bunun çaresini bulursanız banada söyleyin. sizi çok iyi anlıyorum ama bende çözüm bulabilmiş değilim

Bana çok garip gelmedi ya bazı insanlar yaşlandıkça böyle oluyor.. Benim kv dem de böyle, geçen bizim evde pencereden bakarken apartman görevlimizin bahçedeki asmayı neden topladığına taktı mesela. Ne zaman görse asma yaprağı topluyormuş, gıcık oluyormuş, apartmandakilere sorması gerekirmiş, bu hak yemekmiş

Evet herkes benzer şeyler yazmış. Yani dimi bizim asla fark etmeyeceğimiz takılmayacağımız olaylara günlerce takılı kalabiliyorlar. Keşke yaşlanınca insanların sosyallikleri devam ettirebileceği bir ortam olsa. Emeklilerde de gözlemliyorum bunu aşırı bir can sıkıntısı yaşıyorlar. gibigibiyim

Kesinlikle doğru. İnsanlarla onu sevmeleri için çok samimi oluyor, insanlara çok fedakarlık yapıyor. Bu da sanırım babasız büyümesinden dolayı.

Geçmişte sıkıntılı bir hayatı olduysa ilerleyen yaşlarda psikolojik sorunlar yaşaması yüksek ihtimal zannımca. Bence zaman kaybetmeden profesyonel destek alsın. Yoksa sizin de psikolojiniz olumsuz yönde etkilenir.

Başlarda abimle babama tepki gösteriyordum. Sonra baktım annem bana anlatıyor 2 gün sonra unutuyor o benim oğlum o benim kocam diyip eskisi gibi oluyor. Artık anlattığı hiçbir şeyden dolayı kimseye kızmıyorum. Sadece dinliyorum. Abinle konuşsan dediğinde yok sizin aranıza giremem kendiniz halledin diyorum. Haklısınız ben de yardımcı olabilceğimi zannederek dinliyorum hep ama psikolog değilim sonuçta benim de psikolojim bozuluyor. Annemin etrafında dost olarak kimsesi yok. Ailesinden çoğu kişi vefat etti. Babam abim hassas davranacak insanlar değil. Sanırım hayattaki tek dayanağı olarak beni görüyor.

Annemi aşırı seviyorum. Evet keşke böyle hassas olmasa biri bir şey dediğinde cevap verip konuyu kapatabilse. Ben de hassasım ama ben kendimi geliştirdim artık çoğu şeyi kafama takmıyorum. Anneme de diyorum ya sana kim ne derse desin sen kendini bilmiyor musun gül geç ya da sen de ona bir şey söyle. İnşallah biraz mücadele etmeyi öğrenir insanlarla.

Psikoloğa danışmak iyi gelebilir. İlaç tedavisi dahi sakinleşmesine yardımcı olur ilerleyen yaşlarda böyle bu duruma geliniyor sanırım

Bakın annenizden değersizlik duygusu üst boyutta. Görünmek, farkedilmek takdir edilmek istiyor. Ama kendisi de görmüyor kendisini ne yazık ki. Bir defa görse baksa kendisine biliyorum ki diğer insanları bosverecek.

Bunu da düşündüm. Şu an çalışmıyorum. Terapi belki birkaç seans ben karşılayabilirim birikmiş paramla ama uzun süreler maalesef karşılayamam. Bu yüzden kararsız kaldım hani başlatsam iyi gelse sonra nasıl devam ettiricem diye. Ülkemizde maalesef terapiler çok pahalı K Kalbinin sesini

Dünya hassaslar için bir cehennem. Anneniz yaşı da gereği biraz daha da arttırmış bu özelliğini. Aman bosver annecim o onun ayıbı de opuver yanağından kocaman. Ben hep derim ki kalbi kırılan temiz kalpli insanlara: Düşünün ki bir altın çöpe düştü onu ordan çıkarıp bozdurmaya gitsen değer kaybeder mi? İşte senin de kalbini değerini kimse dusuremez o onun pisliği o onun çamuru derim. O an bu sözü kim duysa yüzünde bir tebessüm olusuverir. Anneler kıymetli bayramda yaklaştı onları bol bol koklayalim özel sevelim. Gün geliyor insan toprağını koklamak zorunda kalıyor.

Yaşlandıkça bu agresyonun artması normal bence. Genelde yaşlandıkça aksileşiyor insanoğlu. Maddi durumunuz varsa terapi aldırabilir misiniz annenize?

Çalışıyor kendisi. Ama evet iş dışındaki zamanlarda bir uğraşısı yok. Olsa belki kafasına takacak zaman bulamaz. K Kalbinin sesini

Ya aynı benim annemi anlatmışsınız

Evet Ben onu çok seviyorum ama benim sevgim yetmiyor etraftaki herkes tarafından sevilmek ilgi görmek istiyor. Aslında herkes sever çok iyi biri ama çocuk gibi yani yetişkin gibi ilişkiler kuramıyor. Çocuğa biraz sert baksanız gözleri dolar ya öyle birisi. Yani ben de anlamıyorum 60 yaşında bir insan nasıl bu kadar yumuşak kalabilir onca yaşadığı şeyden bir çıkarım yapamaz.

