Ben kendi kocama geçirmek için hiç bir fırsat kaçırmam

Nerden başlasam bilmiyorum. Derdim büyük değil belki ama beni dibe çekmeye yetiyor. Daha çok konuşma insanıyım yazarak ifadem çok iyi değil. Birazcık uzun ve karışık yazabilirim, affola. 7,5 aylık bir kızım var. Hamileliğimin 4. Ayından beri pandemi sebebiyle, doğumdan sonra da doğum izni ücretsiz izin vs derken 1 yıldan fazladır evdeyim. Bir tane arabamız var, onu da eşim kullanıyor işe giderken. Ben bebekle ya kanguruyla ya da bebek arabasıyla çıkabiliyorum yani. Evimiz merkezi, çarşıya pazara yakın bir yerde değil. Pandemi zamanı toplu taşıma, taksi vs de kullanmak istemedim. Yazın yine iyi kötü yürüme mesafesinde gidebileceğim yerlere çıkardım kızı, her gün hava alıyorduk. Bazen dışarda uyutuyor, oturup kitap okuyordum. Havaların soğumasıyla artık dışarı da çıkamaz olduk. İyiden iyiye dört duvar arasına kapandım yani. Hastane ve market harici çıktığım pek yok bu ara anlayacağınız. Evlenip hem şehir hem iş değiştirdim. Burda kimsem yok. Ne arkadaş ne akraba. İş arkadaşlarım var elbette ama özelde görüştüğüm kişiler değil. Zaten evlendim geldim işe başladım derken 1,5 sene sonra pandemi oldu evden çalışmaya başladık. Aman aman bir çevre edinemedim. Kışın gelmesiyle birlikte nerdeyse eve kapandığımı söylemiştim. Kimsem olmadığı için gidip gelme de olmuyor. Şöyle 5 dk bir kahve molası ne bileyim hadi sen duşa gir kıza ben bakarım falan aşırı ihtiyacım var böyle şeylere. Çok yalnızım Kızım zor bir bebek değil, yani sanırım değil. Hareketli, akıllı, cin gibi maşallah;öyle sürekli ağlayan ne bileyim gazlı, kolik vs bir bebek değildi. Ama ilk haftaları saymazsak hep bir uyku problemimiz var nickimden de anlayacağınız üzere. Neyse asıl derdim bu değil. Kızıma gündüz tek başıma bakıyorum bir çok anne gibi. Ama aşırı yoruluyorum. Hiçbir şeye yetişemiyorum. Evi b. k götürüyor afedersiniz. Düzenli yemek yapmıyorum. Ek gıdaya geçtiğimizden beri bir tek kızımın öğünlerini aksatmamaya çalışıyorum. O da işte enerjim olursa. Kızımın uykusu çok hafif. Gündüz o uyurken gürültülü iş yapamıyorum. Uyanıkken de zaten o yaptırmıyor. Sürekli ilgi, oyun istiyor. 5 dk da olsa oyalayacak kimse olmadığı için akşam eşim işten gelene kadar kızımlayım yani. İyi günündeyse gündüz 3-3,5 saat uyuyor. O uyurken ben yemek yiyorum. Bulaşık, çamaşır atıyorum. Ortalığı topluyorum. Biraz oturayım derken uyanıyor zaten. Akşam eşim gelince de üçümüz mutfakta, yemek hazırlayıp yiyoruz. Sonra benim uyku maratonum başlıyor. Uyutana kadar 50 defa uğraşıyorum. Neyse dediğim gibi asıl mesele bu değil. Sorun şu ki kendimi aşırı yetersiz hissediyorum. Hem anne hem eş olarak. Kızımın uyku problemiyle ilgili konu açmıştım daha önce. Çok yardımcı mesajlar aldım. Ama bir yandan da kendimi daha da kötü anne hissetmeme sebep oldu. Herkes bebeğini sevip okşayarak uyutabiliyor ben beceremiyorum diyorum. 31 yaşında koca kadınım, 19-20 yaşındaki kızlar bile bebeklerine benden güzel bakıyor diyorum. Uyumadığında öfkeleniyorum bazen ama asla bebeğime değil kendime kızıyorum. Kötü annesin diyorum, beceremiyorsun. "Bak millet sallamadan, ağlatmadan, uğraşmadan ne güzel uyutuyor bebeğini. Bebeğine bakamadığın gibi evin de içler acısı. " Evimi sevmiyorum. Kiradayız, evlendiğimiz sene idareten diyerek tuttuk. Kendi evimizi almaktı niyetimiz. Ama bir türlü olmadı. Her şeyi kendi evimizde yaparız diyerek erteledim. Elim gitmiyor hiçbir şeye, içimden de gelmiyor doğrusu. İyiden iyiye saldım artık, günü kurtaracak kadar temizlik, toplama yapıyorum. Gerçekten ateşe veresim geliyor bazen evi. Bu arada benim halimin de evden aşağı kalır yanı yok. Doğum kilolarımın neredeyse tamamını verdim ama bir çöktüm sanki. Daha yaşlı daha solgun geliyorum gözüme. Saçlarım bakımsız, kuru, cansız. Cildim iyice kurudu, duşa girip çıkmaktan başka bir şey yapamıyorum. Kuaföre en son ne zaman gittim bilmiyorum. Evleri pırıl pırıl kendisi şıkır şıkır annelere aşırı imreniyorum. Yapamıyorum ben beceremiyorum. Bende ne o enerji ne o yetenek yok. Şimdi bu konuya da şahane öneriler gelecek ama onlar da kendimi yetersiz hissetmeme sebep olacak biliyorum. Eşimle zaten birbirimize vakit ayıramıyoruz artık. Tek odağımız bebek diyebilirim. Baş başa kaldığımızda bile genelde onun hakkında konuşuyoruz. O da iyice saldı sanırım, işten gelip evle ve kızla ilgili birkaç bir şey yapıp yatmak istiyor. Eskisi gibi haftasonu plan yapıp çıkalım gezelim kalmadı. Kız durur mu, uyur mu uyanır mı, ağlar mı, acıkır mı diye düşünmekten uzun soluklu planlar yapamıyoruz. Çoğunlukla evde pinekleyerek geçiyor. Ailece depresyondayız galiba. Bunu söylemeye utanıyorum ama bekarlık günlerimi çok özlüyorum. Eşimi de kızımı da çok seviyorum ama özlüyorum işte elimde değil. O rahatlığımı, hesapsızlığımı, hayalperestliğimi, hevesli hallerimi özlüyorum. Şimdi günü bitirmeye bakıyorum. Ohh bu akşam da uyudu şükür ama yarın yeni bir challege başlıyor. Yatıp uyumam gerek şu an ama hiç istemiyorum. Yine 747374 kez uyanacak, sabah tam şarj olmadan fişten çekilmiş telefon gibi kalkıp yeni bir güne başlayacağım. Bu konuyu da niye açtım bilmiyorum. Neyse işte çok bunaldım. Sadece içimi dökmek istedim.

Onu biliyorum

Bunu söylerken hiç utanmayın, utanılacak bir şey değil. Ben de çocuksuz günlerimi çok özlüyorum, çocuklarımı sevmediğim anlamına gelmez bu. Ben hızlı arkadaş edilebilen biri değilim, ama parkta arkadaş ediniliyor. Üstüne düşsem birkaç kişiyle gelmeli gitmeli arkadaş olurdum. Park günleriniz başlar baharda. Biraz daha büyüyünce oyun grubu düşünebilirsiniz, o içeride oynarken dışarıda muhabbet edecek birileri olur. Yine büyüdükçe, kendi oyalanmaya başladıkça kendinize zaman ayırabilirsiniz, ama beklentiniz çok yüksek olmasın tabii, ufak ufak.

Suss allah aşkına susss yaaa

Çoğu şeyi salmış durumdayım zaten bu da rahatsız ediyor beni işte. Evin halini gördükçe sinirlerim bozuluyor. Bir süre gittim ailemin yanına gerçekten aşırı iyi geldi. Eşimi özledim ama hiç dönesim gelmedi. burda hiç sosyalleşemiyorum bu da ekstra zorluyor beni. Teşekkür ederim.

Ben en son geçen gün evde durmak istemiyorum diye agkadim. Bazen daha iyi hissediyorum bazen dipte. Psikologa gidecm ben de. Fırsat bulabilirsem.

