Hiçbir destek almadım, ama çok ihtiyaç duydum da yardım edenim yoktu. Ben bebeğimin bakımına zaten kimseye birakmazdim, bir yemek yapanim olsa yeterdi, yada bir süpürge. Ama sonunda herkese ben bilirim, tek başıma baktım, kimsenin emeği yok, konuşma hakkı da yok diyebiliyorsunuz, en güzel kısmı o Tabi ki imkanınız varsa yardımcı alın, annenizi çağırın, bunu demek yorgunluğa yardımcı olmuyor

Herkesin dayanıklılık durumu farklıdır. Kimisi hiç desteğe ihtiyac duymaz kimisi de altından kalkamaz. Tabi çocuğun durumu da önemli bi etken gaz sıkıntısı çeken uyutmayan kolik bi bebekse tek kişinin idare etmesi güçleşiyor. Maddi durumunuz yerindeyse destek alın.

İçim rahatladı Allah razı olsun

Evet aldım, en büyük destekçim kendimdim. Hasta olduğumda, güçten düştüğümde, yorulduğumda hep kendimden destek aldım bi ara fizik tedaviye gitmek zorunda olduğumdan bir ay kadar annem gelmişti ama 2 çocuğumu da ben kendi desteğimlen bu zamana getirdim daha da bana bi şey olmaz zaar. Zira eşimin evi gördüğü yok, bende duşun yolunu bulamıyorum özellikle son 2 aydır ama iyiyim fındık kurtlarımla

7 ay önce doğum yaptım. Dogum öncesi doğum esnası ve doğum sonrası yalnızdım. Pişman değilim şimdi olsa yine yaparım Doğumum sezeryan..

İnan son günlerde aklımda bu soru çok var, zaten gelse de en fazla bir ay diyorum, ama saçmalık mu olur emin değilim, böylmeolınca içten içe anneme kızıyorum nerdesin nerde diye hiç yoktun şimdi de yoksun diye!!!! İşe başlasam bi ay süt izinlerimi kullansam kafam da dağılır mundiyıeım ama bebeğim ek gıdaya başlayacak, senin bebeğin kaç aylık, anne ne durumda? Farklı illerde misiniz

Ben sezaryan oldum, bebeğim 20 gün küvezde kaldı, bizim için baştan beri zor geçti aslında, Sanırım en büyük iç sıkıntım anneme olan ihtiyacımın giderilmemesi... Annemi arada sırada isterdim yanımda...

Evet :)

Cocuklari yogun bakimdan cikardik ilk 5 gun tek basima baktim esimle sonra kv geldi 1.5 sene yanimizda kaldi yardimci oldu sagolsun simdi 4 yasini gectiler 1.5 yasindan beri tek bakiyorum

Her ağladığında almak daha doğru bence. Bi doktor da öyle demişti. Almazsan güvensiz olur çocuk demişti. Kucağa alışmasın diyorlar da zaten emekleyince yürüyünce istesen de tutamıyorsun ki. Bir daha bu yaşları geri gelmeyecek diye uyusa da uslu da dursa kucağımda tuttum o ne kadar emmek isterse emzirdim her ağladığında aldım 14 aylık hala da hemen alıyorum gece filan uyansa. Bi TV programında doktor 2 3 yaşına kadar anneyle uyumalı demişti ne kadar doğru bilmiyorum ben hamileyim yanıma pek alamıyorum o yüzden

Sorum tam olarak başlıktaki gibi arkadaşlar Aldıysanız kimden ve ne kadar sürelerle aldınız? Ben bu süreçte çok yalnız hissediyorum kendimi

Annemle kayinvalidem birbirini cekemedi kayinvalidem cok panikti aglamasina dayanamiyordu cocugun asla surekli biseyi var bir sey oldu gibi seyler soyleyip benide panikletiyordu annemlerle aralari bozuldu herkes gidip tek basina kalinca oh be dedim dunya varmis ama psikolojimi sorarsan gitti lohusalıgim cok kotu geçti

Yardım alabileceğiniz biri veya birileri varsa sonuna kadar sömürün derim Benim kimsem yoktu çok zorlandım hala da zorlanıyorum keşke benim de annem ablam kaynanam vs yardım etseydi de azcık da ben rahat etseydim

Destek almama çabasını anlayamıyorum. Çocuğum yok ama eskiler de hep destekle büyütmüş bir şekilde, modern kadın hem çalışsın hem tek başına/eşiyle çocuk büyütsün modası tammolarak ne zaman oluştu anlayamıyorum. İstemeyen olabilir annesi veya kv ile anlaşamıcaktır bunu anlayablrm ama aman boşverin yardıma gerek yok kafasını tuhaf buluyorum. Belki çok iyi destek olacak insanlar var karşıdaki kişinin çevresinde boş yere zorluyor sonra kadınlar kendilerini... imkan varsa birax dinlenmek neden kötü olsun yani

38 gün annem kaldı sonra gitti. Kendim bakmaya başlayınca kısa sürede alıştık birbirimize. Bir kaç ay sonra koronadan dolayı okullar kapanınca eşim de evde kaldı şimdi beraber bakıyoruz minik kuzumuza S

İlk çocuğumda annem ara ara gelip destek oldu evlerimiz cok uzak. Ama ikinci de hastalanmadigimiz surece gelip destek olan olmadi. Kayinvalidem de o ara rahatsizdi kayinpeder de sebepsiz bir küsme çıkarmıştı lohusa kadin gibi O ilk zamanlar destege cok ihtiyacim vardi ama annemden gereken yardimi gormedim. Mesela bir komsum var annem yasinda kizinin bir çocuğu var. Ama evleri çok yakin bunun da artisi vardir. Bebek gormeye gelen misafirlerine kadar hizmetini yapti. Evini temizledi geldi. Her ihtiyaç duyduğunda yanindaydi. Aksamlari cocugunu birakip esiyle gezmelere gittiler. Yani böyle olursa çocuk buyutmekte ne var yani... Ki bence olmasi gereken de komsumuzun yaptigi. Ben de kızım buyuyunce insallah o daha talep etmeden elimden ne gelirse tabi ki yasamina mudahale etmeden yardimci olacagim. Ayni şekilde gelinime de tabi ki

Çok ağladığında, çok uykusuzlukların ve yorgunlukların olduğunda nasıl başettin

2 çocuğum var ikiside sezeryan ilk cocukda annem kaldı 1 ay oda mecbur kalmak zorun da kaldı dogumdan 15 gün sonra 8 saatlik uzak yere taşındık ikinci doğumda 15 gün annem kaldı yine biri 1 diğeri 2 yaşında bebeği tek başıma bakıyorum.. çok zor hem fiziksel hem psikolojik maddi durumun uygunsa bakıcı tutabilirsin yada annen kv yardımcı olabilir

Hiç destek almadım kimseden, tek başınaydım eşimle. Sadece 1 arkadaşım arada 1 saat gelirdi manevi desteğe. Bebeğim prematüre, ikimizin de yoğun bakım süreci sonrasında sağlık problemleri sürekli il dışı kontrolleri oluyor. Şimdi 1 yaşında oğlum, bazen nasıl dayandım diyorum ama çok şükür büyüyor.. Sizi demoralize etmeyecek rahat mutlu bir yakınınız varsa destek iyidir, benim kimsem yoktu..

Kaynanan yatılı gelse kalsa ister miydin peki T turuncumercimek Kendine güvenen kazanır.. Anneler

Tam olarak öyle denmedi zaten herkes uzakta ama yine de arada bir destek bekliyor insan. Kv boş bir insan mesela arada bir gelebilirdi bence gibi...

