hayran kaldım, her kelimesine katılıyorum.

Bende sadece benim gibi ortalama insanlar evde kaldım diye düşünür sanıyordum. Yapmayın ya şahane hayatın var aslında keyfini çıkar bence.

Kadinlarin evde kalma sorunsallarindan da biktik artik.

Umarım Çok teşekkür ederim

Kısmeti nereden gelecegi bellı olmaz derler ya dogru. Belkı o bulusmalardan bırınde hayatınızın askını bulursunuz, belkı aynı kampüstedir hala rastgelmemıssınızdır yada hiçbiri. Bunların hepsı olabılır elbette. Ama böyle dusunmeyın bence. Guzel gunler elbet gelır, sız gonlunuzu ferah tutun. Hem hayatınıza alelade bırı gırecekse hıc gırmesın daha ıyı bence. En dogru zamanda en dogru ınsan olur umarım

Bana kimse hiç bir konuda ısrar edemez. Beni tanırlar. Biraz dik basliyimdir. Allah seninde gönlüne göre versin.

30 yaşındayım, akademisyenim, 15'ten fazla ülke gördüm, yapabileceğim tüm birikimi yaptım, ailem çok iyi ve sağlıklı. Ancak aşk hayatım berbat. Yaşadığım tüm ilişkiler flörtten öteye gitmedi. Yaklaşık 1.5 yıllık kopuk bir ilişkim vardı. Sevgilim bana hiç değer vermediği ve tek talebi sadece cinsellikmiş gibi olduğu için ayrıldım. Şimdi bakıyorum arkadaşlarım bir bir evleniyor. Çok sıkıntı etmiyorum aslında ama arada geliyor aklıma yaş geçiyor, ne olacak böyle diye. Zaten birisi bir tanıdığım var dese böyle görücü usulü gibi tanıştırmaya kalksa çok itici geliyor ve aşamıyorum bu durumu. Sonra bende mi bir sorun var ben mi çok şey istiyorum diyorum. Böyle kısır bir döngü. Kafamda deli sorular. Birisini çok sevmek ve sevilmek istiyorum. Siz ne dersiniz?

Evde kalmak ve sorunsal kelimelerini 15 ülke görmüş bir akademisyen kurmasin lütfen

Şu hayatta bi gerçekten sorun olan durumlar var, bi de aslında ortada bi sorun yokken diğer insanların el ele verip bize zorla problem diye yutturmaya çalıştığı durumlar var. Sevmek ve sevilmek, tutkuyla bağlanmak gerçek bi ihtiyaç mesela. Ama bu duyguları bi insanda bulup o insanla aranızdaki ilişkiyi belediyeye onaylatmak insanların uydurduğu, gerçekte var olmayan bi ihtiyaç. Yani özetle toplum baskısı dediğimiz şey aslında "baskı" değil, "pazarlama." Toplumsal alışkanlık ve kalıplarla bi ihtiyaç yarat, o ihtiyaca ulaşabilen toplum bireylerine bi statü kazandır, ulaşamayanları örtülü bi biçimde dışla, kendilerini eksik ve yalnız hissetmelerini sağla, sonra bırak kendilerini yesinler. Sen de vah vah et ama bi yandan da kendini üstün gör, içten içe sevin arkalarından. Özetle sosyal medyada kozmetik ürünü pazarlayıp o ürüne ulaşamayan genc kızları delirten influencerlar son 10 yılın sorunu olabilir ama yukarıda anlattığım "influencer"lar yüzlerce yıllık bi problem. Sonuç olarak evlenmemek gercek bi sorun değil. Ama sizin açınızdan başka sorunlar olabilir. O yüzden ortada gerçek bi sorun mu var yoksa siz de bu etkiye mi kapıldınız onu çözmeniz lazım. Bunun için de basit basit sorular sorun kendinize. Mesela ben evliliği çocuk sahibi olmanın toplumsal anlamda meşru yolu olduğu için mi istiyorum sorusunun cevabını bulun. Çünkü çocuk isteyen biri için menapoz mesela gerçek, elle tutulur bi problem. Gerçek sorun buysa, bu istekle aranıza giren meşruluk algısını yıkın. Ya da ben hayatımda bi sevgi, tutku, paylaşım eskikligi oldugu icin mi evlenmek istiyorum deyin bakalım cevap ne çıkıyo. Bana bu istediklerimi sadece romantik bi partner mi verebilir, ben bu eksikleri başka yerlerde tamamlayamaz mıyım diye de sorun. Sonra bu güne kadar size bi eşten istediklerinizi verebilecek kimseyle tanıstınız mı onu düşünün. Tanısmadıysanız zaten evlenmemekle dogrusunu yapmıssınız. Ama niye tanışmadınız onu da düşünün. Yeterince deneysel ve maceracı değil misiniz mesela? Ya da tanışıyorsunuz ama devamını mı getiremiyorsunuz? Belki de mesele hicbiri degil. Mesele sizin kolay etkilenen, özgüven problemleri yaşayan, degersizlik ve yetersizlik duygusuyla dolu bi birey olmanız ve bu sorunun üstüne aradıgınız örtüye evlilik adını koymanız. İnsan psikolojisi bu, nerede ne travma yaşadınız, size ne gibi bi etkisi oldu bilmiyoruz ki. Ama siz biliyorsunuz. Ve bilgi ve tecrübenizle sorunlara örtü degil de gercek cözümler bulabilirsiniz. Bi düşünün derim.

