Kuzum beklentilerinizi dusurun genel manada dusuncemdir erkekler evliliklerinin eslerinin kiymetini bilmiyor a esinizle konusun iletisimi kesmeyin surat asmayin ama cokta beklentiye girmeyin akil ve ruh saglihiniz icin

Bu maddelerden sadece 1. ve 5. ye evet haklısın ben de böyleyim diyebilirim.. Ama bu insan eşim başkası değil ki hayatına müdahil olmayayım. Ama bazen sınırı aşıyor muyum acaba diye düşünüyorum benim ciddi dediğim konuyu o gereksiz görünce. O yüzden artık komple bırakayım önemsemeyi madem diyorum.. Eşime saygı duymadığımı hissettirecek hiç bir şey yapmadım şimdiye kadar. Ben ona arkadaşıyla tatile gitmek istemesine bile "bu sene olmaz çocuk daha küçük çalışırken tek başıma zorlanırım bir daha ki yaz" dedim. Burada bile okuyoruz kaç kadın buna tamam der saygı duyar? Aslında benim bahsettiğim konu ikimizin ortak mevzusu çocuktu.. Ben o 4. maddeyi uygulamak istiyorum işte. Onu dışarıdan herkese yapıyorum da söz konusu evimin içi olunca susamıyorum..

Mesela şöyle bir örnek vereyim. Bu konu haftasonu misafirlikteyken oldu. Eski model bir arabamız var. Benim kullanamadığım bir araba. Çünkü hala acemiyim. Denedim 1. seferde trafiğe çıkacak kadar başarılı olamadım bıraktım. Eşim değiştirmek istiyor zaten ben de "madem alacaksın benim de kullanabileceğim pratik bir model olsun" dedim hep. Çocuk olunca araba kullanabilmenin önemini daha iyi anladım çünkü. Ama geçen haftasonu yine konusu açılınca klasik denecek bir arabayı alıp modifiye etmekten bahsetti hayali. ben de bir anda "yani diyorsun ki 'bu kadın ömr-ü billah araba kullanmasın öğrenmesin umurumda değil' dimi? o kadar zengin misin hobi olarak bir arabaya para verecek kadar" dedim. Bunu ara ara söyler çünkü. Konu kapandı. Gitti başka model arabalara baktı internetten gösterdi vs. Ama ben dün üstüne moralimi bozan diğer konu olunca da bu diyalog da geldi ve karışmamak sanırım en doğrusu diye düşündüm.. Yani benim de bütçemi ilgilendiren bu duruma karışma hakkım tabi ki var ama hiç karışmayayım istiyorum. Öyle bir bunalım durumu. Issız, sessiz olayım istiyorum.. Milana22

Adamın ağzından cımbızla laf çıkıyor. Biz aynı firmada çalışıyoruz. Bazen onun katında bir şeyler oluyor ben başkalarından duyuyorum buna 1-2 söylenince kendisi anlatmaya başladı ama bu sefer de o anlatırken ağzının içine bakıyorum anlatırken eee diye diye :) Ki aslında meraklı biri değilimdir karşımdaki eşim olunca dikkat kesiliyorum galiba.. Üzüm üzüme baka baka kararır diyorlar ama yok olmuyor keşke onun gibi olabilsem..

başkalarına karşı neysede eş olunca tabiki olagan şeyler bunlar sen tuaf değilsin eşin bir garip bence ya.

Yani nasıl bir darbe yemeliyim ki öyle olayım diyesim geliyor bazen. Her bu tip sorunda bu sefer deyip iyi anımda yine başa dönmüş oluyorum.. S su-doku sen

4 buçuk yıllık.. Milana22

Valla bizim de 4 seneyi geçiyor evlilikte, ben bu seneki kadar adama sinirlendiğimi hatırlamıyorum. Çocuktan sonra sanırım tahammül de azalıyor. O beklentiyi de anlıyorum, yani ben eşimle evlenmeden önce senelerce arkadaştım, nişanlılık da geçirdik haliyle; bazı huyları için "Bu kadar mı tanıyamamışım?" diyebiliyorum, ki o huyları yoktu, evlilik içinde gelişti, alışkanlıkla-rahatlıkla beraber. O halde potansiyeli var, sonradan böyle olduysa ilk haline döner diye beklentiden-ümitten kopamıyorum/kopamıyoruz biz kadınlar olarak çoğunluk. Çift terapisi alacağız, yani bir taraf fazla yıpranıyorsa, o ilişkide bir şeyin değişmesi lazım ki sağlıkla bir arada kalınabilsin. Ya adamdan değişecek, ya kadından, ya da bir ortası keşfedilecek. Biz yapamadık, destek alacağız. Siz de bir düşünün olmazsa terapi işini, çok yorgun ve öfkeli hissediyorsanız. esergry Nirvana Anneler

aynen ben cok yoruluyorum ruhen özellikle cok yıpranıyorum bende artık böyle yapacagım teşekkür ederim tavsiyeniz için inşallah bendede işe yarar.

