canım senınle aynı durumdayız aynı sebelerden bende yurtta kaldım, bende kimsenin bana dokunmasına izin vermem, sarılmalarına falan asla,, babam yanıma geldiği zaman ilk kapıda hoşgeldın merasımı vardırya bizi bir görsen sankı bırbırınden tiksinen iki kişi, babam ben izin vermezzsem sarılamaz bana, ama evlat varya şu bütün yaşadığımız şeylerin üzerinde bir şey yaa,, sana herşeyi unutturacak tek şey gerçekten. ben hiç hamile kalmak istememiştim acayip korkuyordum,, sonuçta rabbim nasıp etti ve hamile kaldım,, hatta aldırmaya kadar gittim ama kalp atışlarını görünce yapamadım şükürler olsun... hamileliğim devam ederken yeni doğum yapmış komşulara ve arkadaşlara hep şu soruyu soruyordum " çocuğunuz doğduğunda kötü şeyleri unutuuyormusun, herşey dahamı kolay geliyor?" milletde garipsiyordu bu sorumu.. sonra kızım doğdu 14.5 saat sancı çektim :) ama onu gördüm ya :124: aynen böyle oldum canım yaa,, hele o büyüdükçe he bide bana anne dediği zaman "len ne gelirse gelsin bundan sonra hepsinin alayanına yeterim ben" diye bir hale girdim. büyük sorumluluk ama beni kızım iyileştirdi... allah yardımcın olsun kadesa

onu ilk hissettiğin anda bu düşündüklerine kendin bile hayret edeceksin... merak etme eşinden bile çok seversin çocuğunu... S

kaynana sevgi konusunda tam vermiş halen,,. çocuklarını öper, ilgi alaka çok fazla eşim hep der annen ne kadar soğuk, kızımı babası aşırı sever ki kızım 2O yaşında ben onun kadar abartılı değilim sanırım annemden dolayı ama annemin yapmadıklarını farkındayın, onun gibi yapmadım, yani diyeceğim ilgilenemiyeceğiniz çocuğu doğurmayın, egonuz için

Eşine duyduğun sevginin kat kat üstünü ve samimisini hayal et. Düşün ki o sizden bir parça. İkinizin eseri. Tam tasvir edemesem de ortaklasa hazırladığınız bir puzzle gibi. Eminim cok seveceksin ve eminim cok iyi bir anne olacaksın. CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

adınıza cok ama cok uzuldum, bir yandan da bu durumu astıgınıza ınanın cok sevındım... ne mutlu sıze, iyiki kalp atısları durdurmus kararınızı ve ıyıkı dogurmussunuz bakın ne guzel hayata baglamıs, sizden bu ornegı yasayan bırı olarak duymak guzel oldu adıma.. bebişinizle sağlıklı ve mutlu uzun omurler dılerim.. . push ;

sanırım konuyu yanlış yere actım, yetkılı arkadaslar doğru yere tasırlarsa sevinirim.. choccywhoccydoodah

biz yurtdışında büyüdük annem ve babam çalışırdı ve annem bizimle pek ilgilenmedi çocuğun karnını doyurmak bu ilgi değil bence, manevi yönden ne okula gelirdi ne de veli toplantısına ergen olduğum vakit iç çamaşırımı kendim almak zorunda kaldım ki aldığım sütyenler ya küçük ya büyük, çoraplarımız yırtık acaip bir ilgisizlik parasızlık değil bu cehalet mi diyeyim bir gençkız annenin ölünceye denk desteğlne ilgisine tecrübesine muhtaç, oturup bunun hesabını anneme sordum sen bizimle neden ilgilenmedimde dedim sen sadece babam ve işin vardı bizimle neden ilgilenmedim dedim annemin dediği e siz zaten 3 kızdınız birbirinizi idare ediyordunuz dedi tabi ben şaşırdım ve anneme dedim ki ama ben senin ilgini.. çok aradım mesela kızım bugün okulda meler oldu sorusunu hep senden duymak isterdim ama sizin derdiniz hep iş çalışma hayatı sonra annemde ağladı ve benim af et kızım dedi ben sizinle ilgienmedim dedi çok cahilmişim ben hatamı görüyorum dedi ben onu afettim kendiside zaten annesinden ilgi ve alaka görmemiş üvey kardeşleri olduğundan eşit davranamak adına smuwiLa

