Sünnet için ne almış bir haftada ya buna bir tek ben mi takıldım. Kaldı mı hala böyle şeyler. Gittik hastanede operasyonu yapıp döndük sessizce. Büyüğe bir tane sünnet külodu aldım o da 5 dk sürmedi. Böyle huzursuz anlayışsız birini de eve yatılı kabul etmem bir daha bu ne ay

Seninkiler daha minnak. Bizim de 2yaşını geçti ama daha elden oyuncak alma olayını keşfetmedi. Zamanla birilerinden görüp yapar diye korkuyorum çünkü parkta falan 3 yaş civarı çocuklarda çok gözlemiyorum bu hareketleri

Odaya kapatmak falan yanlış tamam ama uyarmasınlar mi çocuğu? Tabii ki uyaracaklar. Yanlış bir şey yaptığında engel olmaya çalışacaklar.

Oğlunuzun oyuncaklarını paylaşmak istememesi son derece doğal ancak bir başkasına "şunu deme, oraya geçme" diye buyurması, ayak koyması doğal değil. Azıcık sınıra ihtiyacı var sanki. Ona oyuncaklarının kendisine ait olduğunu ancak karşıdakinin istediğini söyleyebilme veya istediği yere geçme hakkı olduğunu öğretmelisiniz. Siz özgüvenli ve dokunmayı seviyor diyebilirsiniz, ancak sizin oğlunuz dokunmayı seviyor diye başkasından kendine dokunmasına izin vermesini bekleyemezsiniz. Ben mesela kendime de oğluma da dokunulmasından hoşlanmıyorum. Sanki siz amaaan napayım diye fazla boşlamışsınız, görümceniz de sizin çocuğunuza bağırarak yanlış yapmış. Bir daha bu kadar uzun misafirliğe izin vermezsiniz. Hatta ben direkt "evet çocukların enerjisi pek tutmadı, bu durum seni de beni de germeye başladı, ben böyle durumlarda herkesin kendi evine ve düzenine vakit kaybetmeden dönmesini uygun buluyorum" derdim

Merhaba arkadaşlar. Benim 3 ve 1 yaşında iki çocuğum var. Büyük olan erkek küçük kız. Eşimin ablası geçen hafta sünnet alışverşi yapmak için 1 hafta bana geldi ve zulüm gibi 1 hafta geçirdim. Görümcemin 3 çocuğu var. Yaşları 15-13-3. Küçük kızı ile benim oğlum arasında bir kaç ay var. Benim oğlum biraz çok konuşan, yaramaz, hareketli, dokunmayı seven ve arkadaşlarının elinden oyuncak almayı normal zanneden bir erkek çocuğu. Görümcemin kızı ise henüz anlaşılır şekilde konuşmuyor, her istediğini bağırarak yaptırmaya çalışan bir kız çocuğu. İlk gün Oğlum kızının elinden oyuncak aldı ben engelledim kızına geri verdim aralarında itişme oldu oğlumu uzaklaştırdım. O sırada AKRAN ZORBALIĞI başlamış oğlunda dedi. Kızdım bu yaşta akran zorbalığı olur mu, 3 yaş krizinde ve onun oyuncakları sonuçta paylaşmak istemiyor dedim. Sonra tekrar aynısı oldu kızına oyuncağı geri verip oğluma sulu bir oyun verdim. Daha sonra konusu açıldığında sen bu durumu alttan alıyorsun ama durum yanlış dedi. Benden oyuncakları elinden alması yanlış olabilir ve bu durumu öğrencek ben zaten müdahale ediyorum dedim. Daha sonra başka bir gün oğlum kızının ranzanın üst katına çıkmasına izin vermedi ayağını uzatıp geçme dedi. Ben oğlumu alıp geçmesine izin ver demek için giderken kızı kaydıraktan kaydı büyük oğluna ve benim oğluma bir bağırması vardı anlatamam. Bende tamam siz böyle yaparken ben oğluma kızamam dedim. Oğlunun yaptığı normal değil geçmesine izin vermedi dedi bende ne yapmamı istiyorsun psikiyatriye gidip ilaç mı verdireyim 3 yaşında çocuk oyun yaptığını zannediyor dedim. 2-3 ay önce hiperaktif olabilir kızımın sıfından biri öyleydi ilaç kullandı geçti gibi bir şey söyledi ve bende kızım. Olay sonrası Oğluma da hatanı anlayana kadar odanda dur dedim 5-10 dakika sonra özür dilettim. En son olay ise oğlumu ve onun oğlunu bakkala göndercektim kızıda gitmek istedi oğlum gelme dedi. O da No diye bağırmış oğlumda No deme demiş birbirlerini ittiler. Görümcen yanlarına gidip ne demek No deme de çocuk... ya No de deyip durumu kızıştırdı ve bende sinirlendim. Ne yapmaya çalışıyorsun çocuk onlar niye böyle yapıyorsun deyip kızdım. 1 yaşındaki kızımda ellerinden oyuncak alıyormuş oğlumdan öğreniyormuş, oğluma da ben öğretiyormuşum bunları söyledi. Ben iyice delirdim. Oğluma 1 yaşındayken şiddete meyilli sanırım demişti senin derdin ne niye ben durumu düzeltmeye çalışırken sen daha da bozmaya çalışıyorsun diye kızdım. Oğlumun kızının elinden oyuncak alığının farkındayım ve devamlı peşindeyim yapmasın diye kızı dokunumayı sevmediği için dokunmasın diye ama benim çocuğumunda ÇOCUK olduğu unutuluyor ve koca adam tepkileri bekleniyor. Çok kötü 1 hafta geçirdim ve size de anlatmak istediğim.

Harika bir yorum gerçekten. Tam olarak böyle

Hala bariz hatali ben halanin yerinde olsam ertesi gun evime donerdim. Diger yonden bakarsak herkesin cocugu kendine tatli. Belli ki duruma mudahale ediyorsunuz ama anladigim kadariyla siz bu durumu kendi icinizde fazla normallestirmissiniz. Bu bana gore de bu davranislari sonumlendirilmedigi takdirde akran zorbaligina giden yolun ilk adimi. Tabiki kimseye cocugu yaninda bu cumleyi kurmam, kendi cocugumu o ortama sokmamaya calisirim ama okul hayati baslayinca mecbur kalinacak durumlar var. Basitce 3 yas cocugu ne anlar deyip icinden cikilabilecek bir sey degil. Oyuncak paylasmama bir yere kadar tolore edilebiliyor ama bir yere gidileceginde oglunuz gelmesin dediginde normal karsilayip sessiz kalip kizin annesi kendi kizi istedigi kelimeyi desin engellenmesin istediginde sinirlenmissiniz. Sizce burada celiskili bir durum yok mu? O da anne olarak kendi cocugu istedigini yapsin istiyor olabilir. Bu meseleyi kizistirmak degil bana gore. Siz de orada cocugunuzun gelme demesine sessiz kalarak sizin cocugunuzun istedigi sekilde davranilmasini istemissiniz neticede. Belki sizin duruma el atmanizi bekledi ama siz sessiz kalip kendi oglunuzu oncelediginiz icin o da mudahale etme geregi duydu. Gun sonunda bence olmuyorsa kibarca misafirligin kisasinin makbul oldugunu ifade edip bu tatsiz duruma son verin derim.

Lütfen saçma sapan yorumları dikkate almayın. Çocuğunuz üç yaşında, yaşının gereğini yapıyor. Bazı yorumları gördükçe kızsam mı, üzülsem mi bilemedim. Hele zorba yazanları hayretle okudum.

