o kadar yazıdan özet ne gördüm biliyor musunuz; adam ve ailesi şöyle dedi bunu yaptı, ama ben bekledim. sonra bunları yaptılar, ben sustum.. sonra bunlar oldu, nişanlandık.. sonra bunlar oldu, evlendik.. en sonunda bunca şeye rağmen sonunda hamile kaldım doğurdum... herşeyi bile bile göre göre, yaşaya yaşaya yine de ısrarla evlnip çocuk sahibi olmuşsunuz-... kimse kendini saklamamış en başından beri herşey ortadaymışş. sişz bile isteye sonuna kadar yaşamışsınız.. bu saatten sonra eşin değişmez.

Annemle babamın sağlıklı bir ilişkisi yok ki. Annem kendine sığınacak bir yer arıyor. Şimdi eşim var gelemiyorlar ama eşim gittiği an yanımda olacaklar biliyorum. Z

Ta en başından size sürekli sinyaller vermiş. Allah da vermiş, eşiniz de.. Ama görmemiş evlenmişsiniz. Keşkelerin anlamı yok artık, olan olmuş. Şu saatten sonra sizin yapmanız gereken daha fazla bunlara boyun eğmemektir. Boşanın veya boşanmayın. Ama yeniden kişiliğinizi ön plana çıkarın, istekleriniz doğrultusunda bir hayat yaşayın, yalnız ya da birlikte.. Bana kalırsa o adamdan bir halt olmaz. Ama siz en iyisini bilirsiniz tabiiki. Sizin gibi okumuş etmiş kimseler bile bu eziyetlere katlanırsa başkaları ne yapsın. Sesinizi çıkarın istedim bir an, dur deyin şu aileye..

