Uzun uzun cevap yazdığınız için teşekkür ederim. Ben söyle hissediyorum sosyal çevrem konusunda, beni ezik görmeye çalışıyorlar ve sindirmeye çalışıyorlar. Sonra kendimden şüphe ediyorum gerçekten kaba ve kırıcı biri miyim diye. Yani sonuçta yapmak istemedigim şeyi yapmak istemiyorumdur. Bana da bu ısrarlı teklifler saygısızlık gibi geliyor. Ama bir değil iki değil bir çok defa eleştiri alınca dedim bende sorun var. Bundan önce yaşadığım şehirlerde hep sevilen biriydim. Burda kimse sevmiyor beni. Içimden sevilmek de gelmiyor zaten. En iyisi kimseyle muhatap olmadan işime odaklanmak. Bundan sonra böyle yol alacağım.

Söylemek var söylemek var. herkesten tepki alıyorsanız sorun sizdedir.

Hayır diyememek özgüven eksikliğinden kaynaklanıyormuş bir yerde okumuştum Bence çok doğru Siz de özgüven eksikliğini sık yaşıyorsanız terapi alın baska çaresi yok

Mesela birisi canım istemiyor demesi benim için çok geçerli bir neden ama ne saman canım istemiyor desem sıkıntı yaşadığım bir grubum vardı şükür dağıldı. Lise arkadaşlarımla zaman zaman denk geliriz aradan geçmiş 17 yıl mutlaka görüşelim derler demiyorum görüşecek olsak zaten 17 yıldır görusurduk. Herkes yalan soylenildiginin farkında ve bu naziklik oluyor olmamasi lazım. Yavaş yavas yıkılacak inanıyorum ben

Ben yakın arkadaş sandım kusura bakmayın.

Haklisiniz bir cok konuda ama benim sadece su konuda biraz farkli dusuncem olustu. Mesela spora gittigim icin yemek davetine gitmedim demissiniz.. Ben bu konuda soy, e dusunup soyle davraniyorum. Eger bu tarz bir davet almissam cok onemli bir mazeretim olmadigi surece gidiyorum. Neden mi? cunku demek ki insanlar benimle birlikte olmak istiyorlar ki beni davet ediyorlar istemezlerse beni davet etmezler diye dusunuyorum. Spora her zaman gidebilirim.. Bu benim yaptigim tek kisilik bir eylem cunku. Onu her zaman yapabilirim. cok sevdigim bir kisiye bir davet yapmistim Kahvaltiya cagirmistim. O da isim var dedi. Ne isin var diye sordugumda ev isi dedi. Agzim acik kaldi. Ne yani simdi bir daveti ev isi yapacaksin diye mi reddediyorsun. Ben dunya isim de olsa giderim. Bu karsi tarafa onemsizsin mesaji veriyor. Yani benim hissettigim bu. Rahmetli kayinperderimin bir lafi Vardi. Sizi adam yerine koymuslar cagirmislar. Bazen insan kendini hasta, yorgun moralsiz de hissedebilir. O zamanda durumuma bakiyorum. Belki kalabalik iyi gelir diye dusunuyorum ama gucum yoksa mazeret sunuyorum. Evet mazeret sunmak samimiyetsiz olabilir insanlara oyle gelebiliyor. Aslinda canininizin istememsi bile yeterli mazerettir ama her insan bunu asamiyor Maalesef.

Onlar da sizinle ilgili bir karar almışlar. Bu duruma bozulmayın o zaman. İstediğini söyleyen istemediğini işitir

Sizde sorun yok, çevreniz sıkıntılı ve anlayışsız.

Mesela çok saçma bir bahane bu, temizliği ertesi gün yaparsın beni sokakta mı bırakacaksın? Neden arkadaşımsın? Salonda kurban mı kesiyorsun sanki ne kadar kötü olabilir. Hayatında kimseye yer yok yalnızca sen varsın. O zaman şikayet de etme mesela bunu yapan sensin çünkü. Bir de bana çok küçük hesapçı ve yüksek egolu geldin

Ay çok teşekkür ederim. Kesinlikle beni çok doğru anlamışsınız. Ben evet zamanında çok sınırlarıma girilmesine izin verdim. Ama artık kendim için yasamak istiyorum. Başkası mutlu olsun diye istemedigim şeyi yapmaya gram tahammülüm yok. Bu zamana kadar kendi göbeğimi kendim kestim. Kimse benim için bir şey yapmadı. Beklentim de yok. Golge etmesinler başka ihsan istemem. Ama şu da var. Çocukluk arkadaşlarım var. Onlar için böbreğimi bile veririm. Ama yeni hayatıma giren ve benden beklentiye sahip insanlara tahammül edemiyorum

O kadar haklı, o kadar haklısın ki. İsteç diyorum ben onlara. Başkasının üzerinden geçinen, işlerini bakalarına yaptıran, anca dedikodu yapan, aynı konuyu döndür döndür anlatan, yok sevgilim, yok şu kız arkadaşım ya bana ne üf her buluşmada saatlerce bunu konuşamayız. Başka konu açıyorum konuyu yine oralara döndürüyo. Bende de hep b planı vardır ve kafaya asla takmam. Tek başıma kahve içmeye de giderim, arabayla da turlarım, sinemaya da giderim, konsere de derim ama bunlar ilkokulda toplu tuvalete gitmek gibi her yere her işine yanına biri lazım. Yıkıma uğruyolar hayırı duyunca. Sevmiyorum ya o yüzden azalttım çevremi gündem konularını sevmediğim için bahane üretiyorum kimse kendini melek sanmasın diye anlıyacakları şey o çünkü Hayır anlamıyolarda talep hiç bitmiyo Bence bahaneye devam edin. Anlamıyolar, anlamıcaklar çünkü akabinde size böyle hissettirip sorgulayacağınız pozisyona düşeceğinize. Bu arada bu bahaneleri mırın kırın çok isterdim gibi minnoş tavırla söylemeyin net söyleyin yoksa ezik sanıyolar

Konuyu ve sayfaları okudum. Bazılarında iyi yapmışsınız ama bazılarında dozu kaçırmışsınız bence. Ben başka bir açıdan bakacağım Üsluptan ya da neden reddediyor oluşunuzdan bahsetmiyorum, fikri olarak da dozunuz kaçmış gibi geldi bana. Örneğin yakın arkadaşınızın evi temizleyeceğim yanıtınıza karşılık sanki evini hiç pis görmemişim gibi konuşuyorsun demesi üstelemek değildir ki. Belli ki şahsi algılamış ve neler olduğunu anlamlandırmaya çalışmış. Daha önce demek ki hiç bu tarzda reddetmediğiniz için doğal olarak aynı şekilde ilerlemiş, farklı bir yöntem görünce afallamış birini gördüm ben sadece. Siz bu raddeye kolay gelmiş değilseniz, etrafınızdakilerin de sizi bu şekilde kabul etmeleri zaman alacaktır. Kabul eden eder, edemeyen gider zaten o ayrı konu ama dediğim gibi bence biraz sakinleşin. Bu dünyada iyilik, güzellik, samimiyet de var. Herkes sizin iyiliğiniz için çalışmıyor ama herkes sizi kullanmaya da çalışmıyor. Griler de var. Yeri gelir arkadaşınız size 60 km feda olsun der, yeri gelir siz ona. Yeri gelir siz 1000 km tur yaparsınız, yeri gelir o size aylık olarak arabasını hibe eder. Bilmiyorum, hep maddi örnekler verdiğiniz için bunlardan bahsediyorum. Ve arkadaşım dediğiniz için. Öte yandan belki iş yerinize giderken arabanız bozuluverir, yardım edebilirler. Onlar da sizi alabilirler. Yani insan başkalarına duygusal olarak da bazen çıkarları doğrultusunda da muhtaçtır ya da olabilir. Dolayısıyla "yüz yüze bakıyoruz, ayıp olur"u tamamen hayatımızdan çıkaramayız bence genel olarak. Alttan alın demiyorum ama bu kadar keskin de olmayın.

Çok egzersiz yapmam gerekiyor. Insan kaybetmekten artık korkmuyorum. Bi de çevremdeki insanlar dedikodudan beslenen ve yaralı parmağa isemeyen kişiler olduğu için, direk hayır diyorum. Net olmazsam ısrarcı davranıyorlar. Net olunca da trip atıyorlar. O kadar çok ornek var ki böyle. Ama kendim için düşünüyorum. Hayat stresi gerginliği yalnızlık beni kaba ve umursamaz birine dönüştürmesin. Verdiğiniz tavsiyeler için teşekkür ederim.

Ama bu kadının arabası dolmuş değil herhalde, madem sürekli bırakmasını istiyorsun benzin parasına ortak ol ne var ki bunda. Bir kere olduysa tamam, ama ben konu sahibinin çevresinin bir kere ile yetindiğini zannetmiyorum.

