Çok uzun bir şeyler yazdım ama sildim. Çok çok üzüldüm okuduklarıma. Çocukken yaramazlık yapınca annemde vururdu ama hiç canımı okuduğunu bilmem. En fazla popoma, kaba etime vurmuştur. Anneannen melek gibi görünebilir. Şimdi ben de kızıma bir sesimi yükseltsem yaramazlık yaptığında annem de bana kızıyor, neden kızıyorsun çocuğa diye ama kendisi bana az bağırmamıştır.

Sen bence annene yardimci ol biraz belki annene destek olmadığın için böyledir gerçi 2 dkka severler yarim saat gömerler annemden biliyom şimdi sevmek istiyo beni evlendim ya bu seferde ben uzaklastim sanki annem degil arkadaşım oldu birbirimize anne kiz gibi değilde askim diye konuşur olduk onuniçin kızma bosver hersey gelir geçer kavga etmek istedikçe sen sus uzaklaş ortamdan sınırı geçince usteleme hic

Aferin sana ki ona muhtaç bağımlı kalmayıp okumuşsunuz mühendis olmuşsun. Bir kaç sene sonra ayrı eve çıkıp işe girince sen çok tatlı olursun annene o zamanda sen merhamet etme kavgada etme ama beklentisine olmaması gerektiğini vurgularsın. Gerçekten inanılır gibi değil belki bu durumun nedenini teyzeme sorsan net bir yanıt alabilirsin

sizin yasadiklarinizi yasayan o kadar cok insan var ki. eskiler sevmeyi sevilmeyi bilmeden yasamislar. muhtemelen anneniz de kendi annesinden sevgi gormeden buyumustur. sizi de tek bildigi yol olan dayak ve baski ile buyutmeye calismis. benim annem de sorsaniz cocuklari icin dunyayi yakar ama bir basini oksamayi akil edemezdi. kadin bizi sevmeden buyuttu. sarilmayi opmeyi bilmez. dayagin alasini bilir ama. oyle boyle ruhumuzda actiklari yaralarla buyuduk. sen de kendi hayatini kurarsin ve bu zulumden kurtarirsin insallah en kisa zamanda kendini. benim annem de sorsaniz cocuklari icinjjjjjjjjjj

Öz evladıyım ikisininde asla korumaz hep bana laf söyleyen hırpalayan tarafı haklı bulup savunur

Evlilik dışı bir beraberlikten mi doğdunuz acaba? Hayatın boyunca mutluluk, sağlık ve huzur seninle olsun

Kocamı niçin öldürdüm? adında bir kitap okumuştum fransız bir yazarındı sanırım ordaki anneyi anımsattı anneniz hayatının tek odağı kocasıydı ve kendi öz kızını ölesiye kıskanıyordu ay tüylerim diken diken oldu yine kaç kurtar kendini bu insanlardan

konun çok uzun geldi ama ilk yazdıgın cümle hoşuma gittiği için okumaya devam ettim adına çok üzüldüm ilk başta onu söylemek istiyorum kalbime basasım geldi benimde bir kızım var 11 yaşında daha bir tokat bile vurmadık ama biz çok dayak yiyerek büyüdük halam nefret ediyorum bu kelımeden ama hep onun yuzunden yedim dayakları, ama konunu okuyunca senın bu babadan olmadıgın geldi ve onun hırsını öcünü alıyor gibi geldi bana, film mi seneryamu derler belki ama yada annen ruh hastası

okumuş mühendis olmuşsun umarım çalışıyorsundur çalışmıyorsan da iş bulup ayrıl o evden yüzünü göremesin annen babanla da kahve içmeye gidersin görürsün ben olsam hayatımdan söküp çıkartırım

Allah yardımcın olsun maddi olanağın varsa evini yolunu ayır psikolojin daha iyi olur en Azından

Sadece sımsıkı sarılıyorum size. Ve bir anne neden böyle olabilir sorusuna bir cevap bulamıyorum...

anne anneligi babadan ogrenmez babalar evlat sevgisini anneden ogrenir anne sorunlu bu kadar problemli kadina adam napabilirdiki

Yazıp yazmamakta kararsız kaldım sizi üzmemek için. Ama konu sahibinin "Beterin beteri vardır" lafına ithafen bir anımı paylaşmak istedim. Yaşım 13-14 gene bir gün annem babama bir dolu gaz verdikteN sonra 45numara terlikle dayak yiyeCeğim. Ancak bu sefer hızını alamayıp Yok bu kız böyle anlamayacak dedi ve gitti ELinde bir HORTUMLA geri döndü. Başladı tarlaya kazma-kürek savurur gibi bedenime Vurmaya. o kadar canım yanıyordu ki Birkaç darbeden sonra ölmek istedim . Tuvalete gittim dayak bitince tanımayacak haldeydim ne Oturabildik ne yatabildim morluklar patlamıştı.. O olaydan sonra annemi kalbimde öldü benim için. Şimdi sorsan hala nefret dolu Ve otuz beş yaşımda hala beni babama dövdürüyor. Bitmedi bitmeyecek nefreti. Bizde anneden yana şanssızız işte. Allah sabır versin Allah kurtarsın canım Rabbim dayanma gücü versin bizlere

Anneniz sizi 3 aylikken birakip ise baslamis. Benim annem de cok calisirdi, hem ev hem is. Su an erkenden bitmiş çökmüş durumda. Belki de en yakini nazinin gececegi ve onu terketmeyecek tek kişi olarak sizi goruyor ve sinirini sizden cikartiyordu. Veya kendisi de kotu bir annelik gormus ve bunu asamamisti. Tedavi olmasi gerekiyor. Sizi cok iyi anliyorum ve yalniz olmadiginizi soylemek istiyorum. Hayat bazen bizi en cok sevdigimiz insanlarla imtihan ediyor. Arkaniza bakmadan kacmak cozum degil. Bu bir imtihan. Evlenince pek cok insanin annesiyle iliskisinin iyi yonde degistigini gordum. İnsallah szinki de degisir. Cunku annenin yerini hicbirsey doldurmaz. "Var olan annenin yok'lugu" isimli kitabi okumanizi oneririm. Hem durumunuzu iyice anlamaniz ve kendinizi iyilestirmeniz icin.

O benim teyzem değil o beni doğurmayan annem sevgiyi şefkati merhameti hep ondan gördüm o da beni olmayan evladı yerine koyarak kızım dedi

Böyle anne olur mu demeyeceğim. Ben inanıyorum böyle kadınların varlığına. Sadece şunu merak ediyorum : Neden? Bu nefretin sebebi ne? Babanızı mı sevmez, anne olmak mı istemezdi, lohusa depresyonuna girdi de bir daha düzelmedi mi, bir travma yaşadı size mi mal etti. Nedir? Hiçbiri haklı sebep değil elbet. Ama neden işte, akıl almıyor. Babanız keşke annenize bir "dur" deseydi de kalbiniz böyle yaralanmasaydı. Size bundan sonraki hayatınızda mutluluk dilerim. Allah size güzel, hayırlı evlatlar versin zamanı gelince ve gerçek bir "anne" olun.

Bana da seni evlat gibi değil üstüme gelmiş kuma gibi görüyorum demişti annem. Hala içim sızlar.

