Kaygılı bağlanma sizdeki, bağ kurdugunuz insan, hayvan ve nesnedeki bağlanma ihtiyacınız kücükken ebeveynlerinizden biriyle güvenli bağlanma yasamamıs olmanızla alakalı. Bu yüzden nesneyle iç içe gecme/yapısma haliniz. Sizin bağlanma yatırımı yaptıgınız bir kisiden de ayrılmanız aşırı zor oluyodur muhtemelen. Sorun çözülmezse toksik iliskilerin kurbanı olursunuz. Bende de aynı problem vardı, terapi alıyorum su an.. Simdiden eşle, aileyle duygusal kopuş yaşadım bile.. Hatta sapık gibi anı kutularım vardı hepsini isteğimle çöpe tıktım. O kadar rahatmıs ki yalnızken ve bir seylere körü körüne bağlanmazken yaşamak. Tüy gibi hafifletici.

Cok duygusal bir yapınız var sanırım.. aslında hayatın acımasızlığına denk gelirseniz değişirsiniz bende oyle olmustu.. bir aldatılma sonrası değişti duygularım

Bebeklikte ve çocuklukta ebeveynlerinizle aramizdaki ilişkiden kaynaklanan bir durum.

Senin örneğinin üzerinden gidelim: Kedileri vermen gerekmese vermezdin, o gerekliliklere odaklanmaya çalış ve başlarına gelecek olan iyi ya da kötü şeyleri kurgulama. Hayatındaki başka şeylere odakla kendini o an. Duygusallaştığın konudan uzaklaştır kendini. Zamanla bu işe yarıyor.

Dünya malı dünyada kalır Hepimizin gideceği yer toprağın altı Çok fazla eşya bağımlısı olmayın 6 ayda 4 yakınımı kaybettim bende siz gibiydim bu cenazelerden sonra fikirlerim değişti

Bağlanma kitabını okudunuz mu? Patidostu Çok pati az insan çok

Esyaya bagimlilikla ilgili birsey diyemeyecegim. Ama kedilerden ayrilmak da sanirim benim icin zor olurdu. Merhamet duygusuyla alakali sanirim.

Hayvanlara bağlanmamak oldukça zor o yuzden bana normal geldi en azindan. Esyaya gelince, ben de bazi eşyalara cok baglandigimi farkediyordum zaman zaman ama benim bagliligim aslinda eşyaya degil de anilaraymış. Bunu hayatimda en yoğun yaşadigim durum asagida Mesela eşim motosikletini satarken aşiri uzulmuştum.. İlk kez beni almaya geldiği motosikletti, ilk kez seyahate ciktigimiz, tatile gittigimiz, ilk kampimizi yaptigimiz yolda sarkilar soylediigimiz motosikletimizdi. Sanki o motosiklet gidince anılarimiz da gidecek, satin alan kişi anilarimizi kirletcek gibi filan dusunmustum. Neyse sonuç olarak anilarimiz gitmedi, yani anılarla o anilarda yanimizda olan eşyalari çok birbirine baglamamak lazim galiba. V

Kediyi kısırlaştırmış olsaydınız o konuda sorun yaşamazdiniz en azından. Gsyabk Cemal abi Anneler

Iyi geceler kızlar :) Benim size anlatmak istediğim şey şu. Ciddi anlamda bağlanma sorunu yaşıyorum. Ama bu bağlanma sorunu baglanamamaktan kaynaklı değil, çok bağlanmaktan kaynaklı. Örnek verecek olursak bu bir eşya olabilir, bir canli olabilir her şey olabilir. Örneğin kedim doğum yaptı, dört tane bebeğimiz oldu. Üçünü sahiplendirmek zorunda kaldım, ağlaya ağlaya verdim kendimi heder ettim. Öyle bağlanmışım ki bende kaldığı süreç içerisinde ve ben bunun farkında bile değilim. Beni bir şeylere bu denli bağlanmaya iten şey ne bilmiyorum. Bir öneriniz olur mu?

ben de oyleydim.. bir yerde yatili kalsam corabimi unutsam aklim onda kalirdi alana kadar rahat edemezdim. kendimi telkinle biraktim bu durumu.. simdi bardak kirildi diyelim en sevdigim bardak.. diyorum ki her esyanin, her insanin, her dostlugun bir ömrü var.. bu bardagin ömrü bitti ki ben yenisini alayim.. uretici kazansin evine ekmek goturebilsin.. o yavrularla aranizdaki iliskinin ömrü bitmis.. onlar yoluna gitti siz kendi hayatiniza.. dostluklar biter.. artik cok az sey beni uzuyor.. bastan kabulleniyorum bir son olduguna.. kader cizgisi herkesin ayri ayri.. bir noktada o yavrularla birbirinizin hayatina dokundunuz.. gecip gittiniz.. biz baki degiliz.. hicbir sey baki degil.. dunya duzeni boyle..

Bebeklikte yaşanan bağlanma sorunundan kaynaklı. Size bakan kişi büyük olasılıkla anneniz çalışıyorsa ondan olabilir. Yani bir şekilde terk edilme korkusu yaşamışsınız küçükken defne-28

Arabamı satarken ağladım ben. Yorum yapamayacağım

Eşya olsa konu minimal yaşama yönel diyeceğim ama kedilerinden bahsetmişsin ben de muhtemelen minik yavruları sahiplendirmekte zorlanirdim...