e heralde bebeğiniz kıymetli olacak. bence bu söylemlere takılmak da saçma. çocuğuğun sağlığını dert edeceğime milleti kırarım daha iyi.

Benim ömrüm Ç. Ö Ç. S diye 2ye ayrılıyor milad bile insanlık tarihini bu kadar değiştirmemiştir

hanımefendi okuma sorununuz mu var acaba? "tanımadıklarımız" yazmışım değil mi? evet aynen anladığın gibi tanımadığın çocukları elleme/sevme/konuşma.. mecbur değilsin.

Bebekken kucağa vermekten bahsediyoruz sokakta kimse beş yaşındaki çocuğu kucağına almak istemez zaten, bebekken de gel bakalım sana çikolata alayım diyenin ne dediğini anlayıp gidemeyeceğine göre sorun yok bence konuşmaya ve anlamaya başladığında zaten gerekli eğitim verilir zaten kimse o yaştaki çocuğu kucakta taşımak istemez bir de yorumda da yazdığım gibi veriyorum ama sürekli göz hapsimde Less-is-More Nirvana Anneler

Bebeklerin bagısıkşığı çok zayıf olur, o yüzden havadaki nemden hastalanırlar millet kırılacak diye bebeginize hastalık geçse daha mı iyi

Çok ağladığında belki çevrenizdekiler size yardımcı olmak istemiştir. Abartılacak bi durum yok.

Bide başka versiyonları var.. kızım 5 6 aylıkken herkese giderdi ve komşunun birinide çok sever bana bile gelmezdi.. komşudaki gurur kimsede yok ama öyle böyle değil.. tabi biraz büyüdü kızım aklı erince kimseye gitmemeye başladı.. geçen gün merdivenlerde komşu yine çağırdı kızımı gitmedi tabi kızım.. o sen dışarı çıkıyorsun ya ondan sende duruyo yoksa bana gelirdi dedi.. benimle yarışıyor yaaa

Alıştırmakla alakalı olduğunu düşünüyorum. Ben bebek arabasını çok az kullandım ve geç kullandım. Genelde kanguruda gezdirdim. Evet biraz düzelme var. 2 seferdir arabada uyumaya başladı. Dışarıda ise eskisi kadar mızmızlanmıyor. Umarım böyle devam eder :))

Benim oğlum 1 buçuk yaşında. birkaç gün üst üste görüştüğümüz birinden korktu o da ısrarla sevmeye çalıştı ben de kadına alışsın istedim ama geceleri ağlama krizine girmeye başladı susturamadım önce ne olduğunu anlamadım araştırdım uyku terörü dedikleri şey sanırım. Gün içinde yaşadığı stres sebep olabiliyormuş. Dün o kişiyi görmedi ve gece ağlamadı. Bize basit gelen şeyler onların küçük dünyalarında çok önemli olabiliyor.

Ben çocuğumu sevmelerinden rahatsız oluyorum gibi bir cümle nerde kullanmisim acaba

10 aylik cocuga lahmacun yedirmese olur. Verirken müdahelw edin vermesin. Bozulan bozulsun. Bende milletin kendi kasigi ile yemek vermesine karsi ciktim. Bebegin/cocugun dislerine zararli. Ondan sonra "Vay efendim sen bize pis mi diyorsun". Ben anne olarak bile vermiyorum, cünkü en cok anneden bakteriler geciyor cocuga. Bende dedim "Alinmak serbest, ama cocuklarin disleri cürüse ben ugrasmak zorunda kalirim siz degil". Ondan sonra kestiler. Gerekirse ellerinden tutup engel oldum yani sansimdan esim cocuk doktoru. Onun icin kimse fazla birsey diyeniyor bana

Evet herkesin evladi biriciktir. Ama cocuguda bi fanusa kapatmicagimiza göre? Yada bencede siz cocugunuzu fanusa kapatin oyle daha rahat edersiniz. Bu nasil bir konudur. Insanlar cocugu şaaap şuupp diye yalayarak sevmiyor elbette. Ama iste toplumda hata kimsenin cocugunu semiceksin. Sonra anneler boyle şaha cikiyor. Sevmeyin efenim kimseni cocugunu. Markette bas bas aglatin. Disari cikmak yerine cocuk markette bas bas aglatarak alisverisinize devam edin.

Annelerin tepkilerini sadece şimdi ile yargilayamazsiniz. Hepimizin ta bebeklikten gelen korkuları bilinçaltı düşüncelerı vardır. Kimbilir hakli ya da haksiz ic sesi neler dusunuyor bilincaltinda neler yasiyor. En inemli varligi siz konusu sonucta. Bir anne sırf keyfinden çocuğuna yaklastirmiyor olsa bile bu onun bileceği iştir. Bu kadar keskin olmaya gerek yok sevmeyiverin madem.

Bir dönem bizim de azalmıştı şimdi yine zirve yaptı. Üstüne gidilirse azalacağına eminim.

Ay başlığı okuyunca direkt konuyu anladım ve gülümsedim çünkü benimde 6 aylık bebeğim var ve durum aynı. Ama isteklerimi net şekilde belirtiyorum. Geçen komşum ver bakalim dedi veremem ağlıyor üzülüyor dedim çok net. Sonuç alıyorum. Ezilip büzülüp insanlar gidince sinir sistemimim bozulmasından daha iyi

Bşy yapmanıza gerek yok kimsenin kucağına vermeyin olsun bitsin.

Zaten yakinim olan bebekler haric kimsenin cocugunu sevesim gelmez yillardan beri. yalandan agucuk gugucuk der gecerim, Bu konulari okudukca da iyi ki sevmiyormusum diyorum

Aslında haklısınız ama cidden bıkıyorsunuz bir yerden sonra. Artık söylemeye takati kalmıyor insanın. Bir sene tatildeyken kızımla,11 aylıktı ama ne kahvaltıda ne yemekte eşimle oturup yemek yiyemedim zira kızım biz oturunca çığlığı basıyordu. Sırayla yemek yiyoruz, o oturuyor ben kalkıyorum ben oturunca eşim kalkip gezdiriyor kızımı. Bir aile var, ayni oteldeyiz, kadin her karşılaştığımızda ay yazık size verin biz bakalim yemek yiyin diyor, kibarca sağolun ama durmaz diyorum. Neyse 3 oldu bu teklif artık yıldım aynı şeyi söylemekten tamam dedim alın. Yemek yiyoruz kadın aldı kucağına bizim kızı, gözümün önünde gezdiriyor falan, benim cadı önce dudakları büzdü, sonra kadına baktı ve bastı yaygarayi. Kadın susturamadı koşa koşa getirdi bıraktı, haklısınız durmuyormuş diyerek, bir daha da teklif etmedi. Yani iyi niyetli ve ısrarcı insanlar da oluyor çevremizde, hani artık söylemekten yoruluyoruz. Yaşadım yani defalarca hemde. Bende isterim, arabasında, mama sandalyesinde otursun, etrafa gülücükler saçsın ama kimi çocuk öyle olmuyor işte. Yaz sıcağında hangi anne ister bebekle yapışık iki lokmayi zorla yemeyi, bir yudum sıcak kahve içememeyi yada yediginden birşey anlamamayı. Tabiki sakin mutlu bebekler hepimizin hayali,8 aydır dua ediyorum"Allahim ne olur uyumlu bir bebek olsun oğlum, ne olur diye. Öyle zordu ki kızım anlatamam.