Evet hala beklenti içindeyim ondan olduğuna eminim. Eşimle ortak olmayan çok yanımız var bu da onlardan biri ama bu her zaman sorun teşkil etmezdi böyle zaman zaman. Ama artık başka insanların önünde de sorun haline geldiği için boşvermişliğin dibini görmek istiyorum. Kep kaçan kısım benimdir aslında. Kolay kolay alttan almam sanırım bunun da etkisiyle ciddiye alınmadığım durumlarda öfkeden deliye dönüyorum. Biraz rahatlamak istiyorum. Çocuk emzirmesem antidepresan içerdim yani o derece..

Ne kadar çok ortak yanımız var:) Çocuklukta ki despot anne, tez canlı eş offf offff.. Ne kadar yorucu bilirim yani bilirdim:) Ben biraz da anneme benzemeye başladığımı düşündükçe frene bastım inan Kaç yıllık evlisiniz? Çünkü başlarda tam da anlattığınız gibiydim.

Kahretsin ki diyemiyorum işte.. Şu zamanla eşlerinden hic beklentisi olmayan, bir doğumgünü kutlamak gibi basit şeyi bile umursamayan adamların, bu duruma alışmış karılarına özeneceğim neredeyse :) esergry Nirvana Anneler

Hayatın sillesini okadar yersen bir süre sonra -amaaaann bananecilerden olabiliyorsun.. Tecrübeyle sabittir

Hani bazı konuları okuyup "ne kötü evlilikler var yahu en baştan ofsayt böyle biriyle yaşanmaz" deyip halimize şükrediyoruz ya konuştukça da aslında bu gerçekten bir sorunmuş diyor insan.. Ben sanırım daha yeni farkına vardım. Erkeklere kalsa onlara göre ne var ki? Eğer içinden çıkamayacak olursam bunu teklif edeceğim zaten. Ama önce kendi kendime biraz uğraşmam lazım. Çünkü şimdi çift terapisi desem duyacağım şey "ya ne gerek var" olur. Klasik cevap.. İnşallah size iyi gelir terapiler de güzel sonuç alırsınız..

benm eşimde öyle anlatmaz hep ben sorarım irdelerim.. cidden sizin yöntem işe yarıyor mu bende denesem bari.

Size sizden başka kimse yardım edemez ki. Konfor alanınızın dışına çıkacaksınız. Kendinizi zorlayacaksınız ki bu davranışınız değişsin.

bende eşime birşeyi 10 defa söylerim mesela neden derseniz beni anlamıyor gibi hissederim iyice anlasn diye bir derdim olur 10 kere aynı şeyi sorarm birşey anlatır tatmin olmam sürekli sorar dururum sonra bana kızar neden sürekli aynı şeyi belliyorsn diye. bende derim senin beni anlamadıgını düşündüğüm için diye. hala bu kısır döngü içindeyiz. çünkü ben birşey söylediğim zaman cidden anlamıyor önemsemiyor bir açıklama beklediğim vakit acıklamasını öylesine yapıyor.. iyice belleyeceğim ki eşim ancak öyle ypaacak öyle anlayacak cok yıprandm keşke bende birşeyi 1 kere söylesem T tugsem_10 Minik dünyam... tek ayak

tamam işte bu yöntemi ben kendimce denedikten bir süre sonra artık olaylarla cok ilgilenmiyorum yada cok abartmıyorum daha sakin mantıklı kalabiliyorum emin ol canımm bende böyle sonuc verdi yoksa öbür türlü abooo herseye saldırıcak gibiydim alıştırdım kendimi bazen bunu yapmama bile gerek kalmadı baktım kimseden fayda yok kendim geliştirdim yöntemler napim hele ilk yaptığım zamanlar nasıl abartıysam arık hahaha herkes ne kadar gamsızsın nasıl umursamıyosun dıyolardı ben tabi özgüvenle bi gururla ben takmam etmem diye sallıyodum

Benim esim iletisime cok acik biri degildir. Fikirlerimj sorar deger verir ama surekli bir durum degerlenirmemiz yok. Ben de fazla kontrol meraklisiyimdir o nooldu bu nooldu surekli sormak isterim. Baktim olmuyor sormamaya calisiyorum. Kendiligunden anlatmasini bekliyorum. Meger boylesi daha rahatmis

Boşveriyorum çünkü dünya benim etrafımda dönmüyor. Benim dışımda gelişen ve benim etki edemeyeceğim olaylar için üzülmemeye çalışıyorum. Akışına bırakmak akıl sağlığıma da iyi geliyor. Bir de kimsenin çobanlığını yapamam bu yaştan sonra. Canımın değeri var.

