umarım herşey istediğiniz gibi olur veee umarım eşin gerçekten pişman olmuştur da bi daha bu hatayı yapmaz

kaç yaşındasınız bilmiyorum ama güçlü bi kadın olduğunuzu düşünüyorum biliyorum zor ama eger devam kararı aldıysanız düşünmemeye çalışacaksınız her tartışmada bunu yüzüne vurmayacaksınız amaaaa tedbiri elden bırakmayın

açtığınız konulardan hatırlıyorum sizi mutlu olmanıza çok sevindim güven konusuna gelince bi insan güvenini kaybettikten sonra zor oluyor ama siz şuanda iyiyiz diyorsanız o zaman eskileri bi daha açmayacaksınız biliyorum zor ama başka yolu yok

Bnede döndüm eşikten ama aynı şansı artık vermem. Şimdilik sular durgun bi sorun yok ama olduğu vakit artık şans vermeyi düşünmüyorum Alışıyolar ne de olsa susuyo diye Eğer vicdanın rahat değilse zorla olmuyo bu işler bazen ayrılmak hayırlısı. . push ;

ben tam olarak bunu yaşadım henüz 8 aylık evliyken eşimin hataları yüzünden boşanma kararı aldım eşyalarımı toplayıp bir garaja yerleştirdim ev bomboş kalmıştı, avukatlara gittim tam davayı açacakken eşim tekrar çıktı karşıma özür diledi, yalvardı ağladı nihayetinde 3 ay ayrı kaldıktan sonra bie araya geldik. yeni bir eve taşındık yeni mobilyalar aldık.. şimdi 10 aydır beraberiz ama şükür ki mutluyum şikayetim yok bebeğimiz olsun istiyorum hatta yani bende boşanmanın eşiğinden döndüm ve kalbim iyileşti eşimi seviyorum ve onunla mutluyum çok şükür

32 yaşındayım ve 11 yıllık evliyim 11 yıllık evliliğmde ilkkez sadakatle sınandım... gözüm her halukarda üstünde. .. maymun gözünü açtı... güvenmiyorum ve aslada güvenmicem... çok iii bi ders oldu T

Yok hiç o tarz ufacık bir şeyini görmedim. Ama en az o kadar yaralandım sanırım.. Bizim yaşayacağımız şehirle ilgiliydi sorunumuz. Söz verdi, tutmadı... Konularım var burda bir daha yazmayayım. Çok uzun.. İnşallah.. AnessaOzz

benden 10 yaş büyüksün lütfen beni yanlış anlama istersen cvp verme peki asla güvenmiycem dediğine göre hep acabaların olacak neden o zaman evliliğini sürdürüyorsun seviyor musun yoksa çocukların için mi sadece merak ettiğim için soruyorum

Biz 2 ay öncesine kadar boşanmaya karar verdik... ilkkez çok ciddiydi... forumda yazdım zaten... ama geri döndük... seveo ne çocuklar ne para ne pul birbirimize neler yaptık neler söyledik ama birbirimizi heo sevdik hatalara rağmen. ...2 aydır büyük orobkem kavga gürültü yok küçük atışmalar hariç... şimdş birlikte sarılarak uyuyoruz, o yatmadan bwn ben yatmadan o yatmıyo... süper ötesi bi cinsel hayatımız var... birbirimizi anlamaya başladık. .. eşim inanılmaz değişti... bende tabi... rabbim hiç kimseye aile huzursuzluğu vernesin çok zor...1 yıl çektim... şükür ki feraha erdik ama işte ı acabalar hiç çıkmıyor kafadan hekede giden güven gelmiyo bunu da anladım T

Ben de yaşamıştım. Evli iken 2 kere boşanmanın eşiğinden döndüm, ancak 3. de tamamen bitti. Olmayan, yürümeyen bir evliliğe şans vermeyi çok anlamlı bulmuyorum. Olan sadece size ve boşa geçen zamanınıza oluyor deniz_1988 Olmayınca olmuyor işte tek ayak

Nasıl döndünüz nasıl toparlandınız boşanma noktasına getiren ne olmuştu bende şu an o noktadayım ve yeni doğum yaptım çok zor bi süreç M

