Cevaplar için çok çok teşekkür ederim. İstanbulda yaşamak erkek arkadaşım olmasa da istediğim ve ozledigim bir şey, zaten içime tam sinen ve yurtdisi kapılarını kapatmayacak bir iş bulmadan taşınmak istemiyorum. Erkek arkadaşım da biliyor ve is yasamimdan fedakarlık yapmamam gerektiğini söylüyor. Aslında ailemin kaygılarını anlıyorum ben de kendime bir ilişkiye girmek için güvenmiyordum ve basta sürekli "ya bu arkadaş da beni baskilarsa ya şiddet uygularsa ya yine hayır diyemezsem" korkum çok yoğundu. Kendime guvenemiyordum ya yine saçma sapan birini sectiysem diyordum. Ama bu 8 ayda korkularım geçti bence (tabi ki insan birini tam olarak tanıyamaz 8 ayda) ama erkek arkadaşım sevecen ve saygı dolu biri. Bir de sanırım kendime güvenim de arttı sanki artık eskisi gibi ezilmem kimse karşısında gibi hissediyorum bunda son 1 senedir her hafta terapiye gitmemin de etkisi var. Ama ailemin yorumları bu kaygı ve korkuları tetikliyor üstelik ne yapsam yanlış gibi geliyor bana.

Hayırlı olsun ilişkin ama dikkatimi çeken bu kişinin daha önce de evliliğindedir sıkıntısı karşıdakini tanıyamamak olmuş. Sen yurtdışına çıkacak olsan bir yerde iş bulabilecek bir durumda mı? Seni yarın bir gün kendi ile kıyaslayıp aşağıya çekme durumu olmaz umarım. Ailen senin istediğini düşünür. Umarım kararın senin için en hayırlısı olur.

Pilavaa kaşık sapla

Bence erkek arkadaşınız olmasa İstanbul bu kadar çekici gelmeyecekti size

Yurtdisi dediginiz yer afrikaysa, suan calistiginiz isiniz guneydogu da ise aileniz neyin tribini yapiyor ben anlamadim. Bu adam icin new York lari londonlari terk etmiyosunuz sonucta. Hem kariyeriniz hem sosyal hayatiniz istanbulda daha iyi olur ki sevdiginiz adamla beraber yasayip deneme firsatiniz olucak. Omur bitiyor ne zaman yuva kurucaksiniz seviceksiniz seviliceksiniz... Ben ailenizi bu sebeplerden hakli bulmuyorum, bu konuda izin istemenize gerek yok hayat sizin ama evlenmeye karar Verdiginizde tabiiki gidip tanistirin izinlerini alin. Beraber yasamak icin izin almaya gerek yok. Isiniz icin sehir degistirme durumunda izin almaniza gerek yok. Evlenmeye karar verirken izin almaya gerek yok. Karar aldiktan sonra ailenizle bu kisiyle evlenicem buyrun tanisin sizce uygun mu demeniz yeterli.

Ailenizin sorun edeceğini düşündüğünüz şeyleri sorgulamakta haklılar. Boşanmış biriyse neden boşanmış acaba problemli biri mi diye sorgulayabilirler ki kızını düşünen her aile zaten bunu yapmalı. Eğitim seviyesi ve ekonomik durumu sizden düşük erkeği de size uygun bulmamaları tuhaf değil. Evet anneniz haklı erkekler bu konuda kompleksli olabiliyor yanlış bir şey söylememiş. Tahsili yüksek, yurtdışında işler yapmış kızlarına lise mezunu birini de uygun bulmayabilirler. Bu da gayet normal. Aileniz sizin iyiliğinizi düşünüyor, eleştiri getirebilecekleri noktalar ekstrem şeyler değil denginiz birini uygun görüyolarmış. zaten anlattığınız kadarıyla eleştirseler de kabullenecek insanlarmış. O yüzden bence eleştirilerini alttan alıp güzel bir dille açıklama yapın derim.

"Sen kendini bir erkeğe uydurma, o sana uysun, nereden çıktı bu Türkiye ve İstanbul aşkı" Babanın bu düşüncesini alkışlıyorum

Seni tanıyorum buradaki konularından az çok Erkek arkadaşının iyi ve sana uygun biri olduğunu düşündüm Öyle hissettim Çünkü mantıklı ve ağırbaşlı birisin Hayat tecrüben de var Muhtemelen seçtiğin kişi de senin mantığındaki düzgün birisidir. Evlenip ayrılmış olmasını takma Bu detayı bence söylemesen de olur Çünkü çocuğu falan yokmuş Bilmeleri gerekmiyor zaten kisa sürmüş evlilik İstanbul'a gerçekten sen de istediğin için mi kalmak istiyorsun? Bunda mantıklı bir karar vermen gerekiyor Çünkü yurt dışı tecrüben de var Asla bir erkek için daha iyi şartlardan vazgeçme Evlenmek istemek 34 yasında bir kadın için gayet doğal X kişisinin bana uygun olduğunu düşündüm İzninizle evlenmek istiyorum diyeceksin