Mesela sizi aldatanin utanmasi gerekirken siz kendinizle ugrasmayi birakabilirsiniz.. gercekten erkekler doyumsuz, sadece siz yasamiyorsunuz cogu kadin bu siralamayla gidiyor yani size kasitli degil bu olay, karsinizdaki sadakatsizse sizin ne sucunuz var?eminim yapilabilecek her seyi yapmissinizdir evliliginiz icin ama o baskasiyla evlenseydi yine yapardi.. sevdi dolu iyi niyetli kadinlar ve kiymet bilmeyen erkekler genellikle boyle oluyor... sey gibi hani evlenmeden kv seversiniz ama zamanla aslinda sizi kiskandigini anladiginizda hayal kirikligi yasarsiniz ya sonra koca bir bosluk olur onun gibi Kendinize yuklenmeyin yasadiginiz seyler kolay degil zamanla her sey yerine oturuyor ve guveninizi hakedecek insanlar karsiniza cikar elbet

Sırf mantıkla kodlanmıs robotlar değil de duyguları olan insanlar oldugumuz icin bazen hayatimizda "beyaz yalanlar" gerektigini düsünüyorum. Bu ikiyüzlülükten degil, nezaketten. Elbette her talebi olumlu karsilamayiz ama tarziniz insanlari incitiyor. Bu kadar düz mantikla ilerleyecekseniz bu tepkileri de umursamayacaksiniz o halde..

Annemin en samimi arkadaşı, benim de yarı anne gibi gördüğüm bir insan var. Eline doğmuşum. Karakterimi şekillendirmemde çok faydası oldu. Net bir kadındır kimseyi de kırmaz. Biri mesela bizden yardım mı istedi müsaitsem tamam derim ben, değilsem hayır. O da öyle ama, der ki ben sana sadece şu konuda ve şu kadar saat yardım edebilirim. Bu tavrı çok hoşuma gider benim. Ne kendini hırpalar ne karşı tarafı beklentiye sokar. Bir arkadaşı uzak memleketten buraya gelecekti birkaç işini halletmek için. Seni 3 gün misafir edebilirim gideceğin yere de senle gelemem bu şekilde geliyorsan başımın üstünde yerin var demişti. Bu tavır bana çok örnek alınası geliyor. Tam olarak anlatamadım galiba anlatmak istediklerimi aslında.

Evet, ben hissettim o gerginliğinizi. Bence kendinize hata yapma payı bırakın. İnsani ilişkiler 2+2=4 formülüyle ilerlemiyor. Yanılabilirsiniz hatta diyelim ki yanıldınız ve biri sizin sınırlarınızı ihlal etti ya da fedakarlığınıza karşılık bulamadınız Hangimiz bunları yaşamıyoruz? En fazla ne olabilir? Yine yolunuza bakarsınız. Ya manevi bir motivasyon bulursunuz, balık bilmezse halık bilir dersiniz ya da ben insanım, o da insan, ben burada hata ettim, o da şunu yapmamalıydı dersiniz, ders alırsınız. Kendinize bakışınızı değiştirin. Sınırlar konusunda aşırı hassasiyet, bana düşük özgüven, içe bakışta bozukluk, kendini kanıtlama ihtiyacı gibi görünüyor. Siz güçsüz biri değilsiniz ki bu kadar sınıra ihtiyacınız olsun. Ayrıca sınırlarımız yakın bulduklarımıza ve bulmadıklarımıza göre de değişir, esneyebilir, dönüşebilir. Herkese aynı tavrı göstermemeliyiz. İyi insanlarla karşılaşmanızı dilerim.

Okudum S ssoulfly Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Siz arkadas canlisi gelmediniz bana yani reddetmekten degil de sanki kisisel alaninizda yuksek duvarlar var... kafama takmam diyorsunjz ama bu yuksek duvarlar zamanla sizi daha da yanlizlastiracaktir... dogruyu kibarca soylerseniz istemediginiz bir seyi yapmak zorunda kalmazsiniz, kendinizi yapmak zorunda miyim seklinde gaza getirdiginiz icin daha agresif bir tavir takiniyor olabilirsiniz farkinda olmadan kestirip atiyorsunuzdur da neden tum arkadaslar size sarmis durumda ben onu anlamadim onlarda garip

Bunları söyleyeceğim karşılığında işte itiraz gelirse ne açıklama yapacağım? Aslında net bir dille reddetme sebebim, konunun tartışmaya kapalı olmasını istemem. Bu da kaba oluyor. Bende yatılı kalması için müsait olmadigim arkadaşıma dedim ya, yarın temizlik yapacağım diye. O da karşılık olarak, sanki hiç evin pisken sende kalmamışım gibi konuşuyorsun dedi. Sanki onu istemiyormusum sanki dışlamışım, bahane uyduruyormusum gibi davrandı ya. Bunları hiç yasamak istemiyorum. K

Eğilip kıvrilmak da bana göre değil. Ne biliyim kusura bakma yapamayacağım demek... niye kusura bakıyor ki? Yapmak zorunda miyim? Böyle düşünüyorum. Sonra da diyorum ki kendi kendime buna kusura bakacaksa gitsin az ötede kusura baksın. Umrumda değil diyorum. Sonra aradan zaman geçiyor kalbini mi kırdım acaba diyorum. Sonra bunda kırılacak ne var diyorummmmm böyle sonsuza kadar gidiyor iç konuşmalarım

Evet güzel olabilirdi ama başka zaman yapalım yarın temizliğin var. Malum çalışınca plansız hareket edilmiyor derdim ben olsam.

Açıkça reddediyorsunuz ya onu kastediyorum. Siz onlara hayır dediniz, onlar da size dedi. Hayatınızdan çıkmalarında sıkıntı yoksa böyle devam edin. Ama sorun ediyorsanız bahaneye devam edin

ayni devam et ama bunu suratını asarak degil gülerek yap, o zaman yüzüne karşı bi şey demezler

Eleştiri olarak anlamayın dediğimi sadece arkadaşım böyle deseydi zoruma giderdi. Siz bilirsiniz tabi sizin arabaniz uygun gördüğünüz gibi yapın. Umarım herşey güzel olur

Hem yanlızım diyorsun hem de belli ki insan sevmiyorsun herşeye dan dun gelmeyin etmeyin tarzı konuşuyorsun ben senin gibi birini istemezdim etrafimdan o yüzden yanlızsın kahve içmeye gel yok sana gelim yok davete gel yok e takil kendi kendine o zaman ne sıkıcısın hatta rahatsiz edici H -Haziran- Guru Anneler

İyi de heryerde geçen hayır demek kavramı böyle bir şey değil ki... Müsait olmadığınız, yapmak istemediğiniz şeylerde sırf karşıdaki memnun olsun diye kendinizden ödün vermemektir. Bahane de bulabilirsiniz. O zaman uğraşmış kendinizi zor duruma sokmuş olmazsınız. Yine hayır demiş olursunuz sonuçta. Bence siz yine bahane bulun. Böylesi hoş değil çünkü

Arkadaşlar, zamanında insanlara hayır diyemediğim için biri benden bir şey istediğinde mutlaka bir bahane uydurmak ve yalan söylemek kalırdım. Mesela arabası olmayan arkadaşım planını benim arabama güvenerek yaptığında, ben dönüşte başka yere uğrayacağım ya da erken buluşmadan erken kalkabilirim vb. Bahaneler uyduruyordum. Ya da çok samimi olmadığım ama şehir dışından geldiğinde bende kalmak istediğini söyleyen arkadaşıma, şuan yatılı misafirim var çok üzgünüm diyordum. Insanlar gereksiz bir şekilde sınırları zorlama ve ısrarcı yapıya sahipler. Sonra bir karar aldım. Yapmak istemedigim şey için bahane uydurmak yerine direk söylemek istiyorum diye. Başıma gelmeyen kalmadı. Mesela çalıştığım yer evime 30 km uzakta. Arabamla gittiğim zaman podcast ya da sesli kitap dinlemek istiyorum. Ya da arabama binmek isteyen kişilerden yol parası talep ediyorum. Bu en doğal hakkım. Benzin paraları malum. Bu sorun oldu sosyal çevremde. Çünkü hem yol parası vermek istemiyorlar hem de onları beklemem gerekiyor ya da istedikleri yerden almadığım, yolumun üzerine gelmelerini istediğim için sorun oldu. Yine bir gün bi arkadaş bana kahve falı bak dedi. Dedim anlamam ama ver sallayım bir şeyler. Salladığım her şey tutmuş. Adım falcıya çıktı. Herkes fincanını önüme bırakıyor. Nefret ederim böyle muhabbetlerden de. Eğlencesine belki bir iki olur. En son bakmak istemiyorum diye sorun cikti. Cok kaba biriymisim ben. Başka bir arkadaş normalde bende kalan biri yakın arkadaşım. Bende kalmak istediğini söyledi yine. Ben de ertesi gün temizlik planım olduğunu ve müsait olmadığımı ama akşam kahve içmeye gelebileceğini söyledim. Müsait olmadigim için reddetmiş ve kaba birine dönüşmüş oldum. Yine iş yerinde bi arkadaş, dışarda buluşalım dedikodu yapalım dedi yüksek sesle. Bu buluşma planından rahatsız olduğumu söyledim. Yine ben kötü bencil anlayissiz birine dönüştüm. Akşam spora gittiğim için bir yemek davetine katılamadım. sporu iptal etmedigim için ayrı trip yedim. Akşama doğru uyuyakaldım diye mesajına geç cevap verdiğim arkadastan ayri trip yedim. Saçma sapan şeyler. Benim asla dikkate alip da sorun yapmayacagim seyler... uyumsuz gorünuyorum ya da üslubumda sorun var. Ya da sosyal çevrem vasat. Bu arada yeni iş degistirdim. 1 senedir bu sosyal çevredeyim. Çok da yalnızım yalnız olmak böyle yorgunluklarla uğraşmaktan daha az acı veriyor. Siz hayır derken nasıl bir üslup kullanıyorsunuz? Benim normalde hep bir b planım olduğu için reddedilmek benim için hiç mesele değil. Ama reddetmeyi nasıl beceriyorsunuz?

