belkide onunla elinden tutup bir topun bir kelebegin pesinden kosarken sokak kedisine ekmek vermek icin kovalarken duydugum mutluluk bundandir

Annenizi affettiniz mi peki?

Off... Kızınız size yitip giden gençliğinizi yaşatsın, onunla yeniden tanıyın bu dünyayı, olması gerektiği gibi güzellikler ve gülücükler içinde. Mahvoldum... labellevie Guru Anneler

Bambaşka birşey söyleyerek başlamak istiyorum N

ben terapi icin kime gidecegimi bilmiyorum aslinda psikiyatrimi psikologmu veya baska bir alan neyi nasil anlatacagimida bilmiyorum yani niye geldin mi diyecek bana ne diyecek surda hic tanimadigim gormedigim sizlere bile anlatmak 3 4 senemi aldi drun karsinda aglamaktan anlatamam heralde

daha dun aksamda ayni seyin muhabbeti dondu ama yok ben su hayatta maddi hic bir seyi kimseden istemedim hep manevi seylerdi cunku maddi acigim buyuk boyutlarda hic olmadi ama manevi acigim anlasildigi uzere hep vardi ve bunu en basindan biliyordu evlenmeden once defalarca benim ailemden biri seni kiracak bir kelime soylerse sen cevabini verip kotu olamiyorsan bana soyle ben hallederim sende benim icin ayni seyi yap olurmu dedim kimse sana laf soylemeyez seni kiramaz dedim ve bunu uyguladim da kim oldugu benim icin onemli degildi ama kendisi bunu yapamadi

okuduklarım bana cok agır geldı zorlandım sız cok guclusunuz bunu dıyebılıyorum bunu kaldırmak saglam psıkolojı ıster. sız sandıgınızdan guclusunuz bence bu dunyada altından kalkamayacagınız hıc bırsey yoktur

bu beklentinizi esinizle paylastınız mı? bu konudaki hassasiyetinizi söylediniz mi? belki onun icin cabalayabilir. sahsen ben erkek olsam sevdigim kadının hayattaki en büyük istegi bu olsa ailem de olsa karsıma alırdım.

o kişi sizsiniz :)

Hep kovalamaya devam edin, bu ikinci yaşantınızda bırakın kızınız size öğretsin dünyayı en yalın ve en güzeliyle. Ne desek boş, sizi anlamak ya da empati yapabilmek mümkün değil hele derdinize çare ya da akıl verebilmek ne haddimize. Ama kızınız, meleğiniz sizin kurtarıcınız, eminim buna. Kendinizi ona teslim edin ve gözünüz kapalı onu takip edin.

Evlilik çok yolunda gitmiyor demişsiniz o nedenle sordum. Anneniz katlandı diye siz de katlanmak zorunda değilsiniz. Ufak ya da büyük sorun olması fark etmez, sizin mutluluğunuz önemli. Siz mutlu olmazsanız evladınız da olmaz.

Lütfen annenizin yaptığını siz yapmayın. Eğer mutsuzdanız ayrılın. Yoksa o da sizin gibi evlendiğinde mutsuz olacak. N

Ben psikiyatriye gitmeni önermem. Çünkü o alan geçmişi temizlemeni değil düşünmemeni sağlıyor. Ve senin ihtiyacın olan bu değil. Senin sorularına cevp bulman lazım. İyi bir psikolog hatta pedegogla yürüteceğin terapi sürecinde geçmişinle yüzleşip smyleyemediklerini haykırıp onları omuzundan silkmen lazım. İlaçla bugün düşünmez yarın düşünmezsin ama bıraktığın gün düşünürsün ama geçmişin yükünü omuzlarından silkelersen geçmişinden kaçmazsın. Düşğndüğünde dibe batmazsın. Daha emin adımlarla geleceğe yürürsün. Terapi ücretini falan bahane edip sakın yoldan vazgeçme. Ekmeğinden aşından kes terapiye git çünkü o zaman göreceksin hayat karın tokluğutla değil ruh tokluğuyla yaşanıyor.

Anneniz hayattaysa eğer, o mahluk nerde? Ben konuyu çok başka anlamışım.

