Annenizle vakit gecirip anilariniz olmuş ne güzel o hep sizinle zaten. Sanirim gurbetlik çöktü size... ekmek parası hayat mücadelesine devam etmekten baska şansımız yok. ben bir anneyim su hayatta tek temennim evladimi büyütüp universiteye göndermeyi nasip etsin mevlam sonrasında öleyim diyorum baska bir dilegim yok inanin... hep yeterki saglikla büyütüp kendine yetecek yaşa getirmeme izin versin Rabbim. Annenizde eminim öyle temenni icindeydi sizde büyüdünüz meslek sahibi oldunuz. Anneniz eminim rahat uyuyordur...

Şimdilik böyle bir durumumuz yok çünkü doğu görevindeyim bu ilde en az 3 yılınm var gibi, eşim de pek yanaşmıyor başka şehre KIR PAPATYASII

Aslında bazen burda konuları okuyorum kimsenin ailesi yanında değil ki herkes bir şekilde başa çıkıyor demekki, bu şekilde kendime teselli veriyorum, umarım ben de başa çıkabilirim, Allah hepimizin yardımcısı olsun insallah, elbet geçecek herşey

Amin inşallah, umarım öyle olur

Canım benim.. ben de senle aynı dertteyim bugün.6 yıldır evliyim. yok ben hala aile evimi memleketimi annemin çayını ozluyorum o evdeki samimiyeti. Ama sağlıklı mı bu hareketim hayır. Eşim de ayni çok özluyor memleketi. ama orda olsak da başka dertlerimiz olacaktı kesin. Halimiza sukredip sabretmek en mantıklısi. Uğraş bul kendine kafanı dağıt sosyal ol iyi geliyor

Hem annem hem babam vefat etti. Esimden mecburi bir şekilde belirli bir süre ayriyim bu süreçte anne babasizligin zorluğunu, insana kattığı o mahzunluğu o kadar hissettim ki. etrafima baktığımda kiminin annesi kiminin kv si kiminin eşi yanına destek olmaya geliyor. Kimse benim gibi yalnız değil diyorum. Ben de bazen kendime acıyorum fakat birçok kişiden aldığım tepki şu ki dışardan çok güçlü ayakları üzerinde durabilen biri olarak göründüğüm. Bu da beni motive ediyor açıkçası. Sen de böyle düşün. Kaynanandan çorba falan bekleme boşver, yap kendin iç Profil durumuma da yazdım: "Minnet etme ki özgürlüğünü kazanabilesin "

Bu bende annemi kaybettikten sonra cok oldu. Hatta ilk zamanlar yalniz kaldim diye agliyordum. Esim yalniz degilsin dedikce esime sinirleniyordum. Benim babam hayatta ama annemle aramizdaki bag cok baskaydi. Ben destek de aldim. Eskisi gibi degil ama tamamen gecti diyemem. Karakter olarak gucsuz biri hic degilim, yalniz hic degilim ama o duygu cok baska ve yeri esle ya da baska bir seyle dolmayan bir bosluk.

Allah razı olsun, dua edin anneciğime, O evlatları için kendisini feda etmiş bir kadın..

Kıyamam... Allahım rahmet eylesin mekanı cennet olsun inşallah... Bak ne güzel anneanne, teyze, dayı varmış. Allahım hepsine sağlıklı ömürler versin inşallah. Onlarla telefonla olsa şakalaşmak bir nebze de olsa iyi gelebilir. Tavsiyem eşine sarıl. Onunla mutlu olmaya çalış. Sevildiğini hissetmek insanı en çok mutlu eden duygu.

Allah razı olsun, ananem var tabiki ama kurulu düzeni var memlekette tek de değil gelmez ki..

Allah razı olsun, teşekkür ederim

Evet çok fazla travmam var hem de çok... . push ;

Ah annemi nasıl anlatayım ki harika bir kadındı, üzülür bize belli etmez hep gülerdi oyna neler çekti neler bizi okutana ve büyütene kadar, annem çocuk ruhluydu yeri gelir bizle kör ebe oynardı yeri gelir bir büyük gibi karşisına alır konuşurdu, o günleri çok özlüyorum dilerim ki uzun ve hayırlı ömürleriniz olur evlatlarinizla beraber

Yalnız değiliz Rabbimiz var bunu sık sık hatırla. Annelerimiz göçüp gitse bile biz onlardan bir parça taşıyoruz hep yanımızdalar.

