Esin senin ustune dusen bi tip mi peki? Sen calisiyor musun? Konumuz cok benziyor bizde de cinsellik cok olmuyor, cunku ben istekli davranmiyorum o da gururdan yaklasmiyor T

Sürekli aynı şeyleri dönüp dolaşıp konuşuyoruz. Eşimde olabildiğince yardımcı olmaya çalışıyor. Bu yüzden sanırım artık o da yoruldu. İki arada bir derede kalmaktan. Onu da anlamaya çalışıyorum. Kız kardeşi var hemen herşeyde eşime bağırıp ters ters konuşabiliyor. Bende diyorum ki sana nasıl bu şekilde davranabilir. Bir tavrını belli et ki sana saygı duysun düzgün davransın. O da ben onu değiştiremem o öyle nabıyım diyor. Böyle durumlarda tavır almayınca ben bu sefer kızıyorum sürekli seni eziyorlar parmaklarında oynatmaya çalışıyorlar diye sonrada kavga çıkıyor zaten. Onlar ne yaparlarsa yapsınlar bizimki affediyor, unutuyor olmamış gibi davranıyor. o da böyle yaptıkça onlarda aynı şekilde davranmaya devam ediyorlar. offf offfffffffff nasıl böyle bir aileye düştüm aklım almıyor =( Chess

Cinsellikten kaçmak değil de içimden gelmiyor, yapamıyorum. Hani soğudum diyebilirim =( bunu da nasıl aşacağım bilmiyorum. T

canım sağlıklı insanlarsınız cinsellik güzel bir şey neden kendini bundan mahrum bırakasın ki, yapacağın şey eşin sana yaklaştığında gündelik sorunları boş verip istekli duruma geçmek, bi kere sorunları arkanda bırakabildin mi gerisi çorap söküğü gibi gelir zaten cinsellikte aranıza bir de cinsel soğukluk girdimi karşılıklı gündelik sorunları çözmekde daha zor olcak, iyi ki eşinde yok soğukluk, bence sende kendi kendini telkin ederek, istekli konuma geçebilirsin şu da bir gerçekki cinsel olarak aktif olamayan erkek agresif ve tahammülsüz oluyor yanlış anlama bu konuda ben işte kocanın istediğini ver memnun et manasında konuşmuyorum, bir memuniyet olacaksa karşılıklı olmalı, kendini bundan mahrum etme, bunun içinde istekli olmalısın

Eş seçerken ailesini de seçemiyorsunuz malesef. Ama sırf ailesi böyle diye de ayrılınmaz ki. Yani eşinize haksızlık olur bu durumda. Ailesinin suçunun acısını ondan çıkarmak ne kadar doğru olur bilemiyorum. T

Merhaba canım, kendinle ilgili çizdiğin tablo bende senin klinik denebilecek seviyede depresyonda olduğun kanaatini uyandırdı. Eşine kendini sürekli kötü hissettiğini, problemlere çözüm üretemez duruma geldiğinizi ve bir psikologa gitmek istediğini söyle. İyi psikologların hepsi zaten aile terapiside yapıyor. Seninle bir seans yaptıktan sonra, mutlaka eşinlede görüşmek isteyecektir. Bunu başka türlü aşamazsınız maalesef. Eğer yapabilseydiniz şimdiye kadar çözerdiniz zaten. Maddi olarakda çok dert etme, sigorta karşılıyor bildiğim kadarı ile. Eğer Istanbuldaysan ve istersen iyi bir terapist önerebilirim Huzur ve mutlulukla kal F

Bir nevi bunalıma girmişsin. Üst üste gelmiş sanırım her şey bünyen artık sinyal veriyor. Şuan çok kırgınsın böyle bir durumda vereceğin karar seni fazlasıyla üzebilir. Eşinle doğru düzgün konuşmayı denedin mi? Yani sıkıntılarını içinde bulunduğun durumu tüm samimiyetinle ona anlatsan belki bazı şeyler düzebilir.

Seninle aynı durumu tek fark nişanlıyken yaşadım ben. Hala nişanlıyız. 2 kere ailesi yüzünden yüzükleri atma durumuna geldik. Nişanlım anlam veremediğim şekilde ailesini birden herşeyden üstün tutmaya başladı yaptıklarına rağmen. Sana tavsiyem otur konuş eşinle. Ama bağırmadan sıkıntılarını dile getirerek. Üzüldüğünü ona hissettirerek. Çok sevdiğini de unutmamasını sağlayarak. Cinsellikten de sakın kaçma. Her istediğinde yapın mutlaka. Çünkü dışarıya giderse iş önüne geçemeyeceğin boyutlar alır. Ayrılmayı aklından geçirme çnkü böyle dönemler yaşıyor insan. Geçer ama birbirinizden uzaklaşmak yerine birbirinize tutunmanız lazım. T

Aynen oyle ne yapsam yaranamiyorum ama artik hic bisey yapmicam kendisi bilir isterse gitsin annesiyle yasasin

