28 yaş hiç genç değil en azından doğurduğu bebeğine bakma sorumluluğunu alamıyacak kadar hiç değil koca bağımlısı versin bebeği babasına oda olmuyorsa yurda versin sevgisiz büyümesinden iyidir şu hayatta insana ağır gelen duygulardan biride mış gibi yapmak bebek büyüdüğünde annesi var mış gibi yapmak zorunda kalmaz

Ben katılıyorum Yürümeyen evliliğe çocuktan sonra biten evliliğe çocuk çıktı bir de Çocuk hayatboyu babasız büyüyecek Kadın hamilelikte lohusalıkta sonra çocuğu büyütürken hep yalnız 2sine de yazık değil mi?

Acimasiz elestiri yapmak istemedim. Akil vermekti amacim ama cocugu fazlalik gormesi fazla bencilce degil mi? Cocuk yaparken cocugun fikrini sormuyoruz cunku, onun ne sucu olabilir ki?Kendi istegimizle yapiyoruz cocugu. Evlilik yurumemis ve bosanmislar. "Simdi cocuk olmasaydi ben de yuva kurardim" cumlesi fazla bencilce geldi bana. Ozur dilerim ama. Hem ne malum cocuk olmasaydi hemen evlenecehi? Kismet bu isler... Ben de bosandim. Bir oglum var. Hep de iyi ki o var, yalniz degilim o benim yasama tutunma sebebim dedim. Arkadasin isyan etmis biraz. Belki de yasadigi travmadan bilemiyorum. Gerci ben de ayrilinca yasadim o travmayi, yeni duzen, yeni hayatima alismayi ama hic de oglumu suclamadim. Tavsiye isterseniz arkadasiniza sunu soyleyebilirsiniz: kismette biri varsa o zaten onu bulur. Bebegi de, Allah ona guzel omurler versin, ona arkadas olur. Bebek olmasaydi belki de daha kotu olabilirdi. Bebegi ona hayata tutunma sebebi. Bebek dunyanin en guzel seyi ve inanin dunyanin butun kocalarina degisilecek birsey degil. Anne oldugu icin ne mutlu.

Ben bir anne olarak @Koalina ya sonsuz hak verdim, ben de ucundan kıyısından o boşluk hissini yaşadım. Her zaman da destek veririm ona. Ama "beni artık kim alır bu çocukla? Ortada kaldım. Moruklara kaldım. İstemiyorum keşke olmasaydı" diyen bir anneye! hakveremem. Koalina nın evladına sevgisini buradan hissettim ben. Kesinlikle aynı endişeler değil ikisi.. İnsan çocuğun yüzüne baktıkça utanır bunu demeye. İnşallah tedavi görüp elindekinin değerini anlar da bedelini minicik bir yavru ödemez.. A

Hayır ben karar vermiyorum. iyileşip suçsuz günahsız bebeğini bi fazlalık olarak gördüğü sürece mantıken hak ettiğini düşünmüyorum. Siz neden takıldınız benim düşüncelerime? Sizce masum bir bebeği günah keçisi bellemek daha mantıksız değil mi? ben evlenebilme düşüncelerinden evvel destek alması taraftarıyım.

Yeterınce dusunulmeden yapılan cocuklar.. maalesef tavsıyem yok. Yazık dıyebılıyorum sadece. Ben bu herıf olmasa da cocuk ıstıyor muyum dedıgım gun cocuk yaptım

Valla keşke bebeği eski eşine verse, Miray bebeğin başına gelenleri okuduktan sonra bu gibi psikoljik yönden yetersiz olan insanlarin bebek bakmalarını doğru bulmuyorum.

2 aylık bebeğim var. Bakarken bile içim titriyor.. Nice evlat hasretiyle yanıp tutuşan varken anne olmamalı böyleleri... Tövbe tövbe.

Başima gelseydi önceliğim hep yavrum olurdu diyen anneler, konudaki de bir anne. O da taşımış, o da ağrısını çekmiş. Ancak hamileyken ayrılmış ve herkes aynı sağlıklı yapiya sahip olmayabilir. Psikolojisi bozulmuştur, kaygı bozukluğu yaşıyordur, depresyona girmiştir. Beden nasıl sağlığını kaybediyorsa ruhta kaybediyor. Bu yüzden sağlıklı beyniniz ve kalbinizle hüküm vermeyin.

Arkadaşınız doğum sonrası psikoz yaşıyor olabilir ve ciddi olabilir durumu bipolar bozukluğuna gidecek kadar.. Psikolojik destekle birlikte sosyal destek almasını sağlayın çevreniz de.. Ayrıca akşamları fazla yalnız kalmasın böyle durumda en fazla kafa karışıklığını akşamları yaşar..

Bence o kadın seni kıskanmış. Kendi kocası getirmiyordur ona sicak corba falan

Konu başlığını ilk aklıma gelen lohusa depresyonu geldi. Çünkü lohusa depresyonun da anne bebeği istemeyebiliyor. Sonrasını okuyunca daha da iyi anladım arkadaşınızın asla yadırganacak bir tarafı yok çok zor zamanlar geçirmiş kim ilk hamileliğinde eşi tarafından bırakılmalıdır ister?Gerçekten zor bir durum burda kolayca yorum yapanlar acaba kendileri aynı durumda olsalar neler yaparlardı. Arkadaşınız için yapacağınız tek şey onu bir psikoloğa yönlendirmek olcaktır ve sakın yargılamayın kız içindekileri döksün paylaşsın bu şekilde daha çok yardım edersiniz.

O bebegi bana versin birdaha asla gormemek sarti ile hayat boyu onun annesi olabilirim.9 aylik bebegim var lohusa depresyonu vs bunlari anlayabilirim ama zor bir normal dogumla dikis icinde oturamiyorken, esimle, isimle, ailemle alakali bi dunya dert yasarken bile bir kere olsun hic dogmamis olmasini dusunmedim cildirmis olmali arkadasiniz kusura bakmayin.

Kadına üzüldüm ama bebeğe daha çok üzüldüm. Madem hamileliğin başında sorunlar başladı boşanmaya kalktılar keşke bebeği aldırsaymış. Anne olmak zordur herkes doğurabilir ama anne olamaz. Madem doğurdu artık yapacak birşey yok kabullenmesi gerek. İlla ki birgün tekrar evlenir. İlla bekar ve çocuksuz adamla evlenecek diye birşey yok kendi gibi çocuklu biriyle evlenmesi zaten daha mantıklı en azından birbirlerini anlarlar, anlayış gösterirler. Kaldı ki henüz bunları düşünmek için biraz erken değil mi?

Bebeğe o kadar acıdım ki. Elimde olsa alır, çocuklarımla beraber büyütürdüm. Arkadaşınızın, bebek biraz büyüyüp tepki vermeye ve konuşmaya başladıkça bugünkü düşünceleri için vicdan azabı çekeceğini yazın bir yere.

Eşiyle şiddetli bir kavga sonrası ayrılmanın ardından bir hafta sonra hamile olduğunu öğrenen bir anne olarak yazıyorum. İsteyen cahillik diyebilir, henüz 19 yalındaydım. İlk öğrendiğim zaman kürtaj olacağım dedim ama yapamadım. Ne kadarlık diye doktora gittim. Doktora kürtaj olmak istediğimi söylemedim ve ekrana bile bakamıyorken birden kalp atışlarını duymam ile başımı kaldırıp ekrana bakmam, gözlerimden yaşların boşalması bir oldu. Nokta kadar bir şey 3 mm ama kalbi vardı. O an aklımdan kürtajı sildim. Boşanma konusunda kararlıydım. Ailem de arkamdaydı. 5-6 ay ayrı yaşadık. Evet barıştık biz, o günden beri de çok huzurluyuz şükür ama o 5-6 aylık süreçte o yaşıma rağmen aklımdan hiç böyle şeyler geçmedi. Bebeğime tutundum. Tabii ki endişelerim vardı ama bu yeniden evlenemem, evlensem bile öyle biri olur şöyle biri olur gibi şeyler değildi. Daha çok ayrı şehirlerde babadan uzak bir bebeğin duygusal gelişimi nasıl olur, acaba ilk birkaç sene babasının olduğu şehirde mi ikamet etsem gibi şeyler düşünürdüm. Ailem sağolsun hep destek oldu. Ne istersen, nasıl istersen öyle olsun biz arkandayız, dediler. Hayatta başıma gelmiş en güzel şey evladım. Boşanmış bile olsaydık farklı düşüneceğimi sanmıyorum. Çocuğum hayallerime engel olmazdı. Bazen forumda evlenip, kocası istemediği için çocuğunu bırakan anneler olduğunu okuyoruz. Arkadaşına söyle lütfen, kendisine ikinci el ürün muamelesi yapmayı bıraksın. Çocuğunun olması veya boşanmış olması ileride güzel bir yuva kuramayacağı anlamına gelmez. Ne demek bu saatten sonra beni yaşlı vs alır? Acil psikolojik desteğe başvursun.

Ben olsam benim derim kimligim belli değil adım sanım belli değil 11 yıllık kardeşim gibi sevdiğim arkadaşım herseyine şahidim.. isteyen istediğini düşünsün lütfen bu durumu bizzat yasamis kişiler yazsın gizemliasli

İnanın benimde aklımdan bunlar geçti. Resmen güzelleme duvarına döndü konu. Kendini övme; konu sahibinin arkadaşını yerme konusuna kaymış. Halbuki konu sahibi sadece tavsiye istemiş. Forumda anneler çoğunlukta, bana yapıcı tavsiye verirler bende arkadaşıma yardımcı olurum diye düşünmüş. Ama maalesef tam tersi oldu. @puccaoki Burayı bence okutmayın. Çocuksuz biri olarak yorumlar beni bile rahatsız etti ki arkadaşınız okusa ne olur düşünemiyorum.

Benim açtığım konularda daha yeni evli olduğumu görebilirsiniz üstelik ben 25 yaşındayım.. tavsiyeniz size kalsın teşekkürler Jawlensky

Lafı evirip çevirmeden direk söylüyorum, psikolojik destek alacak. Bu sadece bebek değil bunun altında çocukluk, aile çatışması, belki travma çıkacaktır. Cunku insan ne yaşarsa yaşasın, evlat çok farklı bisey, anne olmak tamam, " yanlış anlaşılmasın ama bir kadın evlat aldığı çocuğu için bile kendini feda ediyor" bu kadın problemlerini çözmeden bebeği ile uyum sağlayamayacak, bu iş terapi ile çözülür, geç kalmadan geç olmadan başlamalı.

Aynen Kadının yeniden evlenmek istemesine ihtiyar biri ile mi evleneceğim diye üzülmesine bile hak veriyorum Burada lohusa anneler kendimi kadın gibi görmüyorum kocam bana eskisi gibi bakmıyor deyince onlara destek olunuyor Hatta hayatınız çocuğunuz olmasın işte öyle bakım yapın şöyle saten gecelik giyin diye fikir veriliyor Kadın boşanmış olunca mı koca peşine düştün oluyor? Hormonlarıda mı boşuyorsun kocadan boşanınca?

Hem boşanma travması yaşamış, hem de yeni doğum yapmış bir kadının saçmalaması normal, burda analık duyarı zorlanmamalı bence, normal davranışlar normal insanlardan beklenir, ruh hali düzeldiğinde zaten bu düşüncelerin anormal olduğunu farkedecek. Yakın bir arkadaşına duygularını açmış, hayatta bir sürü şeyde zorlanıyor olabilir, bebek yüzünden gelecekten endişe ediyor olabilir, yanlızlık çekmemeyi istemesi de bebeğinden nefret ettiği anlamına gelmez. Koca muhabbeti açılmış ama sohbet sırasında konu oraya nasıl geldi bilemeyiz ki. Belki evlilik düşünür müsün sorusunun cevabıydı.. Demek istediğim tek bir cümle yüzünden yargılamak doğru değil.

Babasına geri versin o zaman. Bu kadar basit.

28 yaşında bir kadın hem de iyi gitmeyen bir evlilikte korunmasız cinsel ilişkiye girildiğininde hamile kalacağını öngörememiş. Anne tarafından bakalım tabi, depresyonda ise destek alması için yüreklendirelim, gerekirse elimizi taşın altına koyalım da bir de gerçekler var ortada savunmasız bir bebek o gerçek de Siz nasıl emin olabilirsiniz bu zihniyetteki bir annenin bebeğine zarar vermeyeceğine ve vermediğine. Çocuklarına çamaşır suyu enjekte eden kadınlar var bu ülkede. bakın o bebebek derdini anlatamıyor, savunmasız. Tabi ki kadınlara düşmez bu iş sadece kökten çözüm gerekiyor ama kk da yazılan kadarını bilip ona göre yorum yapıyoruz. kimse sosyolojik açık oturum beklemesin burda

Arkadaşınız size içini dökmek için konuşmuş, bizde sizin anlattığınız kadarını okuyoruz. Konuşurken ve yazarken hisler farklı aksettirebilir. O yüzden ne olursa olsun arkadaşınızın profesyonel yardım almasını tavsiye edin, hatta mümkünse ön ayak olun çünkü küçük bir bebeğin hayatı söz konusu. Jawlensky

Lohusa depresyonu genç koca bulamam korkusu değildir.

Ben de anne oldum ben de bazı şeyler düşündüm eskisi gibi olmayacağını rahat gezemeyecegimi soguyan yemekler çaylar yeri geldiğinde bakımsız saçlar esle araya biraz da olsa mesafe girmesi hepsini yaşadım ki ben el bebek gül bebek buyutulmus bekarken doğru durust ders çalışma durumlarindan annemin bana kiyamamasindan is yapmayan biriydim ama annelik çok bambaşka birsey herkes anlayamaz beni çok olgunlasturdi bana çok şey kattı iyi ki oldu iyi ki var varsın olmasın gezmeler tozmalar bebeğim beni eşimden bile daha çok sevecek ilerde beni en çok seven o olacak çünkü ben onun annesiyim çünkü ben onun herseyiyim başka biriyle evlendiginizde o kişi sizi bebeginizden çok sevmeyecek

Korkunç gelmiyor çünkü akıl sağlığı diye bir durum var istediğiniz kadar anlamak istemeyin koalinanın konusunda da nelere şok olduk ama gördüğümüz üzere gerçek ayrıca yorumum konuya size ne oldu anlamadım

bugun. bebegimin kontrolu vardi 8 aylik kizimin neyse boy kilosu iyi simdi saglik ocaklarinda kan oranini olcuyorlar kizimin cok dusuk cikti o kadar cok agladim ki eve geldim. ya evlat bambaska 4 tane olsun bes tane olsun hepsi birvirinden ozel. ayri ben onlarin sacinin teline zarar gelmesini. istemem. karnimda da bebek var. doktorun gozunun icine bakiyorm ins kotu bisey demez yemisim kocayi gezmeyi tozmayi annelik kolay bise degil bilen bilir annelik iliklerden cigerddn gelen bisey bir dunya dolusu param olsun gene rabbim beni onlarla sinaamasin burda. o kadr cok anne var ki. eger beni konu sahibi goruyorsa arkadsinizi alin karsisina. evlat bambaska onun yoklugunu rabbim ona yasatmasinda sadece ona biraz akil verin hic bir erkege hic bir degerli esyaya degmez sizinde bizimle ayni fikirde oldugunuza eminm yoksa buraya boyle yazmazdiniz arkadsiniza degil bebege uzulun cunku o cok mahsun. -EarthLing- ben Can nedir şimdi bildim... Anneler

Egerki bu durum iyice kotuye gidiyorsa mutlaka yardim alsin ilerlemeden onunu kessin.. bosanma sebebiyle iyice sarsilmis zaten lohusa sendromu size canim cicim yapan yaninizdan ayrilmayan bir esiniz bile olsa zorlu geciyor birde cocugunun babasindan ayrilmasi tabiki olumsuz etkiler yanliz kalmamali mutlaka ailesinden birileri olsun bebegin bakimini sadece kendi yapmasin evde birileriyle ortaklasa surdursunler bu durumu zaman gectikce alisacak cocuklu olup evlenen cok insan var yanlizlik duygusu ona bunlari dusunduruyor ama bir doktora gitse cok daha cabuk kendine gelir

Bu konuyu burda açmakla hata ettiniz kimse anlamaz kk gibi bi yerde çünkü annelik en kutsal görev

Bana da öyle geldi Bir çorba getireni olmadığı için kadını nereden vuracağını şaşırmış

' Bir arkadaşınıza' söyleyin psikolojik destek alsın, minicik bebeğin de hayatını karartmasın.

