İş paylaşımını adil yapmıyorsunuz muhtemelen. Bütün işleri birlikte yapacaksınız eşinizle. Yemek sizdeyse bulaşık onda, süpürme sizdeyse silme onda. Elbette vakit kalmaz size. Bedeniniz erken yorulur, erken uykunuz gelir. Verimli bi çalışma saatiniz olmaz. Sosyal medyadan da uzak durun. Biraz oturup telefona bakayım diyince saatler geçiyor. En önemlisi kendinize vakit ayırın bence. Biraz kafa dinleyin. Bi kahve, çay için mutlaka. Tembellik yapın.

Evet, akşam 5 6 dan sonra gün çok çabuk bitiyor, ben de öyle hissediyorum. Birbirinizi sürekli motive etmelisiniz. Ayrıca iş yükünü paylaşmalısınız.''Arada yardım eder'' bana göre doğru bir cümle bile değil. Bu sizin sorumluluğunuz değil sadece, eşiniz de evin bir üyesi ise bir şeylerin ucundan tutmalı.24 yaşındaymışsınız, kendinizi bu kadar yıpratmayın söylemek istediğim bu.

Bence yorgun olmanız kafa yorgunluğu özellikle çok normal. Bir evde adam da "Akşama ne pişirsem?" diye düşündüğü gün kadınların yükü azalır. Yemeği yapmak değil ne pişirileceğine dair fikir bulmak bile kafa yorucu bişey. Yani yorulman normal. Eşinle iş paylaşımını dengeli yapın. Ataerkil toplum kanımıza öylesine işlemiş ki iş bölümü yaparken bile erkekleri kayırıyoruz farkında bile olmadan.

En bastan soyle soylueyim cok yogun sartlarda calistim. ozel sektorde. mutluydum ama ciddi paralarda kazandim. aksamlari 10 bucukta evdeydim. ama oglen gidiyordum. bende yeni evliydim. mesela aksamlari 5 te evdesin. Gelir gelmez bir yarim saat dinlenme molasi ver kendine. Sonra kalkip hemen yemegibi yap. ertesi gune de kalacak sekilde. bir yemegi 2 gun yiyebilirsiniz sorun yok. hemen yanina gunluk salatani yada yogurt koy cokda saglikli. ertesi gun rahatsin yemegin kalmis olur. Dinlen. uzat ayaklarini. gunluk sacinin yuzunun bakimimi yap oturdgun yerde. esinle zamn gecir. Isleri her aksam yapma. her aksam lavabolari tuvaletleri dezenfekte et yeterli. birde cok temiz titiz olmayabilirsin ama her aksam evini toplayabilirsin. biri geldigi zaman senin cekmecelerinin dolaplarinin icine bakmaz evinin genel gorusune bakar. cok titiz degilim ama heraksam toplarim evi. haftada bir buyuk temizlik. Is konusuna gelince ne kadar burdasiniz bilmem ama zehir etmeyin kendinize. Dondugunuzde karoyerinize odaklanirsiniz zaten

R Raiden anlattığınız durumu kesinlikle mevsime bağlıyorum. İnsan kışın ister istemez hantallaşıyor. Bi yemek yiyorsun felaket bi uyku basıyor. Şahsen ev hanımıyım benim bile şuan çamaşır katlayasım yok. Gün içinde yorulmadığım halde

Senelerde yalnız yaşadım, eve akşam 19.00dan önce girmiyordum ve köpeklerim var. Planlı programlı yaşayan bir insan değilim. Sadece kendime vakit kalabilmesi için örneğin çamaşırları cuma akşamına sabitledim eğer dışarıda değilsem. Cuma iş dönüşü makinaya atıp gece asıyordum, cumartesiye mis gibi kuru. Temizliğimi eğer işim yoksa pazar gündüz, işim varsa haftasonuna bölerek yapıyordum, birazını cumartesi birazını pazar. Temizliğe ekstra bir düşkünlüğüm olmadığı için yetiyordu. Yemekte de çok ağır, zahmetli yemekler yapmayın. Hatta atıyorum ıspanak yaparken madem başına oturuyorsunuz 2 kilo doğrayıp birini atın buzluğa, başka gün hemen buzluktan çıkarırsınız, o pişerken de dersinize bakarsınız. Eğer isterseniz artık birçok şeyin de hazırı var, doğranmış ıspanak, bamya vs. Hazır ayıklanmış alıp pişirebilirsiniz de. En güzel yaşlarınızı ev işlerine, dört duvara heba etmeyin. Yaşamanız gereken yaşlardasınız.

Sizleri, calisan ve cocuklu kadinlari okurken cidden ben yoruluyorum. Sabah ciktim aksam geldim cocukla ilgilen bulasik, temizlik vsvs bir suru seyi siraya koymak... Bu tempo cok fazla zaten. Olmadigi yerde ev yemegi yapan biyerle anlasin arada ordan yiyin veya eve yardimci kadin gelsin mesela. En azindan eve gelince yemek, temzilik dusunmezseniz daha rahat edersiniz. Benim amacim rahat yasamak, saatlerle yarışmamak. Mutlu oldugum gibi yaşamak... Sizin kadar tempolu olsam muhtemelen stress bombasi olurdum.

