Canım tekrar açacak mısın ofisi yoksa bir hukuk bürosunda falan mı çalışacaksın? Birde evde iken hiç canın sıkıldı mı? Ben de mühendisim kendi işyerim var, 7 aydır ofise hiç gidemedim evde yatıyorum, zarara Çalışıyor ama yapacak birşey yok, doğumdan sonra bi kapatayım diyorum birde kıyamıyorum... Güzelliklerini amlatmışsın, zorluklar yaşadın mı onları da anlatabilir misin?

Bende aynı ikilemde olanlardanim, evde cocuğumla zaman geçirmek cok guzel ama egitimime harcadığım 16 yilimı düşünüyorum ve çalışmak istiyorum, bence esinin durumu iyiyse bi eviniz varsa bikac yıl daha erteleyebilirsin

işte birde bu durumlarda oluyor. birkere kendı annem buna dahıl sonucta torunu cocukları benım ıstedıgım gıbı büyütmıyenılır. şımarta bılır vs. bende eger maddı durum müsade edıyorsa herzaman kendı cocugunuza kendınız bakın derım E

Bunu ben de düşünüyorum, karar veremiyorum. Yaşına kadar çalışmayı düşünmüyorum. Sonra 1 sene daha uzatmalı mıyım bilmiyorum. Ben evdeyken acayip verimsiz, umutsuz, tembel bir şey olup çıkıyorum. Kalsam da çocuğuma ekstra fayda olmaz gibi geliyor. Tabii bunun dışında maddi konular da belirleyici. Muhtemelen dönücem ben yaşında.

ben olsam çalışırdım. hele ki çocuğuma anneannesi ya da babaannesi bakacaksa içim daha bir rahat giderdim işe. bir kadının kendi parasını kazanması ona ayrı bir özgüven veriyor. ayrıca sosyal hayatın içinde olmak, her gün hazırlanıp işe gitmek vs bunlar da bir kadını canlı tutan etkenler. işten arta kalan bütün vakitlerinizi bebeğinizle geçirerek bir şekilde telafi edersiniz diye düşünüyorum. tabii eğer işinize dönmek size mutlu hissettirecekse gidin. mutlu kadınlar mutlu çocuklar yetiştirir.

Burada önemli olan bebeğin ruh sağlığı ise o ruh sağlığı için Türk aile yapısının ve annenin çocuğun başında olmasının yeterli olmadığında hem fikir olmalıyız diye düşünüyorum. Aksi halde milletçe ruh sağlığımız çok yerinde olurdu. Önemli olan bilinçli ve sakin bir anne olabilmeyi başarmak sanıyorum. Bunun pek çok yolu var, aksi halde tüm pedagoglar 4-5 yaşa kadar bebeklerinin başından ayrılmazdı, ama öyle değil. Bilinçli olduktan sonra o kaliteli zamanı geçirmeyi, bebeğiyle o güven ilişkisini kurabilmeyi başarabilir her anne.

AMİNNN İNŞALLAH CNM. zaten fazlasıyla duygusal biriyimdir. zor gecicek anlaşılan olsun herkesinki gbi benimkide büyür gider inşallah :) mesela bazı çocuklar annesini lavaboya salmıyor ben onada karşıyım annesiz hiç birşey yapamıyor çocuk anneye bağlı olucak tabi ama bağımlı olmucak bence :) her yaşın verdiği sorumlulukların bilincinde olucak inşallah öyle yetiştireblirim oğluşumu :)

haaaaa hayalimde canlandırdım seni çok güldümmm =)))) ama seni görmediklerinden olablir yaaa kıyamam :)) bende öyleydim gerçi annemle tuvalete gircem dye kapıda ağlardım neyin kafasındaydım bilmiyorum =))) hala dha annemi ararım her gün sürekli işe girdimde rahatladı biraz=)))

Aynen öyle pembesu33 zor ama üzülme alışıyorsun Lohusalıkta düşüncesi birazdaha tavan yapıyor Yavruyu ilk aylar bırakınca yaran birazdaha kanıyor Sonra hıh tamam alıştım derken kendi adına bu sefer 6 aylık 1 yaş döneminde size sarılıyor bırakmıyor Onuda atlattığını varsayarsak yeni şeyler oluyor ama alışıyorsun neticede Herşeyin çaresi var bak ben büyüttüm biri 3 yaşına biri 5 yaşına girecek darısı sizlere

Çok haklısınız. Kız. Kardrşim de hiç çalışmadı eşinin maddi durumu iyyidi. Sonra eşi aldattı ve 3. Çocukla kaldı. Dediğiniz gibi 1-0 sıfır hayata başladı. Eşi hiç birşey vermiyor şimdi. 41 yaşında çalışmaya başladı. Ama çok zorlanıyor biz destek olmaya çalışıyoruz ama maddi manevi çok yıprandı

nasılsa ömür boyu çalışacaksın 60 yaşına kadar yani. niye acele ediyorsun canım.3 yaşına gelince başla işe.

Bence çalış. Nasıl olsa üniversite okudum iş bulurum diye düşünme hiç. Ülkenin ekonomik durumu ortada. İş hayatına yıllarca ara vermiş 35+ bir insanın iş bulma imkanı pek yok. Unutmayın dünyanın binbir türlü hali var. Siz kendi geleceğinizi ve çocuğunuzun geleceğini garanti altına alın. Hem çalışmak demek sosyal çevre demek, ekonomik özgürlük, kendine güven demek.

konu sahibi bebeğin ayına göre çalışmalımıyım çalışmamalımıyım diye sormamış, zira bende ona göre cevap vermedim zaten, ev hanımlığımı çalışmakmı diye sormuş. bebeğin yaşı, ayı, ne zaman olursa olsun kadın mutlaka çalışmalı bu benim görüşüm diğeri de sizin görüşünüz

rahatsız olduğum anlamda cevap vermedim yazmak duyguları ifade edemeyebiliyor bazen, sıkıntı yok tabiiki yazabilirsiniz, bebek küçükse kreş zamanına kadar bakabilir bebeğine durumu da iyiymiş geç yada erken farketmez çalışmalı, bu konu değil bu soruyu binlerce bayan da sorsa cevabım kadın çalışmalı olur, yanlış anladıysanız siz kusura bakmayın.

İşte sadece bu olayı yani çocuğumun benden uzaklasma kv ye düşme fikrini kendimce aşabilirsem herşey çok daha güzel olacak. İnşallah korktuğum şey başıma gelmez bende annemin çalışmasını tercih ederdim en kötü şu an emeklisi olurdu kocasının vereceği üç kuruşa tamah etmezdi. Babam çok pintidir evleneceğim zamam davetli komşum gibi düğünüme gelip bitiminde gittiler maddi manevi hiçbir destek görmedim Allahtan maaşım iyiydi de ucu ucuna masraflarimi hallettim tek başıma şimdi durumumuz çok iyi ben yine de çalışmak istiyorum kızımın ilerde bu tarz kaygıları olmasın gidebileceği en iyi okullara gitsin.

kesinlikle katılıyorum ama sevdiği işi yapanda o kadar az ki..

Bebegimi 6 aylikken birakmis bir anne olarak soyluyorum... durumun uygunsa calisma. 2 yil daha bak bebegine. Belki ben cok duygusalim bilemiyorum ama kizim 5.5 yasinda biz hala sarilip agliyoruz ise gidecegimiz vakit cocuk babadan uzak anadan uzak en ihtiyaci oldugu donemde... babaanne iyi bakar ama anne gibi kokmaz.

imkanın varsa bence bir süre ara ver, okula başlayınca işe dönersin. Ben en güzel zamanlarını kaçırmak istemem inşallah çocuğum olunca imkanım olursa çalışmayacağım ama tabi evdeki hesap çarşıya uyar mı emin değilim amazon

Zaten bende siZe saygı duyuyorum. sadece. Çalışmak olayını anlatım şekliniz yanlış geldi. ki sadece ben ve annemde deil çalışmayan bi ton insan var. iyigünler..

Kesinlikle katılıyorum. Kaliteli zaman geçirmek ve huzurlu bir ev ortamı yeterli.

Maddi durumu cok iyi olmasına rağmen sırf kariyer icin ego icin bi aylık bebeği bakıcı eline bırakan kadınlar var, bence senin durumun bununla aynı kefeye bile konamaz

Maddi imkanım varsa gelirimiz iyiyse, ben çocuğum 4 yaşına girene kadar kendim bakmak isterdim. Bana göre bir çocuğun ennnn tatlı zamanları 0-4 yaş. Emeklemeleri, yeni yeni yürümeleri, yeni yeni kelimeler öğrenip dert anlatmaya çalışmaları, sabah pijamasıyla evde dolanmaları. Çocuğumun bu hallerine tanık olmak isterim. Bu sebeple mesela şuan üniversite okuyorum, kendimce planlarımdada evlenince 1-2 yıl çalışmak, sonra çocuk yapıp 4 yaşına girene kadar çocuğuma bakmak. Sonrada kreş, anaokulu ya da bakıcıyla çocuğuma baktırtarak iş hayatına dönmek. Rabbim nasip ederde eşimin geliri iyi olursa tabi. Ama 4 yaşına kadar o mıgıl mıgıl konuşmalarını filan görmek istiyorum. :)

Bu çok kişisel bir karar aslında ama o kadar yıllarımı evde geçirmek istemiyorum diyorsunuz zaten. Şimdi evin rehaveti üzerinizdedir. İş hayatına dönünce iyi ki dönmüşüm diyeceğinizi düşünüyorum, hele bir de işinizi seviyorsanız. Ama dokuz ay erken diyorsanız birkaç yıl daha bekleyebilirsiniz, benim doktor olan bir yakınım çocuğunun 3 yaşını bitirmesini bekledi mesela, o sıra uzmanlığını aldı falan. Ama aktif çalışmadı. Süre size kalmış, çok kişisel bir karar dediğim gibi ama yine de tamamen askıya almayın iş hayatını derim.