Tesekkür ederim Dasmeer, evet annen yok kimsen yok, o koca adam şu cümleyi söylerken yerle bir oluyor her izledigimde gözlerim dolar, Allah Doğan hocamıza ve annesine de rahmet eylesin inşallah

üye olduğumdan belli gözüme çarpan profilsiniz :) Farklı konularda da denk geldiğimiz oldu :) garip bi şekilde içim aldı sizi evet tanımadığım halde :) öncelikle allah rahmet eylesin inşallah hassas konulardan biri, fakat sizinde bazı yorumlarda dediğiniz gibi ailesi, annesi olupta bu yokluğu yaşayanlar da var. Bu eksikliğiniz nasıl gider bilmiyorum, insan zaman zaman daha hassas, daha duygusal zamanlarda geçiyor. Keşke kv bişeyler hazırlayıp çağırsa eminim ne kadar mutlu olacağınıza, mesela kızım sevdiğin... yaptım gibi, bir de annenizi kaybettiğiniz için yaklaşımı farklı olsa keşke. i Ama malesef herkes ince düşünceli değil Eşinize sarılın derim ben :) Ayrıca anne olduğunuzda çok iyi bir anne olcağınıza eminim :)

Birbirimizi anlamak bile güzelmiş, iyi geldi tesekkur ederim

Hem kimsesizlik hem de gurbet o kadar zor ki, çok iyi anlıyorum sizi

Sizi çok iyi anlıyorum, hisleriniz çok normal ve sağlıklı duygular. Ben de 12 yıldır gurbetteyim. Annem hayatta fakat uzakta olduğu için sık görüşemiyoruz. İlk yıllar çok farketmedim fakat zamanla 2 çocuğum oldu vs.. derken annemi çok aradım. Yakın çevremdeki herkes annesi ile aynı şehirde ve sürekli görüşüyorlar. Onların durumunu görmek beni daha çok üzüyordu. Herkes beraber bir ben yalnızım gibi hissediyordum. Bu duygu arada bana gelir ve sonra gider:) Bu boşluğu doldurulamaz bir duygu ve zaman zaman yaşamamız normal. Kayınvalidem ise iyi biri ama annem gibi önümde arkamda koşmaz. Annelerimiz çok duyarlı, merhametli olduğu için aynı ilgiyi kayınvalideden göremeyince insan ilk başta hayal kırıklığı yaşıyır. Zamanla bunada alıştım, herkes annem gibi düşünceli olmayabilir. O nedenle kayınvalidemden yüksek beklenti içine girmiyorum, bu beni rahatlatıyor.

Teşekkürler, evet dediginiz gibi yapmaya çalışıyorum, belki de zamanla olacak..

Beni en iyi siz anlarsınız o zaman, bakın normalde çok güçlü bir kadınım birtek bu duyguya yenik düşüyorum, yoksa tuttuğunu koparan ne istediğini bilen biriyimdir, evlendim kv 'den annelik bekledim yeni evliyken o da bu durumu kullandı hep, bu yüzden kimseye güvenim de kalmadı açıkçasıbu konuda

Mihrimah hanım annenizin mekanı cennet olsun inşallah. Bence sizin psikolojik probleminiz var gibi gelmedi. Çok doğal hissettikleriniz. Umarım çevrenizde çok güzel dostlar edinirsiniz. Eşinizle mutluysaniz tedaviyi denemenizi öneririm. Tedaviyle çocuk sahibi oldum bende iki yıldır doğal yolla deniyorsaniz bir doktorla görüşün bakalım ne diyecek. Birde çocuk sahibi olunca emin olun yanlizlik hissiniz azalacak. Artık güçlü olması gereken siz olacağınız için. Inşallah istediğiniz vakitte güzel bir evlat sahibi olun güzellikler sizinle olsun.

