çok haklısın. neye hazırlandığımı söylememiştim ama tahmin etmişsin sanırım:) işin kötüsü sen gerçekten çalışamamış olsan da inanmazlar bir de üstüne onları inandırmaya kalkarsın. aslında onların taktiğini yapmalıyım evet ya ben de artık inekleyip hiç çalışmadım dicem. dediğin gibi her dakika çalıştıklarını düşünücem..

6 saat miii :) çok çok çok bence. Bunu sakın bir anda yapma, dünyan döner valla söylemedi demee.

bugün de çalışamadım

bende de o sorun var şekerim ben de ispanyolca çalışıyorum ama evdeki sorunlar yüzünden nekadar istesem de kitabın kapağını açmak gelmiyo içimden eşimle iyiysem oturup yaldır yaldır çalışıyorum ama en ufak bi sürtüşmede şevkim kaçıyo keşke şu çalışma hevesi denen şey enerji içeceği gibi olsa içsek içsek çalışsak O olympias

inş canım ya şimdi bahanem sınavlar sonra da yorgunluk olmaz inşallah (

bir anda yapamıyorum zaten:) bakalım 2 saatle devam ediyorum şimdilik:) O olympias

ya mesela ben bi başladım mı 2-3 saat çalışıp bi ara vermem lazım ya yemek yicem ya bi çay içicem ya 1 saati bi dışarı çıkıcam yoksa ara verdim mi uzuyor planım yok oluyor. gerçi bu 10-12 saat çalışmayı yapamıyorum bu ara ki 1 saat değil 10 dakka bile oturmuyorum masaya. böyle hırslı bi insan nası bu hale gelebilir aklım almıyor.

şevkin kırılmış olabilir, dönem dönem herkese olur ama, bence sürekli insanlar şöyle diyor böyle diyor onların gözünde çok düştüm diye düşünmen çok vahim bi durumda olduğunu gösteriyor. başkaları için mi yaşıyorsun, başarılarını sadece başkaları seni takdir etsin diye mi istiyorsun? diyorsun ya çok göz önünde biriydim, bence bu seni bu hale getirmiş, ne yapsan gözler senin üstünde olacak sandığından zamanla resmen bunu el alem ne der baskısına dönüştürmüşsün. ama asıl sorun şu ki, ben kimsenin işini gücünü bırakıp seni konuştuğunu veya konuşacağını yani acıyıp küçük göreceğini sanmıyorum, insanlar yorum yapar, ama bu illaki sana acımaları demek değildir. sen olayı da kendini de abartıyorsun bence.

evet normalde ben de daha çok hırs yaparım, ancak o dönem hani herşey üst üste denk gelir ya öyle oldu. bir de sağlık problemi çok etkiledi beni direncimi çok kırdı, yoksa eminim bu kadar etkilenmezdim. acıtasyon yapmayacağım ama gerçekten çok büyük zorluklar çektim. belki de sınandım bilmiyorum. ama dediğiniz gibi hiç bir zaman geç değil üstelik daha çok gencim. teşekkür ederim bana inandığınız için kendime olan inancımı hatırlatıyor bu :93: . push ;

Senin problemin değil yalnızca tüm öğrenci toplumunun. SBS'si Ygs'si onu bunu derken ömrümüz çalışmakla geçiyor. Yıpranmalar olmuyor mu? E tabi haliyle oluyor. Bunlar çok normal. Bende yemeğe gitmez oturur ders çalışırdım. Sonuçları iyi oldu ama en azından kendimi annemlerin dışarıdaki yemek teklifinden mahrum bırakmasaymışım diyorum.:) Yani kendini çok sıkmadan günde 2 saat çalış ççok faydasını göreceksin. Hatta molalar alırsan 10 dakikalık sıkılmazsın :)

Hayatta karşılaştığımız olumsuzluklara karşı güçsüz olursak, yenilgiyi hemen kabullenirsek zaten hayatın hiçbir alanında başarılı veya mutlu olamayız. Çevrenizdeki olumsuz kişilerin hareketleri sizi kamçılamalıydı, dahada hırslanmalıydınız ki, bütün bu zorluklara karşı nasılda hırsla çalışıp başarılı olunabileceğini onlara gösterseydiniz.. Ama hiçbirşey için geç değil canım, insanın istemesi yeterli, birşeyleri başarabilmesi için. Sizinde başaracağınıza ben inanıyorum... Daedra

