Bir yıl biriyle yakın olabilmek için çok kısa bi zaman. B

Merhabalar. Bir yıldır yakın olduğum bir arkadaşım var. Aynı bölüm ve aynı yurttayız. Kendisi benim aksime çok baskın bir karakter ve son zamanlarda iyi niyetinden şüphe duyuyorum açıkçası. Örneğin işim olduğunda veya uykum var diye ısrarla belirtmeme rağmen konuşmak için ısrar ediyor ve kullanıldığımı hissediyorum. Geçen gün neredeyse sadece kendi dertlerinden bahsetti ve tek bir kez nasılsın diye sormadı. Etrafımdaki herkes saf bir kız olduğumu söyler, daha arkadaşımla ilk görüşmeye başladığımda bile insanlar dikkatli ol senin gibi değil diyordu. Neden böyle dediklerine anlam veremiyordum. Şu an ne yazık ki geç de olsa anlıyorum, arkadaşım geçinmesi zor bir kız ve herkesi eleştiren, sinsi bir kişiliği var. Daha önce fark etmediğim için kendime kızıyorum fakat yapacak bir şey yok. Uzattıysam kusura bakmayın, bu kişiyle düşman olmadan yolları ayırmak istiyorum. Birkaç haftadır soğuk konuşmama ve mesajlarına, aramalarina dönmememe rağmen ısrarla konuşmaya çalışıyor. Beni tanıyan birisi, zayıf yönlerimi hassas biri olduğumu bilir ve arkamdan atıp tutmasından korkuyorum açıkçası. En dramsiz şekilde nasıl uzaklaşırım bu kişiden? Şimdiden teşekkürler

Valla cok benzer bir arkadasim vardi. Arkadasligimiz butun grubun kendisini idare etmesi sayesinde suruyordu. En son kutlama yaptigimiz bir gun kendisini golgede biraktigimi hissettigi icin barın ortasinda kufurler edip kavga çıkararak küstü. Benden sonraki bir-bir bucuk ay içinde butun grup arkadaslarimizla farkli sebeplerden kavga ettiler ve hepimiz hayatimizdan cikardik. Sizinki de bu tipse eninde sonunda patlar iliskiniz zaten. C

Ay bu da çok mantıklıymış

Ay seninde hiç dertlerin bitmiyor, sürekli bana anlatarak negatif enerji yüklüyorsun o yüzden bana artık dertlerinden bahsetme diyebilirsin

Benim bir arkadaşım vardı kendisine rahat batan, her ay başka birine aşık olup aşk acısı çekmesinden ve psikoloğuymuş gibi bana dökülmesinden yorulmuştum. Halbuki benim daha hayati dertlerim vardı ama sürekli bu ayran gönüllü melankoliği dinliyordum. Bir gün yaptığı bir harekete alındım ve küstüm, aslında geri barışırım uzatmam ama küsünce gelen o dinginlik öyle hoşuma gitti ki ben çok alındım artık barışamam dedim ve kurtuldum :)

Aynı sınıf, aynı odada kalıyorsanız zor dramsiz bitmesi. Farkli odalardaysanz biraz onsuz planlar yapıp soğuk uzak davranin zamanla kopup gider başka birine sarar. Ayrı bir ortam lazım size

Psikologum önermişti sınırlar diye bir kitap var onu al. Orada ne yapman gerektiği yaziyor

