Büyümüşsün diyelim... Cocuk insanı epey büyütüyor... gereğinden fazla...

Evet cok doğru bır bakış. Beni bırakan ıkı arkadaş bekar ve sevgili derdi anlatırlar. Ayrılır başka biri çıkar her şey dejavu.. . Evli arkadaşlarla daha cok anlaştığım gerçek. Eşim de şmdilik kendi yapıyor ütüsünü. Ama söylene söylene.

Normal olan buysa born neden mutsuzum? Eşimle hiç konuşamıyoruz. O anlatır ben dinlerim. Ama ben anlatınca tv izlicem der. Sıkıntım olsa anlatacak kimsem yok. Ailem üzülmesin diye eşimle hep mutluymuşum gibi görünmeye calışıyorum. Tatlidilli99 O bir mayıs annesi istanbulun

Utu isini esinize devredin bence. Her kadin utu yapmasini bilmek zorunda mi ve her ise yetismek zorunda miyiz? Kadinlik kolelik mi yani? Ben utu yapmasini bilmem ve esime de en basta dedim ben yapmam diye. Simdi bisey utulencek olsa ya benim kor topal utulememe razi olur yada kendi utuler. Cocukla evi kokusturmuycak kadar temiz tutmak kafi geliyor artik. Ben de yetisemiyorum herseye.. Bi de eger arkadaslariniz bekarsa yada cocuksuzsa sizle ayni frekansta degildirler artik ve anlasmamaniz normal. Insanin konustugu konular da degisiyor. Ben evli ve cocukluyum mesela daha cikma asamasinda bi kiz arkadasim cok hayalperest laylaylom pembe gozluklu as k bocegi geliyor bana. Ben de ona hayattan bezmis cok gercekci monoton sikilgan bir tip geliyorum. Kendi frekansinizda birileriyle sohbet etseniz mutlu olursunuz. Yani yuk olan birilerini neden tasiyasiniz ki... Tatlidilli99 O bir mayıs annesi istanbulun

Bunalmışsınız valla. Bence çok da normal bu durum. Yatılı misafirden ben de hoşlanmıyorum. Hele ki yardım etmeyeni şöyle uzak dursun. İki çocuğa yetemiyorum ben, bir de misafire hizmet etmek çok zoruma gidiyor. Pek kimseyle ev görüşmesi yapmıyorum ben. Görüşeceksem dışarıda görüşüyorum. Çok nadir misafirim gelir. Çok nadir de giderim birine. Çevremdeki çocuklular da hep böyle.

26 yaş. 20 yaşında evlendim. Çok iyi niyetliydim. Kalbim kırılsa da ben kırmazdım. Ama şimdi kalbimi kırana bende acımıyorum. Cesi87

aferin işte aydınlanmısısınız. baskası için mümemmel olmak zorunda degilsin istediğin gibi davran bu yaptıklarını ben yapmıyorum cok rahataım ve bu bencillik degil dogru olan

İyi de hep sen dert dinlemişsin Hem 10 yıllık arkadaşına hatalı olduğu zaman kibarca söylediysen ve bu yüzden senden uzaklaştıysa sadece pohpohlanmak için yanına geliyomuş demek ki. Seni bi kere bile alttan alamayan biri için üzülmeye değmez bence

Eşimle olan problemimiz iletişim kopukluğu. Yanlış anlaşılmalar cok oluyor. O bana tebessüm etse güzel bir çift laf söylese hala havalara uçabilecek kadar mutlu oluyorum. Ne istese yaparım güzel dil kullansa. Bazen eşşek gibi yapıcaksın bu senin görevin dıyor. Inadına yapmıyorum. Benim için saygı her şeyin başı. O yüzden ona karşı bende katı oluyorum. K

Hiç tanımadığım bir adamı yatılı misafir almak istemiyorum diye az önce ben linç edeceklerdi, kaçın bence hemen buradan.

Aslında bende öylr düşünüyorum. Vicdanen rahatım fazlalıklardan kurtuldum gibi. Ama böyle düşünmek acaba ne derece doğru diyorum S Spizella

Tuhaf bir şekilde kendimi gördüm... ben de eskisi gibi değilim, kötüleştiğini düşünüyorum ama eski gücümün kalmadığını düşündüğüm için belkide doğrusu budur diyorum..

