Icinde bulunduğumuz zamanda herkes evinde olduğu için ice dönüşlerin olmasını normal görüyorum ben. Ama bunlari gozden geçirirken ah vah etmenin, keskelerin faydasi olmaz. Gülüp geçin, genclik işte cahillik ya da toyluk diye düşünüp önünüze bakın. Ya da hatalariniz olduğunu düşünüyorsanız benzer durumlarda nasil davranmaniz gerektiğini artık biliyorsunuzdur :)

Hani kişisel gelişimciler derler ya; "affet, bağışla, serbest bırak" Bence bunu bizim ilk önce kendimiz için yapmamız gerekiyor. Affedin kendinizi, niye yaptım dediklerinizden ders çıkarın ve yolunuza bakın. Kendinizi sevin okşayın yahu sizden bir tane var.

"Diğer insanlardan daha kötü ya da daha aptal değilim, herkes gibi hatalarım oldu, ders aldım, olgunlastim" diye ara sıra kendinize hatırlatın. Eğer ki hatalarımız birilerinin canıni acittiysa işte bunu kendinize dert edinip mutlaka telafi etmeye çalışın. Diğer aptalliklari çoğumuz yapıyoruz zaten

Ufak tefek... peki

Ohoo öyle çok hatalarım var oldu ki yaşıma uymayan öyle Aptallıklar yaptım ki hep sonu pişmanlık kendini affedememe gibi sonuçlandı. Şimdi 25 yaşındayım hiç biri sanki yaşanmamış gibi.. düşünmek neye yarar ki zamanı geri getiremiyoruz. Hiç aklıma bile gelmiyorlar çünkü biliyorum geri getirmek mümkün değil.

Bilemiyorum bazı insanlar çocuk ruhlu. Ufak tefek aptallıkları buna baglayabilirim

Kimin böyle bir sorunu yok ki? Hepimiz çocuk aklıyla utanç verici şeyler yapmış olabiliriz. Bunları düşünmeye gerek yok geçmiş geçmişte kalır

Hepsi boşluktan kaynaklanıyor şu an kafa dolu ve meşgul olsa zerre düşünmeyeceksiniz. Onun dışında asla pişmanlık duymayın geçmişinizden. O aptallıklar, bilinçsizlikler olmasa şu an doğruları, yanlışlıkları ayırt edemezdik bence. Yalnız değilsiniz, bende aynıyım. Ama hiç pişman değilim. İnsan doğruları anlayabilmek için yanlış yapmak zorundadır.

Çok teşekkür ederim

Al benden de o kadar

İlkokulda lisede beğenilmeyen kızların sonradan afet olduğunu, aptal dediğimiz tembel kişilerin bazılarının bir yerlere geldiğini hepimiz biliyoruz olduğunuz gibi kalmadıysanız bence bunu düşünmeyin çünkü görenlerde artık değiştiğinizi anlar ama hala aynıysanız ee bi zahmet değişmeye çalışın

Kızlar teşekkür ederim cevaplarınız için, yalnız değilmişim rahatladım. Evde boş boş otururken aklıma geliyor daha ziyade, bir uğraşın varken gelmiyor aklıma. Lisede kötü bir okulda okudum, akran zorbalığına maruz kaldım bir dönem. Hiçbir grubun içine giremiyordum, ilgi çekmek onlardan biri olmak için şapşalca davrandığım oldu. Onlar geliyor aklıma örneğin en rahatsız olduğum durumlar bunlar mesela. Sanki hala o grup hatırlıyor gibi geliyor bunu. Halbuki hiçbirini görmüyorum yıllardır. Üniversite sınavında da hepsinden yüksek çektim çok daha iyi durumdayım o grubun. Dediğim gibi boşta kaldıkça aklıma geliyor, arkalarından sövdüğümde oluyor

İnan bana o şapşallıkların aynısını bende yaptım. Ama keşke yaptığım şeyler sadece şapşallıkla kalsaydı Çok pişmanım.

