Birebir böyle düşünmekle beraber, tekrar iş hayatına dönmenin hele ki özel sektörde yaşı da baz alırsak zor gibi duruyor. Beni de en çok korkutan o 5 ay sonrası 1 yıl sonrasi... sensiz asla123

Merhaba, aynen dediğiniz gibi. Birde tek çocuğu olan kadınlara 2. yi yapacak diye şans vermemeleri var. Yani tecrübede bu ortamda pek işe yaramıyor. Bu arada ekstra çalışıp prim almak sizin elinizde. Yani 2 bin 3 bin lira daha gelirinizi prim alarak arttırabilirsiniz. Ama bunu yapmak şuan ki eforun 2 katını sergilemek demek ki benim açımdan mümkün değil. Siz hangi sektörde ve deneyiminiz neydi. Maaş ücretiniz yıla göre oldukça iyiymiş

Maşallah size 6 yıl kalmış hemencecik geçer inşallah benimde yılımı doldurmama 14 yıl var nasipse tabi maaş almadan o da. Eşimde özel sektör olduğu için hep geri çekiliyorum kararimdan.

Psikolojik destek alıp çalışmaya devam ederdim. Çalışmaya alışmış bir insanın evde kalması kadar sıkıntılı birşey yoktur bence. Zaman zaman hepimiz bunalıyoruz. İmkanınız varsa ufakta olsa bir kaçamak yapın, iki günde olsa tatile gidin. Sadece biraz enerji depolamaya ihtiyacınız var sanırım, sonrasında işe bomba gibi döneceğinizden eminim. astrojurnal

Hem ailemin hem eşimin fikri de bu yönde. Nankör olmak istemiyorum ama çok mutsuzum. Kendi alanım dışında da iş bulamıyorum. Çok aradim. Yine banka olacaksa en azından bildiğim yerde kalayım dedim A

Aynen arkadaşım daha bu hafta bankada sadece 30bini olan bir müşteri tarafından masamda müşteri varken onu özel olarak karsilamadigim ve beklettigim için müdüre şikayet edildim. Tehdit aynı paramı çekerim. Çok iyi bir okuldan ve iyi bir bölümden mezun oldum. İngilizcem var. Ama bu sektörde kaldıkça başka sektöre geçiş yapamıyorum yine bu sektörde iş bulabiliyorum en azından benim böyle oluyor :/

Yaaa arkadaşım güldürdün beni :) Aslında kredi çekmek insanların krize girdiğinin göstergesi. Banka sahibi de değilsen çalışan olarak o kazancın sana pek getirisi olmuyor malesef :)

bu aralar çok dikkatimi çekiyor o kadar mutsuz çalışan kadınlarımız var ki.. her gün nerdeyse bi konu var bunla alakalı.. işi bırakmak isteyen.. mobinge maruz kalan.. işini sevmeyen mutlu olmayan.. en başı da ben çekiyorum.. mutsuz çalışarak hayatınızı harcamayın.. eşinizin maaşı gayet iyiymiş.. bu süreçte kayınvalide veya anne varsa çocuğa bakacak ikinci üni okumayı düşünebilirsiniz..

Sizin gibi kendini bilen müşteriye söylenecek ne olabilir ki. Keşke herkes böyle olsa. Haddini bilmeyen mi dersin parasıyla konuşmaya çalışan mi dersin hak hukuk sıra nedir bilmeyen mi dersin sadece boş yere zaman almaya gelmeyen mi dersiniz neler neler. Saygı insanın içinde olucak. Ne makam ne mevki ne parayla olmuyor.

Kendinize yazık ediyorsunuz bence. Antidepresan kullanacak boyuta geldiyseniz ve dediğiniz kadar mutsuzsaniz bırakın işi derim. Tek maaşla geçinen nice aileler var. Eşinizin maaşı da iyiymiş madem. Biraz ekstra harcamaları kısabilirsiniz belki. Çocuğunuza kendiniz bakarsınız bakıcı parası size kalır. Ayrıca kreş-kurs masrafı diyorsunuz şayet ev hanımı olsanız çocuğu tüm gün kreşe göndermek zorunda da kalmayacaksınız. Yarı devlet yarı özel çok güzel kreşler, gündüz bakım evleri var ücretleri de gayet makul. Yarım gün oraya gider, diğer yarım gün de doya doya vakit geçirirsiniz kuzunuzla. Sabah alarmsız uyanmanın, çocuklarla birlikte kahvaltı yapmanın tadı hiç bir şeye değişilmez. Ben 14 yıllık ( hatta 15 'e dönüyor) polis memuruyum maaşsız emekliliği haketmeme 6 sene var inanın gün sayıyorum. Ne maaş ne ikramiye alamadan 10 sene (55 yaş sartindan dolayı) beklemek zorunda kalacağım ama zerre umrumda değil. haftanin 6 günü çalışıp ekstra nöbet ve ek görevlere gidiyorum. Çocuklarımın hazırlanıp okula gittiklerini ve eve geldiklerini göremiyorum bile. Vicdanen de huzursuzum hep bir yetememe duygusu var içimde. Eşiniz destek olursa kararınız belli bence :)

Bu arada merak ettim gişede mısınız başka bir bölümde mi? Gişe çok streslidir diye düşünüyorum. Departman değiştirseniz? A

Evet muhtemel yaşanacak senaryolardan biri bu. Ücretsiz izin alamam özel sektordeyim. 1 2 hafta izin mi o daha büyük bir hayal.. Ne diyim şikayet ede ede ömur geçip gidicek heralde

İşiniz stresli oluncada insanda bırakma düşüncesi olur haklısınız. Fakat birkaç gün yıllık izindeydim evde kalmak çalışmaya alışan insanlar için iyi bir şey değil bence. Daha sonra kendinizi yetersiz hissetmeye başlayacaksınız -BERCESTE

Daha bugün işi bırakacağım diye diyee günü bitirdim. İnanılmaz mutsuzum iliklerime kadar mutsuzum. Antidepresan kullanıyorum. Sizi cok cok iyi anlıyorum keşke yanınızda olsam da beraber aglasak

Sektör değiştirmek bence de mantıklı. Sürekli antidepresan içerek işe gitmek çok yıpratıcı bir durum. Bunu daha kaç yıl çekebilirsin ki.. Her işyeri streslidir her işin stresi vardır. Ama işyerinde artık huzurla kendini vererek çalışamıyorsan; isyerine katlanmak için tek çaren ilaç olmuşsa başka sektöre geçmek gereklidir. 7 yıl kıdemi varmış. Izin alıp iş arayabilir konu sahibi..

eşiniz evinizde geçindircek durumdaysa neden olmasın yıllık izniniz varsa eğer 1 hafta kullanıp kafanızı biraz toparlayıp tekrar düşünün bende çocuk yok eşim evde rahatsızlığından dolayı bende çıkmak istiyorum olmuyor işten atsa tazminatımı ödese diye düşünüyorum evde yapamam öyle bende afakanlar basıyor en iyisi gittiği yere kadar böyle diyorum

İyice düşünüp taşının, sizi ilerde rahatlatacak şeyleri de baz alın. Hakkınızda hayırlısı olsun, canınızı sıkmayın her derdin bir çıkış yolu vardır.