çok doğru, beklentiler herzaman en tavanda.. ancak bır olay gelır sarsılırsın he ozaman anlarsın kı benım bunları yasayandan hıc farkım yokmuş, farkımız yokmuş dersin. evlilik bence sanat işidir. gercekten sevgi cinsellik uyum dost arkadas bunların hepsini yaşadığın biriyle mutlu olursun. kimse sadakatsızlığı hak etmıyor kimse. ve BİRGÜNDE BAHAR GELMEZ GERCEKTEN..

evet oyle oldu tamda, gttğmz uzmanda aynı görüşte. ıns daha ıyı olacak dıye umutlarımız, yenıden sımsıkı güvenmem zaman alacak elbet

Hiç yanlış anlamadım çok haklı bi soru sordun... doğru bu zaman zaman çok rahatsız edici bi duygu ama başedilemez değil.. hem seviyorum gem onla mutluyum hem çok iyi bi baba yani bir yanlıl binlerce dopruyu götürmeye cek... insanız maalesef. .. aynı hatayı bende yapabilirdim... eşim olmadan hayat daha zor okacak iki çocukla... T

daha önce bir arkadaşın yorumunda görmüştüm yazınızı... burada yazarsan daha çok yıpranırsın gibiime geliyor. sen bir karar verdin, destek alıyorsun. unutmaya çalışıyorsun. burada sürekli yazarak unutamazsın ki... kendine meşguliyet bulmanı öneririm ben.. kitap oku, makale oku, el işi vs yap... çalışıyormuydun hatırlamıyorum boş vakitlerinde kurslara git... kendini başka şeylere ver.. burada yaran deşilecek.. yoksa başka niyetim yok emin ol...

Allah' ım Rab' bim yardımcın olsun canım benim sen güçlü, akıllı kızsın herşeyin üstesinden gelirsin evelallah eğer ecmel sessiz sedasız boşansaydın o zaman çok kızardım sana herkes haddini bilsin! o ablası anası görsünler haklarındaki mahkemeleri de öyyyle mal gibi bakakalsınlar çok üzüldüm, sinirlendim canım k. bakma bu dangoz senin oğlunu kaçırdığında anlamıştık ne olduğunu da boşver işte yuva dedim çok karışmadım sevgi de önemli tabi ama maalesef o seni yeteri kadar sevememiş canım dost acı söyler k. bakma Allah' ım güç kuvvet kolaylık versin sevgiler..

arkadaşlar merhaba, boşanmanın eşiğinden dönmüş ve iyileşen kalpler varmı? çok zorlu bir süreç.. evet, sabır ve sevginin en ıhtıyac olduğu zaman hayatımızda, belki bir şansı daha hak ettiğinizi düşündüğünüz zamanlar oldumu? bu yoğun süreçte neler yaşadınız...

Aldatılmakla ilgili açılan çoğu konularda yorum yaptığım gibi burada da aynı şeyi savunacağım... Eğer sadakatsizlikle ilk kez karşı karşıyaysanız ve eşinizin gerçekten pişman olduğunu görüyorsanız affetmelisiniz... Affetmeyi sözde yaşatmamalı gerçek anlamda hissettirmelisiniz. Affettim diyipte adamın sürekli başına kakmak yada kendinize bu duyguyu sürekli yaşatmak sizi ve karşınızdakini ciddi anlamda yıpratır bu nedenle affettiğinizi önce kendinize kabul ettirmeniz gerekir... Sanırım siz eşinizin pişmanlığını hissettiniz ve ne güzel ki yardım da alıyorsunuz bu şansı ikiniz için de vermeniz çok güzel... Umarım muaffak olursunuz.. Ben şanssız dilim içerisindeyim.. Benim eşimde aldatma girişiminde bulundu affettim, tekrar bulundu bende boşanma kararı aldım... Yani o şansı ona verdim ama o değerlendiremedi bu yüzden zorlamanın çok ta anlamı kalmadı.. Ne yazık ki terapiste gitmeye bile vaktimiz kalmamıştı çünkü bu süreç 1 ayda yaşandı... Ben hayırlısının böyle olduğunun kanaatındayım... Umarım sizin kalpleriniz iyileşir kimbilir bu sayede belki daha sağlam bir evliliğe sahip olursunuz.. Hakkınızda hayırlısı...

