Sana Aykut Oğut 'un kitaplarını öneriyorum. 3 tane var. Hepsini okumalısın bence, eğer okumadıysan. Kişisel gelişime katkıda bulunacak harika kitapları var. Kendine değer verme konusunda sorun yaşıyorsun sanki. İnsanların seni nasıl gördüğü ile de çok ilgilisin. Bence insan hayatını istediği gibi yaşamalı. Başkalarının dediklerine bu kadar takılırsak bunalım kaçınılmaz olur.

Arkadaşlıkta fiziksel özellikler önemli mi? Siz arkadaşlarınızı buna göre mi seçiyorsunuz? Ya da fiziksel olarak iyi olduğunuz için arkadaşlıkları hakettiğinizi mi düşünüyorsunuz? Elinizin yüzünüzün düzgün olduğundan bu yüzden mi bahsediyorsunuz? S

himm ya$in kuçuk deil, i$in de var geriye evlenmek kaliyor :) kom$ular, kocayin çevresi olur, kv gorumce elti ydi derken bi bakmi$in ba$ini kaiycak vakdin yok :) tabi bunun için çok karde$li bi damat adayi bulman lazim, gokden zembille inme tek ogul i$e yaramaz kalabalik ayleleri çok severim ben niye boyle degi$ik akil veriyorum biliyormusun? bende oyleydim, butun gun evde yalniz otururdum nete takilirdim i$e gidip gelirdim, annemle kom$ulara giderdim falan :) zaman geçerdi bizde SIK ta$inirdik ama ta$inmasakda nedense çok SIKI FIKI olamiyordum i$te neyseee $imdi mesela kom$ular var, birinin bebegi oluyo geçmi$ olsuna gidiyoz oteki hamile oluyo hayirli olsuna gidiyoz, maksat gezme olsun :) haftada 1 gun Kuran gunumuz var, camide toplanti var, var oglu var ben yeti$emiorum ikide çocuk var bende kk var :))) tabi unutmadan soyleyim ben yurt di$indayim,$ehre yeni ta$indigimda turk gordum mahallede hazine bulmu$ gibi sevinmi$tim :) senin etrafin hep turk yabanci yok, avantaj bu :) MaRaL_

evet çok haklısınız bu konuda. ben bazen sinirlendiğim zamanlarda "yeter artık kaba olucam, insanları kırmamak için susmayacağım" diye düşünüyorum ve uygulamaya geçirmek istiyorum bunu. ama sonra şöyle bir düşünüyorum da, öyle yaparsam kimse kalmaz etrafımda, zaten çok az, hepten yok olur.. şirret insanlar şirretlik yaptıkça, sesleri çıktıkça popülerlikleri artıyor bizde tam tersi.. sinemaya eğer festival falansa yalnız gidebiliyorum. öbür türlü sinemaya gidemiyorum. ara filan veriliyor, insanlar arkadaşlarıyla gülüşüyor filan çok zoruma gidiyor. sanki herkes bana bakıp "şuna bak yalnız gelmiş" diye dalga geçiyor gibi hissediyorum. mesela hobbit filmini görmek için deliriyorum ama arkadaşsızlıktan gidemiyorum, ne acı değil mi? konser filan tek başıma hayatta gidemem zaten. ama bu durumu yenmem gerek farkındayım, hayat böyle zehir oluyor çünkü, sonuçta kısa vadede arkadaşsızlık sorunum çözülemez (( sanırım çok iyi bir psikoloğa ya da psikiyatra ihtiyacım var. S

Arkadaslik kurma sadece seninle ilgili degil Karsi tarafinda bunaistekli olmasi gerek Gunumuzde arkadaslik kurmak zorlasti bence İnsanlar gerek duymuyr artik Paylasim yok yada azaldi cunku Arti cikar olayina donmus hersey Bugun arkadasim dedigin yarin encok kotulugunu isteyen olabiliyor Hala iyiler vardir tabi buna inaniyorum Allah iyi arkadasliklar verin hepimize S

