Ben bu saatten sonra böyle yapmaya karar verdim, çünkü her türlü yıpranıyorum. Madem bu kadar rahatsız ediyorum bende zorunlu kalmadıkça içime sinmesede bu şekilde mesafe koymam gerekiyor. Kayra19

İşte şöyle bir durum var şuan kendisi iyikide kurtulmuşum 10 küsür senedir kafam cok rahat diyebiliyorsa kötü bir karar değildir bu, ben ne demek istediğinizi anlayabiliyorum ama neden devamlı yaşa takılıp ortaokula giden bir çocuk gibi tanımladıgınızı anlamıyorum bazı şeyleri yaşarken daha olgun olabiliyorsunuz, hani sanki kendi boşanmak istemedi de benim bir lafımla mi boşandı. Benim fikrimi sorup sormadığı gibi bir durum yok ortada zaten anlaşılabilir birşey olsaydı burda konu açmazdım. Kayra19

Ben açıkçası ablasının durumunun iyi bir şey olduğunu düşünmüyorum. Hem annesini hem de kardeşini tek başına bırakmış, hiç destek olmamış. Gerçi bu süreçte onun da psikolojisinin normal olup olmadığı da muamma çünkü aileden kendini bu kadar soyutlamak sağlıklı bir bağ olmadığını gösteriyor aralarında

Ay Allah razı olsun içimi okudunuz. Dediğim gibi çok zor zamanlardan geçtik, birlikte. Annem yaşadı bizde yaşadık. Ben ona hak veriyorum annesinden çekmiş kocasından çekmiş, birlikte birşeyler yapalım istiyorum bunda bile hep bir tepki. Gel anne tatile gidelim hep kavga, gel anne sahile gidelim bana bir sürü iş sayar, anne gelin bize akşama balık yapalım onu bile istemez mutlaka kavga eder, bazen susuyorum bazen bana da tak ediyor. Ki ablam eve gelir ne selam ne sabah öyle bir yapısı var. Hep suratsız hep vurdumduymaz cocukkende bu şekildeydi i. Hep annemi tersler ona gık i çıkmaz. Terapiyi düşünüyorum ama ona gitmez diye düşünüyorum ama yinede bir görüşeyim.

Ya ben sureklı müdahale etmıyorum yeri geliyor 2 3 hafta hiç gözlediğim oluyor hani öyle bahsettıgı gibi gidip gelip karışıyor durumunda değilim eşim bile şaşırdı ki 1 ay öncesine kadar oğlumu hep eşim alırdı annemden, mesela bir ihtiyacı olsa almaya çalışıyorum atıyorum vitamin vs. Örneğin. Mesela geçen ikimize de saç bakım yağları aldık ben düzenli kullanıyorum saçlarımız baya dökuluyordu baya iyi geldi anneme sordum anne ne yaptın kullanıyormusun diye. Hemen patlıyor vay efendim benim vaktim mi var bilmem ne diye hemen azalıyor baya baya, e zoruma gidiyor benimde. Birşey görünce ona da alayım diyorum. Birgün balık yapacaktık mesela, anne dedim balık yapalım mı bu akşam daha lafım bitmeden işte heryer yağ oluyormuş da mutfak dolapları kırlıymışte ama nasıl kızıp bağırıyor görmeniz lazım. mehlika_ Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Ben sizi anlıyorum. Benim annem de 30 yıldır bekar. Ve şöyle söyleyim yine evlense 1 aya kalmaz yine boşanır. Çünkü ilk evliliğin getirdiği ruhsal problemleri aşamadı hala. Bazı yönlerden çocuk gibi ve ben anne olmak zorunda kalıyorum. Burda çoğu arkadaş sizi suçlamış, annenin hayatına müdahale etmişsin vs. die. Ama sanırım kendilerini annenizle içselleştiriyorlar. Halbuki içselleştirmeleri gereken annenizle kendi anneleri.. Kendi anneleri şu an babalarından ayrılıp daha boşanmadan sevgili yapsa burda kıyametleri koparırlar. Uzaktan maval okumak kolay. Ki anladığım siz annenize asla o adamla olma falan da dememişsiniz. Ortaokul çağındaki çocuk eve geldiğinde geç saatte hala annesini bulamazsa arar, sorar. Bunda bir anormallik yok. Anormal olan sevgilisinin utanmadan sizi arayıp atarlanması.. Sen kim köpek derler adama.. Ablanız en baştan kurtarmış kendini. Kardeşiniz de hep küçük olmanın avantajını kullanmış. Anneniz kafasında sizi kendine "denk" bellemiş.. Hatta bazı durumlarda "eş" bellemiş. O yüzden ne deseniz batıyor. Sen kendini benden üstün mü görüyorsun da bana akıl veriyorsun kafasında yaşıyor.. ayrıca böyle insanlar hep suçlayacak birini arar ki kendilerini bir nebze iyi hissetsinler, kendi suçları olduğunu düşünmesinler die . Babanız annenizi o kadar ezmiş kii şimdi her şey kendi kabahati gibi gelio annenize. O duygudan kurtulmak için de kurban olarak sizi seçmiş. Annenizin çok ciddi bir terapiye ihtiyacı var ama kabul etmez kanımca. Lütfen siz aile terapisi veren bir terapiste gidin. Önce kendiniz gidersiniz, sonra da beraberinizde annenizi götürürsünüz, sizinle gelir. Karşınızda sağlıklı bir insan yok. İyi de davransanız sizi suçlayacak, kötü de davransanız. Şu an savunma mekanizması çalışıyor. Ama yardım alırsanız ona karşı nasıl davranmanız gerektiğini bilirsiniz. Yönlendirmeniz kolaylaşır. Hayatınızdan çıkarıp atmak kolay olanı ama inanın bu da size kendinizi iyi hissettirmez.

