bende de sıkıntı var sanırım... girdiğim ortamlarda ya ben bi şekilde uzaklaşıyorum ya onlar benden uzaklaşıyor... biraz hassasım sanırım.. ımm bir yazarın sözü vardı anımsadım.. yanlış yazmayayım ama " dünya hassas kalpler için bir cehennem" gibi bir şeydi... nasıl mutlu oluyorsan öyle davran.. çok arkadaş mutluluk değildir. sosyal olmakta girişken olmakta bir beceri. sen de yoksa kasma boşver.

selam bende izmir'deyim :)

Ben girdigim ortama cok kolay ayak uydururum. Yazdiklarinizdan hemen bi olasilik gordum mesela sohbet icin. Diyosun ki is yerindekiler kv gorumce konulari konusuyor. Ben mesela bayilirim insanlarin tecrubesindem tecrube cikarmaya. Sorardim is arkadaslarima " abla ya, evlenince soyle soyle yapman gerek diyorlar, dogru mu? Ben isin acemisiyim ilerde lazim olur". Yada "Abla evlilik zor mu?" Yada "Evlenirken nelere dikkat etmeli adayda?" Gibi. Bambaska bisey " sen evlisin bilirsin, cayin tadini tuttamiyorum siz nasil yapiyosunuz arksdaslar?" Tabi yukarda yazdklarim tamamen benim acabilicegim konular, ve evet: evlilik delisiyim Evlenmek istiyorum en acilinden. Koca bulun bana

Aklın varsa tek takıl.

Gelin kızlar bir izmirli de burda I

Ne sınavına hazırlanıyorsunuz merak ettim özel değilse? Başarılar sınavda.

Hangi şehirlerdesiniz. Ben de aynı sorunu yaşıyorum :) I

Arkadaş bulmak zor. herkes önyargılı

Canım bir şeye yeteneğin var mı bir şeye karşı isteğin var mı kitap okuyorsan kütüphaneye git. Spor seviyorsan spora git. Bir aktiviten olmalı. Evde oturarak arkadaş edinemezsin ki zaten

girdigim ortamlara hemen ayak uyduramam bende. ama bu eksiklik degil arkadas acisindan cok temkinli davranirim. herkesle hemen samiki olmam bu konuda zamaninda cok canim yandi.13 yillik 2 dostum var ben evliyim onlar bekar ama cok seviyoruz birbirimizi kardesten oteyiz. onun disind abi suru de arkadasim komsum var. yasiniz kac bilmiyorum ama belli bi yastan sonra sosyallesiyosun ben oyle oldum.

benim de hiç yok ya işyerinde herkes yaşlı. nasıl bulacağız arkadaş? ki çok arkadaş canlısıyımdır ama bulamadım burda hiç

ya kıyamam . push ;

Eğer Antalyadaysan biz arkadaş olabilirizz :) ben de aynı dertten muzdaripim.

ben arkadaş olurken çok rahat davraniyorum. hiç çekinmeden konuşuyordum. aklimda kötü niyetim de yoktu. içimden geldiğinde davranirdim.. adimi hep ben attim. naber diye laf attim çoğu zaman... sasiriyor. özgüven olmadıklari için beni önyargiyla yaklaştilar. sonra noldu bende o durum hiç kalmadi eski halimi özlüyorum o duruma gelemiyorum. yine bana kalirsa çok rahat davranirdim tanimadığım insanlari tanişmaya çalışırdım.. yapmacik içine gelmediğim davranmak beni zorluyor o şekilde denemeye çalıştım. böle sevemiyorum ki kendimi... resmi konuşmayi da sevmiyorum tanişirken... hiç bi zaman resmi konuşmayi sevmedim. en çok beni aşılayan o oldu.. beni sevende vardi sevmeyen de. ama içimden geldiğinde doğal davranmayi özledim... doğal davranan her zaman sicak dosttur. bunu unutma.

