Herkese Selamlar, Esimle 2008 yilinda tanistik,2009 yilinda da evlendik. Tanisma surecinden evlilige kadar, evlilikten de bugune kadar ailevi konularda hep sorunlar yasadik ve cozum bulamayip ustlerini orttuk. Esim 1 yasindan itibaren koye gonderilip ilkokula kadar babannesinin yaninda buyumus. Ilkokula gitmeden once anne babasi koye gidip onu almislar ve ozamana kadar ailesini hic gormemis. Ilkokul yillarindan itibarende isportacilik, yollarda su satma, tamircide calismak vs akiliniza ne is gelirse calisip eve yardim etmis. Iyi bir universiteyi okuyup, iyi bir meslek sahibi olmus. 99 depreminde en kucuk kiz kardesi vefat etmis, bundan oturu tum aile cok yipranmis. Ozellikle annesi yillarca psikolojik tedavi gorup, hala daha ilaclar kullaniyor. Tum bunlari bilerek ailesiyle tanismistim ve esim annesinin rahatsizligi konusunda beni onceden uyarmisti. Ancak evlat acisi cok buyuk bir aciydi bu sebeple ne olursa olsun ailesiyle iyi gecincektim. Fakat ailesiyle tanisinca ne yapacagimi bilemedim. Kendi ailemden de bahsetmem gerekirse ben 5 yasindayken anne babam ayrildi. Babam birkac yil sonra evlendi fakat annem kendini bana adayip bir daha evlenmedi. Esim ilgisiz bir baba, ne konustuguna, nerede konustuguna hic dikkat etmeyen bir anne ve her daim abisinin destegine ihtiyac duyan bir kiz kardese sahipti. Esimin ailesi kendi akrabalarindan ya da tanidiklarindan olmadigim icin beni hic istemediler. Beni istemeye geldikleri gun esim doktora yaptigi bende henuz universite ogrencisi oldugum icin istemeden kalkip gittiler. Nisanimiz olmadi, nisan alisverisi, dugun alisverisi, taki akliniza gelebilecek hic birsey olmadi. Cunku esimin annesi hastaydi, babasi kimseyle ilgilenmeyen kendini dunyaya kapatmis birisiydi. Esim yurtdisinda doktora yapiyordu, kiz kardeside ayni ulkede doktora yapiyordu. Ailemin icine hic sinmesede, karsi ciksalar da, ben ve esim kader bu ya herseyin ustesinden geliriz diye dusunup bu yola cikmistik. Butun dugun hazirliklarini ailemle yaptik, esim turkiyeye geldikten 5 gun sonra nikahimiz 2 hafta sonrada dugunumuz oldu. Evlendikten sonra bile ailesi tarafindan hic istenmedim, kayinvalidemin cirkin laflarina, hakaretlerine ses cikarmadim. Evlerinde bir gun bile bir sicak yemek gormedim. Ne yemek ne temizlik ve nede bir duzenleri yoktu. Turkiyede olup onlarin yanlarinda kaldigim zamanlarda yemek, temizlik her seyle ben ilgileniyordum. Birde ustune esimin halalari, yengeleri, kv. min deli oldugunu, dikkat etmemi, evlerinde hicbirsey yiyip icmememi, buyu yapabilecegini vs soyluyorlardi. Babam kayinpederimle restoranlarda gorusuyordu cunku evlerine davet eden yoktu. Annem kayinvalidemle gorusuyordu ama her gorusmelerinde kayinvalidem olmayacak bir soz soyleyip, akrabalarimizin yaninda yapilmayacak birsey yapip annemi uzuyordu. 1 yillik evliligimizin sonunda ailem ilkkez esimin ailesinin evini gordu. Babamlar bassagligina gittiler kayinvalidemlere simitle agirlandilar, annemde asure goturmeye gitti asure zamani. Annem asure goturdugunde kayinvalidem anneme ben hastayim olursem esimle evlen cocuklarima bakarsin demis. Annem aglayarak eve gelmis ve ben dulum diye hakkimda neler dusunuyor birdaha asla gorusmem dedi. Bu sirada biz esimle ne mi yapiyoruz yurt disinda, olaylardan bir nebze uzak ama her turkiyeye gittigimizde kavga ve kiyametler icinde kaliyoruz. Turkiyede esimle beraber gecirdigimiz vakit, akraba ziyaretleri yaptigimiz hersey sorun ve kavga oluyor. Turkiyedeyken annemin yaninda kaldigim icin kayinvalidemden annenin evindesin gozumuz gormuyor kim bilir ne haltlar karistiriyorsun diye mi itham edilmedim, Gorumcemden gencsin abimle yurtdisina gitmek icin evlendin orada master doktora yapacaksin, sonrada baskasini bulup abimi birakacaksin laflarini mi duymadim, Kayinpederimden gencsin git baskasiyla evlen oglumun yakasindan dus sozlerini mi isitmedim, Bu hengamede esimle tartismalar havalarda mi ucusmadi. Bunlara sebep ne diyeceksiniz esim benden 8yas buyuk ve yuzune bakilmayacak biriside sayilmam, iste bunlar yeterliydi. Bir ailenin bir cocuguydum ve mutlaka simarik buyutulmus olmaliydim, ev isi vs. de muhtemelen bilmezdim, esimde gide gide universite ogrencisi boyle hoppa biriyle evlenmisti onlarin gozunde. Oysaki ben annesi ne zorluklarla cocugunu buyutmus, tutumlu olmanin, parasizligin ne oldugunu bilen, yemek temizlik islerinde kucuklugunden beri annesine yardim eden, babasina ozlemle buyumus, babasinin esindende uzulecegi cok sey gormus tum bunlarin sonucunda kendisi gibi zor bir cocukluk yasamis, beni anlayip, birbirimizi