1. Aldatma, cinsellik olmus yada olmasi baska bir kadinla saatlerce konusmus mesajlasmis 2. Piskolojik siddet 3. Fiziksel siddete tesebbüs; üzerine yürüme, el kaldirma, esyalari firlatma 4. Cocuguna bile hayri olmayan sahip cikmayan bir baba 5. Calismayip daha dogrusu calismak istemeyip evin tüm yükünü karisina yükleyen bir asalak Daha neyi düsünüyorsun cok merak ediyorum...

Senelerdir KK forumu takip ederim. İlk defa bir konuya yazmak isteği oluştu içimde ve sırf bu yüzden kayıt oldum. Çünkü bence sorunuzu, çocuğu varken boşanma sürecinden geçmiş hanımlar yerine, problemli ailelerle çocukluğunu geçirmiş olanlara sormalısınız. Ben insanlara akıl vermekten pek hazzetmem. O yüzden kendi deneyimlerimi, düşüncelerimi aktaracağım size. Benim ailemde sorunlu olan taraf annemdi. Ciddi anlamda psikolojik problemleri olan ve bunu hala kabul etmeyen bir anne ile büyüdüm ben. Çocukluğum kavgalarını dinleyerek geçti ve o kadar mutsuz bir çocukluk geçirdim ki, geçen seneye kadar psikologlar, psikiyatristler ile epeyce muhatap olmak zorunda kaldım hatıraları yüzünden. Çocukken her kavga sırasında ayrılacaklar diye korkardım fakat aklım erecek yaşa geldiğimden beri keşke ayrılsalardı dedim hep. Çocuğunuz o evin içinde ne kadar mutlu olduğunuzu sizin kadar iyi biliyor inanın. Siz ne kadar gizlemeye çalışsanız da mutsuzluğunuzu gözlerinizden dahi anlayabiliyor ve rol model olarak sizi aldığı için ilişki denilen şeyin, sizin babasıyla kurduğunuz gibi bir şey olduğuna inanacak ileride. Tam iki sene boyunca bana zerre kadar kıymet vermeyen, bulduğu her fırsatta içimi oyan bir adama tahammül ettim ben. Bundan önceki ilişkimde ise roller tam tersiydi fakat bir o kadar sağlıksızdı ilişkim. Çünkü sağlıklı bir ilişki nasıl kurulur bilmiyordum. İlişkinin tahammül etmek üzerine kurulduğunu sanıyordum ve inanın o adamdan ayrılabilmek için cesaretimi toplayabilmem çok uzun sürdü, beni ona bağlayan yasal hiçbir bağ olmamasına rağmen. Ayrılın ya da birlikte olun diyemem size. Ama bu ilişki sizi mutsuz edecekse, eşinizin suratına sevgiyle bakamayacaksanız, o evde huzursuz olacaksanız, çocuğunuza bu kötülüğü yapmayın. Sizin izinizden gidecek o. Ona yapacağınız en büyük iyilik kendine güvenen, ayakları üstünde durabilen, zor zamanların üstesinden gelebilen bir rol model nasıl olur, bunu öğretmek. Babama annemin karakterinde bir eşim olsa, ona çocuklarım için tahammül ettiğimi söylesem ne hissedersin diye sorduğumda ne kadar sarsıldığını hatırlıyorum. Ayrılık elbette zor bir süreç olur onun için. Fakat onu seven ve onunla anladığı dilden konuşabilen bir ebeveyni varken inanın altından kalkabilir bu sürecin. Karar verirken, çocuğunuzun aynı durumda, sizin hissettiklerinizi hissederken ne yapmasını istersiniz, bunu düşünerek karar verin bence. Umarım en doğru kararı verirsiniz.

Hayır sormadı. Çünkü gerek olmadı. Sürecin başından sonuna psikolog eşliğinde, yaşına uygun bir şekilde anlatıldı hep yaşananlar. Babası yanında olanları da kıskanmadı. O kadar sevilen bir çocuktu ki, düşünmeye vakti olmadı böyle bir şeyi. Başta babam, erkek kardeşim kol kanat gerdi. Sonra şimdiki eşim sevgiyle sardı. Hep bir sarıp sarmalayan baba modeli vardı yani hayatında. O eksikliği yaşatmadılar Allah razı olsun bin kere. Konunu bilmeme gerek bile yok güzelim. Düşünceler bu aşamaya geldiyse, yolları ayırmak daha sağlıklı olur. Hem senin hem çocuğun için. Ama illa haklımıyım diye fikrimi soruyorsan, cevabım dibine kadar evet. Eş, eşlikten çıkıp kambur olmuş sırtında. Ne kadar daha taşıyabilirsin canım benim.

