aranizdaki sorunlari bilmiyorum ama yazilanlardan okudugum kadariyla depresyon gibi geldi bana. Bence bir piskologa gidip terapi aldiktan sonra tekrar düsünmeni tavsiye ederim. Piskoloji düzeldikten sonra tekrar güzel olabilir hisler degisebilir..

Minnosprenses

Erkekleri yada insanları diyeyim kaybetme korkusu kendine getiriyor. Onlar bizim gibi hassas degil. Ama gerçekten kaybedeceğini anladığı için ve o korkuyu yaşadığı için değişmiştir.. Bu böyle devam eder. Çünkü kaybetme korkusu da bir travma şekli. Siz aldatılma travmasını atlatamıyorsunuz. Bana şimdiye dek aşık değilmiş demekki diye düşündüğünüz için geçmişinizle hesaplaşıyorsunuz.. Ben insanların karşısındakinden çok kendini affedememesinden böyle olduğunu düşünüyorum.. Bence siz de içinizde bir yerde kalmış keşkeleriniz var.. Acaba ben başka türlü davransaydım. böyle olurmuydu diye.. Bence artık kendinizi ve eşinizi affedip yeni tanışmış gibi hissetmeye çalışın.. Aldatılmak çok kötü bir his tabiki. Ama kendinize ve eşinize bir şans vererek buyukluk yapın.. Ve bolca dua edin bence

kendine zaman ayır kendin için mutlu olmak için yeni birşey bul örneğin kurslara giit yeni kişiler tanı ortam değişirse belki toparlarsın

evet gıdıcem doktora ama ılac verıcek ıste onlar da ne kadar yararlı olur bılemıyorum

ohoo annem babamdan ayrı teyzem eniştemden öyle olsa bizim damatlar kaçmış olması gerekti

Nasıl içime dokundu. Çiçek gibi soluyorum Nasıl dsem bilmiyorum mutlu olamıyorum. Tamam öfkeli değilim belki o duygumu korelttim ama onun eve gelmesi gitmesi beni heyecanlandirmiyo bi anlam ifade etmiyo sanki. tartıştığımız da yine eskiye gidiyorum işte aynı düşünce aynı kafa değişmez ki diyorum.

O kararlı durus tam bitmediyse herşey kırılıyor derken bunu tam anlayamadım.. Tam düzelmişti diyemiyorum tamam bana karşı iyi ama 8 sene sonra sana aşık oldum diyen adam beni hiç sevmemiş olması vs kirildigim şeyler onları atlatamıyorum..

Keşke bi çaremiz olsa

Bir bildiği var ki psikiyetriye yönlendirmiş muhakka git olur mu Umarım tez zaman da feraha kavuşursun

Çok ufak da olsa para biriktirmeye başladım. Çok küçücük şuanda ama sonuçta sıfır olmasından iyidir dedim. O dugumleri ileride belki cozucem ama şuan beni o kadar boğuyor ki.. Nasıl anlatsam bozulmuyorsun ama rahatta nefes alamıyorsun öyle bağlanmış boğazıma gibi hissediyorum..

evet bunları soyledım esıme. sana karsı hıcbısey hıssetmıyorum ıcımde hıc bır duygu yok dedım. duvar gıbıyım resmen dedım. zaten aılemın gonderdıgını benım aslında gelmek ıstemedıgımı bılıyor zaten. sımdı sureklı soruyor mutlu oldun mu, yanımda mutlu musun, benı sevıyor musun.. senı kendıme asık edıcem, ıyıkı donmusum dıyeceksın dıyor. bugun aksam da sordu yanımda huzurlu musun dedı. suan ıyıyım dedım. ama benı bırakıp gıdıcektın dedı. Bana kalsa suan cıkıp gıderım dedım, ama suan yanındaysam bana sureklı boyle sorular sorma zamana ıhtıyacım var ama ılerde ne olur bende bılmıyorum dedım. ona bakarsan sende benı bırakıyordun dedım sonucta aldatmakda oyle oluyor. bısey demedı sonra.

Nasılsın konu sahibi?

Canimmm keşke binlerce beğeni yapabilsem yazdıklarına.. Çünkü o kadar özgür hissetmiştim ki ohh be demiştim. Şimdi geriye sarmışım diye hissediyorum. Yine hapishaneye dönmüşüm gibi hissediyorum.. O kadar doğru ki yaşadıklarımın tercümanı olmuşsunuz belki zamana ihtiyacım var ama şuan çok bunalıyorum, nefes alamıyorum

Yapamıyorum yani bi şekilde sürdürüyorum ama hayattan hiç zevk almıyorum. Yaşamaktan hiç zevk almıyorum öyle kötü duygular var icimde Minnosprenses

