kesinlikle işe dönmelisin. eğer eşinin işi 2 kişilik maaşı veriyor ise. o zaman düşünülebilir tabi. evde olmak. sosyalleşmek lazım tabi bunun yanında.

Atc falan mısınız hangi kurum almaz ki belli yaştan sonra? A grubu ilk işe giriş olsa anlarım 35 yaş sınırı var ama normalde ücretsiz izinden sonra dönersiniz yaşınız kaç olursa olsun

tatlım sen zaten yeterince ara vermişsin, 2 yıl güzel bir zaman, normalde insanlar 4 ay izin yapabiliyorlar bence işinize dönün zaten çocugunuzun en güzel zamnlarına eşlik etmişsiniz. evde otur otur kendi kendinize kaygılarınız oluşmuş, iş hayatı ile birlikte geçer hepsi. benim henüz çocugum yok ama ben olsam bırakmazdım.

Ben de memurum nisanda işe döneceğim. Evde son zamanlarda çok sıkıldım. Hava soğuk dışarıya yaz gibi çok çıkamıyoruz. Kızım da sıkılıyor. Martta kreşe verecektim doktorumuz bekleyin nisanı grip salgını bitince verin dedi. Beklemedeyim. Kızım kreşte daha mutlu olacak biliyorum. Ben de çalışan annenin kızıyım. İyi ki de çalışmış beni en güzel şartlarda okuttular meslek sahibi oldum. Kızım da umarım aynı cümleyi kurar benim için...

Çalışan ve hamile biri olarak fikrimi yazacağım. Ben devlet memuruyum. Devlet 2 yıl ücretsiz izin gibi muhteşem bir hak tanımış bizlere . Özelde çalışanlar bu haklara bile sahip değilken çalışmaya devam ediyorlar. 3-4 aylık bebeklerini bırakıyorlar. neden? Çocuklarına daha iyi bir gelecek sunabilmek için. Ben 2 yıl ücretsiz izinimi kullanacağım ve sonra aklım çocuğumda kalsa da işime döneceğim. Hem kendim için hem çocuğum için. Ben de çalışan anne çocuğuyum ama hiç bir eksiklik hissetmedim annem çalışıyor diye aksine arkadaşlarımdan geri kalmadım hiç, özel okullarda okudum iyi eğitimler aldım ve bunlar hep parayla olan şeyler. Ben böyle düşünüyorum. Tamamen duygusal bakarsanız olaya istifa edip evde oturursunuz. Biraz da mantıklı düşünmek lazım.

Yazdıklarınizda bir yorgunluk, umutsuzluk seziyorum. Kendinizi eve hapsetmeyin lütfen. Eğer düzgün bir iş bulursanız başlayın.

Bu konunun cvbı bu yorumlarda bence bi çocuk hem maddi hem manevi açıdan güçlü bir anneyi görmek ister öyle bi anneyle mutlu olur, saydığınız şartlar da sizi mutlu etmez gitgide dahada üzer konu sahibi

çocuk için yapılan hiçbir fedakarlıktan pişman olmaz, olamaz bir anne. C

Sizi de tebrik ediyorum, ama ben sizin kadar mutlu olamadim evde, birde yazdiklarimi okursanız maddi kaygı gutmedigimi gorursunuz. 3 kuruş için sözü birz agir olmamış mi? Yani 3 kuruş için de çalışıyor olabilir bir anne. Ancak Evde son zamanlarda sık sık sinir harbi yasayan bir anne olmayı da kendime yakistiramiyorum.

Bu sabah kizim kapidan cikarken agliyordu anneee diye atesi de var oyle birakmak zor.. aklim onda is bitsin saatler gecsin yanina gitmek istiyorum.

Haklisiniz, bunları kendime söylüyorum bende. An çocukların küçük oluşu onlara haksızlık mi yapıyorum diye suçlu hissettiriyor kendimi.

kamuda olup da nasıl alım olacak. tekrar anlamadım. kusura bakmayın. kamuyadım demişsiniz. 2 yıldır ücretsiz izindesiniz. izin bitince geri döneceksiniz değil mi. ben de kamu da teknikerim. 3. çocuğum oldu. 3 aylıkken işe dönmek zorunda kaldım. çünkü eşimin iş yeri kapandı. ve üçretsiz izne ayrılma olayım yalan oldu. bebeğim şu an 17 aylık ve hala çalışıyorum. isterdim ki son 6 ay bari hadi olmadı 3 ay bari ücretsiz iznimi kullanabilseydim.