İyi tarafından bak, yaptığın hatalar aklına gelip duruyorsa ve o kötü hisleri hatırlıyorsan tekrar onları hissetmemek için o hataları yapmazsın. Hatırlamak aynı hataya düşmekten koruyor bir nevi. Benim züğürt tesellim bu açıkçası, daha iyisini bulan paylaşırsa sevinirim

Ben de çokça aptalca şey yaptım. Ama olaya şöyle bakıyorum; dünkü ben bile şuan ki ben değilim. Her gün büyüyoruz. Yaptığımız salaklıklardan da bir sürü şey öğreniyoruz. Hata yaptığımızın farkına varıp, onları tekrarlamamaya çalışıyorsak, kendimizi dünle yargılamaya lüzum yok, çünkü bugün başka biriyiz, en azından daha akıllı biri. Ama o hatalardan ders çıkarmayıp, hala aynı şeyleri yapmaya devam ediyorsak, salaklığımıza doymayalım, ahlanıp vahlanmak serbest. O yüzden sıkıntıdan kendinize sarmak yerine, bugüne odaklanın. Bugün ne yapıyorsunuz?

Boşluktan evet ama kesinlikle sağlıklı değil. Sürekli geçmişi ya da geleceği düşünenler asla yeteri kadar mutlu olamazlar. Ben de sizinkinin tersi mevcuttu önceden. Bende daha ziyade gelecek kaygısı vardı. Evde yapmak zor biliyorum ama kendinizi oyalamaya çalışın. Bütün günü ölü geçirmeyin. Film izleyin, kitap okuyun, el işi yapın. Evde yapabileceğiniz hobiler edinin. Aktif oldukça hem seratonin salgılayıp daha mutlu olursunız hem de daha çok an'da kalırsınız. Uğraşlarınıza rağmen bu sorunu aşamazsanız mutlaka terapi alın. Sorunlarınızı çözüp anda kalmayı öğrenmeniz gerekir. İnanın annem 56 yaşında ve hala 30 yıl önceki olaylarla yaşıyor. Hiç sağlıklı değil. Zaman geçtikçe bu şekil düşünme tarzı alışkanlık halini aliyor ve değiştirmek zor oluyor. O yüzden zamanında müdahale iyidir. Kendi iyiliğiniz için yardım almaya çekinmeyin.

Aynı teselliye sahibim Gelecek cevapları bekleyelim . push ; Mihail Zoscenko

Kızlar selamlar, Bu aralar derdim bu. Boşluktan mı bilmiyorum ancak aklıma birden geçmişim geliyor. Lise yıllarında yaptığım aptallıklar, üniversitedeki ahmaklıklar, geçen yıla dek yaşadığım saçmalıklar. Hepsi tekrar dönüyor beynimde. İçim sıkılıyor, ofluyorum pufluyorum. Kendimi affedemiyorum, nasıl böyle şeyler yaptım diye. Var mı ben gibi olan? Çözüm önerisi de alabilirim hatta çok sevinirim

Boşluktan geliyor akıllara. Affetmeyi öğrenmek lazım ama yolunu henüz bilmiyorum bende aslında herkes hata yapıyor ama arkada bırakıp devam etmek önemli olan. Koronaya kadar aklıma gelmiyordu pek, bu dönemde aklımda film sarıyor tekrar tekrar. Demekkş içimde kapanmamış kafada bitirmemişim meseleyi. Çözdüm affettim dersimi aldım yola devam demek lazım. Dersimi aldım ama affetme konusunda sıkıntım var. Bunun için girişimde bulunmak istedim, konuyu bu nedenle açtım. Çözüm önerileri gelince okuyun sizde, size de faydalı olur inşallah

Çocuk aklıyla mı peki mesela şey de çocuk aklı sayılır mı ŞU AN yaptığımız ve muhtelemen yapmaya devam edeceğimiz diğer aptallıklar