tıp ilerlerdi 50 yaşında da çocuk sahibi olunuyor. şimdiden kafaya takıp baskı yapma kendine

hayatimda okudugum en anlamsiz cümle galiba. niye lazim? oksijeniniz kesilmicek sonucda? belkide asla anne olamayacaksiniz... bence kendinizi bu düsüncelerden arindirin. belki positiv bir aura sahibi olursaniz sizinle yuva kurmak isteyen bir bey cikar karsiniza

Anne olmak istegi genlerimizde, benim sucum ne, evrimde kabahat. Cok pozitifim aslinda, bura dert yanmaya geldim, o yuzden boyle konusuyorum. Ara-ara krizler geliyor...

O isler planla orantili gitmiyor, hele evlilik ve cocuk isi tamamen kismet. Olum yasi filan hesaplamaktan vazgec oncelikle. Baba adayi var mi? Onceligin onu bulmak olsun. Bastan cocuk istedigibni soyle, belki adam yan cizip istemeyecek. Sakin sakin. Nasipten otesi yok. Olmadi yumurtalarini dondurursun.

Yumurta dondurma işlemi var dondur ilerde 40 bile olsan 29 yasındaki yumurtanın kalitesiyle bebek sahibi olabilirsin.

genç yasında hata yapmıssın ama kafa yapın hala aynı 35 e kadar çocuk sahibi olmam lazım benim yazmıssın bunu buradan anladım ben 38 yasındayım evliyim olmuyor cocugum hayat planladığımız şekilde gitmiyor, bunu yasadıgın tecrübelerden öğrenmiş olman gerekiyordu.

Lutfen kafaniza takmayin bunu su zamanda cogu insan artik 30 undan sonra evleniyo. arti bi kadin 40 ina kadar hamile kalabilir yani 35 yas diye bi sinirlama yok ki. eskiler menopoza girene kadar dogururmustu esergry Nirvana Anneler

30lu yaşlara gelince sanırım bu psikolojiye giriyoruz :) Yaşım geçiyor ne zaman evlenip çocuk yapacağım. Sağlık sorunlarım çıkacak mi vs vs vs.. evet evet 30larimda ben de böyleydim. Noldu? 35 yasimda evlendim. 38imdeyim ve inşallah ekimde bebeğimiz dünyaya gelecek. Her işte bir hayır var. 35ten sonra çocuk olmayacak diye birsey yok. En önemlisi önce mutlu bir evlilik kurmak, sonrasında kısmetse sağlıklı bir bebiş dünyaya getirmek. Herseyin başı sağlık huzur ve mutluluk. Umutsuz olmayın çünkü umutsuz olmanızı gerektirecek bir şey yok ortada

Az once bir daha hesap yaptim, diyelim 32'de cocuk dogurdum, 47 yil daha yasarsam 79'a yetisirim bir sekilde, cocugum benim olumumu kaldiracak kadar guclu olur belki o zaman. Nasil oluyor bu isler insanlar gec dogurunca?

Yani kendinize böyle yaş sınırları koyarsanız bunun size üzüntü ve hayal kırıklığı getirme olasılığı çok yüksek nitekim hayat dediğimiz şey çoğu zaman bizim planlarımız, programlarımız ötesinde ilerlemekte. Kaldı ki genç yaşta evlenip çocuk sahibi olmak için yıllarca uğraşanlar olduğu gibi, 40-45 yaşında hiç tedavi görmeden hamile kalanlarda var. Kendinize sınırlar, setler koymayın. Yoksa acaleyle yanlış kararlar verirsiniz, daha çok üzülürsünüz. Akışa bırakın. Allah isteyen herkese hayırlı zamanda, hayırlı evlatlar versin inşallah.

Hersey nasip canim

37 yaşındayım.3 yıllık evliyim. Bebeğimiz olmuyor. Ben bile telaş yapmıyorum.30 nedirki arkadaşım. Olur merak etmr

yasinda bisi yok. dertlenme. dusukle sonlanan gebeliklerine artik uzulme. hayirlisi boyleymis. onune umutla bak. pozitif ol; ayni pozitiflik seni bulsun.