Benimde hic arkadasim yok genelde sikayetci degilim bu durumdan cunku guven sorunu yasiyorum ama bazen insan bi cafeye oturup iki cift laf edecek birini ariyor. Sonra arkadasliklarindan dert yananlari duyunca aman diyorum boyle iyiyim:) anlasabilecegim yapida birini bulmak cok zor geliyor bana

önyargılı olmazsa herkes sicakkanli olabilse bilemiyoruz ki içilerini::/

Sosyal aktivitelere katilmaya calis, kurs, dernek, acilis. Bulunfugun sehirde ne varsa. Kimse cok populer olmak ya da cok eglenceli olmak zorunda degil, herkesin anlasabilicegi birileri muhakkak vardir. Sadece insanlra gunaydin diyerekten, etrafina gulumseyerekten basla. Sen de program ayrlamay calisabilirsin tanistigin insanlarla. Ortak noktalar bulmaya calis, konu acmaya calis. Kimse seni sevmiyor lafi ne kadar ayip bir laf, zaten ole bir dunya yok. Sadece anlasacagin insanlari bulmak lazim. Insanlari elestirme, onlari da kotuluk yapmafiklari surece oldugu gibi kabullenmeyi dene. Kimse mukemmel degil, sen de degilsin.

Hiç zorluk çekiyorum Nasıl yapıyorsun dersen inan bilmiyorum Ben bazen bu kadarına gerek yok diyorum

merhaba kızlar, üniversite bittikten sonra iki kere sehir değiştirdim. şu an olduğum şehirde hiç arkadaşım yok, yalnız yalnız dolanıp durdum bugün de çarşı pazar ve bu durum artık sıkmaya başladı. eskilerden üniversitede sevdiğim bi ortamım vardı ama herkes farklı şehirlere dağıldı fazlasıyla yoğunlar, görüşme sansımız çk az oluyor. şartlar tabii ki anlıyorum ama beni yaralayan hiç gerçek bi dostumun olmadığını hissetmem. biraz çekingen ve girdiği ortama hemen alışamayan biriyim. popüler, über sevilen bi kız hiç olmadım. son yıllarda daha güler yüz olmaya çalışıyorum kendimce çabalıyorum insanlarla bağ kurmak için ama pek sevilen biri değilim sanırım. bazen de bi noktada saçma bi davranışlarını görürsem aniden soğuyorum zaten sonrası yine yalnızlık. iş ortamındaki arkadaşlar genelde evli, o muhabbetler görümce kaynana sarmıyor açıkcası. zaten bi yere kadar samimiyet kuruluyor iş ortamında. sevgilim desen zaten yok. hatta son sevgilim şunları söylemişti '' seni kimse sevmiyor, xx burdan ayrıldığında şimdiki kadar çağırmazlar etkinliklerine, görürsün'' yani o zaman pek belli etmedim ama hayli alınmıştım yaralı olduğum bi konu zaten. sevmemelerine gelecek olursak, fazlaca dedikodu yaptığını düşündüğüm bi grup vardı ki yaşları küçük kızlar, ben de o dönem sınavlara çalışıyordum pek içli dışlı olmadım açıkcası. bilmiyorum belki de sevilmeyen bi insanım gerçekten siz neler yapıyorsunuz, nasıl iletişim kuruyorsunuz?

Benim de azdi ama ozdu yani oyle sanirdim sukrederdim. En kotu zamanimda yanimda olmadilar onlari da sildim 1i haric. O da zorunlu gorevde ama arar yazar siklikca. Kedilere nankor derler bir de. Kedimin dostlugunu dunyaya degismem. Evcil hayvan oneririm sizlere kesinlikle.

Merhaba ben de aynı durumdan şikayetçiyim. Evlendim İzmir e geldim arkadaşım çevrem olmadı. İzmirde ikamet eden varsa tanışıp konuşabiliriz. :)

Bence herkes yaşadığı şehiri yazsın sonra aynı şehirdekiler ortak bir noktada buluşsun bende aynıyım tek arkadasım bu yıl izmire taşınıyor

Üniversite okumama rağmen benim de 2-3 kişi var cevremde konuyu takipteyim

Amaan üzülme bu kadar dert ediyorsan zaten kırılgansındır benim gibi kazığı yer oturursun o yüzden hiç bulaşma

Bazi durumlara care soylemek daha kolaydir ve secenek fazla olabilir insanlar size ne diyebilir ki arkadas es olayi biraz sans cabada gerekli cabala diyebilirler. Size kazik atip kirmasindansa hic arkadasiniz olmasin.

Benim de hiç arkadaşım yok, işim de yok, sevgilim de yok. Ben de 24 yaşındayım keşke aynı şehirde olsaydık.

