Hayır, kesinlikle iyi niyetle değil. Aklından ne niyetler geçtiğini tahmin bile ederim, sapkın olduğunu düşünüyorum. Kredi borçlarının nereye gittiğini hepimiz biliyoruz. Süreci annem yönetebilir, o müdahale etmeyince biz etkisiz eleman oluyoruz ne yapalım.

e bütün bir aileniz durumdan etkileniyor babanız yüzünden annenizle ilişkiniz ablanızla ilişkiniz dağılmış abiniz sağlıksız şeyler yapan bir adam olmuş bir adam belki siz de öylesiniz etrafınızda ailenizle normal ilişkisi olan kadın yoktur belki babanız yüzünden böyle zor bir babayla büyüyünce ve sürekli yüz yüze olunca tabi ki sinirlenir de takar da dugusal da olur insan normal yani insansınız o evden çıkınca da bitmeyecek tüm hayatımıza sirayet ediyor kök ailemiz, çocukluğumuz, anne ve babamız ama zamanla yönetilebilir olacak daha az sinirleneceksiniz bir an evvel kendinize ait bir hayat kurun

Kendi hayatınıza bakmaya çalışın. Başka şehirde iş bulmaya çalışın.

İkinci üniversitemi okuyorum zaten, yaşım küçük değil ama hala şu konuyu aşamadım. Pandemidir, ekonomidir derken kopamadım bir türlü. C

Teşekkür ederim. Abim borçları kapatıp, maaşını kendin harca hatta istersen boşan dedikten sonra, onun kocam da kocam demesi gözümüzü açtı. Zaten defalarca sattı, babamı elde tutmak için maşa olarak kullandı bizi.

İyi akşamlar. Konuya gireyim, çünkü uzatmadan anlatmaya çalışacağım ama zor. Babam maddi durumumuz iyiyken, her şeyi sattı kadın peşinde. Sadece bir de değil, uçan kuşa hemen sahip çıkayım, koruyayım moduyla atlayan biri. Özellikle babasız aileleri ve bu duruma yatkın olanları buluyor. Şimdi bile yetmiş yaşında ve 38 yaşında kıza babacan tavırlarla yaklaşıyor, mahallesindeki kavgalara giriyor, kız istenmiyormuş vs. artık nedense. Bir yandan kaçmasını da biliyor, baktı belalı tipler gördüğü zaman fişek. Biz çok büyük kavgalar ettik, en son durduğumuz evimizi sattı biraz borcum var diye. Hem de satmayacağım diyerek anneme krediler çektirdi. Abim kendi eviyle takas ederek aldı, üstüne de para verdi. Şu an hala oturuyoruz abim sağolsun, fırsat buldukça yüzümüze vursa da, arada ben geçeceğim dese de. Şu an abimden borcun bir kısmını da taksitle aldığı için evden çıkmıyor babam ama bitince bizi yine huzursuz edecek. Polisler geldi iki defa birincide anneme vurunca araya girdim, itiştik, ikincide de bana saldırdı. Polislerin ikinci gelişlerinde, yanlarında üstüme yürüyüp evden kovunca, polisler içeri giremedi ama kapıdan gelsene sen buraya diye uzandılar buna. Polislerin yanında delilik yaptı, eşofmandan cinsel organını işaret ederek ben de bilmem neyliyim falan dedi anlamadım ne yapmaya çalıştığını. Bir tanesi üvey baban mı bu, kaç yaşında adam şimdi dövsen dövülmez dedi, diğeri üniformam olmasa yemin ederim ben döverim bu adamı dedi. Beni evden çıkardı polis, şikayetçi ol şundan biz bir alalım bunu karakola dedi. Beni evden çıkarınca bu şikayetçi olurum diye tutuştu, cama çıktı atacakmış kendini. Şikayetçi olamadım, yapma kızım dedim el adamı olsa tamam ama babayla böyle bir karanlık tarafa girme, o bataklığa düşme dedim. Hala arada olsa mıydım derim ama hayatımda böyle bir şey yaşansın hiç istemiyorum. Abimle de büyük kavga ettiler, bıçaklarım seni falan gibi saçma salak tehditler savurdu ama bir yandan da bekliyor abim kalksın gitsin diye. Bir senedir aynı evde konuşmadık, çalıştım ama ev kirasına yeter bir ücret değildi. Bir de üniversitem var bu şehirde, son senem. Yurda geçmeyi düşündüm ama artık onun evi bile değil, abim sen otur dedi. Abim de onun yüzünden sağlıklı davranmıyor genellikle. Anneme gelirsek, annem bize babamı kötüleyip yüzüne ben senden memnunum, kocamsın, kocamı seviyorum diyor. O da bitti yani benim için, abimi de beni de sattı defalarca. Bu arada ablam da eşine, babamın yaptığı gibi davranıyor. O konu çok detaylı, ablamla görüşmüyorum. Şimdi maddi olarak masrafım olmuyor bu evde, odamdayım genelde, yüzeysel iletişim kuruyorum. Bu adam hala başına ne gelirse gelsin, ben bu yoldayım mezarda değişirim diye iddialaşıyor, Allah'a bile meydan okuyor. Ben kendime çok yükleniyorum, senin hala bunlarla ne işin var diye ama bir yanım sen kendini düşün, duygusal davranma diyor. Böyle sanki duruşumu kaybetmişim gibi hissediyorum. Sonra bakıyorum dışarıdaki hayat bile böyle sindirilmesi zor şeylerle dolu ve benim eyvallah edememek gibi lüks sağlayacak güvencem yok. Ne yapmalıyım, bu işin doğrusu ne benim açımdan? Üniversite bitince komple şehirden çekip gitmeyi, annemle bile sınırlı görüşmeyi kararlaştırdım, risk alacağım. Kafam çok karışık, çekip gitmeyi son şans olarak görüyorum. Sağlıklı düşünmediğimi hissediyorum, çünkü denediğim halde başaramazsam ölümü çıkış yolu görme hissi başladı. Gardım çok düştü.