Sorsana onlara bir gün ya tiyatroda bilmemne oyunu gelmiş beraber gidelim mi desen mesela? pamukkiz gun dogmadan neler

arkadaşların az ve öz olması daha iyidir. büyük gruplarda bazen bir bakıyorum, eksik olan kişinin arkasından diğerleri topluca dedikodusunu yapıyor. böyle bir arkadaş grubunuz olacağına, olmasın daha iyi bence. sürekli dedikodu yapanlara denk geldiğimde ben hemen uzaklaşırım o insanlardan. bir de büyük ölçüde kıskançlık sezersem o kişilerden de uzaklaşırım. nasıl bir arkadaş isterseniz, o şekilde insanlara yaklaşın. içten davranın. samimi olun. herşeyinizi pat diye anlatmayın hemen. insanları dinleyin. küçük organizasyonlar düzenleyin, sosyal faaliyetler iyidir. sizin iletişim konusunda eksikleriniz olabilir. bir sürü kişisel gelişim kitabı var, onlardan birkaç tane alıp okuyun, neyi yanlış yaptığınızı görürsünüz. erkek arkadaş grupları hızla çevrenizde topluyorsanız, kızlar o yüzden size hemen yaklaşmıyor olabilir. kızlı erkekli karma gruplar da oluyor, erkek arkadaşlarınız sayesinde bu gruplara kolayca katılabilirsiniz aslında.

kendimi okudum sankiii, benimde 2 tane ark var hep uzakdalarr esk de olsaydın ark olurduk senleee . push ; DEREN82 TATLI

Takılıyordu tabi, takılmaz mı. Ama alıştım. 28 yaşındayım ben de. Arkadaşsızlığa o kadar alıştım ki, yeni birileriyle tanışmak için eskisi kadar hevesli değilim artık. Bir de eski arkadaşlıklarım, hep benim çabamla tek taraflı olarak ilerlemiş. Bunu o zamanlar da farkediyordum ama idare ediyordum bir şekilde. Ben de uyumlu sakin biriyimdir. Ama iyi niyetli insanlar arkadaşlık konusunda şanssızlar maalesef. Bunu buradaki benzer başlıklarda da okudum. Höt höt insanlar sosyal anlamda daha çok prim yapıyor. Mesela o arkadaş gruplarının arasında girseniz birbirlerine laf sokup hala samimiyeti koruduklarını görürsünüz. Sağlık olsun diyelim. A

Peki hic okuldan falan eski arkadaslariniz yokmu? Onlarla tekrar iletisim haline gecip, bir sosyal aktivitede bulunma sansiniz yokmu? melekyavrum kızıma kavustum cok

canımmm ya ne içten yazmıssın yakın olsam valla hemen cıkar gezerdik yarın

hayır ben fiziksel özelliklere göre seçmiyorum tabi ki.. demek istediğim, gazetelerde ve kitaplarda okuyoruz bazen fiziksel özelliklerinden dolayı sosyal ortamdan dışlanan insanları bunu kastetmiştim. arkadaşım olmadığı için çoğu şeyden mahrum kalıyorum. yani uzaktan bakınca insanlar bana imreniyor, "genç, güze, işini de aldı" diye bakıyorlar ama bu arkadaşsızlık olunca gençliğin en güzel bu dönemlerini yaşamıyorum ki! örneğin yurtdışına gitmek istiyorum gezmeye ama arkadaşsızlıktan gidemiyorum çünkü tek başıma gitmek istemiyorum. erkek arkadaşlarımla gidebilirim aslında ama bir erkekle seyahate çıkmaya da çekiniyorum açıkçası. yani bu durum hayat kalitemi etkiliyor ((( ve genç, eli-yüzü düzgün olmak, mesleğini almış olmak hepsi bomboş oluyor bir anda, hepsi anlamsız oluyor (((