Ailenizin sizin kararlarini sorgulamasi sizin eskiden verdiginiz kararlardan dolayi. Yoksa size güvenmeseler birakin yurtdisini, il disa gitmenizi engellemislerdi. Bence bu sürecte ailenizi dahil edin. Belki yine sizin göremediginiz birseyi onlar görür.. ve ben bir evliligin saklanmasina karsiyim. Eski olsun yeni olsun. Sükredin aileniz her kosulda arkanizda. Bizim burda birisi kizi doktor olmadi diye mirasindan cikartti.. böyle anneler babalar da var

Evet uzak mesafe ilişkisi yaşıyoruz ama bu yastan sonra da çok zor ama çok seviyorum o yüzden bir an önce bir araya gelmek istiyorum.

Anladığım kadarıyla aileniz size mükemmel bir hayat kurma imkani sağlamış, yaşamak için bir erkeğe ihtiyacınız yok, özgürsünüz, canınız ne zaman isterse çekip gitme lüksünuz var. Öncelikle bunun için ailenize teşekkür etmelisiniz. Ve size yine özgürce sevebileceginiz bir erkeği secme şansı vermiş bu ne demek; Çoğu kadin evi gecindirebilir mi diye bakar önce ya da evlenince kirada mi yaşayacağız vs... Siz özgürsünüz dilediğinizi seçebilirsiniz ama ailenize ihanet etmeyin, arkasından iş çevirmeyin derim sizin aileniz bunu hak etmiyor. Boşanmış olmasi evet sorun, sizden düşük kazanması yine sorun aile için ama aşılmaz değil bunlar.

Çok sinir olacaksınız ama aileniz haklı yazmaya geldim inşallah kizmazsiniz ama fikrim bu

ailenizin ön yargıları normal ama bunu kırmak sizin ve erkek arkadaşınızın elinde. ailenizle tanıştırıp, size güvenmelerini sağlamak daha mantıklı. insan karşısındakine duygusal bir şeyler besleyince olayları eksik ve gerçekçi yorumlayamıyor, yorumlasa da görmezden gelebiliyor. sizin aileniz yobaz ve anlayışsız değiller. sadece endişeliler. eğer ailenizden saklayıp evlenirseniz sizin kararlarınıza güvenmemelerini haklı çıkarırsınız bence. bu güçsüz, kendi kararlarının arkasında duramayacak birinin yapacağı bir hareket çünkü. siz de böyle düşünerek ailenizin endişlerini haklı çıkarıyorsunuz bence. en ufak bir şeyde gardınız bu kadar düşüyorsa, evliliğinizde eşiniz tarafından çıkacak bir sorunda nasıl karşısında sapasağlam durabilirsiniz ki?

Ne kadar benzeriz :) Benim de ailem tipki sizin gibi, tum imkanlari serdi ayagima sonra ben gittim yobaz bir adamla evlendim, o kadar ustume titreyen, kilima zarar gelse dunyayi yakacak ailem beni dogru durust goremez arayamaz oldu. Tabi ailemin bana asilamis oldugu ozguven sayesinde ayrildim ve kendi ayaklarim ustunde durmaya basladim. Bence bu kisiye guveniyorsaniz ve seviyorsaniz aileniz zaten bir sure sonra sizi destekleyecektir. Ben de yurt disinda yasiyorum ve eger ki bir gun Turkiyeye biriyle evlenmek icin vs donsem ailem cok karsi cikar. Muhtemelen sizinkiler de benimkiler gibi, erkek konusunda dogru tercih yapamadigimizi dusunuyor

Ailen galiba orada bir kariyer yapabilecekken, yükselebilecekken İstanbula gelip bin tane avukattan biri olacağını düşünüyor doğru mu... artı hiç evlenmemiş avukat kızım lise mezunu, dengi mesleği ve kazancı olmayan, evlilik yaşamış biriyle olmak istese ben de şöyle bir kalırım gönlüm rahat etmez. Tanıdım bana uygun, beklediğim adam bu diyorsan haber ver, onaylarını iste, tanıştır. Sonuçta ölürüm de vermem diyecek halleri yok. Ama bu kişiyle uzak mesafe ilişkisi yaşamadınız mı yanlış mı hatırlıyorum...

