Görsem hiç şaşırmam. Maalesef erkeğin böyle ayrılığı, kendi hatasını kabul edemeyeni hiç çekilmiyor. Benimki hem hatalı hem hatasını ısrarla sıvayıp duruyordu. İnsan bir durur ben ne yapıyorum der, birde tüm bunları yapmamış gibi tüm sorunları halı altına süpürüp, ilişkiye devam etmek isteyenleri oluyor. Siz eski sevgilinize biraz tatlılık yapıp, iyi söz söyleseniz asla o tweetleri atmamış gibi davranırdı.

kızlar selam, ilişkilerle alakalı kafama takılan bir durum var. arkadaşlarla da konusu geçti bu akşam. sizlere de danışmak istedim, bende bir anormallik mi var çünkü merak ediyorum. hani biz devam eden ilişkilerde ilgisiz davranan kişiler için genelde şey diyoruz; seven insan ilgi gösterir, seven insan çabalar, seven insan arar sorar, görüşmek için can atar falan. evet ilişki devam ederken bunlara sonuna kadar katılıyorum. peki sizce aynı görüş, ayrılıklardan sonra da geçerli mi? konu şuradan açıldı aslında, son sevgilim bana 2 ay gibi bir süre sonra çeşitli bahanelerle mesaj atıp sonunda ağzındaki baklayı çıkarıp özlediğini falan söylemişti. benim kesinlikle barışma niyetim olmadığı için buna tepkisiz kaldım. bunu arkadaş ortamında söylediğimde arkadaşlardan biri "yok ya sahiden özlemiş olsa bunca zaman sensiz yapamazdı, madem seviyor seven insan görmeden yapamaz, ayrılsa bile sensiz olamazdı" gibisinden konuştu. açıkçası iş işten geçtikten sonra gelen özledimin benim için de anlamı yok ama kafam şuna takıldı: sonuçta bu insandan ayrıldığım an benim de duygularım hemen bitmedi, evet zaman içinde azaldığı doğru ama ben bazı geceler gerçekten çok üzüldüm, yokluğunu hissettiğim, deli gibi özlediğim anlar da oldu ama ertesi gün hayatıma devam ettim, hiç ona mesaj atmadım, arama gereği duymadım, ay bi göreyim kapısında yatayım, çok seviyorum onsuz olamıyorum ruh hallerine bürünmedim. öyle ya da böyle yokluğuna alıştım ve bu süreçte ona yazmadım etmedim diye onu sevmediğim anlamına mı geliyor yani? bi duygu hissediyoruz diye ille de kontrolsüz olmak zorunda mıyız? sadece bu insan özelinde değil, geçen sene bana çok acı veren bir ilişkim oldu, o ayrılıkta daha fazla zorlandım aylarca unutamadım ama asla tek satır yazmadım, aramayı aklımın ucundan geçirmedim. bittiği an gerçekten bitme durumuna alışma sürecinde ona göre hareket eden, içinde ne yaşarsa yaşasın o kişiye adım atmayan biriyim. ille de çok seven/seven insan ayrılsa bile onsuz yapamaz, mutlaka ona bir adım atar, özlediyse söyler gibi bir mantık olabilir mi sizce? bu en son yazan exim için de öyle, çok sevseydi 2 ay ayrı kalamazdı, gerçekten özleseydi yazmadan duramazdı, mutlaka arardı sorardı gibi bir düşünce içinde değilim. sahiden özlediği halde bunca zaman yazmamış olabilir veya yoklamak için yazmış da olabilir. kimseyi bulamamıştır o yüzden yazmıştır da denebilir, ihtimaller sonsuz. ben daha genel bir yorum istiyorum... kendinizden pay biçin mesela, kendi ayrılıklarınızı düşünün. bana göre bir insan özlediği halde yazmayabilir sonuçta ortada bir ayrılık var. sizin düşünceniz nedir? not: o kişiyle barışmam söz konusu değil, güvenim kalmadığı için ilişkinin sonu yok, umut vaat eden bir yanı yok zaten kendisi de yazmayı kesti. o kişiye bir umut beslediğimi düşünmenizi istemem yorum yaparken. yaşım 30 bu arada. bu ayrılık sürecinde yeni birileriyle tanışmadım, bir süre asla ilişki istemiyorum.