Ya cok uzuldum bogazim dugumlendi okurken

elimden tutup haydi kalk yeniden basliyoruz diyecek bir destege okadar ihtiyacim varki kendi kendime sen guclusun kalkarsin diyorum ama yorgunum sanirim artik

buyuk sorunlarim yok esimle baska sorunlarim okadar buyuk ki onlari halledemiyorum silip atamiyorum bari bunun caresine bakayim modundayim sanirim belkide esim parcalanan ic dunyamin gunah kecisi olmustur burda konusurken bunu fark ettim aslinda icimdeki butun yikilmisliklarin bedelini odetmek icin sectigim gunah kecisi sanirim

deneyecegim bunu

Sadece kocaman sarılmak istedim sana, hepsi o kadar...

babanız nasıl öldü? cok cok zor bi genclik, yasantı. Allah kalbinize ferahlık versin. eşiniz de mutlaka haberdardır bu yasadıklarınızdan. size daha ılımlı yaklasamıyor mu? arkanızda duramıyor mu? öyleyse annenizin yapamadıgını siz yapın. bosanın. kızınız icin. mutsuz evlilikte büyümenin etkilerini bizzat bilen biri olarak kızınıza da bu kötülügü yapmayın. bilmiyorum kızınız kac yasında ama pedagog yardımıyla yapabilirsiniz. daha cok gencsiniz ve hayat bitmis degil. karsınıza daha iyi adamlar cıkabilir. daha mutlu olup daha güzel evlilik yasayabilirsiniz. lütfen bu fırsatı tanıyın kendinize, emin olun tahmin ettiğinizden daha fazla hakediyorsunuz. Youlost16 9 şbt kg 88.8 G 78.6 boy:167 hedef:60 6.

Annene noldu Nerde şimdi Sen psikolojik destek aldın mı çok üzüldüm filmdelisi

kizim oglen uykusundan uyandi firsat buldukca hepinize yazacagim tek tek Bayan X

Yavrunuzun guzel günleri olması için neler yapabilirsiniz bu olsun uğraşınız, onun mutluluğu için yaşayın. Ona nasıl daha iyi bı insan olmayı nasıl daha mutlu bir hayat sürebileceğini öğretiniz. Unutmayın insan muhteşem bir varlıktır, kaderini değiştirebilir!! Bundan başka burdaki insanların dertlerine kafa yorup destek vermek için uğraşmaya devam edin. Sizi yorumlarınızdan biliyorum, farklı açılardan görebilen birisiniz bana göre. Güçlü olun ne olursa olsun ama ne olursa olsun...,... Ceyl_an Bolluk, bereket, aşk 💚 tek ayak

Konunuza üzüldüm ama bu kadar güçlü durmaniza sevindim diyebilirim. Herkes sizin gibi djk ve sağlam duramazdi. Bunları bir psikolog ile görüşün konuşun bence rahatlarsiniz. İcinizde tutmak sürekli aynı şeyleri düşünmeye yol açıyor. Birde yanlış anlamayin ama babanizin cezai ehliyeti yokmuş ya bazı şeyler kalitsal olabilir. Psikolojik rahatsizliklardan da var kalitsali ya da meyilligi güçlü olan o yüzden bir de bunun için konusabilirsiniz sizin için çok iyi olur. Bunu yazmak ne denli zordur ama ilk adımı atlattiniz şimdi sirada gercek hayat var.

Al mutlaka. Allah yardımcın olsun A

burada bazi konulari okurken bu konuda bir aydinlanma yaşadim aslinda yani boşan dememe ragmen bosanmamasi bende zaten bi gariplik hissi dogurmustu ama iste emekleri hep agir basmisti ama son zamanlarda yuzlesmeye basladim annemde bir sey var bunun psikolojide bir adi varmi bilmiyorum ama sanki unutmak istedigi herseyi unutmus kadina sen boyle yaptin o sana boyle yapti diyorum ne zaman be sacmalama falan diyo dahada ustune gidersem kapat konuyu yeter artik ben hatirlamak istemiyorum ne durup dudurp ayni seylere takiliyosun benimde canimi sikiyosun diyo ya hatirlamiyo yada hatirlamak istemiyo boylesi isine geliyo bilmiyorum

ona hic kusmedim ama tabiki zaman zaman patlak veriyor nedenler nicinler daha yeni yeni

Dua olsun canım bundan sonrası için dilinde kızın ile kendin için dua olsun. Dik dur herzaman.

evet babam öldü kirmizigitar

Bizler varız sonra, hiç yüzünü görmediğiniz hiç bilmediğiniz ama varlığımızdan haberdar olduğunuz bizler müsterih olun lütfen. Hayatta herşey gelebilir hepimizin başına. Tahmin edemeyeceğimiz bir sabaha uyanacağız yarın sabah hep birlikte N

En en çok babasız büyümüş, babası varken de yokmuş gibi büyümüş, babasından zulum görmüş kadınların hiç değilse evliliklerinde çoook ama çok mutlu olmalarını ve eşlerinin kendilerine hiç ummadıkları kadar güzel kol kanat germesini diliyorum. Bir kızın babası ile imtihanı belki de hayatta karşılaşabileceği en zor imtihanlardan biri yaşayan bilir, yaşadım biliyorum

Tikandim, ne yazılır bilemedim. Allah dayanma gücü versin.

