Şeyi düşünüyorum. Siz kısır olsaydınız ve eşiniz sizden boşanmak isteseydi ne düşünürdünüz ve bu duruma nasıl yorumlar gelirdi?

Kendi rahatsızlığınız nedeniyle çocuk sahibi olamasaydınız ömür boyu mutsuz mu olurdunuz? Eşinizi bu şekilde kabul etmek zorunda değilsiniz. Ayrılmak için geçerli bir neden ama siz takıntı haline getirmiş gibi görünüyorsunuz. Sanki bu nedenle eşinize kızgın gibisiniz. Evlatlık fikrine hemen alışmak kolay değil. Bu konuda endişe etmesi bence çok normal. Sonuçta kedi köpek sahiplenmiyorsunuz. ki onun bile sorumlulukları çok fazla. Bir bebeğim alıp onun hayatına dokunacaksınız. Başkasının bebeğine böyle sorumluluk bilinciyle yaklaşıp yaklaşamayacağı konusunda düşünmesi gerek zaten. Evlatlık alma süreçleri sanırım önce koruyucu aile olmakla başlıyor. Evlatlık almak istemiyor olsanız bile koruyucu aile olabilirsiniz diye biliyorum. Böyle başlarsanız eşiniz ve sizin için alışma süreci olur. Belki yaklaşımı değişir. İlla ki boşanmak istiyorsanız bunu sırf çocuk sahibi olmak için yapmayın. Çünkü zaten yumurta rezerviniz azalmış, hangi ara yeni biriyle tanışıp güvenip evleneceksiniz. Evleneceğiniz kişinin de sağlık sorunu olmadığından emin olamazsınız. İki koşulda da mutlaka yumurta dondurun tabi. Boşanırsanız yeni hayata adapte olabilecek potansiyeli ben sizde görmedim. Siz sadece anne olmaya koşullanmışsınız

Ne kadar da yanlış ve bencilce bir tutum aynı şey sizin başınızda olsaydı eşinizin sizi boşalmasını ister miydiniz Siz infertilite olsaydınız siz de yine çocukları çok seviyor olsaydınız ama çocuğunuz olmasaydı uzulmez miydiniz Lucy in the

evlat edinme seçeneğinden önce koruyucu aile ve gönüllü aile sistemleri var, eşinize bunlardan bahsedip son bir seçenek sunabilirsiniz. çocuksuzluk dışında da mutlu hissetmiyorsunuz zaten ama sırf bu sebeple ayrıl tekrar evlen gibi süreçlerde de ne yaşayacağınızı bilmiyorsunuz ki o yüzden bence çocuktan önce eşinizle mutlu olmama sebeplerinize odaklanarak karar verin.

Siz duymak istemeseniz de ben diyeyim ama beni hoş görün olur mu. Ben de 37 yaşında asilama tup bebek, yumurta takibi vs vs arada bir sürü tedavi görmüş biriyim. İnanın MFK terapiye bir bakın. Benim başka bir şey dememe gerek kalmayacak. Hem kadın hem erkek infertilitesinde müthiş etkili bir yöntem. Ürünleri, ek tavsiyeleri harika etki ediyor. Biz bizzat gördük faydasını. Eşimde sorun yoktu ama yine de kullandı ürünlerini, semen analizinde 85 milyondan 260 milyona çıktı total sperm sayısı. Ve her değer iyileşti. Ben de kilo verdim sağlıklı besledim. Hamile kaldım doğal yolla. Boş gebelik oldu ama kurtajdan 10 ay sonra tekrar Hamile kaldım. Yumurta takibi ile oldu ama mfk terapiyi de uyguladım. Bir bakın ne kaçırırsınız. Mutluluar diliyorum hayatinizda . push ; S

Karsinda omrunu birlikte gecirmekten haz alacagin bir can yoldasi yoksa gayet de cocuk icin bosanilir. Esim benden cocugum olmuyor diye bosansa diye empati yapmaya calisanlar var ancak herkesin evliligi iyi gitmiyor. Cocuklar bu evliligi bi arada tutuyor. Cocuk yoksa ne gerek var omrunu heba etmeye.

Bence de denemelisin...

konu başlığını düzeltmeye çalıştım yapamadım, şikayet kısmından mesaj ilettim infertilite olarak düzeltilmesi için. belki mümkündür. haklısınız, hassas olanlar üzülenler olabilir. teşekkürler.

Zor bir durum gercekten ama sen esinin yerinde olsaydin. Ne olurdu?

yok niye aşağılayayımki ben. öyle biri değilim

Sizin dinden de haberiniz yok. Millete müslümanlık taslamayin gidin araştırın biraz zaten konu sahibi müslüman değil ama size de ek bilgi olsun bu sebeple boşanabilir dinen de. İnsanlara psikolojik baskı uygulamayın. Kişisel bakıma uymaması bile haklı boşanma sebebi inandığıniz dinde önce okuyun öğrenin.

Bence eşinizi seviyosanız eşiniz iyi bi insansa cinsel hayatınızda iyise bence boşanmayın çocuk büyütmek çok zor görüyorsunuz dünyanın halini

Aa çalışmıyormuşsunuz. İş bulmanız falan da gerekecek. -İş bulunacak -Çocuk yapmak isteyen sevgili bulunacak -Evlenilecek -Çocuk yapılacak Gözümde çok büyüdü. Ben boşanmazdım.

Eşiniz sizi böyle bir sebepten bıraksaydı ne hissederdiniz

Herşey de vardır bir hayır. Bazen hayır gördüğünüz birşeyde sizin için şer, bazen de şer gördüğünüz birşey de sizin için bir hayır vardır. Çocuk yokluğu her iki taraf için boşanma sebebi olmamalı bence. Eşiniz bir de anlattığıniz kadarıyla iyi biri. Pişman olacağınız kararlar vermeyin. Rabbim hakkınizda hayırlısı neyse onu versin

konu eşim benden boşanmak istiyor cocugum olmuyor diye olsaydi yorumlar cok linc edici olurdu, siz iyi gunde kotu gunde hastalikda saglikda demediniz mi bu sizin nasipiniz demek ki sadece cocuk icin bosanilmaz bence ahini alirsiniz adami yinede siz bilirsiniz

Donasyonda çiftlesmiyosun kız senin yumurtanla spermi labaratuvar ortamında dolleyip yine labaratuvar ortamında sana monte ediyorlar. Mis gibi donorlerden gelen genetiği kontrol edilmiş sağlıklı spermle hamilelik dahil herşeyiyle eşinle senin bebeğin oluyor... doguruyorsun, emziriyorsun daha ne...

Mahkemeye başvurduğunuzda bile haklı bir boşanma gerekçesi olarak görülecektir. Bence eşinizi karşınıza alın ve durumu aynen bu şekilde izah edin. Evlat edinmiyorsak, peki ısrar etmiyorum ama ben anne olmak istediğim için artık devam edemeyeceğim, dediğinizde belki ciddi olduğunuzu anlar. Ancak anlamazsa da bunu ciddi ciddi düşünmelisiniz çünkü boşanmak, farklı birine güvenmek, tekrar evlenmek derken yani kim bilir ne kadar zaman geçecek

Hakkaten ilk mesajında öyle bir anlatmış ki konu sahibi, eşi baya baya üst tabaka sosyoekonomik sınıfa mensup zannettim ben de...

İstanbul'da yaşamıyorsanız fena değil ama İstanbul'da sadece 20k kötü bence. Bir de psikolog işine ne diyorsunuz? Ya da evlenemezseniz ne yapacaksınız bir planınız var mı sonrası için?

Evliliğimden 9 yıl sonra çocuk sahibi oldum doktorlar sorunu bende buluyordu bu yüzden defalarca eşime boşanmayı teklif ettim çünkü hiç olmayabilirdi onu da bu duruma mahkum etmek istemedim çok şükür vazgeçmedi ama boşanmayı bu sebepten kabul etseydi de ona kızma hakkım olmadığını düşünüyorum oysa tamamen stresten üzerimde ki aile baskısından olmuyormuş çünkü daha sonra tekrar hamile kaldım tamamen doğal yollarla sizin tedavide sonuç vermemiş evlatlık isteğinizi de kabul etmiyor başka yol bırakmamış Hemen evlenemem diyorsanız yumurtalıklarınızı dondurun mutlaka

Bence haklısınız zira sizi sevseydi annelik ihtiyacınızı bir sekilde karşılamanız için evlatlık almaya olur derdi. Bu bile sevmediğini gösteriyor. Yani adam kısır diye mağdur mazlum değil. Aksine kalpsiz

Çocuk o kadar önemli mi ya. Yanlış anlamayın çocuk benim için öncelikli değil ondan öyle yazdım. Bence yaşam koşullarınız iyi boşanmayın. Nerden biliyorsunuz tekrar evlenirseniz çocuğunuzun olacağını.

elbette ki başka başka sorunlar olacaktır ama şöyle düşünün, ben doğurup sokağa atan annelik bilincine sahip olmayan bir insan değilim. bir tane evladım olsun onun gülüşüyle mutlu olayım, onu en iyi şekilde yetiştireyim istiyorum. her insanın anne baba olmaya hakkı vardır. bunun önüne geçmeye çok çalıştım başaramadım. şimdi bu şartlar altında hep mutsuzum. ömür boyu mutsuz mu olayım?

Bazıları çocuk için boşanır, bazıları boşanmaz. Siz kafanıza ne yapıyorsa onu yapın eşinizi sevseniz zaten ayrılmak istmezdiniz. Burada eşi kendisinden çocuk olmuyor diye boşanmak isteyen erkeği ben hariç neredeyse herkes linclemisti. Konu kadın olunca herkes destek olmuş.

Ben çocuk için evliliği bitirmek istediği için öyle dedim. Kadın olsun erkek olsun sırf çocuk için bir evlliği bitirmek bu kadar kolay olmamalı. Sonrası zaten hüsran oluyor. Şayet konu sahibi eşini sevmiyorsa zaten sürdürmesin öyle bir evliliği iki tarafa da işkence.

Eger eşimi seviyorsam ben cocuk istegimden vazgecerdim. Bir tanidigim sirf yasi ilerliyor diye ortalama bir evlilik surecegini, en kotu cocuk yapip bosanabilecegini dusundugu bir adamla evlenip cocuk yapti. Sonuc olarak bosandilar ve adam hic baba olacak biri degilmis. 3 yildir cocuk babasini gormuyor. Adam aramiyor, sormuyor, merak etmiyor evladini. Kadin adami resmen damizlik gibi kullandi. Neden? Sirf anne olabileyim diye. Cocuk simdi babasiz buyuyor.

Ben kızmasam bile ciddi kırılırdım eşim çocuğumuz olmuyor diye ayrılmak isteseydi. Biz bunu tersten yaşamıştık, doktor eşime direkt çocuğun olmaz senin demiş, ben yanında yoktum o zaman. Akşam bana doktor böyle dedi, olumsuz birşey düşünürsen birşey fiyemem dedi ama o yüzündeki ifadeyi asla unutmam kaç yıl geçti üzerinden. Ben duygusal bakıyorum bu konuya l, karşılıklı sevgi ve bağlılığın olduğu evliliğin çocuk olmuyor diye bitmesi bana normal gelmiyor. Tabi ayrilmak isteyen de zorla tutulmaz.

Yuh diyesim geldi. Sanki çocuk istemekle olan bişey.. yuh bu bir boşanma sebebi olamaz. Hayırlısını bilemeyiz tabi tek sebep buysa. Garantisi var sanki başka biriyle olacağından ya da hayırlısı olacağından.

Eşinizi gerçekten seviyorsaniz ve tabii o da sizi çocuk yapmak için bosanmayin. Evlatlik alabilmek için ikna etmeyi deneyin. Sevgi en güzel ilactir. Bu ikinize de yeni bir hayat kaynağı saglar. Yada esinizi ikna edebikirseniz Kıbrıs ta sperm asilamasi ile hamile kalıp herkese kendi çocuğunuz olduğunu söyleyin. Tüp bebek yani. Sizin kendi öz çocuğunuz olur eşiniz de durumu kimse bilmezse daha kolay kabullenebilir. Sizi kaybetmek. istemiyorsa seçeneklerden birini kabul eder zaten. Çok yakin bir arkadaşım bu sekilde evlat sahibi oldu. Hakkinizda hayırlısı olsun sevgiler Not: Lütfen linc etmeyin ahlak vs. Sağlık sektöründeyim ve anneyim. Bu duyguyu yaşamayı isteyen kadınlar için seçenekleri sıraladım sadece.

Eski baya

bir şey olmaz yazsın ya ben alınmıyorum böyle şeylere. :)

Merhabalar. Bence siz çok fazla gaddarsınız :) aşağılayarak boşanmak bu resmen. Olmadıysa belki hayırlı olan o olduğu içindir. Boşanmak için kesinlikle bi sorun değil bu. Eşiniz aynısı sizin için geçerli olsa ve sizi boşasaydı? Ne kadar acı

ya ben sadece çocuk sorununu yazdım. tabii ki eşin ailesinden kaynaklı sorunlar da var zamanında bana çok yanlışlar yapıldı ama dediğim gibi bunları yazmanın hiç anlamı yok. çünkü artık onları takmıyorum. zaten üzüldüğüm zor bir durumun içindeyim kaynanaymış eltiymiş bunları takacak durumda değilim ondan yazmadım. zamanında eşim benim yanımda duran biri hiç olmadı. bunu bile düşünmüyorum artık. soğudum galiba zamanla. çocuk da olmayınca, seks de ayda bir olunca bana mahkeme yolu daha cazip göründü. ne doğum günümü kutlar ne evlilik yıldönümümüzü. ama dediğim gibi bir evladımız olsaydı ben yine de yuvamın bozulmamasından yanaydım. bakalım nolacak, gelir buraya yazarım içimi dökerim herhalde :) iyi ki varsınız, iyi ki kadınlar kulübü var:)

Ya ben de bebek alma fikrine çok okeyim ama mesela başkasının yumurtasını da spermini de istemezdim zaten amaç ikimizin dna'sı o da olmuyorsa niye başkalarıyla çiftleşelim diye düşünüyorum

Kendi istemiyor diye evlatlık çocuk alıp yaşayacağım anneliğe engel olan bir adamla evli kalmazdım diye yazdınız. Bende diyorum ki ilgili kişi evlatlık çocuk alarak tek başına anne olmuyor. Sadece anne olmak isteyen gitsin sadece anne olsun, ama adamada sende baba olacaksın, maddi manevi çocuk büyütecez dersen eşit söz hakkı doğar. Tam tersi olsa kadının çocuğu olmasa adam evlatlık alalım dediğinde kadın hayır derse, baba olma hakkı elinden alınıyor diyebilir miyiz. Kadın kocasını sevmiyor kök neden bu. Çocuk meselesi üstüne tuz biber ekmiş

cocukta ha deyince olmuyorkiyeni evlilikte coxuk olacak garantiside yok

Aslında şu anda en kolay ve sorunsuz şekli de bu... evlatlık edinmede bile sonradan ortaya çıkan aileler sıkıntı yaratıyor, çocuğun erken dönem bebeklik travmaları sonradan sorun oluyor filan ama donasyonda tertemiz elenmiş sağlıklı spermle hamilelik dahil tamamen size ait bir bebeğiniz oluyor... keşke eşiniz egosunu aşıp bunu kabul edebilseydi...

sperm donasyonu Kıbrıs için deneyelim dedim ama benim eşim inançlı bir insan. ben onun inancına saygı duyuyorum tabiiki babası belli olmayan çocuk haram filan dedi. olmazmış. kimseye demeyiz dedim islama göre caiz değil dedi. ben de eskiden inanırdım da şuan inanmıyorum. bu konuda netim. sperm donasyonuna tamam dese hemen uçarak giderim helikoptere gerek yok kendim uçarım hatta :) napalım hayırlısı olsun şimdilik sürünmeye devam. bu düşüncelerle sürüne sürüne zaman daha da ilerliyor işte.

Konu sahibine çocuk için mi evlendin denilmiş ama ülkemizde bekar kadınlar çocuk sahibi olamıyor ki. Olur da çocuğa başka bir şeye anneye başka bir şey denilir. Yani kadının bunun için evlenmesi absürt değil.

çok tatlısınız ona bakarsak sağlıklı doğsa da bir ateşli hastalıkla kalıcı hasar sonucu ömür boyu büyük sıkııntılar da yaşayabilir, hayatda hiçbirşeyin garantisi yok, ama bunları da düşünürsek yaşamak çok zorlaşır, o yüzden hamilelik düşünen herşeye kendisini hazırlamalı... hayır herşeyi geçin sağlıkla ve ne zorluklarla büyütüyorsunuz allahın cezasının teki gelip çocuğunuza zarar verip 20 yaşında da olsa ölümüne neden olabiliyor, bunun sonu yok. o yüzden ölmek için yaşadığımızı unutmayıp, kendimizi herşeye hazırlayıp yaşadıklarımızı da kabul edip akışına bırakımalıyız

Tamamen aynı düşüncedeyim sizinle. Ben de yıllardır tedavi ile uğraşıyorum. Evet çok istiyorum ama olmasa da eşimi seviyorum, onunla mutluyum. Bence sorun sevgisizlik

Bence bosanmayın. Evlatlık olayına ikna etmeye calisin yoksa bosanicam deyin kabul eder belki

Sevmiyorsunuz demek bosanin. Bana cocuk icin bosanmak, kadin da olsa erkek de olsa acimasizca geliyor. Yani bir kadini cocugun olmuyor diye bosamakla ayni sey. Sevseniz zaten dert etmezsiniz Olmuyor kismet buymus der yolunuza devam edersiniz. Yardim aliyor musunuz?İnsan cocuk sahibi olamadikca takinti yapiyor, hic biseyden zevk alamiyor sadece ona odaklaniyor. Yardim almak lazim bence.