Başlığa cevabım: E bir zahmet düğüne davet et bari. Konuya cevabıma gelirsek de net bir duruş sergilemeni öneririm. Yani ailenden sevgilin hakkında eleştiri gelince eğilip bükülürsen, senin de acaba dediğini düşünürler. Eleştiri boyutları artar ve en nihayetinde işler sertleşir. Yani zamanına gelirsek de çok uzatmayacaksanız hemen söyleyin bence. Ama uzayacaksa çok su götürür, o sebeple ben olsam söylemezdim.

Diyelim ki ayrıldınız, bu sefer İstanbulda olmaktan ve orada çalışmaktan keyif alır mıydınız? Bunu düşünün bence. Çünkü aynı eve girip tüm hayatın rutinini beraber çekince işlerin rengi değişebilir. Hayatınızda o olmasa da istanbulda çalışmak/yaşamak ister miydiniz?

Ben eğitim seviyesine ve maddi denkliğe önem vermiyorum. Sonuç olarak günümüzde üniversite okuyup kazanmak kadar kolay bir şey yok. Erkek kadından fazla alınca sorun yok tam tersi olunca niye sorun var onu da anlamadım. önemli olan paylaşım, duygusal olarak sizi tatmin ediyor mu? Hobileriniz aynı mı? Çalışkan biri mi? Kişilikleriniz uyuşuyor mu? Ailenizin arkasından iş çevirmeyin ama seçtiğiniz insanın arkasında durmayı da bilin. Boşandığını da ailenize söylememize gerek yok. Adam zaten açık açık size her şeyi anlatmış, eski eşini kötülemkiş hatalarını kabul etmiş anlsttiginiza göre olgun birine benziyor.

Bir türlü tam anlayamadım yazdıklarından konu sahibinin nerede olduğunu. Babasının yorumu da nereden çıktı Türkiye ve İstanbul olunca sanki yurt dışında da ondan bu şekilde söylüyor sandım. Ayrıntıları bilmiyordum tabii, ben sadece seçimi bilinçaltındaki kavramlardan da kaynaklı değil gerçekten onlar olmadan yaptığına emin olması gerektiğini düşünüyorum. Onun dışında herkesin kendi kararı tabii ki.

Merhabalar çok yorum gelmiş kusura bakmayın ama şuna açıklık getirebilirim. Calistigim sektörde uluslararası bir "kariyer" yapıp ilerleyebilmek icin yıllarca savaş bölgelerinde veya komşu ülkelerde çalışmak lazım. Mesela 3 sene sudan 2 sene Ukrayna 3 sene Bangladeş gibi. Ben yıllardır bunu istediğimi söyleyip anamın babamın başının etini yemişim onlar da kabullenmislerdi. Şimdi bir bakıyorum bütün kadınlar bekar, erkekler boşanmış, aşkı da deneyimleyince dedim ki amaaan böyle hayat mı olur. Ama etrafımdakiler bunu "erkek için isteklerinden vazgeçti" olarak okudu. Yıllarca istediğim hayat sanki şu aşağıya koyduğum ekran görüntüsü gibiydi ama bir şeyi unutmuşum ki bu insanların çoğu bekar. Eklentiler Screenshot_20221112-071807_Chrome. jpg 109,8 KB · Görüntüleme: 88

Hep yazarim, Yasi yasima, egitimi egitimime, huyu huyuma,... Adami goturdum evlenicem dedim, annem onu da begenmedi kadinin 3 damadi var, hic birini sevmiyor. Hepsi mi defolu. Degil tabi ki. Ama bakis acisi iste, yakistirmiyor kizlarina. Anama gore mark zuchkerberg falan anca kurtarir yani O yüzden bence aileni biliyorsun, genel olarak sana birini yakistirmak konusunda standartlari baya yuksekse cok da dert etme derim. Ben sebep ne olursa olsun, 34 yasindaki birinin kararlarına bu denli karışmayı dogru bulmuyorum ayrica. Ayrica hemen evlenmek niyetinde de degilsin. Gidip o sehirde denemek ve daha yakin vakit gecirmek istemen bile gayet stratejik bir karar. Olmazsa olmaz zaten, denemeden vaz gecmek asil olmaz. Senin işin geregi de zaten 3 5 yilda bir yer degirtirmek normalse, tam sana uyacak, seninle ayni sehirde olacak birisini bulman zaten cok zor değil mi. Ailen hic hayatinda erkek olmasin mi istiyor.