O elalem cocuk ne zaman diye de surekli soruyor :) elaleme bakarsaniz isiniz var.

Çevreni değiştir. Ben de otuz yaşına girmek üzereyim, kimse bana bunun imasini bile yapmıyor. Tamamen çevreden kaynaklı bir sıkıntı

Yaa çok teşekkür ederim

Etrafımdaki insanlar beni bu psikolojiye sokuyor. Genelde rahatım ama işte ara ara geliyor aklıma. Birde insanlar bak herkes evlendi sen hala bulamadın mı birini? diye sorunca ister istemez bozuluyorum. Manavda bakkalda satılan bişi mi ki bu parasını verip evleneyim?

En dogal beklentiniz Allah gonlunuze gore versin derim.

30 yaşında evde kalmak diye birşey olamaz bence. Ne güzel kariyerin var, bu hedefleri gerçekleştirmek evlilikten daha önemli. Evlilikte zamanı gelince olur elbet yeter ki doğru insan olsun. Ama bu yaş en güzel yaş

Evet film sahnesi gibi tanışma olmaz ama birilerinin zorlamasıyla da olmuyor. Sizin açınızdan çok güzel olmuş sizi tanıştırmışlar, aranızda karşılıklı bir uyum sağlanmış, elektriğiniz tutmuş. Ama tam tersi bir durum olsaydı eşinizle uyumsuz olduğunuzu düşünseydiniz aracı olan kişiler de size ısrarla ee daha ne istiyorsun ya evlen gitsin, bu zamandan sonra aşk olmaz deseydi sizi eleştirseydi eminim ki siz de itilirdiniz. Bu iki kişinin uyumuna bağlı. Doğru insan değil ki olmuyor bi şekilde elektrik tutmuyor. Ben doğru bulmuyorum görücü usulü tanışmayı demiyorum. Ben kendi tecrübemi anlattım, sizin tecrübeniz de olumlu olmuş ne güzel. Benim yaşadığım benim bakış açımı değiştirdi. Çevremdekiler hayatıma müdahale edebileceğini düşündü buna izin vermedim. Tabi ki herkeste aynı olacak diye bir şey yok. Siz de mutlu sonla sonlanmış ne güzel