Aslında şöyle konu. Arabayı sıfır aldım. 1 sene dolmadan 15 bin bakımını yaptırdım ve 3 bin lira ödedim. Ikinci bakim 30 binde olacak. Mümkün olduğunca bu süreyi ileriye uzatmak istiyorum. 2 bin km sürecek bizim gezi ve 2 bin km demek 2 ay bakımı öne çekmek demek. Belki de siz haklısınız. Çok gereksiz bir hesap yaptım. Bir önceki tatilde bendeydi arkadaşım. Beraber 1000 km yol yaptık. Ne km düşündüm ne benzin parası. Aslında her şey şu ekonominin gidişatı yüzünden oldu. Ben söyle söyleyim arkadaşıma, arabayla gideceksek bütün zamanımız araba sürmekle geçecek. Kışa mesafeleri gezelim. Ama illa karadeniz turu dersen ben turla gitmek istiyorum çünkü araba sürmek değil dinlenerek yolculuk yapmak istiyorum. Arabayı km yi hiç karıştırmayım. Bi de şu ayrıntı var. Arkadaşım aracıyla bir yılda 3 bin km yapıyor sadece. Bu da aklıma gelmişti. Herhalde dedim araba eskidiği için hiçbir yere arabayla gitmiyo diye düşündüm. Wustria benimle ilgilendiğin için çok teşekkür ederim arkadaşım

Canım ben kahve falına eğlencesine bakmıştım o espriydi ama iş ciddiye bindi din inancıma ters kahve içmek keyifli ama fal bakacaksak faladdine atalım derim arabayla evinin önünden almamı istediği kişiyi canim ekonomi şu durumda olmasa inan hiç sıkıntı değil ama sen benim yoluma insen hem nakit hem. vakit kazancı olur bana yoksa beraber yolculuk benimde hoşuma gidiyor derim eğer gitmiyorsa canım ben bir süre kendim yolculuk yapmak istiyorum seni zor durumda bırakmak istemem ama bu ara kendimce planlarım var derim biraz kafa dinlemek yalnızlık iyi geliyor yolda. Derim ustelerse ustelemzsen sevinirim derim hep tatlı dilli ol kuseni de usteleme görmezden gel

Şimdi şöyle anlatayim.. Bir şehir düşün herkes zengin. Bir sen fakirsin. Kabulü zor olur. Yahut tam tersi : sen zenginsin diğerleri fakir. Şimdi buna uyum sorunu deniyor. Çevre kendisinden farklı davranan, farklı düşünen kişileri kabullenmekte zorlanır her daim. Seninle alakli değil, çevrenin alışkanlıkları ve kabul ettiği doğrularla alakalı.

insanlar sizi zamanında öyle yormuş o kadar altdan almışsınız ki şimdi tahammülünüz kalmamış ve çok netsiniz bu netliğiniz keskin geliyor mesela siz beni asla rahatsız etmezdiniz ben böyle net insanı severim bakmak zorunda da değilsiniz almak zorunda da değilsiniz 1-2 kere aldınız bıraktınız dye görevinizmiş gibi beklemeleri tuhaf asıl... insan elini uzatınca kolunu kaptırıyor resmen... artık önceliğiniz kendiniz olmuş, hani bir laf vardır 40 yıl sırtınızda taşırsınız da bir gün indirirsiniz sizden kötüsü olmaz diye aynen o hesap çağırılan yemeğe söz vermediyseniz gitmek zorunda değilsiniz zorundaymışsınız gibi tripler... canınız istese giderdiniz zaten hayır illa bunu mu duymak istiyorlar. bende ısrardan hiç hoşlanmam, insanlar ısrarcı davranıyor sırf aşırı kırılgan halleri yüzünden reddetmek için yalan söylüyorsunuz yalan söylemek istemiyorsunuz ama dümdüz söyleyince de kötü ilan ediliyorsunuz... sizi anladım ben ama yapacak birşey yok onların istediği demek ki yalan söylemeniz

O halde alisacaklar. Genelde bu şekilde davranan kisilerin kabulü zor oluyor. Sende dümdüz söylediğin için bunu şahsi alıyorlar.

Ay canım sevindim iyi geldiyse tavsiyelerim :) aslında psikoloğun doğru demiş bak işte yarın temizlik yapacağım müsait değilim ama madem gelmek istiyorsun benimde zaten yardıma ihtiyacım gel beraber dipkose temizlik yapalim sonra beraber evde keyif yaparız de hem kalp kirmamis olursun hem de kısaca kaçırmış olursun bence gelmez zaten temizlikten sonra geleyim derse vallahi ben tek başıma temizlik sonrası pert olurum seninle iligilenemem sen sonra gel. o zaman tatlım ya daha iyi olur derdim :))

Bana da biraz dan dun geldiniz. Üslupta sıkıntı var sanki. Ama tek sorun bence bu değil, kimse için hiç bir şey yapmaz bir haliniz var. Etrafımda olsanız bir yerden sonra napıcaz o nemrutu derdim Buluşalım diyoruz yok, yemek diyoruz yok spora gitcem. Hiç bir çaba yok gibi duruyo bu anlattıklarınızda

Ben de bahane uydurmuyorum. İsteyenler yanimda istemeyenler yanimda değil. Bu bahane uydurmak toplumda kultur olmuş gibi bir şey. Bunu incelik saniyorlar mesela istemedikleri ve gelmeyecegini bildikleri birini davet etmek, giden komşuya oturmayacagini bildigi halde daha otursaydiniz diyip gittikten sonra kalkmak bilmediler demekte benzer işler. Halbuki bunlar daha kaba.

Sinirlarimi fütursuzca ihlal edenler saygısız ve kaba olmuyor, durmaları gereken yeri hatırlatınca ben mi kaba oluyorum? Genellikle esprili ama derdini net anlatan bir üslup kullanırım, karşımdaki anlar

Yaaaaa çok teşekkür ederim. Evet böyle söyleyebilirdim. Şuan bi aydınlanma yaşadım. Öğreneceğim reddetmeyi. Kibar olmayı. Aslında boşandım da geldim ya buraya. Çok korkuyorum insanlardan. Ilk defa da tek yaşayınca bende negatif etkiler çok oldu insan ilişkilerinde. Kimseyi suclamiyorum aslında. Sadece kendimi törpülemek yeni bir bakış açısı kazanmak istiyorum. Cevap için çok teşekkür ederim. Peki, yarın temizlik yapacağım o yüzden bende kalman için müsait değilim nasıl denir?

Siz benim yazdıklarımı okumadınız sanırım. Neyse K

Ya yemin ederim delireceğim. Anlatamıyorum derdimi. Ben kırıcı bir şekilde olmadan insanları reddetmeyi öğrenmek istiyorum. Anlıyor musun? Üslup diyorum. Yani üslup. Bunu yumuşatmak istiyorum. Insanları üslubumla kırmak istemiyorum. Kendimi bu konuda geliştirmek istiyorum. Ben uygun bir dille reddedeyim de, reddettiim için bana kırılacaksa da umrumda değil diyorum. Mesela misafir gelmek istedi ama müsait değilim. Müsait olmadigim için bana kurulacaksa umrumda değil. Ama ben bahane uydurmadan reddedebileyim diyorum. Daha da açıklama yapmam.

