İnanılmaz hiç normal değil, bu ortamda ki en sağlıklı insan sensin canım

baska doktora git canim durumunda var artik anladigim kadariyla internetten en psikoloklari ve psikatrileri arastir tatkim ipnoz yontemi falan varmis.

Annen ile şuan görüşüyor musun? İlişkin Nasıl? . push ; J Janet Jak Esim Durme, durme

Babam baba gibi değildi zaten eve otel gibi gelirdi annemle ilgilenirdi sadece. Ve annemde hep bizi suçlamıştır ben sizin için katlanıyorum diye. Ben bebekken çalışıyormuş zaten çalışsaymış boşansaymış ona dur diyen oldu sanki. Açıkçası kendisi koca delisi ve bunun suçunu bize atıyor.

Seni çok anlıyorum. Benzer yollardan geçtim benzer bir hayat yaşadım. Şimdi mutsuzum diyorsun ama otur bir düşün. Şuan neredesin? Kimsin? Hayattan ne bekliyorsun? Eksik gördüğün ne? Geçmişimiz anılarımız tecrübelerimiz iyi kötü bizi biz yapan şeylerdir fakat kim olacağımız bize ne olacağı bizim elimizde. Anlattıklarından anladığım en önemli şey kendini değersiz hissetmen. Anne baba kardeş hepsi değersiz hissetiriyor değil mi? Aslında öyle değil. Eminim anlattıklarından daha fazlası var. Eminim evinizde herkesin sorunları var. Bunun bası anne babanın problemleri oluyor. Sen değersiz değilsin. Sen değerlisin. Bir kere dünyaya geliyoruz. Geçmişte yaşadıklarını değiştiremezsin ama onları bir kenara koy, yarının için geleceğin için elinden geleni yap. Belki içinde bir parça hep kırık kalacak ama mutlu olmayı öğrenmelisin. Hergün geçmiş için üzülmeyi bırakmalısın. Geçmişin yasını tutmak geleceğinden çalmaktan başka bir şey değil. Bunu gerçekleştirmek için güçlü olmalısın. Güçlü olmak kolay değil ama önce kendinle barısmalısın kendini sevmelisin. Kimsenin sana senin değersiz olduğunu söylemesine izin vermemelisin. Bunu sana söyleyenlere dur demelisin. İçinde o gücü bulmanı ümit ederim. Unutma hayatımızın bile sonu var. Sonsuz mutluluk sonsuz mutsuzluk yok. İniş çıkışlar var. Lütfen profesyonel destek al ve herşeyi olduğu gibi anlat. Bazen düşünceleri sesli ifade etmek anlatmak ilk etapta ağır gelsede aslında yükümüzü hafifletiyor. Ben güçlü olmayı seçtiğimde dipteydim. Önünde iki seçenek var. Ya isteğin hayatı yaşayacaksın yada sana biçilen hayatta rolünü robot gibi yerine getireceksin. Keşke dememen adına umarım sende kendi hayatını yaşamayı seçersin içinde, o gücü bulursun. Artık o küçük çocuk değilsin, yapabilirsin.

Çok üzüldüm. Hayatını kurmalısın iyi bir meslek edinmelisin önce sonrada evini ayırıp yeni bir hayata başlamalısın. Sevgi bütün yaraların ilacıdır unutma, ilerde sana değer veren biriyle evlenince yaraların da kapanacaktır. Sana son tavsiyem duygularını yazman olacaktır, neyden korktuğunu neden mutsuz hissettiğini yaz, bu bir bilişsel terapi yöntemidir. Aslında mutsuzlukların nedeninin çokta aşılmayacak şeyler olduğunu göreceksin. Umarım güzel günler seni bekliyordur

Ne diyeyim bilemedim ki annenin cektirdigini bizede babam misliyle cektirdi kendisi en iyi kiyafetleri goyerken kiyafetleri dolaplara sıgmazken yazin kislik kisin yazlik giydigimi bilirim Ne yazik ki bunlar insanda omurluk hasarlar birakiyor ayni seyleri yasamis biri olarak seni nasil teselli edebilirim hic bilmiyorum Insallah huzuru mutlulugu tez zamanda yakalarsin gecmisin hatiralari hile hafizandan silinir B

ben dusunuyorum açıkçası bosansam nereye gideceğim ne yapacağım ustelik benim mesleğim de yok okutmadilar okuyamadaigimdan değil çok iyiydi derslerin kayıt paramı bile alıp zorla yediler çok sinirlendim su an offf of A

Nefret ediyorum böyle anne baba müsfettelerinden... Çocukların psikolojilerini bozup mutsuz bir hayat geçirmelerine sebep oluyorlar. O kadar üzülüyorumki böyle çocuklar için.. Eşimde zor bir çocukluk geçirmiş. Bazen ona bakıp üzülüyorum istem dışı çocuk gibi seviyorum onu.. O anlattıkça içim sızlıyor... Sizin içinde çok üzüldüm.. Kocaman sarılasım geldi. Aileniz utansın siz üzülmeyin.. Yardım almalı ve en azından mutsuzlukların farkında oldugunuz için aslında kurtulmak içinde bir şansınız olduğunu görmelisiniz.