Yillar öncesi burda temizlik sayfasında çok aktiftim, evim için koştururken şimdi geldiğim nokta ama herşey geliyor insanın başına.. Benimde bi derdim vardı, konu açmıştım. Sonunda aile terapistimle beraber kararımı netlestirdim ve boşanmak için ailemin yanına döndüm. 15 gün durduktan sonra herşeyi aileme anlattım. eşin gelsin konuşalım dediler. Eşim de ağladı zırladı karımı çocuğumu istiyorum vs vs. Inanın eşim karşıma gelene kadar ne hissederim acabasi vardı. Tam karşıma gelip oturunca onu istemediğimi artık bitirdiğimi görünc hayatım da olmadigim kadar ozguvenim geldi. Ilk defa anneme babama karşı böyle tavırda konuştum. Eşime icimde ki herşeyi söyledim. Bir-kac saat böyle geçti ama hala düşüncem net belli. Yine de beni geri gönderdiler... Bir Inat uğruna evini hemen yıkma oldu. Inat ediyorum ben bozuyorum oldu. Şimdi biz de konuştuk herşey değişir oldu. Daha duramazdım. Bekar bi kız kardeşim var, onu istemeye gelecekler diyecekler ki ablası boşanmış. Bu ne demek hiç çözemedim. Apar topar valizlerimi toplayıp döndüm. Oğlum için toplanıp kendi kendime ayağa kalkmalıyım yine bdv de güçlü kadınları okumak iyi geliyor ama şuan Bana karşı çok çok iyi olmasına rağmen, kavga da etmiyoruz yardim da ediyor herseyde beni mutlu etmeye çalışıyor ama ben o kadar mutsuzum ki.. burda yanlış anlaşılmasın onunla iyi oOlmak gibi bi derdim yok sevmediğimi söylüyorum ona. O da ne yapsam hiç. mutlu olmuyorsun hep mutsuzsun diyor. Benim merak ettiğim eski nil gibi kafamı dağıtınca keyfim yerine gelirdi. Komşumla bi kahve içinde moralim düzelirdi. Şimdi hic bisey düzeltmiyor. Işte benim derdim de bu, şımarıklık mi bu? Sokakta değilim, ac değilim, ama her sabah büyük bi tukenmislikle uyanıyorum. Yapayalnız uyanıyorum. Ben kendim için değerliyim biliyorum ama bu kötü duygu oturdu içime ne yapsam gitmiyor. Sürekli ağlamak geliyor icimden. Saatlerce ağlamak. Güvenecek hiç bir dalım kalmamış gibi. Nasıl söylesem herkes yapmacikmis gibi bana iyi gözüküyorlar ama kimse beni sevmiyor gibi. Sevmesin diyeceksiniz biliyorum ama namaz da kilsam geZsem tozsam film izlesem eskisi gibi asla mutlu değilim. Kardeşlerim neden ben böyle. mutsuzluk batağına saplandım ki. Eskiden kafamı dağıtınca mutlu olurdum şimdi asla mutlu olamıyorum. Depresyonda olabilir panik atak olabilir bilmiyorum bi sıkıntı var icimde. Ne yapsam gitmiyor. Okuyan herkese çok teşekkür ederim.. umarım aynı şeyleri yaşamış geçmiş olanlar vardır belki benim bakmadığım pencereden bakmamı sağlarsınız eski halime. donebilirim. Bu arada psikiyatriye gidicem, doktorum da söylemişti zaten sadece daha randevu alamadım. Birde üniversite okuyorum ama 2 dersim bütünlemeye kaldı öyle çalışasım gelmiyor ki senemi uzaticam nerdeyse çünkü gecemicem çalışamıyorum. Hep uyuyasim geliyor

"En bedbaht, sıkıntılı, muztarip işsiz olan adamdır. Zira ki atalet, vücut içinde adem, hayat içinde mevttir . Sa'y ise, vücudun hayatı, hem hayatın yakazasıdır elbet." "İ'lem eyyühe'l-aziz! Mümkün ünvanı altındaki eşyanın vücudunda tagayyür var. Yani keyfiyetleri, halleri değişir. Binaenaleyh, mümkün olan birşeyin daima bir halde tevakkuf ve sükut etmekle atalette kalması, o şeyin ahval ve keyfiyetleri için bir nevi ademdir . Çünkü, o şeyin istikbal halleri ademde kalır. Yol bulup vücuda gelemez. Adem ise, büyük bir elem ve bir şerr-i mahzdır. Binaenaleyh, faaliyette lezzet olduğu gibi, ahval ve şuunatta da bir tebeddül olup, bu tahavvül ve tebeddülden neş'et eden teessürat, teellümat, bir cihetten çirkin ise de birkaç cihetten de güzeldir. Evet birşeyin şekillerinde vukua gelen devir ve teslim sırasına gidenler müteessir, gelenler de memnun olurlar. Ve bu sayede hayat tasaffi eder, temizlenir. Vücut da teceddüd eder." "Hayat musibetlerle, hastalıklarla tasaffi eder, kemal bulur, kuvvet bulur, terakki eder, netice verir, tekemmül eder; vazife-i hayatiyeyi yapar. Yeknesak istirahat döşeğindeki hayat, hayr-ı mahz olan vücuddan ziyade, şerr-i mahz olan ademe yakındır ve ona gider." " Yani, herbir cüz'ü bir alem mesabesinde bulunan şu alemi bütün eczasıyla terbiye ve yıldızlar hükmünde olan o cüzlerin zerratını kemal-i intizamla tahrik eder. Evet, Cenab-ı Hak, herşey için bir nokta-i kemal tayin etmiştir ve o noktayı elde etmek için o şeye bir meyil vermiştir. Herşey, o nokta-i kemale doğru hareket etmek üzere, sanki manevi bir emir almış gibi muntazaman o noktaya müteveccihen hareket etmektedir. Esna-yı harekette onlara yardım eden ve manilerini def eden, şüphesiz, Cenab-ı Hakkın terbiyesidir. Evet, kainata dikkatle bakıldığı zaman, insanların taife ve kabileleri gibi, kainatın zerratı, münferiden ve müçtemian Halıklarının kanununa imtisalen, muayyen olan vazifelerine koşmakta oldukları hissedilir. " Her kış bir bahara, her gece bir sabaha gebedir.