Bir süredir girmiyordum hesabıma konunuzu görünce yazmak istedim. Şairin dediği gibi : " Ben gurbette değilim, gurbet benim içimde" Aynı şeyi bende çok hissederim. Halbuki ailem kayınailemde yakınımdalar. Gerçekten bazen gurbet insanın içinde oluyor.

Keşke bana yakın olsan sarılasım geldi içten Rabbimiz bizimle inşallah, bizim imtihanımız da yanlızlık..

Benimde aynı... Tüm akrabalarım farklı şehirde, sadece amcam bana yakın oturuyor ama hiç görüşmüyoruz. Kronik hastalığım da var, aktif dönemde yanımda birini arıyorum ama her seferinde tek başımayım. Bazen duygusala bağlayıp bu duruma üzülüyorum bazen de akışına bırakıyorum.

Evet var ben de sizin gibiyim sevgili konu sahibi.. Sizi her zerrenize kadar anliyorum maalesef..40_50 küsür yaşlarinda bile evli kadinlarin anneleri halen prenses gibi arkalarindan dayanak olurken, ben de annemi _babami erken kaybetmekten, gurbette yaşamaktan ötürü de onlari görünce içim cok burkuluyor... Eşin şefkati bu boşluğu aslaaa doldurmuyor... Şans, kader meselesi bunlar ve sırf sosyal medyadan bile bu yüzden nefret ettim.. Allah kimseyi yalniz koymasin.. Bir de burda konu aciyorlar, ablam şöyle sahip çıkıyor cocuguma, annem cok karisiyor vs diye.. Keske olsa da karişsa...

yaşadığınız duygular çok normal ama belki terapi alabilirsiniz. biriyle bu duyguları paylaşmak, destek almak size iyi gelebilir. en azından vefalı bir kız kardeşiniz varmış, yardımınıza koşa koşa gelebilecek. ona da tutunabilirsiniz. benim annem, babam bulunduğum şehirde, belki sizi anlayamam ama tek çocuk olduğumdan dolayı bende ileride Allah korusun bir şey olduğunda kendimi yalnız hissedebileceğimi biliyorum o yüzden size kocaman sarılasım geldi.. aynı zamanda tüp bebek tedavisi görüyorum. ilk etapta insan korkuyor, destek görmek istiyor fakat eşiniz iyi biriymiş. bu süreçte size destek olabilir. ben ilaçlardan dolayı yumurta toplamadan sonra ohss oldum. annem bileğini zedelediği için bir şey yapamadı, eşim evdeki işleri her şeyi kendi yaptı. eş desteği inanın bu süreçte daha önemli. umarım yüreğiniz biraz da olsa ferahlar

Öncelikle başınız sağ olsun, anneciğinizin mekanı cennet olsun Psikologa gitmeniz faydalı olabilir tabi ama psikologluk bir durumunuz yok bence, insan bazen sevdiklerinin yanındayken bile yalnız hissedebiliyor. Siz bir de herkesten ayrı bambaşka bir şehirde yaşıyorsunuz buna da üst üste yaşadığınız sıkıntılar eklenince böyle hissetmeniz çok normal. Enerjinizi yüksek tutmaya ve bu düşünceden kurtulmaya çalışın. Yalnızlığı düşündükçe daha da yalnız hissedersiniz. Eşiniz var en azından onunla birlikte yaşadığınız şehrin el verdiği ölçüde sosyalleşmeye çalışın. Bir de zaten çalışıyormuşsunuz ama boş vakitlerinizde bir hobi edinip bir kursa gidebilirsiniz. Hem yeni insanlarla tanışırsınız o şehirde iletişiminiz ilerler yakın arkadaş olursunuz, hem de vaktiniz geçmiş olur

Ben es ailesi memleketinde otursam ben de oyle hissederdim heralde, ki annemlerle ayni ilde oturmuyorum. Iki aileden de uzak olan. bir ilde kendi basina, ozgur ve guclu hissediyor insan. Kendi ailenin yaninda arkani yaslayacak, her istediginde calacak bi kapin var gibi hissediyor, daha bi yavru kedi gibi oluyosun. Ama es ailesinin memleketinde oturmak, mecbur oldugun ama asla ait hissetmediğin bir grup insanla gereginden fazla surekli gorusmek demek oluyor. Bu da bir aile ve sen aile gibi hissetmiyosun. Baya yalniz hisseder bence insan

Benim yanımda kv bile yok bak düşün okuldan arkadaşlar edinmedin mi...

