Ben de kızım 4 yaşındayken ayrıldım. 7 Yıl sonra tekrar evlendim. Kızım şuan 13 yaşında birde kardeşi var. Kızımla her şeyi konuşuruz. Geçenlerde bir yakınımda boşanmak üzereydi. onunda 4 yaşında oğlu var çok üzüldüm nedense. Sonra kızıma sordum. kızım boşansalar çocuk nasıl etkilenir dedim. anne ben sizin ayrılmanızdan etkilenmedim çünkü zaten beraber olduğunuz zamanları hatırlamıyorum, sen bana mükemmel annelik yaptın ama babam benimle ilgilenmedi sevgisini göstermedi hiç benim sorunum babamın ilgisizliği dedi. Kızıma göre anne babanın ayrılması değilde anne babanın çocukla ilgilenmemesi büyük problem. Babası konusunda hep içinde ukte kaldı. Hatta şimdilerde biyolojik babasının o adam olmasına o kadar üzülüyorki..

Çocuğu kavgalarınızın arasında bırakmadığınız sürece sorun olmaz diye tahmin ediyorum. Bir pedagogdan da düzenli olarak destek almanız faydalı olacaktır.

Ama öyle. Anne baba çocuk Üçlüsü ikiye bölününce kavram olarak parçalanmış aile oluyor kulağa hoş gelmese de B

Herkes yasadigini bilir. Sizin durumunuzda, kalsaydiniz neler olabilecegini az bucuk tahmin edebiliyorsunuzdur. Iste orada hata yaptim mi dersiniz, yoksa kalmak en buyuk hata olurdu mu dersiniz. Sorularin cevaplari sizde, sizde kalacak. En basta baba gorevlerini yapmazsa, aile kadini ve cocugu kollamazsa anne ne yapabilir tek basina. Emin olun evli de kalsaydiniz oglunuzun hali bundan daha iyi olmayacakti. Uzmeyin kendinizi, hayat adil degil. Ama siz pekcok kadinin yapamadigi seyi yaptiniz, insan gibi yasamayi sectiniz. B

Annesi ve babası sizin çocuğunuz yaşlarında boşanmış bir ailenin ürünüyüm. Annem 10 sene önce vefat etti, babamı da o vakitten beri bir kere bile görmedim, sesini de duymadım. Onun desteğini doğru düzgün hissetmeden büyüdüm. Bence bu konuda en önemli iki nokta; ebeveynlerden birinin çocuğunu ihmal etmemesi ve ebeveynlerin çocuğa birbirini kötülememesidir. Çocuğun yaşının kaldırmayacağı travmatik olayları anlatmamasıdır. İhmal, kötü muamele vb aynı evin içimdeyken de olabilir, illa boşanan anne-babaların çocuğuna has durumlar değil. Anne bu olayı çok dramatize etmiyorsa çocuk daha kolay atlatıyor, kendimden biliyorum anne ve baba ile yaşanan aile hayatı nedir bilmeden büyüdüm. Zaten bilmediğin bişeyi ardında bırakman zor olmuyor. Yani bu acı bir şey aslında ama avantajı da var gibi. Babamla aynı evin içinde yaşayarak büyüseydim mutsuz bir çocukluk geçireceğime adım gibi eminim. Annemin boşanıp güçlü durabilen bir kadın olduğuna binlerce kez şükrediyorum, her şeyimi ona borçluyum. Bu düşüncelerime rağmen, içimde çok derinde bir yerlerde ikisine de çok gücenmiş bir çocuk var. 30 yaşındayım, çocuğum var, hala bu dünyada en çok istediğim şey 90 cm boyunda olup annem ve babamın elinden tutarak yürümek. Boşansanız da, ayrılsanız da eşiniz yeterince normalse bunu yapabilirsiniz.

