Merhaba arkadaşlar. öncelikle kendimden bahsediyim adım deniz. Evleneli yaklaşık bir yıl olucak. Okuduğum yerde kaderimi bulup evlendim ve üniversite okuduğum yer pekte güzel bir yer değil. istanbul'da okuyup büyüyen lükse düşkün olan bir kız için aslında güzel sayılmaz. Harika bir evliliğim var, mutluyum ama yolunda gitmeyen şeyler var. benim resmen psikolojim bozuldu.. Kendimi buraya ait hissetmiyorum. evime, eşiimin ailesine ait hissetmiyorum. Ben önceden böyle bir kız değildim anlamıyorum bana neler oluyor. İşimi sevmiyorum, içimde çalışma aşkı yok psikolojimden dolayı hep hatalar yapıyorumm. iş arkadaşlarımı sevmiyorum çünkü hepsi dedikoducu insanlar. hiç birşey kazanacağim kişiler değil. Eşimin ailesi sayılı bir aile olduğu için herkesin gözü üstümde nereye gitsem dedikodu oluyor. Çıldırmama az kaldı gerçekten. tek istediğim şey ; kafamı yorganın altına sokup hiç kalkmamak. Gözümü açtığımda kendimi eşimin yanıında ve eski evimde bulmak istiyorum. Önceden hayat dolu etrafıma neşe saçan bir insandım. herkes mutluluğumu kıskanırdı. kimse için kötü düşünmez, herkesin melek olduğuna inanırdım. şimdiyse kimse ile konuşma istemiyorum. insanlar midemi bulandırdılar. ben eski ben olmak istiyorumm. nolur bana akıl verin.

İşyeri sorunu bende de var. Ben de amirler ve arkadaşlar yüzünden psikolojik sorunlar çektim ve hala da etkisi devam ediyor. İçine kapanık ve duygusuz biri oldum atandım atanalı. Her şeye üzülen ben sadece kendimle ilgili şeylere üzülmeye ve en ufak şeyde ağlamaya başladım. Bence eşinize ve bulunduğunuz ortama uyum sağlamanız sizin için en hayırlısı olacaktır. Biraz çabalayın. Anladığım kadarıyla eşinizin memleketinde yaşıyorsunuz. Uyum sürecini atlatamamışsınız demekki ama zamanla alışırsınız diye düşünüyorm. Arkadaş ortamı edinseniz veya eşinizin ailesiyle arkadaş gibi olmaya çalışırsanız belki durum düzelir. deniztug

Çok teşekkür ederim cevap veridğiniz için. Uyum sağlamaya çalışıyorum. çok eğlenceli bir arkadaş grubumuz var. ama herşey yetmiyor. eşimin ailesi arkamdan dedikodumu yaptıkları içinn onlarla görüşmeme kararı aldım. ve çok olaylı bir kavgamız oldu. belkide ondan sonra değiştim bilmiyorum. Napıcaz biz bu işimizi :26: yaşam koşullarımızı? Allah yardımcımız olsun. bu arada evet eşiimin memleketi burası. gerçekten çok sıkıcı

teşekkür ediyorumm canım. kendimi vermediğim iş kalmadı artık. 3 boyutlu resimler yapıyorum ahşap boyaması sanal oyunlar :) vs vs vs. bulunduğumuz yerde sinema vb sosyal aktiviteler bulunmuyor. :) ama bol bol kitap okuyorumm, kitap yazmaya bşaladım. artık böyl geçirmeye çalışıcam. ;Allah hepimze yardım etsin

yazdıkların bende de oluyor aynı şeyleri yapmaktan ve bunalmaktan kaynaklı İş yerınde insanların 2 muhabbet edecegı candan 1 2 dostu akranı olmalı yoksa hiççç çekilmiyor hangı iş olursa olsun eşinin ailesıylede problemler yaşamıssın üzüldüm ama bence bu duruma çook takılma Bovermeliyiz bazı şeyleri yoksa hayatın tadı çıkmazkiiii :) herşeye ragmen mutlu olmanı kocanın gözlerine bakarak bu hayatın bana bahşettiği en mükemmel şeysin diyebılırsın çılgın şakalar yapabılırsın hayatın tadına varmalısın bunlara ayıracak böyle küçük şeylerı dusünecek vaktın olmasın :) sevgilerle :) deniztug

Rica ederim canım. Siz de haklısınız dedikodu yaptıklarını bile bile onlarla iyi olamaz insan. Heleki rol yapmayı beceremiyorsanız haklı olarak görüşmek istemezsiniz. Allah yardımcınız olsun. Kitap okuyun ve eşinizle sinemaya, gezmeye gitmeyi deneyin. İnşallah yoluna girer her şey. deniztug