Sonuna kadar okudum. İçim sızladı

babam kendi istegiyle hayatina son verdi esim aslinda son derece ilimli bir insan 5 senelik evlilikte tek bir kotu sozunu lafini imasini bile duymadim agzimin icine bakar bir dedigim iki olmadi elinden geldigince ama iste benim icimdeki yikintilar ailesinin zamanindaki laflari esimin susup oturmasi tek sorun beni bir kez savunamamasi eksik yanimmi bilmiyorum ama su hayatta bir kezde biri bana dağ olsun istiyorum sanirim biride beni savundu biride benim hakkimi aradi su hayatta istegi sanirim bosanirsam tekrar evlenmeyi dusunmem kizim hem cok kucuk hemde ben yalniz kalmak sadece kendi hayatimla mesgul olmak istiyorum sanirim ilerde ne olur bilemem

bogazimdaki dugumleri cozecek bir sey olsaydi keşke

düşünüyorum evet ama aslina bakarsan bunun icin elle tutulur bir sebebim yok sanki insan daha buyukleriyle sinaninca geri kalanlar viz gelip tirs gidiyor gozume buyuk gorunmuyor bilemiyorum

dik duracak gucum tukendi sanki dun esime herseyin tukenmek uzere oldugunu soyledigimden beri icim cekildi sanki

bir gun dinlemek isterim anlatmak istersen eger surda anlattim ya midemde bir bulanti elimde ayagimda bir titreme beynim kazan gibi anlatmak zordu benim icin ama bu bulanti bu titreme neden cozemedim

ben basima gelen herseyin uzerine bir bardak soguk icer amaaan s. tir et der siler atarim ama bunlari atamiyorum travmatik seyleri atmak benim icin bir bardak su icmek kadar kolay olmadi

bende zamanla gitmeleri azalttim artik bayramdan bayrama tepkileri koydukca laf soz kesildi sayilir aslinda ayni sizin gibi konusursam bu ailede taş üstünde taş kalmaz yerin dibine sokarim evet sinirli bir insanim ama bu sinire hakim olup sabirda cekecek yapidayim ama bir yere kadar eger patlarsam o gunde birdaha evliligimin donusu olmaz agzimdan cikacak kelimeleri tartamayabilirim cunku ben ailesiyle yuz goz olsun kavga etsin kapi disari etsin istemiyorum istiyorum ki sadece ya birkez nasil konusuyorsunuz kizi uzmeye ne hakkiniz var desin bukadar tek istedigim bu yani belkide bu beklentimde zamaninda cok sahipsiz kalisimizla cok ezilmisligimizle alakali bir beklentidir bilmiyorum N

Kuzum benim gerçekten ne denir bilmiyorum insanın boğazı düğümleniyor, Malesef bazılarımız hayata birkaç skor geride başlıyoruz. Seçmediğimiz ve seçme şansımız olmayan insan ve olaylarla sınanıyoruz. Yaşadığın herşey çok ağır ve psikolojik travma yaşatacak durumlar. Hiç tedaviye gittin mi bilmiyorum ama ilaçlı psikiyatr tedavisi, antidepresandan falan bahsetmiyorum. Senin işinin ehli bir psikologta iyi bir terapiye ihtiyacın var. Ruhunun dinlenmesine ihtiyacın var. Arınmaya ihtiyacın var. Belki şuan çok güzel bir hayatın vardır ama bu psikolojide herşeyi zifiri karanlık görmen çok normal.. Seni çok öpüyorum ve seviyorum kuzum benim

terapi ücreti çok uçuk rakamlar olmadigi surece problem olmaz hic bisey yapamazsam uni hastanesine giderim hacettepe yada ankara uni. hastanesine proflar falan ekstra cuzi bir ucretle bakiyorlar o alandada vardir sanirim olmasada cok sorun degil parasi pedogog cocuklara bakmiyor mu benmi yanlis biliyorum acaba denizbenimadim Üyelik İptali Anneler

Sunu unutma güc alacagin kimse yok su hayatta. sen iyiysen insanlar. iyi sen kötuysen kotu ve kimse kimseyi gercejten dusunmuyor. k. nedenle su kisacik bize dunyada ayrulan zaman diliminde dayatilan tum. kotuluklere ragmen guclu olacagiz. Ya da bir secenegin daha var rol yapmak. insanlara istedigini verecekmis gibi.. onlari cok onemsiyormus gibi.. o zaman destek gorursun. cikarlari varsa gorursun. Ne yazik ki bizim gibi ulkelerde bu durum boyle. bu böyle

Rabbim nasıl mutlu olacaksan öylesini versin inşallah kalbine ferahlık Hayatına hep güzellikler versin.