sevip-destek olabilecegimizi dusundugum esimle evlenmek istemistim. Oysaki kayinvalidem hastliginin arkasina saklanip istedigi herseyi hem aileme hem bana soyledi. Beni istemedigini, esimin benimle evlendigi gun onun icon oldugunu, anlayacaginiz rug sagligi yerinde olmayan bir insanin yapabilecegi herseyi yapti. Gorumcem evlendi ama 2 yil sonra esinden bosandi, yurtdisindaki doktorasini iptal etti, turkiyeye dondu. Bana yurtdisi icin abimle evleniyorsun, doktora icin derken, kendisi esinden ayrildi, doktorasini birakti, annesi babasinin evine dondu. Acaba kayinpederim kendi kizinada gencsin guzelsin git baskasiyla evlen diyebildi mi? Bu seferde gorumcemin bu durumuna hem esim, hem ailesi haliyle cok uzulduler. Gorumcem kendini parolees adadi, evde 2 sokak kedisine bakiyor ve psikolojisi hic iyi devil. Peki ben ne mi yaptim her seferinde turkiyeye onlarin evine korkarak, kavga edicez diye gittim. Esimle bu konulari hic halledemedik cunku ailesiydi neticede. Ilk baslarda iki tarafinda duymak istedikleri soyledi esim hem ailesine hem bana. Sonra biz ailesiyle bir araya geldigimizde esimin bu tutumundan dolayi hep sorun yasadik. Allahtan 2 yil sonra vazgecti bu durumdan ve beni ailesine karsi savunmaya basladi. 2013 yilinin mayis ayinda dunya tatlisi bir oglumuz oldu. Hamileligim ve dogumumda esim cok buyuk destek oldu. Bende dogumuma bir hafta kalana dek calistim, butcemize destek oldum. Ha buarada doktora falan yapmadim, esimi birakip baskasiylada evlenmedim! Eve destek olmak icin varolan vizemle calisabildigim islerde calisip parayi oldugu gibi ortaya koydum. 1 odali ever 1uyduruk cekyat ve bir uyduruk masayla 3 bucuk yil yasadim. Dugundeki altinlarin hepsini bozdurup esimle dugun borclarimizi kapatmak icin kullandik. Cocugumuz olmadan once 2odali eve tasindik. Ustume basima hicbirsey alamadim aka sea etmedim. Yurtdisinda kapakli telefon kullandim neticede olmedim:) Cocugumuz olana karat 2 yil boyuncada turkiyeye vize sorunlarindan oturu gidemedik ve bu sebepten ailevi tartismalarimiz azalmisti. Dogumuma annem geldi esim ve annem arasinda hicbir sorun yasanmadan annemi yolculadik. Ki esimin benim ailemden kimseyle hicbir sorunu olmadi bugune dek. Sonra ben kv. min esimi ve torununu gormesi hakki diye davet edelim dedim. Ve kv. de yanimiza 1 ayligina geldi. Bana yardimci olamadi cunku temizlik, yemek vs kendi evindede yapan birisi degil. Surekli gezmek istedi kucucuk bebegimle hergun ilgilendim onunla. Ama eski konular acildi, esim isteyken yine sorunlar yasadik ve birkez ciddi anlamda tartistik. Gitmesine 1 hafta kala yere yigildi, bilincini kaybetti ne yapacagimi sasirdim ambulansla hastaneye kaldirdik ve tum tahliller temiz cikti. Ben hem 5 aylik bebege hem hasta birisine hemde evime baktim. Velhasili kelam kv. Turkiyeye dondu ve o gideli 5 ay olmasina ragmen biz esimle asla duzelemedik. Ben farkettimki ne yaparsam yapayim esimin ailesinin yaptigi hicbir kotulugu unutmuyorum ki cok uzun yazdigim icin bir kisminida yazmadim. Onlarda torunlari olduktan sonra bana sadece goruntude iyi davranmak istediler ama olmuyor. Esim ve ben tamamen cocugumuzla igilenen, ayni evin icinde cocugumuz icin mecburen yasayan bireyler olduk ciktik. Ben kirginliklarimla, o tum yasadiklarimizin yorgunluguyla koselerimize cekildik. Kendi dusuncelerimizi, istklerimizi bir kenara birakip cocugumuz icin birbirimize saygisizlik yapmadan boyle devam etmemizi teklif etti esim. Bense hem bosanmis bir ailenin cocugu olarak, hem babasiz bir erkek cocugunu yetistirmenin zorluklarini dusunerek hic bir adim atmaya cesaret edemedim. Annem, babanla gecinemiyorduk ve seni oyle bir ortamda buyutmek istemedim derdi hep olayin birde bu tarafi var elbet. Ya da turkiyeye gidince mecburen esimin ailesiye birarada olma durumumuz var ki cocugumun tartisma ortaminda bulunmasini hic istemiyorum. Esimde kendince cok fedakarlik yapmistir, bende oyle. Esler arasi durumlarda kime yasadiklarini sorsaniz hep kendilerini hakli bulurlar. Esiminde bekleyip bulamadigi, benimde isteyip kavusamadigim cok sey var. Acaba birbirimizi azad etmek mi dogrusu yoksa benim yasadiklarimi cocuguma yasatmamam mi? Acaba sevgi, ilgi tum bu beklentilerden vazgecip saygi cercevesinde evlilik birligini mi saglamali yoksa zaten evliliklerde bir sure sonra varolan sey sadece saygi mi? Boyle bir durum yasayan arkadaslar var mi acaba? Dahasi yasayipta tavsiyede bulunabilecek arkadaslar var mi? Zaman ayirip okuyan, yorum yazan herkese tesekkur ederim. Mutluluk, huzur, sevgi ve dilediginiz her seyin oldugu bir omur dilerim hepinize...

