kocamı anası tabi adamı bol bol sömürdüler amanda ne iyi yetiştirme A

6yıllık evliyiz. eşimle dünyalarımız, karakterlerimiz tamamen farklı. ben oturaklı biriyimdir o ise tamamen hiperaktif. hiçbir huyumuz benzemez. zevklerimiz tamamen zıttır ama sevdik birbirimizi ve evlendik işte. o motoruyla gezmeyi sever ben motorun yanından bile geçmem. evlendiğimizde cicm aylarından sonra başladık kavgalara. ayın 1o günü iyiysek 20 günü küs kaldık kavga ettik. eşim olmuyor boşanalım dedi. sebep: ortada görünen bişey yok ama vay surat astın vay bana gülmedin vay ben sana lafımı geçiremiyom çok dik başlısın çok inatsın. bense eve geç geldin çok geziyorsun benimle ilgilenmiyorsun. derkeeen çocuk oldu ve biz daha da birbirimize girdik. sürekli suratımız asık evde iki yabancı birbirine düşmam iki kişi gibiydik. bu kavgalar ikmizi de tüketti. eşim yine boşanmak istiyorumla karşıma geldi iyi defol git ozaman dedim.1hafta evi terketti ailesinin sayesinde geri geldi barıştık. derken yine kavgalr yazın 1ay terkedip gittim. boşanmaya karar verdik. terapiste gittim tek başıma bana şunu sordu:Ne istiyorsun?Kocanı seviyor ve bu evliliği kurtarmak mı istiyorsun?Evet dedim. Tamam o zaman dedi. birlaç seans tek başıma benle konuştu. onunda gelmesini istedi ve taktikler verdi oda ikna oldu ve gelgi. yani ikinizi beraber almaz terapist önce senle konuşur. sonra onunla tek başına birkaç seans bitirmel üzereyken seansları biryada iki kez beraber alır yani sizi iyice tanımadan bir arya getirmez. iyikide gitmişiz ikimizinde psikolojisi düzeldi rahatladık. sonuç mu: aramızdaki sevgi bitmediğinden ayrılmadık. ayrılamadık ki bunu ikmizde güya çook istiyorduk. terapistin söylediği şuydu:aldatma. dayak, cinsel istismar olmadan evliliğin bitmesine gerek yok. senin kocan iyi bir adam ama den kraliçesi olmak istiyorsan onu evinin kralı yapmalısın erkek bunu ister. bir ay ayrı kaldım ondan yazın. konuşmak kolay ama ayrılacam demekle olmuyor. iş ciddiye bindi mi dünyanın kaç bucak olduğunu görüyorsun hele deayrı kalıncaçsevgi bitmemişse üzülen sen olursun. oda sevmeseydi çocuk falan dinlemezdi emin ol. konuşmak kolay ama iş yapmaya gelince öyle olmuyor. ben yaşadım. M

ben de boyle dusunuyorum... bu sekilde dusunmek icin illa ki anne olmak gerekmiyor, cocuk olarak yasayinca anliyorsun zaten S sim7280 Allahim yavrularimi

Nişanlıykende mi huysuzdu? Sizce aşk mı önemli anlaşmak mı? ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

Merhaba, Yazınızı ve yorumları okudum ve sizi merak ettim. Evliliğinizi kurtarabildiniz mi yoksa ayrıldınız mı? MinervaMcGonagall "Be a voice, not an echo." tek ayak

zor bir durum gerçekten benim kardeşimde oldukça sinirli bir yapısı var ama zamanı gelincede çok espirili vede sakindir... zaman zaman olur erkeklerde fakat sizin eşiniz sa nırımkarakteri sinirli gibi... bir şey sormak istiyorum görücü usulüyle mi evlendiniz.. yani evlenmeden önce ailedeki hayatına ve tarzına bakınca sinirli ve agresif hallerini görmediniz mi? yada geçer diye mi düşündünüz... bu arada allah yardımcınız olsun.. size tek bir sözüm var boşanmayı düşünmeyin... mücadele edin eğerki seviyorsanız ve çocuğunuzun da geleceği için çaba gösterin... kolay olanı seçmeyin eğer düzeltebilecek bişey varsa... ya da sözünü çok kaale aldığı bir büyüğünden yardım isteyin.. ki bu kişi gerçekten sır sahibi ve sizi eşinizi çok seven bir kişi olsun ki gerçekten yardım edebilsin.. konuşsun... acaba iş stresi mi var? o bir ara iyi olduğunuzu söylemişsiniz.. o zamandaki durum ve koşulları sağlamaya çalışın ve sinirliyken sakın bir erkeğin üstüne gitmeyin... mümkünse başka odaya geçin... eğer söz söylerseniz .. kimolursa olsun erkekler kavgayı o zaman büyütür... allah yardımcınız olsun ne söyliyeyeim.. elimizden bişey gelsede yapabilsek keşke.. ama lütfen mücadele verin... emin olun her insan ailesinde bu tip şikayetler yaşıyordur.. ama ne yapacaksınız arada çocuk var... D

