merhaba arkadaslar. birilerine derdimi anlatmazsam çatlıycam( dışarıya çıktığım andan itibaren dudaklarım kasılıyo, suratım asılıyo, kendımı berbat çirkin suratsız hıssedıyorum ve dısardan kasıldgım cok bellı oluyo. bu durumda daha da kotu oluyorum. sankı herkes bana bakıyomus gıbı hıssedıyorum, dısardan guzel bulunmama ragmen ben kendımı dısarda cok kasıntı, cırkın goruym... hatta artık evde arkadaslarımın yanında bıle boyle olmaya basladı. kendımı cok caresız hıssedıyrum. yasamaktan bıktım artık inaçlı bırı olmasam sımıdıye coktan ıntıhar etmıstım lutfen bana akıl verın kızlar yardımınıza ıhtıyacım var( G

hepimizin vücudu sıradan ama, sadece ölçülerimiz ve boylarımız farklı, vücudundan bedeninden bu kadar büyük ölçüde iğrenmenin nedeni ni anlayamadm? Z

ben o doktora gittiğimde sadece yüzümle ilgili takıntım vardı daha doğrusu yüzümdeki belli bi kısımla ilgili ve asıl sosyal fobi için gitmiştim bir sene gittim o zamanlar durumumun doktorla ilaçla çözüleceğini düşünüyodum şimdi problemlerimi doktorun çözebileceğine inanmıyorum ben kendimi beğenmiyorum beğenmediğim kısımlar düzelmedikçe benim düzelmem mümkün değil takıntılarım o kadar fazlalaştı ki başka hiç bi şeyle ilgilenemez hale geldim sadece vücudumu değil karakterimi ve zekamı da hiç beğenmiyorum ama vücudum tam anlamıyla takıntım oldu dışarıya çıkamıyorum evet elbiselerimin altından kimse görmez vücudumu ama bu öyle bi his ki zaten her an aklımda başkalarını gördükçe daha kötü oluyorum ne tuhaf ki yüzümle ilgili artık hiç bi şey hissetmiyorum halbuki çocukluktan bu yana sıkıntı vermişti bana artık sadece vücudumla uğraşıyorum Z

gurbik, sana bı hıkaye okumanı tavsıye edıyorum. ben okudum gercekten kendıme geldım. ısmı SIHIRLI HIKAYE, google a yaz ekıtaptan ındır. işe yarıyor:)) yorumlarını beklıyorum... G

A evet ben de duymuştum defrize işlemini. Sen bir araştır bakalım aklına yatarsa bizimle de paylaş. Dert etmemeyi başarabilsem de benim de saçlarım çok huysuz. Sen memnun kalırsan ben de düşünebilirim tabi saça zarar vermemesi önemli onu iyice araştır sonra pişman olma canım. İşte böyle basit şeyler bile insan psikolojisi üzerinde çok olumlu etki sahibi olabiliyor. Her yolu denemek lazım, üzülmek çare olmuyor çünkü..

mesajını yeni gördüm. hemen indirdim ve okudum sende ne gibi değişklikler yaptı?

bunalınca böyle yapıyodum iyi de gelirdi gerçekten ama benimkisi bi iç sıkıntısı halini aştı artık dışarıya çıktıkça daha kötü hissediyorum başka insanları görmek istemiyorum dışardan eve geldiğimdeki yüzümü gör tokat yemişim hırpalanmışım gibi,, bi süre kendime gelemiyorum Z

kimse aptal demesin diye kazandım zaten ama ben biliyorum ki aptal her zaman aptaldır üniversiteyi iyi bi iş için istiyodum becerikli biri olmadığım için en azından elimde mezuniyet belgem olsun okurken de kendimi geliştiririm belki diye düşündüm ama hiç bi şey istediğim gibi gitmedi bölümümü sevemedim üç sene okuduktan sonra bıraktım aileme bakacak olursan onlar üniversiteyi bile yeterli görmüyo yüksek lisanstan falan bahsediyolar bu takıntılarım biraz azalsa bir şeyler yapmaya çalışırdım planlarım vardı ama gerçekten bu durumdayken hiç bi şey yapamıyorum Z

