Haber takip ettigim zaman stresten her yerim agriyor, herkesin derdini dert edinen biriyim ve bunun icin gunlerce uzulebilirim. Tahammulum kalmiyor yokluk, aclik, ölüm haberlerine. Magazin sayfalarinda bile azicik bir sey olsa hemen politize olmus insanlarin, saplantili, sorgulamayan fikirleri. Tartissam edebimi birakmam gerekecek cunku sinirleniyorum. Hayat cok pahali ve insanlar bunu o kadar normallestirmis ki gecen bir marketin bilmem ne ilinde acilisi gibi bir seyin reklamin sesini duydum tanitimi en ucuz alisverisin adresi artik bu sehirde. Yani insanlarin parasi yok, alim gucu dusugun altinda. Daha iyiyi, daha kaliteyi alabilecek gucu yok, secici olmak lüks ve bunun propagandasini ekranlardan bangir bangir veriyorlar xxxx market simdi burada. Niye? cunku Ayse hanim gidip de evine yakin marketten alamaz, tercih hakkini ucuz olandan yana kullanmak zorunda. Saglikli mi, sagliksiz mi, uretim kosullari ne, markasina bakamaz, etiket onceligi. Ve maalesef ki hepimiz ayni gemide degiliz, bizler yayan kalanlariz onlar kanat takip ucanlar. Sabirla cakilacaklari gunu bekliyorum.

Üniversite okuyan insanları görüyorum. Daha geçenlerde 18 yaşında bir üniversite öğrencisi gelecek kaygısı yüzünden intihar etti. Eskiden üniversite okumanın yine de bir ayrıcalığı olurdu. Ama yetersiz üniversiteler, mantar gibi üniversitelerin çoğalması, hocaların yetersizliği ve istihdamdan kat be kat çok üniversite kontenjanları.. Bu ülkede umudu olan kaç kişi kaldı çok merak ediyorum.

Fakirle zengin arasındaki uçurum hiç bu kadar açılmamıştı zaten gençler bitik ya ne yaşama sevinçleri kaldı ne okuma aşkı eğitim desen eğitim değil ekonomi desen ekonomi değil en güzel yaşlarımız hiç bi yeri görmeden etmeden hiç bi kültürü tanıyamadan onu geçtim insan gibi yaşayamadan geçiyor

Hayat kalitemiz aşırı derecede düştü, gelir dağılımındaki adaletsizlik yeni zirveler yapmakta, küçük esnaf resmen bitti, borç batağında bu insanlar... bir gün hayat normale dönerse eğer daha iyi göreceğiz, şimdi insanlar alışveriş çok yapamıyor, gezemiyor

Üniversiteler doğru planlanmıyor, bu kadar çok işletme mezunu veya finans mezununa ihtiyaç var mı? bir elin parmaklarını geçmeyecek kadar gerçek üniversite var ancak bunlar dışındaki çoğu mühendislik fakültesi MYO seviyesinde eğitim vermektedir. Üniversiteler sadece ders anlatılan bir kurum değil, gençlere hayal gücü veren, onların karakterlerinin oluşmasını sağlayan kurumlardır. Ancak bir çok okul hiç birisini karşılayamıyor. Kumruyumben "Doruklara sevdalandım ışığa doymak için" Üyelik

Ülkedeki buyuk yanlislardan biri, gelecegi universiteye baglamak. Herkes saniyorki universite okuyunca meslek edinilecek, is hooop kucaga dusecek. Bina dikip, tabela asip hadi gel rektor olarak ise basla, dekan olarak emmini al, ogretim uyesi beben olsun, kurucun deden olsun is goruyorlar, maksat onlara gelir kapisi egitim yok, nitelik yok. Universite egitimi bi hayat gorusu sunmuyorsa, bircok perspektiften olani sorgulamayi vermiyorsa git-git-gel ne verir ki? Gercek egitimli olan insanin da maalesef ulke sinirlarinda yeri yok. Tepeden inmelerle, emek verip gelenler bi arada barinamiyor ya da barindirmiyorlar.

Yurtdışına giden çok insan biliyorum. Mühendis olarak orayı düşünebilirsiniz. Tercih edilebilir fırsatları araştırmak lazım.

Evet hepimiz aynı şeyleri düşünüyor benzer hayatları yaşıyoruz ne yazık ki... J

Merhaba herkese iyi geceler dilerim mühendisim, bekarım ailemle yaşıyorum ve fena sayılmayacak bir maaş alıyorum. Ama birikim asla yapamıyorum. Düşünmekten artık psikolojim bozuldu. Ben böyleysem asgari ücretle yaşamaya çalışan abilerim, ablalarım veya kardeşlerim nasıldır diye düşünüyorum. Hayat çok adaletsiz geliyor.. Bir yerlerde çok büyük yanlışlar var. Önceden market arabasını doldurduğum zaman öderken bu kadar şaşırmıyordum. Şimdi ise alacağım bir şey için standın önünde kendime 2 3 kez soruyorum. "Bunu almalı mıyım? " diye. Markete giriyorum bir yaş pasta aldıktan sonra kafamda matematiğini yapmaya başlıyorum. Bir misafir ağırlamak için bile günde kaç saat çalışmam gerekiyor diye. Artık herseyde böyle hesaplamalara girdiğim için işin içinden çıkamıyorum. Justin timberlake 'in bir filmi vardı "Zamana karşı " diye. Alacakları yapacakları her harcama için ömürlerinden harcıyorlardı. Aynı böyle hissediyorum. Ömrümüzü asgari düzeyde yaşayabilmek için çalışmakla harcıyoruz.. Her gün bir intihar haberi okuyoruz, insanlar artık akıl sağlıklarını yitirdiler. Her gün herşeye ayrı bir zam geliyor.. Bir mal mülk sahibi olmakta eskidenmiş artık 1 kendine 1 bankaya 1 'de devlete alıyorsun ne alırsan.. Sosyal medyada yaşam pahalılığına tepki veren insanlara yapılan yorumları okudukça bu ülkeye inancımı daha çok kaybediyorum. Peyniri neden migros yerine bimden almadın diye azarlayanlar dahi var. Artık insanları sarsmak yeter artık demek istiyorum bağıra çağıra.. Nasıl bu kadar kör olabilirsiniz demek istiyorum. Hepimiz aynı gemideyiz demek istiyorum.. Konuyu çok karmaşık anlattım farkındayım ama artık isyan noktasına geldim. Bunları bencilce düşüncelerle yazmıyorum elbette. Benim kadar şanslı olamayan milyonlarca insan var ve bunları düşünmek artık beni çok üzüyor. Siz psikolojinizi nasıl koruyabiliyorsunuz

Inanın değişeceğini düşünmeyi dahi bıraktım ben. Çünkü sokak röportajları olsun, cevremde bazı kesimler olsun dinledikçe kalan umutlarım da tükeniyor. Artık insanlar intihar etmeye başladı. Ama hala kriz yok diye iddia eden bir tayfa var

Oysa insanlar onu taksitle alıyorlar.. tek lüksümüz telefonlarımız oda olmasın ölelim yani

Ben yüksek lisans mezunuyum asgari ücretli iş bile bulamıyorum sigorta kaydım yok o kadar umutsuzum ki yaş oldu 27 kendimi aşırı aciz işe yaramaz hissediyorum Ailemin durumu da kötü gene Allaha şükür ekmek bulamıyor değiliz ama hiçbir istediğim olmuyor yani daha hayatımda hiç ayağım denize girmedi tatilin nasıl bir şey bilmiyorum Ömrüm hep ders çalışmakla okumakla geçti elimde başka hiçbir şey yok ve emeklerimin karşılığını hiçbir zaman alamadım ben de düşündükçe artık delirecek ve intihar edecek gibi oluyorum

Geride kalan 81 milyon insan ne olacak? Ben bir şekilde maaşımı kazanıyorum. Benim gerimde olan insanlar ne olacaklar peki? Herkesi alıp götürmek yerine yanlışları tamir etmemiz gerekmez mi? Bir kg et alabilmek için saatlerce çalışmak insancıl mı?

Katılıyorum size. Belirli yaşın üstündekilerdeki bilinçli insan sayısı çok az. Bilinçli olmayan kesim ise kendi dönemlerinde yaşadıkları ''o dönemin zorlukları'' olarak nitelendirdikleri sorunlardan sonra bu dönemi bir velinimet olarak görüyorlar. Çocuklarının ve torunlarının ne denli haklarına girdiklerinin maalesef ki idrakında değiller. Belki zor olacak fakat bir şeyler değişecek illa ki.

