Anksiyetede tam olarak neler yasiyorsunuz?

Bence her evliliğin geldiği nokta bu monotonluk, hayat rutinimiz tek düze iniyor.. hayatın stresi ve telaşı bizi yorgun yapıp, zaman ayirmamiza sebeb oluyor.. Cocuk konusuna gelicek olursak güzel bir pskiyatri ile bunu aşabilirsiniz diye düşünüyorum. Daha sonra cocuk konusunda sağlıklı davranabilirsiniz.

Bu anksiyete ve panik benim hep gelecek adina kotu senaryolar yazmama sebep oluyor. Mutsuzluk, hastalik, sıkįntilari dusunup kendimi yiyorum C captain price erkek

Inanin zamanla gecicek. Ilk zamanlar her dısari adim attigimda buraya ait degilim derdim. Eşle paylasim farklı arkadaşla paylaşim farkli oluyor. Insan bir kahve içecek birini arıyor. Bir dönem evliligimi bile sorguladim. Acaba dogru mu yaptim. Anlasabilecek miyim. Ki severek evlendim. Sizin gibi ayrı sehirlerdeydik. Ben baktım ki mantiklı şeyler düşünmemeye başladım kurslara yazildim. Biraz zaman geçirdim. Zorladim kendimi gitmek için. Sizde boyle birsey yapabilirsiniz atamaniz olana kadar. Iki farkli insan gorursunuz. Ben de evleneli 2 yıl oluyor. Eskisine nazaran baya bir yol aldım.

Bilmiyorum sanki hamile kalsam daha da kotu panik olacakmisim gibi geliyor.

Ben de tam boyle dusunuyorum C captain price erkek

Tesekkur ederim insallah ben de alisabilirim. Namename

Tesekkurler, bende de benzer seyler bas gosterdi. Ben de psikiyatriste gidicem.

Hep bişeyler kötü olacak korkum var. Bunda yaşadığım ani ölümlerde etkili. Mesela arabayla giderken kaza yapıcaz önde giden araba birden önümüze kıracak. Nefesim daralıyodu. Eşim işini kaybedecek gibi. Lohusalıkta kızıma kötü bişey yapar mıyım korkum vardı. Sonra ben ölecem kızıma kim bakacak benim gibi ciddi ciddi ağlıyodum. Doktora gittim anksiyeten depreşmiş dedi 3-4 günde döndüm normale.

Anne olmadan once nasil yapcm etcem diyip sonra bu tempoya guzelce adapte olabiliyor mu insan...

Sehir değistirmeniz cevrenizde fazla arkadaşinjz olmamasi sizi sıkmıstir. Sizi cok iyi anliyorum. Ben izmir den gelin geldim turistik bir ilceye. Izmir in imkanı burda yok. Insanlar tutturmuş yok turistik yer gezilcek cok yer var ohh ne guzel falan. Gelen turiste guzel burda yasayinca oyle olmuyor. Gezmek icin arkadas lazim. Birde ne esimin ne de benim ailemden bir tek kisi yok burda. Ilk yil inanilmaz zorlandim. Evlenmeden once calisiyordum da arkadaş cevresi, aile hersey cok iyiydi. Sizde benim gibi bosluga dusmus olabilirsinjz. Ilk 1 yil gercekten cok zor. Hic birsey bulamayinca da hergün gordügunuz eşinize sarmanızda kaçinılmaz oluyor. Insan daha fazla şey bekliyor çünku. Zamanla geçicektir. Ilaç kullaniminiz hakkinda fikrim yok. Bebege Hazır degilseniz erteleyin. Ben burda psikologa da gittim bir sure. Sizde uzman yardimi alin. Çok faydası oluyor.

Evet aynen oyle. Duzenim degisti, her sey degisti cok garip hissediyorum kendimi ve alisamadim tam.

E tamam yani bekarlık gibi olmaz ki. bekarken görüşecek ev olmadığı için dışarıda gorusuyordunuz. Şimdi ayni evdesiniz. Eskisi kadar gezmemeniz normal.

Birincisi evet maalesef rutine bimiyor ama bunu değiştirmek sizin elinizde.. kocalarin aklina bişey yapmak gelmez.. siz plan yapip onu da uydurcaksiniz başka yolu yok.. ikincisi evlat öyle tatli bişey ki panik manik kalmıyor insanda :)

Anksiyete tedaviniz devam ederken bebek düşünmeyin... Ilaclari birakacaksiniz ve inanilmaz zor oluyor... Hamilelik başlıbaşına bir hormonal sıkıntı aği zaten.. sağlıklı dusunemiyorsunuz o donemde genelde.. Bir de ilaca alışmış bunye de korkunc oluyor...

Selam arkadaslar sirf konu acmak icin uye oldum. Ve bazi sorunlarim var isin icinden cikamiyorum. Iki tane bence buyuk olan sorunum var 1. si esimle evleneli bir bucuk yil oldu ve evlenmeden once gezerdik ayri sehirlerdeydik ayda bir falan gelirdi cok dolastik, yedik ictik vs.. su an evlilik cok farkli isten yorgun geliyor biraz konusuyoruz. Bilgisayara giriyor mesela. Ben de onun oturdugu sehre gelin geldim. Bir tane arkadasim var sadece ve evde bunaliyorum. Eski zamanlarimizi ariyorum. Tamam simdi de oturup film izliyoruz, disari cikip dolasiyoruz vs ama bi de evlilik, ev cevirme sorumlulugu, buraya geldim dersaneye de yazildim. Kpss icin ve ikinci universite icin gecen son final sinavima grdim. Kpss den 83 kusur puan aldim atama bekliyorum. Bos da durmadim cok ama hala bi garip geliyor her sey. Ayrica anksiyetem ve panik atagim da var. 50 mg hap iciyorum ama yetmemeye basladi psikiyatriste gidicem. Her sey zamanla rutine mi biniyor boyle arkadaslar? 2. Sorunum da su ki cocuk istiyor esim ben de bazen bi bebek goruyorm ne tatli diyorum falan ama kendimi dusunuyorm hem nasil ona bakcam hem anksiyetem var cok panikliyim. Bi kez de dusuk yaptim zaten o mide bulantilarini tattim. Diyorum ki bu kadar panikli anksiyeteli bi anneyle bu cocuk napcak? Hadi uyumazsa, hadi cok yaramaz olursa, enerjim olmazsa, uyuyamazsam.. ki yapi olarak da cok cevval ve guclu bi insan degilim. Bu dusunceler bir tek bende mi oluyor ya isin icinden de cikamiyorum nolur yazin

Anksiyete bende de var. 3 sene tedavi gördüm. Doktor kontrolünde bıraktım. Hamile kaldım kızım 11 aylık. Hamilelikte psikolojik olarak hiç bi sorun yaşamadım. Lohusalıkta anksiyetem yeniden çıktı. Hemen doktora gittim ama. Bitkisel ilaç verdi şurup olarak. O şekilde yeniden düzeldim. Ara ara geliyo yine. Rahatıma çok düşkündüm sinirlide bi insanım ama korktuklarım başıma gelmedi. Kendi bebeğin olunca çok farklı oluyo. Kpss den iyi puan almışsınız. Atama bekliyosanız sonuçlanmadan çocuk fikrini hayata geçirmeyin derim.

Cikiyoruz geziyoruz ama eski zamanlari ariyorum. Gecen dogum gunumdu cicek almis beni disari cikartti gezdik falan. Cikiyoruz yani oraya buraya.