Bazen aileler yanlis kararlar alabiliyor onlar yapıyor diye buyuk diye her sey dogru degil zaten. Hele ablası boşanmış derler falan demek hic hos degil ne olmus boşanmışsa boşanmak da bir cesaret Bölümünün neydi? Biraz daha sabredin o zaman insallah atanirsiniz.

Sondayim, dipteyim, hala mutsuzluğu dibine kadar yaşıyorum kilo da alıyorum. Sadece uyuyorum yiyorum o kadar. Silkelenip kalkamadım hala Bissunicole

Oda yani seviyordur da duygusu bu kadar yogun degildir kendince ne kadar sevdigi belirtmeye calismis a batirmis... soyle bosanmak icin tamamen bitmis olmali simdi kararlisindir ama adam sana iyi davranmaya baslar sen yine affetmem der kararinin arkasinda durursun fakat ilerde acaba bir sans versemiydim diyebilirsin, bunu dememek icin herseyi yapmak o sansi vermek lazim inan sen uzulursun ilerde bence kararin cok isabetli

Çocuğuyla ilişkisi güzel şuanda. 4 buçuk yaşında

Anladım hakkınızda hayırlısı olsun. Evde kavga bagris varken çocuk da huzur bulamıyor genelde. Ama eğer sakinlesme ihtimali varsa gözden geçirin aile terapisti vs deneyin Belki son kez çocuk için deneyebilirsiniz Hala düzelmezse yolunuza bakarsiniz

Anlıyorum sizi.. Buna benzer bir durum bende yaşadım.. Mutluluk illa eşinizin dışında olmak zorunda değil yani şöyle düşünün herşey hayal ettiğiniz gibi olmayabilir.. Eşinizi affedebilmeyi başarabilmeniz lazım

Sagolun psikologla görüşüyorum ben aylardır ama şimdi psikiyatrise gitmem gerektiğini söyledi, artık yasama sevincimi kaybettim demiştim. Sanırım ilaç takviye etmesi gerektiğini düşündü

evet sımdı anladım.. bunu bende dusundum. eger sımdı gerı donmeseydım belkı de herkes dıyecektı donseydı acaba degısır mıydı. bunca yıl gectı de bır kez sans verse ne olur diyeceklerdı.. ama eskısı gıbı olamıyorum tabı. butun duygularım sıfırlanmıs gıbı gelıyor ama mutsuz olduguma gore sadece bastırıyorum demekkı

nasıl affedebılırım kı. gercekten bı yolu var mı, oluyor mu veya ben nıye yapamıyorum.

tekrar ora döndüysen mutlu olmaya çalış çek sine ama yapammıyorsan bir destek al derim F flamefire Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Çok haklısınız eşimde sonrasında söylemişti bunu. Hiç gidersin diye düşünmemiştim dedi. Hep böyle kalırız diye düşünüyordum dedi. Bu tarz şeyler söyledi. Boşanma için konuşmaya geldiğim de de bana bu tokat gibi geldi, o gün konusmaya gelene kadar seni kaybedeceğimi hiç düşünmemiştim, hiç farkına varmamışım dedi. Seni kaybetmekten çok korktum dedi. Keşkem sadece eski resimlere bakarken çıkıyor ortaya. O günler de ne kadar masummusuz ne kadar saf duygularla seviyormuşum eşimi diyorum. Onun burukluğu oluyor.

Depresyondasiniz herhalde gerci sevmedigi adamla ayni evde yaşamak zorunda olan herkes depresyona girer. Bence psikiyatrist ve ilactan ote terapiye yani psikologla hayata bakış acinizi degistirmeye ihtiyacınız var. Bipolar, sizofreni, panik atak, okb tarzi bir teshis olmadıkça uzun süreli antideoresan kullanimi beyin hücrelerini öldürücü etki yapar

Size yapılanı hazmedememişsiniz, sindirememişsiniz ve mecburen dönmüşsünüz. Eşiniz güveninizi ve kalbinizi kırmış şimdi ağzıyla kuş tutsa sizin kafanızda o mesele canlanıyor, aşamıyorsunuz ve atamıyorsunuz. Aileniz de destek olmamış bu da sizi en az eşinizin yaptığı kadar yaralamış. Şimdi neden gülmüyorum eğlenmiyorum diyorsunuz, sizce? Bunlar rutin, kolay, normal şeyler mi ki amaan oldu geçti diyelim gülmeye devam edelim... Acınızı yaşayamamışsınız, duygularınızı bastırmışsınız ve öfkenizi gösterememişsiniz bu yüzden içiniz dert küpüne dönmüş. Ama üzülmeyin, bunları terapi çözer. İnşallah maddi durumunuz terapiyi karşılamaya yeter Sevgiyle kalın.

