yaşadıklarını uzaktan takip ettim.. yaşıtız, öncelikle yasadıklarını cok iyi anladıgımı bilmeni isterim.. hersey ilk 1 yı cok zor olur, hersey de böyledir bu.. güzel şeylerde bile insan bumuydu istedigim der, bırakıp gidesi gelir, ki senin yasadıgın bambaska cok zor. . ama kendini fazla zorluyorsun, büyük olmanın zorlugu da bu hem babana karsı hem kardeşlerine karsı cok sorumluluk hissediyorsun.. kardeşine cok kızma, dışarda çalışmanın yorgunlugu bambaşka.. sana karsı ev işlerinde acımasız olmasının brzcıkta olsa sebebi bu.. öncelikle, egitim durumun ne bilmiyorum ama çalışmanı öneririm.. o zmn hem kardeşinle eşit duruma geleceksin hemde erkek kardeşin için deil sabah ikiniz için kahvaltı hazırlamıs olacaksın hemde evde bütün gün düşünüp yorulmamıs olacaksın.. sakın ilişkini bitirmeyi düşünme sakın.. hersey eskisi gibi olmayacak ama şimdikinde daha kolay daha güzel olacak.. biz burdayız, sıkıldıkça gel yaz biz dinleriz.. Rabbim yardımcın olsun smuwiLa

Böyle bir yıkım üzerine alınan sorumluluk beni yoran, yoksa üsengeclik, bıkma vs. degil gercekten, evet tesekkür edilmiyor benim görevim sanki yaptıklarım, evde oldugum icin yapmak zorundayım gibi düsünülüyor, iliskim güzel gidiyor ama plan yok artık yapamıyorum, gelecek kaygım cok fazla, evlenmek onları terkedip gitmek gibi geliyor ki, öyle bir düsüncemiz önümüzdeki 1-2 sene icinde yok ama ben suan cok yorgun hissediyorum kendimi, bu yüzden gelecek planları cok agır geliyor bana. smuwiLa

allah yardımcınız olsun. zaten annenizi kaybetmişsiniz, bu başlı başına yeter bir yıkıma üzerine sorumluluklar. sakın ilişkini bitirmeyi düşünme bir de o yönden yıkılma, planlarına hayatına devam et. kimse sana teşekkür etmeyecek yaptıkların için. çünkü senin vazifen olarak görüyorlar yaptıklarını.

Söylediklerinize sonuna kadar katılıyorum anne herseymis, anne birtaneymis daha ne denir bilmiyorum, bazen cıldıracak gibi oluyorum, Allah bu acıyı yasayan herkese dayanma gücü versin.. smuwiLa

sen depresyona girmiş de olabilirsin.. erkek kardeşinin ağzına iki tane çarpardım ben olsam.. o kimmiş de erkeklik taslıyor ablaya? senin durumuna çok üzülüyorum ama kabullenmişsin, başka çaresi yok der gibisin.. kendi kabuğuna çekildikçe daha da küçülürsün.. o zaman durum daha kötülere gider.. bi uğraş bul, iş bul sende çalış. smuwiLa

kaderdaşım biliyorsun ben de annemi kaybettim 3 ay önce.. öyle bi anlatmışsın ki, beni anlatıyorsun zannettim.. evdeki dirliği, düzeni, sevgiyi, saygıyı tutan ANNEymiş.. hem acımız hem hayatın yükü.. bazen çıldırasım geliyor.. Allah yardımcımız olsun canım.. fahri konsolos Ben giderim adım kalır mı acaba :) tek ayak

Gecmis olsun yatalak hastanız anneniz mi? Benim babam iyidir, hostur o da stresli anlıyorum, onunda acısı büyük, hatta belki bizden daha fazla cekiyor acısını her gece annemsiz yataga girerken, benim babamın kendini toparlayamaması beni üzüyor, o toparlanıcak ki bizi de toparlayacak, o daha cok salıyor kendini, siz evleniceksiniz ben ilerde yalnız kalıcam, böyle diyor sürekli, kimsenin kimseyi bıkratıgı yok, o istese bile ben onu bırakmam zaten, ama daha dik durması, silkelenmesi gerekiyor bize örnek olması gerekiyor.. Üzüldüm senin adına canım, kader midir? nedir? bilmiyorum ki, Allah herkese güzel kaderler, mutluluklar yasatsın.. S svc

