Hemen boşanın demek olmaz.. bir yuva kolay kurulmuyor ki kolay yıkılsın.. ben size sonuna kadar hak verdim böyle evlilik olmaz.. evlilik birey olmaktır.. madem ki herkes kafasına göre gezip tozacak, eşler birbirine yardım etmeyecek destek olmayak.. ee o zaman nerde kaldı birey olmak? bence susmayın ben böyle bir durumda susmazdm.. çünkü susmak değiştirmeyecek aksine eşinizin işine gelecek.. Eşinizin öncelikle bir tedavi olması gerek li bunun için net olun.. diğer sorunlarınız ile ilgili açıkça sert bir dille bir kez daha konuşma yapın hatta çekin resti. sizi kaybedebileceğini anlasın. daha sonra bekleyin... eğer hala aynı ise çok yapılacak bir şey yok gibi.. ya kabullenip devam edeceksiniz yada ayrı kalacaksınız bir süre aklı başına gelecek

Kadinlarin sorun gordukleri seyleri erkekler sorun olarak gormuyo. Iste tsmda orda skntilar basliyor..

Evet bende sizin gibi düşünüyorum ama herkes bir değil belkide. Sevmesini şöyle anlıyorum dediğim gibi, kendince düzeltmeye çalışıyor, sürprizler vs. Yapıyor, kendince ev işlerinde bir şeyler yapmaya çalışıyor. Yada ne bileyim kaç senedir yanımdaki adam sevdiğini ve boşanmak istemediğini biliyorum. Ama evliliği de sevmiyor onu da biliyorum hissediyorum. İki ucu b.. değnek misali, bide ondan dinlemek lazım tabii. Ona göre de ben suçluyum.

Çocuğum olsun istiyorum. Kendim de bakarım ama eşimi seviyorum ve bence oda beni seviyor, ayrılmak istemiyor ama evlilik, başka birinin sorumluluğu vs onun için zor. Kabul etmiyor ama asıl mesele bu bence.

Bence boşanma sonra pişman olursun. Benim de başımdan böyle bir evlilik geçti. İlk evliliğim benzer nedenler ile bitti. 5 sene çıktık, 5 sene evli kaldık. Ne zaman konuşmaya kalksam bu konu hakkında senin yanında olmak, nefesinle uyumak beni mutlu ediyor, bana yetiyor derdi... Bazen bir ay bana dokunmadığı olurdu... Hep el ele göze göze ama o kadar... Çok iyi dosttuk, arkadaştık, her şeydik, sabahlara kadar gülerdik, sensiz yaşayamam derdi bana... Ama bir kez bile çocuk istiyorum demedi... Sonra ben boşanma kararını aldığımda tıpkı sana benzeyen bir kızım olsun istiyorum dedi... Ben de artık çok geç dedim. Ve bitirdim... Sonrasında uzun süre hayatımda kaldı iyi dost olarak tabi ki... Kendimden uzaklaştırmak için her şeyi yaptım... Başardım da sonunda... Hep dua ettim onun için mutlu olsun diye... Sonra o birini buldu, mutlu oldu, evlendi bir kızı var... Nişanlandığında face de ben bugüne kadar hiç yaşamamışım, bugün benim doğum günü yazdığını söylediğinde bir arkadaşım içim çok acıdı... O evlendikten sonra ben de pek çok sebepten ve kızgınlıktan aileme, ona buna şuna iyi düşünmeden bir evlilik yaptım. Hayatımın hatasıydı, hayatımı mahvettim, çok şükür aylar önce boşandım ama hala sıkıntı veriyor çünkü benim de bir oğlum var.. Diyeceğim o ki bu sorunu bir şekilde aşmaya çalışın... Yaşadım biliyorum çok zor... İnsan sevdiğine nasıl yakın olmak istemez diyor insan, kendinden şüpheleniyor...