Al bende de o kadar, bendeki durum da şöyle, belki size komik gelicek ama öyle yani, Mutlaka birileriyle kendimi kıyas ediyorum, onun saçı, duruşu, tokası, ne biliyim işte her şeyiyle. Ben ne yaparsam yapıyım hiç saçlarımı düzgün bi şekle sokamadım, inatçı saçlarım var. Dalgalı soluk mat bide tel tel kalkıyo, yeni saçlarım çıkıyo öyle bi durum işte. Sırf saçlarımı düzgün bi şekle sokamadığım için, nişanlıma yakışmadığımı düşünüyorum ne biliyim aşalıyorum sürekli kendimi. Oçünkü bakımlı, ben onun yanında pasaklı gibi, amannn nerden açtım bu konuyu

Bu gün durakta otururken, tekerlik sandalyede oturan sipastik genç kızı görünce, kendimden utandım. Bir an için onu kendimle kıyasladım. Ben, saçlarımı şekil veremediğimden dolayı yakınıyorum. Ben, ayaklarım güzel olmadığından terlik giyemiyorum. Ben, doğru düzgün giyinip farklı olamadığımdan kendimi zevksiz görüyorum. Benim hafızam matematiksel işlemleri kolay kavrayamadığı için düzgün hesap yapamadığımdan dolayı kendimi aptal görüyorum. Ben çok sosyal biri olmadığım için çevremde çok arkadaşım olmadığından yakınıyorum. Şimdi bir de o kızı düşünüyorum, Kendimden utanıyorum... Aslında dert ettiğim şeylerin ne kadar saçma olduğunu görüyorum, Ellerim tutuyosa, yemek yiyebiliyosam, gözlerim görüyosa, yürüyebiliyosam, konuşabiliyosam, tuvalete gidip ihtiyacımı karşılıyosam ve ben bütün bunlara rağmen yukarıda saydığım maddelerden dolayı rahatsız duyup hala kendimi aşalıyosam, yazık bana...

Evet mervecik ben de ne zaman kendi fiziğimle ilgili şeyleri aklıma getircek olsam, bunu düşünürüm.. Hayatta zevk alınabilecek milyonlarca şey var. Ne mutluki istesek o zevklerin farkına varıp onları tadabilecek durumdayız. Ama dediğin gibi asla tadamayacak olan ne gariban insanlar var. O garipler ne yapsın? Hangi birine üzülsünler? Ya da fiziksel engelliler, durumlarını kabullenene kadar ne acı çekiyorlardır.. Allah bize en büyük dertlerle bile başa çıkabilme gücünü bahşetmiş. Nice insanlar var ne trajediler yaşıyor. Ailesini kaybediyor, çocukları vefat ediyor, eşi aldatıyor, işini kaybediyor.. Acı üstüne acı yaşıyor, ama gün geliyor hepsini geride bırakmış hayatına devam ediyor. Bize bahşedilmiş bu yetenek çünkü, gün gelir geçer, gün gelir unutulur, unutulmasa bile daha az acıtır hale gelir.. Hem yaşanan acılar bile bizim hayrımız için belki de. Bu dünyada çektiğimiz bir başağrısı bile ahirette günahlarınızı hafifletecek derler ya hani, ben inanıyorum. O yüzden biraz sabır. Biraz şükür. Hayat herşeye rağmen yaşamaya değer. Z

gerçekten çok üzüldüm o zaman canım( ama bu böyle devam edemezki, bi çözüm bulmamız lazım. brazcık olsun düzelme hissedersek yazalım birbirimize hatta özelden bile yazabiliriz.. burada bi çözüm bulalım ve çözmeye çalışalım olur mu D

Rica ederim arkadaşım sana az da olsa yardım edebilsem benden mutlusu olmaz, istiyorumki herkes çaresi varken boş yere acı çekmesin. Keşke sihirli bi değneğim olsaydı da bütün genç kızlar cıvıl cıvıl olmaları gereken yaşlarında böyle acılara takılıp kalmasaydı... Z