Yarının ne getireceğini bilemezsiniz, ayrıca çocuk size dahada bağlanacak şimdi çocukken buna alissin sonra sizi birakamaz, okula başlayınca anne diye ağlayan çok. Benim annem surekli çalıştı ve 3 kardeşte anneme duskunduk ve ben 25 yaşıma gelmeme rağmen anneme aşırı duskunum. Çalışın durumunuz çok iyi olsa bile geleceği asla bilemezsiniz. Geleceğe yatırım yapın, bu çocuğunuzun ve sizin işinize daha çok yarayacak. Eşinize birşey olmayacağı garantisi mi verildi size? Yada surekli çalışacağı, surekli maddiatinizin iyi olacağı? Her şeyi bir kenara bırakın daha erken emekli olacaksınız niye bunu düşünmüyorsunuz?

Anadolu pedagojisi diye bisey var sanirim hiç duymadiniz evet avrupada annelerin çoğu calisiyor yaslilarin çoğu bakimevinde ve evlatlarini ziyarete giden büyükler cocuklarinin evlerinde degil otelde kaliyor biz buna baglanamama diyoruz bi anne olarak hangimiz yaslilik yillarimizi bakimevinde gecirmek isteriz acaba? Bide baba işe gidince cocuga yazik olmuyomu filan yazilmis gerçekten komik cocuk anneden tamamen bi parca olarak hayata başlar icimizde büyür emme süresi boyunca yine bu bagimlilik devam eder emmeyen bebekler için bile anne kokusu çok önemlidir bosuna doğar dogmaz kucagimiza vermiyolar bebekleri hepsinin bi nedeni var ve 4 yasinda baglanma tamamlanir bundan sonrada kres yaşı basliyo zaten annede cocukta munferit hale gelmeye basliyo fakat babayla böyle bi bütünlük söz konusu değil hatta bebekler annelerini kokusundan babalarini sesinden tanir.

İşte benim almak istediğim cevap tam olarak yorumlarınız da gizli ilgili bir anne olduğumu düşünüyorum ki bu durum ben işe başlayınca da değişmeyecek Babaanne ve dede bütün gün oyun oynayıp kızımı eglendirecekleri için benden uzaklasmasindan korkuyorum kızıma yetememek kaygısı işe baslamamdaki tek engel malesef.

Canim sanayi bolgesi yakinimda. Bu cevreden is bakacagim o yuzden insallah kisa surede bulurum. Cocuga bakici bakacak. Artik buyukleri ozgur birakmak lazim. Ben cocuk sahibi oldum diye annemin sorumlulugu artmamali. Konu acacagim o zamanlar bana bol akil fikir verirsin seni direkt olarak etiketlicem zaten hazir ol :)

Ben imkanım olsa asla evladımı bırakmazdım şuan çocuğum yok olsa bile çalışırım şartlarımdan dolayı ne yazık ki. Ama maddi imkanı olan insanların sırf kadın erkeğin eline bakmamalı diye ya da biraz daha fazla kazanalım çocuğun geleceğine yatırım yapalım diye çalışmaları bana göre değil. Benim için çocuğumla geçireceğim kaliteli zaman güzel anılar onu kendim yetiştirmek bakıcı akraba kreşten çok daha iyi olurdu. Para bu dünyada kalacak ama yaşadığımız her şey kalpte ne kadar çok şey yaşarsam o kadar iyi benim için. Sakın yanlış anlamayın para elbette önemli ve bende çalışıyorum çocuğum olsa yine çalışıcam. Ama yeteri kadar param olsa idi diyorum hayat çok pahalı farkındayım yeterince. Tersini düşünen herkese saygı duyarım ayrıca. . push ;

canım bende 10 yıl banka da çalıştım sonra bebeğim olcaktı 5 aylıkken çok büyük bir talihsiz oldu kaybettim ama çocuğum için ona bakmak için işimi bırakmıştım tam o ay bebeğimi kaybettim ama inşallah bir daha bebeğim olur şu an işe başlamayı düşünmüyorum bakalım inş vereceğin karar hakkınızda hayırlı olur

Valla benim de acimiyor Cevremdeki en guzel zamanlarini kaciracaksin diyenlere de lafim hazir; benim oglumun her zamani guzel. Calisan anneler sanki hc gormuyorlar cocuklarini.

Özel sektör olduğu için daha fazla izin alma durumum söz konusu değil kurumsal bir firmada 5 senelik calisanim bırakırsam sil baştan yeni bir işe adapte olmak beni zorlar üstelik çalışmaya da bir kaç yıl ara vereceğimi düşünür olursak. Evde temizlik yemek bebeğim derken kafamda bir huni eksik:)) çalışırken ki bakımlı makyajlı hallerimi özledim ama dediğim gibi kızıma da kıyamıyorum hayırlısı olsun bakalım karar vermem için 4 ayım kaldı:)

Valla o konuda hiç heveslenme ben beceremedimAslında her konuda çok otoriterimdir ama bunu yapamadım yani bir dur diyemedim Tam lavoboya gidecem kızım ve oğlum sıralı birşekilde arkamda!! eşim varsa yanımda şanslıyım yoksa kızım içeri oğlum ağlama, hadi anneciğim çok ayıp şu ayıp bu ayıp derken çıldır çıldır dur orada bile rahat yok ANNE tamam ayıp biz arkamızı dönelim diyorlar ya okadar yani ağlasammı gülsemmi halime bilemedim. ama ben bunu beni çok görmemelerine sanki yanlarından gidecem tedirginliğini yaşıyorlar ona bağlıyorum. kuzularım benim yaratanlarına ölürüm sevgim depreşti, şuanda raava

Tabii ki calismak Ne olursa olsun Cocugunuzun ileride sizinle gurur duymasi icin, ona saglam bir gelecek, kendine guvenen bir aile katabilmek icin annenin calismasi taraftariyim. Her zaman para icin calisilmaz, kariyer icin sayginlik icin calisin

Meslek ne? C

bebegın varya, calısmaya basladıgında anlayacaksın kendıne geleceksın, dınleneceksın.. cok bunalıyor ınsan

Eşini bırak işini bırakma derdi bi yakınım

Bende nasipse 3 aylıkken bırakıcam cnm anneme bırakıcam Allahtan bakıcıya deil ama çok endişeliyim bana karşı bağı nasıl olur kopuk olurmu

tabikii

maddi sıkıntı yoksa bekleyin, 2 yaşına gelsin en azından. çalışan ve 8 aylıkken işe dönen biri olarak söylüyorum zor oluyor. emmeyi bıraktı mesela benim oğlum ben işe başlayınca. S

Mantik calismak gonul ev hanimligi diyor. Siz en iyisi 2 yasina kadar ucretsiz izin alin zamani gelince bir kez daha alirsiniz konuyu ele.

Sizin kararinizdir saygi duyarim, annenizin de sizin de kendi seciminiz. Iyi gunler . push ; M

9 aylik bir bebeği varsa oturmali assa Derim. Benim Annem çalışıyordu hep ona kendimi sevdirmek için uslu davranirdım. Sonra anladım ki hep beni sevmediğini sanmışım küçükken. Tabi ki her çocuk benim gibi küçük emrah filmleri ile büyümedi böyle düşünmeyedebilirler ama imkan var madem o okula başlayana kadar onunla vakit geçir derim zaten diplomanin da bir son kullanma tarihi falan yok Mutluluki Mucize 1 di şimdi 2 oldu

sen ne zaman işe dönüyon

benim oğlumda 11 aylık. bende kıyamıyorum bırakmaya. babaanneside yakın aslında ama kendi işlerine zor yetişiyor. kreşe versem hala emziriyorum ve özel bakıma muhtaç bu dönemdekiler ayrıca büyük çocuklar döver diye korkuyorum. iyi bir iş teklifi aldım ama malesef kabul etmedim. her şey para değil sonuçta. bir süre daha erteleyeceğim çalışma fikrini.

Çocuğunuz için birikimi birkaç sene sonra da yapabilirsiniz ama bugünlerini geri getiremezsiniz, sizin ona bebeğinizin de size ihtiyacı vardır. Her kadın çalışıp parasını kazanabilir ama siz artık bir annesiniz ve eşiniz de düşman olmadığına göre size bakacaktır hayat müşterek dediğimiş şey tam da budur. Arkadaşlar hemen yazmaya başlamışlar "kadın çalışmalı kendi özgürlüğü olmalı" diye ama bebeğiniz için düşünürsek bebeğiniz sizin yanınızda olmaya ihtiyaç duyuyordur. Bebeğiniz 3-4 yaşlarına geldiğinde iş hayatnıza dönebilirsiniz

Elbette, halimize bin sukur iyi ki mesleklerimiz var, bunca yil iyi ki cabalamisiz da bir yere gelmisiz. Insan oldugumu unutmamam icin benim calismam lazim. Evde oturan cevremdeki insanlar kendileri evde oturmaya devam etsin de bana bulasmasinlar, onlara noluyorsa sanki oglumu onlara birakicam ise giderken

Benimde 1 ay sonra doğum iznim bitiyor. Eşimin maaşi çok iyi, Bizim sadece aldiğimiz evin kredesi var diye yardimci oluyorum. Yani 11 ay sonra krediler bitiyor. O zaman bende işten ayrilip kizimin en güzel zamanlarinda yaninda olucam. Imkanin varsa bu şekilde yapabilirsin. Biraz daha büyüdüğü zaman belki çalişabilirim. Sonuçta elimde mesleğim var iyi bir yerlere gelmek isterim ve kiziminda iyi şartlarda yetişmesini isterim... Işte ayrilik bu kadar uzun bir ayrilik değil. Arkadaş yukarida bir yorum yazmiş. Bende zaten çalişan bir anneyim, Herkesin yasami yasantisi tabi ki farkli özel sektör zaten başli başina bir sorun. Yaptiğimiz yorum da herkes icin değil!. Iş imkani vs iş bulmasi kolay insanlar için söylenmiş..

