Eşinizle olan sıkıntınız ne? Onu yazarsanız bir çözüm önerebiliriz belki. Boşanmadan önce düzelmesi için deneyin derim oğlunuz hatırına. Ama bu şekilde mutsuz ömür geçmez. 1 kere geliyoruz

Başta iyi niyet gösterdim. Doğru düzgün işi yoktu sonra muhasebeciye girdi sonra fabrikaya girdi sonra bir süre başka işler yaptı. Ben memurdum maaşım iyiydi düzenli gelirim vardı. Kendini kötü hissetmesin en azından faturaları falan ödesin onlarla uğraşsın dedim enayilik yaptım. Onun bana böyle davranacağını hesap etmedim. Ben ikimiz biriz herşeyimiz bir paramızda bir maddiyat önemli değil diye düşünmüştüm. evrem_evrem11 ♡♡♡ tek ayak

Verme paranı. İnsan alnının terini kendi kullanamdıktan sonra niye çalışır. Yapma etme. kullandırma. Mecbur musun. penceremden

Bu hissi çok genele yaymamak lazım, bazı anlarda insan kendini enayi gibi hissedebilir, mesela bir alış-verişten sonra "Yav sanırım kazık yedim" diyebilir. Bir olay olur, o an sessiz kalır istemsiz olarak, kendini fazlasıyla aptal gibi hissedebilir vb. Ancak evliliğim içinde sizin gibi hissetmedim, açıkçası ilişkiniz şu haliyle sağlıklı değil. "Ödün veriyorum ve bu şekilde sürüyor birlikteliğimiz" demeye getirmişsiniz. Sizden sürekli olarak çalan bir birliktelik, gerçekten birliktelik midir? Yoksa tek taraflı gayretin olduğu bir ilişki çeşidi midir? Eşimi "çekiyor" olsam, bir yerden sonra onu çekmeyi bırakırdım ve işi deliliğe vurdurur kendimi ona çektirirdim sanırım. Hani Banker Maho ile Bilo muydu bi film vardı orada "Arkadaşlar birbirini sırtında taşır" diye diye senelerce adamın sırtından inmemiş bir arkadaş ... Sonra da diğeri artık uyanıyordu ve "Biraz da sen taşı ula" diyordu. Bırakın da artık eşiniz taşısın sizi, eksik yapıverin işlerinizi, biraz da gücünüz yetmeyiversin, geç kalıverin, yarım kalıversin her şey... Bırak da artık oturduğu yerden kçını kaldırmak zorunda kalsın eşin.

Akıllıda olsan işte başarılıda olsan işin içine evlilik, çocuklar, duygular girince farklı oluyor. Bazen hayatta yapmayacağım dediğin şeyi evlilikte yapmış bulunuyorsun. penceremden

bu sizin kararınız en akıllı en işi bilen kişiler bile bunu yaşabılır yaşamışlardırda...

Kocanız gerçekten size ayıp ediyor siz elinizden geleni yaptıkça sizi kullanmaya başlamış karı-koca arasında maddiyat sen al ben aldım olmamalıydı ama kocanızın sayesinde olmuş sizin yerinizde olsam bu kötü niyetinden ötürü kendimi kullandırtmam.

Eşimin ailesine karşı bu şekilde hissediyorum maalesef ve duzeltemiyorum kendimi ruh halimi. . . push ;

