çalışan anneler de çocuklarını kendileri yetiştiriyorlar,7-24 çalışmıyoruz vesselam..

Aynı durumu su an bende yasamaktayım oglum 10 aylık oldugundanberı calısıyorum sı anda 1,5 yasında annem ve babam bakıyorlar benım oglumada ve mukemmel bakılıyor gercekten hem aılemın bilgili insanlar olması hemde ılk torun olması sebebıyle ama son 2 haftadır bende yasamaya basladım aynı sorunu sabahları ananesıne bırakırken yapısıp boynuma ayrılmak ıstemıyor. gozunun onunden kacıcam dıye korkuyor. asla sıvışarak cıkmadım evden hep optum kokladım o benı kapıdan cıkarken gordu oyle cıktım. ama sımdı cok cok cok zorlanmaya basladım. arkamdan hemen unutuyormus kapıdan odaya gıdene kadar baslıyor oyuncaklarıyla oynamaya dıyor annemde ama ben cok ama cok suçlu hissediyorum kendimi ancak ev aldıgımız için kredisi devam ettiği için çalışmak zorundayım shapee

En azindan 4 yasina kdr calismamayi tercih edebilirsiniz.. ondan snrada o krese baslar is saatlerinizde cok ayri kalmamis olursunuz..

inanın tüm mesajları okurken gözümden akan yaşlara engel olamadım. Hepinizin mesajlarını kelimesi kelimesine noktası virgülüne okudum, soru soranlara ayrıca da cevap vereceğim. Düşüncelerinizi içtenlikle paylaştığınız için çok teşekkür ederim, hepsini okuduktan sonra sanıyorum bir süre daha işe devam edip kızımın da bundan en az etkilenmesi için farklı çözümler bulmaya çalışma düşüncem daha ağır basıyor şuan için...

ben bu kadar duygusal olmaya, herseyi cocuga adamaya, onun icin kendinden geçmeye cok karsiyim. emin ol ilerde ayy canim annem benim icin isinden ayrilmis demeyecek.

Kızın 5-6 yaşına gelince okula başlayacak sen Ozaman işe geri dönebilecek misin? Her çocuk annesini yanında ister ve herannede çocuğunu eniyi okullarda okutmak, kurslara göndermek, özel ders aldırmak, kaliteli Kıyafetler giydirmek ister. Seni bu listenin içine "kendine" istediklerini saymadım bile. İşten çıkarsan bunları yapabilecek misin?

benim oğlum hep erken uyanırdı, küçükten alışmıştı beni geçirmeye, o yüzden ayrılamama problemini çok yaşamadım. ama çalışan anne olmak duygusal olarak zor haklısınız. siz yine de zor dönemleri atlatmışsınız aslında. 2 yaşında kreşe başladı oğlum, birlikte gidiyoruz, birlikte dönüyoruz, şu an keyfinden çok memnun. 2 yaş kreş için erken olduğu söylense de ben oğlumu sanırım bu kış evde tutamazmışım. çok sevdi okulu, arkadaşlarını. tabi bizi hala özlüyor, haftasonları ne kadar keyifli oluşundan anlaşılıyor bu. biz de babası ve ben onunla ilgileniyoruz çokça.

Zor bir karar çocuğum yok ama bir çocuk daha iyi imkanlar değil annesini ister sanıyorum... Umarım ikiniz için de en doğru kararı verirsiniz.. glhn26.. pyaar.. tek ayak

cocuguyla vakıt gecırmeye bayılan bırı olarak 4.5 senedır calısıyorum bu soru ısaretlerıyle ve hala gıt gel yasıyorum esınızın maası ne kadar?

ben 3 aylıkken başladım işe.. elbette çalışan anne olmak kolay değil ancak iyi ki bırakmamışım işimi dedim. oğlum 5 yaşına geldi.. okula gidiyor, o zaman bırakmış olsam şimdi iş bulmam çok zordu.. maddi gücüm var çok şükür.. oğlumla çok güzel ve kaliteli zaman geçirdim her daim. işten geldiğimde yatana kadar zamanın onun.. beraber yapmayı svediğimiz çok şey var. güzel vakit geçiriyoruz. bu zamanlar geçiyor merak etmeyin. bence işi bırakmayın.. hayat bu binbir türlü hali var. üstelik sadece maddiyat değil, ben çalışırken kendimi iyi hissediyorum, ben iyi olunca oğlum da iyi oluyor.. mutlu anne mutlu çocuklar.. ilk aıdmı göremedim, ilk kelimesini duyamadım diye birşey yok ayrıca.. ilk adımı görmezsen ikinciyü görürsün merak etme, ilk kelimeyi sadece sen anlamdırabilrsin zaten:):)