Çalışma bence. Bebeğinin en çok sana ihtiyacı var. Bu yillar geri gelmeyecek. Eşimin durumu iyi olursa ben calismam mis gibi bebegimi buyuturum onun her anında yanında olurum.

yardımcı olabildiysek el birliğiyle ne mutlu

Hayırlı olsun :)) bebek olmadan kariyeri bir yere taşıyıp oturtmak çok iyi bence. Dusuncelerime tercüman olmuşsun sırf duygusal davranmamak için konu açtım iyi ki yapmışım

çalışan biriyim üstelik bebeğim de yok şimdilik, ama inan bana canım şimdiki aklım olsa çalışmazdım, senin maddi durumun da iyiymiş keşke bizim de öle olsa... yeni evlendim ve bir sürü borç var sırf o yüzden çalışıorum ama bebek olursa arayı uzatabileceğim kadar uzatacağım. ohh mis gibi evinde çocuğunu en güzel şekilde yetiştirsen güzel olmaz mı? valla süper olur bundan ala iş mi olur? kolay mı bir evladı yetiştirmek. yine de sen bilirsin canım ama gerek dini gerekse kadın sorumluluklarını düşününce ben hiç çalışmak istemiorum, derim ki çocuğunla mutlu mesut günlerin varken başka kişilerin kahrını çekme... Selametle

kv iyidir hoştur ama bakalım nasıl olucak en azından süt iznim bitene kadar denemeyi düşünüyorum kesinlikle iş candır arkadaşlar ortam özlüyorum tek derdim kızım işte. Önceki

kreş yaşına kdr çalışmayın snra işe başlayın.. Hem siz doya doya vakit geçirmiş olursunuz hemde işinize dönersiniz bebişte annesine doymuş olur.. A

Bi araştırma yapılmıştı çalışan kadınların kansere yakalanma riski daha yüksek çünkü gerckten çok yorucu modern toplum biz kadinlara çok yük yüklüyor hem bakimli ve iyi bir eş hem çocuğumuzun pskolojisine her daim dikkat eden bi anne hemde kariyer sahibi bi fert... Bence biz kadinlar annelik için yaratilmisiz anne olmayan bayanlar tabiki caliissin evde oturup ne yapacagiz ama cocuktan sonra onun en güzel anlarini kacirmamamk lazim ve yavrumuzu kendimizden mahrum etmeyelim benim fikrim evdeyim cocuklarimlayim ve rahatim gündüz istediği kadar bakici yada babanne baksin gece uyuyamaynca ne olacak maddi sıkıntıda yoksa kendinizi yipratmayin okudugunuz uni. de sahip oldugunuz meslekte cebinizde kötü gün dostu olarak kalsin

toplumda sorunlu insanlarin sebeplerinin temeline inildiginde bebekliginde ve cocuklugunda annesinden sevgi gorememesi sevgi yetersizligi yada sevgi doyumuna ulasamamasi var. calisan anne elbet cocugunu sever. ancak isten yorgun dondugunde evladina tam enerjiyle sevgisini ve ilgisini gosterebilecekmi gostersede bu saatlerle sinirli. yada gunduz anneye ihtiyac duydugunda anne yok ve cocuklar icin bazi donum noktalari vardir bunlar kacirildimi malesef hayata dair bazi davranislardada gec kaliniyor.. mecbur olma durumu yoksa ertelenebilir.. is ve para herzaman bulunabilir...

Ben hepsinin hala bahane olduğunu savunuyorum, canı çalışmak istemiyor ama laf duymamak için bunları öne sürüyor, ya da tüm gün oturup küçük bebek sevme arzusunu tatmin etmek istiyorlar, pof yani.

Ne parayı ne de başka bişeyi düşünmelisin bence sadece çalışarak mı mutlusun yoksa evde çocuğunla vakit geçirirek mi ona göre kararını vermelisin

Kesinlikle çalışmak dünya hali nolcağı belli olmaz.

Koca avcuna bakmıyor diye belki. . push ; missburc Ben kalender

Maddi imkanin varsa 3-4 yasina kadar beklemelisin bence. En güzel zamanlarini birlikte yaşamak parayla ölçülemez.

O bahsedilen yaşlar evet önemli ama sanıldığı gibi ille anne ile hep birlikte olmak değil mesele, annenin evde olmaması değil sorun, emanet edilen kişinin yetkinliği ve annenin bebekle ilişkisinde güven bağını kurabilmesi, kaliteli zaman geçirebilmesi önemli. Bebeğinin başında durmak da bu güven bağını kurmaya yetmeyebilir. Bilinçli bir anne zaten işten gelince sinirini bebekten çıkarmaz. Çıkarıyorsa o evde bebeğin başındayken de evde olmaktan bunalıp yine sinirini çıkarır. Ne farkı var..

Nedense o sorunlu insanlar hep Türkiye'de var... Avrupa'da anneler hep çalışıyor ama gayet ileri seviyede topluluklar, Finlandiya, Norveç, İsviçre vb ülkelere bakıldığında mesela... Hiçbir alakası yok bu söylediğinizin bir kanıtı da yok.

Esinin maddi durumu iyi olsa da calis sonucta kendi paran diyenlere katilmiyorum. Benim param senin paran diye birsey olmamali evlilikte.

Herkes farklı, herkes değişik bakıyor hayata, herkes değişik standartlarda yaşıyor, beklentiler çok farklı. Ben ilk önce işletme okudum, hayallerimde hukuk olmasına rağmen; okul bitti bankada çalışmaya başladım ama yapamadım. Hayallerim vardı, tekrar sınav ve hukuk fakültesi. Hiç teklemeden hevesle okuduğum okulum ve giydiğim cübbem. Hiç bıkmadan koştum büroma, adliyeye ve duruşma salonlarına. Doğumdan 4 ay sonra başladım işe, eşimle beraber ortak büromuz olmasına rağmen, gel işe başla diyen yoktu bana. Ama ben evde yapamadım, kızım çok uysal tüm günü uyuyarak geçiren bir bebekti. Kendimi resmen hamur işi tariflerine ve temizliğe vermiştim. Ayda 2 kez kuaföre giden ben 2 ay olmuş kuaföre gitmemiştim. Hele ki topuklu ayakkabılarımın yerini bile unutmuştum. Akşamları saten geceliğini giymeden kocasının yanına yatmayan ben şimdi bildiğiniz penye pijama ile yatıyordum. Apar topar bir kararla döndüm işe, 6 buçukta evde oluyorum kızlarımla vakit geçiriyorum, etkinlikler yapıyoruz, dışarıya çıktığımız da oluyor. Hafta sonları ful bize ait, gezme, eğlenme, seyahat yada sadece ev... Ben yapamam çalışmadan, ben diyeme eşime bugün kuaföre gidicem para bırak, yada arabanın benzini yok... Kişiler ve bakış açıları farklıdır. Fakat ben geleceğin bu kadar belirsiz olduğu bu ülkede eşimin eline bakmayı tercih etmedim.

Valla kimse bırakmak istemez yavrusunu Ben ikisinide bırakırken çok canım yandı ama neden onlar için Ama madem eşinizin durumu iyi 2-3 yıl erteleyebilirsiniz Sonrasında yavrucak toparlanmış olur. Ben her ikisini şartlardan dolayı 3 aylık iken bıraktım A

annesi çalışıyor diye çocuk neden gurur duyacakmış anlamadım. asıl imkanı varken özveride bulunup benimle kalmış diye gurur duyar. bir tv programı izlemiştim şu an 30-35 yaş arası erkekler konuktu. hepsinin de annesi onlar büyürken çalışmış ve hepside modern ve kültürlü tiplerdi. eşinizin çalışmasını ister misiniz sorusuna cevapları HAYIR oldu. çocuklarının kendileri gibi çalışan amneyle büyümesini istemiyorlardı.

Doğurup hemen dönsün demiyorum ama, çalışan anneyle büyüyen çocuk eksik çocuktur, düzgün yetişmez, sorunlu insan olur vs ne biçim laflar bunlar. Çalışmayan anneyle büyüyenleri de görüyoruz, kıyaslamak bile yanlış ama.

