aynen öyle bende artik cok sIkIlmistim. kafasinda olmayan seyleri kurup duruyordu. hep beni sucluyordu bende artik biraktim ugrasmayi. cabalamaktan ciddi cok yorulmustum

benim 1 kardeşim var ama herkesin kendi hayatı var. çok yakın arkadaşlarımında çoğu bebeli, ister istemez her zaman birlikte olamıyoruz. Bu çektiklerimiz gelecek güzel günlerin mükafatı olur inşallah canım. sıkıntıları hatırlayamayacağımız kadar, güzellikleri yaşarız inşallah.

Uzun zamandır KK üyesiyim ilk konumu açıyorum. Yaklaşık 2 ay önce 4 yıllık evliliğimi bitirdim, buradaki bazı arkadaşlar bilir, başından beri sıkıntılıydı, bir ara düzelir gibi oldu ama meğer düzelmemiş. Alkol, Kumar, Aldatma, fiziksel şiddet, İşsizlik gibi sorunlar yoktu, zaten bunlar olmaması gereken şeyler ama toplum olarak nimet gibi algılıyoruz. Çok detaya girmek istemiyorum ama asıl sorun, eşimin pasif agresif davranış bozukluğu var, aşırı cimri olması, bir kadına hele de eşine nasıl davranması gerektiğini bilmemesi tavırlarıyla kendinden soğutması bana psikolojik şiddet uygulaması. İnsani davranışları da maddesel olarak görmesi. Günden güne yaşam enerjimi almaya başlayınca ve bu durum sağlığımı etkilemeye başlayınca boşanma konusunda kararımı verdim. Ailem başından uyarmıştı ama işte görecek günlerim varmış evlenmiş bulundum. Ortak paydada buluşamadığımız için baya sıkıntılı bir evlilik oldu, sonunda da yürümedi. Yaşım 31 olacak, özellikle annem ayrılmış olmama çok üzülüyor, en başından bu adamla sen yapamazsın diye uyarmasına rağmen, eşim olacak adamın bütün eksiklerini bilmesine rağmen üzülüyor işte. Ya ileride daha kötüsü olursa, keşke bir evladın olsaydı öyle boşansaydın gibi düşüncelerle her gün konuşuyor. Acaba diyorum çocuğum olsa daha mı iyi olurdu. Ailemle yaşıyorum, bunları duymakta yaşam enerjimi etkliyor, anne olarak oda beni düşünüyor ama şu günlerde bu düşünceler bana zarar veriyor. Acaba geç mi kaldım diye kafamda deli sorular oluşuyor.. Çok şükür ki çalışıyorum iş yerinde kafam dağılmış oluyor, ekonomik olarak kendi ayaklarım üzerindeyim fakat ailem asla ayrı bir evde tek başıma yaşamama müsaade etmez. Bu günlerin geçmesi kafamın daha meşgul olması için neler yapabilirimi düşünüyorum, Aklıma gelenler; Haftada 2 yada 3 gün spor ' a gitmek Bir dil kursuna yazılmak, Arapça olabilir diye düşünüyorum. Aöf den herhangi bir bölüme kayıt yaptırmak, Arkadaştan öte dostlarım var, her zaman yanımdalar ama çoğu evli çocuklu herkesin kendine göre bir hayatı var, kafamı meşgul ve mutlu edecek zamanımı iyi değerlendirmemi sağlayacak önerilere ihtiyacım var. Bu süreci yanlışların içine girmeden ve en verimli şekilde atlatmak için neler yapabilirim. Bu durumu yaşayanlardan fikir ve öneriler bekliyorum. Boşanma sürecini nasıl atlattığınızı da yazarsanız

senin konularına da denk geliyordum, sıkıntılı bir evliliğin vardı ve biz aynı zamanlarda evlenmiştik, son durumun nedir? bebek istiyordun bazı konularda denk gelmiştim N

Zaman zaman duygu dalgalanmaları yaşaman normal. İhtiyacın olduğunu düşünüyorsan almalısın. Faydası oluyor. Bu süreçte yataktan çıkacak gücü bulamayan insanlar biliyorum. Sanırım o kadar kötü değilsin.

sana başarılar dilerim hayatta, aöf için geç kaldın sanırım kayıtlar 9nda yani bugün bitti.. ama sonrasında olabilir hem dile yazıl hem spora git derim.

teşekkür ederim, aöf oyalanmak içindi aslında, lisans mezunuyum ilgimi çekecek kursalara bakayım en iyisi.

Gofi geleceğin ne getireceğini kimse bilemez, niyetimiz iyi insanlarla karşılaşmak olsun daima. Hem ikinci bahar ne yahu ilk bahardayız daha

Yasin daha cok genc. Universite ikuyan kisiler bu yaslarda evleniyorlar. Hatta daha gec. Cocuk icin 45 yasinda bile olur. Gecen kuzenim 42 yasinda dogurdu. Hayatina bak. Bekardin sen. Kendini de sikma. Su akar yolunu bulur.

Aslında birazcık sabırlı olsan o kadar güzel olacak ki herşey Allahımın izniyle inşallah. Anneler biraz zor kabul ediyor, biliyorum. Olsun, o da alışacak. Emin ol, o da çok üzülmüştür. Yaşadığım için biliyorum. İlk dönemler zor, sonrası adım adım kolaylaşıyor. Hele ki işin de var çok şükür. Bak ben ilk boşandığımda işsizdim. Aman aman her gün anamla babamla kavga ederdim. Hem de kıyametleri kopara kopara. Hiç unutmam, psikoğa götürüyordu babam, ağzımı bıçak açmazdı. Doktor; "Hastaneye yatmak ister misin Lale? Kendine gel, topla kendini" derdi onunla da bir ton kavga ederdim.

kesinlikle genç boşanmak avantaj canım, daha 30 olmadın, ben 31 olacağım ilerisini düşününce bazen çok umutsuz oluyorum. Sen çoğunu atlatmışsın, inşallah daha güzel ikinci bahar yaşarsın,

Ay Lalecim, inşallah bende çok iyiyim dediğim günleri buradan paylaşabilirim, kafam resetler herşeyi Maddiyi geçtim manevi olarak da bana gram faydası olmayan bir adam ama insan içindeyken fark edemiyoru, dışına çıktığında daha iyi anlıyor.

İnşallah canım. Benim ailemde aynı şekilde davrandı. Başta çok uyarıp sonrasında da "karar senin" demeleri işte... Nasip ya, yaşayacağımız var yaşıyoruz. Hayatta göreceklerimiz var demekki. Dediğin gibi hayat senin için bundan sonra tüm güzellikleri ile gelecek inşallah. Sen kalbini ferah tut. Ne güzel ki yanında olan bir ailen var. Buna sahip olamayanlar da var. Boşanmak istediği halde "senin cenazen girer bu eve" diyen aileler de var. Çok şükür ki sen bunları yaşamadın. Artık kapat arkandaki sayfaları, güzel günler önünde...

aynı drumu benim abla yaşadı hatta aynı yştasınız çocuk olsa dahada esaret baskı yapıcaktı yok şükür hasta etti vs psikolojk baskıdan ablam çalışıyor yeni eve geçti boşanıcak bu durum değişmez bir ruhhali ben hasta olduğum için ailem de tek evlenen çocuktu ama ailem onun için önemverdi daha çok gençsin milllet daha bu yşlarda evleniyor... aynı şeyleri anlattığınız gibi...4yıl çekti yetti... Asla arkanıza dönüp bakmayın. Eğer Cinderella geriye dönüp ayakkabısını alsaydı bir prenses olamazdı.

bende çok istememe rağmen cesaret edip bebek yapamadım, mantıksız olsada bazen diyorum bebek yapıp boşansamıydım, İnsanlar kaç yaşından sonra yeni bir hayata başlıyor, Allah ömür verirse nasip olursa 30-40 yıl daha yaşama şansımız bir ömür bu sıkıntıları çekmeye değer mi, yeniden bir hayat yaşayacak mıyız? hayır. Allah bu mubarek günde hakkımızda en hayırlısını nasip etsin. Evlilik sorunlu bir evlilik en büyük imtihanlardan, Boşanırken düşündüğüm süreyi evlenirken düşünseydim bu evlilik olmazdı

Yok zaten sizi o seviyeye çıkarıcaklardır :) Hem yoganızı yaparsınız hem de öğretici konumuna gelirsiniz. Tecrübelerinize tecrübe katarsınız hayat yeni bi şeyler keşfettikçe güzel

kendi evi düzeni insan alışıyor tabi,, gerçi ben maddi manevi adamın eksikliğini hissedemedim hem duygularında hem parasında inanılmaz cimriydi.

boşandık zaten sıcak bakmadı ama ilk etapta, bu adamlar böyle elindeyken kıymet bilmezler sonra ah vahhh.

Yok yapmadık. Kocacım benim koca bebekim zaten.

31 yasindayim yari yariya dedik ama ödemiyor kendi payina düseni, uzatmak istemedim cünkü kac yildir cok yorulmustum. 9 yila gelince evet cok uzun ama sevgimin bitmesini bekledim, aliskanlik, acaba düzelirmi demeler hep ayni bildigimiz seyler iste...

30 yaşında 2. evliliğini yapmış, bebek sahibi olmuş. Üstüne aöf'den işletme bitirmiş tanıdığım var. Ki bu çok basit bir örnek. Yaşadığı ülkeyi tamamen değiştiren, ikinci bir okula başlayan, tamamen mesleğini değiştiren insanlar var. Doğu toplumlarında nedense özellikle kadınlar için orta yaş sınırı çok düşük. Çok gözümüzde büyütüyoruz 30 yaşı. Gençsin orta yaşlı değilsin, neden bir şeylere geç kalmış olasın :) demlicaykeyfi Ve dünya bir çölse durma. Seraba su getir. Anneler

boşandınız mı yoksa karar verme sürecindemisiniz? Laale Aşikardır Zat-ı

Siz de inşallahhh

eğitmen olacak seviyede değilim ki :) yoga da aklıma geliyor, kafamı meşgul edecek uğraşlar bulmalıyım

bazen çok dipte hissediyorum, psikolog desteği alsam mı diye düşünüyorum faydası oluyor mu arkadaşlar klenbe