Depresyon kısmına cevap vermemişim. Evet bence de var bende

Welcome to çocuklu hayat

Gerçekten mi

şu günler gelip geçiyor merak etmeyin. bunalmışsın ondan. kolay değil çocuk büyütmek ilk çocukta ben de senin gibi oldum. çocuksuz hayat nasıl rahatmış onu anladım. zorlandım hatta çok fazla kolik, ağlama, gece uyumama bizde vardı. psikolojik destek aldım o aşamada. feci olmuştum.

Tam olarak aynı durumdayız sadece benim oğlum 4 aylık sallamayı bıraktığım an ağlıyor uyanıyor. Kafayı yiyeceğim bu aralar iyice huzursuz oldu uyumuyor durmuyor. Kızımın okuldan gelmesini bekliyorum tuvalete gitmek için. bir yandan büyüğün ödevleri bir yandan küçüğün uykusuzluğu kendime ayıracak hiç vaktim yok. Yarın aile hekimine gideceğim kolum için şu aralar hayatımdaki en heyecan verici aktivite sanırım bu

Geçiyor tabii. Benim bidiklar arasında beş yaş var. Abisi ufaklığı oynatıyor bile. İkisini kısa süre de olsa beraber bırakıp iş yapabiliyorum. Görünecek yerleri süpürsün bana yeter diye aldım. Çalıştıracagim zaman ortalığı kaldırıyorum hem ev toplanmış da oluyor o tin tin süpürüyor kendi kendine ben büyükte tuvalet eğitimini verince rahat etmiştim. Sonra rahat battı işte ya hiç unutamıyorum kreşe yazdırdım bunu. Alışma dersleri vardı birakiyorsun bir saat duruyor sonra iki üç öyle arttirdim ben. Neyse bunu bıraktım eve geldim. Bos ev sessiz o kadar tuhaf gelmişti ki bu arada bana çok düşkündü evdeyken dibimden ayrılmazdı onu da not edeyim. Bakalım ufaklık ne yapacak daha çok minik evde kendi kendine gezmeye başladı vallahi. Beni göremezse direkt mutfağa gidiyor orada bulamazsa ağlamaya başlıyor

Bu anlattığınız benim oğlum 24 aydır deliksiz uyumadım hiç en az 2 -3 kere gece uyanıyor. Emzirirken beni de yanına alıp emerek uyumak istiyordu sürekli. Emzirme bitti iyi gidiyordu geçen ay elimi tutmak istemeye başladı geceleri sebepsizce birşeyleri tutturuyor. Önceden yani küçükken daha sabırlıydım beynen bedenen böyle yorulmuyordu şimdi inanılmaz bir yorgunluk bitkinlik oluşuyor. Öğlenleri 1 saat uyuyor sadece uykuyu alamıyor gün içinde saçmalamaya devam ediyor. Sizin balkon için ağlıyormuş benimki de kiler için açmazsam ki kilitlemezsem zaten kendi giriyor da neyse bu sefer 5 parmağını ağzına sokup öğüre öğüre ağlıyor. Kendi evimde su kahve vs içemiyorum çünkü illa o içecek üzerine dökecek vs vs bebek bakıcısı temizlikçi kadın gibi oldum bu evde. İnanılmaz bir hareketi var 30 saniye durmuyor ev oyuncak dolu 1 tanesine bile bakmıyoruz tek başına oynasın istemiyorum benimle oynasın onu bile yapmıyor sürekli etraf karıştırsın dolaşsın koltuk tepelerinde kilerde vs. Kafasının çalışma taktiği benim elimdeki benim senin elindeki de benim herşey benim. 17. Aydan beri böyleyiz ilk anlam verememiştim sonra olayı çözdüm

Ya benimki de arabasında uyuyor günahını almayım çocuumun ama sese uyanıyor işte. ezan sesi, korna sesi vs sıçratıveriyor sonra da geri uyumuyor.

Sanki ben yazmışım gibi bir konu ev, yalnızlık, sosyalleşememek hepsi aynı sadece benim bebeğimin çok uyku problemi yoktu dönem dönem zorlasa da bir düzen oturtmuştuk. Benim kızım da 6-7 aylıkken evin halinden kendi halimden böyle bir depresyona girmiştim. Şuan 13 aylık kafama hunimi taktım ve kabullendim sanki toz pembe gözlüklerim varmış gibi bakıyorum artık hayata

Yapmayın iş güç boşverin. Bi kahve yapın, uzatın ayağınızı tamam. Haftada 1 gün de imkan varsa bi temizlikçi alın yeter. Yaşayacak kadar temiz olsun, gösterecek kadar değil :) Geçecek az kaldı.

Gündüzleri eskiden uyumazdı. Delirirdim. 15-20 dk uyuyup uyanırdı. Son 1 aydır falan gündüz uykularını uyuyor ama şöyle bir sıkıntımız var uykusu çok hafif. En ufak sese uyanıveriyor. O sebeple gürültülü işler yapamıyorum. Yazdım aslında ama gözünüzden kaçmış.

12:15 te uyuyan bebe 13:15 te kalktı akşam 20:00 e kadar ne yapacağız

Öncelikle şunu söylemeliyim ki bebeği uyuturken, bakarken, ilgilenirken zorlanmayan anneye rastlamadım. Ama tüm bunları tek başına yüklenene çok az rastladım. Siz o nadir annelerden birisiniz. Maşallah demeliyim çok güçlüsünüz. Çevremde gördüklerim ya ailesini çağırırdı, ya yardımcı tutardı üzerine eşlerinden beklentileri yüksek olurdu. Bebek sonuçta ve ilk deneyim, tecrübesizlik hiç kolay değil. İşin bunalım kısmına gelirsek herkeste olan bir durum bu bir süreç, geçecek. Geçeceğini bilin, unutmayın rahatlayın lütfen. Bebek biraz büyüyünce siz de işe devam edince işiniz kolaylaşacaktır. İşe girince bir süre bakıcı tutarsınız belki ondan sonrası kreş, okul zaten. Allah kolaylık, sıhhat versin.

sizinki bir çeşit postpartum depresyonu.. evet ağır değil ama var sonuçta.. terapi alabilirseniz tabi ki öncelikli önerim bu yönde olur.. yoksa da kızınızı ufaktan terbiye ederek başlayabilirsiniz. örneğin internette uyku eğitimleri var önce onunla başlayın, her akşam en geç 8-9 gibi uyumuş olmalı ki sizin de eşinizle birbirinize hatta kendinize vaktiniz kalsın.. akabinde tüm gün çocukla ilgilenmek gibi bir zaruretiniz yok. beşiğinde veya güvenli bir oyun alanında kendi kendine kalabilmeyi, oynamayı öğrenmesi lazım.. ağlaması sorun teşkil etmez. hatta bırakın ağlasın.. her istediğinde her istediğinin olamayacağını öğrensin.. bırakın biraz kendi haline. siz de o sırada ev işi veya kendinize vakit ayırın.. mutfakta bi mama sandalyesi vardır muhakkak. mama sandalyesinin altına örtü serip oturtun oraya verin önüne kemirebileceği bir şeyler mutfak işlerinizi, yemeğinizi yapın. hatta eğlenceli müzik açın hem söyleyin dans edin hem işinizi yapın.. bu enerji size de ona da iyi gelecektir..

Emzirmeyi bırakınca desteksiz uyumayı öğret geceleri uyanmaz dediler oda yalan dolan çıktı. Bal gibi de desteksiz uyumayı öğrendi hala geceleri uyanıyordu son 1 aydır da gece uykuya geçerken elimi tutmak istiyor ve zaten çok zor uykuya geliyordu bende mecbur elini tutturuyordum hep destekli hem desteksiz her durumda uyanıyor hemde 3 kere filan en az Herşey yalan gelmeye başladı

Seni çok iyi anlıyorum üstelik daha beterim bebisim 2 aylik çünkü... biraz daha büyük olsa bebek arabasında oturur hiç olmazsa avm dolaşırım... ama yatar pozisyonda ağlar dye cesaret edip çıkamıyorum. Uykularimiz berbat. Bıraktığım an uyaniyo o ayagimdayken kahvalti ediyorum düşün... gecede sabah 5ten sonra pek uyumuyo. Bende babasinin ayağına bırakıp salona uyumaya gdyorum... Evi bok goturuyo ama pek umrum değil... yemek zar zor yapıyorum çünkü 8 yas birde kizim var mecbur piscek ev yemegi.. eşim desen cocugu tutar sallar bakar ama ev işi yapmaz bende saldım çayıra mevlam kayıra.. bazen giyecek çorap bulamaz ama tek kelime edemez... eden adam yardım edecek önce Tek sıkıntım çok bunaldim evde... markete gitmek bile luksum oldu... Zor süreçler...