Bence hiç bulaşma.. Ben üniversiteyi bıraktım tekrar hazırlanıyorum. Üniversiteden 1 kişiyle bile muhatap olmuyorum. Liseden kendi seçtiğim bir iki arkadaşım var ondan fazlasını da istemiyorum. Zamanla çok güvendiğin gerçekten güvendiğin biri olursa onunla devam edersin I

keşke olsaydım :/

umarım öyle olur yaşla sanki arkadaş edinmek daha zor oluyor gibi geliyor. 25 yaşndayım lavitabellamk

Bende evlenip başka bir şehire yerleştim hatta arkadaşlarım farklı farklı ülkelerde yaşıyorlar. Normalde çabuk arkadaş edinirim ama bende bu şehirde daha bulamadım. Bence kafaya takılacak bir konu değil elbet bulursunuz.

dost zaten belli bir yaştan sonra edinilmiyor. o yüzden yüzeysel arkadaşlıklar oluşuyor. yaşadığınız şehirde kendinize sosyal aktiviteler bulmalısınız. ilginiz hangi yönde ise o alana yönelmenizi öneririm, böylece aynı ilgi alanına sahip kişilerle tanışıp, arkadaşlık şansınızı yükseltebilirsiniz. yüzme, spor salonu, kitap cafe gibi alanlara takılabilirsiniz. girişkenlik biraz da yapı ile alakalı sanırım. ben inanılmaz girişken bir insanımdır. ne zaman evden çıksam bir sürü yeni kişi ile bir şekilde tanışmış ve muhabbet etmiş olarak dönerim eve. benim sıkıntım da bu ilişkileri orada bırakmak. asla sürdürmek ve arkadaş edinmek istemiyorum. kendimi yalnız çok mutlu hissediyorum. etrafımdakiler bana deli mıknatısı derler. resmen insanları çekiyorum. kendi başıma bankta bile otursam mutlaka yanıma biri oturup muhabbete giriyor benimle. parkurda yürüyüş yapsam arkamdan yetişip sohbete başlıyor biri. her günüm bi ekşın vallahi. bazen yoruluyorum... eşim çok sempatik göründüğümü o yüzden insanların bana yaklaştığını söyler. güler yüzlüyümdür. insanlara selam verir, hiç tanımadığım esnafların cumalarını, kandillerini falan kutlarım, girdiğim mağazalarda çalışanlara kolay gelsin der, bir şekilde güleryüz ile iletişime geçerim... ne yapayım içimden geliyor. böyle olunca da gerisi geliyor sanırım

Ben o arkadaşlıklar dan kurtulana kadar ne çektim valla 22 yaşındayım yurtta kaldım üniversite de çok dostumun olduğunu düşünürdüm hep evime kadar geldiler misafir oldular günlerce ama inan bana sonradan farketsem de bunu çok şükür kimse dost değil herşey karşılıklı bu dünyada çıkar ilişkisi cok kendi aklına göre bir arkadaş bulmak daha zor ailen kardeşlerin yok mu emin ol en gerçek dost ailen ve inşallah karşına çıkarsa sevdiğin adam olur.. Ve bolca dua et mesleğin paran varsa da daha ne

Aman boşver 40 yaşındayım ve tek arkadaşım oğlum

ben de sosyallesme konusunda cok iyi degilim, hani bir yere kadar geliyorum da arkadas edinmek benim icin cok zor, acikcasi cok sevmiyorum sanirim sosyal olmayi da, bir yerde kendi secimim oluyor yani, ama tabi yanlizlik duygusu da olusmuyor diyemem. okulda iste daha kolay aslinda, bilemiyorum, belki de birini hedef alip arkadas olmaya calismak ise yarar, amerikan sit-comlarindaki gibi :)

burda da muhattap bulamadım var bnde bi cenabetlik

Kız hiç dertleşecek kimsen yoksa arada burdan yaz bana. Tabi istersen. Sanal falan ama dertleşiriz işte. G

Yarişmaya ankaradan katilmakla beraber ekim ayindan beri buradayim rakamla 0 yaziyla sıfır olarak arkadaş edindim burada sinava hazirlandigim icin simdilik cok gözüme batmiyor ama bazen hissediyorum

Kpss öğretmenlik için hazirlaniyorum meslek öğretmeniyim çok teşekkür ederimm

:)) neredesiniz kızlar