Aslında deneme şansımiz olsaydı kıyaslama yapabilirdik. Ama maalesef deneyeyim çalışmamak nasılmış deme lüksümüz de yok ki.. döndüğümüzde işimizi bulamayabiliriz. Allah sevdiklerimizle sağlıkli ömürler versin tabiki ama bazen ancak ölünce dinlenicem heralde diyorum :) H

yolun bittiği yerde artık kuzum A

Bakıcıya sigorta asgari ücret verebilmem için en az 10 bin tl gelirimin olması lazım. Kuzum siz bkıcının sgk sı için çalışıyormuşsunuz. tüm maaşınız ona gidiyor. Yerinizde olsam evde oturur çocuğuma kendim bakarım.

Sizin en yorucu dönemleri biz 2. 5 yaşına geldik :) Zamanla düzen herşey oturuyor Allaha şükür sizinde oturur. Ücretsiz izinde misiniz A Adaras2

Son 3 yıldır hergun bırakmayı hayal ediyorum. Elbette değmez ama niye cesaret edemiyoruz peki? F flower_rose

Mesajınızı okuyunca kendi annem ve çocukluğum aklıma geldi. Yazım biraz uzun olabilir ama ben de, bankacı olarak 25 senesini geceli gündüzlü haftasonlu ay sonlu bifiil çalışarak geçirmiş bir annenin çocuğuyum. Bankacılığın ne kadar stresli olduğunu, çalışanlarına özellikle bireysel müşteri kısmı ile ilgilenen çalışanlarına nasıl bir mobbing ve katı bir performans sistemi uyguladıklarına annemden mütevellit bizzat şahidim. Küçüklüğümden beri, kendimi bildim bileli annem hep çalıştı keza babam da öyle. Babam öğretmendi ve annemin özel sektör koşullarına göre haliyle cok daha rahattı. Ben ve kardeşim büyürken şöyle bir avantajımız oldu, babaannem ben 16, kardeşim de 8 yaşına gelene kadar bizleydi, haftaiçleri bizde yatılı kalırdı, kayınvalide vasıflarından tamamen arınmış, bizi kendi çocukları gibi sahiplenip seven ve evin sadece bizle olan kısmı ile değil, yemek temizlik ve diğer ihtiyaçlarıyla da ilgilenmeyi içinden gelerek büyük mutlulukla yapan bir eski cumhuriyet kadınıydı ve elinden de her iş gelirdi kız eğitim enstitüsünden mezundu ve malumunuz kız enstitüleri o dönemin Türkiyesinde üniversite eğitimine tekabül eğitimler veren yerlerdi. Sanırım böyle bir babaanne bir daha dünyaya gelmez diye tahmin ediyorum ne anneme kayınvalide oldu ne bize tek bir kötü bir davranışı. Annem çalışıyorken bizi o büyüttü, en çok onun emeği vardır bizde. Velhasıl, konu dağılmasın da sizin bu yazdıklarınıza istinaden şunu diyeceğim. Ben ve kardeşim büyürken annemi akşamdan akşama hep yatarken 1 saat-2 saat gördük çok fazla çalışmıştır hep onu bildim bileli, bir de haftasonlarında onda da banka çağırmazsa vakit geçirirdik. İşi çok ağırdı çoğu akşam sinirlenerek gelirdi eve, bağırır çağırırdı da. Anne sevgisinin yerini babaanne sevgisiyle kapattık onun yokluğunu belki çok hissettik, keşke o büyütseydi dediğimiz durumlar da çok oldu ama hiçbir zaman çalışıyor diye kızmadık, küsmedik, içerlemedik. Çünkü öyle olması gerekiyordu. Bu annemle olan ilişkimi onun sevgisi- benim sevgim açısından asla değiştirmedi çünkü bu karşılıksız bir şey. O zamanlar da tabi öğretmen maaşları belli annem ev ekonomisine maaş olarak daha fazla katkıda bulunabiliyordu 89 yıllarından itibaren düşünün bu tarihleri. Sizin evde bakıcınız var en azından çocuğunuzu da emanet edebilecek ve bakımından primer sorumlu tutabileceğiniz bir destek bulmuşsunuz. Her iş stresli, stressiz iş yok ve insanlarla uğraştığımız her iş daha da sıkıntılı. Şuan devlet memuriyeti bile sorunsuz değil. Kendi ayaklarınızın üzerinde durmanız, kendi paranızı kazanabiliyor olmanız bu devirde gerçekten cok önemli. Bu çocuğunuz için de şuan bi anlam ifade etmese de ilerde çok güzel bir rol model olacak, sizi örnek alacaktır. Biz öyle olduk çünkü. Maddi olarak hiçbir eksiklik çekmedik, manevi olarak da. Bu annemin de çalışıyor oluşu sayesindeydi. Annemle vakit geçirdiğimiz zamanlarda bize o an istediğimiz şeyi aşırıya kaçmadan temin edebiliyordu. Tabi ki de bu sevginin ve ilginin bir ölçütü asla değil ama ailede özellikle kız çocukları için annenin çalışması çok güzel bir model oluyor. Yeri geldi evet bizden ayrı kaldığı için buruk olduk, üzüldük ama bu bağları koparmadı, etkilemedi. Benim kendi naçizane görüşüm bağları etkileyecek ve şekillendirecek olan annenin çalışması değil ona ayırdığınız vakitte sevginizi ona geçirip geçiremediğiniz ve ne olursa olsun yavrunuzun her şartta her anda arkasında olacağını ona hissettirmenizdir bence. Ben de şuan çok stresli bir yerde çalışıyorum ama kendimize nefes alacak alanlar yaratmamız lazım her şeyi takıp büyütünce bu dünyada bile var olmak işkence halinde dönüşüyor maalesef. Temelde zaten yaşamak sıkıntılı bu hayatta. Çalışan, çocuğunu işiyle üstelik tek başına büyütmeye çalışan binlerce anne var. Sizin yine avantajınız iyi bir bakıcı bulmanız olmuş. Bu çok büyük bir kolaylık. İş yerinizde yaşadığınız ufak sorunları göz ardı etmeyi öğrenip, moralinizin düşüşe geçmesine izin vermeyin. Başa çıkılacak gibi değilse de tabi ki de son karar sizin ama artık eski refah devri de bitti ülkede maalesef. Alım gücü dehşet düştü. Eskiden bu kadar masraf da yoktu. Alınan maaşlar dolar-euro bazında yüksekti ve enflasyon da yoktu bu derece. Çalışan bir insan için sonradan işsiz kalıp evde oturmak bir süre sonra buhrana sürüklüyor. Çevremde bunu yaşayan bir sürü örnek var. Keşke bırakmasaydım en azından kafam orda meşgul oluyordu diyorlar. Son karar tabi ki de sizin.