Yoo babada gayet biolojik olarak evladini sever. Esim mesela kizima neredeyse benden daha cok düskündür. Kizimin dogdugu günden beri hep üstünde titredi. Ben konu sahibin annesi gibi davransam benden bosanip, üstüne dava acardi. @Honey44 Umarim annen ilerde yaslandiginda, yagmurlu bir günde bir bardak su bile vermezsin. Annendir, iyilik sende kalsin zirvalarina bakma canim. Evladina bakmayan "anne" yaslanincada kendini anne olarak göremez. Hayatina bak, bagimsiz olmaya, meslegini eline almaya calis. Psikologa git. Gecmisteki yaralari kapatmakta yardim edebilir sana. Annen ile iletisimi minimum düzeyde tut. Artik sana zarar vermesine izin verme.

Bizim hiç bir masaya oturupta dertleşmişliğimiz olmadı bazen kavga esnasında döktüm içimi bana bunu bunu yaptın unutamıyorum diye direk ben sizin için eziliyorum para kazanıyorum kendime almadığımı sana alıyorum nankörlük ediyorsun demeye getirdi ben ondan para değil sadece sevgi istedim güzel anılarımız olsun istedim o bana birşey alınca annelik yaptığını sandı

Sana sarılıyorum ve seni çok öpüyorum canım benim Sen kendinle gurur duy mühendis olmuşsun Çok güzel ifade ediyorsun kendini Annenin yaptıkları sevgisizliğin sonucu kimse sevmemiş onu dayağı normal görenlerden İnan bana çok değişiyorsun affedemiyorsun

Anne ve babalık testi yaptırsana. Belki baban, baban değil ve annen bunu bildiği için istemiyor seni. Belki seni gördükçe pişmanlığını hatırlıyor. Olamaz mı? Belki de annen, annen değil. Babanın başka bir kadından olan çocuğusun da, annen bakmak zorunda kalmış, bu yüzden kendi çocuğu değilsin diye sevmemiş olabilir mi? Ben daha yüzünü görmediğim, kokusunu duymadığım, henüz minicik bebeğimi çok seviyorum bir an önce doğsun diye sabırsızlanıyorum ve bir annenin böylesi kötü olacağını düşünmek bile zor geliyor..

senin kadarini yasamadim ben ama benim annem de beni sevmez. defalarca yazdim bu konu hakkinda ben de... 33 yasindayim. annem bana karsi hep "desinler" tavriyla yaklasti. yani elalem. iyi bilsin. yaninda biri varken ve yokken ses tonu bile farkeder benle konustugunda... uzun sure gorusmedim yaklasik 4 4.5 ay telefon mesaj dahil ama sonra kizim annemi sormaya baslayinca gorusmeye basladim. isin ilginc yani kizim annemi de sevmiyor artik. taksiden inerken onun kucagina gitmek yerine taksicinin kucagina gidecek kadar. sana care sunamayacagim ama evladin olunca annen gibi davrandigin zamanlar olmasin bunu bil bunu dusun sadece. mesafe koy arana bir de boyle yasa.

Şu an keşke yanımda olsaydın da Saatlerce saçlarını okşayıp uyutsaydım seni kucağımda, Annelik böyle bir şey değil, O kadın yanlış tanıtmış analığı sana. Kuzum benim

Teyzemler ve babam sayesinde çok şeyi aştım büyük teyzem bana anne oldu diğerleride abla onlardan ve babamdan öyle güzel sevgi gördümki yaralarımı onlarla sardım ama psikolojik olarak çok kırılganım aşırı güvensizim güven duygum hiç yok şımaramam biri güzel birşey söylese utanır çekinirim kimsenin yanında ağlayamam çok güzel dert dinlerim ama kimseye derdimi açık açık anlatamam

Bu güzel mesajlarınız için o kadar minnettarım ki tarif bile edemem derdimi sıkıntımı paylaşan hepinizden allah razı olsun

Çift karakterli oluyolar eşimden biliyorum ama yaptiklarindan pişman olurlar için için üzülürler ama belli etmezler stresli işi varsa eşiyle sorunları varsa bir sürü insanla uğraşıp eve gelip evin işiyle uğraşıyorsa siniri ondanda olabilir

Her doguran anne olmuyor iste.. Umarim siz bir gun cok iyi bir anne olup cocuklugunzda yasadiginiz eksikligi cocugunuzla doldurmaya çalışırsınız.. Kocaman bir yuregin var..

Annem beni çocukken döverdi. Sevdiğini ve saydığını cocukken hiç hissetmedim. Hem sevgisini kazanmaya çalışırdım, ama bana göre başaramadım hiç. Ben doğarken annem ve ben son dakika kurtulmusuz. Ben çocukken bana bir kere "sen ölseydin umrumda olmazdı, yeter ki ben hayatda kaliyim" demişti. Dövmekten çok beni böyle sözler yaralardi. Kendimi hep degersiz hissettim bu yüzden. Bugün bile beni gerçekten sevip sevmediginden emin değilim galiba. Eskisi gibi degil artık, ama çocukluğum hep bu yalnızlık ve eksiklik hissi ile geçti. Yani senin yasadiklarin kadar da yasamasam da az cok kirginligini ve duygularını tahmin edebiliyorum. Sahsen bir şekilde annemin bu eksiklerini olduğu gibi kabullenmeye çalışıyorum, ama bazen içten içe nasıl öfke dolu olduğumu hissediyorum. Ne yapılır ne edilir inan hiç bir fikrim yok. Tek bir bildiğim var: Kendi cocuklarimin asla benim kadar yalnız hissetmelerine asla izin vermeyecegim. Seni de burdan kucakliyorum

canım benim bişey soracağım yanlış anlamayın üvey falan değilsiniz dimi hani babanızın kızısınızdır da annenizle sonra evlenmiştir falan peki biri size laf söylemek veya hırpalamak isterse tepkisi ne olurdu korur muydu?

@Honey44 çok üzüldüm yaşadıklarına. Bizim jenerasyonda çok fazla var malesef böyle şiddet içinde büyüyenler.. Hala vardır ama artık insanlar daha bilinçli. Ben de şiddet gördüm ama sevildiğimi de bildim. Anne şefkati gördüm. Bayramlık elbisem için bütün gece dikiş de dikildi. Ama bir çok şeyin öfkesi de bizim küçük çaplı yaramazlıklarımızdan çıkardı. Psikolojik destek al. Bu gelecekteki aile hayatın için gerekli. Okulunu bitir hayatını kur. Zaten mesafelisindir de ayrı evde olursan daha huzurlu olursun.

Demekki doğurmakla anne olmuyor sonra anlık hakkı deniliyor. Tövbe yarabim D deniz us Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Bu mesajı okuyunca bile içim titriyor beni bir kez olsun dize yatırıpta saçlarımı okşamadı uyutmadı kucağında biraz olsun tattıysam bunları teyzemle tattım

Birde bunları hem anne hem babadan gördüğünü düşün... Şu gün olmuş ailemi özlemeyi bilmem. Hep şaşırıyordum üniversite okurken arkadaşlarıma, biran önce eve gitmek istiyorlar diye. Oysa ben tatiller yaklaşınca strese girerdim. Ama lütfen takılmayın artık, kötü şeylerdi evet ama artık ileriye bakmak gerek. Sadece size tavsiyem şu, çocuğunuz yoksa ve ilerde çocuk düşünüyorsanız çok çok dikkatli olun ve zihnen hazır hissetmeye özen gösterin. Çünkü bizler gibi sevgi eksikliği ile büyüyen insanlar çocuk yetiştirirken, aynı hataları tekrarlayabiliyor. Ailem gibi olmamak için öyle çok uğraşıyorum ki.

