Yüzüne diyemez, deseydi ablasi arayıp her gün dert yanmaya devam etmezdi.. Onu bize söylüyor gibime geliyor :)

Söyledim demiş ama bilemedim. İnsanın bunu ablasına söylemesi için ablasından nefret ediyor olması gerek bence.

Anladigim kadariyla ablaniz esinden bosanmis. Cocuguyla babaevinde yasiyor. Evlenip duzen kurup yillar sonra baba evine geri donmek pek kolay degil. Ablaniz da eminim cok bunalmistir. Kimbilir belki aileniz musade etse ya da bir isi olsa kendine ayri bir duzen kurar. Cocuga gelince belki de bosanma sonrasi babasiz kaldi diye bazi seylere cok goz yumuldugundan, simartildigindan o da bu durumu degerlendiriyor olabilir ya da dikkat cekmek icin de yapiyor olabilir ya da sevgisiz mi hissediyor ki kendini? Sanki ilgiye ihtiyaci oldugundan yapiyor gibi. Son olarak ablaniza destek olmak yerine yuzune o sekilde konusmak cok yaralayici olmus.

Bence tarzınız çok kaba, herhalde sosyal anksitiye falan var sizde de yoksa nasıl insan ailesini bile istemez ve hiç arkadaşı olmaz? üstelik evde boşken.. ben patlarım sıkıntıdan herhalde. yeğeninize bir pedegog size de bir psikolog şart olmuş bana sorarsanız

bence soylemis yuzune, ablasi da babasini aramis gitmis bozulup.

Madem kaçtınız onlardan tam net olun madem hiç görüşmeyin daha az kırıcı olur en azından Ama bakın hiç görüşmeyeceksiniz bunu göze alabiliyor musunuz? ben de sizi anlayamadım benim de kardeşim var ergenlikte üniversite sınavına hazırlanıyor ve şiddetli kavgalarımız olur hatta onun bana dediği o kadar bel altı şey var ki büyük depresyonda odadan hiç çıkmıyormuş her gün arıyorum yazıyorum hiç cevap vermese de Dün sadece onun sorunlarını 3 4 saat konuştuk Ne bileyim ben kıyamıyorum ama çocuğun ve onun yanlış evliliğinin sorumluluğunu almak istememenizi anlarım madem kaçtınız tümden kesin iletişimi

Kucucuk cocuk 4 5 yetiskinin arasinda sıkışmış kalmış ben çocuga uzuldum acikcasi

Allah yardımcınız olsun P

Konu sahibi o çocuğun pedagoga başlaması için çok geç kalınmış. Belki sorun pedagog aşmıştır bile artık. Böyle bir ortamda çocuğun sağlıklı bir birey olamaması çok normal zaten. Çocuk için acil destek alınmalı. Ama siz de ruhen sağlıklı değilsiniz. Kendi sorunlarım var anca kafamda onlarla uğraşıyorum, hiç bir şey yapmak istemiyorum falan diyorsunuz. Depresyon mudur nedir artık siz de bir destek alın

yiğenimi seviyorum ve üzülüyorum aslında sanki onu istemiyormuşm gibi algı olmasın küçükken de vakit geçirdik ama şimdi gerçekten kafamda kendi sorunlarımla uğraşıyor gibiyim, başka hiçbir şey yapmak istemiyorum. haftada bir kere görüyordum zaten, sadece son 3-4 hafta uzun bir zaman geçti.

Senin gibi kardeşim olsun istemezdim. Dusmez kalkmaz bir Allah bu aklında olsun. Benim çocuklarım yigeninin yaşıtları küfür bilmezler neden acaba? Çünkü yanlarında küfür eden yok. Teyze anne yarısı bir yerde ablanizla sorunlarınız olmuş soğukluk var diyelim ama o çocuk bir yerde evlat gibi olmalı. Bilmiyorum dert dinlemek tel açmamak falan nasıl bir şey anlamadım. İnsanin kardeşi de böyle düşünüyorsa gerçekten kimse fayda yokmus

Bunu gerçekten ablanızın yüzüne söylediniz mi?

o aşama işte çoktan geçildi malesef durmuyor tek telefon tabletle duruyor diye verildi daha küçükken bir sınır koyulmadı şimdi de ben ona çocuklar için YouTube indirdim. şuan o videolar çocuğa hitap etmiyor bile sıkılıyor çocuk şarkıları çizgifilmleri vs. çünkü o daha ileri şeyler izlemiş artık oyun videoları izliyordu yani 5 yaşa hitap etmeyen zaten babasında da tableti varmış. orda pubg oynamışlar babasıyla A Ankee Nirvana Anneler

Bu sözü nasıl diyebildiniz ablanızın yerinde olsam daha görüşmem sizinle

Neden youtube izlemesine müsade ediliyor ki? B bendekidurumlar Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Benimde cocuklarim küçükler yerinde durmuyorlar olması gerekende bu adi üstünde cocuk atlar zıplar ama Normal olmayan saldırgan tavrı ve küfrü 5 yaşına gelmiş bir cocuk vurma kendi gücünü keşfetme donemini çoktan geçmiş Neyin başkalarına zarar verip vermediğini akil edebilir yasa gelmiş demektir Cok kucukde sayılmaz artik evet haklısınız evde gördüğünü uyguluyor bu cocuk seneye ilkokula başlayacak

3 4 hafta dediğiniz muhtemelen 1 ay. 1 ayda insanın ailesine ayıracak 2 saat vakti yoksa kusura bakmayın da gerek de yok öyle aileye. Ben de ablanız konumundayım, hiçbir talebim neredeyse yok, ailem dibimde olmasına rağmen çocuklar olduktan sonra ayda bir belki iki ayda bir görüşmeye başladık ve cidden anladım ki 'kimseden hayır yok'. İnsanın beklediği bir hayır da yok zaten, birkaç teselli cümlesi o kadar, bazen bir tabak sıcak yemek. Ötesi değil. Size hak vermemim mümkünatı yok yani.

