Konu sahibi boşanmaz. Ailesi arkasında, eşiyle sürekli kavga ediyor ve çocuklar tanık, en önemlisi de devlet memuru hala daha çocuklar için diyor. Valla nice kadınlar var bir başına boşanıp, çocuklarına bakıyorlar. Arada saygı kalmamış ve siz bence sürekli blöf yaparak inandırıcılığınızı yitirmişsiniz.

Yarın ne olacağımızı bilmiyoruz. Bilerek mutsuz bir hayata kendimizi bağlamayalım lütfen. Eşine sakince, suçlama yapmadan sevmiyorum artık seni, seninle mutlu olamıyorum desen, kabul etmez mi? nelluniverso Her birimiz kendimize ait bir Evrenin

Tabi ki illa aldatma şiddet olmasına gerek yok ite kaka devam ettirmesi değildi söylemek istediğim, monotonluk tekdüze hayat ise sevgisizlikten kastı değiştirebiliriz idi. Eşinin sevgisini yansıtmaması olur, dile getirmemesi olur bunlar sebep olmuş gibi hissedip cevap verdim. Yoksa illa nolur evli kal boşanma değil yani anlatmak istediğim

Harika bir öneri,

Daha 28 yaşındasınız, 2 tane çocuk var. Böyle durumlarda en çok çocuklara üzülüyorum. Bir çocuğa dünyaya getirmek için önce her açıdan çok iyi hazırlanmak ve düşünmek lazım. Çok erken evlenmişsiniz, ilk çocuk bir şekilde oldu diyelim. İkinci çocuk için çok daha hazırlıklı çok daha iyi düşünerek karar vermeniz gerekliydi. Ama artık olan olmuş, Şahsen ben olsaydım, eğer eşimle iyi anlaşıyorsam maddi manevi sorunum yoksa, eşim de çaba gösteriyorsa çocuklarım için kocamı sevmeye çalışırdım. Çocuk olayı şaka değil. Mutsuz ailelerle veya anneden babadan biri olmadan büyüyen çocukların hep bir tarafı eksik kalıyor. Yaşınız daha küçük ama sonuçta siz bir annesiniz, önceliğiniz çocuklarınızın refahı olmalı. Size şiddete katlanın hakarete boyun eğin demiyorum böyle şeyler varsa mecburen ayrılın tabi ama eşiniz iyi biriyse sorumluluklarını yerine getiriyor babalığını yapıyorsa bu aileye şans verilmeli diye düşünüyorum. Ancak bu şekilde mutlu nesiller yetişebilir. Hayat " ben kocama ısınamadım çocuklarım da babasını arada sırada görüversin" şımarıklığını kaldıracak kadar basit değil.

Benim 17 yaşında çok aşık olduğum biri vardı. Beni terkettiğinde abartısız bir sene ağlamıştım. Kendi kendime evlilik hayali kuruyordum ergen aklımla. Şimdi Allah razı olsun beni bırakmış diyorum. Onunla evlenseydim yüzde yüz boşanmıştık.

Evliliğinizin iceriğini elbette bilemem. Ama anlattıklarınıza göre eşiniz kendisini düzelttiyse evlilik terapistine gidebilirsiniz boşanmadan önce. Karşılıklı olarak birbirinizi değerlendirebilirsiniz. Bir süre ayrı kalmak isteyebilirsiniz. Baktınız ki gerçekten olmuyor o zaman yollarınızı ayırırsınız. İki çocugunuz var ortada. Evlilikte ciddi sorunlar olmadıgı müddetçe hele ki çocuk/çocuklar varsa boşanma konusunda ben biraz sevgim bitti hadi boşanayım kafasında olamıyorum. Düzetlme; Pardon konu sahibi sandım ajlfjjdhjdhd

Sevmemek boşanmak için yeterli bir sebep. Boşanmak istiyorsunuz diye asarım keserim moduna geçen adam normal değildir zaten. eunja Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Evet en büyük sorunun bu olduğunu düşünüyorum. O yaşta evlendiğimde hayata bakış açım, bir görüşüm oluşmamıştı ve eşimle evlendim. Şimdi hayata onunla aynı yerden bakamadığımızı anlıyorum. Bu geçerli bir sebep bana göre ama karşımda bunu anlayabilecek hak verebilecek medeniyette biri olduğunu sanmıyorum. Çocuklarım kavgalara şahit olsalar da hep babalarını istediler. Küçük olan kızım pek anlamıyor ama oğlum çok etkileniyor. Kavgalardan da etkileniyor, boşanma fikrinden de etkileniyorlar

bence terapiye gidin. ne yaşadınız bilmiyorum ama eşinizde düzelme isteği ve size karşı sevgi varmış. ya da bir süre evleri ayırıp kafa dinleyin. ilerde pişman olabilirsiniz hadi aşık oldunuz birine iki çoçuğunuz var. üvey baba ile ne kadar iyi büyüyebilirler iyi düşünün

