benim gibi birilerini görmek çok güzel.. İnanın bir tek ben varım sanıyordum..

bende dokunamam hatta korkarım bi kedi görünce bile kaçarım yavru kediler genelde peşinden gelir Allahm bi bağırırımm:) ben unu yenmek istemiyorum çünkü biliyorum basaraamam asırı korkuorum birazda tiksniyorum

kızlar hayvanlara saygılı oluyorum ve uzaktan seviyorum. bunda bi problemim yok. ama ben kedinin basını okşamak kucagıma almak yada bi kuşu tutmak falan isytorum. arkadslarda görünce heves ediyorum. onlar ellerken severken imreniyorum. ama ben bi türlü yaklaşamıyorum. bu fobim nasıl yenebilrm. kızıma hayvan sevgsini kazandırmk istyorum. benm gbi fobisi olmasını hiç istemem. sadece evimde akvaryumda balık besleyebilyrum. kuş almak istyorum ama onu tutamıyacagım içn bakamıcamı düşünüyorum. kendimi kötüğ hissediyorum neden ben elime alıp sevemiyorum herkes yaparken. benm ne eksgm var. yada onlarda bnde olmayan ne var. nasıl basarabilrm bunu. benm gbi olupta basaranvarmı? uzaktan sevmek yetmio bna kediye köpeğe kuşa dokunmak istyorum.

Bende çok seviyorum hayvanları ama dokununca canlarını yakacagım düşüncesi ile dokunamıyorum kendi kucağıma alamıyorum belki baskasının kontrolündeyken 15 20 sn fazlasında mümkün değil benim için canlarını yakarım düşüncesi ağırlıkta

civcivden başla canım. en kolayı bence. ben civcivle başladım. sonra kedi köpek. şu an dokunabiliyorum hepsine. tamamen yendim. romeom Mutlu günler

canım resimlere bakarım zaten çok tatlı sevimli gelirler bna hep. hayvanat bahcesine gerek yok köyde yaşadım biraz orda çok vardı her tür hayvandan ama ynede dokunamadım onlara. bunun çözümü sanırım korkumu yenip dokunarak deneyerek başarmak. ama işte sevmk isytorum dokunmak istyorum hemde çok ama o adımı bi türlü atamıyorum. gecende arkadasa gttik. kadın kuşunu kafesten saldı ben 3buck aylık kızımı oracıkta bırakıp odadan kaçmaya çalısıom ani bi refleksle :) sinr oldum kendime :) millet eline alıo sevio ben arkaya bakmadan kaçıyom sanki beni yıcek :))) D

İlk defa gördüğünüz bir kediye hele ki yetişkinse dokunmak imkansız ama yavru kedi sevebilirsiniz, gel pisi pisi deyin hemen geliyorlar. Ve kediler başlarının okşanmasından çok hoşlanırlar. Başını yumuşakça kaşıyın yanaklarını, çenesinin altını falan kaşıyın, okşayın bayılıyorlar. Ama 2 yudum da ekmek verin kuru sevgi olmasın lütfen Çalıştığım işyerinin önüne gelmiş bir tane yavru smokin cat :)) Ayy nasıl tatlı nasıl tatlı hemen bir kap buldum içine suyla karışık süt koydum gel pisi dedim geldi, önce başını okşadım, yumuşak ses tonuyla sevdim sonra bıraktım sütünü içti :) Artan çorbayı falan da verdik gobeeni bir güzel şişirdi ve gitti NAZAR adını da koymuştum yani (

bende öyleydim. ama annem eve bi kedi aldı mecburen alıştık. çünkü ysvruydu geldiyinde daha minnacıktı gözleri açılmamıştı 2 sene baktık. tabikide alıştım artık. kedi köpek civciv filan hepsini kucağıma alırım öperim severim ama kuş kurbağa ve balığı aslaaaa elleyemem. arkadaslarım hep der kocaman kedi köpeyi seviyosun şuncacık balıgamı dokunamıyosun diyolar. ama napıyım donunamıyorum işte. evimizdebalığımız var bazıları elini daldırıp alıyolar ama biz süzgeci sokarak hayvanları çıkarıyoruz.( annemde benim gibi o kuşu kaplumbağayı filan alabiliyo aslında ama balığa elini süremiyo garibim E Esila09

