Rabbim yardımcımız olsun.

Amin bende de var takıntı acaip bunalıyorum dediğin gbi kimse yaşamasın inşallah.

Özel hastane değil klinik diye geçiyor psikologun özel muayenehanesi. Seanslık 200 tl alıyor. Emin olsam hiç sorun olmaz parası. Aslında internette 3- 4 tane güzel yorum var ama gerçektir inşallah. Zaman gerekiyor galiba anlamak için. doksanlar

Bütçeniz yettiğince seanslara devam edin. Devlet hastaneleri bakın üniversite hastaneleri demiyorum ancak devlet hastaneleri iki dakika sonra prozac yazan kağıtla seni uğurluyor. Üniversite hastanesine gitmedim, yorum yapamayacağım

okb okuyunca konuyu okuyayım dedim. yazdıklarının aynısı birebir bende var. mesela arkadaşlarla görüşelim herşey guzel geçmiş olsun. eve geliyorum aklıma kötü senaryolar geliyor acaba bu lafi demese miydim acaba alindi mi vs diye. ya da biri selam vermesin hemen kurmaya başlıyorum aha kesin farketmedim kotu bisey oldu kırdım mı acaba vs diye. bu hayatı cok kötü etkiliyor. ben yenemedim. kendi içime kapandim artik. beynimle bas edemiyorum. bu arada yakın ve uzak akrabalarim baya okb hastası. yetisme etkisi de vardir belki bilmiyorum doksanlar

Anladım evet doktorum da belirtti ilaç kullanmayı önermiyorum hemen diye. Galiba ben yanlış düşündüm ilaç kullanıp hemen iyileşeyim gibi. İnşallah çok teşekkür ederim iyi dilekleriniz için.

Ben de şu an duygusal bir çöküş içindeyim ve dediğiniz gibi hastalık hararetlendi. Beynimi parçalayasım geliyor sürekli beynimde bir problem üretip çözmeye çalışıyorum ve hepsi çözümsüz kalıyor ben de olaylardan durumlardan kaçmaya çalışıyorum sorun üretmemek için. Ama bu da hayatın dışına çıkarıyor insanı sizin de kirlilik obsesyonunuz var demekki ve kompülsiyon olarak el yıkama vesaire yapıyorsunuz yani kaçış yöntemi olarak onu seçmişsiniz. Benim takıntı düşünce yönünde olduğu için o beynin boş olması boş boş bakmak bile benim için çok iyi olur gibi geliyo çünkü bazen düşünmemek için beynimi parçalamak istiyorum.

merhaba cnm oncelikle gecmis olsun ve burdaki tum arkadaslarada.. bende okb hastasiyim.. ve zaten okb rahatsizligi anksiyeteyle kanka.. daha sonra depresyona donusuyor bende donem donem... Allah yardimcimiz olsun.. ben uzmanla devam ediyorum + ilac tedavisi ama psikoterapide almak istiyorum.. firsatim olmadi..

İnsanın ilk sorunu kendi kafasındaki sesi oluyor psikolojik hastalıklarda. İlk olarak onu eğitmeye başlayın. Olumsuz bir şey söylemesine izin vermeyin. Sonra güzel bir doktorla aşarsınız.

Psikoloji forumlarına göz atın.. bu tarz sorun yaşayanın sadece siz olmadığını bilmek ve fikir alışverişi yapmak sizi rahatlatacaktır.

Ben de çalışıyorum arada bir gezmeye çalışıyorum hobilerim de var fakat birşeye bağlanamıyorum hemen herşeyi kestirio atıyorum. Bu hastalıktan kaynaklı olabilir mi? Mesela kitap okuyorum diyelim yarısına geldim anında kapatıp bir daha yüzüne bakmayabiliyorum kitabın. Ya da. bir diziye sarmak istiyorum ben de diğer insanlar gibi ama olmuyor aşırı beğensem de merak da etsem bir daha izlemiyorum onu hemen bırakıyorum çok garip bi durım.

okb kesınlıkle genetık... yanı aıleden gelen yatkınlık sebebı olusuyormus... sakın kendınızı suclamayın dedi psıkolog... seker hastalıgı gibi birşey... ama bazı seyler tetıklıyor tabıı.. mesala oglum cok bilgisayar bagımlısı.. o tetıklıyor.. beyınde serotın denen seyın eksık olmasından kaynaklanıyormus genelde... oda mutluluk hormonuymus... E

Okb kesinlikle terapilerle düzelen bir süreç ben de çok ileri safha olmadıkça ilaç tavsiye etmem. Terapiler algı değişimi sağlayacaktır insallah şifa olur

Dediğinizi uygulayacağım. Çok teşekkürler cevap için.