Bazen işte sabır kalmıyor çünkü inatla anlamayanlar var. Mesela dün babaannesine gittik. Ek gıdaya geçtiğinden beri hiç anlaşamıyoruz. Güzelce anlatıyorum ama kadındaki mantık su. Her şeyi yesin. Ya küçücük bebeğe lahmacun veriyor. Tamam yiyebilir ben de birşey demedim ama acı. İlk verdi ağladı. Bir daha vermez dedim baktım vermiş bu sefer daha çok ağladı. Ben de patladim tabi. Sabrın da bir sınırı var. Keşke sakin kalabilsem. Ben sinirlendikçe bebeğim de etkileniyor.

Hiç çocuk sevindirmemek, yüzüne bakmamak, gülmemek de cool olmak veya entellektüellik değil. Algı oraya doğru gidiyor her şeyi tersinden anlayan toplum olduğumuz için.. Yalap şap yapışılmasın , Yoldan geçen yabancı biri sıfatındaysanız sırf çocuk diye temas etme özgürlüğünüz olmadığı bilinsin , Bir annenin kendi çocuğu ile ilgili "o öyle olmaz bunu böyle yap" diye bilmişlik taslanmasın, Şimdilik kafi.. Ben markette falan gördüğüm yüzüme bakan çocuklara gülerim göz kırparım. Daha da hoşuna gittiyse beklenti içindeyse konuşurum yeter..

Öyle deme çocuğun olsun anlarsın işte.. Gerçi ben bekarken de yaklaşmazdım. Yeğenlerim yeterdi.. En basitinden geçen oğlumu parka götürüyorum. Karşıdan gelen teyze oğlumun hizasındaydı hiç durdurmadan eliyle oğlumun yüzünü sıvazladı yürüdü gitti. Sonra da benim aklımda deli sorular.. Ben de çocuğumu çok sakınan biri değilim ama tanımadığım bir insan pis mi temiz mi ne bileyim. Neden daha aşıları bile tamamlanmamış sabi mıncıklanır ki? Annemin bir komşusu var böyle. Yolda durdurup severmiş annem uyarmış en sonunda "yapma iyi bir şey değil yaptığın" diye.. Herkesin evladı kendine kıymetli tabiki..

Mesela benim teyze kızımın bebeği de böyleydi ben çalışmıyorken getirir bana bırakırdı 7 ay ben baktım hep anneye gidince huysuzlanıyodu bende çok sakindi

Dört gözle bekliyorum o günleri. :)

Hayır demeye şimdiden alışın, bir annenin bu konudaki eğitimi ilk aylarda başlıyor

Çok zor kolik bebek ya allah sabır versin 1 yaşına girince bişeyi kalmaz az daha sıkın dişinizi :)

Ben "tanimadiginiz biri sizi kucagina almak istese ne hissedersiniz bebegim de aynisini hissediyor. Alismasi icin zaman verin" diyordum.

Alakası yok. Kesinlikle mizaç. O bebekken asla kimseyi istemeyen çocuk şimdi sosyalleşmekten cekinmiyor 6 yaşına girecek. 2.5 yasındayken çocuk kovaliyordu sokakta kardeş gel oynayalim diye. Şımarttıysam ne değişti de bu çocuk sosyal sevgi pıtırcığı modunda geziyor. Bu mantıkla yabani, mesafeli bir tip olmalıydı ama olmadı yani.

Ben ilk yorumda dediğim gibi en başından girdiğim ortamda önceden "ağlar biraz alışsın" dediğim zamanlar daha iyi sonuç aldım. Bu bir fobi değil gelişimin bir parçası olduğu için zorlanarak aşılamaz. Aksine ters etki ile güven problemine dönebilir. Zaten oğlum büyüdü şimdi kimseyi takmıyor girdiği ortamda her yere dalıyor :) Ama bebekken zaman zaman yabancılama istememe oluyordu işte..

Şu an hayretle okuyorum şu yorumunuzu gerçekten. Hani Türkçe yazmasam heralde çeviri hatası falan yapmıştır diyeceğim. Pes vallahi.

yok konu çocuk sevdirme sevdirmeme meselesine dönmüş ya ondan dedim:)

Çocuğunuz var mı? Görmemişin çocuğu olmuş falan saçma olmuş.

Doğdu dogali huysuz zaten. Kolikti, çok gazliydi, şimdi de bize ağlama krizleri hediye kaldı :) uyku eğitimi vermeyi denedim kaç gece. Başında durup sakinleştirmeye çalışmama rağmen morarana kadar ağladı. Yani ağlıyor diyince insanlar normal bir ağlama sanıyor inanın öyle değil. Krize giriyor. O halde benim yaşadığım stresi düşünün. Eve zor atıyorum kendimi.

Ayni ben Bana ne milletin bebesinden? Hic de ilgimi cekmiyor baskasinin bebesi/cocugu. Kendi cocuklarimi opuyorum bol bol.

Biz çocukları birbirine sürtsek ya; huyları birbirine geçer mi ki biraz? Tam tersine bi elaleme yanıklık var benim çocukta, insanların arasından güç bela topluyoruz kendisini.

Bunu bana yazdıniz sanirım. Ne yapalim bebek var diye markete de mi gitmeyelim. Bez de mi almayalım? Ne demek markette bas bas ağlatin? Sebepsiz de ağlayabiliyor bebekler, illaki bir sebep olması gerekmiyor emin olun. Tabiki markete de gideceğiz, bas bas ağladı diye dünya durmayacak, hayat devam edecek yani, bebek te zamanla alışacak rutine. Evet sevmeyin siz zaten kimsenin bebeğini. Nereden biliyorsunuz nasıl sevdiklerini? Birşey yaşadık ki konuşuyoruz, olmamiş birşey üzerinden yapilmiyor bu yorumlar. Var evet şapur şupur öpmeye yeltenen de var. Hiç tanimadığiniz biri gelip yanağınıza yapişıp öpse ne tatlısın diyerek yada elinizi tutsa öpse, yanağınızı mıncırsa ay beni sevdi mi dersiniz yoksa manyak mıdır nedir ne oluyor mu dersiniz? Bebekte olsa oda bireydir, ben istemiyorum beni öpmeyin diyemeyeceğine göre annesi diyecek tabi dokunmayin diye. Oldu bırakalım gelen giden iki mıncıklasın. Ayrıca dudağındaki basit bir ucuktan bile bebeğe enfeksiyon kaptırabilir yani. Eli temiz mi pismi nereden bileyim. Bir avm tuvaletinde bile girip elini yıkamadan çıkan bir dolu kadın gorüyorum, ben herşeyime dikkat ederken elin kadını/adamı neden dokunsun benim çocuğuma. Dokunmadan sevsin yada sevmesin. Ben kimsenin çocuğuna dokunmuyorum yani, kızım olmadan önce de dokunmazdım. Çok zor olmasa gerek.