Stresli olmayan çok enderdir özel sektörde zor bulunur. Eğer kafanıza koyduysanız çıkmayı önce toparlanın hatta stresle baş etmenin yollarıyla ilgilenin destek alın gerekirse özgüveni patlamış şekilde işinize dönüp istifa etmeden, ihbar ve kıdemi alarak nasıl ayrılınır onu gösterin iş yerinize.. Zaten aldığınız miktar belli bir süre sizi idare eder.. Amma velakin kendinizi evde düşünemiyorsanız klişe ama bu senelerde iş bulmak gerçekten zor dusduru

Eşinizin maaşı ıyiymis geçim sıkıntısı çok olmayabilir. Bir süre kafanızı dinleyin bence. Çocuğunuzla vakit geçirin. Ve sonra çalışmak isterseniz de kesinlikle sektör değiştirin. Bir arkadaşım köklü kurumsal bir firmada üst düzey yönetici asistanı oldu. O da bankada çağrı merkezindeydi. Sizin 1.5 katınızı kazanıyor ayrıca çok daha rahat. Abuk subuk insanlarla uğraşmıyor. Üst yonetimden tek kisiyi asiste ediyor sadece. Bence bankacılıktan idari işler kısmına kayabilirsiniz. Üst düzey yönetici asistanlığını öneririm kurumsal bir firmada. Iktisat fakültesi mezunu iseniz her yere kanalize olabilirsiniz.

Kızım 2.5 yaşında ve İstanbul da yaşıyorum. HayaTim yavaslasin kahvemi sakin bir şekilde içmek istiyorum. Nefes almak istiyorum. İnsan yerine konulmak istiyorum ben robot degilim

Böyle mutsuz umutsuz iş hayatım olacağına huzurlu sakin ev hayatım olsun hem çocuğuma bakıcı bakmasın ben bakayım.

Evet arkadaşım aynen aldığımı bakiciyla veriyorum desem yanlış olmaz nerden baksan 3 bin lira veriyorum. Ama bakıcı işi süreli sonuçta seneye kreşe gidecek. Ve ben calissamda calismasanda çocuğun sosyalleşme ihtiyacı olacak. İşte yetememekten korkuyorum. Eşimin kazancı evet iyi ama ona bağımlı olmaktansa korkuyorum. K

Dogum yaptiktan sonra 4 yil calismadim, oncesinde 9 yillik is hayatim vardi. bu süreçte bir gun bile sıkılmadım, zaten isten ayrilinca sıkılacak kadar eglenceli bir işim de yoktu :) Yaklasik 3.5 yildir yine calisiyorum, bir gelirim olsa yani çalışmak zorunda olmasam calismazdim. Ozetle, eger maddi anlamda cok zorlanmayacaksaniz ve yeniden is arama stresini goze alabiliyorsaniz is hayatina bir ara verin derim, insanin ruh sağlığı her seyden önemli.

İkinci çocuğum olunca işten ayrıldım. Bakıcı iki çocuk için nerdeyse

27 yaşındayım. Şimdiden saçlarım bembeyaz. Çok düşündüm ölçüp, tartım. Kayinpederimin evinde kalıyoruz. Kira vermiyoruz. Kızıma kayinvalidem bakıyor. Ve paramiz da bereketsiz. Akıp gidiyor. Elde avucta yok. Göz altı kapaticidan başka birşey sürmem yüzüme. Marka kıyafetlerimde yoktur. Canım arkadaşım, bu hayat bize bir kere verildi. Belki yarın son günümüz. Değer mi bu sıkıntıya?

Ah sorma aynı şeyi düşündüm az önce. Hedefler kampanyalar ve baskılar eşliğinde A

Eşinizin durumu çok iyiyse çalışmamak tabi ki güzel gelebilir ama maddi sıkıntı olursa çileden başka birşey değil. Birde eşinize birşey olsa gücünüzün yerinde olması da güzel bir ayrıntı.

Annem bankaciydi. Yeni sistemlerin olmadigi eski dönemde. Aşırı stresliydi hesaplar tutmaz geç çıkardı. Hiç birlikte olamazdık annemle hiç de yakın olmadık. Cocuklugum annesiz geçti. Çocuğunuzun yerine koyuyorum kendimi eğer eve gelince telafi edebiliyorsaniz ilgileniyorsaniz ve dahasi sinirinizi stresinizi yansitmiyorsaniz calisabildiginiz kadar çalışın. Hersey para değil ama kreşe ve okula gidecek çocuklar için hersey para oluyor bir süre sonra. Ha başka iş bulabilirseniz ne ala. 3 yaşında kızım var doğduğundan beri çalışmıyorum alışmış biri için evde uzun süre durmak çok zor. İnsan üretmek hayata katılmak istiyor. Şimdi ise dönmek istiyorum inşallah olur. Kızım da kreşe basladi masrafı çok. Özel okula göndermek zorunda degildim tabi ama içime sinen bir okul ve içim rahat eğitimi de iyi. Bunların karşılanması lazım. Yani tercih meselesi sizin için hangi taraf ağır basıyor A

Kızlarımız aynı yaşta. Allah bağışlasın çocuklarımızı. Bende heran telefonum calipta birinin egosunu üzerimde tatmin etmesini istemiyorum bu tedirginlik ile iş yapmak istemiyorum. Ve daha burdan yazmak istemediğim pek çok şey.. Fakat biliyor musun geçen eşim bile bunun psikolojik bir baskı olduğunu bu baskıyı bertaraf etmemin benim elimde olduğunu fiziksel şartlarının iyi olduğunu bunun surdurulebilirliginin benim elimde olduğunu söylüyor. Evet sürdürüyorum ama her gece rüyamda işimi görmekten bıktım. Telefonumun en ufak önemsiz bir konuyu sormak için arayan müşteriler tarafından mesai saati dışında caldirilmasindan bıktım.

Evde verimli niye olunmasın ki? Çocuk yetiştireceksizniz... Daha ne kadar verimli olunur ki... Ha hayat pahalı çalışmak istiyor iseniz çalışın ama mutsuz bir iş yaşamı insana çok ağır geliyor. Eşinizin geliri ne kadar bilmiyorum ama tepetaklak olunmayacak ise neden olmasın ki evde durmak. İş bulmak evet zor ama belki evde bir iş yaparsınız. Var mı bi meziyetiniz? İnstagramda satış yapabilirsiniz komisyonlu...

Bankacıların işi çok zor biliyorum bence ayrılın 1sene kafa dinleyin ve işe dönün. Maddi sorunlar yoksa iş yavas yavaş bulunur.7. yilmis zaten yer degistirmek iyi gelir. Mis gibi oturun 1sene ozleyince dönersiniz. clara Dünyaya tatmaya geldik, doymaya değil. 🌷 Anneler

Dışı seni içi beni yakar. Ne psikoloji kaldı ne başka birsey. A

Valla ben de 5. 5 aydır evdeyim. Öğretmenim esasen. Oğluma bakıyorum. Benşm bir rutinim yok şu an. Misal temzilik yapmıyorum yemek arada bir. Bebekten dolayı zamanım olmuyor. Sürekli onunlayım. Uykusu maması aktivitesi vs.. Çoğu zmana öğle yemeği bile yemiyorum... Çocuğunuz kaç aylık bilmiyorum ama eğer uyku düzeni yeme düzeni var ise bence evde bulunmak çok da kötü değil Mesela ben şu sıra ek gıda ile meşgulüm öğlen bir öğün veriyorum o bile beni oyalıyor. Ya da gündüz uyku sorununu aşmaya çalışıyprum o beş yeterince oyalıyor. Eğer düzen varsa bence çok daha rahar. Kitap okuyabilirainşz Montesorri etkinlikleri var onlardan yaparsınız bebeğiniz ile. Eğer havalar çok soğuk değilse 1 saat dışarı çıkarsınız sıkıca giyinip. Ben de sıkılıyorum ama düzensizlikten. Düzen kursam eminim sıkılmam... Mesela ben dikiş bilirim. Eskiden çocuk yokken haftasonu kendime ferace dikerdim. Baya oyalardı beni. Puzzle yapabilirsiniz.

ben de her zaman kadın çalışmalı diye düşünenlerdenim. düşünenlerdendim daha doğrusu. ama bazen düşünüyorum eğer ki eşimin maaşı bizi rahatça geçindirebilecek seviyeye gelirse çocuğumu kendim büyütürüm galiba. 6. aydan bakıcıya da bırakamam ailem de gelip bakamaz. hani çok kalifiye olsam, dünyaya bi katkım olsa neyse.

