Cok tesekkür ederim büyük oglumla 2 saate yakin vakit geciriyoruz ama yinede vicdan azabi cekiyorum.. cünkü su an okadar gergin ve uykusuzum ki bazen sesimi yükseltebimiyorum ogluma oda 3,5 yasinda ve hem 3 yas sendromu hemde kardesinin eve gelmesiyle oglum degisti hala sefkatli kardesine de öyle asla vurmadi ama gürültülü sesler cikariyor gürültülü bi sekilde oynuyor inatlasiyor ve bazen de bagirarak konusyor okdr caresiz hisseiyorum ki.. tuhaf gelecek size ama simdiden ikisi ayni anda hasta olursa nasil yaparim diye korkudan agliyorum belki diceksiniz ki simdi mi akliniz basiniza geldi gercekten bu kadarini düsünemedim sandim ki dogumdan sonra hersey laylay lom olacak evet esim calisiyor Allaha sükür evden calisiyor büyügünü krese o getirip götürüyor bu büyük nimet biliyorum simariklikta yapmak istemiyorum ama hala aglamalarim bitmedi.. sabah kalkarken fena oluyorum agliyorum yeni bir gün ama yeni bir umut degil diye insallah bende bi kac ay sonra sizin gibi olabilirim...

Tesekkür ederim inanin su an ikisyle yalniz basina cikacak cesaretim yok kücügü aglarsa disarda naparim diye korkuyorum halbuki büyük oglumunda ben büyüttüm ama herseyi unuttum aptal gibi oldum yazin tadini bile cikaramdim allahtan büyük oglum kreste cok egleniyor disarda oynuyor esimde haftasonu zorla disari cikariyor sagolsun iyi geliyor evet ama eve gelince yine ayni hislere boguldugum icin ümidim kiriliyor

Tesekkür ederim insallah gecer cünkü iyi hissederken diger dakika bi an da kötü hissetmek cok yorucu... haftasonlari cabuk geciyor oazar günleri mesela moralim bozuk cünkü pazartesi esim yine caliscak biliyorum.. ben önceden böyle seylere takmazdim ama simdi esime isten cik bile dedim yanimda olsun diye bu dereceye geldim. Allah sizede kolaylik versin bebeginiz hayirli olsun allah bagislasin Annem var sagolsun geleyil Diyor ama kendisi 75 yasinda ben 75 yasinda bi kadindan ne bekledebilirm kadinin kendi dertleri var ablamlar desen herkesin isi gücü cocuklari var ilk günkü gibi 7/24 aglamiyorum cok sükür ama hala gecmedi insallah dediginiz gibi cabuk gecer sizde de bende de.. S

Cok tesekkür ederim güzel sözleriniz icin

Merhabalar ben de size bi kaç not yazmak istedim.. öncelikle bu duygu halini kabul edin.. neden böyle hissediyorum diye kendinizi suçlamayın.. hormonlariniz kan degerleriniz gebelikle birlikte değişti.. bununla birlikte istemsizce duygular da değişti.. çok normal bu hisler.. nasıl gebelikte yaşadığınız mide bulantilari bittiyse şimdi yaşadığınız hüzün hali de vakti gelince gidiverecek.. size hap niteliginde bi kaç madde yazmak istedim.. eşinizin destek olması da çok güzel.. bu destekle birlikte evladlarinizla bol gulumsemeli huzurlu günler dilerim 1- şükür defteri.. güzel bi defteri gün içinde yanınızda bulundurun ara ara aklınıza gelen sukrettiginiz şeyleri yazın.. Allah im çok şükür rahat nefes alıyorum.. çok şükür evladimin sağlığı iyi.. çok şükür bugün güneşi izledim.. çok şükür eşimin elini tuttum.. gibi basit de olsa şükür sebebi her şeyi yazın.. ilerde okumak da çok iyi gelecek 2- yürüyüş yapın.. bunun icin en güzeli 1 saat zaman ayirabilmek.. ama şuan için siz bebisin ihtiyacına göre yarım saat çıkın ve bu anı kendinize hediye edin.. telefonla konuşmak ya da bi şeyler dinlemek için bu zamanı kullanmayın.. sadece doğayı gozlemleyin sesleri dinleyin çiçekleri koklayın.. tefekkür edin.. yaratılışı seyredin.. 3- gül sirkesi.. müthiş bi şey.. depresyona birebir.. sabahlari ac karnına 1 sb ılık suya 1 yk döküp için.. o gün enerjinizin ne kadar yükseldiğini farkedersiniz.. gül frekansı en yüksek bitki.. gül sirkesi bulamazsaniz gül suyu ya da gül de koklayabilirsiniz..