İlk dönemi bol arkadaşla atlattım, sonra da yoğun bir şekilde görüşmeye devam ettim tabii hepsiyle. Bol gezme, uzun telefon konuşmaları, araba kullanmayı öğrenme, havuz, kitap, yabancı dizi, pilates.. Uzun bir zaman böyle gitti.. Şimdi de 3 gün spor 2 gün dinlenme haftasonu gezme tozma alışveriş le geçiyor zaman. Evde kalmaya zaman bulamıyorum genelde, kaldığımda da ya kitap ya film izleme yine boş durmuyorum zaman çok hızlı geçiyor boşandıktan sonra

Bir bakima iyi ama yas faktörüde var iste, insallah benim icinde en hayirlisi olur

Buna tam emin olamıyorsun ki inşallah sıkıntıların mukafatı güzel günler gelir

Konu sahibi arkadaşımdan özür dilereyerek laleye bir soru sormak istiyorum. Sen bebek istemiyordun bebek yaptın mı canım? Ben şuan 31 yaşındayım ama bebek istemiyorum ama yapmak mantıklı diye yapmaya çalışıyoruz

Oyy maşallah sana, Allahım daim etsin. boşanmak çok zor çocuksuz boşanmakta zor. Ama kadınlar baş kaldırmasa çoğu erkek boşanmaz bence, onlara herşey kolay. Misal ben o şekilde yaşamaya devam etmeye razı olsam adam beni sittin sene boşamazdı, kendinide düzeltmezdi.

cocuk yok canim, kendimi hic Hazir hissetmedim, gerci eski esimde hic cocuk yapalim demedi. deseydi isterdim. bende senin gibi cok dedim yasim geciyor keske bir cocugum olsamiydi diye ama nasip Kismet. bi yiginda borc ödüyorum ondan bana kalan

anlaşmalı boşanmıyor hakaret var elimizde kanıtlar msjlar tanıklar vs çektiklerine karşı para talep etti boşnmam dedi, dava açıldı evin bir kısmı na tedbir kondu boşanmak istemesede karşı tarafta savunma yazdı... böylece bekleniyor ailem çektiklerini ödet dedi

Çocuksuz olman daha iyi bir daha muhatap olmazsin. Önüne bak. Bekarsin. Çocuk yoksa hiç evlenmemiş say kendini. Benim arkadaşlarimdan ikinciye evlenip çoluk çocuğa karışanlar oldu. Çocuklu olarak boşanınca uvey baba vs derdi olmaz.

evet değişmiyorlar, düzelir diye beklerken zaman kaybediyoruz. eş boşanmaya nasıl ikna oldu, benimki istemedi boşanmak çünkü konforlu bir hayatı vardı evliyken ailesi uzak bir şehirde olduğu için evlenmeden öncede bekar hayatı vardı.

aynısı ama sadist kişilikler değişmez internette anlamını oku herşey elde edene dek dönsen bile geçmişolsun Allah iyi insanlarla karşılaştırsın boşanma ne kadar zaman aldı mahkemede?

9 yillik evlilikten sonra gecen yil bosandim canim. iyiyim ama cok iyiyim

anladım canım, şimdi nasılsın izleri silindi mi? baya da erken evlenmişsin sanırım . push ; suzn

Teşekkür ediyorum. Daha alacak çok yolum var. Başında bile değilim ki... En büyük şükrüm ayılmak oldu o yas sarhoşluğundan. Ben aslında ona ağlamadım. Evliliğime de ağlamadım. Kendime ağladım en çok. Aileme ağladım. Ben çünkü o ana kadar ailemi üzecek hiç bir şey yapmamıştım ama onları utandırdığımı düşünüp kahroluyordum. Olsun be şükür en azından çok kayıp vermedik bu süreçte. Rabbim saklasın, ne büyük acılarını gömüp yeniden doğuruyorlar dedim. Hiç unutmam o dönemlerde burada bir arkadaş vardı, ikizlerini kaybetmişti, hiç anaçlık olmadığı halde gözyaşlarımla okumuştum onu. Kadın yeniden ayağa kalktı yeniden Rabbim anne olmasını nasip etti. Yüce Allahım ol demesiyle olmayacak hiç bir iş yok. Bunu bilmek yeter. Şimdi o arkadaş nerelerde bilemem... İnşallah sağlıklı ve mutludur eşi ve bebeleri ile

keşke çook düşünseydik ve senini dediğin gibi sorunsuz taraflarıyla mutlu oluruz sanmasaydık, sorun va r mı var arkadaş!!!! ahh yanlış karralar yanlış hayatlar... bence çocuk olayını artık düşünme çünkü yaşın gerçekten genç, sil baştan hayat yaşamak senini için daha avantajlı sadece kendini sevmen ve güvenmen yeterli

senin hikayeni ve seni gerçekten merak ediyorum

Benim bir kızım vardı boşandığımda deli gibi çalıştım, kalan zamanlarda da kizimla vakit gecirdim, dil kursuna ve spora bende yazildim ama cevredekiler yorum yapmayı bıraktığında daha bir rahatlayacaksin inşallah.

baya uzunmuş, çoluk çocuk var mıydı?