merhaba. sadece su cümlenize birşey söylemek istiyorum. kimse kimseyi mutlu edemez bir insan ancak kendisi mutlu olabilir ya da olamaz. kendi duygu durumunuzu başkalarına teslim etmeyin onları sorumlu da tutmayın. kendi duygularınızın ve hayatınızın kontrolü sizde. siz izin verirseniz herşey olur. dün bitirdiğim bi kitap online pdf de mevcut. çok da ince bi bakın isterseniz Ustaca Sevmek - Don Miguel Ruiz defne-28

Tabii ki daha 30 yaşında, kilosu çok arttı ve inanılmaz sigara içiyor. Şimdiden bunlar oluyorsa ileride ne olacak? Tamamen aseksüel bir ilişkimiz mi olacak? Aile terapisti Önerime güldü dalga geçti :/

İşte bende susamıyorum, çok kavga çıkıyor ve aklım almıyor kimsemin kabul edemeyeceği olanları sayınca geç bunları, sorun bunlar değil diyor

Işte zaten insanlar hatayı da orda yapıyor. Sorunları göre göre evlenmekle M Meral

Evet ilişkimizde bir kilit yer var, belkide tüm bu sorunların nedeni o

bana kişilik karakter olarak bıraz farklısınız gıbı geldı beklentılerınız uyusmuyor saankı. bunu evlenmeden evvel göremedınız mı?

madem öyle sende gez ve toz bir süre hiç ilgilenme bakımlı ol aynı zamanda hiç pas verme bu yolu denedinmi?belki üstüne çok düştüğün için kendince simarmistir onu istediğini belli etme yani o senin peşinden koşsun baktın hala olmuyo ozaman cidden tedaviye ihtiyacı var. Allah yardımcın olsun canım

Evet yazabilirsiniz tabii ki, M Meral

Böyle evlilik olmaz ki zaten. Boşanmanıza gerek yok ama adım adım orta noktada buluşmak için çaba gösterin. Madem mağdur edebiyatindan hoşlanıyor naif bir şekilde, bozuk plak gibi aynı noktaya takılmadan ara ara ve azar azar kendinizi nasıl kötü hissettiğinizi ona da hissettirin. Konuşun, başkasından örnek verin, aktivite vs düzenleyip arasında dokundurun. Laf sokma tarzında değil de kendinizi ifade etme tarzında. Kadin isterse tek bakışıyla bile ciltler dolusu şey anlatır. Kolay gelsin. Mutluluklar... M Meral

Evet en büyük sorunlardan biri bu. Evlenmeden önceki tüm sorunlar şimdi de devam ediyor hepsini gördüm görmedim diyemem ama yine de evlendik işte :)