Terbiyesiz. Gözünüz aydın, kurtulmuşsunuz. Ömür boyu bu ayarsızlıklara maruz kalırdınız. Sonra insanda denge menge kalmıyor. Sürekli kendinde kabahat arayıp karşı tarafa mahcubiyet duyuluyor. Ben yıllarımı bu oyunlarla harcamışım meğer. Yeni yeni fark ediyorum nasıl aklımla oynandığını.

Yaw cok sevseydiniz ayrilmazdiniz sonucta. Ayrilik olduguna gore birseyler eksik. Dusunmenin manasi yok. Ozlemek cok dogal bi duygu. Sonucta iyi kotu gunleriniz gecti. Insan gecmisin guzel anilarini hatirlayip ozluyor. Cok sevenler ayrilamazlar diye dusunuyorum ben.

Karakter meselesi bence.. bazıları sizin gbi olmaması gereken bi ilişkiyse mantklı davranıp yoluna devam ediyor üzülsede acı ceksede. Bazılarıda bekliyor gecer diye geömeyince tekrar barısmak istiyor yada aradıgını bulamıyor tekrar dönüyor yada sen onu unutama diye düzenli aralıklarla hatırlatıyor kendini okdr karısıkki bu işler.

bazen insan sevse de özlese de olmayacağını biliyorsa ya da karşı tarafın hak etmediğini düşünüyorsa yine de yazmaz. Özellikle olgun ve gururlu insanlar. Belli bir yaştan sonra bu farkındalık daha da gelişiyor. Bir de sahte özlemeler, arayışlar, geri dönüşler vardır bunlara da dikkat etmek lazım.

ben bu gibi durumlarda hiç karşıyı sorgulamadım. acaba gerçekten mi özledi acaba şundan mı yazdı acaba o mu acaba bu mu... gereksiz ve sonuçsuz düşünceler. yazan kişiye karşı bi hissim varsa görüşürüm yoksa arkadaşça konuşuruz sohbet bir süre sonra kendiliğinden sonlanır zaten. sen birşey hissetmiyorsan gerçekten özleyip özlemediğinin ne önemi var? benimde böyle bir eski sevgilim var mesela ta lise zamanından bu yada dönem dönem yazar ilk zamanlar özledim konulu msjlardı. görüştüğümüz zamanlarda oldu ama devam etmedi. ve zaman içinde ara ara yazmalar arkadaşlığa döndü. ben evliyim daha geçen hafta yazdı ''sana bişey danışmam lazım birtek sen beni tanırsın'' aradı konuştuk. bir kız meselesi varmış gerçekten seviyo mu yoksa takıntımı yaptı karar veremediği için bana danışmak istemiş ben bu aramanın zerresini sorgulamam mesela ama kimisi irdeler de irdeler ' acaba beni mi deniyor? beni kıskandırmaya mı çalışıyor... bla bla bla... hayat böyle takıntılar için çok kısa ne hissediyorsanız onu yaşayın. W

Bence duygusuz değilsin konu sahibesi, kendine saygın var, karşı taraf değerini bilememiş, adam gibi bu işi yürütememiş ee ne yapacaksın yani sevsen bile soğursun şu durumda sen de soğumuşsun. Adam ilişkini başına su koyvermiş, o noktadan sonra ya gelir kendi arayı düzeltir ya da ittir edersin. Her şeyden önce ortada hayalkırıklığı var, 2 ay aramayan sormayan kişinin bunu bilip önce bunu düzeltmeye gönüllü olması ve extra çaba koyması gerek. Bunları yapamayacaksa parmağını kıpırdatmam anca hayalkırıklığı olarak kalır.