Ben o kadar büyük konuştum ki çocuk olmadan önce. Şimdi bir bir hepsini çürütüyorum :)

Çok fazla aglayinca işlerimi halledemiyorum malesef. Geçen manava gittim. Sağolsun oradaki manavci sadece eline muz vermek istedi. Bekledim belki ağlamaz diye. Başladı ağlamaya ama öyle böyle değil. Yarım. birakip eve döndüm. Çok yorucu oluyor böyle de inanin

vermiyoruz zaten ondan sonra da aman ne kıymetli beben varmış oluyor. burada ilk sayfadaki bir kaç yorumdan da görüleceği üzere. kızdığımız nokta o zaten. sakınan veya sakınmayan/bebeği aşırı kıymetli olan veya olmayan anne diye bir ayrım yapmadan herkese saygı göstermeyi öğrenmek lazım.

Onu ben evde banyo kapısında suyla oynamak için tepinen oğluma yapıyorum henüz. Ama eşim evde yoksa başarılı oluyorum. Zira bir de ona laf anlatmaya çalışıyorum. Çocuğum anlayıp susuyor 35 yaşındaki adam anlamıyor.. Avm de ne yaparız dur bakalım. Henüz başka şeylere kanıyor..

Ya inanmıyorum ben de bebeğimi manavda çok ağladığı gece bir türlü uyutamadim. O kadar etkiliyor mu gerçekten esergry Nirvana Anneler

Konuyu anlayınca yorum yapın bence..

biliyormusun ben sevmediğim kişileri kızımı kucaklarina aldıklari zaman içim kemiriyor.. rahat rahat veremem diyemiyorum.. ağlamaya başliyor. sanki kızımı başkasinin eline teslim etmişim gibi beni yabanciliyo.. sanirim o yüzden kızım kızgin gibi yahut öle düşündüm.. vermek istemiyorum da kızım alışıyor hoşlanmadığı şeyleri zamanla... sadece annesine giden bebeklere imreniyorum benim kızım herkese gidiyoo... çalışıyorum. akşam görüyorum. yaşlilarda ben bilirim böle söle yap bana emir verenlere sinir oluyorum... annem dahi bana karışıyo şunu verdim bana hergün biraksan gül gibi bakarim vs. ne güzel valla hoşlanmayan bebek iyidir.

Ben yanlış anlamışım ; bebeğiniz ağlamıyorken istiyorlarsa vermeyin elbette. Anneler bazen benim kucağıma vermeye kalkınca ben almıyorum ağlar şimdi yabancılar beni diye. Vermeyin kesinlikle. Bebek bu yahu, obje gibi ver bakiyim bende duracak mı da ne demekse artık? Agresif olmadan söyleyin, bu kez de sanki bi' tek bunun bebeği var falan diye laf sokup sizi sinir edemesinler.

Ama bebeğin de bir birey olduğunu ve zorlanırsa bazı şeylerin ters etki edeceğini de bilmek gerekiyor. Biri sizi zorla sevmek kucağında hoplatmak istese hoşunuza gider mi? Bir bebek/çocuk ortalama yarım saatte alışabilir ortama. Ve uzmanlar zaman verin der. Zaten insan sosyal bir canlı olduğu için ilgi görmek isteyecektir..

yorumunuzla konu arasında ne yazık ki hiçbir ilgi yok. Konu sahibi bebeğinin korkup sağlamasından bahsediyor siz " çocuğu tanışa hapsetmekten". Iyi de sevilmeyi istemeyen bebek, annenin bir dahli yok duruma.

Kardeşler anneler babaysa bence demeyin bişe kırılabilirler.. alışsa iyi olur aslında daha öncede böyle huysuzluk yapıyor muydu :) F

Bebekler topluluk içinde ağlarken çocuksuzlar rahatsız oluyor ya ondandır o.. Bazı bebekler evden dışarı çıkmayı bile sevmez mesela. Huzursuz olur. Benim oğlum öyle değildi. Ama etrafımda vardı. Eve girene kadar ağlar bazı bebekler.. Bunun bebeği kimseye sevdirmemek, hiç dışarı çıkarmamakla ilgisi yok. Belki de yoruldu, acıktı, uyku huysuzluğu vs. var? Ben çocuğum başkasında huzursuz olup ağlayacakken nasıl rahat olabilirim.. Ben o bilmişlere hiç kulak asmıyorum..

Di'li geçmiş zaman kullandiğına göre demekki düzeldi durumlar sende. Bakalım ben bu kez farklı bir deneyim mi yaşayacağım yoksa tarih tekerrür mü edecek yine. Sling'i çıkarıp yıkamadım hala, herşeyim hazır ama onu kullanmayacakmışçasına görmezden geliyorum şimdilik, bebek arabasıyla bakışıyorum Bu kez seni hakkını vererek kullanacağım diye diye. Ne yapalim istemek başarmanin yarısıdır hesabı

Her annenin çocuğunu yetiştirme tarzı farklıdır. Ben mesela tanımadığım insanlardan sakınıyorum. Elleri sürekli agzinda bir bebeği ellerinden seven bir kadını geçen tatlı dille uyardım o da anlayış gösterdi ne çocuğun elini tuttu ne de bana bozuldu. Sohbet etmeye devam etti benimle kasada. Bu tamamen kişisel bir tercih. Ama bu davranışları yadirgayanlari da hiç anlamiyorum herkes her olayda aynı tepkiyi gösteremez ki. Bebekli anneler toplum içinde hep stres altında. Ya ağladığı için ve sen onu susturamadigin için yadırgayarak bakarlar ya müdahale ederler ya laf atarlar. Ben de hiç aldırış etmemeye çalışıyorum ve istemediğim bur durum varsa direkt uyarıyorum.

Kafana taktiğina degmez. Insanlarla ugrasmak zor. Mucadele edeceksin bebegin etkilenmeden. Yegenim erkeklerden korkardı. Babam da aldiris etmeden aglata aglata ustelerdi. Gelinimizi birak biz mucadele ettik. Zamana birak dedesi vs. Bazen yeter baba cogu korkutma diye cikisirdim. Anlatamadik o ayri konu:) Simdi buyudu sıkıntı kalmadi sukur.

Evet kimse kimsenin çocuğunu izinsiz ve dokunarak sevmesin, gerek yok. Anne/baba yakınınız ve akrabanız değilse uzaktan 'maşallah' der geçersiniz. Annesi yardım isterse yardımcı olursunuz. Bizimki gibi kollektif ve fiziksel teması seven toplumlarda herkesin çocuğuna dokunmak, hişt pişt diye seslenip öpmeye çalışmak bazılarına normal geliyor olabilir ama aile bu konuda hassassa, çoçuğuna dokunulmasını istemiyorsa kimseye laf söylemek düşmez. Bunun fanusa kapatmakla ne ilgisi var ayrıca... Konu sahibi sınırlarını bilmekten bahsediyor. Bir konu hakkında yorum yaparken ya siyah ya beyaz uçlarda gezmek bizi yanıltır, arada grinin tonları var. Herkes yetişme tarzına, sosyo-kültürel seviyesine, aile yapısına, çocuğa bakışına göre bu tonlardan birini benimser ve ona göre hareket eder. Okul öncesi öğretmeniyim, okuldaki tüm çocukları kendim de anne olduğum için anaç bir duyguyla seviyorum, ayrıca dokunsal bir insanım buna rağmen çocukları izinsiz öpmem. Çocuklarımıza erken yaşlarda bedeninin ona özel olduğunu ve mahremiyet eğitimini vermeliyiz ki ilerde masum olmayan yetişkin dokunmalarına karşı bir farkındalık ve bilinç geliştirebilsinler.@Less-is-More

Evet malesef. Öyle bir insan olsam gam yemeyeceğim. Aksine rahatımdir ben o konuda.

