Merhaba, öncelikle inşallah sağ salim bebeğinize kavuşur, güle güle büyütürsünüz. Ben okurken çok üzüldüm. Böyle şeyler kendi hayatımda da üzer beni. Çok önemsiz gelmiyor bana. Yemekten sonra siz de eşinizin yanına gidip oturun, bir de böyle tepkilerini ölçün bakalım. Bebeğin cinsiyeti konusunda da şaşırdım çünkü pabuç atmada önemli olan cinsiyet değil, daha sonra doğmuş olmaktır. Siz de şaka yollu "aman da benim oğluşum abilerinin pabucunu dama mı atacakmış" gibi bir şey söyleyebilirsiniz. Siz içinize atmayın, sonuçta eğer bunlar şakaysa bu şakaları siz kaldırıyorsanız onlar da kaldırabilir. Eğer kayınvalideniz düşündüğünüz kadar aklı selim biri ise açıkça bi sorun olup olmadığını da sorabilirsiniz... Çok şey yazdım biliyorum ama eşinizin tavrı da çok makul değil; 6 aylık hamile eş o haldeyken nasıl tepkisiz kalabiliyor ki. Durumunuz hormonal değil bence, ya da benim hormonlarım hamile değilken bile aşırı hassas :) Sağlıcakla kalın, içinize atmayın zira içerde bebeğiniz var E EBRU 72

Canım bence hormonların tavan yapmışşş kötü düşünme bence, hiç kötü niyetli harket görmedim ben.. sofrayı toplama işinin sana kalması birazz fena ama sende yapmak istemiyosan ayy sancı girdi de, yat aşşağı

İşte ben de onu anlatmaya çalıştım ya. Kıza heveslenmişler. Ağzından kaçırıvermiş. Olabiliyor demek istedim. Alınmayın. Benim kardeşimin iki oğlu var. Kayınvalidesinin üç oğlu. Benim kızımın olduğunu duyunca aman demiş bi sen kız doğrumadanı. Sonra durmuş. Benim de olmadı ama demiş. Bazen olabiliyor işte..

Bence siz de nezaketle çekiliverin masadan. Diğerleri gibi. Erkek kız meselesine gelince. Ben de böyle bir laf etmiştim aklıma geldi. Benim bir kızım Var Allah bağışlasın. İkincini de hep kız istedim. Cinsiyetini öğrenmeye gittik doktorum da biliyo kız istediğimi. Oğlan geliyo dediğinde olsun demiştim. Doktorum da yapacak bişey yok artık diye gülmüştü. Yani demek ki onlar da kıza hazırlanmışlar. Ağzından çıkıvermiş işte. Bu arada şu anda çok mutluyum oğlum olduğu için :) Eşinizle duygularınızı çok suçlamadan paylaşın. Farkında değildir. O aileyle yaşadı çünkü. Alışık onlara yani. Sakin ve incitmeden konuşursanız özen gösterecektir.

