Dediğiniz gibi güvenli bağlanmanın olacağı süreçte çok acı zamanlarım oldu. Çoğu kimse hatırlamak 1-2 yaşını ne yazık ki hatırlıyorum. hatta çok gariptir annemin hamilelik sürecinde yaşadığı bir takım şeyleri rüyamda çok gördüm annem herşeyi konuşan bir kadın da değildir. Ben rüyaları anlatınca hep çok şaşırırdı

Aile dizimi terapisi alsanız keşke. İlk 6 yaşımız tüm hayatımızı etkiliyo çünkü

O kadar iyi anliyorum ki.. sanki bunca yila bunca değere ragmen elinde kocaman bir sıfır varmış gibi. Yok sıfır olsa iyi, yipranmisliklarinla bir bakmissin eksiye düşmüşsün ama durup düşünüyorsun ne kim uğruna.. maalesef kendini suçlar duruma geliyorsun ben böyle sevgiye muhtaç olmasaydim diye. Bu duruma diyecek sözüm yok bilenler konuşsun ama insanlar utansin be azcik da, ya da bunlar gitsin Allahtan korkan kuldan utanan derler ya işte o kuldan utanan, müdanasi olan, kadir kıymet bilecek varsa gelsin ya. Hoş en acısı da artik öyle bir dunyanin olmadigini farkedecek kadar yaşlanmak ve umudunun yok olmasi geleceğe dair mutluluğa dair.. Of yalan dünya üç kuruşluk dünya beş para etmez dünya

Annenizle bağ sorununuz var. Hepsinin kökeni bu gibi. Kaygılı bağ, yüksek ihtimal.

Değmiyor değilmi bence bu kötülüğü biz kendımıze yapıyoruz yani değeri olmayan insanlara değer veriyoruz... Sonra noluyor kıymet bilmıyor lar bizi kullanmak onların işine gelıyor bız ise ruh saglıgımızdan oluyoruz.. Bence boyle insanlar için bi silkelenıp kendımıze gelmemiz şart sana iyi gelmeyen insanla yollarını ayıracaksın kım olursa olsun inan kii ozaman daha mutlu huzurlu olduğunu anlıyor insan

En çok kendime kızgınım. Güçlü duracağım diye, işler sonucuna ulaşsın diye mütevazi olmaya aman insanlar zorlanmasın demeye gerek yokmuş. Şimdi bunları söylüyorum. Hayatımda evlilikte de işte de ailemle olan ilişkilerimde de bunu yaptığım zaman çok oldu. Gerek yokmuş. İçimden sonra acı acı çıkacağına istediğim bir şeyi zamanında tatlı tatlı söylemek varmış. Gerçi öyle söyleyince de değişmeyen sonuçlarla dolu belki de ömrüm o yüzden kimseye ağzımı açmadan tırnağın varsa başını kaşı mantığı ile işlerimi hallettim ama ağır geliyor bu değersizlik duygusu. Ben kendim için değerliyim istediğim şeyleri başaramasam dahi başarmak için koşmaktan umut etmek hiç vazgeçmedim. En yorulduğum zamanlarda bile vazgeçmedim. Uyudum ama rüyasını görmekten kendimi alıkoyamadım. O kadar inandım kalbimle. Değer konusuna gelince hepimiz insanız ve değer görmek istiyoruz. Bu karşımızdaki kişiye göre bazen güzel bir hediye bazen anlayış bazen güzel bir söz. İstiyoruz, kendimize değer versek bile muhtacız başkasının vereceği değere. Hepimiz en çok yakın çevremizde en çok sevdiklerimizden değer görmek istiyoruz ya ama en çok yakından gidiyor eksildiklerimiz. Ve en çok yakın çevremizi başkalarına değer verirken görüyoruz, bizde eksik bıraktıklarını... İşte. Çok kızgınım. Herkese dilenirken gözlerim yanımda olduğunuzu hissettirin, kendinize neler yapılsın istiyorsanız o şekilde davranın diye en çok kıymet verilmesi aç kaldığım zamanlarda yapayalnız kaldığım için onlar kucaklarına açtığında ise sevgiye muhtaçlığımdan koştuğum için en çok kendime kızgınım.

Olanlar olmuş. Her acidan her yanlıştan ders çıkarmak önemli olan. Kimileri bile bile aynı hatalari yapıyor ömür boyu aynı şeylerle mücadele ediyor bu yüzden. Siz de artık bisiyleri farklı yapmalısınız demek ki. Uzunca bi süre yalnız hissetmemek için mucadele ettim. Telefon listemi açıp ariycak insan bulmaya çalıştığım günler oldu. Sonra mücadele etmeyi bırakıp kendi terkedilmisligimi sevmeye başladım. Şimdi hayatıma gelen insanları seviyorum ama yalnız kalma korkusundan eser olmadığı için hiçbir konuda eyvallahim olmuyor. O kadar normalleştirmisim ki yanlışlarını bile umursamiyorum

Oluyor hepimiz de bende herkese karşı ne fedakarlıklar yaptıysam zamanla bu görevmiş gibi görüldü söyleyince de kötü oluyorsun. Artık yeter diyince de ne yaptın ne oldu oluyor merak etmeyin yalnız değilsiniz ve artık bu hayatta aileniz arkanızda yanınızda da değil geçtim çevreyi akrabayı. Tek başınasınız devir öyle devir çunku. Maalesef. Belki de zamanında o kadr şeye göğüs gerince güçlü olmak yada dışarıdan öyle görünmek. Bi yönden iyi bir şey bu bi yönden kötü. Ama çok şükür ki artık daha sert çıkıyor sözlerim isteklerim hayırsa hayır bitti. Böyle olmak gerekiyor. Yumuşak olunca herkes ezmeye diretmeye çalışıyor.. Ben artık böyleyim mesafeliyim

Maddi kısmına hakim değilim. Ama ameliyat gibi düşünün. Kısa süreli acı ardına ömür boyu rahatlık. Denemeye değer.

Sizce bu mümkün mü? İnsanın ailesi, kardeşleri, eşinin ailesi ile.. Bağı koparmak yerine mesafe koyuyorum. Soğuk yada bencil onları istemeyen oluyorum oysa istenmediğim günlerin mesafesi. Bazı durumlarda kalbim çok acıyor zeynones

İçimin acısı geçmiyor ağlıyorum geçmiyor didiniyorun geçmiyor bağırıyorum geçmiyor benim onlara verdiğim değeri onlar her defasında artarak istiyorlar ama ben verirken onlar vermiyorlar birini bile. Geçen bütün gün annem aradım açmadı, dedim kesin bir şey oldu ve beni bıraktı. Bu duygu nasıl anlatılır bilmiyorum 28 yaşında evli barklı insanım ama yaşadığım korku terkedilme duygusu. Oysa ki sadece telefonu evde kalmış. O gün yaşadığımı kimseye anlatamam ama içimdeki sıkıntıları çözemiyorum. Psikolog psikiyatr hiçbiri yeterli gelmiyor.