O kadar kazık yedim ki evet nemrut gibi gerçekten bu kelime cuk oturdu hiçte sevmem soğuk insanları ama başımıza gelenlerden sonra akıllandık

Benim akrabalarım benle aynı şehirde de ne oluyor? Ölsem haberleri olmaz. Kalabalıklar içinde yalnızım bende. Bu hayatta en güzeli kendi göbeğini kendin kesmek. Hiiç takma.

Maalesef yok öyle bir imkan kalmadı evlendiğim için..

Zaten öyle bir cağdayız ki resmen yanlızlıklar çağı, evde ölsen kimsenin haberi olmuyor, kv ler de gelini kukla gibi kullanmak için varlar sanki, Allah yardımcımız olsun A

Sizi çok iyi anlıyorum duygularımız ortak, Rabbim kimseye muhtaç eylemesin bizleri

Yetişkinlik hayatınız herkeain hayatıyla aşağı yukarı aynı ama maalesef çocukluktan gelen travmalarınız var. çocukluktan gelen şeyler geçmiyor maalesef.

Peki onların yanına yakın zamanda tayin imkanınız var mı?

Ya kendi memleketimde var tabi, ananem, teyzelerim, dayılarım çokta düşkünüz ama uzaktalar, telefonla konuşuruz fakat bana yetmiyor, istiyorum ki etrafımda olsunlar onları görmek vakit geçirmek istiyorum, özellikle bu aylarda tetikleniyor bu duygularım

Amin inşallah. Allahım hepimizden razı olsun inşallah. Etmem mi? Hemen katarım dualarıma...

Her konuda yeteri kadar güçlü olduğumu düşünüyorum ama aileden uzakta olmak çok zor gerçekten. Üstelik yurtdışındayım. Bi annem ve kardeşlerim var onlarda Türkiye'de. Hasret özlem bunlar gerçekten zor duygular. Bende üst üste 2 bebe doğurdum onlarla teselli buluyorum. İlk seneler aşırı zordu. Şimdi çocuklar temizlik yemek derken geçiyor işte ne yapalım. Başınız sağolsun bu arada.

Es ailesinden ayri baska ilde yasamayi deneyin imkaniniz varsa. Baya keuifli bisey bence ailelerden uzak olmak

Hiç mi arkadaşınız veya yaşlı bir teyzeniz yok yaşadığınız şehirde? Kimsesizlik duygusunu kalabalık aileler içinde yaşayan da var evet ama sizinki başka.

Teşekkür ederim, kv ile ilk sene dengeyi tutturamadık ki hiç, daha o zamanlar sürekli benden hizmet bekledi, gece gündüz yemek yapıp onları ağırlamak zorunda kaldim hep, eşimle bize huzur vermedi, evimiz uzak olmasına rağmen sabahin erken saatlerinde k. pederi de alıp baskın yapar gibi kapıma dayanıyordu yok işte markete geldik sana uğradik bahaneleri ile devam etti, benim kv kendine hizmetçi arayan tayfadan gelin yapsın ben keyif yapayım der, ben de kullanılmaktan ve aşırı yorulmaktan bıktım, resti çektim, şimdi öyle ayda yılda bir gideriz o kadar en azından kafam rahatladi, kv asla anne gibi olmuyor, görümcem var kv onu asla darlamaz ve yapışmaz ama bana yapıştı resmen Sizin durumunuz benden daha zormus, yürekten samimi duygularla kucaklıyorum sizi, Rabbim kardeş, abi, teyze, dayı bunların yerini tutacak dostluklar çıkarsın önünüze, yanlızlık çok zor, hele de hastayken daha da zor iyi bilirim, Rabbim size şifa versin inşallah, duamdasınız

başınız sağ olsun mekanı cennet olsun annenizin inanın o kadar tanıdık ki anlattıklarınız bu devirde hepimiz yanlızız aslında etrafta insan çok ama kişinin derdini paylaşabileceği çok az insan var sizi nasıl teselli edeceğimi bilemedim umarım en kısa zamanda güzel bir bebeğiniz olur belki onunla teselli olursunuz.