Ben geldim şekerlerim... Ben kendimi anlatayım. Bol bol zırlayıp durdum ilk önce. Baktım bir işe yaramıyor bu ağlamalar hatta aksine beni yaşlandırıyor. Ben de önce aöf'e yazıldım. Sonra pilatese yazıldım. Bir de Almanca kursuna gittim 5 kur kadar. Şimdiki aklım olsa mutlaka yüzmeye de giderdim. Aslında hep söylediğim bir konu daha var. Herkesin tabii inancına göre değişiyor. Ben kendi içime döndüm çok fazla. Kendimi aramaya başladım. Çok yoruldum, çok direndim. Hep çıkış kapısını ibadette buldum. Çok problemli bir evliliğin ardından şükür diyebilme sürecim de maalesef sıkıntılı oldu. Benim imtihanımın en büyük ödülü ibadetlerim oldu. Bilmediğim duaları öğrendim. Ağlaya ağlaya af dilemeyi öğrendim. Anlattıça bitmez, derin konular bunlar. Her zaman derim; en büyük şifa, Yaradan. En büyük aşk yine Yaradan... Huzuru bulduğuma inandığım, ibadetlerimde şükretmeye başladığımda kocam girdi hayatıma... Rabbim öyle büyük kapılar açıyor ki yeter ki isteyin, isteyin, bıkmadan usanmadan isteyin...

başvurduk 3 hafta sonraya gün verdiler anlaşmalı olduğu için uzamadı adam boşanmak istemedi ama mücadelesi de olmadı kurtarmak için

Amin amin inşallah... Rabbim hepimizin yuvasına sağlık ve huzur versin inşallah. O dönem çok güçlü değildim, şimdi daha sağlam basıyorum. Gerçi anneciğim de der ki; " Lale maşallah çok dik duruyor, herkesin yapabileceği bir iş değil onun yaptığı" Çok problemli bir adam ve ailesi vardı gerçekten. Hala Allahım bilir içimi. Her sabah uyandığımda şükrederim ondan kurtulduğum için... Sabahlar çok sıkıntılıydı çünkü...

Haddi değil de şu cümle doğru yolda olduğunu gösteriyor bence. Bilmediğin hayırlar var elbet. Bildiklerin karşına çıkacak. Bilmediklerinin de mükafatını alacaksın hem burada hem öteki dünyada. İnanmak ve istemek yetiyor bana inan.

Yeni hayatiniz icin mutluluklar ve basarilar dilerim simdiden. Ancak cocuk konusunda bence yanlis dusunuyorsunuz. Bir cocugum olsaydi oyle bosansaydim demek biraz bencillik gibi oluyor bence. Cocuklar mutlu aileler icerisinde yapilmali. Bu benim kendi gorusum. İlla ki bir cocugum olsun, eksik buyuse de olur demek pek mantikli degil. Boyle bir adamdan cocuk yapacaksiniz, bir de ayri buyuyecek. Daha cok gencsiniz, mutlu bir evlilik yaparsiniz bundan sonra, cocugunuz da olur.

Sen de zor zamanlar atlatmışsın. Gerçekten, geçmiş olsun diyeyim... Fakat güçlü olmanız çok güzel birşey. Allah bir daha aynı sıkıntılar ile karşılaştırmasın, sınamasın inşallah...

canım,,, keşke benimde en azından bir süre ayrı eve çıkma imkanım olsa. sessizlik arıyorum ama aileyle yaşayınca bu çok mümkün olmuyor. ikinci ünv. bana da uğraş olur diye düşündüm, ama kafamızı boş bırakmayacak başka uğraşlarda gerekli

evet daha önce 4 yil beraberdik o yüzden evlendik. sana deger, Kiymet vermeyen bi adamla yasamaktansa yalnizlik cok daha iyidir. allahima sükür hic olmadigim Kadar iyiyim. psikolojik siddet görüyordum artik - bu yüzden bitirdim.

Gofim Ben de şu aralar benzer hislerdeyim iş de yetmiyor oyalanmama :) Kardeşim yüzmeye gidiyordu geçen gittim ben de bakayım nasıl bir yer diye, hoşuma gitti yüzmeye yazılacam. Spor salonuna para vermeyi gereksiz gördüğümden sporumu evde yapıyordum ama ramazan dolayısıyla bırakıp daha da başlamadım Aöf kaydı yaptırdım ikinci üni okurum diye. Hala ev tutamadım. Bende durumlar böyle :)

1 yıl ile iyi kurtarmışsın, 4 yıl düzelir diye bekledim, yaş 31 olacak, keşke daha önce ayrılsaydım, ama işte kadınız yaa elimizdekini iyi etmeye uğraşacağız ya, odun gibi bir adam nasıl yontulacaksa. Şimdi nasılsın, ? aynı zamanlarda boşanmışız,

