canımmm çok teşekkür ederimm. allah kimseyi ayırmasın sevdiğinden çok zor gerçekten de. gerçekten birinin okuyacağını ummamıştım çok uzun olunca bunun için de ayrıca teşekkür ederim sana hepimizin sonu güzel olsun inşallah, kem gözlere şiş :)

Çok güzel bir hikaye mutluluklar dilerim. Allah nazarlardan korusun

Bende yaşadım neredeyse aynısını. İnsanlar arkamdan demediklerini bırakmadı. Ama şimdi bakıyorumda 3 sene olmuş ve hiçbir pişmanlığım yok Allaha çok şükür. Bazen hayatta bencil olmak lazım bence. Hep başkaları ne düşünür ne hisseder diye düşünmemek lazım. Neyseki sende gönlünün sesini dinlemişsin Herşey gönlünüzce olsun F

Aaay ben kurban olurum size. Allah nazardan saklasın. Bu durumun bir değişik versiyonunu yaşadım ben. İnan bana yaşayan bilir ancak. Sen yıllarca vicdan azabı duy aşkından vazgeç. Sonrada bi bak onun hayatına kimler girmiş çıkmış. Salak yerine konulduğunamı yan yoksa sevgini doya doya yaşayamadığınamı :) Ama olsun sonunuz güzel olsun. Allah nazarlardan saklasın. F

Kader, kısmet bazı şeyler... Demek ki kaderinde varmış. İnan ki çok sevindim, inşallah çok mutlu olursunuz:)