[melik duyarın konsantrasyon seti var, fotografik hafıza, hızlı okuma, yabancı dilde çalışma yapman gerekiyorsa word memory setleri de var. ben çoğunu aldım. Belki 10 saate yaptığın çalışmayı aslında 6 saate de yapabiliyorsundur. Ben başarı konusunda tekniklerin çok çok önemli olduğuna inanırım. Biri birşeyde başarılı oluyorsa ve bir yöntem sunuyorsa bunu değerlendirmek lazım diye düşünürüm. Bioritmik largo ve konsantrasyon seti ile başladım. bazı klasik müzik eseleri beyni full konsatrasyon haline getiriyor. insan bunu kendi iradesiyle her an yapamayabiliyor. bana yararlı geldi.90 tl gibi bir para ödedim sanırım. Mesela beynimiz çok hızlı işler arada kalan boşluklarda hayale dalmaya meyledermiş. Mesela hızlı okuma teknikleri bu açıdan çok faydalı oluyormuş. Tabi bu teknikler ilk önce insanı yavaşlatıyor ama alışınca çok çok yüksek hızla koşmanı sağlayabiliyormuş. Ben BİORİTMİK LARGO cdlerini kullanıyorum ve daha konsantre çalıştığımı düşünüyorum. KEŞKE ÜNİVERSİTEDE BİRİLERİ BANA BUNLARDAN BAHSETSEYDİ. AMA BEN SANA SÖYLEDİM. aRTIK BAHANEN YOK

tamam canım dediklerine bakayım evet severim bu tip konuları okumayı. sınavlara hazırlanırken hep böyle kitaplar alır okurdum bu konulara da bakayım çok sağol K

Yazdıkların beni çok çok çoook mutlu etti Lullaby. Senin bir şeyleri isteyip de başaramayacağına asla inanmıyorum. Güzel gelişmelerden haberdar et bizi.

her kelimesini sindire sindire okudum emin olabilirsin dediğin gibi bakmak hiç aklıma gelmemişti benim kafamda biraz çalışma=zorunluluk olarak duruyordu ama dediğin gibi sonrasındaki rahatlama ve çalıştım yaptım hissi çok güzel gerçekten de bu açıdan hiç düşünmemiştim. dediğin çok doğru "bugün de çalışmadım" hissi ve o yetersizlik hissinin bünyemde yarattığı sıkıntı eminim ki oturup çalışsam onun vereceği sıkıntıdan daha fazladır. şu kırmızıyla işaretlediğim cümlelerini küçük bir defterim var hep yanımda taşıdığım ona yazdım gerçekten yaşayan bilir hesabı benim de sıkıntım seninkiyle aynı ve çözümü bulmuş biri olarak bu yazdıkların benim bakış açımda da olumlu anlamda bi farklılık yarattı. başta kafama takmamaya çalıştım, böyle sonsuza kadar gidemezdim nası olsa, elbet bir gün "yeter" deyip değişeceğim dedim, ancak sonra çok geç olmasından korktum çünkü zaten 7 ayımı kaybettim, yıllarımı kaybettikten sonra pişmanlık yaşamak istemedim. gerçekten de her sorunumu paylaştığım, her sorunun da çaresine ortak olmaya çalıştığım bu forumdaki güzel insanlar kadar derdime çözüm arayan olmadı hayatımda. nası oldu da denk geldim bu foruma bilmiyorum ama her birinize ne kadar teşekkür etsem azdır. tek diyeceğim o ki iyi ki varsınız.:93:

lullaby ben de çok iyi anlıyorum seni. benim de bu aralar işimin başına oturmam lazım çok az zamanım kaldı ve bitirmem gereken 300 sayfalık bir rapor var. ben de tıpkı senin gibi başlayamıyordum bir türlü motivasyonu tutturup. ben senin yerinde olsam kendime bomboş bir gün veririm önce. daha sonraki gün sabah erkenden kalkar, her şeyi kapatıp sadece çalışmaya başlardım. daha sonra da boş bir gün ver kendine ödül gibi :) biliyorum kendimi köpek eğitir gibi eğitiyorum ödülle filan; ama başka türlü anlamıyor beynim :) sen de deneyebilirsin canım, umarım düzene girer her şey ve plan yapmak da çok işe yarar :)