SouvveniR canım güzel düşüncelerine teşekkür ederim. Ben kabullendim de işte özellikle annemin kabul edemeyişi beni yıpratıyor, o adamdan bir şey olmayacağını bildiği halde üzülüyor. Ah ah en başta beni uyardılar ama sonra karar senin dediler, ailenin sıcak bakmadığı evlilikler genelde böyle sonuçlanıyor. hayat bundan sonra tüm güzellikleriyle başlar inşallah

aynı dönemlerde ayrılmıştık seninle, ayrı bir evin olması büyük şans aslında. bu erkekler ne adam gibi eş olmaya yanaşıyor nede boşanmaya, bu günleri hatırlamayacağımız kadar güzellikler yaşarız inşallah

eşimden ayrıldığıma değilde ayrılmış olmama üzüldüm en çok, ailem bunları gram hak etmedi, onlara üzüldüm en çok. Arada ilk sevgilim olan kişinin ahınımı aldım diye düşündüm, ama beni inanilmaz üzen biriydi, ayrılığımıza onun saçmalıkları sebep olmuştu, ah alınacaksa benimki ona geçmiş olmalı diye düşündüm, Bana şey demişti en son konuşmamızda, seni çok üzdüm ama sevgim her şeyin üstesinden gelirdi, inşallah mutlu olamazsın. Arada kulağımda çınlıyor bu laf. Sevgi maalesef her şeye yetmiyor, Bilmiyorum kafam öyle karışıyor ki bazen. Dua ediyorum çektiklerimin mükafatı güzel günler gelir inşallah. Tertemiz bir sayfa ile, yeni bir hayat.

Tabii ki paylaşacaksın inşallah. Canım benim, sen zor olanı başardın unutma. Boşanmak öyle her yiğidin harcı değil. Sen bunun altından kalktın ya bak gör ne mutlu anılar yazacaksın buraya. Ben erkek mi, asla diyen ben, feminist ben, sert ben, kocacım kocacım diye buldumcuk oldum ya herkes için umut var bence. Ayol kayınvalide, görümce isimlerinden bile nefret ederken ablacım, annecim diyorum heh!!! Bazen halime gülüyorum, inan. Eskisinin annesine gittiğimde yerimden kalkmazdım, ağzımı bıçak açmazdı. Şimdi ohooooo kahkahalarımdan ev inliyor, akraba düğünlerinde benden çok oynayan benden çok eğlencelisi yok.

Merhaba, Bu şekilde endişesi olup konu açanlara hep küçük de olsan kendimden kendi tecrübelerimden örnekler veririm. 5 yıllık evliliğimi sonlandırdım geçmişimde, kısa bir süre tuhaflık yaşadım. O dönemde işsizdim ve 24 yaşındaydım. Mahkeme sonuçlandığı ay havalimanından iş teklifi aldım, şartları fena değildi fakat çok yoğundu,12 saat çalışıyorduk, tatilimiz yeteri kadar vardı.300 genç çalışıyorduk bu arada. Ben işe başladım ve oradaki iş yoğunluğu, arkadaşlarım bana herşeyi unutturdu. Spora falan gitmeye zamanım olmuyordu malesef.. Off günlerimizde işten arkadaşlarla çıkıp piknik, orman, dere, tepe gezerdik :)Hatta bazen minibüs tutuğumuz bile olurdu. Hepsi farketmeden bana büyük iyilik yaptı, ve geçmişimi tamamen unutum. Ailem gece gezmesi hariç kısıtlama getirmedi, her durumda moral verip yanımda oldular. 4 yıllık işletme bitirdim. İş değiştirdim uluslararası sayılabilecek bir firmada iş buldum. Aşık oldum, çılgın gibi 1 yıl geçirip sonrasında maddi sıkıntılara rağmen evlendik. Varlığına çok şükür. Hayat karşımıza her zaman kötü şeyler çıkarmıyor, pozitif olup hayatımızı birazda kendimiz şekillendirmeliyiz. Herşey gönlünüzce olsun <3

kanıtın varsa çektiklerine maddi talep iste bak nası boşanıo gör senin hakkın o kadar evliliğin zorluğunu gördün

Bende sanırım boşanma sürecine giriyorum. 23 aylık bir kızım var bayram tatili için annemdeyim kızımın baba demesi içimi parçalıyor sanki ona haksızlık ediyorum gibi hissediyorum ondan ayorıyormuşum gibi ama kafamın rahatlığı ve boşanacağım ben bu adamdan dedikten sonra gelen hafifleme hissi apayrı bir olay. Çocuk kısmı çok ama çok zor. Bende de hata vardı daha önce ameliyat oldum çocuğum olmayacak korkusu ile hemen gebe kaldım. Belki hayatımın en kötü evliliğini yaptım, belki dünyanın en kötü eşiyim ama bebeğim bu hayatta başıma gelen en güzel şey hepimizin hakkında hayırlısı olsun.

teşekkür ederim, Aminn. bende haksızlık olduğunu düşündüğüm için yapamadım, ama anne olma duygumda ağır basıyor, etraf beter insanlarla dolu, bu durumda korkutmuyor değil, ama mevcut evliliğimde dayanılacak gibi değildi. İnşallah bundan sonrası iyi olur E

Haziranda boşandık. Aynen dediğiniz gibi düzeltmeye uğraştım ama ben yıprandım onda ilerleme olmadı. Toparlamaya çalışıyorum. Terapiye başladım. Aşkla evlenip sonu hüsran olunca travma ağır oluyor.

