Herkese iyi geceler, kız kardeşim 2008 Kasım doğumlu. Ergenliğe girme döneminde. Ailem çok baskıcı aile değil ne var ki annem ve babam şu anki nesli benim neslim gibi zannediyor. Ben kardeşimin yaşlarındayken otur denilince oturur, kalk denilince kalkar, ders çalış denilince ders çalışırdım. Kardeşim kesinlikle böyle değil. Bir de tutturdu şimdi ben Z kuşağım, Ben böyleyim, bana karisamazsiniz demelere. Evde terör estiriyor cidden. En son yatarken babama bağırdı çağırdı, adamcağızı kaldırdı yerinden. Acaba geçici bir dönem mi? Yoksa psikologa gitmeli miyiz bilemedik. Ailede kardeşime en yakın benim, yaş olarak onun şimdi neler hissettiğini de anlayabiliyorum ama o kadar farklı ki benim zamanımdan. İnanılmaz kırıcı konuşuyor, arkadaşlariyla bir küsüp bir barışıyor. Özellikle bize karşı inanılmaz nefreti var. Benim üzüldüğüm bir konu veya durum olduğunda beni oradan vuruyor. Kilo vermeye çalışıyorum kaç zamandır. Bana dediği şey, sen zaten kilo veremezsin, bu kadar yemeği yedin yine kilo almışsındır. Daha neler neler. Derslerinde bir problem yok, yani öyle sınıfın, okulun en başarılısı değil ama ödevlerini falan hiç aksatmaz. Demem o ki, psikoloğa gitsek acaba kendisinin bir problemi olduğunu veya farklı olduğunu düşünür mü? Kesinlikle psikoloğa gitmek kötü veya garip bir şey değil bunu biliyoruz. En yakın arkadaşlarım gidiyor çok memnunlar. Ama kardeşim şu an ben Z kuşağım, ben farklıyım, Beni anlamıyorsunuz modunda. Psikoloğa gitmek onu daha da uzaklaştırır mı bizden? Acaba bize önerebileceğiniz kitaplar veya seminerler, videolar var mı?

Mesela bunda ne var tam olarak? Çağırdı su mu istedi, babani çağırıp ışığı kapat mi dedi? Çağırıp telefonundan komik video mu izletti? Yani insan nasıl kardeşini-annesini vs odasına çağırıyorsa babasını da çağırabilir. Babalar oturan boğa mi, bir koltukta otursun, asla yerinden kalkmasın? :)) Psikolog konusunda da eğer gitmek istemezse önce anneniz gitsin bir, ergene nasıl davranilacagi ile ilgili öneriler dinlesin, uygulamaya çalışsın. Eminim sorun büyük ölçüde çözülecektir. Belki de evde kaos çıkartmasınin sebebi ev halkının ona olan davranışlarına isyan etmektir. Ergen yani, 'herkes benden nefret ediyor, offf öleyim de kurtulayım' yaşları yani :) Çok korkmayın. Benim ergenliğim yine normal geçti de, benim ablamınki fenaydı mesela. Okuldan kaçar arkadaşlarıyla adaya giderdi. Kimseye sormadan kuaföre gidip kalin kaşlarını adile Naşit kaşına döndürmüştü, Cidden kötü kızlarıyla meşhur bir liseye gidiyordu , arkadalsara çok önem verirdi, hatta bir arkadaisna evden sigara vs de taşırdı, kapıları çarpar, ağzını eğe eğe Avrupa yakası Selin gibi konusurdu Yani cidden zordu o dönemi, ama tüm ergenlikler gibi geçti gitti. Sigarayı bırak ağzına alkol sürmedi , lisans bölümü kazandı, eski apaci arkadaşlarıyla küsüp düzgün dostluklar kurdu, evine düşkün tatlı bir adamla evlendi, çocuğuna TV açmadan, sesini yükseltmeden bakmaya çalışıyor. Yani ergenlik bir dönemdi, geçti ve bitti. Çoğu ergen gibi:) O yüzden, çok da endişelenmeye bence gerek yok Dediğim gibi, psikologa anneniz gidip sorunları anlatıp kendi penceresinden çözümler duysa çok daha uygun olur, eğer kız istemiyrosa. Kız istiyorsa gitsin tabii

