ben de aynen senin gibiyim kendim de rahatsızım ama engel olamıyorum :26: LadyKaka tutmayın küçük

Allahtan marka takıntım yok, spor malzemeleri dışında :) B

Benimde gozlerimi kapatirlar alisveris magazasina gittikmi ozellikle makyaj malzemesi satilan reyonlardan gecerkenDD yoksa hepsini toplar cikarim dayanamam illaki yanimda biri olur. Esra

black_catt ; Bütün kadinlar alisveris yapmayi sever, ama seninki tam bir hastalik haline gelmis. Ne güzel sebeplerini, sonuclarini herseyi biliyorsun. Ne yapman gerektigini de biliyorsun, ama bir türlü harekete gecmiyorsun. Istiyorsun ki birsey olsun ve seni kendine getirsin. Sende eski haline dön. Elimden gelen birsey olursa yardim edeyim sana. Benim arkadasimda ayni senin durumundaydi, onu düzelttik cok sükür. Söyle söyleyebilirim; -Alisveris hastaligi, tipki kumar gibi, dipsiz kuyu. Carsinin, pazarin mali bitmez. Her gün al, ertesi gün yeni birsey cikarirlar. Yetisemezsin, parada yetistiremezsin. Su an, bence, ha kumar oynayip kaybediyorsun, ha dolabinda etiketi üzerinde yarim düzine kiyafetin var. Ikisinde de bosa giden para. -Herseyi ne güzel tesbit etmisin. Sunu da farketmediysen farkettireyim sana. Eger bir kisinin etiketli bir sürü kiyafeti var ve henüz giyilmeden yenisini aliyorsa, sadece magazada secip, kasaya gidip ödedigi an, sadece bu iki noktada doyuma ulasiyorsun, yani mutlu oluyorsun. Aldiktan sonra, ertesi gün ya da en gec birkac gün icerisinde dolaba atip cogu zaman bakmiyorsun bile ve hemen yenilerine bakiyorsun internetten, belkide aldiktan hemen sonra. Peki deger mi sadece parayi ödedigin zaman ki mutluluga ve arkasindan gelecek üzüntü, pismanliga. Sen aslinda kiyafetleri degil almayi seviyorsun, yani alma eylemi asil hosuna giden, onun icin bu durumdan kolay kurtulabilirsin. -Simdi, hemen kararini ver ve hemen basla plan yapmaya. Ne plani mi? -Bundan ancak sen istersen kurtulabilirsin, bunu ayni kilo vermek gibi düsün, önce kafanda bitireceksin, yani karar vereceksin almamaya, alisveris yerine hayvan vs. koymak ikinci asama. -Ilk 3 ay boyunca hicbir sekilde acil ihtiyac disinda, ya da biten bir yüz temizleme, sampuan disinda hicbirsey almayacaksin. Özellikle belirtiyorum. Indirim vardi, ya da bir alana bir bedava, bi ürünün yaninda hediyesi varmis falan kesinlikle almiyorsun. Kiyafet asla yok. Diyet gibi düsün. Ilk ay dan itibaren alisveris yapmayipta biriktirdigin parayi yaziyorsun. Canin bisey almak istediginde o etiketli kiyafetleri cikarip bakiyorsun ya da elinde olan digerleriyle kombin yapiyorsun. Beceremedigini mi düsündün?Hemen polyvore ye girip, senin elinde olanlarla hali hazirda yapilmis kombinlere bakip, begendiklerini uyguluyorsun. -Söyle düsün;hosuna giden o begendigin kiyafeti alsan, sanki prenses mi olacaksin ya da sana aaa black_catt cok mu süper olmussun diyecekler?Yooo. Iste almak istedigin hatta cooookkkk istedigin o an varya, sadece beyninin sana uyguladigi bir oyun. Yani ilüzyon. Karsi koyabilirsin, magazaya giris+begenmek+secmek+denemek+kasa kuyrugu+parayi ödedigin an = yalanci mutluluk + ay sonuna kadar vicdan azabi. -Sonuc ilk 3 ay birsey almayacaksin, dedigin gibi pahali, markali birseyi mesela senede bir alacaksin. En azindan ilk sene. Sen önce su 3 ay kuralini bir uygulamaya basla da, gerisini sonra yazarim. -Eve hicbir sekilde moda dergisi sokmayacaksin, instyle, süper, all vs. -Kesinlikle 3 ay boyunca moda bloglarina, emailine ve telefonuna gelen reklam, indirim mesajlarina bakmayacaksin. Eski alisveris yaptigin sitelerin hicbirine girmeyeceksin.3 ay yap, sonrasi zaten cok kolay. Bu insan öyle bir varlik ki, her duruma uyum saglayabiliyor. Su an 3800 gecinemem dersin, ama inan 600-700 tl ile bile gecinebilirsin. Yani uyum insanin dogasinda var. Ne kadar cok kazanirsan harcaman o oranda artar. Bu arada bosluktayim?!!! alisveris icin sadece bahanedir unutma bunu. Bence internetten yabanci dizileri izle, daha kolay oyalanabilirsin. Mesela "big C" ilk sezonu harika, caresiz bir kadinin hayatina bak ve ondaki o pozitifligi gör. Belki senide etkiler. Soracagin herhangi birsey olursa memnuniyetle yanitlarim. MinyonKiz Tanrı'nın Yeryüzünde Unuttuğu Minyon

tüketim toplumuyuz. hep daha fazla almaya ve tüketmeye özendiriliyoruz. her yer bununla ilgili afişler, reklamlar.. vs bilinçaltımıza hep geçiyor. farkında olmadan bizi ele geçiriyor. bende bir dönem böyleydim. (dönem dediğim aslında nerdeyse 2 senelik bir süreç) boş boş bir sürü gereksiz şey alıyordum. sonra düşündüm neden üniversite döneminde çok az harçlıkla para biriktirebiliyorken şimdi iş hayatında böyle dağıtıyordum kendimi. sonra kendime göre cevabı buldum. bir amacım yoktu o yüzden. parasal anlamda birikim falan değil hayat açısından bir amacım yoktu. mezun oldum iş sahibi oldum eksiğim yok ee gibi bir düşünceye kapılmış kendimi dağıtmış, dolayısıyla şeytanın ve tüketim reklamlarının etkisinde çılgınca israf yapar hale gelmişim... kendini frenlemek için önce bunu fark etmelisin. yani hayatına bir amaç bulmalısın. meşguliyetler... can sıkıntını böyle şeylerle doldurmamaya çalış. bende bazen hala canım sıkıldığında sitelere bakarım ama almam. çok nadiren kullanacağım birşey çok indirime girmişse... oturur düşünürüm. gerçekten gerek mi. kullanacak mıyım. neyle kombin edecem... vs sonra kız kardeşime sorarım kardeşim tutumlu bir insandır ona sorarım. böyle birşey var alayım mı vs diye. ve ona göre karar veririm.. bu kendime göre oluşturduğum bir yöntem. elbette daha fazlası da var mesela, --alışveriş merkezlerini gezmem. ihtiyacım birşey varsa uygun olan ve bildiğim yerlere giderim direk. yada sadece gezip bakarım. --kredi kartını kullanmak tüketimi artırıyor. bu yüzden olabildiğince nakit kullanın. taksit yaptırmayın. böylece hesabınızı da yapabilirsiniz. --alacağınız şeyi sadece beğenmeniz yetmez. neyle kombin edeceksiniz iyice düşünün ona göre alın. evde kombin edecek birşey yoksa alacağınız giysi size ekstra bir sürü şeye de mal olacaktır. mesela geçen bordo bir çanta beğendim. us polonun ve indirime girmişti (indirim dediğim de 130 tlydi) çantalara zaafiyetim vardır benim. klasik spor arası çok güzel bir çantaydı. bordo bu sene moda olduğu için almak istedim ama sonra düşündüm bunu alırsam buna uygun ayakkabı üst... vs bir sürü detay gerekecek... ve çok zor da olsa dükkandan çıkardım kendimi çanta için de kendimle şöyle bir pazarlık yaptım ''tamam çok güzel ama pahalı. eğer 80 veya daha aşağısına düşerse alırım'' bu şekilde kendi beynimi kandırdım biraz zaten çantadan bir tane var, o fiyata düştüğünde eğer daha satılmamışsa da bakarım artık.. şu an para biriktirme amacım yok ama bu şekilde düşünce ve tutumlarla kendime fren koyabiliyorum bende. bu şekilde beyninizi bu tür oyunlara karşı uyanık tutabilir ve sadece gerçek ihtiyaçlarınızı alabilirsiniz... eSmerimSin

