Kalp kırmaktan korkarım ama lafımı da esirgemem. Arayı bulmak önemli. Karşısındakini kullanan insanlardan nefret ederim. Çevrem beni tanır ve lafımı esirgemeyeceğimi bilerek çekinirler benden. Mesela gelin anneme benim yanımda laf edemez korurum ama bn yokken bunaltır kadını.

Sizin akrabalar baya kötü bence. Sen de naif bir karaktere benziyorsun. Bu yüzden en iyisi olabildiğince uzak durman

Bir de bunlar sürekli yüz yüze görmek zorunda olduğum insanlar, atıyorum sokaktan geçen biri sinirimi bozan bir şey der, ya da kasiyere alınırım falan onlara sözüm yok, susarım sabrederim. Ama bu tür insanlara ağzının payını vermezsek hep böyle devam edecekler bence Q Queen of the North Kuzeyin

güzel hatırlanmak sadece şöyle midir: çok sessiz sakin bir insandı, kimseyi kırmazdı, etliye sütlüye dokunmazdı, ağzı var dili yoktu. arkanızdan bunlar söylendin istiyorsanız içinize atacaksınız. bence bu da güzel hatırlanmaktır: haksızlığa tahammüllü yoktu, kendine de sevdiklerine de kötü laf ettirmezdi, karşındakini ezmezdi kendini de ezdirmezdi, adaletliydi. güvenilirdi iyiye iyi köyüye kötü derdi yürekliydi. bazen karşındakine haddini bildirmen gerekiyor ama bunu illa ki çirkin sözlrrle olması gerekmiyor. ben buna üzüldüm ben şuna kırıldım demek de içine atmamaktır. kuzenininz de x söylemedi ne oldu derken bunu ondan öldü şeklinde algılamafım ben. annenizin ölümü hepimizin ölümlü olduğunu hatırlatan bir gerçek. bak o söylemeden vefaat etti, sen de ben de bir gün burda olmayacağız sana bu kadar dokunuyorsa söyle gitsin, demek istemiş olabilir. ayrıca içimize attığımız şeyler bizi hasta ediyor. belki çok büyük bir şeyi büyütüyoruz karşı tarafla konuşsak hemen hallolacak bir şey, belki bir yanlış anlama. söyleyemediklerimiz derdimiz oluyor o da bizi çürütüyor.

Tekrar mesaj

Şimdiye kadar sessiz kalıp sonrasında cevap verdiysen işlerine gelmemistir haliyle, kimsenin lafını çekmek zorunda değilsin büyükler büyüklüğünü bilirse küçükler de küçüklüğünü bilir, cevabını ver ama sakin bir üslupla, hep sen kırılacak değilsin arada başkaları kırılsın

Hah ben onun arasını bulamıyorum işte. Geçenlerde artık yeter dedim bıktım içime atmaktan, halama bir laf ettim. Sanırım biraz ileriye gittim ya da onlar abarttılar bilemiyorum ama en son saygısız olduğumu söylüyorlardı. Artık gece gündüz ayna karşısında pratik cevap verme çalışmaları falan yapıyorum cidden..

Lafı esirgememek ile kalp kırmak çok farklı şeyler, insanlara hak ettiği cevaplar verilmeli.. zamanla sende öyle olmaya baslarsin

laf sokana laf sokarım ama usülünce. bayağı bir laf bile soksa üsülünce cevap veririm. eğer çok abes bir laf ederse cevap bile vermem kaşlarımı kaldırır bakarım herkes o lafı edeni suçlar. bence cevap vermemek doğru değil. insanlar da bir hayvan formu olduğunu düşünürsek karşı taraftan atak geldiğinde karşı bir güç gelmezse sizi mimler ve sınırlarınızı aşmaya devam ederler. ben bunu kaldıramam açıkçası.

Bu bakış açısıyla bakmayı hiç düşünmemiştim.. Teşekkür ederim güzel yorumunuz için.

İnsanlara hak ettiğinden fazla değer vermekten, bana alttan alttan laf atanlara karşı hep sessiz kalmaktan o kadar bıktım ki. Geçen zamanlarda bir olay yaşadık, yengem bir durumu kafasına çok takmıştı. Kuzenim ona dedi ki "Anne kafana takma hiçbir şeyi, sen her zaman ki gibi esirgeme lafını içinde kalmasın. Bak naneliseker'in annesi içine attı da ne oldu?"dedi. Bu arada annem vefat etti ama kafasına takmasıyla annemin vefatı ne alaka anlayabilmiş değilim. Sanki annem kafasına takmaktan hasta oldu da vefat etti. Çok kanıma dokundu kızlar böyle söylemesi... Ama bir yandan da düşündüm. Rahmetli anneciğim hayattayken insanları kırmazdı hiç ve bize derdi ki "Siz böyle olmayın savunun kendinizi."Ama şöyle de bir şey var ki annem vefat ettiğinde herkes onu çok iyi hatırladı. Çünkü kimsenin ona kırgınlığı yoktu. Eğer lafını çekinmeden pat pat söyleyen birisi olsaydı evet belki çok rahat olacaktı ömrü boyunca ama diğer yandan da arkasından onu iyi anımsayacak insanlar bırakmayacaktı. Ben niye insanlara hep böyle alttan alıcı şekilde davranıyorum ki?Sizce bu değişmeyecek bir özellik mi?Artık üniversite çağına erişmiş biri olarak ben pek bu özelliğimi yenebileceğimi sanmıyorum sanki çocukluktan beri böyleyim gibi geliyor