Annemde başkası ile evlendi ancak boşandıktan sonra, başka biri için bizi kırmadı sanırım tek fark bu Ama kızmakta çok haklısın, biz en güzel zamanlarımızı çocukluğumuzu, gençliğimizi hatta 30lu yaşlarımızı bile sürekli onlara üzülerek, kavga içinde mutsuz geçirelim, ama sonra başka bir adam için gelip kalbimi kırsa bende çok Kızardım ki ben annem usulünce evlenmesine rağmen ben zor kabul ettim bu durumu Psikolojisi bozuktur zor bir hayat evet ancak bunun çözümü var terapi, antidepresan vs biraz insanın içinde mutlu olmak Hayatımız böyle akıp gidiyor üzüle üzüle

Arkadaşlar size başka bakış açısı kazandırmak istemiş ama siz sadece sizi onaylayanlara olumlu dönüş yapmışsınız. Aynı yerden bakarsanız aynı şeyleri görürsünüz. Annenizin ve sizin davranışlarınız yerleşmiş artık bu sizin iletişim şekliniz olmuş. Bir de annenize yedirilip içirilecek gezdirilecek ihtiyaç sahibi muamelesi yapmanız hoş değil. Kayra19

Gerçekten iyiliğiniz için diyorum. Vurdumduymazlık dediğiniz şey bazen gerçekten lazımdır. Böyle her olaya müdahil olarak, kafanıza takarak inanın kendinizi yıpratıp, kendinize zarar veriyorsunuz.

Söylemediğimizi mi sanıyorsunuz tabiki ilk tepki bu değildi ama ne Aman sorsak size ne diye terslenıyordu, biz birşey yapalım dediğimizde işten yorgun olduğunu söylüyor ama farklı bir gün adamla görüşmeye gidip söylemiyordu bile ve daha boşanma olmadan bu şekilde davranması doğru değil, babam için çünkü bunu koz haline donusturebılırdı. Böyle birseyden çıkmışız ve anneniz bir anda başka birine dönüşüyor, iletişim kuramıyorsunuz. Devamlı evde kavga hala devam ediyor, bizi engel olarak görüyor. Evet herkes bunaldı daraldı ama insan bu zamanda çocuklarına daha çok sarılmalı, bizde kolay şeyler yaşamadık Çocukluğumuz kavga gürültü ile geçti, okullarda hep mahcubiyet yaşadık. Birbirimize kenetlenecekken farklı biri yüzünden bizimle catışmaya girmesi doğru değildi

Yaşa takılmıyorum. O zamanlarda o yaşta olduğunuzu kendiniz söylediniz bende ona göre yorum yapıyorum. Ben ortaokuldayken böyle böyle oldu derseniz, benim de sen ortaokuldayken bunun bilincindesin annen değil mi demem de ne sorun olabilir? Bu arada benim yazdığım yorumları da değiştirmeye çalışıyosunuz. En sonunda tamam sen haklısın diyene kadar devam edeceğini düşünüyorum artık. Ancak ben konuya yorumumu yaptım, fikrim annenize baskı yaptığınız yönünde, ondan dolayı en küçük lafınız bile artık sorun oluyor. Bu yüzden aranızdaki sorunları aşma şansınız yoksa yorum yapmayın fikriniz sorulmadan dedim. Sözümden dönmem.

Ihtiyaç sahibi muamelesi değil biz baba tarafıyla hiç gprısmıtoruz zaten, anne tarafından başka bir akrabamız da yok istanbulda. Annem ben ablam, bu kadarız. Gezmek yiyip içmek zaten hergun olan seyler değil bir haftasonu olur başka birşey olur cagırdıgımda gelmek istemiyorum demesi yerine azarlamasından kastım buydu. Beni onaylasın değil amacım kimsenin ama yazınca biryere kadar anlaşılıyor.

