Çocuğu döv hirsin geçer belki dememizi mi bekliyorsun?

Burdaki kadınlar tüm bu dediklerinizi kat kat bütün önceki konularda yazdı. Ama konu sahibi ısrarla aynı kafayla devam ediyor. Hiçbir öneriyi de kabul etmiyor. Hiçbir adım atmıyor. Mutsuz evlilikte çocuk sahibi onunda kararıdır. Bunun acısını o çocuktan çıkartamaz. Yazınız çok içten. Cok samimi. Ve hepimiz bu şekilde cevap yazmışizdir daha önce. Ama artık çocuğa sarmaya başladı. Ben burda çocuklarına şiddet uygulayanda başla, çocuğunu öldürene kadar maalesef şahit oluyorum. Haliyle kendi kararlarının acısını cocuklardan çıkartanlar aşırı sinir ediyor. Kendisi için toparlanmaya niyeti yoksa cocuk icin toparlansin bari. Ama eminim iki gün sonra yine başka bir konu açılır ama kendi tarafından sorumluluk alıp değişen gram birşey olmaz

Kızımın babasıyla çok sorun yaşadım, hamilelik Doğumdan sonra daha çok, aylarca çocuğunu aramadı sormadı, ayrılamadım çok düşündüm ama ya çocuğu kullanmak istediğinden mi ya gerçekten mi çocuğuyla inanılmaz bir bağ kurdu çocuk ona çok düşkün o olmadığında ağlıyor, büyüdükçe daha kötü oluyor, bense bu adamla yapamam diyorum ama sağlığım nedeniyle ayrılamıyorum, tek başımada yapamıyorum. Ama kızım babasını isteyip beni itince içim paramparça oluyor, kızıma da öfkelenmeye başlıyorum, ne yapacağım bilemiyorum büyüdükçe daha kötü olıcak

Esinizle aranizdaki konu sizin aranızda. o farklı bi konu. Baba cocuk iletişimi farklı bir konu. Çocuğunuz da seviyor babasını neden öfkeleniyorsunuz ki. Bence biraz sakin dusunun. Eğer uzaklaşsın isterseniz bu en cok kendi çocuğunuza zarar. Hiçbir anne de cocugunu baba sevgisinden alıkoymak istemez. Ayrica bu kadar ofke ne? ilerde onarılmaz anne cocuk iliskisi olur. dikkat edin. sakin olun.

Bu nasıl bir akıl yürütme anlayamadım. Tedavi neyi çözecek?Ne demek? Daha tedaviye başlamadan önyargılı bir bakış açısı içerisindesiniz. Olaylara ve sorunlara bakış açınız böyle olumsuz olursa zaten hiç bir sorunu çözemezsiniz.