Benim kızım da öyleydi hala da yabancilar. İnsanlar anlamak istemiyor. icinizdekini soylemekten çekinmeyin. Sizin sıkıntınız bebeğinizin korkup daralması. Hani insanlar yüzme bilmeyeni atiyorlar suya öğrensin korkusunu yensin diye. Bebeklere de yapılan yanlış bu. Ver aglasin alışır yatır ağlasın uyur alışır. zaman sabır sevgi anlayış herşeyi cozuyor aslında sadece bize zor geliyor uygulamak. Veremem aliskin değil deyin olsun bitsin.

Ben birazda gelen yorumlara istinaden yazdım yoksa okudum konunuzu çocuk ağlıyor diye kimsenin kucağına gitmesin mantığı bence yanlış örneğin meme almayan çocuğu anneler ağlatarak aç bırakarak memeye alıştırıyor tamam çocuk katılıncaya kadar ağlasın alışsın değil demek istediğim ama ağlasa bile biraz ısınması için zaman verilmeli bence yine de takdir sizin

acıkca soylemekten baska yol yok hayır suan huzursuz deyıp cekılmek gerekıyor

Ben çocuğumu sevmelerinden rahatsız oluyorum gibi bir cümle nerde kullanmisim acaba? Özellikle konumu açarken vurguladım, çocuğumu sakınan biri değilim. Keşke birilerinin kucağında biraz dursa da ben de dinlensem. Güvendiğim gözümün önünde olan insanlara bile gitmek istemiyor. Ben inatla her gün insan içine çıkarıyorum. Tepkisini ölçmek için önce müdahale etmiyorum. Belki ağlamaz diye bekliyorum. Siz konuyu doğru okuduğunuza emin misiniz? Bı daha dönün bence C captain price erkek

9 aylik kizim ve bu sorun ile ilgili bende konu açmıştim yani yabancilama dobemi ile ilgili. Sizinle benzer seyler yasadim. Ama cok abartmiyomusunuz? Gayet aciklayici bir dil ile " suan yabancilama donemindeyiz, bi surec imis zamanla gecermis" demek bence zor degil. Ama ben bu sureci 2 aydayendim.. bolca yolculuk, bolca gezme derken yendik cok sukur.. insanlara alisti simdi daha rahatim

Valla benimki arabasında oturmak istemezdi ayağa kalkardı. Bunu da anne olunca anladım zaten.. Ç. Ö. ve Ç. S. olarak evrildim..

Ben normalde kimsenin çocuğuna dokunmam. Olabilir hastadır mızmızdır vs anneside rahatsız olur diye. Ama zorla elden almaya çalışmak saygısızlık bence. Sokakta bazen görüyorum insanların bebeklerinin ellerine yüzlerine dokunuyorlar. Özellikle toplu taşımada çok riskli. Her yere dokunuyorlar bebeklerin ellerine sürüyorlar ya bebek ağzına sürse. Anlayış yok insanlarda. Konuda hanımlarıda anlıyorum. Kıskanan kibirlenen anne de çok fazla. Geçen eşimin kuzeni bize geldi. 4 aylık bebek. Eşim kucağına alıp sevdi sonra bana verdi. Annesi gelip aldı kucağımdan halının üstüne koydu çocuğu elde durmasınmış. Çok garipsedim ve hoşuma gitmedi. Benden sakınıyor ama halı? Tuhaf. Böyle anneler olmayın nolur.

O an yapılacak en iyi şey yalnız bırakmak. Çok mu zor anlamıyorum ki.

Bizde de çatık kaslar, her an akmaya hazir gozpinarinda bekleyen bir damla yaş, eksimis bir surat ve sonucunda kulak tirmalayan bir ağlama.

Gerçekten normalde çok çocuk seven biri değilim. Ama sanki bir arkadaşımın bebeği olduğunda onu sevmek zorundaymışım gibi geliyor. Hani bebekler sevimli olur ya.. Hoş gerçi bana kedi yavruları daha sevimli geliyor ama neyse Bu durumlardan dolayı da sevsek sanki anne rahatsız olacak, sevmesek ya bebeğimle ilgilenmediler gibi olacak diye düşünmekten ne yapacağımı şaşırıyorum

Bu bebek sevme konusu bir süredir toplumda dikkatimi çekiyor. Konu sahibı sizin yazdığınız çocuk sevmek değil resmen sizin çocuğunuzu gasp etmeye giriyor, bence sonuna kadar haklısınız. Adı üzerinde bu daha anne çocuğu. Annesine ihtiyaç duyuyor, annesinden güven duyuyor. Bu yaklaşım tabi ki yanlış sizi haklı buluyorum ancak sizi tenzih ederek bir noktaya da değinmek istiyorum. Ben de annem de çocukları çok severiz ama öyle opmeli falan değil. Zaten bizde bebek öpülmez koklanır. Bazen dışarıda bebekleri görüp gülücük atıyoruz, laf atıyoruz ama asla dokunmak yok uzaktan sevgi. Haliyle urkmuyor bebekler ama kimi anne bu sevgiden hoşnut olurken kimi bebeğin yönünü çeviriyor, surat yapıyor. Böyle anneler malesef çoğaldı ve biz artık bebek sevmekten çekinir hale geldik. Sizin anlattığınız örnek tabi ki çok uç size hak veriyorum ama bazı anneler aynen dediğiniz gibi bebeklerini cam fanusa koyabilse koyacak, bu durum da beni irite ediyor..

Ben de düşünmemiştim ama etkiliyormuş demekki yazık değil mi onlara bebektir alışır bebektir unutur deniyor ama bilinç altında kalıyor hepsi ve ilerde kişiliğini etkiliyor esergry Nirvana Anneler

Geçenlerde biri de seveyim diye bebeğini kucağıma verdi. Afalladım resmen simgebehra 2. üyelik sebebi ile profil pasif edilmiştir. 2. Üyelik! tek ayak

bebek bir şey olmaz demeyin lütfen tüm kafa/düşünce yapısı o zaman şekilleniyor. göz hapsinde olması değil mevzu. tabi ki milletin eline verip gönderecek değilsiniz. sizin düzenli olarak görüşmediğiniz, iletişim halinde olmadığınız kimsenin kucağına vermeyin. ten teması sonuçta kucak bunun normalliğine alışmamalılar.

evlilik sürecindesin sen de bebek olmadan anlaşılmıyor gerçekten. dışarıda ayy bebeek diye dolaşan bir güruh var. ben arkadaşlarımdan/akrabalarımdan kısacası güvendiğim insanlardan oğlumu asla sakınmadım. ama alışverişe gidiyoruz mesela yüzünü elleyen/kucağına almak isteyen alakasız bir ton insan. gerçekten abartı değil. çocuktan önce ben de kızardım millete ay ne kıymetli bebeniz varmış diye ama gerçekten öyle saygısız bir güruh var bu ülkede.