Gayet doğru yapıyorsunuz, içiniz rahat olsun. Sevildiğini bilmenin, sevgiyle sarılmanın, ten temasının kimseye zararı olmaz. Sevgi şımartmaz.

2 aylık bebek size ihtiyacı var zaten başka nerede dursun ki? Farklı bir dünyaya geldi buradaki herkes her şey ona yabancı. Tek aşina olduğu şey sizsiniz. Ve memeniz evet memenin kokusu amniyon sıvısının kokusuna benzermiş. Öyle güvende hissediyor kendini. Çok doğal değil mi?. Öyle doğurdum odasını ayırayım kendi başına takılsın derseniz ergenliği bekleyin çünkü o zaman isteseniz de yanınıza gelmeyecek.

Eğer imkanınız varsa kesinlikle birileri olmalı. Ben bu süreçte annemden destek gördüm. En azından kafa olarak rahatlıyorsınuz. Bebeği birileri oyaladığında siz az da olsa uyuyabiliyorsunuz. Yemek vs işlerle bir başkası ilgilenebiliyor. Ve bu destekçi kesinlikle pozitif biri olmalı sizi germemeli.

İlk 10 gün annem kaldı yanımda. Sonra kolik bir bebekle tek başıma kalakaldım. Zormuydu dersen bir ben bir Rabbim bilir neler çektiğimi. Eşim geç geliyordu işten pek yardımı olamadı bu süreçte. Kolik bebeği çekenler bilir. Şimdi büyüdü kızım. Sanki Allah kulum sabret bu kız pırlanta gibi olacak demiş büyüyünce :) o günlerin mükafatımıdır nedir kızım çok uslu, 6 yaşında ama bana resmen arkadaş oldu. Hiç üzmez beni.

Bebim iki evladım var. Iki dogumdan sonra annem yardım etti. Ondan sonra ama herseyi esim ve ben hallettik. Açıkçası insanlar size yardım etse başka yerden burnunuzdan geliyor. Sürekli bir laf dinliyorsunuz. sadece istediğiniz yardımı yapıp destek olan kişi çok az. Onun icin evim dağınık kaldıysa kalsın. Çocukla ilgilenirim. Cocuk uyuduğu zaman bende yattım uyudum. Geçinip gidiyoruz. Kimsenin "aman fazla emzirme/taşıma/yanında yatirma" gibi akıl vermelerini de dinlemedim.

Allah razı olsun sizden

Merhaba, iki tane çocuk büyütüyorum; 9 ve 3 yaşlarında ve benim ya da babasının harici sadece büyük olan hepi topu 2-3 defa gitmiştir bir akrabası ile park ya da evde destek... ilk zamanlar çok üzülüyordum sezeryanli 4. Gece yalnızdım. Ne önüme yemek geldi ne ilgi ne alaka hepsi sıfır. Çevremde herkes de yedi sülale nazlana nazlana çocuk büyütüyor içten içe öyle imrenip üzüldüm ki yıllarca... 9 senedir tek başıma kaldığım bir an yok. Çevremde ailesine çocuk bırakıp tatile gidenler bile var. Annem yakınımda ama hiç bir faydasını görmedim. Kayinvalidem rahmetli olmuş. Yani tırnağın varsa kendin kaşıyorsun bu devirde. İlk işim çevremi değiştirmek oldu halden, durumdan anlamayan herkesle iletişimi kestim damdan düşenin halinden damdan düşen anlıyor çünkü. Ama başarıyorum sanırım elhamdülillah özgüveni yüksek, mutlu çocuklar büyüttüm, büyüyorlar... Şunu da farkettim kimse de gelip ilgilenmek destek olma mecburiyetinde değilmiş meğersem. Çocuk bakmak zor ve sabır işi... Her şey düzene oturur zamanla. Rabbim kolaylıklar versin annesi size de sevin, sarın, sarmalayın beklentiyi de minimum tutun naçizane başkalarından. Böylelikle her şey çok güzel olur. S

İlk oğlum da 15 gun ablam kaldi yanımda ki tecrubesizim diye, ikinci kizimda da 5 gunluk lohusa iken oglumu krese getirip gituruyordum ve sezeryanliydim paytak paytak yuruyordum

Sen yeterki dogur gerisini biz hallederiz klasik kv lafi diymi Orkide_sever ORKIDE AŞK'tır ❤ Anneler

Valla aklın varsa tek bak en rahatı ben dedim destek olsunlar destek değil köstek olup psikolojimi bozdular denizliligenc1995 Umut dolu insanlarız tek ayak

Amin hepimizinkini Şükürler olsun

Ne yapın edin yardım alabiliyorsunuz alın...

Aslında kastım en çok fiziksel destek, bu psikolojiye de iyi gelir diye düşünüyorum

Maşallah, peki o günlerde anneni falan istemedin mi ara ara yanında? Olsaydı keşke vs gibi? Ben aynı ilde değilim annemle, hoş olsam da yardımcı olamaz bana Loreth

Doğumdan sonra annem geldi 4 5 gün kaldı sonra eve gitmesini istedim rahata alışmamak için çünkü her zaman yanımda olamıcaktı pişman da değilim oğlumun herşeyiyle ben ilgilendim

Seninle tipatip ayni durumdayiz ama cesaret edip cagiramiyorum kvyi. Yagmurdan kacip doluya tutulabiliriz dikkatli olmak lazim. Mesela tam ek gida cagi bebeginin, bebegin agzina sekeri tuzu tikamaya calisirsa napcaksin? Ben bu forumda 4 aylik bebege cikolata yediren kv okudum. Seni o kadar iyi anliyorum ki, ama sabretmekten baska care yok sanirim. Kv daha beter edebilir isleri, iyi dusun cagirmadan once. 1000 kere dusun, eger eminsen oyle cagir.

Kim bOzdu Ne yaptılar peki

Valla tek diyeceğim şey yıkanması konusunda bir kere yardm alın bakın nasıl yakarm yanlş brşey yapmayayım diye.. Çünkü senin doğruların ile eski insanlarn doğruları aynı olmuyor.. bebeğinizi kendinis yetiştirin.. Benim bebeğim ağlıyırdu sürekli bu çocuk aç emzir dediler bende bilgisizm doğrudur diye emzirdim durdum sonuç bebeğim meme dışında başka yerde durmuyor.. birde 2 aylık uzaklaştıramıyorum da güveni kaybolur dye..

Desteğin alasını aldım tam anlamıyla. Yanımda 1 hafta kv zorla kaldı o anlamda değil aldığım destek kimseye ihtiyacım olmadı bakım konusunda. Ama sıkıldım, bunaldım anneme bıraktım. Canım konsere gitmek istedi anneme bıraktım. Şehir dışına bile çıktım eğitim için günlerce annemde kaldı. Evde uyumak istedim eşime verdim bak diye. Sabahları kalkmadım rahatıma oldukça düşkünüm açıkçası kafayı yerdim muhtemelen sürekli ben ilgileniyor olsam. Evet tamam hepimiz çok seviyoruz çocuklarımızı ama anne psikolojisi için bence şart. Özellikle eşler eşşek gibi bakmak zorunda kimse kusura bakmasın. Tek yapmışım gibi davranamaz yani.