Niye yalniz uyuyo gece alsin bebegini yanina uyusunlar beraber...

Aynen öyle arkadaşım. Ben bizzat aynı şeyi yaşayarak yorum yaptım üstelik. Yani bende hamile iken ayrıldım. Ve en çok bebeğime üzüldüm net konuşuşum bundan ötürü. En içten dileğim insaAllah bir an evvel bu yanlış düşüncelerinden kurtulur ve bu gibi aslında yersiz olan korkuları yerine kendisinin mutluluğu ve geleceği için kaygılanmanın beraberinde bebeğinide düşünür.

Arkadaşlar merhaba. Benim 2 yıl evli kalıp eşinden ayrılmış bir arkadaşım var. Henüz 28 yaşında. Bebeği ise henüz 6 aylık. Arkadaşımla geçenlerde konuşurken kimseye yapamadığı bir itirafı benimle paylaştı. Eşiyle 10 ay önce yani henüz hamile iken ayrıldılar. Arkadaşım çalışan kendi ayakları üzerinde duran biri. Eşiyle anlaşmalı boşandılar ancak çocuk onu bırakmasa o hiç ayrılmazdi konuşmalarından biliyorum. İtirafa gelince arkadaşım bebeğini bazen hiç dogurmamis olmayı düşündüğünü şimdi bu bebek olmasaydi bambaşka bir hayatı olabileceğini düşündüğünü belirtti. Onu kinamadim yargilamadim. Henüz çok genç ve o da bizim aklımıza geleni düşünüyor el kadar bebekle yeniden evlenebilmem çok güç! Ya ihtiyar alır beni ya da çocuklu biri. bu çocuk hiç olmasaydı benim de bir şansım olurdu yeniden evlenirdim geceleri yalnız uyumak kendimi avutmak zorunda kalmazdim vs.. ona genç bir kadın olarak hak verdim mutlu bir evliliğe doğmayan bebeğine alışamadıgi için onu suclayamadim bebeğinin aglamasina bile katlanamiyormus bazen ister istemez sucluyormus onu çünkü hamile kaldıktan sonra herşey daha çok sarpa sarmis.. şimdi siz böylesine allak bullak olmuş bir bayana nasıl öğüt verirdiniz ben bazen yanlış şeyler söylerim diye korkuyorum.. bu tarz bir durum yaşamış olanlar yazabilir mi? Lutfen acımasızca hakaret savuracak olanlar yazmasın çünkü kimse sınanmadigi imtihanın masumu değildir. Düzeltme :Bu arada geceleri yalnız uyumak deyince yanlış algılama olmuş bunu yalnız cinsel tatmin vs olarak düşünmek yanlış onu anlayan dinleyen ilgilenen seven biri yani bir eş ihtiyacı ne olursa her kadın yuvası olsun eşi olsun ister ustelik bu kadın evliligini anlayamadan bitti ve henüz gencecik! Allah hepimizi alaktan yani ilgi ve alakadan yaratmadı mi? Neden bu kadar acımasız bu yorumlar.. cevremizde çocuk yap düzelir aman erkeğini ihmal etme diye oğüt satan teyzeler, geri çekilme kullancam bişey olmaz diye tutturan adamlar zevki uğruna varken niye hep kadına yukleniyosunuz bu kadın cahilliğinin kurbanı yahu? Kin kusanlar yeniden rica ediyorum lütfen yazmayın!! Ekleme: kadının düşmanı kadın derlerdi ya bugün anladım bu yorumları arkadaşım görse intihar eşiğine gelirdi sadece 11 yıllık yüreği yanmış arkadaşıma bir çare aradım ama siz kininizde boğulurken empati kurmak çare bulmak ne hadde!! Dilerim burada kin kusanlar kınadığiyla sınanmaz.. bu nefretle kendini çok iyi anne adledenler hiç umudum yok hiç.. Son düzenleyen: Moderatör: 27 Şubat 2019

Karşısına onu bebeğiyle kabul eden biri mutlaka çıkar daha yeni boşanmış kendini boşlukta hissetmesi normal inşallah bu düşünceyle çocuğu anne ye falan bırakıp başka evlilik yağmaya kalmaz da çocuğuna sahip çıkar kimi bebeğin olmasa atlatamazdım diyo kimi de keşke olmasaydı bi daha evlenirdim diyo dünya işte

İşte Rabbim bazısına vererek sınıyor.. bazısına vermeyerek..

Heralde gerçek değil bu yazdığınız. kimse baba gününü gün etsin dememiş ki. açılan konu farklı yorumunuz farklı. Baba günün gün ediyor diye anne de aynısını istesin ortada kalan el kadar bebek olsun öyle mi? Babasına verse olur mu yazsa belki başka yorumlanacak. ama tekrar evlenmesine bebek engel diye düşünüyor yazması size korkunç gelmiyor mu? Bırakın şimdi modern olacağım diye hayatın gerçeklerinden uzak yorumlar yapmayın. Lütfen bebeği sosyal hizmetlere bıraksın o anne. hayatı kurtulur bebeğin. ama ilerde çıkıp arayıp çocuğu tüm hayat düzenini de bozmasın bir zahmet.

Ah sizi gidi mükemmel anneler. Sizin hayatta kendiniz için hicbir beklentiniz olmayabilir, ama bizim var... Şimdi lohusa sendromu yasayalım, ileride "saçımı supurge ettim elde var sifir" sendromundan iyidir

Hımm.. Açıkcası bu yorumunuz sayesinde o annenin siz olduğunu düşünmeye başladım ben.. Zira akıl veren cahil teyzeleri ve eski eşi suçlayıp olaylar örgüsünden kendini sıyıran siz de, aynı şekilde yeni hayatı yüzünden bebeğini suçlu gören o anneye! çok benzer bir ağız kullanmışsınız.. Bu aşamadan sonra direk size hitap edeceğim sevgili yeni anne; Cahil teyzeler akıl verir ama Allah insana akıl ve mantık vermiş. Kullanabilirdiniz değil mi? Koca kişisi önlem almıyor olabilir. Siz alabilirdiniz değil mi? Şayet bebek istemiyor idiyseniz.. Kötü bir evliliğe çocuk getiren sizsiniz. En masum kişi o bebek. Ama burada zaten suçlu yok. Anne ve sadece annesinin ilgisine ihtiyacı olan bir bebek var. Bazı insanlar yalnızlıktan korkar. Ona da tamam. Ama zaten bir bebek varken yalnız olduğunu düşünmek? Siz böyle insanlara karşı özgüvensiz durursanız, karşıdan da o yönde davranış göreceksiniz. Evlilikler biter ama anne ve evlat sevgisi asla bitmez.. Safransari

sirf evlilik kurtarmak amacli cocuk yaptigi icin tebrikler.. ama arkadasiniz artik anne anneee annelik es koca sevgili hepsinden once gelir arkadasiniz hala bosanir bosanmaz koca diyorr.. ayrica benim akrabam cocugu 8 yasinda bekar biriyle evlendi dert ettigi buysa oda evlenebilir ama o bebegin suan annesine ihtiyaci var..

Canım benim başın sağolsun annelik böyle işte evlatlarına mutlu sağlıklı bir ömür dilerim

Herkeste olabilir bu dusunceler. Bekar olsaydim, cocuk olmasaydi, su isi yapsaydim, surda otursaydim nasil olurdu? Vs vs

o çocuk sevgisiz bencil bir biyolojik anneyle büyümektense onu gerçekten seven bir aileyi hak ediyor. evlatlık versin sonra koşa koşa gitsin koca baksın kendine

Ne kadar insancıl yazmışsınız. Ne kadar güzel empati kurmuşsunuz. İşte görmek istediğim bir anne yorumuydu.. Umarım hastalığınız hafiflemiştir, stres her şeyi tetikliyor, özellikle kronik stres.. Çok geçmiş olsun..

Bu konular da çoğunluk kızıyor ama düşünceler bana normal geliyor. Bilemiyorum, belki de benim icin bebek hic özel birsey değil ondandir. Bebek insanin hayatini cok fazla değiştiren birsey. Ve bu süreçten en fazla özgür rahat yasamaya alışmış kadin etkileniyor. Uff çocuk olmasaydı belki söyle birini bulurdum deyince sanirim annelere vicdansizlik gibi geliyor. Bana gelmiyor açıkçası. Tamam anne ama gelen bir bebekle size de güncelleme gelmiyor ki birden. Hala kendiniz için de birseyler istiyorsunuz. Sanirim zamanla bebeğe iyice alisinca ikili karar verme süreci başlıyor. Mesela hayatim boyunca önce hep kendimi' i düşündüm. Ne aile ne baska birsey. Birden gelen bir bebekle eksenimin tamamen ona kaymasi bana da zor geliyor.

Yorumları okumadım ama tahmin ediyorum. Senide çok iyi anlıyorum. Arkadaşın çok şanslı senin gibi bir dostu olduğu için. Bekara koca boşamak kolay burda atan tutana. Arkadaşın 28 yaşındaymış ben 40 yaşındayım 2 çocuğuma rağmen 2 ay önce boşandım. Keşke 2. Yi yapmasaydım derim arada kendi kendime sonrada pişman olurum 7 yaşında arkadaşım gibi benim. Ama hayat zor yaşamayan bilemez. Böyle düşğnmemiz çocuğumuzu sokağa atcağımız anlamına gelmez. Elimden geldiğince en güzel şekilde bakmaya çalışırım evladıma. Eminim arkadaşında bakacaktır. İnsanız sınanıyoruz geçicek elbet. Sağlık olsun gerisi boş.

Yine; en iyi anne kim, en anne gibi anne, en mukemmel anne benim yarişmalari yapilmiş yorumda nedense hic sasirmadim Siz kocanizi aşerdikleriniz icin fizana gonderirken o kadin acaba hamileliginin başindan beri yalniz ne yapti neler cekti ne depresyonlar gecirdi diye sormak yok Hamileyken kayinvalidesi yan bakti diye kosup buraya gelip konu acanlarda, hamileliginin en basindan beri ayrilma sureci yasayan kadina acaba ne zorluklara ne cirkinliklere katlandi demek yok Kadin kadinin ne de guzel duşmani be.

Şuan arkadaşınıza değilde 6 aylık bebeğe acıdım. Genç falan demişsiniz gençliğinden kaynaklı yaşadıklarından böyle düşünüyor falan. ben 21 yaşındayım evlendim hamile iken ayrıldım her zaman önceliğim evladım oldu insan nasıl hikayenin en masumu evladını fazlalık görür. Şuan evliyim eşim yaşlı değil ya da evlenmiş ayrılmış değil gayet bekar adamdı. Arkadaşınızın korkuları yersiz, faturayıda bebeğe kesmek yerine bi destek alsın derim. Bu arada hamilelik takviminden kafanız karışmasın, bu ikinci gebeliğim. Yeni evliliğimden.

Bir tarafta 6 aylık parçalanmış bir aileye doğan hiç sorumlusu olmadığı halde suçlanan bir bebek, diğer tarafta gece yalnız uyumak istemeyen koca meraklısı bir kadın var.. Arkadaşınızı mazur ve haklı göremedim sizin gibi. Çünkü anneyim.. Bakın ben kesinlikle çocuk konusunda sitem eden bir anneyi kınamam. Çocuk olduktan sonra çocuksuz günlere özlem duyulabilir. Ben bile bazen düşünüyorum önceden ne kadar boş vaktim varmış diye. Ama bu düşünceden sonra çocuğununun varlığına şükreden kişi annedir benim gözümde.. Siz bence arkadaşınıza ılımlı yaklaşmak yerine "her şey koca mı? annesin sen kendine gel. Evladın şu anda evlilikten daha ön planda olmalı. Çocuklusun diye kısmetin kapanmaz. Ama çevrene böyle özgüvensizce eziklik sinyalleri verirsen sana yaklaşan herkes de seni öyle görür" deyiverin..

bakin bu hiç aklıma gelmemisti. ama yok davranışlarını bir görseniz. nasil fedakar cefakar anne pozları veriyordu. en mükemmel anne oydu. bense kendi ihtiyaclarimin peşine düşmüş bir pisbogazdim. hemşire uyarınca yaşadığı o hayal kırıklığı, o muhteşem egosu patlayiverdi hem de benim gibi eksik bir annenin yanında.

Anneliğin yüklediği sorumluluktan dolayı öyle düşünseydi anlardım. Ama mutsuz evliliğinin sebebi olarak bebeğini görmesi tekrar evlilik derdine düşüp buna engel olarak yine bebeğini görmesini anlayamıyorum, empati yapamayacam hiç.

Arkadaşınız zaten çok zor olan bir süreci hamilelik ve doğum sonrası psikolojisiyle ekstra zor atlatmaya çalışıyor. Bence bu konuda psikolojik destek almasını önerin. Mutlu evliliklerde bile bazen bebeğe ısınamıyor anneler. Bu süreç zaman alabiliyor. Arkadaşınız acilen psikolojik destek almalı.

Meslegi iyi bir meslekse cocugunu alip yurtdisina gitsin.

ah kuzum ah en çok ona üzüldüm inşallah kötü davranmıyordur çocuğa sevgisini belli ediyordur birde çalışan kendi ayakları üzerinde duran biri daha yeni ayrılmış koca derdine düşmesin bir zahmet!

Ne tuhaf mantık.. Çocuklu birinin iyi evlilik yapma ihtimalini az buluyor. Sanki çocuksuz yaptığı ilk evlilik çok güzeldi!

Yorumlar çok sert. Ama ben yazınızı okurken nedense arkadaşınızla empati yapabildim. Hissettikleri çok insani geldi bana(bu arada 2 yıllık mutlu bir evliligim var. Yanlış anlaşılmasın arkadaşınızla aynı şeyleri yaşamadım yani) Öncelikle arkadasiniza hissettikleri şeyler için kendini suçlu hissetmemesini ve aynı şeyleri yaşayan insanların da kendisi gibi düşünebileceğini soyleyin. Sadece bebeğine ve kendisine biraz zaman lazım olduğunu, zamanın her şeyi güzelleştireceğini ve bütün bu olan bitenler durulunca;nasıl böyle şeyler düşünmüşüm ben diye kendini bile anlayamayacağını soyleyin.

evlat ya. hayatımda evlilikle ilgili bazen çok kızdığımda çok ama çok pişman zamanlarda, dünyada tek pişman olmadığım varlığım evladım diyorum iyiki iyiki var diyorum... her kötü zamanımda, en zayıf anımda onun kokusuyla güç kuvvet buldum. işte o zaman anladım dünyanın boş olduğunu... en kötü imtihan evlat acısıdır... başka şeye sığınmaya gerek yok. Rabbim yaşatmasın kimseye.