Canim doktora gitmen gerek yok. Se terapileri gideceksin. Doktor ancak sende kişilik bozukluğu veya Nevroz ne bileyim depresyon benzeri hastalık olabilecek şeyler varsa ilaçla tedaviye çalışır. Sen terapi alacaksın. Senin yerinde olam böyle şimdi konuşsam ne olacak ki deme. Önce ablan ile basla. Sonra atıyorum abin ile devam et. Sonra baban ile konuş. Hiç sıkılmadan usanmadan yaşadıklarını bunların sana ne hissettirdiğini uzun uzun anlat. Sonra annen ile konuş. Onada ne derse desin hiç sıkılmadan usanmadan ne hissettiğini anlat. Terapi al mutlaka. Tek başına böyle bir sevgisizlik ile başa çıkman mümkün değil. Bu arada ablanin yaptıkları da çok tuhaf. Onu da annen istismar etmiş bence. Sen küçük olduğun için farkında olmayabilirsin.

Annemede babamada benziyorum. Annem bana hamileyken bulantısı çok olurmuş bir şey yiyemezmiş onun çocuğu olmasam bunu söylemezdi. Çocukken üvey olduğumu düşünürdüm düşünmekten de öte arkadaşlarım bile sorardı sma malesef değilim. Annem kendini acındırmaya bayılır parası olmasına rağmen evin içinde paçavralarla gezerdi. Mazoşist biri biraz. Eve çok fazla yiyecek almak istemezdi ama kimsenin boğazından kısmazdı ben hariç. Abimle normaliz bana hiç bir kötülüğü olmadı ama çok da samimi değiliz. Ablam ise aşırı saldırgan biri. Küçükken çok dövdü çok işkence yaptı. Sürekli akrabalara bir yere gittiğimizde biri geldiğinde kimi görse alakalı alakasız başlar beni kötülemeye iftira atmaya. Beni seven bir akrabamız vardı ben onunla görüşmüyordum. Oturmuş çocuğa benim agresif bencil cimri Biri olduğumu anlatmış. Benim için hakaret ve küfürlü laflar kullanmış. Yaşanmamış olayları yaşanmış gibi anlatmış. Çocuğa onunla konuşursan beni sil o köpek gibi sürünücek salyaları aka aka sana dönücek vs demiş. Söylediklerinin hepsi yalan ama şuna özellikle değinmek istiyorum. Cimri diyor maaşımı olduğu gibi eve veriyorum agresif demiş kendimi bile savunamayan ağzını açamayan biriyim bencil demiş aşırı fedakarım ve bu özelliklerin hepsi kendinden mevcut. Bunlar birkaçı tabi aylarca konuşmuşlar çocukla her fırsatta beni kötülemiş konu bile yokken çok dertlenmiş gibi oturmuş beni çekiştirmiş. Gezegen X

İlk paragrafta 'aman kaç yıl geçmiş takılma ' diye dusundum ama devamında cidden çok uzuldum Annen hayatta mı? Artık aklı başında eğitimli bir kızsin eğer hayattaysa konuş yoksa bir ömür içinde kalacak belli ki Sana katacagi tek olumlu şey senin cook iyi bir anne olman olacaktır, beyi yapmayacağını bileceksin en azından ve evladının neylerden darilacagini Allah yardımcın olsun kendi hayatını kurunca bunlar hafifi hafif silinir kafandan ister istemez Yalnız birşey sorcam baban, abin Ablan annenin bu tavrına ne tepki veriyordu seni koruyup kollayan biri oldu mi ev içinde

Annenin yanına oturduğun olayı okuduğum anda resmen istemsiz yaşlar aktı gözümden. Ya bi çocuk aradım, şuan bunu yaşayan o küçük kızı aradım alayım o annenin elinden diye.. Ve açıkçası en son kısımda acaba üvey misin diye düşünmeden edemedim. Eğer böyle bi şeyin ufacık dahi imkanı varsa ve seninde yaptırabilmen mümkünse bi DNA testi yaptır. Bi anne öz evladına böyle davransın, inanamadım.. Özellikle diğerlerini özel okullarda okuturken. Allah o anneyi ıslah etsin diyorum başka da bi şey diyemiyorum..

23 yaşındasın çalışıyosun. evle bağlantını kes derim. kimse kusura bakmasın ana baba hakkı olduğu gibi çocuğun da hakkı var. her anne çocuğuna sevgi göstermek zorunda

Annen anne değilmiş, psikolojisi bozuk bir kadınmış sadece. Allah yardımcın olsun. Bütün bunlar olurken baban ya da kardeşlerin durumu fark etmedi mi, kardeşlerine davranışı nasıldı.