Bir yaşında Kızım var, bir üniversite hastanesinde asistanım, anamı ağlatıyoelat yeri geliyor, ama yine olsa yine çalışırdım. kızım yedi aylıkken işe başladım ve hayat kalitem arttı. Bu tamamen kişisel özellikler ile alakalı bence. Ben yıllardır sosyal olmaya çalışmaya üretmeye alışmışım. yedi ay evde oturmak bile beni delirtmeye yetti. Kızım için mutlu bir anne profili ortaya çıktı. Bu çok önemli. Kızıma evde oturup ev işi yapıp mutsuz olacak bir anne değil, çalışan üreten ve mutlu bir anne lazım. İnanın daha kaliteli zaman geçiriyorum kızımla akşamları.

Kariyerinizi kuvvetle muhtemel ona daha iyi bir gelecek sağlamak adına önemsiyorsunuzdur. Çok zor. Ama ben işe devam edip, iş dönüşü tüm vaktinizi kızınızla geçirmeniz taraftarıyım. O da alışacaktır.

Bende çalışan anne baba çocuğuydum. Bakıcıda, kreşlerde büyüdük. Arkadaşımla birlikte eve gelirdik, onun annesi açap kapıyı karşılardı onu. Evinden mis gibi yemek kokuları gelirdi. Bende boynumda anahtarla açardım kapıyı. Kendim ısıtabilirsem ısıtırdım yemeğimi, yoksa annemi babamı beklerdim. Hep özenirim annesi evde olan çocuklara. Ama bakıyorum da onlarında bizim gibi imkanı yoktu. Biz en iyi yerlerden giyerdik, istediğimi alınırdı. O arkadaşım öyle değildi. Hep sınırlıyı aldıkları, giydikleri. Hangisini istediğine sen karar ver?

2 yasinsan sonra zaten cocuga yetmeyecek sin ve krese vereceksin. seni bilmem ama ben evde daraliyorum. cocugumun duzeni ben evdeyken olmuyor, evde ne ona faydam oluyor ne kendime. heleki isinden bu kadar memnunken sakin ayrilma. bir arkadasim sürekli siktatet ederdi gecen izne ayrildi ama kosa kosa ise geri dondu cunku evde hem cok yoruldu hemde stresten cocuga bir faydasi olmadi. bu is iki uc yasla bitmyor. bu devirde kim ne derse desin maddiyat pejk cok seyden daha o onemli.

büyük konuşmak istemiyorum. ancak ben çalışırdım diye düşünüyorum. belki şimdi çocuğunuz anlamıyor ama bir 5 yıl sonra "Terazinin bir kefesinde mesleğim, kariyerim, çocuğumun maddi olarak geleceğini hazırlamak, çok rahat yaşamak gibi artılar var." bu kefe daha ağır gelecek. hem onun için hem sizin için.

Merhaba yorumlarınızı ilgiyle okurum nerde görsem benimde bazı konularda yardım istediğimde sizden faydalanmışlığım var fakat şu kırmızıyla işaretlediğim yeri anlayamadım affınıza sığınarak açıklama istiyorum sizden. Teşekkür ederim. Edit: bu aralar uykusuzum dört gecedir. Ancak beşinci okuyuşumda anladım şimdi. Kusura bakmayın

Bir de hani burda ve çevrede kreşe gitsin okula başlasın o zaman çalışırsın diyorlar ama özel sektördesin Bizim şehirde kreş 9-5 okulların da özelleri 8-5 devlet okulları yarım gün o zaman kim nasıl bakacak Birinci sınıfta dersleri ödevleri sonra sosyal etkinliği derken çalışmak daha zorlaşıyor zira kopuyorsunuz Iş dışındaki tüm zamanı kuzunuza ayırıp biraz daha deneyin diyorum yine F

Çalışan bir ailenin kızıydım. Bana babanne anneanne de bakmadı bakıcıyla büyüdüm. Ama hiç de sorunlar yaşamadım trajik anılarım yok. İyiki de annem çalışmaya devam etmiş, kariyerli bir annenin kızıyım. Babam bizi terkettiğininde ne birine muhtaç kaldık, ne de bir eksiğimiz oldu. Tabiki siz hayatınızı ve çocuğunuzu daha iyi tanırsınız. Umarım doğru kararı verebilirsiniz.

