cnm kaç yaşındasın ki sen? bak rezil olduğnu söylemişsin ama hiçde rezil fln olmuyorsun.. ama öyle düşünüyorsun.. tatlım çık dışarıya gez.. sosyal olmaya çalış.. herkes sen gibi senden bi farkları yok.

bu kötü davranısımı düzeltmek için sadece piskolojik olarak değil aynı zamanda kendimi çözmeye çalışıyorum. kağıda döküyorum arastırıyorum neden diye.. çok tesekkür ederimmmmm vala bu kadar benle kmselr ilgilenmedi hepiniz sağolun :Saruboceq:

Bizi biz yapan yaşadıklarımızsa duygularımızı şekillendiren de yaşadıklarımızdır. neden aynı olay da bir kişi güvenli hissederken diğeri güvensiz hissedebiliyor kendini.. yaşadıkları farklı çünki.. çekirdekten kendinden emin yetiştirilmeyen kişilerin kendinden emin olamamaları, güvensiz olmaları çok normal yaşadıkları bunu gerektiriyor çünki, duygusal refleks denebilir galiba. öncelikle neden güvensizsin.. bunun bulunması gerekir kelimeleri yanlış söylersen, rezil olursan ne olur, bunun sende oluşturduğu hissi bilmen, bulman gerekir sonra o hissin sende bıraktığını. içgörü kazanıldıkça kendin ile başedebilir, neyi neden yaptığını bilebilir, kendini, duygularını davranışlarını yönlendirebilirsin kendini anlayamaman da bundan olabilir, içgörüsüzlükten. kendini anlarsan başedemediklerinin altından da kalkabilirsin üstesinden de gelebilirsin tek başına yapamayabilirsin, teknik bilgilere ihtiyacın olabilir uzman şart gibi.

evet aslında yetistirilme tarzından kaynaklandını düsünüyorum bende mesela bana yiyecek birşey uzatıldında canım ceksede almazdım cünkü annem öyle olması gerektini söylerdi yada kaş göz işareti yapardı en basitinden bide ben cok höt höt büyüdüm kavga gürültü şiddet derken kendimi salyangoz gibi buldum. hep dısarı cıkacakken kabuğuma biri vurdu içeri kaçtım :1no2:

evet konuyu açmadan önce internetten küçük çaplı bir araştırma yaptım bende öyle olduğunu düsündümden ne yapcamı bilemedim size danısmak istedim cünkü baska anlatacak kimse yok malesef. teşekkr ederimm a. s.

evet güzel ablacım. farkındayım insallah düzelcek bu durumm benim için büyük eziklik konusu cünkü :çok üzgünüm:

Tek cocukmusun sevgili sabah_gunesi? :)

bak bendede oluyodu o.. ama biraz karışınca topluma bişey kalmıyor.. sende büyütme bence gözünde bu sorununu.. ama uzman desteği alsan daha iyi olur..

aynı sorun 2 sene önceye kadar bendede vardı benmkide çocukluktan gelen bişeydi bunu kurslara katılarak atlattım kendimi bi temponun içine soktum ve sonuç mükemmel şuan çok mutluyum her ortama girebiliyorum daha mutluyum fikirleimi açıkça söyleyebiliyorum ama evde oturmak konusuna gelince misafirlikmiş komşuymuş biri gelsin felan sevmiyorum ama konuşmak konusunda sıkıntım kalmadı toplulukta bulunmalısın açılırsın canım :lepi:

tesekkür ederm ablacım. Denedim olmuyo kendimi çok kötü hissediyorum :1no2:

tatlım ufak ufak arkadaş ortamına girmeyi dene. rezil olsanda şöyle düşün,2 yıl sonra o insanlar hayatında olmayabilir, ama 10 yıl sonra bile bu huyun devam edebilir. bir nevi tadı iğrenç bir ilacı içmek gibi düşün, senin çözümünde bu, cesaretini topla ve görüş insanlarla, yada sanal ortamda aktif olarakta kendini gerçek hayata hazırlayabilirsin