Yaşadıklarınızın çok zor ve kötü olduğunu kabul ediyorum. Fakat zaten baştan beri sizi istememişler, herkes sizi uyarmış, yani bile bile lades demişsiniz.

biz çok iyi anlaşabilen, gayet mutlu ve birbirini anlayabilen bi çift olmamıza rağmen doğumuma son 1 hafta kala olmak üzere halen (bebeğim3.5 aylık) eski halimize dönebilmiş değiliz asla. birbirimizi kırmaya korkan biz bebeğin çorabı için bile tartıştığımız zamanlar oldu, oluyorda. dün akşam eşim yine bebeğim yüzünden fena halde gereksiz bi konu yüzünden kükredi resmen. o yüzden aranızdaki ilişkinin yıpranmış olmasına kesinliklikle şaşırmamak gerek. birbirinize saygılısınız, kırmamaya dikkat ediyorsunuz ve muhtemelen hala ikinizde birbirinizi seviyorsunuz. bence boşanmayı aklınıza dahi getirmeyin, sizin ailelerden sıyrıldığınızda aslında güzel bi ilişkiniz var bence. bi de inanıyor musun böyle şeylere bilmiyorum ama eşinin yengesinin ve halalarının dediklerini kulak arkası etmemeni öneririm. herşey insanlar için. akıl sağlığı yerinde olmayan bi insan için hobi sayılabilir böyle şeyler.