Son bişey daha eklemek istiyorum, neyi farkediyorum biliyor musunuz, sizin gibi dik durma mücadelesi vermekte olan kadınları gördükçe kendim de daha güçlü olmaya başladım bunu artık bariz bi şekilde farkediyorum kendimde kendiniz için yavrunuz için mücadele vermeye hep devam edin asla vazgeçmeyin, daha kaliteli bir hayat nasıl yaşarım diye düşünerek. Böyle yapın ki ben de sizden göreyim destek alayım, biz de sizden destek alalım, hayatı birlikte öğrenelim denizbenimadim Üyelik İptali Anneler

Herkesin başına gelmeyecek türde kötü şeyler olmuş. Allah kalbinize ferahlık versin. Kızınıza sarılın, sorunları birlikte aşın eşinize sarılın. Yeni kurduğunuz ailede mutlu olmaya çalışın. Emdr terapisi diye birşey vardı sanırım. Yanlış yazmadıysam. Onu araştırın imkan varsa. Gençsiniz, geçmiş sizi hayattan koparmasın. Güzel günler göreceksiniz, görmelisiniz. Yapmayın kendinize bunu. Dağıtın kara bulutları. Anneciğinize gerçekten üzüldüm. O, hayatını bir adam yüzünden mahvetmiş. Siz de aynı adam yüzünden hala toparlanamamışsınız. Yapmayın, geçmişten günümüze gelin. Kızınız için değer. Loreth

Allah yardımcın olsun, çok zor bir hayat yaşamışsın. Kızı la yepyeni bir hayat kurmayı düşünmez misin?

Çok üzüldüm çok. Keşke üstünüzdeki yükü hafifletebilecek bir iki kelime edebilsem. Hayat kimine daha az adil ne yazık ki. Ama savaşacak gücü oldukça, insan her şeyin üstesinden gelecek kadar da sabırlı, dayanıklı bir varlık. O gücü bulabilmek lazım işte. Nasıl bulunur o güç? Bazıları sevdikleriyle bulur, bazıları manevi inançlarıyla, bazıları terapiyle, bazıları hepsiyle birden, bazıları başka uğraşılarla, hobilerle... Evliliğiniz yolunda gitmiyor olabilir. Evliliği yolunda gitmeyen ilk insan değilsiniz. Eşinizle devam edin yada etmeyin, bir şekilde hayatınızı yeniden kurabilirsiniz. Kimsenin sizi savunmasına, kollamasına gerek yok. O kadar travmatik olaya rağmen hala hayattasınız, hala aklınız başınızda, hala çıkış yolları arıyorsunuz; bu zayıflık değil, güçtür. Salmayın kendinizi lütfen. Babanız sizden çok şeyi alıp götürmüş zaten, daha fazlasını almasına izin vermeyin. Tahammülsüzlüğünüz de bence acılarınız biriktiği için dolup taşmanızdan. Atlatmanız, iyileştirmeniz gereken şeyler var. Bunu da bence ancak terapi alarak yapabilirsiniz. Umarım kendinize böyle bir şans verebilirsiniz.

Eşinle arandaki problemlerden anlatmaya layık bulup benimle paylaştığın için az çok haberi olan biri olarak aşılamayacak bir problem olmadığını düşünüyorum. Evet değişmesi gerekenler var ama gücünü toplarsan gayet üstesinden gelip savaş verip kazanabileceğin durumlar. Eşin gerçekten iyi biri sadece silkelenmeye ihtiyacı var. Ama sende silkileyecek güç yok. Kuzum mutlaka git psikoloğa. Tutacak el bulamıyorsan sağ elinle sol elini tutup kaldıracaksın. Kimse için değilse de kızın için bunu yapmak zorundasın. Arınmazsan üst üste gelen herşey seni yıllar içinde daha da yıpratacak. Kızın büyüyüp desteğine en ihtiyacı olduğu zamanlarda bitmiş, destek olamayan bir anne ile mi karşılaşsın? Bu genç yaşlarını değerlendir, hayatı kaçırma. Verimli yıllarını ıskalama. Kaldır ayağa kendini. Ne kadar acı olsa da ne yaşandıysa yaşandı, hiç biri senin seçimin değildi. Senin tamamen dışında ama Allahın takdiri olarak mecburen içinde olduğun olaylar.. Bir psikoloğa git, kişisel gelişim kitapları al, hobi edin, her akşam mutlaka 1 fincan türk kahvesi yudumla, evinde ufak tefek değişimler yap, pozitif enerji depolayacak değişimler. Gerekirse kendinde de değişimler yap saçını başını belki.. Senin kadar olmasa da benim de acı bir geçmişim var, bir gün bende sana anlatırım belki çamallovum Ben de en dibi görmüş sonra kendini ayağa kaldırmış biriyim. Bak şimdi pozitif bir ponçiğim Kimseden destek bekleme, klişe olacak belki ama o güç gerçekten içinde..