Bu fobini yenebilmek için, önce tanımadığın insanlara günaydın, merhaba, iyi aşamlar, kolay gelsin... vb.. gibi güzel sözler kullanrak başalyabilrsin. çünkü tanımadığımız insanları tekrar görmeyeceüğimiz içinn, bizim için ne düşündükleri önemli değildir... tabi ki uzmandan yardımm alacak olman çok güzell... ben de senin yaşalrında eve gelenelrin yanına girmezdim bu yüzden evdeilerle kavga ederdiim, sırf bu nednlerle ailemden uzaklaşmak istedim ve liseyi yatılı okulda okudummmm ve o okulda hiç tanımadığım insnalrla aynı odayı paylaştımm ve zamnla utangaçlığımmm sosyalliğee dönüştüü... inan şimdii o utangaç kızdan eser kalmadıı...

seni gerçekten çok iyi anlıyorum aynı eski ben aşarsın merak etme akıllı bi kız olduğun belli düşüncelerin sonra işe yarıycak yani bu kendi kendine kalıp sürekli düşünmen işin içinden çıkmaya çalışman sonra işine yarıycak bence insanları daha iyi anlıycaksın ben mesela kendimi çok iyi bi piskolog olarak görebiliyorum bunun eski çekimserliğim düşüncelerimden dolayı bu potansiyel oluştu bende açılırsın hiç merak etme ama bazı arkadaşların dediği gibi bu konuyu açabilme konuşabilme cesaretin bile güzel ve şuan derdini anlatabiliyosun kendini hep böyle düşünmeye çalışma yani içine kapanık biri olarak daha çok içine düşüyosun o zaman bunu atlatıcağından eminim yazdıklarına bakarak vereliniortak MaTaHari

İşin içinde yapının etkisi var bence de, bir de en önemli nedeni bence başkalarını fazla önemsemekten geliyor. Kimse senden daha değerli ve üstün değil. Eğer bir ortamda susuyorsan, susuyorum diye eğreti hissetme kendini rahat ol, konuşman gerekiyorsada konuş çekinme, merak etme başkaları senden daha önemli şeyler konuşmuyor, boş konuşan o kadar çok insan var ki. Biraz daha ortamlara girmek, yavaş yavaş seni açabilir. Bunla beraber yardım almanda iyi olur. En önemlisi kendini nasıl rahat hissediyorsan öyle davran ve başkaları acaba benle ilgili ne düşünüyor diye kendini yeme. The Blowers Daughter

ablacım çok güzel desteklediniz beni tesekkür ederim iyiki siz varsınız yoksa ben annemlere böle sorunum oldunu söyleyemezdim beni cesaretlendirdiniz için çok tesekkür ederim Allah kızınızı ve ailenizi tüm kötülüklerden muhafaza etsin hepinize dua ediyorum :asigim: . push ;

Çok üzüldüm... Bence hemen psikoloğa gitmelisiniz.. Aileniz hiç mi farketmedi bu durumu?

Aaaaaaaaaaa kızıp bağırmakla olmaz ki.. Okulda rehberlik öğretmeninizle görüşseniz..

cnm insanlar ne der nasıl üşünür beni beğenmez sorunun kaynağı burda başlıyo kimse mükemmel değildir... bugün hepimiz yanlış cümle kurabiliyoruz yada kelimelerii yanlış telaffuz edebiliyoruz.. önce aşman gereken kimseye kendini kabul ettirmek ve beğendirmek gibi bir zorunluluğun yok.. buna inan.. bk ben bir kitap okudum kitaptaki kız senin gibi ailesi ona hep mükemmel ol dkktli ol kimse seni sevmez diye aşılıyor çocukluktan kız bilinçaltnda bunlarla öyle inanılmaz hatalar yapıyor ki kabul görülebilmek için okurken inanamadım.. istersen adını veririm okursun iyi gelir... senin yapman gereken kendine olan güvenini geliştirmek.. o zaman bu sorunun ortadan kalkar bunu tek yapamıyorsan bir uzmandan destek almalısın..

bende iyi birşey oldunu sanıyordum ama değilmiş tabi beni gülümsettiniz çok sağolun Allahta sizleri gülümsetsin. bana destek oldunuz içimi ferahlattınız Allah razı olsun

çok güzel yazmışşın öyle gezınırken gordum msjını ve okudum konuyu bıle bılmıyorum vereliniortak nesmekaya

ablacığım çok tesekkür ederim beni motive ettim az önce zaten odamda ağlarken annemle babam geldi konustuk biraz babam piskologa gitmez benim kızım delimi falan dedi.. :bbo: tartıştılar biraz moralim bozuldu annemle gizli gitmeye karar verdik.. benle ilgilendiğin için tesekkür ederim abla:1rolleyes:

Yaradan hepimizi eşit yarattı.. birimizin diğerinden hiçbir üstünlüğü yok.. doktorlar pisikiyatristler de bir yere kadardır arkadaşım... yine ne varsa sendedir.. senin içindedir.. insanı iyide yapan kötüde yapan yine kendisidir.. yaptığı seçimlerdir.. ben böyle düşünüyorum.. senin seçimin korkularının ısrarla üstüne gitmek yerine kendi kabuğuna çekilmek olmuş.. yaşın daha çok küçük.. önünde koca bir hayat var... korkularının üstüne git dışarı çık çekindiğin şeyleri yap.. bir iki bir iki derken bir bakmışsınki çekingenlik filan kalmamış.. birde sana tavsiyem bol bol kitap oku.. kelime dağarcığın gelişir böylece.. ve haber bültenlerini tartışma programlarını elinden geldiğince izlemeye çalış. gündemden uzak kalmaki.. toplum içinde seninde bir fikrin olsun.. bence buna başla ve hayatının sonuna kadarda hiç bırakma.. zamanla hem kendine güvenmeye başlarsın eminimki sen zamanla daha çok şey başaracaksın.. yolun başındayken bunun farkında olupta çözüm arayışına gimen bile büyük bir adım... hep gülümse olumlu şeyler düşün.. kendini küçümseme... okadar çok aptal tanıyorumki beyni bomboş olan... ama kendi reklamını yapmayı bildiği için adam yerine konulan... kimseyi kendinden üstün görme arkadaş... güleceklermi gülsünler ayıplayacaklarmı ayıplasınlar... aptalmı sanacaklar sansınlar.. sende kendine gül.. bunlar çıraklık dönemi.. bir gün elbette usta olacaksın.. sevgiyle kal

: ) sadece biraz cesaret yapmak istediklerinin hiçbiri senin hayatını tehlikeye atan şeyler değil. söylediğin kelimeler yanlış olsa, birileri seni yanlış anlasa bile umursama. yanlış yapıyorsan yanlışını kabullen ama çekinme içinden ne geçiyorsa söyle sen sustukça kendini geri planda tuttukça bu durumun böyle devam eder adım attıkça düzelir atlatırsın bu durumu:lepi: çekinme kimseden, kendine güven :lepi: ömür 3 günlük. dün konuşmadın bugün konuşmadın ne zaman konuşacaksın şu hayatta:teytey: kendi kendine yapabilirsin bunu aklinialirimsmile P

evet farkettiler hatta bana hep kızıp bağırıyolar evden çık konuş insanlarla diye üstüme çok geliyorlar ben dahada içime kapanıyorum çok ama çok üzülüyorum

Canım benim, istersen, üzerine gidersen halledilmeyecek bir durum değil. Burada da okuyorsundur insanlar ne problemler atlatıyorlar değil mi.. İlelebet bu duygular ile kalıcaksın diye birşey yok, içini ferah tut lütfen.. Problemin varlığının farkındasın, burada paylaşman adım attığını hareketlendiğinin göstergesi.. Gidebilirsen özel terapi al, sakın ihmal etme.. Olmazsa İstanbul'da kadın sağlığı merkezleri var ücretsiz terapi hizmeti de veriyor, randevu numarası 153. Buradan sana en yakın terapi veren merkezi öğrenebilir randevu alabilirsin. Seni rahatsız eden duyguların kaldıkça yerleşir, yerleştikçe üzerinden atmanın süresi hem uzar hem zorlaşır.. Bunu istemezsin değil mi.. Geçmiş olsun canım.. İyi gelişmelerini bizimle paylaş olur mu.. . push ; kuzum Bu konida

maeves ablacım tesekkür ederim cok yardımın dokundu inan şuraya yazılan her cümle beni motive ediyo. artık yavas yavas kendimi toparlıyorum gibi. gelişme var yani Ama Sayenizde bunuda unutmayın a. s

hayır benden 4 yas kücük bi kardeşim var oda aynı benim gibi...:1no2: Maemaeri

Şansına kötü doktora denk gelmişsin, İstanbul gibi bir yerde çok iyi doktorlar var hem artık SGK ile anlaşmalı yerlerde.. Daha önceki mesajımda yazdığım gibi kesin olmasada sende soyal fobi var gibi.. netten araştır benzer şeyleriniz var.. ayrıca uzman yardımı kesin al canım..