Sizin kendinize zarar bu. 10 defa soyleyince siz yoruluyorsunuz caniniza yazik. Bir defa soyleyin gecin. Anlamadiysa kendisi sorsun tekrar. Veya soylediginiz sey yapilmayinca ben sana soyledim diye yuzune vurursunuz bir iki akli basina gelir

Ben yapı olarak dışarıdan sakin görünürüm ama agresif atarlı bir yapım var. Arkadaşlarım severler ama.. Eşim de bazen biraz sakin ol der zaten. Ama gerek karakter gerekse çocukluktan bu yana yaşanmışlıklar şekillendiriyor insanı. Ama bazı şeyler sonradan öğrenilemez mi?

Ben öyle değilim, aksine ayrıntılara çok takılırım. Biz nasıl degisemiyorsak, rahat ve sakin olanlara da bizim gibi olmalarını sağlayamiyoruz maalesef. Benim eşim öyle çünkü. Bu çabayla, öğrenilecek olan bir şey değil maalesef, kişinin yapısıyla alakalı. Çok zor kişinin huylarını, kişiliğini değiştirmesi..

O surat hemen düşüyor zaten elde değil. Karşıdaki hatasını anlıyor mu? Ben çok beklenti içindeyim her daim. Eskisi gibi, eşimle olmadığım zamanlardaki gibi kendi kendime yetebilmek istiyorum..

eşiniz sizle ilgilenmeyecekse niye evleniyorsunuz anlamiyorum... iki kişilik yalnizlik daha agır... ayrica bende detayciydim şimdi beni aramayani aramiyorum.. arayinca da acmiyorum banane diyorum onlarda israrla arıyor zerre umursamyrm

Bıkkınlık eşiği var; aksine hiçbir şekilde yavaş kalamayan bir insanım, tez canlıyım ancak çoğu kez telaşe memuru değilim. Sakin ve pratik -hızlı ancak hep kontrollü. Eşim ise alabildiğine sakin, yavaş ve ben kadar kontrolde kalan biri değil, azcık gamsız . "Boşver" kısmı, bende bıkkınlıkla yaşanıyor çoğu kez. Yani bir şeyi boşvermem için ondan ümidi kesme eşiğimi atlayana kadar denemiş-tekrarlamış olmam lazım. Bunlar huy ve fakat insan kendinde olan huydan memnun değilse törpüleyebiliyor. Uzun zamandır oturup ciddi ciddi bir şeyi uzun uzun anlatmadım birine, boşa vakit kaybı diyorum. Kimin dili ne ise ona göre davranıyorum, misal anneme "Hee" demem gerekiyor, diyorum, eşime esprili bir iki sokuşturmam gerekiyor ya da sallamamam, yapıyorum... Bu cidden bıkma-ümidi kesme eşiği ile ilgili. Siz hala "Değişebilir" ümidindeyseniz sakin ve müdahalesiz kalamazsınız. Eşinizin bazı huyları için üzerine çalışmaktan bıkmış, ümidi kesmiş ve kabul etmiş olmanız gerekiyor. Daha ümitlisiniz sanırım, ondan gibi.

komik ama etkili bi yöntem gelitirdim işe yaradı hatta bi ara gamsız gibi yargılandım çok sinirlenince ben cirfekleşen bir insanımdır dedimki önce hemen uzaklasıp ordan içimden 10 tane boşver diye zikir gibi çekiyorum yada 20 tane sonra bii bakıyorum sakinleşmişim ve bir süre sonraa bunu kabulleniyorum ve gamsızlasıyorum deneyin belki işe yarar

Genel olarak sakin bir insanımdır. Ama bahsettiğin sanki gamsızlık. Kocam konusunda aman ne yaparsan yap diyemem ki...

