Şuan belki inanmasiniz ağlıyorum ben OKB yendim sırf anne olmak için ama geldi biri hayatımı mahfetti gitti korkuyorumm çünkü herşeyle baş edebilirim. Ama evlat acısıyla aslss Samsonn

Hallettim diyorsunuz ama bu korkunuz da bir takıntı. Yaşınız kaç bilmiyorum ama bu derece aşırı korlularınız varsa hamilelikten önce bunları halletmeye çalışın. Çünkü bunun hamilelik hormonları var ki hamileylen antidepresan kullanamazsınız. Hadi hamilelik iyi geçti diyelim lohusa dönemi var o dönem de emzirdiğiniz için ilaç kullanamazsınız. 2 yıl bebeğim sağlıklı şekilde emsin diye düşünürsünüz ki bu dönemde de antidepresan kullanamazsınız. Yani hamilelik öncesi okb yi halletmezseniz hamilelik dönemiyle birlikye 3 yıl antidepresanı kullanamazsınız. Bu arada yaşınızı gerçekten merak ettim.

Siz kendinizi dileyin ilk önce.. Ne istediğinize karar verin.. Herkes herşeyde fikir ve yorum sahibidir ama önemli olan sizin ne istediğiniz.. hayırlısı olsun inşAllah umarım en doğru karara ulaşırsınız M

Doktorun bile yapma diyorsa demekki daha katetmen gereken yolun var bence sende birşeyler için çabala geçmişi bırak hiçbir faydası yok çalışmıyorsan iş bak hobi bul ama mutlaka birşeyler yap ve gerçekten üzmek kırmak istemem ama bu psikoloji ile çocuk yapma gebeliği lohusalığı atakları sendromları bir sürü aşaması var çocuğun sağlam psikoloji istiyor sabır istiyor

Yüzde 80 yendimmm Chelzy İkiz oğlan

Herkes cocugunu kaybetnekten korkar benim 2 cocugum var son hamileligimde karnimda son tekmesini atti ve dogumda öldü. Simdi yine hamileyim ölen bebegimin 5 aylikken renkli ultrasonda sorunlari cikmisti bundada renkli ultrasona girip sorun yok lafini duyana kadar neler cektim Allah bilir o korku hic gecmiyo ister cocugun olsun ister olmasin karnina dustugu anda anne oluyosun cunki bence vazgecme ama dogru zamani bekle kendini hazir hissetiginde yap Allah isteyen herkese saglikli hayirli cocuklar nasip etsin ins. F

İzzet Güllü youtube kanalını izleyin derim tümmm bu sıkıntılarınız için.. KarpuzluKurabiye Yeniden...🍀 Anneler

Bende OKB var. Ciddi boyutlardaydı. Yüz de 80 geçti de bence yine nüksetti. Ben bir ara kardesim ölecek zannediyordum surekli. Bunu düşünüp mahvoluyordun Bu gercekten takıntı. Simdi cocugum oldu. Ikide bir kontrol ediyorum. Bu da takıntı. Ya cok lanet bi hastalık. Bence siz tedaviyi tamamlayın. Tamamladınız mi? Annelikten vazgecilcek bir hastalık degil sonuçta. H

Psikolojinizi duzeltmeden cocuk yapmayin. Lohusalik cok zor bir surec, durumu daha da kotulestirebilir.

İnsanlar her zaman bir şey söylerler. İyi de yapsan söylerler, kötü de. Evlensen boşanmanın yolunu gözlerle, bekar kalsan aman bi evlenemedin derler. Okumasan bi halta yaramadın derler, okusan okumakla adam olunmaz derler. Bebek yapsan ikinciyi beklerler, yapmasan olmuyor mu derler. Kapansan gerici derler, açılsan yollu derler. Yaniii derlerde derler. Onları susturamazsın. Başkası için asla hiçbir şeyden vazgeçmeee. Asla kendini onlaraa kaptırma. Aslaaa kendinden ve hayatından vazgeçmeee. Ve asla tedavilerini aksatma. Hiçbir duygudan vazgeçme...