evet sevgili ablacığım zaten benim gibi aile problemi yaşayan bireylerde böyle piskolojik sorunlar çıkabiliyor genelde.. beni etkiliyor tabiki :çok üzgünüm:

Ben de senin gibiyim sabah_güneşi... Aslında daha çok sen benim 17-18 yaşlarımdaki halime benziyorsun. Şimdi biraz daha açıldım, en azından eskisi gibi eve kapanmıyorum ama yakındığın dertlerin hepsi bende de var. Ben de hep nedenini düşündüm. Neden herkesi önemsiyorum neden onların bana verdikleri değer kendi kendime verdiğim değerden daha önemli benim için? Olabilir, herkesin içinde rezil olabilirim, cümle kuramayabilirim onlar bana güldüklerinde benden ne eksilecek? Sanırım bunun altında özgüven eksikliği ve herkes tarafından beğenilme, sevilme isteği yatıyor... fisfisfis Hangi ortama girersem gireyim çok samimi olmadığım insanların yanında sus pus oluyorum.10 kişinin 9undan duyduğum sözler de aynı oluyor."Bugün hiç sesini duyamadık.""Sohbetine de doyum olmuyor.""Seni biraz açalım biz..." Nihil

oraya bile gitmeye utanırım ya. oda ayrı bir sorun.. araştıracağım eğer olursa annemle giderimm.. sağolun efendim a. s.

çevreyi çok önemsediğimden bu haldeyim kanımca.. ama sizlerin yorumlarıyla gerçekten motive olmaya başladım piskologa gidicem en yakın zamanda.. tesekkür ederim opuyorumnanaktan

maeves abla ; Çooook mutlu oldum. içime böyle soğuk su serpilmiş gibi oldu biliyormusunuz senağlama Allah razı olsunn.. :Saruboceq: ınşallah ben bu sorunumu yenicem Hem Allahın hem sizin hem piskologun sayesinde Maemaeri

yerim ben senii:)) gel buraya öpücemm:))) tabiki atlatıcaksın hayatım. dermansız dert vermez rabbim.. bu yaşadıklarının sana ilerde çok güzel geri dönüşü olucak. senin yaşındakiler sadece giyime kuşama gezmeye tozmaya kafa patlattıkları için, kendilerini, iç dünyalarını senin kadar iyi tanıyamamış olucaklar. ama sen olgunluğunla, yaşadıklarının sana kattığı iç görüyle, kişiliğinle dikkat çeken pırıldayan bir genç kız olucaksın. öpüyorum seni forumda bol bol gevezelik yap olurmu:)

kendini kasma ortama girdiğin zaman bi defa ön yargıları sil kafandan o kişiler hayatın boyunca olucak çünkü ve canım kimin ne dediğini takarsan hep yalnız kalırsın ve pasif bi hayat sürersin çünkü sen çok düzgün konuşsan bile her zaman yargılayan ve burun kıvıran insanlar olucaktır bunun sebepleri kişiye göre değişir kimisi kıskançlıktan, kiminin egosu vardır kimisi sırf insanları üzmek kırmak için bile negatif eleştiriler yapabilir geç olmadan kendine gelmelisin bence sosyal ortamlarda sende kendini bi birey olduğunun farkına var ne düşünüosan söylersem ne derleri düşünmeden söyle yoksa asosyal bi hayat seni bekler valla aşmalısın bunları tavsiyem kendine özgüvenin olsun güven ve dimdik çatır çatır konuş valla a. s

Allah razı olsun zaman ayırdınız inanın sadece bu konuda değil her konuda böyleyim hiçbişe için tamam ya bunu yaparım ne var bunda diyemedim kendimi düzeltmeye çalısıyorum işin içinden cıkamayınca artık son çare buraya konu açmak oldu :a015: Nihil

sorunumun üstüne ısrarla yürüyorum kendimi zorluyorum o kadarda sıkıntılı geçmiyormuş aslında zamanla ve piskolojik destekle iyileseceğimi umut ediyorum en azından bir umudum var a. s.