Uyku eğitimini denedim. Hatta uyku danışmanına para verdim yine beceremedim bu da beceremiyorum fikrime bir çivi daha çaktı. Bir süre deneyebileceğimi sanmıyorum, ondan çok beni yıprattı çünkü sanırım. Ya şöyle oturup başında beklemiyorum elbette, dediğiniz gibi mama sandalyesinde ya da oyun matında oyanalabileceği şeyler verip iyi kötü bir şeyler yapıyorum ama çok uzun sürmüyor. Ağlasın bırak kısmını da yine ben beceremedim sanırım. Bir süre sonra işe dönecek olmanın psikolojisiyle belki de birlikte olduğumuz zaman iyi geçsin istiyorum. Oyalamak da zorlaşıyor gittikçe. Bu da ayrı yaka bağır yırtma sebebim. Çok çabuk sıkılıyor her şeyden. Kitaplar, oyuncaklar, müzikler. Karşısına geçip göbek attığım da çok oldu sırf gülsün diye

2 yaştan bildiriyorum geçmiyor hatta daha fazla kat kat artıyor bu ooo biraz büyüsün rahat edeceksin diyenler bence yalan söylüyorlar. Bugün aile hekimim dedi ki kızım 3.5 yaşında hala aynı

O da sıkılmıştır belki senin gibi kendince adrenalin yapıyordur Korkma acımıyor, her çocukta da aynı olmuyor belki sen hissetmezsin bile. Ben dibine kadar yaşadım oğlumda

Günaydın. yalnız değilsiniz demeye geldim. Çok normal süreçler bunlar, herkes yaşıyor daralmayın

Şimdi şöyle düşün bir düzen kurarsan İnan ki aşırı rahatlıyorsun hem bedenen hem zihnen. Dönüp okudum yazdıklarını Saçlarım matlaştı vs yazmışsın. Ben hamile kaldığım zaman hemen vitamin takviyelerine başlamıştım iyiki öyle yapmışım. Emzirme olayı bitene kadar (22. Ayda) takviyelere devam ettim. Buda benim bedenen zihnen iyiye götürdü. Eğer onları kullanmasam yerden kazınırdım. Sebebi de bebek büyüdükçe sorunların artıyor olmadı. En basiti kg artışı oluyo ve kucakta taşımak bile zorlaşıyor güçleniyor bezi değiştirmek istemiyor kaçıyor 10 kere yakalayıp yatırıp yeniden kaçtığını biliyorum. Diş dönemleri çok zor geçti çığlık kıyamet sabaha kadar ağlardı. Gündüz de hep kucak iştahsız ağlayan ve sürekli hareket halinde olan. 6.5 aylık emekledi zaten o zamana kadar prensesmişim sonra çok zor olmaya başladı. Mesela 3 uyku yapıyordu ya o zaman sabah o ilk uykudayken hemen kahvaltı yapar yemeği ocağa koyardım. O zaman süpürgem yoktu. Bebek uyanınca onu bebek arabasına koyar arkamda gezdirir evi öyle süpürürdüm. 2. Uykuya yatınca kendime zaman ayırır maske yapar makyaj yapar uyurdum vs vs. Son uyku zaten çok kısa 30 dk o zamanda yemek masasını hazırlar üzerimi değiştirirdim. Böyle plan yaparsan rahat edersin yoksa uyku sayıları düşecek uyanıklık artacak perişanlık artacak. Gece uykusuna geçişi de ben şöyle yaptım 40 ı çıkınca baktım akşam 21:30 da bi huzursuzluk başlıyordu o zaman odaya götür üzerini bezi değiş vs vs rutinleri yap emzir uyut uyanınca hiç karanlık odadan çıkartmazdım böyle bünye alıştı aradan son uyku vs kalkınca gece uykusu haliyle öne geldi. 17:00 de uyandığı son uyku ona fazla geliyor belki de. Biraz gözlem yapıp düzene sokmaya çalış dediğim gibi ilerde zaten saat olarak değişiyor şimdiden düzene girdirme gayretine gir. Böylece eşinle birbirinize zaman kalır.

Çok teşekkür ederim.

Ya işte bir de bu teyzeler var dimi? Bebek dediğin emer uyur, alıştırmışsın vs vs. Biz de zorla sallamadık bebeği herhalde. İlk 40 gün benim bebeğim de sürekli uyurdu. Uyutmak diye bir eylem yoktu benim için. Sonra bir uyandı pir uyandı yani öyle alıştırmışsın olayına pek katılmıyorum. Uyuyamıyo, acı çekiyor çocuk ne yapalım? Her yolu deniyorsun ondan sonra işte. . push ; Delirtiyor Sen kalbime denk gelen küçücük şey👼🏻 Anneler

Valla ben 2.5 yaşında kreşe başlatmak istiyorum bezden kurtarıp kendini daha iyi ifade ediyor olacak o zaman. Mahremiyet eğitimi de önemli zaman çok kötü çünkü. 2 yaşına yaklaşınca (23 aylıkken tam ) saçma sapan bir ayrılık kaygısı başladı benim oğlumda sürekli peşimde. Diyorum ki yemeğin altını kapatıp geleyim sen dur o benden önce koşmuş oluyor desteksiz uyuyan oğlum bana sarılmak el tutmak ister oldu son 1 aydır. Geceleri uyanıyor bir oyuncak istiyor mesela uyku sersemiyim veriyorum tutup niye verdin diye ağlıyor mesela veya ne istediğini o an anlamıyorum tutturuyor çünkü. Dünyanın merkezi kendi zannediyor anlatabildim mi? Hayatımın en zor günlerini yaşıyorum şuan o derece Delirtiyor Sen kalbime denk gelen küçücük şey👼🏻 Anneler

O kadar iyi anlıyorum ki Sürekli akşam olsa da yatsak modundayım ben de Bu kadar bunalmanızın sebebi bebeğe yalnız bakıyor olmanız, gün içinde nefes alacak vakit bulamamanız Bebek uyumayınca öfkelenmeniz çok normal Insanız neticede duygularımız var Önemli olan öfkeyle beraber yaptıklarımız, ki hiçbirimiz çocuklarımıza zarar verecek şeyler yapmıyoruz Ben de aynı psikolojiyi yaşadım ama çabuk toparladım Bebeğe göre yaşamak gerçekten çok zor Imkanlar dahilinde bebeği de ondan önceki yaşam şekline dahil etmek lazım Ağlasalar da çıkıp geziyorum ben çok umursamıyorum Zaten çıkınca etrafa bakıyorlar öyle çok çok ağlamıyorlar Oturup yiyemeyecegimi bildiğim halde eşimle yemeğe gitmeye çalışıyoruz mesela Maksat değişiklik olsun Evi boşver ev işi bekleyebilir Bebeklerimizin bu zamanları geri gelmeyecek Belki de böyle bunalmış hissettiğimiz için pişman olacağız Inanın bazı şeyleri umursamayı bıraktığında bi rahatlama geliyor insana Uyku konusu zaten benim de kanayan yaram oraya hiç girmiyorum

Eee tamam uyuyor bende hiç uyumuyor zannettim. Kusura bakma ama benim oğlum bu sabah 06:30 da kalktı öğlen 12:15 ile 13:15 arası uyudu bitti yani o saatten beri ayaktaydı 20:30 da uyuyor olması normal. Ayrıca eşinin destek oluyor olması lazım. Herşeyi anladım da düzenli yemek yapamıyorum vs demeni anlamadım. Yoksa hepimiz yoruluyoruz yıpranıyoruz. Büyüyünce düzelir diye bekleme sakın herşey daha kötüye gidiyor. O yüzden kendini psikolojik olarak ayarla. 15 dk da kuru fasulye pilav salata yaptım 19:15 ile 19:30 arası eşim çocuğa baktı yemekten sonra. I inekobasi

Nasıl uyumuyor mesela öğlen uykusu kaçta bitti Delirtiyor Sen kalbime denk gelen küçücük şey👼🏻 Anneler

İşe dönecek misin onu merak ettim

hepsi geçiyor zaman lazım. çalışmıyorsun kaçta yatarsa yatsın bebek. gece 1 se birde beraber uyuyun uykusu yoksa zorlama. gunduz beraber uyursunuz vs vs. ben öyle yaptım ve uykusuz kalmadım. kaçta uyursa o zaman uyudum.