üzülme canım senin sınavların bitince kafan rahatlar en azından daha iyi konsantre olursun

zaten biliyorum şu sınavı atlatsam öncesi umrumda bile olmaz ama olay zaten o sınava çalışamamam. kendi kendimin canını sıkıyorum ya inanılmaz bi durum ( inancım gitti toplayamıyorum off şaka gibi!

bugün okulda sınavım vardı. geçtim allahtan. ama dün bile oturup çalışamadım akşam saat 7iydi anca oturabildim derse. gecenin körüne kadar çalıştım yetiştireyim diye. bugün de eve gelince bir uyumuşum ki anca gözümü açtım. şimdi de annemlere yemeğe gidiyoruz. ufff yarın falan şöyle düzenli çalışmaya başlamam lazım artık kütüphaneye mi gitsem acaba ama orda da tek başıma çok sıkılıyorum

Yaşadığına benzer bir şey yaşadım, hem de benim ki yıllar sürdü. Aslında senden beter durumdaydım; etrafımda arkamdan kuyumu kazmaya çalışan bir sürü insan vardı, çoğu akrabamdı. Henüz 16 yaşında hayattan bihaberdim ve ailem de yanımda değildi. Oysa ben de elimi attığım hiç bir işte başarısız olmamıştım o güne kadar ama büyük kayıplar yaşadım ve bir daha elimi kaldıracak gücü bile kendimde bulamadım. Hayatta hiç bir şey için uğraşmaya değmez gibiydi, her şeye karşı feci bir isteksizlik başlamıştı. Kırk yılın başında bir gaza gelir, bir yerden başlardım ama o da çok uzun sürmezdi, çünkü feci bir konsantrasyon eksikliği ve karamsarlık tepeme çökmüştü. O zamanlar çevremde, ne bana yardım edebilecek, ne yol gösterebilecek biri, ne de güç alabileceğim bir şey vardı. Aksine her pes edişimde, biz de senden daha iyisini beklemiyorduk tarzı yaklaşımlarla karşılaştım. Onlara bir zararım yoktu, onların da bana bir faydası... Ama her nedense yorum yapma hakkını kendilerinde bulurlardı. Aklı başında biri yoktu yani içlerinde. Böyle bir durumda bir başına ne yapacağını bilmeden, hayatın içinde amaçsız, limansız hissetmek çok çok kötü bir durum. Her neyse, zamanla kendi kendimin ilacını buldum. Bitmemiş ve yapılmamış şeylerin, sonradan, iş işten geçtikten sonra bana verdiği huzursuzluğun, o işi yapmaya çalışırken çektiğin sıkıntılardan daha beter olduğunu gördüm. Oysa insan bir şeyler başardığında, bunu isteksiz olarak yapmışsa bile sonunda öyle bir hafiflik hissediyor ki, iyi ki yapmışım diyorsunuz. Çektiğim sıkıntıya değdi... Bunu düşündükçe, biraz sıkılayım ne var ki, sonsuza kadar sürmeyecek bu durum ve sonunda çok iyi hissedeceğim diyorsunuz, kafanızda büyüttüğünüz bütün olumsuzluklar, küçülmeye başlıyor. Etraftaki kötü insanlar bile daha bir küçülüyor gözünüzde. Onların ne dediğinin ne düşündüğünün ne önemi var. Dedikodu yapan, sizin kötü durumunuzdan zevk alan bir insanın düşüncesinin ne değeri olabilir ki. Kötü insanların en büyük cezası kendileridir zaten, ölene kadar çürük bir maneviyatla yaşamaya mecburlar. Oturunca 10-12 saat çalışmalıyım diyorsun ya bence bu en baştan kendini zorlamak, biraz da sabit fikirlilik. Bu şekilde düşünüp çalışmaya hiç başlayamıyorsan, taktik değiştirmelisin. Çalışma saatlerini bir kaç parçaya böl. Mola verdiğinde çok hoşuna giden, seni mutlu eden, ferahlatan şeylerle ilgilen. Bir dışarı çık, hava al. Açık havanın insanı motive eden bir gücü olduğuna inanırım. Bir film izle. Verimli ders çalışmak, diğer her şeyden kendini soyutlayıp, dersle yatıp, dersle kalkmak değil ki. Bir yandan hayatın tadını çıkarırken, diğer yandan hedeflerin için de çabalayabilirsin. Ama ne olursa olsun hayatına senin iyiliğini düşünen insanlar dışındakilerin etki etmesine izin verme. Bu sadece senin elinde.