Erken evlenmenin verdiği bitmişlik duygusu. Artık herşeyi yaşadın bitirdin kendinde bu adamı ve bence çocuklarında gözünde değil. Başka heycanlar yeni bir aşk mı istiyorsun. Haklısın diyemiycem ama yaşında 28 çok da genç bir bayansın umarım daha sonrasında pişman olmazsın en azından çocukların adına. Bu adam seni aldatıyor mu şiddetmi uyguluyor aç mı bırakıyor vs bunlar varsa bu evliliği bitirmeye haklısın diyeceğim ama yeni arayışlar benim aşkım heycanım bitti diyorsan çocukların adına gercekten üzgünüm senin adına değil. Çünkü gelen gideni aratır derler kimsede mükemmeli bulamıyor bu devirde örnekleride çok fazla

devlet memurusunuz, aileniz karşı değil. her türlü geçinirsiniz. sevmemek çok geçerli bir neden. anne mutlu değil, evde kavga dövüş var, çocuklar çok kötü etkileniyor. boşansanız bile babalarını görmeye devam edecekler sonuçta. peki eşinizle beraber terapi almayı düşündünüz mü? değişme isteği varmış, istemediğiniz bazı şeyleri yapmayı bırakmış. yada siz terapi alsanız önce, kendinize güveninizi artırmak için

Sevmenek buyuk bır neden bence B

Son care bir evlilik terapistine gidin bence duzelmezse boşanırsiniz

sanıyomusunuzki iki çocukla boşanınca beyazlı bir prens bulup mutlu olacam asla ya çocuklarınız sorun olacak yada evleneceğiniz kişinin çocukları tek başıma yaşamak istiyorum bundan sonra asla evlenmiyecem diyosanız mutlu olabilirsiniz ama eğer sırf aşk sevgi isteyerek ayrılıyorsanız büyük yanılgı içindesiniz

Boşanmak için illa şiddet, aldatma vs olmasına gerek yok. Mutsuzsanız boşanırsınız. Hiçbir şey sizin ruh sağlığınızdan önemli değil. Siz mutlu olmazsanız çocuklarınızı da mutlu edemezsiniz. P

Çocuktan önce evliliğimde böyle bir sorun yaşasam boşanırdım ancak çocuğum varken ben bunu ona haksızlık olarak görürüm. Aşk zamanında yaşadık güzeldi şu an daha önemlisi aile olmak bence.

Konuyu açalı 1 sene olmuş ve tekrar buraya gelmek aklıma düştü. Boşandım 1 sene olmak üzere :) bir takım zorluklar yaşadım elbette ama keşke daha önce boşansaymışım dedim hep. 1 senede hayatımı gayet yoluna koyabildiğimi düşünüyorum, görüyorum. İlk anları, evden eşyaları alış kısmını nasıl atlatabildiğimi düşününce bile hala strese girebiliyorum. Gözümde en çok büyüyen kısımları. Her şey geçiyor, herkes her şeye alışıyor. Kızım bu durumdan etkilenmedi gibi. Sanki hep böyle yaşıyorduk gibi davranıyor. Oğlum ilk başlarda çok mutsuz bir çocuktu, derslerine ve davranışlarına da yansıdı. Ama şimdi o da alıştı ve zaman zaman üzülse de artık kafasına takacak derece değildir diye düşünüyorum. Benim gibi olup nasıl yaparım nasıl ederim diye düşünenler için bilgilendirme olsun diye yazdım

Çocuklarnıızı düşünüyorsaniz, bir kadar verin ve onu uygulayın. 2 buçuk yıldır evliliği kafanızda bitirip kavga gürültü içinde onu devam ettirmek herşeyden önce çocuklara zarar. Eşinizin olumlu yönde değişmesi sizin için birşey ifade etmiyorsa, mesleğiniz, sizi destekleyen bir aileniz var, eşinizi ikna etmeye çalışarak zaman kaybetmeyin daha fazla. Çocuklarınız sürekli kavga eden anne baba yanında zaten mutlu olmayacaklar. Bu şartlarda evli kalınca onlara iyi bir hayat sunmuş olmuyorsunuz.