Kime hak versem bilemedim açıkçası. Anneniz beni kısıtlayamazsınız, size mi hesap vericem derken haklıymış. Yolu var yordamı var diye konuşmak için çok küçükmüşsünüz. 20 yaşındaki çocuğumun benim özel hayatım hakkında ahkam kesmesine ben acayip bozulurdum. Şimdi yalnız demek ki sizin için kendinden fedakarlık etmiş ama siz evlenip gitmişsiniz. Şimdi içinde kalanlarla sizin çocuğunuza bakıyorsa, her lafınız da sorun olur. Şimdi yaptıklarına sizin bozulmanız da doğal, haklısınız. Bence birbirinizle oturup açık açık konuşun ya da aranıza mesafe koyun.

Biz birçok şeyi birlikte yaşadık, çok kötü zamanlar geçirdik, oturup anlatsa bu kadar sorun yaşamazdık zaten. S su-doku sen

İnsanların ne yaşayacağı kendi seçimi olmalı. Doğru olur, yanlış olur, ders alır, tecrübe edinir vs. Boşan diyen sizsiniz, o adam kim diyen sizsiniz, boşanmadan olmaz diyen de sizsiniz. Herşey sizin dikte etmelerinizle oluyorsa orada sorun çıkar. Size tahammül sınırının sonuna bile gelmiş olabilir, burdan okuyup bilemem tabi de olasılık dahilinde. Belki hiç bi zaman yalnız kalmak istemeyen biridir. O yüzden boşanmamıştır ya da evini ayırdığı gibi başka birine ihtiyaç duymuştur. Şu an yalnız kalması onu bunaltıyordur? Konuşmak lazım yani bu konuları. Konuşmak istemezse de seçimlerine müdahale etmemeyi öğrenmeniz gerekiyordur. Hava almak istediğinde açsın pencereyi. Karışmayın.

Yalniz bir herşeyi birlikte yaşadık, babamla boşanmasını dahi anne yeter artık çekme diyerek, ama o daha boşanmadan elalemin adamı yüzünden bizimle çok kavga etti, hani oturup dese ki kızım böyle böyle birşey var anlatsa neyse, ayrıca daha bosanmamışto bile akşamın köründe eve geliyorsunuz anneniz yok ee merak etmicek mısınız? Avaz avaz kavga ediyor rahat bırakın basımdan gıdın diye bende kendimi yine sorun olarak gördüm ve evlendim, açık açık oturup konuşamıyoruz çünkü hep kendi fikrini bastırıyor. Oğluma bakması da yine kendi isteği, kreşe gısıcektı ben bakarım bir tane torunum var dedi.

Annenizi yaşadıkları psikolojik olarak etkilemiş belli ki. Sağlıklı davranmıyor. Terapiye ikna edin derdim ama bunu da hakaret olarak algılayıp alınabilir, bilmiyorum. Aranıza mesafe koyun biraz

Yahu benden neden korksun, oturup konuşulsa tabiki bir yol bulabiliriz dikkat edeesenız iletişim kuramıyoruz diyorum. Annem devamlı kızdığı ve gerginliğini yansıttığı için ki ben adamın dolduruşuna geldiğine inanıyorum çünkü o bile konuşurken aynı cümleleri söylüyorlardı. Biz niye kötü günleri hatırlatalım zaten birlikte yaşadık ki daha kurtulamasan bu adam çıktı piyasaya. Çocukmuş gibi davranmıyorum sadece ben birbirimize kenetlenecegımızı düşünmüştüm.

Bende bunu düşündüm dün, madem huzurlarını bozuyorum oğlanı alıp cıkarım, zaten ben hep öyle yapıyorum ama kendisi eve çağırıyor hep gel içeri yemeğe kal diye.

Annenizi küçük br çocuk gibi yönetmeye kalkışmışsınız.. kadın zaten çekmiş hayatı boyunca birde 20 yaşndaki kızına her yaptığının hesabını vererek mii yaşayacak.. Annenizin size olan tavrında sizin de suçunuz var annenize hiçbir zaman onuu anlayacak şekildi yaklaşmadınız.. Birisiyle görüşmesini kinlenmişsiniz ama annenizi anlayıp kim bu kişi birgün tanışalım diyerek daha ılımlı yaklaşıp olurunu ve olmazını anlatabilirdiniz.. Anneniz belli ki sizi de hayatına müdehale eden katı evlet olarak görüyor. Kayra19

Ben size hak verdim ve sizin yerinizde olsam ben de aynılarını yapar müdahale ederdim. İnsanın yaşı büyük diye her şeyi doğru yapacak diye bir şey yok ya siz çocuksunuz diye doğruyu yanlışı ayırt edemeyecek değilsiniz. Annenizin hayatı diye hergün dayak yemesine kim katlanabilir ki? Çok üzücü şeyler bunlar sizin için de anneniz için de. Siz de o küçük yaşınızda annenize destek olmuşsunuz ama bir yandan da onun annesi gibi olmuşsunuz. Roller değişmiş. Yalnız annenizin psikolojisi fena bozulmuş yani yılların birikimidir mutlaka ve bu durum üstünde çalışmanız lazım. Yukarıda bir üye yazmış terapi konusunu ki sizin durumunuzda başka bir alternatif düşünemiyorum ben.

