İşte beni korkutan da bu, alışmasını istemiyorum... çok teşekkür ederim fallenfrommars

Başınız sağolsun öncellikle. Annenize şimdi kıyamıyorsunuz ama giderek daha çok alışacak. Alıştıkça onun için dahada zor olacak. Ömür boyu annenizle yaşayamayacağınıza göre size bağımlı kalmasına izin vermeyin. Vicdan yapmayın. Artık beraber uyumayacağınızı söyleyin. Benzer şeyler yaşadım. O yüzden anlıyorum. ATTRAENTE ACTA EST

Teşekkür ederim, babamın vefatı ertesi taşındık aslında ama eşyalar hala aynı tabii, annem zamanında abimi de kaybetmiş 15 yaşındayken vE bu sebeple bana çok güçlü gelirdi, her şeyin üstesinden gelebilir gibi ama kendisi eşini kaybetmenin daha acı olduğunu söylüyor, tek başına yaşanılan bir acı olduğu için, bende tam olarak neler onu etkiliyor neler etkilemiyor çok anlayamıyorum.. zamanla öğreniyorum

Başınız sağolsun öncelikle Yaşından ötürü annenizin biraz daha sabıra ihtiyacı var Ömrünü geçirdiği yoldaşını kaybetmiş bunu göğüslemek çok zor Gençlerin önünde bir hayat ve umutlar var, yaşama bağlanmak daha kolay ama 60 yaşında bir kadın için bu işler çok zor. Biraz daha sabır derim daha çok taze acınız, alışmasından çekiniyorsunuz ama içinde alışmak bile olsa hayata bir yerden tutunması lazım. Sonrasında yavaş yavaş değiştirirsiniz düzeni benyeniyimgaliba

Öncelikle başınız sağolsun. Annenize babanızın kaybını atlatamadığınızı söyleyip bir psikologla görüşeceğinizi söyleyebilirsiniz. Psikologa durumu anlatırsınız, o da sanki sizin için gibi annenizle görüşebilir.

Taşındık aslında ama bir etkisi olmaı galiba fallenfrommars

Kadıncağız sizden güç alıyor sanırım. Allah rahmet eylesin babaaciginiza. Sizlere de kolaylık versin. Yavaş yavaş geçersiniz kendi yatağınıza.

Öncelikle çok sabır diliyorum bütün ailenize. Maalesef baba gidince annenizin eşi oluyorsunuz ben öyleydim. Bensiz bayramlaşmaya dahi gitmezdi. Yıllarca da beraber uyuduk 23 yaşımda falan birbirimizi çok uyandırdığımız için ben kendi odama geçtim. Aslında anneyle uyumak güzeldir sizi de stresten uzak tutar ama size bunun stresini yaşatıyorsa kendi başına yatmaya ve evde olmaya alışması lazım. Kendi odanızda uyumaya başlayın, daha rahat ediyorum diyin. Ben sabahları okula gideceğim için annem gece çok wc ye kalktığı için 17 yıl beraber uyuduğum kadına ben odama gidiyorum uyutmuyorsun dedim, bir sıkıntı yaşamadık. Acısı biraz daha hafifleyince bunun tuhaf olduğu farkedecektir.

Başınız sağolsun. Allah gani gani rahmet eylesin insallah. Annenizle ilişkinize hayran kaldım öncelikle onu belirteyim. Benim babam ölse annemle selamlasmayiz bile O yüzden okuyunca konuyu tuhaf oldum biraz ama annenize bu süreçte destek olmalısınız yardim almayı kabul ederse psikolojik destek alsin. Hatta ilaç kullansın. Yaşı da genç değilmiş yaşlı insanların depresyonu daha ağır oluyor dikkat edin onu yalnız bırakmayın hic. Kıyamam A andromeda-80 Popüler

Anneniz ve sizin için çok büyük bir kayıp yaşamışsınız. Başınız sağ olsun öncelikle. Annenizin yaş itibari ile bu durumu profesyonel destek olmadan aşması çok zor. Kendisi ile konuşup bir uzmana danışın derim.

Tövbe tövbe annenizin birden size kötü davrandığını falan düşünmüştüm konuyu açarken. Ikiniz için de zor ama anneniz için daha da zor belli ki. Destek almasını sağlayın. fallenfrommars

Teşekkür ederim, düşünüyorum

Cok zor bir durum ve cok sik goruluyor. Esini kaybeden insanlar yatak odalarinda yalniz yatamiyorlar, her sey esini hatirlatiyordur simdi. Anneannem de dedemi kaybettiginde yatak. odasini komple bozdu. Esyalari atti. Oturma odasinda kanepede uyumaya basladi. 20 yildir da boyle. Bence kirmadan konusun. Kararli olun. Belki psikolojik destege gerek kalmadan gecis surecini tamamlarsiniz. Ama baktiniz olmuyor, destek. alin. geciktirmeyin. M

Annenizi düşünürken kendinizi de ihmal etmeyin lütfen. Acınızı içinize atmayın, öyle saçma bir yerden çıkıyor ki birikmişlikler... Zamanında annenizle gerekirse sarmaş dolaş ağlayın ama atmayın içinize. Taşınmanız çok iyi olmuş, eğer odayı da ileriki zamanda mobilya olarak değiştirme şansınız olursa hiç düşünmeyin, değiştirin. Çok zor ya, Allah yardımcınız olsun...