Daha demin bir arkadasin konusuna yazmistim, neden cogu bayanlarin yaninda birileri kaliyor dogumdan sonra diye. Ben 2 dogum yaptim, ikisindede yanlizdim, herseyimi kendim yapa yapa arastira arastira ogrendim, hic ama hic pisman degilim yine olsa yine yaparim. Cocuklarim uyudugunda onlarla uyuyup dinlendim, uyandiklarinda guzelce doyurdum, esim sagolsun eve geldiginde yardimci oluyordu bana. Ha yanlizliktanda degildi. Bu kendi secimimdi. Annem, gorumcem, yengelerim, eltim hepsi vardi bi kayinvalidem turkiyedeydi, ama oda olsaydi yine istemezdim kimseyi T

Iste kimse karismayinca çocuk da uslu oluyor çünkü psikolojiniz rahat ise cocuk hissediyor bunu

Anne değilim ama çocuğum olunca destek almayı istiyorum desteksiz zor oluyor

Sabah işe giderdi oglen 3 te eve gelirdi. geldigi andan itibaren kizim hep ondaydi. cunku kolikti ve bi saniye durmak yok hep aglardi. gece yarisina kadar sut ve alt degistirme disinda esim hep ilgilenirdi. uyandiginda benimle uyanir beraber sabahlardik. ben biraz sinirlenip aglardim oda dayanamaz sen uyu derdi. simdi olsa yapmaz ama o numaralari yemem diyor. gerci hala gece kizimi tuvalete goturur yemeklerini o yedirir disari cikarir oyun oynar. kelebekaslan "Benimkisi celladına aşık olmak" Anneler

En buyuk destekcim esim. Buyuk oglumda annem 1 ay kalmisti. Ikizlerimde 10 gun kalabildi yanimda. Sonra esimin olan destegiyle cok sukur baskasina ihtiyac duymadan idare edebiliyorum. Ikizlerim 1 hafta sonra 11 aylik olacaklar. Buyugu 8 yasinda iyiki var oglum o bile destekcim. En azindan konusup sakalasabiliyoruz kafam dagiliyo

Ben anne değilim ama 2 yıldır olmak için uğraşıyorum eğer bir gün anne olabilirsem kayınvalidemle çok yakınız karşılıklı binalarımız ve çokta iyidir kendisi o yüzden bebeğim 3 aylık olana kadar ondan yardım alarak bakmayı düşünüyorum. Annem uzak aynı şehirdeyiz ama aramız 1.5-2 saat mesafe de tabii ki ilk zamanlar 1 hafta-10 gün kalır belki ama tam da emin değilim 3 aydan sonra da işe başlayacağım zaten haftasonları çalışmıyorum sabah kayınvalideme bırakıp akşam iş dönüşü alıp evime giderim o şekilde düzen oturturuz diye düşünüyorum inşaAllah nasip olursa Eğer imkan varsa bende destek alınmasından yanayım

Çocuğuma bakacak kimse yoktu. Bakıcılarla 2 yaşına kadar kavga dövüş, kör topal idare ettik. İyi bir okul bulup verdim, çok rahat ettim. Gözüm arkada kalmadı. Ama o bakıcılar resmen delirtti beni, sonuncusu hariç.

Almadım alamadım 3 yaşında bir çocuk daha yeni doğmuş bebekle yanlız 24 yaşında bir anneydim Çok zorlandım İstanbul gibi biryerde arabasız çocukları ateşli hastahanelere taşıdığımı bilirim Ayaklarımın altında yaralar oluşmuştu bir dönem Ne anne nede kv yanında değildi Herşeye yetişmek o kadar zordu ki Eğer alabiliyorsanız mutlaka destek alın Hiç aman ben yaparım demeyin . push ;

Aldım-alıyorum. Bence her annenin bir yardımcıya, dinlendirilmeye, çocuksuz zaman geçirebilmeye ihtiyacı var.

Aldim, aliyorum, bin kee doğursam bin kere alırım. Annem yakin oturuyor, herseyime kostu sagolsun, gece uyuyamadigimda sabah babasi ise giderken annrme birakti 1 2 saat uyudum. Ihtiyaç oldukça temizlige yardimci abla cagirdim. Keske daha fazla cagirsaydim. Simdi oglum 2.5 yasında. Yardimciya da, anneanneye de ihtiyaç yok cok şükür. Ama ilk zamanlar imkan varsa bebek de anne de mumkun olduğunca az yipranmasi icin, kesinlikle destek lazim. 2 saat uyuyacak zaman, sicak yemek yapacak biri..

malesef kimseden destek alamadım o kadar çok isterdim ki almak çok zor bi bebekti çocuğum 3 sene boyunca saatlerce ağlamsından ve hergün 24 saat boyunca yarım saat bile uyumamasından başka bişi hatırlamıyorum tek başıma mücadele etmeye çalıştım herşeyle ve piskolojim çok bozuldu şuan 4 yaşında çocuğum halada tek tabanca devam velhasıl eğer zorlanıyorsanız birlerinden destek almaya çalışın imkanları zorlayın derim allah yardımcınız olsun

İstemez olur muyum ama şartlar böyle olmasını gerektirdi maalesef. Dua ederdim ne olur uyusun artık dayanamıyorum diye acemilikte var tabi. Kimse bana kolik bebek diye bir şey var hazırlıklı ol demedi. Açıkçası annelik ilk aylarda pekte hayal ettiğim gibi olmadı. Eşimle aramız bozuldu çünkü çok yıprandık ikimizde ve sinirimizi birbirimizden çıkardık. Geçti gitti şükür. Geriye ne kaldı dersen yaşı geçmesine rağmen 2. çocuğa cesaret edemeyen bir kadın!

doğumumu Türkiyede yapıp yurtdışına geri dönmüştük. doğumdan sonra yanlarında kaldığım süreçte annemde kayınvalidemde işimi çok çok kolaylaştırdı. süre kısaydı, heveslilerdi, uzun süre bakmak zorunda kalsalar öyle olmazdı belki. ilk 20 gün benim yaptığım tek şey bebeği emzirmek ve dinlenmek oldu. bırakın ev işlerini bebeğin öz bakımıyla bile ilgilenmedim, altını değiştirme gazını çıkarma işi eşimdeydi, sadece kendime gelmeye sürece alışmaya odaklandım. sonrasında bebeğime kolay bakmamın sebebi bu rahatlamadır belki. ben yardım almaya asla karşı değilim. dediğim gibi bunaldığım noktada hemen kaçıp gelebildim. bu bile psikolojik bir rahatlama bir güven veriyor insana.

Ben uyku eğitimi vermedm, 1 yaşına kadar ortamızda uyudu. 12 ayda odasını ayırdım ama 2,5 yaşına kadar arada senle uyumak istiyorum dedi beraber uyuduk. Kendi uyutamazdı, meme destekli uyudu. Herkes yandın dedi, alışmış dedi. 27 aylıktı kendi kendine uykuya dalmaya başladı. Ve şu an kendi odasında sabaha kadar uyur. Yatayım desem yatma der. Büyüyor. Her canlı bebeğini böyle uyutuyor zamanı gelince çocum yolunu buluyor. Henüz çok ufak, çok bebek.

Ben doğumdan önce anneme gidip doğumdan sonra 2 ay kaldım. Şimdiki aklım olsa 15 gün sonra dönerdim evime.