Evet yapmam gereken bu, ama sinirlerime hakim olamıyorum

kızlar 1,5 yıllık evliyim, eşimle iyi olduğumuzda çok iyiyiz. Ama kötüyken iş ayrılmaya kadar gidiyor. Öncelikle aile sorunumuz yok, ikimizin ailesi de yapıcı ve biz hiç karışmazlar. Varlıkları yoklukları bir. Destek için varlar yoksa yoklar. Maddi sorunumuz yok, kültür farkımız yok. Harcadığıma, gezdiğime, tozduğuma karışmaz. Vicdanlıdır ama mağduru oynarsan. Sorunlar ise şöyle, eşimde libido düşüklüğü var, 2 hafta dokunmasam aklına gelmez. Çok stresli bir işi var ve sigara içiyor bunlar da bence tetikliyor ama bu konuda hiçbir şey yapmıyor ben ara ara deliriyorum. Kendi kendine takılmayı çok sever çünkü uzun yıllar yalnız yaşamış, eş aile akraba arkadaş ortamlarında bir zaman sonra sıkılır. Evde yardım beklediğinde kızar, kendi kendine surat asar. Arkdaşlarına gitmeyi çok sever, o konuda da hep kavga ederiz. Şimdi sorun şu; bunları konuştuğum zaman, ben kavgacı sorunlu bir insan oluyorum. Bana sabret ve biraz sus dedi. Ama susayım diyorum, bir şey değişmiyor kendimi tutamıyorum. Çocuk yapacağız yapamıyoruz mesela. Bir doktora gidelim dedim yanaşmıyor, erteleme huyu var. Dün mutlu olmadığından bahsetti ve Zaten bence mutlu olmadığı için beni de mutlu edemiyor. Ben olgun anlayışlı sessiz sakin bir kadın olursam, çoğu şeyi hoş görürsem biliyorum ki aramız iyi olur. Ama yapamıyorum. Sevişmeyelim, gitsin arkadaşları ile sık sık görüşsün, iyice asker arkadaşı gibi olalım düşüncesine tahammül edemiyorum. Yoksa boşanmamız mı gerekiyor? Çünkü o bu sorunları kabul etmiyor. Ona göre de ben hatalıyım. Bana göre de ben kesinlikle haklıyım. Boşanmak istemiyorum, çünkü eşimi hayatımı seviyorum. Ve bana diyorki hem boşanmak istemiyorsun seviyorum diyorsun ama hep şikayet eden de sensin. Ama kızlar siz söyleyin nasıl şikayet etmeyeyim, tüm ev işi bende olsun, o arkdaşlarına gitsin sık sık, kırk yılın başı sevişelim, bu arada bende gezeyim tozayım keyfime bakayım para harcayıp, aileme arkdaşlarına gideyim, hiç ses etmez. Ama sizce böyle olur mu? Yoksa ciddi ciddi ayrılmamız mı lazım. Yada ben konuşmak yerine susup içime mi kapanmalıyım. Durumun ciddiyetini anlaması için. Bana ben mutlu değilim dedi. Böyle gitmez düzeleceğini sanmıyorum dedi. Ama boşanmak İstediğini sanmıyorum. Asıl istediği o değil, dediğim gibi o ben gölge etmeyim başka ihsan istemez. Peki ben ne yapayım?

Mağdur, anlayışlı ve sevecen eş olunca orta yolu bulmaya çalışıyor. Ama sürekli rol yapamam. Sürekli göz ardı edemem ki.

susmak çare değil ama kavga etmek hiç değil.. eşiniz orta yol bulunabilecek bir karakter hiç değil.. malesef anlattklarınıza göre ben öyle algıladım.. tek çözüm geriye rest çekip son bir konuşma yapıp bir süre umursamamak kendi halinzde takılmak eğer ki halen aynı ise bir süre ayrı kalmak.. düzeleceği var ise ancak böyle kafasına dank eder ve düzelir diğer türlü çok zor

Sorumsuz ama asla kabul etmiyor, ev sorumluluğu eş sorumluluğu ağır geliyor. Sadece işine karşı çok sorumlu. Kötü niyetli değil ama ağır geliyor fark ediyorum. Kendini zorluyor sorumsuz olmamak için ama bu sorumsuz olduğu gerçeğini değiştirmiyor. İlgisizlikte yine benzer, ilgili olmak için kendini aştı, çılgın sürprizler çok para harcamalar, hediyeler aldı ama onları yaparken bile ilgisizdi. İçinde olmayan birşeyleri benim iteklememle yapmaya çalışıyor. Ama içinden gelerek arzu ve özlemle bir öpücüğü çok görüyor. Eşim kötü biri değil tam tersi çok iyi bir insan evladı, herkes sever sayar. Ama iş evliliğe gelince bence sınıfta kalıyor ve bunu kabul etmiyor. M Meral

Evet yapmam gereken şeylerin başında bu var ama yapım gereği umursamaz olamıyorum

Yanlış anlamazsan ben farklı bir bakış açısı dile getirmeye çalışacağım.. Benim gördüğüm sorun başka noktada. Ama tabiki buradan ne kdr gözlemleyebilirsem. O yüzden dikkatli yazmaya çalışacağım M Meral

Evet, bile bile lades oluyor.