Başın sağolsun. Annene kendi yatağında yatmak istediğini, psikolojinin bozulduğunu, durumu bu şekilde atlatamayacağını söyleyebilirsin. Bir süre, sen uyuyana kadar seninle yatar sonra kendi odama geçerim, diyebilirsin. Uyandığında senin olmamama alışır önce.

Başınız sağolsun, çok zor ikiniz için de. Anneniz o yatağa yalnız gitmek istemiyor, size bağlılığı bir kenara, yalnız uyursa ölümle yüzleşecek. Babanızın yokluğunu en çok orada hissedilecek çünkü senelerdir uyurken gördüğü son yüz, duyduğu son şey babanızın nefesi. Sizi ona dayanabilmek adına istiyor yanında, bir süre böyle devam edin. Yatağa tablet ya da pc ile gidip, kulaklık takıp ne istiyorsanız izleyebilirsiniz. Şuan çok yeni biliyorum ama evde ufak değişikler yapmak, mesela odalarınızı değiştirmek gibi şeyler annenizin ve sizin süreci atlatmanıza yardımcı olabilir.

Teşekkür ederim, aynen öyle arada kendi yatağıma geçiyorum Eğer uyuduysa, fakat sabahları Neden yanıma gelmedin diyor üzülüyorum

Benim ananem dedem öldüğünden beri uzanmak için bile kullanmıyor yatak odasını, yıllardır koltukta yatıyor Vefat etmiş eşten sonra o odada yatmak geride kalan için gerçekten çok zor. Umarım anneniz bu durumu aşabilir. O uyuduktan sonra kalkıp gecenize devam edemez misiniz bir süre?

ben evlendigim gune kadar annemle uyudum severdim annemle yatmayi. ben evleneli 6 sene oldu annem evlendigim gunden beri yataginda yatmadi. salonda sirtini koltuga yasliyarak uyuyor sanki yaninda biri varmis hissi veriyormuş. yanina gidince oda beni ceke ceke uykuya goturur rahat yatayim nolur diye. anneyle yatmak keyifli guzel ama siz gidince daha buyuk bosluga dusecek alismamasi en guzeli. arada jest olsun diye yatarsiniz belki. allah babaciniza rahmet eglesin sizede sabirlar versin insallah

Teşekkür ederim fallenfrommars

Annenizin odasini degisseniz. Baska bir odada baska esyalar falan belki o zmn yatabilir tek basina

Kötü davranmak değil fakat istemeden yapılan bir baskı, destek alması konusunu düşünüyorum

Teşekkür ederim, bunu söylersem tamam kendi yatağında yat der bana, zorlamaz fakat kendi huzursuzluğu devam eder diye bu şekilde söylemek istemiyorum filmdelisi

Ben de böyle düşündüm. Değiştirilse iyi olur gibi.

Koronadan yakınını kaybedenlere ücretsiz psikolojik destek verilmesi şart. Çok üzüldüm kaybınız için. Babanız nur içinde yatsın inşallah. Kendi imkanlarınızla olsa da muhakkak anneniz de siz de terapi görmelisiniz, hatta beraber bile olabilir. Ayrıca diğer kardeşlerinizle de bu durumu konuşabilirsniz, belki size yol gösterirler. Başınız sağ olsun...

odasını değiştirin. mümkünse imkan varsa mobilyalarını yenileyin. bakacak gücünüz varsa evcil hayvan edindirin. yani sizin kopup gitmeniz karşısında yerine koyacak yeni birşeyi olsun. mobilyalar değişirse kendisini farklı ortamda hisseder. anıları da boğuyordur onu odada. bi nebze en azından yattığı yerde kendisini rahat hissetmesini sağlayabilirsiniz. evcil hayvanla uyumak da ona güç verecektir.

Öncelikle Basiniz sagolsun, Allah rahmet eylesin. Kesinlikle ikiniz de destek almalisiniz, tedavinin ikiniz icinde iyi gelecegine inaniyorum. Bizim de bir yakinimiz vardi, esini genc yasta kaybetti, kadincagiz esinden sonra tasinamadigi icin evin icindeki bütün esyalari yavas yavas degistirmisti. Durumunuz el verdikce bunu öneririm size. Annenizi rahatlamasi icin kimsenin olmadigi sessiz sakin yerlere götürün. Mesela deniz kenarina imkaniniz varsa bir kac günlügüne ona cok iyi gelecegine eminim. Size sabrlar diliyorum, bugünlerde gececek insallah.