1. Cozulemeyecek bir sorun yoksa ozleyen insan bir muddet sonra yazar. Burada dikkat edilmesi gereken şey özlem mi yoksa alışkanlıktan ötürü mü yazıyor. 2. Artik iliskinin yürütülebilir bir tarafı yoksa uzaktan sevmek ve zamanla unutmak en mantıklısı. Bu madde genelde yaş ve olgunlukla alakalı oluyor. 22 yasinda olsam kosa kosa ozledim diye sarılırım. Su an 29 yasindayim, olmayacak duaya amin demem, zamana birakirim.

Ay salak bı erkek arkadaşım sevgilisini aldatmisti, gruptaki diğer erkeklerin yorumu sevse affeder olmuştu W

Asla "seven insan görmeden duramaz"cılardan değilim. "Seven insan görmek için her fırsatı değerlendirir" işi; sadece düzgün giden ilişkiler ya da yeni flörtler için geçerli bence. Ben de mesela "amaaa çok seviyorum, onsuz nefes bile alamıyorum, ölüyorum, bitiyorum"u anlamıyorum. Hatta böyle konuşanların kafasını duvara sürtesim geliyor. Bu tipler için iki fikrim var. 1- Ya gerçekten ciddi bir acı görmemişler ve bu aşk acısını çok abartıyorlar. 2- ya da mantıklarını devreye sokamıyorlar. Ben aşk acısı saçma diyen biri değilim. İnsan çok üzülebilir, yemeden içmeden kesilebilir. Ama bunları mantığının karşı çıktığı bir insanla beraber olmak ya da gururunu ayaklar altına alman için asla yeterli değil. Eğer ileride daha çok üzüleceksem, şimdiden bu acıyı hissedip ileride iyi olmak daha akıllıca. Yataklara düşerim, gene de aramam sormam. Ama her insan da bir değil. Mesela Şuan bir arkadaşım var, yaptıkları ile deli ediyor beni. Elimde kalacak az kaldı.

Benim eski sevgilim de böyle davranırdı tam bir beyinsizlik tavrı bu, beyni normal çalışan biri böyle hatasından sıyrılıp, konuyu başka yere çekmeye çalışmaz. Kendilerini acındırmaya çalışıyorlar.

Çok teşekkür ederim güzel dilekleriniz için, sizi konularıma etiketlemek isterim müsait olduğunuzda okursanız sevinirim yorumlarınızı cidden merak ediyorum

o en son yazmasının öncesinde de yazdığı oldu. ayrılıktan 10 gün sonra yazdı. aradan bir hafta geçmeden tekrar yazdı. sonra bi sessizliğe gömüldü bir süre, ardından yeniden yazdı. öyle böyle derken 2 ay geçmiş oldu ayrılığın üzerinden. ama böyle şeylere karnım tok olduğu için kendisini engellemiyorum. yedekte olmadığımı anladığı için yazmayı kesti zaten. engellenecek bir durum yok, insani bir ihtiyacı olur ben yardımcı olurum öyle şeylere takılmam. ama yeniden ilişki ihtimalini düşünmesi bile komik bence.

Tabi ki okurum :) Yarın baklavalı konuya da bakacağım mutlaka :) Bu aralar kendi telaşımdan pek giremedim foruma.

birbirimize karşı saygımızı, üslubumuzu hiç bozmadık. ancak geri dönüşü olmayan hatalar yaptı. benim o ilişkiye yeniden başlamam hem ona hem de bana yazık.