geçenlerde Ayşe Armanın bir yazısını okumuştum. Adı Milka mıydı neydi yanlış hatırlamıyorsam o bayanın hamilelik sürecinden ve sonrasından bahsettiği bir yazı o yazıyı bir okumanı tavsiye ederim beni çok etkilemişti

Arkadaşlar; Hepinize ayrı ayrı çok teşekkür ediyorum, bir nebze de olsun biraz daha olumlu düşünüyorum.. En az eşim kadar sevebılecegım bırsey hıc hayal bıle edemıyorum nasıl bır sey oldugunu, zaten en buyuk tereddutum; severım diye dusunuyorum fakat; sevgımı gosterememekten suanki durumum gıbı, ya içten seversem sadece onun ellerini tutamaz gozlerıne bakıp konusamazsam , kendım gibi birini daha yetıstırecegım bu sefer; sevgı gormemıs ve gosteremeyen sureklı mutsuz... buna hakkım olmadıgını dusundugumden sürekli endişeli yasıyorum bu durumu.. eşimle paylastıgımda o: ben senın cok ıyı anne olacagına adım gıbı emınım ve cok guzel cocuklar yetıstırecegıne dıyor da bır ben emın olamıyorum, inşallah sızler haklı cıkarsınızda belli edebilirim eşime oldugu gıbı onada tum sevgımı... ve anası gıbı olmayan saglıklı mutlu etrafına sevgı sacan bırı yetısır benim gibi birinden umarım... uhde

canım annelik bambaşka bir duygudur bende yaşamadım ama düşünebiliyorum ama benim şahsi fikrim sen geçmişte yaşadıklarınindan ötürü hep insanlarla arana mesafe koymuşsun muhtemelen bir ihtimal çocuguna sevgini gösteremeyebilirsin ama şuna dikkat çekerim bu kötü bir anne olacağım çocugunu sevmediğin anlamına asla gelmez içsel yaşayabilirsin bazı duyguları buda senin geçmiş pskolojinle alakalı sevmekten kastımda şöyle olur ayy balım yavrum yerim seni canım kızım canım oğlum diye sesli sevme tarzları olur ya :) sanırım bu şekilde olamazsın ama tabiki koruyucu sahıplenıcı olursun birde şuna katılıyorum insanların tutumu onlara davranışımızı belirler sana bir örnek benim üvey annem ve üey kardeşim var zamanında üvey kardeş yüzünden annesiyle çok tartıştım çok histerik ve arabozan bir kızdı şimdi büyüdü bende ona karşı hep soğuk davranırım bağırarak yada nebilim tahammulsuzüm ama buda geçmişte yaşattıklarıyla alakalı içimde dolmayacak bir boşluk oluşturdular çok ağlattılar ve unutamıyorum senin ailene mesafende benim yaşadığım olaylara benziyor sonuç olarak umarım herşey istediğin gibi olur tatlım

bence sen gerçekten iyi bin anne olacaksın bunu laf olsun diye demiyorum çünkü yazının sonunda lütfen anne-babam için kötü birşey yazmayın demişsin. hayırlı evlatlardan iyi anne-babalar olacağını düşünürüm hep. çocuk sevgisi bambaşka birşey. yani bunu anlatamam sana. eşini çok seviyorsun değil mi? bu sevginin 10 kat daha fazlasını düşün. biri için canını verebilir misin? işte çocuğun için hiç düşünmeden yapabilirsin bunu. 3. bebeğime istemeden hamile kaldım doğal yoldan çocuğum olmuyordu ama Allah bi mucize yolladı bize. ilk çocuklarım tüp bebekti. neyse hamile olduğumu öğrenince çok ağladım şok oldum ama ağlarken bi taraftanda ya bebeğimi strese sokuyorsam diye düşündüm ki daha kan pıhtısı bile değildi o zaman. evlat çok başka birşeymiş Allah tüm isteyenlere nasip etsin İnşallah.