Öncelikle bir dolap detoksu yapmanı öneririm. Acımasız gözle sıkı bir ayıklama yapman lazım. Ayırdıklarının hepsini bir kenara topla. Ve sonra onlara bak :) Ne kadar beğenerek aldın ve hepsini düşününce ne kadar çok para ödedin diye düşün. Sonunda çaput oldular işte. Dolap detoksu yaptıktan sonra, giyilebilecek giysilerin önplana çıkmış olur. Ve bundan sonra, alışveriş yapmadan önce giyer miyim giymez miyim diye daha çok düşünürsün. Gelelim alışveriş kısmına... Zamanın bol sanıyorum. Eğer öyleyse, birşey almadan önce iyice gezmeni öneririm. Kazak alacaksan, ilk beğendiğini alma mesela. Sevdiğin tüm mağazaları gezip, içlerinden en beğendiğini almaya çalış. Ama aynı gün verme bu kararı :) Kredi kartı kullanıyorsan, nakite dönebilirsin. Nakit ödüyorsan, paranın bir kısmı ile döviz alabilirsin. Ve son kozumuz şöyle bir oyun : Alışverişe çıkıyorsun. Beğenip almak istediklerini almıyorsun. Fiyatlarını not defterine yazıyorsun. Mesela kazak beğendin 60 tl + ayakkabı 70 tl vs... Bütün bir hafta yazdıktan sonra toplamına bakıyorsun. Ve cebinde kalan parayı görüp mutlu oluyorsun :) B

Benim kazancım 3000-5000 arası, bir ayım bir ayımı tutmaz. Bazı aylar sabit 2 müşterinin siparişleri dışında iş bile olmaz, ama ne gelirse harcarım hani, o da ayrı bir durum Sevgiliminkini inan bilmiyorum ama benden kat kat fazla aldığına eminim... Ama inan bunun kazançla alakası yok, benim arkadaşım da 1000 lira kadar bir maaş alır, pazar pazar gezer birsürü şeyler alır... O da parasını sonuna kadar harcar, çokta iyi parçalar bulur valla bazen ondakilere de göz koyarım CakmaLaraCroft Evimin

bende severim alışverişi. bu hastalık mı bilmiyorum. her dışarı çıktığımda alırım birşeyler. gerçi burdakileri pek beğenmiyorum ama yinede alıyorum. kadesa

Sizi finansiyel acidan zor duruma düsüryorsa, kendinizi alisveris yapmaktan alamiyorsaniz.. Alisverise cikamadiginiz dönemde ruhsal bir bunalima giriyorsaniz bu bir bagimliliktir.. Diger bagimlilar gibi yardim edilebilecek kuruslar mevcut.. türkiyede var mi bilmiyorum.. Bu da yabanci bir sayfanin linki.. The Shulman Center for Compulsive Theft, Spending & Hoarding LadyKaka tutmayın küçük

Ben de alım gücünün yüksek olmasının utanılacak bir şey olduğunu düşünmüyorum, neticede insan emeğine ve birikimine göre kazanıyor, kazandığına göre de yaşıyor. Bu anormal değil, örneğin bir şirkette yüksek düzey bir elemanın kazancını giyimine, yediğine içtiğine, takıldığı yere yansıtmamasını, daha doğrusu tezat tablo çizmesini yadırgarım ben. Ha bu demek değil ki her kazandığını sonuna kadar imajına yatıracak, ama kazandığıya harcadığının da orantılı olması yadırganmamalı. Benim en çok acıdığım şey ihtiyacım olmayan, hiç giymeyeceğim, kullanmayacağım, ya da parasına değmeyecek şeyleri almamdır. Bir laf var, kimler söylemiş hatırlayamayacağım, "ben ucuz mal alacak kadar zengin değilim" diye. Bu konudan muzdaribim. Renkti, modeldi, modaydı derken dolabım aynı gruba ait bir çok parça ile doluyor, haliyle çok para vermekten de kaçınıyorum her parçaya ama hepsnini 1-2 yıkamada şaftı kaydığından verdiğim paraya da ayrı acıyorum. Ya da hiç kullanmadıklarım. Bunlar benim için müsriflik. Kullanıp hevesimi alsam, birine versem amenna ama hiç elimi sürmediğim şeye de üzülüyorum açıkçası. Hergün farklı bir şey giyeme hevesi bende de var, ama nerde. Dolabın üzerinde elime ilk ne gelirse kapar çıkarım. Dolabın dibindekileri gören cennetlik. Etrafımdakilere bakıyorum, hem onca yükün altından kalkıp hem de nasıl güzel ve bakımlı görünüyorlar şaşırıyorum. Alışverişe veriyorum kendimi, sonra aynı senaryo başa dönüyor. Kullanmayı bilmediğim için de benim alışverişler müsrifliğe kayıyor haliyle. Ama kullanan, hakkını veren ama kalite için de paraya kıyanların müsriflik yaptığını düşünmüyorum. Para bir şekilde harcanacak, başkalarına yardım etmek derseniz o her zaman yapılır, hatta yapılmalı illa zengin olmanıza gerek yok. Çok veren maldan, az veren candan demişler.