Konuşulan şeyleri anladığı, beynin mantık, muhakeme, empati kısımlarının yeterince geliştiğini göstermez. Zaten beynin bu kısımlarını ilgilendiren üst beyin 3 yaşında gelişmeye başlayıp 22 yaşına kadar devam ediyor. Bence bu konuda ebeveynler o kadar dahil olmuşki, yapma, dur, ver vs. diye iyice tırmanmış olaylar. Çocuklara sınır öğretmek sürekli uyarmak değil, sürekli uyarmaktan ve etiketlemekten çocukların duyguları geri planda kalmış ki zaten çocuklar duygularını ifade edemedikleri, ne hissettiklerini anlamadıkları için bu zor davranışlari sergiliyorlar. Yaşları yakın çocuklara sürekli müdahale edilmesi de doğru değil. Çocukların olaylar karşısında ne hissettiklerini aynalamak çoğu zaman yeterli oluyor. Onlar bir yol buluyorlar. Benim yaşları yakın iki çocuğum var. Bunları bildiğim halde küçük daha savunmazsizken büyüğe yapma, alma, itme vs. diyordum. Bir süredir uyarmiyorum. Sadece duyguları aynaliyorum ve birbirleri ile paylaşımları arttı. Kendi sınırlarını kendi korumayı da öğrendiler. Çocuklarq biraz da izin vermek gerekiyor, kendilerinin de birşeyleri tecrübe edip strateji geliştirmeleri için

Düğünle sünnet bir arada sıkıntı yaratabilir

A-dan Z-ye haklısınız. Bir daha kapınızı bile açmayın yaptığı şeylere bak. Her ikisi çocuk yahu. Yetişkin gibi hareket nasıl beklenir anlamıyorum. 2 yaş kızım var çok konuşkan hareketli meraklı bir yere gittiğimde aşırı sevgi dolu olması yanaşması insanlara kendi yaşıtlarına milleti geriyor herkes her şeye kulp buluyor ya çok hareketli ya çok sevgi dolu herkese sarılıyor ya da hiç mi durması yok bu çocuğun yaaaa diyorlar çatlıyorum sinirden. Böyle insanı görümcemde olsa evime almam eltimde olsam almam.

15 yaşında çocuk lise öğrencisi değil mi ya, kafayı mı yemiş bunlar? Birkaç sene daha beklese askere gönderecekmiş çocuğu zaten.

ozguven boyle bir sey degil onu karistirmayalim da kimse size cocuk psikiyatristi ilac versin demedi. hadi diyelim hiperaktivitesi var onun icin bile bu yasta verilmez. ikizler buyurken 3-4 kez cocuk psikiyatristine danistim hic birisinde de ilac lafi gecmedi davranislar uzerine konustuk. cocuk gelisimci olarak olaya boyle bakmaniz cok sasirtici

Kadın 3 çocuğuyla hem bir haftaligina gelip evinizi işgal ediyor hemde sizi ve henüz küçücük olan çocuklarınızi hizaya çekmeye çalışıyor. Millet bu arsizligi nerden buluyor aceba

Ya hala carpitiyorsunuz, çocukların duygularını yok sayarak sadece dur yapma vs. demenin yeterli olmadığını ve çoğu zaman işe yaramadığını söylüyorum. Yapılan olumsuz davranışa neden olan duygu yakalanırsa ve çocuğa yansıtma yapılırsa daha sağlıklı bir iletişim kurulur diyorum. Ve bazen çocuklara biraz da izin vermek gerekir diyorum, sürekli uyarılan çocuk zor davranışları iyice tirmandiracaktir diyorum ve olayda da anlatılana göre benim anladığım 3 yaşındaki çocuk sürekli uyarılmış, ve işler daha da karmaşık hala gelmiş.

Lütfen kendinizi üzmeyin. Çocuğunuzu öpün, sarılın. Oyuncağını vermedi diye, buradan geçme dedi diye, oğlunuzun sorunlu, hatta zorba olduğunu ilan eden anneleri ise zerre dikkate almayın. Kızım beş yaşına bir hafta önce girdi. Akranlariyla da, kendinden bir kaç yaş büyük çocuklarla da, çok güzel oyunlar kurabiliyor. Oyuncaklarını severek ve isteyerek paylaşıyor. Bunları yaparken de çok keyif alıyor. Ama iki sene önce asla böyle değildi. Oyuncaklarını asla paylaşmak istemezdi. Tabii ki konuşurdum, anlatırdım ama vermek istemiyorsa asla kızmadım ve zorlamadım. Hatta istemiyorsa vermeyebileceği de söyledim. Uzmanlar da böyle söylüyor zaten. Üç yaşında kreşe de başladı. Üç yaşta oyunlar bireyseldir. Kreşte bir arada görünseler de, birlikte henüz oyun kurmayı pek bilmezler. Dört yaşta birlikte oynamaktan keyif almaya ve oyuncaklarini paylaşmaya başlarlar. Çocuğunuz akran zorbalığı yapmıyor. Zorbalığı yapan, sizin çocuğunuza bu etiketi yapıştıran anneler. Çocuğunuzu çok sevin, çok sarılın, çok öpün.

Sünnet oldu düğünü olacak alışveriş onun için Incredible incredible Guru Anneler

Yani bir de 2 tane oldukları için bayağı paylaşımcı büyürler seninkiler aslında hiç de öğrenmeyebilirler öyle bir şeyi. Ama ben bayağı tırsıyorum tam haylaz erkek çocuğu çıkacak gibi. Oğlum evladım yapma demekten başka da yapacak bir şey yok

Haklısınız, ben asla yargılamıyorum haddim değil zaten, her çocuğun karakteri farklı. Benim paylaşımdan kastım oyun oynarken tüm oyuncakları sahiplenme kısmı. Kendi oyuncaklarını paylaşmak istemeyebilirler, buna saygı duyarım ki kendi çocuklarıma da asla üçüncü bir çocuk için bunu baskı haline getirmem ama mesela karşısındakinin oyuncağını da sahiplenmeden bahsettim ben paylaşım derken. Zaten arkadaşımın çocuğunu o yüzden örnek verdim, dediğim gibi çocuğunuz belli, kurallar belli, rahatsız olan gelip gitmesin bu kadar basit, çocuğu evinde huzursuz etmeye gerek yok, benim çocuklarım ellerinde krakerle, salatalıkla gezer evimizde, bunu gelip biri eleştirse kızarım mesela o konuda sizi anlıyorum.

Ben şimdi bu konuyu niye okudum ki. Hem de sonuna kadar

Sizin durumla bu durum çok farklı ama. Orda kamuya açık malı sahiplenme var. Konuda ise çocuk kendine ait olanı paylaşmak istemiyor. Son derece normal

Görümcem bir tanıdğımızda böyleydi ilaç kullandı geçti gibi bir şey dedi ona istinaden yazdığım bir şey. Incredible incredible Guru Anneler

Teşekkür ederim, kendimi kötü hissedip zorlu bir gün geçirirken mesajınızı okumak çok iyi geldi. Size çocuğunuza sevgilerimi iletiyorum.

İnsanlar çok garip memnun değilsen kalkar gidersin evine. 3 yaş çocuktan ne bekliyorlar? Instagramdan izliyorlar apır sapır psikolog geçinen fenomen paylaşımları yapıştırıyorlar her çocuğa etiketi. Ama sadece kendi çocukları çocuk, kendi çocukları hassas diğer 3 yaşında ki değil.. İnanın böyle tipler en yakınım bile olsalar 50 yılda bir görüşüyorum 50 yılda bir mecbur kalırsam davet ediyorum. Çocuklar toparlayana kadar mesafe güzeldir.

Baskasinin cocugunun sorunlu davranislari sizin cocugunuzun hatali gorulen davranislarini ortmuyor yalniz. Burada bir bakis acisi sorununuz var umarim anlatabilmisimdir. Cocuk oldugu icin herseye de bu kadar normal demeyin mesela. 3 yasindalar 6 aylik degil. Goz hizasina inip kendinden emin bir ses tonuyla yapmamasii gerektigini kisa cumlelerle gerekceli soylediginizde emin olun bir karsiligi oluyor. Siz nasilsa anlamayacak diye gecistirirseniz o zaman gercekten anlamiyorlar cunku anlatan yok. Bu anlattiklarinizi yapan cocuga da ayni yontem uygulanmali.