Oyy... mody düşünsene sevdiğin erkekten bir bebek sahibi olmak nasıl bir duygudur.. masum, muhtaç, hiçbirşeyden haberi yok ve tek babasına ve annesine muhtaç.. eskiyi düşünüp kendinde sıkıntı oluşturma olur mu.. Büyük nimet Allah nasib etsin hayrlısıyla.. Hatta bebeğini daha çok seveceksin eşin kıskanacak hepiniz birlikte sarılırsınız.. sımsıkı mutlu bir aile..

benim tosbam şu an karnımda ama ultrasonda nokta olarak gördüğüm andan beri aşığım ona, hayatımdaki anlamlı günler kontrol günlerim oldu öyle bi aşk, ilk görüşte aşk derler ya yanlış daha görmeden başlıyo, eşime bakışım değişti daha bi sevdim kalbim büyüdü sanki, yüzükten evlilikten sözlerden vs daha güçlü bi bağımız var artık, artık önce bebeğimiz var sonra biz varız, ne yersem ona yarar nasıl giyinsem o içerde daha rahat olur... çok güzel yaa çokkk Rabbim isteyen herkese nasip etsin choccywhoccydoodah

gerçekten çok zor bir karar çocu sahibi olmak 3 yıl sonra anne oldum. daha çocuğum olsa yı düşünürken çocuğu büyümüş şekilde farklı farklı olaylar içinde düşünüp böyle olsa ben neyapardım diye düşünürken hep ter içinde kalırdım. bunu birde cam silmeyi düşündüğüm günün öncesinde kendimi camdan düşerken gözümün önüne geldiğinde yaşarım :). ben niye çocuk istiyorum sorusunu defalarca sordum. nasıl anne olurum sorusunu. hastalığında panik olacağım kesin ama ya yetiştirme tarzı. yapbilirmiyim. diyelimki ben kendimce iyi yetiştirdim ama yinede o bir hataya uydu ne yaparım. okadar hikaye canlandırdımki gözümde. eşimde bu korkularımı anlamadı başlarda. sonra oda beni cesaretlendirdi. ama istiyodumki aşkımızın meyvesi olsun. aşk meyvesi neymş bunu isteyince anladım. onun bir yarısı benim bir yarım. ve dünyalar masumu bir bebek olsun yaşamımızda. ve sonrasında haallerim odasını şöyle yaparım. şurdan yürüyüp yanıma gelip anneee annee diyicek vs gibi haller almaya başladı. çok güzel duygu allah isteyen herkese nasip etsin inşallah. ama menim seneryolar hala devam. askerlik bir erkek için büyük onur şeref ama ben 2 yaşında oğlumu askere yolladığımı o anı düşünürken başlıyorum ağlamaya. ya gelinim beni sevmez istemezse. bzle yaşarlarmı evlenince. torunumu bile düşündüm ya öyle diyim :) . allah ömür verirde güzel mutlu günlerini görmeyi nasip eder inşallah. alıntı yaptım sizide nebiliyim okuyunca bunları yazasım geldi.

