önce yeme bozukluğu terapini tamamla, bu süreçte kontrollü olmaya çalış sadece, seni çok iyi anlıyorum, ben de 40 kilo verdim yaklaşık 3 yıldır koruyorum ama nasıl koruyorum bir ben bilirim. bi kere yemeyi seviyoruz biz, diğer insanlar gibi değiliz bunu kabul etmek lazım. mesela insanlar tatile giderken nereyi gezsem ne yapsam diye planlar ya ben nerde ne yenir, nesi meşhurmuş diye bakarım ilk. dolayısıyla o az ye, onu yeme, bunu içme laflarını uygulamak bizim için normal bir insanınkinden kat be kat daha zor. bi de metabolizma faciaysa benimki gibi (cumartesi akşamı adamakıllı yedim içtim, +2.5 kg la uyandım, 10 km yürüyüş/koşu yaptım dün, bol bol ödem atma çayı içtim, +2.4 kilom var hala, ve bunu vermem 1 ay sürer en az, biliyorum, 2 yıldır bu döngüyü yaşıyorum ben) bu psikoloji çok zor, yaşamayan anlamaz, ben çok pişmanım tüp mide operasyonu geçirmediğime, onlar çok daha zor kilo alıyorlar çünkü yiyemiyorlar...

Bende de Aynı durum var. Mesela ufacık parça diyet dışı bişey yesem ya da kahvaltıda kaçırsam, tüm gün yiyorum bugün nasıl olsa yandı diye. Bunun önüne geçsek bi problem kalmayacak belkide

Aynı şeyleri yaşıyoruz resmen canım. ben de sürekli seyahat ediyorum yurtdısı. direk ne yenir ne içilir diye bakıyorum.. sonra tatil bitiminde ya da haftasonu çok gezdiğimden haftabasında diyet yapsam da onu vermekle uğrasıyorum.. sürekli haftasonu nerde ne yenir ne içilir diye düşünüyorum.. ya hep ya hiç mantığını bırakmam için elimden geleni yapıyorum.. ama ufak parça çikolata yediysem akşama kadar herşeyi yiyorum nasılsa bozdum diye. hem diyetisyenim hem terapistim bunun diyeti bozmadığını devam etmem gerektiğini söylüyor.. kocaman bir karnım oldu.. tüp mide bile olurdum ama yapmazlar bu kiloya bide ölüm tehlikesi var.. of off.. zihnim çok dolu. M Manap Manam

Insulin direncin olabilir C

merhaba arkadaşlar.. bana göre çok büyük derdim var.. muhtemelen boğazını tut yeme bu da dert mi diyeceksiniz. ama beni sanırım en çok benim gibi yaşayanlar anlar uzun zamandır diyet yapıyorum 3 yıl olacak.. nerdeyse 98 kg dan 70 li rakamlara kadar indim.. sonrasında 78 79 geri çıktım.. sürekli bir diyet psikolojisi vardı hep.. ama bu kadar sıkıntı yapmıyordum nerdeyse her hafta 1 kg veriyordum.. son 5 aydır o kadar kötü hissediyorum ki kendimi.. sürekli bişeyler yemek istiyorum sürekli.. spor yapıyorum ara ara 8 lere çıkmadım bu sayede ama yine 78 kiloyum.. kafayı yicem zihnimde sürekli diyet, yemek yemek.. hep bu kısır döngü.. nereye gitsem yemek yemeyi düşünüyorum acaba ne yesem diye.. her gece şiş karınla yatağa giriyorum karnıma ağrılar giriyor yine de yemeye devam ediyorum uyuyana kadar.. insan canı acıyana kadar yemek yer mi?ben yapıyorum.. her hafta farklı diyete baslayayım diyorum.. işveç, dukan ne bulduysam.. sonra diyetisyene mi gitsem diyorum bi ton para bayılıyorum.. hatta su unlu olan 40 kg nasıl giderin diyetisyenine gittim en son tonla para verdim yine çöp.. sabah başladığım diyeti iki büyük gofretle su an bitirdim.. oturup ağladım.. dün akşam da nasılsa yarın diyetteyim diyip iki hamburger yedim.. işin kötüsü aç olmadığım zamanlar bile yemek yeme isteğim. her gün yarın diyet yapıcam diyip daha çok yiyorum.. ertesi gün yine aynı basiretsizlik.. mutlu giden bir ilişkim var yemek yedikçe mutsuz oluyorum ve saçma sapan şeyler için erkek arkadaşımla tartısıyorum.. bu yaz sonu nişanlanma ihtimalim var düşününce daha da stres oluyorum. hayatım boyunca zayıf olmadım.. istersem olacağını da biliyorum. ama nedense elimi kolumu kaldıramıyorum o kadar kötü hissediyorum ki kendimi.. hayatımın odak noktası oldu bu.. inanılmaz mutsuzum.. diyetisyenlere döktüğüm paraların haddi hesabı yok.. şimdi terapiye gidiyorum yeme bozukluğu için kadının verdiği listelerede pek uyamadım.. nasıl yapacağım bilmiyorum.. boğulacak gibi hissediyorum.