Yaşadığımız bütün duygular için söylemiştim

Yalnızlık insanın kendi seçimidir. Komşunuz 70 yaşındaymış. Yani yaşı baya var. Mesela ben onun yerinde olsam kaliteli bir huzurevine giderim ki evli ve çocuklu olmama rağmen ilerideki planım bu. Komşunuzun bugüne kadar neler yaptığına bakmak lazım. Benim çocukluğumda 40lı 50li yaşlarında olup, dernekten derneğe koşan çok faal olan insanlar vardı ve hiçbiri de yalnız kalmadı. Hiç kuzeniniz falan yok mu? Ya da böyle iyi anlaştığınız bir arkadaşınız? Yoksa da edinmeye çalışın. Evlilik ise tamamen şans işi. Çok yakın ve çok sevdiğim bir arkadaşım pandemi de evlendi. Geçenlerde boşandılar. O yüzden hiç takma kafana. Olursa olur; olmazsa da dışarıda kocaman bir hayat var. Salla gitsin

Her girdigim konuda sizin tartismalarinizi ya da dalga gecmelerinizi okuyorum. bunu bana da cevap verin diye soylemiyorum. kendinizin farkinda olun diye. en dogru sizin digrunuz degil. zorbaliga mi maruz kaldiniz ya da cok mu yalnizsiniz bilemem elbette ama cidden beni rahatsiz ediyor yorumlariniz

Belli ki komşunuz sizi çok etkilemiş. Biraz uzak kalmaya çalışın.

Kusura bakmayın. Bu üslupla konuşan birine üzerine para verseler laf anlatılmaz.

Ben çoktan göz ardı ettim eminim bir çok üye de kendisini göz ardı etmiştir

Bir süredir annemi kaybetme korkusu yaşıyorum özellikle geceleri. Herhangi bir hastalığı yok çok şükür, yaşı da çok değil ama sanırım aşağıdaki komşudan etkilendim. Komşumuz 70 yaşlarında bekar, annesiyle yaşıyordu. Annesi geçen sene vefat etti. Evde yalnız kalamıyor kadın. Sürekli bir yere gidiyor, bizi çağırıyor kendisi geliyor. Çok zorlandığını her gün ağladığını söylüyor. Ben de 27 yaşındayım. Evlenmek istiyorum nasip olmadı bir türlü. Başımdan bir nişan geçti daha önce. Evlenememe korkum var benim de. Yalnız kalma korkusu. Yalnız kalırsam ve anneme bir şey olursa ne yaparım korkusu? Nasıl yenebilirim bunu. Benimle aynı durumu yaşayan var mı?

Söylediklerinize yüzde yüz katılıyorum. Böyle yapan epey bir üye var. Üstten üstten konuşmalar en doğrusunu ben bilirim havaları. Ebeveyn ego durumundan çıkamamışlar üslup diye bişeyden bihaberler ne yazıkki

Evlenince eşle ayni anda öleceğinin bir garantisi yok. Evlenilse de, hatta cocuk yapilsa da yalniz 70 yaşinda yalniz kalmayacaginiz anlamina gelmez. Kayginizi anliyorum, bir ara beni de dusundurmuştu 80li yaşlarda cocuksuz nasil olur diye ama cocuklar da bayilmiyor yani bu duruma herkesin hayati var sonunda illa ki yalnizlik var. Kabul etmek lazim galiba bazi şeyleri.

Çoğu konuda size katılsam da bazen gerçekten kaba ve kırıcı olabiliyor yorumlarınız. Dobralıkla kabalık arasında incecik bir çizgi var. Düşüncelerimizi dürüstlüğün yanında nezaketle de iletebiliriz.

Anksiyete zaman zaman bende de olan birşey fakat burada sanırım durmalı ve şöyle düşünmeliyiz"Bu zihnimin bir oyunu henüz olmadı ve belki hiç olmayacak". İnsan bir süre sonra düşüncelerinin esiri oluyor. Yasiniz büyük değil herkes 20 yaşında evlenmeli mi 27 yaş çok ideal bir yaş hiçbir şey için geç kalmış degilsiniz.

Evlenmek yada çocuklu olmak yalnız kalmayacağımızın garantisi değil ki? Kocan ölebilir ayrılabilirsin, çocuğun okumaya gider o ilde işe girer evlenir. Sen yine gece yalnız kalırsın. Hayatta neyin garantisi var ki? Tevekkül insana iyi gelir. Yarını bilemiyoruz neticede kimin yalnız kalacağını kimin önce öleceğini de. En kötüyü düşünüp kendinizi sıkıntıya sokmayın, eskiler güzel yazılar iste kendine der ya siz de olumlu düşünmeye çalışın.