Merhaba arkadaşlar, Sorunum ailem ve erkek arkadaşım. Ben 34 yaşındayim. 3 sene bir ülkede çalıştım sonra turkiyeye döndüm 2 senedir is için bir şehirde yaşıyorum. Büyük ve güzel bir şehir ama çok sevdiğim bir yer değil. Turkiyeye dönerken aileme belki bir iki seneye yine yurtdisina bir yere basvururum demiştim (2 -3 senede bir ülke değiştirmenin yaygin olduğu bir sektör). 2022 mart ayında bu şehirde sevgilimle tanıştım, is gezisine gelmişti istanbuldan. Bu arada ben de istanbulda doğup büyüdüm ama ailem geçen sene bir sahil şehrine taşındı. Neyse ilişkimiz başladı ben sürekli İstanbula gelip gidiyorum sevgilim de aynı şekilde buraya geliyor. İlişkimiz çok çok güzel gidiyor. Sevgilim de 40 yaşında. Çok iyi anlaşıyoruz. Ben onun ailesiyle tanıştım ama benim ailem onu sadece ismen biliyor. Bu arada 24-27 yaşlarimda 3 senelik bir ilişkim oldu. Bana şiddet uygulayan ve baskıcı bir sevgili için yurtdisinda masterdan sonra kalmayı planlarken yine turkiyeye dönüp işsiz kalıp depresyona girdiğim bir süreç yaşamıştım. Adamın bir de beni aldattığını öğrenince ayrılmıştım. Neyse ailem bu ilişkiden beri benim bir erkek yüzünden hayatımı mahvedebilecek kapasitede bir insan olduğuma inanıyor ve bunu da açık açık soylemeseler de sürekli hissettiriyorlar. O ilişkiden sonra 1 senelik başka bir ilişki dışında ciddi bir ilişkim de olmadı çok uzun süre yalnızdım. İlk defa birine yeniden aşık oluyorum. Sevgilim baskıcı biri değil ve uyumluyuz. Bende yeniden yurtdisinda çalışma isteği hala var ama hemen değil yani açıkçası dünyanın farklı köşelerinde hayatım işten ibaret bir yaşam tarzı eskisi kadar çekici gelmiyor. Sevgilimle bu konuları konuşuyoruz kendisi de esnek biri. Ben şu an istanbulda sevebileceğim işlere bakmaya başladım çünkü bu şehri ve işimi çok sevmiyorum, bir de bir süre sevgilimle beraber yaşamak istiyorum açıkçası. Bir süre sonra da evlenmek istiyorum bu konuyu da konuştuk o da istiyor. Yani ilk defa içimde biriyle evlenmek için bir istek var. İstanbula taşınmak istediğimi geçen babama citlattigimda çok büyük tepki verdi. "Sen kendini bir erkeğe uydurma, o sana uysun, nereden çıktı bu Türkiyeve istanbul aşkı" konulu bir nutuk attı ve bir türlü bu durumun benim de isteğim olduğunu anlatamadım. İkinci konu ise aileme söylemeye çekindiğim bazı şeyler var. Erkek arkadaşım 10 sene önce kisa süren bir evlilik geçirip boşanmış. . Bosanma sebepleri birbirlerini tanımadan evlenme, uyumsuzluk, erkek arkadaşımın aşırı uzun çalışma saatleri ve eşine vakit ayiramamasi gibi şeyler. Boşanmış biriyle evlenmemi yargılama durumları olabilir dinlemem ama sinirim bozulur. İkinci tepki verecekleri şey de erkek arkadaşım is yaşamı yogunlasinca üniversite son sınıfta okulu bırakmış . Ailem maddiyatci insanlar değil aslında ama bir kere annem maaşını filan sordu. Erkek arkadaşım Türkiye ortalamasına göre normal kazanıyor ama benden az. Anne neden soruyorsun böyle şeyler diyince "erkekler komplekslidir karıları kendinden fazla kazansın istemez çoğu erkek sırf bu yüzden karısının hayatını cehenneme çevirir" gibi şeyler dedi. Yani aslında ailem damat beğenmemek gibi değil de bulduğum bulacağım bütün erkeklerin beni aşağı cekeceklerini düşünüyor ve beni korumak istiyorlar çünkü seçimlerime guvenmiyorlar. Yani öyle engelleyecek karışacak silecek değiller ama ben bu konuları onlarla konuşmak bile istemiyorum sürekli eleştiriliyorum ve sorgulanıyorum gibi geliyor ve bu strese girmek istemiyorum. Benim durumumu yaşayan var mi? Ailenize bu konuları ne zaman açtınız ve nasıl açtınız?