Bankaya 2 hafta zor dayanabildim. Şartları çok iyiydi ama gerçekten sevenin yapacağı bir meslek. Eğer eşinizin getirisi işten çıkmanızda sarsmayacak haldeyse biraz dinlenin başka bir iş bulun daha iyi derim. Belki yenilik, tazelik size iyi gelecektir.

sosyallesme ihtiyaciyla her gün sabahtan akşama kadar kreş kurallarına uyması çok başka aslında. sosyalleşmesi sizle beraber parkta yapabilir bu yetiyor. aslında kreş de onları yoran bir şey. o da onlara stres yukluyor. evde istediği oyuncağıyla oynayabilirken orda müsaade edilmeyebiliyor. hastalığı susu busu da var. siz zaten önünüzdeki 2-3 yıl vocuga baktirma bedeliyla kafa kafaya çalışacaksınız. artı yaşadığınız stres çabası. yetememe duygusu falan. anneanne babaanne bakınca çalışmak da mecburi olunca evet çalışmak biraz daha anlamlı. ben ilk çocuğumda ara vermeden mecburen çalıştım. babaanne baktı. 2. yi yaparken 3-4 yıl ara vericem diye yaptım. isimden daha doğrusu isimdeki insanlardan kusma isteği geliyordu artık. Zoraki gidiyordum. bu sürelerde hep sınavlara da girmiştim. hamileyken atandım. uzun süre ara veremedim ama bakıcı masragiyla maaşım hemen hemen aynı diye ücretsiz izne ayrıldim. ilk cocukta insan anlamıyor ama çocuğa kendin bakmakla başkasının bakması arasında o kadar çok fark var ki. ve neler kaçırmışım küçük oğlumda anladım. ayda 20 bin bile alsan o anlarını kaçırmaya değmiyor aslında. yasamadigin şeyi bilemiyordum da. haftasonlari izin gunleri vs bunları anlamak için yetmiyor. ikisini de yaşadığım için söylüyorum. şimdi büyük oğlum 6 yaşında bana o kadar ihtiyacı yok. günü okulda geçiyor zaten. çalışmak için ideal bir dönem. benim eşimin geliri iyi olmadığı halde sadece karın toklugunu göze alarak 3-4 yıl ara verecektim. tabi özel ders vs ara ara işler yapardım illa duramam pek. şimdi de özel sektörde olsam esimin de sabit geliri olsa küçüğüm 4 yaşına gelene kadar ara vermek isterdim. yarım maaş yarım günü bekliyorum hiç olmazsa onu yapacağım.

Güzel motivasyonu için çok teşekkür ederim :)

Cokersin gencecik yasta vallahi... Kosullari nispeten hafif baska is bulup birak bence. Cocuguna yazik enerji kalmaz ki...

Sağlık her şeyden önemli canım. Ayrıca rizki veren allahtir. Psikiyatri gitmelisijiz. Biraz rapor alın kendinizi dinleyin. Bana da gelio zaman zaman bu istek ve ben çağrı merkezi sektöründe calisiorum. Bulunduğum çevrede is bile yok. J Jalopi başlangıç: 72.4 güncel: hedef:

Merhaba eşinizin maaşı nasıl? Ev sizin mi kira var mi? Ödediğiniz kredi var mi? Ona göre yorum yapacağım...

Ben sana soruyorum? Cevap boşanamayacaksın... Ya da ailenin yanına döneceksin... Bir de sana şunu soyleyeyim iş bırakıp aradan zaman geçip iş arayınca her basvurdugun yer işe ara verdiğin için olumsuz bakacak... İş hayatı kadınların erkek psikolojisinde çalışmasını bekler, duygusuz şekilde... İşi bırakacaksan da biyerden bi güvencen olmalı bence... Bir de emeklilik olayı var onu napıcaksın? Primler yatacak mı? Yoksa emeklilikten de mi vazgececeksin? A

Ya esininizin maasi 10bin yazmssiniz cokk iyiymis bence. evinizin kirasini 2700 yazmissiniz cok yuksekmis. bence calismayi birakin. kirasi daha uygun bi eve cikin. o sekilde durumu dengelemis olursunuz biraz. ben de calisiyrm ve ise giderken ayaklrm geri geri gidiyor hergun. hatta bu aralar iyice psikolojim bozuldu gibi hissediyrm. isi brakmk istiyrm ama piyasada is de yok. napcam blmyrm krpz

Aynen birde o düşünce var. Tamam hayat arkadaşımız şuan herşey güzel ama hayat bu bilemedim ki

çocuklar ufakken zaten bakıcıya şuna buna gidiyor para. çocuk mutlu olsun diye de ektra oyuncak vs para odalara gidiyor. bazen ara vermek hele ki çocuk kucukken iyi geliyor. ara verip bu sürede kpss calisabilirsiniz. iş degistirme açısından. özel sektörde iş degistirdiginizde maaşınız düşük başlama ihtimaliniz fazla. V

Benim gözümde çalışan annenin yeri bambaşka hep takdir etmişimdir sizide aynı şekilde. İnsan bazı dönemlerde bu piskolojiye girebiliyor. bakıcıya maaş veriyosunuz nerdeyse maaşına denk geliyo geriye ne kalıyoki. Çocuğuna kendin bakmak kadar eğitmek kadar daha verimli şey ne olabilir ki durumunuzda müsait buna ilerde o çocuğun piskolojisini düşünün eşinizle konuşun ayrıca evdede kendi işini yapabilirsin verimsizliğe inanmıyorum herşey senin elinde

pozisyon değişikliği mümkün değil mi ya da şube değişikliği?

Bir bayanın ekonomik özgürlüğünün olması gerektiğine inananlardanım. Maalesef pek çok kurumda mobbing var. Bu yıl ben de yaşıyorum. Ama yapacak bir şey de yok. Dört dörtlük bir iş de maalesef yok. Ücretsiz izin falan kullansanız. Hem işi tam olarak bırakmamış olursunuz. Hem çalışmadığınız da geçiminize bakarsınız. Ölçüp tartarsınız. Birden bırakmayın derim. Pişman olunca geri dönüş çok zor. Bir arkadaşım sevmiyorum diye diye ayrıldı işten. Valla bulamıyor iş. Şu an aman keşke idare etseymişim diyor. İyice ölçün tartın. 1-2 hafta izin kullanın. Biraz ferahlatın kendinizi.