Amin inşallah, yanlız hissettiğim için tedavi, doğum süreçlerinde yanlız olacağımı düşündüğüm için çocuk yapasım gelmiyor ama eşim de çok istiyor onu da kıramıyorum bu konuda, sanırsam bu ay tüp bebek ile ilgili tedavilere başlayacağız, bende yumurtalık tembelliği var hormonlar sıkıntılı ve dengesiz, amh de azalmış yani tüp bebek denemem lazım ama kendimde o gücü bulamıyorum, bazen diyorum annem olsa yemek yapar bana bakar herşeyime koşar, duygusal olarakta desteklerdi, e ben yanlızım hep, kv desen kendine hayri var ancak, kadın umrunda bile değil çocuk oluyor mu olmuyor mu, ne haldeyim hiç oralı değiller sorsan beni çok seviyorlar ama yardım yok işte, aramızda kötü falan değil ama bu şekilde duyarsızlar, onlardan yana hicbir beklentimiz yok eşiminde benimde, eşim eskiden hep derdi ki onlar destek olur falan ama artık o da farkında, beni korkutan da bu süreçte yanlız olmak, Kimsem yok yani çocuk olsa, hastalık, lohusalık vs. baya korkuyorum..

güzel dualarınız için şimdiden tesekkür ederim :) kesinlikle anne gibi olmaz eminim. Ama keske bi tık dengeyi kurabilen birisi olsaymış. en azından iyi hissederdiniz. Onlar ise yapışma kıvamındalarmış amaaan amaaan öyleyse uzak dursunlar daha iyi. ilişkiler de denge, mesafe çok önemli.

Aynen ben de öyleyim işte, dışardan baksan bu kızı kimse üzemez çok güçlü dersin ama öyle değil işte, 4. Yıla gireceğiz hala aşamadım, bazen öfke krizi bazen ağlama nöbetleri ile geliyor bu duygu, neden benim annem yanımda değil diye çok içerliyorum ama sonrasında kabul etmek zorunda kalıyorum Allah rahmet eylesin annelerimize

Ah ne zor anne olmak, umarım evladınız sağlıkla büyür, evet kız kardeşim dert ortağım, rica etsem koşar bana karşılıksız, zaten ben ona anne oldum o da bana, bu hep böyle oldu, hatta artık o kadar özdeşmişki kızım diyorum bazen hitap ederken Anne duygusunu az da olsa tatsın kendini yanlız hissetmesin diye zira ben bu kelimeyi duymaya duymaya harap oldum kaç senedir, Rabbim kimseyi muhtaç halde bırakmasın tek duam budur Güzel yorumlarınız, dilekleriniz için teşekkür ederim size ve herkese ❤

Sicak kanlı insanlari para gibi harciyorlar lafi gündelik hayatta da harfiyen doğru maalesef... Normalde sicak kanli bir karakterim var lakin cok kullanildim diye ben de nemrut gibi geziyorum artik üzülerek...

Gecer zamanla

Bu duygu geçmiyor gerçekten çok zor I

Rabbim hepimizin yardımcısı olsun, insan olmak ve bu dünyada yaşayabilmek büyük maharet, inşallah zorlukları rabbimin yardımıyla atlatırım, güzel dilekleriniz için teşekkür ederim, inşallah kardeş aratmayacak dostluklariniz olur bu dünyada ve ahirette Ben de size kocaman sarıldım yürekten ❤

Bende sizin gibi düşünüyorum. 12 yıldır gurbetteyim, o kadar sıcak kanlı biriyim ki, kimsenin dedikodusunu yapmam, fesat düşünmem. Çevremdekiler ise bir o kadar soğuk...4 aydır işe başladım. İş yeri daha beter, herkesin yaşı benden çok büyük ve herkes kendi dünyasında.. Her fırsatta birbirlerini kötülüyorlar. O nedenle ben de mesafeli olmaya çalışıyorum. Evden işe işten eve modundayım. Kimse elindekinin kıymetini bilmiyor biz yalnız olduğumuz için bazı değerlerin kıymetini anlıyoruz.