Allah yüzünüzü güldürsün hep canım ♡ seninde imtihanın buymus. Allahim daha beterinden sakınsın bende buna benzer ayrılık yaşadım ama çocuksuz. Ayrılıktan sonra büyüdüğümü hissettim. Banada birşeyler katti. Bende iyi yönünden bakıyorum

Amin hepimizin güldürsün canım çok teşekkür ederimSenin adına da sevindim. Allah iyi insanlarla karşılaştırsın seni de inşallah.

canım yaa ıyiki boşanmışsın. Ne zor günler yaşadın Allah bilir

Peki kızının küçük hatalarını ya da beğenmedikleri huylarını sana kesme durumu oldu mu? Bende bu durum oldu da..

Amin. cok sagolun. hepimiz mutlu olalim ins. ki mutlu cocuklarimiz olsun

3 yaşında kızım var. Her kavgamiza şahit oldu yavrum. Şimdi azcik yüksek sesle konuşsak, durun sakin olun diye bizi susturmaya çalışıyor. Başkasına ezdirecegini sanmam ama yanında olmadığı zamanlarda nasıl olur onu bilemem. Evet münferit hatalarını bana yükleyebilme potansiyeli var. Kendi egosu tavan çünkü.

Çocuklu olupta bosananlardan fikir alabilir miyim? Pişman oldunuz mu, iyi ki boşandım mi dediniz? Çocuğunuz nasıl etkilendi bu durumdan? Yardımcı olanlara şimdiden teşekkürler. Beni en çok düşündüren şeylerden biri eşimin yeniden evlenmesi ve evleneceği kadının çocuğuma kötü davranma ihtimali. Yani sonuçta bende olacak çocuk ama en azından hafta sonları görüştüklerinde falan.

Aynen bende böyle gözlemledim maalesef. Boşandıktan sonra hiçbişey güllük gulistanlik olmuyor bence. Hele çocuk çok çok etkileniyor.

Bakin once evliliginia hakkinda dusunun yani sirf bosanirsal esim evlenir cocugum yanina gider uver anne dover falan bahanesiyle evli kalinmaz oncelikle evliliginize odaklanin nasil cozeriz sorunumuzu veya ayrilirsak hersey iyimi olucak diye. Ben ayrildigimda cocugum 6 aylikdi babasi evleneli 1 yil olmus ayda 1 gidiyo mesafeden dolayi. Simdilik bi sorun olmadi.. Olursada ona gore bi cozum bulunur. Yani bosuna oturupda sorun yapmam kendime soyle yaparmi yaptimi diye cocugum 8 yasinda bise olursa anlatacak yasta senin cocugunda 3 yasindaymis oyle bise olasiya cocuk kendini ifade edecek yasa gelir.

İyi ki boşandım dedim. Hala da diyorum. Tabi ki güllük gülistanlık olmadı süreç. Çocuklar çabuk atlatıyor endişe etme. Çocuk psikoloğundan yardım alabilirsin. Ben aldım. Yeniden evlenir diye düşünüp, yürümeyen bir evliliği devam ettirmek hata. Eşim boşandıktan 7 ay sonra beni aldattığı kadınla evlendi. Kızımla pek ilgili olmadılar. Ne zaman ki ben evlendim, çocuk kıymete bindi. Tatillerde yanlarına gidiyor kızım. İlk zamanlar, geri döndüğünde günlerce ağlardı."seni orda bırakmıycaz, gelip bizimle yaşayacaksın" diyormuş babası. Darmadağın olurdu çocuk. Eşimle toparlıycaz diye yapmadığımız kalmazdı. Bu durum ben salon kadını çizgimden çıkıp haddini bildirene kadar sürdü. Sonra bıçak gibi kesildi. Şimdi yine aynı eski hallerindeki kafadalar. Çocukla pek ilgili değiller. Tatillerde yalandan alışverişler, gezdirmeler.. Bunu ilgilenmek sanıyorlar. Kötü davranma vs olmadı ama benden uzaklaştırmaya çalıştılar özetle. Yürek yemişler sanıyorum. O yüreği midelerinden tırnaklarımla söküp uygun olan yere yerleştirdim bende. Mutluyum.

Bence de boşanmak öyle hadi deyince olan bişey değil. Hele çocuk varken o kadar zor ki. Toparlayabilirsin N nane_molla

Gururla söylüyorum Boşandım ve yaşadığımı nefes aldığımı hissettim!