Oooooo canımıniçi bunlar ne ki? Bazı olayları hatırlamıyorum bile. Beynimi de yüreğimi de nasıl resetlediysem. Bazen kardeşim hatırlatıyor da gülüyorum halime. Ya diyorum niye katlanmışım, kime katlanmışım? Ben mi yapmışım tüm bunları? Rabbim öyle büyük ki herşey unutuluyor hem de herşey...

mahkeme ne kadar sürdü bizde duruşma olmadı kaç celse onu sordum

çocuk olsaydı belkide keşke çocugum olmadan ayrılsaydım dıyecektınız.. çocuk bir bağ ve ömür boyu belkıde aranızdakı ıletişim sebebi.. dolayısıyla ben bu konuda cocugunuz olmadan ayrılmış olmanızı daha sanslı görüyorum.. yaş konusunda problem yok yenı bır evlılgınız oldugunda olur ınsallah bebegınız

şime gücüme geliyorum çok şükür, ama zor bir süreç bazen yetersiz kalıyorum kendimle baş etmeye yeni bir hayat yeni bir düzen, yoksa gayet yalnız bir evlilik geçirmiştim maddi manevi, o kadar yalnız kalmışım ki yokluğunu pek arayamıyorum. Bright crystal Balık

3 sayfa okudum, konunda ve diğer mesajlarda hep kendimi gördüm. Şu anda da aynı sıkıntıları yaşıyoruz hatta sanırım son konumda bu anne mevzusundan bahsetmiştim ben de. İki gündür yine tartışıyoruz. Duyan hep annemi arıyormuş. Ben de ayrinti vermene gerek yok diyorum, anlasamiyoruz yanlis anliyor her seyi. Hep beni bunaltiyorlar, sen benim ne yaşadığımı biliyomusun dedi en son hatta keşke ölseydim de bunu yasamasaydim dedi. Çok ağır geldi bu lafı. Kendi uzuntusunu anlatmaya çalıştı ama çok üzüldüm. Güçlü olmaya çalıştıkça annemden darbe alıyorum malesef. 2 ayı geçti boşanalı ama ilk günlerdeki gibi tekrar yaşamaya başladım o olayları. Ama benim ayrı evim var başka bir ilde çok şükür. Tabi bi süre benimle gelip kalcaklar, bu dönemde gerçekten yalnızlık daha iyi gibi. Desteklerinı unutamam Allah başımdan eksik etmesin onları ama işte..

çocuksuz olmanın iyi yönü tekrar aynı ikiyüzlülerle görüşmemektir bağ yok, ayrılan ailede çocuklar mutsuz büyür..

aile ile yaşamak avantaj gibi gözükse de bizde artık kendi düzenlerimizde yaşamış kadınlar olarak döndüğümüz evde zorlanıyoruz ister istemez annemle düzenlerimiz farklı ben daha rahat olmak istiyorum onlar sürekli evhamlı evliyken yaşadığım ev baya merkezdeydi şu an daha uzaktayım var da var maalesef bi sürü sorun Allah yardımcımız olsun

Evet 140 m2 evden küçük bi odaya transfer kolay olmuyor. Bana en acı geleni de annemin 'burda ordaki kadar çeşitli yemekler yiyemeyeceksin ama' diye ezilmesiydi. Ama hepsi geçti çok şükür. Çok daraldığımda kendime ait küçük bir ev hayali kuruyorum o daralma hali geçene kadar idare ediyor, sonra yine ailemle olduğuma şükrediyorum. Hiçbir şey o hayatı çekmeye değmezdi benim açımdan...

gofretto canım yeni gördüm konunu. Seninle hep konuştuğumuz gibi, Rabbim neylerse güzel eyler. Vardır herşeyde bir hayır. Fakat annenin yaklaşımını tasvip etmiyorum. Sonuçta yaşadıkların kolay değil, muhakkak annende en az senin kadar üzülüyordur. Onunla konuşarak sana daha az yansıtmasını sağlamalısın bence. Çünkü dışardan bu şekilde gelen tepkiler seni daha da içsel olarak etkileyecek ve kısır döngü şeklinde düşünmene neden olacak. Kendini sevdiğin şeyler ile oyala. Yaz bitiyor, kendin ile başbaşa bir tatile çıkma imkanın olmaz mı? Biraz kafanı dinlersin, biraz kendin ile başbaşa kalmakta sana iyi gelecektir. Yaş konusuna çok takılıyorsun. 31 nedir ki? Benim tanıdığım 60 yaşında hiç evlenmemiş bir kadın vardı. Bir adamı sevmiş zamanında, adam gidip başkası ile evlenmiş ve bu yüzden kadın hiç evlenmemiş. Fakat ailevi bağları çok kuvvetliydi, hiç yalnızlık çekmiyordu ve inanılmaz kendine düşkün biriydi. Bakımlı, çalışan, hiç kendisini bırakmamış bir kadındı. Bazen imrenirdim ona. Çocuğun olsaydı ne yapacaktın? O zaman daha zor. Boşanmış olduğun eşin ile öyle ya da böyle muhattap olacaktın. Cimrikleri psikolojik baskıları ve diğer kötü yönleri ile yine bir şekilde hayatında olacaktı. Dahada vahimi bütün bu sıkıntıları çocuğun ile yaşayacaktın ve çocuğun üzülmesin diye bir çok şeye göğüs germek zorunda kalacaktın, yeterki ona yansımasın diye. O şekilde de belki bir çok negatif durum oluşacaktı. Diyeceğim o ki, sen bu ana bak, bu anı yaşa. Önemli olan sen kendi kararını verdin kendin bir seçim yaptın. Seni yiyip bitiren, mutsuz eden, değersiz kılan kişiyi çıkarttın hayatından. Şimdi senin için değerli olanlara sarılma vaktı. Yaralarını bu şekilde sarma vakti. Rabbim hayırlısı ile sanada gönlüne de ferahlık versin inşallah...

olsa bile aynı olurdu huy, Allah bundan sonra güzel yaşam versin

Yok be güzelim yine de kaderimizi yaşıyoruz. Ben mesela ilkine asla kör aşık olarak evlenmedim. Bana uymayan yanları da gözüme bata bata evlendim. Niye bu kararı verdim çok sorguladım kendimi. Kader deyip sıyrılmak kolayıma geldi. Neden, niçin sadece bizi yoruyor bana inan.

esasen bende çok içime döndüm, kendimi sorguladım yüzleştim, belki çok taze olmasından kafamda hala kurup kurup duruyorum. yüzeysel anlattım ama cidden sıkıntılı bir evlilikti, son aylarında vucudumun her yerini ağrıtan, ağrı kesiciler alarak işe gitmek zorunda olduğum çok zamanlarım oldu. Pilates yapmak hem sağlığıma hemde ruhuma iyi gelmişti, yeniden başlasam iyi olacak. boşanma öncesi gelgitler beni daha çok yıpratmıştı mesala, şimdi daha sakin hissediyorum kendimi ama annem sağolsun hatırlatıp duruyor. Keşke evlenirken bu kadar düşünmüş olsaydım evlenmemiş olurdum. Ama işte alnımıza yazılanı yaşıyoruz.

Uzun zaman pilates yapmışsınız acaba yoga yapmayı da düşünmez misiniz? Hem ruhen hem bedenen iyi olmanızı sağlayacağına eminim. Yoga eğitmeni bile olabilirsiniz.

Çok şanslıymışsın erken yaşta yol verip kendi hayatına odaklanmışsın. şükür çalışıyorum kendi yağımla kavruluyorum, evliliğim boyunca da çalıştım hep. Ailem ayrı eve çıkmama asla müsade etmiyor, aslında sakinlik arıyorum bu dönemlerde ama malum aileyle yaşayınca sessizlik pek mümkün olmuyor, şuan kaç yaşındasın, boşandıktan ne kadar sonra evliliğe ikna olabildin. SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

Ben tam tersini düşünüyorum, iyiki çocuğunuz olmamış, daha gençsiniz yine sever evlenirsiniz

Canimm yasadklarimi biliyorsun gec bile kaldim aslinda ama zaman bu zamanmiss cocuk olsaydı da bu adamla ömür gecmezdi, cocugmu alıp cıkmam gerekirdi Mavi dalgalarrr DOLARINI BOZDUR.. VATANINA YARDIM ET KARDEŞIMMM tek ayak

ciddimisin Laale hiç kafamda canlanmamıştı yaşadıklarının bu derece olduğu, (((( Her gün şükür ediyorum işim var çalışıyorum diye, yoksa o cimri adam beni daha da mağdur ederdi. Psikologa gitmedim ama gitsem mi diye düşünüyorum. Düzenimi özlüyorum en çok yoksa hergün ağrı kesici alarak devam ettiğim bir evliliğe özlem değil. Birde emeğine acıyor insan kim için ne için.

Anlatılan özellikler de boşandığım eşimi gördüm resmen. Cimri, agrasif, her şeye maddi olarak bakan, psikolojik baskı. Ruh halimi mahv etti. Bir sene evli kaldım ama hep idare ederek. Zor gerçekten.

cimri erkekle evlilik sürmüyor kesinlikle benimde bir başlık parası vermediğim kaldı sonucu naptın dendi bana

İlk başta dünyanın sonu gibi oluyor onlar için de evet, ama sizin güç kazanmanızla onlar da daha iyi olacaktır. Ailenizin yanında olmanın avantajlarını görmeye çalışın, yalnız olsak daha da çekilmez geçerdi muhtemelen zaman. Ben de az çekmedim aslnda 3 yıl bekledim sanki bişey değişecekmiş gibi, tek avantaj boşandığımda 26 yaşında olmamdı. Daha hızlı adapte oldum yeni hayatıma. Sizin de zamanla daha kolaylaşacak her şey, yeni ortamlar edinmeye çalışın. Çok faydası olacaktır.

Bencede cocuk problem iyikide olmamiş arkadaş.. Cocuk olunca sorun cok oluyor.. Baba dedigi zaman icin parcalaniyor bir baba cocuguyla yirise iciniz geciyor baba eksikligi ne demk sen bilir misin? Cocuklarin babasI kalmasi cok zooor... Herkes cocugunun elinden tutup goturuyor benim kizimin babasi nerde hanii.. Hergun baba diye sayikliyorr.. Cok duskunnn.. Allah kimseyi ne annesiz ne de babasi birakmasin... Bosanmk kader ama cocuklara cok yazik ne yazikki..

