Yani dertten kastınız nedir bilmiyorum ama selam sabah vardır covid olana msj atılır market vs sorulur cocuk düşer acile götürürler ne bileyim en fazla bunlar olur Çok kalabalık sitelerde selamdan ötesini beklemem acikcasi Komşum ne yaşıyor bilmeden neden derdime ortak edeyim ki?

Annemin evinde annem tüm komşularla tanışırdı. Pandemide karşı komşuyla camdan cama arkadaş bile olmuştu baya köyden birbirlerine salça kayısı falan gönderiyorlardı. Ben hiçbiriyle muhatap değildim eve misafir gelirse kendimi odaya kapatırdım. Öyle ki bi kere akşama kadar kaldılar ve ben ışığı açmadım görürler diye, karanlıkta boş boş oturmuştum, insan hiç sevmem. Sonra şehir değiştirdim 1 sene oldu komşularımdan kimseyi tanımıyorum. Geçen bi abla kızıyla aşure gönderdi. Kase hala bende belki 1 ay oldu çünkü içine bi şey koyup göndermek çok sıkıntılı geliyor. Eşime dedim sen ver nolur diye. Ben direkt insan sevmiyorum yani geriyorlar beni. O yüzden sıkıntı hissetmiyorum bahsettiğiniz durumdan.

Konu neden kahve içmeye bağlandı anlamadım ama dediğim gibi uzun süredir yasadigin bir yerde insanların birbiriyle olan ikili ilişkilerinin zayıf oluşu benim için önemli. Dışarıda calışan, çalışmak zorunda olan kişilerin zaten beklentisi bu konuda daha zayıf. Fakat boyle iliskilere alisik olmayanlar bu konuda daha hasas oluyor. Selam vermek dinimizde bile sunnetken insanlarin bir selami esirgemesi kapısını çalıp bir ihtiyacın var mı diye sormaması garip geliyor. Bunu ben de yapmasam ben yapmıyorum ki karşımdaki napsın derim. E Esila09

Evet. Kişi önce kendine bir bakacak eğer bu durum bende yoksa karşımdan beklemek saçma. Ama dediğim gibi uzun bir süredir aynı yerde yaşadığın küçük ölçekli bir yerleşim alanında gözlemlediğim kadarıyla durum malesef bu şekilde. T

Ben sizi anlamadım. Nasıl bir derdiniz var da kapınızı çalmamalarından şikayetçisiniz mesela? Ben de sitede yaşıyorum, memleketimden uzaktayım. Hiç dert etmedim açıkçası. Eski arkadaşlarımla hala iletişimdeyim, iş yerimden gittiğim kurslardan edindiğim arkadaşlarım var. Apartmandan da iki arkadaşım var ikisini de çocuğumu parka götürürken edindim. Çocuk olmasa gerek duymazdım komşumla arkadaş olayım diye. Selam verilmiyor demişsiniz ama düşünüyorum bit kere bile merhaba, iyi günler, günaydın dediğim birinin cevap vermemezlik yaptığına şahit olmadım. Birini görünce ondan beklemeden ben selam veriyorum zaten. Hiç düşünmedim bu yüzden selamlaşma var mı yok mu diye

Ankarada kimsenin kimseyi tanımadığı bir sitede yaşıyorum, kafam öyle bir rahat ki. Asansörde, sosyal tesislerde karşılaşırsak merhaba merhaba o kadar, miss. Sitemizin grubu var oradan ihtiyaç dahilinde birbirimize yardımcı oluyoruz o kadar, bence fazlasına gerek yok. Büyük şehirlerde apartmanlarin olduğu mahallelerde komsuluklar hala var aslında bu durum yaşadığınız bölgeye göre değişiyor

Saygı duyarım çünkü sizin en başından durusunuz bu yönde. Ama benim geldiğim yerde de kendi yapımda da bu yok. Tanımadığım birinden de beklemem ama 30 senelik ilişkilerin olduğu yerlerde kişilerin birbirine karşı tutumunu yadirgadim. Hiç yok denemez zaten içlerinde çıkan birkaç kişi de yıllardır aynı durumdan muzdarip.