Çok sevindim canım, rica ederim sen yeterki iyi hisset. O dediğin şey bazen bana da oluyor. Fön çektiren birini görüp beğeniyorum gidiyorum bi fön çektireyim diyorum kuaförden çıkınca garip hissediyorum. Hani şey gibi.. "bu ben değilim, bende eğreti durdu" gibi hissedebiliyorum bazen. Biraz az makyaj yapsam makyajına daha çok özenmiş güzel bi hatun görünce keşke biraz daha özen gösterseydim derken, biraz fazla yapsam of abarttım diye bütün gün huzursuzlanıyorum. Oluyor yani böyle şöyler biz kadınlar karmaşık yaratıklarız, hem dikkat çekmek hem de sivrilmemek isteriz öyle durumlarda aklıma farklı meseleler getirip onlara odaklanırım ya da kendimce şu oyunu oynarım. Evet belki bugün güzelliğimin zirvesinde değilim ama biliyorumki istesem muhteşem de olurum. Oram güzel, buram hoş derim kendime hatırlatırım. Mutlaka iyi gelir.

kızlar kıtabı bende okudum ama tabı meraktan. bendede vardı 2 3 sene oncesıne kadar ozguven eksıklıgı yuzumde sıvılceler vardı yuzume bakan sankı sıvılcelerıme bakıyor gıbı gelırdı bana bakan kıyafetıme bakıyor sankı bırı bısey dıyecek gıbı falan fılan bunlar uzadıkca uzar. dedim beni kimsenın degıstırecegı yok ben kendı kendımı degıstırmelıyım. kıyafet tarzımı degıstırdım sacıma makyajımı degıstırdım en önemlisi iyi bir işim var istedıgımı alabılıyorum. gelelım sımdıkı halıme hala sıvılcelerı olan bır ınsanım eskıden o kadar cok makyaj yapardım kapatmak ıcın sımdı pudra bıle surmuyorum ben dunyanın en güzel karısıyım dıyorum beni begenen boyle begensın. sevıyorum kendımı sizde yenebılırsınız kızlar bu ozguven eksıklıgını SİZLERDE DUNYANIN EN GUZEL KADINLARISINIZ SAKIN YILMAYIN HAYATA KARSI

ben spastik veya sakat değilim ama ben de fiziksel bi özürümden dolayı tehlikeli ameliyatlar geçirdim ileri derecede şekil bozukluğum vardı ne giyersem giyeyim belli olurdu hala da biraz var ama hiç bi zaman ben niye böyleyim demedim bu durumumdan utanmadım, dertlenmedim bazı insanlar vardır ki okyanusu geçer derede boğulurlar dertler insanın neyi önemsediğine bağlı olarak oluşur dedemden biliyorum kızı kanserden öldü adamın umurunda olmadı oysa ki evlat acısı hiç bi şeye benzemez derler yani demek istediğim size göre önemli olan bi şey başkasını hiç etkilemeyebilir ya da sizin basit gördüğünüz bi problem başkası için çok önemli olabilir Z

ben kendimle ilgili tutunabileceğim iyi bi taraf bulamıyorum fiziğimi geçelim akıl desen akıl yok beceri desen beceri yok karakterimi de sevmiyorum kendi kendime nerdeyse hiç bi işimi halledemiyorum her zaman ailem yanımda olamayack ve ben bi gün sudan çıkmış balığa dönücem eğitimimi tamamlayamdım üniversiteye girdim ama devam edemedim bu şekilde düzgün bi iş bulmak zor takıntılarımdan bi kurtulabilsem hayatıma yön vermek için uğraşırdım ama şu an da çok kötüyüm gerçekten kötüyüm Z

zindandelen inan bana amacım yargılamak, sorgulamak değil, haddim değil. Elbette herkes çektiğini hisettiğini kendi bilir, bi başkası anlıyorum desene, ne kadar anlayabilir ki. Ama inan bu gün çok üzgünüm, çok hesaplaştım kendimle. . push ; Z

Öğretmen değilim canım, mesleğimi özelden yazayım.