Kardeşiniz ile kötü şeyler mi yaşadınız?

o çocuk için pedagog yardımı gerekiyor. Ayrıca siz onlara fayda etmek zorunda mısınız? Niye böyle bir beklenti içindeler? Çocuk durmuyorsa susmuyorsa bu sizin sorununuz değil ki

evet eskiden yaşanan şeyler var ablam herşeyi çabuk unutur ama ben unutmuyorum

Ben konu sahibine hak verdim ancak herkes haksız bulmuş. Öyle bir çocuğu bende bakmak istemezdim. Ve teyzesinden bakma beklentisine girmeleri de garip doğrusu Ve her gün aranıp dert dinlesem bende dert sahibi olurdum

laflara bakacak olsak benim de onunla görüşmemem lazımdı ama görüşüyorum malesef yine annem babam ve yiğenim için görüşüyorum bu konu sonrası inanılmaz belki ama yiğenimle telde vs. konuşuyoruz en azından. benim kafam bu aralar hiçbir şey götürmüyor, çok başım ağrıyor ve stresliyim. aslında özel olarak ilgilensem başka hiçbir işim olmasa, dersim olmasa isterdim çoğunlukla ilgilenmeyi çünkü bende daha sakin duruyor benden biraz daha çekiniyor Nego Özgür Filistin ☝Bir sabah gelecek kardan

Bu zihniyetle görüşmemeniz iki taraf içinde sağlıklı olur. Benim aile kavramım sizinkinden çok farklı o yüzden anlaşamayız bu konuda. Her gün alın bakın denilmesi doğru olmaz ama arada yalnız vakit geçirebilirsiniz ablanızla anlaşamıyorsanız. Ama istemiyorsunuz yapacak bir şey yok. filmdelisi

Evinize ablanız gelmiş, misafir olmuş ve siz hiç hoş karşılamamışsınız.. Resmen "sizi evimde istemiyorum" demişsiniz.. Ablanız anlattığınız gibi arsız bir insan olsaydı o lafınızın üzerine hala evinizde kalmaya devam ederdi ama babanızı arayıp gitmeyi tercih etmiş.. Ki ben olsam gider daha da sizin evinize adım atmazdım.. Diğer meseleye gelince ablanızın çocuğunu anneniz babanız ya da siz bakmak zorunda değilsiniz elbette.. Eğer çocuk düşünürseniz siz de ona göre davranmalısınız, aslında çocuk düşünen herkes o çocuğun bütün sorumluluğunun anne ve babasında olduğunu düşünerek yapmalı.. Ama aile olmak, anne baba olmak, kardeş olmak, teyze, dayı, amca, hala olmak da başka birşey.. Bu kişinin kendi bileceği iş fakat bence bu tarz durumlarda yine de birlik olmak, destek olmak gerektiği düşüncesindeyim.. Ablanız kocasıyla gezecek, gününü gün edecek diye bakmıyor ki kimse çocuğa Bence biraz ablanızı düşünün? Boşanmış, üstüne de sorunlu bir çocuğu var? Eşi yok, belli ki başka bir güvencesi yok.. Tek varlığı evladı ve ailesi olarak sizsiniz.. Bu benim düşüncem elbette ama ben olsam ablamı hiç düşünmüyor bile olsam sırf annem babam biraz nefes alsın diye sizin yaptığınızı yapıp da ablamı evimden göndermezdim..

yorumunuzda haklısınız. ama bizim yaşadığımız şeyler var ve unutamıyorum, ısınamıyorum o yüzden böyle davranmamı da engelleyemiyorum çünkü ona karşı içten değilim. şuanda yiğenim için görüşüyorum, çoğunlukla yiğenimle telde konuşuyorum. benim aşırı baş ağrısı, stres gibi sorunlarım var sanki erken yaşlanmışım gibi hissediyorum bu yüzden kafam götürmüyor bir arada olmayı. bende de psikolojik sorunlar var büyük ihtimalle. ablam geldiğinde sadece kendi sorununu anlatıyor telefonda arıyor saatlerce kendini anlatıyor. ben arada birkaç cümle söylesem dinlemiyor bile. bir ara telini günlerce açmadım. yine arıyor sürekli bir insanın anlaması lazım artık ben kırıcı olmaya zorlanıyorum ama mesela bu cümlemden sonra da yarın arayacaktır. bu arada söylediği şeyler de katılmadığım noktalar oluyor bağırarak konuşmaya başlıyor annem ve babamla ilgili çok laf söylüyor mesela ben kaldıramıyorum defalarca dedim onları bana şikayet etme diye anlamıyor filmdelisi

yiğenimi tabiki seviyorum o da böyle bişey sezse beni bu kadar istemezdi değil mi çocuklar hisseder, ben evlenmeden önce sürekli yiğenimle bir aradaydım ben bir sene kaybettim derslerimi erteledim aynı evde yaşarken, çünkü çalışamıyordum. şimdi de derslerim çok yoğun ve yoğun olmadığı zaman bile kafam oldukça yoğun sessizlik istiyorum başım ağrıyor sürekli P

Haklısın aslında sürekli dert dinlemek beni de yoruyor. Bütün hayat enerjim çekiliyor ve halim kalmıyor. İnsanlar sürekli dert yanmamalı geliyorsa azıcık da neşeli gelsin. Çocuk zor olabilir. Kendileri daha zor sanki.