Sosyal medyanın etkisinde kalmış belli. Evde Z kuşağı M kuşağı işlemez anlaması lazım zatenasklarhepboyle Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Şımarık büyütülmüş. 2006 ağustos doğumlu 15 yaşında bir kardeşim var, zaman zaman evde terör estirse de kalkıp bize "sen şunu yapamazsın, sen bunu yapamazsın" diyemez, bakın demez demiyorum diyemez. Annemin terbiyesizliğe tahammülü olmadığını çok iyi bilir, böyle yetiştirildi. Aileniz küçük diye el bebek gül bebek büyütmüş, o kadar yanlış ki. Çocuğun her istediği alınmamalı, her dediği yapılmamalı, yapılsa bile biraz çabalaması için uğraşılmalı. Sonra böyle doyumsuz, saygısız çocuklar oluyorlar. Bizimkinin 2 kötü huyu var saçlarını boyaması, akşamları 10'a kadar dışarıda oynaması. Başka da yok. Psikolog yerine pedagoga götürmeniz daha sağlıklı olur, bir de bol bol konuşun, dinleyin kardeşinizi. Belki işe yarar. Çocuk büyütmek çok zor gerçekten, bu çocukları gördükçe çocuk yapmaktan soğuyorum. M Mutlulukolsunartik Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Tabiiki istikrarli olmalisiniz buyumek kolay degil, kendini ifade etmeyi bile bilmedigine eminim suan. Aksamlari sohbet ederek hem ne istedigini anlarsiniz hem de yanlislara yonelmesini onlersiniz. Zaman cok kotu malesef internet uygulamalar arkadas ortamlari onu yanlisa itebilir yalniz kalirsa... biran once iletisim kurun ve karsilik uzlasin. Bu arada size ne soylerse soylesin aldirmayin o yasta beyin ehliyetleri pek olmuyo ergenciklerin )

Ergenlik geçici bir dönemdir. Bu sancılı dönemi atlatmasına yardımcı olun. Kontrol edin ama kontrolcü olmayın. Evet malesef bu dönem ergenleri bir değişik yetişemiyoruz. Psikoloğa götürürseniz. Farkındalık oluşturur bu şekilde destek olabilir. Daha çok aile içinde de çözebileceğiniz bir durum. Ben şahsım psikologum ve 6 yıl kız ergenlerle çalıştım dezavantajlı gruplar genelde onların seviyesine ve kafa yapısına inerek, ceza vermeden, empati kurarak yaklaşıyordum. Sırlarını, sorunlarını bana anlatabilecekleri bir güven ortamı oluşturuyordum. Çünkü burda önemli olan verilen öğüt ve yönlendirmelerden çok tabiri caizse ne haltlar karıştırdıklarını öğrenebilmek. Size karşı gelmesi bağırması çağırması bunlar hep geçici yaşamayan yoktur. Geçmesini bekleyeceksiniz. Siz kuşak olarak daha yakınsanız siz empati oluşturacaksınız kendisi ile iletişim aracı siz olacaksınız evde

Aranızda yaş farkı varmış o yüzden ona böyle yaklaşmanı, endişelenmeni anlayabiliyorum ama bütün bunlar için çözüm üretmeye çalışacak kişi sen değilsin. Annesi değilsin, bırak ebeveynleri düşünsün. Kendini bu kadar sorumlu hissetme, o çocuğu yetiştirmek senin görevin değil. Senin müdahale edeceğin acil veya çok sıradışı bir durum da yok bana kalırsa. Şımartılmış bir ergen sadece.

benim de kardeşim 2005 doğumlu dediklerinizin aynılarını birkaç sene önce biz de yaşadık. kardeşiniz kız mı bilemem ama bizimki kendini prenses zannediyordu; külkedisi olduğunu empoze edince normale döndü. kardeşim yaka silkilecek derecede kötü hale gelmişti: bana ve en ufak kardeşimize küfürler, evdekilere sizden nefret ediyorum deyip bağırıp çağırmalar, bilgisayar vs kapat denilince yine aynı şekilde hakaret vs etmeler, annemle babamın arkasından gizli gizli hakaretvari ve küfürvari konuşmaları vardı. zora geldiği zaman ben kendimi öldüreceğim vs diyordu hatta bir keresinde intihar mektubu yazmış. küçük kardeşim de bulmuş ve arkasına cevaben 'kendini öldürürsen bize ne günahı sana. iki gün ağlar geçeriz.' yazmıştı. bu hareketleriyle ilgili defalarca konuştuk düzgünce ancak baktık ki anlamıyor sert olmaya mecbur kaldık. yapacağınız şey çok basit. elinde ne kadar teknolojik alet varsa alın. kitap okumayı seviyorsa kitap okumayı yasaklayın, dışarı çıkmayı seviyorsa izin vermeyin, bir hobisi varsa ona da izin vermeyin. çünkü ancak bu şekilde terbiye edilir. bizim insanımız maalesef yabancı ülkelerde gördüğümüz gibi psikologa gitmekle sorunu çözülecek insanlar değil. kardeşiniz davranışlarını düzelttikçe yasaklanan şeylerden bazılarını geri alır. böylece nasıl davranması gerektiğini bilir. kardeşiniz sanırım sizinle arasında olan 10+ yaş farkından dolayı biraz daha el bebek gül bebek ve sorumsuz gibi. ev işlerine yardım etsin, sorumluluk alsın biraz.