teşekkür edrrim öncelikle.. doğrudur ben inanıyorum hayvanlarda tıpkı insanlar gbi üzülebiliyolr bazı olaylara. ve de çok akıllı yaratıklar. çok sevimliler. hepsni seviyorum. hayvanları sevmeyen insanları da sevemez. bnm sevgm sonsuz ama neden elime alamıyorum bunu yenmeyı çok ama çok istyorum. o tuyleri o kemklerı kanat çırpınısı kiminn. işte onlar bnde bi his uyandıryo atıyorum elimden o ani bi refleskle. elimde onu hissetmk çok ürkütüyo beni. meesela yanımdan köpek gecerkn bna dokunarak gecerse hemen içim titriyo. ay ıy falan oluıyorum. onları doyasıya sevmk isterken bu huyuma sinir oluyorum.. heleki avucumda bişeyler yedirmk çok keyıf verir eminm ama deneyemiyorum bile maalesef

Korkularını üzerine giderek yenebilirsin :) Benim fikrim bir kuş veya yavru kedi, köpek gibi hayvanlara dokunmayı, sevmeyi dene. Baktın ki korkulacak bir şey yok :) Gerisi gelecektir zaten diye düşünüyorum.. Ben de küçükken 3-4 yaşlarındayken bir sokak kedisini seveyim derken kedi elimi tırmalamıştı o günden sonra birkaç hafta kedilere dokunamadım adeta korktum. :) sonra komşumuz kedi beslerdi komsumuzun çocukları kediyi severken ben de heveslendim ve ben de oynadım kediyle korkumu o şekilde yenmişim :)

ay bende ya asırı korkuyorum kediden köpekten filan (( napıcaaz ya kendimi güçsüz gibi hissediyorum Y yaseku Guru Anneler

yorumlarınız çok guzel hepinze teşekkür ederim. köyde yaşarken hayvnların yanımda durmasına alışkınım. yani baya bişey katettim. yanlarından geçiyorum elimin ucuyla hafiften başlarını okşadığımı hatırlıyorum. ama o kadar. ben daha ileriye gitmk kucagıma almk istyorum. mesela minnacık yeni doğmuş kediyi bile elme alıp kaldıaramam. inş bunlarıda yenerim

tatlım hayvanlara dokunmak en güzel srtes atma yöntemlerinden biri, korkucak ne var bunda de 3 yaşında bebeler tutuo hayvanları okşamaya alışınca evine bir tane evcil hayvan al, işten geldiğinde ne stres ne bişe kalır

Annem senin gibiydi ; hayvan gördüğü zaman koskoca kadın altına kaçıracak kadar aklı başından giderdi Sonra ilk kedimizi aldık eve; Sadenaz =) bir odada kapalı kalması şartıyla izin vermişti rahmetli ama hayvan bu odada durur mu yavru da o zamanlar, kaçıp kaçıp evi dolaşırdı. Annem ondan korkardı o da annemden. Sonra yavaş yavaş birbirlerinin yanından geçmeye başladılar, baktım annem evde bir hayvanın varlığına alışıyor. Sonra oğlum geldi; Şerafettin. Ama nasıl yaramaz, elde avuçta tutmanın imkanı yok. Bir gece şero uyurken kaçmış odadan, kendi kendine kapıları gayet rahat açabiliyordu. Sabah bir kalktım annem yan yatmış oda annemin karnına dayanmış yatıyorlar, eyvah dedim annem yolacak beni=) hemen uyandırmadan alayım derken, annem elleme yatıyor hayvan dedi ama gözleri kapalı =)) Bir yıl sonra annem bütün sokak kedilerinin annesi oldu, yaşlı, yaralı, hırçın hiç fark etmez. Kemoterapi gördüğü zamanlarda bile enfeksiyon riskine rağmen kedileri ile yatmaktan asla vazgeçmedi, 10 yıl sonra öldüğü gün tüm kedileri penceredeydi, bizimle birlikte uğurladılar annemi, cenaze evden çıkana kadar, kimse ayrılmadı pencereden, bir gece beklediler Ayla annelerini. Onlarca melek sığdırdı on yılına, çizildi, ısırıldı ama hiç vazgeçmedi, keşke daha önce deneseydim diye hayıflanırdı hep, hayvan sevemediğim yıllarda ne çok şey kaçırmışım derdi. Bizim alışma hikayemiz böyle, belki sende küçük bir cana evini açarsan ısınırsın olmaz mı Siminru Canım