5 çocukla kaostan başka bir şey olmazdı zaten. Çocukların hatali yada yanlış davranması normal, biz ebeveyenler bu yanlışları düzeltmek için varız. siz zaten durumun farkındasınız ve düzeltmeye çalışıyorsunuz.

Keşke tüm ebeveynlere zorunlu olarak, beynin gelişimi ile ilgili ders verilse. Fizyolojik bir durum var ortada ve buna eşlik eden duyusal, psikolojik bir sürü şey. Annenin gebelik öncesi bile çocuğu sekilllendiren birşey

Evet sizin oglunuzla çocuğumu oynatmak istemezdim ama evde de bir hafta kalmazdim. Anlaşamıyorlarsa niye zorla kalıyor kadın anlamadım.

Bir daha gelmek isterse evinize kabul etmeyin begenmedigi yerde neden bir hafta kaliyor 3 cocujla bir hafta misafirlikmi olur? Cocuk oyuncaklarini paylasmak istemez bu cok normal ufak surtusmelerde normal siz salmamissiniz cocugu sonucta sizde ona deseydiniz kizin konusamiyor psikolojisi bozuk heralde yetistiremedin diye acaba alttan alirmiydi. Cok bildigini zanneden cahil biri iste

Kendi çocuğuda benim bebeğimin elinden oyuncak aldı ve itti, kitapla vurdu ya da oyuncak attı. Ama ben gündem yapmadım dikkat et canım dedim çünkü çocuk olduğunun farkındayım. Söz konusu benim çocuğum olunca yetiştirmemden tutun çocuğumun sorunları olduğuna bile geldi konu. Kızgınlığım buna . push ; S

Sürekli ısrar edilmesi tabi ki agresiflestirir, zaten daha henüz kendi bebekken bir bebeğiniz olmuş, anneyi, babayı, ilgiyi paylaşmak zorunda kalmış. Onun için ne kadar zor

Cocuk zorbalik yapmiyor, cocuk kendine ait olan oyuncaklari paylasmak istemixor, kendi alanina evine girilmis, buranin sahibi benim demeye calisiyor. Cok normal tepkiler, tabi ki dikkat edilmesi lazim, ama yok zorba, yok hasta bilmem ne, ne abarti tepkiler

Rahat davranmayıp müdehale etmeseydiniz o zaman sıkıntıydı. Ben genelde ona bakıyorum anne çok rahatsa aman canım çocuk bunlar deyip geçmiyorsa problem etmiyorum, onun dışında sınırları öğretmeye başlamak için iyi bir yaş 3 yaş aslında sizin için bir fırsat. Evet küçük bi çocuk ama sosyal kuralları ne kadar erken öğrenmeye başlarlarsa o kadar iyi. Günde bi kez bile oyuncağı paylaşsa bir kazanım şu an. Bazen gerçekten anne naparsa yapsın olmuyor bazı çocuklar dürtülerini bastırırken zorlanırken bazıları zorlanmıyor. İkinizi de haklı buldum haksız kısım görümcenizin oğlun şöyle oğlun böyle deyip oğlunuzu etiketlemesi I

Siz elinizden geldiği kadar müdahele etmişsiniz. Daha ne bekliyor çocuk adı üstünde. Ben olsam mesafe koyarım. C

Ben hiçbir noktada anne ve görümce sağlıklı davranmış demedim zaten bunu nereden çıkardınız? Sizinle ortak noktada buluşabilecegimizi pek sanmıyorum

Bence cok haklısınız ama bende boyle zorbalık yapan cocukları sevemiyorum size kesınlıkle bı elestırıde bulunmuyorum ama insanın sinirine dokunuyor

Üç yaşındaki çocuk oyuncağını paylaşmaya bilir. Bu da yaşı gereği son derece normaldir.

Zorba, içselleştirme kelimelerini ben kullanmadım bu arada. Seri beğenmedim yaptığınız için dikkat etmediniz muhtemelen. Aslında sizin yazdığınızla, beğenmedim attığınız çoğu yorum aynı. İtme, başka çocuğa müdahale etme ve çocuğun oyuncaklarını paylaşmak istememesi. 3 durumu değerlendirdi herkes, sadece paylaşmaması normal herkes onu söyledi benim okuduğum kadarıyla, zorba demelerindeki sebep muhtemelen diğer çocuğa karşı olan davranışlar. 3 yaşındaki çocuk odaya kapatılıp sonra özür falan da dilememeli bence, özgüven yerlerde resmen birkaç yıla. Ama yine de söylemek istiyorum, evet bir çok kişiyle aynı fikirde olmanıza rağmen beğenmedim atmanız konuyu içselleştirdiğinizi düşündürtüyor, kabul edelim ki hala'nın abarttığı gibi bir durum olmasa da konu sahibinin çocuğuna karşı bazı davranışlarını değiştirmesi lazım. En basiti normalize etmek ve odaya kapatmak gibi konularda.

ben acikcasi davranislarinda terslik oldugunu anladigim zaman cocuk psikiyatri uzmanina danisiyorum nasil davranayim diye. gorumceniz rahatsizsa gelmesin onu kafaya takmayin ama sureci yonetmek icin yardim alabilirsiniz. krese vs gidecekse oncesinde hazir olmasi icin A

Aynen katılıyorum bu konuda size

Vurma ve itme konusu kesinlikle kabul edilemez. Normalleştirilemez. Kesin bir dille, sakin bir şekilde, yaptiklarinin doğru olmadığı anlatilmali. Bu vurma olayı sürekli olduğu taktirde, uzman kişiler tarafında yardım alınması gerekir. Ancak anladığım kadarıyla çocuk bunu sürekli yapmıyor. Alanını korumaya çalışıyor. Bu yüzden zorba kelimesini bu kadar kolay kullanmamamiz gerekiyor. Tıpkı kocasıyla sorun yaşayan pek çok kadının, eşine narsist damgasını yapiştirmasi gibi. İç dökmeye çalışan konu sahibine gerçekten üzüldüm. Çocuğun yaşadığı baskı ve cezaya da üzüldüm Ayrıca tekrar ediyorum, konuyu içsellestirmedim Çocuğumun yaşının gereği süreçlerden geçtiğini bildiğim için. Sadece telkin ve tekrarla paylaşmanın güzel olduğunu anlatıp durdum. Nitekim şimdi son derece sağlıklı paylaşımcı, mutlu bir çocuğum. Eminim sürekli kizsaydim, zorla elinden alıp verseydim oyuncağını başka cocuklara, eminim şimdi öfkeli ve tepkisel bir çocuğum olurdu. Çocuğun gelişim surecine saygı duymalı ancak şiddet içeren durumlarda tabii ki müdahale edilmesi gerektiğini düşünüyorum. Ama her itme durumunda hiç bir çocuğun zorba be sorunlu olduğu sonucunu çıkarmıyorum.

Siz neden sürekli oğlunuza müdahale ediyorsunuz, odalara kapatıp cezalandırıyorsunuz ki? Farkındaysanız o da daha bebek, sadece diğerlerinden büyük. Çocuk ben merkezci dönemde. tabbi ki oyuncaklarınj vermek istemez. Daha bu yaşta akram zorbalığı demek falan hiç hoş değil bunlar. Ayrıca siz benim oğlum hareketli, yaramaz vs diye çocuğunuzu etiketledikçe herkes de eleştirmeye hak bulacak. Çocuktur öğrenecek nasıl davrancağını diyeceksiniz ki herkes de yerini bilsin. İlk kızımda evlat etiketlemeyi ben de çok yapardım, cahildim düşünemiyordum. Ki kızımda oldukça hareketli, bağıran, oyuncak paylaşmayan bi çocuktu. Gel zaman git zmaan bana bi misafir geldi. Kızımdan biraz küçük çocukları var. Benim kızım nasılsa çocukları bi dikiş fazlası. Sürekli durduk yere bağırıyor, Kızımın oyuncaklarını alıyor vermiyor öyle yaptıkça kızım çıldırıyor benim die bağırıyor haliyle. Snr o ailenin evlatlarıyla ilgili hiç bir etiketleme yapmadığını fark ettim. Yine snr aynı ailenin bi sürtüşme olduğunda ikisi de birbirine sinirlenip bağırdığında kızıma müdahale ettiğini, "sen büyüksün ama" dediğini duydum. O kadar üzüldüm ki kızım için. "Hayır o büyük değil sadece diğerlerinden büyük, oyuncaklarını paylaşmak istemiyorsa müdahale edemem kendi oyuncakları" dedim. o gün benim için dönüm noktası oldu. Onlar gittikten snr kızıma sarıldım, Öptüm, kokladım, yatırdım. Bir daha da kimsenin kızıma o şekilde davranmasına müsade etmedim