Sizi anlıyorum, kv ile ilgili hiçbir beklentim yok canları sağ olsun kendilerini taşısınlar yeter bana, sadece kv 'den insan o anneliği yeniyken bekliyor sonrası hayal kırıklığı oluyor zaten, asla annen gibi olmuyorlar e biz de kızları gibi olamıyoruzdur büyük ihtimalle, hicbir beklentim kalmadı onlardan defne-28

Evet evlenince daha bir arıyor insan ıyiki kardeşiniz var

Bide cevrenizde bisuru insan varken hic yaniniza gelmeseler hastalansaniz kapinizi calmasalar var... Ölmüş diye avutmak cok kötü ama en azindan yoklar. Kvler zaten yuzde 50 si boyle. Cevremde zaten genelde böyle bu sebeple kendime odaklanmaya karar verdim. Zaten Allah kismet ederde bebeginiz olursa inşAllah olir o zaman kimsesizliginizi daha net anlayacaksınız... uzmeyin kendinizi demekki hayat bu

Kalabalıklar içinde yanlız birsürü insan var maalesef, yanlızlık içinde bir çağ..

Öyle yapmaya çalışıyorum

Kızlar merhaba, kafanızı şişirmek istemiyorum ama benim kendi içimde aşamadığım bir durum var ve bu beni çok üzüyor, ben ve eşim memuruz güzel ve rahat bir işimiz var, eşim de iyi bir insan şöyle ki tüm akrabalarım memlekette ben görev ilimde yaşıyorum eşimle, eş ailesi de bizle aynı ilde ama bana faydaları yok hiç, aramız iyi ama kendi halindeler öyle kv kızım napıyorsun gel yemek yaptım yiyelim vs jestleri kesinlikle yok zaten bu şehre geldigimden beri özellikle annemi kaybettikten sonra aşırı derecede yanlız ve kimsesiz hissediyorum, babam zaten biz bebekken bırakıp gitmiş , bir kız kardeşim var onunla az da olsa teselli buluyorum, abim desen evli kendi dertlerine hayatın telaşına kapılmış gidiyor herkes gibi, sık sık iç geçiriyorum, iş yerinde herkes eve dönerken annelerinden yemek istiyorlar veya anneleri onları yemeğe davet ediyor bu durum içimi burkuyor, gurbet elde bir sıcak çorba verenim hastalanınca el aman edeceğim kimse yok gibi son senelerim hastalıkla geçti ve bu dönemlerde daha da içerledim bu duruma, çocuk meselesi de beni ayrıca üzdü ( 2 yıldır olmadi ) yani şuan bu duygularla anne olmak bile istemiyorum tedavi olasım bile gelmiyor, sanki çocuk doğurmak o çocuğa kötülük yapmak gibi geliyor, biliyorum çoğunuz psikoloğa git diyecek ki gideceğim de ama bu durumu aşamıyorum yardım alsam dahi, aşırı kimsesiz hissediyorum, hatta kendime acıyorum bazen kızlar neden böyle hissediyorum, benim gibi olan var mı, gurbet elde kimsesiz sapsız üzüm gibiyim, eşim çok iyi sarıp sarmalar ama içimdeki şevkat isteği duygusunu yenemiyorum, arkadaşlarımın anneleri falan onları yemeğe davet etse veya onlar için biseyler yapsa aşırı hüzünleniyorum, yaram hep kanıyor hiç kapanmıyor gibi Annesini kaybedip benim gibi olanınız var mi, sizce bu durumu nasıl aşarım

Ben de sizinle aynı durumdayım, burulduğum oluyor bazen ama ne olursa olsun moralimizi yüksek tutmamız gerekiyor.