Dün sabah söylediklerim biraz işe yaramış. Sabah annemleri hastane randevusuna götürmüş, öğlen bize getirmiş. Ben normalde eve giderim o gün yetişemem diye telefonda birşeyler yap patates falan kızart demiştim. Akşam telefon açtı param bitti gelirken ekmek al, sebze içinde para çek dedi. Benim sabahki sinirim geçmediği için yine kendimi bankamatik gibi hissettim. Eve gittim. patates falan kızartmış oğlumda çikolatalı bisküvi pastası yapmış buzluğa atmış, bende yanına birşeyler yaptım sofra kuruyordum baktım eşimde seriyor birşeyler. Toplarken oda topluyor pazara giderken elimdekileri alıyor sebze poşetlerini elimden alıyor arada adamı fırçalamam gerekiyor demek ki Adamın maaşı var kredi kartı var ama yine de benim kredi kartından harcama yaptırmak istiyor, gezmeye gidiyoruz benzin için benim kredi kartımı istiyor, tatile gitmek isteriz kaporayı ben veririm. Alışverişe gideriz benim kartımı ister. Birkere beraber gittik içecek birşeyler aldım olmaz diyerek onları çıkarttı sepetten. Bunu iki kere yapınca bende kızdım ben eve gidiyorum şunları şunları al gel dedim. Oda demesin mi ee kredi kartın. Bende seninde var al onunla dedim bön bön baktı bana. Bunun gibi şeyler üst üste geliyor canımı sıkıyor. Sanki benim maaşıma güvenmiş evlenmiş. Yıllarca yediği yetmedi bir süredir maaşım bende yine kurtulamıyorum. Kendi kartı varken benden istemesi kullanılıyormuş hissi uyandırıyor bende bazen diyorum içimden sen nasıl erkeksin. Nerede yanlış yapıyorum yanlış mı düşünüyorum hatalıysam söyleyin bana.

senin benim param olmamalı evde. ama bir hesap kitap olmalı. misal bizde: kira, mutfak, ufak tefek taksitler, araba kredimizin bir kısmı, harçlığım, bakıcı parası bende. eşimde ise: arabanın kalan kredisi, birikim için aldığımız arsa kredisi, faturalar, harçlığı ve kredi kartı onda. mutfak alışverişi veya yiyecek içecek alındı mı ben öderim. eşim elini cebine atmaz ki ben de atsın diye beklemem. çünkü mutfak bende. kredilerimiz olduğu için kılı kılına geçiniyoruz. ikimizde hesapları oynatmayız hiç. gelgelelim ev işlerine. şöyle düşününce ben de aynıyım hatta birçok bayan aynı. koşa koşa eve gidiyorum yemek yapıyorum. eşim çocuğu alıp geliyor yemek yedikten sonra topla yıka çay koy bende. tabi bu arada eşim çocukla ilgileniyor. aslında çok da boş durmuyor. hem yoğun çalışıyor hem de oğlanla ilgileniyor. o yüzden ben yaptığım işlerden rahatsız olmuyorum. eşiniz aldığı maaşı tek başına mı harcıyor? ya da kredi kartı ile ne gibi harcamalar yapıyor, size hiç katkısı olmuyor mu? NOT: en sevmediğim şey maaş kartlarının sahibi dışında birinin cebinde olması. bu resmen maaşımın dilencisi olmam gibi bişey olur. penceremden

Zararın neresinden dönsen kardır. Kendine güvenin gelsin net ol kararlı ol. Senden başka sen yok. Taviz tavizi doğrur. Sustukça alttan aldıkça tepene çıkar. Bağır kavga et demiyorum. Acıma. Bu yaşa gelmiş evlenmişse, sen bugüne kadar yeterince yüklenmişsen, bi yerde dur demesini bilmelisin. sonundaoldu Nirvana Anneler

Olmadı. Kullanılmış hissetmek için kendinizden ödün vereceğiniz özellikler olmalı. Kimse için kendimden ödün vermem. Bence bu adam sizi çoook yormuş, kısa süreli bir uzaklaşın, köy havası alın yenilenin. İyi gelir.

tam olarak sorun ne? ne yapıyor anlatırsan daha net cevaplar alabilirsin. ama sevmediğin istemediğin adamla oğlun için evli kalmana gerek yok.

