Benim de param çok olunca harcamaya kıyamıyorum. Çok dediğimde 3 5 kuruş işte

Evet sanırım o üyesiniz, Allah karsınıza düzgün birini cıkarsın da kendı duzenınızı kurun inşallah. Fakat o duyguyu bir kenara atın, erkekler cok guzel manupile eder farkederlerse...

Var ben. Aynısını hissediyorum birebir. Ailede sıkıntı çektim maddi anlamda sonra evlendim kendim de çalışıyorum eşim tarafından her harcamama burun kıvrılıp gereksiz görülüyor maaşım kendimde ama o her aldığım şeye burun kıvırdığı için suçluluk hissediyorum yine de harcamaktan vazgeçmiyorum ama o suçluluk hissini ben de atamıyorum evlenmeden önce de böyleydi çalıştığım zamanlarda. O yüzden sadece eşime de bağlayamam. Dediğiniz çok mantıklı ama kendine değer vermeme olabilir gerçekten.

Ben çalışmaya başladığımda anneme para gönderiyordum harcasın diye. Çünkü babam vermezdi fazla. Hesap açmış bankada hepsini briktirmiş. Düğünümde çıkarıp kullandı. Babama da laf söyletmemiş olduk. Anneler herşeyi düşünmeli. Verdiğini harcıyor seninkiler.

Annem isteseydi zaten bu kadar ilerlemezdi ya

Aynen tam da sorun kendini layık görmemek. Onun da suçlusu babanın bişey alınca kızıp bu duyguyu bilinçaltına işlemesi.

şöyle bi laf var. Yemeyenin malını yerler:) Doğru vallahi.

Yani evlilik gibi bir durumumun olmayışına normalde üzülmem gerekirken seviniyorum cunku kenarda çeyiz yapmak adına 10 kuruş birikimim yok oyle bi durumla karşı karşıya kalırsam büyük sıkıntıya girerim Bende söylediğiniz şekilde bi plan çıkarmaya çalışıyorum ama hep bi masraf cikinc bazı giderleri kredi kartıyla ödemek durumunda kalıyorum aylardır tam tamam bi maaş almis degilim hep kredi kartı vs derken eksileri görüyorum tak olarak bi maaş alırsam o şekilde düzeltmeyi dusunuyorum şuan planım gesabi düze çekme tabi çekebilirsem rozikka Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Hiç böyle bir duyguya kapılmadım. Ölümlü dünya. Al, giy, gez, toz...

Ayy sacmalık Bugüne kadar gazete kagında mı yiyordunuz? Dön al o cantayı Hayat kısa

Ailene destek olman cok guzel ancak anladivim kadsriyla sen destek oldukca baban elini etegini cekiyor. Bir sure sonra bu senin gorevin olur ama aslinda babanin gorevi. Kendine de yatirim yapmalisin. Bunun icin de sucluluk hissetmemelisin.

Takmayın kafanıza, almaya alıştıkça geçer bence bu his. Kazandığım parayla istediğimi alır istediğimi yaparım. Almazsam mutsuz olurum ben, çok düşünmeyide sevmem. Hayat kısa keyfine bak.

Canım bende 9 yıldır çalıyorum kendime ilk defa çok pahalı bir telefon aldım en son çıkan model. Kaç gündür içimde bir sıkıntı var evleneceksin ne gerek vardı. bir yandan da düşünüyorum neden kendi kazandığın para için başkalarının pahalı lafını dinliyorsun. onu almasan şu kadar paran olurdu şunu yapardın ilk kez kendim için bu kadar pahalı bişey aldım ve bende aileme yardım ediyorum. sürekli içim içimi yiyor. iade mi etsem ne yapsam. of

bu gün aynı konuyu iş yerinde arkadaşlarla konuştuk. bunun sebebi tamamen çocukluğunuzdaki babanızın tutumu. hep annenize kardeşinize ya da eve harcıyorsunuz peki sizin bir değeriniz yok mu örneğin pahalı bir ayakkabı giymek ya da güzel bir parfüm sıkmak sizin hakkınız değil mi? bu bilincinizi birden değiştiremezsiniz ancak yavaş yavaş kendinize beğendiğiniz bir şeyler alın ilk başlarda zorlansanız da sonrasında alışacaksınız