Evlilik aslında bir satranç oyunu değildir. Bireylerin kendi özgürlüklerinin kısıtlanmadan yaşamlarını paylaştıkları bir yapıdır, olgudur. Maalesef toplumumuzda "bize öğretilenler" biraz daha farklı. Devir değişiyor, anlayışlar değişiyor, bakış açıları değişiyor... Değişime direnmenin bir manası yok. Uzun süreli evliliklere bakıldığında 1 tarafın baskın olduğu, öteki tarafın ise "Amaaaan ne yapayım" tarafında olduğu görülmekte. Tabii ki istisnalar vardır... Bir yuva kolay kurulmaz ama çok kolay yıkılır. Hele ki son zamanlarda insanlardaki tahammülsüzlük torbasının küçük olması buna çanak tutmaktadır. Ben ne olursa olsun "Bir musibet bin nasihatten iyidir" düşüncesinin DOĞRU olduğuna inanıyorum. Kimse istemez boşanmanın eşiğine gelmeyi. Tabi burada karşılıklı olarak "beklentilerimizin" ne olduğunu da gözden geçirmemiz gerekiyor. Boşanma eşiğinde olanların bu "beklenti" meselesine eğilmelerini öneririm. Eşlerimizden ne bekliyoruz... Peki eşlerimiz bizlerden ne bekliyor. Karşılıklı beklenti yarışına mı giriyoruz? Hayattan zevk almak için illa beklentilerimizin karşılanması şart mı? Yaralar illa ki iyileşir. Ama beklentilerinizin seviyesini düşürmedikçe yine yaralanır yine acı çekersiniz... Ne kadar az beklenti o kadar az hayal kırıklığı diyorum...

birkaç kere boşanma girişimim oldu benim de. Şiddet, hakaret ve beni en çok yaralayan da eşimin kabullenemediği ama var olan başka birine duyduğu ilgisiydi. Aslında eşimin samimiyeti beni rahatsız etmezdi ama huylandım ya bir kere. Sanırım hissediyoruz biz kadınlar. Ve sonradan öğrendim ki kadının yaptığı her şey bilinçliymiş. Benimle uğraşıyormuş, rahatsızlık vermeye çalışıyormuş. Ve bu yüzden 2 yılım huzursuzlukla geçti. Eşim en son ne kadar kararlı olduğumu gördü. Biz şimdi toparlanma sürecindeyiz hala. Ben eğer yaşadıklarımı unutabilirsem mutlu bir aile olacağız. Yaralarını sarmak zor tabi. Ama şunu gördüm ki boşanmayı ilk istediğimde zayıftım giderek güçleniyorum. Çocuklar için zor olabilir belki ama sanırım ben artık her zorluğu aşabilirim. Eskisi kadar da korkmuyorum ayrılıktan. Çünkü elimden geleni fazlasıyla yaptım ve ayrılırsak sebebi ben olmayacağım. ALLAH YUVALARIMIZDAN HUZURU EKSİK ETMESİN.

Benim annemle babam resmen boşandıktan sonra tekrar biraraya geldiler

ben o duyguyu yasadım hemde cok kezz malesef. bız esımle kacarak evlendık cok kısa orusup bole bır karar verdık esımın aılesı ıstanbulda yasıyordu kendı baska bır sehırde yılalrdır tek basına yasamıs bır ınsandır kendısı. bız evlendık herseyı kendımız yaptık kımseden yardım almadık. ama daha dugunum ertesı gunu altınalrım alındı elımden ve 4 yıl oldu halen gerı gelmedı bzı tek basımıza dugun yaaprkn onlar yamızda yojktu ama ıs altına gelınce alındı. nyese bu yuzden kavgalarımız basladı cunku her seferınde babası bıze geldıgıgnde hzuzurumuz kacıyordu adam babasına tapıyordu resmen cunku. sonra esım gelenek adet bılmezdı cok kufur ederdı cok borc yapmıstı bende luks ıcınden gelmıstım ılk baslarda yasadgımız hayata uyum saglayamdım ama onu sevıyorudm o yuzden ktalndık ve herseyın ustesınden geldık bır dukkanımız varken 2 oldu arabalar falan ama bu aıleler yok mu ıste onlar adamı bosattırır. bız bırde hep ıs yuzunden de kavga ederdık kavgamız basladıgınde ne o susuardı ne ben ve ıs buyurdu cocgumuz oldu doğum yaptım 2 gun sonra ayrlılmaya karar verdık cunku tartıstık bu seferde annesı yuzunden oldu aılemı cagırdım alıp goturmek ıstedıler ama olmadı off karısık ve sacma oldu yanı ama ben dondum ama baktıgımda keske her- kavgada ayrılalam demesydım cunku cok boşmuş sızınde basınıza geldı. I ideal