merhaba, yazdıklarınızda resmen kendimi gördüm yaşıt sayılırız, ben de 26 yaşındayım, aynı jenerasyonuz. benim de insanlarla tanışma hevesim kırılmaya başladı desem yeridir. çünkü bende şu da var: insanlardan çok çabuk beklentiye giriyorum. diyelim ki ben bir ortamda biriyle tanıştım ve çok güzel bir muhabbetimiz oldu, ben "arkadaş olduk, ne iyi anlaştık" diye düşünüyorum. sonra birkaç gün geçiyor o insanı görüyorum ve sıcak bir şekilde davranıyorum, ama o insan soğuk davranıyor. "allahım noldu, o gün ne de güzel muhabbet etmiştik" diye düşünüyorum ve müthiş bir üzüntüye ve hayalkırıklığına uğruyorum. bu durum başıma 1000 defa falan gelmiştir herhalde. höt höt tabir edilen şirret insanların daha prim yaptığı doğru ben de bazen rol yapıyorum, etrafa öyle bir insanmışım izlenimi vermeye çalışıyorum ama yine arkadaş edinmede hiçbir işe yaramıyor sanki üstüme olmayan bir elbise gibi, benim aslında o insan olmadığımı anlıyorlar. bir soru daha sormak istiyorum: sonuçta tüm insanların kafa dağıtmak için gezmeye ihtiyacı var. örneğin sinemaya, konsere gitmek en basit örnekler. bunlara hep yalnız mı gidiyorsunuz? ben bazen yalnız gitmeye çalışıyorum ama arkadaşlarıyla gelen insanları görünce de müthiş moralim bozuluyor.

Ben de sizin gibi sayilirim su an. Benim sebebim aslinda yurt disinda olmam, kultur farkindan kaynaklaniyor biraz da, ama yine de var bir iki tane gorusebilecegim kiz arkadasim. Size onerebilecegim bir kitap var ama-Dale Carnegie'nin 'Dost kazanma ve insanlari etkileme sanati'. Bu kitabi bir deneyin derim. Onun disinda belki sizi fazla sessiz sakin buluyorlardir, soguk mu duruyorsunz acaba? Benim mesela tip olarak soguk gozuktugumu soylerler, ama taniyinca sicak bulurlar. Guleryuzlu olmaya ozen gosterin, insanlarla ilgilendiginizi gosteren diyaloglara girin, mesela birinin yakini hasta diyelim, siz birkac gun sonra sorun nasil oldu yakini diye. Bu sadece bir ornek, insanlar onlarla ilgilendiginizi gorunce sempati duymalari, yakin hissetmeleri kolaylasir diye dusunuyorum. A

Yukarıda arkadaşın yazdığı gibi fal arkadaş edinmek açısından garanti bir yoldur. Tarot al mesela öğren, çevrendekilere de çok iyi tarot baktığını söyle. Ben tarot bakıyorum ve bıktım artık sürekli kızların gelip fal baktırmak istemelerinden Fal bakan birisini gördükleri zaman hemen yakınlaşıp samimi olmaya çalışıyorlar. . push ; S

yani aslında tam olarak tersliyorlar diyemem, genelde kulak verip yorum yapıyorlar şöyle bir. ama birbirlerinin söylediklerine ilgi gösterdikleri kadar ilgi göstermiyorlar benim söylediklerime.. erkek meselelerinden, ortak arkadaşlarından filan muhabbet ediyorlar ben de giremiyorum bu muhabbete, çünkü "o kim, bu kim" diye sormam gerekecek ve pek hoş olmuyor gibime geliyor ( ama mesela öğle yemeklerine hiç çağırmıyorlar, gözümün önünde bir saat öğle yemeği planı yapıyorlar ama beni çağırmıyorlar. ben de aşırı gururlu olduğum için "ben de geleyim bari sizle" diyemiyorum. tek takılan veya daha küçük gruplar illaki var ama bizim işyerinde gruplaşma birimlerde var, yani ben kendi birimdeki çalışanlarla sürekli aynı ortamdayım, bu yüzden diğer birimde tek tabanca takılan tiplerle samimiyet kuramıyorum S

Tekrar söylüyorum, kişisel gelişime odaklan ve kendini değiştir. Düşünce yapını değiştir. Bahsettiğim kitaplara bak. Kurtulmana yardım edecek tek ilaç senin beynindir. Bunu da ancak kendini severek başaracaksın. Bu ise önce inanmak, ardından kitaplardan yöntemleri kapmak ve onları pratiğe dökmek ile mümkündür.