Sorunlu derken? 5 yaşında çoğu çocuk koltukta zıplayıp yastıkları yere atar çünkü. Başka ne sorunu var çocugun anlamadım. Ablamızın yerinde olsam böyle bi teyzeye çocuk emanet etmem ama o da biraz umarsız demek ki. Kaçtıysanız daha uzağa kaçsaydınız burunlarının dibinde oturmasaydınız keşke. Haftada bi kaç gün bi saat yeğeninizi parka götüremeyecek kadar depresyondaysanız psikolojik yardım alın. Siz de bana çok sorunsuz gelmediniz çünkü.

annem ve ablamdan kimseden fayda yok diye laf işitiyorum. 5 yaşında sorunlu bir yiğenim var, anne babası ayrı, yiğenim aşırı küfrediyor ve yerinde durmuyor, bağırarak konuşuyor, annesine vuruyor vs. vs. yiğenime annem babam ve ablam bakıyor. babasına da haftada 2 gün gidiyor. ben 8 aylık evliyim, aynı zamanda okuyorum, ev işleri vs. evde hiç yapmadığımdan dolayı zorlanıyorum. kendi halimde olmayı, sessizliği seviyorum. bir de kronik baş ağrısı var. arkadaşım vs. hiç yok. belki normal değil ama bu durumdan rahatsız değilim, seviyorum yani. ama kendi kendime de dertlerim çok, dersleri çok kafaya takıyorum, işe girmediğim için kafaya takıyorum. eşimle bazen sorunlar oluyor. neden söyledim beni dertsiz sanıyorlar, çok mutlu, rahat bir hayatım var olarak görüyorlar. bende kendi çapımda mutsuz oluyorum, depresif oluyorum. neyse konum şu ki evlerimiz birbirine yakın. bazen yiğenim durmadığında aldığım zamanlarda oldu. ama bu 3-4 haftadır almadım. baya zaman geçti ve ailem benim almamı da istiyor bazen. onlarda haklıdır diye düşünüyorum. bugün ablam ve yiğenim geldiler dedim ki evlendim, kaçtım hala kurtulamadım diye. ablam da babamı aradı ve gittiler. ablam her gün arıyor dert anlatıyor bir saat. bazen açmıyorum gerçekten bunalıyorum. açmasam bile ısrarcı kaç kere arar. 3 gün açmasam yine arar. ablama karşı ısınamıyorum, eski yaşananlar da var bu yüzden tavırlarım böyle o ise çok unutkan umursamaz biri ama ben umursuyorum benim ablamla aram hiç iyi olmadı. annemle babama üzülüyorum, bugün babamı arayınca geldi. babamı da bitkin halde görünce gittikten sonra çok ağladım. kendimi de suçladım ama bende buyum diyorum yapamıyorum içimden gelmiyor. bu arada yiğenimle de evlenmeden önce ilgilenirdim o yüzden bana düşkün. beni istiyor, bana daha saygılı bile olsa bir laf söylediğimde bana da saldırgan tavırla evde koltukların üstüne çıkıp yastıkları atabiliyor. bağırıyor. pedagog ile de daha yeni görüşecekler ama davranış bozukluğu çok var nasıl olacak bilmiyorum. S sassyassyy Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Yeğeninizin uzman desteği alması şart. Kendi kendine böyle olmamıştır. Ablanız kendi çocuğunun sorumluluğunu kendi almalı. Sizler kendi hayatlarınızdan zaman ayırabildiğiniz kadar yanında olabilirsiniz bunu da kabullenmeli. Ablanızla yaşadıklarınızı, aranızdaki bağı iletişimi bilemem yorumlamak haddim de olmaz ancak "evlendim kurtulamadım" şeklinde kovmaktan beter etmeniz de çok kırıcı olmuş. Ailemizi kendimiz seçemiyoruz maalesef hepimizin yaşadığı sorunlar problemler var ancak her şeyi konuşmanın bir yolu da var. Evden kovalamak telefon açmamak falan çözüm değil. Açık açık konuşmalısınız. En fazla bir kaç gün gerginlik yaşanır, sonrasında yavaş yavaş kabullenmeye başlar ablanız. Konuşmanızdan da anlamazsa ve sizin için ablanız olmazsa olmazınız değilse görüşmeyebilirsiniz. Anne ve babanıza gelince onlar için yapabileceğiniz bir şey yok. Sizin olduğu kadar ablanızın da anne babası. Evlatlarına sahip çıkmalarından daha doğal bir durum yok. Yoruluyorlardır ancak evlada sırtını dönmek de yapılabilecek bir şey değil. Aslında illa ki anne babanızın hafiflemesini istiyorsanız siz de elinizi taşın altına koyabilirsiniz. Ama diyorsunuz ki annem babam da yorulmasın, ben de yorulmayayım ablam başının çaresine baksın.

Bunalmanız normal hepimiz insanız her zamanımız bir olmaz

Bence de bütün mesele bu. Yoksa konu içeriğinde çocuğun durumundan dolayı ablasına da üzüldüğünden söz ederdi. Çünkü abla için de kolay değildir böyle bir çocukla ne yapacağını bilememek. Ancak hep ablaya bir sitem var gibi. Kendisi de destek olmak istemiyor ve anne babasının da destek olmasını istemiyor. Belki anne babayı asıl yoran şey iki kardeş arasındaki sorunlardır. Çünkü ilişkileri iyi olsa birbirlerine daha çok destek olurlar. Öyle olmadığında anne baba olarak iki taraf için de koşturmak iki tarafı da anlamaya çalışmak, iki tarafı da kendilerince haklı bulmak, iki tarafı da kırmamaya çalışmak daha yorucu oluyor. Bir çok ailede kardeşler arasında yaşanan sorunlarda en çok yıpranan anne baba oluyor.