Bazı arkadaşlar size çok yüklenmiş. Bilemiyorum belki de sizi silkeleyip kendinize gelmeniz için bu kadar yüklenmiş olabilirler... Ya da diğer konularınızı okumadıkları için de olabilir... Ben diğer konularınızı da üstün körü bir göz atıp yazmak istedim, genelde cevap yazdığım kullanıcıların varsa diğer konularını da okuyup öyle yorum yapmayı tercih ediyorum. Çünkü sadece tek bir konuyu okuyarak yorum yapmanın doğru olduğunu düşünmüyorum ki ben de sadece bu konunuzu okusam size yüklenen diğer kullanıcılar gibi yorum yapardım... Konularınızı okuyunca size sımsıkı sarılıp, saçınızı okşamak istedim. İçinde bulunduğunuz ruh halini içimde hissettim, nefes alamadım... Sizinki kadar olmasa da yaşadıklarınızın bir kısmını ben de yaşadım. Hem eşim hem de k. v. tarafından değersizleştirilmeye, aşağı çekilmeye çalışıldım. Hatta başardılar da... Çok çekici ve güzel bir kadın olmama rağmen aynada kendimi beğenmemeye, kariyer sahibi, iyi bir yönetici olmama rağmen hiç bir işe yaramayan biri olduğumu düşünmeye, binlerce ev hanımının yapamayacağı yemekleri yapabilecek kadar hamarat, bir ev hanımı kadar temiz bir kadın olmama rağmen kendimi beceriksiz görmeye başlamıştım. Normalde de inanılmaz öz güvenli, egosu yüksek bir kadınımdır. Ama fark ettim ki bu duyguları eşimin ve k. v. min yanında yaşıyorum... İş yerinde ve arkadaşlarımın yanında gayet de yüksek öz güvenim. Ama onların beni değersizleştirmelerinden dolayı onların yanında ben de kendimi değersiz hissediyorum... Eşimle başka sorunlarımız da vardı. Çift terapistine gittiğimizde bunun farkına vardım. Şuan eski bene geri döndüm... Nasıl mı yaptım? Öncelikle ben kendimi herkesten öne koydum . Önce ben, önce benim düşüncelerim, önce benim duygularım, önce benim mutluluğum. Kimsenin beni kırmasına izin vermiyorum. Kim bana nasıl davranıyorsa aynı şekilde karşılık veriyorum. Eşim kıskanç diye giyimime özen göstermez, kokoş bir kadın gibi kendime bakmazdım. Şimdi ben kendimi nasıl görmek istiyorsam öyle giyiniyor, kendime dibine kadar bakıyorum... Sanırım yaşadıklarımız benzer olduğu için seni anlayabiliyorum. Ha çocuğuna duyduğun kızgınlığın aynısını ben de yaşadım :) onu da söylemek isterim. Senin duyduğun öfke değil, kızgınlık... Kızım böyle bir insanı nasıl olur benden daha fazla sever? Sen bunu içine sindiremiyorsun.. Ama psikolojin iyi değil, o yüzden böyle hissediyorsun. Yoksa onun daha çok küçük bir çocuk olduğunu, bunları düşünüp mukayese yeteneğinin olmadığını düşünsen kızamazsın. Ama dediğim gibi psikolojin bozuk, ruhun hastayken nasıl sağlıklı düşünüp sağlıklı davranabilirsin ki? 1. Önerim: Kendine iyi bir terapist bul. Terapist diyorum çünkü senin en büyük sorunlarından birisi bence kimseyle dertleşememek. Hissettiklerini kimseyle paylaşamamak. Yalnızlık... 2. Önerim: Eşinden ayrılman. Yurt dışında yalnız yapamayacağını düşünüyorsan dön memleketine. Burada çok iyi bir yerde çok iyi bir maaşla başlayabilirsin. Yurt dışında deneyimi olan, orada okuyan bir mühendise bütün şirketler kapısını sonuna kadar açar. Kızına da iyi bir kreş buldun mu bitti gitti... İlla ailenle yaşamak zorunda değilsin... Sen güçlü bir kadınsın. Öncelikle onu hatırla... Güçlü olmasan tek başına yurt dışına gidip ünv. okuyamazdın en basit örneği... Sen güçlüsün, sen başarılısın ve eminim ki çok da iyi bir annesin... İyi bir anne olmasan bu hissettiğin şeyden üzüntü duyup buraya konu açmazdın. Hissettiğin duygunun yanlışlığının da farkındasın. İyi bir insan ve iyi bir annesin... Sadece ruhun hasta... Onu da iyileştirmelisin. Bunu kendin için ve kızın için yapmalısın, yapabilirsin de... Her gün aynanın karşına geçip ben değerliyim, ben güçlüyüm de. İnan bu bile kendini toparlamana yardımcı olacak. Sabah kahvaltıdan sonra al kızını yürüyüşe çık... Gel duşunu al, güzel kıyafetler giy, makyaj yap. Aynaya baktığında kendini iyi hissettirecek bu... Kızınla birlikte gir mutfağa birlikte en kolayı pankek yap ya da bir kurabiye ya da bir kek... Sımsıkı sarıl kızına, kokusunu içine çek, iyi ki varsın, seni çok seviyorum de. Çünkü senin en büyük hazinen kızın... Sadece onun senin yanında olması, sağ olması bile o kadar büyük bir hazine ki anlatamam... Ha ne zaman dertleşmek istersen de yaz bana... Ben sana destek olmaya, seni ayağa kaldırmaya yardımcı olmak isterim... Çok uzun oldu kusura bakma :)

kendisine bunları söyleyen adamla evli kalmakta ısrar edene mi verilmeli? neden hayatını kurtarmak için çabalamayıp sürekli şikayet ediyorsun?

Durum çok vahim... O çocuğun günahı ne?! Bugün bu sebepten dolayı öfkelenen yarın öbür gün o çocuğa ne yapar!!!