Keşke en azından ikisini birbirinden ayrı tutmak için birazcık daha çabalasan... İkisi senin hayatının çok farklı iki yönü. Tamam tüy problemi için canının sıkılması normal, ama onun için de bi sürü adım atmışsın ve muhtemelen iyi sonuç alacaksın. Kaymak gibi de olmayıversin cildin, o da varsın senin kusurun kalsın. hepimizin var bi kusuru napalım. Mükemmel görünmek kaçımıza nasip olmuşki zaten. Senin altyapına sahip bir kızın, kolayca aşılabilecek bir problem yüzünden hayatı kendine zindan etmesi, geleceğini önemsememesi çok yazık. Anlıyorum elinde değil gibi hissediyorsun ama öyyyle bir elindeki, inanamazsın. Şu tüy problemi dışında kimbilir ne kadar hoş kızsındır.. Güzel gözlerin, anlamlı bakışların, endamlı narin bir genç kız duruşunun hiç mi önemi yok? Onlar da yok bende dersen inanmam artık. Sonuçta sağlıklısın, ayaktasın, annen baban başında. yarın öbür gün biri çıkacak karşına ve seni herşeyinle sevecek. Hayır sakın itiraz etme birgün yaşayacaksın bunu ve o gün haklıymış o kız diyeceksin. Senin için dua edicem canım benim, herşeyin gönlünce olmasını isterim. Bu kadar anlattım ama kıssadan hissem, birazcık kendini pozitif olmaya zorla. İlk başlarda olmaz gibi gelecek ama alışacaksın. Her depresyona giren, kusurlarını kompleks yapan senin gibi koyverseydi bu memlekette gençkız kalmazdı.. Hadi göreyim seni, beni şaşırtma Z

Arkadaşlar; bu ciddi bir sorun. Sosyal hayatınızı etkiliyor belliki. Hikayeyle falan olcak iş değil. Terapi görmelisiniz. İntiharı düşünüyorum günah olmasa diyor kızcağız. Bu çok ciddi bir mesele. Profesyonel bir yardım almalısın canım. Bunun ayıbı yok. Hepimizin değişik konularda yardıma ihtiyacı var. Hem utanılacak birşey yok. Çirkin olsan ne olacak? Hiç mi çirkin insan yok hayatta. Engelli insanların varlığını düşün. Hayata sımsıkı tutunmaya çalışıyorlar. Bir uzuvları eksik diye utanç duysalar, insan içine çıkmasalar bu mantıklı olur muydu sence? O halde senin kasılman da mantıksız. Birey olarak sosyal çevrede varız ve bu varlığı çeşitli rollerle yaşıyoruz. Ailen içinde kız çocuğu olursun, belki bir eş, bir kardeş, otobüse binersin yolcu olma misyonunu üstlenirsin, bir hastanede sıra bekleyen hasta olursun yada bir devlet dairesinde sıra bekleyen agresif vatandaş olursun... Hayat böyle. Üstlendiğin rollerin seni kasmasına, utandırmasına izin vermemelisin. Ne olursan ol onu yaşa ve ondan haz almaya bak.

pardon canım cevabını geç gördüm.. yani demek istediğin mesela göğüs ölçüsü, düzgün bacaklar, düzgün bir burun... vs gibi ayrı ayrı özelliklere mi takılıyorsun? Hani tek başına güzellikle ilişkilendirilmeyen ama genel fiziksel özelliklerinle ilgili.. seni tahmin etmek çok zor. Aslında biraz daha açabilirsin meseleyi. Burada herkes anonim. çekinme, belki bir faydamız dokunur.. Z

benım durumumdasın diyebilirm. D

ben spastik veya sakat değilim ama ben de fiziksel bi özürümden dolayı tehlikeli ameliyatlar geçirmek zorunda kaldım ileri dercede bi şekil bozukluğum vardı ne giyersem giyeyim belli olurdu hala da bi miktar var ama hiç bir zaman ben niye böyleyim demedim bunun yüzünden utanmadım dertlenmedim bazı insanlar vardır okyanusu geçerler ama derede boğulurlar dertler insanın neyi daha çok önemsediğine bağlı olarak oluşur öyle vurdumduymaz insanlar var ki dedemden biliyorum kızı kanser oldu öldü onun umurunda bile olmadı halbuki evlat acısı hiç bi şeye benzemez derler yani size göre basit olan bi şey bana göre önemlidir ya da sizin önemsediğiniz bi problem bana göre hiç bi şey ifade etmez Z