Aslında çok güzel söylediniz, aileme boşanmak istediğimi söylediğimde herşeyi anlattığımda bile. Bir yanımda acaba pişmanlık olur mu vardı. Ama eşim karşıma gelip oturunca inanılmaz bir ozguvenim geldi. Ve tüm benligimle istemedigimi haykırdım aslında.. tabi boşa haykırmışım Şimdi de kalabalıkta yalnızım.. Zaten Psikoloğum yönlendirdi.

Çünkü eskiden aslında eşinizi hiç istemediğinizin farkında değildiniz. Çünkü eskiden tamamen bittiğini de bilmiyordunuz. Artık biliyorsunuz i bu yüzden de bir şey düzelmiyor. Okulu bir an önce bitirmeye bakın kendinize odaklanın. Psikoloğa gidin psikiyatriste değil.

Demekki bu tek bizimkiler de değil. Onların kısmetini kapatıyorsun ne demek acaba? Yok ben öğrenciyim son sınıf işte diplomayı elime alsam diyordum 1. dönemden iki dersten kaldım çünkü o sıra annemlerin yanına gittim tam boşanma konusmalari vs ezberlerimi yapamadım hoca bıraktı o yüzden. Hem diplomayı alayım bi dedim hem nasıl olucaz mecbur döndük dedim zaman verdim kendime. Sözde zaman verdim ana daha geriliyorum bende diyorum hayat benim ben kendi ayaklarımın üstünde durmalıyım, çocuk olmasa belki çekip gitmem daha kolay olurdu tabi çocuk olması engel değil öyle olsa boşanmak için gitmezdim. Sadeece şimdi daha düşünerek adımlarımı atmam gerekiyor umarım tek başıma yapabilirim. Sadece nasıl hangi şehirden ev tutucam e tuttum diyelim hiç param pulun yok birikmiş param yok. Depozite bile ödeyemem. E gittiğin yerde hemen iş bulur muyum hele de pandemi de. Sudan cıkmış balığa dönmek istemiyorum siz nasıl başladınız I

Aldatma varsa bende soğurdum haklısınız. Allah yardımcınız olsun. çocuğunuz kaç yaşında çalışma gibi şansınız varsa çalışın derim sürekli evde olmakta bunalıma sokuyor insanı Dasmeer

Aslında onu hiç anlamadım. Ben biriyle evlenecek olsam ablası abisi boşanmış diye vazgeçecek değilim sonuçta insanlık hali herkesin başına gelir. Ama düşünüyorum ve niye bu söylendi anlamadım.. yazarhanim35 Yazar

dımı bende oyle dusundum cunku uzun zamandır konusuyorduk sımdı nıye gıt dedı bılemedım. umarım ıyı gelır. cok tesekkur ederımm namaste21 Duayla başladı her güzel

Önce kendimiz gerçekten. Evliliğimizde mutlu olsak da önce kendi mutluluğumuz kendimizi iyi hissetmeliyiz ki sonra çocuğumuza yetebiliriz sonra çevremizde ki sevdiklerimize..

Önceki yaşattıklarından sonra normal ama ya. İnsan unutamaz bazı hissettiklerini.

Yorumunuz için teşekkür ederim.. sanki dünyada tek derdi olan benim veya böyle aramalar olan benim gibi hissediyorum. Hergun aynı gün diye bunalımla uyanıyorum inanın ki bu psikoloji çok kötü bisey sonanda

Psikolojik destek işini lütfen aksatmayın. Çok net depresyondasınız.

Biliyorum söylemesi yapmasından kolay ama bir yerlerden başlamalısınız. Hayata tutunmaya çalışmalısınız ve zorundasınız. Madem bu hale sizi eşiniz getirdi maddi olarak kullanın bari. Size iyi gelecek hiç mi birşey yok.

Çok üzüldüm. Nil hanım gerçekten şu hayatta insanın önce kendisi. Siz güçlü ve sağlıklı olacaksınız ki çocuklarınıza da faydalı olun, dayanak olun. Eşiniz ile neden boşanmak istediğinizi bilmiyorum ama bu tedavi sürecinden sonra net bir karar verin ve önceliği mutlaka okulunuza ayırın. Yapabiliyorsanız kpssye de hazırlananın . Özelde yeni mezunlar için iş imkanı daha zor oluyor insallah hemen atanır bir an önce de iyi hissetmeye başlarsınız. Mutlu geceler burada güzel mutlu hissettiğinize dair mesajlarınızı okumak üzere.