Ben de iletişim kurmama tercihinin duyguların bittiği anlamına gelmediğini düşünüyorum, çünkü bence ilişki sadece duygular/hissedilen üzerine kurulu değil bence. Ortak bir paydada buluşamıyorsa iki kişinin hayatı ilişki yürümüyor, dolayısıyla taraflardan biri ya da her ikisi duyguları devam etse bile devam etmek istemiyor. "Seven insan iletişim kurar" klişesi de dayatma gibi geliyor bana. Zorla devam etmeye çalışmak..

ahahaha ya onlardaki o kafa beni benden alıyor. yok hiçbir yaşanmışlığı, bi paylaşımı. bi kahve içmiş, ölüp bitiyor.

kadınsal ego mego değil bu güzel arkadaşım, keşke ego zedelenmesi olsaydı. bir ilişkide yapmaması gereken şeyleri yaptı yani bunun egoluk bir tarafı yok. keşke egomu zedelemiş olsaydı. ben egom zedelendi gibi hissetmiyorum çünkü kendi karakteriyle alakalı şeyler. ben hiç engellemekle uğraşmıyorum ki kalkıp aa kuyruk acısı olmuş o yüzden engellemiş diye düşünmesin kimse. hatta onca şeyden sonra nasıl kendisine normal cevap verebildiğime bile şaşırıyor bazı exlerim. hayat, onların üzerinde durmayacağım kadar kısa aslında bunu anlamaları kafi. birini kızgın olmaya dahi değer görmemek artık.

Yoo baya sacmalamissiniz. Dayak yediginiz, asagilandiginiz, ihanete ugradiginuz insani sevecek bir insansaniz bu sizin kendi probleminiz. Saydiginiz hicbirsey normal degil. O soylediklerinizi yasayip hala "seviyorum" diyen insanlarin kendisiyle bir sorunu vardir diye dusunuyorum. Neyse.. cok dar geldi bana sizin dusunceleriniz. Saygi icersinde bir sevgi yakalarsaniz belki ne soylemek istedigimi anlarsiniz

Herkesin ayrılıktan sonra verdiği tepkiler farklıdır. Bu bağlanma şemalarıyla ilgili olabilir.

Kişiye, ilişkiye, ayrılan tarafın kim olduğuna göre değişiyor bence bu durum. Ben çok sevdiğim, mutlu olduğum ilişkide pat diye terk edildim. Tek cevabım tamam oldu hiçbir şekilde ne aradım ne sordum. Ondan sonraki ilişkimde istemeyerek ayrıldım, ara ara iletişime geçtim, görüşürsek barışacağımız belliydi güçlü durmaya çalıştım ama 2 ay sonra yüz yüze gelince barıştık devam ediyoruz. Terk edilen ben olsaydım yine asla yazmazdım. Ya da ilişkiyi kafamda tamamen bitirip sonlandırsam yine yazmazdım ama ben fevri bir kararla ayrılmıştım, acabanın pişmanlığını yaşamak istemedim. Geri dönmeyi düşünmüyorum vs demişsiniz. Adam zaten sizin ayrılmanızdan bağımsız başkalarıyla konuşuyordu diye hatırlıyorum. O zaman bu konuyu kafaya takmamalısınız. 30 yaşında biri olarak yok arkadaş çevrem böyle düşünüyor, ben böyle düşünüyorum şeklinde bir düşünce pek olgun kalmıyor. Kendinizi biliyorsanız arkadaşlarınıza bakmayın.

Beni yazmışsınız. İyi bir şey mi kötü bir şey mi orasında değilim ama tam olarak böyleyim. Kesip atarım. O olmadan öleceğim nefes alamıyorum hissi 20 li yaşlarda olmuştur ama yeni yazmadım barışmadım tekrar denemedim. Eh en ergen dönemler bunu yönetebildiysem 30 dan sonra bu süreci yönetmek çaba istemez mantık devreye girince normal olanı bu diyip geçiyorsun. Çünkü gerçek anlamda olması gibi olan ilişki yaşadığında kendini iyi hissettiğin ilişki deneyimin geçirdiğinde diğer ilişkilerde hemen anlıyorsun ve ters giden şeylerin kabul edilir olmadığını sevgi bu değil, iki kişilik paylaşım bu değil diyorsun. Ayrılıp araya zaman girip tekrar denenen ilişkilerin mutlu sonla hatalarını her iki taraf anlayıp tekrar etmediği ilişki görmedim en azından ben görmedim belki de vardır. Güzel ilişki emek istemez, her şey kendiliğinden gelişir. Fikir ayrılığı mı var anında konuşulur tartışılır karşılıklı adımlar atılır düzeltilir, iş ayrılığa gitmez.

