Aynen yaa ne yiprandim arkadaş! Bir bakıyorum iki ağladı o konuyu kapatıyor, gülüyor da ben saatlerce gergin, sinirlerim bozuk.. Basım dertte laftan anlamayan insanlarla..

Arkadaslar normalde sabırlı biriyimdir ama insanların sacmaliklarina karşı hiç bir zaman sessiz kalamazdim. Ama son zamanlarda iyice tahammülsüz oldum çıktım sanırım bayağı gıcık oluyorum ve bir kere güzellikle anlattığım halde anlamayan sacmalamaya devam eden insanların kalplerini kırıyorum. Bu düzeni benim güzellikle uyarılarım ya da sert çıkışlarım da düzeltmeyecek biliyorum. Örneğin maddi sıkıntılar yaşayıp bundan yakınan kardeşim her şeyin en pahalisini beğenip, fazlasını, gerekmedigi halde dahasını isteyince, ya da gereksiz harcamalar yapınca, çalışacaksın o zaman kaliteli bir yaşam bunu gerektiriyor dediğimde de yanasmayip bana türlü gerekçeler sununca dayanamayip kalp kiriyorum. O zaman konuşma sefil sefil yaşamaya devam et. Kimse ise gitmeye bayılmiyor, herkes yaşamak için sabrediyor is hayatının zorluklarına diye sert çıkıyorum ve ağlamasına sebep olabiliyorum.. Onun iyiliği için gösterdiğim yola yanasmayinca kendimi kaybediyorum. Sonra annem ya da diğer kardeşlerim o aglamaya bakıp mantığı elden bırakıp bana kiziyorlar. Doğru olan ne anlamadım ki? Sacmaliklara, sorunla gelen yakinlarimiza mantıklı çözümler sunmayalim mi? Gerçekten istenen ne? Yol gostermeyelim mi? Ağlayayım, sizlayayim da sadece kuru teselli etsinler diye mi bekliyor millet? Ne yapmak gerekiyor kendimi sorgular oldum.. Sorun, sorun hep sorunla gelen ama çözüme yanasmayan insanlara katlanamiyorum.. Ne olursa olsun susmali mıyım yani? Kardesiyle konuşmak istemez mi insan? Istemiyorum artik valla.. Üstteki basit bir örnekti. Pek çok saçma insan tutumunu karşı böyleyim. Cocugunu yanlis tutumla büyütüp cocugun davranis bozuklugundan sikayetci olan bir anneye de gerekli uyariyi yapiyorum. Gözümün önünde hatali davraniyor cünkü. Anlatıyorum bak bu yanlış böyle olmalı ilerde söyle sıkıntı olur diye. Kimi haklısın diyor ama yine de bozuluyor falan. Ne yapayım görüp de gulumseyeyim çocuktur deyip geçeyim mi ben de.. Yanlışa yanlış mı katayım? Ne istiyor insanlar biri bana anlatsın valla anlamadım ben.. Sussam olmuyor konuşsam olmaz hesabı..

Bak ablamdan bahsettim sana. Gün aşırı bu okul taksidi meselesi açılır. Git çalış dedim, kendi iş yeriniz sekreterliği sen yap dedim, madem zorlanıyorsunuz devlet okuluna ver dedim. Dönüp dolaşıp aynı yere geliyoruz. Benim çözümlerimi kabul etmemesi, uygulamaması bana ona kızma hakkını vermez. Teselli ederim olur, ödersiniz, bunlar zor günler, geçecek bir gün der bırakırım. Kendi yoluma kendi hayatıma bakarım. Benim de annem üzülüyor onlar için ama o da onun bileceği şey. Ona da diyorum kendi seçimleri umursama diye ama bu yine sadece tavsiye. İster umursar ister umursamaz. Ben tavsiye veririm, teselli ederim biter. Daha fazlası gerçekten hoş değil. İnsanların hayatlarına müdahaleye giriyor. O konuda mesleki eğitim almanız sizi bilirkişi yapmaz. İnsanlar sürekli çocuklarından şikayet ederler, sadece çocuklarından değil eşlerinden, anne babalarından, kardeşlerinden, çevrelerindeki insanlardan şikayet ederler. Bu durumda kırmadan yapıcı eleştiri yapabiliyorsak ne ala. Yapamıyorsak çocuktur olur öyle, eşin kötü düşünmemiştir falan der geçeriz. Ya da insanları tanıyoruz sonuçta nabza göre şerbet veririz. Gerçek hayatla buradaki fark burda insanlar bizden tavsiye istiyorlar. O yüzden gerçekleri onlara söylüyoruz. Ve burdakilerle yüzyüze etkileşimimiz yok. Kırma, üzme, küstürme gibi opsiyonlar burada geçerli değil. Gerçek hayattaysa insanlar bizden eleştiri ya da tavsiye değil teselli bekliyorlar genelde. Çocuğu yaramaz olan ve ne yapayım diye soran bir anneye tavsiye veririm mesela. Ama çocuğunun yaramazlığından şikayet eden bir anneyi teselli ederim. Çünkü ona ihtiyacı vardır. Ki burda bile tavsiye isteyip sonra konuda adı geçen kişiyi korumaya başlayan insanlar olduğunda ya tavrımı değiştiriyorum ya konudan uzaklaşıyorum. İnsanların üstüne gidip üzmenin bir anlamı yok.