29 yaşında tanıştım 30 evlendim 32 anne oldum. 3 sene içinde oldu hepsi bu kadar olumsuz bakmayın

Sadece çocuk için sonu mutsuz bitecek bir evlilik hatasına düşmeyin. Bende 32 yaşında anne oldum

Bunun yaşı sınırı olmazki insanlar ilk çocuğunu 35 te doğuruyor neredeyse

Sütten ağzın yanmış öncelikle hayatının kalan kısmını zehretmeyecek temiz biriyle evlen sonra ardı ardına hamile kalırsın merak etme.. çocuk için evlenme aman diyim önce kendini düşün.. yaşında o kadar iöeri değilmiş 30 nedir yaa millet 45 yaşında yapıyo çocuğu..

Yok Birisi tanistirsa isterim tabi ama etrafimda uygun tanistiracak biriside yok. Daha cok sosyallesmem lazim ama normal cevrede yok

Calisiyorum, ozel bir sirkette. Plazada hemde, bir suru insan oluyor etrafimda. Icine kapali oldugum icin cok cikmiyorum kafelere, restoranlara. Yada baska aktivitelerim yok, ev-is-ev oluyor genelde. Sonrada sikayet ediyorum kismetim cikmiyor, degil mi? :) Suan programci olmak icin ugrasiyorum, meslegimi degistiriyorum. Tum vaktimi ve enerjimi ona sarfetmek zorunda gibi hissettigimden eglenceye, aktivitelere pek vakit ayirmiyorum. Sikisip kaldim. Gelecek meslegim ve cocuk dogurmak meselesini ayni zamana denk getirdim

30un sonuna doğru evlendim. 31imde de ilk bebeğimi kucağıma aldım. 40 yaşında ilk gebeliğini yaşayan bir yakınımız var. Çocuk için acele etmeyin. Önemli olan mutlu bir aile içinde dünyaya gelmesi ve büyümesi.

Bu ne karamsarlık. Geçmişte yaşadıkların bırak geçmişte kalsın. 30 yaşında anne olmazsan 35 te olursun 40 ta olursun ne farkedecek ki bu kadar kararmışsın kendini. Millet o yaşlarda yeni yeni düzen kurmaya başlıyor. rahat ol herşey nasip kısmet. Sana sunulacak güzellikleri henüz bilmiyorsun bekle sabret E

sağlığın yerindeyse Alacaklılar kapını her gün aşındırmıyorsa Kendine yetecek bi gelirin varsa Sıkıntını paylaşabileceğin bir ailen Derdinle denetlenecek dostun varsa Bu kadar dertlenme İi bir eş de oluuur Çocuk da

Ooooo daha çok erken cnm bnm. Bbklerim 38 de doğdu. Baktın 35-36 gibi halen biri çıkmadı, yumurtalarını dondurursun. Rakamlara takılıp yanlış tercihler yapma

Bir tanıdığım 43 yaşında ilk çocuğunu doğurdu şimdi 48 yaşında ve menapoza girdiğini düşünürken hamile olduğunu öğrendi. Umudunuzu kaybetmeyin.

Halam 49 yaşında anne oldu yapmayib Allah askina daha cok gencsiniz

onu yapan tanıdığım da var 45 yaşında bekar yakın zaman önce doğum yaptı kıbrısta başkasının sperminden tüp bebek yaptı neler var artık herşey mümkün D

Yumurtalık dondurma işlemi var. Görücü usulü evlenme imkanınız yok mu? . push ; G

Çalışıyor musun? Okul, iş? redsonja87

Anne olmak güzel ve güzel olduğu kadar ağır bir sorumluluk, hiç acele etme inan ben 3 yıllık evliyim ama hiç endişe etmedim yaşım gidiyor diye bana kalsa 30' dan sonraydı da ne demiştik nasip :)

Ben de 29 yaşında bekar, çocuksuz bir kadınım. Ama galiba insanların olmayan çocuk için yanıp tutuşmasını hiç bir zaman anlayamayacağım. Herkes anne olmak zorunda mı? Yani olursa olur, olmazsa olmaz. Bunu bu kadar zorlamayı, karalar bağlamayı anlamıyorum açıkçası. İnsanlar kendi hayatını, kendi insanlığını unutup bunlarla hayatını zehir ediyor. Bana çok ters bir şey. Bence hayatınızı yaşayın.

