Uzamana gitmekten cekinmeyin. Anneniz buna da karsi cikiyormus ama belli bir yasa gelmis ve yetiskin birisiniz bunun icin annenizin onayina ihtiyaciniz yok. Konuda annem buna da karsi demissiniz o zaman bunu annenize soylemek zorunda degilsiniz. Aile iliskilerinizi tam olarak bilmedigim icin sizi yanlis yonlendirmek istemem ama ben olsam boyle yapardim.

Kusura bakma da annen belli ki hasta sen istediğin kadar tedavi ol o tedavi olmazsa senin yine psikolojini bozar. Evden ayrılana kadar muhatap olma en kısa sürede de evden ayrıl.

Bazı ebeveynler böyle malesef ki. Benim annemde kendi istediklerini yaptığım sürece çok iyidir ama istemediği bir şey olduğunda içinden canavar çıkar

28 yasinda calisan bir insansaniz hayatinizi ayirin, diyalogunuzu minimuma indirin, hoslanmadiginiz soylem yada harekette iliskiyi kesin. Kimsenin kendi ruh sagliginizi bozmasina izin vermeyin, kimsenin deliliklerini cekmek zorunda degilsiniz. Annesiyle uzun yillar gorusmemis biri olarak yaziyorum bunu.

Anneniz asamadigi sinir oldugu yediremedigi ne varsa öfkesini sizden çıkarıyor. Ben boyle tanimladim. Size yaptığı her hareketi zamanında birinden gördüğünü hissettigini düşünüyorum.

Defalarca söyledim. Sen anne kıymeti bilmeyen, saygısız, kalitesizsin diyor. Benim incinmem zayıf ve ezik olmamdanmış. Anneler evlatlarını uyarırmış. Hayırlı evlat azarlansa, dövülse bile annecim diye hitap edermiş, ben suçlayıcı ve kindarmışım G gunces

Böyle anneler çoğunlukta en güzeli sallamamak çok diyaloga girmemek. Ekonomik özgürlüğünü alınca da ayrı eve çıkmak

Evden ayrilma şansınız varsa is, okul vs ayrilın. Annenizin değişeceğini sanmıyorum açıkçası ben.

Ikiniz de iletisim kurmakta zorlaniyorsunuz gibi. Birbirinizle iletisim seklinizi degistirirseniz sorununuz kalmaz diye dusunuyorum. Bana soyledigin seyleri soyleme seklin kirici ve incitici oluyor, bunu bana bu sekilde soylemek yerine soyle ifade etsen benim algim da degisir, tavrimda ama sen bana bu sekilde yaklasinca normal olarak dogru soylesen ve sana hak verdigim konular olsa bile bu bende ters etki yaratiyor gibi bir konusmayi hic yaptiniz mi? Yoksa anneniz iletisime kapali mi?

1994 doğumluyum, birkaç senedir çalışıyorum, ekonomik özgürlüğüm de var. Hiç yük olmadan, kendi başarımla vaktinde mezun olup başladım hatta. Benim gibi anne lütuftur, layık olmak için köpek gibi çalışıp didineceksin diyor hala. Küçükken bir dönem cılız kalmış, sonradan kilo alıp uzamışım. O zaman eneze köpek, sümsük, marazi derdi. Boy, kilo, hastalanınca başlanan ilaç defteri vardı. Pazara, alışverişe gidince kolumdan sürüklerdi, her dükkanda/tezgahta durup elimde poşetlerle bekletirdi. Çocukluğumun çok büyük bir bölümünü nefret ve bezginlikle hatırlıyorum. Tedaviye ihtiyacım olduğunu düşünmem bu yüzden. ''Dünya büyük, sen küçük. Kimse sana hoşt köpek demez. Gönüllü köpeksin ya ayaklarına gidersin, yaranırsın'' benzeri köpek içeren lafları çok gücüme giderdi. Ergenlikte köpeklerin sürü hayvanı olup güçlüye itaat ettiğini vb öğrenmiştim. Hayvan fobim hiç olmadı, aksine çok severim, ama o dönem sırf ben güçsüz olduğum ve köpekler güçlü ve sevilen kişilerden aferin almak isteyeceği için toplanıp bana saldıracak gibi hissederdim. En zayıf halka gibi hissediyordum. Bu kaygımı anneme anlatınca sen hastalıklının tekisin demişti. Bunları bir uzmana anlatıp fikrini almak istiyorum.

