bende karamsarim ve bu kendini korumak istemenden kaynaklaniyor.. kendimden biliyorum... ve birsey olmasi gerekiyorsa oluyor, ama sen cok yipraniyorsun o ayri..

pofu rumuzlu arkadasin actigi bir konu vardi pozitif düsünceyle ilgili ordad da güzel bilgiler var. Bir ara sürekli bakiyordum. Zira benim de senden ge ri kalir yanim yok negatiflik konusunda. Bu isler cok zor. Bilincaltinin cok ilginc bir calisma sekli var. bir ara cd ler getirttim. dinliyordum düzenli olarak biraktim. aslinda birakmamamk gerekiyor ya...

Kizlar ben cok karamsarim Hep her seyin en kotusunu dusunuyorum Evhamliyim takintiliyim Psikologa basvurdum bu yuzden bana algini degistirmemiz gerekiyor onemli olan olay degil o olayin sana nasil hissettirdigidir dedi Mesela ben sehirdisinda okuyorum ilk defa hastalanip karda kista hastaneye gitmistim tek basima Bunu "allah kahretsin yalniz kaldim istanbulda yasamak cok zormus ailemi istiyorum" demek yerine "Helal olsun bana cok gucluymusum tek basima buralara kadar geldim" diye yorumlamaliymisim Sizin de yardimlariniza ihtiyacim var pozitif dusunmek/olumlu enerji yaymak icin neler yapmaliyim? Siz neler yapiyorsunuz mesela Onerebilwceginiz kitap film vs varsa onlari da duymak isterim

Spor da insanın moralini yükseltiyor. Hem spor hem huzur için yoga düşünebilirsiniz.

Eskiden bende karamsardım. Sonra evlilik çocuklar ve eşin sorumluluğu, iş yerinde ki sorumluluk derken "bunu yapacak olan sensin, sızlanacağına elinden gelenin en iyisini yap, bunu senden başka yapacak kimse Yok " düşüncesiyle 12 yıldır çabalıyorum hayatın içinde, karamsarlık kalmadı fazla

Evrenden Torpilim Var isimli kitabı okumanızı öneririm

ben de negatif insanları anlayamıyorum tamam bir polyanna da olmayalım ama herşeyin kötü yanını düşünerek kendinizi yıpratmamalısınız bu biraz karakter meselesi ama kendinizi telkin ederek bu durumun üstesinden gelebilirsiniz

Ben çok rahatım. Çok pozitifim. Annem bunun için doktora gitmem gerektiğini düşünüyor. Bu kadarıda fazla diyor. Benim yöntemim şu. Hiç birşeyi kişiselleştirmem. O bana bunu demek istedi bu bana bunu demek istedi düşünmem. Gelsin yüzüme söylesin yoksa asla umursamam. Boşandım ama neden benim başıma geldi demedim. Vardır bir hikmeti dedim. Sonra hiç bir başarısızlık için kimseyi suçlamam. Bazen derste çıkarmam :) İyi birşey mi böyle olmam bilmiyorum ama buda benim kendime seçtiğim yol. Ahlansanda vahlansanda hayattaki yolun belli. Neden kendimi üzeyim ki severek yaşarım. :)

