eğer bu sınav falan olmazsa ki inşallah olur kesinlikle yapıcam bişeyler aramaya başladım bile.. Saksi_Degilim_Ben

anladım canım. inşallah hayırlısıyla istediğin gibi olur herşey. ailenden uzaklaşır kendi hayatını kurarsın bi an önce. K

amin canım teşekkür ederim iyi dileklerin için umay

Annen her şeyin farkında o hint kumaşı babanı elinde tutma çabaları bunlar siz kendinizi kurtarın alan satan memnun nasılsa

İzin filan dinlemeyin 27 yasındasiniz. anneniz biliyordur herseyi hiç karismayin siz üzerinize düşeni yapmissiniz zaten. isinizi bulana kadar idare edin özel filan demeyin mutlaka bir şekilde is konusunu halledin. birakin yapacak birsey yok. Saksi_Degilim_Ben

Allah yardımcınız olsun. annen büyük ihtimal boşanmak istemedi ve olayın üstünü kapatmak daha kolay geldi. bölümün ne? kpss falan hazırlanıyor musun yazıda geçiyor mu bilmiyorum tam okuyamadım. kamuspotu: Alllah aşkına bu kadar uzun yazmayın okuyamıyoruz. K

bi taraftan işe de bakıyorum özel sektörde ama özel olursa izin vermeyecekler yanlarından ayrılmama ve kabus devam edecek bu yüzden kadro almak en garanti gibi benim için..

evet canım kpss ye çalıştım sonucunu bekliyorum inşallah iyi gelir umuduyla.. bölümüm de maliye zor atanması ama deli gibi çalıştım bu sene yanlarında olmamak umuduyla.. bişeyler de olacak gibi umudum var bakalım kısmet.. bu arada cidden uzun yazmak istemedim k. bakmayın ama öyle oldu. daha anlatmadığım o kadar çok şey var ki anlatsam daha da uzardı..

merhaba kızlar.. aranıza yeni katıldım. çok uzun zamandır takip ediyordum sizleri.. ben sadece içimi dökmek istedim size ağlayarak yazıyorum bunu da.. ben üniversiteyi bitirdim 2 sene önce ve tüm umutlarımı hayallerimi tek bi sınava bağladım.. ve inanın bu sınava umut bağlamamın tek sebebi şu an anne ve babamın katlanılmaz davranışları.. öyle zor ki sürekli bi baskı altındayım.. her gün ağlıyorum her gün Allah'a dua ediyorum "Allahım nolur hayırlı kısmetler yazgılar hayırlı bi iş yaz bizlere" diye.. neyse kızlar en son yaşadığım olay şu.. ben bi süre önce babamın annemi aldattığından şüphe etmiştim.. ve annemin yapması gerekeni ben yaptım ve babamı gözledim tabi bunu anneme söyleyemedim çünkü annem hastaydı çok şükür iyi şimdi. o araştırdığımda bundan üç dört sene evvel yani ben babamın o kadınla yazışmalarını bilgisayarda bulmuştum.. ama bunu anneme nasıl diyecektim nasıl anlatıcaktım bilemedim.. kız kardeşimle paylaştım bunu allahtan o var hem sırdaş hem yoldaş bana.. annme diyelim abla bu böyle olmaz nasıl göz yumalım dedi.. hiç istemedim iki haftaya yakın ben bunu söylememkte direndim.. neyse biz bunu anneme söyledik anne babam böyle böyle yapmış olabilir diye.. zordu o konuşmayı yapmakta.. annem hiç bişey demedi ve "hiç bişeye de siz yorum yapmayın" dedi.. biz sadece söylemiştik vicdan azabı çekmektense.. keşke hiç demeseydik.. babam kendini akladı konuşmadım yalan söylüyorlar dedi.. oysa ben yazışmaların kopyasını almıştım.. ve annemde bu kadını tanıyordu hatta.. babamın eski görev yerinden biriydi bu kadın ve o a evli çocukları var.. bişey demedi.. ve annem bizi suçladı yalancısınız benim evliliğimi bozacaksınız diye.. ve yine aynı şeyler oluyor.. babam sabahın ilk ışıklarına kadar bilgisayarda.. kapıları kapatıp telefonla konuşuyor.. ve bu benim zoruma gidiyor.. napıcam ben ben bi bayan olarak annemin bunu nasıl sineye çektiğini anlamıyorum.. ağlıyorum sadece.. annemin bize karşı davranışları hep babamı koruma niteliğnde.. babam bize dayak atarken bile şunu da dedi bunu da dedi diyerek babamı gaza getirmedi mi dersiniz elinden almak yerine bizim her attığımız adımı babama hemen yetiştirmedi mi dersiniz.. her şeyi yaşadık.. her şeyi bahane edip bağırıp çağırdılar dayağa kadar varır bu.. bi tek onlar memnun değil bizden.. kime sorsanız biz izzet ikram bilen insanlarız.. ama babamlara göreyse hep bi iş yapmaz sadece yer içer sorumsuz birleri olarak görür.. üniversite hayatımı hiç yaşamadım ne bi yere gittim ne bi yer gezdim tek kızmasınlar diye.. ve buna rağmen ben hep sen o... oldun başımıza bile dediler... ama artık her şey zoruma gidiyor..27 yaşındayım ve hayatım bi düzende değil.. katlanamıyorum artık en ufacık lafa dahi bu ilişkilerin çarpıklığına dahi.. inanın evlenmek aklımın ucundan geçmiyor bi erkek arkadaşım olmasına rağmen soğudum evlilikten bile.. sadece burdan defolup gitmek istiyorum.. bir an önce atanmayı istiyorum.. gitmeyi istiyorum sadece.. kusura bakmayın uzun oldu ama ben sadece yazarak birileriyle paylaşarak içimi dökmek istedim.. çünkü anlatamıyorum kimseye.. Nicki

ne mezunusun? atanmaya yetecek kadar alabileceğine inanıyor musun? eğer cevabın hayırsa sana tek tavsiyem lütfen o sınava umut bağlayıp evde oturma. benim en büyük yanlışım bu oldu ve her şeye yeniden başlamak zorunda kaldım. eğer bölümün ataması iyiyse ve gidebileceksen farklı tabi. K