Bu yaşta çocuğunuz için başında bekleyip bu tür hareketlerinin önüne geçmeye çalışmaktan başka bir şey yapamazsınız. Acaba biraz rahat mı davrandınız bu konuda ondan mı sinirlendi görümceniz? Bu kadar tepkiye başkta türlü anlam veremedim

Bazı yorumları hayretle okuyorum. Sizin çocuklarınız çok minnak. Üç yaşına geldiklerinde her şey çok değişecek. Ayrıca bir çocuğun en değerli eşyası oyuncağıdır. Küçükcuk bir çocuktan oyuncağını paylaşması olgunluğunu beklemek, olsa olsa bizim cahilliğimizdir. Konu sahibi siz çok doğru davranmışsınız. Ama keşke oğlunuza odanda kal, özür dile gibi cezalar vermeseydiniz. Elbette paylaşmanın güzel olduğunu, birlikte oynamanın eğlenceli olduğunu sıklıkla anlatın ama lütfen baskı yapmayın. Gerçi gorumceniz tarafından sürekli manipülasyona uğrayıp, mecbur hissettiniz sanırım kendinizi.

Hanımefendi bende çocuk gelişimi okudum. İnanın bunları zaten yapıyorum ve kat kat yaptım ama bi süre sonra durum inatlaşmaya bindi. Çocuğum diğer çocuğun yanındayken bile durduk yere herkesten uyarı aldıkça agresifleşmeye başladı. Geçmesine izin verilmediği için diğer çocuk kaydıtaktan kayınca çığlık kıyamet bi tepkiyle karşılaşınca gözlerindeki korkuyu ben gördüm. Yine diğer çocuk oğlumu itip düşürünce karşı taraf çocuk sadece basit uyarı alınca şaşkınlığını yine ben gördüm. Kimseye nasıl davranığımı nasıl uyardığımı kanıtlamak zorunda degilim. Ben tamamen doğruyum da demiyorum. Tek uyarı alan benim çocuğumdu bunu anlatmaya çalışıyorum.

Bir daha kabul etmeyin bence bu kişiyi. Ben bakıyorum çocuk veya büyük sorunlu çağırmiyorum. Gelmek istediğinde kabul etmiyorum.

2 çocuk + 3 çocuk. Etti 5 çocuk. 3 göz evde bir hafta ne demeye kalıyor, 5 çocuğun olduğu yerde ne bekliyormuş hanımefendi? Çocuğu kıymetliyse kimsenin evine yatılı gitmesin 3 tane çocukla. Çocuk konusunda çok saçma bir kavga dönmüş. Şimdi güzel güzel oynamaya başlamışlardır bile ha sonra yine dövüşürler yine barışırlar çocuk bu. Siz de iki yetişkin ettiğiniz kavgayla kaldınız.

Ben de bu yorumunuzu okuyunca zorbaliga giden yolun taslarini ebeveynlerin dosedigine ikna oluyorum ama diger yonden. Zira bu yorumu yaptiginiz kisinin yazdigi yorumda annenin yaptigi ne zorbalik var aciklar misiniz?

Valla anneliğime laf söyleyecek biri daha anasının karnından doğmadı R Rowena

Ah her annenin hayali mum gibi söz dinleyen çocuk ama sadece hayali :))) Çocuğunuz gayet normal, takılmayın.

Sizin çocuklara tavrınız, doğru olan. Hala biraz acayip.. Zorunluluk olmadıkça görüşmeyin derim.

Paylaşması için ısrar etmeyin, çocuk daha da agresifleşir ve karakter oluşumunda bence zararlı olur. Kendi oyuncağını isterse verir, gelen kişi çocuğuna getirsin oyuncak

Kocaman oglanlara sünnet düğünü mu yapilacak

Evli değilim çocuğum yok baya baya okudum burası insanı profesyonel ana yapar ❤

20 aylıkken paylaşmaları normal 3 yaş sonrası o işler biraz değişiyor. büyük oğlum özellikle kardeş doğumunun da etkisi ile 3,5 yaş civarında paylaşmaktan hoşlanmıyordu. Tanıdığı bildiği çocuklarla değil ama parkta özellikle. Çok fazla annenin cık cıklarina, soylenmelerine maruz kaldım ama asla paylaşması için ısrar etmedim. 1 senedir falan kalmadı bu davranışı. Ben asla çocuğumu paylaşması için zorlamam. En falza oyun kurup diğer çocukları da oyunun parçası haline getirmeye çalışırim.

Zaten oyle oldugunu bende bılıyorum Bende asla eleştirmiyorum Ama insan tahammül edemiyor ıste Parkta cocuguma gelip dil cıkaran ya da kaykayın onune gecen ya da havuzda gelip ordegını alan cocuga da tahammül edemiyorum ben o da ıkı uc yasında halbukı Zorba gelıyor sevimsiz geliyor sinirim hopluyor Gorumceniz de benim kadar tahammulsuz belkı kıen azından ben susmayı bılıyorum gorumceniz ayıp etmıs anlamak lazım yıne de onu da O da bir anne

3 yaş neyin yanlış olduğunu anlamak için yeterli bir yaştır. Çocuğunuza yaptığının zorbalık olsuğunu yaşına uygun bir dille anlatabilirsiniz. 1 yaşından itibaren anlattığınız her şeyi ve kuralları anlıyorlar

Neyin ne olduğunu anlayacak yaşta ama dürtü kontrolü hala yok, duygularını anlamlandıramadığı için uçlarda yaşar. Konu sahibi ben ortada olay göremedim aslında. Benim yakın arkadaşımla çocuklarımız yaşıt sayılır ne oyuncak kavgaları yaşandı ohoo benim kızım da paylaşmayı bilmez vermek istemezdi ki bu gelişimsel bir süreç. 4 yaşa doğru büyük ölçüde azalıyor bu durum. O değil de bu görümce hangi kliniğin çocuk ergen psikiyatristi? Onu merak ettim ben.

Hatalı davranışlarda bulunan çocuklarla ilgili öneriniz görmezden gelmek mi?

Evladı kıymetli olan insan başkasının evinde bu kadar süre yatılı kalmayacak. İki küçük çocuklu eve gidip evlatlarına prenses gibi davranılmasını beklemeyecek. Üç yaşındaki çocuğun tüm yaşam alanını oyuncaklarını al canım sen oyna diye önüne sermesini beklemek asıl komik olan. Dediğiniz gibi herkesin evladı kıymetli.

Benim mesajimi da alintilayip yazdiginiz icin zorbalik yaptigini iddia ettiginiz konumda oluyorun galiba. Oncelikle oyuncak paylasma kisminin tolore edilebilir oldugunu belirttigim icin bu kisma hic girmiyorum bile. Sirf kendi evinde diye bir cocugun diger cocugun bir yerden bir yere gecmesini engellemesini normal karsilamak ise o cocugun bunu neden yapma durtusu icinde oldugunu gayet guzel acikliyor. Cocuk durtusel davraniyorsa ebeveyn olarak bu durtuleri dogruya yonlendirmek sizin elinizde. Tamam en anne sizsiniz en cok siz sarilip opun cocuguna ama biraz da sosyal yasama uyum saglama becerilerine de destek olun. Ikincisi gereksiz bir detay olacak okuyabilenler icin ama ben cocuga zorba demedim. Bu davranislari sonumlendirilmedigi takdirde akran zorbaligina giden yolun ilk adimidir dedim. Ikisi arasinda daglar kadar fark oldugunu dusunuyorum. Bir de bir gun cocugunuz akran zorbaligina ugrarsa o zaman siz de karsi tarafin ebeveynine sadece cocugunuza daha cok sarilin daha cok opun olsun o da cocuktur dersiniz olur biter. Bakalim o zaman sizin cocugunuzun yaralarini sarmaya da sadece opup sarilmak yeterli gelir mi?