Başın sağolsun, durumuna çok üzüldüm.. ama şöyle bir durum sezdim. sanki sen bunları kabullenmişsin. kardeşinin davranışlarını, babanı, kuzenlerini.. her şeyi.. kardeşin yemeğini yiyo, tabağını öylece bırakıp çekip gidiyo, sen yıkıyosun. kuzenlerin geliyo sana dert yanıyo, sen dinliyosun. baban desen keza öyle.. kendisi dışarıya çıkıyor kafasını dağıtıyor.. sanki kendisinin acısı.. kardeşinin destek olmaması çok içler acısı.. sanki onun annesi değil, sen onun kardeşi değilsin de evdeki hizmetçisin.. kendinin farkına var.. hayatta güzel şeyler olduğu gibi kötü şeyler de var.. ölüm gibi.. ölüm bunların en acısı, ama ölen gidiyo, kalan kalıyo. ölenle ölünmez diye birlaf var ya, aynen öyle. tabi ki annenin acısını sonsuz dek yaşarsın, hep içinde olur. ama şöyle bir düşün.. annen senin böyle bir durumda olmana göz yumar mıydı.. senin bu denli üzülmeni dert etmez miydi.. şu anki yaşantını, sosyal çevreni, eğitimini bilmiyorum.. kendne uğraşlar bul.. ama en önemlisi babanla kardeşinin gölgesinde ezilme.. sen de o evin bir bireyisin.. hizmetçisi değil.. nasıl baban dışarı kafasını dağıtmaya çıkıyosa sen de aynısını yapabilirsin.. açıkça söyle bunu.. onun karısıysa senin de annen.. kardeşine gelince.. ben olsam onun pisliğini temizlemezdim ve sert bir tavır takınırdım. çalışıyor diye evde elini bir şeye sürmeyecek gibi bi düşünce olmaz, olamaz. ama dediğim gibi.. kendinin farkına var.. bu olanları kabullenmiş gibisin.. kabullenme.. smuwiLa

canım öncelikle Rabbim sabır versin sanaa annenein mekanı cennte olsun ben şimdi gördüm konunu yineden yazmak istedim çok yıpranmışsınn ama çalış yaa yapabilirsin bak ben evliyim çalışıyorum 1de çocuğum varr herşeyin üstesinden gelirsinn yeter ki istee smuwiLa

Kendimi Allahın sevgili kullarından saymalıyım herhalde, cünkü ben babamın yanında calısıyordum annem vefat etmeden önce yine calısmak istiyordum ama bu sefer babam istemiyordu beni, istememe sebebi de benim iyi seyler düsünmedigim insanlarmıs, babamın hep onlar aklını celmisler, simdi artık calısıyorum canım babamın yanındayım, Allahın sevgili kuluymusum ki, hislerim dogru cıktı babamın ugruna beni geri planda bıraktıgı kadın, babamın arkasından is cevirmis ustamızla ortak olup isyeri acmıslar babamdan gizli, bir nevi sırtından vurdu yani babamı, Rabbim bir yolunu buldu uzaklastırdı onları bizden..

çok sevindim canım Allah yüzünüze bakmışş şimdi durumun nasıl daha iyimisin:13: smuwiLa

canım ben şuan 31 yaşındayım kardeşim 28 yaşında 5 sene önce birbirimizi sevdiğimizi birbirimize ihtiyacımız olduğunu anladık biz. yani ben 26 yasındaymısım kardeşimde 23 belki ilerleyen zamanlarda sizin içinde böyle bir sonuc olur en azından umud et. inşallah. ama kendinide düşün herkez kendi hayatını yaşayacak. günün birinde bakarsın ellerin bomboş kalmış vazgeçtiklerinle kala kalmıssın. kendi hayatına bir yön bul derim. inşallah ilerde kardeşin seni sevdiğini anlar... smuwiLa

canım benim çokta önemli değilki evin tertemiz olması bırak allah askına azcık tozlansın ev senin halinden daha mı önemli..? yarım gün bir iş olabilir, iznin hafta içi olabilir bence bunu bir düşün yada evi haftada bir süpür sil, yemek yaptınmı azcık cok yap ertesi gün yanına pilav ekleyiver kardeşin cok söylenirse bez orda de cık işin içinden bi zahmet kendi yapsın begenmiyorsa onun ütüsüne de karısma kendi yapsın S svc

sanki benim hayatımı anlatmışsın bende 21 yaşımdaydım bütün evin yükü sırtımdayken ve yatalak bir hastaya bakarken, zaman öyle hızlı geçtiki şimdi bakıyorumda yaşıtım kızlar bu gün ne giyeceğim telaşındayken ben evi nasıl idare edicem tasasındaydım üstelik eşi hasta olan bir adam düşünün sürekli stresli hayata küsmüş ve senide küstürmüş sürekli bizim eğlenecek zamanımızmı var diyen bir adam, çok zor günlerdi geçti ama hayatımın en güzel yıllarıda dört duvar içinde kayboldu gitti geriyede yaşanılmamış gencecik yaşlar kaldı bide hala zerre kadar minnet duymayan insancıklar smuwiLa