Bu ilk tepki ise çirkin tabi. Ama ben başta gayet tatlı dilliyim uzun uzun anlatıyorum sabırla. Bakıyorum ki ne kadar anlatmışım boş. O noktada cıldırıp sert çıkıyorum evet. Ama cildirmayacak gibi değiller. . in vino veritas in aqua

Bazı insanlar ne kadar doğru söylese de üslupları yüzünden ters teper. Dayım da öyledir mesela, genelde ters, dik dik konuşan, karşısındakini aşağılamaya dönük bir üslubu vardır eğer kendince doğru yolu göstermeye çalışıyorsa. Haklıysa bile öyle ters bir şekilde söylüyor ki olay başka yere kayıyor.

Bahsettigim gibi ilk tercihim tatlı dil. Aynen kendi hayatımdan örneklerle anlatmak. Bak ben de şurda sıkıntı çekiyorum ana mecburum ne yapayım sen de şunu düşünsen rahatlarsin gibi. Yok arkadaş yok. Kapatıyor kulakları aglamaya devam.. git ötede ağla madem.. in vino veritas in aqua

Bazen haklı olabilirsin ama seçtiğin cümleler seni haksız duruma düşürebilir. O yüzden Yunus Emre demiş ki: Söz ola kese savaşı, söz ola kestire başı..

Aynen yaa. Hayır kendi akilsizligı bize de dert oluyor sıkinti o. Kardeşinin derdi seni de geriyor dolaylı yoldan mesela.. elphidium Platinium

mız mız insanları başka türlü kendine nasıl getirebilirsiniz ki sakin sakin konuşsan ama söyle ama ama böyle diye bir ton laf salatası yapacak çocukluktan kalma alışkanlıklar bunlar ağlayınca annen gelir yanına olayı çözer falan bi yetişkin için öyle olmamalı realist olmak gerek

aynıyız :) karsımdakının kafası calıssın ıstıyorum bırseyden dert yanıyorsa ve ben bı onerıde buluyorsam yap yanı bosunamı konusuyorum :) bende sınırlenıyorum hemen carlıyorum zeka denen bırsey var yanı ınsan bıle bıle nasıl aptal aptal dusunur konusur tahammul edemıyorum bunu gercekden törpülemek gerek bızı daha cok gerıyor cunku laf soyledıgım kısı benım kadar uzulmuyor olan benım sinirlerıme oluyor :) kızım sana soyluyorum gelınım sen anla mısalı konu sahıbı

Her insan bir değil. Kimi tavsiye ister kimi teselli. O yüzden dediğim gibi nabza göre şerbet vermek en güzeli.

ay karışma ya boşver annesi var başında kendini üzmeye gerek yok kimse kimsenin aklını istemiyor artık

O anne ortak olmasaydı iyiydi Evelynn

Ben genel anlamda yorum yaptım zaten. X konuyu bir çok farklı cümle ile söyleyip anlamları tamamen değiştirebilir insan. Ama dediğin tarzda insanları biliyorum. Bu konuda hak veriyorum sana. Ne desen boş.

bende 6 kardeşim:) hepsi bir olmuyor malesef

Bazı insnalar 18 inde bazılarıda 30unda ancak olgunlaşır.. Kardeşleriniz keşke sizin gibi düşünceli olsalarmış.. Ama olmadıkları için sırt çevirmezsiniz kardeş sonuçta.. Bide sizin söylemiş tarzınız önemli.. Ailenin akıl küpü gibi davranırsanız bundan rahatsız olabilirler.. Yok ben iyi şekilde söyledim ama onlar anlamadı derseniz bir süre sessiz kalmanızda fayda var..

1erkek 1 kadın dizisini biliyor musun ordan sana bir örnek vermek istedim:) Bir sahnede Zeynep Ozan'a arkadasıyla kavga ettiğini anlatıyor aglayarak. Ozan da çözüm önerisi sunuyor şöyle yap böyle davran gibi. Zeynep de kızıyor diyor ki 'Ozan ben senden çözüm mü istedim ayy kıyamam üzülme falan diyeceksin' diyor. Ben de bazen anlattıgım çözümü uygulamayacağını bildiğim insanlara böyle yapıyorum. Ne ben yıpranıyorum anlatacağım diye, ne de o kırılıyor böylece.

benimde kardeşim var.. okusun çabalasın diye emek harcıyoruz. ama hep bizi kandırma peşinde küçük hesap yaparak:) hiç bize çekmemiş. Psikolaga götürmeyi düşünüyorum. Ben konuşmam pek etkili olmadı çünkü

Peki ben bir kere düşüncemi söylediğim halde karşı taraf onlarca kez aynı konuda niye yakınıyor bana o halde ne duymak istiyor olabilir? Evelynn