Aynen öyle, iş hayatı berbat herkes birbirinin ayağını kaydırma derdinde, asla iş arkadaşlarıma güvenemem, sıcak kanlı insanları para gibi harcıyorlar, o yüzden mesafeli soğuk birisi oldum dışarıda

Hamdolsun onlar var iyi ki ama uzaktalar telefonla da olsa hasret gidermeye çalışıyoruz, arada onlar geliyor bazen ben gidiyorum, ananem çok yaşlandı telefonda bile ağlamaklı oluyor hep, yanlız kalıyorum diye o da üzülüyor, ben de üzülmesinler diye hep neşeli şen şakrak konuşuyorum ama içimde fırtınalar kopuyor, eşim iyi birisi onun varlığı da iyi geliyor şükür ama anne gibisi yok..

Bu durumun tek artısını söyleyeyim mi? Güçlü olmak. Çünkü bizler tek başımıza gurbette ayaktayız, nazımızı çeken yok, yardım edenimiz yok. Tek başımıza her şeyi çekip çeviriyoruz. Farkında olmadan bu süreç bizi güçlendiriyor. Keşke aynı şehirlerde olup buluşup, sarılıp, dertleşsek ancak yaşayanlar anlar bu süreci. Hepinize kucak dolusu sevgi gönderiyorum

kv ler keşke anne gibi olsa çok denedim ama olmadi o beni kullanmaya kalkınca vazgeçtim ondan da, arkadaş çok ama şu dönemin arkadaşları ne kadar olursa işte, herkes kendisine endeksli yaşıyor, en yakın dostlarım da uzakta hep..

Annenize Allah rahmet eylesin tüm vefat eden annelere Allah rahmet eylesin. Ben de aynı sekildeyim. Benim anne teyze dayı falanda yok, olanların da hayrı yok. Bir eşim de yok, mücadele etmem gereken koca bir kronik hastalığım var. Kimsesizliğin alasını yaşıyorum. Buruk, kırık yapacak bir şey yok.

Teşekkür ederim, Allah razı olsun ❤

Ne güzel evlatlarınız size teselli olmuş Allah kolaylık versin inşallah

Allah rahmet eylesin öncelikle Anneanneniz falan hayatta mi? Gelse yanınıza Benim anneannem de yaşlı öyle bana faydası dokunmaz iş anlaminda ama arada gelir kalır bende esimi de sever evde bir degisiklik olur. Yalnızlık duygusu zor cidden kafanızı dağıtacak bir sey lazım bence size

Yalnız olmak yalnızsam çok üzmez beni çünkü hakikaten yalnızım ama yanımda sevdiklerim varken bu duyguyu hissetmek beni çok üzer.

Güçlü ama yapyanlız ah keşke kendim gibi insanlarla karşılaşsam, ben de size sımsıcak sarıldım yürekten etrafımda cevremde iş hayatımda samimiyetsiz kendi çıkarını düşünen insanları görmekten yoruldum, kimseye içini açamıyorsun olur da bunu kullanır diye, iş yerinde o kadar öğretmen arkadaş var aşırı benciller, öyle yüzeysel bir şekilde saygı çerçevesinde iletişim kuruyoruz ama ötesi yok, eskisi gibi candan insan kalmadı, ben çok sıcak kanlıyım normalde ama bu insanların içinde duygusuz soğuk durmak zorunda kalıyorum çünkü hepsi o şekilde yaklaşıyor

Açıkçası benim annem hayatta ama tedavi sürecinde yoktu lohusalıkta da anca 10 gün kalabildi. Tedavi süreci, hamilelik ve lohusalıkta en çok zorlayan tedavi süreci ve lohusalık oluyor. Alınan hormonlar duygusal olarak çok etkiliyor lohusalıkta da ilk bir hafta teyzeniz falan gelse zaten devamında siz halledersiniz. En önemli destek eş. Zor süreçler gerçekten zorlayıcı şeyler ama bence çocuk sahibi olunca yalnızlık duygunuz azalacaktir. Ben iki aydır yanlız bakıyorum çok zorlanıyorum bazen ağlamak istiyorum çünkü zor bur bebek ama bir şekilde geçiyor

Annen yoksa gerçekten kimsen yok. Bunu biliyorum. Teyze, dayı, hala, amca herkes kendi çocuklarını düşünüyor. Ben de babamı kaybettim. Çok başkaydı benim için. Allah yardımcınız olsun Allah anne babalarımızın mekanlarını cennet eylesin. Dualarım sizinle olacak, biz de burada bir kız kardeşiniz olarak ne zaman isterseniz yanınızdayız.

