sağol canım Allah hep mutlu eder utandırmaz inşalah seni..

merhaba, iyi dileklerin için çok sağol.. Ama artık çok zoruma gidiyor bunca zaman çektirdikleri yetmiyormuş gibi 1 buçuk ay sonra gideceğim zaten çok stresliyim önümdeki örneği sende okumuşsun böyle birine rağmen bir başka erkeğe güvenmeyi seçtim ve çok korkuyorum annemin kaderini yaşamaktan.. insan döner der ki bu kızda mutlu olmayı hak etti... eskiden güçlü biriydim ama malesef artık değilim en ufak bir sallantıda yıkıla bilecek durumdayım artık..

merhaba arkadaşlar; size geçmişimi anlatarak şuanki sorunuma gideceğim bir nevi hayat hikayemi anlatacağım yani!! ailemi tanıtarak başlıyorum; annem; bir melek ağzı var dili yok o kadar çok çekti ki o kadar verici o kadar anlayışlıki anlatamam sizlere. babam; geçmişte o kadar çektirdi ki tüm aileye halada aynı bir süre değişmişti şu sıra eskisi gibi olmaya başladı çok şükür dayağı ve içkisi yok kardeşim;ergenlik döneminde ama o da çektiriyor bana çok düşkündür annemede.. ben;annem evlendi evleneli çalışıyor bu yüzden ben bir nevi kendim büyüdüm ben, ben 8 yaşındaydım kardeşim dünyaya geldi.. sabahları babam kalkar kahvaltımı hazırlar beni okula götürür. öğlen gelir alır eve bırakırdı.. ben eve gider akşam annemler gelene kadar kardeşime annelik yapardım.. herşeyi ile bn ilgilenirdim öyle ki kardeşim arada bir benim asıl annem ablam doğuran değil büyüten annedir der.. neyse babamm dışarda sinirlenir içer gelir bize patlar annemi döver aldatır bana sataşırdı.. daha okula gitmiyordum bana zorla okumayı yazmayı öğretmişti çarpım tablosunu öğretmişti sorardı bilmediğim zaman dayak atardı kendince iyi bir şey yapıyordu.. aklı fikri derslerimde eğitimimdeydi oradan bakınca belki çok harika görüne bilir ama değildi.. lise 1 e gidiyordum babamın annemi en yakın arkadaşı ile aldattığını öğrendim inkar ettiler kadıın telde msj yakaladım babamın telde yakaladım inkar ettiler.. babamdan nefret ettim iğrendim tiksindim.. ama babam harika bir babaydı hiç birşeyimii eksik bırakmaz içmediği zamanlar muhteşem biri olur herkes imrenirdi olaylar aslında ben bunların beraber olduğunu öğrenince kötüye gitmeye başladı babama sordum yalanladı kadına sordum yalanladı evlatlarının üstüne yemin etti kimse bana inanmadı.. sene oldu 2008 ben üniv kazandım her dışı güzel bir üniv güzel bir bölüm babam çok sevindi götürdü yerleştirdi ben gitmek istemedim çünkü annem ve kardeşimi düşünüyordum ne yaparlar babam onlara nasıl davranır çünkü ben azda olsa onu dizginleye biliyordum.. git beğenmezsen dönersin dedi tamam dedim gittim geri dönemdim. ama ailemi çok özlüyordum babam her ay süpriz yapar yanıma gelirdi onca yolu günü birlik.. sora ilk yıl bitti okullar tatil oldu istanbula ailemin yanına döndüm.. babam gene bir sebepten ötürü kavga çıkarttı (kardeşimle beraber tv izliyorduk neden ders çalışmıyormuşuz9 tv yi kapıya çıkartıp kırdı kablosu ile anneme vurmaya başladı ben önüne atıldım çok sert bir tane bana değti koluma hiç abartmıyorum 3 hafta sol kolumu kullanamadım eğer atılmasaydım o darbe annemin boynuna gelecekti ve eminim şuanda felçli olacaktı.. o gece dedim ki bu adam düzelmeyecek benim birşeyler yapmam lazım 197 tane ilaç içtim öyle 20 mg lık deil 100- 500-1000 hiç unutmam ramazan ayıydı.. günahım çok büyük biliyorum ama artık dayanamıyordum o gün o kadını görmüştüm yolda her gördüğümde laf sokuyorrdum gene yaptım kapıma geldi bana ne dedi biliyor musunuz bban çok koştu peşimden çocuklarımı siler senin çocuklarına babalık yaparım karımı boşar senin nikahıma alırım dedi ben bunları yaşarken birde aynı akşam o bunları yaptı tüm aileye.. ben o zamna ki erkek arkadaşıma msj attım hakkını helal et diye sonra telimi kapattım ilaçları tek tek içtim saya sayaaa acı çeke çeke annemin ilaçları vardı onların hepsini içmiyordum yarısını içeyim yarısı anneme kalsın yazık