Eğitm psikolojısınde 0-3 yasın ılerıkı karakter gelısımınde cok onemlı olduğu vurgusu vardır. Bence çalışmayın. 3ten sonra devam edersınız Kaizen

Bende bi sıkıntı var sanırım :) 4 aylıkken bıraktım anneannesine. Hic sucluluk duygusu hissetmedim. Elbette özlüyorum, üzülüyorum ama işten ayrılmak fln en son düşüneceğim sey olurdu sanırım. Anneannesi günlük video cekiyor fotograf atıyor ilgileniyor sağolsun. Seneye de yarım gün oyun grubuna yazdırmayı planlıyorum. Kreşe ya da anaokuluna basladıktan sonra ne yapacaksınız

Cok guzel tavsiyeleriniz. Kafamda bir yere yazdim =)

benim oğlumda 2,5 yaşında. ben 3,5 aylıkken iş hayatıma dönmek zorundaydım, döndüm de. Oğlumda tıpkı kızınız gibi 1,5 yaşlarındayken arkamdan aglardı. Hatta dış kapının iç kısmında onun dış kısmında benim ağladıgım çok zamanlarımız oldu. Ama ben işi bırakmayı hiç düşünmedim. çünkü ben, sen çalışan tüm kadınlar çocuklarının istikbali için bunu yapıyoruz. Şuan ise aradan sadece 1 yıl geçti konuşmaya başladı :) sabah arkamdan el sallayıp akşam ona çikolata ve araba götürmemi istiyor :)

Bence çalışmalısınız. Hayat gün geçtikçe zorlaşıyor. İşi bıraktığınız taktirde kızınıza istediğiniz hayatı sunamazsanız yine üzülürsünüz. Önemli olan her dakika dip dibe olmak değil, beraberken geçirdiğiniz vaktin verimi. Kızınız büyüdüğünde siz kariyerinize kaldığınız yerden devam edebilecek misiniz? Annelik fedakarlıktır ve ben asıl fedakarlığı çalışan annelerin yaptığına inanıyorum. Biraz soğukkanlı olun. Kızınız ömür boyu siz işe giderken ağlamayacak. Birde çalışma saatleriniz çok mu uzun? . push ; S Sargoz güncel 80 => 70 e inecegim inşallah :) tek ayak

aynı şeyi bu sabah düşündüm. benim oğlum da 1 buçuk yaşında ve kreşe gidiyor. sabahları ağlıyor bir süredir ilk zamanlar hiç ağlamadı şimdi anladı tabi büyüyor. çalışıyorum çünkü ev borcu var eşim ancak onu ödeyebiliyor. mecburum bırakmaya ama özlüyorum onu. anane babanne ile de yapamadık. ben giderken ağlıyor ama sonrasında fotoğraf vs gönderiyorlar bakıyorum gayet keyifli. nazı bize sanırım yine de insan kötü hissediyor. N nermin68 beni kıskandığını bu kadar belli etme

Ben sizin yerinizde olsam çalışırdım. Çalışmaya alışmış biri, bir zaman sonra evde bunalmaya başlar diye düşünüyorum. Bebekle vakit geçirmek güzel, ama yetişkin yüzü görmeden sadece bebekle ilgilenmek bir zaman sonra benim psikolijimi bozardı. O kafayla da ne kendime ne çocuğa hayrım olurdu diye düşünüyorum.