Annenizi merak ettim ben

Yalnız değilsiniz. Yavrunuz var ilkin, çok güzel sevdiğiniz çok iyi güzle günler yaşamasını istediğiniz yavrunuz var N

hayir hic destek almadim anlatsam yikilacaktim sanki bir daha hiç kalkamayacagim ama zaten yerlerdeymisim anlamam cok uzun surdu

Eğer kızını da alıp gidip bir kuytuya saklanırsan 33 sene sonra belki senin kızın da bir kuytuya girmek ister... Ama sen bugün kendini kuytudan çıkarır kişisel ve profesyonel destek ile aydınlığa doğru yol alırsan hem kendi geçmişine ışık tutmuş hem de kızının geleceğini aydınlatmış olursun.

Okurken yutkunamadim cok uzgunum Rabbim evladini sana bagislasin umarim hersey iyi olur Evliliginde aşılamayacak sorunlariniz yoksa mutlu olmaya calis bence

Ne yazacagımı ne diyecegimi bilemiyorum. aslında söylenecek çok şey varda düğüm düğüm hepsi. Rabbim sana güç kuvvet ve kızınla güzel huzurlu bir hayat versin.

Çocukken bozulan, uzun süre tamir olmuş gibi görünsede, bir yerden patlak veriyor sanırım. En başa dönüş ve kısa sürede toparlanış, bazen uzun. Çok farklı gezegende yaşıyor, çocukluğu travma dolu insanlar. İçlerindeki çocuk her zaman orada duruyor. Kiminin elinde bıçak, kimi bir kapı arkasına sığınmış, kimi yatağında ağlıyor... ama o çocuklar hep var, büyümüyorlar. Kişiden kişiye farklılık göstersede, bir şekilde ortaya çıkıyorlar. Sanırım kayıp çocuklar diyebilirim ben onlara. Büyük bedenler içinde hapsolmuş kayıp çocuklar. M

Herkes dünyaya tek geliyor tek gidecek. Sen kendine ve niyetine bakacaksin. Zamaninda annene destek olmak istemissin iyi niyetle. Elinden geleni yapmissin. Elinden okadar gelmis ailen icin. Ama onlarin hayatlari ve secimleri senin sorumlulugun altinda degil. Baban gecmisinde ve hayatinda yasadiklarindan dolayi annene veya annen olmasa dahi baskalarina aci cektirmis. Kendi acilariyla basa cikamayan insanin geldigi son nokta acisini hafifletmek adina baskalarina kötü davranmaktir. Ama yetmemis.. ve icindeki aciyi baskalarindan cikartarak atamadigini farkederek kendi canina kiymis. Oysa insan kendisiyle yüzlesse kendi acilariyla ozaman cok daha farkli gelisirdi hersey.. daha iyi olurdu. Ve Allahin verdigi bedene kiymazdi. Psikolog, veya bir dost vs size de iyi gelebilir. Insan kendi derdini acinca kendini dinleyince cogu seyin farkina varabiliyor. Bilinci bir insanin psikologa dahi ihtiyaci olmaz. Kendi hayatiniza dusuncelerinizle zulum etmeyin. Eski yasadiklarinizi da geride birakmayi deneyin. Kendinizin en iyi dostu olun. Bunlari kolaylikla yazdigima bakmayin. Benimde sizin gibi hatta her insan gibi dertlerim vs var.. ama ana tutunmak, yasadiklarindan ders cikarmak, olmus ve gecmis olaylara uzulmemek herzaman elimizde. Kimsenin sana sahip cikmasini bekleme. Ben nezaman tek ve bir bütün olarak kendimi bilsem daha güclü hissederim kendimi. Her insan kendi basina bir bütündür. Kendisine sahip cikabilme potansiyeli vardir. Zaten bir baskasina sahip cikma durumu olamaz... en fazla yardim edebilirsin.

problem esimin sessizligi aslinda yeni bir sey yok zamaninda ailesinin yaptiklari beni bir kez bile savunamayisi hal boyle olunca yani nasil anlatayim insan sirtini yaslayip guc alacagi bir insan ariyor etrafinda ve o kişi olamadi