İbretlik paylaşım olmuş kardeş sağol biraz kendime geldim sen de çok zor şeyler yaşamışsın gerçekten. Ya ben zaten çoğu annenin bunları yaşadığının da farkındayım aslında hani en kötü benim de demiyorum. İşte arada bunalım geliyor, kaçmak istiyorum kaçamıyorum.

Benim cevremde yok hic var mı ki? Destek alarak mis gibi yasayan tabi var da... hizuran Olur öyle Anneler

Ya şu kısma ikidir istemsizce gülüyorum kusura bakma. kendi bebişim için en azından pek ponçik kalıyor çünkü

Dün gece bilmediğim bir saatte uyandı ağlıyor odasına gittim. Uyku tulumundan kolunu çıkartmış bende giydirip geri yatıracaktım sırf giydirmek istedim diye çığlık çığlığa ağladı kaç dk hemde bende öyle durdum gözlerim kapalı Eşim geldi bizim yatağa götürdüm en sonunda kızdım yeter artık diye dönüp uyudum. Sonra eşimi yastıktan itmiş yataktan itmiş. Sabah uyandık kahvaltı masasında kefiri bardağa boşattım diye çığlık kıyamet tamam geri doldurayım dedim bu sefer doldurdum diye. Bu sefer ben kahvaltı etmeye başladım bu ağlıyor daha elini ağzına sokmuş öğüre öğüre ağlıyor hemde o seste azıcık ekmek arası yedim. Sonra aile hekimine gidecektik arabanın arkasından bebek arabasını çıkarana kadar sulara bastı üstü başı su. Doktor bana bakana kadar kadının masasını talan etti kadın şaşırdı. Kapıya geldik anahtarımı almış elinden almak için su şişemi verdim 1 saniye de onu kırdı cam kırıkları salona kadar gitmiş. Evi süpürdüm o arada kendi süpürmek için ağladı. Sonra süpürgeyi koyarken depoya girdi kavanoz kırdı yeniden makina çalıştı ben yere oturup ağladım. 12:15 te uyudu 13:15 te uyandı akşam 20:00 e kadar sürüneceğiz. Birazdan arabayla gider babamızı alırız. Günde 2 kere şehir turu attırıyor arabada açtığımız müziği beğenmeyip ağlıyor filan. Ölmedim ama yaşamıyorum da. Öğlen eşim aramış kı evde ne durumda olduğunu biliyorum ağlama diye ama kendime hakim olamıyorum

Bebeğim uyudu olsaydı daha etkili bir msj olurdu

O kadar iyi anlıyorum ki seni. Kız herifle ev arkadaşı gibi olmuştuk biz o büyük kızla yatak odasında ben küçükle çocuk odasında. Benim adam yemekten de anlamaz. Her gün hazır yemekten içimiz dışımıza çıkmıştı Daha bi de sağın solun dili hiç bitmedi. Hayatımda ilk defa herkese kulaklarımı kapattım en büyük değişim bu oldu kendime. Ama 5 gün banyo yapmadığım olurdu şu an hepsi geçti Her bunaldığında bunu kendine hatırlat. Geçici bi dönem geçecek rahat edeceksin

Kendinizi yetersiz hissetmeyin, emin olun annesi olarak sizden iyisi olmaz Bu günler gelip geçer diyeyim öncelikle Ev işleri nankördür. Bazen de yüzeysel yaşayın. O günü kendinize ayırın mesela. Ne severseniz ınu yapın. Gündüz 3 saat uyuması çok iyi. Salın her işi bazen. Enerjiniz ve vaktiniz olduğunda bol yemek yapıp buzluğa atın. Her gün olmasa bile yine de dışarı çıkıp bir yürüyüş yapabilirsiniz, sıkı giydirirsiniz bebeği, birşey olmaz. Bir ara mümkünse sizi biraz dinlendirmesi için annenizi çağırabilirsiniz Ya da siz gidebilirsiniz birkaç gün. Kısa bir değişiklik iyi gelebilir. Bebiş uyuduktan sonra eşinizle başbaşa vakit geçirme zamanları yaratabilirsiniz. Kim ne kadar yorgun olursa olsun, buna ihtiyacınız var. Kahve içmek film izlemek bile yeter. Ev değişkliği yapmanız şu dönemde zordur sanırım. O yüzden sevmeye bakın, en azından bir iki eşyada yer değişikliği yapsanız belki hoşunuza gider. Sizin o sıkkınlığınızı çok iyi anladım, zaman zaman yaşadım öyle ya da böyle geçecek onu biliyorum.

Kızım 21 aylık, ben de aynen anlattığınız gibiyim. Geçmiyor yani moral bozmak gibi olmasın ama

21 aylık kızım var. Eşim de ben de öğretmeniz. Dönüşümlü bakıyoruz. O kadar zor bir bebekki gün sonunda savaştan çıkmış gibi oluyoruz. Mesela dün durup dururken karpuz istiyorum diye 1 saat ağladı. Legolarla oynuyoruz ineklerin otunu sarı yapmışlar, haypr ot yeşil olur, yeşil ot yiyecek diye 1 saat daha ağladı. Sürekli balkonda oynamak istiyor. Balkona gidip kendine kendine oturuyor. Kapıyı kilitlesek kendini kusturana kadar ağlıyor. Bu defa ağzından burnundan kusmuk çıkıyor. Size gün içinde yaşadığımız psikolojik savaşı anlatamam. Uyumak, yemek, altını değiştirmek herşey olay. Kendimi özledim. Ben kendimi çocukta kaybettim. Alt komşunun yaşıt oğlu var, o da öğretmen. Çocuğa annesi bakıyor. Gece de dahil olmak üzere çocuk sürekli anneanneyle kalıyor. Annesi de sizin dediğiniz bakımlı, evi temiz annelerden. Çünkü çocuk sürekli anneanne yanında. İnanın ben 21 aydır tek bir gece deliksiz uyumadım. Herhangi bir mekana gidip çay kahve içemedim. Bakın bu gece arkadaşlarla avmye gittik. Bir kahve içelim dedik, bizimki çığlık kıyamet ağlaya ağlaya geri kalktık. Sabır diyeceğim nereye kadar hiç bilmiyorum. Ben de eski hayatımı çok özledim. Sizin dediğiniz gibi sabah yeni bir savaşa uyanıyorum. Keyifsiz bir insan oldum. En ufak şeylerden mutlu olurdum eskiden. Şimdi beni mutlu eden o ufak şeyler çok uzakta. Sakince yürüyüş yapıp, müzik dinlemeye bile vaktim yok.

Sana da günaydın Şahika haha eşimden hiç bahsetmeyince adam hödük gibi kalmış haklısın. Hakkını yemeyeyim hiçbir şey yapmıyor değil. Benim kadar yapıyor işte o da yetmiyor tabi Eşim hiçbir zaman karşı olmadı yardımcı olayına. Çalışırken eve temizlik için gelen biri vardı zaten. Pandemiyle beraber bıraktık, güvenemedik. Sonra da hamilelik falan derken bir daha almadık. O aklımda zaten istiyorum. Ama öyle bakıcı anlamında gelecek birini alamam sanırım şu an. Dediğim gibi şimdi çalışmıyorum, ücretleri ne kadar bilmiyorum ama tahminen bizi zorlar. Araba konusunda da biraz ben vicdan yapıyorum belki de haklısın. Ver desem verir. Benim kendi bezmişliğim biraz da. Nereye gidicem şimdi kalkıp avm mi gezicem bebekle. İşte bir arkadaş kardeş akraba vs bir şey olsa beraber vakit geçirebileceğim ne güzel olurdu. Annemde 2 günde ben de özlemiyorum zaten kız uzak mesafe olduğu için 3-4 hafta kaldım. Kız da babasını özlüyor zaten. Ahh 30 dk mesafe olsaydı da gidip gelseydim sık sık. Haklısın ama her yazdığına katılıyorum

Ne depresyonu yawww. Çık bi kendine gel. Ben valla kızımı alıp avm gidiyorum. Mc donald alıp etrafı kesiyorum kızıma da patatesinden veriyorum. Ben bilinçsiz olduğum için çoooh mutluyum Valla bebekken bizde yerdik, ölmedik djjdjdjjd Biraz sal. Allasennnn...