Aslinsa bosanmak istiyorsun. Ama su an baskalarinin istegi uzerine bu evlilogi surduruyorsun. Bu da seni boguyor. Kendini zincire baglanmis gibi hissediyorsun. Elin kolun bagli olmasa gideceksin aslinda bu evden. Isin gucun olsa zaten kalmazdin, ailenden de destek istemezdin, kendine yeni bir duzen coktan kurmustun.

Kuzum sevmediğim bir adamla istemediğim bir evlılık yasasam bende mutsuz olurdum. Çok normal. İş, para.. kendıne sure ver bırıkım yap calıs. Ben bır sene vermıstım bekledım sartlar uygun oldu bosandım cunku aıleme ne zaman desem sans ver sans ver. şimdi aksam eve gecınce kekımı fırına koyup kızımla film izlicem. Ağaç degılsın kı kökun olsun mutsuz olunca yer degısebılırsın. Planla herseyı.

Tabiki vardır ama pandemi de eklendi sanırım üstüne. Ev üstüme geliyor benim, bende bilemiyorum, bulamıyorum ne iyi gelir..

Evet haklısınız önce kendimi iyilestirmeliyim tedaviyle. Umarım toparlanabilirim.

Yemek bile birden yenmiyor be canım kaşıklayarak adım adım. Zamanla sorgulamayacaksın

psıkologum var suanda ama o da psıkyatrıye gıtmemı onerdı.

Ac kalmayıp acikta kalmıyor diye bir insan mutlu olmak zorunda değil üstelik adam sizi aldatmış oyle demişsiniz. Calisiyor musunuz? Kimsenin desteği olmadan çocuğunuzla idare eder misiniz? Bu arada aileniz ağır saçmalamış ayıp etmis

Yaşadıklarınız kolay değil ki.. Boşanma kararı aldınız bunu eminim çok düşündünüz.. İçinize sindirdiniz. Sonra hiç beklemediğiniz şekilde kararınızı uygulayamadınız.. Sanırım artık yaşam için amacınız kalmadı gibi ve kapana kısılmış hissediyorsunuz kolay bir şey değil..

evet asıl mesele para da duzende. sız calısıyor musunuz peki. mesele kızınız babasını arıyor mu. benm oglum o surede yemek bıle yememeye baslamıstı babamla yıcem babamla oynucam dıyordu.4 bucuk yasında. ev kıra vs nasıl karsılıyorsunuz yetıyor mu?

Bence önemli noktaya değindiniz. Boşanmak da cesaret ve ben o cesareti göstermişim herkesi herşeyi karşıma almışım. Herkes kabullenirken durumunu ben herşeyi göze alabilmişim. Ayrıca nokta kadar kötü biseyi mi duymamıştı kimse. Herkes zaten onun şokunu yaşamıştı. Bolumum ilahiyat I

Evet anlamaya çalıştım haklısınız da. Her gecenin bir sabahı var mutlaka dertler kalıcı değil, bir imtihandan geçiyoruz ve bunu bildiğim halde kurtulamıyorum bu buhrandan Önceki

Simdi de parça parça yapıyorlar atama o sayıyı yine bulur Sizin bölümü etkilemiyor az da olsa cok da olsa alımı iyi Eminim yaparsınız çıkarsınız buhrandan annesiniz siz coo gülüşünüz madem eşiniz sizi eve getirdi siz de onu maddi olarak kullanın kusura bakmasın ama Bes on demeden kenara para atin biriktirin

Yaa ne güzel söylediniz, hiç böyle düşünmemiştim... yazarhanim35 Yazar

o tkenmişlik hissi daha beter. ne demek ya ablası boşanmış denilmesi. olabilir dünya da ki tek boşanacak insan da siz değilsiniz.

Belki de eşinizin karşısında durup ona istemediğinizi söylediğinizde ruhunuzun en güçlü, en özgür olan halini keşfetmişsinizdir öyle bir zamandan sonda istemediğiniz bir birleşmeye giderek ruhunuzu tekrar birdaha bir kutuya hapsetmek zorunda kalmış hissetmiş olabilirsiniz. Bu keşfediş boşa gitmiş ve sizde yüksekten düşmüş gibi olmuşsunuz. Bence o hissi unutunca yakında rutine alışıp huzura kavuşacaksınız.

Bende sizin gibi düşünüyorum ac açıkta değiliz diye mutlu olmazsam şımarıklık yapıyorum gibi görülüyor. Herkesin derdi var diyorlar. Oysa bizimde eskiden sağlar kadar borcumuz vardı yeri geldi dolabi dolduramadım ama hiç mutsuz değildim eşimi seviyordum demekki. Bunlarda zamanla geçer diyordum o yoklukta bile nasıl mutluymuşum meğer.. Şimdi arabamız da var geziyoruz ama hiçbişey mutlu etmiyo beni ( Ailem niye öyle tepki verdi hala bilmiyorum. Düşünüyorum inanın bir cevabını bulamıyorum. Calismiyorum son sınıf öğrencisiyim kpss ye gireceğim ama bu seneye yetişmeyecek sanırım seneye kalıcam.

Galiba bende öyle düşünmeye başladım Dasmeer

Önceden seviyordum tabi. Görücü usulü evlenmiştik ama yine de sevgim vardı tabiki. Önceki konularıma baktınız mı. zaten ne olduysa çocuktan sonra oldu.