Al su kitabi oku, sonra su belgeselleri seyret, ardindan da su makalelere goz at diyerek asabilecegin bi korku degil (((= Ama belki nesinden korkuyorsan bunu yenmene yardimci olabilir. Onun disinda korkulari yenmenin tek yolunun korkunun ustune gitmek oldugunu dusunuyorum.. Alicaksin bi kedicik, zorla seveceksin. aslinda kopek sevsen daha guzel, kedilerin sagi solu belli olmaz sana tutunmak icin tirnaklarini cikarir, beni cirmaliyor zannedersin Benimde bocek fobim vardi. Okulun yaninda tuttugum ev eski ve ahsapti. tahtalarin arasindan cekirge cikiyordu simsiyah. Ilk kafayi yicem zannettim. Geceleri uyuyamadim. Sonra da basa gelen cekilir dedim, evi ilacladiktan sonra cikanlari kendim oldurmeye basladim. Supurgeyle vuruyordum. ilk basta supurgeyle uzaktan vurus yapmam bile ciglik cigligaydi sonra bi alismisim ki sorma. cekirge avlamak spor haline geldi gordugumde aa yine mi cikmis, nerede benim supurgeeeemmmm demeye basladim aman neyseki kurtuldum simdi evden. neydi o oyle be, dogal yasam alani gibi Bryce

ben de öyleydim geçen seneye kadar, dokunmayı bırak yaklaşmaktan bile korkardım sonra babam yavru bi köpek aldı, dedim fırsat bu fırsat korkumu yencem. geçen sene bütün yazım onla geçti dokundum, yıkadım, oynadım kucağıma atlardı çocuk gibiii hayvan sevgisi bambaşka gerçekten.. şimdi sokaktaki hayvaları bile okşar oldum

benimde küçükken hatırlıyorum giitiğimz evlerde kedi besleyen oluyodu. iki kez basıma geldi ayrı ayrı kediler bunlar peşime düştüler evde :) ben attım çığlığı kaçıyorum. o gundur korktum hep. ama artık büyüdüm zarar vermeyecegını biliorum köpeğimz kedimiz tavugumuz civcicmz inek dana koyun vss. köyde herseyımz oldu ama ben dokunamıyorum uzaktan seviyorum ama bna değerse bi hoş oluyorum onlar değilde şöyle tatlı beyaz bi muhabbet kuşu alasım var cik cik evde ses olsun kızım alışsın die ama nasıl bakacam o odada uçarken ben duramam. kaçarım :))) huyumu bildgm halde yınede yenmek isytorum cevapveriyorum Sınavsız Hava

Bende de aynı sorun var. Ama çok öncelere göre nispeten yendim sayılır. Tüm hayvanlardan korkarım bana yaklaşmaya çalışsalar hemen kaçardım. Alışmamsa üniversitede kampüste bi sürü köpek olurdu normalde bi km ötede dururum ama ünide mümkün değil bir sürü var ama kısırlaştırılmış oldukları için çok uysallardı öyle yanımdan geçip gider hiç bşey yapmazlardı zamanla alıştım yakında durmaya. Dokunmaya da kendimi zorlayarak arkadaşların kedileri var onlara dokunarak sağladım. Arkadaşn kedisi vardı evine misafir gittiğimde alışacağım dedim kediyi okşadım sonra geldi kucağıma oturdu hep yanımdaydı. Zaten apartmanın önünde kediler sürekli olur et süt muhakkak veririm onlarda var kapıda beklerler. K