sizi karamsar yapan şeylerin ne olduğunu hiç düşündünüz mü? yani neden hep olumsuz açıdan bakıyorsunuz mesela, bunu yaratan şey ne? kötü örnekler mi, altıncı hisleriniz mi, sizin çabalamanızla mı alakalı yoksa çevrenizdekilerden mi etkileniyorsunuz? bunu bulmak lazım. karamsarlık tamamen içinizden gelen birşey de olabilir, yaşadığınız kötü tecrübeler falan da olabilir. eğer çevrenizde olumsuz insanlar varsa mesela, çıkarın onları hayatınızdan, silin atın. hayatınızdan çıkaramıyorsanız da mesafe koyun ya da derin konular konuşmayın. olumlu ve olumsuz enerjinin yayılma gücü yüksektir, ben negatif insanların enerjisini hemen alıyorum ve onlardan olabildiğince uzağa kaçıyorum mesela. negatif insanlar asla sevilmezler, bir süre sonra sizi çevresinde kimse istemez, kimse size birşey anlatmaz, danışmaz. kaçacaksınız çünkü öylelerinden. çevrenizde size devamlı dert yakınan, birşeylerden şikayetçi olan insanlar mı var? bunlardan etkileniyor da olabilirsiniz. ben derhal çıkarıyorum ya da hiç hayatıma almıyorum öylelerini. tanıdığım en negatif insan üniversitedeki oda arkadaşımdı mesela, yurtta. biz 4 kızdık, birimiz dünyanın en karamsarı, en şikayetçisi... birlikte birşey yapalım deriz, arıza çıkarır... bir yere gideriz kusur bulur laf söyler. sınav kötü geçer hem kendine hem çevresine dünyayı zehir eder, özellikle seninki iyi geçtiyse yandın, hiç kapatmaz o konuyu. özellikle olumsuz konuları asla kapatmazdı, bilmem kaç ay önceki meseleyi durup durup anlatır, şikayet ederdi. en kötü tarafı çözüm de üretemezdi. boştu yani, boş laf. hep aramızda idare ettik falan ama baktık olmuyor enerjimizi tüketiyor, aldık karşımıza konuştuk. ben böyleyim, değişmem dedi döndü sırtını biz de arkadaşlığımızı kestik, aynı odaya da çıkmadık. hal böyle olunca fesatlık yaptı, bizim birlikte aynı odaya çıkmayı düşündüğümüz kızla bizden önce konuşup kendisi birlikte çıkma kararı aldırdı. neyse dedik üzerinde durmadık, kendi yolumuza baktık. aradan iki gün falan geçti, o işi de bozuldu, tamamen yalnız kaldı. rasgele birilerini buldu ama onlar da aynı odaya çıktığına pişman oldu. bunları nereden mi biliyorum? kız yurdu orası, dedikodu eksik olmazdı. :) yani karamsar olmanın kötü kalpli olmayla da ilişkisi oluyor genelde. ya karamsarlık insanın kalbini karartıyor ya da kalbindeki karalık yüzünden karamsar oluyorsun. GENELLEME yapmıyorum, sadece düşüncem bu. o nedenle pozitif olmaya odaklanın bence. S

Ben de pozitiflikten ölecem bigun Bence bu icten gelen birsey, herseye pozitif bakarim, hep olumlu yanini gorurum, her olumsuzlukta her iste vardir bi hayir derim ve gecerim takilmam olumsuzluklara Ama bunun icin bi caba sarf etmedim, kendimi bildim bileli boyleyim Yasadigim her derdi de severim, onlar olmasa ben simdiki ben olmazdim derim Bazen esim cildiriyor bu halime ama elimde degil bu benim Cocuklarimi da oyle yetistiriyorum, sevgi poturcugu bi oglum olacak ileride Mesela gecenlerde buyuk bi kaza yaptim araba pert oldu, ben aractan cikarirlarkrn guluyodum cok sukur cocuklar arabada degildi diye, isteyerek olmuyor dusunce tarzim bu sekilde onu anlatmaya calistim verdigim ornekle

Bende de var o ama beni çevrem bu hale getiriyor. Kardeşim arayıp ya da mesaj atıp günün bütün olaylarını anlatıyor Arkadaşım her gün arayıp eşini annesini yürümeye işlerini anlatıyor ağlaya ağlaya Komşum çok şık gelirdi haftada 4 gün falan elti görünce KV tüm derdini anlatırdı Baktım sonu yok. dun bı komşu gördü trip attı bana yok gorunmuyorahn niye yukarı çıkmıyorsun, buz gibi bı suratla çocuktan vakit yok gezmeye çünkü dedim ii sen bilirsin dedi döndü gitti, bir daha aramaz inşallah. Üstteki ne kapıyı açmadım artık gelmiyor Arkadaşımın telini her gün açmıyorum Belki iyice yalnizlasiyirum ama başkalarının mutsuzlugunda bogulacagima kendi yalnkzligimda kalirim

Helal olsun sana! Ne kadar da güzel sorunlarını biliyor ve çözmeye çalışıyorsun :) Bence çoktan büyük bir adım atttın bile. Bak olayın pozitif tarafını sana söyledim :)

Pozitif kk üyeleri mi? Foruma bak bakalım kaç tane pozitif konu var. Öhöm öhöm. Tabii şaka takıldım sadece. Ben de pek pozitif bir insan değilim o yüzden sana pek önerim olamayacak. Ama bence sen zaten bu sorununu çözmeye başlamışsın kabullenerek yardım alarak. Darısı biz yapmayanların başına...

