psikologa devam et bence

Yengeç burcu musun?

İnsanlarında bir anı diğerine uymayabiliyor.. Onunda sizin gibi kendi hayatından gündemleri, sorunları vardır. Ama inan bu şekilde olması daha sağlıklı. Kimseye bu kadar fazla bağlanmamlı zaten. Kendi kendimizi mutlu etmeyi bilmeliyiz, dışardan gelen de hep ekstra, fazlası olmalı... hoşbir jest, güzel bir süpriz gibi, hayatımıza dokundukları da mutluluk katan insanlar.

Atma hayatım trip falan. İyi değil öyle şeyler. Kız, söv ama trip atma.

Kusura bakmayın ama en sevmediğim insan tipi. Hayat sizin etrafınızda dönmüyor. Kimse sizi sürekli pohpohlamak zorun değil. Benim çevremde var malesef ve okadar dayanılmaz biri ki inanın ona sabretmek çok zor... Onu görünce tüylerin diken diken oluyor sadece istediği olsjn sadece o mutlu olsun Sadece herşeyi o hakediyor. Vs vs Kendinize gelin içinizde sürekli çatışmayı kendi kendinizi doldurmayı bırakın. Aklınıza geldikçe kimse benimle uğraşmaya sevmeye mecbur değil diye düşünün ve dua edin İnanın bu şekilde sizi severler ama diğer türlü daha çok kendinizden uzaklaştırıyorsunuz

Gerçekten şuan yardımınıza çok ihtiyacım var umarım şu kötü huyumu bir an önce atlatırım Çevremde sözümü geçirebildiğim herkese trip atıyorum. Bu çok yanlış bunu biliyorum. Ama istediğim bir şey olmayınca trip atıyorum, surat asıyorum. Ya da birinden beklediğim ilgiyi göremeyince de yine hemen trip atmaya başlıyorum Son zamanlarda kendimi pek iyi hissettiğim söylenemez, çevremde en çok değer verdiğim insanlar aniden öldü ve bu beni çok sarstı. Ama bundan önce de bu özelliğim vardı hala. Mesela bizim sınıf öğretmenimiz harika bir adamdır, gerçekten çok iyi bir insan her yönden severim ve derste anlamadığım her noktayı sorarım. Yine yakın zamanda yaşadığım acı bir olay sonrası beni teselli etti, istediğin zaman gel konuşalım içine atma dedi. Çok mutluydum. Sonraki gün ise derste hocadan beklediğim ilgiyi göremedim, sürekli başkalarını övüyordu derste. Sanırım insanlar zor şeyler yaşadıkça çevresine daha çok bağlanıyormuş, ben de çevremdeki arkadaşlarımdan ya da akrabalarımdan gördüğüm ilgiyi öğretmenimden de bekledim. Bu hiç doğru değil biliyorum ama derste artık ne soru soruyorum ne de derse katılıyorum. Resmen kendi içimde hocama trip atıyorum. O kadar işin arasında eminim ki trip attığımdan bile haberdar değil, biliyorum ama kendi kendime asabi asabi trip atıyorum. Klinik psikoloğa gidiyordum ama okul başlayınca bıraktım. Tekrardan gitmeyi istiyorum. Ama yine de buraya sormak istedim, bu olaydan kendimi kendim kurtarabilir miyim?Yoksa bu değişmeyen bir huy mu?Artık derslerde aktif olup eskisi gibi elimden geldiği kadar güleryüzlü olmalı mıyım sizce?Ama bu sefer de öğretmenim ve arkadaşlarım "kızın başına zor şeyler gelmiş ama hayatı normal devam ediyor. Ben olsam edemezdim"falan gibi düşünürler mi?Sanki üzgün durmak benim sorumluluğum gibi hissediyorum.. Samsonn

Çok teşekkür ederim, haklısınız kimseden bir şey beklememek gerek. Ama gerçekten o kadar samimi konuştu ki benimle ilk defa bir insan beni anlıyor demiştim

Hiç tahammül edemeyeceğim insan tipi. Sizin için söylemiyorum, sizi tanımıyorum zaten. Ama ben tahammül edemem, çekmem böyle insanları. Muhtemelen bu huyunuzdan rahatsız olanlar vardır çevrenizde. Yapmayın, yalnız kalırsınız. Tedaviye devam edin.

Hayır boğayım sonsuzgeceli She saw suicide as the only way out tek ayak

Olabilir haklısınız Teşekkürler

Kimsenin ne düşündüğü önemli değil, siz mutlu olmak için insanlara gereksiz kin beslememeli, negatif duygularınızın, vesveselerin peşinden gitmemelisiniz. Tabii ki derste yeniden aktif olun. İnsanlardan ne kadar az beklenti içinde olursanız, o kadar daha tatminkar bir hayat yaşarsınız zaten.

Benim bi kuzenim böyle aynı senin gibi onu o kadar çok severdik ki şuandaki aradığında açmıyorum hayat enerjimi çalıyor resmen benden. Acaba ilgisiz bir geçmiş mi yaşadınız bu aşırı ilgi isteği nerden geliyor yani. Bi uzman yardımı alın böyle yaşanmaz.