Merhaba benim sorunum eşimin ailesiyle ilgili. 6 aylık hamileyim belki de bu durumu bu yüzden ben abartıyorum bilemiyorum sizlere danışmaya sizlerden fikir almaya ihtiyacım var. Normalde çok sevecen olan kayınvalidem ramazan ayı itibariyle sanki bir garip davranıyor. Evlerimizin arası 10 dk mesafe önceden sık sık yemeğe çağırmasına rağmen iftar boyunca sadece bir kez yemeğe aldı onda da benim ailem geliyordu ve hamile olmama rağmen tüm hizmeti ben gördüm. Ben bankacıyım işim oldukça stresli ve ağır geçiyor eşim öğretmen yaz tatilini evde geçiriyor oruç tutuyor. Yemek konusunda hiçbir problem çıkarmasa da haliyle her gün bi şeyler hazırlamam gerekiyor. Ve ev işlerine pek karışmaz laf da söylemez iş de yapmaz kısacası. Bu durumu çok kısaca eşime anlattım annen bu sene bizi ramazanda hiç çağırmadı fln dedim o da pek bi şey demedi ben de şikayet etmek istemedim çünkü art niyet aramıyorum. Cumartesi günü şehirdışından görümcemler geldi onun da 5 aylık bebeği var, onlar geldiğinden beri her akşam kayınvaldemlerdeyiz. 3 gecedir dikkat ediyorum yemek sonrası sofrada bir ben kalıyorum ve sofrayı toplamak bana kalıyor. Görümceme kusur bulmuyorum çünkü onun bebeği var ilgilenmek zorunda anne olarak. ama kayınvaldem niye her şeyi üstüme bırakıyor anlamıyorum. üstelik ben çalışıyorum hamileyim benim dışımdaki herkes tatilde orada. Görümcemin eşi bile bir erkek olarak evlerine gittiğimizde her şeye yardım eder, görümcem benim kadarken kahvaltıları bile o hazırlıyordu yani iş bilmeyen insanlar değiller. Yalnız eşimde de hata var. Çünkü yemek sonrası hemen gidip uzanıyor bana yardım etmiyor. Haliyle diğerleri de eşimin tavrına bakıp yardımcı olmuyor olabilirler. Evde toplamda 8 kişi oluyoruz bu arada. geçen yaz görümcem daha 1,5 aylık hamileyken bile ben ona fazla eğilmesin uzanmasın diye hep yardımcı olmaya çalışıyordum. Dün gece bunları düşündükçe canım sıkıldı, böyle huyları yoktu eşim de dün neyin var diye sordu baya eve geldikten sonra ama ona da hormanal dedim geçiştirdim fakat bi türlü anlam veremedim. Bir de çocuğun cinsiyetinin öğrenmeye gittiğimizde kayınvaldemi de götürdük bizim ilk çocuğumuz onun da 3. torunu. İkisi de erkek. Doktor erkek deyince "olsun" dedi. O an çok bozuldum ama bi şey demedim. Onun için 3. erkek torun olabilir ama benim ilk çocuğum ne kadar heyecanlıyım benim için her şey yepyeni. O an kızdım gene de sesimi çıkarmadım eşime de demedim. İyi huylu bir kadın ağzından yanlışlıkla çıkmıştır diye düşündüm. Merdivenlerden inerken de görümcemin bebeğini kastesederek şaka olsun diye iyi de onun pabucu dama atılmayacak kız olsaydı pabucu dama atılırdı falan dedi gülerek söyledi hepsini ama yani daha hastaneden çıkmadan bunu mu düşündünüz yani aklına bu mu geldi dedim. Hatta görümcem de öyle demiş erkek olursa bizimkinin pabucu dama atılmaz falan demiş şaka yapıyormuş öyle diyor. Orda biraz yüzüm asıldı ama gene bir laf etmedim. Yani hepsini düşününce bunlar ne demek oluyor diyorum, kötü düşünüp kalbimi karartmak istemiyorum fakat canım da sıkılıyor. Sizce bu durum nasıl aşmalıyım eşime anlatmamak doğru bir hareket mi? Dır dır yapmayayım diyorum ama aklıma da takıldı. Yorumlarınızı rica ediyorum.

Yazdıklarınız için çok teşekkür ederim. Bugün işyerinden de bir arkadaşıma anlattım o da sizin gibi içeri gidip uzanmamı yardım etmeyip bırakmamı tavsiye etti. Bir de o şekilde deneyeceğim. Teşekkürler.

Evet bu akşam da öyle deneyeceğim surat asarlarsa ben de bir problem olmadığnı anlamış olurum :) Diğer konu için de 2. yi bekleyen sizmişsiniz yani kendi kendinize söylediğiniz söz size dokunmaz ama kayınvaldem söyleyince beni biraz üzdü açıkçası. E EBRU 72