Kardeş de olsa insanlara müdahale etme hakkımız yok bence. Onların hayatı, bu hayattan şikayet edebilir ve çözüm de aramayabilirler ama dediğim gibi hayat onların hayatı. Ben de ablamın bazı kararlarına kızıyorum mesela. Çocuğun okul taksidinden şikayet edip eşinin iş yerine 2000 lira maaşla sekreter alıyorlar. Ben de ona "senin işin gücün yok, çocuklar zaten bütün gün okulda o işi sekreter yerine sen yapsan hem okul taksidi çıkar üstüne elinde para da kalır" dedim ama ha hı dedi uygulamadı. Bugün yine okul taksidinden şikayet etti. Ben bu önerimi tekrar sunmadım. Çünkü yapabileceğim bişey yok. İstese zaten benim önerim gayet uygulanabilir, olaya çözüm sunan bir öneriydi ve uygulardı. Bunları defalarca söylemenin bir anlamı yok. Eğer defalarca söylersem işte o zaman sizin gibi olurum. Onun hayatı deyip çekiyorum kendimi. Eşimin de bir ablası var aynı sizin gibi. Kavga çıkana kadar kendi doğrusunu dikte etmeye çalışır etrafındaki herkese. Öyle yapma hoş bir davranış değil, onu yeme zararlı, içki içme, sigarayı bırak, şunu alma, bunu etme. Sürekli böyle kadın ve sürekli eşimle bir tartışma halindeler. En son alacağımız bisikletin bile fiyatına karıştı, oldukça büyük kavga ettiler. İnsanlara müdahale etmenin sonu budur. İtici olursunuz, size karşı bilenirler en sonunda ya sizin kalbiniz kırılır ya karşınızdakinin. Hele ki bir anneye sen yanlış annelik yapıyorsun, doğrusu budur demek çok çok çok itici. Biri bana bu şekilde yaklaşsa kaç çocuk büyüttün diye sorarım. Üstüne bir de terslerim. İnsanların çocuklarını nasıl yetiştirdikleri bizi ilgilendirmez.

Malesef dogru soyleyeni dokuz koyden kosuyorlar, onuncu koyu de henuz bilen yok

ya bi kere şöyle bi durum var ben kardeşime kızıp vereceğim aklı kafasına soka soka veremiceksem istediğim gibi konuşamıcaksam kimse konuşayım susayım o zaman dilimi keseyim sivri dilliyimdir birazcık ve bu beni mutsuz da etmiyor oh olsun

aynı sizin gibiyim delleniyorum ya saçma salak hareketlere karşı bence kimse için kendinizi değiştirmeyin, herkeste akıl var kullansınlar bi zahmet

Ses tonunuz yumuşak, Öğüt vermek yada bilmişlik taslamak gibi bi tavır varsa bunu kırarak.. Emir kipi olmayan cümlelerden uzak.. Benim başıma gelse böyle yapardım lı cümleler kurarak.. Anlatın içinizden geçenleri.. Bende çok sinir oluyorum Yapma etme gitme söyleme diye kibarca bir sürü durumu anlatıp üstüne uyardığım halde yine başını o sıkıntının içine sokup bana ağlayanları.. ama sabır yani.. yaşamadan görmezler..

Ben pembe tesellilerden hoşlanan biri değilim. Insana gerçek anlamda yardimci olmuş olunulmuyor o şekilde diye düşünüyorum. Kendi sorunlarıma da gerçekçi yardimci çözümleri tercih ederim. Bu sebeple yaklaşımım bu. Ama doğru artık o derece biktim ki son olarak kızım ben sana çözüm yolları öneriyorum hiç birine gelmiyorsun. Duymak istediğin ne? Sorunsa hepimizin evliliğinde sorunlar var cekebildigimiz ölçüde çekiyoruz sen de cekebildigini çek aynı konulardan yakınma diyorum en son. Kardeş de bir yere kadar mantıksız insanlara tahammül edemiyorum. Ister alınsın ister darılsınlar. Bundan sonra biri dert anlatinca ilk olarak Teselli mi istiyorsun yoksa gerçekçi çözüm önerileri mi diye soracağım valla.. :) Boşa yormasın kimse beni.. in vino veritas in aqua

Valla daha hangi güzel cümleleri seçebilirim bilemiyorum. Güzellik de kar etmiyor terslemek de. Ben de en son bana aglama yaa bana dert yakınma senin sorunlarını dinlemek istemiyorum çünkü sacmaliklarina gulumseyemem ben. Cozum onerilerine de kapalisin. Hoşuna gitmiyorsa tavrım, tepkim bana duyurma daha ne yapayım.. Y

Akılları pazara cıkarmışlar, herkes kendi aklını begenip almış. Senin düşünceni herkes onaylayacak diye bir durum yok. Sohbet ederken bir kere dusunceni söylersin ama o uygulamıyor diye peşinden milleti azarlayıp kalp kırarsan ben de öylesine tahammul edemem işte. Ukalalıktan baska bir sey değil bana gore. Herkese kendi aklını dayatmaya calısmak bu. Niyetin iyi bile olsa.

Beni de etmiyor ama çevremi ediyor sanırım.. :s Kendimden şüphe eder oldum.. Y