Çok haklısınız

Ben de akademisyenim henüz 26 yaşındayım ama bana hep hele sen bi üniversiteye atan bak kapıda senle evlenmek için kuyruk oluşur, senin gibisi var mı? Okumuş, eğitimli, kültürlü, görmüş geçirmiş derlerdi. Bırak kuyruğu bir tane bile ciddiyetle isteyen yok ya delisi ya sapığı bulur. Arkadaşlarımın çoğu bir bir evleniyor ama onlarda yıllardır arkadaşlık yaptıkları kişiyle... Ben mesela uzun dönem arkadaşlık yapıp evlenmek istemem. Demem şu ki evlenmek, bir çocuğun doğması, o çocuğun ne zaman anne ne zaman baba demesi hepsi nasip kader. Sen şimdi bunu kafaya takıp günlerini yıllarını harap etme sonra çok üzülürsün. Diyelim 33 yaşında evleneceksin ya da 1 ay sonra geçen zaman gidiyor evlilik gibi bir konuya çok kafa taktığın zaman inan psikolojin bozuluyor bir süre sonra acaba çok mu çirkinim beni neden isteyen yok triplerine giriyorsun geçen hafta mesela benim üstüme çok geldiler niye evlenmiyorsun diye. E herhalde aday çıksa değerlendirme yaparız dimi. Demek istediğim şu evleneceğin gün saat kişi belli. zamanı geldiğinde belki hiç ummadığın bir zamanda karşına çıkacak sende diyeceksin ki bunca sene boşuna olmuyor diye üzülmüşüm. Bu arada bakıyorum da evlenen arkadaşlarım bana özeniyor ne güzel üniversite de hocasın paran araban var gez toz ye iç herif derdi yok diye biz de onlara özeniyoruz evliler diye kimse halinden memnun değil maalesef. Bizim Fakültede bir hoca vardı evlilik konusunda hep şöyle söylerdi diyelim 28 yaşında evlendin denginle evlenmedin hayat sana zehir oldu ve 29'unda boşandın bu mu güzel bekleyip sabredip hayırlısını isteyip otuzunda evlenip de bir ömür sürmesi mi güzel. Herhalde böyle konularda çok karamsarlık yapıp acele etmemek gerekiyor ben de bunu öğrendim Duanı edip en hayırlısını isteyip Allah'a bırakacaksın başka elden gelen bir şey yok. Çünkü sosyal medyadan tanışıp evleneyim diyorsun adam manyak sapık çıkıyor. Öbür türlü de anne git bana erkek bak diyemezsin erkeklerin yaptığı gibi e Geriye tek bir seçenek kalıyor dua edip hayırlısını İsteyip çok da bu konuyu kafaya takmadan beklemek. Allah her şeyin hayırlısını versin hiçbir şekilde pişman etmesin özellikle evlilik konusunda.

Sizdeki birikim, meslek ve imkanlar bende olsaydı 30 yaşında erkeklerin yüzüne bakmazdım. Hiç acelesi yok derdim keyfime bakardım

Hayat öyle de böyle de geçiyor, evlenemedim diye dertlenip bugünlerini heba etme. Evlendiğin zaman o günlerimi üzülmek yerine daha mutlu geçirebilirmişim dersin...

Çokk teşekkür ederim

Evlenmeden once müthiş hareketli bir hayatim vardi 26 da evlendim 1 yildir ev is arasi mekik dokuyorum. Hicbirseye yetisemiyor gibiyim. Simdiki aklim olsa 35 ten önce bana gelmezdi. Ne varmis yaşınızda ha evlenmekse size ideal gelen tabi fırsatları degerlendirirsiniz ama evde kaldim demek okumus kültürlü birinde hos durmuyor. Elalem degil elli alemde gelse üstünüze sizin nasil mutlu oldugunuz önemli. O elalem duvarlari yuzunden cehenneme yeterince dönüyor hayatımız ve malesef cogumuzda bu elalem hapishanesinin demir parmakliklarindan birisiyiz iste.

Evliler doluşur birazdan ne evliliği tadını çıkarın bekarlığın diyeEvliler pişman bekarlar mutsuz kısacası, bende bekar, yalnız ve mutsuz gruptayım

Bişey yazmıyor kader de varsa vardır bir gün illa karşına çıkar yoksa da yoktur. Sana göre, senin dengin, senin kıymetini bilen hayırlı bir insan yoktur Allah o yüzden nasip etmemiştir.

Ama cevreniz mi size uygun degil acaba? 34 yasindayim, evli cocukluyum, bir cok arkadasim bekar, bazisinin sevgilisi var ve evlilik cocuk dusunmuyorlar. Cevreleri swap etsek sizinle olabilir gibi. Tabi arkadaslari kastediyorum. Yoksa konu akrabalar falansa onlar agzinizla kus tutsaniz sizi elestirecek bir sey bulurlar. P pinklady16 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Evde kaldım diyen bir akademisyen Bu tabiri hiç sevmiyorum

Evet güvenilir bir yöntem olabilir. Bazı insanlar evliliklerini bu şekilde de yapıyor olabilir. Benim de bu şekilde tanıştığım birkaç kişi oldu. Ama buluşmalara giderken ayaklarım hep geri geri gitti. Alışamadım bir türlü. Bilmiyorum aşamadım bir türlü bu problemi. Bana bu tarz bişi olmuyor demek ki