Arkadaşınıza katılmıyorum. Bazen insan çok sevse özlese de aramayabilir. Ayrılık sebebine bağlı olabilir, gelecek göremiyor olabilir, gurur olabilir, mantığı daha ön planda olabilir, affedemediği şeyler olabilir. Çook sebep olabilir ilişki özelinde. Doğrusu kendim de yaşadım. Üzüntüden kahroldum. Ama bitmişti, elim telefona da gitmişti ama çoğu zaman da gitmemişti

tekrar aynı sorunları yaşayacağımı düşünmek tansiyonumu zıplatıyor :) ama gün geliyor o yok diye hayatımı çok tatsız tuzsuz hissedebiliyorum. yine de o anlarda bile kimseye yazmışlığım olmadı.

daha gençken ben de öyleydim, ne olursa olsun ateşe atlamak çok da rahatsız etmezdi. artık sahiden çekemiyorum. yeniden aynı sorunları yaşama düşüncesi tansiyonumu oynatıyor. çözülemeyecek sorunlar olmasaydı ben de özlediğim halde tepkisiz kalmazdım. lakin aynı tas aynı hamam.

"sevgilim bana 2 ay gibi bir süre sonra çeşitli bahanelerle mesaj atıp sonunda ağzındaki baklayı çıkarıp özlediğini falan söylemişti" Tecrubeye ve gozlemlerime dayanarak diyorum ki, seni ozlediginden sevdiginden aramadi, bosta kaldigi icin, hazir yedekte olabilme ihtimaline karsi deniyor. Bu arada sen zaten akillica bir karar vermissin. Gerekirse de numarasini engelle gitsin. Hayat cer cople harcanmayacak kadar kisa

ortada ego zedelenmesi denemeyecek kadar ciddi hataları var karşı tarafın. geri dönüş ihtimalini tamamen yok eden şeyler oldu, ego deyip geçemiyoruz. bu bağlamda ben sevmeme rağmen kendisiyle iletişime geçmedim, harekete geçmedim yani ve sevmeme rağmen onun iletişim adımlarına, geri dönme isteğine karşılık vermedim.

Bende '' seven ilgilenir, bekler, arar '' düşüncesindeyim. Ama biten ilişkilerin yeniden başlaması da pek olumlu sonuçlanmıyor genelde. Yani bitmişse iyi kötü bir anlaşmazlıkla sonlanıyor ve yeniden bir araya gelmek aynı sıkıntılarla tekrar uğraşmak gibi dejavu yaşıyorsun. Bence ikinci şans verilmemeli. Tabi siz olmayacağını söylemişsiniz gerçi :) ama dediğim gibi seven, değer veren ayrı kalmaz bence.

Merhaba ben çok çok sevdiğim uğruna ölücek kadar çok sevdiğim bi adamı terkettim terkettikten sonra haftalarca aylarca uykularima ağlayarak daldım ağlayarak uyandım ama geri dönmedim seven insan da uzak kalabilir kalmak zorunda kalabilir umarım mutlu olacağın biri girer hayatına

Evet ben de öyleyim. Çok yakın zamanda nişan attım. Zor günlerden geçiyordum. Eski nişanlım da aradı mesaj attı tweetler attı, duygusala bağladı yetmedi çirkefe bağladı yetmedi her yolu denedi ulaşamadı bana. Çünkü ben artık olmayacağını bir şeylerin değişeceğine olan inancımı kaybettim.