Yaa Allah razı olsun Bende bebeğimi yanlış beslenmeye allıştırdım diye üzülüyordum içim rahatladı Allah razı olsun

Es destegi her zaman cok onemli. Bebeklerle ilgilenen biri olmayinca insan boguldugunu hisseder. Bu konuda cok sukur sansliyim. Buyugunde de ayniydi destek oldu. ikizlerimizde de ayni sekilde her zaman yardimci oluyo

Aynı ilde misiniz annenle Arada destek olma şansı varmıydı

Benım ılkı 31 haftalık dogdu annem gelmıstı doguma ama 20 gun hastanede kalınca ıznı bıttı gerı gıttı ben cıkmadan o yuzden kımseden yardım alamadım kv pek ıslere gelemz kacar hemen hasta olur. Hem ısımı hem cocuguma baktım bırsuru hastalık atlattık erken doguma baglı okadar tecrubelendımkı ıkıncıde hıc dusunmedım bıle eve geldım kalktım evımı temızledım esımde baska sehırde calıstıgı ıcın ıkısındede yanımda olamadı sadece dogum oldugu gun kaldı. Hıcte zorlanmadım ınsanın kafası rahat olunca laf soyleyen yorum yapan olmayınca daha ıyı bakıyor. Ben suna ınanıyorum cocuk dogunca dırek annelık yetenegı gelıyor ınsana. Ev ısı bıle yapamaz dedıklerı ben 1 kılo cocugu tek basıma yıkamıstımm. Saolsun esım artık yanımızda herseyde yardımcı

Belki de benim eşim yeterince destek değildir ondan bu düşünceler üstüme üstüme geliyor

İlki kaç yaşında Şimdi ikinci geliyor sanırım Nasıl yapacaksın? Çalışıyor musun? M MelatoniN

Ya dediğin gibi eşle rahat vakit geçirmek ya da rahatça bir kaç saat deşarj olabilmek... aklım kalmadan bakabilecek biri birkaç saatliğine haftada bir kere de olsa. Ya da sıkıştığımda evine gidip yardım talep edebilecğeimmbiri, ben hep kendi işimi kendim görmekten yanayım, kimseye karışmam işime de kimseyi karıştırmam ama bu bebek meselesi öyle bişey ki insan arada bir birilerini istiyor yanında, benim Kv geldi doğumdan sonra 30 gün kaldı aöa boğuldum, git biz kendimiz hallederiz dedim yani o derece kendi işimi görme taraftarıyım ama işte arada bir birileri olsa diyorum beni sinir etmeyecek Chelzy İkiz oğlan

Evet bende hiç istemiyorum ağlatarak uyutmayı emerken tatlı tatlı uykuya dalacağı zaman yatırıyorum onu yanımda bende yanında yatıyorum öyle uyuyor fıstığm.. İçim rahatladı teşekkün ederim

Hiç kimseden yardım almadım çoğu zaman tektim. K Kuf Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Öyle diyenleri lütfen dinlemeyin. Bebeğiniz gezegene yeni indi, koskoca dünyada sadece sizi tanıyor ve onun için her şey çok büyük ve korkutucu. Kokunuzu, sıcaklığınızı hissetsin, güvende olduğunu, sevildiğini bilsin. Düşünsenize eliniz kolunuz bağlı, en sevdiğiniz insan sizi duyuyor ama cevaplamıyor. Benim tosbağa da hep kucaktaydı. Hiç de öyle kucak delisi değildir, evde tıpır tıpır dolanır. Sokağa çıkabilse sokakta da dolanacak da, daha kısmet olmadı karantina meselesinden. Güle güle büyütün, koynunuzda kokunuzla mutlu büyüsün.

Ilk çocuğumu annemle büyüttüm ikincide 2 ay yanımda kaldi evine döndu inanin yanlız bakmak daha güzel . push ; Skyline10 Üye Anneler

Benim bebeğim 8 gün küvözde kaldı çıktığında teyzemler falan sürekli geliyordu yardım ederiz diye ama daha çok kalabalık daha çok fikir bunaldım ve istemedim eşimle birlikte baktık ve bakıyoruz. Mesela küvözde kaldığı icin memeyi tutmuyordu o ağladıkça mama verelim diye darlıyorlardı beni ben inat ettim hiç pes etmedim ve tutturdum onları dinleseydim hiç emziremezdim. Kafama ne uygun geldiyse onu yaptım ve yapıyorum. İnan birileri varken daha yorucu oluyor düzenini kaçırıyorsun

Nesne peki? eve döndÜkten sonra süreç nasıl geçti? Powerfull

Almadim, alamadim, evet çok zordu ilk ve tek çocuk, bazen nefes almak istiyor insan ama yine de çok güzeldi.. ilk yılın sonunda Zeyna ya dönüşüyosun zaten merak etme hiç bir zorluk kalmiyor, kimseye minnet etmiyosun falan... bazen özlüyorum hatta o gunleri, kızımla başbaşa her zorluğu atlatışımizı, her sevincimizi... şimdi eşşek kadar oldu

Aynen ben de öyle haftada bi iki saat bakabilecek ya da yanında rahat ettiğim gözüm arkada kalmayacak ablam ya da annem olsun isterdim etrafımda Şu ara virüsten dolayı da hiç dışarı çıkamamak bebeğimle sosyalleşememek de sanırım beni derinden yordu Riskli gebeliğimden dolayı zaten dışarı çıkamadım işe gitmek harici.. Bebeğim altı aylık hala evdeyim Virüs olmasa eve Temzilik için yardımcı çağıracağım maalesef o da mümkün değil... Milana22

Biri 7.5 diğeri 23 aylık. Uykuya direnç kazandım artık zombi gibiyim. 4 5 saat yetiyo bana. Mikropik

Evlat sahibi olma serüvenine kolik bebek tecrübesiyle başlayanların ortak sorunu bu sanırım: 2. çocuğa cesaret edememek. Öyle bir tövbe ettim ki dünya bebesine, o bir buçuk iki sene, ömrümden rahat bir 10 seneyi aldı. :))) Bebeğimi hiçbir şekilde susturamadıkça/rahatlatamadıkça/uykuya daldıramadıkça, strese kalıp 3-4 kere bayıldığım bile olmuştu. Ay kabus gibi günler... Psikolojik destek de aldım, fiziksel de ama yok, tövbe. Aklıma geldi yine kolik lafı geçince.

Hayır almadım kızım 2 yasına girecek kımsem yok es aileside alakasız uzak sadece ben bakıyorum ilk zorlandım ama alıstım artık yanı bakılır bakılmaz degıl S Seda2012Emre Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Peki neden alamadınız destek?

Maalesef kimse yardımcı olmadı kafayı yiyecek gibi oldumöyle böyle büyüdü işte hakikaten çok zor yardımcı olacak birilerin varsa tabikide yardım iste ama kendin bebeğinle ilgilen yani ev işlerinde yardımcı olur sa yemek falan yaparsa belki sende bebek uyuduğunda uyuyup dinlenirsin tabi varsa öyle biri

Çok haklısın Çok hassas Bir dönem gerçekten..:

Büyük kızım 2 yaşına gelene kadar yardım almadım. Buna ayılıp bayıldığım, çok yetenekli olduğum için filan öyle olmadı, bulunduğumuz şehirde 5 dakika bırakabileceğim kimse yoktu, dolayısıyla 2 sene yapışık yaşadık. Yoksa ben de isterdim arada anneanneye, babanneye şutlayalım, eşimle azıcık kafa dinleyelim. =)) Olmadı işte. 2 yaşını biraz geçtiğinde kreşe başladı, evden çalışıyordum, hala öyle. Kreş iyi olur dedik, iyi de oldu. Bir de saatli gelen bakıcı bulduk, eşimle öyle plan yapabiliyorduk. Bu düzende gittik bir süre. Sonra bir baktım hamileyim; hooopp sar başa. Küçük kızım 1,5 yaşında oldu, doğduğu günden beri yapışığız. Ciddi anlamda yapışığız, bazen evde kanguruyla gezmek istiyor zibidigül. Büyük kreşe gidiyor diye hayatta kalmak daha kolaydı ama şuan coronazede anneler grubunun önünde bayrak sallıyorum. Corona sakinleşir, küçük de derdini anlatacak kadar Türkçe konuşursa, onu da kreş yollarına dökeceğim. Bu kadarını hak ediyorum bence.

