Merhaba ablalarim, arkadaşlarım. O kadar içim sıkılıyor ki anlatamam. Uzun uzun yazıp sizi sıkmak istemiyorum ama uzun olabilir bunun için şimdiden özür dilerim. Arkadaşlar, ben iki yıl boyunca mersin de konservatuvar okuduktan sonra bölüm değiştirme kararı aldım ve memleketim olan bursa'yi kazandım ve oraya gittim. 28 eylülde okulum açılacak ve inşallah eğitim öğretime başlayacağım. Ama sizlere yemin ederim bir dakika daha dayanacak gücüm kalmadı. Sebebi su, benim annem ve babam yani çekirdek aile olarak biz izmirde yaşıyoruz. Benim memleketim bursa ve anneannem ve diğer tüm akrabalarım burada yaşıyor. Ben ilk yıl hazırlık okuyacağım bu sebepten ötürü anneannemde kalacağım. Annemde anneannemde çok rahat edemeyecegimi biliyordu ama hazırlık okuluna daha yakın olduğu için ev yurtlardan bunu tercih ettik. Ama şimdiden beni darlamaya, sıkmaya, varligimdan rahatsızlık duyduklarını açık açık belli etmeye başladılar. Benim bir dayim var. Ve anneannem dayima tapar. Maddi manevi sürekli onların destekçisidir. Dayımın 15 yaşlarında bir oğlu var ve onun tüm masraflarını anneannemler karşılar. Okul, dershane, giyim, cebine konulan harçlık, sürekli telefon, laptop vs alınır ona. İhtiyaçları olmamasına rağmen kendi evleri varken yengem daha lüks yaşamak istedi diye. Lüks bir mevkiden ev aldılar. İçini düzdüler. Biz ailecek yeri geldi çok zor zamanlar yaşadık çok sıkıntı çektik ama bizim için birşeyler yapmaktan korktular hep. Yapmadılar. Neyse, ben bursaya geldim. Anneannem zaten mirin kırın etti. Ben liseyi dahil burda okuduğum burada büyüdüğüm için doğal olarak çok arkadaşım var ve yillardir başka şehirde olduğum için uzun süre gorusemedigim insanlar da var. İlkokul bulusmalarim yemeklerim oldu bir ses çıkarmadı ikinci de söylenmeye başladı. Ben annemden babamdan sıkıntı gormedim bu konuda annem bana güvenirler ve nerede kiminle oldugumu söyleyip istediklerinde resim atmam yeterlidir. Anneannem evden çiktigim andan itibaren aramaya beni resmen taciz etmeye başlıyor, inanın başıma birşey geleceğinden korkup yapsa üzülmeyeceğim. Üç lafindan ikisi beni rezil etme. Ben bu yaşıma kadar (22) kimseyi rezil etmemisim seni mi edeceğim şimdi? Annemi arıyor kadını huzursuz ediyor. Annemde idare etmemi söylüyor ama edemiyorum artık. 7 yıllık iki kardeşimden öte arkadasim var. Birbirimizde aylarca kalırız sorun olmaz bir saat gidiyorum. Laf ediyor. İşin garibi evden çıkmamdan rahatsız oluyor ama evdeki varligimdan da rahatsız oluyor. Beni istemiyor sürekli şikayet ediyor otursam oturduğum kalksam kalktigim kabahat oluyor. Arkadaşlarıma gitmeme laf ediyor onlar bize gelince de laf ediyor o kadar daraldım ki. İşin kötüsü 15 yaşındaki kuzenim de bir buçuk iki haftadır anneannemlerle kalıyor. Rahat gezemiyorum bile evin içinde dayım oğluna laf soyletmez ona güller gibi bakılıyor herşeyin iyisi ona veriliyor ben en ufak bişey yapsam balkona çıkıp sigara içsem mesela sorun oluyor deliricek gibi oluyorum artık. Ne yapayım ben daralıyorum kalbim sıkışıyor bu evde. MissCherryBlossom

Kız bence yine de taşın. Kafanı yiyeceğine bedenin yorulsun.