Ne demek rica ederim hakkınızda hayırlısı olsun inşallah. SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

ayyyyyyy egem sen cok yasa emi bende gecenlerde azicik canim sIKildi sevgili kocama takilayim dedim teeeee yillar once hayatinda ilk kez anasinin tafini tutmusdu banada kes demisti gozunu patlatarak teeeee o geldi kiz aklima yillar sonar esime saakkkk diye soyleyi verdim ama takan kim yaaa askim aksam yediklerimi unuttumda 13 yil oncesinimi hatirlayacam de gitttt isine dediaklima geldi oldum gulmekden bencede takilmayin konu sahibi arkadas esinle yakala mutlulugu bosver ailesini salla gitsin

Tavsiyeniz gercekten cok mantikli ama hakaret etmeden dahi kavga etsem basima neler gelir bilmiyorum. H

Kisi hakettigi kadar terbiye gorur gerisi bos bu yuzden dik basli diyorlar ama ben kavgami verdim icimde kalmadi kafamda kurmadim o gun yasadim bitirdim asla geriye donuk yasamadim simdi hersey olmasi gerektigi gibi hatta beni aramaya cekinen bir aile aileme ben ararim yardimlarina kosarim kin tutma yasa kavga et anlas ve bitir suruklemenin faydasi yok zarari var

Haklisiniz Egem, Biz bayanlar bazen temcit pilavi gibi devamli ayni seyleri dile getirebiliyoruz. Bende ilk zamanlar kendi adima bunu fazlasiyla yaptim sanirim. Ancak esimden destek, ya da hakli olduguma dair bir yakinlik bekledigimden dile getirdim hep. Sonra esim sagolsun beni tanidikca ailesinin yaptiklarini gordukce bana destek olmaya basladi ve bende sonrasinda bu konulari acmamaya gayret ettim. Ta ki kayinvaalidemle biraraya gelinceye kadar. Ozaman eskilere yenilerde eklendi.. Durumu bile bile tanismadim esimle aslinda kuzenim araciligiyla tanistirildim. Ailesi icin ise esim kardesini kaybettigi icin annesinin psikolojik tedavi gordugunu, cok uzuldugunu ve asla toparlanamadigini, babasininsa kendi dunyasinda yasayip eviyle, kimseyle alakasi olmadigini soylemisti bana. Bende bunlari bastan kabul etmistim. Ancak sonrasinda isler degisti, kayinvalidem hastaligindan guc alarak yapti herseyi. Yani ben evlat acisi cekmis ve yikilmis bir annenin gelini olmayi bastan kabul etmistim, bunlari yasayacagimi hic tahmin etmezdim. Cok tesekkurler zaman ayirip cevap verdiginiz icin.. falone

Hiç canınızı sıkmayın bence. Bu günler gelip geçer. Anladığım kadarıyla "yorulmuşsunuz" İnsanlar bu tür sorunları genelde uzun süreler içerisinde yaşıyorlar. Sizinkisi biraz sıkıştırılmış bir dönemde ve üstüste olmuş. Ben de diğer arkadaşlar gibi "Birbirinize destek olun, sıkı sıkı sarılın" demek isterdim Ama sakın öyle yapmayın. Bu sefer de birbirinizi boğarsınız. Biraz "OLUR"una bırakın her şeyi. Hayatın tadını 3 kişilik bir aile olarak çıkarın. Çıkın, gezin. Bunlar için para harcamanıza da gerek yok. :) Hayat kısa...