Bende aynı duyguyu hissediyorum. Baskasına 500 liraya hedıye alsam gozum gormez. Kendime aldıgım 100 liralık bısey sanki boşuna para harcamış gıbı hissediyorum. Bazen safmıyım diyorum kendi kendime. Esimin ailesinden Allah razı olsun onlar sureklı para istedikleri ıcın başedemıyoruz artık kendime, cocuklarıma, eşime harcıyorum gonul rahatlığı ile yok diyoruz :)

Hani dusunuyorum bunları almasam bile o para bana kalmıyor. Sahiden şahsıma cok az harcama yaparim ama bazen kardesim saka yapiyor yine ne aldin diyerek acaba şaka oldugunu düşünmediğim için mi suçluluk hissediyorum. Ama harcama yapsamda yapmasada paradan bana kalan pek birsey olmuyor

Bende onları düşünmek istiyorum daha önce sıkıntı çektiler artik çekmesinler istiyorum ama bu şekildede ben mağdur oluyorum Herkes ister kenarda kıyıda güvencesi olan bi birikimi olsun ama bırakın birikimi ben kendime bile yetemiyorum ne zamana kadarda boyle devam edecek hiçbir fikrim yok

Tabiki abartıyorsunuz Evin babası olmussunuz niye evin eksiğini siz düsünüyorsınjz? Tabiki destek olunur Ama böyle devam ederseniz evlenince de cok üzülürsünüz. Bunu suistimal ederler genelde kocalar. 37 hafta calıstım dogum paramı evin borclarına ödedim. Kimse aferin demedi Bu sadece bir örnek.

Ben sabah çanta aldim betten aslında fiyatı da o kadar pahallı degildi alırken icim içimi yedi sonra dusundum eve günlük tabak almamız lazımdı bunun ustune biraz para koysam tabak alabirdim dedim zatwn ev tadilata girecek bi daha tabağına almaya imkanım olmaz dedim aradım iptal ettim cantayi

Arkadaşım da böyleydi,1 yıldır işsiz. Aptalmışım herşeyi eve vermişim, kenara koymamışım diyor. Şampuan bitse laf ediyorlar 3 kardeşler. Diğer 2si araba aldı, yurtdışı tatillere gitti. Bu banyoyu mutfağı yaptırdı, erzak aldı sürekli. Geçen değerleri kötü ilaç yazmış doktor, babasından istemiş, bul birini evlen o karşılasın masraflarını demiş adam. Bu kız babası içip tozarken faturaları ödeyen kız. Yani balım demem o ki evi biraz boşver. Babanda da varmış zaten. Sen kenara ufak tefek para at. İstediğin şeyleri de al. Parayı sen kazanıyorsun kullan.

seni çok iyi anlıyorum canım. e artık baban da yaşlandı, bence ipleri elinize almanın vakti gelmiş. oturun kavga edin ya bu böyle devam etmez. adam kolayını bulmuş bağırıyor çağırıyor eli cebine gitmiyor. bak canım buralarda ne konular okuyoruz. adamlar rahatlığa alışıp başka yerlere kayıyor gözü. babanın gerekli masrafları yapması için bir şeyler yapmanız lazım artık. çok pişman olursunuz ilerde, özellikle annen.

Belki beraber buluruz çözümü burda

Babanızın durumu iyi olmasaydı yapacak bir sey yok, ailenizi destekleyin derdim ama hem iyi maasi var hem de sizin böyle zor durumda olmanızı umursamıyor. Hayatınızın en zor döneminde, çocuklukta para yüzünden kavga gurultu çekmissiniz, olan olmuş, bence yetiskin haliniz de bu durumu tolere edebilir. Kavgayı, tartismayi göze alip evin tadilat gibi büyük masraflarını kardesinizle beraber sırtınızdan atmalisiniz. Eger yapamam yine masrafin büyük kismini üstlenirim derseniz de kendinize belirli bir limit belirleyin. Mesela maasinizin 3te 1ini kesinlikle harcamalara katmayin. Su, yemek, elektrik gibi en temel ihtiyaclariniz varsa alinacak hersey sonraki aya ertelenebilir. 2100 tl maasiniz varsa 700üne hic dokunmayin. Ev ve diger kardesler icin limitiniz 1400 tl olsun 1 tl fazlasina karismayin. Bu vicdansizlik, nankorluk falan degil öyle görünüyorki evlenirken babanizdan bir destek goremeyeceksiniz bu nedenle bu birikimi yapmak zorundasiniz.