Bnde onu demek istedim zaten onun annesine ihtiyacı var şuan. şuan ben oglumla dialog doğru düzgün kuramiyorm 3 buçuk yasinda. Anneannesi de kaldığı için uzun sure ona alisti. Yanıma aldığım ilk zamanlar hep anneannesini istedi hep ağladı zamanla unuttu ama arada sırada yine söylüyor anneannemi gidicem diyor. zor atlattik o gunleri

Ben 2 sene ayrı kaldm oglumdan. ama hergun aklimdaydi. istediğim zaman gorwmiyodm opemiyodm. bana anne zaman gelceksin diye sorduğunda cvp veremiyodum. artık calismiyorum. yanıma aldm. paraya ihtiyacımız yokmu var tabi ama oğlum daha ağır basıyor bnm paradan. hergun oğluna özlem duymaktansa vicdan azabı cekmektense otururum evimde kuru ekmegim olsn sadece. oğlum yanımda olsun yeter. D damdan

1,5 sene sonra krese baslasa ve ya 1 sene sonra da olabilir. O zaman calisamaz misiniz? Benim de bebegim var ne yazik ki cok duygusalim, insallah ilerde pisman olamam

bi de ben bakıcıya bıraktım düşün ki.. ne güzel ananesi babanesi bakıyor, gözün arkada değil.. suçluluk duymaya gerek yok.. anne nasıl hissederse evladı da ona göre tepki veriyor.. giderken anne vicdanıyla hesaplaşıyorsa, çocuğu da hissediyor, ona göre davranıyor. oğluma göre çalışan anne normla birşey, ama her çocuğun dönemleri var. gitme diye arkandan ağlayabilri arasıra henüz küçük dersin, şimdi de oğlum nadir de olsa okula gitmicem diyor mesela.. o zaman ne yapacaksın :):)

o zaman üzgünüm ama calısmak zorundasınız. bende ısyerek calısmıyorum yanı tercıh hakkım olsa calısmam evde dururum kabus gıbı hafta sonu kosusturmacalarım var mesela benım mutlaka herkesden once kalkmam gerek kı eve yardımcıda gelıyor oyle dusun. esının maasıda dusuk ıkı kısı anca yaparsınız bence hıc yuregını bozma bırazcık daha buyusun bır krese ver oglunu onunda havası degıssın sonucta yaslı ınsanların ona verecegı seyler gercekten cok kısıtlı 2 ıhtımal var ya evı hep toplu bulursun cocugun ıhmal edılır ya da evın dagınıktır yemegınde yoktur cocugunla ılgılenılır ama aksam yemek yapmak zorundasın kaldıkı 2 kısının yıyecegı ıle tum gun evde olan 3. bır kısının yemek mıktarı aynı olmuyor

bence maddi durumunuz yerindeyse 3-4 yaşına kadar çalışma derim şahsen ben öyle düşünüyorum bir çocuğun hele ki bu yaşlarda bir tek anneye ihtiyacı var unutma çocuk senin aynan olacak onu sen eğitmelisin maddi artılar olur zamanla ama kaybedilen yaşlar geri gelmez

büyük konuşmak istemiyorum ama ben çalışmayı düşünmüyorum. bir daha evladım 1.5 yaşında olamayacak telefonda kayınvalidemden ay anne dedi ay yürüdü laflarını duymak istemiyorum. Yinede siz bilirsiniz : )

Ama konu sahibi akşam geliyor çocuk evinde düzeninde bence sizinki uygun değil çocuk anasından ayrı kalmamalı Altta da bu duruma son verdiğinizi yazmışsınız doğru olan o Arkadaşlarım var yazın anneleri çocuğu da alıp yazlığa gidiyormuş 2 yaşında bu da haftasonu gidiyor Yabancı iyi bakmaz vs diyorlar da bence ovayı çocuğu için her hafta annesinden evinden uzak kalmak sıkıntı anneanne gezmeden vazgeçmiyor annesi bakıcıya değil onu çok seven anneanneye baktırdım deyip vicdanını rahatlatıyor ama olan çocuğa oluyor Bu arada konu sahibine işini bırakma diye yukarda yazdım yanlış anlaşılmayayım Amor-a

Ben olsam çıkmazdım senin yerinde olsam. Yarın öbürgün istekleri ihtiyaçları artınca ilk yürüdüğü an ilk yalnız yemek Yediği an karşılamayacak çünkü isteklerini. Sonuçta 24 saat çalışmıyosun ki akşamları oynarsın kızınla haftasonları gezersin. emenems

