Delice sevip herkesi karşına alıp böyle bakarken içinin eridiği adamın gidip yerine kaba içinden bi öküz çıkmış sen üzülmüşsün üzülmemişsin umrunda olmayan senden çok başkalarının üzerine titreyen kırmaktan korkmayan senin üzülmen umrunda olmayan bir adama dönüştüyse ama siz hala ailem üzülür ben ne derim ondan sonrasında hayatımda neler yaparım neler olur başkasını seçemem Bidaha bu bu kadar diye içinizden geçirdiğiniz bir durumda hayatınızı paylaştığınız insanla siz ne yapardınız

Ailem üzülür diye boşanmayı aklıma bile getiremezdim Sonra ne mi oldu? Siddet siddeti doğurdu Ailem mahkeme günü verildiğinde sevincinden hic abartmıyorum oynadı O yüzden önemli olan önce sensin herseyin bir kolayı yolu bulunuyor

Koyarım kapının önüne. Ailem falan beni bağlamaz ki bağlamadı da. Önce ben, sonra diğerleri.

Bosadim.

Çok yeni daha 2 ay oldu ama inanın neler yaşadığımı dahi tahmin edemezsiniz

Türk erkeklerinin geneli böyle hiçbiri için aileyi karşına aldığına değmiyor sonuç olarak.

Ailem ben çok mutsuzken sırf evliyim diye mutlu oluyorsa ailem değildir. Öyle bir kocadan boşanmanın nesi sizi korkutuyor anlamış değilim. Değersizleşmekten yok olmaktan Daha kötü ne olabilir? . push ; D Dusuncelibirksi Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ben ailem yüzünden boşanmayı 2 yıl erteledim, sonra 5 dakikada boşanma kararı alacak şeyler yaşandı. Bir yolu bulunuyor, Allah yardımcınız olsun.

Bugün ailem üzülür diye bu evliliği devam ettirirseniz yarın çocuğunuzda olursa herşey dahada zorlaşır. Olmuyorsa zorlamamak gerek.

Nokta koyardım. Hem paragrafa hem ilişkime.

Senin mutluluğun ve huzurun başkalarının ne dediğinden daha önemli. Sırf aileniz üzülür, laf söyler diye hayatı kendine zehir etme. Bu dünyada sadece bir kere geliyorsun, insanların ne dediğine göre yaşama kendin için yaşa. Ailen 1 gün konuşur 2 gün konuşur 3. gün duruma alışırlar. Baktın yine olmuyor kendi hayatını kurarsın.

Tak sepeti koluna herkes kendi yoluna. Boşarım gider napıcam başka. Aman o ne der aman bu ne düşünür diyecek halim yok

Cok birsey yazmamissiniz. Ben önce düzeltme cabasi girilmesi taraftariyim ortada siddet gibi durumlar yoksa. Hic oluru yoksa bosuna uzatmamak lazim.

Neyse ki ben çevreyi gram totoma takan bir insan değilim. Annemde benim mutlu olmamı ister o yüzden ne yapsam eleştirmez. Ayrılırdım.

Bir buçuk yıllık evliliğimin özeti ne yaptım sadece acaba hemen gidersem vicdan azabı cekermiyim dedim annemde zaten çıkıp boşanma davası acayim diye gözümün içine baktı cunki bu adam seni sevmiyor diye diye diye dilinde tüy bitti kadının ve ben annemi dinlemeyerek devam ettim sonuç ne mi? Kafamda bitirdiğim evliliği gece birden saçma bir sebebten kavga çıkardıklarında bitti kayınvalide elti o bu derken eşimde onlarla birlik oldu su içerken bile eşimin teyzesi arkamdan zıkkım içsin dedi yani düşünün neler yaşadım boşadım tek boşanan insan ben değilim son boşanan da olmadim pişman da değilim huzurlu mutlu olmadığımız hiç bir yere ait değiliz

Boşandım.

İcimden bunlari gecirdigimi hayal edemiyorum. Sacma sapan bir adamdan boşandim diye ailem üzülmez. Başkasini da seçerim gayet neyini secemeyeceksiniz daha kotusunu bulamam diye mi korkuyirsunuz?