Arkadaşım yok benim. Geçmişe de bakınca hiç doğru düzgün arkadaşlığım olmamış. Samimiyetim ilerlememiş. Sizin yine erkeklerle arkadaşlığınız var. Bende o da yok. Sorularım bu yüzdendi. S

boşver ya niye sıkıntı yapıyosun ki 18 yaşındayım üniversiteye başladım bu yıl benim de doğru düzgün kız arkadaşım yok hatta oda arkadaşımla bile o kadar iyi değilim hep yakın arkadaşlarım erkek olur bundan da gayet memnunum şöyle düşün erkekler kızlar gibi olmuyo yani mesela bi sır verince söyleme desen de çoğu kız başkasına söyler dayanamaz veya en ufak bi kavga durumunda bütün açığımı anlatıcak kızlar tanıyorum nefret ederim öyle tiplerden ama erkeklere sır verince başkasına söyleme demeye gerek yok zaten söylemiyolar canlarım benim erkeklerde kıskançlık olmuyo kızlar sinsi bu konularda ve erkekler daha dürüst mesela bi kusurunu görünce direkt söylüyolar ama bazı kızlar kıskançlığından kusurunu devam ettirmeni istediği için sorsan bile söylemiyolar kusuru böyle düşününce erkeklerle arkadaşlık daha güzel değil mi anlatabilmişimdir umarım MissCherryBlossom

Yanlış anlama ama gülesim geldi kırmızıyla çizili alanı okuyunca. Bir anne böyle şeyler söylememeli bence kızına. Onunla aranız nasıl? Bir de kızlarla iletişim kurmak çok kolaydır aslında ya, o gün giydiklerine, ya da saç rengine iki iltifat edip nerden aldığını sor hemen konu alışverişe kayar. Ordan sonra ilerler o sohbet. Bir de fal muhabbeti vardır, o da çok tutar. Gözlemlerime dayanarak söylüyorum iyi fal baktığını, ya da şahane bir falcısı olduğunu iddaa eden bir kadın ergenlikten ortayaşlılığa her toplaşan kadın grubunda günün favorisi olur, Herkes peşinde dolanır. Daha lisedeyken öğlen aralarında birsürü kız toplanıp toplanıp çay ocağı teyzesine giderdik, kahve falı baksın diye. Öyle işte hem kadınlar arasında çok popüler bir konudur fal konusu hem de karşındaki hakkında birsürü şey -beklentileri, ilişkileri vs. vs.- öğrenmeni sağlar.

Gerçek kaba olmayınca anlaşılıyor, o taktik de tutmuyor maalesef. Mesela öyle ağır lafları söylesek küserler ama birbirlerinden duysalar küsmezler. Samimiyetleri perçinlenir hatta. Ne kadar tuhaf. Ben açıkçası konsere falan gitmiyorum, gürültüyü pek sevmediğim için. Ama sinemaya tek başıma gidiyorum. Gündüz 13.00 - 14.00 seanslarıyla başlamıştım, tenha olduğu için. Baktım ki güzel oluyor, kalabalık seansta da gidiyorum tek başıma. Hem filmin tadı daha çok çıkıyor sanki. Bu tabi kişisel zevk meselesi. Sevmeyen de var ama hoşuma gidiyor. Konuşmak zorunda olduğum biri olmuyor yanımda, filmin tadını çıkartıyorum. Ama kafe, restoran gibi yerlere tek başıma gitmedim henüz. O kısmı da bir sonraki aşama artık. Ona da alışmak lazım :) Bir de, insanlardan "sessizsin konuşmuyorsun" lafını duydukça daha çok nefret gelir, iyice uzaklaşırsın. O duyguyu da bilirim. Halbuki asıl konuşmayan kendileri. S

Cnm tabıı sen daha cok gencsın ama ınan bana o dedıgın huylar da erkeğıne gore degısır; örn. benım unıversıteden&işten tanıdıgım bazısının bır sıırrını verıp tembıhledıgın halde dedıkoducu kadınlar gıbı anında yetıstırdıgını gordum... yanı boyle cıbıllıyetsızlık olmaz... yalni tabıkı de saglam erkek de var kadın da... bu tamamıyla 1 karakter meselesı... hem sonra ben de kısının hep once kendı hemcınsınden arkadası olmalı dıye dusunmusumdur hep aksı takdırde en basıtınden soz konusu erkek veya kadın evlılık yaptıgında kayınbaba&k. v. ıle ıletısımde cok gucluk ceker ve cok buyuk ıhtımalle o evlılık de yurumez.. aynı sekılde evet; iş hayatında da buyuk zorluklar yasar Allah bılır ıs hayatını da tasıyamaz... bılmıy... orum bence de cok onemlı 1 durum.. cunku o tarz gruplara dahıl olabılme becerılerını kazanmamıskı; bılmem yterınce guzel ıfade edbıldım mı? neyse herkesın dusuncesı kendıne tabii..