Anneniz 3 cocugu tek basina buyutmus hem de siddet gordugu aldatildigi mutsuz oldugu bi hayatta. Yani boyle bi hayattan cikinca hemen mutlu olmasi gülücükler sacmasi beklenemez. Eger tanistigi insan annenizi gercekten mutlu ediyorsa, ona siginmis oldugu icin suclayamazsiniz. Yol yordam diyorsunuz ama psikolojisinin sizin kdr sağlam olmadigini anlayamiyorsunuz gibi hissediyorum. Siz cok guclu durmussunuz yasadiklariniz sizin hayata bakisinizi degistirmemis, masallah celik gibi sinirleriniz var desem yeridir. Ama siz boylsiniz diye ablanizdan annenizden ayni metaneti bekleyemezsiniz. Ablaniz tepkisiz degil de, tepkisizligi içine kapandigi ve duygu disavurumu yasayamadigi icin olabilir mi?terapi destek vs aldirdiniz mi?

İyi de bu konu sahibinin anlatımı. Abladan dinlesek belki bambaşka bir açıdan bakacağız. Sorunlu bir yapının içindesin gerilimlere bulaşmadan hayatını kurtarmanın nesi kötü?

Ben size hak verdim ilk yorumları okudum çok müdahale ettiğinizi söylemişler ama burada bunun sorumlusu da anneniz bence. 20 yaşındaki genç kızdan aşırı olgun hareketler beklenmiş ama anneniz olgun davranmış mi ki? Sizin anne getir tanışalım demeniz değil onun size biri var diye açıklayıp tanistirmasi gerekirdi. Ki henüz boşanmadan buna tepki göstermeniz de çok normal. Anneniz hayatıyla ilgili kararlar vermekte zorlanmış. Birçok zorluk da yaşamış. Siz ona destek olurken de maalesef onun ebeveyni rolüne girmişsiniz. Anneniz de muhtemelen içten içe bunun farkında ve bu yüzden kendini eksik hissediyor olabilir bu yüzden ablanizla değil sizinle çatışıyor. Aslında il dışına çıktığında çocukları aramadın demesinden bile belli bu. Siz de onun çocugusunuz ama o sizi ebeveyni gibi görüyor. Bu rolden çıkmanız lazım. Çünkü bu rol sizi de yipratmistir yeterince. Elinizi üzerinden çekin biraz kendi haline bırakın.

ben daha fazla yorum yapmak istemiyorum size. Ne demek istediğimi anlatamıyorum sanırım. Ortaokula giden çocuk babası için bu boşanılacak adam diyorsa, 3 çocuk anası kadın bunu anlayamamış olabilir mi? Sadece boşanmak istememiş. Kendini korumak bile istememiş. Sen bıçağı tutarken annen niye tutmamış düşündün mü bunu? Çünkü babana diklenmek istememiş. Ne yaşayacaksa kendi kararıyla yaşayacak. İster mutlu olur ister mutsuz. Size fikrinizi sorana kadar söylemeseniz çatlar mısınız?

Yük olacak gibi hissediyordur. Yoksa muhakkak o da gelmek ister, kim tatile gitmek istemez ki.. Kendi kafasında diyordur ki ya yük olursam, damat mutsuz olursa ve kızım boşanırsa? Ya benim yüzümden boşanırlarsa, ilerde beni suçlarlarsa?! vs die düşünüyordur. Dediğim gibi savunma mekanizmasıyla yaşıyor şu an. Terapiye siz gidin önce, tek olarak . En başta annenize söylemeyin gidiorum die. Terapist sizi yönlendirir bu haberi nasıl annenize söylemeniz gerektiğine dair. Sonra da annenize terapistim seninle de görüşmek istiyormuş falan die çağırırsın. Direkt kendisi tedaviyi kabul etmez çünkü. Yani o sanki size destek olmak için geliomuş gibi olur en başta. Siz bir adım atın, gitmeye başlayın, devamı çorap söküğü gibi gelir Allah'ın izniyle. Bol şans.

Evet çünkü nereye kadar diyoruz omur bu şekilde geçmez bir şekilde toplanıp devam etmek gerekiyor, biz ayrı eve taşınınca zaten başımızda adam yok ve iyi bir semtte oturuyorduk, tuhaf bir mahalleye geldik çünkü annem yatırımlık almıştı vakti zamanında bu evi. Birden bire bu adam çıkınca ne oluyoruz dedik çünkü annem liseli aşıklar gibi gizli gizli odalardan çıkmıyor konuşuyor, akşam eve geç geliyor biz sorunca da bana hesap soramazsınız modunda. Halbuki merak ediyoruz tabiki işinden evine gelen kadın birden böyle davranmaya başlayınca. Birde adam arayıp annenizi fanusa kapatamazsınız vs gibi konusunca, annemde sağolsun benim hayatım karışamazsınız rahat bırakın felan diyor bağıra çağıra ama biz ne oluyoruz diyoruz. Eşimle iş ciddiyete binince de tamamen gitmek istedim evden. Kayra19

O anneniz çocuğunuz değil Çok müdahale ediyorsunuz hayatına

Ablanızdaki gamsızlıktan ben de istiyorum.