Benim de 2 çocuğum var. Aralarında 7 yaş var. Oğlum da senin gibiydim. O nedenle 7 yıl sonra oldu küçüğüm. Uykusuzluk, bebeğimin sürekli ağlaması yaşımın küçük olması falan etkiliydi. 2. De çocukların babasıyla mücadelemden dolayı lohusalık depresyon aklıma bile gelmedi. Sonunda ayrıldık ve ben hem oğluma hem bebeğime tek baktım hem de çalıştım. Yanımda kimsem yoktu. Şimdi kızım büyüdü çok şükür. 32 aylık. Emzik bıraktık emmeyi bıraktık bezi bıraktık karşılıklı oturup birşeyler içiyoruz ve sohbet ediyoruz, nasıl geçti anlamadım zaman. Geçecek sabret. Ama terapi de alabilirsin. Ben ilkinde almıştım iyi geliyor. İlaç değil terapi ama. Sağlıkla büyüt evlatlarını ve elindekilere gerçekten şükret büyük nimet hepsi.

Tesekkür ederim masallah neler atlatmissiniz allah insana bi sekilde güc veriyor insallah bende sizin gibi zaman cok cabuk gecti diyebilirim. Cünkü bazen oglumun basina oturup ne zmn büyüyecek diye agliyorum evet cok haklisiniz sükrediyorum tabii ama bu duygu degisiklikleri öyle acayip ki bambaska duygular cikiyor bi an da ortaya...

Canım beni anlatmışsın. Benimde 2. Çocuğum oldu 3 haftalık bebek daha. Ben de kendimi yanlız sanıyordum. Bazen içimden çığlık geliyor. Etrafımdaki herkrs uyuyabilmem için gerekli ortamı sağlıyor ama uyku yok kafamın içi susmuyor. Hayatım sonra ermiş gibi hissediyorum. Bebeğin ağlama sesini duyduğumda içimden bir kaygı yükseliyor sana anlatamam. Yardımcım var temizlik yemek derdim yok. Herkrs gözümün içine bakıyor ama gel görki ben bu duygudan çıkamıyorum. Çok çabalıyorum ama olmuyor. En son eşim dediki bu da belki yaşaman gereken bir süreçtir bu duygu durumundan çıkmaya çalıştığın için bu kadar zorlanıyosundur bırak üzgünlüğünü hüznünü kabul et. Zaman ver bebeğe alışmak için kendine. Geçeceği varsa kendiliğinden geçer dedi. Bu konuşma bana çok iyi geldi açıkçası. Bir de ben elimden geldiğince etrafımda hep birileri olsun ki yalnız kalmayayım istiyorum şu ara yoksa hep panik atak geliyor. Sen de kalma arkadaşlarını çağır aileni çağır. Büyük oğlunu da düşünme. Onu bir birey olarak dünyaya getirdin ve büyüttün herşeyi yaptın onun için şimdi sıra ikincisinde. Bu dönemde gece uykularının da düzeni bozulacak bunlar seni hep kaygılandırıyor biliyorum ama şöyle düşün kimse sende. Daha fazla uykusuz ve yprgun olamaz. Kendinle mücadele etme bırak. Depresyonsa depresyon. Kabul et ve bebeğine alışmaya çalış. Gün sayıyorum bende hergün 40 ı çıksın 3 ayı doksun düzelecek diye. Umarım bu duygularımızı tez toparlarız. Yalnız değilsin

Ben ilk doğumda normaldim. İkincide girdim depresyona ve feleğim şaştı gercekten çok zor. Üçüncü bebegim de hiç ummuyordum ama yine depresyona girdim ve bu daha kötüydü ve uzun sürdü. Bir yılı geçti nerdeyse. Allah kolaylık versin. Bende bebeğiyle gezenleri gorunce ben niye böyle olamıyorum diye üzülürdüm. Dışardan bakınca herkes iyi mutlu görünür ama insanlar içinde ne yaşıyor bilmiyoruz. Sorsan onunda ne dertleri vardır.

