birbirimizi çok sevmemize her konuda çok iyi anlaşmamıza rağmen erkek arkadaşım bunları bilerek beni ev işlerinde yeterli görmediği için ayrıldı 2 yıldır çıkıyorduk.. bunu hazmetmek çok zor

cevaplarınız için teşekkür ederim.. ama nasıl desem ki size, korkuyorum.. çocuklugunda verdiği duygularla çok üzülmüştüm zamanında.. içimde hep bir şeyler kaldı. yaşayamadığım için. paylasabileceğim kimsem de yok.. herkes şaşırır çünkü biliyorum. biraz çevrenin tepkisinden korkuyorum.. biraz da "ya yine üzülürsem" korkusu var.. nasıl nereden baslamalıyım bilmiyorum, yarım kalmış garip bir hikaye bu çünkü.. filmlerdeki gibi yıllar sonra birbirini fark edenlerden olur muyuz hiç bilemiyorum böyle tek başıma kurdukça da kendime kızıyorum sonucta bu işler karşılıklı degil mi of işte böyle kafam karmakarışık kızlar

bence denemekten ne kaybedersinki yapmazsan icinde kalacak.. M

aslında olabılır hem ıkınızde yanlızsınız neden olmasınkı sonucta cocukken bu boleydı sımdı degısmıs bence bı dene belkı o aklındakı tatlı anı olarak bıle kalmıcak hayalınde kalan ınsan degıldır yada daha cok guzel seyler yasarsın bellımı olur hı!! FBahar Guru Anneler

biliyorum kolay degil ama cocuga acilmazsan hep icinde kalir... ama sunuda unutma eger birsey yapmazsan birsey degismez yani, dene, belki üzülürsün belkide mutlu olursun ama hic olmazsa cocugun duygularini ögrenirsin iste

konuyla alakasını pek anlayamadım :44: fok balıkları çok yalnız gibi bi cümle olmuş sanırım M

Bi dene tatlım madem :)