Allaha sigin ona teslim et kendini veren de o alan da bu şekilde aşabilirsin. Kötü insanların söylemleriyle annelikten vazgecmelimiyim diye sormuşsun sence vazgeçmelimisin?

Bir ilişki yaşamışsınız ve bitmiş. Evet bazı insanlar biten ilişkilerinden sonra psikolojik problemler yaşayabilirler ama anlamadığım Neden anne olmaktan vazgeçiyorsunuz? ve çocuğunuz olsa ona ne olacağını düşünüyorsunuz?

benim üzüntü yasamam gerekti bu şahıs sırf birlikde olsun diye ilgi gösterip benimle görüştü bende eşimden ayrıldım diye kandimm bir duydumki şuan oda nişanlı sırf kendi mutluluğu icinnn beni kullandı bende uzuldumm doktora gittim depresyonu ağır gecirmisimm tedavi olmassam daha kotu olucagini söylediği oldumm ben huyunu biliyorummm evladima bisey olsa yasatmam kimseyi sonra dokturama gittim durumu anlattım doktorum tavsiye etmedi anne olmama ama sen bilirsin dedi sana bırakıyorum dedi esimede anlattım. çok şükür geride kaldı güzel evliliğim var mutluyum bişey olmucak çok şükür ama korkunun ecele faydası yok derler ama korkuyorummm isdee redsonja87

Atlattığınıza emin misiniz? Son 3 mesajınızda bile takıntılı biçimde sürekli "korkuyorum" "korkularımla başedemiyorum" diyorsunuz. Tedaviyi bırakmayın devam edin derim.

Her annenin bebeğini kaybetme korkusu olur bu normal ama eğer ileri boyuttaysa bunun için de uzmandan destek alabilirsiniz. Kendinizin farkındasınız daha önce iyilesmissiniz bu durumu da iyilestirebilirsiniz. Eğer şuan aktif kullanmak zorunda olduğunuz ilaçlar varsa en azından onlara artık ihtiyaç duymayacaginuz döneme erteleyebilirsiniz anneliği. Ki bu durum da yine bebeğiniz için. Her ne kadar hamilelikte kullanilabilen ilaçlar var olsa da zorunlu olmadıkça doktorlar kesinlikle önermiyor yani bu da az çok zararı var fayda zarar analiziyle karar veriyolar. Önceliginiz tam olarak iyileşmek olmalı. Hem bebeğinize daha faydalı bi insan olabilirsiniz böylece. Ayrıca sadece ilaçlar değil de bilişsel terapi uzmanları var çok faydasını görebilirsiniz.

OKB ve anksiyete hastasıyım, yani çok ağır değilim, üniv de kötüydüm, gebelikte ilaç da kullandım emzirirken de kullandım, psikolog destekli devam et, annelikten vazgeçme

Psikolojik destek alın, burda forumda anket açarak tanımadığınız insanların fikirlerine göre mi yönlendireceksiniz hayatınızı?

Kim girdi hayatiniza mahvetti?Eşiniz mi?Eger oysa zaten cocuk sahibi olmayi dusunmeyin. Hayatinizi mahveden biriyle

Arkadaşlar ben ilk evliliğimi bitirip ikinci evlilik yaptım M

Bence destek alın. Kendinizden ve evliliğinizden bir emin olun. Sonrasında çocuk düşünün. Evlat acısı dünyadaki en büyük acıdır. Bundan herkes korkar zaten ama bu korku çocuk sahibi olma isteğimizi engellemez. Öyle de bir sevgidir. Allah ömür versin herkesin evladına, korkmak engellemez olacak olanı.

doktor tavsıye etmemıs su tarz cumlelerınızı de gordum suan anne olmayı saglıgınız acısından zaten dusunmemelısınız doktor dusunmeyın demıs ondan daha ustunu yok suan bu ortamda ustune soz soyleyemeyız sızde soylememelısınız doktor ne dedıyse ona uyun lutfen