Ama şöyle birşey var, erkek kardeşim full odasında sadece tuvalet ihtiyacında odasından çıkıyor, ve çocukla mümkün değil konusamıyorsunuz anneme bunu çok kez söyledim. Hep yine tersledi, dışarı çıksa daha mi iyi vs vs şimdi kendisi bahsedemiyor suanki durumundan fazlasıyla şikayetçi Ablam çocukkende bu şekildeydi anneme göre ikisi de baba tarafına çekmiş. Çok pasif hani bir insan merhaba dese basını kaldırıp merhaba demez. Çok güç iş bulduk, işe gidip geliyor geldiği gibi yatıp uyuyor bu kadar yani. Bunlar kimseye göre normal değildir, gerçekten yaşasanız sizde hak verirsiniz

Kendi ailenize odaklanin en iyisi annenizdeki bu huzursuz durum belki kendi hayatinda mutlu olamadigindandir bilemiyoruz sizin de huzurunuz bozulmasn

O adama ne oldu sonra? Anneniz ondan da ayrıldı galiba anlattıklarınıza göre. Anneniz de sanırım erken yaşlarda evlenmiş, gözü açılmadan 3 çocuk yapmış. Eş şiddeti yaşamış, değer görmemiş. Hayatı kaçırdığını düşünüyor. Geri almak için o adamı fırsat görmüş. Keşke o kadar önüne geçmeseydiniz. Kendi yaşayıp görseydi. Sizi bu kadar suçlamasının sebebi bu. Mutluluğunu istemediğinizi düşünüyor. Bu kendisine her daim destek olmuş size haksızlık evet. Ama o kadar badire atlatmış, travma geçirmiş birinden sağlıklı düşünce bekleyemeyiz. Kardeşleriniz büyümüş, artık herkes kendi ayaklarının üstünde durabilir. Bırakınız herkes kendi hayatını yaşasın, kendi kararlarını alsın, hataysa hata doğruysa doğru.

Seni çok iyi anlıyorum çünkü bende seninle benzer şeyler yaşadım Sanki o benim annem gibi değilde ben annemin annesi gibiydim. Annesinden ve eşinden doğru düzgün değer görmemiş diye annemi hep mutlu etmeye çalıştım yıllarca, İyi şeyleri de kötü şeyleri de hep birlikte yaşadık. Çok sinirli bir yapısı olmasına rağmen çok fedakar bir kadındı hakkını yiyemem hala öyle. Babam vurdumduymaz, hayatı bekar gibi yaşayan bir adamdı, küçüklüğüm hep kavga içinde geçti, çok aralarına girdim bende En sonunda boşandılar ama annem hala sinirli karakteri öyle sanki mutsuzluktan besleniyor gibi o kadar alışmış ki üzgün ve mutsuz olmaya, sürekli kendi dediği olsun ister bende hiç kıramam, küs kalamıyorum annemle ona sürekli üzülüyorum 21 yaşında evlendim sırf evden uzaklaşayım diye, bende mutsuz ve sürekli düşünen bir anneyim malesef, çocuğumun önünde sürekli mutsuz oluyorum hayat enerjim yok Ne yaparsan yap değişmez ve bizde sırtımızı dönsek yine vicdan azabından duramayız Çok çok haklısın, bunu yaşamayan bilemez, ailemizi seçmiyoruz malesef

Yok ben kötü anlamadım gerçekten diyorum keşke öyle olabilseydim ama yaradılış herhalde annem ablamla kardesımı baba tarafına benzetir hep çünkü gerçekten çok vurdumduymazlar. Hatta aklıma gelmişken:) 18-19 yasımdayım, ablamla odamız aynı karşılıklı yataklarda yatıyoruz, eve hırsız girdi, kış ayı. Perdeyi açmasıyla oda buz gibi oldu bende tıkırtılara uyandım zaten. Avazım çıktıgı kadar bağırıyorum görmeniz lazım annem bile koştu geldi diğer odadan. Ablam şöyle bi gözünü açar gibi oldu dedim kalk hırsız girdi kaçıyor şimdi ama o panıkle nasıl bagırıyorum amaaan dedi döndü uyudu. Bu kadar yani:) O

Ablayı takdir ettim akıllı kızmış vesselam. Hem huzursuzluklara bulaşmamış hem de okumuş iş güç sahibi olmuş. Tavsiye lazımsa ablanız gibi olun.

Siz ailedeki fazla olgun, herkes yanlis bir tek dogru insansiniz. Annem soyle, ablam boyle, kardesim boyle. Herkes sizin istediginiz gibi olamaz. Bana da cok mudahaleci geldiniz. Sanirim bunun farkindalar onlar da. Gercekten laf sokuyor olabilir misiniz? Bir dusunun. Oyleyse, bu dogal olarak insanlarla araniza mesafe koyar.