boşanmadım ama boşanma sürecindeyim. öncelikle boşanma durumunda hiç kimse kim haklı kim haksız bakmaz. kadın olarak maalesef hep tepki alırsın. ailenle bile her şeyi konusamazsın. ne kadar onu sevmiyorum desen de onu cok ararsın ve deli gibi özlersin okadar yasanmıslık var silmek cok güç. bebeğin ne kadar kücük olursa olsun o da onlar benim ilk ayrı yasadıgımız dönemlerde geceleri aglayarak uyanıyordu baba diye sayıklıyordu. onu sakinlestirip uyutup ben sabaha kadar aglıyordum. cocugun her seyi tekrar etmeye basladıgı bir döneme gelince baba baba diye tekrar edecek sen babana seslenirken bile ve babası yanında olmayacak sen dedesi demeye alısacaksın farkında olmadan... hatta kendi babanlardan destek alıyorsan, düsünmeye baslayacaksın evladım ileride Allah korusun böyle problemler yasasa kime gidecek diye? ama eger evdeki problemler senin psikolojini bozuyorsa yani evladın annesini kaybedecekse, evladının yanında siz kavga ederken cocuk aglamaya baslamıssa ne olursa olsun evladını düsün. YANİ ÖNEMLİ OLAN TEK SEY COCUGUN YOKSA KARAR VERİLDİKTEN SONRA BİR SEKİLDE AYAKTA KALIRSIN. AMA ÖFKEYLE KALKIP ZARARLA DA OTURMA BÜTÜN ÇÖZÜM YOLLARINI DENE... D

benim 2 çocuğum var biri 33 yaşındaki kocam öbürü 4 yaşındaki kızım desem ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

valla mesleğinden gayet memnunum herkesin kusurları vardır önemli olan o kusurları en aza indirgeyip beraber yaşamayı öğrenebilmek siz çok iyi yetiştirmişsiniz galiba . push ; ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

eşim bebeği düşünüyor ama bana en son söylediği birkaç kavgada şu çocuk bir serpilsin ondan sonra ayrılıcam senden dedi. daha çok ufak olduğu için şimdi kıyamıyor. çocuk olmasa anında gitmişti. D

ay çnk güldüm böyle erkeklerde mi var? M

bence terapiste gitmelisiniz. eşinizle bi iletişim sorununuz var besbelli. denemeye değer bence.

beni en çok çıkmaza sokan konu tamam ben alttan alayım şirinlik yapayım aramız düzelsin bu çk klasik bir düşünce. bu şekilde davrandığımda bir dahaki kavga daha kısa sürede meydana geliyor yani iyi davranınca işler daha kötüleşiyor ne yapmalıyım? hem kendi hakkımı savunmalı hem de ona bunu göstermeliyim. kristinnn

canım sen çalışıyorun, eşin çalışıyor. bir de bebek var. bu kadar birbirinizi irdeliyecek zamanı ve enerjiyi nereden buluyorsunuz. biraz oluruna mı bıraksan acaba? benim eşimde huysuz biri hemen parlayabilecek, siniri burnunda bir insan. ama ben artık yaptıklarına gülüyorum. kızmaları bağırmaları bana salakça geliyor ve etki etmiyor. eskiden niye bu kadar ciddiye alırmışım bunu diye kendime kızıyorum. inan ben takmayınca hemen unutuyorum kin de olmuyor. hal böyle olunca o olay unutlup gidiyor. ben alıştım yani, hatta eğlence kaynağım oldu çıkardığı huzursuzluklar. ben sakin bir ailede büyüdüğüm için böyle durumlar bana çok fena geliyordu üzüyordu hatta yıpratıyordu. ama şimdi anladım ki eşim de böyle yetişmiş çingene gibi şurda kavga burda öpüşüp koklaşma. e ben de ona uydum balık hafızalıyım artık. M