Bir yakın akrabam 50li yaşlarda evlenmek istedi, adam da boşanmış ve çocuklu . Kızın ailesi olay çıkarttı, boşanmış adamla evlenemezsin diye. Düğününe falan gelmedi. Reddettiler kadını Bazı aileler manyak. Hiç evlenmemiş olsa bu sefer de derler ki ; bu yaşına kadar niye evlenmemis, niye kimse onu almamış, bir kusuru mu var Bazılarının amacı üzüm yemek değil bağciyi dövmek

Aaaa 40 mi, çok genç gosteriyor, onu diyim İsi bırakıp İstanbul'da sevgilinin evine yerleşmeyeceksin ki. Ya da oradaki kariyerini bırakıp kasiyer olmayacaksın. Yine kendi iş alanında, belki de daha güzel bir iş bulacaksin. Zaten şimdiki işin bir kişiye beş kişilik iş yükü veren, stres dolu bir yer. Ailen de memnun olmadığını biliyor. Yani İstanbul'a taşınmanın nesi kötü ki? İstanbula çakılı kadro da gelmedin, yarın bir gün dhaa güzel yere de gidebilirsin. Büyütecek bir şey yok aslında. Ben ailenin nihayet yalnızlığın bitti diye sevinecegini düşünmüştüm aslında. Ama başka konularda da demiştin, "çocukken de çok eleştiren mükemmelliyetci insanlardı" diye. Huylu huyundan vazgeçmiyor demek ki... Geçen yaz kardeşinin sevgilisiyle tanismislardi ya, bu bahar da sen götür bakalım . Tanışsinlar, konuşsunlar... belki kanları kaynar. Ya da annene 'biyolojik saatim çalıyor, anne olmak istiyorum' diye ayak çek ona bence kayıtsız kalamaz:))

Belki sizden az kazanıyor ama sizi çok mutlu edecek.

İşte aranan yorum Konu sahibesinin zaten parası, işi, kariyeri var istediğini sevmekte özgür. Parası mayışı evi bilmem nesi olsun şeklinde bir arayışa girmek zorunda değil, çünkü kendini geçindirebiliyor, istediğini sevmekte gerçekten özgür. Konu sahibesi zaten yeterince kariyerin var, bunu ailene söyle, bu noktadan sonra kariyer odaklı yaşamak yerine mutlu olmaya odaklanmak istiyorum de. Kariyeri gençken inşa etmek iyi çünkü para=özgürlük. Bir noktadan sonra kariyer işinde olgunlaşınca istediğin yerde yaşama, istediğin işi/şirketi/müşteriyi seçme özgürlüğünü kazanıyorsun. Sen zaten bu noktaya gelmek için hayatından yeterince verdin, gittin tek başına Afrikada yaşadın. Bu saatten sonra bu yatırımların meyvesini toplayıp, istediğin yerde, istediğin kişiyle yaşayıp mutlu olmak hakkın. Dediğim gibi bir noktaya kadar bizler CVyi ve de kendimizi doldurmak için uğraşıyoruz ama bunun kölesi değiliz, bir noktadan sonra da CV bizlere hizmet etmeli değil mi Ailene kalsa yine tek başına, uzak bir ülkeye gitmelisin de gidip ne yapacaksın, yine yalnız kalıcaksın mutsuz olacaksın. Hayatının o dönemini geçtin, şimdi kendi ülkende, sevdiğin kişiyle yaşamak istiyorsun bu gayet normal. Birden İstanbul aşkı depreşti diyen ailene hiç katılmıyorum, zaten uzun zaman yurtdışında kaldın artık ülkende yaşamak istiyorsun bu gayet normal bir istek. İstanbul da paran varsa yaşanacak bir şehir, deniz var, çok güzel aktiviteler var, sosyal hayat var. Bir Anadolu şehrinde yaşıyordun sanırsam, yerli insanlarla arkadaşlık kurma fırsatın pek olmamıştı. Yani sadece işe gidip geliyorsun, yalnız kalıp iş işi iş şeklinde yaşayıp mutsuz olacağına git tabi. Bir de İstanbul Türk ekonomisini dinamosu, orda bulacağın işler şimdiki yerinden çok daha çeşitli. İstanbul hiçbir istihdam olmayan bir yer değil, ailenin verdiği tepki gerçekten yersiz kuzey kutbuna yerleşmiyorsun ki Aileni dinlersen iş için ordan oraya taşınıp sürekli yalnız kalıcaksın, yine mutsuz olucaksın. Mutlu olma şansın varken kullanmalısın. Bu adam sana gayet uygun, burda yazdığın kadarıyla da mutlusun. Bana kalırsa önce ailene evlilik falan deme. İstanbulda iş bak, sevgilinin yanına taşın. Sonra davet et aileni İstanbula ben burda çok mutluyum, yeni işim de güzel, her şey güzel de. Ailen mutlu olduğunu görünce ikna olur. Olmazlarsa da uğraşma, evlen gitsin nasılsa kabul ederlerBence ekşına başla, bol şans dilerim:)