Valla ben ne evliyim nede coluk çocuğa karistim ama kendi annemden ornek verecek olursam bence çalışın. Benim annem ablami dogurunca çalışmaya devam etmis ama ben dogunca isi bırakmış bir daha da dönmemiş. Simdi ablam kendi ayaklari uzerinde durabilen biri nereye gitse kendi basının caresine bakar ama ben 21 yasinda olmama ragmen hala bebek gibiyim . push ; S

Buradaki bazı arkadaşlar sanırım Türkiye dışında yaşıyor. Türkiye şartlarında geleceğiniz belirsiz, özel sektör hemen koyar kapıya, bir kaç yıl uzak kalsanız mesleğinizde tekrar dönmek hayal olur. "müfredat değişti, kanunlar değişti, siz uzak kalmışsınız" bahanelerini duyarsınız sık sık. Maalesef Türkiye şartlarında duygusal düşünmeye yer yok. Bu tarz konulara her zaman yaptığım yorumu tekrarlayacağım "kadın çalışmalı, önce babaya sonra da kocaya muhtaç olarak bitirmemeli ömrünü"

ben kızım 5 aylıkdı başladım işe suanda 8 aylık ilk haftalar zor geldi ama şimdi alıştı annem bakıyo bakımı konusunda içim rahat ama aklım hep onda yeni birşey öğrendiğinde ilk heycanı annem yaşıyo banada bak böyle yaptı diyo seviniyorum uzuluyorum ama çalışmam gerektiğini biliyorum önceden ev hanımı çoktu cocuklar mahallede buyuyodu şimdi eğitim yaşı çok küçük yaşlara çekildi 3 yaş kreş onun geleceği için calışmalıyım ilk dönemler çalışma saatlerinizi kısa tutun hatta işe başlamadan babannesiy ve sızınle birlikte zaman geçirip düzene alışmaya başlasın

Bence de çalışmayı erteleyin, benim oğlum şuan 9,5 aylık, onu bırakmayı aklımın ucundan geçiremem. Seneye çalışmayı düşünüyorum, ama oğlumun da yanımda olacağı bir meslekte :) onun anneye ihtiyacı var sadece.. Altının değiştirilip mamasının yedirilmesene değil! Z zsnn

çalışan bir anne olarak eğer maddi imkanlarınız varsa bir müddet daha çalışmayın derim.

Dünyanın bin türlü hali var, mesleğini bırakmanı tavsiye etmem. Bu yaşadığın duyguların hepsi geçecek, ben de öyleydim. Şu anda İyi ki de çalışmaya geri dönmüşüm diyorum. Tek pişmanlığım, imkanım varken izin süresini uzatmamak. Bence kreş yaşına gelene kadar çocuğuna bakabilir, sonra çalışmaya başlayabilirsin.

Valla zihniyet ve beklenti meselesi, bebek sahibi olduktan sonra oncelikler degisiyormus kadinlarda ben henuz yasamadim ama arkadaslarimdan biliyorum ki asil ve en cok bebek sahibi olduktan sonra islerine daha cok sariliyorlar cocuklarinin gelecegi icin. Ben isi birakilmasi taraftari kesinlikle degilim yarinin ne getirecegi hic belli olmaz.

Bende çalışmak fikrinin bu boyutuna yoğunlaşmış durumdayım. Teşekkürler

seni de güzel dertlerle bekliyoruz BDVye. aklımdasın sen benim zaten, bazı konularını takip etmiştim. güzel haberlerini bekliyorum. her şey gönlünce olsun.

evliyim, çalışıyorum. Henüz bir bebeğim yok ama olduğunda çalışmak konusunda çok sıkıntı yaşayacağımı az-çok tahmin ediyorum. Tabi ki evladı bırakıp işe gitmek zor olacaktır ama ben eminim ki yasal sürem bittiği gibi işe döneceğim. Onun için, kendim için daha doğrusu bizim için çalışmam ve ayaklarımın üstünde durmam gerek. Mali Müşavir oldum daha çiçeği burnunda :) Çok uğraşlar verdim senelerimiz gidiyor olabilmek adına, evde oturup eşimin işleri iyi gider de bana bol keseden harçlık verirse diye değildi bütün çabalarım. Mevzu bi yerde maddi olmaktan çıkıyor. Çalışmaya alışan, kendi parasını kendi kazanmanın hazzını alan bir kadına otur evde demek çok zor.

Ooo tebrik ederim hayırlı mübarek olsun bacimm

9 aylıkken işe döndüm. maddi imkanlar yerinde ve mesleğiniz ara vermeye müsaitse biraz daha evde durmak daha iyi diye düşünüyorum. işinizden 6 ay daha izin almanız mümkün mü mesela?

çok teşekkürler canım

Onemli olan vaktini nerde degil nasil gecirdigindir.. En guzel yillarimi evde gecirmek istemiyorum mantigi bana dogru gelmiyor.. Vaktini kaliteli hale getirmek elinde.. Ben su an calisiyorum ama cocugum olsa kendim buyutmek isterim..

Bir kadının çalışmaması bile niye seçenek oluyor anlamıyorum ya, bence dönün tabii ki. İş bulmak kolay mı? Hiç dayanamıyorum diyorsanız 2 yaşındayken falan dönün. Burada herkes çocuğunu çok seviyor, herkes iyi annelik yapmaya çalışıyor ama 4-5 yaşına kadar beklemediler diye kötü anne değil hiçbiri. Kendini suçlu hisseden anneyi de hiç anlamadım işe dönüyor diye.

Belki birakiverirsin belli mi olur:):) saka bi yana, sahsi dusuncem şu ki eger okumamis olsam veya bir zanaat sahibi olmasam, kocamin da parasi iyiyse calismayabilirdim ama evde asla durmazdim. Hobilerimle takilirdim, girmedigim delik gitmedigim yer kalmazdi, kendimi gelistirmek icin kosar dururdum. Ama maddi durum ne olursa olsun isterse sabanci kadar zengin olalim bir kadin eger bir ogretmen, bir doktor, bir muhendis vs olmussa hic degilse aldigi egitimin hakkini vermek icin calismali, faydali olmali.

Oglan az daha buyusun gohacigim, sanirim iki uc ay sonra donerim gibi geliyor, su an 7 aylik, 10 aylik olsun diye dusundum :)

çok ufakken dönmeyi planlıyosunuz. Mecburiyetinizde yok ise biraz daha beklemek daha iyi bence

Bende çok kararsızım kendi işim, gebeliğim riskli gebelik olduğu için 7 aydır yatıyorum Şura'da 1-1.5 ay sonra inşaallah bebeğimiz gelecek, kıyamadım ofisimi kapatmaya babam idare ediyor şimdilik, doğduktan sonrada nasıl yapacağım hiç bilmiyorum... Galiba ofisimi 1-2 yıllığına kapatacağım... Dediğin gibi 4 yıl Unv. 2 yıl yuksek lisans, ekonomik durumumuzda iyi Allah'a şükür, ha çok birikim yapamayız ama olsun o güzel en tatlı anlarına annesi olarak niye ben şahitlik etmeyeyim... Belki ilk anne demeyi ben yokken diyecek yada ilk adımını ben yokken atacak falan filan...

Tercih meselesi aslında canım ben çalışan bi anneyim işe geri dönerken vicdanım sızlaya sızlaya döndüm ama şunu düşündüm ama doğru ama yanlış dedimki kendime doktor öğretmen felan olsaydım doktorluğu öğretmenliği bırakacakmıydım

Bu aslında çok kişisel bir karar gerçekten. İsteyen tabi ki kendi yetiştirebilir evinde çocuğunu, bahane ya da değil, buna elbette sözümüz yok. Ama bu onun çalışan kadından daha iyi anne olduğunun göstergesi olamaz kesinlikle. Ya da çocuğunun çalışan kadının çocuğundan daha sağlıklı bir birey olacağının da kanıtı olamaz. Çalışan anneye de çocuğunu bir şeylerden mahrum kılan kötü anne muamelesi asla yapılamaz diye düşünüyorum.

maddi durum iyi madem çocuk 2 yaşına gelen kadar çalışmayıp sonrasında bakıcı ya da iyi bir kreş ve iş hayatı.

Evde esra erol müge anlı izleyip çocuğa oraya girme bunu elleme diye çığırarak çok güzel bakıyolar gerçekten. Sonra ''Avrupada ecnebilerde aile kavramı yok kii..'' Öyle bi aile kavramı var ki utanırlar. Buradakiler aile kavramını kabile gibi yaşamak sanıyor.

Calisan hanimlardan ogrendigim kadariylaaa Hem disarida hem iceride calismak durumunda kalabilirsiniz yine cocuga vakit ayirmakta zorlanabilirsiniz vaktiniz olsa haliniz haliniz olsa vaktiniz olmayabilir oturun ve cocugunuzu buyutun evinizle esinizle ilgilenin A amber88 yusuf paşanın

Kaygınız varsa çocuğunuz 2 yaşındayken başlarsınız, 1.5'ken ne bileyim, kızınız niye uzaklaşsın sizden yani alakası yok.

İkinci kızım doğunca işi bıraktım. 1.5 sene oluyor. 2 yaşı bittiğinde işe başlıcam. Çalıştığım günleri çok ama çok özledim. Sen de ara ver benim gibi düşünürsen bebeğin bşrz büyüdüğünde başlarsın.