Yok, kızmadım hak verdim. Korktuğumu biliyorum ve gerçekten korkuyorum dışardaki dünyadan. İçerde yaşadıklarım ve takıntılarım ya da bilmediğim bir şey hep bana engel oldu. Çok bavul topladım arkadaşımın yanına gitmek için, sonra geri boşalttım. Beni ikna ettiler desem yalan olur, çünkü durmak istemediğim hiçbir yerde durmadım. Zaten şu kararı verdim, bu sene son ve bitince ne olursa olsun gözümü karartacağım. Bazen şunu da düşünüyorum, ipler kopma noktasına tam anlamıyla gelmeli ya da ne olursa olsun aileyi terketmek belamı aramak mı gibi. Düşüncelerim ikiye bölünüyor, en kararlı halimde bile. Hiçbir zaman macera arayan biri olmadım, hep stabil yaşadım. Gerçekten evde çok zaman geçiren biriyim ve ekstrem bir hayatım yok. Salvia

Çok teşekkür ederim. Bu şartlar altında kimse sağlıklı kalamaz, bunu hissediyorum artık. Ben hem tepkimle, hem de yolumdan şaşmayarak elimden geleni yaptığımı düşünüyorum, annemi ilgilendiren kısma bile dahil olarak. Korkuyorum bu ülkenin yaşam koşulları, ailemin etkileri beni yanlış tercihlere sürükler, beni ben olmaktan çıkarır diye. Aileleyle olan böyle büyük problemler ki ortada bence aile bile yok ama insanın hayata çok eksiden başlamasına sebep oluyor. Abim ve ablam için de öyle oldu. Salvia

Evet giriyorum, onu zorlamam gerek. Salvia

Böyle bir ailede ikinci bir ünv okumayı keşke erteleseydiniz. Mezun olur olmaz hemen iş hayatına atılıp kendi hayatınızı kursaydınız. Çünkü o evde olduğunuz sürece hep mutsuz olacaksınız. Biran önce iş hayatına atılıp ayrılın o evden.

