Maalesef erkek evlatlar annelerin sözünü dinlemiyor belli bir yaştan sonra. Babanız hayatta mı acaba? Eğer babanız hayatta ise mutlaka çocuğunun peşine düşsün. Bu tür ortamlarda 18 yaşında delikanlılar hata yapmaya çok müsaittir ve inanın bazı hatalar insanın hayatını mahvedebiliyor. Ona bu işten çık deseniz de o çıkmayacaktır, ona alternatifler sunmalısınız, okumuyor mu? Sizi çok iyi anlıyorum, bugünlerde kime rastlasam herkes çocuğundan özeelikle de oğlanlarından dertli, neler duyuyorum son günlerde, offff... Siz güçlü olmak zorundasınız, kardeşinizle açık açık konuşun, sen Müslüman bir Türk çocuğusun, yanlış işler yapmamalısın, o ortamları bilmiyorum, fakat bizim ailemize yakışmaz, sana asla bir gelecek sunmaz, annemi de üzüyorsun, kimseye verdiğin söz önemli değildir, sen önemlsin ve daha düzgün iş bulmalısın diye konuşun... O aramasa da siz başka bir iş arayın meslek lisesi mezunuymuş ve bol bol dua edin... Allah yardımcınız olsun... E

nasil baslasam bilmiyorum ama annem erkek kardesim yüzünden cok üzülüyor, benim 18 yasinda bir erkek kardesim var ve kendisi meslek lisesini bitirdikten sonra calistigi yerden ayrildi ve hep arkadaslariyla takildigi bir cocktail bar gibi bir yer var orda ise basladi.. orda ise basladigindan beri annem bu duruma cok üzülüyor kardesimi artik nerdeyse hic görmüyoruz sabah gidiyor gece yarasi eve geliyor haftalardir görmüyoruz kendisini annemde erkek kardesime biraz daha düskügün oldu icin bu durum onu cok yiprati bunalti 2-3 gündür hep agliyor ve bende bu duruma cok üzülyorum oof nebilim ne yapicamizi bilmiyorum ordan cik diyoruz tmm biraz calisim cikicam diyor yok nebilim o mekanin sahibine söz vermis hemen calisip cikmam olmazmis felan filan iste dün annem yine cok agladi bu duruma ne yapicagimi bilmiyorum artik etrafimda beni anliyacak kimsede yok o yüzden buraya yazdim bir nebsede olsun icimdekini dökmek icin ( bakalim bu aksam beklicem kardesimi o gelene kadar uyumicam ve karsima alip konusucam umarim beni dinler N

cook sagol allah hepimizin yardimici olsun :) babam hayata yasiyor ama tabi kendisiyle görüsmüyoruz annecigim bizi bu yasa kadar büyütü tek basina o yüzden bukadar cok üzülüyor cünkü bizim ücümüzden baska kimsemis yok yani biz yurtdisina yasiyoruz ve annemin ailesi hepsi türkiyede bu durum onu iyice kendinisini yalniz hissetiriyor sagolsun arkadaslar elinden geldigince anneme destek vermeye calisiyorlar.. kardesim okumuyor ama askerligini bekliyoruz annem enazindan orda duracagina askerlini yapsin diyor bakalim askerlikten nazman carirlar allah bilir annem oglumu kaybediyorum diye cok üzülüyor bazen kendimi o kadar caresiz hissediyorumki N