Öncelikle vakit ayırıp konumu okuyabilecek tüm üyelere teşekkür ederim. Biraz uzun olabilir, kusura bakmayın arkadaşlar. Olayları detaylı bir şekilde anlatırsam daha faydalı önerilerde bulunursunuz diye düşünüyorum. Lise yıllarındayken bir arkadaşlık sitesine üye olmuştuk birkaç arkadaş. O zamanlar bilgisayar ve internet yeni yeni kullanılmaya başlandığı için bir heves hepimiz birer kullanıcı adı almıştık. Üniversiteye başladıktan sonra ben ara ara yine bu siteye takılırdım. Eşimle buradan tanıştık. İlk olarak o bana bir şeyler yazmıştı. Ben Erasmus' la yurtdışına eğitime gitmiştim. Oda Work and Travel düşünüyordu o aralar, bu vesileyle muhabbetimiz başladı. İlerledi, sevdim eşimi. İlk ben açıldım. Seni seviyorum dedim. Öyle başladık. Çok sevdim Allah biliyor ya. Birde o dönem bana çok iyi gelmişti. Muhabbeti, sıcaklığı, mutluluğu... Lisede çok çalışkan bir talebeydim ama istediğim bölümü kazanamamıştım. Bu durumun mutsuzluğu vardı üzerimde iyi değildim. Oda bana çok iyi geliyordu. Destek oluyordu. Daha önce hiç erkek arkadaşım olmamıştı, her türlü duyguyu onunla yaşadım, paylaştım. Bu arada okulum devam ediyor, onunki de tabi. Üniversite yıllarım zordu. Dediğim gibi istemediğim bir bölüm, ailevi sorunlarımda vardı en önemlisi kendimle ilgili sıkıntılarım... Onu sevdim ya ailesini de sevdim. Hediyeler gönderdim, iltifatlar ettim. Ailesi de beni seviyordu dediğine göre. Seni annemle tanıştırmak istiyorum dedi. Bende okuduğum şehirden ailemin yanına giderken eşimin memleketine uğradım. Annesi, eşim ve ben dışarıda bir yerde buluştuk. Kadın börek yapmış, meyve getirmiş birde bana iç çamaşırı almıştı hediye. Sevindim. Ama çok soğuk davrandı. Nasıl deyim eşimden aldığım sıcaklığı annesinden alamadım. Çok moralim bozuldu da bir şey diyemedim. Bu arada çalışmamı istemiyordu. Ailemle altlı üstlü oturacağız dedi bende kabul ettim. Neden kabul ettim bilmiyorum. Hangi akla hizmet? Ama acemilik işte. Üstelik okuyorum, yurtdışına gitmişim, Çok iyi seviyede İngilizcem var. Nasıl çalışmadan durabilirim ki ben? Düşünemedim işte. Heyecan, çekim, salaklık... ne derseniz deyin kabulümdür. Böylece yıllar geçti. Eşim okulu bitirdi askere gitti. Ben yüksek lisansa başladım. Askerden geldi değişti. Çok değişti hem de. İş bulamadı bir süre. "İşimin olmaması sen olmasan sorun değil!" dedi bana. Bir tuhaf oldum o gün. Sanki beni başından atmak istiyor gibi hissettim. Zaten bir süredir uzaktı. Kendimi onunla geçirdiğim onca yılın ardından ilk defa bu kadar kötü, bu kadar yalnız hissetmiştim. Sonra ağabeyinin evliliği gündeme geldi. Normal tabi adam kaç yıldır çalışıyor. Birikimi var, e yaşı da gelmiş. Doğal yani. Benden soğuyan, uzaklaşan eşimin yengesi bile olacak olsa başka bir kadından olumlu bir şekilde bahsetmesi beni çok üzdü. Kızdırdı. Kıskanmışta olabilirim bilmiyorum ama ben kendimi bu kadar dışlanmış hissederken başka birisinin aileye girmesi, mutluluğu ne biliyim anlarsınız işte beni rahatsız etti. Birazda patavatsız bir insan. Telefonda konuşurken birkaç laf sokmuşluğu da olunca ortam iyice gerildi. Bu yüzden eşimle çok tartıştık, gerildik. Yalnız şunu fark ettim ailesiyle ilgili bir sıkıntı olunca sesine bir soğukluk geldi. O beni sevdiğini düşündüğüm adamın yerinde yeller esti. Aileyle ilgili ilk sıkıntılarımız buradan başladı. Sonrası da artarak geldi zaten. Eşim işe giremiyor, e bende okul bitirmişim bekliyorum ama millet hani yurt dışına gitmiştin, hani bilmem ne yapmıştın, iş yok güç yok moduna girince işe girmek istedim. Hatta bunun için eşimden izin istedim. Ben verdiğim sözleri tutamadım, sen iş arayabilirsin dedi. Şimdi yazınca fark ediyorum ki aslında bana yol vermişte ben anlamamışım. Birkaç denemem oldu başarısızlıkla sonuçlandı. Sonra mesleğimle ilgili bakanlığa atandım, atandığım gibi eşim ayrılalım dedi, kabul etmedim çünkü çok sevmiştim. Annesi bir hayırlı olsun demedi bu arada. Benden birkaç ay sonrada eşim atandı farklı bir şehre. Evlilik için hazırlıkların yapıldığı dönemde annesi ev aldı. Kendine ait bir evi vardı. Komşularla anlaşamayınca başka bir eve kiraya çıktı, orada da ev sahibiyle sorun yaşadılar. Hal böyle olunca kadın çıktığım yere geri dönemem düşüncesiyle elindeki birikimin tümünü eve yatırdı. Aile desteği sıfır, eşim yeni atanmış, ben onu yıllarca beklemişim, önümde bir dediği iki edilmeden alınmış bir gelin var ki o dönem eşim eltime yapılanlarla çok övünmüştü. Bize sıra gelince hiçbir şey kalmadı. Elde avuçta ne varsa eve yatırıldı. Üstelik eşimin düğün için çektiği kredinin bir kısmı da evin dolap vs... gibi giderlerine harcandı. Annesi eşime bu para