Mutlu anne mutlu çocuk; mutsuz anne mutsuz çocuk. Bu böyledir. Eşinizle çocuk sayılabilecek bir yaşta evlenmişsiniz ve görünen o ki on sene içerisinde olgunlaştıkça ikiniz de hayat yolunda farklı yerlere evrilmişsiniz. Doğaldır. Birbirinizin yüzüne bakamayacak raddeye gelmeden saygıyla bitirmek en güzeli. İki evladınız var, yıllarca çocuklardan kaynaklı birçok konuda yüz yüze geleceksiniz. Bunun bilincinde olarak kavga çıkarmadan konuşarak boşanmak en doğrusu gözüküyor. Sevginiz bittiyse, eşiniz ağzında kuş tutsa size yine bir şey batar ve mutsuz olursunuz. Bu yüzden kendinizi suçlamayın yani hayat bu. Siz onu aldatmadınız, siddet göstermediniz, iftira atmadınız. Sadece artık aynı pencereden bakmıyorsunuz hayata. Böyle düşünün lütfen. Ayrıca güzel bir işiniz var, aileniz arkanızda ve çocuklarınız isyan edecek ergen yaşlarda değil. Boşanma sürecinizi biiiirçok kadına göre daha rahat atlatacak ve yeni hayatınızı daha rahat kuracaksınız. Yine de eğer içinizde eşinize karşı ufacık bir sevgi kırıntısı dahi kaldıysa hemen boşanmak yerine bir süre evleri ayırıp kendinizi deneyin. Özlerseniz geri dönersiniz, özlemezseniz zaten daha boşanmadan ayrı yaşamaya alıştığınız için kolayca boşanabilirsiniz. Hem bu ara süreç eşiniz için de daha iyi olabilir. Ama olur da eşiniz boşanmamak için diretirse, sizi tehtid ederse, Allah korusun şiddet uygularsa; asla geri adım atmayın. Durumu hemen ailenize anlatın, iyi bir avukat tutun, kanıtlarla beraber hem boşanmak için hem de hakaret vs durumları olursa bunlar için dava açın, kendiniz ve çocuklarınız için uzaklaştırma kararı alın ve onun bilmediği bir adrese yerleşin. Tabi bunlar umarım ki asla olmaz ama ülkemizdeki durumlar malum... inşallah her şey ailenizdeki herkesin mutlu olacağı şekilde ilerler.

Şimdi bosansaniz 3 yıl sonra si için planınız nedir

Hayır öyle olmuyor 18 yaşında ne istediğini bilmeyen bir kız çocuğunun ilk karşısına çıkan insanla evlenmesiyle, 30 yaşında karakteri oturmuş bir kadının evlenmesi aynı şey değil. Kaldı ki konu sahibi başkasıyla evlenmek istiyorum dememiş.

Ben konu sahibi değilim Evlilik terapisti iyi fikir fakat her çift uygulayamiyor. Bence çocuk olunca tam en büyük nedendir boşanmak. Çocuklar o huzursuzluğu, sevgisizliği his eder. Daha fazla tartişma olur,.. Yani kendini feda etmek asla iyi birşey değil çocuklar için. Boşanmayi kabul ederler, ama mutsuz bir anneyi değil.

Aynı şekilde düşünüyorum.

Sevmiyorum' diye kavgasız gürültüsüz bir evlilikte boşanır mıydınız?Konu benziyor mu Yada aynı kişi mi Bilemiyorum ama Aynı kişiyse boşan bacım adam kurtulsun değilse çocukların menfaati ikinizden önce gelir diyorum F flamefire Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Evlilik terapisti önerileri için yazıyorum; bazen içinde hiçbir umut ya da istek kalmaz ya. Ben o durumdayım. Benim düzelmem mümkün değil. Evlilik olarak görüntü itibariyle güzel görünebiliriz belki terapi sayesinde ama benim düşüncelerim değişmeyecek biliyorum. Şuan evde kavga çıkmamasının en büyük sebebi benim. Huzursuzluk çıkmasın diye hiçbir şeye karışmayan, ağzı dili olmayan biriyim. Klasik Türk kadını misali. Aman huzurumuz kaçmasın hesapları B

Tamamen hissi yazıyorum mantık aramayın bence bitirmemelisiniz bu iş düzelir. Ben sizin yerinizde olsam bir süre ayrı kalırdım misal aileme giderdim, kafamı temizlerdim. Biraz ayrı kalın, özleyin elindekinizin kıymetini anlayın. Kavga etmişsiniz ama adam kendini düzeltti diyorsunuz. Kavgadan tükenmeniz normal ama bence bir şans daha verin. Tekrar aşık olmak için kaçamak tatile gidin mesela, ya da romantik pikniğe çıkın.