Evlendikten sonra bebek istedim maalesef sorun bende ve tedavi görmek zorunda kaldık ilk başta kabullenmem çok zor oldu ama eşim çocuk olmazsa da olur yeterki sen yanımda ol derdi, eğer benden bu sebeple ayrılsaydı çok üzülürdüm ama anlardım. Neyse ki çok şükür tedavi ile ikizlerim oldu zor bir süreç biliyorum ama eş sevgisi çok önemli. Hiç anne olamama fıkır benim için çok korkunçtu ama eşim hiç önemsemedi, olmasa da olur derdi. Bence ilk sırada eşinizle olan sevgi sonra bebek gelmeli. Verdiğiniz karar ne olursa olsun hayırlısı olsun derim.

Ay son maddeye "saygınlık" diye ekleyesim geldi. Şu meşhur komedi filmindeki gibi.

yaşım da ilerliyor. 20 lerimde değilim ki. 35 yani. anksiyete ilaçlarım olmasa kafayı yemiştim. . push ; B buse zeynep

Bence bu kadarı ağır ve fazla oluyor.

Burada kilit nokta eşinize olan sevginiz. Seviyor musunuz bu adamı yoksa cidden sadece konfor alanı ve alışkanlık mı? İkinci seçenek ise eğer eşiniz size asla yetmeyecek hatta belki de anne olmayı bu kadar istemenizin sebebi kalbinizde eşinizin de dolduramadığı o boşluk. Yok seviyorsanız ama ulaşamadığınız hayalin parıltısı daha çekici geliyorsa o zaman pişman olabilirsiniz çünkü boşandıktan sonra çocuk yapmaya değecek akıllı ahlaklı baba olmaya layık bir adam bulabileceğinizin de garantisi yok ki. Hemen boşanmayı düşünmek yerine bir süre uzaklaşın önce derim imkanınız varsa tek başınıza kalın eşinizle hiç iletişime geçmeyin kendisine de durumu açıklayın çocuk benim için önemli kendimi dinlemek istiyorum olmazsa boşanma seçeneğini konuşalım deyin. Süre geçince içinizde ufak bir şey bile onu özlediyse baş başa uzak bir yere romantik bir kaçamak yapın. Sonra oturup yeniden düşünün derim hala çocuk fikri çok baskın geliyorsa, eşinize hislerinizin sevgi aşk olmadığından eminseniz boşanın derim. Hakkınızda hayırlısı olsun.

Ben de anneliğin hamilelik doğum dahil ilk 5 yılına hayranım... hamileliğim de doğumum da ultra zor geçti, ölümden döndüm halbuki ama zorlukları dışında muazzam duygulardi Bu ülkede olmasam ve bakacak durumum olsa 7-8 tane dogururdum net...

yok ben bunu örnek verdim sadece. kendi eşim çok üst tabaka milyoner filan değil zaten. 20k dan biraz fazla maaşı.

helal süt emmiş anlayışlı bir adam bulursam söylerim zaten böyle böyle çocuk istiyorum yumurta rezervim de az. başından açıkça konuşurum. o da kontrol olur. kabul ederse tabii. aahahha iyice sıçtım batırdım ha.

çok doğru bir yorum gerçekten insanlar anne yada baba olmaya hazırmıyım diye bir kendilerine sorsalar nufus yarıya inerdi. etrafımda da görüyorum çocuk evin neşesi, rızkınıdda allah veriyorla yetişmiyor. yetişenlerde heba oluyor. anne ve babalık dürtüden ziyade bilinçle olmalı. hakkını vermezseniz imtihanda ıstırapda olabilir.

Evliliğimizde 7 sene çocuk sahibi olamadık hiç olmama ihtimalimizde vardı anne olmayı da çok istedim ama eşimden bosanmak hiç seçenek olarak bile aklıma gelmedi çünkü ona olan sevgim ikimizin arasında ki uyum çocuk istegimden çok daha fazlaydı.. Anladığım kadarıyla siz eşinizi sevmiyorsunuz sadece konforunuz için evlilik devam ediyor, anne olmak için tüm yollariniz kapalı, durumuda kabullenip hayatınıza devam edemiyorsunuz bosanmasaniz bile ömür boyu eşinizi suçlayacaksiniz.. Boşanmak en doğal hakkınız mutlu bir evliliğiniz yok ama yaş 35 yumurta sayınız düşük boşanıp iyi birini bulup çocuk sahibi olma ihtimaliniz çok yüksek değil açıkçasi.. Mutlu olmadığım bir evliliği bitirmek istiyorum kendim için yaşayacağım iyi biri karşıma çıkarsa tekrar evlenip çocuk sahibi olmak isterim ama cikmasada bosandigim için asla pişman olmam kendi kendime yeterim diyorsanız bosanin..

Bir sebepten çocuğu olamayan pek çok kişi evlat ediniyor. Eşiniz niye bu kadsr karşı anlamadım siz de haklısınız bi cocugunuzun olmasını istemeniz coo doğal karar sizin..

Umarım her şey gönlünüze göre olur ve çok mutlu olursunuz.

Böyle bir durum olursa tüm öfkenizi ve mutsuzluğunuzu da çocuğun varlığına bağlamazsınız umarım. İyi ve işinde uzman bir psikologla bu sürece karar verseniz ve kendinizi keşfetseniz çok daha iyi olur. İlaçla değil ama terapiyle. Çünkü vereceğiniz karar radikal bir karar. Boşandıktan sonra kimseyle evlenemeyebilirsiniz de sonuçta pazarda satılmıyor. Ya da çok yanlış bir evlilik yapıp hiç baba olmaması gereken birinden çocuk yapabilirsiniz. Şu an sağlıklı düşünemiyorsunuz.

Bunun için boşanılmayacak da ne için boşanılacak? Ya bari evlat edinmeye karşı çıkmasa imiş eşiniz. Çevremden birisi yeni doğmuş bir bebeği evlat edindi daha yeni. O kadar güzel oldular ki anlatamam. Bebeğin bir ailesi oldu, bebek de onları bir aile yaptı. Biyolojik çocukları olsaydı ne fark edecekti? Arada hiçbir fark yok cidden. Eşiniz niye karşı ki edinmeye?

Bana da sacma gelıyr. Napcak sperm sayısına mı baktracak adamın evlenmeden once?

Sırf kendisi istemediği için, evlat edinerek yaşayacağım anneliğime engel olan bir adam ile asla evli kalmazdım.

Mutlaka her yolu denemissinizdir. Ona inanıyorum. Acaba farklı bir merkezde mi deneme yapsanız. El elden üstündür. Tabiki öncelikle nasip Allah'tan ama nice işinin ehli doktorlar var belki farkli bir merkez size umut olabilir.

Başkası ile evlenip çocuk sahibi de olsanız mutlu olacağınızı sanmıyorum.. Tüm istek ve arzular ulaşınca önemini yitiriyor. Siz mutsuzluğa bunun için odaklandığınız için tek mutluluk kaynağınız bu gibi geliyor. Yanlış anlamayın ama kolay yöntem kaçmak.. Erkek bunu bir kadına yapsa haksız, siz olunca konu haklısınız olmaz. Ancak 1.0 öndesiniz bilin ki evlatlık için ikna etme yolunda kadınlar erkeklerden üstün varlıklar..

ah anacım ikna olmuyor ki. teşekkür ederim :)

Size anne olmayı çok isteyen biri olarak yazıyorum. Anne olmayı çok istemenizi anlıyorum. Sizin durumunuzdan farklı bir şekilde ben bir rahatsızlık geçirdim ve ameliyat olmak zorunda kaldım bunun sonucunda hamile kalmamın zor olacağını biliyordum. Kendimi hep suçladım içten içe Allah'ım bi evladım olacak mı, eşime bi evlat verebilecek miyim diye çok ağladım. Tedavilere devam ederken birde baktık ki eşimde de farklı bir sorun varmış. Ben daha iyi durumdaymışım. Sorunu kendimde sanarken bambaşka birşey ile karşılaştık. Ama ben sizin gibi boşanmayı düşünmedim çünkü Allah nasip ederse olur, eğer kaderimizde evlat sahibi olmak varsa nasip olur yoksa ne yapsak olmaz diye düşünüyorum. Hemde eşime olan sevgim var onu bırakmayı ondan vazgeçmeyi düşünemem. Eşiniz keşke evlat edinmeye ikna olsa ama bir çok erkek kendi kanından olmayan bir bebeğe babalık yapamayacagına inanıyor benim eşimde bu düşünceye sahip, biz kadınlar annelik hisleriyle bir bebeğe gerçekten öz annesi gibi bakabiliriz ama erkeklerin bir çoğu malesef bizim gibi değiller. Benim size anlatmak istediğim şu ki evlat sahibi olmak tabiki çok güzel ve özel bir duygu Allah hiçbirimizi bu duygudan mahrum etmesin ama aynı sorun sizde olsa ve eşiniz sizi bu sebeple bıraksa eminim sizde kırılır incinirdiniz. Eğer eşinizi sevmiyorsanız ki bana biraz sevmiyorsunuz gibi geldi bu kararı düşünebilirsiniz ama birbirinize olan sevginiz varsa sırf bebek olur düşüncesiyle evliliğinizi bitirmeyin. Sizin çocugunuz olacaginin da garantisi yok, yeniden evlenseniz evlendiğiniz kişinin çocuğu olacagının yada çocuk isteyeceğinin garantisi yok. Plan yapmayın kalbinizin sesini dinleyin umarım tüm güzel dilekleriniz bir gün gerçekleşir size de anne olmak nasip olur

Canım ben bu görüşe hiç katılmıyorum. Çünkü "korkunç" insanların istisnasız tümü, doğurmuş olmak için şuursuzca üreyen korkunç ebeveylerin eseridir. Yani ana baba öldürecek noktaya gelebilmiş her insan aslında baştan ayağa o ana babanın eseridir... Hatta keşke bütün korkunç ebeveylerin yetiştirdiği korkunç insanlar sadece ana babalarina zarar verse de topluma musallat olmasalar... o kadar diyeyim.

yalnız şu durumda arkadaşınızın çocuğu zaten var, belli ki çocuk sahibi olabilen bir insanmış.. belki sorun eşinde? ya da çok ileri yaştaydılar göze alarak evlendiler? pek de aynı durumda gibi değiller.

Genel olarak iliskim iyiyse bosanmazdim. Çünkü yeniden evlenseniz bile o kişinin çocuğu olacağını nereden bileceksiniz? Ama sevmiyorsanız, birlikte olmak sizi memnun etmiyorsa tabi ki ayrılın derim

Herkesin normali farklı tabi. Haklarında hayırlısı olsun.

çok mantıklı.

Aynı sizin gibi bir arkadaşım vardı, eşinden ayrıldı sırf çocuk için ve başkasından da olmadı çocuğu. Halbuki sorun eşindeydi. Olmazsa olmaz kedi bakın. Nedir ya yaşam emici çocuk merakı hayatı yaşayın, yardım yapın ihtiyacı olan çocuklara, eğitimini karşılayın. Benim de yaşım 32 hiç düşünmüyorum. Huzurluyum, geziyor, içiyor yatıyorum.

Bize göre yok da, ataerkil zihniyette olan erkek sayısı hala çok fazla olduğu için bu tür yöntemlere, hatta evlatlığa bile, çok önyargılı bakıyorlar. Akrabanızı da tebrik etmek lazım fakat istisnalar kaideyi bozmaz diye düşünüyorum

onun cocugu olmuyor diye mi ayriliyorsunuz siz anlamadim bu cok cok yanlis bana gore. ha evlat edinmeyi red ediyorsa tabi burda esinizde hatali. son kez sordunuz mu evlat edinecekmi diye. uzuldum esiniz icinde.

Bu ülkede çocuk evlat edinmek neden öcü gibi görülüyor anlamıyorum.

Bana sırf çocuk olmuyo diye boşanmak saçma geliyor. Eş ideal biriyse sevgi, saygı anlayış yardım sadakat vs varsa bence sadece çocuk için boşanılmaz. Bizde bir yılı geçkin zamandır deniyoruz hala olmadı belki olur belki olmaz ama ben bu sebepten eşimden ayrılmayı istemem. Bu devirde çocuk yetiştirmek çok zor bu evlat edinme olunca insan daha çok düşünüyor ve çekiniyor. Bence sadece bir insana değil herhangi bir canlıya da annelik yapılabilir. Bu bir hayvan da olabilir. İlla evlat edinmek gerekmez koruyucu aile de olabilirsiniz. Ya da hiçbirini yapmayıp iki kişilik hayatınıza da bakabilirsiniz. Maddi durumunuz da iyiymiş dünyayı gezip görebilirsiniz. Mutluluğu tek bir amaca bağlamayın. Belki başkasıyla evlenip çocuk yapınca o adamla mutlu olmayacaksın, belki aldatıcak veya anlaşamayacaksın. Bu bir kumar gibi daha iyisini isterken elindekinden de olabilirsin

teşekkür ederim. etrafımdaki insanlara söylüyorum gerizekalı mısın neyin eksik bu devirde böyle bir sebepten boşanılır mı boşver çocuk olmazsa olmasın diyorlar kafayı yedim artık. çocuk görsem ağlıyorum. ilaç kullanıyorum sürekli.

Saygı duyarım tabi, hayırlısı olsun

iyi de... orada bence aldatır dediklerim zaten erkeklerdi, o paragraf baştan sona erkeklere göre yazılmıştı. bir de yemeği, ütüyü, temizliği parasıyla yaptırsa parası kalmayacak kadar bir maddi durumu olana pek de zengin denmez açıkçası... benim maddi durumu iyi olmak derken kast ettiğim o değildi en azından. bir mesleğinizin olası güzel tabii ki ama herhalde kendi düzeniniz ve gelirinizle yaşama tecrübeniz biraz az yoksa çocuk sahibi olma isteğinizi bilenler ayrılma isteğinizi böyle çok garip bulmazdı..- ya da etrafızındaki herkes fazla paracı.

Baslık ıtıcı bıkere. Kısırlık ne demek ya?Interfılıte dıyın barı. Okadar tüp bebek tedavısı gormussunuz, bılıyorsunuzdur bu terimleri. Kısırlık ne kocakarı gıbı.

Aslinda konu sahibi eşiyle çocuğu olmadigi için değil Anne olma isteğinin önemsememesi nedeniyle boşanıyor bence. Tedavi falan denenmiş olmayacağı ortada bari evlat edinelim demiş ona da "başkasının çocuğuna babalık yapamam" cevabı gelmiş. Tedaviyle çocuk sahibi olmak çok uzun, cok yorucu bir süreç zaten bu surecte boşanan, ilişkisi bozulan çok insan var. Konu sahibi de maalesef onlardan Allah kolaylık versin. Ayrıca erkekler boşanmıyor ya "genç ve doğurgan" kuma getiriyor ya da gizli aldatmalarla çocuk sahibi oluyor. Bosanip yoluna bakmak en temiz en sağlıklı olanı.

Peki çocuklarinizami adamak istiyorsunuz kendinizi sadece? Peki başkasıyla evlilikte olacağının garantisi? Böyle durumda sevgi eksikliği diyorum sevgi eksik olduğu zaman üstesinden gelinmiyor hicbirseyin çünkü. Bu süreçler de sevgide sinanir çünkü iki gönül bir olmadimi hicbirseyden vazgecilmiyor. Çocuk değilse başka şeyler sorun oluyor. Buyunce hepsi gidiyor gene eş kalıyor yani hayat tamamen bı muamma.. ne umdugunuz ne buldugunuz her zaman degisir. Çocuk olur ilerde vefat eder yine eşle kalınır. Yani böyle keskin düşünceler çok yersiz bana göre. Bazen doludan kaçıp yağmura yakalaniriz.

Cevabımı beğenmedikten sonra aynı şeyi yazmak oldukça ironik! Benim cevabımla sizin cevabınız arasında ne fark var? Önceki

Son durum nedir boşandınız mı?

Huzurunuz yoksa, mutsuzsanız, illa ki çocuk da istiyorsanız bunlar boşanmak için gayet yeterli. Yaşlandığınızda o gelir sizi mutlu etmeyecektir.

mutsuz evliliğe çocuk yapmak zaten en büyük hata olurdu size şöyle söyleyeyim bağı çok kuvvetli sevgi dolu çiftleri bile zorlayan bir süreç çocuk büyütmek, huzursuz evlilikte dinamit etkisi olur ve mutlu ortamda büyümeyi her çocuk hak eder bu sebeple çocuğumuz olsaydı belki iyi olurdu belki çocuk hatrına katlanırdım belki çocukla dayanabilirdim demek çok büyük bencillik olur. kesinlikle ama kesinlikle birlik olunmayan çiftlerin güveni sevgisi bağı olmadığı bir evlilikte çocuk olmamalı... eğer bu kadar mutsuzsanız da boşanmalısınız ya da en azından çocuk diye ısrarcı olmamalısınız çocuğun ne suçu var mutsuz aileye gelsin değil mi ama

Yeni biriyle evlenince de çocuk garanti değil ki? Mantık evliliği yapmışsınız zaten bir sevgi hissedilmiyor yazdıklarınızdan. O yüzden hem bu imkanlara sahip hem seven hem seksuel performansından memnun kalacağınız birini bulmaya çalışmak riskli olacaktır elbette. Hüsranla da sonuçlanabilir. Siz niye bir meslek edinmiyorsunuz ki?