ama maalesef erkeklerle olan arkadaşlığım da belli bir samimiyet düzeyine ulaşamadın bitiyor (( çünkü belli bir süre flörtöz tavırlar içine giriyorlar ben de soğuk durunca bir daha aramıyorlar ( ben de size sorayım peki: bu durumla nasıl başediyorsunuz? üzülmüyor musunuz hiç? ben mesela çok üzülüyorum ve kafama takıyorum devamlı ( Izmir Guzeli

annem bazı akrabalarımızdan yola çıkarak böyle söylüyor. mesela bazı akrabalar bize misafir gelir ve kendileriyle uzun uzun sohbet etmemi beklerler. ama tek bir ortak noktam yok ki onlarla, ben de hoşgeldiniz der odama çekilirim. anneme "kızın hiç senin gibi deil, hiç konuşmuyor" diye şikayet ediyorlarmış beni annem de onlara istinaden söylüyor. çocukluktan ziyade bu sorunumun temeli orta okul ve daha çok da lise dönemlerimde atıldı ( devamlı okul deiştiriyordum, her okulda da yerleşmiş kaynaşık arkadaş grupları vardı ve içlerine giremeyince bende bir nefret oluşuyordu ( maalesef arkadaş grupları açık değil ( mesela yeni bir birimde çalışmaya başladım, bu birimde diğer çalışanlar grup olmuşlar artık ( aslında kötü insan değiller, muhabbet vs. ediyorlar ama öğlen yemeğe hep birlikte gidiyorlar ve beni çağırmıyorlar bile ( bu durumun bende nasıl tahribatlar yarattığını anlatamam bile. yani bir arkadaş grubuna girmek söylendiği kadar kolay değil maalesef (

Erkek arkadaşlarının dediği laflarda bir anormallik yok. Üniversite ortamlarında özellikle, erkek arkadaşların evinde kalınır zaten. Bunda bir sorun yok ki. Regl mevzusu da aynı şekilde. Esprili bir dille yanıt vermiş arkadaşın. Saf olsan erkeklerle arkadaş olamazdın bence. Sana vakit ayırmazlardı. Ancak dalga geçerlerdi. Ben hep böyle olduğunu görüyorum çevremden. Biriyle samimiyeti ilerletmek için belli bir zaman gerekmez. Bu 1 ayda da olur, birkaç dakikada da. Ben mesela, en yakın arkadaşımla konuştuğumuz ilk andan itibaren çok sıcak bir diyaloğa girmiştim. Karşılıklıydı bu ve yıllardır devam etmekte. Bence sendeki sorun belki de çok fazla, 'aman bir arkadaşım olsun' tavrında hareket etmendir. Karşındaki de bunu anlıyordur. Bu durumda kendine güven duyman ve bu işlerin spontane gelişmesine izin vermen gerekiyor. Bir de çok önemli bir mesele var ki ; bir şeyi isterken ona bağımlı olmamak lazım. Yani kız arkadaşın olmadığı için, büyük bir arkadaş grubun olmadığı için kendini yoksun hissetmemelisin. Böyle devam edersen enerjin düşer ve kaynaşmak istediğin insanları itersin zaten.