Ya annen sadece sana karşı mi böyleydi. Anladığım kadarıyla öyleymiş. Ve ablan abin özel okulda okumuş. Sen devlet okuluna mı gittin yani neden ayırmışlar sızı. Sana böyle davranmalarıniñ sebebi kesinlikle fakirlik olamaz zaten onu geç zaten ayrım yapmışlar hastadan doktor o göturselermis öyle değilmi. Benim doğduğum yıllarda babam issizdi çok sıkıntılı zamanlarimiz oldu hatta ben kazara dogmusum hiç istememisler bazen dayak yediğimde oldu babam ve kardeşlerinden. Ama yinede severlerdi beni bilirdim. Annem ise benim sansimdi yemez yedirir giymez giydirirdi bir gün olsun kahvaltısız dışarı çıkarmadı bizi. O yoklukda. Elinden geldiğince harçlık verirdi bende biriktirir geri anneme verirdim çünkü caresizdi canım annem bilirdim. Hiç iyi bir babam yoktu hatta çocukken işten gelmişti birgün okula bile gitmiyorum daha sarıldım babam geldi diye beni itti ve yere düştüm başımı masanın kenarına carptim alnında hala izi durur o sıralar nefret ederdim babamdan baba bile demezdim. Sonra düzeldi aramiz iyi kötü severdi bizi iste her ne kadar kendi annesi kardeşi ve babası kadar sevmesede. Hissederdim az çok. Suan babamla hiç görüşüyorum 2 yıl önce evi terkedip gitti önceleri çok üzüldüm ama şimdi hiç üzülmüyorum keske hic gelmese ya da cok once gitseymis. Benim babam p roblemliydi ama hepimize karşı aynıydı. Bizimde psikolojimiz hiç sağlam degil, sağolsun ailecek. Ablam abim yanlış evlilikler yaptı biri boşandı biri hala çekiyor bense korkuyorum hayattan... neyse fazla uzattım ama belki sadece sen y asamiyorsun böyle bir durumu sorunlu kafası kirik insanlar başkalarının psikolojilerini bozmakta üzerlerine yok zaten böyle insanlar yüzünden bizim gibiler hayata kusuyor. Yani demem o ki boşver geçmişi geçmişte bırak hesabını sorma kimseye hiçbir şeyi degistiremezsin. Hayatını yeniden kur çAlış kendin gibi tertemiz birninsanla evlen yeni bir hayata başla. Sıfırdan tertemiz bir sayfa aç. Inaclimisin bilmiyorum ama bu c ektiklerimiz inşallah gelecek güzel günlerin kefareti olsun. Çok dua et. Arkadaşlarınla iyi vakit geçir. Geçmişi hiç hatırlama artık. Senin annene gelecek olursak ya yaşadıklarının acısını senden çıkardı yada senin öz annen değil aklıma bunlar geliyor.

Başta ki cümleyi yanlış yazmışım pardon sen haklısın, herkesin huyu suyu bir değil canim malesef o yüzden kimseyi kendinle kıyaslama annene şunu da sorabilirsin neden bana o zaman öyle davransin. bende terapi alıyorum emin ol ki ise yarıyor babam anneme bıçak çekerken gördüm uzun zaman önce boşandılar benim bilincimde bu olay unutamadım psikoloğa gittim ve hayalim söyledim ve daha rahatım babamla tamamen mesafe var o yüzden rahatım ama psikolojim bozuldu hakkı varmiydi hayir

erkek bir hocam kendi çocukluk travmalarını anlatıp kendisi için kaldırım taşlarının arasındaki çimim ben diyordu. hiç bakılmayıp, ekstra özen gösterilmeyip, sulanmayıp bir de üstüne basılmasına rağmen inatla çıkıyorlar çünkü demişti. onun da çocukluk anıları çok benzer. ergenlik travmaları falan gerçekten çok zormuş. ama hayatımda gördüğüm en çok empati yapabilen, bu kadar özgüvenli birini sayılı tanımışımdır. kendisi bu tip anılar anlatınca nasıl bu kadar öZgüvenli oldu bu adam diye aklıma takılmıştı. konunun sonunda da kendi yukardaki örnekle açıklamıştı. inşallah kendin bu meseleyi çözersin ve çoğumuzdan fazla özgüvenin olur. geçmişi değiştiremiyoruz ama senin yaralanman artık belki daha da zor. güçlendiğin kısımlarınla motive ol.

Dualarimda sana da yer vericem allahın izniyle hayatına öyle bir insan çıksın ki sana o evde yaşadığın herseyi unuttursun seni o evden çekip alsın o insan senin miladin olsun

allah sana hayırlı evlatlar nasip eder inşallah ve iyi bir anne olmayı. Annelik doğurmakla olmuyor işte. Oturup kalkıp anayım ben ana diye çirkefleşirler birde. Anne ve babamın kopyasıyım malesef

Uzuldum canim benim Annen sadece sana mi boyle O kadar imkan varken s3ni imkansizla buyutmesi zalimce. Para vermiyosa sevgi verseydi. Insan uveyvcocuguna bile yapmaz boyle yapmaz.

