30 yasindasin daha 30! Ayni yastayiz 1 oglum var 4 yasinda calismak zorundayim ve sadece haftasonlari gorebiliyorum onu baska ilcede calistigim icin esim issiz is bulamiyor birsuru borc.. Ben depresyona girmiyorum giremiyorum vaktim yok. Ise gir calis kafani oyala buyuk bir derdin mi var bisimi yasadin anan baban mi oldu de 30 yasinda depresyona girion arkadas. Bazi insanlari gercekten anlamiyorum. Basina bi olay gelir amenna da hicbisey yokken ortada nasi depresyona girionuz. Allahim sifa versin ne diyim

Ayaga kalkın ce hareket edın. Hiç bir sey yapamıosanuz yürüyüş yapın M

Yaşınız kaç acaba defne-28

Gülse Birsel ''Hep söylüyorum, biz çocukken midemiz bulanınca ekmek yedirirlerdi, grip "Yatınca geçer,"di, başın ağrıyorsa "Çocukların başı ağrımaz," denirdi, uykun kaçıyorsa "Oyuncaklarını düşün, güzel rüyalar görürsün," şeklinde konu halledilirdi! Okuma yazmayı öğrenemiyorsan ya "Tembel,"din ya "Yavaştan, sağlam sağlam öğreniyor,"dun! Hüzünlü bir çocuksan "Yazar olacak herhalde," derlerdi, yerinde duramıyorsan, etrafa saldırıyorsan bir tane çakarlardı, susup otururdun. Kanaatimce pedagojinin zirve yaptığı yıllardı o yıllar. Çünkü sonra sonra, koşup oynadıktan sonra öksüren çocuk 'astım başlangıcı', okuma yazmayı zor söküyorsa 'disleksik', hüzünlüyse 'depresif', aşırı hareketliyse 'hiperaktif' diye nitelendirilmeye başlandı ve o sinameki yetiştirilen tipsizler şimdi büyüdüler! O kadar ilgi alaka sonrası ola ola ne oldular? Emo! Emo ne? Hani beşaltı yıldır etrafta saçlarını gözlerinin tekini kapatacak şekilde öne öne tarayan, miskin görünüşlü, asık suratlı, beti benzi atmış, sıska, dar pantolonlu, converse'li, siyah ojeli ergenler var ya... Taksim'de kaldırımlarda filan oturuyorlar. Aha onlar Emo! Emo kelimesinin emotional'dan geldiği, bu yavruların pek bunalımlı pek güvensiz ve duygusal olduğu, topluma uyum sağlayamadıkları için böyle takıldıkları söyleniyor. Bizim zamanımızda punk vardı ya, onun gibi bir akım, ama bir halta yaramayanı! HERKESİN KEYFİNİ KAÇIRDIM Ay kıyamaam! Zamanında, kendi ergen yıllarımda bu akım daha dünyada yokken 10 gün emo takılmışlığım vardır! Kafam neye bozuktu hatırlamıyorum ama o 10 gün, üstelik de yaz tatilinde, evin o köşesinden bu köşesine oflaya poflaya nemli gözlerle dolaştım. Saçımı taramadım, denize gitmedim, sohbetlere katılmadım, tebessüm bile etmedim. Akşamları karabasan gibi yemek masasına çöküp herkesin keyfini kaçırdım. Bir akşamüstü, balkonda otururken annem "Ne bu surat her gün, senin derdin ne kızım aaa," şeklinde pedagojik bir açılım yaptı. "Sıkılıyorum... Hayat çok anlamsız," cevabımın üzerinden sanırım birkaç saniye geçmişti ki acı ve can havliyle bir metre havaya sıçradım. Annem, her Türk annesinin uzmanı olduğu 'mıncırma' hamlesini oldukça sert ve uyarısız gerçekleştirmişti. Mıncırma, malumunuz evlat artık poposuna terlikle vurulmayacak kadar büyüdüyse, ancak tekdir ile de uslanmıyor ve hakkı kötekse kullanılan, konu komşu, bitişik ev duyar ihtimaline karşı avaz avaz bağırmak yerine geçen bir terbiye şeklidir. Tercihen bel veya bacak bölgesinden bir alan seçilir, elle kavranır ve et, 180 derece çevrilir! Hemen ardından, daha acım ve şaşkınlığım hüküm sürerken, annem kısık sesle, yüzünü yüzüme yaklaştırarak "Alırım ayağımın altına," diye başladı ve "Karnın tok sırtın pek! Aklını başına topla! Sıkılıyorsan da git bakkala evin alışverişini yap, sonra da gel yemek kitabından bir kurabiye pişir, akşam misafir var, hadi yallah," şeklinde bitirdi! NE DERDİM KALDI NE DE TASAM Malumunuz eti mıncırılan ergen olay yerinde fazla kalamaz, mıncırandan tırstığı için kendisine yalakalık yapar, arzu ettiği aktiviteleri gerçekleştirir. Mıncıran mutlu, mıncırılansa artık efendi bir insandır! Aynen öyle oldu. Mıncırma sonrası ne derdim kaldı ne tasam! Emo'luğum o gün bitti, bu yaşa kadar da hep mutlu mesut, uyumlu, üretken biri olarak yaşadım. Şimdinin sokakta bira içen, gelen geçenden ihtiyacı var diye değil, hayat tarzı sandığı için para dilenen, dünyanın bütün derdi sırtındaymış gibi davranıp, bunalım takılıp bir işin ucundan tutmayan emo'larının başında, bizim zamanımızın anne babaları olacaktı ki. Ohoo. Muma dönerdi hepsi! Bir kere her şeyden önce bütün o yüzü gözü saçla kaplı eşek herifleri bir eşek tıraşına götürürlerdi, kesin! Ülkenin gençlerine bak. Tarikat yurtlarında yetiştirilen çocuklar, polise atsın diye eline taş verilenler, bir de emo'lar! Gelecekten çok umutluyum! ? Bir kere her şeyden önce bütün o yüzü gözü saçla kaplı eşek herifleri bir eşek tıraşına götürürlerdi, kesin! Ülkenin gençlerine bak. Tarikat yurtlarında yetiştirilen çocuklar, polise atsın diye eline taş verilenler, bir de emo'lar! Gelecekten çok umutluyum!'