Ben de öyle olmuyor ozguvenle alakali sanirim o zaman sen bilirsin ne diyim :)

Ayy ben sizin gibi insanlara bayılıyorum. Sürekli birileri kırılmasın diye bahane uyduran kişiler çok yapmacık geliyor. Mesela siz demişsiniz ki yarın temizlik planım var kahveye gel. Bunda ne sorun var ki? Gayet geçerli bir sebep. Ya da yol parası vermemeleri ve bekletmeleri onların kabalığı neden böyle bir fedakarlık yapasınız ki? Siz onları istedikleri yerden almak zorunda değilsiniz uşakları mı var? Hele kahve falı konusunda yüzde yüz haklısınız. Ağız tadıyla oturup iki lafın belini kırmak istiyorsunuz ama onlar bencillik ederek ard arda fal baktırıp başınızın şişmesine sebep oluyorlar. Kahve falı baktırana zevkli ama bakan kişi için tam bir eziyet. Zaten buna nasıl bahane uydurabilirsiniz ki? Uydursanız bile anlamıyorlar bir şey olmaz kafasındalar. Doğu toplumlarında "birey" olmaya saygı sıfır. İnsanların planlarının olabileceği, mental açıdan uygun hissetmeyecekleri asla akıllarına gelmiyor. Siz böyle devam edin bir şekilde alışırlar. Üslubunuzda sorun yoksa kabalık falan değil bu. Hem dürüstlük isterler hem de kalpleri kırılmasın diye yalan söylemeye mecbur ederler.

Hacı, kimseye hakaret etmiyorum, kimsenin sınırlarına girmiyorum ki? Gerçi ne söyledikleri umrumda değil sonuçta hiçbiri hayatımda kalıcı değil. Iş ortamı orası.

Vur demisler oldurmussunuz bence. Ayni yere gidiyorsak, yolumun ustuyse benzin parasi istemem milletten Surdan aliver, buraya birakiver diye evrilirse konu, sekerim sana uber cagiralim derim. Mesafe koymak bi enerji, ben o enerjiyi yayanlardanim genelde. Dumduk soylememe gerek kalmaz, zaten mesafem bellidir. Ama ihtiiyac halinde ilk ben kosarim arkadaslarima falan, o ayari tutturmak onemli. Sizde sanki o ayar kacmis.

Canım kaliteli insanlar her zaman eğilip bükülen insanlardır ağaç olgunlaştıkca başını eğer güzel üslupla tatlı dil kimseyi ezik yapmaz inanma aksine kaliteli yapar bir bakarsın can düşmanın tatlı dost oluvermiş sana ki Kuran ayetidir bu.. her neyse Karadeniz turunda dinlenmek istiyorum şoförlük yapamam canım tura otobüsle gidelim demek zor olmasın sana eziyet çünkü.. arkadaşların sinir zorlayan tipler ben bu teklifleri edemem mesela neyse onlar söylesin sen tatlı tatlı kendi isteğini dile getir kmyi aracını katmadan ama çünkü öbür türlü maddiyatci derler niye koz vereceksin insanlara?

Rica ederim, evet insanlarda bu pis huy var maalesef. Kendi istedikleri olmayınca karşı tarafı suçlamak bir çeşit manipülasyon ve kendilerini akıllı sandıkları için bunu yapıyorlar. Linkedin'den bir paylaşım gördüm, kızcağızın biri iş başvurusu yapıyor, firmanın bir yetkilisi kıza işe alındığını whatsapp üzerinden mesajla bildiriyor hayırlı olsun vs vs muhabbetinden sonra kıza, pazar günü kahve içmeyi teklif ediyor. Kız da ne münasebet kafasına giriyor tabii, adam da sohbet ederdik falan diyor, kız bu teklifi kabul etmiyor, kahveyi ofiste içeriz, sohbeti de ofiste ederiz gibisinden bir yanıt veriyor. Adamın kıza cevabı ne olsa beğenirsin :) x hanım çok agresifsiniz diyor. Sırf kahve teklifini kabul etmedi diye kızı agresif ilan ediyor. Kız da agresif değilim bla bla bişeyler söyleyip kendini savunuyor, ben sizi görmedim bile sadece isminizi biliyorum vs diyor. Adam geri vites yapıyor kusura bakmayın falan yazıyor. Kız bu yazışmayı firma sahibine yani patrona iletiyor diyor ki x bey bana bunu bunu yazdı. Patron da bu olaydan haberim yok diyor. Ertesi gün kıza patrondan bi mesaj. X hanım işe alındınız demiştik ama vazgeçtik sizinle çalışamayacağız falan yazıyor. Bunu neden anlattım şimdi sen iş ortamında bu saçma sapan hareketlere uyum sağlamadın diye dışlanıyorsun belki ve acaba hata bende mi diye düşünüyorsun. Ama verdiğim örneğe bak mesela, kız resmen adama yüz vermedi diye işe alınacakken vazgeçilmiş ve ekmeği ile oynanmış. Üstelik o postun altında dangalak herifin biri, o mesajı atan adamı savundu biliyor musun? "kötü niyetle yazmamış, bişey yok ki bunda alt tarafı bi kahve içmek istemiş" gibi bişeyler zırvalayıp kızın zihniyetine falan laf etmiş. Bana da zamanında az buçuk benzer bişey olmuştu, iş ortamından biri vardı tanımam etmem. Tanışmak istedi böyle saçma sapan, laubali laubali konuştu. Dışarıda görüşmek istedi vs ben yok dedim kesip attım. Herif beni kötü ilan etti millete. Neymiş o arkadaş olmak istemişmiş, insanlık etmişmiş, biz geri kafalıymışız, İstanbul'dan gelmişmiş İstanbuldaki kızlar böyle değilmiş hemen arkadaş oluyorlarmış, biz İzmirliler yabaniymişiz ahahha sırf bu yüzden bu etiketi yemiştim.

Günde 80 lira benzin yakıyorum gidiş geliş. Dolmuşla gidip gelseler zaten dolmuşa 50 lira verecekler. Birinin arabasına uzun yolda binip benzin parasına ortak olmamak bu ekonomik krizde beleşçilik. Ben az yiyorum arabaya benzin alıyorum. Dışarda kahve keyfi yapmıyorum arabama benzin alıyorum, lüks tüketimden kaçınıyorum arabama benzin alıyorum. Ailem dışında kimseyi arabama bedava almak zorunda değilim. Birinin arabasina da binersem yol parasini mutlaka veririm. Sonucta kisa mesafeden bahsetmiyorum. 60 km yol.

bu bahsettiğiniz durum düpedüz yancılık ama. hele ki yakın arkadaşım olsa daha kötü aslında, düşünsenize yakın arkadaşım ama her gün şoförlüğümü yapsın ama cebimden beş kuruş para çıkmasın düşüncesi daha kırıcı bence çünkü yakın arkadaşınız sonuçta, maddi olarak sizin yüzünüzden zora düşmesini istemezsiniz, yakın arkadaşlar birbirini kollar birbirine beleşçilik yapmaz. ben yakın arkadaşımdan, iş arkadaşıma kıyasla daha bi "halden anlama" beklerim mesela. geçen gün yakın arkadaşım tatile çıkalım falan filan gibisinden kendince benimle plan yapmak istedi. izmirdeyiz, sahiller, plajlar araçla 1-1.5 saat bize. arabası var, arabayla gidilecek zaten gidilirse. gidelim, iki üç günlüğüne kaçalım, eğlenelim biraz stres atalım bilmem ne diye anlatıyordu. olur olur yapalım mutlaka, ben de istiyorum. yakıt olayını kafana takma, hallederiz dedim, en başından söylemiş oldum. biliyorum çünkü bu insan elimi cebime attırmak istemez, ben onun arabasına misafir oldum gibi düşünür. ama bu ekonomide yakın arkadaşımı ben de düşünmeyeceksem vay haline yani.

Anladım. Açıklama için çok teşekkür ederim. Psikologumla bir görüşmemiz olmuştu. Ona demistim ki, akşam şehir dışından gelecek çok samimi olmadigim arkadaşım bende kalmak istiyor. Ben de yalan soyleyerek onu reddettim. Aslında onunla sohbet etmek beni çok yoruyor ve o gün psikolojim onun travmalarini kaldıracak durumda değildi dedim. Bana dedi ki, ona aynen böyle söyleyebilirdin, " şuan çok yorgunum, misafir ağırlayacak bir psikolojim yok " diyebilirsin. Gerçek arkadaşsa seni anlayışla karşılar demişti.

Evet benim de bakış acim degisti okudugum bir kac kitaptan sonra. Varolusuma ters davrandigimi, kendimi gormezden geldigimi farkettim. Ne yapmak istiyorsam yapmak, ne yapmak istemiyorsam yapmamak istiyorum. Biri mutlu olsun diye kendimi üzmekten cok yoruldum.