"Bana versin ben bakarim" tarzinda yorum yapan pek sevimli annelere de diyecek bir lafim var Eşinden şiddet gören, aldatılan ya da başka şekillerde onuru incinen kadınlara "boşanma, çocukların için katlan, babasız buyumesinler" dersiniz belki de... Duygusal bir boslugunda buhrana kapilmis bir anneyi linc edersiniz. Ne yaman çelişki ama! Nedir bu kadınların kadınlara düşmanlığı? Hakikaten nedir?

valla bende kaç yıldır hep aynı şeyi yazıyorum burada adam kadın anlaşamaz boşanırlar ve çocuk hep kadında tamam çocuk bizim de çocugumuz ama adam keyfinde karı kız peşine düşer ama kadın çalışıp parasını kazansada yıllarca kendıne gelemez, ve üstüne üstelik çocuk babasına düşman büyümesin diye o pislik boşandıgı adamla görüşmek zorunda kalır, adam kendıne bir hayat düzen daha kurar ve kadın onun çocuguna ömür boyu bakmak zorunda kalır, evet ömür boyu kocasız kalır, çünkü herkes büyük şehirde yaşamıyor başkasıyla evlenmeye kalksa adı hemen o... çıkar yangın kocasız duramadıya çıkar, , demem o ki bu ülkede kadın olmak zor @puccaoki

Hanımlar sakin olalım lütfen.

Koca derdine bebegini sahiplenmeyen kadina ne desek az, yazik ya okurken cok sinirlendim. Gercekten herkes anne olmamali.

Ben de 2. sayfada yazdım çocuğu için sitem eden bir anneyi asla yargılamayacağımı. Ama bu konu basit bir vakit darlığı, eşiyle başbaşa kalamama gibi günlük bir sitem değil. Tam aksine kendi değişen şartları yüzünden çocuğu sorumlu tutup sevgi gösterememe. Tuhaf istekler.. Ben de lohusalık sendromu yaşadım. Derecesini bilmem ama yaşadım. Bunu da yaşamayan anlamaz. Lakin sizin bahsettiğiniz lohusalık bunalımıyla, bahsi geçen şahsın derdi çok farklı. Ki bunu da sizi alıntıladığım yorumda yazdım.. "Çocuk yüzünden istediğim nitelikte koca bulamayacağım" demek normal değil bana göre. Size göre normalse öyle olsun..

bebegi babasina verebilir mesela. yargilamak adina yazmiyorum ama niye hamile kaldi, hadi kaldi niye dogurdu? cogu insan ne vurmaya ne kaziklamaya geliyor. aldirmaya karsi cikiyorlar ama sonrada hayatimi söndürdü diye el kadar bebegi ite kaka büyütüyorlar.

Keşke zamanında aldırsaymış Ayrılmak üzere olduğun adamdan çocuk doğurmak akıl işi değil Burada da boşanmak üzereyken hamile olanlara böyle söyleyince kızıyorlar ama doğrusu bu Yapabileceği tek şey çocuk 2 yaşına falan gelince babasına vermek olur yada kendi annesi hayattaysa onun yanında büyür kendi arasıra gelir yanına

İnsan ne hayallerle evleniyor, yuvanın dağılması kolay mı. Kadın genç yaşında bebeğiyle yalnız kalmış; ki şu an olması gereken babasıyla birlikte bebeğini büyütmekti. Bir dibe vuruş tabiki yaşayacak; böyle şeyler diyip sorgulaması normal bu durumda. Zamanla toparlanır, kendine gelir; o zaman anlar en güzel şeyin o bebeğe sahip olmak olduğunu.

Basit cihazları kullanmak bile ehliyet gerektirirken neden anne baba olmanın ehliyeti olmuyor ki. O zaman da aglar sızlar boyleleri benim de cocugum olsun diye. Yarabbim sen bunlara akıl fikir ver.

Korunsaymış bir zahmet. O bebek kendi isteğiyle gelmedi dünyaya. Lohusa depresyonunu hepimiz yaşadık ama sırf yeniden evlenemem diye evladını yük gibi görenlere anlayış gösteremiyorum ben.

Türkiye de ne olursa olsun boşanan anneler daha çok sorumluluk altında oluyor, babalarsa adeta özgürlüğüne yeniden kavuşuyor. Depresyonda bir kadının söyledikleri bunlar el insaf yahu. Anne değilim büyük de konuşmak istemem ama hayattaki en değerli varlık evlat, ondan başka önemli yok düşüncesi kaotik değil mi... O da bir birey, aynı sizin gibi. Tüm hayatı ona adayınca onu da sıkıyorsunuz, çünkü sürekli beklenti içinde oluyorsunuz. Çok zor durumlar, Allah yardımcısı olsun.

Aaa lütfen nasıl böyle düşünürsünüz?!! Siz annesiniz. Aaa size ait me duygu ne de hayat olmalı. Çok ayıpladım Ben emin olun müthiş anaç bir insanım. Sizin duygu durumunuzu da yaşadım. Ayrıca kadınlara en büyük tavsiyem kadınlarımızın çocuk ve eşten ayrı bir dünyaları olmalı. Başkasının dünyasını ve hayatını yaşamamalı. Sonra işte psikopat kv ler türüyor. Onları yine kadınlar dövüyor.

Kadına düşmanlık yapmak için değil artık bile bile bazı yanlışlara koşmaması için yorum yaptım kendi adıma. Okudu iseniz yorumları bebeği bile kocası ile arası duzelsin diye yapmış. Kendine akıl veren teyzeleri bilmem kimleri dinlemiş. Şimdi yine onları dinleyip bebekli kadini kimse almaz dul ve yaşlılardan başka diye kahır cekecegine, kendi başına da o çocuga ve kendisine güzel bir hayat sağlayabileceğini söylemek için yazdım ve çoğu mesajında amacının aynı bu olduğunu düşünüyorum. İnsanlar tabiki kendi yaşadıklarından, annelerinden ve anneliklerinden örnek verecek yorum yapacak. Bunda abesle iştigal bir durum göremiyorum. Yeniden de evlenebilir pekala mutlu da olabilir ama korktuğu gibi kimse ile ya da kendisinin istediği gibi biri ile evlenemesede sebebi ve yükü o çocuk değil. Son olarak konu sahibi, arkadaşınıza çevresindekilerden uzak durmasını sadece bir uzmandan destek almasini tavsiye ediyorum. Cunku siz bile arkadaşınız icin su cumleyi kurmusunuz "Henüz çok genç ve o da bizim aklımıza geleni düşünüyor el kadar bebekle yeniden evlenebilmem çok güç!".

bunu da kendini mükemmel sanan annelere yazıyorum. küçük kızım bir haftalık kadardı galiba sarılık sebebiyle fototerapi alıyor . ben kızımın yanındayım, süt olsun diye eşimden çorba istedim, bir de süt arttırıcı çay sıcak su vs derken. yanimda bir iki aylık bebeği enfeksiyon geçiren anne var, bebeğinin kolunda serum. eşiyle konuşuyor, sesini fazla kısamadı ki ben duydum. benim hakkımda; çocuğu ne durumda habire yemek çay düşünüyor. benim aklıma bile gelmez dedi. kırılgan bir insan değilimdir ama zayıf bir anımdı galiba öyle dokundu ki o söz. tanımadığım birinin saçma sapan lafı ama kırıldım bayağı. birkac saat sonra hemşire geldi kadın da telefon görüşmesi yapıyordu. hemşire uyardı bebeğin çok küçük bu kadar yakın mesafede telefona maruz bırakma diye sözün özü anneyiz ama önce de insaniz yahu yemeğe de ihtiyacımız var, insanlarla dertlesmeye de ve bunun için telefonla konuşmaya da. ne var birbirimizi kınamadan önce anlamaya çalışsak.

Kınamıyorum, yargılamıyorum. Ama bana göre evladım varken koca da kimmiş?

cocuk henuz kucuk bir kac sene sonra hic bir erkegin veremedigi sevgiyi alakayi gulucukleri verecek annesine cocuk neden engel olsun hayatini yasamasina suan muhtac bir bebege baktigi icin boyle hissediyor olabilir belki ama ilerde o cocuk ona bir ses bir nefes olacak aslinda soyleyecek tek sey var koca gitmiş her koca gidebilir ama çocuk onunla tekrar evlense evlendigi insaninda gitmeyeceginin bir garantisi yok bir anne olarak ilk gorevi geceleri yalniz uyumasam diye dusunmek yerine nasil hayirli duzgun bir insan olarak bu cocugu yetistirmeliyim diye dusunurse belki bakis acisi acisi degisir ben evliyim 15 aylik bir kizim var evli oldugum halde cogu zaman esimle yatamiyorum hayiflanmiyorumda suan o cocugun bana olan ihtiyaci benim yalniz uyumamdan esimin yalniz uyumasindan duygusal ihtiyaclarimizdan daha onemli arkadasinizin duygusal ihtiyaclari varda o cocugun yokmu? Evcilkaktus19 Herkesin işine yaradığı kadar iyisindir bu

Biz eşimizle bir aradayken bile "bu bebek olmasaydi soyle gezerdim boyle eglenirdim" gibi hayiflanmalar yasiyoruz Ilk aylarda. Hayatımıza artik istedigimiz gibi yön veremeyecegimizi dusunuyoruz. Buhranlar, buhranlar... Cunku lohusalik bunu gerektirir :) Psikolojik destek alsin, daha çabuk toparlar ve mantıklı düşünmeye baslar

Düşüncelerinde haklı olabilir ama isteyerek bilerek evlenmiş ve çocuğunu doğurmuş bir kadın bebeği istemiyorum diyemez Eğer öyle yaklaşıyorsa psikolojik destek alması lazım imkanları dahilinde destek alacağı bir yere yönlendirebilirsinşz 1Sen

Sınandığım bir imtihan olduğu için benim izm var ağır yazmaya arkadaşlar açılın Nasıl zalim bir kadın, nasıl zalim bir düşünce yapısı bu. Anne olup lohusa sendromu nedeniyle bebeğini istemeyenler var ama onların durumu çok farklı Bu arkadaşınız!!! İse tekrar evlenemeyecek, adamın biri yatağını ısıtamayacak diye çocuğunu mu istemiyormuş? Isıtıcı alsın yatağına koysun çocuğuna sarılıp yatsın vicdansız. . push ; pepperony

Hiç görmedim boşanınca hayatı kararan çocuklu adam Olan hep kadına olur Çocuğu kendi yanına alsa bir dert babaya verse bin dert Hiç kimse almasa sosyal güvenlikte şiddetin bin türü ile yaşayacak Boşanmış kadın Aile yanında yapamaz arkadaşlarıyla çay içmeye bile çıkamaz kendi başına ev tutulamaz bu defa her türlü çakal kapı önünde mutsuz dedikoducu kadınların gözü üstünde Hayat kadına zor sadece boşanma durumunda

Ben de bazen düşünürüm özellikle kavga ettiğimizde şimdi ayrılsam çocukla napıcam evlensem evlenenem vs. Bu çok normal babaya kızınca çocuğa bağırmak da normal arkadaşınız ne hamileliği ne doğumu iine evliliği istediği gibi olmamış ona bu hissettikşerinin normal olduğunu zamanla herşeyin yoluna gireceğini söyleyin. Yalnız değil bu konuda. Kendini de şartlandırmayın. Ne arkadaşlarım var çocuklu bekar adamlarla evlendiler. Başkaları ne der diye bakmasın onlar 3 gün konuşur o bir ömür yaşayacak. Önceki

bu. bebegin babasi ne halt yiyor sorumlulugu yok mu peki olan hep masun bebislere oluyor. tamam ben anliyorm bayani ama k bakma. oyle bise basima gelse 100 tane koca gelse yavrumu yavrularimi dunyaya degismem babam bizi 5 parasiz annemi 35 yasinda 5 cocukla oylr ortada birakti. simdi arkadasiniza ne onereyeim. anladigim kadariyla bekar istiyor bunlar kader kismet isi. dunyada iyi insanlar yokkk k bakmasin kimse aaslida evli bosanmista bekarda hepsi ayni zaten evliligi. bitmis. o bebek illa buyuuyrcek ona yarenlik olcak hersey gececk ne deyim ki herkesin kafa yapisi farkli allah yolunu acik etsin

Bebek yuzunden mi bosandilar ki bebegi sorumlu tutuyor?ayrica burdaki bircok kadin ben dahil hayatinin bir asamasinda kocasindan bosanmayi dusunup ama cocugum var cocugumla tekrar bir evlilik yapamam demistir. Normal yani. Normal olmayan cocuga kotu davranmasi.

Siz arkadasinizdan yana mısınız yoksa o el kadar bebekten mi?

Öyle bence Almanya'da bile boşanmış yada hiç evlenmemiş annelerin çok yıprandıklarını söyledikleri bir haber okumuştum kaç zaman önce Ki orası Almanya Kapıya dikilen abazan esnaf yok Kötü gözle bakıp apartmandan attırmaya çalışan münafık komşu kadın yok Her hareketine bir mana bulacak insanlar yok Devletin ücretsiz kreşleri doğum ve süt izinleri şunu bunu varken söyleniyor buradaki kadın ne söylese haklı

hayır ben de şunu anlamıyorum anne olunca insanın üzerine bir kutsallik, bir mukaadeslik mi geliyor? anne olan kadının hiçbirşeye ihtiyacı kalmıyor mu? kadıncağız gayet de açık bir şekilde düşüncelerini paylaşmış. anne olunca yok saçının telini değişmezmiş de vs vs. iki çocuğum var, ikisinden sonra da öyle melek gibi bir hal yaşamadım. hastayken saatlerce başında bekledikten sonra ayy ne var az uyusa da ben de uyusam demiyor musunuz? insanın yahu ihtiyaçlarımız var. yemeye içmeye uykuya dinlenmeye cinselliğe. ne var bunda aykırı olan. sanki kadın çocuğu bırakmış gitmiş gibi cevaplar. kadın çocuğuyla hayata tutunurken aklına gelenleri paylaşmış. benim de hep aklıma gelir, hatta eşimle de konuşuruz işte birimize birşey olursa diye. kendini en mükemmel gösterenler en az mükemmel olanlar bana göre. hiç inanmıyorum onlara. bebekli bir arkadaşım var sabahları ruh gibi geliyor. ne var azcık biri baksa da uyusam diyor. konu sahibinin arkadaşı da buna benzer bir yakınma yapmış işte. onun derdi de uykusuzluk değil başka bir şey. ne var bu kadar büyütecek anlamadım.

Ben yanlış anlamadım dimi? Burda çocuğu suçluyor? Kusura bakmasın da boşanacağı adamla çocuk yapmadan evvel düşünseymiş. Ve keşke eski kocası çocuğu alabilse. Arkadaşında kalmasa o çocuk. Ne kadar bencil, ne kadar vicdansız bir kadın. Kınamak değil bu. Sadece vicdanımla yorum yaptım.

Şaşırtmadı, tabii ki evliliğim kurtulsun diye yapmış bebeği. Yeni koca bulamayacak olmasının sebebi bebek, bebeği yapmasının sebebi de cahil cahil akıl veren teyzeler. Diyecek birşey yok da o bebeğe üzülüyorum. Çok yazık.