karşılığında bilezik vermiş. Düğünde bana o bilezikleri taktılar. Hiç muhatap alınmadım. Nişanımız yapıldı kayınvalide ve kayınpederimin suratı beş karış. Neymiş ben beklememişim. Halbuki beklemiştim, çok beklemiştim hem de. Neden birileri yeni bir eve daha sahip olsunlar diye biraz daha bekleyecektim ki? Düğün alışverişinin tamamını eşimle birlikte yaptık. Ne benim ailem vardı yanımızda ne onun ailesi. Hiçbir şey gönlümce olmadı. İstediğim sadece eşimin bana "Şimdi böyle ama gelecekte her şey güzel olacak." demesiydi demedi. Demediği gibi sürekli benimle çata çat kavga etti. Nişanlandım kayınvalidem hiç aramaz. Hep ben ararım. Aradığımda da soğuk soğuk konuşur. Kendimi istenmeyen gelin gibi hissettim. Çeyiz sermeye evimize geldi. Bir gün kaldı gitti. Kaçtı daha doğrusu. Eşimin parası yok, makyaj malzemeleri alacağız. Elimizde ne kadar varsa ona uygun birkaç parça şey aldık. Kayınvalideme anne gel sana aldıklarımı göstereyim dedim burun büktü bunlar mı dedi? O kadar ince çeyizim vardı birisine bile güzel demedi. İnsan gelinini hiç mi onura etmez? Annemde bende çok üzüldük. Neyse... Evlendik... Düğünün hemen ardından eşimin üzerindeki tüm altınları, paraları annesi aldı. Bir şey demedim. Borçları varmış, onları ödediler. Bu arada evlenirken evin beyaz eşyalarını, halılarını, perdelerini ben aldım. Tabak çanakta bizden zaten. Mobilyaları eşim aldı, borçlandık bir sürü. Yani ne biliyim biraz ilgi, biraz değer görmek istedim. Neden bu kadar arka plana atıldım bilmiyorum. Sonra benim ailemle ilgili sıkıntılar başladı. Borç diye bütün altınlarımı aldılar. Veren eden olmadı. O dönemdeki tavırları da doğru değildi kabul ediyorum ama o altınların çoğunu benim babam takmıştı zaten. Ben eşimin yanında oldum. Aileme sitemimi ettim ama o bu durumu fırsat bildi. Başladı ailemin memleketine gidelim diye tutturmaya. Çok baskı yaptı bana. Oradaki kurum atıl, orası ilçe küçük bir yer, her şeyden önemlisi benim için ufacık bir fedakarlık yapmayan insanlar için ben neden böyle büyük bir fedakarlık yapmak zorundayım dedim? Zaten yaptıklarımın da kıymeti olmadı. Ben eşime çalışan bir kadın olarak o kadar destek oldum, kıymetini bilmediği gibi gitti ağabeysinin ev hanımı olan karısını bana örnek gösterdi. Para biriktirip kocasına veriyormuş. Üstelik bunu annesinin yanında yaptı. Kendimi savundum ben kabahatli oldum. Annesinin yanında ona bir şey dememem gerekiyormuş. Mesleğimi aşağıladılar hep. Hiçbir zaman okumuş ve meslek sahibi bir kadın olarak ben bu insanlardan saygı görmedim. Ameliyat olmuşum annesi evimize gelmiş bana "Komşunun kızı oğlumu görünce içi gidiyordu." dedi. Bozuldum sustum, akşamına eşime beni yanımda sustu diye şikayet etti, eşimde annesinin yanında bana bir güzel kapıyı gösterdi. Eltim doğum yaptı evine gittik, ben o arada 2 aylık hamileyim. Eltimin annesi bizim internetten tanıştığımızı ima eden birkaç şey söyledi ama hoş değildi. İki oğlunun yanında sanki ben hafif bir insanmışım gibi konuştu. Eşime söyledim adam bana iki günde karıştırdınız ortalığı diyor. Hamileydim, doğuma var 5 gün. Eşimden tatlı istedim anneme sor dedi. Sordum annesi ne gerek var dedi diye almadı. Lohusaydım dolabım tam takır kuru bakırdı. Hiçbir şey görmedim ne ailesinden ne eşimden. Annemin yüzüne bile bakmadı, kadın evden ağlayarak gitti o derece. Ailemin borcu var diye aylarca kendi ihtiyacım olan kısmı alıp gerisini eşimin hesabına gönderdim. Güya araba alacaktık. Tam niyetlendik tutturdu ailemin iş yerine yatıralım parayı diye. O zaman maaşımın bir kısmını da ben biriktiririm dedim olmaz dedi. Çok ağır konuştu. Anama, babama, kardeşime ve bana ağız dolusu küfürleri de cabası. İki yıldır annesiyle görüşmüyordum. Allah' ın her günü evimde huzursuzluk var. Yine tutturdu memlekete anamın yanına gidelim diye. Annesi bana neler söyledi bilseniz. Ben ameliyat olmuşum kadın bana ben kimselere söylemem sonra sakatı gelin aldı der millet dedi. Eşime söyledim ne var millet öyle der tabi annem doğru söylemiş dedi. Bu adama ne denir ki Allah aşkına? Baktım eşim bana eziyet ediyor kaynanama anlattım bir umut destek olur diye kadın baban gibi mi olsun dedi bana? Babam müsrifmiş, öyle olsa daha mı iyi olurmuş? Eşimle tartıştık kayınvalideme anne gel biraz konuşalım seninle dedim kadın bana olmaz öbür gelin yanlış anlar dedi. Geçen hafta sonu yine bir kavga kıyamet koptu evde. Baktım olacak gibi değil eşimin annesini aradım. Bayramda gideceğiz yine memleketine. Öyle laflar işittim ki eşimden vallahi yazmaya utanıyorum. Aklıselim nasihatlere ihtiyacım var. Vakit ayırıp okuyabilirseniz bir kardeşinize ışık tutacaksınız. Z