Yurda ya da eve çıkmak çok zor özellikle bu yıl maddi acıdan değil huzursuz edecekler biliyorum. İşin maddi yani şöyle bir şey var. Mesela benim otobüs paramı verir anneannem bu ona batar. Sigara da dumanı gördüğü yok millet ne der kısmında o. Annem büyük ihtimal para kısmından dolayı böyle davrandığını düşünüyor yurda maddi acıdan değil huzursuz edecekleri ve ailemi de huzursuz edip rahat vermeyecekleri için çıkamıyorum. Ben nasıl sabretmek gerektiğini bilemiyorum. Istenmedigimi sevilmedigimi görmek daha da canımı yakıyor. Paul Stanley

Anneannelerin torun ve evlat kayırmasında yalnız değilsiniz... ne diyebilirim ki.. Allah sabır versin. Benim babaannem en sevgili torununa araba aldı. o kadar hastanede yattı gelmedi öldü yine gelmedi. annemler ben yokken ne sıkıntılar çekmiş ama babaannem de anneannem de destek olmamış. babaannem öldü herkesten önce annem koştu... o değer verdiklerinin biri bile yoktu... üzülmeyin...

Okul acildiktan sonra kendi bolumunden kafana göre bir arkadas bulup maddi olarak zorlamayacaksa eve cikabilirsin. Yada yurtta ayni odaya yerlesirsin.

Ya gideceksin ya da takmayacaksin. Annen durumu biliyorsa dışarı ciktiginda telefonu sessize al. Cevap verme. Annene söylersin haberin olsun diye o da merak etmemiş olur. Evde de odandan çıkma. Ha yok bu şekilde kurtulamam diyorsan da mecburen yurt filan ayarlayacaksin.

maddi olarak sizi zorlamayacaksa yurdu deneyin bence. eğer sizi bu konuda zorlayacaksa anneannenizin evinde kalacaksanız ilk önce anneannenizle bu düşüncelerinizi, hissettikleriniz açık açık tatlı bi dille paylaşmanızı faydalı görüyorum. buna rağmen yine devam ederse bu durumlar görmezden gelmeye calısmak sabretmek en dogrusu herhalde burcubahar0635 what u get is what u

22 yaşındasın hadi 18 falan olsan dayan derim ama yeterince büyüksünüz ve tahammül gücünüz daha az. Rahat bir üniversite yılı için taşının derim. Sizi istemediğini ilerde daha çok gosterecektir. kahvetelvesi

Hazırlık A. O. Sönmez'de değil mi? Yurt da kampüstekiler mi? Uzak olsa ne olacak, tek vasıta Çok trafik olsa 1,5 saat sürer sürmez, o da çok trafik olsa yani. dogadostupanda

Napacağını sen de biliyosun aslında. Bir başkasının evinde yaşıyosunuz, o evin şartlarına ve kurallarına uyum sağlamak zorundasınız. Bu kural yarın bigün evlenip ya da ayrı eve çıkıp kendi paranızla kendi hayatınızı idame ettireceğiniz güne kadar böyle. Anneanne diyosun yani eski kafalı bi kadın, kusura bakmayın da ben çok görmedim onun yaptıklarını. Bu ülkede her gün kadınlar kaçırılıp tecavüze uğrayıp öldürülüyor. Sizin için belki de gerçekten endişe ediyor ya da emanet olarak görüyor veya hakkaten onla bunla gezip onun kafasına göre namusunu kirleteceğinizi düşünüyor. Sonuç olarak öyle ya da böyle ya bu deveyi güdersiniz ya bu diyardan gidersiniz, başkasının evinde yaşamanız oranın şartlarına uyum sağlamanızı gerektirir. Üzgünüm ama bu böyle. dogadostupanda