benim eşimde 35 yaşında aynı sebepten sorun yaşıyorduk. aslında bende istiyordum ama daha bekleyebilir dedim. neyse şimdi 3 aylık bir kız çocuğu sahibiyim. ve çok mutluyum. iyi varsın bebeğim MorGuller Süt kokulu oğlum

ben şu anda 29 yaşındayım.. açıkcası memur olup atanmak istiuorum gezmek istiyorum biraz daha hayatımı yaşamak istiyorum çünkü dediğim gibi zaten 2,5 yıl maddi sorunlarla geçti. tam düze çıktık, hayatımı yaşayacağım derken bu çıktı.. sanırım ben rahatıma pek düşkünüm birde kayınvalidem kısırmısınız gibi laflar ediyormuş eşime... kısır olsak ne yapacak bilmiyorum... boşatacak mı ne anlamadım... eşiminde çok baskısı var... karar ver istiyormusun istemiyormusun yoksa boşanalım falan diyo... sevcangoksel Allahım sana

eşiniz istiyor siz istemiyorsunuz siz eşinizin isteğini dikkate alıyor düşünüyorsunuz, eşiniz pek almıyor. siz, henüz istemiyorum derken ileride ki -belki- pişmanlık duygusunun sorumluluğunu da kabul ediyorsunuz zaten. anneliğe adaylık isteyerek olmalı, benimsenmeli evlat sahibi olmak istemek.

Ben de 23 yaşındaydım hamile kaldığımda, eşim 33. Hiç ama hiç istemiyordu, benim zorumla oldu. Şimdi dünyalar bir yana, kızı bir yana. Evet elbette isteyerek anne olunmalı ama hiçbir annenin o bebek rahme düştüğü andan itibaren ondan nefret edebileceğini, istemeyeceğini zannetmiyorum. Bence öyle yumurtlama tarihi falan hesaplamayın, bir süre kendinizi bu fikre alıştırmaya, bebek olursa hayatınız nasıl olurdu hayal etmeye çalışın. Sıcak gelmeye başladığı anda da korunmayı bırakırsınız, artık ne zaman olursa, hesap kitap daha çok canınızı sıkar, yorar.

eşim istiyor diye çocuk yapılmaz. çocuk öyle büyük bir sorumluluk ki, iki tarafın ortak kararıyla olması gerekir. ama yinede şunu söyleyeyim ; yani siz isteyip istemediğinizi netleştirmeden hamile kalırsanız eğer; onu içinizde hissettiğiniz anda ne büyük bi mucize yaşadığınızı anlarsınız. doğduğunda ilk aklınızdan geçen "neden bu kadar bekledim ki " olacak. dünyada daha büyük bir mutluluk yok. onun kokusu herşeye bedel. T

anne olmak için anne olma çocuk sevgisini yaşamak vicdanen ve yürekten yaşamak istiyorsan anne ollll anne olmak çoooookkk zor ve sabır işi.. herkes kabulledemez... O obiannee sen yoksan herşey

bende katiliyorum arkadaslara kimsenin zoruyla olmaz bu isler.. bi ara ben coookk istedim hormonlar tavan yapmisti resmen.. sag olsun esim soguttu.. onun istemesi yani karsilikli olmasi benim icin cok onemli.. kayinvalidem deli gibi istiyor. tabi istiyorlar diye kimseye guvenip cocuk yapmam ama biktim da bu cocuk olayindan.. yasimiz geciyormus 30 lardayiz bizde:) benimde icim ne doluymus bir cirpida anlattiimm ohh rahatladimmmm month

25 yaşındayım 18 aylık minnak bir oğluşum var ALLAHın en güzel emaneti hediyesi hayatımda yaptığım en güzel şey süpriz oldu bana ama hiç pişman değilim sabahları annee ceeee diye uyandırılmak kadar güzel birşey yok eşiniz 32 yaşındaysa sizde ortalama o yaşlardasınızdır 20 olsanız belki bekleyin derdim ama yaş ilerledikce sorunlar çıkıo malesef sonrasında daha büyük pişmanlıklar yaşayabilir ve eşinizin sert tutumlarıyla karşılaşabilirsiniz kendini hazır hissetmek gerekio evet ama bu hazırlıkta 5 yıl sürmezki bence birkaç gün kendinizi iice dinleyin artılarını eksilerini düşünün bence artıları daha çok gelicektir hadi hayırlısı