Cok tesekkür ederim sizi cok iyi anliyorum allahim sizede sifa versin insallah bi an ömce gecer

Bende de anksiyete bozukluğu var pms ne ararsan gün içinde sürekli ağlıyorum. dinledigim müzik olsun çocuğunu okula getiren neşeli velileri görünce benim enerjisizligi görünce ağlıyorum dışarıda yerleri supuren işçilere bile ağlıyorum inanın çok zor hareketlerim bile yavaşladı bunun yüzünden geçmiş olsun tez zamanda atlatırsınız umarım

Tesekkür ederim insallah

Tesekkür ederim insallah gececek dengeyi kurmaya calisiyorum ne kadar zorlansam da.. annelik cok zor ama 2 cocuklu ve daha fazla cocuklu anne olmak cok daha zormus gercekten. Herkes beynimi yedi esimde dahil oglum tek cocuk olmasin yok egoist olur yok ilerde bize kizar kardesim yok diye yok paylasmayi bilmez vs bende icime dogmus olacak ki bi cocuk yeter demistim hep sonra bende düsündüm oglum yanliz kalir diye bazen sacma sekilde geri dönmek istiyorum sonra pisman olup rabbimden af diliyorum...

Benim ilk çocuğum olacak şimdiden bile acaba yetebilir miyim şimdiye kadar hiç çocuk bakmadım diye düşünüyorum.. Bence de çok çok normal bu hisler. Eşiniz dışında yardımcı olan birileri var mi size anne gibi

Lohusa depresyonu bende yaşadım 3-4 ay sürdü. Bir de anlayışsız bir koca vardı bende. Her fırsatta itip kakıyordu. Çok şanslısın anlayışlı bir eşin var ilk çocuğa da bakmaya yardımcı oluyor. Bazen bardağın sadece boş tarafından bakmakta ısrar ediyoruz dolu yanını göremiyoruz. Düzenini oturtana kadar kötü hissedebilirsin ama ilerleyen zamanlarda ilk çocuğunu da bu ilişkiye dahil edersin birlikte bakarsınız onu da kucağına alıp seversin ikisine de güzelce bakarsınız bu zor günler geçecek. Hem halinizden anlayan bir eşiniz de var. Ek olarak sosyal medyaya aldanmayın herkes vitrin kurmuş mutlu pozu kesiyor. Benim hayatım niye öyle değil diye kendinize eziyet etmeyin. Hayırlı uğurlu olsun ikinci anneliğiniz de. Evlatlarınızın ikisi de hayırlı evlat olsun size. Terapi düşünürseniz online terapi görüp faydası oldu diyen bir tanıdığım vardı belki yardımı olur size de.

Ben de 2. ye doğurursam aynı sizin gibi olacağımı düşündüğüm için doğurmaya korkuyorum kızımda olmuştum ağlama atakları hatta panik atak dolayısıyla gittiğim terapistime sormuştum ya yine aynı olursam diye bana korkmamamı söylemişti olursa o zaman çaresine bakarız ilaç kullanırız yapacak bir şey yok önemli olan sizin ve çocuğunuzun sağlığı demişti çaresi var sonuçta çaresiz bir hastalık değil demişti bu hastalığın genetik olduğunu düşünüyorum çünkü annem 3 doğumunda da yaşamış ben de bu yüzden korkuyorum destek alın destek almadan bu süreci geçirmek zor

Bende aynısını yaşıyorum büyük oğluma zman ayiramiyorum diye tek başıma üstesinden gelmeye çalışıyorum size bir tavsiye sosyal medyadaki 5 6 çocuklu anneleri hiç kaale almayın ben zmaninda aldım gerçekten insanın psikolojisini bozuyorlar ama gerçekte çok ilgili anne ve baba değiller yardımcıları var onlar çocuklarıyla sadece ekran karşısinda ilgili görünüyor Muş bence takibi bırakın ve kendiniz yetebileceginiz kadar yetersiniz ben öyle yapıyorum bakıyorum ev toplanacak mi oğlumla oynayarak topluyorum yada bırakıyorum sonra toplarım diye çünkü hiç bir şey onlardan önemli değil.. ilk bebegimde bende depresyonun ucundan döndüm 2ncide birazcık girmiştim çünkü supriz bir bebekdi alışmak biraz zaman alıyor ama geçiyor sağlıkları yerinde olsun gerisi önemli değil

Sakin olun lütfen, siz iyi bir annesiniz sadece birbirinize ve bu düzene alışmak için biraz zamana ihtiyacınız var, yetisemediğiniz yerde cevrenizdekilerden yardım istemekten cekinmeyin eve yardımcı alın, kendinize yüklenmeyi bırakın, inşallah kısa sürecek bu durum

