Ben de sizinle aynı süreçlerden geçtim sizi şu an çok iyi anlıyorum inanın. Üniversiteden mezun olunca kpss a grubu için dersaneye gittim 1 yıl ondan sonra da 1 yıl kurum sınavları için uğraştım o zaman bekardım ama evleneceğim kişinin işi dolasıyla bulunduğumuz ilde kalmam gerekiyordu yani öyle her sınava puanım yettiği halde başvuramadım hep İstanbul için olan sınavlara girdim. Sonunda çok şükür bulunduğum ilde tercih yapabileceğim bir sınav açılmıştı ama mülakatta elendim ardından şu anki işime girdim ama maalesef girince de bitmiyor 1 yılı doldurdum şu an kurumda tez hazırlamam, ydsden 70 almam ve yeterlilik sınavını geçmem lazım evlendim ilk 6 ay rahattım şimdi önümüzdeki 2-2,5 yılım gene pert çocuk fikrinin bile bu yüzden erteledik 3 sene ama çok şükür istediğim gibi evime de yakın bir işim var napalım bu yolu seçince de ders çalışmak gerekiyor uzman ya da müfettiş olana kadar. H

sanki bu süreç hiç bitmeyecek gibi. sanki bi baltaya sap olamayacakmışım gibi. okul hayatım, ders çalışma sürecim, kitaplar, sınavlar, stres, stresin verdiği değişik ruh halleri, ve yol açtığı sağlık sorunları, mahalle baskısı vs vs vs. sanki bunlar hiç bitmeyecek gibi üniversiteden mezun olalı 1 sene oldu. kpssye girdim. puanlarım fena değil. şuan kurum sınavlarına hazırlanıyorum. bitmiyor bitmiyor bitmiyor sınavlar bitmiyor. ben tükendim, artık konsantre olup çalışamıyorum, kurum sınavlarında pes ettim, kafam almıyor. kpssye hazırlanırken o kadar yordum ki kendimi şimdi beynim dolmuş bütün arkadaşlarım girdi bi yerlere, bir ben kaldım. umudum ve inancım sıfır düzeyde. hep bu düzene mahkum kalıcakmışım gibi hissediyorum. hiçbir şeye konsantre olamıyorum olamadıkça içinde patlamaya hazır bi bomba taşıyor gibiyim. kafamı hiçbir şey dağıtamıyor. sadece içimde büyüyen bir şey var onu hissediyorum bu süreçten geçen, rahata eren var mı aranızda. benimle paylaşın lütfen sonunu göremiyorum