ben universite icin ayrildiktan sonra tatiller harici donmedim eve, o sebeple evlenirken ayri bir duygu olusmadi. siz de evlilik oncesi ayrilsaydiniz bu sureci daha rahat atlatirdiniz belki, anneniz iyilesmistir umarim.

Ben de aynı şeyleri hissetmiştim. Annemin evinde diş fırçamı, birkaç kıyafetimi bıraktım. Hala orda yaşıyormuş gibi sık sık gidiyorum, onlardan kopmamış gibi hissediyorum böylece. Yaşanabilecek aksiliklerde bir telefon kadar yakınız, böyle düşün.

Bende üniversite okurken 5 yıl ayrı Kaldım okul bitti geldim işe girdim yanlarındaydım yani yine. annem iyi çok şükür teşekkür ederim

Yazınızı okurken tebessüm oldu yüzümde çok güzel seyler bınlar

Bir tane erkek kardeşim var evli oda. Seridina Guru Anneler

Kardeşleriniz var mı? Pulsar20

Hiç bir zaman evlenince annemlere gidemem diye düşünmedim. Benim evim orası da..

İstediğiniz gibi gelip gidersiniz. Ben aileme bir ara çok düşkündüm daha sonra geçti. Evlenince de çok sık gitmedim ama istemediğim için. İstesem her gün giderdim vallahi annemlerde seve seve kabul ederdi.

Hayata ve insanlara karşı sürekli endişelerim kaygım var anlam veremiyorum. Yaklasık 2 yıl önce annem rahatsızlandı şuan da eskisi gibi sağlığı yerinde değil o hastalanınca çogu yük babamın üzerine kaldı. ben çalışıyordum ayrılmaya karar verdim ve annemin tedavi sürecinde yanında oldum. Ama Şunu farkettim psikolojik olarak iyi hissetmediğim zamanlar oluyor annemle babamı çok korumasız görüyorum sanki onlara her an biri psikolojik olarak zarar verecekmiş gibi hissediyorum. Bunu ailemle paylaştım da kim ne yapabilir buna asla izin vermeyiz diyorlar ama yapamıyorum aşamıyorum bir türlü bunu. Sonbaharda evleneceğim bunuda mı etkisi var bilmiyorum sanki anne evinden gidince bu kapı bana kapanacakmış tek başıma kalacakmış sanki bu evde ki söz hakkım bitecekmiş dışlanacakmıs gibi hissediyorum ailem asla bunu yapmaz. Kimse senin gelip gitmene karışamaz burası senin evin istediğin zaman geleceksin gideceksin buradan kimse buna karışamaz diyor. Çok bunalıyorum daralıyorum beynim sürekli konuşuyor. Evlendikten sonra sizdede böyle düşünceler oldu mu? Bu düşünceler sağlıklı mı? Alys

bu kadar olmasa da ben de üzülmüştüm, terkediyorum gibi gelmişti. hatta nikahtan sonra eve gittik vs o gece kalktım sigara filan içtim balkonda dertlenmiştim baya oluyor yani normal. ama geçti şu an. hayatın akışı böyle.

Umarım en kısa zamanda benimki de biter

Başlıktan anladigim ailenizin yarim hissedeceği idi. Hani size çok düşkünler, yoklugunuza alisamalazlar vs. Içerik Sizin onlardan dışlanma korkunuz olmuş :) Öyle olmuyor merak etmeyin. Evlendim, evin anahtarları bende, girer çıkarım istediğim gibi. Hatta yazlığın anahtarları bekarken yoktu, evlendim onu da verdiler. Babamlarin evinin alarminda hala ilk sırada babam, ikinci sırada ben varım. He bir kaç kere dışlayacak oldular, çıkarttım tırnaklarımı :) Biri hamileydim, babam anjiyo olacaktı, aynı evde olsak bilirdim, üzülmeyeyim diye saklamışlar. Bilen herkesin burnundan getirdim

Bence evlenmeden bu sorunu aşmanız lazım. Aileci erkekler nasıl eslerine yansitiyorsa tam tersi de olabilir. İster istemez mutsuzluğa sürüklenirsiniz. Belki de evlenince hicbir seyin eskisi gibi olmayacağını düşünüyorsunuzdur, bunun korkusudur. Her şeyin daha iyi olacagini düşünün ailenizi eve çağırırsınız ya da esinizle onlara gidersiniz.