Ya Ben açıkçası bunu yazmak istemiyordum yanlış anlaşılmamak için. Adam çok sağlam birisi değildi, aynı yaşta annemle anladığım kadarıyla. Şekilci birisi degilim Ama bandana küpe motor takılan birisiydi. Ben çok şaşırmıştım adamı görünce. Hanı annemle yanyana koysanız alakaları yok, hani zibidi dersiniz ya öyle birşeydi. Zaten sonradan mesajlarını gördüm sanırım bu adam aynı zamanda başka başka kadınlarla da görüşmüş. Gerçekten sağlam tarzda birisi değildi. Facebook hesabına da bakmıstım adamın hesabı full kadınlarla doluydu. Zaten önüne geçmek gibi bir durum olmadı kendi gördü adamın yüzünü, o sıra mesajlarını gördüm başka kadınlardan gelen, ne zaman konu açılsa kendi kapıyor hiç birşey bilmiyorum başka hakkında. Ben anneme tümüyle hak veriyorum ona da hep dedim erken evlendi babamdan da annesinden de çok çekti. Ama biryandan diyorum ki çalışıp destek olduk, hayırlı evlat olmaya çalıştık ama hep zıt gitti bizimle. Aslına bakarsanız ablamla kardeşimle de bu şekilde ama onlar gamsız ve vurdumduymaz oldukları için haliyle tartışmıyorlardı.

Annenizle aranıza mesafe koyun.

Eşimle annemin ilişkisi çok güzeldir abla kardeş günler ve biz gerçekten çok makul tatil yapıyoruz. Arabayla belli rotalar çizip çok makul yerlerde kalıyoruz hatta mutfağı kullanabileceğim yerlere gidiyoruz anneme de anlatıyorum böyle yaparız rahat olacağı şekilde yoksa pahalı biryere gittiğimizde pahalı buluyor rahatsız hissetmesin kendini diye, şimdi birkaç tespitten fiyat aldım biraz araştırıp mutlaka önce ben gidicem, teşekkür ederim

Annenizle olan iliskinize acilen sosyal mesafe koymaniz lazim, gercekten.. Madem sizden memnun degil onun hayatina bu kadar mudahil olmayin.

Belli bir yaştan sonra anne abla baba kardeş hepsine mesafe koymak lazım. Kendi sınırını çizmen lazım. Ben 25 yaşındayım hala ailemle yaşıyorum. Bi an önce iş bulsam da gitsem diye düşünüyorum. Kötü insanlar değiller ama olmuyor artık. Aynı sofrada onun kaşı bunun gözü o şöyle baktı vs. yoruluyorsun. Sizin zaten onlarla bir bağınız kalmamış arada arayıp sorun görüşün yeter. İlla içli dışlı olmak zorunda değilsiniz.

Bu size onun hayatına bu kadar müdahale etme hakkını vermez Zaten yeterince çekmiş bir üzüntü sebebide siz olmayın Kayra19

Babam gibi bir adamla birlikte olup ki babam gerçekten yapmadığını bırakmadı, kadını hergün dövüyordu bıçakla bile saldırdı üzerine koca sehpayı fırlattığını biliyorum üzerine, araya hep ben girerdim çünkü ablam hep izlerdi yada kendi odasına giderdi, babamın elinden bıçağı kesici tarafını tutup çekersen çek dediğimi biliyorum bir çekse ellerim paramparça olurdu ki ben bunu yaşadığımda daha ortaokuldaydım ama devam edince artık sende yeter çekme dedim. Yanı karar verdiniz derken öyle karar verilecek bir durum yoktu. Kim olsa anne artık yeter boşan bu adamdan der. Babam manyak bir adam sonuçta boşanmadan birisiyle görüştüğünü bilse ki zaten derdi adamın evdi, evi sattırmak için çok uğraştı avukatlarla mutlaka koz olarak kullanırdı. Biz bu kadar şey yaşamışken hemen beni rahat bırakın yeter bilmem ne diye bağırıp kendine yeni hayat kurmaya çalışıp sanki bizi hayatında fazlalık olarak görmüş gibi davranması tabiki kırdı.

Ay benzer mi resmen kendimi okudum, işte o sırada annem hayatına birini alıp resmen bizi kendinden uzaklaştırdı. Adam beni telefonla arayarak bir sürü şey söyledi. Hangi hakla. Zaten kötü bir durum yaşadık çocukluğumuz sınır stres kavga içinde geçti, tam düzeldik derken farklı bir adam çıktı ve o adam için annemin bizimle kavga etmesi cok zoruma gitti. Kayra19

Boşanmadan birisiyle görüştüğünü söylemediniz.. İlk tepkiniz bu olmadığı için anneniz sizden korkup bu şekildi yaklaştı demek ki.. Herkes düşüncesi bir olmaz.. Anneniz sizin gibi düşünmek zorunde değilki.. Belki siz ona yaşadığı kötü günleri hatrlatıyordunuz ve bu yüzden teselliyi sizde aramak yerine hayatına aldğı adamla unutmak istemş. Annenizin psikolojisinin iyi olduğunu savunmuyorum tam tersi normal değil ama sizin de annenize çocuğunuzmuş gibi davranmanz doğrdu değil . push ; Kayra19