(( Çok yakın bir arkadaşım da aynı problemle uğraşıyor, o da rahatsızlık sonrası hormonlarındaki değişim nedeniyle yaşıyor bu problemi. Çok kafaya takıyor hissediyorum ama bunu gizlemeye çalışıyor elinden geldiğince, hayatına devam ediyor. Tüylenme problemi o kadar fazla ki yakası hafif açık bir bluz bile giyebilmek için göğsüne, boynuna, sırtına dahi ağda yaptırması gerekiyor. Üstelik epilasyona gidecek maddi durumu da yok. Ne desem boş biliyorum yaşamayan anlamaz ama başa çıkabilmenin bir yolu olmalı. Epilasyona başlamakla bence iyi etmişsin, çünkü denemeden bilemezsin. Az ya da çok etkisi mutlaka olacaktır. İzler için de epilasyon sürecini bitirdikten sonra kimyasal peeling'i deneyebilirsin ileride. Kaç yaşındasın bilmiyorum ama cildin kendini büyük ihtimalle yenileyecektir. En önemlisi de biraz zaman tanı kendine. En azından epilasyondan az da olsa sonuç alınca daha iyi hissedersin. Yaş ilerledikçe insan kendisiyle ilgili problemleri kabullenmeyi ve iyi yönlerini ön plana çıkarmayı öğreniyor zaten. Ben de çok takardım eskiden neden çatlaklarım var, neden fazlalıklarım var, cildim niçin pürüzsüz değil, saçlarım neden çok az... Ama öyle napayım. İki seçenek var ya zehir olacak hayat bunları düşüne düşüne ya da onun yerine gözlerim ne kadar güzel, ne kadar sevilen bir insanım, ne kadar başarılı oldum vs. vs. diyeceğim. İyi taraflarımdan güç alacağım. Çok az insanın teni, vücudu, hayatı tamamen kusursuzdur, belki görünen belki görünmeyen kısımları ve herkes bunu kafaya takar. Senin durumun çok doğal. Sadece biraz sabret tüyler azalınca izler de azalacaktır, tamamen geçmese de çok şükür ki hepimizin kurtarıcısı makyaj var.. O da olmasa kişiliğin var, işte onu hiçbirşey geri planda bırakamaz. En güçlü silahın kişiliğindir. Zekanla ilgili endişene ise hiç hak veremedim açıkçası. Senin gibi kendini ifade edebilen, düzgün yazan, düşünen bir kızın nasıl bu fikre kapıldığına inanamıyorum. Sanırım bu içinde bulunduğun durumdan dolayı kendine olan kızgınlığından kaynaklanıyor. İnsanın hiçbişeyi olmasa, kolu bacağı eli gözleri hiçbişeyi.. Akıl herşeydir. Herşey orada başlar orada biter. Kendini köşeye sıkıştırma, güçlü yönlerine odaklan canım benim. Z

zindandelen nasılsınn, iyimisin?

Bu duygu az ya da çok herkes de vardır kızlar. En güzel kızlar bile bu tereddütü sık sık yaşıyorlar. Bu tamamen sizin kendinize neyi empoze ettiğinizle, özgüveninizle ilgili. Ama emin olun herkes kendi derdinde.. kimse kimsenin ne kadar kötü ya da mükemmel göründüğüyle sandığınız kadar çok ilgilenmiyor. Çok güzel, çok muhteşem dediğimiz insanlar sayıca çok çok azdır değil mi? Geri kalan insanlar ortalamalarda seyreder ki bunda hiç bi kötülük yoktur. Dünyanın en güzel insanlarıyla aşık atmamız gerekmez, niçin gereksinki? En güzel biziz demek zorunda değiliz. Beş saat sokakta dolaşsanız kaç kişi size gerçekten çok dikkatli bakar? Baksa nolur? Herkes muhteşem, herkes ışıl ışıl da siz mi farklısınız? Elbette değilsiniz. En çirkin olduğunu sananımız bile aslında en kötü açıdan bakıldığında bile sadece "sıradandır". Sıradan olmak da kötü değildir, çirkin olmak da, eksik olmak da. Önemli olan Yaradan'ın sizi yaratmaya değer bulmuş olması ve ağzınıza, burnunuza, saçınızın her teline, her kıvrımınıza özenerek bu dünyaya yollamış olmasıdır. Hepimiz özeliz, hepimiz farklıyız, hepimiz biriciğiz. En önemlisi de bu hayat ve biz, tek tek hepimiz çok ama çok değerliyiz. Bu düşünceleri aklınızdan uzaklaştırın kızlar, herkes kadar rahat olun lütfen.. Şu kısacık ömrü, sayılı günleri zehir etmeyin kendinize. Mutlaka doktor yardımı alın. mutlu olmanız dileğiyle..

