Vaktini ayırdığın için çok teşekkür ederim. Doğru analiz etmişsin, inatçı bir yapısı olduğunu söyler hep. Ben önce alttan alabilirim ama bi noktaya geldiğimde patlarım. Sert çıkarım. O noktadan sonra geri adım atmam. Mahşere kadar inatlaşabiliriz karşılıklı :) Nitekim telefon olayından sonraki günlerde ben tersledikçe her konuşma sürtüşmeye dönecek gibi oldu, karşılık vermek istemediği için konuşmayı kesti her seferinde. Hele o ders verici tutumuna devam ederse çok kavga ederiz, babamla hep kavga ettik, birbirimize yaklaşamadık bu yüzden. Dediğin gibi bir süre bu şekilde devam etmek, tanımaya çalışmak doğru galiba. :97:

canım evlilik konusunda iyi düşün derim.. anlattığına göre çok fazla ortak yanınız yok bu şimdi sıkıntı gibi görünmez ama ilerde evlenince sıkıntı yaratabilir.. seni etkilemek istemem her şeyin en iyisini sen daha iyi bilirsin tabi.. erkek arkadaşının anladığım kadarıyla inatçı bi yapısı var telefon konusunda ders verici tavrından anlaşılıyor.. eğer dersenki ben evlendikten sonra ona uyarım kalabalık takılırız isteklerini geri çevirmem dersen uyumlu gider ancak sabırlı olup kendinden taviz vermen gerekiyor.. dediğim gibi bence evlilik konusunda acele etme iyice bi tanı sevgiliyken ilişki başka evlendikten sonra bambaşka oluyo..

canım benimde senin gibi bir ilişkim var. 2,5 senedir beraberiz bizde... aslında düşündüklerin bir dönem benimde aklımdan geçmişti... hep laylaylom eeee sonra ne olacak diyordum. biraz uzaklaşmayı dene ben denedim ama ona bunu hissettirme çünkü kırılabilir. ne de olsa kimseyi kırmaya değmez, sadece sen kendini hissettirmeden biraz uzaklaştır, kendinle baş başa kal. bakalım o zaman iç sesin sana ne diyecek. ben denediğimde sıradan gelen bir ilişkimin aslında çok değerli olduğunu, onun elim ayağım olduğunu hissettim. bazen insanlar ayrılma kararı için çok erken alabiliyorlar. sen temkinli olmak durumundasın. çünkü evlilik yolunda ilerletmeye çalışan bir kişi var karşında. ilişkiniz biraz monotonluğa kaçmış artık her ilişkide olduğu gibi... sana önerim, farklı bir yere gidin, beraber hiç yapmadığınız bir şeyleri yapın, baş başa kalın, beraber bir hobi edinin vs vs vs yani sadece iki kişi olarak birbirinize zaman ayırın o yine arkadaşları konusunda ısrar edecektir sen sadece baş başa olmak istediğinin altını çiz eğer ısrar ederse sebebini sor ama yargılar gibi değil. ne diyim ayrılıklar beni hep üzer, inşallah ayrılmazsınız bu kadar zaman emek vermişsiniz... biraz daha çaba gösterin, belki eski zamandan daha güzel günlere dönebilirsiniz.

