Seni çok iyi anlıyorm yaklaşık bir yıl olacak annemlern oldugu ilçeye tasındım ama aramızda yarım saat yol var ben cocukla gidemyrm hep, burda da cok cocuklu aile var ama daha bi kişi bile kapımı çalmadı bende bi yere gidemyrm sıkıntıdan ölüyrm, eski evimin oldugu ilçede o kadar çok arkadaşm vardı ki her gün birinde toplanırdık şimdi bile ararlar beni hrp gel diye şükür sonunda tekrar orda ev buldum gidiyrm

İnşallh canım, cogu arkadasn da dediği gibi bekar kişiler evli kişilern muhabbetnden sıkılıyo bi süre sonra. orda hiç mi sohbet ettiğn kişi yok o seni tanştrsn etrafla bende eski ilçede oyle olmustu. burda kaç kişi ile tanıştm ama sadece sokakta merhaba dıyolr. herkes tek takılıyo anlamafgm bi şekilde Mandalinakolik Ceketine ihtiyacim yok, yüreğimi üşütme yeter tek ayak

Bende tek cocuk var. Onun gurultusunden, onunla ilgilenmekten komsuluk yapmaya firsatim dahi olmuyor. Zaten insanlar da normal insan degil, cocuklu olmanizi firsat bilip sizi davet etmek yerine kendileri gelip corekleniyor bu da bana uygun degil. Surekli onlar bana geleceklerine ben evimde tek otururum diye dusunuyorum. Cunku komsulukta her sey karsilikli bana gore, sen uc kere davet ettiysen bir kere de davet edilmelisin en azindan.

Ne yapicaz arkadaşım insanlara bakıyorum çocuklu da olsa kaynasiveriyorlar. Çocuktan sonra giriskenlik özelliğimi mi kaybettim acaba diyorum. Mandalinakolik Ceketine ihtiyacim yok, yüreğimi üşütme yeter tek ayak

Çocuklu anneler ne ya:))

Cevrenizde kimse olmamasından kaynaklanıyor sanirim. Ben de ilk 2-3 yıl eve kapandım sayılır ama şimdi eşime anneme bırakıp çıkabiliyorum. TTaşınma durumunuz yok mu yani imkansız ölçüde mi annenizle ya da kvnizle aynı şehre taşınsanız? Gurbet zordur

Şunu anlamadım o sosyallikten neden bir anda böylesi yalnızlığa düştünüz? Sadece sizin gibi annelerle arkadaşlık etmek istemeniz olabilir mi buna sebep? Eski arkadaşlarınızdan kimseyle mi görüşmüyorsunuz, iletişimde değilsiniz?

Eski arkadaşlarım evlenip başka şehirlere gittiler. Benim yakinimda hiç arkadaşım kalmadı. Tlf la konuşurduk bazılarıyla çok samimiydik konusmadigimiz gün olmazdı benim sorumluluklarim artınca onların da boş zamanı çok olunca iki taraf da birbirinin beklentisini karsilayamadi onlarla da öyle iletisimi kestik. Tlf arkadaşım bile yok benim durumumda olan anlayan. Bazen evimde bir duzenim olsun yemeğimde bir fikir veren olsun istiyorum. Mesela bir arkadaşım olsa birbirimize şöyle yapalım diye heveslendirsek ne güzel olurdu. Insan kendisine gaz verecek arkadaşı olsun istiyor ya her dönem Lazim. Birbirini cesaretlendirecek. Olumlamalar Yapacak. Takma kafana arkadaşım biz bunları da aşarız cümlesine hasret kalıyor insan yalnız kalınca.