evet malesef öyle. bazen kavgalıysak tv karşısında oturuyorsak ve kumanda bendeyse onun seveceği kanalları açıyorum ki sakinlesin neşesi yerine gelsin. çünkü neşesi yerine gelince kavgayı da uzatmıyor. bu forumlar nerde ben bulamadım bu arada. D

biraz uğraşsanız belki de halldersiniz sorunu tabi eşinizinde istemesi lazım bence boşanmaktan önce ikinizde elinizden geleni yapın ortada çok aşılamayacak bi sorun yok gibi bence A

canım eşin öfke kontrol sorunu yaşıyor. böyle anladım. öfkeyi kontrol etmek zor ama imkansız değil bunu nasıl yapacağı konusunda psikologtan yardım alabilir. üstelik bu aşamada kullanacağı bazı ilaçlar onu sakinleştirir. ben senin yerinde olsam eşimi bu konuda ikna etmeye çalışırım. ortada bir çocuk var sonuçta. benim eşimde seninki gibi çok sinirliydi ama kendi çabasıyla bunu yendi. senin gibi benim de en nefret ettiğim şey bağırma. bağıran her şeyden herkesten nefret ediyorum. öncelikle eşin seni ve bu yuvayı kurtarmayı istiyor mu?eğer istiyorsa çabalamalı ve aşmalı bu sorunu.

evet bence de eşim öfke kontrolü sorunu yaşıyor ama bunu kesinlikle kabullenmiyor.. ama bunu şirkette dahi ona söyleyen müdürü oldu. aynı şeyi o da söyledi ama ona göre ben onu delirtiyormuşum.. sinirli olduğunu kabul ediyor ama gel evlilik terapistine gidelim dediğimde yan çiziyor. açıkçası ben de korkuyorum birlikte evlilik terapistine gitmeye çünkü terapist soracak kocanızın nesinden rahatsızsınız orada sayıcam ben ve bu gene sinirlenicek bana sürekli söylenmeye başlayacak evde yine kavga çıkaracak ve çok daha kötü olacak.. eleştiriye gelemeyen birisi malesef. diyorum ya karakterlerimiz çok zıt. en ufak şeyde bağırmaya başlıyor. sorun çok büyük değil yazanlar olmuş ama yaşayan bilir. sürekli asık suratlarla dolaşıyoruz evde. eşim kavgacı bir ailede büyümüş o nedenle nereye gitse kavga onu çekiyor. yani hayatı sinir ve kavga içinde geçiyor. beni kavgacı olmakla suçluyor ama çevremde herkes bana çok sakin olduğumu söylüyor. eşim sanki kendi özelliklerini bende görüyor. hakaret boyutuna zaman zaman geldiği oluyor kavgaların bu arada. biri size bağırdığı zaman konu önemsiz bile olsa acayip büyüyor olay. bu da benim elimde değil. özellikle son dönemde çok soğudum eşimden, mesela şimdi seyahatları filan başlıcak iple çekiyorum. o kadar saygısızca davranıyor ki bir de sonra birşey olmamış gibi yalandan barışmaya çalışıyor. 1 saat geçmeden yine başlıyor başka birşeyden dolayı kavgaya. Ornegin evi pisletiyor, toplamasını söylüyorum başlıyor söylenmeye bağrınmaya. Ben de ona bağırıyorum. Böyle kavga başlıyor yine. Bebeğin yanında susmasını sürekli söylüyorum ama kendini tutamıyor. Er ya da geç bu iş artık uzatlamalrı oynuyoruz bence. Çünkü huylu huyundan vazgeçmez. O bensiz bir hayatın hayalini kuruyor, sürekli bensiz gezmeye gidiyor. İnsan karısı aradığında mutlu olur bizimki ya ne diye arıyorsun bir rahat ver diyor mesela bazen. Sık aradığımdan filan değil, adam bekar gibi yaşamak istiyor. Özgürlüğüne aşırı düşkün biri. E diyorum o zaman neden evlendin tamam boşanalım o zaman diyor. Hiçbir şekilde konuşulmuyor. D