Açıkçası gönlüne birisini bulmak ta kolay değil ki. Yeşilçam daki gibi sokak köşesinde elinde kitaplarla çarpışma mi bekliceksiniz. Ben görücü usulü tanıştım. Arkadaşımın annesi kaynanamin yirmi senelik arkadaşıymis. Eşim annesine su özelliklerde bı kızla evlenmek isterim demiş. Arkadaşım da benim istediğim özellikleri biliyodu. Ve eşimle bu konuda cuk oturduk zaten istenilen vasıflara sahiptik ikimizde. Ayrıca iki ailenin de çok iyi tanıdıklar çıktı ve herkes iki aile içinde kefil oldu. Düzgün ailedir diye. Ee geriye ne kaldı. Tanışıp ısınmak. Biz ilk görüştük. İki saat nefes almadan sohbet ettik. Ve evlenme kararı ile kalktık. Odadan çıktığımda eşimin yüzünü hatırlamıyorum. Ama aramızda öyle bı elektrik oluştu ki. Tamam dedim. Bu adamla evlenirim ben. Sizi iyi tanıyan kişiler aracı olursa bu işler çok dah kolay oluyor kısacası. Alys

Açılan konuların bende ağırlıklı olarak oluşturduğu düşünceye göre diyebilirim ki, sizin tabirinizle '' evde kalanlar '' birçok evliden daha mutlu şuan.

Hiç. O elalem hıc susmuyor sen onlara bakma. Simdı evlensen, cocuk yok mu dıye sormaya baslayacaklar gıyabında eee gec evlendı olmaz tabi cocugu dıye kendilerince cehalet fıskıran teshısler koyacaklar. Hadi dogurdun cocugu, tek bırakma kardes yap diyecekler. Kıradaysan kredi cek ev al diyecekler. Kredi cekıp ev alsan neden zora soktunuz kendinizi diyecekler. Onlar var ya hic susmayacaklar. Onları bosver. Adı ustunde onlar 'baskaları' sen degılsın. Sen kendine bak, kariyer yapmıs gencecık kadınsın. Yasa hayatını. Vakti gelince mutlaka ıstedıgın de olur.

Ben bu konuyla ilgili bir örnek vermek isterim size. Aracı olan kişi ve ya Kişiler artık teyzelerden çok arkadaşlar oluyor. Bu kişiler herrrrr şeye karışıyor, yorum yapıyor, mesela bir insan bana göre iyidir ama sonuçta ben onu arkadaşım olarak tanıyorumdur. O kişi ilişkide karşısındaki insana daha farklı biri olabilir. Önerdiği ya da önerilen kişinin, aklına yatmayabilir. Karakter uyuşmayabilir. Bir sürü etken var. Ama aracı kişi karşısındakini o kadar seviyor oluyor ki bazen illa da olsun diye ısrar ediyor. Müdahale ediyor. Israr da bu işler de en kötü şey. Çünkü bu iki kişinin bileceği iş. Benim tecrübe ettiğim olaylar böyle oldu. O yüzden artık arkadaş çevremin önerdiği kişilerle görüşmek istemiyorum. Arkadaşım da olsa karıştırmak istemiyorum, bir de bunların bak işte sen bulamıyorsun biz sana buluyoruz sen onu da beğenmiyorsun ne olacak senin halin böyle vs diye söylenen versiyonu var, o iyice can sıkılıyor. O yüzden böyle işlere ben artık kimseyi karıştırmak istemiyorum, şu an hayatımda birini istesem bile kimseye bundan söz etmiyorum. Kendim tanımak istiyorum.

Amin inşallah

Ne yaptın bize korona, senin yüzünden hepimiz depresyona girdik yalan yanlış evlilikler yapacağız. Pandeminin yan etkileridir bir köşede durup geçmesini bekleyin, geçecek.

Yani çok denedim ama olmuyor. O kişinin daha fotoğrafı bile gösterilince kendimi çok tuhaf hissediyorum. O yüzden bu şekilde biri ile tanışmak istemiyorum artık.

