Çocuğum yok evli değilim. Belki evli olsam mutlu yuvam olsa bu kadar yalnızlık da hissetmezdim çünkü evliler arkadaşa ihtiyaç duymuyor kocası ve çocuğu en yakın arkadaşı zaten.

Calisiyor musunuz? Kalabalik ve eglenceli bir calisma ortami arkadas edinmek icin en ideal alan bence, burda bazi arkadaslar is arkadaslariyla pek samimi olmamayi tercih ediyorlar ama ben 2012 de ayrildigim is yerimdeki arkadaslarimla hala gorusuyorum, basım sıkışsa ilk onlari ararim. F

Bende mevcut çevremi değiştirmeyi düşünüyorum. Çok kırıldım çok yıprandım artık oturup buluşsak bile eskisi gibi iyi niyetli olamıyorum, zaten buluşmakta istemiyorum. İnşallah karşımıza iyi temiz insanlar çıkar.

İnşallah öyle olur ben de çok istiyorum. 32 yaşından sonra zor geliyor ama herşeyi yalnız yapmaktan yılmış durumdayım. S

Erkek arkadaslar bulmaya calış, erkekler daha eğlenceli oluyo

Aramakla bulunacak birşey değil diye dedim, ne iş yapıyorsunuz A

Merhaba hanımlar, geniş arkadaş çevresi edinmek için öneriler, taktikler bekliyorum. Son yıllarda en yakın arkadaşlarım başka şehirlere veya yurtdışına taşındı, bazıları evlendi çocukları sorumlulukları var görüşemiyoruz ve arkadaş çevresi kurmak istiyorum yeniden. Nette bazı önerilere baktım gurur yapmayın yapışın vs. Gibi önerilere denk geldim doğru mu sizce? Siz neler önerirsiniz? 32 yaşındayım dil kursunu deneyeyim dedim herkes benden ufaktı. Yani 32 yaşında biri olarak 23 yaşındakilerle arkadaşlık etmek tuhaf gelir gibi geliyor daha yaşıt istiyorum. Hangi ortamları önerirsiniz? PrideAndPrejudice Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Tango ya da salsa kursu olabilir mesela Turlara katilabilirsin veya pilates yoga vb A

kendimi öneriyorum, gelin arkadaş olalım benzer bir durumdayım aslında, geçen yıllar iş güç ortamların farklılaşması evlilik vs derken herkes farklı alanlara savruluyor, öncelikler değişiyor bir bakmışsınız görüştüğünüz 3-5 kişi anca kalıyor çevrenizde. bilemedim, kurs vs de bir yere kadar artık. 30u geçince, örneğin kursa gitmiyorum ama gitsem odağım kurs sonrası eve dönmek olur. spor olabilir. pilates vs gibi grup derslerinde kız kıza eğlenceli bir ortam oluyor.

Ben evliyim ama çocuk okula gidince serbest. cibicibicibi

Kendim çok iyi anlaşırım kendimle misal bugün sinemaya gittik ağladık geldik Aynı şehirde olsak takılırdık 31 oldum bende

Güzel olurdu. Bekar olunca 30 sonrasında bir yalnızlık peyda oluyor maalesef.

Bisi diyim mi, nerde cokluk orda B. kluk.

Çok doğru bir noktaya değindiniz. Bu atak olma konusunu biraz somutlaştırabilir misiniz örneklerle? Mesela yeni biriyle tanıştık muhabbet ettik ve daimi arkadaşlık kurmak istiyoruz nasıl ilerleyebiliriz? Diana

Yukarıdaki mesaj da bi arkadaş çok güzel açıklamış. İnsanlar size yaklaşmıyor ise sizde kendilerine dair birşeyler bulamıyorlardır. İnananların dikkatini çekmek için iyi bir dinleyici olmakta çok etkili. Karşı tarafla ilgilenmek, isim ile hitap etmek, 3-5 gün önce anlattığı bir problemini çözüp çözmediğini sormak, çocuklarını sormak vs... Çekingenlik özelliğinizi bir an önce değiştirin, çekingen kişiler iletişime kapalıyım mesajı verirler duruşlarıyla..

Sayılara odaklanmayın. Arkadaşın sayısı veya yaşı önemli değil bence.

Kurs olabilir Spor salonu olabilir. Çalışıyorsanız iş arkadaşları olabilir. F

:) Bu genel bir cevap. Sorunun cevabı insan insana ihtiyaç duyar. Arkadaşlık bir ihtiyaçtır. Peki şimdi ikinci sorum. Hangi ihtiyacı karşılayacaksınız? Cevap yalnızlığınızı gidereceksiniz cevaplamışssınız. Şimdi gelelim sizden sadece genel insan profiline. İnsanların arkadaş olmasındaki faktörleri kısaca özetleyeyim: İhtiyaçlar Sevilme ihtiyacı Onaylanma ihtiyacı Oyalanma ihtiyacı Ortak hobilerini gerçekleştirip kendini geliştirme ihtiyacı Ortak amaca ulaşma ihtiyacı Ortak müzik zevki Ortak din Ortak kin Ortak para Yani arkadaşlık ya da birlik olabilmek için bir ikiş ile önce ORTAK bir yanınız olması lazım, bir başka ifade ile KARŞINIZDAKİNİN sizden karşılayacağı bir ihtiyacı olması lazım! Peki siz karşınızdakine ne vaad ediyorsunuz? Bunu bir düşünün sonra istemediğiniz kadar arkadaşınız olur. Almak yerine vermeye karar verdiğinizde insanlar çevrenizde olurlar, alan siz olmaya başladığınızda çevreniz daralmaya başlar :)