Yegeniniz size duskunse haftada bir bile olsa alip birkac saat gonlunu yapmiyorsaniz sizde bir sorun var bence. Kim 5 yasindaki cocuga kiyabilir yatakta ziplayip yastik firlatsin ne var pedagoga da basliycakmis bir sekilde sakinlestirirsiniz yani

Valla kusura bakmayın ama 3-4 hafta da çok uzun bir zaman yani çocuklar o süre içinde yabancılaşıyor. Kendi sorunlarınız dünyanın yükü değilse ve yakın oturuluyorsa ben olsam haftada en az 2-3 defa 1 saat de olsa gider ilgilenirim. B bendekidurumlar Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Geçmişte ne yaşadınız bilemem tabi ama evlerden ırak bir kardeşsiniz. Erkek kardeşime sorsak o da benden çok memnun değildir ama çocuğumda annem kadar emeği vardır. Alir gezdirir boğuşur oyun oynatır bazen tatillerde kafalarını dinlesinler diye gitmem annemlere onlar çocuğu özledik getir diye ararlar. Benim yüzüme böyle bir şey dese kardeşim asla yüzüne bakmam ve zor anında da aynı muameleyi yaparım

konu sahibi de yazmamış ki abla çalışıyor da mı ona buna baktırıyor yok çalışmıyorsa neden oturup kendi bakmıyor baba yani dedesi neden bu kadar bitkin anne bu durumda ne yapıyor neden herkes teyzeye yüklendi kadının günahı ne?

İkinci paragrafta anlattıklarınızı zaten herkes yaşıyor ama ailenizin ekstrem bir durumu sözkonusu, herkesin yaşamadığı bir sıkıntının içindeler. Sevdiklerimize destek olmak için gayret göstermeliyiz. Ablanız için unutkan ve umursamaz diyorsunuz. Sizin kendi içinizde dertleriniz var ama o unutkan ve rahat öyle mi...

Ben fayda kısmını inanın geçtim, çocuklar ciddi anlamda bazen birini tutturuyor. Bu teyze olur, anneanne olur ki anne baba ayrı büyüyen bir çocuk zaten konudaki. 1 ay içerisinde koskoca 30 gün, 2 saat yahu, kimseye yardım da olmaz zulüm de. 2 saat altı üstü, git bir oyun oyna ya da getir eve film saati yap geç. Bu kadar önemli napıyoruz, atom mu parçalıyoruz Allah aşkına?

ablam yine yarın arar hiçbir şey olmamış gibi, gerçekten takmıyor kendi de her lafı söyler ben ne dedim ki der mesela. ama bende de birikim olduğu için böyle oldu sanırım her sorun çıktığında beni aramasından daralıyorum, aşağı in gel bu tarafa dedi mesela ben evde temizlik yapıyorum. gelemem dedim zorluyor ben evden çocuğu nasıl çıkaracağım diye, bu arada yiğenim de bana düşkün bende onu seviyorum ama kafam çok yoğun bilemiyorum işte bu aralar vakit ayıramadım derslerden dolayı B bendekidurumlar Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

aslında ilgilenmek istiyorum, ya bilmiyorum sanki erkenden yaşlanmış gibiyim artık hiçbir şeye sabredemiyorum biz ablam ve yiğenim gelince iki yıl aynı evde yaşadık, o süreçte yıprandım. yiğenim bana düşkün ama şuan derslerime yoğunlaşıyorum stres oluyorum boş olduğum her an yalnız kalmak ve dinlenmek istiyorum P

Sahsen cocuga profesyonel yardim almanizi öneririm. Ortada ciddi sorunlari olan bir cocuk var ve eminim ki bunun sorumlusu o cocuk degil. Aileniz problemli belli ki ve siz kendinizi korumak istiyorsunuz. Ama bunu yapmak icin uzaga tasinmaniz gerekirdi.

Bir de ablanizin durumunu düşünün eşinden evinden ayrilmis baba evine geri dönmek zorunda kalmış üstelik sorunlu bir çocugu var. Siz kizkardeş olarak bu lafı ederseniz gidip kime guvensin derdini anlatsin. Siz el degilsiniz

Yazık çocuğa üzüldüm gerçekler. Yetişkinler el ele verip çocuğun psikolojisini bozmuşlar. Bir öğretmen olarak ne sizin sorunlarınız, ne babası ne annesi ne de sizin aileniz için söylüyorum hiiiiçççç önemli değilsiniz. Önemli olan hiçbir günahı olmayan o çocuk. Seneye ilkokula başlayınca sorunlu çocuk olması muhtemel. Arkadaşlarıyla anlaşamayacak belki de. Ödevlerini zamanında yapma sorumluluğu gösteremeyecek. Anne baş edemeyince dede ve anneannesine götürüyor, okulla da ilgilenmeyip öğretmeni muhtemelen kötüleyecek. Yaşadıkları zordur annenin anlıyorum. Boşanmak bazı kişilerde psikolojik travma yaratabilir. Ama ailesi arkasındayken bir şekilde, çocuğum için deyip önce kendini iyileştirmeliydi. Sonrasında çocuğa gereken ilgiyi gösterebilirdi. Sonuçta bir çocuk en çok anne baba şefkati ister. Anne ve babanızın yorgun olması da anlaşılır. Çünkü zaten onlar kendi çocuklarını büyüttüler, kafa dinleme zamanları gelmiş olabilir. Ha evlatlarına sahip çıkmışlar, destek olmuşlar Allah razı olsun. Ancak iyi niyetlerini suistimal etmemeli ablanız. Siz de destek çıkmalısınız yaşlı insanlar onlar. Şu dünyada hep mi dertlere göğüs veren kişi olsunlar? Siz de sağlıklı görünmediniz bana. yükleriniz çok ağır ya da abartıyorsunuz. Bir tahlil vs yaptırın. Belki kan değerleriniz düşüktür. Bir çoğumuz sabah çocukları kreşe veya bakıcıya bırakıp, tüm gün çalışıp, akşama alışverişi yapıp, çocukları toplayıp, evle ilgilenip, ödev yaptırıyoruz. Ancak akşam babaları çocuklarla ilgilenirken kendimize zaman ayırıyoruz. Bu süreçte korunmayı ihmal etmeyin.