Önceden farklı bir tavır sergilerken bir anda dogrulari söylemeye başladığın icin bence bu tepki. Yani başından farklı davranmasaydin, aynı cizginde devam etseydin alisirlardi. Ama sen alisilani degistirdigin için tavır aldığını sanıyorlar. Problem bu bence. Ben hep düzdüm, öyle kabul ettiler. Hatta huysuzluguma bayılıyorlar

Ya bence burda arkadaşın anlatmaya çalıştığı şey farklı, Mesela normalde iş arkadaşı eğer onunla gelmeseydi yol için bir ücret ödeyecekti ve toplu taşımayla sıkış tıkış gidecekti. Ama kendisi özel araçla gidecek sonuç itibariyle ve bu düzenli olacak. Haftanın 5-6 günü işe giderken onu bekleyecek, dönüşte bekleyecek, gerçekten bunu yaşayan bilir, gaza bassan gideceğin şey için sürekli birilerini beklemek sinir bozucu. Şahsen ben bir arkadaşımdan böyle bir şey isteseydim, benzin parasına ortak olmak isterdim. Çünkü bu samimi bile olsanız düzenli-sürekli bir durum olduğu için yanınızdaki insanı servis gibi kullanmaya benziyor, rahatsız olurdum. Yani şöyle düşünün bir arkadaşınızın telefonu var, sizin yok. Her gün onun telefonunu kullanıyorsunuz. Konuşma dakikası olsa bile, onun konuşabileceği zamandan alıyorsunuz. Gideceği yolda kendi başına yapmak istediği bir şeyden alıkoyuyorsunuz. Yoksa ben başlıktaki arkadaşın ayda 2 defa kahve içerken eve bıraktığı arkadaşı için bunu söylediğini sanmıyorum.

İyi de önceden de istemediğinizde hayır diyormuşsunuz dolaylı yoldan da olsa. Şimdi tarz değiştirip daha sert bir uslup takınmışsınız. Hayır diyebiliyorsunuz bence. Öncelikle şuna karar vermelisiniz biriyle iletişimde olurken bence, bu kişiyle görüşmek istiyor muyum?hayatımda olmalı mı?sonrasında ona göre bir tavır belirlemelisiniz. Mesela sabah kızımı okula bırakıp geldim, arabayı park ederken, çok sevdiğim "zaman zaman"görüşmekten keyif aldığım bir arkadaşım da çocuğunu okula bırakmış karşılaştık, ayak üstü sohbet ettik. İsrarcıdır yapı olarak ben ısrarı sevmem, tek sevmedigim yönü bu desem yalan olmaz. Görüşelim, gelmiyorsun vb cümle kurunca şu an seninle görüşecek psikolojide değilim demedim kızımın mezuniyet koşturmasından, oğlanın huysuzluklarindan dem vurdum, arayacağımı söyledim ki yalan değil biraz kendimi iyi hissedince arayacağım görüşecegim, vedalaştık. Ben onu kırmadım o bana ısrar etmedi. Olabilir yani zaman zaman, görüsmek istemezsin, evine misafir kabul edesin yoktur, yada arabanda tek seyahat etmek istemişsindir gayet normal ama yüzyüze bakacağin birine ay kusura bakma musait değilim dersin, araba için eve gitmiyorum başka bir yere uğrayacağim dersin ilerde görüseceksen, bir başkasına da önünu kesmek için daha samimiyetten uzak şekilde söylersin, ipler kopar zaten, o sana ısrar etmez bir daha, ne düşündüğü de umurunda olmaz. Bu tavır herkese eşit olamaz diye düsünenlerdenim.. Kırmak istemedigin, hayatımda olsun severim dediğin kişiye tavrin farklıdır, ha çok yakinındır zaten seni bilir ona zaten acıklama bile yapman gerekmez, halinden anlar. Ayda alemde bir görüştüğün, devamlı görüsmek istemeyeceğin birine daha net sınırlar çizersin bu ayrıdir.

Bu kadar önemsemiyor/sevmiyorsanız o zaman kırılırlarsa kırılsınlar diyip geçeceksiniz. Tabi ki kaba davranmayın ama ortası bulunur diye düşünüyorum. Size günaydın demeyene günaydın demeyin mesela. Whatsapp grubunda aranıyor diye konuşanla da yüzleşin, ne hakla neye dayanarak böyle söylemlerde bulunduğunu sorun mesela. Araniyor nedir yani biraz haddini bilip, konuşurken iki kere düşünsün bunu diyen. Diğerleri de dikkat eder bu sayede konuşmalarına. Bu insanlardan son paragrafta yazdiğıniz tarz bir çevre oluşturabileceğinizi sanmıyorum acıkcası. Bilemedim yani insan dedikodu yapar, iş yerlerinde olur bu yüzüne gülüp arkadan cekiştirme gayet normal ama whatsapp grubuna yazacak kadar salak insanların sizi anlayabileceğini sanmıyorum, daha fazla dedikodu malzemesi bulacaklardır her zaman.

Sadece yazdıklarımla kalsa yine iyi, ilk iş yerimde sırf öğle aralarında onunla yemeğe çıkmıyorum yemeğimi onunla yemiyorum diye bana mobbing yapan bir ekip liderimiz vardı. Onunla yemek yemiyorum diye garip olan, tuhaf olan benmişim güya. Ben bir iki kez onunla, birkaç kez de onun arkadaş grubu ile öğle yemeği yiyip zaten onların da gönlünü yapmıştım üstelik zamanında. Sonraki günlerde bazen yalnız yemek istedim, bazen sevgilim geldi onunla yemek istedim bu yüzden artık onlarla geçirmedim öğle aralarımı ve resmen bunu sorun etmişti.

Yarin temizlik planim var dedigimde aldiğim cevap şuydu : daha önce sanki senin evin pisken sende kalmadım?! Yine trip yedim. Nasıl söylenir işte, eğilip bükülmeden kırmadan net bir şekilde. Cevap için teşekkür ederim. Bende çok güzel farkındalık oluştu bu konu sayesinde bestnur

Arabanın motorunun yetersiz kaldığını ve bu nedenle yolda kalabileceğinizi, sıkıntı çıkabileceğini ve tatil yapalım derken soluğu tamircide alabileceğinizi ifade edip "güzel bi dille tabi" tur konusuna ikna etmen gerekir bence.

Aslında en güzelini siz yapıyorsunuz tebrik etmek lazım. Ama işte insanlar bunu dürüstlük olarak algıamıyorlar. Mecbur yine mantıklı bahaneler sunmak gerekiyor. Ama bi sürü sahte dost olacağına bir iki dürüstlüğünzden rahatsız olmayan arkadaşımız olsun.

Öyleyim.

açıkçası iş arkadaşlarıyla hiç samimiyet kurmayan biri olarak ben ne bu kafaları anlarım ne de iş arkadaşlarım için kafa yorarım. iş arkadaşımın kırılması da umurumda olmaz. ki neye kırılıyorlar, kırılacak ne var onu da anlamak güç şu verdiğin örneklerde. çoğu zaman ben de insanların saçmalıklarıyla uğraşmaktansa yalnız kalmayı tercih ettim hep, öyle de devam edecek gibi duruyor. yerinde olsam şöyle yapardım, hayır deme meselesinde üslubumu karşımdakine göre ayarlardım. sevdiğim biri ise güzel bir dille reddeder, kibarlığımı asla bozmam. alternatif üretmeye çalışırım. bu akşam sporum var, programa sadık kalmam lazım ama ilk fırsatta bi dahaki sefer size katılmak isterim tabii, derim. şu anlattıklarından yola çıkarsak sorun çevrendekiler gibi duruyor. hele araba olayına ayrı sinir oldum okudukça. doğru mu anladım diye iki kez falan okudum hatta. beni böyle 3-4 gün üst üste aracıyla götüren olsa 5. binişimde "benzinliğe uğramamız lazım" der benzin aldırıp parasını öderdim. her gün düzenli para vermesem bile arada bunu mutlaka yapardım. hiç bu tarz bir gereksinimim olmadı şimdiye dek ama olsa böyle yaparım diğer türlü asla rahat edemem.

Yalan söylemek zorunda değilsin ki. Sebeplerini tatlı dille söyleyebilirsin. Örnek akşam sporun var, Bi dahaki sefere yapalım mı gibi, ya da ya güzel olurdu ama benim şu şu işim var gibi gibi. Hönk diye gelemem yapamam derseniz kırılırlar tabi. Herkes birden kaba olduğunuzu düşünüyorsa gerçekten kaba davranıyor olabilirsiniz. Sanırım ben insanlara çok taviz verdim artık kendimden hiç ödün vermeyeceğim diye radikal bi değişim yapmışsınız davranışlarda. Ama bunun da fazlası zarar. Önemli olan ben ve benim isteklerim, kırılan az ötede kırılsın demeye devam ederseniz, Bi gün size kırılacak biri kalmayabilir etrafınızda.