Birini seviyor olmak kontrolu kaybetmis gibi sacma sapan davranmayi gerektirmiyor bence. Benim sevdigim halde ayrildigim ilişkim de olmuştu, unutmam için biraz zamana ihtiyacim olmuştu. Tutup onsuz olamam diyip diyip adama koşmadim tabi ki, bu özlemedigim anlamina gelmiyordu yinede. Bazen öyle olmasi gerekir. Özledim diyen gercekten özlemişte olabilir bu imkansiz değil. Ama sahte özlemeler de var elbet can sikintisindan yoklama amacli özlemeler, yalniz kalip belki aradigini bulamayip dönmeler... Bunu bilemeyiz

tam olarak bu sebeple yazmadım bugüne kadar. çünkü ben, sorunları araya ayrılık girmeden çözmek için çabalayan modelden oldum hep. çok sevdiğim için ayrılma noktasında bitmesin diye uğraşmışlığım, çabaladığım da oldu. ama bende bişey var o ayrılık araya girdiği an başka bir boyuta geçiyorum.

neden geri döndüğü maalesef sadece o insanın bileceği bişey. yoluma devam ediyor olmam hemen birilerini hayatıma aldığım anlamına gelmiyor. kimisi bunu yanlış anlıyor. bence yola devam etmek, ayrılığı kabullenip yoluna onsuz devam etmektir. W

ben olaya terkeden ve terkedilen olarak bakıyorum. mesela terkeden kişi eğer gerçekten özlüyorsa, sevgisi devam ediyorsa mutlaka yazar araya çok zaman girmez. Ama terkedilen taraf zaten gurur yapar, istenmediğini düşür vs yazmaz, terkedenin yazmasını bekler bir şekilde. Mesela geçen ilişkimde ben terkedildim ve asla yazmadım çok özlememe ve çok sevmeme rağmen. aradan aylar geçti özledim yazdı. İşte o boşluktan, can sıkıntıdan olduğu belli. Yani benim fikrimce bir erkek gerçekten sevdiği biriyle uzun süre ayrı kalmaz.

Ayrılığa erkeklerle kadınlar farklı tepkiler veriyorlar sanki. Kadın ayrılıktan sonra o acıyı en yoğun şekilde dibine göre yaşıyor. Erkek ilk günlerde kendini daha özgür hissediyor, aktifleşiyor. Sonra kaybettiklerinin değerini anlayıp, acı çekiyorlar. Hani bu konuda bir genelleme yapmak doğru olmayabilir. Sadece gözlemlerime dayanarak söylüyorum.

Bence tamamen irade ve gurur meselesi. Kimi insan vardır aşkından ölür ama gururundan burnu yere düşsse almaz o yüzden mesaj da atmaz. Kimi insan vardır katır gibi inatçıdır aşkından ölsede yazmaz. Kimisi vardır aşırı duygusaldır mesela dayanamaz mesaj atar. Birde nasıl ayrılındığı, neler yaşandığı da önemli bence. Ben mesela biraz duygusalımdır, çok çabuk bağlanırım ama benim bile en sonunda ee başlarım böyle aşkın ızdırabına diyip ayrıldığım ve bir daha mesaj atmadığım insanlar oldu.

evet bilemeyiz neden geri dönmek istediklerini. kesinlikle ben de sizin gibiyim. sevdiğim halde vazgeçtiğim de oldu eskiden.

yok dağıtmadın :) gayet güzel dedin hatta. 2 ay ses çıkmadı diye beni belirsizlikte bırakan insanı sildim, bana 2 saat sonra attığı mesaj aynen şuydu "senin sevgin gerçek olsaydı beni silmezdin" buyur buradan yak yani.