Öncelikle geçmiş olsun. Ben de geçmişte geçirmiştim 2 defa, ama maks 6 ay içinde tedavi olmuştum, geçmişti yani. Nüksetme ihtmali var ama elimden geldiğince tedbirli davranıyorum Acaba sizin neden yıllar sürdü? İlaç mı yetersiz, telkin ve terapi mi? Doktorunuz ne diyor sordunuz mu? E

Ilaci bırakabildiniz mi peki... benim ilaç kullanırken tekrarladı depresyon E

Sebebi çocukluktan beri gelen ileri derece sosyal fobi ve son üç yıldır savaştıgm ağır depresyon

Evet haklısınız bi an gözden kaçırmışım o kısmı ama paylaşmak istedim yine de keyifli bir yazıydı konu sahibine ithafen paylaşmadım aslında ama belki kendinden bir şeyler bulabilir. Hiç yoksa tebessüm eder

Yapmaya çalışıyorum E

Girişimlerim oldu ama devamını getiremedim sosyal fobi olduğundan dolayı üç yıldır da ağır depresyonla mücadele ediyorum depresyon sebebi ile bir şey yapmak gelmiyo içimden

Sizin durumunuz kalp kırıklığı mı? Bahsettiğim aşk ya da ilişki değil. Çabalamış, ama sonuç alamamış, takdir görmemiş biri misiniz? Yoksa hayatınızda hic bir şey için bir girişiminiz olmadı mı? Kekkirintisi

Simariklik ile gerçekten yardima ihtiyacı olanlarin ayriminin yapılmadığı bir dönemdi ayrica o donem. Harcanan çocuklar, çocukluklar vardi. Ihtiyaci oldugu yardimi yada desteği alsa daha iyi hayatlari olacak insanlar vardi Gulse birsel in mizah dilini severim. Ama major depresyon tanim var diyen birine anneniz bir mincırsın gecer temalı yazı anlamsız geldi.

Kendim isteyerek girmedim ki depresyona zaten insanlar depresyonu can sıkıntısı ya da şımarıklık sanıyorlar bilseler ne kadar zor ve tedavi edilmediğinde insann kendine zarar vermek isteye ek kadar tehlikeli bir hastalık olduğunu.. ayrıca hiç bir şey yokken de girmedim ki üç yıldır ağır depresyon tedavisi goruyorm ben

Majör depresyon kesinlikle hafife alınacak bir durum değildir. Bu mentaliteyle bir çok travma sahibi birey yetişti, gerekli yardımı alsa çok daha rahat atlatabilecekken. Gereksiz ve saçma buluyorum bu yaklaşımı.

Anlıyorum, ancak tedavi alıyor musunuz? Cünkü sosyal fobi çok kolay çözülebilen bir rahatsızlık, ağır depresyonun da malum tedavisi var. Siz ilaç aliyor olmalısınız ama terapi görmüyor musunuz? Yani bu halde ömür boyu yasamak zorunda değilsiniz, depresyon ciddi ama kesin tedavi edilebilir bir rahatsızlık. E

Ben kendimce çok çabalayıp beklediğim sonuçları alamadığımda hevesim kaçıyor. Tutunacak bir dal bulamıyorum. Neye elimi atsam fiyasko. Şimdi aklıma geldi "iyi hissetmek" diye bir kitap var dur onu tekrar okuyayım, bi kahve yapayım, zira ben de pek keyifli değilim bu aralar. İnsan bazen vazgeçiyor ama ben vazgeçemem çünkü caresizim bakacak kimsem yok :)