Umursamazligin karismamanin dibine vurdum bu konuda inanılmaz iddaalıyim ama ben hiç konusmayayim bu konuda taşlanirim o derece yani. Niye evlendin o zaman derler gamsız derler eşini sevmiyosun da ondan derler filan. Ugrasamam

Doğru yolu bulanlardan ya da bulmak zorunda kalanlardansın desene:)

ortak hayatinizi etkileyecek mevzularda zaten mudahil olmaniz lazim ben kendimden ornek veriyim, esimin evlenmeden once aldigi bir evi var, su anda islerinden dolayi maddi sikinti cekiyoruz, bir kere bana sordu satiyim mi diye, sen bilirsin dusun tasin karar ver dedim, ben ona bu konuda yaptirim yapamam onun karar vermesi gerekiyor ama sayet bizim oturdugumuz aile evimiz olsa ve onu satiyim mi diye sorsa o zaman tabi ki mudahil olurum konuya ama yine sert tepki vermrm, kafa kafaya verir artilari eksileri olasiliklari konusur ortak karar veririz sizi ve cocuklarinizi etkileyecek konularda mudahil olun ama dogrudan sizi etkilemeyen konularda icinizden 10 a kadar sayip rahatlayip umursamayin :)

Aynı ben, Bunun hep nefsi bir tutum olduğunu düşünmüşümdür. Biraz kişilik yapınızla da alakası olabilir, oldukça sabırlıyımdır misal. Belki beklentileri ciddi anlamda sıfırlamakla da alakası olabilir. Siz ne güzel ifade etmişsiniz, Olaylar durumlar karşısında yıpranmak, aslında bir nevi boşa kürek çekmek, her şeyin olacağa varmasını düşünmek Bu tutumun nedeni midir bilmiyorum ama sonucu olduğunu biliyorum...

ben tam beceremiyorum fakat bazı durumlarda heralde bi yerini sert bit zemine sürekli çarpınca uyuşur acıma hissi körelir ya onun gibi tepkisiz kalıyorum sanırım.

Hahaha aynen ya. Boylesi daha kolaymis. Eli mecbur gelip kendisi anlatiyor ne kosacam pesinden

Ben de çok detaycıyım. Ciddiye alırım. Hatta dün ki mevzuyu anlatsam dersiniz ki evet aşırı düşünüyorsun. Ama o konu benim için önemliyken karşıdaki ciddiye almayınca boş konustuğumu düşündüm haklı olarak ve kırıldım. O yüzden hep susmak içinde yaşamak en güzeli galiba diyorum.

başa döne döne çabalarının artık sonuç vermediğini anlayınca.

aile butcesi konusunda tabi ki soz hakkiniz var, araba konusunda haklisiniz sadece uzerinde durmayin, soyleyeceginizi soylemissiniz zaten, o da vazgecmis, sonra buna takili kalmayin uzmeyin kendinizi esergry Nirvana Anneler

https://www.kadinlarkulubu.com/forum/threads/gosteris-meraklisi.1045193/ Böyle olaylar yaşayınca ne halin varsa gör diyorsun Tabi eş olayı farklı hiçbir umudun kalmadığı zaman ne halin varsa gör diyebilirsin heralde

eşim dışındaki herkese boşveriyorum da eşimle öyle olmuyor. karşındaki seni dinlemeyi öğrense keşke...

Deneyin tabii. Hic bir seyin ustunde durmam ben, asla israrci olmam. Bir seyi bir kere soyluyorum artik. Anlamasi lazim, siradan bir orta zekali yani ozel ilgi gerekmiyor ben evliligin ilk zamanlarinda sorun yasadim kendimce. Yani aliskin olmadigim sekilde esnaf biriyle evlenmisim, ailemde herkes devlet memuru maasli insanlar. Esimle de meslegimiz ayni ama adamin maasi yok ne kazaniyor ne yiyecez sormadan ogrenemem. Bir iki sordum baktim hayat kendime zorlasiyor, saldim ipini. Kendim calisiyordum zaten harcliga ihtiyacim yoktu, eve lazim olani istedim getir dedim hic sormadim cebinde paran var mi diye. Baktim ben geri adim atinca kendisi soylemeye basladi. Oturup karsima konusmayan adam ay sonuna kadar soyle is var boyle bilmem ne var diye anlatti. Ben kacan kovalanir yontemini guzel uyguladigima inaniyorum. Bir seyi bir kere soyluyorum. Sunu yapalim diyorum yapacagi varsa yapiyor. Bunu alalim diyorum aliyor mesela bunlar ufak ornekler. Hayatina zaten mudahale etmem cani istedigi gibi yasiyor bizde herkes. Surekli sorgularsam kendim yoruluyorum

Hem de ne.. Bir organizasyon yapılacak olsun defalarca plan yaparım eşime anlatırım. O daha önce anlatmamışım gibi sorar dikkat dağınıklığına, dinlememesine de kızarım.

