Offf Allahım Yarabbim ne kötü günler içim parçalandı ben burda mahvoldum. Sizin annenizde pek normal değilmiş tüm sinirini sizden çıkarmış babada elbette Allahın zulmüne uğrar of of Y

Çok daha güzel günler görürsünüz inşallah çocuklarınızla birlikte.

Ne denir ki yani aslinda burdan sarilmak istedim sadece size

O kadar haklısınız ki bizzat yaşadım bunu ve belkide bunlar beni olgunlaştıracak sadece yaşadıklarımın bir tane karesini anlattım.. Teşekkür ederim

Ne güzel yapmışsınız. İnşallah olur dileginiz, çok çalışır, isterseniz olacaktır, neden olmasın. Bakın olan olmuş artık. Keşke böyle bir çocukluk geçirmeseydiniz, eşiniz size şiddet uygulamasaydı ama olmuş. Şu an durumlar düzgünse bence kendi mutluluğunuza, çocuklarınıza odaklanın. Geride bırakın hepsini. Çocuklarınız için güçlü olun, kimseye onları ezdirmeyin. Ehliyetinizi de alın, işinizi de büyütmeye bakın, paranızi çarçur etmeyin, ölümlü dünya,2 kazanıyorsanız 1ini kenara atın her zaman, kenarda birikmişiniz olsun. Kolaylıklar dilerim

Maalesef çocukluk travmalarımız, büyüdüğümüzde yaşadığımız kötü olaylara normal bakmamıza sebep oluyor. İyi olmanıza çok sevindim...

Paylaştığınız için teşekkürler. Umarım size de iyi gelmiştir paylaşmak. Çok acıların ardından stabil bir hayat kurmuşsunuz, ne güzel. İnşallah bundan sonra da istediğiniz gibi gider her şey.

üzüldüm, okuyunca ama yalnlis anlamayin ben affedemezdim, ginede simdi mutlu oldunuza sevindim

Alıştım mecbur uyum sağlamam gerek ti çocuklarım için ve yaşadığım yerin toplum kurullarına uymak zorundaydım sonuçta memleket benim değil... zaten bi süre sonra onlardan biri gibi oluyor insan.. çok şefkatli insanlar almanlar çok on yargililar ama tanıdıktan sonra çok şefkat gösterirler kendi vatanımın insanlarından çektiğimi bunlardan çekmedim...

Yalnız değilsiniz, bir sürü insan benzerini yaşıyor. Fakat bu normal ve doğru olan değil. Hayatınız stabilken maddi bağımsızlığınız için gerekli olan neyse onun için çabalayın. Özgürlüğünüzü elde edin. Küçükken anne babanızın yaptıklarından sizi koruyacak kimse yoktu. Siz de kendinizi koruyamazdınız. Çocuktunuz. Bugün aynısını yaşatan eşinize karşı yetişkinsiniz. Kendinizi koruyabilirsiniz. Koruyamama bahaneniz var ise o bahanelerden kurtulun. Normal ve mutlu bir hayat yaşamak sizin de hakkınız. Çocuklarınızda aynısı yaşasın isteyorsanız lütfen normal buymuş gibi davranmayın.

Geçti gitti :)) Annemin psikolojisi iyi değildi malesef. Sinirinden ve yokluktandı. Allah babamın yanına bırakmaz da eminim

Bendr isterdim ilk tokatta gitmeyi ama gittiğim yerde de farklı olanı yoktu ki o tokadı zaten garipsememistim ki ben daha küçüktüm normal geliyordu bana.. Ama simdi sesi yükselse sanki o kadar döven adam o değil o kadar dayağı yiyen ben değilmişim gibi...

buna sevindim, ben almanyada alti aya kadar yasadim soguk geldi. bn turkiyeyi sadece tatil olarak biliyorum, tabi gelenkler farkli erkek egmenligi var maalesef

Çok tsk ederim umarım herşey yoluna girer aslında eşim hala ailece Malesef öyle olduğu için ben uzak duruyorum onlardan arıyorum havadan sudan konuşurum sadece yeterli oluyor. Tek başıma kızlarımla düzenli bir hayat yaşamaya çalışıyorum... kimin ne yaptığı ne söylediği zerre kadar umrumda bile değil artık Y

ne olursa olsun erkegin kadina el kaldirmaya hakki yok, bunu normallesitmek yanlis. ama sevindim mutlu olduna. almanyaya alisabildinmi?