Çok üzüldüm özellikle annenin yanına oturduğun zamanki lafları beni çok üzdü.. Aklıma direk baban öz olabilir ama acaba annen mi üvey? babamın aldatması vardı demişsin Çok emin söylüyorsun ikisininde öz çocuğuyum diye ama hiç bir anne bu kadar ayrımcılık yapmaz Sen hariç 2 çocuk özele gitmiş ben burda bile işgillendim doğrusu

Ailen sorunlu bir aile mesleğin ve maddiyat gücün varsa küçük te olsa bir eve çık ruhun dinlensin çok üzüldüm bu duruma.. B

:) ne güzel olurmuş gerçekten

Ya ben isyan etmekistemiyorumama senin benim ve bizim gibilerin gunahi neydi bilmiyorum hayat boyunc duzelmeyen psikolojimizin hesabini kimden soracgiz onuda bilmiyorum. Bi cozum yolu bulursan banada soyle

Evet canım . push ; Gezegen X

İnsan üvey evlada yapmaz

Yazdiklarin cok uzucuydu okumak bile yetti... ki sen bunları yasadin haklisin... Şöyle dusun 20 yilini üzülerek gecirmissin zaten... o zmnlar gücün yoktu ve bi cok seyin farkinda degildin hic bir seyi degistiremiyordun... simdi farkindasin ve artik kendini toplamak icin yaşa. .. boyle seyleri unutmak cok zor kabul ama aklinin bi köşesine at artik bunları. .. kendini mutlu edecek seyleri bulmaya çalış. .. seni mutlu eden insanlari sık sık gormeye calis... Her cocuk mutlu olmayi hakeder senin hakkini vermeyen anneye bu saatten sonra harcama guzel gencecik yillarini... her sey gönlünce olsun. .. rabbim hayirli iyi insanlarla karsilastirsin...

Daha önce dediğim gibi ailecek sorunlarınız var. Her ne kadar sizin açınızdan kardeşleriniz sorunsuz gibi görünsede yazdıklarınızdan onlarında sorunlu olduğunu anlıyorum. Sürekli huzursuz ortamda bulunan insanlar artık bazı şeyleri görmezden gelir, sadece kendini düşünür hale gelir. İçgüdümüz bu. O evden çıkman gerek. Tek çare bu. Not: sakın evlenip kurtulayım gibi bir şey düşünme. Bu hayatında yapabileceğin en büyük hatalardan biri olur. Samsonn

Toplu cevap veriyim burdan. Babam annemi defalarca aldatmış eve gelip uyuyan biridiydi ne benimle ne diğer kardeşlerimle ilgilenmezdi. Ama Allah var annemle ilgilenir severdi hediyeler alırdı tatile giderlerdi. Ablamın konusunu yazmıştım zaten beni kendi esiri olarak görürdü annem bir yere gitse ben artık senin annenim deyip temizlik yaptırır emirler verir işkence yapardı. Bir keresinde ayağını ağzıma zorla sokmuştu annem evdeydi. Anneme bu yıl bunu hatırlattım ve dediği şey "napiyim?" Oldu. Bir iki kerede diğerlerini değil ama beni dövdüğünü ve hakaret ettiğini söyledim sen hayal görüyorsun dedi her söylediğimde. Bu saatten sonra hesap sorsam bile diceği şeylerin hiç bir anlamı yok zaten mazeretide olmaz. Küçükkende çok farkında değildim yaşadıklarımın üzüntüden başka. Şimdi bakıyorum bir anne çocuğuna bakmak zorunda kahvaltı harçlık ve diğer ihtiyaçlarını karşılamak zorunda. Bu dünyaya gelmek hiçbir çocuğun seçimi değil. Hiç durumu olmayan bile yılda bir pantolon iki tişört alıp çocuğunu mis gibi giydiriyor

Sadece sizemi boyleydi diger kardeslerinizedemi boyleydi. Annenizin psikolojisi bana hic normal gelmedi sevgi dolu degilmis. Anneniz simdi nasil peki buyudunuz hala aynimi. onunla konustunuzmu bu konuyu bir aciklamasi varmi.

Midemden yukarı öfke dalgası yükseliyor yemin ederim kafa göz girerdim karşımda olsalar o kadar yani

Seninle sohbet etmek isterim. Özelden yazabilirsin tasfiyelerimi dinlersen çabuk atlata bileceğin durum.

Çok üzüldüm, beni de abim döverdi ben küserdim bu seferde küsüyorum diye döverdi eli ağır değildi daha çok hirpalar ve bir iki tokat atardı. Pijamasinin ipindeki minik metal topu her yakınından geçmemde bana vururdu şimdi panik atak hastasıyım abimle aram çok iyi onun ergenliği bitince sorunlar bitti aramızda hastalığımın sebebi sensin dediğimde -ben tam bi psikopatmışım nasıl el kaldırmışım diye hayret ediyor. Bence anı yaşa canım suan sana eziyet eden biri yok hayatında ve güçlüsün umarım merhametli biriyle evlenirsin ve çocukların olur. Hepsi geçti derin bi nefes al ve hayatına devam et. Millet neler atlatiyo tatlım seni öldürmeyen şey güçlendirir kimsenin seni ezmesine izin verme. Bazen keşke aile diye bişey olmasaydı diyorum kayadan doğsaydik hoşumuza giden insanları çevremizde tutsayık, gitmeyenin üzerimizde bi hakkı olmasaydı.