Merhaba, Duygularım çok karmaşık, kendimi anlayamıyorum. Bir de sizlerden fikir almak istedim. 6 aylık bir ilişkim var. İlk 5 buçuk ayı mükemmeldi. Hele ki ilk haftalar, o heyecan, mutluluk. İlk baştaki kalp çarpıntıları bir süre sonra dindi ama birlikte çok iyi vakit geçiriyorduk. Hem duygusal olarak hem mantıksal olarak doğru bir insanla birlikte olduğumu hissediyordum. Sorumluluk sahibi, güvenilir, şefkatli, eğlenceli biri, sevgi dolu, cömert, daha ne olsun. Arkadaşlarım ve ailem de onu seviyor . O benimle evlilik hayali kuruyor ben de ilk defa bu kişiyle evlenebilirim diye düşünüyordum. Nerede otururuz planları yapıyordu. Bu süreçte mükemmel olmayan tek şey şuydu: canım cicim muhabbetlerinden, komikliklerden, ilk zamanlardaki ciddi, mantıksal konuşmaları yapamaz olduk. Birlikteyken bu canım cicim muhabbetleri ve gülmeceyle saatler geçiriyoruz ama şöyle bir saat dolu dolu telefonda konuşmamız yok. Yazışarak da pek konuşmuyoruz. Bir iki şey yazıp susuyor. İlk başlarda sabahlara kadar her şeyden konuşmuştuk halbuki. Ben birine bağlanmak için düşünce paylaşımı ihtiyacı duyuyorum. sırf duygusal muhabbetler eksik kalıyor. Bu konuşmama durumu aylardır geri planda kafamın bir yerindeydi ama önemsemiyordum. Duygularımda eksiklik yoktu. Gel gelelim, bir süre önce bir olay yaşadık. Ben onun aramalarını birkaç saat görmedim, sonra özür diledim. hatalıydım. Ancak, hemen arkasından o benim aramalarımı saatlerce cevaplamadı. mesajlarıma bakmadı. iş yerinden bile aradım, açmadı. Toplantıda olduğunu düşünmek istedim. onunla aynı yerde çalışan kız arkadaşımı aradım, arkadaşım onun masasında oturduğunu haber verdi. işte o an içimde bir şey koptu. Ya acil bir şey söyleyecek olsaydım? bir de bu tarz ders verme hareketleri babamın tarzıdır ve hiç ama hiç hoşlanmam. Yoğundum, ondan yazamadım dedi, başka bişey demedi. İşim çok, yine olabilir dedi. Allah aşkına, bir "müsait değilim" yazmak çok mu zor? O an bir soğukluk geldi bana. Üç dört gün eskisi gibi hissedemedim. Zoraki görüştüm. Kalbimde duygu kırıntısı bile hissedemedim. Yanıma fazla yaklaşsa rahatsız oldum hatta. Belki pireyi deve yaptım, şımarıklık yaptım bilmiyorum ama hislerim uçtu gitti resmen. Kontrolümde olan bir şey değil ki. Tam düzeldik derken, bu kez de arkadaşlarıyla beni görüştürmek için emrivaki yaptı bu kez kabul etmedim ve bozuldu. Tripler yaptı. Olgunluğunu beğendiğim adam 15 yaşında çocuk oldu. Ben alttan almayınca bir iki gün hiç konuşmadık. Ne ben konuştum ne o. Ayrılıyoruz gibi hissettim. Bu sürede ilişkiyi gözden geçirdim. Bazı farklılıklarımız var. Ben daha içe kapalıyım, o sürekli arkadaşlarla çevrili olmak istiyor. Kötü bişey değil elbette, sadece ben uyum sağlayamayabilirim. Çok sıkı akrabalık ilişkileri var, kalabalık bir aile. Ben buna hiç alışkın değilim. Sadece çekirdek ailemle büyüdüm. Sinema, müzik, yemek ikimiz için de çok önemli ama zevklerimiz farklı. Birlikte aynı konserin ya da filmin tadını çıkarmamız zor. Onun sevdiğini ben anlamıyorum, benim sevdiğimi o. beslenme alışkanlıklarımız farklı. Birimiz daha dindar. Bilemiyorum gerçekten. Bunlar küçük farklar gibi görünüyor ama insanların kim olduklarını yansıtan şeyler sanırım. Zaten doğru dürüst konuşamıyoruz, hep laylaylom. hep çiçek böcek. İlerde bunlar daha büyük sorunlar yaratır mı? aşk bittiğinde bizi ne bir arada tutacak? Aslında hala aşk var mı, onu bile bilmiyorum. Aşık olsam ayrılmayı düşünemezdim sanki? O aşık olsa o da benimle daha çok konuşmak isterdi heralde. Çok fazla iltifat ediyor hep sevdiğini söylüyor ama güvenemiyorum. iltifatları arkadaşlarıyla görüştürme merakıyla ve konuşmamasıyla birleşince, sadece görüntümü beğenip beni aksesuar gibi kullanmak mı istiyor diye saçma bir şüphe doğuyor içime. Bir de o kız arkadaşım bana onunla ilgili hoşuma gitmeyen şeyler söylemişti. zamanında pek çok kızla şansını denediğini, herkesin peşinden koştuğunu vs. Ama ben onun gözlerine bakınca samimiyet gördüm, o yüzden önemsemedim bu lafları. Bana karşı tavırları hep özenli, sevgi doluydu. Bir iki günlük küslükten sonra o yazdı ve barıştık. Şimdi iyi gibiyiz. Ona göre ilişkimiz hala evlilik yolunda. Ben de eskisi kadar sevgi dolu olamasam da soğuk değilim. Ama içimde bir şeyler değişti, onu yeni bir gözle gördüm. kafamda şüpheler var artık. arayıp şöyle bir sesini duyasım, bir şeyler paylaşasım gelmiyor eskisi gibi. Öncelikle bu kadar uzun yazıyı okuyan varsa teşekkür ederim. Sizden ricam bana objektif bakış açısı sunmanız. Görüşlerinizi esirgemeyin. Hiçbir ilişkinin ya da insanın mükemmel olmadığını biliyorum, bu saydıklarım önemsiz kuruntular mı acaba? büyütüyor muyum? Hatta şımarıklık mı yapıyorum? Normal şeyler mi bu yaşadıklarım? Yoksa bu ilişki tökezliyor mu?

Ah keşke öyle olsa... Gittiği yere kadar çaba göstermeye devam edicem. Kendimi denemek için onun hayatımda olmadığını hayal ettim, hoşuma gitmedi. Alışmışım ona artık. Sonu evlilik de olsa ayrılık da olsa, duygularım kalıcı olarak tükenmediği sürece devam ettirmeye çalışıcam :) İlişkiyi renklendirme önerisi de güzel, aslında bir sinemaya gitmek bile değişiklik olur bizim için. Yazın açık havada olmak istediği için gitmedik, kışın da ortak bir filmde buluşamadık bir türlü :) Cevabın ve öneriler için çok teşekkür ederim. Umarım bir süre sonra laylaylom harici de konuşulabiliyordur. benim için en önemli olan o. Konuşabilirsek farklılıklarımızla daha iyi başederiz. Birbirimizden daha zor sıkılırız. İnşallah başarabiliriz :44: Sana da sevgilinle ömür boyu mutluluklar dilerim, o şüpheleri bir daha hiç duyma inşallah :)