Doğrudur tabi mutsuz aileler de toplum baskısı yüzünden devam ediyor. Ben boyun eğen bir tip degılım olamıyorum. Çok yanlış bir evlilik yaptım hata ettim şimdi de onun cezasını cekıyorum açıkçası. Umarım konu sahibi arkadaşım ve ben de aşarız her seyi. Hepimiz de cok cok mutlu oluruz

Icinizin burkulmasi cok normal. Dusuncelerinizi su yone cevirirseniz rahatlarsiniz; bu sefer beni ve cocugumu mutlu edecek, bayrami bayram gibi yasatacak adam gibi adamla bayrami yasariz insallah deyin onunuze bakin. Eski es ve ailesinin kendilerine hayri olsaydi olaylar bu asamaya gelmezdi. Bundan sonraki deger bilen adam olsun. Onemli olan cocugun gitmesinden ziyade gittigi yerde manevi olarak zehirlemesinler. Boyle bir seyi yapmazlar diyorsaniz alin cayinizi tatlinizi mis gibi sohbetinizi edin. Bu arada son cumle hayata eglenceli yonden baktiginizin bir kaniti. Aynen devam.

Bazı insanlar maalesef mutsuzlukla beslenir. insanin en güzel en mutlu olabilecek anlarını incir çekirdeğini doldurmayacak sebeplerden çok büyük hayal kirikliklariyla zehir eder. zafer kazandıklarını düşünürler. cunku eziktirler. kendi ailelerinde itilip kakilip adam yerine konmayip gelip onlarda ne gordulerse sizin üzerinizden çıkartırlar hinclarini. ellerinden yuvaları gider evlatları gider başlarına ne geldi anlamazlar. ama kendi yarım bıraktıklarını başkası tamamladığında kafalarına dank eder. konularinizi okuyorum. sizi anlıyorum hak veriyorum. ama tünelin sonu aydinlik. evli olmaktan çok mutsuz olduğunuz için bu yola girdiniz. sirtinizdaki kamburdan kurtulacaksiniz. cocuk da giderken hiç üzülmeyin. kendinize ayiracaginiz zaman olarak düşünün. dualarim sizinle sevgiler

Bir an için başlığı değil ama konuyu ben yazdım sandım. Icime öküz oturmadı aksine bu bayram en azından beni kıran üzen yok diye düşündüm. Yine de huzursuzluk var içimde. Oğlum bir orda bir burda. Zaten bayramların benim için bir anlamı da yok artık. Bir arada olsaydık eminim bayramım yine zehir olacaktı. O yüzden böyle iyiyim diyorum. Sanırım bizi üzen çocuğumuzun boynunun bükük kalması. Kendimizle mutlu olmaya çalışmalıyız. Insallah güzel günler yakındır. Keşkeler maalesef çözüm değil.

Kendinize acımayın, cesaret ettiğiniz için, dik durduğunuz için kendinizle gurur duyun..

Evliyim, eşim ve oğlumla ailemin yanındayım. O kadar huzursuz ve gerginim ki, eminim sizden pek farkım yoktur. İnsanın şansı olmayınca, medeni hali yahut etrafındaki kalabalık pek etki etmiyor huzursuz haline. Şanslı ise, yapayalnız bile kalmış olsa mutlu olacak sebepler oluyor hayatında. Ben de sığamıyorum hiçbir yere. Ne evime, ne ailemin evine ne de bu dünyaya. Herkes ruh hastası çünkü. İnsansız bir gezegende yaşama şansım olsa oraya yerleşirdim. Etimle kemiğimle nefret ettim insanlardan. Ağlama duvarı muamelesi yaptım konunuza ama anlatmak istediğim şu, temelde mutlu değilse insan evli yahut ailesi ile olsa da bir şey fark etmiyor.

Kendinizle gurur duyun ve kendinizi tebrik edin. Yapmanız gerekeni yapma cesaretini bulmuşsunuz ve yapmışsınız. İçinde bulunduğunuz şartlarda oğlunuz için en iyisini yapıp, mutsuz bir ailede büyümesine engel olmuşsunuz. Ama şimdi kendinize çeki düzen verip, yine yapmanız gerekeni yapın ve ne yapıp edip, mutlu olun. Oğlunuz için mutlu olun. Çocuklar hisseder. O mutlu bir anneyle büyümeyi hak ediyor.

Bende öyleyim. Her bayram ailesinin yanı a giderdik oğullarını öve öve bitiremezlerdi. Yere göğe sıgdıramazlardı. Resmen oğullarına taparlardı. Bayramlarım öyle gecerdi. Şimdi de içim buruk güzel ailelere bakıp kendime acıyarak gecıyor

O guzel gordugunuz ailelerde de neler yasaniyor orasi da ayri muamma.

İyi bayramlar hepinize... Bu ayrı geçirdiğimiz ilk bayram eski eş kişiyse, hoş birlikte geçirdiklerimiz de çok matrak değildi, hep bi huzursuzluk hali vardı... Bu sefer de burukluk var.. Az önce oğlumu aldı gitti.. Bi de o bayramlaşacak oğluyla... Oğlum top gibi, ordan oraya.. Bilmiyorum ya, buruğum işte.. Arkalarından bakakaldım.. Aile olmayı beceremedik ya, ona yandım... Yalnız değilim kendi ailemleyim.. Ama kızgınım, kırgınım, yıkığım.. Güzel geçinmek varken, mutlu olmak varken insan neden böyle bir yol seçer, mutsuzlukla beslenir, bunu aklım almıyor, bu uğurda kullanılmayı hazmedemiyorum.. İlk defa iş dışında oğlumdan ayrılıyorum, yüreğime öküz oturdu sanırsam.. Kurban bayramında kesilmesi ümidiyle

Ayrılma kararınızin önemli bir gerekçesi vardır. Çocuğunuzu huzursuz bir evde buyutmektense böyle olması daha iyi. Ben kavga hakaretin eksik olmadığı bir aile ortamında büyüdüm. Yetişkin biriyim çocukluğumun izlerini hala taşırım. Çocukluğuma dair ailemle güzel anılarımın olmasını isterdim. Karşınıza iyı insanlar çıkar inşallah.

Yok yapmazlar, öyle bi durum olacağını bilsem asla izin vermem zaten.. Haklısınız önüme bakmam lazım, ilk defa ayrıldığım için oğlumdan bi tuhaf oldum..

Sebp ne olirsa olsun ister anlasamama ister aldatilma olsun insanin içi burkuluyor evet. Bende aldatildim baba evindeyim o ladar zor ki ne onunla mutlu bir hayat nede bayram gecirdim nede onsuz huzurluyum cok zor cok Allah yardimcimiz olsun. Ne vardi sanki adam olsalardi da bu yuvaları yikmsalardi

Kimse bosanmak icin evlenmez ama sartlar oyle gerekiyorsa bosanmak en iyisi.. burda bir suru insan sürekli kavganin oldugu evde buyudukleri için ilerde annesinden nefret ediyor.

Şair diyor ya "İnsanlardan buz gibi soğudum " Al benden de o kadar

Umarım başarırım E

Şuan böyle hissetmeniz normal gibi ilk defa yavrunuzla ayrılmışsınız Allah başka ayrılık vermesin, mutsuz bir evde büyütmektense ayrılmakla en iyisini yapmışsınız, zamanla bu duygu da geçecektir, darisi bizim başımıza

Başlıktan bi an kalp krizi geçiriyorsunuz sandım.