Hepinize paylaşımlarınızdan ötürü çok teşekkür ediyorum arkafaşlar

mutsuz anne baba yanında büyüyeceğine huzurlu ve vakıtlı zamanlarda baba ile görüşmesi daha ıyıdır.

merhaba kızlar eşimle boşanma aşamasındayız eski konularımda nedenlerini açıkladım. Aklımda hep şu soru : 5 aylık oğlum bir aile hayati göremeyecek. Bu durum psikolojisini bozar mı? Büyüdükçe arkadaşlarını anneli babalı gördükçe hırçın kıskanç bir çocuk olur mu? Ya da içine kapanır mi? Bunun çocuğun Üzerindeki etkileri ne olur? Babaya kısıtlama getirmeyi düşünmüyorum istediği zaman ve biz uygunsak görüşmelerinin önü açık olur. Fakat bu yeterli olscak mı? Boşanmış aile çocukları tecrübelerinizi merak ediyorum özellikle de sizlerin. Benim ailemde boşsnma olayları yok o Yüzden bu konu benim için tam bir bilinmezlik. Çok karışığım duygu, düşünce ve deneyimlerinizi benimle paylaşırsanız çok mutlu Olacağım. Teşekkürler

parçalanmış aile derken siz zaten olaya bu şekilde yaklaşıyorsunuz. çocuğunuza parçalanmış bi ailenin ürünü değil de normal bi çocuk gibi davranırsanız, baba da sorumluluklarına yerine getirirse bişey olmaz.

Oglum 5 yaşındaydı ayrildigim zaman, simdi 20 ye yaklasti dediginiz gibi bir yanı eksik, hırçın bir cocuk oldu ama bana karşı degil! sanki ofkesi başka bir seylere, bazen konusuyorum adını kendisinin bile koyamadığı bir tepkisi var zamanla azaldı tabi... Amacım kimseyi korkutmak bu isten vazgecirmek degil, ayrılmasam bu hırçın haline neler eklenirdi hiç bilmiyorum! Ama son çareyse, evet çocuk da diyet ödüyor, mutsuz bir yuvada odeyecegi diyetin fazlasi mı eksigi mi iste bunu bilemiyorum tecrübe etmedim... Asıl bu sorunun cevabı mutsuz bir evlilik surduren ebeveynlerin çocuklarinda gizli... Hakkınıza hayırlısı olsun...

Herkes yasadigini bilir. Sizin durumunuzda, kalsaydiniz neler olabilecegini az bucuk tahmin edebiliyorsunuzdur. Iste orada hata yaptim mi dersiniz, yoksa kalmak en buyuk hata olurdu mu dersiniz. Sorularin cevaplari sizde, sizde kalacak. En basta baba gorevlerini yapmazsa, aile kadini ve cocugu kollamazsa anne ne yapabilir tek basina. Emin olun evli de kalsaydiniz oglunuzun hali bundan daha iyi olmayacakti. Uzmeyin kendinizi, hayat adil degil. Ama siz pekcok kadinin yapamadigi seyi yaptiniz, insan gibi yasamayi sectiniz.

Annem babam ayrı. Kardeşlerimde var. İstediğim zaman anne ile de babayla da görüşüyordum. Küçükken eğer baba ilgi göstermezse ya da anne nasıl olsa esten boşandım diye çocuğu da boşlarsa tamam sorun olur ama her iki tarafta anne baba olma sorumluluğunu yerine getirirse çocuk için çokta Önemi kalmıyor anne Baba'nın ayrılmış olması beraber olması vs. Asıl mutsuz oldupu halde ayrılmamaya Israr eden, evde hergün anne babasının kavgasına Şahit olan çocukların durumu daha vahim.

