Bugüne kadar düşüncelerimi hislerimi dile getirmediğim için çok pişman oldum ama hiç ne hissettiğimi açıkladığım da pişman olmadım. Ben olsam düşüncelerimi neden böyle davrandığımi aciklar ve karşılık beklemezdim. Onun anlaması için değil ileride dönüp baktığında biz bunları yaşadık bende gittim yuzlestim dusunduklerimi soyledim diyebilmek için.

Ders alsa ikinci tekrarlanmazdı zaten. O yüzden sadece kararının nedenini açıklayabilirsin anca oda rahatlaman için

Dikkat! Uzun konu. Merhaba değerli KK üyeleri, bir süredir içime dert olan fakat çevremdekilerle paylaşmayı tercih etmediğim bir sıkıntım var. Objektif yorumlar almak ve sizlerle dertleşmek istiyorum. Konu çok değer verdiğim bir arkadaşımla ilgili. uzun süre devam eden dostluğumuz sırasında yaşadıklarımızın, paylaştıklarımızın bizi çok güçlendirdiğine, hiçbir seyin bizim dostluğumuza zarar veremeyeceğine, birbirimize nazımızın geçebileceğine ve herseyi konuşabileceğimize inanırdım. Ancak öyle olmadı. 2 kopukluk yaşadık. Herkes kendine göre haklıdır tabi ben de hala haklı olduğumu düşünüyorum neyse bunun önemi yok artık. Özetle en çok desteğe ihtiyacım olan zamanda iletişimimiz bıçak gibi kesildi. Verilen emeklere üzüldüm ve ben adım attım yanlış anlaşılma olmuş ve doğrudan bana aslını sormak yerine konuyu başkalarıyla konuşmayı tercih etmiş neyse çok üstünde durmadım tekrar konuşmaya başladık ama sanırım güvenim de sarsılmıştı. Zaman içinde baktım ki gerektiğinde benim kadar fedakarlık etmiyor, eskisi gibi dertleşiyoruz ama eğlenmek, gezip tozmak için başka arkadaşlarıyla vakit geçiriyor, ben dert dinleme, teselli verme, pohpohlama, tavsiye verme ve işlerinde yardım etme rolündeyim. Sonra tüm bunların kafama dank ettiği bir olay yaşadık ve ben kendimi artık kullandırtmamaya karar verdim. Yani benden beklediği fedakarlıkları yapmamaya başladım, önceliklerimi değistirdim. Böylece ikinci kopukluk başladı. Ama bu sefer kimse adım atmıyor. Arkadaşım ne oldu derdin mi var sorun nedir diye bana sormak yerine ortak başka bir arkadaştan duyuyorum ona soğuk davrandığımı. Halbuki bana sorsa neden soğuk davrandığımı, anlatıcam derdimi ve problem çözümlenecek... bu sefer inat ettim tekrar ben adım atan taraf olmak istemedim çünkü halinden memnun olduğunu düşündüm güvenim de tamamen bitti. Ya pardon çok uzattım, Çok şükür asıl sorunuma gelebiliyorum. keşke kavga etseydik bağırıp çağırsaydık da bitecekse öyle bitseydi, mevcut durumda o kadar havada kaldı ki ortada bisey yok ve herseyi paylaştığınız biriyle bir anda konuşmaz oluyorsunuz. Aynı ortama giriyoruz yok sayıyoruz birbirimizi. Malum bir de hergün kötü haberlerle başlıyoruz güne, ölümlü dünya, böyle gereksiz küslük yüklenmek istemiyorum. Düşünüyorum gurur yapmakla hata mı ediyorum ilerde pişman olur muyum? Yoksa böyle kalsın mı? Ya da direkt yüzleşip tamamen içimi döküp mü noktalayayım ki bu da kolay değil. Saksi_Degilim_Ben

Evet haklısın, teşekkür ederim yorum için, biraz daha zaman geçince içim acımaz diye umuyorum K Kahvekolik-R

Çok doğru, ben de ilk kırgınlıkta dayanamayıp konuştum yanlış anlaşılmayı düzelttik herkes özür diledi, şimdi yine aynı şeyi yaşadık ama karşı taraftan adım bekledim K Kahvekolik-R

Yeni cevre ve arkadaslar edinince gerçek dostluklarin bir çırpıda silinip lakin onlardan yediği kaziklardan sonra kaybettiklerinin degerini anlayan tabikide gec kalinan durum malesef... bu zamanda o kadar cok ki... Bırakın orda kalsin elinizi vicdanınıza koyduğunuzda rahatsa yanlış yapmadığınınizi düşünüyorsanız salın gitsin üzerinde bile durmayin degmiyor...

Böyle arkadaşlıklar o kadar çok ki. Bence en güzeli sessiz kalmanız. O size sormamış bile. Eminim siz o kişinin aklınabile gelmiyorsunuz. Ta ki o arkadaşlarından kazık yiyene kadar. Sabretmeniz gerekecek.

Evet aslında zihinsel olarak o kadar hafifledim ki. Sürekli birini pohpohlamak, moral vermek, dertlerini dinlemek, dert edinip çözüm bulmaya çalışmak bana yükmüş. Eşimden çok ona öncelik veriyordum. Aydınlanma yaşadığımda, biraz mesafe koymayı, bu yüklerimi hafifletip kendimi kullandırtmadan normal bir arkadaş gibi iletişim kurabilmeyi planlıyordum. Iki yabancı olmayı beklemiyodum

Böyle havada kalmış olması can sıkıcı, herşeyi konuşabiliyorken, kendimi geri çektiğimde cevabı bende değil başkalarında araması çok çocukça. O kişiler de demiyorki rozikkaya sormalısın, bu sizin kendi aranızda halletmeniz gereken bisey. F flamefire Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

İnsanları tanidikca yalnızlık güzelleşiyor emin ol...

Sormuyo çünkü işine böylesi geliyor. Bence sen çok takıosun. Çok sevip değer vermişsin. Ama bence yeterince fırsat tanımışsın. Bence bırak sessiz kal. Biliyorum çok zor ama hayat bu olsu artık.

ben sızı cok ıyı anladım bırebır aynı seyı yasadım 4 sene oldu bu sekılde bır arkadaslıgımı bana gore dostlugumu bıcak gıbı kesısım sımdı donup baktıgımda meger tek taraflı arkadaslıkmıs habıre ben fedakarlık yapmısım ben emek vermısım ben yanında olmusum hep ben... sankı benım onun arkadaslıgına cok ıhtıyacım varmıs gıbı... sızın arkadaslık kavramınız var ve bırseyı yaparken hakkını vererek yapıyorsunuz. mış gıbı yapmıyorsunuz ama karsı taraf sızın gıbı onemsemıyor bu sebeple bence tamamen kesın. bu ölumlu dunya ıkı gunluk dunya mevzusu ıkı taraf ıcınde gecerlı ve arkadaslık ıkı taraflıdır bunca zaman hep sızın sırtlamanızla omuzlamanızla gıtmıs sız bı adım gerı cekılınce bıtmıs demek kı bırlıkte yurumuyorsunuz oyleyse bu arkadaslık degılmıs bırakın burda kalsın bosverın ustunde dusunmeyın bıle

Kalsın böyle. Kafan da rahat olsun. İnsanlar hep aynı düşüncede devam etmezler. Aşık olarak evlendiğin eşinden kanlı bıçaklı ayrılabiliyorsun mesela. Ya da ailenden insanlarla bile ters düştüğün oluyor. Demekki artık aynı frekansta değilsiniz.