annenizin yorumu ilginç ve hoş değil. çocukluğunuzda da böyle miydiniz? kardeşiniz var mı? kendinizi bu şekilde değerlendirmeyin ama annenize bir sorun, nedir itici olan yanınız? itici kızlardan erkekler daha çok uzak durur. bence sorun bu değildir. bu kalabalık arkadaş gruplarına yavaş yavaş dahil olmaya çalışın, genelde açık olurlar yeni kişilere. canayakın bulduğunuz kızlara yaklaşın. kıskanç olduğunuzu yazmışsınız ya, acaba çok mu belli ediyorsunuz? o huyunuzdan kurtulmaya çalışın. eğlenceli biri olmaya çalışın. neşeli olun. olumsuz cümleler kurmamaya çalışın günlük hayatta. bol bol gülümseyin. böylece insanları daha rahat çekersiniz. AngelicaPickles

herkese iyi akşamlar. samimi kız arkadaşımın olmaması canımı çok sıkıyor (( aslında genel olarak arkadaş edinmede bir sorunum var denebilir.. babamın işi dolayısıyla ortaokul ve lisede çok okul değiştirdim, devamlı taşınırdık. hep yeni sınıflarım olurdu ve sınıflarda da önceden birbirini tanıyan, kaynaşmış arkadaş grupları.. ilk başlarda denerdim bu arkadaş gruplarının içine girmeyi ama beceremeyince de kendimi toptan geri çekerdim; çünkü aşırı derecede gururlu bir yapım vardır, aslan burcu klasik.. sonuçta bu bende travmatik bir durum yarattı ve sonraki yıllardaki hayatımı etkiledi. o kadar çok kafama takıyorum ki bunu! çok isterdim samimi kız arkadaşlarım olsun, birlikte alışverişe çıkalım, kız muhabbeti yapalım filan (( 26 yaşındayım. hiç arkadaşım yok da değil, ama geneli erkek. kurslara filan yazıldım arkadaş edinmek için, ama kız arkadaş edinemedim ve neticede erkek arkadaşlarım oldu. kızla-erkek arkadaş olabilir buna lafım yok.. ama nedense benle arkadaş olan erkeklerin bir süre sonra cıvıması, yerli yersiz iltifatları filan beni itiyo arkadaşlar (( yani yavşama emareleri gösterdikleri anda soğuyorum ve devam ettiremiyorum arkadaşlığı. öyle çok aşırı güzel bir hatun deilim ama elim-yüzüm düzgündür, kişisel bakımıma da elimden geldiğince özen gösteririm. acaba diyorum, bu normal arkadaşım olan erkekler beni saf mı görüyolar da bu cesareti buluyolar? tipimde bir saflık, salaklık mı var diye kendi kendimi yiyip bitiriyorum. mesela geçen akşam bir erkek arkadaşla dışarı çıkmıştık. saat ilerleyince dedim ben gideyim evim uzak. ve bana aynen şöyle dedi: "yaa sorun olacaksa bende kalabilirsin evimde boş oda var." o an bozuldum ama birşey diyemedim ve halen bu insanla arkadaşlığımı aynen devam ettiriyorum. çünkü ben de insanım ve arada sinema, tiyatro vs. etkinliklere gitmek istiyorum ve lanet olsun ki arkadaşa ihtiyacım var! "ya kötü niyetle söylememiştir belki" diye içime attım zira benden de 3 yaş küçük bir erkek, ama kafama taktım bir kere. başka bir olay, yine başka bir erkek arkadaşla bir mekana müzik dinlemeye gitmiştik. tüm sandalyeler doluydu ve biz ayaktaydık. ama topuklu ayakkabılarım olduğu için yorulmuştum. arkadaş yorulduğumu farkedip sandalye bulayım dedi, ben de dedim nasıl bulacaksın hepsi dolu. aynen şöyle cevap verdi: "kız arkadaşım regl oldu karnı ağrıyo derim ve birisinden rica ederim". ve sonra güldü. gerçi bunu espri amacıyla demişti ama canım sıkılmıştı bir kere. genel olarak sessiz sakin bir yapım var denebilir.. insanları kırmamaya çalışırım hayır diyemem kolay kolay.. ama kırılmayı da hiç istemem. hazır cevap değilim, birisi can yakan bir laf dese taşı gediğine koyamam. kıskancım, özellikle başarılı ve büyük arkadaş grupları olan insanları kıskanırım ama olan bana olur, kendime ederim ne edeceksem, entrikadan dedikodudan anlamam. insanları birbirine düşürmekten anlamam. bazen diyorum bundan mı kaybediyorum diyorum. etrafa bakıyorum ne çirkef insanların, ne şirretlerin bir ordu gibi arkadaş grupları var (( benim yok işte ((( bizim işyerinde 2 kız var mesela deli gibi kıskanıyorum onları. geniş bir grupları var, her gün gözümün önünde sinema, konser, tiyatro planları yapıyorlar ve ben kahrımdan ölüyorum. bu kaderi yenmeyi de denedim. kız arkadaş edinmek için kurslara yazıldım ama olmadı. ben biraz çabuk kaynaşmak istiyorum ama karşımdaki insan bana benim gibi reaksiyon göstermeyince olmuyor ki. kısa sürede kaynaşmak istedim insanlarla ama beceremedim, onlar soğuk durunca ben de gururuma yenildim yine kabuğuma çekildim... ama beceren nasıl becereiyor ben bunu anlamıyorum!!!! mesela bizim işyerinde 2 kız var çok samimiler, hatta biri diğerinin düğününe bile gitti taaa urfalara. ben sanıyordum ki bunlar aynı okulda filan okudu, meğerse serviste tanışmışlar ve sadece 8 aylık bir arkadaşlık ve bu kadar samimiyet!!!! bunu öğrenince hem başımı taşlara vurasım geldi hem de gaza geldim, dedim ben de yapabilirim belki gittiğim kurslarda ama olmadı olmadı olmuyor :'(((((((((((((( 26 yaşındayım, iyi sayılabilecek bir üni. bitirdim ve iyi sayılabilecek bir işyerinde çalışıyorum. elim-yüzüm düzgün, bakımıma dikkat ediyorum. kendimi geliştirmeye çalışıyorum kurslar filan, yaza da yüksek lisansa başvurucam. yani fiziksel ve sosyal anlamda bir ucube deilim ama neden böyle oluyor anlamıyorum ((( arkadaşlar, allahaşkına yalvarırım, her türlü öneriye açığım yeter ki yeneyim bunu. kitap olur, film olur, hatta psikolog-psikiyatrist de olur. yazacağınız her bir kelime benim için altından daha değerli bunu bilin.