Çocuğum başka çocuklarla iletişim halindeyken birbirlerine zarar verme olasılığına karşı sürekli kontrol ediyorum tabi ki. Ama bu onu istemediği şeylere zorladığım anlamına gelmiyor, kendisine ait olan bir şeyi paylaşmak istemediğinde ya kısa bir süre için paylaşmasına ikna ediyorum başaramazsam da çocuğumu oradan uzaklaştırıyorum. Aynı şey karşısında ki içinde geçerli bir başka çocuk oyuncağını paylaşmak istemezse çocuğumun dikkatini dağıtıyorum ve başka bir şeye odaklanmasını sağlıyorum. Emin olun başka ailelerin çocukları da benzer durumda zaten. O yüzden 3 yaşındaki çocuk için bu nasıl çocuk demiyoruz hiç birimiz.

Evet bu yüzeen ben de artık görüşmemeyi düşünüyorum Barta kulesi Çok cahilsin, keşke ölsen Anneler

Biri çocuk benim çocuğumun elindeki tüm oyuncakları alsa yukarı çıkmasına izin vermese verdiği cevaplara bagirsa hele ki çocuğumun konuşma ve kendini ifade etme geriliği varsa buna müsade etmem. Birincisi üç çocuklu birini bir hafta evime kabul edemem iki küçük çocukla, ikincisi bunlar çocuk işin içinden cikilmiyor anlamıyor demem. Dikkat ederseniz konuda çözüm önerisi hiç sunmadim çünkü profesyonel yardım verebilecek kadar çocuk yetiştirmede eğitimim yok. Sadece ortada bir yanlış var bir çocuk başka bir çocuğa bir evi sürekli dar ediyorsa bu problemi çözmek gerektiği. Bin tane öneri evet yazabilirim ama çocuğun duygusal durumunu bilmiyorum, anne babanın çocukla ilişkini, çocuğun kardeşiyle ilişkisini bilmiyorum verdiğim öneri ters teper. üç yaşındaki çocuk kreşe başlamıs olsa ailesi çoktan kreşe çağrılmışti

Ben paylaşması için ısrar ediyorum ve kızıyorum da. Belki çocuğum bu yüzden agresif ve insanlar bu yüzden böyle yorum yapma cesareti buluyorlar I

3 çocukla gelmiş. Zaten ev sahibinin 2 küçük çocuğu var. Bunlar bana normal gelmiyor artık. Eskide kalmış. Bir hafta çoluk çocuk misafirlik. Bir de anneliğini eleştiriyor. Çekilir şey değil.

hayır yahu, ben nasıl ceketimi, telefonumu, iPad'imi paylaşmak istemiyorsam çocuğuma da saygı duyarım, bunlar hep instagram annelerinin başımıza sardığı belalar. Keşfette zırt pırt çıkıp çocuk yetiştirmeyle alakalı ahkam kesiyorlar. Ben açıkçası glutensiz, ekransız, organik bebek yetiştirmiyorum, yani enerjim yok zaten ona ama asla taviz vermeden dikkat ettiğim nokta, başkasının sınırları. Aslında davranış olarak öğreteceğimiz en önemli mesele bu, benim çocuğumun yapmak istediği şey başka birini olumsuz etkiliyorsa yapmamalı, yapamaz izin vermem çünkü. Paylaşmayan çocuğa saygı duyuyorum, inanılmaz da seviyorum çünkü çocuk kendini biliyor, birey olduğunun farkında. 2 çocuk var tanıdığım o yaş gurubunda, biri 3.5 diğeri 4 yaş kız. 3,5 yaş mesela oyuncaklarını pek vermek istemez ama bize geldiğinde ayak uydurur benimkilere koşarlar, sallanırlar, o alanı yaratırım eğlenmeleri için, evde trambolin niyetine şişme yatağımız var salonda, geçen yatılı geldi arkadaşım saatlerce oynadılar, bol bol sohbet ettik arkadaşımla, arkadaşım sınıf öğretmeni, çocuklarla iç içe. 4 yaş çocuk gelir, bi köşeye toplar oyuncakları benimkilere elletmez, ellediklerinde ağlar şikayete gelir annesine. Benimkiler krakeri yere atar hop şikayet. Sıkılır, canı bir şeyler yemek ister, olmadığını söylerim kendini yerlere atar, azıttıysa "dolaba bakacağım hayır var" der, arkadaşımla assssla sohbet edemeyiz. Annesini severim, yakın da arkadaşım ama çocuk yetiştirme konusunda evet, "benim kızım prenses" kafasında. Mesela başka bir arkadaşımızın kızını eleştirir, "benimkine kötü örnek oluyor" der, ama kendi kızı ondan beter. Ve bu arkadaşım kızına sınırsız alan yaratıyor, öyle yetiştirmek istiyormuş... Bilmiyorum, çok garip geliyor bana. Allah çıtı pıtı arkadaşlar çıkarsın bebelerimizin karşısına

Zaten aşırı uyarmislar, bunu yaparken de çocukların duygularını hiçe saymışlar. Şu da bir gerçek yapma, dur vs. demek tek başına yeterli olmaz çoğu zaman ya da anlık durumu kurtarır.

ikizlerim 3 yasinda ondan yola cikarak oglunuzun paylasmamasi vs cok normal gelmedi. ayagiyla tutmasi, oyuncak vermemesini normallestiremicem acikcasi ancak gorumceniz de kalmasaymis o zaman ben sahsen kimsenin evinde1 hafta rahat edemem

Ah ben de sizi yargılamak istemedim. O dönemde o kadar zorlanıyordum ki, artık parka gitmek zul geliyordu. Bazı ebeveynler de çocukların paylaşmasi gerektiğine o kadar inanıyor ve çocukları o kadar zorluyor ki. Ben de bu konuda doldum. Başkasının oyuncağını sahiplenme konusunda kesinlikle haklısınız, kendi özelimde, şansım oydu, asla başkasının oyuncağına da dokunmazdi oğlum. Zaten ben de karşı tarafın oyuncağıni zorla almasina izin vermem

Görümcenizin psikoloğa gitmesi gerek bence. 3 Yaşındaki çocuklar için bu yazdıklarınız aşırı normal. Demek ki benim oğlumu görse hastaneye yatırın diyecek. Beğenmiyorsa gelmesin bu ne dengesizlik böyle. Ona söyleyin kendi çocukları çok kıymetli olabilir ama herkesin evladı kıymetli.