Yurt dışında yaşayan birisinin şu anda herkes yurt dışına göç etmek isterken İstanbul'a taşınmak istemesi normal mi? Tam da şu anki koşullarda.. Ailesi baştan aşağı haklı. Ama sorun şu ki ailesinin yakistirdigi şeyleri konu sahibi kendisine yakıştırmıyor. Yurt dışında devam eden ve kendisine eşlik ederek gezebileceği bir hayat. Bu zamanda adamın da yine aynı şekilde Yurt dışına gitmek istemek yerine böyle bir kararı desteklemesine de şaşırdım ve bana yabancı dil bilmiyor mu yoksa?diye düşündürdü. Eğer konu sahibi bu derece eğitimli ve iyiyken adam yabancı dil bile bilmiyorsa nasil bu iki insan denk olabilir? Bu demektir ki yarın öbür gün isteseler de Yurt dışında beraber yasayamazlar. Bence ailenizi suçlayıp durmak yerine kendi bugüne kadarki secimlerinizi kendiniz için gözden geçirmeli ve bence ben gerçekten nerelerde haklı nerelerde değildim, kendime neyi layık görüyorum, hayal ettiğim hayat nedir, ekonomi ve bu ülke, dünya nereye gidiyor gibi gerçekçi sorular sormaya baslamanizi tavsiye ederim. Sonrası kendiliğinden gelecektir.

Konu sahibi yurtdisindaydi ama afrikanin bir koyundeydi Sevgili konu sahibi, uzun yıllardır her konunun biliyorum, aileni de seni de eski ilişkilerini de herseyi hatırlıyorum Eğer bu adamla mutluysan gerçekten bırakma, zaten ileride sorun yaşarsanız senin sıfırdan başlayacak her türlü imkanın var Mesleği, egitimk sana denk bir adamla da bosanmama garanti yok Göçmen kadınlarda ne hikayeler var bir bilsen, kendisinden daha eğitimli, zengin, kültürlü adamlarla evlenip yurtdisina yerlestiklerinde hayatları kabusa dönen onlarca kadının hikayesini okuyorum hergun, bunların hiçbirinde olay eğitim, para, avrupada Amerika'daki olmak vs değil, adamların karakteri, narsist heryerde narsist, bencil, cimri, psikopat adam heryerde öyle, önemli olan doğru adamı secebilmek gerisi tamamen boş Aileni anlayabiliyorum ama sen kendi kararlarını verebilecek bir kadınsın, eminsen kararından dik dur, onlar da kabullenecektir elbette

Objektif konuşmak gerekirse, belli bir yaştan sonra karşınıza çıkanlar hep bekar olmayacaktır. Boşanma sebeplerini iyi anlamak gerek ama sadece "daha önce evlenmiş" diye önünüze de set gerilmemesi gerek diye düşünüyorum. Siz eminseniz, aileniz de tanıyınca endişeleri geçer diye düşünüyorum. Maaş konusunda ailenize katılmıyorum. Evlendikten sonra senin- benim hesabına geçilirse belki sorun olabilir ama benim bakış açıma göre zaten evlilikte gelir - gider birdir. Önemli olan karşınızdaki erkek çalışkan biri mi? İş sorumluluğu alabiliyor mu? Kazandığını aşırı savurur mu, ya da tam tersi cimri mi? Yani para yönetimini sağlayabilir mi? Bu açılardan olumluysa zaten kazandığı paranın miktarını kendisi belirlemiyor. Umarım hakkınızda hayırlısı olur

Ben ailenizin söylediklerini mantıklı buldum, sonuçta karşı değiller bence onları dinleyin

İnşallah tanıyabilmişsindir, he rşey gönlünce olsun

Bu ekonomik koşullarda sevgilinizi bırakın sadece Turkiye'ye geri taşınma kararı bile radikal bir karar. Bence boşanmış olması en sorunlu olmayan konu, olabilir hayat bu. Aileniz doktorada tartışma cikartmisken lise mezunu gözüken bir insan olması da gerçekten ilginç bir tesadüf. Ama işte bence bunlar tesadüf değil. Sizin sadece önceki sevgiliniz değil ailenize karşı da travmalariniz var ve içten içe onları onların en önem verdikleri yerden vurmaya çalışıyor gibisiniz. Bunu eğer bilerek yapmıyorsanız gerçekten fark etmeli ve cozmelisiniz yoksa kendi isteğiniz ile olduğunu sandığınız tüm bu seçimler hayatınızı ciddi bir şekilde etkileyecek.