İnşallah bende bu günlere gelebilirim gofretto inşallah bizim içinde hayat güzel olacak buna inanalım hep yalnızlıktan korkardım bende şimdi onun düşüncesi baya üzüyor benim kardeşimde yok bazen kendimi çok yalnız hissediyorum arkadaşlarıma koşuyorum ama herkesin kendi düzeni nereye kadar müdahil olabileceksin Allah yardımcımız olsun

Ya biliyormusun bende kör kütük aşık değildim, bana uymayan o kadar çok huyu vardı ki evlenmeden bunları fark ettim, uyan taraflarıyla mutlu olurum sandım, nasıl bir yanılgıya düştüysem yaşımda 26 hani, o azıcık uyduğumuz taraflarda yetmedi işte. Bilmediğim bir hayır vardır diyorum bu evliliğin içinde de,

Hayranlıkla okudum yazınızı.. Kesinlikle dedikleriniz çok doğru, ve ben şuna da çok inanırım her şerde bi hayır olduğuna tıpkı sizin örneğiniz gibi, Aĺlah'tan hep aydınlığa çıkmayı istemek bıkmadan usanmadan. Konu sahibi şuandan itibaren deriiinn bi nefes alın ve geçmişı silin. Ayrıca anne olmak için yaşınız çok da geç değil, ben ne zaman anne oldum biliyormusunuz 39 yaşımda. İnanıyorum ki hayatınıza düzgün birisi girecek ve çok tatlı bi anne olacaksınız

Günaydın. Ben burada hep şeffaf oldum, uzun uzun gecelerce çok anlattım kendimi. Burası en büyük yoldaşım olmuştu. Hep söylerim. Burada büyüdük sanki ben ve bir çok arkadaşım. Hala o tüm sosyal ağlarda ekliyizdir o dönemden önce canım olanlar. Sonra malum sürece girdik. Çok ağladık, çok güldük burada. Sabahın ilk ışıklarına kadar geyik de yapardık dedikodu da mızık mızık ağlardık da... Çok derinlere inersen belki görürsün konularımı. Şimdi hepsi flu birer anı gibi duruyor belleğimde. Büyüttük birbirimizi burada biz... Tipimi merak etmiyorsundur sanırım, zaten profil fotoğrafım da kendimim...

aslında ilk evlendiğim aydan belliydi insan anlıyor ama ya düzelir diye bekliyor, son 1 yılda kesin karar verdim, 6 ay düşündüm sonra ona söyledim, 5 - 6 ayda öyle geçti 3 aya yaklaşıyor boşandık. 4 yıl toplamda. Amin canım Allah hayırlı yaşam versin, hayırlı insanlarla.

bebk istiyorum ama nasip olmuyor uyumsuzluk hala var her konuda diyeyim anla sen onu... ben de hzuurlu değilim beynimde bin tilki, hiç derin uyuyamıyorum ve çok yıprandım, neyi nasıl yapacağımı da bilmiyorum, ailesi sıkıntı, şehrimiz, işimiz, bebek meselesi, uykularım... dua ediyorum çıkış yolu Allahım diye ama gerçekten tam edebildiğime inanmıyourm Laale öyle güzel anlatmış ki o dua sürecini

hadi yaa borçları niye üslendin ki yaptığım iyi şey borç üstlenmemek oldu sanırım, yaşın kaç arkadaşım? 9 yılda az süre değil, ama işte zamanı var herşeyin diye boşuna demiyorlar. fabric

keşke olmasaydı, keşke çocuk olsaydı, balık kavağa çıksaydı vsvs bunlarla bi yere gelemezsiniz. yani olan olmuş. hür iradenizle boşanıyorsunuz işte. saydığını uğraşlar da gayet iyi imkanınız varsa. Özellikle spor ve kurs iyi gelecektir.

insanlar illa fiziksel şiddet bekliyorlar ama psikolojik şiddetin etkileri daha yıkıcı ve zor geçiyor, benim evli olduğum adamda pasif agrasif kişilik bozukluğu vardı mesela, ama kendisi kabul etmiyordu. her konuda bir psikolog gibi onunla iletişim kurmaya ve ikna etmeye çabalamaktan çok yorulmuştum.

Hakkında hayırlısı olsun.

Yapmak istediğin şeylerin hepsi çok iyi fikir ve hepsini de yapabilirsin tatlım, çocuk fikrine karşı hassasiyetini biliyorum ama inan çocuk varken boşanmak daha zor olurdu hem kendini hem çocuğunu düşünmek zorunda kalacaktın ve hayatımdan sildim attım bu adamı diyemeyecektin kopma bir bağ olacaktı aranızda

Ailem benim de ayrı eve çıkmama müsade etmezdi, o yüzden rahat bıraktılar beni boğmadılar sağolsunlar.. Ben de sürekli çalıştım senin gibi insanın kendi ayakları üzerinde durabilmesi gibi güven veren başka birşey yok. Kafanı dinle ama fazla da sakin kalma, bu seferde insan soyutlanıyor ister istemez arkadaştan çevreden.. 31 yaşındayım 6 ay olacak evleneli, eski eşimden dolayı evlilikten soğumamıştım çünkü çok güzel örneklerde vardı. Şahsından soğumuştum sadece :) Şuan herşey yolunda umarım seninde yalnızca anılarında kalır şuan yaşadıkların.

tüylerim diken diken oldu. ayni durumdayim.