Sızınle benzesen yonlerımız var gıbı... yasım 38 Ankarada yasıyorum ztn su ara ozel hayatımla ılgılı bıraz sıkıntım var ve cevre genısletmek&degıstırmek ıstıyorum... dılersenız ırtıbata gecebılırız de.. neyse saglıcakla kalın.. iyi aksamlar... DEREN82 TATLI

mirasu, cevabına teşekkür ederim. ama sana birşey söyleyeyim mi, dedikodusuna bile razıyım ben yeter ki bir arkadaş grubum olsaydı belki de çok eksikliğini hissediyorum ondandır. yukarda da dediğim gibi o işyerindeki iki kızı öyle kıskanıyorum ki, konser-sinema-tiyatro vs. devamlı bir etkinlik içindeler ve kocaman bir grupları var, o kadar da mutlu gözüküyorlar ki (( evet eksiğim kesin vardır ama bir çözebilsem onu! genelde sessiz, sakin, iyi niyetli bir insan olduğum için anlamıyorum işte. mesela annem bana öz eleştiri yapıyor ve "kızım sen iticisin" diyor ama anlamıyorum ki insanlara devamlı iyi davranmaya çalışan, insanlara hayır demeyen sessiz-sakin birisinin nesi itici olabilir? erkekleri çevremde toplamıyorum, dediğim gibi aşırı güzel deilim öyle. ama gittiğim organizasyonlar, kurslarda filan erkekler sohbet etmeye daha açık oluyor ve onlarla daha çabuk bir arkadaşlık kurabiliyorum. benim arkadaş olduğum erkeklerin de arkadaşları genelde erkek maalesef, kızlı-erkekli grupları yok ( hatta geçenlerde bir tanesi bana "ya sybellaa, bir kız arkadaşın varsa benim bir erkek arkadaşla tanıştıralım" dedi ben ne diyeceğimi bilemedim kalakaldım (( nasıl diyebilirdim ki benim kız arkadaşım yok ( S

Rica ederim.. hmm peki onlar dahil etmeden katilmaya calissaniz, tersliyorlar ve ya duymazdan mi geliyorlar? Bir de sizin gibi tek takilan ve ya daha kucuk sayili gruplar yok mu? MaRaL_