Vazgeçmekle iyi yapmışsınız. Doktor da tavsiye etmemiş. Hamilelik, lohusalık çok geçici süreçler ama annelik ömür boyu. Uykusuzluğun, yorgunluğun hayatınıza katacağı tempoyu kaldıramayacağınızı öngörmüştür. Buna rağmen çocuk sahibi olmak da çocuğa haksızlık. Benim bir tanıdığım var epilepsi hastası aynı zamanda sinir hastası. Israrla çocuk sahibi olmak istiyor ama kesinlikle doktor önermiyor çünkü ilacı kullanmadığı zaman bayılıyor o kadar kötü oluyor ki ben şahit oldum krizine yol ortasında düştü ağzından köpükler çıkıyordu kendine getiremedik uzun süre. Baktığım zaman mental olarak da çocuk bakacak yeterliliği yok neredeyse 40 yaşında, uzun süredir evli ama yemek yapmayı bilmez hergün annede yemek yerler ya da anne yemek yapıp evlerine götürür. Evlat edinmek istediler tabi sosyal hizmetler inceledi ve uygun değilsiniz dedi. Yani doktorlar çocuk sahibi olmayın diyorsa olmayın gerçekten sizin iyiliğiniz için de çocuğun iyiliği için de.

Tam net bir seyi anlatmiyorsunuz.. Bebek istememeniz, korkulariniz, psikolojik rahatsizliginiz ve evlenmeden onceki kisiyle konunun ne alakasi var?

Sizde diyorsunuz okb var diye Yardım alın tedavi görün o Zaman daha sağlıklı karar verirsiniz. Geçmiş olsun

Komik olan buradan nasıl aşabilirim diye yardım istemeniz bence de durumunuz ağır doktor ne dediyse onu yapacaksınız bebek için değil kendiniz için yapın Bu durumda normal insan ilişkilerini sürdürmek bile zorken bebek hep zor olur

Doğurma yetisine sahip herkes anne olmak zorunda değil. Sizin psikolojik durumunuz anne olmaya müsait değil gibi duruyor kaldı ki kendi doktorunuz bile tavsiye etmemiş. Ayrıca evliliğiniz de çok sağlam temeller üzerine kurulmamış. Ayrıca eşinizle ayrılma sürecinde başka bir adamla birlikte olmak gibi büyük bir hatanızda var. Tüm bunlar göz önüne alındığında çok sağlıklı düşünemiyor gibi görünüyorsunuz. Tam olarak iyileşmeden ve evliliğinizi tam olarak yoluna koymadan lütfen çocuk yapmayın

Esim değil eşimi tanımadan önce gorustugum kisi M

Eşinizden siddet goruyorsaniz cocuk dusunmeyin zaten.

Ruhsal durumunu düzene girmeden çocuk yapmayın tabii ki. Bu durum büyümekte olan bir çocuğa daha çok zarar verir. Zarar görmüş bir çocuk da sizin hayattaki işinizi daha zorlaştırır.

Evladınıza kim neden bir şey yapsın? Biri bir şey mi dedi, tehdit mi etti yoksa sadece kendi kendinize evham mı yapıyorsunuz? Doktorunuz da evlat sahibi olmanızı tavsiye etmemiş zaten, kaldı ki eşinizle ilişkinizde çok sağlıklı değil pamuk ipliğine bağlı gibi. Bence de evlat sahibi olmayın bir müddet mümkünse. Kaç yaşındasınız?

Doktor bile sana tavsiye etmemis, nasil iyiyim diyebiliyorsun? Seninki sadece korkmak degil. Psikolojik bir rahatsizlik. Hamilelik hormonlari ile, lohusa depresyonu ile hiç bas edemezsin. Cok zor süreçler. Simdi bile korkuyorsan, yarin düsme tehlikesi olan bir hamilelik geçirirsen, yada down sendromu olma tehlikesi olan bir hamilelik geçirirsen napacaksin? Ve anlayamadim, esin ile ayriliyorsun, biri ile beraber oluyorsun sonra tekrar barisiyormusun? Nasile evliligine simdiden bu kadar güvenebilirsin? Önce tedavi olmalisin, evliligin tekrar rayina otursun, sonra bebek daha düsünülür.