kimse üzerine alınmasın, çok açık konuşacağım belki bu durum güvenimi çok sarstığı için bana öyle geliyordur bilmiyorum ama başıma gelmeden önce ben de önceki ilişkilerimde hiç aldatılmadım diyordum. fakat bu benim sahiden "yok ya yapmaz" dediğim biri olduğu için ve yaptığı için bence hiç kimse böyle şeyler yaşamadım diyerek emin olmasın. çünkü bu durum bana, herkesin her boku yiyebileceğini gösterdi. mesela bir arkadaşın sevgilisi var kız anlatıyor yok yanında başka kızlara bakmış bilmem ne. senin yanında başka kızlara bakan adam senin görmediğin ortamlarda başka kızlarla mutlaka yazışıyordur, mutlaka bişeyler yapıyordur o kadar emin olma diyorum. yok kanka o kadarını yapmaz falan diyor. hak veriyorum aslında güvenmek de bir ihtiyaç ama yedekleme, aldatma gibi şeyler bence çok yaygın ve şu çağda sosyal medya kullanıp da sevgilisi varken başkalarına meyletmeyen erkek sayısının aşırı az olduğunu düşünüyorum ben. kendi fikrim, kimseyi bağlamaz tabii. ortaya çıkmayan da çok fazla hatanın döndüğünü düşünüyorum artık ilişkilerde.

sadece son sevgilim özelinde demiyorum, genel olarak sizlerin fikrini merak ettim. ben kendi fikrimi ilk mesajımda dile getirdim zaten. ama fikir alışverişi yapmayı seviyorum. o şahsı kafama taktığım yok, kafama takacağıma kadar gider barışırdım. abuk sabuk bahaneler üreterek 1 ayda 3 kere yazan kendisiydi. mesele o kişi değil yani. ben bir önceki ayrılığımda daha fazla üzülmeme, ayrılık acısı çekmeme rağmen asla yazmadım, etmedim. ben bırakmıştım. sizlerden örnekleri duymak istedim. arkadaşlarıma da bakmıyorum, onların kendi fikri. ben fikir almayı ve vermeyi seviyorum çoğu konuda. P

ilk 1-2 ayda yazarsa bana daha samimi geliyor. sonuçta o da bu birkaç haftalık süreçte bensizliğe alışmaya çalışmış olabilir. alışma sürecinde biraz yazmamak için kendisiyle cebelleşti desek evet maksimum 2 aya denk gelebilir. ama 5 ay sonra, 4 ay sonra, 1 sene sonra falan yazanlar var zaten 5 ayda bensizliğe alışamadıysa onda bi sorun var demektir benim için.

benim etrafımda sadık olmayan kadınlar da var ama erkeklerde bu sayının daha fazla olduğunu düşünüyorum.

Bende sizin gibi düşünüyorum. Bir sevgililik sona erdikten sonra, eğer her iki taraf iğrençlik yapmadıysa azda olsa bir özlem, sevgi kalıyor. Ama ilişkinin bittiği, ve bunun her iki tarafın hayatı içinde daha uygun olduğu düşünülüyorsa elbette mesaj atılmıyor. Yeni düzene alışmaya çalışıyoruz. EloraViolet Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Merhaba, bir arkadaşımız da bahsetmiş erkeklerin algılayış biçimi bizden farklı. Genelde iş işten geçince kıymet bilirler. Tavrınızın arkasında durmanız net ve tutarlı olduğunuzu gösteriyor.

bu konuda kendi arkadaşlarım beni asla anlamadı bence :) duygusuz olduğumu düşünen bile oldu. lakin böyle düşünen gruptaki insanlar da hemen ilk buluşmada karnında kelebekler uçan kişiler, bu arkadaşlarımın içinde. ben de bunu anlamıyorum mesela daha bir kere kahve içtiği insanı anında benimseyebiliyorlar. ben yapamıyorum. zamanla seven bir yapım var.

Ben sizi etiketledim 3 konuya bildirim gelmiştir büyük ihtimal. Nedense benzer sorunlar yaşadığımızı hissettim o yüzden paylaşmak istedim

İleriye dönük bir ümidi yoksa elbette özlese bile yazmaz insan. Yazmaması, çabalamaması sevmediği anlamına gelmez her zaman. Üstelik artık 30lu yaşlara gelindiğinde yürüyüp yürümeyeceği az buçuk bilinir. Aksine "sonu olmayacak biliyorum ama kopamıyorum" düşüncesi daha aciz geliyor bana. Çünkü toksik ilişki başlamış oluyor artık, resmen yalama yapıyor.