bencil olan benim ablam malesef. sadece kendi sorunlarına odaklı, beni hiç dinlemeyen hep kendini anlatan, annem ve babam hakkında kötü şeyler söyleyen ona katılmayınca bağırıp çağıran birisi. bunları anlatma bana ben sana hak veremiyorum tartışıyoruz dediğim halde anlamayan, açmadığım halde defalarca arayan, neden açmadığımı söylediğimde bile davranışlarına devam eden.. yani bilemiyorum Posedion

Yeğeninizin pedagog ihtiyacı kadar sizinde psikolog ihtiyacınız var bence. Ablanın yüzüne böyle bir cümle kurabilmek çokta sağlıklı değil. Yeğeninize olan yaklaşımınızda pek normal değil. Ne olursa olsun davranışlarınız çok itici.

youtube dan ziyade sürekli kavgaya şahit olup 2. 3. plana atılmak ilgilenilmemek vs vs bunlar çocuğu bozmuştur. ama gerçekten direkt sizin sorununuz değil ama arada ilgilenirseniz tabi ki sevaptır iyi olur insanların üstünden yük kalkar ama birincil vazifeniz tabi ki değil.

Bu çocuk neden anaokuluna gitmiyor, yarın öbür gün ilkokula gittiğinde arkadaşlarıyla öğretmeniyle daha çok sıkıntı yaşayacak. 5 yaşında çocuğun sınırsız video izleme Hakkı olması sizce de saçma değil mi? Çocuğa küfürler öğreten babayla bu konu halkında görüşülmüyor? Acilen uzman desteğine ihtiyaç var.. ailenizle de görüşmek istemezseniz zorla değil ya görüşmezsiniz.. ama Allah korusun ilerde eşinizle sıkıntı yaşarsanız sizin de gideceğiniz yer baba evi değil mi?

5 senede 3. Ev 3. Düzen daha doğrusu 3. Düzensizlik. O yavrunun sevgi ilgi ve düzene ihtiyacı var. Ablanız hayatını toparlamalı. Çocuga yazık oluyor. B bendekidurumlar Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Hangi bölümü okuyorsunuz özel değilse? Bana ablanıza karşı çok saygisizsiniz gibi geldi. Bir de ben böyleyim falan demissiniz birkaç kere ama o söz işin kolayına kaçmak. Hepimizin beğenmediğimiz yönleri vardır ama törpülemeye çalışırız. Edelstein Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

bana gelirlerken mesajda yazmıştım ama bunu söylemem ancak normal ilişkileri olan kişiler için çok tuhaf karşılanabilir. ben evlenmeden önce aynı evde iki yıl yaşadık ve neler yaşandı o kadar derinlere girmeyeceğim. ayrıca o da bana her lafı konuşan ama unutan birisi. yani asla tuhaf gitmez ve gerçekten kaçmış kadar oldum o kadar söyleyim

abla simdi dersim var, ben musait olunca gelecegim deseniz ne yapiyor peki? zorla gelip kapiyi kocbasiyla kirdiriyor mu? ablayi ve anne babayi anlamak lazim ortada cok zor bir cocuk var, sizi de seviyormus vakit geciriyormus. bunaldiklari zaman sizden yardim istemeleri normal. istemiyorsaniz siniri net cizin. yani eve cagirmak durumunda kalmissiniz ama kovmaktan beter etmissiniz. abla su an musait degilim ben sonra gelecegim diyip kapatsaniz emin olun daha az kirici olurdunuz.

Eniştem 5 senedir cezaevinde olduğu için 8 yaşındaki yeğenim ve ablam annemle kalıyorlar. 1 yıl önce babamı kaybettik, annem de yyaşlı. Bazen annem çok bunalıyor yeğenimin hareketli olmasından ve çok konuşmasından ama yine de asla kırıcı hiçbirşey söylemiyor. Bende evliyim yeğenimi alıp bize getiriyorum bakıyorum ilgileniyorum bana da çok düşkün. 3 yaşından beridir babasız büyüttük onu el bebek gül bebek. Hala daha 1 kere itmşliğim, kızmışlığım, vurmuşluğum yoktur. Bende yüksek lisans yapıyorum, haftada 2 gün başka şehire gidip geliyorum derslerim var diye, çokta yoruluyorum. Üstelik evim anneme de 1 saat uzaklıkta. Yine de elimden geleni yapıyorum. Çocuğun yokken yeğenine zaman ayırmaktan bu kadar geri durma, ne var yani biraz ilgilensen...

2 sene sonraki konusu ablamin cocugunu beraber buyuttuler benimle ilgilenmiyorlar olmasi muhtemel. ama ne yazik ki insanlar kendilerinde hata gormuyorlar.

Bana da sanki içinden geçirmiş gibi geldi, ablası arayıp sürekli derdini anlatmaya devam edince. Hani birine sizden kurtulamıyorum derseniiz o da aramaz bence. En doğrusunu yazar zaten bize okuyorsa konu sahibi. Belki siz haklisinizdir.2 durumda da sonuç olarak kötü açıkçası.

