Yaşamadığın için içinde kalmış sadece.

sevmek insanı mutlu etmesi gereken bi eylemdir. eğer sevdiğin kişiyi düşünürken büyük bi üzüntü duyuyosan, o kişi yanlış demektir. hatırladığında yüzünü güldürücek kişilerle beraber olmanı dilerim

hakikaten hoşlanıyor da olabilirsin derdim ama yazdıklarından dikkatimi çeken şu 16 yaşındaki platonik aşkın 21 yaşındasın 5 senedir bir çok kişi girdi hayatına... seni kırmak istemem ama bu çok fazla! yani eğer bu yazdıkların abartılı değil ise, hoşlantı değil de diğer arkadaşların yazdığı gibi zamanında yaşayamadığın için, içinde kalmış olma ihtimali çok daha yüksek

Hayir bisey olmasını istedgimden degil acaba takıntı mı yaptım diye düşünüyorum

Haklısınız, belki de.. Kafamın kaışmasına izin vermeyeceğim

Yani evet biraz abartılı yazmısım ondan somra başkalarından da hoslandgımı belirtmek istemiştim. Yarım kaldıgı için belki de kursakta kalan bir heves var ortada ondan galiba

Sonuç kötü olursa seni çpk fazla etkilemeyecekse ben konuşman taraftarıyım açıkcası. Çünkü bu şekilde hep aklının köşesinde bi yerde olacaktır diye düşünüyorum. Ben senin yerinde olsaydım öyle yapardım galiba...

Beşir he

olayları akışına bırak.. olcaksa zaten olur.. . push ;

takintidir o.. ask olsa duramazdin.

bence o zaman sadece platonik olduğundan dolayı içinizde kalmış, kafanız da ondan karışık belki de çıksanız ya da daha yakından tanısan istemeyeceksin

Gerçek ask olsa dayanamaz din.. Gençlik heyecanı kalmis

Hayır yok, ilk adımı ben atmıştım aynı okuldaydık sanırm mesaj atmıştım ama devamını o getirmişti ama hiç bulusup görüşmemiştik. 16 yaşındaydım ve hiçbişey bilmiyordum hatta aşık oldugumu anlamasın diye soguk bile davranıyordum

platonik olduğundan haberi var mıydı karşı tarafın? Şayet yoktuysa beraber bir kahve içmekten ne zarar gelir ki? Haberi vardıysa bilemiyorum.. Kaç yaşında olduğunuza bağlı. Ancak ben muhtemelen davetine icabet etmezdim. Keza platonik olduğunda içinde istemsiz bir ümit kalır. Her daim iyi tarafını görürsün baktığın kimsenin. Oysa onun gözleri seni görmemiştir. Ben bu durumun farkında olan biriyle karşılıklı kahve içtiğimde bana olan bakışlarında yahut konu bulamayıp da bir anlık gafletle '' yahu sen de bana şöyle şöyle demiştin çocukluk işte / ben de o anda başkasından hoşlanıyordum '' gibi lüzumsuz ve küçük düşürücü kelamlar edebilme ihtimalini göz önünde bulundurur ve evimde doldurur doldurur içerdim kendimce kahvemi. Uzak olsun bunun ve bunun gibiler..

Icindeki sese cok kulak verme sen. Birini isteyip elde edemediginde olur öyle, yasayip tüketene kadar kalir aklinda, bunun askla ilgisi oldugunu sanmiyorum.

Benimde vardı platonik aşkım zamanında. 1dk görmek için 2 saat geçtiği yolda oturup beklediğimi bilirim. Böyle büyük bir aşk yoktu sanki, uğruna bütün fedakarlıkları yapmaya hazırdım. Dese ki "hastayım böbrek nakli gerekiyor" şak! diye çıkartır koyardım böbreği masaya, düşün artık o derece.. Sonra biz sevgili olduk uzuunca bir süre sonra. Hay olmaz olaydık! 8aydan fazla tahammül edemedim adama, nasıl büyütmüşüm gözümde öyle anlam veremedim kendime. Benim Behlül gitti yerine Beşir geldi. Kabus gibiydi, hayallerimin alt üst olup aşkımın bitmesine üzüldüm daha çok.. hey gidi günler hey sözün özü ben ettim sen etme