Tabi bebeğiniz seviceksiniz, benim kizim var bende kizimi seviyorum bunun tartişmasi bile söz konusu değil. Ama bir cocuğa tek başina Sevgi yetmiyor, baba da gerekiyor... Eşiniz çocuğunuza karşi orasini bilemem ama size saygisi yoksa da cocuğa olabileceğini ben pek sanmiyorum kesinlikle benim kendi görüşüm... Bir çok konu okuyorum burda karisini dövüp, çocuğu iten karisina küfür edip kizina ya da oğluna tokat atan. S synulox

konunu baştan sona okudum... yorumlarım 1)eşin san ayrılalım dedi sen, istemiyorum seni seviyorum demişsin biri bana ayrılalım diyecek haaa, o sevgiyi bir kenara paket yapar ondan önce mahkemeye giderim... 2) onca zaman çalışacağım didineceğim, gelecek benden çalıştığım paranın hesabını yapacak haa eline para sayma makinesini verip, kendi çalıştığı parayı hesaplatırım 3) ailem hakkında ağzını köpürte köpürte. ağız dolusu küfür edecek haa şimdiye ağzı üçgen kevgire dönmüştüü 4)işin gücün var, paran var, neyi sorguluyorsun, yaşadılarının yanında, bu adamdan neyi umuyorsun ben anlamadım

Ne diyebilirim bilemedim. Hani bir laf vardır perşembenin gelişi çarşambadan bellidir diye o hesap, size hem eşiniz hem ailesi yapılabilecek herşeyi yapmışlar kötü anlamda ama siz ısrarla beklemis sabretmiş ve değer görmemenize rağmen evlenmişsiniz. Hani eşiniz iki güzel kelam etse gönlünüzü alsa ondan katlandınız diyeceğim ama oda yok. Adam hep ben haklıyım kafasındaymış. Üzgünüm ama bu saatten sonra olumlu anlamda değişebileceğine inanmıyorum ne eşinizin nede ailesinin. Hakkınızda hayırlısı olsun A

Sizin evliliginiz sorun icinde. Cok garip, cok tuhaf. Ayri sehirlerde bu kadar sorun var ayni sehirde ne olacak acaba? Durum zor. Esiniz anlayışsiz. Kayinvalide Allah lik.. Ya bu deveyi boyle mutsuz gudersiniz ya da ilk mesajda yazidigim gibi kendi ailenizin yanina tayin alir boşanir gidersiniz... Allah sabır versin.