huzursuz bir ailedense boşanmış bir aile emin ol daha sağlıklı büyür

Sonuçta eşin de sende çocuk kötü etkilenmesin diye ayrılmayı şuan düşünmüyorsunuz Hatta çareler bulmaya çalışıyorsunuz Bence eşini de çok suçladığını belli etmeden bi terapistten yardım almayı teklif edebilirsin İkiniz birden evlilik terapistine gidip ilişkinizi hem gözden geçirme, hemde yoluna koyma arayışına girebilirsiniz.. Belki de sorununuz çözülemeyecek bişey değildir

evli misiniz bilmiyorum ama benim eşim resmen imzayı attığından 10 dakika sonra değişmişti daha sertti o an onu hissettim biliyor musunuz.. karakter olarak da politik bir yapıısı vardır, demek ki o zaman da kopruyu geçene kadar dedi ve bana iyi davrandı. tabi ki güllük gülistanlık değildi nişanlılık dönemimiz ama ben bu adamla yapamam diye 1 kez bile düşünmedim.. malesef türk erkeklerinde bu var köprüyü geçene kadar şirinlik yapıyorlar. bizim balayımız bile felaketti sürekli kavga halinde geçti. eşimin annesi de çok sinirli kardeşleri de. ailecek kavgacı tipler anlayacağınız. ben de sakin ama delirdi mi tam deliren türden biriyim. özellikle de bana birinin sesini yükseltmesine tahammülüm yoktur. bildiğiniz pasif bayanlardan değilim erkeksi bir yapım vardır ve karşımdaki adam bana vırrvırr yaptı mı cevabını veririm. benim mantığıma göre eğer sevgi saygı varsa herkes sınırlarını bilmeli nasıl olsa cepte diye gelişigüzel davranmamalıdır. kimse kimseye de alttan almak zorunda değil yanlış mıyım? herkes hareketlerini düzeltmeli. bu yazıdan sonra bir müddet aramızda hır çıkmadı ancak eşim bolca kitap okuyan birisi geçenlerde osho nun kitaplarına taktı kafayı ve özgürlük yazılarını okudukça resmen değişti adam birdenbire. mesela bana karşı kesinlikle çok katı davranıyor. fikrimi doğru düzgün sormuyor bile. kafasına göre takılıyor. çok ters, çok kaba ve sürekli eleştirel bir tavrı var. bu sabah yanına gittim gayet güzel uyandırdık bebekle, birden başladı yok işte tatil yerlerini konttol ettin mi dün aylak aylak dolanacağına neden bakmadın.. orada kalakaldım sofraya oturduk bu sefer başladı yok efendim çocukla oynarken neden yere topu atıyormuşum çok ses çıkıyormuş bencilmişim başkası yapsa kızarmışım... ben de delirdim elimde oyuncak vardı attım fırlattım yere çocuğu da aldım doğru yan odaya. o zamandır konuşmuyoruz ama beyimizin umurunda değil. birşey farkettim bir de eğer o gün evden dışarı çıkmamışsa kesin bana bulaşıyor, eğer tv de güzel bir film varsa veya günü başka etkenlerdenn güzel geçmişse bana karşı da iyi oluyor. yani tamamen hayatla ilgili sorunlarını vs. bana yansıtıyor. ona göre mutsuzluğunun sebebi benim ama bence o benden önce de mutsuzdu. kavga ederken bir keresinde söylemişti evde mutsuzdum evleneyim dedim daha mutsuz oldum demişti aslında mutsuzluk her ne kadar çevresel etkenlere bağlı da olsa insanın içinde de mutluluk olmalı. siz ne diyorsunuz bu duruma asude_bahar

Ilk iki yazdigini okudum da, bu bence bosanma sebebi degil. Biraz uzak kalabilirsiniz, kafanizi toplamak icin; ya da terapiste gidebilirsiniz. Dayak var mi? Kumar, alkol en onemlisi aldatma var mi? Biliyorum, ortaminiz cok huzursuz ama inanin ayrildiktan sonra halledilemeyecek bir sorun yoktu diyerek cok uzuleceksiniz. bakin esiniz sizi aldatiyor olsaydi bayraklari acin derdim. Ama boylesi durumlarda kadinin biraz susmasi daha iyi oluyor. Karsilikli cekismeleri, fikir dayatmalarini ben de yasadim. Bir yere varilmiyor bu seklide. Ne zaman sessiz sakin biri olmaya basladim, o zaman esim her konuda sozume gitmeye basladi. Biraz sabir tatlim, biraz sukunetini korumaya calis. nora2010