Olumsuz bir döneme girmişsin. Bunu aşmak biraz senin elinde. Pozitif çekim, çekim yasası, olumlama gibi konuları okumanı öneririm. İstediğin motivasyonu kendi kendine bu şekilde yapabilirsin. Bak mesela hep internetteyim diyorsun. Bu konularla ilgili arama yap, çok güzel açıklamalı yazılar bulursun.

evet ama dediğim gibi küçük bir ilçeden geldim ben o ilçenin birincisiydim sonra lisede hep arkadaşlarımla yarışma hırsıyla çalışırdım daha fazla net yapmalıyım sınavlarda diyerek şimdi arkadaşlarımdan kopmuş hissediyorum tabi bi 6-7 aylık fark oldu aramızda onlar başlayalı beri. kapanmayacak bir fark değil ben hep arap atı gibi geç hızlanır daha öne geçerdim zaten o konuda kendime güveniyorum. gözümde bir şeyi kestirdim ki piskopat gibi ona ulaşana kadar bırakmaz canımı dişime takardım tabiri caizse. ama şimdi o piskopat moda geçemiyorum bi türlü. öyle gevşek gevşek çalışmak da hiç bana yaramıyor yanlış anlama senin dediğin değil gevşek çalışma. mesela ben günde 10-12 saat çalışmalıyım yoksa öyle 2 saat çalışayım dedim mi hiç çalışmam bi garibim galiba ya. ama o piskopat moda geçemiyorum, kimseyle yarış halinde olmayınca sanki hiç sınav fln yokmuş yaşayıp gidiyormuşum gibi geliyor.

Canım herkesin hayatında dönem dönem olur böyle şeyler sıkma güzel canını. Hele bi bitsin sınav streslerin geçer merak etme. O sınavı da sakın ihmal etme! İşte o zaman çok yorulursun, kırılırsın. Azmet! Çalış! İnan! K

sitesinde okuyucu yorumları falan da var. tıp öğrencilerinden kullanan fayda gören biri vardı galiba. hukuk, tıp, mimarlık gibi insanın sınırlarını çok zorlayan bölümlerde lise deki çalışma sistemi sorunu çözmüyor. çok fazla bilgiyi hafıza da tutabilme ve aynı zamanda bilgileri birbiriyle bağlama, yorumlama yeniden üretme yeteneklerini geliştirmek gerekiyor. aynı zamanda hasta, hukiki sorunu olan yada gözünü para hırsı bürümüş müteahhitlerle uğraşmak içinde insanın yaşama sevincinin bitmemiş olması gerekiyor. benimki bir öneri. Ama hepimiz hayatımızın bir noktasında durup o güne kadar yaptığımız ve işlemeyen sistemleri gözden geçirmeliyiz. Biraz daha yazsam hayatın sırlarını döktürücem daha ne istiyosun. Not :bunları da bana söyleyen olmamıştı.

haha çok şekersin canım :) evet biraz ödül olayına döndürmek lazım ama ben kendime ceza veremiyorum bugün boş günüm aslında yarın sınavım var artık istemesem de çalışmam lazım. normalde 2 gibi fln uyanıyorum evde olduğum günler bugün tam kalkmaya zorluyordum zaten kendimi kargocu geldi allahtan uyandım artık aksi gibi babam geldi eve bomboş bir evde kafam çok rahat oluyor çalışabiliyorum öyle ama aksi gibi babam geldi şimdi de gördüğünüz gibi bahanem hiç bitmiyor. off adama da git denmez ki şimdi neyse artık oturup çalışcam başka çarem yok.