Bu soruyu nedense bende cok dusunmusumdur belkide bundan bosanmaya guc bulamiorum cocugumu alir mi uvey anne eziyet eder mi die cok dusunuorum bende sanirim biraz daha buyumelerini beklemek gerek

ilginç geldi yorum. Sonuçta evlat edinilen ve çok değer gören bir çok çocuk var. Ya da anne babası ayrı olup da çok mutlu olan çocuklar var. Her şey öz anne babada değil, en azından her zaman böyle değil.

Bosandim kizim hic etkilenmedi cok mutlu bir anneyim cok mutlu bir cocuk yeniden evleniyorum. Eski esim ister evlensin ister evlenmesin kendi bilir.

Aminnnn hepimizin canım

Herkesin dogrusu kendine ama soyle bir gercek var ben evliligi dusunuyodum ama soyle 1bucuk yildir dusunmuyorum. Cunku ortam cok kotu insanlara hic guvenmiyorum bosandiktan sonra 3 tane iliski yasadim en fazlasi 6 ay surdu.. Aradimi kimsede bulamadim. Bi kitapda okumustum, evlenmek istedigin insani hayal et iste tamda o hayal ettigin kisi gibi ol.. Ol ki dogru insan sana gelsin.. Soyle bisede soyluyorum evliligi dusunmuyorum ama Allaj yazdiysa elbette olur hayirlisi olsun insallah diyorum.. Senin konularina bakmadim bi goz aticam.. Suan yeni ayrildigin icin dusunmuyorda olabilirsin ben ayrilali 7 bucuk yil oldu..

Cnm cevremde bosanmis bi bayan yok ama bi bey var esi cocugunu istemedi babasinda kaldi iki sene oldu cocuk baya alisti ama surekli anne ariyo bize geldi bnm cocklarim bna anne diye pesimde donmeye baslayinca oda bna anne demeye basladi o annsini aradi ama cocugn sede kalca icn ble bi sikinti cekmeyebilirsin sevmiyosan bosuna kendine eziyet etme sSultans Karşımda yollar ahval

Ben boşanmadım ama bir süre eşimden ayrı kızımla birlikte ailemin yanında yaşadım Belki olayları biraz duygusal karşıladım bilemiyorum ama 'küçük çocukla' boşanmak dünyanın en berbat işi gibi gelmişti Kız kardeşimin kızımla yaşıt kızı sürekli baba baba diye koştururken benimki sadece bakıp izliyordu ama o bile benim içimi burkmaya yetiyordu Onlar evlerine gittiginde bana onlar birliktemi uyuyorlarmış diye sormuştu içim parçalanmıştı

Çocuk varmıydı

Msjlasmasindan ziyade beni üzen şey onun lafları ve tavırları oldu. Fatura dökümünü aldım usulca yanına koydum, o benim suratıma fırlattı bunlar benim için bişey ifade etmiyor diye, bosanmasi gereken benken o bana trip atıyorum diye gemileri yaktirtacaksin bana diye tehditler savurdu. Neden yazdın diye sordum, karı olaydin da yazdirmayaydin dedi. Belki ağzından yanlışlıkla çıkmıştır dedim, sinirden söylemiştir dedim. Bi kaç gün sonra o lafına çok kirildigimi söyledim, yine tekrarladı aynı cümleyi. Demek sinirle söylememiş, gayet bilinçli söylemiş. İşte ben bunları unutamıyorum. Sinirlenmissin gereken benken o sinirden kizimin plastik sandalyesini yere vura vura kırdı. sandriyon Nirvana Anneler

Boşanma derim ben. Bi süre ayrı kal ama boşanma. Bekle bakalım çocuğun nasıl etkilendigini kendinin nasıl etkilendiğini daha iyi anlarsın. Yaşamış biri olarak söylüyorum çocuk varsa boşanma asla tam anlamıyla ayrılık değildir. Ve care de çözüm de değildir. Birlikte yeniden düşünün bence

Üzülme, ben yettim ona hep çok şükür. Mecbur napıcan.

Psikologa gitsem bu mutsuzluguma çare bulabilirmiyim peki sizce? Geçmişi unutabilir miyim? Söylenen o ağır lafları unutabilir miyim? A

Ben her iki ilişkimde de aldatıldım ve inanın ne demek istediğinizi çok iyi anlıyorum. Her türlü kırgınlık, kızgınlık toparlanıyor ama aldatılmak, kandırılmak çok derin yaralar açıyor insanda. Bu adam sizi aldatıyor, bu konuda ufacık da olsa kendini haklı gösterebileceğini düşündüğü nedenler öne sürebiliyor ve yaptıkları yetmezmiş gibi sesini yükseltip size şiddet gösterebiliyor. Bana göre birazcık utanması olan bir adam, yaptığının utancı ile ezilirdi karşınızda. Her şeyden evvel size saygı duymuyor ve olanların bir sonucu olarak siz birlikte yaşadığınız adama saygı duyamıyorsunuz. Bu adam sizden bir şans dahi istemiyor anladığım kadarıyla. Bilakis, yaptığımı yapsan kemiklerini kırardım diyor. Lütfen bu süreçte kendinize olan saygınızı kaybetmeyin. Siz kıymet vermezseniz kimse size kıymet vermez çünkü.