Geri sayım neden başladı anlamadım. 35 olunca birden rahim kendi kendini mi imha ediyor? Zor şeyler yaşamışsınız ama farkında olmasanız da daha gençsiniz. Çıkmadık candan umut kesilmez derler ya, yarın hayatınıza kimin gireceği belli olmaz. Ve ayrıca etrafımda 35'inden sonra evlenen, 40'ında hamile olan o kadar çok insan var ki... Bir şeye geç kalıyor değilsiniz. Azıcık içinizi ferah tutun.

Yaşa bakma olmadı yumurtalıklarını dondurursun. 40 yaşında bir tanıdığım öyle yaptı.. hala bekar. Bir kere ağzın yanmış, sırf çocuk için tekrar evlenme. İnşallah karşına aşık olacağın eli ayağı düzgün merhametli iyi bir insan çıkar o zaman evlenirsin..

simdi yanımda olsaydın sana kocaman sarilirdim. beni yazmissin adeta. senden 1 yaş küçüğüm. yine de diyorum ki adam olmayan birinden çocuk yapmaktansa hiç olmasın daha iyi

30u geçince salıyorsun nasip kısmete dönüyorsun merak etme

Cok iyi geliyor bunlari duymak, tesekkur ederim

Cook dertliyim cok. yasim 29, 30-a yarim kaldi. Ben kimle evlenecegim, ne zaman cocugum olacak diye deliriyorum. Neredeyse aglayacagim. Kadin oldum olali hep icim rahatti birgun anne olacagim diye. Garantilemis gibi. Erken evlilik yaptim 21 yasimda, 2 defa hamile kaldim, ikiside kurtajla sonlandi eski esim istemedi diye. Nedenlerine girmiyorum ama ben istemedim boyle olmasini. 23 yasimda bosandim, ondan sonra birkac sorunlu iliskiler... yasim 29, suan bekarim ve gelecegimle ilgili cok kaygilarim var. Erken yaslarda yaptigim hatalar yuzunden suan hayatimi kuramiyorum. Dun gece bir anda aklima geldi, acaba hic anne olamayacakmiyim? Kurtajda kaybettigim bebeklerim aklima geldi, icim yandi. Coook aci cekiyorum simdi onlar icin, cook Bir yandan diyorum iyiki olmamislar, babasiz buyuyecektiler. Artik benim icin geri sayim basladi, 35-e kadar bir cocuk sahibi olmam lazim benim Cok korkuyorum.

Ben de bebeğimi kaybettim. Travmasını atlatmaya uğraşırken eski eşim ile boşanma asamasindaydik ve bana dedi ki oh olsun... sanki ben kötü kadınım da başkasının çocuğunu taşıyorum. o değil de... bir itirafta bu. ben bebeği olan kız arkadaşımla görüşmek istemiyorum. Deli gibi kıskanıyorum ve bazen sabaha kadar ağlıyorum yastigim sırılsıklam oluyor. ama sonra onları ve eşlerini düşünüyorum. ben öyle erkek istemezdim şahsen. şu da var bana kimseyi beğenmiyorsun diyen tipler, kendilerinin karşısına bu adamlar çıksa değil kahve içmek asla ama asla suratina bile bakmazlar. karakter olarak da kesinlikle bana çok ters ve acayip erkekler karşıma çıkıyor. yalnızlık kaderim gibi gözüküyor. hele bir de boşandıktan sonra sürekli ailemle bir çatışma içerisinde oldum. eve sigamadim. Aşırı derecede sinirliyim. Ani tepkiler veriyorum. Onarilmayacak şekilde insanları uzuyorum. Fazla hircinlastim. Psikiyatri de ise yaramıyor. İçinde yaşadığım topluma ben uyum saglayamiyorken, benim yetiştirdiğim çocuk nasil uyum sağlayacak? gerçekten bir tuhaflık var ben de diye düşünmeye başladım. kafa yapım uyusmazsa bir erkekle, onunla yatağa girip birlikte olamam yok yani