Fazlası var eksiği yok inanın. Kendimi sürekli suçlu hissediyorum. Aslında boşanmak istiyorum ama cesaretim yok. Hep acaba düzelir mi diye düşünüyorum ama sanmıyorum. Sizce bu yazdıklarım abartı mı? Yani ben mi büyütmüşüm olayları? Z

Aklı selim nasihat: Kendi kıymetini kendin bil artık Bu kadar mı değerin yok Kaç kurtul bu işkenceden

Ne kültürleri ne bilgileri ne ahlak yapıları ya bunlar çogaltılabilir, hiçbir şeyleri size uymuyor ki.. Şu kurban psikolojisinden kurtarın kendizi artık.. Ne birisi gardiyan ne de siz mahkumsunuz.. Evet insan niye yapıyor belki onunda psikolojik sorunları var diyip empati veya iyi niyetle duruma bakmak istiyor.. Ama nedenler sonuçları değiştirmiyor maalesef.. Sizde de durum değişecek gibi durmuyor bir işiniz bilgi birikiminiz var bunları değerlendirin daha fazla geç kalmadan.. Taviz tavizi doğuruyor iyi güzel olacak diye taviz verdikçe hep karsı tarafın daha fazla yüzsüzlüğüne maruz kalıyoruz.. İyi niyetten anlayacak kalp o kişilerde olsa sizin burda ne işiniz olurdu kiyazıyı uzun uzadıya yazdım ama şimdi baktım ki 2016 yılındaymış dilerim dogru yolu izlemişsinizdir

sen bu adamin yaninda neden duruyorsun. cocukta yokken Z

Onlar kötü bende salağım. Z

gün geçtikçe daha da değersiz olacaksın sen kendini önemsemezsen senı kım onemser... senı buyutun okutan annen baban var iş sahıbı olmana eşin karar veriyor ne o senın eşin bulunmaz hınt kumaşı mı?

Hepsini okudum. kendinizi gereksiz yere değersiz bildirmişsiniz, aşağılatmışsınız, bir de üstüne üstlük, çok afedersiniz, adamın bi tarafını kaldırmışsınız! Ben yerinizde olsam sana bir ailene iki der ayrılırım... Ne bu ya... Çekilecek dava değil...

Babam iş konusunda sürekli bir şeyler yapmak isteyen ancak her seferinde başarısız olmuş bir insandır. Maddi sıkıntıları hiç bitmez. Evlendik annemle kız kardeşimin bütün masraflarını benim üzerime yıktı. Bütün altınlarımı verdim kardeşimin düğünü için. Güya bir gayrimenkul sattı bize. Meğer yer hisseliymiş. Eşim bunları öğrenince ailemle ilişkisini kesti ve eşimin ailesi tüm bu yaşananları biliyor. Z

Hayır değilim. Kendim istedim anne olmayı, oğlumu çok seviyorum. Parcali Bulutlu Buluta yükü

Aileme güvenmiyorum. Babam sorunlu bir adam, gelip hayatımın içine çöreklenmesini istemiyorum.

Bir insan kendi elleriyle hayatini nasil mahveder, degerini nasil dusurur tam tarifini vermissiniz. Bu insanlar esiniz dahil size pek merakli degillermis ki. Resmen istenmediginiz kapiya zorla girmissiniz. Bir insan bunu kendine nasil yapar? Okumus, dil bilen isi gucu elinde biri hem de. Cidden nasil yapabildiniz? Ask falan demeyin kor kutuk ask olsa cekilmez.