Yok bebeği de hesaba katmış. O yüzden park mark diyor ya aklı kalacakmis kızında. Tabi ki bu sizin görüşünüz bende sizin görüşünüze cevap verdim ama zıt görüş diye rahatsız oldunuz heralde size yazmamdan. Öyleyse kusura bakmayın ilkduyansenol kaça

Kesinlikle calismalisin. Bebeğin şu an küçük peki büyüdüğünde ne olucak? Sen evde bunalmicakmisin.

bir yorumumda bahsettim ama kendi düşüncelerimi biraz daha açma gereği duydum; 3-4 yıl evde kal sonra çalış diyen arkadaşların mesleği nedir bilemeyeceğim ama bazı mesleklerde bu mümkün değil. hadi diyelim mümkün oldu 2 çocuk yapmak isteyen bir aile ne yapacak, ilki 4 yaşına gelene kadar evde, ikinci doğacak, bir 4 yıl da öyle evde, iş hayatından 8 yıl ayrı kalmış bir kadının iş bulması o kadar zor ki, hele ki bazı mesleklerde imkanı bile yok denilebilir. anca vasıfsız çalışan olabilir ya da kariyer hedefinin çok çok aşağısında bir noktada tutunmaya çalışabilir. bu kadının eşinin iş durumu bozulduğunda veya eşini kaybettiğinde geleceğinde ne yapmasını önereceksiniz? çocuğun o zamanlarını kaçırmamak denmiş, çok güzel ama çalışan anne de kaçırmıyor ki. tabi ki çalışma şartları burada devreye giriyor. şu aralar 5de çıkıyorum, oğlum 9da yatıyor, ailecek çok güzel vakit geçiriyoruz o sürede, anne baba ve çocuk, o da gündüz kreşinde arkadaşları ve başka yetişkinlerle kendini geliştiriyor, hafta sonları ona özel aktiviteler planlıyoruz, bize ayak uydurduğu da oluyor. bence çalışmak istemeyen elbette ki çalışmasın, benim ev hanımlarına bir garezim yok. ama çalışan kadın ve çocuğu ilişkisinde bu kadar kesin konuşulmasını doğru bulmuyorum sadece, çocuğumla bağlılık sorunu hiç yaşamadım, dönem dönem bana yöneldiği, dönem dönem babasına yöneldiği elbette oldu, ama bu gelişiminin aşamaları zaten. anane babanne bakma mevzusunda benim deneyimim orta karar, çocuğum için ise güzel bir deneyimdi, ancak ben kişisel olarak çok yıprandım, o yüzden ikinci çocukta bakıcı ihtimallerini düşünerek planladık. burada bakan kişinin yaklaşımı çok önemli, bakan kişi çocuğu olduğu kadar anneyi de anlamaya çalışmalı diye size bencilce gelecek bir düşüncem var. çünkü buradan da anlaşıldığı üzere çalışmayan kadınların çalışan kadınların duygularını anlamadığı aşikar. çalışmayı ego tatmini olarak gören birisi çocuğuma ne kadar iyi bakarsa baksın, benim duygu dünyamda yaptığı yıkımın hiç mi önemi olmayacak. elbette hepimiz maddi kaygılarla çalışma/çalışmama kararını vermiyoruz. ama bu kararı vermiş olmamız çocuğumuzun bakımını 2. plana attığımız anlamına gelemez. herkes farklı farklı, örneğin ben evde kaldığım dönemde çalıştığım dönemden daha iyi annelik yaptığımı hiç düşünmedim.

Eğer maddi durum iyiyse evlilikte de problem yoksa en az 3 yada 4 yaşına kadar siz buyutun çocuğunuzu. Bence keyfi çalışmak çocuğa yapılacak en büyük haksızlıktir. Çocuğun alacağı anne sicakliginin yerini milyonlar bile dolduramaz. Buradaki yorumlar çok şaşırttı beni. Ben çocuğumu bırakıp ise giderken her Allahın günü aglayarak gidiyordum. Bende problem var demek. Ha maddi anlamda sıkıntı varsa o konuda diyecek birşey yok ama durumum iyi diyorsunuz. Çocuğunuza çalışmak gibi bir kötülük yapmayın.

Uzaklaşmaz inanın. Babaanne ve dede bilinçli ise, onlarla vakit geçirmek bebeğiniz için de bir şans olacak. Ben de çalışan bir annenin çocuğuyum ve büyükanne ve dede ile büyüdüm. Canımdan çok severim onları. Yaşlı insanlar hep zaafımdır onların varlığı sayesinde. Çok şey öğrendim elbette varlıklarından. Ama annem başkadır elbette. Babam da. Annem de yaşamış bu kaygıları zamanında. Ama asla bir anne baba yerine koymuyor çocuk. İnanın daha çok sevmeyi sevilmeyi öğreniyor çocuk sadece. Anne anne, baba baba oluyor, o roller hiç karışmıyor merak etmeyin. İmkan varsa büyükanne büyükbaba en doğrusu gibi geliyor bana da, tabi bilinçlilerse. O süreye de siz kendiniz karar vermelisiniz elbette dediğim gibi, çok kişisel bir karar

Peki her evde oturan anne çok mu mükemmel çocuğunu yetiştiriyordu. Tabii canım o yuzden önceden altın günleri vardı. Pembe diziler vardı. Çocuklar bütün gün yağlı ekmeklerle sokakta oynardı. Akşam ezanı okunurken baban eve gelecek hadiii eve diye bağıran annelerle yetişti çoğu çocukk. Tığ elinde, merdivende oturan anneler pek bir bilinçli çocuk yetiştirdi. Madem eskilerden örnekler veriliyor neden bunlrdan bahsedilmiyor. Yok çalışan anne ile yetişenler hep bir eksikmiş imajı verenler ev hanımı ile yetişenlere de örnek versenize. Sanki herkes evinde montessori eğitimi almış.

Hem çocuğum hem kendi geleceğim söz konusu. Hatırlıyorum annem babamdan harçlık alana kadar kırk takla atardı hala daha öyle çok şükür eşim öyle biri değil ama kendi paramı kazanmak Her zaman daha güçlü hissetmemi sağlamıştır Allah korusun ilerde eşimin bir hatası olsa baba evine dönemem elde avuçta birseyim de olmazsa ne yaparım bilmiyorum bunları da düşünmek durumundayım bir kadın ve anne olarak.

maddi olarak durumunuz iyi ise 3 yaşa kadar anne ile birlikte olması cok daha önemli.. bende mimarım ve durumumuz o kadar da iyi değil maalesef. bunu yazdım çünkü ben bu knuda bayağı arastırma yaptım.. 3 yaş çocugun kişiliğinin oluşmasında en etkili yıllar... ben şuan evden çizim yapmaya çalışıyorum sırf onun yanında daha fazla kalabilmek için...

canım haklısın ama bazı meslekler o kadar ayrılığa izin vermiyor. ben mühendisim mesela, 10 ay ayrı kaldım, maddi olarak 2 yıla uzatabilecekken mecburen işe başladım çünkü 10 ayda bile bilgilerin eski kalıyor, sektör alıp başını gidiyor. bazı meslekler bu kadar arayı kaldıramıyor, sadece maddi olarak değil bu boyutlarını da düşünmek gerekiyor.

Aynisini babalar icin kimse dusunmuyor nedense.. benim çocuğum babasinin arkasindan agliyor bazen, adam işe gitmesin mi agladi diye? Babasina da baglanamaz maazallah sonra..

Maddi sıkıntım yoksa bir süre daha çalışmazdım ben olsam. Para her türlü kazanılır da çocuğunuzun o tatlı halleri gelmiyor geri

gun gecmiyorki boyle bir konu acilmasin

9 aylık daha cok kücük bence. calışmayın 2 3 yaşında olduktan sonra kreşe verin derim

Öğretmenim ama kızım için çalışmıyorum 3 yaşında şimdi ikinciye hamileyim inşallah çıkacak sonuç 4 haftalık. Onu da büyütücem. Kıskanç biri sayılırım kızım için ananeye babaanneye benden yakın olmasına tahammül edemem. Zaten bi aksilik olsa boşansam kocama bişey olsa mesleğim hazır. Bola okumuş olmam ki

Dogumdan sonra 2 yil ara verecektim 4 yil oldu. Eski sektorume donmek istemiyorum, gerekirse bu yastan sonra sifirdan baslarim dedim. Cunku bazi gunler 12 saat disarda olmami, sık sık sehir disi ve yurt disi seyahatlere gitmemi, fuarlara katilmami gerektiren bir iste calisiyordum ve hem cocuguma vakit ayirip hem isimde basarili olmam bence imkansizdi. Bu arada bos da durmadim, 2. Universiteme basladim, formasyon aldim su an bile okul ve staj gunlerimde sıkıntı cekiyorum. Sabah 9 da okulda olmak icin 7 de evden cikiyorum. Aksam 6 da bile ciksam eve donmem 8 i buluyor, cocuk 9 bucukta uyuyor zaten, bu sekilde calissam ne ailemle bir aksam yemegi yiyebilecegim ne de gunde 1 saatten fazla vakit geçirebilecegim. Varsin koca eline bakiyor desinler, cocugumdan da ailemden de kiymetli degil baskalarinin hakkimdaki dusunceleri :) ve cok acik soyleyeyim maddi kaygim olmasa hayatim boyunca ozel sektorde calismak istemezdim. Hayatini yol-ev-is ucgeninde yasamak, emeginin karsiligini ya maddi ya manevi olarak alamamak, kendine istedigin gibi vakit ayiramamak, keyifle uzanip kitap okuyamamak, saatlerce film izleyememek, haftasonu yaptigin yemekleri isitip yemeye calismak, bugun canim hicbir sey yapmak istemiyor deme sansina sahip olamamak... daha binlercesini sayarim, calisirken farkinda degildim ama artik farkindayim o yuzden geri donus cok daha zorlayacak beni. Ama mecburum, alternatifim yok, imkanlari fazlasiyla zorladim. Hayatta bazen tercihlerimizi bazen de mecburiyetlerimizi yasiyoruz, kizim 4 aylikken bakiciya birakip isime de donebilirdim ne bunun icin elestirilme hakkim vardi ne de simdiki tercihim icin. Sonucta hepimizin yasam tarzi, karakteri, beklentileri farkli, tek bir pencereden bakip, dogrusu budur bunu yapmalisin demekten daha sacma bir sey olamaz.

