Lisedeyken bende arkadas bulmakta zorlaniyordum. Etrafimda bana uygun insanlar yoktu, cogu cocuk gibiydi ne konustugunu bilmez, karsisindakine saygisiz, bende senin gibi cok kirilmistim ama Universitede farkli oluyor. Daha olgun akli basinda olunuyor. Sen takma kafana bunlari. Kendin olmaya devam et, bu dunyada iyi insanlarda var kotu insanlarda var. Karsimiza iki kotu insan cikti bizi kirdi diye intihar mi edicaz. Iyi insanlarin sayisi azalsin mi!! Boyle dusunme, bu yaslarin tadini cikarmaya bak, gez eglen dolas, kendini gelistir, kitap oku, yabanci dil ogren. Insanlara takilmamaya calis. Bende uzulurdum, o yuzden diyorum bunlari, hata yapmisim. Bendede tik vardi psikolojik birsey, acayip gergindim, hassas oldugum icin. Universiteye adim attim hersey degisti, cok guzel arkadasliklarim oldu, eminim seninde oyle olacak. Dedigim gibi simdi bunlari dusunmek yerine, bununla zaman kaybetmek yerine. kendini gelistirecek birseyler yap, film izle, kitap oku, yabanci dil ogren... Ileriye donuk bukadar olumsuz bakma hayata. Hangi bolum okuyacaksin? B

Benim bir tanıdığımın hiç arkadaşı yoktu. Hatta annesi kızımla arkadaş olsanıza diye iş arkadaşlarından yakaladıklarına söylüyormuş. Hal böyle olunca kimse de böyle bir baskıya gelemiyordu. Kız ne zaman bu kadar kasmayı bıraktı o zaman yeni girdiği bir ortamdan bir sürü arkadaşı oldu. Siz bu olayı gözünüzde büyütürseniz, bu kadar stres yaparsanız arkadaş gibi olacağınız insanları da boğup uzaklaştırabilirsiniz. Ama "cool" olur, ortamdaki insanlara sakin ve seviyeli yaklaşabilirseniz bir çok arkadaşınız olur. Doktora gitmeye devam edemez misiniz? Çok faydasını görürsünüz bence. B

aynen öyle var bu tip insanlar. karşılarında güçlü durmak gerekiyor onların.

doktor önerilerde de bulundu. B

genellemen bana çok uyuyor biliyor musun?gerçekten bazı kişiler üste çıktılar. bu da benim değerim yüzünden. B

keşke herkes iyi olsa, saygılı davransa.. ama öyle değil maalesef. bazı insanların anlamsız davranışları oluyor. mesela o bağıran kız. B

Canım benim sanırım naif bir karaktere sahipsin. Gösterdiğin güzel davranışlara karşı görmüş olduğun nahoş tepkilerde seni bir hayli incitmiş. Ancak senin davranışların senin sağlam karakterinin göstergesi, onlarınki ise onların karaktersizliğinin. Yok yere canını sıkma, kendini sev ve değer ver. Senin için bu dünyada ki en önemli insan sensin ve unutma ki sen olmadığında diğerlerinin hiçbir anlamı kalmıyor. O yüzden hiç takma kafana. Kendinin, Rabbinin sana bahşettiği şu güzel dünyanın, şu sınırlı ömrünün kıymetini bil. Hani güzel bir söz vardır ya onu zihninden geçir bol bol: ''Sana değer vermeyen insan için üzülme, sana değer veren insan zaten üzmez, seni üzen insan için ise senin üzülmene değmez'' Mikropik

Alinma da ben oyle "ben soyle iyiyim, boyle iyiyim, ama herkes kotu" gibi konulari samimi bulmuyorum. Oncelikle soyleyeyim. Bir insanin herkesle iliskisi zayifsa, o kisinin kusursuz, ya da sandigi kadar iyi olduguna inanmam. Guvendigin bir buyugune ya da yakinina soyle, seni sana elestirsin. Insan iliskileri konusunda kitaplar, videolar var, onlara da bakabilirsin. Belki de fazla alingansin. Benim ilk izlenimim o oldu. "Ben cok iyiyim, ama beni hep kirdilar, incittiler" arabesk modundan cik. Boyle boyle kendini insanlardan da sogutursun. B