Bir bebişiniz olsa sizin için çok iyi olucak emin olun. Rabbim kucağınızı boş bırakmasın, hayırlı evlatlar versin inşallah

Hep düşük tehlikesi olan, bol bulantili, kanamalı, cocukta gelişim geriliği olan, yüksek tansiyonu bir gebelik süreci geçirdim ve kimse yoktu başıma gelen pişmiş tavuğun başına gelmişti yani ama şimdi sanki hiç hamileliği gecirmemisim gibi insan her şeyi atlatıyor eşiniz izin alabilecek durumdaysa çok daha iyi tabi ki zorlu bir süreç yanlız atlatmak ama gerçekten benim yanımda kayınvalidem yirmi gün kaldı keşke iki üç günde gitseydi yani eşiniz varsa birde ilk iki hafta kardeşiniz falan gelirse hiçbir şey olmaz

anacığımı 14 yaşında iken kaybettim çok iyi anlıyorum sizi ne zaman kendi evim yuvam oldu.. evlenince hissediliyor hep anne yokluğu ama alışacaksınız zamanla çocuklarım olduktan sonra dört elle kendi çekirdek aileme sığındım benim de kız kardeşim var onunla farklı illerdeyiz ama sesini bile duymak yetiyor çok şükür diyorum iyiki var

Allah rahmet eylesin annenize, sizin yüreğinize de ferahlık versin. Bende ailemden uzaktayım, kızım var 2,5 yaşında. Kayınvalidem sıcakta davranır. Ama annemin yerini tutmaz. Allah herkesin annesine hayırlı uzun ömürler versin. Ama uzak olmak çok başka. Bende sizin gibiyim. Birisi iş çıkışı anneme gideceğim dese, annesi ile kahve fotoğrafı atsa içten içe öyle kıskanıyorum ki. Kısacık ömrüm uzaklıkla geçiyor diye kendi kendimi yiyorum. Bazen anneme kızıyorum keşke evliliğime izin vermeseydi uzak ben dayanamam deseydi diye. Ben bu durumu aşamıyorum, inşallah siz aşabilirsiniz.

Ben de öyleyim. Yalnız değilsin

Rahmetli Doğan Cüceloğlu' nün dediği gibi annen yok kimsen yok. Allah annenize rahmet eylesin. Yalnızlık zor bir duygu. Kardeşinizle daha sık konuşun telefonda. Abinizi de arayın yine siz iletişim halinde kalin. Kocanız iyiymiş bu zamanda iyi kocaya denk gelmek de zor. Olanlara şükredip önünüze bakiniz. Yine arkadaşla vs zaman gecirmeye çalışın hiçbiri anne yerini tutamaz tabi.

Evet aynen de öyle, varlar ama yoklar yani. O yüzden ben de uzaklaştım, arada eşim için giderim o kadar...

Çok şükür annem babam hayatta ama yakinda değil aynılarını hissediyorfm evlendigimde taki bebeğim olana kadar. Bebegm olnca hepsi gecdi dunyam o benim i sallah saglikla br bebek kucaklyin geçecek bunlar ama bununla brlikte destek de almaniz sart

Kiz kardeş ailelerimizin bize bıraktığı en büyük hediye. Sağlıkla evladınızi kucağınıza alın inşallah zaten kardeşiniz yardımci olur birde en önemlisi bu zamanlarda stresi minimuma indirmek vücudunu rahat bırakmak maddi sıkıntınız yoksa tatil öneririm

Keşke bana yakın olsan sarılasım geldi içten Rabbimiz bizimle inşallah, bizim imtihanımız da yanlızlık... K Konus