Takip ediyorum konularini yazmistim hatta bi kac kez. Bu adam bulunmaz hint kumasi mi? Cocuk icin degisen ne olacak ki? Hic. Cocuk zaten anneannede dedede büyüyor. Eviniz icin bizim ev bile diyemiyor annemgilde diyor. Cocuk aile ne bilmiyor ki aileyi anneanne dedede biliyor bi tek. Allah sabir versin ne diyim yani... sandriyon Nirvana Anneler

Evet arkadasimiz çok güzel bir yazı yazmış. Ben sizin yaşadıklarıniza da çok üzüldüm. Bilmiyorum konularımı okudunuz mu bende 27. Yaşımdayım. Oğlum 2 yaşına girmek üzere ve bende 8 ay olacak neredeyse boşandım. Ve evlenmeyi düşünmüyorum. Oğlum için. Bilemiyorum ne kadar sağlıklı bir düşünce. Etrafimdaki herkes yanlış olduğunu söylüyor bu düşüncemi n ama ben doğru olduğu kanaatindeyim..

Iyiki de bosanmisim. Oglum 5 yasindaydi bosandigimda babasi maddi manevi hic yaninda olmadi. Aslanlar gibi de bir ogul buyuttum tek basina. 17 yil oldu.

Yok olmadı. Hatalarını görecek kadar ilgilenmedi ki çocukla. O daha çok arkamdan beni sağa sola kesmekle meşguldü:)

Boşanmadım. Sadece yorum yapacağım. Başkasıyla evlenecek diye boşanmaktan vazgeçemezsiniz. Boşanmış bir ailede olup çok güzel bir hayatı olan binlerce çocuk var. Siz kendinizi mutlu etmek için ne gerekiyorsa onu yapın.

eşiniz evlense ne olacak? çocuğunu sevmiyor mu? çocuğunu seven, değer veren adam kim olursa olsun ezdirmez. tecrübeyle sabit.

Maşallah Allah daim etsin mutluluğunuzu.

Bence boşanmayın. Boşanmaktan ziyade evliliğinizi nasıl düzeltebilirsinize konsantre olun. Çocuğunuza iyi bir babaysa, bu evliliği onarmaya yaşanabilir bir hale getirmeye enerjinizi harcayın. Boşanırsanız çocuğunuzu babasıyla ayrı mutlu etmek için daha çok enerji gerekir bunu unutmayın A

Yani çocuğa yuklenmedigine mı sevinsem, ilgilenmedigine ve böyle yaptığına mı üzülsem..

Aldatma varmi ondan emin olmadığım için soğudum zaten. Eski nişanlısıyla binlerce msj ve saatlerce konuşmalarını yakaladım ama o ısrarla benim düşündüğüm gibi bir şey olmadığını söyledi. Ben msj içeriklerini görmedim. Ama gece yarilari benim evde olmadigim zamanlar ya da ben uyuduktan sonra falan binlerce msj ne demek oluyor? Ve şiddete gelince de psikolojik şiddet hep var zaten, üstüme yürüme el kaldırma, su olayda özellikle eşyaları fırlatıp kendini savunmaya çalışması, ve dahi haksız olduğu halde bana gemileri yaktirtacaksin bana diye beni boşanmayla tehdit etmesi, kadın olaydin da yazdirmayaydin diye kadınlık gururumu kırması... Hepsi birikim, silemiyorum hiçbirini aklımdan. Mutlu olmaya çalıştım, unutmaya çalıştım ama yok yok yok. Mutlu görünmeye çalışmaktan da yoruldum artık. The Calender

Eski konularımdan anlatmıştım. 3 ay önce eşimin eski nişanlısıyla msjlastigini konuştuğunu söylemiştim. 3 aydır kendi kendimle çok mücadele ettim, unutmaya çalıştım. Ama olmuyor. Hiç affetmedim. Sevgim saygim kalmadı. Zoraki duruyorum bu evlilikte. B bircocukannesi

neden boşanıyosun o önemli. adam evlendi de kadın çocuğunuza kötü davrandı... yani bunu düşünerek boşanmamak çok saçma. S sassyassyy Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Öyle tabi. Ama hepsi geçiyor. O yaşadıklarım bugünkü beni oluşturdu. Böyle bakıyorum ben. Şu an çok mutluyum inan.