Çocukken hep ağlardım anneme babama aileme bir şey olursa diye üstelik hersey yolundayken.. çok kötü çok zor bir histi. Bunun büyük ya da küçük olmayla alakası yok.. hissettiğiniz duygu korku üzüntü çok zor ve çok kalbi sıkıştıran bir şey. Ara ara aklıma annemsizlik gelince çok kötü oluyorum Allah hiçbirinin yokluğunu göstermesin. Ama hemen kafamdan savunuyorum bu korkumu düşünmemeye çalışıyorum. Çocukken düşünmemeyi beceremez kendimi çok yıpratırdim. Bunu yapmayın kendinize güzel düşünün kötüyü çağırmayın. Nefes alıp annem hayatta çok şükür deyin. Güzel şeyler düşünün. Evlilik nasip kısmet işi emin olun nasibinizi bir yerlerde zamanını bekliyor. Hiç kafayı takmayın bu duruma.. sağlık sıhhat olduktan sonra hersey düzene girer hallolur.

Her korku niye içinde bencillik barındırsın yahu? Felsefe yapacam derken komik oldu sanki biraz. Bilmiyorum ben yanlış anlamışımdır belki ama rahatsız edici geldi bana düşünceleriniz.

Komşunuzun durumundan etkilenmeniz, aynı şeyin sizin de başınıza gelmesinden korkmanız okadar normal ki. Normal şartlar altında zamanla geçebilirdi ama komşunuz buna izin vermiyor. Bu korkunuz artık tehlikeli bir hal almaya başlamadan bir uzman desteği alabilirsiniz. Ama ben olsam tevekkül ederdim. Yalnız kalacağınız belli mi? Şuan buraya yüz çeşit senaryo yazabilirdim ama hiç biri sizin akibetinizin nasıl olacağı konusunda bir fayda sağlamayacak.

Hayır babam ve kardeşlerim de var ama annemi kendime yakın görüyorum. Kız kardeşim yok. O giderse dünyada tek yapayalnız kalacakmışım hissi yaşıyorum

Gözardı ediniz. Rahatsız olup inatla kendinizi bu rahatsızlığa maruz bırakmak normal değil.

Kelimeleri parayla satmıyorlar, kendinizi daha iyi ifade edebilirsiniz. Ve hayır yaşadığımız bütün duygular bencillik barındırmaz. Bencil insanlar duygularına bencillik katıyorlardır belki, bilmiyorum orasını. Çok acayip bir düşünce yapınız var.

Bu durumu annemi kaybetme korkusunu bende yasamistim. Ve şunu kendime inandirdim. Herkes ölümu tadacaktir. Belki de annemden once ben vefat edecegim bu bilinmez. Önemli olan suan anneniz saglikli ve yasiyor. Şükür edin bol bol. Bu korkularinizi degil sukur sebeplerinizi gormenize fayda saglayacaktir. Komsularinizla da sagliginiz icin daha az iletişime gecin yapacak bir sey yok onemli olan sizin psikolojiniz suna ve onlar daha cok tetikliyor. Kafanizi dagitacak bir seyler yaparsaniz fazla dusunmezseniz :)

Yaşınız kaç olursa olsun hepimizde olan bir korku bu. Bazen yaşları 70e gelmiş anne ve babamı düşündüğümde benim de içimi korku kaplıyor. Ama insan ömrü çok uzadı. Hem anneniz geçmiş daha. Evlenememe korkusu da kötü tecrübe sonrası normal bence. İnsanlar trafik kazası yapar ve araba kullanmaktan korkar ya ona benziyor. Korku belki bir düzeye kadar değerini bilme, ölçülü olma, hatalardan kaçınma noktasında faydalıdır ancak sürekli hissettiğinizde de sizi yıpratır. Her korkunuzda içinizde kurmak yerine annenize sarılın, güzel sözler söyleyin, onu mutlu etmeye çalışın. Annenizle nice guzel seneleriniz olsun umarım.