Gördüğüm kadarıyla pek çok kişi, fakir insanlar var tepkisini anlamsız buluyor ve herkes istediği gibi harcamakta özgürdür diyenler ağırlıkta. Peki sizce bu ne kadar insani bir yaklaşım? Yoksa insan denen varlık gerçekten doğuştan bencil midir? Bence tamamen bencillik... Param var, deli gibi kazanıyorum, neden hergün alışveriş yapmayayım? Bu mantığı anlamam imkansız. İmkansızın da ötesi... Hiç düşündünüz mü, eğer biz insanlar, biraz daha insani değerlere sahip olsaydık, zenginler bu varlıklarının %1'ni dahi fakirlerle paylaşsalardı, pek çok insan şu an en azından yaşanabilir bir hayat standardına sahip olurdu... Ben çalışmıyorum ama eşim iyi sayılabilecek bir kazanca sahip ama zengin de değiliz, istesem her gün alışveriş yapabilir, her gün pahalı restoranlarda yemek de yiyebilirim. Para harcamakta ne var?:) Ne eşim ne de ben, gereksiz para harcamaktan kaçınırız. Çünkü o kadar çok muhtaç insan var ki dünyada, böyle bir israfı ne ben ne de eşim anlamlı bulmuyoruz. Evet, tabiki herkes kazancına göre bir hayat yaşıyor, tabiki ben de aç susuz bırakmıyorum kendimi dünyanın diğer yarısı aç diye, fakat abartmıyorum da. Zengin demiyorum, normal bir hayat standardı ne ise onu yaşıyorum. Artan para ne oluyor derseniz, bir kısmını ev alabilmek için kenara koyuyoruz. Bir kısmı ile de yardım yapıyoruz. Evet, yardım...! Bunu övünmek amaçlı söylemek istemiyorum ama 10 tane fazla aldığınız gömleğin parasını bir zahmet almayıp da ihtiyacı olan insanlara aktarmaya çalışın! Farklı ülkelerden üç çocuğa eğitim için para gönderiyoruz. Dünyanın çeşitli yerlerinde afet durumlarında da durumumuza göre belli bir miktar para gönderiyoruz... vs. Bence normalden fazla kazanan insanların bunu yapmaları gerekir.. Keşke daha fazla kazansam, daha çok yardım etsem.. Maaşım arttıkça alışverişimi değil, yardımlarımı arttırırım. Konu sahibi de yanlış anlamasın, alışveriş hastalığı çok farklı birşey çünkü, ki kendisi de zaten fark etmiş ve buna bir çözüm arıyor. Ben konu sahibine bunu öneriyorum. Çeşitli dernekleri araştırabilir, eğitime muhtaç çocuklara öncelikle yardım edebilirsiniz... Mesela bu hafta diyelim 70TL artırdınız, bu paraya zaten göründüğü üzere ihtiyacınız yok, birikim yapma ihtiyacınız vs yoksa, bu parayı o çocuklara gönderin, siz de mutlu olun, onlar da... Ya da varsa etrafınızda başarılı bir çocuk ama durumu olmayan, ona kitaplar alın vs... missplayful

Ablanız alışveriş manyağı olabilir, beni tanımıyorsunuz, alışveriş manyağı ilan edemezsiniz ayrıca. Her iki dolabımdaki ürünleri kullanıyorum. Şöyleki;işe giderken giydiklerim, düğün yada özel günlerde giydiklerim, spor vs. bu şekilde ayrılıyor. Size katılmıyorum;Benim beş farklı bota ihtiyacım var. Pantalonla giyeceğim botum ayrı, etekle yada elbiseyle giyeceğim ayrı, spor olanda ayrıdır. Renk olarak da düşünürsek her kıyafetle aynı bot yada ayakkabı olmayacağı için çeşit artıyor.. Giymeyeceğim eşyaları dolabımda, evimde kesinlikle bekletmem. Evimdeki eşyalar da herşey yerli yerindedir. Fazlalık yada kullanmayacağım hiç bir eşyayı almış olmak için almadım, almayacağımda.

Bence 5 hatta 5 ten fazla bota cizmeye bile ihtiyac olunabilir. Mesela siyah, kahve ve gri klasik bot, bit duz taban bot gene siyah ve kahve, bir adet gothic bot, bir adet krem rengi kar botu, sonucta kiyafetlerle kombine edilmesi gerekiyorsa renkler uymuyor... keske bir siyah botla oluverse... bazen duz bazen renk bazen model uymuyor. Banada 5 ten fazla bot acikcasi fazlalik gibi gelmedi. lakeoftears

yok parasız kalsam kartlarım dolsa bile nöbet alıyorum ya da eşimin kartını yürütüyorum :) yani çok da paranın işlevi yok gibi, bi şekilde bulunuyor, bu acayip bişey ya sanki o an birşey alsam dünyanın en mutlu insanı olacağım gibi geliyo ama aldıktan sonra da dünyanın en pişman insanı oluyorum. çok saçma hallerdeyim, hayatım ne kadar boşlaşmış, kendimi batmış gibi hissediyorum... bu aralar iyice farkına vardım bunların, önceden umrumda değildi, boşver ödeyebildiğim kadar gitsin ödeyemediğimde zaten alamıcam diyodum ama şimdi hiç boşveremiyorum H hel_in

ya 5 tane olabilir bende de var beşden fazla ama gidip de bir seferde 5 tane almak ya da bir sezonda 5 tane almak da abartı yani. Mesela benim ayakkabılarım hiç eskimez, o yüzden de çok sık atamam, e ayakkabı da başkasına verilmez ki zaten etrafımda onları verebileceğim birileri yok. hala 3 sene önce aldığım çizmeyi giyiyorum mesela.

burda bi ben anormalim galiba:44: alis veris yapmayi sevmem yorar beni, patlarim o kadr magzaya girmekten bence bunu dene, banka kartini yada parani tamamen annene ver. ayda bi su kadar para iste yada annene kesin bildir, anne gecerli bi sebebim yoksa zirlasamda verme bana para diye ise yarar gibime geldi

ya bunlar çok göreceli şeyler sen 500 liraya ayakkabı alana dersin ki ohaaa o paraya ayakkabı mı alınır, ama bir başkası da senin 150 liraya aldığın ayakkabıya bakar ve oha 150 liraya ayakkabı mı alınır der. Önemli olan şey israf etmemek yani kullanmayacağın eşyaları almamak veya bir ayakkabı alabilmek için en temel ihtiyaçlarından atıyorum çocuğunun çoluğunun rızkından kısmamak, eşinin veya anne babanın başının etini yememek. konu sahibi arkadaş da alışverişi takıntı yapmış, başka şeylere dikkatini yöneltmesi lazım. Başka bir ilgi alanı, uğraş bulmak gerekli. . push ; Pipet

senin durumun benden de betermiş. ben de almayacağım zaman gezmekten nefret ediyorum. . push ; B

Amannnnn paran varsa harcaaaaaa gıtsın ne olucak M

size göre gariban sayılırız, yoksa çok şükür kazandığımız yetiyor. 3-5 bin arası demişsiniz ya, o sebeple yazdım. biz eşimle toplam o kadar kazanabiliyoruz, sevgilinizle size göre gribanız, kimilerine göre zengin. Allah herkese hayırlı bol kazançlar versin. AngelicaPickles

Kardeşim de sizin gibi. :)) Hastalık tabi, ama sizi etkilemiyorsa alın gitsin amannn...