Bu bende de oluyor. Ama sebebi kendimin değil babamın parasini harcamam Ve dediklerinizden bazılarını yaşıyorum babamın her yerde tanidiklarina olmasina ve abim icin o kadar imkan kullanmasina rağmen benim calismama kendi cabamla önüme çıkan firsatlara engel oldu. Ben babamin nüfusunun sadece zararini gördüm. Sözde cok modern olduğu etrafta kizinı okutmadı denmesin diye okuttu. Kendinize harcamayacaksaniz ne diye kazaniyorsunuz ki?

Zaten daha kotu durumdada olsam ailemi da geçemiyorum onların ihtiyacı varken kendime harcamayı vicdanımı sığdıramam ama bizde durun artik destek olmak degilde direk yükün omuzlarimiza tamamiyle yüklenmesi durumuna düşmüş Dusunuyorum evlilik gibi bi dusuncem olsa ben kendime neyle idare eder ceyizlik alirdim elde yok avucta yok Arkadaşları var onlarında babaları emekli başları paralarına dokunmuyor bile rozikka Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

ben tutumlu bir insanım ve bekarkende gayet ii yaşayan biriydim, evlendıkten sonra inanılmaz derecede zorluk çektik hemde çok, şimdi çok şükür iyi durumdayız ama bende aynı psikolojiye giriyorum bazen, ki lüksü çok sevmeme rapmen üzülebiliyorum, ama sen kendini aşmaya çalış o senın hak ettiğin para, zevkin için yaşamaya çalış

Kendin için birşeyler yapmaya devam et. Böyle böyle normalleşecek. Önce sen kendin için birşeyler yapacaksın ki çevrene de faydam olsun. Önce sen sonra ailen bunu bencillik olarak algılama. Varlığın temel sebebi kişinin özüdür. Sen olmadan diğerleri olmaz bunu unutma

İnsan psikolojisi sanırım. Kendinize hiç değer vermemişsiniz. Bi insan önce kendini mutlu etmeli diye düşünüyorum. Okulu ilk bitirdiğim yıl İşe başladım hemen. Evlenene kadar tam 3 yıl maaşıma ailem karışmadı. Drumları iyi zaten. Bende kendime harcadım hep. Gezdim, yedim içtim. O dönemlerim ayrı güzeldi. Evlenince durumlar başka oldu. o heves geçiyor artık. O bir dönem gibi bişeydi benim için. Şimdi birde ikinciye hamileyim. Elime kalan olunca hep kizima harciyorum:) Nasipse eve giriyoruz o yüzden dikkat ediyoruz hep. Ama kendime çok ihtiyacim bişet varsada aliyorum Eskisi gibi gereksiz bişey almiyorum. Vicdanda yapmiyorum. Ben mutlu olunca etrafima daga faydali oluyorum. Sizde bence böyle dusunun . push ; sonanda

Faturalar falan bide kardeşlerimin yurt ücretleri vs Calcifer Ay Çiçekleri Arasında Gonca

Evlilik oncesi uzun caisma hayatim oldu. Cogunu cok car cur eder ablama cocuklaruna harcardim. 100 tl kenara atmisligim yoktu. Kucuktum iyi yaptim yedim ictim gezdim. Ogrencilikte de cok kismetliydim. 6 7 sene oncesinsen 20 bin tl lil altin biriktirdim, en pahalilarindan 3 ev dizecek ceyiz yaptim. ( ozazaman lar bir nevresime 200 tl, fissler tencere vs) her girdigim magza dan kendime birsey aldim. Evleneli 5 sene oldu hala acilmamis marka ayakkabilarim vardir. Yakinda yine calisacagim, 3 yasinda kizim var. Esim maasima dokunmicak biliyorum, esimin maasi ile gecinip, benim maasimla kres masraflarj karsilanacak. Gerisini de mih gibi biriktiricem ev almak istiyorum kizim var.. kendime ala ala doydum, oyle de iyi yapmisim ki.