Elimden geldiğince bunu yansıtmamaya çalışıyorum gayet cool ve özgüvenli izlenimi veriyorum ama yine de anlıyor olabilirler mi? Ayrıca ne çekingen sessiz sakin insanlar kolayca arkadaş edinebiliyor buna da şahit oldum. Bu da bir sınav galiba. Manolya-- Popüler

Takipteyim bende :)))

Ben çok soğuk ve pek güler yüzlü olmayan biriyim o yüzden fazla arkadaşım yok. Ama zamanla aşacagimi düşünüyorum. Bence kurs olmazsa komşularıniza vs bakın. Çocuğunuz varsa onun arkadaşlarının anneleriyle tanışın.

Eskiden vardı aslında buluşmalar yapılırdı. Şimdi baktım da o topic yok olmuş. Bundan bi 10 sene kadar önce vardı yani

Haklısınız. Elbette ideal olan, insanın bir kaç arkadaşı olması. Geniş çevre diyince daha fazla istiyorsunuz sandım :) Ama yaşa fazla takılmayın derim. Güleryüzlü, pozitif ve girişken olunca da arkadaşlıklar oluşuyor. İlgi alanları çok önemli tabi. Spor kursu, yemek kursu, dil kursu, resim kursu,.. artık her ne ise ilgi alanınız ona yönelin.

Aslında tanışıyorum ama arkadaşlığa dönmüyor. Tanıdıklık boyutunda kalıyor. Sinir oluyorum bu duruma sanırım şeytan tüyü yok. Şeytan tüyü olan insanların çok arkadaşı oluyor.

Geniş çevre çok da iyi bişey değil bence. Bir iki tane olsun sağlam olsun düşüncesindeyim. defne-28

Çevresi çok güzel geniş bir arkadaşım vardı, nasıl oluyor diye biraz gözlem yaptım ve farkettim ki; gözüne kestirdiği kişilere ilk tanıştığında "bı kahve içelim, seni yemeğe götüreyim" gibi tekliflerde bulunuyor ve o kişilerle arkadaş hatta dost oluyordu böylelikle.. Bu taktiği bende uyguladım ve etkisini ciddi anlamda gördüm, ancak artık arkadaştan da sıkıldım, bütün çevremi yavaş yavaş hayatımdan çıkardım. Yukarıda bir arkadaşın dediği gibi "nerede çokluk orada b.. luk"... Yine yukarıda bir arkadaşın dediği gibi "önemli olan nicelik değil nitelik"...

Ben de yıllar sonra memlekete geldim arkadaş çevrem yok. Bir de biriyle arkadaşlık kurmak için hep karşı taraftan ilk adımı beklerim. Yani o kişi bana yakın davranırsa mesela ilk karşı taraf beni bir yere davet ederse giderim ama kendim yapamam. İş yerinde arkadaşlık nasıl oluşur bilemiyorum ben sadece işimi yapıyorum uzun uzun da oturmuyorum hep yapacak işlerim oluyor. Mesela bir arkadaş benim evimin yakınına geliyor ben de onun arabasıyla gelebilirim iş çıkışı ama bunu söyleyemem. Kendim dolmuşa binip geliyorum. F

Evet birazcık atak ve sosyal olma meselesi sanırım. Bu siteden arkadas edinebilirsiniz. İş çıkışı çalışanların Gittiği kitap cafeler oluyor onlara gidebilirsiniz. F

Çekingen duruşunuzun olumsuz bir yansıması olabilir. . push ; F

Yani geniş çevre istiyorum, 5-6 tane yakın teklifsizce dışarıya çıkabileceğim insan olur, diğerleriyle de toplu etkinlikler vs. vesilesiyle bir araya gelirim gibi düşünmüştüm. Sosyallik bir ihtiyaç, insana iyi geliyor siniri stresi alıyor. Bir de bizim toplumda geniş çevreli insana itibar ediliyor arkadaşı olmayan ezik gibi görülüyor.