Liste olayı çok hoşuma gitti. Alışveriş hastası değilim. Sezon başında dolabımda temizlik yapar, giymiyeceklerimi ayırır, ihtiyaçlarımı belirlerim. Ekstra hoşuma giden olursa da alırım. Siz belki krediyle araba falan alsanız daha iyi olacak sizin için. arabanız varsa başka bir yatırım yapın. Sizin durumunuz biraz abartılı geldi bana. missplayful

Hehe o hastalık bende de var, ama allahtan param yok da o kadar harcayamıyorum Kendimi yemeğe verdim, boğazıma harcıyorum ben bu aralar. Olmadı altın alır kenara atarım, parayı bağlarım bir yere yani. Ama benim de kriz zamanlarım, dediğin gibi kıyafetlerin rüyalarıma girdiği zamanlar, sonrasında da büyük pişmanlıklarım oluyor. Bu durum beni almaktan çok yapmaya itti, dikiş öğreniyorum yavaş yavaş. Zaten artık kolay kolay beğenmiyorum da dışarda gördüklerimi, "aman yaee, ben bundan bin kat iyisini dikerim, bu da bişiy mi yane" tiriplerine giriyorum, alışveriş de kaynıyor arada. Bir bakmışım beğenmemezlikten yine bir şey alamamışım. Kittyy K Carpe

drykn;

her kadın alışverişi sever ama sen fazla abartmışsın israf bu kadarı. durumun var mı bilmiyorum ama bu kadar kıyafete vereceğine birazını geleceğin için yatırım yap yada muhtaç insanlara yardım et

ruh halıme göre degısıyor bende bu durum sanırm benımkı hastalık degıl. ama bır parca alıyorsam, mesala canta dıyelım ona uygun ayakkabı ve gıyısı alma gıbı bır takıntım var.. şal alma yüzük veya küpe mutlaka bırsey almalıyım.. dıger kıyafetlerımlede kombın edebılmelıyım eSmerimSin

bu son yazdığınızı deniycem :)) kendi yaşadıklarını yazan arkadaşlara teşekkür ederim. demek ki pek de anormal değiliz :))

selam. bu alışveriş olayı bende hastalık haline geldi sanırım. iki günde bi eve kıyafet taşıyorum. beğenip de almadığım kıyafetler rüyalarıma girmeye başladı. bu durumdan ailem sevgilim herkes şikayetçi. şu son bi senedir aldıklarımı koyabilmek için yeni gardolap aldım çünkü artık sığmıyor. evin heryeri kıyafet ve ayakkabı dolu. çok fazla olduğunu ben de biliyorum ama kendime engel olamıyorum. para pul olarak bu durum pek zora sokmasa da eminim pek param olmasa da aç kalıp yine kıyafet alırdım. napmam lazım bilmiyorum. almadığım şeyler resmen içime dert oluyor. daha etiketiyle duran giymediğim bisürü kıyafet var. sizde durum nasıl?gerçekten anormal miyim acaba ne dersiniz? A

Kuzenimde sizin gibi maalesef Ne bizi dinliyor ne annesini Yengem ' seninle evlenen iki günde geri getirir ' diyo Bence de bu tarz insanlar evlilik sorumluluğunu kaldıramazlar gibi P

Ben childfund dan filipinli bir cocuga yardim ediyorum, gecen senede bir yardim kurulusuna bagista bulundum, ve bayramada bir cocuk giydirdim. Ama genede kendimi yaptigim alisveristen alikoymayacagim cunku o para cok olabilir ama kazanirken cok zor kazaniyorum. Hem fiziken hemde beyinen yorgun bitkin dusuyorum. Ayrica aileme yardim ediyorum kardesimi okula gidiyor ona yolluyorum bazen, sevdigim etrafimdakilere cok hediye alirim. Genede eger 500 ytl e ayakkabi almissam baskalari alamiyor diye standartimi dusurmeyi veya hesap vermeyi gidip 100 ytl ye almayi uygun bulmuyorum. Farkinda degilsiniz ama bazi arkadaslar durumu olanlari utandiriyor, anliyorum herkesin durumu olmayabilir ama biz nasil hakir gormuyorsak fakir insanlari durumu olanlarida bu sekilde elestirmek anlamsiz geliyor. Yasamin, doganin dengesi bu eskilerden beri isleyis boyle zenginde fakirde olacak... herkes bir sekilde sinanacak. Yoksa isterseniz komunist topluma donuselim oylesi daha mi iyi. Sinif kavrami heryerde olan birsey. Bariz bir ben cok alisveris yapmiyorum, durumum musait degil, o kadar parayi kiyafete ayakkabiya vermiyorum baskasida vermesin-dusunceside bir nevi bencillik.

bende de tabak çanak yemek takımı bardak takımı misafiri günlügü alma hastalıgı var, malesef tabak çanaga verdıgım parayı kendıme harcasam yılın en şık kadını olurum be seviyorum ya cok mutlu oluyorum şimdi misafir yemek takımımı degiştirmek istiyorum ama olmuyo ya degişltircem ama yenı yıl da

Başlığı açan sizsiniz, hastalık boyutlarında alışveriş yaptığınızı vs. söylemişsiniz bende buna göre yorum yapmışım nicke bakıp bir taraflarımdan kehanette bulunmamışım değil mi? Ayrıca alışveriş manyağı alışverişe aşırı düşkün olan anlamında kullanılır ve sizin fazlasıyla düşkün olduğunuz belli. Ve hayır kimsenin 5 tane ve üzeri miktarda bota ihtiyacı yoktur. Tabi sahip olmak isteyebilirsiniz bu ayrı birşey, ama Barbie kış prensesi gibi her kıyafetin için takımı olan bir ayakkabıya sahip olmak ihtiyaç değildir lükstür. Hem bence siz de farkındasınız birşeyleri abartığınızın ki buraya konu açmışsınız. Madem eşyaların fazlalığı sizi rahatsız etmiyor, aldıklarınızın birer ihtiyaç olduğunu düşünüyorsunuz, sorun ne sizin için? EDİT: Konu sahibi bile değilmişsiniz, niye atladınız ki yoruma öyle, çok komik olmuş sizi yaftaladığımı filan idda etmeniz

Bende bir ara aldikca aliyordum Ben daha cokcasi indirimeri takip ederim e haliyle uygun diye fazladan alma durumu olabiliyordu ve hic giymedigim kiyafetler dolapta sirasini bekliyordu., en kötüsü aldiktan sonra icime sinmeyip giymedigim de oldu artik kombinlerim favorilerim belli aksesuarlarla canta ayakkabi ile degisiklikler yapip kolay ve cok para harcamadan zevk ve keyifden mahrum kalmadan giyiniyorum B

Bence de siz anormalsiniz. B

20 li yaşlarımda bende de vardı bu durum, ta ki bir dini kitapta iki elbiseden birinin hesabını vereceksiniz diye okuyana kadar. Beynimde ne olduysa almak isteği duyduğumda hep bu geliyor aklıma. Sonra zaman geçti, sorumluluklar arttı, borçlarım oldu, istesem de alamaz oldum yani =) Bir de çok fuzuli bir şey almak istediğim zaman şöyle düşünüyorum ; mesela 150 TL'lik bir şey alacağım, bu parayla iki tane 15 kiloluk mama alırım barınakta ki en az 20 kedi günlerce yer diyorum, ya da ihtiyaçlı birine versem iki hafta pazar parası yapar. Böyle böyle kaçmaya çalışıyorum fuzuli alış verişten. Her zaman başarılı olamıyorum ama genelde kurtarıyorum kendimi =)

kızlar bende evlenmeden önce sizin gibiydim ama artık her gördüğümü evime almak istiyorum:)) LadyKaka tutmayın küçük

Ben sizin önünüzde saygıyla eğiliyorum bir öğrenci olarak Yanlışım varsa düzeltin ama kuzenim ve eşi öğretmen, aldıkları para hiçte az değil, İstanbul gb bir yerde de çok rahat geçiniyorlar. Gariban biraz ilginç olmuş... Esra

alışveriş sevmeyen kadın yoktur heralde, ben de çok alırım, özellikle netten, ama frenlerim tutuyo, bu ay abarttım diyebiliyorum, çocuğumda yok sadece eşime ve kendime alıyorum şimdilik eksiye düşmedim bakalım kısmet Chess

bende aynen öyleyim ama hic sikayet etmiyorum :) alisveris gibisimi var mi acaba :) Prenses9130 Uçurum

Paranız çoksa harcayın gitsin ama israf etmek çok kötü.. Onu bulamayanlar en azından giynmedıklerınızı ıhtıyacı olanlara versenız sevap işlemiş olursunuz. Param olmasa aç kalırım yine kıyafet alırım demişsiniz ama sanmıyorum alamazsanız, bir de sorumluluğunuz varsa bakmak zorunda olduğunuz insanlar varsa mümkün değil.. Paran olmayınca oturyorsun oturduğun yerde avm bile gezmek istemiyorsun:)))

alışverişi sevmeyen kadın yoktur heralde, biraz moralim bozulsun hemen alışverişte bulurum kendimi, sonra aldıklarıma bakar bakar mutlu olurum:109::109: gerçi şimdi pek çıkamıyorum ama internet var sağolsun AngelicaPickles

demekkı neymıs cok parası olan cok alırmıs :) bende kumbaraya bozukluk atıyorum bırıkme yardım ıcın Esra

Bence bi gariplik yok paran varsa harcarsın Bende aynen senin gibiyim illa elim kolum dolu gelirim eve Bide kabinde falan denemem genelde alıp çıkıyorum hoşlanmazsam veriyorum birine Sırf kıyafet olmasada olur beğendiğim herşeyi alırım mesela arabam daha bir yılını doldurmadı yenilerine bakmaya başladım O

bu kadar müptela değildim diyecem ama maaşımı aşan alışverişler yapmadım değil zamanında bendeki almak kullanmak sıkılmak ve kenara atmak artık duruldum çünkü evlendim o kadar kıyafete ihtiyacım olmadığı, çoğu şeyde markaya para vermenin saçma olduğunu dank diye anladım fazlalıkları dağıttım baktım gene fazlalık var bu sefer nette sattım şimdi 2 kapılı bir dolabım var yazlık kışlık ayakkabı çanta v. s. her şey sığıyor ve ben mutluyum açıkcası bazı arkadaşlarımı görüyorum alışverişsiz günleri geçiyor indirim var diye dükkanı boşaltıyorlar:26: ihtiyacımız yok işte sadece kendimizi avutma şekli

bende bunun normal olmadığını düşünenlerdenim, baksana uykunu bile etkiler olmuş paran varsa al gitsin değil ki mesele, eminim o dolaptaki kıyafetlerin bi kısmının etiketini bile sökmemişsindir, hiç giymemişsindir senin ki hobi gibi bişey olmuş, alarak mutlu huzurlu oluyosun, bence başka bi hobi bulmalısın mutluluğu alışverişte aramayı doğru bulmuyorum paranı başka türlü değerlendir, altın al sat ya da dolar al sat, bu tip işlerle ilgilenirsen, paraya kıyarken daha çok düşünürsün yazıldımı bilmiyorum ama özlem denizmenin kıyafet detoxunu uygula. özlem denizmenin diğer tavsiyeleri: Sana tavsiyem plan yap. 1. Para Planı/Bütçe: Gelirinin yüzde kaçını kıyafet için ayırabilirsin? Ev, gıda, sağlık, araba, birikim... Tavsiyem gelirinin % 5-8 ayırabilirsin. Senelik kıyafet bütçeni ikiye böl. Yazlık, kışlık kıyafet alışverişlerinde ne harcayabileceğini bilirsin. 2. Kıyafet Planı: Gardırobun için aşağıdaki TOP 5 oluştur. - Siyah elbise ve siyah etek ceket, lacivert etek ceket, - Beyaz gömlek, siyah dik yaka kazak, - Güzel kahve veya siyah palto İstediğin kadar aksesuar kullanabilirsin. 3. Kıyafet Detoksu: Dolabını temizle. a. Bir senedir giymediğin ve eskimiş kıyafetleri ayır. Giymediklerini internetten satabilirsin. b. Arkadaşlarınla, kek börek, altın günü gibi gardırop temizleme günleri yapın. Giymediğiniz kıyafetleri vakfa bağışlayın. Böylece &#8216;Birinin eskisi, diğerinin yenisi&#8217; olur. 4. Moda uymak: Artık giymek istemediğin, modası geçen giysileri terziye götürerek değişiklik yaptırabilirsin. Çantalarını lostraya vererek deri saplıyı zincir saplı çanta olarak değiştirebilirsin. 5. Alışveriş tüyoları; Alışverişe çıkmadan önce; -Kıyafet bütçene bak. Ne kadar harcayabilirsin? -Süpermarkete gider gibi liste yap. Neye ihtiyacın var? -Dolabının fotoğrafını çek. - Fikrine ve aklına güvendiğin bir arkadaşınla alışverişe çık. Alışveriş sırasında; -10 saniye düşün gerçekten alacağın giysiye ihtiyacın var mı? - Zayıflayınca giyerim, aman ucuzluktaymış, aaa sadece 20 tl imiş deyip alma. -&#8216;Ben bunu ne ile giyeceğim?&#8217;diye düşün. Kendini tanı, tarzını anla, dolabının fotoğrafına bak KIYAFETİ taşıyan sensin, o seni taşımasın. Kıyafete ruh, enerji, güzellik veren sensin... Sağlık, sevgi ve para ile kal, Özlem Denizmen

sizinki de baya enteresanmış. benimki ben alışveriş yaparken bunalıma girip soğuk terler döküyo nefret ediyo alışverişten sevgilinin değerini bil bence. ne güzel birlikte eminim daha eğlencelidir :) CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

bu benim de anlam veremediğim bir şey. ekmek bulamayan insanlar var deyip kendini kısıtlamak anlamsız geliyor bana. israf kötü evet ama kişi çalışıp kazandığını da istediği gibi harcar. anlamadığım,500tl ye ayakkabı alacağıma 100tlye alırım, dünyada aç insanlar var diye düşünenler, bu mantıkla bana göre ayakkabı için gözden çıktığı o 400tlyi başkalarına vermeli. ancak o zaman mantıklı bulurum bunu. ama kaç kişi yapar ki, kalan 400le muhtemelen başka şeyler alıyordur missplayful