Bir karar verdin gurur yapip donmek zorunda kaldin onun icin icin kendine yediremiyor olabilirsin kuzum, suan duzeldiyse sans ver cunku bosanmak sadece cesaretle olmuyor o kararli durus tam bitmediyse hersey kiriliyor, pisman oluyorsun, o daha kotu.. tmm uyu dinlen ama dene su asamada geri donus yapmak istersen 3 gun sonra ya tam duzelmisti haksizlik mi yaptim?olacaktir

Bir ise girin once. Sonra kendi ayaklarinizin uzerinde durmaya baslayinca zaten ne yapmak istediginizin de farkina varmis olacaksiniz. Bu arada yavas yavas kotu gunler icin de para biriktirin. Ha bir de psikiyatriste gitmeyi ihmal etmeyin. Nasil bir hayat istediginiz kafanizda belli olunca zaten dugumleri yavas yavas cozup ne yapmaniz gerektigini de bileceksiniz. Aslinda ne istediginiz belli ama bunu yapacak gucunuz henuz yok. Hayatinizin iplerini tamamen kendi elinize almak icin once o gucu kendinjzde bulmaniz gerekiyor.

depresyondasınız iyi bir tedavi alıp ondan sonra tekrar gözden geçirirsiniz evliliğinizi. Rutin hayat sorumluluklar hep evde olmak vs insanı bu raddeye getiriyor çocuk büyütmek zaten zor birde o var

Yalnız değilsin. Ben de aynı süreçlerden geçiyorum. Annemle babamdan "kardeşlerini yoldan çıkarıyorsun, onların kısmetini kapatıyorsun"dan tut. " ne bilelim belki iftira atıyorsun"a kadar neler duydum neler. Kötü bir evliliğin içinde desteksiz kalmak kadar yorucu birşey yok. Geçmiş mesajlarda göremedim. Çalışıyor musun, kendine ev kiralayıp gidemez misin? Annemin babamın insafına kalsaydım hala o adamla aynı evdeydim. İnsan kendini kimsenin insafına bırakmamalı. Bu hayat senin ve sahip çıkması gereken de sensin.

Kendinize zaman verin ve hayattan keyif almasanız da kendiniz için birşeyler yapmayı deneyin

Belki de en önemli adım oldugun durumu kabullenmektir.. ahh tam kabullenebilsem şikayet etmesem niye ben demesem H3RA_ İnsan

Toplanırsınız üzülmeyin tedavi olan şeyler bunlar şükür ki

Şuanda ben aile terapistiyle görüşüyorum ama evime döndükten sonra pek bisey söylemiyor. Diyecek biseyi mi kalmadı anlamadım. Eşim de tedavi olucam dedi ama onu konusturmadim daha. Çocuk için bi şans ver Dedi. Ben dönünce o da düzeldiği için iyi olur mu dedim. Ben iyice kapandım içime iyice mutsuz oldum. Sürekli ağlıyorum

Hissetikleriniz normal. Yaralar çabucak iyileşmez çünkü. Ayrıca eşinize sevginiz bitmiş bence. Aynı evde durmak hayatı paylaşmak istemediğiniz içinde bu hisleri yaşıyorsunuzdur büyük ihtimal.

Sagolun. 4 buçuk yaşında şuan olmaz ama yazdan sonra olabilir çalışabilirim. Bilmiyorum nasıl olur ama kreş de durursa olur. Evde olmak da bunaltıyor sanırım

Bende ayniyim canim icim sikkin cok kotu

Siz gidin ilaçlarınızı düzgün bir şekilde kullanının yararlı olup olmadığını o zaman tartışırız.

emin olun 4 buçuk yaşında çocuk kreşte daha mutlu olur durur yani oyunlar etkinlikler arkadaşalar derken akşamda yorgun argın 9 dedim uyur yiğenlerimden biliyorum. Sizde işe giderseniz biraz daha rahatlarsınız.

Depresyondasınız. Hayat kaygınız, sevinciniz kalmamış. Banyo yapıyor musunuz? Yoksa tüm günü yataktan çıkmayarak hiçbir şey yapmayarak mı geçiriyorsunuz? Bu kadarsa diplerde dolaşıyorsunuz. Günlük hayatınızı sürdürüyor iseniz yine bir nebze iyisiniz. Acil psikiyatrist yardımı almanız lazım.