Annenizin psikolojik sorunu var olmasi lazim yoksa bu anlattiklariniz korku filmi gibi normal insan yapmaz R ramko

Bence beklemeden bir gün annende sakinken onunla konuşmak istediğini söyle ve tüm içinden gelenleri gerek ağlayarak gerek haykırarak annene söyle. Bunu yaparsan için rahatlar emin ol

Umuyorum ki yasam bundan sonra tüm guzelliklerini sersin onunuze ve cok mutlu olun. Yasadiginiz tum kotu seyleri unutup, hayata yeniden baslayin. Unutmayin siz cok cok degerlisiniz.

Hurma_agaci İşte tam da sizin söylediğiniz gibi, bu ilişkiler, geçmişteki yaşanmışlıklarımız ve ailemizde bizden önce yaşananlar, aynı genlerin nesiller arasında aktarılması gibi enerjetik olarak sonraki nesillere aktarılır. Bu durum zaman zaman aile fertleri arasında kurulan sağlıksız ilişkilere yol açabilir. Yoksa sağlıklı ilişkilerin, sağlıklı bağların olduğu bir ailede, bir annenin evladını sevmemesi mümkün mü? Yukarda ne farklı yorumlar var. "Sen ölsen umrumda olmazdı" diyen anneler, "Seni üstüme gelmiş bir kuma gibi görüyorum" diyen anneler.. Annenin evladıyla kuracağı ilişkiyi sabote eden , geçmiş kuşaklardaki travmatik yaşanmışlıkların bugünkü yaşamımıza etkisini yoketmek için size daha önce "aile dizimi, konstellasyon" çalışması yaptırmanızı önermiştim. @Honey44 Tekrar ve şiddetle öneririm. Şifalar diliyorum size. Sevgiyle, Kısa bilgi: "http://konstelasyon.com/aile-diziminin-onemi/" Şu an hayatta olmayan aile bireylerinin yaşadıkları, kişinin şu anki hayatını nasıl etkileyebiliyor? Örneğin 3 kuşak evvel olmuş bir cinayet, kürtaj ya da intihar bugünkü hayatı nasıl etkiliyor? Bu soruyu cevaplarken çok hassas olunması gerektiğini ve özellikle bir genelleme yapamayacağımızı üstüne basarak vurgulama ihtiyacının gerekli olduğunu belirtmek istiyorum. Çok uzun anlatılması gereken ve derin bir konuyu şu şekilde özetleyebilirim. Daha önceki kuşaklarda yaşanmış aile sisteminde güçlü, sıkışmış enerji ya da travma oluşturabilecek cinayet, intihar, kürtaj gibi yaşanmışlıkların daha sonraki kuşakları olumsuz anlamda etkilemesi, olayın yaşandığı dönemde aile sistemine ait insanların bu yaşanmışlıklardaki duruşu ile doğrudan bağlantılıdır. Eğer yaşanılan dönemde aile sistemindeki kişiler yaşananı yok saydıysa, sorumluluk almadılarsa, kabul edemedilerse bu enerji kolektif vicdan gereği daha sonraki kuşaklar tarafından telafi edilmek üzere üstlenilir. Daha önceki kuşaklardaki yaşanmışlıkların bugüne etkisini görmek, tespit etmek ve bunlarla ilgili 'bilen alan'da konstelasyon çalışmaları yapmak ne kadar önemliyse, "Kürtajda mutlaka yük alınır ve bir şekilde bedel ödenir." demenin doğru olmadığını belirtmek de bir o kadar önemlidir. İnsanları 'korku' ile koşullandırmış olursunuz. Sistem nasıl çalışıyor? Olmuş olan her olay kaydediliyor ise bir travma ya da negatif durum yaşadığımızda ne yapmalıyız? Sistem çok temel olarak şu şekilde çalışıyor. Derin düzeyde işbaşında olan ve hiçbir şekilde hiçbir şeyi dışlamayan sistemik bir bilinçdışı ve bu bilinçdışının yeniden dengeleme girişimlerine farkında olmadan aracılık eden kişilerin bireysel vicdanında hissettikleri. Kişilerin doğuştan bağlı bulundukları aile sistemi dahil, daha bir çok sisteme aidiyetlerinin devamını sağlamak adına bireysel ve kolektif vicdanın her zaman iş başında olduğu bir sistemden bahsediyoruz bir yönüyle de. http://essaywritersonline.net/ Kendi yaşadığımız travmanın nasıl bir travma olduğuna bakmamız gerekir. Hayatta kalmaya yönelik bir tehdit oluşturan kaza, tecavüz gibi varoluşsal bir travma mı, sevilen bir insanın ya da temel hayat statüsünün kaybı ile oluşan kayıp travması mı , duygusal bağlanmaya ihanet olarak çocuğun anne tarafından reddedilmesiyle oluşan bağlanma travması mı yada manevi ve etik açıdan savunulamaz davranışlar yoluyla gerçekleşen bağlanma sistemi travması mı? Travmanın nasıl bir durumla ilintili olduğuyla, insan ve sistem üzerinde oluşturduğu temel duygular ve duygusal çatışmalar arasında doğrudan bir bağlantı vardır. Yukarıda temel ve özet olarak belirttiğim travmaların birini ya da birden fazlasını yaşamamız durumunda yapılacak bir travma konstelasyon çalışması ile birçok şeyi gün ışığına çıkarabilir ve travmanın oluşturduğu temel duyguların ve duygusal çatışmaların hafiflemesine, varoluşun kolaylaşmasına çok ciddi katkı verebiliriz. Aile dizilimi yapıldıktan sonra kişinin yaşamında ne gibi değişiklikler meydana gelir? Bu sorunuzla ilgili şunu söyleyebilirim. Aile konstelasyon çalışmasında en azından şu iki unsur çok önemlidir. Birincisi danışanın, bugüne kadar var olan durumu değiştirme, kolaylaştırma düşüncesiyle konstelasyon çalışması yapma isteği. İkincisi, bu konstelasyon çalışmasında danışana yardımcı olacak olan kişinin konstelasyon çalışmasından ne anladığı, ne kadar açık olduğu, bilgi birikimi, koşullanmaları, tecrübesi ve her şeyden önemlisi bilen alan'da temsilciler ve danışan aracılığıyla ortaya çıkacak olanları nasıl gözlemlediği ve algıladığı son derece önemlidir. Konstelasyon çalışması sırasında unutmamalıyız ki sistemik, fenomonolojik ve yapılandırmacı yaklaşımlar gerekli ve geçerli algılama yollarıdır. Yukarıda kısaca üzerinde durduğum olguların, kişinin konstelasyon çalışması sonrası yaşamında meydana gelecek değişimlere etkisi büyüktür. Kimlere yapılmasını tavsiye edersiniz? Ya da ruhsal açıdan sıkıntı çeken herkes yaptırmalı mı? Ruhsal, zihinsel, fiziksel herhangi bir konuda sıkıntı çeken herkes konstelasyon çalışması talep edebilir. İçine doğduğu ya da kendi kurduğu güncel ailesinde sorun yaşayanlar, şirketlerde sorun yaşayan çalışanlar, yöneticiler, şirket sahipleri konstelasyon çalışması talep edebilir.

İskele babasını çok duydum da. Bu iskele annesi. Off Allah sana güç kuvvet versin canım hep iyi şeyler çıksın karşına

bazen oyle zamanlar oluyor ki babalar da annelere inanabiliyor. hatta bazen sirf sorun cikmasin diye inanmis gibi de davranabiliyor. bazi insanlar cazgirdir bazi insanlar sizin gibi olamayabilir. konu sahibi hersey gonlunce olsun.

Anne kelimesini duyunca ya da okuyunca bütün tüylerim ayağa kalkiyo hiç bilmediğin bir insan hiç içten kullanamadigin bir kelime

Sizin adiniza gercekten cok uzuldum. Her doğuran anne sayilmiyor maleaef...

Canim benim ne güzel annem gibi bakmış Allah razı olsun ondan sende hiçbir zaman ona yanlış yapma

K. bakmada senin babanda bitiyo hersey annene höt dese ne yapmaya çalışıyorsun dese annen sana karşı değişirdi baban sesini çıkartmamış anasıdır döver hesabi yapmış anneninde pskolojik sorunu var sanki ya seni hic istememiş kiz olduğun için yada seninle ilgili seni kalbinden seviyordur benim annemde öyle sevdiğini belli etmez agzima eder di bekarken

Sana kocaman sarılıyorum burdan

Utandım...

Böylelerinin nefreti hayata kendilerine bence. Kendileri öyle pis kalpliki kimsenin içinde biraz sevgi yesersin istemiyorlar. Bilinçaltları böyle calısıyor bunların.

Bir anne evladını neden sevmez? Inanın bu sorunun cevabını bende bilmiyorum. Annem tarafından hiç sevilmedim yıllarca görmedi ama kini geçmedi. Bilemiyorum anne kelimesi bu kadar kutsalken bu kadar saygı duyulması gereken birşeyken bazı kadınların neden bunu başaramadığını merak ediyorum. Bir anneyim ve evladımı ağlarken görmek bile beni hıçkırıklara boğuyor. Ben onun tek damla göz yaşına kıyamazken annem bana kıydı. Sise nacizane tavsiyem bırakın arkanıza bile bakmayın. Kendi ayaklarınızın üzerinde durduğunuzda konuşmayın gerekirse. Birgün anlar mı hatasını bilemem. Hoş anlasa sa herşey için çok geç. Size bıraktığı bu derin yara pişman olsa da son bulmayacak. Annemi 3 yıldır görmüyorum ve zerre özlemiyorum. Onu sildim. Bana en iyi gelen şey bu oldu. Onca psikiyatrist onca psikolog gezdim hiçbiri fayda etmedi. Meğer çözümün taa kendisi canımı yakıp kavuran gerçekmiş. Şimdi özlemiyorum bile. Siz de hayatınızda yokken onu özlemeyeceksiniz bu da bir gerçek. Allah yar ve yardımcın olsun güzel kardeşim.

Şu cümlenden bile nasıl harika bir insan olduğun o kadar belli ki. Sen değerlisin ve hep değerli olacaksın. Tüm başarıların için seninle gurur duyuyorum. Annen değilim ama anneyim. Ve içtenlikle söylüyorum hepsini sana. Çok içten sarılıyorum. Kendi annenle olan ilişkini sen bebeğinle yaşarken onaracaksın. Onu sevdikçe içinde sevgiye muhtaç olan kız çocuğunun da sevgi ihtiyacını karşılayacaksın.

Gözlerim dolarak okudum, ayağımda kızımı sallarken.. çok üzgünüm yaşadıklarınız için.. ben kızımı işim olup mecburen bir iki saat anneme ya da kayınvalideme bıraktığımda bile içim tam rahat etmiyor, meme reddi vardı 5 ay boyunca sağdım kaşıkla içirdim biberon vermedim sütümü içsin memeyi bırakmasın diye, tırnağına taş değse içim yanar, bi haftadır hasta bi şey yemiyor rüyamda bile ona yemek yediriyorum vs.. geçen hafta buraya da yazmıştım. Kan aldırmak zorunda kaldık kızımın canının acıyacağını bile bile, aldırırken kıyameti koparınca düşündüm, insan nasıl bile isteye çocuğunun canını acıtır içi nasıl elverir diye.. kan aldırıyorum diye bile vicdan yaptım.. şimdi de bunları okuyunca.. annenizdir yine kötü bir şey söylemek istemiyorum ama Allah ıslah etsin, sizin karşınıza da tüm bunları unutturacak insanlar çıkarsın, güzellikler yaşatsın..

@Honey44 Bence anneni iyileştirmeye çalışmamalı, kendi hayatına odaklanmalısın. Annene annelik yapmaya çalışma kuzum. Sen, kendi yaranı sar... Öperim sevgiyle.

Bir insan bunu çocuğuna nasıl söyler hiç anlamıyorum. Bende anneyim. Sonuçta çocuklarımız olsun diye karar verip doğruyoruz. Çocuğun seçme şansı yok ki. Belki çocuğa sorulsa bambaşka birini seçer baştan..

Şuan nasılsınız? Hayatınız, düzeniniz, sosyal ilişkileriniz nasıl?

Umarım herşey çok daha güzel olur güçlü duracak gücüm kalmadı artık

En büyük korkum ve duam bu çok iyi bir anne olmak bazen geleceği hayal ettiğimde kendimi hep anne olmuş olarak hayal ediyorum hayalimde onlarla oynuyorum onları çok seviyorum

Okurken gözyaşlarımi tutamadım böyle bir anneyi bırak insan olmaz olsun kolay değil zor bir durum ama senin yerde olsam sana bugüne kadar sahip çıkan teyzeye anne derim anneme de demem anne falan çünkü annelik yapmamis anne ne demek bunun farkında olmadan yaşamış. Böyleleri hep, sen çocuk sahibi olursun ozaman kıymet bilirler geç olur ama iyi olurlar ne anladım ki şimdi ben adet olduğunu bile anlmamis bu nasıl fedakarsizliktir evladın ya o senin nasıl insansin sen nasıl insansin...!!! Bu hayatı zindan edecektin neden doğurdun madem doğurdun teyzesi bakıyo bırak rahat bırak. Sana vurmaya bile hakkı yok çünkü emeği yok üzülme diyemiyorum sana üzülürsün bn yaşamadım annem öldü üvey anne elinde büyüdüm ama o anne boşluğu hiçbir zaman dolmuyo sende bnden farksizsin o boşluk dolmayacak kiginligin geçmeyecek ama alışacaksin o sana iyi olunca geçmiş gib yapacaksın asıl evlnince evlat sahibi olunca basliyo yüzleşmeler acılar

Herkes dogurunca anne olamiyor maalesef.. anne var kendi dogurmadigi cocuga cani gibi bakar.. anne var kendi dogurdugunu atar.. Insalahh sen cok guzel bi anne olursun demekten baska bi söz bulamadim..

Aynı şeyleri yaşamışız. Senin yazdıklarında kendimi buldum. Ama çaresi yok. İnsan ailesini seçemiyor. Ben kabullendim durumu. Ama devir döndü, şimdi annem bana muhtaç. Sırf Allah rızası için ona iyi davranıyorum. Umarım vicdanı sızlıyordur.

