anladığım kadarıyla telefonu karıştıran kişi sizin samimi olduğunuz ikilidendi. belki sizi günah keçisi ilan etmiş kendileri barışmışlardır. çocukça mevzular kapanmış olabilir. bazen insanlar kanlı bıçaklı oluyor, iki gün sonra sosyal medyada bir bakıyorsun tekrar canciğer kuzu sarması olmuşlar. herkes bir şekilde hayatına devam etmiş. siz kendinizi geri çekmişsiniz. bu saatten sonra onları bırakıp yeni arkadaşlarınıza odaklanın geçmiş geçmişte kalsın. bende ilk üniversitedeki bütün arkadaşlarımı geride bıraktım. o dönem kendi özel hayatımdan dolayı çok bunalmıştım kimseyle görüşmek istemedim. onların bir kısmı hala beraber bir kısmı ayrı yollara gitmiş. herşeyi hep beraber yaşayacak değilsiniz. ben gereğinden uzun süren şeyleri pek sevmiyorum yani herşey zamanında güzel geliyor bana.

Çok şükür var arkadaşlarım. Hem de zordayken de yalnız bırakmayan güzel günümde yalnız bırakmayan da.. Ama insan özlüyor o kadar güzel zamanlarımız geçmişti. Bir de çevrem herkes birbiri ile ilintili. İster istemez bir şekilde bahisleri geçiyor ne bileyim ki üzüldüm o fotoğrafları görünce de.

Şimdi o şöyle oluyor. Anlattığına göre çıkar ilişkisi gibi değil de arkasından attığının yüzüne gülme durumları olmuş sonra arkadaş olmuşlar vs. Genelde de sorunlu olarak birini belirleyip ondan kaçma durumu. Siz takılmayın bunlara. Kötü gününüzde yanınızda yokken bırakın iyi gününüzde de olmasınlar. Hayat bunlarla uğraşmak için çok kısa zeynones

Yok telefona bakan o ikiliden değildi ama ortalığı karıştırdı işte. Bilemiyorum ya etkisinimatlatamadım bir de hepsi atmış sosyal medyaya direk atladım hikayelerin devamlarını normalde öyle özellikle atlayın demezdim kimseye ama görmeye tahammül edemedim. temmuzz

Arkadaşlar, Lise ve üniversite hayatımdaki insanların bir çoğu aynı. Beraber okuduk hatta bir kısmı ile aynı semtte oturduğumuz için aynı ulaşım araçlarını kullanırdık. Yediğimiz içtiğimiz ayrı gitmezdi, birlikte çalıştık da okuduk da eğlendik de. Ta ki üniversite 3. sınıfa gelinceye kadar... O süreçte bir arkadaşımız bi çocukla konuşuyordu ama hiç birinize söylemedi sevgili olduğunu. Sadece ben o çocuğu normal bir arkadaşı olarak biliyordum arkasını da aramadım sonuçta herkesin ilişkisi kendine. 6 kişilik bir grubumuz vardı. Bilirsiniz herkesin gruplar içinde daha yakın oldukları vardır. Biz üçümüz o şekilde idik. Diğer arkadaşımıza bahsetmedi hiç ama gruptaki diğer arkadaşlardan birisi telefonunu karıştırıp sevgili olduklarını anlamış. Herkes biz üçümüze tavır yaptı oysa ki biz iki arkadaşta bilmiyorduk. Sevgilisi olan arkadaşımıza yakın olan arkadaşımız da tavır yaptı. Baya baya koptuk. Onlar diğer sınıftaki sevmediğimiz hatta sürekli eleştirdiği tiplerle takılmaya başladı. Son sınıfta da gel gitli idi arkadaşlık ilişkilerimiz. Sonrasında karşılaştık ettik ama selamlaşmanın ötesine gitmedi. Aralarındaki en yakın olan arkadaşımla görüşmeye devam ettik bir de onunla komşuyduk. Çok sıkıntılı olduğum bir dönemdi üzerine telefonum da bozuldu kimseyle görüşmediğim bir süreç oldu. O arada O ablamdan ulaştı. Ben de ona. Onun dışında kimseyle iletişime geçmek istemedim ilaç tedavisi falan gördüm çok şükür toparlandım. Bir tanesinin bebeği oldu o süreçte. Sadece telefonla tebrik ettim durumumu da anlattım. Eskisi kadar olmasa da sosyal hayatıma yeniden başladım. Bir kaç kere teklif ettim buluşalım diye.. Olur dendi ama hep havada kaldı. Herkes evlendi, atandı. Ben hep geride kaldım. Hayatı aynı anda devam edemedik. Düğünüme çağırdım iki tanesi geldi. O zamandan beri de görüşmedik bir daha hiç. 5 aydır. Bugün bir fotoğraf gördüm hepsi oturmuşlar beraber bir tek ben eksiğim. Hiç akıllarına gelmedim mi? Hani çok kırgın ve kızgınlardı birbirlerine.. Ne ara barışmış ne ara benden başka herkes birlikte oturabilmiş. 6 kişinin 5i oturmuşlar. Bir de okuldan benim sevmediğim bir kaç kız. Tabi bu arkadaşlarım dışında görüştüğüm başka arkadaş grubum da var yine üniversiteden.. Liseden de.. Ama bu arkadaşlarımı görünce çok üzüldüm. Ne bileyim ki evet benim kendimce sıkıntılı sürecinde çok arayıp sormadım ama onlarda o zor zamanımda destek olmadılar. Şimdi sorsan görüşmek ister misin diye.. Kaç gündür aklımdalardı davet etsem evimde birlikte bi çay içsek diye.. Görünce bütün hevesim kaçtı. O süreçte en çok sorunu onlar yaşadı ben tüm yakın olduklarımla arada kaldım ve yok oldum.

