden sonrakı akşam balayına gıdecektık. gıtmeden ailesine uğradı hoşcakalın demeye. ben gıtmem dedım. balayından sonra el opmeye gıderız dedım. gıtmedım. çıktık bıraz denız havası aldık. 1 gunluk evlıyken 5 gun balayına Antalyaya gttık. çok guzeldı. ruya gıbıydı... sonra geldıkte sonra el opmeye gıttık. guzel hatırlıyorum kısacası. ruya gıbıydı resmen gecen sene bugunlerde yaklaşan düğünümün heyecanı benı sararken şimdide gelecek kızımın heyecanıyla dolmuş durumdayız. ALLAH herkese nasıp etsın

aaaaah aaaah eşimi cok seviyorum mutluyumda evliliğide allaha şükür ama ilk 1 haftayı hatırlamak istemiyorum. ben uzak sehire evlendim. evde görümcemizle kalıyoruz. evlendiğimiz günde cok misafirimiz vardı. eşimin teyzeleri benim annemle 10 kişiye yakın belkide insan vardı. ve biz ilk gecemizi herkes evde yasadık görümcemler sagolsunlar kimseyi göndermedi evden milletin arasında beraber olduk. okadar içime oturuyoki hala da düşündükçe içim acıyo cahil insanlar yapmazdı bunu sırf beni öyle zor durumda bıraktıkları için nefret ediyorum herkesten. halada alısamadım baska insanlarla yasamaya ama eşimle cok iyiyiz aallaha şükür. keşke daha baska olsaydı bu özel anımız uzaklardakiHAYAT mis kokulu

senin açtığın konuyada yazmıştım.. düzeldi gibi diyordun nasıl durum şimdi inşallah çok mutlu olursunsana bişey soracam nişanlıyken hiç görüşmedinizmi yani saçını hiç görmedmi :26::26:

Allah kolaylık versin canım, eşine de sağlık sıhhat versin inşallah Sen bunu anlatınca aklıma bir tanıdığım geldi, çocuk askerden sonra rahatsızlanmış ailesi kendi çocuğunu ikna edip tedavi ettirememiş, çözüm olarak evlendirelim belki düzelir deyip elin kızının başını yakmışlar. Şimdi bildiğim 8 senelik evliler 7 yaşında dünyalar güzeli bi kızları var ama yaşadıkları evlilik mi belli değil. adam sıkılınca kızı annesine yolluyor, canı isteyince geri çağırıyor, bayram da seyranda hep evdeler. Garip bi hayat yani... Şükür ki senin eşin tedaviyi kabul etmiş, Allah'ın izniyle düzelir boool boooool dua et. Duanın açamayacağı hiç bir kapı yoktur. Yakınımda böyle bir olay olduğu için seni çok iyi anlayabiliyorum, benim dualarım seninle... Sibelim84

Sürekli gezdim tozdum eşimle, bol bol film izledik güldük eglendik :) Çok güzel ve farklı bir his, kaç kere birbirimize evlimiyiz şimdi? diye sordugumuzu bilirim Yemek yapmayı da bilmiyorum eşim sagolsun benden iyidir bu konuda o yaptı ben yanında durdum biraz yardım ettim falan

bi an hiç eve geçemiceksınız sandım:)sivas tokat yörseınden mısınız yoksa bu adetler bıyerden tanıdık geldıde( Serotonin

bayanlar evlendiğiniz ilk bir haftası neler yaşadınız neler yaptınız hadi sohbete gelin :) A

peki bu değişimi nasıl yaptınız merak ettim? bir iki örnek verirmisiniz. kadınların ilişkiye tutumu erkeğin de ilişkiye olan tutumunu kökten etkiliyor bunu biliyorum, sizin hayatınız açısından birkaç örneği bilmek isterdim. bende evliliğimde şu dönemde o zor değişimleri yapmaya çalışıyorum da.

naptin arkadasim ya, icimi dagladin sabah sabah ben okurken yikildim, sen nasil böyle bi adamla ayni cati altinda yasiyorsun... Serotonin

bu degisim yaptigi seyleri umursamamak mi? yoksa esin degistigi icin mi? Serotonin