valla canım aynı yaaa ( abarttığımı sanmasınlar diye bunu yazmadım bendede oluyo öyle K

ben bi de bu duruma alışacağım için de üzülüyorum.. Biliyorum ki annem asla alışamıyacak.. Hala ben evime gelirken arkamdan ağlıyor.. Ben alışırsam ona ihanet edecekmişim gibi geliyor.. Allahtan yalnız değilmişim bu durumda..

ayyyy annenler hiç olmazsa yakınmış sana gidip geliyosun ben hep ihanet etmiş sayılırım ozaman annem istnbulda ben giresundayım ne yapayım çocuk olmadan 2 -3 ayda bir giderdim şimdi bebişte var okadar gidemem ne yapıcam yolda sefil olur uçakta olsa perişan oluyo yavrucaklar. üzülme yeni evlisin belki ondandır ben çok ağardım ik evlendiğim aylarda insan alışıyo zaten yeri geliyo annenin evind ebile kendin rahat hissetmiyosun yabancı gibisin hemen eve gidesin geliyo

çokkk haklısınız :2: . ILGAZ. Aktif

evet geçsin lütfen A

gereksiz bir duygu durumundasınız. bir an önce bunu üstünüzden atmaya bakın..

aynen yaaa tek değilmişim ben ya rahatladım ama saçma geliyo düşününce mesela annem babam yemeğe giderler bizi düşünmezler ama biz gidersek aklım hep onlarda çok garip yaa

aynı dert benimki de hergün telefonda belki on kere konuşuruz annemle. her iş çıkışında da bize gelin diye ararlar annem- babam hatta kardeşlerimde. hadi benim iş çıkışı yorgun olmamı geçtim eşim ne olacak. oda yorgun oluyo, bacaklarını uzatıp tv karşısında uzanmak istiyor. biz 4 aylık evliyiz. hala bu konuyu aşamadık, istemeye istemeye gün aşırı ordayız. eşimde anlayışlı allahtan zavallı geliyo peşimden. üzülürler, bak bize arkasını döndü hemen, demesin ailem, küsmesin diye gelemem diyemiyorum. bu yüzünden oluyo. bazen yorgunuz işler yoğundu gelmeyelim bugün diyorum telefonda anneme, arkasından babam arıyo yemek hazır başlamak için sizi bekliyoruz :)))) çok güzel ama eşime de yazık, rahat edemiyor kendi evi gibi. inşallah bizi zor durumda bırakmadan alışırlar, bazen yanlarında olmayışımıza... K

bende öyle hissediyordum ama benimkiler şehir dışında ve eşiminkiler ise arka sokağımdaydı. benim tek farkım ise ben hep özgür ve ailemden kopuk yaşadım annemle biçok şeyi paylaşmadım üniversite hayatımda dahil çok uzak ve kopuktum onlardan. evlenince mecburen sorumluluklar ar tıyor. ben eşim ve ailesiyle yakınlaşınca çok suçluluk duyuyordum annemle paylaşmadıklarımı kayınvalidemle yaşarsam kayınpederime kahve yapıp o an babamı hatırlarsam ağbisinle gülerken kardeşimi hatırlarsam duygularım değişiyordu ihanetin en uç noktasında hissediyordum kendimi ve uzaklaşıyordum onlardanda. fakat böyle yaparak eşimle ilişkimi bozacağımı anladım ve hemen normale döndüm. ailemi seviyorum uzağım ama onlarla biçok şeyi yaşayamadığım için kendimi suçlar ve hala ihanet ediyomuşum gibi hissederim ama daha az. çünkü artık bende anneyim ve annemi daha iyi anlıyorum herşey zamanla oturur duygularınız çok normal

aynen benimde öyle. o kadar çok üzülüyorum ki. nerdeyse maaile bizimkileri çağırıcam eşimle gezmeye giderken. ben eşimle gezmedeyken annem arayınca zor söylüyorum biyerlere gittiğimizi üzülcek oda gelmek isticekti diye. anlatınca bana bile tuhaf geldi yaşadıklarımız... allah başka dert vermesin, bizim kuruntumuzdur belki de...

valla canım senin pasta böreği götüresin geliyormyş ben her yaptığımda ilk onlara bi tabak ayırıyorum sonra kendimize bırakıyorum kalanını..., yani mutlaka götürüyorum...

