Eğer benim gibi bir babanız varsa sizde istemeyin babanızın yanında çalışmayı. Ben o deli gibi istediğim günlere lanet ediyorum şuan, rahmetli annem çok uğraştı ama vaz geçiremedi babamı akraba sevdasından. Şimdi canımın içi bizden çok uzaklarda o yok diye bu kadar çaresizim, zayıfım.. O olsa kimse üzerime bu kadar gelemezdi ki, o benim arkamda olurdu, bana destek olurdu. Hiç bir şey bilmese, söylemese bile varlığı yeterdi, bana güç verirdi. '' SmuwiLa gözünü aç '' derdi bana hep. Ah annem, gözüm açık, her şeyin farkındayım ama elimden bir şey gelmiyor ki? Ne yapabilirim ki ben? Babam böyle olduktan sonra? Duyan sen rahatsın, babanın yanında çalışıyorsun diyor hiç te değilim aslında, ama herkes öyle sanıyor. Kız kardeşime bakarak bunu çok iyi anlayabiliyorum.. O arkadaşlarıyla öğle yemeklerinde nereye gitsek diye düşünürken, ben acaba yemeğe çıkabilecek miyim? diye düşünüyorum.. Yemeklerini aheste aheste yiyip, keyif çaylarını yudumlarken arkadaşlarıyla, Ben yemeğe bile gitmiyorum çoğu zaman gidersem de 10 dk. da yemeğimi yiyip iş yerine dönüyorum. Hiç bir şey zor gelmiyor, koymuyor da babamı memnun edememem koyuyor bir tek bana, hep eksik yönlerimi görmesi, hep daha fazlasını beklemesi yoruyor beni. Tuvalete bile telefonla gidiyorum, düşünün! Çay ben, bulaşık ben, telefon ben, muhasebe ben ee ne kaldı ki geriye? Bunlara rağmen yine de yaranamıyorum kimseye. Ben boşa kürek çekiyorum, bu her defasında bir kez daha vuruyor tokat gibi yüzüme. Böyle olunca da ben alt üst oluyorum.. Babamın yanında değil nazi kampında gibiyim. İş yerinde bu kadar sorumluluk, ev' de bir bu kadar daha sorumluluk. Hafta sonu 1 gün dışarı çıkmam bile batıyor gözüne, çok geziyorsun diyor bana. Bu yetmezmiş gibi bir de hala oğlu sorunsalı var başımda, beni sevmediğini biliyorum ve kalp kalbe karşı bende onu sevmiyorum! Eminim o da bunu biliyordur. Hiç bir zaman işe gelmemi istemedi, hep ben yok muşum gibi davranmaya çalıştı hala da öyle, bir tek azarlayınca bana yönelik konuşuyor. Küçük düşürme çabası, bağırması ağzını açtığında illa moralimi bozacak bir kaç şey söylüyor. Babamla bankaya gidecektik bir gün, babama bağırarak sen şimdi şu kadar saat gelmezsin falan dedi. Öyle deyince de babam tamam gelmesin smuwiLa dedi. Meğer karın ağrısı başkaymış, babam gider gitmez kendi arabasıyla ortadan toz oldu tam 3 saat yok, sonra bir baktım babam gelmeden 20 dk. yarım saat önce geldi. Beni neden göndermediği de ortaya çıkmış oldu. En son bana bağırrak; '' biz yokken buradan bir yere gitmeyeceksin! '' dedi, babam bir şey demezken bu konuda, o kim ki? Ben çocuk muyum çıkıp gideyim kimse yokken? Yapmadığım bir şeyi yapıyor muşum gibi söylemesi deli ediyor beni. O bana böyle çemkirirken hem babamın, hemde bir müşterimizin yanında ben susuyorum bakıyorum öylece yüzüne, konuşamıyorum ki, annemin gidişi çok şey götürdü benden. Konuşamıyorum, konuşursam göz yaşlarım sel olur, salya sümük ağlarım bu yüzden susuyorum. İyice ezik oldum. Onu görmeye tahammül edemiyorum arkadaşlar, ama haftanın 5 günü sabahtan akşama kadar görmek mecburiyetindeyim. Daha sayamayacağım bir sürü şey oluyor eski konularımda var zaten, babam yeterince üzerime geliyor bir de o yırtık don' dan çıkar gibi çıkıyor. Şimdi duydum ki kar ortağı olmuş iş yerine, babam saklıyor bizden. Yalnız sadece kar'a ortak, zarar onu ilgilendirmiyormuş. Ayriyetten maaşını da alıyor tabii. Herkesin haberi varmış çalışanların bile bir süzme saf benim haberim yoktu. Yeni öğrendim, şuan onun yerinde başkası olsa aldığı paranın karşılığını verseydi emek olarak, alır başını yürürdü burası. Biz de durumumuz kötü diye avucumuzu sıkıp yalıyoruz ne yapalım kader utansın diyoruz.. Kafam yerinde değil şuan, 9 aydır ne yaptığım bilmiyorum programlanmış robot gibi iş' te, evde sürekli babamı memnun etmek için uğraşıyorum ama bir arpa boyu yol alamamışım.. Kendime gelmek için, moralimi düzeltmek için kendimde yapmadığım değişiklik kalmadı ama sonuç yine hüsran.. Ayakta durmaya mecalim yok çekip gidesim var buralardan nereye gideceksem? Sadece yalnız kalmak istiyorum. Teselliye ihtiyacım var.