Merhaba.. Yasadıklarınızı daha önce benim açtığım bir konumda paylaşmıştınız. O zamandan beri hep aklımda ne kadar güçlü bir insan olduğunuz. Evet zor hemde çok zor bir hayat yaşadınız şimdiye kadar. Ve evet geçmiş kara bir gölge gibi insanın peşini bırakmıyor. Fakat bana mesajınızda şunu söyleyen de sizdiniz 'evet hayat çok zor ama yine de güzel, sende o güzelliklerin tam ortasındasın'. Dilerim hiçbir evlat anne babasından yara almaz. Çünkü o yaralar zaman geçtikçe kapanmak yerine insan büyüyüp, kendi evlat sahibi olunca daha da fazla kanıyor. Sizin kadar zor imtihanlarım olmadı fakat babamı affedemediğim çok şey yaşattı bize. Bugün eşim ve oğlumla sahilde piknik yaptık, sonra onlar top oynayıp, kaydırağa bindiler. Ve ben onları izlerken hüngür hüngür ağladım. Ya hep uzakta olan, ya hep para yedireceği arkadaşları olan, ya hep uykusu olan babasını pencere önünde beklemekle geçen küçük kız çocukluğuma, acaba komşunun çocukları gibi bizde bir pazar ailecek piknik yapar mıyız diyen kendi açlığıma, kendi acıma ağladım.. Benim babam vardı, parası vardı, vakti vardı. Ama baba olabilecek bir kişiliği yoktu. Yüzüne de söyledim keşke ölseydi. Bugün oğlumla telafi etmeye çalıştığı o günler bilse benim hayatımı nasıl boka çevirdi. Bu hiçbir yere sığamamak, hiçbir yere ait olamamak, yalnız kalmak, kaçıp gitmek isteği hep o acı boşluktan. İnsanın kendi babasından görmediği değeri eşinden görse bile belki de istemeden yaptığı hatalarına karşı tahammülün kalmayaşı, bu hayata karşı tahammülün kalmayaşı, kendi annenin yaşadığı ve sana yaşattığı bir çocukluğa karşı zırh olarak 'ben ve evladımdan başka kimsenin olmadığı bir dünyaya' sürüklüyor seni maalesef. Eşinle sorunların ne büyüklükte bilmiyorum fakat anladığım kadarıyla seni seven, kırmayan biri. Evet evliliğin ilk zamanları yanlışlar hep oluyor karşılıklı, belki o da pişmandır. Ailesinin suçlarıyla eşini suçlama. O senin ailen. Ve inan bana yalnızlık seni daha iyi bir yere getirmiyor. Belki biraz bir hafta da olsa uzaklaşıp kafa dinleseniz ve siz de muhakkak bir tepariye başlasanız herşey çok başka olabilir. Sizin konuşmaya, içinizdeki öfkeyi, acıyı boşaltmaya ihtiyacınız var. Babana karşı özleminde, nefretinde, annene karşı sorgulacı öfkende, eşine karşı beklentilerin ve kırgınlığında sanki konuşulmadan içinde hapsolmuş ve çok bunalmışsın. Şu an durumum başka türlüsüne imkan vermediği için ben devlette psikiyatr gittim, antidepresan verdi. Kaynanam yüzünden falan sanardım fakat ilaca başlayı anladım ki benim bu içimdeki kargaşa çok eskilerin yarasıymış. Ben şu an gayet sakin ve daha enerjik hissediyorum. Her şey yine kötü ama ben tepkisiz gibiyim daha doğrusu Velhasıl imkanın dahilinde ruhun icin, zihnin için bir pencere açmalısın. .. Yazmak istediğim çok şey var. Fakat çokta usandırmak istemem. Uzun da oldu hakkını helal et. Acını en içimde yaşadım, sana dua edeceğim güzel kardeşim.. Rabbim noksanlığını yaşadığın her mutluluğu fazlasıyla nasip etsin sana ve ailene

Rabbim kızının senin yüzünü güldürsün insallah

Sakin yanlış anlama ama bence geçmişi işlemeye annenle başla. Bende cok agir travmatik durumlar yaşadım. Annemi hep canimdan cok sevdim ama birgün aynaya bakip - çoğu yaşadıklarımın sorumlusunun annem olduğunu kendime itiraf etmek zorunda kaldim. Çünkü bu bilgi hep bilinç altimda vardi zaten sadece söylemeye utaniyordum. Kendimden bile. Nasil yani, annem benim icin cefa çekmiş, annem yememiş yetirmiş, giymemiş giydirmiş... ben onu nasil suclu bulabilirdimki... Vesvese dedim... kendimi sorunlu gördüm... ama sonunda yüzleşmeye mecburdum. Kendimle ve annemle. Babamla yüzleşemedim. Ben 17 yaşındayken aniden öldü. Annemle yüzleştim... Iyileşme sürecime giden ilk adimdi.