Olmayın, bu kadar küçük hesap yapanların çok birşey kazandığını görmedim hiç.

Aaaa hoşgeldin, inan evimi b. k götürüyor ya, misafir kabul edecek gibi değil. Zaten tüm haftasonu temizlik yapacağım, başka zaman inşallah. Hadi öptüm, iyi eğlenceler

Eğilip bükülen insanların kaliteli olması için altları çok dolu olması gerekiyor. Mesela prof. , patron vb. Denk olduğun insanlar karsisinda eğilip bükülünce olmuyor.

Bugün annemle buna benzer bir şey konuştuk, annem köyde yaşıyor. Halam ayda bir kaç kere emri vaki misafirliğe gidiyor, yalnız gitse amenna 2 oğlu 2 gelini 3 torunu ile birlikte gidiyor. Babamın borçları var, çok da sıkışık son zamanlarda. Halam oğluna diyor işte yengen sizi kahvaltıya yemeğe çağırıyor, anneme de diyor bizim çocuklar size kahvaltıua yemeğe gelmek istiyor. Oğlunu getirmezse kızını getirir, beni ilgilendirmiyor ama sürekli geziyorlar, istedikleri her yere gitme imkanları var. Ama benim gariban anneme yüklenip hizmetçi görmeleri zoruma gidiyor. Anneme dedim sen düzgün bir dille reddediyosan reddet yoksa ben araya gireceğim. Ayda yılda 1 olsa neyse sürekli gelelim diyor, annem de akşama kadar hizmetçilik yapıyor resmen. Çok zoruma gidiyor vallahi. Ama anneme dedim kim olursa olsun reddediyosan reddet vallahi araya girerim, bu ne ya, düşüncesiz insanların derdini çekmek zorunda mısın Köyde yaşayan diğer halama ve anneme yapıyorlar bunu, işte bu halamın 3 çocuğu da yazın köyde yapacağız konservelerimizi diyor, yapar mısınız demiyorlar yapacaz diyorlar. Domatesler annemlerden yapması annemlerden, niye köydekiler köle mi, bunlar ne sanıyorlar kendilerini. Veya annemleri ne sanıyorlar anlamıyorum

Kizacaksiniz bana ama bu yorumunuzun ilk paragrafıni okudum. Acayip maddiyatci ve ince hesapcisiniz. Hepimiz para hesabı yapiyoruz ama kirkda bir cikacaginiz gezi için bu kadar ince hesap çok fazla.

Aslında siz böyle söyleyince, Şuan ki iş ortamımdaki insanları sevmediğimi fark ettim. Onlarla vakit geçirmek istemediğimi sırf yalnızlıktan onlarla arada bir görüştüğümü. Aslında benim konum hayır demek dememek değil de nezaketen de olsa insanlara tahammül edebilmek. Mesela biriyle bir problem yaşadım ya. Kahve falına bakmak istemedigim için. Şuan herkese karşı beni kötülüyor. Nerden anlıyorum? Dün günaydın diyip cevap alamadığım arkadaş, bugün günaydın diyorum yüzüme boş boş bakip yüzünü çeviriyor. Ya da bana inceden laf sokmaya çalışıyor. Ilk defa böyle bir ortamım var. Bi gün bir konuda bilgiye ihtiyacım vardı. Iş yerinin ortak whatsap gurubundan soru sordum. arkamdan aranıyor vb. Gibi yorumlar yapmışlar. Böyle olunca ben fevrileşiyorum. Ailem uzakta tek başıma ayaklarımın üzerinde durmaya çalışan bir kadınım. Insanların arkamdan konuşması ve sonra hicbir şey yokmuş gibi yüzüme gülümsemeleri bir şeyler talep etmeleri sinirlerimi bozuyor. Ama kendim için istiyorum sakin olmayı, reddederken bile kibarliğimı koruyabilmeyi, ne olursa olsun duygularımı dizginleyebilmeyi, öfkemi davranış ve sözlerime dökmemeyi. Bahane bulmak da istemiyorum açıkçası. Çünkü basıma geldi. Bahane bulmak yerine yüzüme net bir şekilde söylensin isterimm, çevrem de böyle olsun ki, reddedilmedıgim zamanlarım kıymeti olsun

Yarın temizlik günüm, ev misafir ağırlamaya hic uygun değil başka gün haberleselim. Yalan söyleseniz ve bu anlasilsa en kaba dogrudan bile daha uzucudur

Tamam öncelik bizim duygumuz düşüncemiz olmalı kimsenin ne düşündüğü önemli değil vs vs vs ama sonuçta bir toplumda yaşıyoruz. Sosyalleşmeye mecburuz. Tüm insanlar sizin gibi davranırsa ne iletişim kalır ne samimiyet ne dostluk. İstemiyorsanız güzel bir dille kırmadan söyleyebilirsiniz veya bahane bulmaya devam edin ama şuan ki tavrınız çok itici

Kararlarımı sorgulamıyorum hanımefendi. Üslup problemim var diye konu açtım o konuda yardım istedim. Istediğime istediğim zaman müsait olur istemedigim zaman müsait olmam. istedigimi arabama alır istemediğimi almam. Istediğimle gorusur istemedigimle gorusmem. Istediğim yorumu beğenir, istemediğimi beğenmem. Siz de seri şekilde bütün yorumlarıma beğenmedim çekebilirsiniz. Bu dünyaya birilerinin kalbi kırılmasın diye istemedigim şeyleri yapmaya gelmedim. Bakınız ben yalnızlığı göze aldım. Umrumda değil diyorum. Sadece daha yumuşak bir dille reddetmek istiyorum. Size de tavsiye ediyorum. Yarın, alttan alımlarınız için pişman olmayın. Özveri ve fedakalarliklariniz karşısında nankörlük gormeyin. O yüzden elaleme göre değil, yalnız kalma korkusuyla değil, kendiniz için yasayın. Ben şuan o yaştayım. Yaktım gemilerimi.

Yok burası yeni sosyal çevre. Hiçbiri önceden beni bilmiyordu. Hepsi hayatıma yeni giren insanlar. K

Yazdiklariniz için çok teşekkür ederim. Nasıl sakinleşecegim. Hiç mutlu değilim bu halimden. Bir zamanlar çok saf biriydim. Biri gelse evde bir eşyamı istese al senin olsun derdim arkama bile bakmazdım. Sakinleşmem lazım. Bana da zarar bu kadar güvensizlik, kullanılma korkusu, sınırlarıma girecekler gerginliği, ısrarlara karşı fevrileşmem... Napsam da sakinleşsem. Farkındayım kendimdeki olumsuz durumun. Çok da haklısınız dediklerinizde. Şuan 1984 kitabını okuyordum. Yarıda bıraktım. Olumsuz her şeyden uzak mı dursam? Bi twitter kullanıyorum onu mu kapatsam. Orası da enerjimi sömürüyor.

Sadece hayır demelerimi yazdım. Bende kalacak arkadaşın evi var zaten. Tek boŞ günümde temizlik yapamazsam bir hafta ertelemek zorunda kalırım temizliği. Neden ben Temizliğimi ertelemek zorundayım ki? Arkadaşım. baska zaman gelsin bana? Işte bunu anlamıyorum. Böyle düşünen insanlar cevremde olmasin zaten. Üslup sorunum olduğunu basından beri söylüyorum zaten. Hala eleştiri alıyorum bu konuda. Konum şu reddetmekte kararliyim ama nasıl bir üslup kullanmalıyım. Reddedip etmeyeceğimi sorgulamıyorum. Varsa bi fikrini ve yazarsanız sevinirim.

Yok Anladim. Tam olarak böyle olmaya çalışıyorum ama sanırım biraz kabayım.

Kusura bakmayın ama zaten o yola siz para veriyorsunuz her gün binen insanlardan para istemek çok ağır geldi. Böyle bir komşum var kimse muhabbet bile etmiyor dan diye herşeyi söylediği için. Eğer etrafımızda kimse olmasin istiyorsanız devam edin ama böyle giderse yalnız kalırsınız. Böyle bir arkadaş istemezdim sanırım. Yanlış anlamayın yalan söyleyin demiyorum ama daha kibar olursunuz belki yada çevreniz sizin gibi insanlar olursa rahat edersiniz

Ama samimiyetsiz geliyor bana yalan söylenmesi. Doğru olmadığını düşündüğüm için böyle bir karar aldım.