günaydınnn... boşanmış bir anne babanın çocuğuyum. ben 2 ablam 7 yaşındayken ayrılmışlar. babamı hayatımda 3-4 kez görmüşümdür. en son 17 yaşında gördüm şu an 35 yaşındayım. babam alkol sorunu olan bir insandı. bayramda hafta sonu ve sömestr tatillerinde görme hakkı olduğu halde gelmez arife gecesi körkütük sarhoş gelirdi. dedem bu şekilde göremezsin sabah ayık gel derdi. bayram sabahı annem bizi giydirir kapının önünde bekletirdi. biz donardık ama o adam gelmezdi... geçiyor ama nasıl geçiyor... hırçınlık sürekli savunma mekanizması oluyor tabi haliyle. ama çokta güçlü oluyor merak etmeyin. dilerim baba bizimki gibi sorumsuz, ruhsuz olmaz. benim dedem rahmetli hiç eksikliğini hissettirmedi annem her şeyimize koşturdu zaten. ama mesela şu an kayınpederime bile baba derken kocaman boşluk oluyor benim için. DEDE bende çok daha büyük anlam ifade ediyor. yattığı yer nur olsun dedemin benim herşeyimdi. dilerim o boşluğu babası doldurur. hayatı hep güzel olsun iyi insanlarla karşılaşsın evladınız.

Genellikle boşanmış aile çocukları yaşadıkları boşluğu öfke biçiminde atıyorlar ya da içine kapaniyorlar. Genele nazaran aykırı olarak tanimlanabiliyor. Ammavelakin lisedeki en yakın arkadaşım asla böyle değildi. Annesi ile babası ayrılmış, annesi yeniden evlenmiş hatta bu evliliğinden bir erkek kardeşi vardı. Hayatımda gördüğüm en iyi en samimi en dürüst insanlardan biridir ve çok severim. Annesi adaşım zaten, kendisine bayılırım, muhteşem bir insandır. Annesi dominant bir karakterdi ve yeniden bir aile ortamına girdiğinden ötürü belki de arkadaşım kendisi gibi aynı sorundan muzdarip kişilere benzemiyordu. Üvey babası ile arası çok iyiydi, o amcanın ismi çok komik tatlıydi, ismi ile seslenirdi. Yani bilmiyorum ben onun aşırı mutlu olduğunu biliyordum görebiliyordum. Siz de bu dengeyi tuttursaniz mutlu olursunuz. Bosandiginiz zaman diğer erkeklere küsüp kendinize yazık etmeyin belki bu yeni hayat çocuğunuza daha da iyi gelir.

Çok teşekkür ederim amin. Sizin de önünüzde kocaman güzel mutlu bir hayatınız olsun sevdiklerinizle beraber. Benim annem babam 39 Yıldır evliler ama nasıl?kötü üvey babalar olur ya öyle şiddet hakaret ihanet alkol Aşağılama küfür her şey vardı. Evden uzaklaşmak için öğretmrn oldum şehir dışına çıktım düşünün. Keşke hiç olmasaydı demişimdir hep. Bazı insanların yokluğu varlığından daha hayırlı. Oğlumun babası iyi bir eş değil ama babalığı iyi. o konuda bir tedirginliğim yok. Şimdiden belirtiyor çocuğu her gün görmek istediğini buna engel olmamam gerektiğini. Son düzenleyen: Moderatör: 15 Şubat 2019

Oncelikle parcalanmis aile kavramini kullanmayin, siz bunun normal bir olay oldugunu dusunup icsellestirirseniz cocugunuz icin de normal olur Siz ne kadar parcalanmis olarak gorurseniz cocugunuz da hircin ve mutsuz bir cocuk olur Once siz bu durumu normallestirin, tek bosanan siz degilsiniz, cocugunuz da tek ebeveyn ile yasayacak olan tek cocuk degil Siz normal hayatiniza devam ettirip cocuga bunu normal olarak aksettirirseniz cocugunuz da gayet mutlu buyur ve saglikli bir birey olur

bu tarz durumlarla çokça karşılaşan biri olarak söylüyorum ki mutsuz anne-baba kadar çocuğu etkileyen birşey yoktur. boşanma aşamasına gelmişsiniz artık belli ki eşinizle ciddi anlaşmazlıklarınız var ve mutsuzsunuz. çocuk için devam ettirme seçeneğini hiç düşünmeyin. çünkü çocuk mutsuz birlikteliktense mutlu ama ayrı anna-babayı tercih edecektir. büyüdükçe size soracak evet neden ayrısınız babam nerede diye... sizin kendinizi boşanma sürecinden sonra nasıl hissedeceğiniz çok önemli boşandıktan sonra kendinizi toparlaybileceğinizi ve hayatınızın daha mutlu olması için çabalayacağınızı düşünüyorsanız amenna.. ama malesef bazı boşanmış ebeveynler kendi mutsuzluklarıyla çocukları da perişan ediyorlar.. allah kolaylıklar versin...