İyi madem o akıllara uyarak hareket etmiş o kadar önem vermiş onların fikirlerine gitsin şimdi de onlara danissin ne yapacağını. Yapmayın Allah aşkına ya hep birilerini sorumlu tutmak ne kolay geliyor bazen. Herkes seçimlerinin kararlarinin sonuçlarına katlanabilmeyi öğrenmeli artık.

Korunacaktı o zaman çocuk falan yapmayacaktı. Ben kesinlikle haksız buldum. El kadar bebeğin suçu ne yazık değil mi.

Ah yavrum benim. gercekten şans sonradan kazanılan birşey değil... Dogustan... o yavru herşeyi hissediyor annesinin kendisine ne kadar mesafeli sevgisiz olduğunu... sevgisiz demeyim de henuz kabullenmemis oldugunu

istemiyorum dememiş aslında insan her zaman farklı alternatifleri düşünür hayatında. bi buhrandır gelir geçer.

Hala lohusa psikolojisinde olabilir. Belki psikolojik yardim almasi fayda saglar. Ben olsam bunu onerirdim arkadasima.

Şuan pskolojisi bozuk, hertürlü saçmalığı düşünür. acil tedavi olsun.

Bazıları mükemmel anneler, mükemmel eşler, mükemmel ötesi insanlar Hiç buhran geçirmezler Ya siz mükemmmeelll bünyenizi alıp mükkemmmelll hayatlarınıza doğru yol alsanız ya Kk mükemmel değil çünkü Size layık değil burası

hani bir laf vardir. ya insan evlenir kendi secer kocasini karisini ama cocuk oyle degil. annesini babasini ne yazikki secemiyor

Dışardan bakınca herşey ne kadar da net değil mi? Kimse sınanmadığı günahın masumu değildir sözü de bu yüzden zaten. Birde bu sözü eleştirmişler ya ne garip insanlar var.. İnsanların duyguları, pişmanlıkları, üzüntüleri vardır ya hani bazen sağlıklı düşünemez falan bu da böyle birşey işte. O arkadaş da dışardan baksa size çok hak verir belki ama o içeride işte aradaki fark bu. Tabii ki de ortada masum bir bebek var en günahsızından zamanla annesi de anlıycaktır belki de bigün şükredecektir ama bugün böyle karışık durumlar, duygular, gelecek kaygısı.. Bunu aşmak için de dediğiniz gibi destek alınması lazım iyi niyet ve anlayışla..

O çocuğa aile olabilmek için sıraya girmiş sevgi dolu insanlar var. Evlat edindirsin çok istemiyorsa. Kendi mutsuzluğuyla çocuğa cehennem hayatı yaşatmasın.

Bence burada bize hararetle arkadaşınızı savunmanizin gereği yok, kimse tanımıyor etmiyor kadını, insanlar objektif yorum yapiyor. Ama bu hararetle o bebeği savunursanız büyük sevaba girersiniz, daha 6 aylıkken omuzlarına evliliği bozdu yuku yüklenmiş, daha 6 aylıkken sağlamasına tahammül edilemiyor. Savunmasız bir melek henüz. Allah yardımcısı olsun o yavrucağın. esergry Nirvana Anneler

28 yasinda cocuk degil... kocasindan bosandi cocugundanda mi bosancakmis. Ben kiniyorum.

Şu an için arkadaşınızın sağlıklı düşündüğünü düşünmüyorum. Onun için öncelikle pskilojik yardım almalı. Zor bir süreç atlatmış gibi gözüküyor. Bebeğine bakmak için birilerinin yardımcı olması, yanında olması şu süreçte iyi olur. Ve ayrıca biraz biz kadınların empati yapması gerektiğine inanıyorum. Her insanın karakteri, kişiliği, yetiştirildiği çevre, sahip oldukları veye olamadıkları aynı değil o sebepten olaylara verdikleri tepki de farklı olabilir. Bu sebepten 'Ben olsam...' ların kimseye faydası yok. Eleştiri yaparken herkesin bizimle aynı yoldan geçmediğini, aynı şartlara sahip olmadığını göz onunda bulundurarak yapmak gerekir diye düşünüyorum. Ha birde kötü yorum almak istemiyorsa buraya yazmasınCILAR var onlarında pek iyi niyetli olduklarını düşünmüyorum.

Peki esinizden de bir cocugunuz oldu mu ay masallah cok guzel bir hikaye icim ısındı:) o kızınızı da yerim tamam anne evlenin mis mis :) kucuk hanımmmm

Katiliyorum onun kadar saf sevgiyle sevecek yoktur sizi. Bir anne sevgisi birde küçük günahsız bir yavru... En büyük aşkı yanında aslında daha ne olsun :)))?

Depresyon yaşıyor olabilir, adı başka bir hastalık olabilir. Destek almasını onerirdim. Böyle konuşan bir anne bebeğine çok sağlıklı bakmayabilir. Hani bazen okuyoruzya burada ; " acaba ben üvey evlat miyim " diye. Işte sonucu bu olabilir. Çünkü onu sucluyormus.

Alak kelimesinin anlami ilgi alaka degil Allah bizi 1 damla sudan yarattı canım once bunu soyleyim amacim dini birsey konusmak asla degil ancak bu arkadasiniz icin söyleyeceklerim var Psikolojisi bozulmus Evlenmis boşanmış ve de hamileyken Açıkçası evliligin ne oldugunu da gormus terk edilmiste Boyle insanlarin tekrardan evlenebilirdim yaa cocuk olmasaydi diye dusunmesi bana tuhaf geliyor hemde yeni boşanmış yani Demekki tek suclu esi değildi.. Birde erkege cahil demissiniz geri cekme yontemiyle korunuyor diye ama arkadaşıniz beni bu saatten sonra ya yasli adam ya da cocuklu adam alir diyerek zaten cahilligin derinlikleri de boguluyor Kendisi domestik olmasa zaten domestik birisiyle evlenmezdi Bosanmis kotu bir evlilik yasamis gecmis olsun Bence psikologa gitsin anne iyi olacakki bebekde iyi mutlu olacak

Hayatım bak senin öncelikle bir kadın, bir arkadaş ve glecekte bir anne adayı olarak yapman gereken şey arkadaşına doğru şekilde destek olmak. Henüz bebek 6 aylık sanırım. Bak benimde biri 4.5 yaşında diğeri 8 aylık iki kızım var. Bırak 8 aylık bebeği 4.5 yaşındaki kızım bile sevgisizliği kaldıramaz. Bu çocuğun çok zor dönemleri olacak yeri gelecek. Bazen sabrın sınırlarında gezecek arkadaşın ama büyük ihtimalle vermesi gereken doğal tepkileri veremeyecek. 6 aylık bebek hiçbir şeyden anlamayan masum bir varlık. İhtiyaç duyduğu tek şey sevgi, şefkat. Anne bağırsa, bir şey yapsa kendini koruyamaz. O yüzden arkadaşına şuan hayatta kendisinden ve evladından daha değerli hiçbir şey olmadığını, kimseye ihtiyaç duymasına gerek olmadığını ve hemen hem kendisi için hem de evladının selameti için destek alması gerektiğini anlat. Bir erkeğe veya eşe ihtiyacı yok. Bebeği biraz daha büyüsün sosyal hayatına da geri döner. Öncelik bebeğinin geleceği ve kendisi. Hepimiz yoruluyor, yeri geliyor yıpranıyoruz. Benim maalesef bebeğimin fiziksel engelinden dolayı depresyona girecek lüksüm bile olmadı. Her şey kendisi ile başlayıp, bitiyor.

Bizde cok ciddi bir taslama kulturu var.. mutsuzsan, bebek istemiyorsan, cocuklari sevmiyorsan, hazir degilsen ve bir sekilde hamile kaldiysan aldir deyince hem aldirmayi dusunen hem tavsiyeyi veren taslaniyor.. hadi aldirmadin dogurdun, hislerin hala gecerliyse evlatlik ver denildiginde yine taslaniyorsun.. sonra milletin akli basina gelip de istemiyorum deyince yine taslaniyorsun :) hep ayni argumanlarla ustelik.. o sebepten konuya cok sok olmadim.. muhtemelen kocasini eve baglamak gibi "kutsal" akillari verenler yuzunden olmustur.. her neyse, ben evlatlik vermesini oneririm.. hem bebek hem de kendisi icin en sagliklisi o..

Pisman olmasini anlarım ama Bebeği suçlaması sacma, zira bebek kapiya dayanip annem olacaksin demedi, kendi secti dunyaya getirmeyi... kaldi ki daha iyi bir koca bulamayacağı icin suclamasi daha da trajik Kaldi ki kimler kimlerle evleniyor nerden bu kadar emin iyi bir insan bulamayacağından veya cocuksuz olunca iyi birini bulacağından!?

Bakmayın siz burda höydür höydür yazanlara. Laf edicem de olmayacak bu tip insanlara. Kimse öngörerek bilerek isteyerek yaşamıyır bazı ieyleri. Arkadaşınız ne evlenirken ne hamile kalırken ayrılmak var mıydı kafasında elbette hayır. Bakın yakın zamanda ben de 6 aylık bebeğimle ilgili bir konu açtım. Burafa bana geber diyen de olsu cehenneme git diyen de. İnsanlar cidden çok acımasız sakın arkadaşınıza okumayın bunları. Bebeğin zor zamanları geçmeye başlamış bundan sonra hem sevgisi hem ilgisi artacaktır, bunu özellikle iletin. Bebişin sevgisi oturunca içine bu düşüncelerinden kurtulacaktır eminim. Yaşadığı sıkıntıları için de muhakkak bir doktor desteği alsın. Ben gittim ve çok faydasını gördüm. İlginizi çekerse konumu okuyabilirsiniz.

Bir başka çocuğa bakmaya bu kadar meraklıysanız çocuk esirgeme kurumuna başvurabilirsiniz. Koalina'nın konusunda da vardı bebeğine talipler :) Çete falan mı kurmuşlar nedir?

+100000 Adamların çocuklarına verdiği aylık 300 lira nafaka onu vermemek için kırk takla atıyorlar. adamlar ve ikinci karılarının kaç senedir gitmediği mahkeme kalmadı nafaka kaldırmak için Oysa tüm maddi yük kadının üstünde manevisini yazmıyorum bile Ayrı bir konu olarak burada konular açılıyor eşimin ikinci evliliğiyim 27 yaşındayım kocam 40 yaşında diye başlayan böyle çok evlilik var doğrudur Ama karımın ikinci evliliğiyim o 42 yaşında iki çocuklu ben 28 yaşındayım diyen erkek görüyor muyuz? Çok nadir o yüzden hak veriyorum

Erkekler olmasa kadinlar yasayamazmi anlamiyorum bu algiyi daha el kadar cocuk isi gucude varmis onceligi cocugu olsa daha iyi olur tabiki zamani geldiginde iyi biri ciktiginda evlenebilir ama hemen bunu dusunmesi bana enteresan geldi B bir hirka bir

İnşallah onu olduğu gibi kabul edecek mükemmel bir insan çıkar arkadaşınızın karşısına. Bu olmayacak bir şey değil, böyle arkadaşlarım var zira. Yanlış bir evlilik, karnında bebekle alınmış zor bir karar. O ayrılık süreci vs. Ne kadar zor, ayrıldığın adamdan taşıdığın bir bebekle yeni bir hayat mücadelesi. Gerçekten yıpratıcı, fakat artık durumu kabullenmeli.

Ne lohusalığı yahu? Bahsi geçen kadın lohusalık sendromunda değil, bebek ona ayak bağı olduğu için hayatını istediği gibi yaşayamacağını, istediği gibi sevgili bulup evlenemeyeceğinden dert yanmış.. Bir çoğumuz lohusalık sendromuna girmişizdir. Siz doğurmadan mı girdiniz de fikir sahibi oldunuz anlamadım? Hayır yani bir çok kadın doğurayım da semdroma gireyim demez. O beklenmedik bir şekilde gelir, bazılarına da hiç uğramaz da ondan..

Arkadaşınız mutlaka destek alsın. Baba bebeği görmüyor mu? Babayla sorumluluğu paylaşabilir.

Niye bilmiyorum ama o kişinin siz olduğunuzu düşündüm.. tabii yaniliyor da olabilirim. Konuya gelince, bebege cok üzüldüm, inşallah kendine gelir annesi. Bu yavru, parçalanmış aile çocuğu oldu diye üzülmektense, bunun yüzünden evlenemicem diye düşünmesine de gercekten çok üzüldüm..

Babalar gününü gün ederken kadın yeniden evlenmeyi dert etti diye woooowww doğru anne olunca bütün duyguları herşeyi aldırıyoruz çünkü yaşasın en mükemmel annelik

Siz mi karar veriyorsunuz insanların neyi hak edip hak etmediğine?

Bi tanıdık 2 cocugu varken hiç evlenmemis bı adamla evlendi. Ben çocuksuz boşandım 10 yıl önce, yüzüm gözüm de düzgün, uyumluyumda hala bekarim. Benimle yasit bı arkadaşım var (36) güzel, efendi, eğlenceli, hamarat o hiccc evlenmedi... Hersey nasip, kısmet

Daha dun bu forumda okudum lohusa sendromu olanlardan biri bebegine bakmis nefees almiyor gibiymis ölmustur belki diye sevinmis. Simdi bu hastalikli bir dusuncedir. Ayyy lohusa sendromu gecer gecer diye gecistirilemez. Yazik kadin da hakli bu lohusa sendromu ustune varmayin denmez. Hastalikli bir dusuncedir ve hemen doktora gidilmesi gerekir. Siz de o hastalıklı dusunceye sahip arkadasiniza soyleyin doktora gitsin. Yoksa o cocuga yazik olacak gibime geliyo.

Yalnız uyumak istemiyorsa doğru bir evlilik yapacaktı ve korumalı bir cinsel hayat yaşayacaktı. Bebekli hayat zor, kabul edemiyorum, ona alışamadım vs. dese neyse. Ama kocayı nerden bulacağım diyorsa versin bebeği eski kocasına. Öyle bir anneyle çocukta ileride yaşamak istemeyecek zaten.

Psikolojisi allak bullak olduğundan böyle düşünüyor ve söylüyor şu an. ilerde kendi pişmanlık hisseder bugünler için. Kolay değil, hem annelik, lohusalığın zor süreci hem de boşanma psikolojisi üstüste gelmiş, her ikisi de başlı başına zor süreçler ve aynı anda. Psikolojik yardım alması şart. Kadın ister evli olsun, ister boşanmış, bebek anneye yaradanın verdiği bir armağan. Anneye verilmiş bir emanet... Umarım en kısa sürede toparlanır, yavrusuna sarılır.

Arkadaşınız kolay şeyler yaşamamış gibi. İstemeyerek ayrılmış hem de hamileyken.. Ondan çok. bilincli konuşmadığını düşünüyorum.

18 yasinda degil yalniz. 28 yasinda ne ogutu ne yasi genci?

