merhaba herkese benim bu ara biraz içim sıkılıyor. içimi buraya dökmek istedim. herkes her seyı benden bekliyor. Maddi ve manevi olarak. bekarım aileme bakmaktan onların sorunları ile uğraşmaktan, işe yetişmekten kendime zaman ayıramıyorum ve galiba bu gidişle de bekar kalacağım. Yarın bir gün vicdan azabı çekmemek için her şeyi alttan almaya çalışıyorum. Ama ne kadar doğru yapıyorum bilmiyorum. Çok yoruldum. Daha 27 yaşındayım ama kendimi 50 yaşında hissediyorum. Galiba yoruldum. Kimseye bir şey anlatmak istemıyorum. iş deseniz o ayrı bir sorun zaten. çok sevdiğim bir işi yapıyorum. işimde başarılıyımda. ama başkalarının hatalarında bile patron beni azarlıyor. buda ben, yordu. önceden açıklama yapıyordum şimdi açıklama yapmak bile istemiyorum. çünkü patron kendini haklı çıkarak her zaman ve işveren ne kadar artistlik yapabilirim. psikologa mı gitsem acaba işe yarar mı ki? sizce ne yapim:) Laale Aşikardır Zat-ı

Önce başka şeyler denesen. Yani sosyalleşsen sevdiğin şeyleri yapsan belki hayat bu kadar çekilmez olmaz. denizden gelen