Ben ciddi bir travma geçirdiğim için 40 gün kadar ben kayınvalideme obana şeklinde oldu. Sonrasında destek almadım ama ara ara memlekete gittim. Şu an 17 aylık, herkese kızıyorum. Ne oldu bütün o çocuk yap baskıları? Hayır idare etmesine ediliyor ama mesela çocuk hasta oluyor, bir anda ateşi çıkıyor. Eşim kilometrelerce uzakta çalışıyor ben sınıfı bırakıp gelemiyorum. Yahut sıçramaya giriş yapıyor bazem bir ay huysuz oluyor, eşinle bir iki saat çıkıp hava almak istiyorsun. Böyle ekstrem durumlarda aile efradından birileri olmalı diyorum. Onun dışında müdahil olmalarından falan da hoşlanmıyorum. Benimsediğim bir tarz var ve o uygulanacak. Katı şeyleri 6-7 aydan beri kendisi yiyor mesela, kayınvalidemin aklı çıkıyor ne zaman gitsek. Paketli gıda vermiyorum ağzına çikolata sokuşturuyor. Şimdi gel de buna çocuk emanet et, böyle de bir durum var.

Şükürler olsun ki yavrum sağlıklı yanımda kucağımda, sürekli bunun Şükrü ve mutluluğu içimde. Sadece yalnızlık hissi yordu beni... şükürler olsun binlerce. Yıllarca bekledim ben onu, asla ama asla zerre yorulmayacağımı ve zorlanmayacağımı düşünürdüm, o kadar istekli idim ki... insanız işte Güç tükeniyor bazen Şükürler olsun varlığına şükürler olsun

Eşimden başka kimseden yardım almadım. Ailelerimiz yakın değildi çünkü. Görüştüğüm bir komşu da yoktu... ama şu anda oturduğu yerde oturuyor olsaydım kesinlikle yardım edenim çok olurdu. aileler yakında olsaydı da arada bir yardım almak isterdim sanırım. Çünkü dört duvar arasında bir süre sonra bunalıyor insan.

Arkadaşım var yanımda. Korona yüzünden aileler gelemedi. Alışıyor insan iki aylık oldu bile. Ha agladigim oldu yanlış yapmaktan korktuğum oldu ama atla deve değil inan

Annem en büyük destekçimdi. Hala da öyle. Eğer destek alma şansınız varsa akil. sagliginizi korumak için muhakkak alin

Öyle kimsem yok işte maalesef bulunduğum ilde, annem tek aslında müsait ama sağlık durum el vermiyor gelip bakmasına, Kv yi çağırsam gelir bi süreliğine ama o varken ne kadar rahat olabilirim ki? Ücreti ile birini temizliğe vs alabilirim ama virüs varken bu da mümkün değil... Keşke annem bakabilecek olsaydı diyorum en büyük uhde içimdeki...

Karakterine bağlı. Benim kaynanam oğluyla sürekli kavga eder başım şişer kavgalarından. İki dk sonra da hiçbisey olmamış gibi davranırlar uyuz olurum. Keşke şöyle tonton iyi kalpli bi kaynanam olsaydı da gelip kalsaydı hatta o çocuğuma baksaydı ben çalışsaydım. Bu yüzden uzun süre çalışamadım çünkü

Doğumdan önce annem geldi, doğumdan bir hafta sonra gitti, sonra kırkım çıkana kadar görümcem yanımda kaldı. Sonrasında da kvmler sürekli geldi gitti yardımcı oldu. İyi ki de oldular. Arada nefes almaya ihtiyacım olduğunda bebeğimizi bırakırdık onlara, sinemaya gider gezerdik dışarıda bir kahve içmek bile lüks iken akşam yemeği ardından tatlılar gezmeler filan çok güzeldi şimdi memleketlerine gittiler kaldık bir başımıza, aynı evde yaşamak değil de aynı şehirde olmak büyük avantaj cidden. Gitmesinler isterdim. Çünkü annelere nefes aldıran birileri kesinlikle olmalı

İstedigi zaman emzirin, koynunuzda uyutun su anda tek ihtiyaci olan bu, onun size ihtiyaci var, sevginizle beslenecek ve buyuyecek z guven duygusuna ihtiyaci var, koynunuzda bunu ogrenecek, sevgi ve guven icinde buyuyen bir bebek yetiskin oldugunda da bu ozelliklere sahip olur, boyle devam edin siz

İlk günden beri yanımızda kimse yatmadı. Eşimle ben nöbetli uyuduk ikimiz baktık. Annem Veya ablam gün içinde uğrardı, yemek bırakırdı. Duşa girerdim o gelince. Dönerdi geri. Ama yatılı kalan olmadı. Sezeryan doğum olduğu halde. İlk aylar destek arıyorsunuz haklısınız. Ama tek bakınca, her kafadan bir ses çıkmayınca da sürece daha hakim oluyor, daha çabuk hallediyorsunuz düzeni

Ek gidaya ben yogurt sonrasinda tatli patates, bal kabagi, havucla basladim. 3 gun ayni seyi veriyorsun alerjisi var mi diye.

Dördüzler mi The

Çocuğuma bakacak annem, babam olsaydı ikinciyi de yapardım. Bazı insanlar çocuk büyütme konusunda şanslı. Sırtlarını dayayacak yakınları var. Ne mutlu onlara. Elin insanıyla çocuk büyütmek hem çok riskli hem de zor

ben mecburen tek başıma büyüttüm, yurtdışındaydık kimsemiz yoktu. bir süreye kadar dayanabiliyor insan. 3-4 ayda bir tatil ilan edip anneme geliyorduk 1-2 haftalığına. molaya ihtiyacı oluyor herkesin. bi yandan çok güzel, bi yandan gerçekten zor. ama benim kızım aşırı usluydu, ağlaması bir elin parmaklarını geçmez, gaz sancısı sadece 1 kere yaşadı zor bir çocuk olsaydı kesinlikle yardım alırdım.

Eski kayinvalidem 20 gun kaldi yanimda bana destek olmak icin ama o mu bana bakti ben mi ona belli degil. Yalniz olsa idim sureci daha rahat atlatirdim cunku hem bebege hem de ona baktim. Ve herseye karismasi da cabasi oldu.

Ahh nasılda özetlemişsin ruh halimi. Çeken bilir koliği gerçekten.

Sadece dogumdan sonra, lohusalik bitimine kadar kvalidemler de kaldik. El bebek gul bebek bakildik. Iki taraf a da uzagim. Ondan sonra 40 derece atesim de oldu gida zehirlenmem de. Tek basima baktim. Gece zehirlendim, hastaneye gittik. Doktor serum yazdi, alamam bebegim var dedim. Tum aliaveriis, doktor islerim seyehat larim vs vs.. kizim hep benimle oldu. Ve yanlizdik. Sadece bir defa 3 4 aaat kadar cenaze munasebeti ile kvalidem e emanet ettim. Kimse de birsey diyemiyor egitimim bakimim konusunda. " sen bilirsin kizim" diyebiliyorlar danistigimiz zaman. Ama evet biraz yaridm isterdim. En azindan doktor islerim icin. Zatemmartik 3 yasinda. Ve bana arkqdas oldu. Laflaya laflaya takiliyoruz :)

30 gün aiemin yanında kaldım + 10 gün onlar benim yanımda kaldı. 40 ı çıkartıp yapayalnız kaldık gurbette. Kolaydı, başardım hallettim altından kalktım diyemem. Zordu çok zordu. Ama çocuk benim çocuğum, ben bakacağım yine olsa yine yardım almam. Bu deneyimi tek başıma yaşarım.