Merhaba Dombi senin durumunu çok iyi anlayabiliyorum, söyleyeceklerimi sakın yanlış anlama olur mu? Sadece nacizane kendi düşüncelerimi söylemek istiyorum. Dışarıya çıktığın zaman ya da sosyal hayatında arkadaşlarının arasındayken, yolda yürürken senin yanında sanki hiç kimse yokmuş gibi rahat davranabilirsin. Tabii ki her zaman değill. Çünkü sen yolda yürürken insanlar seni seyretmiyorlar herkes birşeylerin derdindedir ya da her insanın kendine ait dertleri sıkıntıları olabilir. Belkide diğer insanlar da senin yaşadığın sıkıntıları yaşıyorlardır. Sen insanların sana baktıklarını ya da sürekli seni seyrettiklerini düşünüyor olabilirsin ama emin ol hiç kimse seni seyretmiyor. Çünkü sen sokakta yürürken değişik hareketlerde bulunmuyorsun ki her insan gibi yoluna devam ediyorsun. Biraz daha olumlu düşünmeye çalış. Kendini kasmadan rahat olmaya çalış. Hem insanlar sana baksalar bile senin güzelliğine bakıyorlardır. Kendinde söylediğin gibi senin güzel bir kız olduğunu söylüyorlarmış. Düşünsene herkes hayatın tadını çıkarmaya çalışıyor gülüyor eğleniyor çok güzel vakit geçiriyorlar. Sen neden mutsuz olasın. Eğer gerçekten biraz gayret edersen ve her zaman olumlu şeyler düşünürsen eminim ki sende mutlu olmayı başarabilirsin Kardeşimmm :teselli::Saruboceq:

Ben de mesleğimi sevmeme rağmen yanlış meslek seçtiğimi düşünüyorum. İş alanım dar, sabit değil, çok emek gerektiriyor. Aynı hatayı kocam da yapmış, muhteşem bi üniversitede, muhteşem bir dereceyle ama yanlış bölümde okumuş. Bu bizim suçumuz değil bu bizi yönlendirmesi gerekenlerin suçu. Bunun için kendine yüklenme. Anladığım kadarıyla yaşlarımız yakın seninle aslında. Daha çoooook genciz yani, istesek sen de ben de bi üniversite daha bile okuruz. Ama bana sorarsan iş hayatında kazandığın tecrübe de üni. mezunu olmak kadar artı katıyor insana. Bunu da göz önünde bulundur. Hayatta ne hayır ne şer bilemeyiz. Demek ki böyle olması gerekiyormuş, benim için iyi olan buymuş demek lazım. Zamanı geri almaya çalışmaktan daha kolay hem :) Z

bak ben sosyal fobime rağmen kastım okudum ettim, noldu.. bir işe bile girmek dert benim için. iş yok, hadi iş olsun bende cesaret yok. Bu aralar bu iş meselesine çok takılıyorum, arada bir daralıp bunalıp etrafımdakilere yansıtıyorum, oturup çocuk gibi ağlıyorum. Ama uzun sürmesine izin vermiyorum. Yarın yeni birgün. Hemen kendimi toplayıp kendime küçük hedefler koyuyorum. Yarın şuraya gidilecek, şu alınacak, şu kişiyle görüşülecek. Amaçsızlık, fazla boş vakit hasta ediyor insanı, dönüp dolaşıp kendine sarıyor insan. Boş da olsa saçma da olsa bişeyler yap çık evden, çanta bile alma yanına, spor ayakkabılarını geçir aval aval gezin. Git semt pazarlarını karıştır, git alışveriş merkezlerinde onu giy bunu çıkar, kitapçılarda gez kitap karıştır, gün geçer yorulursun düşünmeye vaktin olmaz.. Zaman herşeyin ilacı hem zaman geçmiş olur. . push ; Z

ne kadar azalmış olsada bu bende hala var... başkalarının yüzüne bakamıyorum.. sanki herkes bende bir kusur bulucakmış gb hissediyorum.. off off...:bbo: