Allahım her derdinize derman versin en yakın zamanda inşallah.

imkanın varsa terapi seanslarına vakit ayırabilir misin. devlet hastanelerindeki psikologlarla görüşebilirsin bunda asla kötü bir şey yok insanların çoğunun terapiye ihtiyacı var ama bazen hayatımızda her şey ters gidiyor diye düşündüğümüzde, ya da geleceğe ilişkin umudumuz tükendiğinde profesyonel biriyle konuşmaya daha çok ihtiyaç duyabiliyoruz. yaşadıkların gerçekten zor şeyler ve hiçbiri senin hatan değil. umarım güzel şeyler olur hayatında. burdan tavsiye vermek çok kolay ama yaşamayan anlayamaz özellikle emek verip mezun olup alanında iş bulamamanın zorluğunu. çok yakın hissettim kendimi sana umarım her şey istediğin gibi olur çok içten diliyorum..

İş zor falan bulunmuyor arkadaşlar. İş bulmanız tamamen bitirdiğiniz okul ve bölüm, tecrübeniz ve çevrenizle ilgili. Size şu pandemide insanların ne maaşları bırakıp ne maaşlarla nerelere gittiğini söylesem ağzınız açık kalır. Bu işler yüzde elli de çevre işi bu illa torpil demek değil. konu sahibi size gelince, bölümünüzün istihdam oranı çok düşük. Yol yakınken başka bölüm okuyabilir veya yüksek lisansla alanınızın dışında işler yapabilirsiniz. Bu devirde tek bi iş ve mesleğe bel bağlanmıyor maalesef. Bence alan değiştirin veya kendi alanınız dışında iş arayın.

Evde psikopat sürekli kavga çıkaran erkek kardeşlerle yasıyorum annemi babamı üzüyorlar. Babam kansere yakalandi doktorlar 6 ay ömür biçti, ağrıları başladi. Kanserden ağrı çeken ölüme hergün yaklaşan bir adamla bile kavga ediyolar. Kendimi bildim bileli böyle bu hep kavga hep gürültü. Bu yaşa gelip bunlardan hala kurtulamamak nasıl bir acı biliyor musun? Babam öldükten sonra bunlarla ne yapacağım kara kara onu düşünüyorum ikisiylede konuşmuyorum. Evde kardeş adı altında düşmanlarla yasamak onlari görmemek için odandan çıkmamak nasıl bir duygu bilirmisin? Babanin her gün gözlerinin önünde eridiğini görmek, bisey yapamamak, tüm bunlarin arasında işsiz güçsüz olmak yuva kuramamış olmak. Gerçekten şu durumda umut etmek çok zor. Yerimde olsan sende edemezdin.

Hepimizin hayatı trajedi ve travmalar ile dolu, dışarıda gülüp eğlenen bir insanın gece kafasını yastığa koyduğunda kalbinden geçenleri bilemezsin. Anlatsam roman olur diyeceğim kadar çok travma ve trajedi yaşadım, ama dışarıdan bakıldığında mükemmel bir hayatım var. İnsanların gözünde hep şanslı, mükemmel hayatı olan bir insanım fakat öyle miyim? Onlar "şansa bak ya"derken ben geçmişten gelen yaraların izini "anksiyete nöbetleri." ile hala üzerimde taşıyorum. 29 yaşında evlendim ve o yaşa kadar emin ol üzerindeki baskıları birebir yaşadım ki malesef bizim toplumumuzda bu baskılardan kurtulan kadın sayısı çok azdır. Sosyal, ekonomik ve kültürel düzeyde tam olarak gelişmiş küçük bir azınlık var çünkü. İş konusu da öyleydi, atanamadım "boşuna okudun, evlenseydin keşke, okumasaydın ya." gibi tonla laf. Duymadım kimseyi, aldırmadım. İlişkilerimde de sorunlar yaşadım, "işte şimdi dipteyim." dediğim onlarca an oldu. Senden tek farkım anksiyete nöbeti geçirirken bile umudumu kaybetmemiş olmamdı. En dipte olduğum, tamam her şey şimdi bitti dediğim anlarda bile "pes etmek yok." diye kendi kendimi yüreklendirdim hep. En zor anımda kardeşim dediğim insanın kazığını yedim mesela, ciğerim yanarken geldi odun attı, beter ol dedi resmen :) yine pes etmedim. İnan bunları kendimi övmek için vs söylemiyorum. Kimseye ihtiyacın yok, kimsenin söylediği cümlelerin önemi yok, kendine tek lazım olan şey "sensin." ve inancın. Bunu hatırlatmaya çalışıyorum. en karanlık gecenin bile bir sabahı var. Dünya üzerindeki en büyük felaketler bile sona erip yerini derin bir sessizliğe bırakıyor. Sen umudunu kaybetmişsin sadece, ona sarıldığında ve tutunduğunda tekrar düzlüğe çıkmak zor değil. Yapılacak hiç bir şey olmadığında oturdum dua ettim, açtım meditasyon yaptım, psikologların youtube videolarını izledim, kalbim acıyorken kalktım dans ettim. İnatlaştım hayatla. Beceremediğim yerde ilaçlara sarıldım, ama öyle ya da böyle hayatın beni silkelemesine izin vermedim, o kızgın bir boğaydı sanki ama ben üzerinden düşmemek için her şeyi yaptım inatla. Başardım mı? Buraya kadar geldim işte, çok şükür şu an mutlu bir hayatım var, bu benim hikayem tüm kalbimle biliyorum, hiç bir şey boşuna değil, iliklerime kadar hissediyorum. Geçeceğini ve bir gün gerçekten şansının döneceğini de çok iyi biliyorum, tabii buna inanırsan.

Biraz bakış açınızı genişletebilirsiniz, ruh haliniz karamsarlaştığı için bakış açınız daralmış, seçenekleriniz sabit kalmış. Halbuki böyle değil, youtube'da öyle güzel kariyer hikayeleri var ki... Evinde üretim yapan kadınların bile büyük başarılar elde ettiğini görüyorsunuz. Her şeyden önce sizin motivasyona ihtiyacınız var ve emin olun hep bu çizgide gitmeyecek hayatınız. Herkesin hikayesinde onu bekleyen mucizeler vardır ve yeterli sabrı gösterirseniz bir gün onlarla mutlaka karşılaşırsınız.

Düşün ki 33 yıldır dünyadasın ve hiç bişey yolunda gitmemiş, Allahın sana nasip etmediği şeyler için insanlar seni aşağılıyor. Evlenmek, sevmek, sevilmek istiyorsun ama karşına narsist abazalar çıkıyor haliyle evlenemiyorsun ve insanlar sana diye evlenemedin diye defoya çıkmış mal muamelesi yapıyor, iş arıyorsun bulamıyorsun diye aşağılıyorlar. Sanki herşey senin suçunmuş gibi.. Bukadar pisliğin içinde savunmasız çırpınıp durmak ne zor bilir misin? Hayat bu sürprizi nezaman sunacak ölüncemi? 33 yıldır sürpriz falan göremedim.

Doğru, en acı şekilde tecrübe ettik. İş bulmak hele devlette atanmak torpil ve çevre gerektiriyor. Fakat ben bölüme girdiğimde her sene binin üzerinde atama oluyordu. Sadece öğretmenlik değil, arşiv memuru gibi alanlarda. Sağ olsun hükümet bitirdi.

Öncelikle geçmiş olsun, ikinci olarak öğretmenlikten vazgeçip puanınız iyi ise düz memurluk deneyin derim kafanız rahat olur. M mervecaglarr Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Allah yardimcin olsun, dualarim sizinle bölümünde dua esma çalışmaları ve fayda gördüğünü söyleyenler var. Inancli biri olduğunuzu belirtmişsiniz. Denemeye ne dersiniz ayrica düşüncenin gücü topigide cok güzel kişisel gelişim kismindada var bu tarz şeyler. Hani dini acidan bakarsak kismetinizi acmak icin dusuncenin gücü acısından bakarsak blokajlari kaldirmak için, belki faydasi olur. Bu devirde gercekten hayat cok zor. Bir an once feraha cikman dileğiyle...