Mesleğiniz nedir. Çocuklar büyüdükten sonra tekrar dönme ihtimaliniz olamaz mı 2bilinmeyen

çocuğunuzla oturup kaç yıl aktivite yapabilirsiniz ki? Bi yerden sonra arkadaş ve okul isteyecek. sonrasında size kalan sessiz bir ev, hergün göze batan binlerce ev işi, ara sıra gidilen arkadaş oturmaları. anladığım kadarıyla devlette mühendissiniz ve 8-17:00 çalışıyorsunuz, iş yoğunluğunuzun çok olmadığını da düşünüyorum. belki 1 2 yıl bi zorluk çekersiniz oda bakıcı kreş olayını oturtana kadar sonrasında hayat sizin tahmin edemeyeceğiniz kadar düzene girer ohh iyi ki işimi bırakmamışım dersiniz. yoğun mesai saatleri ve düşük bi ücretle bu soruyu sorsaydınız hiç düşünmeyin bile derdim. ama bu koşullarda çocuğunuza isterseniz yeter hatta artarsınız bile :)

Böyle tüm hayatını çocuklarına adayanlar çocukları is eğitim evlilik nedeniyle uzaklastiginda boşluğa düşüyor ne yapacağını bilemiyor. En başta çocuğunu eşinden kiskanan ve onunla kıyaslanan kötü kvlere sonra da sen bizi arayıp sormuyorsun bizi unuttuncu duygu sömürücu annelere dönüşüyorlar. Yap ma yın. Çocuğunuz ayrı siz ayrisiniz mrv_mn35

Sonunda bir de çocuğa yüklenmek var ben senin için işimi bıraktım sen beni dinlemiyorsun şu bu diye çocuğu baskılamak var

15 aydir evdeyim, is bulunca calisacagim. Evde oturmak hic bir ise yaramamak beni cok zorladi. Eski sosyal hayatimi cok ozledim. Kesinlikle kariyer diyorum. Cocuk zaten alip basini gitmeyecek yine sizin cocugunuz olarak kalacak

olurmu canım 66 aylıktan küçük çocuğu olanları kapsıyor eğer doğum yaptıktan sonra olayı olsa kimse yararlanamaz.. senin dediğin analık izninin bitiminden sonra devreye giren yarım gün çalışıp tam maaş alma.. oda ilk çocukta 2 ay 2. de 4 ay.. bu farklı bir araştır istersen.. işçi ve memur statüsünde çalışanlar için ayrı ayrı yeni geçti meclisten.. çocuğun ilkokul çağına gelesiye kadar istersen yarım gün çalışabiliyorsun ama tabi yarım maaş ve emekli keseneklerinde çalıştığın zamana göre oluyor

Üç kuruş derken onu kastetmedim. Tabi ki bebeğini bırakan her anne para peşinde koşuyor demek istemiyorum. Tek söylediğim şey eğer madden problem yaşamıyorsanız alın çocuğunuzu aktivitelere katılın. Mesela Bebek yüzme kursları var, pilates yapın, oyun grupları var. Birlikte keyifli ve kaliteli zaman geçirin. İnan'ın hem sabrınız artıyor hem mutlu oluyorsunuz. Yoksa çalışan annelere tabi ki sözüm yok. Benim oğlum 16 aylık ve soranlara kariyerimin zirvesindeyim diyorum. Hayatım boyunca yaptığım hiçbir işten annelik kadar keyif almadım. Tabi ki bu benim kanaatim. Size de saygı duyarım.

Annem 3 çocuğu olmasına rağmen kariyerini hiçbir zaman bırakmadı ve hepimizi çok da güzel yetiştirdi. Hiçbir şeyimizi ne maddi ne manevi olarak eksik etmedi. Ekonomik olarak bağımsızlığı var ve bu onu olduğundan daha da güçlü bir kadın - anne yapıyor. Annem iyi ki de bizim için kariyerini bırakmamış diyorum, benim için çok iyi bir rol model oldu. Kadın kendi ayaklarının üzerinde durabilmeli. Bence siz de yapabilirsiniz. Zaten 2 sene geçmiş bakın çocuğunuzun size en çok ihtiyaç duyduğu zamanda yanında olmuşsunuz. Çocuğunuz belli bir yaşa gelene kadar "iyi ki bırakmışım işi" diyebilirsiniz ama yıllar geçiyor, yaşınız ve çocuğunuzun yaşı ilerliyor. İleride çalışan bir anne olmak sizi daha da mutlu edebilir.

Bir araştırma sonucu vardı, ararsanız belki bulursunuz; çalışan annelerin çocuklarının daha kendine güven duyan bireyler olduğu ve pratik zekalarını daha aktif kullanabildiklerine yönelikti. Birkaç yıl neyse de tamamen iş hayatını bırakan kadınların bir kısmının bunu kendileri için yaptığını düşünüyorum, çocuklar için değil. Biraz rahatlığa alışmaktan, biraz sadece çocuğumla olayım duygusundan ya da sebebi her ne ise. Öte yandan ülke şartlarını da düşünecek olursak, tek maaş işi zor eğer yüksek tutarda bir maaş değilse o. Unutmayın çocuklarınız belli bir zamana kadar size bağlı olacaklar sonra zaten istemeseniz bile aynı evde dahi ayrı dünyaları olacak.