23 yaşında üni okumuş iyi kötü çalışan biriyim. Günlük hayatımda çok büyük problemler yaşamamama rağmen hep mutsuzum hiçbir şey yapmak istemiyorum hiçbir şeyden tad alamıyorum. Çocukken yaşadıklarım aklıma geliyor sürekli ve buna engel olamıyorum. Bütün günlerim bununla geçiyor ve gerçekten elimde değil. Psikiyatriste gittim ya ben kendimi anlatamadım ya da o yardımcı olamadı bilmiyorum. doktor bile çözüm bulamayınca iyice içime gömüldüm. Yaşadığım binlerce şey var ama ben buraya birkaçını yazıcam. Okula başladığımdan itibaren yıllarca annem kahvaltı hazırlamadı. Günde tek öğün yiyordum onda bile bana diyet yaptırıyordu. Tabağıma hep az koyardı ekmeği kendi ölçer verirdi fazlasını yedirmezdi. Fotoğlarım bile var çöp gibiymişim zaten. Akrabalar doktora götür hastalıklı gibi şeyler söylerlerdi. Alerjiye bağlı olarak çocukken kesik kesik öksürürdüm. Öksürdüğüm içinde hep azar işittiğim. Öksürme, veremliler gibi öksürüyorsun, gebericeksin der dayat atardı. Misafir geldiğinde beni odaya kapatırdı. Saatlerce sorgusuz sualsiz "suçumu" bilir çıkmazdım odadan. Genelde beni götürmezdi ama misafirliğe gittiğimizde benim adıma insanlardan özür diler aslında veremli olmadığımı sadece öyle öksürdüğümü söylerdi. Hiç unutmuyorum 4 yaşındaydım. Ananemlerde bizdeydi kahvaltı yapıcaktık. Annemi yanına oturdum yanağından öptüm annemi. Elinin tersiyle beni itip sapık mısın be diye bağırmıştı. Ananem kızmıştı o an anneme. Okul hayatım boyunca tek bir lira bile harçlık vermedi bana. Yılda bir iki kere gelirdi ananem ozaman bana demir para verirdi bana. Onun hesabını sorardı bana. O parayla kendime bisküvi gibi bir şey almıştım sorduğunda söyledim harcadım diye tokat attı bana. Arkadaşlarımın yanında hep aşağıladı hakaret beddua etti bana. İyice kısalıp üstümde parçalanana kadar kıyafet bile almazdı. Zaten almazdı. Başkalarının verdiği ablamdan kalanları ya da komşunun çöpe attıklarını giyerdim. Şunu özellikle söylüyorum hiçbir şey bu yapılanların sebebi olamaz gerçi. Durumumuz iyiydi iki evimiz vardı ve babam bir şirkette müdür yardımcısıydı. Abim ve ablam özel okulda okuyordu. Annemin bağış yaptığı hayır kurumları vardı. Fakirlik bile olsa hangi anne evladına sarılmazöpmek sevgi vermez iyi davranmaz. Her evebeyn ne kadar ne kadar bilinçli olursa olsun Hatalar yapar ve çocuk hah işte hata yaptı ve benim psikolojim bozuldu moduna girmez. Benim söylediklerim yıllarca süren şeyler ve anlattıklarım sadece birkaçı. Çocukken evden kaçmayı intihar etmeyi düşünürdüm. Zaten çocukken depresyona girdiğimi ve çıkamadığımı düşünüyorum. Ya da karakterime işledi mutsuzluk.

Hayatindan ne kurtarsan, sana kardir. Bi psikolog fayda etmediyse bir baskasina git, o da etmediyse yenisine. Ben olsaydim, bana yasattiklarini hatirlatan bu kadinla da gorusmezdim. Cevreni enerjisi yuksek insanlarla doldur. Gez, dolas, sevil arkadaslarinla. Gencliginin gucunu, varliginin degerini bil. Maneviyat da iyi gelecektir. Bu yasadiklarini hakketmedigini, annenin hastalikli oldugunu kendine hatirlat. Insallah kuracagin yuvada el ustunde tutulursun. A

Çocukken eşyalarım didik didik aranıp günlüğüm okunduğu için vazgeçmiştim yazmaktan. Ama tuvalet kağıtlarına yazıp üstüne su dökerdim. Etkisini şimdi hatırlamıyorum sma burda yazıp insanlarla paylaşmak bile bir nebze olsun iyi geliyor

Diyecek birşey bulamadım. Bir insan nasıl bu kadar kötü olabilir. . push ; S

ne diyeceğimi bilmiyorum senin annen benimde babam. evlilikten korkman cok normal canim. ve ben piskolojim duzelmeden evlendigim icin cok pisman olmuştum Rabbime sukurler olsunki eşim cok merhametli ve beni cok seviyordu bu yuzden bana cok sabretti. şimdi cok şükür iyiyim ama geçmiş tamamen silinmiyor ben eşime babamin yaptiklarini anlatmak istedigimde beni sustururdu tahammül edemiyordu dinlemeye. karşına seni cok seven ve merhametli biri cikarsa evlen canim ama bu yasadiklarini ve dahasini ona anlat.. ben evlenmeseydim hersey daha kötü olacakti. 21 yasindaydim annemi topraga verdigimde. babami annemin katili olarak gördüm hep.23 yasindada evlendim o 2 yıl hayatimin en zehir 2 yiliydi... lütfen geçmişi düşünme geleceğini düşün ve surekli dua et dua dua dua... herşey cok güzel olacak... Al iz vel