Demeyeceğim sana mis gibi mesleğin özgürlüğün var evlenip napcan diye Allah gönlüne göre versin. Gezmediğin hatta gezdiğin diğer ülkeleri de eşinle el ele kol kola gezme imkanın doğsun. Yalnız da çıkar hayatın tadı evliyken de çıkar. Sevmek sevilmek mutlu bir aile kurmak en doğal istek. Allah isteyen herkese tattırsın o duyguları

Rabbim bizi seven bizi anlayan hayırlı insanlar çıkarsın karşımıza bir ömür sürsün

Babam annemin iş yerinde, bir iş yaparken annemin sizin gibi konuşmalarina kulak misafiri olmuş (annem de o arada 27 falan). Dayanamamış demiş ki; sen de görücü gelirse kovarim diyorsun, arkadaşlarım birini tanıştırmaya kalkarsa gitmem diyorsun, yolda biri tanışmaya gelse döverim diyorsun, mektupla gelen teklife sinirleniyorsun, nasıl evlenmeyi düşünüyorsun? Diye sormuş. Sonuç olarak bu olaydan altı ay sonra falan evlenmişler, 30 yılı aşkındır da çok mutlular :)

Kaliteli evlenme sitelerinden biriyle evlenmişti eşimin kuzeni. Gayet güzel oldu. Çocuk muhendis. 2 de çocukları oldu. Mis. Z zeraseba MELEĞİMİ

Yaaa ne güzel. Umarım bir ömür boyu çok mutlu olurlar

Umarım Bazen de diyorum ki 30 umda böyleysem 35 ime geldiğimde triger kayışını koparmam inşallah

36yım hıcbıseyımı koparmadım, korkma

Bir yasin çok normal. Evde falan kalmadin. İki ne güzel bekar yapilcak her şeyi yapmışsın. Evlenince gezebilcegin ülke sayısı sıfırla üç arası bence Paran var. İçine sinmeyen sana kıymet vermeyen hiç bir erkek ile beraber olma Üçüncüsü. Görücü usulü tanışma aslında iyi bı şey. Söyle yani. Senin çevren standartları ni bilir. Sana uyan birisi olunca tavsiye eder. Tanisirsin. Kalbin isinirsa ne ala. İsinmazsa teşekkür edersin. Bu kadar kolay. Bu konuya takılma bence. Evde kalmak diye bişey olur mu yaaa. Çok saçma bı düşünce. Asıl evlenince evde kalıyo insan. Sen benden fazla gezmissin ben evde nöbet tutuyorum

30 yasında akademisyensin, lutfen evde kalmak cumlesını kurma kendın ıcın. Hayırlısı olsun hakkında.

Çok guzel yazmışsın evet evlenmek için gider evlenirsin iyi biri çıkmaz 3ay sonra bosanirsin bende bekarım ama kafamı rahatlatmaya çalışıyorum insan nasibinden öteye gidemiyor ki bende çok çabalardim olsun diye ama tek taraflı olmuyor bu işler

Nedense bu evde kalmak kelimesini bir tek kadınlar kullanıyor. Erkekler ise, bekarım diyor. Bu işte bir dengesizlik var sanki

Çevreden kaynaklı değil sadece, sanki siz de istiyorsunuz hayatınıza birini almayı diye hissettim. Ki bu çok doğal bir şey. Kim istemez ki mutlu bir yuva kurmak? Umarım gönlünüze göre birini bulursunuz.

Hayır bende sunu anlayamıyorum, akademik kariyeri olan insanlar görücğ usulü neden olamıyor itici geliyor. Nihayetinde 50 sene önceki görücü usulü kavramıyla günümüz bir değil ki. O zamanlar çiçeğini çikolatasını kolunun altında kıstıran kızın evınde alırmıs solugu, ana baba azıcık modernlerse kızlarına da sorarmıs olabılıtesı var mı dıye yoksa uygun gorduyseler olurmus al sana evlılık. Şimdiki öyle değil ki biri vasıtasıyla tanısmaktan bir tık farklı olarak aileler de biliyor görüştüğünüzü. Yıne sevgılılıkte oldugu gıbı gezıp tozabılırsınız yemek yıyıp kahve ıcebılırsınız. Ben bu olayın neden ıtıcı geldıgını anlamadım. Bence kendınız bulup tanısmaktan bir tık daha güvenilir geliyor bana hatta. En azından aracı olan aileler hakkında bilgi veriyor, ınsan bır nebze daha ılımlı yaklasabılıyor. Bence boyle bır nıyetınız varsa degerlendırmenız taraftarıyım. Ayrıca akademisyen birinin ağzına hiç yakıstıramadım acaba evde mı kaldın dıye bunu kendınıze yakıstırıp karamsarlıga dusmeyın