sürekli tartışma halindeyiz bunaldim artık. Bebeğim 3 ay kuvezde kaldi ben perişan bi haldeyken bile annesi yüzünden benle tartışıyordu. Hic lolhusalik halimi falan düşünmüyorlardi. Kayınpederim yok vefat etmiş çok önceden. sbry Defnem 💕 Anneler

eşinle konuştunmu durumu.. rahatsız olduğunu mantıklı sebeplerle anlattınmı.. hemen boşanmayı düşünmek biraz fevrilik olur.. bi anlık öfkeyle bişeyler yapıp sonra pişman olabilirsin.. enine boyuna düşün sonra ver kakrını madem kocanı seviyosun.. yıkmak en kolayı... glsdt

canım benim eşimde annesini çok seviyor evet ilk başlarda çok kıskanıyordum baktım öyle olmuyor annesine değer vermeye başladım onu önemsedim anne şöyle anne böyle şimdi kaynanamla aramız o kadar iyi ki tabi eşim bana tapıyor çünkü ben onun ailesine değer veriyorum ŞİMDİ DÜRÜST OLMAK GEREKİRSE BENDE ANNEMİ EŞİMDEN DAHA ÇOK SEVİYORUM ha bide daha küçüçük bir sabi var bak allah vermiş sen anne değilmisin birazda çocuğun için katlan eşinin çok üstne gitme bir erkek annesini neden eşinden çok sever biliyormusun ben söylüyeyim sana anne oğlunu her haliyle kabul etmiştir ama biz eşler daha fazlasını isteriz dırdır sen olsan ne yaparsın karar senin kararın hayat senin hayatın ama mutluluk sadece bebeğinin bunu asla unutma elmadilimi ❤ Üyelik

lohusalığına veriyorum. çocugunu emziriyor muusn emzirmiyorsan ilaç yardımı al emin ol daha rahat bir insan olursun. en azından dene yardım al. sonradan pişman olmaktansa dene

bence acele karar verme eşinle bu konuyu detaylı konuş. ayrılmış olsanızda hiç şüphesiz mahkeme bebeğinizi size verir. glsdt

mantıksız mı düşünmüşüm

Bosanmayi ciddi ciddi dusundugu den esinin haberi var mi? Haberi olsa kendine biraz ceki duzen verir zanlimca glsdt

Çok denedim ama olmuyor. Bahanesi hep annem yalnız demek oluyor. Annesi ne derse onun ağzında da o. Evde hep huzursuzluk. Ben mutlu olmak icin evlendim ama olmuyor. Dün bana sen çocuğa dua et yoksa bitmişti dedi. Evliliğimiz boyunca her tartışmamız sebebi annesi başka hic bi sorunumuz yok. Bir gün çok mutluysam iki gün mutsuzum. L

Dün onla konuştum ayrılmayı. Hayır bebek küçük diyor. Eğer ayrılırsan bebegi ben alırım diyor. onun hayali annesi ile beraber yaşamak bebegi de almak. Mutlu mesut yaşamak. Ama mahkeme bana verir diye düşüyorum sonuçta bende çalışıyorum maddi durumum iyi. Ve bebek çok küçük anneye muhtaç daha. Size bi danisayim dedim. Çok kötü durumdayım..

Öncelikle durumu eşinizle konuşmanız gerektiğini düşünüyorum. Yani böyle yapma etme diyerek değil de, sen böyle yaptığında evliliğimizde bu tarz sorunlar oluyor ve ben buna artık katlanamıyorum, bebeğimizin böyle bir ortamda büyümesini istemiyorum, gerekirse boşanmayı düşünüyorum şeklinde konuşabilirsiniz. Belki bu zamana kadar sizi ne kadar üzdüğünün farkına varamamıştır ve belki bu konuşmadan sonra farkına varır. Eğer konuştuktan sonra değişen birşey yoksa ve illa ki boşanmayı düşünüyorsanız dava açısından şunları söyleyeyim: Öncelikle davayı kimin açtığının velayet açısından ya da diğer durumlar bakımından herhangi bir önemi olmaz. Bebeğinizin velayetini ise size verirler tabi ki. Annenin ahlaksızca yaşaması vs. gibi olağanüstü bir durum olmadıkça okul çağından önceki çocukların velayeti annede oluyor...

dur canım noluyo hemen hem eşini seviyosun hem bu kadar şeyi hangi ara planladın hemen nie pes ediosun dur bakalım biraz eşini kendine çekmeye bak onun gerçekleri görmesini sağla bi şekilde onun ailesinin size zarar verdiğini görsün ama sabırlı ol bebeğin daha çok küçük yazık günah ayrılırsanda bebek sende kalır çünkü çok küçük

canım sudan sebepler hep bunlar ben biraz arkadaşın yorgunluğuna veriyorum hassasşyetini çünkü üç aylık bebeği varve yoruluyordur biraz mantıklı düşün bence canım

biz bayanlar eşimizin bizim üstümüzde tuttuğu herşeyi rakip alırız.. araba tutkusu.. futbol sevdası.. anne baba.. vs.. bunların üstüne çıkmaya çalışır çıkamayınca da onları bunun altında kalması için uğraşırız hırsımız yüzünden.. burda dikkat etmen gereken konu şu.. annesi eşini kaybettiğinden beri eşin ona yoldaş olmuş.. birbirlerine bel bağlamışlar.. eşinin gözünde annesi kırılgan yalnız şefkate muhtaç.. bunu hiç bi şekilde değiştiremezsin.. sadece senin ondaki izlenimini değiştirebilirsin.. sen annesini cephe aldıkça gözünden düşersin.. senin anlayış gösterdiğğini gördükçe eşinin tavırlarındaki değişikliği göreceksin. dilniya arkadaş çok güzel söylemi sana.. öncelikle kendini annesi yerine koy.. senin evladın seni koruyup kolamak istiyor ama gelinin bundan rahatsız ve kavgalarına senin sebep olduğunu düşünüyor.. tek dayanağın oğlun.. bu şekilde düşünürsen kalbin yumuşar.. boşanmayı gerektircek bir durum görünmüyor.. şunu da aklından çıkart.. bebek onlarda olursa mutlu yaşarlar vs. yok böyle bi dünya.. sen onun hayat arkadaşısın.. ayrılmanız halinde dünyalar onun olmıcak.. o nasıl ki baba yokluğu çekmiş senin yavrunda anne baba yokluğu çekecek.. bunları yaşamış birisi eşin acısını bilir.. onunda boşanmak istediğini düşünüp hırs yapma.. zaten çocuk olmuş artık geri döneceğin bir yol yok.. o zaman bir ay daha fazla kalıp düzeltmeye çalıştığında kaybedeceğin hiç bir şey yok kötü olması halinde bi aydan başka.. ama ömür yaşayacağın huzurlu bir evlilik kazanabilirsin..

Çok kolay konuşuyorsun eşini seven bi kadına göre... Yani şaşırdım.. Eşinin ailesi tabi önemli ama onları saf dışı bırakabilmek de senin elinde. Eşinle tatlı dilinle konuşup neler istediğini, kayınvalidenle kayınpederinle olan anlaşmazlıklarının neden olduğunu anlatabilirsin. Bu boşanmak denilen şey bu kadar kolay olmamalı.. Hele ki çocuklu aileler için. akandeniz herşey güzel