Benim yöntemim çok saçma. Galiba benim de pskologa ihtiyacım var :) mesela geceleri herşeyden etkilenir korkarım ben. Aha derim kendi kendime belkide bir katil var arkamda şimdi ölebilirim. Ama nasıl bir korku anlatamam. Sonra derim kendime lan bu katil ordaysa zaten beni korksamda öldürür korkmasamda en iyisi son dakikalarımın keyfini çıkarıyım der korkumu hafifletir uykuya dalarım. Yani bilemedim bu sizin sordugunuz soruya bir cevap oldumu olamadı mıı olmadı galiba :)) siz o pskologun adresini verin bence bana şimdi farkettim de böyle hayat geçmez yani

Niye karamsar olmayı tercih ediyorsunuz ki.. Ölüm hariç herşeyin birçaresi var mutlaka.. Çok daha zor şartlarda yaşayanları düşünmek işinize yarar mı bilmiyorum.. Ben her sabah sağlıklı olduğum için, bşımın üzerinde bir çatı olduğu için, bir işim olduğu için, çocuklarım olduğu için şükrediyorum.. Borcum var.. Herşey güllük gülistanlık değil belki ama sahip olduklarımın yanında hiçbirşey değil o dertler.. Üzülsem de üzülmesem de zaten yaşam akıp gidiyor..

Psikiyatristim de bana "her seyin mukemmel olmasini istiyorsun. Hic sorun istemiyorsun. Boyle bir hayat olamaz ki" demisti. Surekli kendi kendime mutsuzlugumu tartip duruyordum. Bugun yine cok yorgunum, cok kotu bir gun... vs vs Sabah 7de okulda olup aksama kadar esek gibi calistigim bir donem vardi. Surekli mutsuzdum. Sonra baktim etrafima butun arkadaslarim 7de geliyor. Ee? Kimse sikayet etmiyor. Tabi ki memnun degiller ama yakinip durmuyorlar. Artik diyorum ki bir sekilde yasiyorum... kimsenin hayati mukemmel degil. Sikayet etmiyorum ve sorumluluk bilincine sahibim. Gunde 10 saat ders calissam da moralim bozulmuyor cunku kendim icin yapiyorum. Arabam cizildiginde canimi sıkmıyorum cunku ben cizdim, benim sorumlulugum diyebiliyorum. Hasta olunca hastaneye gittigimde baskasi yuzunden hasta olmadin ya da yabanci biri icin burada degilsin ki diyorum. Ne yapiyorsan kendin icin.

Ben çok pozitif değilim ama yaptığım iki şey var herkese rağmen ben hala iyi durumdayim çok şükür güçlü bi insanım diye düşünüyorum ve iyi olmamı istemeyenlere inat daha iyi olmalıyım diye düşünüyorum ve tabi çocuğum için. Bi de tevekkül var ben inanıyorum allah benim gelecegimde bana güzel seyler verecek inşallah istediklerim hayirlisiyla olacak. Umitsizlige kapildigim zaman dur bakalim belli olmaz yarın belki çok farklı bi şey olacak diye ümit ediyorum yarin olmazsa öbür gün olacak inşallah diye düşünüyorum. Bi de kendimi seviyorum çünkü bu devirde sen kendini seveceksin kendine saygı duyacaksin ki başkalarıda sana saygılı olacak. Bi de çok sevdigin bi insan varsa mesela annen annem için iyi olmalıyım gibi de dusunebilirsin onun için

Tavuk suyuna çorba serileri diyorum, kitap tavsiyesine..

Ben de karamsarım ama şöyle karamsarım; bir iş yapacaksam önce kötüye gidebilecek noktaları düşünüp tedbir alıyorum. Yani önce iş kazasını düşünüp, güvenlik önlemi almak gibi bir şey Bunun dışında karamsar olduğum birkaç mevzu var ama hayatımı onlara endekslemediğim için beni etkileyemiyorlar. Olumlu yönlerine bakmaya çalışıyorum genel olarak.

Mikropik

Agresifim komplexliyim. Yasadiklarina bagli. Her zaman da pozitif olamiyorsun bir yere kadar. Onerim yok, beynine format at yapabiliyorsan.

Benimde cok ihtiyacim var

Benim neye ne zaman nasıl bakacağım pek belli olmuyor anneyim83 Baş 69, guncel66.5, ilk hedef 65, son hedef

her gün düzenli olarak açık havada yürüyüş yapın. saatini mevsime havaya göre ayarlamak lazım. isterseniz yanınıza birini alarak, isterseniz müzik dinleyerek. ben telefon görüşmelerimi yapıyorum genelde tek başıma yürüyorum. karamsar olmak hastalığa götürüyor. hepimizin bildiği bir şey var. öleceğiz. sevdiklerimiz de ölecek. ama her gün her saniye bunu düşünerek yaşamıyoruz öyle değil mi?

Delilik çizgisini geçmen gerekiyor. Sonra al eline mendili halay başı ol...

Cevap veriyorum; olamıyorum. Ben yardımcı olamadım, gidiyom.