11 yıldır tanırım merhametsiz biri asla değildir bebeğini sever gözümün önünde okşar öper oyun oynar teşekkürler tavsiyeniz için sadece duygusal boşlukla bunları düşünüyor bence de . push ; A

Yemişim sınanmadığım imtihanı lohusa depresyonu olur anlarım ama koca derdine insan bebeğini nasıl fazla görür

Ben de cocugum bebekken ayrildim ve bir kere bile cocugum olmasaydi diye dusunmedim, ben bir erkekle var olmadim, erkekle de var olmayacagim ama cocuklarim hayatimin anlami, ölürum de birakmam onlari, hatta dusuncesi bile kafamdan gecmez Geceni de anlamam mumkun degil, dogurmasaymis keske, koca herzaman bulunur ama evlat bambaska birsey

bebeği bana verebilir eğer istemiyorsa ondan daha iyi bakarım

Arkadaşlar sapla samanı ayırın birbirinden. Çocuğu olduktan sonra hayatının mahvolduğunu düşünen, psikolojik sıkıntıya giren, bebeğini emziremeyen anneler de var. bu gerçek bir durum. onlara destek vermek önemli, saygı duymak ve tedavi almaları için yönlendirmek önemli Burdaki kadın çocuğu var diye beni şimdi kim alır derdine düşmüş Yok çocuklu biri alırmış da yok yaşlı biriyle evlenebilirmişte. tek derdi tekrar evlenmek sanırım. Konu sahibi habire güncelleme yapıp bize vicdansız yazmayın bence siz ne yazdığınızı okudunız mu? Koca bulmak tek derdi gibi görünen birarkadaş profili çizmişsiniz Umarım o çocuğu ilerde gözyaşları içinde sağda solda aramaz arkadaşınız vicdansız

Valla adamlar boşanıp bekar gibi gidip yeniden evleniyolar Olan hep kadınlara oluyor

Ben bu kadını yargılamam zaten, yargılayan ve çok kolay damga vuranlara da açıkçası şaşırıyorum, çünkü ne yaşadığını, ne hissettiğini sadece sizin yazdığınız kadarıyla biliyoruz. İnsanlar bu yüzden garip, anlayışsız ve acımasız geliyor bana. Arkadaşınızın söyledikleri, düşünceleri, bebekle ilgili suçlamaları normal değil. Gerçekten üzüldüm. Hamileyken ayrılmış, doğurmuş. Depresyon, kaygı bozukluğu yaşıyor olabilir. Bazı insanlar bazı şeyleri diğerleri gibi kolay atlatamayabilir. Siz bir arkadaş olarak ona destek olun ve bir uzmandan destek almasını söyleyin. Gerekirse beraber gidin, umuyorum ki bunu atlatacaktır.

böyleleri cocununa zarar da verir yokmu annesi ona versin anne al bakamiyorumm ve koca da bulamiyorum ayak bagi oluyor bu diye allah askina arkadasiniz benim arkadasim olsaydi bebegi isterdim ama öyle deil birdha asla alamaz geri tamamen mahkame karariyla hicbir hakki kalmamicana dair alirdim büyütürdüm o bebegin ne sucu var Önceki

Biz kadin degil miyiz agzi var dili yok bebekle daha kolay bence coxuk en azindan sormuyor duymuyor gormuyor bizimkiler soruyor goruyor duyuyor boz vir kere daha oluyoruz. Koca icin evlatlarindan soguyan kadinlari hic anlamiuorim koca ne ya bana biri ablatsin evlatla ayni kefeye sigmaz bile benim icin dunya bir tarafa evladim bir tarafa. Ha bu arada bende calisan ayaklari uzerinde duran 29 yasinda 3 yasindaki bebekle bosanan bor bayanim. evlenirsem evlenirim evlebmezsem bunu evladima asla baglamam. allah akil versin. E

Bir uzmandan yardım almasını öğütlerdim. Hayatı ile ilgili bu kadar karamsar olup suçu da başkalarına kesmesi hiç normal değil. Bebekli hayat bence de çok zor, henüz bebeğim yok ama olan yakınlarımız çok, oradan biliyorum. Bir de üzerine evliliğinde sorun yaşamış, bunalması ve farklı şeyler hissetmesi doğal ama normal değil, yardım almalı.

Miss, evet ikisine de yazık, çocuklar yalnızca annenin sorumluluğudur düşüncesine de karşıyım, erkekler de bebeklerine bakmalı fakat konu içinde geçen hanımefendi için demiyorum, evliliği nasıldı, bebeğe hangi süreçte hamile kaldı bilmediğimden yanlış bir yorum yazmış olmak istemem ama sorunlu bir evliliğiniz varsa bebek yapmayacaksınız, bebeği evlilik kurtarıcı gibi görmeyeceksiniz, hazır değilseniz bebek sahibi olmayacaksınız. Tabirlerim affola ama bir evcil sahiplendiğinizde bile sıkılınca ensesinden tutup sokağa bırakamazsınız, bir kedi köpekle birlikte yaşamayı düşünüyorsanız onunla 15 yıl birlikte yaşamayı göze alarak sahiplenmek gerekirken bir bebek sahibi olmayı düşünmüşseniz bunun ömür boyu bir sorumluluk olduğunu bilerek gebelik planlamalısınız, konudaki hanım hangi kategoriye giriyor bilmiyorum belki depresyondadır, malum gebelik lohusalık depresyonuna giren birçok arkadaşımız var, bir kısmı maalesef çok da ağır geçiriyor, konuda bahsi geçen hanımefendi de belki gebelik, boşanma süreci, boşanma sonrası doğum derken hem boşanma psikolojisi hem lohusa depresyonunu bir arada yaşıyor olabilir, buradan verilebilecek en iyi akıl uzman yardımı almasını söylemek.

Valla 2 yaşında kızımla ayrılmak zorunda kaldım. Özgür ruhlu ve çok anneliği becetemeyişime rağmen, işsiz güçsüz ve parasız kira bir evde yaşarken etiketi olan bir mesleğim olduğu halde iş bulamadım ve sekreterlikte işe girdim. itildim kakıldım, evet çocuğum var diye evlenilmedimde güzel olmama rağmen. Ancak! bebeğimi asla suçlamadım! Suçlama mekanizmasının çalışmasına müsade dahi etmedim. Varsın beni yavrum yüzünden almasın o erkek müsveddeleri! vicdanı olmayan zaten sevmesin beni, ki ben onu hiç sevmem! yavrum bitanem ay parçam öyle günahsız ki, onu istememeyi düşünme hıyanetini ona asla yaklaştıramam! çiçeğim o benim. Şimdi 9 yaşında.. Bendeniz mücadeleye devam.. Ama ANNECİM SEN ÇOK İYİ BİR ANNESİN diyen bir melek yavrum var! o iki yüzlü menfaatçi erkekler hayatımda olmasa ne olur ki? Diyeceğim şu ki; arkadaşınıza yavrusunu sevmeyi öğütleyin, ona asla bu düşünceyi yaklaştırmasın, zira erkek dediğin şey nedir ki? yalnız uyumak süper bişi onu da belirtiyim:) o minnoş büyüdüğünde arkadaşınız bu düşünceden dolayı utanıcak emin olun. Bir an evvel anneliğe alışsın. Herşey erkek demek değil. Erkek demek dert demek hatta, yalanmı? Not: annem kızıma deli olmasına rağmen yapmicaktın bu çocuğu diye yüz kere kafama kakmıştır. Bence bu bir ihanet! Ben asla pişman olma lüxünü kullanmadım. Ölsem gitsem kullanmayacağım. Ona bu sinsi ihaneti düşünmeyeceğim. Canım o benim. varlığına canım koşulsuz feda! Dünyaya geliş sebebi benim. Gerisi yoruma dahi kapalı.

Neden kararsın onun görevi degil ki çocuğa bakmak, annesi var baba sadece tohum bıraksın peh 0 000 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Katılıyorum size. Maalesef kendi hemcinsimiz ölünce ilk toprağı biz atıyoruz. Hem lohusa hem boşanma ikisi de birleşince Allah bilir kadıncağız neler yaşadı? Kolay değil ki Şu bir gerçek ki evladı olmadan boşanmak daha kolay. Ama şimdi... Tek başına küçücük yavruyu da her daim düşünecek. Kolay değil ki... Biz tek çocukla dışarı çıkamazken bu hanım iki hayatın tüm sorumluluğunu alacak. Yani kadınlar boşandıktan sonra neden evlenmeyi düşünmesinler. Neden? Geçen bir konu okudum. Kadın boşanmış yalnız, evladının yanına da sığamıyor. Ama yok efendim hayatını evladına bağışlasın. Sonra kendine hayat kurşun. Yaş ilerledikten sonra istese de adapte olmak mümkün değil. Sonra neymiş anneler oğulcu imiş. Başka dünyaları yok muymuş? Eee kendine başka dünya Hayal etmesine bile izin vermeyen kadınlar, senin görevin bitti. Kendine yeni bir hayat kur diyen yine kadınlar. İnanın erkekler bizi bu kadar yargılamıyor.

Aynı durumu yaşayan bir arkadaş bende de var. Ben de senin gibi arkadaşına ne söyleyeceğini bilemeyenlerdenim. birgün bana şöyle bir itirafta bulunmuştu. "çocuğumu seviyorum asla doğurmasaydım diyemem ama bu halde yeni biriyle başlamak çok zor" haklıydı aslında. Çocuğun hatası değil kendi hatasıydı. kötü giden evliliğe "çocuğumuz olsun" mantığıyla yaklaşmış, hatta tedavi görmüş bunun için öyle çocuk sahibi olmuştu. Sonra da baştan beri kötü başlayan evlilik kaçınılmaz sona ulaşmış, boşanmışlardı. İşin gerçeği evli ve çocuklu bir bayan olarak yeniden birini bulamadı. Evet hep çocuklu baylar çıktı karşısına, ya da başka niyetle yaklaşanlar. Düşününce de imkansız değil ama bekar hiç evlenmemiş bir adam çocuklu birini neden istesin. Önceki

Acilen tedavi olması lazım ☹

Arkadaşınızın içten içe böyle şeyler düşünmesi normal geldi bana. Yeni anne olmuş ve eşinden ayrılmış bunlar zor süreçler. Psikolojik olarak iyi durumda olmadığı için de bu düşünceler geçiyor aklından. Sağlıklı düşünemiyor artık. Arkadaşınıza yaşadıklarının hiç kolay olmadığını ve bunu daha rahat atlatabilmesi için psikolojik destek alması gerektiğini uygun şekilde anlatmalısınız.

Terbiyenizi takının ve gidin bunu arkadaşınıza!!! söyleyin

evet birde bence anca yaşlı alır beni falan demis. ben bu kafayla yaşlı adamı da hak ettiğini düşünmüyorum.

Bir de şunu söyleyeyim. "Koca derdine dusmek" lafı bana çok çirkin geliyor. Evet hayattaki önceliği suan bence de bu olmamalı ama belli ki mantıklı düşünebilecek bir durumda degil kendisi. Boşanma zaten zor bir süreç bir de üstüne bebek sorumluluğu... eşlerimiz yanıbaşımızda bizlere destek olurken bile biz zorlanmadık mi ilk aylarda? Duygusal boşluğunu doldurma ihtiyacı hissediyor belli ki. Çocuğunu suçlamasının sebebi onun suan yaşadığı buhran. Destek alırsa toparlar ve daha makul dusunmeye baslar bence

Kimse bakmak istemediği bir çocuğun sorumluluğunu almak zorunda değil. Arkadaşınız çocuğu istemiyorsa eski eşine versin. O da istemezse evlat edindirsinler. Ucunda dünyanın sonu yok ya. Sevgisiz büyümesindense kan bağı olmayan ama onu seven insanlarla büyür çocuk da. Arkadaşınız da dilediği gibi evlenir. Niye gözardı ediyorsunuz bu durumu?

Çocuğum için dünyadan vazgeçerim. kocaymış bilmem neymiş umrumda olmaz. bu benim fikrim. annelik en kutsal şey bence. ama çocuğum yok. İşte ben bu tip konuları okuyunca hem çok kızıyorum hem de üzülüyorum. o ufaklık sevgisiz büyüyor fazlalık ayağa takılan bağ olarak görülüyor hem de öz annesi tarafından. öte yandan kimsesiz bir çocuğu alıp büyüten ona annelik yapan varını yoğunu ortaya koyan kadınlar var. Kin kusmak demişsin. benim hayat görüşüm bu. bu kin kusmak değil ki Ben çocuğumu 10 tane kocaya değişmem. erkek nedir ki?yalnız olayım ne olucak?ama işte bu benim hayatım fikrim. o yüzden buna da saygı duyacaksın saygı bekliyorsan. Bence yetiştirme yurduna verin bakmak yükse. belki benim gibi bir kadın çıkar sahiplenir o küçücük bebeğin sevgi dolu bir annesi olur. Arkadaşınız da koca bulup evlenir. Burda bir üye var sürekli çocuğunu sevmediğini pişman olduğunu yazıyor. ona yaptığım yorumlar yüzünden 10 kere banlandım. umrumda da değil. insanlara yalan söyleyip onların yanlışlarını yüze vurmak suç mu?çok üzücü. bu tip konulara dayanamıyorum daha fazla yazmıcam... E

Bu ülkenin adamları boşanınca bekar gibi geziyor, hiç ilgilenmiyor çocuğuyla, sorumsuz vs.. diye kadınları da mı öyle olsun. Olmasın tam tersi olsun, güçlü olsun, özgürlük tanımının çocuksuz gezip tozmak olmadığını bilsin, çalışsın kariyer sahibi olsun, söz sahibi olsun, kendini ezdirmesin, gerekiyorsa tek başına çocuğunu büyütsün bunları yapsın ki yetiştirecekleri çocuklar ilerde bu adamlar gibi olmasın. Bencilliği bir kenara bırakıp artık doğmuş olan çocukların sevgi ile büyümesine odaklanmak gerekiyor. Boşverin baba ilgilenmiyormuşu düzeltilemiyorsa bu durum herkes yaptığının sonuçlarıyla yaşar diye düşünüp kabullenip önümüze bakmalıyız. O çocuklar geleceğimiz bizim. klişe değil öyle. sahip çıkmak demek herkesi onaylamak değildir. bazen eleştiri de insanlara ben ne yapıyorum dedirtebilir

İnsanlar el ele Doğuma gidiyor. Arkadaşınız yalnız bir Doğum geçirmiş boşanmış. Muhakkak ağır gelmiş olmalı. Sorumluluğu ne derece ağır bilemiyoruz. Tek başına mı yaşıyor Çoçuğun babasından maddi bir yardım var mı? Evet hayat zor üstüne birde çocuk olunca daha bir zor. Arkadaşınıza düşüncesinin güzel olmadığını, Herkesin başına gelebileceğini, Onu çocuğuyla sevebilecek birinin olabileceğini söyleyebilirsiniz. Düşününce bebek beraber yapılsın olmadı hop boşanılsın. Kadın tek başına doğursun baksın. Adam da otursun gezsin keyfine baksın. Ah ah hiç adil değilsin dünya... Allah zorda olan tüm annelere sabır yardım etsin. Ne diyeyim.

Arkadaşınız daha boşanır boşanmaz koca derdine düşmüş. Çocuğu keşke hiç doğurmasaydım diyeceğine bir zahmet korunsaydı. O bebeğin ne suçu var

Size katılıyorum. Benim de çocuğum yok ama bu empati kurmaya engel değil. Bende burada eşi, annesi, kayınvalidesi destek iken bile ne serzenişler okudum ama çok yargılamadım. Olabilir dedim, adapte olmak süreç alır diye düşündüm. Fakat bakıyorum; anne olmuş bazı kadınlar çok sert yargılıyorlar. Buradaki çoğu anne konuyu içselleştirmiş ve taraf almış. Empati yapmamışlar. Ki en kolay empati yapabilecek olan onlar. O kadın bir insan, o kişiye bir tavsiye vereceksek yapıcı bir üslupla ifade etmek lazım. Fakat yok vicdansızsın, yok koca meraklısısın, yok tek derdin gene evlilik çok ayıp oluyor. Ve o kadının çocuğuna kötü davrandığını ihmal ettiğini düşünmüyorum. Sadece çok depresif düşünceler içinde kalmış, yardıma ihtiyacı var. Ama konu saptı. Bazı anneler tavsiye vermek yerine kendini övmeye başlamış. Merak etmesinler olay sizin anneliğiniz değil. Siz iyi bir annesiniz, konu burada bahsi geçen kişi zor durumda. İşte kollektif toplumlarda çocuk konusu tabudur. Aklından geçeni azıcık dürüstçe söylersen vay haline.. İyi ki bu konuyu o kişi açmamış, onun için daha çok üzülürdüm.

