Fazil Sayin mantikli ve insancil düsüncelerini hep begeni ile okurum, görüs acima cok benziyor. Konser salonuna girdigi an, tüm salondaki Almanlarin kalkmasi beni hayranlik icinde birakmisti. Hic bir onserde bu kadar saygi gören bir sanatci görmedim daha ömrümde. Iyiki var bu vatansever gurbet kusu.

"Ölüm kültürü" Ortadoğu'yu amansız sardı. Elbetteki yapılan siyasetlerde büyük hatalar vardı. Bakın, şu an; "büyük hatalar vardı" diyenler de en ağır biçimde cezalandırılmakta. Ya ölüm tehditleri ile, ya hapislerde süründürülerek, ya çaktırmadan işten atılarak, ya toplumun gözünde çizilerek, ya bir takım medyanın itibarsızlaştırma manşetleri ile hayatları kaydırılmakta... Bu sayfada çok şey tartışıldı... 10 yıl bir şey için gayret gösterdik. 10 yıl! Tartışmanın da cezası ağır, ve bu tarz -hiç bir şey dinlemeyen, vatandaşına eşit ve güzel yaklaşmayan- "anlayışlı olmayan" bir iktidar için, bu tartışmalarımızın hiç bir öğretisi, hiç bir getirisi olamadı... Hiç bir şekilde pozitif değerlendirilemedi. Hiç bir felsefe, oturup düşünce ile iyi bir yere vardırılmaya çalışılamadı, "tamam farklı düşünüyoruz, ama sen de ben de bu ülkenin vatandaşıyız" denildiğinde bile karşı tarafa değil, evrenin uçsuz bucaksız sessizliğine haykırıyormuşçasına cevapsız bırakıldık... Hep şu oldu; Sadece tartışanlara, fikir üretenlere kaba kuvvet uygulandı... Hep şiddet. Hep linç.. Hep linç... 10 yıl gayret ettiğimiz noktada en yakın dostlarımızın hepsi hapislere girmişken, -ve mesela Can hala da hapisteyken-, ve biz de "Hayyam retweet" etmekten 10 ay ertelemeli ceza almışken ve yıllardır sesimiz "zorla" kesilmişken, söyleyin ne yapabiliriz? Ne yaparız da gerçekten sonuç alırız? Dünyada tanıdığım tüm sanatçı dostlarımı, önemli siyasetçileri, medyayı bazı durumlarda seferber ettim, haksızlık yapılmasın diye... Daha ne yapabilirdik? Bilemiyorum, şimdi ne yapabiliriz bilemiyorum... Bir Beyaz vakası yaşandı; "Beyaz özür diledi" diye kalbi kırılanlar ve "Beyaz özür dilesin" diye kalbi kırılanlar... Bir öğretmen canlı yayına bağlanıyor, ertesi gün "o öğretmen değil teröristtir" deniliyor... Kimsenin gerçekten kalbinin kırıldığı yok bence..."Hırs", "Kin", "öfke" hep kazanan olur, "kırılganlık" diye bir hassasiyet yok burada... Şimdi buraya "çocuklar ölmesin" yazalım, piyanist değil terörist oluruz.. Toplum bu kadar sürüklenmiş durumda... Bu kadar yanlış bir sürüklenmenin kurbanı olmak istemediğimi söylemek isterim... Çünkü, bu tartışamayan anlaşamayan ve felsefesi de olmayan- sürüklenmeyi yanlış buluyorum her şeyden önce.. Fazıl Say Odatv.com kaynak : http://www.telgrafhane.org/fazil-sa... sin-yazalim-piyanist-degil-terorist-oluyoruz/