çürütecek ciğer kalmadi sanirim artik SSiyah

Merhabalar Baştan söyleyeyim bu konu çok uzun. neresinden tutsam elimde kalan paramparça hayatım nasılsın deseler etlerimi yola yola ağlayacağım sanki. bu konuyu açmak için çok uzun zaman bekledim yazdım yazdım okudum okudum sildim her seferinda artik taşıyamıyorum. ben 38 günlükken babası yurt dışına giden 18 senesi babasinin sesini duymaktan başka bu 18 sene icerisinde bir resmi disinda babasini hiç görmemiş kız çocuğuyum 18 sene sonra hayatimin en guzel yillarinda hayatimin baharinda çıkıp gelen adam öldürse cezasi yoktur raporlu babanin kızı bu raporun arkasina siginip kendine herseyi yapmayi hak goren babanin kizi chamallows yıkıntilarim 18 yasimda basladi bir gece annemin hiriltili nefesine uyandim odanin kapisini acamadim 18 yasinda bir insan anne baba odasindan gelen her sese ne oluyo bakim orda diyip kapiyi acamiyor cünkü. sonra bir tuhaflik icimde bir sizi bir ezilme bu ses o hirilti degil dedi. kapi deliginden kontrol edip annemi bogmaya calistigini gorup kapiyi acip uzerine atlamamla hayatimin gidisatinin degismesi bir oldu artik geceleri uyuyamayan gunduzleri isteyken her 5 dk bir eve telefon etmeye ya bisey olduysa korkusuyla yasamaya baslayan bir insandim... evde gecen kavgali gurultulu gunleri anlatmama gerek yok sanirim. sonra baska bir gece tiz bir ciglik sesi ve adimin soylenmesi chamallows... evin icinde adimlarimi hayatimi karartmak icin atiyorum sanki uzerine sigara sondurulen annemin adimi soyleyen cigligi elimde bicak yasanan arbade annemin sinirlerinin bosalip yigilmasiyla son buldu kaçti gitti o gece anasinin evine başka sehire o adam aylarca gelmedi annemi avukatlara goturdum konustum konustuk ama benim o annem boşamadi adami. aylar sonra cikti geldi yasadigi korku yetmiş sanirim artik en azindan anneme sarmiyordu boyle ufak tefek kavgalar bazen agir sozlerle toplam 5 sene gecti bir gun is yerime geldi akrabalarim hadi gidiyoruz dediler annemin amcasinin kizinin gozleri aglamaktan kipkirmizi ne oldu demeyi hic dusunmedim sebebi belli benim icin annemi son kez gormeye gidiyorum cunku. aklimda binlerce plan binlerce neden binlerce bundan sonranin sorulari eve dondugumde son kez gordugum kişi annem olmadi bana bu hayati zehir eden ardam orda yatiyodu mutfagin ortasinda polisler basinda sonraki bir kac gunu hatirlamiyorum dogru duzgun ama icimde bir sevinc var artik bitti... biten benmişim meğer bir daha cikamadim o kuyudan icimden gelerek aglayana kadar hic gulmedim gulmekten karnima kramplar hic girmedi icimde kocaman bir siyahlik yillar sonra evlendim simdi o evlilikte cok yolunda gitmiyor cunku benim tek bir hataya bile tahammulum yok kalmadi kalmamis. savunulmak korunmak önemsenmek isterdim olmadi 33 senede hayatimdaki en buyuk guzellik kizim kizimida alip gidip bir kuytuda saklanmak hic cikmamak istiyorum.