Çocukların yaşı kaç olursa olsun, anne-baba-çocuk arasındaki hiyerarşi bozuldu mu işler karışıyor. Siz de annenize annelik yapmışsınız, bu sizi de çok yıpratmıştır eminim. Şimdi yaşadıklarının birikimiyle böyle davranıyor ve bunu özellikle size yapıyor büründüğünüz anne rolünün gereği bu, nazı size geçiyor. Bunu bilerek de yapmıyor eminim. Ama bu anneliğiniz hem size bilenmesinw hwm de size sığınmasına neden oluyor. Artık herkes hayatını kurmuş, pek çok şey geride kalmış. Anneliği annenize bırakın. Daha rahat edeceksiniz bence.

Ben ona hak veriyorum tabiki etkilenir ama bizde daha çok küçük yaşta başladık bu şekilde bir aile ortamına düzelip hayatımızı oturmaya çalışırken farklı farklı yollar aradı kendine ben kaç kere söyledim psikiyatriye gıdelm diye dinlemiyor ama

Kaynanam da aynı, kocadan kaynanadan çok çekmiş. Kendine bunu yapanlardan hesap soramamış ama kaçırdığı hayatı evlatlarından bekliyor bizimki. Yemeyelim içmeyelim ona verelim. Biz çözümü kendi haline bırakmakta bulduk. Kendi evlatları bile katlanamıyor.

Keşke öyle olabılseydım

İyi biyetinizin farkındayım ve annelikten kastım yalnızca müdahale değil. Onun kendine bakacak yaşta bir yetişkin olduğunu göz ardı ederek Korumak kollamak. Bakın anneniz zor bir anne kız ilişkisini üzeirne şiddet dolu bir evlilik yaşamış. Ve tabiri caizse kendini sizin üzerinize burakmış. O eve erkek arkadşaımı getiridi dediğiniz dönemler falan o yaşta bir kadın için ergenlik. Tamam zor dönemlerinde destek olmuşsunuz ama aanneye annelik önce sizi yorar. Bırakın kendi başına yürümeye başlasın. İhtiyaçlaeını kendi düşünsün. Sizin yediğinizi yedirmek gezdiğiniz yeri gezdirmek zorunda değilsiniz. İçinize sinmeyecek size de zor gelecek ama annenizin yetişkin olduğunu hatırlamaya ihtiyacı olduğunu düşünüyorum. Sizi suçlamıyorum asla, o yaşta boyunuzdan büyük sorumluluk almışsınız, artık taşımayın bunu diyorum sadece. Burada ikiniz de mağdursunuz bence.