tam olarak işaretlediğim grupta olduğumu düşünüyorum. bence bu beni duygusuz yapmaz... kimseyi yapmaz. Clemencia

Bu durumun karakterle ilgili olduğunu düşünüyorum. Sadece ayrılık meselesi değil ben tüm konularda böyleyim gündelik hayatımda bir sorunum olduğunda, ve ya sevgilime kırıldıgımda direk gidip ona soylemem ya da yazmam. İçime kapanırım senin dediğin gibi. Benim bu sekilde davranmamda ki en büyük sebepte gururdur. Hep karşıdan beklerim adım atmasını kendim gitmem. Yani sen yazmıyosun aramıyosun sormuyosun diye aşık değilsin ya da aşk acısı cekmiyorsun anlamına gelmez. Herkesin acıyı yaşam şekli, sorunlarında kurtulma sekli farklı. Güçlü insanlar acılarını paylaşma gereğinde bulunmazlar. İçine üzülürler ve sonra daha da cok güçlenirler.

Bende özlesem de üzülsem de ayrıldığım birine yazmam zaten ayrıldıysam olmuyordur. Özleyen illa kapıda yatacak diye bir şey yok en son böyle bir kaç tanesini şikayet ettim bence taciz yani fazlası, ben hoşlanmam zaten barışacağım varsa da barışmam öyle ısrarcı laftan anlamaz biriyle. Ama çözülecek sorun varsa hatasını huy etmemiş ve hatasını anlamış çözmeye çalışan biri en azından anlatana kadar vazgeçmemeli..

Ah be canım ne güzel zamanında fark edip bitirmişsin. Çok sevindim senin adına. Bundan sonra seni hak edecek düzgün insanlar çıkar dilerim karşına. W Wurstria bu dileklerim senin için de geçerli. Aklı başında insanlar olsun hayatınızda.

Bence çok güzel özetlemişsiniz. Ben de 1 ay önce nişan attım. Önce normal arayıp konuşmak istedi cevap vermedim duygusala bağladı tweetler attı görmezden geldim. Ailesi sürekli aradı reddettim. En sonunda öyle bir çirkeflik yapıp canımı acıtmaya kalktı ki... Onda da başarısız olunca yine duygusala bağladı ve sesini kesti.

Ne manipülasyonlar ve çirkinleşmezler var görseniz... size eski nişanlımın tweetlerini okursam hayret edersiniz

Saçmalayan sensin de neyse, uçuruyorum seni konudan daha fazla suyunu çıkarmana müsaade etmem :)

Ayyy şu aptal erkekler. Kendilerince o kadar zekiler ki. Resmen üste çıkmak bu. Karşı tarafı suçlu hissettirmeye çalışmak. Yahu ne anlıyorlar böyle numaralardan. Neden insan gibi yaşamıyorsunuz ilişkinizi? Neden bu laf cambazlığı, kelime oyunları? Çok yorucu gerçekten.

Karşı taraf senin bu çabanı nasıl anlıyor bu da önemli. Sen diyorsun ki sorunlar daha da büyümeden, araya soğukluk ve zaman girmeden çözeyim. Karşı taraf da anlıyor ki benden vazgeçemiyor. Bu da oluyor ne yazık ki. Ya da uğraştın çabaladın baktın olmadı bitirdin, karşı taraf başlıyor nasıl benden vazgeçebilir diye hayıflanmaya. 2, 3 hafta uğraşıyor döndürebilirse tamam eline düştün. Döndüremezse mutlaka acıtıp öyle gidiyor. Ama her türlü acıtıyor. Şimdi geriye dönüp baktığımda görüyorum ki daha en baştan belli aslında kimlerle nasıl ilişkiler yaşayanacağı. En başta aldığın sinyaller, hissettiklerin tamamen doğru. Ve ne hissediyorsan onu yaşıyorsun. Biraz dağıttım sanırım konuyu :)