Annenler kendi hatalarinin ceremesini kendileri cekerker ileride. Yapacak birsey yok. Tamamen yetistirilis tarzi ile ilgili.

Aynısı bizde de var. Geçico diye düşunüyorum. Biz ilgi alanı değişsin diye enstrüman kursuna yazdırdık iyi geldi. Oyalanacağı birşeyler sağlayın. Müdahale etmemeye çalışın. Ergenlik buraz da çocuklukta hasar gören duygusal boşlukların telafisidir. P

Kızımda 2007 doğumlu. gecen sene bizimde ders, çalışma, ödev gibi konularda sıkıntı olmamıştı ama bu sene çok sorun yaşadık. İnternet ve oyun konusunda da çok problem yaşadık. arkadaslariyla bir küs bir barışık. pandemi de çok etkiledi. sosyal hayatı sıfır. Ben pedagog öneririm. biz ramazanda büyük tartışmalar yaşamıştık çok şükür atlattık. bizde bana karşı tepkili. cunku çok uyarıyorum, sorumluluk veriyorum bana tersleniyor. Kardeşinin seneye sınavı var. bu seneden hazırlanması gerekiyor. o yüzden destek alması çok önemli. biz ne yazikki geç kaldık. simartmamanizi öneririm. sorumluluk verin. rehber öğretmeni ile durumunu paylaşın bizim öğretmenimiz 1-2 kez görüştü çok etkisi oldu Bu ergenlik dönemi çok uzun sürüyor artık. bizim zamanımızda 1-2 seneye geçerdi şimdi 20 li yaşlarda da ergenlik görülüyor.

Psikolog yardımı almak iyi bir fikir ama önce farklı şeyler denemelisiniz bence. Arada kuşak çatışması var o yüzden ebeveynlerinizden ona tam uyum sağlamalarını beklemek doğru değil tabii, üstelik kardeşiniz de tam en hırçın yaşlarında. Ama ebeveynden çok arkadaşı gibi olabilirsiniz. Ebeveynler genelde arkadaş olmaya çalışırken bile anne baba gibi davranır :) Evin eğitilmesi gereken bir küçüğü gibi değil de birey gibi hissetmek istiyor şu an. Bir şey mi söyledi, siz de şakaya vurun. Siz de alaya alın. Çok çok kırıcı şeyler mi söyledi,13 yaşındaki bir arkadaşının verebileceği ölçüde tepkiler verin. Biraz onun havasından soluyun yani. Sorumluluk verin iş verin. Evin gerçekten de bireyi olsun yani. Bence bu şekilde biraz daha aranız düzelecektir, yaşı da biraz büyüyünce daha da iyiye gider. Not:Bunlar tamamen 19 yaşında, kardeş büyütmemiş evlenmemiş anne olmamış, hiçbir uzmanlığı bulunmayan ama çocukla çocuk olabilen, çocuklarla anlaşabilen tecrübesiz bir kızın empati yapmaya çalışıp akıl yürüterek yaptığı çıkarımlar sonucu verdiği tavsiyelerdir. Bilimsel, pedogojik hiçbir yani yoktur. Mantıksız gelebilir o yüzden :)

Ben de o yaşlarda bizimkileri beğenmezdim, her şeylerine laf ederdim. Geçti sonradan ama o dönemlerimde de hakaret etmedim kimseye. Ailem ergen falan dinlemezdi valla Bizim evde saygı sınırlarını aşmamak çok önemli o yüzden en çirkef anlarımda bile haddimi bilirdim yani. Size saygısızlık yapmasına izin vermeyin. Nasıl alışırsa öyle gider.

Kesinlikle katılıyorum. Şimdi yazdım yazdım sildim. O kadar doldum ki. Aileme de anlatmaya çalışıyorum. Kötü ben oluyorum sonra.