bu sorunun cevabını bende çok merak edıyorum evlılıklerde boşanmaya karar verıp boşanma surecınde bırlesıp acaba kaç kısı sonunda mutlu olmustur dıye... bende 28 subat cuma gunu boşanma dılekçesını avukat eşliğinde verdim sanırım bu kararı vermeye mecbur kaldım aılesı tarafından saygımız bıttı hakaretler kufurler esımın benı savunmaması ustelık aılesıyle bırlıkte olup evımızden cekıp gıtmesı 2,5 aydır ayrı yaşıyoruz hıcbısı degısmedı hergun baska bır hakaret yıyorum ablalarından ayrı annesınden ayrı bana hakaretlerı yetmıyomus gıbı annem babam annemın sulalesıne kadar dıl uzatır oldular esımı defalarca uyardım aılesının onunu kessın dıe ama yok dıkkate bıle almadı ben daha fazla bana hakaret ettırten onunu kesemeyen bır esın soyadını tasımak ıstemedım... bence saygı yıkıldıgı anda gerı toparlanamaz o evlılık dıye dusunuyorum bugun olmasa bırgun elbet bıtecek yuzume bakmaya yuz bırakmadılar kendılerınde... 2 yıldır ara ara bu hakaeretlerı yıyordum fakat evladım var dıe hep katlandım sonunda azalmadı ustune bıde aıleme dıl uzatıldı benı bu evlılıgı bıtrırmeye mecbur bıraktılar yutamadım sınırlerıme hakım olamadım o kufurler arkasında ya katıl olacaktım yada boşanacaktım... daha fazla esıme koca dıyemedım sevgıden degerlı seyler varmıs onu anladım... sevdım cok sevdım ama neye yarar... koca bır boşluktayım sankı bu sureçte benı neler bekleyecek bılmıyorum bıle herkesın hakkında hayırlısı olur ınsallah varsa bu tarz durumdan evlılıgı toparlanan lutfen paylaşsın tecrubelerınızı dınlemek ısterım.

7 Yıllık evliliğin üzerine bir çok hata sebebi ile 2 çocukla boşanma kararı aldım ve boşandım. 9 ay ayrı kaldık ancak bu süre içerisinde çocuklarımız sebebi ile çok bir araya geldik. Netice de annelik/babalık bitmiyor. Bu süreçte en az etkilenen ben ve büyük kızım, en çok etkilenen ise küçük kızım ve baba oldu. Küçük kızım sabaha karşı uykulardan sıçrardı babacım, nerede babacım diye... Ona ağır geldi bu süreç ve ben ilk defa kararımı sorgulamak zorunda kaldım. Aile terapistine gittik, eşim öfke tedavisi görmeye başladı, düzelme sözleri vs.. daha önce bunları yapmamıştık. Şimdi tekrar bir aradayız, yeniden evlenmedik ancak deniyoruz zaman neyi getirir bilmiyorum ama gördüğüm bir şey var ki eşimde sevgi hiç bitmemiş, pişmanlığı çok fazla, ayrı kaldığı sürede yaşadıklarından da ciddi bir ders almış gözüküyor... Ama ben hala tam güvenemiyor ve eskisi gibi olamıyorum, zamana bıraktım. Bekleyip göreceğim.

Konu eski ama ben sizi hatırladım. Siz daha nişanlıyken kv ile sorun yaşadınız burda size yüzlerce evlenme mesajı yazıldı. Sonra evlendikten 3 4 ay sonra boşanma aşamasına geldiniz anneci eşiniz yüzünden. Ailen arkanda korkma boşan barışsan da dikiş tutmaz yazdık. Yine dinlemeyip evliliğe devam edip bir de yavru getirmişsiniz dünyaya. Önce evlenememekten korkup evlendiniz sonra boşanmaktan korkup boşanmadınız. Şimdi yine boşanma aşamasına gelmişsiniz. Kusura bakmayın ister şimdi ister 10 yıl sonra o boşanma gerçekleşecek. Siz yapamazsanız bişe bir gün eşiniz yapacak bunu.

ıns hersey daha ıyı olur, alınmıs dersler bırdaha yasatmaz. Evlılık terapisti gercekten cok ıyı