maaşallah, aşkınız hiç bitmesin F

çoook mutlu olursunuz hep umarım nazar değmesin freak. s Popüler

evet arkadaşlar bu da bizim hikayemiz. biraz uzun olabilir. okurken pek çok yerinde beni yargılayadabilirsiniz. çünkü ben de uzun zamanlar vicdan muhasebesi yaptım ama bunu buraya yazarak ne kadar mesafe katettiğimizi görmek istiyorum her baktığımda. lise birinci sınıfa gidiyordum onunla tanıştığımda. ikinci senemdi lisede ve üç kız arkadaştık biz. bu arkadaşlarımdan bir tanesi ondan hoşlanıyordu. sevgilim lise sondaydı o zaman. üniversiteye gidecekti yani sene sonunda. gel zaman git zaman arkadaşımla tanıştılar. biz de birkaç gün sonra tanıştık onunla. elini ilk sıktığım anı bile hatırlıyorum. ama o zamanlar ona karşı hislerim yoktu tabi. zaman geçtikçe biz çok iyi arkadaş olduk. sürekli konuşup dertleşiyorduk. çok iyi anlıyorduk birbirimizi. bu arkadaşımı rahatsız etmiyordu çünkü kendisi onu aldatmıştı. hem de eski sevgilsiyle. bunu bile bile gizlemek zorunda kalmak zor geliyordu. sonradan kendisi de öğrendi. o zamanlarda çok üzüldü, aldatılmak kolay değil. atlatmasına gene yardımcı oldum. ama yalnız değildim bunu yaparken. diğer kız arkadaşımız da vardı bizimle. sürekli görüşen 3 kişi haline gelmiştik. sene sonunda o üniversiteyi kazanamadı. son aylarda yaşadığı yıkım çok etkilemişti onu. ama yakınlığımız bana keşke hayatımda onun gibi bi erkek olsa dedirtmeye başlamıştı. herkeste onun özelliklerini arıyordum farketmeden. ertesi sene dershaneye tekrar giderken okula benim yanıma uğrardı sık sık. bu arada ben o arkadaşlarımdan uzaklaşmıştım ama bunda sevgilimin etkisi hiç yoktu. lise 2de bölümlere ayrılmıştık bunun etkisi vardı asıl. neyse; biz gene görüşüyorduk. yanıma gelmediği zamanlarda telefonla mesajlaştığımız da oluyordu. ama asla farklı konular konuşmadık. sadece filmler, kitaplar, müzikler, etraftaki insanlar vs. gibi şeyler konuşuyorduk. özel hayatlarımızdan hiç bahsetmiyorduk mesela ya da evdeki durumlardan. sonra o üniversiteyi kazandı ve gitti. benim hala sevgilim yoktu. hazırlıkta bir çocuğu sevmiştim, o ilk aşkımdı. onu unutamamıştım, sonrasında da yoğunluktan dolayı kimseyi sokmamıştım hayatıma. lise henüz çok erken geliyordu bana bu gibi şeyler için. arkadaşlarımın yaşadıklarını da gördükçe. bu arada benimle tanışmak isteyen ya da çıkma teklifi edenler oluyordu ama nedense düşünmüyordum bile üzerinde. gittiği yıl bir kıza aşık oldu. çok seviyordu. sevdiği zaman gerçekten sever. hiçbir zaman öylesine ilişkileri yaşamamıştı. zaten 3. sevgilisiyim onun. artık aramaz sormaz olmuştu. sevgilisiyle de oldukça mutluydu. tatile geldiği bir gün buluştuk. ben okulu kırdım. başka bir arkadaşımız daha vardı yanımızda. o da üniversitedeydi. o gün güzeldi, dershaneye bıraktılar beni ve ayrıldık. ama parmağında o kızın yüzüğü vardı bu kez. birkaç ay sonra yeniden geldiğinde bu kez görüşmek istemedim. çünkü arada ayrıldığına dair bir mesaj atmıştı ve arkadaşlık sınırlarını az da olsa aşabilecek şekilde davranmıştı. bir bahaneyle kaçtım ondan. senelerce hem de. çünkü ne olursa olsun arkadaşımın eski sevgilisiydi. mesajlaşsak da arada asla görüşmedik. iki sene geçti aradan ben gittim üniversiteye. birinci sınıf bitti ve bitmesine birkaç ay kala biri girdi hayatıma. daha sonra anlaşamadık. ayrıldık. o sırada sevgilimle msnde görüşmeye başladık. o da meşhur büyük aşkından ayrılmıştı. bu kez gerçekti bu ayrılık. geriye dönüş yoktu. aslında çok kötüydü farkındaydım ama işte biz konuştukça işler farklı boyut almaya başladı. sabah ezanına kadar hatta daha geç vakitlere kadar msnde konuşuyorduk. sonrasında bir gün sevgili gibi olduğumuzu farkettik. tatilde yanıma geldi on gün kadar. rüya gibi geçirdik o zamanı. ayrı şehirlerde okuyorduk tabi. sonra ne olduysa birden farklılaştı. uzaklaştı benden. aramadı, sormadı. umrunda değildim sanki. birkaç ay sonrasında da ayrıldık. ama çok üzülmüştüm. gerçekten yıkılmış gibiydim. o kadar emindim ki asla ayrılmayacağımızdan. o kadar emindim ki sonsuz olacağından. her şey o kadar mükemmeldi ki. aradan bir yıl geçti. bu arada biz hiç görüşmedik. sonra biriyle tanıştım. çok sevdi beni. ben hala eski aşkımı unutamıyordum. ama onun büyük sevgisi başımı döndürdü. mutluydum uzun zaman sonra ilk defa. ama sevemiyordum. ne yaparsam yapayım olmuyordu. yine de öyle bir hal aldı ki o üzülmesiin diye ayrılamıyordum. aslında ayrılsam ben de üzülecektim. uzun zaman devam etti böyle. onüç ondört ay kadar sonra eski sevgilimle internet üzerinden görüştük. ama sanıldığı gibi bir durum değildi. yani onun daha önce yaşadığı büyük bir problem benim de ebeveynlerimden birinin başına gelmişti. o da bunu öğrenmiş beni merak etmişti. eski bir dost gibi. kendimizi kandırdık bunlarla. birbirimize destek olduk. cesaret verdik. ben o zamanki sevgilime... kansermiş dediğimde bir şey olmuyo artık kanserden diye cevap vermişti. umursamaz bir şekilde. oysaki eski sevgilim bunu yaşadığı için anlıyordu beni her şeyiyle. bu sırada bizim ilişkimiz ilerledi. ilişki derken aramızdaki konuşma, sohbet her neyse. yine sabahlara kadar konuşuyorduk. aklıma kötü bir şey bile gelmiyordu. onun beni sevmediğini biliyordum çünkü. ama ben çok kötü aşık olmuştum yine. sürünüyordum resmen aşkımdan. vicdan azabından ölüyordum bir yandan da. o zamanki erkek arkadaşımdan ayrılmak istedikçe kabul etmiyordu. ne yapacağımı şaşırmıştım. onunla aramız oldukça soğumuştu haliyle. uzaklaşmıştık çok. ama eski sevgilim yani aşık olduğum kişi de uzaktı bana. çünkü sevgilim vardı. öyle biri olmak istememişti. ikimiz de bunun olmasını istememiştik. insanları yargılamanın ne kadar kolay olduğunu anladım o günlerde. yaşamadan bilinemeyeceğini. bu böyle aylarca devam etti. artık son sınıftaydım ama ders çalışamaz hale gelmiştim. nefes alamıyordum. sinir krizleri geçirdim bu problemler sıkıştırdkça beni. derken bir gün; o zamanki sevgilimin beni çoook uzun aylardır aldatıyo olduğunu öğrendim. hem de fotoğraflı kanıtlarıyla. sarmaş dolaş resimlerle. biz konuşmaya, sesini duymaya dayanamazken, vicdan azabından ölürken o zaten her şeyi yapıyormuş. bahane de hazır. sende bulamadıklarım ondaydı. tamamen cinsel amaçlıydı yani bu aldatma. oysaki ben aşık olmuştum. ne kadar aşağılık bir şey olsa da aşkım gerçekten temizdi. sonra sınavlarımdan sonra onu görmeye gittim. iki buçuk yıl sonra ilk kez gördüm onu. ilk günkü gibiydi her şey. o zaman neden ayrıldığımızı konuştuk. arkadaşlıktan sıyrılamadım, uzaktan devam ettiremem sandım dedi. sonra çok pişman olmuştu. tıpkı benim gibi. saatlerce sarıldık. yıllarca sanki nefes almamış gibiydim. onu görünce suyun altından çıkıp koca bir nefes aldım sanki. o kadar güzeldi ki her şey. o günden sonra da onu bırakmak gibi bir niyetim hiç yok. aşkımda, sevgimde hiçbir azalma da yok. hatta her gün biraz daha sevmek, biraz daha bağlanmak... askerden dönünce inşallah ilk adımı da atıcaz evlilik için. ömür boyu birlikte olmak için. bu kadar mutlu olmadım olamam da kimseyle. ilk ve tek aşkımla...