bazı insanlar kendilerinin haksız olduğunu kabul etmek istemiyolar işte illede zeytinyağı gibi üste çıkacaklar... baktım uğraşamıycam he deyip geçiyorum artık o kendini haklı sanmaya devam etsin sengözlerimebaksanab

Gerçeği gören insan doğruyu görendir... Yalana kanmaz... Zor da olsa güçlüdür, yılmaz, amaçlarına ulaşır. Sizden duymayı istediklerini duyanlar zaten kendilerini kandırıyorlar. Gerçekse tek ve doğru olandır, zor bile olsa. Laale Aşikardır Zat-ı

Ben çok yapardım bunu.. Hep kendimi kandırırdım..:mymeka: Ama sadece aşk hayatımda değil, dost sandıklarıma bile inanıp çevreme savundum onları.. Kaktüsün bir gün papatyaya döneceğine o kadar inandırmışım ki kendimi, elime dikenler battığında farkettim gerçeği..:çok üzgünüm: Sonuçta yine benim canım yandı, benim gözyaşım döküldü.. Kimse bir şey olmuyor valla, insan ne ediyorsa kendine ediyor bu hayatta..

işimize gelmez gerçekler. aslında bilirizde işin aslını ama canımızı acıtmasından korkar görmezden geliriz. başkasına danıştığımızda vericeği cevabıda biliriz. bile bile danışırız yine. duymak istediğimiz cevabı alamayıncada kızarız. işte burda sadece kendimizi kandırırız başkasına olmazki bişi olan sana olur yine. hüsrana kendin uğrarsın. bende yaşadım böle bi kandırmaca. ne zaman gerçeği görmezlikten gelmeden kendimi kandırmaktan vazgeçtim? o görmezlikten geldiğim gerçekler canımı acıtınca. çok ii bi ders oldu yinede. kendimi kandırmaktan vazgeçtim o zamandan sonra hep acı olsada gerçeklerle yüzleştim. insanoğlu işte bişeyin farkına varmak için ille canı yanar. sonra anlar doğruyu eğriyi.

Aslinda bir nebze her insanda bu var... songülün ve mavrusun dedigi gibi... Muhtemelen beyinin yada piskolojinin bir korunma mekanizmasi... olumsuz olanlari duymak istememek... fakat bazi insanda öyle böyle degil Laalis dogruyla yüzlesse bile inatla hayir diyor... o dereceki artik kendi inandignin dogru dogrunun yanlis oldugna inaniyor... Benim Teyzem bu türün en iyi örneklerinden biridir... benneyaptımki Gxuxlsxuxm

Ne kadarda isimize gelmese... gün gelecek öyle yada böyle yüzlesmek zorunda kalicagiz... o günde yikilisimiz olabilir... bir yerde insan kendini alistira alistira bile olsa gerceklerin yüzüne bakmali..

Aynen... kendini kandiran kendine yapiyor degilmi? Sonra ne zamanki gerceklerle yüzlesmek zorunda kaliyorsun kacacak yer ariyor yer yarilsada icine batsam diyorsun... Iste bu duruma gelmeden kabullenmek asil zor olan ama dogru olana. s icimdeki_sen 17.10.2014 miladim

Dozunda olduktan sonra bu hepimizde var canim... hafiften güzel konusuruz olayi... biliriz aslinda anayi konyayi fakat kendimize kabullendirmek zor gelir... Fakat bazi insanlar varki... asla ve asla yüzlesemez... iste dedimya her yigidin harci degil bu... evet gercekler bunlar diyebilen cok az insan var inanki . push ; Gxuxlsxuxm

Dogruyu yarım yamalak bildigimde yapıyorum bunu.. ıyi olana odaklanıyorum.. Kendimi inandırıyorum.. Yine böyle bi dönemimdeyim.. Umarım iyi çıkar.. Gxuxlsxuxm

cok yasiyorum ben bunu... ama ben her zaman kabul etmisimdir hatalarimi ve asla savunmaya gecmemisimdir... sadece adim gibi emin oldugum seyleri savunurum... ama böyle kendini kandiran cok tanidigim insan var asil gercegi söylediginde ilk önce sasiran ama o zaman bir sekilde savunacak bir yolup hayir hayir öyle degille baslayan cümleri cok duydum... evet belki bende sIkIstIgIm anlarda kandiriyorumdur kendimi ama asla sonu zarara varmiyacak masumca grileri beyaza cevirmek benimkisi... M mefaze Mecnunakoşan

Biri size geliyor ve akil danisiyor... fakat ters birsey söyledigniz zaman isine gelmiyor direkt savunmaya geciyor... ne hikmetse insanlarin bircogu böyle degilmi? Duymak istediklerini duymak istiyorlar Gerceklerle yüzlesmek her yigidin harci degil... yada evet benimde sucum var diyebilmek... bu duruma gelmeyi bir sekilde hak ettim diyebilmek... Kendini kandirarak yasayan o kadar cok insan varki!! mavrulam

Gerçekler acıdır... belki de bazen duymak istemeyiz... canımızı acıtır, üzer bizi... içimizde biliriz, belki gerçeğin ta kendisini, ama nedense bu anlamda kandırılmak daha mı iyi geliyor ne... ya da direk doğruları duymak isteriz, çivi çiviyi söker misali... insanın başkasını değil, kendini kandırması belki tesellli veriyordur, belki de yüzleşmekten korkuyordur... ama ne olursa olsun gerçekleri duymak ve söylemekten yanayım.. kırmadan, incitmeden ve üzmeden... sevgiler...

Hepimiz de biraz böyle değil miyiz... Mesela erkek arkadaşımız, sevgilimiz yada eşimiz... Birine anlatıyoruz ama cevap verirken hemen savunma hemen ama... mirmirmirmir ılla ki bir neden bi sebep buluyoruz... Aslında kendimiz de bunun yanlış olduğunu bile bile bazı şeyleri sürdürebilmek için susuyoruz malesef... benneyaptımki A Ally

Cok dogru

Ben çok yapıyorum bunu kendime. Farkındayım ama gerçek olan canımı acıtıyor dayanamıyorum ne yapayım? Arkadaşım sürekli asla Onunla birlikte olamayacağımızı söylüyor, olacak olsa bir yıldır olurdu diyip duruyor ama duymak istemiyorum bile bunları canım acıyor çünkü.. Zaman geçiyor ama ben hala hiç bir şey duymamış/bilmiyor gibi bekliyorum belki.. diye. Umut işte Allah kahretmesin ki! Bunu yazarken bile ağlıyorum, sadece kendimi kandırdığımı yazmak dahi canımı yakarken ben nasıl diğer şeyleri kendime söyleyebileyim... K