Bebekler dönem dönem böyle davranıyor. Mesela oğlum 2 ay önce gittiğimiz evde sıcak davranıp birini sevip oynarsa, sonraki gidişte direk ağlardı. Ben de onun o an ki ruh haline göre hareket ederdim. Çünkü oğlumu ben tanıyorum, bir kaç ayda bir gördüğü insanlar değil.. Mesela eve gireceğimiz zaman kapıda uyarıyordum "ağlar almayın durun alışsın biraz" deyip vermiyordum. Önceliğim oğlum çünkü.. Şimdi baya büyüdü ve artık keşke insan seçse öptürmese diyorum. Çünkü çok sevecen oldu ve herkes şapır şupur öpüyor..

Çok alakası var aslında. İşte o anne artık ağlamasından bıkıp sussun diye almıştır kucağına :) Nooption memento mori memento

Ay helal olsun hakikaten . push ; S

Kimsenin çocuğunu ellemem, seveceksem uzaktan gülümseyerek severim Ne diye elleyeyim ki ya? Nasıl bi motivasyonla yapıyor bunu insanlar anlamıyorum...

insanları kırmayım derken kendinizi ve çocuğunuzu üzmeyin. kusura bakmayın durmuyor veremem bu kadar net cümle. biz avm'ye veya dışarı yemeğe felan gittiğimizde oğlum küçükken tanımadıklarımız ay çok tatlı alabilir miyiz dediklerinde alamazsınız derdim direk veya yüzünü sevdiklerinde elini öptüklerinde yapmayın derdim. çok meraklıyız başkalarının çocuklarını elleyerek sevmeye. uzaktan sev kardeş mecbur musun dokunmaya..

Sanki bu tarz konular açan annelere yorum yapmak mecburiyetinde gibi mi hissediyorsunuz kendinizi ben bunu anlamadım. Herkesin çocuğu herkes için biriciktir. Ayrıca depresyona falan girmedim bu dertten. Benimle aynı durumu yaşam insanların fikirlerini almak istedim. Rica ediyorum yormayin kendinizi yorum yaparak. Tesekkur ederim.

Bir keresinde oyuncakçıda çalışırken baktım üç yaşlarında bir erkek çocuğu ağlıyor annesi de ilgilenmiyorum ağlamanla ayağına kendince eğitim veriyor bende dayanamadım gittim yanına asla temasta bulunmadan sohbet ettim oyuncağını sordum o gösteriyor bana falan annesi bir hışımla çocuğu tutup çekti kolundan götürdü çömelmiş bir vaziyette kalakaldım Benim kızımı sevmek kucağına almak isteyenler oluyor tabiki deyip veriyorum ama göz hapsimdeler sürekli neden bu olayı bu kadar büyütüyorsunuz hepimiz insanız kimse yabancı olduğu için mikrop saçan mutant değil bence yersiz kaygılar ağlıyor olabilir ama belki bu şekilde alışacak yavaş yavaş insanları sevmiyor diye insanlardan niye soyutluyorsunuz o zaman sorunu çözmüş olmazsınız sorunu ertelemiş olursunuz

Yorum yapmak için yazmış sanırım.

Bir ortaları yok mu bunların yahu :) o da yorar, sürekli tetikte

Benim kızlarımda hep insanlardan uzak durur yabancıları hiç sevmez görümcemin oğlu da önüne gider sarılır sevdirir kendini benim kızlara yabani diyolar Valla devir onu gerektiriyo kimseye güvenip gitmezler en azından ben ne diyeyim çocuklara her gel öpeyim diyene gidin mi diyeyim ne güzel gitmiyolar işte diyorum kızıyolar bana ama napayım çocuk sevcek olan yapsın herkes de kendi çocuğunu sevsin ben yolda sevimli bi çocuk görsem maşallah dder geçerim alıp sevmenin kucaklamanın alemi yok mikrop kapması kıskançlık değil ama korumak gerek çocukları kötülüğün nerden kimden geleceği belli olmuyo malesef Anlatın istemiyo şimdi ağlar sakinleşmez deyin ibatla isterse verin ağlayınca pişman olup utanır sizde demiştim dersiniz

Her anne bir kez de olsa yasamıştır bunu herhalde. Yada cok sanslidir yasamamıstir

Hasta de geç, o zaman bir şey diyemiyorlar. Benim oğlum da bir dönem yabancılıyordu, sonra rahatsızlandı. Kim almak istese hasta dedim geçtim, bir şey de diyemediler.

Nasıl yani? Hiç cıkcık yapmadın mı? Anneye kınayıcı o çok değerli bakışlarından atarak yerin dibine sokmadın mı?

dışardkai güruhun farkındayım. ama herkese açıklama yapmak zorunda değilsiniz. çocuğum sevmiyor deyip vermeyebilirsiniz.

Kizim 6 aylikken bana asiri bagliydi baskasi alinca basardi yaygarayi. neyse biz her ahfta kv giderdik. koyde oturduklari icin 2 eltimde ayni koydeydi bu yuzden ne zaman gidersek onlarda gelirdi. hemen kizimi kucagimdan alip asiri bi sekilde opmeye calisirlardi. kizimda aglardi bunlarda amann aglasa da alicaz aglar aglar ogrenir. malesef toplumumuz her konuda oldugu gibi bu konularda daha bi cahil. ben hayatta izinsiz almam kucagima ki cok nadir alirim uzaktan severim. aglarsa hele hemen veririm. beni daha cok seviyo dedirtmek icin yapiyorlar bence oda ayri bi sacmalik ama

Bana da köpek yavruları daha sevimli geliyor:) Aynı şekilde hiç bebek alıp sevesim gelmiyor, tanıdığımız birileri de ablası baak diyerek karşımda oynatiyorlar bebeklerini aaa çok şeker falan diyorum, hiç kucağıma alıp sevesim gelmiyor bazen zoraki çok tatlı maşallah falan diyorum. Hatta bazen anneleri seveyim diye gözüme sokuyor gibi geliyor, diyorum acaba dışarıya sevmedigimi çok mu yansıtıyorum:)

Beni de öyle görmüş olabilirsin Bende bebek arabasıyla markete gider market alışverişini şanslıysam o arabasında otururken yapar, dönüş yolunda bir elimde araba bir elimde kızım dönerdim zira aman mızıldanmasın da ben razıyım taşımaya diyerek. Zaten sonra pes ettim, bebek arabasıyla vedalaşıp mei tai slingi bağlayıp gezmeye başladım. En azından ağlamıyordu. Elim kolum dolu, karnıma bağlı bir bebek, insanlar banada deliymişim gibi bakiyordu "al bir bebek arabası neden bu eziyet "dercesine. Bilmiyorlardı ki arabam bile vardı ama oto koltuğuna oturmadığı için ben her yere yürüyordum. İste yaşamayan bilmiyor.