Merhaba, bu mecraya yeni katıldım. İlk başta kararsızdım ama çeşitli sorular ve sorunlar hakkında kadınların böyle bir toplulukta olduğunu görünce paylaşmak istedim bende. Belki benim durumumda olanlarla konuşmak iyi gelir diye düşündüm. Öncelikle kendi memleketim olan Eskişehirden 3 senedir uzakta yaşıyorum. Bilen bilir ki Eskişehir sosyal ve kültürel yönden çok zengin bir şehirdir. Ben ise büyük bir metropole gelmeme rağmen hayal ettiklerimi bulamadım. Aradığım sosyal bir yaşantı değil fakat sosyal insanlar VE İNSANLIK. Kastım en azından selam, sabah, hal hatır bilen ve ufak da olsa bir bağ kurduğumuz insanların yerine kendini koyabilen anlayışlı insan çevresi... Evet şimdi okuyan bazı arkadaşlar kaldı mı insanlık herkes kendini düşünüyor artık herkes kendi derdiyle meşgul diyecek belki ama öyleyse bizde neden bu yok? En azından halden anlayan insanlara ihtiyacımız var. Burada yaşadığım en büyük problemlerden biri de bir gün iyiyken başka bir gün dengesiz davranan ve asosyalliği kendine yaşam tarzı edinmiş insanlar. Bulunduğum bölgede insanlar birbirine kahve içmeye bile gidip gelmiyor. Dertli olduğunu düşündüğü bir kapıyı çalmıyor bile. E sizde sürekli kendiniz yapınca karşı taraftan bir atak görmeyince dertleniyorsunuz tabi. Sizin için bu durum nasıl? Genellikle böyle sorunlarla karşılaşıyor musunuz? Bunları aşmak için insanlardan uzaklaşmak yerine yaptığınız başka şeyler var mı? mor delisi

Benim bahsettiğim her önüne gelenle oturup kalkmak meselesi değil zaten. Bir süredir birlikte bulunduğun yüz yüze geldiğin insanlara karşı tutulan tutum ve iyi insan ilişkileri. Sizin böyle bir beklentiniz olmadığı için size normal geliyor olabilir ona da saygı duyarım. Ama bu benim beklentim ve benim gibi düşünenlerin cevabını daha çok merak ediyorum NaMIDiGeRBuzDoLaBI

Kahve içmek güzeldir evet ama kafa dengi insanlarla önümüze çıkan her komşuyla kahve içmek zorunda mıyız? Ben şahsen önüme çıkan her komşuyla selamlaşmam bile. Kafamı eğer geçerim. Zaten zor dönemlerden geçiyoruz komşumun selam sabah vermemesi düşüneceğim son şey olur şahsen.

Fazla beklenti içindesiniz cunku artik insanlar kendi derdi ile boğuluyor. Örnek verseniz belki daha anlarım Birde meraklı nitelendirilmek var . push ; T

Açıkçası bende kimse bana bulaşmasın kafasındayım evet selam veririm aşure yaptım dağıttım ama aynı sitedeyim diye kimseyle kahve içmek zorunda değilim sabah 7de çıkıp akşam 18 30da geliyorum kalan vaktimi kendi tercihimle geçirmek isterim zorunlu olarak bir arada olduğum insanlar ile samimiyeti ilerletmek zorunda değilim vaktim ztn yok.

Büyük şehirde yaşıyorum ama site degil mahalle kültürü olan bir yer. Mahalle kültürü dedigime bakmayın günaydın, iyi akşamlar gibi selam verdiğim zaman suratıma baka kalıyordu komşularım gelme gitme zaten yok ancak cenazeleri oldugu zaman baş sağlığına gitmek kadar nadir onlardan atak gelmedi ölsem yokluğumu farketmezler bile. Alıştım yalnızlığa bocalıyorum ama yapacak birşey yok

Evet en azından selam sabah bilmek ve daha küçük yerleşim yerlerinde tanistigin derdini bildiğin insanlara karşı davranış şekli benim de bahsettiğim. Aman bana kimse dokunmasin değil de bildiğin birinin yarasına bir nebze merhem olabilme durumu. Aynı durumlardan geçmiş kimselerin hassasiyeti. D dgdln

Aslinda mahalle kültürü olan yerlerde insan ilişkileri o mahallede yaşayanlar arasında bir sorun yasanmamissa çok daha güzel insan ilişkileri çıkıyor. Ama malesef yıllar geçtikçe güzel ilişkilerin ve davranışların anlamsizlastigini düşünüyorum. Bana kalırsa pandemi döneminin de bunda etkisi büyük ama neden biz hala insan ilişkileri konusunda kendimizi daha duyarlı hissediyoruz. O yüzden bazen şunu düşünüyorum belkide toplama bir yere rastladım:) T