Allah göstermesin kimseyi evladından sevdiklerinden ayırmasın. ne zamandır böylesin merak ettim bazen bende de olur ama geçer sürekli olmaz biçok kişide de zaman zaman olur heralde. bunu düşündürecek bir olaymı yaşadın hava da yağmurlu ben böyle havalarda çok karamsar olurum belki sende de böle bişey olabilir. gönlünü ferah tut ALLAH adua et. UcukMavi

sanırım tüm annelerde var bu duygu.. bana birşey olursa bebeğime yavruma ne olur bensiz neyapar duygusu.. rabbim kimsenın evladını annesiz bırakmasın... anneleride evlatsız.. bu duyguları sık sık bende yaşıyorum canım..5 yasına gırecek bır oğlum var.. bazen düşünürken gözyaşlarıma engel olamıyorum.. yanlız değilsin canım.. B

ara ara olan bu düşüncenin annelikten olduğuna inanıyorum. bir yakınım çok az yaş farkıyla peşpeşe 3 çocuk yapıp, eşi de iş icabı yurt dışına gidince 3 minik yavruyla baş başa kalınca "yavrularım yalnız kaldı ne olacak bu çocukların hali" boyutunda bir evhama kapılmıştı. iş o noktaya gelmişti ki bu düşüncelerden kurtulup işine gücüne bakamıyordu. bütün gün yavrularım ne olacak bensiz diye ağlıyordu. ilaç tedavisi gördü şükür atlattı. bu korkuların hayatınızı ne kadar değiştirip değiştirmediği önemli sanırım. düşünmekten işe güce bakamaz hale gelmedikten sonra annelik hassasiyetidir bence.

sürekli değil ama ara ara ya beni elektrik çarpsa kim bilecek haberleri olana kadar oğlum ağlar aç kalır ölürsem farekttiklerinde oğlum baya ağlamış olur vesayre vesayre diye düşünceler aklımdan geçiyor valla 1riposte evli mutlu

işte benim duygularıma ne güzel tercüman olmuşsun bende aynen düşününce evladıma uyurken bakarken ağlıyorum ve dua ediyorum kafamı başka şeylere vermeye çalışmalıyım çünkü bu korku çok kötü resmen ciğerim dağlanıyor gibi oluyor... burnumun ucu sızlıyor T turamit

Ölüm duygusu böyle bir şey. Ben de bazen intihar etmeyi düşünürdüm. Ama Annemi hatırlardım sonra... Annemin tek çocuğuyum. Düşünürdüm, ölürsem annem kim bilir ne kadar ağlardı, nasıl canı yanadı. Kahrolurdu. Annemi düşündüğümden hiçbir zaman gerçekleştirmedim o iğrenç fikri. Eğer bir gün ölürseniz, yapılacak bir şey yok. Ama şimdi hayattayken çocuğunuzla olan günlerinizi iyi değerlendirmeye bakın. I

Yalniz degilsiniz meraklanmayin.. Her anne yasiyor bunu zaman, zaman sanirim, Rabbim evlatlarimizla birlikte bizlere hayirli, saglikli uzun omurler nasip etsin inshallah... destones aşk reçeli tek ayak

bir annenin korkularına vesvese mi diyorsunuz. bukadar bayağılaştırmayın lütfen. herkes sizin kadar ucuz düşünemez. yaz gecesi

Her anne aynı duyguyu yaşıyordur. Bunun daha kötüsü evladıma bir şey olursa ben ne yaparım düşüncesi varki Allah korusun. Bu endişelerle yaşıyoruz hepimiz. Düşüncelerin çok ileriye gider bütün hayatını bunun üzerine kurarsan sonu depresyon doktorluk onunda tedavisi var merak etme. Hayırda şerde Allah dan diye düşün ve fazla kurma. Annesin ve endişelisin bu böyle. Rahat olmaya çalış. . push ; R rouges

ah canım gelmez olurmu. geliyor tabi. bi yerim ağrısa, oğlum geliyor aklıma... ölürsem napar diye. daha dün yine dudak ağrısından öleceğimi düşünüp :)) oğluma kimin bakacağını filan düşünmeye başlaadım. alalhım hepimizi evlatlarına, evlatlarımızıda bize bağışlasın. uzuuun, sağlıklı bir ömür birlikte yaşayalım. torunlarımızı, torunlarımızın da çocuklarını görelim inş

Aynı psikoloji bende de vardı için rahat olsun bir süre sonra geçecektir. Kızım ilk doğunda durup durup ağlıyordum onun büyüdüğünü göremezsem ya bana birşey olursa diye K

Tamamen annelik duygusumu yoksa psikolojik bir rahatsızlıktanmı kaynaklanıyor bilmiyorum.. Bir yaşında bir oğlum var ALLAH bağışlarsa... Ve benim sorunum korkum kaygım ne diyecekseniz diyin ölüm korkusu... Ya ölürsem ya bana birşey olursa oğlum ne olur düşüncesi beni öldürüyor Babası var babannesi dedesi annanesi teyzesi dayısı halası ama ben evladıma kimsenin asla benim gibi bakmayacağından eminim.. oğlumda bana düşkün beni görmese ağlar bu düşünce bu korku neden bende var evladımdan ayırma ALLAHIM BANA UZUN ÖMÜR VER SAĞLIK SIHAT VER EVLADIMI BENSİZ BENİDE ONSUZ KOYMA DİYEREK DUA EDİYORUM SIĞINIYORUM MERHAMETİNE ALLAHIN ama sizlerdende fikir istiyorum benim gibi korku yaşıyan varmı yada bu duyguyu saçma bulan her yoruma açığım yeterki bana fikirlerinizi söyleyinn I

henüz anne değilim. ölüm korkusu değil ama ben öldükten sonra annem, ablam ve eşimin durumu ne olur diye sık sık düşünürüm. babamın vefatını yaşadıktan sonra daha fazla düşünmeye başlamıştım. ama sonra kendi kendime Allah isterse olur önüne geçemem, bir şekilde geri kalanlarda yaşamına devam edecek gibi şeyler düşünmeye çalıştım. ve bu yaşadığım günleri kendime zehir etmemeye çalışıyorum kötü şeyler düşünerek.

EVET ANNELİK DUYGUSU herkese bağışlasın MEVLAM evlatlarını sevcan62

tüm annelerde var bu düşünce sanırım benim de 2 yaşında bir kızım var benim de aklıma geliyo böyle şeyler hatta bazen gözlerimden yaşlar süzüldüğü olurdu bende eşime derim hep bana bişey olursa kızımı anneme ver diye. artık aklıma getirmemeye çalışıyorum geldiği zaman başka şeylere yönlediriyorum kendimi başka şeyler düşünüyorum, cnm sende düşünmemeye çalış yoksa bu düşünceler ilerleyip takıntı hastalık boyutunu alabilir

Korkunuzun boyutu nedir bilmiyorum ama surekli aklinizdan cikmiyor ve kaygidan kurtulamiyorsaniz bu bir hastaliga donusmek uzere veya donusmus olabilir... Buyuk bir vesvesenin pencesinde olabilirsiniz... Vesveselerden kurtulmanin tek ilaci vesveseye aldirmamaktir... Zihninize kalbinize bu his gelince uzerine dusmeden "olursa olur" seklinde umursamadan o hissi savmaya calismasmalisiniz. Bunu basarabilecek misiniz bilmiyorum ama bunu bir deneyin derim... Eger bu hissi cok yogun yasiyor ve kendi telkinlerinizle halledemiyorsaniz lutfen bir uzmana basvurun... 1riposte evli mutlu