Yıllar önce kızıma hissettiklerimi kaleme almaya çalışmıştım... Bazen bir mucize dokunur hayatımıza... Kimi zaman hiç beklemediğimiz bir anda, kimi zamanda öyle çok, ölesiye isterken gerçek olmasını Hoş geldin evimize paha biçilmez elmas tanesi Ailemize hoş geldin canım kızım, iyi ki doğdun, iyi ki varsın!.. Daha dün anne dediğin için sevinirken, şimdi konuşuyor sohbet ediyoruz. Nasıl anne olunur bilmiyorum. Nasıl davranacağımı, neler yapmam gerektiğini bilmiyorum. Bu işi becerip beceremediğimi de bilmiyorum. Ama bir şeyi çok iyi biliyorum; seni çok ama çok seviyorum kızım. Unutma ki sevgiden yoksun kalpler duygu özürlüdür. Bil ki, bebeğim, sevmesini bilenler ancak sevilmeye layık olanlardır. Ben sevmeyi seninle öğrendim, gerçek sevgiyi seninle tattım. Doyasıya, içime sokarcasına, her şeyden vazgeçmek pahasına Böyle bir sevginin yer yüzünde bir başka şekilde olmadığını da. Sıcaklığı sende öğrendim, ilk kucağıma aldığımda Tenime dokunan küçücük bedeninin beni ısıttığını, nasıl da masum baktığını, sıcaklığının beni sarıp sarmaladığını ve ömrüm boyunca bu sıcaklığı hissetmek için sana sarılabileceğimi Acıyı sende öğrendim ilk hastalandığında için yanarcasına Çaresizlikten kıvranmayı, yardım etmek için çırpınmayı ama beklemeyi, susmayı, kabullenmeyi öğrendim Uykusuzluk neymiş sende öğrendim, her saat başı uyandığında Günler boyunca gaz sancıları çekipte ağladığında, sabahlara kadar kucağımda dolaştırmanın güzelliğini hissettim. En tatlı uykulara o saatlerin değişilmeyeceğini de öğrendim. Sahip olmayı, sahip çıkmayı öğrendim sana her baktığımda. Sen benim dünyadaki en büyük ilk mucizemsin iyi ki geldin, iyi ki benim kızım oldun. Sorumluluk almayı öğrendim, seni ilk kreşe bıraktığımda Birlikte resim yapmayı, Legolarla oynamayı, çiçek toplamayı, sana hayatı öğretmeyi, konuşmayı, şarkı söylemeyi, dans etmeyi öğrendim Gülmeyi öğrendim. Seni gülerken gördüğümde göbeğimi zıplata zıplata kahkaha atmayı ve o zıplayan göbeğin beni hiç rahatsız etmediğini öğrendim Bir gülüşüne dünyaları verebileceğimi öğrendim, gözlerindeki mutluluğu fark ettiğimde. Sabretmeyi öğrendim, tüm yaramazlıklarına Çok sinirlendiğimde yatak odamda ağlayıp odaya geldiğimde tekrar gülmeyi öğrendim, kucağıma gelmenin, annecim ağlama demenin en büyük mutluluk olduğunu fark ettim. Mutluluğu öğrendim ben sende, delicesine mutlu olmayı her gece dualarla uyutmayı ve Allah a gönderdiği mucizesi için şükretmeyi öğrendim Uyumanı dört gözle bekleyip, uyuduktan sonra seni özlemeyi öğrendim. Kokunu içime çekebilmek için babanla yatağına ilk kim gidecek yarışı yapmayı öğrendim. Huzuru öğrendim, kokunu içime çektiğimde hissettiğim huzuru Babanı sevmeyi öğrendim, zaten aşık olarak evlendiğim adamı beni anne yaptığı için daha çok sevmeyi Hayat acele etmekmiş biliyor musun? Ben acele etmeyi öğrendim, hızlıca yemek yapmayı, tuvaleti kısa kesmeyi, duşu en kestirmeden almayı ve bir an önce yanında olmayı! Ben hayatı seninle öğrendim kuzum. Senin sevginle. Bir anneler gününde gelmiştin kollarıma, şimdi seninle 3. Anneler günümüz 15 mayıs doğum günün. Doğum günün kutlu olsun, en güzel hediyem Doğum günün kutlu olsun, en güzel kelebeğim Bir gün büyüdüğünde belki bu satırları okursun ve seni ne kadar çok sevdiğimi hissedersin kuzucuğum... VuslataDair evli ve 3

anneligi yaşamama ragmen anlatamayacagım sanırım anlatılması imkansız bi duygu bence şu varki sevgini yeterince verir hissettirirsin bu korkun yersiz Esra

Rica ederim. Korkularınızda haklısınız yaşanmışlıklardan dolayı ama anne olarak söylüyorum evlat sevgisi bambaşka bişey, gözü başkasını görmüyor insanın, hem siz herkesten nefret eder konumda değilsiniz eşinizle aşmışsınız inşallah hazır olduğunuzda bebeğinizle aşkların en güzelini yaşayacaksınız. Sevgiler.