Turkiyede aile dizimini psikolog danismanlik saatine cevirmisler oysa kitabi yazan sadece dizimi yapiyor yani cok konusmadan anlatmadan herkesi olmasi yere koyuyor sahsen ben yatirmak istemistim Izmirde ama ilk seansda hayal kirikligina ugradim ve vazgectim. Önceki

Beterin beteri varmış derim

Kabul etmek lazım ki sağlıklı bir anne değilmiş anneniz.. bu şüphesiz günahsız evlat için çok acı.. hayata 1:0 geriden başlamak demek... Kimse durduk yere evladına kötülük edemez hatta kimseye edemez.. ama yaşadığı travmalar onu kötü bir insan haline getirir... Anne ve babanızın ilişkisi nasıldı acaba? Annenizi bu kadar zalim olmaya iten sebepler ne idi? Dayiniz ve erkek kardeşinizin adını söylemiş sizin söylememiş mesela.. Acaba kız - erkek farkı denilen bir anlayış mı hakimdi aile de? Belki de kız doğurdu diye ona da zulm mu edildi? Sizi hep bir ceza olarak mı gördü? Bilinmez... Biraz düşünün anneniz neler çekmiş olabilir? Etrafiniz nasıldı? Belki kendi de çocukluğunda kız olmanın ezikligi gibi bir psikoloji ile büyütüldü... ? Yani hiçbir şey sebepsiz değildir.. annenizi böyle olmaya iten muhakkak çok derin bir psikolojik sorun aşılamamiş bir travma vardir.. Düşünün... Baba tarafınızi anne tarafınızi.. anne ve babaniz arasında ki iliskiyi... T

Babam bana hem anne hem baba oldu allah bin kere razı olsun ondan beni hep koşulsuz sevdi destekledi

Şu an içimden sana nasıl sarılmak geldi anlatamam. Senin yazdıklarını birebir yaşadım, tek fark benimki üveydi. Öz annem olsa asla bunları yaşamayacağımı düşünürdüm hep ama ablam ve abim de öz annenin uveyden daha kötü olduğunu söylemişlerdi. Ben bir anne neden çocuğunu sevmez sorusuna hala cevap bulamadım ama Allah doğum yapan anneye yavrusunu sevsin diye bir horman salgılatır. Demek ki bu tip annelerinki salgılanmıyor diye avutuyorum kendimi. Bence sen bu soruyu annene sor, madem sevmedin neden doğurdun de. Umarım hakaret etmeden cevap verir.

Annen böyle bir insan teyzecim diyor sadece bu esergry Nirvana Anneler

Şiddet gören bir ortamda büyümemiş çok kalabalık bir aileymiş hayatını kendi kazınmış belki sevgisiz büyümüştür onuda sanmıyorum benim anneannem melek gibi bir kadındır annemle asla benzemezler kaldıki teyzemlerde aynı evde aynı ortamda büyümüş onlar böyle Harika annelerken benimki böyle bana anneliği büyük teyzem yaptı ben onu biliyorum anne olarak benimki bana sadece para verdi böyle mutlu olurum sandı ama sorun şu benim annem sevgisiz bir insan değil bana karşı sevgisiz bir insan kuzenlerime ve kendi kardeşlerine tapar onlara ne koşulda olursa olsun koşar bir sağlık sorunları olsa bizi evde bırakır koşar gider hastanede kalır günlerce bizi düşünmez çocukluğumdan beri böyle bana birşey olduğunda tenezzül edip hastaneye bile gelmez ama babam götürür beni bütün eğitim hayatım boyunca kahvaltılarımı hep babam hazırlamıştır benim için sabahın köründe kalkar kahvaltımı hazırlar paramı verir okula uğurlardı allah bin kere razı olsun şuan dört senelik bir ilişkim var ve annemin haberi yok fark bile etmedi sevgilim olduğunu bende söylemedim annemi tanıyorum çünkü vereceği tepkiyi biliyorum lisede yanlışlıkla öğrendiğinde yaptıklarını biliyorum erkek arkadaşımın annesine bakıyorum ölüyor evlatları için erkek arkadaşımın parmağı acısa arar saatlerce konuşur oğluyla telefon karşısında ağlar ailesi buraya Benimle tanışmaya geldiğinde annesiyle oturup konuşma fırsatım oldu bana ailenin haberi varmı kızım dediklerinde gururla evet tabiki diyemedim henüz yok efendim diyebildim annesi benimle konuşurken oğluyla kızı için şu şekilde hitap etti benim alimde şöyle güzel bir çocuktur ayşemde şöyle iyidir gurur duyuyorum onlarla ben onlara çok düşkünüm bu cümleden sonra bıçakla kesseler kanım akmaz seviyesine geldim ne güzel seviyor evlatlarını annelik böyle bir şey demekki acaba evlenince Benide severmi böyle keşke sevse sevmesi için herşeyi yaparım diye geçirdim içimden çünkü ben annemden bunca sene boyunca elifiim kelimesini duymadım gurur duyuyorum kelimesini duymadım o kadar büyük yaralarım varki psikolojik olarak

Cok üzüldüm sizin icin. Ama o kisi ne yazik ki bir "anne"degil. Yalnizca anne sifatini almis ve bu sifatin icini, dogurmak eylemi disinda dolduramamis biri ne yazik ki. Ayni evde mi yasiyorsunuz hala? Mesleğiniz oldugunu yazmissiniz. Calisiyorsaniz ve ayni evde yasiyorsaniz acilen kendinize yeni bir hayat kurun ve yasadiklariniz icinde destek alip önünüze bakin.

Çok ama çok üzüldüm çocuk kalbinden öpüyorum üzülme Dilerim ki Allah sana öyle güzel bi eş ve öyle güzel evlatlar versin ki bu günlerin aklının ucundan bile geçmesin hissetmediğin tüm sevgileri sana onlar versin inşaallah

Annesine annelik yapsın demiyorum. Annesiyle yaşayacak olan kendisi; siz, ben ya da başkası değil. Konu sahibi yıllarca nedenini sorgulayacak, nefreti, öfkesi, kızgınlığı hayatını etkileyecek. Anneyle yüzleşecek. Bunun için de hem anne hem de konu sahibi destek almaları gerekiyor. Pamukannesi83

Minnettarım teşekkür ederim

DNA testi iste annenden harbiden iste bak. Tamam bnm de annem sevmez ama senin annen çok abartılı sevmiyor canım. Bnm annem 2 dövse sarılırdı sonra istediğimi almaya çalışırdı falan Senin ki hepten bozukmuş.

Geçmiş olsun. Ne desek boş. Anneniz anne mi... bence insan bile değil. Hiç bir çocuk haketmez bunu. Hala onun evindeyseniz idare edin. Ondan sonra da eyvallahınız olmasın. Size hakkı bile geçmemiş bir kadına bu saatten sonra kendinizi dövdürtmeyin. Çocukken çok çaresiz oluyor insan ama şimdi vurmaya kalksa o suratına bir tane patlatırdım yemin ediyorum.

Annenizin geçmişini biliyor musunuz, kendisi nasıl bir çocukluk süreci geçirmiş? Sevginin, saygının olmadığı, şiddet içeren bir ortamda yaşamış olabilir mi?Ayrıca yazdıklarınızı okuyunca annenizin psikolojik bir sorunu olduğunu da düşünmedim değil. Bu davranışlarının altındaki sebebini öğrenerek çözüm yoluna girmenizi öneririm.

