Siz bilirsiniz tabi ama o insanlara da çok güvenmeyin. Yine siz bilirsiniz ama adam safi duygu sömürüsü yapıyor bence. Dediğim gibi annemi aç yatıran birini affedemezdim herhalde.

Çok haklısınız. Resmen eden bulur durumu yaşanmış. Yaptığı kabul edilemez bir şey. Şu an ki takınacağınız tavır tamamen vicdanınızla alakalı. Ama kendi psikolojinizi de ihmal etmeyin. İçinizden nasıl geliyorsa öyle davranın. Gerekirse onunla yüzleşin içinizi dökün, bir nebze de olsa rahatlarsınız. Çok geçmiş olsun yine de.

Hani derler ya, Vicdan.. Sizin ona yaptıklarınız sadece vicdani kırıntılar, vicdan sadakası.. Sizin yaptığınız büyüklük.. Allah görür yaptıklarınızı.. asude_bahar

Tabiki affetmenin yanında eski güvenide kalmıyor insanın, belki dışarıdan bakıldığında babama ve akrabalarımıza karşı ters bir tutum içerisinde değilim ama inanın o zor dönemde bize yapılanları noktası noktasına hatırlıyorum ve o insanların hiçbirine buna babamda dahil güvenmiyorum. Çok haklısınız benim melek anacığıma bu yaptıklarının hesabını sormam ve onunla birdaha görüşmemem gerekiyordu ama baba işte, öyle kestirip atamıyorsun, belki benim yerimde kim olsa sizin dediklerinizi yapardı ama benim vicdanım buna el vermiyor

Ne olursan ol baban o senin buda allahın sana layık gördüğbir imtihan. inşallah başarılı olursun. yanında ol babanın. Emin ol utandıgından napacagını şaşırıyordur oda. en büyük vicdan azabını çekiyordur.

Aslında dediğiniz gibi yüzüne bakılacak bir tarafı yok, ama bunca zaman birşekilde bağlarımız kopmadı ve son yıllarda onun hastalığınında etkisiyle daha bir yakınlaştık. Annem ve ben çok ama çok vicdanlı insanlarız belki yanlış yapıyoruz ama biz düştüğümüzde yüzümüze bakmayan kim varsa affettik ve yolumuza devam ettik. Ama sizi de çok iyi anlıyorum, yapılması gereken oydu belki ama ben yapamadım işte ve hala görüşüyorum kendisiyle

Bence kendi vicdanını rahatlatıyor o da. Kendinizi ve eşinizi de düşünün. Ve bence yüzleşin. Dozunu ayarlayın babanız hasta en nihayetinde. Ama yüzleşmenin iki tarafa da iyi geleceğine inanıyorum.

Ahh içimdekileri dökmeye kalksam kalbi dayanmaz, oracığa yığılı verir eminim, o yaptığı herşeyi unutmuş, hiçbirşey olmamış gibi baba kız ilişkisi yaşıyor benimle, ben de gereken ne varsa yapıyorum ama bir tarafım hep buruk... The

Çok haklısınız ama.. "Ama" var işte. Şu an hasta ve size ihtiyacı var. Lütfen desteğinizi esirgemeyin.

Gerçekten gereken ne varsa yapıyorum. Hatta ona bir şey olursa çok ama çok üzüleceğimi, kahrolacağımı biliyorum... Ama elimde olmadan yaptıkları ve onca çektiğim ızdırap geliyor aklıma, ben de zamanında çok ağladım baba diyesim geliyor ama susuyorum, içime atıp tutuyorum kendimi.

Insan insanca yasamak icin affetmeli karsi taraf icin degil. Ortada baba yok cunku babalik yapmamis. Affetmesen kimse niye diyemez. Ama affedersen kendin icin iyi bir adim olur. Gecmisle muhasebeni kapatman icin buyuk adim. Bunu yapmissin zaten. Ama her gun seni rahatsiz edecek olcude hayatini etkilemesine izin vermemelisin. Aradiginda istemiyosan acmayabilirsin kendin ne zaman istersen arar musait degildim dersin. Ya da psikiyatrim dert dinlememi yasakladi baba bunlari anlatma dersin. Kontrolu eline al yani KaraBiberim07 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Allah yardımcın olsun ne desem bilemedim. Yine iyi insanmışsın da ona destek olabilmişsin ben yapamazdım herhalde. Açma sende her aradığında onun için kendini yıpratma bukadar. Psikolojik rahatsızlığın baban ile olanlarla mı alakalıydı?

Evet belki hasta olmasa çok farklı durumlarda olurduk, şimdi o bu haldeyken onun bize yaptığı gibi sırtımı dönemiyorum ona ama bir yandan da hasta olmasaydı, o kadınlar onu bırakmasaydı böyle arayıp, sorarmıydı beni diyorum ve aramayacağını adım gibi biliyorum

Kendimi okudum sanki... Ayni durumdayim ve senin yaptigini yapmak beni panik ataga surukledi. gebelik kayiplarim da oldu. ben yeni bir kararla asla gorusmuyorum ve iyi geldi bu bana.. yeter artik bize de yazik.

Babanızın size ve annenize yaşattıkları unutulur gibi değil ancak affetmek Allah'a mahsus... Size sadece şunu söyleyebilirim benim babam lanet olası kanser yüzünden öldü. 6 ay oldu ve şuan diyorum ki keşke yaşasaydı sarılsaydım sımsıkı :'( Bir kez olsun sesini duymak için neler vermezdim bir kez olsun sarılmak için neler vermezdim ama vefat etti... Büyüklük sizde kalsın manevi desteğinizi esirgemeyin. Eminim o da yaşattıklarını unutmamıştır. Ama işte aması var...

Haklısın.. Yerinde olsam bende senin gibi olurdum. Unutulmaz. Ve bu haldeyken terslemek de olmaz. Yani ben yapamazdım en azından. Allah yardımcın olsun. Susup yutmak hasta eder insanı çok iyi bilirim

Senin yerinde olsam babamın yüzüne bakmam. Sen açken aklı nerdeymiş? Sana bayıldığından değil kadın gittiği için seni arıyor şimdi. Zor zamanında yanında olmayana minbetin olmasın. Babanla görüşmen annenden ayıp bence. Annene bunca acıyı çektirmiş birine ben olsam dırtımı dönerdim. lyaprakl

ergenlik çağında anksiyete bozukluğuyla boğuştum, evlendikten sonra da gebelik kayıplarımla birlikte yoğun panik ataklar ve majör depresyon geçirdim. Yıllarca birikenler belli bir süre sonra bir yerden patladı. Şİmdi kendimi toplamaya çalışıyorum, hala kendimce dertlerim ve psikolojik sorunlarım var ama babam sağolsun sanki hiç bizi terk etmemiş, okutmuş, bakmış gibi şimdi bizden tam destek bekliyor. Yani zamanında onun bize çok gördüğü sevgi ve ilgiyi bekliyor bizden ama ben artık çok bunaldım gerçekten...