Sizinle benzer koşullarda büyüdüm, ama bende tam tersi oldu. Hiç para tutmayı bilmem. Geçmişin intikamını alır gibi elimdeki avucumdakini harcıyorum kitaba vs. Yalnız siz sanırım biraz naziksiniz, ben eve beş kuruş harcamam çünkü. Zamanında harcamadıklarına saysın diyorum içimden, sorarlarsa param yok, evi ben mi geçindireceğim, ben geçindireceksem bu adam niye burada gibi argümanlarım var tavsiye ederim. Babanız bu tarz bir konuşmaya karşı çıksa da, içten içe doğru olduğunu bilir. O da en güzeli, rahatsız olacak çünkü inanın. Hiçbir şey yapamazsanız, bir kumbara alın. İşsizlik parası yazın üzerine ya da sadece size yarayacak, sizin istediğiniz bir şey. Çanta almayın ama çanta parasını o kumbaraya atın. Sonra da kendinize "ben bu parayı keyfimden harcamamazlık etmiyorum, şuna ihtiyacım var." Böyle böyle belki bir nebze azaltırsınız bu durumu. Mutluluklar ve başarılar dilerim size çok.

Sizi dogru mu hatırlıyorum, hanı bır ara hastanede calısmıstınız, babanız evin eksiklerini almıyordu, kahvaltılık bıtınce kızıyordu ama dugunlerde millete cumhurıyet altını takıyordu=/ Eger o uyeyseniz hicte vicdan yapmayın, en guzellerini alın kullanın, cekecegınizı fazlasıyla cektınız zaten...

Denedim ama olmuyor psikolog önermişti ama zar zor alıyorum aldıktan sonrada bi vicdan azabı pişmanlık hissi belki dediginiz gibi devam ettikçe gecer . push ;

Sanki tam olarak babamdan söz etmişsin babamda öyle evde bisey bozulsun yada bitsin kavga sebebiydi evde yağ çay yada elzem ihtiyaçlar bitsin bağırma çağırma çocukken korkardık evde bisey bitecekte annem babama söyleyecek gürültü kopacak diye Tadilat büyük çaplı masraflı olduğu icinde bizden gidiyor ama küçükte olsa yine bizden giderdi Mutfak giderleriylede ben ve kardesim ilgileniyoruz kardesim ben çalışmadan önce atanmıştı ben çalışmaya başlayıncaya evde bisey bitse annem istese herseyde kızlarına soyle kızların alsın diyordu öyle oluncada kardeşimde mutfağı biz karşılayalım falan dedi açıkçası ben cok taraftar değildim tam olarak üstümüze almaya ama Ben hayır desem kardesim kendi başına alırdı bende tamam deyince 3 yıla yakındır o masrafta bizde bundan gocunmuyorum en azindan artik bisey bitti babam söylenecek bağırıp çağıracak diye düşünmüyoruz ama sahiden beni maddi olarak çok yoruyor yani sadece bu olsa yine bi şekilde idare ederim ama babam anneme de harçlık falan vermez hastane saglik ihtiyaçları olur yada aylık küçükte olsa harçlık niz veriyoruz2 kardesim öğrenci eee onlarada düzenli olarak olmasada veriyorum Birde ev cok eski eşyalar yine öyle ihtiyaç olan seyler var 3 yildir ddgistir topla bi turlu bitmedi oyle oluncada kendime kenara 100 lira atma imkanimda olmadi Hele bu pandemi döneminde insanlari ücretsiz izne ayirinca oyle bisey basima gelse naparim diye dusunmeden edemedim Allah korusun oyle bi dueum basima gelse babamdan harclik bekleyecek duruma gelirim ama ne annemin ne babamin umrunda degil Kusura bakmayın cok uzun olduda kendi durumumda birini gorunce bu kadar anlatma ihtiyacı hissettim sanirim

