Siz evlenseniz de yine ayrılmak isteyeceksiniz bence, en iyisi o yola girmeden bitirmeniz. Hem yaşınız daha çok genç içinizde bi heyecan olmazsa o evlilik yürümez çünkü gerçekten evlilik çok zor. Evlendikten sonra ayrılmak isterseniz herkes sizi suçlayacak iyi düşünün

Çok şaşkınım içimi okumuş gibi yazmışsınız benim hayalim de bu atanmak ve başka bi şehirde yaşamak eğer evlenirsem ne bileyim kolunda bilezikleri olan bi gelin modu benim nefesimi kesiyor. Aslında buda baya isteksizlik yarattı bende çünkü benim istediğim hayat bu değil mesela ben hiç anne olma hayali kurmadım istemiyorum ki hazır değilim ben bunlara sanırım atanamadıkça kendime bi şeyler yapmalıyım baskısı yapmış ciddi olan biride çıkınca hop evlilik konusuna getirmişim kendimi cidden taşlar oturdu kafamda yaaa çok teşekkür ederim inşallah sizde çok mutlu olursunuz

Çünkü yazdıklarınızı okuyunca 10 yıl önceki halimi gördüm evliliği düşünce korkudan ölüyordum ama atanmış, kendi evimi hayalini kurunca mutluluktan uçuyordumO yüzden karar vermek benim için çok kolay olmuştu. İçinize dönün kendinizden emin olun ve ona göre ilerleyin. Karşı taraf kolay kolay pes etmez haberiniz olsun. Ben ayrılmaya çalışırken çok zorlandım bir türlü diyemedim ''aşık değilim''hep saçma sapan bahaneler üretip ayrılmaya çalıştım. Olmadı bir gün kavga ettik fırsat bu fırsat deyip, telf. numaramı değiştirdim ve sosyal medya hesabımı kapattım. O yüzden bence direkt diyin aşık değilim evlenmek istemiyorum radikal kararlar alın. Ailenizin karşısında dik durursanız onlarda bir saatten sonra kabullenir konu kapanır. Şuraya not düşeyim : 10 yıl sonra ben yaşlara geldiğinizde atanmış ve istediğiniz hayatı yaşıyor olacaksınız Rica ederim, çok mutlu olacağınıza inanıyorum.

Kadın ya da erkek biri evliliğe hazır değilse değildir. İlla evlenmek zorunda değilsiniz. Mutluysanız kafalariniz uyuyorsa devam edin. Burada ciddi düşünmüyor diye erkeklere hakaret ediliyor. Ama bence bunun kadıni erkeği yok siz de yanlış yapıyorsunuz. Karsinizdakinin beklentisini karşılamıyorsunuz ayrılmiyorsunuz da bosuna umut vermek bu. Ayrilin size ulasabileceği her yerden engelleyin gerekirse numaranizi değistirin. Aileleri memnun etmek zaten imkansız istediğiniz yaşta evlenirsiniz, evlenmeseniz de bu bir kusur değil. Evde kalmış olmazsınız yeter ki cesur olun.

1 yıldır uzaktan ilişkim var çok özet anlatmaya çalışacağım bilenler hatırlayanlar olacaktır. Sonuç olarak kararsızlıklar, iş ciddiye binince emin değilim sevgimden yeterince tanımadım, başka şehire nasıl gitcem ailem yok düşünceleri korku panik, evlenecek olan bi kızda beklediğim kıpır kıpırlık yok bi şey olsa bitse mutlu olacağım o derece his vardı. Diğer taraftan çok iyi anlaştığım, sadık, her anlamda meslek kültür bakış açısı aynı olan birisi var karşımda ilk defa bi erkekle bu kadar iyi bi ilişkim oldu bir daha böylesi olmazsa fikri. Diğer bi konu cahil diyeceğim yanlış anlaşılmasın. Öyle bi ailede, toplumda yaşıyorum ailemle tanıştı ailesi 1 yıldır görüştüğümüde biliyor. Ayrılmak istediğimi söylediğimde iyi tepkiler vermediler. Daha ne olacak çok iyi insanlar vs. Evde kalırsın bu gidişle yaşında geldi 26 yaşındayım. Ve birde ben alışkanlıklarından çok zor vazgeçebilen biriyim konuşmaya aramaya engel olamıyorum iradem yok bu konuda kararsızlık yaşadığım içinde olabilir bu. Sonuç olarak defalarca ayrılmak istediğimi söyledim ayrıldım ama erkek arkadaşım kabul etmiyo sürekli arıyor ve düzelecek diyor bende iradesizim çok duygusalım birde üzülme durumu yaşıyorum açıyorum telefonu kesemiyorum tam anlamıyla ama asla sevgili modu yok. Çok zor bi durumdayım ne yapmalıyım lütfen bi akıl verin ayrılmayı nasıl başarcam bu kararsızlıktan nasıl kurtulacam bilmiyorum Loreth