Evet haklısınız işte o gruptaki bir kişi üniversite zamanında yapmıştı böyle bir şeyi.

Başkasının telefonunu karıştırabilecek kadar terbiyesiz ve saygısız kişilerden arkadaşınız olmasın zaten.

Haklısınız. Takıyorum üzülüyorum. Ama cesaretim var mı deseniz? Bilmiyorum üzgünüm

Zaten hep öyle olur. Senin problemin yoktur, karışmazsın Onlar birbirlerini yerler Sonra herşeyi yutar kankito oluverirler. Benzeri başıma geldi. Birbirlerinin arkasından demediğini bırakmayanlar Birden can ciğer oldu. Yarın yine birbirlerinin arkasından atıp tutacaklar eminim. Kendilerinden soğutuyorlar hepsi bu.

Belliki senin verdiğin değeri sana vermemişler. Umursama

Takma demek kolay.. ama ben olsam takardim. Onların varlığı seni mutlu ediyorsa bağını koparma. Bir davet verip bir araya gelip konuşursunuz. Az çok belli ederler hisselerini. Baktın hala soğuk ilgisizler onlarada muhtaç dostluğun yok demişsin başka dostlarım var diye yolverirsin.

Takma diyecemde elinde değil insanın. Yine davet et çaya, gelirlerse bir şekilde görüşülür. Gelmezlerse artık yaoacak bir şey yok.

hic takma kafana sen yeni arkadaşlıklar yeni çevreler kur kendine seninle ilgil8 neye gönül koymuşlarsa elbet birgün ortaya çıkar. Onlar önüne bakmış hayatlarını devam ettiriyorlar. Sen geçmişte takılıp kalmışsın takılma. Özleme eski ortamlarını. Belliki çok hassas bir yapın var. Aş bunu. senin mutlu çevrenle bağışık enerji olduğunu gordulermi tekrar seninle iletişime geçmek isteyeceklerdir. aile dışında hickimse kötü zamanlarda yanında olmak istemez. Bunlarda senin o tedavi sürecinde kopmuşlar senden. sana hala o süreçte olduğun günlerdeki muameleyi yapmislar zeynones

Gönlüne küsme. Denemekten zarar gelmez.

Arkadaş iş çeviren bir kişiye diğer herkes çok sinirlendi. Özellikle de benim en yakınımdaki. O yaşta bile oturup kavga ettiler o sebeple çok şaşırdım. Tabi kaç sene geçti ardından ama yine de öyle üzüldüm ki.