Inanın ne alabiliyorum ne kenara ayırabiliyorum artik iyice düşündükçe canim yanıyor her turlu evde bi masraf cikiyor

Bu bende de çok oluyor. Hatta çok düşündüm neden böyle hissediyor olabilirim diye bence bu konuda suçluluk psikolojisiyle büyütüldüğümüzden. Çocukken her istediğimiz alınmıyordu sonuçta gereksiz görülüyordu vs... sonra belli yaşa gelsek bile bu devam ediyor; aman ne gerek vardı, buna bu kadar para mı verilir, oh harca hayat sana güzel laflarını çok duyduk çevremizden. Şimdi kendimize ait paramız oldumu sudan çıkmış balığa dönüyoruz. Hep bir suçluluk duygusu kemiriyor beynimizi. O laflar bilinçaltımıza işlemiş. Bu yanlış tutumu değiştirmeliyiz konu sahibi o düşünceler aklına geldiğinde başka şeyler düşün. Böyle böyle alışacaksın...

Bunları siz düsünmeyin bırakın anneniz babanızdan istemeyi ögrensin

Psikologa gittiğimde bu sıkıntılarımdan pek söz etmemistim başka konulardan konuşmuştum oda kendimi swvmwyisimden kendimi hiçbirşey hak etmiyorum gibi düşündüğüm söyledi. Kendin için harcamalar yap kendini smart dedi ama lendim için en ufak biseye elimi etsem kırk kere dusunuyiru. Yapamıyorum elim alırken gidip geliyor aldıktan sonra pişmanlık ama başkası için tüm maaşımı verip hediye alsam gözüme gelmiyor L

Merhaba kızlar 3 yıldır duzenli olarak çalışmaktayım. Daha öncesinde kısa süreli is hayatım oldu ama hep cok düşük maaşlar olduğu için bırakın aileme destek olmayı kendimi bile ucu ucuna geçindirecek kadar az olduğu için aileme destek falan olamadım hiç. Şuan maaşım asgari ücretin bir tık üstü. Sunlarida belirtmekte fayda var babam eğitim konusunda hic destek olmadi hatta kendi cabamla emeğimle okudum. Çalismama karşıydı cok yerlerde tanıdıkları olmasına rağmen is konusunda hani bi tanıdığiyla görüşme destek olma gibi bi çabası da olmadi. Suanki isim bile tamamen hic beklemediğim anda nasip oldu. Babam maddi durumu cok iyi olmasına rağmen hep maddi konularda sorun çıkaran biriydi evde birsey bitse yada bozulsa bağırıp çağıracak diye korkardık üst baş deseniz bayram seyran olacak senede bir veya iki kere alınırdı. Neyse smben ise başladıktan 4 ay kadar eve maddi bi desteğim yine olmadi anneme kardeşlerime vermek disinda zaten o dönemde maaşım cok düşüktü birde üst baş kıyafet pek birseyim olmayinca eksikleri tamamliyordum. Sonrası zaten o dönem eve yapılan bi kaç masraf falan derken hep taksitlere falan para gitmeye başladı sonra ev eski olunca tadilat yada bozulan beyaz eşyalar falan derken inanın ne kendime adam akıllı bi harcama yapabildim nede kenara lazım olabilir diye üç beş kuruş atabildim suandada evin mutfak masrafları bu tarz yeni birşey alınacaksa onun taksitleri yada anneme kardeşime vereyim derken bana herzaman ki gibi pek birsey kalmıyor. Simdi soyle bi durum var ki ben artik kendime bisey alsam hep bi vicdan azabı yasiyorum sanki kendi paramı degilde bana ait olmayan başkasına lazım olan bir parayı harcıyor gibiyim. En elzem ihtiyaçlarımı bile alırken kendi icinde bi vicdan azabı hissediyorum yeni bisey aldığında eve getirirken cekiniyorum kimse gormeden yatağın altına koyup bi kaç zaman sonra kullanıyorum kimsenin birsey diyeceginden degilde yinede cekiniyorum. Bugün ne zamandandir ihtiyacım olan birşey vardi ona bakıyordum çoktandır tam buldum sipariş verdim sonra aklıma geldi ki eve almam gereken birsey vardi ve fiyatı ona yakındı ne acelesi vardi iptal mi etsem falan diye kara kara düşünmeye basladim sanki gereksiz masraf yapmışım gibi ben bu psikolojiyi nasıl yeniden bilmiyorum. Pandemi öncesinde psikologa gidiyordum bu konuyu tam detaylı açmadım ama sorunun benim kendimi sevmemden kaynaklı olduğunu kendimi iyi şeylere layık hissetmediğimi bu düşüncemden kaynaklı olduğunu söyledi. Sizcede abartiyormuyum yada var mi bu durumu yasayanlar