Siz ilk çocuğunuza mı hamilesiniz? Daha doğurmadan girdiğiniz bu lohusa sendromunun mantığını çözemedim şahsen. Yorum yapan kadın normal bi anne, mükemmel değil. Olması gerektiği gibi bi anne yani. Sizin hayattan beklentiniz koca mı? Çocuklar hiçbir şeye engel olarak doğmuyorlar. Yani sizin ve eşinizin aksine birçok çift daha mutlu, daha aktif bir hayat için bebek doğuruyor.

Burası arkadaşınızın durumuyla ilgili yardım alacak en son yer, anlamışsınızdır. Arkadaşınızın ne hastalıklı hali kaldı ne acımasızlığı ne kötü anneliği kaldı. Cani olma ihtimali bile konuşulmuş. Herkes kendi mükemmel anneliğini övmek için yazmış hep. Lütfen arkadaşınızı psikoloğa gitmesi konusunda yönlendirin. Psikolojik destek alınca toparlanacaktır. Siz de bu dönemde yalnız bırakmamaya çalışın, size anlattıkça da rahatlayacaktır.

Yorumlara baktım da çoğu anne konuyu çok içselleştirmiş. Yani konudaki anne sizin şartlarınızda değil. Ben annenin depresif ruh halinde olduğunu düşünüyorum. Çok karamsar otomatik düşünceleri var. Bunları düzeltmesi için bir psikiyatrist ile görüşsün. Bence evliliğinde ayrılık kararı hamile kaldıktan sonra alındı ise bunun pişmanlığını yaşıyor olabilir. O zaman eski eşi çocuk istememiş olabilir. Keşke hamile kalmadan hatta evlenmeden önce çocuk konusu konuşulsaydı. Veya eşine korunuyorum deyip korunmayı mı bıraktı sonra da evlilik bitince pişman mı oldu? Ama o zamanda karar kişinindir çocuğun suçu değildir. Fakat ben anneye de çok yüklenemem. Depresif ruh halinde psikoloji normal değildir. Neden çocuktan pişman?Eski eş istemiyor muydu? Buralar boşluk çünkü. Bu arada bu konuyu ona okutmayın. Bazı mesajlar çok kırıcı ve çok sert. Bazı anneler hiç empati yapmamış. Zaten depresif duygu durumu var daha kötü olur. Psikiyatrist ile görüşsün. Bu arada nasipse çok iyi daha önce hiç evlenmemiş biriyle de evlenebilir. Bu işler belli olmuyor.

Koalinanın konusunda yardımcı olmaya çalışanlardanım ve onu çok derinden anlıyorum. Onun sıkıntısı bambaşka. Ben bu anlatılan kişinin tekrar evlenemeyeceğim çocuk yüzünden yazmasına çok sinirlendim. Kimse o bebeğin ne istediğini düşünüyor mu? Bunu düşünmesi gerekenler o sorumlulukta değilse toplum olarak bize iş düşüyor. çünkü bebek ailenin olduğu kadar toplumun da. sonra sevgisiz ve ilgisiz büyüyen istenmeyen o çocuklar sizlerin çocuklarıyla aynı ortamlara girecek. Herkeste anne baba olmasın bir zahmet

işte bu nedenle sorunlu evliliklerde çocuk doğurulmamalı gerekirse aldırılmalı, dünyaya gelipte babadan ayrı anne sevgisinden mahrum bir çocuk olmasındanda hiç doğmaması en iyisidir. arkadaşınızın durumu kolay değil hamile iken biten bir evlilik ve bunun getirdiği psikolojiye birde lohusalık eklenmiş, yalnız başna çocuk büyütmek zaten zor iş ama o çocuk masum ona sarılıp evlenmeyi falan şimdiden düşünmemeli bence.. ve hatta acilen psikolojik destek alsa fena olmaz.. bakamayacaksa da velayeti babaya versin..

Bu arada belirtmek isterim; bir sene önce oturduğum sitedeki komşularımın birçoğu boşanmış çocuklu ve yeniden evlenmiş insanlardı. Çok da güzel bir yuvaları vardı ve eşleri de öyle yaşlı falan değildi.

Cidden ben bekar ve hiç çocuğu olmamış biri olarak o kadınla azda olsa empati kurabiliyorum O yollardan geçmiş kaç çocuk doğurmuş kadınlar neler yazıyor Burada kocası yanında kendi annesi başında olan kadınlar : iki dakikalık zamanım yok eski hayatı mı özlüyorum eşimle eskisi gibi değiliz deyip ağlarken boşanma psikolojisi ile doğum yapmış kadına nasıl acımasız Ne konular gördük bebeğime bir çeyrek takmadılar oyuncak almadılar ile başlayan bu kadın çocuğun her şeyini kendi karşılamak zorunda

Ana var, anacık var. Sizin arkadaş -cık eki olmaktan ileri gidememiş. Tek başına varlığı bir anlam ifade etmiyor, sadece kelimelere küçüklük-azlık kavramı katıyor.

Ben bebegım 2 aylık degılken eskı esımden ayrıldım. 9 yasında oğlum 8 seneye yaklaştı yenıden evlendım. Iyı kı de evlendım. Hıc böyle olumsuz seyler dusunmedım geleceğe donuk olarak, ama su da bır gerçek kı esım olmazsa olmazım degıl. Onu cok sevıyorum, onunda bızı cok sevdıgını bılıyorum. 15 aylıkta başka bır cocugumuz oldu sımdı. Ben gozlerının bıle başka turlu parladığını gormedım. Hıc evlenemeseydımde oğlumun varlığı ıle pısman olmazdım. Ama ıyı kı evlenmısım kı oğlum sımdı canı parçası var bır tane. Bana bırsey olduğunda hıc kımse olmasa, kardesı var artık yalnız degıl. O yüzden evlenmıs olmamda benı artık daha cok mutlu edıyor. Yani kocam olmasada olur ama cocuklarımsız asla dıyorum.

Olabilir çok yadırganacak bir durum değil. Çocuğunu elbet seviyordur ama sadece geçici düşünce de olabilir. Ancak gerçekten davranışlarında da bunu görüyorsaniz bir psikolog ile görüşmesi için ısrar edin. Ya da çevrenizde var ise onunla bir ortam yaratmaya çalışın. Ancak samimi olarak gerçekten çocuğu istemiyor ve bu şekilde nefret duygusu baskın ve tranva icindd davranışları var ise. Hem arkadaşınızın iyiliği hem bebeğin iyiliği için bir an önce cocuc şube veya sosyal hizmetler ile isimsiz olarak başvuruda bulunun.

Yani mutlu kusursuz evliliklere bebek doğarsa ne ala.. ama hayatta herşey bizim için. simdi yolunda giden şeyler yarın altüst olabilir. evliligimden gun gelir pişman olabilirim ama bebeğim iyi ki olmuş. insallah da hayırlı evlat olur

Yasamayan anlamaz. Ben bosanmadim ama cocugum olmasa bosanirdim dedigim vok oldu. Cok icime agladim. Omur boyu geçmeyecek stres bagli bi hastaliga dahi yakalandim. Arkadasina soyle. bu bir surec. Yeni bir hayata baslamak icin asla gec degil. Bebekler de buyuyo. Hemde mutluluk huzur guc guven verio. Simdi kendisine cok bagimli bebegi olusu onu severken ondan azicik sikayet edecek olsa yani basinda dertlesecegi bi baba yok. Cok aci cok hakli. Sen bu mukemmel. analara bakma yakindan taniyorum bazisini ondan birini yasasa daha feci tepki vereceklerine eminim. Bebek cok dehil 1 1.5 sene sonra krese vs baslayanilir. Kresler. istanbulda. bile. odenmeyecek paralar degil baba olacak adam da destek olur heralde. Yine calisir. ayaklari ustunde durur. Geceleri koynunda en yakin dostunu buyuturken kimseye muhtac olmadigi en guzel en sahici sevginin evladi oldugunu anlar. Simdi cok taze simdi vok bagimli ona ve dilinden anlamak da guc. Sabretsin. Guzel gunler yakin.

Evliliğimiz kurtulur belki diye cahil cahil akıl veren anneler teyzeler yuzunden olabilir mi? Ya da bişey olmaz diye geri çekilme yöntemi kullanan cahil adamlar yüzünden

Kotusunuz yureginizse kapkara..

Vermesen kendi karnını bile doyuramayacak acizlikte bir sabiiiyi nasıl sorumlu tutabiliyor... Nihayetinde onun dünyaya gelmesindeki en büyük pay bir erkekle kurduğu zevk-i münasebetten dolayı kendine ait... kendi zevklerinin öZgür bekar hayatının dibine vuramayacak diye çocuğu suçlayacak bencillikte bir kadına ne desen boş hayatım Herkes çocuk doğuruyor Analık başka meziyet Bizde yaşadık bizde gördük Ona göre öfkelenme kınama hakkını kendimde görüyorum ZehranurHifa 🌺Ehl-i Saadet. Nur İslamdan ayrılmadıkça..☝🌺 tek ayak cezası Anneler

Evlilik için endişe ediyorsa hiç etmesin. Benim arkadaşımın beş yaşında oğlu var ve şu an hiç evlenmemiş biriyle nişanlı. Gayet de mutlular. Üzülmesin.

Aynen öyle. Kadınların yazdıklarına inanamadım. Evladına adasın hayatını. Yok ben evladımdan başkasını düşünmem. Yok bilmemne. Annelik mi ispat ediliyor anlamadım. Yok ben çocuğum olunca kocamın yanında yatmayı mı düşünücem falan denmiş. Sonra konu açılır kocamla cinsel hayatımız bitti çünkü çocuğun yanında yatıyorum. Ondan sonra hayatında ne yaptın. Sadece çocuk doğurdum, büyüttüm. Çoçuğum da çocuğum beni bırakma yavrum evlenme yavrum karınla sinemaya giderken beni de götür yavrum. Ay bu ne be.

Hamilileği, doğumu yalnız olmuş ilgisiz kalmış zor bir durum. Duyguların hormonların en karmaşık olduğu zamanlar hala da öyle onun için. Ne güzel işi varmış dik duracak kendine güvenecek kader kısmet işi tekrar evlenmesi karşısındakinin iyi veya kötü olması. Hiç çocuğu olmasaydı da iyi biriyle evlenmeyebilirdi seven insan zaten cocuğu var diyip birakmaz. Şu zamanlarda böyle düşünüyor biraz zaman geçsin düşünceleri değışecektir.

Evliliği yolunda gitmeyen yeni evli çiftlere demiyor muyuz "aman sakın çocuk yapmayın" diye. E işte, çünkü boşanmalarda çocuk büyük sorumluluk. Çocuksuz boşanmak çok rahat. Çocuk olunca o sorumluluk bir yana, ayrıldığın insanla ömrün boyunca aranda bir bağ oluyor yeri geliyor onu görüyorsun haberini alıyorsun vs. Bunlar kolay şeyler değil. Keşke çocuk yokken ayrılsaydık diye düşünmek çok da abes olmasa gerek. Arkadaşınız da lohusa sendromu yaşamakta. Diğerlerinden farkı, o yalnız yaşamakta. Eşi yok. Bu az bir boşluk değilki, bebek için de, kendisi için de çok zor. Düşünceleri hiç sağlıklı değil. Değil işte... Şimdi bu sağlıklı halimle onu yargılamak istemedim. Ona tavsiyeniz 'destek alması' olsun. Bir de hayırlısını dilesin. Bu saatten sonra pekala bekarını da bulur, yeniden evlenir de, belki yaşı büyük olur, belki küçük, belki çocuksuz, hatta belki hiçbir zaman çocuk sahibi olamayacak bir adam bulur, ya da çocuklu bir adam, direkt geniş bir aile olarak başlar. Her türlü kombinasyonda yapılan evlilikler mevcut hayatta, etrafımda da öyle. O şimdi şu süreçleri atlatsın. Anneliğini yaşasın. Emin olsun yalnız kalmaz. Doğru adamı bulamasa da yalnız kalmaz. Çünkü karşılıksız ve sonsuz sevgi ile bağlanacak olan evladı var artık. Hayatı bitmiş gibi düşünmesin Ülke şartlarında babasız çocuk büyütmek zor ama imkansız değil. Kaldı ki bebek babasız da değil.

bence arkadasiniza vereceginiz en guzel tavsiye destek almasi olur, ve emzirme bitene kadar kendisini pozitif yonde zorlamasini soyleyin. Emzirme bittikten sonra, hislerini yeniden tartar ve hala ayni ise cocugun velayetini babaya verir. ama bazi kararlar cok agirdir, insan hic bir secenekte mutlu olmayabilir, cocuk sahibi olurken cok cok dusunmek gerekiyor ve sunu anladim ki, ne ese ne anaya babaya, ne bir baskasina guvenmeden tamamen kendine guvenerek cocuk dusunmek gerekiyor.

Hanımlar sakin olalım lütfen, istemediğimiz tartışmaların yaşanmaması için üsluplara dikkat edersek iyi olur. Konuda bahsedilen hanım için de ağır ithamlarda bulunmayınız rica ediyorum, belki kadın bir anlık iç sıkıntısıyla dertleşti, bizlere de olmuyor mu zaman zaman? Eşimizle tartışıyoruz veya çocuğumuzun yaptığı bir yaramazlıktan usanıyoruz, eşimize saydırıyoruz, çocuğumuza bir ton laf ediyoruz. Bazen herşeyden herkesten kaçmak istediğiniz bunaldığınız anlar olmuyor mu? Bunları düşündüğünüzde çocuklarınızı bırakıp kaçıyor musunuz hemen? Ya da sıkı bir kavga sonrası bir kaşık suda boğmak istediğiniz eşinizi terk edip gidiyor musunuz? Anlık duygu değişiklikleri yaşamayan var mı? Annelik duygularınız ağır basıyordur belki ama herkes sizin kadar yoğun duygular yaşamayabilir veya herkesin yaşam standardı sizin gibi değildir, siz dağlar kadar yükü sırtlanır çökmezsiniz, bir başkası binde biri kadar dertle yığılır kalır, taşlamadan herkesi anlamaya çalışmak gerekir. Annelik güzel şey ama bazen görüyorum, ısrarla anne olmak istemeyen kadınların bile üstüne gidiyorsunuz, bir ara forumun başka bir bölümünde anne olmak istemeyenler topiği vardı, o onların dünyası, onların topiğiydi ama oraya bile gidip insanların anne olmamasına bir sürü laf söyleniyordu, herkes aynı şeyleri hissetmek zorunda mı gerçekten? Lütfen hiç bilmediğiniz arkadaşının anlatımı kadar fikir sahibi olduğunuz bir kadın hakkında ağır şeyler yazmayın, belki kadın dertleştikten sonra bile düşüncelerinden pişman oldu.

Sizin tek yapacaginiz şey arkadaşinizi psikolojik destek almaya yonlendirmek

Kadınlar birbirne destek olsa aslında erkekler hiç birşey yapamaz. Hatta daha dikkatli olurlar. Kadın kadının düşmanı bu kadar

Buradaki lohusa sendromu değil yalnız, çocuk yuzunden kriterlerine göre eş bulamama korkusu.