Zor bir çocukluk geçirmişsiniz benimde öyleydi. ve şunu biliyorum ki, sen zor bir çocukluk geçirmişsin diyip kimse acımıyor, düşene de bir tekme sen vur misali.. eşiniz size bunu yapmış.. düştüğün yerden yine kendin kalkacaksin. Ekonomik özgürlüğünüzü elinize alın geliştirin kendinizi, kimseye eyvallah demeyin geçmişi değiştiremezsiniz ama geleceğinizi kendiniz inşa edebilirsiniz, bunndan sonrası için mutlu bir hayat diliyorum size

Ben de kötü bir cocukluk yasadım. Baba yok, annenin psikolojisi bozulmus, 8 kardes, öldürecek derecede dayak yerdik biz de. Ben de 3. yüm. Ablamla ben cok dayak yedik annemden. Babam o sıralar terk etmisti bizi. 8 cocukla ne yiyip ne icecektik. Sonra sonra calısmaya basladık. Yıl boyunca borcla gecinir yazın okullar kapanınca calısır sonra borcumuzu öderdik. 2 ineğimiz vardı. Annem sattığı sütle biriktirdiği parayla çay şekeri, çay vs alırdı. Sakladığı para yorgan döseğin altında olrdu . Yeri geldi annem zeytini ikiye bölün yiyin derdi, yeri gelir yoğurdu çok yiyorsunuz derdi, yeri gelirdi kardeşim annemin korkusundan eli ayağı dolanı diye bardakları yere düsürmüstü kırıldı hepsi diye annem sacından tutup yere vurdu kardesimi de ayağı kırılmıstı. Anneme de hak verebilirim. Cünkü hep yokluk gördü. Yarına nasıl cıkacağımızı bilemedik hep. Baba yok baska kadınla evli. Ne yeriz ne iceriz umrunda değil. Cebimdeki 25 kurusla kardesime ekmek almıstım ozamanlar okulda(25 kurusla ekmek alınıyordu o yıllarda :) ). Ben ac değilim derdim. Sabah kahvaltı yapmadan okula giderdik oysaki. Saat 3e kadar okuldaydık. Annem 5 kızla bas edemiyorum diye 3ünü erken yasta verdi. Biri kaçtı sevdiğine Rabbim o kadar büyük ki çalısıp bir yerlere geldim. Diğerleri iyi kötü geciniyor. Daha yazsam buraya roman olur herhalde. Şuan en korktuğum sey de evlenirsem kocamla mutsuz olursam ne yaparım diyorum. Ben ara ara düsünüp ağlıyorum. Üstünden uzun zaman geçti. İçimdeki yaralar hep kanar. Ben yardım almayı düsünüyorum. Siz de alın kesinlikle

Bunuda ekleyeyim şimdi evde kendi pastalarımı yapıp satıyorum evin bi küçük kileri benim pasta mutfağim yaptim inşallah ilerde cafemde olur...

yaşadıklarınıza çok üzüldüm, her yazdığınıza. evde şiddet gördüğünüz için eşinizin de göstermesi size aynı hayata devam ediyormuşsunuz ve bu normalmiş gibi geldi muhtemelen en başta. sonradan her şeyin düzelmesine sizin için sevindim. lütfen aynı şeyler olursa bu sefer susmayın ve umarım ki aynı şeyler olmaz da çok mutlu olursunuz

