önceki konunuzuda okudum bugün. psikyatri randevusu almanız, kendinize değer vermeniz çok iyi bir işaret. farkındalık psikolojide önemli. muhtemelen ilaç başlanır ve bu ilaçlar etki edince takıntılı düşünceleriniz rahatlar. ancak terapötik destek de almak size iyi gelecketir. ne yazık ki terapi ücretleri pahalı ve devlet bunu karşılamıyor. Ancak üniversite öğrencisi olmanız iyi, üniversitenizin psikolojik danışma ve rehberlik biriminden ücretsiz destek alabilirsiniz.

Merhaba, 21 yaşında üniversite öğrencisi genç bir kadınım. Gerek üniversiteye online olarak devam etmek olsun, gerek son sınıf olduğumdan "iş bulabilecek miyim acaba?" psikolojisi olsun beni bu dönemde çok yıprattı. Salgından önce de çok sağlıklı ve dayanıklı bir psikolojiye sahip değildim. Çok fevri, duygusal ve takıntılı biriydim. Takıntılarım anksiyete seviyesine gelmemişti henüz ama bana ve çevreme çok büyük zararlar veriyordu. Şöyle söyleyeyim; Hepimizin hayatında olacak en ufak aksilikler benim kafamda günlerce kurmama, düşünmeme neden olan şeylerdi. Hatta öyle takardım ki her konuda en kötüsünü düşünür kendimi rahatlatmak için çevremdekiler sorular sorar onlardan tatmin edici ve anlık olarak rahatlatan cevaplar duymak isterdim. Ancak şu dönemde kendimi daha kötü hissediyorum. Aklıma taktığım şeyler işitseniz yok artık daha neler dersiniz. Kafamda en kötü senaryoları yazıyor, çiziyor ve oynuyorum. En kötü olaylara çözüm üretmeye çalışıyorum. İçimden yemek yemek gelmiyor. Uyumak istemiyorum, uyuyunca da kalkmak istemiyorum. Eskiden zevk veren şeyler artık bana zevk vermiyor. Hayatımdaki insan da en başta ne kadar destek olsa da bu takıntılarımdan bıkmış durumda. Dile getirmiyor ancak hissediyorum. Özele gidecek durumda değilim şu süreçte. Devlet hastanesi psikiyatri bölümünden randevu aldım. Umarım tüm bunlar bir çözüme kavuşur ve iyileşirim. Aramızda böyle olanlar varsa onlara da bir an evvel sağlık diliyorum.

Evet. Erkek arkadaşım da bana gitmem gerektiğini kendime zarar verdiğimi söyledi. Sağ olsun o da destek. Ben zaten kendimin farkındaydım ama ilk başlarda hep çekiniyordum ilaçlar hakkında vs. Ama artık bunun bir hastalık olduğunu kabullendim umarım kurtulurum.

Ben iki ay önce yaygın anksiyete teşhisi ile tanıştım. Sen de kendinin farkındasın bir kaygı ve takıntı durumu var ve çok iyi yapmışsın destek almaya karar vermekle. Ben hem ilaç alıyorum hem de terapi seanslarına katılıyorum. Ha deyince geçen bir durum değil ama birkaç haftadır ilacın da etkisiyle kendime geldim diyebilirim. Tabii ki psikoterapiye devam edeceğim. Öğrencisin anlıyorum ama biraz araştırıp uygun fiyatta bir psikoterapist bulabilirsin. Kendine yaptığın yatırım en iyi yatırımdır. Bu bir sağlık meselesi elinden geleni yap hayatının kalitesini tek başına deviren bir durum çünkü bu. D

Var kardeşim doktora git diye yalvarmamıza rağmen inatla gitmiyor, haytımızı adeta cehenneme çevirdi artık mehlika_ Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Doğru diyorsunuz. Ben iyice bir araştırma içine gireyim. Online terapiler daha uygun oluyor ama ne kadar yeterli onu da bilmiyorum.