Benden fakiri yoktur ama çocuk olunca yetmiyor bacım, eskisi gibi değil artık 20k açlık sınırı zaten. Biz değil memleket utansın...

Sizin yasiniz 35, bu saatten sonra bosanip, bir daha birini bulup evlenip ne ara cocuk yapacaksiniz? Kaldi ki en iyi ihtimalle, 40 yasinda cocuk yaptiniz diyelim bir sekilde saglikli bir birey geldi dünyaya, bu cocuk 20 yasina geldiginde siz 60 yasinda olacaksiniz. 60 yasina kadar saglikli ve enerjik sekilde yasayabilecek misiniz? Kaldi ki ikinci esiniz olacak kisinin yasi da onemli bu konuda. Emekli maasi ile üniversitede cocuk okutabilecek misiniz? Sizce bu dünyaya getireceginiz cocuk icin ne kadar saglikli? Bana kalirsa siz esimizle bir aile terapisine gidin. Psikolog, psikiyatris artik nasil bir sey ayarlayabiliyorsaniz ve esinizi evlat edinmek icin ikna edin, cunku esimi seviyorum iyi insan demissiniz. Bu devirde güvenebileceginiz iyi bir es bulmak cok zor. Benim sizin hayata tutunmaniz ile ilgili bir endisem yok, her türlü bir yolunu bulursunuz bir sekilde yasarsiniz. Allah kolaylik versin size insallah sizin icin en dogrusu neyse onu bulursunuz. E elsa83

Konunun sonunu merak ettim İş nasıl bağlandı acaba Çözüldü mü problem Ayrıldınız mı? Konu sahibi meraktayız

Siz nasıl insansınız ya para için adamla beraber olduğu yetmiyor bide adamın infertilite sebebiyle terketmek istiyor. Kanser olupta terletmeyen farki yok bunun hanfendi sevseydin eşini ayrılığı düşünmezdin hiç çocuğu falan bahane etme. Benim eşimde de sperm yavasligindan dolayı infertilite vardı tüp bebek yaptık tuttu şükür evladımız var ama olmasaydı da bin yıl geçse eşimi dunyalara degismezdim ayrılmayı asla düşünmedim düşünmem de hele böyle bir sebepten. Sevgisiz evlilikler yapıyorsunuz sonra çocukları bahane edip boşanıyor ya da bosanamiyorsunuz nasıl insanlarsiniz siz ya toplum ruh sağlığı bozuk yemin ederim

zor olacak ama bırakacağım. zaten böyle de huzurum yok.

umarım her şey gönlünüzce olur. size ve eşinize ve buradaki bütün yazarlara mutluluklar dilerim

Bunun bı tıp dılı varsa o soylenır. Komsu teyzeler gıbı kısır demek bılemedım. Interfılıte dersenız, burda tedavı goren ınsanları da kırmamıs olursunız ayrıca. Insan o donemde cok hassas oluyor kendımden bılıyorm. O yuzden ınterfılıte dıyoruz bahsederken.

Aynen ya. Tıbben yapılabilecek şeyleri denemişler, olmamış. E geriye bir yol kalıyor, edinme. Ona da yok diyor. Eee o zaman? Bazıları sırf çocuk için bile evlenebiliyor. Çeşit çeşit evlilik sebebi var yani. Kimi rahat cinsel hayat için kimi çocuk için kimi ruh eşini bulduğunu düşündüğü için... Yani uzar gider. Hiçbirini de yargılamak bize düşmez.

Bunu iki den fazla doktor söyledi hemde farklı şehirlerde çok şükür nasip etti rabbim ikinci çocuk için 3 yıl uğraştım hamile kalamadim sonrasında oldu çok sukur Pinkflambe

Eşinizle ilişkinize, evliliğinizin nasıl olduğuna, eşinizi sevip sevmediğinize hiç değinmemişsiniz. Bence zaten bu evlilik sizin için çoktan bitmiş. Bana sorarsınız çocuk olmuyor diye boşanılmaz ama eşiniz evlat edinmeye karşı çıkarak size başka çare bırakmıyor. O ea kendince haklı. Tek bir doğru yok. Ben kendi adıma şunu söyleyebilirim çocuk delisi olmadım hiçbir zaman, eşimin çocuğu olmasa bu sebepten ayrılmak istemezdim. Sırf çocuk sahibi olmak için de evlenilmemeli. Farzedelim boşandınız evlendiniz tekrar, garantisi var mı çocuğunuzun olacağının?

Bu konu üzerinden daha genel bir yorum yapmak istiyorum. Bazen mutluluğumuzu tek bir faktöre bağlıyoruz. Evlenmek, iş bulmak, çocuk sahibi olmak gibi. Böyle bir eksikliğimiz olduğunda sanki mutsuzluğumuzun tek sebebi buymuş gibi davranıyoruz. Ben açıkçası bu kadar önem atfedilip anlam yüklenen şeylerin sonradan hayal kırıklığı yaratabileceğini düşünüyorum. Mutlu insan çoğu koşulda mutlu, mutsuzluğa eğilimli bir insan da çoğu koşulda mutsuzmuş gibi geliyor. Siz eşinizden ayrılınca ve başka birinden bir şekilde çocuk sahibi olunca kesinlikle tüm sorunların çözüleceğine inanıyor musunuz? Artık mutlu olacak mısınız sizce?

Cocuk sahibi olmak istiyorsan evet bu gecerli bir bosanma sebebi. Cok isteyen kadinlar evlat sahibi olmayinca /olamayinca hep mutsuz ve pisman oluyorlar, keske bir cocugum olsaydi diye.

evlatlık konusunda ikna olma diye bir şey söz konusu olamaz, onunda tamamıyla kendi içinden gelmeli sırf sizin ikna etmenizle ok dese yıllar sonra bu konuda ciddi sorunlar çıkarabilir, en ufak bir sorunda yüzünüze vurabilir ki bu çocuk için basbayağı travma sebebi olur, iki arada kalırsınız ve şu an ki hayatınızı mumla ararsınız.

Bir şeyi kaçırmiyorum. Evlenmeden once bilmiyormus derken? Sözleşme mi yapsınlar insanlar? Kendini 2 dk kocasının yerine koysun. Eskiden köylerde duyardık. Karisinın çocuğu olmuyor diye hor görülüp yeni kadin arayanları. Evlilik bu kadar basit mi. Hastalikta saglikta laf olmus. Çocuğun olmuyor sıradaki gelsin. Analik hakkı falan dramatize şeyler. Çocuğunu kaybeden nice insan var. Tatmadigi duygu için böyle depresyona girmeler falan.

linçlemelik bir konu olduğunu düşünerek gelmiştim ama adam hem kısır hem de evlatlık edinmenize bile mani oluyor. millet eşime çocuk veremiyorum diye kahırdan ölür bu adam tam boşanılmayı hakeden bir profil. yorumların hepsini okumadım siz eşinize boşanmak istediğinizi söylediniz mi belki silkelenip kendine gelir?

Size tavsiyem yumurtalarinizi dondjrmak, eşinize takviyeler vermek. Ilaçlara karşi buna olmaz her halde. Sonra sperm tahlilinde sperm bulunumca da yumurtlaranizi dollendirmek.

Hakkınızda hayırlısı olsun inşallah.

Bu çok kişisel ve spesifik bir soru, ben mesela çocuk delisi değilim. Olmazsa dert edeceğimi düşünmüyorum, boşanacağımı da düşünmüyorum. Ama eğer çocuk sahibi olmak istiyorsam ve eşim evlat edinmeye karşı çıkıyorsa boşanırdım. Hayattaki beklentilerimizle alakalı. Sizin durumunuzda boşanmak için geçerli bir sebep.

Kadına çok kızan olmuş eşini sevmiyorsun diye de. Evlat sahibi olma istegi var ve kendi cocugi olmuyorsa evlat edinme ya da donasyon da olur demiş. Her türlü seçeneği sunmuş eşi de seviyorsa konu sahibini en azından evlat edinme seçeneğine olumlu bakmaliydi.

Ne iş yapıyor eşiniz? Olmama sebebi azo ise azo çok zor bir hastalık yani sperm olmama sebebi ne doğuştan mı azonun Türleri var diye biliyorum Evlat edinme fikrine neden karşı? Donasyon düşünmez misiniz? Ama gerçi evlat edinmeye karşı olan ona da karşı olur Ayrılsanız bulabilecek misiniz yeni birini? Bulsanız hemen çocuğunuz olacak mı? Buldunuz, oldu diyelim adamı sevebilecek misiniz? Lan Jale 🌸 Üyelik

Hayattaki standartlarınızla alakalı. Kötü değil tabii ki geliri;ama ülke şartlarımızda "geçinirsiniz"

Rica ederım.3 yasında cocugum var hala hamıle bırını gorunce bı ıclenıyrm:)Sacmalık ama oyle. O yuzden cok hassas oluyor ınsan o donemde. İlginize tesekkurler.

2. Evlilikten çocuk sahibi olacağınızın garantisi var mı?

yok ben onun dürüst olduğunu düşünüyorum. benim için başkasının çocuğuna babalık yapmak zorunda değil. içinden gelmiyorsa yapacak bir şey yok. buna hakkı var yani. istemiyorsa istemiyor. kalpsiz filan da değil o da çocuk sahibi olmak ister ama olmadı işte. boşansam da evli de olsam hakkını yemem. yorumunuz için çok teşekkür ederim :)

Sırf bu sebepten dolayı boşanmak istediğinize göre eşinizi sevmiyorsunuz anladığım kadarıyla. Şayet öyle olsaydı geliri iyi, yaşam standartlarım iyi demişsiniz bu kısma değindiginiz gibi aranızdaki sevgiden de bahsederdiniz diye düşünüyorum. Hayat sizin hayatınız ne diyebiliriz ki? Önceliklerinizi kendiniz belirleyeceksiniz. Şahsen eşim benim için bu şekilde düşünse veya sırf bu sebepten dolayı arafta kalsa çok üzülür ve kalbim kırılırdı. Bir de şöyle bir durum var ki; siz bu sebepten dolayı boşansanız ve doğurgan bir adamla çocuk denemesine girseniz bile olacağının garantisi yok. Bu arada evlatlık fikrine sıcak bakmıyorsa koruyucu aile fikrini önerebilirsiniz. Belki birilerinin koruyucu ailesi olursanız başka cocukları sahiplenme ve onlar üzerinde sorumluluk sahibi olma fikri ona daha sıcak gelmeye başlar.

Ne yapsın peki konu sahibesi, başkasını bulamam diye istemediği bir evliliğe devam mı etsin? hayatımda duyduğum en berbat evlilik sürdürme sebebi olabilir, başkasını bulamamak. Burda başkasını bulamam diye adamı yedekte tutuyorum yazan kadınlar taşlanıyor, adama acıyorum sevmiyorsan bırak deniyor, işimize gelince karşı tarafı kandır gitsin, dürüst olmana gerek yok diyebiliyor muyuz?

Böyle yazılar görünce çok mutlu oluyorum. Ne mutlu size. Allahım huzurunuzu daim etsin. Ben arkasında gözü yaşlı eş bırakan kimsenin mutlu olamayacağına inanmak istiyorum. Eski eş kişisi de asla mutlu olamaz bence.

Eşinizle sadece çocuk sahibi olmak için mi evlendiniz. Evlilikten tek beklentiniz buysa tabiiki devam etmeyin. Evet çocuk sahibi olmak, anne baba olmak güzel ama bunun için evlilik bitirilir mi bilemiyorum. Eşinizin size sunduğu rahat yaşam dışında sizi eşinize, evliliğinize bağlayan bir şey yoksa tabiki boşanın. Evliliğinizde eksik olan sanki sadece çocuk değil duygu. Sevgi üzerine kurulan kadın erkek ilişkilerinde hayat ne getirirse getirsin devam edersin. Hasta olunur, iflas edilir, çocuk olmaz vs. İki yıl depresyondayım dediniz psikolojik destek alıyor musunuz bilmiyorum ama bu süreç sizi yıpratmış. Maddi sorununuz yok. Bir destek alın,35 yaşında ayakları yere sağlam basan bir kadın yok satırlarınızda. O şekilde kendiniz için vereceğiniz karar ne olacaksa daha güçlü adımlar atabilirsiniz.

Şöyle söyliyim benim kuzenim 15 yıllık evli oda ayrılma aşamasına kadar geldi yaşı 40 ve 40 yaşında hamile kaldı şimdi çocuğu büyüdü 7 aylık oldu

Sperm bağışına sıcak baksa çok iyi olur. Hem anne olursunuz hem boşanmaya gerek kalmaz

Evlat edinme eş istiyor diye yapılacak birşey değil bana kalırsa. Kafa olarak buna sıcak bakmayan ileride su koyuverir kolaylıkla.

benim anlamadıgım cocuk için bosanmak istiyosunuz eşinizin iyi biri oldugunu söylediginiz halde... tamam sizin tercihiniz ama tek sorun eşinizde değilmiş sizinde yumurtalık sorununuz varmış baska birini bulsanız yine aylarca yıllarca denemeniz gerekebilir. eşinizin size karsı yaklaşımı tavrı gayet iyi oldugunu düşünüyorum neden sırf cocuk için kendi hayatınızı dağitip bastan ne olacagini bilmeden ne kadar sürecegini dahi bilmeden yeniden kurmak istiyosunuz ki? bence tek yapmanız gereken usul usul evlatlık fikrine alıştırmak duygularınızı açıkca belirtmek. o yaslarda erkeklerde babalık duygusu azalmş olabilir sizin ne kdr cok istedgnizi ve durumun normal olagan oldugunu güzel dille anlatın. sırf bunun için sonunu bilmeyeceginiz yola girmek intihar gibi bişey. ayrıca maddiyatıda düşünüyosunuz. boşansanız aynı şekilde iyi ve zengin bi adam bulup evlenip birde cocuk tedavisi için aylar geçirmeyi nasıl göze aldınız şaştım

Karar sizin ama bana kalırsa çocuktan önemli problemleriniz var. Eşinize sevginiz yok! Eğer eşiniz sizin için değerli olsaydı üzülür ama yine de ayrılığı düşünmezdiniz bu yüzden çocuk sebebiyle değil bu sebebten ayrılmalısınız. Zira çocuk önemli ama her şey değil... çocuksuz devam eden bir sürü evlilik var.

teşekkür ederim piraye

arkadaşlar, eşiniz sizi aldatmıyor, şiddet yok, küfür yok, çok iyi bir insan, maddi durumunuz da çok iyi ama sorun çocuk olmaması. siz bu durumda aman boşver olmasın mı derdiniz? ben çok büyük bir yanlışın mı içindeyim?

Size katılıyorum. Eşini çok severse insan bu şekilde de devam edebilir gayette. Benimde yakın bir arkadaşım var o da aynı durumda hemde yaşı 45 olmadı çocuk. Arkadaşımın 2. Evliliği ilk evliliginden çocuğu var. Ama eşinin yok. Bu şekilde devam ediyorlar. Adamda istese ayrılabilir di

Boşandın, bir müddet sonra başkasıyla evlendin. Çocuğunun olacağının bir garantisi var mı? Yada sorun eşinde değil de sendeydi, aynı bahanelerle seninle evliliğini sürdürmesini ister miydin? Ama evet bencede boşanmalısın sırf konfor alanından çıkmamak adına samimiyetsiz bir evliliği sürdürmek çok acımasısca çünkü.

Eşinizi sevmiyorsanız eğer, sevmediğiniz adamdan çocuk sahibi olsanız mutlu olacak mısınız? Çocuğunuz sevmediğiniz kişiyle sizin aranızda bir bağ olacak ve bir gün ayrılsanız bile yeri geldiğinde eski eşinizi görmek zorunda kalacaksınız. Ben olaylara duygular açısından bakan biriyim ve sevmediğim bir adamdan çocuk sahibi olma fikri bana korkunç geliyor. hadi diyelim eşinizi seviyorsunuz, sırf çocuk sahibi olmak için boşanmayı ve bir başkasıyla evlilik yapmayı düşünebiliyorsanız bu nasıl bir sevgi? bence siz önce eşinizi sevip sevmediğinizi kafanızda netleştirin, çocuktan bağımsız. Çünkü eğer çocuğunuz olursa bir süre sonra adamı sevmediğiniz için yine mutsuz hissedersiniz zaten, değişen bir şey olmaz. Ben şimdi boşanırsanız başka kimseyi bulamazsınız, düzeniniz bozulur yorumlarına katılmıyorum. Eğer adama karşı bir çekim/aşk duymuyorsanız sırf aman ileride yalnız kalmayayım düzenim bozulmasın diye sevmediğiniz biriyle ömür harcamanız taraftarı değilim, dünyaya bir kez geliyoruz. 35 çok geç bir yaş değil, şimdi risk almak ilerde 50 yaşına gelindiğinde "vay ben hayatımı sevmediğim biriyle harcadım, çocuk sahibi de olamadım, artık çok geç" demekten iyidir bence. Ayrıca iyi günde kötü günde sözü verilmiş olabilir ama burada kimse adamın elinde olmayan şeylere laf söylemiyor ki, evlat edinmeyi de reddettiği için konu sahibinin anne olma hakkını elinden almasına kızıyoruz.