Valla ben ayagimda 6,5 inch ayakkabimla yuzumde bir ton makyajla Bazen cifte mesai bazen aksam 8 den gece 4 e kadar bar ortaminda kosusturup, ickileri hazirlayip, servis yapip, temizligini, para sayimini, muhasebesini, hostesligini, herseyini yapip tatli uykumdan oluyorsam, eve geldigimde ayaklarim sismis ayagima yere basarken canim yaniyorsa, bazen danscilik yapiyorsam bacaklarim mosmor olmus dizlerim tutmuyorsa agri kesicileri seker gibi yiyip aglamamak icin kendimi zor tutuyor, sabah kalktigimda robot gibi tutuluyorsam o parayida haketmisim demektir. Benim is yasamim boyle calisma ortamimda boyle zira sikayet etmiyorum ama gelirimi kazanirken fiziki de canim yaniyor, uykusuzda kaliyorum, bazen uyumadan okula gidiyorum ama sikayetci degilim kazancim iyi oldugundan her kurusuna degiyor. Elbette bu parayla istersem 400 ytl lik ayakkabi alirim. Bu arada 100 ytl ile 400 ytl lik ayakkabi hic bi sekilde ayni olmuyor. Eskiden bende evet 1 yerine 4 alirim diye dusunuyordum ama kalitenin yerini hic birsey tutmuyor. Ben bu kadar calisiyorsam herkes gezerken haftasonlari bir bara tikilmissam harcarkende hic sucluluk hissetmem. Acisini derdini ben cekiyorum cunku. Cok mu gidip 400 ytl ayakkabiya vermisim. Baskalari alamiyor olabilir ama baska dedigimiz cogu kiside benim yaptigim isi yapamayabilir. O yuzden ben hakettigimi dusunuyorum.

paran mı var derdin var arkadaş yanlış anlamayın lütfen, dolaplarım etiketli tonla kıyafetle dolu diyen arkadaşlar, ne kadar kazanıyorsunuz? gerçekten merak ettiğim için soruyorum, eleştiri falan değil. bütün kadınlar gibi ben de seviyorum alışverişi, çalışıyorum da. ama öyle sürekli bir şey alamam yani mümkün değil.2 haftada batarız. efeeylul Nilimsuyum

Ben vermiyorum başkası da vermesin düşüncesi, bencillik demişsiniz, oldukça enteresan bir yaklaşım. 1. Başkalarının iyiliğini istemenin neresi bencillik? 2. Yaklaşımı kelime oyunlarıyla birbirine karıştırmamalısınız. Ben durumum var, yine de gereğinden fazla harcamayıp yardım yapıyorum ve bence durumu olan herkes yapmalı diyorum. Bu benim dünyaya bakışım. Bunu kendim için istemiyorum değil mi? Bana bir faydası var mı yapılacak yardımların? Yok. Dolayısıyla bencillik kavramı ile uzaktan yakından alakası yok. Ben yardım yapıyorum demişsiniz, ne güzel. Ben de farklı birşey söylemedim zaten, insanlar kendi hayat standartlarını çok aşağı düşürmeden, hatta hiç sarsmadan yardım yapabilecek durumdayken, bunu yapmıyorsa orada bir sorun vardır diyorum. Yoksa 10 lira kazanıyorsan, 1 lirasını ye, 9 lirası ile yardım yap demedim. E

Bende de var ondan. Annem, en yakın arkadaşım çok şikayetçi. Sevgilim ve ya kocam olsaydı belki o da şikayetçi olurdu bilemiyorum. Ama şöyle söyleyim, tam 5 kapaklı "gömme" dolabıma sığmıyorum. Yatağımın altına da doldurdum. Ayrıca dolabımda alıpda giymediğim etiketli kıyafetlerim var. Alma hastalığım olduğu için o an üstümde beğenip alıyorum, eve geliyorum, evde deniyorum ve üstümde beğenmiyorum. Ya da giymeyi unuttuğum bir çok kıyafetim var. Param yoksa, bir şey almayacaksam asla vitrin bakmam. Asla AVMleri dolaşmam. Benim için bir anlamı yok çünkü. Çok zor bir şey. Bilmiyorum bir hastalık mı gerçekten? LadyKaka tutmayın küçük

Canım çalışıyorsan öyle olması normal. İşe sürekli farklı gitmek istiyor insan, ayrıca hijyen bakımından da çok önemli. Tek başına benim kıyafetler, ayakkabılar, çantalar belki 3 kadının dolabını doldurur. Alıpta giyinmediğim şey çok azdır. Ama hemen sıkılırım o kıyafetten birde öyle güzel bir huyum var:)) Ekonomiye can getiriyoruz biz olmasak nolurdu:)) boşver nasıl mutlu oluyorsan öyle yaşa. ATTRAENTE ACTA EST

eğer bu hastalıksa bende hastayım o zaman alış-verişi severim, kendimi iyi hissetmemi sağlar, mutlu olurum

Merhaba :) olay bence paran mı var derdin mi vardan çok bilinçsizlikten yada bir tür rahatsızlık olduğunu düşünüyorum. Benimde eşiminde kazancı Allaha şükür iyidir. Ancak evde yenmeyen yemeğe, gereksiz olduğunu düşündüğüm alışverişlere üzülürüm. Aklıma alamayanlar, yiyemeyenler gelir. Bir çeşit vicdan muhasebesi yaparım. Böyle yaşayan arkadaşlar ya kotanız olsun yada alamayanları düşünün derim

o zaman önünüzde saygıyla eğiliyorum. harcayın harcayabildiğiniz kadar. gariban bir öğretmen karı-koca olarak olaya neden akıl sır erdiremediğimizi şimdi anladım missplayful