1 buçuk 3 yaş arası bu sık sık oluyor canım, emin ol kızın da alışacak. Arkandan akşam için sipariş verecek hatta, telefondan günü nasıl geçmişse sana dedikodusunu yapacak :) Kızım 32 aylık ve yeni yeni toparladık biz. Ama çok ağladım, çok suçluluk hissettim. Şimdi senin yazını okuyunca da kesinlikle işe ara ver diyesim geliyor ama ben kendi yapmadığım şeyi sana tavsiye edemiyorum

Anne değilim, belki ondan bu rahatlığım bilemiyorum. Ama duygusallıktan uzaklaşıp mantıklı karar verirdim ve işime devam ederdim sanırım. Çalışmak güzel bir geleceğin yanında güçlü bir kadın bana göre çünkü. N

Canım Kıyamam sana ben... Ben 2 sene ücretsiz izin aldım gerçekten çocuğunun her anına şahit olmak gibisi yok, ama söyle ki biz şu an şarktayız ve giderimiz batıya göre daha düşük ama maaş farkı var eşimin, bir de bizim borcumuz falan yok, tabir-i caizse tuzum kuru, o yüzden ne desem bilemedim romantik düşünüp bırak kız işi desem yarın maddi sıkıntıların olsa gene sen sıkıntı çekeceksin bu seferde çocuğuma istediğim imkanları veremiyorum diye üzüleceksin

Canım bu çalışan annelerin ortak sorunudur. Yengem ve kuzenimdede böyle oldu. Hatta yengemin kızı yengem işe giderken ayağına yapışırdı gitme diye. Yengem içinde çok zor oldu. Zamanla çocuklar bu duruma alışıyor. Bende öğretmenim ve şimdiden kendimi bu duruma hazırlıyorum. Seni çok iyi anlıyorum ama sabret. İşten geldiğin tüm zamanlar çocuğunla uğraşırsın. Ayrıca çocuğun büyüdüğünde karşısında ayakları yere basan güçlü bir anne görecek birde böyle düşün canım

bence bi çocuk en azındanilk 3 yıl annenin kokusunu içine çekmeli 3 yaşından sonra eger durumunuz olursa ya bi kreş e yada devlet ana okullarına veya güvendiğiniz birine emanet edebilirsiniz bende çalışmayı düşünmüyorum en azından evde bişeyler yapmaya çalışıyorum ama kendi bileceğiniz iş

ben olsam çalışmaya devam ederdim. tek maaşla geçinebilecek durumdaysak ücretsiz izne ayrılırdım kreş vakti gelene kadar. çocuğun sadece bebekliği değil ki. güzel kreşler, kaliteli okullar hep paraya bakıyor. ücretsiz izin alırsanız hem işinizden olmazsınız hem evladınız için maddi birikim yaparsınız. seytanmarkagiyer

Biraz sakin ol Çocuklar çabucak büyüyor ama iş bulunmuyor Benimki 25 aylıktan beri kreşe gidiyor 4,5 yaşında iken iş görüşmesine gittim kuşa geçeyim kreşe gidiyor anneanne babaanne bakmıyor biz seni beğenmiştik ama erkek adayı aldık dediler gerekçe çocuğum varmış hasta vs olurmuş Çocuk büyüyünce gider artıyor ama ara vermiş kişinin iş bulması zorlaşıyor Kızın belki mevsim geçişi hasta olacaktır o nedenle mızmızlığı vardır ta da babaannenin bir sebeple tahammülü düşmüştür ona tepkide olabilir Mümkünse ya ev işine yardımcı al ev kalabalık olsun babaannenin yaşı büyük ya da eğitim durumu az ise de günde birkaç saat bile olur oyun ablası ayarla çıcuk gelişimi öğrencisi Madem işini bırakacak maddi sürümün var evdeki ortamı az daha eğlenceli kıl kızın için eve gidince de sadece kızın ile ilgilenen Yemek yapma bulaşık çamaşır dokunma işler kızının uyumasını bekler ama kızın senin işlerini bekleyemez hatta o yaşta elinin yıkanmasını bile bekleyemez onları da onunla yapacaksın

kristinnn

canım senin durumun fakrlı şöyle ki, ücretsiz izin aldın ve memursun.. özel sektörde olsan belki sen de evde oturamayacaktın ilerisini düşünerek.. sonra döneceğin iş olmayacaktı çünkü.:) Munzevi Zencefil Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bazıları olaya duygusal yaklaşmış ama ben de sizin yerinizde olsam işi bırakmazdım. Çalışan bir annenin çocuğuyum, annem nöbetçi olduğu için çoğu bayramda evde ablamla bi başımıza kalırdık babam şehir dışında çalışıyordu ama ne ablam ne ben 1 kere bile annem keşke çalışmasa demedik. Ne anneannemi ne babannemi tanıdım, bakıcılarla büyüdüm ama şimdi annemin yaptığı fedekarlığı çok iyi anlıyorum. Çocuğunuza iyi bir gelecek sunmak için bunlara katlanmalısınız, onu iyi bir okula göndermek için onunla daha iyi imkanlarda yaşamak için... Bugün facebookta oyuncu anne bu konuda bir yazı paylaştı eğer tanımıyorsanız takip etmelisiniz derim. Evli bile değilim ama okurken evet yaa çok haklı diyorum, onun oyunları ile bir çocuk büyütme hayali kuruyorum. Nefes alın, hayat biz neyi istersek ona dönüşür. Kızınız ile mutlu bir hayat diliyorum... Cestlaviee

Umberlee

ben 10 sene calışma hayatına kızımın doğumuyla ara verdım... şimdi 2 yasında bugun krese basladı... bende yakında ıse baslayacagım... ama şartlarım çok ıyı olsaydı sanırım 4 yasına kadar calışmazdım yada en azından 3 eger olanaklarınız ıyıse 3.5 yasına kadar sız bakın... zaten cok seyı kaçırmıssınız barı diğer ilklerini yakalayın ama maddı durum elvermıyorsa ve işinizin şartları çok ıyıse bırakmayın derım

Canım çok güzel kreşler var çocuğunu oraya gönderebilirsin, hem eğlenir kendi yaşıtları olur yada olmaz ama hoşuna gider bir sürü çocuk olunca inan aktiveleri çok güzel oluyor. Çocuğun evde yalnız hissettiği için ağlıyor Bir babane ne kadar ilgilene bilir ki. İşten çıkınca da sen mutsuz olacaksın bence bunu senin karar vermen lazım seni senden iyi kimse bilemez. Kreş olayını iyice bir araştır derim.

Ağlaması çok normal. Senin unutmaman gereken onun geleceği için çalıştığın. BenveUtkum

hergün ağlardım çok zor geçti ilk zamanlar sonra alıştık kimse keyfi çalışmıyor tabiki kimse yavrusunu bırakmakta istemez kariyerden çok iyi bir geleceğe zemin hazırlamak için bu fedakarlık... glhn26.. pyaar.. tek ayak

kendımı bıldım bılelı calısan bı annenın kızıyım cok zorluk cektım babanemın halamın teyzemın elınde buyudum bende cocugum ılk okula gıdene kadar calısmayı dusunmuyorum... hos benım tuzum kuru evde oturdugum yerdede calısabılırım ıse gıtmek zorunda olan annelere allah yardım etsın cok zor bı durum

Etrafında bir sürü ise giden anne var evet duygusal davranıyorsunuz ama işin içinde gelecek var ve kendininde geleceği öyle düşünme çalış çocuğunun bu huyu zamanla geçer

Ilk 1 yas kritik sureci atlatmissiniz ayrica bakan guvenilir kisi devam edin artik sosyallesecegi yas dilimi yaklasiyor. D

Bende çalışan biriydim oğlum 10 aylık evde çok daralıyorum yakında işe başlamayı düşünüyodum yazını okuyana kadar... Bende bilemedim kıyamadım kızına oda küçük işten ücretsiz izin alma durumun var mı ben 2 buçuk yaşına gelince başlayacam mesela ama çalış bence ben asla çalışmam diyodum ama öyle olmuyomuş şu on ay içinde ne fırsatlar kaçırdım tahmin bile edemezsin kariyerim açısından ama kısmet

Sen isteyken iyi bakiliyormu bari ufaklik? glhn26.. pyaar.. tek ayak

Oğlumun dişi çıkmış evde oldugum halde abim gördü Oğlum kalmış ayaga dikilmiş, ben o sırada duştaydım.. Nasip olmayınca olmuyor