Evlatlık fikrine neden sıcak bakmıyor peki? Kabul etmeme sebebi illa benim kanımdan canımdan olacak değilse sperm donasyonu önerebilirsiniz.

Evet boşanmış 50 yaş sevgili konusu var

35 yaşındasınız boşanınca çocuk yapacak adamı nereden hemen bulacaksınız?eşinizle farklı tedavi yöntemleri deneseniz daha mantıklı olur. sadece çocuk için boşanmak istiyorsanız. galiba eşinizden çok imkanlarını seviyorsunuz tek başınıza evlat edinseniz bakabilecek misiniz?süreç nasıl bilmiyorum ama tek başına evlat edinme imkanınız varsa eşinizde engel oluyorsa boşanın yoksa biraz düşünün derim.

Şu konuyu, eşim kısır oldugum için beni boşamak istiyor diye açsan ne yorumlar gelirdi.. adam kısır, elinde olan bir şey değil ki. Evlenirken hastalıkta sağlıkta diyoruz noldu şimdi? Bende başkasının çocuğuna annelik yapamam zorla evlat edinilmez ki.. ben böyle bir sebepten boşanmazdım, dürüst olmak gerekirse milletin maddi açıdan süründüğü bu dönemde, doğurduğuna zor yeterken onca maddiyatı bırakmazdım. Yaş 25 olsa hadi dene şansını derim ama 35 boşanacaksın da biri çıkacak, evlenecek, çocuk yapacaksın da düşüncesi bile zor ve yorucu. Hadi bunları yaptın alacağın adama sperm testi yapmayacaksın ya o da kısır çıkarsa veya başka sebepten yine olmazsa? Herşey tastamam olup biraktiğin hayatı da özleye bilirsin. Çok sıkıntılı, bazen bazı şeyleri olduğu gibi kabullenmek gerekiyor. Başka sıkıntılar varmı bilemem ama bu tek başına boşanma sebebi değil bana göre.

Aaa ne zaman? Bu konu yeni değil mi

Yani çok kişisel bir sorun olduğu için cevabım da çok kişisel olacak. Ben boşanmazdım. Ama ben aşk için evlendim. Eşime çok aşık olduğum için evlendim. Benim evlenme sebeplerim arasında çocuk sahibi olmak yok mesela. Ama başka biri anne olmak için evlenebilir, başka biri mantık evliliği yapar vs vs. Sizin isteğiniz anne olmak ise ve eşiniz her seçeneğe uzaksa boşanmak bence normal. Evlat edinmek evet düşünülmesi gereken bir karar ancak bağ kurma konusunda asla katılmıyorum eşinize. Bence asıl bağ kan bağı değil, kalp bağı.

Evlat edinmeyi bir seçenek olarak görmeyenleri anlayamıyorum anlayamayacağım.

Cnm bnmde yasim 35 8 senedir evliyim ve cocugumuz olmadi uzerine bir dusuk birde erken dogm sonucu kayip yasadik tramvalar ve buyuk sorunlr yasadm Ve esimle ilk gunden itibaren hep cocuk istedk ikimizde cocuk manyagiyiz Ama onemli olan sevgi eger esinizj sevseydiniz bence cocuk icin onu brakmazdiniz millet baska bir adami seviyor diye onca cocugunu bırakıp kaciyor evden... yani huzur mutluluk sevgi olmadiktn sonra cocukda hicbirseh degistirmez bukezde cocuk olur sevgi ararsin belkide... Demem o ki kisacasi sevginiz yoksa ayrilin cocuk icin ayrılırsaniz pisman olma ihtimaliniz olabilir Son olarakta erkek eline bakan kadinlardn nefret ediyorum sirf imkan vr diye ayrilmak istedigin bir admla yatmak nedir. mide almaz zaten bikere... Yaşin daha genc calisirsin bakarsin kendine Sen bu evlilikten coktan gitmissin zaten belli S Spizella

Ben sırf çocuk için boşanmazdım. Çünkü eşimi seviyorum. Çocuk doğurmak değil "onunla ortak" çocuğu doğurmak istedim ben. Hiçbir zaman kendim için doğuruyorumcu kadınlardan olmadım. Bana saçma geliyor. Hem diyelim aşşırı istiyorum diye sırf çocuk için boşandım. Sonra evleneceğim kişiden olacağı ne malum? Onu da boşayıp başkasıyla mı evleneceğim çocuk olana kadar. Tedavi de olunmuş yine de olmamış, adam evlatlığı kabul etmek zorunda değil. Sizin tek derdiniz çocuk değil bana kalırsa, bu evlilik kafanızda bitmiş. Eşinizi sevmiyorsunuz, sadece alışılmış düzen için devam ediyormuşsunuz ki çocuk da bahanesi olmuş gibi. Ayrılmaya karar vermişsiniz, hakkınızda hayırlısı olsun.

Yani sonuçta evlenmeden önce çocuk sahibi olamayacağınızı bilmiyormuşsunuz. Hani bilerek kabul edip, sonradan vazgeçseniz, yarı yolda bıraksanız olmaz derdim ama, bu durumda bence haklısınız gibi. Ama şöyle bir şey de var, yumurta rezerviniz azmış, 2. Bir evliliğe henüz sıcak bakmıyormuşsunuz. Mizacınız çekingenmiş. O yüzden yumurtalarınızı dondurun bence. En azından korumuş olursunuz az olan rezervi Anladığım kadarıyla eşinizi artık sevmiyorsunuz, yaşam koşullarınız iyi diye berabersiniz. Çocuk mevzusunun haricinde, sevmediğiniz biriyle evli kalmayın. Her ikinize de yazık olur

gömülüyorum şuan. :) adamın hayatından çık da onu da kayıtsız şartsız mutlu edecek biri girsin diyenler var. :) mutluluk herkesin hakkı tabi. acaba benden dolayı çocuk olmasaydı eşim beni bırakmaz mıydı? hiç sanmıyorum o da baba olmak ister ve mutsuz olurdu.

Anne olmak sizin de hakkınız. Aynı şekilde sizin yumurtalarınızdan dolayı bebeğiniz olmuyor olsaydı siz de eşinizin baba olma hakkını elinden alamazdınız. Bunun kanunda da yeri var. Boşanırken çiftlerden birinde bebek olmasını engelleyen bi durum varsa geçerli sebep sayılıyor

Benim halamın kızı yıllar önce sevmediği bi akrabamızla zorla evlendirilmişti hiç sevmiyordu eşini ve eşinden ötürü çocuk olmadı adam kısır ve iyi biride değil adam aksi kuzenim sağlıklıydı çocuk doğurma açısından ama boşanmadı bence boşansaydı o haklıydı çünkü adam iyi değil hemde sevmiyor kendine güvenemedi halamda sahip çıkmadı zaten zorla evlendiren o yaşı geçti böyle işte ama siz seviyosanız eşiniz iyi biriyse risk almayın derim

Burayı ben de anlamıyorum. Kadın çocuk yapayım diyor hayır, tedaviye gelmem. O zaman evlat edinelim ona da hayır eee o yok bu yok her şeye hayır bu kadın ne yapsın canım kardeşim?

Tedavi olmuşlar ama olmamış yine de Adam tedaviye yaklaşmış yani Ama erkekler genel olarak bencil bu konuda K

İsterseniz üyeyi engelliyebiliyorsunuz konunuzdan.

Evlatlık çocuk alırlarsa karşı taraf anne olurken, erkekte baba olmayacak mı? Yani eşim üzülmesin alalım diyerek duygusal verilecek bir karar değil. Eve yavru kedi alınırken bile tüm aile bireylerinin ikna olması gerekiyorken çocuk sahibi olmaktan bahsediyoruz. Yorumlardan birinde çocuk veremeyen adam tabiri var ki kadınlar içinde kullanılır ya çok çok iticidir. Çocuğu olmayan kadınların nelere hatta ikinci bir kadın zorbalığına maruz kaldığı bir ülke burası. Sağlık sorunları nedeniyle çocuk sahibi olamamak bir eksiklik değildir ve kadın ya da erkek bu durumu birbirine karşı boşanma için tehdit olarak kullanmamalıdır. Evlatlık yolu ile sahip olunacak çocuğu kadın ve erkek aynı derecece istemelidir yoksa yurtdışında sperm bankaları var. Maksat sadece anne olmaksa daha mantıklı.

Bence bosanin. Sonuç olarak eşinizi sevmiyorsunuz. Sevmiyor olmak boşanmak için yeterli bir sebep ki çocuk istiyorsunuz ama olmuyorsa bu +2 bir sebep. Eşiniz de kendisini seven birini bulur belki. Hakkınzda hayırlısı

Çoğunluk çocuk için ayrılmam demiş, tercih meselesi. Sabretmek isteyen sabredebilir, ben boşanırdım... O kadar romantik değilim. Konu sahibi de vefalı olmak zorunda değil. İnsanlar neden herkesin kendi penceresinden bakmasını bekliyor, farklı pencereden bakanları yargılıyor anlamıyorum.

İyi okumadınız sanırım hanımefendi eşi çocuk sahibi olamıyor diye değil bu duruma ne tedavi ile ne evlat edinme yöntemi ile bir çözüm getirmek istemediği için ayrılıyor. Yani adam tedaviyede adam gibi yanaşmıyor kaba tabirle ne emmeye ne gömmeye. E bu kadının dünya gözü ile ana olmaya hakkı yok mu? yataktan 2 gün geri çevirse adam kapının önüne koyar kadınlık yapmıyor diye. Ayrıca bir erkek gençliği ve güzelliği için bir kadınla evleniyorsa bir kadında erkekle parası için pekala evlenebilir sıkıntısı nedir?

Kesinlikle katılıyorum basit bir istek değil ki annelik içgüdüsü çok farklı "ben başkasının çocuğuna babalık yapamam" diyerek kestirip atılacak birsey değil. Evet illa kabul etmek zorunda değil adam ama konu sahibi evcil hayvan seviyorsa yavru sahiplenip hediye edebilir, durumları iyiymiş beklemediği bir anda yetimhaneye gidip çocuklarla vakit geçirmesini sağlayabilir . Belli dönemlerde koruyucu ailelik önerebilir yani evet kendi çocuğunun yerini tutmaz ama eşinin gönlü hoş olurdu ama adam umursamamis.

eşime sevgim var ama sanırım yılların alışkanlığı bu. sevgi demek doğru olur mu bilmem. istemiyor başkasının çocuğuna babalık edemem diyor.

Çocuk sahibi olmamak bence bir boşanma sebebi değil ama siz genel olarak eşinizi sevmoyorsunuz bence o yüzden ayrılmak en mantıklısı gibigibiyim

İnanciniza saygım sonsuz ama şu imtihan, meselesini hiç anlamıyorum. Neyse uzatmayayım.

Bu tamamen sizin karariniz ben olsam cocugum olmuyor diye esimden bosanmazdim baska sikayetim yoksa. Allah verir sinar vermez sinar en hayirlisini o bilir. Tabiki hayat sizin

Sanırm eşinizi sevmiyorsunz, sevseniz bu ihtimali aklınızdan çıkarırdnz Hem sizn için hem eşiniz adına çok üzüldüm. Boşandınz diyelim, doğru baba adayı nasıl bulacaksınz, mutlu olacakmısnz, bu devirde güvenecek insan yok doğru düzgün. Sizide anlıyorum içiniz yanıp kavruluyor ama bilmiyorum imtihan bu sonra daha büyük imtihanlarla karşılaşmaym

Gayette öylesiniz. Allah'ın vermediği birşeye isyan edercesine boşanmak istiyorsunuz birde

Konu sahibi neden linç ediliyor ki kadın 23 yaşında evlenmiş dile kolay 12 senedir deniyorlar ve eşi evlat edinmeye de yanaşmıyor. İşine gelince herkes "anne olmak her kadının hakkı" demiyor mu? Bence anne olmak yıllardır evlat hasreti çeken konu sahibinin de hakkı. Eşi konu sahibinin evlat edinme isteğini rahatça kestirip atabiliyorsa, konu sahibinin de yoluna bakmaya hakkı var diye düşünüyorum. Etik tarafından bakınca size boşanın demeye içim razı gelmese de eleştirilerin büyük kısmı çok anlamsız. Eşinize durumunuzu açıkça dile getirin bence. Boşanma fikrinizi de sunun. Size değer veriyorsa evlat edinme meselesini düşünmeli.

Adam da niye evlat edinmeyi kabul etmiyor anlamış değilim Erkekler zaten doğuran, taşıyan taraf değil Çocuk ellerine geldiğinde baba olduğunu anlıyorlar. Yani durumda evlat edinmeye karşı olmakta çok saçma geliyor bana

Ben sizi biraz bencil buldum kusura bakmayin. Bu konuyu cocugum olmuyor diye kocam benden bosanmak istiyor diyen biri acsaydi hepimiz o kocayi topa tutardik. Ayni sekilde sorun sizden kaynaklaniyor olabilirdi. Bilmiyorum benim iyi gunde kotu gunde anlayisima bu uymuyor. Deseniz ki ben esimi sevmiyorum sadece maddiyat icin evliligim devam ediyor deseydiniz o zaman cevabim farkli olurdu. Hic beklemeyin sevgisiz gecen zamaniniza yazik bosanin derdim.

nasip allah gonlunuzegore versin

Derdim tabi ki, hatta burda daha onceden diyip baya linc edilmisligim bile var

merhaba hanımlar, bu konuda fikir almak için üye oldum. 12 yıllık evliyim 35 yaşındayım. eşimde azosperm rahatsızlığı var. birkaç defa tüp bebek denedik ancak sonuç alamadık. sperm bulunamıyor. son olarak artık ümidi kestik. yumurta rezervlerim zayıf. evlat edinme fikrine tamamen karşı eşim. istemiyor. cinsellik konusunda da pek iyi sayılmayız. 2 yıldan fazla bir süredir depresyondayım. korkuyorum boşanamıyorum düzenli gelirim yok. tekrar tedavi konusunu tamamen bitirdik, yeniden deneyin allahtan ümit kesilmez yazanlar olursa teşekkür ediyorum, bu artık mümkün değil. eşim iyi bir insan geliri filan çok iyi. bunu utanarak yazıyorum ama yaşam şartlarım gayet iyi yani. sorun şu, boşanmak istiyorum ama korkuyorum. yeniden sıfırdan nasıl başlayacağım bilmiyorum. neyse bir şekilde hayata tutunurum ama acaba doğru mu yapıyorum arkadaşlar? evlat edinme ihtimalim de yok çünkü istemiyor. ben anne olmayı çok ama çok istiyorum. yarın öbür gün tamamen çocuk sahibi olamaz duruma geleceğim yaşım ilerliyor. bir yandan da günümüzde güvenilecek düzgün erkek kalmadı diye düşünüyorum. flörtüz bir tip de değilim kimseye güvenemiyorum. size içimi dökmek istedim. şimdiden ilginiz ve tavsiyeleriniz için, değerli vaktinizi ayırdığınız için teşekkür ederim. ilave: arkadaşlar okuyan ve cevap verenlere teşekkürler, aslında beni endişelendiren yaşım. 35 yaş. boşanmak istiyorum bir an önce çünkü ilerliyor yaşım. boşandıktan sonra bir süre evlenemem. bu sağlıklı olmaz. dolayısıyla haklıyım değil mi?

Merhaba Gaziantepte Murat Mermerkaya'da tedavi görüyoruz. Hormonlar ve genetik normal sebebini bilemiyoruz ama eşim 8-9 yaşlarında iken kemoterapi ve 11 yaşında iken radyoterapi almış doktor ondan kaynaklı olabileceğini düşünüyor.

benim eşimde istemedi, çocugu sevmemesinden kaynaklı değil ya yanlışlıklada olsa kalbini kırma olasılığından. insan bazen kendi çocuguna dayanamıyor. çocuk konusu çok hassas,

Allah akıl da vermiş, düşünüyor sadece kadın, fikir danisiyor, düşünmek de mi günah?