şöyle bir prensibiniz olsun ailesinden hiç bahsetmeyin. ben de yanı şeyleri yaşadım. ayrılsanız başka biri ile deneseniz de onun da ailesi olacak. hiç yoklarmış gibi umursamaz olun. bunu başarmaya çalışın, sevmek ve evlenmek kolay şeyler değil. aslında hiç değmeyecek insanlar için harcamayın

Mutlu olduğu zamanlarda evet istediklerimi hayallerimi gerçekleştirmeye ve beni mutlu etmeye çalışır. Ama keyfi yoksa hiç dokunma daha iyi. Ben çalışıyorum. Cinsellikte dediğim gibi benim içimden gelmiyor. Sürekli aynı şeyleri yaşıyoruz ve kafamda bir tilki misali bunlar dönüp durduğu için cinsellik aklıma bile gelmiyor. Eşim ise istiyor, ama bazen de beni itmenden sıkıldım artık diye söyleniyor da haklı olarak. Herkesin haklı olması kadar kötü bir durum olmasa gerek. Siz inş. bizden daha iyi durumdasınızdır, sizin de mi ailelerden yana sıkıntılarınız tartışmalarınız oluyor? Queen_of_the_

Selam arkadaşlar. Daha öncede bir kaç kez yazmış ve yorumlarınız bana iyi gelmişti. Şimdi ise psikolojik olarak daha öncelerinden daha kötü olduğumu hissediyorum. Nedeni eşimin ailesi gibi görünsede aslında eşime ve bana yaptıkları, şu an sergiledikleri tavırlar ve eşime karşı olan tüm kötü tutumlara karşı eşimin onlara karşı benim anlam veremediğim bir anlayış ile yaklaşması. Onların dırdırlarından sıkıldım o yüzden birşey demiyorum desede ailesine karşı bu çok çok iyi tutumu nedeni ile onları adeta şımartması. Sanırım bunu bir türlü kabul edemiyor ve hazmedemiyorum. Tamam ailesi olabilir lakin her ne kadar ailesi de olsa kötü bir durumda az da olsa bir tavır koyarak onların aynı şekilde bizlere davranmasının önüne geçebileceğini düşünüyorum. Bu durumlarla sürekli karşılaştığımızda ise evde çok şiddetle kavgalar ediyoruz. Her ikimizde sanırım bu konuda fazlası ile hassaslaştık ve en küçük bir tepki bile atom etkisi yaratıyor aramızda. Her kavgadan sonra sanki içimden bir parça eksiliyormuş gibi geliyor. Her defasında daha çok soğuyorum ve bu içimi toparlamak zaman alıyor. Bu zaman içerisinde eşimle cinsellik anlamında da bir birlikteliğimiz olmuyor. Ki son zamanlarda hiç olmuyor denecek kadar az oluyor. Eşim istiyor ancak ben kaçacak sürekli bir bahane arıyorum istemiyorum çünkü içimden gelmiyor. Ancak Eşimi de çok seviyorum bunda bir sıkıntı yok. lakin aklımda sürekli boşansak daha mı mutlu oluruz. boşanmalı mıyız? böyle bir aile ile bir ömür geçer mi ya çocuk sahibi olduğumuz zaman çocuğum onlara mı benzeyecek ya da onlarla daha çok mu görüşmek durumda kalacağız? Sanki araftayım ve bir yöne doğru gitmem gerekli. Tamam mı devam mı bilmiyorum. Böyle düşününce içimde acıyor. Onsuz yapamam gibi geliyor, onunla da olmuyor. Bazen hergün üzülmektense bir gün üzüleyim de bu iş bitsin diyorum sonra kıyamıyorum yapamıyorum. Ne hayattan zevk alıyorum ne de yaptığım işten ne de insanlarla konuşmaktan. Hiç birşeyden zevk alamıyorum. İçimden ne konuşmak ne de insanlarla bir araya gelip bir etkinlik yapmak geliyor. Hamile olan arkadaşlarımı, mutlu olan çiftleri gördükçe imreniyorum, kıskanıyorum. Ne hata yaptım da bunlar benim başıma geldi diye düşünmekten bıktım artık. Sadece mutlu ve huzurlu bir yuvam olsun, çocuk sahibi olalım. Mutlu mesut yaşayalım istiyorum. Çok şey değil belki istediklerim ama dünyanın en zor istekleri. Biraz karışık yazdım, aklıma ne geldiyse düşünmeden. Ne işe gelmek, ne eve gitmek ne de başka bir şey yapmak istiyorum. Sanırım sıkıldım artık mutsuzluktan=( Chess

canım bu kadar seviyorken neden ayrılcaksın ki, bence eşinin bu tutumunu olduğu gibi kabul etmeye çalış bu ara ben sana hak verdim haksızsın manasında değil ama bu adam değişmeyecek bunu kabul et. ve ailesiyle olabildiğince resmiyeti koru cinsellikten kaçmanı çok yanlış buldum, bence hemen bu akşam bu yanlıştan dön derim biraz duygulardan düşünecelerden bağımsız güdüsel hareket et yani