Resmen yaşadıklarımın özeti olmuş. Böyle yazınca daha net görüyorum teşekkür ederim yorumunuz için.. Sabahları mutsuz uyanıp hergun aynı işte diye yakindigim şey belkide sizin dediginiz gibi kıskaca kapılmış hissetmem. Demekki bende tamamen bitmiş. Son şans bende bir işte yaramayacak demekki, bu kadar bunalıyorum hiç bisey tat vermiyor. Akşam çayı bile keyifle içmiyorum Hiç bisey ya hiç bisey mutlu etmiyor beni.. Ne yapsam mutlu olucam onu da bilmiyorum Şuan. Bıraksalar hiç uyanmasam keşke uyanınca herşey bitmiş olsa.. sonanda

Bircok neden vardı tabi. Beni mesajlasarak aldattığını pişman olduğunu şöylemisti. ama söylemese de o dönem tamamen uzaklaşmıştık, sürekli kavga ediyorduk. Özellikle oğlumuz içinde çok kavga ediyorduk. Pilav neden lapa oldu, çocuk neden dış fırçalamıyor. Tv kapat çocukla etkinlik yap gibi gibi sürekli hergun tartışıyorduk. Her sofrada kavga esiyorduk. Herşeyi benden bekliyordu. Yetisemedigim de söyleniyordu. 29 yaşıma kadar hayatımda ilk defa o dönem çok zayıflamıştım. Bakarken bile öyle görmemişti kimse.. sofrada kavga edip yiyememekten

Yaa dimi.. Hiç konuşuluyor mu peki boşanmış olmaları..

Depresyondasınız yardım alın.

Geçen haftaya kadar yatarak geçti nerdeyse. Ağlayarak. Ve geçen hafta mide bulantısı istifra ile 3 4 gün hastaneye gidip geldim hiv bisey yiyemedim çok kötü günlerdi. Ve sonrasında banyo yaptım dediğiniz gibi kendime gelmem lazım dedim. Şimdi bir nebze oyalaniyorum biseylerle ama sürekli ablama isteği geliyor ve yaptığım şeyler anlık mutlu ediyor

Canimm çok haklısın.. başkalarının dayattığı hayati yaşıyoruz, belki onlar da toplumsal baskılardan dolayı bana bu hayati dayatıyorlar bilmiyorum ama Gerçekten yoruldum artık. Biraz nefes almak istiyorum..

Keşke güçlü olabilsem bazen dimdik ayağa kalkıyorum bazen de çöküyorum yerin dibine. Allahım ne zor yaşamak

Aranız nasıl peki döndükten sonra düzeldi demiştiniz? Yapmayın bu eziyeti kendinize her gün bir çiçek gibi soluyorsunuz o evde

suan terapıstım var, saglık bakanlıgının ucretsız sundugu.. ever terapıstım de sızın gıbı soyledı. umudun aılendı ama onlar da boyle davranınca bı yıkım yasadın. suan bu yıkımla tukenmıs hıssedıyorsun dedı. ama senın kımseye mı ıhtıyacın var. sen bır bıreysın ve kendı ayaklarının ustunde durabılırsın dedı. umarım bassarabılırım

Psikolojik baskı yapmış size Sizi yildirmis zamanla içinize oturmuş olanlar Ve bikmissiniz şuanda ondan ayrılmak istiyorsunuz

Evliliğin için savaşmak istiyorsan terapi al. Şu an ki mutsuzluğunun sebebi istemediğin hayatı dayatmayla yaşıyor olman bence. Eğer böyleyse bu duruma yine terapilerle fark edeceksin. Yada tam tersi sorunun senin bakış açın olduğunu görüp eşine tavırların değişecek. Her iki şekilde de istediğin hayatı yaşamaya başlayacaksın. Her şeyi boşverip kendine yönel bence.

O kadar haklısınız ki.. sanırım tükendim herşeyden.. sorumda bu ya.. tukenmislikten nasıl kurtulucam.

Ağır bir depresyon geçiriyorsunuz gibi. Mutlaka bir destek alın. Sonra evliliğinizi yebiden değerlendirirsiniz.

Gözlerim doldu bunu okurken.. Evet düşündüm karar verdim sindirdim uygulamaya geçiyordum ki geri iade edildim resmen.. bütün umutlarım yıkıldı.. Geri ayağa kalkacağım buna eminim ama şuan bu halimi atlatamıyorum ve yine tek destek gördugm kk ye size yazdım.. Bunalımı icimden atamıyorum çünkü

Artık sevgi saygı hiç bir sey kalmamış bence

terapıstım var gorusuyorum karar verene kadar o surecte cok yardımı olmustu. cok cok ıyı gelmıstı. gerı geldıkten sonra aradıgımda fazla konusmadık. neden oyle oldu bılmıyorum.. dıyecek bıseyı kalmamısstı sanırım bılmıyorum.. psıkyatrıye gıt dedı sadece.

Önceden öğretmen ataması 60 binken şimdi 20 bin olmuş. Atanma şansı gittikçe düşüyor gibi ama tabi bilemeyiz nasipte varsa olur. Onun için önce çalışmam gerek. Onun içinde bu buhrandan çıkmam gerek dönüp dolaşıp aynı yere geliyorum. Şuan kendimde o gücü de bulamıyorum umarım yapabilirim . push ; I

Bence sevmediğiniz, hatta katlanamadığınız bir adamla aynı evde olmak sıkıntının sebebi. Kapana kısılmış gibi hissediyorsunuzdur. Ondan kurtulursanız feraha erersiniz.