Merhaba @Honey44. Yazdıklarının hepsini çok üzülerek okudum. Sana kocaman sarılmak isterdim. Bunların hiçbiri sağlıklı anne davranışları değil, ve elbette çok haklısın hissettiklerinde. Yaşın kaç, maddi durumun nedir bilemiyorum. Sana şiddetle aile dizimi/konstellasyon çalışması yaptırmanı öneririm bitanem: Aile Diziminin Önemi UKDEM / Uluslararası Konstelasyon Danışmanlık Merkezi konstelasyon.com

Cevapını merak ettiğim Bi konu var, anneniz kira gelirini kocasına verse size 5 kuruş vermese... Evde koltukta yatıyor, yemek yiyorsunuz diye size bakıyorum dese ne düşünürsünüz?

Yazdıklarınızı okurken aklıma malesef çok kötü bir anım geldi, paylaşmak istedim... en fazla 9-10 yaşlarındaydım sanırım belkide daha küçük. annemin beni göndermek istediği yere gitmedim diye beni öyle şiddetli dövmüştü ki. saçlarımdan tutup başımı defalarca kapıya vurmuştu, bütün etlerimi sıkıp mosmor yapmıştı ve tırnağını geçirdiği yerlerden kan akıyordu. dayaktan sonra yatağıma girip akşama kadar hıçkırarak ağlamıştım. babam eve gelip beni o halde görünce anneme' bir daha bu çocuğa dokunursan seni boşarım' demişti. Ben ne yazık ki bu dayağı hiç unutmadım. Çünkü aldığım darbeler ölümcüldü beyin kanaması geçirebilirdim. Yada polise başvurulup darp raporu alınsaydı mutlaka sosyal hizmetlere verilirdim.

Sarılasım geldi resmen :/ kendinizi üzmeyin lütfen siz üzünce düzelmeyecek çünkü aynı devam edecek ve hiç umrunda olmayacak onun siz hayatınıza bakın mutlu olun er yada geç anlayacak

İlerisi için kendime ikisindende uzakta bambaşka bir ilde belkide ülkede bir hayat kurmak istiyorum

Hamileyim, okurken ağlaya ağlaya okudum.. Her doğuran ana değil işte, el kadar çocuk ne yapmış olabilir ki sevilmesin? Evlat ne yaparsa yapsın ne yaşatırsa yaşatsın evlattır.. Sana kocaman sarılıyorum canım benim. Okumuşsun, çok güzel mesleğin var inşallah iyi bir eşin olur, kendi evlatlarına yaşatırsın istediklerini

İnsan evladını da sevmezse kimi severki zaten... Allah ıslah etsin, diyecek birşey bulamıyorum. Evladına mutluluk diliyorum sadece. Görmemiş olduğu anne sevgisini kendisi yaşatsın kendi çocuklarına...

Ama o senin annen tayfa gelmemiş, iyi..

Cansınız siz bu mesaj bile çok büyük moral oluyor bana

bu sorunun cevabı var mı bilmiyorum. senin kadar ağır şeyler yaşamadım, ama anne konusunda yaralarım var maalesef. ben kendimce benimki için şöyle bir bahane bulmuştum, ben doğduğumda ve sonraki 3 yılda ailem babaannemler ile ayni evde yaşıyormuş. ben o evde doğdum. 3 yaşımda da taşındık. diğer kardeşlerim kendi evimizde doğdu :) sanırım anneme ben hep kötü şeyler hatırlatan evladı oldum. ilk doğum, ilk çocuk zordur. lohusa depresyonu. babaannem pek de iyi biri sayılmazdı. vs... bilmiyorum bu bahane olabilir mi? ama oldu gitti. geçmiş zamanın kinini tutmaya gücüm yok. hayat akıp giderken kendime zehir etmeye niyetim yok :) sen de öyle yap. artık hayatın elinde. kendin yönet, nasıl istiyorsan öyle yaşa :)

Annenizin yardım alması gerekiyor bencede

Okulumun son düzlüğündeyim çok az bir süre kaldı bitirmeme ilk işim kendi hayatımı ve düzenimi kurmak olacak

Canım neden gücüm kalmadı diyorsun, asıl şimdi kendine gel, silkelen. Annen buysa fazlasını bekleme. Yada seni sevmesini, övmesini, teselli vermesini, başını okşamasini bunların hiçbirini bekleme. İnan beklentini düşünürsen daha az üzüleceksin. Bak ne dedin okulum bitiyor dedin, okulunu bitir ve o evden ayril. Asla ama asla eskiyi isitip ısıtıp kendine hatırlatma. Unut ablacim unutt. Bak aynı şeyleri yaşamış bir ablan olarak gör beni. İnan fazlası var eksiği yok. Ama ben annemi yok saydım aklıma bile getirmesini. Ne zaman aramız düzeldi biliyor musun iki sene önce. Düşün ben 32 yaşındayım. Sana sarılıyorum bir anne gibi. Sen coookkkj iyi bir anne olucaksin

Ben daha 21 yaşındayım ve 10 aylık oğlum var şu anda ağlayarak yazıyorum anne babası sevmeyen bi çocuk olarak çok canım yandı çok üzüldüm

Kadinin gorevi demedimki Anne biyolojik olarak bu sevgiyke kusatilir baba sonradan vunku bunu demek istedim

Umarım sizin gibi çok güçlü bir anne olurum bende

Şimdi annenin karakteri anladığım kadarıyla baskın bir karakter, sinirli agresif evde dediğim dedik bir insan.. yıllarca çalışmış çocuğuna bakamamış belki işi de ağırdır maddi anlamda zorluk çekmeyesin okuyasin diye elini taşın altına koymuş calismistir. isi yorucudur siniri stresi ondan olabilir. Evde oturup aman kızım okumasa da olur deyip bosvermis anneler de var. Tabi ki bu yaptıklarını örtmez ama.. ben herkesi kendi karakterine ve kendi yaşantısı bakış açısına göre değerlendirmeyi tercih ederim. Annene sordun mu nasıl çocukluk geçirmiş, o da annesinden şiddet görmüş mu sevgisini hissetmiş mi, annesine kalbi kırılmış mi.. onun annesiyle ilişkisi nasılmış, onun kendi annesinden beklentisi neymiş. Bu hayatta en çok istediği neymiş.. iyi bir anne nasıldır senin annene gore... bunları sorarsan annenin seninle empati kurmasını kolaylaştırmış olursun Senin annene göre maddi imkanların için fedakarlık yapmak en güzeli gerisi teferruat olarak görüyorsa onun bakış açısı budur ve bunu kolay kolay değiştiremezsin. Belki çocuksu gelebilir ama duygu düşüncelerini anlatan mektup yazıp çantasına koyabilirsin. S

Gözlerim dolu dolu okudum. Yazacak çok şey var ama ben size sadece şunu söylemek istiyorum: "Siz çok değerlisiniz ve her çocuk gibi siz de sevilmeyi hakediyordunuz. Yaşadıklarınız sizin suçunuz değil, biliyorum çocukluktaki anılar kolay kolay silinmiyor ama inşallah bundan sonraki hayatınızda çok mutlu olursunuz, karşınıza sizi çok seven ve değer veren biri çıkar. "

Mesele anne olmak değil mesele insan olmak. Önce doğur sonra döv nefret ediyorum de ez. İnsan ellerin cocuklarına acıyor ama insan işte. Böylesi üzgünüm ama insan olamaz

birgün sorun o zaman neden beni sevmedin sevmiyorsun anne diye Allah yardımcınız olsun Hurma_agaci Ne gün ki kametüni görmesem kıyamet olur tek ayak

İşte bana göre bir annenin sevgisizliğinin hiçbir nedeni olamaz. Ama burada benzeri konular çok okuyoruz be böyle nedenlerden söz ediliyor. Bunlar ya bahane, ya hastalık ya düpedüz vicdansızlık. Ne derseniz deyin. Ama aklım ve kalbim kabul etmiyor. Normal göremiyorum.