Çok sağ ol canım, benim halamı oğlu ile başka konularımda mevcut forumda, bazıları beni haksız gördü bazıları haklı olduğumu düşündü. Herkes düşüncelerinde özgürdür tabii, ben yaşadıklarımı anlatıyorum her defasında, annem olsaydı bu şekilde susmazdım diye düşünüyorum, konuşamıyorum ağzımdan lafı çıkartamıyorum. Savunamıyorum kendimi.. O bana böyle yaparsa karşımdaki kişi benim hakkımda düşüneceklerini söylememe gerek yok. Babam her şeyin farkında aslında, yıllardır burada kendisi ve artık bir çok şeyi öğrenmiş, kafası da çalışıyor ama en çok çakallığa bu da bir gerçek. Yani bana herkes mi ona dikkat et der? Babamın en yakın arkadaşı, onu bilen müşteriler.. Babam çok iyi niyetli gözünün içine sok yine görmek istemediği için görmüyor, konduramıyor. Halamın oğlunun kuzeni de burda çalışıyordu benim yaptığım şeyleri yapıyordu. Sonra ustayla kafa kafaya gizli gizli şirket açtılar, bizim malzemecilerimiz, müşterilerimiz tek tek gezdiler. Bizim modellerimizi yaptılar vs. İş yapamadıkça, babamın önlerine taş koyduğunu söylediler. Babamın içine oturdu bu yaptıkları baya dokunduğu her halinden anlaşılıyordu. Mesela bu olayı da babama baştan çıtlatanlar olmuş ama babam duymak istememiş yapmaz onlar deyip kestirmiş. Annem vefat edince babam çöktü psikolojik olarak ilgilenemedi bir süre işle, o ilgilendi haliyle şimdi bunu kullanıyor ipler onda anlayacağın, babama ne isterse yaptırıyor. Babam ses çıkartamıyor. Bana da istediği gibi davranıyor. Çıkmayı bende düşündüm, kaç ay oldu bir şey değişmedi hatta git gide yıprandım benim varlığım burada ileriye dönük değil şimdilik iyi, şuanın işlerini görüyorum ve böyle de devam edicek her şeyi engellediği için.