Ben boşanmış bir ailenin çocuğuyum. İnan herkesin annesi kendine dünya güzeli gelir ya bunun için söylemiyicem annem hakikaten çok güzel ve alımlı bir kadındı hayatta babamdan başka bir çok seçeneği var olmasına rağmen boşandıktan sonra maddi imkanları bile çok iyiyken bile, boşandıktan tam 12 yıl sonra yani şuan hala ayrılıklarında yüzde yüz haklı fakat keşke ayrılmasaydım diyor. Çevrede de gördüğüm kadarıyla boşanan çiftler dikiş tutturamıyor. Canım hayat her şekilde sabr'ı/tahammül'ü sınar. Eğer ortada büyük bir zulm yoksa boşanmayı düşünme. Asla 4'4 lük insan yok asla 4'4 lük bir yaşam yok..

Iyiki boşandım diyenlerdenim bende. Ayrıldığında çocuğum henüz bebekti babası başkasıyla evlendi evet araları çokta iyi değil kadınla ama bu benim bosanmamın sonucu değil. Çocuk için evli kalmaya çok karşıyım. Bu hayat sizin çocuğunuza yalnız da bakabilirsiniz.

Oyy masallah delikaninma bizde buyutuyoruz daha bakalim:))

Ben de boşanmış aile çocuğuyum. Çocuk kaç yaşında bilmiyorum ama ne kadar erken biterse o kadar iyi olur. İleride alışır. Hele de cocugunuz kızsa kadin erkek ilişkisini sizinki gibi zanneder. Yani bosanmazsaniz dogru olanin bu olduguna inanir ve bu ilerideki ilişkisinde çok soruna yol açar. Benim annem özellikle bu sebepten boşanmış. Çok da iyi olmuş. Zaten çocuk sizinle kalacaksa korkmayın. Çünkü çocuk açısından iyi olmayan biriyle evlenen babalar bir yerden sonra dolduruşa gelip her şeyi eş odaklı yaşadıklarından çocuğu görmemeye bile başlayabiliyorlar . Yalnız çok zor bir durum. Allah yardımcınız olsun Bir de baba nasıl biri? Yani ileride çocuğun münferit hatalarını size yükler mi? Çünkü mesela ben bir tişörtü cok seviyorum genelde onu giyiyorum diye annem harclik vermeyen kotu anne ilan edilmisti de..

evet bir oğlum var. 10 yaşına girecek. B

3 yaşında. Boşanmadik. Ama büyük soğukluk var artık aramızda. Sevgi ve saygı eksikliği var. Tahammülsüzlük var. sandriyon Nirvana Anneler

Anneler, annelerimiz

Eğer hayatınıza girdiği andan itibaren mesaj var ise bu açık aldatmadır, daha fazlasına ya imkan yoktur ya da karşı taraf ağırdan alıyordur ve ya bu durumdan biraz da olsa rahatsızdır, evli olduğunu bildiği için... Güzel arkadaşım sen evliyken eski nişanlınla mesajlaşsan bunun adı ne olur?

Evlatla sınamasın Allah. Umarım herşey çok güzel olur sizin ve evladınız için artık

Bosanirsaniz sizde esinizde tabiki dilerseniz 2. Evlilik yapacaksiniz. Üvey anne olursa çocuğunuza kötü davranirsada konuşursunuz eşinizle bir yol dusunulur. Ama şimdiden doğmamış çocuğa don biçmek gibi oluyor böylede. Belkide cok iyi bir abla olacak çocuğunuza. Bunu yaşamadan bilemezsiniz.

Bosanmicaksan bile cok kati kurallar koyman lazim Bi kere amaaannn nolcak yaw bi iki mesaj attiysam tavrina girmicek. Eviligi senin degil onun ilk attigi msj sayesinde bittigini anlayip kabul etmesi lazim. Bir digeride sabahdan aksama kadar yayil yayila yatmayaca aninda iyi veya kötü demeden bir ise girecek. Oh beeee hem taksin boynuzlari hemde yan gelip yatsin karisinin parasini yesin... sende de amma sabir varmis

Sizi üzmedim umarım,8 yaşındaydı hastalığı şimdi turp gibi maşallah 19 yaşında civanım:) Rabbim kimseyi sınamasın bu tür sınavlarla...

