Ona bir şey olursa ben de yaşayamam derseniz, en büyük sınavı onunla verirsiniz diye düşünüyorum. Belayı kendiniz çağırıyorsunuz sanki. İnançlarınızı bilmiyorum ama sürekli böyle söylemeyin. Allah size ve bebeğinize uzun ömürler versin.

ben eskiden güldügüm türk filimlerine bilem agliyordum kadin hormonlari basa belaaaaa sana bir sey anlatim dur ilk cocuk birde yurt disidayimkimse yokk esim camasir makinasi aldi kurduu isi vardi disari cikti komsular geldi al karisi var felan konustular dikat et dediler zati yanlizim kimsesizim neyse komsular gitti evdeki camasir makinasini calistirdim cocuk emziriyorum mutfakta bir catirti cuturdu bakmiya gittim allahim makina mutfak kapisinda ben ne diye bagriyorumm allllllll karisi geldiiiii beni almiya imdattttt esim bagirtiya merdivendemis geldi yandaki komsum geldi her kez gülüyor ben bas bas bagriyorum ama sonradan cok güldük yillar gecti anlatir gülerizzzz hormonlarindan korku filmi veya haberlere bakma bu araaa saglicakla bebegini büyütürsün isallahhh

Oğluma çok şükür kavuştum, ama psikolojim çok karışık. Az önce izlediğim bir filmde kadın karnındaki oğlunu kaybedince oğluma aşağıdaki yazıyı yazdım. Sizce bu duygular normal mi? Canım oğlum, bu yazıyı ikimiz için yazıyorum. Canım yavrum, sen karnımdayken, doğmana çok az kalmışken, bir gece bir kaç saat hiç hareket etmedin. Öyle çok korktum ki hayatımda daha önce adına korku dediğim şeylerin anlamsızlığını fark ettim. Bir an aklımdan senin içimde kalbinin durduğu düşüncesi geçiverdi. O an sadece babana "bu çocuğa bir şey olduysa ben yaşayamam" diye haykırıp ağlamaya başladım. Hastahaneye giderken yol boyunca ağladım. Nöbetçi kadın doğumcu sana ultrasonda bakıp kalp atışlarını gösterinceye kadar ben mezardaydım. Sen o minicik kalbinin atışıyla beni mezardan çıkardın. Bir de NST'de sesini duyurdular. Yarım saat dinlemeye doyamadım. Eğer sana bir şey olsaydı ben de o gece ölecektim, yemin etmiştim içimden. Sonra sezaryenden beraber çıkamazsak da öleceğimi hissettim. 3 gün önce 1 aylık oldun. Bu arada kaç kez doktora gittik. Ateşin yükseldi, hafif sarılığın vardı. Ben yine tüm hastahaneye rezil olma pahasına saatlerce ağladım, test sonuçların gelene kadar. Annelerin gözünün yaşı hiç dinmezmiş derler. Sanırım bu ona bir şey olursa yaşayamayacağını bilmekten geliyor. Şunu bil ki biz artık tek kişiyiz bebeğim. Sana bir şey olursa ben yaşamam. O yüzden sana yalvarıyorum hep sağlıklı ol, yanımda ol, sakın beni bırakma. Ben seni ölene kadar hiç bırakmayacağım oğlum. Sakın benden önce bir yerlere gitmeye kalkma. O kadar küçüksün ki seni kaybetme korkusu içimden hiç gitmiyor. Sana bir şey olacak diye öyle titriyor ki içim, hala seni her emzirdiğimde yüzüne bakarken gözlerim doluyor. Ya böyle bir an hiç olmasaydı ya onu hiç kucağıma alamasaydım diye aklıma getirip getirip ağlıyorum. Bu psikoloji normal değil belki ama böyle hissediyorum. Sen beni anla ve hiç bırakma olur mu canım yavrum. Ben sensiz yok olurum.

Ben oğlumu kucağıma aldıkdan sonra bir kalbin insan bedeni dışındada attığına şahit oldum. Evlat böyle birşey. Kendi kalbinin onda atması. Ama lütfen bunu abartmayın. Sonraki dönemlerde aşırı düşkünlük çocuğunuzu baskılar. Allah sizi ayırmasın. Z

Canim ben su anda hamileyim, ama inan ki ayni senin kadar korkuyorum daha dogmadan. Dogduktan sonra artik cekilmez olurum herhalde. Aslinda o kadar cahilim ki bebek ve cocuk konusunda, her degisik histe eyvah diyorum, noluyor, bebegim iyi mi? Gecen gun hasta oldum, atesti, kusmaydi, oksuruk vs... Bir kez olsun cok hastayim, aci cekiyorum diye gelmedi aklima, bebegim nasil eyvah, naptim ben, nasil hasta olurum da onu tehlikeye atarim diye icim icimi yedi, oturdum o sekilde butun gun agladim. Anca dr bebege hicbir sey olmaz, sen istersen komada ol, bebek gayet saglikli yasar diyene kadar. Hamilelikten once anneler abartiyor derdim, ben oyle ustune dusup cocugu daraltmam diyordum, ne safmisim. Gercekten de icgudu bu his, karsi koyamiyor insan. H