Sağ elin sol ele faydası yok. Birazcık kararlı olup ayağa kalkmayı deneseniz? Kendinizce bir program hazırlayıp ona uysanız bunu önce evde yapın misal 09:00 Kalk Basit esneme hareketleri yap uyanınca vücudun uyandığını harekete geçtiğini anlasın güzel bir kahve yap Ev işlerini hallet iki parça bir şeyler alacak olsan da eve uzak bir markete yürü. Önce kendi alanında aç kendini daha sonraları iş, kurs vb. yerlere git daha kolay adapte olursun

Çok teşekkür ederim Istanbul da yaşıyorum E

Daha önce de burda yazmıştım majör depresyon tedavisi görüyorum diye depresyonun getirdiği isteksizlik sebebi ile de hiç bir şey yapasm yok yapmak istesem de yapabildiğim bir şey yok bir işe girmek istesem bir kaç kez girdim yapamadım ayrıldım cunki ileri derece sosyal fobim var zaten şuan depresyon da olduğum için de bir şey yapasm gelmiyor onun dışında hiç bir şeye de yeteneğm yok boş yaşıyorum ve hayat anlamsız geliyor yarın öleceğimi söyleseler sevinirim o derece

Evet haklısınız bi an gözden kaçırmışım o kısmı ama paylaşmak istedim yine de keyifli bir yazıydı konu sahibine ithafen paylaşmadım aslında ama belki kendinden bir şeyler bulabilir. Hiç yoksa tebessüm eder yukarıda yazmıştım :)

Basina kotu bir olay geldiyse amenna ama o kadar kotu durumda olan basina cok fena seyler gelen insanlar varki arkadasim ortada hicbirsey yokken vay efendim mutsuzum vay efendim depresyondayim diyende cok bu devirde. Insan beyni ne dersen onu uygular. buzhane kapisi ustune kapanip dolap calismadigi halde donarak olen insani duymussundur. Surekli ben depresyondayim yok sosyal fobim var dersen nasil iyilesiceksin. cabalaman lazim istemen lazim iyilesmek istiyormusun sen o zaman cabala. kendini birakma. Herkes cok zor seyler yasiyor. Bir sekilde devam ediyoruz cok gencsin yapabilirsin ilaclarini kullan tedavini ihmal etme ama pes etme arkadasim. Allah sana bu cani vermis eziyet etme bilmiyorum inancin varmida. Olmasa da kendine eziyet etme hepimiz su dunyada sayili gunlerimiz. Keyfini cikar gez dolas ise gir yeni kisilerle tanis. Nerde yasiyorsun ben seninle arkadas olurum yardimci olurum sana E

Aralıklarla depresyon geçirmiş/geçiren biri olarak, içinde bulunduğunuz durumu az çok tahmin ediyorum. Dişlerini fırçalamanın bile çok zor bir iş haline geldiği ruh haline dayanmak çok zor. İlaç kullanıyor musunuz? Ben spor ve sanatla uğraşarak ruh halimi dengede tutmaya çalışıyorum. Tam zamanlı olmasa da bir işe girmeniz çok iyi gelecek. O yataktan ve evden zorla da olsa çıkmaya çalışın. Bu söylediklerim anlamsız gelebilir fakat bana iyi gelen şeyler. Umarım yakın zamanda daha iyi hissedersiniz.

Her insan yetenekli doğmaz kendini geliştirir Durumunu anlayamam ne yaşadıklarını bilemem dün boş yaşadığını hissettin bu gün boş yaşadığını hissettin nereye kadar? Kalkıp kendin için çabalayabilirsin. Hiç bir güçlü kadın, sosyal kadın veya her işte kendine güvenen kadın öyle doğmuyor. Kendi kendini geliştiriyor sürekli kendine bişeyler katıyor. Sen neden bunu yapamayasın senin bizlerden neyin eksik? Herşey elinde güç senin elinde bunu unutma gerekirse kurslara git ve kesinlikle işe başla yapabilirsin inan içine sinen bir iş olduğunda çok güzel açılmana yardımcı olucaktır. Psikiyatri doktorunla görüşüp bunları bildir ilaçlarını değiştirebilir sen çok değerlisin başkası için olmasa da sen kendin için çok değerlisin kendine değer ver kendini sev

Depresyona girmek icin illa buyuk olaylar yasamaya gerek yok. Gercekten depresyon ise zaten ruhsal bir rahatsızlık var demektir. Dediginiz gibi simarikli veya can sıkıntısından farkli bir durum. Bu soruyu sordugunuza goresiz de rahatsizsiniz halinizden sanki. Bu iyi bir sey bence. Belki sadece caniniz istemese de surunseniz de sizi kazimak zorunda kalsalar da oldugunuz yerde sadece kalkip yapmaniz gerekiyordur. Sadece dusunmeden o anda robot gibi yapmak. Sonra belk8 her sey dgeisir kucuk kucuk adimlarla M