Benim de ortaokuldan üniye kadar dostum olarak bildiğim bi arkım vardı, aramızdan su sızmazdı can ciğer kuzu sarmasıydık ancak aşırı bencildi, okuldan çıkıp hep bi yerlere giderdik, beni hep gelmem için zorlardı hayır dediğimde küserdi surat asardı falan sgsgs ergenlik kafası, ben eve geç kalıyorum beni merak edecekler erken dönelim dediğim halde sallamazdı, hep onun istediği olsun isterdi, kendi annesi ona sormazdı nerdesin diye hep ısrarcı, bize gel, bizde kal, şuraya gidelim, konsere gidelim, aileye yalan söyleyip konsere diye başka yerlere falan filan... ama sözde dost. Ben kaç kere zor durumda kaldım onla olcam onun istediklerini yapcam diye anne babamdan fırçalar yedim falan, ama ona hava hoştu. Üniye geldiğimizin ilk senesinde, aynı şehri 1 yıl arayla kazandık, ben ondan sonra gittim, o zaman da f. book yeni cıkmıstı, hala tuşlu telefonlarlaydık haberleşirken ya da f. booktan mesajla ya da fotolara yorum ile konuşurduk, o dönemi bilenler bilir. Gelelim dostuluğumuzun nasıl bittiğine: - Doğumgünü organize edecekti sevgilisiyle falan kalabalık grupla olcaktı, şehir de istanbul, bana şurayı düşünüyoruz mekan olarak büyük ihtimalle burası olcak ama sana kesin mekanı haber vercem vs dedi vermedi, saati de tahminen şu saatte olur ama kesinleşince yazarım dedi gene yazmadı son kesin kararı söylemedi sonra ben erkek arkadaşımla yola çıktım gelmek icin d. gününe, dedim haber vermedi ama heralde söylediği şekilde kararlastırdılar, trafikten, yoldan 1-2 saat geç kaldım doğumgününe, telimin de şarjı bitti geç kaldım diye haber veremedim, kocaelinden geliyoduk mekana, gittiğimizde d. gunu bitmişti ama topluluk oturuyodu sohbet muhabbet neticede gittim gec kalsam da, sonrasında bana dedikleri; sanki dünya yıkıldı kıyamet koptu, beni rezil ettin, ben sana şu saatte olcak dedim sen sallamadın, kaile almadın, ciddiye almadın bilmemne, seni dostum biliyodum, erk arkadasınla gezcen diye beni satıyosun, dgunu bitti geliyosun ben sana zamanında gel dedim da ooo neler neler abi şaka gibi geliyo bugün hepsi. - İkinci sebep; bulusma ayarlıcaktık ben hastalandım kötüydüm dedim mesajla ben gelemicem hastayım, bozuldu falan, neyse o gün de ben f. booktan fotoğrafına falan yorum yapmısım, şakalı komikli bişeyler yazmısım, bu yorumu sonra gördü, gene döşedi, hani hastaydın yalan söyledin, nasıl hastasın sen f. booka yorum yapıyosun, hastayım diye bulusmaya gelmedin ama f. bookta geziniyosun, mesajla hastasın diyosun hastayken yorum yapamam, yatakta put gibi uzanmam gerekiyodu zaar, iki farklı şey yaptığım icin gene yalancı ben olmustum. Sonra ben de dedim bu ne ya, tamam ergenlik kafasındayız olgun değiliz ama pire için yorganları yaktı, her şeyde beni suçladı, yok ailesine rezil etmişim bu iki olayla, ne alakaysa, sonra ben konuşmadım, şak diye kestim abi, zaten iletişimi sık sık bu zamandaki gibi kuramıyoduk, dedim ben bunu mu çekcem ya, dost bildik düşman çıktı, böyle koptuk 15-16 yıldır da hiç görüşmedik. Sonra yalandan falan ulaşmaya calıstı, yok seni yeniden dostluğuma kabul etmeye karar verdim, sen kimsin k. peksin ki makamına hazretlerimizzz kölesini kabul ediyo sanki dedim ben almiyim saol sonra daha hic görusmedim. Özür mözür de dilemedi, aşırı kibirli ve egoluydu zaten, hafif de eziklerdi böyle, gururluydu falan. Dedim Allahından bulsun. Biraz uzun oldu ama ben yapmadığım suclu olmadığım halde suclanarak suclu bulunarak iliskiden böyle koptum, belki bi ilham olur

Benim de 20li yaşlarımda böyle bir arkadaşım olmuştu, sürekli bencilce dertlerini anlatırdı, telefonda uyuyakaldığımı bilirim. Bana bir iyilik yapsa kendisi benden 10 katını beklerdi. Değişik bir karakterdi, gittiğimiz her mekanda kavga çıkarırdı, yan masalardan tanımadığımız insanlarla sohbet ederdi falan ben hiç sevmem böyle şeyleri. Arkadaşlığımı bitirdim, buluşmak istedi bahaneler buldum, aramalarını açmadım. Ve dediğiniz gibi oldu, başıma birkaç bela sarmıştı. Eski erkek arkadaşımı doldurmuş, ikisi saçma sapan mesajlar atıyordu bana ama fake hesaplardan. Yani diyeceğim o ki, size bir süre kinlenip saracaktır, arkanızdan atıp tutar kesin. Ama zerre umrunuzda olmasın. Başkalarına bir şeyler anlatmasından çekindiğiniz insanlar varsa da öncesinde bu kişilere laf arasında arkadaşlığınızı bitirdiğinizi söyleyin sadece. Zaten sizi bilen bilecektir. Bu tarz insanları gereksiz vakit kaybı olarak görün geçin.

beni deli ilan eder ciddiyim. mantıklı bir öneri ama karsimdaki öyle kötü niyetli biri ki aklıma binbir türlü şey geliyor. Lyanna Mormont

Depresyon taklidi yap Hep moralini bozuk göster, dertlerini anlat O sana anlatmaya çalışınca kafam çok dolu X anlayamıyorum bile söylediklerini de konuşmayı kes

hemen samimiyet kurup herşeyini anlatırsan olacağı bu. benim kızım da böyle iyi niyetli. darbe yiye yiye artık kimseye özelini anlatmıyor, ağzını bıçak dayasan açmıyor:) senin de bir kaç darbe daha alman gerekiyor galiba:) anca anlarsın.

Böyle soğuk olmaya devam edin zamanla uzaklaşacaktir elbette. Birde size bir tavsiye bir yılda hemen bir insan en yakınınız olmasın. Güven zamanla kurulması gereken bir şeydir. Aradığında hep bahane bulun kötü olmadan

Sizi kullandığı için bu imkanı bitince sinirlenecektir. Klasik bir tip bence. Sizin 'arkamdan konuşur' korkunuzu da sezmiştir kesin. Bırakın yakanız kurtulsun. İki de fazla söylesin umrunuzda olmasın. Korkmayın

Bu kendinden bahsetmeyi seven insanlardan kurtulmanın en net ve kesin çözümü senin o ne derse desin konuları kendine bağlayıp devamlı kendinden bahsetmen olacaktır. Böyle yaparsan senden sıkılır ve uzaklaşır. B