Bencede ailem yanımda olsuun yeteeer

canım arkadaşların yoksa aİLENE, annene, kardeşlerine sarıl dört elle. kız kardeşin varsa eğer çok şanslısın onunla arkadaş olmaya çalış, onunla gez, toz. bir de erkek arkadaşın yoksa bi fikrim var. kız-erkek karşık olan bi spor salonuna yazılabilirsin kiraz_mevsimi

dil kursu nu bende dusunuyorum ankardamı gıttnınız nereyı tavsıye edersınız Gezegen X

Eğer çevrenizde arkadaş edinmek istiyorsanız spor salonu çok doğru bir tercih.. Ama tavsiyem tek gitmeniz. Çünkü eşiniz, arkadaşınız gibi yakın çevrenizden biri yanınızda olduğunda yine o kişiye yöneleceksiniz.

Al benden de o kadar ayağıma kadar fırsat geliyor kalkıp süslenmek gezip tozmak istemiyorum sonrada yalnızım yalnızım diye depresyona giriyorum arkadaş konusunda da kimseye güvenemiyorum ki arkadaşlık kurmayı da çok beceremiyorum

Arkadaşlığa artık hiç inanmıyorum marilynmonroee1. Onların istediğini yaptığımız sürece bizimleler. Böyle olmaktansa yalnız olmayı tercih ediyorum.

dil kursu yada bir hobiyle ilgili kursa gidebilirsiniz. Dil kursunda bir sürü arkadaşım olmuştu

apor salonuna gıtmeye cekınıyorum tek basıma acayıp sekılde hemde napıcagım ne yapacagım orda ılk gıttıgım de benı calıstıracak bırı olsa erkek mesela ondan da cekınırım Z

bende de var o. Bide yeni gelin olarak bu semte geldm. Komşum yok tanıdığım yok, arkadaş yok. Karşımda spor salonu var taa nerelerden insanlar geliyo ben balkondan izliyorum. Çekiniyorum gidemiyorum tek başıma gitmek istemiyorum. Eşime diyorum oda gelmiyo. Aslında bi kere başlayınca sadece 1 kez alışıcaz daha sonra rahat oluruz. Ev iş bende bunalıyorum kırmaz lazım bunu

bu sorun bende de var bide ben çok sosyaldim ünv hayatımda iş hayatına geçince herşey sıfırlandı ablam başka bi şehirde yakın arkadaşlarım başka başka şehirlerde. ankaranın havası yada suyundan mı burdakilerle arkadaşlıkta kurulmuyo. baya bi yalnızım.

Evet. Ailem böyle asosyal olma insan içine çık derler sürekli.. Şu dünyada ne olursa olsun bizi terketmicek tek kişi ailemiz onlar yanımızda olsun yeter :))

İlk gün çekinebilirsin bu çok normal, yabancı insanlar, yabancı bir ortam.. Ama zamanla inan alışırsın tabi bu birazda senin çabanla olur. Etrafı gözlemleyerek, yardım isteyerek insanlarla iletişimin gelişecek.. Oraya gittiğinde zaten sende göreceksin herkes birbirini tanımıyor, yardım isteye isteye ufak konuşmalar başlıyor sonra yürüyüş bandında sohbetlerle devam ediyor:)Kendimden biliyorum.. Sadece sen bir çevreye girmek iste yeter, gerisi geliyor Gezegen X

Aynı durumdayım.. İnsan yüzü görmek istemediğim zamanlar çok fazla. Mesela bugün ailem bi yakınımızın düğününe gittiler bense giyinmeye, süslenmeye öyle şen şakrak bi ortama girmek istemedim. Düğünlerden nefret ediyorum. Oynamayı bilmiyorum. Herkes gülüyo göbek atıyo ben masada onlara özenerek oturuyorum. Bi de beni oynamaya zorladıkları zaman gözlerim doluyo ben niye onlar gibi düğünün tadını çıkartamıyorum diye Saat 6dan beri gelmediler. Büyük ihtimal sabaha doğru gelirler. Bende bütün gün televizyon izledim birazdan da uyucam. Napalım asosyal olmak da güzel. Kafa dinlemek lazım.

2 haftadır anti-sosyalliğin dibine vurdum... Bu akşam eşimle sinemaya gittik de insan görünce korktum unutmuşum neye benzediklerini MissCherryBlossom

bazen kendımı acayıp antısosyla hıssedıyorum sankı cevremde hıc kımse yok ıs ev arası mekık dokuyorum baskada bısey yaptıgım yok ee gezeyım tozayım dıyorum sosyal falıyetlerım olsun dıyorum bunları yapacak kımsede bulamıyorum herkez ya evendı ya sevgılısı var tek basımada ne yapabılırımkı ankarda yasıyorum bıde cekıngenım her ortama hemen gıremıyorum.. bu durumu yasayanlar bu durumdan kurtulan lar nasıl astınız? P