İnsanların istekleri değişir, sırf kariyerinize böyle başladınız diye emekli olana kadar bekar kalıp bu işi yapacak değilsiniz. Bence siz ilişkinize inanıyorsanız kimseye hesap vermeyin. Anne babanız görevlerini yapmışlar, kararlarınzıın tek sorumluluğu size ait, kötü de olsa iyi de olsa. Onlar da bunu fark etmeliler.

neden bu zamana kadar evlenmemiş, 40 yaş az değil

Artık erkeklerin bu konuda değiştiğinin net farkındayız bence. Hiçbirinin maaşı sorun yaptığı yok. Hatta hanım çalışsa da ben işten çıksam bana da o baksa kafasına gelenler arttı Ben bu tarz bir sorun yaşamadım. Fakat siz de yaş olarak, mental olarak olgun bir kadinsiniz. Neyin doğru veya yanlış olduğunu ayırt edecek durumdasınız. Toy bir çocuk olsanız ailenizin eleştirilerine kulak vermenizi önerebilirdim ama öyle değil. Üstelik ekonomik bağımsızlığınız da mevcut. Bu sebeple aldığınız kararların arkasında durmanızı önerebilirim sadece.

Haklısın:) forumda aktif olan insanlar hikayeyi herkes biliyor gibi yazıyor bazen. Babası şey için demiştir; Afrika'dan Güneydoğu'ya gidince planı biraz çalışıp tekrar yurtdışına gitmekti. Babası da "yurtdışı dururken ne istanbul'u, bir oglan için düzenini bozma" falan demiş. Ama zaten İstanbul konu sahibinin memleketi. Çocukluğu, üniversitesi falan İstanbul'da geçmiş. Hiç bilmediği, sırf sevgilisi var diye gideceği bir şehir değil ki. Kendine ait sosyal çevresi de var. O yüzden babasının tepkisini anlamsız buldum. Gerçi çok anlamsız da değil, en güzel okullarda okuttuklari kızları yanlarına yakistiramadiklari üni terk biriyle olmak için şehir değiştirmek istese her aile endiselenir. Yillaaaar önce benim dedemler de babamı hiç istememişler. Çünkü onun da başından kısa süreli bir evlilik geçmiş. Dedem Monopoly oynar gibi İstanbul'dan ev alıp duran biriyken, babam kirada bile değil otelde kalıyormuş dedemler komple memur/müdürken babamın hilte kullandığı bir işi varmış ve kime sorsalar hakkında güzel bir şey duyamamislar. Amma ve lakin annem dinlemeyip evlenmiş, 35 yil olacak çok mutlular. Bazen denk olmayan davullar da güzel melodi veriyor. Hepten de 'aileler en iyisini bilir' demeye gerek yok. Sonucta onlar da ulu kutsal varlıklar değiller ya, yaşadıkları kadar yorumluyorlar ve yanılma payları da var:) Bilemiyorum, benim oyum yaza düğün fotosu görmekten yana

Anne baba yanilmiyor genellikle. Babanizin o cümlesi beni benden aldi. Sen bir erkege kendini uydurma... helal olsun. Bilmiyorum ben sevdim ailenizi

Ailenizi tebrik ederim size her türlü imkan ve desteği vermişler. Kızlarıyla gurur duyuyorlardır eminim. bu aile kötü bir şeyi hak etmiyor bununda ağırlığı olsun bence omuzlarınızda. Sırf kendi istediğiniz olsun o an ki durumunuz bozulmasın diye yanlış kararlar vermeyin aileniz bu konuda endişelenmekte haklı ve sizi korumak istiyorlar. Olayları akışına bırakın, ilişkinizi sık sık gözlemleyin objektif olarak o zaman doğru kararlar verebilirsiniz. Ben kendim şahsen öyle yaptım. Yanlış bir ilişkiden çıktığımda, şimdi mutluyum

Sikmayin caninizi insan buyurken degisir yasadikca evrilir. Kimse kimseyi aaa bunu yapicaktin noldularla suclayamaz. Kaldiki tip okurken fizik bolumunu yeniden tercih yapan suan alaninda mukemmel olmus arkadasim var doktor olmayi cok isterken yeniden yeni bi yolda yurumeyi tercih etti ve cok mutlu.. Erken yaslarda evlilik sevgililik derdin de olmamaniz o yasin geregi ve dogrusu. Siz vaktinde kariyeriniz icin yeterince emek vermissiniz. Simdi hayatinizin tek odagi kariyer olmali ya da olmamali bu sizin tercihiniz. Bence gerekli olgunluktasiniz ve tum yasamak istediklerinizi hakettiniz. Zaten itiraf etmek gerekirse kariyeriniz genc yaslarda inanilmaz keyifli eglenceli ve hareketli bir yasam sunsa da bundan sonrasi icin yorucu daha az tatmin edici olucaktir. Birini sevmek bir hayati paylasmak huzuru yasamak sizin de hakkiniz. Tam zamaninda gelmis ask size kesinlikle yasayin.