Birisi "ay ne tatlı çok insan canlısı" Ben "hıhı evet aynen" İçimdeki ben "keşke olmasa. öptürme çocuğum öptürme off"

Ben uzak tutmuyorum. Sanırım bütün yorumlarimi ve konunun tamamını okumadiniz. İnsanlar iletisime geçmek isteyince bekliyorum tepkisi ne olacak diye. Ben öyle elini öpmesinler, yüzüne dokunmasinlar diyen bir anne değilim. Hatta bir bebek ne kadar çok sevgiyle buyurse ben daha iyi olduğuna inanıyorum. Tek izin vermeyeceğim şey yüzünden opmeleri. . push ; esergry Nirvana Anneler

Soruya atlıyorum. 3 aylıkken bile etkiler. Yaşadım biliyorum.. Uykusunda sıçrar, tam dalamaz, içini çeker, kabus görmüş gibi bir yeri ağrıyormuş gibi ağlayarak uyanır.. İşte o an annenin vicdan azabı başlar..

Benim de bebeğimle ilgili belki ilk pişmanlığımdır sevmeye gelen ve ellerinden öpen kişiye "yapma ellerini ağzına alıyor" dememek.. Bir anne bunu çocuğu büyüse de hatırlar.. Ben pimpiriklenen bir anne değilimdir. Parkta bahçede rahat bırakırım mikrop alsın alışsın diye. Eşim benden daha pimpiriklidir. Ama sözkonusu yabancı bir insansa hiç rahat değilim. Olmak zorunda da değilim zaten.. Bir de o kriz anlarında şöyle böyle yap diye tepende toplanıldı mı agresifleşiyorum tabi ki. Kp i azarlamıştım bir defa. Darılmıştı ama hiç de umursamamıştım.. Less-is-More Nirvana Anneler

Konu sahibine haklı veya değil birşey demek istemiyorum ama böyle şeyler okudukça artık yakınım bile olsa bir çocuğu sevmeye korkar oldum. Zaten yolda gördüğüm yani tanımadığım bir bebeğe dokunmam bunu gerçekten doğru bulmuyorum ama bir tanıdığımın bebeği olunca bile çekiniyorum artık. Bir orta yol bulabilsek keşke.

başkasının çocuğunu uzaktan severim. göz kırparım. ağlıyorsa birkaç mimik yaparım gülsün diye. ama tutup da kucağıma almam, öpmem. mümkünse benim çocuğumu da yabancılar uzaktan sevsin. eline yiyecek vermesin. tedirgin oluyoruz. çünkü artık insanlar kötü, ortam kötü. ama tanıdığım bildiğim insanlar bu kategoriye girmiyor tabi. yabancılar için söylüyorum. eve gelen insanlar da elini yıkamadan almasınlar bir zahmet, çünkü ben de dışardan geldiğimde önce ellerimi yıkıyorum. Yokuspokus

mevzu sadece mikrop değil. tanımadığı insanlarla nasıl iletişim kurulması gerektiğini daha bilecek yaşa gelene kadar kucağa vermek/dokunulmasına izin vermek çocuğun kafasında herkes benimle temas kurabilir rahatlığını oluşturuyor ve iki gün sonra tanımadığı biri çağırdığında gitmekte de beis görmüyorlar. o sebeple bu ülkede bu kadar rahatlıkla çocuk kaçırma/taciz/öldürme vakaları çok. mahremiyet eğitimi buradan başlıyor.

Butun aklimdan gecenlerin yorumu gibi olmus bu yorum.

Alistiktan sonra gitmek isterse tabi ki gitsin oynasın gülsün. Zaten benim istediğim de o. Sonra ağlama krizine girince ben uğraşıyorum bana eziyet.

Olacaktır, hep olmuştur.. Beklemedeyim..

Kesinlikle bu tarz yorumlar yapan insanlar bu durumu hiç yasamamislar. İnşallah yaşamazlar da. Defalarca evimin 100 m ilerisindeki bir markete gidip bütün sokağı balkona dokercesine ağlayan bir bebekle yarım yamalak alışveriş yapıp eve döndüğüm oldu zamanında. Dediğim gibi kolikti ve sebepsiz, yerli yersiz ağlama krizlerine giriyordu. Yavaş yavaş azaldı ağlamaları evet. Kimse onunla ilgilenmezse rahat rahat işimi görüp evime donebiliyorum. Bunu ben tercih etmedim. Bebeğimi ben sakinmadim. Eğer ağlamayacağıni bilsem gelip sevmek isteyen insanları da yadirgamazdim bu benim düşüncem. Yüzünden opmedikleri sürece tabi ki sevebilirler, ben yanındayım sonuçta. İnsanlar inatla anlamak istedikleri gibi anlamışlar. Sasiyorum. En basitinden doktoruna bile aylardır goturemedim çünkü son goturdugumde muayene edemedi. Nefessiz kalana kadar ağladı. Bu da mı benim tercihim yani? Teşekkürler beni anladığıniz için. M Melendan

Geçen asansöre bindim

Evet ama berbat bir stres :)) dışarı çıkarken ağlicak mızmızlanıcak diye ödüm kopuyodu :))

Ateşin ve tekerleğin icadı kadar önemli diyorsun.. Bence de.. Eşime göre ikinciyi yaparsak ben tamamen delirirmişim..

Ben baş etmede zorlanıyorum, insanlara da sevdiler diye bozuk atmam mümkün değil, hatta mahçup oluyorum çünkü benim çocuk çok sokulgan, kendini sevdirir illa, aralarına dalar 40 yıllık kankaları gibi kendi dilince muhabbete başlar. Kibarca "Yok kucağa almayın alışmasın dikkat etmeye çalışıyoruz hani malum, yanlış anlamayın lütfen" diyoruz işte milletin yediğine içtiğine ortak çıkar "Vermeyin yabancıdan bi şey almaya alışmasın, siz de kusura bakmayın anlıyorsunuzdur beni" deyip gülümsüyorum anlıyorlar da "Tabi doğrusunu yapıyorsunuz haklısınız" diye, daha kötü tepki veren olmadı. Yavaştan çocuğa da öğreteceğim de onu idrakta değil henüz, çevreyi yönlendiriyorum şimdilik. Konu bile açtım hani, endişeliyorum tehlikeye çok açık bir hal bu, hep böyle kalmaz değil mi diye :/ Sevgi pıtırcığı oldu çıktı başıma, kelebek gibi dolanıyor ortalıkta. Anasına gelince 2 yaş sendromuna girsin, elaleme gelince yollarına güller döküversin.

Sanıyorum ablalarım da şimdi bana kıs kıs gülüyorlar..

Konuya çok yüzeysel baktığınızı düşünüyorum. Biraz farklı bakış açıları olabileceğini, her sevginin masum ve iyi niyetli olmayabileceğini düşünmekte fayda var. Bağışıklık sistemi geliştirmek için çocuğu her isteyene öptürmekten daha mantıklı yollar bulunabilir.

Ya işte sakinleşeceği varsa da sakinleşmiyor öyle insanlar toparlandıkça. Ben farkındayım yani o an kim ne yaparsa yapsın olmaz biliyorum ama insanlara anlatamiyorsun. Biri çikolata uzatiyor, öteki agucuk gugucuk güldürmeye calişıyor derken çocuk iyice bunalıp çıldırıyor. Annenin sırtından ter boşalıyor zaten tam bir kısırdöngu

İnşallah inşallah deniz_gunes Hayat devam ediyor..