Peki artık eşinizi sevmiyor musunuz? Önemli olan bu ama yazmamışsınız sevginiz bitti mi? H

Annesi hasta belli, kızı desen ondan fena. Ben senin yerinde olsam hiç takmazdım söylediklerini annemede öyle söylerdim anne kadın hasta ne takıyorsun sen onun söylediğini diye baştan yanlış yapılmış bana göre. Ama eşini al karşına konuş mutlu değilsen çocuk için devam ettirmek yanlış çocuk diyip geçmemek lazım sonuçta aradaki mutsuzluğu sıkıntıyı hisseder ve onun için pek yararlı olmaz. VuslataDair evli ve 3

Allah bagislasin. sutunu emdir altinida al. hatta sutunu sag cantasina koy. her gittiginizde. muhakkak gerileceksin sana herseyi batacak. aklina annene soyledikleri gelecek. uzulmene ne gerek var. sen ver cocugu kocana gitsin gotursun sevsinler torunlarini sen assagada bir pastahane falan muhakkak bisey vardir bekle 1 saat sonra al kendi annenlere git hem o gitsin ailediyle doya doya hasret gidersin. hemde sen. esin senin yuzunden annesinin yaninda kisitli kalmasina icten ice gicik oluyodur soylemesede. esin bu sefer senin annenle gorusmenide kisitlar. yinede sen bilirsin kuzu. benim kaynanama girumcemceme dayancak gucum var diyosan helal olsun. enziklisin stres olma. allah gostermesin sutun kesilir bir bebek nekadar emerse okadar iyiydir.

Roman olur anlattıklarınız. Ne film aile. Ben hala evliliğinize mutluluk katabileceğinize inanıyorum. Eşinizden, yuvanızdan bu kadar kolay vazgeçmeyin. Hayır psikopat annesinden vazgeçmiyecek kadar yufka yürekli olanda sizsiniz, size bu kadar nefret ile yaklaşan birini niye 1 ay evinize davet ediyorsunuz? Eşinizle konuşun, gerekirse yardım alın. Yuvanıza tekrar canlılık, neşe getirmek istediğinizi bilsin. Güler yüzünüzü eksik etmeyin. Oda size adım atacaktır. Onun ailesi ile de hiç görüşmeyin. Gerekirse babası göstersin getirsin çocuğunuzu. TR'ye geldiğinizde yanında kalacağınız bir aileniz var zaten.

Benim de icimde hala halledemedigim bir kac sey var. aklimdan cikmiyor malesef. Cok istiyorum soylemeyi icimdekileri ama kayinvalidm seker hastasi komaya girme ihtimali yuksk. O yuzden geri cektim kendimi bunlari soylemek yerine. Ama keske konusabilsem.

Sana esin annesinin yaninda en azindan kes demis. benim kocam bana kapa ceneni deyip yumruk salladi.2 aylik bebegimi koltuga atti. a. q karisini anasinin evine birakicam dedi. kayin pederle kaynanam araya girdide sakinlestirdi. biz gorumceler yuzunden kavga etmistik. ben hakkimi savunmaktan baska hic bisey yapmamistim. ve hala evliyim.

Es ailesi sorunlarindan dolayi psikologa gittim iyikide gitmisim resmen hayatim degisti bana verdigi altin ogudu seninle paylasayim kimle sorunun var annesi ilemi hakaret etmeden kavga et asla esinle degil gorumcenmi laf soyledi hakaret etmeden kavga et asla esinle degil kiminle problem yasiyorsan onunla kavgani edebilirsin dedi esinle asla o senin muhattabin degil onun ustune fazladan sorumluluk yuklersin skilir ve baskalari yuzunden siz kavga eder dagilirsiniz demisti cok ta hakli susmak alttan almak saygi degildir cahillik saygi gerektirmez demisti doktorum esinle konus gerekirse ozir dileyin ama bundan sonra kavgani onunla degil canini yakanla yap H