Aile içinde sıkıntlarınız olduğunu düşünüyorum ben. Kardeşinizde de aynı sıkıntı varsa, anne babanızın diyaloğu çok iyi değil gibi geldi bana. Bu da sizi etkiliyor sanırım. Ailenizde kavga gürültü olur mu?

Cnm en iyisi bulunduğun yerdeki RAM'a gitmen. Okulunuzdaki rehberlik öğretmenine söyle ve seni oraya yönlendirsin ve bunu yaparkende acele et çünkü okullar kapanınca orasıda kapanabilir. 1 haftan var. Geçmiş olsun. a. s. P pink_panther

tatlım yazılanların hepsini okudum. şuna inan birazda yaşınla alakalı bi durum. ayrıca cümlelerin sözcüklerin senin yaşında birine göre çok düzgün. bu utangaçlığı üzerinden attığın zaman bıcır bıcır konuşan herkesin arkadaş olmak isteyeceği fikir danışacağı çok tatlı bi kız olucaksın. zaten tatlısın daha da tatlı olucaksın.. ) dediğin gibi bu başlığı açman hissettiklerini dile getirmen bile güzel bir başlangıç demekki sende o potansiyel var. bir insan bir şeyi çok arzu ederse mutlaka ama mutlaka olur canım. bunu sakın unutma... başka topiclerede gir yorum yap. buda sana iyi gelicektir.

Canım, bu yaslarda ıken bende senın gıbıydım. Eve mısafır gelır, asla karsılarına cıkmazdım. Ya da annem zorla kolumdan tutar, gotururdu. Arkadaslarımla cok gezerdık ama, nereye gırersem gıreyım suskunlugumla dıkkat cekerdım. Bunun ıyı bır sey oldugunu zannederdım ustelık. Yolda yururken oldu kı, ayagım takıldı bıraz sendeledım utancımdan kıpkırmızı olurdum, alıs-verıse gıtsem utancımdan ne alacaksam sessızce alır, hatta cogu zaman utandıgım ıcın begenmedıgım gıysıyı bıle alır, evın yolunu tutardım... Zamanla yolda tek sendeleyen kısı ben degılım kı, demeyı... Bu ınsanlarla bır daha kım bılır ne zaman karsılacagım, karsılassam da benı hatırlayacaklar mı demeyı... Bır gunaydın, merhaba sozcugunun bır cok guzellıklere sebep olabılecegını ogrendım. Bu asamaya gelene kadar da cok cabaladım. Yanlıs cumle kurduysam herkesten once ben guldum, sendeledıysem bırı gordu mu dıye ardıma bakmadım, ılk kez karsılastıgım ınsanlara gulumsedım, kafamda kurgulamadan, o an ıcımden geldıgı gıbı konustum. Konusma sorunum abımın benımle dalga gecmesınden kaynaklanıyordu. Fakat bır gun anneme bunu soyleyınce, 'sen bunu onemseme, o kendıne baksın' demesı benı rahatlattı. Basıt bır cumle belkı ama annemın tavrı bana guven verdı... Ve ınan su an uykuda bıle konusuyorum o kadar sosyallestım yanı