Kötünün iyisi diyerek babanıza sarılmışsınız belki de tek tutunacağınız dal ama üzülerek söylüyorum ki babanız da babalık yapmamış. Babanın şiddet gösterip annenin susup evliliğine devam ettiği konularda da aynı şeyi yazmışımdır. Şiddet gösteren kadar buna göz yuman da suçludur. Umarım ileride bunu bilerek onlarla hayatınıza devam edersiniz.

Hiç konuşmadınız mı? Neden böyle niye diye.. Çok üzüldüm yaşadıklarınıza. Her kadın doğurur ama hepsi gerçek bir anne olamıyor işte

İkizler D

Merhaba bunu okumak için ayırdığın zaman adına sana teşekkür ederim Konuma geçecek olursak geldim 20 küsür yaşına bugüne kadar hiç cesaret edipte dillendirememiştim ama bugün haykırıyorum annem beni sevmiyor hiçte sevmedi parçaları birleştirdikçe çıkan tablo o kadar canımı acıtıyorki Benim annem çalışan bir kadın ben doğduduğumda beni sadece üç ay emzirmiş sonra başlamış hemen işe bu bahaneyle emzirmeyi bırakmış bana teyzem bakmış ben kendimi bildim gözümü açtım açalı teyzemi gördüm annem hep çalışırdı beni sabahtan bırakırdı teyzeme akşama alırdı bütün çocukluğum teyzemle geçti teyzem yaz olup memlekete gittiğinde çantamı toplar bende giderdim daha 7 8 yaşındayken çünkü sevgiyi anne şefkatini teyzemde görürdüm hep annem bana hiç teyzem gibi davranmazdı sebepli sebepsiz çok fazla dayak yedim annemden stresliyken sinirliyken benden çıkarırdı hep bazende babamı kışkırtır onun bana kızmasını dövmesini sağlardı ama babama kızmıyorum o benim herşeyim sığındığım en büyük dağım geriye dönüp baktığımda unutamadığım o kadar çok şey varki beni hep küçümserdi hep arkadaşlarımla kıyaslardı beni onlardan düşük başarısız görürdü bunuda hep söylerdi ben hiç başarısız olmadım oysa iyi bir Anadolu lisesi kazandım mühendislik okudum koskoca mühendis oldum ama bir kere olsun annemin ağzından seninle gurur duyuyorum tebrik ederim kızım. başardın kızım. ben senin yanındayım kızım. ne derdin var kızım cümlesini duymadım bayram özel gün haricinde sebepsiz yere beni öptüğünü sarıldığını bile hatırlamam hatta bir gün sordular kendisine en çok kimi seviyorsun diye gözümün içine bakarak dayımın kuzenimin ve erkek kardeşimin adını söyledi bunlar benim herşeyim bunlar için ölürüm dedi ben öyle gözünün içine bakarak kaldım sanki büyüdükçe bana karşı olan nefreti iyice artıyor gibi hissediyorum zamanın birinde küçücük bir kızken çok beğenip kırmızı bir pantalon istemiştim annemlerden maddi açıdan durumumuzda çok iyiydi ama almamışlardı ama çocuk aklı işte çok üzülmüştüm eve gelene kadar önden yürüdüm kızgın kızgın eve geldik babam ben sizi aşağıda bekliyorum dedi biz annemle eve çıktık evde ben gelmeyeceğim gideceğimiz yere deyip yatağıma yattım diyorum ya işte çocuktum babamın yokluğunu fırsat bilip beni yatağımda örtünün altında ağlarken 10 dakika boyunca terlikle dövdü nereme vurduğunu önemsemeden örtünün üstünden vurdukça vurdu ben sadece ağladım bırakır herhalde diye düşündüm ama acımadı beni kan ter içinde bırakana kadar ağlatıp dövdü babam yukarı eve çıkıp beni yataktan çıkarttığında kıpkırmızı olmuş hıçkıra hıçkıra titreyerek ağlıyordum o gün bizim ilişkimiz bambaşka bir boyuta taşındı işte her zaman dayak yerdim zaten ama o olay başkaydı ben bu olaydan sonra herseyi saklar oldum annemden ilk adet oluşumu bile sakladım onada kızar sandım bir sene boyunca adet oldum ben bu süreci ped kullanmadan kendimce peçetelerle geçiştirdim orta okula giden bilgisiz bir kızdım sonuçta ve benim ilgili annem bu durumu bir sene boyunca farkına bile varmadı bir sene sonunda tesadüfen fark etti ilk defa bacağımı aldığında ağlata ağlata canımı acıtarak aldı bir iki defa aldı bacaklarımı sonra beni kendi halime bıraktı bende kolum bacağım çıktıkça durumu kendi imkanlarımla çözmeye çalıştım utana sıkıla uzun kıyafetler giydim jilete sarıldım çocuk yaşımla yapabileceğim tek şey buydu çünkü hayatımda ilk defa aşık olduğumu hissettğimde lisedeydim ve annem bu çocuğu tesadüfen öğrendiğinde beni herkese rezil etti babama söylemekle tehdit etti ki nitekim söyledide telefonuma el koydu yine dayak yedim lise ve üniversite sınavlarına hazırlandığım senelerde abartısız her gün benimle kavga eder döver ağlatırdı senden hiç birşey olmaz kazanamazsın yapamazsın diyerek büyüdükçe boyunu geçtikçe şiddet uygulayamaz oldu şimdide laflarıyla hareketleriyle dövmeye başladı beni 39 buçuk derece ateşle evde bırakıp teyzemle kahve içmeye gidecek kadar sevmedi kolumu bacağımı incittiğimde röntgen çektirmeye gelmeyecek kadar önemsemedi bana defalarca benim paramı yiyorsun sen dedi defalarca evden atmaya kalktı atmakla tehdit etti defalarca senden nefret ediyorum diye yüzüme haykırdı küfürler etti son seviye olarakta bugün kullandığım yanlış bir kelime yüzünden hakaretler küfürler etti seni doğurduğum güne lanet olsun dedi sinirini atamayınca odama geldi bağıra çağıra koca kar küresiyle beni dövmeye kalktı belki babam olmasa yapardıda bunu yaparkende seni gebertirimler öldürürümler hakaretler havada uçuştu durup düşününce yazık diyorum annem benim ne göz yaşlarımı gördü ne canım yandığında ilk ona koşabildim ne Sevinç'le anne ben aşık oldum deyip çocuğu gösterebildim nede anne Benim canımı yaktılar diyerek sığınabildim odamda bir başıma ağladım hep başıma ne gelirse gelsin ben ağlarken annem başkalarına koşmakla meşguldü çünkü hep kuzenlerime teyzelerime dayılarıma koşarken beni unuttu ben onun için külkedisinden farksız oldum evi temizleyip yemek yaptığımda misafirlerini ağırladığımda sever gibi yaptı sadece yazdıkça yazdım içimi dökebileceğim tek yer Burası özür dilerim sizlerden ama Emin'im aranızda pek çok anne vardır biriniz bana açıklayın bir anne evladını neden sevmez