çok küçükken ailemden ayrılıp, yurtta kaldığım için aileme hep öfke duydum, hep içten içe kızdım... parcalanmıs bir ailenin çocuguyum, onlara da bişey deme hakkım yok, durumları oyle gelısmıs bır sey dıyemıyorum... anne ve babamla dıaloglarıma bakıyorum; neredeyse tek cevaplar verıp cok fazla goz teması kurmuyorum, bazen tersler gıbı konusuyorum, bazen onlar konusuyor ben yuzlerıne bıle bakmadan kafa sallıyorum... bu ornekler uzayıp gıder... halbukı bu durumda da kendıme kızıyor ve cok uzuluyorum ama gelin görün ki elimde değil... evet her kotu gunlerınde yanlarındaydım, bırseye ıhtıyacları oldugunda hep ordaydım maddi manevi ama ıcten ıce hep soylenerek, acaba hiç akıllarına gelmıyor mu benı bırakısları dıye ıcımden soylenıyorum... evet sevgimi asla gösteremıyorum kımseye karsı , ama herkesın bır sorunu olsun herkesten once kosuyorum, merhametım cok fazla fakat sevgı gosteremıyorum. mesela esımden baska kımseye sarılamam, kv bazen sarılır yadırgarım, :noluyo anne yaa tamam derım onada gosteremem sevgımı.. benım tek korkum: ya bır gun cocugum olur da onada sevgımı gosteremezsem? evet bu aralar en buyuk korkum, eşim çok hazır ve cok ıstıyor, ben evet cok ıstıyorum ama ona sevgı verememekten çok korkuyorum? çocugu olan anneler, size soruyorum? - Çocuk sevgisi nasıl bir sey? Birde anne babam için olumsuz yorum olmazsa sevınırım, ben ofkelenıp soylenıyorum fakat; baskası dedıgınde zoruma gıdıyor.. Anlayısınız için teşekkürler, Saygılar..

Merhaba, Zor günler geçirmişsiniz belliki, icten içe anne babanızdan hırsınızı alıyorsunuz, öfkelenmeniz, soğukluk hissetmeniz çok normal ama çocuğunuz için böyle hissetmezsiniz. Bebekler çok masum, çok korunmasız, çok narin varlıklar. Sizde çok iyi bir anne olursunuz ailenizin yaptığı hataları çocuğunuza yapmazsınız hatta belki çocuğunuz olunca anne babanıza bakış açınız bile değişebilir diye düşünüyorum. Nasılki eşinizi farklı tutabiliyorsanız, bu genel durumun dışında bırakabiliyorsanız bebeginiz içinde böyle hissedeceksiniz muhtemelen.

O kadar içten yazmışsınız ki şiir gibi okudum. bir arkadaş demiş size sevgi öğretilmemiş galiba diye sevgi sonradan öğretilebilen bir şey değil, kaldı ki bence siz anne-babanızı zaten seviyorsunuz fakat geçmişte yaşananlar buna ket vuruyor o sevgiyi göstermenize engel oluyor. Merhametli olup onlara yardımcı olmanız bunu gösteriyor. Benim henüz çocuğum yok fakat siz evladınıza çok iyi ve hayırlı bir anne olursunuz eminim. Sevginizi de eşinize gösterdiğinizden daha fazla şekilde gösterirsiniz. Rabbinin sana emaneti, eşinin ve senin canından bir can. Bir mucize. Allah hayırlı zamanda nasip etsin.

delirdim sanırım, yorumunu okuyunca hem hayal edıp gülmsedim, sonrada bikaç damla yaş süzdüm yanagıma dogru, sen benı guldurdum Allah ta senı guldursun emi..