Merhaba arkadaşlar, O kadar yalnızım ki korona da işin içine girince iyice yalnizlastim. Yaşadığım şehir bana yabancı. Bir kız kardeşim bile yok alo diyebileceğim. Çocuklarım olduktan sonra hayatım duzenim her şeyim değişti. Bir komşum 2. Hamilelik haberimi aldığında sosyal hayatın bitti demişti de gülüp geçmiştim. Ne kadar da haklıymış. Şikayetçi değilim halimden çocuklarımı o eski kalabalığa değişmem mesela. Eski sosyal hayatimi özlüyorum demek istemiyorum. Sadece benim durumumda olan annemlerle arkadaşlık yapmak istiyorum. Etrafımda hiç çocuklu kadın yok hepsi yasini başını almış torun torba sahibi. Oturduğum apartman 3 katli ve hepsi kendi hayatlarını kurmuş arkadaşlık edinmiş. Bir de hepsi büyük olunca sohbet kafa da uymuyor aralarında gorusseler de benimle gorusmuyorgorusmuyorlar. Çocuklarımı parka indriyorum ama tek basimiza kalıyoruz. Hiç çocuk yok parkta o kadar bunaldim ki yalnız olmaktan konusmamaktan bir çay icememekten. Çay çok severim ama yalnız olunca canım bile istemiyor. Var mi benim gibi olan sizler nasıl geçiriyorsunuz bu süreci ya da nasıl geçirdiniz? Iyi ki burası var. burada olmasa kime anlatırım bunları? Okuyan ve yorum yapan herkese şimdiden tşk ederim. Lütfen kısa da olsa yorumlarinizi çok görmeyin. . Not : çocuklu kadınlar yerine anneler yazmışım kusura bakmayın sonradan farkettim duzeltemedim de.

Valla bende aynı durumdayim. Çok sıkıldım artık. Birde ben parka tanimadigim insanlarla muhabbette kuramam. zaten korono var parka gitmiyoruz. asosyal olacağım yakında Üstelik ikizlerim var onları bırakıp çalışamıyorum. Son iki senedir bı iki akraba hariç kimseyle görüşemiyoruz. şimdi bir de korono çıktı. Tamamen evdeyiz, bir çözüm bulamıyorum ben. Çocuklar büyüyup okula başlayacak ve insalah çalışmaya başlayacağım. Cozum bulursanız bana da haber verin.

Çok sevindim senin adına.. inşallah ben de kafa dengi arkadaşlıklar edinirim. Hadi

Ben de mecbur o yalnız takılan gruptan oldum ama mutlu değilim bu halimden

Ayni durumdayim. En samimi arkadasim bekar. Onla bile bi mesafe girdi aramiza. Korona ustune tuz biber ekti. Is arkadaslarim hic kafa dengi degil. Sevdigim iki arkadasim var cocuklu, onlar da cok uzakta oturuyolar. En basitinden sahilde kahve icip iki dedikody yaptigimiz gunleri ozledim. Her acidan o kadar uzak ki simdi bu..

Valla çocuk oldu mu kafadan 5-6 sene iptal en sorunsuz çocuk bile böyle. Kimin kimsen de yoksa çok daha zor oluyor hayat.

Insanlardan kaçmakla buldum ben huzuru iki cocuklu anneyim :) kimse karismasindi iyiydi boyle zira yapmacık insan dolu tahammulum kalmadı.

Aynı durumdayım çok katlı bir sitede oturuyorum ama komşuluk arkadaşlık hep kendi aralarında. Ben zaten tanımadığım insanla pek konuşmam meraba meraba. Yani halimden çok şikayetçi değilim. Sadece bazen insan telefonla değil yüzyüze laklak etmek istiyor bu da 4 aydan fazladır mümkün değil. O yüzden sıkılıyorum. Ve evet ben de çalışmayı çook özledim biraz daha sabır.

Cogumuz aynı durumdayız bende evlenınce baska sehıre geldım ve herkes arkadas olamıyor unıversıteyı burda okuyunca epey arkadas edınmıatım kankalarım vardı evlendılerr hoppp ılestısım kesıldı ne varsa sankı erkek arkadasıydımda kocaları ızın vermıyorlarmıs ben hala erkek arkadaslarımla bıle konusurum. Cok zor kafa dengı arkadas bulmak ya hava atarlar ya kocasından baska kımseyle gorusup konısmazlar yada unuturlar uzaklasınca. 5 sene yanlız takıldım. Sımdı cok sukur alt katlarıma 2 komsu geldı bırı yasıtım bırı bıraz buyuk ama nasıl ıyı arkadas olduk berberız hep gezmeye gıtsek aılecek tek cok nadır bıseyler yaparız. Dıgerıde yenı geldı yenı kaynasıyoruz oda ıyı bırı. Insallah senınde olur ıyı ınsanlar hayatında. Sosyal medya kullanıyorsan takıplesebılırz ordan konusabılır yanlız hıssetme kendını yasayan bılır