Safi çocuk için evleneceksen eski eşinden olan çocukları niye aldırdın madem 1 değil 2 defa hemde Bu kadar karamsar olma karşına seni anlayan seni seven biri çıkacak elbettte ondan sonra düşün çocuğu bazen bende çok mu acele ettim evlilik için diyorum şimdiki aklım olsa 30 umdan sonra düşünürüm Scarlet89

İçini ferah tut. Evlilik, bebek sahibi olmak bunlar nasip işi. Şu an evli de olsan bebek sahibi olacağın garanti mi? Allah dilerse nasip eder. Senin yapacağın tek şey dua etmek ve tanışmak isteyen insanları değerlendirmek. Evlenmek için evlenilmez. Daha önce üzücü bir deneyim yaşamışsın. Bunu en iyi sen bilirsin. Canını sıkıp gününü mahvetme. Geleceği düşünüp kaygılanma. Gün doğmadan neler doğar Bu arada ben 29 yaşındayım. İki kez evliliğin kıyısından döndüm. Ne yapalım, olmayınca olmuyor. Arada benim de üzüldüğüm kaygılandığım oluyor. Sonra diyorum ki kendi kendime "üzülmek, kaygılanmak çare mi? " yahut bana fayadası ne? Hayatı akışına bırakmak en güzeli. Her şey istediğimiz anda olmuyor. Muhakkak doğru bir zamanı vardır. Geçmişini düşünüp kendini suçlama. Geçmişi değiştirmek elinde değil. Ancak geçmişten ders çıkarıp gelecekte hata yapmamak senin elinde. Hata insana mahsustur. Kendini affet. Gününe odaklan. Geleceğe umutla bak. Sevgiler

Boyle seyleri okumak beni silkeleyip kendime getiriyor. Cok tesekkur ederim

Canım benim, Allah her zaman nasip eder sana, sen yeter ki kendini hazırla. Mesela zararlı katkılı paket gıdalara çok yönelmezsağlıklı beslen, vücudundaki hormon dengesi bozulmasın. smuwiLa

Bir arkadaşım 42 yaşında falan anne oldu, çok şükür bebeği de kendisi de sağlıklı. Benim de şimdiki aklım olsa 30dan sonra doğurmak istemiyorum demek yerine 30dan sonra doğurmak istiyorum derdim emin ol. Gez, dolaş, hayatını yaşa. Artık tıp ilerledi, ilerleyen yıllarda da anne olabilirsin.

Hayır daralmıyor. Annem 38 yaşında doğurdu kardeşimi. Bendeyken de 30 falandı. . push ;

41 yasinda 42 yasinda doguran 2 arkadasim var Hersey nasip Bu kadar kafaya takarsan depresyona girersin Nasipte ne varsa o olur

Iste bu yuzden emin olmadigim insandan cocuk dogurmak istemiyorum, bebegimin iyiligi adindan. Kotu huylari ceker diye endiseleniyorum vede tabiki iyi baba olmasi lazim...

Ben 36 yaşımdayım. Bi arkadaşım geçen sene evlendi yeni cocugu oldu. ilk bebeği. Benden 1 yaş büyük üstelik. Bir sürü insanla görüştü ölçtü, tarttı ve hakikaten çok iyi bir evlilik yaptı. Cevre çok baskı yaptı, ısrar edenler oldu. Ama kimseyi takmadı. Simdi yeni bebeği ve sevdiği kocasıyla çok mutlu. Yasa bakmayın. Benim sınıf arkadaşlarım var mesela. Arada rast geldiğimizde eşimi tanistiriyorum inanamıyor aynı sınıfta okuduğumuza. Kendinizi sevin, kendinize iyi bakın ve asla acele etmeyin. Nikah ve ölüm günü hiç şaşmaz çünkü

En olmadı gözüne kestir birini çocuk yap fazla elemeden özelliklerini

Orasini cok iyi biliyorum. Boyle bir laf var, "Tanrini kendine guldurmek istiyorsan, ona planlarini anlat". Yinede kafama takmadan yapamiyorum, olmuyor. Belki birkac yil daha olgunlasmam lazim defne-28

Canım bak ne guzel bir ortamda çalışıyorsun kendine biraz bak bu ruh halinden kurtulmak için mutlaka yardım al yaşadıklarını paylaş doktorla. Inancın varsa bol bol dua et. Daha sosyal ol. Aktivitelere zaman ayır. Böyle içine kapanırsan oturduğun yerden kısmet gelmez. Seninde Çaban Olmalı.