Konu sahibi gerçekten sizin hayatınızda olan insanlara üzülüyorum. Kendiniz çalışmadığınız halde yorucu bir işi olan eşinizin yediği lokmaları sayıyordunuz önceki konunuzda. Şimdi de en son bir ay önce gelen yeğeniniz gözünüze batıyor. Ben normalde forumda bunu söylemeyi sevmem ama destek alın bence.

eşimin lokmalarını saymıyorum, sadece şunu bunu almasak mı diyorum yani evet lüks bile olmasa bile lüks olarak geliyor şuan bir sürü borç var. eşim bekarken kalan borçlarını ödüyor ve şuan bu durumdan da memnun, sen olmasan ödeyemezdim diyor çünkü eşim tam tersi para harcamayı seviyor. neyse konumuz o değildi. ablamla eskiden yaşadığım şeyler sonucu onu affedemiyorum, hep insanı dertlerinden, anlattığı şeylerden vuran birisi. kendi her lafı söyler sonra ben ne dedim ki diye kendi yaptıklarını yok eder ama başkasının yaptıkları ona karşı hep kötülüktür. ondan aşırı negatif enerji alıyorum. kendisine de söyledim bak sürekli olumsuz konuşuyosun anneme babama laf söylüyor ben katılmıyorum tartışma çıkıyor bu konulardan bahsetme diyorum ama hep o konuları açıyor o yüzden daha artık aramasını gördüğümde, bana geldiğinde direkt modum düşüyor. yiğenimle de haftada bir iki gün ilgileniyordum. son bir ay inzivaya çekildim gibi bir şey oldu, sadece sessizlik istiyorum tabi bu süreçte ablam aramalarını eksik etmedi her gün aradı bazen açmadım yine aradı. sırf kendi dertlerini anlatmak için, beni sevdiğinden değil, beni dinlediğinden değil, sadece yanında insan istiyor bencilliğinden

Cok bencilsin bence. Derdini anlatirken bile ilk once kendini uzun uzun anlattin. Aile ne demek bilmiyorsun. Sen onlara, onlara sana yardimci olacak. Iyiki benim boyle kardesim yok. Jang

Konu sahibi, aslında gerçekten herhangi bir yaraya derman olduğun yok. Sadece sorumluluk alacaksın diye korktuğun için yapabileceğin ufak tefek şeyleri de yapmaktan kaçıyorsun. Devamlı şikayet ederek, memnuniyetsiz davranarak hayat geçmez. Elimizin ucuyla yapacağımız iyiliği de bu kadar düşünmeye gerek yok.

Yeğeninizin bir rahatsızlığı olduğunu düşünüyorsunuz keşke şimdiye kadar da uzman desteği alsaydiniz hem tedaviyi geciktirmissiniz hem de siz bu süreçte bedenen ve ruhen yipranmissiniz S

Ama bunu keşke söylemeseydiniz, hoş olmamış. Ablanızın çocuğu neden devamlı sizlerde? Çalışıyorsa bir bakıcı tutabilir bu konuda düşüncesizlik ediyor ablanız. Anaokuluna flndami gitmiyor çocuk? Yalnızlığı seviyorsanız biraz uzak bir yerden ev tutabilirsiniz ama bence bu kadar kırıcı olmayın

bilmiyorum bazen o kadar tatlı ve düzgün konuşuyor ki o halini görseniz hiçbir sorun yokmuş sanırsınız. bazen de birden geliyor herhalde çocuğa inatçılık geldiği zaman o küfürler, vurmalar, bağırmalar çok kötü. babam öğretti diyor küfürlere de. yani bilerek öğretmemiştir ama yanında söylüyordur sürekli trafikte vs. biraz da YouTube da oyun videolarında duydu sanırım. Tahin Helva

Anladım ben ablanızla aileniz birlikte yaşıyor sanmıştım. Bir pedagog görse iyi olacak hatta keşke daha önce görseydi umarım geç değildir. Siz de elinizden geldiğince yardım edin bari o zaman yük anne babanıza binmesin. Zaten donuç olarak bu çocuk büyüyecek düzelecek böyle kalmayacak. Ailecek yardımlaşmak herkese kolaylık sağlar. H

ablanız "aile içindeki narsist insan" başlığındaki kişi mi? B bendekidurumlar Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Pubg mi? İnanamıyorum ya ben yetişkinler için bile sakıncalı buluyorum o oyunu! Şiddet, küfür her şey var. Yazık çocuk k kimlerin elinde... Ama ben düşününce size de hak verdim. Çocuğu siz yapmadınız ablanıızın sorumluluğunda ve ilgilenmek mecburiyetinde değilsiniz. Çocuk sevmek zorunda da değilsiniz. Derslerinize öyle bir ortamda odaklanamamanız gayet normal bence. Sessizlik istemeniz de normal. Belki sizin de ruh sağlığınız bozuk. Olabilir..

bunu demenizin sebebi ne evinize gelen misafire? cok ayip cidden. herkes birbirine surekli laf sokuyorsa bu sekilde gorusmeyin daha iyi.

Bence siz ablanızı geçmişten dolayı yaşadığınız olaylardan ötürü sevmiyorsunuz. Çocuğuda beni ilgilendirmez modundasınız. Ablanıza o lafınız çok kırıcı. Aile demek zor gününde yanında olmak demek.