Evlilik çeşitli dalgalanmaların olduğu bir süreçtir. Yani çiftler her zaman aynı düzeyde birbirlerine sevgi, aşk hissedemezler. Eğer ciddi bir nedeniniz yok ise, bir çift ve aile terapistine gitmeyi deneyin derim. Tabiki sevgisizlik de boşanma nedeni olabilir ancak bu sevgisizlik evliliğin dalgalı olması ile ilgili...

Bir sure ayri kalsaniz belki özlersiniz birbirinizi zbzbzbzb

Farklı kişileriz. B

18 yasında gençliğinizini yasamadan evlendiğiniz için böyle düşünüyorsunuz, keşke evlilik için bu kadar erken yaşta olmasaydı... Şimdi bunu yeni farkına vardınız etrafında gezen eğlenen gençler olduğu için bu kadar karamsarsınız neden bende onlar gibi değilim neden evliyim diyemi düşünüyorsunuz

Düşüncelerinizin değişmeyeceğine nasıl bu kadar eminsiniz denemeden? 10 Yıl önce evlenecek kadar çok severken şimdi düşünceleriniz değişmiş sevmiyorum diyorsunuz.. Sonuna kadar denemeden boşanırsanız evet şimarıklık olur, çocukların ve eşin hakkına girmek olur, bir aileye yazık olur. İnsan dönem dönem bu şekilde soğukluk yaşayabiliyor eşine karşı ve bu soğuklukların çoğu geçici oluyor. Önce gidin terapiste ve oluru var mı bakın.. Eğer zaten tamir edilmeyecek bir şeyse, terapist eşinizi hazırlar en azından o ve çocuklar daha az yara ile atlatır durumu..

Yıpranmışlık var anladıgım kadarıyla. Geçmişte yaşanılanları unutamıyorsunuz belli ki.. Eşiniz çabalıyorsa iyi yonde değişim var diyorsanız bir sans verin bence de, eşli olarak aile terapistine gitmeniz faydalı olabilir.

Çok küçükken evlenmişsiniz. O yaş grubunda evlenenlerde çok denk geliyorum yaşadıklarınıza. Büyüdükçe istekleriniz, beğenileriniz değişiyor, karakteriniz şekilleniyor. Artık eşler anlaşamamaya başlanıyor çoğu zaman. Sizce bu denklemde bir gariplik yok mu? Çocuklarım bu kavgaya tanık oldulardan hemen sonra çocuklarım için döndüm yazmışsınız. Çocuklarınızı böyle bir ortamda büyüterek onlara iyilik yapmıyorsunuz. Çocuklarınız babalarına düşkünmüş madem yine görüşürler. Boşanınca çocuklar da boşanmış olmuyor. Aileniz arkanızda, mesleğiniz elinizde. Elbette başınızın çaresine bakabilirsiniz. Yeter ki kararlı olun

Bence herseyden onemlisi cocuklarin kavgalara sahit olmalari. Bir sure sonra cocuklar tepki dahi vermeyecek cunku normal gelecek ve bence hu tehlikeli bir durum. Buyuyunce belki onlarda oyle olacak.. Yani ben duzelir diyemiyorum 2,5 yildir bitti diyorsun, sabirsiz toleranssiz olman tuhaf degil. Evlilikte herhalde bazi seyleri tuketmemeye calismak lazim.. sabri sevgiyi guveni.. bitince geri donusu olmuyor cunku.. o yuzden belki Azar azar kullanmak Lazim.. karsidakinin sabrini bitirmememiz gerek demek bu. Nasilsa beni seviyor bana guveniyor diye kotuye kullanmamak gerek iyi niyeti. Cunku hic bitmez sandiklarin biter, hic gitmez sandiklarin gider.. KIR PAPATYASII

kesinlikle katılıyorum ilk aşk, ilk sevgili hatta son sevgiliyle bile evlendiğimi düşünemiyorum. kesin boşanmış olurdum

Bence boşanmadan önce bir evlilik terapistine gidin birlikte bir tatil yapıp bir şeyleri onarabilir misiniz bir bakın derim. Hayat uzun bir yol 18 yaş evlilik iiçin çok erken yeni olgunlaşıyorsunuz belki değişimi birlikte tamamlayabilirsiniz.. Anne babaların ayrı olduğu çocuklar her ne olursa olsun büyük sıkıntılar yaşayabiliyor kavgalarınızın bitebileceğine inanıyorsanız ki uzmanla birlikte çözebilirseniz ne mutlu

Benim de böyle bir konum var. Sizi öyle iyi anlıyorum ki Benim bir işim yok malesef. Devlet memuru olsam arkama bakmadan boşanırdım.