Bugün buraya evlendiğimde eşimden sakladığım çocukluğumun yaralarını. Evlendiğimdeyse ailemden sakladığım yaralarımı anlatacam... Ben bi mahallenin küçük bir sokağında büyüdüm 7 kardeştik 5'ci sıradaki bendim kardeşlik bağımız çok iyidi halada öyle sayılır belkide ben öyle düşünüyorum... Annem yetim büyüdü 19 yaşında babamla evlenmiş görücü usulü kimsesi yoktu yani babam bunu fırsat bilirdi aileside annem çok güzel babamda tam tersiydi... Babam ve ailesi anneme çok acılar yasattilar şiddetin her türlüsu mevcuttu babamin iyi olduğu yerlerde annem kötüydü ıkiside çok değişik yapıya sahiptiler... Baba kızsa bize annenize çektiniz anne kızsa bize babaniza çektiniz der dururlardi... Şiddet ve yokluk içinde büyüdük öyle yada böyle abimler o evden bir an önce kurtulmak için 13 14 yaşında gurbet yolcusu oldular... ablam 16 yaşında evlendi diğer ablam pekte gönlü olmasada başka biriyle evlendi koskoca evde kaldık küçük erkek kardeşim ve ben birbirimizle kavgada etsek çok iyi anlaşırdık çok şiddet vardı evimizde hergün her saat her dk size bir soru sorucam "Hangi çocuk babam eve gelmesin "ister... "Hangi çocuk birden köşe bucak saklanır aman babamız geldi der" "Hangi çocuk korka korka yemek yer korka korka uyur ve tekmelerle uyandırılır " Sıra geldi annelikle ilgili sorulara "Hangi anne kızına olmadık lakaplar takar şerefli namuslu kızlara akrabasına karşı o. yapar oysa yeğenleri beterdi gerçekten öyle ama annem siz o... sunuz benim yeğenlerime iftara atmayın daha neler neler içinde şiddette var... "Hangi anne evde 1 ekmek kalsa aman yemeyin babanız gelipte kavga çıkarmasın der.. onu yemeyin babanız gelip yiyecek der.. "Hangi anne sürekli beddua küfür eder Işte soruların cevapları bende "benim babam ve annem yaptılar " Ben liseye gitmedim neymiş ablamin sevgilisi olmuş bende onun gibi olmayayım oysa ablam bi tanr oldu onuda çok sevdi bırakmadılar... Ömrüm evde ortaokulu bitirdikten sonra yemek bulaşık el işi yapmakla geçti 19 yaşına kadar hiç bir arkadaşım olmadı hiç bir yere gezmeye pek gitmedim inanın kendi memleketimin çarsisini pek bilmezdim ne nerde nasıl gidilir bilmezdim... 19 yaşında eşimle tanıştık 20 yaşında evlendim... Gel bide burda yaşa hayatın tokadını birde... Eşimle ilk evlendiğimin haftası eltimin yanında tokat yedim... Sonra geldim evime almanyaya 1 ay içinde eşimle burdada başladı şiddet.. Eve sabaha doğru gelmeleri içki içmesi ot içmesi kumar oynamasi daha çok sey... Hamile kaldım istemeden oldu. Bide hamile kaldım diye çok dayak yedim "Inşallah bebek ölür derdi. Ailemi arayamazdım bi kaç kez normal tlf aradım çok dayak yedim... Bi yere gitsem eltim gelmiyorsa izin vermezdi illa onunla gidicem onunla gelicem.. Hep yürüyüşe crkardim severdim yürümeyi iyi gelirdi hergün çıktım... Bi şey demezdi buna.. Doğum yaptim yine dayak yedim.. Hep kavga ettik bi kac kez intihar etmek istedim kapı kırdı birakmadı konuşurduk yine o haklı çıkardı ağzı iyi laf yapardı en kötü huy budur siz siz olun bu tür ınsanlardan uzak durun... Yıllar gecit kızım 3 yaşındayken artık o eşim gitmiş yerine başkası gelmişti belki ben artık değişmiştim artık bende susmuyordum... 2 ci kızım oldu ev aldık araba aldık eşimin işi düzeldi çok şükür geride kaldı dedim artık hiç biri yok dedim bazen acaba ben kafamda kurguluyormuyum derdim hala daha öyle... Ehliyete yazıldım büyük kızım 6 küçük kızım 3 yaşında onlar kindergarten dayken gidiyordum şansıma bu corona kısıtlaması yüzünden yarida kaldı direksiyon dersindeydim... Şimdide oyun laneti cıktı başıma gece gündüz oyun oynuyor zaten pek sohbeti seven biri değil ama en azindan beraber bir şeyler yapardık... Kizlar çok yalnızım çok yorgunum bütün gün ev yemrk çocuklar biliyorum bi çoğumuz bu durumda Rabbimden tek isteğim kızlarımı bana bağışlasin ıyiki varlar onlar olmasa kafayı yerdim.. "Not"ailemle görüşüyorum abimler 2 saat uzaklıkta giderim onlarda gelir babamgille görüntülü haftada 3 4 gün konuşuruz onlarda tek ikisi kaldı koskoca evde... Rabbime yinede şükürler olsun binlerce kez...

Rabbim her zaman yardımcımız olsun