Su kadarini soyleyim cocugun anne babasi ayrilmasindan cok.. Kucukken buyuk ebeveynlerin fazla karismasindan dolayi her istediklerinin olacagini dusunmesi Aglayip bağırması hatta kufur etmesi bile oluyor Sahsen kizima dur derim durur ama oglum anneme yakin oturdugum icin onun yaninda yetisti hala bakar Allah razi olsun kucak kusu her istedigi olacak bir cocuk yetisti ama bana soz geciremez cunku gerekse yaparim yoksa umursamam bilir 20 aylik olmasina ragmen Konu sahibi de yegenini atmamis sonucta bazi yorumlarda gordum de Ustelik hak verdim size ben cunku benimde dogru duzgun görüştüğüm arkadasum yok ha karsilasinca yada telefonda konusurken kaldigimiz yerden devam ettigimiz dostluklarimiz var

kurban tuzagindan kurtulmak kitabini okuyun. cok faydasini goreceksiniz F flamefire Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Yarın cocugun olunca sen de birinden destek beklersin, biri gelse 2 saat cocugu oyalasa dersin. Ustelik yegeninde dürtü kontrol bozuklugu mu hiperaktivite mi ne ise artik bir sorun oldugu belli. Ablan tek basina cocuk buyutuyormus biraz destek olsan ne olur? Ders calismak, ev isi vs bunlar bahane degil. Önceki

Ne diyeceğimi bilemedim.. Çocuğun biran önce pedegog a gitmesi lazım... Abla nında ihtiyacı var...

Dunya senin etrafinda dönüyor tamam. P

Cocuk bu hale nasıl geldi neler yasadi En yakin zamanda götürün pedagoga hatta gec bile kalınmış Kimse bakmak mecburiyetinde degil baksanız guzel olur ama kimse kendinin olmayan hele ki zor bi cocukla ilgililenmek istemeyebilir bu cok normal hic laf sokmaya gerek yok Acaba annesi ile babası ayrılınca cocuk üzülmesin diye her istediği yapılıp simdi önünü alamıyor olabilirler mi Küfrü nasil öğrendi benim diğer ay 5 yaşına girecek bir oglum var biri ona kufretse öylece kalir yanında hiç kotu konuşulmadı küfrü bilmez Cocuk yetiştirmek cok zor aileyi suclamiyorum ama bu hale gelmesinde etkisi buyuk Ben erkek çocuklarımı ekstra özenle yetiştirmeye çalışıyorum zeysmother Eylülün

çünkü beni yiğenim durmuyor anneanesine eziyet ediyor benle de gelmiyor aşağı in diye çağırdı, bende müsait değildim ve onu çağırmak durumunda kaldım. o zaman yiğenim dışarı çıkmayı kabul etti. bunu sürekli yaşıyorum. derslerim oluyor işim oluyor hep böyle arayıp çağırıyor ya da yiğenime bakmamı bekliyor

çalışmıyor ama ablam ilk geldiğinde bizde iki yıl kaldı ve yiğenim orda büyüdü şimdi de ablam bir yıldır ayrı evde olduğu halde gitmiyor çok zor bir çocuk durmuyor anneanesi ve dedesini istiyor sürekli. ama anneanne ve dedeye de gürültülü yerinde duramayan bir çocuk. ablam aşağı bile indiremiyor veya evine çıkartamıyor öyle direniyor. çok küfür öğrenmiş babamdan öğrendim diyor. internetin de payı var youtubeda herşeyi açabiliyor sesli komutla. mesela yiğenime neden böyle yapıyorsun diye sakince sorduğumda kes sesini diyor. aslında herkes kendi açısından haklı. yiğenimde böyle olmazdı ama onun da daha 2 yaşında anne baba kavgasına şahit olması, babasının küfürbaz olması, YouTube da herşeyi izlemesi sonucu böyle olması normal.

Sizin söylediklerinize karşılık onlarda mecbur fayda yok demiş yani bence abartılacak bir şey yok

Sizin aranızdaki iletişimi bilemem karışık da zaten. Ama nacizane uyarmak istiyorum. O çocuğun yardıma ihtiyacı var. Bütün hircinliginin sebebi bu olabilir. Öncelikli ilgilenilmesi gereken konunun bu olduğunu dusunuyorum. Teyzesi olarak bu konuda yardımcı olabilirsiniz.

Cocukla ilgilenmek size de ii gelir. Onun sevgisi size de yarar. Bir hafta makarna yapın yiyin bir hafta yogurt mayalayın bir hafta çiöek ekin suçlayın o kadar cok sey yapılır ki 5 yasında cocukla. En olmadı gidin dondurma alın yiyin. Planlı projeli olursa size de iyi gelir

Ben olsam o laftan sonra sizin yüzünüze bakmam. Sorun ablada.

aileniz fazla beklenti icinde bence. ablaniz ozellikle. cocuk kendi cocugu. o ilgilenmek zorunda. sizin sorumlulugunuzda degil ki. kendi eviniz duzeniniz var artik uzerinize bu kadar yikilamazlar. unutkanlik degil yuzsuzluk bence ablanizinki.

Çocuğu pedagoga götürsünler vakit kaybetmeden. Allah anne babanıza ve ablaniza kolaylık versin. Siz de insan sevmiyorsunuz ve laf nereye gider kime ne söylenir haberiniz yok sanırım. Birilerine ihtiyaç ve muhtaç kalmazsınız umarım. Etrafınızda kimseyi bulamama ihtimaliniz yüksek.

Ay nasıl kotusunuz socialscientist Huysuz Şirin

Ben yigeninizde ordan burdan ogrendigi cumleler disinda bir sorun göremedim. 3.5 yasindaki kizimda ordan oraya atlayip minderleri indirim survivor evi gibi takiliyor. Cocuklarin hepsi boyle yani ordan oraya kosmayan biblo gibi duran bir cocuk mu bekliyorsunuz ailecek anlamadim orayi. Cocuklarin bir donem vurma kendini gucunu kesfetme donemi olurda sizinkinin kes sesini demesi vurmasi galan bana biraz gordugunu uyguluyor gibi geldi.

Siz ablanızla görüşmek istemeyebilir, ona karşı sınır çizebilirsiniz, kimseyi ilgilendirmez. Bunun acısını yiğenden çıkarmayın yeter, özel olarak ona birkaç saat ayırmanız gerekli. İleride çok mutlu olacağınız bir ilişkiniz olur, teyzelik başka bir şey, sırdaş olursunuz birbirinize akıl hocası olur, hayatında önemli yer edinirsiniz. Ablanızdan bağımsız düşünün bunu.