Ben asla sokmam kuafore ya, boya kokusu bazen benim bile cigerimi yakiyor, aseton oje kokusunun içine sokamam. Yoksa tabi uyku saatine denk getirip gidilebilir, bebek arabada uyur. Ama benim icin asla bir secenek bile degil. . push ; Delirtiyor Sen kalbime denk gelen küçücük şey👼🏻 Anneler

Oğlumu beşiğe alıp koyarken ters bir hareket yaptım herhalde bileğim ağrıyor malesef.. ooo sizin işlem uzun sürer dişçide, siz benden daha sosyalsiniz canım hizuran Olur öyle Anneler

İstersne 20 sene sonra çocuk yap olacak olan yine aynıydı

Ben kuaföre gidiyorum evi de temizliyorum kuaföre gidiyorum bebek arabasında oyalıyorum en kötü ihtimalle kucağıma oturuyor.

Oğlanı kreşe bırakıp eve geldikten sonra ikinciyi nasıl yaptığınızı anlatacaksın sandım bir an yüreğim ağzında okudum

Sizinle benzer duruma sahibim, benim için daha zor olanı 2. çocuğun doğmuş olması. Biri 17 günlük diğeri 20 aylık bebeler. Ama benim esas sorunum onlar değil yalnızlık, bunalmışlık. Benim de bu şehirde ailem arkadaşım vs yok. Bütün gün dört duvar arasındayım. İlk kızım büyüdüğü için biraz rahatlamıştım ama şimdi ikinci doğdu iki bebekle hiçbir yere çıkamıyoruz. Aşırı bunaldım yalnızlıktan, ağlayıp duruyorum sürekli lohusalık da var. Allah yardımcımız olsun gerçekten.

Anneme göre hiç geçmiyor lakin okul çağı en azından alışılıyor Kabullenişin 5 aşaması 1. İnkar 2. Kızgınlık/öfke 3. Pazarlık 4. Depresyon 5. Kabullenme. Tahmini depresyon aşamasındasın Kabullenişe az kaldı dostum

Kaç yıllık evlisiniz hemen hamile mi kaldınız?

Sizinki uyumuyor di mi nickinizden belli ya, ben de ne diyorum. Benimki uyurdu valla bebekken. Buna ragmen tek basima ı ıh pek de bisey yapamazdim. Yüklenmeyin kendinize az daha sabir. En kotu ihtimal 2 yasina gelince 3 yarim gun oyun grubuna gider. Bir gun gezer bir gun doya doya uyur bir gun bakim kuafor vs halledersiniz. Not: 1 haftalik üçüz anasıyım. Vakit kalırsa gelin beni de yerlerden kaziyin

Konu sahibinin çocuğu günde 2-3 uyku yapıyormuş sadece gece uykusuna geç geçiyormuş

Bende yrn dişçiye gideceğim baya sosyaliz desene kolunuzda ne var

Ya muhtemelen dediğin gibi oldu, zaten görüyorum ki kayınvalide konuları out bebekli yaşam konuları in 2 yaş sendromu şimdiden korkutuyor beni zaten. Son birkaç gündür alt açma ünitesine koyduğum gibi gözünden yaş gele gele ağlıyor. Hayır ne yapıyorum anlamıyorum ki. Üstünü çıkartıyorum bağırıyor, giydiriyorum bağırıyor. Bir derdi var bu ara çözemedim.

Ben ve Delirtiyor vs KudrAlobar Visenyaa CiRiLLA Eklentiler D6EB59D5-56BF-4059-AC42-A88C57A10D5E. jpeg 118,8 KB · Görüntüleme: 70

Delirtiyor sana benim taktikleri anlatayım dur deli bebem uyudu çok şükür rahat yazabilirim. Şimdi bak sabah kalkıyoruz kahvaltıyı yapıyoruz o arada yatakları toplamış oluyorum. Robot süpürge çalışıyor biz kendimizi oğlumun odasına kitliyoruz yoksa süpürgenin üzerine filan oturtuyor ev süpürülmüş oluyor. Öğlen o uyuduğu zaman hemen ütümü yapıyorum varsa yemek yiyip makyaj yapıyorum 1 kahve içiyorum bazen. Akşam 18:30 yemek saatimiz 19:00 kalkmış oluyoruz masayı toplayıp bulaşık makinası çalışıyorum ve diğer günüm yemeğini yapıyorum. O sırada eşimle oğlum etkinlik yapıyorlar. 19:30 da ben oğlumu banyo yaptırıyorum eşim saçlarını kurutuyor çay koyup oğlana kitap okuyup uyutuyorum. 20:30 da bulaşık makinası boşalt çay iç dizi kitap filan. Aldığımızı anında yerine koyuyoruz. Oyuncak sadece oğlumun odasında oynanıyor. Bir yer karışıksa anında düzeltiyorum ben. Pratik yemek yapıyorum mesela kuru fasulye pilav salata. Pilavı kavuruyorum yarın yiyeceğimiz zaman suyunu dökerim. Salata yapıyorum yağı vs yarın yerken dök. Pazartesi evi kendim süpürüyorum siliyorum toz alıyorum. Çarşamba da sil toz al birde cuma sil toz al. Süpürge günde 2 tur süpürüyor zaten sürekli aktif. Büyük temizlik için yarımcı al

Evlenmek, şehir değiştirmek, iş değiştirmek, yeni bir ev, yeni bir arkadaş çevresi, pandemi, hamilelik ve bebek... oldukça kısa süre içerisinde birçok köklü değişim olmuş hayatınızda. Bunlardan biri bile bazen insanı depresyona sokabilirken siz resmen konsantre halinde yaşamışsınız hepsini. Kendinizde kusur aramayın, kim olsa bocalar. Hele ki bekarlığınızda aile evinizde nispeten daha az sorumluluk ile yaşamış ve bolca sosyalleşmeye vakit ayırmışsanız ekstra zor gelir bulunduğunuz durum. Evli veya çocuklu değilim ekstra bir öneri veremem ama Bebeğiniz biraz büyüyüp siz de fiziksel iş ortamınıza geri döndüğünüzde daha iyi hissedeceksinizdir muhtemelen. Bol sabır ve huzur diliyorum...

Delirtiyor sana benim hikayemi anlatayım İnan yanlız değilsin oğlum doğdu 19. Gün annemleri yolladım Süpermen gibiydi. Annemler gidince bi boşluğa düştüm tamamen lohusa psikolojisi. Oğlum 37. Gün tek göğsümü red etmeye başladı hayat o zaman çok kötü bir yöne gitti bizim evde. Bir sürü uğraş çaba. 4. Ayda meme reddi arttı kg alımı yavaşladı. O arada ben memeyi bırakmasın diye psikolojik savaş verdim kendi kendime. Mama takviyesi kabul etmedi çocuğu sürekli aç zannetmeye başladım. Sonra ek gıda başladı onda da 1 aydan sonra kötü ilerledi. Kg alımı hep yavaş oldu tabi ki. Uykuları 40 dk uyuyordu sonra kalkıyordu bunjn adı felaket uykusuydu aşmak için o uyuduğu zaman 30 dk koşa koşa tuvalete git bebeğin ütüsünü yap veya yemek yap. Ekmeğin arasına peynir vs koyup yanına gidiyordum o uyandığı zaman geri daldırmak için. O arada pandemi başlamış kapalıyız kimseyi görmüyorum tüm arkadaş çevremi kaybettim. 8 ay izinlerimiz kapalı kaldı gidermedik ailemi görmedim. Çok zor inanki sonra da diş dönemi başladı aman allahım lokma yemiyor herşeye ağlıyor sürekli kucak bir tek gece uykusuna erken geçmeye alıştırdım ama gece 10 kere uyanıyordu uykusuzdum bak hala öyleyim ben. Sabah domates yere düştü eline geri verdim yeri sildim diye 15 dk ağladı. Temizlikçi almaya çalıştım ama bazı sebeplerden başarısız oldum kendi yapıyorum. Üzerime saçıma yüzüme dikkat ediyorum ve eşimle iletişimime yoksa hayat iyice çekilmez olacak. Geçen eşim dedi ki sen büyük bir iş başarıyorsun herkesin annesi Kv gelip çocuğa bakıyor sen hep yanlızsın. Kendimle bu yüzden gurur duyuyorum bu gurur hissi bile bana iyi geliyor. Çocuk bir şekilde büyüyecek ama biz yaşlı hasta bakımsız iletişimi bozuk insanlar olmayalım yeterli sıkma canını. Temizlik yapmak istemiyorsan temizlikçi al haftada bir kuaföre git kendine ödül ver mesela mutlu olmak için sevenler üret çünkü mutlu anne mutlu bebek mutlu eş mutlu ev

Takribi ne zaman geçiyor peki onu da öğrenebilir miyim?