Siz hiç bir öneriyi kabul etmiyorsunuz ki. Burda sayfalarca kadınlar size öneriler yazdı. Ama siz "mağdurum da mağdurum" modunda devam ediyorsunuz ve hiçbirsey kabul etmiyorsunuz. Üstüne kocanız yetmedi, babası ile bag kurdu diye cocugunuza öfkelenmeye başlıyorsunuz. Siz çocuğunuz size güvenli bağlansin diye ne yaptınız mesela? Ben sizi gayet bencil buluyorum kusura bakmayın. Her konuda sayfalarca birseyler yazildi. Hepsini tekrar etmeyeceğim. Cocugunuza cok yazık olacak. Artik kendinizi bir toparlayın.

Tedavi çözse tamam olıyım ama tedavi ne getirecek neyi çözicek

Siz herşeyin böyle devam edebileceğinimi düşünüyorsunuz, adım atmayı düşünürmüsünüz mesela bişeylerin değişmesi için, bir silkelenin artık yazık yahu o çocuğa. R Ruyacik89

Karısına şiddet uygulayan narsist bir kişilik var karşınızda ve siz çocuğun bu narsist ve şiddete meğilli adama verilmesini istiyorsunuz. Gerçekten garip... Bugün karısına şiddet uygulayan o adam yarın büyüdüğünde kızına da şiddet uygular... Kadının ruh halini anlamaya ve yardımcı olmaya çalışın lütfen... E ertugrulunhalimesi Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Afedersiniz karısını ve çocuğunu aylarca aramayan, narsistik kişiliği olan kadına şiddet uygulamış, karısına seni kliniğe tıktıracağım diyen kızıma muhtaç olucaksın, seni ateş le yakıcağım diyen adama mı verilmeli 1 yaşında çocuk benim bütün emeklerim çöpe atılıp? B

Siz kendinizi Meryem Ana mı zannediyorsunuz o çocuk sadece size mi ait böyle değişik absürt bi düşünce daha önce hiç görmemiştim. Sizin kafa 1.000.000 galiba çocuk babasına bağlı diye çocuğa öfkelenmek nedir ya. Bosandiysaniz acil o çocuk sizden alınıp babasına verilsin. Bugün öfke duyan yarın gider çocuğu döver öldürür Milana22

Yorumum size cok acimasiz gelecek ama ufacik bebekler bile herseyi hisseder ve cocuk saglikli olan ebeveyne yonelir Siz sagliksiz oldugunuz icin cocugunuzla bag kuramiyorsunuz Burada kilometrelerce oteden bile biz fark ediyoruz rahatsiz oldugunuzu ve tedavi olun diyoruz Bide o zavallai bebek sizinle yasiyor, babasina duskun olmasi cok normal cunku ortada saglikli bir anne yok

Ben senin konularını bilmiyorum eğer bu anlattıkların gerçekse tabi ki çocuğu babasına verme. Ama sen de çok sağlıklı bir psikoloji de değilsin bunu kabul et. Öfkeni çocuktan çıkartma 1 yaşında çocuk iyiyi kötüyü ayırt edemez ki babasının nasıl bir insan olduğunu 5 yaşında ki çocuk bile ayırt edemez çocuk babasını sevebilir isteyebilir bağlanabilir çocuk bu o hiçbir şeyden haberi olmayan bir birey. Onu asla asla suclayamazsin hırsını öfkeni ondan çıkaramazsın o zaman senin de esinden hiç bir farkın kalmıyor. Eşin sana sen çocuğuna psikolojik şiddet uyguluyorsun. Belki ilerde de eşinin seni dövdüğü gibi sen de çocuğunu döversin. Nooption memento mori memento

Biz size 100 kere dedik boşanın tedavi olun diye

Siz acilen tedavi olmanız lazım. Bunun şakası yok. Gayet çocuğa ilerde siddet de uygulayabilirsiniz böyle devam ederseniz. Babasi ile bag kurdu diye öfkelenmeyw hiç hakkınız yok. Konularınızdan az cok durumu biliyoruz

onu ben yazmamıştım da neyse.. ayna olsun diye yazdım. adam fena da sen iyi misin diye.. silkelenir belki..

Herseyi problem haline getiryosunuz çözümsüz sanıyorsunuz, bı adımla başlayın gerisi gelecek. Böyle yaparak kendinize ve evladiniza yapacaksınız. Ya durumu kabullenip mutlu olmaya bakın, ya herşeyi göze alıp bosanin. R Ruyacik89