Ah kuzum o yollardan bende geçtim. Annem bana baksın diye burnuma vurur kanatirdim. Bunu yaptığımda yedi yaşındaydım. Neler dayaklar yedim neler. Yengem bile bana acirmişti. ilk göğüsler im çıktığında arkadaşım vermişti bir sütyen. Düşün bir sütyen bile almadı bana. Almicandan değil umursayan kim. Biliyormusun o sütyeni en az iki ay hiç cikarmadim. Banyomu yapar gene giyerdim. Napiyim başka yok. Takmasam kizlar gülecek. Hic unutmam tam giyinirken annem gördü. Sutyenimi tutarak iyyyyyy bu ne iğrenç olmuş dedi. O zaman nasıl ağladım anlatamam. O onun sorunu, kaybeden o oldu. Bir evlat kaybetti. Ben atlattım çok şükür. Kendi kizlarima adadim kendimi. Simdi bana yavrum da yavrum diyor ama napicaksin anne atamiyorsun

Konu sahibinin bir de erkek kardeşi varmış çok sevilmiş. Onu neden doğurup sevdi acaba? Eğer büyük erkek kardeşse konu sahibi istenmeyen çocuktur. Hani bazı ruh hastası kadınlar kazayla olan bebeği suçlar ya hayatını engelliyor diye.. Eğitime, geçmiş çocukluğa bağlayan da var ama annelik şefkatinin bunlarla hiç alakası yok. Bu annelik öyle bir şey ki diğer her konudan bağımsız gelişiyor..

Sen yine annen baban bir benim kiler ayriydi yani babama sinirlenir bana çatardı

Ömrüm yettiğince o benim başımın tacı olacak

Cok uzuldum inanki benimde evladim var insan bunu nasil yapar bilmiyorum ama malesef herkes anne baba olamaz ne denir inanki bilmiyorum ama cok cok uzuldum

Ruh hastası ne kadar çok ülkemizde bu ne ya nefret ediyorum hıncını başkasından hele de çocuğundan çıkaran annelerden ama diğer çocuğuna böyle değilse kesin bir nedeni var kendince ama biz bilmiyoruz.. bir an önce evinize çıkın ayrılın o evden çalışıyorsunuz zaten heralde bir an önce ayrılın evden artık bayramdan bayrama kalsın o da evinde tek.. bulacak cezasini bir şekilde..

Babam hiç öyle bir insan olmadı ki çok üzülürdü annem beni dövdüğünde gelir o sarılır özür diler teselli ederdi afedersin ama annem o kadar baskın o kadar farklı bir insan ki babamın höt deyişi umrunda bile olmuyor babam bir söylese o üç söyler bağırır çağırır

Genç arkadaşım, güzel kızım, Uzaktan da olsa size sımsıkı sarılıyorum. Hiç bir çocuk gibi, siz de böyle muamele görmeyi haketmiyorsunuz. Unutmayın ki yaşadıklarınız, sizin suçunuz değil. Annenizin ciddi psikolojik sorunları var. Muhtemelen kendi çocukluğundan, yetiştiği ortamdan kaynaklı sorunlar. Burda bir konu açılmıştı, anne-çocuk ilişkisi üzerine. Oraya çok sayıda üye, kendi kişisel deneyimlerini ve annesiyle ilişkisini yazdı. Böyle çok 'ebeveyn olamamış' anne-baba ve onların yetiştirdiği çok fazla sayıda aileden yaralı çocuk var. Ne geçmişi değiştirebiliriz, ne bizi büyütüp yetiştiren ailelerimizi. Yüzünüzü geleceğe çevirin. Mutlaka psikolojik destek alın. Umut, sizin yol arkadaşınız olsun bundan sonrası için. Okulunuzu bitirip, iş bulmaya odaklanın. Annenizin, size, bundan sonra fiziksel şiddet uygulamasına izin vermeyin. Gerekirse onu itip, kendinizden uzaklaştırın. Bazı anneler evlatlarına niye kötü davranır, onları sevmez?Sorusunun her aile için değişen cevapları olabilir. Genel bir fikir edinmek için şu kitapları okuyabilirsiniz. Annenin Duygusal Yokluğu-Jasmin Lee Cori Olgunlaşmamış Ebeveynlerin Yetişkin Çocukları-Dr. Lindsay C. Gibson Sevgiyle ve umutla kalın.

Size katılamıyorum. Anne sevgisi koşullu olur mu? Destek olunca mı sevecek... Çocuğu kim ve ne olursa olsun anne çocuğunu koşulsuz kabullenir ve sonsuz sever.

Çok üzülüyorum böyle konuları okuyunca insan anne ve babasını seçemiyorki Senin ve senin gibi durumda olan insanlar adına çok üzüldüm Okulunun bitmesine az kalmış sabret eskiye dönme Allah kısmet ederse sen bilinçli bi anne ol annenin yaptığı hataları asla yapma Bundan sonra hayatınız daha güzel olur inşallah

İnsan ailesini seçemiyor, seçebilse keşke!!!! Benimde büyük yaralarım var, babam, abilerim, ablam hatta akrabalarım... Bunların içinde yaşamasaydım ve keşke o ailede doğmasaydım. Anlatsam 7 ciltlik roman olur. Şimdi herkesten uzak bir ile taşındım. Çok rahatım artık. Umarım sende güzel bir evlilik yapar o anneden çok ama çokkkk uzak bir yere gidersin. Önüne bakıp yaşarsın, geriye bakma yoksa hep mutsuz olursun. Yaşayan bilir.

İnşallah tez zamanda nasip olur

Baba neden anneden öğrensin ki evlat sevgisini? Evlat sevgisi aşılamakta mı kadının görevi?

oyy canım benim ne güzel yüreğin var senin o kadar duygulandım ki. inşallah sen ilerde çok mükemmel bir anne olacan ve yaşayamadığın anne çocuk ilişkini onla yaşayacan inşallah canım benim. Benimde bir kızım var çalışan bir anneyim dairedeyken 5 dk aklımdan çıkmıyor yavrum içim titriyor ona bakınca o benim herşeyim yoruluyoruz gün boyu işte bazen sesim yükseliyor kızıma ama içim içimi yiyor onun bir suçu yok ki bizi gün içinde özlemekten başka ona sarılıyorum o anda tüm tasam derdim geçiyor Anneniz demek ki çok yoruluyor yada babayla sorunları varsa ama hiç bir şey hiç bir durum bunu sizden çıkarması anlamına gelmez maalesef bazı anneler anneliği kaldıramıyor ama ne güzel mesleğinizi alacaksınız elinize sonra yeni başlangıçlarınız olacak inşallah. Çok mutlu olun inşallah hep güzellikler sizi karşılasın inşallah. O kocam yüreğinize sarılıyorum.