babanın maddi durumu iyiyse neden tadilat parası senden çıkıyor? annen babandan istesin yahu. benim babam da cimriydi. iş hayatımın ilk 5 yılı annemin alacağı üç beş şey varsa da ben aldım, babam sürekli kızın alsın diye diye bana yönlendirdi. sonra anneme bir tanıdığı demiş, ya bu kızın nasıl birikim yapacak, kocanın parası yok mu da kızı yiyorsun diye. o zaman uyandı. bu arada benim de kendi evim vardı geçinmeye çalışıyordum. sonra annem gözünü karattı babamdan istemeye. üç beş büyük kavgadan sonra babamın aklı başına geldi. babamdan kötü söz işitmeyi de göze ala ala istiyor artık. zaten az maaş alıyormuşsun. babanın durumu olmasa tamam da, varsa evin ihtiyaçlarını onun gidermesi gerekiyor senin değil. ileride önünü alamazsın.

valla istemek zorunda. sizi dünyaya getirmeye karar veren 2 kişiden biri annen. bu adamı idare etmesi gereken de o. bazen annelerimiz karılık görevlerini de biz kızlara yüklüyorlar farkında değiller. o yüzden sana ısrarla aynı şeyi diyorum canım. burada sadece baban bencillik yapmıyor, annen de rahatı bozulmasın diye bencillik yaparak size yükleniyor. bunca sene evli ama hala lafı geçmiyor adama sözde. herkes aynı değildir tabii ama benim annem de böyleydi. kaç defa kavga ettim zamanında, suratına bağırdım "Allah gibi korkuyorsun bu adamdan" diye. bildiğin Allah gibi korkuyorlar yahu? artık ben de doldum taştım ne olduysa annem bana da acımaya başladı, gerekli kavgaları etti öyle babamı yola getiriyoruz yavaş yavaş. bak ben tek çocuğum, senin gibi kardeşim de yok. babama karşı sadece annem ve bendim. siz daha kalabalıksınız. isteseniz emin ol değiştirirsiniz bu düzeni. o yüzden lütfen o zar zor kazandığın parayı babana yedirme artık. yediklerine saysın.

Dedigim limiti yine yapabilirsiniz, hatta yapmalisiniz. kredi kartinizdan ev icin hayati seyler disinda artik harcama yapmayin. Önceliginiz borcu odemek olsun. Zaten eger kartiniz eksilere düsmüsse paraniz yok olarak kabul etmelisiniz. O durumu biliyorum kontrol kaybedilirse her ay borc katlaniyor, alinan para sadece asgari tutari kapatiyor, bir noktadan sonra borc odenemeyecek hale geliyor. Kardesinizle de konusun, o da her masrafi üstlenmesin yoksa sadece siz yaparsaniz ona haksizlik olur. Her ay masraf çıkabilir ama babaniza yönlendirmeniz lazim, o karsilamiyorsa ve hayati degilse sonraki aylara erteleyin. Kredi karti sarmalindan kurtulmaniz gerekiyor.

