annenizin küçük çocuğu filan yok, oraya gitme o saatte gelme diyecek koca da yok, mesela çok rahat çocuk bakabilir.

Kendini kotu hissettiginde sunu tekrar et "annem benim cocugum degil, kardesim benim cocugum degil, ben kendi ayaklarim ustunde durarak zaten gereken iyiligi yapiyorum" Bendeki ebeveyn versiyonlar da cok enteresan o yuzden seni cok cok iyi anliyorum. Guclu ol, sinirlarini ciz, yalniz kalmaktan korkma. Kimse senden degerli degil, akil sagligini kaybettiginde inan kimsenin umrunda bile olmayacak.

Siddet yoksa ben annenizi düşüncesiz ve bencil buldum benim oğlum 2 ay sonra sınava girecekse ben o evde yokla bir olur gerekirse çit çıkarmam boşanacaksa 1 ay daha sabredememis mi acıdım çocuğa fazla etkilenmez umarım az etkilenir ama illa ki etkilenir

Dayı da bitini vermek zorunda değil ki. Dayı da kendi ailesi kendi çocukları olan bir insan. Herkes kendi ayakları üzerinde durmalı.

Annem 63 yaşında çalışıyor rabbim uzun ömürler versin inşallah kendi bildi bileli çalışıyor dikiş dikip terzilik yapıyor evde üstelik haricinde iğne oyası yapıp satıyor. Annenize fikir verebilirsiniz. Annemin arkadasida lokantalarda bulasikcilik yada çay yapma işlerine falan girip çalıştı. İsterse iş bulur yani

Fiziksel şiddet uyguluyormuydu babanız konu sahibesi? Yoksa sadece masaya, duvara yumruk atıp zararı kendinemiydi? P

Sırf ilerde kızım sizin gibi düşünmesin diye evlendikten sonra çalışıp atanıp ayrıldım. Çünkü ben ona örnek bi anne olmalıydım.

Baba şiddet uyguluyomus annesine. . push ; B

Eskiden masayı kırdı dedi. Evet psikolojik siddet var ama acil tepki gerektirecek bir durum yokmuş. Yıllarca dayanmış 2 ay daha dayanamamış bence bu bencillik

Sana güvenerek mi dunyaya getirmis ikinci cocugu? Aile bireyleri birbirine elbette destek olabilir ama bunu gorevin gibi dayatmasina, yapmadığında suclamasina asla izin verme. Bayiliyor millet kendi yükünü başkasına yığmaya, manipüle etmeye. . push ; -EarthLing- ben Can nedir şimdi bildim... Anneler

Anneniz evden çıkarken eminim düşünmüştür. Şu an siz uzakta olduğunuz için iç düzeni bilemeyince kaygılanıyorsunuzdur elbet. Annenizin ailesi hayatta mı? Hayatta değillerse onlardan emekli maaşı yada dul yetim aylığı alır. Elbet yoluna girecektir. Siz kendi geleceğinizi kurmaya çalışın bu süreçte en doğru hareket o. B

Anneniz bir birey öncelikle hesabını kitabını yapmıştır bence. Bende annemle baba olacak kisi bosaninca oyle sıkıntılara girmiştim annem nasıl gecinecek diye ama şu akıp bir yolunu buluyor. Elinde olmayan şeyler için kendini üzme S

Benim de benzer sorunlarım var. Hayat akışımi engellediler bir şekilde kafamı toparlamaya çalışıyorum. Için ne yaparsan yap rahat etmeyecek. Çalışıp para gönderebilirsin en azından. Annen ayrı bir eve çıkıp oturabilir mi dayınla ne kadar kalabilir? Parçalanmış aile çocuğu olmak çok zor bişey gerçekten hem de böyle bir ülkede.

Annem ayralacak olsa, geleceği yer benim yanım olur ki annem çalişan ve şuan emekli bir insan, ebeveynlik yapmamak başka, sırtını dönmek başka, kardeşime de babam görevini yerine getirmiyorsa ayri destek olurum. Bu kadar batmaz, annem kardeşim mutsuzsa. Kimin ne zaman, ne hale düşeceğinin garantisi yok.

Kınanacak bir şey olduğunu sanmıyorum Ben annemin annesi değilim ki P

Anneannenler hayatta mı EloraViolet Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Yok fiziksel siddet Ama babamin ofke konteolu yok Bi kerw annemle kavga ederken elini masaya vurup kirmisti O yuzden anneme bir sey yapar diye cok korkuyorum

Yok, siz yine iyisiniz. Ben de iki kardeş var çünkü. İkisi de küçük, biri lisede biri ortaokulda. Harika evliliklerini üç çocuk ile taçlandırdılar kendileri.

