"Azicik dinlen, hasta olacaksin" denildiginde irkilir erkekler. Neredeyse dugmelerine basilmis gibi bir anda ve pek de bilincine varmadan sinirlenirler. Sadece kaytarilacak angarya varsa; kosullar "bes yildizli"ysa ve dinlenmek ona tatli bir yalnizlik kazandiracaksa bu tavsiyeye uyarlar... Neden? Cunku "yatmak" ters istir; elden ayaktan dusme ihtimali vardir. Cunku iktidar, cunku guc, cunku dirlik duzenlik diktir. O yuzden baska turlu korkar erkekler hastaliktan; hatta hasta olmaktan cok, hasta gorulmekten korkar cekinirler. Ihtiyarlikta bu acidan gizli bir rahatlik vardir: Yenilgi artik saklanamayacak kadar ciplak bicimde ortadadir ve gonul rahatligiyla hasta olunacaktir. Eminim bircogunuz farkindasinizdir. Kadinlarin bazi hastaliklari neredeyse "ismarladiklarinin" farkindasinizdir. Bazi hastaliklarin kucagina kedi gibi sokulduklarinin da... Ilk soktan sonra hemen hemen her hastaliga kendinden bir parca muamelesi yapar kadinlar. Hep "ic"lerindeymis de agir agir ortaya cikmis gibi bakarlar hastaliga. Oysa erkekler icin "disardan" gelen darbedir hastalik. Onlar icin hic hesapta olmayan bir dusman saldirisi gibidir. Kadin zihninde hep hastaliga yer vardir. Erkek zihninde hastaligin yeri ya korkudur ya da bostur. Tam bu noktada hipokondriyak erkeklerde bir tur "iktidar yorgunlugu" gordugumu itiraf etmeliyim. AsIk erkek gibidir hastalik hastasi erkek. Tedirgindir, "ic"iyle fazla mesguldur, "kadin"dir. Kadinlarla erkeklerin hekimler ve tibbi tetkikler karsisindaki tavirlarini da genelde cok farkli bulurum. Kadinlar icin iyi bir hekim sefkat ve ilgi kaynagidir; tekrarlanan tetkikler ihtimamdir. Yavas yavas, sindire sindire iyilesmenin sevinci baskadir. Fakat ah su erkekler ve onlarin zihninin derinlerine kazinmis iktidar takintisi, hatta belasi yok mu! Hekimle karsilasmak iktidar hirlasmasi gibi bir seydir. En iyi haliyle agizda buruk bir tat birakir. Tibbi tetkikler kurcalanmak, hirpalanmak, dahasi asagilanmak gibi gelir bircok erkege. Hor gorulmediginden emin olmak icin dost hekimler, tanidik eller baksin, arastirsin ister, ancak oyle rahatlar. O yuzden cogu erkek acile kaldirilincaya kadar hastalik belirtilerini "yok" sayar! Cunku bu bir yenilgidir ve sadece olumcul ya da acil durumlarda kabul edilebilir. Dogrusu erkeklerin, ozellikle de orta yasli erkeklerin hastaliktan kacinmalarinda bir baska tedirginligin de izlerini bulurum ben. Erkekler bilirler. Ciddi bir hastalik sonrasi sevdiklerinin kendisine yaklasiminin donusebilecegini bilirler. Arzu ve hayranlik titreyisi, yerini merhamet ve sefkatin iclenisine terk edebilir. Iktidar yaldizinin dokulmesi ve gucun nostaljik bir tat kazanmasi artik an meselesidir.