hazırlandıgın sınav cookk zor ve gercekten rakipler tam bir inek bide okadar calışırlar ama sureklı yalan soylerler 5 6 tekrar yapmadan sınava gırmezler ama sordugunda aa daha tam bıtıremedım bıle cevabını alırsın sımdı sana calısmıyorum ya bende dıyo olabılırler ve bu ınsanda onlarda calısmıyo zaten dıye bı rahatlama olusturuyo ve hırslanamıyorsun ben ce kımseyle konusma bu konuda ve onların her dakka calıstıklarını dusun kı zaten boyle yaparlar boylelıkle hırslanmaya bak allah azım versın

perşembe cuma 2şer saat çalışabildim sonunda evde :)) bugün de acayip geç uyandım anca ayıldım gibi bi duş alıp sakince oturmak istiyorum derslerime bakalım inş yapabilirim... R

Yok yanlis anlamiyorum, demek istedigini anliyorum, tabi herkes farkli calisabiliyor Haa birde 10-12 saatte ne kadar ara vermelerin oluyor?

sen de iyi ki varsın canımm :)) hadi şimdi ders başınaaa :) Daedra

canım çok güzel demişsin ama ne yazık ki günde 2 saat çalıştığım sınav için bana yeterli gelmez en az 6 saat 2 sene boyunca ara vermeden çalışmam lazım ki unutmadan tekrarlarla yükselebileyim denemelerde fln. ama hiç yoktan iyidir değil mi yine de? geri kaldım arkadaşlarımdan, ama bi başlangıçtır sonuçta bu hafta 2 saat çalışırım 3-5 gün sonra 3 saate çıkar, 1 hafta sonra 4, 1 ay sonra 6ya varırım inşallah hatta 6 saat bile az ya neyse:) çünkü daha önceden üni sınavlarım fln dışında evde oturup bu büyük sınavım için çalışamıyordum kütüphanede çalışabiliyordum orda da çok yoruluyorum sandalye tepesinde, yemek fln dert rahat duramıyor zaten insan, bi sürü insan ses yapıyor, havasız fln. ben çalıştığım masaya, odamın ısısına, gürültüye vs herşeye çok takarım o yüzden biraz sıkıntı yapıyordu odama alıştırmaya çalışıyorum kendimi:) bi de benim derdim molalar zaten mola verdim mi geri dönemiyorum çok uzuyor molalar, başlamak da bi sıkıntı o yüzden biraz bilgisayar bağımlılığım da var zaten, yabancı diziler vs kopamıyorum. R

Canim biz insanlar baskalarinin düsüncesine cok bakiyoruz bazen, simdi sen kendin icin ders calismayi iste ve etrafindakilerin ne diyeceklerini bosvermeye calis, biliyorum cok zor ama kendin icin basarmaya calis. Mesela kücük ödüllerde koy her ders calismandan sonra... ve sIK sIk aralar vermeye özen göster mesela 1 saat calis 20 dakkika ara ver.

evet doğru diyorsun sanırım bu olay biraz tersine döndü bende açık göstermemeliyime döndü. doğru diyorsun insanları fazla umursuyorum artık halbuki gittikçe insanlar kendi dünyalarına döndüler eskiden bütün sınıfça daha çok görüşürdük, şimdi herkes kendi işine bakıyor. çok özeniyorum onlara. halbuki ben insanlara özenmeyi seven biri değilimdir bu biraz gururumu kırıyor işte. kafamda büyüttüğümün farkındayım çünkü aslında hiç bir engel yok önümde tek engel benim ama kendimi eğitemiyorum. düşünceye gelince iş var ama icraatta yok. çok değil geçen seneki halimi görseniz küçük dilinizi yutardınız yemek yerken bile çalışan, günde 3 saat uyuyan ama ne sevgilisini görmekten geri kalan ne dersinden geri kalan bi lullaby vardı. şimdiyse ders çalışıcam bugün diyip sevgilimle buluşmuyorum ama hiç bişey de yapmıyorum evde kös kös oturup tv izliyorum kk ya giriyorum youtube a dalıyorum. çocuk gibiyim ya sinir oluyorum kendime.

haha çok tatlısın canım:)) yalnız normalden uzun çalışan biri değilimdir hatta bi çok insana göre hızlı çalışırım sadece benim çalışmam gereken konu çok fazla şöyle söyleyeyim 11 kitap 500 sayfalık ve 10 bine yakın çıkmış soru ve bunun en az 2 katı kadar çalışma sorusu vs fln işte :) ama dediğini araştırıcam, nlp ve konsantrasyon tekniklerine çok inanırım teşekkür ederim:)) S