Ben de maddi olarak zorluklar çekerek büyüdüm ama babam ve annemin elinde yoktu ondan, olunca ellerinden geleni yaptılar. Hatta biri yazmış yeni kıyafet alınırdı bayram seyran olunca diye, bana da çoğu zaman çorap alınırdı hicbirsey almamış olmamak için, hatırlayınca gözlerim doldu. Bazı insanlar beni de pinti bulur, ben de günümüze ayak uyduramiyorum, uydurmak ta istemiyorum. Birşey alırken ihtiyacim var mi diye düşünüyorum. İnsanlardan önce önemli olan senin ne istedigin. Hatta herkesten önce geliyorsun bu hayatta unutma. Sen kendini düşünmezsen kimse düşünmez seni. Annene kardeşine tabi ki yok sayma ama öncelik senin olsun. İlerde gün gelir üzülürsün. Düşüncelerin değişirse davranışların ve hissettiklerin de değişir. Her ay kendine harcamak için para ayirsan mesela, hani onu harcamak hakkın olsun o ay olmaz mı acaba. E

Sanirim öyle haklisiniz

Evin tum herseyini karsiliyorken babaniz ne yapiyor? Eve katkisi nedir?

Iste tam olarak böyleyim başkasına bi hediye alırsam en güzeli en iyisi olsun derim ama kendime birssy alsam 40 defa düşünürüm 10 kere elimi atar geri cekerim

Çocuklukla alakalı bu hissin baban yüzünden kendine ala ala geçecek ailene yaptığın harcamayıda azalt ihtiyaçları yoksa tabi

Annemde korkuyor babamdan açıkçası bizde hani bu saatten sonra babama artik sen al desem tavır yapacak konuşmayacak aldığını da sadaka veriyor gibi alacak. Aslinda evin giderleriyle ilgilendiği zamanda adam akıllı ilgilendiği söylenmez. Biseyin bitmedi de sorun olurdu Geçenlerde evde birsey bitmiş ay başına daha var kredi kartinin hesap kesim tarihine de 2-3 gun anne iki üç gün idare etsen yok baban istiyor yok desem bağırıp çağıracak falan dedi onu dönmeyeceğine alayım kurtulayım dedim. Yani ortada idare eden bi annede yok yani babamin sesi yükselmesinde nolursa olsun derdinde

Bu bir-çok insanda görülebilen birşey. Evliyim ve kendi evimin dışında baba evimde bu yediklerimden var midir diye düşünüp ara sira onlara online alisveris yaparım uzak oldugum icin onlardan. Bunu atlatmanin yolu şu ki en azindan ben çözümümü bu sekilde yaptım. Evlenmeden once evin sadece ihtiyaclarini karsiliyordum paramin bir kısmı ile de kendi ihtiyacımi alip kalanini bankaya birikimime yatiriyordum. Asgari ucretin bir tık üstü ise kazanciniz tüketim planlı yaşamayın sürekli. Inanın planli harcama yaparsaniz hem kendiniz hem aileniz icin paraniz daha bereket kazanacaktır. Suclu hissetmenize gerek yok. Calisiyorsunuz ve ihtiyaciniz olan seyleri almazsaniz calismaktan cok cabuk sıkılırsınız. Calismanin tadi karsilik bulunca güzeldir. Tabi abartmamak şartıyla

bende böyleyim kendime bişey alacakken 2 kere düşünürüm. alsam almasamııydım derim. ama gerçekten ihtiyacım olan şeyleri çok beklettiysem bir anda gözüm kapandı herseyi aldm 500 tl kdr harcadım. ama 1 senedir kendime çanta almıyordum sandalet almıyordum iç çamasırı eksiklerimi sürekli erteliyordum. derken herseyı aldım rahatladım

Ay bu ben ya.. Çözümünü bilen bana da söylesin.

Inşallah zamanla aşılır boyle dediginiz gibi Bazen acaba maddi olarak yetemedigim için mi alırsam sıkışacakmışım gibi gördüğüm için mi boyle dusunuyorum diyorum aşamazsam bu sorunu gerçekten ömrümün sonuna kadar bu duyguyla uyanmak benim icin cok kotu bi his decemBer medeniyet bekarların omuzlarında

Gazete kağıdında yemiyorduk ama günlük takımlar kırıldı evdekiler yetersiz gelince misafir takımlarını kullanıyoruz onlarda kırılırsa daha büyük bisey almam lazım yine her turlu masraf takım ziyan olmasın Hem belki daha iyisini bulurum