Bu hayatta unutulmayacak insan yoktur canım. hele ki bir de unuturmuyum diyen birisi zaten unutmus çıkarmış bitirmiş aslında. buna sevinmen lazım. o arar sorar, daha da fazlasını yapar ama bir yerde durulur. asla tavrından vazgecme. bir kere bile en ufak yumuşama gösterirsen başa sararsın. elbette arayacak ısrar edecek. sevdiğinden değil canım bunu unutma. kendilerini kaldırabilecek başkalarını bulamayacaklarını bildiklerinden ısrarcı oluyorlar. herşeyin farkına vardığın için seni tebrik ediyorum.

Merhaba; kesinlikle doğru bir karar verdiğinizi düşünüyorum ama bence başkasıyla görüşüyorum falan demeyin. Direkt istemiyorum; duygularım değişti diyin. Başka biri meselesi ortalığı yok yere bulandırabilir. Etraf manyak dolu. Aman diyim..

Anne baba istemiyorsa bir sebebi vardir. Aileler hep cocugunu dusunur ve hisseder buyik sözü dinle. Ben evlenecem diye cok israr ettim ailem istemedi kültür maddiyat vs farki vardi sonuc boşanıyorum. Iyi birini bul benide cok yonlendiriyordu evlendikten sonra yedigime bile karisti calistigim halde.

Zaten uzak mesafe ilişkisi demisiniz iletişimi tamamen kesin unutursunuz elbette mide bulandırıcı tipler bunlar. M

Ailenizi tebrik ediyorum. Yanınızda durmasalar bir şekilde görmeden evlenmek için inatlaşacaktınız.

Cumanin gelecegi pazartesiden gorunmuste siz anlayamamissiniz.. 24 yasinda isi gucu olan, ustelik ogretmen olan bir kadinin kendinden bu kadar taviz vermesi ne kadar dogru? Umarim donmem diyorsunuz ya, bence doneceksiniz. Aksi halde konuc acmazdiniz gibime geliyor.. Yani biz ne desek bos.. Sizinkisi neredeyse bagimlilik duzeyinde.. Suclayan, kaba davranan, umursamayan biri icin neden ki bu takintili arzulama hali..

Erkekler yüzünden kendiniz olmaktan vazgeçmeyi bırakın lütfen...

Eveettt... kızlar hepinize selam ben 24 yaşında taze bir öğretmen yardımlarınıza ihtiyacım var benim üç senelik bir ilişkim vardı ben batı o az doğuya yakın Adanalı başlarda herşey o kadar güzel gidiyordu ki çok sevildim sandım başımı döndürüyordu hayal gibiydi onunla olmak... belki içimdeki sevgi eksikliği bilmiyorum ama hayal gibiydi. Uzak mesafe ilişkisiydi bizimkisi.. ama sonra sonra zaman zaman geçmişimi yargılamalar, olur olmadık şeyden kıskanmalar... önce arkadaşlarımı azalttım sonra kılık kıyafet düzenimi değiştirdim zaman geçti okulum bitmeye yaklaştı evlenme zamanı geldi.. bu zaman geldikçe gözüm açıldı ondaki narsist özellikleri keşfettim. Olur olmadık şeyden suçlamalar... ama her defasında ayrılmaya çalıştıkça çok sevdiğim için hep affettim. Düzelir sandım düzelmedi hep kısıtlamak istedi. Hiç bir suçum olmazdı ama yine de suçlu olurdum artık boğulduğunu hissettim. Ailem kültür farkından dolayı istemiyordu ama yine de benim yanımda olmak icin tamam demişlerdi.. ama ben zamanla göre göre vazgeçtim. Umarım bu sefer geri dönmem.. Hala arıyor ailemden birlerini ben her yerden sildim... artık buna son vermem kendim için... Tipik bir narsist mesajına 15 dakika cevap vermedim diye suçlu ilan ediyor sonra pişman oluyor sonra yine başka şeyden suçluyor... ne dersiniz unutur muyum?

Kaç bu adamdan bende Adanalıyım yemin ettim Adanalıyla evlenemem diye. İzmirliyle evlendim hayat gerçekten çok güzel ve yaşanılasıymış. Seni yargılayanla işin olmasın. Başkasıyla görüşüyorum ailem tarafında tanıştırıldım anlaşırsam evleneceğim de. Kesin ve net konuş