Gercekten seven sevdigine kiyamaz onu aglatmaz. Unutma onu sokaktaki diger insanlardan farkli kilan degeri sen ona kattin. Deger vermediginde herhangi birinden farki kalmayacak. Asil degerli olan senin duygularin oldugunun farkina var ve o degeri gercekten hakedene ver...

kısa zamanda toparlanırız inşallah

çok üzüldüm. Ömür boyu atlatmayanlar var biliyorum. Ama değmezler. Aslında bi gün bile üzülmeye değmezler ama bakma. Biz zaten en çok kendimize üzülüp ağlıyoruz. Ama ömür böyle sürmez hayatımıza bakmamız lazım. Sende artık toparlan ve hayatına bak 1.5 yıl uzun bi zaman... çaldığı bu 1.5 yılın hesabı da ona sorulsun inşallah. Ahlarımız çıksın. Allah geçmişi silecek mutluluklar nasip etsin bize de.

İlk günlerin acısı şu an yok o yüzden teselli ediyorum kendimi zaman sonra da bu günlerin acısı olmıycak diye. Gerçekten zaman çok etkiliyo. Sizin de baya olmuş. Ama anladığım kadarıyla ayrılış sebebide acının ne kadar süreceğini etkiliyo

Mantığınızı duygularınızın önüne koyarsaniz geçer.

İlk cümleyi okuyunca biri benim hislerimi acılarımı yazmış dedim. Aynı acıyı yaşayan ne çok kadın var. Hayal kırıklığı çok basit bir kelime gibi... sanki kolay atlatilabilen bsy gibi ama insan paramparça oluyo. Sana bir gelecek bir ömür vaadediliyo sonra her şey yıkılıp gidiyo biri arkasındaki enkaza bakmadan ve benim katilim duygularımın hayallerimin mutluluğumun katili ardında bıraktığı enkazın üstüne kendine bir hayat kuruyor. Ben paramparçaym bir buçuk yıldır geçmedi acım dinmedi gözyaşım ama o mutlu... dünya böyle bir yermiş... bize kalan hayal kırıklığı mutsuzluk acı gözyaşıymis. Ben bir buçuk yıldır atlatamadım hazmedemedim umarım sen iyileşirsin.

Onu yapmaya çalışıyorum bi an yapıyorum hatta eksilerinin fazla olduğunu felan düşünüyorum ama bazen duygular ağır basıyo malesef C Caillou5 2. üyelik sebebi ile profil pasif edilmiştir. 2. Üyelik! tek ayak

Hiç bir teselli fayda etmez, kim ne yazarsa yazsın acını hafifletmez. Benim 7 ay oldu unuttum mu hayır, unutulmuyor da ama ilk aylarda olduğu gibi değil, hala üzülüyorsun, hala özlüyorsun ama canın o kadar yanmıyor. Yani tek çare o zaman dedikleri şey... Bırakacaksın kendini, teslim olacaksın acıya da, özleme de, gelmeyişine de, göz yaşlarına da, acını dibine kadar yaşayacaksın. Kendi kendini tedavi edeceksin. Özleye özleye, iliklerine kadar özleyeceksin hatta. Ama emin olun göğsünüze oturan o öküz zamanla sizi terk etmeye başlayacak. Daha rahat nefes alıp, hayatı tekrar yaşamaya başlayacaksınız.

Bir kere yaparsan gerisi gelir. Ayrılığın ilk günleri duygular ağır basar. Kötü şeyleri sürekli aklına getir. İlk başta acı verse de getir. Sevse bitmeyeceğini, birdaha asla olmayacağını. Ağlaya ağlaya da olsa kabullendir kendine. Zamanla mantık öne geçmeye başlıyor, bir süre sonra tamamen mantık kazanıyor.

Benzer şeyler yaşayı konuyu okuyacak olanlara ithafen ; Ben pişman olmasını felan çok istiyodum. Ayrıkıktan 2 ay sonra pişman oldu döndü.. hiçbir işe yaramadı. içimde soğumadı. hala kızgın kırgın öfkeliyim ona karşı. Affedemiyorum affetmeyi de düşünmüyorum. Nacizane tavsiyem affedebileceğiniz bi hata yaptıysa dönmesini bekleyin isteyin süründürüp affedersiniz. Ama affedilmiycek birşey yaptıysa hiç beklemeyin inanın daha kötü oluyosunuz olan yine size oluyor... Dipnot : Lütfen sizi güzel seven insanları üzmeyin, nasıl olsa hep sever diye düşünüp hatalar yapmayın. Bazı kaybedişlerin dönüşü olmuyor, insanların hayatlarını mahvetmeyin... Güzel sevenleri güzel sevin...

Tavsiyen için teşekkür ederim uyguluycam

Benim iki ay oldu hala benzer duygulardayim ne zaman geçer bilmiyorum ben de C Caillou5 2. üyelik sebebi ile profil pasif edilmiştir. 2. Üyelik! tek ayak

Özel olmayacaksa neden ayrıldınız?

Hayaller kurdurup, sonra o hayalleri yıkıp enkazın altında bırakıldığımın, uçmayı vaad edip kanatlarımın kırılışının, yarım kalışımın, yangına atılışımın 40. gününden selamlar... Ben ilk güvendiğim adam tarafından yarı yolda bırakılan, en acısıda o yarı yolda bırakan adamolmayana hala göz yaşı döken aci zbir kadınım. Evet tam olarak bu 'aciz'... Tam toparlanıyorum derken kendimi yıkık dökük buluyorum hep. Tek damla gözyaşına değmeyen o adamolmayan için hüngür hüngür ağlıyorum, sevginin ne olduğundan bihaber olan o adamolmayanı seviyorum hala. Evet kızın bana inanın hakediyorum fazlasıyla. 40. günde geldiğim nokta bu. Tek tesellim artık ona yazmak istemiyo oluşum zorlanmadan uzak duruyo oluşum. Fazlası yok unutabilmiş, yada beklemiyo değilim malesef... Sabah uyandığımda hala ilk o geliyo aklıma, hala rüyarlarımda yer veriyorum, hala herşeyde onu buluyorum. Dedim ya acizlik... ilk günden silen birdaha aklına dhi gelmeyen güçlü kadınlardan olmak isterdim değilmişim. İlk yenilgim de görmüş oldum bunu. Bunun izi hep bende kalıcak biliyorum ne kadar zaman geçerse geçsin... En çok merak ettiğimde ne biliyo musunuz. Bende iz kalacak yaralar açan o adamolmayan yaşattıklarını yaşıycakmı, gözyaşlarımın hesabını ödeyecek mi, pişman olacak mı... İlerleyen günlerde yazarım yine sorularıma cevap bulabilirsem. Sadece içimi dökmek istedim. Öylesine...

Mmm. Şey. Ayrılmadık biz. Evine gitmeyi reddeddiğim için o beni terketti...

Kötü şeyleri aklına getir. Anılarını hatırlatacak her şeyden uzak dur. Gibi gibi bir sürü öneri var. İnternetten video izleyebilirsin bunlarla ilgili. Ama önemli olan sen gerçekten unutmak istiyor musun? Yoksa içinde bir umut var mı? Ona göre karar ver.

Çok haklısınız teşekkür ederim A airboss