Maşallah Mucade ederken anlıyor insan güçlü olduğunu

Eski nisanli da evli. Güya eşi biliyormuş benim eşimle msjlasip konuştuğunu. Aynısını ben yapmış olsam naparsin diye sorduğumda seni kıtır kıtır keserim cevabını aldım

İsin kötü yanı ben hiç mutlu değilim. Çok uğraştım ama eski ben olamıyorum. Akşamları canım eve bile gitmek istemiyor. Çocuğum göreceğim diye koşa koşa gidiyorum eve sadece. M

Teşekkür ederim aciklamalariniz için. Yani babası yanında olan çocukları falan kiskandimi hiç çocuğunuz, ya da sordumu babamla niye ayrıldınız niye bizimle yaşamıyor falan diye. Eski konumu biliyorsunuz. Sizce haklimiyim boşanma istegimde?

Elbetteki öyle Allah öz anne babasından ayrı yaşamak zorunda kalan bütün çocuklarımızı korusun inşallah fakat çocuğun öz anne ve babasıyla mutlu güvende bir hayat yaşama olasılığı daha yüksek bunun dikkate alınması gerektiğini düşünüyorum.

Size de geçmiş olsun demeyi unutmuşum, kusura bakmayın lütfen. Allah evlatlarımıza sağlıklı uzun ömür versin.

O kadar güzel yazmissinizki zahmet Edip vakit ayırdığınız için öncelikle teşekkür ederim. Evet aynen dediğiniz gibi kızım gözlerimden anlıyor herşeyi. Ve sık sık bana anne neden üzgünsün, şimdi aglamiyosun dimi anne diye soruyor. Çok etkileniyor. Bağırış çağıris kavgalarımiza da çok şahit oldu. Şimdi yüksek sesle konuşulmasına bile tahammül edemiyor. Zamanında çok korktu çünkü. Mutlu değilim, olamıyorum. Uğraşıyorum ama o soğukluk araya bir kere girince toparlanmiyor bir daha.

Çocukla ilgili mutlaka pedagogla görüşün. O en sağlıklı şekilde bu süreci anlatmanıza yardımcı olacaktır. Ve daha boşanmadan eşinizin evlenme ihtimalini düşünüp de o kişinin kötü olma ihtimalini vs düşünmeniz ne alaka siz boşanacaksanız kendiniz için boşanıyorsunuz. Eşim tekrar evlenir diye boşanmamak olur mu C captain price erkek

Ah canım benim ya. Yani ne denebilir ki... Çocuğun bile yüksek sese karşı fobisi oluşmuş.. demek ki durum ciddi. Bu tür babaları biliyorum. Ayrı olsanız da maalesef çocuğu mahvedecek . Aynı evde olmasa da görüştükleri sürede hicbir hareketini beğenmeyip kizcagizi suçlu hissettirecek, uzun vadede çok büyük sorunlara yol açacak. Örneğin bir kıyafetini çok seviyor ve hep giyiyorsa bir yerden sonra baba tarafından "harçlık vermeyen kıyafet almayan kötü anne"durumuna düşeceksiniz. Ya da kilo alirsa eger "cocuguna iyi bakmayan anne" bu daha gider. Evet cok aci ama her halükarda aynı evde olmanızdan çok çok çok daha iyidir. Hele bu durum genç kızken onu daha kötü etkileyecek maalesef, kendisini hep kötü bilecek ve surekli kendisini ona begendirme cabasi icinde olacak "ne yapsam sorun olmaz ne yapsam şimdi yanlış anlaşılmaz" diye kendini kasacak. İleride kızınız aslında yaptığı şeylerin doğru olduğunu sadece babasının saçma sapan davrandığını anlayacak ama çok geç olmuş olacak onun o kaybolan yıllarını kimse geri getiremeyecek maalesef Ama bence ayrılmanız daha iyi olacak. Çünkü aynı evde olursa çok daha kötü olur. Çocuk artık evini görmek istemez yani. Lütfen bir yolunu bulun ve çok geç olmadan ayrılın. İleride alışır ve daha kötü şeyler olur. Zaten bundan sonrası onun sorumluluğuna kalmış. Yani ileride yapacağı es seçimi tamamen onun kendi hatası olur sonuçlarına da kendi katlanır. Ama ben zannetmem ki çocuğa kötü davranacak birini seçsin. Icinde o kadar da olsa bir merhamet vardır. Benim babam da böyleydi. Annemle ben daha 1 yaşımdayken ayrılmışlardı. Hala anneme teşekkür ederim erkenden ayrıldığı için. Hala daha yanlış bir şey yapsam veya da eksik yapsam direkt benim annem kötü ilan edilir En sonunda turkiyede bir yerler çıkmasına rağmen başka ülkeye gittim de kurtuldum. Lütfen sizin minik meleginizin sonu böyle olmasın, ileride babası kendi elleriyle evladını ülkeden kaçırmasın