Welcome to Turkey diyorum. Şu yazdıklarınızın %80 i çoğumuzun sorunu. İş artık çok zor bulunuyor. Bulunsa bile bir sürü sıkıntı çıkıyor. Bu arada alakasız olacak ama ilk defa birisi pek güzel sayılmam dedi. Genelde buraya konu açanlar 'çevrem tarafında çoook beğenilirim' der.

Böyle bir şey yaşamadığım için seninle empati kuramam, ziraa herhangi bir kardeşe de sahip değilim seni anlayamam tam olarak ama Allah kimseye kaldıramayacağı yük vermezmiş. Hiç içinden çıkamadığım durumlarda Dünya'nın geçici olduğunu hatırlatırım kendime, bir sınavın içerisinde olduğumu ve sabretmem gerektiğini. Bu bir nebze rahatlatır beni. Sonra neler yapabileceğimi düşünürüm. Sana gül, eğlen hayatını yaşa diyemem bu durumda, ama kendini perişan etmenin de içinde bulunduğun duruma katkı sağlamayacağının ikimizde farkındayız bence. Dengede kalabilir, zor da olsa ayakta durmayı başarabilirsin. Kendin için devam etmek zorundasın, şartlar ne olursa olsun. Çalıştığım iş yerinde yabancı uyruklu işçiler var, dönem dönem onlarla yapacakları işin briefini vermek için diyalog kuruyorum. Mültecilerden hoşlanmıyor olmama rağmen bazen öyle şeyler anlatıyorlar ki, yüreğim param parça oluyor. Evinin tepesine bomba düşen mi ararsın, tüm ailesi öldürülmüş, burada üç kuruşa kocaman Dünya'da tek başına ayakta kalmaya çalışan mı? Dilini bile bilmediği bir ülkede düşün... Ama bakıyorsun diğer yandan hayat devam ediyor, ne kadar zor olsa da tutunuyor bir ucundan hayata. Evet kolay değil, evet çok zor. Ama ileride huzura kavuştuğunda bunun kıymetini öyle güzel bileceksin ki, huzurla yaşayacaksın mesela... O günler için sabret.

Sabredin inançlı biri olduğunuzu söylediniz o zaman aklinizdan kötü şeyler geçmemesi gerekiyor. Dua edin bol bol.

Orada çok dua ettim ben, gmail kapandığından aynı hesaba ulaşamadım, diğer hesabımla açtım konuyu. Ama bundan birkaç yıl önce devamlı iş ararken orada sürekli dua grubu kurardım. Nihayetinde her şey olacağına varıyor.

Canım sakin ol, ele gelen çoğu kitle iyi huyludur. Ailede meme kanseri öyküsü bizde de var, endişeni anlıyorum ama Allah'ın izniyle hiçbir şey çıkmayacak İş bulma konusuna gelince, edebiyat öğretmeni olarak çok rahat eğitim danışmanlığı/satışı yapabilirsin. Hem de yabancısı olmadığın bir alan. Eğer kursta satış yaparım diyorsan, bu ilanlara bir göz at derim. Kendine zarar vermeyi düşünme kardeşim, evlilik için elbette kısmet diyoruz ama 30 yaş sonrası evlenmek zaten çok normal değil mi? Ben de ilk evliliğimi 31, ikinci evliliğimi 39 yaşında yaptım... Allah gönlüne göre versin, iyilerle karşılaştırsın inşallah

Okuduğumuz bölüm dışında yaşadıklarımız aynı.. Zaman zaman benimde intiharı düşündüğüm oluyor çünkü insan hayatta tutunacak bir dal arıyor, iş yok, güç yok, eş yok, aile desen oda olmuyor. Zor gerçekten Allah yardımcımız olsun.

Çok da önemli değil, alışıyor insan. bunca olayın üzerine bu noktaya takılmanız şaşırtıcı...