Bu aralar böyle konular oldukça fazla. Bence karşındaki sana değersiz davranmıyor, sen kendine değer vermediğini hissettiriyorsun. Duygusal birisin belli ki, bu çok güzel bir şey çünkü ömür boyu kendi kendine yetebilecek kadar bile sevgi taşıyorsun. O kadar büyük ki paylaşmak istiyorsun. Emin ol içinde sevgi taşımayan insanlar sevgiye ihtiyaç duyarlar, sen sadece taşan sevgini paylaşmak isteyen birisin. Sen gerçekten şanslısın ve bu seni dayanıklı yapıyor. Üniversiteye başladığında, uzağa da gittiysen eğer, aklında başka sıkıntılar olacaktır. Mesela ben hep para hesabı içerisindeydim. Arkadaşlık ilişkilerine kafamı yorduğum pek söylenemez. Çünkü ben temeli olan arkadaşlıklara inanmışımdır hep. 15, 13, 7 senelik dostluklarım bitti, hem de çok vefasızca. Bu kadar seneyi paylaştığımız halde, nasıl böyle saçma bitti diye çok şaşırdım, çok üzüldüm. Artık çok şey değişti, biz bile fark etmeden değişiyoruz. Belki de böyle olması gerekiyordur. Sana tek önerim, düşünme sadece yaşa.

4 yıllık çocuk gelişimi Salvia

bence sen önce kendi kendine yetmeyi öğrenmelisin insanın en iyi arkadaşı kendisi olmalıdır mesela çok yalnız kalıyorum demişsin benimde sık yalnız kaldığım zamanlar oluyo ama kimseyi aramam ha arkadaşım yok mu var seninde olucak muhakkak ama şunu kendine sor sen kendinle arkadaş olmak istemezken başkaları niye senle arkadaş olmak istesin B

inşallah.

kendi mutluluğum için ne yapabilrim? beni mutlu edecek tek şey sevgi saygı. artık ders başarısı olduğuna inanmıyorum. üniversite kazandım sevinemedim. lunatic inanç başladığında endişe biter... tek ayak

olumsuz düşünürsen hayatında olumsuz şeyleri çekersin hep tatlım. hayal kur kurduğun hayalleri hisset ve olumlu düşün. üniyi hayal et orda kuracağın güzel dostlukları, başarını ve bunlar için sevgi hisset bak hayatın nasıl değişiyor. bide şöyle düşün bu hayata sadece bir kere geliyorsun başka bir şansın var mı hayır. neden hayatının tadına bakmıyorsun. neden başkaları üzülmesin diye bişeyleri hep içinde tutuyorsun? seninle arkadaslığı becerememiş insanları bu kadar takma. yaşın daha küçük ne güzel şeyler yaşayacaksın bunları düşün. ve şunu unutma her insan değerlidir... B

Arkadaşların ne yaptılar ki sana? Veya senin hakkında ne diyorlar? Sence neden seninle arkadaşlık etmiyorlar? Aslında üniversiteye başlayacak olman çok güzel bir geçiş olacak. Çevren tamamen değişecek ve seni yeni tanıyacak insanlarla birarada olma şansına kavuşuyorsun. Aksi durumda okul değiştirmek isteyenler olabiliyor. Bence biraz kendini sorgulayıp nerde hata yaptığını bulmaya çalış. Yeni okulda yeni bir sayfa açma şansını kaçırma derim.

