Arkadaşlarımla genellikle başbaşayken sorun yok kafa kafaya acayip bir harmonimiz olur ama bir kaç yabancı ortama girdiği zaman insanlar nedense kendini yüzeye çıkarma çabasına giriyor bu bana mı denk geliyor ben mi abartıyorum bilmiyorum ama konuşma uslübundan yapılan espirilerin boyutuna kadar değişiyor kimlikleri kendimi ben mi geri çekiyorum yoksa insanlar mı beni aşağı çekiyor anlayamıyorum. Neden hep bir şeyler için kullanılan malzeme ben oluyorum anlayamıyorum, espirinin en alaycı yerine ben konuluyorum, en son ben düşünülüyorum, ikramları bile en son ben alıyorum hatta bazen unutuluyorum, mutfaga sigara içmeye giden kalabalık benim içerde yalnız kaldığımı unutuyor geri dönen olmuyor. bu konuda fikirleriniz ihtiyacım var. Laale Aşikardır Zat-ı

İnsan egosu hep doyurmakla besleniyor, üste çıkma çabası, farklı insanların yanında daha iyiyimi ispatlama uğraşı hep bu yüzden. Ama şu var ki içeride unutulmam, ikramları en son almam sıkıntı değil de benimle alay eden insanları hayatımda barındırmam. Zaten o kalabalık arkadaş grupları çok geçmişimde kaldı. Konular dağılıyor, espiriler karışıyor vs. İlla oturacaksak en fazla +2 olmalı. Üç kişilik/üç çift muhabbet çevirmek daha kolay bence.

Arkadaşlarımla genellikle başbaşayken sorun yok kafa kafaya acayip bir harmonimiz olur ama bir kaç yabancı ortama girdiği zaman insanlar nedense kendini yüzeye çıkarma çabasına giriyor bu bana mı denk geliyor ben mi abartıyorum bilmiyorum ama konuşma uslübundan yapılan espirilerin boyutuna kadar değişiyor kimlikleri kendimi ben mi geri çekiyorum yoksa insanlar mı beni aşağı çekiyor anlayamıyorum. Neden hep bir şeyler için kullanılan malzeme ben oluyorum anlayamıyorum, espirinin en alaycı yerine ben konuluyorum, en son ben düşünülüyorum, ikramları bile en son ben alıyorum hatta bazen unutuluyorum, mutfaga sigara içmeye giden kalabalık benim içerde yalnız kaldığımı unutuyor geri dönen olmuyor