1. Yardim almiyorum. Eşim mecbur işin 50% üstleniyor. Ütü onda mesela... 2. Hergün az az temizlik yapıyorum. Hafta sonu cok nadir. Ev pırıl piril olmasina gerek yok. Minimal mobilyam var zaten, süpürge, toz ve yer silme 45 dakika. Banyo 15 dakika. 3. Hergün ev yemeği yeriz... ama ev yemeği dediğime bakma... mercimek corbasi ve salata oluyor bazen. 4. Dondurucu senin en yakin dostun olsun. Ayda bir doldur 5. Ben almıyorum ama 14günde dip köşe temizlik icin yardimci al

bir seyleri yanlis yapiyorsunuz bence, ayni tempodayiz, 2 de cocuk var, cocuklar 8.30 da yatiyorlar en gec, o zamana kadar da full enerjikler veyahut full sendromlular bence biraz ruhunuzu dinlendirin, daha sonra bir plan yapin ve planiniza uyun. madem yorgun ve depresifsiniz, illa sunu sunu yapicam, suna calisicam, sunu hedefleyecem diye kendinize buyuk hedefler koymayin, en birinci hedefiniz simdilik gununuzu kaliteli gecirmek olsun. hayattan keyif almaya bakin, zaten ondan sonra kafaniz da rahat olacagindan istediginizi yapabilir olarak hissedeceksiniz, her sey ihtimal dahilinde olacak ve siz sececeksiniz :)

Evet, ciddi soruyorum bunu. Benim bir amaca hizmet edebilmek için gerçekleşmeyi bekleyen o kadar çok planım var ki. 2 yıldır dağın başında bir kurumda çalışmaya çalışıyorum. Bazen köreldiğimi hissederek çalışıyorum hatta. Burada olabilmek için kendimi yırttığım günleri hatırlayınca da kendine gel tuzlucay deyip şikayet etmeden devam etmeye çalışıyorum sonra. Hedefim 2019 yılındaki kariyer meslek sınavları. Bir enerjiyle başlamak istiyorum, çok istiyorum ama icraata dökemiyorum. Bedenen değil de zihnen uğraş verdiğim bir işim olsa da gün sonunda öyle yorgun argınım ki. Ve ben yeni evliyim arkadaşlar. Eşimle aynı anda eve giriyoruz. İkimizin de gözü bu ortamdan kurtulabilmekte, yükselebilmekte. Ama istek çabayla ters orantıda maalesef. Daha doğrusu benim öyle. Bunu evlilik- adaptasyon sürecine bağlamak bahane bulmak gibi geldiği için onu demiyorum. Çünkü ben yeni evliysem eşim de keza aynı şekilde. O, gün sonunda açıp kanun okuyabilecek kadar dingin ama benim ruhum yorgun sanki. Ve saatler yemek ve ev işi yaparken o kadar kısa ki. O günün yemeğini akşamdan hazırlasam bile resmen akşam kısa geliyor. Yemeğin türüne göre bazen eşim yardım eder, yani kendi yapabileceği türden yemekse yapar. Sonra biriktirmeden bulaşığı yıkamaya çalısırım ama dün bir sürü bulaşık yaptık ve öylece kaldı mesela. Çünkü uyuyakalmışım dün akşam oturduğum yerde. Evden çıkmamız 7.40 civarı akşam gelişimiz 17.00 sonrası. Evet böyle okuyunca bayağı zamanım kalıyor gibi geliyor ama yani ben mi bir şeyleri yanlış yapıyorum bilmiyorum. 5ten sonrası benim için ışık hızında. Yani vakit nasıl ne şekilde geçiyor inanın anlayamıyorum ya. Ne ders, ne başka bir şey yapabiliyorum. Yemekten sonra oturduğum yerde çakılıp kalıyorum dün olduğu gibi, eşim bu şekilde düzenli ders çalışabileceğime pek inanamıyor zaten. Evet, biliyorum benim üst versiyonlarım da var. Evli, çocuklu ve çalışan kadınlar. Öyleleri var ki hatta, onları tebrik ediyorum zaten. Böyle kendimce içerlediğim, uygulamaya koyacak planlarımın olduğunu hatırladığım ve tavsiyelerinizi beklediğim bir konu olsun dedim. 24 yaşındayım bu arada, belki de hayatımın en dinamik yıllarını bu modla geçirmek istemiyorum, yıllar boyu çalışıp emekli olmuş insanlar bile benden daha enerjik. Harekete geçmek istiyorum, durmadan çalışmak çalışmak çalışmak.. Ama bir şeyler beni sınırlıyor sanki, bulamıyorum..

yemekleri 2 günlük hazırlayıp, 1 günü boş bırakalbilirsin.. ayrıca cumartesi pazar var... yada öğlen yemek saatlerinde 5-10 dk. göz atabilirsin derslerine... gerçekten istemek lazım..