İnsallah

Sakin sabırlı bir insan olmama rağmen bu atarlı tavırlar bende de vardı. Bunun biraz kaba tabirle kontrol manyaklığıyla da alakası var, aslında ama tam bir kontrol manyağıydım. Olaylar durumlar sürekli benim inisiyatifim de olsun isterdim mesela sürprizlerden hiç hoşlanmazdım. Derken kendimi terbiye ettim Eğer anlatmak istediğiniz buysa Eşinizle de çok alakası var bu durumun Çünkü karşınızda tez canlı, bazen sonunu düşünmeden hareket eden, oldukça hızlı karar veren, hiper aktif bir erkek varsa orta yolu bulmak zorunda kalıyorsunuz. Geri de durmak bazen inanın insanı oldukça rahatlatıyor, siz aslında sırtınızda hep bir çuvalla gardını almış beklerken Bir bakıyorsunuz olmuş ve bitmiş haliyle de yorulup yıpranıyorsunuz Çuvalı indirin, geriye çekilip izleyin gerçekten müdahale etmeniz gerektiği zorunlu hallerde ortaya çıkın.

Aynen. Dinlenmekten kastım bu işte. Yoruyorum kendi kendimi.. Eşim gerçekten tez canlı, biraz daha özgür kalabilse -ben sıkmıyorum o bizi geri plana atmamak için çabalıyor- kabına sığmayacak biri ama iyi de aile babası aynı zamanda. Eşimin "ya takma her şeyi" dediği şeyi gerçekten uygulamak istiyorum. Ama yapamıyorum. Özellikle aileme veya kişiliğime saldırı hissi uyandırıyor sanki beynimde bazı konuşmalar.. Ben biraz pasif bir çocukluk geçirdim. Annemin kontrol deliliği de etken. Daha önce bir konuda da anlatmıştım ne kadar bastırılıp sindirildiğimi. Bu dışarı biraz daha açılınca agresifleştirdi zamanla. Öyle sürekli didişmek değil tabi ki. Biz eşimle ne sevgiliyken ne de çocuktan önce hiç kavga etmedik. Çocukla ilgili gerginlikler bizi tartışmaya itiyor. Her şeyi ciddiye alan biri olunca, ama karşıdaki de tam tersi rahat hatta tabiri caizse goygoyu seven biri olunca en ufak şey sorun haline gelebiliyor. Bazen içimden dırdırcı, susmayan bir kadın çıkıveriyor hiç sevmiyorum o kadını..

soylediginiz konuda cok basariliyim :) nedenlerini siraliyim 1. karsimdaki insana saygi duyuyorum, kim olursa olsun, egitimi bilgi seviyesi, karakteri nasil olursa olsun saygi duyuyorum 2. karsimdaki insanin hata yaptigini gorsem bile onu uyarmanin ben de dahil olmak uzere kimsenin haddi olmadigini dusunuyorum 3. cunku insanlarin hatalariyla ogrendigini, gelistigine inaniyorum ve o hatalari yasamalari gerektigini biliyorum 4. karsimdaki insan fikrimi sorarsa soylerim ama sonunfa mutlaka sen bilirsin derim, kendi bildigini yap derim 5. kendime karisilmasindan nefret ederim bu yuzden empati yaparak kimsenin hayatina mudahil olmam

aynı ben herşeyi didiklerim en ince detayına kadar sorgularım defalarca sorarım boşvermem içim içimi yer.. asla susmam içime atamam bende cok isterdim suskun kalmayı sakin kalmayı beklemeyi.. köşeme çekilmeyi, boşvermeyi ama olmayınca olmuyor. eşim cogu şey de sen karışma boşver vs der ama yapamadım yapamıyorum.

Bu da Bbazen işe yarıyor aslında ama her zaman değil. Ev ortamında olmayınca daha çok işe yarıyor aslında :) Ama tamamen tartışmayı kastetmiyorum. Benim derdim karışmamak, umursamamak.. Yoksa sinirlenince ben de bazen abartabiliyorum o konuya hiç girmiyorum.. Gamsız nasıl olunur diye bir kitap varsa alır okurum yani o derece :)

Esinizin hatasi kuzum sunun icin dedim tatli dil ve guler yuz hep ise yarar ya surat assanda anlamiyor ki, suclu olursun yapmadi olursun, zor ama beklentini dusur o sana gelecektir, gul gec pozitif olman su durumda zor ama sen guler yuzlu olunca once kendine sonra ona yansiyacaktir, bak bir abla vardi esinden ayrildi baska kadinla evlendi adam kadin herkese ragmen amaaan banane derdi ve bazen kendimi kandiriyormusum gibi geliyor demisti ama sonra hakikaten onemsememeye basladi 21 gun kurali vardir ya bir denee su halinden daha iyi olursun hem ne kaybedersin?