Ve artık bezdiğimi, yorulduğumu, eşimin beni hiçbir şekilde anlamak istemediğini, ne yaparsam yapayım mutlu olmadığımı, bazen kendimi çok çaresiz hissettiğimi de bilmenizi isterim... Kitap kokusu '4 yapraklı yonca' tek ayak

Haklısın kardeşim ama kendi düşende ağlıyor, Bknz: Ben Yaşadıklarım basit şeyler mi sizce? Eşim her şeyi benim büyüttüğümü düşünüyor. Z

Öyle değil mi? Sor bak benden kötüsü var mı acaba? Benim annem iki gözü iki çeşme gitmiş evimden, kayınvalidem oturmuş sırıta sırıta e ne zaman bizim yanımıza geleceksiniz diyor? GelenKutusu Mutlu ve 2 çocuklu bir bekar... Üyelik

Balık baştan kokar-mış. Taaa en başından sonunun böyle olacağı, düzelmeyeceği aksine artarak devam edeceği belliymiş. Ne diye kendinizi böyle bir evliliğe böyle bir hayata mahkum ettiniz? Ve hala ne diye bu mahkumiyete devam ediyorsunuz. curiouss

Son konuşmamız; Eşim memlekete gidelim diyor. Ben kadromu alır, evimi yerimi ayrı tutar, çocuğuma karışmazsanız gelirim dedim. Tamam dedi. Bu arada annesinin ben hamileyken eşime ben çocuğu alır memlekete giderim dediğini (mesafe 7 saat) eşiminde bana bak annemin böyle bir teklifi var diye sorduğunu da belirtmek isterim. Parcali Bulutlu Buluta yükü

Bu hayat sizin hayatınız, bu hayata 1 kez geliyorsunuz. Şu an hayatından sorumlu olduğunuz tek kişi var bu dünyada, o da oğlunuz. Anneniz yetişkin biri, babanızla sağlıklı ilişkisi yoksa zamanında önlemini almalıydı. Bunun bedelini neden siz ödüyorsunuz?

Iste bu yuzden diyorum olmuyorsa zorlamamak lazim. Siz fazlaca zorlamissiniz. Israrli haliniz adamin egosunu zirveye cikarmis. Okumus meslek sahibi olmami kabullenmediler, takdir gormedim gibi seyler soylemissiniz. E siz kendinizi guclu biri olarak kabul edin o zaman... madem işiniz, egitiminiz, yabanci diliniz her seyiniz var neden cekiyorsunuz ki bu eziyeti? Bitirin. Sizden daha onemli kim var su hayatta? Cocugunuzu alin bitirin evliliginizi. Tayin isteyin ailenizin yanina hayatiniza bakin.. Ömrümüz bitiyor duzelir diye beklerken. Ve siz üniversite yillarindan beri beklemissiniz. Ama hep geri gitmiş iliski. Zorlamayın artik, hastalik sahibi olacaksınız.

Salak olduğunuzu düşünmeyin. Ne kadar sürelik evlisiniz. İnsan ilk evlenince böyle bir şaşkınlık dönemi geçiriyor. Herkesin başına geliyor bu

Bunca şey olurken senin annen baban ne yaptı? Arkadaş hiç mi senin eşin dostun yoktu? Bile bile bu kadar ateşe atılmaz bir insan. Sen o kadar okumuş etmişsin dünyada başka erkek mi kalmadı da bu kadar eziyeti çektin ve hala da çekmeye devam ediyosun? Az kendine güven ezdirme yazıktır günahtır ya.