Merhaba bayanlar, Eşimle 4,5 senedir evliyiz aramızda en başından beri şiddetli geçimsizlik var. Bir dönem yaklaşık 2 sene gibi düzgün gittiği dönemde bebek sahibi olduk. İyi ki de olmuşum. Ancak bebekten sonra yine geçimsizliğimiz başladı. Konu tamamen karakterlerimizin ayrı oluşu, farklı oluşu. Bir süre sonra kavga etmekten artık sevgi de tükenmeye başladı. Eşim çok saldırgan ve tartırşırken sürekli bağırıp çağıran birisi ben sakinim ama ben de kesinlikle alttan almayan cevabı yapıştıran biriyim. Bu durumda geçinemiyoruz. Aranızda çocukla boşanmış olan bayanlar elbette vardır, ben şimdi bu bebeğin büyümesini mi beklesem, napsam karar veremiyorum. Şu an o da ben de sadece bebek kötü etkilenmesin diye hala biraradayız ama özellikle son 1 ayda resmen evde karşılaşmamız bile kavgaya neden olur hale geldi. Biranda düzeliyoruz sonra yine başlıyoruz çok yoruldum çok. Sürekli kavga tartışma, bir de bağırıyor en sinir olduğum şey. Bizim sonumuz belli gibi zaten kendi de diyor gidicem diye sonra vazgeçiyor. Napsam akıl verin, bu çocuğun büyümesini beklesem oo zaman daha mı çok etkilenir? Ben çalışan bir bayanım çocuğa o zaman öğlenleri annemler göz kulak olur akşamları alırım diye düşünüyorum. Bu durumda hayatım boyunca çalışmam gerekecek sanırım bir de bu var. Boşanan arkadaşlar ne sıkıntılar çekiyor acaba, çocuklar nasıl etkileniyor, lütfen yardım edin.

merhaba, şu terapist meselesini ben de düşündüm. eşim kötü biri değil elbette, sadece asabi ve herşeye negatif bakan sürekli eleştirme gereği duyan biri. benim tam zıttım. ben de evlenmeden önce fazlasıyla laylaylom olan gezmeyi seven, negatiflikten uzak yaşamak isteyen, son derece pozitif biriyim. benim de kusurum eşimi idare etmeyi bilmemek, bu tip oyunları yapamamak. birçok kadın bu oyunları bilir ve yapar mesela o anda susar ama sonra öyle bir burnundan getirir ki adam bir daha aynı şeyi yapmaz. işte bu tip kurnazlıkları yapamıyorum fazlasıyla doğal olunca yani o an tepkimi belli edince olay sarpa sarıyor. bu arada eşime karşı en başlarda oldukça alttan aldım belki o nedenle şu an bunu yapmıyorum. sonuç eşimin daha da çirkefleşmesi ile sonuçlandı. ben alttan aldıkça o durulmadı, düşündü haaa demek alttan aldığına göre ben haklıyım diye düşündü ve alttan aldığım durumlarda normalde 1 günde barışıyorsa, uzattıkça uzattı 5 günde barıştı. anlatabildim mi ne demek istediğimi? ben çok huyuna suyuna gitmeye çalıştım hatta kendi kendime karar verdim, sakın ola alltan almayacaksın çabuk barışmayacaksın diye. çocuk olmadan önce bana hep senin en çok hemen barışmanı seviyorum uzatmıyorsun derdi. düşündüm belki de o yüzden bu hale geldik. fazlasıyla iyi niyetli davrandım. biz kadınların hatası burda işte. burnundan iyice bir getireceksin ki bir daha yapmasın korksun. sonra ben de hemen barışmama kararı aldım. çünkü o zaman yine yapıyordu aynı şeyi. eskiden kaç kez bavulları toplayıp gitmeye kalkıştı ben de engelledim. şimdi düşündükçe kendime kızıyorum. bırak zaten gidemeyecek ne diye engelliyorsun. sadece seni deniyor. bunu artık alışkanlık haline getirmişti her kavgada bavullar aşağıya. şimdi de okuduğu kitaplardan dolayı tam özgürlükçü oldu. ben de karışınca sorun oluyor tabi. bu arada terapist sormuş ya ne istiyorsun diye, kim boşanmak ister ki. zaten oraya yuvanı kurtarmaya gidiyorsun. çok mantıklı bir soru değil. boşanmak istesen mahkemeye gidersin. herneyse, eşim terapisti filan da takacağını sanmıyorum öyle bir yapısı var. D