Değerli yorumlarınız için çok teşekkür ederim, zaman harcayıp yazmışsınız. İçime su serpildi bir nebze. Allah sizlerin ailelerini de size bağışlasın inşallah

Cümlemizden canim benim

Elimden geleni yapiyorum ama her konuda neredeyse abartisiz. insanlar yardim almak icin yaziyorlar. ve yardim isteyen ya da konusmak isteyen insanlara kaba davranilmasi, alay edilmesi bana normal gelmeyen. normal birine normal gelmez. zaten. konu sahibesinin konusunu bununla doldurmak istemezdim cikiyorum o sebeple bi daha yazmayacagim. ama belki farkinda drgilsinizdir diye yazmak istedim. tavriniz insani degil. konuyu acan dalga gecme amaciyla bile acsa ayni sorundan muzdarip biri okur ve faydalanir. hicbirimiz her konuda uzman degiliz elbette sadece yorum yapiyoruz. ama ben oyle dusunmuyorsam digerleriyle. dalga gecebilirim ya da ona kotu soz soyleyebilirim. kafasi rahatsiz edici.

Evde sadece anneniz ve siz mi yaşıyorsunuz T

Bu korkuyu çoğu kişi zaman zaman yaşayabilir. Olağan görüyorum fakat çok sevdiğim bir arkadaşım bana bu konuda şöyle demisti, gücümüzün yetmeyeceği şeyler için tasalanmak Allah'ın gücüne gider. Tabi inancınızı bilmeden yazdım ama bu cümle beni çok etkiledi. Ben Rabbime tevekkül ediyorum. Korkmak bu olasılıkları azaltmayacagi gibi kaygıları artırıyor ve gittikçe içine çeken bir girdaba sokuyor. Yapmaktan keyif aldığınız şeylere odaklanın. Düşünceler aklınıza geldiğinde onlardan uzaklaşmaya çalışmak yerine bu düşüncelerin sizi ele geciremeyecegine odaklanın. Ben bazen yüksek sesle müzik dinlerim kulaklik takip sevdiğim dizilerden izliyorum falan. Kaçmaya çalışmak daha da beter yapıyor. İnşallah anneciginize uzun ömür verir Rabbim. Her şey gönlünüzce olsun

Canim benim bir kere yasin cok genc. Bu hislerle zaten inan korkundan dolayi yanlis insani bile secebilirsin. Ölüm gerçek. Hepimiz bir gün olecegix ama surekli o korkuyla yasanilmaz. Allah annene uzun sağlıklı bir ömür versin. Gecicidir eminim komsunuzdsn etkilenmissin belli. Hersey gönlünce olsun.

Bu korku size yanlis kararlar aldirabilir, evlendiginizde sirf yalniz kalmamak icin katlanmayacaginiz pek cok seye katlanmak zorunda kalabilirsiniz... normal, saglikli bir bireyseniz ve yalnizlik tercihiniz degilse neden yalniz kalasiniz bunun icin sebep yok. yakinimizda yasanan olaylar etkiliyor bazen bence bu donem biraz sosyallesim odak noktanizi degistirin iae yarayacaktir.

Allah razı olsun

Gerçekten bazen yorumları çok yerinde oluyor bazı üyelerin ama yine aynı üyeler bazen dobralikla, patavatsızligi karıştırıyor..

Evet olabilir ama her korku içinde bencillik barındırmaz mı? Son dediğiniz için olabilir demedim tabii

Anneyle yavrunun bağı başkadır tabii Düşünmemeye çalışın diyeceğim ama bu ölüm korkusu meseleleri gece başını yastığa koyduğunda gelir insanın yakasına yapışıverir. Hepimiz korkuyoruz ailemizi kaybetmekten, bir gün hepimiz tadacağız, bazılarımız çoktan tattı. Ama ne yapalım bizim anne babalarımızın da ailesi vefat etti, ondan öncekiler de... Ölüm Allah'ın emri doğanın kanunu diye teselli bulacağız mecbur. Hem hiç belli olmaz belki anne babanızın sağlığında kısmetse yine nişanlanırsınız, hatta evlenirsiniz. Onlar da mutlu olurlar ve yeni ailenizle teselli bulursunuz bir nebze.

Ölümü kabulleneceksiniz insanlar dogar büyür ölür denge bu. arti evlilik icinse annenize yakin oturursunuz öyle bir aday bulursunuz.

İnsan annesinin ölümüne üzülmez mi yahu nasıl acımasız yorumlar bunlar? Eminim kızcağızın ailesi de içlerinden diyolardır sağlığımızda kızımızın evliliğini, çoluk çocuğunu görsek de bize bir şey olunca yalnız kalmasa diye. Konu sahibi de yorumlarda belirtmiş zaten evde babam ve kardeşlerim var ama annemle bağım başka diye. Gece gece içi içini yiyor belli ki düşünceler, korkular.

Biraz bencil bir korku değil mi bu? Kaybetme korkusu değil de yalnız kalma korkusu. Sanki yalnız kalmayacak olsanız, evli olsanız annenizi kaybetmek sorun olmayacakmış hissi geçti bana.