Arkadaşım aldatma yok şiddet yok hakaret yok eşinizle severek evlenmiş bunca olumsuz olaya karşı birlikteliğinizi korumuşsunuz. 'Okyunusu geçip derede boğulmak' denir boşanma kararınıza. Kavınvalideniz aleni hasta yada hasta ruhlu. Ama siz uzaktasınız problemlerden kendinizi ve eşinizi bertaraf edebilirsiniz. Boşanmış bir anne babanın çocuğu olarak en iyi siz bilirsiniz aile kavramının eksikliğini. Hem düşünün bir kere boşansanız o hasta ruhlu aile cocuğunuza ve size rahat verirler mi? Dışarıdan baktığımda çözümlenemiyecek bir proplem yok evet eşinizle aranıza bir soğukluk olmuş ama zamanla düzelir inşallah.

Ne guzel demis. Cok guzel demis. Ama ozaman da aileden gormemis terbiyesiz oluyoruz.

Yazdıklarını okuyunca içim şişti. Aslında sen en başta don kişot olmuşsun yel değirmenlerine karşı kendini şövalye ilan edip onları yenebileceğini düşünüp evlilik yapmışsın. Bizim hatamız bu herşey düzelir onlar bana ilişmez bizim sevgimiz büyük herşeyi halleder diyoruz ama maalesef hep sonu hüsran. Bende aynı sorunların daha farklısını yaşıyorum benim kiler senin eşinin ailesi kadar psikopat değil ama dünyaya bakışımız farklı onlarda at gözlüğü var ve ben 13 senedir bunu mücadelesini veriyorum. Bu 13 sene de ne mi oldu bende yoruldum eşimin hep onları haklı görmesinde bıktım, benim en acılı günlerimde yanımda olmamasından bıktım ve bu duygular artık beni yordu ailesinden hiç kimseyi sevmez oldum kimse bu durumu tabi ki bilmiyor. Ama gücün varsa bu evliliği bitir çünkü bu evlilik işinin devam çocuklar büyüdükçe daha zorlaşıyor yeni bir düzen oluşturacaksan çocuğun küçükken yap çünkü o kavgaları sorunları görmesin. Yok devam edeceğim ben gibi sahte şovelye olacaksan hiçbir şeyin değişmeyeceğini bil. Mümkün mertebe onun ailesi ile az görüş az konuş, torunlarını görmek hakları gibi düşünme gelinini sevmeyen inan torununa aşk ile bağlanmaz.

Cok tesekkurler esim baski yapmiyor ama ailesiyle turkiyede gorusmemi, burada onlari istedikleri zaman misafir etmemizi ve ne yaparlarsa gormezden gelip bildigimi okumami soyluyor. Aslinda kulaga cok hos geliyor. Ancak bir araya gelindiginde bunlari uygulamasi guc oluyor, karsimdaki insanlar saglikli olmadiklari icin. Ama bir seferde hicbirseyi duymayip, gormeyip, kimseyi takmadan denemekten bir zarar gelmez heralde. Tum arkadaslarin yorumlari bu yonde ve hepiniz haklisiniz.

Direk eşinle bir sorun göremedim. Evet aile tek başına boşanma sebebi olabiliyor çok etkiliyor gerçekten ama. Ailesinin eksilerinin farkında olan bir eş var ortada. Sana onların yüzünden baskı yapmıyorsa. Görüş, yakın ol, sev gibi... Boşanmanız yanlış olur. Çocuğunuza ve eşinize sarılın diğerlerini yok sayın.. Yılda bir kaç gün görseniz de sorun çıkar eminim ama o günleri yaşanmamış sayın ki evliliğiniz zarar görmesin.. Bu evlilik için bu kadar çaba değer..

hahaha :) aklinda tutmaz tabi. Ici yaralanmayanin aklinda kalmaz oyle seyler. Ama haklisiniz da aslinda. Ama iste biz kadinlar bunu yapma konusunda malesef ne cok basariliyiz ne de basramaya cok istekliyiz :)