Evet bir artısı olacak ikiz olmalarının o konuda ama biz mesela aynı oyuncaktan iki tane almıyoruz hiç, iki tane olan tek oyuncakları topları. Elbette birbirlerinin elinden almak için ağladıkları oluyor, bazen kaçırıyorlar oyuncakları ama sakince müdahale ediyoruz, vermeyene değil de isteyene o da, "kardeşin biraz oynasın sana verir zaten" diye diye telkin ediyoruz ama ikişer ikişer alsak sanırım böyle olmazdı Barta kulesi Çok cahilsin, keşke ölsen Anneler

3 yas toplumsal kurallarin olusmaya basladigi yas. tamam arada vermez arada verir ama ayagini uzatip gecme falan demez yani bir cocuk. kiz dusmus sizce normal olabilir ama bence degil.3 yasta krese gonderiyoruz cocuklari her cocuk boyle mi davraniyor sizce kreste? gorumce zaten haksiz tartismak yerine cocugunu alip gitmesi gerekirdi

Valla çocuğum kreşe veya okula gittiğinde çok kavga edeceğim gibi duruyor bir tek niyeyse bu ailelerin çocukları çocuk başka çocuklar asla çocuk değiller. Birde ortadaki yanlışı söyleyince sen çocuk psikolojisinden anlamıyorsun oluyor. Ondan sonra okulda hocalar ilaç kullanacak raddeye geliyor

3 yaş sendromunda iki bebenin bir araya geldiğinde yapacağı şeyler olmuş, gayet normal. Anne olarak ikiniz de kabahatlisiniz. Çocukların birbirinden hoşalnmadığını bildiğinize göre yanlarından nöbetleşe ayrılacaktınız. Yeğenim ve oğlum arası 50 gün beraber emeklediler, örümceğe bindiler, vurdular, ittiler, kavga ettiler, biz hep ikisine birden 'hayır' dedik, yapma dedik, ama asla ikisini baş başa bırakmadık çünkü o yaş çocuğu çok tehlikelidir. Gelmiş geçmiş olsun zor bir hafta olmuş. Çocuklar yüzünden birbirinize tavır almamanızı öneririm, 2 yıl sonra birbirlerini görmek için ağlamaya başlarlar, dargın olmasanız iyi olur

15 ve 13 yaşlarındaki çocuklar daha sünnet olmamış mı anlamadım

Görümcen salak galiba, hem şikayet edip hem de sizin evde kalmaya devam ediyor ve sürekli eleştiriyor, ben olsam evden kovmuştum yaka paça...

3.5 yaşında bir oğlum var bir konuda istersen saatlerce dil dök sonuç kendi bildiğini okur. Çocukların kurallara uyma algısı 4-4.5 yaşından sonra gelişmeye başlar zaten. Siz anlık müdahale edebilir ve o anlık elindeki oyuncağı vermesini sağlayabilirsiniz ama çocuk 5 dk sonra gider o oyuncağı tekrar alır. Ne kadar anlatsan da paylaşmak güzel desende kafasındaki oyuncağımı alacağım algısı nettir ve çocuk bunun dışına çıkamaz. Beyin sürekli ona o şeyi yapması gerektiğini söyler. Dolayısı ile ortalama 5 yaşa kadar siz ne yaparsanız yapın çocuğunuz istediği şeye bir şekilde ulaşır ulaşamazsa da yaygarayı basar. Hee bazı çocukların sakin yapısı vardır diretmez ama inanın bu tamamen şans durumu. Teyzemin iki oğlu var. Biri bebekliği ve çocukluğu illallah ettirecek kadar zordu ama ikincisi daha 3 aylık bebekken bile bu bebek mi ya bundan olsa 10 çocuk yapılır dedirtecek kadar sakindi ve ciddi anlamda sevimli ve akıllı bir çocukluk dönemi oldu. İkisi de aynı anne ve babanın evladı, ikisi de benzer şartlarda dünyaya geldi ve büyüdü. O yüzden 3 yaşındaki çocuğa söz dinletemezsiniz, evet sizi ve ne demek istediğinizi anlayabilir ama bu anladığı şeyi uygulamaya koyacağı anlamına gelmez. .

Konuyu bu kadar icsellestirip seri beğenmedim atmanızin sebebini aşağıda kendi cocugunuzun da aynı süreçlerden geçmesinden dolayı olduğunu anladim. Birincisi ortada tek bir çocuk yok siz sadece bu şekilde bağıran çocuğun "çocuk " olduğunu kabul ediyorsunuz. Karşıdaki de cocuk bu kadar bencil bakarak olmuyor işte. Görümcenin haksızlığı onun çocuğun yaşadığı haksızlığı ötmüyor.

tamam ama öneriniz ne o zaman. Benim çocuğum özgüvenli, dokunmayı seviyor, başka çocukların ellerinden kendi oyuncağınıalıyor ve oyuncak paylaşmıyor diye psikiyatriye gidip ilaç mı alayım. Beklenti o yönde çünkü. Daha önce bir düğünce yanımızda durmayıp koşturduğu için hiperaktif olduğunu ima etmişti. Bende oğlum bunları yapıyor diye ayağından zincirleyip otutturayım o zaman çünkü bundan başka gözüm yok.

Konuyu çocukları uyutup tekrar bi okuyayım dedim de, siz görümcenizin kızını etiketlemişsiniz yalnız, doğal olarak görümce de sizin oğlanı etiketlemiş. Bence çocukları aynı ortama sokmayın mecbur kaldıkça, görüşmek istediğinde de söylersiniz, "çocuklar anlaşamıyor, zorlamıyoruz kusura bakma" diye Önceki

Daha iyi fikrim var, dugunuyle birlestirselermis

3 yaşındaki çocuk paylaşmak istemeyebilir, bunun zorbalikla ne alakasi var. Siz doğru uyarıları yapmışsınız çocuğunuza bu donelde geçecek elbette

Off gerçekten neden benimle tartışmak istediğinizi anlamadım ama kendi çocuğunuz kendi hayatınız banane. Ay kitap okumuyorsun, çocuğunu bastiriyorsun ya da kötüsün diyecek ne yaşadınız içinizde bilmiyorum ama kendi sorununuz Ne söyleyeceğimi ya da düşüneceğimi size soracak değilim cevap verip sizden cevap almakta istemiyorum

Görümcem madem o kadar rahatsız kalmasaydi, evet senin çocuğun gibi olan çocuklar gerçekten zor oluyor, parkta kaydırağı tutanlar vs inan daha sakin çocuklar için bu zorbalık oluyor ki zorbalık yapanların hepsi cocuk, onu da düşünmek lazım... siz zaten müdahale etmişsiniz... benim kuzenim bu şekilde kızımdan her oyuncağı alıyor hiç birşeye fırsat vermiyor ben mümkün olduğunca az görüşüyorum teyzemle, çünkü çocuk ama benim de kızımın da canından bezdiriyor

Bu yorumları okudukça asıl ZORBALARIN anneler olduğunu düşünüyorum.

soylediginiz aylardan, yastan emin misiniz? cocuk psikiyatristi 3 yas itibariyle kurallari anlayacak, toplumsal hayata uyum saglayacak demisti bize gercekten de oyle oldu krese de bu yas tavsiyesinin uzerine 3 yasinda basladilar

Haha hadi eski saçmalıklar yapılıyor bile olsa 2 günlük iş değil mi yahu succulentaski

Bahsetmek istediğim şu; etiketlediğiniz için farketmeden kıza agresif davranıyor olabilirsiniz. Bağırıp çağırma olarak değerlendirmeyin, bir bakış bile çok şey ifade ediyor ve olabilir yani bende yapıyorum bunu farketmeden hemen topluyorum kendimi. Valla kızı erkeği yok aslında, benimkiler bir kız bir erkek, kızım çok cevvaldir mücadeleyi yaşının üstünde performansla gösterir ama oğlum laylaylom tamamen huy. Baksanız ikisi de benim evladım ama biri siyah biri beyaz. Kardeşinin çocuğu olduğu için ya da çevrelerinde öyle gördükleri için rahatsız edici boyutta eleştiri yapıyordur muhtemelen ama dediğim gibi görüşmeyin, kabul etmeyin. Hoşlanmıyorsa gelmesin LeylaSultan93 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Herkes kendi çocuğu açısından düşünür.. gorumceniz de kendi kızını düşünmek durumunda kalmış. Gelme, çıkma, alma diye kızı baskılamış oğlunuz ve evet bence de zorbaca hareketler bunlar. Kızı hareket ederken izin vermeyecek diye diken üstünde kalmıştır eminim. Siz de fazla normallestirmissiniz durumu. Evet uyarmissiniz ama bir yandan da davranışlarını normal gördüğünüz için çocuğunuz dikkate almamış belli ki. Ayni yaşlarda oğlum var. Ve bu tarz davranışlarına asla izin vermem. Hatta bu şekilde davranan çocuklar nasıl yetisiyor acaba diye de düşünürdüm.