Birşey söyleyeyim mi, aynısını ben de gözlemledim. Çok arkadaşı olan biri vardı mesela gözüne kestirdiğine direk yapışırdı hiç utanma çekinme yoktu. Ama ben bunu beceremiyorum. Çünkü böyle bir hamle yaptığımda karşımdaki insanın bir tarafı kalkıyor ve loser gibi görüyor. Başkası yapsa ay çok girişken denilen şey ben yaptığımda olmuyor buna öfke doluyum. Bir de bende biraz çekinme hatta gurur var. Mesela 1 hafta önce bir kızla tanıştım olumlu elektrik aldım kahve içelim dedik. Numaramı verdim hala bir davet göndermedi. Başka bir kız var ona Facebook'tan yazdım mesajı görmüş birşey yazmadı. Yani cidden bir kısmetsizlik var. Hep ben mi davet eden koşturan olmalıyım niye kimse benim için gayret etmiyor? Çok düşündüm ve sonuç bu iş şeytan tüyü meselesi bence. Şeytan tüyü olan her türlü yolunu buluyor.

Geniş arkadaş çevresi önermem. Şaka bir yana bunun bir kurali, prosedürü yok bence. Öyle gelişine bir yerde muhabbet edersin sonra frekanslar uyusur. Devam ettirir ya da ettirmezsin. İşyerinden, liseden, hatta halk eğitim kurs sırasında beklerken bile bir dost edinebildim. Ama en çok çocuk olunca park, okul, konu komşudan çevrem oldu. Cevrem derken onlarca değil. Üç beş kafa dengi. O da yeter. Her konustugunla arkadaş dost da olamazsın zaten. Bulacağım bulacağım deyince de olmaz. Yani hayatın akışında olabilecek bir durum. Hele birine yapismakla hiç olmaz. Çok itici bence.

genelde çok arkadaşı olanın çevresi çok çabuk değişiyor. bu başlı başına sorun. güven vermez çok çevrelilier bana. sağlam birşey olmuyor çünkü az olsun öz olsun. 27 yaşındayım 35-40 ve üstü insanlarla anlaşıp arkadaş oluyorum, görüşür ederim. abla demem ismiyle hıtap ederim. ve kendi yaşıtlarımla anlaşamıyorum çocuk gibilerrr.. küs barış trip onlarla mı uğraşcam. C Crazypinkpink Sen önce kendine bak tek ayak

Bunu geçen hafta bir kitapta okumuştum. Aklıma geldikçe deniyorum. Ama aklıma çok nadir geliyor

Çünkü yalnız hissediyorum. Psikolojim de olumsuz etkileniyor. Sinemaya konsere ve daha birçok etkinliğe yalnız gitmekten çok sıkıldım. F

Bu aralar bu tarz konulara cok sık denk geliyorum. Ben de benim cocuklarimla ayni yas grubunda olan annelerle tanismak isterdim. Biz oturup kahve icerken cocuklar sosyallesir. Keske kadinlar kulubunde benzer özellikteki kadinlarin tanisabilecegi gruplar olsa. Kazen Mune bu mevzuya bi el atsaniz

Çalışıyorum ama ya evliler ve çocukları var. Ya da yaşları ufak. Ben 87 liyim 94 lülerle arkadaşlık etmek garip geliyor. Ben aslında çok küçüklerle arkadaşlık etmeyi sevmiyorum sevemedim. Edenlere de şaşırıyorum kafalar nasıl uyuşur diye. Ben kendimden büyüklerle ya da minimum kendi yaşıtlarımla arkadaşlık istiyorum. cibicibicibi

Daimi arkadaşlık aslında biraz kafa yapısının uyması ile ilgili bir konu. O da çok arkadası olan kişilerde bile tek tük öyle dost oluyor. Arkadaşlık baska dostluk baska Dostlukta bir anda gelişen birşey değil.

O zaman gülümseyin :) Yıllar önce herşeyde dert yanan karamsar bir kişiydim. Sonra neden böyle yapıyorum belki de saece rolümü değiştirmeliyim dedim ve içimden gelmediğinde bile gülümsemeye zorladım kendimi. Viliyor musunuz? İnsan mutlu olmayı, gülmeyi bile öğrenebiliyor yeterki çabalasın. Şimdi herkese gülümsüyorum :) bunu yazarken bile tabi arada 20 yıl geçti ben büyüdüm olgunlaştım ve taktiğim işe yaradı. İngilizce bir söz vardır "fake it until you make it" yani gerçekleştirene kadar öyleymiş gibi yapın diye. Deneyin! Şimdi başlayın gülümsemeye. Aynada bakıp gülümseyin.

Ama tek kişiye bağlanmak da olmuyor. Çünkü sen tek ona bağlı oluyorsun ama onun başka başka arkadaşları oluyor ve yalnız kalınıyor. Ben arada kahve içebileceğim alışverişe çıkabileceğim sinemaya konsere gidebileceğim arkadaşlar istiyorum yüzlerce olmasa da 5-6 tane böyle olsa çok güzel olur yıldım herşeyi yalnız yapmaktan

Pilatese gittim grup calısmaları hıc zevkli olmuyor benimki öyleydi ya da fıtness e gittim onda da habıre kahve sigara yapıyordum sporla alakam yoktu Gecen aksam sinemaya gittim film komediydi tek yalnız bendim en cok ben guldum, cıvarımdakılerın deli oldugumu dusunduklerıne emınım. Dedıgınız gıbı er gec dondugumuz yer ev, gene yalnızız