Çevredekiler mal heralde. Boşver, küsen küssün, hayatindan elemiş olursun alıngan mal insanları :) Dünyada en gelemediğim şey kişinin alanına saygı gösterilmemesidir. Benim öz ablam mesela yeğenimi sevmek için gitmeden önce aradığımda 'yok ablacım, başka zaman gel' diyebiliyor . Ben de 'tamam' diyorum:) Ne var yani, bir soru soruyorsan evet cevabı da alınır hayır cevabı da. Ben genelde açık açık hayır diyorum, istemediğim şeye. Ama mantıklı bir açıklama da yapıyorum:) Mesela insanlarla tatile çıkmayı sevmiyorum çünkü beni kullanıyorlar. Tüm planı bana yaptırıp, tüm olumsuzluklarla aksiliklerle tek başıma mücadele etmemi bekleyip, herşeyi benim dusunmemi isteyip bir de aksiliklerde surat asip ya da panik olup canımı sikiyorlar. O yüzden sevmiyorum eşim dostumla tatile gitmeyi. Eşim dostumsa bilakis, adeta tur rehberiymisim gibi lafta da olsa bana katılmak ister. Hatta birkac kisi (birkaç da diyemem,3-5ten fazla) ciddi ciddi 'ay hiç yurtdışına çıkmadım, bir sonraki gidişinde beni de götür' falan demişti. Yani biri beni parayla tutsa ya da masraflarımi karsilasa tabii ki ben de götürürüm, işime gelir. Ama hem ucuz bilet bulucam, hem otel ayarlicam, hem ulaşımı cozucem bilmemne bilmemne, iki kişilik stres yaşayacağım. Yanımdaki de piremses gibi hiç bir şey düşünmeden tatil yapacak. İyi de niye yani, alemin amelesi ben miyim? O yüzden ciddi ciddi gelen böyle isteklere "ayyy ben hiç uyumlu biri degilimdir ya, en yakın arkadaşımla tatile çıktık, döndük üç ay konuşmadık" diyorum. Yalan da değil, gerçek bir hikaye :) İş yerinde evlenen insanlara birkaç yüz lira para toplanirdi altın almak icin. Herkes zorunluluktan verirdi, ben "yaaa prensip olarak kendi düğünüme çağıracak kadar yakın olmadığım insanlara altın takmıyorum" derdim:) Araba meselesinde de beni surdan al şuraya bırak diyene 'bana kendimu über şoförü gibi hissettiriyorsun' de, utanır bir daha istemez heralde. Tabii utanması varsa

Rica ederim, evet insanlarda bu pis huy var maalesef. Kendi istedikleri olmayınca karşı tarafı suçlamak bir çeşit manipülasyon ve kendilerini akıllı sandıkları için bunu yapıyorlar. Linkedin'den bir paylaşım gördüm, kızcağızın biri iş başvurusu yapıyor, firmanın bir yetkilisi kıza işe alındığını whatsapp üzerinden mesajla bildiriyor hayırlı olsun vs vs muhabbetinden sonra kıza, pazar günü kahve içmeyi teklif ediyor. Kız da ne münasebet kafasına giriyor tabii, niçin onunla kahve içmek istediğini soruyor adam da sohbet ederdik falan diyor, kız bu teklifi kabul etmiyor, kahveyi ofiste içeriz, sohbeti de ofiste ederiz gibisinden bir yanıt veriyor. Adamın kıza cevabı ne olsa beğenirsin :) x hanım çok agresifsiniz diyor. Sırf kahve teklifini kabul etmedi diye kızı agresif ilan ediyor. Kız da agresif değilim bla bla bişeyler söyleyip kendini savunuyor, ben sizi görmedim bile sadece isminizi biliyorum vs diyor. Adam geri vites yapıyor kusura bakmayın falan yazıyor. Kız bu yazışmayı firma sahibine yani patrona iletiyor diyor ki x bey bana bunu bunu yazdı. Patron da bu olaydan haberim yok diyor. Ertesi gün kıza patrondan bi mesaj. X hanım işe alındınız demiştik ama vazgeçtik sizinle çalışamayacağız falan yazıyor. Bunu neden anlattım şimdi sen iş ortamında bu saçma sapan hareketlere uyum sağlamadın diye dışlanıyorsun belki ve acaba hata bende mi diye düşünüyorsun. Ama verdiğim örneğe bak mesela, kız resmen adama yüz vermedi diye işe alınacakken vazgeçilmiş ve ekmeği ile oynanmış. Üstelik o postun altında dangalak herifin biri, o mesajı atan adamı savundu biliyor musun? "kötü niyetle yazmamış, bişey yok ki bunda alt tarafı bi kahve içmek istemiş" gibi bişeyler zırvalayıp kızın zihniyetine falan laf etmiş. Bana da zamanında az buçuk benzer bişey olmuştu, iş ortamından biri vardı tanımam etmem. Tanışmak istedi böyle saçma sapan, laubali laubali konuştu. Dışarıda görüşmek istedi vs ben yok dedim kesip attım. Herif beni kötü ilan etti millete. Neymiş o arkadaş olmak istemişmiş, insanlık etmişmiş, biz geri kafalıymışız, İstanbul'dan gelmişmiş İstanbuldaki kızlar böyle değilmiş hemen arkadaş oluyorlarmış, biz İzmirliler yabaniymişiz ahahha sırf bu yüzden bu etiketi yemiştim. Takma yani.

Dan diye reddetme alışkanlığınız olmuş çok sabredince ayarı kaçmış tatlı dil ve üslupla Red veririm ben kustu mu diye de düşünmem ama dan diye odun. Odun Red veriyorsanız suçlu olursunuz

Kesinlikle aynı muhabbetler. Hatta ukrayna rusya savaşı olduğunda, gündemi yakından takip ediyordum ve hep o konu hakkında konuşmak istiyordum. Beni eleştirdiler, sürekli olumsuz konular açıyorsun çok geriliyoruz diye. Ben tarih konuşmak istiyorum aslında. Iyi olmadigim bir konu ve insanların düşüncelerini merak ediyorum. Suanki iş ortamım inanılmaz eleştirel bir ortam. Herkes herkesin her adımını takip edip yorum yapıyor. Ben o yüzden çok bunalıyorum. Belki de kaba olma sebebim budur ama düzelmek istiyorum. Sakinleşmek istiyorum. Güzel tatlı dil kullanarak insanların bana alınmayacağı net cevaplar vermek istiyorum.

Ben araba kullanmak istemiyorum, benzin de pahalı malum, hemde arabamın km si artıyor, yorucu da oluyor benim için, turla gidersek bende dinleyebilirim, şayet turla gideceksek gidelim yoksa bana eziyet olacak diyebilirsiniz. Gerçeği söylediniz ama sebeplerini de anlattınız. Bu sizi kaba biri yapmaz. Ve hakkınız da bunu istemek.

Samimi bile olsalar, eğer her gün oluyorsa ortak olmak zorundalar. Ayda yılda Bi gezmeye gidilir, bunun lafı yapılmaz tabi ki. Bu konuda konu sahibi haklı. Kendilerinin içi rahat etmemeli hatta.

Sizin yaşadıklarınızın çok benzerini hem iş hem özel hayatımda yaşıyorum. Konuyu takip edeceğim. Evde yalnız oturmayı ya da bireysel spor yapmayı sosyalleşmeye tercih ederim. O gün için planım olup olmadığı sorulmadan bir plana dahil edilmekten de hoşlanmam. Sporu da, çok sevdiğim biri olmadıkça, kimseyle görüşmek için ertelemem. Araba kullanırken de otobüste saatler süren yolculuk yaparken de yanımda kimse olsun istemem. Yola biriyle çıkmak zorundaysam bile yan yana değil tekli koltuk alırım. Yani sizi genel olarak haklı buluyorum. Bugüne kadar arabada yolculuğa eşlik etmek isteyen arkadaşım çıkmadı ama evimde günlerce konaklayıp deniz tatili yapan, değil yediğini içtiğini gezdiğini ödemek, göstermelik bile olsa elini cebine atmaya yeltenmeyen, üzerine benden ve ailemden hizmet bekleyen arkadaşımla selamı kestim. Pişman değilim. Yakın hissetmediğim insanları memnun etmek ve arkadaş canlısı görünmek için maddi manevi sınırlarımı zorlayamam. Bugüne kadar iyi niyetli, hoşgörülü ve cömert yaklaştığım kişiler tarafından kullanılmaya açık, üzerinde kolay baskı kurulan, saf, ezik, savunmasız biri olarak lanse edildim. Tam tersi davrandığım kişiler çok dişli, dominant vs bilinseler de yanıma yaklaşıp zarar veremediler. Sırf geçimsiz, sevimsiz, asosyal diye etiketlenmemek için tepkilerimi yumuşatmaya ve teklifleri kibarca reddetmeye ben de uğraşıyorum. Bekarım, memnunum ve birileriyle yakıştırılmaktan/evlilik amaçlı tanıştırılmaktan nefret ediyorum. Ama sırf çevre tarafından dışlanmamak için aklımdan geçeni söyleyemiyorum. Direkt hayır derken eleştiri oklarının hedefi olmamayı başaramıyorum çünkü...