Henuz cok yeni dönemi oldugu icin rahatim. Neredeyse hep uyuyorlar. Memeyi tutturup emzirebilmek disinda derdim yok. 1 ay sonra isyeaaaaannn konulari acicam moral destek ekibi olarak beklerim efendim

I-ıh beni kurtarmaz bu sebep. Kendim alirim oldugu kadar. Veya esim evdeyken denk getiririm. Önceligim bu olursa ayarlanır. Bir hafta ayarlanmiyorsa öbür hafta ayarlanır. Olmuyorsa da hic gitmem cunku sadece kas biyik zaten kurtarmaz vaziyeti toplamaya, insanliktan cikma boyutuna gelindiyse. Tabi herkesin kendi cocugu, kendi fikri Yoksa uyku saatine yakin arabasiyla cikilir. Biraz yurunur, cocuk uyuyakalinca girilir kuafore her sey halledilir.

Oyun haliniz var mi? Alisinca o orda takilir az bucuk is yaparsiniz. Benim durumumda farkli degil resmen beni anlatmissiniz. Sacimi gunlerce tarayamadigim oluyordu. Cocugun reflusu var. Bazen kusmuklu ustumle uyuya kalmisligim vardir. Kuafore en son evlenirken gittim. Kaşlarim olmus ibrahim tatlises biyigi. Saclarim kirilmaktan uzamiyo catal catal. Altlar kisali uzunlu cocuk yoluyor hep. Stresten derim pul pul dokuluyo. Yuzum mesela yoluk gibi oldu farketmeden kipkirmizi yapiyorum. Kocamla ev arkadasi gibiyiz ben salonda koltukta yatiyirum cocuk besikte. Sabah kalkiyorum kemiklerim cigerime batmis. Cocuk 2 yasina 3 yasina gelince az biraz rahat ederiz anca. Ufak cocukla elbet gunler zor geciyor uzulmeyin cogu anne bu surecten geciyo. Yoksa kim yapar ikinci ucuncu cocugu.

vaaaayy uyudu olmuşsunnnn süperrr

Onu ben de hatırlamıyorum

Ah ahh Yargı'daki Ceylin gibi gezerdim. Şimdi Ekmek Teknesi'ndeki kirli gibi oldum bu mc donalds işini bir düşüneyim

Benim bebeğim de sizinki gibi 4. Ayda. Sallamadan uyumuyor sallamayı bırakınca max. 30 dk sonra uyanıyor. Sanırım 45 dk dan az uykulara felaket uykusu deniyormuş. Kesinlikle bizimki de öyle tüm gün dellendim şimdi kocama sattım bebeğimi, bi soda içip kendime gelmem lazım. Büyüdükçe düzelir diye kendimi avutuyorum

Benimki de sese çok duyarlı ama yine duruyor arabasında. Abisi daha fenaydı arabada da durmazdi

Konu uzun sadece şunu söylemek istiyorum. Yirmi yaşındaki anneler çocuğunu uyutuyor sevip okşayıp. İlk oğlum ben 24 yaşında iken doğdu. Yalnız büyüttüm. Tecrubesizdim. Gece üç kere uyanır emer doyar geri uyurdu. Gündüz güzel yemek yer. Ağlamaz sesi çıkmazdı. Karnı tok altı temiz olsun kedi gibi çocuktu. Çok ta tombikti. Üç öğün yemek bı öğün meyve yer iki senede anne sütü aldı. Aksam dokuzda uyurdu. Çok kolay ve düzenli bı bebekti. İkinci oğlum dört sene sonra doğdu. 28 yaşındaydım. Memeyi tutturamadim. Çok inatciydi. Çok gazlı hep ağlayan uyumayan bana aşırı bağımlı. Gece sayısız uyanan bı bebek. İştahsız. Ek gıdaya çok kötü başladık. Yemekler hep çöpe gitti. İki sene de küçük oğlumu emzirdim. Küçük oğlum hep zayıf. Şimdi bu benim beceriksizligim mi. Büyük oğlum ilk anneligim. Uykusu yemesi kilosu hep iyiyken ikinci çocukta neden tökezledim. Aslında daha tecrübeliyim. İlk oğlum yapısal olarak bana çekmiş. Kilo almaya meyilli. Anne karnında bile doktor sürekli iri bebek diyip durdu. Anne karnında belliydi. Küçük oğlum yapısı babasına benziyor. Daha zayıf yapılı. Çocukluğu muhtemelen babasının çocukluğu gibi istahsiz kilo almaya meyli yok. Ben iki çocuğum içinde elimden geleni yaptım. Yapıyorum. Ama olduğu kadar. Aldığı kadar. Kendini suçlama. Demek istediğim. Haa bu arada büyük oğluma herşeyi biz öğrettik. Ama küçük abisinden öğreniyor. Görerek duyarak yaşayarak öğreniyor. Abisine aşık. Bı o kadar paraliyor abisini. Allah'tan abimiz pek sabırlı. Küçük çok yaramaz çok ağlayan zor bı bebek. Ama bı o kadar tatlı cilveli sevimli zeki. Büyük efendi uslu merhametli. Güzel yönlerden bakınca aslında her zorlukta bı güzellik olduğunu görüyoruz.

Asla kendinizi yetersiz hissetmeyin. Kimse bebeğinize sizden daha iyi bakamaz, sizden iyi tanıyamaz, anne sevgisi herşeye yeter. İnşallah bir arkadaş edinirsiniz. Umarım biran önce geçer içinde bulundugunuz sancılı süreç. Dualarım sizinle

Dışardan kendi yazdığını oku bakalım, ne kadar mükemmel anne olduğunu fark edeceksin Elbette zorlukları olacak. Dünyaya canlı getiriyorsun, sen olmasan yiyemez, içemez, uyuyamaz, altını temizleyemez, konuşamaz, kendini ifade edemez. Seni mükemmel yapan detay burada işte sen o meleğin annesi, yol göstericisisin. Asla kendini eleştirme. Ben daha doğurmadım ama inan bana doğuranlar hep bunu söylüyor. Bebek belirli yaşa gelene kadar ev işi hak getire. O yüzden sende kendini eleştirmekten vazgeç. Anneler melektir Delirtiyor kendine kızma canım benim

Benim de en büyük dertlerimden biri o. Çok yalnız hissediyorum bazen. Bu durum insanı depresyona sokuyor ve eli kolu kalkmıyor cidden. Hani atla deve değil evi temizlemek toparlamak belki ama işte içim ölü gibi resmen hiçbir şey yapasım gelmiyor. İki insan yüzü görüp sosyalleşmek, bi kahve içip sohbet etmek lüks resmen. Allah size de kolaylık versin.

Deme işte Gana çöplüğü deme Ah hizucum, ikinciye cesaret edebildiğine göre geçiyor olmalı dimi? Yoksa madem delirdim kendime yakışanı yapayım mı dedin? Yani zaten saldım ben de ama içim sıkılıyor işte bazen, nefret ediyorum evin o halinden. Bugün biraz topladım yemin ederim terapi gibi geldi. Robot süpürge ben de düşündüm de, köprü trafiğinde kalmış araba gibi bir milim ilerleyemez bizim evde dedim, vazgeçtim.

Rica ederim canım ne demek.

Bakıcı için işe dönmem gerek, şu an zorlar bizi. Zaten bakıcı olayı da diğer dertlerimden biri. Güvenilir birini nerden nasıl bulacağım hiçbir fikrim yok. İş yerinde ufak çocuğu olanların ya annesi bakıyor ya da yatılı yabancı bakıcıları var ki ikisi de bir seçenek değil benim için.