Yani yeni evli vs. farketmez de 3 kişinin bakamaması garip geldi. Sonuçta kimse olmaz yardım istenebilir zor durumlarda falan aile bunun içindir ama bu durum biraz farklı geldi bana. Çocuk sorunlu diye başlarından atma çabası garip.

Çocuk Sze düşkünse ilgilenin bence Anne baba ayrı Anne meseleli Etrafında cocuk vs yoksa zaten davranmış bozukluğu da varmış ilgilenin. Bunalıyorsanız rutine baglauın Mesela pazartesi günleri 3 saat diyin önceden hazırlanmış olun

Ama şunu da eklemeden edemeyeceğim. Muhtemelen ablanızı başarısız evliliği ve anneliği için içten içe suçluyorsunuz ve temel sorununuz bu. Bu açıdan sizi anlayabilirim. Yine de bunu söylemenin de daha iyi niyetli yolları var.

annem ve babamla aram kötü değil. hatta annemle konuştuk az önce bende böyleyim anne kendi dertlerimi vs takıyorum o sırada başka şeylerle uğraşamıyorum kafam götürmüyor dedim annem de geri bana hak veriyor sende kendi açından haklısın diye. anaokuluna bir süre gitti ama okula da hiç gitmek istemiyordu sevmiyodu. bu sene ilkokula başlayacak. zaten bu yaz düzenli bir pedagog bulmaya çalışacaklar.

Tüm aile yorulmuş, bıkmış gibi. Çocuğun yardım alması gerekli görünüyor. Ama bu kalabalığın arasında sanki ilgiye ihtiyaç duyuyor gibi geldi bana. Anneanne ve dede daha ilgili o da onları istiyor gibi. Ablanız keşke verimli vakit geçirebilse. Çocuk pedagoga gider mi bilmem ama ablanız yönlendirilmeli. Eğitim hayatı başlayacak bu çocuğun keşke buna yönelik birşeyler yapsalar. Oyunla, kitapla, oyuncakla vakti geçer 5 yaşındaki çocuğun. Video ile ne işi var? sonanda

Bakmak gibi bir yükümlülüğünüz yok aşırı sevgiden ilgilenmek istersiniz o ayrı Çalışmayan ablanız sorunlarını sizin üzerinizde gidermemeli Cümleniz kırıcı olmuş o ayrı bir konu İsterseniz 1 saat bile ilgilenmezsiniz, ama ben olsam ilgilenirdim bu kişiyle alakalı bir durum

Bana çok bencilce geldi. Benim yeğenim olsaydı yaralarını sarardım çocuğun siz ise ondan bahsederken bile sevmiyor gibisiniz. Hadi ablanizi anlasamadiginiz için istemiyorsunuz peki ya yegeninizi? Onu da annanesini yordugu için mi? Bana bencilliginize bahaneler sıralıyor gibi geldiniz...

Söylediğiniz laf hiç olmamış bence ama ben de bu insanları pek anlayamadım 3 kişi bi çocuğa neden bakamıyorlar? ve Neden sürekli başlarından atmaya çalışıyorlar? Çocuğun sorunlu olması belki bundan kaynaklıdır?

Sevgili konu sahibi, geçmişte ablanizla ağır sorunlar yaşamışsiniz anladığım kadarıyla. Yoksa bu kadar ağır konuşmazdıniz diye düşünüyorum. Ama şunu soylemeliyim ki; kendimi sizin yerinize koyuyorum. Benim kız kardeşim kaçarak evlendi, annemi ve babamı hiçe saydı bastı gitti. Ben de evden kovdum onu. Bizi tanımadı resmen. Sonra evlendi ve çocuk sahibi oldu. Bize o söyledikleri, hakaretleri çocuk olana kadar aklımızdan çıkmadı. Ama çocuk olunca söylediklerini bir kenara bırakıp affettik ve teyzelik görevlerimi zevkle yerine getirdim. Hala da elimden geldiğince yapıyorum. Yani yapmaya da devam edeceğim. Çünkü içimden geliyor, teyze olmak muhteşem bir şey. Ve ben o çocuğa ne olursa olsun kıyamam. Elimden gelenin fazlasını yaparım. Çok üzüldüm o çocuk adına. Çok hassasım ben çocuklar konusunda. Gerçekten dayanamiyorum. Bir de yeğenim olacak; o bir yana dünya bir yana. O yüzden sizin evliliğinizde yaşadığınız ufak tefek sorunlardan daha önemsiz bulamadım ben bu sorunu. Ablanizi bilemem ama o çocuğun ve sizin anne babanızın desteğe ihtiyacı var. Onlar için onların yanında olmanızı dilerdim. umarım o çocuk bir an önce iyileşir. Tek düşündüğüm şu an o.

cocugunuz oldugunda da boyle yalniz kalmak isteyecek misiniz cok merak ediyorum. ablaniz da mutlu degildir boyle olmasindan birbirinize destek olmalisiniz. kactim kurtulamadim lafiniz bana cok incitici ve bencilce geldi

Sen de ne yaşadığını paylaş o halde.. Benim de dertlerim var, sizin dusunduguz gibi dertsiz değilim diyerek anlat ailene. Madem icerliyorsun, onlarda senin durumunu bilsinler. Anladığım kadariyla abla ve yigen her gün sizde de değil. Sen içten içe kaçtım kurtulamadim şunlardan diyorsan ;ne sen git ne de onlar gelsin. Kimse birbirini kandırmasın yani. Bu daha ayıp benim neznimde.