Merhaba, bana neredeyse 6 sene önce, ailemin zoruyla gittiğim devlet hastanesi psikiyatristi okb tanısı koyup, lustral ve prozac yazıp yolladı. Ağrıdan ölmediğim sürece ilaç içmeyen biri olarak ilaçları kullanmadım, psikolog ile görüş gibi bir tavsiyede bulunmadı fkt duyduğum birkaç kişiden terapilerin kaygılarını, rutinlerini azaltmalarına yardımcı olduklarını duydum. Geçen ay gittiğim dr yine lustral yazinca, ben artik rutinlerimle yaşayabilirim dusuncesindeyim:)) devlet hast doktorlarini yermiyorum farklı anlaşılmasın ama bende süreç böyle gelişti. Zamanınız varsa deneyin derim devlet hastanesi doktorlarını. Umarım tez vakitte sağlığınıza kavuşursunuz. E

İstanbul'da değilim malesef ben de aynı sizin gibiyim fakat gezdiğim gittiğim yerlerde bile kendi düşüncelerimle gittiğim için anı yaşayamıyorum dahil olamıyorum gibi geliyor hiçbir ortama. Kafanın boş olması nasıl birşey çok merak ediyorum hani en azından bir an birşeyi takmamak. Yeri geliyor durduk yere canım sıkılıyor sonra başka birşey yaparken unutur gibi oluyorum o meseleyi. Ama canım hala sıkkın beynim o şeyi bulmadan rahatlamıyor illa can sıkıntımın sebebini buluyorum ve düşünmeye devam ediyorum.

OKB bir patolojidir, yani ortada meydana gelen bir bozulma var. Karaciğerinizin rahatsızlanması gibi düşünün. Bu hastalıkla başa çıkmanın en verimli yolu ilaç + psikoterapidir. Hem fiziksel iyileşme hem ruminasyonların yaratacağı sosyal yaralanmalar bu sekilde tedavi edilebilir. Psikiyatriste gidip, oradan tekrar psikoloğa gitmelisiniz. İlaç kullanmaktan korkmayın. Tam iyileşme için gerekli.

Allah şifa versin size de. Yardım aldınız mı peki?

Gerçekten mi ya inanamadım birtek ben böyleyim sanıyordum. Maymun iştahlıyımdır ondan diyordum belki de hastalık sebep oluyor buna. İnsan aşkla şevkle beklediği diziyi veya okuduğu kitabı nasıl kestirip atabilir aklım almıyordu ama yapıyordum. İnsan ilişkilerimde de böyleyim bir insanla aram çok iyidir bi müddet sonra hiç arama görüşme ihtiyacı hissetmem kestirip atarım. Arkadaşlık ilişkilerini çok yıpratıyor bu ve hep vefasız oluyorsun. Ama nedense sevgi ve özlem hissetmiyorum.

Bende de hastalık takıntısı var. Ve hep de garip hastalıklar beni bulur değişik değişik ağrılarım olur doktorlar hiç. bulamaz. Göğüs ciğer falan böyle bunlarla falan ilgili olunca ben de ölüm korkusu yaşıyorum aynen dediğiniz gibi doktor bilmiyor ya ölürsem falan. sizin mikrop obsesyonu da varmış hepsi bir araya gelmiş çok zor doksanlar

Ben de OKB'liyim, bende temizlik takıntısı ağır basıyor. Bir dönem ilaç tedavisi gördüm, ama ilaçların iyi geldiğini söyleyemem tamamen ruhsuzlaştırıyor öyle boş boş etrafa bakıyordum tebessüm eden bir surat ifadesiyle. İlacı bıraktım ve kendi kendime ben bunun üstesinden gelebilirim diye sürekli olumlu düşündüm. Epey yol katettim fakat bir şeyi fark ettim ki duygusal çöküntü yaşadığım dönemlerde yine açığa çıkıyor ve kendimi sanki iyi gelecekmiş düşüncesiyle temizliğe verebiliyorum maalesef.

Ne kadar şanslısınız. Umarım evlilikte ben de böyle şanslı olurum korkularımı aşabilirim.