Bende uni mezunuyum benimde bebeğim var 2bucuk yaşında maddi gelirimz gayet iyi olduğu için çalışmıyorum sigortamida yatırıyor eşim bence sende bebeğini kendin büyüt calisma

zaten sorun düzen kurana kadar, herkesin rahat olduğu düzen kurulduktan sonra herkes yeni duruma alışıyor. çocuklar da alıştıkları düzen değişmediği sürece huzurlu oluyorlar. anne mutlu baba mutlu ise, çocuk da mutlu oluyor. anne baba ikisi de ilgili ise çocuk eksiklik hissetmiyor. benim gözlemlerim bu şekilde...

Mesleğin istedigin her zaman devam ettirebilecegin türdeyse çocuğunu 3 4 yaşına kadar senin büyütmen tarafindayim. Borç harç yoksa eğer en güzel zamanlarını seninle geçirmeli. Çalışmak, çocuğundan daha değerli değil. Çocuk kreş yaşına gelince girer çalışırsın, okudugun boşa gitmez ama o çocuk bir daha 1,2,3,4 yaşına geri dönmeyecek. İlk adımı, ilk konuşması, oyuncaklarla oynaması, gülmesi, ağlaması bence annesinin yanında olmalı!! Ev hanımlığı kötü bir şey değil. Kaldı ki eşin size yetiyorsa minicik bebeği bırakıp çalışmak bana gore egodan başka bir sey değildir.

Kesinlikle calismak adi üstünde eşinin maddi durumu iyi eşinin!!! kadının kendi kazancı olmalı hayatt bu ne getireceği belli olmaz

Maddi imkanın yerindeyse kızın kendi derdini anlatıp kendi ihtiyaçlarını gidebilecek yaşa gelene kadar erteleyebilirsin işi. Ben şuan o aşamadayım. kızım 23 aylık. eğer 3 yaş gibi yarı zamanlı kreşe verip bir sür izleyip hazır olup olmadığını anladıktan sonra. işe başlamayı düşünüyrum

Bence okula başlayınca çalış terbiyesini senin vermen önemli ben babaannenin terbiyesi verilmiş çocuklar sorunlu oluyor 2 aile arasında kalıyor problem çocuk oluyor annedende uzaklaşıyor iş hayatından kop demiyorum çocuğun temeli anneden olsun, büyükler araya girince ortalık karışıyor sen duygusal olarak işdeyken üzülüyorsun çocuk hırçınlaşıyor ve sonunda memnunzlyet değil pişmanlık oluyor giden zamanda geri gelmiyor

Çalışan bir anne olarak madem maddi durumunuz yeterli en azından 3 yaşına gelinceye kadar çalışmayın derim.

Ben avukatım ve doğumdan sonra ofisi kapatıp 2 yaşına kadar kendim bakmak istedim çocuğuma. Gerçi ben işim elverdiği için evden yürüttüm dosyalarımı. Bu yaz iki yaşına giriyor ve ben tekrar eskisi gibi tam zamanlı çalışmaya başlayacağım. Bu zamana kadar çalışan biri olarak çok zorlandım evde ama şimdi geriye dönüp baktığımda iyi ki yapmışım diyorum, ilk iki yıl gelişimi için önemli ve ben tek çocuğumun o ilk anlarını birlikte yaşadığım için mutluyum. Maddi açıdan sarsmayacaksa sizi tavsiye ederim.

bencekesinlikle ve kesinlikle çalışmalısın. çocuğunun ve kendi bağımsızlığın için. ne kadar sevip güvensende kocana sonuçta hepimiz insanız çiğ süt emmişiz yarın öbür gün ben çalışırken sen bütün gün evde yattın bilmem ne demesini duymak istemiyosan yada allah korusun ailenizde bi sıkıntı yaşarsanız eğer ekonomik özgürlüğünün olması senin işini kolaylaştırır istemediğin fakat mecbur olduğun için bi şeylere devam etmek zorunda kalmazsın...

Benim eşim zengin olsa çalışmazdım. Yine okurdm ama çalışmazdm

Maddi durumunuz yeterli ise 3 yaşa kadar çalışmayın derim 3 yaş kreş için çok uygun birden fazla çocuk düşünüyorsanız ara vermeyin fazla çünkü inanın ikisi bir arada daha kolay ve güzel büyüyor mesela benim ilk iki kızımın arası 2,5 yaş Nasıl büyüdüler inanın anlamadım ama 3. Kızım ortanca 7 yaşındayken oldu ve tek kaldı Nasıl oyalayacağımı bilmiyorum ablalarının da yaşına hitap etmiyor :) Bakın ya konu nereye geldi :)

çalışan annelerin cocukları aksine bence daha programlı oluyorlar anne de nefes alıyor ya, daha ıyı oluyor :) tabı her anne yavrusuyla hep beraber olmak ıster onerılen zaten 2 yasına kadar anne ıle beraber buyumesı ımkanlar buna el vermıyor dıye hıcde sefıl olmuyor cocuklar ne ev hanımı anneler bılıyorum tv karsısında cocuklarına aksam ettırıp kola ıcıren :) katılıyrm yani sana

Maşallah:) Allah size bağışlasın yavrularinizi. İşe dönersem en az 5 sene çocuk düşünmüyoruz dönmezsem arayı uzatmam sanırım bende

bende yakin zamanda calismayi dusunuyordum ancak vazgectim ki borcumuzda var tek maasla zor ama ucu ucuna yetiyor. cunku cok hareketli ve tehlikeli donemleri butun isimi birakip onunla ilgileniyorum. oda cok baglandi bana uyaninca direk beni gormek istiyo.. buyuklerimiz bizim kadar pesinden kosamaz cunku ben zor yetisiyom ve kimsede anne kadar sabirli ve enerji dolu olamaz. bence asil bu aylarda anneye ihtiyaci var.. calismayin demiyorum ama soyle kendini ifade edecek yuruyecek tehlikeli donemleri gececek yasa kadar cocugunuzun en guzel ve ozel anlarinda yaninda olun derim.. hele dun yasadigim olaydan sonra benim yanimda olmasina ragmen dikkat edemedim ayagina cay dokuldu aklim kalir birakamam uzun bi sure.. durumunuzda iyiyse bebeginize siz bakin..

Allah yokluklarını vermesin inşallah canım... ilkduyansenol kaça

Valla canım beni yine topa tutcaklar ama, çalışma eğer maddiyatta problem yoksa. sen bırak bu kadın güçlü olmalı kendi parasını kazanmalı falan filan durumlarını. çocuğunla ilgilen oh mis. eşin çalışsın. gerek yok kendini hırpalamaya. ömürler bitiyor boşver çalışan çalışsın. bebeğinin en güzel zamanlarından uzak kalma. hı ilerde okula başlayınca canın isterse çalış.

Konuşmasına yürümesine az kalmış imkanınız da iyiiyse konuşup derdini anlatacak bi yaşa gelmesini bekleyin derim bir daha o anlara gelmeyecek konuşmasına yürümesinide. İlk siz paylaşın kızınızla lilipit

fazla ara vermeyin sonra insana sabah erken kalmak bile işkence gibi geliyor imkan varsa 2 yaşına kadar ara verebilirsiniz.

henüz çocuğum yok fakat eminim bende aynı sorunlarla boğuşcam. üniversiteyi boşuna mı okudum dicem bu sefer çocuğumun anılarını kaçırcam vs.. valla çok zor bir karar. sanırım ben ihtiyacım olmasa da çalışırım çünkü iş yeri insana bi nefes gibi. kendi alanın sana ait özel bişey. üstelik bunun için para alıyorsun. bilemiyorum bence işe dönmelisiniz.

Sevdiği işi yapan insana çalışmak güzel... Maddi ihtiyacı yok sayarsak; sevmediğin işe dönmek de berbat bir psikoloji.. İnsan sevdiği işi yapacak ki çalıştığına değsin... Yoksa hayat boşa geçer pişmanlıkla... Kadın çalışmalı ama yıllarını harcadığına değecek bir işte çalışmalı...

Kesinlikle onunla biraz daha zaman geçirin, sanatçılar bile 2-3 yaşına kadar proje kabul etmiyorlar evlatlarını bırakmamak için Kendiniz diyorsunuz en güzel zamanları diye... Ama herkesin içi fikri bir olmuyor son karar sizin

Bana aşırı bağlıydı oğlum, memeyede aşırı düşkün. Ilk birhafta belki komik gelebilir yada inanmayabilirsiniz bilirsiniz oğlum kustu bana resmen bakmadi yüzüme. Sonra sanki anlar gibi anlatmaya çalıştım öptüm kokladim derken alıştı canım zorda olsa. ilk zaman lar yani dili yeni acilmaya başla diginda anneme anne demeye başladı. çok uzulmustum. Alla htan annem anlayışlı kadın ve onu ne yapıp ne edip anne gelecek şu bu diyerek bağladı bana. Birazda kaldığı kişi ile alakali bağlılığı. Birde ne olursa olsun bırakmadı mm yatıliya onu hep alırdım os cikisinda evde zaman gecirirdim. Falan öyle işte tabiki zor ama asilmayacak birsey değil. Herşey onlar için. ...