ilaçları pahalı alamaz diye:):) şuan o günler aklıma geliyor ağlayarak yazıyorum.. birde not yazmıştım babama tam hatrlamıyorum ama hala saklıyor ve biliyorum hala çok üzülüyor... o zaman ki erkek arkadaşım ne yapacağını şaşırıp en yakın arkadaşımı arayıp durumu ona anlatmış oda annemi arayıp bana bir bakmalarını söylemiş ben ilacı içeli yarım saat felan olmuş kendimden geçmişim.. kardeşimin çok sert bir tokat attığını babamın beni sırtına alıp hastaneye götürmeye çalıştığını anneminse ağlayıp bağırarak kızıma birşey olursa sorumlusu sensin seni oldürürüm dediğini hatrlıyorum.. hastaneye gittik doktorlar var başımda bana kaç ilaç içtiğimi soruyorlar söylemedimm annemle babam var üzülmesinler diye onlar çıktılar söyledim ilaç iisimlerini kaçtane içtiğimi doktor ağlaklı oldu ne yaptın sen dedi ben çok kendimde değilim kurtarma beni istemiyorum dediim.. dedi zaten yaşarsan mucize ordan sonra midemi yıkamak için kullandıklları şeyleri hatırlıyorum ama şişelerle sonra beni yoğun bakıma almışlar yaşadım dr bile şaşardı sakat kalacaksın o zaman dediler kalmadım inanamadılar olamaz dediler 2 hafta hastaneden çıkarmadılar hergün dünyanın testini yaptılar çünkü okadar ilaca muhakkak birşeyim olması gerekiyormuş en azından böbreklerimde ama yok öldürmeyen allah öldürmüyor işte hiçbirşey olmadı.. babam iki hafta boyunca hep başımdaydı eve hiç gitmedi eridi bitti mahfoldu.. annem keza aynı kardeşim beter durumda neyse çok üzüldüm çok pişman oldum ama babam düzeldi tek derdim buydu zaten allahım o düelsin annem kardeşim daha fazla çekmesin gerekiyorsa ben öleyim diye girmiştim bu işe zaten allahım düzeltti öldürmedi.. üniv bitti döndüm ailemin yanına işe girdiim güzel bir şirket güzel bir iş sonra birini sevdim şuanda nişanlıyız 1 buçuk ay sonra düğünümüz var çok iyi biri özünde çok saygılı aileme karşı. annesi babasıda severler beni ailemi.. ama babam gene sorunlar çıkartıyor hep o taraftan bekliyor herşeyi arasınlar gelsinler gitsinler diye zaten kayınbabam herzaman arıyor ama oda bıktı hep ben arıyorum bir kerede o arasın diyor.. kaynanam çok iyi değil yani iyi gibi görünüyor ama fesat dedikoducu yüzüme başka arkamdan başka biliyorum bunları.. kayın babam öyle değil aynı öz annem gibi hep verici oda bıktı ama artık düğüne bukadar az kalmışken isyan etti babam istiyorki gelip konuşsunlar oda gitmem o beni arasın diyor babamda aramıyor. gelip zamanında konuştular babamda siz şanınıza ne yakıştırıyorsanız onu yapın dedi şimdide neden gelmiyorlar diyor evde hergün farlı sebeplerden huzursuzluk çıkartıyor verirkende sorun yapmıştı nişanlım geliyor gidip yataga giriyo vedalaşmadan konuşmuyo çocukla saçma sapan tiripler atıyor anlayamıyorum annemde herşeyi kafasına takıyor üzülüyor ağlıyor siz mtlu olun bana yeter diyor ama olamıyoruz çünkü ben ailelerde evleniyor inancındayım babamı cok seviyorum onca şeye rağmen oda beni çok seviyor biliyorum ama çok çekmedim mi neden yüzüm gülsün istemiyor ki neden çektiriyor hala.. herkes kıskanıyor nişanlını seni ayrılacaksınız diye üzülüyor ondan yapıyor diyo eee ben ne yapacağım bu şekilde... çok dağınık yazmış olabilirim lütfen kusuruma bakmayın hızlı hızlı yazmaya çalıştım ağlayarak yazıyorum.. hakkınızı helal edin zamanınızı çaldım...

Canım nişanlımda en sonunda patlayacak.. babamın söylediklerini ona söylüyorum babasına söylesin diye babası da çıldırmak üzere haklı olarak.. artık en son dün akşam babam çıldırdı attırırım yüzükleri bu ne şanlarına yakışan bumu felan dedi.. çok moralim bozuk kimsenin gönlünü kırmadan ahını almadan evlenmek istiyorum çok korkularım var.. doğru söylüyorsun çok daha beterlerini yaşadım bu ne ki normalde hiç takmam fakat artık benim hiç gücüm kalmamış 23 yaşındamıyım 40 yaşındamıyım bilmiyorum..

sağol canım benim Allah seninde yardımcın olsun sabır versin dayanma gücü versin inşallah