Başka çocuklar benim çocuğumla oyuncak paylaşmadığında ya da elinden aldığında ben de üzülüyorum ama kimsenin çocuğunu oyuncak paylaşması için zorlamıyorum ya da sözlü şekilde açık açık etiketlemiyorum. Sadece uzak durmaya çalışıyorum o kadar. Çocuğuma bunca lafın söylenmesi açıkcası çok zoruma gitti hala psikolojimi düzeltemiyorum. Kaldıkları süre boyunca diken üzerindeydim çocuğuma bir laf söylenecek diye.

Ya Allah korusun valla. Yani evet küçükler ama oğlan niyetleniyor bazen tepki gösteriyorum hemen. Sadece bazı çocuklar bu konuda çok sıkıntı yaratıyor karşısındaki çocuğa. Ben arkadaşımda gördüğüm için çok endişeleniyorum, gelip gittiklerinde başım o kadar ağrıyordu ki, sürekli ağlama, oyuncağı aldılar diye şikayet etme falan.. en son geldiklerinde kitap için ağladı, "o zaten onların oyuncakları ama isterlerse verirler" dedim, ki bu benim pek söyleyebileceğim bir şey değildi ama dediğim gibi ben onlara gitmiyorum mesela, davet etmiyorum. Görümce de biliyormuş çocuğun huyunu ne işin var 1 hafta, hem kendine hem çocuğa eziyet ediyorsun yani

Peki... Barta kulesi Çok cahilsin, keşke ölsen Anneler

İnanın rahat davranmış olsam ben de hak vereceğim ama diken üzerindeydim. 5 dakika yanından ayrılmamaya çalıştım ve oğluma fırsatta vermemeye çalıştım ama kendisi dövmemi falan bekledi sanırım.

3 ay önce evlerine gittik ve benim oğlumda onun oyuncağı için bu kadar ısrar etmedi. Elinden almaya çalışmadı ama söz konusu kendi oyuncakları olunca paylaşmak istemiyor Barta kulesi Çok cahilsin, keşke ölsen Anneler

İkiz oldukları için paylaşmayı daha çabuk öğrenirler diye düşünüyorum. Çocukların yetiştirilme tarzı ve mizacına bağlı diye düşünüyorum bu durumun. 3 yaşını doldurmayan tanıdığımda da eskiden paylaşmama durumu vardı. Şu anda daha bilinçli. Scooterına binsin mi abi/abla deyince ilkin istemiyor ama bir kere binecekmiş, sonra verecek deyince izin veriyor. Kurallara riayet eden bir bebe maşallah. Konu sahibi, belki sizin veya babasının iletişimi çocuğunuzla iyiyse paylaşmak gerektiğini, vurma gibi hareketlerin üzücü olduğunu söyleyebilirsiniz. Oyunla ve hikayelerle bunu destekleyebilirsiniz. Çizgi film seyrediyorsa da buna uygun çizgi filmler açabilirsiniz.

Üç yaş paylaşmanın en az olduğu bir yaştır. Çocuğun yaptığı asla zorbalık değil. Yani gerçekten şaşırıyorum böyle şeyler yazılınca. Yahu çocuk üç yaşında, oyuncağını vermedi diye nasıl zorba oluyor.

20 aylık ikizlerim var, hani çocuksuz birinin yorumu gibi algılanmasın diye yazıyorum. Sizin eviniz olduğu için haklısınız, sadece paylaşmayı bilen çocuk anneleri olarak paylaşımsız çocuklar bize garip geliyor. Mesela arkadaşımın kızı 4 yaşında, gelir bize oyuncakları saklar falan oynatmaz çocuklarıma, ağlar durur yemin ederim gitsinler diye gözlerinin içine bakarım o an. Uzun süredir davet etmiyorum. Sizin durum farklı, ben o arkadaşıma gitmiyorum mesela. Gitmek zorunda kalsam asla sesimi çıkaramam, görümceniz bir noktada haklı olsa da orası çocuğunuzun evi, güvenli alanı orada müdahale etme hakkı yok.

Bakın ne dedim. Çocuklar duygularını ifade edemedikleri için hatta ve hatta duygularını anlamladiramadiklari için zor davranışlarda bulunurlar. Annesi daha 3 yaşındaki çocuğu odaya kapatmış bu sağlıklı bir davranış mi, ve sürekli oğlunu uyarmış. Görümce ilaç kullansin vs. demiş. Olaylar yavaş yavaş sizin tabirinizle bir çocuğun evi diğer çocuğa dar etmesine gelmiştir. Yukarıda yazdığım yanlış tutumlar bunu körüklemis. Ben konuda yanlış tutumları ve olması gereken tutumları uzman gözüyle yazdım. Ayrıca konunun neresinde bunlar çocuk işin içinden çıkılmaz demişim onu da anlamadım.

Mesele bütün çocukların üç yaşında benzer davranışlarda bulunur. Paylaşmak istemez. Defalarca anlatıldığı halde halaa çocukta sorun olduğunu düşünüyorsunuz. Bu arada icselleştirmedim. Cocugumun normal davrandığını, tıpkı yasitindaki diğer arkadaşları gibi olduğunun bilincindeydim. Çocuğum ve diğer paylasmayan üç yaş çocuklarının ZORBA olmadığını defalarca söylesemde, ne demişler; sen ne söylersen söyle, karşındakinin anlayabildiği kadarsın. Azıcık araştırması yapsanız ogrenebilirdiz. Bu arada sessiz, sakin, hep ebeveynlerinin sözlerini dinleyen, çocukların bastirildigini, kimlik olusturamadigini da uzmanlar söylüyor. Ama siz yine de zorba demeye devam edin. İnsanların kötülüğünü anlamak mümkün değil.

Rahatsız olmuşsa evine gitseymiş, o ev sizin çocuğunuzun evi neticede.

Yarı cahil denir senin gorumcene. Birşey duymuş ordan burdan seni baskiliyor. Evine sokma.

Yani şu anlattıklarıniza bakınca tek merak ettiğim çocuğunuzu başka çocuklarla iletişim kurarken ne yaptığınız ve karşıdaki ailelerin ne yaptığı.

Benim bebe de 3 yasinda ve evet bu yaşta inatçı oluyorlar ve paylaşmak istemiyorlar bu çok normal zamanla anlayacaklar henüz herseyi idrak edemiyorlar Birdaha aynı ortamda bulunmayın bu kadar rahatsız oluyorsa gelmesin bu ne böyle 3 yaşındaki bir çocuktan yetişkin gibi davranim normal bir oyun oynamasını bekleyemezsin Benim oğlum abisinin oyuncaklarını bile sahiplenip vermek istemiyor onlar senin değil diyorum ama nafile

Yaptığının kıskançlık olduğunun farkındayım ama ne yapmam bekleniyor onu anlamıyorum. Kıskandığı için izin vermiyor tamam ama çözüm bağırmanı engelliyor daha da bağır demek değil ki bundan bahsediyorum. . push ;

Ya arkadaşlar şunu anlamadim o daha bebek dediginiz çocuk üç yaşında. Konuştuğunda bazı şeyleri anlayabilir. Evet her çocuğun kendine ait özel oyuncağı çok sevdiği birkaç oyuncağı olur ve onu vermek istemezse o oyuncaklar verilmez hatta çocukla birlikte saklanabilir. Ev benim, oyuncak benim, yatak benim dediğinde saygı duy diyorsunuz peki gelen görümce değil konu sahibinin kız kardeşi olsa ya da sizin çocuğunuzla böyle mi konuşursunuz? Bilinçli anne baba olmakla alakası olduğunu zerrece düşünmüyorum her şeyin sahibi olduğunu düşünen çocuk ayrı biriysel olarak hakkını yedirmeyen sınırlarını geçirmeyen çocuk yetiştirmek apayrı. Sürekli karşıdakini zorbalayan çocukların hayata karismakta müthiş zorlanacaklarini düşünüyorum kimse sizin çocuklarınıza prens veya prenses gibi davranmayacak

evet öncesinde kendi çocğumun durumundan da bahsettim. Oyuncak paylaşmadığını elinden aldığını da söyledim. Tarafsız gözle durumu anlatmaya çalıştım. Görümcemin çocuüu kendi evinin en küçüğü olduğu için her istediği yapılmayı alışmış ve kız çocuğu olduğu için mücadele etmeyi bilmiyor ve evet konuşmuyor. Ben ona çocuğun neden konuşmuyor asla demedim ama kendisi rahatlıkla bencil ve şiddet eğilimli diyebildi

Hep sizin cocuk engellenmiş. O hic kendi kizini alip baska seyle oyalamaya yanasmamiş. Ben boyleleriyle mesafe koyuyorum

Hanımefendi çocuğun uyarılmasını bile yanlış bulmuşsunuz.