Bana fazlalıklarından kurtulmuşsun gibi geldi. Eşinin sana haksızlık etmesi dışında bir sorun yok gibi. Ütüsünü yapmanı istiyorsa evdeki başka sorumlulukları senden alsın bi zahmet...

En iyisini yapıyorsun önce kendin için yaşayacaksın bu hayatta. Sahte ve çıkara dayalı ilişkilerdense yalnızlık daha makbul. Yaş kaçtı bu arada? Şu an ki bıkkınlık da bi geçiş dönemi gibi. Bence burda yazdığın gibi aynı şekilde eşinle de konuş durumunu belki o da anlar ona göre davranır.

Bu değişim hamile kaldıktan sonra Başladı... Karakterim, Hayata bakış açım, BUNDAN beş ay öncesine kadar her şey normal seyrinde devam ediyordu. İnsanlarla güzel anlaşır, güzel dertleşir ve hep yol gösterici destekçi olurdum. Misafirleri kapımın sonuna kadar acar, çıkarsız sekilde memnun eder hizmet ederdim. Eşime karşı derin merhamet duyar aşkla bakardım. Dert anlatan insanlara tarafsız yorumlar yapar yapıcı olmaya calışırdım. Dostum çoktu... Sabrım vardı, yüzümde herkese sunduğum tebessümüm vardı. Ya şimdi... İnsanlara tahammülüm kalmadı, kullanıldığımı düşünmeye başladım. Yatılı misafir olarak gelen kişiler bana yardım etmediğinden sorgular oldum. Karşılık bekler oldum. Küçük bir bebek ve hamilelik olunca eşimin ütüsünü bile yapamaz oldum. Azar işitir oldum. Yatılı misafir istemiyorum. Evim kirlensin istemiyorum. Saatlerce tlf da dert dinlemek istemiyorum. Hep akıl veren ben akıl danışmaya geldim bu sefer buraya beni anlayan yol gösterecek arkadaşlara danışmaya geldim. Benim kalbim karardı eskisi gibi tekrar beyazlar mı? 2 tane 10 yıllık dostum bile beni bıraktı dertlerini dinlerken onlara sende kusurlusun dediğim için. Eskiden olsa uyuyamazdım şimdi takmıyorum bile. Kurtuldum dıye duşunmeye başladım. Daha anlatacak o kadar sey var ki gözünüz yorulsun istemem yorumlarda siz sordukça devam edicem.

Acaba önceden mi çok iyimserdim. Belki normal olanı budur belki normalleştim bilmiyorum. Düşün ki önceden susuzluktan ölsemde önce yanımdaki her kimse ona teklif ederdim. Şimdi ise önce can diyorum...

Yüklerini dökmüşsün canım. Tükenmişlik sendromu falan değil. Bende misafiri severim ama sadece sevdiğim insanlar yani insan seçerim kurukalabalıkları sırf aman cagırmadı olmasın dıye evıme kımseyı davet etmem boyle cok mutluyum kaynanamdan ayrıldık baska eve cıktık ve bu eve ıkı kez geldı ıkı senede o kadar harıka kı bu duygu. Cocugum yok ama utuyu temızlıgı takma evladınla zaman gecır bu gunler gerı gelmeyecek

Ben derdimi anlatirken boşver deyip kendileri saatlerce anlatirdi.. artik dinlemiyorum.. verici olmaktan istifa ediyorum... size kötü diyenlerin işine gelmiyor... aman baştan mesafe gayet iyi.. arayıp yakınlik gostermezseniz kendiliginden gidiyorlar

Aynen ya demekki anne olunca ınsan değişiyor. Tatlidilli99 O bir mayıs annesi istanbulun

herkes zaman zaman bunalır cok dogal bir süreç canım bence hormonların falan da degişken seni anlıyorum umarım gecer bu sürecin de

Gücümüz kalmadı. Etrafımızda olan kullanıcı be sömürücü insanları görüp tanıdıkça hevesimiz kalmadı. Kötü ve güvenilmez insanlar yüzünden iyilere bile şüpheci yaklaşır olduk. Bir tarafım diyor ki boşver mantıklı yaşıyorsun devam et, Diğer tarafım da her zaman iyilik yap haketsede haketmesede, karşılık bekleme sen iyisin iyilik kazanacak diyor... Loreth