Evet hatta yeni bir kardeşinin olması yeni aile için aidiyet duygusu yaratıyor. Daha çok kendini güvende hissettiriyor çocuğu.

Inşallah benim oğlum da mutlu bir çocuk olur bunun için çok çalışacağım

Evet canım tayinim çıktı, kendi okulumun Çevresine göre daha iyi bir çevrede yeni okulum. İki gün önce sütüm kesiliyor gibi oldu diye vicdan yapıp 6 aylık oluncaya kafar ertelemeye karar verdim mümkün olursa tabi. süt işi psikolojik zaten. Bu Konuları fazlaca düşünmekten sütüm azalmaya döndü. biberon asla almıyor tek besin kaynağı benim o Yüzden sütüToparlamaya çalışıyorum eşyalarım da odada bekliyor C captain price erkek

Baba üzerine düşeni yapar ve siz medeniyet seviyesinde babayla ilişkinizi devam ettirebilirseniz hiçbir sorun olmaz. Yengemin ilk evliliğinden kızına babası babalık yapmamış. Kızı hep eksikliğini hissetmiş. Abimle evlendiklerinde kendi isteği doğrultusunda abime baba demeye başladı, öyle hissetti. Şimdi o boşluğu doldurmaya çalışıyorlar. Hayat neler gösteriyor bilinmiyor. Babası ölmüşte olabilirdi. Siz bu düşüncelerle kendinizi yormayın. Sadece tartışmalardan uzak durun babayla.

Canım tayin istemiştin istediğin yere çıktı mı tayinin? Sen planlarını yapmıştın onu uygula ama öncesinde evi terletme sen suçlu olursun. Protokolü yap davayı aç öyle ayrıl. Bence birbirine karşı sevgisi saygısı kalmamış, huzursuz bir ailede yaşayacağına boşanmış ama mutlu bir ebeveynle yaşamak daha iyi.

Kelin ilacı olsa başına sürermiş ben de benzer bir konu açtım. bakabilirsin istersen bi de bu parçalanmış aile lafından nefret ediyorum. onu söylemek için yazdım. parçalanmış aile. hasarlı çocuklar. dul kadınlar bu ne ya!

Oğlunuza zamanla bu durumu pedagog eşliğinde sorunsuz kabul ettirebilirsiniz. Çocuklar özellikle küçükse boşanma olaylarından etkilenmezler. Sadece onlara yalan söylenmesi ve birşeyler saklanması sorun oluşturur demişti bir pedagog arkadaşım. Önceki konularınız bilmiyorum ama mutsuz ya da sorunlu bir ailede büyüyen bir çocuk daha çok travma yaşar.

Artık boşanma tabu değil. Boşanmak hayatın parçası, olağan bir şey. Eğer siz böyle düşünür ve davranırsanız çocuk da öyle algılıyor. Sınıflarımızda tek tük değil bu çocuklar artık. Lakin anne baba dostluğu çok önemli. Çocuk sadece birbirinizden ayrıldığınızı, onun ailesi olmaya devam edeceğinizi bilirse süreç gayet sağlıklı yürür.