Sen kaç yaşındasın? Gerçi cevabın cevabımı değiştirmeyecek, meraktan sordum. Cevabım: Kocan istiyor diye çocuk yapmamalısın. Ortak olarak istemelisiniz. Ne malum eşinin bebek doğduktan sonra sorumlulukları paylaşacağı? Düşün ki bakım tamamen sana kaldı. Eğer bu bebeği gerçekten istiyorsan, o zaman sana hiç birşey zor gelmez. Ama kocanın isteğine göre çocuk yaparsan, cidden depresyona girersin. Ayrıca 9 aylık hamile bir kaıdn olarak söylemeliyim ki bu işler kolay değil. Bulantısı var, bel ağrısı var, sancısı var, zibilyon çeşit tahlili var.. 40 hafta bu dile kolay.. Anne olmayı istemeden bunları yaşarsan eziyetten farkı olmaz. Eşin de madem dede gibi hissediyor kendini, daha erken evlenseymiş. Ki yaşı genç bence, 32 nedir ki. En azından senin de anne olmak istemeni beklemeyecek kadar zamanı var bence. S

Eşim 33 yaşındaydı, ben 25 yaşındaydım. Evleneli 2,5 sene oluyordu. Eşim artık bir bebegimiz olsun istiyordu ama ben 30 yasıma kadar cocuk düşünmüyordum. Çocuk düşkünlüğüm hiç olmadı. Kimsenin bebegini yolda cevirip sevmedim. Yakınımda hiç bebekli insan olmadı. Çok büyük bir sorumluluk oldugunu düşünüyordum. Eşimin çok iyi bir baba olacagına emindim. Eşim de artık yasının geldiğini, benim de cok genç olmadıgımı, evliliğimizin de oturdugunu söylüyordu. Çok stres olmuştum ama istemeye istemeye calışmlara basladık. Yumurtlama dönemlerimde kacıyordum, birleşmeden sonra hemen yıkıyordum falan. İlk aylarda regl oldugumda büyük bir rahatlama yaşıyordum, sonraki aylarda hem rahatlarken hem de neden olmadı acaba diyordum bir yandan da ama bu arada hala kaçıyorum riskli günlerde mümkün oldugunca. Annem beni 16 senelik tedaviden sonra dogurmus, acaba bende de mi bir sorun olabilir mi diye aklımdan geçiyordu. Velhasıl 6 ay kacabildim. 6. ayın sonunda reglim gecikti ve test yaptım, hamileydim. Çok acayip bir duyguydu, hem şaşkınlık hem rahatlama. İnsan içinde bir bebegin oldugunu bilince bir baska oluyor. Sonrası büyük bir sevinç oldu. Bebeğim dogdugunda sanki kırk yıllık anne gibi her şeyi biliyordum, hiç acemilik çekmedim. Bakabilir miyim gibi bir hissim hiç olmadı. Annesi olduguma göre en iyi bakan ben olurum diye düşündüm hep, öyle de oldu. Şimdi iyi ki beklememişim diyorum. Hayatım anlam kazandı. Çocuk sevgisi hiç bir şeye benzemiyor. Şimdi çok daha mutluyuz. Ve diyorum ki ben 30 yasıma da gelsem 40 yasıma da gelsem hiç bir zaman tam olarak hazır hissedemezmişim kendimi. Böyle büyük bir sorumluluga evet ben her seye hazırım demek kolay bir karar değil. İçinizde biraz ılımlı bir his varsa, bir gün çocuk sahibi olacagım diyorsanız, benim gibi bir tipseniz beklemeyin yapın derim. MonaPisa

slm canım bende 3 senelik evliyim evliğimiz sürecince 2.5 yıl hiç çocuk düşünmedim sürekli korunduk dediğin gibi yok borç var yok hazır değilim derken yıllar geçti şimdide çocuk istiyoruz. Tabi benden çok eşim istiyor fakat şimdide Allah vermiyor her ayı büyük sabırsızlıkla bekliyorum ilk deneğimlerimizde bende bu kadar istekli değildim ama şimdi denemelre başladıktan sonra içimdeki istrek öyle bir büyüdüki her günüm Allah'ıma duva etmekle geçiyor Allahım ne olursun bu ay olsun diyorum. Ama olmuyor. Etrafımdakşi hamilere bakınca onların o karınlarındaki bebeğin her üzüntüye her sevince tepki vermesi seni dinlemesi senle sevinmesi yemke yedikleri zaman bile o karnındaki sevinçten bir oraya bir buraya gitmeleri çok güzel hamile kalmadan o duyguları yaşamadan bile insan bukadar hissedebiliyorsa hamile kalındığında düşünemiyorum... Canından bir can oluyor... Bence daha fala beklemenin bir anlamıyok... Canıma can vermek için ben çok bile beklemişim diyorum şimdi sende benim gibi pişman olmadan.. İyi düşünderim... kendi canını dünya getirdiğinde atan her kalp atışının onla attığını görüceksin... SEVGİYİ VE MUTLULUKLA YAŞAMINI DİLERİM...