Evet kendisi bütün yükleri yüklendi şimdi değişim tabi ki çok zor

İyi günler herkese, Son yıllarda annemde herkesin her söylediğini takma ve olayları çok büyütme davranışı başladı. Kendisi 60 yaşına yaklaştı. Her gün konuştuğumuz mevzular: o bana şunu dedi, bu bana surat astı, baban şöyle davrandı, abin böyle davrandı... Uzaktan tanıdığı biri bile bir şey söylese bunu 2-3 gün boyunca mesele haline getiriyor. Ben başlarda onu dinleyip yardım etmek istiyordum ama artık ister istemez sinirlenmeye başlıyorum ve konuşma şeklim sertleşmeye başlıyor. Kendisi çok tatlı, çok yumuşak bir insan. Kırılmasını da istemiyorum. Ama sürekli böyle şeyleri bana anlatıp en son da hadi sen kafana takma bunları diyor. Bu şekilde takıntılı olup aşabilen var mı? Bir psikologla mı görüşmeli bilmiyorum. Ben artık kendisini dinlemek istemiyorum ama benden başka da konuşacağı kimse yok. Babama anlatsa babam hemen azarlamaya başlıyor. O yüzden ben mecburen dinliyorum kendimi yiyip bitirerek.

Kafa yapısıyla alakalı biraz bence, kafa yapıları değişiyor, yıllarca ses etmeyip sustuklarını böyle ikame ediyorlar diye düşünüyorum. Çünkü benim kv. asla can sıkıntısı olacak biri değil, meşgul biri yani aslında, çok da yaşlı değil 60 yaşında. K Kalbinin sesini

Ahaha kac yasindasiniz bilmiyorum ama biraz gec kalmis yakinmak icin bu durumdan:))

Evet biraz gaddarca. Ama şöyle düşünün ben aşırı sabırlı bir insanım ben bile bir yerden sonra sinirleniyorum. Sürekli aynı insanlarla benzer sorunlar yaşıyor. Sürekli bir yakınma halinde. Beni de yetişkin bir insanın insanlarla ilişkisini yönetememesi sinirlendiriyor. Eskiden de biraz böyleydi herkesle hemen samimi olup her şeyini ortaya döküp ters bir harekette dünyası başına yıkılıyor. Ben de annemin böyle çocuk gibi olmasına sinirleniyorum sanırım.

Öyle yapıyorum genelde. Çok çok abarttığında konuyu değiştiriyorum :)

Dinleyin ama yorum yapmayın bence, boşver falan diyin geçiştirin, biz bunlara sinirlenmeyi bırakalı çok oldu. Onu öyle kabullendik :)

bence bunlar hep bosluktan oluyor. Kendine bi ugras bulsa ne biliyim belediyenin kurslari falan var onlara gitse mesgale bulsa gecer gibime geliyor N U R Guru Anneler

Annemle babamın arasında sevgi saygı var çok şükür yani öyle babamdan nefret etmemi falan istemiyor :) sadece benden cesaret almak istiyor sanırım. Mesela ev işi paylaşımında baban hiçbir şey yapmıyor diyor. Ben de tamam konuşun anlaşın her hafta biri evi süpürsün diyorum. Baban yapamaz kaç yaşında adam nasıl yapsın diyor :) yani hem sinirleniyorum hem gülüyorum. Huysuz ve tatlı kadın derler ya anneler ona dönüşüyormuş zamanla :)

Yaşla alakali bu. Hepimizin hazin sonu böyle olacak maalesef. Benim anneciğim de normalde kimseye eyvallahı olmayan bir kadındır ama çocukken dedesinden yediği dayak bile hemen hemen her gün gündeme geliyor. Doktorluk bir durum mu buna emin değilim. Çünkü yaşlanmak bir hastalık değil. Burası kadınların en hor görüldüğü en çok ezildiği coğrafyalardan biri. Burda 50 yaşını aşmış ve psikolojisi bozulmamış bir kadın bulmak zordur. Allah hepimizin yardımcısı olsun

Annemde de benzer şeyler var hatta konu açtım bunun için. Ama babanızın azarlaması çok gaddarca geldi. Eminim annenizde bazı konularda babanızı çekip, alttan almıştır.

Belki de evet. Psikolojileri sustukları başka şeyler yerine anlamsız yerlerde patlak veriyor. Benim annem de çalışıyor boş kaldıkça iş yapar, dikiş diker. Yine de takacak zamanı buluyor. Kendisi de diyor çok takıntılıyım neden böyleyim bilmiyorum diye. gibigibiyim

Annen kendi değerinin farkında değil bunu farkettigi an zaten kimseyi kendisinden daha çok onemsemeyecek

Ne kadar agir bir yuk yuklemis size, bu annelerin %80 I bu model, demiyor ki Ben annesiysem o da babasi, aman kizimla arasini bozmayayim. Tam tersi istiyorlar ki bir tek kendisi ile aramiz iyi olsun:)) Benim Annem de anlatir anlatir bakiyorum evde nerdeyse babamin ayagini yikayacak. Dedim sen tam kocamiza nasil davranmamaliyiza birebir orneksin:)) He sorsam asik degil nefret ediyor, tam bir omurgasizlik ornegi, kimse kusura bakmasin.

Çoğu kişinin benzer durumu yaşamasına ve yaşla ilgili demesine biraz sevindim açıkçası. Tabi sevinecek bir durum yokta bana annemin ileri düzey bir rahatsızlığı var gibi geliyordu. Evet maalesef belli bir yaşın üzerinde ve tamamen düzgün ruh sağlığına sahip kadın sayısı çok az. Amin. Elimden geldiğinde yardımcı olmaya devam edeceğim kendi psikolojimi de bozmadan.

Siz onun kankasi degilsiniz, babanizi size, kardesinizi size kotuleyemez. Psikologu hic degilsiniz, ne yapmaniz gerekiyor babanizdan nefret mi etmenizi istiyor

Sanırım bu yaştaki annelerin çoğu böyledir. Haksızsınız diyemiyorum ama mecbur idare edeceğiz. Zamanla iyice çocuklaşıyorlar.