Icinizi ferah tutun, bebeginiz 3 aylik olana kadar memenizde yasayacak zaten, yapmasi gerekeni yapiyor :) 4 aydan sonra emme araliklari uzuyor, 6 aydan sonra ek gida ile daha duzenli emiyorlar. O yuzden ortada bir yanlis yok yani.

Tek yardım Kv sen gelir bana puan, o da şehir dışında yatılı gelecek, geçmişte çok sorun yaşadık, doğumunda geldi bir ay kaldı, ama bana sinir basıyor onun hal ve hareketlerinden, kararsızım ya gel desem gelir, hem Burda gezer tozar hem yemeğimi vs yapar ama benim psikolojim iyice bozulur mu bilemiyorum, hem de kamu personeli işe dönecekmiş, süt iznimi kullanarak işe başlarım o gelirse,,, of bilemiyorum ya, ona da bir ay Maximus'un katlanabilirim... ama yardıma çok ihtiyacım var aylardır yapayalnızım

destek derken psikolojik destekten mi bahsediyorsunuz? eğer ihtiyacınız varsa hiç bekletmeden başlayın ayıp değil biz hep kendimiz büyüttük diyenlerden de etkilenmeyin

Evet bizim de öyle yoğun bakım süreci ve sonrasında sürekli hastaneye git gel durumu olunca gerçekten annem çok yardımcı oldu Allah razı olsun. Lohusa kafasıyla çok da didiştim üzerine gittim ama sabredebildi bana D dgdln

ilk 15 gun annem ve kaynanam vardi sonra annem ve ben 40 i cikana kadar birlikte baktik keşke kendim baksaymisim diyorum. suan hep kendim bakiyorum bakma konusunda yardim istemiyorum ama en azindan haftada bir 2 saat ilgilenecek biri olsun isterdim insan kendine zaman ayiramadikca bunaliyor cunku onun disinda en guzeli kendin bakmak yoksa her kafadan bir ses çıkıyo

3 kez. Sezeryan oldum ilk sezeryan 17 yaşında oldum keşke kimsenin yanında kalmasaydim şimdi ki aklım olsa kesinlikle. insan yipraniyor ama nefes alıp kndine güvenmem lazım canim

Yok yok yardım eder yine :) Neler yapıyordu mesela?

İlk 3 ay çoğunlukla annemde kaldım. Sonra kendim baktım sadece. Şu an 7 aylık olucak 4gün sonra. Tek olmak daha rahat. Ben kaynanamlarla bir oturuyorum ama keşke ayrı olsaydım. Ben uyutuyorum onlar uyandırıyor. Tek olmayı yeğlerim

İlk 10 gün ananem kalmıştı. Kalmasaydı da olurdu. Çünkü gelen giden misafire, temizliğe hiçbir şeye bakmamıştı. Çok beklediğimden değil, ben kalkıp yapmıştım. Ama yeni doğum yapmıştım, çok zorlanmıştım. yalnız bakmak kolay değil belki ama gelen giden, misafir yoksa kesinlikle imkansız değil. Hatta gayet güzel karışan eden olmadan. Herkesin imkanları bir olmuyor. Benim gibi pek çok insanın yardım edecek kimsesi olmayabiliyor. gayet bakılır. Hiç kötü hissetmeyin. hatta şu zamanda daha kolay. Çünkü pek çok şeyin videosu var. Bakıp da öğrenilebilir. eğer imkanınız varsa ilk 10-20 gün yemek ve temizlik yapan birini bulmanız işinizi çok kolaylaştırır. yoksa da biraz zorlanır ama yaparsınız.

yine kucuk cocuga neden disari cikmadiginizi anlatmak gibi bir derdiniz olmadigi icin bir bakima sansli sayilirsiniz bu konuda. benim kiz kolikti 4.5 ay boyunca surekli kucagimda sallaya sallaya gezdirmek zorunda kaldim kollarim kopardi biri gelsede 1 saat alsa sallasa kollarim dinlense derdim sallamaktan kahvalti falan edemezdim bir elimde cocuk tek elimle ayak ustu biseyler atistirirdim cok uzulurdum o donem kimsem yok diye ama inan insanlar 2 saat baksa anneligine bulacak kusur ariyorlar yok yemiyor yok emmiyor yok doymuyor yok niye konusmadi yok niye yurumedi burnunu sokan herkes kusur arar emin ol hic cocuk bakmamis bekar insanlar bile senden guzel ebeveyn olur oyuzden sık disini tirnagin varsa basini kasi bunalma su donem zaten herkes senin gibi bizimki konusuyor yuruyor yine cikamiyoruz disari

Kesinlikle. Mesela büyük temizlik yaparken alıp bakabilir gbi. Biz beraber yaptığımız için her şey 10 katı uzun sürüyor Suleymanin

Bebek desteksiz büyütülmeli dayatmasına katılmıyorum... Bebeğe göre değişir destek alıp almayacağım şuan bilemiyorum.. Keskin sınırlarım yok. Fakat sezaryen olacağım için en azından ilk 3-4 gün anne desteğini isteyeceğime inanıyorum

Çok güzel bir nokta işte bu, kafa olarak rahat olmak, İlla bebeğimi alsın baksın büyürsün derdinde asla değilim, sadece çok çok yalnızlık hissediyorum, geceli gündüzlü hep tek olmak gerçekten zor Bebeğimi çok istedim çok da yalnız yaşadım hayatım boyunca hep tek mücadele ettim, belki de bunalrın acısı şimdi çıkıyor, ya da çok yoruldum bilemiyorum, ama bebeğim olduğu İçin çok çok mutluyum, hatta şunu diyorum ; süperwoman olsam bebeğime 24 saat aynı enerji ile baksam... ama mümkün olmuyor maalesef

Yaaa farknda olmadan doğru olanları yapyorm demek ki.. Ağladığı an kucağıma almadğım zaman kendmi çok kötü hissedyorm kyamıyorm.. bide 20 gün küvezdeydi hç kyamyorm..