Engelleyp veya numaranı değiştirip önüne bakmalsn

Rica ederim. Çok mutsuzsanız tabi ki yapacağınız şey ayrılmak olmalı. İçinizde derin bir sevgi olduğunu da hissemedim ben cümlelerinizden ama onu da siz bilirsiniz ancak. Sanki daha çok bu iş mantıklı, evlenmem lazım, zaten herkes de böyle düşünüyor psikolojisinde gibisiniz ki bu baskı altında bir düşünce tarzı işte. Aileniz de yanlış düşünüyor; bir evlilik "köprüden önce son çıkış" gibi düşünülerek yapılır mı yav? Evlilik hayatın en büyük amacı mı ki yeter ki olsun da nasıl olursa olsun diye düşünelim? Bunlar cahilce düşünceler kusura bakmasınlar... Şimdiden mutsuzsanız, acaba ileride mutlu olur muyum, bir deneyeyim diye çıkılabilecek bir yol değil evlilik. Bu riske değmez, çünkü çok yıpratıcı olabilir sonuçları. Niye sevgilinizin olduğu şehirde yaşamanız gerekiyor? Aslında tek sorun bu olsa, bunun başka çözümleri olabilir mi diye düşünülebilir. Ama şu baskı kısmı bana korkutucu geliyor. Baskı yapmak yerine, sizin içinizi rahatlatacak mantıklı çözümlerle geliyor mu mesela bu adam? Yoksa sadece laf salatası mı yapıyor?

Karışık yazdığımı insanların beni anlayamayacağını düşünmüştüm anlayıp çok güzel açıklamışsınız çok teşekkür ederim. Eğer net olabilmek için bi sebebe ihtiyacım varsa çok mutsuz oldum ben bu evlilik konusunda ve emin olmadan evlenemem bunlar yeterli ayrılık için sanırım.

Kararli olman lazim. Sen kararsiz olursan herkes seni yonlendirmeye calisir. Erkek arkadasini da oyalama. Niyeti evlilik olan baska insanlarla

Defalarca ayrıldıysanız, onsuz daha iyi olacağınızı düşünüyorsunuz, haksız mıyım? Onunla kuracağınızın hayatın güzellikleri değil de, olumsuzlukları ağır basıyor demek ki kafanızda. Ve baskı altındasınız; hem aileniz, hem sevgiliniz tarafından. Ayrıldığınızda ayrılmışsınızdır, sevgilinizin bunu kabul etmesine gerek yok. Telefonlarını açmazsınız, sapık gibi sürekli rahatsız ediyorsa da, şikayetçi olacağınızı söylersiniz. Ciddi bir ayrılık niyetiniz varsa, kararlı olun. Ve ben yerinizde olsam asla evlenmem. Sırf şu kadar baskı bile sağlıklı karar vermenize engel. Niye kendinizi bu kadar gerginliğin içinde yeni başlangıçlara atasınız? Haa, hepimizin bazı başlangıçlar esnasında ufak tefek endişeleri olabilir de, sizinki istemediğiniz bir yolda yürümeniz için arkanızdan sürekli itiliyormuşsunuz gibi bir durum. Bana böyle hissettirdi, siz de böyle mi hissediyorsunuz? Ek olarak yaşınızda bir şey yok, çok gençsiniz. Ama 50 yaşında olsanız da, istemediğiniz biriyle evlilik yapmak, yalnız olmaktan daha ağırdır.

Tam sevgi modu olmadigini erkek arkadasiniza söyleyin. Boyle bir durumum kac senelik iliskimdi. Ayrica nisanliydik üstüne ama olan bitenden kavgalardan vs icimde soguma vardi. Her ayriligimda aliskanlik onun telkinleriyle kapıdan döndüm ama nikah tarihi alininca düğün vs konuşulunca bana geldiler. Nikaha gitmedim Ayrildim duymadim görmedim bende onunla agladim ama kararlıydım bitirdim. Hayatimin askiyla tanistim evlendim. Fark şuydu bu adamla her ne olursa olsun gözü kapali her seye vardım.

Çok ağlıyor hayatım bitti diyo hayallerim bitti ben böyle yaşayamam diyo ben katlanamıyorum çok duygusalım üzülüyorum bende ağlıyorum ama tamam düzelecek deyip susturmaya çalışıyorum. Böyle biraz yalan söyleme konusu oldu bilerek de yaptım hani ben bunu kabul etmem der kendisi vazgeçer diye bana seni ailene rezil ederim beni sakın aldatmayı aklından bile geçirme dedi. Yani özel mesajlardan bahsetti onları göstermekten iyice garip bi hal aldı napıyorum böyle S

Çok fazla korku çok fazla tedirginlik ve evliliğe ilişkiye hazır olmadığınız anlaşılıyor. Aşık değilsiniz bu çok net. Yalnız şurada ana tema ''ne istediğiniz net olarak biliyorsunuz''. Şu soruyu sorun kendinize nasıl bir hayatınız olmasını isterdiniz? Cevabına göre hayatınızı hayalini kurduğunuz yönde doğru ilerletin. Kendimden örnek veriyim, evlilik bana göre değildi siz yaşlardayken, maddi bağımsızlığımı kazandığımı ve istediğim bir şehirde yaşamayı hayal ederdim... Hayal ettiğim her şeyi yaptım ve şu an farklı hayallerim var. Pişman mıyım? Kesinlikle hayır. 25 yaşındayken 3 yıllık ilişkimi bitirdim evliliğe doğru giden ama sonra şunu fark ettim istediğim hayat evlenmek değildi aksine hayallerimin peşinde gitmekti. Evlenseydim mutsuz olacaktım :) yaş 35 ve hala bekarım üzülüyor muyum? Hayır, mutlu ve huzurluyum :) O yüzden kalbinizin sesini dinleyin... Başkalarının lafına kulak tıkayın siz mutsuz olduğunuzda size baskı yapanlar yanınızda olmayacak ''evlenmeseydin diyecekler''.