Bende de bu fobi var ve bütün hayvanlara karşı malesef Küçükken arkadaşlarımla oynarken, bir arkadaşım kediyi kucagıma verdi, kedinin kemikleri elime batar batmaz, bıraktım ve bir daha hiç bir hayvana dokunamadım Halbuki küçükken evimizde kuş, civciv, tavşan, balık besledik. Onca hayvan arasında yine yenemedim bu korkuyu. Yaş 32 oldu hala yenebilmiş degilim :) Allah'tan bu konuda çocuklarım bana degil, babalarına çektiler :)

ufak bir kedi al bi guzel oksa

bende dokunamıyorum hiç bir hayvana yaklaşamıyorum korkuyorum . push ; B BayanHicKimse. tek ayak

Davranışçı terapi bu tip fobileri yenmeye yöneliktir. mesela sistematik duyarsızlaştırma denilen bir yöntem vardır; sizin gevşemeniz sağlanır ve ardından sizi rahatsız eden durumla/ nesneyle başbaşa bırakılırsınız. imkanınız varsa bir uzman yardımı alıp sorununuzu çözebilirsiniz.

Benimde var hayvan fobim. Halbuki doğduğumdan 6 yaşıma kadar odamda kuşlarda yaşadım dokundum sevdim. Daha sonraa ki yıllarda civciv, ördek besledim, kucağımda gezerlerdi hep. Sonra salak kardeşim eve balık alıp tam baş ucuma koydu İlk olarak geceleri sıçrayıp ağzıma girecekler diye korkuyordum. Hatta hep şıp şıp sesinde uykudan sıçrayıp uyanırdım. :18: O zaman ben bir korktum balıklardan. Tabi evdeki akvaryum büyüdüde büyüdü.. En son ayağıma bişey çarpsa balık sıçradı diye çığlıklar atıp ağlamaya kadar vardı bu korkum. Sonra birde bir gece karanlıkta durup dururken bir apartmanın bahçesindeki köpek koşarak üzerime gelip beni kovalayınca hat safhaya ulaştı. Şimdi değil sevmek uzaktan görsem başlıyor kalbim küt küt atmaya.. Yanına yaklaşsam dizlerimin bağı çözülüyor nefesim kesiliyor. Nasıl yeneceğim bilmem.. atlantis bab-ı

şuan yorumunuzu okuyunca acaba ben de sizn gbi olurmuyum diye düşündm ama ihtmal de veremiyorum ya. kucagıma almayı çok istyorum ama emnm ne yaparsam yapayım korkarım ynemem gbime gelio :) Amor-a

aynı durum bende de var malesef asla zarar vermem hayvanlara ama asla dokunamıyorum kedi köpek kuş hangisi olursa olsun evime kesinlikle koymam çok korkuyorum çünkü oğlum hayvan beslemeyi çok istiyor eşimde çok seviyor ama bu konuda hiç bişi ikna edemedi beni müthiş bir korku var bende yenemiyorum bu duygumu:26: haftasonları oğlumu babası hayvan barınağına götürüyor sizde kızınızı gönderebilirsiniz...

Kesinlikle eve bir hayvan alarak başlamalısınız korkunuzu yenmeye:)) 5 kedim var ve kuzenim aynı sizin gibiydi acaip bir korkusu vardı. Bir süre bizimle yaşamak zorunda kaldı, kapıyı basıp filan uyuyordu ve şimdi onlarla uyuyor, kucağına alıp gezdiriyor:)) ATTRAENTE ACTA EST