Bence bu iyi birşey. Tanımadıkları insanlara hava atan tipler görüyorum sadece o sohbetlerde. Midem bulanıyor. Yok benim eşim söyle yok işi şöyle iyi bilmemne. Susup kafa dinlemeyi tercih ederim. Teyzeler de ha keza öyle. Çocuğun donuna kadar karışıyorlar yüz verince. İnan böylesi daha iyi. Nisbeten yani

O sosyal hayatınızın yogun oldugu zamanki arkadaşlarınız çevreniz nerde. Onlarla yaşınız sojbetleriniz uyusuyodur çocukları olur sizin çocuklar olur. Görüşmeyi kestiniz mi naptınız? Apartmandaki yaşlı teyzelerle biraz kaynaşsanız onların gelini kızı falan vardır belki tanışırsınız. Birde sakin biuerdemi yaşıyorsunuz parklar çocuk dolu buralarda.

Cocuklarim cok kucukken oturup agladigimi biliyorum, emanet edebilecegim kimse yoktu, onlarla bir seyler yapayim desem ben hep kucukle ilgilenmek durumindaydim, buyuk oglumun sinifindan velilerle bulusurduk mesela iki sohbet etmek icin o masaya oturamazdim kucugun pesinde hep... Simdi kucuk 4 yasinda, bazen abisi ile guzel oyun kuruyorlar, ben de arkadaslarimla sohbet edebiliyorum, kitap okuyabiliyorum, kk da takilabiliyorum. Azicik daha sabir diyeyim ben.

Malesef canım eşimin oralarda çalışması zor burda belki bir düzeni çevresi iş arkadaşları var. Başka yere gitsek sıfırdan başlar buna da gücümüz yetmez T turuncumercimek Kendine güvenen kazanır.. Anneler

Evet bak hiç bu şekilde düşünmemiştim güzel bir bakış

İnsanın dengi arkadaş bulması gerçekten önemli. Şimdi ben bekar ve çocuksuzum. Genellemiyorum ama evli ve çocuklu arkadaşlarımın sohbetinden bir süre sonra sıkılıyorum. Çünkü öyle bir davranıyorlar ki sanki biz laylaylom yaşıyoruz gerçek hayat onların yaşadığı. Zaten sürekli çocuk muhabbeti. Umarım gönlünüze göre bir arkadaş bulursunuz. Arkadaş önemli. Ben de istiyorum kaliteli vakit geçireceğim maddi durumu gezmeye tozmaya yetecek entelektüel ilgi alanları olan, amin

İnanın bende aynı durumdayım. Çok isterdim bir tanede olsa kafa dengi iyi bir dost, bir yaren olsa...

Hepsi geçiyor zamanla. Çocuklarınız büyüdüğünde rahatlayacaksınız inşallah. Ben çalışan bir insanım, iki çocuğum var. Arkadaşlarım var ama şu zamana kadar iş dışında çok az katıldım ortamlarına. Bana çok zor geliyor mesela, bir kafeye gidiyorsun, tam muhabbet koyulaşıyor ben çocuk kovalamaya başlıyorum. Çayım kahvem soğuyor vs vs. Bana pek tat vermediği için nadiren bulunurdum yanlarında. Ama tercih meselesi, küçük çocuğu olup da son derece sosyal hayatlrı olan insanlar da var. Onlar sıkıntı etmiyor mesela benim söylediklerimi. Tam biraz büyüttüm artık ben de gezip tozacağım dediğim dönemde bu corona çıktı, iyice beter eve tıkıldık. Ama çocuklardan sebep hiç sıkılmaya fırsatım olmadı. Geçecek elbet, sabretmeye çalışın.