Merhaba, Zamaninda merakla arastirdigim bir konuya ornek olmasi icin sizlerle paylasmak istedigim bazi anilarim var. Dilden muzdarip klasik bir ogrenciydim. Unv bitene kadar ingilizce hayatimda yoktu. Akademide devam etmek istedigimden YDS akrani sinavlara hazirlanmak amacli dili hayatima aldim. Ogrendikce bilgili hissettim. Bilgim oldukca ozguvenim artmaya basladi. Gerekli barajlari gecerek akademiye yoneldim. Okudugumu anliyordum ama konusma da ozguven sorunum devam ediyordu. Isim geregi ise yer yer ingilizce egitimler vermem gerekliligi ortaya cikti. Ben de ingiltereye giderek bu problemi cozecegimi dusundum. Arastirdim ve 3 ay gitmeye karar verdim. Gittim. Ogrendim. Geldim. Harika mi ogrendim? Hayir. 3 ay yetmedi hic. Ama artik akici konusabiliyor, duydugumu anlayabiliyordum. Derslerimi ingilizce verirken rahatim. Fakat ben cok cabaladim. Turkce neredeyse hic konusmadim. Hergun gazeteler okudum. Her gordugum kelimeye baktim. Defalarca ogrendigim cumleleri tekrarladim. En onemlisi ise hata yapmaktan korkmamayi ogrendim. Arkadaslar gidin. Anne-babalar cocuklarinizin gelecegine yapacaginiz en onemli yatiriardan biri dil ogrenmesi. Lisansi bitirir bitirmez 1 yil kalin. Elinizde imkan varsa lise biter bitmez gidin, orada tanisacaksiniz 16-17 yaslarinda cocuklari dunyanin obur ucundan aileleri gonderiyor. Iyi bir gelecek, is, saygi istiyorsaniz dilinizin ustune dusun. Sizi her zaman bir adim oteye tasiyacaktir. Her riske deger.