Maalesef Anne olunca isler sara sarpiyor. Benim annemde beni cok disladi. Dusun dugunume gelmedi, 3 cocugum var, yardima gelmedi. Ve ben cok zorlaniyorum. anneme olan ofkemi cocuklardan cikariyorum. Hic istemesemde cocuklarima annemin bana davrandigi gibi davraniyorum. Konu sahibi yasiniz genc, sizin yerinizde olsam psikolojik yardim alirdim. Yoksa bu duygu, degersizlik hissi hic gecmiyor. Samsonn

Diğer kardeşlerine Nasıl davranıyordu? Tekrardan doktora git canım geçmişi halletmeden geleceğe yön veremezsin, bir de Sevgi'nin kökleri diye bir kitap var bir terapi yönteminden bahsediyor okumanı tavsiye ederim

Babamla annemi karışık kopyası gibiyim. Dediğiniz gibi olmayı çok isterdim ama malesef anneminde babamında öz çocuğuyum

Gerçek annen olmama ihtimali varmi cnm insan oz evladına nasil yapar bunlari aklim almıyor B bulunmazhintkumasim

Yorum yazıp yanımda olan herkese çok tşk ederim. O kadını psikolojisi bozuk demek benim gibilere hakaret olur. Ne onunla ne bir başkasıyla yüzleşmiyorum yüzleşmek istemiyorum. Mesai saatlerim uzun eve gelince kimsenin yüzüne bakmadan uyuyorum. Hatta mesleğim olmasına rağmen iş aramak yerine sırf uzak durmak için kasiyerlik yapıyorum. Doğrusunu söylemek gerekirse yaşadıklarıma bakıp ağlayıp sızlamıyorum. Üzüntüden başka duygu hissetmiyorum o da onlara karşı değil. Yaşadığım bütün şeyler içime işlemiş düzelmez gibi geliyor. Bazen keşke depresyonda olsam ilaç vs ile tedavi olabilirdim en azından diyorum. Konuşmuyorum gülmüyorum ağlamıyorum okadar tuhaf bir hali ki ve bu yıllardır var. Birini sevdiğinde evlendiğinde çocuğun olduğunda her şey düzelicek diyenler olmuş. Karşımdaki ne kadar iyi olursa olsun sevildiğime inanmıyorum ona güvenmiyorum evlenmekten ayrıca korkuyorum. Evlensem bile bir evin sorumluluğunu alıcak enerjim yok. Aynı şey çocuk içinde geçerli. En büyük korkum iyi bir anne olamamak yetişkinken ne yaşamırsa yaşansın atlatılabiliyor ama bebeklik ve çocukluk sorunlu geçtiyse telafisi çok zor. Terapi yapan bir psikiyatrist buldum ona gidicem. Gittikten sonra konuyu

çok üzüldüm ama takıldığım şu Baban bunları hiç görmedi mi? ya da iki kardeşin özeller de okurken annen yardımlar yaparken senin bu durumda olman hiç kimsenin gözüne batmadı mı

Baya hasta bir anneden bahsediyorsunuz, siz şuan sağlıklı olsaydınız tuhaf olurdu.. Eğer iyi bir psikoterapistle düzenli 1-2 yıl terapiye devam ederseniz tüm travmaları tek tek temizlersiniz.. sadece sabretmeniz lazım çünkü zaman zaman duygular açığa çıktıkça, çok kötü hissettiğiniz dönemleriniz olucak, terapi süreci zordur ama sonunda yeniden doğmuş gibi olursunuz.. Bana güvenin nerden mi biliyorum? Kendimden :)

Canımcım kıyamam ben sana. Bütün bunlar olurken baban, akrabaların vs onlar nerdeydiler kimse bir şey demedi mi? Annen çok problemli bir insanmış, üzüldüm gerçekten senin için. Ama bak genceciksin, önünde kocaman bir hayat var. Çık gez eğlen, arkadaşlarınla takıl kötü günleri düşünmemeye çalış. Tavsiyem terapiste git, konuş ağla açılırsın. Bana da istediğin zaman özelden yaz konuşmak istersen burdaki herkes her zaman yanında.

Bugün buraya yazdın ya aslında içinde bir yerlerde bu halden kurtulmak isteyişin var. Umarım o hissine tutunabilirsin. Umarım hayatına sana ışık olacak birileri girebilir. Gerçekten sevgiyi hissettirecek sana hayata başka pencereden bakmana yardımcı olacak insanlarla tanışırsın. Bazen sadece şefkatle sarmalanmak ister insan. Yanında olsam sana şimdi öyle sarıldım. Lütfen pes etme. Hayatın için bir şeyler yap. Yarın bugün sadece beklediğin yerinde saydığın için daha çok kızma kendine. Keşke deme.

kuruş verme

Hayatina iyi bir adam girer umarim o zaman her sey siliniyor. yaralarin yavas yavas iyilesiyor khalesiininde dedigi gibi merhamet saygi gordugn bir yerde yeniden kiz cocugu oluyorsun dilerim oyle olur ve yeniden yasarsin cocukluguna dair kalan seyleri.. gecmis ne yazik ki gecmiyor ama seni yaralarinla saracak birini kalben istee.. tum bunlar bosa degil emin ol guleceksin