tek çözüm şu:Birbirinizin alanlarına girmeyin ve değiştiremeyeceğiniz huyları kabul edin. bunu ilk başata yapmak kolay olmuyor ama terapistin dediği gibi biraz ayrı kalınca dünyanın kaç bucak olduğunu görürsünüz dedi öyle de oldu. biz gördükki birbirimizden nefret etiiğimizi sanırken bu kavgalarla ve ben haklıyım mücadelesiyle sevgimizin üzerini örtmüşüz, aramızdaki aşkın üzerini kapamışız. sevmiyorum diyorduk hatta nefret ediyorum ama ayrı kalıp sinirler yatışınca gördük ki öyle değil. diyeceğim o ki sen yardım al ona da faydan olur. sen adım at zaten uzman seni yönlendirecek. ayrılık hiçte kolay değil ben eğitimciyim sosyal statüm de iyi ama bir erkeğin gururunu okşamak için eğer onu seviyorsan malasef istemesen de onu pohpohlayacaksın ki oda seni el üstünde tutsun bunun baaşka yolu yooook M

Ayrıliga sartlamissiniz kendinizi ama psik. Destek alin bence. Aile terapisti en iyisi ama o illa gelmem derse siz tek gidin isinde uzman biri sizi dogru yonlendirebilir. Belki ise yaradigini gorup esinizde kbuleder. Arada cocuk olmasa akliniza eseni yapinderdm ama cocuk varken once elinizden gelen her cabayi gosterin. Biraz uzak kalmak fazla muhattap olmamak beklentilerinizi bi sure askiya almak ve terapi gibi. Birgaripinsan

boşanmış bir ailedense birbirleri için mücadele etmiş, huzursuzluklarını sorunları çözmeye çalışan ve çözebilen bir ailede büyürse bence en sağlıklısı olur.

hic sizin de hatali oldugunuzu dusundunuz mu? nedense hep esinizi sucluyorsunuz. tartisma aninda 2 kisiden biri susmali. biraz sabretmeyi denemek yerine bosanmak istemek niye. esin bagiriyorsa sen alttan al, asik suratli olma. suclayici konusma. ilimli ol. onceki yasananlari unutmaya calis. cunku sana fayda saglamaz. sende cevap verince ne degisiyor soyler misin?hayat cekilmez ve bunaltici bir hal aliyor sadece. adam boylece eve gelmek istemez ki, evinde huzur yok tabiki istemeden kendini disari itiyor. ha esinin hatasi yok mu tabiki var. ama istisnai durumlar disinda ben bir kadinin yuvayi kurtarabildigini ve esini eve baglayabildigini dusunuyorum. sabir susmak herseyin ilaci inan. bunu denedin mi?zamanla esin sana ilimli yaklasacak ve boylece istedigin huzura kavusacaksin. ha siddet aldatma kumar vs var ise bilemem, ortada kucuk bir bebek var. bir aile kolay kurulmuyor. ama bakiyorum da su gunlerde cok kolay dagiliyor. caba gostermelisin. nereden biliyorsun dersen esim cok sinirlidir, zaman zaman bagirir ama saman alevi gibi parlar soner. hic cvp vermem. sakinlesince kirginliklarimi anlatirim.4 yillik evliyiz inan bosanma lafi 1 kere gecmedi, gecmesin de zaten bunu dillendirmek hic hos degil. ben bosanmadim cunku cok mutluyum, ama anne babam bosandi ve cocuklugum cok mutsuz gecti. egitimime devam edemedim vs. yani kisaca derim ki elinden gelen cabayi sarf ettin mi? neden kolayi seciyorsun, neden mucadele etmiyorsun. hersey senin elinde. istersen esin eve kosa kosa gelir. yada dedigin gibi hep yalniz gezer. ben senin de cok hatali oldugunu dusunuyorum. umarim duzelir evliligin... bebisinizi allah bagislasin.. allah yardimcin olsun. . push ;