çağırdı demiyor yalnız,, bağırdı çağırdı diyor... azarlamak anlamında

Şu an bunları yazarak biraz tehlikeli bir şey yapıyorum ama bence odasını toplamasını hemen söylemeyin. Bırakın biraz dağınık kalsın. Annesi de toplamasın. Sorumluluk alsın. Eninde sonunda muhakkak toplamak zorunda kalacak. Kendi de bir süre sonra rahatsız olacak. Bence yaptığı şeyler gerçekten kötü değilse alaya alın onu, size laf atarsa siz de laf atın. Ama şakacı bir dille. Sıfır kural olsun demiyorum ama bazı şeyler için acil müdahaleye gerek yok bence, bazı şeyleri kendi kendine öğrenmeli. Birilerinden nasihat almak o yaşlarda çok bunaltıcı. Yani bilmiyorum ben belki de şu an çok boş yapıyorum, o yüzden bu yorumu ciddiye almayın. Çünkü ben neticede 13 yaşındaki ergen bir kızla empati kurmaya çalışan donanımsız biriyim. Sizi, ailenizi ya da kardeşinizi tanımıyorum. Yaşananları bilmiyorum. Onun nasıl biri olduğunu bilmiyorum. Bunlar sadece sunduğum farklı bakış açıları. Gerçekten saygısızlık yapınca da uyarın o ayrı.

Eskiler olsa agzina yapistiracan bitane derdi. Cok simartilmiis bence, bende var bi tane ergen 11 yasinda ama oyle bize teror estiremez. yapacagi seyler vardir yapamicagi seyler vardir Herseyde ergen ergen dersek tepenize sey yapar afedersiniz.

Kızım ile aralarında ay var yaş bile yok. Z kuşağı bilmem ne özentiden başka bisey değil. Cağ ile alakası yok bunun simartilmak ile ilgili. Benim kızıma 1 kez dahi ders çalış demem görevini bilir. Sesini 1 kez dahi yukseltmisligi yok bana yada babasına. Yap dediğim an görev bilir onu. Yani bu cağın çocuklarının hepsi böyle değil bilin istedim. Psikolog belki yarar ise ama bu defada daha da havalara girer mi ergenim istediğimi yaparım diye bilemem

Ailecek çocuğa karşı ne yapacağınızı bilemiyor gibisiniz, psikolog/pedagog yardımı iyi

Benimde 10 yaşında kızım var. Bizim de evde net olan su saygısız konusamazsin. Konuşursa sonuçlarına katlanır net ama kurallar net. Saygısızlık farklı kendini tanıyıp ozgurlesmeye çalışması çok farklı. Şöyle söyleyim terslesmeden kuralların olduğunu bildirin. Bu evde böyle konusamazsin. Bunun zkusagi olmakla alakası yok insan olmakla alakası var. R

Bir zaman oturduk konuştuk o dönem ise yaramıştı, daha sonra yine aynı durum. Tekrar konuşmalıyız belki de.

Ben de 'en son yatarken babami odaya çağırdı' olarak okumuşum. Eee, bunda ne var? Diyordum

Hareketli olması yaşı gereği normal ama büyüklerine bağırıp çağırması, alay etmesi, laf sokması yetistirilirken eksik bırakılan birtakım unsurlarla alakali. Lisede öğretmenim ve 15-18 yaş arası gençlerle muhatap oluyorum. Ailesine kök söktüren de var ailesinin hayatı zehrettigi cocuklar da var. 17 gibi genelde sorunlar bitiyor ama o zamana kadar sabır ve anlayış yanı sıra otorite şart. Otorite boşluğu bulan cocuk azitir iki kere iki dört. Posedion

Cok fazla simartilmis, sorumluluk verilmemis. Baslarim z kusagindan olmasina, bunu bahane gostermesi cok komik. Prens prenses modunda yetistirilmis, simdi de ceremesini siz cekiyorsunuz. Fazlaca saygisiz. Bence yetistirilis tarzindan. Cok taviz verip cok simartmissiniz. Buyuyup hayata atilinca istedigi kadar z kusagiyim desin, o sokmez o zaman da depresyona girer. Cunku zorluk gormemis cok prens prenses modunda yetismis.