Beklediğim ve sustuğum doğru ama konuştuğum zamanlarda oldu. Lohusalık döneminde eşim annemin yüzüne bile bakmadı. Kendince haklıydı belki çünkü ailem verdiği sözü tutmadı, tutamadı daha doğrusu. Annem gittikten sonra bende onun annesinin yüzüne bakmadım. Çocuğu kucağına almasına bile izin vermedim. Sallarken kızdım. Lohusalık dönemim bitene kadar yanımda kalma niyetindeydi, benim tavırlarımı görünce ben gitmek istiyorum dedi. O zaman ipim koptu işte. Ağzıma ne gelirse saydım. Çünkü kayınvalidem böyle çekip gittiğinde ki daha öncede oldu eşim bana asla huzur vermiyor. Haksız mıyım bilemiyorum. Z

Neden devam ediyorsunuz? Bu adama neden katlanıyorsunuz Değerinizi bilmeyen bir insan var karşınızda Ne demek tatlı almamak, herşey annesine sormak! Yazıklar olsun onun kalıbına Sizin biran önce kendinizi saydırmanız gerekiyor... Keti34 Sağ Tarafa Herkes Sen Soluma

Aciz misin, bakıma muhtaçmısın, bu insanlara mecbur musun. Sana böyle davranılmasına neden izin veriyorsun. Keti34 Sağ Tarafa Herkes Sen Soluma

eşiniz sizden nemalanıyor bekara karı boşamak kolay derler ama ben yine de diyeceğim yol verin gitsin anasının dizinin dibine ve dava açıp mahkemede tüm yaptıklarınızı isteyin... sizin göremediğiniz güzel günleri sayenizde ailesi görüyor bırakmayın haklarınızı moo aile sizi sömrüyorlar üstelikte en başından beridir ama siz hala yaranma derdinseniz sizi takan falan yok sizinle ilgili gelecek kurmak isteyende yok paranızı nasıl değerlendiririz modunda olan bir aile var ve ailesini düşünen bir adam var ayrıca bizim köydeki insanlarımız bile bu kadar değil yavaşça modernleşiyorlar sizinkiler hala doğu kafasındalar sizin gibi düşünceli insan bunların içinde sinir hastası olursunuz, çocuğunuz da helak olur

devlet memurusunuz calısıyorsunuz niye boşanmıyorsunuz anlamadım.. Size yapmadıkları kalmamış en basiti saygı görmemişsiniz boşanın gitsin

Canım eşi annesinin ne dediğini çok önemsiyor bence. Z

Cesaretim yok korkuyorum. Gencim, iki yaşında bir oğlum var. Millet ne der? Laf eden olur mu? Ailem parama çöreklenmeye kalkar mı? Eşimden ayrılırsam aileme ihtiyacım olacak elbet, acaba sen maddi olarak bize destek olmazsan bizde sana yardımcı olmayız derler mi? Z

Yaşadığınız sıkıntıların 3 fazlası, 5 eksiğini bende yaşadım. Kayınvalidemle görüşmüyorum. Bu şartla eşimle tekrar evlendim. Size tavsiyem bu kadar çok anlayışlı olmayın, bir yerde "yeter beee" deyin. Yoksa insanlar sizin her şeyi çekebileceğinize inanıyorlar. Onun için insan bazen elindeki her şeyi riske edebilmeli. Bazen sonucu daha iyi olur mu bilmiyorum ama denemekte fayda var. Sizi kimsenin üzmeye kırmaya hakkı yok. Eşiniz madem ev hanımı istiyordu gidip öyle birisi ile evlenseydi buda bir tercihtir. Ama insan bazen hayatta aldığı eğitimin, yaptığı işin, statüsünün hakkını vermeli. Evli olmak en önemli şey değildir hayatta. Kaldı ki sizde kendi ayaklarınızın üzerinde durabilen birisiniz. Biraz sesinizi çıkarmanın vakti gelmişte, geçiyor bile. Yanlış anlaşılmasın kavga edin demiyorum ama alın karşınıza "şartlarım bu kabul ediyorsan" deyin.