merhaba bilmiyorumkismile konuya nerden başlasam bilemiyorum. bendeki sorun birden fazla aslında. ben çok utangacım cocukluğumdan beri ama bunu eskiden cok fazla dert etmezdim simdi simdi büyüdükçe sosyal cevremde problem olmaya basladı mesela en basitinden ben bu forumu 2 yıldır takip etmeme rağmen çok az yorumlara katılmışımdır hep uzaktan izlemişimdir mesela bu konuyu açarken bile ellerim titredi CADIARZU biliyorum saçma ama elimde değil işte herneyse esas konuya girelim ben topluma karışamıyorum şöyle kendi yaşıtlarımla az cok konusurum ederim ama sadece kişilerle. topluluğa giremiyorum cok utanıorum herseyden kalabalık bi yerde tek basıma konusamam mesela ya kelimeleri yanlış söyleyip rezil oluyorum yada çok yavas kafamda kelimeleri seçe seçe konuşuyorum. komşularıma bile merhaba demeye çekiniyorum ya beni istemezlerse ya bana cevap vermezlerse gibisinden. mesela telefoncudan kontör alcam on saat düsünüyorum nasıl istesem diye yada minibüste inicem nasıl inceğimi söylesem dye düsünüyorum kalbim hızlı hızlı atıyo ve yanlıs cümle kurarak rezil oluyorum bana gülüyolar ve benim dahada içime kapanmama sebep oluyo bu. mesela bi keresindede babamın arkadasına abla dediğim oldu o kadar rezil duruma düstüğüm olduki mirmirmirmir :1no2: hatta ben tek başıma hiç bişe yapamıyorum bile 2 ay öksürükten geberdiğim halde annem babam calısıyo diye beni doktora götüremediler kendin gidebilirsin dediler tek başıma gitmekten öyle çekindimki 2 ay öksürdüm gitmedim. burnumdan aniden kan geldi bi kaç kez ama yinede doktora gidemedim. herkez güzel havalarda dısarlara cıkarken ben evde oturmakla kendimi cezalandırıyorum içime kapandıkça kapanıyorum ve evime birileri girsin istiyorum şu kapıdan içeri biri girsin konusalım muhabbet edelim istiyorum çok yanlız hissediyorum kendimi. arkadaş anlamında dısarı cıktığımda ya yanlız ya annem babamla cıkmak gercekten üzüyo cevreme bi bakıyorum herkes arkadalarıyla geziyo tozuyo bende öyle yanlız yanlız her neyse uzun oldu ama okuduğunuz için çok ama çok teşekkür ederim çok önemli bi dert değil belki ama içimi döküp paylaşmak istedim.. Çok teşekkür ederimm buyrunnnnnnnnn Laale Aşikardır Zat-ı

ben aslında kendi yaşıtlarımla oldum zaman tek yada 2 kişiysek rahat konusabiliyorum ortama giremiyorum veya girdim hiç konusamıyorum hele benden büyükseler beynim kafamın içinde dönüyo ne desem ne desem diye. :1ninca: bana yardımcı oldunuz için tesekkr ederim a. s. feen

Ram Rehberlik Araştırma merkezi demek oluyor. Ve orda çok ilgilenirler

zaten ne yapsam paniklediğimden yapıyorum. ama bu bir düşünce değil sadece his öle bi his oluşuo ve bir anlık oluyo sonra iş işten geçmiş oluyo zaten. ve benim böle bi problemim oldunu insanlar anlamadan yanlıs yorumlar yapabiliyor cevremde. beni dahada üzüyor tabiki.. Teşekkür ederimm a. s.

17 yasındayımm işin acı yanı bu sölediğinizin farkındayım deniyorum olmuyo simdi merhaba diyeceğim diyorum insanla göz göze geliyorum dilim tutuluyo resmen kekeliyorum bazen ( of yaaa Anie Alassea

malesef benim ailem böyle babam emekli oldu evde oturup duruyo her şeye karışıyo annemde çalısıyo yüzünü zor görüyorum bağrışmalar eksik olmuyo işte bu yüzden rehberlik öğretmenimiz gayet ilgisiz ölesine gelip gidenlerden gördüğüm kadarıyla akannehir

Benzer sorun bende de var canım. Kendimden büyüklerle daha iyi iletişim kurarken yaşıtlarımda onu yapmam zor oluyor. Yani ailemle iletişimim olsun çok çok iyi. Ama yaşıtlarımla ve ya sıkıldığım ortamlarda iletişim kurmam zorlaşıyor.:uhm:Bence de biraz öz güven eksikliğinden kaynaklanıyor olabilir. Ya da karşımdakine gereğinde fazla değer verdiğimden. Umarım inanıp kendimize güvenip sosyal insanlar oluruz en kısa zamanda. zemuszemus

bu bi hastalık adı sosyal fobi bi psikologtan yardım almalısın bunun yanında kendi kendine yapacağın birsürü şey de var internette sosyal fobi hastalarının paylaşım yaptıkları bilgi paylaştıkları bi platform var ordan yardım alabilirsin canım özelden yazabilirim istersen site adını

bitanem annen baban senin ne durumda olduğunun farkında değiller herhalde senin yardım alman lazım bu senin kendi iradenle isteyerek yaptığın bir şey değil yani senin hatan değil, bu hayatın getirdiği bir şey üzerinde durulması destek verilmesi gereken bir durum bombshell Merhaba, ben yaşayan