O zaman da çocuğuma alırım haha

bakıyorum dolabıma onca şey almışım ama birbirleriyle bağlantı kurup kombinleyemiyorum. aldığım şeylerin yarısı henüz giyilmedi dolapta bekliyor evet. bi de işin kötüsü evliyim, memurum, ev ve araba kredileri ödüyoruz. Yani borçta olmak da frenletmiyor. eşimle eve 3800 tl getiriyoruz aslında ama bunun 1800 ü ev kredisi, 200 tl bendeki müsriflik kredim ile 226 tl araba kredimiz, 400 tl si tüm faturalara , market masrafına 200-250 tl 2 kişi olduğumuz için, 250 arabanın gaz parası her gün işe gidip geliyoruz işyerimiz uzak, geriye tam 724 tl kalması lazım kredi kartlarımızı rahat ödeyebileceğimiz. ama kalmıyor kalmıyor. ikimizin de maaş hesabı ekside borçlarımızı ödüyoruz hiçbirşeyi aksatmıyoruz çok şükür en azından ama elimizde de hiç bir şey kalmıyor ayın sonunda baktığımızda. sıfıra sıfır gidiyoruz. 1 sene öncesinde eşim de böyle değildi, ben de 2 sene öncesinde böyle değildim. ama şimdi ben giyim ayakkabı makyaja vermişim kendimi, eşim de ona buna borç verir, ablaları borç takar (3 tane ablası var hepsi evli çalışan insanlar), ıvır zıvır boş hayallerine para harcar sonuç alamaz hallerdeyiz. daha 2 senelik evlilikte böyle olmamamız gerekir evet. bunu biliyorum. ki biz böyle de değildik. şimdi düşünüyorum ben neden bu hale geldim, ben eşimle tanıştıktan sonra onun işyerinden ayrılıp adliyede başladım. 1. adliye ortamı : işyerinde giyilecek ciddi şeylerim yoktu. topuklu ayakkabı, ceketler elbiseler kumaş pantolon gömlek çizme bot vs bitmek bilmeyen ihtiyaçlarım başladı. 2. işe uygun şeyler alınca bu sefer eşim yaşıma uygun giyinmediğimi (yaşım 23) haftasonları spor giyinmemin daha uygun olacağını söylemesi : ben önceden sosyete pazarından alırdım ucuza alır az kullanırdım belki ama idare ediyordum. ancak eşim bunları da kalitesiz vs bulduğundan markalara takıldım spor tarzı yaratabilmek için. eh bunlar da hiç ucuz değil 3. eşimin ablalarının beni eleştirmesi : ağızlarının payını verdikten sonra bi daha eleştiremediler ama bu sefer bende onlardan daha farklı daha değişik farklı olma isteği başladı bu sefer asortik şeylere takıldım 4. eşimin mağaza gezmekten sıkılması nedeniyle bana doğru düzgün alışveriş yaptırmaması : başkalarıyla alışverişe çıkmamı kıskanıyor nedense hep beraber çıkalım istiyor çıkıyoruz ama bu sefer de burnumdan getiriyor. internetten alışverişe yöneldim ama şu indirimde şu uygun dalgalarına kapıldım şunu da alayım şunu da alayım dedim kredi kartım aldı başını yürüdü. 5. ben avondan indirimdeyken makyaj malzemesi parfüm alıyordum ancak yine eşimin eleştirileri nedeniyle : marka parfüm makyaj malzemesi temizleyiciler aldım. nalet olsun ki bunlar da çok ucuz şeyler değil. 6. eşime karşı çok kıskanç biriyim : kıskançlığımı unutmak için de alışveriş yaptığım oldu, düşüncem de şuydu "boşver kıskanma ne kıskanıyosun kafama bunları takmamalıyım gireyim bakayım şu siteye kafamı dağıtayım kendime bakayım kıskanacağıma..." iyi birşey alacaksan açılışı en az 100 küsur TLden yapacaksın :) işte tüm bunlar bende alışveriş hastalığını oluşturdu. 2 senenin ilk senesinde ufak çapta hastaydım her ayın maaş haftasında bir kere alışveriş yapar bi daha yapmazdım ama bu son senede çok battım, asgariyi ödeyememeye başlayınca başka kredi kartımdan taksitli nakit çekip kart kapattım, pişman olup kendime söz verip kartlarımın hepsini kapattıracağım diyip gittim banka kredisi çektim bununla taksitli nakit avansı ve diğer kredi kartımı temizledim ama kartlarımı kapatmaya kıyamadım, kendimce yaptığım hesabın içinde boğuldum: krediye şu kadar ödüyorum elime şu kalıyo kredi kartıma da şu kadar ödeyebilirim nasılsa diyerek yeniden açıldım. ben cahil biri değildim, okumuş çalışan biriyim. ama şu düştüğüm durumdan utanç duyuyorum. yazarken bile utanıyorum ama alışveriş hastalığı diye googleda araştırırken bu sayfaya gelip yorumları okuyunca ben de içimi dökmek istedim, yalnız değilmişim diyip bi cesaretle. her ay o krediyi öderken kendime nalet ediyorum 3 senesi kaldı kredinin ve ben bu 3 senede sizce ne kadar eli kolu bağlı durabilirim? israf, bencillik, manyaklık, aptallık diyin ve en kötü eleştirilerinizi yapın, en ağır sözleri söyleyin, suçlayın, ne isterseniz yazın ama buna denilebilecek tek yorum aslında "çaresizlik hastalığı" ... kendini avutmak, başkalarını görüp heves etmek, benim neyim eksik demek, kafa dağıtmak, kendini farklı hissetmek, mutluluğu aramak... vb. bunların hepsi bir çaresizlik... kendimize uğraş bulamamak, kendimizi beğenmemek, değiştirmeye çalışmak, boşvermiş kafa dağıtmış olmaya çalışmak... 6 ay önce köpeğim vardı, internete bile bakmıyordum onunla uğraşmaktan. ve alışverişim nerdeyse bitmişti. köpeğimi düşünüyordum ona mama alacağım harcamamalıyım diyordum seviyor oynuyordum. eşim "kendisine köpeğe ayırdığım kadar zaman ayırmadığımı" düşünmeye başladı, ee izah da edemiyorum adama köpekle uğraşınca kendimi frenliyorum diye çünkü çoğu alışverişimi ondan gizli yapıyordum karışıyor diye. derken babam da kanser olunca istanbul-sakarya arası gidip geldiğimizden köpeğe artık zaman ayıramayacaksın hayvana yazık etme diye kötü yerimden yakaladı, köpeğimi iyi bir yere sahiplendirdik. köpek gittikten sonra ben yine açıldım. Yani sorun aslında ev-iş, iş-ev arasındaki sıkışıklıkta kendime sevdiğim bir şeyle ilgilenmek için zaman ayırmamak. 2 sene öncesine kadar web tasarım yapan, çizimler yapan, yağlıboya resimler yapan, hayvanlarla ilgilenen biriyken şimdi moda eleştirmeni olacağım nerdeyse.. ve bomboş hissediyorum kendimi, giysiler vb. nden başka hiçbirşeyde bilgisi olmayan biri gibi&#8230; bendeki daha acayip hem yapıyorum hem suçluluktan ağlanıyorum. ama bu kadar şeyi yazabildiğime göre akıllandığım anlamına geliyor değil mi? az kaldı biraz daha akıllanmak için zamana ihtiyacım var.. herkesin derdi var bizimki belki şımarıklıktan belki boş boş uğraşacak birşey bulamamaktan kaynaklanıyor ama sonuçta bizimki de bizim için büyük bir dert teşkil ediyor. Onun için acımasızca eleştirip itici olmak yerine karşımızdakini de anlamaya çalışmak, güzellikle bir öğütte bir tavsiyede bulunmak yeni bir dost kazandırır. Buraya da çaresizlikten, herkesle paylaşamamaktan dolayı yazıyoruz, içimizi döküyoruz, belki böyle böyle biter bu hastalık diye. Şahsen ben ondan dolayı yazdım. Sert dille eleştiri alacaksak forumların dertleşme kısımları hiç olmasın daha iyi...

Ayh ikinci gardolabı duyunca içime bir sıkıntı bastı. Benim ablamda aynı alışveriş manyağı. Benimle yaşamadığı halde ayakkabı dolabımı benden çok dolduruyor, gardolabımda aynı şekildeydi ama kriz geldi hepsini poşetleyip verdim. Şu kadarcık abartmıyorum annemlerin evi de benimki kadar işgal edilmiş durumda, bir de kendi evinde çift kişilik bir gardolabı daha var. Yani diyeceğim o ki, böyle çevrenizdeki insanları eşyadan soğutmayın. Alışveriş kötü birşey değil ama kullanmadıklarınızı ayırın o 2 gardolaptaki her ürünü giyiyor olamazsınız. Evdeki eşyaları azaltın, yaşamınızı sadeleştirin, daha kaliteli zaman geçirirsiniz böylelikle evinizde. Nasıl gözükürlerse gözüksün 5 farklı bota birden ihtiyacı olamaz mesela insanın. Bu sayıyı azaltmalı, yeni bir tane almaya karar verdiğinde elindekilerden birini atmaya karar vererek almalısın. Böylece elinde en azından sadece vazgeçemeyeceğin eşyalar kalmış olur ve belki kendini frenleyebilirsin. Müsrifliğe gelince de bence müsriflik bir ürünün pahalısına, sahip olmakta değil, ihtiyacın olandan fazlasına sahip olmakta. Zaten aynı kalitede aynı bilinirlikte iki ürünün arasında ciddi fiyat farkı varsa, ucuz olan kendi kar payından tüketicinin kesesine katkı sağlamak için vazgeçmiyordur, ucuz emek gücünü sömürüyordur. Prenses9130 Uçurum