O "çağırma" eylem pek nahoş evet. Gerçekliği tartışılır ama var öyle bi söylem. Var olduğunu varsayıp hareket etmek istersen eğer, o tarzda filmleri izlememekle işe başlayabilirsin bence. Yani lohusasın, hassassın, duygusallık hat safhada, dolayısıyla rastgele de olsa izleyeceğin filmlerin içeriklerine önceden bir bak, etkilenebileceğin bir sahne varsa hiç izleme. Uzman desteği konusunda sabitim hala, biraz destekten birşey olmaz. Tek başına göğüs germek zorunda değilsin tüm bu haşin duygulara. Salvia

Bağımlı olmayın bağlı olun. Çok seveceksiniz tabiki ama onsuz yaşayamam demeyin..

Canım Allah evladını analı babalı büyütsün. Daha kırkın çıkmamış sanırım, normal duygusal olman. İyi bir anne ol, evladın için elinden gelenin en iyisini yap tabi ama bağımlı olma bir arkadaşın dediği gibi. Sonra oğlunu evlendirdikten sonra oğlunun yatak odasına girip adamın sırtına havlu koyan annelerden olursun mazallah... R

şimdi lohusalık psikolojisi normal. Allahn bir mucizesi. eşime hep diyorum hamile kalamadığınız, çocuk emziremediğiniz için çok şey kaybediyorsunuz. yaşamak gerek harika

Lohusa psikolojisi bu ya, geçer geçer. Çok iyi bir anne olacağınızdan eminim. obiviyante Zamansızım... tek ayak

Öncelikle herkese teşekkürler :) Yardım alma konusunda ben de hemfikirim ancak maalesef psikolojik yardım çok maliyetli bir olay. Bir kaç yıl önce bu işi denemiş 5-6 seans sonra bırakmak zorunda kalmıştım. Seansı 200-300 TL çünkü. Psikoterapinin başarısına çok inanıyorum ama uzun süreli tedavide bu başarı söz konusu. Aslında özellikle anneler için ücretsiz yardım sunan merkezler olmalı diye düşünüyorum. Sağlıklı anne sağlıklı çekirdek aile demek, bu da sağlıklı toplum için iyi bir adım.

Her ne kadar beni de duygulandırmış olsanız da, hep beraber oturup ağlamayalım tabii. Onu kaybetme korkunuz son derece normal evet, ama yine de biraz uzman desteğine ihtiyacınız var, bu negatif duygu dolu haliniz enerji olarak ona da yansıyordur çünkü.

Lohusalıkta olur böyle duygular O yüzden lohusa yalnız bırakılmaz derler işte, o yüzden yalnız bırakmazlar Ama Salvia arkadaşıma katılıyorum Çok büyük laflar yazmışsınız, bence de böyle sözler söylemeyin. İnsanlar genelde büyük sözleriyle sınanıyor çünkü. Bu büyük korkularınız lohusalıktan sonra da devam ederse, bir uzmanla görüşebilirsiniz ama.

Lohusayken oluyor bunlar tvde haberlerde bebekler yada çocuklarla ilgili kötü birşey görsem saatlerce ağlardim haber izlemeyi bıraktım. .. en çok gece emzirmeye kalkıp yatıyoruz ya uyuduktan sonra yanımda gibi hissediyordum ve yastığı hep bebeğim sanıyordum uyku hali uyanıp anne Kürşad mete uyanmıyor üstüne yatmıştım diye ağlıyordum... sürekli nerde diye uyanıyordum gece hiç rahat uyuduğumu bilmem. . Ama zamanla geçiyor... S seyda_66

Ay şu kadın milleti nin densiz türüne okadar sinir oluyorum ki anlatamam. Ben öyle 40 kurallarına hiç uyumadım. Eşim gece eve geç gelse bile korkmazdım. Evde hep tektim. Gece duşa girerdim çocuğu yıkardım dışarı çıkardım vs vs Bir gün geldi bu saçma sapan konuşan tiplerden birkaçı aynen böyle eski hikayeler anlattılar bana. Ay evde duramıyorum korkudan gündüz bile eşim yoksa duşa giremiyorum. Her gece saçma sapan rüyalar. Alt üst edip gitti ler psikolojimi. Sonra kendi kendime kendine gel çikom ilim de bilimde böyle bişey olmadığını söylüyor. Bu anlatılan ların safsata olduğunu biliyorsun diye diye kendimi telkin ettim.

Dakikalardır ağlıyorum.. Ne kadar güzel yazmışsınız duygularınızı.. Umarım gün geçtikçe korkularınız azalır ama baktınızki çoğalıyor hem kendinize hemde başkalarına zarar veriyorsunux hemen yardım alın.. Biraz klasik ama iyi bir psikologla kısa sürede düzelirsiniz oceanqueen