biraz uzun oldu kusura bakma ama belki bir yardımım olur çabasındayım. çünkü aynı şeyleri yaşadım benin gibi biraz baskın karakterliysen olaylarık kontrol etmeyi yönlendirmeyi seviyorsan işine iyi ve başarılıysan bir erkeğin hükmetmesini seni ezmesini kabullne miyorsun ama maalesef mutluluğun için bazı ödünler vermek zorundayız bunu onun için değil kendimiz ve çocuğumuz için yapıyoruz ama bu onunher dediğini yapamak değil tabi sedece biraz onu pohpohlamak. çünkü erkekler çocuk gibiler sen en iyisisin dedin mi ipler senin elinde oluyor

benim eşimde her kavgadan sonra valiz toplardı yeri de hazırdı annesinin evi. hatta bir kere gitti 10 gün gelmedi. senin gibi ben çağırdım geldi. bende çok alttan aldım ama yazın 1 ay terkedipte hiç taviz vermeyince dünyanın kaç bucak olduğunu gördü. tabiki ders vereceksin ama boşanarak ders verilmez. yaptığın blöf sana geri dönüyor inan bana. biz direkten döndük. ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

bence yol yakinken o admdan ayrıl.. öyly biriyle bir ömür geçermi...

Şu kk sitesinde bana çok kızan olsada inanın şu erkek çocuklarınızı iyi yetiştiremiyorsunuz! Bütün sorunlar onlardan meydana geliyor ilk başta meslekleri, sonra karekterleri nanay M

canım benim gittiğim yer bir merkezdi pek çok uzman çalışıyor orada ben psikoloğa gitmiştim adamın amerikeda yaptığ yan uzmanlık dalı evlilik ve koul öncesi çocukların durumu idi. o yüzden adam bana neden geldin demedi ama o anlama gelen sorularından ben bunu anladım. yani benden ne istiyorsun anlamında bı evliliği bitirecem bana yardım et destek ol nu yoksa kocamı seviyorum ama nasıl düzeltirim bu evlilği mi diyorsun demek istedi M

Keşke konu sahibine bir vahiy gelse de 5,5 yıl sonra hesabını açıp yorumunuza cevap verse. Birgaripinsan

siz bekar anne misiniz? nerden bu kadar emin ol diyorsunuz.. merak ettim. D

aslında benim merak ettiğim bekar anneler neler yaşıyor ne gibi süreçlerden geçtiler? onları merak ediyorum.. ona göre karar alıcam çünkü. Kimse yok mu burada çocuğu ile boşanan?

Çok kavga ediyoruz demişsin ama sebebini yazmamışsın. Sanırım sürekli aynı sebepten kavga etmiyorsunuz. Eşinin işiyle ilgili sıkıntıları olabilir mi? Sebep buysa zamanla düzelebilir. Eğer küfür, hakaret ve şiddete yönelik davranışlar yoksa biraz sabretmeni önereceğim. Belki düzgün iletişim kurmayı başaramıyorsunuz. Eşin psikoloğa gitmeyi kabul etmiyorsa sen gidebilirsin. Veya iletişim kurmakla ilgili kitaplardan, hatta internetteki psikoloji sayfalarından yardım alabilirsin. Bir süreliğine kavgaları önlemek için çocuğun yanında bağrışmayalım, artık anlıyor ve ürküyor diyebilirsin. Eşin çocuğunu düşünüyor, onun için boşanmayı erteliyor, demek ki bu konuda hassas. Çocuğun yanında bağrışmayalım dersen seni dinler gibi geldi bana.

eşiniz, tüm stresini sizden çıkartıyor, bu açık.. sürekli olumsuzluktan beslenen bir adamla bir evde bir ömür geçirmek oldukça sıkıcı.. anlamak için yaşamak lazım.. sizin evlilik terapistine ihtiyacınız yok.. çünkü sıkıntı tek taraflı.. eşiniz psikolga gitmeyi kabul eder mi? etmezse, yapacak çok fazla birşey yok.. boşanmış kadınlar ve çocuklarının yaşadıkları için forumda birçok alt konu var.. oradakileri okumanızı tavsiye ederim..