Canım benim bendede oluyor bende 1,5 senelik evliyim özellikle anneme karşı çok hassasım. Bide benim annem illa gel diyenlerden ama ben onu dinleyip sürekli gidersem kendi evime alışamam diyorum 2 yada 3 haftada bir hafta sonu eşimle beraber gidiyorum. Çünkü tek gittiğim zamanlarda eski günlerimdeki gibi ne güzel hep burdamı kalsaydım gibi saçma düşüncelerede kapılıuyorum. Sonra eşim aklıma geliyor ve benimde bir evim, ailem var diyorum düşüncelerimi siliyorum. Biraz senin elinde bazı şeyler kendi yuavan alış tabiki ailenede gidiceksin ama bukadar kafana takıp üzme kendinii gelinciğim :)

ya alıstılır da hep aklıma gelıo ya ölseler dıorm goremıcem dıorm onlara gdıncede hemen ewımı ozluyorm 1 gece esım olmadan anmlerde klmıstım 4 5 aylıktık uyuyamadım sankı o ew baska bı ew cok rahatsz oldum yemek yıyemeım falan T TinyLove

benimkide istemez :) ama bunu içime nasıl anlatacam işten çıkıp anneme uğramdan eve gidince aklım kalıyo :26:

Bende de vardı bu durum, eşimle gülüp eğlendiğimiz zamanlar içimi bi burukluk kaplardı. Ama ben annemin evine gittiğim zaman kendimi çok rahat hissediyorum, bazı arkadaşlar annemin evinde rahat edemiyorum demişte. Bunu çevremden de çok duydum ama ben kendi evimden bile daha rahatım sanki çünkü orayı dışlamıyorum orası da hala benim evim eLiFGiBioLMaK

Eğer kişi ailesine çok düşkünse, evdeyken birçok sorumluluk üzerindeyse v. s bu duyguları ilk bir yıl yaşıyor. Elbetteki zamanla alışmıyorsunuz ama zamanla düzene oturuyor duygular.

yapmayın yahu birgün göremesem yapama diyenler felan olmuş gurbette olan ben ve benim gibiler ne yapsın... önemli olan sağlıklılar, seslerini duyabiliyorum diye teselli bulmak, konu sahibine önerim çok sık gitmeyin biraz evinize alışın, gidip geldikçe bu duygu daha çok artar. Nukleer Minicik

anneni babanı görmeden nasıl dayanıyıosun cnm ya ben hiç kıyamam duramam onlarsız bir gün görmesem aklım hep onlarda kalır annemde babamda öyle beni bir gün görmeseler ararlar bide hasta diyosun tatlım atla taksiye haftada birde olsa gt yanlarına bence sonradan bunun pişmanlğnı yaşama canım..

ne güzel inşallah geçer :)) allah bebeğinizi sağlıkla kucağınıza almayı nasip etsin darısı bana M

galiba tatlım böyle hissedeceksin ama duygusallığına göre ruh halin benimki kadar kötü olmayabilir ben fazla ayrıntı düşünürüm çok irdelerim herşeyi çokta hassasım

aynen yaaaaaa (( ben hala taşıyorum anneme ne yaparsam evde orayada götürürüm

bende 1,5 2 saatlik uzaklıktayım anneme ve 2hafta da gidiyoruz yol uzun diye kalıyoruz da ve ben kayınvalidemle oturuyorum burdan kurtulmak için kalıyorum ve tabi ki ailemi de özlediğim için anneme yardım da ediyorum ve çok şükr ki eşimde ailemi çok sever ve gittiğmiz de ohh neyse k geldk de burda başımı dinliyorum diyor ama aynen bende de oluyor bu yazdıklarınız... çünkü annemin evi çok huzurludur herkes öyle der ama burası sürekli bağrış çağrış tartışma küfürler

amin canım allah şifa versin annene

Bende senin gibiydim o evden kurtulmak için hiçbir fırsatı kaçırmıyordum. Kendi evime geçince annemlere daha az gidiyorum. Evimde işlerim var temizlik yapıcam diye erteliyorum sürekli P Pantini türkan

ay okuyunca çok güldüm ben de yeni evliyken senin gibi hissediyodum ama ne alaka diimi yani geçer canım merak etme böyle düşünme sen mutluluklar

bizimkiler çağırmıyolar ama ben onlara ianet ettiğimi düşünüyorumm işte offff

bende 5 aylık evliyim aynı dert bende de var. Hatta daha fazlası ben eşimle gülüp eğlendiğimde annem napıyor acaba diye üzülüp eğlendiğim iççin vicdan azabı çekiyorum..

şu anda bende öle hissediyorum.. :26: heleki ilk bi ay daha fazlaydııı.. kaynanamın işini yapıyorum annemlere gelip onun işini daha fazla yapmaya çalışıyorum.. sürekli annemlere gelme hissi.. evdeyken bensiz napıolardırki die düşünmeler.. sanki bensiz bişey yapamazlarmış gibi hissediyorumm.. çünkü evin düzenini ben sağlardım hep.. iş olsun annemin derdi olduğunda tek annemin deil kardeşlerimin hep çöüzmü üreten kişiydim orda kavga filan olduğunda ben yatıştırırdım korunması gerekeni korurdum.. yemek yediğimde annemler ne yiyoki diyorum hep.. pastaydı börekti vs.. yediğimde onlarada götüresim gelioo :26: annem yanımdayken bazen tersliyorum eve gelince anneme nie öle yaptımm die içim içimi yiyo.. canım anam garip anam.. tamamen piskolojik.. mutlumutlumusun 3 cocuklu hayata