Boyle insanlarla tek karsi karsiya kalan sen degilsin cnm o yuzden hayatindan cikarabilecegin kisilerse cikar ama hayatindan cikaramayacagin kisilerse Mesafe koy cok ovme sebepsiz yere gerek olmadogi muddetce ozur dileme kusura bakmayin deme haklisin deme Evet bunlari soylemek erdemlik ama bai bu tip insanlar boyle guzel sozler karsisinda simarir uste cikar sucluyu sen yapar neye ugradigimi sasirirsin Boyle insanlarla bas edilmez ve gerekli gereksiz arayip sorma da oyle ibsanlari B

ben bir derdimi anlatmak istiyorum. ben hep insanlarla güzel ilişkilerim olsun istedim. ama olmadı. bunun aksine hep incittiler beni, kalbimi kırdılar, dışladılar. problemi kendimde aradım, bu benim özgüvenimi sarstı. çok istiyorum sevmeyi sevilmeyi. ama kasıtlı ve kasıtsız çok incitildim. ve bunu çoğu defa söyleyemedim. çünkü söylemem onları ilgilendirmeyecekti. çünkü onlara göre ben değersizim. ama ben bir insanım. hem de iyi yürekli. bunların sonucunda psikolojim de bozuldu. ilaç kullanıyorum ama iyileşemiyorum. çünkü her iletişim girişimimde inciniyorum. bu benim iyileşmemi engelliyor. insanlar bana "çok endişelisin insanları korkutuyosun"diyolar. ama ben durduk yere endişeli biri olmadım. yalnızlığın getirdiği bişey bu zaten. yalnız olduğum için endişeliyim, endişeli olduğum için yalnızım. şimdi ünv e başlayacağım. zerre hevesim, sevincim yok. orda da aynı şeyler yaşanacak bu yaşıma gelene kadar olduğu gibi. ama inanın hak eden biri değilim. sahip olduğum bir ailem var. bu iyi evet ama arkadaşın yeri ayrı, sevgilinin yeri ayrı, ailenin yeri ayrı. ben böyle düşünüyorum. mesela üniversiteye başladığımda günde sekiz saat haftada dört gün onlarla aynı sınıfta duracağım. o vakitlerde kimseyle konuşamayınca"ailem var"gibi bir teselli çok saçma bence. zaten onlar olmasa intihar ederdim.

kuzum benim bende onu diyorum kötü şeyler yaşarsın elbet kim yaşamadıki. geçenlerde bi yazıda okudum insanın iyi kötü başına ne geliyorsa bunların sebebi kişinin kendisidir. o yüzden olumlu düşünmekten vazgeçme insanlar mıknatıs gibidir ne düşünürse onu kendine çeker bunu da unutma. B

işaretlediğim yerin önemli olduğunu düşünüyorum. bende buna benzer sorunlar yaşıyorum hayatta.. Öncelikle herkese çok çok değer veriyorum yakınlık kuruyorum gereksiz yere.. sonrada karşımdaki insan benim zayıf yönlerimi kendince seçip, değer vermemeye başlıyor.. zayıf yön dediğimse mesela konuşurken bazen dil sürçmelerindeki ifadeler,, yada mesela bugün bişey yapmadım sınavlar bitti bi kaç tembellik yapıyorum deyince bana herzaman tembel ve işe yaramaz gözüyle bakan, başarılarımıda kendi içinde küçümseyen arkadaşlarım var.. böyle sorunları içine atmak hiç iyi bişey değil... mesela geçen bi arkadaşım çok sıradan bi konuda bağırarak konuşuyor üstelemeye çalışıyor dediğini. ben gayet sakinim.. güya kendi içimde sabır gösteriyorum onun bu saygısız hallerine.. durdum bi an... dedim bu kızın bana böyle davranmasına sebep olan benim! -neden bağırıyosun diye sordum o anda... sesini kısıp kendini gülmeye verdi.. işte böyle durumlarda o kişiyi kaybetmek uğruna tavrını koymalısın. seni gerçekten sevebilecek insanları gözlemle uzaktan tanı biraz başkaları hakkında nasıl konuştuklarına dikkat et.. sonra zamanlayeni ve güzel arkadaşlıklar edinirsin.. edinmesen bile tek başına güçlü durmak zorundasın. zaen öyle olunca insanlar sana yaklaşacaktır.