Diş de zorladı bizi, 6 tane dişi var şimdiden 4. Aydan beri diş sıkıntısı çekiyoruz. Bitene kadar rahat yok sanırım. Senin işin de çok zormuş gerçekten. Biliyorum her annenin işi çok çok zor. Bazen insan kaldıramıyor işte, yetersizlik hissi çöküyor. Dün biraz toparladım evi, akşam da markete çıktık iyi geldi. Kuaföre gideceğim mutlaka bi manikür pedikür istiyorum artık. Delirtiyor Sen kalbime denk gelen küçücük şey👼🏻 Anneler

Özdeğer Özsevgi Özşefkat meditasyonlarıyla bu işi çözersiniz

Günaydınlar cağnım anne Benim konuları biliyorsun hani çok fazla verecek bir aklım yok maalesef. Ama tabi kendi hayatımı da kolaylaştıran bir kaç öneri sunacağım. Ben çalışmıyorum ve 2 yıldır bende evdeyim. Hamileliğim berbat zor geçti vs. Yani hemen hemen benzer şeyleri yaşamışız. Bizim evde de tek araç var ve ben ne zaman istersem o araç bende olur. Neden mi?çünkü bende insanım ve bunalıyorum. Sürekli Bim falan gezecek yapımda yok. Bundan mutlu da olmuyorum. Eşim bazen bozuluyor ama Banane yahu isterse işe koşarak gitsin. En azından haftada 1-2 gün belirle ve vereceksin de. Bebekli kadın her zaman önceliklidir. Diğer konum ise ev işleri. Kusura bakmasın ama eşin paşa paşa yardım edecek. Zaten çalışıyorsun da tutsana bir yardımcı haftada 2 gün gelsin. Ver bebeği de eline otur bir kahve iç, bir dizi izle. Neden bu kadar zorlaştırıyorsun hayatı.? Para ne için kazanıyorsun? Madem harcamayacaksın gönlünce hiç çalışma daha iyi. Bekarlığı hepimiz özlüyoruz, en çokta ben. Ama şöyle düşünüyorum bundan bi 3-4 yıl sonra bu çocuklar arkadaşımız olacak. Ve onları da dünyaya getirmeyi biz istedik. Sorumlulukları at omzundan. Bak bende yardımcı tuttum. Benim de bir gelirim var ve bundan sonra birikim yapayım falan diye düşünmeyeceğim. Kendime yatırım yapacağım. Bu arada annemdeyken eşimi özledim falan yazmışsın ben hiç özlemiyorum anneme evim 30 dk arabayla ve ben haftada 2 gün kalıyorum. Yapacak bir şey yok. Sen kendini düşünmezsen kimse düşünmez. Mesela eşin senin bu kapana kısılmış halini görmüyor mu? Neden demiyor birini bulalım sana yardım etsin diye? Ben söylim mi? Çünkü biz keriz gibiyiz her haltı ben yaparım kafasındayız. Ben artık o kafadan çıktım. Af edersin eşek gibi ödeyecek kadının parasını da. Erkeklere fuzuli geliyor bu durumlar.

2 yapmazsan rahat edersin şahsen ben yapmak istemiyorum hatta korkuyorum olur vs diye

Ben gece gece yanlış okumuş olabilir miyim konuyu? Gündüz uyumadığını düşünmüştüm. Aman hepsinin farklı huyları var. Hiçbiri kolay büyümüyor elbette ama bazıları gerçekten daha zor büyüyor. Annenin de bedenen ve zihnen direnci kalmamışsa, çöküyor işte.

2 yaşında rahat filan edilmiyor şuan 2 yaşında oğlum hala aynı hatta bazı şeyler daha kötü

e asıl mesele uyumaması değil demişin ama asıl mesela uyumaması be Delirtiyor zaten nickini değiştir bence hep evrene uyumuyor ve uyumayacak mesajı veriyorsun, bak gör nicki değiştirince bence bir şeyler değişmeye başlayacak "ne de güzel uyuyor" koy nickini hahaha

Bu evrenin bir sonraki aşaması her oturduğunuzda elinde çantası ve montuyla gelip sizi kapıya çekiştirecek bir velet. Biz şuan ikinci evredeyiz her akşam en kötü çıkarıp arabayla gezdiriyoruz yoksa tutmak ne mümkün. İşten geliyorum daha yemek bile yiyemeden kendimi az önce çıkardıklarımı giymiş arabada buluyorum. Ev işi hak getire yemek de Allah ne verdiyse. Çocuk zormuş vesselam.. ama geçiyor işte bir şekilde..

Al benden de o kadar... Hele yatak odasına girse atom bombasi düşmüş sanir yeminle

Teşekkür ederim. Haklısınız sanırım her şey üst üste geldi. Çalışırken sıkıntım yoktu ama eve kapanınca neye uğradığımı şaşırdım galiba.

Hemde nasıl... bide kanal tedavisi olabilir dedi 3.5 kere gidilir artık sosyalligin dibine vurdum

Benim de en büyük korkum bu ara I inekobasi

Uyumuyorcum bende iki tane var. Evim Gana çöplüğünden hallice. Gana çöplüğü iyi popüler oldu ben de kullanayım dedim kendim desen iyice saldım gidiyorum yanımda destekçi kimse yok, eşim 7/24 çalışıyor. Arada tavana bakıp yav bu nasıl iş böyle diye kızıyorum kendime. Sonra bebek agliyor kalkıyorum sağlıklı olsunlar da geçiyor bu günler biliyorum. İlki büyüdü toparladım mesela, bu da büyüyünce toparlarim ne yapayım. Ev işini de yaşamaya yetecek kadar yapıyorum fazlası zaten olmuyor. Mesela kurutma makinesi almıştık çamaşır yükünü çok azaltıyor en azından bu yoğunluğumda çamaşır derdim yok. Evi uzun süre süpüremeyince robot süpürge aldık o süpürecek diye dağınıklığı kaldırıyorum kendi kendine süpürüyor ben de çocuğu oynatiyorum. Yemek konusu en büyük sıkıntım olabildikce el oyalamayan şeyler yapmaya çalışıyorum. Bir de büyük okula gidiyor onu okula götür gel yemek yap ortalığı topla hop saati geldi geri git al gel. Hayatım eşofman içinde geçiyor. İyi hissedersem kot çekiyorum altıma kuaför hayal oldu zaten benim için. Ruhsal dinginliğimi korumaya çalışıyorum. İş yetiştirmeye çalışınca çok gergin oluyorum bu da çocuklara tavrımı etkiliyor. Bu yüzden kendime de mutlaka zaman ayırıyorum. Bebek uyurken genelde uyuyamıyorum ben gündüzleri. Ev işi peşinde koşmuyor bir çay kahve bir şey iciyorum. Bitince işe bakıyorum. Of bilmiyorum ya arada bir de koca var o da ayrı mesele de neyse şimdi ona girmek istemiyorum. O beni zorluyor bazen

Böyle doğaçlama yaşayanların hastasıyım Helal kız sana enerjin yeter Delirtiyor Sen kalbime denk gelen küçücük şey👼🏻 Anneler

Amin amin allah razi olsun. Bi oglum 6 yasinda valla krese basladigi zamani hatirliyorum, 30 aylikti, ona da bana da ne kadar iyi geldi anlatamam. Yeni bebeleri 18 ayda bile kısmi olarak yollarim ben gibi geliyor

Kışın gelmesiyle bunalımlar iyice başladı tabii. Bu bebeği olan her ailede var. Tek değilsiniz Senin yetersiz olduğunu düşünmüyorum, elinden gelenin en iyisini yapmaya çalıştığını her zaman görüyorum. Şuan bebeğin küçük tabiki evin alt üst olacak, yemek yapamayacaksin v. s.. 2 yaşına gelince her şeyi daha rahat yapacaksın. Korkutmak istemem ama bu seferde 2 yaş sendromu başlıyacak tabii Tatil gibi 1 haftalığına falan ailenin yanına gitme imkanın varsa sana değişiklik olur.