Cok dogru yerden soylediniz! Beni en cok endiselendiren seylerde benzer seyler; 1) cocuk buyutme gibi zor bir gorevin ustesinden gelecek fiziki ve ruhsal enerjimin kalmamasi 2) 30-40'larinda insan yetkinlesiyor ve aileye, anne babaya daha cok ihtiyac duyuyor. Genclik zamaninda serbest oluyor, aileden uzak olmasi daha makul, aksine. Ben gec dogurursam, cocugumun 30-40'larina kalarmiyim, onu bile bilmiyorum. Mesela, simdi 30'a girecegim yaslarda anneme hiiic olmadigim kadar duskunum, ailenin kiymetini daha iyi anliyorum, kendimi ve ruhumu daha iyi taniyorum diye. Annemle konusa bilmek, onunla arkadas gibi olmak bana cok iyi geliyor, yardim ediyor. Iyiki o var diyorum.

Konu sahibi böyle bir seçenek düşünmediği için öyle yazdım. İsteyen yapar tabi ki..

Insanlar kolay kolay yaslanmiyor artik endiselemeyin. Tip cok gelisti. Cocugu tek basimiza yapamiyoruz maalesef keske yapabilseydik. Genlerin yarisini babadan aliyor, o yuzden baba adayini cok iyi secmek lazim

29 yaşımda evlendim. 32 yaşımda doğum yaptım. Hiç de panik yapmadım. 40 yaşından sonra doğum yapan arkadaşlarım var. Ne bu panik? Nasip kısmet işi bu. Kalkıp da Kıbrıs'ta donörden çocuk yapamayacağınıza göre hayatı akışına bırakın..

Benimde oyle donemim oldu, hatta simdide icten ice oyleyim, disa cok vurmuyorum. Ama hayatta hicbirsey ayni sekilde kalmiyor, mutlaka degisiklik olacaktir, ondan eminim

evlilik yaşı 30 oldu zaten canım. kısmetlerini iyi degerlendir. bak benim çalıştıgım kurumda bir bayan 42 de evelndi 44 şimdi 33 haftalık hamile. hemde mis igibi hamile tabi sen o yaşa kalmazsın da örnek vereyim dedim..

canim bence genetikden girme hic bu konuya. o gen kodlamasi öyle islemiyor. dünya capinda sperm bankalari mevcut- sadece anne olmak isteyen kadinlar icin. isteginiz SADECE anne olmaksa basvurun. siz bir yuva kurmak ve sevdiginiz insanla bir cocuk sahibi olmak istiyorsunuz. bunun icin es gerek. kendinizi bu düsüncelerden arindirirsaniz isil isil genc, güzel bir kadin ortaya cikacak. bundan eminim. hem yasiniz daha asiri kücük. 29 neki? ben 31 yasindayim ve belki 2 sene sonra ilk cocugu düsünüyorum. bakarsiniz yarin karsiniza hayatinizin erkegi cikar- positiv olun. sevmek ve sevilmek amacinizin olsun.

Vakitten kasıt nedir? Sizin çocuk doğurmanız ise 45'e kadar yolu var. Yani daha 16 yılınız var. Vakitten kastınız, evladınızla aranızda kuşak ve yaş farkıysa; evet, her yıl biraz daha artıyor bu. 40 yaşında biri doğum yaptığı zaman, çocuk 20 yaşına geldiğinde, kendisi 60 yaşında oluyor. Mental olarak çocukla bağ kurmak git gide zorlaşıyor. Mesele bence doğurabilmekten ziyade kuşak ve yaş farkı. Ben 50 yaşında anne/baba olmanın çocuk açısındançok doğru olduğunu düşünmüyorum açıkçası. Allah isteyen herkese, istediği zaman çocuk nasip etsin inşallah.

Ben de 29 yaşındayım, evliyim ama bebeğim yok. Açıkçası 30uma kadar da düşünmüyordum zaten, hala da pek gönlüm yok. Hele bir 30 olalım bakalım. Aceleye gerek yok.