Böyle konulara genel de yorum yapmaktan kaçınırdım. Bugün ne olduysa artık.. Çok ayrıntıya girmeyerek, Çocukları çok sevmeme rağmen kendi çocuğum olmasını istemiyorum aynen böyle düşünüyorum. Evliliği hep 2 kişilik hayal ediyorum, çocukken bau olumsuzluklar yaşadım hala içimde kanayan yaradır yaşadıklarım.. Teyzem çocuklarını çok döverdi gözü morarır, dudağı patlar. Büyüdükçe sorgulamaya başladım çocuk ne demek sizin için? Madem tahammülsüzsünüz neden 4 tane çocuk yapıyorsunuz? Aldığım cevap Allah istedi verdi oluyordu. Yani bu kadar, yani çocuğu içsel duygularla mı? Yoksa evlendik işte, niye evlenilir ki? Mantığıyla mı dünya' ya getirdikleri muallak.. Tek bildiğim bir çocuğun karakterini ailesinin şekillendirmesi, ne görüyorsa onu alması, öyle olması..

evet bunları bende düşünüyorum, bakıs acım degısebılır evet cocugumu ayrıda tutabılırım, ama sadece ıhtımallere guvenerek cocuga cesaret hıc edemıyorum, bu durum artık dun geceden berı hatta kacgundur boyle hıc uyumadan sabahlamama neden oluyor, sanırım bırazda psıkolojım bozuldu bu aralar, bunları cok takıyorum kafama.. çok teşekkür ederim nazik yorumunuz için. iyi gunler..

çocuk... dünyanın en güzel duygusu ve en ağır imtihanı. öyle bir şey ki, insanın hayatına girdiği anda daha öncesini unutturuyor,3 yılda inan evvelini hatırlayamaz oldum. öyle bir dolduruyor ki insanın hayatını, nasıl ya diyorsun bazen, nasıl olur da bu minicik şey bu kadar büyük duygular hissettirir. tırnaklarını ilk kestiğim gün döktüğüm gözyaşlarını hatırladım şu an, yine gözlerim doldu:2: çok komik değil mi, tırnak kesmek kadar basit bir iş, ama o bile öyle tarifsiz duygular yaşatabiliyor insana. uyurken, aman hareket etmesin diye bir yerini acıtmayayım, aman derinden kesip de etini kızartmayayım diye düşünürken; sonra bir bakıyorsun, Allahım bu küçücük varlık bana öylesine muhtaç ki, ben olmasam şu tırnaklardan bile kurtulamayacak, öylesine saf, öylesine masum... tırnak yaa offf amma uzattım, çocuk böyle bir şey işte, yavrumun tırnağı deyip ağlayabiliyorsun bana müsaade, duygusala bağladım cikom

''Rabbinin sana emaneti, eşinin ve senin canından bir can. Bir mucize.'' şurdaki ufaklık benı benden aldı yaaa teşekkür ederim.. TurkuazM Hayat ve

Bende aslında soğuk kanlı biriyimdir öyle kolay kolay kimseyle samimi olmam çok konuşmam annem hep derdi ne kadar soğuksun böyle olma diye. Nişanlandım kv gelirdi o hep çocuklarına sarılır öper dizine yatırır bana da sarılıyodu öpüyodu fln banada garip geliyodu ben pek yapamıyodum. Ama şimdi eşime öyle değilim tabi dizinin dibinden ayrılmam durmadan uğraşırım öperim sarılırım. Yani aynı sen gibi.. 2 tane kız yiğenim vardı evlenmeden önce abimlerle beraber oturduğumuz için kızlar elimde büyüdü öyle çok severdim ki alırdım kucağıma evirir çevirir boynundan öper orasını burasını mıncıklar sevmeye doyamazdım hele büyük olan bana çok benziyo hiç yanımdan ayrılmazdı annesigilin yanına bile gitmezdi ben halamla uyuyacam derdi her fırsatta koşa koşa yanıma gelirlerdi nişanlıyken eşim hep derdi bu çocuklara annesinden çok sen bakıyosun kendi çocuğun olsa o kadar ilgilenmezsin filan eşim bile kıskanıyodu.. Evlendim şimdi başka bi şehirdeyim o kadar özlüyorum ki hemen hemen hergün telefondan resimlerine bakarım telefonla konuşuruz hala ne zaman gelecen çabuk gel özledim derler.. Onlara bile bu kadar düşkünsem hele bide çocuğum olduğunda nası olurum hiç tahmin bile edemiyorum. Bende eşimi çok severim çok aşığımdır yüzüne bakmaya doyamam hep derim sana benzeyen bi oğlum olsun diye.. Biraz uzattım k. bakma :) sadece anlatmak istediğim sende tıpkı benim gibisin çocuğun olduğunda duyguların o kadar değişecek ki sen bile inanamayacaksın kirmizicilek16 Guru Anneler