Sizce çocuk sahibi olmayı isteme nedeniniz nedir? Üzerine düşündünüz mü? Çünkü kişisel olarak bir geliriniz yok. Yarın öbür gün eşinize bir şey olsa çocukla ikiniz nasıl hayatı idame ettirebileceksiniz, bu konuda bir guvenceniz ya da planınız mevcut mu? Eğer eşinizi çok seviyor olsaydınız evet cocuk olmadan da birbirini seven iki kişi ailedir zaten çocuğa gerek yok aile olabilmek için. Ancak bence çocuk zaten birbirini çok seven iki kişinin yapması gereken bir şey. Ben sizde bunu göremiyorum. Yani arzunuz illa eşinizden çocuk sahibi olmak değil, çocuğun kendisine sahip olmak gibi duruyor peki neden? Yaş baskısını düşünmeyip bunu neden bu kadar çok istediğinizi düşünün bence. Gelecek kaygısı mi, yaşlılık korkusu mu? İyi bir evlilik içine doğmayan her çocuğa çok yazık çünkü. Dünyada yeterince insan var, bu sizin için bir kazanma kaybetme mevzusundan çıkıp daha mantıklı düşündüğünüz bir şey olmalı bence. D

ben eşimden kaynaklı çocuğumuz olmuyor diye boşanmam mutluluğu salt birtek şeye bağlamam, ama bu yüzden boşanana da saygı duyarım. bu tarz konularda kendimi karşımdakinin yerine de koyarım çocuğum olmadığı için eşim beni terk etse çok üzülür kendimi yetersiz ve eksik hissederdim, hiçmi birşey katamadım bu evlilikte, hiç mi mutlu edemedim birtek çocuk için mi evlendi derim ama dediğim gibi çocuk sahibi olmayı herşeyden önce tutana da saygı duyarım tercih meselesi siz kararınızı verdikten sonra herşey rayına oturur merak etmeyin tabiki sıkıntılı süreç yaşayabilirsiniz ama sonuç olarak bu ömür boyu sürmez elbet hayatınız boşandıktan sonra da düzene girer. sıkıntı çeker miyim diye boşanmayı ertelemek de çok tek taraflı düşünce... sırf sıkıntı yaşayıp yaşamayacağına emin olmadığı için evli kalmak iki tarafa da haksızlık evlat edinmeyi de herkes yapamaz yapabilene helal olsun ama herkes kendi çocuğu gibi sevemeyebilir kendine bu konuda güvenemiyorsa o özveriyi gösteremeyeceğinden eminse ondan istemiyor olabilir sonuçta o da ebeveyn olacak bu durumda karar tamamen size kalmış hakkınızda hayırlısı olsun

eşinizin saglik sorunlarindan maddi durumundan bahsetmişsiniz ancak, hic esimi seviyorum vs tarzı bir şey yazmamişsiniz. sevmiyorsaniz çocukda istiyorsaniz şansinizi başka bir evlilikle deneyebilirsiniz ancak paradam da vazgeçemiyorsunuz. yani hem konforlu hayat, hem çocuk istiyorsunuz

yazan cevap veren herkese teşekkür ederim. zaten kafamda gidip geldiğim seçenekleri yazdınız hepiniz. vakit ayırdığınız için çok sağolun. ya her şeyi göze alıp boşanacağım. belki bir daha evlenemeyecem çocuğum olmayacak öyle yaşayacağım ya da çocuksuz devam edeceğim eşimle. hayırlısı olsun.

Cekismeli davalar en az 4-5 yıl sürüyor. Eğer gercekten bosanmak istiyorsanız zaman kaybı olmaması için anlamalı bosanmaya ikna etmeniz gerekir. Bosanma sebebine gelince muhtemelen evlenmeden once bilmiyordunuz azolu oldugunu.. Evlilikte iyi gunde kotu gunde diye evleniyoruz ve ilk amac bebek sahibi olmak degildir diye dusunuyorum bu amacla evlenenlerinde cok saglıklı bir dusunce yapısında oldugunu sanmıyorum. Bu hayatta hersey bizim için. Yarının hiçbir garantisi yokken sırf cocuk olmadı diye bosanmak bana bencilce geliyor. Bizimde 9 yıldır cocugumuz olmuyor.. Elimizden gelen cabayı gosteriyoruz. Verende vermeyende Allah sonucta kaderimize razı olup her halimize şükretmemiz gerekir.

Bekar olarak koruyucu aile olabilirsiniz. Evlat edinmek zorunda değilsiniz. Her ikisi de aynı benim gözümde. Annelik isteyen hasretini çeken için çok büyük istek. Rabbim yolunuzu açık etsin

Evlat edinmek herkesin isteyeceği, yapabileceği birşey değil. Eşinizi haksız bulmadım burada. Ben sizde çocuk olmadığı için boşanıp sonrasında yaşayacağınızı olumsuzlukları göze alacak, üstesinden gelecek bir olgunluk göremedim açıkçası. Eşinizden boşandınız diyelim hemen hayatınıza bir girmeyebilir, hayatınıza biri girer evlilik için uygun olmayabilir, evlenirsiniz yine çocuğunuz olmayabilir. Olumlu tablolarda mümkün ama herşeyi düşünmek lazım. Diğer taraftan haklı sebepleriniz de olabilir bilmiyorum ama eşinize karşı sevgi konusunda sıkıntınız var gibi, sadece maddi sebepleden devam ederseniz ileride keşke deme ihtimaliniz yüksek. Bunlardan kurtulmak yaşamı devam ettirme sebebini direkt birine, birşeye bağlı kılmamakla çizebilirsiniz.

şimdi hanımefendi, benim hiç gelirim yok veya çalışmadım değil. mesleğim var ama eşimin görevi dolayısıyla birkaç defa şehir değiştirdik. her defasında kendi mesleğimi yapmam mümkün olmadı. buna rağmen ben de elimden geldiğince çalıştım. ayrıca görüşünüze katılmıyorum. 0 maddi geliri olan kadınlar aldatır diye bir kaide yok. iş ortamında evli erkeklerin orada beraber çalıştığı fahişelerle kırıştırdığını düşünürsek, bu dediğiniz biraz anlamsız kalıyor. çalışan çalışmayan farketmez. orospuluk bir insanın ruhunda varsa aldatır zaten. onun dışında çalışmayan kadınlara ev hanımlarına saygım sonsuz. ev işlerini hakkıyla yapan bir insan için bu işler de hiç kolay değil. ütüsü temizliği yemeği misafiri bitmiyor. çocuk bakımı da bonusu. bunları parasıyla yaptırmaya kalksalar erkeklerin götlerinde donları kalmaz.

Çocukla imtihan edilme de sonra... damızlık sanki adam

Ben de uzun zamandır evlat hasreti çekiyorum. Eşim beni çocuğum olmuyor diye boşamak istese bu psikolojinin altından kalkamazdım sanırım. Okuduklarım beni fazlasıyla üzdü.

Yani iki farklı doktor çocuğunuz olmaz dedi ama iki çocuğunuz mu oldu? O da garip ya. piraye

Bulamamışta ama aramaya devam sanırım Rastgele :) K

karari sen vereceksin senin hayatin. iyi düşün taşın A Scandal in Belgravia

Eğer tüm yolları denemenize rağmen çocuk olmadıysa elbet vardır bir hayır, eşiniz size karşı çok iyi ise bence boşanmayın, Allah vermiyorsa tedaviye rağmen olmadi ise bu imtihanı kabul edin, ama yok eşimi zaten sevmiyorum diyorsanız boşanın yolunuza bakın derim..

Konu sahibi çıktan boşanmış üstelik yeni aşklara da yelken açmış Yazmayın boşuna

Kırgınlık hissederdim evet ama kesinlikle kızgınlık değil bunu esime söylediğimde o da bana çok kızdı ben seni seviyorum çocuk için evlenmedim diye. İlerleyen dönemde fikri degisebilirdi de. Çok zor bir durum ya bilmiyorum. Ben ayrılan taraf olmazdım eşimin çocuğu olmasa ama en azından diğer seçenekleri değerlendirmesini beklerdim.

Şimdi bu evlilikte aşk sevgi olsaydı boşanmayın derdim. Ben şahsen eşim kısır olsa da sorun etmem yeter ki gerçekten saygısı, nezaketi olsun. Elbette herkes kendi çocuğunu doğurmak ister ama olmayınca zorlamayı da doğru bulmuyorum böyle hayırlısıymış demek ki. Ama eşiniz çocuk istemiyor gibi geldi bana. Evlat edinsenizde edinmesenizde bence baba olmak istemiyorda olabilir. Konfor alanınızın dışına çıkmak zorundasınız eğer çocuk ve aşk istiyorsanız. Sizin ki mantık evliliği olmuş. Boşanma sakın diyen çevrenizde de bu olduğu için bu kafadalar. İçinizden ne geliyorsa onu yapın diyeceğim ama sizin en büyük korkusunuz o rahatlıktan kopmak.

Benim eşim de azospermi şu an tedavi görüyoruz ama çok düşük bir ihtimali için çabalıyoruz. Benim aklıma asla boşanmak gelmedi yalnız boşanmak isteyeni de yadırgamam çok hassas bir konu bu. Boşanıp başkasıyla evlenince çocuk sahibi olacağımızın garantisi olmadığını unutmayın. Evlat edinme konusuna gelince bu konuda da kimseyi yadırgayamam. Eşimle henüz bu konuda konuşmadık ama bu aralar benimde aklıma geliyor acaba evlat edinsek nasıl olur diye önce düşüncesi bile beni mutlu ediyor sonra kendi kendime "ya o anne - evlat, baba - evlat bağını kuramazsak ya Annelerimiz Babalarımız diğer torunlarından ayrı tutarsa ya ilerde çocuğa hissettirir onu değersiz dışlanmış hissettirirse diye vazgeçiyorum. Ama çocuğum olsun ya da olmasın evlat edinelim ya da edinmeyelim aramızda başka bir sorun olmadıkça ben boşanmam. Nihai karar sizin. İnşallah hakkınızda en hayırlı olan kararı alırsınız.

Eşiniz düzgün bir insansa ve ona karşı sevginiz varsa sırf spermleri yok diye boşanmanız onun bir rahatsızlığı nedeniyle terketmekle eşdeğerdir -bence tabi- Lakin illa anne olma takıntısı olan birilerine bunu anlatmak zor. Eşinizin hatası, sizin bu anne olunca herşeyin düzeleceği zannınızın hiç de öyle olmadığını göstermek için evlat edinmeye razı olmaması. Razı olsa keşke. En azından bakıcı aile olarak.. Umarım konforunuzdan olmamak için boşanmayıp "sorun sende" diyerek hayatı adama zindan etmezsiniz. Kalacaksanız da çok net olmanızı ve sevgiyle kalmanızı dilerim. Gidecekseniz acele edin ki bir an önce anne olun. O da hayatına onu kayıtsız şartsız seven birisini alsın.

Konuyu detaylı ayetlerle anlatmak isterdim ama burası yeri değil, yasak Minnaklarimm... Anneler

erkekler için mi yazmıştınız çok özür dilerim yanlış anlamışım ben. evet hiç tek yaşamadım ve etrafımdaki insanlar biraz öyleler.

Su an tek sorun evli olmanız gibi bakıyorsunuz bosanir boşanmaz bir çocuğunuzun olacağı kesin değil Yolunuzu kaybetmiş gibisiniz, bu fikre takılıp kalmanızın altında başka sebepler olmalı Terapi önerebilirim, şu an herşeyden önce ruh sağlığınız önemli. Tüm kararlarınızı hızlandıracaktır

Kadın müslüman değil sürekli aynı şeyi yazmasanız mı? Herkes sizinle aynı dine inanmıyor sonuçta.

Aslında geliriniz düzenli olsa maddi gücünüz olsa çoktan boşanin derdim. Ama günümüzde bu önemli bir sorun gerçekçi olmak lazım. Siz bosaninca düzenli geliriniz varsa koruyucu aile olabiliyorsunuz bu arada illa evli olmanıza da gerek yok. Eşinizin yerinde olsam evlat edinme konusunu düşünürdüm. Başkasının evladı dediği aslında kimsesiz bir çocuk keşke biraz bu açıdan baksa.

bizde de infertilite sorunu var azo olmasa da morfoloji ile uğraşıyoruz 2 yıldır bu nedenle eşimi bırakma düşüncesi hatta böyle bir konuyu okurken bile yazılan yorumlarda gözümden yaş süzülüyor. Verebilecek bir fikrim bile yok.. Allah hepimize yardım etsin gönlümüze göre olsun.

lütfen öyle demeyin ya ben üzülüyorum bu yaş meselesine işte sorun da o. erkek yok ki güvenelim ortalık şerefsiz dolu. geçim sıkıntısı çekerim bir süre sonra toparlarım. kendimi çeker çeviririm ama mutlu olur muyum bilmem.

İlk evlendigimizde hatta bekarken demişti doktor bana senin çocuğun olmaz diye. sonra evlendik doktor yine aynısını söyledi farklı doktorlar bunu teyit etti o gün çok ağladım eşimde içten içe uzulmustur muhakkak ama saçmalama çocuk için mi evlendim ben dedi. Ailesine durumu anlattık benim ailemede iki tarafda siz iyi olun gerisi önemli değil dedi. Kayinvalidem çocuk olmuyorsa rabbimin bildiği vardır olsun kızım dedi. Ve ben ikinci çocuğumu kucağıma aldım çok şükür. Ama benden değil eşimden kaynaklı çocuk olmayacagini bilseydim ayrilmazdim çok seviyorsam eşimi. Ama dizide anlıyorum anne olmak istemek en doğal hakkınız sırf anne olmak içinde biriyle evlenip çocuk sahibi olmak ne kadar doğru ne kadar mutlu eder sizi bilmiorm.

merhaba arkadaşlar, çok giremiyorum koşturmacadan. herkese tekrar teşekkür ederim. boşanma davası açtık. bundan sonrası için ne olacak göreceğiz. evlilik ve çocuk defterini kapattım artık. kendimi işime gücüme vereceğim. zaten etrafıma bakacak halim de vaktim de yok. ekonomik olarak durumum iyileşirse evlat edinmeyi düşünüyorum. koruyucu ailelik de olabilir. illa kendim doğurmama gerek yok. annesiz babasız bir çocuk bu pis dünyada hayatı mahvolup gideceğine benim yanımda en azından eğitim vs. açısından güzel bir hayat yaşasın isterim. ben de onun sayesinde annelik duygusunu tatmış olurum. hepinizi öptüm.

Eğer henüz bebekken alır ve emzirirseniz başkasının bebeği olmaz. Süt ailesi olursunuz. Tabi bunun için ikinizinde gerçek anlamıyla kararlı olması gerekir.

Doğru.. Ama zorla evlilik içinde duruyor demedim. Hayallerinden vazgeçmesin zaten.. Evlat edinmeye karşı çıkması tuhafıma gitti çünkü yıllarca çocuk sahibi olmaya çalışmışlar. Korkunçtan kastım aslında "benden olmayanı istemem" bakışı. Anne baba olmak isteyenlerin diyeceği söz değildir diye düşünüyorum. Belki de ta baştan eşi için çocuk meselesi konusahibi için olduğu kadar önemli değildi..

Eksilerini ve artılarını kendiniz içinizde tartmışsınızdır. Konfor alanınızı bırakabilirseniz, yapabilirsiniz bence.

T treebeard şimdi boşansanız hayatınızı nasıl ve nerede idame ettireceksiniz? Hayatınıza yeni bir insan aldığınızda onun baba olmak isteyeceğinden ya da iyi bir baba olabileceğinden emin misiniz? Ya da şöyle sorayım size boşandıktan sonra yeni bir evlilik yapamazsanız veya evliliğiniz içinde sizden kaynaklı çocuğunuz olmazsa bu eşinizden boşandınız için pişman olur musunuz?

Ben diyorum cevabımda, ben olsam asla evli kalmazdım diyorum. Pinkflambe

Bekarken de evlat edinebiliyorsunuz. Boşanın tek başına evlat edinirsiniz, evlenip doğurmak şart değil

Bu tamamen kişisel bir durum. Boşanan insanı yadırgamam. Kendi adıma cevap vereceğim. 6 yıllık evliyim. Çocuğum yok, olmuyor gibi. Olursa çok güzel olur. Olmazsa hiç sıkıntı değil. Eşimden boşanmayı aklımdan dahi geçirmedim çünkü ben onunla çocuk için evlenmedim.

en korktuğum şey bu zaten. ısrar edip de sonra çocukla mı imtihan edileceğim? bundan çok korkuyorum.

Konudan alakasız ama nerde tedavi görüyorsunuz acaba, neyden kaynaklı azosperm? Benim eşim de azosperm. Allah yardımcımız olsun.

Ya çocuğunuzun olması sizin için hayırlı değilse, ya Allah sizi doğmamış çocuğunuzun şerrinden koruyorsa? Geçen haberlerde bir cocuk anne babasını öldürdü, Allah ne verirse hayırlısını versin, benimde çocuğum yok, Allahın verdiği de vermediği de imtihandır, elimden geleni yapmışsam içinm rahat eder ve bu imtihanı kabul ederim, size de tavsiyem budur...

aslında bu durumda kendisi "sana bu haksızlığı yapamam.. ayrılalım" demeliydi hakkınızda hayırlısı olsun boşansanız da kimsenin bişey demeye hakkı yok

Kendi fikrim. Allah cc insani insana imtihan kıldık diyir. Kimi çocuğuyla kimi cocuk sahibi olmamakla imtihan olunuyor. Esini seviyorsan mutlu isen yaninda kendini huzurlu hissediyorsan hayatını cocuk fikrini çıkartıp yeniden sekillendir hersey cocuk degil bence evlat edinmeseniz de koruyucu aile olabilirsiniz buna esiniz hayir diyeceğini sanmiyorum evlat edinmek pazardan meyve almak gibi bi sey degil birsuru prosedürü var. Boşandığıniz da ve evli kaldığınızda arti ve eksilerinizi yazın tartin bicin en doğrusu ne ise ona karar vereceksiniz. Siz akilli kadinsiniz.