Annenin eseride baban ve bunları biliyordu sizden hınçini çıkarıyordu annenin yaptığını savunmuyorum ama şöyle bir şey yapabilirsin o döneme gitsen annenin nasıl davranmasını isterdin hayal kur moralin bozuldugunda biraz kendini toparlarsin ve annene mesafeli davran seni bir nebze

Gercekten yazmak işe yarar mı? Yazdıgımızı surekli okumalımıyız yoksa hep yenıden mı yazmalıyız

Canım benim çok üzüldüm. Ben de diğer arkadaşlar gibi üvey veya başka bir durum var diye düşündüm ama yok diyorsun. İnsan bir anlam veremiyor. Kimbilir sen neler yasadın? Başka bir doktora gitme imkanın var mı? Umarım o kadının yüzünü bir daha görmezsin.

Çok afedersin ama annen manyağın önde gideniymis

O kadar zor bi gun gecirdim ki, uyumak icin sabirsizlaniyodum konunuzu okuyunca tum uykum kacti, ofkeden cildiriyorum su an! Ne yazsam, nasil anlatsam, size nasil bi faydam dokunsa diye panik oldum resmen! Soyle kadinlara lutfen psikolojis bozuk dememeye ozen gosterelim, psikolojisi bozuk olan evlat ayirt etmez, kocaya sirin gorunmeye calismaz bunun psikolojiyle alakasi yok boyle insanlar KÖTÜ, baska hic aciklamasi yok. Forumda psikiyatrist, psikolog ya da pdr okumus uye var mi acaba, varsa bi gelse konuya.

Nedn yapmş evlatlıkmısn sanki yazklar olsun üzme kendini artk TamBirAzize Darda olanlara bir çıkış kapısı nasip et

Iyi de baba odun mu topluyordu? Boyle kadinlari hala bastaci eden adamlarin da soyu tukensin insallah.

Yanlış anlama beni ama gayet ciddi bir şekilde soruyorum üvey olabilir misin? Diğer kardeşlerine oranla büyük ayrımcılık olmus annenin hareketleri bi öz annenin yapacağı hareketler değil bence. F fozgeb

Ben anlattiklarini hic normal bulmadim, babam mudurdu, abim ablam vardi ekonomik durumumuz iyiydi diyorsun yani bircok sebebi elemis oluyoruz bu sekilde ama annen sana bu sekilde davranirken ablan abin veya baban neden hic araya girmemis cidden tuhaf. Annen ya seni istemeye istemeye son cocuk olarak dogurdu istenmeyen cocuk oldun, yada babanin baska kadindan gayri mesru cocugu falansin herhalde bebekken geldin anneni sana bakmaya mecbur birakti baban kadindan senden nefret falan etti herhalde bilemedim benim aklima baska mantikli aciklama gelmedi simdi annen baban abin ve ablanla aran nasilki? Annen diger cocuklarina nasil davraniyordu peki? Ben olsam madem bu kadar hayatini buyuk sekilde etkileyecek sekilde sanan zarar veriyor al karsina sor hesabini illaki altinda yatan bir gercek vardir tabi annen seni dogurduktan sonra ciddi psikolojik bir rahatsizlik gecirmediyse. Olayin sebebini ogrenip hesabini sormak yada en azindan konusmak bence seni bu yukten kurtaracaktir. Maha

geçmişi unutamayan tek kşi sen değilsin canım böle senin gibi unutamadığımız aacılarımız var maalesef.. Daha bugün oldu mesela, dolmuşta adamın biri sarhoş diye gözlerim yaşardı yine, ağlamaklı oldum ama bu kez eskisi gibi olmadı... zamanla geçiyor, geçecek.. babam bir zamanlar çok içerdi. içer gelir kavga edrdi.. annemi çok dövdü.. hala aklımda o günler... keşke unutabilseydim tamamen... ama eskiye nazaran iyiyim şimdi... eskiden daha çok ağlardım böle sarhoş birilerini görünce... ben psikoloğa gitmeyi çok düşündüm ama yapamadım, kendi kendime iyileşmeye çalıştım... öle bişey ki hiçbişeyi anlatamazdım hiç kimseye.. önceleri günlük tuttum içimde olan her bi şeyi döktüm, yazdım çizdim ağladım.. dua ettim... sonra eşim çıktı karşıma, o yavaş yavaş bana herşeyi unutturdu. ve inan bana yeni yeni hayattan tat almaya başladım.. 27 yaşındayım ve hayat çok güzel ya diyeli daha bir kaç sene oldu.. isterseniz benim gibi sizde bir yerlere yazın çizin dua edin ve inşaAllah benim gibi karşınıza o cümleyi söyletecek bi eş çıkar ve siz de yaşama yeniden başlarsınız... Allaha emanet olun..

Gerçekten şu yazdığınız bana ümit kaynağı oldu. Benimki depresif kişilik gibi bir şey 5 yılda düzelmez belki ama 10 yıl sonra bunları hiç yaşamamış gibi bile olurum belki. Burdaki arkadaşlar sayesinde tekrar cesaretlendim terapi işine

En büyük korkum bu zaten. Psikolojimi düzeltmeden evlenirsem başıma daha büyük dertler almaktan korkuyorum. Burdada çok var öyle dayak yediği halde aldatıldığı halde kocasına bağımlı olan. Maha

Anne taşı dikilesice bence annenden hesap sor. Durumu olmayabilir ki varmış her şey maddiyat değil sana sevgi gösterebilirdi geri zekalı.