Ben koruyamadım benim psikolojimde bozuk. Kendine

Loverdose Zeus'u buyuten peri

Tavsiyeniz nedir 81 milyona:)

Bence belirli bir yaş grubunun üstündeki insanların oy kullanmaları yasaklanmalı.. Seçilenden en çok etkilenecek seçmen grubu oy kullanmalı. Sebebi ise jenerasyon farkı, araştırma yapmamaları.. Ben de gelecek kuşaktan ümitliyim. Maalesef ki onlara çok üzülüyorum. Her geçen yıl mezun yığılması artıyor. Henüz okurken başlıyor umutsuzlukları.. Ben 4 sene önce mezun oldum ama 4 senede inanın çok şey değişti. Şimdi işsiz kalacağı apaçık ortadayken dahi okumak zorunda kalıyorlar. Yaşıtları dünyayı keşfederken, part time çalışarak bütün ihtiyaçlarını giderebilirken onlar burada Netflix, spotify üyeliğini dahi kullanırken yargılanabiliyor.. Bi insanın ekmek su ihtiyacı kadar kültürlenmeye de ihtiyacı var. Ama kaç çocuk sinema, tiyatro gibi aktivitelere gidebiliyor. Bunlara çok üzülüyorum. Günde minimum 8 saat çalışarak 50 yıl sonra geçinemeyecek bir emekli maaşını alabilmek için..

Ben de aynı düşüncelerdeyim. Şöyle Bi söz var ya dünya hassas kalpliler için bi cehenmmem diye. Asgari ücretle geçiniyprum. İki maaş giriyor eve iki kişiyiz. Çok sıkıntı yaşamıyorum. Belki de yaşam standardım düşük olduğu için bilmiyorum. Eve erzak aldım mı annemleri anlamları düşünüyorum. Onlar da aldımı diye. annemm eski kadın zeki durumun farkında ama ablam akıl tutulması yaşayanlardan. Evi kira araba yok. 9 yıldır evli bir kez tatil yaptığı yok ama öyle savunuyorlar ki. Eskşden eczanelerde ilaç alamıyormuş. Bizdeki devlet hastaneleri kimde varmış. Diğer ülkeler batmış pandemi de bizim hastaneler çok güzelmiş. Bla Bla. Görmek istemeyene gösteremezsiniz

Koruyamiyoruz malesef

Düşünmeme ye calısıorum. Bugun ucretsız ızın pandemı paradı yattı.1400 tl. Bır sey alırken 100 kez dusundum. Parol bıle 6.250 olmuş.1 yıl once 3 tlydı. Sonra aylardır alnak ıstedıgım 2 urun vardı. Alamadım. Gecmıs ındırım durumuma baktım 3 ayda 40 tl zam gelmıs. Dusmesını beklıcem. Hiç bır seye hakkımız yokmuş gıbı sankı. O kadar zor ki

Ikı kılo meyveye 40 tl odedıgım aklıma geldı sınırım bozuldu bak sımdı. . push ; D

bende sizin gibi mühendisim iyi de maaş alıyorum diyebilirim. Daha geçen gün iyi bir zam aldım ama sevincim en fazla 1 2 saat sürmüştür. Sonra en yakınlarımı arkadaşlarımı falan düşündüm. Birileri zar zor geçinip açlıktan intihar ederken iyi kazansam bile bu beni mutlu etmiyor, istiyorum ki herkes belli bir seviyede yaşayabilsin insancıl hayat sürebilsin. Keşke elimizden bir şey gelse bu düzeni değiştirmek için keşke B

Ve Aysun kayacinin söyleyip de linclendigi o söz gerçekten ne doğru... Dağdaki çoban ile benim oyum bir mı?

Hangimizin psikolojisi bozulmadı ki eskiden markete gidince düşünmeden alırdım nasılsa fiyat uygun diye şimdi düşün dur herşey ateş pahası.. eşim makine mühendisi krediyle ev aldık hem kredi ödüyoruz hem kızımın masrafları var e bizim masraflarımız falan deyince elde kalan sıfır eskiden pazara gidince pazar arabası dolardı şimdi insanlar o kadar maddi yönden kötüler ki yerlerden topluyorlar.. çok üzülüyorum yazık değil mi bizim insanımız neden yerden atılanları toplasın ki.. insanın canı acıyor asgari ücretli insanları düşününce üzülüyorum o kadar çok şey yazabilirim ki bu durum hakkında susuyorum sadece yazık çok çok yazık kendi ülkemizde bu durumdayız