Aslında size hak veriyorum ama düşününce siz gibi arkadaşım olmasını istemezdim çelişki içinde kaldım

Psikolog az disari cikip sosyallessinO isler oyle olmuyor yalniz. Heleki bizim toplumumuzda. Siz istiyorsunuzki ben hayir diyeyim herkese, ama herkesle aram iyi olsun, beni dislamasinlar. Bide is ortami kalici degil demissiniz. Ben 7 senedir ayni isyerindeyim. Hayatiminin bi donemi resmen. Nasil kalici degil diye bakabiliyorsunuz ki?

vallahi ben sizi takdir ettim. o kadar uzun yola ben birinin arabasına binecek olsam zaten ben teklif ederim masrafı bölüşelim diye. bu kadar önemsiz bir detaysa o halde onlar arabayla gitsinler, sizi alsınlar ücretsiz yolcu olarak. hayatınızın merkezine kendiniz ve önceliklerinizi koymanız bence çok doğru. bence sorun, insanların direkt olma ve kaba olmayı birbirine karıştırması, hayır lafını duyduklarında kişisel algılamaları. bu da sizin probleminiz değil, değiştirebileceğiniz bir şey de değil. belki araya biraz "bir dahaki sefere umarım", "bu sefer mümkün değil ama ortak bir müsait başka zamanda tabii" gibi cümleler serpiştirebilirsiniz. küseceklerse de küssünler.

arabaya binme her gün ise tamam haklısınız ama bir kere sizden rica edilmiş ve siz yol parası istemişseniz bence hoş değil. Belki diğer arkadaşlar sizi haklı bulabilirler ama ben sizin davranışlarınızda biri hayatımda olsun istemezdim.

Ee umrunuzda değilse ve yaptıklariniz doğruysa neden konu aciyorsunuz? Kendi dogrularinizla ve yalnız devam edin o zaman.

Araba çok yakıyor artık, yollar da riskli. Ben tur olmazsa gitmek istemiyorum. Sen de tura tamam dersen gidelim deyin. Benim de aracım var ama artık turla gidiyorum. Çok ekonomik oluyor

e işte kaba oluyor o zaman biraz kabalığı göze alacaksın. ama ben şeyi anlamadım yani arkadaşınla birlikte güzel bir plan yapmışsın, aracın km'si artmasın diye aracımla gitmek istemiyorum demen biraz tuhaf geldi bana. yani şu açıdan, arabayla daha konforlu olmaz mı? turla olunca çünkü turların zaman kısıtlaması falan oluyor. araba özgürlüktür. benim arabam olsa bu tatile arabamla giderdim çünkü arabayı bize konfor sağlasın diye alırız. yani aracım olsa turlarda sürünmeyi tercih etmezdim. araç bu km'si illa ki artacak, kullanmak için aldın. acaba sen bu tip istekler karşısında kendini kullanılmış gibi hissediyorsun o yüzden mi rahatsız oluyorsun? çünkü şu planda senin kullanılman söz konusu değil. yakın arkadaşın ve yakın arkadaşınla keyifli bir tatil söz konusu. planı başka rotaya da kaydırabilirsiniz aslında. daha yakın, doğası güzel yerlere gidin böylece araç fazla yıpranmamış olur. açık konuşmak gerekirse arkadaşım bana açık açık, arabamla gitmek istemiyorum çünkü km'si artacak ve yokuşlarda çok zorlanacak dese hemen aracı yormayacak başka rota önerirdim. yani gerçekten mesele araba mı yoksa bu tatili çok da istemiyor musun? şu durumda arkadaşına arabayı bahane edersen onun gözünde malına aşırı kıymet veren biri durumuna düşeceksin gibi duruyor.

Burda bile herkese duvar gibisiniz, beğenmedim atıp asla eleştiri kabul etmeden laf yetiştirip duruyorsunuz. Etrafınızdaki herkes + biz komple haksızız siz mükemmelsiniz. Bir fikir vermemize gerek yok nasılsa duvar uygular siz yine beğenmedim atıp ama ama ama ben ben ben yalnızca kendim yalnızca kendim diyip diyip cevaplarsınız yine. Kendi kendinize mutluluklar size dört duvarınızla

Her şey boşandıktan sonra oldu. Eski eşim tahminimce narsistti. Kişisel sınırlarım evlilik içinde o kadar ihlal edilmiş ki, kendime geldikçe handikaplar oluştu bende. Bunları yeni fark ettim. Istismar edileceğim, insanlara verdiğim çaba boşa gidecek, haketmediğim tavırlara maruz kalacağım diye çok korkuyorum. Insanlara olan güvenim de sarsıldı aldatilarak terkedildigim için. Psikoloğa çok gittim. Inanın hiçbiri derinlerime inip de bana destek olamadı. 4. Seanstan sonra günlük hayattan konuşmak istediler. Ama ben diyorum ki içimde yaralı bir kadın var kimseye güvenmeyen bunu aşmak istiyorum diyorum. Psikolog hala bana aldatildigin için bu duyguları hissetmen çok doğal diyor. Evet doğal biliyorum ama ne düşünmeliyim? Ne yapmalıyım? Nasıl eski cana yakın kadın olacağım? Eski halimi özlüyorum bazen.

Benzine bu kadar zam gelmeden önce, vermek istediklerinde ben kabul etmiyordum. 5 bin lira maaş alıyordum 400 lira benzin masrafım vardı. Şimdi maaşımın 5 te biri benzine gidiyor. O yüzden maalesef küçük hesaplar yapmak zorunda kaldım. Mahrumiyet bölgesi gittiğim yer. B barga

İnsanlara karşı baştan bu kadar yumuşak yüzlü olmazsanız zaten cesaret edip bu kadar şey isteyemezler. Arabamla bırakmami isteyen birini müsaitasem bırakırım benzin parasına ortak olmasını istemem o tavır yanlış bir tavır, çok itici bence. Yalan söyleyin daha iyi yani. Böyle durumlarda biraz tatlı sert davranın. Yaaa çok isterim ama bla bla... Kusura bakmıyorsun değil mi deyin pişkin pişkin. Benden olmayacak şeyi pişkin pişkin isteyene pişkin pişkin cevap veririm ben olsam. Sizin de yazdığınız gibi bence üslubunuzda bir sorun var. Ben bu tür şeyleri çevirirken kimse alınmaz. Makul olan her konuda yardımcı olmayi severim insanlara ama yüzsüzlük sezersem yüzsüze karşı yüzsüz olurum onunla mı uğraşicam. Çok yakın olmadığınız insanlara sizden her haltı isteyecek yüzü vermeyin. Bu tür yüzsüzlerle de çok yakın olmayın sorun çözülsün

Bence siz kendi sınırlarınızı çizmeye çalışıyorsunuz bununla ilgili bir sıkıntı yok. Herkes herkesle anlaşmalı diye bir durum da yok. Karşınızdaki insanları kıracak hareketler yaptığınızı düşünmüyorsanız boşverin. Sizinle aynı pencereden dünyaya bakmayan insanlarla aynı ortamda bile olsanız yalnızsınız zaten. Ayrıca ben de bir şeyi istemiyorsam kibar bir ses tonuyla yalan söylemeden bunu açıklıyorum. Bence ses tonlaması "hayır-istemiyorum" derken çok etkili. Karşıdaki insan eğer sevdiğiniz ve değer verdiğiniz biriyse, yalan söylemeden " bugün müsait değilim canım, yarın görüşsek olur mu? / neden müsait değilsin aaa bir şey mi var? / yok kuşum ya, bir şey yok, bugün o havamda pek değilim, sakin sakin takılacağım, yarın yapalım?" gibi bir diyalogla çözülebilir diye düşünüyorum. :)

Böyle dumduk söylüyorsaniz insanlar kişisel alıyordur. Genelde bahane ile reddederler. Bu şekilde devam edecekseniz de kaba etiketine alismaniz lazım. Çünkü insanlar genelde yüzüne söylemez arkasından konuşur. Ve bunu kibarlık olarak görür.

Aynı şeyi düşünüyorum kendimle ilgili. Sanırım çok sabredince ayarı kaçtı. Ayarlarıma güncelleme getirmem lazım ama nasıl? Mesela kahve falına bakmak istemediğiniz kişiyi nasıl reddedersiniz? Ya da arabayla evinin önünden almak istemediğiniz kişiyi? SayYouLoveMe Hursit sen bir kahramansin, onden gidersin

Zorunuza gitmesini istemiyorsanız bir zahmet benzin parasına ortak olursunuz.