Konulariniza soyle bir goz attim ve arkadaslik ve sinir koyma gibi konularda annenizin hakli oldugu taraflar var ve niyetinin sizi korumak oldugunu dusundum. Nasil ki burada konular aciliyor kisinin yazim ve iletisim sekline gore hepimiz bazen cok ilimli yaklasiyoruz ama bazen cok sert yorumlar yaptigimiz da oluyor. Belki de karsilikli birbirinize karsi daha ilimli olmayi deneyebilirsiniz. Anneniz iletisime kapali ise bir de bu sekilde deneyin bakalim. Umarim bir sekilde cozersiniz.

İletisime kapali oldugu asikar degil mi? Kadinin tek bildigi, hakaret, kufur. Bu kadin asla duzelmez. Kendi komplekslerini, cocugundan çıkarıyor. Anne degil, dusman resmen. Konu sahibinin uzaklasmasi sart, kendi hayatını kurmali. M

Onu kendisiyle ve hayat doğrularıyla yalnız bırakıp, yeni bir sayfa açmanız lazım. Kaç yaşındasınız? Kendi ekonomik özgürlüğünüz var ise direkt ayrı bir şehire taşınmanın planlarını yapın.

Okudukca cok üzüldüm. Senin degil annenin tedavi olmasi gerek. Bir psyatrie doktorun söyledigi cümle aklima geldi: "Hiçbir zaman bize gerçek hastalar gelmez. Gerçek hastaların hasta ettikleri gelir". Bence annenle biranönce irtibati kes. Annen ne yapip edip seni kendine bagliyor. Biranönce kurtulmalisin ffestinalente

Uzun yolda mola verince annem, akaryakıt istasyonu yerine dinlenme tesisinden kahve istedi, Kaliteli olmayacağını, kendi kahve çekirdeklerini kullanan bir işletmeden almak istediğimi söyledim. Baskıyla tesisten aldırdı, elimde iki kahve iki şişe su ile zor bela kahvesini verdim. Ani bir hareketi ile kaynar kahveyi üzerime döktü, özür dilemedi, ne kadar yandığımı/zarar gördüğümü sormadı, üstünü değiştirmene gerek yok, ani ve aşırı hareketler yapıyorsun diye baskı kurmaya çalıştı. Üstümü değiştirip araca bindiğimde keyifle kahve içmeye devam ediyordu. Bana çok itici hatta aşağılayıcı geldi bu tutumu. Başka şehirde işe girene kadar ve yanımda kaldığı sürece -sabah duş almadan çıkardığım pijama/tişörtü ondan izinsiz kirliye atmam -izin günümde spora veya alışverişe gitmem -başkalarına akademik/maddi/manevi yardım ve destekte bulunmam -tek başıma veya arkadaş grubu ile yurt içi/dışı tatile gitmem hatta tatil planı yapmam - beğendiğim biriyle tanışmaya çalışmam/ilk adımı atmam -saç rengi/modeli değiştirmem, istediğim tarzda aksesuar/kıyafet almam, kulağımdaki küpeler ve piercingler... -bir arkadaşımla buluşacaksam onun evine/işine yakın mekan seçmek Yasak olmasa da hoş görmediği hareketler, bunları yapınca birkaç saat -asla dinlemesem ve sözel tepki versem, evdeki eşyaları dağıtsam dahi asla susmadan- öğütle karışık azarlıyor. Toksik, merhametsiz ve biraz da kötü ruhlu olduğunu düşünmeye başladım. Sanırım bir de kafasında aşamadığı şemalar var. Bir erkek arkadaşım, ben kendimi senin annene beğendirmek için onun şemalarını yıkamam diyerek ayrılmak istemişti. Kendi akıl sağlığımı korumak için yapabileceğim ne var? Psikoterapiye gidersem aile sırlarını anlatmış okurmuşum, dile düşermişiz ve hakkını helal etmezmiş. Bir de annem toksik, kuralcı, ezilerek büyüdüm dersem ve ellerden yardım istersem herkesin beni kolay lokma görüp ezeceğini söylüyor. Sen bilirsin herkesin ailesinden çekinip sataşamazlar ama sen herkesle arası kötü, dışlanmış biri olursun diyor. Bu konuda çekindiğim için de kimseye danışamıyorum.