Öyle güzel yorumlar ki konuyu acarken korktum kızarlar saldırırlar suçlarlar ama her şeye açığım dedim. Bu kadar olumlu yorumlar beklemiyordum sevindim. Ama eleştiriye de açığım

Şuan acı çekiyorsunuz ama böyle olmaya devam edin, kendinizi ezdirmeyin, kullandırmayın, uzun vadede çok yararını göreceksiniz gerçekten. İnsanların çoğu suistimalci... Çok enderdir sizden önce sizi düşünen, siz verdikçe o da size veren insan tipi. Kendi sülalemden biliyorum, kadınlar ses çıkarmaması, çile çekmesi, kendini ezdirmesi üzerine şartlandırılır. 50 yaşını geçip de tansiyon ve sinir hastası olmayanı yok. Hepsi erken çöküyor, erken ölüyor. Ama erkekler "domuz gibi sağlıklı" derler ya, aynen öyle, demir atmışlar dünyaya, sefalarını sürüyorlar. Kısaca size haksızlık edene posta koymaya devam. Böyle insanlara kimsenin ihtiyacı yok. Benmerkezci insanlarla uğraşmaktansa, yalnızlık bile daha katlanılır bir şey bence.

Evin işleri, çocuk hamilelik sizi tüketmiş. Çok haklısınız. Kendinize biraz vakit ayırın nefes alın. Birazda hamilelikte ki hormonlarda etkili oluyor.

'Önce ben' demeyi öğretmiş hayat size sadece. Şuan mutsuz hissediyorsunuz çünkü yıllarca güvenilir bulduğunuz o kişiliğinizden sıyrıldınız. Yani güvenli alandan çıktınız. Güvenli alanınız başkalarını mutlu etmek üzerine kurulmuştu. Kalbim karardı ve kirlendi gibi düşünüyorsunuz, belki de kendinizi bencil bulmaya başladınız. Oysaki bu bencillik değil. Sizin de öncelikleriniz olduğunu farkettiniz. 'Önce ben' gayet sağlıklı bir tavırdır, 'hep ben' demek bencilliktir.

Böyle devam edin bence. Ben de dert dinlemekten bıktım

Bende sizin gibiyim gecmisime bakiyorum ne kadar degismisim ne kadar safmisim insanlara nasil kullandirtiyormusum kendimi. ben dogum yaptiktan sonra baya degistim gozum acildi birden. etrafimdaki insanlara eskisi gibi saf davranmak yerine hakettikleri gibi davranmaya basladim. bide baktim ki yillarca dost diye bildigim kisiler tamamen cikmis hayatimdan. herkes aa sen cok degistin gozun acildi diyor. evet gozum acildi ama yine mutlu degilim. herkesin sahte olmasi beni korkutuyor kimseye guvenim kalmadi.

Bence olgunlasiyorsunuz:) Hep vererek, karsisindaki kisilerin beklentileri saglanarak mutlu olamazsiniz. Bunu gormussunuz:)) Uzulmeyin gecici bir donemden geciyorsunuz. Once can deme donemi baslamis o kadar. Sadece biraz sakin kalin, sabredin hersey yoluna girecektir zamanla. Once kendinizi mutlu ve memnun edinizki cevrenizdekileri mutlu edebilesiniz. buda tektarafli vermekle olmuyor. Almasinida bilmek gerekiyor bazen:))

Kusura bakmayın ama eşinize yapmanız gereken atarı bence arkadaşlarınıza yansıtmışsınız. Bekar insan tabii ki sevgili derdi olacak ayrılacak başkasıyla üç aşağı beş yukarı aynı şeyleri yaşayacak. Siz de her seferinde bambaşka şeyler anlatmıyorsunuzdur sonuçta. Eşinizin sizi dinlemediğini ev işleri konusunda çalışan gibi görmesinden şikayetçiyseniz bu sorunu çözmeye çalışın buna odalanın. Aile içi sorunu çözünce bir sonraki halkaya karşı daha iyimser olursunuz ve en önemlisi de ruhunuzu bunaltan durumdan kurtulursunuz T tivoli26 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Hamilelik sonrası depresyon oluyormuş bu doğalmış bi psikologtan yardım alabilirsiniz.