Yazıp sildim HAHAHAHAH

üzülürdüm. onun da baba olmaya hakkı var diye düşünerek üzülsem de saygı duyar yolu açık olsun derdim.

Sizi anlıyorum ama kafanızda kurduğunuz tüm sistem sizin tekrar evlenebilmeniz ve bu evlilikten de çocuk sahibi olabilmeniz üzerine. Eğer bu gerçekleşmezse mutsuz olur musunuz ben bunu düşünmenizi öneririm.

Hayır boşanma gerekçesi

Benim eşim de azosperm. Tedavisi çok zor bir süreç hatta bazen imkansızmış.. Bir umut peşinden gidiyoruz Allahtan umut kesilmez... Çok zor çok üzücü bir süreçmiş. Bunun için boşanmayı hiç düşünmedim. Olmayacaksa vardır bir hayır... Eğer Benim çocuğum olmasaydı ve sırf bundan dolayı boşansaydı eşim inan ben çok üzülürdüm ki yaşım 27 işim gücüm çok yerinde kendi ayaklarım üzerinde duruyorum. Ama bence Sendeki biraz yorulmuşluk. Belki eşinle aranızda başka sorunlar da var onlarla da birleştirince boşanmayı düşünmeye başladın. Çok iyi düşünmen gereken bir konu. İnşallah hep mutlu olursun. Hakkında hayırlısı olsun.

Yeniden evlenip çocuk sahibi olacak kadar vaktiniz var. Ama kısa çöpü seçip maddi durumu kötü olan biriyle evlenirseniz yahut o zamana kadar erken menopoz da dahil olmak üzere farklı rahatsızlıklara yakalanırsanız siz veya yeni eşiniz, şimdiki hayatınız gümbürtüye gitmiş olur. Söylemek beni rahatsız etse de evlilik birliği içinde aldığınız herşey İkiye bölünecek ve her halükarda eliniz kolunuz dolu ayrılacaksınız. Sevmediğiniz ve eğer çocuk sizin için önemliyse çocuk sahibi olamayacağınız bir evliliği sürdürmeyin. Bugün parası işinize yarıyor ama on Yıl sonra bile o parayı kullanacak ne hevesiniz ne takatiniz olacak. Ve sıcacık duyguları tadamadan maddi refah içinde ölüp giderseniz yazık olur. Bence bu tam bir kumar. Yerinizde olsam yumurtalarımı dondurup o kumar masasına otururdum. Mutsuz olduğum kesin olan bir evlilikten mutluluk ihtimalini yakalama şansım olan yeni bir evliliK adına.

boşansan ne değişecek ki en azından maddi kaygın yok şu an boşansan artı olarak bu eklenecek. kısacası otur oturduğun yerde derler ya.. türkiyede boşanan kadın olmak maalesef ki çok zor neler duyuyoruz Önceki

kısırlık infertilitenin türkçesi. ingiliz olmadığım için kısırlık dedim. kısırlık kelimesine sanki bir eksiklikmiş veya insanlık dışı bir şeymiş gibi anlam yükleyenleri suçlayın beni değil. ben aşağılayıcı bir kelime olarak algılamıyorum. benim de yumurta rezervim çok az. tamamen sıfırlanırsa ben de kısır olacağım ne var yani infertil olacağım mı diyeyim?

Bence boşan.. Ama çocuk olmadığı için değil eşini sevmediğin için. Sorunlu bir evlilik çocukla taçlandırılmaz. Yalnız boşanırken şunu da bilin ki başkası ile de çocuğunuz olmayabilir. Yumurta rezervim az demişsiniz.

Ben eşimi çok severek evlendim ve böyle bir sebepten asla boşanmazdım. Size saygı duyuyorum bunu çok istyorsunuz ama boşanınca hemen başka biri ile evlenip çocuk sahibi olabileceğinizin garantisi var mı?

Ha birde iyi bi insan bulmakta çok zor

Diğer şeylere yapacak yorumum yok, evliliğiniz hakkında fikir belirtemem şu an fakat bence evlat edinmeye sırf siz istiyorsunuz diye onay verip, sonradan bunu kaldıramaması ve problem yaşamanız daha kötü olurdu. Sonuçta o zaman işin içine başka bir hayat girecek. Yanlış anlamayın, ben kendim evlat edinmeye gayet sıcak bakan birisiyim ama bazı insanlar yapamaz işte. Biyolojik çocuk istemeyen, kaldıramayacağını, beceremeyeceğini düşünen insanlar da var mesela, herkesin yapısı farklı. En azından baştan dürüstçe söylemiş istemediğini. Adam belli, durum belli bundan sonrası size kalmış. Artısıyla eksisiyle iyice tartıp ona göre hareket edersiniz.

Ben sizin boşanmanız taraftarıyım. İstekleriniz farklı. Herkes kendi istekleri doğrultusunda hayat arkadaşı bulur en azından boşanırsanız

Yani siz şimdi eşinizden boşanıp, azozpermi falan olmayan birini bulup onunla evlenip, çocuk sahibimi olmayımı planlıyorsunuz, gerçekten anlamadım, Eğer öyleyse inanılmazz..

cinsellik de kötü olabilir, çocuğunuz da olmayabilir ama eşinizi sevmiyor musunuz? Ben eşimden çocuk için ayrılamazdım mesela. Yani eşime sevgim çocuk isteğimden daha baskındır. Tabi boşanabilirsiniz ama tekrar birini sevip güvenip evlenmek ve çocuk yapmak da bir süre alacaktır, olacağının garantisi de yok. Bilmiyorum eşim benden çocuğum olmuyo diye ayrılsa bu bana büyük bir haksızlık olurdu bence Önceki

Okuma yazmam var ne yazdığınızı okuyabiliyorum. Tamemen konudan bağımsız, alakasız bir şekilde kendi yapacağınızı mı yazdınız, bunu mu iddia ediyorsunuz? Ne farkı var anlamadım ama o zaman şöyle yazayım; Yapacağınız şeyi beğenmedim o yüzden beğenmedim emojisi bıraktım. Ayrıca yorumunuzu beğenmek veya görüşünüze katılmak mecburiyetinde miyim? Her beğenmedim bırakana yazıyor musunuz tek tek?

Aynı problemleri sıkıntıları birebir yaşayan birisi olarak yazıyorum, bence bizim problemimiz anlaşılamamak. Ama ayrılıktan önce kendini net bir şekilde anlatmayı denemeni tavsiye ederim. Aramızdaki problem senin azospermi olman değil, bunu önümüze set oluşturman. Ben bu şekilde ciddi olarak yıpranıyorum bende gelecek kaygısı yaşıyorum, endişe ediyorum. Yuvam şenlensin istiyorum ama sen bencil davranıyorsun. Benim duygularımı hiçe sayıyorsun, bu bencilliğin evliliğimizi de yıpratıyor bu şekilde mi devam edecek gibi bir konuşma belki sağlıklı olabilir. Rabbim kucağımızı doldursun en kısa sürede isteyen dileyen herkesin..

Hadi diyelim boşandınız evlenilecek adamı nerden bulacaksınız yani öyle bir aday var mı? Kendiniz bile söylediniz 20'lerimde değilim diye. Artık biriyle evlenmek çok zorlaştı sizin yaşınızdaki erkeklerin çoğu da bekar ve 20'lik kızların peşinde. Sevginiz yok anladığım kadarıyla zaten sevgi yoksa o ilişkiyi yürütmenin de pek bir manası yok. Yoksa nice böyle çiftler var, nasip buymuş diyerek yollarına devam ediyorlar.

benim çocuğum olmadığı için eşim benden boşansa ne düşünürdüm diye düşündüm bir an yorum yapamıyorum

yani çocuk için boşanmak için geç kalmış gibisiniz bence. şimdi boşansanız birini tanı evlen çocuk derken yaş olacak en az 36-37. e çocuk hemen olacak mı hemen biri çıkacak mı bilemedim nasip tabi bu işler ama midyata pirince giderken evdeki bulgurdan da olabilirsiniz ha şunu söyleyim sebepleriniz boşanmak için çok yeterli bence ama zaman konusunda emin olamadım

3 yıldır çocuğumuz olmuyor, benden kaynaklı. aşılamaya kadar tedavileri denedik, ara verdik doğal yollardan hala olmazsa bir ve ya iki sene sonra tüp bebek düşünüyoruz. annem ve babamın 10 sene çocuğu olmamış hatta anneannemin de.. çevrem böyle örneklerle dolu. eğer ileride de olmaz ve eşim bu sebepten boşanmak isterse üzülürüm tabii ki. ama size de yüzde yüz haksızsınız demiyorum. bu sürecin sizi çok yorduğuna eminim. eğer çocuk da olmazsa, eşimle sonuna kadar bir gelecek göremiyorum derseniz boşanın derim en azından o zaman çocuğunuzun olma olasılığı daha yüksek olur.. ama tabi kesin olup olmayacağını o zaman da bilemezsiniz.. sanırım böyle bir durumda evlat edinmek isteyebilirdim bende ama adam istemiyorsa da denilecek çok bir şey yok. herkesin kolayca kabulleneceği bir şey olmayabilir. hakkınızda hayırlısı olsun

Cımbızlamayıp tamamını alıntılansaydınız eğer farkı görürdünüz. Devamında 'O da kendince haklı. Tek bir doğru yok.' yazmışım. Sizin beğenmediğim mesajınızdaysa "Sırf kendisi istemediği için, evlat edinerek yaşayacağım anneliğime engel olan bir adam ile asla evli kalmazdım" yazıyor. Evlat edinmek bir başkası istiyor diye yapılacak bir şey değil. Konu sahibi eşi evlat edinmeyi düşünmüyor diye boşanmak isteyebilir ama kişi bunu istemiyor diye kötü olmaz. Başkasının çocuğuna anne baba olmak herkesin kaldıramayacağı ağır bir sorumluluk. Sonrasında yapamıyorum demektense baştan istememek anormal değil. Bunu istememekte kişisel bir tercih. Buna saygı duymamanız ve sırf bu sebepten bir insanın adamlığını sorguladığınız için beğenmedim mesajınızı. Aynı şeyi yazmamışız yani

bir iki gündür giremedim. yazılanlar ve iyi dilekler için teşekkür ederim. eşimi karşıma alıp konuştum. her şeyi ortaya döktük. olmuyor yürütemiyorum. sadece imkanlarım iyi diye ayrılmamazlık edemem. sana da bu saygısızlığı yapmaya hakkım yok dedim. elim kolum tutuyor ayrılıp çalışıcam şimdiki gibi bir hayatım olmasa da bir şekilde her şey düzelir dedim. o da sanırım aynı şeyleri düşünüyor. tekrardan herkese teşekkürler dostlar. kimse böyle şeyler yaşamasın isterim. düşmanım bile yaşamasın.

Ben 1,5 sene bekledim kizimi. O psikolojiyi biliyorum. Tup bebek hic denemedik ama 1 kez asilama yaptik tutmadi. Esime beni birak, git cocugun olsun dedigimi bilirimO psikoloji baska bi girdap. Sacmalama cocuk icin mi evlendik biz?Yasar gideriz boyle demisti. O yuzden gercekten takinti mi yaptiniz acaba?Sonra daha mutsuz olabilirsiniz. Destek alin once derim Hayirlisi hakkinizda

Ya bence o sizi severken boşanmayın da onun boşanmasını sağlayacak şeyler yapabilirsiniz. Bilirsiniz bu erkek taktigidir. Direk sen kisirsin bosanalim denmez.

Evlat edinmeyi neden istemiyor gururmu yapıyor. Bir psikolog ile bunu aşabilirsiniz. Eşinizi sevmediğiniz çok belli bence kararınızı verin konforlu bır yaşama çocuk olmadan devam mı yoksa çocuk için vazgeçmek mi.

konfor alanım batsın inşallah. evet tam olarak doğru analiz etmişsiniz. teşekkür ederim

Hayatla inatlaşılmaması, ısrar edilmemesi gerektiğini öğrenmek yani akışına bırakmak zaman alıyor, çok da acı oluyor.

Bence bosanmak icin yeterli bir sebep, tabi rahatinizdan vazgecebilirseniz

Büyük ihtimalle boşandınız şimdiye kadar, eşinizi sevdiğinizi düşünmüyorum, şi ile iyi anlaşan, eşini seven insan evlatlık çocuk alacağım diye boşanamaz. Evlatlık istememesi de size bahane olmuş biraz. Ayrıca çalışmıyorum yazmışsınız konunuzun başında, bir işe girseniz, asgari ücret alsanız, o çocuğa bu zamanda tek başınıza nasıl iyi bir hayat sağlayabileceksiniz? Çok zorlanacaksınız. Sizin yerinizde değilim konuşmak kolay belki ama benim eşim o durumda olsa, eşimi çok sevdiğim için ayrılamazdım, kedi köpek alıp gayet mutlu yaşardım gibi...

Ben çok iyimser gördüm sizi... Şu anda ülke gündemini sıkı takip eden ya da en azından burayı alıcı gözle inceleyen biri maximum 3-4 yıl içerisinde sırasıyla bundan boşanıp, geçim sıkıntısını atlatıp, yeni ve uygun bir eş bulup, güvenip, çocuk sahibi olmanız ihtimalinin ne kadar düşük olduğunu size soyleyebilir zaten. Galiba çocuk konusuna çok kafayı taktiginiz için -ki haklısınız - elinizdekilerin kıymetini de gorememeye başlamışsıniz. Eşinizi sevmediginizi düşünmüyorum, sadece evler edinme konusundaki tavrı uzaklastirmis sizi... Bence önce depresyon tedavisine odaklanmalisiniz çünkü bu durumda alacağınız hiçbir karar sağlıklı olmayacak

Yazdıklarınızdan ve su cümlenizden adama koala gibi yapışmış birini görüyorum. Ne yazık ki ben eşiniz adına üzüldüm. Siz eşinizi sevmiyorsunuz. Yaşam koşullarının derdindesiniz. 35 yaş kendini bilen bir insan için gayet iyi bir yaş kendi hayatınızı kendiniz idame ettirebilirsiniz oysa

siz tedavide embriyoglue kullanmistiniz galiba o tedavinizden mi bebekleriniz oldu? . push ; S

Kız eşimin maddi imkanlari çok iyi, ben çalışmasam da rahatım yerinde, konforumdan vazgeçemiyorum dediğin 20k mıydı ay özür dilerim ama çocuk sahibi olursanız üçünüz de aç kalırsınız zaten, yazık çocuğa. Boşver kısmet değilmiş. Hayırlısı olsun

Eşinize sevginiz yok, sadece paradan dolayi yanindasiniz o yuzden pişman olabilirsiniz bence ileride.

ateistim ben. ama sonradan oldum. imtihan meselesi kafama takılıyor da inançsız olduğum için aklımdan uzaklaştırıyorum.

Burada bir küçük yanlış bilgiyi düzelteyim, yumurtalıklar dondurulmaz, yumurtalık yumurtaların olduğu organ. Dondurulan oradan alınan yumurtalar.

Kesinlikle öyle çok büyük bir vebal bence de tek taraflı istemekle olmaz. Evcil hayvan bile alırken yüz bin kere düşünmek lazım kaldı ki bir insan sorumluluğu. Bitmeyen sevgi ve merhamet gerektiren bir şey. Ama konu sahibi de çocuk istemekte çok haklı. Kendim çocuğu olmama ihtimali yüksek olan taraf olarak söylüyorum. Esime kizamazdim.

Ne alaka? Cocuk sahibi olmayi istemek herkesin hakki. Kadin ya da erkek bunu saglayamiyorsa karsi taraf bu sebeple bosanabilir ki cok normal. Esi hicbir cozume yanasmiyor

Aslında bir bebek eve gelince onun verdiği enerjiyle sonradan da kendiliğinden ikna olur. Benzetmesi garip olacak ama hani bu evde asla kedi istemem diyen anne babalar, eve yavru kedi gelince kucaklarından yere bırakmıyorlar ya öyle birşey..

Konu sahibi zaten hemen vazgeçmemiş ki evliliğinden -ki kadın veya erkek böyle bir hakkı da var herkesin- ama evlat edinme, koruyucu ailelik, donasyon... vs bütün alternatifler kabulum diyor kadın, ama eşi hepsini bir bahaneyle reddetmiş... Yani olay sadece çocuk değil artık.

Adam hicbir sekilde baba olmak istemiyor o zaman, bosanin

arkadaşlar boşverin kbr25 adlı arkadaşın laflarına ben alınmadım. istediğini söylesin. bu tür hakaretlere alınacak durumum yok zaten üzüntüm başımdan aşmış. siz de geçin boşve. r

Aranızda güçlü bi bağ, sevgi aşk vs olsaydı, cinsel hayatınız da güzel olsaydı ayrılmayı düşünmezdin bence. Çocuk olsa da başka eksiklikler var gibi geldi bana, o yüzden boşanmak mantıklı görünüyor. Ha, kurtarilabilirse, umut varsa, çok iyi bi insan demişsin bir de, bunun yollarına bakmanı öneririm. Sevdiğin adamla, gerçek bi yuvada olmayacaksa çocuk sahibi olmak çok da matah değil bence, aksine daha büyük zorluk herkes için.