Ama sizin ikinci üniversite okumanız şu koşullarda lüks bence bakın yaşım küçük değil diyorsunuz iyi kötü büyük küçük demeden bir işe başlasaydınız sigortanız bir maaşınız olurdu kendi düzeninizi daha çabuk kurardınız şehir değiştirme imkanınız olurdu çalşırkende yüksek lisans veya ikinci ünv okuyabilirsiniz. Evin ailenin bu koşıllarında ve bu psikolojıyle ne derece kpss çalışabilirsinizki. Hiç vakit kaybetmeden işe girip kendi düzeninizi oluşturun ayaklarınızı yere basın vakit kaybetmeyın

Ölüm bir çıkış yolu değildir. Babamızı annemizi pazardan seçemiyoruz. Elde var bu, bu yaşanıyor. Universiteni bitir. Atamani al yahut özel sektörde guzel bir kapi aralanır, yepyeni bir hayatın olur... Minimal seviyede tuttugun bir iletişimde ailenle görüşürsün sonra. Ama şimdi yapman gereken tek şey okulunu bitirmek.

Doğru bir konuya değindiniz. Bu kök ailenin etkisinden kurtulmanın yolu var mıdır, onu araştırıyorum. Karma, lanet, beddua vs. Çünkü dedem de kötü biriymiş ve çok insanın canını yakmış çevresinde. Amcam iyi bir aile kurdu mesela o aile adamı, diğer amcam da babama yakın karakterde. Asıl sıkıntım bu, onlardan gelecek negatif bağları çözmek istiyorum. Salvia

Allah sabır versin ve yardımcın olsun ne evlatlar anne babasına azap olsun ne de anne baba evladına ailede huzur cok onemli ama sen kendine sor bence ben bu ailenin duzelmezi icin elimden geleni yaptim mi diye yaptiysan bu konuda icin ferahsa ailede olsa sana zarar veren onlari artik bir kenarda birakman lazim annedir babadir dara zora dustugunde yanlarinda olursun tamamen sil demiyorum ama seninde bir hayatin var ve bunlari düşünmekle ömrünü yaşını yeme derim Seneler sonra arkana baktiginda pismanlik duyabilirsin ben kendi hayatima neden sahip cikmadim diye Al aileni karsina sartlarini sun siz boyle oldugunuz için ben bu evde daha fazla durmak istemiyorum vs gibi duygusal polemige girmeden nötür bi sekilde sınırıni çiz onlardan artik vazgectigini belli et ve evet zor olacak belki ama bi kaosun icinde yasamaktan iyidir kendi ayaklarinin ustunde durmak tekrardan Allah sabir versin senin adina üzüldüm

Aslında kafama takılan soru şu, bu konuya hala sinirleniyor ve duygusal olarak bakıyor olmak sağlıklı mı? Artık beni ilgilendiren bir şey olmadığını da düşünüyorum bir taraftan. D

Daha çok direniyorum. Mücadele etmekten yoruldum, şimdi seçim yapmaya çalışıyorum.

İkinci üniversitenizmiş. Bence bir an önce mesleğiniz neyse başlayıp mümkün olduğu kadar kısa sürede o ortamdan ayrılmaya çalışın. Toksik insanlar yanında duranı da zehirler. Söz konusu aile hele anne baba olunca, bir de aynı evin içindeysek, beni ilgilendirir mi ilgilendirmez mi ayrımını yapamıyoruz maalesef. Mantıklı düşünmek mümkün olmuyor. İlla ki etkileniyoruz.

Yok anam bu tipler ölmez addagjaajka

Çok üzgünüm, keşke sadece bizdeki olsaydı da başkası bu hissettiklerimi hissetmemiş olsaydı. Sizin de babanız sanırım. Eğer nahif bir karakterin varsa ya da inançlıysan babaya çok da bir şey yapamıyorsun, o bataklığa girmek istemiyorsun. Gitmek zorundayım artık ama ekonomi, ülkenin hali beni çaresiz hissettiriyor. Karşımdaki insan, çocuklarının da kendisine benzemesini istiyor bu arada. Kendi yaşadığı hayatın yanlış olduğunu sonuna kadar biliyor ve ortak arıyor. Salvia

Babanın yaptığı yanlış, annen bunu söyledikleri ile meşrulaştırıyor. Malesef. Tek seçeneğin irtibatı kesmek ama yalnız da daha sıkıntılı olmaz mısın? Bilemiyorum