Artık eşinize ve evinize karşı sorumluluklarınız var. ailenizi hayatınızdan çıkartmıyorsunuz ki kendinize bir aile kuruyorsunuz. ailenizinde sizi kıskanması ve baskı yapması gibi bi durumda yokmuş. böyle düşünüp üzülüyorsanız sorumluluklarınızı aklına getirin alışırsınız zamanla. dertsiz başınıza dert arıyosunuz valla

kesinlikle katılıyorum çok güzel söylemişsin arkadaşım prag Hayat

Allah baska dert vermesin :)) Ben niyeyse hic oyle hissetmedim. Hatta annem arar kizar niye aramiyorsun ( annem her 2 gunde bir arar) niye gelmiyorsun diye. Halbuki calisiyorum, su ara hamileyim diye daha az calisiyorum ama yinede benim gelip gitmemi bekler Bir sure sonra gecer bence sizin bu durumunuz :)

alışmak zorundayımmm artıkk :))

zamanla alışırsın hele birde bebeğin olunca görüceksin gitmelerin hep seyrekleşicek ama bu doğanın kanunu bir sen gidersin birde annen gelir bu kadar büyütme evinin yeni gelin olmanın tadını çıkar . push ;

teşekkürler canım haklısın tabi bu benim paranoyaklığımdan sadece

alışacağızzz allah nefeslerini eksik etmesinde canım desert06rose Şehzadelerin

sürekli onların yanında olma isteği bendede vardı ki hala var mesela annem hasta ama ben yanında değilim 1.5. saatlik bir mesafe var aramızda ve bi bebeğim var malum havada soğuk ama içim içimi yiyo gidemiyorum... kendimi suçlu gibi hissediyorum... seninde o şekilde hissetmen normal allah onları başımızdan hiç eksik etmesin

Bana da oluyordu fakat benim durumum biraz farklıydı. Ben evlendikten 4 ay sonra ablam doğum yaptı ve 1 ay sonra eniştem askere gitti. Ablam da annemlerde kaldı yeğenimle birlikte. Her iş çıkışında giderdim. Bir gün gitmediğimde kendimi suçlu hissederdim. FAkat evin işleri kalıyordu bu sefer. Ama dediğim gibi durumumuz farklıydı. Sonra eniştem askerden geldi herkes kendi evine çekildi. Ben de rahatladım. Düzenimi oturttum. Annem de zaten çok sık gelmemizi istemez. Tabi ki bizi istemediğinden asla değil. Evimin sorumluluklarını yernie getireyim diye.

güzelim bende ailemden hiç ayrılmadım, Allah ayırmasın başımızdan eksik etmesin, Temmuzdada ben evleniyorum kardeşim şu an askerde teee ben evlendikten 4 ay sonra gelicek yani o 4 aylık sürede annem ve babam başbaşa olucaklar, bide ben evlenince ığdıra gidicem muhtemelen, nişanlım polis şark görevi var, şimdi sorun etmiyorum ama bi an bende düşündüm acaba bendemi böyle olurum diye . push ; 1Sen

( senin işin dahada zor kendimi yerine koydumda bu psikolojiyle bide kayınvalıdemle kalsamm 1riposte evli mutlu

teşekkür ederim içim rahatladı valla yaa

merhaba kızlar buda dertmi dersiniz belki ama merak ediyorum benim durumumda olan var mı aranızda? 7 aylık evliyim sorunsuz bir evliliğim var çok şükür mutluyum ama bir sıkıntım var evlendiğimden beri aileme ihanet ediyormuşum hissine kapılıyorum evlenmeden önce hiç ayrılmadım ailemden o yüzden belki ama sürekli bi onların yanında olma isteği var içimde mesela bu akşam eşim geç gelecek işten beni annemlerden almasını istedim aslında evde yapılacak bir sürü işim var sonra annemi arayıp gelmeyeceğimi eve gidip işlerimi yapacağımı söyledim tamam dedi ama içim içimi yiyo acaba annem babam üzüldümü gitmiyorum diye düşünü duruyorum ( onlar hiç baskı yapmazlar gelin gelin diye zaten ama ben sorumluluk hissediyorum nedense sizede böyle olurmuydu en başlarda?merak ettim çok E estalmus KANATLARIM VAR

Ah be canım bizim gibi gurbettekiler napsın pekiii Bence ailen yakın diye dua et ve böyle şeyler düşünmeee

evet gelcem diyince annem git otur kocanla evinde burda napcan der alışayım diye heralde öyle diyo

bu böyle gidecek heralde allah sağlık versinde hepsine nefeslerini eksik etmesin başımızdan alışırız umarım alışcaz yani napalımm