21. Yy da cebinde akıllı telefon olması zenginlik haline geldi bazı kesimlerce. Adalet aradığında fakirlik yok kardeşim, çıkar telefonunu diyor. Bu insanları görünce kalan umudum da yitiyoryitiyor

Çaresizlikten müzik enstrümanları satan insanları görünce içim parçalanıyor. Çocuğunun oyuncaklarını dahi satan insanlar var. Ve her geçen gün dünü arayacak şekilde fakirleşiyoruz

Hakikaten sebze meyvelerin fiyati şu mevsimde o kadar yüksek ki. Marketten çıkınca Allah Allah ne aldım ki diye düşünüyorum sürekli. Kiralar aldı başını gidiyor. Araba ev almak hayal. Alan da ederi etmez eve bir ömür borçlu oluyor.. daha çok şey denir de. gecenin_resmi BU' DA GEÇER!! Anneler

Tuzu kuru olan insanların kalanların haklarına girmemeleri.. yeterince yardımı olur bunun

Böyle bir konuda dahi üslubunuzdaki alaycılık gerçekten ironik.. 81 milyon insana artık gözlerini açmalarını, hakettiklerinin asla bu olmadığını söylemek istiyorum.

Artık yaşamıyoruz, hayatta kalmak için mücadele ediyoruz. Tamam, ben halime şükredeyim ama işini yapamayan müzisyenler dükkanlarını kapatan esnaflar.. düşündükçe kahroluyor insan. Sizin normalde aile ile yaşarken evinizi arabanızı almanız lazım. Ama nerde? Orta sınıf diye bir şey kalmadı, çok fakirleştik. Twitter'a girince bunalıma giriyorum. Geçen bir kukla sanatçısının kuklalarını satışa çıkardığını gördüm. Kirasını ödeyemiyormuş. Bir de Fransa'da villada yaşayan kukla sanatçısı arkadaşımı düşündüm.. Kime dokunsan dökülüyor mutsuzluktan. Gençlerin yaşam enerjisi kalmadı.

Dönem öyle bir dönem ki.. Zenginler daha zengin, fakirler daha fakir. Orta halliler çırpınıyor. Nedenlerini fikirlerime tercüman olarak belirtmişsiniz. Umudum Y kuşağının tecrübeleri ve akıllı olmaları ve Z kuşağının yenilikçi ve insancıl olması. Başka türlüsü tahammül edilebilir gibi değil.

Çok haklısınız benim eşim asgari ücretten çok az fazla alıyor. Kira ev almak hayal inanın krediler uçmuş. Her şey hesap kitap gezmek lux, Çocuklar canlı dersleri var mecbur buna tablet internet lazım. Kredi çekip alıyoruz. Kizdigim nokta ise şu şekilde devlet aldığın maaşa bakıyor yeterli size diyor ki asla değil. Pandemi yardımı dahi çıkmadı düşünün. Ben de hep kendimden kötü durumları düşünüyorum üzülüyorum.

Çok üzgünüm. Emin olun bencilce duygularla açmadım bu konuyu. Etrafımda sizinle aynı durumda olan arkadaşlarım çok fazla.. Bir jenerasyonu tamamen sildiler. Pandemi, ekonominin çöküşü, hak ve adalet arayamamak gibi sebepler.. Birileri fakirliği tamamen bitirdik dese de gün geçtikçe daha çok fakirleştik.

2 kişi çalışıyoruz gelirlerimiz iyi ama giderlerimiz x5. Zaten 2 kredimiz, bir kartımız, kiramız, faturalarımız var. Aylık sabit giderlerim bile şuan 10 binin üstünde. Onun dışında ne alırsam ince ele sık doku al modundayım. Kendimi geçtim zaten. Eşime, aileme ne lazımsa alırken kendime almıyorum. Sırf uğraşmamak için aylar önce gittim saçımı kısacık kestirdim. Kaş bıyık sorunumu kendim hallediyorum. Ama artık sıyırma noktasına geldim. Yetmiyor. Paranın gücü her gün azalıyor. Şuan altın 490, dolar 8.28 1 ay sonra ne olacak bakalım. 1 arabamız var masrafı benim masrafımdan daha çok yemin ederim. Ev desen alamıyoruz çünkü uçakla yarışıyor. Alt tarafı 4 duvar ne kadar fazla olabilir ki? Ben intihar eden insanları çok iyi anlıyorum. Artık çıkmaza giriyor insan

Hesap yapma israf etme ben çözümü burada buldum.