Merhaba arkadaslar, burayi yeni kesfettim. Daha dogrusu bazilarinin dertlerini sorunlarini okudum dedim ne hayatlar var. Öncelikle sizlerin derdi olana bu kadr cok ve ilgili cevap yazmaniza cok sevindim ki bu da beni buraya üye yaptirdi. Ben ikinci ogluna dogum yapmis bir anneyim. Ve maalesef bu lohusa depresyonuna yine yenik düstüm bebegim 7 haftalik ama bu7 haftanin net 6,5 unu aglayarak gecirdim ve geciriyorum. Ilk oglumda da depresyona girmistim o 3-4 ay kadar sürdü. Ama simdi ki farkli büyük ogluma karsi sürekli sucluluk duygusu vicdan azabi cünkü onunla eskisi kadar ilgilenemiyorum allahtan babasi cok ilgileniyor. Ama yinede vicdan yapioyorum kücügpne ayri vicdan azabi cünkü hala alismaya calisiyorum onu büyük oglum gibi sevememekten korkuyorum bu beki kahrediyor yani bazen sevdigimi hissediyorum bazen de icimde bi bosluk varmis gibi... kendime baslarda cok kizdim cok agladim kendimden nefret ettim niye böylesin disarda ki anneler ne kadar mutlu ve güclü cünkü görüyorum bebek arabasiyla gezenleri ama sen niye böylesin kalk silkelen diyorum yok olmuyor. Belki bana kizacaksiniz belki de benimle dalga geciceksiniz ama ben sosyal medya da ki 5-6 cocugu olup mükemmel bakimli görünen cocuklariyla harika vakit gecirip cesitli aktiviteler yapan anneleri görünce bile agliyorum. Halbuki biliyorum ki onlarin ya aileleri yada yardimcilari var ama o an ki pdikolojim bunu düsünmeye müsade etmiyor. Benim iki dogumunda sezeryanla oldu hemde ikisin de de cok sükür hayati tehlikem olmasina ragmen atlattim daha dogrusu yavrularimla atlattik. Bunun icin allahima sükürler olsun. Buna bile haftalar sonra sevinebildil aklima bile gelmiyordu. Hergün aglamaktan biktim. Büyügü cogu seyi kendi yapabiliyor. Sürekli kücük ogluma bakip ne zaman büyüyecek diye düsünyürom zaman hem cok hizli hemde cok yavas geciyor. Ailem büyük cok ablam var ama ya calisiyolar yada kücük cocuklari var onlarin yoksa hepsi allah razi olsun teklif etti gelip yardim edelim diye. Annem de yasini almis hastaliklariyla ugrasan bi kadin ondan da medet umamiyorum. Esim okumus cok cok iyi biri sabirli sürekli anlayisli güclü ne zmn düssem kaldiran yani hergpn aglasam bana sefkatle yaklasip beni motive eden biri. Ben onun yerinde olsam bu kadar sabirli olurmuydum bilmiyorum.. sizlerdende ikinci veya ücüncü dogumunda depresyon yasadigi oldu mu? Yalniz olmadigimi bilmek istiyorum ilk dogumda normalde sonrakilerde depresyona girmek normal degil gibi hissediyorum ablamlardan ikisi de ayni sekilde depresyona girmis yani 3. de de girmisler. Siz yasadiysaniz neler yasadiniz bu sürecte? Ve nasil kurtuldunuz? Ne kadar sürdü?

. push ; S

Cok tesekkür ederim ellerinize saglik emeginize saglik hamileligimfe cok zordu ve haklisiniz o zorluklar gecti insallah bu da gececek.. mutlaka yazdiklarinizi uygulayacagim insallah sifa olur sonundaoldu Nirvana Anneler

En azından şuan ne yaşadığınızın bilincindesiniz bu da kolay atlatmanızı sağlar. Ve ilk defa değil geçeceğini biliyosunuz önceki de geçti. Kendinizi bu şekilde motive edin. Yani olumsuz düşündüğünüz şeyleri bile neden düşündüğünüzü açıklayabiliyosunuz akıllı bi kadınsınız ama şuanki ruh haliniz normal. Ben biliyorum ki bu dönem öyle 3-4 ay sürmeyecek bu sefer