Haklısınız ama oğlum durumun zorbalık olduğu bilecek yaşta değil ki. Ben olaya kızının oğluma vurmalarına kızmıyorum ki halasının yorumlarına kızıyorum

cok sevdiğim bir kuzenim var benim iki kizim onun bir oğlu var. oğlu benim bi kızımdan küçük birinden büyük falan. fakat kesinlikle anlayamıyorlar. erkek çocuğu ile benim küçük kız birbirlerini yiyorlar. buluşunca kafayı yiyecek hale geliyirz. ne mi yapıyoruz buluşmuyoruz... bu kadar net. kimse için huzurumu bozamam. akşama kadar çalışıp gelip akşam da cocuk kavgası cekemem kimse kusura bakmasın valla. sizin durum bi tık daha farklı ama öyle bir durumda ben gidip yatılı kalmam kimsenin evinde I

Erkek çocukları bir tık öyle ya benim kız fazla verici olduğu için oğlanı alıştırdı, hep kardeşi ona versin istiyor kızım su istese önce kardeşine götürüyor, mama versem önce kardeşine veriyor, oğlanı kötü alıştırdı biraz, bu defa oğlan, kardeşi her şeyi verecek sanıyor, vermediğinde 30 saniyelik bi kriz yaşıyoruz dkfkffk benimkiler "bekle" komutunu öğrendikleri için mecburen, rahatız bi tık

Hepsi daha çok küçük. 3 yaş genellikle oyuncaklarını paylaşmayı sevmez, zorlandığında agresifleşir. Tabii ki, bu yaşın doğasında bu var deyip hiçbir şey yapmamak da doğru değil. Muhtemelen herkes birbirini tetikledi. Görümce gergin olduğu için, siz de gerildiniz. Oğlunuza müdahaleleriniz sıklaştı ve belki agresifleşti. Ama onlar çocuk! Durumu düzenlemesi gereken yetişkinler. Henüz daha ben merkezli dönemdeler ve sosyalleşmeyi öğreniyorlar aynı zamanda. Ayrıca, ne 1 yaşındaki ne de 3 yaşındaki çocuğa hiperaktivite tanısı konulmaz, ilaca falan başlatılmaz. Bu yaş grubu, yaşı gereği hareketli ve henüz dürtüsellikleri son bulmuş değil. Hiperaktivite tanısı çoğunlukla ilk okula başladıklarında, çok belirgin ise küçük bir kısmı da 5-6 yaşlarında tanı alır. Bazı insanlar etiketlemeye maalesef çok meraklı...

Bende çocuk gelişimi mezunuyum ve inanın anlatıyorum.

Bir de bu türedi, özgüven adı altında her istediğini yapan çocuklar. iki oğlum var. Herkesin sınırına saygı gosterirler, paylaşmayı severler, kimseye vurmazlar. Bazen dışarıya bakınca hata ettim sanırım diye düşünüyorum doğrusu. Bu dönemde düzgün çocuk yetiştirmek de sıkıntı.

3 yaşındaki cocugun kıskanması normal. Gorumceniz abartmış.

Kovmayı düşünmedinizmi?

Kocaman bir alkış, ne güzel anlatmışsınız.

Niye uçlardasiniz bende onu anlamadım her problem çıkaran çocuğu eve zincirleyip ilaç vermiyoruz bunlar zaten bu çağda büyük insanlara da yapılmıyor eski çağlardaki uygulamalar onlar çocuğunuzun bu davranışları özgüvenli olduğunu mu kanitliyor sizce? Sorun bence sizin bakış açınızda. Bakın siz nasıl tarif ediyorsunuz çocuğum öz güvenli, dokunmayı seviyor napiyim ilaç verip zincirleyim mi? Siz konuyu halaligindan dolayı görümceye saydiralim diye açmışsınız. Kadının tek yanlışı evinizde bir hafta kalması.

biz cocuk psikiyatristine gidiyoruz arada docent hoca 3 yas diyor toplumsal kurallar acisindan. kreste gayet beraber oynuyorlar bu arada bireysel takilsa niye krese gonderelim cocuga

Hanımefendi ben çocuk oyuncağını versin mi demişim? Benimkilerin küçük olması etrafımda 3 yaş çocuk görmediğim anlamına gelmiyor.. elbette gözlemlediğim kadarıyla yorumlayacağım bende. Beğenmedim attığınız mesajımda zaten tam da bu yazıyor; çocuğum oyuncağını vermek istemeyebilir, bu sırada bir çocuk ağlarsa ona rahatlıkla "o zaten onun oyuncağı, istemiyorsa vermez" demişim. Bu sitede bana Türkçeyi, Türkçeye çevirttiniz ya helal dnfnfnf

Üç çocukla bir hafta kalmak nedir ya. Etrafta bir sürü çocuk. Ay nefret ettim ortamdan. Yalnız ben de vuran, iten çocukları sevmem. Burada olması gereken rahatsız olan görümcenin kalmaması. Kızımı yaz okuluna gönderdim, serviste ayrı zorbalık yapan erkek çocukları, sınıfta yine vuran tekme atan erkek çocukları. Bir hafta gitti çocuk sadece. Özgür çocuk yetiştirmek başkalarının sınırlarını ihlal eden çocuklar yetiştirmek değildir. Ayrıca çocuklara doğru olmayan şekilde bu kadar çok müdahale edilirse ister istemez sinirlenip daha agresif olurlar. Çocuk sınırları ve merhameti sözle değil davranış ile öğrenir. Çünkü davranışları taklit ederler. Ablamın da oğlu var ben daha bir gün vurduğunu görmedim. Bazı çocuklar neden böyle acaba? Nerede çokluk orada karmaşa...

Bu durumlara yorumunuz ne peki çok merak ediyorum?

Ben anne ve baba dışında 3. bir kişinin, şiddet dışında çocuğa müdahale etmesini doğru bulmuyorum. Çok rahatsız oluyorsam, o ortamdan alır çocuğumu uzaklaşırım.

Benim yorumlarımi tekrar okur musunuz, nerede görmezden gelin demişim. Şu an tamamen manipülasyon yapıyorsunuz

Kardeşim çocuk gelişimi uzmanı bizatihi kendisi ben bazen kızdığımda sakinleşmem için sık sık söylüyor. Ayrıca daha önce de bilimsel bir yazıda okumuştum. Çocuklar 6 yaşa kadar kuralların neden olduğunu ve neden uygulaması gerektiğini tam algılayamamakla birlikte kural algısı 4 yaştan sonra yavaş yavaş gelişmeye başlar diye, çocuklar bir şeyi yapmak istediklerinde beyin ona sadece yap komutu veriyor neden-niçin-sonuç ilişkisi kuramıyor. Oğlum 2,5 yaşından beri kreşe gidiyor ve bu çocuklar kreşte ilk etapta oyun gurubu ile başlıyor çoğunlukla bireysel takılıyorlar. Kreşte bazı kurallara uyum sağlıyor gibi görünseler de sürekli telkin ve yönlendirmelerle ilerliyorlar. Yemek saati geldiğinde öğretmenlerin telkinleri ile oturuyorlar, uyku saati geldiğinde aynı şekilde. Yaptıkları şey emre uymak , bilinçli şekilde kural uygulamak değil..

Sadece oyuncağını vermemiş değil, sen geçme, çıkma, gelme demiş. Ayağıyla önünü kapatmış kızın. Bunlar baskilayici hareketlerdir.