alışveriş hastalıgını önlemenin tek yolu, maddi sıkıntı olmamalıdır. elinde fazla para olsada, kişi hastalık derecesinde alışveriş yapıyor olmamalıdır. kişi kendini, zaptedebilmeli, ihtiyacı dahilinde hareket edebilmelidir. gerektiginde birikim yapmalı, hesabını bilmelidir. yaşınızı yada bu durumun ne kadar sürdügünü bilmiyorum. fakat bu durum uzun süredir devam ediyorsa bir psikologa gorunmenizi tavsiye ederim.. I

arkadaşımızın dediği gibi bayanların doğasında var bu evet, çoğu bayan alışveriş düşkünü, inkar etmeyelim. yalnız farkındayım benimki bayağı bir fazla, anlattıklarımdan da çıkarmışsınızdır. ben kabul ediyorum durumumun vahim olduğunu ve çok abarttığımı. ama napayım engelleyeceğim bunu. geçen ay düşük de yaptım hepten bunalımlara girdim, dağıttım kendimi. anladım ki bu boşluktan bunalımdan oluyor aslında. benim gibi olan arkadaşlar hayatınıza bir bakın elbet bir bunalım bir boşluk vardır eminim buna, ben ev-iş iş-ev ikilisinden dolayı akşam ancak bulaşıkları halledip kuruluyorum yerime, yani bir meşgaliyet edinecek ne halim ne vaktim kalıyor. anca akşam oturup dinleniyorum o arada da siteleri dolaşıyorum trendyol markafoni lcw oxxo defacto sırasıyla :) Allahtan acele edip hamile elbiseleri almamıştım gerçi sonra işe yarardı belki ama durdukça üzecekti beni. karar verdim eşime ısrar ediyorum tavşan alayım diye :) bana bir meşguliyet lazım ama öyle kitap okumak müzik dinlemek el işi yapmak resim yapmak değil, oyun oynayabileceğim sevebileceğim birşey olmalı. eh bebeğim olmadığına göre hayvan alacağım başka yolu yok. zaten hayvan sevgim baya bi yüksek, alışveriş sevgimi aşan bir sevgim var. şimdilik "noluuur tavşan alalııım" diye çocuk gibi yalvarışlarıma "ya niye tavşan alıyosun kara tavşanın var işte yanında" diye cevaplar gelse de kararlıyım :) . push ; D

mutlaka haslıktır bu... anlatığınız kadarıyla bu kadar olmaz diyorum ben... mutlaka uzman yardımıyla hallolabilecek bir meseledir çünkü israfada giriyor... o kıyafet aldığınız paralarla kaç kişinin karnı doyar kimbilir...

kesin hastalık... ama güzel hastalık... paran varsa tedaviye gerek yok... Meleknaz Herşeyin

hastalık derecesinde olduğunu sanmıyorum.. biz kadınların doğasında var çünkü ;D V

Kendine mutlaka bir ugras edinmelisin, yoksa bunun baska caresi yok. Sen alisveris hastasisin ve en güzeli kendinin farkindasin. Buraya yazdigina göre bu huyundan sende memnun degilsin. Ne kadar cok magaza gezersen o kadar cok alma istegin artar. Öncelikle aylik moda dergilerini takip ediyorsan sayet, onlari almayi birakacaksin. -Moda ya da ne aldim yazan bloglara bakiyorsan ve okuyorsan, onlara bakmayi birakacaksin. -Sahip oldugun kiyafet, aksesuar, ayakkabi artik neyin varsa, Polyvore den bakip kac cesit kombin olmus görebilir ve mutlu olabilirsin. Kendi kiyafetlerinle kac degisik kombin yapildigini görürsen zaten almana gerek bile kalmayacak -kendini alisveris disinda oyalayacak mutlaka bisey bulmalisin. Sinema, konser vs etkinliklere daha fazla katil. -iradenle senin aranda bir savas baslamali ya sen onu yeneceksin ya da kiyafetler seni, peki deger mi? Kesinlikle hayir. En üzücüsü ne biliyormusun Hayati Kaciriyorsun, kafani sadece ne alacagina yordugun icin, sadece kafanin icinde yarattigin dünyada yasiyorsun. Bir düsün, o aklinda kalan ve almadigin kiyafeti aldin, ne olacak?Prenses mi olacaksin?hayir. O zaman gercekten kendine bunu yapma. prenses006

Sonuçta alın teri ile parasını kazanana bu ölçüde hayat standardına sahip olmak haktır. Gelirim şimdikinden yüksek olsa misal ucuz meyve alacağım diye semt pazarına gitmem, yakınımdaki marketi tercih ederim. Aylardır alacağım tablet için hem ucuz hem kaliteli olacak diye bu kadar araştırma yapmam. Lezzetini daha çok beğendiğim restorana sırf daha pahalı diye gitmemezlik etmem. Giyimime bir nebze daha özen gösteririm, sentetik şey giymem daha fazla bütçe ayırır gerçek deri, pamuklu, keten, yünlü ürünler alırım. İstediğim kitapların, filmlerin orjinalllerini rahat rahat alırım. Ne bileyim, makyajda bile daha güvenilir markalara yönelirim. Bunları yapmam yanlış mı? Bence değil. Çalışıp kazanan bensem önce kendimi düşünmem normal, kazandığımın bana yansıması normal. Bana, yakınlarıma, komşularıma, yardıma ihtiyacı olanlara da. Buradan anladığım kadarıyla müsrifliğin anlamı kişiden kişiye değişiyor, bana göre müsriflik zaten var olandan ya da kullanılmayacak olandan fazla almak. Ama durumun varken daha kalitelisini daha fazla paraya almak değil.

kelin ilaci olsa basian surermis... bende de kozmetik ve ic camasiri hastaligi var 150 den fazla alligim var... Caramelim

bunun parayla alakası yok ki yani demek istediğim çok paran var diye sürekli alışverişi hak görmek normal değil, bağımlılık bi hastalık, sürekli alışveriş yapmak istemek, sürekli alışveriş yaptığı halde alamadığı bişey yüzünden uykularının kaçması, rüyasında görmesi, alışveriş yaparken mutlu yapmayınca mutsuz olması normal değil bence

Benim anlatmak istedigimde bu idi. Bende hayat standartlarim yukselsin diye calisiyorum. Maalesef forumda ben alamiyorum baskalarida almasin dusuncesi guden uyelerde var bu da bir nevi bencilliktir. Ben once kendime sonra etrafimdakilere yardim ederim. Kimisine gore 400 ytl lik ayakkabi musriflik gelir fakat bana gelmez. Illa ucuz diye 100 ytl ye ayakkabi almak zorunda degilim ki... Sonucta tercih meselesi. Herkes butcesine gore alsin. lakeoftears

bende de o var. bi ara sosyete pazarı manyağıydım sonra baktım ki oraya düşen her şey bi hafta sonra forma oluyo ya da bi sezon bile kullanılmıyo parası neyse verir iyisini alırım moduna geçtim. sinir oluyorum çünkü o pazarlarda küçük yerlerde satılan markasız şeyler falan da piyasanın hiç de altında değil çünkü. gidip bi kazak alıyosun bi ayda tüy içinde kalıyo. en azından marka biyerden alınca gidip kafalarına çalıyorum mutlu oluyorum M Muhittin