Maddi durum iyidir çalışmak zorunda hissetmiyorsanız kendinizi çalışmamak daha iyi, parası olupta ya da her zaman işe girme imkanı olupta çocuğuna bakmayı çalışmak kadar içinde zorunluluk hissetmeyen annede bana bi tuhaf gelir. Maddi sıkıntısı yok ortada güzel bir çocuk var ama sırf koca parasına muhtaç olmamak için ego savaşına giren anneler var.. sonuç: ortada napsak ne etsek acaba denilen şaşkın bir çocuk.. Değer mi? İş her zaman bulunur peki ya çocuk?

canım ben de böyleydim. çalışma şartlarını iyileştirirsen çok daha iyi olur işe dönmen. mesela evin işe yakın olursa öğle araları arada bir gidebilirsin. hasta olduğunda gidip kontrol edebilirsin. veya bir arkadaş önermiş, yarı zamanlı çalışma imkanın olursa bu da süper bir şey.

soylediklerinize bende katiliyorum. benim yorumum konu sahibine su dekilde mecbur degilse ve maddi durumlari iyiyse erteleyebilir. ancak cocuga sorsaniz annemi isterim der.. tabi bu anneyede bagli..

Elalemin psikopati da bakmayacak ne düşünüyorsunuz ki... eşinin durumu iyi de olsa kadın çalışmalı. ben evde oturamam sahsen

Henüz tecrübe etmedim ama mantiken dediklerinize sonuna kadar katılıyorum istifa etsem bir yıl evde oturup yeni iş bakmaya değmez diye düşünüyorum sonuçta 5 senelik bir kidemim söz konusu kurumsal bir firmada iyi bir departmandayim. Çocuğum tabiki büyüklerini sevecek sayacak herkes rolünü ve yerini bilsin istiyorum ben çocukta kavram kargaşası olmaması için. Belki beni yanlış anlayabilir bu sebeple eşimle konusucam durumu ailesini bu konudaki hassasiyetimle alakalı uyarması için. Umarım herşey arzu ettiğim gibi olur. Teşekkürler

Bence çalışın ama 9 ay birqz erken gbi Daha cok minik En azından 2-3 yasına kadar bekleyebilirsiniz Eşinizin şartları ii de olsa çalışın Kendiniz için

Annem ben 1.5 yaşındayken işe dönmüş ve birbirimiz için ölürüz, muhteşem bir anne kız sevgimiz var, ben bağlanamadım mı anneme yani? anneyim ben anne diye babayı dışlamayı bırakın sizin vücudunuzdan çıkıyor diye babayla olan bağ daha önemsiz değil. Bağlanmanın 4 yaşında tamamlandığının kaynağını gösterir misiniz?

eger isini erteleyebiliyosan en 2 yasina kadar kendin bak derim, sonrasinda baslayabilirsin.

Supersin:) Calismamak icin cok cok zengin olmamiz lazim ki ama bence ben o zaman da calisirdim. Sonuçta bunca yil bosuna okumadik demi. Ama calismak derken somuru derecesinde calisanlarin da allah yardimcisi olsun. Gunde 10-12 saat calisip asgari ucret alanlarin mesela. Biz okul okumus olanlar olarak nispeten daha iyi sartlarda calisiyoruz.

Bir kadın muhakkak ve muhakkak çalışmalı.

Çalışmaya karar verirseniz, firmanızla anlaşın, yarı-zamanlı çalışın. Örneğin 08:00-17:00, günde 8 saat çalışıyorsanız, 08:00-12:00 arası 4 saat çalışın, normal maaşın yarısını veya biraz daha azını alın. Ama baştan kesin anlaşın, sonra bozmasınlar.

Ben kesinlikle bu fikre katılmıyorum. annem hiç çalışmadı hep ev hanımıydı. biz çocukları onunla hep gurur duyduk duyuyoruzda. etrafındada gayet sevilen sayılan bir insan. bayan doktor arkadaşıda var avukatta öğretmende. bende çalışan bir anne olmayacağım. ne yani çocuğum benimle gurur duymıcakmı. bende annem gibi bitın arkadaşım var çoğuda çalışıyor. gayette saygı sevgi duyuyorlar bende onlara. çalışmak kötü demiyorum bende çalıştım iki sene. hemde çok iyi bir pozisyonda. ama çalışmayan kadınların toplumda yeri yok gibi mesajlara sinirleniyorum.

paran varsa çalışma yoksa çalış

yaaa tahminimden zor gbi duruyorrr kıyamam yaaa ama napalım onlar için çalışmk zorundayız Alys

canım ben artırıp vasıfsız çalışanların daha geç işe dönmeleri gerektiğini düşünüyorum. çünkü onların çalışma koşulları çok ağır, sağlıklı bir birey için bile ağırken yeni doğum yapmış bir kadının fiziken ve ruhen kaldırabileceği bir hayat tarzı hiç değil. ama hayat da bazı kişiler için çok zor. ne diyelim, elimizdekiileri değerlendirip hepimiz çocuklarımız ve kendimiz için en iyisini yapmaya çalışıyoruz. bu konuları açanların da derdi o, yazanların da. her çocuk güzel bir ortamda yetişsin diye duacıyım...

Kendi geleceğimiz ve cocuklarımız için çalışmak zorundayız aslında şuan hem çalışıyorum ikizlerime ve büyük kızıma yetişmeye çalışıyorum hem serbest muhasebeci mali müşavirlik belgemi almaya çalışıyorum yarının ne getireceği belli değil çünkü

hayat planlandığı gibi gitmiyor malesef.. eşinizin başına birşey gelebilir, boşabilirsiniz vs vs.. ve bunlar olduktan sonra sıfırdan hayata atılmak daha zor.. yaş ilerleyince ve tecrübe olmayınca hayata 1-0 başlıyor insan malesef.. fırsatınız varken çalışın derim..

kıyas götürmez tabi ki bebeğinin her şeyine tanık olacaksın ayy ne güzel bir duygudur çalışınca stres sıkıntı olacak bence anne bebek birbirinizden zevk almaya bakın doya doya yaşayın telafisi yok bunun çünkü...

Evli değilim ama ilerisi için ben de ne yaparım diye cok düşündüm ve tamamen seninle ayni duygularla kendim yetiştirmek istiyorum en cok bana düşkün olaun istiyorum. Başkasının ogrettikleri ile değil benim ogrettiklerimle büyüsün istiyorum ama bir de şöyle düşün bu bir süreç ve o büyüyecek o okula gidecek ssn sadece gezmeleri ve ev isleri olan birninsan olacaksın. O unive baska aehire gidecek eşin her gün işe gidecek ve sen geçen zamanına yanacaksin. Eşin ne kadar iyi olursa olsun dünyanın binbir türlü hali var kendi maaşını cuzdaninda hissetmenin verdigi guveni veremez onum verdiği harçlık. Evet çocuğunu istediğin gibi egiteceksin seni istedigin kadar sevecek ama okula baslayana kadar çünkü okula başladığı an senin dışında bir sürü insandan bir sürü kötü huy ogrenebilir ve ergenlige girdiginde sizden nefret ettigini düşünebilir. Su an hissettigin sadece bi kac yillik. bor duygu

maddi durumunuz iyi ise kesinlikle çalışmayın derim. kızım 1 yaşındayken işe döndüm. deli gibi pişmanım. ayrıca kv ile de sorunlar oldu. burnumdan getirdi burcakkxoxo ben <3 kendim tek ayak

Bazı arkadaşlar durumu ego olarak tanimlamis çok şaşırdım bir bayanın kendi ayakları üstünde durmak istemesi toplumda belli bir saygınlığının olması nesi ego. Kızımı dünyalara değişmem ama kendimin ve onun geleceğimi de düşünmek durumundayım ikilemde kaldığım için fikir almak istedim sadece. Yorum yapan herkese çok çok teşekkür ederim sanırım çalışacağım kizimin en güzel anlarina belki kısmen şahit olamiycam ama çocukların sadece 0_3 yaş aralığında mı anneye ihtiyacı oluyor bunun ilerisi de var calisirken attigi ilk adımlarıni goremesem de mezuniyetini, gelinliginı, anne oluşunu görücrm hem görmekle kalmayıp yaşamı boyunca kendi ayakları üzerinde durana kadar tüm hayallerini gerçekleştirebilmesi için yanında hem bir anne hemde finansörü olarak maddi manevi destek olacağım kızıma ve bu durumun bana vereceği haz paha biçilemez.. egoyla uzaktan yakından alakası yok.

iste onlara benzemeye calistigimiz icin mutsusuz.. ozumuzden uzaklastik kendimiz gibi olamadik.. onlarda aile kavrami kaldimiki..

bir kadın maddi durumu eşden dolayı iyi de olsa mutlaka çalışmalı

Amin canım bana da Dua et benim de güzel sağlıklı bir ortamda yetişecek bir çocuğum olsun Ben işkembeden sallıyorum şu An çocuk olmadığından, başıma gelince ne yaparım zaman gösterecek...

Sanki çalışarak çocuğumuza kötülük yapıyormuşuz gibi düşünenler var gerçekten inanamayarak okuyorum. Sanki çocuk büyüyünce 'sen ben bebekken çalıştın sana bağlanamadım senden nefret ediyorum!!' deyip evden kaçacak, hiçbir psikolojik dayanağı olmayan değişik düşünceler...

Çocuk insanın kendisi için yapilmali bence anneanne babaanne için değil bence kres yaşına gelene kadar anne bakmali, tabi birsuru değişken var, eşiniz iyi bir kocaysa evliliginiz iyiyse... Benim eşime anneannesi bakmış anne çalıştığı için anneanneye düşkün annesi umrunda değil bu da bir gözlem.