Hayatta sizi hangi sürprizlerin beklediğini bilemezsiniz, önceliğiniz sağlığınız olsun o yerindeyse her şey düzelir, her şey güzelleşir. Sabır

merhaba kk değerli üyeleri Çok bir amacım yok, hayat çok ters gidiyor bu aralar, yazıp içimi dökeyim dedim. Herkesin derdi başka tabi, ama şu son beş yıldır her şey kötü gidiyor. Bir edebiyat öğretmeniyim, malum bölüm zor, iyi bir ünv TDK bursuyla okudum. Tabi hemen işsiz kaldık, küçük kurumlarda çalıştım vs vs. Sınavdan iyi bir puan almama rağmen alım çok düşük olduğundan atanamadım. Küçük kurumlarda düşük ücretle bile iş bulamadım, ben girdiğimde ataması iyi bir bölümdü edebiyat. bilgisayar bilgim iyiydi, farklı bir alanda iş buldum iş yeri battı. Alacağımız öylece kaldı. Elimden az yazı çizi işleri geliyordu, ufak tefek gelirler kazandım böylece. Ama tek başına geçinmeye yetmez. Halen ailemle yaşıyrum ve evlenemedim. Çok güzel sayılmam, çevremde yok denecek kadar az. uygun birini bulamadım. Sevme, sevilme duygusunu neredeyse hiç tatmadım. Yaşta otuzu geçti. Akrabaların alaycı yorumlarını da geçiyorum, Türk toplumu burası hepiniz tahmin edersiniz, "evde kaldı, atanamadı, iş bulmayı beçeremedi." sohbetlerini. Daha geçen kurbanda bir araya gelip arkamızdan dedikleri kulağıma kadar geldi. İnsanın canı yanıyor bunları duyunca. Pandemiden çok önce işsiz kaldım, bildiğiniz kovuldum, ekonomik gerekçeler dediler ama asıl neden sekneter hanımla anlaşamamızdı, üstelik öğrencileri tarafından çok sevilen bir öğretmen olmama rağmen ve halen işsizim. Geçtiğimiz yılın başında bir yayınevinin yazar arayışından geri dönüş aldım, örnek çalışmaları gönderdim beğendikleri için üç proje teklifiyle döndüler. Kitap vb yayınları hazırlayacaktım, yayınlar basılınca ücret alacaktım. 6 aydır bununla uğraşıyorum, geçen arayıp iflas ettiklerini eserleri basamayacaklarını ücret ödeyemeceklerini söylediler. 6 aylık çalışma boşa gitti. Dava ettik, avukat çok sürer, kazansan bile iyi bir para alamazsın diyor. Dava süreçini birkaç yıl takip edecek maddi durumum da yok. Üstüne geçen gün gögsümde bir kitleye rastladım. Bu kadar da olmaz diyordum ama öyle. Annem meme kanseriydi, tabi randevu aldım, bir ay sonraya anca muayeneye gideceğim. Randevu yok. psikolojim harap halde, basit yazdım ama her bir olay gögsümde ağır bir yük bıraktı, kimin bırakmaz ki... İnançlı biri olmasam intihar ederdim, çok düşündüm ama o da bir son değil. Hayat ağır geliyor artık. Nasıl bir çare düşünmem, ne yapmam gerektiğini bilmiyorum. Bunların bir çözümü var mı bilmiyorum. esaslı bir itiraf olacak ama içimden kendime zarar vermek geliyor. Yukarıda değidiğim gibi öylesine yazdım, biraz rahatlamak için, yorum yapmak istiyorsanız bir şey diyemem, ama olumsuz yorumları şu an için beklemiyorum. sağlıcakla kalın.

Ayrıntılarda boğulan biriyim. Ama yakındığınız hemen her şeyi hepimiz yaşıyoruz. Ve kelin ilacı meselesi.

Size inanamıyorum... siz edebiyat okumuş birisiniz ve ben inanılmaz hayranlık duyuyorum size ve bilginize. Edebi eserler üretebilirsiniz belki ileride. Senaryo bile yazabilirsiniz biliyorsunuz dizi sektörü çok tutuyor. Evet şu an iş bulamamış olabilirsiniz, allah en kisa sürede hayirli kapılar acar inşallah. Degerlisiniz. Çok geçmiş olsun sağlığınız umarım çok iyidir.