Destek aliyorum. yalniz yaşayan bir insanım zaten Ama çocukluğumda beri otomatik bir davranış olmus ailemin davranislari. artik bilinçli yapılmıyor. Büyük çocuk olduğum için kontrol altında robot gibi yetiştim. Doktora araçla gitmem gerekiyordu. o da dayımda vardı. ama annem dayimi tembihledi. ben de sinirlendim zaten ama söylediğim gibi otomatik davranis. Annem ailesine çekmiş ve ben annemin ailesini sevemiyorum malesefff.. cocuklari çok kötü yetistiriyorlar.. kendilerine saygıları olmayan, otoriteden korkan, mutsuz ve ozguvensiz yetistiriyorlar. hic de akillanmiyorlar.. Rengarenk

Ama bana sönmüyor bu davranışları sadece gergin olduğum zamanlarda tepkisiz kalıyorum.

Tek hataniz susmak, karsinizdaki anneniz bile olsa susmayin, cocugum hatali oldugumda susmaz, cunku oyle ogrettim, sizde bu yasinizdan sonra ogrenin, olum herkes icin var, o zaman kimse agzini acmamali size gore, hayat boyle surmez Kayiplariniz icin allah rahmet eglesin

Ayyy aynı bizim dayılar ve karıları gibiler rahmetli ananem hem görmüyordu hemde yürüyemiyordu son zamanlarında 1 bardak su istediği diye kadına dayım karısı ve çocukları bağırmıştı biz bunu duyduk hemen babam ananemi bize getirdi kadıncağızı oğulları cok ağlattı ananem oluncede sanki cok sever gibi halen ağlamalar halen ağlar vahlar samimiyetsizler

Ben hepsini okumadım çünkü üslubunuz çok ukala geldi, yanlış anlamayın. Çok yargılayıcısınız, kimin ne kadar acı çektiği sadece yaşayan bilir. Siz bilemezsiniz, biz de bilemeyiz. Sizin de kaybınız var, onların da var. Daha yumuşak yaklaşmayı deneyin bence.

Bir de üzerine sevdiklerini kaybetme korkusu. o kadar çok korkuyorum ki.. Birden ağlama krizine girdim. tuvalette dakikalarca ağladim. Babam fark etti ama belli etmiyor. sumdi onun vicdan azabını cekiyorum. odum kopuyor onlara bir şey olacak diye.. The

Size katılmıyorum, evet vicdan azabı çeken çok ağlar ama çok ağlayan biri illa ki vicdan azabı çekiyor diye yargılanmamalı. İki sene önce çok büyük bir kayıp yaşadım ölürcesine ağladım, hala gözyaşım dinmedi ve birbirimizi zerre kadar incitmedik ömür boyu.

Böyle durumları kendimde yaşadığım için anlıyorum sizi. Hayata insan ister istemez 1-0 arkada başlıyor. Siz tedavinize devam edin. Ailenizi değiştiremezsiniz, ama kendiniz icin elinizden geleni yapabilirsiniz E

Bırak herkes acısını nasıl yaşıyorsa yaşasın. yalan yada gerçek bir şekilde içlerinden nasıl geliyorsa öyle davranıyorlar bence etrafındaki insanlara o kadar takılıp kalma

Çalışıyorsanız bi psikoloğa gidin. Yeni bi olay değil bu anlattıklarınız. Hep baskılanarak, geri planda bırakılarak büyümüşsünüz. Hala bi yetişkin gibi davranamıyorsunuz o yüzden. Sorununuz belli ama çözümünüzü bi uzmanla zamana yaymalısınız.

Susmak hatam. konusmayi denedim çok denedim. Ama hep susturuldum. Pamukannesi83

Biz de yenge iyiydi de dayı kötüydü Şimdi pişman Şimdi vicdan azabı cekiyor J janemarple

Her canli ölümü tadacaktir. Sadece bu dunya icin yasamayin. olumden sonra gercek bir hayat var. bunun bilincinde oldugunuz çok belli. olumu unutmakda yanlis. surekli olecegim dusuncesiyle kendini salmakta. benimde kayiplarim oldu. herkesin oluyor. acilariniz çok taze. baskalarina takilmayin. kendinize pay cikarmaya calisin. heybenizi guzelliklerle doldurun. ic huzurunuz kendiliginden olusur zaten. Allaha siginin. keza yaradandan baska kimsemizde yok. Allah sabir versin.

kendilerini etrafa karşı aklamak için çaba sarf etmelerine takılma siz dogrucu davut olmayın. anneniz de böyle yetişmiş sus otur konuşma ayıp vs. vs diye gider elalem neder düşünceleri. siz kendinizi degiştirin toplumu degil. kişisel gelişim kitapları yazılar okuyun hayır a hayır evet e evet demeyi ögrenin. birileri istiyor diye degil dogru olanı kabul yanlış olanı red edin. herşeyinizi anlatmayın gidecek gelecek yapılacak işleri bilmesinler halledin öyle ögrensinler. kısacası kendiniz olun başkasının aklı size küçük gelebilir yada büyük Rengarenk

Ama bana sönmüyor bu davranışları sadece gergin olduğum zamanlarda tepkisiz kalıyorum

Her insan acısını farklı yaşar. bazilari donup kalır, bazıları hemen hayata sarılırlr çünkü ölümü gördüklerini unutmak isterler. Bazıları da yaştan dolayi "zamani gelmişti" diye gecip gidiyorlar. Siz çok kayiplar vermişsiniz buda sizi yıpratmis. Belki psikolojik destek alsanız bir süre m size iyi gelir. Öte yandan sizi yalnız doktora göndermemeleri şaşırtıcı. Sebebi ne? Rengarenk

Böyle durumları kendimde yaşadığım için anlıyorum sizi

Bu mümkün müdür?Üzgünüm, sinirliyim.

Ben konu sahibini anlıyorum. Ben babami kaybettiğimde biz sessiz bir şekilde acımızı yasayip annemi ayakta tutmaya çalışırken diger akrabalar etrafımızda bağırarak cagrarak ağlayıp kendini parçaladı resmen. Annemde ona göre çöktü, yere yığıldı orda. İnsanların acısını yargılamak tabi ki kimseye düşmez, ama orda kimin samimi acını paylaştığını ve kimin paylasmadigini gayet net görüyorsun. Ayrica o şarkı yollayıp insanların duygularını oymasini da gördük. Yıldız Tilbenin bir şarkısi var. Ne zaman çıksa kapatırım bu yüzden. Konu sahibi ukala değil, sadece ayakta kalmakta zorlanıyor ve etraftakiler yardımcı değil

Gerçekten acı çeken hayata bu kadar çabuk donmez. kendisini yırtarcasına ağlayan bir dakika sonra gülüp eglenmez. istahla yemeğini yiyemez veya yedikten sonra bir tabak daha istemez. Sadece dua eder. Aglar dua eder. ben de çok agladim. ama kimse bilmez. bile de bilir. ama acı öyle olmaz. Rengarenk