Bence yaz tatilinde onu bir kuaför yanına vs verin, çalışsın. İşe yaradığını ve para kazandığını gördükçe kendini yetişkin gibi hisseder. Hem üç beş beceri edinir. Akşamları da yorulunca ve tüm gün evini özleyince daha sakin olur. Benim bir öğrencimi oto yıkamacının yanına vermişti ailesi, çocuk ne yaşadıysa artık okulda kendini en çok geliştiren çocuğum olmuştu. Şimdi de oto galeride çalışacakmış yaz tatilimde. P

Kardeşinizin bu davranişlari tamamen sosyal medya, internetten gorduklerindeb kaynakli. Şu cümleden çok net belli. "ben Z kuşağım, Ben böyleyim, bana karisamazsiniz demelere." Sosyal medya devamli pohpohluyor. Z kuşagi bizim gibi degil, yok Z kusagi baş kaldirir, vay Z kuşagi asidir vs bunlari okuyan ergenlerde gidip boyle olur olmadik ailesine sarıyor işte.

Ben 24 yaşımdayım ben bile anlayamıyorum kardeşimi. Güzelce anlattım, bu davranışların bizleri üzdüğünü, doğru olmadığını. Bana diyor ki sen de benim sevmediğim şeyleri yapıyorsun. Yaptığım şey de odasını toplamasını, tabağını kaldırmasını falan söylemek

bazı çocuklar da şımarıklıklarını ben z kuşağıyım özgürlükçüyüm deyip çektirme kafasında ne güzel he her 12-13 yaşında çocuk böyle olsa yandık valla :) bence psikoloğa gidebilir aslında keşke her çocuğu ara ara götürsek, sıkıntılarını dertlerini bir de profesyonel destekle giderebilsek...

Aslında bu senin dönemin benim dönemim olayı değil. Kişiye has bir durum. Şu an 40 yaşındayım Z kuşağı falan değilim ama ben de korkunç bir ergenlik yaşadım. Çok asi çok ezer geçer, söz dinlemez bir dönemdi benim için ergenlik. Ailemden nefret ederdim. Ama şimdi o kadar üzülüyorum ki onlara ettiğim hakaretler, yaptıklarım... Fazlasıyla tolere etmişler de, o zaman göremiyordum tabi, en büyük düşmanlarımdı. Bir ergenin ailesinden tek bir beklentisi vardır aslında o da yetişkin gibi hissetmek. Onun yaşını küçük gördüğünüzde, herhangi bir davranışını eleştirdiğinizde, ona herhangi bir konuda izin vermediğinizde kendisine yeterince güvenilmediğini ve çocuk yerine konulduğunu, sevilmediğini, önemsenmediğini, küçük görüldüğünü, kendisine saygı gösterilmediğini düşünür. Kendisine bu duyguları hissettiren insanları, kendisi de sevip saymaz haliyle. Yardıma ihtiyacı olduğunu düşünmüyorum kardeşinizin. Mümkün oldukça sevgi ile yaklaşmanızı, korumacı tavırdansa saygılı bir tavır takınmanızı öneririm ona karşı. İzin verilmeyen her şeyi yapacak ama yalan söyleyerek buna emin olun. Ben kendimden biliyorum :) Neye hayır dedilerse yaptım ruhları bile duymadı. Bir ergenle çatışan yetişkin asla kazanan taraf olmaz eğer sizin tabirinizle otur deyince oturan kalk deyince kalkan bir yapıya sahip değilse. Bence siz en azından ebeveyn rolunu yuklenmeyin sizi yakın görsün, sizinle paylaşsın bu güvende olması için çok önemli. Benim şansım varmış, başıma bir iş getirmedim, olabilirdi de ve ailem yalanlarım yuzunden benı bulamazlardı bıle. Ergen ve aile iletişimi ile ilgili Üstün DöKMEN videolarına Youtube üzerinden ulaşabilirsiniz.

bu dusunce tarzi dogru degil. her cocuk ayni degil cunku. ayrica her davranis problemi olan cocuk simartilmis demek degi. birisine kizarsin pisar oturur. digerine kizarsin daha da cok azar. biraz da karakterle alakali. her seyin basi iletisim. tabi ki sorumluluklari olacak ama sinirlarini da bilecek. bir anda tum duzeni degistirirseniz o da tepki gosterir. kucuk degisimlerle baslayin ve yavas yavas davranislarini degistirmesine yardimci olun. psikolog olmadan olmaz. bir hafta o psikologa gitsin bir hafta ailecek gorusun. litha

Konusun bence o z kusagi ise be istiyormus, size ne Vaad ediyormus. Ergenlerle anlasmanin tek yolu onlari dinlemek herseyi izah etmek ve istikrarli olmaktan geciyor. Elbette piskolaga goturebilirsiniz sorun seziyorsaniz sizden uzaklasmaz sakinlesir kardesiniz.