Karşınıza resmini alın erkek arkadaşınızın öyle konuşun yüzyüze konuşuyomuşunuz gibi birde öyle deneyin bakalım.

Ay ben de hiç sevmem. İşe girip 7/24 müşterilerle telefonda konuşunca bir derece düzeldim ama hala çok hoşlanmıyorum telefonda konuşmaktan

Ben de 1 saatten once kapatamiyorum arayani esir aliyorum benim de derdim cenem

Ben de ayni boyleydim. Annemle bile konusamazdim telefonda, herkes bilir bu huyumu. Ev telefonu caliyorsa ve ben evde teksem acmazdim o telefonu. Uzakta okumaya baslayinca seve seve astim o durumu. Tam astim da denilemez aslinda, hala cok cok samimi olmadigim insan haricinde konusamam. Annemle babamla bile konusurken onlar muhabbet acarsa konusurum karsimdaki susarsa mal gibi kaliyorum oyle.

beni tarif etmişsin.. yalnız olmadıgıma sevındım..

Merhaba öncelikle şu sözünüze çok güldüm " gözüne fener tutulmuş tavşan gibi " , neyse asıl konuya geçeyim, benim size tavsiyem söylemek istediklerinizi önceden bi kağıda not alın bence, hem sıkıntı da çekmezsiniz böylece Allah kavuştursun

9 ayımız var daha... Onun için bir çözüm bulmam lazım bu böyle olmaz adamın kafasını dağıtmam lazım buna ihtiyacı var Çok teşekkürler

Arada mesafe olunca uzuuun uzun knusmalar bazen yerını sessızlıklere ve rutınlere bırakabılıyor onemlı olan cok konusmak degıl az ve oz knusmak onu sevdgını ozledıgını dort gzle bekledgını hıssettr gerısı teferruat sımdı askerde ya heryer erkek senın kafa da rahat bundan da kaynaklanabılıyr adam mısal bı tatılde olsydı suan telefn kulagına yapısık gezerdın :)

hahaha sahiden öyle oluyorum donup kalıyorum :)) ne zaman arayacağı hiç belli olmuyor zaten her şey kapattıktan sonra oluyor bi bakıyorum 1 saat konuşmuşuz ama hep benzer şeyler, fazla bir heyecan yok.. o askere gitmeden önce böyle değildi elbette. şimdi ise ne söyleyeceğimi şaşırıyorum, sanki o telefonu açtığımda bildiğim her şeyi unutuyorum. sadece sesine odaklanıyorum kapattıktan sonra da mesela ne anlatmış ne konuşmuş net hatırlayamayabiliyorum.. bir de askerde olunca çok neşeli konuşursam, ordan burdan bahsedersem yanlış düşünür diye korkuyorum. hani kafası dağılsın diye sürekli askerlikten konuşmayalım istiyorum ama konu dönüp dolaşıp ordaki günlerine geliyor. Amin inşallahh çok teşekkür ederiim

Bende de goruntu vardir lakin ses yoktur konuymayalim mesajlasalim

Bende aynıyım telefon fobisi diyorum eşim biliyor beni tanıyan herkesde bilir hiç sevmem telde konuşmayı ama çok iyi msjlaşırım huyunu biliyorsa sorun etmez

kesinlikle öyle zaman zaman sesim yükselebilir enerjim artardı ki zaten kıskanç bir insanım böylece ortada tartışmada olsa canlı olan bir şeyler olurdu :) şimdi ise askerde olduğu için öyle bir durum zaten yok, yeni gittiği için tartışmada yok zaten hep güzel ses tonuyla konuşmaya çalışıyorum ama beceremiyorum galiba. benimle konuşurken sıkılır mı diye endişe ediyorum çünkü ben bile bazen sıkılıyorum kendimden öyle bi konuşmada.. gerçi o hiç konuşmasak da telefonun diğer ucunda nefes alışverişini duyuyorum ya bana yetiyor demişti :))

böyle bir sorunum var. telefonda konuşmayı zaten sevmeyen biriyim. yüz yüze olan ilişkilerde gayet konuşkan biriyimdir özellikle keyfim yerindeyse ama telefondayken tam tersi. erkek arkadaşım şuan askerde. beni aradığında fazla bir şey konuşamıyorum onu dinlemekle yetiniyorum zaten genelde o konuşuyor anlatmak istiyor sürekli. ben ara ara bir şeyler söylüyorum ama bazen sessizlik oluyor. karşımda olsa konuşurum bi şeylerden ama telefondayken gözüne fener tutulmuş tavşan gibi oluyorum. o aramadan önce şundan bahsederim vs. diye kafamda düşünüyorum çok da özlüyorum o telefon açıldığında anlattıklarına yorum yapıyorum beni sorduğunda kısaca bahsediyorum falan ama sanki çok istekli konuşmuyormuşum gibi hissetsin istemiyorum. sessizlik olunca korkuyorum düşünüyorum ne diyebilirim diye artık. hemen o söze giriyor oyle bi durumda seni ozledimler falan. benim aklima bi şey gelmiyo resmen kilitlenip kaliyorum ama kapattiktan sonra keske şunu da soyleseydim keske bunu da anlatsaydim keske daha neseli olsaydim diye kendime kızıyorum. bir de o askerde. beni aradığında onu motive etmem neselendirmem gerekirken bildiğiniz sigir gibi monoton konusuyorum. ha tabi arada şakalar komiklikler oluyor da yine de rahatsızım. ne yapabilirim nasıl asabilirim bunu? siz de yasiyo musunuz benzer seyler?

Bende öyleyim Yaş oldu 29 hala bir arpa boyu yol alamadım Zaten almak içinde birşey yapmadım Şafak bitince bu konuda çözülür Hayırlı tezkereler

ben de sebepsiz kıkırdıyorum teleofnda neye güldün diyorlar hiiiç ne bileyim gülesim geliyor Mutluluki Mucize 1 di şimdi 2 oldu

Aynen mesaj konusunda ben de öyleyim Ama şu telefon açıldı mı arkadaşş yok olmuyor yahu.. Onun sorun edeceğinden değil de ister istemez belki düşünür sonuçta nasıl bi psikolojide net olarak bilemem :)

Bende öyleyim karşı tarafa söyle bunu yanlış anlamaz bence Nalet Kaynana çok cahilsin keşke

Evvett bir dahakine deneyeceğim bakalım. Gerçi bu seferde fotoğrafına bakmaktan konuşmaya, soylediklerine hiç odaklanamam gibi geliyor

Off evvet diyemiyorum da mesajlaşalım sevgilim diye. Adam zaten güç bela telefonu alıyor o zamanda sesimi duymak istiyor hemen, ailesinden önce beni arar her zaman. Sonrasında zamanı varsa mesajlaşırız. O telefon konuşan ruhsuz, yani ruhsuz demeyelim de işte konuşka olmayan veronikaayla mesajlaşan veronikaa arasında dağlar kadar fark vardır

Ay bende hiç sevmem konuşmayı, sevgilim ve ailem dışında en yakın arkadaşlarım bile arasa açmam bazen. Kafası şişiyor insanın. Ben sessizliği sakinliği severim..