Depresyon ve panik atak tedavisi görüyorum, abla bildigini zannetmiyorum zaten hep öyleydi ki, ergenlik cagında bu hareketleri tavan yapmıs oldu, bir söylesen bin isitirsin, kabullendim cünkü evimizin düzenini iyi kötü saglıyorum, kendimi onlara asırı sorumlu hissediyorum, hep istediklerinin daha iyisi olsun diye cabalıyorum begenmemelerinden degil, icimden geldigi icin böyle yapıyorum, takdir edilmeyi, övülmeyi beklemiyorum asla, sadece cok cabuk yargılanmak, ugrastıgım birseyler yaptıgım görünmeyip, üzerine laf isitince cok üzülüyorum haketmedigimi düsünüyorum.. . push ; E Esila09

öncelikle başın sagolsun allah sabırlar versin. annenin mekanı cennet olsun. zor zamanlar yaşıyorsun dilerim hepsi geçer atlatırsın bu zor günler biter. kardeşini anlatırken kendi kardeşim gözümün önüne geldi de içim daraldı. küçük olduklarından mı bende bilmiyom asi oluyor kimi kardeşler. benim kardeşimde böyleydi. biz hiç anlaşamazdık sürekli kavga ederdik o beni bende onu sevmezdim acıkcası. bizimde babamız yok biz küçükken öldü annemde bize bakmak için çalışmak zorundaydı ev bendeydi kısacası. hem okul ev ev hem bir cadoloz kardeş.. uzun lafın kısası ne zaman bir abla kardeş olduk biliyormusun ben evlendim o evlendi yollarımız ne zaman ayrıldı elden çok da fayda yokmuş gözyaşlarıın sadece ailenden birinin omuzuna akabiliyormu ozaman birbirimizin kıymetni anladık. şimdi herşey düzeldi bana karşı saygılı her yardımıma koşar her sıkıntısında yine soluğu yanımda alır sırt sırta verdik kısacası. inşallah ilerde bir gün sizin içinde aynı kardeş bağı kurulur. smuwiLa

Evet kabullendim sanırım, hem rahatsız oluyorum bunalıyorum ama bir yandan da görev bildim kendime, kabullenmeyip napıcam diye düsünüyorum? 4 ay öncesine bakıyorum ne kadar farklı bir ben görüyorum diledigi zaman dısarı cıkan, diledigi zaman evde oturan, ne annem ne de babam karısmazdı. Bide simdiki bana bakıyorum, sosyal hayat sıfır! kız kardesim haricinde birde erkek kardesim var bide onun hakaretlerini dinliyorum herseye kafa tutuyor, yag damlası gibi üste cıkıyor her zaman, hic birseyi kabul etmiyor yanlıs yapıyor ama suclusu yine ben oluyorum, okula gec kalır ki, ben uyandırmaya deliler gibi ugrasırım, yapacak birsey kalmayınca mecburen pes ediyorum yumurta kapıya dayanır o zaman fırlar yataktan niye beni kaldırmıyorsun? Ne ise yarıyorsun sen? Önüne koyacaksın, suyunu bile eline vericeksin, kahvaltı hazırlarım ya az birsey yer, ya da hic yemez bu durumda 2 kere kahvaltı hazırlamayım babama sikayet eder aksam, bana kahvaltı vermiyor diye, yası 17 olacak 2 ay sonra, cocuk desen degil bilemiyorum cok fena dolmusum, nasıl davranacagımı sasırdım artık, Kız kardesim bugün sikayet ediyor her haftasonu ütüyü o yapıyormus, camasırları yıkayıp o asıyormus falan, bende cok sey yapıyorum neden sana sikayet etmiyorum dedim? Ben evde olsam aynılarını bende yapardım dedi, yani o calısıyor diye birseyi her zaman yapamaz ama ben evdeyim isim ne benim? ben yapmak zorundayım tabiki ama adım gibi biliyorum, sen bunu iki defa yaptın demez, ama kendisi birseyi bir kac kez yaptıysa hep ben, hep ben der. Herseye aynı anda nasıl yetisebilirim? demistim ama anlayana, o günden bugüne birsey degismedi, simdide her haftasonu ütüyü onun yaptıgını söyledi, kendisi de klasik giyiniyor yanında babamın gömlegi ve pantolonunu da ütülüyor bunu bile dillendirdi. Ablayım ama lafta, onlar bana ablalık, abilik yapmaya calısıyorlar, kuzenlerimin yanında oluyor bunlar ve haklı ben bile olsam tarafsız oluyorlar, sadece susuyorlar aramıza girmek istemeyeceklerini anlarım ama bir taraf haklıysa belirtilmesinin gerektigini düsünüyorum, iste böyle, neden sustugumu bilmiyorum, belkide konussam da birseyin degismeyecegini düsünüyorum ondan bu kabullenisim herseyi icimde yasayısım..

Umarım canım, cherry_jam baktığım heryerdesin