Çift koruma mı gitsek diyorum

Size ilginç bir şey söyleyim hanımlar bebiş büyüğünce misal benimki gibi 8 yaşına gelince 2. yi siz istiyorsunuz böyle omzunuzda kusmuk kafanızda lohusa topuzu pek bir cazip geliyor ya da yaş geçiyor diyorsunuz köprüden önce son çıkış kafasıyla 2. Yi yapıyorsunuz yani ben o kafayla yaptım bile bile lades oldu resmen.. ilkini hiç hatırlamıyorum meğer ne kolay çocukmuş

Ucuz mu senin yanında bizler kraliçe gbi yasiyoruzdur eminim.. önünde saygıyla egilirim Delirtiyor Sen kalbime denk gelen küçücük şey👼🏻 Anneler

Uyumayan bebeği başına gelmeyen anlamıyor ne yazık ki. Kızım 7-8 aylık, bir işim için şehir dışına çıktık. Ben işimi halledene kadar kuzenim ilgilenecekti. Kendisine dedim uyumuyor falan, bana dedi ki "hepimiz böyle büyüttük". Sabahtan öğleye kadar hiç uyumadı ki 6-6.30da kalkardı. Evden öğlen 1 civarı karnını doyurup uyuttum ve çıktım. Ben çıktım 15 dk sonra uyanmış. Ve ben 4te gelene kadar kuzenim uyutamamış. Eve geldim "bu kız gerçekten uyumuyormuş" dedi. Ana kucağında gezdirmiş evde, kucağında pışpışlamış, yanına yatmış ama nafile. Bazı çocuklara düzen sağlanamıyor malesef. Anlattığımızda beceriksiz ya da abartılı olduğumuz düşünülüyor ama öyle değil. Kızım 2 yaşında zorla uyduğu kısacık gündüz uykusunu da bıraktı. Oğlum 18 aya kadar kök söktürdü ama sonraki 7-8 ay, 2-3 saatlik gündüz uykularına yattı. İşte o zaman düzen, yemek, temizlik bunlar konuşulabilecek şeyler. Sonra o da bıraktı :) Siz de akışına bırakın lütfen. Uyumayan çocuğa ne yapsanız çözüm olmuyor. Sorun sizde değil. Şehir, iş değişikliği, evlilik ve çocuk derken pek çok yeni durumla birden karşı karşıya gelmişsiniz. Her şey zamanla düzene girecek merak etmeyin. Bir gün hepsi bitecek.

Yani çocuk gündüz uyuduğu zaman sende işlerini yoluna koyacaksın bende plan yapmasam saçım da matlaşır evimi pislikte götürür ne yapalım ki hepimiz böyle yapıyoruz başka çare yok. gece uykularına bilemem ben sadece tavsiye yazdım ne yapıp yapmadığını da bilemem netice de tavsiye veriyoruz

Yarım gün bakıcıyla mı anlaşsan imkanınız varsa. En azından kendine biraz vakit ayırırsın. Senin yerine kendimi koyduğumda az çok tahmin edebiliyorum nasıl bir durumda olduğunu

Geçen sene aynı durumdaydım. 2 çocuk. Biri 3 yaşında biri 8 aylık. Küçük kızım kolik aşırı gazlı ve problemli bi bebekti. uykusu hiç ama hiç yoktu. Ne yemek yemeye ne tuvalate gitmeye 5 dk cık zaman bulamıyordum. Temizlik yapmak yemek yapmak şurda kalsın. Günde sadece 1 saat en fazla 3 saat uykuyla çok dolandım. Burdaki çoğu arkadaş da şahit destek oldular bana. Küçük sakinler susar uyur büyük hırçınlaşır onu sakinleştirmeye çabakarken küçük geri uyanır. Böyle bi döngüye girmiştim. Eşim sabah gidip akşam gelir bişeyle ilgilenmez. Duşa girmem gerek bak 5 dk yeter derim beceremez. Tuvalete girerim. Duuuut çabuk çık kız ağlıyo kıza bak ne var emziğini ağzına ver 5 dk nefes alayım. Annemle kv lerle aynı şehirdeyiz. kız kardeşim görümcem bana yakın otururlar. Hiç kimseden bi fayda görmedim. Kız kardeşimin de bebeği var. Görümcem kendi evinde. Annem demans hastası. Kv de kafam götürmüyo diye gelmez. İlgilenme şöyle dursun. Eşim bile yardımcı olmadı. Cinnet geçirdim bildiğin. Herşeyi bırak yardımcı olmayan kv daha bi de gelip" bu çocujkar zayıflamış ilgilenmiyosun. Evin hali ne midem bulandı. Falanın evi mis. gibi gidince içim açılıyo.. sana geliyorum eve gider gitmez duşa giriyorum köhne evler gibi her taraf pis" demez mi? her anne en iyi annedir. Sadece şunu düşün geçici bir dönemdesin. Bazen kimsenin yanında olmaması veli nimet diyebilirim. Benimde kimsem yok arkadaş komşu vs. Zaten vakit de olmuyo. Ama en büyük desteği burdaki arkadaşlarım verdi. Çok ağladım sinir krizi geçirdim. Şu an kızım 1,5 yaşında herşey 4 4lük diyemem ama eskisi gibi de değil. kendini suçlama lütfen. Senden 1 tane var. Bebeğinle geçirdiğin her an çok kıymetli. Bir daha geri gelmicek. Ne kadar zor olsa da iyi vakit geçirmeyr çalış onunla. Herşey düzelecek.

Tahmini 4 5 yaş bence rahat edicem dersen. Yanı ben oyke düşünüyorum.

Haftada bir temizlik için yardımcı alın. Gerisi zamanla düzelecek şeyler. Büyüdükçe rahatlayacaksınız. Ancak hava soğuk da olsa bir yarım saat çıkıp yürümek iyi gelir. Bebekle çıkmam derseniz eşiniz gelince verin ona yarım saat yürüyün tek başına. Çok farkedecek sizin için.

Canım seninki uyuyormuş işte, benimki UYUMUYOR bak az önce uyutmaya gittim, 15 dk uyudu uyandı oturuyor şu an bizimle ben akşamları hiçbir şey yapamıyorum ki.

Benim ki 20 den beri uyumaya çalışıyor en son kocama duygu sömürüsü yaptım. Kahve içmeye götürdü bizi orada uyudu, eve geldik kalktı

Bizim son 4 diş allahım kurtulmak istiyorum cidden diş olayından bak sana diyorum ya günlük yüzüne birşey sürsen bi kalem rimel İnan ki havan değişiyor ben hep öyle yapıyorum. Öğlene kadar evdeki tüm işlerim bitirip bebek uyurken 5 dk kendime zaman ayırıyorum bi kahve o ara hemen makyaj saç misss oluyor insan bir oje

Teşekkür ederim sağolun Z zeraseba MELEĞİMİ

Ben en cok seye takiliyorum bu konularda... Evi pırıl pırıl kendisi şıkır şıkır annelerle kendini kiyaslama durumuna... Kaç anne destekcisi olmadan böyle olabilir ki? Bu cok imkansiz bir sey. Destekci gerekirse annesidir ablasidir komsusudur, gerekirse bakici, temizlikcidir. Esinin isi rahatsa esidir tabii her seyden önce. Bebekli bir kadın birinden yardim almiyorken nasil kuaföre gidicek en basitinden? Hadi ev isini yapti diyelim... Farkli imkanlari olan kisilerle kendinizi kiyaslayip caninizi sikmayin

İstanbulda olsak buluşurduqqq

Kızım 8 yaşına gelince ben 40ıma merdiven dayamış olucam. İnşallah böyle bir çılgınlık yapmam A Ankee Nirvana Anneler

Teşekkür ederim

Yalnız değilsin çoğu şeyimiz benzer. Benim avantajım oturduğum yerin site olması dolayısıyla komşularımla diyaloğumuz var. Ben bebeği gezdiriken kahve içelim mi diye seslenirler. O sırada çocuklar benim bebekle oynarlar filan veya evime gelirler evlerine giderim. İş arkadaşlarım gelir giderler. Gerçekten bir soluk aldırıyor insana o anlar. Uyumadığı geceler babası oyalıyor çünkü bazen benim sabrım kalmıyor. Bu sıra bana yapışık yanından ayrıldığım an ağlamaya başlıyor.

Sabır zaman geçiyor merak etme Yuvan eşin bebeğin var bu günler çabuk geçiyor Kendine acımayı bırak anın zevkini çıkarmaya bak Demesi pek güzel oluyormuş :)

Bunu deneyeceğim teşekkür ederim.

Ben saçımı bebek kucağımda kestirmiştim. Bebek uyudu diye girdim kuaföre market dönüşü. Evet market dönüşü ani bir kararla. Sonra uyandı

Bakacağım, teşekkür ederim.

Hahah doğru valla

Herkes söylüyor bunu haha ne bileyim belki de haklısınız. Süresi dolsun değiştireyim