Ummadığım bir anda sürpriz bir şekilde meleğim gelip göbişime yerleşti. . Anneliğe hazırmıydım kesinlikle HAYIR. Ama şimdi çok mutluyum. Herkes aynı olmaz eşinin sana zaman tanımasını iste. . O babalığa hazır olsa da önemli olan sensin. . Sen karnında taşıyacaksın meleğini. . Ağrısını sızısını ve mutluluğunu en çok sen tadacaksın. Ama şunu söylemeden edemicem bu o kadar güzel bir duygu ki kesinlikle zaman fazla kaybetmeden tadılması gerekiyor. .

Aaa ne güzel o yaşta kadının bunu istemesi; Elini çabuk tutsun ; e tabii teknoloji de bayağı ilerledi. nesrin111 hayat boş boş

çocuk sahibi olmak büyük bir sorumluluk. insanın bunu gerçekten istemesi buna hazır olması gerek şu da var ki benimde etrafımda çocuk sevmeyen insanlar vardı hepsinin fikri anne olduktan sonra değişti seninde fikrin değişir mi bilmiyorum ama kadınların yaştan dolayı çok fazla da bekleme lüksleri yok. bunu da aklında bulundur canım

Sizin ne kadar çocuk istememe hakkınız varsa, eşinizin de o kadar isteme hakkı var. Ama sizin hazır olmanız çok önemli, sadece karşı taraf istiyor diye de çocuk yapılmaz. Duygularınız değişebilir de, değişmeyebilir de, bunu yaşamadan bilemezsiniz. Orta bir yol bulunmalı, eşinizi anladığınızı ve kendi duygularınızı, hazır olmadığınızı açıkça anlatmalısınız. M

kesinlikle size katılıyorum... kristinnn

merhaba. biz eşimle 3,5 yıldır evliyiz. zaten evliliğimizin 2,5 yılı hep maddi sorunlarla geçti. şükür şimdi iyiyiz diyebilirim.. ama eşim artık dede olacağım neredeyse diyerekten (32 yaşında) çocuk istiyor.. bense hiç istemiyorum. nedeninin bilmiyorum ama çocuk fikri bana sıcak gelmiyor.. şimdi de sırf eşim istiyor diye çocuk doğurmak durumundayım.. bizden sonra evlenenlerin bile çocuğu var bi<im yok diyerek bzende duygu sömürüsü yapıyor.. acaba doğunca iyikide doğüurmuşum mu derim.. şimdide yumurtlama takibi falan yapmam lazım... vsvs... ama hiç içimden gelmiyor.

Annelik dünyada yaşanabilecek en güzel duygu. Ama bu öncelikle sen istemelisin hamilelik doğum ve sonrasında çocuk bakımı büyük sorumluluk istiyor. Hem isteyince hemen hamile kalabilecekmisin acaba buda var. İsteyipte hamile kalamayan o kadar insan var ki. Rabbim hepsine nasip etsin inşallah.

istemeden olacak şey değil bence, hamile kalınca belki duygular hormonlar değişiyordur ben de hiç yaşamadım ama ondan sonra gelecek olan sorumluluğu her erkek paylaşmaz. gece boyu ağlayan bebeğinizi eşiniz de "hayatım yarım saat de ben sallayayım sen uyu " diyecek mi acaba? yoksa sadece baba olayım adım yürüsün diye mi çocuk istiyor. üstelik belki çok feminist bi yaklaşım gibi gelecek ama bu sizin bedeniniz, onunla ne yapacağınıza ne zaman yapacağınıza da siz karar vermelisiniz, eşiniz sahibiniz değildir. VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ

esimde 34 yasinda baba oldu ne istedi ne istemedi evliligimizin 8. senesinde oldu bebisimiz bazen sorumlulugu cok agir ama mukemmelde bir duygu bambaska bir sey once gobusunde sonrada evinde bi bebisin yasamasi.. bakim konusunda esime sonsuz guveniyorum oglumun altini bile degistiriyor aksamlari, sutunu veriyor surekli ilgilenip oyunlar oynuyor ve cok guzel oyaliyor oglumu bazen alisverise cikiyorum 4,5 saat yalniz idare edebiliyor.. mors

Kendinizi hazır hissetmeniz önemli... hormonlar değişiyor çünkü... Ama vakti gelmiş gibi... yavaş yavaş kendinizi hazırlarsanız iyi olur... Hamilelik muhteşem bir duygu Hareketlerini, hıçkırıklarını hissetmek apayrı bir duygu I

merhaba nesrin hanım bana kalırsa eşiniz haklı yaşııda epey var yani eşiniz gene iyi durmuş bu kadar bende aynı şekilde sizin gibi düşünmüştüüm çocuklarla aram iyi değildir pek sevemem ama insanın kendi çocugu olunca gerçekten çok farklı oluyor inanın çok seviceksiniz küçücük şeyi görünce siz bilirsiniz ama nasıl olsa olucak vakit kaybetmeyin sizinde yaşınız geçer sonra istersinizde olmaz ALLAH korusun Nihil