İnsanlar yüzünden annelikten vazgeçebilecek biriyseniz daha iyilesmemissinizdir, bence de vazgeçin şuanda sağlıklı değilsiniz

lohusalık kafası, yeni anne depresyonu vs. saymıyorum bile gerçekten hazır olduğunuzda o sorumluluğu alabildiğinizde evlat sahibi olun, lütfen.

Arkadaşlar ben OKB ve majör depresif bozukluk hastasiydim çok şükür ilestimm ama okadar tedavi sürecinde malesef insanların kötü olmasiylaaa laflarindqn bıkıp annelik duygumdan vazgecmelimiyim bide benim anne karnında bebeğimi kaybetme korkum var bunu nasıl asabilirim lütfen yardım edinnn

yapmayın hanımefendi, sizden önce doğacak bebeğe yazık. DOKTOR TAVSİYESİ VARKEN BURADAN YAP VS YAZAN OLURSA DA PES. YAPMA KARDEŞİM ÇOCUK MOCUK İNAN ÇOKK ZOR İŞLER, GİRME HİÇ. ÖNCE KENDİNİZ İYİ OLUN, YOKSA NE EŞİNİZE NE BEBEĞİNİZE BİR FAYDASI DOKUNUR. HALA GEÇMİŞTESİNİZ, ÜZGÜNÜM AMA İYİ DEĞİLSİNİZ. BEBEK FİLAN LÜTFEN YAPMAYIN, LÜTFEN BASKI İLE ÇOCUK SAHİBİ OLMAYIN, DOĞMAMIŞ BEBEĞE YAZIK.

Vazgeçin hayattaki en büyük sorumluluk ve çok zor saglikli geliştiremezsiniz herkesin anne olmasi şart değil.

ben eşimden şiddet görüyorum onun ilgisini kandım beni yargılama in sakın çünkü şiddet gören bir kadın psikolojisi iyi olmayan bir kadın ne yaptığını bilemez benim çocuğumla yargılayamaz çünkü benim sorunlarının olduğunu biliyordu zaten bunu kullandı ben o kahveyi tedavisi toplamanın yıl gördüm ve 10 yıl sonra ne iyileştim ve tamamen iyileşmiştir depresyonunda yoktu bir sayfada lanso deplesyonu demişsiniz evet ben ondan korkuyorum açıkçası arkadaşlar

Atlattığınız hiçbir şey yok görünüşe göre. Derdiniz ne onu da anlayamadım, eski sevgiliniz çocuğun olursa onu öldürürüm falan mı dedi? O kişinin doğmamış çocuğunuzla ne ilgisi var hiç anlayamadım. Lütfen çocuk yapmayın aşmanız gereken çok fazla şey var.

Tam olarak iyileşmeden iyi olduğunuzdan emin olmadan asla ve asla çocuk sahibi olmayın. Benim annem ruhsal sıkıntıları olan bir kadın ben çocuğu olarak neler yaşadığımı paylaşamam burada. Büyüdüm ama o travmalar geçmiyor her gün neden beni dünyaya getirdiler diye düşünüyorum. Çocuklar ssıkıntıdan veya yalnızlıktan, büyüyünce bana bakar düşüncesiyle yapılacak oyuncaklar değil.

Hiçbir şey anlamadım.

Yaşın gencse çocuk için bir süre bekleyebilirsin. Doktorun tavsiye etmediğine göre bir bildigi vardir. Dinle bence.

Ankattıklarınız çok karışık önce pskolojik olarak iyi hissetmeniz lazım destek alın boyle korkuyla olmaz ki

Çok şükür atlattım ana korkularimla başa cikamiyorummm M

Eminim sadece üzgünüm okadar M

Burada anket açın, sorun bakalım kaç tane üye evlat acısıyla baş edilir diyecek. Evli misiniz? Çocuktan eşinizle birlikte mi vazgectiniz?

Arkadaşlar çok tesskur ederim bugün dusundum bir yıl beklemeye bu süre zarfında tedavime devam etmeye karar verdim

Ben biri yüzünden vazgectimm eğer kaybedersem o psikolojiyle herkesi üzmüş olurum bundan korkuyorumm hatta ona zarar vermrktendeee

Evlat acısı evladı olan olmayan herkesin içinde yaşamamak istedigi bir duygudur.