Ayni babanin 50 yasinda versiyonu bende var. Tam 15 senedir degissin duzeksin islah olsun diye dualarmi etmedim adaklarmi adamadim olmuyor degismiyor. Kelimeler cumleler bile ayni. Ayni adami baskasindan dinleyince sirtimdan yuz defa bicaklandim. 70 yasina kadar yasarsa kesinlikle degismeyecek be bizde yasarsak hala cekecegiz demektir. En azindan senin sansin var. Okulmu olur işmi olur yurtdisimi olur kac hit yakani kurtar bak degismiyor goruyosun. Bu isin sonunda kanser olursun ben oldum cunku ordan biliyorum Allah yardimcimiz olsun Allah bildigi gibi yapsin ne diyim artik

Babanızın sırf iylik için bu kadınlara para verdiğini düşünmüyorum. İşini bul, kendi ayaklarının üstünde dur ve iletişimi azalt

Bir şekilde iş güç bul kurtar canım kendini. Sen yokkende onlar böyleydi zaten, düzeltemezsin hepsi karakter meselesi. Ama iyi ki abin var

Mümkünse KPSS'ye girip atanıp git canım

Hatalıyım o konuda. Açıkçası ne annemin son evimizi de satmasına izin vereceğini düşündüm, ne de ülkenin, ekonominin böyle olacağını tahmin edebildim. Her şey o kadar kötüye gitti ki.

Rahat dursa, hala rahat durmuyor ki. Kötülükten besleniyor gibi geliyor. Bu arada, bu yaptığı iyilikler onu koruyormuş. Salvia

70 yaşındaymış zaten, iki gün sonra ölür, rahatlarsın.:)

Siz evcil değilsiniz, korkaksınız. Kendinize güveniniz yok hatta korkunuzu öyle maskeleme ihtiyacı hissetmişsiniz ki çalışıp didinmek yerinde üniversiteyi kendinize bahane etmişsiniz. Okuyorum, kazansam da yetmiyor falan kendinize güzel hikaye uydurmuşsunuz... Bunu da asla farkında olmadan yaptınız muhtemelen... Beyin çok güçlü bir şey, psikoloji çok korkunç bir etken... Eminim ilk cümlelerimi okurken kızdınız bile ama sizi anlayarak yazdım onları, eğer durup nefes alıp düşünürseniz kendinizi bile kandırdığınızı göreceksiniz... Çok da doğaldır, insanız ve hepimiz hayatımızın belli dönemlerinde bazı hikayeler anlattık kendimize... Siz bir bireysiniz ve aileniz hayatta bile olmayabilirdi, yapayanlız kalmış olabilirdiniz, başka şehirde 5 kuruşsuz okumak zorunda kalabilir, çalışmaktan başka çaresi olmayan biri de olabilirdiniz. Hayatın her hali hepimiz için var... Kendinize 1-2 gün verin, kendinizi dinleyin ve kendinize söylediğiniz yalanları bi kağıda yazın... Sonra tek tek doğruları yazın... Sonra da aksiyon alın. Madem bu aileye bunca zaman çektiniz işe girin birikim yapın sonra evinize çıkın. Bu yalanlara "ekonomi böyle diye eve çıkamam, çalışsam da bi işe yaramaz' ı da ekleyin. Herkes 40-50bin kazanmıyor ve yaşıyorlar, hayattalar... Hayat da devam ediyor... Azıcık aşımm ağrısız başım konfor alanınızı terketmemek için değil, GERÇEK bir konfor alanı yaratmak için silkelenin ve kendinize gelin. Artık o ana babaya bişe diyecek halim yok, onlardan bi şey olmaz bu saatten sonra, baksınlar iki baş kendi çarelerine...

Valla bi soz var ya bu deveyi güdecen ya da bu diyardan gidecen size kalmis bisey artik hersey

70 in den sonra azanı teneşir paklar. Boyle babaya kocaya hayır islemeyin. Etrafa da zarar verin huzurevine orada yaşasın.

Sağlıklı düşünemeyen böylemi olur Gayette akıllı mantıklısın Bi kere anam da anam, onu bırakamam diyip kurban psikolojisine girmiyorsun Ama tavsiyem yok