Canım seni çok ama çok iyi anlıyorum, diğer anneler gibi. Ben daha yeni atlattım yani işi bırakmayı daha düne kadar ben de düşünüyordum. 1 buçuk yaşındayken döndüm ben. Sen mesela kızın 10 aylıkken işe dönmüşsün, bu konuyu ozaman açsaydın kesinlikle işi boşver yazardım ama zor kısımları atlatmışsın. Senin şimdi yapman gereken, kızınla çok iyi kaliteli vakit geçirmen. Bıkmadan usanmadan işe gittiğini güzelce ona anlatman, akşam yapacaklarınız için onu heveslendirmen. Hafta sonları oyun gruplarına da götürebilirsin. Şuan sen evde bile olsan ona yeterli gelmeyecek çünkü sosyalleşmek isteyeceği yaşlar geldi. Bizim son zamanlarda pazartesi günlerinde sorun vardı, 2 gün bizimle olup pzt. kalktığında bizi görmeyince o gün çok hırçın oluyordu. Onun çözümünü de pazar gecesi uyurken "Kızım yarın biz işe gideceğiz anneanne senin yanına gelecek" diye başlayan cümlelerde buldum, büyük birisiymiş gibi anlattım. Kalktığında bizim işte olacağımızı bilerek uyudu yani. Ama ikna ederek anlatman önemli. Bir de sık sık iş yerine gelsin biriyle, senin nereye gittiğini bilsin. yast

Imkaanin varsa yani maddi olarak isi birakinca sarsilmazsaniz birakin isi.. cocugun anne cocugu.. sana en cok ihtiyaci olan zaman ve bu zamanlar istesende geri gelmeyecek Calisan bi annenin cocuguydum cocuklugumla ilgili en net hatirladigim yalvarirdim gitmemesi icin birlikte kahvalyi edip oyun. oynamak kokusu duymak icin her sabah aglamayi huy edinip mizmiz bi cocuk olmustum calisan annelere saygim sonsuz evlatlarimiza daha iyi bi gelecek icin calisiyoruz ama imkaan varsa ilk 4 yil yanlarinda olup kendin buyutmek her anina sahit olup sinirsiz sevgini ona hissettirmek en guzeli.. olusak kisiligi icinde kendine ozguveni icinde en saglam temel

bence biz türkler çocuk olayını çok abartıyoruz.. doğurunca ;işten, hayattan kopup, sadece çcuğa odaklanıp, hayat gayemizin çcouğumuz olduğunu sanıyoruz.. halbuki öyle birşey yok bana göre.. evet biz doğuruyoruz ama sahibi değiliz.. sonsuz seviyor muyum evet, canımdan kanımdan o benim, ama ne kadar iyi yetiştirsem de o bir birey, kendi hayatı olacak.. ve benim anne olarak görevbim kendi hayatımı ona adamak değil, onun hayatını kazanması için, dimdik durabilmesi içini, mutlu olabilmesi için en iyi şekilde yetiştirmek..

evet bunu yaşadım. doğum iznindeyken, bebekle mahalle dışına pek çıkmamıştım sayfiye gibi bir yerde yaşıyorum zaten, araba da kullanamıyordum o dönem. sonra bir iş için bebeği bırakıp merkeze gitmem gerekti. anam karşıdan karşıya geçerken bile heyecan yaptım. algılarım iyice kötüleşmişti...