Belki de sen sevilmedigini zannediyosun cnm.. Insanlara hak ettiklerinden fazla deger veriyosun ondan boyle hissediyosun hak ettikleri degeri versen onlar da haddini bilirdi uste cikmazlardi Olaylarini bilmedigim. icin genelleme yapiuorum . push ; B

Kaç yasındasın? Üniversiteye basladıgın zaman cevren daha farklı olucak. Üniversitelerde bir sürü etkınlıkler oluyor onlara katılırsın. Ayrıca doktor senın bu sorununa çare bulup, senı ferahlatmak yerıne ılacı dayayıp gonderdı mı hemen B

19 yaşındayım. insanlarla iletişim kuramıyorum onlardan ve ya benden kaynaklı. ortam değişse ne farkedecek ki.

ben olumsuz düşüncelerle doğmadım ki! kötü şeyler yaşadıkça olumsuzlaştım.

Önce kendini sev kendine güven. Cevrendeki insanlarin bakisi bile değişecek emin ol benzer yollardan geçtim biliyorum. Üniversite yillarimi zehir ettim asosyalligin dibine vurdum hatta bi ara özellikle kactim insanlardan. Çok zor bi dönemden geciodum ben öyle yaptikca her şey daha da zorlasti... Hatta o donem isler o kadar karisti ki Henuz okul bitmemisken evlendim, yakin bi zamanda da bosandim... Hayatimda en iiyi olduğum dönemler calisip kendi parami kazandgm dönemler oldu hep 3 yildir calisiyorum ki iki kişi karsisinda ne konusacagini bilemeyen ben 50 lise öğrencisini idare etmeyi öğrendim. Once cok korkuyordum sosyal fobi olusmustu uni boyunca insanlardan uzak durdugum icin, korkularimi kuculterek ustesinden gelmeyi ogrendim. tonlarca arkadasim oldu, dostlarim var suan, hep yanimda olan.. Uzun uzun yazabilirim daha ama kisacasi ; Korksaniz da kirilsaniz da incnseniz de kendinize güvenin ve adim atmaktan çekinmeyin sorunlarinizin üstüne gidin bikmadan usanmadan. yolun basindasiniz su an. Zamanla her şey rayina oturacaktir lunatic inanç başladığında endişe biter... tek ayak

İntihar mı? Sakın sakın... ALLAH korusun. Üniversiteye başlayınca çevren olacak canım, negatif düşünme ve girişimci ol hemen pes etme ALLAH yar ve yardımcın olsun inşaALLAH B

hiç öyle travma gibi bir durumum olmadı. ama çok doldum ben insanlarla ilgili.

Kardeşim son noktayı koymuş ya. Diyecek laf kalmamış.

ben de ters teptiğini düşünüyorum. Allah razı olsun.

ben kusursuzum demedim. zaten sadece kusursuzların iletişimi mi oluyor ki! herkesin bir eksi yönü de var artı yönü de. ama bir şekilde kabulleniliyorlar, seviliyorlar. iyi yürekliyim çünkü insanların kötülüğü için uğraşacak biri değilim. alıngan davranıyorum ama bu son yıllarda çıkardığım bir şey. yani psikolojik bunalımımın getirdiği bir şey. ben hep arkadaşsızım. yalnız annem şunu söyledi"çocukken her istediğin olsun isterdin" bir de "bilmişlik"de biraz vardı. o zaman bu şekilde sevilmedim belki de. daha sonra psikolojik problemlerim gelişti alınganlık gibi. lunatic inanç başladığında endişe biter... tek ayak

tabii ki kendine yetmek güzel bişey. kendimle arkadaş neden olmak istemeyeyim? ama insanlarla iletişimimin olması çok farklı kendine yetmek farklı. sürekli bir arada olduğum kişilerle sohbet etmeyi isterim ben. ama bunun yetersizlik olduğunu düşünmüyorum. bir de yalnız kalmak zaman zaman olur, her zaman olursa sıkıntı duyarım. . push ; A