Dışarıda çalışıyordum, maaşımı ona veriyordum, tamirat dışında evin herşeyini ben yapıyordum karşılığında ne sevgi ne şefkat ne cömertlik ne bir yardım hiçbirşey görmüyordum. Destek yerine köstek oluyordu üstüne bize göstermediği cömertliği elaleme gösteriyordu. Benim paramı bana vermiyor yediğimizi içtiğimizin hesabını yapıyor başkalarına yediriyordu. Öyle büyük ödünler verdim ki şimdi küçük bir şey bile batıyor gözüme. Hala o vurdumduymazlığa getiriyor birde üstüne komikmiş gibi gülüyor benim de sinirimi bozuyor. Sabah sabah dedim senin ne üstünlüğün var bıktım artık üstelik evdesin ben işten gelip senin bardağınımı taşıyacağım dedim. Yan gelip yatıyorsun diye kızdım. Çorabı kırk yıl yerde dursa almaz umru değil nasıl olsa hizmetçisi var. Hem dışarıda çalış hem evde çalış ben robotmuyum bıktım artık merhametsizsin bekarken evde annen vardı yengen vardı köşe yastığı gibi yayılıyordunuz burası annenin evi değil dedim. İzin aldım tabi dinleneceğim senin çalışıp benim evde yatıyor olmam zoruna gidiyor diyor. gamsız vurdumduymaz pişkin pişkin sırıtıyor birde penceremden

Benimki yılların birikimi galiba başkasına düşünmeden verir bize gelince cimrilik eder. Geçen ilk defa eve bir şey aldırdım kendi aldığı patates dilimleyicisini saymazsak. Alınca iyide vermeye gelince ıhh. O yüzden sürekli gözüme batar oldu. Eşim hamurişi istedi bizimde fırın bozulmuştu zaten almayı düşünüyordum fırın alda yapayım dedim. Fiyatını sordu 400 deyince çokmuş dedi sen en iyisi tavada yap fırına gerek yok dedi. Bende kendine telefon olsa ya da yiğenin istese hemen verirdin dedim. İstersen taksitle alırsın dedim ama alacağını hiç zannetmiyordum.. Bir baktım akşam almış gelmiş. Şaşırdım. Eve aldığı ilk eşya. İkimizinde ödediği krediler var artı o kira geliri alıyor. Kendi telefonum hariç faturaları ona ödettiriyorum. İkimizinde kredi kartı var. Çocuğun kurs taksitleri, dershane taksitleri v. b mutfak bende o ayda yılda bir alır mutfak için. Mutfağı konuşmadık sen veya ben alacaksın diye ben harcıyorum daha çok

Son zamanlarda fazlasıyla böyle hissediyorum. Dünyanın en aptal, en enayi, keriz kişisi gibi hissediyorum. Sevmişim ama aptallıkta yapmışım. Eşim ve yaptıklarına tahammülüm kalmadı sanırım. Yılların verdiği birikimin sonucu. İlk başlardan beri böyleydi bu adam yalnızca kendini düşünürdü. Zorlansam da dilimde tüy bitse de gene o kılını kıpırdatmaz ben yapardım çoğu şeyi. Şimdi yapmak istemiyorum. Sürekli ne için kimin için niye bunlar diye sorup duruyorum yıllardır beni ağlatan birine değermiydi diye soruyorum. Bu adam bunca zaman sana ne değer verdi ki diye soruyorum hala onu olduğu gibi kabullenemiyorum. Başından beri bir olmamışlık hep benim kendimden ödün vermemle süregelen bir birliktelik. Bir tarafım bırak ya ne çekiyorsun bu adamı bundan sonra sadece kendin için yaşa diyor öbür tarafdansa oğlumun babasıyla mutlu halleri hoşuma gidiyor. Gidebildiği kadar gitsin sanki herkes dört dörtlük mü diyor. Sizinde kendinizi böyle kullanılmış gibi hissettiğiniz oldu mu?

İçinden geldigi gibi davran. Ama inanki tak ettigi bir an olacak. Ve eger bir gun onu sırtindan atinca ah diceksin neden daha once yapmadim.

önceleri farkında değildim nasıl bir salaklık yaptığımın ikimizi biz olarak görüyordum oysa o ben diye görüyormuş sonradan dank etti ama geç oldu çocuklar olmasa bir saniye durmam penceremden

Evliliği bitirmekle / kendinden sürekli ödün vermek arasında yapabileceğin onlarca şey var. Ne bi tarafının çek git sesine ne de bırak böyle gitsin sesine kulak ver. Kal ve mevcut durumu düzelt. Eşinin bir anda değişmesini beklemek yerine sen yavaş yavaş alttan aldığın, fazla yüklendiğin sorumlulukları azalt. Sen kendini evliyken "kullandırmamayı " dene. Baktın eşin yeni düzenden memnun değil, o zaman B planı ara.