Çalışan bir anneyim, bebeğim 7 aylık ve ben 5 aylık iken bırakmaya başladım, neden? çünkü borcumuz var, neden? çünkü ona daha iyi bir gelecek için? neden? vs vs. benim 5 aylıkken bile uyanıyordu gideceğimi anlıyordu, geleceğim zaman bile uyuyor ise uyanıp kapıya bakıyormuş 5 dk geç kalsam mızmızlanıyormuş. her sabah evden çıkıp kv me bırakıyoruz şimdi işi eğlenceli hale getiriyoruz gülüyor bırakırken ama o kapı kapandığında içim cız ediyor, evet her aradığımda bugün anne dedi bugün baba dedi bugün dişi çıktı gibi laflar duyuyorum, kv demi kıskanıyorum ilkleri o görüyor diye, ama yapacak birşey yok mecburiyet böyle birşey, kim isetemez ki bebeği ile her anını yaşasın, bende çalışma manyağıyım ve evde asla olamam diyordum ama bebek olunca işler değişiyor, bunların dışında 24 saat evde olup çocuğuma zaman ayıramamaktansa, kendimi hapsolmuş gibi hissetmektense, tüm sıkıntımı ona yansıtmaktansa, çocuğumla 2 saatte olsa kaliteli, eğlenceli, özlemle geçireceğim zamanı tercih ediyorum, unutma herşey onlar için zaten, maddiyatda, maneviyatta, ha eğer ben çalışmazsamda mutlu olurum, parayada ihtiyacım yok, herşeyi eşim tek başınada karşılayabilir, ben zamanımın her anını bebeğime ayırabilirim diyorsan işten ayrılabilirsin, ama çalışamzsam mutsuz olurum ve herşeye yansır diyorsan çalışmaya devam etmelisin. Belki şöyle bir şey yapabilirsin, eğer iş yerindeki kişiler ile çok iyi isen işe 8-9 da değilde daha geç başlayabilirsin en azından şu dönem geçene kadar, sonrasında düzene girecektir zaten.

shapee

Önemli olan sizin her dakika yanında olmanız değil, onunlayken geçirdiğiniz vaktin kaltesi.. Bu gerçekten de çok önemli.. iki yaşından önce çocuğunu kreşe veren, imkansızlık nedeniyle çalışmak zorunda olan bir anneyim ben.. Ve iyi ki kızımı kreşe vermişim.. İyi ki çalışmışım.. Kızımla geri kalan zamanda şahane vakitler geçirdik.. Açığı kapattık.. Evde olan arkadaşlarıma bakıyorum da sanırım nasılsa hep yanımda diye bizim yaptığımız çoğu şeyi yapmadılar.. Evde olan anneler daha kolay depresyona giriyorlar.. Hem sürekli evdeler onlara zaman kalmıyor, hem de çalışmaya alışmış insanlar bir süre sonra bunalıma girebiliyorlar..

Ben calismaya devam et derim. Bir kac yil sonra kizin buyuyecek yuvaya basliycak. Evde olsan eminim kisa bir sure sonra skilmaya baslarsin. Cocuk bu illa pesinden aglar, bakar, sizlar duygu somurusu yapar hatta sen aldirmadikca dozunu artirir. Bende calisiyorum 2 yasinda oglum var sabah yuvaya gitmemek icin bacaklarima orumcek gibi yapisip ustume tirmaniyor. Gozumun icine bakiyor ama olayi dramatiklestirmek istemiyorum. Sanki evde kalsam ne olucak bir sure sonra benlede evde skilicak disari cikmak istiycek, arkadas istiycek, oyun istiycek. Karar senin ama sonucta calisiyorsan bile yine cocugun icin demlicaykeyfi Ve dünya bir çölse durma. Seraba su getir. Anneler

Bu cok kisisel bir sey, o yuzden mutlak dogrusu yok, ben de 8 yillik is hayatindan sonra kizim dogunca isten ayrildim. Cunku bir yabanciya cocugumu emanet etme dusuncesi bile beni delirtiyor. Sadece cocugum icin degil, kedimi komsuya emanet edemeyen bir insanim ben. 3.5 sene oldu ayrilali, kizim mutlu, ben mutlu, esim mutlu, gerisi boş zaten. No money no problems glhn26.. pyaar.. tek ayak

aynen katiliyorum. aneye babaya asiri bagli, bu yüzden evlenince annesinden ayrilamadigi icin evliliği biten insanlar dolu

Anne çalışınca çocugu sadece haftasonları görüyor gibi bir algı var galiba, bazı mesajları komik buldum.

Bence su yaslar kızınızın en güzel yasları. İyi bi gelecek hayaliniz çok güzel ama ben yerinizde olsam 3 4 sene çalısmazdım sonra yine ise baslarsınız. Hem bu sırada kızınızda okula baslamıs olur. Her zaman çalısabilirsiniz ama kızınız her zaman bu yaşlarda olmayacak.

Bence çalışmalısınız. Çocuğunuzun önünde çalışan, ayakları üzerinde durabilen bi anne modeli olmalı. Ayrıca elbette ağlar annesisiniz ama böyle büyümesi onun ilerde daha yırtıcı, daha kendine güveni olan bi çocuk olmasını sağlar.