Ailenin evine gelip huzuru bulunca adam konusmaya geldiginde aslinda adami hayatinda istemedigini fark etmissin. Ancak ailen bosanmana izin vermedigi icin mecburiyetten yuruttugun bu evlilik sana tuk gelmeye baslamis. Adam su an ne kadar iyi olursa olsun zamanla her hareketi batar sana. Eger kendi ayaklarinin uzerinde duracak gucun olsa idi aileni dinlemez ayrilirdin. Su an depresyondasin, surekli uyuma istegi, bir sey yapmana istegi bundan. Istemedigin bu evliligi yuruttugun icin kendini bogulmus kiskaca kapilmis gibi hissediyorsun. Psikolojik tedaviye baslaman iyi olur. Tedavi sirasinda herseyi daha net gorup ne yapman gerektiginin daha cok farkina varacaksin. Su an sen kendi istedigin hayati degil, ailenin istedigi hayati yasiyorsun.

Evet hiç bisey hissedemiyorum malesef. Burda olmak hiç mutlu etmiyor beni. O yüzden diyorum o düzeliyor veya bana iyiyken her istediğimi yapıyorken mutlu olmayarak nankörlük mu yapıyorum. Ona karşı değil elimdekilerin kıymetini bilmeyerek. En azından sağlığım yerinde gibi. Yapamıyorum bunları

Sevmediğiniz bir adamdan neden çocuk yaptınız? Sorun ne eşinizle ben bir sorun göremedim.

Zaten bu var. Ama ben şuan hiç mutlu değilim. Yani boşanmaya karar verirken bile bu kadar mutsuz hissetmiyordum. Şuan tamamen boşluktayım. Bi evladım olmasa inancim olmasa heralde bu mutsuzluk bu acı bu boşlukla kötü biseyler aklimdan geçerdi belkide. Öyle bi sıkıntı var kalbimde ruhumda Dasmeer

Lütfen psikolojik yardım alın, bakın bende bir dönem öyleydim. Sürekli uyumak istiyordum kimseyle konuşmak istemiyordum, bir sorunum vardı yaşadıklarımdan dolayı ama yardım almak için durumum yoktu. Bende en güzeline sarıldım duaya. Kuran okumak başlı başına bir şifa zaten, okuduktan sonra içime ferahlık geliyordu. Birde kendim istemesem bile kızım için ayakta durmam gerekti. Ondan hergün halim olmasa da mutlaka kızımı parka, gezmeye, avm, müze gibi yerlere götürüyordum. sonra araya karantin girdi alışmışım evde duramıyorduk. o zamanda kitaplara sardım, bol bol kitap okudum film izledim. Şuan çok çok iyiyim hamd olsun.

Evlilik için savasilir ama savaşacağım es adayı önemli, değer mi? Değişir mi? Yaşanılanlar unutulur mu? Bilmiyorum ki.. Evliliğim mi değişir ben mi bende bilmiyorum. Ama bu bunalımdan da kurtulamıyorum

Depresyona mı girdiniz acaba? En başındayken bir doktora gitmelisiniz. Daha çabuk toparlanırsınız

neden ayrılmak istiyorsunuz yani sorun sürekli tartışmakmıydı

Sizin bence psikoljik destek almanız şart Ve eğer devam edecekseniz evliliğinize aile terapisti de şart Devam edecekseniz böyle devam edip zindan etmeyin evliliğinizi kendinize

Ah canım dertsiz insan mı var? Sen iyileşmek istiyorsun farkındasın bu bile bir adım

Pandemi de o da mümkün degilki. Bi arkadaşım. vardi sürekli görüştüğüm şimdi o da pek uğramıyor. Burda başka birilerini tanımıyorum havalar ısınınca tasinicaz belki yeni tasindigim binada arkadaşım olur. Veya sonrasında çalışmaya başlarsam değişiklik olur.

Durumunuza çok üzüldüm, insan bu hayatta en çok ailesine güvenir, sizin anne babanız nasıl sizi hiçe sayarak geri gönderirler aklım almıyor. Büyük ihtimalle depresyondasiniz tabi uzmanlar daha iyi bilir ama. İçinizde hiçbisey yoksa idare etmeye çalışın bi süre. Eşinize onu sevmediğinizi, istemediğinizi bidaha eskisi gibi olmycaginizi belirtin mesela. Zamanla o da anlayıp kendisi boşanmak ister belki, anne babanız o zaman da eşinize yalvartacak değil ya. Öyle bi pozisyondasiniz ki şu aşamada herşeyden herkesi suclayabilirsiniz, eşiniz mutsuzlugunuzdan şikayet ediyorsa beni bu hale sen getirdin diyebilirsiniz, yerinizde olsam anne babamla her konustugumda vicdan azabı çektirirdim, ben sizin yüzünüzden bu eve döndüm hergun ağlıyorum, kahrimdan ölürsem sebebi sizsiniz falan derdim. Sizi bu depresyona mahkum eden kimse rahat rahat hayatına devam etmemeli. Anne babanıza diyalogunuz nasıl?

Rahat atanirsiniz o zaman ataması iyi Insallah çocuğunuzla yeni bir hayat kurarsınız Dünyaya bir defa geliyoruz kimse mutsuz olduğu bir yerde yaşamak zorunda değil ki siz de mutsuzsaniz değilsiniz elbette