30 yaşıma geldim, insanlarla ilgili öğrendiğim en önemli şey, milletle arkadaş olmaya çalışınca kendilerini geri çektikleri. iyi olsun kötü olsun her insan bunu yapar. onun için arkadaş olmaya uğraşma. sosyal topluluklara falan katıl, oralarda mutlaka yeni katılanlar olur veya yeni katılanlara daha ilgili davranılır. ayrıca dersine git gel, çok meşgul görün, kimseye eyvallahım yok havasında ol, bu tavır mutlaka milletin ilgisini çeker, kendileri gelip seninle

Gecen sene istanbul universitesini kazandim. toplandim, buyuk umutlarla gittim ama bosa cikti hepsi. 100 kisilik sinifta 15 kisi falan hazirligi atlayabiliyor anca, ben de malesef o atlayanlardandim. Hazirligi atlayip birinci siniftan basladim. Dolayisiyla sinifimdakilerin de cogu gecen sene hazirlik okuyup gelenlerdi. Hazirlik sinifimda arkadasliklar kurulmus, guruplar olusturulmustu. Zaten ben de oldukcancekingen bir kizim bir turlu yeni arkadas edinemedim. 1-2 tane yuzeysel, o kadar. Zaten ikinci donem de okula gidemedim pek ailevi sorunlar falan vardi. Zaten sinifta kaldim bu sene tekrar birinci sinifa basladim. Ve yine herkes birbirini taniyor, yine ben sap gibi ortadayim. Sorunlarim yok artik sinifa karisip arkadas edinmek istiyorum ancak bir turlu basaramiyorum. Ilk adimi atamiyorum. Dersle ilgili falan bir seyler sorsam da bir turlu sonu gelmiyor muhabbetim hemen bitiyor. Gecen sene yurttaydim orda cok iyi arkadasliklarim oldu ama evenciktim bu sene eskisi kadar sik gorusemiyoruz. Kafayi yiyecegim arik ben denuniversiteli hayati yasamak istiyorum, oyle bahcede oturup bos muhabbetler kurmak istiyorum. Asosyal olmak istemiyorum :/ yardim edin kizlar lutfen :/