Asla olmadim. İş hayatımı çocuklarım için bitirdim. Herhangi bir yuvaya krese vermeyi düsünmedim. Vaktimi çocuklarımin aktiviteleri ile dolduruyorum. O çevreden arkadaşlar edinmim. Evdeyim mutluyum :)

2 yıllık doğum izni sadece devlette var diye biliyorum. Memuriyeti mi bırakacaksınız? Bırakmayın bence. Yani çocuğum yok tabi benim tavsiyem çok anlamlı gelmeyebilir size ama 2 yıl gibi gayet güzel bir doğum iznini kullanmışsınız. Zaten bir süre sonra sosyalleşsin diye kreşe vereceksiniz. Mühendismişsiniz, maaşınız oldukça iyidir. Gelirinizden böyle bir çıkış olması da çok iyi değil bence.

Bence çalışın, bunun 10 yıl 20 yıl sonrası var. Çocuklarınızla yine kaliteli zaman geçirirsiniz, birçok kişi hem çalışıyor hem de çocuklarını iyi yetiştiriyor siz neden yapamayasınız ki

iş hayatını tamamen bırakırdım diyenler acaba devlet memuru olsalar da aynı cevabı verirler mi ben merak ediyorum. özel sektör yorucu, çocuklu anneler için daha da yorucu. ama görevi rahat bir memurun da istifa edeceğini düşünmüyorum, yapan var mı merakımdan soruyorum. polis, hemşire falan belki ayrılıyordur koşullar ağır neticede.

Kesinlikle katılıyorum, sagolun vicdan azabını yenmemde yardımcı oluyor yazılanlar. mrv_mn35

Çalışan bir anne olarak yazıyorum. Çocuğunuzla sağlıklı iletişim kurup ilgilenmeye devam edebileceksiniz yani kaliteli vakit gecirebilecekseniz çalışmaya devam etmenizi tavsiye ederim. Yarını hiç birimiz bilmiyoruz. Kendi ayakları üstünde duran bir anne olmak benim tercihim. Bu çocuğumun ikinci planda kaldığı anlamına gelmiyor. Neden böyle bir fikir var insanların aklında onu da anlamıyorum. Sonuçta biz de insanız çocuğumuz var diye hayatı ertelemek gerekmez. İkisini birlikte gayet yürütülür. Ben doğum yaptıktan sonra yüksek lisansi bitirdim.

Bence calisin... bu size iyi gelecektir ve cocuklariniza yansiyacaktir mutlulugunuz... cocuk lar icin kariyerimden kariyerim icin de cocugumdan vazgecmem...

Çalısan bir anneyim. Hatta bildiğiniz kariyer yapan bir anneyim. Halimden çok memnunum. Önemli olan uzun zamandan çok nitelikli zaman geçirmek çocuğunuzla. Ben gelecek kaygısı yada çalışmazsam aç kalırım falan diye çalışmıyorum, hayatta birilerine faydalı olmak, farklılık katmak için çalışıyorum. Kızımla bu konuyu minicik olduğu zamandan beri konuşuyormuş ve oda şu an halinden çokta memnun olduğunu dile getiriyor sıklıkla.

Ayni ben, dediginiz gibi tüm beklentim eşime yoneliyor, bu beklenti karsilanmayinca eşime sariyirum

Bence bırakmayın Çocuk olduğu için değil ama o süreçte işten çıkarıldığım için oğlum 1,5 yaşında iken 9 ay evde kaldım Bana da çocuğa da iyi gelmedi Siz memursunuz galiba neden bu işi bırakasınız İşi bırakmak yerine Zaman satın alın yani iş dışındaki her dakika çocuklara ait olsun Evde gerekirse tabağınızı bile kaldırmayın temizlik çamaşır vs için hizmet alın be biletim pratiklik karan makine alın ütü vs yapmayın kısaca evde yapılan işleri yapmayın Çocuk büyüdüğünde evde yalnız kalınca daha zorlanırsınız Geçerli mesleğiniz var yani asgari ücretle kasiyerim beş yıl sonra da aynısı olur diyecek durumda değilsiniz

Her şey onlar için diye düşünün işe giderken. onların eğitimi hayatı daha güzel olsun diye :)

sanırım kamuda calısıyorsunuz bır daha gerı donemem demenızden bunu cıkardım bence ıse gerı donun cocuklar 2 yasını zaten doldurmus tahmını 2,5 cıvarı falanlar en ufagı onları da krese verın hata kurumunuzun bıle kresı olabılır belkı hem sız sosyallesırsınız hem cocuklar sosyallesır boylelıkle herkes mutlu olur. kızım var 10 aylık 3,5 aylıkken darbe ıle bırlıkte ıse gerı dondum cunku dogum ıznım bıttı ve ızınler kılıtlendı ucretsıze de ayrılma sansım yoktu maddı nedenlerden oturu calısmayı sevıyorum, calısan kendı ayakları ustunde duran anne olmak benım tercıhım kı ev hanımlıgı benım ıcın bır tercıh olamaz asla... bu tamamen sıze kalmıs bır durum ama ben olsam ıs hayatına gerı donerdım..

Bir kadın ne olursa olsun kendi ayaklarının üstünde durmalı. Özellikle bu ülke şartlarında.