Babaniz icin üzüldüm Allah rahmetiyle muamele etsin sizlere sabir versin dilerim. annenizin de hava değişimi almasi gerek sanki diye dusundum.. yani o evden o yataktan bi muddet uzak kalması gerek. diger kardeşler ile görüşüp müsait olanin annenizi misafir etmesi iyi gelebilir. yenGEnC

Merhabalar, buraya senelerdir üyeyim fakat hiç kendim yazarım bir gün diye düşünmemiştim. Babamı yaklaşık 4 ay önce corona'dan kaynaklı ani bir şekilde kaybettik, kendisi 65 yaşındaydı ve tabii ki her kayıp acıdır ve alışması zordur ama, çok aktif bir insandı yerinde hiç durmazdı bu sebeple yokluğunu hayatımda çok hissettim, hissediyorum ve hissedeceğim muhtemelen... Annem ise 60 yaşında, 4 kardeşiz ben 24 yaşımda evin son ve bekar çocuğuyum ve şuan babam da gidince Annemle ikimiz evde tek kalmış olduk. Ve ilişkimiz değişti, değişim de şöyle oldu; babam hastaneye yattığı zaman ben artık annemle Onların yatağında yatmaya Başladım, o zamanlar birbirimize çok destek oluyorduk ve beraber yatmak gerçekten hem bana hem ona iyi geliyordu. Benim kafamda asla babamın iyileşmeyeceği düşüncesi yoktu hep geri dönecek ve her şey eskisi gibi olacak diye düşünüyordum ama olmadı. Ve vefatının ertesi de biz yine annemle beraber uyumaya birbirimize destek olmak amaçlı devam ettik fakat zamanla ben artık bunun yanlış olduğunu düşünmeye başladım, çünkü orda yatmaya devam etmek sanki bana babam geri gelecekmiş hissiyatı vermeye devam ediyor, normal düşünme yapıma ve hayatıma dönmemi engelliyor diye düşünmeye başladım ve artık istemiyorum. Annem artık her yatağa gidişinde sanki ben babammışım gibi benimde zorla kendiyle beraber gelmemi istiyor ben olmayınca huzursuz olduğunu söylüyor ve onu da o şekilde üzmek ve yalnız bırakmak istemiyorum fakat bunalmaya başladım her gece bu baskıdan, çünkü ben her zaman kendime vakit ayırmayı seven bir insandım, bunu da annem ve babam yattıktan sonra yapardım fakat annem şuan bu duruma izin vermiyor bu da ister istemez beni çok bunaltıyor. Gece uyusun diye ısrarla televizyondan bir şeyler izlemeye devam ediyormuş gibi yapıyorum ve ara ara yatalım uyarılarıyla benimle oturuyor ve gece 2-3lere kadar sarkıyor bu durum... gerçekten onu üzmek hiç istemiyorum fakat bu sebepten sürekli aramız gerilir oldu ve çok rahatsızım bu durumdan, bir yandan ne olacak ya yatayım kadın öyle istiyor diyorum fakat bir yandan ya alışırsa hep böyle isterse ne olacak diyorum öte yandan da bu durumdan çok bunalıyorum. Şu an bunu buRaya yazmamın sebebi biraz iç dökmek, hani tavsiye verilebilecek bir durum mu açıkcası bilmiyorum...

Ben de babamı 18 yaşındayken kaybettim ve annemle ikimiz kalmıştık evde. Annem de sizin anneniz gibi yatağa gitmekte çok zorlanmıştı başta. Sağda solda, salonda kanepede yatıyordu başlarda. Bir gün karşıma alıp konuşmuştum. Babamın öldüğüyle ne kadar erken yüzleşirse o kadar çabuk normal hayatına döneceğini söylemiştim. Yatağında yatmak başta zor gelebilir ama alışman gerekiyor. Çünkü babam gelmeyecek, bundan sonra yalnız yatacaksın. Güçlü ol, bununla yüzleş demiştim. İlk 1-2 hafta zorlandı ama sonra alıştı. Siz de annenize böyle söyleyebilirsiniz belki. Çünkü yaşadığınız durum işleri daha da zorlaştırmaktan başka bir işe yaramıyor. İyilik yapmıyorsunuz annenize. Eski alışkanlıklarınızı sürdürmeye çalışmak yerine yeni bir normal oluşturmalısınız ikiniz için de.

Başınız sağolsun. Psikolojik destek almalısınız.

Başınız sağ olsun Muhtemelen anneniz ölümden kayıptan yalnızlıktan korkuyor Yardım alabilir aslında

Merhaba başınız sağ olsun öncelikle. Ölüm acısı çok zor hele böyle beklenmeyeni daha zordur eminim. Bi arkadaş çok güzel anlatmış kaç yıllık hayat arkadaşını kaybetti, ölümü de en çok o yatakta hissediyor anneniz muhtemelen. Direkt söylemeniz üzücü olabilir o yüzden kendi üzerinizden bunun psikolojinizi etkilediğini söyleyip destek almak istediğinizi söyleseniz belki o da farkına varır tuhaflığın. Sizi de anlıyorum ikiniz için de çok zor. Kırmadan halledebilirsiniz umarım