lisedeki bana benziyor... şimdi yetişkin bir kadınım ama aynı kaldım, bu durum yüzünden çok acı çektim, şimdi bile atlatmış değilim?siz erken yaşlarda uzman yardımı almayı deneyin, bakalım iyi gelecekmi?sağlıklı ve esenlik... A

unutma burada kimse uzman değil... bir abla olarak yazmayı düşündüm sadece... öncelikle kendini bukadar hırpalamayı bırak... çünkü kendini eleştirip kendi gerçekliğini görebilmen bence mükemmel... unutma; değişmeyen tekşey değişim... üstelik o kadar gençsin ki... buluğ çağının getirdiği o fırtınada senin içinde... bence kendini fazla yıpratmadan kendini sadece ama sadece kendin için geliştir... başkasının ne düşündüğünü düşünerek hareket edersen yol alamazsın... tabiki kırıcı olma tabiki küfür etme... bunlar için elinden geleni yap.. sosyal ol.. kitap okuyup filimleri takip et... ufkunu hep genişlet... arkadaşın diğer gruba katılıyorsa bırak katılsın... sınıfta derslerin notların iyi oldukça kendine güveninde artacaktır arkadaş ilişkilerinde değişecektir... hedefin kendini geliştirmek olsun... unutma pekçok odun var ama odun olduğunun bile farkında değiller... sen ne güzel özeleştirini yapabiliyorsun... bunu sakın küçümseme ve kendin için hep daha iyisini iste... bol bol kitap oku vede derslerine çalış... bol şans. mehtapduman Hayatımın

35papatya; evet herkes kendime haksızlık ettiğimi söylüyor ama öyle. ama yalnız kalmak istemiyorum. insanlar belki beni o kadar kötü görmesede ben kendimi çok daha kötü biri olarak görüyorum ve kendimden çok daha fazla nefret ediyorum Ders konusunda pek sorunum yok. Allaha şükür en azından notlarım iyi. Ama dün o arkadaşımıda kaybettim. Sürekli "herkes benden nefret ediyor, herkes beni çirkin buluyor" dediğim için sıkılmış, arkadaşlığımızı düzeltmek istiyormuş. Ama sanki suçsuz olan benmişim gibi onu ezdim. En sonunda aramızdaki bütün arkadaşlık şeyleri bitti. Bugün okulada gitmedim. Pazartesi zaten psikoloğa gidicem. Ama bu durumdan ne kadar kaçabilirim bilmiyorum 4 sene boyunca yalnız başıma olucam mehtapduman; ben böyle mutlu hissetmiyorum sanki dışımda bambaşka bi insan var. içimde kesinlikle böyle biri değilim. O içimdeki kişi ya hayalini kurduğum kişi yada benim. Belki o kişiyi dışarı çıkarabilicem ama bu sefer çok geç kaldığımı düşünüyorum. Okulumu değiştirmeye kadar düşündüm. Düzelicem, yepyeni bi sayfa açıcam vs. Ama ne yazık ki parasal bakımdanda çok iyi durumda sayılmayız fırsatım olsa kasayla dağıtırım. Okul değiştirmek iyi fikir mi sizce?

canım birincisi başkaları mıutlu olsun diye değil kendin nasıl mutlu oluyorsan öle davran çok bencilce davrandığını sölüyorsun şimdide çözümü başkalarını nasıl mutlu edebilirim diye düşünüyorsun direk bu huydan diğerine geçmek afallatır insanı daha kötü sonuçlar doğurur o yüzden ortasını bulman şart hepimizin sorunları var tatlım bende berbat çocukluk dönemiş geçirdim bir yazsam ağlarsın o derece yani bu yüzden geçmişi bırak bende senın gibi hep takıldım kimsenın senı sevmesını bekleme unutmakı ınsanlara asla yaranamassın ama kımseyıde durduk yere kırmayı çözüm olarak görme sen nasıl mutlu hiisediyorsun önemli olan o mesela başlangıç olarak durumun müsaitse gerçi bunun için durumada pek gerek yok bana göre bir gecekondu mah git eline bir torba çikolata al ve çocuklara dağıt onların gülümsemeleri seni çok mutlu edecktir başkasını mutlu ediyorum diye zaten böle böle insanların nasıl mutlu oldukarını çözebiliyorsun bunu yaparken çocukların saçlarını okşa konuş ben o şekilde rahatlamıştım sonra zaten dediğim gibi o günün muhteşem geçiyor ve hem kendın hem başkaları mutlu oluyor sürekli olumlu düşünüyorsun ve başkalarıda bunu farkediyor belli bi süre sonra A