bebeğe hazır isen hamile olduğunu ilk hissettiğin anda. bebeğe hazır deilsen bebek ilk doğduğu anda o sevgi sen istesendeee istemesendeeee öyle bi oluşacak ki annenden babandan daha iyi annelik babalık yapacaksın bebeğine Allahın izniyle... bunları takma. ailenede kızma artık, olan olmuş sana en büyük yarayı vermişler ama bu kadar etkileneceğini bilselerdi yapmazlardı. düşünemiyor insanoğlu bazen..

hamile kalıncaya kadar hep kafamı kurcaladı benimde ben 27 yaşında hamileydim. o zamana kadar bi çocuğu uzun uzun kucağıma alıp kafasını okşayıp öpüp mıncık mıncık sevmemişimdir. arkadaşlarımla gezerdik mesela bi çocuk görsünler severler agucuk bugucuk çocuk gider ay şusu şöyle güzel busu böyle güzel derlerdi. bense yabani gibi bakar garipserdim nevar ya çocuk işte derdim. bende öpülmeyi sarılmayı falan hiç sevmezdim. annem bana kedi derdi. çocukkende öyleymişim. bebeğim olucağını öğrenince tm çocuklar başkalaştı gözümde. evet önceden çocuklarla ilgilenmezdim ama tabiki onların ne masum canlılar olduğunu bilirdim. ama şimd yeryüzünde küçük sevimli dolaşan melekler hepsi çirkin değil hiçbiri. şımarıkta olsa çocuk tabiki şımarıcak derim :). oğlumuda bulduğum yerde mıncık mıncık ederim. hatta okadar mıncıklarımki kendimi zor tutarım canı acımasın diye çekinirim ama nasıl seveceğini bilemiyo insan gerçekten. hatta artı o arkadaşlarım gibiyolda hangi çocuğu görsem tv de görsem severim agucuk bugucuk yaparım. olmyan yanımı çıkarttı oğlum. çok güzel bi duygu ilk kucağına aldığın an hayatta herşeyi unutur insanda o ilk teması unutamaz. bazen haberlerde evlatlarına zarar veren anneleri görüyorum aklım diağım almıyo nasıl iştir bu nasıl olur diyorum. ailenizin durumu nedir neden bıraktılar yurda sizi bilmiyorum. ama allah korusun kendimi düşünyorum çok zor durumlarda hiç bir çıkar yol bulamadığımı düşünüyorum. tek çarede bu geliyo aklıma. allahtan var bu yurtlar gerçekten. tabi diyorum ya herşey için çabalayıp en zor durumda kalınığında yapılacak başka bişey yoksa napıcak annede. gerçi sizin anne ve babanız birlikteymiş sanırım. önce kendinizi onların yerine koyun siz onların durumunda olsanız ne yapardınız bunu düşünün. bu arada tatillerde sizi yanlarına alıyolarmıydı. yada yinede almıyolarsa nedeni neydi. birde şunu düşünün siz görmediğiniz aile sevgisi şevkatini çocuğunuza vereceksiniz. hem çocğunuzu sevip hemde kendi eksik yönünüzü sevgisizliğinizi çocuğunuzla telafi edebilirsiniz. ama önce kendinizi hazır hissedin. sizin içn eğer durumunuz müsaitse bu konuda uzaman yardımı almanızı tavsiye ederim. o cevapları bulmanıza daha kolay yardımcı olacaktır. . push ; cikom

dünyanın ennn güzel duygusu eşinden daha çok seveceksin çok da iyi bi anne olacaksın eminim... Y