Dördüncü sayfada bunun cevabını verdim o yüzden burda tekrar yazmak istemiyorum Ben 12 Ay lohusa sendromu yaşamış biriyim. Ben de bebeğimi başka şeylerden dolayı sucluyordum. Ama kötü bir anne olmadım çok sukur suan 6 yaşında kızım var, çok cok iyi bir ilişkimiz var Yargılamayın kimseyi

Koca derdine dusup bebegi fazlalik olarak gorecekse kadinlar, saclarini cocuklari icin "supurge" edip evli olmadan gecirdikleri yillar icin dizlerini doveceklerse bir zahmet hic dogurmasinlar. Cocuklarini fazlalik olarak gormemek mukemmel anne sendromuna yakalanmis olmak demek hic degil ayrica, olmasi gereken bu. Cocuklarini kendinden daha Cok seven annelerinde kendileri icin bir beklentileri olmadigi kesinlikle soylenemez, dunyaya getirdikleri yavrularinin sorumluluklarinin bilincinde olduklari icin onceliklerinin ne oldugunu iyi bilirler.

siz bu sendromu cok cok yanlis anlamissiniz- geceleri yatagimda bir erkek olsun lohusa sendromu degil- :) bu cocuk yük- citir, cocuksuz koca bulamicam hele hic degil.

Kesinlikle destek şart. Anneanne, teyze meyze, bakıcı ve psikolojik destek almak zorunda o kadın. Bu daha başlangıç. O yavru 6 aylık daha. Yakında her şey daha zor olacak. Diş dönemi gece uyumuyorken, ateşli ağlıyorken gecenin 3ünde uyanmışken bu psikolojideki bir annenin neler yapabileceğini düşünmek beni korkutuyor. Kadın bebeği istemiyor ve bir anlık cinnet herşeyi yaptırır. Rabbim korusun, Allaha emanet olsun o bebek.

Arkadaşınıza acil şifa diliyorum. Muhtemelen bir depresyonda. Ama bahsettiğimiz şey bir can. Bir bebek. O yavruya o kadar üzüldüm ki.. Hayatında en yakını, en güvendiği insan, bir erkek hayatında olmalı diye el kadar yavruya pişmanlıkla bakıyor... Hayatta herşey insanlar için. Bir gün boşansam " bebeğim var bir daha genç biriyle evlenemiycem " diye çocuğumu suçlayacağıma hayata dört elle tutanmamı sağlayacak bir dalım var diye şükrederdim. Sevgili konu sahibi size tavsiyem, arkadaşınızla konuştuğunuz da bebek özlemi çeken, senelerce hastaneleri, hocaları dolaşan, elinde avucunda ne varsa bir bebek kokusuna kavuşmak için harcayan insanları anlatın ona. Ve bir psikolojik destek almasını sağlayın.

Ya tamam hepiniz en mükemmel annelersiniz. Hepiniz çok duyarlısınız. Neden bu hayatta her şeyin insanlar için olduğunu unutuyorsunuz? O insanın hangi psikolojide olduğunu bilmeden bu kadar acımasızca yorumlar yapmak neden? Herkes kendini ne kadar mükemmel görüyor. Lohusa depresyonudur, yalnızlık psikolojisine girmiştir, depresyondadır, Türkiye'deki insanların bakış açısını biliyordur. Ki buradaki kadınların yorumlarından bile anlaşılıyor haklı olduğu. Evlilik geçirmiş, çocuğu olan kadınlarla beraber olmak istemeyen bi sürü erkek var. Çocuğu olduğunu duyunca bırakıp gidenler var. Adam kabul etse adamın annesi çocuklu biriyle evlenemezsin diyor. Sanki bilmiyorsunuz bu milletin bakış açısını. Çocuk çok büyük sorumluluk, hayatının eskisi gibi olmayacağını düşünmesi çok normal ve bu düşüncesinde çok da haklı. Tek başına çocuklu hayatın zor olacağının farkındadır ve onun korkusuyla bu şekilde düşünüyordur. Ben zamanla düzeleceğini düşünüyorum, isterseniz psikoloğa gitmesini tavsiye edin. Bunu tek başına atlatması zor gibi. Ayrıca ne kadar acımasızsınız. Her zaman söylerim, yargılamak yardım etmekten daha kolay geliyor insanlara.

Şu yazdıklarınızın her bir kelimesine şapka çılartıyorum budur yani

Kendi gibi çocuklu biriyle evlenmenin nesi kötü ki bunun gayet iyi olabilecegini anlatabilirsin. Ayrica guzel guzel büyütsün sevimli akilli bi cocugu kim istemez. Baba olamayan biri de cikabilir karsisina. Hayat ihtimallerle dolu o su an karanlik tarafi goewbilio sadece bu yuzden iki ihtimale düşürmüş hatta ihtiyar ya da cocuklu alir derken. Su an kış ama elbet bahar gelecek yaz gelecek.

Valla kadının kafa gayet yerınde cocuk var genc kocaya gıdemem dıye dusundugune gore. Bunu dusunecegıne otursun bu cocuk da baba sevgısınden zaten mahrum bari anne sevgisinden mahrum kalmasın diye cabalasın. Boyleleri kendi cocuguna zarar verip sonradan da benımseyememıstım babasından intikam almak için yaptım falan diyor. Her gun haberlerde illa bir örneği var.

okadar evlat hasrtiyle yanip tutusan insanlar servet harcayan insanlar varken neden bu insanlar anne olurkii!!

Arkadaşınız çok gençmiş belli ki hamileliği de kötü geçmiş boşanma kararı aldıklarına göre. Aldırmaya kıyamadı ama sanırım. Şu anki psikolojisi çok normal. Yuvası yıkılmış elinde bir bebekle yalnız kalmış belki maddi durumu da kötü bilemiyorum. En azından bebek olmasaydı kendime yeniden bir hayat kurabilirdim diye düşünüyordur şu an eminim. Ama bebeğini bir yük olarak görmek yerine onu hayat arkadaşı olarak görse belki daha kolay olur her şey. Eşinden ayrılmak istemediğine göre seviyormuş da. O yüzden şu an duygusal bir sevgi açlığı yaşıyor olabilir. Yoksa bebiş biraz ayaklandıktan sonra arkadaşınızın en iyi arkadaşı olacak. Biraz sabretmesi lazım ve dünyası başına yıkılmış gibi düşünmemesi gerek. Hayat onun için yeni başlıyor. Hem de artık tek başına değil.

bebek yapmadan bulamamış düzgün kocayı zaten. bebek engelleseydi o zaman bulurdu. bu kafada bi insanın hayatta mutlu olması mümkün değil. ben akıl vermekle falan uğraşmazdım. bencil insan sevmem. bu kadında yeni birini bulunca çocuğu eski kocaya yollayıp sizle arkadaşlığını bitirecek kadın potansiyeli var. vefasız insanları çevremde tutmam siz de tutmayın.

Sakin olun :)) Ben ikinciye hamileyim ve ilk doğumumdan sonra ağır ve uzun süren bir lohusa depresyonu yaşadım Eşimle ilgili hicbir sorunum yoktu, bebeğimi de seviyordum aslinda Ama o dönemdeki hormonlarım ve ruhsal degisimlerim geçmişte kaldığını düşündüğüm çok farklı sorunlarımı gün yüzüne çıkardı. Terapiyle atlattım çok sukur. O sorunlarımı anlatsam lohusalikla ilgisi yok dersiniz ama çok ilgisi vardı aslında. Yanı bu lohusa sendromu denen şey sadece bebek ya da eşle ilgili olmuyor. Başka problemleri tetikleyebiliyor. Konuda bahsedilen kadıncagiz, muhtemelen yaşadığı depresyondan dolayı mantıklı düşünemiyor. Onun lohusa sendromu bu sekilde nuksetmis. Yanı bebeği büyüdükçe ve o da anneliğe iyice alıştıkça zaten düşüncesinin ne kadar saçma olduğunu anlayacak. O yuzden terapi gormesi gerekiyor dedim Kızım 6 yaşında. Ve suan onun beni hayata ne kadar bağladığını ve onu ne kadar çok sevdiğimi düşününce ikinci doğumumdan sonra bu kadar ağır bir depresyon gecirmeyeceğimi düşünüyorum.

Koca dusunecegine bebegine nasil guzel bir gelecek saglarim.. diye kafa yorsun. Madem hamileyken bosanmis demek adam hep sorunluymus o zaman hamile kalmayacakti! Aaa pardon kesin korunurken kazayla hamile kalmistir de mi? Hep oyle olur ezberledik Neyse. Bebegine odaklansin O artik bir anne Kusurabakmasin anne o. Kocadan once cocugunu dusumecek!!!!!!!

Sanki konu sahibi bu olayı yaşayan arkadaşı değil gibi geldi bana çünkü tarafsız davranamiyor çocuğu hiç düşünmüyor gibi geldi bana

Bebekli hayatın zorluklarını anlatsa tamamda daha daha eski eşinin anılarını silememişken yeni evlilik düşünüp bebeği fazlalık görmek. Bana fazla geldi. Psikolojik destek almaya ikna edin. Çünkü kriz anlarında yavrucağa kızıp bağırdığını düşündüm

sevgili @puccaoki arkadaşınız ruhsal olarak sağlıklı değil şuanda. bir uzmandan yardım alması konusunda onu ikna edin. eski eşiyle hala görüşüyor, konuşuyor mu çocuk için? adam çocuk konusunda nasıl davranıyor. hafta sonu 2-3 saat için bile çocuğu alırsa hem bebek için hem arkadaşınız için iyi olur. sağlıklı düşünmeye başlayınca bu bakış açısından uzaklaşır eminim, çocuklu olmak onu eksiltmez. ilerde evlilik yapmak isteyince kriterleri daha net olacağından ilki gibi kötü bir evlilikten bile korur onu çocuk sahibi olmak. şuan çok erken ama, bunları düşünmesi sadece onu daha çok yıpratır. yanında olmaya devam edin arkadaşınızın, sizin gibi düşünceli insanlara ihtiyacı var şuanda.

Hayati boyunca onu sebepsiz sevecek kişi o çocuğun olduğunu söyleyin evleneceği kişiler değil hiç bir erkek cinsellik yaşamadığı kadını alıp evinde oturtup sevmez bi karşılık var yani ama o bebek onu o istemese dahi onu sevecek umarım bebeğe iyi bakiyordur ya kuzum çok uzuldum keşke konuya hiç girmeseydim arkadasiniza bunu logusa piskolojisi veya su bu diye söylemeyin çünkü psikolojim bozuk diyerek çocuğunu öldürmüş bir çok anne gördük ona sığınarak allah korusun öyle bişey yapmasin babasına versin bari iyi bi insansa allahım kimseye vicdansız anne baba vermesin

Kadıncağıza "Koca derdine dusmus" dediginiz yetmiyor gibi onunla empati kurmaya çalışanlara da benzeri imalarda bulunuyorsunuz. Evet, önceliği evlenmek olmamalı şu durumda. Ama belli ki sağlıklı akıl yürütemiyor suan. Cok da isteyerek boşanmamış ve hemen ardindan doğum yapmış bir kadin ne kadar mantikli ve ne kadar dogru dusunebilir? Bizim hayatımızda Her sey yolundayken bir tökezledigimizde dünyamız şaşıyor. Kadın destek alsa, terapi gorse olması gerektiği gibi dusunecek ve hepimizden daha iyi bir anne olacak belki...

Bebek daha fazla büyümeden evlatlık verin. Çocukcağızın düzgün bi hayatı olsun bari. Siz de hayatınıza bakın. Pamukannesi83

Her şeyi psikolojiye bağlayan hanimlar vallahi bunu psikoloji ile lohusalik sedromu ile bagdastiramadim kadın resmen ben nasıl evlenirim yada kendime nasıl birini bulurum derdine girmiş mutsuz bir evlilikten sonra kim hemen evlenmeyi düşünür bence babası istiyorsa ona versin bari cocuk heder olmasın. Evlenmeyi düşünüyorsa psikolojisi gayet yerindedir. psikolojisi bozuk olan kişi evlenmeyi düşünmez... esergry Nirvana Anneler

Dünyaya gelmiş bir bebek için olmasaydı diye düşünmek kadar saçma bir şey olamaz, o da o bebegin annesi olmasaydı keşke şanslı bir yuvada dogsaydi daha iyi olmaz miydi? Benim arkadaşım da bi çocuğuyla kaldı bekar hic evlenmemiş adamla evlendi bi çocukları daha oldu çok da mutlular. Çocuğa da adam kendi babasından çok daha iyi bakıyor babalık yapıyor.

Ah neler yazılır bu konuya, nasıl güzel dertleşilir ama insanı pişman ederler. İşte üzerimizde daima hissettiğimiz toplum baskısının, ölesiye yargılamanın küçücük örneği burası. Herkes mükemmel anne, dinine küfredin ama anneliğine asla! Doğurunca bedenimiz kutsallaşıyor ya! Herkes doğurduğu an muhteşem, aynı deterjan reklamlarındaki gibi 'kirlenmek güzeldir' diyen, sonsuz empatiye sahip ve daima mutlu kadınlar zorunda. Yoksa taşlanırsınız işte böyle. Arkadaşınızı her zerresine kadar iyi anlıyorum. Size küçücük bir cümle kurmuş, onun hissettiği diğer binlerce cümleden de haberdarım. Çünkü ilk bebeğime ne hamileliğimde ne doğurunca alışamadım! O mükemmel annelerden değilim yani. Ben çalışmayan ama bir o kadar karakter olarak rahat yaşayan biriydim. Gamsız derler ya, ha işte o benim. Ölümden öte yol yok dedim, mutluluktur benim günüm dedim ve öyle yaşadım hamile kalana kadar. Ki arkadaşınız bu evrede boşanmış, ah ne zorlu bir şeyi yaşamış. Biraz özgür ve bireysel yaşamı ilke edinmişseniz, çocuksuz hale hep bir özlem var. Gece uyanmak, avaz avaz ağlaması, hayatının 4 te 3 nün değişmesi, en sevdiğin şeyleri bile yapamamak ve daha sayamayacağım milyonlarca madde insanı kapana kısılmış hissettiriyor. Arkadaşınız bebek bakımı dahil, yanında hiçbir manevi destek göremediği için git gide içine kapanıyordur muhtemelen. Ben geceleri balkona çıkıp geçen arabaları izler, ağlardım. Çocuğum olmasa arabaya binme özgürlüğüm olurdu, bak herkes gidiyor hayat akıyor sen kaldın bu duvarlar arasında diye düşünürdüm. Ana geçiyor. En azından bebek geçiriyor onu. Yürüyünce, size kucak açıp koşunca, gelip sımsıkı sarılınca geçiyor. Arada yoklamıyor değil, her dışarı çıkacağımız zaman daha kapının önünde offlamaya başlarım ben, işkence yani bana her şey ama dediğim gibi bebeğin anneye olan sevgisi her şeyi aşıyor. Ona bol bol destek olun, dışarı çıkın, bebeği bırakabilme imkanı varsa nefes aldırın. Hayat karşısına ne çıkarır bilinmez ama şuan çocuklu kadınlarla evlenmek revaçta. Hazır bir bebek var, ölene kadar masraf babadan. Sorumluluk yok vs. Erkekler artık böyle düşünüyor, bunu anlatın. Yani hayatı bitti değil, daha yeni başlıyor ama 2 sene biraz zorlu, bunu kabullenmesi lazım. Ve beraberken bebeğiyle bolca ilgilenin ki destek gördüğünü bilsin.