Sizin annelik hakkınızı her yolla elinizden alıyor. Anne olmak istediğinizi görürken, ondan dolayı da olmuyorken onun teklif etmesi lazım, boşanalim da yolunu çiz diye. Cinsel hayat da yokmuş. Onu vazgeçilmez kılan tek şey maddi gücü gibi duruyor.

Siz zaten eksilerini artılarını ölçüp tartmışsız sanırım çok bi sevgi bağı da yok konfor alanınızdan çıkmanız gerekiyo sadece bunu yapmak için defne-28

çocuk konusu çok hassas, sanki evlilik için şart olmaz olmazı. Öyleyse neden 3-5 çocuklu aileler daha çok boşanıyor. maddi konularda önemli ama esas olan sevgi saygı değil mi. evlilik içinde esas olan sevgi saygı ve güven. bizler neden kendimizi damızlık olarak görüyoruz oda ayrı bir konu. evlatlık kısmı için yorum yapmıyacagım eşinizin kendi tercihi. ne kendinizi nede eşinizi üzmeyin size tek tavsiyem herkesin bir şeyleri eksik ama bir şekilde tamamlıyor sizde evliliğinizi sevginizle tamamlayın. sizde yumurtlamada sıkıntı olsaydı eşiniz sizi boşar mıydı. çok gaddarca

Kişiye gire cevabi değişir. Kendi sahsim adina konuşmam gerekirse... Esimi seviyorsam cocuk olmuyor diye bosanmam. Çocuğum olacaksa sevdiğim adamdan olsun isterim. Ama belli ki siz adami degil sagladigi imkanları seviyorsunuz. Bosanin...

Burada çocuğum olmuyor diye eşim beni boşuyor diye konu açanlar da oldu. Adamı taşlayanlar şimdi konu sahibine destek msj ları atmış çok ilginç. Eşinize üzüldüm. Allah anne olmayı alnınıza yazmadı ise yarın bile evlenseniz başkasıyla olmaz. Şimdi beğenmedim atar herkes ama düşüncem bu. Anne olmayı istemeniz çok doğal fakat sevdiğiniz adamı bırakmanız çok üzücü. Eşinize boşanma sebebini ne diye açıklayacaksınız

yok onu da kabul etmiyor. koruyucu aileliği de araştırdım yıllardır söylüyorum olmaz diyor.

Konu eski bitmiş bi konu ama eşi iyi bir insan maddi durumları da iyi ama çocuğu olmuyor. Adam da evlenmeden bilmiyordur zaten. Boşan diyenlere çok üzüldüm ne kadar kolay söyleniliyor. Eğer tam tersi olsaydı kadın eşine sadık iyi bi insan olsaydı ama kocası sırf çocuğu olmuyor diye boşasaydı linç üstüne linç yemişti adam. Mahkeme kurulup dar ağacında sallandırılmıştı. Yazık zihniyetimize.

Müge anlınin çok sevdiğim bir lafı var. Allah hayırsız evlat vereceğine evlat evlat diye inletsin diye. Belki de böylesi daha hayırlıdır sizin için. Sırf çocuk için başka evlilik yapmak mutlu yuvanizi bozunca başınıza neler geleceğini bilemezsiniz

Boşanmadan once eşininize bir akşam yemeğinde basbasa kalıp evlat edinme olayına sıcak bakmasını istediğinizi çünkü annelik duygusunu tatmak ve çocuğunuzu beraber büyütmek istediginizi aksi takdirde yollarınizi ayiracaginizi söyleminizi öneririm. Bir akrabanın komşusu tam 15 sene çocuk sahibi olamadılar sonrasında kadın güzel bir dille bunu soyledikten sonra adam inadını kırıp kabul etmiş. Bir kız bebek evlat edindiler şimdi adamcagiz sevmeye bile kucagina vermiyor kimsenin.

Hassas bir konu. Yumurta rezerviniz azmış. Boşanıp evlenene kadar yaş kaç olacak? Yeni evlilikten çocuk olacak mı? Belki çocuk olacak ama sağlıklı olmayacak. Evlendiğiniz kişi belki iyi olmayacak. Detaylı düşünüp karar vermek lazım.

Sizinle aynı fikirdeyim. Eğer eşimi sevmiyor evlilikte zaten mutlu değilsem üstüne çocuk olmuyorsa bitiririm. Bizde de eşimin sperm sayısı azdı tedavi ile çocuk sahibi olduk. Hiç boşanma fikrini düşünmedim.

Boşanmak istememiş demek ki saygı duymak lazım. Buna cuk diye oturan bir deyim var ama şimdi yazmak hoş olmaz tanımadığımız insanlar sonuçta

hiçbir planım yok maalesef. sonrasında çalışıp ev iş arasında mekik dokurum herhalde. bir de yumurtalarımı dondururum bu kadar. H M

Çocuk sahibi olmamda sıkıntı vardı konu sahibi eşim boşanmak ve çocuk sahibi olmak isteseydi çok saygı duyardım. Şöyle soyleyeyim eşim çok çocuk isteyen bir insandı ben hep şunu düşündüm eğer olmazsa bunu ona yapmaya hakkım yok. Bence boşanma sebebinizde haklısınız.

Hemen birini bulmam doğru olmaz demiş konuda :)) Z zifiri

Eşinize sevginiz olduğunu düşünmüyorum. Sevgim bitti diye boşanabilirsiniz. Ama çocuk olmuyo diye boşanmak bilemiyorum. Diyelim ki evlendiniz ve çocuğunuz oldu hayırlı olacağı ne malum. 2. eşinizin iyi olacağı ne malum.

Evt sevgisizlik varsa yapılabilcek birşey yok malesef allahim isteyen bu yolda ugrasan herkeze maddi manevi kolaylik versin..

Çocuk konusu yüzünden mi ateist oldunuz Çoğu kişi yazmış zaten de bosansaniz da bir daha evlenebilecek misiniz forumda bile ne kadar sık yalnızım, evlenmek istiyorum ya da ilişki istiyorum temalı konular açılıyor. Evlenmek eskiye göre daha zor bence. Hele insanlara güvenmek iyi insan bulmak daha zor. Burayi okuya okuya da biraz paranoyaklasmis olabilirim ama gay çıkan mı dersin aldatmadan duramayan mı öfke kontrolü mü yoksa Anne babaya bağlı mı vs. Vs. İyi biri bulup evlenseniz bile sizde de yumurta az sayidaymis belki sizden kaynaklı çocuk yine olmayacak. Ha bir de 35e kadar calismadiysaniz çalışmak zor gelebilir. Ya da spesifik mesleginiz yoksa asgari ücretle haftada 45-50 saat çalışmak zor gelebilir Bence çocuk konusunu bi kapatın. Düşünmeyin. Eşinizle de surekli bu konuda konuştuğunuz için ilişkiniz kötü. Akışına bırakın. Yeni evlenmiş gibi tatile çıkın. Bol bol gezin dolaşın gülün aranızı ısıtın. Yeni etkinlikler yapın. Evlat edinmek bence de zor. O yükümlülüğü almak zorunda değil. Ama koruyucu aile olsanız. Tam şartlarını bilmiyorum ama haftada belirli zamanlar görebiliyorsunuz sanırım. Eşiniz baba değil ama abilik yapar. Siz de anne gibi yakinlasirsiniz. Çocuklara burs verebilirsiniz. Ilgilenebilirsiniz. Oyun annesi yazmisti birisi sanırım yukarıda Biraz arastirsaniz.

Bencil erkeklerden nefret ediyorum gerçekten, karşısındaki de insan mı, o insan ne yapar ne eder hiç umurlarında değil... konu sahibesinin karşısında da aynı böyle biri var, madem konu sahibesinin çocuk isteğine adam ölü taklidi yapıyor burdaki gereksiz, iyi günde köyü günde romantizmine hiç gerek yok.

12 yıllık evlisiniz çocuk olmuyor diye bosaniyorsunuz bunu anlamıyorum ve saygı duyuyorum da neden 12 yıl beklediniz? Eşinize sevginiz yok sırf maddi yönden iyi diye evli kalıyorsunuz anladığım kadarıyla. Bu yüzden Kesinlikle boşanmalisiniz Ayrıca profilinizi kapatmaniz da ayrı dikkatimi çekti aferin

Arkadaşım size mi soracak? Her şeyi geçtim cinsellik bile boşanma sebebi. Kocamla cinsel hayatım istediğim gibi gitmiyorsa boşarım. Genç yaşta çile mi çekeceğim? Benim hassas noktam;ama size sorsak uçkur için koca mı boşanır Evliliğimizde artık çocuk sahibi olmak istiyorsak ve olmuyorsa, o evlat edinmek istiyor ben istemiyorsam; onun boşanmak istemesini doğal karşılar ve hatta ben teklif ederim. Sizin rasyonellikten uzak imtihan, vicdan demagojinizle mi uğraşacak insanlar? Konu sahibinin durumunda boşanmak için geçerli bir sebep. Boşanır boşanmaz onu ilgilendirir. Boşanırsa da acımasız, isyankar, kocasını aşağılayan neden oluyor?

Ne kadar süpermiş bu

İyi bir evliliğiniz olsaydı çocuk sahibi olmayışınız sorun teşkil etmezdi. Bizim akrabamızın çocukları olmadı ama 50 küsür senedir gayet mutlu bir evlilikleri var. Sevgi her türlü zorluğu yener. Sizin evliliğinizde "sevgi" yok.

Öyle tabi, ama bazen Allah vermeyerek de bizleri birşeylerden korur, bizler kulluğun acizliği ile ısrarla isteriz, bilemeyiz ki Allah hem verir imtihan eder hem de vermez imtihan eder, ben olaya bu şekilde bakıyorum, benimde 3 yıldır çocuğum yok, ilk yıl korundum ama son 2 yıldır kendiliğinden olmadi, her türlü tedaviye rağmen olmazsa rabbime bırakırım ha eşim isterse benden ayrılabilir gönül koymam, zor bir imtihan fakat imtihanda olmanın bilincinde olmak ve ona göre yaşamak lazım...

Cinsellik için gereken tedaviyi terapiyi almayı kabul ederse ben evliliğimi sürdürürdüm. Ama bu benim çocuk sahibi olmaya bakışımla alakalı. Siz çok isterken böyle de mutlu olamayacaksınız.

Eşiniz kısır olabilir tamam ancak evlat edinip annelik duygusunu tatmanızın önüne engel olması korkunç. Evli kalmak uğruna hayallerinizi heba etmeyin derim.

Sonuç? Ayrılıyor musunuz?

bilmem ki bana fazla geliyor ben fakir bir çocukluk geçirdiğim için galiba.

başkasının sperminden hamile kalmak isteyen boşanıp başkasından yine hamile kalır yahu taşıyıcı annelik içinde geçerli uğruna başkasının sperm veya rahmini yumurtalığını vs kullanacak kişiyle nikahlı kalınmasa da olur boşansın istediğiyle gitsin çocuk yapsın evliliğin de bir adabı olmalı H

evet yumurta dondurma işlemini düşünüyorum. çok zorlanıyorum boşansam zaten toparlanana kadar 36 37 yaş derken 40 ıma geleceğim. biriyle tanış derken yaşım iyice ilerliyor. mecburen yumurta donduracağım. o kadar çıkmaz bir yol ki

Bence siz eşinizi sevmiyorsunuz ve zaten bu yüzden boşanmalısınız. Boşanma fikri de bu yüzden aklınızda. Çocuğumuz olmasa var olmayan bir çocuğu eşime tercih edemezdim.

Önceki sayfalarda yazılmış, eşi bunu da reddediyor. Bence bu yöntem erkek tarafı için çok kırıcı bir yöntem, hiçbir erkeğin bunu kabul edeceğini sanmıyorum ben

Yanlışın içinde asla değilsiniz. Lakin söylede bir durum var Allah korusun başka biriyle evlendiniz ve çocuğunuz oldu. Evlendiginiz adamla mutlu olma ihtimaliniz nedir veya sahip olacaginiz çocuğunuzdan sinanmak bunu gogusleyebilirim derseniz hayatınızın kararını siz vereceksiniz. Sizi de anlamaya çalışıyorum belki eşinizle aranıza mesafe girmiştir. Ve bu konularda kendinizi yanlız hissediyor olabilirsiniz. Normal bir durum. Esinizde dertlesmelisiniz

Tabiki sizin için birseylere katlanmak zorunda sevmek böyle bişey değil mi zaten. Ve başkasının çocuğu kendi çocuğu diye ayırıp tüm çocuklara kalbini acamayan biri baba olmasın zaten

Hakkınızda hayırlısı olsun, inşallah bundan sonrası gönlünüze göre olur

Bosanabilirsin tabii ama suan esinin yaninda sirf parasi icin duruyorsun.. Zaten hemen bosansan koca adaylari sirada mi bekliyor birde cinsellikte iyi degil diyorsun.. yani her secis bir vazgecistir sonucta.. hangisi daha agir basiyorsa ona karar vermen lazim. Esini yeterince sevsen cocuk bu kadar onemli olur muydu bilmem.. hem senin her turlu biyolojik olarak anne olacaginin garantisi var mi? Esini sevmiyorsun, burdan basla

ben evlensem zaten çocuk yapmak için evlenirim kendime de partnerime de bu konuda dürüstüm. en yoğun aşk 2 sene en çılgın seks 2 gün... ki bunları evlenmeden de yaşamak mümkün. çocuk yapmayacaksam benim için evlenmenin bir anlamı yok o kadar gürültü tatava sorumluluk, hiç gözüm yemiyor açıkçası.. madden zaten hayatımda hiç benden iyi durumda biri olmadı. olsa bile ben alışık değilim bu duruma, çünkü kimse bana bakmadı şimdiye kadar... ki yaşım neredeyse 40. dolayısıyla benim için çocuk yoksa o evlilik zaten anlamsız olur. o nedenle yanlış bir şey göremiyorum. çocuk istiyorsunuz adam her türlü önünüzü tıkıyor. e bunun başka bir yöntemi de yok ki çözüm ancak boşanıp başka birini denemek... etrafınızdaki insanların kafasını bilemem tabi ama işin açıkçası ben durumu iyi olan erkkelerin de maddi durumu 0 kadınla evlenip ona ömür boyu bakmasını -hele şu devirde- anlamdıramıyorum. ben hiçbirinin sadık olmadığını düşünüyorum mesela vs vs eşinize evlat edinmezsek ben boşanmak istiyorum dediniz mi?

merhabalar tekrar, bir süredir yine giremedim, birkaç yere işe girmek için müracaat ettim. bu arada doktora gittim, antidepresan kullanıyorum onu değiştirdi. konuştuk ve boşanmaya karar verdik. ben eşimi sevmiyorum. yaşım ilerledi diye veya maddi imkanlardan mahrum kalmayayım diye bu evliliği sürdüremem. boşandıktan sonra yumurtalarımı dondurtacağım. sonra bakarız. biri olur ya da olmaz, hayatımı işimi kurmaya çalışacağım. hiç kafama göre birini bulamazsam da evlat edineceğim. tek başıma büyütürüm. herkese yeniden ve çok çok teşekkürler, hepinizin iyi dilekleri kabul olsun, umarım kimse bu durumları yaşamaz. hepinize mutlu haftalar diliyorum.

İnanın bana annelik vicdandır. Dogurmakla olunmuyor.

Ben kabul eden erkek tanıyorum, hem de 15 yıl kadar önce şimdi çocuk 15 yaşlarında. Eşimin anneliği tatmasını istiyorum demişti adam, akrabamız olur. Ben erkek olsam kabul ederdim, karşıdaki kadın çok çocuk istiyorsa bencillik yapmazdım. Ortada kırıcı bir durum da görmüyorum, olmuyorsa olmuyordur ortada bir başarısızlık ya da onur kıracak durum yok bence.

Hayırlısı ve en güzeli olsun inşallah. Allah pişman etmesin.

Değilsiniz. Bazı insanlar çocuk için delirir sırf bu yüzden evlendikleri bile olur, olmazsa boşanır.. Ben olmasa da olur diyen taraftanım ama sizin tarafı da %100 anlıyorum. Madem elinizde hücre yok, burda bence gayet iyi bir doğal çözüm var, Kıbrısta sperm alırsınız çocuk sizin genlerinizi taşır ama Eşinizin kini taşımaz. Anneliği de hamileliği de kendi çocuğunuzla tadarsınız. Eşiniz buna razı gelirse gelir, gelmezse boşanmak size kalmış.

kısırlık boşanma gerekçesi değil diye biliyorum. anlaşmalı boşanırsak zaten böyle bir şeye gerek kalmaz. onun da gururu incinsin istemem mahkemede filan.

Kesinlikle. Sonu hüsran olmaz umarım. Cinsel problemlerimiz var demiş ama bu çocuk konusu yüzünden karşı tarafın cinselliğe odaklanamadığını düşünüyorum. Birbirlerini sevip sevmediklerini bile hissedemiyorlar çünkü tüm hedef çocuk. Bu konuyu biraz rafa kaldırıp birbirlerine odaklanıp iletişimlerini kuvvetlendirdikten sonra duruma baksalarmış keşke.