İsteseydim alabilirdim ama ben kendimi bu konuda çocukluğumdan beri çok yeterli hisseden biriyim. Sanki anne olmak için yaratilmişim gibi hissediyorum bazen. Ben kendi bebeğimi kendim büyüttüm şimdi birde üstune ikinci bekliyorum hayırlısıyla.. Eşim elbette yardimci oldu bir erkek ne kadar olabilirse.. cocuk konusunda okuyup araştıran, içgüdüsel olarak harmanlayan fena bi anne olmadım sanki. Bizim yaradilişimizda var zaten.. Destek almak isteyeceğim nokta ketring şirketi dolabilirdi, yemej yapmaktan n3fret eden ama rutin yapan biriyim. o da cok pahali geldi ilerde insallah imkan dahilinde bu işin çaresine bakacağım Tfsiyem cesur ol, korkma ve iç gudu ve cocuklarla ilgili bilgi edin. Gerisi kolay. Mesela benim bir çok arkadaşım çocuğum durmuyor, ağlıyor Vs diyorlardı. . saniyordum ki benim cocuğim öyle değil.. sonra biraraya gele gele baktım ki onların çocuktan beklentisi yüksek benim ki normal... O yüzden daha kolay ve guzel karşılayıp farkında oldüğüm için depresyona girmedim. Mesela ben de uyumadım ama hazirdim zor olsada, ya da çok sık emzirip kollarım uyusurdu yatar pozisyonda mama vermezdim sütüm azalmazdi, bir çok arkadaşım sütüm az diyenler gördümki benim kadar uykudan olup emzirmemişler e haliyle süt yeterince gelmemiş.. Ama o kadar sabrettik süt yok diye agliyorlardi... çünkü hazırlıklı değillerdi.. Ben gece başta yarım saat arayla sonraları 45 dk arayla saat kura kura süt oluşumunu arttırmıştım. . Anneliğim de teorı ve uygulama konusunda beyenirim. Kimse mükemmel değil ama annelerin hepsi en iyisini yapıyorlar zaten.. sadece hazırlıkli olmayip bir çoğu panikliyor. Sütü gelmeyen arkadaşım çok acı çekip uzulmüstü hissetmiştim. . Ama işte insan diyemiyor ozaman daha çok emzirmelisin diye.. kadinlara evlilik oncesi bebek bakimi ile ilgili bilgi aktarimi yapilmali diye dusunuyorum. kiminin gerçekten olmuyor ama herseyi deneyip gelmeyenlerı ayırıyorum. . Ayrıca destek bana kalırsa bebek için değil ev için alinabiliyorsa alinmali. En başında anneler bol bol dinlenmeli uyku düzeni ve bebeğe adapte olmalı, bebekle anne ilgilenmeli.

Aileniz yanınızdaysa alın tabi. Ben doğum yaptiğimda yeni atanmiştim. Ohal ilan edilmişti raporda alamamıştım. Doguya geldik annemle. Mecburen işe başlamıştım. Allah razı olsun kızım 4 aylık olana kadar yanımda kaldı. Eşimin henüz tayini olmamıştı. Annem mecburen gitti. 4. aydan sonra tek büyütmeye başladım. Kendimle okula getirir güvendiğim bi velime teslim edip dönüşte alırdım. Duş sadece soeun oluyordu. Ondada bebegimj pusetine koyar banyoya getirdim. öylece beni izlerken banyomu yapardım. Gece bazen uykusuz kalırdım ama dayanıyor insan herşeye. Sonra eşimin tayini oldu yanima geldi. Büyük nimetmiş babanin desteği olmasi. Gurbette büyüttük işte birlikte. Başbasa tek yaptigimiz sey kizimiz uyuduktan sonra film izlemek.. Onu birakip hiçbisey yapamiyoruz. artik oyle aliştikki zaten onsuz biseydendr keyif almiyoruz ikimizde. Şimdi kizim 2.5 yasinda. ikinci bebegimiz geliyor kismetse. Yardim almayi dusunmuyorum. Eşimin destegi yeter. Annem cagirsam atlar gelir ama artik onu yormak istemiyorum. yaparim diye dusunuyorum. belki ilk 10 gun falan gelebilir toparlanma surecinde. İmkaniniz varsa zora sokmayin kendinizi. Bebek buyutmek dünyanin en zor işi ama ayni zamanda en muhteşem işi. Çok farkli bir deneyim Orkide_sever ORKIDE AŞK'tır ❤ Anneler

Almamak çocuk için ne kadar kötü olur kendimi onun yerine koyuyorum da, dünyayı daha tanımıyorsun bi derdin var ki ağlıyorsun ama anne yatıştırmıyor kendin baş etmeni bekliyor. hani derler ya anne karnında bile her şeyi hissediyor evet küçücük bi şey anlamıyor sanırız ama onlar her şeyi hisseder bence. Şimdi yine çocuğum olacak inşallah, bilerek olan bi gebelik değildi, hiç bi anlamda hazır değildim zor olur iki çocuğa bakmak kucağa alıştırma her ağladığında alma diyorlar ben yine alırım da gözüm korkuyor iki küçük bebeğe bakmaktan yine de vardır bi hikmeti Allah böyle nasip ettiyse

Kimseden destek almadim, bencebir anne bebegini kendi buyutebilmeli Ancak diyorsaniz ki hem bebek bakiyorum hem gunde uc ogun yemek yapiyorum, temizlik camasir bulasik hepsi bende o zaman bebek icin degil ev isleri icin destek almaniz gerekir

Kesinlikle Hele de annen varsa destek olabilecek ya da kıZkardeşin

Etrafinizda size yardim edecek birileri varsa yardim alin tek basima buyutecegim diye gurur yapio kendinizi yipratmayin. Maddi olarak rahatsaniz evi cekip cevirecek birilerini alin. Cocuk bakimindada yardimci olur. Ben tek basina coxuk bakmak icin kendini yirtanlari hic anlamiyorum kim varsa yardim etsin ver ellerine sen yat uyu dinlen yoksa cok yipranir ve yorulursun Khomyuk

Sezeryan doğum yaptım 5. Günden beri yalnızım. kızım 5.5 aylık kendimi çok yorgun hissediyorum ama o süreci yalnız geçirdiğime pişman değilim. Lohusa psikolojisiyle bir de kv falan çekemezdim. Ama koronadaki şu kritik bitince 2 haftalığına anneme gitmeyi düşünüyorum inşallah. Annemle Farklı şehirdeyiz. Aynı şehirde olsak destek alabilirdim. Eğer hayatınıza burnunu sokmayacak ve yardım edecek insanlar varsa yardım alabilirsiniz. Önceki

Bu hala önerilen bir şey ama. Bizim doğuma da giren çocuk doktorumuz ilk dört ay hamileliğin devamıd gibi düşün dedi. Sürekli emzir, seninle uyusun, her şey serbest ona dedi. Kucakçı olmaz bol bol temas dedi. Bir yaşından sonra zaten gelmedi kucağa zor bir süreç ama hemen büyüyorlar ve kucağına alıp durmayı özlüyorsun. Ben şimdi iki saniye kucakta tutamıyorum sıpamı, sabırla geçecek inanın. Yine doktorumuzun dediği şuydu, ilk aylarda bebek sadece açlıktan ağlamaz, emmez. Annesini özler, korkar, karnı ağrır ve bildiği tek şey emmektir. Rahatlamak için emer.

Çok Zorrr Yemek vs yapmadı mı

Gün içinde de mi istemedin, ya da bebeği hiç mi onlara bırakmadın bir kaç saatliğine Z zeycan18

Öncelikle Allah kolaylık sabır versin. Ben yardım aldım doğumdan sonra iki - iki buçuk ay annem ve kv birlikte kaldılar. Sonra iki buçuk ay yalnız kaldık eşim de göreve gitti grip olduk hastanelerde vs uykusuzluk çok zordu. sonra annem geldi tekrar Corona yüzünden mahsur kaldı 3 aydır yanımda. Oğlum da 8 aylık olmak üzere zaten. Benim şöyle bi sorunum var asla kontrolü başkasına veremiyorum böyle biri olduğumu yeni fark ettim. Çocuğumla ilgili yardım alamıyorum o yüzden yanımda olması durumu degistirmiyo. Ayrıca yanında birilerinin olmasının da zorlukları var ve onlarda çok yıpratıcı. S su-doku sen

Benim kızımın sağlık sorunları vardı sürekli hastane işleri vs eşim evde olmayınca tek başıma çok zordu o yüzden annem 2 ay kadar bizimle kaldı. Normal şartlarda 1 hafta toparlanma süresi sonrası zaten kendi düzenini kurmaya başlıyorsun