Yani şu bir gerçek ki çocuksuz boşanmak evet çok daha rahat ve kolay. Sonrası için de sıkıntılar minimum düzeyde oluyor. Hele ülke şartlarında adamların 200 lira nafaka verip kenara çekilmesi de ayrı durum. Çocuğun bütün sorumluluğu anneye kalıyor. Adam o sevgili senin bu sevgili benim keyif içinde yüzerken, kadın korkunç bir hengamenin içinde kalıyor. Dertlenmesi çok da abes değil. Ama sanırım yanlış yerden girmiş olaya.

Bakış açınız o kadar doğru geldi ki.. evet t dunyani çocuk üzerine kur deriz evlenince niye anneci bu adam kv yuvamı bozdu yuvama mudahale etti vs der ah cekeriz

Bana verin ben bakarım bebeğe, kendi kızımdan da ayırmam. Öz annesi olmasam da sizden daha çok sevgi gösteririm çocuğa. Siz de rahat rahat evlenir bir koca sahibi olursunuz. Bence konuda bahsi geçen arkadaşınız değil sizsiniz.

Kimbilir dogumdan eve gelince ona bu kaç kere söylendi "bebek olmasaydı hayatına devam ederdin... ama şimdi hayatın kaydı " diye. Kimbilir çocuğunun babasının kaç kişiyle "takildigina" sosyal medyadan şahit oldu kucağında ki bebeği ağlarken... bir komsumun kızının başına geldi bu. Bebegi doğunca baba evine gonderildi. Bebeginin evliligini bitirdigini dusundu kiz. Bir yandan etraf fiskos yapti..."acaba baskasindan mi çocuk da adam çocuğuna sahip çıkmıyor?"diye... adam bir kez iletisim kurdu onda da bosanalim dedi... kız bir inşaatın 5. katindan kendini aşağı bıraktı o gün. Beli kırıldı bakıma muhtaç oldu. Ben gecmis olsuna gittigimde Bir cekyatta o diğer cekyatta bebeği yatıyordu. kızına nasıl nefretle baktığını gordum. Arkadasinizi veya aile üyelerini onun psikolojik destek alması için yüreklendirin.

Niye bu kadar marjinal geldi ki arkadaşlara.. eminim etrafıntaki daha yaşlı kadınlarda beynini yemiştir "bari çocuk olmasaydı evlenirdin yeniden" diye. Zihniyet bu çünkü bir kadın ya evlenecek ya da evlenecek. Hayatta başka bi gayesi olamaz.

Kimseyi yargılamıyorum. Keşke okumasaydım konuyu. Bebek aklımdan çıkmayacak artık. Çok üzüldüm bebek adına.

Birçoğumuz mutlu bir evliliği destek olan bir eşi olduğu halde yorulup bunalabiliyoruz çocuğun ihtiyaçlarına yetişmeye çalışırken. Bu şekilde bir sıkıntısı olsa anlarım yetemiyorum yoruluyorum dese anlarım. Ama bebek olmasaydı başka bir hayatım olurdu demek, bebeği evlenmek için engel olarak görmek o bebeğe haksızlık. Oturup çocuğumu nasıl büyütürüm nasıl daha iyi anne olurum diye düşünmeli nasıl ve hangi kriterde erkeklerle evlenme ihtimali olduğunu düşünmek yerine. Çocuğu niye suçluyor ki kendisi dünyaya getirdi ve hepimiz evlenirken de çocuk doğururken de bir gün boşanma ihtimalimiz olduğunu biliyoruz. Ben bu düşüncesini şu an içinde bulunduğu buhrana bağlıyorum bence destek alsın. Cinnet filan böyle böyle geliyor çok ciddiyim. Çocuğa bir şey yapabilir kafasında kurup.

Olmus bir seyin geri donusu yok maalesef. Cocuguyla gayet de guzel evlilikler yapan pek cok insan biliyorum. Kaldi ki karsidaki insan da cocuklu olursa veya "ihtiyar" olursa bu bir kusur degildir. Akisina biraksin, daha yeni ayrilmisken "cocuk olmayaydi iyi koca bulurdum" diyen bir kadini normal goremiyorum, hedef hemen kosa kosa evlilik olmamali. umarim iyi annelik yapabiliyordur

Yine evlenir cocuklu diye evlenemez diye biseymi var. çevremde çok var 2 çocuğuyla boşanıp mutlu evlilik yapan. bu acele niye

Pişmanlık hep insanoğlunun yakasında. Herkes aynı kafa yapısında olamıyor neden suçlanıyor bu arkadaş hiç anlayamadım hep dar zihniyetler dar bakış açıları. Biraz empati yapabilsek hayat nasıl da yaşanılır biyer aslında. Mahalle baskısı denen şey burda da kendini göstermiş işte. Ben eşimden ayrıldığımda herkes iyi ki çocuk olmadan döndün dedi bu bi zarardan kardı benim için. Bu arkadaş da çocuğu var diye üzülmüş işte ne var bunda çok haklı pişmanlığında. Çocuğu suçlaması sindirememesi sağlıklı düşünemediğinden tabii ki bu insanın şuan suçlanmaya linç yemeye değil desteğe farklı bakış açısına ihtiyacı var. Ne güzel arkadaş ki gelmiş burdan destek arıyor bikere çok şanslı böyle bi arkadaşı olduğu için. Meryem uzerli bile çocuğu olunca tükenmişlik sendromuna girmedi mi ilkkez o zaman duyduk bu tabiri. Belli ki aynı duyguları yaşayan birsürü kadın var. Herneyse arkadaşınızın üzüntüsü çok taze bunları sindirmesi zaman alacak sadece şuan geleceği fazla düşünmeden kendisinin evladının can sağlığına şükretmesini daha kötü olayların olduğunu yaşandığını örneklerle anlatarak teselli etmeye çalışın. Arasıra çocuğu birilerine bırakıp sosyalleşebilmesine destek olun. Evde daha çok bunalıma girmesin hayatın devam ettiğini hala nefes aldığını hissetsin. Çocuklu olupta yine güzel şeylerin onu bekleyebilecğini umudunu yitirmemesini bol bol anlatın dağıtın kafasını. Allah yardımcısı olsun.

Beni ağlattıniz. Benim babam da annem bana hamile iken ölmüş. Annemin aileside hiç yardımcı olmamış. Hep sorardım anneme nasıl dayandin bu acı ya bu zorluklara o da sizin gibi derdi. Sizin sayenizde dayandım, atlattım. Şimdi annemi kaybedeli bir yıl oldu. Evlatlarima bakınca sabrımi artırıyor bu özleme dayanıyorum bende. Allah yardımcınız olsun sizinde dilerim hep güzel günlerini görün evladinizin siz de çok mutlu olun inşallah.

Bence içten içe dusunmekle baskasına anlatmak arasında daglar kadar fark var.

Bence arkadaşınız bir süre psikolojik drstek almayı denesin. Çocuğun aslında günahı olmadığını oda biliyor zaten.. ama Türkiyede boşanmış ve çocuklu kadın olmak çok zor. Onun icin zayıf anlarında öyle düşündüğü için onu kinamiyorum.. Ama lütfen destek alsin. Çocuğuna tahammülü yoksa bu çabuk siddete de dönüşebilir. Insallah ilerde daha çok alışır yeni hayatina

Beni ornek verin arkadasiniza yeni dogmus bir bebekle bosandim. ama bebeğimle buyudum 10 tatilin 7 si kizimla 3 u bana ait oldu. erkek arkadasim ne kadar istesede evlenmedim kizimin buyumesini bekledim cunku kizim benim dunyam sirdasim hayatimdi buyudu onayladi 10 yasinda tamam anne evlenin dedi evlendik. hee ne ihtiyar ne cocuklu bu arada aksine benden ufak esim.

Eşimi 28 yaşında kaybettim öldü çocuğum 1 yaşına girecekti çok ani oldu anlatamam tarifsiz acı... Ben bir anneyim kapanıp ağlama zamanım olmadı onun için sarıldım hayata depresyon bişeyleri değiştirmeyecekti İşlerimi hallettim düzene koydum şükrettim çalıştım. Birgün Çocuğum olmasaydı diye düşünmedim çok şükür dedim iyiki var benim yoldaşım o Akşam koşarak kapıyı açan bana çiçek toplayan ben ağladığımda sarılıp ağlayan miniğim 6 yaşında sizde hiçbir varlığın bırakın erkeği evladın yerine geçemeyeceğini belirtin erkek nedir ya alla sen ha bu arada taş gibiyim etrafta herkes bakar iltifat eder kız erkek çok şükür Evlilik çekilecek çile değil hele birde boşandıysa bak ben yalnızım bir kadın illa biriyle evlenicek diye bişey yok çocuğuna sarılsın benim Bende ilk çocuğumu kucağıma aldığımda bişey hissetmedim ama zaman geçti onun bana muhtaç olduğunu anladım anneliği öğrendim koala gibi yaşadık Arkadaşınız depresyonda görünüyor ilgi sevgi görmemiş bunu almak için bir erkeğe ihtiyacı yok dünyanın en masum sevgisini o minikte bulabilir

Arkadaşınız yepyeni bir hayata tutunmaya çalışıyor tek başına ve cok da zor. Benim cevremde bi sürü insan olmasına rağmen zorlaniyorum.. ama en bunaldigim anlarda bile hep kızımı düşünürüm.. o benim yasam kaynağım neşem herşeyim.. O varken olmayan eşin derdine düşmek bana doğru gelmedi.. yasamayan bu celiskiyi de anlamaz tabi.. çok zor bir duru. yine de.. bebegi ona o bebeğine sımsıkı tutunsun.. herkes geçici evlat kalıcı.. Önceki

Yakın arkadaşına içini dökmüş kadın. Yaşadıkları zor, birileriyle konuşması gerek sonuçta. Ama kesinlikle psikolojik destek alması gerekiyor tabii ki.

Sebebi de bu demek, yazık olmuş... Bu sorumluluğu almadan önce, kişinin şöyle bir gözlerini kapatıp simüle etmesi gerekiyor diye düşünüyorum çocuk sahibi olmayı, gerçekçi şekilde... Böyle minimuma inebilir sonrasındaki sıkıntılar...

Eşi olmadan tuvalete gidemeyecek kadınlar kadıncağızı yargılıyor. Depresyonda olduğunu düşündüm arkadaşınızın. Allah yardımcısı olsun. Lütfen çocuğunu sevsin ve mutsuzluğunu o yavrucaktan çıkarmasın. Okuyorsanız lütfen iletin bunu.

Arkadaşınız adına çok üzüldüm. Bence psikolojisi bozulmuş bu yüzden bebeğini istememesi ve suçlaması. Bir uzmandan destek almasını sağlayabilirsiniz.

Bu koca sevdası derdini de anlamadım. Doğum sonrası lohusalık bitince kocam bana yanaşmadı, istemiyor, artık beğenmiyor diye konu açıp ağlayan üyelere 'nerden buldunuz bu öküzleri' yazan üyeler, şimdi niyeyse kadını aranıyor konumuna getirmiş. Evli olup koca ya da seks derdine düşünce sıkıntı yok ama... Asıl mesele, bir kadının hele de anne olmuş bir kadının en fazla eşinden ya da bebeğin babasından, sonra da çevresinden şefkat, destek ve beğeniye ihtiyacı olduğu gerçeği. Her kadın çirkin ve sevgisiz hissediyor, aynı ergenlik hallerine geri dönüyoruz kimse beni beğenmiyor kimse beni anlamıyor diye, yalan mı? Çünkü hem bedenen hem ruhen yaşanan evrilmeyi kendi bile anlayamazken, yeni girdiği bir yolda tanıdık, güvendik yüzlerle el ele yürümek cesaret verir.

O kadın o çocuğu kocası onu boşayamasin diye yapmadiysa ben de birşey bilmiyorum. Bir de ben şunu anladım artık, bizim millet ne kadar okusa da, ekonomik özgürlüğünü kazansa da o kafa asla değişmiyor, değişmeyecek.

Ona evliliğin kader olduğundan bahsedin. Ve diyin ki evet çocuk büyütmek çok zor hele ki tekken ama ah bide biraz daha büyüyüp karşılıklı konuşacak hale gelince iyi ki dogurmusum be diyen yüzlerce anne var ayrılmış olan. Bu zor günler geçecek ama seni anliyorum deyin. Allah yardımcısı olsun

Yaşadıkları çok normal. Bir uzmandan destek alsın M

Oh oh pembis anneler dokturmus yine. Postpartum depresyon cok ciddi bir rahatsizlik, annenin psikolojisi ne anne olmayi ne de cok sevdigi esinden ayrilmis olmayi kaldiramamis belli ki. Normal psikolojiyle anlamlandiramayacagimiz seyler dusunuyor, yardim alinca gececektir, bebegine de sahip cikacaktir zaten.

Onu anlıyorum depresyona girmiş ve malesef bu süreçte ilaçta alamaz emziriyorsa eğer... Bence Ona şükürler olsunki sağlıklı bir bebeği olduğu yönünde telkinde bulunun ya engelli ya da hasta bir bebeği olsaydı? O zaman gözü birşey görmeyecekti evliliği devam etseydi dahi.. hayat çok daha zor olacaktı... daha genç bebeği aklı başında bir çoçuğa dönüştüğünde bile genç bi yaşta olacak o zaman hayatına biri girebilir inş evlilik olmasında gerekmiyor şu süreçte arkadaşları cevresi ile zaman geçirebilir

eger bu yuzden o yavrucaga iskence ederse lutfen sikayet edin. O cocugun bir sucu yok..

Okududum yazdıklarınızı, haklısınız birkaç yorum yetti kadın kadının düşmanıymış demem için... Sonuçta mutlu bir evlilikte bile çocuktan önce çocuktan sonra durumu vardır. Kaldı ki burada arkadaşınız çok zor bir dönemi tek başına atlatmaya çalışıyor. Hamilelik gibi duygusal bakımdan hormonların tavan yaptığı dönemde boşanmış üzerine lohusalığında da bu dönemin etkileriyle baş başa kalmış. Boşanma psikolojisi ile nasıl olsaydı mutlu evliliğim olurdu diye kendince aklına gelenleri sizinle paylaşmış. Çocuğa suç yüklemek olarak anlamadım ben bu durumu. Boşanma psikolojisinden dolayı çocuk olmasa ayrılmaz mıydık diye düşünebilir insan. Bundan daha tabii bir şey göremiyorum ben. Gerçekten Allah sabır versin. Psikolojik destek alması şart bana kalırsa. İnsanın çocuğunu sevmesi ayrı şey çocuğundan dolayı şartların değiştiğini düşünmesi ayrı şey. Burada bazı kadınlar ceplerinde taşları hazır tutuyorlar ne yazık ki... Kimse kimsenin geçtiği yolları bilmeden yargılamamalı.

Bu düşünceleri bunalımdan kaynaklanıyor bence. Bir psikiyatra görünmesini tavsiye ederim.

Bende yadırgamıyorum kolay bir şey değil her insan duygularını farklı yaşar kimi kolay atlatır kimi bir ömür boyu atlatamaz. Ama arkadaşınız zamanla bu duruma çocuğuna alışacaktır. Zaten bebeğini sevmeme gibi bir durum olduğunu sanmıyorum sadece bazı şeylere sebep arıyordur psikoljik vs destek alması ailesinin desteği sizlerin desteği olması lazım