Hiç çocuk seven bir yapım olmadı. Dışarıda gördüğüm çocuklarada uzaktan bir tebessüm edip gülerim. Ne öperim, ne kucağıma alıp sarılırım.

Geçen asansöre bindim. Çokta samimi olmadığım bi komşu ve 1 yaşındaki oğlu da bindi. Ben genel anlamda çocukları sevmem ama önceden nezaketen -ellemeden- bici bici minnoş yapardım ayıp olmasın annelerine diye. Burdaki konulardan sonra hic bebegin tarafına bile bakmıyorum. Komşum dediki "aaa neden öyle kötü baktınız oglumu sevmediniz mi bak bak ablası bak yakışıklı ogluma" diyip kucagima vermeye kalkisti -almadim- Ben bu analardan hicbisey anlamadım J

Yabancı çocukları sevmeyin. Çocuklar da buna alışmasın. Iyi bir sey değil çünkü bu.

Bende aynı fikirdeydim ama her sene gittim tatile. Burnumdan gelse de gittim. Kahvaltıya da gittim, yemeğe de gittim. Zevk almadım, yedigimi içtiğimi anlamadım ama gittim. Tam rahat ediyorum 2.5 senedir, kendi yiyip içen, tuvalete giden, ona uygun tatil alındıysa bana sorun çıkarmayan uyumlu bir çocuk oldu şimdi. Arkadaşım gibi. Biraz sabır zamanla değişip, düzelecek. Ben hala kızıma inanamıyorum eskiyi düşününce. Kendini ifade edip ne istediğini söylemeye başlayınca hırçınlıktan huysuzluktan eser kalmıyor inanın.

Aynı durumları yaşıyoruz inanın. Bir de çok simartmissiniz diyenler yok mu vallahi ayar oluyorum.

Bir dönem bizim de azalmıştı şimdi yine zirve yaptı

Evet benzer durumu bu sabah sağlık ocağında yaşadım ben de. O yüzden konu açtım. Devlet Hastanesinde kan aldiramadim çünkü ağlama krizine girdi. Bizim hemsiremizi tanıdığı için onun yanına gittim. E ağladı tabi kan alınırken. Ben sakinleştirmeye çalışıyorum insanlar dediğiniz gibi üstüne geliyor. Yabancıları sevmiyor diyorum kucağına almaya çalışan var. En son aldım dışarı çıktım. Biri bana bunu söylese yaklasmam çocuğun yanına. Özellikle yaşlılarda bir ben tecrubeliyim havası var ki yenemiyorsun.

aynen aynen. geçen çocuğun biri yerde debeleniyordu avm de. yürüdüm geçtim gayet olağan bir sahneydi:)

Konuşmanızın arasına giriyorum afedersiniz ama markette bas bas ağlatın derken ne demek istiyorsunuz. Bebekler ağlayarak kendilerini ifade ederler. Bebek ağladığı an marketten mi çıkmak gerekiyor. Annesi ile başbaşa kalıp sakinleşmesi gerekiyor. Zaten bir kriz var kriz anından tanımadığınız insanlar çocuğunuza tamamen yabancı insanlar gelip sevmesi veya oyalamaya çalışmasının lüzumu var mi?

Bebeğim onuncu ayında ve son birkaç aydır insanları çok yabancılıyor. Biri suratına bakıp konuşmaya çalışsa bile hemen ağlamaya basliyor. Bunu güzel bir dille insanlara anlatmaya çalışıyorum. Hatta bazen işi sakaya vurup "aman adam yerine koymayın şunu" diyerek olayın benim sakinmam olmadığını, bebeğin bundan kendisinin rahatsız olduğunu anlamalarını sağlamaya calisiyorum. Ama nedense çoğu kişide ver bir de ben deniyim hevesi var. Yani benim oğlum denek mı? Neyi ispatlamaya çalışıyorsun? İstemiyor işte. Kırıcı olmak istemiyorum çünkü gerçekten bebeğimi kimse sevmesin, aman mikrop bulaşır, hasta olur kafasında bir insan değilim. Ama bu konu gerçekten zorluyor beni. Daha ne diyebilirim insanların anlaması için?

Çocuğunuz o insanlardan daha önemli denemeye gerek yok diyip kapatın konuyı

konuyla alakası yok ama yazmak istedim. çocuğum yokken avm de yolda izde bir eliyle bebek arabası itip diğer eliyle bebeğini kucağında tutan tipleri görünce eziyete bak koy çocuğu arabasına rahat rahat yürü ne garip insanlar diye düşünürdüm. sonra tecrübe ettim o fiziksel yorgunluk zihinsel yorgunluktan evlaymış. :))

Hem de ne biçim... Artık ceylan kulaklarım kartal gözlerim var evrim geçirdim çocukla beraber. Sizin durum iyi ciddi diyorum, böyle giderse ne güzel yabancı bilen, ayıran, kendini geride tutup süzen bir çocuk olur. Millete de aldırış etme "Kusura bakmayın, ağlıyor yani, sonra susturacağım diye paralanıyorum hiç gerek yok böyle seviverin uzaktan; uzaktan seviliriz biz" filan söyleyin, gerisini duymazdan gelin geçin. Benim oğlan neden böyle oldu acaba? Herkese öpücükler, el sallamalar selamlar göz kırpıp kikirdemeler, yolda sokakta tanımadığı tiplere salça olmalar, çocukları yakalayıp darlamalar; oyuncaklarımızı ne varsa dağıtmalar...

Bence söylemelisiniz çocuğu üzüyorlar ve bu şekilde senide üzüyorlar. Lap diye söyle valla ben söylüyorum geçen gün eşimin bir akrabası bebeğimi öpmeye kalktı. Biz bebeğimi öpmüyoruz kokluyoruz ama aile dışından olanlara koklatmıyorum da dedim kadın verdi bebeğimi geri. Bence sizde söyleyin ben huzursuz olacağıma onlar olsun.

Belki de kolikti hala onun etkisidir diyorum. Umarım sakinleşir artık. Bu yaz tatile falan gitmeyi istemiyorum artık. Yani ben bı yere gidince birşey anlamıyorum ki. Evde daha rahatım

Ah o yaşlılar :). Çok biliyorlar hakikatten sanki sen bilmediğinden susturamıyorsun. Evet çok doğal bu hislerin çünkü bende aynı şekildem. Yabancıların gelip yüzüne dokunmasından hiç hoşlanmıyorum. Geçen gün markette bir bayan resmen kangurudan çıkarsan da resim çektirsem dedi :) Ne münasebet dedim? Çat diye cevabını vermek lazım çünkü cidden çok yüzsüz insanlar.. Yolda durdurup sevmek isteyen oldu. Evet kırmamak için düzgün bir şekilde red ediyorum ama insan bir süre sonra terslemeye başlıyor.