Annem ile baba kişisi boşanıyor. Bana da en çok sorulan soru "Annen nasıl geçinecek?" Sanki annemi ben doğurmuşum ve sonra sokağa atmışım gibi iğrenç tavırdan midem bulandı artık. Ben sizin gibi yurt dışında değilim maalesef ki o yüzden sürekli birileri ve annem ile muhatap olmak zorunda kalıyorum. Elimde olsa böyle kayıplara karışmak falan istiyorum. İkisinden de nasıl kurtulacağım diye plan yapmaktan ve sürekli o planların ayaklarıma dolanmasından mahvoldum artık. Her neyse, annelerimizin bu yaşlara gelip ekonomik özgürlüklere sahip olmaması bizim suçumuz değil. İnsanlar yetmişli yaşlarda bile çalışıyor kazandığını çocuklara torunlara harcıyor. Okuldan bir histoloji hocam vardı kadının artık suratında buruşacak yer kalmamıştı. O haliyle ders anlatıyordu bir ara doktor oğluna hediye ettiği arabadan falan bahsediyordu. Yani böyle kadınlar da var. Sorunuza çözüm tavsiyesi veremedim ama en nefret ettiğim şey bu anne babaya ebeveynlik yapmak zorundaymışız gibi bir tablonun doğması.

Başlığa cevap : çalışacak. Annem 53 yaşında ve bir fabrikada asgari ücretle olarak çalışıyor. Teyzem daha büyük başka bir fabrikada çalışıyor. Hamlamıştır tabi yıllardır belli ki basen büyüttü. Artık çalışan demir ışıldar demenin zamanı

Anne babanızın malı var mı? Ev, araba, arsa falan. Boşanırken yarı yarıya alır anneniz bir düzen kurabilir o yüzden soruyorum. Babanız nafaka da verir. Ve henüz yaşlı değil anneniz çalışabilir. Hiç olmadı çocuk baksa anne annenizle otursa geçinenilir bir şekilde

Değilsiniz evet Ama ona en yakın kişi sizsiniz. İçinizin sızlaması için illa annesi olmanız gerekmiyor. Henüz kendine yeten bir birey olmadığınız için annenize karşı sorumluluğunuz yok. Ama insan olduğunuz için ona karşı sorumlusunuz o ayrı bir durum. Sözleriniz çelişkili. Annenize yardım etmek istiyor musunuz, istemiyor musunuz anlayamadım.

Katılıyorum Boşanmış anneler çocuklara yüklenmeyi bırakmalı

Evet ama onlarin durumu da iyi degil Bi emekli maaslari var o kadar

Çok düşkün olmayan bir yaşlı bakımında yatılı olarak işe girebilir, yemek konaklama hiçbir masrafı olmaz

Su akar yolunu bulur 55 yaşındali kadın bu ona bırak bence sen

Annenize annelik yapmaktan vazgeçin. Koskoca insanlar, aldıkları kararların sonuçlarını hesaplamış olmalılar ve bırakın o sonuçları yaşasınlar. Hayat binbir türlü tecrübe ile dolu. Siz kendi yolunuzu çizmek durumundasınız, öğrenci halinizle annenize bir gelecek veremezsiniz. Evet üzücü bir durum, üzülmekte çok haklısınız ama annenize annelik yapmaya kalkmayın olur mu sevgili kardeşim?

Ne alaka ya babası var başında Annenin maaşı yoksa bile babası var Hiç üstünüze sorumluluk almayın N naz70

Anneniz gerekirse temizlikçilik yapsın. Siz mezun olana kadar bir yakınında geçici kalsın gerekirse o yakınıza kira ödesin. Şimdiye kadar kendi ayaklarının üstünde durmaya çalışmamış olması sizin sorumluluğunuz olamaz. Mezun olduğunuzda da beraber yaşarsınız

Papatya yanlış anlama ama annenler kardeşinin sınava girip, tercih dönemine kadar idare edebilirse çok iyi olur. Kardeşinin kazandığı üniversitenin şehrinde belki annenle ev tutarlar. Belki farklı bir durum söz konusu olur.

Anneniz mutlaka bir plan yapmış olmalı. Burada asıl tehlike kardeşiniz. Üstelik böyle bir zamanda okumak istememesi dehşet bir durum.

55 yasinda genc bir kadinin calismamasi icin bir neden goremiyorum. Goode Üye Anneler

Siz yine iyisiniz ben bi de kardesime de anne babalik yapmak zorundaymisim gibi bir baski altindayim Annem bi ara "kardesini okutursun artik" gibi bir sey demisti yurtdisina gidiyorum diye Ya da kardesimi yanima yollamaya falan calisir Ben yillardir her kavgada arada olmakran o kadar yoruldum ki artik

Şu yorumun alni olsa da opsem

Konu sahibi inanın şu noktada yapacağınız en güzel şey kendi kariyerinize odaklanmak. Evde şiddet varsa Allah korusun bir gün çok kötü bitebilir, barışsınlar diye zorlamaya gerek yok. Anneniz boşansa elbette nafaka alacak, bir akrabanın yanına gider kendini kurtarır. Kardeşiniz için ise okurken makul bir yardım yaparsınız, önemli olan derslerini sıkı tutsun.

Kendilerine ait evleri var mı? Varsa anneniz onların yanlarına gider, sahip çıkar.