Yanınızda olan çok kişi varmis ne güzel benim yanımda 15 gün kala bildi ablam kardesim ayrı şehirlerdeyiz sonra tek kaldım eşim hep çalıştı arada yanımda oldu annem de kendi kendine yete biliyordu onuda zahmete sokmak istemedim eşimin ailesi iki defa geldi bidaha da ne yaparsın ne edersin diye aramadilar bile tek başıma günlerim ağlamakla geçti bebeğime alışmak zor oldu yetemedim ne yemeğe ne evin temizliğine helva yerdim sadece süt olsun diye yapamıyordum yemek falan başından ayrilamiyordum gazi vardı hep ağlardı geçiyor bir süre sonra ayrica yengem de iki defa lohusa sendromuna yakalanmış biri herşey zamanla özelikle yanında destekcilerin varsa daha çabuk geçer

Sakin olun başkalarını kıyaslamayın. Herkes kendi güzelliğini sunuyor zorluğunu, ağlamasını değil. Böyle düşünün. Yoksa kimse mükemmel yaşamıyor. Bugün böyle hissediyorsunuz yarın geçecek biliyorsunuz. Hislerinizi ağlayarak geçirin. Her iki çocuğunuzla da eşinizle dönüşümlü ilgilenin. Mesela büyük çocuğunuzu alın birlikte sevdiği bir aktivite yapın. Hem size hem ona iyi gelir. İki çocuğu da alıp parka götürebilirsiniz. Birisi oynarken diğeri izler. Normal hayata dönmek için çok küçük adımlar atın ama ben niye bu depresyona girdim diye de kendinizi oraya odaklayıp harap etmeyin.

Cok tesekkür ederim haklisiniz olumsuz seyleri su an daha cok görüyorum.. halbuki cok sükür hepimiz iyiyiz saglikliyiz ne problem yasayan anneleri görünce hem Icim sizliyor hemde sükrediyorum halime ama insanoglu iste nankör sükrettikten sonra yine olumsuz seyleri glrüyorum kendimde. Size de allah kolaylik versin insallah herkesin hayatinda zorluklar var biliyorum allahil herkese ic ferahlik versin S

Çok şükür. Ben bir depresyon atlatmıştım kendime iyi gelen şeyleri keşfetmiştim sen de öyle yap. Mesela bana duş ve yürüyüş iyi geliyordu. Büyük okula gider muhtemelen. Küçüğü de alıp çık dışarı bol bol. Baktın kendini kötü hissettin hemen bir kahve yap aç komedi filmleri izle. Yine mi kötüsün koy pusete bebişi çıkıp yürüyün. Seneye bu zaman fıt fıt peşinizden yürür abisiyle oynar bıcır bıcır olurlar

Ben de böyleydim. Suan ilk oglum 4 yaşında ikinci oğlum 5 aylık oldu. Hastaneden eve geldiğimizin 2. gunu ağlamaya başlamıştım ben her ikisine de yetemiyorum diye. Burada önemli olan büyük olanla günde yarım saat de olsa yalnız basbasa bir odada vakit geçirmeniz. Bu vakit geçirmede mümkünse bebek olmamalı ve büyük olan çocuk annesiyle bir arada yarim saat oynamalı. Bu kıskançlık ve büyük çocuğun kardeş fikrini benimsemesi açısından çok ise yarıyor. Eşiniz çalıştığını varsayıyorum. Akşamları eve gelince de bebeği eşinize verip yarım saat bunu yapabilirsiniz. Diğer duygularınızı da anlıyorum ama bunlar kesinlikle geçici. Benim küçük oğlum artık yavaştan hareketlendi. Büyük ile olan oyunlara onu da katıyoruz. Muthis eğlenceli oluyor. Mesela büyük oglum oyuncak dükkanı sahibi oluyor. Biz küçük olan kucağımda odasına geliyoruz. Büyük oglumdan oyuncak satın alıyoruz. Parasını ödüyoruz falan. Kucuk oglum abisine cok gülüyor mesela. Abisi böh diyor cee diyor. Gulmekten yarılıyor küçüğü Yani bebeğiniz büyüdükçe hersey daha eğlenceli olacak emin olun suan sadece geçici bir dönem atlatiyosunuz ve emin olun herkes bu dönemden geçiyor. Geçmeyen yok bence. Özellikle 2. cocuk dünyaya gelince müthiş bir vicdan azabı ve suçluluk basliyor ama dediğim gibi geçici. Benim de bir kardeşim var. Ben asla keşke kardeşim olmasaymis demiyorum. Aksine kardeşim benim herseyim suan. Onlar da ilerde birbirlerine oyle diyecekler. İyi ki kardeşim var dedikleri ve birlikte oynadıkları zamanları görüp kahvenizi yudumlarken siz de "iyi ki" diyeceksiniz. Emin olun

Ah Canım resmen her anlattığında kendimi görüyorum. İnşallah geçecek bu günler..