+1 İlaçlar uyutuyor sersem ediyor gibi türküleri dinlemeyin. Daha fazla uyumak ilacın etkisi değil yan etkisi. Asıl etki okb ye oluyor. Evet baskılıyor fakat burada da arkadaşın dediği psikoterapi devreye giriyor. Psikoloğunun psikoterapi yeterliliği yoksa oradan bir an evvel ayrılıp önce psikiyatra oradan da özel bir psikolog muayenehanesine git. Özel hastaneler kepçeyle yer çay kaşığıyla tattırır. Bu durumda hastane çalışanları hastaları yolunacak kaz gibi görmeye başlar. Ne kadar kaz o kadar büyük kaşık. Neyse. Psikoterapi + psikiyatri den yana oy kullanıyorum

Bir psikiyatristle görüşüp ardından terapiye başlamanız daha doğru olur. Umarım çabucak bir iyileşme gösterirsiniz. Korkmayın, umutlu olun, işinin ehli bir meslektaşımla üstesinden geleceğinize eminim. :) doksanlar

Ben de bir ileri adim Mi bilmem ama Panik atak da olustu. Bu anlattiniz ve daha fazlasi bende mevcuttu. Aniden aglardim. Herseyi yarim birakirim. Arkadaslarimla iliskilerim hep kopuktu. Neyse dibin dibini gordum, kafama Gore psikologa gittim. Ilac yazdi. Bir ay kullandim sonra kendi kararimla biraktim, keske hic almasaydim. Bunu kendi beynimde yenebilirim cunku, oyle de yaptim. Kendimin doktoru oldum. Surekli olumlamalar yaptim, kendimi Kabul ettim. Aniden beynimin icine giren anilari gormezden gelmeme calistim. Kendimi sevmeye calistikca daha da ozgur hissettim. Zorlu yoldu ve yalnizdim. Ama basardim. Duygusal cokuntulerde yine hastalaniyorum. Onu kontrol altina almaya calisiyorum. Her sene daha iyiye gidiyorum. Kendimi kabullendim ve de Bana yardim edecek tek kisi yine benim onun farkindayim.

Arkadaşlar ben bugün psikoloğa gittim ve obsesif kompulsif bozukluk tanısı kondu. Bu hastalığın farklı çeşitleri varmış benimki sosyal boyutta olanı. Psikolog olduğu için ilaç yazamıyor seanslara devam edecek. Bu hastalığı yaşayıp da terapilerle iyileşen arkadaşlar var mı acaba? 2 haftada bir gelmemi istedi fakat özel olduğu için bütçemin dışına çıkacağından korkuyorum ne yapmalıyım sizce? Ne kadar olsa da devam edip terapileri bitirmeli miyim yoksa devletteki doktorlara falan mı yönlenmeliyim? 8993

Tahmin ettim az çok sizin dediğiniz gibi olacağını oturup bir saat ilgilenicek gibi gelmiyorlar çünkü.

İnşallah kurtulursun

Ben de anlayamadım karakterle mi ilgili ama hastalıktan da olabilir gibi geldi bana sizde de olduğuna göre bi ihtimal. Benim de birtek arkadaş ilişkilerinde değil onu örnek olarak verdim. Genel olarak tüm insan ilişkilerimde böyle insanlara ihtiyaç hissetmiyorum eksikliğini hiç mi hiç hissetmiyorum. Çok iyiyimdir bir müddet ama sonsuza kadar görüşmesem de olur gibi geliyoe biraz geçince. Sözlüme bile ben öyle insanlarla sık görüşmeyi sevmem ona göre diye belirtmiştim sevdiğin birşey var mı çok merak ettim demişti bana

Psikiyatride ilaçlar hastalığı iyilestirmez baskılarlar ta ki sen bakış açını değişene kadar. insallah en kısa sürede düzelir

Tam da kitap siparişi vericektim çok iyi oldu bu hemen alıyorum çok çook teşekkür ederim

Evet malesef tek istediğim düşüncelerimi yönetebilmek

Siz de mutlaka bir psikologla görüşün bazı teknikler öneriyor kullanmanız için uygulama yaptırıyor günlük hayatta da kullanacaksın gibi ödevler veriyor umarım yararı olur. Ben de pkiyatriye gitmeyi düşünüyorum ama dediğiniz gibi devlette pek birşey olacağını düşünmedim ama psikoloğum yönlendirirse daha iyi olur. Peki siz niye ilaç içmek istemediniz düşüncelerde bir rahatlatma meydana getiriyormuş belki rahatlardınız

Hayır almadım almayı da düşünmüyorum doksanlar