Bu sorunuz bana degil ve cocukla bosanmis bir kadin degilim. Ancak cocukla bosanmamis bir annenin cocuguyum. Keske bosansaydi annem. Babam anlasilmasi mumkun olmayan bir tip. Iyiyken cok iyi kotuyken cok kotu. Maddi manevi her anlamda boyle. Neyse simdi bosandilar. Ben hep babalari yaninda ve mutlu cocuklara ozendim. Yani babam vardi ama anlayamadigim konusamadigim ve dengesiz bir baba. Bosansa en azindan bir donem sarsilir atlatirdim. Bosanmadi ben hep sarsildim.

Neden boşanmayı düşünüyorsun? Bu sorunun cevabı pişman olup olmıcanızı gösterebilir.

katılıyorum size, ben de nefes almaya başladım ; istediğim adam, hayat o değildi. Aliskanlikti yaşadığım hayat, terk edemedim alışkanlığımı. Şimdi diyorum iyi ki bitmiş öyle bir adam ve aileyle bir ömür mutsuz yaşayacaktım, mutlu olduğumu sanarak.

İki çocuk annesiyim, iyi ki boşanmışım, çok şükür diyorum.

Bu sorunun cevabını ben de çok merak ediyorum. Uç yıldır ite kaka devam ettirdiğim bir evliliğim var. Her seferinde bosandim iste şimdi avukata gidiyorum diyorum bitecek kurtulacağım diyorum bosandigimi hayal ederken buluyorum bazen kendimi. Uç yılda çok sıkıntı yaşadım ve bende bir birikim oluştu. En ufak bir tartışmada eşimin bana yaptıkları aklıma geliyor delirecekmiş gibi oluyorum. Zamanında alttan aldığım sabrettigim konular aklıma gelince cildiriyorum. Eşimden sogudum bu yaşanılanlar yüzünden sevmiyorum diyorum. Evden kovuyorum. Sonra çocuğu görmeye geliyor çocuk kucağından inmemek için ağlıyor yerle bir oluyorum. Etrafımda boşanmış kim varsa pişman. Bir arkadaşım bana oğlunun anne babasının elinden tutan çocuklara baktığını çocuğun bu halini görduğunde ağladığını falan anlatti. Başka bir arkadaşım oğlunun oynamak için dayisinin peşinde dolaştığını dayisinin onunla oynamak istemedigini çocuğun baba figürü aradığını bulamadığını falan anlattı. Sonra burada bir konu okudum uvey kızı eve geliyor kadın rahatsız oluyor falan. Bunlar beni caydiran faktörler. E ben ne yapayım şimdi? Evet eşim normal değil, atarlı bir insan, takıntıları var huzursuzuz. Bana hayatı zehir etti hala da düzelme niyeti yok. Ama iyi bir baba kızımla çok iyi anlaşıyor oynuyor. İhtiyaçlarını göruyor. Biz birbirimizi sevmiyoruz ama kızım ikimizi de seviyor. Offf gerçekten ne yapmalı bilmiyorum.

Allah sifa versi canim bir ömur mutlu olun

Hepinize fikirleriniz için teşekkür ederim. Kısa bir süre de olsa bu fırsat bulup konuştum eşimle. Mutlu olmadığımı, yaptığın hatayı unutamadığımi, mutlu olmak için 3 aydır çaba sarfettigimi ama başarılı olanadigimi söyledim. O da bana ben sana gerekli tüm aciklamami yaptım, daha napayım nasıl çözelim dedi. Bilmiyorum dedim, psikolog bana unutturabilir mi geçmişi, senin laflarını unutturabilir mi dedim. Bosanalimmi o zaman dedi. O da bi alternatif ama çare olacakmi derdime bilmiyorum dedim. Çok bozulmuş benim bu lafıma. Alt tarafı bu msjlasmayi boşanmaya kadar getirmisim ben, bu kadar basitmis yani evlilik benim için. Tek gerçek şu ki, unutamıyorum, sindiremiyorum ve mutlu olamıyorum.