Maddi durumun seni çalışmana gerek duyulmayacak kadar iyiyse evet çocuklarınla kal.. Çalışma madem. Ve böylece akşam eşin eve gelince suskun olduğu için, gün boyu ne kadar yorulup yıprandığını anlamadığı için eşine sar.. Sonra stres yap. E elinde olmadan zamanla biriken bu stresi çocuklarına da yansıt. Çalışmaya alışkın bir insanın evde oturması bir zaman sonra çok koyuyor. Verimsiz ve yetersizlik duyguları insanı gerçekten yıpratıyor. Şimdi ben böyle yazdım kusura bakma belki de kızarsın bana ama ben yaşadıklarımı yazdım. Çalışma olayına çocuk için bir son verince yaşadığım süreç çok korkunçtu gerçekten. Öncelikle çalışmayı çok özledim. Bütün gün çocuklasın zaten ama bi yere kadar. Onun bitmek tükenmek bilmeyen bir enerjisi var. Ama sen arada kafa dinlemek istiyorsun, bir kahveni sigaranla şöyle keyif içinde içmek istiyosun. Ne mümkün.. Akşam oluyo koca geliyor. Oturup iki kelam etmiyor. Yemek yiyor ve kendi dünyasına çekiliyor. Adam yorgun çünkü!!! Ve başlıyosun kocaya sarmaya.. Ufak tefek tartışmalar, tripler falan... Herşeyini erteliyosun çocuğuna baktığın için. Bunlar kafanda büyüyor büyüyor büyüyor.. ve boooommmm artık içine sığdıramadıklarını o masum evladına yansıtıyosun. Ama tabi elinde olmadan. 2 senem böyle geçti tatlım inan bana.. Sonra önce yavrumu kreşe verdim. İnan bana benimle geçirdiğinden daha kaliteli vakit geçiriyordu çocuk orda bunu farkettim kameralardan izlerken. Ardından işe girdim.. Ohh bee dünya varmış. Çalışırken kafa dağılıyor tabi. Daha güvenli, güçlü hissediyorsun. Çocugunu da özlediğin için artık onunla geçirdiğin vakit te kaliteli oluyor. Çalışmak gibisi yok canım.. Tecrübe konusuyor

kesinlikle kadın çalışmalı bu kadar net, bugün bunu daha iyi anladım

Sehir degistirme sonrasinda da bebek tedavisi icin calisamadim, esimde istemiyordu. Basta dinlendim, sonra sıkıldım simdi alıştım. Ama ara ara kafami kurcaliyor yine calissam mi diye cunku maddi ozgurluk ve sosyal olmak icin kadinlarin calismasi gerekli bence.

canım yasa yeni çıktı ilkokul çağına kadar yarım maaş ve yarım emeklilik primiyle yarım gün çalışabiliyorsun bende düşünüyorum şahsen mrv_mn35

Benim annem çalışmıyordu ve maddi anlamda annemin aşırı ve gereksiz kisitlri yüzünden gerçekten zor sartlarda okudum. Derler ya tirnaklrimla kazidim, şuan da bir elim yağda bir elim balda değil ama çalışmayı maddi olrak mecbur kılmıyor. İdare edebiliyoruz. Kendi ailemden çok uzgim Esimin ailesindede çalışan pek bi kadın yoktu benim çalışmamı sürekli torpulediler, açıkçası yıprattılar. Ve suan daha net görüyorum ki görüşlerimi bulandirmislar.. Ama kendi çocuklarını 10 binler verip dersanelere gönderiyorlar.

Merhabalar kızlar, Sorum başlıktaki gibi, çocuğu için kariyerini yada mesleki birikimini bırakanlar var mi? Pişman misiniz? 2 yıllık doğum iznim bitmek üzere, is mi çocuk mu kararinın arefesindeyim yine, cocuklrim kariyerimden öncedir diyorum ama şuan yaşadığım şehirde 0 sosyal hayatım var, arkdaş desen yok, kafa dengi komşu yok, kendi akrabam zaten yok. Evde yalniz kalmak hele ki 15 temmuz sonrası beni çok yordu. sürekli olumsuz haberler ve aksama kadar bekledigim esimin aşırı suskunluğu. Anlayacağınız aksama kadar yalnız aksam da esli ama yalniz suren bir hayatim var. Sürekli kotu birşey olacak hislerine yenik düşmek uzereyim bu yüzden ise dönmek istiyorum. Ama çocukları bırakacak olmam da bir sürü kaygı ve sıkıntı sebebi oldu. YorumlarR icin şimdiden teşekkkür ediyorum, iyi geceler dilerim.