Evet canım aynen öyle, hala da devam ediyor o karmaşıklık. Ben ilkokuldan beri tatillerimi hep iş yerinde geçirmişimdir. Babam hep o büyüyünce işin başına geçecek derdi. Ama o ipleri kaptırmadan önceydi işte, şimdi değil! İnan ben çıkıyorum desem kızacak bana çünkü eleman arayacak vs. Annemin vefat ettiği dönem işler baya bir durmuştu borç oldu vs. şuan ben dediğim gibi babam' dan bir ücret almıyorum ihtiyacım olunca her evlat gibi baba şunu alacağım, baba bana şu kadar verir misin falan yani, ama ben çıkarsam durum değişeceği için razı olmaz diye düşünüyorum. Ben çalışmayı çok istedim, çok sabrettim görmedim, duymadım, her şeye rağmen iyi geçinmeye çalıştım halamın oğluyla, neticede yüz yüze bakıyoruz, bir aradayız ama olmayınca olmuyor, bu tek bana bağlı bir şey değil. Babamla konuşmayı düşünüyorum, bakalım hayırlısı.

Halamın oğlu 35 yaşında, ben 24 yaşındayım. 3 kardeşiz kız kardeşim benden 1 yaş küçük, erkek kardeşim de 17 yaşında. Yani şöyle diyeyim, pek bağlılık yok. Bir üzüntü yaşadığın zaman destek olacağına tam tersi karşımda duruyor. Kardeşlerimle aslında benim pek problemim yok, çünkü alttan alan, huylarına giden benim bu da çoğu zaman iyi değil aslında susa susa ezikliğe bağlıyorum, benden büyüklermiş gibi davrabiliyorlar. İkisi birbiriyle hiç anlaşamazlar. Bir kere tatlı tatlı konuştuklarını görmedim. :) Kız kardeşim ben neden onu hep alttan alacakmışım, almam! diyor, erkek kardeşim de aynı şekilde o benim büyüğüm, bu seferde ben susayım demiyor. Böyle yuvarlanıp gidiyoruz işte..

Senin bu halanın ogluda ne artistmis ya:) bence ikiniz yanlizken, onun laflarını geri sok! bu arada kuzenin kaç yaşinda? Ve sen? bence sen orda oldukça mutsuz ve esilmiş olarak hisedeceksin gibi. Bundan sonra baban degilde bir başkasına çalışıyormuş gibi hayal et yada başka bir us bul tabi herşeyi o sumuyklu kuzenine bırakmak istiyorsan. İlk olarak güçlü olman gerekiyor ve kuzeninde korkmadigini gozter. Damlaya, damlaya göl olur, elbet baban yaptıklarının farkında degilse, anlayacakdir. ve sen kız kardesinledemi aran yok? Kaç kardeşiniz? smuwiLa

baban çok iyi niyetli bi adammıs fazlasıyla kullanmış yeğenleri ne kadar karmaşık bir süreç yaşamışsınız okuyunca bu kadar da olur mu dedim ama ne demişler insan oğlu çiğ süt emmiş herşeyi bekleyeceksin... çok zor durumun ne desm bilemedim ama babanla konuş ve ordan ayrıl derim rahatsız olduğunu bilsin en azından kafan rahatlar bi müddet sonrada kardeşin gibi başka bir işyerinde çalışırsın üzülme Allah a sığın bütün dertlerin devası ondadır... smuwiLa

öncelikle başın sağolsun Allah sabır versin annesizlik en zor şey heralde dediğin gibi olsaydı korur kollardı seni en azından içini dökerdin rahatlardın Allah mekanını cennet eylesin bence babanla açık konuş içinden gelenleri söyle o kişinin nasıl çalıştığını baban yokken onunda ortadan kaybolduğunu patron gibi sana bağırdığını falan artk dayanamıyorum yetişemiyorum de ya da çalışmak istemediğini söyle ruhen çöktüm iyice de kimsenin sana böyle davranmasına müsade etme heleki müsterilerin falan önünde kendine değer ver smuwiLa