İşte bende susamıyorum, çok kavga çıkıyor ve aklım almıyor kimsemin kabul edemeyeceği olanları sayınca geç bunları, sorun bunlar değil diyor. Sürekli kavga etmeyi dönülmez yerlere gelmesini de istemiyorum ilişkinin. Orta yolu bulmak icin sorunu görmesi lazım ama o beni suçluyor. Bilmiyorum belkide kendimden mahrum etmeliyim. Çünkü evin içinde beni çok fazla istemiyor, yalnız yaşamayı daha çok seviyor. Ben hissediyorum o ise kabul etmiyor. Cinsellik başa bela zaten, böyle olacağı hiç aklıma gelmezdi. Kabul ediyor ama ben halletçem sen sus diyor. Yahu susayım da 15 gün sesim çıkmasa senin de çıkmıyor. Bir sorunu da yok, isteksiz sadece. Ezemik Edep

aynen öyle kesinlikle rol yapmayın sakın kendinize eziyet olur bu durum.. allah yardımcısınız olsun daha diyecek birşey bulamadım sizin için

Ben sizin ilişkinizde bir kilit olay olduğunu düşünüyorum, bir yerde bişey yaşanmış, siz öne geçmişsiniz, baskın çıkmışsınız. Erkekler öne geçilmesini sevmez. Eşinizin asıl uzaklığı bence bundan kaynaklanıyor, ortada aslında büyük bir sorun yok ama çözmeye çaba yok diyorsunuz. Alıntı yaptığım yerin olması imkansız, sürekli bunu vurgularsanız oda hiç çabalamaz kimse kazanamayacağı sınava girmek istemezki. Ztn hiç bir ilişkide hiç kimse kesinlikle haklı olamaz, yüzde birde olsa, azıcık ta olsa suçu vardır, sorun kimin haklı olduğu değilki bakın siz büyük oranda haklısınız, ama ikinizde mutsuzsunuz. Özel mesaj atacağım, ben faydasını gördüm, bir kitap ismi vereceğim Biz aynı dönem evlendik, ben hala sizden çok daha zor durumdayım, hala kısıtlı zamanlarda görüşüyoruz. İnanın çatışmak istesek çok fazla şey buluruz, ama eşim de bende çok çabalıyor. Ben o çabayı görerek yumuşamaya çalışıyorum, oda benim gerginlik krizlerimi ayrılıktan olduğunu biliyor ve ona göre davranıyor. İlk günden beri böyle olamaz, o kilit noktayı bulun, eşinizin kendine güvenmesi gerekiyor. Hatırlaması, umut etmesi, ve inanması gerekiyor. Onu neden sevdiğinizi hatırlarsa belki çabalamaya başlar. Benim eşim sabah beşte kalkıp, akşam 9 da evimize gelmiş oluyor. Yinede ben evde yatsa, uyusa, bayılıp kalsa kızardım, kimse evin içinde öyle birini istemez. Önemli olan harekete geçirmeyi bilmek. M Meral

Hemen bakıyorum. Teşekkür ederim.

Sevdigi zaman zor gelmez ki sorumluluk. Misal siz kendinizden pay bicin. Yeri geldiginde esinizin sorumluluklarini da seve seve ustlenmez misiniz? Ustlenirsiniz. Cunku seviyorsunuz ve saygi duyuyorsunuz kendisine. Herkesin isi stresli, herkes yorgun. Ama mutluluk farkli bir sey insanin icinde mutluluk olmali. Sizin tesbitiniz cok guzel bence de sizi mutlu edebilmesi icin once kendisinin mutlu olmasi lazim esinizin. İnsallah kisa surede cozersiniz. Gonul ister ki kimse ayrilmasin herkes birbiriyle de kendi icinde de mutlu olsun. E Esila09