Ne bekliyordunuz? Bazı aileler çocuklarına bu dünyada cenneti yaşatır. Bazı aileler ise çocuklarının kanını emmekten zevk alır. Biz ilk grupta olamadık. Keşke herkes anne-baba olmasa.

Anneniz kaç yaşına gelmiş kadın, bunları hesaplamıştır. Dayınızla ne konuştuğunu bilmiyoruz, dayınız yardım etme sözü vermiş olabilir. Siz kardeşinizle sohbet edin, onu rahatlatın ki etkilenmesin.

Onun yerine kendi alnımı uzatayım mı? : ) Bazen öyle bir muameleye maruz kalıyorum ki yirmi dört yaşındayım ama sanki annemi ve iki kardeşimi ben doğurmuşum sonra bakmayıp sokağa atmışım gibi hissediyorum.

valla biz ailemize ev aldık kardeşimle bi ara ikisinin de emekliliği yok geçen babam anneme milletin çocuğu babalarını emekli ediyor bizimkiler hiçbir şey yapmıyor demiş bizi bi emekli etmediler demiş bu arada bana daha önce bi araba almadın demişti, memurum 2 çocuğum var 2 çocukla arabasız perişan olup 5 yıl sonra daha geçen ay borç harç alabilmişim kendime

Selamlar Ben 27 yasindayim kardesim 17. Ben su an yurtdisinda okuyorum ailemden uzaktayim Annemle babam bosaniyorlar annem dun evi terk etti Annemin ekonomik ozgurlugu yok ve 55 yasinda. Lise mezunu daha once hic calismadi. Simdi napicak nereye gidecek bilmiyorum simdilik dayimlarda kaliyor Uzakta oldugum icin surekli onlari dusunuyorum Kardesim babamla evde kaliyor su an onun da tam sinav senesiydi Her sey yoluna nasil girecek bilmiyorum...

Dayim bitini bile vermez Demis ki niye ciktin o evden geri donemezsin artik

Bir teyzem yıllar sonra 50 yaşından sonra eşi polis emekli olup para yetmemeye başlayınca çalışma hayatına girdi. Bir mağazada satış sorumlusu. Annen de çalışır merak etme sen kendi işine bak

Anneniz boşanma kararı aldıysa mutlaka düşündüğü bir şey vardır. Ayrıca pek ala bir iş bulup çalışabilir. Sizin canınızı sıkmanızı gerektirecek bir durum yok

Kavga etmek de bencillik sebebi. Bu çocuk hayatının en önemli sınavına girecek bilemiyorum 1 ay susmak zor mu ki...

Tabi ki annemize ve kardeşimize ebeveynlik yapmamalıyız. Ama ihtiyaçları olduğunda da maddi manevi sırt çeviremeyiz. Ben de çocukluğumdan beri ebeveyn rolüne büründüm ve kendimden kısıp onlara verdim her konuda. Şimdi evleniyorum annemle kardeşim tek kalıcak diye suçluluk duygusundan mutlu olamıyorum. Bu da abartıydı işte ikisinin ortasını bulmak lazım. Halbuki benim annem ve kardeşim her zaman benim için değerli. Ben ister İstanbulda olayım iste Londrada her zaman onlara destek olucam evleniyorum diye hayatlarından komple çıkacak değilim. Yani baktığın zaman iki ucu pis bir değnek bu konular. Ama çocukluğumu yaşamayı ben de çok isterdim. Ebeveynliği sadece kendi çocuklarıma yapmak isterdim. civciv89

Anneniz çocuk değil mutlaka başının çaresine bakar. Siz sadece kendinizi düşünün ve sadece kariyerinize odaklanın

Bilemiyorum, ben de olsam boşveremezdim herhalde. Siz öğrencisiniz ama, yetişkin bir kadına yardım edebilecek durumda olsanız da yapmasanız kınardım. Şu an kınanacak durumda değilsiniz. Öğrencilik ne zaman bitecek? Siz el atana kadar annenizin ve kardeşinizin gidecek yeri var mı?

Annenizle ilişkiniz nasıl? Yakın mısınız? Üstünüzde gerçekten çok emeği fedakarlığı var mı yoksa normal/normal altı bir anne mi? Bu soruların cevabı bence yapmanız gereken şeyleri değiştiriyor.

Babanız annenize ağır bir şiddet uyguluyor mu? Fiziksel şiddet var mı evde

Etkilenen çocuk kavgalardan daha çok etkilenir. Anne ve babam kavga ederken kaç kere boşanında artık huzurlu olayım diye bağırdım inanın hatırlamıyorum. Şimdi iyiler ama benim içimde herşeyi öldürdüler...

Kardeşim zaten okumayacağım diyor ya çok da sınavını etkilediğini sanmıyorum Bütün sene hiç çalışmadı Bir de annemlerin boşanmasını o daha çok istiyor

Ay ne yalnız kalmaktan korkması keşke vazgeçseler benden artık bir. Ben tüm bunların farkındayım da ama işte ben dışındakiler işlerine nasıl gelirse öyle konuşuyorlar.