Başlığa cevabım evet... MissCherryBlossom

Yurtdışında yaşamıyor, Güneydoğu'da çalıştığı yer. Bundan önce Afrika'da birkaç sene çalışmıştı. Adam da televizyon sektöründe, daha bu yaz başka bir ülkede cekimdeydi. Dili var mıdır yok mudur orasina hakim değilim ama tum dunyada yapabileceği bir mesleği var. Bir de bazı insanlar zor beğenir, zor birini bulur, zor ısınır... ben mesela öyle biri değilim çok şipsevdiyim. Bu yüzden hoşuma gitmeyen sevgiliden kolay vazgeçebilirim ama En buyuk kk coooook uzun zamandır kalbinin yerini bilmeyen, yalnızlık çeken bir insandi. Kırk yılda bir kendine uyan, sevdiği sevildiği birini bulmus, böyle şeyler yüzünden vazgeçip tekrar yalnız bir hayata geçmesindense sonuna kadar gitsin adamla. Ne kaybeder ki :)

Cocuk sahibi oldunuz mu?

Kendi parasını kazanan 34 yaşında bir kadının eş seçiminde ailesinin onayına ihtiyaç duymaması gerektiğine inanıyorum. Ben ilk evliliğimi 20 yaşında yaptım. O zaman bile anne-babama söz hakkı vermedim. "Benim hayatım, benim kurallarım" Ama 15 sene sonra boşanınca da tercihimin bütün sorumluluğu üstlendim. Yeri geldi anırarak yerlerde ağladım ama anne-babama "pişmanım" demedim. İkinci evliliğimi de kendi dengim olmayan biriyle yaptım. Bu da be demekse! Ekonomi, eğitim, yaşam, inanç pekte birbirimize benzemeyen bir çiftiz ama ortak paydamız yuva kurmak, çocuk sahibi olmaktı. Bu doğrultuda çabalıyoruz. İşin içine aileleri sokarsanız başa çıkamazsınız. Seninkiler eş adayına kulp bulduğu gibi, karşı tarafta sana kulp bulur. O yüzden kimseyi karıştırmayın.

En buyuk kk geçmişte yaşadıklarınız yüzünden ailenizin endişelerini anlıyorum, artık 34 yaşında da olsanız, işiniz sebebiyle dünyanın bir ucunda da çalışsanız, söz konusu bir erkekle birliktelik olunca ailelerin kafasında milyon tane soru dönüyor, bu sizinle alakalı değil çocuk sahibi her ailenin yaşadığı kaygılar maalesef, zira her ne kadar yolunda giden birçok evlilik olsa da bir o kadar da yolunda gitmeyen evlilik olduğundan anne baba hemen iyiye değil de kötüye odaklanıyor korkuyor. Ayrıca çoğu kız babasında gözlemlediğim kadarıyla, babalar kızlarının bir erkekle olma fikrine, kızlarının evlenecek olmasına hemen adapte olamıyorlar damadı kabullenmeleri zor oluyor, siz maddi manevi muhteşem bir erkekle bile olsanız babanız benzer tepkileri verirdi, aynı erkek annelerinin geline istemsiz sinir olması gibi kız babaları da damada sinir oluyor, kızının başka bir erkeğe yüreğini açması dünyanın sonu gibi geliyor :))) Eğer damadın iyi olduğuna ikna olurlarsa ki bu zamanla oluyor kızını babasından koparan gıcık damat oğul mertebesine ulaşıyor Lafı çok uzattım ama ailenizi de anlayın diye, aileniz zamanla evlilik fikrinize adapte olur, burada önemli olan sizin kendinize ne kadar güvendiğiniz, şayet ben her şart da koşul da zaten maddi olarak ayaklarım üzerindeyim ama manevi olarak da sarsılsam da silkelenip kendime gelirim diyorsanız sonuna kadar ilişkinizin arkasında durun, zaten yazdıklarınızdan anladığım kadarıyla muhtemelen aileniz de manen yıkılmanızdan endişeliler. Evlenecekseniz ailenizi dışarıda bırakmayın, evlenmek istediğinizi söyleyin, karşılıklı tripleriniz kaprisleriniz sürtüşmeleriniz olur belki lakin size dilediğiniz gibi yaşama özgüvenini veren anne babanız azıcık nazlanacak triplenecek diye de evlilik kararınızı nikahtan sonra öğrenmeyi hak etmiyor.

Aileniz haklı gibi sanki. . push ;

Evet Allah'a şükürler olsun uzun tedaviler sonucu dünyalar güzeli kızım doğdu. Şimdi 43 yaşında 2. Kızıma hamileyim. Eşim de bende çocuklarımız için çıldırıyoruz

Bir an için aileniz olun ve öyle karar verin.

Bir kere evlenip ayrılmış