Herkese iyi geceler. Ne yapsam ne yapsam diye düşünürken çok önceden birkaç şey yazmış olduğum, fikir danıştığım kadınlar kulübü aklıma geldi ve buradayım. 10 yıllık evliyim ve yaklaşık 2.5 yıldır evliliğimi bitirme kararı alıp uygulamaya geçemiyorum. 7.5 yaşında bir oğlum, 3.5 yaşında bir kızım var. Eşimle 18 yaşında severek evlendim ama 10 sene içinde sevginin kırıntısı dahi kalmadı. Son 1 senedir çok şiddetli kavgalarımız oldu. Çocuklarım da buna tanık oldu. Ben evden gittim ama en fazla 5 gün sonra geri döndüm çocuklarım için. Eşim çok kötü biri değil ve son zamanlarda rahatsız olduğum birçok şeyinden vazgeçmiş durumda ama bu beni hiç etkilemiyor. Bende çoktan bitti her şey. Hep kavga gürültünün sonunda boşanma mevzusu açılıyor. Ben açıyorum yani. Eşim kesinlikle boşanmak istemiyor ve beni seviyor. Ben daha fazla sürdürdükçe kendime üzülüyorum. 28 yaşındayım ve neden mutlu bir kadın değilim, neden ben de sevgi denen şeyi yaşayamıyorum diye. Ortada hiçbir sorun yokken ben boşanmak istiyorum demeyi düşünüyorum. Eminim saçmalamadığımı düşünecek. Ailem boşanmak istediğimi biliyor ve bir sorun çıkarmıyorlar. Ben de devlet memuruyum. Başımın çaresine bakabilir miyim? Çocuklarım babalarına çok düşkün. Bende sevgi bitti diye evliliği bitirmek şımarıklık mı olur sizce? Çocuklarım bana kızarlar mı? Onlara neyi nasıl açıklarım? Ben eşime boşanmayı nasıl kabul ettirebilirim? Çünkü böyle konularda sakin kalmayı beceremeyen birisi. Asarım keserim moduna girecek. Fikirleriniz benim için çok önemli, gerçekten bir çıkmazdayım.. şimdiden teşekkür ediyorum

Şimdi diyelim ki sırf sevgi bitti diye eşinizden ayrılacaksınız, sonra başkası çıkacak karşınıza onunla evlenip 10 yıl geçirdikten sonra da aynı duyguları hissetmeyecek misiniz? Yani evlilik yıllandıkça sevgide azalma olmasa dahi saygı merhamet güven tarzı duygular daha ağır basmaya başlıyor, her şey bir rutine oturuyor. Buradaki kadınlar her gün yatağına serpilmiş çiçeklerle, eş tarafından hazırlanmış kahvaltı, dumanı tüten hazır çay ile başlamıyor güne. Evliliği rutinden çıkarmak bizim elimizde, farklı planlar yapmak alışılmışın dışına çıkmak bizim çabamızla oluyor. Boşanmayı düşünmek yerine içinde bulunduğunuz ortamın havasını değiştirmek için bir şeyler yapın bence. Tabi ben yazdığınız kadarı üzerinden yorum yapıyorum daha mühim sebepler varsa bilemem ancak sadece sevgim bitti deyip boşanmak bana çok doğru gelmiyor, hele bir de iki tane masum çocuk varsa ortada

Sevgi, serpilmiş çicek ile ne alaka? Işte Türk kültürün getirdiği en büyük yanliş. Evlilik çekilcek bişeymiş gibi lanse edilmesi. Oysa sevgi, paylaşim, huzur, ait olma hisi çok önemli şeylerdir. Evliliği, evlilik yapan şeylerdir. Ille şiddet aldatma olmasina gerek yokki boşanmak için. Kistas basit aslinda. Şurda 70-80 yillik ömrümüz var, niye mecbur olalim sevmediğimiz biri ile geçirmeye ite kaka?