Ben çalışmayan bir anneyim ama tercih ettiğimden değil, çocuğumu büyütmeme destek olacak kimsem olmayışından. Ve önümüzdeki yıl için işe geri dönmeyi düşünüyorum. Ben kendini çocuğa adamayı doğru bulmayanlardanım. Ben kendi hayatımı feda ettiğimde iyi anne olmuş olmam, çocuğum da ilerde teşekkür etmez bunun için bana. Çocuğumu çok seviyorum evet ama benim de bir annem babam vardı, 25 sene emek verdiler okuttular beni. Ben geceler boyu uykusuz kalarak dirsek çürüttüm, emek verdim, meslek sahibi oldum. Neden? Evde oturacaksam o kadar emeğin ne anlamı vardı? Kendi çocuğumu düşünüyorum mesela. İyi bir gelecek sağlamaya çalışıyoruz ona, güçlü ayakları yere basan bir birey olsun diye yırtınıyoruz. İlerde evlenip çocuk sahibi olunca ben artık evde oturucam derse bir anne olarak üzülürüm şahsen, benim emeklerimin ne anlamı kaldı derim. Bu arada en iyi anne bakar fikrinin de karşısındayım. Zamanı geldiğinde çocuk kreşe de oyun gruplarına da katılmalı ki bir birey olduğunun farkına varsın ve özgüveni gelişsin. Anasının dizinin dibinde yetişen çocuklar bence aileye bağlı değil bağımlı oluyor. Aileden bağımsız kendi sosyal ortamı olmalı çocuğun diye düşünürüm ben. Herkesin fikri ayrı ama ben kendi çevremden yola çıkarak söyleyebilirim ki ben fedakarım diye evde oturan annedense çalışan anneye daha çok saygı duyuyor çocuklar ve çalışan annelerini daha fedakar buluyor. Evde oturan pek çok tanıdığım o saygıyı sağlayamadı. Çocuklar bunun fedakarlık değil, annenin rahat etme isteği olduğunu düşünüyor. Sonuç olarak isteğiniz o yöndeyse, öyle mutlu olacaksanız evde oturun ama çalışma hayatını sevdiğiniz halde çocuğum için bırakıcam diyorsanız yapmayın derim

Muhendisim, suanki isime yas nedeniyle tekrar dönemem. Özele dönebilirim belki ama daha agir şartlarda ve kendimden belki 10 yas kucuklerimin altı olarak

Sakın bırakma işini. Özellikle de çocuğunu düşünüyorsanız birakma. Önemli olan çocukla ne kadar zaman geçirdiğim değil, geçirdiğini zamanin kalitesi. Özellikle yabancı makaleleri takip etmeye calisiyorum bu konuda. Bizim geleneksel bakis acimizin aksine çalışan annelerin çocukları çok daha mutlu ve ozguvenli yetişkinler oluyor. Yine bizim geleneksel bakis acimizin aksine çocuk için yapilan bizim fedakarlık olarak nitelendirdiğimiz bu tip durumlar çocuğun sağliksiz bir kişilik geliştirmesine neden oluyor. Yani bizim sacini süpürge eden anne modelimiz son derece yanlış. Hepsini bir kenara birakin, evladiniza doğru bir rol model olmaniz için calismaniz gerekiyor.

Çalışma Hayatı ve kariyer farklı şeyler.. Kariyer basamakları olan gelişip emek vererek tırmanmayi maddi artışi ve yetki artisini ve yükselmeyi ifade eder.. Sadece işi bırakmak beni uzmedi.. ev hanımı olmak da.. ama belli bir noktada yukselisimi akademik kariyerimi yarım bırakmak kismi biraz üzüyor.. Krese gittiğinde donebileceginiz bir iş ise ilk yıllarında beraber olmanız bence çok güzel.. tabiki gerçekten ne istiyorsunuz bunu bulun..

Bulunduğum pozisyon belli bir yaşin üzerinde alim yapmıyor. simarik83 Guru Anneler

2 sene ücretsiz izin aldım sonra işe döndüm, her şeyden önce psikolojik olarak bana iyi geliyo, maddi olarakta Büyükşehirde tek maaşla geçinmek çok zor, ayrıca çocukla kaç sene evde duracaktım kreş anaokulu olmasa elbet ilkokula gidecek akabinde kendi çevresi olacak 15 yaşında benimle evde oturmak mi cazip gelecek yoksa arkadaşlarıyla sosyalleşmek mi? O sosyallikte paraya bakıyo iste

Tebrik ediyorum sizi, benim yl yarim kaldı çocuktan sonra tezi henüz veremedim, kariyer deseNiz öyle. Yaklasık 25 yıllık bi eğitim ve çalışma hayatından sonra boyle kişisel anlamda herşeyi silmiş ve sosyal manada yapayalnız kalmak hic hoşuma gitmiyor. Çocuklarım konusunda da belki yanlız kalmaktan kaynaklı aşırı bir korumacilik gelişti sanırım bende. Tesekkur ediyorum cevabiNiz için, kolaylıklar dilerim. mrv_mn35

Böyle pozitif bir yazı çok iyi geldi şuan, tesekkur ederim.