cesaret gösterdimi belirttiğin için tesekkür ederim. benim çok zor yaptığım birşeydir bu. akannehir zaten bi anda karar verdim buraya yazmaya. bi anda yaptım çarem yoktu çünkü başka

iyilestiğine sevindim. onu iyi anlıyorum bende ona benzer duygular içindeyim cünki. desteğiniz için tesekkür ederim kaydirigubbakcemile3

canım yaa sen aslında farkındasın durumun bu çok iyi bişey bencede bi psikologdan yardım alabilirsin

senin yaşında çok sevdiği binlerce öğrencisi olmuş biri olarak fikrim şudur kiiiiiiiiiiiii :) , 1- bu duygu ve düşüncelerinin büyük çoğunluğu yaşından kaynaklanıyor, hepsiiii geçecek emin ol. 2- kendini ve hayatı çooook ciddiye almış olmalısın... bak dünyada milyarlarcaa insan var, herkes ne kadar da saçmalayarak, yalpalayarak hayatı anlamaya, bir yer edinmeye çabalıyor. bence, farklı dünya kültürlerini tanımalı, bakış açını genişletmelisin, okumalı , yazmalı, düşünmelisin... kendine süre vermelisin. bu süre bir ay da olabilir, bir yıl da. acelesi yok. eve kapanmak da bir ihtiyaçtır, herkesin sürekli gezip sosyal ilişkiler içinde olması şart değil. elbette bunlara da ihtiyacımız var ama, ben neden eve kapanıyorum dedikçe kendini "anormal" biri olarak görmeye başlarsın. hayat sen ve diğer herkesten oluşmuyor, "biz insanlar"dan oluşuyor.. hayatla ve kendinle ilgili algılarını doyurduğunda zaten çok daha rahat biri olarak hissedecek ve bu hislerine göre davranacaksın. sevgilerrrrr... a. s. laelaelaelaelae

Bence psikologluk bir durum tatlım. Ailenin de bu durumda %90 etkili olduğunu düşünüyorum. Kendi kendine egzersizler yap. Ne bileyim, mesela daha önce pek muhabbetin olmadığı birilerine selam vererek başla.. Sonra yavaş yavaş dozu arttır, ortamlara gir falan. Dr. a gidemiyorsan bu şekilde halletmeye çalış? Denmur Popüler üye tek ayak

teşekkür ederim a. s piskolga bi kere gittim ama kadın benle hiç ilgilenmedi parasını aldı sonra tıınnnn. güya beni arıyacakmış ben gelicekmişim 2 seanstan sonra ne bi telefon nede bişe bizimkilerde unuttular öylece kaldı iyi bi piskoloğa gitmeyi düşünmeye başladım bende bu işin böyle sürerse kendimin zararlı cıkacağını anladım mahalledekiler bile biz insanmı yiyoruz neden konuşmuyo falan demeye başlamışlar annemle bu yüzden kavga bile ettim. çok teşekkür ederim ilgilendiniz için kaydirigubbakcemile5

başaracağım azmettim. deniyorum çabalıyorum en azından ama çok yoruldum bu davranıslarımdan. diyorumki hadi konuscam konuscam o an geliyo konusmalıyım diyorum ama o an Düşünce Değil sadece His oluyo öle hissediyorum kaçmak istiyorum. ama yenmek için çok cabalıyorum bunda sizinde katkınız oldu Allah razı olsun :teselli:

Madam_tospaa bende sizin gibi düsünüyorum bencede öyle arastırdım bende kendimi öylece salıvermiyorum cözüm arıyorum en azından. bunun bi gelisme oldunun farkındayım piskolojik destek almayı düsünüyorum ve ailemle paylastım tesekkür ederim yardımlarınız için a. s

tekrar denemeye calısıcam. moral oldunuz bana :teselli:

Merhaba demek istediğin an de.. Bekleme ve düşünme, o zaman vazgeçersin. Kekelesen de hata yapsan da üstüne üstüne git vazgeçersen hiç aşamazsın. Hatalı bi şey söylediğinde gülerek düzelt dünyanın sonu değil ya.. Çok sempatik geldin bana mesela aşılmayacak bi durum değil buu a. s. Laale Aşikardır Zat-ı