Insan doğası gereği bencildir diye bir cümle okumustum. Hakli olarak annenizin ihtiyacini kendisininkinden daha önemsiz görüyor. Tabii yalan durumu sinir bozucu. Para isteme konusunda, bir geliri yoksa, sizin de durumunuz iyiyse bir sorun yok bence. Veremicek durumdaysaniz vermezsiniz. Esinizle konuşun.

Merhaba arkadaşlar hemen konuya giriyorum geçen yıl kayınvalideme ziyarete gitmiştik sohbet ederken kayınvalidem oturmus olduğu sokakta bı evin satılık olduğunu ve fiyatının cok uygun olduğunu söylemişti tabi bende hemen atladım annem kira da oturduğu için anneme bakalım madem fiyatı da uygun gelsin baksın dedim çünkü gerçekten annem yıllardır kirada oturuyor ve belli bı bütçenin üzerinde ev alabilecek parası yok herhangi bir desteği de yok bu ev için çok heveslenmistim. Ertesi gün kayınvalidem ev satılık değilmiş sordum falan dedi öyle diyince bende kapattım konuyu ama aklıma zerre kötü birşey gelmedi insanlar satmaktan vazgeçmiştir diye düşündüm. Ama gel gelelim kayınvalidem o evi kendine almayi düşünüyormuş ondan satılık değilmiş dedi ama 1 yıldır alamadı ev bekliyor öyle ve hala satılık. Kızdığım şey onun evi alacak olması değil sorun bana yalan söylenmesi. Kayınvalidem de kira da oturuyor. Kızım biz bu evi almayı düşünüyoruz böyle böyle diye anlatsaydi ben onlardan daha çok isterdim ev sahibi olmalarını ama hem bana yalan söyleniyor hem de yalan söyleyip almıyor evi bekletiyor belki öyle yapmsaydi annem şu an ev sahibiydi kıralarda tek başına sürünüyor olmucakti çok zoruma gitti. Ve asıl beni sinirlendiren konu şu o evi alabilmek için eşimden para istiyor bunu da eşim çitlatti bana yoksa hiç birşeyden haberim olmucakti. Nasıl davranmalıyım öfkemi nasıl kusmaliyim gerçekten terbiyesizlik yapmak istemiyorum ama icimd tutamam nasıl bir tavir sergilemem gerekiyor sizce öğrendiğimden haberleri yok bu arada.. pamuk musun nesin Şimdiden başka zaman