Umarım kendi yolunu hayırlısıyla bulur. Geçenlerde teyzem geldi, konuşuyorduk ve teyzem bana okulumun nasıl gittiğini falan sordu, seneye bitiyor mu falan dedi. Bitiyor dedim, iyi bari, en azından sen zamanında bitir okulunu falan dedi, anneannem köpürdü. Sürekli oğlunun okuduğu bölümü benimkiyle kıyaslıyor zaten, ona da ayrı sinir oluyorum. "Onun bölümü çok zor, o senin okuduğun bölümde olsaydı yata yata geçerdi ama o istemedi" falan diyor ona da kalbim kırılıyor. Geçen gün patladım artık, kıyaslamayı bırak artık, benim okuduğum şeyi okusaydı o zaman bana ne bundan, herkesin kendi seçimi" falan dedim. W

Anneannem öyle bir insan değil ama ben dayımı şımarttığını düşünüyorum, geri kafalı bir insan değil anneannem ama oğlunu şımartmış bence ve farkında değil, veya kabullenmek istemiyor. Annem ve teyzem kaç kere konuştu bu konu hakkında. Ablaları olarak eleştirdiklerinde bile toz kondurmuyor oğluna.

Merhabalar. 30'a yaklaşmış, hala 4 senelik üniversiteyi bitirememiş, ailesinin evinde kalan adam tavırları. Onun sorunu kendisiyle aslında. Size yansıtıyor. Gereksiz tavırlarla, kendini ispatlama çabası içerisinde. Kendi yolunu bulduğunda düzelir. W

Ben sizinle aynı düşünmüyorum bence erkeklere de en azından kendi pisliğini, dağınıklığını nasıl temizleyeceği, temizlemesi gerektiği, acıktıkları zaman karınlarını nasıl doyurabilecekleri falan öğretilmeli, yaşlı başlı annesinden hizmet beklememeli. Yarın öbür gün annesi artık ona hizmet etmediğinde yeğenleri kesinlikle hizmet etmeyecek, bu kadar basit.

dayıyı evlendirmeli :)

Bu zihniyet yüzünden, karısına yardım etmeyen, herşeyi ayağına bekleyen, erkektir deyip her sözü doğru kabul edilen, daha bebekken pipini göster oğlumlarla başlayıp, koca adam olunca gidip elin kızına tecavüz eden, Onca şiddet ve aldatmaya maruz kalanlara.. erkektir saygı göster, kocandır döver, erkektir elinin kiri vs. gibi sözlerle yetişen ve evet yemek yapmayı da bilmez onlar, siz kızsınız diyerek yetiştirilen erkekler onlar...

Seninki en azından çalışıyormuş, bari maddi olarak faydası var. Biz ne yapalım? :) Anneannem onun aldığı öğrenim kredisi borcunu bile küçümsüyor, çok bi miktar ödemeyecek, o mezun olunca işi hazır, iş bulması kolay, maaşı çok iyi olacak falan diyor. Kredi hakkında kadıncağıza ne dediyse artık... carmenares

Abi-kardeş derken, hani duygusal anlamda o samimiyet olmuyor bence de zaten, ama aynı evde büyümenin getirdiği bi "herkesin birbirinin otunu bükünü bilmesi" durumu oluyor, onu dediydim :) Zaten uzaktaysan, bence sttiret, okul bitince de dönme, ordan kaptır git yani. Tatillerde, bayramlarda falan herkes birbirinin ekşi suratına bi miktar katlanıyor. Uzakta olmasaydın daha bi sorun idi ama böyleyse durum, takmamaya gayret et yani :) W

Benim dayım ve ananemde aynı şekil dayım çalışıyor gezmeye ananemle giderler ananem olmadan bişey yapamazdı şimdi nişanlanıcak bi kız buldu ananem depresyonda dayım evlenicek yalnız kalıcak e dayım maaşınıda ona veriyodu artik vermiycek bazı anneler gercekten cok bencil yıllarca kendini düşünüp evlendirmedi şimdide evlenicek diye sevineceğine yasta

Yorum yaptığınız için teşekkür ederim. Bahsetmeyi unutmuşum kusura bakmayın, ben aileme 3 - 4 saatlik mesafedeki bir şehirde üniversite öğrencisiyim zaten, 2016'da mezun olacağım inşallah. Evet, dayımla aramda 5-6 yaş falan var. İfşa olmasın diye sayısal anlamda pek fazla detay vermek istemiyorum zira belli olmaz, kendisi zamanının çoğunu internette geçirir, anladınız işte. :) Keşke abi kardeş gibi olsak ama değiliz, dayıdan ziyade yabancı bir abi gibi geliyor bana. Bazen çok iyi davranır, tabi onun iyiliği de sınırlı. Nadiren ağzından doğru bir laf çıkarsa düşüncesine katılırım falan, bazen o benimle doğru düzgün konuşabilir. Zaten yılın çoğunu evimden başka yerde geçiriyorum, evimde geçirdiğim sınırlı zamanımda da böyle bir sorun var. :) W

Moral verici yorumunuz için teşekkür ederim, okuduğum şehir küçük ve imkanları çok kısıtlı ama ailemin olduğu yer büyükşehir, dönücem mecbur ama düzgün bir iş-güç ayarladıktan sonra ayrılıp kendi düzenimi kurmayı çok istiyorum. :) Anneannem de diyor beni yanına kim alır, kim yalnız bırakmazsa emekli maaşımı ona vereceğim falan diye ama bu gidişle yalnız kalmaz, zira kendi başına nefes bile almayı beceremeyen dayım varken. :) Kendi başına yaşarsa ölür bence o. :) W

Dayınız belki biraz daha olgunlaşabilir, ama anneannenizin bu rahatsızlığınızı anlayacağını sanmam. Dayınızla bireysel olarak dertleşip konuşursanız daha yararlı olur. W

Canım benim annem dahil zamanında böyle yetiştirmişler erkekleri. Benim de oğlum var ve ben onu erkek gibi değil ADAM gibi yetiştirmek istiyorum sözüm bütün erkekleri kral gibi görenlere ve kadını da onun kölesi yapanlara...

Anne, anneanne, dayı, başrol ve kardeşin beraber yaşadığı aile tipi sanıldığından daha yaygın aslında. Bu birliktelikte dayıyla yeğen daha çok abi-kardeş gibi oluyor. Genelde dayı, torun olduğu ve ilgiyi daha çok çektiği için yeğeni kıskanabiliyor, yaş farkı az olduğu için aman da benim canım yeğenim modunda olmuyor; anneanne ise diğerlerinin tuzu kuru olduğunu düşünüp kendince adaletli davranıp "daha kötü durumda olduğu için" oğlunu bi süre sonra kayırabiliyor. Ben bu durumda toruna bi an önce bir okul falan kazanıp başka şehre uçmasını, veya bi şekilde ortamdan uzaklaşmasını tavsiye ederim, zira bir yaşlıların bir de ergen kafalıların huylarını değiştirmek zor oluyor.

erkek cocuk değilde ailede bir cocuğa ve özellikle erkek olana tapan anneler var benim rahmetli babaannemde öyleydi amcam ne derse desin ''öyle demeyin etmeyin amcanızdır '' babamlara da ''kardeşinizdir dışlamayın'' yok neler oysaki hiç kimsenin dışladığı yoktu yalan söylerdi ''yok yalan dememiştir'' derdi anne yüreği mi desem yada karşıdakinin annesini duygularını kullanma yetisi mi bilemedim