İşte aynı kafa karışıklığına sahip birini buldum. O kadar katılıyorum ki yazdıklarına, birebir. Benim kızım çok babaci değil ama. Yani evde değilse bir kez sorar babam nerde diye, dışarda derim, çok üstünde durmaz. Çok zor bir karar. Bende hep bosandigimi ve çok mutlu olduğumu hayal ediyorum. Eşim evde değilken kendimi daha mutlu huzurlu hissediyorum. Tahammül etmek zorunda kalmak ne zor dimi? D

Cok guzel yazmisin tebrik ediyorum. Soylediklerine kesinlikle katiliyorum. Benimde annem babam 17 yasima kadar birbirleriyle bitmzk bilmeyen kavgalarindan surat asmalarindan ibaretti. Annem bir cok kez ayrildi birlesti, cok seyler yasadi.. Aldatma, kumar, siddet ne ararsaniz vardi.. Tam ayrildilar diye dusunurken bigun beklemedim bir gun babami yine evde buldum iste hersey ozaman basladi.. Okula konsantre olamadim ve sevgiyi disarda aradim 18 yasinda ilk sevgilimle evlenmek istedim ama bu arada annemlerin kavgalari savaslari hep devam etti. 19 yasinda evlenip o evden kurtuldum derken daha kotu bi ortam a gelmistim.. Kotu evlilik! Yanlis kisi! 20 yasima geldigimde hamileyken biten evliligimde bebegim icin sans verdim. Dogdugunda hic bise duzelmiyo hersey kotuye gidiyodu 6 aylikdi ayrildim. Cocugum gayet rahat bi hayat surduruyo cok sukur.. Bu arada ben ayrilip geldim annemde ayrildi... Bunu kesin olarak onceden yapmis olsaydi hicbirsey boyle olmayabilirdi.. Simdi ise cocuklarim icin katlandim deniliyo ama ben buna katilmiyorum.. Ben cocugum icin yalnizliga, hayatima kimseyi almamaya katlaniyorum iliskilerim oldu ama uzun surmedi hepsindede ciddi, evlilik yolunda idim olmayacagini anladigim anda bitti.. Suan kizim nezman benim evimden evlenir gidrr iste ozaman evlenirim diyorum. Ben cocugum icin 20 yasinda bosanmis yalniz yasamisliga katlandim. Biraz uzun oldu kbakmayin ama aciklama cok guzel oldugu icin kendimi gordugum icin belki arkadasa yardim olur diye ornek vermek istedim. Insallah senin ve cocugun icin saglikli bi karar alirsin

Ya herkes aynı değil bir kaç örnek iyi olsa genel de üvey baba veya anne olsa çocuk için sıkıntı olur bende boşanmış bir ailenin çocuğu olarak hiçkimse ne babanın yerini alır nede annenin yeri bir tarafın sürekli eksik kalır . push ;

Aldatma ve şiddet varsa hiç vakit kaybetmeden ayrılın, yok başka mevzular ise savaşmaya değerdir yuva:) Boşanmak elbette kolay değil, gerçekten ciddi anlamda bir güç istiyor, ama bir bakıyorsun çok güçlüymüşsün oysa! Boşandıktan sonra çocuğum kanser oldu, bu sefer başka sınavlar Buradan herkese söylüyorum hiç kimseyi hatta evladınızı bile kendinizden çok sevmeyin, çünkü elinizden her an gitme korkusunu bilerek yaşatıyor yaradan. Adil mi değil ama böyle işte...

ilk zmanlar hep bir acaba dedim, keşke dedim, eşim bana göre daha pasif sorumluluk almayan biriydi, onun dışında alkol, kumar kadın, kız olmadı evliliğimniz sürece, hiç hayatta yapamam boşanamam sülalede hiç boşanan yok derdim ona ne sevgim ne aşkım nede güvenim kalmıştı 3 sene çok mücadele ettim kendimle vicdanımla ve tam 1 sene olacak şubatta boşanalı. kimse yok ardımda ailem vs.. 18 yaşında oğlum 13 yaşındaki oğlum dostlarım arkadaşlarım haricinde. şimdi iyiki boşanmışım diyorum. ve çocuklarımın babası ile evliliğimizden daha iyiyiz arakdaş olarak görüşüyoruz :) ve onada diyorum hayatına birini alıp evlenebilirsin yuvanı kurabilirsin diyorum.. çocuklar herşeyi anlıyabiliyorlar çünkü senin mutsuzlugun onlarada yansıyor, şimdi evime huzurla gidiyorum evliğimizde ruh gibiydim. keşke yıllar öncesi boşansaymışım.. dipnot ; büyük oğlumda küçükte anne senin hayatın senin kararların sen mutlu isen bizde mutluyuz diyorlar belkide babaları ile rahatça görüştükleri ve benim babalarını hiç kötülemediğim içindir... sevgiler

Yok konuşamadım. Yalnız kalıp konuşmaya firsatimiz olmuyor. Zaten nasıl konusacagimi bile bilmiyorum

Cocugunuz kac yasinda? Bosandinizmi asamadamisiniz?