çalışıyorum çocuğum da yok. hatta sırf iş hayatımdan -kısa bi dönem bile olsa- kopmamak için çocuk yapmıyorum. bence çalışmak çok güzel bişey. insanı zinde tutuyor, işe yaradığını bilmek bir şeylere katkıda bulunmak çok tatmin edici bi duygu. yoksa insan evde her gün yalnızlaşıyor, arayanı soranı kalmıyor. çalışmak demek hayatın içinde olmak demek bana göre. bu yüzden kimse çalışma hayatını bırakmamalı.

Bu sorunun cevabı kişiye, çevresine ve olanaklarına göre değişiyor maalesef. Ben hem ilk hem de ikinci kızımda ikişer yıl çalışmadım. Bu arada üç kere ülke değişikliği yaptım. İkinci kızıma gebeliğimde ve sonrasında çevrem, komşularım ve sosyal ortamım çok iyiydi. Destek verecek insan çoktu. Çocuklarla hergün park, arkadaşlar, aktiviteler artı kendi arkadaşlarım ve komşularımla günlerim çok güzel geçiyordu. Yurtdışına taşındıktan sonra bunlarım hepsi bitti. Hepimiz yalnız kaldık. Şimdi bir kızım anasınıfına diğeri ise kreşe başlayacak ve ben işe döneceğim. Her kadını mutlu eden şey farklı. Kimi evde mutlu, kimi çalışma hayatında. Eğer çocuklarınız büyüyüp size bu kadar ihtiyaç duymadıkları zaman, siz hala ev hayatını iş hayatına tercih edeceğinizi düşünüyorsanız, sizi mutlu edecek şey buysa, o zaman hiç durmayın. Hayata bir kere geliyoruz. Ben şahsım adına işimi gerçekten çok seviyorum. Dönmek için can atıyorum. Çocuklu bir anne olarak çocuksuz çalışanlara göre on kat daha stresli olacağını bilsem de, benim işimde kendimi geliştirmem için zaman ve enerji bakımından çok daha kısıtlı olduğumu kabul etsemde, bu günler bir gün geçecek inşallah ve ben canım evlatlarım ve çok sevdiğim işim ile hayat devam edecek.

Hakkınızda hayırlısı olsun inş. Bende esimin bir akrabasına bırakcagım. Kolaylıklar dilerim

benım de kızım var kotu haberlere kulagımı tıkıyorum, devır kotu ınsanlar kotu dıye cocugu eve falanda hapsetmeyı dusunmuyorum buyudugunde... cocuklar masum evet ama kadınlar kendı ayakları ustunde durabılmelıler.. okumusun emek vermısın o işe sahip olmak için zaten ucretsız ızne ayrılıp onemlı bır sureyı cocugunuzla gecırmıssınız... dıgerıde buyumus demekkı 4-5 yasında falan tahmınen... ben kocam trılyonerde olsa on tane cocugumda olsa, ısımı bırakmam asla, param varsa soz hakkım var param varsa cocuklarım ıcın daha kalıtelı bır gelecek sunacak ımkanım var, 3 gunluk dunya eşime birşey olsa cocukla ortada kalmak istemem eşimede maddi konularda bağımlı olmak tarzımdeğil ama siz vicdan yapıyorsanız -çalışmaktan sıkıldı iseniz- ev ortamında mutlu olabileceğinizi düşünüyorsanız işi bırakın ama dönüşü olmaz sonrasında iyi düşünün...

hiç mantıklı değil bence çalışmamak

Psikologa gitsem bu kadar rahatlayıp faydalanamazdim sanırım, daha önce de yazdığım gibi evde durmak aşırı duygusallstirmis beni, çok sagolun valla. İcime ferahlık geldi. . push ; D damdan

Tamam da istifa etmek yerine iki yıl ücretsiz izin kullanın? Edit: pardon iki yıl bitiyormuş, ben olsam işe dönerdim

çok haklisiniz, annem ev hanımıydı ama o bile yapıyor bazen, kendimi düşünemiyorum bile

Çocuklarıma saglikli bir anne olabilmek cok onemli 14 sene once kariyerime virgül koymuş, daha sonra devam etmek istediğimde biraz zor olmuştu. Şimdi yine başladığım noktadayım. pisman degilim çalıştığım icin. Her sey onlar icin çünkü

Evet kamudayim. Benim ev yada is tercih sınırlarım sizin kadar net değil şuan. İlk cocugumda güle oynaya ise dönmüştüm ikicide geç olsada çocukların masumluklarini farkettim kıyamıyorum, çok duygusllastim galiba. Birde küçük kız çocuğu, sürekli taciz haberleri dışarıda başına birşey gelirmi kaygısı oluşturdu DryaSzr Edeple gelen lütufla

Ben hiç pişman olmadım. Şuanda yaşadığım yerde pek çevrem yok, çoğu zaman evdeyim ama evi seviyorum. Şimdi çocuklarımla evde olmak güzel, onların her anına tanıklık etmek güzel. Siz hangi şekilde mutlu olacaksanız öyle karar verin. Evde sürekli mutsuz olacaksanız çocuklara verimli olmayacaksanız evde olmanın da anlamı yok aslında.