Ya istemiyorum demek bu kadar mi zor Bütün annelerde bu problem var, istemiyorlar içten içe bilenip buraya geliyorlar Ben bu tarz konuların sahiplerini gerçekten çocuğunu bilinmez hint kumaşı gibi görüyor diye düşünüyorum Çözüm o kadar basit ki,"yok canım deneme","yok denemeyin huzursuz","hayır şimdi ağlar uğraşmayayım" bunlar kafi, üzülüp sıkılmanızı gerektirecek bir durum yok

Ne bileyim biraz üzerine gidilmezse belki hiç aşamaz bu Korkusunu diye düşündüm denemek gerekir dedim ama sizin görüşünüzde doğru :)

yok yapmadım cinsim ben:) benim oğlum o şeker şeylerinin önünde aynısını yaptığında da umursamamıştım sen tepin annecim burda ben eve gidiyorum deyip yürümüştüm kalkıp peşimden gelmişti:) umursamamak çok etkili bir taktik o yüzden kadınla çocuğunu da umursamadım:)

Bebek arabasıyla çıkıp kanguruya alıp dönüyorum eve :)))

Çocuğun yüzünü mü sıvazladı. Gerçekten şaşırıyorum insanlara. Kötü niyet yok karşı tarafta ama sınırı aşmak var diyelim

Tavrinizi koyun, bu kadar dertlenecek bir şey yok. Dik bir durusunuz olursa insanlar 2. kez teşebbüs edemezler.

O insanlar da genelde çocuğun ağlaması dursun, annenin yükü azalsın diye ver bir de ben deneyeyim susar belki diye istiyorlardır bebeğinizi. Yoksa ben kimsenin ağlayan bebek sesine bayıldığını düşünmüyorum. Yani iyi niyetle yapıyorlardır ama rahatsız oluyorsanız açık açık söyleyin. İnanın etraftakiler de bebek ağlamasından rahatsızı oluyorlardır, yapacak bişey yok diye idare ediyorlardır.

Olayı nasıl çocuğumu sevdirmek istemiyorum diye algiladilar gerçekten sasiyorum. Aksine ağlamasın iletişim kursun insanlarla demek istemiştim. Less-is-More Nirvana Anneler

ben olsam aynen şöyle derdim '' biz anne ve babadan başka kimsenin kucağına gitmiyoruz, sevmiyoruz öyle''

Açıklama yapmanıza hiç gerek yok bence.

Açıkça söylemekten başka yol yok. Kusura bakmayın, hoşlanmıyor veremem. Ağlayamaya başlarsa susturamam diyin mesela. Ben derdim kızımda hoşlanmazdı bu durumdan. Herkese aynı şeyi söylerdim. Yabancıları zaten terslediğim dahi oluyordu. Bir gün markette öyle tuttu ağlama krizi, insanlar ne oldu diyip, başımızda birikip kendilerince yardım etmeye çalıştıkça daha beter ağlamaya başladı. En son uzaklaşabilir misiniz? Siz üzerine düştükçe daha da beter ağlıyor, müsade edin lütfen diye herkesi göndermiştim. Yani yapacak başka birşeyim yoktu. Hoşlanmıyor işte iyi niyetli de olsa üzerine üzerine gelmeye gerek yok. Ben annesi olarak susturamıyorsam sizin iki agucuk gugucuk yapmanizla susmayacak bu çocuk biliyorum yani.

Siz hiç öpülmekten ciddi şekilde hasta olan hatta ölen bebekleri duydunuz mu peki? Yetişkin bir insana zarar vermeyen mikroplar bebeklerin bağışıklığı henüz gelişmediği için ciddi hastalıklara sebep olabiliyor

:)) merak etmeyin değişir hep böyle gitmez

Hayır demeye şimdiden alışın, bir annenin bu konudaki eğitimi ilk aylarda başlıyor. Sonra sizi daha da rahatsız edecek müdahalelerle karşılaşaksınız çünkü. Örneğin yolda yürürken biri saçını okşamaya filan çalışacak, siz orada yokmuşsunuz gibi muhabbet etmeye çalışacak. Tanımadığı insanların ona dokunmaması gerektiğini, yabancılarla konuşmaması gerektiğini öğreteceksiniz bir yandan. O insanlara müdahale etmeniz gerekecek ve ay ayıp mı olur diye düşüneceksiniz bol bol. Yabancı birine hayır demek daha zor inanın. İnsan çekiniyor ama öğrenmek lazım. Ben öğreniyorum. Tavuk_suyu_

Bende bundan yanayım ama, inanın o bakışa bir iki laf atmama gülmeme bile dik dik bakıp yer değiştiren rahatsız olan anneler gördüm, çocuk benden laf için takla atıyor, öyle güleç güleryüzlü, ama tepkisiz kalıyorum rahatsız etmeye gerek yok.

Çok güzel ve açıklayıcı yazmışsın gerçekten tebrik ederim. Senin bu yorumunada görmemişin çocuğu olmuş tarzında yorumlar gelirsen pes dicem artık.

Ilk yoruma gore demekki ne yapiyomusuz? Asla cocuklari sevmiyormusuz. Hatta ilk yorumcu GIBI olanlarin cocuklari ile konusmayin bile..

ağlayınca verırler elınıze zaten. ağlayan bebeği kımse elıne almak ıstemez. şöyle durumda var çocuk lar en kotu şeyı öğrenmeli her ınsanı değil sadece aılesını sevmesı gerektiğini. yabanacılara gıtmemeyı öğrenmeli. yaşlısı gencı evlısı bekarı hiç farketmez. yoksa sevsınler sevgı yeşersin ne mutlu ama yeşerenlerı koaprıp atan ınsanlar oldukça çocukları bebeklerı daha çok sakınırız. erkeklerin sevmesı taraftarı değilim ama bayanlara kızamıyorum sınırlı olmak kaydıyla. kopeğe tecavuz eden dede, otobuste küçük bebeği cırlatan yaşlı amca, komşusu, ıdısı, dıdısı, kardeşi, dayısı, amcası, BABASI bunlar oldukça dunyada kım ıstesın çocukların dışarıda yabancılar tarafından sevılmesını. mazur gorun anlayın.

Bahsettikleriniz konu komşu, yabancı biriler ise haklısınız, kırılıp kırılmamalarını da çok önemsemeyin. Ama yakınlarınız ise, çocuğun teyzesi, halası, yengesi, anneanne, babaanne vs... biraz da sizin yükünüzü alma çabasındalar muhtemelen. Çocuk birilerine daha alışsın ki siz de rahat edin diye... buna sizde destek olun :)

Her gün bu durumu yaşadığımı söylemedim

onun çözümünü benim ablam kaşlarını çatıp gezmekte bulmuştu. biri yaklaşacak olsun ters bir bakış fırlatıyo, anında millet yön değitiriyor

Haklısınız çok yanlış yapmış. Valla ben misafirliğe gittiğimde gözüne bakıyorum alissa da alsalar biraz diye :) Önceki

Geçenlerde biri de seveyim diye bebeğini kucağıma verdi

Bazı bebek sıcak oluyor bazısı da öyle yaklaşmak istemiyor. Karakterlerini belli ediyorlar sanırım. Bu biraz da kimseye vermemekten olabilir gerçi. Bebek anneye yapışık, aman kimse ellemesin diyerek büyütülürse zamanla da kabul etmemesi normal. Şu da var ki bir anne ağlıyor başkası alınca dese ben almam. Durduk yere bebişi neden ağlatayım ki? Egomu mu tatmin edeceğim ağlamayınca ne olacak? En iyisi siz de tersleyin. Yapacak başka bir şey yok..