Ben de eski beni çok özledim. Sosyal medyada herkes beni çok mutlu çok şanslı biri gibi görüyor ama gel bana sor eski mutlu günlerimi özledim.

İnşallah

resmen toplum olarak cok zor sureclerden geiyoruz, ustune sizin kisisel hayatinizda da isler yolunda gitmemis bu ara. Elbette uzuleceksiniz, ama bakin toparlamaya baslamissiniz bile, boyle devam, yavas yavas, adim adim. Spor ve meditasyon onerilmis, bence de cok cok iyi gider su anda size, imkan dahilinde kendinizi evden de atabilirseniz guzel olur.

Mutlu olmanın yolununun büyük mutsuzluklar yaşamaya bağlı olduğunu maalesef yaşayarak öğrenenlerdenim... Sizinde önemli hiç bir sorununuz yok. Barınacak bir eviniz size destek bir aileniz işiniz ve sağlığınız var ama dünya yanıyor gibi depresyon modundasınız. Silkelenin. Yaşadığınız sorunlar günlük basit şeyler..

Bazen sadece kendini özler insan. Gülümsediği günlerini, eski hallerini. Ben de dün WhatsApp durumuma bunu yazmıştım. Eski iyi niyetli, cana yakın, neşeli kız gitti, hiç yaşama hevesi kalmamış, çabuk sinirlenebilen, bitik bi kadın olmuşum zamanla. Kötü insanlarla karşılaşmak, kötülük görmek ve günahlar işlemek bana göre bu bitikliğin en büyük nedeni. Kimin yakın çevresinde güvenebileceği, yanlışıyla doğrusuyla onu seven biri varsa kıymetini bilsin

Bende sizinle aynı duyguları paylaşıyorum maalesef hayatta bazı şeyleri tecrübe ettikçe içimizdeki bazı duygularında kayıp ediyoruz hayat böyledir. Ben bunu zamana bırakmanız gerektiğini düşünüyorum şu zamanlar normaldir böyle kayıp olduğunuzu düşünmeniz boşlukta olmak iyileşme göstergesidir aslında bırakın kendinizi zamana hiçbir şey düşünmeyin negatiflik içinde olmayın cidden hiçbir şey düşünmeyin ortama alıştırın kabullenin ve ona göre ayarlayın kendinizi

Bende aynen anlattığınız gibiyim. Sanki uyuşturulmuş gibi hiç bir şeyde gözüm de yok hevesimde, yaz aylarında herkes deli gibi tatil yapmak ister ya hani, beni düşüncesi bile heyecanlandırmıyor. Gezme isteğim yok, eskiden çok severek yaptığım şeylerdi hele alışveriş yapmaya bayılırdım, mutlu olurdum şimdi tam tersi, hiç içimden gelmiyor. Ben zaten geçmişe her daim elimde olmadan özlem duyardım. Anılarım, hatıralarım benim için çok değerlidir, dinlediğim şarkıların ne hissettirdiklerine kadar.. Ne güzel günlermiş..

Emin ol herkes Mart ayından önceki hayatını özlüyor ve istiyor. Normalleşme süreci devam etse de çalışsak da gezsek de çoğu şey eskisi gibi olmayacak. Çünkü bu altı ayda en büyük imtihanları yaşadı herkes. Maddi manevi. Çoğu aile hastalık gördü ölüm gördü. İşten çıktı alım gücü düştü. Yani yeni döneme uyum sağlamaktan başka elimizden bişey gelmiyor

Yazdığınız hikaye bana en iyi arkadaşımı hatırlattı profilinizi incelemesem sizi o zannedicem birebir aynısını yaşıyor hergün konuşup dertleşiyoruz. İnsanlar yorulabilir düşebilir ama tekrardan ayağa kalkıcak gücü kendinde bulabilir. Gerçekten o günleri istiyorsan başaracağına inanıp adım atmalısın

Sana mutlaka spor ve meditasyon yapmani Öneriyorum. Nasıl değişeceğini göreceksin.

Kendine zaman ver, ayrılık daha yeni anladığım kadarıyla. Bir de eski haline dönmek gerçekçi bir düşünce değil özleme onu bırak gitsin. Zaman geçti birçok şey değişti ve sen de değiştin. Değişimi kabullenmek bence ilk adım. Eskisi gibi olacağım diye düşünüp durmak daha çok stres yaratır bence. Şu an olduğun kişiyi kabullen, değişen durumları kabullen. Yeni versiyonunun en iyi hali olacaksın zaten zamanla ama acele etme. Herkes için zor geçen bu dönem senin için daha zor olmuş. Kendini dinle sakin ol geçecek

Ya üniversite hayatımız çok renkli geçiyor sonra iş hayatına falam atılınca öyle hissetmek normal. Özellikle korona dönemi adam akıllı gezilmiyor bile. Bence normal bir durum benim bakıl açım yapcak bir şey yoksa bu durumdan da her durumdan da zevk almaya bakmak (ben de 23 yaşındayım)

Sabırlı olun inşaAllah. Zamanla geçer inanın buna. Birde ne sıkıntılar çeken insanlar var bunu düşünün. Herkesin var bir derdi ama derdimizden büyük Mevla'mız var elhamdülillah Allah im gönlünüze serinlik versin...