Ah aynen iş değil insanlar yoruyor beni de. İş dediğin nedir ki elbet yapılır. Yarım gün yarım maaş hakkımı kullandım ben 8 ay kadar. Ama haftanın 2 günü boş yine bakıcı ayarlamak zorundasın maaş düşük bölük porcuk daha zor oldu bizim için çocuğum küçüktü çünkü. Özel sektörde de ileri yaşta iş bulması oldukça sıkıntıli. V

Eşimin maaşı 10 bin civarında. 1200 lira kredi ödüyorum. 2700 lira kira veriyorum. 2mizin gelirine göre giderimizde az değil. Benim işten çıkmam ile hayat şartlarımizi da değiştirmemiz gerekebilir yesilkalp Hayatın başında... Üyelik

Son cümlelere kadar güzel de deneyimli anne olarak iş bulmak zor yengeç Oğlumu 3,5 aylıkken bakıcıya bıraktım asgari ücret artı yol parası ücret ile Neyse bir yılın sonunda başka sebeplerle işten ayrıldım Bir süre evde çocuk baktım 25 aylık kreşe başladı Veee sonrali iş görüşmelerinden çoğundan çocuğunuz küçük aileniz burada değil deyip elendim En son birisinden aradılar biz mesajla haber veririz uygun değilsiniz alamadık diye ama siz tam aradığımız kişiydiniz bizim için yetkindiniz ama çocuğunuz var erkek adayı aldık dediler Çocuk 2 yıldır kreşe gidiyordu zaten ben bakmıyordum vs Aradan yıllar geçti Oğlum 3. sınıfa giderken bir görüşme yaptım onda da okulda kar tatili olursa ne olacak çocuk dediler vd Özetle tecrübeli eleman olmak ile çocuklu kadın olarak iş bulmak çok farklı Konu sahibi benim önerim bırakma zira gittiğin yerde de stres az olmayacak Bir de yeni ortamla uğraşacaksın Lakin ücretler hep mi böyle Ben en son 2011 de 4050 tl maaş artı yemek ve araba ile çalışıyordum başka sektörde ama biz bankacıların bizden iyi aldığını düşünürdük

Aynen iş hayatım çok stresli. Hergun bir aksiyon her gün olay. Çeşit çeşit insan. Çok zaman Isten çıktığımda eve gelene kadar hem araba kullanıp hem ağladığımı biliyorum. Elbetteki maddi anlamda hayatımız değişir evet esim iyi kazanıyor ama gelirimiz giderimiz 2mizin maaşına göre. Hayatımızda o anlam da da değişiklik olacak. defne-28

Evet 2011deki maaşı çok iyiymiş arkadaşın cidden. A

Bence de Bana da arada geliyor özellikle pazar günleri ama yapacak bşy yok. Eğer düşünürseniz KPSS olabilir. Ya da aöf ye yazılıp atanması kolay bi bölümü 2. Ünv olarak okuyup atanabilirsin. Bunları da düşün derim. 0 000 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Bankacı değilim ama yine bir sürü insanla uğraşarak, hesap kitapla iç içe olduğum işime geri döndüm geçtiğimiz bahar ayında. 2 küçük çocuğum var, güvenli ellerde olmalarına rağmen iş yerindeki strese, insanların egolarına ve çocuklarıma vakit ayıramayacak kadar yorgun düşmemden dolayı iş hayatıma uzun bir süreliğine veda ettim. Belki daha güçlü durmalıydım ama ben 9 ayın sonunda pes ettim. Maaşım hayatımızı aman aman etkilemiyordu. Hem çocuk yapıp aynı zamanda kariyer yapan kadınlara saygım sonsuz fakat kendinizi yıpranmış hissediyorsanız işi bırakın, en azından ara verin, geri dönmek için illa ki bir şansınız olacaktır.

4 yıl önce doğum yaptıktan sonra aynı sizin gibi düşünüp işimi bıraktım. Sizinle uğraşacağıma bu stresi çekeceğime çocuğumu büyütürüm dedim. Başlarda herşey iyiydi zaten ufacık bir bebekle evde vakit nasıl geçiyor anlamıyor insan. Sonra büyüdü geçen yıl evde tabi ben artık yeterli gelmeyince yaşıtlarıyla vakit geçirsin diye kreşe başladı ve bende dedimki artık çalışma hayatına döneyim. Ama işler öyle olmuyormuş tabi:) Gittiğim tüm görüşmelerde zaten insanların bakışından anlıyorsunuz olumsuz olduğunu. Bu 2. çocuğu yapar, çocuğu hastalansa izin ister, zaten kaç yıldır evde işe adapte de olamaz diye bakıyorlar yüzünüze. Bu 4 yılda kendinizi geliştirmek için ne yaptınız gerçi çocukla ne yapabilirsinizki diye dalga geçen bile oldu. Bu arada 10 yıllık bi kariyer geçmişim var tecrübe de yetmiyor anlayacağınız. Çevrenizdekiler size bütün gün evde oturuyorsun zaten, madem evdesin 2. yi yap yazık yalnız kalmasın çocuk, aa iyi alıştın evde oturmaya sıkılmıyormusun gibi saçma şeylerde söylüyor. Herşeyden öte maddi özgürlüğe alışmış bi kadın için gerçekten eşinden para almak birşey alırken 2 kere düşünmek koymaya başlıyor. Evde üretmek gerçekten ayrıca bi yeteneğiniz mesleğiniz yoksa çok çok zor benim yok mesela. Bunları gerçekten göze alabiliyorsanız ayrılın çünkü ülkemizde kadınlar için heleki çocukluysanız çok çok zor. Umarım verdiğiniz karar hakkınızda hayırlısı olur.

Merhaba, Allah daha iyilerini nasip etsin inşallah sizede. Bende part time devam ettiriyordum. Ama iş bırakma gibi bir düşüncem olmadığı için bakıcı ayarlayinca tam zamanlıya geçtim. Şimdiki aklım olsa devam ettirir performans dusuklugunden bende çıkarmaları beklerdim. En azından tazminatımı alırdım..