Açıkçası bir çok ergenden oluşan bir sınıfa böyle bir konuşma ne kadar etkili olmuştur tartışılır. Ben gençleri biraz tanıyorsam ters tepmiştir gibi geliyor. Başkaları ile konuşmak yerine sizinle konuşulup sizin sorunlarınızın üzerine gidilmeli. Allah yardımcınız olsun. Umarım çok güzel arkadaşlıklarınız olur. B

Laf olsun diye soylemiyorum herkesin kendine has guzellikleri vardir. Allah herkesi cok guzel yaratmis cnm boyle dusunup isyan etme lutfen. Cikma teklif etmiyolar diyr cirkinsin demek degildir bu. hic bi kul cirkin de degildir zaten. Kendinde eksiklik goruyosan bu konuda cirkin oldugundan degil kendine yeterince bakmadigin icindir belki de Ayrica herkes 4 4 luk degil kendini suclamaktan vazgec hatasiz hic bi insan yok Ayrica kimseyi kiramiyorum diye bisey de yok ortasa sana yapilan bi yanlis varsa hakkini savunmak zorundasin. Bagir cagir demiyorim seviyeli bi sekilde zoruna goden yanlari sana yapilan haksizliklari soylemelisin Senin guzelce bi silkelenip basini dik tutmaya ve sahip oldugun guzelliller icin sukretmeye ihtiyacin var B

bence üniversitede sınıf arkadaşlarınla ve yurtta kalıyossan oda arkadaşlarınla aram hep iyi olacak, iyi geçineceğim diye düşünme. 30-40 kişilik sınıfta belki arkadaşlık kurabileceğin birkaç kişi olacak. benim üniversitedeki sınıfımda 4 yıl boyunca hiç konuşmadığım kişiler oldu. ama hala görüştüğüm çok değerli arkadaşlarım da. birisi bahsetmiş forumda üniversitedeki sosyal kulüpler çok işine yarar bence. kendi ilgi alanından arkadaşların olur birbirinizi daha iyi anlarsınız. bi de en önemlisi hrkese kendini beğendirmek zorunda değilsin. sana gerçekten değer verenler senin etrafında olsun.

senı boyle ıcıne kapanmaya ıten bısey oldu mu gecmısınde yada cocuklugunda falan. Kötü bişey yasadın mı hiç B

Ben yazdığınızı sondan başa doğru okudum.. Ne fark etti diyeceksiniz.. O kadar çok şey fark ediyor ki, baştan sona okuyunca sonunda ümitsiz, hayata küsmüş, kendiyle barışık olmayan bir kızla tanışıyorum.. Ama sondan, başa doğru gittikçe, vay be diyorum en azından kendini sorgulayan, kendini bilen, biraz olsun çaba sarfetmiş, neyin ne olduğunu bilen, yaptıklarının ne anlama geldiğini, ve yapacaklarının nelere mal olacağını fark eden biriyle tanışıyorum.. Umursamazlığı tavsiye edebilirim size. Fazla takıntılı olmak, insanı çok yıpratır.. Şahit olduğum bir sürü insan var.. Ama bir gün geliyor hepsi ''ben neler yapmışım nelere üzülmüşüm hayatımı mahvetmişim kahretsin '' diye isyanlarda bulunuyor.. Hiç bir şey için geç kalınmış değil.. Hayat güzel =) Bencilce davranıp biraz kendi mutluluğunuz için bir şeyler yapın.. =) Bir anda olmaz bu, zaman geçtikçe daha da açılacaksınız içiniz ferahlayacak.. =) Daha yaşınız ne ki =) Önünüzde kocaman kocaman yıllar var Allah nasip ettiği sürece.. =)

Aman cnm Allah korusun intiharin. lafini bile etme Cok ozel degilse ozguvenini kaybettiren olaylar ne oldu Ayrica universiteye basliyorum diye de endiselenme akisina birak cok imce dusunmemeye calis sohnet mihabbet derken ilerler arkadasliklarin ama her arkadasa da guvenme Unide 1. Sinifta gebelde cok arkadas edinilir 4 e dogru azalir secici olmalisin yalniz hissediyorum kendimi diye guvensiz arkadasliklar kurma sakin derim. ben Allah yardimcin olsun