Yok ayetleri biliyorum o yüzden aklıma yatmıyor... neyse banlanmayalim şimdi durup dururken

Katiliyorum gercekten sevseydi iyi gün kötü gun olurdu. Tabi sunuda düşünmek lazim eşinden dolayı bebek olmuyor peki kadindan dolayi olmasa idi eşi bu kadar zaman anlayisla bekleyecek biriymiydi

Eşinizin aklında boşanma fikri var mı?

Niye garip. Bana da senin çocuğun olmaz denildi ama hamileyim

çok olumsuz düşünüyorum da 35 yaşında daha yeni ilk evliliğini de yapanlar var. onu da unutmayalım

Hayırlısı olsun hakkınızda. Aşka kapınızı kapatmayın biz kadınlar aşkla sevgiyle çiçekleniriz. Gençsiniz. Dilerim Allahtan isteklerinizi size sunan bir hayat versin size bundan sonra

Valla ben bırakmam çocuğu olmuyor diye. Mutluluğu tek bir şeye endekslemek de sağlıklı değil. Kaldı ki iyi günde kötü günde deniyor hemen bir sağlık sorunu çıktığında terk etmek bana insaflı gelmiyor. Eşinizin falsosu evlatlık fikrini direkt reddetmek. Başkasının çocuğu değil o sizin çocuğunuz olacak. Ya sanki kendi doğurduğumuz cocuk hastanede karışsa farkına varabilir miyiz? Veya insanlar nasıl doğurup bırakabilir öyle abartıldığı gibi büyülü bir genetik bağ yok. Büyüttüğün bebek senin çocuğundur. Yani adamı alıp karşınıza konuşun ben çok istiyorum sen reddediyorsun böyle mutsuz oluyorum vs diyerek.

Anne olma isteğinizi çok iyi anlıyorum ama bu şekilde değil.. kimseyi damızlık gibi evlenmeden teste falan gönderemezsiniz. Evlilik böyle bişey de değildir zaten, bu arada sizin de rezervinizde sıkıntı olmasa bile -ki varmış- başka sebeple de çocuğunuz olmayabilir.. Bunun bir standardı testi de yoktur. Her zaman "sağlıklı yumurta ve sağlıklı spermden sağlıklı gebelik elde edilebilir" diye bir önerme doğru değildir. Gebelik elde edilse bile sağlıklı devam etmesi veya doğması da kesin değildir. Yani yağmurdan kaçarken doluya tutulma ihtimaliniz de yok değil. Eşinizi sevdiğinizi düşünmüyorum zaten bu evlilik bu sebepten bitmeli bana kalırsa.. Ama size biraz sakin olmayı tavsiye ediyorum öncelikle.. Yıllarca bebeklerini kaybetmiş ve sonunda bir sürprizi kucaklamış biri olarak, böyle konularda biraz kaderci olduğum doğru, size de biraz geniş düşünmenizi öneririm..

Adamin isteginin korkunç bir yanı yok aslinda. Sirf kadin annelik yapacak diye babalik yapmak istemedigi cocugu evlat edinmesi korkunç olurdu. Evlat edinmek oyle kolayca "aa cocugum olmuyor alayim evlatlik" denecek bir şey değil bana göre, ben de başkasinin cocuguna annelik edemezdim mesela bu kolayca yapilacak şey degil. Bence kimse korkunç değil şu tabloda sadece dusunceleri uymuyor. Konu sahibi zorla evlilik içinde durmuyor, boşanma hakki a sahip sonuçta.

Boşanın eşiniz sizden kurtulsun. Sonra eminim şans vurur, çocuğu olur. Bir tanıdığımız da böyle 20 yıldır deniyorlar. Kadın bir kere boşanma sözünü söylemedi. Rahat 2 ev parası harcadılar.

Ben annelik güdüsüyle doğmadım. Çok şükür evlatlarım var onlarla mutluyum. Yokluklarını hayal edemem, anne olmasam bundan etkilenmezdim. Ama sizin gibi anneliği hayal eden biri olsam ne yapardım bilmiyorum

önemli değil etrafınızdaki insanlar sizi bizden iyi tanıyorlar mesleğiniz nedir, birileriyle tanışma ihtimaliniz ne, güzel misiniz, flörtöz müsünüz... sizin etrafınızda 35 yaşında kadınla evlenecek erkek popülasyonu var mıdır ... boşansanız ve hemen hayatınıza biri girmese de siz kendi hayatınızı çevirebilir misiniz? mutlu hisseder misiniz? belki bunları düşünüyorlardır. belki de sadece amaaan boşver rahatını bozma diye düşünüyorlardır. bilemeyiz ki. bence esas sorun şu: sizin şu anda eşinizle güzel bir cinsel hayatınız ve iyi bir duygusal paylaşımızın yok gibi şöyle geliyor bana saki gözünüzün üstünde kaşınız olmasının suçlusu adammış gibi hissedeceksiniz hatta belki hissediyorsunuz bile... "adamı sevmiyorsun zaten" dedikleri şey bence bu halin yansıması... bundan sonraki hayatınızı herşey için adamı suçlayarak geçirecek ve sürekli depresyonda olacak gibi bir haliniz var. bence bu hınçla evlilik sürmez. sürecekse de birşeye benzemez. diğer yandan dediğim gibi neredeyse 40 yaşındayım, benim zamanım daha da dar, ben dediğiniz miktarın üstünde de kazanıyorum, çocuk da isterdim ama karşıma çocuk yapacak kimse çıkmıyor. keşke kolay olsaydı o kadar.

Ya tam tersi olsaydı sizin çocuğunuz olmuyo olsaydı ve eşiniz sizi boşamak isteseydi ne hissederdiniz?sonuçta evlenirken kimse bilemiyor çocuğum olur mu olmaz mi diye tabi sevmiyorsanız yürütemiyorsunuz bu başka bir konu bende 10 yıllık evliyim çocuğumuz yok 4 kez tüp denedik olmadı ama hiç boşanmanın adı geçmedi aramızda benden kaynaklı üstelik eşim napalim tekrar deneriz olmasada ne yapalım allahtandir dedi ve konu kapandı hala doktorlara gidip geliyoruz. Boşandınız velev ki tekrar evlendiniz ya sizinde çocuğunuz olmassa ozaman da mi bosancaksiniz.. Çok derin bir mevzu üstüne çok düşünülmeli.. biz ne desek boş malesef..

Yani bu sebeple boşanma hakkınız var ama tabi hayatta her şey de olabilir... Çocuk için boşanırsınız yine olmaz başka biri olur mutlu olmazsınız yeniden evlenemezsiniz ya da çocuğunuz olur çok da mutlu bir evlilik yaparsınız yeniden ama dediğim gibi her şey olabilir iyi değerlendirmek lazım

Size bir dr önerebilirim, tüp bebek tedavisi ixin eşinizin hic şansı yok mu gercekten diye En azindan bir kere muayeneye gidip fikir almak isterseniz Dr. mehmet Koç istanbul da sekreterinin tel 0531 383 92 81 Hacire Hanim

Hayatım sen sadece çocuk istemiyorsun ki, çocuğa ve sana maddi manevi yetecek bir eş+ çocuk istiyorsun... Şimdi bile bir işin gelirin yokmuş, kocanın maddi imkanlarından vazgeçmek zor geldiği için, tek basinayken bile boşanırken tereddüt ediyorsun, peki diyelim ki bosandin, kafana göre birini buldun dogurdun... Yarın öbür gün başkasından ayrılmak zorunda kalirsan, hem de çocuklu halinle, ne yapacaksın? İkiniz de sefil olacaksiniz... Çocuğa yazık değil mi? Madem kocan hem zengin hem doğru dürüst bir adam, gönüllü annelik yap, koruyucu ailelik için basvur... Gösteriş için veya ego tatmini için doğurman şart değilse, bir çocuğa faydalı olmanın, hayatına dokunmanın tek yolu doğurmak veya evlat edinmek değil çünkü... Eşini de evlat edinme konusundaki duruşuyla haklı ve mantıklı buldum. Sana boşanma diyen arkadaşların da seni seviyor bence, onları dinle...

Ya kromozomlarımız çiftleşiyor onu diyorum ay seks değil hahah bana hamilelik riskli geliyor çocukken gördüğüm bazı şeylerden dolayı. O yüzden evlat edinmeyle ilgili oh doğurmaya da gerek kalmıyor aliyorsun ne güzel sağlıklı bebeyi diye optimist bakıyorum. Donörün spermi kontrol edilse bile döllenme esnasında mesela kromozom fazla ayrılıp down sendromu olabilir, doğum esnasında komplikasyon olabilir vs. Hayatta en büyük korkum bu diyebilirim.

Eşinizi sevmiyorsanız, anlasamiyorsaniz tabiki bosanin ama olayı sadece çocuğa bağlarsanız bunun hiç bir garantisi yok. Eşim de bende çok sağlıklı insanlarız ama 2.5 yılda bir çok badire atlattık ve henüz sağlıklı bir gebelik elde edemedik. Yani bu işlerin hiç bir garantisi yok inanın. Sadece bu yüzden boşanmak benim alacağım bir karar değil.

Ama bakın burada şunu kaçırıyorsunuz. Evlenmeden önce bilmiyorlarmış infertil olduğunu beyefendinin. Tüp bebek denemişler olmamış. Evlat edinelim demiş konu sahibi, hayır demiş. Bir daha tüp bebek de denemeyeceğiz demiş. Bu kadının anne olmaya hakkı yok mu? Kocası tüm önerilere hayır diyip tüm fedakarlığı hanımefendiden istemiş. Sonuçta yarı yolda bırakma gibi bir durum yok, önceden bilmedikleri için bu durumu

tanımaya çalışacağım evlenmeden önce.

Ben çocuk çok severim gerçekten, ama evlendigim insan çocuk konusunu öyle bir burnumdan getirdi ki, hayata bakış açım değişti resmen. Asla benimsemedi, maddi ihtiyaçlarını karşılamak dışında bütün yük omuzlarımda yıllarca mücadele ettim. Şimdi arkama bakıp düşündüğüm de, bu evlilik içinde çok şart değilmiş çocuk . Bekar anne gibi yaşamak tüketen birşey, ki benim annemde öyleydi. Konuya gelecek olursak, bosanmasanizda olur bence. Yaş 35 evdeki bulgurdan olmakta var. Q

Bir konu dışında her cümlenize katılıyorum ama annelik içgüdüsü diye yadsınamaz bir gerçek var. İlk evliliğimi yaptığımda 34 yaşındaydım ve eşim benden 12 yaş büyüktü. Daha önce iki kez evlenmiş ve ikinci evliliğinden lise çağında bir de çocuğu vardı annesi ile yaşayan. Ve evlendikten sonra bana çocuk istemediğini, böyle bir niyetim vardıysa, bunu ona baştan söylemem gerektiğini falan anlattı. "İnsan böyle bir pazarlıkla evlenmez. Aile olmak için evlenir. Ayrıca bunu çiftlerin genelde çoğu ister ve çocuk istemiyor olmak ekstrem bir durumdur. Bunu senin bana söylemen gerekirdi." dedim ama uzlaşma yolu bulamadık asla. Beş yıla yakın o adamla evli kaldım. Bitkisel hayatta gibi yaşadım. Benim daha önceden hiç tatmadığım tüm duyguları o benden çok önce yaşayıp tüketmişti. Bunları bile bile niye evlendin diyenler olacaktır. Bilmiyordum. Evlenene kadar hiçbirini söylemedi. Artık evli olduktan sonra rahatladı ve pervasız davrandı. Sonuçta bir gün, gelip bana ütülü gömleği kalmadığını söylemek üzereyken konu nasıl olduysa boşanmaya geldi. "Benimle bir geleceğin yok, git yolunu çiz, kimle istersen onla yaşa ve anne ol" dedi. Yaşım 39 olduktan sonra! Ben de aynı gün boşanma protokolü hazırladım ve bir hafta sonraya gün verdiler. Hiçbir şey talep etmeden, tek kuruş istemeden ve ne yapacağımı hiç düşünmeden boşandım ondan. Dilekçe verdiğim gün eski bir dostum aradı ve bana İstanbul'dan iş teklifi yaptı. Buraya gelmeyi düşünmez misiniz dedi. Eşim devlet memuruydu ve zaten Anadolu'ya İstanbul'dan gitmiştik. Ben gelirim dedim, zaten boşanıyorum. Bu teklif ilaç gibi geldi ama yetmezdi. Kendime ait değerli şeylerimi sattım ve boşanma davasından hemen sonra ilk uçakla İstanbul'a gittim. Berbat bir süreçti. Perişan oldum, iş kabus gibiydi, bulduğum evden çıkmam gerekti. Detayı aşırı uzun bir hikayeydi. Ama benim hikayemdi. Sonra hepsi çözüldü. Yıllarca konuşmadığımız abim aradı, ona içimi açtım ve sana ihtiyacım var dedim, yardım etti, annem benimle yaşamaya karar verdiğini söyledi ama hiçbirine gerek kalmadan bir telefon aldım ve bir şirket iş ilanları sayfasından özgeçmişime ulaşmış bana iş teklif etti, görüştüm ve beklediğim ücretin de üzerinde maaş verdiler, başladım. Yeni evimi kurdum düzenledim her şeyimi tamamladım. Rüya gibi bir evim oldu. Sonra bir adamla tanıştım bir yıl kadar sonra ve onla evlendim. Her şeyimi ardımda bırakıp onla gittim. Bütün hikayemi ona anlattım. Onun da bana benzer bir boşanma öyküsü vardı ama gerekçeleri başkaydı. Yaşlarımız yakındı. Onun da bir çocuğu vardı annesi ile yaşayan ama o adam benimle yeniden baba olmak istiyor. Benimle aile olduğuna inanıyor ve her koşulda benim yanımda duruyor. Şimdi 41 yaşındayım ve anne olmaya hazırlanıyorum. Bu duyguyu yaşamak istiyorum. Belki yine anne olamam, belki bu kez de yaşım buna izin vermez ama biliyor musunuz, en azından bunu benimle beraber isteyen bir yol arkadaşım var. Anne olmak istediğim için suçlanmadığım bir hayat yaşıyorum. O nedenle konu sadece anne olalım, soyumuz yürüsün konusu değil. Konu, doğru anlaşılmak. Konu sahibi hemcinsime de şunu söylemek istiyorum. Siz yeter ki yola çıkın, dünya kenara çekilip yol verir. Cesaret korkusuz olmak demek değil, korkularına rağmen yola çıkabilmektir derler. Konfor alanınızı terk ederek başlayın. Asla geç değil. Sevgiler.

Anne değilim, öyle bir istegim de henuz yok ama cocuğa karar verirsek ve olmazsa evlat edinemezdim cunku nebileyim buyuturken bana benzeyen bir şeylerini gormek isterdim galiba. Huyu olur, suyu olur, gozleri olur kendimden, eşimden bir şeyler arardim mutlaka diye dusunuyorum. Adam yeter ki bir cocuk buyuteyim diye bakmiyor olaya, kendi cocugunu istiyorsa bu bana normal geliyor. Anlayabiliyorum yani

yok öyle demedim hiçbir zaman. insan olan öyle konuşmaz zaten. ama o farkında boşanmak istediğimin

evet haklısınız ama bu çok büyük bir risk değil mi? o çocuk büyüyüp birey olacak hep bebek kalmayacak ve çiftlerden biri isterken diğeri ikna edilen olunca denge oluşacağını sanmıyorum ben şahsen. ikisi de aynı şekilde istemeli benimsemeli..

Ya bizim uzaktan bir akrabanın eşi bu sebepten boşandı. Yani başka sorunları da var mıydı bilmiyorum ama adamın çocuğu olmuyordu kadın da yaşım geçiyor vs diyerek ayrıldı. Ama sonra evlenmedi de. 10 yıldan fazla olmuştur bosanali. Bu devirde evlenmek de çok kolay değil. Anne olma isteğinizi de anlıyorum ama birini bulup evlenip çocuğunuzun olacağının garantisi de yok. Bu arada yorumumu tamamen mantıksal açıdan bakarak yaptım. Çünkü şu anki evliliğiniz de biraz mantık evliliği gibi duruyor. Yoksa çocuk olsun diye eşten boşanmak çok doğru gelmiyor bana. Herkes gidiyor yine insanın eşi kalıyor yanında. Huzurlu sakin bir yuva da çok kıymetli bir şey aslında.

Şimdi konu sahibi her şey gönlünüzce olsun öncelikle. Kızımın grubundan birisi de eşinin bu sıkıntısından dolayı kaç ameliyet sonrası 14 yıldan sonra evlat sahibi oldu tekrar deniyorlar ve mucize gıbı bi iki tane bulunmuş kalitelendirme çalışması gerekiyormus sadece Allahtan umut kesilmez. Eğer sizin ihtimal hiç yoksa eşiniz koruyucu aile olmayı ya da evlatlık almayı asla düşünmüyorsa ve sizde çok istiyosaniz bence maddi refahtan feragat edip saygı ile bitirip mantık evliliği yapmalısınız cesaret edip ama çocuk sahibi olmanın her zaman riski vardır yumurta rezervi kalitesi bile garanti degil. Sebepsiz infertilite dedikleri şey çok yaygın günümüzde.. hakkınızda hayırlısı olsun zor karar. Ben olsam eşimi seviyor olsaydım düzenim de bozulmasın diye eşimi evlatlık için ikna yoluna giderdim. Diğer tüm ihtimaller için tünelin ışığı görünmüyor çünkü