Kendimi evden atmamda sorun yokta yine o güzel anılarım gelince aklıma kötü oluyorum bilmiyorum

Bende geçen seneki günlüğümü okudum bugün.. Gözlerim yaşardı.1 senede, birkaç ayda neler neler değişmiş dedim. Doğurmadan anne olmuşum, evlenmeden ev hanımı olmuşum aylardır kendim için hiçbir şey yapmamışım onu fark ettim. Eskisi gibi olmayı hedeflemiyorum eskisinden iyi olmayı hedefliyorum. Eylülde bende işe başlayacağım iş epey oyalayacak, iş dışında bu sefer hiç denemediğim yeni aktiviteler denemeye karar verdim boş zamanlarımda onları yapacağım. Yenilikler iyi gelir diye düşünüyorum.

ben ve bir arkadaşımda da bu durum var. 20li yaşlarda onu bunu şunu düşünmekten heves kalmadı ikimizde de. sorumluluklarımız, beklentiler, problemler, hatta bazen problem bile yokken bıkkınlaşıyoruz. hiçbir şey iyi olmayacak sanki, herkes mutlu ben değilim gibi.. ben de bilemiyorum inşallah siz hemen atlatırsınız eski umudunuza kavuşursunuz

İyi akşamlar herkese. Okuyacaklara şimdiden teşekkür ederim. eskiden çok neşe dolu bi insandım, hafta içi çalışıyorsam biyandanda haftasonu yapılacaklar listemi hazırlardım. Giyinirdim süslenirdim güzel mekanlar araştırıp resim çekinirdim, yer içerdim. Tabi birde canımdan çok sevdiğim erkek arkadaşım vardı. İlk olarak memnun olmadığım işimden şubat ayında istifa ettim, araya pandemi girdi ve ben eve kapalı kaldım haliyle işte bulamadım. Sonra sevgilimden ayrıldım artık tekrar bir araya gelmemiz imkansız o kesinlikle kafasında bitirmiş istemiyor maalesef ben bu konuda o kadar başarılı olamadım.. bu süreçte içime kapandıkça kapandım, en son ağlama krizleriyle içimdekileri dökmeye başladım ailemide yıprattım.. iyi olucam mutlu olucam diye ne zaman acele etsem kendimi daha mutsuz ve bitkin şekilde başladığım noktanında daha gerisinde buldum. her neyse 2 hafta oldu çok şükür ki iş buldum şimdi işimde tutunmaya çalışıyorum. Hep düşünceliyim Mart ayından önceki hayatımı çoook özlüyorum.. meğer hiç derdim yokmuş, ne kadar mutluymuşum. Evet yaşım daha 22 ama ben sanki birden 65 felan oldum gibi. Yaşama hevesim kalmadı, nefes almak bile batıyor bana. Çok şükür ailem hayatta, sağlıklılar binlerce kez şükür. Ama ben kendimi çok yalnız hissediyorum, arkadaşlarımla buluşuyorum plan yapıyoruz ama o gün geliyor planını yaptığım şeyden zerre zevk almıyorum. Eski kendimi çok özledim, kafamı dağıtıcak hiçbirşey yapamıyorum. Neye niyetlensem elimde kalıyor şuara. eski hayatımı çok özlüyorum, kendim kendime yabancıyım sanki. Bi boşlukta debeleniyorum, işten çıkınca dosdoğru evime gelmek için can atıyorum. Eskiden herkes "hayat sana güzel yaa" derdi. Nazarları değdi galiba bilmiyorum. Hedefleri olan bi insandım şuan hiçbirşey için çabalayasım gelmiyor. O çok sevdiğim sosyal medya hesaplarımı kapattım ama sanki bu bana büyük bir huzur verdi. Rahatladım. Kötüyken iyiymiş gibi göstermek beni çok yormuş onu anladım. Robot gibi bir hayat yaşıyorum sabah kalk işe git, eve gel yemek ye ve yat. Ne yapabilirim, kendime nasıl eskisi gibi değer verebilirim, nasıl tekrar mutlu olabilirim, yaşama hevesimi nasıl kazanıcam, nasıl yine eskisi gibi içinde bulunduğu anı yaşayan kız olucam bilmiyorum. Kendimi tekrar nasıl kazanabilirim?İnsan kendi kendini nasıl iyileştirir? Daha önce aranızda böyle benim gibi hisseden oldumu? Sadece buraya dökebiliyorum içimdekileri.. bana önerebileceğiniz birşeyler varmıdır

Bende evlendikten sonra hayatımda köklü değişiklikler yaptığım için aynı durumdaydım evden eşim zorla cıkarırdı kılımı kıpırdatmak istemiyordum. Herşey daha da kötüye gidecek ömür boyu hayatım bu rutinde gidecek gibi düşüncelere kapılıp mutsuz olurdum. Söylediklerinizi birebir hissediyorum ve sizi anlıyorum. Fakat hayat bu hep bir sürprizle şaşırtır bizi. Hayatınız hep böyle gitmeyecek yeni insanlarla tanışacaksınız. Eğlenceksiniz, sevdiğiniz şeyleri yapmaya tekrar başlayacaksınız, kendi kendinizi iyileştireceksiniz. Çünkü sizi sizden daha iyi tanıyan kimse yok ve bu hayat gerçekten yaşanınca güzel. Önünüze ufak ufak hedefler koyun ve onları gerçekleştirmek bile size nasıl bir mutluluk verecek inanamıyacaksınız. Böyle hissettiğim durumlarda hep en sevdiğim en huzurlu hissettiğim yere giderim ve kendimle konuşurum. Kendinizle konuşun ve içinizde halledin