Çevremde boşanmış insanlar var. Bir çift çocuğuyla hep görüştü, kimse kimseye sınır koymadı, birlikte yemek de yediler, bayramı da geçirdiler. İkisi de birbirine höst demedi. Kayınvalideler bile bir araya geldi özel günlerde. Çocuğa hep yardımcı oldular. Diğer çift ise çocuğu babaanmeye bıraktı. Bırakılan kişi benim kuzenim. Boşanınca babalık, annelik yapmayı da bıraktılar. Amcayı baba bildi bazen. Düzgün bir aile hayatı kendi de kuramadı. 3 kez boşandı. Kendi çocuğunu bile görmüyor. Psikolojik tedavi alıyor sürekli. 35 yaşında ve iyi değil. Her şey sizin elinizde özetle. Çocuğunuzu yaralamaya çalışmazsanız o da bu süreci normal atlatır. Uzman desteği alın ileride de faydası olur.

Yeni bir evlilik yapmak çocuğa bu konuda avantaj sağladığını düşünüyorum ben de.

2 çocuğum var 3 yıl oldu babalarından boşanalı. Biri 4 biri 1 yaşındaydı boşandığımda. Merhametli, düzgün, iyi insanlar olsunlar diye en önemlisi de kendilerini ifade edebilen ve mutlu bireyler olsunlar diye uğraşıyorum. Baba yanlarında olmasa da onları çok seven ve ilgilenen, her durumda onların psikolojisini düşünen bir anneleri var. Hiç de sorun yaşamıyoruz. Bazen babalarının neden bizimle yaşamadığını soruyorlar, anlayacakları şekilde anlatıyorum, kapanıyor konu. 2-3 ayda bir birkaç saatliğine cafelerde görüyorlar babalarını. Görüşme öncesinde de sonrasında da bir sorun yaşamadık çok şükür.

Hakkinizda hayırlısı olsun öncelikle. Ben hem anneden hem babadan gereken ilgiyi gören, aile terbiyesi verilen çocuklarda dediğiniz olumsuzlukların olacağını sanmıyorum, çünkü etrafımda annesi babası boşanmamış ama gereken ilgiyi terbiyeyi vermedikleri için ozguvensiz hırçın çocuklar var.

Inşallah kendi yuvanızda Ömür boyu mutlu ve birlik beraberlik içinde yaşarsınız. Ben kendimi bildim bileli annem şiddet görmüştür, babama " baba" demiyorum desem.. Gözümün önünde bir Sürü sahne var keşke ben bilmeden ayrılsalardı diyorum. Kendi eşimle annemin yaşadıklarını yaşamıyorum ama ortak şey mutsuzluk ve bir insanın asla değişmeyeceğini babamdan biliyorum o Yüzden Yılları Boşa harcamayayım diyprum Zararın neresinden dönersen kar hesabı.. inşallsh oğlum gücenmez ne deyim. Babası evler ayrı olsa da çocuk için toplsşalım hep istiyor ama ben o zaman yeni hayatıma adapte olamam, bilmiyorum

Bu engelli, ozurlu kavramlarina benzemis biraz. Dogru kisi kor yani gormuyor. Ama gorme engelli demeyi tercih ediyoruz. Bir de parcalanmis aile demek biri aileyi parcaladi o da kim bosanmak isteyen kadin oluyor. Hic gerek yok bir omur taraflarin bir birini suclamasina, herkes selametle kendi yoluna. Ama anne babalikta sorumluluklara devam.

Allah yardımcınız olsun. Çocuğun biraz gücenmesi annesinin şiddet görmesine şahit olmasından ya da mutsuzluğunu görmesinden daha iyidir, dert etmeyin. Kararınızdan ötürü tebrik ederim sizi.

İşte bu Yüzden ayrılacaksak şimdi ayrılmalıyız. Eşim diyor ki çocuk dahacçpk küçük biraz büyüsün, biraz Büyüyünce bu sefer evinin farkına varacak ayrılığın farkına varacak ve belki ben hiç adım atamayacağım bu konuda. Ayrıca 40 üstü olarak olası yeni bir evlilik yapma ihtimalim de düşecek ki ilişkiler konusunda çok şanssızım.

Birbirini sevmeyen anne-baba, sürekli kavga ve çatışma halinde olan anne-baba çocuğun psikolojisini daha çok yıpratır. Eski konunuzu okumadım genel olarak yorumum bu şekilde. La Que Sabe Atanamamış