Hayat herkese güzel değil ne yazık ki. Gönül ister ki dünya güllük gülistanlık olsun ama değil. Sen de herkes gibi ailevi sorunlar yaşadın ama yıkılmadın. Pes etmedin, yanlış yollara sapmadın. Çalıştın, eş oldun, anne oldun. Zor olsa da yapman gereken geçmişi geçmişte bırakmak. çünkü ona dair yapabileceğimiz hiçbir şey yok. O yüzden bugüne ve yarına odaklı yaşa. Nasıl bir kadın, eş, anne olmak istiyorsan o amaçla yaşa. Annene elbette üzül ama kahrolma. Çünkü o hayatı seçen oydu. İsteseydi, dik durabilseydi senin bunları yaşamana engel olabilirdi. Annen yapamadı ama sen yapabilirsin. Sen kızın için kendin için bu travmatik ruh halinden kurtulabilirsin. Sana affet, yardım al, içindekileri dök diyemem çünkü bunlar herkese iyi gelmiyor. Mesela ben unutmayı tercih edenlerdenim. Unutuyorum ve o şeyin bir daha benim hayatımı etkilemesine izin vermiyorum. Belki sende de işe yarar geçmişi hiç yaşanmamış gibi unutmak. Öyle unut ki tek derdin kv nin laf sokması olsun. Eşine de kızma. O da öyle yetiştirilmiş, kimi suçlayabiliriz ki istediğimiz gibi olmadığı için? Annemizi mi, babamızı mı, kendimizi mi? Evet keşke olmasaydı, yaşanmasaydı ama oldu, yaşandı ve çok şükür ki BİTTİ. bir eziyetin bitmesi bile büyük lütuf. Ya baban sağ olsaydı ve annen, sen hala aynı eziyetlere maruz kalmaya devam ediyor olsaydınız. Düşün ne kadar korkunç olurdu. Ama bitti ve sana düşen unutmak. Sadece bugüne, kızına, eşine, hayatına odaklanıp mutlu olmak için çabalamak. Çünkü mutlu yaşamak da çaba ister. Ve sen de o güç var eminim. Başarılar.

Sonu anlayamadım. Babanız kendiliğinden oldu? D

Allah yavrunuzla size yeni umutlar açsın. Çok zor

hic bir sey susup oturuyor gerci herzaman susup oturuyor yada uyuyor

sizde bana güzel bir ışık tuttunuz peki benim hangi bolum dr una gitmem lazim psikiyatrimi psikologmu?

İçim sızlaya sızlaya gözümü kırpmadan okudum... ne denilir ki diyecek bişey bulamadım..

Ozellikle erkek annelerine sesleniyorum ne olur cocuklarinizi yetistirirken ona merhameti insan olmayi, insan ve hayvan sevgisini asilayin. Ona bagirmayin kizmayin asla el kaldirmayin ki sevgiyle cozulebilgini herseyin gorsun. 18 aylik bi oglum var olabildigince sevgimi veriyorum esimle kavga edeceksem icime atiyorum o uyuyunca tartisiyorum ona kotu ornek olacak bi cizgi film dahi izletmiyorum. Negatif ortamlardan alip kucagima kaciyorum. Hic bi kadinin hic bi kizin benim yetistirdigim oglum yuzunden aci cekmesine dayanamam bu vebali tasiyamam. Lutfen ama lutfen vicdanli cocuklar yetistirelim el birligiyle yeni nesli daha guzel yapalim.

Gerçekten boğazım düğüm düğüm oldu, ne denebilir ki, Allahım sana güç kuvvet versin.. Geri kalan hayatın hep güzelliklerle gelsin inşallah

çok üzgünüm, maalesef anne babanın evliliği, o evlilik sırasında çocuğun şahit olduğu şeyler büyüdüğü zaman onun da evliliğini etkiliyor. Özellikle kız çocukları annelerinin mutsuz bir evliliği varsa kendileri de evliliklerinde mutlu olamaz ve sanki mutlu olurlarsa kendilerini annelerine karşı suçlu gibi hissederlermiş. Bilinçaltı bunu bize yapıyor. Ama asıl sorun bilinçaltın mı yoksa çok daha somut sebeplerin mi var? Destek aldın mı en azından bilinçaltı temizliği konusunda destek almayı denesen mi diyorum

Bazen ilk yapmamız gerekeni en sona bırakıyoruz ama geç değil. Bir de bize biçilen rol hep güçlü ol güçlü ol. Yakının ölür ağlama dik dur güçlü ol, başına bir iş gelir güçlü ol ama her şey o kadar birikiyor ki insanın ciğerini çürütüyor sanki

annem iyi yuzu hic gulmeyen bir annem var artik ama iyi

evet farkindayim artik dusun dusun dusun olmuyor bazen kizimla oynarken film kopuyor sanki hatlar karisiyor kizimin kucucuk elleriyle anne anne diyerek kendisine bakmam icin kafami kaldirdiginda nerede oldugumu hatirliyorum nereden baslayacagim bilmiyorum

O adamin ölmesine sevindim. Sizde bıraktığı izlere de üzüldüm. Esinizle sorunlar büyük degilse bir daha düşünün.. büyükse boşanın zaten anneniz bunu yapamamış siz yapın evladiniz icin. Ve hayat 3gunlul bosverin mutlu olmaya cabalayin hepimizin olmasa da cogumuzun korkunç anıları var hayatta. L

hiç bişey annem iyi sonanda