Arkadaslar merhaba, kusura bakmayın yine uzun oldu ama başla türlü özetleyemezdim. Annem ben kendimi bildim bileli çalışıyordu, babam çok sorumsuz kumar, kadın, içki ne arasanız olan bir adam. Tabi biz küçükken bu kadar değilmiş annemin anlattıgına göre. Lise zamanları çok kötüydü hergün evde kavga gürültü öyle böyle değil tabaklar sehpalar havada uçuşurdu, daha neler neler.. bir günümüz huzurlu geçmedi. anlatsam çok uzun olur ama kısaca bahsedeyim; Eve asla bakmaz, yemek yiyeceği zaman kendi yiyeceği kadar alır, biz evde yokken kadın getirmiş. Kumar ve içki zaten hep olan birşeydi. Akşamları içip içip gelip kavga çıkartırdı. Asla bize harçlık vermezdi, yol paramın harçlığımın olmadığı çok zaman oldu okula gidemediğim çok zaman oldu. Annem ozaman gizli gizli para biriktirip ev aldı öyle derme çatma bir ev. Lise bitince ben hemen çalışmaya başladım Ablam liseyi bitirince hemen üniv. Hazırlığına başladı daha sonra üniv. Gitti. 3 kardeşiz, o sıra kardeşim küçüktü zaten. Ablam çok vurdumduymaz yapıda bir insan. Evdeki kavga olduğunda ben çok ayırırdım annemle babamı anlamın kılı kıpırdamazdı. Evin borcu bittikten sonra anneme dedim daha yeter çekme bu adamı bizde çalışırız gül gibi geçiniriz. Neyse biz o eve taşındık yine bir sürü olaylar oldu babamla alakalı. O eve taşındık orda da rahat vermedi. Boşanma davası açıldı, uzaklaştırma verildi vs. Tabi bu arada annemle çatışma halindeyiz, son zamanlarda iyice tuhaflaştı. Ben erken evlendim 22 yaşımda, kısaca sebebini anlatıyorum; O sıra annem başka bir adamla tanışmış, ozaman okadar hayal kırıklığına uğradım ki. Çünkü görseniz adam yüzünden benimle kavga ediyor. Tabi ablam her zamanki gibi tepkisiz olduğu için onla bir sorunu yok. İşte ben esir miyim, fanusa kapattınız beni, neler neler. Annemle ozaman diyalog kuramıyoruz, ben mesaiden geliyorum eve annem yok ablama soruyorum bilmiyorum diyor, arıyorum ya açmıyor ya tersleyip kapatıyor, eve geliyor yine konuşamıyoruz. sonucta tanımadığımız bir mahalleye gelmişiz meral ediyorum haliyle nereye gitti bu kadın diyorum. Hep bir patlama hali, işte yine başlıyor ben esir miyim, rahat bırakın beni, hesap mi vereceğim size neler neler. Allahım diyorum Hiç böyle hayal etmememiştim resmen elalemin adamı yüzünden bizimle kavga ediyor. Birgün geliyoruz adam evde mutfakta oturuyorlar mutfak duman altı nasıl sigara içmişler. Anne diyorum burası bızım evımız bu adam yüzünden kavga ediyorsun bızımle inat gibi eve getırıyorsun. Sonra adam beni arıyor işte ev telefonundan, işte anneni fanusa kapatamazsınız annenızınde bir hayatı var. Yahu kim kimi nereye kapatmış sen kim oluyorsunda bunları söylüyorsun sen kimsin yani. O sıra tabi kardeşime hedıyeler alınıyor, annemin gözü kör gibi. Hayır yani herseyin bir usulü var gel anlat adamı tanımıyoruz. Eşinden yıllarca çekmişsin mutlu olman tabiki seninde hakkın ama bir yol yordam var. Adam çat diye hayatımızın ortasına düştü, liseli aşıklar gibi gizli saklı buluşmalar, ergenler gibi bizimle kavga ediyor. O zaman ben eşimle tanışmıştım. Aradan 1 yıl geçti ailesi istemeye geldi, isteme nişan evlilik arası 1 yıl sürdü. Çünkü bir an önce evden gitmek istedim. Kendime bile zar zor itiraf ettim bunu. Annem bizim için okadar didindi çalıştı bunu ona konduramamıştım, bu durumu ona yormak istememiştim. Bizim evliliğimizde eşimin ailesiyle de çok sorunumuz oldu. Başta baba yok, böyle olunca insanlara gün doğuyor. Bir önceki konumda da evle alakalı sorun oldu. Sonrasında anneme yakınına taşındık annem oğluma bakıyor, işinden ayrılmak zorunda kaldığı için ben bakarım dedi bende çalışmaya başladım. Ona destek oluyoruz. Annemlere gittiğimde annemle konuşamıyorum onu farkettim, birşey söylesem hemen tersliyor, ablam her zamanki gibi tepkisiz herşeye işe gidip geliyor okadar. Merhaba merhaba aramızdaki iletişim. Çok vurdumduymaz. Dün yine anneme gittim oğlumu alacağım, anne dedim dışarısı çok sıcak ev havasız kalmış, evde olan insan anlayamayabiliyor diye söyledim camları aç baya sıcak dışarısı. O sıra lavaboya gittim, mutfağın kapısı paaat diye kapandı. İçimden dedim heh yine başladık. Bir gittim mutfağa ağlamaya başlamış. Anne diyorum ne oldu şimdi birşey yok git başımdan dedi Dedim durduk yere ne oluyor şimdi, bir saymaya başladı işte sen hep gelip laf sokuyorsun, 3 yıldır hep gelip gidip laf soktun. Öyle bir şaşırdım öyle bir dolmuş gibi bana. Anne diyorum öyle birşey yok niye laf sokayim. Ne diye laf sokayım yani. 3 yıldır niye kendini bana doldurdun bu kadar. (Annem zamanında ananemden de çok çekmiş, babamdan da zaten birlikte yaşadık herşeyi. Ablam çok tepkisiz çok duyarsız, dünya yansa umrunda değil öyle bir insan. Kardeşim 20 yaşında bir ergen. Onlada iletişim kuramıyoruz. Babam gibi kükrüyor devamlı. Anneme üzülüyorum hep biryere gitsek onuda götürüyorum ama benle hep bir sorunu olduğunu hissediyorum. Mesela ben arıyayım gelmez hep iş sayar ama eşim arasın hemen hazırlanır.) Tatil planı yapıyoruz annemde gelsin diyorum ki eşim annemi sever birde çok çektiği için oda üzülüyor ablam iznini bir türlü becerip ayarlayamadıgı için gelmiyor ya diyorum sen gel hayatta gelmez. Mesela bir gün il dışına gitti, akrabanın düğününe ablam ozaman 35 yaşında, neyse 2 gün kaldı geldi. Benimle bir kavga ediyor görmeniz lazım, işte sen çocukları arayıp sormadın vs dedim ki çocukları dediğin biri 18 biri 35 yaşında neyi sorayim ki. Öyle böyle işte yani anlayamıyorum benimle farklı bir derdi mi var, herseyde bana patlıyor a desem b anlıyor. Dedim bu ara gitmicem madem laf sokup huzurlarını bozuyormuşum.