Kendi annen bakacaksa çalış kaynanana birakacaksan kreş çağına kadar büyüt basin agrimasin kisa ve net

Ben de imkanın varsa 2 yaşına kadar bekle diyenlerdenim. Maddi sıkıntınız yokmuş, borç filan da yoksa biraz erteleyebilirsin. ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

Etrafımda çocuğuna kv si veya annesi bakan aarkadaşlarım var. Hiç öyle bi kopukluk görmedim ben hepsi de annelerine çok düşkünler. İşten arta kalan zamanlarda kaliteli zaman geçirirseniz bir sıkıntı olmaz bence. Zaten 9aylık olmuş 4ayınız varmış daha epey büyümüş olur bu sürede.

İmkan varsa 4-5 yaşa kadar anne sonra da kreş diyorum ben. Ama değerlendirilmesi gereken tonla şey var, mesela iş hayatına kolay dönebilecek misin? Bunu hem manevi anlamda soruyorum hem de kolay bulunabilir bir meslek mi diye soruyorum.

Bi benim mi icim acimiyor ise donme hususunda? Buyuk oglumun wc egitimi derdi olmasa bir an once ise gidesim var. Kucugum 2 aylik daha. Ama once isleri yoluna koymak lazim. Hunharca calismak zorunda kalinmadigi surece calismak güzel sey. B

Senin gözlemini sevsinlerhaklısın sonuna kadar katılıyorum Rabbim herkesin yuvasına huzur mutluluk versin herşeye insan alışıyor

böyle bir seçeneği olan kadınlara bile şaşıyorum ben

çocuğum yok olunca nasıl hissederim bilmem ama para benim için önemlidir ya bilemedim

eşinin maaşı yeterli ise kanırtmaya gerek yok bence. Hele 9 aylık bebeği bırakıp işe girmeye hiç gerek yok. Aldığın eğitim çalışmadığında çöpe gitmiyor sen eğitimli bir kadınsın ve çocuğunu da yoğrulduğun o eğitim ile büyüteceksin. Boşanırsan ne olur falan diyen olmuş boşanırsan eğitimin kolunda altın bilezik, o Zaman kalkar başının çaresine bakarsın. Ücretsiz izin alıp hiç değilse 2 yaşına kadar bebeğinle vakit geçir derim ben

Kesinlikle calismalisin ama kizin 3 yasina geldikden sonra:)) Bir cocuk icin en onemli gelisim cagi ilk 3 yas derler bizim burda. ve kesinlikle devlet anneyi en az 3 yasina gelene kadar cocuga bakmasi icin teşvik eder 3 yas cok fazla degil inanki. Goz yumup acincaya kadar geciyor ve geride cok harika anlar birakiyor. Tabiki yasin ve isinde onemli. Eger yasin ilerlemis ve bidaha boyle bir is bulamam diyorsan bilemem ama tavsiyem 3 yasina kadar beklemen. 2 cocugum var calisiyorum. kizimi 3 yasinda krese verdim. 1.5 yasinda oglum var onuda haftanin belli gunleri sadece dil gelisimi acasindan 4 saatligine veriyorum. Geri kalan zamanlarda esimle donusumlu bakiyoz.

Maddi imakanin yeterliyse calisma derim

Merhaba, kızım 9 aylık olunca işime dönmeyi planlıyorum ama ona okadar alıştım ki nasıl olur bilemedigimden fikrinizi almak istedim aslında çalışmasam da olur eşimin kazancı iyi borç harç yok çok şükür yalnız en güzel yıllarımı da evde geçirmek istemiyorum okadar üni. Okudum işim yorucu olsa da şartları iyi çalışıp kızım için birikim yapmak düşüncesi de beni cezbetmiyor değil. Babaannesi bakacak evlerimiz yakın işe dönünce kızımın ya bana olan düşkünlüğü azalırsa benden uzaklaşırsa diye çok korkuyorum büyürken en güzel anlarina babaanne dede şahit olucak ben calisiyoken parkta oyunlar oynayacaklar içten içe de kıskanıyorum... uzatmayayim calisip calismamak arasinda kaldim değerli yorumlarınız için teşekkürler

Erkek kardeşim 4 yaşındayken babamın takım elbiselerini giyinmeye çalışır pantolonunu belinden tutarak kapıda ağlardı ben de babamla işe gideceğim beni götürmezsen sen de gitme baba diye ağlardı her gün. Babam da işi bıraksaydı o zaman maddi durumumuz yerindeydi diye. Yok kadın anne olmak için yaratılmış o yüzden çalışmamalıymış, yok hem iş hem çocuk yıpratıyomuş neden çalışacakmışız, bilmem ne bilmem ne. Rahatça evde totomu yayıp yatacağım denmiyor da. Çalışmak işime gelmiyor artık demez tabii kimse.

benimde öyle annem birtane :))) hahahah inşallah yaa kuzm =)9

Biraz daha erteleyebilirsiniz ama ilerde çalışın mutlaka dediğiniz gibi üniversite okumuşsunuz ve bence maddi bağımsızlık çok güzel bişey bende 5 aydır filan çalışmıyorum hamilelikten o kadar sıkıldım ki

Maddi durum iyide olsa çalışın diyorum, kendi paranız sonuçta..

Ev hanımlığı, şimdiki aklım olsa işe dönmezdim...

Her şey para pul değil eğer imkanlar elveriyosa evladınıza siz bakın ilk eğitimini terbiyesini sizden alsın.. sizin sevginizi kazısın içine.. Anneanneler babaanneler bilinçsizce sevdikleri sınır tanımadıkları için çocuk o tarafa daha meyilli olabiliyo siz bi şey söyleseniz de pek tınlamıyo.. Bende memuriyete başlıycaktım ve gebe olduğumu öğrendim eşim hevesini almak için çalış ben çocuğumun annesiyle büyümesini istiyorum terbiyeyi senden alsın ben sigortanı ödüycem sen hiç sıkılma dedi.. o şekilde bi karara vardık ve en güzelini yapmışım diyorum

Maddi durumunuz iyiyse bebeginiz 2 3 yaşına gelene kadar çalışmaya ara verin sonra kreşe gönderip çalışabilirsiniz

Evde oturup cümbür cemaat yaşamanın aile kavramıyla ne ilgisi varsa. Zaten oraya hiç gitmemiş insanlar bu düşünceye sahip. Gayet de aile kavramları var, ama aynı zamanda kendine yetebilen bireyler. Bunu iki tarafın da insanı olan biri olarak söylüyorum.

o zaman senden de konular bekliyoruz, çocuğa kim bakacak belli mi? ben oğlum 9 aylıkken başladım, yolumla birlikte çok uzun süre evden uzak kalıyordum 11-12 saat kadar, o yüzden zorlanmıştım. senin evin işe yakınsa çok sorun yaşamazsın.

Çalışma saatleri önemli bence eğer saatler uzunsa kesinlikle çalışmayın derim. En azından bir müddet daha. Ama şu da var asıl çocuklar 1 buçuk iki yaşına geldiklerinde bazı şeylerin farkına varıyorlar ve o zaman bırakıp gitmek daha da zorlaşıyor

Doğrudur mutlaka tek faktör yok bu durumu etkileyen işin ne, çalışma saatlerin nasıl, iş yükü ağır mı, süt izni kullanabilecek misin, ev-iş mesafesi nedir, çocuğa kim bakacak, maddi durum ne seviyesi, sen evde kalıp çocukla vakit geçirmeyi mi işe dönmeyi mi tercih edersin, sevdiğin bir işi mi yapıyorsun, eşinin tavrı nasıl bunlar hep bir faktör. Ben kendi adıma konuştum sanırım biraz. Yüz yıllık bilgileri 4-6 seneye sığdırıp öğrenebildi isem 2 yıllık gelişmeleri de toparlarım bikaç haftada, işim de çalışma ortamım da buna müsait. Ama evim işime yakın olursa, güvenebileceğim bir bakan olursa, süt izni kullanmamda herhangi bir zorluk yaşamazsam, işimi biraz daha rahat bir pozisyonda devam ettirme şansım da olabilir. Tek bir doğru yok bu işte. Ama ben Okudum kendimi de evde heba etmem güçlüyüm bakın görün diye kadının kendini hem eve hem çocuğa hem işe yetişmek için hırpalamasını doğru bulmuyorum. Kadınlar güçlü olucam kendi ayaklarımın üstünde durucam diye kendini çok hırpalıyor

Maddi durumun iyiyse bi süre daha çalışmayı erteleyebilirsin.

Karar sizin ama her zaman en kötüsünü düşünmek gerekir. Allah korusun eş vefat edebilir, işsiz kalabilir, boşanma olabilir... Herkes için geçerli bu yazdıklarım. Babaanne bakacaksa yerinizde olsam hiç telaş etmem. Kadınlar eskiden beri çalışırdı. Tarlasında, bahçesinde ya da evinde çeyiz yapar ama mutlaka eve maddi katkısı olurdu. Kadın çalışırken de aile büyükleri ya da komşular ilgilenirdi bebekle. Yeni nesil "çalışan kadın" anlayışına kapılırsanız bebeğinizi bırakmanız zor olur.

Bu kişiden kişiye değişiklik gösterirdi bence başlayın annem ev hanımıydı benim çalışmasını tercih ederdim o zaman hazıra alışıyorsun çalışan annelerinçoçukları daha sorumluluklu olurlar