2 cocugumda da yanimda 1 gun bile kalan olmadi ben istemedim, esimde oyle cok yardimci olmadi. Ikisini dr tek basina buyuttum. Gunduz annem kv falan ugrardi, annem ben alisana kadar cocuklari yikiyordu sadece arada gelip. Onlar geldiginde dus aliyordum yada esim isten gelince aliyordum duş. Ben bilerek istemedim kimseyi alismamak icin,

Kendimi ev işi yapacağım yemek yapacağım diye hiç kasmıyorum bunları yapamadıysam esim yapıyor yada ben yaptıysam aksam cocuğa esim bakıyor eş desteği çok önemli yoksa çok yorucu oluyor. Benimki bir yaşını geçti hep yanında oturayım oyun oynayalm istiyor bende oyun halısında oturuyorum uzanıyorum bir sekilde dinlendiriyorum kendimi. Zamanla öğreniyor ve alışıyorsun çalışan bir anneyim bütün gün ayakta düşün yani bebeğin kaç aylk biliyorum ama küçükse oyun halısıyla bişeylerle ilgisini çek o uyuyunca uyu. Beni kurtaran bunlardı esim isteyken hala o uyursa bende hemen yatıyorum yanına çocuk sabır işi maalesef

Bebege uyku egitimi vermenin zarari bi yirmi yil sonra ortaya cikacak ama is isten gecmis olacak Su anda akli basinda doktorlarin hicbiri onermiyor aglatarak uyutmayi, tam tersi bebek uc aylik olana kadar dogdugunu anlamiyor yaninizdan ayirmayin diyorlar

Allahtan baska kimsem yoktu, esim buna dahil. Kv 8 saatlik yoldaydi, annemler 24 saat yol uzakta.. Cocuklarimin kulagina ezani okuyup isimlerini bile ben fisildadim. Gurbet zor.. Dusuk yaparken yalnizdim. Ikinci dogumuma girerken yine yalniz.. 40 derece ateslerle iki cocuga gozumun onunu goremeden yemek yaptigim cok olmustur.. Esim hep gorevdeydi, hep yalnizdim.

Yaaa öyla mi? Bana şuan alştr bebeği her ağladığında alma yannda uyumasn dyorlar.. ben kıyamadığım için alyorm yanmda uyutuyorm ama Yokuspokus

İki kere sezeryan oldum, ilk çocuğum kolikti ikincisi de 1 yaşına kadar gazliydi ve özellikle ikincisi yeni doğduğundan beri sansliysak günde 1 kere uyur. Hastaneden sonra yalnızdım ikisinde de yemek temizlik her şey bendeydi. Ben dogurunca annemin kayinvalidemin işleri cikiyo çok bereketli bı insansam demek N Nfrtettti

Evet aynı ildeyiz kayınvalidemle de aynı ildeyiz ben gelin yardıma ihtiyacım var desem gelirlerdi ama istemedim M MelatoniN

Tek basima buyuttum, cogu zaman esim bile yoktu. Aile-akrabalar yakinsa destek alinmali bence. Anne cok yipraniyor

Hayir. Hic yapmadi. O halimle bir de ben ona sofra hazirladim yemek yaptim. Gelmeseydi ben ne bulursam yerdim. Bir de emzirirken falan odaya girip basinda oylece beklemesi, surekli akil vermesi falan beni cok yipratmisti. 20 gun kaldi ama o 20 gun bana 20 sene gibi geldi. O gittikten sonra lohusa depresyonuna girdim zaten. Sukur geldi gecti.

Oğlum şuan 3.5 yaşında ve 3 yaşına kadar kimseye keyfi bırakmadım kendim baktım sadece iki defa mecburi kürtaj olmak zorunda kaldığımda anneme bıraktım hastahaneden çıktığım gibi de oğlumu alıp evime döndüm

Ben almadım daha doğrusu güya yardıma gelenlerin zerre yardımı olmadı. Çok yıprandım uzun süre depresyondayım Çünki bebeğim zor bi bebekti. 2. Bebeğim olursa hiç kimseyi çağırmayıp arada geli gidecek yardımcı bulacagım. 2 3 gune bie yarım gün uğrayıp ortalıgı toplayacak birini. Annem yada kayınvalidem yardım edebılecek kımse ler degıller eger yardım edecegıne inanıyorsan yardıma çağırabılırsin.

annemden çok yardım aldım, A April

Çocuklarım da kolik derecesinde bebeklikleri vardı ve genel anlamda hala süper uykusuz çocuklar... Kendimi demoralize etmek yerine sağlık olsun diye diye pozitif olmaya çalışıyorum, tavsiye ederim. Keyifle büyütün... Mutluluklar.

Destege ihtiyacim yoktu cok sukur saglikliydim. Kendi basima bakabilirim cocuga. Bakamayacak duruma getirmesin Allah ne diyeyim.

Hiç destek almadım değil alamadım kimsenin umrunda olamadım, kimseden de yardım istemedim iki cocugumuda ben büyüttüm, şimdide kimseye yardım etmiyorum herkes basının çaresine baksın diyorum

Ne dogum oncesi ne dogum sonrasi kimseden destek almadim. dogumdan 2 gun sonra herkesi evine gonderdim. esim sagolsun cok yardimci oldu bana kizim 4 yasinda hala cok yardim eder. ama ikincisinde yapmayacakmis cok yormusum onu oyle diyor

Ikinci dogdu 11 gunluk. Ilki de 3 yasinda. Calisiyorum evet 1 sene ucretsiz izin alacagim. Sonrasi ya kreş ya bakici

Doğumdan 1 hafta sonra etrafımda hiç kimse kalmamıştı. Bebeğimle başbaşayız kalmıştım. Bazen eşim işlerini ayarlayıp evde duruyordu bir tek ondan destek görüyordum. Kv ler 1 hafta sonra kaçar gibi gittiler iyi ki de gittiler onlar gittikten sonra çok daha rahat ettim faydadan çok zararları dokunuyormuş. Annemler çok yakın oturmasından rağmen haftada 2 gün filan 1 saatliğine gelip bebeği sevip gidiyorlardı. Yani onlardan da destek görmedim talebim de olmadı. Zorlandığım zamanlar oldu ama şimdi iyili de öyle oldu çok daha rahat ettim dedim. Şimdi 2. Bebeğimi bekliyorum ilki de küçük Doğum sonrası eve gelip sadece büyük oğlumun bakıcısından destek aşacağım. Akrabalardan destek almayı düşünmüyorum

Öyle yapıyorum kimseyi dinlemiyorum... Dinleyemem de zaten azıcık ağlamaya başladığı zaman içim gidyor.. yalnız olmasını istemiyorum asla.. bazen lavaboya gidiyorum çktığımda ağladıgnı görüyorum tutamıyorum kendimi nasıl yalnız kaldn da duymadın sesini diye..

sana kendimden bahsetmek istiyorum :) 18 yaşında anne oldum kış mevsimi, ailem gelemedi uzak olduğu ve mevsimden dolayıı, tek başıma kocam bile yok gibi bişeydi çok yoğun çalışıyordu.. o dönemler hiç bitmeyecek hiç geçmeyecek sanırdım şimdi kızım 7 yaşında çok şükür Rabbime :) bu süreç biraz zor geçiyor ama meyvesi çoookkk tatlı.. Rabbim yardımcın olsun :) bebeğini de sağlıcakla büyütmeyi Rabbiim nasip esin analı babalı inşallah :)