Bazı şeyleri bence bırakın anneniz babanız düşünsün siz zaten payınıza düşen şeyleri yaşamışsınız sevgi gösterememeye gelince öğretilmemiş bir duygu bu sizze belliki, cocugunuz ise bence bir kadın cocugu olana kadar evlendıgı adama duydugu aşkın sarhoslugundan bir başkasını ne denli sevebileceğini bilmiyor, evlat sevgisi çok baska bende cok merak ederdim insan evladını nasıl sever ne hisseder diye ama tarif edemem yaşanması gerekir, ve cocuklara bunu hem göstermek hemde söylemek gerek benim 1 tane oglum var en azından herkezın bır tane cocugu olmalı ama ısteyen kısılerın elbette akandeniz herşey güzel

sadece şunu söyleyebilirim size emin ol eşinize olan sevginizden daha çok seversiniz kuzunuzu.. annelik çok başka bir şey tarifi yok ancak anneler bilir bu hisleri.. ve eminim siz evladınızı çok ama çok seversiniz hiç üzülmeyin.. E

cnm söyleyeceklerimi kötü yorum olarak kabul etme lütfen. sana bir şey anlatacağım. çok iyi tanıdığım biri annesini kaybetti. neredeyse 1 yıl olacak ama hala kendine gelmedi. onun yüzü, sesi, onu aramak, hayatında gelişenleri ona anlatmak, üzüntülerini anneyle paylaşmak, bayramlarda anneler gününde ona gitmek, onu yemeğe götürmek vs uzayıp gidiyor. bunları hepsini yapmış. şu an psikolojisi alt üst. doyamadım ama onun için elimden geleni yaptım diyor. şunu söyle yap gibi bişiler söylerse cvp vermezdim hiç kızmazdım anneme diyor. ablasıda tam tersi sevgisini göstermemiş. her söylediğini kızgın cvp verirmiş. hiç anlaşamazmış annesiyle vs. şu an ablası her gün ağlıyormuş ve pişmanlık onu sarmış. anneme sevgimi neden göstermedim. neden kızdım sanki ne olacak sanki yi ve sıcak davransaydım diyormuş. cnm ölüm var unutma. bir daha annemiz babamız olmayacak. tek karşılıksız seven annemiz bir daha geri gelmeyecek. onlar ölünce kırıldığımız her şeyin ne kadar anlamsız ve değersiz olduğunu acı bir şekilde anlamamak için onları üzmeyeli tabiii yinede sen bilirsin. senin hayatın sonuçta. Sevgiler P

Gectigimiz hafta hurriyet gazetesinde ayse armanin bir kose yazisi vardi mutlaka oku... bebegimi sevebilirmiyi diyen bir annenin hislerini yasadiklarini yazmis okumani tvsiye ederim... 10 aylik yeni anne olarak sana soyleyecegim tek sey hayatinda bu hissettiklerini baska hibirsey hissettiremez sana... ne anne ne baba ne sevgili hicbirine duyulan sevgi ask merhametle esit degil... garip birsey... yuce rabbim herkese hayirlisiyla tattirsin evlat sevgisini... her kadin iyi bir anne olur sakin sevgi vereme diye korkma zaten sen sevgi vermiyorsun o aliyor... sakin erteleme sakin farkli dusunme.. bir yanagini yanagina degdirsinler o an o gune kadar bosa yasamisim diyeceksin... Son olarak soyle ornek vereyim annem benim herseyim cok seviyorum ama bebegim icin annemi dusunmeden kirabiliyorum... annelik boyleymis annem oyle diyor ema1 Hayat, sen plan yaparken başına