Annem babamın eseri değil babam annemin eseri. Babamıda bir okadar sevmiyorum ama allah var ne bir annemi dövdü ne bir gün kötü söz çıktı ağzından kavga ettiklerini bile bilmem. Kaldıki olgun bir kadın bunlara maruz kalsa bile bununla başedebilir acısını çocuğundan çıkarmaz. Çok tanıdığım var anne babası sorunlu olup kendi çok sağlıklı mutlu olan. Psikologlarda aynı sizin dediğiniz gibi nasıl davranmasını istersin öyle düşün diyor ama ben onunla ilgili tek bir güzel şey düşünemiyorum düşünsem kendimden iğrenirim.

Aynı evde yaşıyoruz bekarım. Aylardır konuşmuyorum. Psikiyatristde uzak dur dedi ailenden. Şuan yüzünü görmediğim ve muhattap olmadığım için cesaret edemiyor ama biliyorum ki içi yine pislik dolu. Şimdide para konusunda kullanıyor

Bunu şuanda söylemek garip ama abin ve ablana size davrandığı gibi davranmıyorsa, sizin babanız başka biri olabilirmi? Sizi istemiyor gibi yani ne bileyim. Çok çok üzüldüm inş atlatmanıza yardımcı olacak bi el çıkar karşınıza..

canim benim bende 23 yaşındayım ve aynısı benim babam da böyleydi ş. refzsiz annemde onun beni ezmesine izin verirdi bi an herşey gözümde canlandi sırf onlardan kurtulmak için

Off ya icim yandi resmen. Bu nasil aile. Ana boyle mi olur? Pislik sey. Peki simdi araniz nasil? Yani sen evli misin? Beraber mi kalıyorsunuz? Acaba evlatlik falan misin ne biliyim? Gerci evlatlik bile olsa insan bir baska insan evladina bu iskenceleri yapar mi pes..

Nasıl olsa yardım alamam ben böyleyim diye düşünüyordum ama tekrar denemeye karar verdim. Yazın kışlık kışın yazlık giyerdim dedin de ben de hatırladım şimdi temmuzun ortasında ayağımda kışlık botla geçiyordum. O botu 8 sene giydim. Bir pantolonum vardı sadece aynı şekilde 7 yıl giydim onu. Karne günleri benim için işkence günüydü hiç gitmezdim karnemi almaya bu yüzden. İnşallah bundan sonraki hayatımız güzel olur. Allah bütün çocukları ve masum insanları korur inşallah böyle zalimlere de vicdan

Okurken nutkum tutuldu bir anne neden boyle davranir evladina aradan tillar gecsede unutulacak seyler degil Allah yardimfin olsun inan nevditecegimi bilemedin Baska bir doktora gitmeti dusujdun mu

Onlara normal davranıyordu abimi çok sever ablamıda ölümüne kollar. En çok doktor konusunda en çok hayal kırıklığına uğradığım şey oldu. Okadar hayaller ümitlerle gitmiştim ki iyi olacağıma dair sma bir kaç tavsiye verip yolladı. Kitabı okuyacağım tşk ederim

Yaa canım çok sıkıldı çocukluğumu hatırladım... Seni çok iyi anlıyorum hiç tam olamayacağız sanki bu hayatta gibi geliyor bana bazen. Ama güçlü olmalıyız psikiyatri dipteyken çıkmana yardım eder. onun dışında tedavinin gerçek tarafı terapi canım. bir psikoloğa gidebilirsen sana yardım edecektir.

o cocuklukta yasananlar hic bir zamsn unutulmuyor zaten biz yok saysak bile yok oyle bir sey yasanmadi tesek bile gun gelip su yuzune cikiyor. cocuklukta yasana siddet unutulmuyor iste

Ne zor seyler yasamissin bende tuvalete gider suyu acar aglardim kimse duymasin diye 28 yasindayim hala babam olacak insandan korkuyorum W

Başkasına anlatsak anne o öyle yapmaz der ya da psikolojisi bozuktur oda çok çekmiştir der. Ben asla buna katılmıyorum. Benimde psikolojim bozuk ve çocuk yapmamam gerektiğini ona bu şartlarda iyi bir anne olamicağımı biliyorum. Bunun için illa bir yerden okumaya gerek yok. Aldan bir adamdan bile bile neden üçüncüyü peydahladı aklım almıyor. Şimdi söylesen asla kabul etmez hatta duygu sömürüsü yapar ben fedakar anneyim sizin için saçımı süpürge ettim babanıza katlandım diye. Oysa kendi evi vardı ve istese çalışırdı. Ama işte insan koca manyağı olunca... Bir çözümü var mı bilmiyorum bulursam söylerim tabi

Terapı gibi yani. Terapıste giddiyor ve yuZleşiyoruz. Demek yazmak da bir nebze de olsa yuZleştırıcı oluyor. Maha