A Acelyahayat Evde olmayi tercih ederseniz de evde de verimli olursunuz merak etmeyin, yeter ki yeni seyler öğrenmeye, yeni seyler yapmaya ve kendinizi geliştirmeye açık olmaya devam edin. Dernekler ve vakiflara aktif katilim saglarsiniz fikri aklimdan gecmisti, eklemeyi unutmusum ama zaten öyle calismalarin da icindeymissiniz :) Firsat bulursaniz evden calisabileceginiz tarz islere de bakabilirsiniz veya size daha az stres yasatacak islere bakinabilirsiniz. Tabii biliyorsunuzdur, yeni isi ayarlamadan su anki isinizden ayrilmayin. Hafta sonlariniz musait oluyorsa çocuğunuzla hem eglenebileceginiz hem ona bir seylerin ogretilecegi atölye, kurs gibi faaliyelere kaydolabilirsiniz, belki rahatlamaniza da yardimci olur. Önceki

Mutsuz iş hayatı insanı bitiren bsy bunu bilir bunu söylerim

Maşallah diyeyim. Ne mutlu. Keşke meslektaşlarım hep sizin gibi mutlu olsa ne kadar çok isterim. Bende gönlümün bu katiligini yardım derneklerinde rol alarak yumuşatmaya ve insan kalabilmeyi uğraşıyorum. Başka türlü motive olamıyorum. En zor olan karar verip içine sindirmek. Ondan sonrası kolay. Ben şuan karar aşamasındayım.. A

Merhaba arkadaşlar, Bugünlerde üzerinde hemen her dakika düşündüğüm işimi bırakma düşüncesi.. Bankaciyim evliyim 1 çocuğum var. Bekarken birsekilde halloluyordu çocuk yokken de halloluyordu ama sanki tahammülüm kalmadı. İsim çok yıpratıcı. Baskı sinir stres mobbing ne ararsanız var. İş yerimde 7. yilim. Her gün bırakmak daha zorlaşıyor sanki. 4 bin lira maaşım var yemek param artı özel sağlık sigortam var. Ama sanki akıl sağlığımı kaybedicem. Her gün stres katsayım üst seviyelerde. Resmen vücudum gergin hissediyorum. Ama işi bırakmaya da cesaret edemiyorum. Doğum iznindeyken evde hissettiğim şeyleri tekrar hisseder miyim korkusu sarıyor tabi o zamanlar lohusaydim. Başka iş arıyorum ama bulamıyorum ya da yine aynı sektörde buluyorum. İşi bıraktıktan sonra iş bulma ihtimalinin iyice düşeceğini de biliyorum. Hatta işi bırakırsam bu işsizlikte bir daha iş bulamayacak gibi düşünerek bırakmalıyım. Esim bir insanın evde kadin olsun erkek olsun verimli olabileceğine inanmıyor. Aslına bakarsanız bende inanmıyordum ama yaşadığım stresten şuanda da verimli olduğumu düşünmüyorum. Suan çocuğuma bakıcı bakiyor. Asgari ücret artı sgk sini yatiriyorum. Seneye kreşti kustu aktiviteydi derken hayat şartları da hiç hafif değil. 2. yi bile düşünemiyorum bazen ki iş bırakmak ne cesaret diyorum. Uzatmak istemiyorum hanımlar çok mutsuzum çok gerginim. Siz olsanız ne yapardınız lütfen anlattıklarım penceresinden bakıp fikrinizi paylaşabilir misiniz

sizinle benzer durumdaki bir arkadaşım şu an evde ve iş hayatını mumla arıyor.

Sürekli mutsuzsam, stresliysem, gerginsem ve bunlar sebebiyle antidepresan kullaniyorsam ne yapayım ben o işteki verimliliği Allah aşkına. O verim bana keyif vermiyorsa, mutlu verimsizliği tercih ederim ben. Hem verimden kasit nedir? Aileme yemek yapmak, evimi temizlemek, istediğim zaman bacaklarımı uzatıp kitap okuyabilmek, çocuklarla etkinlik yapmak, sokak hayvanlarına yardım etmek vs. gayette verimli olmaktır :) Şu an için önemli olan bu günüm. Hiç bir zaman çok uzun vadeli ve kesin planlar yapmadım.5 sene sonra belki yaşamıyor olacağim, neden bugünümü mutsuz geçireyim. Yanlış anlaşılmasin, kötü hissettiğiniz için böyle söylüyorum. Yoksa iki kizim var ikisinin de çalışmasını isterim, ama mutlu olacakları bir işte. Vesselam bırakın bence. Biraz da öyle deneyin. Esinizin maaşı da iyimiş. Bakin bakalım hayat ne gösterecek. Belki yeni kapılar açılır, yeni firsatlar çıkar. Olmadi en kötü ihtimalle yine bir bankaya girersiniz zaten :)

4 bin lira aliyorsun iki bucugunu bakiciya veriyorsun. Kalan bir bucugun buyuk kismi da çalıştığın icin yaptgin masraflardir. Dışarıdan yemek- is yeri icin kaliteli gömlek ceket ayakkabi vs vs Bence attigin tas urkuttugun kurbagaya degmiyor. Evde en azindan bebegine sen bakarsin, ilk yillarini dolu dolu gecirirsin. Birkac seyden kisarsaniz pekala da eski hayat kalitenizle yasarsiniz gibi geliyor... Banka cok strsli bir sektor. Insanlarla ugrasmasi, koyulan ütopik hedefler, hedefe ulasmak icin yapilan baskilar, bütün gün igrenc beyaz isikla muhatap olup aksam basinin agrimasi... Benim oyum ayrilmanizdan yana. Ev kadinligindan bikarsan deneyimli bir bankaci olarak yine is basvurulari yaparsin. Ekonomik kriz var ama bankalar iyi durumda degil mi ya? Herkes kredi cekip duruyor :))

Cnm seneye kreşe başlayacak. Bakıcı parası olmasa kresti kurstu okuldu şuydu buydu derken masraflar bitmiyor. Allah sağlık sıhhat versin evlatlarımıza onlar için kazanıyoruz tabi ama yetememe duygusu çok korkutuyor

Güvence diye birsey malesef yok bu hayatta. O yüzden öyle bur durum olsa ne olur bilinmez. Primleri dışarıdan yatiricam ayrılırsam ama en düşük orandan.. Şuanki gibi olmayacak. Terazinin artısı eksisi var hangi taraf ağır basıyor karar veremiyorum V

Merhaba, Taşınma masrafı çok tutuyor her taşınma nerden baksanız 10 bin. Emlakci komisyon nakliye zarra gören eşyalar. Kendini 1 yılda ancak amorti ediyor. Bu eve de yeni taşındık. Aklımda istifa gibi birsey yoktu ama sanki herşey ustuste geldi. Kendimi bu noktada buldum.

İşte yazdıklarıma göre düşünürsen karar verirsin aslında... eşinin yapısı ve maaşı da onemli...

İnanır mısın sabah yarım saat erken uyanıp onunla oyun oynuyorum ise gitmeden önce. Akşamda o stresin üzerine evde sanki çok mutluymuscasina koşturmaca lar oyunlar. Çocuğum uyuduktan 10 dk sonra bende uyuyorum. 0 000 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

hayy maşallah. 2011 de 750 den 1200 e geçiş yaptığım bir işe basladigimda mutluluktan ucmustum. hatta ilk 4 ay giriş yapmayıp elden 750 vermelerine bile ses etmemiştim.