Bildirim gelince tekrar yazayım dedim. Bence insan çocuğu için işi bırakmamalı, çocuğu için işe sahip olmalı. Örnek olmak için, daha ferah yaşatmak için en basitinden.

tekrar çalışmaya başlayınca. dünya varmış. diyeceksiniz. tecrube ile sabit.

Kendi adıma diyorum ki. Tüküreyim kariyerine bilmem nesine. Hafta sonu evdeyim, sabahları kızımı okula bırakacak vaktim var bu sebeple ki mesaiye ancak saat 10:00 da başlıyorum. en geç 17:00 de işten çıkıyorum ki, genellikle 16:00 da çıkarım. 17:30 - 18:00 gibi evde oluyorum. Türkiye koşullarında iyi şartlarda çalışıyor olmama rağmen kızımın bazen ettiği bir iki cümle beni kahrediyor. İşte o zaman; kariyermiş, sosyal hayatmış, ekonomik özgürlükmüş hepsinin taa içine tüküreyim diyorum. Herkesin keyfi için hiç bir şey yapamamış olmamıza, boşa geçen zamanlarıma üzülüyorum. Sonra henüz bu yıl bir baltaya sap olma çabası ile girmiş olduğumuz kredi borcunu düşünüyorum. Kızımın özel okul masrafını düşünüyorum, istediği bebeği düşünüyorum, onun için yapacağım partileri düşünüyorum derken liste uzayıp gidiyor. Sabah oluyor, hazırlanıyorum kızımı uyandırıyorum, yine öpüp koklamaya doyamadan onu okula bırakıp işe gidiyorum.

merhaba bende çalışan bir anneyim... zaman zaman hayatımda çocuklarımdan daha önemli hiç birşeyin olmadığı çalışmanın verdiği yorgunluk vs ile onları ihmal ettiğim düşüncesi ile işi bırakma fikri geliyordu.. eşim çok destek oluyor ama dünyanın binbir türlü hali var.. bir arkadaşım geçen günlerde eşini kaybetti gencecik.. biri 1 biri 3 yaşında çocukla kalakaldı kızcağız... Allahtan ayakları üzerinde durabilen bir kız yani dediğim gibi dünyanın binbir türlü hali var.. aslında çocuklarınız varken de kendinizle ilgili şeyler yapabilirsiniz.. ben geçen sene yüksek lisans yaptım ki ev iş çocuklarımın ödevleri vs çok vaktimi alıyor.. Şuan işe başlama zamanınız yaklaşıyor izniniz bitmek üzere sanırım bu yüzden zor geliyor aynı şeyleri bende yaşadım kızım doğduğunda..18 ay ücretsiz izin almıştım ve izin bitimine yakın bende sizin gibi düşünüyordum.. ama inanın çalışmak iyi geliyor daha bir özlemle daha bir şevkle ilgileniyorsunuz çocuklarla.. hem zaten şimdi bir sürü yasa çıktı. yarım günde çalışabilirsiniz, zaten kreşe gidince yada okula başlayınca daha iyi olacak

Cok Geçmiş olsun

Çocuk sahibi olmak büyük bir sorumluluk, yetiştirmek de sadece besleyip büyütmekten ibaret değil diye düşünüyorum.. onun için fedakarlık yapmak gerek. girdiği ortamlardan o ortamla konuşulan muhabbetlere kadar önemsiyorum.. Bu kendi hayatımdan vazgeçmek de değil. Kariyerimi farklı bir alanda şekillendirmek. Oğlumun asla yanımdan ayrılmayacağı çalışmaların içerisinde bulunmak

Yasadn önce doğum yaptığım ve 2 yıllık izne çıktığım için o seçenek benim için geçerli olmadı. Serencam83 ÖMRÜMÜN

Üç kuruş için pişman olunur mu? Evlat bu hiçbir şeyle kıyaslanamaz. Eğer maddi olarak bir problem yaşamıyorsanız kreş çağına kadar en azından kendiniz bakın çocuğunuza. hatta kreşe başlasın 2. çocuk düşünüyorum yalnız kalmasın diye. Ben evladımla çok mutluyum. Her anında yanındayım. Yeni bir hareketini keşfettiğimde videoya çekip tadını çıkarıyorum. Eşime nispet yapıyorum. dediğim gibi maddi yönden rahatsanız kimse sizin gibi bakamaz ona evlat candır Ha bu arada sosyal faaliyetlerinizi ihmal etmeyin. Onunla pilatese gidin oyun gruplarına katılın. Çok yoruluyorsanız daimi yardımcınız olsun. Ben kariyerimi bıraktığım için bir an bile pişman olmadım. mrv_mn35

Cevaplar için tek tek tesekkur ediyorum hepinize, ben fıtraten dışa dönük biriyim, o yüzden çalışmak evde durmaktan daha çok mutlu hissettiriyor beni tek sorun çocukları bırakmam pişman eder mi konusu. Kendimi tanıyorsam evde kaldığım zaman daha verici bir anne olamayacagim çünkü boş duramıyorum evdeki sürekli yapıldığını inle eden rutin isleri yapıp tv keyfi yapamiyorum, ama isi birakirsam hep yanlarında olup dışarıdan geldiklerinde kapıyı açacağım vs... ama yazdiklarinizdan anladım ki çocuklar büyüdüklerinde bunun onlar için olduğunu bile dusunmeyebilir

Ben de bebeğim 9 aylık olunca mecburen başlayacağım. Bir yandan tabiki bebegimle olmak istiyorum kimseye emanet etmek istemiyorum. Bir yandan dünyanın binbir türlü hali var çalışmak da gerekiyor. Sizin çocuğunuz seneye zaten krese gider. Bu başından atmak değil. Evde ne kadar ilgilensek de arkadaşa sosyal olmaya eğitime bağımsız birey olma yolunda adım atmaya ihtiyacı var. Galiba işiniz şu an özelde değil. En azından giriş çıkış saatleriniz düzenlidir. İzniniz bellidir mesainiz düzenlidır şimdi ona zaman ayirisiniz ama yarın özele mecburen gectiginizde belki işten geç cikacaksiniz haftasonu calisacaksiniz vs. Özel sektör daha zor sonuçta. Dolayısıyla şimdi ona zaman ayirsaniz da yarın birgun zamanından mecburen calacaksniz. Halbuki buyuse de size ihtiyacı yine olacak o noktada değişen birşey olmayacak ki. Tabiki calismayabilirsiniz sizin seçiminiz ama calisirsaniz da o kadar vicdan azabı çekmeyin. Sonuçta herşey onlar için.

Ben çok pişmanım keşke birakmasaydim işimi şimdide is bulamıyorum varmı insanın kendi ayakları üzerinde durmasi gibi ahh ahh

Çalışmaktan vazgeçmeyin Çalışan annelerin çocukları da gayet güzel büyüyor Bu hem sizin hem çocuklarınızın geleceği için önemli Dünyanın bin türlü hali var, bu çocuklar evlenip barklanıp yuvadan uçacaklar, şimdi siz onlara kıyamıyorsunuz haklısınız da ama vakti zamanı geldiğinde el çocukları bunları düşünmeyecek. Forumda bir sürü konu var böyle, orta yaşa gelip anneler çocuklarından bir çöp istese, azıcık bana destek ol dese gelinler/damatlar hepsi bozuluyor, küçücük şeyler bile sorun oluyor. Yaşlılıkta rahatlık daha mühim bence, kendi geleceğinizi sağlama alın, ne eşine ne de çocuklarına ihtiyacı olmayan güçlü bir anne olun, çocuklarınıza da rol model olun.

Neden? Bence sınırları asan bir fedakarlık anneyi ile birlikte belki çocuğa bile zarar verir.

Mutlaka çocuğunuz herşeyden önce fakat artık geçim çok zor dünyanın binbir türlü hali var ve bir anne maddi manevi güçlü ve bağımsız olmalı bence bırakmayın kariyerinizi etrafta birsürü çalışan anneler var.

Ben de böyle düşünüyorum işe giderken:)

İstifa edip yeniden is ararsam 35 e takılirim, ats filan değilim ya Serencam83 ÖMRÜMÜN

daha Yeni cuma gunu dilekcemi verdim. omzumdan kocaman bir yuk kalkmis gibi. evladimi insallah evlatlarimi buyutunce tekrar geri donmeyi planliyorum. ama karar verinceye kadar cok uykusuz kaldim. bakacak bir akrabam yok... b

Evet bu Yen'i çıktı arkadaş doğru söylüyor mrv_mn35 Konuyla ilgili olarak da evet bi çocuğu annenin büyütmesi kadar güzel birşey yok ama anneler de yıpranıyor iş yerinde nefes alıp daha iyi bir enerjiyle çocuklarına vakit ayırabiliyor. Ve de hep okuyorum buralarda; ayrılmak istiyorum ama ailem kabul etmiyor mesleğim yok çalışıp kendimi geçindiremem diyen kendini çaresizliğe hapsetmiş olan birçok kadın var hayat bu işte onlar da bilemezdi bigün başlarına böyle şeyler geleceğini, aynı şekilde biz de bilemeyiz o yüzden her an evlatlarımıza bakabilecek kapasitesite de olmalıyız maddi anlamda da

Yazdıklarnız çok iyi geldi, terapi almıs gibi oldum. Çalışmayı istiyordum da ama çocuklara karşı suçluluk ve vicdanın dozunu kaçırdıgımı farkettim.. coook coook sagolun hanımlar

çalışan bir anne olarak yazıyorum 23 aylık oğlum var 19 aylıkken işe geri döndüm ev hayatı benide çok bunaltmıştı son zamanlarda çevremdekileri de kırmaya başladım işe döndüm kendime geldim diyebilirim çocuğumla akşamları aktivite hafta sonları da aynı şekilde ilgileniyorum ki araştırmalara göre çalışan annelerin çocukları daha özgüvenli oluyor kadın çalışmalı bence de