Hayır tabiiki abartı değil. Şu yaşadıklarınızın yarısını yaşayan bazı kadınlar evliliğini bitirir. Kendi tercihiniz... cesaret gerekiyorsa sizde olmalı, gözardı etmeyin, maddi anlamda güçlüsünüz, maneviyatı da zaman iyileştirir. Ama değişmesini, değişmelerini beklemeyin, sizce bunca yıldır değişmişler mi? Bir parça bile değişmemişler burdan okuduğumuz kadarıyla.. Bu umut boşuna.. Hayırlısı olsun hakkınızda. Allah yardımcınız olsun.

hepsini okudum. Üzüldüm ama biraz da sizden kaynaklı bu durumlar. O kadar okumuş etmişsiniz neden çektiniz? Çok seviyorumu bir kenara bırakalım. Güzel bir işin var, hamileyken canının çektiği tatlıyı alabilecek kadar kazanamıyor musun? ne demek kayınvalideden istemek? Seni sürekli tersleyip eden bir kadını neden arayıp konuşmaya çağırıyorsunuz, eşiniz ve ailesi kötü insanlar da ben sizi anlamadım açıkçası

estağfurullah, salağım diyerek kendinizi hor görmeyin. Yurt dışı okumak etmek bunlar kolay şeyler değil, kendinize güvenin biraz. Kimseye mecbur değilsiniz, sizi üzen insanları tutmayın çevrenizde ve taviz vermeyin.

Kusura bakmayın amacım size hesap sormak değil ama bunlar olurken sizin aklınız, fikriniz nerdeydi? Bu evlilikte aşk sevgi bence hersey ilerleyen zamanda maddiyat oluyor, Evlilikte ask önemli değil SAYGI saygı yoksa Ask'ta yok saygı yoksa sevmekte yok, size kapiyi gösteren insana ne gibi bir sevgi beslersiniz ki? Başta size saygısı yok... Bu insana bir de bebek vermişsiniz, sizce hak ediyormu? Guzel bir evlilikmi de masum bir bebek verebiliyorsunuz, Tabi sizde bebek olunca düzelir diyenlerdensiniz sanirim?

tek tavsiyem yuvanızın yıkılmasını ıstemem ama kv memleketıne gıtmeyınn...

Hepsini okudum. Kusura bakmayın belki biraz sert olacak ama kendi düşen ağlamaz. Kimse değişmemiş, ilk günden itibaren böylelermiş ama sürekli daha derine dalmışsınız. Sevgiliyken, nişanlıyken ayrılmamış, bir de çocuk sahibi olmuşsunuz. Konuda mutsuzum diyorsunuz ama bayramda gene kv yanına gidiyorsunuz, boşanmakla ilgili tek kelime yok. Ne diyeceğimi bilemedim. Allah yardımcınız olsun.

hepsini okudum ve boşanın diyorum.. en baştan itibaren bitmesi gerekn bi ilişkiymiş belliki ne ailesi ne de eşiniz size saygı duymuyor. mesleğiniz eğitiminiz bi kenara dursun insan olarak saygı duymuyorlar size.. hamile kadına tatlı almamak hangi vicdana sığar acaba? bence eşiniz sizi sevmiyor belli aklı başında bi kadınsınız kendinizi daha fazla ezdirmeyin yol verin hepsine.

İlginç... Tek bir tane nasihatim olabilir. Burdakiler kızıyor yazmayacağım onun için

2 yaş çok küçük değil ki Ben de eşimden ayrıldığımda küçük kızım 2 yaşındaydı. Ailenizin yanına dönmeme gibi bir tercihiniz de var biliyorsunuz değil mi Nedense Türkiye'de hep çalışsa da çalışmasa da, parası olsa da olmasa da kadınlar hep birinden destek bekliyor. Neden desteğiniz sadece oğlunuz olmasın? Kendinize sadece oğlunuzla bir hayat kuramaz mısınız?

Haklısın. Ne desen haklısın arkadaşım. Babam yüzünden çok ezik büyüdük biz. İş konusunda oldum olası başarısızdı. Hal böyle olunca anane ve dede eline baktık hep. Onlarda hunharca vurdular yüzümüze. Kendimi hiçbir zaman iyi şeylere layık görmedim. Adam mı yoktu? Vardı elbette ama bunu ben yaptım kendime. GelenKutusu Mutlu ve 2 çocuklu bir bekar... Üyelik