İkinci çocuğum olunca işten ayrıldım. Bakıcı iki çocuk için nerdeyse maaşımın 3/4 ünü istedi. Baktık olmayacak hem isimdede mutsuzum ben işten ayrıldım hatta benim maaşın eşimin maaşından çok yüksekti. Eşim çok az kazanıyordu gerçi şimdi de iyi kazanmıyor ama biz çocuğun şimdi paraya değil anneye ihtiyaçı var ilerisi için de Allah büyüktür dedik. Pişmanmıyım? Hayır elbet harcamalarıma dikkat ediyorum hesap kitap yapıyorum. Ama sabah onlarla uyandığımda yanlarında olduğum için şükrediyorum. Aslında herkesin beklentisi farklı evde olmak sizi yıpratacaksa ayrılmayın başka iş arayın ama ben bu yaşlarında cocuğumun yanında olmak isterim gerisi bir şekil hallolur diyorsanız ayrılın.

ben de bankacıyım.. ama ilginç bir şekilde işini seven bir bankacıyım. evliyim,1 oğlum var ve uzuuuun yıllardır da sosyal bir uğraşım var . sosyal uğraşım sayesinde sanıyorum ki stres seviyemle başa çıkabiliyorum. oğlum da bu hayata alıştı benimle birlikte yaşıyor her şeyi.. oğluma hamile kalana kadar ilk başlarda ben de şikayet ediyordum işimden. ne zaman hamile kaldım o sağlık güvencesi hem beni hem oğlumu her şeyiyle karşıladı o tarihten itibaren şikayet etmenin bu ülke için lüks olduğuna karar verdim. oğlumun canı sıkılsa istediğim hastaneye gidebilme lüksü anlatılabilecek bir şey değil. devlet hastanelerinin rezilliği ortada. bu ülkede memur dahi olsanız mobing var. stres artık hayatın her alanında. çocuk zaten bence 1 tane yeterli 2. yi düşünemiyorum bile demeyin zira zaten çocuk yetiştirilecek bir ülkede yaşamıyoruz. mevzu çalışıp çalışmama isteği bence bu saatten sonra. inanın iyi iş artık yok. ben çalışmak istiyorum diyorsanız hayatınızı güzelleştirecek aktiviteler bulun ve çocuğunuzu da bu hayata dahil edin. çocuk engel değildir. çalışmak istemiyorsanız da geri kalan şeyleri dert etmeden evinizde oturup güzelce çocuğunuzu büyütün.

Uzun bir süre çalışan bir insanın tekrar ev düzenine dönmesi bana sıkılabileceği düşüncesini getiriyor. Şu an işinizden sıkıldığınız için ve çocuğunuz olduğu için bu düşünce çok rahat ve mantıklı gelse de bunun 5 ay sonrası da var 1 yıl sonrası da. Ülkenin durumu da belli, piyasanın durumu da belli. Hadi işten çıktım, 2 gün sonra iş bulurum demekte zor artık. Kısacası maddi durumunuzu ve kendinizi baz alarak tartın bu dediklerimi. Şahsen ben uzun süre çalışmayınca sıkılan bir insanım, çalışmak daha iyi ve verimli geçiriyor zamanımı. Daha zinde, enerjik ve mutlu hissediyorum kendimi. Maddi durumunuzda sıkıntı yoksa ve çocuğunuzla vakit geçirip hem de bu stresli iş hayatından biraz uzak durmak istiyorsanız denenebilir tabii ki. Tekrar çalışmak isterseniz de maddi sıkıntı olmadığı için rahat rahat iş ararsınız istediğiniz süre zarfında.

Ay çok alakasız olacak şimdiden özür dilerim konu sahibinden ama instagramda satış yapmak hakkında bilginiz var gibi duruyor komisyon vs bu işler nasıl oluyor biraz anlatabilir misiniz defne-28

Hayır bir el becerim yok. Ya da sosyal medya kişisel tercih sebebiyle kullanmıyorum. Aslında çocuğumu yine ben yetiştiriyorum. Ama bana evde nasıl verimli olunabilir biraz anlatabilir misiniz. Eminim kişiden kişiye değişen birseydir ama rutinin dışında neler temizliktir çocuk bakmak yemek yapmak dışında neler olabilir. Bana yardımcı olur musunuz öncelikle kendimi ikna etmem gerekiyor cunku

Size de konu sahibine de mesleğimi ileteyim Avukatım ben Söz konusu tarihte şehrin en büyük bürosunda 6 yıl kıdem ile çalışıyordum Başladığımda az alıyordum ama sirkülasyonu çok olan yerde zor şartlarla bir süre dayanınca yükseldi maaş Hafta içi 08.30-18.30 cunartesi de 10-15 arası mesai saatleri idi Yani asgari çalışma bunun dışında da iş bitene kadardı çalışma ki hiç bitmez iş İşler süreli olduğu için de erteleme vs yok Gece de pazar da elindeki iş bitene kadar çalışılacak Bu nedenle bankacılar daha fazla almıyor mu dedim zira hep bankadan stresli vs diye şikayet edilir ya Örneğin muhasebecimiz vardı ama müşteriyi biz arar para isterdik vs Gün içinde dışarı da gider evrak işi de yapar telefon ile de konuşurduk Zaten bize gelen hep dertli vs ama stres bunlardan değil iş arkadaşından vs kaynaklı olurdu yoksa bunlar rutin insan alışıyor Benim de bankada arada işim oluyor ama ne bileyim işimi söyler çıkar giderim stres yarattığımı bilemiyorum Aslında çok bankacı var müşteri olarak ne yapmamamız gerektiğini söyleseler zira bekki de birçok şeyi bilmeden yapıyoruz A

Bırakması kolay da ya bir gün eşinden ayrılma durumu olursa? Dünya hali.. hayatta iş bulamazsın tanıdık yerler yoksa bidaha... napıcaksın o zaman?

Bankaciyim evliyim bir çocuğum var 5. YılıM konuyu takipteyim

Dokturmussunuz valla cok dogru o kadar dogru ki agladim ayni seyleri yasiyorum bunaldim cikis yolu Yok gibi

Aslında deneme şansımiz olsaydı kıyaslama yapabilirdik. Ama maalesef deneyeyim çalışmamak nasılmış deme lüksümüz de yok ki.. döndüğümüzde işimizi bulamayabiliriz. Allah sevdiklerimizle sağlıkli ömürler versin tabiki ama bazen ancak ölünce dinlenicem heralde diyorum :) A

Yok cnm gişede değilim satisciyim 0 000 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Ne mezunusunuz? Ben İngilizce öğretmenliği mezunu olmama rağmen bir yıl kadar çalıştım özel bir bankada, sektörde bankacılık veya finans mezunu olmayan çok çok fazla insan var. Tekstil mühendisinden arkeologa kadar geniş bir yelpaze görmüştüm. Sizin de mezuniyetiniz farklı bir alansa oraya kaysanız? Bankacılık çok stresli, müşterisi ayrı satış baskısı ayrı.. Bir cumartesi günü kredi kartı satışı için takım elbiseyle çıktık, Türkiye'nin en ünlü plajlarından birinde, ayağında parmak arası terlik, başında hasır şapka olan bir mısırcıya kredi kartı satmaya çalışırken bu sektörde devam etmeme kararı almıştım ama bitirdiğim bölüm buna müsaitti. İnşallah sizin de öyledir. Bununla birlikte ben de çalışmayı bırakmamanız gerektiğini düşünüyorum. Çocuğunuz kreş çağına geldiğine göre size en çok ihtiyacı olan bebeklik dönemi geride kalmış demektir. Hem ileride masrafları artacak, hem de hep küçük kalmayıp büyüyecek. Piyasa hakikaten berbat, şimdi çıksanız ve küt diye eşinizin işinde sorun olsa ciddi sıkıntı olabilir sizin için. Başka bankalarla görüşseniz? Maaş artışıyla transfer olursanız biraz daha katlanılır olabilir mi? O ortamdan bir yıl içinde nefret etmiş birisi olarak inanın hislerinizi, o bıkkınlığı anlıyorum ama bence çalışma hayatından vazgeçmeyin.

Yerinizde olsam işi bırakırdım. Hem mutlu değilsinşz hem de maaşınızın bi kısmı bakıcıya gidiyormuş. Bi artısı yok bana göre. Çocuk yetiştirmek, onunla kendiniz ilgilenmek çok daha değerli. A

İse dönebilecek bir mesleğiniz varsa ne mutlu. İmkanım olsa ise ara verir kendi hazır olduğumda tekrar başlarım. Ama öyle bir dönemdeyiz ki arkamızı döndüğümüz an bulabilecegimiz iş olmayabiliyor. Çocuğuma yansitmamaya çalışıyorum ama canım çok sıkkın olduğunda suskunlasiyorum haliyle enerjim düşük olabiliyor bir nevi yansıyor denebilir sensiz asla123

Bugün de bitti meslektaşım bir gün daha gecti P poliswomen

Merhaba, Tam da bu yüzden 2019 şubatta ayrıldım bankadan, hala rüyama girer tüylerim diken diken olur. Aslında ilk önce yarı zamanlı çalışmayı denedim ki bence en güzeliydi;işten sıkıldığın an evde, evden sıkıldığın an iştesin, benim avantajım kalan günlerde çocuğuma annemin bakmasıydı. Bıraksalar bu şekilde oğlum okul çağına gelene kadar çalışırdım ama performansı bahane ederek ya tam zamanlıya geç yada tazmınatlarını verelim ayrıl dediler. Ayrıldım, mıtluyum, ücretsiz doğum izniyle kıyaslarsam şu an ok farklı çünkü oğlum 5 yaşında herşeyime arkadaş, bi bebek bakımı değil kıyaslarsak, yarım gün okula da gidiyor. herşeye vaktim var şükür 11. aydan bildiriyorum, çalışmayı özledim mi? Kısmen, daha çok sabah hazırlanıp evden çıkıyor olmak ve bişeyler üretmek kısmını özledim Zor karar Allah yardımcınız olsun ama bir daha banka mı illallah

Hangimiz bunalmıyoruz ki. Hele de kışın bu ayları ruhen sıkıyor insanı. Ben de 22 yaşımdan beri çalışıyorum. Şu an 34 yaşımdayım. Emekliliği düşünürsek şaka gibi 24 yıl var. 2 çocuğum var. Evlendik eşya aldık araba aldık ev aldık vs. hep eşimle yaptık herşeyi. Kaç kere kredi çektik. Hepsini ödedik Allaha şükür bitmek üzere ama artık Ben de kendimi maddi manevi çok yorgun hissetmeye başladım son zamanlarda. A

Bende antideprasan kullanıyorum. Başka türlü sakin kalabilecek bir iş ortamım yok. A

Kredi satış mı? Kobi mi? Çok bilmiyorum Satış da baskı vardır streslidir. Başka yere geçseniz? . push ; F flamefire Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bundan yillar önce ruh sagligimi kaybettiğim ve artik ruhumun sıkıntıları bedenime de sıkıntı vermeye başladığı icin ayrıldım işimden. Tedavi gördüm, duzeldim. Çalışma fikri bana pek uymadığı icin, evcil ve az sosyal bir insan oldugum icin evde olmayi tercih ettim. Sonrasinda evlendim, annem bizleri cok iyi yetiştirdiği halde cocuğumu ona bile birakmak istemedim, kendim büyütmek istedim. Öyle devam ediyoruz. Ruh sağlığı cok önemli. Kendinizi ölçün, tartin, gerekirse net görebilmek icin kagida artilari eksileri yazin, ilaci yazan doktorunuza da danisin, ona göre bir karar alın.

Annenizle nasıl empati yaptım anlatamam. Sizin yazdıklarınızı da sanki kızımın ağzından okuyormuşcasina okudum. Devam etmek zorunda kalırsam içim bir nebze ferahladi. Çünkü bende sadece çocuğumla haftaici gece 1 saat zaman gecirebiliyorum. Ben geldikten 1 saat sonra uyuyor. Bende bireyseldeyim. Yaşadığım stres baskı tarif edilemeyecek düzeyde... A

Bu konuda da düşünceleri merak ediyorum aslında. A

İş işte bulunur iş arayın bulup ayarlarsanız çıkın izin alıp görüşmelere gidersiniz aksi takdirde stressiz iş yok ihtiyaçsa bırakmayın

Ben doğumla beraber ayrıldım işten. Sonra ikinci çocuğum oldu, 4 yıldır çalışmıyorum, çalışmayı da düşünmüyorum şuan. Stresli bir işim yoktu ama farkli sebeplerden dolayı mutsuzdum, çalışıyor olmaktan. Eşimde işten çıkmamı destekledi, bu konuda onunla aynı şeyleri düşünmemiz önemliydi. Evde verimli olunmadığı kısmınada katılmıyorum, çalışma hayatını da bilen biri olarak. Benim işte ayrılabilmemin en önemli sebebi de çalışmasam da maddi anlamda zorlanmayacak olmamızdı açıkçası. Nitekim de öyle de oldu, çalışmadığım için herhangi bir sorun yaşamadım. Eşimin işyerindeki poziyon değişiklği benim maaşımın yokluğunu hissetirmedi. İşten çıkınca zorlanacaksanız tekrar tekrar düşünmekte fayda var. Çünkü ha deyince iş bulunmadığı çok aşikar bir durum.

Bir de su var eslere guvenip isi birakmak tamam da, dunyanin binbir turlu hsli var. Ya esin isi iyi gitmezse... ya Alkah korusun basina birsey gelirse... ya ne biliyim bosanma gibi durumlar olursa... Sanirim en dogrusu sektor degistirmek ya da o ortamda mobbing varsa baska bir bankaya gecmek.

Çünkü korkuyoruz ama her geçen gün battıkça da batiyoruz. Millet ne der diye düşünüyoruz. Nasıl geçinirz diyoruz ki tanıdığım arkadaşlarım 3500 lira alıp gayet de refah ortamında çalışıyorlar. Ben 500 lira fazla alıyorum ama ölüyorum resmen surunerek gidiyorum işe A Adaras2

Essekten düşenin halini essekten düşen anlarmış. Sarılmak istedim sana burdan :) inşallah sen mutlusundur diyeyim

Zaten o cocukla gumun nasil gectigini anlamazsin sıkılacak vaktin dahi olmaz P poliswomen

Şahsi fikrim Türkiye'de kim işinden memnun ki baktığınızda? Üç kuruşa eşşek gibi çalışıyoruz tabir i caizse Tecrübeniz varsa iş bulursunuz diyeceğim ama bu piyasada ne yazık ki zor ( Ülkenin sürümü her gecen gün daha da Kötüye gidiyor. Bence işi bırakmayın. Ya da yeni bir iş bulmadan bırakmayın.